Gb524_fol-3 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Opera, 3 Gerson, Jean -=ðð N12511892082 021 AAIIEttXne eeereeteern —--— UB Tü⁴bingen 5 4 „ 4 77 * * . . „ S . * 4 8 1 . . 1 . 4 — 1 . 34 7 4 „ 7 . 4 N — e 5 18 obann 44 % ertiag pa ero * na — —.— Tabula Generalis Certia pars conti⸗/ nens tractatus ad myſticã vitam ſeu con templationi accõmodatos. armia nönlla 56 7 beate Marie virginis 79 W Carmen dedifferenti ĩimunitate a pecca/ to Chꝛiſti et matris ſue. 6o E£ Centilogiũ de cõceptibus. öo F De vita ſpũali aĩe ſiue ſex lctöes õo S Centilogium de impulſibus õʒ De myſtica theologia ſpeclatiua õ4 F. De myſtica theologia pꝛactica ðð M De elucidatione ſcholaſtica myſtice thbe Carmina de purificatione ſenſuum in⸗/ terioꝛum. ZMD De religiõis ꝑfectõe?⁊ moderamĩe ʒ A Joſephina 577 D Dermo in natiuitate — De conſilijs euangelicis et ſtatu perfe/ Depꝑpfectione coꝛdis. 67 ⸗=£ Demeditatione. 68 2= — De ſimplificatione ſtabilitione ſeu mun dificatione coꝛdis. 68 QD Sarinede ſimpliliearecoꝛdis: és. 2 Dedirectione coꝛdis. 69 H De illuminatõne coꝛdis ſiue vna pꝛecio ſa margarita. 69 O „ Deoculo. 690 HO De remedijs ↄtra puſillanimitatẽ òↄ De tẽtationib diaboli diuerß 70 B Contra ꝓfeſſum inobedientẽ. 2i 2 De zelo et feruoꝛe nouiciatus 7i „ De exercitijs diſcretꝭ deuotoꝝ ſimpliciũ Documentũ notabile de ſacra (⸗i mento altaris. 7i Epiſtolequedam. 7i ?7 De paſſionibꝛanime 272 Carmẽ de ſomnio huiꝰ vite 73 P De monte cõtemplationis. 73 Q Epiſtolequedam 775 „ De mendicitate ſpirituali. 75 T iuſticia ad miſericoꝛdiam.,. 77 16 De oꝛõne ⁊ ſuo valoꝛe. v7 X Decem conſideratiões in oꝛando deum Expoſitio ſuper Dimitteno/ (78 B bis debita noſtra. 78 J 7 Oꝛatio cũ peccatoꝛ de peccatis ſuis mul tum eſt anxcius. 78 De canticoꝝ oꝛi Decanticoꝛdo. 279 Centilogiũ de cãticis et ſolatio 80 *°α Collectoꝛiũ ſuꝑ magnificat i A Carmina ſuꝑ magnificat. -n5 A Centilogiũ de meditatõecruc 9 6 pꝰ? 7 Carminum ſuoꝛum honeſta deſenſio. vi Anagogicũ de hymno gloꝛie -7 A Epithalamiũ myſticum theologi et the Dup cantica canticoꝝ „7 RP Epitaphiũ Johãnis de gerſon. Epiſtola fratris Johannis de gerſon oꝛ dinis celeſtinoꝛũ ſuꝑ opuſculis magiſtri Johannis de gerſon germani ſui cancel Annectunt᷑ deniq; hinc operi:tractatus aliquot:qui licʒ ſint alioꝝ/oꝑibus tamz Joh.de gerſonènõ parũ cõueniunt.quo rum tituli ſuntbi. ractat magiſtri petride Eliaco de po teſtate eccleſiaſtica: Tractatus de vitijs miniſtroꝛũ eccleſie. Nycolai de clymenges. Tractatus magiſtriHenrici de haſſia de cõtractibus.deq; oꝛigine cẽſuuüu. Tractatus magiſtri Hẽrici de hoyta de redditibus. Zractatꝰmgr̃iꝛvylhelmi oꝛẽ de moneta Doctrinalis expoſitio magiſtri Petri de Eliaco ſuꝑ ſeptem pſal.penitẽtiales. Deuota meditatio eiuſdẽ ſuper pſal. In te domine ſperaui.c. Alia meditatio deuota eiuſdem ſuꝑ pſal mo. Judica me deus ⁊ diſcerne.?c. Deuota meditatõ eiuſdẽ ſuꝑ Aue maria Epiſtola quedã de inſtituto Marthe et cuiuſlibet fidelis diſpenſatoꝛis. Epiſtola de cõmendatione ſolitudinis. ac de ſilentio. c. Finis tabule gene Appellatio cuiuſdã peccatoꝛis a diuuna ralis:huius operis quampꝛeclari. ga 2 ginali roge 78 £D „ † — 4 “ 2 . .CTabula quattuoꝛ libꝛoꝛũ tur quatuoꝛ cauſe theologice cõſolatiõis que ſunt S Scriptura Patientia ⁊ Doctrina.¶ In pꝛimo metro deſlet mi⸗/ eria ciuilis diſſenſionis.¶ In pꝛia pꝛo/ ſa pmi libꝛi colloquũtur monicus id eſt ſolitarius.⁊ volucer id eſt nücius int᷑me/ ⁊ de eius conſolatiõe ꝑ theologiã. ſecũdo metro ponitur laus t hoc ꝙeſt efficaxconſolari. ¶ In ſecũda pꝛoſa ponit᷑ pꝛimo ꝙ theologiã ſuam cõ olatõem inchoat vbi et vndedeſinit phi loſophica cõſolatõ / ſcilʒ ꝙ cuncta agimꝰ ante oculos iudicis cuncta cernẽtis.Am eologie in Bummarium libꝛi e conſolatiõe theologie. OE pꝛohemio nota dius/ ſuper ſtatu peregrini ſeu viatoꝛis / plius.ꝙ triplex eſt iudiciũ dei vnde con/ ſurgit i nobis ſpes ⁊ timoꝛ⸗⁊ quomodo lecomitãtur Amplius.qꝙ cum ſobꝛietate poteſt vtiliter recogitari ⁊ tradi conſide/ ratio iudicioꝝ dei in pꝛedeſtinatõne⁊ re/ pꝛobatõne ſicut fecit apoſtolus. Et dein de qualitc᷑ oꝛitur inde cõſolatio intima et ſolis expertis cognita ¶ In tertio metro n tertia pꝛoſa agitur pꝛimo in ſpecia agitur de ſentimento talis conſolatiõis. li rr ſit aliqua cur deus iſtũ vel illuʒ pꝛedeſtinauerit. Deinde cũ qua cautela talis ↄſideratio in particulari debeat aut poſſit admitti. Demũ quo pacto poteſt quietari ſpes in deo e quarto metro ponũtur exempla quomado per tentatõ/ nes non euellit᷑ ſpes. ¶ In quarta pꝛoſa traditur pmo in quo ſpes conſiſtit⁊ ꝙ de nullo hic eſt deſperãdum. Amplius quo modo ꝑ ſummã deſperatõem veniturad ſpem.⁊ quãtum ſit vtilis conſideratio di nine pꝛedeſtinationis: Rurſus agitur de coꝛroboꝛatõne ſpei exemplo ſanctoꝛũ et quomõ ſtat cum libertate.nec tamen ple ne poteſt hoc intelligi ſine gratia dei que eſt vnctõ docens de om̃ibus. In quito ⁊ vltimo metro ponit᷑comparatio cuiuſdã naute qui ex medijs tempeſtatibus exilit ſerendo de varijs ſpeciebo falſe ſpei.⁊ ad/ dendo ꝙ excõſideratõne diuine bonitatꝭ omnia libere gubernãtis:ſumit᷑ ſecunda cauſa theologice cõſolationis.¶ In pꝛi mo metro repꝛobat᷑ opinio philoſopho/ um ꝙ deus agit de neceſſitate nature ſi/ cut ſol lumen ſuũ. keeiide prola ee tur ratio cur diuina volũtas nõ eſt dicen da agere ad extra de neceſſitate nat᷑e Quo modo pꝛeterea ꝓcedit aliter theologia qᷓ; philoſophia Addit᷑ diſtinctio trimẽbꝛis de voluntate humana et de cõſoꝛmitate eius ad diuinã. ¶ In ſec undo metro de/ clarat᷑ qualit᷑ affectòes et induſtrie q̃ ſpar ſim ſunt in bꝛutis aĩmalibꝰ/ collecte ſunt in homine⁊ in eius ratione cui ſubditur eius appetitꝰ ¶ In tertia pꝛoſa fit cõque ſtio ſuper difficultate quã patitur liberũ arbitriũ in regendo coꝛpus cõfoꝛmit ad rectam rõem ⁊ de modo confoꝛmãdi vo/ luntatẽ humanã diuine exemplo chꝛiſti. Tangem cauſa redditur de varietate iu- dicioꝝ hũanoꝝ ¶ In tertio metro datur ratõ diuerſificatõnis iudicij rõnis per ſi/ militudinẽ luminisg viſi ꝑ nubes aut in ſpecul variatis ¶ In quarta pꝛoſa fit in/ ueſtigatio qualiter adiuuat᷑ libertas arbi trij Et infert᷑ ꝙ nihil eſt caſuale vel foꝛtui tum in oꝛdine ad pꝛimã cauſam.et iuxta quẽ ſenſum ipſa poſſet dici foꝛtunavel fa tum. Addit᷑ qualiter ex bis que deus in/ uenitur reuelaſſe ⁊ pꝛeſciuiſſe pulcerrime ⁊ ſalubꝛes veritates eluceſcũt ¶ In quar to metro docemur ſub exẽplo quadrupli Cqualiter inſequi debemdei voluntatẽ. Tabula tertii libꝛi N pꝛima pꝛoſa tertij libꝛi poſt recapitu/ latõem Inchoat ſermo de cõſolatiõe theo logie ꝑ patientiã deſcribendo quid ſit ʒe/ lus. ¶ In pꝛimo metro docet᷑ꝑ ſimilitu/ eſt ʒelus ſi non gubernet᷑ratione ¶ In ſe cunda pꝛoſa deducit᷑ hoc idem ꝑ affectus bhumanos dando cauſam cur ʒelus tur/ bat iudiciũvelut in ſomnijs.Qualis pꝛe terea zelus eſſe debeat tam in habẽtibus auctoꝛitatẽ regitiuam q; in carentiba ea. dinẽ ignis⁊ fuliginis q;tum cAge in locum tutũ et ſecctum. Henig⸗ noranlnr hredcanſe wrarine e ſ. do! b ʒeli in rectoꝛib: ¶ In ſecũdo metro lauda De ſecũ X. 1020 tur vita ſolitaria ſibi vacãs ¶ In tertia p Apꝛima pꝛoſa ſecundi li (tabula ſa fit ſermo de illoꝝ ʒelo qui nõ habẽt re/ bꝛi fit ſermo de ſtatu peregrini inter gimen aliquod publicũ / docẽdo ſub qui — De conſolatione theologie · buſdam regulis qualiter ⁊ vbi debeãt vti vel nõ vti ʒelo ſuo ¶ In tertio metro do/ cemur ꝙ quilibet ſit cõtẽtus vocatõe ſua et ſᷣm illam bñ agat ⁊ ita pꝛoderit om̃ibꝰ nec ſe ledet. ¶ In quarta pꝛoſa Heclarg quõ ſolitarius poteſt omibus pꝛoficer Deinde ſubiũgitur ſermo de patientia qꝙ in ea cõſolatio theologica reponatur. In quarto metro ponit᷑ vtilitas patien/ tie ſub exemplo Job afflicti.. Cabula quarti li/ α☚ quarto libꝛo pꝛoſa pꝛima loqui (bꝛi ur de trepidatõne conſciẽtie humane re pectu indicioꝛũ dei. Et ꝙ nihilominus aboꝛes aſſumendi ſunt pꝛo republica et adiutoꝛio alioꝛũ fundãdo ſe in doctrina ſacra. ¶ In pꝛimo metro datur ratõ cur deus legem naturalẽ dedit in ſcriptis la/ uit. ¶ In ſecunda pꝛoſa ponit᷑ diffuſe di ſtinctõ de triplici certitudineladdendo q̃ liter intelligi debeat illud Gꝛegoꝛij. Bo/ narum mẽtium eſt culpam agnoſcere vbi culpa non eſt.Et qualiter poteſt hoc ſine mendacio fieri. O”U In ſecundo metro docemur qualiter vti debeam?ſcrupulis oꝛientibus ex pꝛeteri/ tis culpis. In tertia pꝛoſa fit iterum ſermo ſuper ea dem re.(docendo ꝙ ſerenatio conſciẽtie ꝑ ſentimenta deuota nõ eſt ſignum efficax diuine gratie gratum facientis. Additur de modo ſe habendi reſpectu ſcrupuloꝛũ conſurgentiũ circa ea que ſunt poſterius agenda.et qualis certitudo ſufficit ⁊ vn/ de colligitur. . In tertio metro loqͥtur ꝙ pꝛecepta legis nature ſunt etiã pꝛecepta fidei acleg euã gelice.conquerendo de erroꝛibus contin gentibus circa ea. . In quana pꝛoſa loqttur incidẽter detbe/ pideig: dehinc in euangelica lege repeti / ologis ⁊ iuriſtis quales eſſe deberent ⁊ q̃ les aliqui ſunt.Concludendo ꝙ in moꝛa li negocio nõ poteſt vniuerſalis ars tra/ dli/ que cõferre ſufficiat certitudinẽ in ꝑ/ ticulari quolibet agibili / quin cõſurgere poſſint ſcrupuli mentis inquietatiui. In quarto metro docet᷑ quomõ pax men tis poſſit aut debeat inueniri. In quinta pꝛoſa ponitur ſub ꝑſona the/ ologieê/ grandis oꝛatõ cõſolatoꝛia ſuper caſibus humanis.noĩatim illius qui tũc franciã cõturbabat.Concludendo ſupꝛe mũ conſolatiõis theologie gradũ / in ani mi pꝛeparatõe ad martyrium⸗ ¶ Exrplicit tabula quatnoꝛ libꝛo frfum de conſolatione theologie. Hota pꝛo intelle/ ctu huius dyalogi. ꝙ volucer eſt intellle⸗/ ctus diſcurſiuus ⁊ ratiocinatiuꝰ. Moni cus eſt intellectus meditatiuus ⁊ inquiſi tiuus. Peregrinus eſt homo cõtemplati uus ſimul ⁊ actiuꝰ ¶ Pꝛo ſenſu vero litte rali notandũ/qꝙ cũ eximius doctoꝛ Joh. de gerſon/ex concilio cõſtantieñ.recedẽs franciã ꝓpter minas ducis burgungie pe tere nõ auderet Seceſſit in montana Ba uarie Ibiq; in Rathemberg opido: anno dñi. Mccccxviij.conſcripto hoc dialogo introducit volucrẽ nuncium a ſe peregri nol.ad Johãnẽ monachũ fratrẽ ſuũ/ qui pꝛioꝛ celeſtinoꝛũ lugquni degebat / pꝛofe rentẽ quẽadmodũ ꝑ theologiam ꝑegrina tionẽ ſuam conſolet᷑. Et ſicuti Boetiũ de conſolatõe philoſophie in foꝛma ſcriben di imitat᷑. Ita etiam cõſolatiõis argumẽ tum vbi ille dimiſit. hic cõtinuare conat Seguitur Aiber mimus de coſolatione Theologie⸗ aa 3 ber de conſola⸗ e theologie Incipit feliciter. Wecũuũgʒ ta ſunt! ait m gnꝰ ille diſcipulus ſ⸗ ch ad noſtrã doctrinã patientiã ⁊ cõſola/ . ionẽ ſcripturarũ/ ſpem habeamus. Lonuenerũt aliquã Ado ſup hoc verbo vhlucer! curſoꝛ leuis ex plicans vias ſuas.Et monicus in religi/ one degens. Qui vt vidit ꝙ volucer ſibi eologie Paulus ipta ſunt/ vt per .De conſolatiõe theologie notiſſimus ad ſe venit de lõginguo.mul ta quidẽ ſuꝑ multis.ſed multa plus plu/ rima ſuper aduena quodã germano ſuo conquirere diſpoſuit.Cuius inquiſitio/ nem ⁊ alterius reſpõſionem.ſequens dia ſogus explicabit/⁊ hocꝑ quatriduũ ſub tetragono conſideratõnum Que licet ad inuicem cõmunicent.erit tamen appꝛo/ pꝛiatius pꝛima de conſolatiõe theologie per ſpem in cõtemplatione diuini iudicij Secunda per ſcripturam in reuelatõne regiminis mundi: Tertia per patiẽtiam in zeli moderatiõe. Quarta per doctrinã in conſcientie ſerenatõne. Deus aũt pati entie ⁊ conſolatiõis conſolet᷑ nos in om̃i tribulatõe noſtra.et det ſermonẽ rectũ in oꝛe duoꝛum. Quoꝝ volucer ſic incipit. Pꝛimũ metrꝝ pꝛimi libꝛi legiacũ In quo defletur miſeria ciuilis diſſenſionis,Concoꝛdat in genere carminis pꝛimo metro Boetij de conſolatione phüloſophie. urmina Epe peregrinas volucer tranſmiſſus in oꝛꝛs Regrediens:patrie menia iam video y DOulcis aue natalis humus / tu francia felix Inclvyta pariſius/nobile palladium. Neu quid id eſt ſeuo bellonam cerno tumultu CLCiuili furere/ſanguine cuncta replet. Spiritus in medium miſſus vertiginis errat/ Obtruncant gladijs mutuo ſe pꝛopꝛijs: 7 Carceribus trudunt ali os:aut flumine mergunt. NMembꝛaq; toꝛturis plurima dilaniant. Pars queuis dici pietas vult/publica curans CLommoda:que patrie viſcera rumpit quans: Juſticie vultus atrox mentitur erinis. Rerx iuuo te clamans regia ſceptra rapit. Exuperant ſyllam/cathilinam crimine vincunt. im pꝛo virtute bellicus hoꝛroꝛ habet. ⸗ Non pater a natis tutus.fratremq; perire Ault frater.ſoceri moꝛs venita genero. Llerum/miliciam/ciues / ſine lege recluſos Carcere/plebs rabida ſicut oues iugulat. Nullus adeſt noſtre reſpectus religionis Jura ſepulture denegat impietas. Quiſquis opes vel diuitias famatur habere / Obijcitur titulus pꝛoditionis ei. Eligit hic partem neutrã defendere partis/ ox vtriuſq; patet innocuus iugulo. Tlec ſatis eſt alijs vni ſe tradere parti⸗ . . liber Dꝛimus - NMi ſeflagicijs conſcelerent paribus. ”B Nuid ꝙ te patriam pulchꝛam violare vocatux Extera gens:hoſtis te lacerando rapit. HNulla fides pietasq; manet/confunditur omne Fas q; nefas / regnat h Ervrtremos nonne fuera! rida teſiphone. iocundius indoo) Aut glaciale ſolum me penetraſſe pꝛius. Aduena tu felix alia te parte receptans,/ Mamq; patent oculis non mala tanta tuis. S Verum monachus hic degit /ſua clauſtra ſubibo/ Ac de fratre ſuo fecero verba ſibi. Monicus St ne volucer quẽ video: Et qualis ad me ſoꝛs attulit: . lucer. ¶ Scito monice.quoniã in còſta/ tificis egreſſum:tandẽ diuerticula q̃rens exiui cum eodem.qui iuxta cognomẽ ſu/ um peregrinus effici maluit in terra alie/ na/q; ad ſuos huc regredi.¶ Monicus atis eſt o volucer.ſi certum me face re potuerꝭ.quid agit dilectus anime mee quid amoꝛ coꝛdis mei.Nonne dolet ve/ lut exulem ſe fieri in ignota ⁊ longinqua regiõe/vbi liguã quã nõ nouerat audit: Nonne ſubtriſtis eſt/ ſe poni ſub modio vel in obſcuris ſicut moꝛtuos ſeculi.qui lucere ſuper candelabꝛum fuerat inſtitu/ tus: ¶ Uolucer.¶ NHNihil pꝛoꝛſus o mo/ nice/tempoꝝ tempeſtate penſata/pꝛoqʒ diuturna animi pꝛeparatõne qua ſibi p/ niderat om̃ia dn occurriſſent equanimi ter toleranda Gaudet potius in domino magnificans eum.⁊ exultat ſpiritus eius in deo ſalutari ſuo.deputans ſe adiutum meritis ⁊ pꝛecibus alioꝛum. Itaqʒ de ſe ſecurus.⁊ in ſe domino miſerãte trãquil/ lus.deflet miſeriam patrie pꝛopꝛie.indi/ gniſſimãqʒ ſoꝛtem. Cuius tamẽ calami/ tatis media pars nõ eſt ſibi nũciata.quã tiam ſuꝑ conculcatiõe veritatis ⁊ iuſticie ploꝛans ingemiſcit. Miſerabilem deni/ qʒ ciuitatis celeberrime deſolatiõem tan ꝛoſa pꝛima libꝛi pꝛimi certe is eſt. Dic pꝛecoꝛ o volu/ er vnde venis:que noua feragz me te modo ſoꝛs anuliie 0 tienſi còcilio generali.cum germano tuo conuerſatus vſqʒ ad finalem ſummi põo/ Donicus en vincit ac pꝛeualet. oculis pꝛopꝛijs hoꝛrens intueoꝛ.Quine qᷓ; hieremias ruinas hieruſalem lamẽta/ tur. ¶ Donicus ¶ Qua ratiõe fieri po/ teſt o volucer.ꝙ exula patria/a parentibo a pꝛopinquis a notis ⁊ amicis nõ angu/ ſtietur in coꝛde/nõ in animo ↄturbetur? lolucer ( Wonice nihil difficile eſt volenti. Yemminiſti puro vraduena no ſter ſemper in medijs etiam turbis ⁊ vꝛbi bus / ſolitudinem ſibi queſiuit ? dilerit. Solitudinem loquoꝛ que eſt a curis fo/ rinſecis/⁊ hominũ calumnijs vacatio. p bans illud ſapietis.qui minoꝛatur actu percipiet ſapientiam. ¶ Donicuis cio volucer ⁊ expertus teſtoꝛ.¶ Aolu cer. ¶ Ecce autẽ nunc elongauit fügiens ⁊ manſit in ſolitudine/ expectans eũ qui ſaluũ ſe fecit a puſillanimitate ſpiritus et tempeſtate.quoniã vidit iniquitatẽ ⁊ cõ tradictõeʒ in ciuitate.Euolauit ſicut paſ ſer erepta de laqueo venantium. Vndi/ qʒ nimirũ ſibi parabãtur inſidiarum ten dicule. Enatauit vt potuit /a naufragio reipublice.pᷣſtolans ſi foꝛte poſtmodum ſit ſpes. Nihil tandem ſe videns aduer/ ſus currẽtem furoꝛis impetum nitendo pꝛoficere/deſilijt alioꝛſum a curru publi ci regiminis/ cedens raptui pꝛeualentis nequicie ⁊ malicie/quam ad pꝛeſens nõ vincit ſapientia. ¶ Monicus. ¶ Ain/ cet tãdem aliquãdo? crede mihi:volucer. Magna quippe ⁊ foꝛtis eſt veritas ⁊ ſu/ ritas o monice quando vincet ne/ ſcio.hoc vnum ꝓpꝛijs oculis inſpicio iu/ xta vocem yſaie/ ꝙ conuerſum eſt retroꝛ/ ſum iudicium / ⁊ iuſticia lõge ſtetit/quia coꝛruit in platea veritas/ et equitas non potuit ingredi.quoniã facta eſt Tenlns 44 De conſolatiõe theologie in obliuionẽ / ⁊ qui receſſita malo pꝛele ¶ Elixtheologus pulcra ſopphiſis patuit.Quo cõtra videre eſt falſitatẽ:nõ QLui vult a puero ſe dare ſpõſam: qualemcũqʒ /ſed hereticam pꝛauitatẽ in Que caſtũ tenero ſtringitamoꝛe. via mandatoꝛũ dei/que ꝑambulat vico Eius ſe vocitans iure ſoꝛoꝛem. * ⁊ plateas/erecta ceruice/ inſultans cath aſus ſe ſociam pꝛebet in omnes licde veritati cum defenſoꝛibus ſuis.pꝛotè⅛ ac vite releuat tedia meſte. rit eos pedibus ſoꝛdidiſſimis. Ac de ipSolatur reſonans cantica ſyon ſis tanq; domina victoꝛioſiſſima triuꝰ) Securoq; regit limite greſſus. ð phare gloꝛiatur. pes ⁊ vera fides concomitätur · “OYU 3 ð DM . 22 * (Monicus t diuinus amoꝛ:quadraq; virtus oR Pꝛudens ſobꝛiaq; foꝛtis ⁊ equa⸗ ßÿMU Roh dei atq; hoĩm fidem. dic Daonoꝛũq; cohoꝛs iuncta beatis. S oꝛovolucervnde talis euerſio: dte ſi tribulans ſoꝛs muit vlla. ẽ Non ne ſancta generalis ſyno / Duris increpitans toꝛua flagellis: dus.que pꝛo veritatis tuitõne erſtes:impauido ſuſcipevultu DWU ꝛincipaliter inſtituta fuerat / ſe cultricẽ am ſic viuitur/eſt pax in amaro. uiuſmodi veritatis exhibuit atq; pꝛote m ſi flammigeris intonat ether ctricem. Verum hanc interim querelam Fractus fulminibus/totus ⁊ oꝛbis omiſſam volo quoniã cupit animꝰ ex te In ſe diſſtliat / ſi caro cedit cognoſcere quibꝰ exercitijs ſe refouet fra/ ens eſto ſtabilis / ſede retents. ter/quẽ toꝛpere nequaq; putauerim iner HNec tu queſieris herculis arma/ ti ocio?: quibꝰ inſuper armis ſpũalibus Nec grandes validis viribus artus⸗ aduerſus iniquos beruneſenten is im/ ZBins hoꝛrenda ſatis/qᷓ; ſuperarit. petus congredi ſolitus eſt / ne triſticia ſe agc iutrice potes perdere monſtra. culi que moꝛtẽ opatur ipſum vel deij,flfliat ¶ Intandas erebi carmine peſtes labirbenr⸗ Aolucen e vera?⁊ ſo Ticit ugco em temperat oꝛpheus / lida ꝑegriniconſolatõne tecum ſermonẽ? Mollelcunt lapides/flumina ſydunt habiturus. ſignifico in pꝛimis ꝙ eamac P ſe nõ ſuperat victus amoꝛe. cipit doctrice theologia/que comitem ſe t vero cithara dum modulatur dedit ꝑegrinationi ſue Ab infantia enim Paſtoꝛ poſtea rexcarminis odas / ſacras litteras nouit/ neq; furoꝛ hoſtilis Duas aptat phꝛoneſis/ocyus exit 4 , . = — — — — õõ 5 neq; terroꝛ ꝑuertere potuit:quin pſedue Heguam ſpiritus a rege ſaulle retur iter ſuum /de qua ſapiens.Attingit rp nemo ſatis theologie ergo/ait a fine vſq; ad finem foꝛtiter/ ⁊ di audes extulerit/tanta patrantis. ſponn om̃ia ſuauiter. Hanc amaui ⁊ exqͥ Qua cure fugiunt/mens hilareſcit/ ſiui eam a iuuẽtute mea/ ⁊ queſiui ſpon/ Que virtute ſua monſtra trucidat. ſam mihi eam aſſumere/⁊ amatoꝛ factus anina vi rapitur aduena/degens ſum foꝛ me illius (Seq tur cõſolatio) in/ is ad nitidum ſcandere celum. trans in domũ meam conqeſcam cum il/ Excelſa reſidens cernit ab arce. la. Non enĩ habet amaritudinẽ conuer/ Foꝛtunam merito rectus vtran Rs oiltine fier radiumm cõuictus illius ed leticiam ⁊ gaudium. ¶ In cuius pꝛe d ſe „ conium ita libet metro pangere. . Beci Peo Peu E Becũu metri pei ilicum volucer. Sed in conſolatione reci/ mi libri dact alcmaniũ tetrametrũ bypercatalecticum tra vanam mundi felicitatem. Cur non AIn guo ponit laus theologie in hocè/q; ſuffecerit celebꝛis ille dyalogus philoſo⸗ * eſt efficaxſolari ⁊ currit cum ſecũdo me ppie cum HBoetio. qui pꝛoꝛlus elegãti ſti . tro Boetij Heu quã percipiti: lo / bꝛeui / ꝛ ſplendido compoſitus eſt. ſen . 5 w = Memini volucer / ⁊ quali p. oꝛdiens:quali pꝛeterea medio pꝛogredi/ ens hucuſq;pꝛoceſſerit retineo.nimirum Liber tentias grauiſſimas atq; veriſſimas in ſe tenens: ¶ Nolucer. ¶ Noli mirari mo/ nice.ſi theologia philoſophie pꝛeficitur⸗ quoniã ſicut naturam gratia/ſicut ancil/ lam domina et diſcipulã magiſtra / ſic tempus eternitas/ ſicut ratiocinatõnei intelligentia ſicut viſibilia ea que nõ vi/ dentur.ſic theologia philoſophiam exu perat/quam nõ abijcit ſed in obſequium ſumit.Eſt autem lex diuinitatis ⁊ oꝛdo. vt ſupꝛema inferioꝛum iungantur ad ſu/ perioꝛum infima/moꝛe concatenatiõis⸗/ veluti plato loquebat/que in coꝛpoꝛali/ bus argentea in ſpiritualibus aurea vo/ cabatur Et plane hanc in ſcala iacob gra duũ figuratiõem accipimus. ¶Pꝛopte⸗/ rea ſub compendio pꝛocedentes induce/ mus theologiam inchoãtem verbũ ab il lo ſupꝛemo /quo philoſophia conſolatõ nem ſuam apud boetiũ terminauit. Ita enĩ recto bꝛeuiatoq; oꝛdine pꝛocedet the ologia/ſurſum machinã ſue deductõnis erigens. ſi philoſophie ſibi fundamenta ſubſtrauerit.(¶ Quale vero ſit illð quod poſtremũ philoſophia poſuerit/puto me miniſti. Magna enim vobis eſt inquit ſi diſſimulare non vultis:neceſſitas indi/ ĩ pꝛincipio ex/ qui ſtudio libꝛi illius ab adoleſcentia ve Ongratuloꝛ eruditiõi tue Si quidẽ ab hac ſentẽtia qua phi⸗ loſophia deſinit! theologia ſu am cũ peregrino conſolatiõem iniciat/qualis ſententia foꝛmaliter in au guſtini ſoliloquio poſita eſt. ¶ Et certe Paulusf ad hebꝛeos ſcriberet/ collau/ turus virtuteʒ fidei/ pꝛopoſuit ſymbo lum nature/quod homibus pꝛo omnitẽ poꝛe neceſſarium fuit. Credere enĩ opoꝛ tet accedentem ad deũ/quia eſt et inquirẽ tibus ſe remuneratoꝛ ſit. At vero deus ip ſe qualis iudex exiſteret/qualem inſuꝑ re muneratonem daret querẽtibus ſe/ non potuit philoſophia neq; diſcipuli ſui du ctu ratiõis inuenire. Deficiebat enimyo lentibus ad altioꝛa conſcendere ſcala cre aturarũ.per quam ſempiterna dei virtus atq; diuinitas licet poſſit attingi/non ta men vſq; quaq;ʒ.vt cognoſcerent quales quantas ve penas repꝛobis deum cõtem nẽtibus/qualia poꝛro pꝛemia ſe inquirẽ tibus/iuſtus iudex tribueret. Quod face re ſi vel philoſophi vel poetetentauerũt/ euanuerũt in cogitatõibus ſuis.⁊ vixali ud q; erroꝛes fabuloſos ſibiq; diſſidẽtes fin gere potuerũt. Rectam deniq; manda toꝛum deiviam neſcierunt qua ꝑgiturad vitam/que eſt ſtatus omniũ bonoꝛũ ag⸗ gregatõne perfectus.q̃lem hic aſſequi ne minem poſſe philoſophia demonſtrat ex perimentali ratõne.Sed velvirtutes vel actus foꝛmales qͥ bus attingatur iſte ſta⸗ tus obiectiue quideʒ. in deo intuitine co io philaſophia nadaeno walule Bol er ratus autem deſuper humanos erroꝛes deus / eas veritates neceſſarias⁊ ſalubꝛes ad quas euehere nõ poterat philoſophia nec tentare debuerat/ theologia ſuperna turaliter infuſa/ ſicut et humanus ſuper naturalis ẽ finis/reuelauit ⁊ addidit. In ter quas. non irrationabiliter theologia ſuper iſtam ꝙ deus inquirentibus ſe re'⸗ muneratoꝛ ſit.quia videlicʒ iuſtus iudex eſt cuncta cernens.collocat ⁊ adijcit mo⸗ dum iudicij a chꝛiſto tradidi. Ibunt hi nõ dubium quin mali:in ſuppliciũ eter num. Juſti autem in vitam eternam. Neq; enim eſt alia veritas efficacius ge/ neratiua timoꝛis domini qᷓ; iſta/claudẽs in ſe hoꝛrendiſſimũ illud damnationis tonitruum. Ite maledicti in ignem eter/ num. Nunquid non hoꝛrendũu valde ꝓij ci a facie dei ſummi boni? Sed ad hoꝛro ris cumulum inexcogitabilem / additur maledictio trudens in ignem non qualẽ cumq; / ſed eternum. Et hoc cum dyabo / lo ⁊ angelis eius.vbi aſcendet fumus toꝛ mentoꝛum in ſtagno ignis ardentis⁊ ſul phuris/vſqʒ; in ſecula ſeculoꝛum.vbi ver mis eoꝛum nõ moꝛietur/⁊ ignis eoꝛum nõ extinguetur. Et erunt vſqʒ ad ſatieta tem viſionis omni carni.Ad hunc audi tum ſi fides admixta eſt timoꝛẽ domini quis non ſibi ſuſcepit: Eſtautem timoꝛ domini iniciũ ſapientie.⁊ ab ipſo conci pimus ſpiritũ ſalutis.Et per eũ declinat oĩs a malo.illũiant᷑ coꝛda/⁊a in oblctãtõe De cõſolatiõe theologie enir miſerlcordia⸗CBonieno Qua ratõne fieri poteſt o volucer/q per timo/ rem ⁊ talem timoꝛem venlar ecrns ob/ lectatio? Timoꝛ enim penam habet / quẽ pfecta charitas foꝛas mittit. Qualis am/ plius eſſe cõſolatio poteſt hñti pᷣ oculis aſſidue ſtagnum ignis ardẽtis ⁊ ſulphu/ ris.in quod ne coꝛruat: foꝛmidare habet momento quolibet: Hec vnqᷓ; dum vinit ab hoc pauoꝛe ſecurꝰeſt Heſcit enĩi homo finem ſuum neq; ſi amoꝛe vel odio dignꝰ ſit. ¶ VNolucer. ¶ Recte cenſeres monice ſi theologia fidelis nequaq; ad vlterioꝛa per timoꝛẽ iſtum pueheret/ſi nõ ad ſpem que non confundit:effugere compelleret Si non deniq; ad deum totius conſola/ tionis/ per dilectiõem amplectẽdum ſibi q; adherendũ.velut in locum refugijmi/ rabiliter induceret. ¶ Wonicus ¶ Ael/ lem audire quo pacto fieri habet hec in/ ductio vere mirabilis de timoꝛe in ſpem ⁊ amoꝛem Neq; enim eadem ſede coꝛdis ſimul habitare poſſe vident᷑timoꝛ⁊ ſpes licet legam pꝛophete iuſſionem regibus terre vt ſeruiant dño in timoꝛe ⁊ exultent cum tremoꝛe.Et per ſapiẽtem. Qui time tis dominũ ſperate in illum.⁊ iterum p/ pheta. Beneplacitum eſt domino ſupꝑ ti⸗ mentes eum ⁊ in eis qui ſperant ſuꝑ miſe ricoꝛdia eius.⁊ alibi ſine numero ſpes ti/ moꝛi coniũgitur. ¶ Volucer. dendus eſt o monice:-ſolerter oꝛdo iudici oꝛum ſupᷣmi iudicis dei.qualem philoſo phia non attingit. VUnde theologia ve/ lut humano moꝛe loquens triplicem deo curiam triplicemq; thꝛonum deputat: ¶ Reſigdet in pꝛima curia et thꝛono in/ ulgens gratia. Reſidet in altera curia et thꝛono coꝛrigens miſericoꝛdia. Reſidet in tertia curia ⁊ thꝛono damnãs iuſticia de q per apoſtolũ. Hoꝛrendũ eſt incidere in manus dei viuẽtis. Agrenet⸗ ho mines omes in hanc moꝛtis damnatõeʒ ꝛeuaricatoꝛ adam.nec eratqui de manu hac iudicãtis dei poſſet eruere/ ſi non ſu/ . Ps nature vires ⁊ merita/cõſtituiſſet no is iuſtus iudex deus/per ſacramentum reconciliatõnis vnigeniti filij ſui dei / cu riam pꝛimã⁊ alteram in quibus gratiam ⁊ miſericoꝛdiã iudices collocauit/inthꝛo miʒans quando factus eſt nobis a deo ſa pientia ⁊ iuſticia:ſanctificatio et redem/ pcio.Quãdo pꝛeterea datum eſt homini vero electi. Atten bus damnatis in cunia inſticie eam qua/ ſi grauaminis illatricẽ poſſe decliare ap/ pellando ad ſuꝑioꝛes curias gratie ⁊ mi/ ſericoꝛdie/quoniaʒ ſuꝑexaltat miſericoꝛ/ dia iudicium.fitq; vt vbi abundauit deli ktum ſuꝑabundet⁊ gratia/quod philoſo phia nõ cognouit.¶ Donicus. ¶ Inci pio volucer grauioꝛibus qᷓ; antea ſcrupu lis vꝛgeri/vt omittam queſtiões interim multiplices/ex tuis habentes dictis oꝛtũ de fide philoſophoꝛũ ⁊ alioꝛum quo pa/ cto ſaluati ſint aliqui ſub nature ſola lege Tradit itaq; philoſophia vix ꝑſcrutabi/ lem diuine pꝛouidentie viuacitatem.pꝛe ſertim dum ad eam confertur humani li/ bertas arbitrij/ cum certa pꝛecognitione futuroꝛum Sed ecce ſuꝑaddit theologia difficultatem in immèſum minus inue/ ſtigabilem / neq; compꝛehẽſibilem.dum quoſdam ex hominibꝰrecipit iudicãdos in curia gratie vel miſericoꝛdiet et᷑ne bea titudinis ꝑticipes facit.Alios vero mul/ to plures damnat in eternũ ſua iuſticie ſe neritas / dicente eo. Oulti vocati:pauci electi. Dirum autẽ ſi quis in hac re cogitatõne conſtitutus nõ perturbetur ⁊ totus hoꝛroꝛe tabeſcat/ qualiter abſcon/ dita non eſt conſolatõ ab oculis ſuis(iu xta ſcriptureverbum) dum ita deus inter fratres diuidit ¶ ANolucer. Fatendum eſt in pꝛimis Monice!ꝙ hec cõſideratio iudicioꝛum dei qui terribilis eſt in con/ ſilijs ſuper filios hominũ / ſi cum ſuper/ ba curioſitate recenſeatur/pᷣcipitat in il/ lam ſapientis damnatiõem. Qui ſcruta/ toꝛ eſt maieſtatꝭ oppꝛimet᷑ a gloꝛia/exter/ minat omnẽ boneconſolatiõis virtutem deniq; in repꝛobam de deo deſperatõem / ⁊ in odioſas rabidas ⁊ inſanas blaſphe/ mias demergit ⁊ abſoꝛbet. hoc in viato/ ribus aliquibus hoc in damnatis omi,/ bus oꝑatur. ¶ At vero conſideratio ta/ lis ſi cum debita humilitate ⁊ reuerentia fidelis⁊ pij coꝛdis aſſumatur Si cum ca ptiuatõne om̃is intellectus in obſequiũ fidei reuoluat᷑ nullam exiſtimat peregri/ nus noſter potioꝛem vel efficacioꝛem ad conſecutõem legitime conſolatõnis viã/ diuinitus elargiri. Nonne ſenſerat hoc ꝓ pheta dum ſuſpirans ait: Wemoꝛ fui in dicioꝝ tuoꝝ a ſeculo domine/⁊ cõſolatꝰ ſum.Quã ↄſolatõʒ neſcio ſi vehemẽtius expᷣſſit alio loco is qͥ dixit.Et exłtauert · i. ——— ²l˙lQm (enuabä H Niber Primus 4 . extra ſe ſalierũt/filie iude pꝛopter iudicia tua domine. ¶ Monicus. ¶ Obſeruan dũ ne eſt obſecro volucer:ne minꝰ ſobꝛia foꝛtaſſis ⁊ inſolẽs ſit huius doctrinetra“/ ditio.quoniã ſtultoꝝ infinitus eſt numg rus/carnalium ⁊ arrogantium/qͥ non c piunt que dei ſunt.⁊ ſi nõ dixeris ea que verſant᷑ in coꝛde ſuo⁊ que ſuo ingenio pe netrare ſe gloꝛiari poſſint ¶ Uolucer. CLCoꝛrigit ⁊ repellit tuã hanc heſitationẽ conſcius arcanoꝛũ diuinoꝛũ apoſtolus. qui ſatagens contentiõem gentilium ro/ manoꝛũ/⁊ iudeoꝛũ qui ſuſceperãt fidem compeſcere/collocauit totius diſputatio nis ſue velut centrũ ⁊ cardinem ſupꝛemũ conſideratiõem diuine pᷣdeſtinationis et pꝛeſcientie ab illo loco. Scimus autem quoniãſdiligẽtibus deum/om̃ia cooꝑan tur in bonum his qui ſᷣm ꝓpoſitum voca ti ſunt ſancti.NHam quos pꝛeſciuit ⁊ pꝛe/ deſtinauit.⁊c̃. Vſq; dum exclamat.O al titudo diuitiarũ ſapientie ⁊ ſcientie dei/ qᷓ; incõpꝛehenſibilia ſunt iudicia eius et inueſtigabiles vie eius.Quis enĩ cogno uit ſenſum domini: Aut quis conſiliari/ us eius fuit: Aut quis pꝛioꝛ dedit ei ⁊ re/ tribuetur illi? Illic inſerit ꝙ nõ volentis neq; currentis:ſed miſerantis dei eſt.⁊ cu ius vult miſeret᷑.⁊ quẽ vult indurat.Et ꝙ non ex oꝑibus. ſed ex vocante dictũ eſt Jacob dilexi:eſau ãt odio habui ¶ Apo ſtolus igitur doctoꝛ gẽtium in fide ⁊ veri tate / inter quas erant inſipientes multe carnales ⁊ ſuperbe.ſi pᷣmiſſam eis conſi/ deratõnem pꝛo ſua edificatõne nõ timu/ it exponere:quatinus eas ⁊ iudeos mu/ tuo reduceret ad legitimã pacis ⁊ carita/ tis foꝛmã.Quo pacto verẽdum cxit inter chꝛiſtianos:pᷣſertim eos qui de ſua ſalute ſoliciti ſunt conſideratõe iſta vtiq; apud eum/talem de ſua ſalute conſolatõem ſu/ oꝛumq; ſimiliũ oꝑata eſt.vt aſſereret Cer tus ſuʒ enim ꝙ neqʒ moꝛs:neq; vita:’neq; angeli:neq; pꝛincipatus.neq; virtutes. neq; inſtãtia.neq; futura.neq; foꝛtitudo. neq; altitudo.neq; pꝛofunduʒ.neq; crea/ tura alia poterit nos ſeꝑare a caritate dei que eſt in chꝛiſto ieſu domino noſtro. Poterit autẽ certitudo talis accipi de cer titudine reuelatiõis diuine ſi Paulus de ſe ſolo loq̃retur. Sed dum cõnumerauit alios electos.dei cõuenientius intelligit hoc eſſe dictũ de certitudine ſpei:que trã/ loſophie. Cum phebi radijs. quillitas quantũ ſit oꝑatiua.ſatis admo modũ pꝛopheta regius expoſuit.qͥ dum gloꝛiabundus in dñno dixiſſet In paceſin id ipſum doꝛmiã ⁊ requieſcã.Gubintu/ lit pꝛo cauſa ſpem/dicens Quoniã tu do mine ſingulariter in ſpe conſtituiſti me. Monicus. cire velim o volucer quo ſtudio vel induſtria deuenit aduena noſter vt in hac pace in id ipſum frueret᷑: Neq; enim dicere pᷣſumo:niſi quod aſpi rat ⁊ aſpirare ſuadet ad illam pacẽ in id ipſum cum pꝛopheta dicente. Concupi/ uit anima mea deſiderare iuſtificatõnes tuas/in omni temꝑe/ſi foꝛte aliquãdo de ſiderium ſui ⁊ ſimiliũ pauperũ exaudiat dominꝰ.⁊ pꝛeparatõnẽ coꝛdis eoꝛum au diat auris ſua. Scit enim quoniã nemo ccipito vꝰba mea ſobꝛie repente fit ſummus.ſcit quoniã mununs hoc gratie magis eſt q; induſtrie. Nihilo minus doctoꝛũ deuotoꝛũ ſcripta relegẽs theologia ductrice/ſuisvti conaturindu ſtrijs / ne ſibimet deeſſe putetur. deumq; tentare videat᷑. Enititur experimento co gnoſcere que ſit illa pacis conſolatõ qua ſobꝛie inebꝛiatꝰexclamat pſalmiſta.Quã magna multitudo dulcedinis tue domi/ nequã abſcondiſti timẽtibus te. Signã ter ait abſcondiſti/qꝛ nec ab habẽtetradi nec ab eo qui non habet capi poteſt. Eſt quippe nomen nouũ in calcuio candido ſcriptum.qð nemo ſcit niſi qui accipit Certium metrum pꝛimi libꝛi glyconicũ coꝛiambicũ.⁊ pꝛo/ latõephi/ poꝛtionat᷑ ſexto pꝛimi de conſo Agnũ crede nimis bonum Intus quo valeas frui: erte neſcit homo vetus Intro quid ſapiat nonus Hoc eſt manna reconditum. Senſus quod capit intimus. Queris qualis ei ſapoꝛ: Aurem verbaq; quid paras? GBuſta poſt videas licet. Degens frater agro ſenex uerit gaudia/que domi Frater iunioꝛ accipit. ¶ ecus mel ionathas pꝛus uſtat/ pꝛotinus hinc videt.· Extra non liceat loquui. De cõſolatiõe theologie . Me nobis ſapidũ deus: QAuo faſtidia tollre Mungi noxia fas tibi. E. bum ſuꝑ iſtis affectus deuoti ſentimẽtis/in quibus ſtat ſapi entia:que in myſterio abſcõdi/ ta eſt. Hec eſt theologia myſtica/deq̃ tra⸗ ctatus fratris apud me ſeruo/ quoſdã la/ tino/quoſdã vulgari ſcriptos ſtilo. Sed ſuꝑ his altera foꝛtaſſis die ſermo fiet: Perge vero pꝛoſequi de ſpe’:reſpondens ad pauculas interrogatiões meas / qui ſe cretoꝛum aduene noſtri cõſcius es. Reco gitat ne ſupꝛemũ iudicem deũ:homines ex maſſa peccatrice: pᷣdeſtinaſſe quidem hos ab eterno ſempitne beatitudinis fo/ re participes/aliosvero pꝛeſcitos⁊ repꝛo batos ad ſuppliciũ perpetuũ: ¶ Volu/ cer· ¶ Recogitat monice/et id ſane freq̃n WBonicns Recuf at ne diuerſum huiuſmodi iudiciũ dei:itanqᷓ; pꝛeterea ſit in eo ſeua quedã en Abde nitate ſua ſumma:? ¶ Uolucer: ¶ Abſit monice talis aduerſũs deũ blaſphemia/ neq; enim ꝑſonã accepiſſe/neq; iniuriaʒ feciſſe dici poteſt qͥ nulli debitoꝛ eſt. Oð notauit apoſtolus dicens.O homo / tu quis es qui reſpondeas deo:nunquid di cit figmentũ ei qui ſefinxit.quid me feci ſti ſic? An non habet poteſtatẽ figulꝰ lu/ ti ex eadem maſſa facere.aliud quidẽ vas in honoꝛẽ.aliud vero in cõtumeliam Talis apð homies ſimilitudo plurima reꝑitur.nedũ ſuper rebus vita carentibo/ ſed animatis/ quibo vtũtur pꝛo arbitrio ſuo alijs ad moꝛtẽ.alijs ad conſeruatõem necarbitrãtur ſeivł iniurie: vel crudelita tiobnoxios eſſe.¶ QDuid ſi vult deus in maſ domo ſua maniteſtare diuitias glo/ rie ſue.iſtis in oſtenſionem miſericoꝛdie. alijs in manifeſtatõem ſue iuſticie/gloꝛi/ ficans illos ex miſericoꝛdia/ iſtos ex iuſti cia derelinquens: quatinus reſultet car/ men illud pulcherrimũ.Ex graui tenoꝛe iuſticie/⁊ molli cantu miſericoꝛdie/ de q̃ li pꝛofitet pheta. Miſericoꝛdiã ⁊ iudici um cantabo tibi dñe. ſi paucioꝛes ſunt qui ſaluãtur / manifeſtioꝛ eſt in hoc gratia dei quẽadmodũ int᷑ ſurdos ⁊ clau tia pꝛoſa pꝛimi Mueris interim volucer ver/ dos mutos ⁊ moꝛtuos/paucioꝛes ſunt qͥ miraculo curãtur/q; qui pꝛopꝛie cõditio ni relinquũtur.¶ Verũ dum ad ſingula ria fit deſcenſus et inquiſitio.cur videli/ et Petrũ vel Paulum deus elegerit ad ſa utem. Judam vero ⁊ diuitẽ epulonẽ de/ reliquerit:opoꝛtetvt humana garrulitas apponat digitũ oꝛi ſuo/ hoc vnum pꝛofi tens ꝙ iuſtus eſt domin? in omibus vijs ſuis.¶ Itaq; ſicut nulla poteſt aſſignari ratio cur inter tot res poſſibiles fieri/ iſta nõlilla facta eſt/niſi beneplacitũ dei. Ita de recreatõne ſeu regeneratõne/ad vitam ſpiritualẽö/multomagis dici debet. Neq; confugiendũ eſt ad illoꝛũ merita vel ope ra/quos ab eterno pᷣdeſtinat deus.quia ſi ex oꝑibus:iam nõ ex gratia. Sed neq; pꝛioꝛem eterna dei voluntas cauſam ha/ bet/qui fecit om̃ia pꝛopter ſemetipᷣm.im piũ quoq; in diem vindicte.Nihilominꝰ fatendum eſt ꝙ nemo ſine culpa damna/ bitur. ſicut abſq; gratia ſaluabit᷑ nullus. onicns , Rarg volucer inquire/ re cõſequenter/ſi hanc aliquãdo peregri/ nus noſter conſideratiõem ſuper ſe/⁊ ad ſe reflectit. Meditãs ne foꝛte ſit ex nume/ ro repꝛoboꝝ/neq; enim gloꝛiari poteſt ſe peccatũ nõ hahere:neq; de alia maſſa eſſe q́; ceteros ? ( Holucer ( Dicam illõ mo nice quod ſentio Meditatur aliquãdo ſe cum cõquerens.quid ſi iuſto dei iudicio damnãdus es: Si reperit indiſpoſitum coꝛ ſuũ ad humilem huiꝰ conſideratiõis ſuſceptõem/derelinquit eã/⁊ ad alia ſe cõ uertit:quemadmodũ fieri conſiliũ eſt in tentatiõibus vel interrogatiõibus carna liũ peccatoꝛũ/vel experientijs earũ rerũ/ que ſuut difficillime electõis.vt ſi querat aliquis a ſemetipo Halles membꝛatim laniatꝰmoꝛi/qᷓ; illecebꝛoſe voluptati mu lieris pulcerrime conſentire: ¶ Si vero percipit affectum ſuũ/ deo pꝛopicio tran quillum/humilem⁊ ſuauẽ/ſicut impꝛeca tur apoſtolus. Deus autem ſpei repleat vos omi gaudio/ et pace in credendo/vt abungetis in ſpe / et virtute ſpirituſſan/ cti. ſiſtit pedetentim tamẽ et caute/in hac recogitatõne.ſi foꝛte damnandus eſt.Cu ius appꝛehenſioni/ nequaq; remurmu/ rat/ ſcõm pꝛeſentem affectum/⁊ ſenſum de diuina iuſticia. Sed humiliatus di/ cit. Juſtus es domine/ ⁊ rectum iudiciũ tuũ. Hõ ꝙ damnatiõem eligat.Abſit. qꝛ W — = 9— Liber Primus . nec dens hoc vult iðm velle / ſicut nec pec care nec deſperare dum viatoꝛ eſt. Dicit potius cũ Job.etiã ſi me occiderit tamen in ipſo ſperabo.Et cõuerſus ad dominũ cũ pio ⁊ humili affectu. Scio inqͥt eqͥſſi⸗/ me iudex/quoniã damnati in inferno te odiunt.te iniuſtũ.te inuidũ.te crudeliſſi⸗ mũ iudicant.te blaſphemant.te ſanctiſq; om̃ibus oꝛe rabido maledicũt. Scio ꝙ; illic cõſtitutus cheu me miſerũ Jic agerẽ. At vero dum interim affectibotam effe/ ris ⁊ blaſphemis careo.amo te qui totus es amabilis.te iuſtiſſimũ/ teamãtiſſimũ te clementiſſimũ diiudico.tecollaudo.ti bi ſanctiſq; omnibus tuis oꝛe pio bene/ dico.quicquid poſtremo de me futurum oꝛdinauerit voluntas tua/coꝛde credo et oꝛe pꝛofiteoꝛ.quoniã nulla eſt iniquitas apud te qui ſanctus es in om̃ibus operi/ bus tuis. ¶ Honicus. ¶ Placet volu/⸗ cer diſtinctus iſte modus habendi ſe cir/ ca recogitatiõem diuine pꝛedeſtinatõnis ſeu pꝛeſciẽtie/nam ſicut in pꝛimo curioſi tas temeraria:ſic in ſecũdo meritoꝛia val de humilitas exercetur. eſt in aſpectuvel recogitatõe foꝛmoſe mu lieris / vbi periclitaret᷑ incõtinens.conti/ nens vero foꝛtiter habituatus/ vteret᷑̃ad virtutem. ¶ AUideo ꝙ amoꝛ hic gratuitꝰ eſt:nõ mercẽnarius: nõ recurnus.hec af/ fectio filialis vel fidelis ſponſe.quẽ amo/ rem/quia donũ ſuũ eſt/nõ acceptare non poteſt.quia diligentes ſe diligit. Beatus qui aſcẽſiones in coꝛde ſuo diſponẽs ad hunc gradum pene ſupꝛemũ peruenit Sentio deinceps magis ac magis q̊ me dio poteſt hec conſideratõ pacem quan/ dam ⁊ conſolatiõem operari. Ita tamen ſi ſit apð homines qui peccata iãm non iterãt.nam iteratio peccatoꝛũ quid aliud Karcndͤire repꝛobatiõem ⁊ interitum: ttento ꝙ ſpes nõ ex meritis pꝛoueniẽs peeſi cõ eſt.nõ ſpes eſtimanda Wo⸗ lucer ¶ Scio o monice quoniã nemo eſt qui viuit ⁊ nõ peccet quando ⁊ ſepties in die cadit iuſtus.Et beatus dicitura pſal miſta·nõ qui non fecit.ſed cui nõ impu/ tauit dñs peccatũ. Mirũ foꝛtaſſe videbi/ tur quod dicturꝰſum. Inuenire eſt bomi nẽ qui quanto pluribus impugnat᷑ ten/ tatõibus/quãto renitẽs eis pluries euin citur / vel in voꝛacitate gule.vel in ſomni culoſa doꝛmitatõne/vel in ſtimuloꝝ car/ nicus. ¶ Ut intelligo volucer. Ita idere ſimile nis crebꝛa ppeſſione/⁊ alijs huiuſmodi/ tanto frequẽtius certius ⁊ ideo foꝛtiꝰ.qꝛ humilius / in deũ ſe pꝛoijcit.de deo ſperat ⁊ confidit.Conſulte quidẽ dum nullam videt in ſe fiduciã reſiſtẽdivitijs/neq; vir tutes ⁊ ſalutẽ adipiſcẽdi repoſitã.Falloꝛ ſi nõ ita dauid egerit inq ens. Impulſus euerſus ſum vt caderẽ/ſubdit.cuius inni xus ẽ auxilio/⁊ dominꝰ ſuſcepit me. Rur ſus cũ ab homĩbus ſibi deſperatõ impꝛo peraret᷑/quia tulerat ouem ⁊ paſtoꝛẽ occi derat/⁊ dicerent.non eſt ſalus ipſi in deo eius/ipſe ſolidioꝛi ſpe deo fiſus reſpõde/ bat. Tu autẽ domine ſuſceptoꝛ meus es gloꝛia mea.⁊ exaltans caput meũ Do babet/ꝙ apud vere humilem quãto mi/ nus eſt in ſe ſpei/minus in opealiena ſi/ ducie.minus deniq; vult cõſtituere iuſti ciam ſuam.tãto plus ſpei plus fiducie de deo ↄcipit.plus quoq; iuſticie dei fit ſub iectus.dicens ex ſententia. Mihi autem acherere deo bonum eſt / ⁊ ponere in dũo deo ſpem meã.clamans ei.in tua iuſticia plane non in mea / libera me. Poſtremo magis intelligere nunc videoꝛ/que in de uotoꝝ libꝛis legi/de introductiõe ſponſe in cubiculum ſponſi.de oſculo oꝛis eius poſt oſculum manuũ ⁊ pedum/de habi⸗ tatiõe pꝛeterea in adiutoꝛio altiſſimi/nõ in habitatõnevel meritoꝝ pꝛopꝛioꝝ que vana eſt.vel penarum futuraꝝ que anxia vel induſtriarũ pꝛopꝛiarũ que timida eſt ⁊ incerta: ¶ Certa vero qualiter eſſe poſ/ ſit in adiutoꝛio altiſſimi. inter tot vite di ſcrimina. inter tot criminũ lapſus.inter tãtam electoꝛum paucitatẽ ediſſeras ve/ lim. (UWolucer. m iſta condi/ nice/vt in ſuos fines tendant quiba adeptis quieſcunt adherentes eis. hoc de grauibo deoꝛrſum. hoc de leuibus ſurſum videre eſt. Eſt autẽ humani coꝛ/ dis deſiderium pondus / in deü / ſicut in locum ſuũ ⁊ centrũ ferri.eſt ſupꝛemũ poſt quod nõ relinquit᷑ alið humane peregr nationis refugium. Supeſt igitur nihil infra quod /vel vltra quod poſſit huma/ nũ ſe coꝛ deflecterevel fugere:dum ponde re ſuo ſe cõſtituit adherere deo.nũc interĩ per ſpem:fidem ⁊ amoꝛeʒ.neq; enim ſibi dat aliter ſtatus pꝛeſens. Poꝛro ſicut ali quis dicitur adherere certitudinaliter lo co alicui vel baculo/dum totis viribꝛ itra 4 De cõſolatiõe theologie ſtare vult.nõ aliter ſpem certã dicimus ꝑ deliberatã voluntatis adherẽtiam.neq; enĩ ſpes eſt in aſſenſu et vi rationali / ſed deſiderio ⁊ expectatõne virtutis iraſcibi/ lis tendentis in ardua.quod deſiderium tendentia/vel expectatõ reꝑitur in virtu te ſpei cum tanta certitudineꝑ adherenti am volũtatis/ꝙ ꝑ nullius temptatõnis/ vel recogitatiõis inſultũ vult ab ea ſemet euellere . ¶ Lonſurgit ex radice ſimili cer titudo in aſſenſu fideiidũ ꝑ nullas ratio/ nesvel fantaſias fidẽ impugnantes/vult derelinquere/ quo minus ſtet in fide/ ad obeditionẽ dei/⁊ meriti conquiſitiõem. EE t 2 Pl/ midimetrum Jambiecc. mõtis alto ſtat iugo Quercus ſuis radicibus Defixa nitens foꝛtiter: =Aentos et imbꝛes non timet. Aſſumit hinc plus virium Quo plus in imo ſe locat Concuſſaventi turbinej/ Dic ſpes ferens tentamina ¶ Antheus inuictus fuit Dum cautus incubans humi Non vult in altum ſurrigi⸗ tus ilico perit. ue collocatur ſaxeo Domus loco fideliter⸗ Venti/pluuie/fſtiumina iant/nunq; ruit. Nerere vos ſpe firmiter o loco nitamini. Zeſter locus certe deus· Quo ſpes reponit certioꝛ. R 1 ſum̃ eſt aliquibus o volucer ꝙ ſpes in pꝛeſcitis ſempꝑ ſit er/ ronea Id enĩ ſe putant habitu quo carebunt. Alij volen/ tes hãc abſurditatẽ euadere dixerũt ſpem in haccõditionali exiſtere. Si legem dei obßuauero ſaluꝰ ero. ¶ VUolucer ( Do nice. nec hoc vltimũ ſufficit ad ſpem.ſta/ ret enĩ cum deſperatõe talis cõditio.Nec pꝛimũ ſobꝛie dictũ eſt:ꝙ deus obliget re pꝛobos ad errandũ / ſicut obligat ad ſpe/ Pꝛoſa quarta pꝛi mi libei ¶ Donicgs. randũ. Pꝛoinde ſpes ad certã beatitudi/ nis expectatõem /ſicſe habet. Ponit ſibi ꝑ fidem/ꝙ eſt aliqua talis beatitudo.iun git ꝙ ad illã pura liberalitate ⁊ gratia de/ us ab eterno quoſdã pꝛedeſtinat ⁊ eligit. Addit ꝙ ad conſecutõnem hmõi finalis beatitudinisloꝛdinauit media cõuenien tia/varijs modis ſine numero Inter que mediũ pꝛecipuũ eſt gratia.que ideo dici ͤ/,t0 tur vita eterna:.quia pignus eius eſt/vel arra. Hanc autem gratiã nulli dedit neq; daturus eſt:niſi ꝑ mediũ mediatoꝛis dei et hominũ Quã gratiã pꝛo omnibo meru it ad ſufficientiã.ſed non ad efficaciã.ni/ ſi incoꝛꝑatis ſibi per fidem habitualẽ/vt in paruulis.vel actualem⁊ habitualem q̃ per dilectiõem ꝑſeueranter operatur.que fides minꝰ explicita fuit in pꝛophetis tẽ/ poꝛe legis ſcripte/ qᷓ; in apoſtolis temꝑe gratie.Et longe minus in philoſophis⁊ alijs gentilib p lege nature.Quãuis enĩ om̃es accedentes ad deum opoꝛteret cre/ dere ꝙ deus eſt. ⁊ ꝙ inquirentibꝰ ſe remun neratoꝛ ſit.quis eiſʒ tamẽ modus quo ta lis remuneratio cõſequeretur/ꝑ myſteri/ um videlicet incarnatõnis filij dei ſicut non erat explicite reuelatũ /ſic nec explici ta fide credendũ.Ceterum ſpes taliter in ſtructa ꝑ fidem.que ſuus eſt oculus / figit in pꝛimis deſideriũ ſuũ ad beatitudinis adeptõem tanq; ad finem. Et ab illo deſi derio nequaq; vult auelli.Deinde deſide rat media quelibʒ ad huius finis aſſecu/ tõem per dei ꝓuidentiã oꝛdinata/ꝑ arma iuſticie ſicut dicit apoſtolus.a dextris et a ſiniſtris.per gloꝛiãꝛ ignobilitatem.per infamiã et bonam famam⁊c. Fides itaq; rurſugꝑ dicit ei/ꝙ diligẽtibus deum ⁊ ſpe rantibus in eo/ omnia cooꝑantur in bo/ num /ſicut tradit apoſtolus ꝙ om̃ia no/ ſtra ſunt/confoꝛmiter ad chꝛiſtũ.Pꝛimũ querite regnũ dei/ ⁊ omnia hec adijcient᷑ vobis.neq; talium aliquis pꝛedeſtinato rum peribit vnq;. Quo contra fit de re⸗ pꝛobis qbus omnia cedunt in malum/ etiam aliena bona que in ſcãdalum ſibi vertunt ⁊ ruinã.Nihilominꝰ quoniã ig/ notum nobis eſt quos vult inter homi⸗/ nes deus ⁊ qualiter ſaluos fieri /oꝑandũ eſt bonum ad omnes / vel oꝛando/vel cõ monendo / vel hoꝛtando / vel increpãdo/ vel ab erroꝛiboꝛ vitijs abducere ſatagẽdo Ita ſagena caritatis ↄcludit ĩ ſe bonos ⁊ ALiiber Dꝛimus . 54 malos ſeparandos in littoꝛe iudicij. Pꝛeterea ſi ex peccatis electoꝛum diuina bonitas poteſt. ſcit et vult elicere bona. nõ tamen idcirco mala bona ſunt/vel eli genda.ſed cauenda penitus plangẽdaq;. Collaudãdus autẽ benigniſſimꝰ⁊ omni ꝰ potens deus q; malis noſtris nõ ſolũ nõ vincit/ſed ex eis operatur bonum noſtrũ icenĩ dicit᷑᷑ om̃ia ſub peccato cõclu ſiſſe/ſupple ꝑmiſſiue vt omniũ miſereat᷑. Peccauit petrus/humilioꝛ cautioꝛ ⁊ mi ſericoꝛdioꝛ effectus eſt/ nõ actõe mali ſed miſeratõne dei. Peccauit Maggalena/ plus poſtea dilexit.qꝛ multũ ſibi dimiſ/ ſum eſt. ⁊ in exẽplar penitẽtie ceteris ceſ/ ſit. Blaſphemꝰ fuit Paulus. confitet hu miliatus/ꝙ nõ ſit dignus vocari apoſto lus/teſt inter peccatoꝛes pꝛimꝰ. Deniq; ivocũdatur pater ⁊ epulat᷑ in receptõe filij pꝛodigi.Et gaudiũ eſt angelis dei ſuper vno peccatoꝛe penitẽtiam agente. Quis neſciat pꝛoinde pauꝑes dum de ſtercoꝛe pctõꝛum erigit eos deus:collocãs in glo riam cũ pꝛicipibo populi ſui.ꝙ in ampli oꝛes erga diuinã benignitatẽ aſſurgunt gratiaꝝactões/nõ quin innocentia pᷣſer/ uata ſeruataq;/ plus habeat dignitatis ⁊ gratie ceteris paribus.Sed in reꝑatõne depdite magis eminet miſericoꝛdie beni gnitas ¶ Diſerãdũ vero eſt. quod in re/ Fꝛobia kediuerſo/ de virtute 1 humi⸗ itate ſupbiũt.de gratuitis dei donis vel ingrati ſunt vel tepidi/vel in ſuã ⁊ alioꝛũ ꝑniciem ⁊ dei inbonoꝛatiõem abutentes vertunt. Ita vt eoꝝ quandoq; fiat oꝛatõ in peccatũ.hic ꝑ ingratitudinẽ. in infer/ no autẽ ꝑ biaſphems inſanioꝛẽ. Recoꝛ/ dantes enĩ quẽadmodũ fuerũt aliquãdo ſupplices deo.Hec⁊ illa bona facłentes: venerãtes ſanctos ſanctasq; om̃es cũ de uotiõe:iquidni rabidioꝛi cõtabeſcãt odio ⁊ maledictis latrẽt aduerſus deũ ſanctos ſanctasq; om̃es:pꝛeſertim eos quos pᷣci/ pue coluerũt eos inuidos:eos crudeliſſi/ mos:impios ⁊ ingratos.qui non ipᷣos a toꝛmetis cum poſſent eripiũt/acclaman tes. ¶ Quid ergo dicemꝰ ad hec:ifaciemꝰ igit᷑ mala vt deus eliciat bona/ vel bona vitabimꝰ ne cõtingant mala qualia teti/ imus: Abſit. ꝓpter id enim quod ꝑ acci ns eſt nõ debet illð quod de ꝑ ſe eſt va riari. ¶ Monicus. ¶ Horreſco volucer hec audiens/ et videns te ſuꝑ admirabili via niti pꝛo cõſolatõis adeptõe/dum tre/ mende ⁊ ↄtrarie deſolatõis memoꝛiã ſub inducis ¶ Holucer ( Hic modꝰ eſt. hec ars theologie/credideris monice/ꝙ ſicut per ſtulticiã ⁊ ſcandalũ pꝛedicatiois cru cis ſalnos fecit credentes ſic ꝑ inſipienti am trabit ad ſapientiã dicente apoſtolo. Si quis videtur inter vos ſapies eſſe in hoc ſeculo.ſtultus fiat vt ſit ſapiens. Nõ aliter vult endẽ theologia per ſummã de/ ſperatiõem de homiĩe trahere ad ſummꝗ de deo ſpem.⁊ ꝑ deſolatõem ineſtimabilẽ ⁊ intolerabuũẽ’ſurſum ducere ad ſolidam conſolatõem. ¶ Addideris nullã eſſe re/ cogitatõem que plus iſta radicaliter euel latab humano coꝛde ſuꝑbiam.de ſe ſem/ per aliquid magnũ pꝛeſumentẽ / cui reſi/ ſtit deus. que magis inſuꝑ gignat? nutri at humülitatẽ legitimã ſub deo et ad ho/ mines. vitijs pꝛocul expulſis que fert ſe cum ſupbia. Nam qua fronte poterit ali/ quis fratrẽ ſuũ qualẽcunq; deinceps.vl odio vel iravel inuidia ꝓſequi.immo nec animo ꝙ repꝛobus ſit iudicare/quividet ſe de eadẽ maſſa peccati in eadem damna tione eſſe.neq;ʒ ſcit quid ſibi craſtina pa/ riat dies? ſi voluerit gloꝛiari de bonis ſuis/mendax eſt ſi non habet.ſi habʒz illa gratis accepit a deo Quid ergo gloꝛiatur quaſi nõ acceperit. Quid pꝛeterea iudi/ cat alienũ ſeruũ qui domino ſuo ſtat/aut cadit:ſtabit autẽ.potens eſt eni deus ſta/ tuere illum. Sub hoc intuitu dixiſſe pu tandus eſt apoſtolus Venit deus ſaluos facere peccatoꝛes/quoꝛũ pꝛimꝰ ego ſum. pꝛimus ĩtelligo quo nullus pꝛioꝛ/vidẽs ſecum alijs equaliter filium ire.⁊ ex eadẽ peccati maſſa eſſe/ q́les venerat ſaluare deus. ¶ Monicus ¶ Intelligo volucer materiahãc de timoꝛe ⁊ ſpe latã eſſe. vel/⸗ lem traderetur ſub compẽdio modꝰquo pꝛecipue ſpes ſtabilitur. NMimirum ſtabilitur a deo / cuius ſuꝑna turale donum eſt. Sed ſi particulariꝰ ali quid exigis.inuenit᷑ quadruplex medita tio que velut in tetragono firmiſſimo ge . „ ſtat ſpem. VUna meditatio eſt diuine iuſſi onis vt ſperes. Altera diuine pꝛomiſſio⸗ nis ſi ſperes.Tertia immẽſe dei pietatis ne deſperes vnq; de ſuis miſeratonibus. Quarta pꝛopꝛie fragilitatis/ne ſperes in te vel pꝛopꝛijs viribus. ¶ Dic igitur co gitationi tue ſolicitãti ſpem deſerere . dů De cõſolatiõe theologie non facis certam vocatiõem tuã/ꝑ bona opꝑa/quotidie coꝛruẽs de peccato in pec/ catum. ingerẽti pꝛoinde ne ſis de multis vocatis ⁊ non electis/ſicut vita tua ſimi lis eſt multoꝝ.Dic reſpondẽs/q; obedis iubẽti deo qui mille locis ſcripture ſacre pꝛecipit vt ſperes in eo.cui dicito. Exur/ ge dñe deus in pᷣcepto quod mãdaſti.pij cio me in te iubente te.nõ es crudelis aut fallax vt abijcias me:iuncta pᷣſertim mul tiplici ꝓmiſſione tua/ qua ſperãtibo in te pollicitus es ꝙ liberares eos:eripes:ſal/ uares ⁊ gloꝛificares.Cuius demũ tã im/ mẽſa pietas eſt.vt nullis peccatis etiã in finitis ſi ꝰↄmiſiſſem ea ſolus/ vinci poſſit hic in via. Quod q; interpoſuiſti cũ ĩmo bilitate cõſilij tui iuſiurandũ.vt ꝑ duas res immobiles ſicut loqͥturapoſtolus tu us quib ipoſſibile eſt mẽtiri te/ nos foꝛ/ tiſſimũ ſolatiũ habeamꝰ ad tenendã ꝓpo/ ſitam ſpem.q;uis eni ſis inobligabilis a creatura tua rõnali/quicqͥd agat ꝓ te vel erga te.voluit tamẽ dignãtiſſima conde ſcenſio tua:cõmerciũ quoddã habere cũ hominib / vt bene de te mereãtur ſi iuſſa tua ↄpleuerint/ꝛ in te ſperauerint /qui fi gelis es ⁊ teipᷣm negare nõ potes.Hec tu ita deo. 8 tas obijcit᷑ vt deſperes.deſperes volo.ſed de te ⁊ in te qui homo ⁊ caro es.nã male/ dictus homo qui ↄfidit in homine/⁊ po nit carnẽ bꝛachiũ ſuũ/⁊a dño recedit coꝛ eius.¶ Bed hic occurrit trepida cogita nio dicẽs.qua ratõe conaboꝛ declinare vi cia.virtutes adquirere.ſeruare mandata dei.ſine ꝗbus ſperare vitã ingredi/iã nõ ſpes eſt ſed arrogãs ⁊ infidelis pᷣſi umptõ? Conaberis pꝛoꝛſus.ſed in adiutoꝛio al/ tiſſimi.⁊ millies victus.millies conabenꝭ eo quidẽ amplius ⁊ certius/quo nulla ti bi ſupereſt fiducia de ꝓpꝛijs opibus.Pꝛo pterea dicturus Galomon finẽ contio/ nationis ſue dũ pferre vellet. Serua mã data pꝛemiſit.deũ time.quia videlicʒ ab ipſo eſt bonũ velvelle vel pficere. ¶ Mo nicus. de ſe cõfeſſus eſt Auguſt. Sperabã inqᷣt aliquãdo in virtute mea que nõ erat vir/ tus Et cũ ſic volui cu rrere/ vbi magis ſta re credebã/ibi magis cecidi.factuſq; ſum magis retro q; ante. Dicebã enim/ hocfa ciam.illud ꝑficiam.fiebatq; poſt. nec hoc nec illud.quoniã de meis viribo ↄfidebã ſumptio oĩs carnis Poſtremo dũ pꝛopꝛia fragili / etineo ꝙ in ſoliloquijs ſinia Nunc autẽ confiteoꝛ tibi dñe rex pat celi ⁊ terre.quoniã non in foꝛtitudine ſua ro boꝛabit᷑ vir.vt nõ gloꝛiet᷑ antete ſtulta pᷣ/ Molucer. Tra/ ducit aduena noſter meditatõem hãceti/ o qm vſq; ad angelos⁊ ſanctos/dum atten dunt hoꝛroꝛẽ diuinoꝛũ iudicioꝛũ in dã/ natis. Canimꝰ enĩ ꝙ tremũt angeli atq; archangeli.tremũt intellige/nõ ex foꝛtitu dine ſue dãnatõis/quibo ineſt gloꝛie ſecu ritas.ſed eo magis ex alioꝝ dãnatione.qᷓ ſi ſi tremerẽt ⁊ paueret in ſedeficiẽtes/re/ ſiliunt in adiutoꝛẽ vnicũ deum:-adheren tes ei / ſe fragiles ⁊ nihilo ſuniles reputã/ tes ſine eo.Addidit de hũanitatexpi ꝙ ſi cut ineſſe ſuppoſitali/ſic innitit᷑ꝑſonali/ tati filij dei ꝙ pꝛopꝛiã deſerit/necĩ ſe ſub ſiſtit. ita ineſſe gratie vel gloꝛie innititur deo/ꝙ nullatenus in ſe.Et ita de ſanctis quanto ꝑfectioꝛes:tãto humilius ⁊ reue rentiꝰ in adiutoꝛiũ dei reſiliũt ¶ Ouocõ tra de repꝛobis.q magis reſugiũt a deo ⁊ ad ſe cõfugiunt:iquo dãnabilius puniũt qm̃ in ipſis eſt amoꝛ ſui/vſq; ad contem/ ptũ dei. ſicut in alij eſt amoꝛ dei: vſq; ad contẽptum ſui.¶ Deniq; ſpes velut an/ coꝛa.quantominꝰin arenulis fragilibus ⁊ fluidis humani auxilij figit/ tanto ſoli- dius⁊ certius ſupꝛa firmã petrã (quexpᷣs eſt) defixa ſtabilitur. (. ſi queſierit ali/ gquis.qͥd igit᷑ de illis quos nõ ſaluat deꝰ: Reſpõſum habeatꝙ velut animalia pꝛo pter hoĩes creata ſunt:ad obſeqoꝛum va rietatẽ / illa blandiedo / iſta ſeuiedo.intel/ ligere ſic habemꝰ pꝛopter electoꝛũ ſalutẽ pꝛeſcitos eſſe foꝛmatos / ſiue nocere ſiue obſequiconẽtur/vt non gloꝛietom̃ig vel obſequẽs elec/vel aduerſans eis ¶leq; tamẽ cca ſunt accipienda qᷓ dicta ſunt:q̃ſi tollatur libertas arbitrij Yoꝛtificat᷑ ſiqui dẽ magis ⁊ inſtituit᷑/ſed in deo viuifican teꝑ gratiã.que eſt velut anima quedã vi tam habẽs in potentia ad vitã ſecũdam-. cut oꝑatõ animalis pᷣſupponit el re.ſic oꝑatõ ſpiritualis vitã gratie ad meritoꝛiã videlicet datdemn. 7 tach ſi engtu/ 5 neq; audiendus eſt Cicero.q vt libertatẽ in hominib ſtatueret/abſtulit a deo pꝛo nidentiã. Neq; rurſus ex aduerſo recixpbKi - endꝰalter.qui diuinã pꝛouidentiã ſic in- ſtituere voluit/vt arbitrio noſtro neceſſi/ tatẽ imponeret. Pꝛo nefas etiã in pecca/ tis dicẽs deum velle ⁊ facerenos peccare * = ð — ‚,n— =U. —— — —. ——J——N „ — — — 2— 2 ,– ———— 22 — — — — — ————— — — c 1 FC 4 1. — — — lLiber Becundus . in manifeſtationẽ gloꝛie ſue. Poꝛro viam mediã ⁊ regiã tradit theologia reuelata fi⸗ de ſubnixa.q̃ gradiẽdũ eſt etiã vbi ratioci narionis Zriedi ſolutio plena nõ pateret. inexꝑti ſatis capiũt/nec exꝑientiã dare pðᷣ teſt induſtria/niſi pueniẽte in bũdictioni bus dulcedinis ⁊ cooꝑante dei gra/ineffa bili valde mõ. Et hoc ẽ dei donũ ſcirea q̊ poſtulãda ſit ⁊ impetrãda talis gr̃a. Oul⸗ ta eni dicimꝰ ⁊ deficimꝰ.verbũ aũt abbꝛe⸗ uiatũ ⁊ ↄſummatũ facit ſapiẽtia/ dũ ĩ ani⸗ mas ſanctas ſe trãffert.delicias ſuas cõpu tans eẽ cũ filijs hoĩm.in quibo bũplacitũ eſt deo /qꝛ ſperauerũt ſuꝑ miſcðia eiꝰ. Sʒ ecce iam adueſpꝑaſcit ⁊ inclinata ẽ dies qñ ad ſe me vocat opꝰ dei/ſimul ⁊ vie laſſitu⸗ do quietẽ te petere ſuadet. Expectet᷑ p reli quis( multa enĩ quęrẽda ſuꝑſunt ſſequẽs dies. lucer (Epectet᷑ placet ſi pꝛiꝰ audieris ſub exẽplari modulamie/q̃lis ſit vt eũ recogites/germani tui ſtatus. Mumtũ et vltimũ metrũ pꝛimi libꝛi dactilicũ tetrametrũ hby⸗ ſo. phi. Boetij Si quis arcturi⸗ NHus e multis nauta pꝛofundo Dum regit nauẽ. ventus ⁊ imber Et pꝛocellarum turbida moles Si repẽtinis motibus vꝛgent Pꝛoximaʒ nautis crebꝛo minantes Nauſrage cladem moꝛtis adeſſe MNititur/fuſus arte magiſtra Nil inexpertum coꝛde pauenti Segniter linquens omnia ſolerz Tentat/vt nauis litoꝛa captet SS i malivero tanta moleſtat Deuiens peſtis/iamq; latratu Terret auditum ſcilla canino⸗ Attrahens gulpho cuncta voꝛaci MNon opem poſſunt ferre ſodales Se⸗ et in pꝛeceps vltro laboꝛat citq; nauclerum ſtertere puppi Obſtupet talis quis/nihil vltrra Viribus fidit/ſpes nec in arte eſft Reſpicit celum vota deo dat Aut mari ſeſe deijcit allto Nudus enatans.ſi ſcopuloſum ꝛominens ſaxum ſuſcipit ipſum Ael ſinu tuti conditur anrrit Laudat eccelſum/gratioꝛ illi Dicit euaſi ſoꝛte benigna lecticũ. currit cũ quinto quarti de dei dono fiat ↄuerſio. reſeruatum ſanctius olim bſequi fas ſit xp̃e tibi me Rurſus aut ſi me nauigio das Eeplicit liber pꝛimus. Incipit liber ſecũ⸗/ 8. Pꝛoſa pꝛima: ¶ MWonicius. dies ſulſit illa ↄtinuaueris pᷣ coꝛ effari/q̃ cepta ſunt ¶ Ao quali ſilitudine finẽ acxepit ocutio. Hõ oĩno diſſimiliter / ucer ¶ Meminiſti putò ſub nũc aduena nr̃ ex ꝓcella publici ciuilisq,; naufragij ↄſulte fugiẽs / in locũ ſatis abdi tũ /velut in quãdã ſecuritatis inſulã ſe rece pit. Illic moꝛe ſolitarij ſedens leuat ſe ſuꝑ ſe.theologiã habẽs ↄſolatricẽ/que doctrix eſt diſcipline dei ⁊ electrix operũ illiꝰ.q̃ ſo⸗ bꝛietatẽ ⁊ pꝛudẽtiã docet ⁊ iuſticiã ⁊ virtu tem/quibꝰ vtiliꝰnihil ẽ in vita hoĩbo. Hec erigit ad ſpem futuroꝝ/quẽadmoduʒ teti gimus/aſſerens ꝙ nõ ſunt ↄdigne paſſio⸗ nes huiꝰtꝑis ad futurã gloꝛiã que reuela⸗ bit᷑ in nobis.Addẽs ꝙ ſpes non ↄfundit. ita tñ ſi ſit vera ſpes.nõ ficta.nõ fallax.nõ temeraria. Ekirnan repꝛomiſſio neqͥſſi ma/fallẽs q;plurimos blãdiẽtes ſibi vtere mũdo dum etas floꝛida eſt/ↄuerti poteris cũ voles/tanq; videlicet ex ꝓꝛijs viribo nõ ſt ⁊ alij q̊s eo periculoſi?qͥ ſubtiliꝰ decipit eſtimatio ſua dũ caſus peccatoꝝ varios q̃s ꝑpetiuntur emẽdare nõ curãt.vtunt᷑ potiꝰad ſuꝑbiaʒ. reputantes ſimile aliqͥd ſecũ fieri cũ aplo/⸗ cui datꝰẽ ſtimulꝰcarnis:ne magnitudo re⸗/ nelationũ extolleret eũ.eis aũt ſicut aiunt ne magnitudovirtutũ.¶ Ab alijs migrat Judas.i.oↄfeſſio ꝓpter multitudinẽ ſᷣuitu⸗ tis.Tedet enĩ⁊ pudet eos totiẽs ad ↄfeſſo res deducere lapſus ſuos/ a qb abſtinere vel nequeũt dño ꝑmittẽte.vel nõ ſatis vo⸗ lũt.¶ Sũt qs ſcrupuloꝝ inqͥ etudo/⁊ coꝛ⸗ dis puſillanimitas ita ꝑturbat vt vix reli⸗ ctus ſit ĩ eis ſpei locꝰ. ¶ Dufficit alijs ſci re de ſpeꝑ intellectũ diſſerere/ dicentibo in deo ſolo ſpem eẽ reponẽdã qͥs neſciat:veꝝ apud tales nullꝰpene ſpei vel ſenſus vel ef fecꝰẽ.¶ Inuenies alios ſperãtes in miſe ricoꝛdia dei/q̃s ad hoĩes nulla ffectit miſe ricoꝛdia.venia nulla pʒ.¶ Quid ꝙ deſpe rãt alij de dei bonitate/ ſi non mnauitarein = diu. ſpem meruzgg 1 dulcedinis ſue expimẽto iugi guſtẽtquaſi iam eẽ velint nõ ſpe ſed ipᷣa re beati/⁊ poſſi dere hereditate ſanctuariũ dei. neq; eſſe in laboꝛibo hoĩm/neq; cũ hoĩb ꝑ tentatõnes flagellari. ¶ Alios videre eſt dũ eos pau⸗ lulũ viſitat deꝰin opulento ⁊ intimo bone ſpei ſenſu ptinus extolli / ſibi magnos eſſe pꝛopꝛie vite negligentes / et ſeueros aliene cenſoꝛes/ arrogãtioꝛes demũ / vnde bumi/ lioꝛes coꝛaʒ deo ⁊ hoibo ⁊ ſibi vilioꝛes eſſe debuerãt. Quid poꝛro dicem de duplici⸗ bus coꝛde qui duab vijs niti volũt.ſpem in mundo ponere. ⁊ ſpem in celo collocare cupientes.Quid rurſus de ingratis largi/ toꝛi deo / ꝓ omnibo bonis vel nature yl foꝛ tune vel gre. Qui vtinã ſaperẽt illã ſapiẽ/⸗ tis grauẽ vocẽ. Ingrati ſpes tanq; biber⸗ nalis glacies euaneſcet. Fon or iſta eſt. certus ſum me ſaluandũ. neq; enĩ fecit me teri Made⸗ vult oẽs homies ſal nos fieri· ¶ Maioꝛ eſt initas mea dicit aliꝰ/imitatoꝛ Cavn/qᷓ;ᷓ vt veniam meregr. q́zd conaboꝛ.qͥd ſperabo? ¶ ¶Laxis habe⸗/ nis vtit᷑ alter certã dãnationẽ ſuã ꝓ incerra faciẽs.quicqͥd inqͥt egero bonũ ſit aut ma lum/qð de me ſtatuit deillud fiet. Oiruʒ vero cur nõ vtit᷑ argumẽto ſimili dũ medi/ cinã vt ſanet᷑ vel cibũ vt viuat ſumere mo⸗ netur. qꝛ pᷣſciuit vtiq; ag moꝛiet aut . viner A [Be cuiꝰeſt vere nomen dñi ſpes eius.⁊ non re Honicus ¶ Beat eſt volucer/ ſpexit in vanitates ⁊ inſanias falſas/qua⸗ les cõmemoꝛaſti. Sed reuertoꝛ ad adue/⸗ nanm noſtrum. HNõne queſo retoꝛquet fre⸗ quens lug ↄſiderationis oculos ad pᷣteri⸗ ilit vel alioꝝ exemplo ꝑferre potuit: ¶ Aolucer (Retoꝛquet quidẽ/et id crebꝛo gras inter triſticiaʒ ſimul ⁊ gau⸗ ens deo. nihil ſolicitꝰ iuxta monitõeʒ apli.niſi vt petitiones ſue innoteſcãt apud deũ/ꝓ ſua ſuoꝛũq; libern tione.conſolatione.⁊ ſalute. uſte vero gras agit.qui õ eũ licem ex hoc vno ſi cetera deeſſent / iudica⸗ uerit ꝙ defoꝛmiſſimã ⁊ hoꝛridã nedũ ciui⸗ tatis pclariſſime.ſed totiꝰ regni nuꝑ floꝛẽ⸗ tiſſimi deſolationẽ/ non dicã experini in ſe ſed nec oculis inſpicere cõpellit᷑: Nõne le⸗ gimus Auguſtinũ ea tempeſtate q obſide bat᷑ ciuitas ſua/potiꝰ moꝛtẽa dño petijſſe et impetraſſe p magno munere.q; ꝙ mala gentis ſue coꝛã cernere cogeret᷑: Hiĩc⁊ ma⸗ tathias pꝛinceps dũ videret mala que ſie⸗ , De conſolatione theologie bãt in pplo iuda ⁊ hierm. Ve mihi ait.vt qͥd natꝰſuzʒ videre ↄtritõeʒ ppli mei/ꝛ ↄtri tionẽ ciuitatis ſancte.⁊ ſedere illic cũ dat᷑ ĩ manib inimicoꝝ. Nota ẽ hiſtoꝛia de cato ne qͥ moꝛtẽ cruẽtã inferre ſibi maluit/q; in Aſcidio ciuili viuere/ ipᷣmq; videre tãte tẽ peſtatis auctoꝛẽ. ¶ VHolucer ¶ Eſt vt di⸗/ cis monice. Ponit nihilominus crebꝛo pᷣ oculis coꝛdis ſui/q̃t indigniſſimas ſubſa⸗ natõnes.qt oppꝛobꝛia peſſimoꝝ:imo foꝛ⸗ taſſe carceres ⁊ vĩcula.multos ex innocẽti bus caris ſuis.ꝓ fide/ꝓ iuſticia.ꝓ pace rei ublice. p integritate regal dominij/ꝑpeti heceil e Mnineits videre ſibi videt/non⸗ nullis h̊ accidere eo dũtaxat ꝙ ſibi vel affi nitate vl familiaritate vel cauſe ſilis defen ſione/pariq; ʒelo ↄiũcti ſũt.Eis obicctari pᷣterea/qꝙ masg mali radix ⁊ oꝛigo ab illo ꝓ ceſſerit ⁊ aucta ſit. Ueniſſe aũt tpᷣs qñ iudi ciũ cũ ſuis recipiet/imo ⁊ refuga factꝰ.exul ignomioſus ee aſpectu publico tuero traijcit has ⁊ ſi/ dign /iã recipi·¶ miles ↄtumelias/i ſpem vite eterne/ſciens ꝙ; nõ ẽ ſeruꝰmaioꝛ dño ſuo/quẽ nedũ beel zebub appellarũt/ſj ad moꝛtẽ vſq; ꝑſecuti ſũt. Foꝛmidat pinde ꝙ apud deũ nõ ſit di gnus habitꝰ/q cũ alijs ſilia pateret.aut tẽ⸗ perauit ĩ illo flagellũ ſuũ qͥ vincit ĩ mart- ⸗ rib/ꝑcẽdo ↄfeſſoꝛibo. Aut noluit benigni tas ſua addere triſticiã ſuꝑ triſticiã/ſuis ꝓ ſe oꝛãtibo amicis.nec veritatẽ in ei oppꝛo bꝛio vehemẽtiꝰↄculcari. Aut ad extremuʒ reſuat ipᷣm ad alia certamina.Aut ita fieri voluit/qᷓtinꝰi ſolitudine q̃dã ſegregat exer citet᷑ liberiꝰ/⁊ ſcopat ſpm̃ ſi nuz feeoglrane oẽs ãnos ſuos ĩ amaritudie aĩe ſue/vt ſan⸗ ctius deinceps ad anterioꝛa ſe extẽdat- Monicꝰ ¶ Bpero volucer vᷣtet oĩa in bo nũ de Tui ſapia attigit a fine vſq; ad finẽ foꝛtit᷑/⁊ diſponit oĩa ſuauitx/qlẽ er comiteʒ eſſe pᷣmemoꝛat es: ¶ Volucer (Cofidit talit᷑ euẽtuꝝ ſibi deo ꝓpicio.⁊ ĩ hac medita tione ↄſtituit alterã ſue ↄſolatõis cãm pᷣct puã/q̃ verſat᷑ ĩ reuelatõne regimĩis mũdi/ꝑ ſcripturã ſacrã q̃ deo dicit.oĩa in ſapĩa feci ſti. Et rurſus Oĩa quecũq; voluit dñs feẽ in celo ⁊ ĩ tra ĩ mari ⁊ i oĩb abyſſis.q̃ volũ⸗ tas ſicut ſꝑ efficax.ſic ⁊ iuſta ẽ/ſine q̃ factũ eſt nihil/vſq; adeo ꝙ neq; foliũ ab arboꝛe neq; paſſer ĩ terrã/ dicẽte xpo/cadit ſine eg· Vehemẽs pꝛſus h ẽ diuĩe libertatis ĩ omi actõe ↄcurrẽtis expᷣſſio. Cui volũtati nrſa vt ↄfoꝛmet᷑ oꝑtet.Nã qͥs es o hõ/loquitur X 535ß 4 rmr ELEr—s ALliber Becungduus . theologia/ qͥ dinine volutati pſumis obſi⸗ ſtere / vl aduerſus eã temerari murmurare Vide qͥd equiꝰẽ.Aut te volũtati diuie cõ⸗ foꝛmãdo ſubdere.Aut ꝙ ipᷣa tue ſubuiat volũtati. ¶ Hãc ſolidã de diuĩia ꝓuidẽtia phia plene potuiſſʒ attigere / vel veritatẽ ſi ſuis eã ſectatoꝛibo demõſtrare/theologiaʒ ſuꝑaddi ꝑ reuelatõeʒ nõ ita neceſſe fuerat/ q;uis voluerit alios deꝰ q; phos ↄgnitõis huiꝰſaluberrime ꝑticipes fieri. Phis veꝛo ſic eueĩt vt maioꝛ eoꝝ numer poneret deũ nõ minoꝛi neceſſitate/q; ſolem agere quic, guid agit. Unge ſic libet depꝛomere. (Hꝛumnu metru ſecũ IIi. dactilicũ adoniũ dimetrũ catalecticũ curres ciũ vltio pꝛimi ðo CTuncta moueri Religionis Deſtruit omne Robur etauſer Segd nec egere ede ſupꝛemum Nuoq; creato Sat ſibi laus eet Vr placet et vult Dat ſine motu Gecunda undi libi HBiloſophia Holucer (Cöſti H olucer nüqd ns = apð Boeciũ vtrãq; ponit ⁊ ſal⸗ uat libertateʒ / dei vicʒ ⁊ nature cuiuſſibet vtẽtis rõe. X –— W vf ne diuinaꝝ perſonaꝝ ad tniga/ qu inſna ſphinubibpatn Olradianti tItut 'i ſupioꝛi lumie potuit ita vider? Boe⸗ » Auce coꝛuſcus tiꝰqlit᷑ nec platonici nec ſtoici ĩ lumĩe ſolo Aumina fundit phᷣie vᷣſati viderũt.Alioqͥn ꝑpetuitatẽ mũ Semper eodem di/ vt alio mõ nõ attingã/ neqq; demõſtra Miſſa tenoꝛe. reconati fuiſſent/ ex carentia libertatis ad Neſcit auaros vtrũlibʒ pꝛime cauſe.de q̃ canit theologia Longdere vultus dixit ⁊ facta ſũt.mãdauit ⁊ creata ſũt. Nec Non ſibi fas eſt mirãdũ h̊ in phis qͥ ꝑfectõeʒ ⁊ actõeʒ pꝛĩe Quin ſua virtus cauſe venabat᷑ ex inſpectõe creature viſibi Largiter omnis lis / in qᷓ nõ eſt ꝑ exꝑimẽtũ reꝑire/ꝙ aliq̃ ſit nfluat obbii·· aut poſſit eẽ creatò. Hinc ꝓ pꝛicipio ꝑcre⸗ iloſophantum bꝛuit apð eos ex nihilo nihil fieri. ſʒ ð ali, urba pꝛioꝛum bi lati tractãda ſũt.Et amplectẽda theolo Lege cohercet glie traditõ ꝑ ſcripturã reuelatã q; diuia vo Hac dominantem. luntas agit ad extra libere.õdictoꝛie/etad Libera dicunt vtrũlibet /ſic hiſtoꝛial ⁊ ꝓpheticꝰ ſcripture Non ſibi vis eſt decurſus palã mõſtrat. Cuiꝰrõ ẽ quã pᷣi Inffua mundo vel negauerũt vel neſcierũt. Deꝰ qppe nõ Qua valeat plus ideo vult res ad extra fieri qꝛ bone ſut/quẽz Aut minus vti. admodũ mouet᷑ hũana volũtas ex obiectoõ Perpetuata ,»„»„ðℳ ne boni veri vel apparẽtis.Eſt eõ potiq Lege gubernang ideo res ad extra bone ſunt qꝛ deꝰ vult eas Jugiter vna tales eẽ/adeo ꝙ ſi vellet eas vł nõ eẽ vł ali Hens ſua fato ter eẽ. id q̊ʒ iã bonũ eẽt. Pꝛopterea bñ enũ ringiturarto. ciauit magnꝰ Ambꝛoſiꝰ poſt Baſilium/q; rgo rependi volũtas diuia nature pꝛima lex ẽ. Deniq; ratia qualis volũtas etiã creata ſi ↄcedat᷑ immobilitari Debet eidem circavolitõeʒ alicuiꝰboni h̊ nõ ẽ niſi reſpſe Id quia pꝛeſtat. ctu finis.⁊ eoꝝ ſine qͥb finis haberi ñ põt et opoꝛtet. Ouis vero negauerit diuinã volũtatẽ nõ na quid oꝛes aliũ habere finẽ quẽ velit / niſi ſe. qm̃ ꝓpter Flectere querens ſe fecit oĩa.⁊ ꝓpter ſe erat anteqᷓ; fierent oĩa. Ad tua vorta qualia ↄſtat non eſſe neceſſario ↄnexa ad NDui manet idem. volitionẽ ſeu ↄſecutionẽ finis huiꝰ/quare Deuius erroꝛ nec neceſſario volita ſũt.¶ Secĩ coicatõ ſte / ſacrate pe conſolatione theologie neceſſitate ↄſiſtit ſicut ĩ ſua neceſſ⸗ itatevult ſe deꝰ. Qualis itaq; reputã inane. Ita vt mirãdũ potius videat᷑ imen ſam pfectõeʒ fuiſſe dignatã res tãte imꝑfe⸗ ctionis/⁊ cuiuſdaʒ vilitatis ꝓducereac re⸗ gae de ſi repẽte deſtrueret vel in vnũ con⸗ nderet.quis ei dicere poſſet. cur ita facis Duineti theologia volẽs ampli capti are oẽm intellectũ in obſequiũ fidei ꝓpo/ ſuit in memoꝛiã diuinoꝝ mirabiliũ / eſcazʒ quã dedit dñs timẽtibo ſe in euchariſtie ſa cramẽeto / vbi relucet incõpꝛeheſibiliter ꝙ ſuꝑ oẽm ſenſnʒ.ſuꝑ oẽm nature coĩs oꝛdi⸗ nẽ/deus põt /ſcit ⁊ vult q̊tidie mirabiliter opari. ⸗ ſolationẽ igit aduene nr̃i ꝓ recogitatis alioꝝ calamitatib ⁊ anguſtiſs theologia ſumit initiũ a pꝛima? ſupᷣma cI que de eſt. In cui ditione cũcta ſunt poſi ta.⁊ nõ eſt qͥ ſue poſſit reſiſtere voluntati. Dehinc ad inferioꝛes effectus ſe deflectit. Phia vero ↄuerſuʒ vt ſepius ꝓceſſuʒ reti⸗ net ab inferioꝛibo et cognitis/ad ſuꝑioꝛes etlatẽtes cauſas/ductu rõnis ſe ſubleuãs. ccurrit aũt pꝛimit in B; ꝓceſſu mirabi litas rerũ infra labetiũ.variabilitas ſoꝛtis huane/qᷓ nunq; in eodẽ ſtatu ꝑmanet. De niq; ↄfuſio quedã ⁊ impfectio eoꝝ oĩim ᷓ mũdus inferioꝛ oſtẽtat vt ſũt diuitie. opes dignitates. regna. gloꝛia. voluptates q fre quẽtius in ↄtraria dilabũt᷑. Sed inchoat pꝛotin? ab alto pegrinus ni fide fultus Et ꝗqm̃ ſicut ſolẽt maioꝛes motꝰimpedire mi⸗ noꝛes ita grauioꝛis mali recogitatio ſuffe rentiã leuioꝛis facit eqᷓnimioꝛcẽ. ult ecce ſupᷣmus iudex deus ꝓut edocet theologia ꝙ ab initio mũdi vſq; hodie ⁊ ĩ ſecula/ſup plicijs infernalib⸗ ãgeli multi ⁊ hoĩes cru⸗ cient᷑. vult alios in purgatoꝛij locis penis tradi.ↄqueri ñ audes neq; debes / vult aũr viatoꝛes hoĩes tribulatõnibo multis exer⸗ ceri. Tu qs es un querulando ↄtradicas Quid magnũ ſi tura.ſi moꝛiunt᷑ aliqñ moꝛituri? Hocveꝛo magnuz eſt elaboꝛare qͥ fine ↄcludat᷑ vita/⸗ ſemꝑ victura/ vel ĩ ſocietate beatoꝝ vel in danatoꝝ calamitate. ¶ Moniaus (Se tio volucer ꝙ ĩ alienoꝝ ſicut ⁊ i ꝓpꝛioꝝ ma loꝝ meditatõe/otentꝰnõ eſt aduena nr̃ in⸗ fima ſectari ſcãdit ꝓtinꝰad ſupᷣma velut in arcẽ ſupꝛa quã nò eſt altera. videat aũt ne cadat.Eſt enĩ vt aiũt lapſus iſte ſapiẽiũ ðᷣ da eẽt diuĩa ꝑ/ fectio / ſi er pductõe creaturarũ depẽderet: quas ĩ ſui ↄparatõe ↄſtat eſſe q̃ſi nihilũ et coꝛruũt ⁊ pereũt qñq; ꝑi⸗ pꝛonidẽtia dei cũ arbitrij libertate. Vidæ⸗ at inſuꝑ ne dũ fragilibo ⁊ caligãtib oculis incircũſcriptibile lumẽ niti᷑ attingere / de⸗ mergat᷑ ĩ tenebꝛas dẽſioꝛes exẽplo nictico vacis/qð inqucit Areſto.ad nitidiſſimam ſolis lucẽ. ¶ Molucer ¶ Lutat᷑ eũ monice fides illuminãs tenebꝛas ſuas/⁊ aciẽ men tis inualidã ſua luce colluſtrat/ vt in tã ex⸗ cellenti lumie figi poſſit /eiq; ſit delectabi⸗ le.iocundũ.⁊ ſalubꝛe/ videre lumẽ diuinũ qð abſqʒ ea odioſuʒ foꝛet noxium ⁊ triſte. ꝛoinde iã accepiſti qͥd de cogitatõne ne ſ aliene ſed ꝓpꝛie dãnationis agit.¶ Ce rũtñ ad intelligẽtiã huiꝰrei ne vel incredi⸗ bilis vel ſcãdaloſa ſit ad cognoſcẽdũ. Pꝛe terea q̃liter ⁊ in qͥbo hũana volũtas diuine debeat ↄfoꝛmari/rememoꝛãda ẽ diſtinctõ de triplici volũtate/pꝓut ad oẽm appetituʒ nomẽvolũtatis ſe ꝓtendit. ¶ Eſt in ſupꝛe mo /ꝓpꝛie dicta volutas rõnalis inſita pon tioni ſue ſuꝑioꝛi/ꝗᷓ ad leges ↄuertitur eter⸗ nas.vel ad vnicã potiꝰeternitatis legẽ ſua fecũditate ſeu virtuoſitate multiplicẽ. Eſt enĩ iuxta ſapientẽ dei ſpũs vnicus ⁊ multi plex. Hec volũtas ita ſemꝑ ↄfoꝛmis eẽ te⸗ netur diuine volũtati cognite/vt aduerſuſ beneplacitũ ſuũ nunq; remurmuret quaſi vel iniuſta ſit/vel irrõnabilis aut incõpo/⸗ ſita/crudelis ⁊ inuida. Hec volũtas ĩ bea⸗ tis ſpiritibo ita diuie ↄiũcta eſt immobili⸗ ter / vt ſicut ipi cũ deo vnꝰ? ſunt ſpũs. ita ſit vnũ velle ⁊ vnũ nolle/qð amicoꝝ eſſe ꝓpꝛi um etiam phᷣia tradit. Hincꝑ pſal.Abſoꝛ pti ſunt iuncti petre iudices eoꝝ.Que pe⸗ tra xpᷣs eſt ⁊ deꝰ.qꝛ xpᷣs de cui ſancti indis ces ſeculi ita iũcti ſunt vt abſorpti videan⸗ tur in deo ⁊ vnũ facti in munione volun tatũ cũ eo· Poꝛro volũtas h ĩ viatoꝛibo bo nis diuĩe volũtati cognite. licet mobiliter⸗ ↄfoꝛmis ẽ/oꝛãs ex inſtituto xpᷣi. Fiat volũ tas tua ſicut ĩ celo ⁊ ĩterra.qð in or̃one ſua ſeruauit dicẽs in agonia poſitꝰ. Abba pf̃. oĩa poſſibilia ſũt.trãſtfer hũc calicẽ a me.ſʒ nõ qð ego volo ſʒ qð tu. Coͤſiſtit in haccõ foꝛmitate ⁊ applicatõe volũtaꝭ ad pꝛimã et inobliq̃bilẽ regulã diuine volũtatis re⸗ ctitudo coꝛdis nr̃i/quã ↄſequit᷑ exultatio/ leticia/pax/iocũditas/acvniuerſalit᷑ oẽ bo nu / go vidẽs in ſpũ ꝓpha clamauit. Quaz bonꝰ iſrael deꝰ his q recto ſũt coꝛde? Quo ↄtra peſſimꝰ iudicat᷑deus ab habẽtibo coꝛ diſtoꝛtũ / qlit᷑ ẽ ĩ hoĩlbo malis hic ĩ via.flexi⸗ biliter tñ.in dãnatis vero cũ obduratione ++IW.˙üe. f — — A——= — S ;+*¶ð Liber Gecundus . ſempiterna. ¶ Altera volutas ẽ ĩſerta poꝛtõ tioni rõis inferioꝛis. q̃ qdẽ altera ðꝛ nõ in ſubſtãtia.ſʒ qꝛ ↄuertit ad leges vel res infre rioꝛes/elõgata quodãmõ a pꝛima luce/⁊vx tute eo tenebꝛoſioꝛ ⁊ debilioꝛ effecta/q̃ ma — gis ac magis ĩ inferioꝝ oblectatõe ⁊ viſioꝰ ne ſe ↄuertit innectit ⁊ demergit. IJtavtne queat qñq; oculos tenebꝛis aſſuetos / ĩ ſu⸗ ernã veritatis lucẽ attollere. Sicut ocu⸗ us carnis poſitꝰ⁊ recluſus vbi ſol materia lis occidit vel occaſui ꝓximꝰ ẽ caligat.hãc volũtatẽ inferioꝛis poꝛtionis qñq; voca⸗ mus appetitũ ſenſualẽ nõ generalit/ſʒput natꝰeſt obedire rõni.⁊ ita liber ẽ ꝑ partici⸗ pationẽ. Scðm quam voluntatẽ ꝑmittit nos deꝰ multa velle vel optare fieri /quoꝛũ oppoſita vult abſolute diuĩa ſua volũtas vt pius filiꝰbona volũtate vult patrẽviue re/quẽ deus moꝛi ſtatuit. Hec tñ in tantũ recta eſt ſi volũtati ſuꝑioꝛis rõnis / ſicut il la diuine/nequaq; remurmuret. ¶ Tertio modo ſub volũtatis noĩe late ſumpto cõ⸗ plectit᷑ ois appetitꝰ/qui nõ ↄiunctã ratio⸗ nẽ ſequi hʒ. vt eſt in hoĩbo de duplici volũ⸗ tate pꝛioꝛi:ſed regit᷑ ⁊ dirigit᷑tm̃modo / q̃ſi regulata ab intelligẽtia infallibili que deꝰ eſt. qui ſic res oꝛdinat /vt eas ꝓpꝛios motꝰ agere ſinat. Pꝛopterea volũtas hec nullo pacto orio põt eſſe vel aduerſa diuine vo⸗ iũtati. cuiꝰſolius infſuxũ vel inſtinctũ ↄſe quit᷑ Quo fit vt in bꝛutis nõ habẽtibo con iunctã ſibi rationẽ culpa careant motꝰ ſen ſuales / quales in ſingulis variant᷑ ſ̃m na⸗ turã hui ſpẽi vel illi/s oẽs in hoĩbyqdã modo aggregatos inſpicimus. Becundũ metrũ ſe cundi li. dactilicũ archilochium ↄſtans te ●= frframetro buccolicoꝛ triba rocheis.cõcoꝛ⸗ datvltimo boetij. Quã varijs terras.ſi cõ⸗ binent᷑ linee due in vnũ verſum. UVot ſubiecta modis animalia Paſſionibus ſunt rudelis leo.tigris ⁊ aſperrag uncaper furoꝛe. Ingomitus ſiluas onager colit AVinicoꝛnis atror Laſciuit vitulus.petulans caper Et equus ſuperbus Aſtus fraus vulpi.lepoꝛi timoꝛ Os voꝛaxlupis et Liuidus eſt catulus.ſus ſoꝛdida Tardus eſt aſelluis Mꝛolſa tertia ſecun Vrſa ferox. pꝛudens elephas / ſibi Caſtitas amica D RZurtur fida pari ſimplexquoq Stulta coꝛde perdix Pauo gloꝛius et zelotipus Eſt auara coꝛni Felle columba caret.canit omina Bubo dira plani Eſt apis arguta mira facit Arte mel fauoscs· Erauica ſe foꝛmica regit pigra Ault cicada ſoles Miſus aues.lucius piſces rapit 1 odoꝛ Gnltlut Pugnaci gallus eſt pectoꝛe. Muüuus eſt inerti 1 Quis philomena modos veſtros capui calauda veſtros D Lales innumeras animalibus nditas videbis Congditiones/quas natura dat Alma cuiq; ſparſim Omnia ꝑpulcro regit oꝛdine Noxia nulla culpet· Nullus et erroꝛ ineſt/induſtria Omne tale ſparſin Per varias ſpecies rectrix data Lui neceſſe cunctos Euiq; mira valde Ta hominis ratio complectitur Affectus iuſto moderamine Temperet regatq; Si renuit peccat/fit ſeruaq; urpioꝛq; bꝛutis Stet ratio/fiet ſibi ſubditus ius appetitus Et dominatur ei/ꝙ ſi nequit NHaud ream putato gi li. Monicugs. ſeret me mei vebemẽter meiq; ſimiliũ crede volucer dũ iſta per vbi ſumma tranquillitas eẽ debuerat/vbi par eratvolũtatẽ quãlibet inferioꝛẽ parere ſuꝑioꝛi/ ſʒ hoc euerſo turbatoq; oꝛdine vt pax abſcedat neceſſe ẽ.nã pax qͥd aliud eſt qhl oꝛdinis trãquillitag in imꝑando ⁊ obe⸗ diẽdo. olucer ¶ Obedit monice ſiva lidũ fuerit.ſi viuax ⁊ efficax imperiũ/cuiuſ modi viuacitatẽ/ gra virtutesq; lnnt — Pengdo. videns iniqͥtatẽ ⁊ cõtra⸗ dictionẽ in hoĩm ciuitate.vel regno ſpũali B 1DVDee conſolatione theologie pcipue iugis exercitatio volũtatis ſupior? lutaut debilitat?coluber relabit. Ve noß vt ad dininã ſe ↄuertat videat.obſeruet in viatoꝛiba qs fatigat ⁊ ſepiꝰ intturbat volũ hereat. Ita ei fiet vt ipa roboꝛet/⁊ debilite tas ĩferioꝛis rõis.enitẽs ad ſe trahere ſuꝑi tur inferioꝛ ĩ tractu ſuo.aptioꝛ effecta ſuſci orẽrectricẽ volũtatẽ/põdere gui fomitꝭ oꝛi pere ſoꝛmã vel influxũ ſeu virtutẽ a ſuꝑpio;: ginalis/guioꝛi pcti actualis/guiſſimo iue ri deriuatã. Imitãdꝰẽ ihs factꝰnobis a ðOᷣo terate ↄſuetudis.⁊ ſuꝑ oẽm modũ ingenti ſapia. qͥ ſuſcepit ⁊ oũdit in ſe qͥd agere de mole obduratõis/qlt ĩxpᷣa nec fuit neceẽ beam'. In q̊ p̃ter volũtatẽ diuinã (erat eni potuit.nec ſilrẽ in Rrie- olucer- . de?)riplex quã diximꝰ volũtas inuẽta eſt. clamemꝰmonice cuʒ aplo. Intelis ego bõ Voluit ſᷣm pꝛimã aſſidue qͥcqͥd deꝰ voluit ͥᷣs me liberabit de coꝛꝑe moꝛtis hꝰ.Sub . laudãs ⁊ appꝛobãs oꝛdinem diuine ſapie inderũdeamꝰ.Gr̃a dei ꝑ ihm xpᷣm. Dicãꝰ bonitatis/⁊ iuſticie/in oĩbo qᷓcũq; voluit⁊ eidẽ.fiat nob dũe fᷣm iudiciũ atʒ deſideriũ fecit in celo ꝑ ſaluatõeʒ.in oĩbo abyſſis per nõ inferioꝛis ſj ſuꝑioꝛis rõis atq; volũta⸗ dãnatõeʒz.in terra ⁊ in mari ꝑ quãdã ſaluã tis.fiat ĩ nobᷣ ſicut ĩ celo fit vbi motꝰregla⸗ doꝝ ⁊ dãnãdoꝝ variã agitatõeʒ. Nos ita⸗ ris pꝛimi mobilis tãq; rõnalis/ tꝑat obui ; m ſm hãc volũtatẽ debem? imitari. et as reuolutões oꝛbiũ ĩferioꝝ ſiue planetaz. ſi nõ vſqquaq; poſſimꝰexequo/dũ hic vi / Poꝛro Znitamur vt poſſumretinẽtes ſal nimꝰ/qñ nõdũ ↄfirmati ſumꝰ.qũ ꝑ alter? tẽ in ſuſpẽſo q̃dã/libeꝝarbitriũ ne pᷣcipitã * ſecũdaꝝ volũtatũ diſtrabi põt in nobis hͥ ter eliciat actumſuũ qm ĩ hac vi ſuſpẽſiua volũtas ⁊ turbari.imo ⁊ ab actu ſuo peni⸗ (ſit velle ſit nolle ſit actmedius)ſaluat᷑ pᷣci tus impediri/ſicut ⁊ iudiciũ ſuꝑioꝛis rois pue libertas arbitrij ⁊ ſua ĩ nobis vtilitas⸗ m qð dirigit᷑/ põt abſoꝛberi. Secꝰ in xpᷣo Alioqn ſine ſuſpẽſiõe tali vel reniſu volũ⸗ ſicut in beatis.qꝛ ſᷣm hãc poꝛtõem beatuus tas ĩferioꝛ foꝛtificat᷑aſſidue.rebellioꝛ q̊ʒ ⁊ ĩ fuit in via xpᷣs.Nihilominꝰpᷣ voluntas in domabilioꝛ efficit/ vſchadeo ꝙ ſilis fit iu⸗ xpᷣo voluit vt inferioꝛ duplex volũtas age mẽtis inſipiẽtibo q̃ caret arbitrij volũtate ret motꝰſuos in oĩbo abſq; pctõ.hĩc doluitt ſupᷣma.imo vo plurimũ differt.qꝛ ſubſter . „ „ 7 hinc triſtis ⁊ meſtꝰfuit.hĩic oꝛauit.bĩc miſe nit ⁊ fuirefacit ſue libidini dñaʒ volũtatẽ ricoꝛdia mot?eſt ſuꝑ turbas ⁊ egrotos.hic deterioꝛ effecta bꝛutꝭ.qᷓ ſeuiſſima ẽ ininſti⸗ lacrimateſt.hinc ↄqueſteſt/tãq; ſenſuali cia ferẽs arma. (Oi mittam eos q̊s ad hãc tatis aduocatꝰ.de deus me vt qͥd dereliq,; fuuitute malicia ptrahit.loqmur ullos qͥ in ſti me/qñ poꝛtio inferioꝛ abſq; vlliꝰ ↄſola⸗ diciũ roõis(qͥ libertas radicat᷑vl nullũ bñt tionis redundãtia ſuꝑioꝛis ad eã/dimerſa yt infates ⁊ fatui.vel impfeciũ vt puerivel erat in acerbiſſime paſſionis abyſum. Ne/ uiualidũ vt femienãq; variũ ⁊ mutabileſꝑ mo aũt vnq; carnẽ ſuã odio babuit. Hine femia.QOõ ſi cã cogſcit᷑ cur pueroꝝ ſit imꝑ poſtremo cũ clamoꝛe valido ⁊ lacrimis vð fectũ ⁊ mulierũ iualidũ iudiciũ. Credi nõ ſupplicãs.expirauit.¶ Exẽplũ igit᷑ nobi½ põt quãtã turbã hmõi pueroꝝ ⁊ puellarã dedit deꝰ vt quẽadmodũ iuxta banc dupli int barbatos hoĩes expimur. Oulti mul cẽ volũtatẽ fecit.ſcõᷣm quã erat viatoꝛ. Ita ta ſuꝑ hac re locuti ſunt:aſtrologi.medici. et nos faciamꝰ/tã ꝓ nobis q; ꝓ fratib plo pbpi. ehi vario mo Pocte mzgicl lte falſi remꝰ.oꝛem.triſtes ſimꝰ.et clamemꝰ/qꝛ ſi vel idolatre.Pꝛopheta ver tandẽ dixit de eſt volũtas dei cui ſuꝑioꝛ nr̃a volũtas cõ⸗ deo.Qui finxit ſigillatĩ coꝛda eoꝝ. qͥ intel foꝛmis ẽ/ſi bona ẽ. Cõſurgit inde merituz ligit oĩa opa eoꝝ.Et ſapiẽs.Coꝛ regis in multiplex ſi nõ dimoueta ſtatõe ſua.h̊ẽ ſi manu deiẽ qcũq;ʒ voluerit/declinabit illð ꝓpter motꝰ inferioꝛes illiꝰduplicis volũta⸗ Oui ſᷣm aplm.Cuiꝰ vult miſeret᷑. ⁊ quem tis nihil vſpiaʒ mali agit qð diuine ſit ad/ vult indurat Theologia vᷣo recipiẽs ex oĩ Tuerſuz. (WBonc Belgatagerhar⸗ bus pꝛioꝝ dictis id qð ꝓbabiliꝰẽ.⁊ impꝛo culꝰ? infelix viatoꝛ venũdatꝰſub pctõ ſen⸗ babilia reijciẽs/ↄffat ⁊ colligit ꝓ ſtatu vie tiẽs cũ aplo aliã legẽ in mẽbꝛis ſuis repu/ ⁊ nature deſtitute caĩm le lacg dezi⸗ gnãtẽ legi mẽtis ſue/ꝛ captinãtẽ ſub pctõè troõnalis depẽdet a coꝛꝑali diſpoſitõevel ar AIlẽ phᷣi expti ſũt. Quis ei viuẽs exꝑs eẽ t monia.nõ q dẽ in eẽ cũ ſit ĩmaterial ⁊ imoꝛ ſʒ oꝛigialis cã tãte coꝛruptõis fuit eis incoo talis.ſed in oꝑari in coꝛꝑe. Ita ᷣm varias gnita quã theologia fuelauit. NHoõnedũco opatões ſuas pᷣſupponit ⁊ reqͥrit diuerſas nat᷑ animꝰaſſurgere ilico qſi paralyſi diſſo diſpoſitiones armonicas.vnã habet vt in 82 — ʒʒ—ðð h— — — ⸗ le tẽ di⸗ ic iur it eſe ung nö lan nul lic. alſi ſtde ntel gin lio roi p vie ele or 1 is 166 libertas arbitrij q̃ libertas ẽ facultas ratio nis ⁊ volũtatis.qꝛ necvolũtas ſine ratõne foꝛmet ⁊ ſuſtẽtet coꝛpus.alterã vt vegetet⸗ augeat. alteraz vt moueat ⁊ ſenſificet. Et h quidẽ nõ vno mõ ſicut nec vnus ẽ tm̃ ſen ſus carnis /ſed ẽ exterioꝛ ⁊ ẽ interioꝛ multi plex.qᷓs inter armonias nõ dubiũ qͥn pᷣmã in ꝑfectõe ſcᷣa excedat.ſcaʒ tertia.⁊ ita x reliqͥs.Neq; negat aliqͥs qn ĩ pᷣdictis oꝑa⸗ tionibo vtat᷑ ⁊ egeat aĩa rationalis oꝛgano coꝛpoꝛeo ſicut eſt foꝛma coꝛꝑis oꝛganici phyſici hoĩeʒz in eẽ ↄſtituẽs.¶ Verũ ſuꝑ⸗ eſt alia ꝑfectioꝛ oꝑatio ratõnalis aĩe ſupꝛa bꝛutales.in q̃ ↄuenit cũ angelis quã opa/⸗ tionẽ dicimus intellectualẽ. In q̃ radicat eligeret.nec ratio ſine volũtate vellet.liber tas idcirco ↄplectit᷑ vtrãq; vim. Rurſus h oꝑatio intellectualis q;uis in ſe non ſit oꝛ ganica.pᷣſupponit tũ diſpoſitionẽ oꝛgani cam in ſenſib pᷣſertim interioꝛibo ꝑfectio⸗ rẽ lucidioꝛẽ ⁊ quietioꝛẽ q; aliqua ſit aliaꝝ oẽm enĩ intelligentẽ ſicut dicit areſto.ne⸗ ceſſe fantaſmata ſpeculari. Quãuis Aui cẽ.⁊ Algaʒel cũ ſimiliba tradiderint intelle ctũ deſuꝑ illuſtratões ab intelligẽtijs ſine ſenſu pᷣuio vel inſpectõe fantaſmatũ poſſe ſuſciꝑge/hinc ꝓphetias ⁊ diuinatões tã ĩ vi gilia q; in ſomnijs ſaluare nitũt/ſicut aliqͥ tradiderũt fantaſias oẽs bꝛutoꝝ ⁊ hoĩma HD celeſtibo coꝛpoꝛibo exoꝛiri.longũ vero ꝓſeqͥ; eſſet opiones ſingulas. Redeamꝰad ↄpen diũ.⁊ dicamꝰ vt cepimꝰ ꝙ intelligẽdo pꝛi⸗ mitus ⁊ ſpẽs intelligibiles eliciẽdo/neceſ⸗ ſeẽ fantaſmata ſpeculari.nõ certc q̃liacũq; ſʒ oꝛdinata pura ⁊ lucida/ſi libeꝝ arbitriũ debeat eſſe ꝑfectũ ſtabile? integrũ.Cũ aũt mille modis imo innumeris ↄtingit iſtaʒ quã vſus liberi arbitrij p̃reqͥrit armonicã diſpoſitõeʒ nũc totalit᷑ impediri/v ĩ infan tibo/⁊ fatuis/ebꝛijs/ ⁊ amẽtibo multis nũc impꝑpfectã hri vt ĩ pueris.nũc inſtabilẽ ⁊va riã vt in femis ⁊ in oĩib generalit᷑ qͥ varijs paſſionibo affecii ſũt.tandẽ integra vix ha bethmõi diſpoſitõ ad queq; intelligibilia ꝓpt defectũ ↄſurgẽtẽ ex naturali vel accidẽ lali ↄplexiõe.Quo ſitvt diuerſivigeãtvſuſ liberi arbitrij.qdã ĩ iſtis alteri ĩ alijs.⁊ neq̃ q; in vtriſq;. Quid dicimꝰð diuerſis hoibꝰ cũ varietatẽ iſta diuerſis tꝑib.imo eodem die ⁊ fere de momẽto ĩ momẽtũ cogͤſcat hõ q̃ ſe diſcuſſerit acriter/in ſeipᷣo/dũ famelicꝰ aliter iudicat q; repletꝰ.ſobꝛiꝰqᷓ; ebꝛiꝰ.mã⸗ ſuet?q; ira ſuccẽſus.vigil q; ſomniculoſus amãs q; iuidꝰ. ↄtinẽs q;ᷓ libidie ſtimulatꝰ. hũiliatq;ᷓ exaltatꝰ. Et ita ð reliqͥs ſine nũe ro.Neq; tũ adhuc attigimꝰmelacolicas fã taſias q infinitas medici tradũt ex hũõox coꝛruptõe varia generatas.foꝛmataeĩ gra erxæẽpli/fãtaſia fumis groſſis obtenebꝛata⸗/ fãtaſmata troꝛis?⁊ hoꝛron/ſic puer ſolꝰite nebꝛis inde clamãs ⁊ fugiẽs.Qua exre ſo triſtes ſũt aliqᷣ. aliqͥ e diuerſo iocularit leti⸗ E Certiu metrũ ſecuũ/ di dactilicũ pẽtametꝝ ſaphici Plendidi ſolis radij vidẽdos Exhibent ſeſe tuitu fideli Dunm ſerenus ſit medioq; purus Aęimo perſpicuo refulgens. uttule roꝛis/pluuie ve denſe rus aut nimbus vel opaca nubes Pendulum ſi ſe per inane libꝛant Frangitur circa radius cathecum WViſibus falſas tribuit figuras MDille poꝛtendens oculis coloꝛes Iridis micans pluuioſus arcus. Halo lunaris/varia vel oꝛtrtu rherbie niteſcens. ar in obiectis ſpeculis videre In quibus diſtant coloꝛ et figura Pꝛao ſitu tali variaq; foꝛma. nagen virtus anime ſupꝛema Que reluceſcit radians in ing Parte paſſiua/ſpecies in acuz fficax ducit: ſed ſpeculatur Eer brlns groſſi ſimulacra ſenſus Spiiitus que ſert cerebꝛi medullis CLum quibus fumos recipi putato Hos yvagos/turpes/fetidos/⁊ atro⸗s / Alteris mulcens nitoꝛ eſt ⁊ oꝛꝛdlo n babes cauſas ſapienteraptes Eur ſit eluſus rationis vſus Arbitrans plene nec ineſt facultas. Dꝛoſa qnarta ſecd di. ¶ DonicKdcs. Ntelligo volucer ilate pateatiſta pę fãtaſijs coꝛdis/ð fallacibo iudi V DAbabean numero placenti cijs aĩeꝑ crutatio ſm quaʒ memiſſe dz hõ . fragilitatꝭ ⁊ impfectõis ſue. Hã q̃liter inue niet᷑ aliqͥs qͥ pᷣtactis incõmodis vel in aliq nõ ſit obnoxiꝰ/ſz quẽadmodũ ð vicijs oꝛa tius dic. Optimus illeẽ qͥ mimis vꝛgetur italib ille dicẽdus ẽ qͥ nõvltra cõeʒ hoĩem modũ / melãcoliq hntaſiio irent Kegeat b 4 .De cõſolatione theologie vero ſermo nr vñ ſumpſit exoꝛdiũ vt cõſo lolucer nus ſibi fiat. ¶ Uolucer ¶ Redeat volo: pᷣmiſim qͥdẽ inuneſtigãdo ↄſolatõeʒ adue/ ne nr̃i ſuꝑ ↄtritõne getis ſue/ꝙ eũ theolo⸗ gia ad ↄfoꝛmãdũ volũtatẽ ſuã diuĩe volũ⸗ tati pꝛimitꝰ anhelat: Ita eni habiturꝰ erat coꝛ rectũ/ac ꝑinde letũ/pacificũ/ trãqlluzʒ Sed qm̃ de qͥ volũtate fᷣmo fieret ignoꝛa ri poterat/diſtinctõ trimẽbꝛis de volũtate ſubiũcta ẽ. Reddita ꝓinde rõ cur in volun tate pᷣpedit᷑ibertas arbitrij/q̊ͥ facili appa⸗ reret qliter adiuuat᷑. Rrogretee igit dicam ꝙ intellect? poſtq; inſpexerit fantaſ mata/ põt inde ſpẽs intelligibiles elicere. denudãdo quodãmõ eas a naturali ↄditõ ne ⁊ ĩ eis effodieẽs agalma ſpũale/ G̊ ẽ ſimu lacrũ vel ↄceptũ nũc vlem nũc ſpecificũ.q̊ facto intellectꝰtalit᷑ actuat iã põt rõcinari nõ ĩſpecto fãtaſmate/iã ſilogiſat.diſcurrit. Regulas artiũ ſibi foꝛmat generales ⁊ in⸗ fallibiles ad exeplar artis pꝛie. Neq; negãa da ẽ hec vis intellectiua.cũ ð vᷣtute eſtima tiua fateamur ꝙ ex ſenſatis elicit ſpẽs ĩſen⸗ ſatas /vt ouis inimicitiã ex figura lupi.At vero dũ ſemel actuata fuerit ꝑ fantaſmata oꝛtũ hñtia ex aliq̃ fenſuũ exterioꝝ/ iaʒ põt alia ſibi foꝛmaretal generis ĩ ſõno vł vigi lia. alit᷑ nõ.Cuiſignũ ẽ ꝙ a natura ceci nõ ſomniãt neq; fantaſiãt᷑ de coloꝛib.neq; de eis ſciaʒ hũt vllã. ¶ Deniq; ꝑ ↄtẽplatõʒ vt alibi dicẽdũ ẽ veĩt mẽſ ad ĩtelligẽtiã purã ⁊ ſimplicẽ ſine motu ldiſcurſu ad exẽplar.lʒ impꝑfectũ valde ſimplicis ĩtelligẽtie ðᷣine q̃ᷓ vnico ↄtẽplat᷑ituitu pñtia pᷣterita ⁊ futura et inſtar cẽtri ĩtelligibil ſtabil manẽs dat cũcta moueri.ſic vnica ⁊ iuariata reſpicit⁊ intelligit oĩa qᷓ motui ſubiecta ſũt.Ad hũc ſtatũ theologia ſuadet aſpirare cui q̃nto ꝓ ximioꝛ tãto ſublimioꝛ ⁊ liberioꝛ ẽ volũtas q̃ velut ex alto iubet ⁊ imꝑat ſenſuali volũ tati. ꝓpt᷑ ctracũ ſiẽ nec ꝓpt᷑ motũ naturalis appetitꝰñ deſerit locũ ſuũ qͥ adherei ðᷣo po nẽs ĩ eo ſpeʒ ſuã fidẽ atq; dilectõʒ.Qõð ſi iu xta ſapietis vbũ ſic ꝑturiẽtis coꝛ ſuũ fan⸗ taſias patit᷑ vt fit ĩ ſenſualitate ñ dat ill coꝛ ſuũ ĩtellectuale/niſi ab alto ĩmiſſa fueritvi ſitatõ ſᷣm quã regit᷑ agit᷑atq; dirigit᷑ñ qͥdẽ fatali neceſſitate ſeu fluctuatione foꝛtuita. ¶ Zolligimꝰeĩ ex imẽſa vᷣine ↄgnitõis vi uacitate lõge ſuꝑ nr̃Dm coòᷣſcẽdi modũ ſił⁊ ex volũtatis libertate ꝙ apð eã nihil ẽ foꝛ/ tuitũ.nihil cauſale.nihil inſuꝑ ad extra ne ceſſariũvlł fatale Rõ pꝛimi ẽ qm̃ nihil agit in mðo/qͥn ab et᷑no pᷣuiderit illð de cũ to⸗ taſerie cãꝝ etiã mĩmaꝝ.Sec? apud hoĩes pᷣt qꝝ intẽtõʒ ꝓdeũt effec ex variaꝝ igta⸗ rüq; eis cãꝝ ↄcurſu/quẽadmoð videreẽ ĩ inuẽtõe theſauri dũ tena fodit᷑ vt excolat᷑ ñ vt auꝝ inueiat᷑. Hic oꝛtũ habuit foꝛtaſſis Aõ ar.. ꝙ vbi magis ẽ ð ĩtellectu ibi miꝰ ð foꝛtũa.Recte qde aðᷣo vbi totũ ẽ ptellectũ nihil ẽ foꝛtuitũ. Si vo foꝛtunã qͥs tranffe rat ad cãʒ ꝓducẽtẽ effectꝰqͥ dicũt᷑i oꝛdiead nos foꝛtuui.ſic pꝛimã cãʒ dicere poſſumꝰ eẽ foꝛtunã qm̃ pꝛincipalr ⁊ imediate ↄcur rit ad oẽʒ effectũ. Dediſſʒ h̊ mõ virgiliꝰ ve rũ epitetõ foꝛtune dicẽs.ſoꝛtuna oĩpotẽs. ⁊ Saluſtiꝰ. Sʒ ꝓfecto inqͥt foꝛtuna ĩ omi redñat᷑. Ceteꝝ ð fati nccitate liq̃t ex pᷣmiſ ſis ꝙ nihil ĩ rebo creatis tale ſit facta ad pꝛi mã cãʒ ↄpatõe q̃ nulla actõis nccitate con ſtrigit/neq; reſpeetu celi neq; rſpectu terre ⁊oĩm qͥ ĩ eis ſũt. Coagit tñ differẽter ĩ actõ nibo q̃ dicũ᷑ naturales/qͥbo ñ ẽ ãnexa rõ ꝓ⸗ pꝛia:.nec ex ↄñti vllã hũt libertatẽſen ↄtin gẽtiã ĩagẽdo ex pꝛicipijs ſuis ĩtriſecꝭ. Ali⸗ ter ĩ hñtibo ↄiũctã rõeʒ qͥ b itriſeca facultaſ eſt volẽdi vł nolẽdi ſᷣm iudiciũ ꝓpꝛie rõis. HNihilominꝰ ſi ad pꝛimã cãʒ naturalr agẽ⸗ tia retulerꝭ illa ñ neceſſario ſʒ ↄtigẽter em⸗ ciũt motſuos.hocĩ miracul fact circa ſo⸗ lẽ.circa ignẽ.circa mare⁊ beſtias ꝑſpicuũ fidelibo ẽ. Dat᷑itaq; regla q ioĩ ꝓductõe ſi ↄcurrit aliq̃ cã libere ↄtingẽter agẽs q̃tq̃t fuerit naturalr coagẽtes effectꝰille cõtingẽ ter ꝓduet᷑. Qua ĩ re ptʒ ꝙ acxꝰelicitꝰ create volũtatꝭ ſoꝛtit᷑cõtingẽtiã ex duplici radice exſua ĩtriſeca ⁊ ex ſuꝑioꝛe vðina ¶ Monicꝰ Cãʒ nõ inueĩo volucer his q̃ dicta ſunt re pugnãdi/neq; alit᷑ phᷣie vba loquẽtꝭ apud boetiũ ð fatali nccitate rcipiẽda puto.ſcis gttñ cõturbari nõnullos apð q̊s deꝰita cõ⸗ ſiderattãq; rex ſupᷣmꝰqͥ vnico ſel imꝑio cõ ſtituerit vniuerſũ mom/dãs vnicuiq; reip pꝛiũ officiũ quẽadmodũ terrenꝰrexiſtituit vl exercitũ ſuũvł curiã iudicioꝝ ⁊ legũ aut artifex aliqð hoꝛologiũ. Ipᷣe veꝛo deiceps manet qetꝰneq; ſolicitꝰ p ſingła Nitũnhãc eſtimatõʒ ſuã fulcire ꝑ vulgatũ illud aug. verbũ. Deꝰ ſic res admiſtrat vt eas ꝓpꝛios motꝰ? agere ſinat qͥ ⁊ ꝓbetico oꝛe dixit.ego ſũ deꝰ⁊ ñ mutoꝛ. glucer (ſta mont ce redeũt tales ad ſuꝑiꝰ ĩpbatã philoſophã tiũ opionẽ quã ĩſectãt᷑ młti ſeculariũ lr̃arũ ac exiſtimatio vulgariũ/quoꝛum videbis aliquos ſi ad ſcripturaʒ ſacrã ſe conuerte⸗ rint nihilipẽdere aut irridere ſimplicitatẽ eiꝰ.eo ꝙ maxĩa ꝑs cõtexit᷑ hiſtoꝛijs. babe⸗ nt ni 15 4 / pcognitõ ſimul⸗ Li/1iber Secũdus . m inquiſit aliũde narratões hiſtoꝛicas. j et ſtili ſplẽdoꝛe ⁊ rerũ geſtarũ magnitudie nõ inferioꝛes exiſtũt. Veꝝtñ h̊ inteſt qm̃ hiſtoꝛias hʒ ſcriptura ſacra ꝓut ĩ eis ꝰↄ tẽta reuelauit de ꝑ ꝓphetas.lõge pꝛiꝰanteq; fie tates eluceſcũt rẽt.Ex qb rdelnene ſaluberrime veriꝰ gerũt᷑ tã in celo q;ᷓ iterra.q volũtati ſue ſer⸗ nire facit vniuerſa.nũc ꝑ bonos nũc ꝑ ma los aduerſus quã nõ eſt ſapĩa neq; ↄſiliuʒ adeo ꝙ hoĩles vel demões implẽt pᷣdiſpoſi tionẽ reuelatã dei.dũ conãt᷑ illã vel effuge⸗ re vel fruſtrare. Süt in exeplũ venditꝰ Jo ſeph/⁊ expoſitꝰcũ alijs infatiboĩ aqͥs moy/⸗ ſes/ dauid a ſaule ꝑſecutꝰ.cũ ceteris abſq; nũero. ¶ uceſcit pᷣterea ꝙ pᷣnũciatõnes dei facte ꝑ ꝓhas vel ſcripturã.ↄditõeʒ ſe⸗ pe recipiũt lʒ expᷣſſa nõ ſit ſm varietatẽ me ritoꝝ vel demeritoꝝ apud iüllos qb vel ꝓ quiba hmõi pᷣnũciatões fiũt.Hoc de iona reſpectu niniuitaꝝ. Hoc de iſaia reſpectu eʒechie.⁊ ita de reliqͥs liquet.Relinquit᷑id circo ſꝑ hoĩbo dũ viatoꝛes ſũt pniĩe locus ⁊ pie or̃ois atq; ↄuerſionis effect?nec ex im/ mutabilitate dei vel pᷣnũciatõis ſue deſpa tioni locꝰdat᷑. ¶ Eluceſcit ampliꝰ nõ eẽ ſer uiendũ deo ꝓ ſola ꝓſperitatis adeptõe vel aduerſitatis euitatõe tꝑali/ qᷓ veritas ĩ euã elio manifeſtiꝰ tradita ẽ/ q; lex antiq̃ tꝑa⸗ 6 lia ↄmoda vł incõmoda rememoꝛãs expo neret. Eſt eqͥ dẽ pᷣmiũ pᷣſtantiꝰmerito nihil aũt tꝑale pᷣſtãtiꝰẽ virtute. Sʒ neq; cũ ſto- cis dicere ſatis ẽ virtutẽ eſſe pᷣmiũ ſui ſicut viciũ ſeipᷣm penã hʒ.Alliciẽdi fuerũt hoĩeſ ad laboꝛioſa vᷣtutũ oꝑa ⁊ a ſuis voluptati bovicioſis arcẽdi p ſepatũ aliqð mai tap/ miũ q; ſuppliciũ.Ad qð phia qꝛ ꝑtingere nõ potuit h deficit cũ ſua ↄſolatõe Rficiũt et illi qͥ volẽtes ſuis exhoꝛtatõnibo vel pᷣdi catõnibo bñ inſtituere ad amoꝛẽ dei ꝓmit⸗ tũt ꝓ illo q̃ſi ↄmutatõeʒ quãdã /bona tꝑa⸗ lia vt diuitias / vt ſanitatẽ/ vt ꝓlẽ egregiã⸗ aut aliqð ſimiliũ. Siceĩ ⁊ coꝛtex lr̃eveterꝭ ptẽdebat.q;uis intꝰ ꝓphetici ⁊ eleuati viri ſpũalia ſub his tꝑalibo ꝓmiſſionib obũ/⸗ bꝛata ↄciꝑent ⁊ guſtaret/ſʒ de h̊ latꝰ infra. ¶ uceſtit poſtremo ex hac dinie volun tatis ad vtrũlibʒ actõe extra ſe liberrima q̃ ſolo nutu tꝑat oꝛbẽ/ꝙ oꝛões ſpesq; nr̃e di rigũt᷑ nõ inanit᷑ ad deũ q;uis ĩmutabilẽ qꝛ cetera oĩa mutare ſcit ⁊ põt dũ vult.Eth ẽ general mot iſi om̃i creature quẽ obediẽ luceſcit pꝛĩo diuia oim ꝓuidẽtia regitiua oim tialẽ nolare poſſumꝰ / vt eiꝰſeqt impiũ quẽ admodũ de aſcẽſu ꝗquis ne vacuũ fiat dici ſolet. Et ꝓfecto ſi de ſinat res agere ꝓpꝛios motꝰ, ↄñs ẽ vt eos poſſit vel impedire vel mutare.Alioqͥn nõ iã res ſineret/ſʒ agerẽt vellet nollet. Quinetiã miſtratio nõne re⸗ ponit᷑ in oꝛdie cãꝝ q́ ab initio de iſtituit ꝓpꝛiꝰ aũt motꝰ angeloꝝ liber eſt in agẽdo⸗ Pꝛoinde ſiẽ ſpũalia potioꝛa ſũt tꝑalibo tã illoꝝ finis.ita fit ĩtꝑalib mutatio/ꝓut exigit gratuitũ regimẽ ſpũaliũ/pᷣſertĩ ad fi⸗ nẽ eterne beatitudis ↄſequẽdũ. In hacãt regiõevł oꝛdie ſpũaliũ reponũt᷑ diuia carii mata/pcipue fides ſpes ⁊ caritas/qͥbo mo⸗ taidit⁊ qſi ꝓpꝛi ẽ ĩpetrare miracla dũ expe dit/vt ꝙ ĩaqs validis tra appareat aridaĩ medio foꝛna ardẽtis ſit yẽt roꝛis/ mõ tes trãfferãt: qð lõge mai optabili q; ẽ fit 4 iſtas vtutes ⁊ oꝛoeʒ eis ſubnixã/ vt expe itũ ſit ⁊ alacre libeꝝ arbitriũvolũtatꝭ hũa ne/ad dirigẽdũ pedes ſue affectõis ⁊ itẽtõ nis / i viã pac ⁊ ſalutꝭ. Ad ↄfoꝛmãdũ pᷣtea diuĩe volũtati ſuã eidẽq; pꝛſus inniti dicẽ do cũ ꝓpha. Vt iumẽtũ factꝰſum apð te⁊ ego ſꝑ tecũ.tenuiſti manũ dexterã mei.⁊ i volütate tua deduxiſti me Vñ libʒ colloca tioni diei pñtis terminũ dareſub h̊ metro Buartu metru pl Vminis oꝛbus ſubſidium ſibi Querit a vildene Imminens pericdunR Hatrem dum cecidit puer aſpicit Ac ei manum ddat Scit quia non valet ex ſe ſurgere Querit hinc iuunaumern. Vulnere fractus qui medicamina Nouit /hunc requiriiua Potat amaris.vrit ⁊ ignibus. Huic obedit vltro. Winbus implicitus ſibi querere Pireabiinherint MJ ictaq; nec refugit ſua credere Conſcius ſuimeer ur igitur ceci/pueri quoq; Saucijq; vallddeo Juris ⁊ ignari.nos tradere HNon cito velinung xpᷣetibi.qui rite ꝑ omnia Vis opem refee. Quo ſine nulla valent diſcrimina ti.ſe. ↄcoꝛdat metro.ij.bli. Quot ſubiecta Zui plus nitit vt magis audit 4 Vi vel arte pell. gelnz lucis ſe tranſfen: Das petim?quo vis / moꝛa nulla ſit. ro zelus et ſi qũq; ſignificat inuidiã.qñq; Jra/quæte lo die.ad arcam federis.ad libertatis aſlium ſiquidem ita videmus inſtitutum vt debi guero.habet itaq; zelus inter paſſiones ve liaris inimicus.⁊ qᷓ; demoniũ meridianũ⸗ fuerit ſimplexto, coꝛ.tu.lu:erit. De cõſolatione theologie quod in angeluʒ lucis ſe tranſfert: Koꝛ 1 ¶ Explicit liber ſcus. daloꝝ. Vnde iſtud eſt. ʒelus domꝰ tue co⸗ † iber terti medit me.Cuius recoꝛdati ſunt diſcipuli EPirnherirnenn chꝛiſti / dum eijceret vendentes ⁊ ementes Sonieceͦĩus de templo ſeu domo dei. Zelũ hũc vltimũ Sſum volucer deſiderans laudauit qui dixit nullũ eſſe deo acceptiꝰ rurſus ex te audire verbũ ſu/ ſacificiũ q; ʒelũ animaꝝ. verequidẽ ſi co⸗ per cõſolatione peregrini.ſo;: mitetur ipᷣm beniuolentia/diſcretio/⁊ con licitam enĩ ſuper hocauidita ſtantia.que tria ſi deſerat aut contẽnat ʒe⸗ tem/ex ꝑuigili coꝛdis mei cau lus.rfecte ↄꝑaueris ipᷣm gladio bicipiti in 9tempoꝛeq; pꝛeuenit/intelli⸗ 4 ſolatur eum/cõfugens ad deum tanq; ad . thꝛonũ gratie.ad templũ ⁊ aram miſericoꝛ T ¶ eimũ metrũ ter/ ircam federis. ad libertatis a tij monocolon choꝛiambicũ aſclepiadeuzs ad firmã petram.⁊ ſolidũ litius.A natura curres cũ pꝛio carmie Hoꝛacij Mecenas glauis edite regib. lioꝛ innitat᷑ foꝛtioꝛi.ſicut vitis vlmo.edera quercui.naufragus tabule/puerulus ma⸗ Hox ſupᷣma dom? puolitãs voꝛat tri. Solatur ipᷣm pꝛeterea ſcriptura ſacra, — reuelans decurſum mundani regiminis / Eſtas/ihlguribus crebꝛius emicat a pꝛima volũtate liberrima/cuinoſtra cõ⸗ Eliſusqꝙ; vapoꝛ diſſipat infima- foꝛmis eſſe debet. Quẽadmodũ vero per Eſt igni ſimilis ʒelus/et eſtuaut ſpem vis iraſcibilis.ſic per hmõi conſfoꝛ⸗ ntus coꝛ ſtimulans.quo vehemẽtioꝛ mitatẽ rationalis oꝛdinat᷑ et excõſequen /· Incumbit cohibe / lac teneat modum. ti cõcupiſcibilis/dum ita fuerit cõfoꝛmis Collidunt in eo ſe pariter duo et ſubdita ꝙ ipſius ⁊ dei ſit vnum velle et Arffectus/ nimiũ ſingulus impꝛoby⸗ vnũ nolle/quod amicicie ꝓpꝛiũ eſt: ¶ Ui· Hinc impellit amoꝛ binc furit odium. dens aũt maſcibilis ꝑ impatientiã con/ Selus nam quia rem diligit 1 colit tubat᷑.⁊ per ignoꝛantia ſeducit᷑ rationalis LCedi non patitur/pꝛotinus incitus Deinceps igitur ↄplebit᷑ ſermo ſuꝑ impe Ira coꝛripitur/recta nec inſpicit. dimentis hmõi tollendis/pꝛimũ ꝑ patten Odit/ perſequitur/necrequiem capit. tiam.alterũ per doctinã/vbi nõnulla que Fingit iuſticiam/tendit in ardua in pꝛioꝛiba dici potuerãt/inſerent᷑. ¶ Oo Suypꝛa poſſe ferox frangitur ⁊ ruit — it / intel manu furioſi: igni rurſus et fulmini ſine gis. ¶ Volucer ¶ Spes vt dixi monicce obicepuaganiit. Haẽs flama rapax libera ſi manet uo plꝰ?abſq; mõ toꝛrida cãduit. 2 Sltalacne mens. odium.aliquãdo imitationeʒ.vtemur hi i caro tardat:per q; pericula zelo put eſt deſideriuʒ; vehemẽs quo quis Kuncta te ſequetur. minincitat ea tollere que rei ſibi dilecte viden⸗ SBGrata.nec inualido cum murmun otur aduerſa. Sic homo ʒelat pꝛo vxoꝛeè/ne Perget auttrahetur. mechus abutatur ea/et hinc ʒelotypia.ma ur peccata ſciẽs cumulet nouaa ter pꝛo filia ne violetur.iuſtus ꝓ domo dei Dum licet mereir. volens ab ea tollere quicquid viderit ſcan nicus ¶ Rlacet qð dicis qm et dictoꝝ re⸗ Secum multa trahens que pereũt ſimul: coꝛdationẽ ſummgriã/⁊ dicendoꝝ lucidũ Pri G ſe oꝛdinẽ tradis. ¶ Wolucer ch en, ecug 9 Peo 9 ter/ go de oſolatione ꝑ patientiã recte mihi vi tij. (Monicus. deoꝛ id agere ſi de moderamineʒeli inch Ennezeſ eren iſato volucer ꝓpt o.h⸗ t us in ĩtẽtõʒ boni finis/etiãſi leſerit vt hemęetiã multã. Audi ſapiẽtẽ Dura ſicutit fernꝰemulatio. Pꝛefert inſuꝑ ſibi ſpẽm iun dei / ſatagẽs ab hoibo vel hereſes corrigi vl ſticie qͥ fit eficacioꝛ ad nocendũ dũ deuiat ſymoniã abijci. Ityrãnidẽ ↄpeſci.nõne ſuf Quid enĩ efficacius ad nocendũ q; fami⸗ fragat᷑ ſibivbũ xpᷣi Si H olucer uʒ vult tollere ſcãdala a domo *D iber Tertius.55 naiti xpᷣm alibi dicenteʒ. Ecce venit 5024 a⁊ nuc eit/ vt oĩs q interficit vos arbi tret ſe obſequiũ pᷣſtare deo.qs tñ dixerit ꝙ; hec intẽtio reddiderit occiſoꝛes martyruʒ abſq; noxa: Quid q̃ſo iudeos magis exce cauit qᷓ; ʒelus legis antique/quã putabãt xpᷣʒ ſubuerterevelle: De quibo apls Teſti om ꝑhibeo eis / ꝙ zelũ habẽt ſed ñ fmn ſciaʒ. Pꝛoinde multos inuenimꝰex hereti cis etiã hac tẽpeſtate / qs fefellit talis zelus tollẽdi ſcãdala a domo dei/ꝑ hanc aut illã pᷣdicationis viã. Hinc hereſes ↄtra pꝛima tũ romane eccłie/ ꝙ ſine ea ſtat ſalus.ↄtra dotationes vniuerſalis ecclie/q ſuntvt ve nenũ effuſum ſuꝑ eã. oĩsq; ſymonieoffici⸗ na.ↄtra pᷣlatoꝝ ſtatũ ſplendidũ ⁊ amplam familiam/ ꝙ a ſecularibo eripi poſſunt eis oĩa. Contra religioſoꝝ obſeruantiã ꝙ ad/ uerſant᷑ libertati legis xpᷣi/⁊ eſtimãt queſtũ pietatẽ. Contra oẽm generaliter pᷣſidentiã nullꝰpᷣſcitus.nullus exiſtẽs in peccato moꝛtali iuſte dominat᷑neq; pᷣlatus ẽè/neq; ſacerdos/qm̃ in charitatis radice fundat᷑/ vt dicũt/titulus pᷣſidẽtie/⁊ita de plurimis Dü eniĩ diſplicuerũt moꝛes / ſuboꝛti ſüt er⸗ roꝛes.dãnatus ẽ pᷣterea ſtatus qñ diſplicẽſ in eo cernebat᷑abuſus/exẽplo medici ſtul⸗ ti / deſtruentis ſubiectũ dũ conat᷑ expellere moꝛbũ. ¶ Ceteꝝ reminiſcaris velim eoꝝ que dies heſterna diſſeruit ſuꝑ turbatõe iu dicij rõnis.Addit aduena nr̃ exẽplũ aliud et id plane crebꝛo.Exꝑimur ait ſepius nõ nullos qͥ vigilãtes loquũt᷑ ſimilia ſomniã tib/nihil pene dicentes / qð ſibi cohereat. hãc paſſionẽ freneſim medici.vulgꝗfanta/ ſiã vel reueriã gallice reſuerie denoĩat.cuiꝰ cãẽ qꝛ fantaſmatibo reꝝ int occurſantibo/⸗ vtunt᷑ ꝓ veris reb ad extra poſitis/quẽad/ moduʒ ſomniãtes/pᷣſertim illi q̊s exexere oꝑa vigilãtiũ ↄpertũ eſt.qui cũ exꝑgefacti fuerit inueniũt ſe deceptos in aliq; ſuo iu⸗ dicio/q̃ntũcũq; viſi fuerit ĩſomnijs velut in vigilia ſe geſſiſſe.Pꝛofecto nõ diſſimili ter eueĩt aliqᷣbo vehemẽter affectis ⁊ paſſio natis/ ꝙ ĩ vigilia ſenſibo aꝑtis patiũt᷑ali⸗ qͥd ſiłe doꝛmiẽtibo. Sũt eĩ ↄſopiti ⁊ ſopo rati vł debꝛiati paſſionũ radicataꝝ fumo⸗ ſitatibo /q licet eo tũc ſibi videant᷑ſapiẽtes ⁊ virtuoſi vt vłliberales vymagnanimivł Vhumilesvl valde ʒelãtes rẽpublicã.veꝝtñ ceſiantibo hmõi paſſionibo/intuẽtivigilia virtutis ⁊ veritatis/ſe q̃ſi ſõniaſſe ⁊ in aliq̊ ſemetipᷣos notabilit fefelliſſe. Nempe qb erãt opi erat ex aliq̃ ꝑte ſopitũ rõis iudiciũ adeo q; nullis clamoꝛibo ex aduerſo mouẽtib poſ ſent aut vellẽt exꝑgiſci nec ſuadentibo obe dire. Cur ita:niſi ꝙ ſimulacra virtutũ intꝰ fabꝛicaia pveris virtutibs aplexãt᷑ ĩ ſõnio vanitatis. vbi mẽtit᷑iniqtas ſibi dicẽs ʒe⸗ lũ eẽ qͥ furoꝛ ẽ. iuſticiã q̃ crudelitas cẽ.coꝛre ctionẽ q̃ diffamatio eſt.pꝛudẽtiã q̃ callidi tas ẽ.⁊ iia de ceteris. Sic ira.ſic ĩuidia.ſic odiũ.ſic amoꝛ ĩ excellẽtia iudiciũ rõis offu ſcãt.ↄſopiũt⁊ excecãt qdiu durauerit.Du rãt vero qũq; plus/qñq; minꝰ ꝓ varijs ho minũ moꝛibo/pꝓ ↄſuetudie.ꝓ ↄplexione.p occaſionibo datis aut acceptis.Odiũt ⁊ re fugiũt qͥ hac ſpũali freneſi laboꝛãt rẽ=hen di ſicut lethargicꝰ exꝑgiſci.ſꝑnũt alioꝝↄſi lia.nẽpe qͥ plꝰ alijs ſapere ſaltẽ ĩ hac ſua re acutiꝰq; circũſpicere diffinitũ apud ſe reti nẽt. Eos pᷣterea qͥ ſe nõ ſequũt᷑ culpãt/vel de negligẽti toꝛpoꝛe circa ea que dei q̃ rei⸗ publice ſũt.aut de diſſimulatõe vel inoꝛn⸗ dinato timoꝛe crimĩant᷑ ⁊ ridẽt. Currunt tãq; aſinꝰindomitꝰĩ oẽ pᷣcipiciũ/relinqnte eos ĩ manu ↄſilij ſui deo irato.qͥ ſuꝑbis re Donic (roui tales aliqñ qles noꝛ ſymeõ ⁊ leui.q̊ꝝ a pr̃e maledi⸗ ctꝰfuroꝛ qꝛ ꝑtinax/⁊ĩdignatio Peges HWr q ſint vaſa iniq tatis bellãtia. z pa cto veri ʒzeli cognitõ pᷣſtabit andire deſide ro.¶ Uolucer ¶ Veꝝ zelũ eleuate ꝓpꝛieq; deſcripſit ẽ I qͥ ſcãdala q videt ĩ ecclia tollere vult ſi põt ſi nõ põt tolerat ⁊ gemit.vulgata vero fgu la hʒ.illud poſſumꝰqð ð iure poſſumꝰvbi nouerimꝰ plurimũ inteſſe ĩ eo qͥ ʒelat ſi fũ⸗ gitauẽtate iudiciaria. aut ſi caret illa.vtro biq; tũ obſᷣuãda lex illa. Juſte qð iuſtuʒ ẽ exeqris¶ Donic Vellẽ ſepat ſup his ſ mo fieret.⁊ pꝛio ̊ zelo fũgẽtiũ publica ptã te. ¶ Nolucer ¶ Fiat ita/⁊ q̃̊t iſidijs expo ſit? iſte ʒelꝰ accipe. Inſidiat᷑ ĩpotẽtia ꝓpt auber apies. Noli velle fieri iudex ni i vᷣtute valeas erũꝑe iniqͥtates. Judex ita q; qd aliõ agit ꝓferẽs ſnĩaʒ cexecutõis nõ hz facultatẽ / niſi iuſticiã exponere vel ↄtẽ⸗ ptui /vl diſcrimi:¶ Inſidiat᷑igrãtia eoꝝ q̃ ſtatꝰ reqͥrit eẽ cozòſcẽda/ G ĩ pᷣlat plurimis reſpectu legis euãgelice/ᷣ ĩ ſeclłi iudicibq̃ᷓ ad ciuiles ↄſtitutòes iuenimꝰ/q̃les eẽ dã/ nabiles mechanici mõſtrãt int᷑ ̊s ñ recipi tur niſi qͥ ĩ arte ſua ꝑitꝰẽ. Turbat etiã ĩ ali qba l̃atis hũc ʒelũ defect exꝑiẽtie.q circũ⸗ ſpicere facit oĩa vt tandeʒ eligatur nedum De cõſolatione theologie id qðdeſelicet. ſed q expedit id eſt q ex pedite fit.attenta circũſtantiaꝝ qualitate. Turbat alios incõſtantia ꝓſecutionis eoꝝ que bene pꝛecõſiliata.ↄcluſa. incepta qʒ ſunt/quos vel ira ſuboꝛiens/ vel huma nus timoꝛ infoꝛtunij contra ſe vel affines deijcit a cathedra iudicij. ¶ Ouo ↄtra ꝑti nacius obfirmant᷑ alij in male pᷣconſiliatꝭ et ceptis/fatuo quodã pudoꝛe victi/ nevin civideant᷑/exemplo militũ quos in certam vltro moꝛtẽ vicioſus fuge pudoꝛ impellit ¶ Duid exiſtimes pᷣterea de ↄſiliarijs mẽ dacibo ⁊ coꝛruptis a quoꝝ ſeductione vix aliquis in potẽtatu ↄſtitutus ſecurus eſt. Quid de notarijs ⁊ pmotoꝛib. Ded rege rit᷑ culpa in eos qui tales eligunt neccoꝛri gunt.qui ſola inſuꝑ ſibi placentia dici vo lunt/qualis erat achab. Veruʒ eſt quippe illud ſapientis Pꝛinceps qui libenter au dit verba medacij/omnes miniſtros habʒ impios.¶ Efficaciſſimũ inſuꝑ coꝛrupti⸗ uũ ʒeli boni ⁊ debiti notat ſcriptura cũ ex⸗ erientia/eſſe munerũ cegtion⸗ a manu kagun vel obſequio.vnde ſequit᷑acceptio pſonarũ/ſimiliꝓ reatu damnãs vnum.ab ſoluens alterũ/que omnia ꝓhibuiſſe legit cognatus moyſi/dum eidẽ optime policie Sätqnt ſe ſufficien foꝛmã deſcriberet. ¶ Sũt qui ſe ſufficien ter exiſtimãt rẽpublicã regere ſi cõſtitutio⸗ mũ onera multiplicauerint. Si ſnias pe⸗ nales vt excõicatões fulminauerint.mane ant aũt ipᷣi negligentes /ſimiles facti peda gogis repꝛobis qui negligentiã ſuã ⁊ igna niam purgare ſe putant /ſi pueris ſuis cõ/ minationes crebꝛas euen verberi⸗ bus eoſdem affecerint. vt nullaʒ epikeie virtutẽ admittere velint/ ſepe ſũma iniuſticia fit.¶ Alij paſſim hac epikeie vel equitatis regula ſicabutunt᷑q; nihil in legibo. nihil in ↄſtitutionibo et re⸗ gulis ſuis manet ſtabile.cũ tamẽ pᷣcipuuʒ ntan honnd an uge ſummũ ius cuiuſſiibet policie / etiã in monaſterijs / regi men/ex rationabili leguʒ ſuarũ ſtabilitate reſultet. ¶ Amplius quid de ꝑuerſis ſcan daloſiſq; moꝛibo cenſendũ eſt ex quibored ditur contẽptibilis tam vita qᷓ; auctoꝛitas regitiua/vnde ↄſequẽter inobediẽtia ſub⸗ ditoꝝ pꝛouenit. iuſte pꝛoꝛſus.vt in eo dñi puniant᷑/in quo delinquũt.Adam in exẽ/ plo eſt/cui in deũ peccãti facta ſunt omnia pꝛius ſubdita rebellia ſimul ⁊ aduerſa.ita ecerint. ¶ Inuenies alios ſuis ita ↄſtitutionibo poſitiuis inherẽtes. etiã vt caro ꝓpꝛia.¶ Quid ꝙ aliqñ pecca⸗ rum/dũ ↄſoꝛtes ſunt in malicia ↄmittẽdo vel omittẽdo.ſicut Hely legimꝰ ad filios: Illud vero magis ſtupendũ exempli gr̃a exti in Moyſe qui rectoꝛ virtuoſiſſimꝰ tit cui hec verba ſunt. Nec miranda ait indi⸗ gnatio in populũ cũ mihi quoq; iratꝰdñs pꝛoptervos dixit. Nec tu ingredieris illuc non dubiũ in terrã ꝓmiſſionis.¶ Doni cus ¶ Durus eſt hic ſermo ꝓ regentib o volucer. ¶ Nolucer ¶ Durus fateoꝛ adᷣo ꝙ beatos pᷣdicare compelloꝛ illos qui ſoli tudine ſua ↄtenti ſunt/quales papa Gre⸗ goꝛius ſuſpirauit /habentes hanc a deo g/ tiam ꝙ abſoluti ſunt a vinculis publici re giminis. lacet. — GBecundũu metru . ¶ Pꝛeconiũ itaq; ſuũ canamus lumine phebum. VDnacha clauſtri vita recludens. Semet ſeptis/ moꝛtua mundo Cuiꝰ regimen ferre recuſat⸗ SBomo ꝙ; ſuas deſerit omnes⸗/ Animum ſuperans/imperioſa Regnat.celle conditurantro Regio fit ei manſio cei Pelibe vanegon laudis⸗ NUNlil fallacis gratia ſame arrula palpans.lubꝛica necſpes Complacet/hoꝛret ferre tumultus Trepidosq; metus/anxia vota OQualia medijs vꝛbibus errant. Hanq; aſſiduis turbine vaſſto Ceditur curis publica vina. Oue pꝛeſumit debilis in ſe Homines pꝛopꝛio ponere doꝛſo Quoꝛum nugas/crimina/fraudes/ Lites rabidas/vulnera/moꝛtes An xia poꝛtat.calculus arta andus ſuꝑeſt cum ratione MDuid tantis iuuat vltro periclis Subgere vitam mox perituram Scrupulosq; pati iugiteracres/⸗ Intro vermem coꝛ lacerantem/ QAudicra vanaq; quanta recurſant Nuot crudelia/iurpia/feda ODG Haurit ſenſus diſcolus/extra. Vingdecoꝛ vꝛit ʒelus amarus Vel doloꝛ aſper. dira vel ira. ta ſubditoꝝ redũdant in pᷣſidẽtes:nec mi⸗ tertij dactilicũ archilochiũ tetrametũ. yt il lud nonũ quantide ⁊ſo.phi. Puro claruz re⸗ ire us n Sine lbigo ꝛaibug onolens H onne feneſtras claudere moꝛtis Pꝛeſtat. et vti ſenſibus imis Telica cernere mente pudica H Quã non turbat ſeua remoꝛdens Extera populi cura recepta. Fera moꝛs ſibi fit ianua vite Dua ſpes Ihs eſt. viuit in illo. De ſanctoꝛum quos coluiſſe Heminit / meritis et pꝛece fidit. libꝛi. ¶ Monicus. Ige volucer ne dũ clauſtralẽ vi tã extollis ſis ĩiurioſus reipubli qᷓ periret vtiq; ſine rectoꝛibo. ed neq; caret iſta vita ſuis ꝑiculis/ſuis q; tẽptationibo/tãto maioꝛibo quãto collu ctatio crebꝛioꝛ aduerſus pꝛicipes tenebꝛa rũ mũdi huiꝰhabẽda ſibi eſt/⁊ plus q; hu⸗ mana. Deniq; ſcit dãnationeʒ ſerui pigri qui talẽtũ ſibi creditũ abſcõdit in ſudario ponitq; lucernã ſub modio.nam ſapia ab ſcõdita/⁊ theſaurꝰinuiſus/q̃ vtilitas ĩvtriſ qd;: Mãdauit q̊ʒ deꝰ vnicuiq; de ꝓxio ſuo quẽ ꝑeuntẽ qͥ nõ ſaluat dũ põt/occidit. Volucer Hic ẽ crede mihi laqueꝰmagnꝰ q̊ ſolet ʒelꝰ impꝛob ſeducere plurimos vt ambulẽc ĩ magnis ⁊ alienis a ſe.nõ pſᷣm ſci⸗ entiã.magna qppe ſibividet᷑oĩs pᷣſumptõ Qua ſup re multü diuq; nr aduena ſecũ q ſiuit/cheologiãq; ↄſuluit. ¶ Monicus Igeo audire cupio q̃liter hec ʒeli deceptio ↄgnoſcẽda/declinãdaq; ſit ab illis/q̃s nõ⸗ dũ admiſtratio publica ligatos detinuit. imo ⁊ q̊ͥs hʒ religio/ ne mũdus eos ꝑ hanc ſeductõeʒ reſoꝛbeat / q̃les inueti ſunt aliqͥ eo dãnabilioꝛes/q̃ pꝛimã fidẽ irritã łecer̃t. Patiũt alij nõ pauci noxias inqͥ etudines ſũmurmurãtes ꝙ dona ſua nequeũt ĩ alioſ trãſfundere docẽdo/ↄſulẽdo/monẽdo/di⸗ rigẽdo / iuxta datã ſibi ſciaʒ. moleſte feren⸗ tes ociũ ſuũ quaſi dicerẽt.vt qͥd ꝑditio hec qꝛ nõ habẽt qͥ doceat eos iterrectũ.qͥs ↄſti tuat me doctoꝛẽ ſuꝑ eos vel ad eos:¶ Vo lucer ¶ Eſt vt dicis in qͥbuſdã/qͥ vtinq do ceræet ſe pꝛimit? ad ſobꝛietatẽ ſaꝑe/qͥ alioꝛũ fieri doctoꝛes tãta auiditate deſiderant/vt ↄgnoſcerẽt q̃ rõne ʒelus ſuꝰmoderãdus ẽ/ er quibo termis coercẽdus./ Erpedit ne quaſdã ſuꝑ hacre . bꝛeues ⁊ ſoliclas. ( . accipe.⁊ in pꝛimis certũ habeto q ptätem dari regula ſolucer ¶ Expedit/ Liber Tertius regitiuã ĩ eccleſiaſtica hierarchia / ſi ſupioꝛ nõ imponit ⁊ iubet eã/nemo laudabilit᷑ et tute ſuſcipit vł exercet. Talis nimiꝝ ſe glo rificat ⁊ ingerit nõ vocatꝰa deo tanq; aarõ ꝛimũq; locũ veniens ad nuptias impu enter anticipat/deſcẽſurus cũ ruboꝛe.au diturus etiã qs te ↄſtituit iudicè ſuꝑ nos: Alach ſarcinã hanc ſi nemo imponit dicit ug· vacãdũ eſt ocio ↄquirede veritatis. adde.vel ſtudio ꝓpꝛie ſalutis. Neq; enĩ deꝰ indiget auxilio nro ꝓ ſalute alioꝝ vt ſecuz laboꝛemꝰnõ vocati.¶ Ampliꝰptãteʒ regi tiuã nõ ↄſequit᷑ aliquis ex ſolo titulo ſcien tie vel eruditionis vel caritat. imo nec ex pceptione licẽtie mgr̃alis in theologica fa cultate/que licẽtia non obli tem/ſed idoneitatẽ eius möltr ſuſcipiẽ at ſe rat. de ptãteʒ hãc regitiuã/ſi ſuꝑioꝛ legitimus (ſit deus. ſit hõ) iubet ⁊ imponit / optet re⸗ cipere.qñ poſt auditas recu ſatõis cauſas/ vt in moyſe fuit ⁊ Jeremia/ſuꝑioꝛ ꝑſtat in ſentẽtia. Refutantẽ eni quid excuſaret ab inobediẽtia/niſiꝓpꝛiũ foꝛte iudiciũ quo ſi bi videt᷑ indignus tali miſſione. Sed ſu⸗ perioꝛi ſubijcere ↄuenit/nedũ ꝓpꝛie volun tatis affectũ ſed etiã intellectus ſui iudiciũ Alioq; puſillanimitas iſta ſpecie humili tatis ſe pallians/ arrogãtia dicenda eſt/eo periculoſioꝛ quo ſibi videthumilioꝛ/et q̃ ſenſum ſuũ pᷣferre non dubitat ſenſui iudi cioq; ſuperioꝝ. Subinde ptãteʒ regitiuã poteſt aliqñ vel peterevel appetere hõ ſibi bene ↄſcius ꝙ nõ peſſe ſed ꝓdeſſe vult/ſcit et põt/tmmodo caueat ne mentiatvt ſepe fit / iniquitas ſibi. Arbitroꝛ hoc intẽdebat 8. Qui epᷣatũ inqͥt deſiderat/bonũ opꝰ deſiderat. Sed vt iniqͥtatẽ abijceret ſubiũ apls. xit.Opꝑtet aũt epᷣm eſſe ſine crimie ⁊c. Sic Iſaias dño querẽti quẽ mitteretrũdit Ec ce ego mitto me.veꝝ ſe iam ardẽti calculo purgatũ ↄgnouerat. Poterat hec ptãs tu⸗ tius appeti/qñ pꝛioꝛes ad martiriũ qͥ pᷣſi⸗ debãaãt ipᷣi trahebãt᷑. Hodie vo ſuſpecta ni⸗ mis hec appetitõe gignat eã nõ ʒelꝰaĩaꝝ ſʒ vel pᷣſumptio / vel inanis glia. vel ambitio vel inertia/q̃rẽs in ocio laute viuere.vł cu piditas ditare q̃rẽs carnẽ ⁊ ſanguinẽ. aut demũ inexꝑiẽtia ptãtis huiꝰ regitiue/ dãs audaciã de viriboꝓpꝛijs.ſibiq; blãdiẽs q; efficaci? ceteris euelleret/ ꝙ deſtrueret / pde ret ⁊ diſſiparet/⁊ edificaret/⁊ plãtaret.Exꝑ tus vo loge videbit alit᷑ ⁊ metuet.videbit ꝙ ꝑuerſi difficile coꝛrigũt᷑.⁊ ſtultoꝝ ĩfinitꝰ cc Pꝛoin A 5 De conſolatione theologie illiꝰ qui puniri debet.qꝛ fitꝓ ſalute neduz illiꝰ ſed totiꝰreipublice.⁊ vt punitio ſcele⸗ ris cedat alijs in exẽplũ. ECor inſub hec omitti coꝛrectõ dũ ꝓbabilit᷑ apparet ꝙ pec cãs alio mõ ꝑ ſe vel ꝑ alterũ coꝛriget᷑. Sic enĩ famelicꝰnõ ẽ de neceſſitate paſcẽdꝰa pe tro etiaʒ diuite / ſi veriſilr imineat modꝰ ꝙ; eſt numerus. videbit oꝑa dei ꝙ nemo poſ⸗ ſit coꝛrigere quẽ ille deſpexerit. Videbit ꝙ; de pᷣmeditatis ſecũ ⁊ dictis tunc faciã boc tunc faciã illud.fiet poſtmodũ neq; hoc ne q illud. Videbit ſe longe fieri ⁊ confundi ab expectatione ſua/⁊ velut a toꝛrẽte rapi⸗ do alioꝛſuʒ/ac reatus erat/trahi.Aiaduer⸗ 1 tet deniq; aliquãdo faciliꝰeſſe ſpeculãtẽ in cella vel ſtudio deſcribere ſibi pulcrũ boni regimis moduʒ in republica/q; exequẽdo pꝛacticare. ¶ Monicr cẽſes nr̃e etatis querẽtiba ecpectatõnes ad beneficia/quibo ãnexa eſt alioꝝ cura. Pꝛo Sonicus ¶ Quid de boĩbo ſuſtẽtatꝰ ꝑ ſe vel aliũ non ꝑibit.Qua ſuper re nemo dʒ ſibi fabꝛicare leuiter ſcrupulos tanq; de neceſſitate pᷣcepti.ſicut nec ĩ alijs plurimis/q̃ vel pᷣtergredi vel agi pũt inrra: ttẽto pᷣterea termĩos diuine iuſſionis. q; temerariũ frequẽter eẽt ⁊ vſurpatũ iudi⸗ ciũ/coꝛrigere fratrẽ q̃ſi crimĩaliter oꝑantẽ/⸗ quib vel adipiſcẽdis /vel retinẽdis ſe litiꝰ bus inugluũt/ſumptiboq; lumüt. Co lucer ¶ Vigerint ipi qualis ſua ſit intẽtio et quẽ ſibi finẽ pꝛicipalit ↄſtituũt. Poteſt . itaq; fieri vt idoneꝰ aliqs ſeruire deo in re/⸗ gimine publico q̃rat illud/intẽdẽs exↄñti et tanq; ſecũdarie ſuſtẽtationem vite ꝓpꝛie ſufficientẽ habere.q̃tinꝰ a bſiq; mẽdicitate vel impꝛopoꝛtõnato ſibi laboꝛe ſerniat in boc ſtatu liberioꝛi/quiete deo. Nec eſt leui ter ̊ imputãdũ ſymoniace pꝛauitati.Si⸗ cut necdũ frequentant᷑ in eccleſijs hoꝛe ca nonice ad recipiendũ diſtributões quoti⸗ dianas ⁊ ſolitas.Aut dum vicari? deſernit vni cure ſuſcipiẽs inde ſtipẽdiũ.Dignꝰeſt oparius mercede ⁊ cibo ſuo. Dicã ampliꝰ vbi põt occunere multiplex excuſatõis lo⸗ cus/vel rõne fragilitatis ꝓpꝛie/ vt in puer⸗ et puellis ⁊ ruſticanis.vel qꝛ docirinis et virtutibo aliũde pollent a quibo eos declia re nec ſe coꝛrigere nõ eſt leuiter pᷣſumẽduʒ. ¶ Rurſus attẽdere debet iſta coꝛrectio ne pᷣtergrediat᷑ vllatenꝰ oꝛdinẽ hierarchicũ ̊ inferioꝛes reduci hñt ad deum ꝑ ſuꝑioꝛes etiã vbi vr in ſuꝑioꝛibo vel inertia vel lata culpa/nõ inde publicaʒ poteſtatẽ vſurpet galiqs.neq; in pᷣdicatõe/ neq; in ſacramẽto rũ mĩſtratõe/neq; in ſuꝑioꝝ coꝛã ſubditis ſatirica repᷣhẽſione/que nõ edificatõeʒ mo rũ ſed indignatõeʒ cauſat ⁊ ↄtẽpiũ. ¶ Eſt auũt ſpecialiꝰ aliqͥd obſeruãdũ circa eos ̊⸗ 2 Si ꝓfitet᷑ aliquis vitã clauſtralẽ rõnabili ter/intendẽs illic ſufficiẽter ſuſtẽtari.alio⸗ quin nõ intraturꝰ neq; tũ ſymoniacus eſt dũ intetio pꝛincipalis ẽ ſeruire deo/⁊ ſuſtẽ tatio vite eſt ad illũ finẽ ⁊ ſub illo.vbi aũt te decreta dãnãtquã ampliare ita nitũtur 9 nani pen nihil apud eccleſiaſticos in E — ueniret᷑ ſi verũ ſentirẽt·a ſymonia nõ inſe ctum. Sed hoc interim omiſſo cũ multis que magis ſcholaſtice tractãda ſunt. ꝑfice qðd cepiſti de ʒeli moderatõe ꝑ patientiam reſpectu fraterne coꝛrectõis. Volucer Coꝛrectio fraterna cũ ſit opus elemoſine ſpũalis datũ ſub affirmatiuo pᷣcepto. Si peccauerit in te frater tuꝰ⁊ꝛc.Sꝑ quidẽ ob igat / ſed nõ p ſp. ¶ Omittẽda quippe eſt du ꝓbabiliter apparet ꝙ fieret vel fruſtra⸗ vel in deterioꝛatõeʒ coꝛrigẽdi:i Hoc aũt p⸗ babilit᷑ eſtimat᷑ de peccãtibo ex malicia⁊ cõ ſuetudine ꝑuerſa.nõ ex ignoꝛãtia. Secꝰin coꝛrectõe iudiciaria vbi põt ↄtẽni ſcãdalũ rectio. rũ ↄfeſſiões audiunt᷑ vt extra neq; publice neq; pꝛiuate arguant᷑ indeĩmo neq; laudẽ tur ne aperiat᷑ via ſuſpecte reuelatõis ĩ vi⸗ tuꝑato vel fictõis aut inanis gloꝛiatõis in — laudato.vl diffamatõis ꝑ indire ũ ĩ ↄfitẽ ꝓpter aliud, iam nõ duo ſed vnũ ſunt tib nõ laudatis Boncue icle C Bonicna Appares loqͥ fauoꝛabilit certe iugũ ꝓ pᷣſidẽtib in viroq; foꝛo qn ſic in excuſationẽ ſymonie/quã tãta ſeuerita/ obligãt᷑ coꝛrigere ſi tei cõ c ſe gerere qſi peni feſſièe nil audiſi nt Sed ad vlterioꝛa ꝑ gẽs die Aolucer (Ciciq; nõ cũ impio.ñ cũ auſteritate.⁊ mime cũ ↄtumelia vel im/ pꝛoperio. Mẽdax eĩ in oꝛe ↄtumelioſi coꝛ rectio.Sit exẽplo pauli/cũ om̃i humilita te lachꝛymis ⁊ mãſuetudie. Neq; foꝛmidã dũ ẽ hic ne nimia ſᷣuet᷑ hũilitas/ vbi nulla eſt qᷓ frãgi timeat᷑regẽdi auctoꝛitas.Quid ꝙꝙ in multis diſſimulãda ſũt pctã vł iunio ne peſiimẽ rũ/ne ꝑdãt verecũdiã vł ſenioꝝ ne peſſimẽ turꝑ unpatiẽtiã: increpãdi ñ ſũt/pᷣſertim ĩ publico.ſʒ nec eis delirãtibo ẽ plauſibiliter aſſentiẽdũ. Modeſtũ ſilẽtiũ cũ facie ſubtri ſti ſatß erit ꝓ ſua coꝛrectõe/ ⁊ nr̃a ne peccꝰ cautõe. Poꝛro ſi pctã talia ſint qᷓ doctrinꝰ li moderatõe ſit exercẽda tal coꝛn — dans laceret?᷑/⁊ verbũ dei ↄculcet.A õõs uenerit aud dcik. (WoH luccr Nolo fiat tibi modo rñſio.latioꝛeʒ hac in re iterũ ſermonẽ habiturus ſeoꝛſuʒ. Eteni qua fronte de ſacro ↄcilio ſuſpitõeʒ de pꝛincipioꝝ moꝛaliũ veritate dubitatio/ xpᷣiane religionis inficiãt publice cũ ſcan/⸗ dalo puſilloꝝ /ſilentiũ ſoluendũ eſt. ⁊ tota libertate ↄtradicendũ/aut ꝓtinꝰ ad ſuꝑio/⸗ rem deterendũ.Oõ ſi ↄꝑtũ ſit in ſuꝑioꝛib⸗ et inferioꝛibo tantã ſuccreuiſſe ꝑniciẽ/etia in bis que fidei ſunt/ꝓpter depꝛanatõeʒ i tellectus ex .inoꝛdinato timoꝛe cuiuſqᷓ; po⸗ tentioꝛis errãtis/aliosq; trahẽtis hos vio lentia/iſtos fauoꝛibo adeo/ ꝙ nec ꝑiti ſanũ conſiliũ/nec iudices rectũ iudicium libere dabüt. diſſimulabüt potius / aut in verita⸗ tis ſubuerſionẽ impudẽter ibunt. hoc ca⸗ ſu ſi defenſio catholice veritatis exponẽda ſit in publico ꝑ ꝑſonas pꝛiuatas videt᷑am biguũ.qm̃ vno loco iubet dñs. Eſto fide/⸗ lis vſq; ad moꝛtẽ.⁊ laudat᷑ qui pꝛo lege dei ſui certauit vſq; ad moꝛtẽ. Et a verbis im Bos non timuit/exemplo Joh̃is baptiſ. lio loco vox xpᷣi eſt. Nolite ſanctuʒ darẽ ranibo. neq; pꝛoijciatis margaritas ante 7 poꝛcos.Cuiꝰ ratio ↄtinuo ſubiũcta eſt ne nicus ¶ Quãvereoꝛ o volucer/ ne tangat * bec ↄſideratio ꝑegrinũ noſtrũ ſua pſecutõ ne in cã fidei nůccoꝛam oꝛdinario iudice. nũc in pñtia ſacri ↄcilij. nam quid inde p⸗ is.quid dicit᷑.quid agit᷑ nẽ/de ꝓceſſu iudiciario offenſionẽ ↄcepiſ ſet. ¶ Beg accipito ↄpẽdioſuʒ in pᷣmiſſis documẽtũ abſolutos a publicis reſpicies. monocolon anapeſticũ partheniacũ dime trũ catalecticũ.currit cũ metro quinto ſecũ g . phi. ir nimiũ. G„οal i de elxmmu Va ſoꝛte vocat deus/ hanc tu animo noua vota. Contentus agas.nec hianti ¶ Oue ſunt aliena relinque. Tractent quibus eſt data cura: MNon te nocuis pꝛeme gratis SDis ſufficiens tibi queſo. Hec te coquat alterius ſoꝛs. n ſe retinet ſtatus omnis uicq; miſerum/graue/durum. Quod ſcire ſtatus nequit alter. Experta feres leuiooerr 31 magis ope fiſus. ebꝛem patiens modo dertrum (Dꝛeol Mutat latus huc /modo leuñn· Hunc ventre cubat/modo doꝛſo. Hinc pace caret.quia ſecum Fert intro malum.ſuus omnis ¶ Secoꝛrigat et paret inra Pacem ſibi.detq; quietem. Qua non aliter potietur Bratum referas domino co: NQui dona dedit ſat abunhne. AVitaris eis ſine cuppuWie. Dic pꝛoderis omnibus apte. Inarta ter *% .. q Ua ratione fiet o volucer vt ſo I litarius ymnibo ꝓficiat: ¶ Nlo⸗ lucer v imirũ bene vinendo⸗ An ignoꝛas ꝙ oẽ peccatũ offendit neduʒ deüũ ſed omnẽ imperio ſuo ſubditã creatu ram:que idcirco armat᷑ ⁊ pugnat cõtra in⸗ ſenſatos. Nocet pᷣterea nedũ peccãti ſed to ti hominũ ↄmunitati que eſt velut vnum coꝛpus tanq; acies oꝛdinata/cuiꝰnon põt ſine leſiua debilitatione quãtulacũq; pars vel moꝛtificari vel eripi / qualiter fit er pec cato cuiuſcũq;. Hinc ꝑpende virtutẽ vniꝰ multo magis omnibe pficere. vnde ſum/ pſit oꝛtũ pſalmiſte verbũ. Particeps ego ſum oĩm timentiũ te ⁊ cuſtodientiũ mãda ta tua.¶ Vis inſuꝑ ſcire quantũ ſegrega⸗ tus ⁊ oꝛans ſit vtilis.moyſen oꝛãte in mõ⸗ tẽ dũ pugnaret iſrael inſpicito. Deniq; qͥs neſciat vicia efficaciꝰoꝛone q; ꝑ oꝛõnẽ vin ci? Solitarius vero liberius oꝛat q; occu patus. Zolle oꝛões timentiũ deũ.quid p⸗ derit obſecro laboꝛ fatigantiũ ſe.vel pꝛedi cando / vel monẽdo / vel coꝛrigeẽdo. qñ me⸗ dicos etiã monet ſapiẽs oꝛare vt opa diri⸗ gat ſua deus: Penſet ergo ſolitariꝰ quãtũ põt coꝛrigere delinquẽtes abſens ⁊ tacens ſi bene vixerit ⁊ oꝛauerit.taliterenĩ ⁊ nõ ali ter ſibi datũ eſt tollere ſcãdala ab eccleſia ſi crebꝛo ingemuerit iuxta viſioneʒ eʒzechiel de habentib ſignuz thau in frontib ſuis. ¶ Penſet quãtuũ difficultatis habet exteri oꝛ coꝛrectio.quãtũ ſolicite turbatõnis.pu to gaudebit eligere partẽ marie ſedentis. non marthe miniſtrãtis deſeret querelam ↄuerſe ad marthã/q nõ ſolicitũ.nõ turba⸗ C tũ erga plurima reliquerit eũ Jhs.( Ita qʒ ſi coꝛpus ꝓpꝛiũ ⁊ vnicũ vixaliquis ſuffi cit obediẽs reddere ſuo ſpiritui qͥtidianis — De conſolatione theologie increpationib/cõtinue monẽs illud ⁊ ca⸗ ſtigaus/ quid cenſendũ putas de tot coꝛꝑi bus tot capitiba tot ſpiritib alienis nec cõ⸗ iũctis: Sperat aliqͥs ſe coꝛrecturũ hos et illos verbo ſuo. dicat ſibi pꝛimitꝰ ſeqʒ; coꝛ rigat ſi valet.⁊ dũ nõ poterit humiliꝰ ſapi⸗ at. Hec ſi recogitauerit acriter ſecũ ſolitari us / gẽas aget deo ꝙ nõ impoſuit hoĩes ſu per caput ſuũ.miſerebi v ſtimtis ipnb⸗ ica ptãte.nõ indignabit᷑nõ emulabit᷑.At tendet qͥd dñs ad Job dixerit. Si habes bꝛachiũ ſicut deꝰ.⁊ ſi voceſimili ſonas.diſ perge ſupbos in furoꝛe tuo ⁊ reſpiciẽs om nẽ arrogantẽ humilia.vbi docet aꝑte opꝰ boc ſoliꝰdei eſſe. Hincꝑ pſalmiſtaʒ iubet. Heq; ʒelaueris faciẽtes iniquitatẽ. Quia nec imitãdi ſunt tales / nec ſpꝛeto diuinu? inſtituto oꝛdine coꝛripiẽdi.¶ Queris ex ercere zelũ ptra pctõꝛes.queris eos de tra perdere/ dabo tibi antidotũ ſine verboꝛuʒ ſtrepitu.ſine virga. ſine carcere.ſine flagel⸗ lis/aut vulnere.ſine tuo periculo.Benevi ue tibi/⁊ pꝓ alijs oꝛans. ipᷣos tolera ⁊ geme nihil aliud tibi ↄceſſuʒ eſt. Sed inde gau deas.qm alleuiatus graui faſce.cur aliene miſceberis rixe:cur alienũ iudicabis fuũ: cur talẽto vis vti in nõ tibi ↄceſſos vſus⸗ qð palã eſt abuti? Oemineris illiꝰ qui pe nens ſibi tam ab inani gloꝛia / q; a pericu⸗ lo diſtributois / vt fit inique ab ingratitu⸗ dine ⁊ remurmuratõe recipiẽtiũ ⁊ no reci⸗ piẽtiũ ab ſui ocij deniq; detrimẽto ¶ o nicus ¶ Suages ſalubꝛiter patiẽtia in ʒe li moderatõe ſuſcipiẽda/vnde ↄſurgit ↄſo latoꝛia quies multa. pᷣſertim his q́s ſuſce⸗ ptũ nõ ligat officiũ. Adderes vellẽ aliqua ſuꝑ eadẽ patiæctievirtute. Et in pꝛimis cur dictũ eſt. patietia aũt opꝰ ꝑfectũ habet. ⸗ ce Scis ꝑfectionẽ homis in dei dilectõe ſuꝑ oĩa ⁊ ꝓpter ſe/ↄſtitui. Ideo fi⸗ nis legis dilectio. Poꝛro qͥs neſciat veraʒ dilectionẽ nõ inpſperis ſed aduerſis inſpi ci.Aduerſitas nepe ſola pbatrix eſt ſiqs in ꝓpſperitate ver amatoꝛ ſit. Venit ad redeꝰ cũ auro ⁊ argẽto.cũ ſanitate.cũ honoꝛificẽ tia.cũ quiete a temptatõnibo intus ⁊ foꝛis recipis eũ.laudas.gr̃as agis.dubiũ mihi eſt ſi munera dei nõ deũ diligis. Itaq; qui deũ vel amat vel ĩi eo ſperat ꝓ ↄmodo tꝑali tolle ↄmodũ /deſꝑpabit⁊ oderit.venit deꝰin comitat his oĩbo.ſed cũ paupie.egritudie. tribulatõe. ſi ꝑſtas in amoꝛe.ſi in gratiarũ actione/ modo opus amicicie ꝑfectũ oſten dis ad deũ/quando nec doloꝛe nec inopia pꝛeſſus diſcedis ab eius amoꝛe. Neq; eni dolere viciũ eſt.ſed ꝓpter doloꝛem nihil vi gioſum ↄmittere laus eſt egregia. ¶ But apud phiam vere ſplendideq; ſuaſiones ad patientiam.hec vult animũ reddere ſui cõpotem liberũq;. vicia repꝛobat.laudat qʒ virtutes.oſtendit omne peccatũ facien⸗ ti penã eſſe.omnis aũt virtus magnuʒ ſui pꝛemiũ eſt. Addit malos eſſe impotentes necadipiſci qð cupiũt. GBoni vero deſide⸗ rioꝛũ ſuoꝝ quibo appetũt ſummũ bornum cõpotes ſunt. Nam ꝑticipatõne diuinita tis dij fiunt. Docet rurſus foꝛtunã omneʒ bonã eſſe. ⁊ ꝙ ſepe plus aduerſa qᷓ; ꝓſpera pꝛodeſt. Deniq; nulla poteſt in iſtis infe⸗ rioꝛibo mutabilibus ⁊ caducis bonis atq; foꝛtuitis inueniri vel hauriri felicitas que ſufficientiã/que potentiã/que reuerentiã⸗/ ebꝛitaté / letitiaz ſtabiliter veras donet. pecioſa quidẽ ſunt iſta ait boetiꝰ ad iam/tum tm̃ cũ audiunt᷑ oblectant.ſed miſeris maloꝝ altioꝛ ſenſus eſt. Oſtendẽ⸗ da fuit ꝑ theologis altioꝛ felicitas. qua pe/ tere.⁊ infelicitas oino peſſima.quã refuge redeberemꝰ. in cui? reſpectu pñtem moꝛtẽ nõ eſſe timendam aſtrueret. Nolite timere aait eos qui coꝛpꝰoccidũt.ſed eũ qui poteſt gaia; 2 coꝛpus mittere in gehennam ignis: CLũ eni triplexſit maloꝝ pena.quedam ↄtracta, quedã infficta. quedã ꝑmiſſa Pꝛi mã plurimi nihilipedũt nec aduertũt quã phᷣia tñ recte pꝛobat magnã eſſe.qꝛ pꝛiuat animã magno virtutis bono.tolles ab eo modũ ſpẽm ⁊ oꝛdinẽ. Inflicta pena qꝛ ſen ſum doloꝛis infert pl? extimeſcit᷑ ⁊ fugitur Tertjã vt pꝛimã nõ attendũt pctõꝛes duʒ in peſã pꝛioꝝ peccatoꝝ ꝑmittũt᷑ iuſto dei iudicio ad alia ⁊ alia crebꝛo labi/¶ beo logia vo xpᷣianoꝝ phie doctrinas ſi recte⸗ ſi vere ſunt/ſi ſalutares/appꝛobat vtẽs eis iure ſuo ⁊ catholicas reddẽs /ſi tenebꝛoſio res ſũt illumiat. Si noxijs erroꝛibo mixte ſunt ſeꝑat pᷣcioſuʒ avili.illud retinẽs aliud exterminãs.qm̃ nihil inqͥnatũ.nihil ſoꝛdi dũ:.nihil falſuʒ vel noxiũ ſecũ intrat.Nõ ſi ſtit in ↄſideratõe ſola mutabilitatis reꝝ in fra labẽtiũ/i variabilitate ſoꝛtis hũane In imꝑfectõe fallaci eoꝝ oĩm que mũdꝰ infe⸗/ rioꝛ oſtentat.q̃ ſunt diuitie.opes.dignita⸗ tes.regna.gloꝛia.voluptates.q̃ fre’equẽtius recidũt in ↄtraria.Erigit ſe ↄfeſtim altius bſo lud ſͤſi . vin in is frfreſpiciẽs verã btĩtudinis foꝛmã:nõ ſimula lcrũ quoddã vel ydolũ btitudinis/ quale ſtoici ponere viſi ſũt/in honeſto qð ſuipᷣi us pᷣmiũ eſt.pꝛo cuiꝰobſeruatõe moꝛs vo/⸗ lũtaria etiã ꝓpꝛia manu(ſicut egit Cactho) fm eos queri põt/quã eſſe viaʒ bꝛeuẽ ⁊ es/ Ralita ſed mẽdaciter dixerũt ad libertatẽ. ileo de poꝛcinis voluptatibus epicuri. Sed neqʒ pꝛimi boni ſola ↄtemplatio q̃ lem locutꝰeit Areſto.beatitudo dici poteſt BSublimioꝛẽ ⁊ eternaʒ dat theologia. In cuiꝰaſpectu monſtrat momẽtaneũ ⁊ bꝛeue hoc tribulationis/ſupꝛa modũ immẽſum gloꝛie pond oꝑari in nobis.cõtemplãtibo nõ ea que vident᷑ſed que nõ vident᷑. Oſtẽ dit ex aduerſo miſeriã ineſtimabilẽ fine ca riturã/qualẽ nullus philoſophantiũ cõce⸗ piſſe viſus eſt. Quid aũt grauitatis habe⸗ re cẽſebit᷑ pena tꝑalis quãtalibet eterne vi⸗ te ⁊ moꝛti collataminꝰ certe q; ictus leuis virge ad ſuppliciũ capitale vitandum ⁊ re gnũ ↄſequendũ. Ecce ꝓponat᷑ vtrũq; pue⸗ rulo querat᷑quid eligat e duobo moꝛtẽ pa⸗ ti vel virgã.nõ dubiũ quin virgã. Oꝛabit etiã ffens ſi neget᷑ ei timẽs ⁊ hoꝛrens ꝓpoſi tum ſibi e diuerſo vel ſuſpendiũ vel incen⸗ diũ.Hinc pueros dũ flagellant᷑ ⁊ clamãt⸗/ ridere ſolemꝰtenẽtes puto illã ſapiẽtis ſẽ/ tentiã.virga eũ cedis ⁊ aiam eius ab infer⸗ no liberabis. NHos vero grãdiuſculi pueri gemimexcandeſcimꝰmurmuramꝰ ad mo/⸗ dicũ dei flagellũ. Illudq; ꝑ impatientiam rumpimꝰvt poſſumꝰ.q̃ſi nõ ab inferno ſi / militer liberare nos querat pater nr deus. ¶ Znbularis quid putas tibi theologia ſuaſura ſit: Serui deo.ſãctosq; ſuos ⁊ ſã⸗ ctas honoꝛa.pſperaberis in ſeculo delicijs diuitijs.pace gloꝛia frueris ad votũ. Sic videlicet docebat ſapiens Fili acceaẽs ad ſeruitutẽ dei/p̃ᷣpara aĩiam tuã ad temptatõ nem. Sic aplus.Omnes qui pie volũtvi uere in xpᷣo ꝑſecutionẽ patient᷑. Sicxpᷣus dicens. In me pacẽ.in mũdo pꝛeſſurã ha⸗ bebitis. Sic ſancti ſancteq; omnes exem plo monſtrarunt.Expectandũ ita eſt. pꝛe⸗/ parãdus animꝰ ad tribulationẽ/ que nob vtiq; talis fiet qualis animerit vtẽtis.de⸗ meruimꝰmilleſies moꝛtẽ ⁊ infernimoꝛtö eruet nos/ſi volumꝰ/tribulatio. Si nolu⸗ mus puniet nos bis in idipᷣm. Itaq; om̃i no impoſſibile eſt nõ flagellari. vel hic ad penitentiã. vel in futuro ad exterminatio⸗ nem. Reſpiciamſꝑ ad dñm flagellantem / agim tij monocolon / dactilicũ alcaicũ catelecti⸗ ber Tertius Ad patrẽ miaꝝ coꝛrigentẽ. Si vere nõ va ne.nõ ſimulatoꝛie.nõ velut ĩ ſomnio xpᷣia⸗ ni dicimur ⁊ ſumꝰ: Neq; eni venire poteſt aliũde tribulatio. tenet q ppe ligatũ leonẽ infernalẽ ne furiat quãtũ vellet.nõ ille ſed detinẽs eũ rogandeſt.nõ aduerſariꝰ quis alius. ſit ho / ſit beſtia / ſit ignis / ſit aqua ti⸗ mend? eſt. timeat᷑moderãs illa deꝰ.Et hic oꝛiet᷑ magna ſecuritas. ¶ Holo dicat hali quis:non tentabo dũm aduerſus illa q̃ na turalis fert actio. Qiberrimꝰeni nature re⸗ ctoꝛ eſt deꝰ vtens illa put libet ad ſalutẽ ele ctoꝝ/ad cõmoditates ſe diligentiũ/qualeſ enumerate ſunt a ꝓphis ⁊ ſanctis diligẽter Erudit ꝑ ffagella/purgat ⁊ medet᷑doctri⸗ nas in ſcripturis multiplicat/qð ꝓphe/qðᷣ boetiꝰ/qð cicero cũ ceteris inſinuãt.Com pellit intrare vocatos ad nuptias/ lacerãs alteriꝰtunicã.illius crus franges.huic ocu luum eruẽs. aliũ mancũ reddẽs.ſepit vias malas ſpinis/ ne qͥs ambulet ꝑ eas in inte ritũ.¶ Qribularis ⁊ tẽptaris. Iſta cõis ẽ ſoꝛs omniũ viuentiũ. Homo qꝗppe naſcit ad laboꝛẽ.ſi demeruiſti/te equo animo id ferre equũ eſt.ſi tibi bene ↄſcius es/gaude qꝛ maioꝛ te merces manet.¶ Quid pᷣterea ꝙ abſq; tẽptationibo nullo pacto pũsvita ducit᷑ que militia eſt. tolera quã habes/qꝛ dũ deerit / cert eſto.ſuccedet altera tibi foꝛ⸗ taſſis aſpioꝛ. Crede nõ eiecit hoĩeʒ deꝰ ab hoꝛto voluptatisvt hic nouã ↄſtitueret/ſʒ in laboꝛe viueret ⁊ erũna.Aufers ais mihi pacẽ.mihi gloꝛiã.mihi diuitias.mihi feli⸗ citatem/nõ aufero. ſed inuitomonſtrans viam. qꝛ ꝑ pꝛeſſurã mũdi pax.ꝑ infamiaʒ gloꝛia/⁊ ꝑ inopiã diuitie:ꝑ luctũ ⁊ miſeriã beatitudo (quod eſt omne bonũ)cõparan tur. ¶ Ad extremũ pꝛo pᷣſenti die ⁊ re quã us. Sol eni decliuioꝛ ſilentium ſua⸗ det carmen accie. Ouartu metrũ ter/ cum Simile pꝛimis duob carmibo Ho⸗ racij i odavltia Phoehvoletẽ pᷣlia me loqͥ ter coeuos Job vir honeſtioꝛ Multa refulgens pꝛole beatioꝛ Rectus/fidelis/criminis inſcius/⸗ Bentes eoas exuperans ninis BGazis/⁊ amplo velligero grege Bobus / camelis / atq; laboꝛibus / Aptis aſellis.plurima turbad cc 5 Simplex / tremiſcẽs te de ? optime F Nus. Pꝛoſa pꝛima: He conſolatione theologie eruire debens magnifice fuit. Lalem ſlagellis expetijt ſathan entare duris / non aliter valet Viti/malignis viribus vſpiam Hi det ſupꝛemus fas dominus ſibi Laxis habenis hinc furioſioꝛ Zradit ruine/pꝛotinus omnia Septena pꝛoles dum bibit ac edit Tres ⁊ ſoꝛoꝛes/obꝛuit hos domus. Conuulſa venti turbine funditus. ¶ Job vero vina rupe manentioꝛ Ferri recocti roboꝛe durioꝛ⸗ Spes cnius alte fixa petre fuit/ Bupplex deo mox lumina dirigit GBrates rependens religioſiuus SDi que dediſti vis pereant/ait· iat voluntas iure deus ua. Hincedocemur cuncta peraſpera d d quem miſellos currere cõnenit dehrecannuarton deus vnicus ontes repurgat trux tribulatto cinnocentes roboꝛat ⁊ pꝛsobat. Cuiu ſq; dicat mens bene ſubdita Que ↄmodaſti ſi repetis pater Bratus libenter reſtituo/capeůe. Vis per latrones / enſe/vel ignibus Auferre.linquo.gratius accipis Sic foꝛte q; ſi pauperib darem Site vocantem non ſatis audio/ Eplicit tertins. Incipit liber q⸗ Monicñus Reteritis diebo locutus es o querit ↄſolationẽ in omnib- gque circũſtant eũ tribulatio⸗ nibo.nũc per tu⸗ penitet eũ plurimoꝝ vel in francia vl in generali cõcilio geſi patu.ſcribẽdo de poteſtate cõcilij/ moõ cir⸗ cacauſas fidei eam pᷣſertim quedeteſtatur homicidia ſine legitima auctoꝛitate perpe trata/cũ ſequelis ſuis que cauſa totiꝰpene turbationis inclitũ francieregnũ diſcerpvbẽ= tis/ vt aiunt/ſeminariũ fuit.q;uis aliã dẽt alij cupidinẽ effrenẽ dominãdi vel vindi⸗ ctam expetẽdi. Nũquid nõ aliquibʒ ſaltez ſcrupulis ſua ↄſciẽtia remoꝛdet᷑.¶ Volu⸗ volucer/ quẽadmocdus pegri nus noſter ſuã in theologia tuã fidem/edicito.nũquid nõ in li cõcilio geſſiſſe memini/modo circa ceſſionẽ ⁊ eiectionẽ ↄtendetiũ de pa⸗ Ouis gloꝛiabito monice mũdũ coꝛ ſe habere/quis dixerit innocẽs ⁊ mũdꝰ ſuʒ Quis nõ cõſtitutꝰſub iudicijs dei terribi⸗ lis in ↄſilijs ſuꝑ filios hoĩm/nõ trepidaue riu: Hinc affflictus Job. Verebar oia oꝑa mea/ait deo /ſciẽs ꝙ nõ ꝑceres delinquẽti Et iterũ.ſi voluerit mecũ ↄtẽdere/nõ pote ro reſpõdere vnũ ꝓ mille. Cui cõfoꝛmis ẽ oro ꝓphetica. Hõ intres in iudiciũ cũ ſer⸗ uo tuo dne.qꝛ nõ inſtificabit᷑ in conſpectu tuo omnis viuẽs.Et rurſus.Si iniquita tes obſeruaueris dñe.dñe quis ſuſtinebit. Poꝛro qͥd Iſayas ſe cũ ceteris inuoluens ſibiq; vileſcẽs.humili cõfeſſione ꝓptulerit. legimꝰ oẽs iuſticie nr̃e tãq; pãnꝰ mẽſtrua⸗ te. Quis igit᷑ iuſticias ſuas velut gloꝛiabũ dus oſtẽtauerit deo/plusq; pannũ ↄfuſio nis ſue mulier viro. Quẽ denic; no erter⸗ ruerit apli verbũ dicẽtis. Nibil mihi ↄſci nus ſum.ſed nõ in hoc iuſtificat ſum.Cãm reddidiſſe videtiapiẽs.Timide ſunt inqͥt ⁊ incerte oẽs ꝓuidẽtie nr̃e.Et alibi. Pꝛa nũ coꝛ hominis ⁊ inſcrutabile/qͥs cognoę- ſcet illud. ¶ Monicus ¶ Duig igit agit ꝓ ſerenatõe ↄlcientie ſue vt deo ht in pace locus ſuus.ipᷣeq; doꝛmiat mgim Qo lucer ¶ Doctrinã conſulit quã theologica tradit ſchola. iudicat aliter agendũ eſſe de ſcrupulis inq;etis oꝛientib ex his q pᷣteri⸗ ta ſunt. Aluer ſuꝑ his q agibilia futura re⸗ ſpiciũt. fatet er pᷣteritis ꝓfecto ſe timere/ ne q; timoꝛẽ hũc abijcit. Auget potiꝰcoꝛã iu⸗ ice deo / ita tñ ne deſperet ſuꝑ mĩa eiꝰ/ſed Ar in ſolidioꝛem ſpem aſſurgat.oꝛmidat ne foꝛte poſuerit ſibi laqueos inimiclatẽtes ⁊ abditos in via hac veritatis qᷓ abulabat Hleq; eni dubi ſed certiſſim?eſt/idipᷣm qð ꝓſecuteſt/veritatẽ eſſe catholicã.Cuiꝰop poſitds erroꝛes impios atq; peſtiſeros ex⸗ termiari q̃rebat/ oꝛdine iudiciario. Ita eĩ ſe indicat obligatũ firmit᷑ credere/⁊ nulla/ ten dubitare / de noticia ac intellectu diui⸗ noꝝ pᷣceptoꝝ. Alioqͥn ſe fidelẽ quo pacto reputaret.cũ ſcriptũ ſit. Dubiꝰin fide infi⸗ delis eſt:qð vtiq; veritatẽ hʒ dũ qͥs illa du bitat que ꝑ eruditõeʒ ſacre ſcripture certa tenet᷑ ⁊ explicita fide tenere.teq; enĩ gene ralis ſufficeret crudelitas ĩ multis/niſi ꝑti cularis affuerit.plꝰaut min iuxta ꝑſonaꝝ ⁊ eruditionũ q̃litatẽ. Veruʒ ſi iuxta h̊ iter veritatis poſuerit ſcandalũ angelus ſatha ne/qui ſe tranffigurat in angelũ lucis/nõ ibi ane a neti e ige iſe nita it⸗ lens lent. tna; labä uſio der, Cim inqt * pi e — 1 ſoᷣ⸗ ne inn ſed ne Nees. labat ng 1op c, ei nlle/ diui⸗ aao infi⸗ du ene iipe nu⸗ Hin lic⸗ 90 iber Qlartis veritatis ita ptexerit eũ deus ꝙ timere nõ habuerita timoꝛe nocturno / aſagitta vo⸗/ lante in die/ a negocio perambulante in te uebꝛis / ab incurſu ⁊ demonio meridiano. cti / qd ⁊ fallit / ꝛ ſub ſpecie tũ boni non ql cũq; ſed magni boni fallaciã tegit. Hic eſt laqus magnoꝝ viroꝝ dũ magni nõ humi Demoniũ plane meridianũ dixerunt En⸗ .i les ſunt in oculis ſuis.dum ꝓpꝛie magis ᷓ aliene innitunt᷑ pꝛudẽtie. dũ extollũt ſe in cogitatõe ſua ſicut taurus.dũ pᷣłea ſic agũt q̃ſi facto etſi nõ verbo dicerẽt/manꝰ nfr̃a ex celſa ⁊ nõ dñs fecit hecoĩa.quippe dũ pᷣne nire monitões ſuas arrogãtia ſuꝑba/non ſubſeqͥ in humilitate lachꝛymis ⁊ manſue tudine ſepiꝰinueniunt᷑. Deniq; ſupꝛa mo⸗ dũ terribue eſt illud ſapiẽtis tonitruũ.Eſt via que videt᷑ hõi iuſta/⁊ nouiſſima eiꝰdu cũt ad moꝛtẽ. Geat igit vir ſapientis teſti monio / q̃ ſꝑ eſt pauidꝰ qꝛ niſi in timoꝛeði „ „ ſe inſtãter tenuerit / cito ſubuertet domſua ſoli ꝓpterea mirari monice / ſi tales inter lecoꝛdatões poſitꝰpaueat/⁊ extuneſcat/pᷣ⸗ ſertim cũ ꝑfectã caritatem que foꝛas mittit timoꝛẽ/nõ ſe pᷣumat adeptũ / vtinã habe⸗ re ſe cognoſceret mimã vel imꝑpfectam. Monicus ¶ Exterruiſti me talia detimo re diſſerẽs. ⁊ in hos me truſiſti ſcrupulos dubie q̃ſtionis ſi ꝓ pſperitate reipublice. ſip defenſione veritatis catholice.ſip errã tiũ vel delinquẽtiũ coꝛrectõe quis hoĩm ſe debeat eponere / ſed ſedere ſolitariũꝛ repu tare ſapientẽ eſſe qͥ nõ curat in cuiꝰ manu mũdſit.Nã ſi bñ pᷣcipiũt qui docẽt nihil eſſe agẽdũ qð dubiũ eſt an bonũ ſit/expo/⸗ nũt enĩ ſe ꝑiculo.⁊ qͥ amat ꝑiculũ dicit ſapi ens ꝑpibit in illo. Quis audeat ſub tata re⸗ rum humanaꝝ incertitudie/quiꝑpꝑiꝗ dein Evzpalipſe ueg amplecti · Cð udebit ſi cert'fuerit er doctrina ſacra/ ꝙ; fundata ſit in iuſticia fidei ꝓſecutio ſua pꝛo qua certandũ eſt vſq; ad moꝛtẽ coꝛꝑis el in aia deterius moꝛienduiuiuiuꝝ.— Mꝛimũ metrũ quar talecticũ currit cũ tertio metro tertij deaſ. mü eiꝰ verſuz Quãauis fluẽte. Ex in tabellis a deo binis olim Inſculpta petrinis ẽ/ↄtinẽs decẽ ꝛecepta nature.qð idcirco fuit/ impꝛeſſam per indeleble egem ꝙ; Lumen pꝛius nr̃is in coꝛdib/fuſcauerat. HNox criminũ /nubesq; flagiciorum Obſcura.nec non ꝑtinax ſuetnaꝛdo Que pꝛima circa vera mentiri facit In moꝛibus / ſecte docent hoc impie. urit ergo ſummi velleê/per fidem urſus iubens ſignis⁊ in miraculis Hangata ſerues hec dei vigil tu / Sinon moꝛi vel perire funditus vis — Edcauẽda ſunto volucer ſcan⸗ dala.ve enĩ hõi ꝑ quẽ ſcandalũ ziʒanioꝝ ne ſimul eradicet᷑ ⁊ triti quererent᷑ deterioꝛes afferrẽt exit ſic eihni ci ſic ſaraceni ſic heretici plerũq; dimittũt nec impugnãt/ĩimo ſic agere ↄſuliũ eſt vbi coitas ẽ in culꝑa.ne deterioꝛ ſciſſura flat inaene Scaãdala phariſeoꝝ ↄtẽnẽda docet veritas. Sinite eos inqt ceciſunt ⁊ duces cecoꝝ talia quippe vitare nec poſſu mus nec debem?. Sed neq; deſerẽda ẽ ve ritas aut vite / aut doctrine / vel iuſticie / dũ certũ habemꝙ pꝑiclitaret nro ſilẽtio/⁊op poſita falſitas firmaret iuxta regulaʒ. Er/ roꝛ cui nõ reſiſtit᷑ appꝛobat᷑. ¶ Honicꝰ Redit ecce ſᷣmo nr ad materiqmqᷓ de zʒelo tractata eſt. Cadit pᷣterea in aliã difficulta tem q̃liter ⁊ qñ certi erimus ꝙ defenſio ca tholice veritatis nõ plꝰaffert nocumẽti q; vtilis edificatõis/qm̃ ſi plꝰ officit nõne te nẽda erat iuſſio xpᷣi ſuꝑius inducta.Noli⸗ te ſanctũ dare canibo? Lui parabola de zi⸗ ʒanijs nõ tollẽdis ↄſona ẽ. ¶ Nolucer Adhbibẽda ẽ fateoꝛ ꝓ diſſolutõe difficulta⸗ tis iſtius q̃ pluries incidit doctrinalis vna diſtinctio. Cuiꝰvel ignoꝛãtia vel inaduer tentia / multos etiã phoꝝ atq; theologoꝛũ ↄturbauit.¶ Itaq; certitudo vna eſt ſuꝑ⸗/⸗ naturalis/ altera naturalis/ tertia moꝛalis vel ciuilis. Certitudo ſuꝑuaturalis ita ſe hʒ ꝙ nõ ſtat aliquẽ ſic aſſentirex falli.Et hec iterũ certitudo diuidit qꝛ quedã eſt eui dentie clare ⁊ intuitiue in pria beatoꝝ.Al tera euidẽtie reuelate in illuſtratõe ꝓphaꝝ Zertia ſoliꝰadherẽtie ĩ ſpeculo ⁊ ienigma te/q̃ nõ euidẽtie rõnis innitit᷑ ſʒ auctoꝛita ti diuine q̃lẽ certitudinẽ fides hʒ ⁊ pᷣſtat in coꝛdibo fideliũ.Eſt enĩ qlibʒ hmõi certitu do tãta/ꝙ ꝑ nullã potẽtiã etiã diuinã ⁊ ab ſolutã fallaxeſſe poteſt.alioqᷣn der hegret — venit. Obſeruãadũ eſt pᷣterea in collectõe ziza⸗ cuz. Tolerari deniq; mala iubent᷑ qꝗ ſi tolli 56 daquar a £ „ De conſolatione theologie ſemetipᷣm. Hanc phoꝝ ſchola non vidit/ necqq; ſtoicoꝝ neq; ꝑipateticoꝝ neq; acha⸗ demicoꝝ Hec certitudo ꝓ tertio ſue diſtin ctionis mẽbꝛo fidelib oibo dũ ꝑegrinant in via ↄuenit / qͥs tãta certitudine nedum duodecim articulis fidei/ſed toti ſacra ſeri pture credere neceſſe ẽ/actu vel habitu/im plicite vel explicite/q̃liter credẽdo certi ſũt neq; falli pñt. Alioqͥn iuxta qð pᷣtactũ exti tit dubiꝰ in fide infidelis ẽ. Certitudinem hãc in martyribo talẽ vidimꝰ vt abſq; vlla dubitatõe mallẽt relinquere vitã qᷓ; fidem LCcleterũ paulꝰhac ſubnixus/expᷣſſurus ve⸗ hemẽtiã certitudinis/ aſſeruit ↄditionalẽ ci antecedes ſciebat impoſſibile. Etiam inqᷣ⸗t /ſi angel de celo vobis euãgeliſauerit pᷣter id qð euãgeliſatũ ẽ/anathema ſit. Ne⸗ qᷓ; tñ negandũ eſt/quin paulꝰ vltra certitu dinẽ adherẽtie ꝑ fidẽ/certiudinẽ habuerit modo in trãſitu ſeu raptu ꝑ gloꝛiã. euidẽtie ꝑ reuelatõis illuſtratõeʒ/⁊ quodã ro certitudinẽ alterã q̃ naturalis he nimus/q talis eſt ꝙ nõ ſtat ꝑ naturã ꝙ ali quis talit᷑ aſſentiat ⁊ fallat᷑. Hanc Areſto. ⁊ peripatetici.hãc ⁊ ſtoici phᷣi poſuerũt no bis poſſibilẽ in pꝛimis pꝛincipijs ꝑ ſe no tis / cognitis videlicet ex ſola terminoꝝ ap pꝛchẽſione/vtq, qlibereſt velno eſt. Po ſuerũt ⁊ in ↄcluſioniba demonſtratis/⁊in euidenti ↄſequẽtia deductis ꝑ talia pꝛinci pia/quẽadmodü dixerũt mathematicã ſci entiã eſſe certiſſimã.Achademieci vᷣo in qͥ/ bus ſocrates/carneades/⁊ cicero. dehĩc po ſterioꝛes aliqͥ / nouã viſi ſunt induxiſſe ſciẽ tiã / nihil ſcire. ĩmo nec hocſcire ꝙ nil ſci⸗ mus.ita tollere voluerũt e medio certitudi nẽ oẽm.dicẽtes de om̃i re advtrãq; partez exequo diſputari poſſe. Et ita neq; pꝛimã de qua locuti ſum certitudinẽ ſuꝑnatura⸗ lem/neq; naturalẽ putabãt vllã eſſe.Deni q; certitudo q̃ moꝛalis dici põt vel ciuilis tangit᷑ab Areſto. vna cũ pñti certitudine in ethicoꝝ ſuoꝛũ pꝛincipio.Cuiꝰ ſnia eſt. diſciplinati eſſe/in vnaquaq; re certitudi⸗ nem q̃rere iuxta exigentiã materie. Eque eni vicioſum eſt inqͥt ꝑſuadentẽ q̃rere ma⸗/ thematicuʒ/⁊ moꝛalẽ demõſtrante/nõ eni coõſurgit certitudo moꝛalis ex euidẽtia de⸗ mõſtrationis/ſed ex ꝓbabilib cõiecturis/ groſſis/ ⁊ figuralibo magis ad vnã pteʒ q3 tinain nega⸗ nerint achademici.ſi nõ eã pᷣterea ſufficiẽ⸗ tem dixerint ad aliqͥd moꝛalit oꝑari/vide⸗ ad alterã.Talẽ certitudinẽ ſi penit ree aduena nr in his agat: oꝛ rintq̃ rone pᷣſũpſerint aliqͥd vel agere bo/ nũ/vel omittere malũ.ↄfoꝛmiter ad iudici um rõnis/q̃le debet eẽ certũ ſicut certa ẽin ſe virtus.alioqͥn virtꝰnõ eſt. ¶ Honicus ¶ Aiaduerto volucer/qm̃ ex pꝛima certi⸗ tudine multa poſſumꝰ ⁊ debem nos fide⸗ les ſine ſcrupulo coꝛde credere ad iuſticiã. ⁊ oꝛe ↄfiteri ad ſalutẽ ꝓſequi/deſendere/et tueri/pꝛiusq; vacillet vel auferata nobis hmõi certitudo. ¶ Intelligo pᷣterea ꝙ in agibilibo hũanis q tantã habẽt varietatẽ/ dicẽte Areſto.⁊ expientia teſte/ vt caſu ma gis q; arte ↄſtare videant.ſufficit tertia cer titudo q̃lis nõ ſꝑ ſcrupulos oẽs abijcit ſuf ficit vt contẽnat vel ſuperet/ſicopando q̃i a ajrone hoſſi hocfieceit „Lolu cer ¶ De ſcrupulis ſicut pᷣdiximꝰ iudicat alit᷑ agendũ eſſe dũ oꝛiunt᷑ ex pᷣteritis.alit dũ in eis q̃ agẽda ſunt occurrerint.Depᷣte ritis q dẽ opibo iã amplectit᷑ Gregoꝛij ſen⸗ nõ ſüũt. tentiã. Bonarũ mẽtiu ẽ ibi culpã agnoſce re vbi culpa nõ eſt. Cõſoꝛmiter ⁊ ad illud. Juſt in pꝛicipio accuſatoꝛ ẽ ſui. ¶ Tõſti tuẽs itaq; ſe coꝛã tremẽdo tribunali diſtri⸗ cti iudicij dei/ↄſciam ꝓpꝛiã audit⁊ ſuſtinet accuſantẽ eũ.quãto maioꝛi ſeueritate ſcit ⁊ põt.qᷓtin fiat ei ſpũs cõtribulatꝰ ⁊ ingens coõfuſio/ↄtritio/⁊ humiliatio coꝛdis.itavt cadat a ſe ꝑom̃imodã ꝓpꝛie defenſiõis de⸗ ſperationẽ.neq; enĩvult cũ diuina iuſticia ↄtẽdere/neq; ↄſcie ꝓ iuſticia teſtimonium ferẽti ð ſe reũ/ſilentiũ imponere/ſuadet po tius vt clamet vocib magnis. Iſteẽ/eqͥſſi me iudex deꝰ.iſte qͥ ꝓ iuſto iudicio tuo dã⸗ nandꝰeſt.peccauit enĩ in talibo ⁊ talib ſuꝑ numerũ arene maris/ita vt pctã ſua vixto tus cape poſſit mũdꝰ.Sũt eĩabyſſus mul ta/⁊ ſenebꝛoſa nimis/q̃ altã ſibi dĩẽ natõis abyſſum meruerũt ⁊ inuocãt. Et hoc dñe de e'/ in voce cataractaꝝ tuarũ. hoc ẽ viarũ tuarũ inſcrutabiliũ/ indicioꝝ occultoꝝ/ in quibo hõ ↄſtitutꝰvidere nõ põt anamo re vel odio dign ſit.neq; cogſcerede ſuis opꝑibo quãtũcũq; iuſta videant᷑/quo termi nent᷑fine/aut qua diſtrictõe iudicen᷑ Ac⸗ caſat inter talia reus nõ defenſoꝛis ſed ac, cuſatoꝛis.teſtis ⁊ iudicis in ſe ꝑtes agit ex aggerãs quãtũ põt.Qui etiã ſi totiꝰpopu⸗ li ppiani fudiſſet ſanguinẽ / ſpat ĩ illo apli verbo/ſi nos iudicaremꝰnõ vtiq; iudicare mur. Quo ) fit in hũanis iudicijs qm̃ ↄfi tẽti ctimẽ moꝛs infert.apud deũ voꝗapud od⸗ no edac gter / vchl a Et alibi. meo / neq; ofido in oꝑib⸗ meis / quſch vene quẽ eſt mĩa ⁊ copioſa redẽptio / miſcðia H dũ viuimꝰ? ſuꝑexaltat iudiciũ/q̃ fit vt dam nãdusi curia iuſticie habeat aduũ cũ fidu cia ad thꝛonũ gre ei.q ſaluat dãnantes ſe abſolutõeʒ ↄferẽs in auxilio oppoꝛtuno.A cipue ſi dimiſerit hõ ex coꝛde debitoꝛibus ſuis.vt ꝑticipes velit eos fieri gloꝛie/ neq; vindicta qrere cupiat.ſed oꝛet ꝓ ſalute ſua quo fit vt fidẽter dicat deo.bullas veie ſue pſtãde hũs.dimitte nobᷣ debita nr̃a ſicut⁊ nos dimittim debitoꝛibo nfis. Dani⸗ cus ¶ Qalia frequẽt audiui/volucer. Sʒ qliter abſq; mẽdacio vel fictõe põt in mul tis tale aliqͥd agi nõ ſatis aꝑtũ eſt. Eſto nẽ peꝙ de pᷣteritis oꝑib ſcrupuli ſint ĩ ↄſcia. nõ idcirco reã ſe iudicare habet.Eſt ei ſeu pulꝰvacillatio q̃dã / dubitatõ / vel foꝛmido ↄſurgẽs ex aliquib ↄiecturis debilib ⁊ in certis.Alioqͥn ſi ex vehemẽtibo argumẽtis ⁊ ꝓbabilioꝛibaꝓ hacꝑte qᷓ; ꝓ altera dubita — tio ↄſurgeret/iã non ſcrupulꝰ ſolꝰvelleuis trepidatio dici deberet/ſʒ moꝛalis de tranſ greſſione certitudo. Mirũ vero neq; cau⸗ tũ videret᷑ſi iꝓpter hmõi ſcrupulos / oſcia te ſtificatõeʒ vel danatõeʒ ferret certã. Nũqᷣd interrogata ab hoĩb / yl acritera ſeipa/ne qʒ mẽtiri ſibi volẽs/rñũdebitꝓpt ſolos ſeru pulos ſe ĩ veritate reã ſe crimioſaʒ ſe dãnã dã exiſtere:nõne magis in h̊ caſu ð merito q; de pctõ/⁊ ita poti de ſaluatõne q; de dã natõe pᷣſumit: Quo pacto fert igit᷑ ↄtra ſe⸗ metipᷣam dãnatõis ſniam? Auget dubita tionẽ apłi dictũ. Mihi inqᷣt ꝓ mimo ẽ yt a vobis iudicer vel ab huano die / ſed nech meipᷣm dijudico/q tñ alibiſe pꝛimũ fatet᷑ ĩ ter pctõꝛes Veit inqͥt de ſaluos facere pec catoꝛes/qͥꝝ pꝛimꝰego ſum:¶ Dꝛo qle/ad iſta rũſionẽ aduena nr daret. kglucer. ualẽ nimixꝝ dat apls / dũ ſubdi egatũ 4acaä vabi Ame iudicat dñs eſt foꝛmiter ad illud xpᷣi.Qui Pelie louſt ſſima igi Ouid ẽ aũt illud tuũ niſi pctm̃ niſi mẽda⸗ ciũ: ¶egiſti ꝙ ſanct; abbas agathon mo⸗ riẽs / fratrib interrogatib an timeret ⁊ an in oꝑibo ſuis ↄſideret/rñdit. In veritatet mini ꝑ deſꝑatoeʒ eĩad pꝛius q; ipſa velit. ¶ Halecne ſicntſne Scio ꝙ in me nõ hitat bonũ/cõ mecaxe, Cnr nõ ſcrupuloſa roõne tenere debet oĩs hõ viuẽs/ qm ſineß tia dei dãnat?ẽ/qua ꝓpter hũiliet ſe hõ qᷓn tũ potuerit /ſibi vileſcat /ſe deijciat / ſe vcul / cet in recogitatõe ſua/qꝛ nõ hr̃et ꝙ deo dã nãti rũderet.qͥd obijceret dicẽti.amice nõ facio tibi iniuriã.accipe qð tuũ eſt ?⁊ vade 56 ro añ deũ/qm alia ſũt iudicia dei / alia ho⸗ minũ. ¶ Honicus ¶ Cotcrede mihivo lucer/hoꝛroꝛe ↄcutioꝛ/tot meroꝛe tabeſco totꝰ in deſolatõeʒ ⁊ in quãdã velut deſpa⸗ tionẽ deijcioꝛ H̊ audiẽs.nęc qͥd de pᷣteritis nec de futuris agã ſcio. ¶ Nolucer ¶ At⸗ uero german? tu hac ↄſideratõe ſic vti ni⸗ tit᷑ vt inter tot pᷣmẽtia mũdi mala.inter tot hoſtiles carnis ac demonis moleſtias per Parn dſo Picio Orrioꝛ? aſſurgere qrat in pem:ſolidioꝛẽ ↄſolatõeʒ. ⁊ in trãquillioꝛi pace qeſcere/cuiꝰrõneʒ ⁊ modũ collocutio diei pꝛioꝛis expoſuit. ¶ Monic⸗ Ben 1ſpem veire docuiſti Cauſant nibilominꝰ ſcrupli tales inqetu⸗ dinẽ mẽtis quã fluctuare faciunt:a q̃ ſicuc muſce moꝛietes ꝑdũt ſuauitateʒ odoꝛis.i. deuotõis ⁊ amoꝛis ſentimẽtuʒ Euigilare demum compellunt ⁊ exuſcitare dilectam lolucer ecipi⸗ Secudu icolon tetraſtrophon: pꝛimi tres anij dimetri acata iſcoo metro qrtið 2l.phi. nartc dactilicꝰpherecrati trimeter aca erſat arenas. Ad finẽ fit di⸗ o 21 Pontus v 720 JItuum tabeſcit in te Scrupulis exagitatum LoꝛIgemens et anxiatum derſta foꝛtius in ſpe. D EFilijs ſuis quid obeſt Pꝛouida cura patris ſcit. Pane filioꝛum ſeruus Vlt quandoq; cibatur / Sic cibo ſerui frequenter Paruus veſcitur heres Bloꝛietur vt nequaquã ſperet coꝛ vtrinc/h· Pꝛoximum ſolet iuuamen Fieri contribulatis onne fluctus et pꝛocelle urgant mare crebꝛo arturit filium mater Seg non abſq; doloꝛre. Letus alacrisq; fies Moꝛum pꝛole beatus Si memoꝛ dei reciiis Hic ſolamen habere 5 5 tertia quar / ti. Donicus. Ro qͥs blandimẽta mũdi ſuꝑa/ nerit.qͥs adimpleuerit ꝓpheticũ yVotuüũllletet coꝛ meũ vt timeat no men tuũ: Quis ad ſacriſiciũ ſalutis offerẽ dũ / accedere pᷣſũpſerit/ſi fuerit alien? a dul⸗ cedine dei / ſi aruerit ſic mons gelboe / in q necros deſuꝑ refrigerãs/ nec pluuia rigãs et fecũdãs cadat /ſed ſit ſibi celũ eneũ/⁊ ter ra ferrea / deßta ⁊ iaqſa: ¶ Volucer ¶lu rimos crede mihi fefellit nimia ſentimẽto rũ hmõi ↄquiſitio ſeu cupido / hoc in ture lupinis ⁊ begardis.hoc in ꝗ buſdã deuotꝭ nõ ſᷣm ſciam exꝑtũ eſt /qͥ deliramẽta coꝛdii ſni/p dei ſentimẽtis amplexãtes/turpit᷑ er rauerunt. Alij fruſtra conati ſunt ad nihil paſſionabilit᷑ affici/cũ ſentiret apls aliã le gẽ repugnãtẽ. Alij ita deo ſe voluerüt tra⸗ dere/ꝙ oĩa de ageret in eis tmmõ paſſine ſe hñtibo.Alij ꝑ vnionẽ apicis mẽtalis cũ ſpũſancto/tradũt br̃i ſciam myſticã ð deo. Ita tñ ꝙ de; nõ appᷣhendat᷑ ſub qcũq; rõe vel entis vel verivel boni.¶ Sed ab iſtis ⁊ a pꝛioꝛibo inqrit᷑ vbi meritũ erit ſi dilectõ nis volũtarie nullꝰhabeat᷑ actꝰ: Atuero q̃ rõne debeat coꝛ tuũ medias int᷑ ſcrupuloꝛ;ꝝ ac tẽtationũ agitatõnes ſe gerere/ te doceat exẽplũ palpabile. Utunt᷑naute qͥdã vaſcu lo /in q̊ ſuꝑ cuſpidẽ erectã libꝛata ẽ extranſ nerſo volubilis acus ferrea / cui? acies affe cta ẽ ꝑ magnetẽ/q̃ fit vt in polũ articũ aſſi⸗ dua ſit ſua directio. Nõ aliter coꝛ affectum dei dilectõe in fide ⁊ ſpe ferri/ↄuenit ĩ deũ. Poꝛro ſic ex motu vaſis ↄtinẽtis acũ agi⸗ tatur acꝰ alioꝛſuzʒ/nuc detroꝛſum/nũc ſini⸗ ſtroꝛſuʒ / redit tñ ſemꝑ in id ipᷣm dũ qͥeſcere ſinit᷑. Cõfoꝛmit᷑ turbatõneʒ aut vacillatio necoꝛ pael wider er ſaupulaſt motibus mõ ꝑ has mõ ꝑ illas paſſionũ fluctuatio⸗ nes.maneat attamẽ diuinꝰ amoꝛ fumꝰ/ſal tẽ in habitu ſufficit/ſi non penitꝰeiece⸗ rit ipᷣm hõ.Et ita ſufficit vt aliqͥs inuenia tur ↄſtãtioꝛ reſiſtere pctis.ĩmo coꝛpꝰexpo⸗ nere mantyrio.carẽs actu taliba ſentimẽtis q; ali abũdãter plenꝰ eis. ¶ QDuare patʒ ſi gnũ iſtud ſenſibilis ſuauitatis inefficacit arguere caritatẽ dei / ſi nõ affuerit comites caritatis ſignate ꝑ apłm Caritas inqͥt pa⸗ tiẽs ẽ/benignaẽ/cũ reiiqͥs q̃s ſubiũgit.ita q; ſi fides / ſi ſpes / ſi cetere vtutes ĩfoꝛmes eẽ pñft/dũ deeſt caritas effugies a facie latẽ De cõſolatione theologie tis ſuꝑbie/ eur ñ poterit h expta ſuauitas? Guſtas igit᷑ hãc ſuauitatẽ vtere cũ hũilita te ⁊ graꝝactõe.Guſtu rares/ferĩ patiẽtia? mãſuetudie.attẽdẽs ꝙ aliqũ demõ abutit᷑ gaturali bono teneri coꝛdis / vt e ĩ mulieri ꝰſic ecõuerſo põt gra naturalebonũ tale in adiutoꝛiũ ſui ſumere//vt vehemeutioꝛ ⁊ crebꝛioꝛ iualeſcat ſpũalis deuotio. Sʒ dũ ſurrepit ſuꝑbia(qͥba eĩ nõ inſidiet q verare voluit aplm ollit᷑ hec pax interioꝛ/redit Fcu Niennagf, nei ſa an caſu ſufficiat gra dei. Nec moꝛe genera⸗ tionis pꝛaue ⁊ ꝑuerſe vinũ ſibi deuotõis ſignũ qrat. ¶ Honic? ¶ cce relabimur in id/qð ab initio qſuũ eſt/qᷓ rõne poterit aliqs ꝗcq; aggredi ſub dubio cõſtitutꝰan agat recte/ſi ex interioꝛi ↄſcie motu ſuffici⸗ ens certitudo ñ habet᷑. Peribit deniq; oĩs ars diſtinguendi veras a falſis imiſſiones ꝓpheticas/aut reuelatões: ¶ Volucer. Habes ſuꝑ h vltĩo ſcripta nõ pauca pegri ni nri. ¶ Pꝛimũ vᷣo reſpectu eoꝝ q̃ futura ſunt (depᷣteritis qppe ia diximꝰ)ſic obua reↄuenit/vt nõ reputet᷑ culpa vbi culpañ S, Alioqͥn cauſat᷑ erronea ↄſcia õ quã ſi qͥd libet attetet᷑ fieri/iã culpa ẽ ſi fluctuet ani⸗ mus. ¶ Pꝛetea ſub hac dubitatõne velut ad vtrũlibet neſciẽs qͥd acturꝰ ſit/oſiliũ eſt yt nõ ꝗgat/qm̃ exponeret ſe diſcrim/q̃ͥ ca⸗ ſu certũ hẽat ꝙ peccat. is igit᷑qᷣcq; ſe⸗ cur agere cert ſis illud eẽ bonũ /neq; vᷣtu⸗ ti ↄriũ. Sed refert q̃ certuudĩie.ſufficit nẽ⸗ pe certitudo moꝛalis/ qualẽ notauimꝰ / vt yYel nõ ſis in pctõ duʒ facie qð in te eſt/aut ſaltẽ peccatũ nõ incurris noui ꝑ temerita te/exepli gra/celebꝛãdi.oꝛta ẽ enĩ ex diligẽ tia tue pᷣpationis/excuſatio. ¶ Ceteꝝ mo ralis hęc certitudo ꝑ doctrinã colligitalte ro triũ modoꝝ. Vnus ꝓuenit ex alteriꝰau ctoꝛitate.Alter ex ꝓpꝛia eruditõe Tertiꝰab exꝑimẽtali ↄſuetudie. Sub pꝛimo viuũt incipiẽtes ⁊ aĩiales. Sub ſcðo ꝓficiẽtes et rõnales. Sub tertio ꝑfecti ⁊ ſpũales.Cõ⸗ ſonat phs tradens tres hoĩm maneries ad doctrinã inueniri. Pauci ꝑ ſeipᷣos dociles ſunt ꝓpter clarã ſue ↄplexiõis armoniã.ad do vel aliã graʒ gratis datã q̃ faciliter agẽ da ↄcipiũt ſcripturas vt Augꝰintilligunt Dulti ꝑ alios erudiunt᷑ recipiẽtes ab eis intelligetiã ſcripturaꝝ aut ſi nequeunt cre dũt ſaltẽ dicẽtibs ⁊ obediũt.Tertiũ genus deſpatũ eſt ag doetrinã qͥ neq; doceri pñt neq; docentibo aſſentire volunt. Quibus ioE f — 4₰ ALi/ber Quartuis relictis ſũt enĩ pl diſcholi q;; multa ex bu Quã natura nequit inſinuaſſe/patet tis / que ꝑ bumanã domãt᷑ in duſtriã/ vt ca nes / vt equi / vt ſemee / vt aues aliq)fiat ſer mo de reliqͥs. ¶ Puto ꝙ religionũ inſtitu endaꝝ pꝛĩcipalis cã fuit autoꝛitas regimi nis / cui magis obedientia pᷣſtaret᷑ q; ꝓpꝛie⸗ rõni / qᷓ in plurimis dubig valde eſt/ debi⸗/ lis ⁊ incerta. Pꝛeualere ſilr habet hec auto „ ritas reſpectu iunioꝝ quoꝛũlibet ad magi ſtros vel parẽtes / qm̃ uidiciũ ꝓpꝛie ratõis vel nullũ/ vel imꝑfectũ hñt. Hoc pitagoꝛe ſchola ſeruabat. Sic iubet dñs dicẽs. In terroga patres tuos ⁊ dicent tibi/ maioꝛes tuos ⁊ annũciabũt tibi. Maioꝛes intelli⸗ go/qui multis exꝑientijs eruditi ſũt in agi bilibo humanis / quoꝝ iudicia tradit Are ſto. eſſe recipiẽda tanq; pꝛincipia ꝓpt mul⸗ ta vidiſſe.Extendit᷑ h̊ ad eos q reſpectu di uinoꝝ ꝓpter ↄſuetudineʒ exercitatos hñt ſenſus /qles iã in ſolitudine ſibi viuere ſuf ¶ Budeſt ſanct doctrine modꝰ p/ poſito nr̃o vicinioꝛ/ vñ ſumit᷑ in agendis ſufficiẽs ⁊ moꝛalis certitudo.Oꝛit᷑ moduſ iſte / nutritq; ex ſtudioſa ꝑſcrutatõne diui⸗/ noꝝ mãdatoꝝ qualeʒ ſuadet ſapiẽs. Que tibi pᷣcepit deus illa cogita ſempꝑ/ ⁊ in plu⸗/ nibus opibo eius ne fueris curioſus. Et ite rũ nihil dulciꝰ qᷓ; reſpicere in mãdatis dei. Hinc btm̃ dicit pᷣs/qui in lege dni medita tur dieac nocte/cum ceteris abſq; numero cadẽtibo in hãc ſniam. NRaq; ſel in ſcriptu/ ris ſuis locut? eſt deus.⁊ idipᷣm/ait Job.ũ repetet/qm ſufficiẽter erudiũt ⁊ ↄſulũt.tim̃ mogo relegant᷑ puro fideli ⁊ integro coꝛde Maliuolis quidẽ ⁊ incredulis tenebꝛoſi⸗ oꝛ inde naſciterroꝝ caligo / qo in hereticiſ olim / neſcio ſi ampliꝰnr̃a hac etate / pſpicu um fuit/qñ cecutiẽtes facti ſunt multi cir⸗ ca foꝛes pꝛincipioꝝ moꝛaliũ/qᷓ ſunt.ð pꝛi⸗ mis impᷣſſionibo nature.q̃ rurſus digito ꝓ pꝛio ſcripſit de in tabulis lapideis ad in/ delibilẽ memoꝛiã. repetẽs ea tertio ꝑ fidei traditionẽ in euãgelio. Itaq; lugereplan⸗ ereq; cõpellimur. quarti.Dicolon diſtrophon Pꝛimus ver ſus iambicus archilochius trimeter acata lecticus.ſecuũdus elegyacus.currit cũ tertᷣ tertij de 2ſo. phi. Quauis fluente. Fligma q;uis ꝑferat ſecũ fides Eſt a fonte tñ lucis/oꝛigo ſua gis pi Certium metrum Per hãc ſophie veritas recõdita Reuelat ecce paruulis amans os Atq; docens ⁊ cum ſimpliciba graditurr Siuli ſupbis mente coꝛdis clauditur Uult intellectus ſubſit vt omnis ei. ebet homo totus obſequiũ dño⸗ 4 etitq; ſenſus omnis vt ſedeneget· Par nempe beſtijs peccãdo factus et Ingiget hinc fidei ſubdere colla iugo: Vt ambulet vite vias necoffendat/ Pandit qualis ſit finis habendus ei. Pꝛecepta rurſus inculcat pꝛius data Mam mos ꝑuerſus obnubilarat ea. Vis ingredi vitam. mandata conſerunag Roboꝛat hic decadẽ xpᷣs in alta leuans Di pꝛima per ſe nota pᷣcepta decem Mens ſcelerata docet falſa vel ambigua. In his fides ſi fit obſcu rioꝛ/plena Meridie palpans/amodo quid ſuꝑeſt Jefu benigne:quid poteſt magis tuam Externis legem tradere ludibꝛio: odos ⁊ regulas viuẽdi deinces euerſis / plebs tua ſuſcipiet? Duos / his õ ti. Monicus. h Oceſt volucer ꝙ ſtomachabar nuꝑ mecũ/dum theologiã effer res / vñ ſu ꝙ noõnullos ex theolo mr ĩ nullo melioꝛes. vtinã nõ de VWolucer (Holo eologoꝝ nec alio terioꝛes ceteris hoĩbo. monice de aliena vitat rum ſcrutatoꝛ eẽ vel cenſoꝛ curioſus. Hoc vnũ credidi ꝓpt᷑ qð ⁊ locut ſum/q theolo⸗ gia nõ admixta ſidei/ſpei/⁊ caritati/infſat ⁊ officit/quẽadmodũ de phia romanoꝝ re fert apls/qm̃ ꝓpt᷑ ingtitudinẽ dati ſunt ſuꝑ alios hoĩes ĩ repꝛobũ ſenſuʒ: Cãm reddit q cũ cognouiſſent deũ nõ ſic deũ glifica⸗ uerũt.neq; gras egerũt. Ingratitudinẽ vo maioꝛẽ eẽ in ↄtemptu vł abuſu theologie qᷓ; phie nẽo dubitauerit. Pꝛopterea ſicut Apud ciceronẽ oꝛatoꝛ deſcribit. ꝙ ẽ vir bo⸗ nodicẽdi peritꝰ. Ita theologũ noiamꝰ vix. bonũ ĩ ſacris lr̃is eruditũ.nõ qͥdẽ eruditio ne ſoliꝰ intellectꝰ /ſʒ multo magis affectꝰvt ea qᷓ ꝑ theologiã intelligit/traducatꝑ iugẽ ruminatõeʒ in affectũ coꝛdis/⁊ executõem oꝑis.quatinꝰſapia f̃m nomen ſuũ ſapida ſit/ in bonis / ſuauit᷑ ⁊ iocũde.in malis/tri⸗ ſtabiliter ⁊ acerbe / aliqͥn tales inſtar Vrie fertlr̃as dãnatõis ſue.dãt aduerſus ſemet ipᷣos ex oꝛe ꝓpꝛio iudiciũ / pl⸗ ificiũt exẽplo 56 ò De cõſolatione theol og ie vite q;ᷓ inſtruãt verbo doctrine/ ſacras de⸗ niq; lr̃as impudenter ſuis inqnatis moꝛi bus ⁊ deſiderijs ſubſeruire ↄpellũt. ſenſuʒ A ſanctis patribo traditũ diſtoꝛquẽtes imo ſepe neſcietes. neſcia ꝓfecto eſt ꝑs magna taliuʒ qui ſe theologie ꝓfeſſoꝛes iactitant/ ita vt experiri ſtupoꝛ ſit. Ideo qppetheo⸗ logiã neſciũt qꝛ ſe curis alijs q̃tidie tradũt Eſto ſciant.vides quẽadmodũ ratio/dos hominũ pᷣclariſſima vertit᷑ repꝛobis ad ſu am alioꝛũq; ꝑniciẽ. Vinũ q̊ͥʒ quãto meliꝰ tãto furioſioꝛes eos qͥ ad ſobꝛietatẽ ipo nõ vtunt᷑/reddit.nõ vini vicio ſed potantiuʒ. Dicta ſint hec interim q̃tinꝰ aĩo tuo triſti mos gereret᷑ꝛ ſolueret᷑queſtio facta/ſimul vt ea q de theologia ↄſolatõeſcribimꝰqua liter ⁊ a quibo accipiẽda ſint vtilit᷑inſinua remꝰ. Coſido in dño ꝙ apud idiotas ſoli⸗ citos de ſalute ſua/in quibo ẽ ſimplex fideſ certa ſpes.⁊ ſuauis caritas/inſidebunt fru ctuoſius in aio theologice ſentẽetie(ideoñ fruſtra ſũt)q; apud repletos lr̃is gignetiby ſcienniã illã quã inflare dicit apls. Oculũ yero qͥs neſciat quãtũ turbat aut excecatĩ⸗ flatio?: ¶ Sũt alij min?culpabilit᷑/ neſcio ſi minꝰ tolerabilit errãtes/s/ ex doctrina di moꝛalẽ querũt certitudinẽ/ nullũ lumẽæ rõnis mouet ad aſſenſuʒ cuiuſuis agibilis fiet vt colluſtrent᷑ luĩe pꝛimoꝝ pꝛĩcipioꝝ/ ꝙ ſi vl nolũt vel nequnt/credãt illuſtratis Recogitẽt inſuꝑ pᷣſtatiã hũane ↄditõis/q̃ ad h̊ ↄdita ẽ/vt totũ ſenſibilẽ mũdũ qͥ ꝑ ſe/ ſuũ poꝛtas ingreuit/impꝛimẽdo ſpẽs ſuaſ atq; ſimulacra/reducãt in pꝛimũ pꝛicipiũ deü / cũ qᷓdã ſimplificatõeꝛ puritate. Jta ꝓ cedẽs a deo mundꝰ/fit eo ↄtinue vtilioꝛ in ſuis ꝑtibo/qͥ longinꝗᷣoz/ꝓut in elemetis vi dere ẽ ⁊ ĩ ſolis lumie. Rurſus aũt redditur ſpuglioꝛ magis ac magis ꝑ oꝑatõeʒ intel⸗ lectꝰagẽtis ĩ fantaſmata coꝛpalia.ex quib⸗ elicit ſua vᷣtute ſpes intelligibiles ſimpli⸗ ces ⁊ incoꝛꝑeas.Et ſic natũ excarne ſenſu baſape BaodgngRaln gibili ſpũ / ſpũs ẽ. Adeo qdẽ vt nõ dubita⸗ uerit apls dicere.qui adheret deovn?ſpũs eſt cũ eo. Hec oꝑatio pᷣcipue ſpectat ad ele uatos theologos / exercitãtes ſe ad theolo⸗ giã myſticã/queꝑ abnegatõeʒ tẽdit in ſim plificatõeʒ. verũ qñ veniẽdũ eſt ad aggibili um tractatõeʒ/oꝑtet rurſus in inferioꝛa re ſpiciẽda deſcẽdere.Alioqͥn falleretiſti mõ ad pꝛimos õorio/ ſi lumini pꝛincipioꝝ he⸗ rerẽét adeo/qꝙ ↄcluſionũ viſionẽ omitterẽt exẽplo aſtrologi cadẽtis in foueã dumam tm̃modo ſatis ẽ ſi dicere potuerint. Hoc ſcriptũ ẽ.hoc talis doctoꝛ in lectura ſua ſe⸗7 ſit. hoc aliꝰ ita poſuit/ſimiles aſpiciẽtib x ſo ad ſolẽ doꝛſo ſplendoꝛẽ eiꝰin mõtibo q̊s d aſpectũ ſolis nullſufficit oſtendẽtis di gitus attollere. Cur ita? Quia deoꝛſu ocuu lũ mergere ſoliti ſunt/vbi nõ aſpicit᷑ ſol ni ſi circũuolutꝰcaligine P fiat debilioꝛ/craſſioꝛ/⁊ ſubobſcurioꝛ. Pꝛo pterea ſi lumẽ intellectuale ingiterad infi ma ↄſiderãda demergit/groſſeſcit ⁊ craſſe⸗ ſcit quodãmõ/ineptũq; reddit᷑ ſupioꝛa qᷓ; unis lucidioꝛa ↄſpicere. Sed neq; lumeve ritatis accipiũt iſti niſi circũuolutum ſit q dã veluti caligine traductõnis humane. Honicus ( Experimur id ſepe qð dicis SDed quid ꝓinde faciendũ ſit inninununa. Volucer ¶ Monẽdi ſunt ab ingreſſu ſtu gij nõ ita figere ſolaʒ in ↄſtitutionibo ſuis retinẽdis memoꝛiã/vt plurimũ mos ẽ/qͥn exerceãt intellectũ/rationẽq; ↄſulant/exqͥ/ bus pꝛincipijs vel moꝛalib⸗ vel theologi⸗ cis oꝛiginent᷑ hmõi ↄſtitutiones. Ita enĩ galigine Plane. lucis natu⸗/ r nedũ ſen ſibilis ſed intelligibilis ita hbo⸗ bet. vt quãto longiꝰab oꝛigine ptendit eo pacte ſũt. bulãs reſpicit aſtra.¶ Deniq; ꝑfectus erit qui ſtudioſa circũſpectõe verſabit᷑in vtro⸗ q;. hũc iuriſtã theologũ/ ⁊ cũ theologo iu⸗ riſtã iudicabo. Quales fuer̃t pꝛimi docto res/ ex q ſentetijs decretales decreiaq; cõ Monic? (Raros gffert etas a tales/ cam ſcire deſidero. lucer. Pauci tolerãt laboꝛẽ ſtudij In multis vel etas vel ingeniũ vel ſumptꝰ nõ ſuppe⸗ tũt.Euenit pᷣterea ꝙ myſtica agar ãcillavi gẽs ſe peperiſſe/habet ↄtẽptui ſarã dñam gquã ſterilẽ exiſtimat. Rachel inſuꝑ foꝛtaſ⸗ ſis linpidos hñs oclos / irridet aliqũ moꝛ daciꝰſoꝛoꝛis lye lippitudinẽ/cũ ſe mutuo iure ſoꝛoꝛio conueniat honoꝛare/ipᷣam q̊ͥʒ agar imꝑpio dñe ſue ſubijci / dictatiſq; ꝑ eã equũ fuerat obedire. ubinde ꝑpẽdis difficultatẽ infinitã quã hʒ moꝛale negoci um/dũ ꝓſeqͥ qrit/qꝛ non ſatis ẽ intelligere qͥd verũ ſit/ ⁊ qͥd rectuʒ ſicut cadit ſub arte tradere/ſʒ ꝑticulares circũſtãtias/ q̃ varia⸗ biles ſüt/neq; ſub arte neq; ſub doctrĩa ve niũt. Circũſpicere neceſſeẽ ſtatũ ĩ pꝛimis reipublice cũ moꝛibo eã regẽtiũ / ſi iuxta cõ ſiliũ ſoceri moyſi / ſint viri potẽtes / timẽteſ deũ / in qbe ſit veritas/ꝛ qͥ oderint auariciã necq; ſit apud eos ꝑſonaʒ acceptio/ necin re ie i e nis oh 4 ALiiber Quartus ↄſtãtia / nec; depꝛauatũ cõſiliũ. Alioquin nõ exibit ab eis iudiciũ rectũ q;tũcũq; fue rit poſtulatũ / niſi puiderit ex alto de/q ꝑ pueros / ꝑ inis / ꝑ bꝛuta/ demões / ſepiuſ exercuit iudicia inſta. qua ĩrethobias oꝛe viuĩo locutꝰ eſt / dũ filio iuſſit ↄſiliũ ſꝑ a ſa piẽte ꝑqrere / omi inſuꝑ inqͥt tꝑe bñdicde um / ⁊ pete ab eo vt vias tuas dirigat/ ⁊ ola ↄſilia tua in ipo ꝑmaneãt. Que ſint aũt cõ ſilia dei aperuit pſalmiſta loquẽs ei Lõſi⸗ liũ meũ iuſtificatões tue.nõ ita tũ vthüa ⸗/ nũ ↄſiliũ deſerat/ qð vtiq; debet exiſtimari diuinũ / ſirite / ſi humiliter / ſi deuote / ſi obe diẽter fuerit inqͥſitũ. Quale ʒelꝰferuidus ⁊ oĩs generalit᷑ paſſio vehemẽs / ſolet necpe tere/ nec petito vł ingeſto credere.¶ Ho⸗ nicus ¶ Omittam deinceps ea loqqᷓ ſub — — eruditõe doctrinali nõ veniũt/neq; eĩ mo⸗ ralis certitudo/quãtũ ex dictis colligo.po teſt ſub vna regula tradi qᷓ ſufficiat in om̃i caſu ↄſciazx agẽtis reddere ſecurã ſe nõ deli quiſſe/ q er euẽtu reꝝ ꝑpẽdi ſepi: ſolet. Volucer ¶ Pꝛopterea ↄſtitute ſüt in figu — ra. Tres cuntates refugij/fides/ ſpes/ ca⸗ ritas/ↄtinetes lauacrũ penitetie/⁊ emuni/ tatis aſilũ/quatinꝰpax cõturbata ꝑ ea que ſefeciſſe foꝛmidat homo refoꝛmet᷑/que pax gugliter obſeruãda ſit intellige· Quartum metrum . . ð 2 uarti monocolon / vſus ẽ dactilic alema nistetrameter byper catalecticcunit cum quito carmie qrti de 2ſo. phiſi ds arctun. Ailcra pax/ſũmi mun opimi CTevoluntati /ſit bona ſff· Auncius defert miſſus ab alto am male menti qualis erit paxx Sternitur lecto ſoꝛde repleto. Komplet et ſpinis ſe vicioꝛum!1 · Dualium turba dilaceratur. Tracta nunc iſtuc/rurſus et illuc. Diſſidet ſecum ſeq; remoꝛdet· Viribus vanis omnipotenti Stulta guerram dat moꝛe gigantum Pugnat econtra quodq; creatum us ſui regis ſedulo ſeruans. Siplacet fiat vera tibi pax- Oꝛdinatus ſit pꝛimitus omnis Motus. affectus nec vagus erret Queritans extra poſſe quieKd· Se frui mundo.quod nequit eſſe.· Pauca pertentet non alienis . Litibus ſe det. ſed nec habenas Senſibus laxet. ſemper anhelet Paeis eterne pignus Legis eterne iuſſa tenere. Litteris ſacris aſſiduus ſit Ouippe dat pacem ʒelus earum. et arram. 5 tima li. lii. ¶ „ Dueniat oꝛo pax iſta nob. At/ Ajvvero nõdũ ſatis explicuiſti q ſit ☚— cialis / deliniẽs eũ in tã 2fuſibili rerũ tem peſtate/ qualẽ in floꝛẽtiſſimo nuꝑ francie „ regno.nominatim in celeberrima pariſiẽ⸗ ſi ciuitate cõtigiſſe/nõ pꝛoꝛſus ignoꝛat/et nos intuemur. homo ꝙ etate tua multi depere quereris o unt/quid queſo nouũ accidit: Habet etas omnis moꝛtuos ſuos.quotidie recipitter ra mille modis humanũ genus / hos peſt⸗ illos fames.alios gladius.multos nauſra gia moꝛbi. incendia. voꝛagines abſumũt. quippe terra ſunt ⁊ in terram reuertuntur. Mentiebaris o neq; dum Eue dicẽti Ne foꝛte moꝛiamur.ſubintuliſti.nequaq;.om nes er tunc capitali ſupplicio adiudicati ſunt. Nil refert quis pꝛioꝛ.quis poſterioꝛ ſecuri moꝛtis feriat᷑ Anũ dabo tibi qð iu reↄfitear eſſe timendũ / quo merito vel de⸗ . niatur apu⸗ 2 beris. Interrogo te/ reſpondeat exiſtima⸗ tio tua Moꝛtuos quos immatura violẽ/ taq; nece deſſes ereptos/aut iuſta cauſa ꝑ⸗ didit aut iniuſta:ſi inſta.cur inculpas iu⸗ ſticiam? Cur non letaris lauans man? tu⸗ as in ſanguine peccatoꝛis: Si iniuſta.vi de ſi ſobꝛiũ eſt eos plangere/ quos pꝛo iu⸗ ſticia moꝛiẽtes beatos xps appellat: Sʒ dices potuerãt iniuſti viuendo coꝛrigi.iu ſti vo plus ad ſuã alioꝛũq; ſalutẽ ſuperſti/⸗ tes iuſtificari. Quid ſi ſoꝛdidus ſoꝛquiſſet adhuc ſi ſue dãnatõis aſſiduepenas auxii pud ꝑgegrinũ nr̃m ↄſolatio ſpe iamiam citiſſime deſitura / fi/ gq iudicẽ deũ. Scio mecũ fate⸗ Holucer ¶Accipe ſux- iſtis doctrinam theologie celitus immiſie qurdeinecps non meloqui putato. Con ſet. Juſtus vero vt ſepe fitercidiſſeta iuſti cia? ¶ Patet latiꝰ iſta deductio.nõne varij ſunt euẽtus belli et nũc iſtũ/nũcillũ conſu mit gladi / vt nõ gloꝛiet accinct vt diſcin⸗ ctus/qim̃ nõ eſt ſoꝛtiũ bellũ / dicit Eccleſia ſtes. ¶ Ded ad altioꝛa ↄſcedere nr̃e roes volũt q̃ nihil caſuale.nihil foꝛtuitũ tradũt deo. cuiꝰ cõſiliaſuꝑ filios hoĩm/ bumana De cõſolatione theologie curioſitas ↄpꝛehẽdere ꝑ ſingula non pᷣſu⸗ mat. Attin gam tñ aliqua qlia ex ꝓphetic et hiſtoꝛicis libꝛis nr̃is fas eſt colligere. Deſtruxeruͦt aſſyrij idolatre qaẽ / lne deo / ihꝛlm ſanctã ciuitatẽ cuʒ populo.Quid ꝑ Iſaiã dicat dñs audi.Veaſſurvirga furo ris mei/⁊ baculꝰipſe eſt in manu eoꝝ mea indignatio. Sequit᷑. Ipſe aũt nõ ſic arbi⸗ trabit᷑.⁊ coꝛ eiꝰ nõ ita eſtimabit.ſed ad ↄte rendũ erit coꝛ eiꝰ.Ecce q deꝰmalos de po⸗ pulo ſuo/inter q̊s nõ dubiũ fuiſſe quoſdã innocetes/ voluit ꝑ lõge deterioꝛes afflige re/q̃les appellat virgam furoꝛis ſui/qᷓ;uis obſeqꝗ deo blaſphemi nõ crederet.qͥd fi ta⸗ le aliqd oꝑatꝰ eſt mõ deꝰ/qui ptãtẽ hʒ vite et moꝛtis. in cuiꝰoſi pectu nõ iuſtificabitur oĩs viuẽs. Nõne frequẽter in regiminerei publice cupiditas ſe putat caruatecũ hec ↄmune bonũ.illa ꝓpꝛiũ ↄmodũ ſemꝑ inqͥ/ rat. Eſto ſit cantas/qͥd ſi nõ adhibuit pꝛo ſui ſuoꝛũq; cuſtodia ↄtra pditioſas inſidi as cautela/q̃lẽ hũana põt ⁊ exigit iduſtria Quid ſi bellaſſent aduerſus infideles/aut aduerſus exteros ſui regis hoſtes/⁊ occu⸗ buiſſent.felices eos in alteravita.nõne iu⸗ dicares nec moꝛte turpi füctos: Oð ſi pñ⸗ tẽ tm̃ reſpicis vitã/terreat apls ſi in hac vi ta tm̃ ſpantes ſumꝰ miſerabilioꝛes ſumus oĩib hoib. ¶ Ouis pᷣterea nouit. ſi qſcẽde rit in aures dñi ſabaoth clamoꝛ ffagitioꝛũ ſcelerũ/⁊ abomĩationũ qbo vel pplus vlre ctoꝛes ⁊ nobiles / velvtriq;/ſoꝛſan peccaue rt. qᷓs tradidit deꝰnõ in manꝰ infideliũ / vt alias plerũq;/qñq; ꝑvuandalos ⁊ gothos et hunos.aliqũ ꝑ alios noĩatim ꝓpter ſpur ciſſimã carnis coꝛruptõeʒ /vt aliᷣbo reuela tio dixit. expoſuit ſuos mõ deꝰ cladibo bel⸗ loꝝ ciuiliũ/vbi tumultuat᷑ pplłs cõtra no⸗ biles / imo ſine lege / ſine oꝛdine nobiles in ter ſe / cuzʒ diſſecatione mutua pploxꝝ ſe de⸗ ſtruũt. Punit/crede mihi /de occultioꝛa ſe pe delicta ꝑ ffagella patẽtia. illa etiã queꝑ contritũ coꝛ ⁊ humiliatũ deleta pꝛidẽ fue⸗ runt quo ad culpã/repetit in penã. Hic fit vt ali 8 pñ̃tialit᷑ bene viuẽtes/ aliqñ ↄpꝛe hendat afflictio/aut pꝛo paruo ſicut putat delicto nouo/grãdioꝛ punitio ſi ubſequat᷑/ quẽadmodũ cernere ẽ in coꝛꝑis egritudi⸗ nib/q ad occaſionẽ facilẽ oꝛiri videt/ aut recidiuũ pati: ¶ Ded da nullũ neq; modo neq; antea pᷣceſſiſſe demeritũ /virt? vel exer cet᷑ ad meritũ /vel ad pᷣmiũ coꝛonat᷑. Adde mutat de vt placet regna de geteĩ gentẽ ⁊ doli miſtrauit ĩ multiplicatõe hebꝛeoꝝ in miraculoꝝ ꝑ moyſen oñſione. Quocir⸗ ca facile pʒ eè fallax argumẽtũ Pꝛouenert ꝓpt᷑ iiuſticias ⁊varios dolos Nabuchodo noſoꝛ mẽte captꝰ teſtꝭ ẽ teſtꝭ troia.teſtis ro ma.teſtis daniel de diſſipatõe monarchia rũ q̃tuoꝛ pꝛĩcipaliũ.Habet eĩ qlibet res in terris quãda ſue duratõis periodũ/atq; vi o ciſſitudini ſubiecta ẽ.ſit ho.ſit domꝰ.ſit ci uitas.ſit regnũ.ſit imꝑiuʒ. Mutauit pᷣtea dñs ſacerdotiũ hely iuxta reuelatõʒ ſamue li factã.Cuiꝰgenꝰ ſaul extermiauit/cũ ciui tate ſacerdotũ i oꝛe gladij viros ⁊ mulieres puulos ⁊ lactẽtes. Vbi pcoꝛ attẽde vigi lãter(Eſt ei ꝓpoſito res accõmoda)videqͥs occaſionẽ pᷣſtiterit ꝓximã / neci crudeliſſi⸗ me ſacerdotũ ac viroꝝ veſtitoꝝ ephot / li⸗ neo/ cũ mulieribo ⁊ ꝑuulis ⁊ lactẽtibo ⁊ p:⸗ ſus innocuis/cũ hoꝛrẽda demolitõne ciui tatis Nõne legis ꝙ declinauerat dauid ad abymelech ſacerdotẽ/ſũpſerat i ncc̃itate fa mis panes ſcõs/cuʒ gladio goliad/neuter iſtic culpabih. Et de dauid teſtis ihs ĩ euã gelio.Qicʒ vſus ſit bona mẽete/reũ ſe mẽo rãs.execut ẽ nihilominꝰ ſaul irritatꝰmala volũtate / deſtructõeʒ quã dei volutas opti ma ſe facturã pᷣdixerat. uos eiꝰ. Couertit intellige qꝛ materiã odij õe hebꝛeoꝝ ⁊ ex iſti oꝑatõe ſcãdala. moꝛtes.malaq; ſine nũero. Egit talis culpabilit᷑. Nihil ei taʒ bonũ qͥ neqcia puerſoꝝ neq̃at abuti.Exe⸗ pluü in ꝓteſtatõe fidei ꝑ martires claret. Et pꝛimo in pᷣdicatõe xpᷣi/qui nõ venit paceʒ mittere ĩ terrã ſed gladiũ Cuiꝰoꝛtꝰvtiq; di ninꝰ/tot innocẽtes ꝑ herodẽ dedit neci.ca ſtigat pr filiũ.medicꝰ egrotũ.ipᷣi ſe ꝑimũt. nũqdaget pr ſuꝑ filio.medicꝰ ſuꝑ egroto/ pniaʒ.qꝛ moꝛtis occaſionẽ dediſſe viſi ſũt ior nõ puto.(¶ Notaueris ⁊ ipñti requẽadmo dũ pugnauerf̃t filij iſeł tribo vicibo õ̊ benia min/ob vindictã peſſimi ſceleris in vxoꝛe leuite. Cã iuſta erat ⁊ qd foꝛtaſſe miraben dederat de aſſenſuʒ pugnãtibsvicti ſũt pꝛi mo/⁊ iteꝝ ſcðo/ vſq; ad internitõeʒ quinq̃ ginta miliũ pugnatoꝝ ex iſrl. Tercia pugꝗ dedit eis purgatis ⁊ hũiliatis victoꝛiã /vſ⸗ q; ad ommodã pene deletõeʒ beniamitice trib. (Hõ diſcurrã ꝑ plima. ſcrutãti qp⸗ pe ſcripturas meas occurrũt talia copioſe qᷓꝝ lectõ viuaxẽ ⁊ q̃ſi malleꝰↄterẽs petras conſolationẽ deniq; faciẽs ↄtra moꝛtaliũ nrä pd anit᷑ i ſpalmis de deo. Cõuertit coꝛ eoꝝ.ñ dubiũ egiptio rũ/vt odirẽt pplłm ſuũ/ dolũ facerẽt in ſer vigdent᷑ indigni. Liber Quartus aplłs. Ogtet hereſes eẽ/ vt qͥ ꝓbatiſüt/ma/⸗ nikeſti fiãt. Qũo manifeſti:plane ĩ bonũ ſi legẽ dei defenderit ſtrẽnue.ſʒ pꝛſus ĩ malũ ſi vł maligne impugnauerit aut impugna tibo fauerit impudęeter ſubdole/nedqter ſub uertẽdo vel negãdo iuſticiã. Tales dixer ſcãdaloꝝ cãm oim / q̃lẽ egerũt in alios ꝑſe caſus inopinatos/⁊ qui iuſta dei bonitate Si videris ait Ecciaſtes calũnias egenoꝝ/⁊ violenta iudicia/⁊ ſub uerti iuſticiã in puincia.nõ mireris ſuper hoc negocio qm̃ excelſo excelſioꝛ aliꝰ ẽ. Et inſuꝑ vniuerſe tre rex imꝑat ſeruiẽti. ⁊ ira imperat vt ſeruiãt ſibi / etiã neſciẽtes etiaʒ repugnãtes / odiẽtes vt demones.is nullum ex amicis ꝑdere.vis eos poſſidere trãquille. oẽs in deo dilexeris ſuã vitã.ſuã gloꝛiã.ſuas diuitias in eo recõditas habe. vtiq; ſicut nõ ꝑdit᷑ deus / ſic amicos cũ ſua vita / gloꝛia / diuitijs / ſo Tvbiq; poſſidebis CLeterũ nemo deſperauerit de te ihn bone qm̃ cũ iratus fueris miſcðie recoꝛdaberis Zu petempeſtatè trãquillũ facis.Lu rem publicã ꝑ varias agitatões purificare ſcis velut ex actõe mutua elemetoꝝ nobilioꝛa gignis mixta. Apud te ſũt innumerabiles modi purgatõis ⁊ ſaluatõis electoꝝ. Cin⸗ ꝑ ignominiã moꝛtis/q liberat etiaʒ a pur⸗ gatoꝛijs ſupplicijs. Alius ꝑ ablationẽ to⸗ talẽ tꝑaliũ cũ coꝛꝑe/vñ laqus ↄterit᷑ omni um debitoꝝ.quoꝝ foꝛtaſſis alio mõ non erat bñ poſſibilis ſolutio.Alij foꝛſitan ege rũt tepide negligẽter cãʒz vel iuſticie publi ce/vel legis diuĩe/aut circũſtãtias culpabi les habuit ſua pſecutio/ oĩa moꝛs abolere potuit eo efficaciꝰquo ↄtumeliꝰ illata ẽ/ca ruitq; ſepulcro. E ret:Audebo ſublimiꝰvocẽ attollere plenã ↄſolatõis ſancte. Itaq; deſolationũ omni um q̊s furoꝛ hoſtilis oꝑatus eſt/ꝓut ↄqᷓre ris/ interrogo q̃lis aſſignat᷑ cã: Si libido dñandi regẽdiq; /ſi vindicte ʒelus efferꝰ.ſi diuitiaꝝ vel opũ execranda fames.ſi tituli foꝛtaſſis alij nõ minꝰ ſcelerati ſacrilegi ne⸗ fandiq;. Yelices oꝛo nõne ſunt q virtuoſis animis obſiſtere conati ſunt q;uis ſnocu lis hoĩm ſuꝑati.Auctoꝛes vo tanto infeli⸗ cioꝛes quãto nihil infeliciꝰ impunita licẽ⸗ tia/⁊ ꝓſperitate peccãtiũ/qualiũ miſerean velim/ꝓ ſua ↄuerſione ſaluteq; depᷣcans. Dõ ſi cã/iuxta quoꝛũdã impudentiã q̃ ſe de ꝑtinacia dãnat aſſignet᷑ defenſio ca⸗ tholice veritatis.vicia q̃rẽs ⁊ erroꝛes coꝛri gere.⁊ B coꝛã iudice legitimo/nũc oꝛdina⸗ rio/nũc ſupᷣmo.quidni fidenter affirmaue rim / btõs eſſe moꝛtuos qͥ ꝓ lege dei ſui cer tauerit vſq; ad moꝛtẽ/ exẽplo tot martirũ: ¶ Ouid ſtupes.qͥd me reſpicis:nolito mi rari ſi hʒ qtidie martyres ſuos mũdꝰ/ſi ca⸗ ro/ſidiabołꝰ/cur nõ habeat ſuos xpᷣc:Hic lia quis oĩia dinume oberx ineſt actu. ec inſid tu ſi abſq; fictione meus es diſcipulus. Hec quẽtes aliq̊s vſq; ad coꝛonã martirij.quo pacto inqͥes: Rñdeo nõne martiriũ cã fuit vt ꝓ xpᷣo/ ꝓ veritate 5 iuſticia.ꝓ vicioꝝ re dargutõe/moꝛs vndecũq; tolerat᷑: Atteẽde q̃ ca reddiderit ipᷣm abel pꝛimũ martyrẽ in lege nature Hec nimiꝝ ꝙ ĩ odiũ iuſticie re ligioſe/q̃ ſacrificiũ obtulerat deo placabile CLayn frat eũ nihil tale cogitãtẽ/egrediẽtẽ in agꝝ/inſidioſe ꝑemit. Uides q̃ pacto fit aliqͥs martyr etiã dũ ignoꝛat.Omitto ð ſe ptẽ fribo machabeis ĩ lege ſcripta/qͥ nõ ob aliã cãʒ q; ne legẽ in poꝛcine carnis eſuyſio laret/atrociſſime necati ſũt. Nõ loquar de Johe baptiſta qui legis vtriuſq; moyſi⁊ xpᷣi limes qdã fuit:cuiꝰmartiriũ aliã nõ in uenit cãʒz habuiſſe/ niſi redargutõeʒ publi / ciinceſt?. Thomas cãtuariẽſis / ob defen⸗/ ſionẽ eccłiaſtice libertatis. eodogariꝰob ʒelũ domꝰfrancie ↄtra Ebꝛoynũ.Agathes agnes ⁊ lucia/ꝓpter fidẽ caſtitatis gloꝛioſo celebꝛant᷑ martirio. Et ita de plurimis. qͥ⸗ rũ exemplis ꝑſpicuũ fit omnẽ hoĩeʒ ꝗ peri mit᷑odio iuſticie ⁊ veritatis/dũ ſectat ilã/ ꝓſequit᷑ aut defendit/inſignit᷑ apud deũve ro titulo martirij/ qᷓlecũq; fuerit apud ho⸗/ mines iudiciũ.Quid ſi plłꝰ aliqd addide⸗ rim. Innocẽtes q dẽ occiſos cõſidero/q̊s eſſe martires nullꝰqui fidẽ habet eccliedu bitauit. Sed q̃ ratio martirij.nũquid alia dabit᷑ q; odiũ xpᷣi ex ambitõe regnãdi ꝓue⸗ niẽs: UAbi rurſus colligitur hec regula.q; infantes aut pueri/ quãto magis ꝓuectio res/quos in odiũ xpᷣianoꝝ ſeu xpi vel ſue legis perimũt infideles / iudei/ſaraceni/vl pagani/aut aliqui noĩe tenus xpᷣiani/here ticantes/apoſtateq; facti/aut in tyrãnidis rabiem verſi/tales martirio coꝛonant᷑ etiã moꝛtis timidi.pᷣcipue ſi nõ alius criminis HBec inſideant aĩo tuo mentis ꝑturbationes ra dicit?euellan tqm̃ altioꝛ.ſecurioꝛ.ſalubꝛioꝛ.religioſioꝛ.⁊ glo⸗ rioſioꝛ nõ eſt altera ↄſolatio ad quã puehe re poſſit doctrina mee legis q; martirij to⸗ lerãtia.ꝑ quod delet᷑in ꝓpꝛio ſanguinc qli bet culpa ſimul et penavt pꝛotinus homo MUU! 4 õõ — & ib er erpeditus euolet in celũ / vbi ſtatuʒ habeat omniũ bonoꝝ aggregatione perfe ctum. ¶ Volucer ¶ Hactenus o monice theologia locuta ſit.nos ex ſua nr̃aq; col⸗ locutõne bꝛeuiter epilogãtes ſumam hoc cõpendioſuʒ in omni tribulatõne ſolamẽ vt toto coꝛde ſuſpiremus / leuãtes oculos ĩ celũ ⁊ dicẽtes. Deus ẽ pater miſericoꝛdia⸗ rum/⁊ totius ↄſolationis/in cuiꝰmiſeratõ ne ſperandũ eſt. cuiꝰſe volũtati ↄfoꝛmãdũ eſt. a quo eſt vitus patientie. in quo eſt ſe renatio ↄſcientie. Nos interim trahere co⸗ nemur in affectũ/quod ſub quatriduo diſ ſeruimus ꝑ intellectũ⸗¶ onicus (Vi⸗ at/ita pꝛecoꝛ/⁊ paxdei que eruperat omnẽ ſenſum/coꝛda ⁊ intelligentias noſtras cu⸗ ſtodiat in caritate dei/⁊ patientia xpᷣi/ vt ꝑ atientiã ⁊ conſolationẽ ſe ipturaꝝ ſpem Leamus Amen. (Explicit. nec paucis diebꝰ/nec vllis pe ne verbis explicare fas mihi eſt. Petis cur terminata ꝑ ge nerale conciliũ/nõ fuerit cau doctrinã peſtiferã. Juben⸗ tem tirãnos ꝑ inſidias interfici/ ꝑ quoſſi⸗ bet etiã pꝛiuatos/ oꝛdine iuris nec diuini nechumani ſeruato/ ⁊ ↄfederatione quali bet nõ obſtante: ¶ Ego ſynodũ nõ incu⸗ ſo/quaʒ reuereoꝛ ⁊ veneroꝛ/ ſed plurimos in ſynodo ↄuerſantes excuſare non valeo / quos anime paſſiones ⁊ peſtes impꝛobe quibo mos eſt cathedrã humani ſubnerte⸗ re iudicij/fefellerũt ⁊ errare fecerũt alios in inuio ⁊ nonlin via/alios male diſſimulare vel negando iuſticiã /vel id qd credere de/⸗ buerant ad iuſticiã/non oꝛeↄfitendo ad ſa lutem / alios obſurdeſcere ad ſalutarẽ illaz iacobi iuſſionẽ. Holite fratres in ꝑſonarũ acceptione habere fidem dñi nr̃i ihn xpᷣi. Siquidẽ fuit apud aliquos impndẽtiſſi⸗ ma pſonax acceptio / dum eadẽ figei cau⸗ ſa/iſti dãnati ſunt / alij ptranſiti. ¶ Doni cus ¶ Fuerat igit᷑tutius o voluceratq; cõ ſultius nõ quefiſſe indiciũ a talibo q;ᷓ expo nere ſanctü canib/x picere margaritas añ poꝛcos. quinetiã aduena noſter/nõne de⸗ buerat pꝛius ſedens cõputare ſi ſumptꝰ ei talia diligenter nein exitü/ turpis illa nec admittenda penitꝰ ex chnſatio: nõ putaui.Eſt enĩ circũſpectio ꝑs ſi ſuffragia coadiutoꝝ p retanta ſi uppete⸗ rent/necũ non potuerit ꝑficere/iure cecide — rit in illud ipꝛoperiũ / iſte bomo cepit edifi cre/æ nõ potuit ↄſũmare. ¶ Volucer Vrges vehementero monice ⁊ in has me trudis anguſtias.vt quid rũſurus ſim nõ ſatis inueniã. Itaq; ſi iuſtificatõneʒ adue⸗ ne noſtri ſuſcepimus/ poterimus id quidẽ in multꝭ ſperamus ꝑficere’/ſed ignominiã opoꝛtebit/⁊ turpitudinẽ reuelare nonnul loꝛum/quos colere quosq; reuereri/quos diligere/ ſtatus ſuus ⁊ ſocietas efffagitat: Donicus (Debuerat circũſpici pꝛiꝰ „ n re tanta quereret᷑ poſt maxima pꝛudentie/que ſue ↄſiderationis oculos circũgirat/ nedum in illa que deſe licita ſunt.ſed quecircũſtantijs omnib at tentis / vt temꝑe. loco. et ꝑſonis /expediunt Sunt enĩ quedaʒ licita/que circũſtantijs obſtantib / ideo nõ expediũt quoniã expe diri nõ poſſunt/gd debitũ 2ſummatõis finem induci. ¶ Nolucer ¶ ARgis o moni — ceę iuxta vulgi ꝓuerbiũ/poſt reditũ a iudi⸗ cio vela foꝛo / ſapienter ↄſulis. Quippe ſi de generali ↄcilio / ſi de homib ipᷣm conſti tuentib/ ſi de ſtudijs ac vniuerſitatibo pe⸗ netotius xpᷣianitatis habentib ibi lega⸗ tos ſuos / ſi de coadiutoꝛib ad pſequendũ ſide cõmiſſarijs ad examinãdũ cauſas om nes fidei/ſide ſacro dominoꝝ cardinaliũ collegio/ſeu romana curia ſuſpicandũ ma le fuerat / de miniſtratõe iuſticie/curreret ĩ⸗ pusgnatio vel accuſatio tua/pᷣſertim qꝛ ge⸗ nerale ↄciliũ fuerat ſpecialiter celebꝛatum ad hunc finẽ extirpationis hereſũ ⁊ erroꝛũ et hocab initio ſicattentatũ eſt fieri vt de⸗ tinerent᷑ etiã errantes in carcere/quoꝝ ali⸗ qui poſtmodũ ignib traditi ſunt. Pꝛimi⸗ tus eni bohemi/dehinc anglici detulerant erroꝛes lvykRleff. Bohemi circiter. xlv. an⸗ glici plusq; ducentos Pꝛo quoꝝ repꝛoba tione / zelauit ⁊ pᷣdicauit publice T aduena quãtũ alter alioꝝ. Videat autẽ pꝛudentia tua ſi nõ exiſtimare iuſtũ erat/ nec temera⸗ rium/nõ minoꝛi diligentia. ʒelo vel ↄſtan tia ꝓcedi debere ad danationẽ doctrie ma gis in moꝛib ⁊ republica peſtiferei/⁊ H̊B om ni tergiuerſatõne/ vel ꝑſonarũ acceptione reiectis. Adde ꝙ ſereniſſimus rexroma⸗ noꝛu pcipuus ab initio ꝓmotoꝛ extitit/vt heceadẽ doctrina tanq; pꝛincipiba palam — . — — — —. —, r”ẽ — — —— — upper reccge Pitecf lncer hoone ſimn geane⸗ gnide lofhinii honnnl gnos hgt. r Npoſt enitder ots Anons e deſe nnicar Ruunt Mar Mis Gnni R uci ppeſi Gnſti Hpe⸗ lega endi som dinari nüma meri⸗ marge cheammn Itomi nnde⸗ vordli Peinin wleant an Croba Nguena gentia ſemara, doſtan iema hon hron d mr Apologetiess aduerſa dãnaret᷑ ſicut oñdit in aſſecutione dãnationis vni articuli vel aſſertionis cõ tinẽtis totã in effectu doctrinꝗ hãc oĩ pub lice rei capitalit᷑ inimicã. Cuiꝰdãnatoònis tenoꝛ eſt. Pꝛecipua ſolicitudine volẽs hec ſacroſancta ſynodꝰ ad extirpatõeʒ hereſus et erroꝝ in diuerſis mũdi ꝑtibo inualeſcen tiũ pcedere/ſicut tenet/⁊ ad hoc collecta ẽ/ nuꝑ accepit ꝙ nõnulle aſſertões erronee ĩ fide ⁊ bonis moꝛiba ac multiplicit᷑ ſcanda loſe/totiꝰq; reipublice ſtatuʒ ⁊ oꝛdinẽ ſub⸗ uertere moliẽtes dogmatiʒzate ſunt.int᷑ q̃s hec aſſertio delata eſt. Quilibet tyrãn? põt et deber licite ⁊ meritoꝛie occidi ꝑ quẽcun q vaſallũ ſuũ / vel ſubditũ.etiã ꝑ inſidias et blandicias vel adulatões.Hõ obſtante quocũq; iuram̃to ſeu ↄfederatõe cũ eo nõ expectata ſnĩa vel mãdato iudicis cuiuſcũ q;. Aduerſus hũc erroꝛẽ ſatagẽs hec ſãcta ſynodꝰinſurgere/⁊ ipᷣm fundittollere pꝛe habita deliberatõe matura/decernit decla rat ⁊ diffinit hmõi doctrinã erroneã eſſe in fide ⁊ moꝛibo/ipᷣamq; tãqᷓ; hereticã/ſcanda loſam/ſeditioſam/⁊ ad fraudes/deceptões mẽędacia/pꝛoditões/ꝑiuria/vias dantẽ/re pꝛobat ⁊ ↄdẽnat.Declarat inſuꝑ/decernit et diffinit / ꝙ ꝑtinaciter doctrinã hanc ꝑni cioſiſſimã aſſerẽtes/ſunt heretici/⁊ tãq; ta⸗ les iuxta legitimas ⁊ canonicas ſanctiões puniẽdi.¶ Honicus ¶ Düũ etiã atz etiaʒ recogito volucer vᷣba ſacre ſynodi quẽad/ modũ fatet᷑ſe pᷣcipua ſolicitudie deſtructõ nẽ hereſuʒ ⁊ erroꝝ debere ꝓſequi/quẽad/ modũ pᷣterea ſeueri cẽſura iudicij danauit hãc aſſertõeʒ q̃ totã fere ↄplectit᷑ doctrinã/⸗ nouẽ aſſertionũ denũciataꝝ cũ ꝓpõe vnde fideliter excerpte ſunt/nõ inuenio realẽ ſu⸗ ſpitionis cãm fuiſſe fingẽdã/qͥn ⁊ ↄcilium dãnãs/⁊ res ꝑmanẽs/ꝛ doctoꝝ cetꝰↄiulẽs debuiſſent advlterioꝛa pcedere.Si aũtali ter vel cur acciderit/omitto qᷓrere. Hoc ad pñs inqͥro.cur aduena nr᷑ p̃ ceteris in hac ꝓſecutõe notatꝰẽ. ¶ Volucer (rloſti mo nice qͥd ad officium cãcellarie pariſieñ.cui deſeruit ſpectat in fide materijs / noſti ꝓfeſ ſionẽ ſuã/exꝑtus es qualẽcũq; ʒelũ ſuũ/ad ea q̃ religionẽ nr̃am reſpiciũt. Scis qᷓ; li⸗ ber ẽ ab oibovinculis mũdane neceſſitatis qᷓtinꝰpoſſit ampliꝰpᷣparato aĩo /p veritate certamẽ hr̃e. Lalis ẽ inſuꝑ de q̊ iuſticia ſi nõ recte ambulauerit ad veritatẽ euãgelij/ valeat fieri/abſq; ꝑturbatõne alioꝝ ſeu rei publice via facti/ꝓut alias coꝛã inclita na * aduerſa vellet deſiſtere. manifeſtü. ¶ MWoni tione frãcie vni militi palã dixit. Scis ni⸗ hilomin? a xpᷣianiſſimo rege frãcoꝝ eta pclariſſima filia ſua vniuerſitate pariſieñ. imo ⁊ ab ecclia gallicana/ꝓ ꝓuiĩcia ſenoñ. delegatextititad generale ↄciliũ/ſub certꝭ inſtructionibo ⁊ lris/q̃ ꝓſecutõeʒ materia⸗ rũ fidei.huiꝰ aũt noiatim/necnò vnionis eccliaſtice. ſed refoꝛmatõis moꝝ in capite et mẽbꝛũ multipłr imponebãt. Moni⸗ cus ¶ Eſto ſic fuerit/accepi nihlominus emanaſſe poſteriꝰmãdatũ a rege/dũ de tra ctatu pacis in frãcia fuiſſet agitatũ/ ꝙ bec materia non exponet᷑coꝛã ſacro ↄcilio/ita s aduerſa vell⸗ lolucer ¶ Monice iam eſſe res integra ceſſanerat iam ↄmiſſio tribo dñis cardinaliba etiã añ aduẽtũ ambaſiatoꝝ regis/ ab aduerſa ꝑte petita fuerat ⁊ obtẽta. Sereniſſim pᷣterea romanoꝝ rex hãc materiã vt ſciret᷑ veritas voluit ĩ mediũ deduci / ſicut ex lr̃is ſigillo ſuo ſignatis/ ac ꝑ illa q̃ palã oꝑatꝰ eſt coꝛã iudicibo fidei/ꝑſonalit ↄparẽs ꝑſpicuũ eſt et ex pᷣdicta ↄgenatõe qͥlibet tyrãnꝰreddit ttẽde volucer nedũ ꝓſecutõeʒ pꝛimo factã iuſtificare vis culpes eã que poſtmodũ facta eſt pſecutio nis omiſſionẽ maxime pꝰelectõeʒ canoni cã ⁊ legitimã ſũmi põtificis.¶ olucer Recoꝛdare qͥd antea dixeris/qꝙ ĩ oĩbo circũ ſpectio tenẽda eſt/ vt penſet᷑ nedũ qͥd verũ vel iuſtũ ſu/ſed qͥd expediens. Nã variata circũſtãtiaꝝ q̃litate vere vel eſtimatiue/nõ erit vicioſuʒ ſi mutet᷑ in diuerſa vel aduer⸗ ſa ↄſiliũ/ quẽadmodũ terẽcianꝰ ſenex ex ſe refert.¶ Monicus ¶ VUñ cognitũ ovolu cer pluſq; antea/q; no erat expediẽs pſecu⸗ tionis ↄtinuatio.¶ Holucer ¶ Ah moni ce q̃ſo ne tale aliqͥd ſcrupuloſe nimis q̃ſie/ ris/qð vt pᷣnotatũ eſt nullis verbis exequi põt/nec cũ modeſtia q̃ neminẽ ledere vult nude tradi. Oꝛo patere germanũ tuũ pate re potiꝰmoꝛſibo alioꝝqᷓ glios ipᷣe moꝛdere videat᷑ ¶ Monicus B rõnabilis videret᷑/ſi tiñmõ de ꝑſone leſiõe vel iactura nũcageret᷑/veritatis vo.⁊ talis veritatis eq̃ aĩo q̊s ſuſtinuerit detrimenti fieri/vt ꝑſonaꝝ qrundã oꝑiat᷑ vel ignomi nia vel culpa: ¶ Molucer ¶ Nõne ſatisvi det᷑ p triũpho veritatis/ ꝙ nulla aduerſus eã/poſt tot agitatiões ⁊ ꝑtractiones lata ẽ ſnĩa/q̃ pᷣſertim in rẽ trãſierit iudicatã. q̃ p⸗ terea diceret ea qveritatis erãt leſa eſſe/pꝛo teſtãtibo hipᷣm ꝑ lr̃as ſuas ad Epianiſimu xpoſtulatio tua pariſieñ.de q̃ re latiꝰalibi. Manet igiti ro borꝛe ſuo deteſtatõ falſitatis/⁊ heretice pꝛa uitatꝭ. Manet appꝛobatõ tã ſolẽnis ſacre theologice facultatis in vniuerſitate pari⸗ ſieñ.cui cẽtũ ⁊.xłi.theologi/ſe manibo pꝛo pꝛijs ſubſcripſerũt. Manet ſilis appꝛoba tio pᷣdare facultatis decretoꝝ/in eadẽ vni⸗ uerſitate/que ſilr in ſetota pondꝰappꝛoba tionis ſue dedit ſub lris patẽtib. anet autenticũ valide parlamẽti regij decretuʒ vel arreſtũ hmõi doctrine cũ tota ꝓpõe Jo. ꝑui capitalr dãnatiuũ. Manẽt deliberatõ nes ſolẽniſſimoꝝ theologoꝝ de diuer ſtu dijs/q̃s puerſa nõ ſubuertit affectio. Oa⸗ net deniq; iudiciũ ſacre ſynodi general in⸗ tegrũ q̃ ſuo ſileẽtio/ dãnatõeʒ pᷣdictaꝝ aſſer⸗ tionũ nõ repꝛobãs appꝛobauit /incto qð in dãnatoe tã ſeuera buiꝰ aſſertõis quilibʒ tyrãnꝰ ⁊c.voluit ſatis intelligi/alias hmõi yelut in ſua radicedãnaſſe/q̃ radixẽ/vt ne minẽ alt᷑ occidat auctoꝛitate ꝓpꝛia q;tũcũ⸗ q; ſceleratũ/neq; iuſiurãdũ ꝓptex incõmo/ dũ tꝑale ſui vel ſuoꝝ violet. Vonicꝰ Sed qͥd de deliberatõnibo qradã medicã tiũ eũ magno nüero rñdebis /q̊s dicuntfa ctaĩ vnũ ↄuentõe ſe cuidã ſcedule ſubſcri⸗ pſiſſe /quã ſigillauerũt ſigillis generaliũ ð q̃tuoꝛ oꝛdinibo vt pᷣtẽdũt / vbi deliberãt ſʒ in ſacco ⁊ tenebꝛis:aſſertões iſtas nõ eẽ iu dicio fidei repꝛobãdas/imo ſniandũ eſſe/ ad fidei iudieiũ nõ ꝑtinẽt. HNeq; ei ĩ hãe inſaniã auſi ſunt ꝓſilire/ vt aꝑte dicerẽt q; vere ſunt. Bloꝛiat᷑ tñ adi tacße deliberauerit veras eẽ.¶ Volucer ¶ O ſi ſcires oĩia monice q̃ circa ꝓceſſuʒ talẽ emer ſerũt/nũe iſtis nũc alijs vijs/imo inuijs et exhoꝛbitãtijs.ebiberet ſpm̃ tuũ vehemens indignatio/q̃lia nõ ꝓſequoꝛ/ne ſatyrã vel tragediã aggreſſus eẽ videar. Hoc vnũ ſci re potuiſti/ꝙ pᷣdicta deliberatio cõſpirata fuit tandẽ oblata coꝛã toto ↄcilio tanq; he reticalis/aut heretica pꝛauitate vehement ſuſpecta/ſub ꝓteſtatõe ſolẽni facta ꝑ adue nã nr̃m quã tũc noĩe regis ⁊ ambaſiatoꝛũ ſuoꝝ ꝓpoſuit/de ſubſcribẽdo ſe ad penã ta lionis ſi aliqͥ quãtũcũq; multiplicitati/ cõ trariũvellẽt ſuſtinere.Quinetiã ſacra tho logie facultas ꝑiſieñ.duʒ ad ipam ſcœdula talis delata ẽ/ꝓ parte dicti xpᷣianiſſimi frã coꝝ regis/ſuaq; deliberatio qᷓſita/repꝛoba nit eã multiplici/ ⁊ efficaciſſima rõne/ſub frãcie regẽ triba cardinalibo qui circũuenti cardinalibo qui circũuenti paatetibo lr̃is ſigillo ſuo munitis. Nõ igit᷑ pᷣtẽſaʒ tulerãt ſniaʒ/ſuꝑ nullitate ſnĩie Epᷣi põt aduerſa ꝑs gloꝛiari de pluralitatis ma ioꝛi theologoꝝ neq; nũero. ¶ Donicus⸗ ¶ Scire velim ſi pꝰaſſumptoeʒ ſũmi põ⸗ tificis aliq̃ ſaltẽ eoꝝ q̃ᷓ mõ cõmemoꝛas/in Jauoꝛẽ cãe fideiiregis/ac vniuerſitatis fue rint intimata vel ſuggeſta. ¶ Volucer Nolo monice de ſactiſſimo dño nr̃o ⁊ xxõ⸗ dñi / velut os in celũ ponẽdo loqͥ/collatera les nibilominꝰ habuit/q̊s in hac ⁊ ſilr ma teria tãgẽte dños polonos/ꝓceſſiſſe dicũt aliqͥ minꝰ diligẽter/neq; ſatis ad ʒelũ ⁊ fa⸗ uoꝛẽ catholice veritatis/q neq; verbis ne⸗ q; ſcriptis exhoꝛtatoꝛijs/ ad ꝓſecutõeʒ ſeu terminatõeʒ potuerũt accẽdi. Tand ti⸗ bi ſit ſcedula multis oſteſa quã hic placet inſerere ſic habentẽ. ¶ Conſiderẽt ʒelato⸗ res xpᷣiane religionis ⁊ honoꝛis dñi noſtri pape/ac huiꝰſacri ↄcilij/ſi articulꝰſcdᷣs pꝛĩ cipalis ↄuocatõis huiꝰↄcilij/qͥ eſt ſuꝑ he/ reſum ⁊ erroꝝ extirpatõe/nõ tractet᷑ vel ex⸗ pediat᷑/pᷣſertim ĩ materijs ſolẽniter denun ciatis ⁊ multipłragitatis in h̊ ſacro ↄcilio q̃liter hoc varij varie potuerũt imputare. NQuidã ad negligẽtiã/in re tãta atq; pꝛeciꝰ pua ſolicitudie tractãda/put fatet᷑ ↄcilium in dãnatõe huiꝰqlibet tyrãnꝰ Alij ad igno rantiã ꝙ; de paucisꝓpõiboꝗᷓ nõ ſunt ð api ciba fidei nõ decreuerũt qͥd ſ̃ᷣm doctrinã ſa cre ſcripture tenẽdum ſit/an videlicet vere fuit vel falſe / ſane vel inſane/ appꝛobãdeyvk repꝛobãde.Alij ad ꝑſonaꝝ acceptõneʒ/ et humanũ timoꝛẽ ſeu foꝛmidinem/ ad illo rum contra quos hic pꝛoceſſuʒ eſt in fidei materijs/quẽzadmodũ ſũt bobemi remurz murationẽ. Alij ad aꝑtã inſticie denegatõö nem in materia fidei ?⁊ moꝝ ſeu culpabilẽ̃ diſſimulationẽ. Alij ad pᷣlatoꝝ ⁊ alioꝛum guauciã/querẽtiũ in eccleſiaſtica refoꝛma tione/que ſua ſunt vel vtilia/non que ihu xypi/vel ſpũalia. Alij ad regũ pꝛincibum ꝰ vniuerſitatuʒ/ qui pꝛomouerũt pꝛedictas materias/ vilipenſionẽ ⁊ indignationẽ yt fuerunt rex francoꝛũ/ rex polonoꝛuʒ ⁊ vni — uerſitas ſtudij pariſieñ.et plures alie. Aliᷓ ad auctoꝛitatis pꝛelatice ſuꝑ hereſibus ex⸗ tirpandis in ſuis dioceſibuseneruation? et ad curie romane in eiſdem erroꝛibus ex tirpandis notoꝛiã omiſſionẽ. Alij ad ſoꝛ⸗ didam multoꝛum in hoc concilio vno vel alio modo coꝛruptionem. Alij ad omnin q wue facta ſunt in concilio ſcandaliʒation?ẽ? vel infirmationẽ: Alij ad legatoꝛũ regum nnn alo⸗ tem inuocant /hui Il p ol og ètichs . et vniuerſitatũ qui ex iniũctione vel inſtru ctione facta eis/pꝛomouerũt ⁊ pꝛomouere debuerũt pꝛedictas materias/negligentiã culpabilem.Aiij ad theologoꝛũ ⁊ pꝛedicã tium veritatis fidei/periculũ et depꝛeſſio⸗ nem / vbilibet ꝑ xpᷣianuatẽ/ maxime du er⸗/ rantes fuerint potentes ⁊ pꝛincipes. Alij ad homicidioꝛũ pꝛoditionũ/ꝑiurioꝛũ ſedi tionũ /nutritionẽ ſeu iuſtificationẽ/maxi⸗ me dum bella fundant᷑ in ſuſtinendũ erro⸗ ribus.Alij ad hereticantiũ ⁊ errantiũ non emendationẽ/ſed obſtinationẽ. nec ad fra ternam ſeu iudicialẽ vel paternã coꝛrectio nem / ſed violentioꝛẽ effrenationẽ. Alij ad obedientie generalis pꝛeſtari debite modo ſummo pontifici/foꝛtaſſis(quod abſit)ꝑi culoſam dilationẽ/apud multos xpᷣianita tis pꝛincipes aut populos. Alij ad clerico rum apud laycos imo ⁊ apud fideles ⁊ pa⸗ ganos/⁊ pꝛecipue petrũ deluna ⁊ ſuos fau toꝛes ſubſannationẽvel irriſionẽ/ꝙ in ma terijs vulgo notiſſimis que ſunt ipᷣa pꝛece pta moꝛalia/aliter patiũtur errare/⁊ diuer ſo ſibiinuicem ꝑtinaciter aſſerere / in pᷣſen⸗ tia generalis concili/ intm̃ vt ſub ſummo pontifice quẽ omnes pꝛo extirpatione er⸗ roꝛum p̃ſtolabant/maioꝛ diſſimulatõ ſub oꝛiri videatur.Alij deniq; qð omniũ gra/ uiſſimũ eſt / ad offenſam de / in deſertione defenſionis catholice veritatis/imo ⁊ fau⸗ toꝛiam heretice pꝛauitatis/ dum ſcʒ erroꝛ cedule cõpoſitoꝛes/ce⸗ cui nõ reſiſtitur appꝛobatur. lum ⁊ terrã/qꝙ non ad diffamationẽ cuiuſ⸗ cunq; vel irritationẽ/ ſed ad ꝓpꝛiarum ani marũ liberationẽ/ ⁊ ad obuiandũ pᷣtactis et cõſimilibo ſcandalis/ſi non hocdurante concilio occurſum fuerit/euẽturis iſta ſcri bunt/atqʒ; notificant/pati voce publica/la tiꝰ hec omnia deducere/ ſi ita placitũ fuerit domino noſtro pape.Hec ibi. ¶ Honi⸗ cus ¶ Oualis data eſt ad hec incouenien⸗ tia pꝛouiſiua reſpõſio.¶ Uolucer ¶ Nul la pꝛoꝛſusq; /ſed indeterioꝛa continue res lapſa eſt/vſq; adeo ꝙ pꝛo ꝑte dominoꝛum polonoꝛũ interiecta eſt tandem appellatõ ad futurũ conciliũ. Cui appellationi cum reſpondendũ eſſet/lecta eſt/vt dicit᷑ in con ſiſtoꝛio generali ⁊ publico/qð vltimo con ſtantie celebꝛatũ eſt/ minnta quedam ſub foꝛma bulle deſtruens vt aſſerunt qui lege runt eam/ fundamẽtale penitus robur ne dum piſani ſed conſtañ concilij/⁊ eoꝝ om ſona veritati/ mens aduerſa. vel alteri cui placuerint illa ſub collectoꝛio vno ſeu pluribo ſcriptis dare. ra fuit/quoniam per trienniũ cum ſe pondus doctrine vel lolue 1 nium que in eis pꝛeſertim ſup electioneſũů mi pontificis/⁊ intruſoꝛũ eiectione atten⸗ tata facta ve ſunt. Continebat itaq; in nul lo caſu licere appellationem a papa facere nec eius iudiciũ in cauſis fidei declinare/ plane contra legem dei decretaq; concilij. Sed tam ceca ſemꝑ eſt affectio que nõ ʒe⸗ lat veritatẽ/tam ſemꝑ ſibi contrariãs ⁊ diſ Uellem plenius agnoſcere qualis ex in tegro fuerit hec polonoꝛuʒ cauſa/neq; enĩ illa leuiter crediderim / que poſtremo ſub⸗ intuliſti/q;uis de occiſione omniuʒ polo⸗ noꝛum facienda abſq; lege vel oꝛdine/ipᷣii nec auditis nec defenſis audierim. ¶ VUo lucer coſ⸗ um que bꝛeuiboꝑſtrinxi ver⸗ bis ea ſcriptis multiplicib edocere/ quo⸗ rum aliqua ſuis titulis ſeoꝛſum notabo: Res eniĩ pꝛolixa eſt/ ⁊ ad alia te vocat ſen⸗ tio pᷣſens dies. Dabo pꝛeterea titulos quo rundã ec opuſculis germani tui plurimnis obmiſſis que vel memoꝛia non tenet / vel vtilitas non tanta eſt. Ita enĩ fas erit tibi Pratam mihi rem feceris volucer /dici⸗ to nihilominꝰ antea/qualis de natura con cllij ſit fratris exiſtimatio/inſtructus quip pe eſt/ne dum e literis vel hiſtoꝛijs / ſed ex ipſa que doctrix eſt efficax exꝑientia/ vtpo te qui nouiſſimo huicconſtãtienſi conci⸗ lio cõtinuus aſtitit/quod numeroſitate cõ uenientiũ/quod agendoꝛuʒ arduitate/ qð ſui pᷣſertim duratione/maximũ ſupꝛa cete⸗ fere menſibus pꝛotẽſuʒ eſt. olucer ¶ Si eret exiſtimatio ꝑegrini noſtri apud alios qua lem facit amoꝛ apud teirem exigeres cogni tione non indignam / nec inutilem foꝛtaſ⸗ ſis poſteritati. Sed neq; plene didici ſuaʒ in omnibus que geſta ſunt vel opinioneʒ vel ſententiaʒ/q;uis plurima ſcriptis reli⸗ querit de poteſtate concilij ⁊ ipſius uali⸗ tate. Sua fuit inſuper cõueriatio aſſidue cum illo pꝛeceptoꝛe ſuo/quem ſapientiſſi/ mum ⁊ pꝛudentiſſimũ nemo dubitauerit / cardinalem cameracenſem dico / poterit il⸗ le multo doctius ⁊ ſalubꝛius cum autoꝛita tis pondere ſuper hac re vel verbo vel ſcri⸗ pta tradere qui cognouit. Hoc vnum ſcio ꝙ zelus habende vnionis in ſciſmate tam deſperato / tantiq; tꝑis fecit multa olgan Carmẽ de cauſa canendi que fuiſſent aliũde nec tollerabilia nec to ? Mens in ſuperna ſeleuet ocioꝛ leranda. Video q; eccleſie refoꝛmatio nun Odas canoꝛas pſallat alacrioꝛ qᷓ; fiet per conciliũ ſine pꝛeſidentia ducto/⸗ Quales ſophie dictat amoꝛ piuü rnis affectati bene pꝛudentis ſimul? conſtẽ Mon quas libido ſoꝛdida/ſuggerit. tis/pꝛouideant ſibi dum ſciuerint ⁊ poꝛtue Quas muſa garrit ſcenica crebꝛius/ rint membꝛa ꝑ pꝛouincias aut regnanon *ε Ut coꝛ malignis vrat amoꝛibus. quidẽ in multiplicatione conſtitutionum Cure coquentes anxia pectoꝛa- OUOUMG nouellarũ/hoc magis interturbat q; adin XTriſtes abibunt/credito/longius uat/ſed per executionẽ viuacem ⁊ virilem Nam ſpiritus coꝛ viſere celicus . earum legũ que iam late ſunt abundantii, Baudet quod almũ perſonitat deum ſime/ſuꝑuacuis etiã reſecatis vel omiſſis: Bopom aauene M Vigeo ꝙ in doctrinis que fidem/ que rei Atcum ſodales moꝛs mihi ſuſtulit gionem/que bonos ⁊ ſalubꝛes reſpiciunt Lum pallas arcem vix habitet ſuam / moꝛes / vix inueniet᷑ in hac tempeſtate/ re? Quero ſonabunt cui mea cantiiq bus vt ſunt manentibo/nec habito foꝛti ſfa MNerui loquentes/quos lira temperat uoꝛc/ potentie ſculanis/terminario deb)EKeſponder monicne ta/ vel expedita iuſticia. Experto credene ODmitto muſas/angelus audiet q; deductionẽ pꝛo nũc aliam pete/neq; de Sanctiq; tecum / nonne ſatis tibi remedijs opponẽdis verbum feceris/ſur? Hecpꝛoꝛſus omnes moꝛs tulit effera ditati/ vbi non eſt auditus/iubet ſapien / (¶ Petrus ſuperſtes / quem ſapientia non effundas verbũ/ his interim conten/ Totum repleuit / cardo dedit ſibi tus Habes eni de theologica cõſolatione MNomen ſtatũq; / ſufficit vnieis grandius opuſculuʒ. Zecum habita/gra, en melodum cui reſonet tuuʒ ⸗ .Y ttryus deo / qui te ſegregauit ab his ſolicituau/ ¶ Uiuit gerardus quis rogo par ſibi AQAinibus/ pꝛo ceteris in poteſtate conſti· QNui veritatis exul amoꝛe fit tutis/oꝛa cõpatiẽs flẽs ⁊ lugẽs. ¶ Woni cus ¶ Konceſlerit ita deus / bene vale vo⸗ lucer pꝛecauens vie caſus Salutaueriſq; nomine meo fratrem monens eum ſedulo circũſpicere vigilanter/quẽadmodum in medio nationis pꝛaue viuendũ ſit: ¶ VUo lucer ¶Et tu bene valeto monice nr̃i me⸗ ¶ Hoſtri damengis dulce ſapit ſtilus Etas nouellam pꝛogeniem dabit Pꝛo patribus quos perdidit atropos Gling einſde alcle pigdeum catalectioaum 9 rnd tempus ac At e hilareſce Xoꝛ tepens gelide frigoꝛe bꝛuine ſum ſurrige te moꝛe volucris 1 Due vires reparat ſole tepenti W—Een E Wnuut Ogdas dulciſono gutture foꝛmant la carmina Joh.de gerſon/que ⁊ pꝛecede Alternantq; modos/cernis alaudaz ſubſequentibo tractacnbo coͤnerio; Se pennis liquidum libꝛat in ethra iquã habere videntur. Pꝛimü car Senſim peruolitans/deſeritima J Extra ſe rapitur ebꝛia canu·· Affariq; deuʒ leta videtur Huuic ſpaſmata cadens vt reditadſe Jam degit ſolitis ſobꝛia teris gd 2MMU O ſi terapit hec extaſis alam Heu perurgent monice/ monice/ Felix/ſi iubilans excidis a te Aun nefaſti ſanguinei ⁊ necis Hec ſemper ſtolidas incolis oꝛs Ciuilis enſis cuilibet imminet arm 1 1 bꝛe Dui iuſte viuit / vera vel elocet Larmen lugubee zà Eeſbondermonicnd S pꝛo deſolatione vniuerſitatis pariſieñ.p⸗ MDeme fruaris aduena conſule pter bella ciuila. ” Hac in ruina peſtifere vicis UAgeli pacis gemitus amaros . Ad te redito ſolus in ocia Si cadunt in vos)facitote toto Eſto virilis vim facito tibi eniſu/ roboate cei· 4 ——— 7 moꝛ in oꝛationibus tuis. 6 . * AEE 22 Aaad monicioam. ureſe Muine 8 4 nii, nnd be ⸗ Pallada flete. Zaugdis tem lum domus / ar aſylum audium veſtrum/decoꝛ omnis oꝛbis Coꝛruerunt a ſcelerum miniſtris Pallada flete. Ecce fons riuis helicon cuentis o Manat /hinc ſacre fugiunt volatu Prepeti muſe/reſonantq; triſtes. Pallada flete. S Barriunt pice repꝛobis agreſtes Vocibus/liuens odium perurget In malo letas ob eam querelam. Pallada flete. MMUĩ Celicus cetus datus vt ſupernam Percolas iugi ſtudio mineruamm / Augeas pectus feriens ⁊ hoꝛtans. Pallada fſer. Non tue pꝛidem cecidere docte Pallas athene ſimiliruina Peioꝛ hec ſoꝛs eſt.cupidi ſopphbie Pallada flellll. Tequis o te collegium celebe ar habens nullum phꝛoneſi ſacratum ſpicit/qui non miſerando dicat allada fflete. ꝛdo te trinus decoꝛabatample TZum ſacerdotum cuneo decenitt Sterneris vulgi manibus ſceleſtis Pallada fete. W D leoninam rabiem/tyrannos Hoꝛrida cunctos ſuperans nefandi Criminis noxa/furit en erinis allada flteer. Hoꝛroꝛ heu ſeuus / nihil o deinceps Linquitur tutum / nihil aut inauſum Res en humanas ſupereſt perire Pallada flete. tabit aduerſans hereſi quis vltra: ontibus quis non trepidus reſiſtet/ nis bonos moꝛes volet edocere Pallada fileer. FPaba qui chꝛiſti vice ſummus vti ratularis/vos pariterq; mundi Cardines/fidei cecidit columna Pallada ffete. lliam tu rex nimium decoꝛam Pꝛole fecundam recolens videto Plangit oꝛbam ſe viduamq; clamans Pallada fer. nclitum regnum tua dlara doctrix CThriſtianum que titulum ferebart Monſtra non gignens iacet indecoꝛa Pallada flete. Carmẽin Iindẽduncis auſitie Et ſophie vultus lacrimis rigate Tanones artes medicansq; phiſis Deperit vobis ſtudioſa turba. Pallada flete. H Palladis troie referunt imago Euſtos ablata ſibi darruninam Francie caſum ſimilem timente Pallada fleer. Inuicem fedus ſociale ſernant Aerus ⁊ miles/patiente clero . Nobiles veſtro ſtatui cuentte Pallada flete. Regij ſceptri rogitamus beres Clare delphine/repares ruinas Hoſtice cladis miieris vel odis Pallada flete. Eale qui rurſus renouare queret UViuito felix quater ⁊ beatus Leſſet vt plangoꝛ doloꝛoſus iſte Pallada fſete. ¶ Finis. Larmen in auſtrie ⁊ ſtudij eiuſdem. ) Oꝛs miſeranda nimis te francia dina faaggt. Oluſq; cuiuſuis voxreſerarequeat Dlim pꝛoſcriptos pꝛo libertate tuenda Roq; fide paſſos/ mos releuare tuus eu pietas heu pꝛiſca fides cogũt᷑alũni neigene moꝛtes exiliumq; paii. Dentib impꝛeſſam ſcribis ⁊ in tabulis. ere quos clauſos dira necat rabies Effugit altera ꝑs alienis incola terris utioꝛ exilio ſed ſpoliata bonis. nter q̊s vnus qui cancellarius almi ariſius ſtudij eſt cedit ⁊ aduena fit hube eſt talis traditus in regimen Zeio qui fidei feruens/ ob eã fugitiuuzʒ Honic miſerans / offert vltro refrigeriuzʒ ſſignat q̃ locũ cum libertate/ſuiq; datribus egregij cõmoda collegij is ſua magna ieſu merces/pꝛo cuius bonoꝛe Doctoꝛem recipit diſcipulũq; tuum ¶ Bloꝛia laus ⁊ honoꝛ dux inclite te reſo nabunt. Düu pietas terras ſancta fidesq; colent. 3 Senſiſti thoma/ꝓpꝛijs dũ truſit ab oꝛis Anglia te ſanctum ſenſit ⁊ eccleſia ſme de p lege tua q; ſub decacoꝛdo W. quot theologi/q̃t pontifices periere uſtria tu felix/felix ſtudioſa?ꝛ vienna Coariẽ pꝛo patientia lind carmen de 5oäü d Oꝛs martyrum laudabilis Pꝛ ecetens optabilis Baptiſma ſupplens ſi deeſt Omnem reatum diluit pꝛo fide viriliter uſcepta reddit martyrem An ſub fide lex ponitur NQuam litere ſacre docceent Duare beatus omnis et· ꝛo lege quem dei ſui ertando contingit moꝛi aanare caſus necem ae oꝛona fratrum ſeptena efulget ob legis zelum Martyr iohannes an fnit Culpans nefas adultere rgo beati viute uos tetrius multo ſcelus Daãnando/martyrium publicum Deccidit atrox carnifſer: O pulcra moꝛs coꝛam doeoo Jocunda plena gloia CLonſpuat hanc vulgus licet uam pꝛofanum malignum ¶ Etas an hec felicioz J5 martyres habet ſuos LCulpanda vel foꝛſan magio Nefanda pꝛo tyrannic ¶ Kulpanda pꝛo paſtoꝛibus upoꝛum qui vices gerunt yrannidem diſſimulant nmo fouent / augent/ pꝛobant. O veritas patris ieiunun· OPbſecramus verſa vicem M Vt veritas victrixeat Cruoꝛis expers et necis ¶ Si vis vt in martyibus incat/ pateſcat omnibus S Laus detur et palam tiobb te patientie. “ numerare. DPDPpiꝛꝛoſper que tribuis licet inſcias Anſcia nõ tamen ẽ ea patris cura benigni Pꝛo virga qui te manibus gerit. Mon aliter quã vult nec acerbius ipᷣa fla⸗ gellas. l Stigmata ſigna ſui regis gerit/ (Carmen ad domini delphini cont Spera qͥs foꝛtuna poteſttua di⸗ Foꝛtis ob hoc remanet patientia Murmure nõ laceat te ꝓmittẽtis honoꝛe Fert humiles libꝛans oculos ſibi Abba pater camat/ magnoeꝓ crimĩe nati Sat ſit patri ſupplicij pirum Ectiferũ pando peccatoꝛũ putre vulnus Vt placet vꝛe ſeca/modo depꝛecoꝛ Holis in eternaʒ parcendo tradere moꝛtẽ Eſſet en hec pietas/furoꝛ effenns Sicut ſanci amoꝛ placite ↄqui Qmnia que faciunt alij bon Sic tolerãdo ſuũ patietia vertit in vſum Omnia que mala reſpicit vndi Cur igit᷑ diues patientia non erit inter Aſpera foꝛtune tot tantack⸗ Verbere ſolatur/gelidoq; rigoꝛe caleſcit 27 Potat eam ſitis.eſuries cibat: Exilium patriam reputat ſuam. Pꝛeſſuram mũdi facit in xpᷣo ſibi pacem Docta/foꝛo requiem medio capit.· Ex alijs ſoluit loculo ſua debita clauſo . Vertitur in vitam moꝛs vltima. Eſt patiẽs melioꝛ foꝛti/paties qꝛ vincit epius hoc hoſtem ſine vuunre on tñ eſt aſino ſilis patientia laudi Stercoꝛis et culpe tolerans onuus Excutieẽda mag totis hec ſarcina neruis etienda pꝛius moꝛs coꝛpoꝛis deceſt ſanctoꝛum patientia vera pꝛo⸗ atrix. Coꝛde ſuum toto ꝙ amat olum Dunoꝛ inferno / nec aqs frigeſcit in vllis⸗ Inktert vim celo / rapit aſtra u etriumphi Hic fructus ſuus hec poſſeſſlio MDateriã dat ei ſoꝛs aſpera/qua malꝰ in ſe Seuit abutitur/amens enecat. o triſticiam repelle ſeculi — Exbacletifero plagatur icu· LCulpe ſpiritus. ⁊ tabeſcit in ſe. Hil moꝛtale fleas nihil caducum Cur perdas lacrimas nihil iuuantes Obſunt/nec reparant peracta damng. Quod mutare nequis/feras opoꝛtet· Deduc in meritum neceſſitateem Damnum tempoꝛis ad perenne ↄ᷑fer Site pena bꝛeuis doloꝛe toꝛquet * itamãdo Earcerecũ viclis fit libera/qͥd moꝛoꝛvltra Moꝛtẽ crede pant gerarde duplã Strigit noxia coꝛ/pᷣmit necatq; — Vis lugere:doloꝛ beatus iſte eſt onſolaturenim ieſu docente Ploꝛa flagicium.memento finis Luctus mixtus erit ſapoꝛe dulci Ob ſpem/ꝙ gemitu reatus iſto Deletur / manet ⁊ coꝛona celo Vltoꝛis gladius ferire iuſus Saluat luctificum thau gerentes VWult nos plangere lacrimoſa vallis Nil plus purificat coꝛ aut ſerenat elggse⸗ quam dolenda culpa Quam luctus vehemens amaricansq;ᷓ Hoc merſus pharao mari peribit Zellus melle fiuens dehinc patebit OQuam ros hic pluuius rigans venuſtis Oꝛnat floꝛibus/ac perinde multos Fert fructus ſapidos decoꝛe grato —” Herent crimina quedam Intro coꝛdis in medullis Eum radice pꝛofunda)/ Que licet minoꝛa dicant Homines ad ſuperandum ꝛoꝛſus excuti nequibunt ix dum vixeris a te Flebis vbertim diuck . Culpans coꝛq; remoꝛdens Vt grani mole depꝛeſſus Enites recidiunugas Foꝛtis alacrisq; pugili ꝛoſternes grauioꝛes zubiugo peſtes / eas v ½ Zlij vincere quibunt. ratiam fateri dei ſto certus opoꝛtet Oꝛdinem videto ſuum Pꝛouidus omnia libꝛꝛt· Sub mogi ſub ponderisqᷣ; Menſura ſapienter Vincis hoc vel illud ſcelus Sibi victoꝛia detrr· Milies cadens reſurnge Semper ſuſtine ſpraa Flens manus patri poꝛrige QLacrimis/eſt ſua lingua Non te deſeret in finem Toncem elleſ e⸗ tollet Carmen de puri Hurict tellus purita 5„7 te ſacre ſcripture reſpectu aliari G Ontibo altis Eroꝛiturfons Purioꝛ auro Vnda nec vllo Obice fulgete u bibe tutus Te ſpeculeris Tetua nũquiu Fallet imags Plurimus inde Riuulus exit Lapſus ad ima OQuo mage diſtant Soꝛdibus opplet NHoxia miſcens In quibus anguis Ranula venmis Buffoq; ſerpunt Moꝛs latet vndis i ſitis vrget Cautioꝛ eſto. is ſpeculari Reddere verum Vix ſumulacuum Turbida poſſunt Kerreat hoc vos Quos derelicto onte Sophie Terrea potant oſephina Johã nis de gerſon carmine heroico decantata⸗ Titulus bꝛeuiscon re loſeph ioſephina tuo pꝛo nomine carmen (ficis ãnos Rarratvt is mẽphi ſeptẽ illiccõ Nazʒareth iñ redis oꝑans.vbi virgis olim Conceptũ noꝛas.Et ea cũ virgine nubis Itq; redit nupta teꝑ montana volente Das latriã infanti nato. Nomẽ ihs addis Suſcipis hĩcreges.pueꝝ pꝰlſedulꝰoffers Inuenis hic teplo/tandẽ moꝛies reqeſcis Pꝛohemm c Bntẽ ſueuertveteres celebꝛare po Sacratũ muſ ꝑnaſi mõte ſboꝛtũ Ous pes ſodit eqſed babet ſapia monteʒ Nra aliũ fontẽ ⁊ muſas qͥb altera vox eſt Fons vite / verbum domini ſublimibo exit Acelis iugi/puro /ſalubꝛiq; meatuu. Eriſtallo ſimilis manans a ſede ſuperni Mötiby eternis muſas nec curat agreſtes Que moꝛtale ſonãt q̃ noxia carmia texunt Oue ſolas vanis demulcent coꝛꝑis aures Nec dant arentẽ ſedare ſitim/ſed adurunt Potantũ aſſidue mellitis coꝛda venenis/ Fons ni nitidſapidiſq; ſalutifer vndis Duem ſupꝑ irradiat vbi ſol diuinus aptis Dia crede notis moi ſpeculi vice mõſtrat Pura tñ luxh hebetãs diuerberat um Viſum moꝛtalem /veluti ſol materialis Aucidioꝛ tuitus obſcurat nicticoꝛacis Multa videre tñ fidei mediante berillo Conceſſuʒ nobio ĩ enigmatevoceq; certa. Mine loq̃r facies ſpeculãti q̃tuoꝛ offert ons h vt ſpecula quedã/ſic eʒechielis Viſio dat vultus alalibo eſſe quaternos Quatuoꝛ ancillis facies ſapientia donat Senſus bisbinos verbo nã mõſtratĩvno Aitera geſta docet/ quid credas allegoꝛia HMoꝛalis qͥd agas/q̃ tendas anagogia He penetrãt aures mẽtis dulcoꝛe latenti Tetralogo ſimł ac vno ſermone loquẽtes Ticipio fons hic ꝑfudit myſticadam oſt terris legit᷑ fluuijs ffuxiſſe q̃ternis rrigat ⁊ totũ riuis feilicibus oꝛbem toꝛrente replet fecundius o ſtudioꝛum Mr pariſiꝰ paris expers/maioꝛ athenis Maioꝛ⁊ egipto pꝛioꝛ eſt tua philoſophia ura/nec erroꝛum ſceno ꝑmixta nocenti fa cui nomẽ/cognomẽ ⁊ aduena fecit Hũc iuxta fontẽ viridante in ceſpite ripe SFructitero vite ſub ligno membꝛa locauit Hoꝛꝛe ſuo / lenire vie faſtidia querens Oꝛeq; coꝛdis aquas fontis guſtare beati⸗ Dulce refrigeriũ cõtra tentaminis eſtum ſſe pegrinꝰſignis erat agnitus aptis. Laſſidulũ dextro fanũ dependet ab armo Ad latus oppoſitũ / celſũ caput oꝛbicularg Fiue abnubit lo eszd pellat ⁊ imbꝛees Avultu infeſtos baculꝰq; teres regit artꝰ. Ferrea cui cuſpis/munit᷑ ſura coturno. Scutũ leua genit / ſaphiro /celo ve ſereno Coõcoloꝛ/hic auro ſeptẽ radiare planetas EBnſpiceres medio coꝛ pẽnatũ velut ignis Emicat/⁊ thau rutilo ſibi ſignat in auro Egide theoſophꝰ hac hoſtica tela retũdit/ Neccaret ãgelico duce ſʒ caro viſib obſtat Sedulꝰhũc catulus vt thobiã comitat Vidi eqͥdẽ ſynodũ conſtãtia dũ generaleʒ Colligit ecclie fieret ſibi paſtoꝛ vt vnus ¶Ueſp erat gelidas ptẽdẽs lõgiꝰ vmbꝛas lduena labenti iocũdo murmure riuo Zumia dü figit meditãs / de fonte/ canoꝛa Viſa loqͥ ſibi vox ꝓꝛijs accomoda votis. Vita ꝑegrinis q̃ te pᷣmit exul in oꝛis Ault libertatem patriete querere celis Hoc moyſes / hoc ipe leui /dũ noĩa gerſon „ Dant pꝛimogenitis ſignãt multis alioꝝ Niteris exemplis.ſed ꝙ deus accola terraſ Aenit ĩ has fien / nihil boc hoꝛtamie maiꝰ gla cares mõſtiè/nec hẽs portẽta deoꝝ Quidã theoſophus iſta nutritꝰ in vrbe Triſtia LTerrigenã petere quod teceleſtia cogat Ergo fides cũ coꝛde pio vnlt carmie dici Quũo terrene voluit regionis ad ima Deflecti/claudiq; deꝰſub ventre marie Quẽ natũ ioſeph ĩ memphi geſtare ꝑegre Juſſus / vbi ſeptẽ fugitinus cõficit annos nde relatꝰfit (miꝝ o)ſibi ſubditus vltro onec eũ ſenio moꝛs exoptata recepit Theoſophꝰ? gaudet dũvox ſymphõica tal Inſonat aure ſua/tollit ſuetudo timoꝛem Quãuis mirãda vox ẽ froneſi/qꝛ tetras Eſt ancillarũ/dat᷑ ſua cuiq; loquela Qua dignoſcat᷑ velut in fidiba cytharedi Oꝛganicis ſiue modulis ſeu carmis odis Comodat ipᷣe pias dictis ſolertioꝛ aures Senſibo ac imis/res ẽ nõ parna/reponit. Quatin aut reſeret audita ſodalibo oꝛe/⸗ Inſerat aut cartis.ſuplex pꝛiꝰ ichoat oꝛãs lme ioſeph priarcha ſacer ꝓ cuiꝰhonoꝛe Hr̃a canit phꝛone / tu vᷣgo / tu ieſus olim⸗ Vos tres vna domꝰanguſtis incola ter.· Quos ĩmẽſa locãt mõ celica regna/ fauete NHraq; ſit facite/pietas accepta camene Ancillans fidei/nulli pꝛeiudica vero Multa ꝓbabilit ſnadẽs / temeraria nuſqS ta ꝑegrinũ coꝛ ſurſum attollerecelis nopᷣ ſubeat pꝛimũ narratio fugit te L Euritepbo pr, ſpõſa comitãte ieſuq;? Exẽplũ pꝛimis magis id ſe ſenſib offent. Embꝛa ioſeph ſõno rcreãs ðᷣfeſſa Coꝛdevigil iuſſa q̃ nũciat ãgls au riſtia ſurge ioſeffili dõ accipe mr̃eʒ (dit Cũ puero/ſuge nen tardes/egiptia rura Feſtiuus pete/ nã pueꝝ trux qret herodes Perdẽt ꝓ pietas laxat tremefactꝰ? hoꝛrẽs Hox grauidas art hũili ſtratu exilit/atqd Virgineũ ſpõſe thalamũ meſtiſſimꝰintrat Foꝛte maria ihm quẽ cunis ſomnꝰhẽbat Zunc vigili blande cura deuota fouebat Vt vidit ſpõſuʒ cui nõ mos nocte venire Inſtantis pᷣſaga mali.ↄclamitat/o vir Enqͥd idẽ qͥd hẽs q̃ fertte ſoꝛs rogo pãde Eheu ſurge cito pueꝝ rape queni᷑infans Caai crede mihi /ꝑ reges dirus berodes e dolet eluſuʒ / ꝓpera/mõ nũcius alto Demiſſus celo iuſſit / nec fingo / repente Dic fieri. Tibi tuncanimi qͥd vᷣgo fuiſſe Credideri noua tẽ inueniſq; puerꝑa pauꝑꝝ Simpler ſueta domi regionũ neſcia tales Tete dũ voces vrgent.ſed fiſa deo mox Coõploſis mãibo lacrimiſq; ꝑ oꝛa volutis Diſtinctio Ibee R 2 MẽRB Joſephina Triſtis /vtrũq; genn añ ipa ĩcunabla nati Flectẽs te ſternis/ſtupido fixoq; parũper Heres intuitu/quẽ ↄtemplata benigne lurima coꝛde gemis tãdẽ ꝓrũpiſ amaro Suſpirãs aĩo/qͥd amoꝛ me o tener inſjs Ac vteri dilecte mei/qͥd tuqͥd agemus ꝰ Iſte tu?cuſtos ⁊ ego.qua parte feremꝰ: Quale patebit it᷑ vbi ſũt gabꝛiel tua dudũ Nuücia dicta mihi/dñs ſedem dauid illi Crede dabit iacob ipᷣe domo regbit ĩ euũ. En it in exiliũ YFendi cariſſima nõ eſt Hoꝛa mõ /vir ꝓtulit anxius/effugiendum Parendũq; dei iuſſis/reducẽ bene ſpera ꝛomiſit pueꝝ ⁊ faciet/qꝛ dux.via.vita ẽ xcitꝰhis infans/ oculiſq; ſeren? aꝑtis Jocundo viſus riſu cognoſcere matrt. Tiũc aĩm ſtrinxit tenere pietatis imago VWirgineũ/gladi? ptranſijt intima coꝛdis. Moxruit in faciẽ pueri. Suauiſſime fili Acrius exclamat ſingultans mater/abire Ac migrare ſtatim/notos patriãq; lareſq; Linqre cogimurarrides.Hõ nr̃avolũtas Ded dũi fiat ↄiunx dilecta Joſeph vir Brãdeuꝰ replicat/lacta cunisq; reſolue Infantẽ/pannis ĩnuolues/ noſter aſellus A me ſternet᷑ gerulus pueriq; tuid. Paret mĩ/nec moꝛa nocte fugã capiũtclã Hoſtiolis poſt ſe clauſis/nullasq; ſalutes Nulla vale tota vicinia chara recepit ¶ Miranduʒ maius inter ſpectacula q̃le Tonſpicies anima/caſus nũquid fuit alt᷑ Aſperioꝛ/ſũmaq; magis pietate ſtupendꝰ Ergo compatere ſaltem pꝛo cuius amoꝛe Ome fit b/ de eſt ſagieiue⸗ aduena p te Virgo tenella ioſeph guis euo vixq; bime Intans/ignota ꝑagrãt ac duraviaꝝ (ſtris Sat ꝓcul exierãt a naʒareth haud ſiñ mł Loõtinuoq; metu neu qͥs ſetiret eütes (to Siue pedũ ſtrepitu ſeu flẽt advbem mr̃iſ Vagitu pueri/vel ab occurſu vigilantum Aut aſini ruditu/latratuve canino Vertice mõticuli facieʒ conuerſa retoꝛſit Virgo ſuaʒ /ſil ipe ioſeph deuotꝰ vterc; SDubſtitit inde domũvillã tẽplũq; ſalutãt MHücia iam ſolis rutilans auroꝛa decoꝛuʒ Spirabat lumen / virgo doctiſſima legis Humano partim ſtudio/partimq; ſuꝑno Largiꝰafffatu ðdit has(faſ credere)voces Magnikfico te ſũme parẽs ſpes vna ſalut Certa mee mihi mag potẽs/ asſco dediſti Brata fateboꝛ ei / memoꝛi iugiq; repoſtuʒ Loꝛde gerẽs ancilla hũilis parebo iubẽti Per mediũ q;uis vmbꝛe moꝛtis ſit eundũ 57 AMAulla timebo mala/qm̃ mecũ deus es tu Tuq; puer diuie ihu/quẽ ſanct obũbꝛãs Spuũs ex me foꝛmauit Te ſara virüq;/ Te iacob atʒz ioſeph iudit heſt᷑ teq; ſuſãnã Saluauit dñs ⁊ hebꝛeos ꝑ mare duxit Per deſerta trahẽs / celi qb eſca parata HNõ attrita fuit veſtis/qͥd ꝙ danielem Et dauid eripuit rugientis ab oꝛe leonis? Quid ꝙ ꝑ coꝛuos fugiẽtẽ pauit helvã (ge Dux raphael chobie.dux michael ſinago⸗ Quid moꝛoꝛ exẽplis gabꝛiel mihi dux deꝰ Que voluit fecit oĩs ſibi poſſibił res (illa Nullłꝰliuoꝛ ei/ſapiẽs tamẽ oĩa ſumus Diſponit nũero mẽſura põdere/non vult Tentari/ ꝓpꝛios ſed agi motus ratõnis Quos valetvt deſũt pᷣſto ſibi ferre iuuamẽ DHNHinc hoĩieʒ fugimꝰ ſubito cui tollere vitã ODmßs poteras/vis pauꝑ ⁊ aduena fiat Filiꝰiſte tuꝰ mũdo/qui regnat olympo Fratribo vt ſilis ſoluet/moꝛesq; refoꝛmet/ Vis ſcutũ coꝛdis nobis pᷣbere laboꝛem Vis fieri mẽoꝛes aliã nos qrere vitã Eſſe ꝑegrinos/debereq; triſtia letis Sempꝑ miſceri/lacrimaꝝ valle maligna. Durx igit᷑rectoꝛq; comes ꝓtectoꝛ ⁊ altoꝛ Eſto ꝑegrinis nobis altiſſime regum Lui rex moꝛtalis obſiſtere/cui neqͥt obex Vllus velle tuo ſtatui/pꝛomiſſio noſtris Dicta olim pr̃iba abꝛahã cũ ſemie fiat. Dulce vale natale ſolũ/valeant ⁊ amici Zuq; hieroſolimis in ſyon vertice tẽplũ. C Wremt hic alacres aĩo ioſeph atz maria aʒareth ĩvilla multũ iã plebe ſuboꝛtũ Surmur erat fugiſſe ioſeph fugiſſe maꝛiã iede greſſus ⁊ ſemita cepta tenet᷑ Lũ puero/grãdis cognatos cura fatigat Querere q̃̊ ꝑgũt/q̃les petiere latebꝛas⸗ cita fuge cauſa tandẽ cõpeſcuit omnes Ueſpa defeſſos ambos aſinũ q̊ʒ laſſu,ʒ Sera domi locat / in qᷓ diuerticula ville Cõmodioꝛa ioſeph reputauit /ptinꝰ vlnis Excepit pueꝝ ꝓpꝛijs terreq; reclinat Ipe ſinu matris ereptus vagit ⁊ inde Vir dat opẽ dñe ſatagens deſcẽdat aſello Collapſu facili hoſpes dat ſtabłʒ paleaſq; Augẽt lig focũ/gremio mox vᷣgo receptuzʒ Faſciolis euoluens infantẽ igne manuq; Blãda ↄtrectãs refſouet Quis ⁊o ſpecioſũ Foꝛma p natis hoĩm pulcerrime/qͥs te Virgineosq; tuos artus/faciẽq; decoꝛam Lui ſacros ocul deitas afflabat honoꝛes Ternere tradiderit/da lac da balnea virgo Perfice cetera vir / ita fit/pꝰ ambo legume Appoſitũ ſumũt frugaliter / hymn ab oꝛe Bnko pꝰreſonat/ſurſũ frons / coꝛda leuãt. Secretũ ſurges hinc virgo cubile recepit Se ſuꝑ hoſtiolo clauſo ſilet/⁊ vacatoꝛãs Donec doꝛmiat is cuiꝰſemꝑ vigilat coꝛ Ouẽ pꝛi ipᷣe ioſeph blandũ ↄplex adoꝛat Datq; vale matri/ſeruat᷑ ei locus alter Seduł?itratibi/pꝛimũ oꝛãs deinde q euit Dq́qdais nimias q̃rẽs ambitio põpas Spledida qtidie tibimet ↄuiuia magnas Inſtructaſq; domos turbẽ mlłtã famulãtũ Te pudeat/te peniteatdũ talia cernis arua crede domo mioꝛ ẽ doloꝛ ãxietaſq; nocitura placẽt placʒ iſanꝰq; tumultꝰ acren vna vie decurſa dies maĩfeſtat QNuid valeat pi ĩ reliq animꝰmeditari Oꝛo pᷣuideat diſcrimia plura viarum lures hoſpitib fraudes / riſuſq; maloꝛũ olerter mẽtis oculus.quo pꝛogrediẽdo Paignorg ubir pie hoanid ſeuaq; tellus q̃tiens latro/qtiens ſitis/ algoꝛ ⁊ ardoꝛ Atq; fames potuit inopes vexare viantes Amboꝛꝝ ſed mẽs virtutis in arce locata Deſpiciẽs ima/fugiẽs ad federis arcaʒ Verã non typicã/te ſemꝑ chꝛiſte petebat Lonfugiũ/vt moyvſes/ꝛ⁊ libertatis aſylum Addeqꝙ oĩs eos acies comitata tegebat Teribilis virtutũ donoꝛũq; beata/ Certa fides /ſpes firma/dei dilectio pẽdẽs Sobꝛia iuſticia pollẽs ſuꝑ oĩa foꝛtis Quid ꝙ diuine legis tu virgo canoꝛos Dulciſona poteras hymnoſ cũvoce rferre n parua vie ſolamĩa/cantica ſuyon ã ſimul his typice poteratis vocibꝛ vti Eſto pegrinis nobis cantabilis alma Lexdñi releuet q̃ tedia dura viarũ Nam triſtes citius abeunt ꝑ inania cure Carmĩa dũ diuinꝰamoꝛ modulatamena Ergo celigena miſeris mẽs aduena terris Sis pſaltes facito /ſis odis dedita diuis Non ita te totã terrarũ carcere tero Fo poreri poſitã reputare ſereno. Loꝛde pio ſapiẽs tua deuotꝰmeditetur Virgo mariaviro data vᷣba rceptaviciſſiʒ Partẽ aliquã ſãcti nr̃as referatis ad aures Blandicias iũge pueri/foꝛmoſus ⁊ ipᷣo ocũdꝰſolo aſpectu triſte omne fugabat ddideris ꝙ multa ieſu ſolamĩia pꝛebet Tota creatura/quaſi pᷣmemoꝛata beatni ꝛimeuiq; ſtatus hois dũ cuncta fuere Sö pediboſubiecta ſuis volucreſq; fereq; mꝑio q;uis non ſepius vtitur iſtd Itit ipe tamẽ/ nam quadraginta dieb Moctibo ⁊ totidẽ legit᷑ manſiſſe ferarum Deſerto ſocius / eſce cuiuſlibet expers Beſtia nulla ferox nocuit ſibi/tutꝰabũde Juſticie dono pꝛimeue /ſic fidei dat SVlurima virtutũ doctus miracula paulꝰ. Daioꝛi ſuus ẽ microcoſmus finis ĩ oꝛbe Duü mutat᷑ homo mundus variet᷑ opoꝛtet Pꝛo meritis varijs iuſtoꝛũ ſiue maloꝛum Nãq; creatoꝛi famulant᷑ cuncta creata Dñ malis penas vult reddere pᷣmia iuſtis Ergo certa ſides/ꝛ ſpes/oꝛatio iugis BGBratia qͥd diuina põt tu mente capeſce/⸗ ¶ Wuid ꝙ ⁊ ipe de dat ſi tentatio ſurgit Pꝛouẽtũ/ioſeph h̊ ſub imagie ſciſſe putet aue ⁊ ſapiẽs factꝰ domĩaben aſtris HNoctibo eſt vultu ſibi viſa virago minaci Spinoſũ exagitãs mãib ð moꝛe flagellũ Verbeꝛibo ſeuis ſꝑ toꝛquere parata Evxre nomẽ habet tribulatõ/ ſᷣua tremẽdi Judicis h hoĩm cuſtos/dux/atq; pbatrix Penaꝝ multa dextris ⁊ multa ſiniſtris Turba comes / nẽo trãſcurrere noĩa poſſet Loõtreimit ipᷣe ioſeph/ſʒ mẽs interrita q̃rit Dic pᷣcoꝛ vñveis/qͥ tẽdis/vbi ve moꝛan? Tres inqͥt tecũ comites habitare memẽto eima fides / alia ſpes / tertia S u te Triplice ð dubio qð q̃ris certific abũt MUViſo diſparet ad ſeq; redit ioſeph/inde QLuxoꝛitur/ſurgũt/ incedunt limite cepto Virgo ioſephq;ʒ ſil/ioſeph oĩa viſa recẽſet Virgo deũ laudãs ocłoſq; ad ſidera tollẽs SDis bñdictꝰait/tentatio cui famulat᷑ Ate nãq; venit q̃ſi ſummi nũcia regis Ad te deducit /teſtis ſpes/gratia/poꝛro Electas inter docet hãc habitare viantes: Suſcipienda pijs animis tentatio/ nãq; E ſt hoĩs vita/iob iudice/militat iwſi⸗ Cedit ⁊ in varios fructus/⁊ finecoꝛonat. Vltima pena nã moꝛs fera terribilisq; Loꝛpoꝛeos ſoluit nexus ⁊ vincula carnis Spiritus vt liber petat alta palatia celi Om̃e ꝓcul murmur pellãt patiẽtia foꝛtis. Certa fides/⁊ ſpes/⁊ veri ʒelus amoꝛis ¶ Ouid foꝛtuna vaga/qᷣd ĩexoꝛabile fatũ Ponit᷑/omnia ſunt a libertate ſupꝛemi Deducta arbitrij ſapienter ⁊ oꝛdine recto Nec ſua libertas perit hĩc nec nr̃a volũtas Cauſaꝝ qꝛ ſunt nũero vel in oꝛdine iũcte Sed qꝛ ſepe latent cauſe foꝛtuna vocatur Terris omipotẽs/⁊ domĩat᷑ in omnes Dia miramur ſtrepidũ trepidamꝰad oem At/qui ſupᷣmã domĩ cognouerit artem Om̃ipotẽs ĩmẽſa ꝙ ẽ nec ſcibilis vli — e – wes ☛ Serr SS E gE SRE ſrs ſ .. . . s Joſephina MNil admirat᷑ effectus dü videt imos Hi miret᷑ eam res tam ꝓducere viles Philoſophis ⁊ theologis diuerſa notatur Et quaſicõuerſa ratio/ naʒ philoſohia Scaãdit ab effectu ſatagẽs cognoſcere cãʒ Flectita ſũmo ſed theologia deoꝛſum ccurrit ſub ea nil mirũ nilq; timendum jJera reters dñavir ait / ſʒ credita pauq Scis / ſolet aduerſ! dñm vſurgere clamoꝛ laboꝛ ẽ iuſtis ⁊ iniqui pace quieſcunt Hocfit care ioſeph qm pñtia ſolum Moꝛe vidẽt pecudũ / q ſũt celeſtia nolunt Cernere ꝑ fidei lumen/ſperare futura. Aldijce ꝙ ſolitis nature legibus herent Dicũt q ꝓpꝛios curſus n deſerit vnq; Bratia ꝙ pᷣſit nature/q; dominatrix Sit dux ⁊ reccrix eius/nõ mẽte capeſcunt Senſibus vtunt᷑ ſolis/cum ſpirituali Regio nobilioꝛ ſit coꝛpoꝛee moderatri Continet infuſa virtuiũ hec regio dona BGratia ꝗᷓ foꝛmat/q dirigit/aptat ? oꝛnat Dat motus agere qᷓ̃ ſunt miracula nobis. MNaatureq; vices variat/ſic gra dudũ (das PNõne mar rubꝛi velut vtre cohercuit vn⸗ Mãana pluit pr̃ib/ꝑuerſos tra dehiſcens Abſoꝛbet / ꝓpꝛias vires ſuſpendit ⁊ ignis Oia qͥs numeretnature eſt gr̃a victrir Vt cithare nerui plectro moderãte ſonoꝛi Be minꝰtẽſi varias dãt/cernimꝰodas tit᷑ haud aliter hoc toto gratia mũdo Carmiĩa dans rebo cõcẽtu armonica miro Finis habet ſũmꝰ vnuʒ ſolidũq; tenoꝛem Poſtulat vt finis moderari cetera debent Cũ ſit in humanis celeſtis gratia finis Multiplici medio petit illum gr̃a ductrix Lonfiteoꝛ tentare deũ vult gratia nunq; Dõ tẽtata neqͥt natura/ hoc gratia ſupplet Spemq; tibi dete / dum deſpaueris affert Matris moꝛe ſuos erudit pꝛouida caxos Verbera multiplicat patrati crimĩsvltrix Aſtici⸗ decus / vt peccati turpe refoꝛmet Aut vt pᷣſeruet/auget quãdoq; flagella Seua ne fit pietas q̃ curãs parcere perdit Exercet iuſtos tentatio pꝛo meritoꝛum aioꝛi cumulo ⁊ ne glia vexet inanis ic ioſeph / o dña / quero tentatio ſi ſit tilis vt loqueris/q̊ pacto tot pereuntes Ternimꝰaſſidue ꝑ eã.pꝛimos ne parẽtes Perdidit/⁊ tantis ſubiecit cladibo oꝛbem Quũo talia mens ꝑmiſit pꝛouida ſummi: Sʒ ſatis hucuſq; dictũ/ decliuis olympo Veſpera cõpellit recipi mox hoſpicio nos Plurima ſũt ſuꝑ his alijs repetẽda diebi. 57 Doctus ſermo vie releuat fallitq; laboꝛeʒ. Dia colluſtrans/ꝓpꝛios reuolutꝰ ĩ oꝛbes Sol fuehit r petitq; dies/qb alma maria Cũ ioſeph eloquit᷑ noſtre ſecreta minerue Que ſyon tẽplo didicit q̃ſi palladis arce. .⸗. Peꝛodijt vnde noua toti lex poſteriran Coꝛdiba ĩſcripta/tabuł ñ ſculpta petrinis Quã docet explanãs ſacre ſcola theologie Que licet imeſuʒ ſit diuulgata poꝛbem Vrbe tamen nr̃a cumulo maioꝛe reſedit Quã repetas lectoꝛ/qꝛvult anguſtia metri Tantoꝝ artari doctrinas myſterioꝛuz. Qualia virgo virũ potuit docuiſſe viãdo. Diſtincno II * p /Oſt iter emẽſũ duri młtiq; labor De ꝓcul inſpicit᷑ q̃ſui fra canopi Hic hoꝛroꝛ ſubitꝰ amboꝝ coꝛda pauoꝛ; Loncutit/ipᷣa licet mẽs incõcuſſa reſiſtat Vir pꝛioꝛ alloqͥt ſpõſaʒ/cognoſco decoꝛa Dð ſis o dna/ gens iſta libidine ferues Fedis vrgit᷑ ſtimulis/ſi ſciuerit vroꝛ Oð mea ſis / mihi qͥd niſi moꝛs o vgo ꝑa Atq; pudicicie tibi diſcrimen/pharaonis Ducet ad aſpectũ mox te mã?ꝰ ipꝛoba ſerni Soꝛs indiꝗ nimis/nos o tibi qͥ d faciemꝰ Blauð puer fugiꝰneu tevnũ ꝑdat herodei Deſerimꝰ dulceſq; lares/ carosq; ꝓpinq̊s Ecce ꝙ irruimꝰin tanta ꝑicula ſol·· Ignoti atz inopes / ligue ignari/ deꝰ alme Nobis qͥd facere voluiſtiiqueſo maria Filia dic mea ſis / hoc etas credere vernu Suadebit reliquũ auxilio ↄmitto ſuno Gare ade dilecte ioſeph nobis ita ſeñ Sꝑandũi ſicca lacrias trepidꝰpauoꝛ abſit NVu go refert/ nõne mẽoꝛi nos mẽte ten.ꝰ Etatis pꝛiſce miracula/qualiter abram NQNualiter ⁊ ſarã dñs ſaluauit ⁊ aurit Eſtoppoꝛtuno pꝛotectoꝛ temꝑe ſũmꝰ. ¶ Omni coꝛruerãt egipto vana deoꝛũ uꝑ poꝛtenta/venturũ ſicyſaias Pꝛedixit/ſignũ q̃; virginis hoc paritur Carmia mẽphitũ ſeruabãt abdita vatum Tale fuit templi pacis tibi roma ruina Sꝛodigiũ/eterna firmũ qð ſede putabas. Eimotis igit᷑ ſimulacris hinc pharao rer Hincĩ ſe mẽphis/fas credere/ tota mouer Plimꝰ hinc aditu exploꝛatoꝛ qlibet aſtart Innigilans gentẽq; locũq; reqrere ſoler iu penetrare ſuos aliqs vult aduẽa fines Scire voles vbi nã virgo peperiſſe refert Eminꝰinſpiciũt ambos te virgo virumq Luü puero ꝓperãt occunere/protinus alter Cernit ĩ alterutrũ /ſit ſermo mutuus / ißis Nutu coꝛreptis diuino /o q; ſpecioſa Quã ſpectabilis hec ⁊ qᷓ foꝛmoſa puella Diuini vultus/quã vir comitat᷑ honeſtus ¶ Pone metũ domiĩa dixit cui copia fadi ꝛima fuit /faciẽ regis viſura beatam Eiepna rmnndit nn regione veniſtis O bone vir / cõiũx ne tua hec / yl filia / fare Ouis pater infantis/q foꝛmoſiſſimꝰalto anguiĩe ſe natũ vultus ſplendoꝛe fatet᷑. . ne ioſeph gtaq; Ffert doctiſſiꝰheros Aobis mẽphitici nullas ipẽdere dignas Sufficim grates/quoꝝ dignatio tantuʒ Pangdit in occurſu pꝛimo ſolamẽ opemq; Iſrahel a terra/nos ſoꝛs infeſta coegit Has oꝛas petere infelix qu cerni huius Infantis mater mihi filia ſola relicta eſt/ iq; pater pueri reſidetregioneremota. Pan loquax aulã reg cito garrula totã Egipti impleuit celebꝛi veniſſe puellam Vrbe hieroſolima/cuiꝰdecoꝛ atʒvenuſtas Taãta erat vt nil ſupꝛa/cetꝰ clamitat om̃is Ergo ſtatim veiat/veniat /videat/ adoꝛet Regem /ſitq; ſuis vxoꝛibo ãꝗnumerata Vr bis in ingreſſu certatim cura videndi Loõglomerat ppłosvariãt hi vᷣbaviciſſim Hi nutus/ad regẽ alij comitantur euntes Coꝛã quo poſiti/tu vᷣgo/ioſephq;/puerq; or ntibe ffexis ſolitos defertis honoꝛes SIit licet idolatra.ſit flagicioſus in ißo Sne adoꝛat᷑de a quo cuncta poteſtas. At rex ↄtemplatꝰeos/interpꝛete lingua Multa petit/cãsq; vie/ſoꝛtẽ/genus/oꝛtũ SDi que pꝛeterea virgo peperiſſet hebꝛea⸗ Virgo ſilet demiſſo oclo / vbũ capit heros Grãdeuꝰ/ſanctusq; mouet ſua ſpiritꝰoꝛa. Rer in ſempiternũ viue/ſalus tibi/qͥ nos Afflictos/inopes/oculo ſpectare benigno Dignaris / tua ſit qͥ condidit oĩa merces: Eſt nobis o rex tellus galilea pꝛopago Fertilis ⁊ diues/fuit in qua nobileregnũ Reges inſignes /ſed nil moꝛtalibus vſqᷓ; Tutũvel ſtabile eſt/alienigeno dominatu Nüc pᷣmit᷑/dicũt tamẽ his oꝛacula vatum Regem venturũ pꝛiſcoꝝ ex ſanguine regũ Quoꝝ pᷣcipuidauid ⁊ ſalomon numeräf Quos genuere prẽs Abꝛahãq; iſaacq; ia⸗ Hec cui pᷣdiues oli fuit hoſpita t᷑ra (cobq; Ad ſoꝛtem ſed rex venio q̃ compulit iſtam Et me cuʒ puero fugitare ferocis herodis Imperiũ/qui cũcta timens deſeuit in oẽs Et mõ dũ regnet ↄfũdit fasq; nefasq;. Huius ob inde pr infantis cedere iuſſit — Hãc miſerã /me dãs comitẽ / pere moleſtũã Sed qͥd nõ pietas valet extoꝛq̃re paterna Aufugimus noctu ꝑ tot ducrimĩa rerũ Tot varios caſꝰ/de hucnos appulito rex Ergo tuũ ꝑ ſceptruʒ ⁊ maieſtatis aſylum/ Regia ꝑ ſi iam clementia cepit egenos Atq; ꝑegrinos miti tractare fauoꝛe Rexſfer opẽ ꝓfugis/petit hãc infantulꝰiſte Kui geitu/ petit hãc noua nupta puerpera Nulli nos eri oneri/panẽ neq; gtꝭᷣ (pauꝑ Sed partũ ꝓpꝛijs manibo q̃ſiſſe voluntas ãanitide lacrias ꝑcuſſa mente dederũt r iubet extẽplo detẽ dom?? locus aptus Nil durũ fiat/vis nulla/iniuria nulla. Poꝛro memoꝛ repetit/part ſivirgis vllus In iuda fuerit:ita verbũ temperat heros Vt neq; ſcire neget/neq; ſe cogſſe reuelet Nugꝑ ait variꝰſuꝑ hoc rumoꝛ fuit oꝛtus Vrbe hieroſolima/ſcribarũ turba ſacroꝛũ Cauſa fuit/relegẽs vatũ reſponſa ſuoꝛum Zempus eis dubiũ /ſed pᷣſtolatio certa Offert ſceptꝝ rextangẽdũ/munera donat Ambar vt ſurgãt/deducant᷑q; domũ/mox ulica/tota cohoꝛs rſonat/plaudit bñdiẽ Implet iuſſa libens/ regẽ collaudat ouãt Cũ fremitu vario/ioſeph admirat᷑ ab iſto Facundus/laudat alter ſpeciem mulieris Alter compatit᷑ puero blando atq; decoꝛo ¶ Opater om̃ipotẽs qͥs ñ ſperaueritĩ te In cuiꝰ ſunt coꝛda manu regũq; hoĩmq; Quouis infectẽs ea/ rexen lubꝛicꝰ/aſper lebs incõpoſita/fugitiuos ſuſcipiunt et ſpiciũt gratis animis tractantq; pudice Hoſpiciũ pᷣbent/quo tu te virgo receptas Luʒ ſponſo ⁊ puero/p ſeruo cedit aſellus. Ligna/cibuʒ/mẽſã vir pᷣparat at pia mat Infantẽ lactat/euoluens balneat/inde CLunis aptat doꝛmit/quas tempꝰiniſtud Dc laudes pẽſa/quotiẽs o coꝛda leuarũt Cũ manibo dño poſt tanta ꝑicula tuti. O quotiẽs vertũt ad templũ ſyon ocellos ic ſalomõ docet/h̊ daniel babilõe ꝑegit Muiſqͥs es ad ciues prie celeſtꝭ anhelãs Sic age ſic rtinẽs meditar̃ ꝙ aduẽa tu ſiſ Exemplũ tibi ſint xpᷣs ioſeph atq; maria. Foꝛtib om̃e ſolũ pria ẽ/vos viuite foꝛtes Ebſtern lux oꝛit᷑ ſurgit ioſeph officõſuſ Morx intratvenale foꝝ/ ſibi cõparat apta Inſtrumẽta quibo vti ↄſueuerat/artis Naãq; fabꝛilis erat in ligno/femĩa foꝛtis Queſiuit lanã ⁊ linuʒ/vicinia tradit Vt paret/inq; filos ſubtiles ꝓtrahit/inde Textrino mandet oꝑi doctiſſimus artis . n e S2 27 nolc epumg ari llito daſlun Nhos e nſt Pnaen (onp Wunns ledecerit saons tnol. Ngioyls mr hars ſerancle tonns baſagi laſucuum nocen meradore dorün ortiti⸗ Gucnorit midbilo vnul gda mentie R. Bhoima laſper uunte chpodice Grweyns itaſelus uupune neat inee Nplnſh Nolaumt mnn. fonoctlos bloepegt Ganhels Knämſiſ nemar. uteſortes gfooſil iommape mans ninſons immon — nusm G Joſephina Vitgineus digit/domocia nlła recepit Trãquillus paſcit laboꝛ ipᷣos/lib honeſtꝰ Qui bñdici vult/qͥ mãducarelaboꝛat Omne coꝛ inficiũt occidũtc ocia pigrum. ¶ reuerat ipᷣe ihs binos euaſerat ãnos tare lʒ tremulo poterat pede/ vᷣbaq; gto NMNõdũ ꝑfecta balbutit lingua ſuſuro Suauioꝛ hinc nilto blãdit᷑ytriq; penti Arridet.ruit in vlnas/gremioq; iocatur Bꝛachiola attollẽs vult nectere colla ꝑntũ Amplexu tenero vult oſcula figere caſlta Inſerit atʒ mã iũ manu tibi vᷣgo ioſe S Perq; domũ ſeqͥtur hũc ⁊ te dpare paſſu Queq; videt mirans ſcicitat᷑ vt oĩa noſcat Foꝛte interturbac vrjm qũq; laboꝛez Peſa/colũ/calathos/ſerras ꝑuaſq; ſecureſ EStrectãs/vltrove petcẽs ſeſe baiulari ixerit hocaliqͥs totũ puerlle relatu llo / ſed riſu dignü / puerile fatemur Sed puerile deii/ſed ſtultũ / ⁊ debile maiꝰ Foꝛtius ⁊ ſapiẽtiusiſto ẽ credite mũdo Nil duro coꝛde peius/nil tetrius/atq d Maꝛioꝛi pietate facit molleſcere coꝛda Quã dũ certa fides cernit puereſcere ſũmũ ꝛopter nos hoĩes miſeros nr̃aʒq; ſalutẽ Vult ſilis fieri nobis.vult ſit puero par Scaãdere qͥ ſatagit celi faſtigia puus Innocuus.purus.hũilis.ſuꝑ ola ſimplex Infãtes quaſi nüc geniti lac poſcite.nẽpe Bibans virtus.ſapientia vita Jã puer ipᷣe ihs nũeroſis itegra foꝛmat ba ſonis/iã cũ parib colludere geſtit Kũ pueris puerit/ſilis ſiles ſibi querit Inter ludendũ puer vnus coꝛde maligno Impꝛopꝑat tibifoꝛte ihu/miſ aduẽa ꝙ ſis at palmã tibi/das maxillã ꝑcutienti(cãs Flẽs redit ad mrẽʒ.gremio te blãda retep⸗ Eur ploꝛas:qͥd hẽs iterrogat/oſcula nigit Ericcat lacrimas. animꝰ? ſi mt amarus Dit mihi.qͥd mirũ: ꝓpꝛiũ qͥ neſcio patrem NHec priam.ſi vera mihi nüc im perantur Ergo ioſeph ne pr̃ mihi:nõne hecpr̃ia no Hf ad hec ſtetit imoto vultu ſñvoce(bis Secretũ coꝛdis iutrãs.multũq; diuq; Secũ cõfert ſi vł qͥd reſpondeat ipᷣi Qui nihil igrat.cũ ſit verbũ caro factũ Eucantẽ puer ampliꝰad reſponſa ꝑurget Nõ ꝙ neſcius eſt.verũ exꝑientia certos Ferre modos poterat.hũano moꝛe ſciẽdi Sic didicit penas.oꝓpbꝛia vlnera moꝛtẽ — „ „ — „ „ — . RWl O● Of ei tunicã polimitã neuerat/et iam Panottie Prlama; prẽm q dicere necd Ergo rogattotus matris ſuſpẽſus ab oꝛe. 8 reſerat tandeʒ ſuſpirans talia fatur en mihi c re puer ſentis iã pbꝛa dolo Penas ĩmerit deploꝛãs ̊ hieremias (res Et ꝓhꝛis inqͥt ſaturabitur heu mihi fii rimina iã nr̃a defers nroſq; rentus. uane fuit pomũ vetitũ qle eua momoꝛ/ Sʒ nibi qͥ ũ peccaſti nimiuũ fitacerbũ)dit Eara luis ples qð cõmiſere ꝑentes. Et qꝛ vis fili/pma ſub oꝛigine reruʒ Altius exoꝛſa repetã q̃ mente reponas Keincihio celü tenas deus ipe creauit puũs angelicꝰ nullo cũ coꝛpe merſus Pꝛotinꝰ impleuit celũ poſt qnq; diebus Coꝛꝑa diſtinxit oꝛnauitq; oia libꝛans Põdere mẽſura numero digitis q̃ſi ternis Nãq; potetia mẽſurã.ſapiẽtia rous Dat nũerũ bonitaſcũctꝭ ſua põdera r̃ddit Sicſpẽs modꝰ oꝛdo dei veſtigia ſignant Qunt exq̃ͥ ꝑ quẽ.ſunt in quo cũcta creata Sinc mirũ molitopus.deliberat ambas Nectere naturas.fit hõ deitatis imago Pulcra.minoꝛ mũdus nature nulliꝰ exꝑs *„ 7 Que cõtemplet᷑ vultu celeſtia recto S Zibertate potens.eterne ſoꝛtis oꝛizon Juſticia pollens.que ſpũale quiete Regnũ hoiĩs poterat ſeruare ſ oꝛdie plœro Callidus inuidit ſpẽs a demonecuius Lingua mouebat.fili.demon fuit olimn Angel? oĩno pulcer.qͥ ſcandere montem Dũ vult aſſimulans alto ſe mente ſuba Eoꝛruit hinc ſibifit mes ↄturbata furore Zinoꝛe ac odio vult extolli ſuꝑ omne Oõ de eſtac dicit binc moꝛs venit ĩoꝛbẽ Pꝛimi peccarũt.hoc decipiente parentes Nult homini vitã quam ꝓdidit ipᷣepatere Om̃s mẽbꝛa mali ſua ſunt.omnes ⁊ iniqᷣ E*nos inſeqan inſtus cõturbat ⁊ ãgit Ee petit ex cũctis o t pueros ꝑ herodem — Juidedit innocuos ferro gladioq; necãdoſ Quot tibi pᷣpat inſidias tẽtamĩa fraudes. Retur enim timidus.nec fallit᷑. affoꝛetxs Quo generi hũano pandet᷑ poꝛta ſalutis. Captiuis miſenis pcioſa redẽptio ſiet. Heu pᷣciũ tua moꝛs erito ſctiſſime fli Hoꝛriſonũ ad moꝛt nomẽ cocuſſa doloꝛe irgo flet atq; gemit rupit plãgoꝛe qrelã: doꝛro tuũ mox alme ihu coꝛ plſat acer Hic mr̃is doloꝛ:⁊ dire pᷣuiſio moꝛtꝭ (bus Hens imota manet lacrime voluũt᷑ aãre Qualiter hocfieri valeat ↄqͥrere dignũ Spũs et rõ ſunt ſi diſtinxeris apte ee C Senſus / et infanti deitas ſil / voluntas o q̃dꝛupler fuit. in diuerſa moueri 5 aduerſa ſolẽs.nã ſpũs ⁊ deus vnuz Semꝑ idẽq; volũt.aĩe vero inferioꝛ os Etſenſus ſubſunt paſſiue cõditioni Moꝛtalis noſtre ſoꝛtis miſere.indeſinũt᷑. Hature in ꝓpꝛios motꝰ ſe ferre liceter Hinc ſy perat / metuit / gaudz dolet / iſtebtũs Infãs er vtero nõ cogit᷑.hoc facit vltro a czibuolaerz mõ vᷣgo vöcoꝛaſ berioꝛ gemit pia viſcera toꝛq̃t ⁊ angit Foꝛte ioſeph rediès oꝑis pᷣciũ referebat Feſit in ingreſſu pmo laqimas vtriuſq; Stc facies ſic voxita geſtꝰ ſigniſicabant. Oĩia ſic didicit tãdẽ referẽte maria Acriter ingemuit ⁊ flẽs cũ flẽtibs innit Equo ſoꝛs aĩo quecunq; ſit vſq; ſeratur Incola / du ſic vis de hec nos terra recep/ Expedit h dilecte ioſeph patia cuſtos (tat Optima virtutũ meritis diteſcitopinis Foꝛs aliqñ ioſeph miſcet dũ vba coeuii Edoctis gᷓuibuſq; viris. grãdeuioꝛ vnus Intulit ãnuales ſilis tibi nois hoſy»es Hicreferũt vnũ pſcis habitaſſe diebus Cui puida mẽs magvã eſt oꝑata ſaluteʒ. Egipto toti.natus de gente tuoæx Alter vt inſtructꝰ erat aſtris foꝛte mariam Dũ gremio puerũ geſtare/ihᷣmq; vocare Viderat/⁊ qð erat ꝓlixi virgo capuli Müũda/decẽs meminit aliqͥd ð virgieſiꝭ Quale ferũt alta celi regioneviderr Quid ſuꝑ his dicet ioſeph expectãt rẽoꝛa Ale arũ.tandẽ ſapiẽti ꝓtulit oꝛe (tus arinephitemihi femp iure colencl Hoſpes eni tractoꝛ tãqᷓ; ſim ciuis apð noſ BGeſta ioſeph c meminiſty ſcripta tenemꝰ Zegifer edocuit moſſes ſcripſitq; ꝙ iſtum Pꝛogenuit patriarcha ſenex iacob ãplaq; Aus alijs / liuoꝛ fres cõuertit in holtes Sõnia au⸗ retulit odij fomenta dedere Nuã pᷣtendebatdñm ioſeph eſſefuturi Sicut erat fraterna cohoꝛs molit᷑amaraꝰ Moꝛtẽ /ſzvoluit aliter menspuida ſummi In cuiꝰ ſunt coꝛda manu q̃ ſingula vertit Finis ad obſequiũ pmo quẽ vidit ab euo Aendit᷑ ̊ ioſeph dñs ne fiat/et ecee Fit dñs varia ꝑ tentamẽta ppatus Zetragono vultus virtutũ/iuſtus in oẽs Res dñi/caſtus dña ſuadente nefandiu Cõcubitũ/foꝛtis qꝛ cõtẽpſiſſe furentemn Suſtinuit/pꝛudeſ qꝛ ſõnia clauſa reuelat Septenniq; fami cõditſfumeta future Jugicat egyptus ꝙ ſit ſaluatio midi Mutato ſed rege capit republic a motuʒ Nã ioſeph hic tantꝰ tm̃ veneratꝰ ⁊ omẽs . Pꝛomeritus laudes oblitus poſteritatis. Excidit a coꝛde ꝑtranſeo plurima tandem ANos de gente ſua dũs ſic iuſſerat/oꝛas Per pꝛiꝰ in ſyna deꝰ vnicꝰ eſſe colendꝰ Tradit᷑ et nobis fieri ſimulacra vetantur Aſtra nec vlla coli ſolũ veneramuramãteſ ¶ Plures eſſe deos hoſpes nolito negare Morxdirereſenes mẽoꝛãt apiſ vſidis aris Igola multiplici cõfirmãt numĩe plena Hira qͥdẽ facere pᷣdicere ſepe futura Bontes punire cultoꝛiba auxiliaii Aua ſupſtitio qꝙ; apis venerat ⁊ yſis Alle refert ſtatuis demon ſe miſcet in iſtis Vblcro.necvt fingit ẽ vllo carmine tractus Eſt eqͥdẽ liber vult diuios ſed honoꝛees Inge ſibi tribui vult veſtre uludere genti Duũ mirãda facit ſignis fallacib vtens voꝛro ꝙ celis vos dicitis eſſe figuram Signantẽ ꝑtũ cuiuſdã virginis olim Mil celi libꝛis cõſcriptũ tale puterurr· Oꝛdo nãq; duplexreb fuit indit ynus Nature ſeruit de quo fateamuroꝑtert Oõðõ ſcriptus celo eſt voluit mẽs ꝓuida ſũi Teib ſibi cõplacitis fuare patrãda (m Supꝛa nature ſolitas miracula vires Nue celũ neſcit nec celis inditus oꝛlo Credite tꝑs erit nectardũ e virgine natus Oñ ptẽbit hõ cuiꝰ ſe ſubdereleig Egiptꝰtota volet/expulſis ſimulacris Jam nec apis bos necmłrvenerabit᷑ yſis ¶ His ſuꝑ atq; alijs docto fmone putan Diſſeruiſie ioſeph de vera religiõe (dũ eſt Cũ ſenibathanaos ſed necte virgo beata Sðoptẽni toto cũ vicinis ſiluiſſe Frediderim ſed eas de lege ſacra docuiſle Oue vẽtura foꝛẽt et q̃ credẽda tenerent Vnñ pꝓbabile fit multos ad ſuſcipiendaãa Diſpoſitos tunc eſſe fidẽdũ ferturad ipos Poſt moꝛtẽ dñi poſt te iudeo reliam Miſteriũ tibi iuſte ioſeph iã tertio ſůnis Angelus app arẽs denũciat accipe mrẽm Cũ puero/terra rurſus repetat᷑ hebꝛaeꝛ Moꝛs etenĩ rapuit puerũ qͥ moꝛte ꝑabãt Perdere/cõſurgit letus mox viſa reuelat AVmvoluit puen de egipto reuocare Juxta vaditicas voces pᷣꝰ ipᷣe rfuelat — *7 — — Aepſs ainiſts NMns NNaes⸗ aefen ſeimnn nin un de fonn Gnuchſi rin ( So Nunng 6 agis ncthiſſs nie i gie lit⸗ nben ſe mal. Joſephina Xeta ſuit cõiũx/letus puer/haud ſine q̃dã Triſticia/notos eteni iã linquere meſtũ Sanguis acpfr̃ie.tũ eſt vis ſuauioꝛ intus Cü diſceſſuros triſtis vicinia viſit Doꝛtant᷑ maneãt ſecũ / nil defore ſpondẽt. Dũ nequeũt reiine/diu comitant᷑eũtesꝰ AVrterualla vie dũ cogunt longa reuertt Dextre cũ dectris/ amplex' oſcula gratis nis tibi ſeptẽni puero modꝰ igdiẽdo . . dant animis nemo pferre valebit Nõ aſino tua mẽbꝛa ſatis ſuffulta locares unriculne vehit / foꝛſan te vᷣgo ieſuma CTCoſcius in q̃les mõ vir fabꝛefecerat vſus An ſuꝑ etatem diffundit gratia vires n coꝛpus / vel iter pagrat bꝛeuioꝛe dieta: irtꝰ anglica nec deeſſe miſtra putãda ẽ uis dederit peregre tales vidiſſe viã⸗ Si grãdes aqͥ las aut ſi qᷓ ſaltibo aplis (ces Voꝛibo oꝛnatos vidit ſplẽdeſcerecampos e vel pluuio foꝛmoſum foederis arcũ. Luũcta velut mirãs ſcicitat᷑ vtrũq; ꝑentem Multa ſibi rõ querẽdi vult puerllemn Et verã carnẽ ſe ſuſcepiſſe videir Vult ex ſenſatis ita cõmonuiſſe parentes Za mſenſan ſublimi coꝛde petenna erius qrit/ſed ſolus ꝑdocet intus ncolumes ductoꝛe deo terrã iſrł intrůnt udito vir ꝙ illicarchelans hoſtis Regnaret/timuit illo ire/petit galileam Secedẽs ita cõmonitus ꝑ ſomnia rurſuʒ Angelico alloquio/iam tandẽ ꝓpximus fit Naʒareth opidulũ /velut in caligine q̃dazʒ. Cernit᷑ en nr̃am fili dulciſſime villam Pꝛotẽdẽs illac dextrã faciẽq; retoꝛquens puerũ mr gaudẽs ait/hec tibi letum Floꝛentẽq; dedit oꝛtũ/ſloꝛentis ob inde Hoc eſt naʒarei pᷣaga vocabula ſumes Applaudit manib hilaris/geſtug; reuidʒ BGBaudet ⁊ ipe ioſeph / ſalue dulciſſima tellꝰ Motulit illacrimãs grãdi pietatis amoꝛe Saluenr̃oꝝ cognatio ſancta parentum . ic mixti gemit/ plãgoꝛ lacrimeq; viciſ/ lurĩa ſuſcipiũt/reddũtq; vale/ſociãt ſim fuerit dubiũ eſt / baiulãd ytriq; penti Xu nõ appares ſat idoneus/aſpera ferret. Quõ lõga vie diſpedia pes tener/atqui BGrata Jeſu:puerilis nam ſoletertts Pꝛõptuila velle loqͥ qcqd nõ antea nouit. Si videt aut audit ſiluis vl in aere pictas Dulciſono volucres modulãtes gutte vo⸗ dẽ poſt caſus młtos varioſq; viarã. Analis vero fuit generatio talis bẽmꝰ Anna ſacerdotũ ſacra/de ſtirpe rrfulgens HGBechleemita fuit / ipi Joachim ſociatur Kegia cui ſeries dedit ⁊ cui naʒareth oꝛtũ⸗ Anna licet pmo ſterilis / tñ ipa mariam NPoſtea/ſic voluit virius diuina beato Dermie ꝓgenuit ablactatãq; reliquit n templo ſyon ſacra de lege docendam Anmnaq; pꝰmoꝛtẽ ioachim nupſitcleophe Er erat tibi iuſte ioſeph/ſpõſare mariꝭ (4 Iſq; tibi voluit anna de cõiuge natam Exanna cleophe fuit oꝛta ſecũda maria Virq; thadeus ei fer genuiſſe quaternos i iacobaminoꝛ atq; ioſeph cũ ſymone iu Qui fres dñi qꝛ cognati vociran (qas Exanna ſalome rurſum vir tertius nvnam Tertia q ſubijt fertur genuiſſe mariam Exq̃ tu iacobe maioꝛ/tu virgo iohes Frẽs xoꝛti ʒebedeo patrefuiſtis ugalẽ qbus ars dat piſcatoꝛia victũ Rale fuit tibi xpᷣe genꝰ ioſeph atq; marie NHõ dubiũ plures alij pars moꝛtua pſq; Aetioꝛ occurſu pmo plebecula clamat ũ puero veniſſe ioſeph/veniſſe mariam Oq coplexus que gaudia q̊tlacrimas hic Ettoꝛſit pietas ſternũt cõuiuia plandunt uuale pegrinis iter obtigit hoſpita tellus Septeni toto quali ſub ſoꝛte ꝑacta eſt H — . Eoquirũt ꝑiter miſcẽtreſpõſa viciſſim ero domos repetütlaus ⁊bñdictio pꝰq; gdita grata veo deuoto coꝛdepiod,ʒ Digna pegrinisdat hic ſpeculatio nobvᷣ Mi patriã petimꝰ celeſtẽ quãtus adepta Toꝛdis dulcoꝛ erit qlis iubilatio meétis Ouãt ⁊applauſus cũcto illic habitãtũ. lurima credo ihs fecit fecere deĩceps õuictu caſto iũcti ioſepb atqʒ maria Que nõ ſunt ſcripta nõ totꝰ crede iohãni Scribedos caꝑet mũdꝰ ꝑ ſingula libꝛos Nil ſuꝑ ignotis igitur meditatio nfa Affirmet temere ſola ſuffecerit vti Coniecturarũ thopica růne modeſte Exſcriptis inferre põt nõ ſcripta pio mẽs Cũ ſtudio/ſic certa fides incerta reuelat Qualia ſunt acta vel que fieri potuere Credis ꝙ puer iſte ihs deꝰ eſt bñdictus Femina mr̃no regit ipᷣm iure ioſeppqʒ Vir ſuus eſt/credis q vir caput eſt młierꝭ: Quãta putas ex his⁊ qᷓ; mirãda valebit Cõtemplatiuus animus deducere ſolers Vt ſuus affectus ſancto rapiaturamoꝛe . ic nõdũ exoꝛta. nec villula ptulit yvna SS PA ſuſpeſai ſpectacka tãta ſtupeſcat ¶ Virbe hieroſolima feſtiuũ paſca qᷣtãnis Venerat/aſcẽdũt illic vtriqʒ ꝑentes Fũ puero/certü hoc legitluſtriqʒ duobus Binos addiderat ieſus annos qñ remaſit In tẽplo. medius doctos interogatoẽs De ſacra lege / ſua ſunt reſpõſa ſtupoꝛi Inuẽtus redijt ſubiectus vtriqʒ penti Echis fas fuerit paucis deducere multa Qualia nõ credi ſed necrepꝛobare neceſſe Si ſſubiectus erat. vt erat. tibi vᷣgo ioſeph FRp̃us.qͥd ſibi vult oꝛo ſubiectio talis (q3 Obſequiũ nõne vobis pᷣſtabat. eratqʒ AIn medlo veltrũ lunt qut rite miſt at Sepe focũ crebꝛoq; cibũ parat officioſuſ Vaſa lauat/baiuiat vndã de ſõte ꝓpinj Huũcq; domũ ſcopit/paleas vł aquã data⸗ Vicinis fert mr̃isx0 qð texuit ipᷣa (ſello Exercẽda/dat᷑ ars crebꝛo pr̃na fabꝛili In ligno vario/fuit hinc faber ipᷣe vocatꝰ. Fiſſile ꝑ lignũ/trahitur dẽtata viciſſim Serra/ſoꝛãt ſtãnũ terebꝛo/planãtqʒ fene⸗ Zinea caſtigat łregula:qqʒ vident᷑ (ſtras Aſpera necdirecta ſatis:fiũt tripodeſqʒ ũ mẽſis arce:currꝰ vel aratra: q̃dꝛige. MHauiculas foꝛte q̃ ſint piſcantibo apte In ſtagno genezar mare: cui nomẽ galilee Cõpingũt pix linit eas.liqdũue bitumen Eũ muſto ⁊ clauis:ꝑtes iungũtur hiãtes. Kiũ puppi clauũ.cũ malo vela coaptant Zalia q recolis:qͥ plꝰuilia:plus ſunt Myſterio plena·xpᷣi dignatio ;tum Pꝛo nob̃ fuerit humana benigna pateter Inſinuãt/pudeat igit/ pigeatqʒ ſupbos Hoꝛroꝛi qbus eſt hoim laboꝛ:ocia ſũmũ. Qui decus eſſe putãt.q liberatis honoꝛeʒ. Si ſine ſudoꝛe vultus iã panefruunt Emẽdicato pᷣſertim fraude doliſqʒ nuenit qnq; ieſus ſolũ ferianten abbata duͦ ſernat patle du clauſa ſeoꝛſũ Virgo manẽs oꝛat.blãdo puer intulitoꝛe Mipater oꝛo tuũ:neu me celaueris oꝛtũ Et genus ⁊ vitãgaudet grãdeuꝰ⁊ iöjm Mox puerũ rapit in vlnas.gremioq; po Flli pre iacob:cleophas ⁊ego generati(nit Carne ſumus legalis heli dict pr/ob qð Ex vxoꝛe ſua frater dederat ſibi ſemen Lex eteni fieri ſic pmulgata iubebat Poꝛro iacob rex uluſtrisdauid oꝛdie lõgo Pꝛogenuit dauid exabꝛaã natꝰ pr̃iarha ẽ Longa licet ſeries interfuerit medioꝝ· Iſtis a dño dudũ pꝓmiſſio facta et· Ad bñdicẽdas in eoꝝ ſemine gentes Diffi⸗ lere vultu Aumie coꝛ diuo plenũ:ſoꝛis emicataſſtar. Ifſrael ettotus erit hoc in ſemine ſaluus Inſtruoꝛ a puero.ſacre dignoſcere legis Juſticias.pᷣcepta ſimul:idñm reuereinr 2Zuc vnü colere fugere idola: cui; benig .Qui mihi ꝓxiiꝰẽ atʒ equũ rader fri( nũqʒ Inculłcãt mihi crebꝛo primihi talia m Ci deus eſt ſolus!ſolus timeat᷑tametur KEi verax:eius inuanũ ſumerenomen MNoli.cũ bonus eſt facito ſibi ſabbata ſoli Ru venerare prẽs:nõ occiſoꝛ necadulter MNec fur:nec fueris mẽdax:iambire caueto Vxoꝛemires:ancillã que ſuntaliox Eſto ſoꝛte tua cõtentus diſce laboe Aiuere de ꝓpꝛio / totũ cõmitte deo te Agduena ſic poteris/vitã ſperare beatam Fomiapagil abꝛaãcvſaacq; iacobq; Atq; dauidcdlara de quoꝝ ſtirpe reſulges Aer ba ſigillat᷑ad talia/moxſibi totus AVileſcit pᷣſens mũdus·celeſtia caprat Sperno iocos fili.luſus ⁊ ludicra.blãdas Oꝛo frequẽs:dũ grãdis in his adoleuerat Hãc vitã nrãm mirãs ↄgnatio dicit (etas Eſt ducẽda ioſeph:ita lexa te petit:vxoꝛ Sitc petim tua ges prio ð moꝛe:dauidq; Regia nobiliras vult hoc parere ncce eſt Aduerſoꝛ:refugit aiꝰ molleſcere tacu Femineo.cupit amplex caro nec mea tles Fingere me plebs iſta putat:neſcit ame Illecebꝛas:⁊ vt ipᷣe vides inſiſto laboꝛi Spus vt guſtat ei caro deſipit ois (nus CLelebs & diu mea ſat mihi vita placebat Anuidie nec erat ffis mipi vita marii Hõ hoĩ ſe licet vt vuit eſſe fateboꝛ are puer ſpſam dſio madtemariam Jure inihidñam ! tibi mrẽm cõſociani Nec doleo.reliqua ꝑ eã nouiſſe licebit Deę puer blãdo petit:inſtat vt oĩa narret ¶ Eernit᷑ interea thalamũ reſerare maria Tota ſibi facies fulgoꝛe nitebat honoꝛo le eſt coꝛ deuotũ nõ ꝓdere vultu Lampadis accẽſe:imoyvſi teſtis faciet/ſit Illi aſſurgit vir reuereter eãq; locauit d dextri:capit ipᷣa ieſum medioq; repõit Sermones veſtri qͥ ſunt:iterrogat:audit. Sicq; refert nunq; fili diuine cupini Virgo virũ:ſʒ cur fuerim ſpõſata petenti Vera tibi referã:quoꝝ iam cõſcius eſt vir Vr be hierlimis in ſyon vertice tẽplum Ponit: eſt illictam ſedes regia q; ler ancta parẽs iſtic: me tradidit erudiẽdã Virginibo ſociãs alijs de ſemine regum Praſel Kndlle⸗ necvero e dhte cbetm gucd Neen Nne ardets holcu N Teplo ſctã f equẽs affnis elizabeth/ alm⸗ Deq ſacerdotũ /ſic mos inoleuerat ipas Sanctius in tẽplũ nutitũ iri dare qre Weſſias ꝙ erat talide ſtirpe creãdus Tea runnneein ꝑs vna laboiꝛ Nere laboꝛ noſter /varias ⁊ texere veſtes Sacxa ſacerdotũ geſtamiĩa/cuiq; dabatur — Biſſus / bis tinctũ coccũ / linũ / ſericũch Pars cognoſcẽde ſtudio datur altera leg⸗ Dbſcuras vatũ ⁊ ſa cras reſerare figurngs Hꝛãdo ꝑs vna venit / pſalmiſq; canẽdis Indulgettꝑs reliquũ ſomnoq; ciboq; Virq; ſuꝰ/ſteriles ambo/me viſere crebꝛo WMe multo doctoq; ſolẽt ßmone monere Filia tu nr̃e ſtirpis clariſſima ꝓles Fac vt eã pulchꝛa virtutũ nobilitatte Exoꝛnes/ſis nr̃ honoꝛ lumenq; decoꝝ Nos ſteriles / ita iuſte deus vis / cernere fru Da nos erx iſta bñdictũ poſſe puella ctum rba ſacerdotes / alij ſcribe ſenioꝛes õ Ut ſymeon iuſtus / octagenaria ſanctis In viduis anna/ nobis inferre ſolebont Talia nõn uptis in laudẽ virginitatis Credite vos vates vyſaias pᷣcinit/eccc Virgo cõcipiet/pariet puerũ /ſibi nomẽ Emanuel/qð nobiſcũ deus inſonat/hᷣ eſt. ZArna erit inter vos vᷣgo reperta Vtfacit auroꝛa cõſurgẽs humida roꝛe Sarritu vario / celi reſonare volucres Nã vite fontẽ pᷣſaga voce ſalutaant Vicinũ ſolẽ/q datcantus numeroſos Teleſtes hoĩes ita/cõplet moxoꝛiturus Juſticie ſol aquo vita nouabitur ols Inge tot audire eſt diuoꝝ carminavatum aliboaccẽſa / monitis ꝓpono manere Virgo / de ſi nõ aliud decreuerit/hinc iazʒ Hoꝛreo miſceri ludẽtibus/hoꝛreo qcqͥd TTurpe loqͥ/ qd vel geſtu / vel dedecet actu MNubilis al poſtq; nobis aduenerat łtas Virginiba ð ſt rpe ſaca/nos nuber̃ cogit Cura ſacerdotũ/maledictã lege loquunt Itt in pplo niſ ſeme iatcrllam nuid facerẽq̃ verba darẽ/coinitto ſuꝑpno Me totz arbino / ſpes he mihi ſola relic⸗ Cuũq; timoꝛe dei ↄſetio ſumere ſpõſũ(cta ẽ Zradit᷑ipᷣe ioſeph ↄiũx/qͥ moꝛib vltro Coõſonat ecce meis /ſancto caſtoq; pudoꝛe Ante ea notus erat ꝓpter gen; qꝛ feſt⸗ os / me tẽplo veniẽs fmõe ſouebat Plunima reſtabat vt eas exponere cãs Ziugij talis cũ virginitatis honoꝛe Niſteriũq; ſacrũ gabꝛiel q miſſ ab alto 4 NZJoſephina 52 H Nuncisat/ et qdð iuſte ioſęph ſõnis didiciſii Foꝛte ſupꝑuenit extrane ac ita ceptum Ranifaſloquiltt. 3 id infra littera ſupplet Ancillãs phꝛoneſi cui cõſonat allegoꝛia Moꝛalis ſe iũgit eis ſimulana gogia Niüc illa ſolers/ nunc has ſecernito voces s apð ãtiqs p religiõe verenda Ereuerat iſte prẽs/ du ſpõſo ſpoſa da Añ ea qm celebꝛi fieret ſolẽnia ritu (retur Foedera cõiugi/moꝛa tꝑis vna fluebat Qua ſponſe moꝛes ſpõſus digᷣſcere poſſet Hiſq; dei poſſent interpellare diebus Numẽ ⁊ auxiliũ:digna p ple futura Pꝛoq; diuturno cõuictu pacificoq Thobias hoc ſara/ſimul fecere minoꝛes Hooc tu clare ioſeph/hoc docta maria ſcie⸗ HPic tẽplo ſpõſata pꝰ/pꝰ tecta ſbitras (bas Naʒareth ad cari pia cõtuberniaſponſi Diſcreti vobis thalami/tũc cõuenientes Düũ cibaccipit/ domꝰ aut diſponit᷑ inra Duüu ſimul alloqa coꝛdis deuotio miſcet Sepius indluſa tñ oꝛas virgo maria Zecũ habitãs / tua ſit vt conerſatio celis Aernũ tꝑs erat/qdã bis qrto halẽdas Signãt apꝛil/q̃ veſpe paſca colebat Iſrl/vt dicũt/virgo diuinius intrat Msẽtis in archanũ / ſuſtollit ſeq; ſuꝑ ſe Allta ſupꝑ rapit᷑/ celos ſuꝑ euolat omnes CLũcta creata ſilẽt/fruit caligine diug Pullũ interturbat /tantã fantaſma qetẽ Excedit mẽs acta deo/loquit᷑q; ſilenter Intus ⁊ introꝛſusvalde/vt nõ audiat ĩtra Wan ſibi rõ/ſenſũ hec oẽm ſuꝑat pax ibulus hictenuis deꝰ in q̊ cernitaure ẽ Foelix hic ſomnus qͥ ſõnia mira reuelat. Ebꝛia ſobꝛietas/moꝛs viuẽs/lux ⁊ obum Tũcaliqͥ paſca biſ ſexvnoqʒ kaledis (bꝛãſ Alpꝛil numerãt / ita dicere cõpot vꝛget Si natale dei/ſi moꝛs numeret/et etas Aſt credẽda manẽt ſit calculus iſte vł alter Exurgẽs tãdẽ a ſõno H/lucẽqʒ reuiſens Coꝛpoꝛeã / vᷣgo ſibi ſobꝛia / d reditad ſe Ingemit / hinc curat humanã oꝛare ſalutẽ Alme pf totiẽs hoĩm miſerate laboꝛes. ũc miſerere pᷣcoꝛ/eteni tꝑs miſerandi Venit/q̊ dire frangat᷑tanua moꝛtis Quo celos reſeres / vtinã diruperis illos O celi roꝛate/pluãt o nubila iuſtũ Berminet et terra ſaluatoꝛẽ bũdictũ Coõcurrũt ꝑiter ſacroꝝ carmina vatum en Keret ee ee ; Quod dñs ꝓpe/qdð gens quẽ deſiderat ois Foꝛmatur ſubito nouꝰ atʒ noniſſimꝰ adi Immẽéſuſq; de minimos ſinuat in arus Adueniet ꝓpera iã nõ tardaueris/oꝛo os ſinuatin ſam mirare vicẽ ſub oꝛigia pma Jam ſceptria iuda ſublatũ/iã danielis Viſio coplẽda/iã virgo puerꝑa fiet Wairi młr circũdabit enmanuelẽ Sic ſimeõ / ſic anna ſenes dixere recenter Etʒacharias vir/et eliʒabeth vxoꝛ anilis Diu me deifici tepli ſecreta teneren Miſteriũ pᷣgrãde nimis/qͥs nouerit ſillud Tpis articulo tali delapſus ab alto ==ð certa fides pᷣſtãda phis Reradiãs gabꝛiel totus feſtiuus/eo Mittitur ad tale/talẽ deferre ſalutem GBfra q̃ celis/q;̃ pax ſit reddita terris⸗ Vitima q iungat ſũmis /de? ac hõ fiat Virginis ingredit᷑ thalamũ cũ luce choꝛu Auũ pulcro nimiũ vultcu/cultuqʒpᷣcoꝛo (ſca OQualiter ex facili coꝛpus ſibi ſpĩs aptat Aereũ/declarandũ cõfoꝛmiter ad rem/ Sic moyſi /ſic ⁊ abꝛahe/ſic pluribo olim/ Angelus innotuit / naturã cerne / ſiguras DSuſcipit vt varias ger dẽſatus/vt iris Mille rrahit pulcros aquerſo ſole coloꝛes ¶¶VWirgo tremit/nũc plꝰ ſolito ſplẽdeſcere Anglicũ tremit: ſpẽm/qm ſpecioſi umẽ Pꝛenatis hoĩm/qꝛ dicere venerat oꝛtũ Foꝛmoſo nimis oꝛnatu vultuq; niteſcit Adde ꝙ inſtãtis ſuſpecta crepuſcula noc Eſſe ſibi poterãt/lʒ hoꝛa nouiſſima mũdi Qua ieſus aduenit ſub veſpe rite notetur· Quid ꝙ ⁊ ipᷣe ſathan credi vultangls eſſe Tucis/t hoc ſcit vᷣgo / mñ ſuꝑ oĩa teret Metẽ huilẽ/dũ dicit aue/dũ gra plena Dü dñs tecũ /bñdictaq; tu mlieri Vogitat hãc ꝗᷓ ſit ſecũ turbata ſalutẽ ſaus vt ancilla ſi foꝛte videre ſußmi Regis cõiugiũ fama referẽte veniret Meſcia q̃ fieret vxoꝛ/ſi miſſus ad illã Nũcius a rege pᷣter ſpẽ qrereteius Coſenſum/turbareteã dignatio täta lſt gabꝛiel trepidã ſolat᷑ ⁊ inſtruit ip̃aʒ Qualiter abſq; viro ↄplebit ſctũs obũbꝛãſ Spũs archanũ h/naturã gra vincet Aſſenſum da vᷣgo tuũ / noli eſſe recuſans Nõ ingrata deo dicit /tu crede voleei Velle tuũ tribue/gabꝛiel te reſpicit/omĩs Expectat mũdus/celũ tellus/⁊ abiſſii Aude/magnanimis/qꝛ magna fides oꝑat Audet.iãq; fides qualẽ dilectio foꝛmat Verbigenã reddit aĩam/dũ ptulitoe Ecce ancilla dei/fiat miſſum mihi verbuʒ Verboꝝ inſtãti pᷣmo nõ eſſe maria Exceſſum qndi patit/ qſ ſitſopoꝛ / exqua Dicendü eſt igit cõceptũ̃ qͥ dedit/addet T ſpoſo/ dubitatach ſcagala tollet Lüſt ¶Hãc vᷣſanj Humani generis limo/fit vᷣgo dei nceps „ MNullius apta fieri cõplexiboê/hoc qꝛ coꝛpꝰ G cratũ dno ſolos ſibit fuit in vſus udijt vt gabꝛiel reſpõſa fidelia/nouiti Virginei veiris thalamo virtuterepenti Dõð ver bñ caro factũ eſt / illud pn? adoꝛat Atq; pacta vidẽs mãdata receſſitab illa Bloꝛificãs dñm/celeſtis eũ comitatur Hlta cohoꝛſiubilãs hymniſq; cãoꝛa me 3 ſitcelis dño/ſit pax bona terris (lodis Or ⁊ ipᷣa noua gto noua gaudia coꝛde Teta canit/iã magficat ſecũ oꝛſa ftractat Hachoꝛa ſe paſca puer ihs obtulit vltro Humani pᷣciũ generis/factuſq; ſacerdos Etcaput eccie/paſtoꝛ ſeu papa ſußmus Vnctus ⁊ in regẽ ſũmũ/cognoſce mariam Inuenit vt ſua mens cũ letis iũgere meſta De puero aſſidue/ vẽture coſcia moꝛtis Meret/letificat virtus pᷣſcitaq; nati BGBloꝛia/dũ pᷣmit exiliũ nos bãc imitemur ¶Poꝛro qͥd faciat vᷣgo/tm̃ ne reueler Spõſo miſteriũ:fac dicere/quõ credet Da / celet q̃ pacto deo tibi grata videtur Et ſponſo/cui res tandẽ manifeſta ptebit/ Saltẽ cõiugij ſacrũ dũ foedus inibut Solenni ritu/nec eni clam foedera iũgẽet Affines veniet /vicinia/tota videbit beqᷣſi foꝛtetumẽs vtems videretur Ambo ꝓbꝛoſa fierẽt in cãtica vulgi 4 — Duidq; cognatpgnantẽ ad elizabeth ire Aec decet aut licet hac / niſi vir coſenkitanñ Sed neq cõſenſinn niſi cie aſcius addet tü ́ dedit/addet eciliã dũ pma thoꝛi ſecn. „ põſo legimus foꝛti dininitus auſu Antegra virginen dũ vult fuare pudoꝛem 5ponſo dirxiſſe/ inuenis geatiſſime pãdo Scxũs crede dei mihi cuſtos angłs aſtart Tangere polluto / me ʒelat/amoꝛecaueto Permaneas et tu caſtus te diliget vt me Eredidit/⁊ caſtũ poſt firmat ſa guĩe votũ Maioꝛ nõnefuit auſus tibi ſpeſq; maria Credulus ipᷣe tibi ꝙ vir ſanctiſſimus eſſet Boʒ dei tali caſu tibi numẽ adeſſet Feſta dies aderat/q̃ plebs ſua ſabbafa s . Ergo moꝛe ſuo cũ ſponſo ſpõſa/qͥeto (uat Secreto q; laco cõſedit/vbi ſacra legis oiugiũ mirare nouũ /deitas vbi nubit KEerree — a ne frãgant aios neu leta reſoluant a tenerent ——☛ =— D ☛ = nn der Noſephina 57 Dogmata colloquio ſecũ ꝑiter referebant Tũ virgo intuitu ſolito plus ſupplice vul Tibꝛãs ad ſpõſũ/ ſimplerxↄuertit aitq;(tũ Clare ioſeph cni ſum dño ſpõſata volẽte Eſt mihi ſecretũ qð pãdere cõuenit/ette Participem fieri/nos vno magnificemusꝰ Me deü / voto ſili rõne pari Spoõſa potes dilecta loqͥ qdᷣcũq; placebit Audiſti iã crebꝛo ioſeph/ſᷣmoq; frequẽter Inter nos talis hitus/cito ꝙ veniet rex Dꝛt ſtirpe dauid/pplłm ſaluare potẽter Et ꝙ cõcipiet puerũ virgo/pariett; Iſr/hocoĩs deſiderat/optat et oꝛat Mꝛabã nuꝑ ⁊ ego pauꝑcula queſum Etcinis et puluis/duũ me dijudico ſolers Ille tñ cuius oculis hũiles placuerunt Dui tollit p velle ſuo de pulueretales Qui laſſo reqͥem/panẽ veſtẽ dategeno. Qui facit vt ſterił gaudẽs fecũda domi ſit. Brata/fateboꝛ eni /ſic me reſpecxit/et ipᷣe Fecit maꝗᷓ mihi cuiꝰ nomẽ bñdicu Elegit gratis /ita crede ioſephö/parituram Me foꝛe meſſiã ci virginitatis honoꝛe Angelus hec mãdata dei/iã ꝑtulit ad me Spũs ⁊ iã me guidauit germine ſacco Boſkuerac vba hec ſbᷣito grandeuioꝛ eros Etrefugit/qͥd ais/qͥs erit tecũ oꝛo deĩceps Exia me dna/nõ hoc ſum dignꝰhonoꝛe etrus vti vidit multi miracula piſcis etibo incluſi /ſtupoꝛ exclamare coegit Exia me dñe/pctõꝛ eni nimius ſum Dic viduã legimꝰ oꝛbazʒ ꝙ dixit helie NQuid mihi qͥd ve tibi veniſti cõmẽoꝛẽtur eccata mea/puer inde meꝰ moꝛeretur CLoꝛripit hic ſe vir thalamo ſolũq; reclu Coꝛ trepidũ vario curarũ flucti lat eſtu (ſit Elſſet cũ iuſtꝰ ſpõſam traducere nolens rnlan utabat enĩ ſeducere talem Scaãdala ſed metuẽs voluit clã linqre/fſco Juſtus vtrinq; ſuo/ſecũ dũ tale volutat Mẽtis litigiũ/ſopoꝛ irruit/angelꝰaſtat Coõſfoꝛtãs loquit᷑ ſacxamẽtũq; reuelat Clare ioſeph filiq; dauid nolito timere Cõiugij ſed iure ſacri tibi iũge mariam Natũ qͥcqͥd id ẽ in ea de pneumate ſccõ eſt Coõcipiet pueꝝ/quẽ rite ihm vocitabis pe ſuũ ſaluãs ppłm peccata remitte ¶Uirgo putovigil oꝛabat pᷣcibuſq; ſuiſqq ꝛo meritis ſpõſo data viſio celitus iſta uſpicione carẽs ꝙ hõ foꝛmauerit illas Voces/ſõnus eni ſenſus ligat exterioꝛee Tũc vbi vuit ſpirat exalto ſpũs/aures E Intellectiuas reſerans pulſis ſimulacris Eumine diuino radias ſecreta reuelat/ Vel de pᷣterito pᷣſenti ſiue futuro Ecce ioſeph diuinũ aliqͥd de vᷣgine natuz Intra cognoſcit / qqʒ eſt paritura ſalutem Humani generis deitas vbi pãdit᷑apte Nãq; de delere põt peccamĩa ſolus (Boledide vᷣginitas niueo ſplẽdoꝛere⸗· D Anglico cõpar ↄſoꝛs ꝛami vᷣcoꝛi(fulgeſ Cuius ꝓpoſitũ eſt nũq; ſenſiſſe/voluptas * Qualis ſitc arnis tactu fedata pudẽdo Heſitat /angelica poſtq; mãdatla capeſcit Jbi nãq; ioſeph aderat/cui talia fatnrr Quid mihi qͥd vobᷣ almi ioſeph atʒ maria Quid cũ cõiugio qð plis cedit in vum Jura ne ſunt eius vr̃o cõtraria voto Mutua nã duplicis fit ibi trãſlatio ſexus Ergo cõiugiũ vos vl derelinqre opoꝛtet Vel me/q̃ pacto fidei parebitis ambe „ na ne vel mẽdaxfieret trãſlatio talis ¶ Uana qͥdẽ minime fiet puriſſimavirgo Docta refert phꝛoneſis ſupᷣmi filia reg Deſuꝑ allapſa/pectuſq; amplexa iacentis Blãdaviri/nec erit mẽdax nec copłla vana Legitimas inter ꝑſonas diſpare ſeru Mutua /q dabit᷑ in coꝛpus vtrũq; ptis Ac indiuidue moꝛẽ vite retinebbit Nõ ꝙ carnalẽ poſt hec pcedat in actum Obſtabit votũ / put eẽt cernere/ſi uue Virgo viro poſtq; nupſit cũ vᷣgine verbo Pꝛeſenti/cõſtat/poterũt emittere votũ HMutuo/q carnale nihil poſt hecrepetetkt Jmo cõditio cõſenſum ſi pᷣitiſaen An tzatq; decet / ſi nõ piudicet vſus Et lex eccie laqos cauet atq; piela Jure licẽt aliq̃ fieri/nõ expedit illa Extinetus reꝑitur/et hinccõuentio talis OWerebꝛis Rcfera fednoeffingae vo⸗. Edere vult ꝓlẽ deus abiq; viro velut iſtic. Cur:qꝛ facta tue de ſpõſe coꝛꝑe/qle eft· Juretuũ/ſẽmẽ ſctũs tibi ſpũs almũ Suſcitat in fris vice/tu legalis haberis Hinc pr̃ infantis nutritio ſola prremte Hõ faciet/ſed nec ꝓpꝛie cõmixtio carnis dlaude ioſeph qꝛ dedño tibi fas erit olim Didere / filius ecce meus /diuinius oo Quid ſublimius ⁊ pᷣclarius attulitetas: Fili arch pater huidnögridieamone NHoia ſunt/⁊ pᷣcipue piactisimace ES — .. „ „ 5 Obligat hec telaus titulo fundata pr̃no Infantẽ cũ mr̃e ſua ſeruare deinceg Lauſa ne cõiugij talis tibi ʒꝑua vide Vt ſudoꝛe tui vultus tua pane fruatur Vroꝛ/⁊ illis ſis tu cuſtos fidus in omni Teis articulo / ſis teſtis virginitatis Debeat ⁊ poſſit cui credulitas adhiberi Pꝛoderit atq; tua trepidatio poſteritati Cocludẽt ꝙ tu iuſtus nunqᷓ; violatam Duxiſſes ſpõſam / puniſſes vindice lege Adde ꝙ in vobis yſaie verba valebut En hitabit /ait/iuuenis cũ vᷣgine / ſpõſus Spoſaq; gaudebũt:vos hi ioſeph atʒ ma Nuid ꝙ celãd erat infatis nouꝰ oꝛtus (ria Coõiugis ob fama/nã pfida qn malo Plebs iudeoꝝ puerũ ſine ſemine nati Crederet/in nupte nec ꝑceret impia matri Adde/ſathan fallẽdus erat/reliqs ego cãs Pꝛetereo/cur cõiugio iũgenda maria Pꝛecipue tibi virgo ioſeph vir inſte/ſenil Etas quẽ nõdũ frangit vel reddit ineptũ XVYurãde ſoboli cũ mre/laboꝛis et exoꝛs Non es / nõ fidei/te nulla libido titillat Ante qͥ dẽ nec poſt ꝑtũ ↄgnoſſe cupiſces Vroꝛẽ/nec enĩ templũ temerare ſacratũ Effractis votis fas eſſet/⁊ vuica pliles Hec ſat erit nuptis cũ virginitatis honoꝛe Sſnn vᷣginitas / phꝛoneſisdũ tlia fat Alſſenſit/ ſonuſq; viri mox deſerit artus. Diſtinctio quinta Furgẽs ioſepha ſõno / ſibi iuſſa ꝑpegit Vroꝛẽq; ſu verbo pñte mariam Accepit / nec eã voluit ↄgnoſcere donec Pꝛimo parit genitũ nomẽq; ihs dedit illi Nõ ꝙ poſt ꝑtu /pcul hoc ↄgnouerit ißam Boneceninegithictps iich fuurdͤ Scãdala ne tibi dent ſcripture redder̃ paſ Oue gens oꝛo ꝓbat dam mr̃imonia fcta: Illa palã iungit/igitur cõuentio talis Dicit᷑ hicacceptio/nõ iocũdius vllum Koiugiũ/ritu ve ſacro plus cõcelebꝛandũ Regia nobilitas inſignit nempeꝑpentes Junge ſacerdotes/priarchas/iũge ꝓphas Pꝛogeniẽ veterẽ/vicinos adde decenti AL etos pauperie/gaʒas exupatomnes Ipe dei timoꝛ /his cultus ⁊ victꝰ honeſti Lõueniũt alacres q̃s ipᷣe citauerat heros Angelicis parẽs monitis cũ virgine voth Virgineũ pᷣus emiſit/reuerẽteradoꝛans Haci mr̃edeũ/dñaʒ reputat/neq; pᷣhec Fomitis illectu ſcit fas ↄguoſſe ſacratam/ Ttimnee teſtem comitẽq; ficelem Littera tale canit/cui cõcinit allegoꝛia Hõ ſec'eccietu pap daaris vice chꝛiſti Spõſus ꝓ pcſtoꝛe pio/violare pudicam Crede nefas /ſed eã te cuſtodire neceſſe Diuina ſub lege datã/vel cedere ſeli Scãdala ſubiectꝭ vł ſciſmata ſi ſtat? affert Senſimꝰ hoc hodie/tꝑſq; locũq; notemꝰ Hille emeb enta w tenſe eptẽq; decẽq; Oꝛbibo in ꝓpꝛijs phoebo ↄfecerat annos Biſq; decẽ bis terq; dies pagrãdo leonis Julius in ſigno dederat/tücſciſmatʒ altoꝛ Peſtiferi/petrus de luna cedere nolens Eijcitur ſede papali voceſudbyna. Vꝛbs dũ cõciliũ retinet cõſtantia ſanctũ. Balchaſar eiectus fuerat/iãxeſſerat alter Triceps hoc mõſtrũ fuitvt ſuntcerberus/ byda... ð Anũ nulla mõ cõtentio rumpitoule Legitimꝰ ſuꝑeſt ſpõſus/paſtoꝛq; oreetur. Vnus in eccia cui totus pareat oꝛbis Virgo tuis fac hoc pᷣcib/meritoq; potẽti Ipa tuo celebꝛes gtiſſima/ ſpero ro qt annis Fecũdo ꝓlis cũ virginitatis honoꝛe Cõmgio /ſpõſoq; ioſeph ſacrabit honoꝛeſ ——— yrrr Natali ne tuo ſic olim octaua dicata eſt oc pᷣoꝛ inſpira/tali nos munere dotes lma redẽptoꝛis mi/cui lege ſuʒna Vir iuſtus /virgoq; ioſeph cũ vᷣgie nupſit Da celebꝛẽ dignũq; tuo ꝑſoluere culttũů Loõiagio/fac nos ablutis ſoꝛdib omnes Poſſe deo iũgi/ſidei qͥ foedere puras Deſpõſans alas diuino germie cõplet Hẽtis caſtus amoꝛ nomẽ nõ ĩuenit vllũ Suaue magis penetrans liquefactis coꝛꝛ dameduliss Quã ſpõſi ⁊ ſpõſe ſalomõis cãtica cantãt. Zũ paſſu ſtudeas doctoꝝ moꝛe poꝝ (ſum Angls iſta ferẽs gabꝛiel ſi creditur eſſe Põ hoꝛretrõ/cunnõ vtriq; minitter Aſſiquus fuerit/diſcretio ſpirituũ daet ſapoꝛ internus ꝙ nõ ſit viſio vana Credo recẽſenda ſunt vᷣba poꝛa mathi et cũ ſpõſata maria ioſeph pia mater Ante eã ; coõueniſſent / de flamine ſaco Pꝛegnãs inueta eſt / inuenit vir ſuus ipaʒ Meſcio / ſi nõ ſolennis ritus celebꝛiſas aꝛeſaegeultis Nelucinehana galilee Affuit ipe ihs ⁊ cũ multis ſua mater Qetificans miro cõuiuas germĩe vitis.· Vierũ ſi fedis affectib obſita mẽs eett 4 * uſte dis brandi nteo Ephes Ant mhes ben Mexoth ins be⸗ amn dhuſki i inorn igdeig mannn ilans fmſain Joſephina HM Plurimus aſt aĩalis bomo eſt / ſeſpualis Rarioꝛ/hec prẽs potuit mouiſſe pꝛioꝛes Hoc ne cõiugiũ ritus pplaris haberet Cocelebꝛare ſacrũ/ tractare pudica pudice Virx valet impurũ vulg petulãs ⁊ ineptũ. Vanie gaudẽes / furit iratũ/mediũ nil. . Dabbata neu cumules ppto male fn gi Sobꝛiꝰ eccleſie mos eſt / iõ vetus illud ill Hlimp druidũ phano memoꝛabile Eplũ Karnoti/titulus cui virginis eſt pariture Hoc mõ cõiugiũ celebꝛi de moꝛe colẽdum Cepit⸗/et exẽplũ deuotio ſancta ſequatur Poſt euãgeliũ miſſus ſunt oꝛdine recto xurgẽes auũt ioſeph/exurgeſq; maria Miſſus mercurij poſt te lucia decoꝛo Xultu plegit᷑ ternũ veneriſqʒ ſequenti Datclerus / mediũqʒ iouis nou obtiet vſ⸗ — iſius tẽplũlmolimie ſtructũ eſt nnulꝰ eſt illic duplex / cui gẽmula duplex Auro cõſerittenu / ãs virgo feruntte Cũ digitis aptaſſetuis/ eſt addita ʒona Incertũ tibi vir ſi tradidit iſta ſubarrans B oelix cõiugiũ q̊ ples eſtqʒ fideſdq; Eſt ibi res ſacra ꝗᷓ ſignat miſtica trinas Koͤiugij ſpẽs / ſibi na cõnectere noſtram Haturam voluit eterno de patre natus Illã ſuppoſitans/ideomata miſcet vtriqʒ Nubit ⁊ eccie ꝓpꝛio cũ ſanguine xvàẽõ Agnus in aſpectu fidei ſub oꝛigine pma Peccãtis muũdi pᷣuiſus moꝛte cruentus HNubit etipᷣe de aĩe quã gra foꝛmat Que ſit vᷣbigeng fit virgo filia mf Triplex cõiugiũ / triplex pfiarcha figurat Pꝛimꝰ abꝛa/pꝰhũc vſaac/iacob alter / xilli Spõſaſ duxer̃tvoſ ſara /rebecca/ rachelqʒ Zũ lya / carbo tu ſara/rebeccaqʒ multũ Diceris accipiẽs/vitã ſignatis vtranqʒ Eõtẽplatiuã rachel/actiuã lya ſignas Igns cũ carbone facit inctus velut ęnũ dic deitas carnẽ ſuccẽdit⁊ vnit/et inde Exoꝛit᷑ riſus yſaac/que plura recebpʒit A ſpõſo ſpõſa q; que ihus eccie dat: TZotſacramenta virtutes/dona beatta· Hinc varie ſoꝛtis frẽs/eſauqʒ iacobq Naſcũtur / bon bic ſimplex/h eũ fer? alcer erſeqᷣtur ſ bonitas odioſa malignis Huicqʒ iacob tot ſunt vᷣtutes qt priarche Extremi tu care ioſeph tu beniamin ifans Zn mo creſcẽs diſcretio ſignificatur ccuſans alias virtutes vt moderentur — Coõtemplatiuus eſt benianim/ ☚ Fobit ſpecioſa rache ‚hui? i oꝛtu 5 cõtẽplantis/ ratioq; ſagax alienu m Tranſit in affectũ / leuat : ſeſe ſup altos Migrat in exceſſus / l ſcit ſoꝛoꝛ anagogia Eoõſpicit clara caligo lucida nubes Spũs effari ſecretũ nec valet intro o ſentit / eit id er docet / erpientia ſola Spũs ac aia ſcindunt᷑/magnificat vox Eſt aĩe/ſed ſpũs exultare refertnr· Apte virgo tuũ carmẽ ſecreuit vtrũdg Ignis ad exẽplũ qͥ diuidit etherogena ucta ſimul mixtis omogenea cogit iynũ Huãqʒ vides crudis vitri /ſoc elicit herbii Hoc in calce ptʒ/H̊ młia liqmina mõſtrãt Ornen caſerdirinachnris ird fumi Sicaĩam q ꝑs hoĩs terrena notatur· Coꝛpoꝛeis nexã mẽbꝛis vis cogit amoꝛis Spiritui ſubſtare ſuo / volat ima relinqni Aniri totus diuino ſpiritui vult Purus pura petẽs/coꝛdis cõpũctio fontẽ Lotio q̃ fiatemũdans crede miniſtrat Feruida cũ luctu lacrimiſq; rigata ꝓfuſis Hinc fit theoꝛicus exceſſꝰ⁊ extap alma Quã pꝛaxis ſeqtur zelãs oꝑaſa ſalutem Alterius /ſeſe tũ circa pluruna verſat Rax intus traqullla manet/qꝛ mẽs ĩ idipʒ S£ epe redit/ſemꝑ oculis diuina tuetrr Eelitus eternis a mõtibo irradiata Ac oꝑando frequẽs hmeuã cõſulit artem Rarũ hoĩm genus in teꝛrè/o dixer hoc eſt Angelica / hec vita e / ſiceſt / ſed ꝓſpice tecũ Ignib in medijs qͥd nã laurẽtius vſtis Larnibo eloquit᷑qͥd nam vincẽtius egit Quid ſacer obſeſſus turbis anthoniꝰ vrb Alta qͥes erat illis in ſublimeleuatis BGr̃a coꝛ ſtabilit ⁊ miro roboꝛe firmat Palis crediderim fueris tuvirgo maria Dũ poſt cõceptũ / iude mõtana petiſti Abſecſoſa ſeni cognate miſtica facta es Martha / maria ſil vna q̊qʒ lya rachelqʒ Nöne ioſeph gactas obanſq; fabꝛilia cre⸗ Deſi ethereoſ hauſiſſe putã odoꝛeſ(bꝛo Dü ſibi certa fides / de? eſt abſcõdit? int Hoc in vᷣginei fructu vẽtris bũdicto Oui fructus ſuus ẽ vxoꝛis carne creatus nde ioſeph pr eſt q̃ſi legis iure vocãdus . nchoeſtberer eres verus / nec adoptio ſola Dat titulũ hũc/ſecꝰẽ vbi ꝓdit adłteraplei Abſqʒ viri iuſto cõſenſu / dicerer on eſt ndag eã ſuccedere ius ſit ff⸗ ſtaliud q coꝛde capi neqat niſi puro ariqʒ perit verbis acoꝛe pudicis Hñ cõiugij fit cõſumatio fiunt· Vna carne duo / fit homo tanq; caro / totꝰ * Deſipit ißa caro/deus et mens ſpũs vnns Fiũt/et maioꝛac purioꝛ inde voluptas Bentit᷑/qᷓ;to cõiuncta potẽtia diggnga Dignioꝛ obiecto eſt / pᷣmat heu niſi ſarciã Zelotes dñs ⁊ tot amabilis vltro (carnis Spõſum vult aĩe ſe tradere/vᷣbigenãq; Reddit/deliciaſq; ſuas dignat᷑habere Spõſam cãtauit ꝗᷓlem ſalomonis ab oꝛe Ded qres ſi cõiugiũ ioſeph atq; marie it ſacriñ magnũ te xpᷣe figurans Eccleſie ſpõſum/qꝛ copula nõ fuit vlla Canrnalis/ſed carne deus cõfoꝛmis habet᷑ Ecciĩe mẽbꝛis/an foꝛſan carnea ples Hoc in cõiugio ſignũ ſuffecerit eſſe Vn fuit nexus niſi moꝛte ſolubilis vnqᷓ; In quali nexu fit virgo puerꝑa/natus hro elarn⸗ virgo deſinit eſſe Poꝛro velut mrẽm dñs cuſtode carẽtẽ Einqre nõ voluit ſic quã plus diligitvnã Eccleſiã remanere vetat/cuſtodis egẽtem Amus ꝗ pf eſt ſpõſiq; vicarius almi mpliꝰ ipᷣe dauid rex vxoꝛi ſunamiti aſte cõuiuẽs quã nõ cognouit amatam Coöiugiũ ſignat recte ioſephatq; marie Nõ tñ exequo/nec eni volo crediderit qͥs In ſpõſi gremio ſic cõuixiſſe mariam Diſſuaſit fieri reuerẽtia debita mati ale aliqͥd plus q; foꝛmido libidinis vlla Vel ꝙ adhuc iuuenis ioſeph eet/nãq; iu⸗ Ad qͥnqginta ꝑhibet/pducitannos Ger⸗ Infra q̊s poterat ꝑrus velamen habere irgineus / nec ſic effetus ſiſenio vur Eſſetet hinc vates iuuenis cũ vᷣgine oget orrupeo nunqͥd fueratſociãda puella Que grãdeua fuit ſoli cõmiſſa iobanni: NQNuo mag heluidi blaſfemũ os crede ſpu Ergo ioſeph r putaſſe ſenẽ fecer ſeileſ(ẽdũ In ſe vᷣtutes / vel neu carnalis hfert Suſpicio de te quicq; carnale mariia Donec virginitas/tua fixa fidelibꝛ eſſet Coꝛdib/inde mioꝛ ẽ mẽtio ð ioſeph acta Nõ ſubito totãſe mõſtrat gr̃a müido Nüc ſecus eſſe decet dũ toto credit᷑ꝛbe Copula virginea vobis ſine labefuiſſe Femineos fugite cõuictus / ni latet ignis Interius viuẽs / cur ſtuppa imittit igni Credite qͥ netiã ſub religionis amictuu ☚. c(1urges aüt ip̃ Hiüga decẽs/ cauta/ celeſti paret honeſta 72. eu q; diſſiles hʒ etas perdita moꝛes Moꝛalis ſoꝛoꝛhic cõclamat q̃ſo/ caueee Denit amoꝛ cec plus falles illicienſq Quãto puto turpẽ citius celare pudoꝛem Verba dat / ꝛgeſtns / quib ẽ laſciuia iũcta Ac ita paulatim fedo uretitfamoꝛeꝛ Hoꝛrida vmittũt meretnxqᷓnaget efffõs Nature iura dicũt nihil eſſe pudenduũn Et libertatẽ reputãt ſi qð placeraudent Vt pccã tñ celent/foꝛis aſpa fingunt Secta flagellãtũ docʒ H/ docuere begardi Phi tales olim dixere caninos Sed neq; cõiugibo violari debet honeſtaſ Hactenus bec/euãgeliũ iam litrera narrer Turges a maria/ dieb in illis nhn olana abiſt feſtia/ domu zacha Düũ ſubijt / meruit ab ea ↄgnata ſalutẽ (rie Vt reputo pᷣus accepitte virgo beaꝛta Vrxoꝛẽ vir/qᷓ; cognate tecta ſubires Et q; vẽtre tuo notꝰ fierettumoꝛ vllus Hoctua poſcebat/hocclari fama mariti Oð ſi pᷣgnãtẽ/ſi cõfeſtim parituram Duũ ꝓfeſſurus ⁊ dũ nũmiſma/daturus Solicitus voluit te vir trãſducere ſecum Bethleẽ in villã turbis ⁊ frigoꝛe plenam/ Quid nona nupta tibi/qͥd delicioſa puel⸗ Nuũc ſaceret iuſt/dũ lõgi inſtar eundũ (la Quõ deſereret te ſolã/neccomitatam Quid ꝙ paſca ſacrũ vel erat ladeſſe ꝑabat Omnñ hieroſolimis mas quilibet eẽ tenetur Ergo põt ex his cõcludi ſuffictitter Dð dñe fidus cuſtos/tantiq; recentter Coõſcius archani/dederit ꝑiter comitẽ ſe ¶Mꝛio petis tẽplũ/hincaffines viſere cu Fecũdos nouit᷑ q bis duo milia diſtãt(ras Vꝛbe hieroſolis / vbi ſoꝛs ẽ beniamĩ atᷓ Totiꝰ ẽregni iude metropolis alma Eſto/foꝛte ioſeph cã q̃eunq; remanſit Hazareth/ipᷣe tñ pgreſſum virginis ante HNouit/⁊ adiũxit cſoꝛtia fida ꝑintũ NHũõ ꝙ foꝛmidet crimẽ ʒelotipus vllil ed dare ſoliuagis nõ vult exẽpla puell O q̃·li cũ leticia/dulcedine quanaa· Coꝛdis deuoti/circũſpicit oĩa templo Etatis totos vbi floꝛes virgo ꝑgii / Eredideri ſocias vidʒ hic/notoſq; miſtros euitici genernꝭ/gerſonitas caathittits tq; meraritas/ꝛ miltos carne pinquos Qia dicta pus ſecũ memoꝛata reracaat Surgit adoꝛato dño quẽ magnitficat/cui leno coꝛde pias ſatagit ꝑſoluere grates Vtq; ſubit pᷣmũ ʒacharie lumẽ/anllis Nccurrit cognata ſibi qᷓ mãſemtinto tinctio Virgo tue vox eſt / morx exultauit in eius e Infans viſceriba/implet᷑ eliʒabeth almo teffi Flamine / ꝓclamat magna cũ voce puelle dG Dicẽs/tu bñdicta oẽs inter mulieres ð Sis foelix/fructuſq; tui. vẽtris bñdictus n Altq; hoc vñ mibi /domĩ ꝙ veneritad me· degnl Mk celſa mei:tua ptinus ecce ſalutis Auribo vt vox facta meis / vtero meus ifäs nch, Beſtijtexultãs ⁊ gaudẽs/plaude beata W Que ſic credideris in te qꝛ ꝑficientu· Adño tibi dicta / maria refert igitur ſit . Magnificat aĩa deũ mea/ſpũs almo s Jure ſalutari meus exultauit et altus isc ncillã vidit humilẽ/ex bocecce beatam liſr Ne dicẽt oẽs/qꝛ magna potẽs mihi fecit n Eſt in ꝓpgenies reuerẽtes ſe pius omnes . In virtute ſua ꝑfecit magna potẽter .“ ris eleſuniſaſemateſunhos 3 raltans huiles / deponit ſede potentes uni Ondieterhie inopes / dites dimiſit ianes zuſcepitq; ſuũ puerũ iſrł-vt mẽoꝛatus . Eflſt pietatis q; nros p̃dixerat oÜlinm n d prẽs abꝛaã cũ ſemine iugiter eiuus Har,/ ¶ Scire velim totis qͥd vgo mẽſib egit Men Hãq; triba mãſit/qbo et tu nutibo vſus miſt O zacharia ſis cognata letus adepa m An ſcriptis aliqñ notas qð coꝛde repoſitũ nd O qtiẽs tibi vᷣgo ſenex ↄgnata recẽſet(eſt⸗ anor FZFareo vin recub vrero ſeniocs granlac⸗ eſtoꝝ ſeriem/gaudet ſermone ſenectus u. Begelecles umniii ſuſpẽſa loquẽtꝭ ab oꝛe mitſe Quã magnus dũs ⁊ qᷓ; laudabilis oꝛo eſt iaean Talia qͥ fecit nobis miracula ſolus dikin Jamiam nanq; ſenex ſteriliſq; puerꝑa fio anin Deſene / tu grauida es de ſolo flamie vgo n Hoc eqͥdẽ noui /nõ te referẽte/tumentem * Nõ vterũ video / deus eſt ſecreta reuelans nant Implet/q̃ cecinit vatũ pᷣſaga pꝛioꝝł. — Punum vor henietpini aredepto gfes — Hocʒacharias hocꝛ ego depoſcere crebꝛo unl Et tu nec dubiũ ſoliti/ſit q;ta videmus m AUVbſeqᷣoſa deo / cuius mãadata tremiſcit Juſticiaſq; facit legis/ vitatqʒ querelas itns Oꝛar du ʒacharias pꝓ vicis oꝛdie ſanctum . 3 Ponit ⁊ incẽſum tẽplo/gabꝛielis honoꝛꝰ Inſpicit᷑ vultus ⁊ voxauditſeundem nguig Erauditũ eſſe/liguã dubitatio plectit man H Obmuteſcit eni/ plebs extra tota ſtupeſcit fin Et mihi qͥs reputas tioꝛ affuitãgoꝛ et hoꝛ egun Dõec miſteriũ nutu talamoqʒ rpãdit (roꝛ mis Pãdit vtenobᷣ infans naſcet/⁊ omne uũ nõ bibet aut ſiceram / vᷣt/ ſed helxe Jolephina Spledeſcẽs in eo mirabilis vſqʒ ptẽbit OQui qᷓ;tũ fuerit victu vel veſte ſeuerus NMNoſti/qᷓ; lucẽs ardẽſqʒ lucerna Hotenter Coõcepi vt cernis/in pctõ iñ/infans Nicmeus ex vtero ꝓmiſſus ſanctificari Senſit in occurſu nr̃o qͥd ptinus acũ eſt Multa mihi dicẽda tibi coõta ſuꝑſunt- ia diuinus doctoꝛ legiſqʒ ſacerdos Vir meus edocuit ritus cultuſqʒ ſacratos HNõ decet in tẽplo ſolis nos ſenſib. vri Sẽſit ⁊ uluſtrata mei iubilatio coꝛdis Mẽte opus eſt o to ſubvelamie ſignant Sacrifici ritus ea q̃ͥ nõdũ patefiunt· Infoꝛmes foꝛmarevolunt q;plima moꝛei/ Noõne notat ſus luxuriã/ carniſqʒ lutoſas erheng i nr̃m nõ cedit in vſum iclepus et vulpis veſci ſicbubo vetak Inuenit in vetitis in cõceſſis ruem d moꝛes aliquã /q ſquis traduxerit apte Miſtica ſunt veſtes/oꝛnatus foeder arca Sic ars natura libꝛos picturaqʒ pᷣbẽt Multos / ſtolidus eſt qͥ nõ ſe dat vel ĩi vno O ſi me pſcos dũs reuocaret adannos Qualis erã cũ me templi ſecreta tenerent Quali me cura q;to ve ardoꝛe ſcienni Tradiderim ſtudio/qdã ſcio/plłima noſſẽ Pꝛeſciato iuuenis pᷣcij ſapia quanti eſft edoleat ſenio/pigeat quoqʒ tꝑis aci⸗ Sed ¶ M ſuꝑ ẽ magnũ cariſſima magnificar Sed ſupat laudes liguas ſuꝑeffugit os Quis dederit cognata mihi gratiſſia/natꝰ Filius ex te dũ fuerit cõplectar in vlnas Alttollã maniba ac toto pectoꝛe ſtringam Officio fungoꝛ gerule/t᷑igam oſcula frõéti QLudat ⁊ in gremio nr̃o ludãtqʒ coeui Infantes tuꝰ atqʒ meus/ſed fata ſenilem Zerrent/nõ iõ mihi pᷣſtolatio cera Viue beata nimis q̃ ſis viſura qd opto Pluraqʒ dũ fuerit etas grandeuioꝛ illis Huic deſiderio ↄgaudet virgo benigne Sit licet introꝛſus merẽs/qꝛ ↄſcia ſoꝛtis Vẽture eſt/mauulit ſecũ ſecreta tenee Talia/ſcitqm̃ letis refouẽda ſenectus Eſt ſeniũ moꝛbo/leſis nõ leſio danda Femĩa nec pᷣgnans vbis onerãda moleſtꝭ Surgit ad obſequiũ cognate vᷣgo ferẽdũ Affert ipᷣa cibos cũctiantẽ hoꝛtat᷑ ad eſum ꝛeguſtans hilaris vᷣbis vultuqʒ ſereno Jãqʒ dies natꝰ ſterili veniebatad octo Lertatim accurrit oĩs vicinia plaudena Ac de motanis iudea tuis ſiłl aſſunt Foꝛte tuis pucrũ virgo baiulaueris vlnis 5 Oſtentans alacri plauſu / vos cernite t?“ EEſt decoꝛ infantis/q; ſtaq; gla vultus Credo etiã ꝙ te grauidã cetus bñdicit Nanq; mo iã vetre facit ieſus ipe tumoꝛeʒ Ettu foꝛie ioſeph aderas reduci cõuẽ te Pꝛebẽs vxoꝛi/poſtq; tu ſyon in arce Legis moꝛe ſacram/penthecoſten coluiſti Felicẽ tali te cõiuge ꝓleq; dicut Sipmplicitas alic ſit tibi virgo colũbe Noq; pudiciciã vultus geſtuſq; loquunt᷑ Lollaudãt/qꝛ nõ vꝛit decoꝛ iſte videntũ Lubꝛica coꝛda virũ/led in ipᷣis tꝑat eſtũ Frigidus e facie q̃ſi ros ſpirauerit intro Baudia młta nimis omni de ꝑte pateſcũt. Vox laudis/coꝛdis iubilatio/carmẽ ⁊ hi⸗ gibꝛiel tua vera ptʒpmiſſio / mlti(nus Baudebũt eius natali/gaudia vite ius ꝓ meritis nobis ſint ſpũalis ¶ us ne putas erit iſte puer dicũt/mãꝰ iã dñi puero ſignis ſe moſtrataꝑtꝭ (ipᷣo CTernit᷑ an pᷣter naturã coꝛpe robur Aut aliqs foꝛſan vſus ronis in illo eſt AVñ pater ſibi decãtans ⁊ tu puer inqᷣt Perfectũ ꝑfecta decet foꝛmatio/mirus Mira facit dñs / naturã gra vincit Aedicat hic celi nil cõſtellatio iuris Deſerti puer hic hoĩem ſup incola manſit Alla luce puer fu circũciſus/et ißi Dat nomẽ ʒacharie/mr̃ ſctã iohannem Ault appellari/ſcripto pr̃ aſtruit ilud Spyus implet eũ ſctũs/moxoꝛeſoluto Sit bñdictus ait dñs deꝰ iſr/ hic nam Viſitat et redimit plebẽ/coꝛnuq; ſalutis Erigit in nobis dauid ipᷣe domo put olim Nꝛa ꝓphetaꝝ pᷣdixerat beſnor Hoſtibus exnr̃is ꝗͥ nos odere ſalutem Cũ pfib noſtris eius pia gratia fit Atq; ſui ſancti teſtamenti memoꝛetur Aun iurandũ qð abꝛaã iuraſſe daturũ Selegit᷑ prẽm ad nr̃m / nos q̃tinus illi Berui ſancti iuſti libertate perenni Hoſtis ab incurſu pulſa foꝛmidine ſimꝰ. Zu puer vates ſũmi vocitaberis/ibis Ante ſuã faciẽ/calleſq; pabis eidem Sicq; ſalutifera dabit᷑ ſapiẽtia plebi Et peccatoꝝ cõpleta remiſſio feit Viſcera ꝑ diue pietatis/viſitat alto Nos qba exoꝛiens /venit illuſtrare ſedẽtes In tenebꝛis/⁊ i vmbꝛa moꝛtꝭ carcere ceco MNoſtros dirigere greſſus in limite pacis Virgo redit reſidetq; domi/ſecũq; retra NHuũc ʒachariaſq̃ cecinit/mõq; varioꝝ (cat Vocibaudierat/apicẽ nec iota relinquẽs Fofert coꝛde ſuo/ neq; paſſim qᷓᷓ reuelat Aut huic aut illic / ſatis eſt vix cõſciꝰ vnus Uinue brẽ ioſeph cui miſtica tãta pate⸗ . euẽis obſeqo dñaʒ deũq; vocattelſcũt Ater in alterius ꝑiter cõgaudethonoꝛe Qusõ v̈bigena/ mẽs fit docet anagogia Hã ſctẽ mẽti gabꝛiel dũ nũciat/hoc eſt Intiminſtinctus dũ ſuggerit/vt ꝑitura Dit verbũ dñi/ virtus alta ſupmi Imnpᷣgnabit eã foecũdãs germine ſancto DSundereſis cõſentit ei / vgo licetexpers Vzaguis ⁊ camis/neq; vir cognouerit illã Vir ſuus eſt intellectus/vis cuius in iſtũ. Nunq; ꝑtingit ꝑtũ/ſed ſufficit iſa Gfa vᷣbigenã ſupᷣmã reddere meéttis Particulã/q ſe dat ei paſſiua miniſtram ceptus ẽ iſte tui/typus alma maria Aſt pars inferioꝛ aie/q̃ non ita virg⸗ uuede ſe ſterilis ⁊ qᷓ coꝛrupta frequenter Eſſe poreſt/te ſignat eliʒzabeth appte Parturit hec fructũ virtutis rite iodem Diyxeris eſt in eo qꝛ gra/ꝓſpice rurſus (Beptimga Angis impiũ/tot deſcribuit oꝛbi AJp̃ius edicto/paxtalis tantaq; dium 821 Muneris eſt pdema ſctis pmiſſa ꝓphetis NMNüciat vt pᷣgnans coꝛrupte vᷣgo ſalutem Baudet/ſolatur ita metis poꝛtio ſumma Hüfit vbigena / pte deſcegit ad imamm Ketificans ipam/ cũ moxꝝ ꝓle beatg Poꝛtio ſic maioꝛ venit obſeqͥoſa minoꝛi Bic fert actiue cõtemplatiua iuuamen ¶ Poꝛro ſi tãtas pntia virginis offert AVlitginis in reditu totis ſex mẽſibactum Quoæ — littera tradit erãs qd gra fatur Significatq; locũ/r Creueratanguſti iã q̃dꝛagintiduo⸗ eſenibultordis ds . „ . ONuiſq; ſuã ꝑgit vt pfiteat᷑ in vbem Vdeio Erd⸗ cũ ſit iuſtus parere iubẽti ult regi/ q;uis ſit flagitioſus eteler Hoc exemplari cõfunditimpba ceruix Oue ſubici renuẽs erronea tradit in ipis Abſq fide populiſ/ꝙ nec poſſeſſio iſtua ẽ NHNec regnũ/q̃ſi ius nature gr̃a tolat ECerte vult dñs/iniuſtis tradere iuſta Empꝑia ⁊ regna q̃ tranſfert/tollit et addit Vt placet / hec ſua 5 Hunen ſed iuſti ſoli maioꝛa. liunx ſit licetad ꝑtũ iã xima ꝑgit titul oẽ ꝓ iutr᷑ volũtas ſolimaiora capeſcunt Sr nnn npen⸗ uncci Nnore kncn Jolephina Et granidã ſuus oĩno nõ pᷣgrauat inſans. Alleuiat potius / geſtat ſe nang; gerentem Bethleẽ intrarũt qᷓ voce interpᷣte panis Dicit᷑eſſe dom/ſecũ cõſiderat alma Mor foꝛe ↄplẽdũ /qð dixerat añ micheas Eriet exte dux pplłm reget iſrt/ eius Fiet et egreſſus ererna a ſoꝛte dieri Fit nata licet expers ꝓpꝛie rõnis Dinina regit᷑ que nunq; falliturane. Hic nidos auis/ inde fauos apis effic ap⸗ Gratia q;to mag ad fines oĩa/ libꝛat (te DOue pſunt meda / venit ioſeph. dñs fit Eirus ⁊ expoſitꝰ ꝑdẽdus dẽte ferarum Scãdit ad impiũ moyſen ſbᷣmerſio ſaluat Bechleẽ ecce ioſeph veniẽs /oꝛacula vpler Sica fine regit /vſq; ad finẽ ſapienter Gratia/foꝛtiter atq; ſuauiter oꝛdine miro Singula diſponẽs / res oẽs ad boavertẽs Hectua ſpes / hoc cõſt iliũ / fiducia tota »„ cqdagas aut ꝓponas / te dir igat / oꝛa ethleè haud dubiũ emlti tibi vgo P/ Mfno er genere / diuerticulo tñ vti (pinqͥ Pauptatis amoꝛ facit atz loc nimis art⸗ — Et dat᷑ exẽplũ ꝙ nos mũdus pᷣmit iſte eſꝑ ergat pᷣmã qð dat pꝰ ſabbata lucẽ icere quã domi ſolis ve diẽ ſolet vſus NVeſe decẽbꝛili:iani bis qᷓrto kalendas Se dinerticulo retrahit ſolamqʒ recludit Virgo / ioſeph cedit /felicẽ poſcit vterq Partus euẽtũ de hoc vult. nec min oꝛãt Ac ppe te virgo ſ̃ unt. ignis. balnea panni Pꝛo cunis pᷣſepe:tibi ſolideus aſtat Wulla viri ſubijt vt fit meditatio mẽtem. Mirat᷑ꝙ nõ ſentit faſtidia ꝑtus Ziur necmoͤſtrat vllos pligoꝛe doloꝛes Viuidus in facie coloꝛ eſt/nec liuidus oꝛe Palloꝛ vt in gᷓuidis:ſibi geſt/greſf/ alac Soluit᷑ in leuẽ ſomnũ lapſuc ſilenti Loõplexuq; ſacro demulcet pectus amicuʒ Sratia/quã diuinus amoꝛ genuit pepitq; Bratꝰ amoꝛ vel amãs / hic gratia ðꝛ apte Tuifacieſ foꝛmoſa nimis geſt; q; benignꝰ Neſtis purpurea/ celeſtẽ os ſpirat amoꝛeʒ Peeibi oiſelo⸗ nõ vba ſimillia! ſõno MWirarinolito ioſeph.ſi magna potenter Magnus ⁊ omps vultatqʒ; põtoparn Hratia nã ſuꝑo naturã /iudiciumc Iuſticie ſupexalto / ſum foꝛtioꝛ euuis Toõmunilege / ꝓpꝛias mihi cõdere leges Js reputo videas q̊t bʒ miracula mudꝰ? Qualia nemo ſatis mirat᷑ſed ſolet vſus Solis in raris laudẽ pᷣciũve putare Sitceloterns pondo / cictis etabiſlis Inferioꝛ me tot.natura facit/facietqʒ Lur nõ virgineũ mihi fas erit edere ꝑtum Quo doloꝛ ois abẽ. nec fractſitpudoꝛ vl/ Sol radiũ genuitradivitrũ ptrauit ¶ Emicuit botrꝰ/ruptũ nil inde videbis Poꝛro iuſticiã ſine qᷓ pax affoꝛe nollet In terris/ bmũ placãdã noueris eſſe —— Ibpa tenax veri/ſua ſtat ſnia moꝛtis In genus hũanũ ꝓ crimine iuſta ꝑentum Fiat ꝑuulus hic qͥ mox naſcet oꝑtet Aobis iuſticia / ſapiẽs / ſcrũſq; redẽptoꝛ Curas depone dñm bñdicito letus Virginis inſtãtẽ cõceptũ ſignificre Et potui ⁊ volui redimẽs ꝑfectius ißam Pꝛeueniẽs caſum/; ſit relenaſſe iacẽtem. Tota fuit pulcra:nulli vnq; obnoxia clpe Abſit vt attritꝰ ab ea ſpẽs caput eiius Ante eacgtruit gecic Poehu Abſit ⁊ vt fuerit h̊ mebꝛũ demonis vncᷓ Gratia ſuppleo iuſticiã quã ꝑdiditadam Aix mihi maioꝛ ineſtiqʒ oẽs tollere penas PEõ ſoleã/nulla pᷣmet hãcanguſtia pꝑtus Cur qꝛ? nulla fuit in cõcipiedo libiddo Interea ꝑpagrat mediũ nox algida curſſũ Q irginis clauſa tũc poꝛta ꝓdijt infans Sermo dei omps regalia ſede beaatus Morx pãnis inuoluit eũ ſola ⁊ pia mater Pꝛeſepiqʒ locat/pbet latriam poꝛ illi Vult infans pᷣmã nobᷣ ſilem dare vocem Lugubꝛẽ / vagit vagitũ cuius vt audit 7 Soluit a placido vir ſomno/let? intrat Ad te ſctã parens:tibi colletatus adoꝛat oplite deflexo: natũ puerũ důmqʒ3ʒ Stringit ad pecttetetradẽte fouendũ Deficit h̊ ſenſus:rõ ſtupet/om̃eqʒ mẽtis Taligatlumẽ / dũ te vir cerneretali Conoꝛ in obſeqᷣo / qͥd dicã neſcio:voces Nullas inuenio.cua q̃ pconia dicant Noõne dei verbũ cuſtodis/cernis⁊ audis Cotrecias manib/attollis letus in vlnas Sẽtiat h̊ qð qͥſqʒ volet/mihi ſuadeo nul/ Inter dilectos dñi vixiſſe poꝛe (los Dui teneros rpᷣi totiẽs ita ſenſit amoꝛes ectoꝛe tu dñi recipis ſecreta Johãnes ed ſemel hoc frnit q̃tiẽs hoc iuſt hõꝛe bñdicta cohoꝛs/te vᷣgoioſephqʒ ihʒ öſociãs / o qͥs ſpectacula tãta videre (qʒ Etſi nõ oculis poterit vel mẽte fideli ¶ Du vos letificat ãbos mõ puulꝰ oꝛtus: Bũ blãda flentẽ cura refouere ſtudetis Paſtoꝛes celeri cõcurſu bethleẽ inträͤt Eõquirũt vbi ſit nouꝰ infans oꝛt in illa Ad diuerticulũ veniũt:aut indice quocᷓ; nſtinctuſigno vealiquo dininitus acto Bend Fr. ckelber ybi boſaſinuſc ligati Sũtad pᷣſepe/medio ihus eſt reſupinus Atcq; voluminitoligar im faſcia ſtulcris. Leros mirat᷑/fremitũ pᷣmo ſtrepitũq; urbe aduẽtantis qᷓ pulſans clamitat ãne Femina ꝑturijt intus/petimꝰ videamus Dic nobis bone vir /ſi d cognoueris ipᷣe. HNã ioſeph exieratad eos/intrate videte Rñdet/veniũt puerũq; vidẽt etadoꝛant Vnñ ſit hoc vir Palkoꝛes interrogat / o vos Felices aiunt/o tali ꝓple beaatos Dis plebs plaudat/pplus cõgandeat oĩs D Ecce qð angelica/pᷣdicit viſio nobis Viſio q̃ qualis ve pᷣcoꝛ dũ vir petit/oẽs Enarrare volũt tãdẽ ſermo datur vni Vonne puerũ certatim ẽ cura vidẽdi. EFertilis et letus ad paſcua cãpꝰabũdãs Ad triplex miliareſitus/grex multus ĩ illo Quẽ vigiles dũ cuſtodimꝰ nocte pfunda. Te ſolſticij q̊ ſol meat in capꝛicoꝛꝛno Angelus aſtitit/c luxcircũfulſit in omnes Elara micans tremimꝰ/ma&q; pauoꝛe ſtu Angls ẽ nobis nolite timere locutꝰ (pem Ecce euãgeliʒo vobis gaudia magna Amnioꝓ pplo/qꝛ vobis eſt modo natus Saluatoꝛ mũdixpᷣus dñs danid vꝛbe didit etſignũ nos qᷓle videmus aꝑte Et ſubito facta eſt celeſtis multa cohoꝛtis Hilitie vox/que dñm laudat/reſonatq; Glia ſit celis dño/paxreddita terra Huma no generi qbo eſtnõ pꝛauavolũtas Alia miranthiq venitad aures Sarmo ſuo cſa⸗ cõſernat coꝛde maria aſtoꝛes abeũt collaudãt gloꝛificantq; bus his dñm q̃ cernere cõtigit imßꝛos redet foꝛte aliqͥs/ꝙ de grege mũera ce aſtoꝝ grat? traſmiſerit aut ob hõꝛẽ (tus Diuinũ/vel ꝙ fuerit miſeratus egentes Nõ aurũvt reges/ſed mel lac ſiue butirum leravl nenda vel oues agnoſq; tenel⸗ Etqd nos agimꝰ:nũqͥd ñ glificare(los claudare decet dñm/cognitio maios Eſt qͥbus indulta de xpᷣi religione Naſcat᷑ nr̃o puer hic in coꝛde/fideſq; Sit ſemẽ / ſit neuma pater/ ſint gra ſpeſq; Obſtetricãtes / aſt mẽtis poꝛtio ſumma AImmolata manes ſit mĩ̃ filia virge u mes verbigena meditãdo ꝑturiterſe. luinũ nouiter verbũ/ſuffecerit illucd anniculis tegere ſi defuit aurea veſtis Pꝛo ſe fulget enĩ cultu nõ indiget vllo Nõ tamen oꝛnatũ reijcit qñ datur vltro lus gaudet veſte q̃ verbis texta ſacris ?5* ſolis q; ſi fuerit depicta polltis Bira multimode ꝑtitur dona ꝑpomnes aliter ingtos tñ accipe gr̃a culpat Euoco te moꝛtalis hõ rũde vociii ratia ſum/tibi cõtulerim qᷓ; magvideto Tu redimẽdus eras/qꝛ ꝑditus exul ⁊ atre oꝛtis in imꝑio poſitus/ſed ſoluere ſolꝰ Noc poterat pᷣciũ deus/eternalis⁊ ltus Quẽ fruſtra cape tentaſſes ſiue videre Feci ꝙ; ſilis fieret tibi/tcemꝑe factus Immẽſus meſus/t ꝑuulus atq; vidẽdus Nbijcit᷑tibi ſacco vre camis optus Palpãduſq; datur /ſi foꝛmidabilis eus 7 Viſa pus fuerat ſapienti uſte damnatũ/nüc reſpirare memento ſapiẽtia fit infantia/tfit q̃ſi nõ fans oꝛro iuſticia damnat/iuſticiatur tſoluat penas tanq; rea/criminis om̃is Pudice mep me pſtratur ſumma poteſias o legem iuſto vinclis aſtringo potẽten *„ Paup eras/pte ditando diues egenns Efficit᷑ miruũ ſinõ ſunt ſufficites Dinitie leles infinituſe theſaunns ſſe põt ſummi ſctõ ſpiramine mater Ve tibi/ſed raro ꝑpendo ſigna niter Intfantis nati viriutũ te qꝛ punni Jaſcia nec religant diſcipline/nec in ima Vis inclinari/necte puero ſilem das Viaaltus diues põpoſus grãdis haberi⸗ reſipiſcevidẽs infantẽ/zvtrũq; ꝑentem Fungepces ad eos/pete natũ qͥ tibi natus Eſt hodie/necenĩ pueri mos eſt reminiſci Irerancoꝛis/odij ve/nec impia fiet Erga te mater pietatis/mater amoꝛis NHec ioſeph inuidus eſt/nullã ꝑtiere repul Juſticie ſi iudiciũ foꝛmidine terẽs (ſam Pꝛegrauat appella/ pera me/ mea ſuſcipi⸗ Nuria / ſalu eris / ſi te dãnauer; vltro (ette Pꝛabũtq; tuã cãm ioſephatq; maria mmo tuas ihs accipiet ꝓ iudice ꝑtes ũ ſedeo ꝓpera / ſi ceſſero/clamoꝛ inanis let crede/ meis etiã ſub legibus eſto Vis tibi dem veniã ꝑcens alijs veniaʒ da a/flagicioſos Accuians /ſi iuſticie damnatio terres oturbabar te/ſi deinde potẽtia ſeſis Hoꝛrida toꝛmẽtis foꝛmidinecõcutiebat efficio mens qꝙ tua celica verbi — Sd — — . — mmnocfi un Joſephina Saſtoꝛes imitare greg cuſtos vigil vt ſis Grextuꝰp ſenſus ⁊ motus colligit omnes Auribointende coꝛdis/quid turba canoꝛo Teleſtis reſonet hymno / piter cane . vita Loõcoꝛdat voci/non ſit ſimphonia diſcoꝛſ L i plena ſat hoĩem monuiſſe putetur Addidit/infantis dum circũciſio fiet XLuũ lacrimis ⁊ cũ valido damoꝛe ſalutis Homẽ qð ihs eſt capiet/ſub luce ꝓpinqua Dud ſine nulla ptʒ homini ſaluatio terris s Mctaua diſtinctio Aſtti tibi iuſte ioſeph ſic virgo locuta Mi vir / mi dñe ſit circumciſus opoꝛtet Infans iſte / ſuis vt fratribus aſſimilet egibus aſtrictos vt ſaluet lege ſub eſto Duãnis ſit dñs nõ legi obnoxius vlli dcunas nati/ leui àbipe ſopoꝛe Foꝛte quieſcebat fili ſuauiſſime dixit Jã fundedus erit ſanguis tuus/atʒ tenella Lultro pᷣſcindẽda caro nudaberis acri Vulnere ſauciꝰ/a frigus tolerabis iniquũ Vndabit lacrimis facies ſpecioſa/ dolenti H et faciẽ detoꝛqt virgo benignã Vagitu /ſimul ⁊ valido clamoꝛe replebis Aures aſtãtũ /meme penetrabitacutus Plangoꝛis gadius/mr̃naq; viſcera rüpet arendũ tñ eſt/ fuerit quecunq; voluntas Abba pr tua / tu mõ mi vir ſctẽ miſtros Accerſi legis.fiet nec erit moꝛa crcrelde Pãdit iuſtus tremula cũ voce/tremoꝛẽ Wronepucten quo fit turbatus / amate Ixoꝛis pueri matriſq; vicem miſeretur Meo ſecũ meditãdo plurimavoluit. ¶ Aſt poſtq; mr cuʒ ſolo clauſa remanſit Tũ lacrimis totas vbiſq; relaxat habenas Huid loquar aut ſileam.qñ puriſſimeſli Innocnuʒ ſine peccato te cerno raatus Hüani lucem generis /maledicta pentum Pꝛimonꝝ nora potuiſti coditoꝛ alme He caderẽt ſeruare pꝛiꝰvł vt hi cecidiſſent Nunqͥd nõ poteras aliter fuare cadentes Sãguine qᷓ geniti penis ꝛatrocibus eius O gabꝛiel memini mihi te dixiſſe ſalutem Ecce doloꝛe pᷣmoꝛ/oĩs qꝛ criminis expers Paar peccati tenero fert coꝛpe penas ſt ita vult fieri /qᷓ ſum:q̃ murmura ꝰ Velle ſuũ dederĩ quãuis doloꝛvꝛget ama⸗ Extoꝛquetq; meo molli ſuſpiria coꝛde (rꝰ Z Soluitẽ interea pueri ſopoꝛ hic adaꝑtꝭ. Paulũ palpebꝛis lucẽ q̃rens ꝓpe cernit Pcnaraerii adrne oſcula fronti coꝛ duriciẽ ſolidi ſuꝑanſadamantis Qõ nõ emollit tante pietatis imago Affoꝛe virgo notãs hoꝛã qua tradereoʒ Exhibet effer nomẽq; Jeſus datur ipi Pꝛemonet id mjr / ſibi dixerat anglus ante Dixerat atq; viro / fieret qꝛ cauſa ſalutis tlacrimas qbo ipᷣe ſuas ĩmiſcuit infãs. Dulce ihs nomẽ.Exq̊ tu virgo ſuboꝛtas Koõpeſcis gemitus /coꝛ conteplatio ſurſũ. Sbleuat/⁊ gaudes toto oꝛbe vẽire ſalutẽ en cõpẽſant paucos eterna doloꝛes Romaniveteres poſuere ſalꝰ tibi tẽplũ: ſalus ihs eſt / ſine q ſaluabero nemo Vexillũ fuit q nomẽ tibi pauleꝑ oꝛbeʒ Euius ſunt fidei ſtrati virtute rebelles Eſtcoꝛdis iubilus ihs/ exultatio mentis. Eſtq; triũphale nomẽ vincens ſceleratas O dignare / ſal tua ſum mihi dicere ſerno Nomẽ ad boc ies in celis terris ⁊ abyſſis Cücta genu flectũt/tentatio diffugit ois llhaiee ioſeph/ cui nom̃ tle Fuelat Angelus in ſomnis / tiens nomẽ ißs oꝛe Suane tuo ſonuit / verbo dũ faris amico Vepe ſibi quãta dulcedine coꝛ recreatur: Fa nature dñans / hodie bũdicit Anni pncipio / ſunt hec encenia nobis Masgna nimis / nõ q̃ ſolita ẽ pᷣbere viciſſiz Vana ſupſtitio/nobis mõ gratia donat Nalde ſalutiferũ ſacro cũ ſanguine nomẽz Ergo reddevicẽ pᷣbe ſibi qð petit a te Alſtantem matrem yultũ que ptinus eius Peccatoꝝ acies Jeſus ergo mihi ihs eſto 3 Nanq; tuũ coꝛ crede petit/coꝛ trade petẽti Quis neget ingratus donatũ / nẽo retractz Cara ihs coꝛdis poſſeſſio / ꝑs bñũdicta Adijce ꝙ tbꝛonus me in q̊ gratia verſoꝛ Eſt puer iſte ihs/cꝰ gerulus ioſeph aſtat Accedas ad eũ pete me ſecurus ab ipᷣo Auge/qͥd refugis incredulus eſſe caueto Flecte genu coꝛdis / ſit ſimpler/ſitq; fidele Pacis amãs hũile/oñi qð verba tremiſcat oꝛte ioſeph meditãs qͥd circũciſio ſignʒ Myſtica / ꝗq coꝛdis reſecare ſuꝑflua nouit Incircũciſũ nã coꝛ vetat eſſe ppba· Mente videt /qm̃ luges cõtritio cultrum. Seu cõpũctio fert moꝛał/⁊alma ſacerdos Bfa / mittit eã vicioſos radere moꝛes Notũ q̊ pacto /poſt hãc videt allegoꝛiam SS coꝛ iplere mihi credito mag voluptaſ Eroꝛes gladio fidei/pſcindere coꝛdis Altioꝛ ⁊ potioꝛ eſt circũciſio qualem Intellectus agẽs in nobis efficit vtens ”Mc Abſtractiua vi/quaſi celte vel enſe ſecido ¶ Illius ignis quo debet ferueſceretonna Materie ꝑtes vt ſpũale ſeoꝛſum Dens in amoꝛe dei /qm̃ ſolus bon?eſt / et Separʒ/⁊ fantaſma loco fãtaſmaq; motu Hocnomẽ bonitas ꝓpꝛiũ ſibi qð ihs apte Intro ſuſceptũ denudans materiales Denotat excelſo demiſſum nomẽ enpo bſtrahat a foꝛmis vi foꝛti cõditiones Bralneecdiramon ed quaſi verſo Sicut vbi/qũ/qᷓ;tũ/vel qualerelatum. Ens ſibi cõſimilatrõ/ſed amoꝛ fieri vult Verũ abſtractiua vis hec hebetata fre/ Jpebonoſſilis / notat puto carmẽ amon Redadita carne/ſʒ eã meditatõ feruẽs (qnt Dilecxs meyeſt mihi / ſum ſibi / cöſilamur/ Vt cos exacuit.ſi circumciſio dupler AIntellect?eniʒ mihi ſe/ſʒ amo: ſibi me dat Facta pꝛioꝛ fuerit/quã mos dat⁊allegoꝛia Sed nec amoꝛ / mot?ẽ diſcurſiuus vt eſſe * Exẽplar dignũ factoꝛ ſtatue tibi monſtrat Vult ratio/ſatis eſt vno ſi ſiſtit amato Er ligno ifoꝛmi puleũ qͥ foꝛmatagalma icreqᷣes ſibi tũcſomno plaſmata qᷣeſcit· Adijcit ipᷣe nihil/fit ibi detractio ſola Sepmit in ſolido cũ toto põdere cẽtro CRarg multiplicis foꝛmoſa reſultat imagoa Ergo porss fit circũciſio vim ꝑ amoꝛis Sicq̃ſi materiã cui pulcrãvis dare foꝛmã Juũctus ſi fidei ſit amoꝛ virtus rönis . Entis fantaſma cõfuſum vel vñ/quale Hõ ita laudatur/qꝛ cõquiſitio ſennum Coꝛdetuo facileretines/⁊ qð pꝛius inrat Multos irepꝛobᷣ dedit/agnouiſſe dabat᷑ Accipito / nihil addideris/ſpes latet inro õð de ens pmü/ ꝙ; mẽs ſuꝑ oĩa pᷣſtis Eradas facito quicqͥd ꝑfectio non eſt lificaretñ meritas nec reddere laudes * Entis in hoc ÿbo cõcluſũ/qð vagꝰ affert Mõ latrie cultũ bñ viuendo voluere Secũ cõceptus/ vt dicimus eſſe creatum Quin libertatem ſibi detraxere docentes Eſſeq; dependes/cui iũcta potentia tos Zngrara⸗ eũ fato parere neceſe Aut pꝛiuatio ſit/vbi/quale/relatio/q;dtum uit ꝙ; foꝛtuito flnitarent oĩa caſu Hec abſtractiue virtutis diſtrahe ceite Legibo oꝛba dei moꝛes idcirco nefandos Pꝛotinus erũpet entis pulcerrima foꝛma Ac execrãdos pulſo fecere pudoꝛeꝛ o:tice purgata/ defoꝛmi/nuda remotis. Flagicitoſa ſui coꝛdis cõmenta ſecuti Turpibo inuolucris/oĩq; qð accidit enti Functi fine malo/ſʒ amoꝛ ſtudet obſeqͥoſꝰ Cõſpicies ꝙ ſit vnũ purumq; neceſſe Eſſe deo/ refugit ſcrutari plima credens Eternũ/nec hñs aliqͥd cauſabile rerum Coͤteſtate fide de eſt qð liber et omne Pꝛincipiũ finis/exeplar/foꝛma/ſigillum. Dõ volũt fecit celis terris?⁊ abyſſlis Coceptus iñ hic vel imago viſio non eſt Quo ſine nec paſſer cecidit/necab arboꝛe Clara/ſed abſtracta qᷓſi circũciſa ꝑ emne Hicpf eſt nr merces qrẽtibo ampla( ramꝰ õ notat imꝑfectũ ſi nudaueris entis Qnanis ꝓpter ſe ſittotꝰ amabilis vltro Nomen vt edocui/ꝓpꝛie tũccõuenit vni AWa ſides ſeſimpla bono defigit ĩ vno Dußmo ſoliq; deo / diceſ; qð hocens it licet in firma rõ / ſit defoꝛis / intrat Eſt infinitũ pelagus ſubſtantia dicuuam Intima foꝛtis amoꝛ dilecti fidit/et audet NHNomẽ ſigt idẽ tetragrãmaton a ꝓpꝛiate Bupmũ nec iã penſat dñm ſed amicuʒ neq; reſpectũ genit ad res q̃; catts ¶ Aſtalijs taãtus rõnis tantus amoꝛis Dec cõteplat ſecũ ioſeph/eſtio ſpõſaz Erga diuina defectus/ſpũale ult foꝛe ꝑticipem/qͥd nõ cõmunicet illi Fifeapine vira mer ngentepote bruns Doctioꝛ illa qdẽ ſupꝑ his ea copbat/addes Xauſat ⁊ hãcfreneſim carnał virꝰ amoꝛis Abſtrahit enſ vtaisdũ mes ſibi forata gll D reputant aias vel nullas vel pituras Sszʒz capit ipa bõi foꝛmã dilectio ꝗqᷓ nõ ma ANoſtra tñ qꝛ vis intellectiua capaxeſt Permanʒ itra ſe / nec imagie ſiſtit᷑ ent Numinis eterni/cõcludit ꝑpetuaʒ ſe Loõcupit ire foꝛas/in amatũ ſe ſibipꝛſus Credit ⁊ indignam ſe camis ſtemere legi Vult trãſfoꝛmari /vult ſe trãſfũdere totam Hoc aperitur ſi ſit circũciſio coꝛdis Foꝛt eni q̃ſi moꝛs amoꝛ eẽvt flãmeꝰ ignis ꝛecipue ꝑ canteriũ celeſtis amoꝛis Ac velut accẽſa rutilans foꝛnace liqueſcit. dditus ⁊ ſi ſit luctꝰ lacrimoſus ⁊vngens Aurũ/fitq; potẽs oẽm trãſſumere foꝛmam Et cur dulcoꝛans qð cõſolatio linit NHec ꝓpꝛia ſiſtit/ſic mens ignita ſuono Aã ſatis ẽ dña ioſeph itulit / ecceꝑ oꝛbẽ Kũ deſiderioſemp liquefata mouetur Heſcio/qs rumoꝛ audit᷑ video qd ſi Donec fine boni pmo req uieſcat amato Oꝛta qͥdẽ ſuꝑ aduẽtu vaga fama mago Eſt eqdẽ bonitas hec foꝛnax ſpũalis Pꝛepetiba pẽnis nũc hac nüceuolatillac . npemor vfönis oſnin iſe bi⸗ Wßͤſis Larlances won . R vaſt Wnttme e. m gohlne as Lonne bnbee nnaCnn isa grie frand numia mormons cö alwmms Brlgins namck nnt. lmmeleg cots AnNns isnges Molnnt. n aahti RR — Joſephina Interea dat lac puero/dat balnea mater Nõdũ erat in carne pueri durata cicatrix ꝛeputij/pellis hec poꝛtio ſciſſa refertur Terris mãſiſſe/negat hocalius/qꝛ xpᷣus Maſ urrexit cũ carne ⁊ ſanguine totus Totũ qͥcqͥd erat nos ſurrexiſſe fatemur Integris hoĩs natur/pellis adempta Di cruoꝛ effuſus/ſint talia/crede reſũpta. His ſuꝑ atq; alijs ſenſus ſit ſobꝛiꝰ/ectu Dic ita qð fidei pietas nõ deroget vlla Coſiliũ tale datlittera/deinge ſubinfert (Nona diſtinctio Rbe hieroſolima/iudee regia ſedes Ac ſtudiũ legis/ tẽplũq; iure coleédũ Extitit a docti ſalomonis tꝑe regis Hũc alienigena ſua ſceptra tẽbat herodes Vñ iacob pfis oꝛacula vera vidẽtur Deſuꝑ aduẽtu meſſie gente cupiti Venerat ille qͥde/gentes regionis eoe A balaamdocte qͥ iob memoꝛatamicus Qui maledicta parãs ſuꝑ iſrł addere / vᷣtit In bñdicta/potẽte dei virtute coactus x iacob hic cecinit oꝛiet᷑ ſtella refulgens Slella fuit foꝛmata noui pᷣnũcia regis⸗ Coõſpiciũt illã reges/veniũtä/⁊ in vbe Dancta dũ ſiſtũt/conqͥrũt/eſt vbi natus Zdeon rex:hec vꝛbẽ queſtio turbat Ceꝑturbato nimiũ crudelis herodes Jugiter anxia fit dñandi ſeua cupido Et qualis rectoꝛ vꝛbis tales habitantes Vel ſunt vel fingunt/rõem plebereras Inuenies nullã/vẽto ẽ plus mobilevulgꝰ irba ſacerdotũ/ſcribarũq; agmie mł Sõmoniti veniũt/⁊dãt reſpõſa petenti(to Naſcet᷑ xpᷣs in iude bethleem vsbe Sicut diuina depmpſit vocemicheuas Auxilio nimis hũano qͥ fidere qᷓrunt derdũt diuinũ/rfit in vꝛbe recõdita ſtella Defoꝛis inſpici/reges ꝓcedit ad vſqG Clara domũ ſupꝛa pueri cõſiſtere viſa Coõgaudẽt valde/crudelis clã pus ipis Rex accerſitis fallax cõdixeracite Querite de puero/vt veniẽs deuotꝰ adoꝛẽ Metiris / fraus ficta tibi/nã ꝑdere qris Nõ colere infantẽ/ſic ſe ꝑquirere veri Fingit ypoc rita/vult expugnare reꝑtum Inuenilſe ioſeph paſtoꝛes littera tradit Mẽetio nulla fit hic / ſed qliter huiꝰhonorꝭ DHuimiſterij mãaſiſſe putabitur exos Pꝛeſertim reges/qꝛ nõ ceſſere repente Dereditu vetito na ſomnis viſio facta eſt Quid qð muneriboerat aptus ſuſcipiẽdis — Atq recõdendis/an ſola relica videtur Mater cũ puero/oñ vaga fama ꝑ vꝛbem Inſonuit totã/reges veniſſe potentes In dꝛomedarijs in pulchro ⁊ diuite cultu Quid ꝙ foꝛtaſſis pᷣgrandis fulgida ſtella Viſa fuit multis/ſigno q̃ ſtella ꝑpacto Hateriã reditvñ fuit foꝛmata poꝛem atos nõne ioſeph tecũ miran hõꝛes Aunqͥq nõ matri cõgaudes triſticia paſſe Mita pus / puto qͥd vult hec veneratio q; Rũdet virgo vates memoꝛata poꝛes (ris: Mi vir /mi dñe/ſaluãdas credito gẽres Et ſua ꝑfundʒ fidei luſtratio coꝛda Nꝛimitie veniũt/inter miracula nullũ Maius pᷣdictũ eſt/totoq; implebit᷑ oꝛbe Fiet ⁊ eccia de gentib/aſt ſinagogam Magna ꝓ pte cecabit denius erroꝛ Diuitias reges ⁊ opes cumulare cupiſcẽt Addẽt oꝛnatus tẽplis cũ dotibbamplis Plurima dõa ferẽt/q̃ miſtica pla docebũt Tox venit ⁊ iuſtũ ioſeph admiratõ geã Mẽtis exceſſũ rapit/vt ſecũ meditat᷑(dis Secluſus ſolꝰhumili caſtoq; cubili Cõquirit ſi foꝛte magi ſtudio röss Edocti veniũt/vel tractu legis in aſtris Nã deduxit eos radiãtis ſtella nitoꝛis Dicitanne magus magicas qꝛ nouerit ar Decidit in ſõnu ſcnſim dũ talia pẽſai(tes Viſa loqͥ grãdeua parẽs natura/decoꝝ Aſtriferüq; caput illi qdðᷣ ſigniferoꝛnat Lirculꝰ atq; oꝛbes ſeptẽ/totidẽq; planete Coõtinet hec vtero cũctarũ ſemina rerum Semina ſunt elemẽta ſibi q̃ tpat/etque Inſlua cõciliat vis celi/mixta ꝑRinde gee aſiauetes diſtincta ꝑ omnes MHNoli clare ioſeph dubiã deducere mẽtẽ? Querẽs ſoꝛte meis ſi feci viribo illã Que ſtetit bic ſtella/ſi me ductrice magoꝝ Venerit iſta cohoꝛs rõnis lumine ſfiſa FSe⸗ tale nihil celis vel in aere geſto Funereas cognoſco meũ foꝛmaſſe cõetas Flãmiferaſq; faces ſiłes radiãtib aſtris⸗ Quas admirãtur ſubito ꝑ inania labi Huic alius motꝰ‚/huic ꝑduratio diſpar Nũccirca puerũ/nec denego/płlima ſiunt Que nf̃as ſuꝑantleges/pꝑquirere cauſas Non nr̃m/dño parere neceſſe iubentit Sed neq; nob eſt hoĩm ſubiecta volũtas Libera nũc illuc nũc huc cõuertit᷑ vt vult Idcirco leges neqͥt exꝑientia certaas· Colligere/hũanos dũ ſub me reſpicit actꝰ Cur:qꝛ nec celũ nec ego cauſauimꝰ illos Jũge ꝙ humanus ſupꝛa mefinis bahet —„ — Gla dicta beans/ad quã dux gra ſaa P ego / nec media diſponere ſufficiẽs ſuʒ Aſt aliter fuerat hominis foꝛmati pma Pam nemini / cũcta ſibi deditofficioſaʒ Me dñs / iuſſit illi poſt eſſe rebellen / Sed maioꝛa dedit valeat q; noſtra ptůs Dü reparare placet/ceã vult eſſe redẽptaʒ Miſteriũ fateoꝛ/hoc neſcio/nã ſua reges Hõ men ſtella trahit / peꝑit ſine ſemie vᷣgo Abſq;ʒ doloꝛe carẽs/paſtoꝛibo ⁊ data luxẽꝭ Rome oleũ fluxit/cecidit pacis mõ tẽplũ. HNõ meus hic terris/nõ celis inditus oꝛdo BGBratia me ſuꝑeſt /illã pete/pꝑdoceatte Hec inter ſomnꝰ elabit᷑/⁊ ioſeph oẽm Peruigil vxoꝛi ſeriem docet/atq; retexit Viſa pbat/roburq; ſuo ſuꝑaddiditoꝛeꝛ oſt heclegitimũ dũ tꝑs adeſſe dieri Quos q̃dꝛaginta numerat lex/ſenſitaboꝛ Jam pueri/ſpõſo loquit᷑noſti qꝛ tẽplũl(tu Nõ ſine muneribo nosviſere cõuenit/ifãs Eſt eteni pmogenitus/redimat᷑ opoꝛtet õ qð eũ vel me legis cenſura coartet Spõte placet ſubdi/fiatq; oblatio nr‚a Paugiba ſiłis/moꝛes humiles doceamus Eſpõſum ſymeũ accepit deſuꝑ olim cMõ te moꝛs rapiet niſi xᷣm videris pus vbivenit qͥd gr̃a ſuggerit audit (añ Gfra celeſtis radians bonitatis imago Ecceſuũ venit ad tẽplũ dñs dñatoꝛ Juſte ſenex timoꝛate dei/quẽ ſpũs implet Interno aflatu/facoccurras venienti Vinis accipito puerũ /bñdicito dicens Dimittis vne me nũc in pace/ſecundum Verbũ ſctẽ tuũ/qui ſum fᷣuus tuus alme Hanq; tuã ꝓpꝛijs oculis nũc cerno ſalutẽ Siue ſalutare/qð cunctoꝝ pploꝛ Ante paras faciez/ lux gentibo alta reuelãs = gloꝛia plebis Mẽbꝛa ſenex ergo q;uis lãguoꝛe gqnata oꝛð vigẽte mouʒ/tẽplũ petit oꝛnat ouan Hũc ea/nũc illa loca tepli/ſuadʒ alacrꝭ (ter Sic faciant alij/qꝛ mox veniet dñatoꝛ Pꝛoſpicit ex aditis tẽpliq; ꝑ atria/qn Pꝛomiſſus veniet /vidit ꝓcedere tandem Bethleen ex vꝛbe te vᷣgo ioſeph puerũq; Agmine cũ ſctõ vicinoꝝ atq; pentum Spüs extẽplo ſanctus ſibi pdidit / bic eſt Exilit/⁊ iubilat/nõ ſe capit/atq; iuuentus Eſtaquile viſa/mens iu dño renouatur TZurturis illic par duplicatus ſiue colũbe Pullus ꝓ puero datur/huic qͥ ſacrificatur * , — Obroꝛto colle gutrur dirüpit vngne Sanguis ⁊ effuſus diuina altaria tingit Pluma veſiculaq; cineres mittũt᷑ in aros Aidit igemuit noua vᷣgo puerꝑa noſcẽi Paſſuri hãc pueri ꝓ nobis eſſe figuram Inſantẽ redimes vir ciclos quinq; dediſti oꝛreſacanotu nera de ſole bean ũcaderãt cũ te puero venerãde ioßes Vir zachanias ⁊ olim ſterilis ſua couunx Venerat anna ſenex octagenaria vates Deq; Jeſu cũctis multo ſermoneloquunt Intulit⁊ ſymeon tibi matri virgo maria Voce ꝓphetali/poſitus pueriſte ruunam Eiſt in innlton nulltiſch redẽptio fieet Iſrlex pplo/ſed erit cui dicere conrrra Cotinget ſignũ/gladius trãſibit acerbus Crede/tuã mr̃ aiam/ſic coꝛda ptẽbunt ¶ Singula coꝛde ſuo retinet vᷣgoq recen Dictaq; fctã ſil / c letis triſtia coͤfert (ſet 2r eph / nec eni memoꝛẽ nõ eſſe dece ¶ Mos erati teplo diſtict ſedibo vti(bat Virginib nuptiſq; peto q̃ ſede reſedit Virgo die tali/puto nuptis aſiociatur Ipᷣa humilis ſecreta tegẽs/⁊ eliʒabeth illi Loõſignare locũ ſatagit cognata ꝓpinquũ Cõcoꝛdãt aliq/foꝛs quaſdã liuoꝛ inurit 2 Dinitias reputat ſolas plebs młta colen⸗ Peq; oↄplerũt legẽ ioſeph atʒ maria (das In teplo ſvon/ redeũt ad naʒareth vꝛbem Onerit eũdo ꝓut fit cõſolãdo laboꝛem Vir puerũ ꝓpꝛijs vlnis ad pectoꝛa geſtans Faſciculũ veluti mirrhe/q̃ſi coꝛdis amoꝛẽ Quid ne putaſ dña ſibivult dictũ ſymeõis Hic erit inſignũ cui cõtradictio ſfſei Pꝛeſertim qꝛ pᷣdixit mihi viſio cera Dð foꝛet iſte puerpploꝝ cauſa ſalutis Mi vir /mi dñne vicijs cõtraria virrus Aitus in medio rectũ tenet/ aſt vicioꝝn. Sũnt toꝛta extrema / falſi cõuentio nulla Cũ vero/ nec q̃ fidei natura capeſcit Pec videt inflatus oculus/nec crimĩe lipꝰ⸗ Signa petit indea/placet ſapĩa greò(vus Stulticiã verba / reputabit grecia chꝛiſti Signaq; q faciet/iudei ſcãdala dicent Si de coꝛpoꝛeis ratio vixredditur vlla NHi deus illuſtret/capiet celeſtia nemo Infans iſte dei dicetur filius/ o quoet Philoſophi ſimul et iudei tale videntes. Zoꝛpus qð peperi/qð nos geſtauimꝰãbo Eſſe põt/cũ ſit ſimplex eternus et vnus At cũ dicet de virgine natus / et abſc Dicent /qͥd cũ carne deo / qͥs filius ili Cõtactu cuiuſq; viri/ꝙ vagijt inſfans —) Blen ☛☛ÿG- 2 — —–—–– ree “ NNeH aningt kinan noſei Cram gdii Lden. iches cͤum un. h Eunn noſin nnn. Aedro libent wonm n (a neſed ibr. lentest Wain abebi nrri rimnnt nc; wi 3 whrben. obboren Guckans cbannn Sed felicia ſunt/nec enĩ lõgeuioꝛ eteas JZeoſephina Lac ꝙ el dederim/q tu nutriueris illum Scãdaia ſtulta vides fidei ſi lumia deſint PNõ aliter q; nicticoꝛax ſi fulgida ſolis Lumina cõtendat tenebꝛoſo cernere viſu Aut ſiqͥs varia ꝑ nubila/denſaq; lunam Inſpiciat/fallũt ipᷣa radiante coloꝛes Eſt oculis mẽtis tetra oĩs paſſio nubes Paſſio iudiciũ variũ variata rependit ꝛactica/pᷣcipue ratio dijudicat vt fit n deſiderio tractus nunc iſte vel ille Hincocls trabit᷑ oculo /velut oꝛbibooꝛbel Bd care ioſeph ſenſiſti ſurger ml⸗ Hurmur iã pplo/q; nr erit puer h rex (tũ Xoõſoꝛtẽ nõ regna volũt/nõ ampla průis Ecceſed o mivir natiuũ cerno ꝓpinquũ zʒareth opidulũ/verᷣ iã terminus eſto Mutua poſterius ſuꝑ bis collatio fiet gtan ſcis que turbatio facta eſt Loõplacet/inqͥt vir video ↄcurrere nfros Affnes / leti veniũt applaudere nobis ꝛ20q; puerꝑio/ pueroq; tuo/redituq; Sic erat / o ; mens vẽture neſcia ſoꝛtis Intereamã ſe reputãs truculẽtꝰberodei egũ reſpõſis deluſum/ꝑfurit amens Ergo regnabit alius:regnoq; repellar Judee/fiet aliter pueros nece ꝑdam ienrin ucri ⸗ ſunt mõ gaudia meſtum 12 Bethleen in tota/placet hocregiõe moꝛan Hoc ita ꝓpoſuit pmo /ſed ꝑgere romã (tes Zser nator delatio facta ſuox Hec inter ioſeph eſt egiptũ ꝑgere iuſſus ⸗ Eümfe er puero ſic deſcnipſimus ante Sicdñs ſeuo ſapiẽs eſt vſus herole exredit/z mãdat cqrudelia nuſſa ꝑ oẽs ethleen heu tene fines / nulluſq; bimatũ Attingẽs puer/ac infra delinquit᷑expers Moꝛtis/t in ꝓpꝛios gladiꝰ deſeuijt equꝰ Regnãtis natos/hincceſar/poꝛcꝰherqdis Eſſe malim qᷓ; filius/heu deſcribere tale Quis poterit facinꝰ:qͥ fando eq̃re doloꝛẽ Matrũ e cõplexu pueri rapiunt᷑ ipᷣos Vbera lactãtes fodit crudelioꝛ enſis Excerebꝛãt alios/elidunt coꝛꝑa petris Innocuo matrũ lac tingere ſãguie gaudẽt Mẽbꝛatiʒ excerpũt alios/pes pterit iſtos Impꝛob/⁊ matrũ lacrias iuſtoſq; doloꝛeſ Ata pces / geſtus huiles riſiſſe voluptas Quid tibi vis ceca/terreni ãbitio regni 6 eſt cõſilium nõ eſt pꝛudentia cõtra Crede deũ/placido deus oĩa fine cohercet Dixerit hicaliqͥs matrũ infelicia fata Pen ſcitouerter geſta maloꝝ Pꝛofuerit/quãtũ moꝛs ↄtulit accelerata Eccetuũ ſymeon verbũ iam verificatur Fit puer iſte Jeſus multoꝝ dura ruina LCoꝛꝑe dura quidẽe eſt/aĩe vos viuite lete Nõ eteni Jeſus aduenit cõcedere terris Pacem /ſed gladiũ qͥ paxcõquirit᷑alma Felices pueri quos circũciſio puros Oꝛimitus effecit ſacrat ꝓpꝛiꝰ mõ ſanguis⸗ Heu qᷓᷓtũ miſeris moꝛtaliba hoꝛrida ſoꝛſẽ Perder̃ qñ mal fas vitã ipune bonoꝝ Quilibet eſt ſi fas ſeuos ingular tvꝛãnos Aur ſceleratꝰ/cur truculetꝰviuit herodes: Sed nõ fas/tibi vidictã deꝰ alme refuas⸗ Solis q̊s ſtatuis eſt exercẽda miniſtris Coꝛpoꝛeas vero ſi moꝛtes has pueroꝛum Hoꝛreſcit meditãs/q; tetrioꝛ illa tiranis Que genitas nouiter aĩaſ iugulare reqres Se aerepli gladio ſecat ipba calcãs (los edibo mò ſuffocat hoſ mõ ſtraglat il⸗ Sgipti tenebꝛis / boc eſt caligine diuna Tutandũ/ſimulachꝛa ruũt/fãtaſmata ce⸗ Dirigit ipe ioſeph h̊ ẽ diſcretio greſſũ(dũt Heu cadat in pᷣceps petulãtis carniſ aſellꝰ Perfurit interea ſathanas q ꝑdere/ꝑdens Dulta / neqᷣt puerũ ignota regiõe rpoſtũ actenus hec mẽtis oculos dũ retro re „— Inſpicioqʒ diẽ q̃ tẽplo ſiſtit᷑infans (ſlecto Febꝛuus intrabat meſis q̊ moꝛecelebꝛi Romam cũ facib pplus luſtrabat ouãter Vana ſuꝑſtitio/fidei dũ roma recepit Qumen mutata feſtiuo ceſſit honoꝛi Virginis atq; ioſeph pueri/ſimeõis⁊ ãne Hinc candela/manu poꝛtatcerea multa In tẽplis hodie pꝛudẽti conſilio fit Oðõ pplaris mos/qͥ tolli vix potuiſſet Fundit/in finis melioꝛis vertitur vſum Auguſti ſic pᷣma tuis data petre cathenis Sic iano poſiunt encenia/facta coloꝛem Sumere vtutis/nob dat᷑ ergoſalubꝛis Regula/dũ moꝛes pplaria coꝛda replerũt Vana ſupſtitio qbus eſt ſeu deuius erroꝛ Tollere cũ facile neq̃as/mutare doceto Fine bono /ſit eis melioꝛ directio cordis O qᷓ; lata ptz hecregula/que vicioſos Actus innumeros vtutes reddere poſſet Dũ nũmos recipit qͥs ſacr̃a miniſtrans Tollite pclamãt ſunt ſimonis oĩa plena Quis numeret:q̃t dãt vſure noĩa reb: Quicqͥd eis vanũ/qᷣcqͥd vł diſplicet/acri Judicio feriũt/moꝛtali crimine damnant Plura tñ fieri pñt aliqũ merendo lia/ ſi fuerit pꝛudens directio corci⸗ n ndedeae. 58 Mes noua vᷣbigea dũ ſe traſterre iubet Nec tñ hec ñm ſingula tradere metris Sed redeo/nõ roma mõ luſtrãda poꝛe Pecvenerãda ſibi ſũt idola muta vᷣinceps CZũ face ſuccẽſa/ceſſit iam cereus ardens Indecus ecdleſienomen candela diei Multiplicata dedit/ſãmãti ſplẽdida luce Qus fert leticiã/qᷓ miſtica multa figurat Igne vigoꝛ/fulgoꝛ/ardoꝛ ſunt a ꝓpꝛiate Patre vigoꝛ/fulgoꝛ genito/ſuauiſſimꝰ ar⸗ Pneumate ſũt ſaco vᷣtut ſitvigoꝛ ĩ te(doꝛ Fulgeat in mẽete ſapia/ſerpatamoꝛis Ardoꝛ in affectu/deuotio ſctã coruſcis QLuceat exeplis / ſi coꝛdib ignea lex eſt Nã Jeſus atq; ſui nob exempla ꝑentes ſetißiola ais un Ai quotannis Iſſe hierlimis referũtur viſere templum ¶ Annus erat puero biſſextꝰ qñ remãſit Per triduũ in teplo / redijt ſubiectus vtric; Bngecuma diſtin. Cire velim pᷣclare ioſeph pᷣclara maria Hü ihs a teẽplo redies ad naʒareth yꝛ⸗ ramite ptẽſo pluſq; miliaria bis ſex (bẽ Cũ puero qͥs ᷣmo fuit nec enĩ ſiluiſtis dederit trilogus fuerit not mihi vr ¶Ambulat vt mediꝰihs ĩter vtrũq; ꝑntẽ ra manũ manui repetit ſuauiſſima mr Fili qͥd nobis feciſti ꝑdite totum Pertriduũ:q̃ verba tibi/q̃ facta fuerunt? Enarres placeat/via nã ſermõe leuatur Pꝛima ſacerdotes ⁊ ſcribas viſere mr̃ emplo cura fuit/ de lege interrogo mlta Multa ſup ritu ſacroꝝ/ſi cito regem Vlenturũ ſperant meſſiã/cuius ⁊ ipᷣe Hatus erit:qli ve loco naſcet᷑ ⁊ anno: Diues vel pauꝑ:q̃ vita:qͥs exitus illi⸗ Quiſq; refert vt doct erat/ceciniſſe ꝓphᷣas Libꝛis in varijs.ergo veniſſe reuinco 7 Dictis ex ꝓpꝛijs meſſiam viuereterris Mirant ſe reſpiciũt pariter/nec habentes Reſpõſum ſolidũ/me reſpondere ꝑurgent Talibo intentũ reperiſti ſedula mater Inter eos / reliquo cũ notis tꝑe verſoꝛ Duos genus affiues reddit/nutrit ab ill. Incola qͥd faciat deſerti noſter in annis At nos blãde puer nimis anxia cura co Mecũ mj e tua/ ruſene ꝑdere tete (qbat Nuereret impietas chariſſime ſeua tirãni Ouid ne putas agimꝰ pᷣme dũ nocte diei Vna domꝰrecipit nos ambos/te ſine fili? Nãq; viros mos a mlierib ire ſeoꝛſum Aſt pueris aderat fas iſtac ire vel illac r an iter cui celica foꝛma ioßes 1U Hinc ego cũ matre te/mecũ ꝑgere credit Noõne fuit tecũ petimꝰ/qᷓrimurq; viciſſim. Fitnobis nox vna vigil/flem?q; pᷣcantes. Pꝛio manecito ↄſurgimꝰ/atq; ꝓpinquos Nũchos nũc illos inter te q̃rere cura eſt Teq die tota fili nõ inueniente Onñ tertia lux oꝛit᷑repedamus ad vꝛbem Heu nimiiũ triſtes defeſſus anhelatvterq; Iſtũ ſed remouet inuẽtio leta doloꝛꝛem Qꝛamus fili ne taliter egeris vllrrs Nec faciã remanebo domi/pareboq; vobᷣ Rũdit puer /hinc fit pxima naʒzarechilli. Intrauere domũ fuit illis cena parãda erat intus aq̃ vicino fonte petẽda eſt Ra uinus vꝛceoli puer cccinit obſe oſia Ad fontẽ ꝓperat/laſſus licet/o gabꝛiel qͥᷣd Aſta vides reputas tecũ/qm̃ deus ecee Seruit ⁊ obſequit᷑terris/quẽ regia celi Tota cohoꝛs tremit/⁊ ſupplex venerat᷑ ad oꝛgangees. (um ¶ Ouid dices hoĩs ignaua ſuꝑbia? nul⸗ Dignãs obſequiũ/tolerãs nec pig laboꝛẽ: Amplius exempiũ pulchꝛũ de religione Nq; pentibus eſt bũilis ſubiectio dãda/ Beruitiũq; frequẽs pueris dũs ihs offert Sedula nõ minꝰ hic ſpeculat᷑ cura ꝑentũ Quãto cũ ſtudio nati ſeruẽtur opoꝛtet Coꝛꝑe ne pereant/aĩe ſaluatio carra Zõquirẽda/tñ maioꝛi ſolicita; Inſuꝑ hoc ſpeculo coꝛ deuotũ mediterur NQuiid qrat qͥd agat/qñ declinat in iram Oñ pꝑditus eſt ab eo deus/⁊ Jeſus extra Diffugiẽs fictũ /vel de virtute ſubum Fac tibi diſcurſus ⁊ ꝑ loca celica quere Cũ pedibo mẽed/mãiboq; repẽs/ pauoꝛ in⸗ Vꝛgeat/⁊ doloꝛ anxiꝰ/oẽs ipete ſctõs (gẽs Dis ĩpoꝛtunus / nec deſine ſepe repulſus. Irrue tu qſi mẽtʒ nope kad bos ład illos Pandite/dic vbi ſit fugiẽs dilect/et illũ Peddite/nõ fas eſt vob/o lãguoꝛ ⁊ hoꝛroꝛ En moꝛioꝛ/pſtrata pedes nec deſerovr̃os MHi redeat mẽtis vtero de pueumate ſacro Nuẽ peꝑi mi /eſt totus amabilis ille Ve tibi mens tumida talẽ qꝛ reijcis ate Penitet heu/heu / nunqͥd eũ pnia reddet? Duo querã:qd agã/ſi nõ inuenero ceii Teplo /q̊fugiã vel vbi moꝛibũda quieſcã: Dic rurſꝰpᷣcoꝛ alme ioſeph /tibi ſupplico Amboſ obteſtoꝛ / mẽoꝛes eſtote poꝝ (vgo Curarũ ⁊ deſiderij qð toꝛſit vtrunq; Etqᷣt circuit/quota queſtio facta ꝑ oẽs Querẽdo puerũ/cũ declinare parumper A vsbis voluit querentibovt miſeren e f f — „„ͤ Joſephina 59 Foꝛſan ſciretis/miferos miſeret miſeroꝝ Ergo ioſeph ſicut viſus tibi durioꝛ eſſet Querẽti puerũ/ſi qͥs celaſſe reperruis Nec iuuiſſevolẽs fuerat/mihi mollioꝛ eſto Coõdeſcẽde pijs votis ſi recra requiro Etas in puero/ſapiẽtia/gratia coi; Muũdo creſcebãt/⁊ in illis pficiebat Ac ita ſe geſſit triginta donecadannos Venit / cotinue ioſeph vt prem venerat/ Secũ hitans/preʒ ꝙ plebs exiſtimat oĩs Aſſerit hᷣ lucas/ notat hoc⁊ fmo philippi Ad natanael ſexpᷣm reperiſſe loquentis Quẽ ſcripſit moyſes a naʒareth ex ioſeph Deſerto veluti ſtuduit latitare iohes(oꝛtũ XZps ad hoc/celat ita cura domeſtica xpᷣm Vera repẽtine nõ vult ſe ꝓdere virtꝰ At ioſeph ĩcuruꝰſenio ſua mẽbꝛa bacillo Duſtiet atz regit/laboꝛ huic ñ ↄuẽit vllꝰ Vir faeꝰ reſidere domi/qũq; benignus Vt Jeſus inſpexit/cõſedit pximus illi n mis repmit aſſurrexiſſe volẽòtem Hinc loqͥ dilecte ioſeph fidiſſime cuſtos Elas dũ tulerat tua iure coledo miniſter Exercẽdũ opus ẽ ꝓ qͥ ſum miſſus in oꝛbẽ NHec reſidere domi tibi nec ſocialis adeſſe Hactenꝰvt feci/potero tolerare laboꝛes Quos hiĩtur ero poteris nec dura viarũ EFoꝛte nec innidiã mea q̃ bñ geſta ſequet᷑ krioſeph,acimo ſuſpiria pectoꝛe tra Ergo moꝛipᷣſtat inqt/ſpes vnica vite (xit Tu ſolamẽ eras nob/qͥd vita deinceps Pꝛofuerit: cũ ſit moꝛtis lex oĩbus vna ERxoxn ſenib venit/⁊ mo ale vas õcupiã?qͥ d amem:ſi nõ ↄuiuere fas eſt Sed vereoꝛ dñe/fili ſanctiſtime niim Noie dignaris bocme/vereoꝛ ſceleratos udee multos hoĩes ſimul ⁊ galilee n qͥbus ⁊ verax verbũ ⁊ virt odio ſunt Que tibi ſola placẽt/hoꝝ ſi carpe vitem Si moꝛes foꝛmare bonos tẽtaueri/Ehen Horx volet vt pᷣſcis te liuoꝛ ꝑdere nequã ¶ Et volʒ agnoui ihs intulit/eccevidemꝰ grãdeue parẽs mõ ꝙ nos diligit omĩs NMNaʒareth hic ppls/ſed noueris affoꝛetꝑs Hac nr̃a qũ phariſei me ſynagoga Roꝛti rancoꝛe/dũ vᷣba ꝓphetica deme qipta legã/qð me dñs trãſmiſit? vnxit eſuꝑ boc mõte mepᷣcipitẽ dare querent Dz mihi cedʒ mõs /veſtigia mõte reliquã HMollioꝛ hũana lapidũ natura patebit NHi mea puertẽt miracula/dogmata ſpnẽt Et dicẽt medice temet curare memento Plurima ſubticeo/ſj qᷣcqͥd erit ꝑagẽdũ eſt ntrepide mihi qð ſtatuit diuina volũtas Sit labo:/ atʒ doloꝛ/ afflictio / vhnera car⸗ Sit gladius /ſit crux dño parerencce(cer Hoss etid tolerãda pijs/patietia viucit Et celiregno tribulatio multa coꝛonat Equa mẽte feras qͥcqᷣd tolerare neceſſe NHec mihi nec duo pf aſſentire recuſes Hec ait/ꝛ ſolẽs lacrimoſa Tace entem Ziguit ⁊ huiccelerem pᷣdixit adeſſe q ett ecſuꝑ introijt cõiũx ſctiſſima quertt Di vir / mi dñe qͥd hes:plãgoꝛe doloꝛem Nempe ſuũ ſenſit/lacrimiſq; ꝑ oꝛa volutꝭ Nic ſilet/actandẽ potuitq̃ voce recenſet Singultu mirto /pᷣnicig triſtia xwi Eõdolet affficto vultũ m ipa ſerenaat Verbaq; dat blãda.pᷣmit alto coꝛde dolo Scit qm̃ miſti cõfert affabile verbuʒ.(res Diſtinctio XxII „ v Enerat illa dies qᷓ vitã moꝛte pararʒ Per petuã tibi iuſte ioſeph/dauid in Xp̃ſadẽ cũ mr̃e pia/qͥbofficioſe(clitaplei Seruieras/vultu placido ſolant᷑ ũtem Oꝛa licet lacrimis oppleuerit intꝰ oboꝛtꝭ⸗ Haturalis amoꝛ/etenĩ ſat crederefas eſt Dð prẽm ihs/et ſpõſum fleuit moꝛiẽtem Virgo benigna ſuũ/ſidi cuſtodis amato Pꝛocũbit lecto/cõplexãs mẽbꝛa pudicis ſcula dat labijs / mi vir cõclamat / ab is Deſeris ⁊ vidua/paſſurã dira relinqͥs(ne: Aelle tñ dñi fiat/dilecte valet Nil timeas/dũs placida te ſede locabit ꝛotinꝰ ipᷣe ioſeph pᷣcioſa moꝛte quieuit ¶ Qugubꝛes recipit veſtes viduata maria Exequias reddũt deuotas naʒareth vꝛbe Tota virũ flet plebs qͥ vixerat abſq; q̃rela Dibns in cõe bonus ſctiſſimus heroo Certa dauid regis ⁊ pᷣclariſſima ples Nec tñ eſt obitꝰ ſat certa dies/qꝛ ſignant SHẽc varij varie ꝓ religione colendam Eſt febꝛuarius/ẽ ⁊ marcius/eſtq; decẽber ꝛimi nona dies/cũ deno nona ſecundi lterius decima ꝑ quoſdã ⁊ nona notat Sit q̃cunq; dies ſua nob moꝛs boꝛanda Caſta velut turtur ſi cõpare ſitviduata Sola volat repetẽs arẽtes arboꝛe ramos ꝛ2o cantu reſonat plãctu gemebunda pu Sic dolz abꝛupto vite ſociałl amoꝛe(dico Virgo gemes / deffeſ; virũ plãgor̃ mode tſel vt ſenſit ſubtriſtẽ filius eius (ſto G Solaãs alloquit᷑ ſecretaq; plima pãdit Atq; futuroꝝ ſeriẽ bꝛeuiando recene ¶ Lara mibi in pmis mi nolito doloꝛis H Accumularetibi cis / ſec reſpice mentis Interioꝛe oculo fidei cũ lumine/quales Collegio patrum bñ qui vixere pꝛioꝛum Applauſus iubiloſq; dedit cuſtodis aĩci Decedẽs aĩa / du limbũ ingrelſſa / pinqua Sicetenĩ nouit denũciat eſſe ſalutem Nam ſaluatoꝛ adelt/ego ſũ ſalnatio certa Poꝛro te ſolam mater cuſtode carentem Peu reputes ſubeo curã /iam diſcipuloꝝ· Plurimus aſtabit nũer mihi /iã mlieres Sancte gaudebũtſeſepᷣbere miniſtras Audis vt affinis noſter pius iſte iohßes Hactenꝰhec deſerta colẽs mõ flumie cepit Joidani⸗ baptiſma nouũ baptiſmatee Abluar / vt ſit aqs recreãdis ſpiritib vis/ Wepplo oñdet/ digito mõſtrabit ⁊ agn⸗ Inqet / eccedei /mũdi qͥ crimina tollit NHãq; colõbina/ſpecie ſuꝑaſtitit et almus Spũs et mãſit in eo dũ tingitur vndis NVidi equidẽ et noui/celi teſtantur aperu Vox ego clamantis in deſerto / paret ois Dirigat ⁊ calles dño ppłus venientit Duenq; ſui pigeat ſceleris/qꝛ ꝓximat ecce Regnũ celoꝝ/trunco eſt affixa ſecurſis Erebꝛius et hec plura feret ꝗͥ cõciliabunt Auditoꝝ animos/ mihi ges ſociabitvltro Carcereclaudet/volet h̊ imitis hberodes NQuẽ timoꝛ ⁊ liuoꝛ ſtimulis agitabit acerhᷣ Public? inde mibi ᷣmo ꝓcedet ad omnes Jugee terras /ꝑ ſabbata/ꝑ ſynagogis Deſeno tñ ipᷣe pᷣus remanebo diebus Bis viginti/ me deducet ſpiritus iluc Zentãdũ a ſathana/rabida qͥ turbidꝰ ira Punm ꝑplexa ſecum rõne reuoluet Hic nedeus q̊ iam potuit ieiunia per tot Ferre dies: de q̊ ſunt multi tanta locuti Dõð veniet nr̃m ſpolians violẽt auernum Si vero de eſt mõ q̃liter eſurit:ibo Zentaturꝰ eũ/comites aderũt mihipeſtes Zres herebi furie / gula pma / ſupbia deide Mente tumẽs / alia rerũ ſcelerata cupido. Zurpes celabũt vultꝰ ſbᷣ imagine pulcra Virtutũ ſub fallaci/fictoq; decoͤeꝛ Debita ſum dicet gula ſuſtentatio carnis Altera fide deo / dicet quid ſanctius hocẽ „ Tertia ꝙ toti diues dominabitur oꝛbi * His potui moſtris pᷣmos ſuparepentes = alijs ſilem ſbuertere poſſuzʒ Iſta ſathan ſecũ ſz erũt tentamiĩa fruſtra BPiuini gladio verbi cõfoſſus abibit Deniq; multa mihi mater dilecta trienni 2 —- „ . Zempꝑe patranda/quoꝝ tu conſcia fies TFlaʒ pñs aderis ſub me cuſtode deinceps ſpiritus illu A. .*W* „ „* „. Eoõſpicies oculis tãdẽ meſcãdere celos Scãdet et ipᷣe ioſeph vt mecũ regnet ĩeuũ Regnabis ꝑiter fuerit dum vita peracta Homẽ laus et honoꝛ dabit᷑ꝑ ſecula vobis Pꝛocũubit mr enibulc affuſ reptdit rates/⁊ repetit/fiat tua nate voluntas Debeo ſolari rurſus viſura ioſeph te Etinos ppᷣicole/talẽ veneremur/amemꝰ Füdamuſq; pces ſibi ſupplice carmie tles . . NℳNEebee Aluſtr prarcha ioſeph/ d altapago auſſticie cultoꝛ.clar nũerãde ꝓphetis Vngieoſplẽdoꝛe micãſſ cuſtoſq; marie Eeſtis nutrito etrpi fide miniſter Koſcie miſterij quod neſciuere bpoa Secula / tu verbũ vite qd erat caro factũ Geſtaſti manibo etiã tibi ſubditus vlttrro Dignatus fieri nutu quitempat oꝛbem Lu vir/tu dñs matris dñi dominoQꝛ Magne ꝑegrine dudũ terris/mõ regnas Felix in celi patria/ſecurus et omnis Exps terroꝛis/laboꝛ anxietas pculabſũt Oueſumꝰ intẽde noł/miſeroſq; benignig Inſpice nos oculis/q̃s tãta picula turbat Eſto gegrinis fautoꝛ/dux auxiliato: Defeſſos refoue/tot ſcandala tollexiarum Dirige cecos / erige lapſos/optima detur Bfa dux / baculuſq; ſpei firmiſſim? aſſit » Pax in credẽdo/coꝛdis meditatio ſuauis Zentamẽta / ſathan/ mũdi /camis ſupꝑemꝰ TZe ptectoꝛe/peccatoꝛes nec abboꝛre Pꝛo quiboa dño dignatio taloboꝛta eft Ergo te/ſpõſamq; tuã dñi genitriceam DSic age ꝓ cumulo meritoꝝ ⁊ laudetuoꝝ Cõdatiens eſto / nos heu retinet tẽbꝛoſa Zoꝛq̃t? egiptus ſis ſaluatoꝛ velut alter Egregiꝰpriarcha ioſeph frumẽta recõdẽs Pꝛoiid ia iq; fame reſoue peuntes Iita fames nr̃as aias nõ coꝛpa pdit lter laudat᷑ ioſeph inſignis/ qꝛ chꝛiſtum Loõſepelire ſuo legitcuraſſe ſepulro Dignus et alter erat dici cognomie iuſtus Filius alphei. igcob cũſymoneiudas Hinc frẽs / dño affines comiteſq; fuerre At noſter ioſeph hic quoties / ⁊ qt tibixpe Pꝛebuit obſequia viuo / plꝰ płima iuſtus Sigat demodainarm bennd Dit ſua iuſticia nobis /ꝓtectio nobis Peꝛo meritis nobis ſaluatio ſat I — — Cipꝛius aſtaliꝰ ioſeph ertitit/ ſnavẽdẽs Ante pedes poſuit pᷣmoꝝ diſcipuloꝝꝛ ogtomecg fuit ſibi qð ſolamina pᷣfert O noſter petimus cõſolatoioſeph eſto Lu ioſeph accreſcẽſ dict?qꝛ ſemita iuſti reſcitad vſq; diẽ ꝑfectũ/ creſcere fac nos Virtutũ gradibs donecdñs videatur, Bloꝛia nõ tollit naturam ꝑficit iß5am lus ea dignificãs que mũdo digna fuef go ſi dederit natura ⁊ gratia teris Zacol dü fueras tibi mũera tãta ꝙ altus Celoꝝ dñs eſt dignatus tibi ſubaid Dis impetrãdi/qꝛ dũ vir dũ pateroꝛat Axoꝛẽ ⁊ natũ velut imperiũ reputatur Cui nõ blaſphemꝰ ſermo pᷣcoꝛ h̊ videret᷑: De celis niſi que fuerit dignatio penſet In terris:et que miracula gratia fecit ¶ Kerſonas inter ſiles eſt nexus amoꝛis De ioſeph aſt rõ ſuadet ſua ꝙ facialis Foꝛma / Jeſu foꝛme ſilis reputãda fuiſſe ẽ Sinõ /q̊ pactu pater eius creditus eſſet: Dualiter oĩmoda matris ſaluaſſʒ honoꝛẽ Diſparitas vultus ꝓlis cũ patre putato Gratia nature fieri vult conſona ſepe HNõne minoꝛ iacobo frater dñi ꝑbibetur Valde ſibi ſilis qð gr̃a non caro fecit Hupꝑ in auſtera vir religione pbatus ſ peragrabat iter/ꝓpe finẽ noctis opace WVWentis ⁊ pluuia ſimul ac erroꝛe viarum Zurbatus / vr̃i meminit ioſeph atʒ maria Oꝛãs hoſpiciũ/mox villa petita pateſcit Poſſumus hoc ſigno poꝛtũ ſꝑare ſalutis ¶ Eoꝛpa młta Jeſu dño moꝛiẽte ſepłcrii Erunexiſſe/⁊ veniſſe ferũtur in vꝛbem Sanctã/ſi tu iuſte ioſeph priarcha beate Exillis vnus fueris/ſi teq; videndum Vxoꝛi dederis meſte/ diffininio neutrum Re ſuꝑ hac/ſatis ẽ animos pulſaſſe fidęleſ Certũ ꝙ magno es venerari dignꝰhoꝛe nterris/immẽſa tenet quẽ gloꝛia celis Eſt etenim xpᷣe tecũ tuus iſte miniſte Eſtet cũ ſpõſa ſpõſus chariſſimus alma Virgineos netuos ſedes locat eq̃ꝑentes: Sit tñ hac in re ſimplex meditatio noſtra Sanctis ſaluus honoꝛ volumꝰ / alijs ſuꝰ Ouos de pmatu ↄtẽtio nlla fatigat (eſto Magne ioſeph mad& velut imꝑioſe pr̃one Cũ deſiderio petim fer opẽ nr̃i miſerere Eelica ſuſcipiat nos tandẽ patria teuum Lalis dum fieret oꝛatio coꝛde fideli Aiſa vides radijs intus ſplẽdere coꝛuſcis Fulgurat vt ſubito colliſus nubibo ignis pũs hũanus / patria/q regnat adepta Ergo impetrãdi nobis fiducia maioꝛ: Interceſſoꝛes quo plures gratia donat NHeſcio quid coꝛde meditoꝛ / mirabile detũ Diſſerat hoc pietas/terris tu nõne viatrix Virgo dindegis paſg cõſcenderat aſtra Filius/atq; prẽs ſctĩ inter q̃s priarcha Spõſus erat/cuſtoſq; ioſeph fidiſſim ali Nunqͥd nõ deuota pᷣces:deuota ſalutes Trebꝛo ſibi mittis /q̃s letatus ſpeculatut Clarius in verbo /te foꝛſan nõne reuiſit Ecelis agilis terras delapſus ad imas? Angelico moꝛe/cur hoc nõ credere fas ſit? Vt de martin oquẽtu/quẽ tecla vel agnes Degentem in terris viſiſtis / pluribo idch Cõtigit in mũdo h̊ miſere ad ſalamiĩa vite Aut ꝓ doctrina / vel quodã pignoꝛevite Jamiam vẽture / ſen cõtra demonis aſtus ditad bec pietas ꝙ; amorꝭ cãtica ſpõ Mutua cü ſpõſo ſalomõ q cõcinit apte(ſe õueniũt tibi ſpõſe ioſeph/tibi ſpõſa ma Duã felix illa puro qͥ coꝛde recenſet ( ria Supꝛa mel ſupꝛaq; fauũ pᷣdulcia/mentij Oualia guſtare/q; verbis ꝓmere pꝛeſtat ((((Tinis. ¶ Innotata fuere verba ſequũtur in ex tremo margine eius exemplaris.vnde hec coꝛreximus et quedam manu ipius hꝛi ſtianiſſimi viri Johannis de gerſon/coꝛ⸗ rectum. Mccccxviij. Julij. xviij in com⸗/ memoꝛatione ſancteanne a Kathenberg cõpilabatur de conſolatione the⸗ 221 Frgumentum pꝛo oꝛdine ret geſte nõ vt cõſcniptaẽ pcarmine Alme ioſeph/ioſephina tuo de noĩe carmẽ Nanat / vt angelica cõceptum viſio pãdit Virgineũ /celebꝛi ritu cõnubia iungis Itq; redit ſponſa teꝑ mõtatana volente Das latriaz infanti nato / nomẽ ihs addis Suſcipis inde magoſ/pueꝝ tu pꝰea tẽplo Siſtis / et inde fug in mẽphĩſeptimꝰ ãnꝰ lictrãſierat/redis/ inueis bĩcduodenẽ ntemplo puerũ / placido poſt fine eſcc· 9 Flãmea rima micat/celos plebs credit aꝑ Zali ſub radio metẽ rapit anagogia (tos Empireũ in celũ / videt illudvt angls iplet Wemndn ſolus / ei ſed plurim aſſociatur. mo ſciſſoꝛis Cartuſieñ.pꝛius ſcholari na narre/ In mavo. McccτνHα1π1i;- recepta ſunr hec metra lugduni. “ Sicut es hbũane Gerſon diueq; perit CTegis et eloquij/ioſephinã ſenſib altam Auribo in nr̃is/ceciniſti gutture dulci NQuã duros ꝑuiq; Jeſu/matriſq; marie Et ioſeph vna domfuerit ꝓpeſia laboꝛes Dü fugit aptantẽ letalia tela tyꝛ ini moꝛtem pueri/noctẽ dũ captat opacã⸗ ũ petit egiptũ/dũ viuit gente ſub ißfa Dũ nataleſolũ repetit/cũ virgine natum Arte ioſeph quãta rexit/qᷓ; iuſtus vtriq; Cuſtos/egregie ſcripſiſti/donec adultus Ac fieret ieſus/ac aiaʒ ioſeph adderet aſtrꝭ Illic fine ioſeph/illic ioſephina quieuit Virgo ieſu/vᷣgoq; voſybevirgon maria Nũc domꝰ etherea/nũcoꝛbis ſũma ptãs Ziũc inopes/tũc terricole/nã carmie ſacro Diſſerit/vtvobᷣ grauis extitit hoſpita tellꝰ Coõpẽſate vicesꝛin regna vocate ioßem Veltra pcoꝛ / vrm date cetü / ſit date veſter Te ioſephina polo gerſon doctiſſime du⸗ Quetã pulcra ſolo te dictatoꝛe relucet (cet ſta pꝛoſa canitur Pꝛoles dauitica Sponſam accipere (GBecundum Tibi rex gloꝛie Mariam copulat Mira vis gratie Pugicum poſtulat Hoc matrimonium Crede magnanis Audi nil heſites Hec ſunt magᷓ nimii Cur nouũ cantites Epithalamium Sis licet cõſcius Qð habetfiluum Fac iuſſa citius Dumſcis miſteri No li hoc pdere Exrurge nuncia Dic ſponſe ptinus Tibi me maria Nam vult bocdũs Virum do ꝓpere Virgo ſuſcipias Dei diſpoſitum . n quo pficaas Aoti ꝓpoſitum Cum ꝓlis gratia Volo quod nũcias Ergo ſolennit Virgo tandemied Juſſa te celia ANubüt hinc vᷣgini Reten humiliter Virgo dans gratias IJungunt connubia Cboꝛus canentibus Plaudũt ſctificecss Parentes luſibus Caſte tripudiant Dulce canentium en inſeritur Vehens ad gaudiuʒ 14Etillis inbiant Vult/ꝛ dat pariter 80 8 Llamat elizabetb Plauſũ infans edit Cꝛophetat queliber Pantt neu dubites it Depamum En ioſeph ꝑunlũ Decoꝛum aſpice Da ioſeph oſculũ Ferſouereñce Qualis o gloꝛia En tibi ſubditur Quicelis imperat Seruit obſequitur Quimũdũ tempat O mirabilia Tuum dic filium Jam iuris coꝛpoꝛe Jus habes ppꝛium CLonſenſus roboꝛe Dari coniugio Sanctus ſe ſpiritꝰ Dedit vicarium Fecundans celiius Vxoꝛis gremium Te voluntano Nos noſges aduẽa Pleni miſerie lenig vicdio Te virgo petimus Te ioſeph inclite Aeſter quẽ colimus NVirgo verbigena Dirg fons gratie Jeſus nos placite Locet in gaudio O venerãda trinitas Ihs ioſeph ⁊ maria Quã cõiũxit diuĩtas Caritatis cõcoꝛdia ater vᷣgo puerpa Jacʒ in diuerſoꝛio Cui ihſ ſugitvbera Gaudʒ ioſeph obſeqͥo Nic vᷣgo fuitvirgini Hũili benignitate Sʒ vᷣgieo germini Ampli? caritate Maß laus büilitatꝭ In ioſeph ſʒz ĩ vgine Maioꝛ ⁊ in deitatꝭ Pꝛole lauſ ẽĩ chmie Huũc hũilitatᷣ onũ Trinisdiſtiaũ ãdibo Taãtoq; gr̃e donũ NHẽ extollam laudibo Donet᷑ ⁊ gr̃m Etemisfrui gaudijs At hüilitatis viam Sus Ee ſaſffagis Amẽ dicamſinguli Huic ſacro cemi rrio udes canẽteſ fuuli AUni inoq wd’i „ „ . 7 . .⸗ — — —— — — —. — ————— =ð — ipppaims BGermo de natiuitate marie gloꝛioſe virginis Marie. et de con⸗/ „ „ agiſtri Johanis de gerſon in cocilio cõ⸗ Acob autem genuit Joſeph virum Marie de qua natus eſt Jeſus qui vocaturxpᷣus. Oꝛiginaliter Oath.i. et reci tatiue in euangelio pᷣſentiali terlecto. ¶ Inuocandamte Emus in mis o Maria dequa natꝰ elſt Jeſus qui vocatur chꝛiſtus Heq; enim laus altera pᷣclarioꝛ tibi dari poreſt.q; ꝙ ex te natus eſt dominus noſter Jeſus chꝛiſt? Tibi quoq; fuit vir ioſeph inſtus etvirgo tueteſtis et cuſtos virginitatis. Jacob in⸗ quit genuit ioſeph virum marie. tiu hodie regali ex pꝛogenie oꝛta refulges.cuius pꝛe cibus nos adiuuari mente ⁊ ſpiritu deuo⸗ tiſſime poſcimus. ¶ Yacnos obſecramus hac ſacratiſſima natiuitate tua.moꝛi pec catis. moꝛi mũdo.viuereet renaſci deo.fac naſcatur in nobis ꝑ gratiam Jeſus quivo caturchꝛiſtus quemadmodũ pꝛi inte na/ tus eſt ꝑ fidem et amoꝛem (dicente Augu⸗/ ſtino)q; naſceretur ꝑ coꝛꝑalem incarnatio nem cui diuine incarnationi faciende con ſenſiſti ſalutata pꝛius ab angelo ſicutꝛnũc te ſalutamus imploꝛantes et dicẽtes. Aue maria ⁊c. ¶ Jacob autem genuit ioſeph 26.itiuttas eſt hodic ſctẽ marie virgi nis.patres celeberrimi.patres aplici. dui ſapientiſſimi.⁊ oꝛnatiſſimi viri.Eius ẽ in qᷓ; hodie natiuitas cuiꝰlaudes inditas co⸗ naboꝛ vt potero deducere modo quodam ſcholaſtico pluſq; declamatoꝛio vel accura to ſermone/t hoc ex paſſumptis enangelij verbiſ tanq; ex pncipijs noſtre fidei firmnii ſima credulitatetenendis. Sic eui phi ſo⸗ lẽt ex hncipijs naturaliter cognitꝭ ad eliciẽ das cõcluſiones.nũc ex euidenti nüc pba bili cõſequentia ꝓcedere. fferunt᷑ aũt nobis erpᷣaſſumptis Oath. euãgeliſtever bis. duo noſtre fidei pncipia. Pꝛimum ꝙ exmaria natus eſt Jeſus qui vocatur xpᷣs et ita fuit mater dei.qꝛ chꝛiſtus eſt deꝰ. Al terum ꝙ ioſeph fuit vir mare. et ita caput eusl acnbut mulieris vir ̃ᷣm Apoſtolũ. Ecxhoc autem duplici ꝑncipio.conclu⸗ nitur alterum duplex. ¶ VUnum decuit vt maria tãta puritate niteret.ſicut di.Anſ. 6 Sermo de natiui/ endatione virginei ſponſi eins JoſephH helmus.qua ſub deo maioꝛ nequit intelli⸗/ gi. ¶ Alterum q decuit vt ioſeph tantaß⸗ rogatiua polleret.que ſimilitudinem et cõ uenientiam expmeret. talis ſponſi ad tales ſponſam mariam. de qua natus eſt Jeſus qui vocatur xpᷣs. Vnde ſicut laus marie E laus chꝛiſti filij ſui:ita laus Joſeph inp⸗ co nium redũdat vtriuſq; Jeſuet Marie. Sic ex aduerſo dicitſapiensq dedecus fi lij eſt pater ſine honoꝛe.ſimiliter dedecꝰſpõ ſe eſſet ſponſus ſine honoꝛe derelictus. Solunitur ex his queſtio/ cur de marie cur de ioſeph pconijs dignitatiby ⁊ excelletijs virtutibo.oꝑibus.⁊ geſtis.amplioꝛa nõ tra dit ſacra ſcriptura. Neq; eni mũdus ipᷣe ca perz oẽs qui ſuꝑ his ſcribẽdi eſſent libꝛos Sed ex hoẽ qdꝛuplici pncipio velut ſe cuũdiſſimo quodã copioſiſſimo ⁊ ampliſſi/⸗ mo laudũ ſeminario habet deuoti cõtẽplã tis animus vñ faciliteraſſurgat ad laudes qtaſlibet marie ioſeph.quò ſicrecte aſcri bat eis ꝑ ſufficiẽtiam aut vtualẽ cõtinẽtiã landes qs in alijs creaturis etiã angłic cõ ſiderat. Nã habʒ hoc hierarchicꝰ? oꝛdo ſᷣm Dyoni. vt inferioꝝ virtutes ſint in ſupioꝛi bus ꝑpfectioꝛi mõ repoſue.quẽadmodũ ſa⸗ iẽtia ꝑfectioꝛ eſt in ſeraphin q;; cheribin. Eſt aut maria ſuꝑ choꝛos angloꝝꝑ gra tiam ⁊ głam ſublimata.qᷓlealiqͥd de ipo io ſeph negare nõ audeo ſed nec affirmarep/ ſumo. Erũt igit᷑ in ambobꝰ ꝑfectiões cete⸗ rarũ creaturaꝝ irrõna biliũ ⁊ rõnabiliũ.eti am angelicarũ eminẽti quodã mõ reꝑibleſ et attribuibiles. ¶ cõmẽdatiõem vtriuſq; ꝑſpicuũ eſt ſolerter intuẽti ⁊ ꝑ cõſideratiõem itrãti:cãpos am⸗ — =–☚R „ pliſſimos oimvirtutũdonoꝝ beatitudinũ fructuũ ſpus ⁊ ſiliũ ganni ex his Pncipijs laudes vᷣtuteſq; ioſeph ſcʒ etma⸗ rie coartãdo ſᷣmonẽ circa ea qᷓ in bñũdictiiſ? ſima natiuitate marie ↄᷣcurrũt interſerẽdo de iuſto ioſeph vᷣginali ſpõſo ſuo.qꝛ laus eiꝰ marie laus ẽ.et ̊ ſſᷣ q̃dꝛuplici ↄſiderati onefiat ¶ Aget᷑ in pma de nobilitatis oꝛi⸗ ine marie et ioſeph. Aget in altera de ſcti/ catiõe vtriuſq;. Aget in tertia de fomitis repᷣſſione in vtroqʒ. Aget᷑ in quarta de mł/ tiplici natiuitate chꝛiſti reſpeetu ioſeph et marie. ¶ Erit autem deduetio noſtra imi/ tatris ſanctoꝛum ac deuotiſſimoꝝ patrum qui ad commouendum piarum mentium deuotionem. dir nt multa de ſanctis et de dininis. u ct qualia.magis ex — z5 thoc q; late pateatad — Bermo factus in coniecturali quadam ꝓbabilitate.q; ex fi/ (Eoꝛno ſi de nobilitate coꝛꝑis quã dare O e dei neceſſitate tenenda ſciebant. Sic eoꝝ vigdetur armoniaca cõplexionisdiſpoſitio ang que dicentur plurima volo potius intell bona loquimur. Inuenimus marie coꝛpꝰ cro gi.ita vt non tam que facta ſunt q; quefie? miraculoſecõpoſitum. qm̃ ex vtero ſterili gu⸗ ri potuiſſe pia quadam religioſitate credi foꝛmatrũ eſt ab illo cuius pꝑfecta ſunt opera * pñnᷣt abſq; vlla aſſertionis temeritate et ſine quiideo pfecte materiam diſpoſuit.exqua 4 pᷣiudicio ſententie ſanioꝛis referantur. marie coꝛpus foꝛmatũ oꝛganiſatumq; eſt. gli⸗ „— — „ entlcttolligim g nec maliugljaſne in mG& PRZEſ uſſibet ex planetis nocui E6„ zu 131 Amg conſi crato dus eſt in iHocſrptioigamtnataklag ¶ Maria de qua natus eſt Jeſus qui vo oꝛdio ſicut nec hmòi foꝛmatio ſubijciebat᷑ catur chꝛiſtus ſicut fuit regali ex pgeniedo celoꝝ influxib.qm quicqͥd agebatur h̊ to uid oꝛta.ita ioſeph virum marie decuitꝛ le tum grane magis erat qᷓ; angel Abr te a gimus de domo dauid eſſe ꝓgenitum. boc retur hoc loco efficaxargumẽtum cõtra ſu enangelie traditione certũ eſt. ¶ SGed perſtitioſaʒ. neq; fundabilem aſtronomo poterat bic ſermo multus de nobilitate fie rum.de iudicijs circa natiuitates hominũ .D ri.quid ſit ⁊ quid vel quantü laudis habe⸗ traditiõem quo ad plurima q aſſerũt.quo⸗ at. De moꝛibus inſuꝑ nobiliũ ſicut apud niam gratia dei ⁊ libertas arbitrij ſicdñiũ 1 Areſtote.apud Cicero.apud Saluſtium obninent ſuꝑ naturales influxus ꝑ expe 1 apud Boe.et alios plures inunenimus. nentias ſumptas exhoĩim opationibonul 0] tenĩ cum nobilitas ſit quedam de meri lepoturunt regule certe tradi? vniuerſales tis veniens laus ꝑentum. hoc in ipᷣa nobi Sed becomutamus quoniam ad alia.ſ⸗ litate bonum eſt vt impoſita nobilibus ne mo depꝛoperat. ¶ Inquiri vero poteſt de ceſſitudo videat᷑nela maioꝝ virtute dege/ anne ſterilitate vnde erat. Nõ eni videt nerent. llteri nobilitatis bonũ qꝛ ppa erxſenectute vel ſenio licetanusappelletur bile eſt fm Areſt. ex bonis.bonos naſci.p⸗/ dum de marie cõceptionefit mẽtio. Con⸗ e ſertim vbi diſciplina bonarũ artium et vir ſtat eni ex hiſtoꝛijs ⁊ Hiero.teſtis eſt ꝗg an tutum iam cõfeſtim a puero tradi põr ⁊ de na poſt genitam mariam ex ioachim duo⸗ bet nobilius et hoc ſi vero ⁊ nõ ficto nomi bus viris nupſit cleopheet ſalome.eta pꝛi hn ne nobiles velint haberi.Colant in pmis mo mariam cleophe.ab altero mariaʒ ſalo m pᷣcipua ſoliatudine deũ cuius oꝛaculũ ad meſuſcepit.quarũ genealogie metris.ↄpᷣ⸗ 4 puerulũ ſamuelem tale factũ eſt.¶ Qni me henſe ſunt Anna trib nupſit.ioachim. cle X cõtemnunt erunt ignobiles.neq; enim fa/ ophe ſalomeq;. Exquibo ipᷣa viris peperit 6 ciunt nobilem antiquate diuitievtvidetur tres anna marias Quas duxere ioſeph al ſ Areſtote.deſcribere neq; dñatio ſuper cete phe? zebedeuſq;. Pꝛima Jeſum. Jacobũ 6 ros.aut aliqð hmõi temꝑale dat nobilita,/ Joſeph cũ Simone iudam.Altera datia tem. ſed ſeruitus dei.cuiſeruireregnare eſt cobũ dat tertia datq; iobem fracerte cuiꝰ agi frenis ſũma libenas eſt. Sic aga tur ꝓinde doctoꝛes aliqui ſatꝭ moderni vt n tha theologiſans gliabatur inter opbꝛia dominus Armacanus cõquiſitiõem faciẽ . dicens. Buma ingenuitgs iſta eſt in qua tes de nobilitate ioſeph et marie.An vide Ni xp̃i ſeruitus cõpꝛobat᷑. ¶ Exqbus elicere licetilla talis fuerit et tam ꝓxima ipᷣidauid in ꝓtinus fas nobis eſt mariam et ioſephſũ⸗ ſcoöm rectam genealogie legem. ꝙ vel ipſa u ma nobilitatepᷣditos fuiſſe. Queratõ: NHi mania vel ipſe ioſeph.hereditario ſucceſſio n⸗ mirũ qꝛ ſupᷣmam eos in dei obſequio etiiꝭ nis iure.debuerant in regnum tempoꝛale ſy⸗ coꝛpali ſeruitutem exhibuiſſe cedi debet. danid ſublimari.Etan ihs benedictꝰfru⸗ Min Hobilioꝛes igitur q; nobiliſſimus regum ctus ventris marie.fuerit iure ponendꝰſu Gin dauid.ſicut eo ſanctioꝛes ⁊ timoꝛatioꝛes i per ſedem dauid ertbꝛonum eius. tanẽᷓ nl dei fuerunt ſeruitio / Guis illa fuit mirabi?⸗ rextpalis et ſpecialis iudeoꝝ Viñ cõſequẽ ſ liſſima ſtupendaq; nobilitas dauid.dũ re trer inquiritur ab aliquibus ſi muliebꝛi ſe/ lenſ⸗ ſpondit illi michol irridenti et cõtemnenti xui.deficiente maſculino/apud reges ius efmn eum in coꝛde ſuo. VUiuit dñs ⁊ ludã añ do ſucceſſionis ad regnum debeat etiam iune . innn mini.⁊ vilioꝛ fiam plus q; factus ſuʒ ⁊Zero dinio et inuariabili vel ipᷣſcniptibili cõpe nnmeie humilis in oculis meis.ij. Regum.vi. tere. Que diſcepatio non ꝑuam inter duo ſin aal iitet ſin ι 7 gide ſ necg⸗ woſte ntann Wäl ungef. lußtſce nſterd⸗ Enunge tctht Grrbe nmcäm aſhonon⸗ whenni ſnitgro ſcNfü nege. Worbndl Wnſds mglug nokx Fant⸗ Kyplan tscenn chinduo⸗ neceei munpztalo inns,n achim &e 1 Vrsſepen Wrioſchbal m. NMaodi Dndra 1Pcin ) NNiN mninicntni mne Rie nmaäduud gig mo uch mienwe B Ahfr nonen nars⸗ ng̃ Niͤen Simmitni Puurgbi ending tlie Hatiuitate beate virginis aA . . quoꝝ ſnĩas omittere decreuimusꝓ pᷣſenti. PPuto tamen ꝓbabilius ꝙ regnu xpᷣi ſuper iudeam nõ fuit temꝑale ſed ſpuale.ſicut in alijs regionibus. Dicit᷑aũt ſpecialiter rex iudeoꝝ.qm̃ eis in ꝑſona ꝓpꝛia regale ſacer dotium exercuit pᷣdicando/ꝓpterea dicit. Non ſum miſſus niſi ad oues que perier̃t domꝰ iſrael. Hec eniĩ fuit pcipua cauſa de/ ceptionis indeoꝝ circa xpᷣm verũ meſſiam qm̃ omnia quede chꝛiſti regno dicutur in 9 ter. Cũ tamen vere pilato dixerit Regnuʒz meũ nõ eſt de hoc mũdo:ſed et alteri qren/ ti. Dic fratri meo yt diuidat mecũ heredi⸗ tatem?rũdit. Quis me cõſtituit iudicẽ ſu⸗ per vos. Etita de plurib.¶ Et faten dum tamen eſt y iße eſt. Rex regu et dñs duan⸗ tium Jure ⁊ titulo multiplici/quemadmo dũ declaratĩter ceteros quidã doctoꝛ angli canus pbare volens ꝙ falſum et blaſphe⸗ mum eſt dicere ꝙ xpᷣs mẽdicauerit. ĩmo q; potuit mendicare.Eſt eni inqͥt mendicare ipᷣm mend cãtem petere. de ſolo debito na⸗ turali.ſine omni dignitate/ iuſticia ſeu de⸗ bito ꝑſonali habito ad petitũ. Fuit autem impoſſibile xpᷣm aliquid petiſſe ſeu mendi caſſe oſtiatim. vel aliter de ſolo debito na⸗ turali.ſine omni di gnitate iuſticia ſeudebi us extitiſ to ꝑſonali. Hoc eni faciendo.fict ſet et falſus cũ ſibi cõpetiuerit dignitas ꝑ⸗ ſonalis ex iuſticia ⁊ debito.quã dignitateʒ repudiare nõ potuerat ſcõᷣm veritatem. Fi ctio aũt longe erat ab eodeʒ Mengdicitas enĩi defectũ dicit qꝛ mene defectus eſt. Aut igitur mẽdicans habet dignitatem aliquã pꝑſonalem aut ali am ad pete dui id qð petit. vt qꝛ miniſtrauit illi ſpũag lia.ſq; pdicitiõem oꝛatiõem. vel miſſaz. vl tempalia ſicut obſequiũ.et ſic non petit ex ſolo debito naturalis indigentie. ſed habʒ „ — debitum ⁊ obligatiöem iure perſonalis di ggitatis. aut alicuius alterius meritipſo⸗ care ſe ſe dicit. fingit hoc eſt mentit. Diau —/ . . „ . tem nõ habet titulũ dignitatis.aut alicui meniti pſonalis. ꝛ eſt in neceſſitate poſitus fatenduʒ eſt in hoc caſu ꝙ veraciter ⁊ liciie mendicus eſt. Si vero deficit vtrunch vt qꝛ nõ indiget / vel ſi indiget põt retribuere vbretribuit meritũ ꝑſonale. et ſicmẽdicat. regna chꝛiſtianoꝛumclariſſima Franciet anglie. vel fecit. vel fouit cõtrouerſiam:ſiẽ exopuſculis hincinde cõfectis ſciri poteſt. ſcripturis accipiũt carmnaliter ſeu temꝑali⸗ de nobilitate Joſep auã iuſtam cãm ad peten 58 Aſta pꝛſus ? ficta ⁊ hipocrital mẽdicitas Spus autẽ ſctũs effugiet fictum.nec hy/ pocrita placebit deo. et ergo. mendicare nõ cõueniebat chꝛiſto. Ouam lte pateat hec materia viderit doctoꝛ pᷣdictus.viderit et vyeſtra beatitndo. ¶ Ded oꝛitur dubitatõ cum Maria ⁊ Joſeph fuerint de regia ſtir pe pgeniti quo pacto voluit ipe ioſeph ſer uilib opibus iutendere. Fuit eni faber li⸗ gnarius Silr dicit Hiero. Mariam ope ri textrino operam dediſſe. ¶ Reſpõdemꝰ mirandum non eſſe ſi paupertatishoneſte pᷣdicatoꝛ ⁊ amatoꝛ Jeſus.voluit in hone⸗ ſta paupertate naſci.⁊ laboꝛioſiſſimus cũ laboꝛantibus educari.Dans in hoc exem plum omniboetiam nobilibo ne vacent in⸗ erti ocio qð eſt fomes fons et oꝛigo omniũ vicioꝝ quoniam multa mala docuit ocio⸗- ſe nor eroguen inſuꝑ nobiles et igno biles illud pſalmiſte. Laboꝛes manuũ tu⸗ arum q; manducabis / beatus es ⁊ bñ tibi erit. Agerem hicde mendicitate. niſi ꝙ ad alia feſtino. ( Zeterum plurima ſuppete/ „ bat hocloco querimonia contra quoſdam ſuperbe et enerniter ocioſos.pᷣſertim eccle⸗ ſiaſticos et religioſos.ſed aduerſus eos ſa⸗ tis ſit volumen illud egregium quod deo/ pere monachoꝝ compoſuit Auguſti. Aq; poſterius multa Hugo de ſango vic. ſum pſit/et explicando diſſeruit. taq; illud qð de foꝛti mliere pᷣdicatſapiẽs marie ↄue nit. que panẽ ocioſa ñ ↄmedit.ſʒ q̃ſinit la⸗ nã ꝛlinũ et oꝑata eſt conſilio manuũ ſuaꝝ Igeo rite ſubinfertur miſtice de ioſeph vi⸗ ro ſuo.qꝙ nobilis in Portsvkrein he het Marie dicta ſuffi ciant. ¶ Sequit᷑ de vtriuſq; in vtero ſan- crificatoornrg. Gecunda conſide. Maria de qua natus eſt Jeſus ſicut fu erat in vtero ſanctificara pꝛiuſq; naſcere·. ſta de Joſeph virginali viro ſuo pia credu .H omnino ſimi liter Poteſt foꝛſau bec diſſimilitudo no tari. in hoc ꝙ Joſeph poſt oꝛiginale cõtra ctum. ſanctificatus eſt in vtero baptiſmo flaminis ſicnt Johannes baptiſta et alio rum plurimi.Sic enim in officio hieroſo limitano de Joſeph compoſito coõtinetur. et expꝛemiſſo quadꝛuplici pncipio ſequi videtur ¶ Mariaz vero ita pᷣuenit gratia Bermo factus in ſanctificins.vt qu is lege cõmuni tenere obno xia peccato oꝛiginali. iuxta cãs vles generatiõis ab adam traducte.nõ ſic auteʒ filius eius ihᷣs qꝛ nõ exvirili cõcubitu geni tus eſt nihilominus ipᷣa maria lege puata ac puilegiata.ſic pᷣuenta eſt vt nequaq; il⸗ lud generale cõtraheret. qm̃ hoc ⁊ potuit⁊ decuit fieri. vt ꝑfectiſſimꝰ ſaluatoꝛ filiꝰ eiꝰ. ꝑfectiſſimũ in ſua mre modũ ſaluation sĩ penderet tłreã ſctificãdo a pctõ.vt in illud in qð aliqñ caſura erat.ipᷣo ſctificãte ⁊ grãz infüdẽte nõ caderet.⁊ ita cõtererʒ caput ſer pentis antiqͥ.nunqᷓ; ab eius pede tontrita. ¶ Longus eſſer ᷣmo ſi cũcta pſeqͥ vellemꝰ de hac ſctificatiouis materia.quã adibñdi cte cõceptiõis ſue feſtiuicatẽ remittimꝰ. eli ciẽtes religioſum ac moꝛale documẽtũ.pie et crebꝛo pᷣdicandũ. Cõſtat itaq; deũ miaʒ ſaluatiõis ſue nõ ita legibo cõib traditio/⸗ nis xpᷣiane.nõ ita ſacramẽtis ipᷣis alligaſſe quin abſq; piudicio legis eiuſdẽ.poſſit pu eros nõdũ natos extra vterũ.intus ſctifica re.gre ſue baptiſmo vel virtute ſpũſſcti. Debẽt igit᷑ mulicres pᷣgnãtes.ſ.lłlr ⁊ vlri ſui p ſc ⁊ alios.diligẽtius pᷣces fundere deo et ad ſctõs angłos cuſtodes hoĩm etiã puero rũ in vtero. Debent ad ceteros ſcõs ſctãſ⸗ qʒ oẽs cõfugere.q̃tinꝰ infans nõdũ natus. ſi foꝛte moꝛiturus ẽ. puſq; ad baptiſmi flu minis grãm ꝑuenire valeat dignet᷑ipᷣm do mſnus ibᷣs ſũmus põtifex baptiſmo ſpiri/ tuſſcti pᷣueniẽdo miſericoꝛditer ↄſecrare. Quis eni ſcit ſi foꝛte exaudiat deꝰ.imo qͥs nõ deuotiꝰ ſperare valeat oꝛõem hũ̃iliuʒ et in ſe ſpantiũ nequaq; deſpiciat. ¶ Pꝛo/ ficit hec cõſideratio ad excitatiõem deuoti onis in ꝑentibo pficit ad leuiãdã eoꝝ ãgu⸗ ſtiã dũ ſine baptiſmo decedit puer/qꝛ non oĩs inde ſpes ſalutis ablata eſt. Sed neq; abſq; reuelatiõe dat᷑fateoꝛ)certitudo. Sedoꝛitur in hac cõſideratiõe ſcðᷣa⁊ꝛ in ſi milib dubitatio theologica ſalubꝛiter co⸗ raʒ hoc ſacroſctõ cõcilio ⁊ publice ꝑtractã da. Heceſſitas eni maioꝛ incũbit.vt hoc fi at qᷓ; antea crediderã.Dicit q ppe nr̃a con⸗ ſideratio ꝙ maria fuit invtero ſanctificata imo ⁊ ipe ioſeph Cõſtat aũt ꝙ hoc in ſci⸗ ptura ſacra q̃ eſt canon biblie neq; cõtinet᷑ euideter. ¶ Eſt igit᷑ queſtio ſi de neceſſita fidei tenenda eſt veritas nr̃e cũſideratiõis ſcde. Et hoc eſt inueſtigare ſub generali re gula.que veritas eſt certa fideꝛ de ſalut ne aarr in cõtentis in eadẽ educitur . – repᷣſſiöem fomitis oꝛi de pietate fidei.et que fit imꝑtinẽs?: Re ſpondere ꝓpoſueramus ꝑ vnicam diſtincti onem ſeptuplicẽ collocando veritates Rti nentes ad religiõem xpᷣianam ſub ſex gra⸗ dibus ad inuicẽ oꝛdinatis.inferendo bꝛe/ ues ⁊ paucas ꝓpõnes coꝛollarias q̃ foꝛſitã minus hñt pᷣdicatiõis locũ.qᷓ; exercitium ſcholaſticũ reſpiciũt. quale exercitiũ poſte rius habere ſperãtes. nos hac dubitatione relicta tranſibimus ad reliquas cõſiderati ones tertiam ecquartam. W Tertia cõſiderati ceſſitatetenenda. quede ſola pbabilitate 4 „ ginalis. nein vicioſ exardeſceret cõcupi tim dũ mfrionialiter eidẽ cõiunctus eſt. Vnñ ſicut maria potuit ex ſnia dicere illud Sare vxoꝛis thobie iunioꝛis f lieraguel. Tu ſcis dñe qꝛ nunq; cõcupiui virũ.⁊ mi dam ſeruaui aiam meã ab omni cõcupiſcẽ tia.virũ aũt cũ timoꝛe tio.non cũ libidine mea conſenſi ſuſcipere.ſicipᷣe ioſeph potu⸗ it apud deum gloꝛiari.ita enim pie teneo. Xuſcis dñe qꝛ nunq; cõcupiui feminam et mundam ſeruaui aiam meam ab omni cõcupiſcentia. Uxoꝛem autem cum timo⸗ reluo.nõ cum libidine mea cõſenſi ſuſcipe Eeſtis et aſſertoꝛ huiꝰ ſententie. nobis ? Hiero.libello de ꝑpetua virginitate g ſancto victoꝛe in tractatu de coniugio bea te manie et alij ſanctoꝝ plurimi. Hiero/ nimus enim Joſeph pmanſiſſe virginem non dubitataſtruere. Joſeph igitur pꝛi uſe iungeretur cum virgine maria. coꝛmi pfus vel vxoꝛatus non fuerat. Et hoc ma⸗ xime cõcludimus exeo.qꝛ ſi matni ſuedñs iam ꝓuecte.neminem dare cuſtodem volu it niſi virginem ſc; Johannem euangeli⸗ ſtam. q;to magis exiſtimandum eſt ꝙ hoc fieri voluit in adoleſcentioꝛi etate:Simi⸗ lirer filius Jeſus ſicut non voluit naſci ira nec nutriri niſi in puritate vᷣginali Kor . ro Joſeph ſi ab vxoꝛe poſt immediatum tempus nuptiarum.continuit ſemetipſuʒ ſicut euangeliſte teſtimonium habet ꝙ;' nõ cognoſcebat eam donec peperit filium ſuũ tantiq; miſterij.¶ Dicapertiſſime datur Maria (de qua natus eſt ihus) ſiẽ hũit exardeſce ian ſicve Jolehl virginali ſponſo ſuo intelligi pie põt.pᷣſer⸗ —.y—. — — —.——. — — B — — — — —. = –— rna ſbſrgn mngode Wfaſti ancnin NW Ahimo ochſcen huſehi⸗ r n Deporcſe naat adahellel zoflengg Püini⸗ cii ailbun ecaden nnpe. pininun —R mantimo⸗ Caſaſchge wre Ns gnine iua Dup NCingobe unmi DMen nilenpie bln emend n 1Etenmm imamſedis ufocen en auntel uncehon zane Sin ammm nuitſnht nn eflion naii ne Matiuita intelligi ꝙ; nec poſt partũ cognouit eam/ quoniã vꝛgentioꝛ erat ratiotunc q;pꝛius vt ab eius cognitõne ſetẽperaret. Et hoc nobis nõ vt dubiũ ſed vt certa fide tenen⸗ dum nũc iniũgitur.ſicꝙ maria. poſt pꝑtũ inuiolata ꝑmãſit ¶ Addamus ꝙ ioſeppy cũ eſſetvir iuſtus cum pꝛeterea fomitẽ oꝛi ginalis peccativel repᷣſſumvel extinctum haberet (ita eĩ decebat fieri/ ne marieſpe/⸗ cioſitas vel familiaritas/ſibi cederet ĩ ſca⸗/ dalum vel ruinã) Ipſe ex cõuictu ⁊ coha⸗ bitatõne familiari marie nõ mouebat᷑ad libidinẽ ſed ad caſtitatẽ tam ex repᷣſſione hmõi fomitis in ſeipſo/qᷓ; ex marie virtu/ te ⁊ merito/q; ex diſciplinato cõuerſatõis modo ¶ Bic figuraliter pᷣt illud de ſuna/ mite que erat puella pulcra nimis ⁊ doꝛ/ miebat in ſinu dauid.qui tamẽ nõ cogno uit eam.nec in eius cõcupiſcentiã quõli⸗ bet erarſit. Sic enĩ certiſſimũ eſt de Da ria cõiuge ſua ꝙ ex cõuictu ſeu aſſociatõe viri nulla eam carnis titillatio.nullłꝰpꝛu⸗ ritus/nulla illecebꝛa pᷣueniẽs rõem vel in obediẽs ſibivexabat eam.Alioqͥn peccaſ ſet ſaltẽ venialiter qd Auguſti.negat. Ne/ gant ⁊ doctoꝛes/quia gratie plenitudinẽ habuit/advincendũ ex om̃i ꝑte petm̃.plꝰ q́; adam ex oꝛigĩali iuſticia ¶ Cradit do⸗ minꝰbonauẽtura hoc ſe habuiſſe a iudeo mnũ fideli narratoõne ꝙ nullꝰex aſpectu glio ſe virginis q;uis eſſet pulcra nimisvꝛeba tur aut inflãmabat᷑ ad fedã carnis cõcupi ſcentiã ſed eã potius extiguebat /ille diui/ nus aſpectus q̃ſi frigidus quidã ex oculł roevirgineſpiraret/vel efflueret a mente ſua caſtiſſima Sic ex aduerſo de peccatri ce ac petulanti muliere verũ eſt illud oꝛa⸗ tij. Et vultus nimiũ lubꝛicus aſpiciSic de talibo notauit Jacobus. Oculos inqͥt hñtes plenos adulterij ⁊ inſatiabilis de⸗ licti/vnde ↄſurgit faſcinatõ quedã illece/⸗ bꝛoſa in aſpicientes ¶ Bemini me latiꝰ alias cũ de cõceptõe vi ginis ſermo fieret materiã hanc ꝑ ſilitudies ⁊ rões ꝑtractaſ⸗ ſe vt de Samma herba cuiꝰet alioꝛũ quo rundã pꝛecioſoꝝ lapides/ mouet aſpectꝰ ad caſtitatẽ ¶ Elicio pꝛotinꝰ ad ↄfirman dã. Marie perpetuã virgitatẽ cũ Joſeph Nõ opoꝛtet credere ipᷣm ioſeph iuſtũ viꝝ marie ſenio fractũ / debilitatũ aut frigidũ fuiſſe.duʒ nupſit marie adoleſcentule/ad ſaluandũ caſtiſſimũ atq; pudiciſſimũ cuʒ ea cõuictũ.Potuitvtiq; plus oꝑari ſpũſ⸗ R te virginis beatiſſine 59 E S rit deꝰ. ¶ Dic autẽ exiſtimo Joſep fuiſſe iuuenẽ.ſicut iuuẽtutis termios ponit yſi doꝛus.q́s extendit a.xxviij:annis.vbi ter minat adoleſcentiãvſq; ad annũ qͥnq̃geſi mũ A tꝑe etas tũc ſenectutis inchoat uit igitur Joſeph dũ pꝛimo deſpõſa tus eſt ſub quinqᷓgeſimo anno ↄſtitutus Hlec vꝛget in oppoſitũ libellus de infan⸗ tia ſaluatoꝛis.quia iure dãnatus ẽ¶/ Mo uet autẽ ad hoc pie tenendũ multiplex rõ Amo ꝓpter miſteriũ pꝛopheticũ quo ðꝛ in vſaia ¶etabit᷑ ſponſus ſuꝑ ſponſam ⁊ habitabit iuuenis cũ virgine.vbi gloſa interlinearis ⁊ oꝛdinaria.dicit ioſeph cũ aria douet hiltoꝛieni ideratio. q; cleophas ſcdõᷣs maritus Anne.ex cuiꝰfilia ſoꝛoꝛe marie virginis/geniti ſunt quatu⸗ fratres Jaco bꝰ Joſeph GSymon? Judas habuit fratrẽ ipᷣm Joſephvirũ marie fili⸗ aſtre ſue.Non igitvidet᷑ pbabile ꝙ in eta⸗ te cantũ diſtaret Joſeph ⁊ cleophas fres. Houet tertio finis⁊ ratio deſpõſatõis marie cũ Joſeph. Que ratio duplex pꝛin⸗/ cipaliter aſſignat᷑¶ Ana pꝛopter miniſte riũ ⁊ obſequiũ pꝛeſtandũ ipſi marie⁊ pue ro Jeſu eũtibus in egiptũ illic manẽtibꝰ⸗ ⁊ inde remeãtibo ⁊ cõſequẽter vſq; ad pfe⸗ ctam etatẽ. Conſtat aũt ꝙ ad talia nõ fuiſ ſet idone homo ſenio cõfractus ⁊ ipotẽs qualis eget ampliꝰvt ei miniſtret᷑ q; mini ſtret Qualis pᷣterea oneroſioꝛ marie q; ob ſequẽtioꝛ extitiſſet¶ Altera rõ fuit ad cõ⸗ ſeruandã marie fama apud ꝑfidos iude/ os.⁊ ad incarnatõis miſteriũ celandũ de/⸗ monibus q̃ ratio ceſſaſſet pꝛoꝛſus ſi Jo⸗ ſeph ſenex frigidus ⁊ quaſi maleficiatus palam apparuiſſet. Talis enĩ quo pacto credi potuiſſet alicuiꝰpater infantiss OQuereret igitur aliqͥs cur ſenex depingit᷑ Reſponſio depingit᷑ alicubi ſenex Pꝛopt mentis⁊ caſtitatis virtutẽ.ſicut dicit ſapi ens/ ꝙ etas ſenectutis vita immaculata. 986 ſanctꝰin cõſeruando caſtitatẽ ipſins Joꝛ ſeph ꝑ repꝛeſſiõem.vel extinctõem fomit oꝛiginalis in ipſo.q; ſenectus vel ſenium opꝑpetur ¶ Eteniĩ quis neſciat.quoſdam ſe nes ſeptuagẽarios aut octogẽarios ſpur⸗ ciſſimis ⁊ fediſſimis libidibexarſiſſe eun tes poſt deſideria ſua.⁊ in adinuẽtõibus ſuis turpiſſimis/quales etiãvel cogitare. vel dicere.pudoꝛ ⁊ fetoꝛ eſt cõputreſcẽtes Senſit virginitatis grãm qͥ dixit. Scio enĩ ꝙ cõtinens eſſe nõò poſſum niſi dede/ 4 7 Bermo factus de Ouo cõtra dicit pꝛopheticus ſᷣmo ꝙma led ictus puer centũ annoꝛũ ¶ Vlel iõ pi⸗ gebatur ner ab initio naſcentis eccleſie. dum Marie ꝑpetua virginitas nondum vt modo radices fixerat in coꝛdibus ſide Mũ/ne ſuſpicarẽtur carnale aliquid de Jo ſeph? Daria. Hinc foꝛtaſſis omiſſa ẽ ſo⸗ lenniſatio celebꝛis.de taʒ venerando leto q; ↄiugio. ¶ Depictũ tamẽ innenimꝰ Jo ſephvelut in etate iuuenili qualẽ pꝛedixi⸗ mus ſicut ĩ hac alemania crebꝛo notaui. Hel dic illud oꝛatij Pictoꝛibo atq; poe tis. Quodlibet audendi ſꝑ fuit equa po⸗ teſtas. uggerebat hoc loco religioſa ſtudioſitas plurima cõquirere de caſtiſſi⸗ ma ⁊ ſanctiſſima cõuerſatõe Joſeph cum Maria de cõfabulatõnibo ſuis diuiniſſi⸗ mis / in loco peregrinatõis ſue ſuꝑ myſte⸗ rijs noſtre redẽptõis / ſuꝑ canticis ipſius Marie ʒzacharie.⁊ ſymeonis. Suꝑ hispᷣ terea oibus que dicebant᷑de puero ieſu . et quevidebãtur in eo ⁊ q̃ reuelabãtur ab ã⸗/ gelo immoꝰ⁊ que felici exꝑimẽto tu mafr̃ia didiceras. ¶ Vñ ſic decuit mariã vt ſum ma puritate niteret.ſic decuit/vt hr̃et ſuo modo parẽ ſpõſum puriſſimũqͥ cũ perpe tua virgine.virgo pꝛius ac poſteriꝰ ꝑma⸗ neret. Vterq; regali pꝛogenie renitens et illuſtris Aterq; ſanctificatõem in vtero re cipiens cũ maria plena gratia fomitẽ rep mente.mãſit Joſeph repletus gratia/pec⸗ catũ ſaltem moꝛtale quodlibet ſuꝑante Vouit Maria virginitatẽ / vouit et ipſe ioſeph ſᷣ m doctoꝛes cuivoto nõ repugna uit vera matrimonialis cõiũctio neq; coꝛ poꝛũ mutua tranſſatõ. In quo matximo nio pꝛoles fuit fides atq; ſacrm¶ Nouit maria miſteriũ incarnatõnis a ſeculis ab ſconditũ angelo nũciãte/nouit ⁊ Joſeph ammonitꝰ ſuꝑ hec ĩ ſomnis ⁊ vt exiſtimo pie pꝛius edoct?familiarit Maria.ſicut beatã Ceciliã legimꝰvaleriano ſpõſo ſuo dixiſſe. Eſt mihi miſteriũ qð reuelẽ aman tiſſime iuuenis ſi tota illud fide cuſtodi⸗ as ⁊c.Quidni fuerit audẽtioꝛ diuino cõ/⸗ fidens auxilio Maria erga ſponſum ſuũ Joſeph pudiciſſimũ/cũ eſſet iuſtus/qᷓ; ce cilia erga Ualerianũ.quẽvꝛgebat unpetꝰ nuptiaꝝ? ¶ Turbata eſt maria in angeli ca ſalutatõe ſed nõ ↄturbata vel incredu⸗ la. Turbatus eſt ipſe ioſeph ad ſtupendũ tante nouitatis miraculuʒ. Ita vt nollet mariã traducere/ nõ tamen cõturbatus⸗ vel culpabiliter in cedulꝰ/ſed ſtupoꝛ qui dã appꝛehẽderat eũ /ſicut de petro legim dum ait ad ihʒʒ.Exiſa medñ̃e.qꝛ peccatoꝛ ſum Joſeph ſimilr coniũgi cõiugio tã ex⸗ cellẽtiſſimevirginis marie.indignũ ſe iu⸗ dicabat. Pꝛopterea non ex credulitate ſu ſpicioſa.ſed ex pfundiſſima humilitatevi det᷑ mariã traducere noluiſſe.ſed quaſi di⸗ xiſſe.Exi a me dña qꝛ peccatoꝛ ſum Hinc angelus ad eum Joſeph fili dauid.noli ti mere accipe Maria coniugẽ tuã /nõ dixit noli incredulus eſſe ¶ Uiſitauit maria ʒa chariã ⁊ Eliſabeth nõ dubiũ quin de licẽ tia ⁊ ↄſenſuviri ſui Joſeph/iaʒ de ſacram̃ to incarnatiõis inſtructi. Viſitauit ⁊ Jo⸗ ſeph / vel illo tũc vel in ſolennitate paſca⸗ li que ꝓxima erat/⁊ ad quã ire iubebat lex in hierim ( Decãtauit canticũ maria. ce⸗ cinit? ipſe ʒacharias.Non dubiũ quin ꝑ ticeps ⁊ cõſcius canticoꝛũ iſtoꝛũ Joſeph extiterit ¶ Tongratulata eſt Maria cũ ce teris parentibo ⁊ cognatis ipſi Elizabetbh puerꝑe dum iohãnẽ enixa eſt.a qua cõgra tulatõe ioſeph alienꝰnõ fuiſſe putãdus ẽ. Recogitabat maria ſignũ datũ ipᷣi achazʒ. de virgine paritura in ſe completũ fuiſſe. Bloꝛiabat᷑ et hoc ipſe ioſeph magnificãs deum in coꝛde ſuo ⁊ aſſidue gratias agẽs ¶ Obediuit Joſeph edicto quod fecit ce ſar Auguſtꝰ obediuit ⁊ maria. Scriptum eſt enĩ ꝙ Joſeph iuit in bethleẽ cum &àa ria vxoꝛe ſua pꝛegnante Sciebat eni obe diendũ eſſe poteſtatibo ſublimioꝛibo quo niã ſic eſtvoluntas dei ¶ Maria filiũ ſuũ pꝛimogenitũ mox vt natus eſt/ adoꝛauit cũ gaudio ⁊ exultatõe. Joſep ab hoc ado⸗ ratõis gaudio ⁊ exultatõne nequaq; alie⸗ nus fuiſſe credẽdus eſt ¶ Maria conſer⸗ uabat om̃ia que dicebãtur de puero Jeſn per paſtoꝛes/ꝑ tres reges/ꝑ ſymeonẽ. per annã/per ceteros/ cõferẽs ea in coꝛde ſuo et admirans / nõ ex ignoꝛantia ſed ex inſo lita myſterij reuerẽtia Joſeph ſimilr. Nã ſcriptũ eſt ꝙ erat pater ieſu ⁊ mater admi⸗ rgantes ſuper his quedicebãtur de puero. Obediuit ioſeph angelo iubẽti in ſom nis vt acciperet matrẽ cum puero vt fuge ret in egiptũ.Obediuit ⁊ Maria.noua il la puerꝑa et delicata inuẽcula nocteconꝰ ſurgens In q̃ ꝑegrinatiõe laboꝛioſiſſima dicere poterant vterq; ad dñũm Cantabi⸗ les mihi erãt iuſtificatões tue in loco ꝑe/⸗ grinatiõis mee(vnde qͥdã metrice ſcribu ν N-8-89 —8 —.5.5 ——— ——— — — ,— — .ꝛ , engt no legn npecene ugotitg cnüͤſein lline umilner dgnnide nunhie uggolg rödrt nng Ugundelce deſtenſt llautr e nne aſen rilbedera mmrce dügning i N Drude ibe⸗ ckaguncin iſenmicr, Mßinn npei nl negni mfre haid Unicivane 4 1 Draſlüeti. ck Vann tbhoti echuiöt Druant Npuen i vſemennick gincodeſto muſceiſ⸗ gbſimief t nuraon inrdepge⸗ Pibäuinſon Nco Nig Brumoun ſoceiN RK Gne non inui Hatiuitate virginis beatiſſine 59 ſto peregrinis nobis cantabilis alma. domini releuans tedia dura vi. Nam fugiunt triſtes citius per inania cure. Aarbaen pegrinantiũ : pſallentiũ delege domini. Earmina diuinus dum modulatur amoꝛ. ergo celigena miſeris mens incola terris Sis pſaltes liricis iugiter apta modis: Sic non te totam lachꝛymarũ valle moleſta: ed celo poteris. dicere te poſitam) Eto bone Jeſu o ſalutifer chꝛiſte i greſſum ⁊ ingreſſum pegrinatõis illiꝰſeptẽnalis/quãtus ſuerit hinc laboꝛ doloꝛ 7 timoꝛ. quantꝰinde diuinoꝝ ſapoꝛ ⁊ dulcoꝛ Et vñ: NHimiꝝ ex diuina ↄſolatne que facit etiã cũ tentatõe pꝛouetũ. Exmutua rurſus collatoet allocutone ioſeph cũ maria? amboꝝ cũ puero ieſu. Ex recogitatõe tandẽ diuini ↄſilij ſuꝑ redẽptõe generis hũani.ſicut Augu.cõfitetur.ꝙ nõ ſatiabat᷑ dulcedine mirabili.ſt uꝑ altitu dineↄſilij diuini in redeptone generis huani. Quis der interfuiſſe collocutõib hmõi? Quis pegrinantibo his cõceſſerit aſtitiſſe:. Quis iconomiam illã honeſta pauptate Gratiſfim, iri vxoꝛis cũ filio / vbi pꝛo famulo dabat aſin?ꝰvᷣm oꝛigenẽ ↄſiderare poterit ¶ VUnde ſi vec illa mater elizabech exclamauit ꝓphetice ad vni⸗ cam marie ſalutatõem / ſi exultauit pꝛe gaudio iohes infans invtero ſuo.quid ex cõtinua cohabitatõe ⁊ allocutiõe cũ maria ⁊ puero ieſu. iuſt? ioſeph acceꝑit diui ne conſolatõis ⁊ illumĩatõis dici nequit? ¶ Quis det hymnũ decaticis ſyon Mariãa ſuauiter audiuiſſe in terra aliena? ¶ Quis det eã baiulantẽ in vlnis / ſpe⸗ cioſum foꝛma pꝛe filijs hoĩm/q blandiebat᷑ arridenti.q̃ cõdolebat vagienti. q̃ fre quẽter tibiviro ſpoſe o ſuo ioſeph.baiulandũ.fouendũ.oſculãdumqꝙ; tradebat/vi diſſe: ¶ Legimpterea pueꝝ ihm dũ. xij. annoꝝ factꝰeſſet.ſubditũ fuiſſe ioſeph ⁊ marie.q ſubiectio ſicut meſ ecie hüilitatẽ in ieſu Ita dign itatẽ incõꝑa bilem ſignat in ioſeph⁊ maria in traſu⸗ rie ipmaltit enĩ hieronim? argumentatur. Sic ⁊ in obitu felici ioſeph recte credendũ eſt Oa riam ſpõſam.et filiũ ihm.coꝛꝑaliter affuiſſe Ante enĩ xpᷣi paſſionẽ defunctus eſt. Alioquin enim cuſtodia matris alteri cõmiſſa non fuſſec. Bine metticus quidain⸗ S ¶ Uienerat illa dies qua vitam moꝛte pararet. Perpetuam tibi iuſte Joſeph dauid inclita pꝛoles Fps adeſt cum matre pia quibus officioſe è Seruieras.vultu placido ſolantur euntem. Oꝛa licet lachꝛymis/oppleuerit intus oboꝛtis MHMaturalis amoꝛ/etenim ſic credere fas eſft Oe patrem Jeſus,et ſponſum fleuit moꝛientem Virgo benigna ſuum.fidei cuſtodis amatoꝛ. Pꝛocumbit lecto.complexans membꝛa pudicis Oſcula dat labijs/mi vir conclamat.obis ne. Deſeris.et viduam paſſuram dira relinquis. Velle tamen fiat domini.dilecte vale mi. Ecce? Jeſus tuus in placida teſede locabit. ꝛotinus ipſe hoſepb vꝛccioſ moꝛte quieuit. egimchꝛiſto moꝛiẽte multa coꝛpa ſanctoꝝ ſurrexiſſe.⁊ veniſſe in ſanctã ci⸗ uitatẽ hierim ⁊ apparuiſſe multis inc foꝛte dicit apłlus Acceperũt mulieres de reſurrectõe moꝛtuos ſuos. Recogitet oꝛo pius animꝰ.ſi iuſtꝰioſeph.vnus eſft exillis putadus fuiſſe.q marie apparuerit cariſſime ſponſe. qui ei conſolat ſit / tandẽ xpo in celũ aſcendẽte.ſimul⁊ aſcẽdit glificatus.Non dubiũ in aia. Sʒan et in coꝛꝑe.neſcio.deus ſcit.⁊ collocatꝰeſta dextris ipᷣius ieſu.hoc eſt in potioꝛib⸗ bonis ſuis ¶ Loncludit᷑ ad extremũ ꝓ pᷣmiſſis⁊ alijs inen arrabiliba iuſti ioſeph 66 2 q ſufficiẽter exiſtimare poſſit egreſſum pꝛo Quis det hymnũ de caticis ſyon ex oꝛro legimꝰin trãſitu marie ipᷣm aſtitiſſe Hoc 2 habitudaine quã hʒ ad mariã atq; ioſeph hmõi natiuitas. tus eſt ieſus ͥ vocatx Bermo factus de pꝛeconijs/;; recte q; religioſe faciũt ⁊ fecerũt qui celebꝛitatẽ devirginali cõiugio Marie et Joſeph /qui feſtiuitatẽ ſolennẽ de beato trãſun eiuſdẽ Joſeph pagere ſenſerũt tam verbis q; ſcriptis ſuis que ſcripta qm vel hñturvel facilr haberi pñt ea bꝛeuitatis amoꝛ linqt. Et advltimã ſe trãſfert ↄſideratõem.q̃ poſtverbũ deno bilitate ioſepha marie in pꝛĩa ↄſideratõe.De hinc de ipſoꝝ ſanctificatice in alte⸗ ra. Rurſus de fomitis repſſione in tertia.Loquit᷑ de multiplici natitate Jeſu⁊ de Dugꝛta conſideratio E — e maꝛia na cat ps nedũ coꝛpaliter ſed ſpũalr quidẽ Et devirginali ſponſo ſuo ioſeph ſuo mõ dici pᷣt.Hõ eqͥdẽ dici pᷣt.qꝙ de ioſeph nat ſit ieſus.mõ quo blaſ femat iude infelix dicit xpᷣm ex .ioſeph ſemie eſſe natũ/ pcul hoc a pietate fideli um ¶ Szʒ attẽdo triplicẽ natiuitatẽ Jeſu xpᷣi/attẽdat ⁊veſtra btitudo ſcʒ eterna⸗ lem/coꝛpalẽ ſpũalẽ vel mẽtalẽ. Naſcit᷑ enĩ eternalłr ex patre.quẽadmodũ naſcitur ſplẽdoꝛ æ luce coeuus luci.Hinc eſt ills ecclie cãticũ.O oꝛiẽs ſpledoꝛ lucis e᷑ne Et in pſona ſe hie increate dic ecciaſticꝰ. Ego ex oꝛe altiſſimi ꝓdij pꝛiogenita añ oẽm creatura tyſaias Bener atoz eiꝰꝗs enarrabit: Et in pſal. Exvt er 0 anñ i 1 fe rũ genui te In hac eternali natitate xpᷣi ieſu.neq; maria.neq; Joſeph cõicat ¶ Al tera natiuitas xpᷣi mhu / fuit coꝛpalr in mũdo erx virgie.Deq;ᷓ angelꝰ ad mariã Spi altiſſimi obũbꝛabittibi. Ideoq; ⁊ qð naſcet᷑ ex te rituſſctüs ſupueniet in te ⁊virt ſanctũ vocabit᷑fili dei Et hoc factũ eſt qñ ↄpleti ſunt dies marievt pareret ⁊ pepe rit filiũ ſuũ pꝛimogenitũ.Et in hac qͥd natiuitate ſola maria. materiã miſtrauit Alt vero qꝛ coꝛpꝰmarie fuit ipſi?ꝰ Joſeph.iure matrimoniali q̊ fit mutua trãſſatõ coꝛpoꝝ viri ad młierẽ ⁊ ecõtra. Uideam ſi cũ intelligetie ſobꝛietate dicere fas no bis ſit/ ꝙ ex coꝛpeꝛ carne Joſeph nat eſt xpᷣs ihs. Et hoc dici foꝛſitan poſſet/niſi piaꝝ auriũ timeret᷑ offenſio. e raterd ſine pꝛole/ frat᷑ ſuꝑſtes ducebat vxoꝛẽ defuncti vt ſuſcitaret ſemẽ eiꝰ Ac nat? in pu 7 er dicebat᷑ filius nõ quidẽ natural.ſʒ legalilliꝰqͥ iK obierat fris Dic enĩ cõcoꝛdat euan gelica ſeries genealogie xpᷣi dũ ioſeph legit᷑ habuiſſe duos presvnũ quẽ ma che noiat iacob. Alteꝝ quẽ appellat lucas hely.q legal fuit pr iacobvero natura lis Quoꝛſum iſta: Nimiꝝ p intelligẽtia lr̃e ne pateat irriſioivł ſcãdalo neſciẽtiũ moꝛẽ ſcripture.qi ioſeph habuerit duos pfes naturales Viel ꝙ enãgeliſte mẽtiti ſunt put opponit Julianꝰ ¶ Pꝛoinde q̃ten daret intellectquo ioſeph dict ẽ pr Jhu xpi/nedũ a iudeis h̊ putãtibo? carnalr ſentiẽtibo / ſz ab ipa etiã virgine Wa 90 ria. Fili inqͥt. Quid feciſti nobᷣ ſic Ecce pr̃ tu? ⁊ ego dolẽtes qᷓrebam?re uit ita q; Joſeph pf ieſu reputatõe YFuit pr curatõe.qꝛ nutritius Fuit t᷑tio pr᷑ generatõe nõ qͥdẽ ſua ſʒ marievxoꝛis ſue/cooꝑante ſpũſctõ? qdãmõ vices ioſeph gerẽte/nõ virili ſemie ſʒ miſtico ſpiramie Pꝛopterea pr qdẽ ioſeph nõ natural ſʒ legal pue ri ieſu dici pt. cui ſpũſſctũs ſuſcitauit ſemerwarna le Valẽtiꝰ Nat c igit᷑ ihs in tra ſen fundo ipᷣiꝰ Joſeph de q̃ tra damat Jſaias Roꝛate celi deſuꝑ ⁊ nubes pluãt iu ſtũ aꝑiat᷑ terra? germiĩet ſaluatoꝛẽ Et in pſal. Veritas de tra oꝛtac᷑. Quidni ↄpe⸗ tat igit᷑ ipſi Joſeph ius aliqð legale vltra cetos hoĩes ĩ bũdicta pueri ieſu foꝛma — 7 „ tõe qm̃ natꝰc in ea.⁊ ex ea carne cuiꝰdñiũ iure mr̃imonialivere traſſatũ erat i ipʒ Joſeph Vnñ nõ ↄfundebat᷑ mariavocare Joſeh dũm ſuũ quẽadmodũ de ſara ad abꝛaã ſcribit apls petrꝰ. VUñ ⁊ pponit eũ ſibivbi pꝛiꝰ. Ecce pẽ tuꝰ: ego qrebamꝰ te. NHimiꝝ Quia maioꝛ in maria q; ſara hũilitas? Joſeph dignitas abꝛaedignis tatẽ ſuꝑabat uit ãt hec pereatio ueri Ihu ĩ te maria ꝑ ſpmſctm̃ de ↄſenſu vero vyel interpᷣtatiuo viri tui ioſeph Nolebat eni ꝙ fierʒ volũtas dñi pꝑ ola cũ ect iuſt?. ſublimitas tua O dignitas inc ¶ Becãt dicim ad excludẽdũ ꝑtus adulterinos vxoꝝ.in qbo moritivl nõ ↄſenti unt. vel ↄſentire ronabilit nequeunt. NHullu idcirco ius pꝛ?nitatꝭ in talibo filijs. lz i fundo ſuo genitꝭ vẽdicare pñt ¶ Libet hic exclamare. O miraãda pꝛſus Joſeph pabilis. vt mat dei. regia celi.dna mũdi.appeila re redñm nõ indignũ putauerit Neſcio ſane pꝛes oꝛthodoxi qd hic aplius heat/ Miaduertamtũ ex legeveteri/ ꝙ ſi frater deceſſiſſet dnger denpß büdeno cinalte rde —„ lſon⸗ agoblac anfiͤl, aong ünganer Nlasche ocnlue, oailaſ cdictſ mnmnid dunſckan ue minihuu ci nani Aſ NnmdiN ticcdn inie u Niſenenti nbdakey, mrene D EnEirm nfcane Gymniuſn blel e glionn Abesphün Onion Ne mien em icin Nüdeſ gtbrrdi Ninn FrnNi rin N nutie RHZ maioꝛ eſſe ſaluis NMatiuitate virginis beatiſſime 60 mirabilis vel humilitas in mariavel in io ſeph ſublimitas q;uis incõpꝑabilr exupet vtrũq; puer Jeſus bñdictus in ſecla de ̃ᷓ ſeriptũ et iam dictũ eſt.ꝙ erat ſubdit eis. Subditus fabꝛo is qui fabꝛicauit auro rã⁊ ſolẽ. Subditꝰfemie textrine.cui flecti — mune genu. celeſtiũ terreſtriũ ⁊ inſerno rũ ¶ Lupem mihiverba ſuppeterẽt/ ad ex plicandũ tam altũ ⁊ abſconditũ a ſeculis myſteriũ.tã admirandã.venerãdãq; trini tatẽ Jeſu Joſep⁊? Marie. UVelle mihi q de adiacet.ſed poſſe nõ inuenio ac in ipſo co natu deficio. Vñ cũ grã ſilr⁊ gla.naturazʒ nõ tollat ſed extollat ⁊ ꝑficiat.recogitemꝰ pia deuotõe.qꝙ ſivincło dã naturali/ob/⸗ ligatio cõſurgit filij ad matrẽ ⁊ matris ad ſpõſum ſuũ⁊ vtriuſq; ſcʒ filij ⁊ matris ad fideliſſimũ vigilantiſſimũ ⁊ ſedulũ cuſto⸗ dẽ et nutritiũ Joſeph q fuit caput marie. habẽs inde autoꝛitatẽ aliquã pꝛincipatũs dñnatoõem vel imperiũ in maria / ſicut ⁊ ma ria ſuo modo.in filiũ ſuũ Jeſum iure na⸗ turalis maternitat quãtus exiſtimãädus eſt iuſtus ipſe Joſeph / nũc in gloꝛia et in celis/qui talis ⁊ tãtus inuẽtus eſt.hic in miſeria? in terris: ¶ Pꝛofecto ſi nõ men⸗ tiebat᷑ Jeſus qui ait. Ubi ſum ego.illicet miniſter me erit Ille ꝓximioꝛ videt᷑ collo cãdus in celis qͥ in miniſterio fuit vicini⸗ s in terris. ¶ Ded hec hacten? deip ſa natiuitate coꝛpali ieſu xpi cuiꝰ ꝑticeps quẽadmodũ Joſeph extiterit ſupꝛaviros ceteros.⁊ de ſublimitate ſua aliqliter apꝑ/ tum eſt honoꝛe ſanctoꝛũ ſanctarũq; oim inter quos nõ eſt ↄtentio.qs eoꝛũ videat ac intelligẽtie ſobꝛietate ſemꝑp eſt. et om̃i deuoteviuẽti cõicabilis ſeemo loquat᷑ de qua xpᷣs apud Joheʒ ait Opoꝛ tet vos naſci denuo.Et iterũ qð natũ eſt ex carnecaro eſt.⁊ qð natũ eſt ex ſpũ ſpũus eſt. ¶ In hac autẽ natiuitate.viciſſitudo mirabilis eſt qꝛ dũ naſcit᷑ jeſus in aĩa de⸗ uota ꝑ fidẽ⁊ gratiã.fit ipſaverbigena hoc eſtverbũ generãs.⁊ mat dei q̃ tñ aĩia nedũ ꝓ naturã.ſed ꝑ gratuitã adoptõeʒ eſt filia ́y7“ veꝝ ſit de qlibet tali ala.qꝙ ipſa eſt vir⸗ go. mater. ⁊ filia. Itaq; ꝗg mater ſit. teſtis eſt om̃i exceptõe maioꝛ qͥ ait. Qui fecerit volũtatẽ patris mei qͥ in celis eſt.ipᷣe meꝰ frater ſoꝛoꝛ⁊ mater eſt. Poꝛro de filiatiõe Aquid iohes.qͥd paulꝰ dixerint ſcimꝰ.De⸗/ lit in aduerſum. di geriſi: Certe vt onñderem eã ſꝑvirgine eẽ. que dũ caret obũbꝛante ⁊ fecundãte ſpiri tfuſctõ. manet infeliciter ſterilis.dũ ãt ad⸗ delioꝛ poſt mariã in eſt idẽ ſpũs viſitans gratificãs⁊ fecundãs Euũc de tertia natiuitate.q̃ ſpũak ex munere diui dit eis ptãtem filios dei fieri inqt iohes. Et quo:ſubdit ꝙ ꝑ fidẽ.qꝛ his qͥ credunt .— in noie erꝰ.Eodẽ eni teſte Om̃is q credit aliud qd ꝑtinet ad anieverbigene. derma tris⁊ filie virginitatẽ Qui nõ ex ſanguini bus ait/neq; exvoluntate carnis/ neq; ex volũtate viri/ſed ex deo nati ſunt. Neſcio dicere qð ſentio.neſcio ſi ſatis aſſeq̊r ver⸗ bis/ſuppleat impfectũ meuʒ ſapiẽtiſſima btitudo veſtra ¶ Itaq; ↄſiderat᷑ in aĩa ro⸗ nali indiuiſibili quidẽ ſubaliter. poꝛtiũ⸗ cula quedã virginalis/q̃ nec obnoxia põt eſſeviolatõni. Hec oppellatur quãdoq; a doctoꝛibo ſinderiſis.quandoq; apex men tis/quãdoq; ſcintilla rõis/quãdoq; natu ralis inſtinct? in bonũ.Hac autẽ ſinderiꝰ ſim.nec ipᷣiviolatoꝛes ⁊ ↄſtupꝛatoꝛes aĩa rüũ demones coꝛrũpere pñt etiã in ĩferno quin ad bonũ ſtimulet ⁊ ad malũ remur⸗ muret Hinc naſoi acerbiſſumꝰillevermis qui nõ moꝛiet᷑. Hicrixa diſcerpẽs ⁊ diſſi⸗ pans/ſupꝛa q; cogitari pt/aĩam inteliceʒ/ di ſinderiſis impellit ad dilectõem dei.ſʒ toto odioꝛũ conatu reſi⸗ repꝛobavolũtas tot vꝛu cona Sed ad qd iſta de ſin/ fit ipſa verbigena hoceſtverbũ pariens.⁊ hoc ſine coꝛruptõe qꝛ nõ exſanguinibus coꝛpoꝛaliũ fantaſmatũ.neq; ex voluntate cCarnis deſiderioꝝ carnaliũ.neq; exvolun tateviri hoc eſt ex ptãte liberi arbitrij/ ſed ex deo eſt quicqͥd hic natũ eſt. Nec tamen excludit᷑ſinderit᷑/rõisq; ↄſenſus. Sʒ dũ nũüciatrix gratia. afflatu ſecreto et intimo veluti clauſo ſuper aiam oſtio ſuggerit ad uentũ verbi in mentẽ.rñũdet ſinderiſis hu mili genuflexione.Ecce ancilla dñi: Fiat mihi ſ̃ᷣm verbũ tuũ. Deindeviſitat Eliſa⸗ beth ſenem⁊ coꝛruptã ꝑ quã myvſtice deſi/ gnat᷑ inferioꝛ poꝛtio rõis/ſe cõuertens ad coꝛꝑaliaæ terrena vñ quodãmõ violat᷑ſeꝗ 18 ita 66 3 no iohãnẽ in ſe recipit/35 eſt gratiã ꝑticipat. Et ita gaudiũ Marie yerbigene in eliſabeth grauidã partu tali gratie deriuari recte memoꝛat᷑. ¶ NHis its q; bꝛeuiter ⁊ ꝓ captu tante rei tenuit᷑ expo ſitis de hacvirginali natiuitate ⁊ filiatiõe dum in aia naſcit᷑ Jeſus q vocat᷑ xpᷣs.nul li dubia relinqᷣtur veritas nrẽ hꝰ pncipal X Bermo de natiuitate marie qnarte cõſ deratiõis.q ſcʒ tam ex Maria ; ex ioſeph natus eſt ieſus quivocat᷑ xrᷣs Dõðõ ſi traducere placuerit verba themat⸗⸗ dad hunc gqnagogicũ intellectuʒ. poterim con uenienter aptare ꝙ Jacob genuit Jo⸗/ ſeph virũ Marie. Quid eni ꝑ iacob. qui ſupplãtatoꝛ appellat᷑ rectins accipitur q; lucta⁊ ſupplãtatio vicioꝛum. quod fit in actiua.in qua pꝛimũ cõtemplatiuũ exerce ri neceſſe eſt. Opoꝛtet inſuꝑyvt gctiuns p²* ſe gignet ex ſe meditatõem nanteme ditatio vehemẽs animi applicatio.ad di uinũ aliquod inneſtigandũ ↄgnoſcendũ et deguſtandũ.que meditatio recte ꝑ Jo/ ſeph expꝛimit᷑.quia ioſeph creſcẽs interpᷣ tatur. Neq; eni poteſt aliter aima meliꝰex creſcere ſpuůalibus augmẽetis q; ꝑ medita tionẽ foꝛtẽ⁊ ſalubꝛẽ ꝑ quã aſcendit aĩa de virtute in virtutẽ reiecta vel ſuperata flu xibilitate inanium cogitationũ.etvoluta bꝛo deſiderioꝛũ carnaliuʒ euacuato.Hec inſuꝑ meditatio.qꝛ robuſta eſt. neq; flui da vel eneruis ſicut eſt ipſa cogitatio / re ctiſſimevir dicit᷑.Sed cuiꝰvir: Uirvtiq; Marie ꝑ quã om̃is mens illũiatavel illu minatrix diuinit? intelligit᷑ Audi medita tionẽ illuminãtẽ In meditatõe mea inqͥt pſalm iſtꝗ exardeſcet ignis Ecceſplẽdoꝛ il luſtrãs. Ex hac ãt maria myſtica naſcit᷑ p cõtemplatõeʒ Ihs q vocat᷑ xpᷣs.nõ qᷣdẽ ex cõmixtõeviri ſui qͥ eſt meditatio.ſʒ put ex poſitũ eſt myſtico ſpiramĩe dũ ſpuſſciũs obumbꝛat aiam ad terrena nõ oſpiciẽda refrigerans ab ardoꝛe illecebꝛaꝝ carnaliũ Illuminat autẽ ad diuina libero intuitu. longe lateq; contẽplanda cum deguſtatõ ne q; ſuauis eſt dominꝰ ¶ Hec eſt illa btã natiuitas.in qua caſtiſſimis amplexibo te netur deoſculat᷑ puer ieſus.in q̃ paſcitur ⁊ nutrit᷑/lacte deuotiõis⁊ melle contẽpla⸗ tõis.in qua dulcoꝛ ⁊ ſplendoꝛ eſt. Quine tiã verſavice renaſcit᷑ aia xpᷣo.vt ita ſe mu⸗/ tuo cõdeceant adoleſcẽs⁊ adoleſcẽtula in mẽtis exceſſu.⁊ dicat ad dilectũ ſuũ dile/ cta. Dilectus meꝰ.ſupple cõdecet mihi et ego illi. ¶ Hec eſt gratioſavere deſideran da natiuitas. Sic ei naſcẽs.ſuccedit deo parriin nobilitgrege vefhcitihſe glief patõe diuinitatis. Sic deducit Boetius Et ꝓpheta ait in pſe A i. Ego dixi dij eſtis⁊ filij excelſi oẽs ¶ Adeo quidẽ Ma ria fuit diuina. vt eaq de ſapiẽtia increa/ ta ſcribit eccleſiaſticꝰ.ecclia tranſferat ad mariã vt eſt ilud. Ab initio et ante ſecula qeata ſum. ¶ Guccedit pᷣterea talis deo in dilectõe. Videte inqͥt iohes.qualẽ cha ritateʒ dedit nobis de patervt filij dei no minemur ſimꝰ. GSuccedit in ſtrenunitate quia om̃e qð natũ eſt ex deo vicit mundũ Et uteꝝ Om̃is qͥ nat eſt ex deo nõ peccat MNonne tibi magna videt᷑ ſtrẽnuitas vin⸗ cere mũdũ.⁊ nõ peccare:Succedit demũ in hereditate.quia ſi filij ⁊ heredes.⁊c. Quo cõtra niſi quis renatꝰ fuerit exaqua 2 ſpũſctõ nõ poteſt intrare in regnum dei quod eſt hereditas patris noſtri. ¶¶egi tur ariſtotelẽ dixiſſe.gaudeãt bñ nati.gau deant plane qꝛ non ex ſanguiniboneq; ex voluntate carnis.neq; exvolũtateviri ſed ex deo nati ſunt.mõ dicto. Quo cõtra ma ledicit Job. maledicit ?⁊ Jeremias natiui tati ſue repntantes illud apłi. Oẽs naſci mur filij ire. Hec eſt natiuitas naturecoꝛ⸗ rupte q ſecluſa gratia miſerabilis eſt Job homo natꝰ de muliere bꝛeui viuens teꝑe replet᷑ multis miſerijs.Et ecciaſtes lauda uit magis moꝛtuos q; viuẽtes ę felicioꝛẽ vtroq;/qui nondũ natus eſt DHua in re ſtultiſſimũ eſt. ſoleniſare natinitatẽ hoĩm quẽadmodũ fecit herodes diẽ natalis ſui celebꝛẽ in quo Johãnes occiſus Myſtice gratia ꝑdua.(¶ NHinc recte traditur facere gens chꝛacie.que natinitatęs hoĩizʒ deplo mmat/cõgandet moꝛietib (Diesveronati uitatis ſpũalis duʒ homo regenerat? eſt o Rortbapticno⸗ velſtuminig vel ſamia⸗ ub hac intentõe celebꝛari pᷣt.nedum ſine culpabili rfepᷣhenſiõe.ſed cũ laudabili gra tiarũactiõe apud deum.q taliter dedit na ſci denuo. Pꝛopterea poſt celebꝛuatẽ na tiniatis beati Johãnis baptiſte ſacrauſ⸗ ſimam et iocundã.quia ſine peccato nat⸗ eſt ꝑ ſanctificatõnem.inſtituit ecclłia nati uitatẽ beate et gloꝛioſe/ſemperq; virginis Marie celebꝛiter fieri.admonita pꝛiꝰ mi⸗ raculo.Addidit cõſequẽter octauas Pꝛo pter adipiſcendã ſicut hiſtoꝛie tradunt ec cleſie pacem Hinc in oꝛatõne natiuitatis eiuſdem dicit᷑. YFamulis tuis dñe celeſtis gratie munus impertire.vt quibo btẽ vir⸗ ginis ꝑtus extitit ſalutis exoꝛdiũ.natiui ta eiꝰ votiua ſolẽnitas pacis tribuat in⸗ crementũ. ¶ Si vero pꝛopter finẽ conſu milẽ cõgruat huic ſacroſancte Synodo. laudis aliquidvel honoꝛis inſtituere pꝛo virgiali ſpoſo Marie Joſepb.cui? honoꝛ ſeſcal lglisde- grulech ndeipo danuie Anunci Döperegt munsyin brdeni Z Neguundei dünnngnn Mloneger nepinſcl vocömnme nuongtiui Dönac SNarmec dusck uymgti ,.. CuſerA Crun . drmtoſti nis Dte mimſge Gnect nGra konis enclunſn ilmadrblig nlundetins ktruaen pylrſun Eatonr, nrealunni gognieni⸗ nurpenn gocnuope mmienuunte Grenmmians „,,4 nsielkels 1caipblen Enncii.ndnni esbudin S naeOinn⸗ Bintmncn, ſba Berſus pꝛedictis coꝛreſpõdẽtes 6o redundat in ipᷣam.et in eum qui de ea na⸗ tus eſt Jeſum chꝛiſtũ.viderit veſtre beati tudinis ſapientiſſima deuotio.Nõ q; mł tiplicatiõem feſtiuitatũ apud vulgus qð de laboꝛe manuũ viuere habet ſuadeamꝰ eſſet vtinã apud tales huiuſmodi nume⸗/ rus feſtiuitatũ minoꝛ.ſicut in refoꝛmatõe hic in cõcilio notatũ eſt. ſed apud eccleſia ſticos et de eccleſiaſticis talia lo mur.dũ de celebꝛitate virginalis cõiugij Joſeph cum maria.vel de ipſius felici tranſitu fie ri ſolennitatẽ exoptamus. Ad quid iſta: Quatenꝰita marie meritis⁊ interceſſione tanti tã q; potẽtis⁊ imperioſi quodamo;- do patroni/ apud ſponſam ſuam. de qua Felix illa dies / toto celeberrima mundo. liuc rui verſuum Qeneratillavies / auit natus eſt Jeſus qui vocatxpᷣs:reddat᷑ ec⸗ cleſia ynicoviro vero et certo ſummo pon tifici ſponſo ſuo vice chꝛiſti. Nosq; deni q; ſinguli/deo renaſcamur/felici natiuita te/hic ꝑ gratiã et in futuroper gloꝛiã que eſt natale ſanctoꝛũ Intercedẽte teet ſi fas eſt dicere/quodã iure tuo iubente gloꝛio⸗ ſiſſime Joſeph vir marie.de qua natus eſt Zeſus qui vocatur chꝛiſtus. Aſti ſex verſus ſe⸗ quentes ſunt quaſi pꝛo triplo.ad carmen 5 ponũtur in tertia conſideratoe ſermonis. H HBSacxra docens leta/qua ſcandit ad ethera virgo Eredere fas ſta Loncinimus/ Hoſus er na ſp ſa pi lum. tales ob honoꝛes icite nobis hec gloꝛia detur. ater / et angelicos ciues ſupereuolat omnes Huc tibi igo Joſep b. õſa ꝓpinquũ ¶ Alma redemptoꝛis mater cui lege ſupenan D Vir iuſtus virgoq; Joſeph cumvirgine nupſit Da celebꝛem/dignumq; tuo pſoluere cultum Coniugio/fac nos purgatis ſoꝛdibus omnes Poſſe deo iungi/fidei qui federe puras Heſponſans animas.diuino germine complet Poꝛtio nature.pꝛeſtantioꝛ eſſe Maria 38 Dinidit in reliquos.iſtam fontaliter implet. Due clauſit gremio/quem totus non capit oꝛbis⸗ Hlim / nam celi gabꝛiel feſtinnus ab ar. Pꝛeradians alacer/totus iocundus in ipſam zareth.vꝛbem galilee mittitur/illic Deſponſata viro/ dauidis de ſtirpe / Joſeph qui Cui tecum dominꝰ/ Dictus erat/ clauſo reperitur virgo Daria Oſtiolo / cui dixit aue / cui gratia pleanang ꝛiel que verba ſalutis: AVlirgo ſilens cogitat / animo turbata quouſ Nuncius archanum. diuo ſermone reterit. boc natura ſtupet / ſtupet bocq; ioſeph reputãs ſe Myſterijs tantis indignü/ voce modeſta . Alamat/idvnde mihi quis ſum:te depꝛecoꝛ ame Dorexi domina / necenim mihi nubere terum Fass video/ dum multa Joſeph trepidus cogitaret Boluitur in ſomnũ / cui iuſſio celica didtit Vunc thꝛonnm/ Auge clare Joſeph vxoꝛi trade virum te. nimiũ dilecte deo / cui ſponſa frequenter Blanda Jeſum gemnio poſuit/fidenter adimus reſidet vbi gratia ſaluificãs nos. gg 4 R Mira Joſeph iuſti virtuslans mira/mariam Zuideus vxoꝛem ſociat/mirare ſacrarum Fecundum pꝛolis cum virginitatis honoꝛe Loniugiũ/faber o mirus/ cui ſubditur vltro Aluroꝛam et ſolem qui fabꝛicat /huncq; benigno MHNominat oꝛe patrẽ tali quoq; gaudet alumno. ¶ Regia ſtirps et ſacra Joſeph te reddit ab oꝛtu Qlaris inſignem titulis / te leta decenter . S„ uperies manuũq; laboꝛ nutriuit/ob inde trennuus ⁊ liber ac pſalmo teſte beatus Hiinc vxoꝛ tua/tecum ſicut vitis abundans Ze dominũ/ſi ſponſt. umq; vocat:nos redde beatos 3 Larmen einſdem de di —õ Uerſa immunitate a peccato chꝛiſti ⁊ matris ſue. ſtra dignatus naturam ſuppoſiture n Filius eterne ſaliuificare vollens Lirculusvt fieret coniũxit ad ima ſupꝛemů Wirg inis eſſe ſatus abſq; viro voluit. “ irgo caret culpa peccati/pena remanſit / Natusvtrunq; tenet attamen impariter Virgo neceſſaria nature lege ſubiſſet Eulpam/ni dominus ſanctificaret eam. Sed caruit chꝛiſtus pꝛima ſub oꝛ ginceulpe⸗ Kercariſnenam ſponte ſubire volens. S rpeins ſubiecta fuit nõ ſponte maria Quãuis virtutis traxit ad obſequium. . H H Ingiguit redimi/non filius/ergo linpeun Perkecte fieri/matris honoꝛvolut. CLopula legitima fuit/et ſemen benedici Moꝛe ſacro potuit / feſtus et eſſe dies. Omnis eamvirtus pꝛimo derbruitaboun. Certatim dotes quelibet accumulat. Edocuit noſter ſermo vulgaris idiptum =JM Totamquipulcram magnificauiteam. = ”MUv 4 minat anknomedanod B 39e 10 cz ſpõ ſo nminterangum marrim ¶1 a. nequam vim zabuli / tu Percatum ſoealli/no⸗ men ſacrum ſuperas Jeſu noſtrũ pꝛecium ſeſu ſpes merentium/ mentes ſalua miſeras Quod deeſt i in ihomie. ſupplem muo onomine. quod B ʒ Tentilogiũ de conceptibus 6o eſt ſalutiferum. Tua circunciſio/ coꝛdis ſit pꝛeciſio: efficax cauterium. Banguis fuſus ſtis det ſolatium. Anni nunc initio bono pꝛo enco, nio / da te Jeſu pꝛemiium. Amen. Wintres igitur chariſſimi/ad Mariã exultante, ſicdeuote iubilantes dicamus vna pariter mania maris ſtella.alma celoꝛum regia In hu:· ius mundi pꝛocella. Ad nos virgo te inclina. . unm roſa ſpecioſa ſuper roſam tu foꝛmoſa. liumz viola:Gaude plena fauis ſuunis. Blanda caris / nulli grauis. Coꝛdi noſtro coniũ=s⸗ ris mentem noſtra alloquaris.fac vt ſpernamus „ ſus de quo ſurgit flos decor de qua fluit fſons amo-⸗ na./ tua ſuauis cantilena.laus ſanctoꝛum eſt amena. eæx 4 audium angelicum. DS N¶ Nunc gaudeas ac letare/que meruiſti poꝛtare de⸗ ¶ Tu es roſa ſingularis / ſola roſa tuvocaris. Lu li Saudevernans paradiſus / in quaviget noſterii Hauderoſis coꝛonata/omni floꝛe purpurata. n· thꝛonum o decoꝛa/ dulcem pꝛolem pꝛo nobis oaa yt ſe nobis det in pꝛemiiũ. plena gratia. Cuum natũ oꝛa chꝛiſtum. vt coꝛo ner choꝛum iſtum. in perenni gloꝛia Nulcis virgo at; mater quam elegit dens pater * * — 101 Pit „ 3 4 6 ð * yVGequitur peobemiüã. * . . c imploꝛantes cum illa que mente pꝛius q; carne cõcepit. Cuius nomẽ ſanctum/ i igeder alomonelo quit in perſona lapietie Necdũ erant abiſſi et ego iam cõ cepta eram. Agemus pauca de cõceptibꝰ obediẽtes conſilio Jeſu filij Syrac. Pꝛe curre autem inquit pꝛioꝛ in domũ tuam et illicaduoca te.et illicludeet age conce⸗ ptiones tuas:non in delicijs.et verbo ſu⸗ perbo. Sic agebat aſſidue illa/ cui dictũ eſt per angelum. Eccecõcipies in vtero ?⁊ paries filiũ. Nam cõſeruabat om̃iaverba de filio / conferẽs in coꝛde mo⸗ Conſets 4 et cum virginali ſy ponſ. o ⁊ cuſtode ſuo Jo PSS eq; reiterãs canticũ ſuũ nouũ. Hagn ificat anima mea dñũm. Pꝛocede/ mus ꝑ verba centũ.⁊ ꝑtes octo.pꝛopicijs ASaſepbe Wart I Onceptus in ſua generalitate / di c pꝛio vel alieno ad diffuſionẽ/ſeu cõmunicatõem bonitatis ꝑ amoꝛẽ.Sic ↄceptus pꝛout ⁊ generatio reꝑitur in om ni re ſicut ⁊ amoꝛ ſ̃ᷣm dioniſiũ. Hincoꝛit illa nature deſcriptio. ꝙ eſt vis inſita rebb ex ſimilibꝰ ſimilia pꝛocreãs vel concipiẽs Lonceptus entis/eſt pꝛimꝰomniũ cõ ceptuũ.quos ſepi pꝛimus deus. ſit ad intra ſit ad extra. Ad intra quidẽ de filio. Exvtero ante lucifeꝝ genuite.hicens pn ꝛimum verbum cit᷑ actus cõcipiẽtis in vtero pꝛo-⸗ noöͤ ſit deus. ¶Co modis varia nobi 4 Centilogium mus eſt ⁊ ſolus⁊ neceſſariꝰ.Ceteri ſunt tẽ ꝑales.quia nihil in eternũ niſi ſolus de/ contra platonẽ ſpecialiter et alios philo⸗ ſophos.ĩmo ⁊ theologos quoſdã quivni nerſalia etiã realia poſuerũt eterna Duos ⁊ regula fidei et pariſieñ.damnat articulꝰ Quicqd enim eſt vel eſt creatura vel crea trix eſſentia.Eternũ autẽ nihil eſt niſi de- usvel in deo. In quo certe nihil eſt quod onceptus creaturaꝝ tot litate. q̃t modis in ſua ptectõne ⁊ bonitate ⁊ cõcipiendi manerie diſtinguit᷑. Ita ꝙ nomẽ Jeſn ᷣm humaè nicatbeimn eſt ſn exaltatũ Deinde no men geloꝛũ nomiĩa ſᷣm hierarchias oꝛdinata. arie matris ſue. Deinde ſunt an⸗ Aucifer vero ceteroꝛũq; noĩa ſm ſubſtan tie ſue claritatẽ/nomia ſunt dei.ſed ab eis cipiũ de pꝛincipio. De creaturis vero loq tur per ꝓphetã.Poꝛtaui in vtero meoꝛ ge Coceptio entis pꝛimi actiua nõ eſt ni⸗ ĩdeus ipᷣe concipiẽs / ſit ad intra ſit ad ex⸗ in Seſt he ſunt generatõnes celi et terre tra. Sed cõceptio paſſiua dicit᷑ ipſa res cõceptaſit ad intra ſit ad extra. Necopoꝛ tet ponere in creaturis cõceptõem eſſe re⸗ latõem mediã realem inter deũ concipien tem ꝓductõe rem cõceptã ſeu pꝛoductã. Eſſet enĩ talis relatio creatura dependẽs cum nõ eſſet creatrix eſſentia. Et ſi nõ eẽt ſua dependẽtia pceſſus eſſʒ infinitus aut equ alr ſiſteremꝰ in pᷣma dependẽtia crea ture.Cõceptio in diuinis actiua q̃ eſt pa⸗ ter concipiẽs.dicit᷑ fm poſitiõem aliquo⸗ rũ diſtingui ſe ipſa aconceptõne paſſiua queeſt filis. Sic de ſpiratõne actiua et paſſiua dicerẽt. Que ſpiratio nõ eque p⸗ pꝛievelvſitate cõceptio nominat᷑ nec ali⸗ quo mado generatio dici debet ſed ſpira⸗ tio. ¶ onceptus entis in vninerſali reꝝ yvtero.ſicut ⁊ amoꝛ incitãs ad concipien⸗ dum multiplex inuenit᷑. ODiuinus Ange⸗ licus/ rõnalis Animalis vitalis ⁊ pure na turalis ¶ Conceptus entis relat? ad pꝛi mü concipientẽ deũ/ſemꝑ eſt bonus/ pul cer nobilis/⁊ generoſus.nec alitereſſe po teſt. Decꝰ ſi fiat relatio ad creaturas.que concipiũt et concipiũtur pᷣſertim ſi ratio⸗ 8 nales ſint etlibere/ coceptus eni peccato⸗ ruʒz ſunt ignobiles / degeneres? ſpurij ſeu baſtardi onceptꝰ diuinus interioꝛ bH per pꝛiuatõem lucis gratie defoꝛmata ſeu cõtenebꝛatavileſcũt ¶ Conceptus quan ero to ſunt intimioꝛes ⁊ intra manẽtes tanto ſtaui avulua ſeu matrice mea Iſaie.xl. Et oꝛe ar. ↄceptus extra pꝛodeũtes quẽadmodũ di uinus cõceptus eſt pꝛoꝛſus immanẽs et conſubſtãtialis Ceteri ſunt in creaturis ꝑ reſpectũ ad deũ velut extra pꝛodeũtes.tan ſunt ꝑfectioꝛes⁊ ecõtra ceteris paribus qᷓ ; noia ſeuvoces⁊verba dei.Sũt etiã in ter ſe diuerſi realr etſi fuerint intra manẽ⸗ vtero materie pꝛie.vel exvter et eẽntialiũ ſpectãtin ad actões vt ĩtellectua tes ſunt ſepe accñũtales. Quicqͥd ſit de po nentibo ꝙ eẽntia ronalis aĩe germĩat ſuas vires ⁊ potẽtias cõſubſtãtiales cuiuſmõi ſunt intellectꝰ⁊volũtas q̃s eẽ accñtia ↄna turalia qͥdã tradũt ¶ entis adextra nõ pᷣt totalłr eẽ equiuocꝰnec penitꝰvniuocus ſed analogꝰdici pᷣt ꝓpter aſſiłatõnẽ aliquã ad foꝛmã entis/quã cõ municat pmꝰↄcipiẽs / vel ex nihilo vel er bediẽtial — tis tãto nobilioꝛ eſt atq; generoſioꝛ qᷓnto tialitate q tribuit᷑ materie. Sec de poſſi⸗ bilitate virtuali q̃ foꝛme tribuit᷑ q quãto ẽ multiplicioꝛ tãto eſt vnitioꝛ⁊ ꝑ paucioꝛa ſuã ↄſeq̃ᷓns ꝑfectõeʒ. Cõtra de multiplici tate ex materia ↄſurgẽte¶ Cõcept habiti de ðo poſſunt ſub oꝛdie qntuplici notari Pꝛimeentialiũ.ſpectantiũ ad eẽ. Scðs ligagolüens elrobiecroꝛ vt intelli⸗ gibilevolibile Quart eentialiũ ſpectãtiũ ad ꝑſonas. vt intellectus potens ꝑ intelli gibile adequatum.Et voluntas volibile ocept bmi ↄcipi⸗ Cuiniril tnn igai niuoc ner ßtgee 1 guidh biola beciensl n, ſortto ſdepot deholi igniwe uncot nunhi ebebin hianon a⸗ Oc⸗ niclon intin iienin nopnn ylo⸗ infinitũ. Ouintus eſt coͤſurgens ex pꝛio ri oꝛdine vt ſcilicet ydentitas.E qualitas Similitudo Et quia totũ neceſſariũ pꝛe cedit poſſibile eſſe intelligamus ex iſtis p ducta intelligibilia et volibilia adextra⸗ qualia cõtinet ratio deitatis.nõ ſicut ſub iectũ paſſionẽ ſed ſicut cauſa effectuʒ ſub triplici genere cauſe.quas in deo ſemꝑ co incidere neceſſe eſt qᷓ ſunt.Efficiens voꝛ⸗ malis/nõ intrinſeca ⁊ rei cõſtitutiua/ſed exemplaris.et finalis caſa· nis in ſpeciiil. — — nceptões in om̃i creatura repi dus He ſunt cõceptões intellectualis ſc Ratoõnis Anialis vitalis ⁊ pure natural. Egquiuoca inſuꝑvirtute ⁊ analoga libera quoq;⁊ ſeruilis.moꝛalis deniq; ⁊ artificia lis. onceptus cognitiui foꝛmalit᷑ de quibo ſolis deinceps erit ſermo.cum affe⸗ ctiuis ſunt in triplici genere ſ̃ᷣm tres anĩe ratõnalis vires ſeu potẽtias pꝛincipales in vtero ſuo.q̃ ſunt mens ſuꝑioꝛ pꝛia Ra⸗ tio vel ſenſus interioꝛ ſcᷣa.Et ſenſus exte rioꝛ tertia. ¶ Conceptões in ventriculis anime rõnalis ſolent geminos fructꝰ ſeu coõceptus afferre. Quoniã aliqui ſunt co⸗ gnitiuivel appꝛehẽſiui.Alij vero affecti⸗ ui. Conciꝑe autẽ dicit᷑ quaſi ſimul caꝑe ⁊ intelligere quaſi intꝰlegere ⁊ reꝑire in me⸗ moꝛia.quaſi iteꝝ parere.¶ Conceptiões in vtero ſenſus exterioꝛis ſunt in genere quintuplici ſcõm quod habet vterus iſte quinq; ſinus pꝛĩcipales quos dicimꝰ Ai ſum Auditũ Olfactũ Guſtũ Tactuʒ. deqᷓ bus nõ eſt hic dicendũ ꝑ ſingula vt ſi ſen ſus ſint eiuſdẽ ſpeciei in oĩbus ꝑfeciꝭ ani⸗ malibus Et q̃ ſunt pꝛopꝛia cuiuſſibet ſen ſus obiecta cũ ſimilib ¶ Cõceptꝰ exterio res iſtoꝝ ſenſuũ.talẽ hñt pᷣmitatẽ ⁊ cooꝛ⸗ dinatiõeʒ ad reliquos interioꝛes nobilio res/ꝙ nequeũt abſq; ipſis gigni Quoniã omis noſtra cognitio ⁊ diſciplina intelle ctiua fit ex pᷣexiſtẽte ↄgnitõe ſenſitiua ᷣm phm. qui dat hoc ſignũ. Quia deficiente nobis vno ſenſuũ a natura.deficit ⁊ noti cia pꝛopꝛia de ſenſibilibo illius ſenſus oõceptus exterioꝛis ſenſus in ſuis qͥnq; ventriculis ſunt iniciales,⁊ quaſi ſubſtã⸗ Secunda partitio biles reꝑiũtur in hoĩe qui pꝛopte rea dicit᷑ omnis creatura ſeu minoꝛ mun⸗ C conceptibus D 1 0 tiales.reſpectu cõceptuũ ſupioꝛum.vnde pꝛodeũt om̃es philoſophice cõceptõnes quas in tria genera diuidimꝰ. Naturalez Ratõnalem Moꝛalẽ. Quarũ ſunt multe ſpecies a philoſophis oꝛdine miro tradi⸗ te. Vt ſub naturali Metaphyſica de eſſen tijs reꝝ Mathematica de numeris ⁊ figu ris Phyſica de motib. Sub ratõnali ſeu ſermocinali grãmatica.logica.rhetoꝛica. Dub moꝛali Ethyca iconomica Politi⸗ ca.Quibus addite ſunt cõceptiões artiũ mechanicarũ varie.nec hic numerãde. Lonceptus exterioꝛũ ſenſuũ nequeũt fie ri ꝑ redexionẽ cõcipientis ſupꝛa cõceptũ ſuũ.Non eni eſt ſenſus virtus.ſupꝛa ſe re flexiua. Sicut oculus non videt ſe vide/ re/nec auris audit ſe audire. et ita de reli⸗ quis. Sola eni virtus intellectiua ſe ſu⸗ pꝛa ſe ꝑfecta reditõe reflectit⁊ reducit.Qð maxime pʒ in intellectu pꝛio qui deus eſt vbi monas gignit monadẽ.et in ſe ſuum reflectit amoꝛẽ.que reductõ ꝑfecta eſt.nec aliter eſſe poteſt ne ſit ocioſa ¶ Conceptꝰ exterioꝛũ ſenſuũ.ſicut ſunt ſimplices abſ q; compoſitõne enũciatiua. Ita nulla eſt in eis falſitas.qualis in cõceptibus ↄple xis ⁊ iudicialiba inuenimus.Et ita viſus aſpiciens baculũ in aqua nõ fallitur.ſed fantaſia vel ratio.ſi iudicet ipᷣm fractum. Cõceptio in matrice quinq; ſenſuũ ſem eſt naturaliter pulcra.quia modũ habet ſpeciem⁊ oꝛdinẽ pꝛout alie res om̃es que nõ pꝛoducũtur.abſq; numero pondere? menſura. et hec dicitur veritas vel nobili tas naruralis indelibilis re ſtante. Secꝰ deveritate complexa ſigni ſignificãtis ad placitũ per operatõnem intellectus. . Co nceptões ſenſuũ exterioꝛũ dant oc caſionẽ frequẽter ſenſui interioꝛi et ratio ni vel menti iudicanti ꝙ errent in ſuis cõ ceptibus vt falſi defoꝛmes monſtruoſiet ignobiles falſitate ſcilicʒ ſigni/et defoꝛmi tate vicij et hoc ꝓ ſtatu nature poſterius deſtitute.nõ pmitus inſtitute quomodo homo nõ fuiſſet deceptus necvigilãs nec ſomniãs/domino pꝛouidęete/⁊ intellectu regulante/reſpectu om̃ium potentiaꝝ in tota generatõne cõceptuũ ( Conceptus exterioꝛũ ſenſuũ ſunt ſimplices.⁊ exꝑimẽ tales geniti naturali neceſſitate ab obie / ctis ſuis pꝛopꝛijs /vel cõmunibo/ actuali ter manentibo per ſpecies ſuas impꝛeſſas etiã dum obiecta pereunt vel ſubtrahunt ◻ Centilogium Erempla ſunt plurimg de ſono et de viſ⸗ bilibus radioſis. ¶ Conceptiones exte/ rioꝛum ſenſuũ iudicantur falſe turpes et Diſtoꝛte ex tribus pꝛincipaliter/quoꝝpꝛi mũ eſt indiſpoſitio oꝛgani vel ventriculi quo fit conceptio.Alterũ eſt indiſpoſitio medij ꝑ quod ſpecies obiectoꝝ traſeüt ad ſenſus. Tertiũ eſt diſtantia obiectoꝝ ꝑ ꝓ pi Begquitur tertia nquũ vel remotũ impꝛopoꝛtionatat. partitio. De cõceptib interioꝝ ſenſuum PHnceptiões plures ⁊ no bilioꝛes fiunt in ſcdo aĩe rõnalis vtero ĩte⸗ ioꝛi oꝛganico /ſicut traditões q̃s recipit a ſenſatoòiby tanq; ſemina / ſunt ſpi ritualioꝛes/ et potẽtla cõcipiens illic am⸗ plioꝛis virtutis eſt. Vtrũ vero ſola ratio⸗ nalis anima ſit ſubiectũ inheſionis oĩm conceptuũ ſuoꝛũvel totũ ↄpoſitũ ex oꝛga no ⁊ anima ꝓbleuma videt᷑ pꝛout de ſub⸗ iecto materialiũ accidentiũ. Dicũt aliqui ꝙ ſolam materiã infoꝛmat q;uis totũ cõ⸗ poſitũ denominẽt. Sic viſio que cauſat ab anima rõnali vtiq; indiuiſibili.inhe/⸗ ret ſibi ſoli q́;uis totũ oculũ vel hoĩem vi⸗ dere denominet. Monceptões interio⸗ rres et oꝛganice/qᷓ;uis fiant oꝛiginalxr ⁊ ra dicalr a coꝛde.tñ perficiunt᷑ in cerebꝛo.ve lut in triplici ventre.ſᷣm tres capitis ꝑti⸗ culas aut cellulas.Quarũ anterioꝛ q̃ ma ioꝛ eſt cõtinet vim ſenſus cõmunis cum imaginatiua. Scdavero q̃ mediocris eſt cõtinet foꝛmatiuã.ſeu cogitatiuã. cũ eſti⸗ matiua.Tertiavero poſterioꝛ⁊ minoꝛ cõ alijs nomibo. Sinciput. gg put.ſeu mediũ in capite. G. ſenſus cõmunis.ſunt tot ſimul quot fiũt per ſenſus exterioꝛes ſingulos:etiã in ani malibo pfectis. Ex quibus cõceptionibꝰ glie ⁊ alie pullulãt imagines ⁊ ſoꝛmeꝑ aſ⸗ ſociatões⁊ cõbinatões varias factas tam in ſenſu cõmuni q; in fantaſtica ⁊ eſt eſtia tiuavirtute Duo ingenuann eſt anatura ꝓpter ꝓcreatõem neceſ nõ habent anĩalia ꝑfecta alimentũ cõiun ctũ ſicut plantevel animalia ſolũ tactũ ha tinet retentiuã cũ memoꝛatiua. Dicũtur cput. interci⸗ Lonceptiões arioꝝ advitã. Duʒ re pñt imagines cum intentõibus⁊vtraſ/ qʒ adinuicẽ pervim eſtimatiuã que exſen ſatis elicit inſenſata. vt ouis ex figura lu/ pi elicit inimiciciã.Niſi dicamus hocpu re naturaliter fieri quemadmodũ ab igne fugit aqua in lignis viridibus / et exterio⸗ res ſenſus qui ſimplices ſunt hoꝛrent cõ⸗ traria per nature ſenſus vel naturaleʒ in/⸗ ſtinctũ ¶ Lonceptões in hoc ventriculo medie cellule cerebꝛi poſſunt ↄturbari in bꝛutis ⁊ plus in hominibo excõturbatõe pꝛioꝛis cellule qua pꝛioꝛi non ĩpedita po teſt nihilominus iſta ſecunda multiplici ter cõturbari vt nõ cõcipiat vel eliciat ni⸗ ſi monſtruoſos ꝑtus/maxime dũ accipit rerum ſimilitudines ꝓ rebus veris adex- tra vt facit ſomniãs. Poteſt inſuꝑ ventri culus tertie cellule cõcludi/ne pariat mẽo rando exiſtentibus pꝛimis ſanis ( Con ceptões invtero fantaſie bꝛutoꝛũ anima⸗ lium? irrationaliũ.variãtur per diuerſas induſtrias exvariatõne complexionũ ar⸗ monicarũ adeo ꝙ perueniũt ad rationis induſtrias quodãmodo percipiedas. Ju xta regulam Dioniſij/ꝙ; ſupꝛema inferio rum iungũtur infimis ſuperioꝛü. ¶õ⸗ ceptus irrationaliũ nõ ſunt nobilesvl ig nobiles foꝛmaliter quia nõ habent vt ho mines coniunctã rationẽ per quã regula⸗ ri poſſint aut debeant.ſed impetum mo⸗ tiõis obiectalis inſequũtutr et pulcri ſunt vt ira in caneet in vulpibus aſtutia CConceptõnes in ſecundo ratõnalis ani⸗ me ventriculo plus ꝑ auditũ diſcipline ⁊ nobilius multiplicãtur. q; per alios ſenꝰ ſus q́;ᷓuis viſus in ſe ſit nobilioꝛ q; audi⸗ tus (Qonceptõnesvltime ⁊ poſterioꝛis cellule cerebꝛi que memoꝛatiua dicitur ſu mũtur cum circunſtãtia pꝛeteriti.Et illic ſpecies quaſi ſopite dicuntur niſi fuerint excitate per vias ingeniatas a natura vn⸗ de fantaſmata fluũt ⁊ refluunt de cellulis anterioꝛibus et medijs in poſtremã ⁊ ecõ tra. ¶ Conceptus foꝛmari poſſunt ab gnima ratõnali mediante ſpiritu anima⸗ li/qui eſt pꝛoximũ anime inſtrumentũ in cellulis cerebꝛi et hoc rebuſadextra non ita ſenſatis /ſicut cõcipitur mons aureus et coloꝛes medij in nubibus et vride/ im/ 3 mo ⁊ quidditates ſubſtantiaꝝ per diſcur R ſum et reſolutiõem ſic foꝛmãtur in venne . ratõis qꝛ ꝓ ſtatu vie non intuitiue cernũt Alioqͥn ĩtellectꝰcognoſcerʒ panẽ nõ eẽ iin n, bentia.ſicut patet in conchis ⁊ oſtreis Conceptões virtutis foꝛmatiue cũ eſti matina pᷣcellunt in multiplicatõe ↄceptu um etiã in bꝛutis ſuꝑvirtutẽ ſenſus ↄmu nis/quia multiplicius ſeꝑare ⁊ cõiunge⸗ 8 ( . u mina dinaſ rorin Uummind Nits munri⸗ vbleorti bonnpo niſegnh Cun o Maiſon ſuna Dncis n dlapirer iosſ n wömnd ipobens musduni ammn Sui mmmienm õ menli giohunt 6 rmn mnn Emmenii inenn i FnoSMMn Neaſden nngen ginruwm, mmnnnn, npmii gigni ab ania rationali in cellulis cerebꝛi autẽ obſcurius ¶ Conceptus ſumplexen tis eſt pꝛimũ pꝛĩcipiũ incõplexũ apovtẽ⸗ Lonceptus poſſunt qui pꝛopter cõiunctõem rõnis⁊ imperiũ eius dicerent᷑ liberi non intrinſece ſed de/ noiĩatiue.quoꝛũ aliqͥ ſunt nobiles⁊ actus imꝑati virtutũ.Alij ignobilesvicioꝛum. ¶öceptões naturales ſeu ſermocinales de qualibet ſciẽtia pñt foꝛmari in cellulis cerebꝛi perverba exterioꝛa ad placitum ſi gnificãtia cũ nutibet ſignis/quẽadmo⸗ dũ videmus in pluribꝰ qui garriũt de di⸗ uerſis ſciẽtijs de ꝗbus intelligũt pꝛopꝛie nihil plus q; ceci de coloꝛibus.quales di/⸗ cebat apuleius philoſophari ſolis aurib⸗ Et de qbus accipi põt dictũ xpᷣi ſumptũ a ꝓphetis ꝙ audiẽtes nõ intelligũt Tales ph̃ᷣs vocat incontinẽtes temꝑe paſſionis qui loquũtur empediocleas ideſt ſenten⸗ tias graues q́s mente non ſentiũt pꝛout ebꝛij et pueri ex ſola fantaſia multa dicũt ⁊ alij multi qͥ carent iudicio rationis. Onceptio entis ſimplex. pᷣm? eſt inter oẽs cõceptus/tam in deo ; in creaturis In deo quidẽ.duʒ pf cõicat eſſe ſuũ et eſſentiã.que idẽ eſt filio. Et ipſe cũ filio cõicat ſpũiſancto In crea turis autẽ cõicatur pᷣus eſiſe.que cõicatio eſt Adda ccinc is quidẽ clgrius.bis Conceptus ſimplexen ſincere cõcipit᷑ niſi reſolutõ fiat.ad hoc eẽ onceptus ſimplex entis ſincerus? eli Ccitus nõ habet᷑ in via naturalret de cõi le⸗ ge.niſi ꝑ multas abnegatões⁊ reſolutões factus ab intellectu.qͥ fundat ſe in hociu/⸗ mine dinino ſignato ſuꝑ eum. quo omne imꝑfectũ neceſſario reducitad perfectũ.ſi orenti ad actũ.et pꝛiuatõ ad habitũ onceptus ſimplexentis/recipit᷑ mul/⸗ tiplicit᷑ in ſe Et in paſſionib ſuis pꝛimis que ſunt.vnũ.verũ.bonũ.pulcrũ.nedum intellectualiba rõnalibo et cognitiuis / ſed ſuo modo generalłr in om̃iba creaturis Coõceptus ſimplex entis in viatoꝛiba hoĩ⸗ bus recipipᷣt ?⁊ gignitot modis quot mo dis in ceteris buſſibet creaturis vñ cõciꝰ pi poteſt ens pꝛio naturalr ſicut amoꝛ et bonitas.Becũdo potẽtialiter vt memo⸗ terminatioꝛ q; pꝛecedẽs. E tuitiue ſʒ abſtractie mois dicoͤcept ſimplexentis iſte qno mai cogitari noßt ſum. Quarto obiectalr ꝑ ſpes ꝓpꝛias ſen⸗ ſibiliũ. Quinto obiectalr per ſpecies alie nas componendo diuidẽdo ratiocinãdo abſtrahendo. Sexto ſpecialr in hoĩe per noia ad placituů ſignificãtia andẽ intui tiue in patria (2. genitus ꝑ intellectũ viatoꝛis in vtero pu⸗ re intelligetie ſi diu ꝑſiſtere poſſet ſine cõ mixtõne vel inuolucro ſolicitudinũ fan⸗ taſmatũ ⁊ cõcupiſcẽtiaꝝ ille merito ſince⸗ raveritas diceret/ ⁊ agalma pulcerrimũ et pꝛecioſe margarite claritas fulgens in mẽ teEt talem appellabat augu. pꝛo ſtatuvie ſincerã veritatẽ que mox inſtar coꝛuſcatõ nis vt illuxerit/reſoꝛbet᷑ ⁊ inuoluit᷑.nube⸗ culis fantaſmatũ.ſi nõ ſtabiiat mens. oceptus ſimplexentis Lonceptꝰ?ſimplex entis accipit᷑ hic invia de coõmuni lege no intuitiue/ſ⸗ 5ſeptẽ alijs mogis in genere ſcʒ per expientiã ⁊ reſolu né ſeu depuratiõem quinq; modis/ et obꝑ impoſitõem⁊? autoꝛitatẽ ſeu fidẽ 8 (Koͤceptus ſimplexen tis acceptus ꝑ exꝑientiã eſt aliquãdo pu⸗ re vagus et còfuſus.vt hocens qꝛ qᷣ dicit heoc ens dicit ens. imo et qui dicit nõ ens dicit ens. ⁊ ita de ſilib entis acceptionib⸗ c impfectõne vt ens in potetia/ens ana/ logũ ̃m quid ⁊ cõtingẽs creatũ.⁊ depen/ dens. ¶ Coceptus ſimplex entis acceptꝰ ꝑ abſtractõem? reſoluroem punioꝛ eſt: de erminatioꝛ ; pꝛecedeés. Et hʒ qtuoꝛ gra dus. Anꝰ eſt dũ accipit᷑ ens cõiter ⁊ analo gice. ad ens creatũ ⁊ increatũ. Scos ẽad enus increnũ.? ſubam creatã Tertieſt ad ens creatũ carens ipfectõe qᷓlicuq; Quar⸗/ tus eſt ad ens ſimplexvnũ ⁊ ꝑfectum quo nihil maius ſeu meliꝰ cogitari poteſt. ve⸗ rũ eſt ꝙ pᷣſuppoſita fidepũt haberi conce ptus altioꝛes etiã ꝑ intelligetiã de beatiſ⸗ ſima trinitate. ⁊ per affectòem anagogice ſublimatã de toꝛrente voluptatis fontis vite. ¶ Coceptus ſimplex entis habitus per impoſitõòeʒ. vt apud philoſophosvel per fidem vt apud xpianos ſigniſicat ⁊ re pſentat aliquid quicq illud ſit quo meli us cogitari nõ poteſt ⁊ hec eſt ↄgnitio d nominis / ſen quid nomẽ ſignificat cum qua ſtat.ignoꝛantiavel du bietas / ſi res ſi⸗ abet cõceptus rei ꝑ intdligetiꝗ nedu in Centilogium dicit pelagus quoddã eſſentiale infinitũ ſm damaſc.quod neceſſario eſt eſſe ſuum ⁊ ſolũ neceſſe eſſe ꝑ eſſentiã: vnum etvex et pulcrũ.⁊ bonũ.Cetera autẽ oĩa ꝑ ꝑtici pationẽ ⁊ quandã imitatõis analogiam. Et ſunt hec ita certa de deo apð illos qui concipiũt reſolutiue purũ eſſe.ꝙ dubita⸗ re nõ poſſunt.quia ſunt ꝑ ſe nota intelle⸗ ctis terminis taliũ. Nihilomin?teneat᷑ re gula dioniſij ad gaium ꝙ ſi quis videns deũ intellexit qð vidit/nõ ipᷣm cõtempla⸗ tus eſt ſed aliqͥd eoꝛũ ab ipſo exiſtentiũ et cognitoꝛũ/ hoc verũ eſt de cõmuni qꝛ nõ videt᷑ intuitiue hic⁊ nũc.(¶ Cõceptꝰ ſim⸗/ plexentis nullo modo põt eſſe verus bo⸗ nus⁊ pulcer niſi caracteriſatus ſeu ſigilla tus ⁊ foꝛmatus et quodãmodo viuificatꝰ ſit ab ente pꝛio ſimplłr quo maius excogi tari nõ poteſt.cuius nomẽ eſt vnicũ.ſan⸗ ctum ⁊ bñdictũ in ſecula ¶ ¶ocurrũt au tẽ in ieſu duo noĩa pꝛima ⁊ ſußma. VUnũ increatũ qð eſt ipᷣm eſſe puruʒ dei ſibi ſoli cõpꝛehenſi ibile Aliud creatũ.quod eſt hu mana natura q ſicut eſt ꝑfectiſſima creatu — rarũ.ſic eſt nomẽ exaltatũ ⁊ magnificatuʒ ſuꝑ om̃e aliud nomẽ ¶ Soꝛtitur autẽ de us plura nomia ꝑ negatiõem intellectus Pegur in opuſculo de modis ſignificandi habet dici. Deus ßᷣm Bonauẽturã in bꝛe/ uiloqͥo dicit᷑ lux. vt eſt ratio cognoſcendi om̃ia/ dicit ſpeculũ. vt eſt ratio cognoſcẽ⸗ di viſa et appꝛobata. Dicit᷑ exeplar vt eſt ratio cognoſcedi pᷣdiſpoſita. dicit᷑iber vi te vt eſt ratio cognoſcẽdi pᷣdeſtinata ⁊ ap pꝛobata. Eſt igit᷑ libervite reſpectu reruʒ redeuntiũ.Exẽplar vt exiſtentiũ. Specu lum vt euntiũ Aux reſpectu oĩm Etad ex emplar ſpectat ydea verbũ ars ⁊ rõ. Idea m actũ pꝛeuidẽdi.verbũ ſᷣm actũ pꝛopo nendi.ars ſᷣm actũ ꝓſequendi. Ratio ᷣm actuʒz ꝑficiendi quia ſupaddit rõem finis vel intentõem. Cognoſcit inſuꝑ ↄtingẽ⸗ tia infallibiliter Outabilia ĩmutabiliter futura pñtialiter/teꝑalia eternaliter quia per ſeipᷣm eſſentialiter. Bequitur quinta nitio de conceptibus complexis. VOnceptus cõplexi quos oꝛõnes dicim.capiunt euidentiã? quaſi vVvitam imoꝛtalẽꝛ eternã perviuifi genus cauſe efficiẽtis.foꝛmalis vel exem⸗ catõem entis pꝛimi ſimplicis.ſᷣm triplex plantis? finalis. Recipieñ.vt ab efficien te vnitatẽ/modũ ⁊ menſurã. Recipieñ vt ab exemplãte ſeu foꝛmãte ſpẽm numerũ ⁊ veritatẽ. Recipieñ vt a finiente oꝛdinem pondꝰz bonitatẽ.E qbus om̃ib neceſſa rio ↄſurgit pulcritudo de qua laudat᷑ pul cerrima mulierũ in canticis canticoꝛũ Conceptus cõplexi quos dicimꝰrõis.di⸗ cunt᷑ꝑ ſe noti/dũ ↄceptus ſimplices ex qͥ bus cõponunt᷑ appꝛehẽſi/reddũt ptinus complexionẽ euidentẽ in lumie rõnis in⸗ tellectiue vt de quolibet eẽ vel nõ eſſe.cui nõ contigit intellectis terminis diſſenti⸗ re.Tales vtiq; ſunt cõmunes animi cõce ptões/ ebdomades/⁊ pꝛie impᷣſſiones ⁊ pꝛia pꝛincipia. ¶ Conceptus cõplexi di⸗ cunt᷑ euidetes.qͥ recipiũtur ab intellectu nõ ſolũ a ſuꝑioꝛi ꝑ lumẽ intelligentie.ſed etiã ab inferioꝛi ꝑ certitudinẽ ſenſualis ex perientie.vt ꝙ ignis eſt calidus ⁊ ꝙ abſin thiũ eſt armarũ.¶ onceptcõplexi om nes medij dicunt᷑ qui nõ recipiũt euiden⸗ tiꝗ.niſi ꝑ reductõeʒ ſeu reſolutõeʒ ad ↄce ptꝰexpimẽtales pᷣmos l ſcõos. q̃ dicũtcõ cluſiões.ſicẽ habet᷑ ĩ pꝛia phia⁊ ĩ pꝛudẽtia ⁊ arte.⁊ in oĩ ſcia Et hoc nõ ĩtelligit᷑de co gnitone dei qᷓ nullatenꝰ eſt diſcurſiua aut ↄpoſitiua nec de angelica cognitõe quea mul ſilr ponit᷑ nõ diſcurſiua ſaltẽ in plu riba nõ opoꝛtet.Secꝰin nobis hic in via ¶ onceptus cõplexi ſicut ⁊ incõplexi/⸗ reꝑiunt᷑ in hoĩbi pꝛo ſtatu nature deſtitu⸗ te freq̃nter aboꝛtiuivel turpes⁊ ſpurij pꝛo pter indiſpoſitõem matricis aĩe rõnalis/⸗ er mala diſpoſitoõe coꝛpoꝛis vel pꝛaua cõ⸗ ſuetudinevel aliũde multis modis.Pꝛo⸗ ſunt autẽ ad fecunditatẽꝛ decoꝛẽ Ingeni um claꝝ exercitiũ electũ:⁊ ociũ ſanctũ ſeu dénotũ ⁊ ſobꝛiũ ¶ Conceptꝰ cõplexi tãto ſunt diffoꝛmioꝛes / ignobilioꝛes / et vitu⸗ pabilioꝛes.quanto ꝓpinqoꝛes ſunt pᷣmis ↄceptib euidẽtibo qui ꝑ exꝑientiã ſuꝑio⸗ rem vel inferioꝛẽ accipiunt᷑.dũ degenerãt ab eis.nec imitãtur eos.aſſimulatiõe ꝑfe⸗ cta/quemadmodũ culpabilioꝛ eſt errans in ianuis ⁊ meridie q; de nocte.⁊ turpioꝛ iudicatur ſymea que deficit ab homis fi⸗ gura quam videtur imitari Conceptus complerxi in vtero mentis geniti per ſemi na pꝛimoꝛũ pꝛincipioꝛum complexoꝛuʒ yel incõpleroꝛum / ſunt nobilioꝛes et ge⸗ neroſioꝛes/ ceteris paribus/q; geniti per ſemen experientie ſenſualis. Pꝛopterea ſc̃ al rfcen Ppien umei Rdinen neceſe hikkp ncon kisd laggri rpeinne köntsine Geſe ai diſenti mimicice ſionent Ppleride⸗ nrellcan Nntie ſeu Nunlser Ergchin Gcton üͤranice⸗ i. 6 irän lyto muat eghes Linpan biindu oen medefin Non nitſönnis Nantc̃ nuds d gn ihnanſa Göplen lio nafiln zincn, l zieri nlniepſt eckenns aetmupho⸗ moft Niperſon neng luent 86 8. Pn in vtero / nõ vtentis oꝛgano coꝛpoꝛali De conceptibus ſcientie moꝛales que reſpiciũt particula⸗ rioꝛes actꝰhominũ ſuꝑ om̃es minus ha⸗ bent certitudinis. Similiter ⁊ ſciẽtie nõ abſtrahentes a motu et a materia.ſed ma thematice pꝛopt᷑ abſtractõem hmõi ſunt in pꝛimo certitudinis gradu quo ad nos ⁊ pꝛoſiſto ſtatu. ¶ Cõceptus cõplexi poſ ſunt in vtero mẽtis vel ratõnis gigni pul cri nobiles ⁊ certi ꝑ ſemen exꝑiẽtie ſeunufua lis ſed nõ abſq; ſemine ↄciliante ſeu fouẽ te pꝛimi luminis intelleccualis/in quovi dent᷑ pꝛima pꝛincipia pꝛactica moꝛaliũ/ vt ꝙ nemini eſt iniuria facienda vnde po teſt elici ſciẽtia pure ſpeculatiua.de virtu⸗ tibus ꝑ deductõem ratõis logica median te.que ad hoc inueta eſt ne paralogiſan⸗ do falleremur. ¶ Conceptus cõplexi va⸗ riant᷑ in nobilitate ⁊ ignobilitate moꝛalit᷑ ꝑ varios gradus quales ſolent aſſignari in certitudine veritatũ ſub numero quin tuplici ᷣm acceſſum vel receſſum a pmis pꝛincipijs moꝛalibo ꝑ ſe notis In pꝛimo radu ſunt pma pꝛincipia In ſcdo ↄclu⸗ ſones euidẽter ↄſequẽtes In tertio ſunt ꝓpoſitões ⁊ articuli ex autoꝛitate diuĩa ſu ſcepti In quartopcluſiones inde certitu dinaliter deducte. In quinto ſunt cõdu⸗ ſiones ꝓbabiles ⁊ de fidei pietate ¶ Con ceptus cõplexide diuinis ⁊ ſpũalibꝰ ſunt exſe ⁊via nature generoſioꝛes et robuſtio res q; de creaturis ſi capacitas vteri ratio nalis ⁊ intellectualis ad eoꝝ ſuſceptõem ⁊ nutritõem hr̃et armonicã ⁊ expeditã di ſpoſitõeʒ qꝛ que ſunt pꝛĩa in natura.ſunt in ſe certiſſima ¶ Conceptus cõplexi foꝛ mant᷑ in vtero rõnalis anime nobiliꝰ: ge⸗ neroſius ꝑ ſemen fidei ſimplicis et incoꝛ⸗ rupte. qᷓ; ꝑ ſemen ſolũ phie triplicis natu ralis/ratõnalis⁊ moꝛalis/qᷓ;uis hoc ſemẽ adiuuetvehemẽter ſi receptũ fuerit cõgru ener. (onceptſcompleri ſolent gigni ſatis ↄfoꝛmiter in ſcdᷣo ventricło vel ſinu matricis aĩme rõnalis:quoꝛũvnꝰdicit᷑ co gnoſcitiuus/recipies ſemen entis.Alius Dicit᷑ affectiuus recipiẽs ſemẽ bonitatis. De quoꝝ quolibet erit ſequens ſermo partitio.¶ De conceptibus intelligentie VOnceptus ĩvtero rõnalis ani⸗ me in vẽtriculo intelligẽtie nõ — Begquitur ſexta NAvtentis oꝛgano coꝛꝑis / pꝛoxie ma inferioꝛum iungũtur infimis ſuperio rũ/non quin intellectꝰimmediate foꝛmet a deo / nõ ab alia intelligẽtia m erroꝛẽ ali quoꝛũ/⁊ hoc quo ad tria que ſunt natura gratia.⁊ gloꝛia Eonceptoes alique di⸗ cunt᷑ immediate fieri in vtero intelligen⸗ tie humane non quin reqͥratur obiecti pᷣł3/ ſentatõ⁊ lumĩs ſpiritalis irradiatio.⁊ ſpe cies intelligibilis/que mediat int᷑ poten⸗/ tiam ⁊ obiectũ.ſicut in viſione coꝛpoꝛali. mediat ſpecies coloꝛis intercoloꝛẽ ꝛviſuʒ nec minus dicit᷑ coloꝛ immediate videri/ qnia nihil mediat inter potentiã viſiuã? actũ ſue viſionis.qð ſi contingeret. viſio medigta diceret᷑. aut reſtexa. Sic in ꝓpoſi to nceptõnes intelligentie q̃lucũq; pᷣter pꝛimã que deus eſt. ſunt accñtia vel actus/ab intelligetia diſtincti.qꝛ ſᷣm arti culuz pariſieñ. nulla intelligentia creata/ eſt ſna intellectio. vnde patet ꝙ intellectꝰ poſſibilis ponẽdus eſt in angelis qͥ idem eſt eſſentialr cum agẽte. ſed diuerſi ſunt re ſpectus Itaq; ſic angelus malus eſſet ſua beatitudo/quod eſſenõ poſſit. ¶ Conce⸗ ptio nes intellectus hũani non fiũt ab in tellectu agente in intellectũ poſſibilẽ.tan q; intellect? agens fiat cognitõ poſſibilis intellect?qtenꝰſint idẽ intellectꝰ realr qu ſᷣm eccleſie determinatõnẽ eitpꝛonziah 9 minis ſoꝛma/agẽs conceptiones ſugꝗs in ſeipo / eſſentialiter ab eo diſtinctꝰ ¶ Con ceptiones intelligentie hũane non fiunt hic naturaliter in via/niſi coniũcto vel pᷣ⸗ uio fantaſmate Secus de miraculovel p uata legevt in Paulo.⁊ in Moyſe in vir gine benedicta.Alioquin raptꝰ⁊ pꝛophe tie/tam in vigilia q; in ſomno.poſſent ac cidere naturaliter/ vt Auicẽna mentitus eſt/ in fauoꝛẽ ſecte machometi epilentici/ ⁊ contra dictũ ſancti Petri ꝙ volutate hu mana non eſt allata pꝛophetia (Conce⸗ ptiones intelligentie humane non fiunt per impᷣſſionẽ ydearuʒ ſepatarũ.que non ſunt deus vt plato dicit᷑ poſuiſſe. Nec per ſolam inſpectionẽ fantaſmatũ /vt Ariſto. dixit nec per influxũ ſolum intelligentie/⸗ vel ſeparatarũ intelligẽtiarum.vtAuicen na poſuit nec per actualẽ induſionẽ rerũ intelligibiliũ in anĩa.vt alij fabulati ſunt Sʒ conflat᷑ ex oĩb verus catholicoꝝ mo dus ꝙ aĩa in ſui pꝛia creatione eſt ſicut ta bula raſa ⁊ ꝙ capit ſciam ſuã a ſenſiwa 60 ſunt conceptiõ ibus angelicis/ſicut ſupꝛe Centilogium fantaſmatib p abſtractõem ab hic ⁊ nũc et a materia. Et pꝛoinde ſcientia eſt de ne ceſſarijs ⁊ eternis/ et impoſſibilibꝛalit᷑ ſe habere.quia nõ accipit intellectus res vt in actu/ſed vt in aptitudie.que aptitudo neceſſaria eſt.nõ quidẽ in ſeyt ſonat poſi tio Ariſto. ſed in deo qꝛ nihil eſt eternum niſi deus / vel in deo. Et in hoc cõcederet poſitio platonis/ſ̃m interpᷣtatõem augu ſtini ꝙ deus eſt eterna cauſa rerũ om̃ium in eſſendo/ſupple aptitudinalr/ ⁊ rõ eter na cognoſcendi.ſupple exẽplaris vel idea lis.⁊ eternꝰoꝛdo viuendi tanq; cauſa fina lis. ¶ Conceptõnes humane intelligẽtie poterãt pꝛo ſtatu nature inſtitute/fieri de inſenſibiliba ꝑ abſtractiõeʒ a motu⁊ a ma teria et a ſuis appendicijs.Et in illis con ceptõnibus potuiſſet homo / ſinceriter ꝑ⸗ ſtitiſſe. Hinc Auguſt. Que cauſa cur pꝛi⸗ mã lucem acie fixavidere non poſſis / niſi vtich inemta ir auie eã ibi fixit.niſi vtiq; iniqͥtas: ¶ Cõceptiões intelligẽtie pꝛo ſtatu nature inſtitutevident᷑ potuiſſe fieri/nedũ ꝑ aſpectõemvel inſpectõeʒ fan taſmatũ vt hic invia/ſed ꝑ irradiatõem a ſuꝑioꝛib intelligentijs ⁊ foꝛtaſſis a ſenſi⸗ bilibo creaturis aliter q; ꝑ ſenſum.vt ꝑ in telligentiã quevirtualr ⁊ eminẽter ↄtinet vires ſenſiiiuas. ¶ Coceptões aĩe ſepate vident᷑ aliter fieri poſſe frequenter q; ꝑ mi raculũ.ꝑ ſuſceptõem ſpecieꝝ/tã ab intelli gentijs q; a ſenſibilib per naturalẽ ſui lu minis irradiatõem.licet imꝑfectius mul to ᷓ; in angelis /aut in ſtatu innocentie. Donceg ges buunaneinrell Etie hic ĩ via / de pꝛio ente triplices eẽ poſſunt Que dã faciales ⁊ intuitiue ſicut in paulo moy ſe ⁊ maria.licet in raptu quodã Quedam ſpeculares.⁊ ſincere ſine fantaſmatũ iuo⸗ lucro.licet trãſitoꝛie ⁊ raro.Quedã cõiun cte fantaſmati ⁊ cõtinuo ¶ Conceptões humane intelligentie ſpeculares⁊ ſincere vidẽtur potuiſſe gentie ſuꝑ actus viſionis intuitiue.qualł fuit in paulo ĩmo qualis eſt in beat. Eſt autẽ viſio ſeu cognitio vnitiua in experi⸗ entia obiecti pᷣſentis in ſevel in ſua ſpecie pꝛopꝛia.vel in ſi minẽti repꝛeſentatõe qualẽ deus hʒ. ¶ Lonceptõnes humane intelligetie ſunt oẽs / vl ituitiuevel abſtra ctiue/videant q tale aliud ponerevoluer̃t Foꝛte ꝙ ſunt alie et alieconceptõnes ob⸗ iecto pꝛeſente ⁊ abſente. fieri ꝑ reflexionẽ intelli⸗ ſpeciali. 7 . ce rõnalis anie tot modis poſ⸗ tiaz appetitiuã quot modisva riant᷑quo ad appꝛehenſiuã ſeu ↄgnitiunu’ã ( Conceptões appetitiue nobilioꝛes et liberioꝛes ſunt in ſuo genere!ceteris pari bus/qᷓ; cognitiue.niſi degenerẽt in viciũ. ſicut dicit᷑ de peccatoꝛe/ꝙ cõcepit doloꝛezʒ ⁊ pep erit iniquitatẽ/que duo pertinẽt ad Mnceplones affectiue nejö unt fieri ſine pꝛeuia cognitõne ſeꝑata vel cõiuncta Seꝑata deus eſt/ cõiunctavero ratio Concurſus autẽ dei generalis/non impedit libertatẽ/imo cauſat / foꝛtificat ? actuat/ q́;uis nõ neceſſt itet/qꝛ tolleret pꝛi⸗ affectiuã. mũ motũ ſuum. ¶ Conceptões affectiue poſſunt gigni ⁊ cõtinuari/facta pꝛeſenia tõe obiectidiligibilis/ ꝑ cognitiuã q́;uis indiſtincte etia.vel cõfuſe Obiectalis aũt pñtatio ſiue agat in voluntatẽ et cuʒvolũ tate/ad ꝓductõemvolitõnis ⁊ nolitõis.ſi ue nõ. vt aliqui volunt ꝙ coꝛpꝰnõ agit in ſpm̃ Nihilomin? nulla ie inde ncẽi tas / illibertans voluntatẽ ¶ Loõceptiões affectiue conſeqntes ad cõceptũ pꝛimi en tis/ſerenũ⁊ purũ/ſunt nobilioꝛes.ſincere et delectabiles / ſupꝛa hũanũ ſenſum Vn de beati pᷣdicãtur mũdo coꝛde. 1Ka de duodecim fructibolignivite. ¶ Toöce ptiones affectiue/tãto nobilioꝛes ſunt et iocundioꝛes quãto ſe magis impꝛimũt⁊ coniũgunt pꝛimo enti.:vice ↄtraria ad cõ ceptões affectiuas de ſenſibilib queſunt impurioꝛes.fetidioꝛesq;/ q̊ͥ ſunt intimio res/cõiunctioꝛesq; vt tactus ⁊ guſtꝰ pꝛo pterea iocũdiſſima ſunt ⁊ caſtiſſima diui ni amoꝛis cantica que ſuũ reſonãt ample xum/oſculũ/⁊ guſtũ/ſed non infectis coꝛ de. ¶ Lonceptões affectiue nobilitatẽ et libertatẽ ſuſcipiũt/ab intrinſeca rõnalis gnime libertate/que eſt liberũ arbitriũ id eſt liberũ de ratiõe iudiciũ cõſiſtens ex tri bus.que ſunt facultas / ratio ⁊ voluntas. Vngde patet actus volũtatis duplicem contingentiã ſoꝛtiũtur dũ effectus natu raliter pdeuntes habeãt niſi tm̃ vnam.re ſpectu pꝛime cauſe. ¶ Conceptõnes affe ctiue rationales adeo ſunt libere ex vi ſue equitur ſeptuna * partitio: ecõceptionibus voluntatis in Vnceptões in vterovel matri/ ſunt multiplicari.quo ad potẽ n tatisin mar dis pof dadpori wodisy Dgnirini Mliorcer nopan in vcii. tdolore; runetod Ninenei Paryel napero Usnon whcnn Acap Geffenne mpehn⸗ nigi⸗ mlei gapoi nürgrin Vdencel Deoss günmien lotsinn iſmiun erigi ie (Lie lorosſunte ginprinün muadei lipcpeſun unt mnanmio t ͦo Uſtmadiun vnit ampe⸗ infecnsco. obllicntegt * ſontönals „ 2 irhiniü öſctenscen o1vovnts Isdupln cfinns ſionrmun coincsn De conceptibus oꝛiginis ꝙ ſeruili neceſſitate nequeũt ab Ima ꝓcedere q;uis alique neceſſario foꝛ/ ment᷑ vt pꝛime cõplacẽtie.cõſequẽtes pꝛi mas appꝛehẽſiones:.que nõ habent lau / dem⁊ vituperiũ ſicut nec foꝛmalẽ arbitrij) libertatẽ. ¶ Lonceptões affectiue ratio⸗ nales et intellectuales vt rationales ſunt ⁊ intellectuales differüt in nobilitate ⁊ li⸗ 9 bertate a bꝛutalibo qᷓ ſeruiles ſunt imperꝰ conſequẽtes obiectales. Hõ ſic ille pꝛoce dunt ſed a libertate volũtatis/nõ qualicũ ; ſed arbitrij libertate.que poteſt agere⁊ nõ agere.aut in ſuſpenſo ſe tenere poſt pñ tationẽ obiecti.quãuis hec cõditio nõ ſit de libertate volutatis ſimplicit᷑ ſed ex im⸗ pfectõe ↄſurgit in actibi ſuis.qui poſſunt eſſe ⁊ nõ eſſe.pꝛopterea libertas arbitrij/ñ ponit᷑ in deo ad intra.ſed bñ ad extra.Fit autẽ ſuſpẽſio vel negatiue nihil volendo/⸗ vel poſitiue/ſe ad alia diuertendo.vel ſᷣm aliquos.ꝓ actũ imentalẽ mediũ inter velle ⁊ nolle.¶ Conceptões affectiue du⸗ os habent ſinus velvẽtriculos invtero ra tõnalis anime.qͥ nominãt᷑a philoſophis ⁊ theologis cõcupiſcibilis⁊ iraſcibilisvn de gignũtur⁊ pꝛodeũt om̃es aĩme paſſio⸗ nes.circa quas ſuntvirtutes.ſub temꝑan tia⁊ foꝛtitudine cõſtitute.dũ per pꝛudẽtie directõem fiant cõfoꝛmes recte ratõi que regula eſt agibiliũ humanoꝛũ.¶ Lonce⸗ ptiões affectiue/ pñt circa rem eãdem dij⸗ uerſificari/et circa diuerſas vniri virtute ratõnalis anime / ſicut in cognitiua ſic et in affectiua/nec in iſtis eſt mendaciũ.De terminatio autẽ volũtatis ad pꝛimũ velle nõ fit niſi a ſeipſa ꝑ foꝛmale illud velle. ſi⸗ cut determĩatõ diuine volũtatis ad extra reſpicit determinatõnẽ in effectu. pꝛopte rea ſi futurus ſit effectus dicit᷑ determina rec eerſeana deoſſpiet guſn engan te poſitõem fieri nõ poſſit ¶ Conceptio⸗ nes affectiue vehementioꝛes ſunt ⁊ effica cioꝛes ceteris paribus q; cognitiue/imo ſine eis languidi ſunt cõceptus cognitiui velut inertes⁊ moꝛtui.Et iðo nobilioꝛes dici debent. ſicut ⁊ voluntas in homiĩs re gno pꝛincipat/pꝛopterea lex et pꝛophete pendẽt ex dilectiõe ſeu charitate.de coꝛde puro ta⸗ tet conſcĩa bona ⁊ fide non ficta. Bequitur octaua et vltima partitio appꝛopꝛiata cõceptibꝰ mentis ᷣm cognitõem pꝛacticam. 2 xognitiuo.licʒ ad affectũ exxenda tur ¶ LConceptus cognitiuus ſimplex eſt actus entis.et verbu eiꝰnaturaliter repñ⸗ q „%„½* tans obiectũ ⁊ nomie eius declarãs obie/ ctum ipᷣin. Sic inueſtigauit auguſtinꝰp verbũ ſeu cõceptũ ĩtelligẽtie noſtre verbũ in diuina trinitate.hocverbũ nõ eſt alicu ius idiomatis.ſed ſimile apud om̃es,.nec in ipſo cadit eqͥuocatio qualiſcũq; ¶ Kõ ceptus interioꝛes invtero mentis natura liter ſignificãtes.nõ ſuffeciſſent pꝛo ſtatu nature deſtitute ad cõſecutõem ſentẽtiaꝝ philoſophicaliũ ſi nõ fuiſſent inuẽta no⸗ mina ad placitũ ſignificãtia vnde Sꝛãma tica Logica Rhetoꝛica ſumpſerũt initiũ pꝛoceſſit inde diſtinctio de intentõib pꝛi mis.⁊ ſcðis in anima.Dicũtur eni conce ptus eſſe intentões.quaſi intus tentões: Intentio ſecũda dicit᷑ que repᷣſentat cõce ptus vt genus.⁊ ſpecies/⁊ noĩa cõceptu⸗ um. onceptus mentales ab exoꝛdio habitiſunt.nõ per ſolã obiectoꝛũ appꝛe⸗ henſionẽ naturalẽ ſed etiã pꝑ ſupnaturalẽ infuſionẽ ex quibo potuerũt foꝛmarivarij cõceptus cõplexi interius⁊ hinc exterius noĩa ad placitũ ſignificãtia inſtitui pter ciuilẽ inter hoĩes cõicationẽ in amoꝛe füů⸗/ naturales/nec repᷣſentant ad placitũ.niſi Onceptus homĩsvt homo eſt. di cC Acitur pꝛopꝛie de cõceptu mentali onceptusvero taliũ noĩm ſunt „ 60 p diſcurſum. q;uis imꝑceptibilẽ quia dũu pcipitur vox extra meminit intellectꝰ. ad quid ſignificandũ fuerit impoſita de quo conceptũ nouũ foꝛmauit. Cõfirmat hoc verbũ textus geneſis.de adã qui vocauit res adductas/nominibꝰſuis metaphyſicales pꝛeceſſerũt via naturalis cognitiois vel adq ſitõnis cõceptus grã⸗ maticales vel logicales.licet econuerſo ſit via diſcipline ſeu cõmunis deductõnis. Eſt autẽ pꝛoceſſus naturalis adqͥ ſitõnis Conceptꝰ in pmis inuẽtoꝛibꝰ.quia pꝛio per ſenſus acceperũt accñtia cum ſubiectis ſecum in uolutis / ſecũdo abſtraxerũt quidditates rerũ/ab hic et nüc/et denudauerũt ab acci dẽetibo ſubſtãtias.tertio impoſuerũt apð ſemetipſos verba mentalia.que quiddita tes huiuſmõi repᷣſentarent. Et ita fuit in eis logica quedã mentalis pꝛiuſq; vocal. aut ſcripta.ĩmo ⁊ grãmatica pꝛius ita cõ⸗/ poſita eſt. que minꝰ aſpicit res.qᷓ; logica. quia fundat ſe et ſuos modos ſi igniſkide , . creaturas / modis innũeris. Hoĩant hi ſe⸗ in cõceptibus qui ſunt pꝛĩe intentõesvel ſecunde.ↄſequẽter ars imitata eſt naturã in vociba et ſcripturis.ĩmo et in nutibus et ſignis ſenſibilibꝰ ad placitũ inſtitutis. biecti e doꝛꝝ dicendi ꝑ ſe et ꝑ accũs et per ſe pꝛio ⁊ p ſe ſecũdo.⁊ ꝑ ſe de ſcõᷣm ꝙ ipᷣm.id eſt cõ⸗ uertibiliter/fundat᷑ ſuꝑ diſtinctiõe rerum Lõcipiens aliter rem q; ſit. nõ pꝛopter boc decipit᷑. cum intellect?ſit virtꝰ abſtra⸗ ctiua.potẽsvnita diuiſim cõcipere.et di⸗ uiſa coniũctim materialia quogʒ; imate⸗ rialitet ſingularia vniuerſalr ¶ Concipi ens qꝙ res ſit aliter qᷓ ſit/decipit᷑ dũ abſtra hit diuidit.aut ↄponit ſua fictõe ſine coꝛ reſponaẽtia in re. Suꝑ qua deceptiõe re⸗ curſus hñdus eſtad pꝛimã phyloſophiã gque metaphiſica noĩat᷑.¶ Concipiẽs rem penitus eandẽ diuerſis ↄceptibo.nõ ſyno ninmis fallit᷑ſi nõ fundet᷑ hmõi diſtinctio ſupꝑ diſtinctõe ꝑſonali relatiua.qualis eſt in diuinis/et nõ altera in creaturis/ q̃ co⸗ gnoſcit᷑ ex hoc velut a poſterioꝛi:qꝙ; deus poteſt hmõi res ſeꝑare/et ſeꝑatas cõſerua fre. vt duos homiĩes.aut duas qlitates aut generaliter om̃e accidẽsia ſubiecto Et ita nõ opoꝛtet ponere in relatõnibo et reſpe⸗ cCctibus diſtinctõnes eſſentiales a ſuis ſfſun damsẽtis ſicut nec vniuerſalia realia diſti/ cta a ſingularibo.ſed ſufficit ꝙ ꝑ negocia⸗/ tionẽ intellectus tales relatões reſpectus ⁊vniuerſalitates cõſurgant ex reb intrin ſecis/ne ponat᷑ pluralitas ſine neceſſitate aut ꝓceſſus in infinitũ.aut diuine poten tie deroget. Deniq; ſic diceret᷑ nec ꝙ pun ca indiuiſibilia/nec inſtãtia ſunt in coꝛ⸗ evel tpe pᷣter oẽm oꝑatõem intellectꝰ. ¶ Koncipiẽs diſtinctõem in diuinis vel in creaturis minoꝛẽ ex ꝑte rei.qᷓ; ſit diſtin ctõ ꝑſonaꝝ diuinaꝝ fallit᷑.ſiue dicat᷑diſtĩ ctio fſoꝛmalis ſiue relatiua ſiue modalis/ niſi tãtũmodo rõis q̃ diſtictio qualr fiat et ſignificet᷑ ex modis ſupponẽdi ⁊ cõno⸗ tãdi in cõceptibovel termis ſciri debza lo gico.vl grãmatico/qui ametaphiſico tra hunt ſcientiã qꝛ nomẽ/bñ⁊ ꝓpꝛie neqͥt im poni rebꝰ.eẽntijs eaꝝ incognitis Qua ſu p re latioꝛ erit ſermo in opuſculo de mõis ptuplicis/quã aliqͥ ſe trahere dicũt ex ſco tiſtꝭ referri pñt ad tres dũtaxat modos iu xta ockamiſtas.quoꝛũ vnꝰ ſolus reꝑitin diuinis que eſt relatõis realis Aliꝰ ſolum reꝑit᷑ in creaturis q̃ eſt eſſentialis diuerſi?/ tatis.Lertiꝰeſt modꝰdiſtinctõis ratõnis quã fabꝛicat intellectꝰtã circa deũ qᷓ; circa ptẽ modi pꝛimꝰratõis.ſcᷣs ex ꝑte rei/ter⸗ tius foꝛmalis.quart realis.quint eẽntia lis.ſextus ſe totis ſubiectiue.ſeptimus ſe totis obiectiue Concept diuerſoꝝ mo eẽntialiter diſtinctarũ in creaturis.⁊ rela tiue in diuinis vt iſta nõ eſt ꝑ ſepꝛio con⸗ uertibiliter Eſſentia eſt pater generãs / ſic eni ome qð eſt eẽntia eſſet pater.Et iñ cõ⸗ ſurgit/ꝙ hec eẽntia nõ poteſt eẽ mediũ in ſilogiſmo expoſitoꝛio in diuinis.qͥ nõ re⸗ ſoluitur ad dici de om̃i.i.ꝑ ſe pꝛio ↄuerti⸗ biliter. qð opoꝛtet in medio ſilogiſmi ex⸗ poſitoꝛijet in alijs ſilr. Cognoſcit᷑ aũt di⸗ ſtinctio rõnis:.q̃ foꝛmalis dici pᷣt ⁊ conſur git exꝑte rei.quãdo⁊ vbi rõ diffinitiuavł deſcriptiua vni? termini/nõ eſt ratio alte⸗ rius/vel ecõtravñ ↄſurgit ꝙ pᷣdicata ↄtra dictoꝛia. verificant᷑ de termis vel cõcepti bus iüllis.ĩmo ⁊ cõgruitas tollit᷑⁊ vaniat᷑ Dicimꝰenĩ ꝙ materia appetit foꝛmã ⁊ cũ materie appetitus nõ ſit niſi materia ni⸗ hilominꝰincõgrue diceret᷑ ꝙ materia ma⸗ teriat foꝛmã.ec dicimꝰ ꝙ intellectꝰvult et volũtas intelligit et ita de eſſe ⁊ eẽntia/ de albegine et ſimilitudine. ter modos Loncipiens ſignificãdi alios ⁊ alios. res naturales modo doctrinali pᷣt duabꝰ vijs ꝗſi cõtrarijs incedereet oꝛdinẽ ſcien⸗ tijs dare. Vna via eſt. ex ꝑte rerũ cognoſci biliũ a pꝛioꝛi. Alteravia eſt exꝑte cogno⸗ ſcentiũ a poſterioꝛi.q̃lis tradita eſt ꝑ phi loſophos in om̃iboſcientijs: a gramatica vſq; metaphiſicã ꝑ ſcigs int᷑medias.ſicut docet oꝛdo pulcerrimꝰ ſcientiaꝝ Nõ autẽ ſolavolũtate vel a caſu ꝓgrediẽs. ſed in re rũi natura fundatus yt in de modis ſigni⸗ ficãdi habʒ tradi. ¶ Qoceptus itellectua les rõnabiliterz ſufficiẽter a phᷣo numera ti ſunt. dũ diuiſit eos in ſapientiã ⁊ intel⸗ lectũ et in ſciam et pꝛudentiã et in artem. NQuoꝛũ conceptuũ ratio⁊ diſtinctio alibi ſatis aꝑte tradita eſt Similr de ſubiectis et obiectis oĩm ſcientiaꝝ ſigillatim⁊ quẽ admodũ impᷣſſum gerũtveſtigiũ btiſſime trinitatis q̃ cũctis eſt cauſa eẽndi.rõ intel ligẽdi.⁊ oꝛdo viuẽdi. ¶ Conceptꝰhabiti deſciẽtijs vel artib ſubalternis facilr iue niunt᷑ erronei.ſi ↄtenti nõ fuerint termis ſue inqᷣſitõnis. aut niſi trãſeãt aut ſe reſol uãt/ ad ↄceptus ſcie ſubalternãt. pᷣcipue — — — W — —— r cenrg musſe opo⸗ epion letc Trenm dang noco gisſ Eĩcs⸗ nedfüin nören ind glnie Nkairde 1coſor ninnayt Mogdle⸗ dciceni ſrymi enini Wo une ß nda wods lonchins Hördund inelſcien icoghoſe ecogo⸗ nch adi AGümana nolus ſan iu fümi nis M RKRLZ nsidenm gbonunet nütinch Banman, Ntindodti. mnſtine Animd gin inditin G misfaki fnennten —RKL rig in eternũ etvltra ad metaphyſici ſpectatſcire anlabſtract nes qs facit a materia. ſint ita in re adex/ travel in ſolo cõceptu. Nec ad medicũ ſpe ctat ſi anima ſenſitiua diſtiguat᷑ ab intel/⸗ lectiua. Nec ad aſtrologũ vt talis ẽ᷑. ſi mo tus eſt res / diſtincta a mobili. Etſi ſint ve raciter epiciclivel intelligẽtie a celo diſtin cte.⁊ ita de ſimilibo ſciẽtijs ſuo mõ. Vtrũ vero metaphyſica contentet᷑ in ſuis expli catõnib grãmatica ⁊ logica.vel ſi latiꝰac/ cipit ens ſub diuerſis analogijs nõ eſt no ſtrü inter foꝛmaliſtas? terminiſtas tantã cõponere litem / que ꝓfecto ſepe ꝓcedit ex equocatõne quid nois:que nõ patit᷑ in qꝗ uis diſputatõe fieri poſſe cõcoꝛdiam Eſſʒ igitvtraq; via a ſcholaſticis cognoſcenda onceptus ſpeculatiui facilr tranſeũt in affinitatẽ pꝛacticoꝛũ et ecõtra/ſicutve/ rum ⁊ bonũ in ente ↄnectũtur.ĩmo nulla eſt ſciẽtia vel ſapiẽtia quin ad dilectõʒ dei debeat oꝛdinari.vbiſua ſtat ꝑfectio liber/ tas⁊ nobilitas. Secus in amoꝛeſenſibi⸗ liũ vel ipſoꝝ factõne. ¶ Koncipiẽs quic/ quid eſt ſcibile naturaliter ꝑ intellectũvel adeptũvłaſſiłatũ ſeu diuinũ iuxta modũ traditõis platonicoꝛũ peripateticoꝛũ nõ ob hoc dicẽdus eſſetvere feliximo ſe fun/ dat in pꝛicipijs erroneis.de intellectu hu manoꝰ intelligẽtijs/ vñ confinxerũt ydo⸗ latre. et demonicole / theletas ? theoꝛgiã ꝓ purificatõibus animaꝝad ↄfoꝛmitatẽ in telligentiaꝝ ⁊ tandẽ dei. Sed defecerunt ſcrutãtes ſcrutinio ⁊ mẽtita eſt iniqtas ſi⸗ bi ¶ Concipiẽs anima diuinũ verbũ hic per fidẽ ſpem ⁊ charitatẽ.dicenda eſt felixx iniciatiue ⁊ virtualłr. Adipiſcit beatitudi nẽ conſummatã ꝑ partuũ verbi in gloꝛia ſi pſeueraueritvſq; in finẽ De q̊ partu theo nec auris audinit.nec in coꝛ hoĩs aſcẽdit ,— Erun ſe. Jpi ſoli glo 2 hannis Berſonis in libꝛũ de vita ſoi⸗ Aianinne-- Euerẽdo in chꝛiſto patri ⁊ ſa⸗ Necre theologie pꝛofeſſoꝛi eximio dño Petro Cameraceſi epiſco⸗ po / ed diſcipulꝰ Johanes Can ign eccłie Pariſieñ. ꝓ ſe humi cellarii lem obedientiã et ꝓ cõi ſalute ſaꝑe ea qᷓ re cta ſunt ¶ Poſtulare dignata eſt beniuo tibi traderẽvnã ex lectõnibo meis: cui pñ/⸗ tiam tuã pꝛeſtare nõ erubuiſti.nec inſoli⸗ tã hanc rem effugiſti / tu ſchole theologie iubar radioſiſſimũ.tu iam doctoꝛ emeri⸗ tus.Erubui fateoꝛ/ ĩmoꝰ tota ſchola ob⸗ ſtupuit ad hãc humiliationẽ dignitatis? ſapietie tue / quaſi lumen ſol a ſtella. mare carevideret᷑ Sed itaverũ eſt vbi ſapiẽtia ibi hũilitas: ſicut ecõuerſo teſt eſt ſlapiẽs ibi ſapientiã eſſevbi repitur hüilitas Tu deniq; quãto maioꝛ es/iuxta eiuſdẽ cõſi⸗ liũ / huilias te in oĩibus. Min? quoq; nũc mirandũ eſt ſi illã quatulacũq; eſt meam eruditõem diligis⁊ amplecteris/cuius tu nutritoꝛ fotoꝛ ⁊ auctoꝛ hacten extitiſti ODuoc fecit qͥſq; tuetur opus vt ait Naſo Ita hoc in loco xpᷣiverbũ nõ inepte iũgi⸗ tur. Doctrina mea nõ eſt mea. ſed eiꝰ qui miſit me patris.Et certe tu pater me miſi ſti. quia me p te licenciatũ in ſacre theolo gie facultate feciſti. Lu ꝑ te ⁊ ſub te magi⸗ ſtralib me inſignijs decoꝛaſti e inſuper motoꝛe in cãcellariatus officiũ tibi ſuccel mulatiꝰq; queſiſti. Seqntes itaq; lectio- ſi/ q;; nõ meritis equis. nes eiuſdẽ materie mittẽdas decreui.non q̃dẽ ad te docendũ/ſeoꝛſum hec pᷣumptoõ Sed vel ad obedieter cõplacẽdũ vel ad pᷣ ſtandũ guſtuʒ aliquẽ veteris ocij onerof curis tuis/vel qð modeſtiꝰ? eſt ad coꝛrigẽ dum pficiendũq; imꝑfectũ meũ qð vide⸗ rũt oculi tui. m noſtro huic opuſculo ſi qͥs foꝛte lectoꝛ ali ttamẽ q̊ faciliꝰignoſcat us in ipᷣm cõiecerit oculos.Et ſi offende⸗ rit eum ſermo incultus/ nec ſatis ꝑfecto ⁊ pulcro vt tractatũ decuerat oꝛdine conte⸗ xtus/recogitet pius interpꝛes aliũ pꝛo le ctionibo / aliũ pꝛo tractatibo ſtilu eſſe Sci at nõ ita coherere qvarijs tpibus pꝛolata ſunt/ quẽadmodũ illa que elaboꝛata ſub vno tenoꝛe dictauitoꝛatio ¶Nihilomin? his lectõibo moꝛẽ tractatus nüc impoſui quod q;tum fas extitit/diuidẽs eas itres ptes ſᷣm materiã pꝛincipalẽ triplicem Et cofoꝛmiter ad hec tria aplłi verba infra cõ memoꝛata/⁊ quaſi ad quoddã thema In ipſo viuimꝰmouemur⁊ ſumviuimꝰeni in deo viuificatõe gratie Mouemur in eo ct ad eum/ pondere opatiõis meritoꝛie et tandem circulo quodã intelligibiliſumꝰ in eo velut in centro noſtro per alerem 2 60 lentia tua pᷣceptoꝛ inclite quatenꝰ ſcripto De vita ſpirituali anmme contẽplatõis ſtabilis ⁊ ſerene. Pꝛimũ eſt omniũ in gratia exñtiũ quaſiincipientiũ Secũdum pꝛoficientiũ Tertiũ perfecto rum.¶Pꝛimũ in baptiſatõne fluminis vel flaminis. Secundũ in temptatõe ꝑe grinatiõis.Tertiũ in cõſolatõne angelice adminiſtratõis.Sicut xpᷣs pꝛio baptiſa tus eſt/poſtmodũ temptatꝰ deinde conſo latus.Sicut ipſe eſtvita animãsvia mo⸗ uens /veritas ſtabiliẽs/ alpha et o. pꝛinci⸗ piũ.mediũ.⁊ finis. In quo viuimꝰ per fi⸗ dem foꝛmatã.qꝛ iuſtus ex fideviuit.⁊ hoc in viratõnali. Mouemurꝑ ſpem deſide⸗ rantẽ que ſurſum ſunt /in iraſcibili. Sn/ quicq; Dicebat paulꝰ atheniẽſib? allegãs vnũ ex eoꝛũ poetis dũ de deo loqueret᷑ In ipſo enĩ viuimꝰ.mouemur⁊ ſumꝰ Actuũ xvij Queverba ſi qͥs ad coꝛꝑalem et hanc viſibilẽ vitã motũ et exiſtentia referat.ni⸗ hil eũ errare crediderim.quoniã ſicut vas aquã cõtinet ⁊ ſigurat ita vtverũ ſit ꝙ aq̃ plus in vaſe q; in ſe figurat᷑ſic multo inti mius in ipᷣo deo tanq; in vaſe oẽm creatu re labilitatẽ continẽete/viuit quicqͥd viuit mouet᷑ quicqͥd mouetur.⁊ om̃is exiſtẽtia ne defluat in nihilũ. in ipſo eſt atq; cõſer⸗ uat᷑. ¶ Ded de ſpiritualiboꝛ inuiſibilibꝰ locuturi/dicamus ꝙ anima ratõnalis ha bet in ſpirituſctõ ſuam vitã/ſuũ motũ /ſu⸗ mus ꝓ caritatẽ radicatã in cõcupiſcibili. S g bars opuſculi que latioꝛ eet am exiſtentiã.Eſt quippe hoc pꝛopꝛiũ ip Tp lectões diſtinguit᷑a git devita anime- ſi creature ratõnali ſuꝑ ceteras/q capaxẽ de moꝛte ipᷣius/⁊ de egritudinibꝰſpiritali vite alicuiꝰgratuite ⁊ diuine ſilr et motus . 3 bus/ inqrendo qdditatẽ peccatoꝛũ a radi etexiſtentie/vltra id quod eſt in ſe natura ce/et eliciendo moꝛalia documẽta inde ſe le.Et quẽadmodũ materia pꝛima.et ſi de quẽtia Secũda tractat de vita ſecũda ani ſe non ſit nihil/capit tamẽ ſuum eſſe pꝛin me que eſt motus eiꝰvel inſtinctꝰ inquirẽ cipalius ꝑ foꝛmã,. Sic ⁊ anima ineſſe ſuo do diſtinctõem inter bonas inſpiratões? naturali conſideratalimaginanda eſt tan immiſſiões ꝑ angelos malos / in diuerſis qᷓ; materia nuda que fieri poteſt ſubiectũ mgterijs ⁊ de modo temptatões ſuperãdi quaſi deferẽs ipᷣm ſpiritũſanctũ/tanq; eiꝰ Tertia loqͥtur de vita aie ꝑ contẽplatöes veram vitã non quidẽ foꝛmale.Hoceni — . ð — ſtabilite et cõſolate. Benevaleas pater in chꝛiſto et oꝛemus pꝛo inuicẽvt ſaluemur (Pars pꝛima inci/ pit devita ſpiritualianim. o vos baptiſaui aqᷓ. ille vos ÿ baptiſabit ſpũſancto Antiqua llam atq; notiſſima patrũ tradi tone cõpertũ habemꝰ?. qͥd opa/ batur baptiſmꝰ?iohãnis.⁊ quid baptiſmꝰ chꝛiſti.am cũ baptiſari ſit naſci denuo. ſicut nicodemo dicebat xpᷣs/tm̃ inteſt in⸗ ter baptiſma iohãnis et chꝛiſti/q́;tum ip/ ſa diſpoſitõ ad vitã differt ab introductõ ne eiuſdẽ vite ſpiritual in nobis. ¶ Erat itaq; nobis baptiſmꝰ Johãnis pꝛepatoꝛi us advitã ſpũſſancti cõplendã in ſuſcipi⸗ entibꝰ/ſed chꝛiſtus ſolus vereviuificabat quia ſolus vere baptiſabat ſpũſancto: Placet autẽ vt omiſſa interim ꝑtractõne litterali ſuꝑ hoc duplici baptiſmo.qm̃ no tiſſima eſt/ vertam conſideratõem noſtrã ad loquendũ de vita anime quã ſpũſſan⸗ ctus oꝑat᷑ in nobis ꝑ baptiſmũ quivſita⸗ to iam nomie dicit᷑eſſe flaminis. Ille eni baptiſmus p ſe efficax eſt. Abſq; eo auteʒ nec baptiſm ſumis / nec ſanguinis pdeſit ps. dudũ per magiſtros noſtros damnatũ Sed foꝛmali nõ pꝛoꝛſus diſſimilẽ. gqnomodo fiet iſtud / ſi foꝛſan ĩterrogas⸗ Reſpondeo ꝙꝑ baptiſmũ ſpũſſancti.cui tamẽ pꝛeuiꝰeſt aut natura aut temꝑe / ba⸗ ptiſmus aque viue ⁊ munde/tanqᷓ; quali tatiua diſpoſitio pꝛereqᷣſita advite huius foꝛmalis introductõeʒ ¶ Eſt autẽ baptiſ mus iſte / gratie et aliarũ virtutũ inſuſio. gaſpſioq; intima animã abluẽs:ꝛ reddens vdoneam cui ſpũſſanctus ſeipſumvitam ⁊ motũ/⁊ eſſentia inſpiret ⁊ donet. In ip unns vt in vrig mouemur vrinvia. fumus⁊ in veritate ¶ tex littere/ abſconditũ habet in myſterio. Etvide ſi nõ ita coꝛ Nã ſi iohãnes interpᷣtatiõe ſua gratiã ſo⸗ nat/et baptiſmus ablutiõem nomiat/qͥd iohãnis baptiſmus niſi gratie ablutõ de ſignatur.Et hec vt pᷣdiximus ablutio nõ niſi pꝛeꝑatio eſt in aia ipſa vt ſpũſctõ ba⸗ ptiſet.hoc eſt viuificet/vt iã non in ſe ſo⸗ lum/ſed in ſpũſancto viuat/ moueaturet exiſtat:quẽad modũ dicebat diuinꝰ Pau⸗ lus.viuo ego.iam nõ ego.viuit vero ĩ me arendi eſt mib lomin?elſ quaſ⸗ dam diſpoſitões frequẽter in anima. que longinque ſunt ab iſtius vite.ſpiritus ſcʒ s uantk N nehane rnn n ſcntnes iſtge⸗ noint Nengenn csdint gliteti gcoſen niſibülib⸗ fönglisbe ümotüſi Mropriüig gaperi kanome nſemumn imadde mmakepen maineſeſr mancockn Clct ſuini nai möe e heaß SAmnnic lnie 1 limneg: iſunanai Etonge den nöcd Wrurbris aebaytl rutüinfuſt. Snnodes ſepfonrian ndora vemuriutir iGeſinoatc Ntinnſte⸗ eſuagniſt mronnintt mmieblucen usablnon nſpüſtöbe üroninſeſ n mobenme mnuinſe . Nuit won nn ci inantuf grürhyine ALectio ſdꝛima infuſione.· Ita enim videm in natura⸗/ li generatõne animalis plurima pᷣcedunt ad pꝛopinquã diſpoſitõem que foꝛmã in uehit materie. Iſtas diſpoſitões appellãt theologi in adultis operatiões infoꝛmes uibo peccatrix ania intendit facere qð in eeſt. ſe diſponit advitã/nõ ꝙ iſta diſpoſi tio ſufficiat vtpote que lõginqua eſt/⁊ ni hil devita ſpiritus habens in ſe. ſed qꝛ ni hil interim aĩia maius habet/quod faciat qᷓ; vt bene vtat᷑ ſuis naturalibo potentijs⸗ et donis q buſdam gratuitis licet nõ yiui ficatis. Quo facto ſicut credis animã in⸗ rroduci ĩ materiã naturalib tantumodo actiõibo qualificatã / nõ quidẽ in virtute huiuſmõi qualificatõnis/ſed de ſola libe/⸗ ralitate omipotetiſſima creatoꝛis. nõ ali⸗/ ter exiſtimes in ipᷣavite ſpũs infuſione/iq leſcunq; eni ⁊ quotcũq; pceſſerint diſpoſi tõnes/ex ipᷣo conatu anime ad hãc vitam ex moꝛte tendẽtis / nihil ſunt / nihil attin⸗ gunt:niſi miſeratus ex alto ſpũſſanctus/⸗ vltimatã complexiõis armonice ſpũalis qualificatiõem infuderit.cum q̃ et in qua ipſe qͥ verus eſt aĩe ſpiritus / ipᷣam viuitfi⸗ cat/ſuo illapſu ⁊ afflatu ſecreto:qͥ afflatus baptiſmus flaminis dicit᷑et baptiſmꝰ in Denran ancto. ¶ Et bec dicta ſint pꝛo cõ⸗ onãtia littere:iad ea q̃ tractare ꝓponimus ſuꝑ animevita in ſpirituſctõ. ¶ Jam ex pᷣ miſſis attẽdamus ꝙ anima ratonalis / vi te quadruplicis capax exiſtit.Eſt enĩvita nature/eſtvita gratie.eſtvita actiõis meri toꝛic.et eſt vita confirmatiõ is ſtabilite.et hoc dupliciter. vel in via vel in patrig. Vitam nature in aĩa dicimꝰ puritatẽ ſue elſſentie cũ integritate ſuarũ potentiarum Attribuũtur etiã huic vite alia quecunq; acquiſitavel infuſa/citra gratie gratitica⸗ tis ſtatum. Intantũ ergo ꝑfectioꝛẽ vitam banc naturalẽ aſcribimꝰipſi anime/quã⸗ to pꝛecellẽtioꝛ fuerit ⁊viuacioꝛ in ſuis na turalibo/⁊ ſi ceteris gratuitis fuerit ſpolia ta ¶ Altera vita eſt vita gratie.que ideo ta liter nominat᷑/quia ſpũſſanctus/ qui ſua dignatõne ⁊ beniuolẽtia animãviuificat vt potẽs ſit ad vitã tertiã de qua dicendũ mox ſuꝑeſt/gratiã gratũfacientẽ pᷣinfluit in animã /velut diſpoſitiõeʒ guãdã armo nicam de lege neceſſariã EBefupponit autẽ huic vite pꝛioꝛ que naturalis dicit᷑/ tanq; ſuũ naturale ſubiectũ. ¶ Ceterum per vitã tertiã nõ aliud intelligo/qᷓ; actio 60 nẽ meritoꝛiãvel gratificã /ab hacvita ſecũ da deriuatã/ſicut oꝑatio quelibetviuẽtis nominat᷑/a philoſopho pꝛio de animavi ta ſecũda eiuſdem. ¶ Poſtremo vita q̃rta nõ tam vita altera pꝛopꝛie dicta eſt/q; du plicis vite pꝛioꝛis ſtabilitio atq; cõfirma⸗ tio/qð fitvel in via ꝑ abundantiã ſpũaliũ cariſmatũ/animã a moꝛte cõtraria phibẽ tium / vel in patria ex conditonę beatitu⸗ dinis ⁊ ſtabilite felicitatis ¶ Et attenda⸗ mus pꝛecoꝛ ſi apłicaverba a philoſophis vſurpata/inſinuare nobis poſſint hãc tri plicem vitã anime ſpũalem/ quia de pꝛia que naturalis dicit᷑ paꝝ nüc loquedũ eſt. In ipſo inqͥ tviuimꝰ/ecce vitã pꝛimã gra tie. Wouemur. eccevitam ſecundã.Et ſu mus/ecce vitam tertiã.que eſt cõfirmatio nis ſtabilite? ꝑmanẽtis exiſtẽtie. Et has vuũas nonne in miſterio exeẽplauit nobis chꝛiſtus in ſuo baptiſmateiquoniã pꝛio venit baptiſandus/ tanq; benevtens vira natunrali. Deinde baptiſateſt tanq; vita,ʒ gratie recepturus.quam tamẽè inveritate pꝛius habuerat. Poſtmodũ aſcẽdit de aq̃ᷓ oſtendẽs vitam tertiã actõnis virtuoſe. Tandẽ manſit ſuꝑ euʒ ſpirituſſctũs in ſi gnum vite q̃rte que eſt còfirmatiõis ꝑmã ſiue icamus adhuc ꝙ huicvite qdru plici/opponũtur totidẽ moꝛtis genera Nam eſt moꝛs nature. que fit ſeu ꝑ anni⸗ bilatõem eius totalem / ſeu ꝑ ablatõem eo ruʒ q̃ nature ſue debita ſunt:ſeu ꝑ immiſ⸗ ſionẽ contrarioꝛũ habituũ pꝛohibẽtium liberũ exercitiũ huiꝰ vite.quẽadmodũ eſt peccatũ oꝛiginale/quod fomes moꝛtis di cit tyrannꝰmembꝛoꝛũ/⁊ lex peccati et a quo ꝓueniũt cetera incõmoda/ vt debili⸗ tatio viriũ.ignoꝛãtia.hebetudo.⁊ ſimilia etiꝗ poſt baptiſmũ. Juxta hoc dicamꝰ ꝙ; eadeʒ anima poteſt ſimłeſſe pticeps/vite naturalis ⁊ moꝛtis naturalis Moꝛtis di co que nõ eſt per antiihilation? / ſed aliun de modis dictis ¶ Si de vita ſecũda que eſtvita gratie loqᷓmur/ inuenimꝰ moꝛtem ei cõtrariã.que contigit ex coꝛruptõne de bite illius armonie quã in gratia gratũfa ciente cõſiſtere poſuimus.quẽadmoduʒ enim ſi coꝛrũpitur coꝛpalis illa cõplexio reſultans ex q̃litatibus pꝛimis cõtempe⸗ ratis adinuicẽ/animã abſcedere neceſſeẽ. Sic deticiẽte gratia nõ remanet ſpũſſan⸗ ctus/anime vitã pꝛeſtans. ¶ Poꝛro vite tertie contrariat᷑ actio ꝑuerſa.aut En atio b 3 ab opatione tunc debita. Videm? enim/ ꝙ natura abhoꝛrẽs ocium/pati neqᷣt ani⸗/ mã diu eſſe in materia abſe pꝛopꝛijs⁊ de bitis actiõibus Non minꝰ poteſt eſſe diu ſpũſſanctus in anima qvel criminalit.vł nihil opatur ¶ Demũ nulla eſt moꝛs coꝛ rumpẽs quartã vitam cõfirmatiõis ſtabi lite.⁊ hoc in eadẽ anima. Sʒ obſtinatio in peccato ꝗqᷓ peccatũ dicit᷑ and moꝛtem Et he vite conditões habet op poſitas in di / uerſis. ¶ Addamꝰ rurſus dicẽtes ꝙ ĩpoſ- ſibile eſt animã ſolavita naturali viunentẽ oꝑari ſalutẽ ſuam Cuiꝰoppoſitũ pelagia nus erroꝛ aſſerebat. Itaq; ſi nõ poteſt coꝛ pus moꝛtuũ/ vitales oꝑationes exercere/ quomodo dicet aliqs animã vita ſua coa/ rentẽ que eſt ſpũſſanctus in operavite ſpi ritualis exire poſſe? Hon enĩ eſt anima ra tõnalis par alijs viuẽtibꝰ/quibo ſicut nõ cõpetit niſi finis vnus naturalis / ſic vna vita eſt ſufficiẽs. Anime vero ratõnali pᷣ⸗ paratus eſt finis qͥ dem ſuꝑnaturalis.qͥs ergo negare poterit ſuꝑnaturalẽ ei vitam et oꝑatõem eſſe neceſſarias/vt ꝑtingatad minũ.¶ Nolo tamenegare quid anung eum qͥ ſuper ipᷣam eſt beatitudis finẽ⁊ ter Fin lotamen tie diſponere ¶ Et pꝛĩo ſi anĩa nulla moꝛ te ſit infecta/hãbẽs naturaliũ integritatẽ in nullo eſtimo fieri ambiguũ.quin habe at in ſuo arbitrio cauſare opꝰ bonũ de ge⸗/ nere moꝛis / veſtiendo ipᷣm omnibꝰ circũ⸗ ars auas ipi⸗ a bonitas moꝛalis exigit tam in fine ꝓpinquo/q; in obiecto ⁊ inten tione.alioqͥn homo ſine culpa exiſtes mi⸗ ſerabilioꝛ eſſet om̃ibus animãtibꝰ. Cur ita?quippe cetera aĩalia poſſunt in opera tiões ſue nature debitas ſuppoſito dei ge nerali auxilio.nõ ſic homo poſſet ¶ Sed quid dicemus de anima q̃ moꝛtẽ circũfert ſecum vel peccati oꝛiginalis/vel criminis actualis: ¶ Yuerũt qui dicerẽt animã ta⸗ li moꝛte pꝛeſſaʒ nõ poſſe ad actus bonos moꝛales aſſurgereê/quemadmodũ eſt cele bꝛis de ipſis demonib ⁊ dãnatis opinio ꝙ; bñ moꝛalr neq; velle poſſnnt/ neq; age re. ¶ Rationẽ afferunt ſic ponẽtes etiam in viatoꝛibꝰ moꝛtificatis ꝑ peccatũ abſq; vita gratie Lanta eſt inquiũt incuruatio et depꝛauatio ſeu coꝛruptio ⁊ moꝛdifica⸗ tio vite naturalis in animabo taliũ/vt po tius trahant᷑ in malum q; in bonũ Nam ò”ZMB. naturali bñ moꝛalr age/ re/et faciendo quod in ſe eſt ſe ad vitã gra-⸗ violẽtioꝛ eſt in eis tractus moꝛtis qᷓ; vite· pꝛopterea dicũt ꝙ om̃ia ad turpitudinez ſuam/q̃ eſt moꝛs ſua/referunt/⁊ ex cõſeqn ti om̃ia opera moꝛtua ſunt/vtpotea moꝛ te pꝛocedẽtia ¶ Addunt pꝛo cõfirmatiõe ꝙ in omi actu peccatoꝛis deeſt circũſtan⸗ tia gratie.bonũ vero qꝛ ſubſtat ex om̃ibꝰ ſuis conditõibus ſicut exvnica ſi deſit. re ſultat malũ/ſecundũ dicta dioniſij. Nihil ſimplicit᷑ bonũ eſt quod ab arboꝛe mala ⁊ aradice viciata gignit᷑. ¶ Hecvero ſentẽ⸗ 7 tia ⁊ ſi talibus alijsq; plurimis apparen⸗ tijs fulcita videat᷑/pꝛideʒ tamẽ repulſa eſt tanq; dura/et plus ad deſperatõem q́; ad edificatõem ꝓficiens. Quis enĩ nõ obſtu peſceret audiẽs ꝙ abſq; gratia/ honoꝛare parentes/elemoſinas dare/eccłiaſtica pꝛe cepta de ieiunijs facere.ĩmo per attritõe,ʒ ſe ad gratiã diſponere eſt moꝛtaliter delin quere: Hon eni requ iritur ꝙ in om̃i actu noſtro agamꝰex gratia/aut qð gratia illuʒ infoꝛmemꝰ/niſi pꝛo quãto ⁊ d mereri te nemur/ꝑ aliquẽ hmõi actum. Reliqui ve ro actus ſi fiant circa materiaʒ bonã de ge nere / er cum intentone debita finis imme diati/ponendo alias circũſtãtias bonas moꝛaliter.⁊ ſi nõ ſint meritoꝛij vite eterne ſunt tamẽ boni moꝛaliter/et bonoꝛũ tem poꝛaliũ meritoꝛij/⁊ ad gratiã de congruo hchatoi guls per eos homo facit quccd Ham facere quod in ſe eſt intelli⸗ go hoc facere/quod homo poteſt ſᷣm vi⸗ in ſe eſt. res quas actualit habet. ¶ Boc loco dis ſtinxerũt aliqui de grã. Nam ſi grãm ap⸗ pellamꝰom̃e illud qð a deo liberaliter dat ſine meritis/ totum eſſe noſtrũ et viuere/ inter gratuita numerat᷑/ et in nobis et in bꝛutis/q;; plus in nobis/ quia beatitu⸗/ dinis capaces ſumꝰ/et pꝛo ipᷣius adeptõe: datur nobis quicqͥd dat᷑ RNunqd deo cus ra eſt de bobus:inqͥ t apls Hon de bꝛutis ſed de homibꝰ ait ꝙ omnia coopantur in bonũ⁊c̃. Hoc modo om̃is tribulatio oĩs infirmitas/ immoꝛ ipſe temptatõnes in⸗ ter gratuita numerãtur. Cuius ratio eſt/ quia dei bonitas q;ũ eſt de ſe / nobis im⸗ mittit aut euenire ꝑmittit ad bonũ noſtꝝ ſi non ꝑuerſe renitimur abutimurq;. Et iuxta hunc acceptõnis modũ de gratia.p ſpicuũ eſt nihil nos boni poſſe abſq; gra⸗ tia. ¶ Di vero gratiã noiemus donũ ali⸗ quod infuſum /diſtinctũ ab anima ſupꝛa velyvltravires ſuas naturales et induſtri Se. ucine rcöſeen. teann imgtiie rüſtang oſtib⸗ ſdeinn rßibi Gemahr wſene Gawalo; Amanmt nan Bdorig ufnone intobing riraone wMie NNgo tctgnolad. ctimali fmi locodi ſigimene banundit hiayina nrobisctin gubenna pins Ahlit Unes d Pontebtucs vopenwurin nbalanoos Ptarönesipt Uusnnoet wobisin Abonüͤnoſt innn5 Nüdegan pſeinſcht ntodeni banin lsgimbe. . R⸗ . 7 . „ as.nullavidetur neceſſitas dicere talẽ gra tiã eſſe neceſſariã ad hoc vt bonũ de gene re agamus/per liberũ arbitriũ/ pluſq; nõö ponimus talẽ gratiã ad cognoſcendũ ve/⸗ rum.circa naturalia per intellectũ.¶ De- inde dici poteſt/ꝙ impletio pᷣceptoꝛuʒ vt in multis.q;tum ad ſubſtãtiam pꝛecepti non coexigit gratiã gratũfaciẽtem/ qᷓ;uis intentio pᷣcipientis non ↄſeruetur ſi non fiant in gratia vel ex gratia Intentũ quip pe eſt in om̃i pꝛecepto vt per illud merea⸗ mur ad vitam ingredi. Sed hanc inten⸗ tõem nõ ſemꝑ ponimus eſſe obligatoꝛiã ſimpliciter ad peccatũ /ſi nõ obſeruet᷑ Tꝗ tumodo conditõnaliter obligat /vt ponit Durandus / ſi mereri volumus.aut dum mereri tenemur/quẽadmodũ cõtingit in ſuſceptõne ſacramentoꝝ/aut dum ad gra tiã reſurgere vel ex ea iam habita debemꝰ e i Vocmodd intelligũt ülud chꝛiſti Siy . is ad vitam ingredi ſerua mandata ecurſis aliqbus circa pꝛimã vitam quam habemꝰante baptiſmũ gratie factũ a ſpirituſancto. ⁊ quidẽ ſub multa bꝛeui⸗ tate.quia per doctoꝛes plurimos materia hec ⁊ ſimiles incidẽtes latiꝰ tractate ſunt Pergat noſtra cõſideratio ad loquendũ/ devita vera gratie queeſt baptiſmꝰ in ſpi⸗ rituſancto.⁊ per quã fit vtviuamꝰin ipſo Et ſimul tractabimus vitã alterã/ꝑ quaʒ ſumus ⁊ ſtabilimur in eo. Nam et ſimil di ctuʒ eſt in ißo viuimus mouemur ſumꝰ. Hoc etiaʒ in loco tractabimꝰ de illis que vitas iſtas vel alterã earũ funditus extin/⸗ guüt et enecãt. De illis inſuꝑ que illas tã tũmodo debilitant et in egritudines tra⸗ hunt. et hoc eſt querere ſub terminis vul⸗ gatioꝛib/quid eſt peccatũ moꝛtale.et qͥd veniale.et quemadmodũ contrahũtun LCirca quã materiã.licet vſitata videatur intẽdo ꝑticularia quedã afferre:in qͥbus tum difficultas tum vtilitas pꝛo conſciẽ⸗ tiarum ſerenitate verſant᷑.¶ Placet antẽ vt neglecto interimvel tempꝑato ſtilo/nos per pꝛopoſitões ⁊ coꝛollaria pꝛocedamꝰ. Hic eni modus accõmodatioꝛ eſt ſchole. et inquiſitõe tali.ſpeculatiuaveritꝗs ſepe pꝛeciſioꝛ atq; lucidioꝛ inuenit᷑ runt autẽ pꝛimit due materie pꝛĩcipales ꝑtra⸗ ctande:vna de quidditate ⁊ quãtificatiõe peccatoꝛũ.per que vita anime vel tollitur vel impedit᷑. Altera de quidditate pꝛime legis diuine et iuſticie.pꝛout nobis exſcri gere nec poteriteiſcdicere cur ita ſacih ptura ⁊ alijs innotelcit De noticia quo ad differẽtia peccatoꝛũ penes illã legem. ſicad extra deriuatã:tractãdo pꝛi ncipalit᷑ quid pꝛopꝛie debeat dici de iure diuino: quid de naturali:iqͥd de humano. inferen do qualiter ſtatuta religionũ ⁊ cõmunita tum obligãt. Et ſi ſemꝑ vota/iuramenta: ⁊ pᷣcepta cõminatiões quoq;:ſeu intermi natõneg moꝛtis eterne.aſtringãt ad moꝛ tale. ebeo pꝛima materia ſit hec vnica concluſio cum ſuis coꝛollarijs. ¶ Omne peccatuũ.pꝛo quãto eſt offenſa dei.et cõtra legẽ eius eternã.eſt de ſua cõditiõe ⁊ indi⸗ gnitate moꝛtiferũ ſ̃m rigoꝛẽ iuſticie.⁊ avi ta gloꝛie ſeꝑatiuũ ¶ Ratõ eſt quoniã oĩs offenſa in deũ. poteſt iuſte ab ipſo iudice deo puniri pena moꝛtis tã temꝑalis q; et ne.immo annihilatõis pena.Eſt igit᷑ de ſe moꝛtifera. Aſſumptũ deducit᷑ex bocq; nulla pena talis:eſt ita mala q́;tum mala eſt ipſa offenſa. Et ex alio qꝛ potius tole⸗/ randa eẽt omnis moꝛs penalis⁊ annihi⸗ latio. qᷓ committeda eſler quantüliber na offenſa in deũ.da oppoſitũ Jam offen ſa dei licite fieri deberet in caſu. ¶ Pꝛete/ rea quelibet offenſa dei niſi remitteret᷑re⸗ pelleret a gloꝛia dei.ꝑpetuo ⁊ abſq; termi no puniret᷑.alioquin maneret dedecꝰ cul⸗ pe ſine decoꝛe iuſticie.qꝙ autẽ offenſa di⸗ mittit · ſeu remittit᷑ eſt ex pura liberalitate dei remittẽtis ⁊ nõ ampliꝰimputãtis. Deniq; nõ minꝰẽ fugibilis offenſa dei q;ᷓ ſit eligibile illð bonũ ꝓ qͥ adipiſcẽdo nul⸗ lo modo deberet cõmitti:iſed pꝛo infinito bono non deberet fieri offenſa dei et ſi s infinita bona poſſideret. poſſet iuſte omi bus a deo ſpoliari. ſi caderet in offenſam dei. Ex his radicibus argumentoꝛũ que poſſent in latius ramificari.videteſſe ſuf⸗ ficiẽter deductũ ꝙ oĩs offenſa dei eſt moꝛ tifera.ex ſui cõditiõe ⁊ indignitate.ĩmo q; eſt infinite fugibilitatis ⁊ iputabilitatis: addẽdovel intelligeẽdo ꝙ ſit in iniuriã bo ni infiniti.et q;tum in ſe eſt abijcit ab ho mine deũ tanta elongatiõe ꝙ nunqᷓ; pote rit niſi ꝑ ſolã: merã grãm illi pximus eſſe maxie ꝑ vitã gloꝛie.Patet etiã deveniali. Sz3 diceret aliqs ρ de?ideo qꝛ dñs eſt ſue creature in ſupᷣmitate pleni dñij ad fa cicdũde ea qͥcqͥd voluerit⁊ quõcũq; volue rit.ꝓcedũt rões pᷣdicte ad oñdẽdũ ꝙ pᷣGtp aliqᷓ offenſa.penã q̃ntãlibet poſſibilẽ ĩſii † De vita ſpirituali anime autẽ diceret᷑ ita de iuſtiſſima creatura.aut nõ peccatrice/ ꝙ ipᷣa ſubiacere poteſt cui⸗ cunq; afictõni ⁊ penalitati / abſq; hoc ꝙ opoꝛteat dicere eã eẽ in aliquo culpabilẽ. ¶ Rñdetur q deꝰ põt abſolute ⁊ iuſte da⸗ re q̃lemlibet afſlictõnem ſue creature imo virgini Marie. Sed hoc nõ erit in penã ⁊ punitõeʒ cuiuſcũq; delicti.⁊ ita quãuis ſit afdſictio iuſta.nõ tamẽ eſſet ibi iuſta pe na ſeu punitõ nec etiã iniuſta.quia nulla ibi poneret᷑ ratõ pene.cũ pena ⁊ culpa coꝛ relatiue dicãtur kickigit ae er mũ coꝛollariũ Anune gite dei eſt ve⸗ nialis de ſe.niſi tm̃modo per reſpectũ ad diuinã miſericoꝛdiã.que nõ vult de facto quamlibet offenſam imputare ad moꝛtẽ. cum illð poſſet iuſtiſſime.Et ita cõcludit ꝙ; peccatũ moꝛtale ⁊ veniale ineſſe tali.nõ diſtinguũtur intrinſece ⁊ eſſentialiter.ſed ſolũ ꝑ reſpectũ ad diuinã gratiã. que pec⸗ catũ iſtud imputat ad penã moꝛtis.⁊ ali⸗ ud nõ Omne enĩ peccatũ culpabile exſui indignitate moꝛtiferũ eſt modo dicto Ad didi culpabile.quoniã peccatũ eſt in agẽ⸗ tibus naturalibꝰ.vbi tamẽ nulla culpavł —— offenſa reperit᷑qᷓ; in materia hac ſynoni me Soiatur yt plurimũ.peccatũ ⁊ culpa. ¶ Secundũ coꝛollariũ ¶ Si nullu infi . nitum vel infinite tale.poſſit altero eẽ mi nus.nullũ peccatũ in eſſe offenſe.eſſet mi nus alio.qm̃ omne peccatũ eſt infinite of fenſiuũ. Non eſt tamẽ cõcedendũ.q pec⸗ cata om̃ia ſimplicit᷑ ſint eq̃lia.pꝛout dixiſ ſe ſtoycos referũt ſeneca⁊ tullius⁊ alij Si enim ꝑ imaginatõeʒ poneret᷑ linea infini⸗ ta in lõgitudine.⁊ ſuꝑficies infinita in la⸗ titudine ⁊ longitudine.⁊ coꝛpus in trina dimẽſione. Vel ſi a linea recta ptraheren tur linee recurue in infinitũ.vel in caſibꝰ ſilibus multis.nõ opoꝛteret dicere om̃ia iſta eſſe equalia.vł in dimẽſione.vel ĩ cur uitate.quãuis eſſet qdᷣlibet in ſuo genere infinituʒ. Sic nõ offenſas etiã infinitas opoꝛteret ponereequales eſſe.ſed vna eſt rauioꝛ altera ⁊ multiplicioꝛ.quare.⁊c̃ ¶ Zertiũ coꝛollariũ.¶ Obligamur deo ad gratificatõem.⁊ gratiarũactõeʒ.ex hoc ꝙ peccata noſtravenialia nõ imputat ad moꝛtẽ.ſicut tenemur ex remiſſione moꝛta lium.quoniã vtrobiq; cõcurrit miſericoꝛ dia dei nõ imputãs pctã niſi ad penã tem poꝛale.que de ſua indignitate iputabilia ſunt ad moꝛte. vnũ depoſſibili· aliud de ( lege ſtatuta. Immo foꝛte ita diceret᷑de oĩ⸗ bus iuſticijs noſtris.que quãtũ de ſeſunt ſunt ſicut pãnus mẽſtruate pᷣſertim poſt p ctm̃.aut abſente gratia ¶ Quartũ coꝛol lariũ Reccãs venialiter ex deliberatiõe. abutit᷑ dei miſericoꝛdia q̃ cõceſſit peccatũ illud eſſe veniale nõ moꝛtale. Relucet in⸗ ſuꝑ miſericoꝛdia dei in hoc.ꝙ abuſus ille deliberatus nõ eſt niſivenialis. Juxta re⸗ gulã magiſtralẽ.ꝙ cõſenſus inveniale.nõ eſt niſi venialis. intelligẽdo de veniali ex ſuo genere. et nõ de eo quod veniale dicit̃ ex eo ꝙ per ſurreptõem aut infirmitatem aut ignoꝛantiã aut actus impꝑfectõem cõ⸗ mittit᷑. Oppoſitum enidicere eẽt dãnare om̃es homies pꝛeſertim eos qͥ mentiũtur enã iocoſe quia deliberate faciũt actũ quẽ * ſciunt eſſe culpabilẽ Regulavero illa ꝙ nullũ pctm̃ eſt adeo veniale:qͥn fiat moꝛꝰ tale dũ placet.intelligit᷑de venialiba ſecũ⸗ do modo dictis.que ideo ſuntvenialia qꝛ ſine pleno cõſenſu ratõis ꝑpetrãtur.ad q̃ ſi cõfeſſus ꝑfectus ⁊ placẽs aduenerit nil mirãdum ſi reddũtur moꝛtalia. qᷓqᷓ; non ſint iam ijdem actꝰqui pꝛius.ſed bñ ſiles in ſpecie.ex alia tamẽ radice videlʒa libe⸗ ro cõſenſu pcedẽtes Vel intelligẽda eſt ta lis regula ſi?⁊ dum peccatũveniale placerʒ inq;tum peccatũ eſt ⁊ dei offenſiuũ.abſqʒ aliquo quocunq; motiuovel allectiuo ad peccandũ Iſtð enividet᷑ eſſe diabolice ob ſtinatõis ꝓpꝛiũ.qð impugnet᷑ deꝰ et odio babenegrarige y vbi quis habʒ actum quẽ ſcit eẽ venialẽ.nõ motus qꝛ offendit deũ ſed qꝛ delectat ſe.⁊ nõ vellet ipᷣm age⸗ re ſi deus ad moꝛtẽ ⁊ amicicie ſue ꝑditòeʒ imputaret.agit quidẽ male ſed nõ moꝛta liter de lege ¶ Di rurſus obijcit᷑ ꝙ agens cõtra cõſciam edificat ad gehennã.diſtin guendũ erit de qualitate ipᷣius cõſciĩeſi ſit de moꝛtali velveniali.⁊ ſcdõᷣm hocrũden⸗ dũ eſt. ¶ Quintũ coꝛollariũ ¶Aullꝰ idẽ actus numero elicitus bonus aut merito rius.eſt peccatü etiãveniale Huius oppo ſitum opinati ſunt aliqͥ.ſed iudicio meo fallunt᷑.aut quia loquunt᷑de actibus exte rioꝛibus qui nõ ſunt niſi reſpectiue boni gut mali vbi idem actꝰeſt optimus⁊ peſſi mus diuerſis reſpectibo.ſicut paſſio chꝛi⸗ ſti q̃ erat actio iudeoꝛum Aut ſi loquãtur de actibus intrinſecis elicitis avoluntate non habebunt! ꝙ eadem volitio:que eſt mala venialiter / ſit bona meritoꝛie.q;uis — — — — — — eii eſeſmn un o icoro Nerntüöe, peccari Auctring lſnsile Dunn miglend mula alediclk mitatem nöemco, adinae entüur aũqu cola fnmo ſci Nendiag winn ; N nn Gbiſts htlbe eiucn epla Ninich anno Nahdicec Nadds sNnzwn 1 ofiN laönigr Gtueggin ſcdnönorn lgtns denniDiſkin –— croen ra 8autmenlo Ninsoppe ciconeo Aibis ene eriuedan jinunhe — cnn urſlogrin iserolunm lo u⸗ ec — Nectio Pꝛima ülla que ſimilis eſt. ⁊ quevelut impceptibi liter poteſt ſuccedere ad eaʒ magni valeat eſſe meriti apud deũ (Sertu coꝛollariũ Ueniale peccatũ ſi nõ remittit᷑ punit᷑ ſe ſolo vel cum moꝛtali pena eterna. hoc eſt quia de taxauit de lege ſibi certã penaʒ qᷓ ſoluta remittitoffenſa totalis cõtracta Et ita poteſtvtraq; opinio ſuſtineri/tam illa que ponit peccatũ veniale cũ moꝛtali pu⸗ 7 niri eterna pena in foꝛo iuſticie infernal/⸗ vt dicit Pꝛepoſitinus qᷓ; illa q̃ dicit oppo ſitum / ponẽdo q; offenſavenialis bene re mittit ſoluta pena abſq; remiſſione moꝛ⸗ talis.ſicut de penavł penitẽtia debita pec cato moꝛtali dimiſſo/ pꝛobabilis eſt opi⸗ mio. dices illam penitentiã quãdoq; fini· dam etiã in inferno / ſicut ⁊ ſoluitur iĩ hac vita homie exiſtente in moꝛtali peccato vocat᷑ penitetia ſoluens non recõcilians. tioꝛ eſt ¶Et pꝛo intellectu pᷣmiſſoꝛũ con redife ſenſit alioꝛũ ſentẽtia.ſʒ hec mi ſideran ũ eſt ꝙ in oĩ peccato actuali tria ſunt ſaltem diſtincta ratiõe / ſcilz auerſio a deo bono incõmutabi.⁊ iſt ᷣ vocat᷑ offen⸗ ſa eius.ad quod ſeqͥtur neceſſario impu⸗ tabilitas ad penã que vocat᷑ indignitas? q;uis poſſet non imputari/⁊ dũ imputat vocat᷑reatus ⁊ hoc eſt ſecũdũ /tertiũ eſt cõ uerſio ad bonũ cõmutabile qð ſecũ ĩpoꝛ⸗ tat maculã⁊ obſcuritatẽ/qm̃ anima qnto ampliꝰ iheſerit ꝑ cupiditatẽ rebs mutabi; lib/tanto plꝰmaculat᷑ ⁊ fedat᷑/⁊ ab illa lu Eſupna decidens in tenebꝛoſa demergit᷑ EBonmolgikitpuime ꝙ petm̃ qolibʒ ſi cut eſt finitus actꝰ /ſic eſt finita ↄuerſio.et finita talis macula ſeu tenebꝛoſitas. et iu xta hancↄuerſionẽ libidinoſam maioꝛeʒ vel minoꝛẽ dicit ſctũs thomas ꝓpoꝛtiona i ri penã ſcᷣm intenſionẽt remiſſionẽ acer bitatis / vt q;tũ gloꝛificauit ſe in delicijs/ ncPaationabi habeat ⁊ toꝛmẽtuni. Ad hanc peccati cõditionẽ aſpiciũt vt opinoꝛ illi:qui ponũt qdlibet peccatũ eẽ ſolũ finite malicie Sʒ nõ video eos ſalua re poſſe ꝙ nõ debeat ſibi pena infinita ſe⸗ cundi acerbitatẽ ſi natura eſſet capax. vel deus hacvellet infligere/ quoniã hoc agẽ⸗ do deus nõ ſolũ iuſteſed ⁊ miſericoꝛditer ageret conſeruãdo naturã.Et ſane impli catio eſt dicere ꝙ abſq; miſericoꝛdia poſſzʒ peccatũ aliquod ꝑ finitã penã aut infini⸗ tam ſufficieter puniri. Nam quãtuncũq; daretur de pena ꝓ peccato. niſi deus miſe nalis/ iã ali ctabit᷑ dũ iueſtigab imſi pctm̃ veniale ſit cõtra pᷣceptũ dei.Dico tamen generaliter de omni peccato illud eſſead penã infini⸗ tam iputabile. ⁊ q non imputat᷑ hoc agit miſericoꝛdia copioſiſſimꝗ redẽptoꝛis. neret dignũ puniri vt pꝛius/ĩmo ꝙ talis pena ſit remiſſiua et deletiua peccati/eſſe nullo modo pᷣt abſq;dei miſericoꝛdia libe raliſſima . ivero attendamꝰ pctm̃ ſᷣm ita pꝛimã? ſecundã rões/conſtat ꝓpctim̃ moꝛtale qdᷣlibʒ auertit a ſummo bono. ⁊ eſt obiectiue infinitũ.ſilr imputat᷑ etiã de lege ad penã eternã ⁊ infinitã duratiue Ded de pctõ veniali an ꝓpꝛie debeat dici offenſa ſtãte lege.qꝛ nõ pꝛiuat amoꝛe licʒ ipᷣm quodãmodo ledat.an etiã de facto ĩ⸗ putet ad penã eternã ſᷣm foꝝ iuſticie ĩfer⸗ 7 qua dicta ſunt: poſtmodũ tra —— Octauũ coꝛollariũ ¶ Implicat deum pun ire ad cõdignũ ſi per hoc intelligamꝰ ſic eü punire ꝙ iuſte non poſſit amplius. Si autẽdicamus punire ad cõdignum: quia punit q;tum recta ratio⁊ iuſticia exi gunt ⁊ taxant de facto tale peccatũ eſſe pu niendũ.tũcomne pctm̃ punit᷑aut puniet ad cõdignũ mnit᷑ qntũ pu nini deus vult ⁊ oꝛdinat rectiſſima iur rõ — ne.¶onũ coꝛollariũ.¶¶Nullũ peccatũ poteſt remitti niſi ꝑ hoc ꝙ; deꝰ liberaliter nõ imputat ill ad peccatũ. Hoc pꝛophe tavidit dicens. GBeatusvir cui non impu tauit dominꝰ peccatũ. quaſi exponens il⸗ lud quod pꝛemiſerat. Beati quoꝛũ remiſ ſe ſunt iniquitates. Ham hoc poſito pec⸗ dau tollitur.hoc remoto nunq; amonuet t Quali vero figt iſta nõ ĩputatio varian ir doctoꝛes Auidã dicũt nihil alið eẽ deũ nõ ĩputare pᷣccm̃/q; illõ nõ imputare ad penam. Deꝰ vtiq; cum ſit ĩmutabilis inquiunt nõ dicit᷑nunc imputareet poſt nõ imputare ad penã. niſi perreſpectum ad extrinſecũ et relatõnem ad penam Za⸗ les conſequẽeter habent concedere ꝙ nul⸗ lum peccatũ totaliter remittitur quouſq; pena tota perſoluatur/neq; moꝛtale neq veniale licet dicatremitti moꝛtale quãdo deſinit imputari ad moꝛtem eternam tan qᷓ; pꝛincipalem. ¶ Alioꝛũ eſt poſitio ꝙ ſi etiam nulla penavnq; fuiſſʒ ſtatuta a doeo pꝛo peccatis. nihilominus poteſt adhuc com mitti peccatum/⁊ pote eciam remit / ti/ non quidem ex mutabilitate dei. Sed 6 ricoꝛditer remitterʒ offenſam. ſemꝑ rema ũ quia ſcʒ tantũ punit᷑ qᷓntũ pu De vita ſpirituali anime ſic agẽtem eſſe indignũ ſuo amoꝛeꝛ ſua in 9 guia in ernitate ſua decreuit pꝛo talitunc ſtificatõne et dignum puni tõne quantali bet / etiam poſito ꝙ nullum vellet inflige/ re/et pꝛo alio tũc:iquia talis mouetur aut alio modo ſe habet q; pꝛius/ ſaltem ex de⸗ curſu tempis dignificat iſtum ſuo amoꝛe et tollit omnẽ indignificatõem ad penaʒ Lrſ querit᷑ ratio. Sit ꝓ rõne volũtas NHam hoc honoꝛe digneſt quẽ rexvolue rit honoꝛare. pꝛobabilioꝛ videt᷑ nullã eẽ abſolutã neceſ ſitatẽ ponendi caritatẽ diſtinctã ꝓ iuſtifi⸗ catõe impij/⁊ ſaluat᷑ cõmodeverificatõ cõ tradictoꝛioꝝ ſine dei mutatõe ꝓut tactuʒ eſt. (Wecimüͤ coꝛollarin. Rꝛobabile eſt nullũ actum creature de ꝑ ſe ⁊ intrinſe⸗ ce/eſſe bonum bonitate moꝛis aut meriti aut ſimilr malũ niſi per reſpectũ ad diui⸗ nam rationẽ etvoluntatẽ.quiavidelicʒ di uina volũtas⁊ ratio dignificat hominẽ ꝓ tali actu:⁊ ꝓ alio indignificat jmmo dici mus ꝓꝙ ſine actu quocũq; poſſʒ dignifica re creaturã/ vtꝝ vero eꝗ poſſet ſilr abſq; qᷓ cunq; actõne aut omiſſione aut pꝛo quo⸗/ cũq; actu cuiuſcũq;generis indignificare non ita eſt mihi ꝑſpicuũ quãuis ſi atten/⸗ dar᷑dñantiſſima deivirt? reſpectu ſue crea ture/qualitercũq; ſe habẽtis in agẽdo:vel omittẽdo:nõ videt᷑ vſq;quaq; euidẽs eſſe wꝙhoc nõ poteſt.ſicut exemplũ videtur eẽ apoſtoli de figulo! qui exeadem maſſa foꝛ mat vas in honoꝛẽ:aliud in contumeliã. SDi autẽ attendit᷑ dei ſapientia? bonitas iſtõ dicere nõ videt᷑ congruũ. Ideo nihil hic pono nec aſſero/ mag tamẽ inclinoꝛ gſſentire ſcòo q́; pꝛio⁊ cauſa patebit in di ceæẽdis in materia de obligatõe hoc cõſequẽter habet᷑ facilis manuductõ ad videndũ:quõ nihil eſt malũ niſi qꝛ ꝓ⸗ hiditũ/⁊ nihil bonũ niſi qꝛ a deo acceptũ ⁊ de non ideo act? noſtros vult vel appꝛo vgt qꝛ bonos /ſed ideo boni qꝛ appꝛobat Silr ideo mali qꝛ ꝓhibet⁊ repꝛobat. Ne mo tamẽ murmuret / nemo conq̃rat/lqm̃ iuſtus eſt in oĩbꝰ vijs ſuis ⁊ ſctũs in oibꝰ opib ſuis Sapiẽtie. xij. QOuis tibi impu tabit ſi ꝑpierint natões q̃s tu feciſti: R ſi dicat᷑ aliquẽ actũ eſſe malũ ꝙ nullo mo⸗ do poteſt eſſe bonꝰ⁊ econtra.Exqvideret᷑ Otalis actus/vtpote odiũ dei / eẽt intrin⸗ ſſece malus Rñdetur hic per ſimile de actu exterioꝛi pcedẽte ab interioꝛi. Nã et ſi ſit eqͥtur ex hac poſitõe qᷓ Et iuxta aliquis actus exterioꝛ ita malus ꝓ ſtanti bus eiſdẽ circũſtãtijs om̃ibus:nullo mõ poſſit eſſe bonꝰ/nihilomin dicit᷑ extrinſe ce malus ⁊ poteſt eſſe nõ malꝰ.ſi ꝑ ſe pone ret᷑vel a quibuſdã circunſtãtijs ſuis eſſet denudatus. Dicendũ eſt ſilr de actib in⸗ terioꝛibo comꝑatis ad pꝛimã regulã. Naʒ actus odij dei elicitus a demonibo:vt elici tur cũ om̃ibus ſuis circũſtãtijs.nõ poteſt nõ eſſe malus.poteſt tamẽ non eẽ malus ſi ꝑ le poneret᷑ aut alijs circunſtãtijs veſti⸗ ret᷑.Et ſᷣm hoc tractaret᷑ hic ⁊ ſolueretur q̃ ſtio de diſpenſabilitatevel indiſpenſabili tate legis diuine reſpectu creature et qũo poteſtvel nõ poteſt deobligari Andeci mü coꝛollariũ. ¶ Omis rectitudo moꝛa ipᷣius volũtatis/reſultat ex ↄfoꝛmitate eiꝰ aut ſuoꝛũ actuũ vel omiſſionũ ad diuinã legẽ eius rectã rõem / ſicut act exterioꝛes nõ dicuntur boni niſi per cõfoꝛmitatẽ ad interioꝛes elicitos. J uxta quo dp oteſt eẽ pulcra deductio/qualiter nihil eſt verum nihil pulcrũ / nihil potés / nihil appetibi le/ niſi pꝛo quanto pꝛimeveritati⁊ pulcri tudini/⁊ potentie ⁊ ſuauitati cõfoꝛinãtur ⁊ ita de ſimilibꝰ Et pꝛopoꝛtõnabiliter de falſo turpi et fugibili. Hoceſt ꝙ antiqui dicebant nihil eſſe verum niſi a pꝛima ve ritate Hoc modo ſepe deducit beatus au guſti. nominati in ſuis confeſſiõibus/ ꝙ voluntas quelibet in ſuis operatõnibus querit imitari deum/quantũcunq; erret/⸗ aut male habeat.quẽad modũ in illa fur⸗ tiua comeſtione pomoꝛũ in etate ſua pue rili dicit queſiſſe non voluptatẽ/ſed ſimi⸗ litudinẽ quãdam omnipotentie ⁊ liberta tis diuine / pꝛimo confeſſionum. Simili ter de catilina quem Saluſtius dicit gra taito malum ſuiſſe deducit. dunt ꝙ bonitas creaturarum ⁊ earum ve ritas et pulcritudo et ſimilia non ſint ali quid maius inteſiue cũ deo q; de ſolꝰ licʒ poſſint dici plłes bonitates aut veritates impꝛopꝛie ⁊ quaſi extenſiue. Exemplum de ſaĩtatevꝛine? coꝛꝑis.⁊ de bonitate actꝰ interioꝛis⁊ exterioꝛis. Palã eſt ergo ꝙ in ipſoviuimꝰ/mouemurꝛ ſi umꝰ. (Duoge cimũ coꝛollariũ ¶ In eodẽ actu ↄcurrere poſſunt multiplices rectitudines/aut bo nitates. vna nature.alia moꝛis de genere altera gratie/ altera gloꝛie / et hoc eſt ſecun dũ diuerſas habitudies ↄſiderãdi eũdem actũ ↄfoꝛmari miltiplicit᷑ diuine legi/ ſen ¶ Bec oſten Pitunc ullong kaniſe hſepone ſuseſe lin⸗ bnt dcenuln⸗ Morcki bamm; enlcbi gci (Dda conon mince⸗ udini ies Nm öporckii Rckwen hlpet mumtpar lcöſrnin bilie komnoni pimre tbemsan ſöbnsg cuönios unczone inilufun mſuapn. niſatſeni mnrtlban gun Oini ſusdiatge e ten mtannre Anonintal z ſobl Int venun Cunpimn honineacl ctacan TN ANNCNN udincs an, mmisdee⸗ adorche⸗ Hiuntg! ter eidẽ ↄfoꝛmat᷑ bonitati. Non ꝙ in deo ſit aliqua diuerſi tas in ſuis legibus que dicat᷑realisvel foꝛ malis/ſed ꝙ ipſam eandẽ cõcipimꝰ diuer ſimode ⁊ conſideramꝰſcõᷣm habitudines diſtinctas realiter ad creaturas/que habi tudines nõ ſunt ipſe deꝰ ſolus / ſed ipſe et creatura ſic relate ⁊ conſiderate a quibadi ſtincti cõceptus ab intellectu foꝛmãturet abſtrahũtur per potẽtiam longe foꝛtioꝛẽ qᷓ ſit eſtimatiua ouis/que ex ſpeciebꝰlupi ſenſatis elicit inimiciciã nõ ſenſatam. Et q;uis cõceptus abſoluti nõ connotẽt.ta⸗ men:qꝛ a tali multiplicitate cõnotatoꝛũ eliciunt᷑ et abſtrahũtur retinẽt in ſuis mo dis repᷣſentãdi virtualr illos modos repᷣ/ ſentatiuos rerũ diuerſaꝝex quibo ſumpti ſunt ⁊ cauſati /ſicut eſſentia/vita ⁊ intelle ctus in deo ⁊ ſapientia et iuſticia et foꝛti⸗ tudo.⁊c.non dicũt niſi deum ex ꝑte rei pe nitus eundẽ q;uis oꝑatio intellect? diuer ſimode negociet᷑ circa eũ ex his qᷓ videt in creaturis ⁊ ex habitudinibo earũ ad deũ et adinuice Dicit᷑vlteri deus intuitiuevi ſus/ ſufficit cauſare tales cõceptus diſtin ſtictos abſolutos/abſq; hoc ꝙ neceſſe ſit ponere in motiuitate obiectali que deꝰ eſt aliquã diſtinctõem ex ꝑte eiuſdẽ. Si aũt in oppoſuũ alleget᷑ augu.de vdeis/q alia ratõe cõditus eſt homo alia equꝰ/⁊ ꝙ ille ratões ſunt incõmutabiles⁊ eterne/remit to ad intellectũ quẽ dat ockam in hacma teria ſuꝑ pꝛimo ſententiarũ:in qua expli⸗ catõne ſi rudis iudicet/neſcio quid appel labit ſubtilitas. ¶ Hotet᷑ hic ꝙ doctoꝛes etiã ſancti ſunt magis reuerẽter gloſandi in multis q; ampliandi.quoniã nõ om / nes ſemꝑ aduerterunt/aut aduertere cogi tauerunt ad ꝓpꝛietatẽ locutiõis. Impꝛo/⸗ pꝛietas autẽ nõ ampliari debʒ ſed ad pꝛo pꝛietatẽ reduci.alioquin quid miꝝ ſi au⸗ getur deceptio Seaͤtur poſtremo/ꝙ nõ eſt in poteſtate libera volũtatis create’/fa⸗ cere aliquod bonũ moꝛale aut gratuitum niſi er dignificatõnevolũtaria pꝛĩe legis. t ſic patet pꝛio ꝙ nulla poteſt eẽ crea tura rõnalis ipeccabilis ꝑ naturã/ant na turaliter rectitudo honeſtatis ¶ CPatʒz in ſuꝑ neceſſitas ponẽdi gratiã eſſe neceſſa/ riã ad om̃e bonũ / ſupꝛa gratuitã largitõ,ʒ bonitatis naturalis quã bonitatẽ cõſtat noõ eſſe/ſtante re ipᷣa/ q́;uis nõ ſit bonitas niſiꝓ quãto luitapa⸗ bono/⁊ exẽplari⸗ ap. xij: virtus eni tua d. — — „ tantũ habet de bonitate honeſtatis. iu ſticie initiũ eſt. Dico igitꝙ ſicut om̃is actus poſitiuns habʒ ↄfoꝛmitatẽ natura lem ad pꝛimũ bonũ ⁊ ideo bonꝰeſt ſaltem bonitate naturali. Ita ſi ille act ſit liber — one jntũ habet de ↄfoꝛmitate ad pꝛimã honeſtatẽ. Sed iſtã confoꝛmitatẽ non pᷣt elicere nu da natura volũtatis/ niſi cõmunicata ſit ſibi facultas et gratia in ꝓducẽdo alia qᷓ; ſit illa ſolũ reſpiciẽs ſubſtantiã actꝰ⁊ non ceteras circũſtãtias/quẽadmodũ ſunt cir cuũſtantie finis ⁊ directõis.intentõis et ſis miles. Exqͥ bo conſeq̃nter deducit᷑ neceſſi⸗ tas huũiliatõis noſtre ad deũ/⁊ꝛ ꝙ non glo rietur añ eũ ſtulta pᷣſumptio om̃is carnis nec apponat vltra magnificareſe hõ ſuꝑ terrã Ex hoc inſuꝑ pelagiana hereſis⁊ in gratitudo ſuꝑba cõfundit᷑ Deniq; ꝑſpicu um eſt quãta neceſſitate deſpare debeamꝰ de viribo noſtris / nec ponere carnem bꝛa chiũ no ſtrũ/nec cõfidere in homie/ ſed pij cere totam ſpem noſtrã in deũ ne confida mur.ſed liberemur ⁊ nutriamur: gloꝛifi⸗ cemur. Innitamur igit᷑ ſibi tanq; ſumme potẽtie ⁊ gloꝛioſiſſime maieſtati.q̃ ad ap⸗ pꝛopꝛiatũ patri.⁊ hocꝑ vim iraſcibilem/ cuiꝰobiectũ eſt bonũ/arduũ ⁊ honoꝛificũ Innitamur ſibi tãq; pꝛie⁊ infallibiliveri rati.ꝗᷓ ad appꝛopꝛiatũ filio? ꝑvim ratõna lem. Innitamur ſibitãqᷓʒ bono optimo⁊ ſuauiſſimo indefectibili qad appꝛopatũ ſpirituiſctõz ꝑ ↄcupiſcibilẽ ¶ Ittas vero innitẽtias oꝑatur et ſolidãt tres ipevirtu tes theologice fides ſpes ⁊ caritas:h̊ tria ꝓfecto miracloſiſſima opa cauſant in aia bᷣiuſtoꝝ fideliũ CHone miraculũ ingẽs »„ eſt talr innitiveritatibo incognit et ineui citiꝰdiſſentiret homo vere fideł pꝛio pnci pio / put dicit vꝛylhelm? Pariſieñ. qʒ al eſt ᷣ ſapiam grecoꝝ?⁊ ſcãdalũ iudeoꝛũet ſeuniciã tyränoꝝ?: aꝛruptela itio oꝛigi ifi⸗ naliũ. Pꝛopterea bñ enũciauit apłs:Xq; Aes eſt donũ dei/ne qͥ;s glier ſi credit autqͥ gloꝛiat᷑ in domio gloꝛiet ( Cetey non mi nus eſt in ipſa ſpei certitudine miraculũ. Ham qualr obſecro inter tot fluct huma ne fraguitaris et viciſſitudinis incertiſſi⸗ me/poteſt dicere aliquis cũ apoſtolo Cer tus ſum ꝙ nec moꝛs neq;vita.⁊c.me ſeꝑa bit a caritate dei qᷓ eſt in xpo ieſu. Qualit inter hec pᷣt ita certificari aĩma et quietari B 61 De vita ſpirituali anime vt doꝛmire dicat᷑ et requieſcere in idipᷣm/⸗ quoniã ſingulariter in ſpe cõſtituit eã do minus/quẽadmodũ pulcre declarat Ber nardus ſuꝑ cãtica ſuper illo. Introduxit me rex in cubiculũ ſuũ.Cogita ſi potes 2 quantũ potes. Lu hoc hic eſſe miraculũ grande fateberis ¶Poꝛro de caritate qͥd dicemꝰ / quale eſt in ea quãtũq; miraculũ. purificat hominẽ ⁊ gratũ reddit deo.am⸗ bulantẽ in om̃iba mandatis el ſine q̃rela Nihilominꝰ dicere facit ex affectu homĩ. qui eiuſmodi eſt cũ apoſtolo Venit deus ſaluos facere pctõꝛes/ quoꝛũ pꝛimus ego ſum. Nonvtiq; mentiebat᷑apoſtolus ſtu⸗ dio hũilitatis/ſed ita de ſe ſentiebat repu⸗ tatiõe pꝛopꝛie fragilitatis ⁊ indignitatis⸗ chi tamẽ dignus nõ erat reliquus mũdꝰ. Bi querat aliqᷣs a me quõ poſſunt hec fieri HNon me interroget/immo nec quẽqᷓ; alioꝛũ/quoniã ſolus ſpuũſſctũs hoꝝ mira culoꝝ ſpũalium ſicut eſt oꝑatoꝛ ſolꝰ ita ſo lus eſt doctoꝛ. Pꝛeparet homo ad hec ca⸗ pienda mentis puritatẽ/nõ oꝛis loquaci⸗ tatẽ expectet Vis ergo ſecretũ cognoſcere traniſer te a theologia intellectꝰad theolo giã affectus.de ſciẽtia ſcilʒ ad ſapientiã. de cognitõe ad deuotõem.Hec eſt theolo gia illa quã magnus Airſeniꝰ vir grecis et latinis litteris tũceruditus:-fatebat᷑ ſe ne⸗ ſcire. imo nec pꝛimã litterã alphabeti ſui didiciſſeque theologia vtinã nobis om̃i bus qui theologi noiamur/tam familia⸗ ris eſſet q;ᷓ extranea eſt ignotaq;. ¶ Pote⸗ ram diuti ac lõgius iſta ptrahere/ pᷣſertiʒ ad collaudation? ſpei collocãdein domi⸗ no. Sed nimia foꝛtaſſis eſſet diſgreſſio.⁊ in ſanctoꝛũ opuſculis laus huiꝰ virtutis abunge poſita eſt. Noĩatim invꝛylhelmo pariſieñ.de virtutibo.⁊ in illa cõpilatõne ſatis vulgata⁊ certe fructuoſiſſima que de virtutibus ſimilr intitulat᷑ quam cõpila tionẽ ita cõſonare verbis ⁊ ſentẽtijs cum eodẽvꝛylhelmo pariſienſi experioꝛ.ꝙ per ſuaſum habeo vnã ſummã ab altera ſum⸗ ptã eſſe.aut vnũ vtriuſq; autoꝛẽ extitiſſe. Ag hec ſcripta ⁊ ſimiliavos remitto quo⸗ niam etiã materia ⁊ queſtio poſt pꝛandiũ diſputãda. poterit nos eleuare magis ad capiendũ miracula ⁊ miſteria huius ſpei Eſt enĩ queſtio vtrũ inter om̃es virtutes theologicas / virtus ſpei ſit nobiliſſima ſi ne perfectiſſimadcc. (ec de lecrõne pꝛi 5 ¶ Sſum pꝓmiſſiõi mee. nã pollicit⸗ ſi meminiſtis me pxima lectõe ĩueſti gaturũ pꝛo viribus.Qualis eſt illa lex cu ius tranſgreſſio vitã ſpũalem quã dat ba⸗/ ptiſmus ſpũſſancti adimit ⁊ moꝛtis e᷑ne reum facit. ¶ Hec nimirũ dubitatio nõ parua eſt neq; inutilis.vbi nõ de lana ca⸗ pꝛina ſicut loqtur ſatiricus.ſed de aĩa.nõ de paupe regno.iuxtaverbũ Stacij.ſʒ de vita beata fit queſtio. Si ſocrates omnẽ phie rõem ad moꝛes tranſtulit⁊ hinclau datus eſt a Tulio Seneca ⁊ Auguſtino. Sißterea phi fere om̃es pꝛeſerti ſtoyci:ĩ moꝛ ipſi qð vix credideris.epicurei ſolaʒ beneviuẽdi cognitõem.ceteris pᷣtulerunt tanq; ea ſola teſte Apuleo vitupabilit᷑ ig⸗ noꝛetur Quid aget xpᷣian cui repꝛomittit᷑ eternitat ſpes ꝓ pꝛemio bonevite. ipe ſu⸗ ꝑuacuis ⁊ inutilib inueſtigãdis quo pa⸗ cto ſe totũ impẽdit omiſſis que ad vitam ſunt neceſſarijs:quaſi ñ ex alto iubẽte au diat.que tibi pᷣcepit deus illa cogita ſem⸗ p:⁊ in pluribo opibeius ne fueris curio⸗ ſus. Vnde ⁊ iudeis q;q; carnalib ⁊ minꝰ Deute.iiij. Hec enĩ eſtſ. 19 iẽtia veſtraꝛ in tellectꝰ coꝛã populis.¶ O qͥſquis adeſt qͥ de ingenij acumine gloꝛiat᷑ qui pᷣter ſubti lia ⁊ difficilia nihil iueſtigare dignat. ver tat huc aciẽ ſue ratõis velim:ſuũ hic inge niũ exerceat. Affirmo multã hic eſſe pfun dam⁊ vberẽ :ſtudioſiſſimis quãtalibet in genij laude pᷣditis:ꝑſcrutatõis materiim etiã ſuꝑ eas ſteriles q̃s nõnulli ſolasmira ri ſolent imaginationũ varietates ¶ CPꝛo pterea nõ me dignũ arbitrat ſum qͥ diffi⸗ eultatis huius nodos ad integrũ valereʒ euoluere.Nihilominꝰ aliqͥd dicere vel im ꝑfectuʒ:tum neceſſitas tũ vtilitas omniũ pluries impulerũt. Mecũ ſiquidẽ ⁊ cum alijs ſepe recogito: multas ex ignoꝛantia huiꝰnegocij ſuboꝛiri turbatões ĩ policijs tã eccliaſticis q; tẽpalibo. In hoĩm pᷣterea cõſcietijs mõ ſcrupuli vani ↄtẽnẽdi ſurre pũt/mõ ↄtẽptus inſurgit temerariꝰ⁊ au⸗ dacioꝛ q; ſatis eſt.fit inſuꝑ qm̃ ignoꝛatur virt?legis diuine freqᷓnt᷑ irritũ mãdatum dei / ꝓpter traditões hoĩm Fit ampli de le⸗ ui iugo xpᷣi⁊ lege libertatis.iugũ ferreũ et onꝰ graue.pᷣmens ceruices xpᷣianoꝝ.dum ſcʒ aliqͥ ſuas oẽs leges.ſuas inſtitutõnes. TLectio ſecũda —..p—— — —. — Kdal Cgöeinef kilie Gädarbe nottgerze ee⸗ Rlnna eii Jumß Cmwomni Unbinelnn Ngſtin⸗ amn ſorei Mn ſi, vömlann npabilkig imponint enr eſn Gdsgron⸗ geußrun Mwüitn epuſt irva htni Nlgeſinn uͤn asnf; iniht ugin mtüden Mlideepfe negühet Eösnucn lLectio SGecunda ſuas regulas ⁊ ſtatuta/ arbitrari volũtac⸗ cipiẽdas eſſe ſicut pᷣcepta legis dei/ad etx᷑⸗ ne moꝛtis interitũ ſi pᷣtereãtur mergentia Has vero traditõnes hoĩm/ quis cũctas dinumeret in canonibꝰſummoꝛũ pontifi cum / in conſtitutõiboſynodaliboꝓuincia rũ ant dyoceſiũ.in religionũ regul.invni⸗ uerſitatũ collegioꝛũ ⁊ eccleſiaꝝ ſtatutꝭ.in edictis imꝑatoꝛũ? pꝛincipũ ⁊ in plebiſci⸗ tis cõitatũ. Quarũ plures ſub excõicatõe late ſentẽtie. Alie ſub intermĩatõe diuine indignatõis.Alie ſubvoto Alie⁊ fere om nes ſub iuramenti aut fidelitatis debito ſtringũt ⁊ obligant.Oe ſi adamvir talis ⁊ tãtus / vnicũ diſciplinepᷣceptũ hñs / in il⸗ lo coꝛruit. Nos inter innũerabilia poſiti ualr euademꝰ: Ulix poreſt imbecillitas noſtra diuinas leges ad numeꝝ paruum gratuita ſua benignitate reductas ĩplere. Viam igit᷑ obſitã tot ſpinis conſtitutio⸗ nũ ſemet inuoluentiũ/ et obũbꝛantiũ.qs inoffenſo pede trãſiliet?: Scimꝰ qͥd dixe⸗/⸗ rit petrus apls Actuũ.xxv. Quid tẽtatis deü imponere iugũ ſuꝑ cernicẽ diſcipulo rũ.qð neq; nos neq; patres noſtri poꝛta⸗ re potuimꝰ Hoc aĩaduertẽs⁊ pia ↄpaſſio ne deploꝛãs egregius doctoꝛ angu.ad in qqJ ſitões ianuarij ibam inqͥ treligionẽ nrãʒ quã mãifeſtiſſimis⁊ pauciſſimis celebꝛa⸗ tionũ ſacramẽtis.dei voluit miſericoꝛdia eſſe liberã.ſeruilibꝰpꝛemũt oneribo. ut to lerabilioꝛ ſit cõditio iudeoꝛũ qui legalib ſacramẽtis/nõ hũanis pᷣſumptõibo ſubij⸗ ciunt᷑. Si tuo tꝑe ſicdolebas.o ſapiẽs au guſtine qͥd noſtra tẽpeſtate dixiſſes.vbip varietate ⁊ motu capitũ.incredibilis ẽ va rietas.⁊ diſſona multiplicitas onerũ hu⸗ iuſmodi ſeruiliũ.⁊ hũanarũ ꝓut loquerꝭ pꝛeſumptionũ Inter qs velut inter laqds alaꝝ ⁊ ligãtia retia/vix quiſpiã ſecurꝰ:et indephenſus inceſſerit. Hec eſt q̃rela q̃lẽ olim apð deuotũ berñ. detulerüt quidaʒ ex monachis/⁊ ꝓpter quã cõpeſcendã / ſic modo nitimur agere.ſcripſit volumẽ pul cerrimũ de pᷣceptoꝛ diſpenſatõne. qͥ liber huic oꝑi noſtro ꝓ fundamẽeto ſupponat᷑ eniq; q cquid dixero accipiat᷑ nõ det minatiĩe.ſed inqͥ ſitiue poſitũ.pᷣſertimvbi determiatõem pꝛecedentiũ ſctõꝛũ⁊ docto caſionẽ ſtudioſis miſtraſſe ſuffecerit¶E pꝛo intellectu dicendoꝝ ſi unt deſcriptoͤes ⁊ diſtinctões ꝑ modũ conſiderationũ pꝛe rũ expᷣſſam nõ inuenero. Dihi quidẽoc tC verũ/reuelatũ creature rõnali.qð ẽ notifi⸗ catiuũ recte rõnis diuine.volẽtis teneri il lam creaturã ſeu ligari ad aliqd agenduz vel nõ agendũ/pꝛo digniticatõe elꝰ ad et᷑⸗, nam vita ↄſequendã/⁊ dãnatõem euitan dam ¶Deſcriptio hec cauſalis eſt aut ad cauſalẽ reducibilis. Cuiꝰratõnabilitateʒ nõ melius ſuaderevalemꝰqᷓ;ꝑ deſcriptõis ptes ſi diſcurſum habeamꝰ ¶ Ponimus igit᷑ ſignũ pꝛo genere:qꝛ deus ſe ſolo non obligat creaturã rõnalem / niſi ꝑ notifica⸗ tionẽ ſue rõis recte.dictãtis⁊ volẽtis crea turaʒ ſic teneri ſeu ligari.et qꝛ notificatio iſta fit aliqũ ꝑ voces.nũcꝑ ſcripturã.nũc Pinternã inſpiratõem Hoꝝ ſignoꝛũ alioõ eſt vocale.aliud eſt ſciptũ.alio mẽtale.di mitto ↄcoꝛdãtias ( x autẽ creatura ratõ nalis nõꝓpꝛie obliget᷑ niſi per notificatõʒ qualẽ pꝛediximꝰ.apparet.qꝛ niſi ſic dicat᷑ eſſz poſſibile naturalr fatuos ? iſenſatos obligari.imo nuülla videret᷑ ratio. cur non 6 mittẽde ¶ Ler dinĩa pᷣceptoꝛia/ eſt ſignũ 1 etiã bꝛutis talis obligatio poſſet imponi cuiꝰtranſgreſſio eẽt imputabilład penam aut pꝛemiũ qð nullus cõceſſit:Non nega mus tamẽ quin res q̃libet indiſpẽſabilit᷑ tendat in deũ⁊ in q̃libet relex quedã inue nit/pꝛout dicũt Baſilius in ſuo hexame⸗ ron⁊ ſequax eiꝰambꝛoſiꝰin ſimili libꝛo.q; volũtas dei lex nature eſt.Et boetiꝰhunc havſum loq̃ndi in plurib.⁊ ↄmẽtatoꝛ di cit naturã agere tanq;rememoꝛatã ab agẽ te infallibili.¶ Si aͤs obijciat de puulis quos obligauit deꝰad baptiſmata ſuſcipi enda.⁊ taliter ꝙ in vtero materno ſi moꝛi⸗ ant᷑ abſq; hmõi baptiſmo quẽ cõſtat eos nõ ſolũ ignoꝛare imo nec habere poſſe dã ñndemus ꝙ; nec ibi eſt pᷣceptuʒ quale loq mur.cuius trãſgreſſio ſcʒ impu tetur ad culpã nouã actualẽ. Sed eſt ibi quoddã ſtatutũ diuinũ.quo nõ obſerua⸗ to nõ reddit᷑ hereditas in adã amiſſa: Ex q̃ pꝛotinꝰeliciendũ videt᷑ coꝛollat᷑ieq; nulla creatura rõnalis poteſt eẽ indigna deo.tãq; pꝛopꝛie peccatrix.abſq; ↄmiſſio nevel omiſſione libera rei illicite.ad cuiꝰ oppoſ.tũ erat obligata ¶ Obijceret aliqͥs de policia hũana q̃ a diuina exẽplata eſt. In illa enĩ qñq; ligant᷑ ignoꝛãtes in eis q̃ iuris ſunt Knget ꝙ unll?qͥ pᷣt ignoꝛantia inuincibilẽ ſufficiẽter allegare.pᷣt trãſgreſ ſoꝛ legis appellari.neq; qͥ ad deuʒ. neq; qͥ ad hoĩes Plerũq; tũ pᷣumit᷑apð homies ii De vita ſpirituali amme aliqs eſſe ſciens.qꝛ nõ poteſt iuridice per teſtes iuſtã ſue ignoꝛãtie cauſam aſſigna re.pꝛopterea condẽnatur aliquãdo ꝑ ho⸗ ines ille qͥ vere innocẽs eſt apð deum. = ſtatĩ ex his ꝙ apud faciẽtem il⸗ ud qð in ſe eſt nulla eſt ignoꝛãtia inuinci bilis / neq; iuris neq; facti in lege diuina. vel agens ex ignoꝛãtia tali nunq; peccat. Pꝛimã ꝑtem tenuerũt doctoꝛes ercellen⸗ tes vt ꝛvilhelmus pariſieſi. Cõtra quos ſunt valide rões pᷣſertim de ignoꝛãtia fa⸗ cti.nã ⁊ in talib eccłia eniã fallere poteſt ⁊ falli abſq; pctõ.vt cõcubitꝰ iacob cũ Qya nõ inculpat/⁊ ita de ſimilib. Pꝛo ꝑte al/⸗ tera ſunt alij vt ꝛvilbelm anthiſiodoꝛenſ q talẽ ignoꝛãtiã iã pᷣſerti facti aut iur hu mani dicut poſſe cõtingere ⁊ eã inſuꝑ ca⸗ rere peccato. Et eas ſimilłr actiões nõ eſſe culpabiles que ꝓueniunt ex ipſa.⁊ hoc fit qũñ ſi nõ eſſet ignoꝛãtia talis / nõ fierẽt hu iuſmodi actões ſecus vbi agẽs nõ minus = id qð agit ignoꝛãtia tali nõ extã⸗ te. eniq; dicit ſignum veꝝ qm̃ ſigna falſa⁊ ſi ligare qñq; dicãtur de ꝑ accũs.vt cõſcientia erronea.nihilomin? de ꝑ ſe ⁊ p⸗ pꝛie legis obligatoꝛie vim nõ habẽt Subiungit᷑ in deſcriptõne ſignũ reuela⸗ tũ creature rõnali Etenĩ ſola rõnalis crea tura obligabilis eſt. qꝛ ſola capaxkeſt diui . ä ñ poſ- ſſe ſet eſſe aliqua creatura rõnalis non eleua bilis ad cognitõʒ hmõi. vt infantes ſunt de facto pꝛo tẽꝑe nõ eleuati.ideo nõ obli⸗ gati /aut ſi eſſet capax ⁊ ſi nõ eſſet ſubiecta deo quemadmodũ ſpũſſctũs nõ eſt ſubie⸗ ctus patri ⁊ filio.a quibo ꝓcedit⁊ cognitõ nẽ immẽſam accipit:talis nõ eẽt ꝓpꝛie ob⸗ ligabilis Et quoniã pꝛecepta diuina pꝛo ut oꝛdinãt ad deumvt beatificatiuꝰeſt/co gnoſci nõ pñt a creatura rõnali ex ſolo lu⸗ mine naturali.neceſſe fuit cõcurrere reue⸗ latõem quocũq; mõ fieret/ ſiue ꝑ angelos ſiue ꝑ hoĩes / ſine ꝑ internã illuſtratõnem ſicut apls loqͥtur de phis / quibo dicit fuit ſe reuelatũ illð qð occultũ eſt dei. Sic eĩ ſentiũt doctoꝛes ꝙ nemini deeſſet deꝰ in quocũq; loco poneret᷑qui faceret qð in ſe eſt vtẽdo ſcʒ bñ donis iã habitis.qͥn eum de neceſſarijs ad ſalutẽ diuinitꝰ illuſtraret ſicut dicit petrꝰ Actu.¶ SDeqtur in deſcri ptivõe ꝙ eſt notificatiuũ diuine rõis recie volentis teneri illã creaturã vel ligari ad gliqͥd agendũ vel nõ agendũ.qꝛ fit a qbuſ damqueſtio ꝗᷓ ſit rõ obligatoꝛia in deovł recta ratio velvolũtas. Ponit᷑ hic vtrũq;/ quia nec recta ratio ſinevolũtate.nec ecõ⸗ tra ſunt in deo obligatõis cõplementum Pꝛeterea q̃ᷓntũcũq; notificet᷑ volũtas ſui ſupioꝛis / niſi ꝑ illãvelit ligare nõ ↄſurgit obligatio.ſcõᷣm deductiõem durãdi ĩ hac materiavbi querit an teneamur in oibus cõfoꝛmarevoluntatẽ noſtrãvolũtati diui ne Si enĩ ſoꝛtes leuat feſtucã.ſcit theolo gus.ꝙ hoc deusvult ⁊ ita de quocũq; effe ctu qui ꝓducit᷑. Hõ opoꝛtet tñ vt videt ꝙ; theolog'talis obligetvelle ſilr. q;uis foꝛte in his que pctã nõ ſunt.teneat᷑ non ſe dit⸗ foꝛmare remurmurãdo aut cõtranitendo volũtati efficaci dei plene cognite.quẽad modũ foꝛteꝛ⁊vilhelmꝰantiſiodoꝛenp⁊ alij ſentiẽtes oppoſitũ pꝛioꝛis ſentẽtie intelle xerũt Attamẽ hec cõſeq̃ntia nõ valet Iſta volũtas eſt iuſtiſſima.vel iſta inclinatio⁊ tendẽtia ſunt rectiſſime.vtputa inclinatõ nes naturales ergo ↄfoꝛmãs ſe ꝑ actum li berum talivolũtati aut inclinatõi in revo lita.aut in obiecto ad qð eſt inclinatõ.nii q; peccat.Stat enĩ ꝙ deus pᷣceptũ ad op poſitũ dederit vt ꝙ actualrvolũtas nihil eliciat. Fatemur tamẽ ꝙ ſi act? elicitꝰ eſſet oino talis. qlis eſt actꝰ naturał ille nunqᷓ; eẽt diffoꝛmis.Nã hoc claudit repugnãti⸗ am.ſed hoc dicere.vel paꝝvel nihil eſt. Tanddèẽ ſubintert᷑ in deſcriptõe / p dignifſl catiõe ad eternã vitã cõſequendã/⁊ dãna⸗ tionẽ euitandam. Memini me legiſſe in Durãdo ꝙ ſi nulla fuiſſet facta reuelatio bhomi de ſua beatiſficatõe ſuꝑnaturali aut damnatõe. nõ incurriſſʒ pctm̃ faciẽs ſis ſum reũ dãnatõis eterne.⁊ ita nullũ fuiſſʒ pctm̃ moꝛtale.Hoc dictuʒ de lege ſtatuta vritatẽ habere videt᷑/ſed de poſſibili neqᷓ q;·Nõnevidem ꝙ dans opam rei illicite pᷣt ad penã hũanarũ legũ q;uis ſibi pꝛius incognitã iudicari.Etqᷣcqd ſit tñ de poſ⸗ ſibili ita de facto ſe res bʒ/ oẽm obligatõz diuine legis apð viatoꝛes ad finẽ tendere vt dignificet᷑ homo ad vitã eternꝗ.:⁊ infer nalẽ moꝛtẽ euitet. Juxta qð ſaluãt aliqui nõ ipꝛobabilxrê/q̃lr apð dãnatos vel btõs non ſunt leges pᷣceptiue. q̃les lomur.ad quas ſcʒ volũtas diuinavelit teneri ſalua tos aut dãnatos ſub nouis pᷣmijs aut pe⸗ nis/qꝛ in ſaluatis nõ eſt neceſſe In q bus maxie habʒ locũ illð apli Juſto nõ eſt lex poſita/⁊ in dãnatis eẽt inutile.Alioquin deore nmnüe hecec⸗ vennum Lrn Durg id abes Uundit attbeno⸗ oaſgeft ntig znishrte nonſedih mmirenso eräd enßtaij neintele NAo NMCinan mincünn Nrun! möinr Ncnränt ride Nütwnh urſe lenunq; Nugien nbick. epdig ändinn notgſein S nmm ianvlüfuſß delgr tumn choſtblin vnmillui⸗ lisſbi hung ſttidep⸗ enobliggto; ine tene Ucmnirine annindlen Vursrabi eede Innn „2 nsinten nenſe Ni⸗ ſi dicendũ eſt vt videt damnatos continue moꝛtaliter demereri.Quãuis autẽ digni ficatio ad vitã eternã pꝛecipue cõſurgat a deo dignificãte.vt a cauſa ſupᷣma⁊ dñan⸗ tiſſima.ſicut ⁊ lex qlibet a pꝛia lege ꝓfluit vt emanatio q̃dã lũinoſa. Nihilominꝰ di gnificatio foꝛmalis fit pꝑ grãm ſeu carita / tẽ.⁊ meritoꝛia ꝑ actõem bonã pᷣceptoꝛum impletiuã/ad pᷣcipiẽtis intentõem quã ex plicauit cũ ait. Sivis advitã ingredi. ſer ua mãdata ¶ Si nõ erram' in deſcriben do legẽ pꝛeceptiuã tã affirmatiuã quã ne⸗ gatiuã put nõ erraſſe putamꝰ.apꝑta eſt no⸗ bisvia nõ mediocris/ad ꝑgendũ q̊ tendi mꝰᷣplurimũ qʒ lucis allatũ eſt aciei noſtre mẽetis ad inferendũ ↄgnoſccdũq; ſeq̃ntia oꝛollariũ pꝛimũ. ¶ Nõ ideo ðꝛ aliqᷓ lex appꝛopꝛiatevłl pure de iure diuino. qꝛ ad illã obligat deꝰ Facilis eſt declaratio. niã ſicut nihil fit abſq; deo cauſante.⁊ nu⸗ hil eſt veꝝ abſq; pꝛĩa veritate. Nã oĩs ſapi entia a dño deo eſt Nihil pᷣterea bonũ abſ q; pꝛĩa bonitate.nihil pulcrũ neq; ſuaue/ ⁊ita de alijs put lectio pᷣcedẽs diffuſiꝰoñ⸗ dit. Ita ois obligatio caſſa eſt nec alicuiꝰ roboꝛis vel momẽti.ſi nõa deo ĩpatoꝛe ſu pᷣmovires habuerit MHõ eſt ptãs niſi a ðᷣo inqͥ t apłs.verũtñũ nec oĩs effectꝰðꝛ appꝛo⸗ pꝛiate diuinꝰ / nec oĩs veritas ꝑtinet ad fi⸗ dẽ mec oĩs bonitas ad adoꝛatiõem. Cur nõ ſilr poterit eſſe obligatio aliq̃ a deo/q̃ᷓ nõob happꝛo 0200 grm ſecudũ Non iõ pciſe ðꝛ aliq̃ lex vina ſeu de iu⸗ re diuino appꝛopꝛiate.qꝛ illã creatura rõ nalis ꝑ reuelatõem aceegir ach fieri pt ſicut in antiq̃ lege teneo fuiſſe in pluribꝰ/ deus reuelet ⁊ tradat ĩmediate aliq̃s le/ ges ꝓ ſolo regimĩe politico⁊ꝛ ciuili.quẽad modũ de oꝛdinatõe leg iſrahel de taxatõ ne penaꝝ ciuiliũ ⁊ ſimiliũ diceret/ ⁊ tales appellantur a doctoꝛibꝰ leges iudiciales: qꝛ tñ leges tales nõ ĩmediata ⁊ directa in⸗ tentõe oꝛdinãt in finevltimũ⁊ ſuꝑnatura lẽ.deęficitvna cõditio deſcriptõis añdicte ¶ Pꝛo cuiꝰelucidatõe ⁊ vt dicti hꝰ rõna⸗ bilitas mag innoteſcat/adu ertẽdũ eſt ꝙ; hõ qͥ ſubſiſtit ex duplici ſubſtãtia.vna ſpi rituali et᷑na ðinaq;/ alia coꝛꝑali ⁊ moꝛtali duplicẽ hʒ finẽ.vnũ ſuꝑnaturalẽ.aliũ na⸗ turalẽ qͥ hũanꝰpᷣtdici ſeu politicꝰ? ciuilis Nuũuc ꝓ ↄſecutiõe pꝛimi finis date ſunt le/ Lectio Becunda — noſter eſt pꝛincipał ſermo.⁊ illas appella mꝰappꝛopate ðᷣinas ſeu theologicas ſeu de iure diuino.quẽadmodũ nõ oẽsvirtu tes ſed eas dũtaxat q̃ ad deũ ĩmediate diri gũt:theologicas ⁊ diuinas noĩiamꝰfidem ſpem atq; caritatẽ. Pꝛoinde ad ↄſeq̃ndũ finẽ alteꝝ qͥ hũanꝰqũq; ðꝛ.qũq; ciuilis et politicꝰ. leges alie late ſunt.⁊ vt plimuʒ ꝑ hüanã inueſtigatõeʒz ipoſite. Illevero q;/ uis oꝛdinẽt᷑ finalłr ad finẽ btitudinis eter ne ſicut ea q̃ coꝛꝑis ſunt ⁊ coꝛpꝰipᷣm ꝓpter aĩam factũ nullꝰambigit/eas nibilominꝰ ðᷣinas neq̃q; dicimꝰ.alioqͥn leges ⁊ regu⸗ las medicine q̃ pacto nõ eſſe vinas cẽſebi mꝰ: Ille ſiqͥdẽ reſpiciũt ſanitatis armoni am ⁊viuacitatẽ ſenſuũ ĩtegrã.quibo leſis nõne aĩa abvſu virtuoſoꝝ actuũ ðinoꝝ ĩ pedita toꝛpeſcerʒ? Illas tn leges ſeu regu las eẽ de iure ðino nõdũ qͥſq; dixit.qᷓ;uis teſtet᷑ ſapiẽs medicinã ab altiſſimo creatã qᷓ;uis deniq; ſint in eavel eẽ poſſint cõclu ſiones plłime ꝑ reuelatiõʒ magis q; ꝑ hũa nã inueſtigatõeʒ inſerte Perſpicuũ eſt igi tur arbitratu meo/legẽ aliquã nõ idcirco dici appꝛopꝛiate deinredinino⸗ deo re uelãte ſuſcepta eſt. Hmõi ãt coꝛollarij co gnitio / pdeſt nõ paꝝ ad elucidatõʒ mate⸗ rie pñtis/tã circa legẽ antiquã/qᷓ; i noua. 17. 6 Lirca qð deducit᷑vlteri nõ oẽs cano nes ſummoꝝ põtificũvel decreta/ſunt de lege ðᷣina.ptʒ hoc exradice pᷣmiſſa/q;uis alie nõ deſint ĩferiꝰ aſſignãde. Sũt itaq; plures hmõi canones ad politicã ſolũ co⸗ uerſatõeʒ accõmodati.(¶ E ſi dicat aliqs Noõne bona ecclie oĩa ſpũalia ſunt.qꝛ ſpi ritalitatẽ reſi hiciüt ad ſpiritalitatẽ indu⸗ cũt. Rñdemꝰſub alia diſtinctõe/ꝙ in poli tica ↄuerſatõe hoĩʒ/ ſicut ſunt qdã ſpecia liter deputati? dedicati ad obſeqᷓndũ deo q̃ anthonomatice eccłiaſtici dicũt᷑ ſeu reli gioſi. Alij q;uis ad deũ tendãt:qꝛ tũ ſuuz magis eſt officiũ tractare ea q̃ ſunt ſecula⸗ ris policie.iõ ſeculares noĩant Hõ aliter dicutur bona pꝛimoꝝ eẽ ſpũalia. licʒ ſint res mere tpales.⁊ coꝛpꝰↄſeruãtes ſicut in alijs. Sili roe leges oꝛdinãtes ecclłiaſticã policiã dicũt᷑ plerũ q; ſpũales ſeu diuĩe qᷓ; uis ĩpꝛopꝛie.⁊ alie ciuiles ⁊ hũane. hoc loco fallũtur ⁊ fallũt crebꝛo qdã cano niſtarũ/pᷣſerti in materia quã tractauimꝰ ii 2 Si ges a deo ppoꝛcionate ad finẽ illũ / de bꝰ De pvita ſpirituali anime de ſymoniavbi ſpũalia iudicãt illa que eẽ carnalia ⁊ materialigꝗ nnline neſcit ¶ Co rollariũ quartũ.¶ ¶ iuris diuini deducit᷑ CPꝛĩo.quia ſicut om ne verũ omnivero cõſonat. ſic oĩs lex q̃ᷓn/ tuncũqʒ poſitiua ⁊ hũana cõſonat diuĩe legi:/imo et exea deducit/ſaltẽ a deo⁊ btis Ampli/ nulla eſt lex q̃ nõ innitat᷑ pꝛinci⸗ pijs iſtis. deo iubenti obediẽdũ eſt. Auto riſatis a deo parendũ eſt Sugioꝛib ſuis in eo ꝙ ſuꝑioꝛes ſunt nõ eſt inobediẽdũ/⸗ et ita nulla eẽt lex pure humana. cõtra id qðveritas hʒz⁊ vſus cõis pꝛo manu ductõe capiamꝰ ſile in eis qᷓ dicũtur fidei. Non eni fidei aſcribimꝰ oẽm veritatẽ.que ſequi p̃t ex veritatibo cõtentis in ſacra ſcri ptura. Sed illas tantũmõ veritates ſibi dam que ſpecialr reuelate ſunt/⁊ datead credẽdũ/p btitudinis fine ↄſeqndo Sci mꝰinſuꝑ ꝙ nõ oĩa q̃ ꝑ ſummos põtifices imo nec ꝑ eccliam appꝛobata ſunt.eẽ cen ſent᷑ de fide.alioqͥn obligarẽt ad ſui credu litatẽ opuſcula ſctõꝝ oim doctoꝝ q̃ ꝑ ec⸗ cleſiã appꝛobant /ſicut de multis expᷣſſuʒ eſt in decretoꝝ diſtinctõibo. Hoc aũt dici neqͥt qᷓre necoĩs lexappellabit᷑de iure di⸗ nino.quã tulitvel ſummꝰpõtitexvel eccle ſiavel pꝛinceps qͥlibet autoꝛitatẽ habens dei in ſubditos.¶ Si vero q̃rit᷑ nũerꝰve⸗ ritatũ taliũ qᷓ̃ appꝛobate ſunt de fide. Re⸗ mitto nũc ad ea q̃ tractauit ockã ĩ ſuo dia logo.libꝛo.ij.qᷓ;uis aliq̃ ꝓ incidentali de⸗ claratione ſum dicturus. Seqͥtur erpᷣcedẽtib coaſſumptis qui buſdã veris/ꝙ eadẽ lexdici pᷣt de iure diui noꝰ⁊ naturali:⁊ hũano ſeu poſitiuo:ſʒ alia ⁊ alia rõne reſpectu diuerſoꝛũ. Et quideʒ q̃lis eſt legis diuine ratio dictũ eſt e⸗ vero naturalis pᷣceptiua talẽ hʒ rõem. ꝙ eſt ſignũ inditũ cuilibet hoĩ.nõ impedito invſu debito rõis notificatiuũ volũtatis diuine/ volẽtis creaturã rõnalẽ hũanã te⸗ neri ſeu obligariad aliqͥd agendũvel non agendũ ꝓ ↄſecutiõe finis ſui natural.qui finis eſt felicitas hũana/ ⁊ in multis debi ta ↄuerſatio domeſtica.⁊ etiã politica.hõ eni natura aial ciuile eſt. ¶ Qex huana ſi ue poſitiua pᷣceptiua pure ⁊ appꝛopꝛiate/ deſcribit ꝙ eſt ſignũverũ hũana traditõe ⁊ qautoꝛitate ĩmediate ↄſtitutũ/aut qð nõ SS ex aliqua non ideo dicit᷑ diuina appꝛopꝛiate/ qꝛ ex pꝛicipijs ter hüanũ noiĩiari infert᷑ neceſſaria deductõne ex lege dina ? naturali.ligãs ad aliqd agendum vel nõ agendũ/p conſecutõe finis alicuiꝰhũani. S iqͥs ꝑticulas harũ deſcriptionũ di⸗ ſcurrat/agnoſcet tũ differẽtes rões tripli⸗ cis hꝰlegis:tũ ↄueniẽtiã in reeadẽ.¶ quidẽ lex diuina differt a ceteris in dnob⸗ ſpecialiter ¶Pꝛimo.qꝛ innitit᷑ pꝛincipa liter reuelatõi diuine.lex vero naturalis ĩ⸗ nitit᷑ dictamĩ rõis qð eſt inſitũ cuilibʒ ho mini non impedito invſu debito ratõnis qð impedimẽtũ fit aut ꝑ ĩmerſionẽ cũ ſen ſualitate nimia: aut per leſionẽviriũ natu raliũ ſenſitiuaꝝ:aut ꝑ depꝛauatõʒ radica toꝝ vitioꝛũ ⁊ conſuetudinũ ꝑuerſaꝝ Aex autẽ hũana pꝛicipalr innitit᷑traditõi hu mane aut q̃ſi hũane/et hoc q̃ſi hũane dici mꝓpter illas traditiões pure iudiciales, quas ꝑ moyſen dedit dñs /⁊ ꝗᷓ nõ innitũt pꝛincipalr reuelatõnivt reuelatio eſt/nec ex reuelatꝭ:aut ex dictamĩe pure naturali cõueniẽti deductõe paterẽt apud oẽs/ſiũ accederet ſuꝑioꝛis alicuiꝰ determinã au toꝛitas. Exemplũ de iſta lege. Pꝛinceps in hac terra cõſtituẽdus eſt ꝑ ſucceſſionẽ hereditariã.pꝛincipi dabũt᷑ annuatĩi miiu; le talenta auriꝓ tributoꝛ ſiles.que nec de ducũtur aꝑte exveritatiba legis diuie ⁊ na turalis.nec tamẽ illis cõtradicere cogno: ſcunt᷑: alioqͥn ille nõ tam eſſent leges dicẽ ecß ſeeni ue tyrãnides⁊ veritate ca⸗ rẽtes. ¶ Scðda differẽtia legis diuine ad naturalẽ eſt.qꝛ lex diuina pꝛĩcipalr reſpi cit finẽ ſpiritualẽ.lex naturalis naturalẽ/ hũana vero lex pᷣt advtrũq; dirigere ꝓpter diſtinctõem q̃ data eſt in tertio coꝛoilario de canoniboe ſummoꝝ põtificũ.quoꝛũ ali qui ſunt pure hũani/reſpiciũt tñ ĩmedia⸗ is declaratis patz ſcdᷣa ꝑs coꝛollarij. Dz pꝛimã manifeſto noĩatim de hoc pᷣce pto nõ furiũ facies. Nã ⁊ a deo reuelatũ ẽ ad conſeq̃ndũ finẽ vltimũ.⁊ inſitũ eſt cui Paaeginanagarzzate ſempit᷑ne. libet hoĩ nõ impedito in vſu debito rõis ad conſequẽdũ finẽ naturale. Nihilomiꝰ reſpectu quoꝛũdã hoĩm ipeditoꝛũ in vſu debito rõis.poiuit repeti tanq;hũana im̃ — qutoꝛitate latũ r debeat ſimpli⸗ ꝙ apð aliqͥs excellẽtis ingenij et multarũ litteraꝝ.ſicut pᷣtvna ꝓpoſitõ dici fidei pꝛo pꝛie.q̃ nõ ſpectarʒ ad fidẽ explicitã exepli ſicatã alteriꝰ Ita de legib ſatẽdũ eſt. Hac xhoc nihilominꝰ pʒ — — — . —— — ſoegtnl ngindno irined mmlsi Wallbzd⸗ rſoniciſen Nöinünann mözrdict Muaſiin nndithib ſhünnediel kincſciles/ nöͤinnitüt anoetnee dne Maunni nngoisſi En K iſei bcnenecde VNüietna n no negs dice 1ventatec Gsdinined rihalr ei risnummii Gdnger mocrolnt ici erül ürtüincdian porolan. Inn ehocſe 1deofncaiii tinſnücti ſ dchitofos e fibiond Pohumiin idchaſin Cenhlonn, gnnanun ſnufdn ui iss oſona ALectio Secunda ¶ Beqtur ermiſſis notzdavaldediſm. de cauſa miſericoꝛdia dei quaſdã leges qᷓ natural eent note ſi nõ ꝑ pctã obliterate ⁊ q̃ſi delete fuiſſent.decreuit rurſus inno⸗ uare/⁊ innouãdo cõitati hoĩm tradere. vt rent᷑ nõ naturalẽ tm̃mò ſed eternun. Seãtur no abſurde cocedi pt omia pꝛincipia iuris naturalł eſſe de lege diuĩia ꝓpꝛie dicta.licet diuerſa rõe.hoc ꝑſpicuuʒ erit ſi attẽdimꝰ quẽadmodũ oĩa pꝛicipia iuris natural deo reuelãte ac iubẽte conti net lex taʒ antiq̃ q; noua ad finẽ btitudis eterne Et aliũde foꝛſan iſtõ ſuadere poſſu m/ex hoc ꝙ taliũ pꝛincipioꝝ indua ẽ no uine lucis irradiatõem quẽadmodũ tra⸗/ diderũt aug.⁊ alij doctoꝛes eleuati.⁊ oliʒ ſuꝑ hoc fuit articulꝰpariſienf᷑ tꝑeꝛvilhel⸗ mi pariſienſ. put legi in btõ thoma ⁊ bo/ nauẽtura declarat pulcerrime in itinera⸗ rio mætis in deũ/ondẽs nullũ eẽ dictamẽ recte rõis ſolidũ⁊ obligatoꝛiũ niſi in pꝛi⸗ ma lege ⁊ luce ſtabiliat᷑. Pꝛopterea phoꝝ maximi⁊ pꝛecipui.inter quos floꝛuerunt ſocrates ⁊ ceteri achademici ingenue pꝛo feſſi ſunt.nihil in reb mutabilibo ſe ſcire/ nullã in eis reꝑireveritatẽꝛ nullũ eẽ dicta mẽ rectũ rõis.ꝙ ſi ꝑ hoc oẽm a nobisveri tatẽ⁊ rectũ dictamẽ ſimpłr excludebãt/er⸗ rabant intolerabiliter. ꝙ de tãtis inueſti⸗ gatoꝛib) veritatis ſentire nefas eſt. niſi p qnto ſoꝛſan deũ nõ ſicut deũ gloꝛificãtes. neq; grãs agetes.qꝛ q abſcõdita eiꝰ erant maifeſtauerat eis.dati erãt iã in repꝛobuʒ ſenſum ⁊ deficiebãt ſcrutantes ſcrutinio. DSentiebat igit᷑ ſi bñ ſentiebãt in hac tan ta ↄfeſſiõe ignoꝛãtie ꝙ ſolꝰdeꝰ ſicut eſt im mobilis ita eſtveritas ſtabilis/⁊ lex certa ⁊2ſtans / in qjvidemꝰ q̃ bona ſunt⁊ vera/⸗ ↄſonãates in hoc ꝓphe eximio. qͥ poſtq; pᷣ⸗ miſerat.młti dicũt qͥs oñdit nobis bona Rñdens ſubitulit Signatũ eſt ſuꝑ nos lumẽvult? tui dñe. Alienü ſubinde nõ eſt dictũ apli pluries allegatũ q̃ dicit.in deo nos viuere⁊ moueri⁊ eẽ.Oiĩs qͥppe ↄgni⸗ tio veritatis in nobis nõne pᷣcoꝛ q̃dã mo tio eſt. vt igit᷑ in deo ſit opoꝛtet ↄfiteri Et hic eſſet ſpeculatõ gratiſſima ſi nõ ad alia — ctio ad apiendũ illð magis ⁊ magis qð q̃ rimꝰ Aliꝗ eſt ler pure dinina. aliq ptinẽs qd ðᷣina.aliq imꝑtinẽs.Nihil hoc nouuʒ fingo.diſtinxerüt itaq;ʒin ſili doctoꝛes añ nos ꝗveritas aliꝗᷓ eſt pure de fidealiq̃ ſo lũ ꝑtinẽs ad fidẽ q dicipᷣt de pietate fidei. in ↄꝛio aliq̃ falſitas eſt hereſis.aliqᷓ ſapi⸗ ens hereſiin qᷓ̃ dici pᷣt erroꝛ.aliq oĩino imꝑ tines/ſalte q́ͥ ad nosviatoꝛes ⁊ noſtrã de⸗ ſignari gradꝰ. In pꝛio gradu reponũtur leges ĩmediate reuelate a deo ꝓ tota cõita te hoĩm ant pꝛincipalioꝛi ꝑte.ſcripte ĩ bi⸗ blia ⁊ pᷣſerti in euãgelijs a xpᷣo latis ad cõö ſeqndũ btitudinẽ Et exh̊ ſtatĩ pʒ ꝙ in pl? ſe hʒveritas/ q; lex pure diuia.ꝓpter illud qð pᷣdictũ eſt de multis legibs pure iudi⸗ cialiba antiqᷓ legis.⁊ quia multe veritates ſunt qᷓ nõ ſunt imꝑatiue⁊ ex hinc nõ obli gatiue. In ſignũ at ꝙ leges iudiciales an tiq̃ legis/ non eẽnt ꝓpꝛie de iure dino. ſiẽ nec deducebãt de directo ĩmediate in finẽ btũm: xpᷣs legiſſatoꝛ pfectiſſimꝰvolẽs cõ⸗ dere legẽ digniſſimã⁊ btificatiuã.oẽs ta⸗ les leges oꝛdinates hoĩem ad finẽ hũanũ ⁊ politicũ/reliqt ad arbitriũ pᷣlatoꝝ ⁊ pꝛi⸗ cipiũ.ita tñ vt ſʒ memiſſent ptãtẽ eis datã ꝓveritate.nõ ᷣ veritate⁊ ad edificatõeʒ.ñ deſtructöem put lodtur apls. O ſi otetio ſe qſpiꝗ obnitat᷑ dicat leges hmõi idici ales fuiſſe de iure vino ꝓpꝛie Rñdeat ergo quõ diſpenſabiles erãt:⁊ nõ ſoũ mutabi les ſʒ mutate.⁊ ꝙ multꝭ eaꝝ licebat abſq; dãnatõis ꝑiculo ↄtraire. ¶ In ſcðo gra⸗ du reponẽt᷑ leges diuine ꝗᷓ ex pᷣcedẽtibo ſo lis in ↄñtia euidẽti ant ſaltẽ reuelate ⁊ p⸗ pꝛie credẽda deducũt᷑. Dixi notãt᷑ ex iſtis ſolis⁊ in ↄñtia euidẽti aut ſaltẽ ꝓpꝛie de fi de.qm̃ ſi neceſſario coaſſumeret᷑ ppoſitio alia.q̃ nõ eẽt ꝓpꝛie de lege ðᷣina aut de fide aut ſi ↄſequẽtia eẽt euidẽs.nec ꝓpꝛie de fi⸗ de.ↄcluſio nõ eẽt ꝓpꝛie de fide ſᷣm mox dði cẽda Addidi in ↄntia reuelata? ppꝛie cre denda. ꝓpter determinatõʒ ecclie rite fa⸗ ctã.quã ſuppono in his q̃ ſunt ad ſaluteʒ neceſſaria/errare ñ poſſe. ¶ In tertio gra du reponentur leges dᷣine ĩmediate axpᷣo tradite/ aut ab eis dicto mõ deducte.q̃ ꝑ. ſucceſſiuã relatõeʒ apłoꝝ ⁊ alioꝝ ad nos equalenteʒ ſcripture canonice/ notificate ſunt. vt foꝛte eſt iſta lex. vniuerſalis eccłia ii 3 De vita ſpirituali anime pon tifici romano ſubiecta ſit Non enim poſſet euidẽteraut ꝑ ↄſequẽtiã pure de fi de exlegibus pꝛimi generis hũana dedu/⸗ ctiõe fulciri.q; tñ ſit lex pure diuina pz qꝛ niſi ſic poſſet hũana traditõe pꝛimatꝰ iſte R caſſari ¶ In qrto gradu ſunt leges ſpecia liter inſpirateꝛ reuelate q buſdã ſingulari bus ꝑſonis ꝓ ſe autꝓ pauò ad hoc elecᷣ. Simitr quicqͥd ex talibo legiba deducere tur modis pᷣdictis ĩ ſecũdo gradu.de his legiba notat᷑ in decretis ¶ Ex his aꝑit᷑ in⸗ tellectꝰqualr dicta aploꝝ⁊ diſcipłoꝝ xpᷣi / ſunt alterius autoꝛitatis q̊ ad aliqͥd/ etiaʒ pure de fide q; ſucceſſoꝝ ſuoꝛũ.qm̃ pꝛimi a xpᷣo doctrinã immediate ſuſceperũt / eiꝰ inſuꝑ facta viderũt ⁊ ad eos expᷣſſe dictũ ẽ QNulivos audit me audit.Et rurſus q̃ di⸗ covobis in tenebꝛis pᷣdicate ſupꝛa tecta. Iſte pᷣterea ſunt ĩ euãgelijs poſite ⁊ a xpᷣo iImmediate tradite. Petrus fuit apoſtolꝰ. Faxnecrpi⸗ autoꝛitatẽ ligandi ⁊ ſoluen i. Petrus edoctꝰ eſt in die penthecoſtes a ſpũſctõ de oĩveritate neceſſaria ad ſalu⸗ tẽ.Tales ãt de quocũq; ſucceſſoꝛũ Petri foꝛmate nõ ſic habent᷑a xpᷣo⁊ in ſcriptura ſacra.pᷣſupponũt enĩ ſemꝑ ad minꝰ iſtam ꝙ talis rite ſuccedat Petro ꝑ electiõeʒ aut aliter.et hoc eſt hũana traditõe ſolũ ↄgni tũ. Niſi foꝛſan qͥs diceret ꝙ vniuerſalis ec cleſie autoꝛitas a ſpũſctõ ſpecialriinſpira ta / determiauit deqbuſdã ꝙ Petro in pa⸗ patu ſucceſſerũt/vt clemẽs ſilueſter/⁊ gre goꝛiꝰ/q;ᷓuis in eis qᷓ ſunt facti nõ ſit neceſ eeccłiam nõ poſſe nõ errare ¶ Conſeq̃n ter deducit᷑quõ maioꝛ fuit pᷣmitiue ecclie autoꝛitas quo ad pᷣdicta/q; nũc ſit ⁊ enõ eſt in poteſtate pape aut ↄcilij aut eccleſie immutare traditõnes datas ab euangeli⸗ ſtis ⁊ a paulo /ſicut quidã delirãt.Nec ha bent quo ad hoc qð eſt facere aliqͥd eẽ pu⸗ re de fide parẽ autoꝛitatis firmitatẽ. VUnñ quantũ licet dubitare de iure alicuiꝰ ĩ pa⸗ patu vł epᷣatu/tantũdẽ licʒ ſuas inſtitutõ nes in dubiũ reuocare. Hãc materiã tra⸗ ctat Durãdus.Et hic aꝑit᷑ modꝰintelligẽ di illud aug. Euãgelio nõ crederẽ niſi me autoꝛitas ecclłie còpuliſſet. Ibidẽ enĩ ec⸗ cleſiã ſumit ꝓpꝛimitiua cõgregatõe fideli S um eoꝝq xpᷣr 1 ſtes extiterũt. Weclarem nic poſtmodũ qͥd ſit lex prinens ad vᷣinã⁊ qͥd imꝑtinẽs.Et dicam?c. illa lex eſt ꝑtinẽs ſolũ/qᷓ licet de duci nõ poſſit a veritatibo ſolis leg diuĩe pure diuĩs aſſigno q̃tuoꝛ gradꝰ.P viderũt audier̃t⁊ ſui teſtes deducit᷑ tñ eiſze coaſſumptis aliqͥbove ris ꝓbabili pñt. Quia etiã ſfᷣm regulã magiſtralẽ Cõ cluſio ſemꝑ inſeqͥ tur debilioꝛẽ ꝑtẽ alicuiꝰ pᷣmiſſarum q̃ neceſſario coaſſumit᷑ ad ſui illatõem.Aut etiã ſi ↄſeqntia ſit ineuidẽs nec ꝓpꝛie de fide/ↄñs eſtvt cõcluſio illa ſis gnãs talẽ legẽ nõ dicat᷑ ꝓpꝛie lex diuĩa.exq̊ vel vna pᷣmiſſaꝝ vel ↄñtia deficiũt a recti⸗ tudine fideivel euidẽtie. Sic enĩ verũ eſt ꝓpoſitio copulatiua ex vna cõtingente / 2 tota ↄtingẽs/⁊ ex falſa vel ĩpoſſibili to ta falſavel impoſſibilis iudicat᷑. Ignoꝛã⸗ tia autẽ iſtius diſtinctõis multos pleꝝq; turbat⁊ inuoluit. ¶ Imptinẽs lexeritad legẽ pure diuinã que nõ plus exeadẽ de⸗ duci pᷣt qᷓ; opf que ita pure ſit fidei/qͥn ipſa poſſit cõiun gi cum alijs imꝑtinẽtibaad fidẽ ⁊ ita totũ reſultans erit imꝑtinẽs fidei.vt iſta ꝓpoſi tio eſt pure fidei Euãgeliũ iohis eſt veꝝ/ dicẽdo tñ ſic hoc euãgeliũ iohis ſcriptũa roberto eſt veꝝ/erit iſta ꝓpoſitio ĩptinens ſcripſit hoc euangeliũ ad fidẽ ſicut eſt iſta quã cõdludit/robertꝰ In legibo ergo ñ gradcõtinet leges qꝗᷓ licet late fuerit a deo immediate vel ab autoꝛiſatis immedia⸗ ie ab eo. tamen hoc nõ conſtat niſi per hi ſtoꝛias aut relationes.q̃ ꝓpꝛie nõ ſunt de fide q;uis ipſe negari nedant abſq; ſcãda/ lo ⁊ pteruia maĩfeſta. Exẽpiũ de iſta lege. Electio ſancti cemẽtis ſpectabat ad Pes tru. Nõ eni dubitat᷑ qͥn Petr ex quo ira fe cit habuerit ſuꝑ hoc autoꝛitatẽ immedia tã a ꝑpᷣo.⁊ ꝙ ita fecerit licet rõnabilr nega ri nò pᷣt.tamẽ negans ab hereſi ſe defende ret.nec vt talis eẽt puniend/ſed bñ vt p⸗ tesuus ⁊ ſcãdaloſus ⁊ inciuilis ⁊ quſq; ſe purgaſſet aut expoſuiſſet / deberet de here ſi ſuſpectꝰvehemẽter haberi ⁊ tractari. ¶ Scõs gradꝰhʒ leges q̃ nõ late ſunt im mediate a deo.iñ coaſſumptis aliq bꝰ que rõnabilr ⁊ abſq; ſcãdalo negari nõ pñt il⸗ le inferũtura legibo pure diuinis. Exẽplũ de iſta lege. Electio ſummi põtificis ſpe⸗ ctat ad cardinales/rebo ſtantibo in eccleſia vt ſtãt/⁊ ſede vacãte.Ex iſta enĩ lege pure vina ꝙ electio ſummi põtificis ſede vacã⸗ te debz celebꝛari Coaſſumpta iſta q̃ rõna bilr negari non pᷣt ꝓ nc/Necclia cõmiſit hãc ptatẽ cardinalibi.ſeqͥ tur lex pᷣdicta.tñ denegẽãte iſtã diceret᷑ ſicut pbus. ¶ In ctio q̃ piec rõnabilr negari non ppoſ. ita / vñ nulla eſt ppoſitio Ae Mnnon niG iaglins kad ſi henidis llhe dii D niheick Nangente, oſlin ai⸗ e eeg lrati egede⸗ tpoſtno — N Hach uſchi⸗ innlig mihebi nöſunt de dſcſcid deicalge e e agvoint miimnett fönubikneg gliedenet binp lstcgſe can deber tm. Glureſuntin vlib'ne AIncipit. nI. lectio Leectio Tertia gradu ſunt leges qᷓ ad ſuideductiõem per 1 ſleges dᷣinas reqrunt ꝓpoſitões dubias / q̃ᷓ tñ plus incitãt⁊ edificãt ad deuotõem⁊ re ligionẽ qᷓ; oppoſite/aut quas tutiꝰ eſt cõ⸗ cedere qᷓ; negare Exepla multa⁊ quotidia na ſunt in canonibꝰſummoꝝ pontificũꝛ decretalibo. Illi quippe canones aut ep lłe decretales initũtur legib ðinis vtpote ta libus vniuerſalib.Quivos audit me au⸗ dit.Obedite pᷣpoſitis veſtris q̃ dicũt faci⸗ ter ſimilibo. n ꝓpoſitõne aut in conſeqntia coaſſumũtur ſepius ꝓpoſitões q̃ nõ ſunt de lege diuĩa/ aut q̃ dubie ſunt aut non pꝛoꝛſus certe ꝓficiũt obſeruãtibo.tñ in multis tutiꝰeſt eas cõcedere nec ꝑtinaciter ipugnare Exe? plũ de iſtis qdrageſimale ieiuniũ obr̃uã⸗ dũ eſt. excõicatões timẽde ſunt⁊ ſiljes. In hoc gradu reponunt conſtitutiões multe pꝛelatoꝝ ⁊ canoniſatões ſanctoꝝ.qm̃ fa⸗ ciũt ad pietatẽ fidei coaleſcendã nec eide⸗ ſunt aduerſe ¶ Poſtrem?ꝰgradꝰcõtinet le⸗ ges qᷓ ex legib ↄinis nõ plus deduci pñt. aut min? q; oppoſite Exẽplũ iſtius/tallie magne ⁊ tributa ⁊ cdẽde ſunt huic pꝛĩci⸗ i ⁊ ſimiles.⁊c. ad naturalẽ.aut impꝑtinẽte/concipept qli betvel mediocriter inſtructꝰ iacere/ad id edificandũ vtilius qð ſuꝑeſt. qui pᷣterea de tenebꝛaꝝ quodã inuolucro lucẽ haꝝ deſcriptionũ ⁊ diſtinctõnũ fecit oledeſcere ad intuẽdũ limpidiꝰſecutura. Ergere feſtinabam ad rũdenduʒ queſito pꝛicipali ꝑ vnicã condu⸗ ſionẽ poſt has terminoꝝ elucida⸗ quippe inſeqͥtur Figamꝰſic pedẽ poſt pe⸗ hũanũ: Siltr de policia. Querẽtes itaq; qͥd pᷣlati pñũt⁊ iciges conſeqns eſt ina nõ neſcire. dio ⁊ dicem terie noſtre ad dictamè recte rõis termiat᷑ Recta rõ⁊ dictamẽ ſuũ eſt pꝛio⁊ oꝛiginali ter ⁊ eſſentialr in deo.⁊ an ſit idẽ oino qð ed ſubſumendo ꝓ minoꝛi ¶ Bilem diſtinctõem de ege pure naturali et de lege ꝑtinente ſolũ * rãs deo qui fundamẽta ſolida⁊ decẽtia dedit nos toyões. Dʒ reclamauitveſtigiaq; retoꝛſit af fiinis valde materia ei qua tractauimꝰ Eã E.·Hec materia eſt/qd ſit ius ⁊ q̊tuplex ẽ⸗ ⁊ qͥd diuinũvel euangelicũ vel naturalevł ediemꝰautẽ ſub cõpen⸗/ Jus eſt facultas ſeu ptãs ꝓWinqua cõueniẽs alicui ſcõᷣm dictamẽ re cte rõis Ita ꝙ tota ⁊ finalis reſolutio ma⸗ volũtas eiꝰremitto ad difficultatẽ de fot? malitatib. et ad bꝛaguardinũ in ſumma conſtat q; in pꝛaxibo moꝛalibo recta rõ nõ eſt pꝛioꝛvolũtate.vt nõ ideo deꝰ vult dare leges ſuas creature rõnali qꝛ pus recta rõ ſua iudicet hoc eẽ fiendũ.ſʒ ecõtra potius Viget᷑ igit᷑ poſitio eſſe mag catholica et expedita ſi dicamꝰneutrũ pꝛiꝰ eẽ altero in deo.ſicut ĩ ſili nõ ideo qꝛ ſic eſt in re extra q; ſoꝛtes ambulabit deꝰ ſic iudicat.nec p⸗ pꝛie ecõtra/ſed coꝛrelatiua ſunt? cõcomi⸗ tãtur quodãmõ ſeſe inferẽtia.ita in ꝓpoſi⸗ to ⁊ multis ſilib.Recta rõ conſeq̃nter?⁊ p ticipatiue ſolũ cõuenit rõnalibo creaturꝭ. Ponit᷑ in deſcriptõe facultas ſeu ptãs.q̊/ niã conueniũt ſᷣm dictamẽ recte rõis aliqͥ bus.q̃ nõ dicunt᷑ iura eoꝝ.vt pena dãna⸗ toꝛũ vt punitões viatox flon eni dicimꝰ aliquẽ ius habere ad ei nocumẽtũ.tñ nõ eſt penit?alienũ a ſcriptura ſacra.qꝙ ea di⸗ cant᷑ iura qᷓ diuia pꝛouidẽtia ſapieter oꝛn/ dinat. ſicut pꝛio regũ dicit᷑ ꝙ hoc erit ius regis. ⁊c. Et demones dicim habere ius ad punitõeʒ dãnatoꝝ. ¶ Ponit᷑pinqua qm̃ młta pñt alicui ↄpetere ſcõʒ dictamẽę recte rõis.que ſcõʒ idẽ dictamẽ ei de ſacto nequaq; cõueniũt/vt exñs actualr in pec⸗ cato moꝛtali habʒ facultatẽ ſeu ptãtẽ me⸗ tendivitã eternã.nõ tñ ꝓpinquꝗ vłvt dici ſolet nõ ſcõᷣm pñ̃tẽ iuſticiã Wrder autẽ hoc nomẽ facultas dictũ a fas cõgruentiꝰ eſſe hoc noĩe ptãs/vt hic loco generis ſta tuat᷑.⁊ hec ptãs ſeu facultas aliter titulus iuris vocare᷑ ¶ Deinde ſicut dicta rõ hᷣti⸗ cipatiue in creaturis rõnalib/diuidi ſolʒ a doctoꝛibo in poꝛtionẽ ſuꝑioꝛẽ ⁊ inferio rẽ/ſic ſunt eiꝰdictamĩa miłtiplicia.quedã ſunt circavniuerſalia pꝛĩcipia que appᷣhẽ ſis cognitisq; termis/mox nõ cognoiciñ pñt/nec pᷣt eis rõ diſſentire.Etiã vbi ſcõʒ opinionẽ pbabilẽ aliq̊ꝝ poſſʒad tempꝰ. ſuũ aſſenſum ſuſpẽdere.Alia ſunt dicta⸗ mina circa cõduſiões ex eiſdẽ pꝛincipijs deducibiles.Expꝛio officio noĩat᷑ ipᷣa rõ ſeuerat ¶ Rurſus ipᷣa rõ pᷣt iuuari lumine ſuꝑioꝛi/⁊ ſuꝑnaturali irradiatiõe/ad aliqᷓ pꝛactice cognoſcenda/ſupꝛa cõmunẽ cur ſum creaturis rõnalibo.vtputa hoĩbooſti tutũ /vel modo non vſitato naturalr.hoc 9 ſ kae lanhoige hoceſt inuiolata p modo noiari Priglars ðina / dũ diuine re uelatõi pꝛincipalrinnixa ↄgnoſcit Di cam'igit᷑ ꝙ ome ens poſitm̃ qntum bhʒ de ii 4 4 De vita ſpirituali anime entitate ⁊ ex conſeqntide bonitate / tantũ dẽ habet de iure ſic generalr diffinito. In hũc modũ celũ ius habet ad inflnendum ſol ad illuminãdũ.ignis ad calefaciendũ. irundo ad nidificandũ.ĩmo ⁊ q̃libet crea tura in om̃i eo qdð bene agere naturali pᷣt facultate. Cuiꝰ ratio ꝑſpicua eſt.qm̃ oĩa talia ↄueniũt eis ſᷣm dictamẽ recte rõnis diuine. Alioqͥn nunq; pſiſterẽt. Sic ho⸗ mo etiã pctõꝛ ius hʒ ad multa ſicut ⁊ alie creature natur ſuis derelicte. Atuero ius tale q;uis ita ſepiꝰa metaphiſicis capiat᷑t ad euitãdũ equocatõem illõ ſic aꝑire con ueniat. ¶ Cotractioꝛ tñ eſt eius acceptio apð politiſantes vt ius dicat᷑ ſolũ de illis que cõpetunt creaturis rõnalibovtvtũtur rõe. Pꝛeterea ratio quelibʒ ſicut eſt munꝰ diuinũ deſcẽdẽs a patre luminũ.ita pᷣt di⸗ ci diuina. Pꝛopterea nõ abſurde concedi poſſzʒ nihil alicui cõpetere niſi iure diuĩo- quẽadmodũ nulla eſt facultas aut ptãs ꝓ ꝓ inqua cõueniẽs alicui abſq; dictamine recto dᷣine rõnis.Nihilominꝰiterũ ſumit ius diuinũ limitatiꝰad ea q̃ vłex reuelatõ ne vl modo reuelãdi ꝑ miraculũ ſupꝛa cõ munẽ nature curſum ĩmediate ꝑ deuʒ rõ recta creata cognoſcit Hotet᷑ id qd diximꝰ exreuelatõevel modo reuelãdi.qm̃ nulla eſt veritas ita naturalr cognita:.quin ĩ ſu ꝑioꝛi lumĩe ſuꝑĩfuſo diuinitꝰ poſſit agno ſci. Hoc liquide cõſtat in decẽ pꝛeceptis iuris diuini.q̃ ſimł ſunt naturalis iuris pꝛicipia/pꝓut in ſuꝑioꝛib iã habitum.⁊c. ũc ſuꝑeſt oñdere qualr ex iure ſic de⸗ ſcripto multiplices ſaltẽ ſcõᷣm rõem oꝛiüuk policie/⁊ multiplices iuriſdictões ⁊ diuer ſe dñatiões.regnavel impia/quoꝝ noĩa ⁊ ſi frequẽs vſus habeat etſi pᷣterea ſatis cõ⸗ cipiant᷑ a multis q̃lis in hoc vel in illo ſit policia.iuriſdictio vel dñatio.verũtũ hec generali deſcriptõne nõ ita cognoſcũtur. ed ſolis exẽplis querũtur fieri perſpicua. docet hoc initiũ decretoꝛũ.Quãobꝛẽ ſtu⸗ dui in re quã tractamꝰ/ipᷣam de nodisver box reſoluere. atq; de tenebꝛis nubiloſa⸗ rnũ varietatũ.latentẽ elucidareveritatẽ.nõ quidẽ alia dicturus q; alij.qᷓ;; foꝛte alit᷑/ nec mediocriter hoc ꝓdeſt ꝓut nec ſtatim facile eſt datis hoc mõ pꝛicipijs generali⸗ bus deſcriptões elicere/atq; oꝛdine cathe nato cõnectere ꝓpoſitões ſubſeq̃ntes.qm̃ multas⁊ pꝛĩa facievix cõceptibiles cõclu ſiones.quando poſſet aliter geometer vel Lleſiã anar aahamen pꝛincipaliter regula ariſmetricus in lucẽ pdere/ ad eis aſſen⸗ tiendũ cõmouere ¶ Eſt itaq; voliciad hua dam diuina:.queda naturalis.quedã hũ na.Et ſilr iuriſdictionũ/alia diuina/ alia naturalis.alia hũana.Sicde dominijs. Alið eſt do min iũ naturale alið humanũ. Policia diuiavelvſitatiꝰloquẽdo eccle ſiaſtica ꝓpꝛie dicta/eſt cõitas viuẽs ſub inu re pure ðᷣinovel f̃ᷣm id regulata Sub hac deſcriptõis generalitate cõpꝛehẽderet᷑ po licia beatoꝝ Ipſi enĩ iurediuino cuiꝰſupᷣ ma lex eſt caritas /regulant. Sic appellat᷑ noua hierlim ciuitas ſancta regnũ eternũ ⸗ iĩmo ſic foꝛte diceret᷑ btĩſſima trinitas eſſe policia.Aſt apud politicos reſtringit᷑ ius ad ius pꝛacticuʒ obligatoꝛiũ ſeu coerciti uũ/qualr negarevidet᷑ aplłs iuſto eſſe legẽ poſitã.Ampliꝰvero etſi in dãnatoꝝ hoꝛ⸗ renda cõfuſione.regnet ius di uineſehen⸗ tatis etſi ſub hoc reſpectu diceret᷑ illic eſſe policia ſub iure diuino.qꝛ tamẽ damnati nõ habẽt facultatẽ regulatam ad illas pe⸗ nas inflictas/nec ꝑ eas ſe regulant.ipᷣi oĩ⸗ no negãtur haberediuinã policiã.habẽt potius diuiſioneʒ ſempiternã. Poꝛro nõ min dicerem policiã quandã eſſe natura lem inter aĩalia aut res q̃ſſibet.ſi ius gene raliter eſſʒ acceptũ Vel etiã intertyranos quos regnare ꝑmittit de pꝛopter peccata populi⁊ in interitũ ſui:¶ Sʒ loquamur deinceps de policijs creaturaꝝ rõnaliuʒz. nõ qugarũlibet ſed hoĩm.nõ oĩm ſedviato rũ. ¶ Policia eccliaſtica eſt cõitas ſᷣm les ges pure diuinas obligãtesvel ↄſulentes aut mouẽtes pꝛincipalr regulata Dixipbn cipalr/qm̃ etſiquedã ſint decreta ⁊ ſtatu⸗ ta ſpũalem ſtatũ regulãtia/illavel innitũt᷑ immediate legibpurediuinis.vłminus peincipali intendũt Sub hac policia in ris debʒ eſſeviatoꝛ qlibet.⁊ de facto ſub ea ſunt oẽs chꝛiſtianitãlaici q; clerici ¶ Hi⸗ hilominꝰ vt euocatõe nõ fallamur reme⸗ moꝛãda eſt diſtiuctio de eis q̃ ſpũalia pꝛo pꝛie dicũtur⁊ ꝗᷓ ſolũ attributiue.quemad modũ ſunt bñficioꝝ eccłiaſticoꝝ redditꝰ ⁊ mmilia certe carnaliaactẽpoꝛalia.niſi ſpũuũalib ſubſeruiüt eiſq; dicata ſunt Hec autẽ adinuẽtio.annexe ſpũalitatis.turba tiones plures q; ſeibi põt traduxit in ec⸗ Eblciaanarumlicec cõitas ſcðᷣʒ le ta ¶ Policiahumana eſt cõitas ᷣm leges pure ciuilesvel hũanas pꝛicipaliter regu⸗ ilcch danngi uüllep, hm ihe ter Gumn ſisgene mminos e gnumr nalnz. ncdr Gnsnn Myiante Budan Wmtin Arwdirntꝗit inarlnind barpolcun Netrl d len N Amurtene ie iſpüatapd⸗ ne bend Gtorn n rnunſi domſnth ilmnant⸗ D iscktcole nahkinne tcöpfti nicnunmg sðñůͦ cauſa qua pꝛius ¶ Non autẽ iudicamus hic difficultatẽ eſſean aliq̃ ſit policia ſolũ naturalis interviatoꝛes.aut ſolũ diuina/⸗ Saanne Konag ingſen⸗ de aut aliqua dũtaxat hũana/ſic ꝙ vna neq̊⸗ 5alerins peicigaroem aſſumat / ſatis eſt nobis diſtinxiſſe ratões.⁊ vt a pᷣdñanti in policia legib/denoĩatio capiat᷑ Co⸗ foꝛmiter ad hec habʒ viãvnuſquiſq; expe ditam a vepꝛibo ambiguitatũ.pgerevlteri us ad deſcribendũ iuriſdictõnes vtraſq;. Nam cũ iuriſdictio nihil aliud ſua inter⸗ pꝛetatõe ſignificet/qᷓ; iuriſdicionẽ hoc eſ,t poteſtatẽ iuris.vnuſquiſq; tantundẽ ha⸗ bebit ⁊ taliter de iuriſdictõne ad aliquid. q;dtum habet⁊ qualłr de iure ad illo/ſinon cõtraxerimus moꝛe loquendi politicoꝛũ/⸗ iuriſdictionẽ ad ptãtẽ nõ qualelibet ſʒ co erciuã/que ſcilʒ in alteꝝ vel tanq; in alteꝝ põt exerceri:etiã inuitũ.Hoc itaq; facien tes ſecernemꝰ ptãtem oꝛdinis a poteſtate iuriſdictõnis. Habeat licet ſimplex ſacer dos poteſtatẽ ex iure diuino ad ea q̃ ſunt ſacramẽta⁊ alia plurima/que poteſtas eſt vtiq; poteſtas ſeu iuriſditio magna.nul⸗ lus tamẽ ei ad talia iuriſdictionẽ dicit eẽ vſus alioqͥn abſq;iuriſdictõe eẽt nemo⁊c Erit igit᷑ iuriſdictio ecclłiaſtica.ptãs coer⸗ ciua ſcõʒ ius diuinũ politicũ. Juriſdictõ naturalis ſcdᷣm naturale. Et iuriſdictio humana illa erit q̃ humano iure collata ¶ Poſtremo par erit dominioꝝ diſtin⸗ ccio:euãgelici naturalis humanivel ciuił ¶Dominiũ euangelicũ eſt poteſtas pꝛo pinqua aſſumẽdi res alias vel vt alias in ſui facultatẽ vel vſum ſcᷣm regulas iuris diuini pꝛopꝛie dicti ¶ Dominiũ natura⸗ le eſt poteſtas ꝓpinqua aſſumẽdi res alias yel vt alias in ſui facultatẽvel vſum ſom regulas iuris naturalis. Dominiũ huma nũ eſt poteſtas pꝛopinq̃ aſſumẽdi res ali⸗ as aut tanq; alias ĩ ſui facultatẽ autvſum ſcom regulas politicas ⁊ ciuiles iuris hu mani. ¶ Conſeqnter videre facile eſt nad qliter iura iſta⁊ iuriſdictões in e “ ↄcurrũt q;q; diuerſis reſpectibi. his eniã patet diſſolutio illiꝰ difficultatꝭ q̃ multos turbat / an iniuſtꝰ poſſit iuſte do⸗ minari/et an exquocũq; peccato moꝛtali perdatur cõtinuo dominiũ Similr quõ apð religioſos/⁊ quõ nõ/manet domini⸗ um ſupꝛa res cõmunes ¶ Nihilominus quia nõnulli materiã hanc tractãtes/no⸗ minati dñs Armacanꝰ acciꝑe vident᷑ do⸗ ectio Certia vel bono ſtabilitum. miniũ diuinũvel euangelicũ⁊ etiam natu rale conſtrictius qᷓ; ſupꝛa ſ. cripſimꝰ- NHos ad intellectũ ſue poſitõis ⁊ elucidatõʒ cla rioꝛẽ pꝛemiſſoꝝ/notemꝰ ꝙ ſicut nõ eſt po teſtas niſi a deo/ dicẽte apoſtolo Sic po⸗ teſtas quelibet dicitur donũ dei.deus ve⸗ ro in donis ſuis donare ſe dicit᷑creaturis Ita loqͥ tur apoſtolꝰ ſpũſſcũs daturvni cuiq; diuidẽs ſingulis pꝛoutvnlt.Hec ãt liberalis⁊ dignatiua donatio dei/ quo pa cto cõcipi pᷣt/ abſq; iure et dominij alicu⸗ ius collatõne apud creaturã cui donatur quoniꝗ recta ratio dictat vt illud ſit debi⸗ revoluerit.· ¶ His pᷣſuppoſitis aduerta⸗ mus deinceps deum ſe donare creaturis multipliciter/ nominati quadrupliciter/ ſcilʒ pꝛo ſtatu nature inſtitute.deſtitute⸗ reſtitute. et gloꝛificate. ¶ Pꝛimo modo dat ſe in donis nature integre / in eis pᷣte⸗ rea que naturã illã vt talis eſt cõſequunt᷑ quẽadmodũ eſtoꝛiginalis iuſticie donuz⸗ in homine.ſcõᷣm opinionẽ bene pbabilẽ NHon enim videt᷑ bene poſſibile ꝙ; natura humana integra ſit a iuſticia oꝛiginali q̃ dicit᷑ integritas ⁊ obediẽtia anime viriuz inferioꝛũ ad ſuꝑioꝛes deſtituta.Et ita ti⸗ tum ⁊ ſuũ quod deus eidẽ cõfer⸗ tul?dominij naturalis fundamentũ babʒ in hac oꝛiginali iuſticia. ſiue illa dicat᷑ do nũ aliquod gratuitũ ſuꝑadditũ nature.ſi ue ſit natura ipſa cõnotãdo rectitudinẽ q̃ dicta eſt ¶ Erit igit᷑naturale dominiũ do nũ dei quo creatura ius habet imediate a deo aſſumere res alias ĩferioꝛes ĩ ſui vſuʒ et cõſeruatõem.pluribo cõpetens exequo et inabdicabile ſeruata oꝛiginali iuſticia. ſeu integritate naturali Hoc modo habu it ada dominiũ ſuꝑ volucres celi et piſces maris/ ⁊ ad comedendum de omni ligno quod erat in paradiſo ſecluſo ligno ſcien⸗ tie boni ⁊ mali.hinc appellata eſt ptãs he reditas ſua ¶ Exquibo mox infert ꝓdo minin oꝛiginale nõ erat neceſſario in cari tatefundatũ ¶ Ad hoc dominiũ ſpectare pᷣt dominiũ libertatis.q̃ eſt facultas q̃daʒ libere reſultans ex dono dei liberaliter ſe donãte ad agendũvel nõ agendũ cũ ania rõnali in ꝓductiõe ſuoꝝactuũ elicitoꝝ vł eoꝛum ſuſpẽſione ad finẽ beatiſſime frui tionis obtinendũ. Et hoc dominiũ tãto liberiꝰeſt et latius/quanto minꝰ pᷣt in ma lum.⁊ quãto ꝑ eetee d bonũ mus deũ donareſe creaturerationali pꝛo ii Secũdo mõ dici Gi ſtatu nature coꝛrupte in donis qbuſdam ſeu naturalibs ſeu gratuitis.non tamẽ gra tum faciẽtibus/⁊ in eis que inde ſequũt᷑ Lum eni natura nunq ſit ita deſtituta/ quin ea ꝑmanẽte de ſedet eideʒ plus aut minus. Nullus erat ita peccatoꝛ quin ha beat aliqð dominiũ qð dici poterat natu ralevel gratuitũ gratis datũ·habet ſaltem dominiũ libertatis in actu vel habitu Ha rũvero gratiaꝝ diuerſe ſunt ſpẽs ſicut di/ uerſimode deitas ſeſe cõicat.⁊ ĩmutabileʒ ſe reddit/nũc ſcõᷣm potentiã/nũc ſᷣm glo⸗ riã/nunc ſᷣm ſapiam/nũc ᷣm opulentiã ⁊ ita ↄñs erit dicere/ꝙ i dono tali quolibet tãq; in titulo fundari poterit dominium abſq; hoc ꝙ ſicdominãs habeat caritateʒ Nec ꝑdet illud dominiũ niſi ꝑdendo ſuũ in quo fundatũ eſt donũ.Exæẽpli grã ſea ſuppoſito peccato⁊ violentijs inde ſeq̃n tibus /neceſſe fuit alios alijs pᷣferri/vt ho mines quieteviuerent.⁊ ſuũvnicuiq; ius tribueret:qð fierinõ potuit ſi non arceret impꝛobitas malignoꝝ. Donauit igitur de aliqbꝰ ptãtem hãc ſuꝑ alios regitiuaʒ atq; coartiuã ſeu ꝑ ſe immediate/ſeu ꝑ me diũ alioꝛũ.ſub aliquo ſigno cognoſcibili d eſt electio. aut qleeſt hereditaria ſucceſ ſio.aut q̃le eſt voluntaria ad eũ ſubiectio/ aut quale eſt qñq; pꝛudentia magna.po⸗ tentiaq; ciuilis ſuꝑ alios idiotas.aut q̃le eſt habitudo paternitatis ad filiuz/ ⁊ viri advxoꝛẽ.ſapiẽtis ad ſtultũꝛ ſimiliũ. Pꝛo pterea manifeſtũ eſt ꝙ abſq; caritate pᷣt ta le dominiũ retineri.qm̃ nõ in ea/ſed i alio dono fundatꝰeſt ſuus titulus/nec ꝑditur hmõi dominiũ niſi ꝑdito dono ſeu titulo qð ipʒʒ ſuſtentabat fundabatq;ʒ ¶ Erit igi tur dominiũ tale gratis datuʒ / ius ſeu fa⸗ cultas in alterũ conſequẽs ſeu reſultãs ex dono aliquo naturali vel gratuito gratis dato. Iſto modo ſunt apð inſideles⁊ pec catoꝛes iuſtiſſima dominia dñoꝝ ad ſer⸗ uos/patruʒ ad filios.viroꝛũ ad vxoꝛes.et omniũ generalr ad ſuas hereditates ⁊ ci⸗ uiles poſſeſſiones ſᷣm leges hũanitus in⸗ ſtitutas ¶ VUnde ciuile dominiũ ſeu poli ticum qꝛ de illovſitatioꝛ eſt ſermo / ſic de⸗ ſcribitꝙ eſt dominiũ occaſiõe peccati in troductũ/nõ cõpetens pluribo ex equo.re tinibile? abdicabile ſeruata vel nõ ſ̃uata caritate. Abdicat᷑autẽvendẽdo.donãdo. negligẽdo.pmutãdo.(¶ Deide tertio mõ dat ſe de in dono caritatis ſeu gratie gra⸗ De vita ſpirituali anime tum faciẽtis/ que ꝓpꝛia ⁊ vera dicit᷑ dona⸗ tio.qm̃ fit ꝑ eam adoptio filialis/ius pꝛe/ bens hereditariũ ad om̃ia bona dei poſſi denda quẽadmodum dicit apls pluries. Omia noſtra eſſe.omnia nobis data eſſe abũde ad fruẽdũ qð pᷣterea ſumꝰ q̃ſi nihil habẽtes⁊ om̃ia poſſidẽtes.etſi ꝓpꝛio filio ſuo inqͥt nõ peꝑcit ſed pꝛo nobis omnibꝰ tradidit illũ.quõ non etiã nobis om̃ia cũ ipſo donauit:⁊ rurſus ſi filij?⁊ heredes/he redes quidẽ dei coheredes ãt xpi. ¶ De⸗ ſcribit᷑ autẽ iſtð dominiũ qð appellatura multis euangelicũ/qꝙ eſt dominiũ imme⸗ diate a deo inſtitutũ/cõpatiens ſecũ exeq̊ quotlibet dominos/⁊ꝛ inabdicabile ſerua ta caritate.Tranſtfert vero multotiens ſa⸗ cra ſcriptura ſub tropis metaphoꝛicis do miniũ ciuile cũ ſuis attinẽtijs ad hoc do miniũ caritatis/dũ noĩat illicvenditiões eſſe/ 1 emptiões/⁊ donatões/⁊ cõmutatõ nes ſpũales cũ deo/quaſividelʒnumiſma legitimũ ſit caritas dãs pꝛeciũ actiba no⸗ ſtris / qs ex digniſſima ſeu dignãtiſſima cõdeſcẽſione dei/mercamur cũ eodẽ de re gno celoꝝ/cũ fenoꝛe multo.Et qᷓq; oĩa q̃ damꝰeidẽ ſint de ſuo⁊ ſuſcepimꝰ ea dema nu ſua.⁊ ita dareꝓpꝛie neqͥmꝰ qͥd pꝛo quo Nihilominꝰ ipᷣe tot deſiderabił acceptat bona noſtra exvaloꝛe hmõi numiſmatis tanq; nrã eẽnt appꝛopate:⁊ ñ ſua Reddit q̃ʒ abſq; vlla ↄmutatõe ciuili/ſʒ emptõne gratuitavinũ cõpũctõis.lac deuotõis.im moꝰꝛ ſeipᷣm/⁊ regnũ celoꝝ.ita vt ibi ſit lõ⸗ ge fecũdioꝛ ↄmutatio q; in ciuilib-.qm̃ il lud qð vẽdit᷑ fit ãpliꝰ⁊ multipliciꝰde poſ⸗ ſeſſionevendęetis qᷓ; ſi retineret᷑.ĩmo q̃nto lus ↄmutãdo dat/tanto ꝑfectiꝰ ⁊ cumu⸗ ati poſſidet 0ο . tudis⁊ iĩmenſitatis.vt ꝓſpera oĩa ⁊ aduer ſa ſint in ei ditiõe.qm̃ diligẽtib deuʒ oĩa cooꝑant᷑ in bonũ Late inſuꝑ ſtabilitatis vt tolli neqᷓat ab ĩuito.Tãte deide purita tis vt nihil crimĩalr coinqͥ natũ ſtet cuʒ eo qꝛ lex eiꝰlex ĩmacłata ẽ/ↄuertẽs aĩas. Der dẽs ãt hmõi dñiuʒ/fit ꝓditoꝛ ⁊ reꝰleſe ma ieſtat.⁊ ĩfamis coꝛã deo ⁊ angeł eiꝰ:⁊ ĩ to — ta curia btõꝝ.qᷓᷓ nõ ita ſᷣm leges ciuiles vt iudicet᷑ neceſſe ẽ ſtremo ſunt alie pñs ꝓpoſitũꝛ hp donatões dei nõ ita ad pñs⸗ ſtatu nature gloꝛificate⁊ cõfirmate.ſᷣm di uerſos excellẽdi modos.vt de ſe dedit hu maitati xpᷣi ꝓynionẽ ypoſtaticã ⁊ plenitu dinẽ oĩs grẽ tanq; capiti in mẽbꝛa ĩſluẽti cdominiũ tãte eſt lati Se Doſt nies. neſe inibil hoflio un muc, tobe lmn nne ie el nole aodo hoedo iss n umiin hr ninſin wixe Ftüi Gden wa⸗ ins npie wösin diſr⸗ ihcß ce linoqe wtnn ticklai tube Ndo⸗ Ebiuns Khund itgae⸗ iis aknin —R woüif meñ lnti cͤchn Pnini⸗ Lectio Certia quicqͥd habuit vite ſpũalis.⁊ tanq; impe ratoꝛi om̃ia iudicãti ⁊ regẽti. Dedit inſu⸗ Pirgini btẽ autoꝛitatẽ mat᷑nalẽ vt dicat᷑ * matri. Nec dubiũ eſt quin multe conditõ nes pꝛeclare⁊ poteſtatiue cõſeq̃ntad has donatões mirabiles ſupꝛa ceteras creatu ras/q̃s omnes nequaq; cognoſcimꝰ etiaʒ longevltra ceteros beatos.quoꝝ tamẽ in coꝛꝑe gloꝛificato ⁊ ania ãmirabiles dotes erunt/⁊ ſtupende ptãtes vt p agilitati coꝛ poꝛũ nihil reſiſtet. nihil obſtabit ꝙ eoꝝ vi ſum latebit: erũt quaſi ſpecula ⁊ libꝛi lu cidiſſimarũ inſqiptionũ /libere ſeſe pñtã⸗ tes.⁊ ſimilia Bnanni exiſtimo quo⸗ niã modꝰiſte elucidandi naturã atq; diſti ctiõeʒ dominioꝝ.reducit ſetandẽ ad diui nã voluntatẽ/liberaliſſima dignatiõe do⸗ nantẽ ſevario modo creaturis. Altervero mod ad dictamẽ pꝛacticũ recterõis dini⸗ ne ſeſe reſoluebat.ſed in eãdẽ pꝛſus cadũt ſententiã Nũc expcedẽtibs aliq̃ conclu damus.¶ Et pꝛio ꝙ diffinitio iſta iuſti⸗ cie. Juſticia eſt ꝑpetua ⁊ conſtãs volũtas ius ſuũvnicuiq; tribuẽs.cõpetit pelcipa⸗ 1 liter iuſticie diuine in oꝛdine ad ſuas crea turas.de nempe ſolveſt qͥ volũtate M tua ⁊ cõſtanti dat vnicuiq; qð ſuũ eſt.ſuũ inq; nõ ex debito rigoꝛis / ſed ex liberaliſ⸗ ſima⁊ dignãtiſſima condeſcẽſione aut do natõe creatoꝛis. Rurſus qꝛ oĩa pꝛopter ſe ipᷣm oꝑatus eſt dñs.ipſe oĩm habʒ ſolus plenariũ dominiũ ⁊ eſſentiale ¶ Dũ ergo querit᷑ radix diuini dominij ſuusq; titulꝰ faciliter inueniet in dictamine rectiſſimo ſue rõis⁊ beneplacito volũtatis.ſed⁊ fon⸗ tale pꝛincipiũ cuiuſſibet dominij apoð pa trẽ reꝑit᷑.quanq;ᷓ filio⁊ ſpũiſctõ collatũ ſit idẽ penitus cũ patre ⁊ a patre ꝑ emanatõ nes internales tã ex dictamie recte ratõis ſue q; ex beneplacito ſuevolũtatꝭ. oꝛ ro ſi nomẽ iuſticie trãſferre placeat ad iu⸗ ſticias ꝑticipatas in creatun/eſſent iuxta arietatem creaturaꝝ ⁊ donoꝝ diuerſe de ſcriptiões iuſticie.conſiderãdo ꝙ iuſticia ſit quodãmodo actus a iure habituvel tã q; habitu ꝓueniens. Aut foꝛte cõuenien⸗ tius eſt traſuertere ꝙ iuſticia ſit habitꝰ vel tanq; habitꝰ cõfoꝛmis diuine iuſtie eiuſ⸗ demq; imitatiuꝰp participatõnem/et ius acrus ſitvelvſus vel effectus talis iuſticie. Iſto modo diceremaliaʒ eſſe iuſticiã oꝛi — abere ius maternale in deü cõicatöem idiomatũ q̃ſi deus ſit ſubditꝰ ei ſicut filiꝰ um fa⸗ tificãtis. Iſta ginalẽ. Aliã gratuitã non gratificantẽ / qᷓ in mẽbꝛa plura ſecernit᷑ maxime in cinilẽ inſticiã/et politicã/tam canonicã qᷓ; lega⸗ lem. Altera deinde eſt iuſticia gratie gra⸗ tum faciẽtig. Altera poſtremo gloꝛie bea⸗ 2 iuſticiaꝝ quippe quelibʒ eſt habit vl quaſi habit quo reddit huic vel illi qð ſuũ eſt put exigit talis iuſticia/ pꝛotendẽdo etiã nomẽ iuſtice ad natura⸗ꝭ ce adeo iuſta liberalitate donatam. iuſticia et dominio:⁊ iure/p ſtatu nature ¶ Ceterũ dimiſſa interĩ ptractatione de integre.ſilr p ſtatu nature glificate.loqua mur aliqͥd de ſtatu nature lapſe ⁊ de ſtatu nature ꝑ caritatẽ reparate hic in via/oſtẽ⸗ dentes quantũ interſit inter ſua dominia ⁊ pꝛeſerti inter illa qvſitatius inter docto Wamdelckigſttno doan niũ cinile ſeu politicũ. Similr dominiũ caritatis qð antonomatice euangelicum E quoꝝ deſcriptioni bus tres differẽtigs elicimꝰ iter dominiũ ciuile ⁊ euangelicũ hoc mõ ſumptũ. Naʒ quoniã aliter nõnunq; accipit᷑vt patuit eptãs pꝛopi⸗/ qua aſſumẽdi res alias in ſui facultatẽ vel vſum fᷣm regulas⁊ leges iuris pꝛopꝛie di res ventilant quidã appellãt. pꝛius cũ ipᷣm deſcribebat 1 uini.Hoceni mõ ↄuenit plurimũ cũ ciun li.nec eſt in ſolo caritatis titulo ſtab ilituz vt dicet᷑ Itaq; dominiũ ciuile inſtitutum occaſiõe peccati oꝛiginalis ⁊ alioꝝ in⸗ de cõſeq̃ntiũ/quibo nõ extãtibs dominiu,z tale deſuiſſet. Dominiũ vero caritatis nõ pꝛeſupponit peccatũ/ſed eſt immediate a deo deriuatũ ſicut ipᷣa caritas. Ciuile aũt magis hũana adinuentiõe ⁊vtilitatis pu blice reſpectu ſtatutũ eſt. Nimirũ pꝛopte rea. ſi radicẽ infectã habẽs illiꝰ ſapoꝛẽ cõ trahit. ⁊ ſi vix exercet᷑ tenet᷑ abſq; cõtami natõe ꝑ aliquod delictoꝛũ Radixvero do minij euãgelici e Qritas. que patiẽs eſt cdam differẽtiã inue benigna eſtꝛc. 8 1 . nimꝰ qm̃ dominiũ caritatis.qꝛ nõ querit q̃ ſua ſunt/pᷣt ex equo cõpetere quotlibet dñis pꝛopter ſui ſpiritalitatẽ.abſq; ſui di minutõne.quẽadmodũ deſuũ dominiũ cõicat angelis ⁊ hoĩb nec inde minoꝛat᷑ ed dominiũ ciuiletũ pꝛopt᷑ ſui materi alitatẽ vt ſic dicamꝰ.tuʒ pꝛopt appꝛopa⸗ tiõʒ q̊dãmõ auarã⁊ q̃rẽtẽ q̃ ſua ſunt. neqͥt exeq̊ pluribo cõ nennena⸗ q;uis eueniret ꝙ habeant dominiũ ciui erex et vaſallus vel burgẽſis ſuꝑ eandẽ hereditatẽ.hoc tũ nõ eſt exequo/ neq; eodẽ iure.neq; ſimili plenitudine ciuilis ptãtis. ¶ Poſtremo diſtinctõem tertiã habent.qꝛ ciuile eſt re⸗ tinibilevel abdicabile ſeruata caritate.nõ ſiceuãgelicũ.vñ qꝛ ciuile politicis legibꝰ innitit᷑: inſtitutõibo / vt ꝙ qlibet rem ſuã poſſit alienare vłvẽderevel ↄmutare eam inſuper defendere iudicialr atq; repetere aut modis alijs ↄfuare Et talia agere ma gnã ſepe hʒ ſolicitudinẽ annexã. pꝛopte⸗ rea dnium hoc ſolicitũ eſt anxiu ⁊ penale. ⁊pᷣt abdicaria ſe.pᷣt nihilominꝰ iuſte reti⸗ neri ⁊ exerceri etia extra caritateʒ ſim mox dicẽda CTaritatis vero do miniũ qͥs ab⸗ dicare autvellʒ aut iuſte poſſʒ? qm̃ ſllð ni hil aliud eſt q; filialis adoptio dei /vel ali⸗ qͥd conſequẽs ad illã. Idcirco iure neqͥt abdicari ſicut neccaritas repudiari iuſte poſſit ¶ Atuero qm altercant multian ci uile ⁊ generalr om̃e dominiũ pᷣſupponat ꝓ fundamæeto caritatẽ. Notandũ eſt cõfoꝛ miter ad pᷣmiſſa/q ſicut liberalitas diuĩa ſe cõicans nõ cõicat ſe ᷑m oẽm plenitudi nẽ ſuam:ſed dat ſingulis pꝛout vult. Ita dum ſubtrabit ſe a ſua creatura iuſto iudi cio.quia peccauit ei.nõ ſubtrahit ſe peni⸗ tus quin aliq̃ donoꝝ ſuoꝝ miſericoꝛdi ⁊ dignãtiſſima liberalitate repuet eidẽ crea⸗ ture.alioquin flueret in nibhilũ. Quãobꝛẽ Abſq; vllo dubietatis ſcrupulo / dicem? dominiũ ciuile ⁊ politicũ.nõ pᷣſupponũt vt inſint iuſte alicui ꝑ titulũ caritatis.vñ Suis creatura rõnalis nõ ſit ſimplr iuſta ſine caritate:eſt tamẽ in caſib iuſtus dñs ciuilis aut politicꝰ.⁊ hoc rõnabiliter a ſu pꝛema iuſticia ſtatutũ eſt. ne dñia ciuilia apud hoĩes ſemꝑ incerta ⁊ dubia mutabi liqʒ fluitatõe vacillaret / nec aliqͥd haberẽt vtilitatis roboꝛis vel momẽti Nunqͥd da uid ꝑdidit ius in regno graaule crimi ne pollut? eſt: Hũqͥd apð infideles q̊s to⸗ tiens ſcriptura reges noĩat nullꝰoĩno iu⸗ ſte politiſat: Abſit.qͥd mirũ ſi nõ qdᷣlibet᷑ crimẽ tollit ins dominãdi ciuiliter.qñ ꝑ ipᷣm ius nõ tollit᷑ coꝛpꝰxpᷣi cõſecrãdi.et ce tera exercendi digniſſima ſacramẽtoꝛum miſteria.ꝙ ſiquis contederit iſta nõ fieri pꝛoꝛſus iuſte extra caritatẽ/videat neqͥd noĩs eum fallat.de hoc qð eſt aliqͥd iuſte fieri.Et bꝛeuiter iſta eadẽ eſt penitꝰ diffi⸗ cultas ⁊ ſil enodãda.qualis ẽ illa an abſ⸗ q; caritate pᷣt aliqs bñ moꝛaliter operari nam⁊ iuſte dñari ciuiliter moꝛaleeſtt. B De vita ſpirituali anime Addamus pᷣterea qſicut ciuilia dominia ratõne peccati.⁊ ꝓ extrinſeca vtilitate rei⸗ publice ſolũ inducta ſunt.⁊ nõ conferun⸗ tur regulariter abſq; ſignis exterioꝛibſic nõ ꝑditur eoꝝ ius regularit᷑ abſq; peccatꝭ maniteſtis.nec ex quibuſcũq; ſʒ ex illis qᷓ ſtare nequeũt cũ debitovſu talis dominij in republica. et dum ꝑ ſententiã diffiniti uam talia eſſe mõſtrata ſunt: dãnata Exẽ pli gratia. Vaſallus aliqs habet ex dono domini. B. hereditatẽ ad fidelitatẽ ſibi pᷣ⸗ ſtandã.vaſallus iſte nõ pꝛo quocũq; deli cto ꝑdet hereditatẽ.imo ꝓ nullo interioꝛi ſʒ nec ꝓ ext᷑ioꝛi.niſi öriet᷑ fidelitati debite dño ⁊ adhuc añ ſniaʒ diffinitiuã ñ erit ab hereditate ſpoliatꝰ.quãuis pꝛius ita ſpo⸗ liari meruiſſet.aliud quippe eſt demereri iure ſpoliatõeʒ hereditatis.aliud de facto ſpoliatõis ⁊ ꝑditõis pena plecti. Exhin ta. nulla perpẽditur ꝙ nulla hereſis occul . cultũ tollit ciuile dominiũ.ſiue illud ſit ca nonicũ.⁊ ſpũale.ſiue legale.⁊ tẽpale.Neq; cõſequẽs eſt ſi tales cõmittũt in ſupꝛemũ dominũ deũ crimẽ leſe maieſtatis.et eidẽ ꝓditoꝛes exiſtũt.q; om̃ia perdãt cõtinuo que ab ipſo ſuſceperũt/pꝛout ſupꝛa dedu ctũ eſt.alioquin peccatoꝛ mox annihilati one puniret᷑. Hmõi auteʒ ignoꝛãtia fallit multos⁊ noĩatim quoſdã ex doctoꝛiba an glicanis.⁊ lõge deteriꝰ q̃ſdã ex hereticis qͥ omnẽ a pꝛelatis ſi nõ ſint in caritate tollẽ dam eſſe dicunt obedienti/tanq;ius om ne ſuperioꝛitatis amiſerint.Errant pꝛete rea circa dominiũ ſummi pontiticis illi qui pꝛo quolibet delicto occulto:aut etiã pꝛo publico non cõtrario directe vſui ſue poteſtatis/ab eiuſdem obedientia tanq; auõ papa diſcederent Curãt addim?ign qᷓ; a non papa.infra docebimus. 2 his perſpicua eſt tertia differentia domi⸗ nij caritatis a dominio ciuili/quoniã de⸗ us ſe ſolo immediate dat titulum charita tis ad omnia pꝛopinquo iure aſſumẽda in ſui facultatem/fruendo /velvtendo lici te ⁊ meritoꝛie.quo titulo ſtãte illud inab⸗ dicabile eſt dominiũ.quo ſublato repen⸗ te tollitur vt verum ſit quod Ja ſtolus ait.Qui in vno peccauerit factꝰe omniũ reus.Cur autẽ dictum ſit pꝛopin quo iure alias docuimus/quoniaʒ pecca toꝛ ius tale ſed remotum habet ante obſti natiõem. dũ faciendo qð in ſe eſt ad illud ſymonia mentalis.nullũ deniq; crimẽ oc ncoh apor L eſt adorit hlreni „ conſenn morb Ncpecc⸗ irle lunnin dffinin Künnen erndon⸗ Arniſbii vocigdeii Lointanori nnidedi iſ entab nusilaſpo⸗ tdena iucdefza . Shine Nln dela Ncamo ueilnaſra frnſnnn chns gtn wircinnmn uſpv nnbl Nrüutlli Monrien gbarncs artanti Vnöuson Srmmer ontncsll clloenei dinmerſtlin tinnu m une inus. (Er Fmudoni li gronͤde munchun vi cõſeruet᷑ Lecno Certia pꝛeparare ius ſe habet ¶ Sed in ciuilib⸗ dominijs ſicut alij tituliſunt ea fundãtes ita remanẽt manetibus titulis ſuis in in tegritate ſua/ quſq; ꝑ leges ciuiles ſᷣm q̃s illa dominia regulant ⁊ roburaſſumunt⸗ caſſant᷑/quemadmodũ rex francie regnuʒ hʒ titulo ſucceſſionis hereditarie ex bᷣmo cõſenſu ciuiũ ſuoꝝ. Sũt autẽ quedã pu blica crimĩa ꝓpter que leges ciuiles iudica rent hũc ſucceſſiõis titulũ annullandũ fo re ex oppoſito ciuiũ diſſenſu. In alijs ti⸗ tulis eſt cõmunis electio.leges vero certe ſunt que electõem hãc vel nullã ipo facto vel annullandã ⁊ caſſandã eſſe dicerẽt.vł ab ea recedendũ decernerẽ:.quẽadmoduʒ expᷣſſa decreta ſunt de electõe ſummi põti⸗ ficis/ꝙ hereſis tunc aut poſtmodũ poteſt ad inualidationẽ electõis/aut electi deſti⸗ tutionẽ opari.ſicut dicit exſſe Berñ. in qᷓ dãa epła de ſciſmate petri leonis. ꝙ electio yvicioſa dʒ pꝛius examinari rõne.⁊ caſſari iudicio Qð qualr q verũ ſit.iſtud ex iu riũ expᷣſſa declaratõe cognoſcitè/qm̃ ſi paſ⸗ ſim ꝓvolũtate cuiuſſibet liceret diſcedere a ſuo ſuꝑioꝛe abſqʒ ſentẽtigꝗ iudicij rõe hu iusvel illiꝰdelicti qdᷣ eidẽ qͥs ĩponit/quis nõ videat omnia dñia pꝛotinꝰfoꝛe miſera coõfuſione turbãda: Rurſus er aduerſo ſi ſuꝑioꝛes ꝓ ſua libidie poſſent inferioꝛes deicere/ conculcare/ affligere/ ꝑderei⁊ q; eoꝝ violentie ſe opponere neq; facto neqʒ verbo licerʒ/male iret res publice pꝛo qᷓ vtilitate ptãs oĩs ſtatuta eſt. male pterea eẽt quibuſdã ꝑſonis ſingularibo vbi ſupi oꝛes ſuivia facti/ſpꝛeto om̃i iuris oꝛdine eis vim inferrẽt.ſivim illã per vim repelle re neſas foꝛet. qðᷣvtiq; fas foꝛet ĩimutabili iure naturali ſi modeſtia ĩ repellẽdo vim reqͥrit᷑ ⁊ ſufficit/ſᷣm qualitatẽ iniurie decli nanda/⁊ intentõe pᷣcipua ſeſe ↄſeruandi. Qua in re ſtatiʒ apparet multos caſus ec poſſibiles in quiba aliqͥs gerẽs ſep papa/ ⁊ tali habitꝰ ab eccłia/poterita ſubdito licite occidi/vel incarcerari vel p modum quendã appellatõis ab eovelſubtractõis a poteſtateſue obedietie declinari.niſifoꝛ te quis oſtẽderet conſtitutionẽ aliquã re⸗ uelatã obſtare.qꝛ humanũ ius hoc natu⸗ rale tollere nõ potuit.fundat᷑ enĩ in titulo naturalis exiſtentie cõicate a deo ipi crea ture roõnali. ad quẽ titulũ cõſequit᷑ius de⸗ fendẽdi ſe ⁊ noxia repellẽdi.hoc eſtvimvi Seruat᷑ autẽ qñ reſiſtit᷑jmtũ — repellẽdi.modo pᷣus expoſito.vel in titu⸗ lo caritatis ad quẽ conſeqͥt᷑ius refugiẽdi om̃e peccatũ moꝛtale.vt caſtitatẽ ſnã con ſeruãdi.Hocvero ius nõ extenditad ĩno xios ſic ꝙ ex eoꝝ moꝛte poſſim vitã meaʒ ꝓꝛogare.nec ad iudices q via iuris me cõ demnarẽt etiã innocẽtem. Sʒ neq; tenet vYbivia iuris abſq; tali via facti aperta eſt Aut vbi libido tegnat aliũ impetẽdi ma⸗ ch; ie deſendedi. ¶¶ Nũc aꝑtioꝛ via eſft ad inueſtigandũ qualis ſit habitudo do⸗ gis qᷓ; ſe deſendẽdi. minoꝝ ciuiliũ ad ſubditos ⁊ ecõuerſo in om̃i policia tam eccłiaſticaq; ſeculari Eſt eni apð quãlibet policiã ſuũ ius naturale Eſt pᷣterea ſuũ ius diuinũ ſeu in caritate/ ſeu in alijs gratuitis donis fundatũ. q̃ iu ra ⁊ dominia inde conſequẽtia nulla pñt huana õſtitutõe deſtitui.vt ꝙ policia tẽ⸗ dat ad ſui ↄſeruatõem et ne ſue depditiõi vijs cõgruis obnitat᷑/ꝙ nihil agat contra leges eternas moꝛtalr delinquẽdo.⁊ cõſi⸗ miles.ex quibo palã infert de policia qua,/ libet ſicut deꝑſona ſingulari modo dice⸗ batur. ꝙcõtra ſuꝑioꝛẽ ſuũ quẽlibet impe tente eam via facti/ius hʒ vim vi repellere Erẽpli grã.papa de quo minꝰ videretur. Sivia facti vellet ignes ſpargere per do⸗ mos xpᷣianoꝛũ pꝑ ſevel alios ipꝛobos. aut mulieres violare.nõ ꝓpter hoc deſinerzʒ eẽ papa. attñ nulli dubiũ eſſe debet qͥn huic vie facti eccliavel ei ꝑs poſſʒ via facti de⸗ molitõi ſuoꝝ bonoꝝ⁊ violatõi vxoꝝ reſi⸗ ſtere/etiã ꝑ incarceratoõem realẽ pape. vbi tunc aliter neq; via iuris neq;via facti ob ſtare relictũ eſt. quãto mag hoc agere fas haberet ecclia vel ꝑs eccleſie/vbi ſua caſti tas ſpũalis in legis diuine obuatõe.aut ſuavnitas in qua vita ſua poſi ita eſt ab ali qͥ papa via facti certiſſime violari qreret᷑ ſiqͥs in oppoſitũ mille decretales vł de creta ꝓduxerit/tãqᷓ; pape in nullo caſu di cere liceret.cur ita facis.tãqᷓ; inſuꝑ ſuꝑioꝛ ſit tota ecclia. vel tãq; a nemie poſſi it iudi cari. Rñdemꝰ ꝙ ptãs ſuꝑior nihil pᷣt ſta⸗ tuere aduerſus veritatẽ leg naturał⁊ diui ne. ꝙ inſuꝑ ptãs eoꝝ dataẽ nõ in deſtru⸗ ctõʒ ſʒ ĩ edificatõʒ.qͥbo ĩpꝛobe agẽtibo mo dis ſimilibs ad pᷣtactos.ſi reſiſtit iã nõ po teſtati ſed eoꝛũ impꝛobitati reſiſtit᷑. Sci⸗ mus tamẽ ꝙ cũ modeſtia magna ⁊ timo⸗ re ⁊ nõ niſi cogente maniteſta neceſſitate talia attẽptare ſecurũ eſt. Quo in loco ni mis delirant qͥdã iuriſtarũ qͥ textibꝰſuis gitos ( HBi t ſibi mutuo fᷣuitutes/ad q̃s obligat᷑ ex iſta De vita ſpirituali anime adeo fixi/adeo pꝛeſſi coherent/ꝙ ad leges naturales? diuinas ſ̃m q̃s adeqri huma nas atq; moderari neceſſe eſt nõ aſſurgũt Deniq; mixtio atq; cõcurſus varioꝛuʒ dñioꝛuʒ in eadẽ ꝑſona pape multos facit palogiſare dũ illag ſeipf ſecernere vel no lunt vel neſciũt ¶ Habet itaq; papa pꝛio dñiium ſuꝑioꝛitatis a xpᷣo ſupꝛa totã eccle ſiaʒ/cũ plenitudine ptatis in eis ꝗᷓ ſpũ ale regimẽ eccleſie ꝓpꝛie dictũ reſpiciũt ¶ Ha bet pᷣterea ſcdᷣo ptãtẽ canonicã ſuꝑ res ec/ cleſie.q̃ dicũt᷑ ipꝛopꝛie ſpũales quẽadmo⸗ dũ ſunt collatões qᷓdã bñficioꝝ ⁊ iuriſdi⸗ ctionũ quaſi tꝑaliũ atq; puentuũ ¶ Hha/ bet tertio ptãtẽ exↄſenſu tã pꝛincipũ pᷣſer tim ĩꝑatoꝝ q; alioꝝ ſubditoꝛũ in quadã tꝑaliũ appꝛopꝛiatõe.quã ei ↄſtat iure di⸗ uino nequaq; conuenire. qm et ſi diceret᷑ dñs eſſe oĩm in tꝑalibê/ nõ tamẽ oĩmodã dominatioem ciuilẽ haberet in eis. quin 7 gliquis modꝰpoſſidẽdi eidẽ poſſet nouit᷑ aduenire/ ſicut de facto Conſtantinꝰaliq̊ᷣ modo cõtulit imꝑiũ romanũ.q̊ mõ pape antea nequaqᷓʒ debebat᷑ Habz qrto ptã tem qualę iure naturali ſupioꝛ hʒ ad ſub/⸗ (Bis vero poteſtatibo coꝛrñdent rũ aſſumpta q̃libet poteſtatũ Neq; enĩ eſt dñatio in quocũq; pᷣter deü / abſe porto nabili obligatõe fᷣuitutis ꝓpterea ſicut pa Ppaen ugio⸗ oĩm ita oĩm eſt ſeruꝰ nõ ficta umilitate ſed metaphiſica⁊ moꝛtali atq; theologicaveritate noĩnat᷑.vt ſi gloꝛiet᷑ in dño gloꝛiet᷑ ⁊ nõ de ptãte tumeat ſed time at de annexa fuitute.¶¶Pꝛĩa ptãs cogno ſcit᷑ ex enangelijs⁊ actiba aploꝝ /⁊ ex eis qᷓ ſucceſſiuã relatõem eoꝝ ad nos tãta cer titudine ſunt deuoluta/vt merito temera rius ⁊ ſcãdaloſus immo ſciſmaticꝰ iudice tur/qͥ ptãtẽ hancvel abolerevel diminue/ re pᷣſumpſerit.De hac ptãte ſunt ius con uocãdi ↄcilia vniuerſalia Jus determinã di cũ ↄcilio q̃ſtiones fidei ꝑ modũ articu loꝝ oẽs generaliter obligantiũ. Coꝛrectõ inſuꝑ pᷣlatoꝝ inferioꝝ ⁊ eoꝝ ſi demerue⸗ rint totalis deſtitutio.⁊ ſilia.qvelvniuer⸗ ſalem eccleſie ſtatũ tangüt. vel finalẽ ſup⸗ mãqʒ determĩationẽ reſpiciũt. Et hec po teſtas in eccleſia imobilis ꝑſeuerat.qᷓntũ cũqʒ pſona pape ꝑ moꝛtẽ naturalẽ vł ciui lẽ mutaret᷑ aut quãtũcũqʒ vſus talis ptã/⸗ tis a papa remanęæte tolleret᷑ in ꝑtevel ĩ to o ſeu ꝑ ignauiã.ſeu ꝑ aliã.ſicut poſſibile eſt iuſtã rõem. Chꝛiſtus enĩ optimus le⸗ giflatoꝛ.ſi nõ taliter eccłie ſue in eis q̃ reli gionis ſunt ꝓuidiſſet.ipſe policiã eccleſia ſticã nõ optume / qð nefas eſt ſentire. ↄſti⸗ tutã reliquiſſet Sʒ⁊ textus euãgelicꝰ⁊ cõ cilioꝛũ generalium determiĩatio/⁊ eccleſie vniuerſalis ↄſenſus tãtus ⁊ aſſertio.ĩmo ⁊ ratõ naturalis pᷣſuppoſita fide ꝓ hac ſu ꝑioꝛ itate tam aperte faciũt/vt cõtra euʒ qͥ ſe pꝛo catholico gerit negantẽ hoc/magꝭ ſit deſtitutõe q̃ʒ diſputatõe certandũ.Hu iuſmodi ſunt q dicũt quẽlibet in ſuas dioo ceſi eſſe papaʒ ſupꝛemũ.aut ꝙ plures eſſe papas licetvel expedit.aut q; nõ opoꝛterz qrere papã vnũ ꝓ eccleſia⁊ ſiles Hec pote ſtas tam imediatea deo collata eſt vt tota eccleſia illã neqʒ deſtruere.neqʒ noniter ſi tolleret᷑ edificarevaleret.ea tñ ↄceſſa pᷣtad ipᷣam quis aſſumi ſᷣm leges poſitiuo iure canonico latas.ꝑ electiõem hãcvel illã ſic vel ſic celebꝛatã. ¶ Amplius vero ſecũda ptãs pape ꝑ canonicas ĩſtitutiõeg ã ſunt hũane⁊variabiles robur habet ¶¶ He po teſtates due tantũ differũt vt quidã noia⸗ tim ipſi greci pꝛimã concedẽtes.ſcðᷣaʒ ab negẽt. errant q̊ʒ illi qͥ miſcẽt hãc coeq̃tio⸗ nẽ quadã cũ pꝛecedẽti.Etenĩ qͥs neſciat xpᷣm ⁊ petꝝ⁊ ſucceſſoꝛes multos abſqʒ ta li poteſtatiuo exercitio circa tẽꝑalitatẽ ec⸗ cleſie in papali culmine plene fuiſſe ſtabi litos: Vt ergo talia exercitia ad papã di⸗ uino iure ſaltẽ immediate non ↄpetãt di cere ↄſequẽs eſt¶ Magevero de tertia po teſtate iſtð diceret. cũ qua poteſtate eius exercitio in conſeruãdo eam qm̃ ꝑmixta ẽ ptãs excõicationũ.que iure diuino ⁊ pꝛi mo cõpetit pape.ſubſecuta eſt magna tur batio . ꝛroꝛ quidã eccleſie nimis offici ens. ¶ Demũ quarta ptas naturali iure pape ↄueniẽs habet ⁊ reqͥrit vt tanqᷓʒ ſu⸗ perioꝛ⁊ tutoꝛ atqʒ ↄſeruatoꝛ honoꝛetnr: iuuet᷑ ab om̃ib.quã ptãteʒ poſſet eccleſia ſi deeſſet oꝛdinare aut aliter ↄmutare ſicẽ alterius policie mos habʒ.· ¶ Papavero qui nec impeccabilis eſt neqʒ ↄfirmatus in gratia.ſubditus eſt legib ðinis⁊ natu ralibo.⁊ in q buſdam ad leges hũanas ob ligat᷑. Pꝛopterea ſi peccet/coꝛripi pᷣt iure diuino ⁊ naturali fraternalr. Huic enĩ le gi diuĩe ſubditꝰeſt.⁊ ſi nolit coꝛripi.pᷣt tã dem denũciari eccleſie:pᷣſertimvbi denun ciatio illa ñ plus afferret detrim̃ti qᷓ; vtili tatꝭ: vbi pᷣterea vitia talia eẽnt q̃ notabili Mnnst nesäi ciecdee Nume ſ iglc, aeſe ſoid i ſed th ien mlic amnſudeo Phnmeſe no n ckwion Bhoniri lußtad doſtndire dioliſt nſeie migi auipi ln hictzio⸗ mibrcan me mirin eiiſeſti tuzl NeN Mid WoNu. upolnnh andägnim urdiunten muckmgen Eirninbft nl in Hinnhin unboe inmmuni l nuymand wetunn sbüng, gn ii mman huun, ſcandalo ꝑturbarent eccliam.ꝙ ſi reqͥſitꝰ. nolit legittime cõciliũ celebꝛare.⁊ nihilo/ minus pꝑſeueret in delictis.pᷣt ipſe haberi tanqᷓ; vere ꝑtinax nõ ꝑatus audire ecclłiaʒ NQõ vero papã caſus iſteꝛ cõſimiles ſubij ciant ecclie tanq; minoꝛ ſit iure diuino. quicqͥd hũana verba ſonarent.liquet ex ẽꝭ ꝙ membꝛũ deuiabile ⁊ potẽs infici minꝰ eſt coꝛꝑe reſiduo/qð a ſanitate nequit to⸗ tum deſtitui.Simitr ꝑſona deuiãs regu lam habere debet⁊ iudicẽ indeuiabiles.qͥ bus mediãtibus ab exoꝛbitatõe poſſit ar ceri.Regula hec indeuiabilis eſt lex diui⸗ na. Judex incoꝛruptibilis ſaltẽ circa ea iuris diuini ſunt eſt ecclia aut conciliũ ge nerale eccliam repñtans Poꝛrovbi perſo na pape moꝛtua eẽt/ aut moꝛte coꝛpoꝛali aut moꝛte ciuili/ quã ꝑtinacia notoꝛia et conuicta in ſuo crimĩe deſtruente eccłliam manifeſtat.cõciliũ generale robur haberʒ ex ſede apłica⁊xpᷣi appꝛobatõe:qͥ in neceſ ſitate talivellet no bis nõ deeſſe.Hoc foꝛ⸗ te intelligũt qͥ dicit nexionẽ membꝛoꝝ ecclłie advnũ caput xpᷣm / eſſentialẽ eſſe et nõò ad eius vicariũ papã. qui eſt caput ſe⸗ cundariũ.qm̃ ipſo deſtituto/nihilominꝰ manetvnitas eccleſie/q;q; referri põt hec vnitas ad vnitatẽ ſedis aplice que in ſuo foꝛmali iugiter ꝑſeuerat iuxta dictũ cuiuſ dã diſtinctõnis ponẽtis in papatu aliqð eſſe foꝛmale qð eſt papalis dignitas.alið materiale ꝗð eſt ꝑſona dignitatẽ hãc repᷣ⸗ ſentãs ¶ Leterũ de ptãte ſecũda⁊ ttia pa⸗ pe dicimus eã ꝑ eaſdeʒ cauſas poſſe deſti tuiꝑ quas exoꝛta eſt.vtputa ſecũda ꝑ con cilia generalia.⁊ tertia ꝑ diſſenſum dñoꝛũ tpalium cauſis occurretibus legitimis ꝓ vtilitate manifeſta ¶ Diutius ſpe noſtra tenuit nos ſermo de hac ptãte ſummi põ⸗ tificis.qm̃ tempeſtas pñs ad hoc impulit pꝛo q̃ magis neceſſe eſt poteſtatẽ hanc ad cLlarũ dinoſcere atq; ſecernere qᷓ; olim ãtea pꝛeſertĩ advidendũ ſubtractõnis facte iu ſtificãdevel caſſande rõnem / pᷣſuppoſitis eis q̃ facti ſunt.¶ Nunc tandẽ de abdica⸗ tõne dominij q̃dam ſubiũgamꝰ:qtũ hoc liceat vel expediat oſtendẽtes/⁊ in pꝛimis rememoꝛãdũ eſt ex pꝛioꝛibj.ꝙ neq; domi niũ caritatis qð ab aliq bus euãgelicum dicit᷑.neq; dominiũ naturale/neq; oꝛigia le/neq; beatificũ cadit ſub abdicatõne vo luntaria ⁊ licita.De ſolo igit᷑ dñio politi⸗ co et coerciuo ſiue illð ſit naturale ſiue di ret qnq; reipublicevtilitas. ninſ ſiue bhumanũ ſermo babedus . Et quidẽ vniuerſaliverbo dicere poſſumꝰ.qꝙ om̃e dominiũ tale politicũ licẽter in caſu vel renuit᷑vel a bdicat᷑. Et de papatu quia quondã fiebat dubitatio illa ꝑ derermĩa⸗ tionẽ expᷣſſam ſopita eſt Celeſtinꝰitaq; re ſignauit/⁊ dignitatẽ quoq; illã btũs gre⸗ goꝛius ⁊ alioꝛũ plurimi q;tũ in ſe fuit nõ⸗ ne legutur depuliſſe. De regnis pᷣterea et alijs dominijs abdicatis certa⁊ appꝛoba ta exempla ſunt. Attamẽ abdicatiões iſte ſuis veitiri circũſtantijs dñt vt fiant ſicut opoꝛtet.⁊ quãdo opoꝛtet/⁊ autoꝛitate q̃ opoꝛtʒ/neq; eni ꝑtinacicer/⁊ abſq; aliale ge pꝛiuata ſpũſſancti renitendũ eſt ſuꝑio⸗ ri ſarcinaʒ alicuiꝰdominij ceruicibo illiꝰ qͥ ſibi ſubditus eſt ronabili᷑imponæti.alio quin periret hũilitas.periret obediẽtia ꝑi dicatio cuiuſſibet dñij ciuilis ⁊ appꝛopa tionis hereditarie in ꝓpꝛio ⁊ cõmuni.fieri poteſt cum merito / ſic ꝙ ſolovſu pio ⁊ ti⸗ tulo naturali ⁊ caritatiuo talr abdicãs cõ tentus ſit.ſicut dicimꝰtitulũ naturalẽ/ ad quẽ conſeqtur ius nutriẽdi coꝛpus /ſic ꝙ in eiꝰ neceſſitate omia ſibi ſint ad hoc cõ⸗ munia HNõ eſt autẽ neceſſitas ſi ꝑ ſe poſſit de victu ſufficienti ꝓuidere ſibi per labo⸗ rem qᷓ;q; et in hoc caſu mendicare neceſſa ¶ Leteꝝn ab⸗ — . —— riavite ſue/ ſit res licita de genere/ que me bendis defuerit ¶ Bec autẽ abdicatio to talis in pꝛopꝛio et cõmuni/de ſe plus ha⸗ ritoꝛia fiet /ſi nu circunſtantijs adbi bet ſimilitudinis ad ſtatũ innocẽtie/⁊ pa trie.et pꝛioꝛũ quoꝛũdam heremicolarum Gq;uis nõ habeat mendicatõem de neceſſi tate coniũctam. Patuit hoc in heremitis quiviuebãt ex laboꝛe/ nibil tamẽ appꝛo⸗ pꝛiates ſibi.ſed erant quaſi nil hñtes/ pa rati ſcilʒ om̃ia relinquere pꝛius q; pꝛo eis repetendis iudicialłr aut aliter decertarẽt. Stat enĩ abdicatio talis cũ quantalibet bonoꝛum vbertate. q̃ ſibi in nullo animꝰ pauꝑ appꝛopꝛiat. nec ſcõᷣm leges ciuiles eadẽ occupat/cũ obligatõe ſcʒ vel non ad repetendũ ea cum iurgio.vel aliter ſi rape rentur defendendũ.ad hoc quoq; voto ſe ſe poteſt aſtrinxiſſe. ¶ Quanq; igit᷑ abdi⸗/ catio cuiuſſibʒ pꝛopꝛietatis in pꝛopꝛio ⁊ in cõmuni.ſimilioꝛ ſit ꝑfectiſſimiæ ſtatib humane creature.nibilominꝰ pꝛeſuppoſi to peccato/⁊ mõ rerũ ſe habẽdi in policia eccliaſtica qlẽ exꝑimur / viuere de pꝛio et De vita ſpirituali anime cõmuni.videt᷑ regulariter eſſe ſtatus ſalu⸗ bꝛioꝛ atq; ſecurioꝛ JItaq; multa decẽtvnũ ſtatũ.vtputa ſtatũ innocẽtie q̃ alteri neq̃ qᷓ; expedirẽt vt viuere in nuditate filios p creare.nullũ coercere ad bonum.⁊ ſimilia honeſtabãt naturã pꝛius ĩſtitutã.qua la⸗ pſa in pctm̃:cõtraria his q̃dã decent.que dã expediunt quedã exigũtur Pꝛopterea fallax eſt argumentũ. Status iſte ꝑfectiſ ſumis ſimilioꝛ eſt. ergo ꝓ imꝑfectis expe⸗ dientioꝛ.Aliterenĩ opinio ſocratis ꝙom nia ſint cõia videret᷑ ſuſtinẽda. Auar vero ea que habẽtur in cõi liceat a q̃̊libet ſuũ dicere/aut quõ repetere ſi auferãtur.? ſimilia digreſſiõis nimie foꝛmido ſuadet ne tractet. Sed et de onere pᷣlationum ꝑ tales ꝓpꝛietarias tũ iuriſdictões tũ poſſeſ ſiones.qð onus imꝑiti⁊ inexꝑti honoꝛi⁊ exoneratõni deputãt,⁊ quouſq; teneatur pꝛelatus ꝓ talibus tuendis vel augendis iudicialiter cõtendere.ceteris omiſſis ſpi⸗ ritalibꝰexercitijs/ſimili ratõ neptranſimꝰ pfecto diuinitꝰvł enũciatũ ẽ. vel enũciari potuit de tlibovenenũ ẽ effuſuʒz ĩ eccia dei ¶ectio quarta ctões materie neceſſarias.pᷣce⸗ dentes lectões poſuerũt.tũ de lege pure naturali.tum de lege pure diuina pꝛeceptiua / tum de lege ſo / lum humana.et ſimul oñdimus q̃ leges ⁊ quot ſunt diuine.q̃ ⁊ quot ſunt pertinen⸗ tes ad diuinã.⁊ que imꝑtinẽtes.Suꝑad dimus qͥdꝛ quot modis ius ⁊ dominiũ ⁊ iuriſdictio vocarentur. Supeſſevideovt ad declaratõem vnice cõcluſiõis noſtre cũ ſuis ſeq̃lis diuertat ſermo noſter. ¶ Erit igit᷑ hec cõcluſio ¶ Anima rõnalis ſicut a deo ſolo inſpirãte? influẽte habʒ vitã gra tie que eſt baptiſmꝰ in ſpirituſctõ. Sic ip ſo deſerẽte ſolũmodo/ pdit aĩa vitã hmoi pꝛehabitã:dũ pᷣceptiue legis ſue pᷣuarica⸗ trix inuenit᷑ ¶ Pꝛima ꝑs de ſeꝑſpicua eſt ⁊ ante deducta in ſecũda lectõe ¶ Secũ⸗ dam ꝑtem ſuademꝰex hoc ꝙ aliꝰ a deo ſiẽ nõ habet ptãtẽ infundere grãm ſicnec eri pere. Ipſe pᷣterea ſolus habet daues viteꝛ moꝛ eterne qͥ aperitz nemo claudit.clau dit ⁊ nemo aperit ¶ Iſtavero cõcludunt ꝙ ſolus pᷣt dare pꝛecepta affirmatiua.aut negatina ſub pena moꝛtis eterne.qꝛ illaʒ inſtligere ſolus pᷣt.nullꝰergo ꝑdet grãznul O ſtq; deſcriptiões atq; diſtin⸗ lus reatũ dãnatõis eterne incurit. niſi p quanto diuine legis pᷣceptiue trãſgreſſoꝛ extiterit. Ad hoc eſt autoꝛitas auguſt. de⸗ ſcribẽtis orii actuale cõmiſſiõis Pecca tũ inqᷣt eſt dictũ factũvel cõcupitũ contra legẽ dei eternã.Ad hoc inducit᷑illud apli Stipẽdig peccati moꝛs. oꝛollariuz pꝛimũ. alta trãſgreſſio legis naturał aut humaneyt naturalis eſtvel hana. eſt de facto pctm̃ moꝛtale. Et appellamꝰhic pctin moꝛtale qð pene eterne reatũ opat᷑. ſm curſum a deo iã inſtitutũ. nõ qͥ poſſet inſtitui.Addimꝰpᷣtereavt naturalis eſtvł hbumana.qꝛ eadẽ lex talis.ſepe cõicat cum diuina.patet coꝛollariũ ex pᷣmiſſis. Et ex alio.qꝛ lex naturalis? hũanavt tales ſunt nõ pnnqt attingere ad cognitõem erernitatꝭ in penavel hecmio non ergo ferütur ad fi 1 nem talem ſuꝑnaturalem ⁊ plꝰqᷓ; hüanuz Rurſus fruſtra darent᷑ leges cũ appeſi tiõe penaꝝ quas legiſlatoꝛes infligere ne quirẽt.immo nec de eis in foꝛo ſuo cogno ſcere.Alioquin poterit legiſſatoꝛ oẽs fer⸗ livel ĩpoſſibili.quã abſurditatẽ dicere s — auderet: Sic eſtde qᷓcunq; lege naturali. vel hũana.qꝙ neq; natura neq; hoĩes.pᷣla⸗ tivel pꝛincipes poſſent trãſgreſſoꝛes ſua⸗ rũ legũ plectere pena dãnatòtis eterne.nec de ea ag examen ſuũ ꝑ teſtes aut alr dedu⸗ cere ¶ Hac rõe fulciũt ſe doctoꝛes noĩati. Duradus.ponẽtes pᷣceptũ nõ poſſe ipo⸗ ni ꝑ pᷣ̃latos aut pꝛincipes.ſuꝑ actibo intri ſecis et occultis.qꝛ videlʒ illos traducere neqrentad foꝛum iudicij ſui.qð non niſi publicũ eſt et de manifeſtis Itaq; ſecꝰage revelle/eſſet hoĩm ꝓpꝛium officiũ ignoꝛã⸗ tium.⁊ fruſtra conantiũ.immo⁊ diuinuz iudiciũ temeritate culpabili dãnabiliter vſurpantiũ.Ex hoc cõſequẽter inferũt.q; actus cõfeſſionis ſacramẽtalis neqͥt dire⸗ cte cadere ſub pᷣcepto ecclie ſed indirecte. dũ iubet aliquid ad quod digne exequen dũ reqͥritur cõfeſſio de lege diuina.cuiuſ⸗ modi eſt ſuſceptio coꝛꝑis xpᷣi ſemel in an no. Idẽ dicimꝰde quolibet actu interioꝛi taliter ſecretis interrogare/et cognoſcere pꝛeſumunt.errant vt diximus.pꝛeſertim vbi nihil aliud de publicis actibus accu/ ſat policiam ſuam ledentibus ex qbꝰ iſta re leges ſuas ſub pena quãtalibet poſſibi aut de exterioꝛi q taliter ſecretus eſt pn blicari licite non poteſt per teſtimonium duoꝛum aut trium. Judices vero qui de ſec ſ ſur Gt Gun eu göniſis unmmnltzin benamning adpſimnag nigöün Kemam mwenntücnn Snſcoſtocnn leglnmts, ginlde ſmiginng mtrm. mug pin i imisamnene⸗ iwmmealdele NNsnii⸗ Müniolrie Nlugzatwinn 1. 3 4 ichſuicdnonnn „àN „ 17 9 . nichs oli Coroul dündunk X. oNeAndi „ * 1 , du olet C dcsro 1 0 , — — 1 N =— —= — — 4 0 = SE SeS =Sz —☛ V, 4 „ — = Gpise trinſecis pꝛecepto 1 deum peccans in legem ſuã:me tamẽ pꝛo tranſgreſſoꝛe humanoꝝ pᷣceptoꝝ nullꝰac⸗ mansnre d e Patet pmũ in caſib pꝛi oꝛibybi fut gas — Nectio ſecreta rénabili vehemẽtipᷣumptõnecõ⸗ dudãt/ſicut eſt fama publicavita/q;q;ᷓ nec ſicvas habet indicialiteraddicere ſußmo ſupplicio nõ cõuictos neq; cõfeſſos/ dino ad hoc ogllant⸗ pᷣcepto ¶ Loꝛollariũ ſecũ dum ¶Hullus legiſlatoꝛ eccleſiaſticus vel ciuilis habet directe auctoꝛitatẽ pᷣceptiugʒ ſuꝑ iſtud vt interioꝛi actu diligatur deus ſu per omnia/ aut ꝙ in eũ ſperet᷑ vel credatur. ptzʒ ex imediate pcedentibo. Et excõſeq̃nti dicimus/ ꝙ quãtũcũq; legiſlatoꝛes inten⸗ dant ꝑ ſuas leges ſuos ſubditos debere fie ri melioꝛes interius/⁊ ſanctioꝛes q̊ ad diui nũ foꝛuʒ occultũ.tales tamẽ intentiões ſue ibi tranſgreſſio hũanelegis vt humana eſt ſed diuine.Etita ſi dicã hoꝛas meas cano⸗ nicas cũ quacũq; mẽtis euagatõne ⁊ nulla attentõne.Si ieiuneʒz in quadrageſima tã tũmodo vt ſanioꝛ fiaʒ / vel vt poſtmodũ vo raciꝰet indevoluptnoſiꝰ comedã. Si feraʒ tonſurã clericalem/ aut vadam dominicis diebo ad eccleſiã auditũ miſſazʒ/p vana głia aut fraude alia. Similiter de alijs actib ex vago quidẽ male apud cuſabit᷑ Et h̊ accipiũt fundamentũ dicẽtes ꝙ in caſibus pᷣmiſſis nõ teneretur aliquis hoꝛas iterare/ ſicut necaliã miſſaʒ audireſʒ ſufficit de pctõ in deũ ↄmiſſo cõteri cõfiteri ⁊ ſatiſfacere ad arbitriũ cõfeſſoꝛis. Hec gũt ſententia mitis eſt p ſcrupuloſis/circa hũa noꝝ obſeruationeʒ pꝛeceptoꝝ/quos iugi⸗ ter inquietat ↄſciẽtia de iterãdo ſi id qð fa⸗ ciunt non ſempꝑattente ⁊ deuote perficiant Coꝛollariũ tertiũ ¶ Dtat ſumnl aliquẽ obſeruare pꝛeceptũ humanũ ettamẽ pecca re moꝛtaliter ſicut aliqs merẽdo apud deuʒ poterit humani pꝛecepti violatoꝛ accuſari itactus pꝛecepti humani ad finẽ ꝑuernſum ¶ dars ſecũdũ vbi aliqͥs habens excuſatõneʒ ſuffi cieutem interius dequa tamẽ nõ poteſt fa⸗ cere fidem exterius.omittit aliqͥd de oꝑibꝰ bpceptis peccleſiam/ quẽadmouũ dãnatur ab eccleſia ille qͥ ñ vult redire ad ſocietate,zʒ eatahtnnſterdiun in facie ec⸗ cleſie ed obicitur per illud apłi.deus qui iuſtificat/quis ẽ qui cõdemnet: Reſpo demus q alio ⁊ alio reſpectu deus ipᷣe inſti Quarta 6 ficat/et condemnat.vult qͥppe legiſlatoꝛes publicos de publicis tatũmodo ſententia⸗ re.⁊ ad iudiciũ ſuum occulta reſeruari:.pꝛo pterea idem opus ſicuteſt occultũ eccleſie/ ⁊ manitfeſtũ deo.ſic aliteret aliter poterit iu dicari. ¶ Sed iteꝝ foꝛtius opponit᷑. NHul⸗ lum eſt iudiciũ rectũ niſi pꝛo quãto diuine legi confoꝛmatur qð eſt dictamen pꝛime re gule et recte rõnis Quis aũt dixerit diuinã legem falſam eſſe aut quis dictamẽ rectera⸗ tionis crediderit erroneuʒ. vt igit᷑ quelibet lex vera ſit neceſſe eſt aut ſi falſa erit.lexnon erit. Eſt aũt falſa ratio/ dum iudices errant vt ꝙ petrus quẽ ſupponimus apud deum nõ cadunt ſub eoꝝ pᷣcepto. Itaq; ſi fianta ctus exterioꝛes ſuoꝝ iuſſoꝛu etiã cũ ꝑuerſiſ ſimis intentionib ⁊ finibo occultis.nõ erit innocentem ſit ꝓ homicida cõdemnãdus. ⁊ ꝙ; petrus ſit compellendus redderedebi⸗ tũ nõ vxoꝛi ſue/ ꝙ exiſtens in caritate.⁊ ex hinc de ſocietateſanctoꝛum ſit excõicatus. Sentit hocidem deuotus Bernardus.in de pcepto ⁊ diſpenſatõue.qui ſimplicẽ ocu lũ quo totum coꝛpus oꝑatõnũ lucidũ fiat dicit opoꝛtererectum et verũ eſſe/qꝛ nec ve ritas ſine recta intentõne/ nec recta intẽtio ſine veritate ſufficiũt.alioquĩ nõ inculpaſ- ſet apls quoſdã qui habebant ʒeluʒ nõ ſᷣm ſcientiã.necxpᷣs cõdemnaſſet interſectoꝛes martyrum/qui arbitrabant᷑ ſe obſequiũ pᷣ⸗ ſtare deo· ¶ Huicoppoſitioni rſeponden tes concedimus pꝛo regula/ꝙ nullũ dicta men priculare pꝛacticũ q̊ imperaturactio eſtrectũ niſi ſimul in veritate ſubſiſtat. Sʒ qm̃ exfalſis bene ſequiturverũ.concedimꝰ multa eſſe iudicia pꝛactica vera que exfal⸗ ſis deducunt᷑. Exempligꝛatia fiat hocargu mentũ.om̃is homicida pris eſt ſuſpenden dus petrus eſt homicida pr̃is.ergo petrus eſt ſuſpendendus. Maioꝛ eſt lex hbumana vt ſupponitur.minoꝛ ꝓbata eſt ꝑ falſos te⸗ ſtes/qui tamẽ repelli non poſſũtvt etiã ſup ponitur.⁊ concluſio ſequens eſt dictamen iſtud. petrus his ſtantib eſt ſuſpẽdendus quod vtiq; veruʒ eſt/apð concedẽtes igno rãtiaʒ inuincibileʒ in eis que facti ſunt aut iuris humani. ¶ Altera eſt reſponſio ⁊foꝛ ſã rõnabilioꝛ⁊ magꝭad itẽtõneʒ btĩ Berñ. dicens minoꝛẽ pᷣcedẽt ſilogiſimi ant alteriꝰ ſilis ñ eẽ iſtã. Petrꝰẽ hoĩcida ſʒ iſtĩ CPetrꝰ ꝓbat᷑ homicida ꝑ teſtes incõuincibiles de falſitate/⁊ hec vera eſſet apud eos ſicutma ioꝛ. Si igitur condluſio vera ſit taliũ nullꝰ mirabitur Verũtamẽ hocloco ꝓ diuerſita te opinionuʒ de iguoꝛantia ſi ſit inuincibi⸗ lis aliqua,aut ſi nulla cſſant coſelucte va⸗ De pita ſpũali anime rietates reſponſionũ.Et qͥcquid ſit de is, rantia facii aut iuris humani ⁊ naturalis poſitiui/cõcoꝛs eſt ſnia. Nullã in his q̃ le⸗/ gis diuine ſunt cadere ignoꝛantiã inuinci bilẽ.qm̃ faciẽti quod in ſe eſt deus ſemper Quo circa palã eſt ratio cur martyriſantes apoſtolos credendo ſe pꝛeſtare deo obſeqͥ um/oculum ſimplicem non habuiſſe cul⸗ pantur.ſicut necilli quos apoſtolus argu⸗ it habere ʒzelum non ſm ſcientiã. ¶ Juxta hecaperitur intellectus ad cognoſcenduʒ/ ſi fides inclinare poſſitad falſum ⁊ chari⸗ tas ad malũ.Conſtat ꝙ; nõ immediate et ſub falſi ⁊ mali ratione. Sed an mediate conſideret ſtudioſus inquiſitoꝛ.(¶¶ Ex inci dẽti dicimꝰ ꝙ nullus fidelis credit articu/⸗ los de futuro cõtingenti ſicabſolute/ quin ſciat deum id poſſe non facere. Deus ergo 1 her votentiabſolnraz facerer niſil foꝛe utur falſificari/qui potentiã nõ abſolutã ſed oꝛ dinatã iuxta legem datam intendũt/quem admodum falſe nõ fuerũt aſſertiones Jo⸗ nead HNiniuitas et Eſaie ad Ezechiam. nam ſubuerſio ad demerita Niniuitarũ/ꝛ moꝛs Eʒzechie ad curſum nature cõmuniſ referebantur. non enim miſericoꝛdiaʒ dei ad coꝛrectos.⁊ potentiaʒ ſupꝛa curſumna ture hi ꝓphete ſecludebãt. Ita nec catholi coꝛum fides excludit potentiam dei abſo⸗ lutam:ad non faciendũ ea que fieri oꝛdina ta eius potentia ſtabiliuit. ¶ Coꝛrollariũ quartũ.Omiſſio hoꝛarũ canonicarũ/trãſ⸗ greſſio ieiunioꝝ eccleſiaſticoꝝ:⁊ generali ter omniũ ſtatutoꝛum ⁊ regularum ⁊ cano num nunq; eſt moꝛtale peccatum /niſi p qẽᷓ to diuine legi pꝛeceptiue diſſonans inue⸗ nitur.Etita q;tum lex aliqua habetadmi⸗ xtum de lege diuiua pꝛeceptiua/tantundẽ ⁊ non amplius eſt eius tranſgreſſio moꝛta liter vitioſa. Quãobꝛem decernere de legi⸗ bus omnibus maniteſtuʒ eſt ſpectare pꝛin u. nõ videtur exhincaſſenſus fideliu,z cernere.iõ turbationes in politijs ⁊2 ↄſcen tijs ſepe oꝛiri cõpertũ eſt Idcirco pᷣterealle giſlatoꝛes ecciaſtici ⁊ ciuiles plerunq; ſia poteſtate ⁊ autoꝛitate noſcuntur abuti.pᷣ⸗ nper ſertim eccleſiaſtici illi qui.quicqͥd oꝛdinãt aſſiſtit paratus illuſtrare mentem/q;tum ic opoꝛtebit ad ſalutem ⁊ erroꝛis euitation quicqͥd monent:quicquid pᷣcipiunt /volũt ꝓ diuinis legibo haberi/par equale quoq; robur habere/ꝑ interminationẽ damnatõ nis eterne. NHeq; iñ accuſauerim oẽs legiſ,- latoꝛes taliter ⁊ talia loquẽtes. Pꝛeſumo eniĩ ꝙ ad rectã regulã ⁊ diuinã ſapiam ſer , mones ſuos voluerũt gloſari.interpᷣtari. ? recipi:ꝙ' ſi nõ hoc intenderũt pnuncio nõ ego ſed apls/q nihil pñt ↄtra veritatẽ/ſed neq; ↄtra charitatz. Deniq; ſuũ eſt talibꝰ vti verbis in ſuis inſtitutionibus/qꝙ a ve⸗ r neq; deuient/neq; ſimplicioꝛib ⁊ igna⸗ ris timoꝛes ⁊ ſqupulos vanos ingerãt/i vicʒz ipᷣi ligent᷑ vbiliberiſunt.tanq; pᷣterea graui iugo pꝛemant᷑ ybi ad leue iugũ ⁊ ſua uę vocauit eos xps ¶ oꝛollariũ qnin Ex hocꝙ aliquis peccaret moꝛtaliter trãꝗaſſ,3 grediẽdo ↄſtitutiones aliquas humanag· traditionũ/nõ ſufficienter concludit᷑ ꝙ ile conſtitunones obligẽtad moꝛtale deliacũ Declarabimus iſtud argumentantes a ſio mili vel minoꝛi.Sit aliquis peritus me⸗ dicus oꝛdiuatus pꝛo republica. dicat ille ertevorihilegem n tua ſanitate quam ſi tranſgreſſus fueris ſtatim di ſioluetur coꝛ⸗ prus tuum/quod eam conſeruando cornua leſcet. Non bibas vinum purum hoc tri⸗ duo. NHNullus neſcit medicꝰ vt medicꝰ? ca ret facultate cõdendi leges obligantes lcd peccatuz moꝛtale.⁊ tñ in caſu/tranſgreſſoꝛ huius legis ſue damnationem incurreret. Poneretur ſimue in materia de ebꝛietare alu furie periculo. Si medicus denunciet ignoꝛantibus.tale vinũ ne biberitis alio⸗ quin vel in ebꝛietatem vel furiã incidetis. quis neſcit ranſgreſſoꝛes temerarios cri mingliter delinq̃re.nõ q dem ꝓpt᷑ medici ceptũ/q;ᷓuis in caſu ſi ñ ita pcepiſſet nõ pc caſſent excuſante eos igrantia. Sed quia — cipaliter ad theologiam / velut ad ſcienti pnanicatoꝛes ſunt boꝝ pᷣceptoꝝ diuinoꝛi ſuperioꝛẽ/ architectonicã. qᷓtinuſrecta ra ⁊ ſimiliũ.nolite inebꝛiari vino:.nolite vos tio ſeparet illud quod iuris diuini eſt ĩ eis occidere ⁊c̃. Nõ ꝓꝛſus diſſimiliter eſt in ⸗5 ab illo quod humanũ eſt ſiue poſitium: poſito.q;uiſ em̃ leges hũane ⁊ ciuiles vtta tanq; ſi aurifaber peritiſſim ſecernat auꝝ les ſunt.ſint ſoluz p oꝛdinatõe policie hiia ab argento. et argentũ a plumbo. Etquo; ne ecciaſtice vel ciuilis in eis qᷓ coꝛpus re niam multi hac pꝛecipuã artificẽ theolog ſpiciüt/t ita ſolum merentur punitionem . am vel ignoꝛat vel negligũt vel ſpernũt/q tpalem violatoꝛes eqrũde/ꝛobſeniatoꝛes . iñ de ſeipa dicit legũ ↄditoꝛes ꝑ eã iuſte de pꝛemio tempoꝛali donant᷑ Nihilominus = — — — — — — – — — — — — — irnſig oßternt. Nenngin urabmni D urie Wlleqnd unnß es e 3 8 zin iſhinhe, Unngfmn Mpnmcono Amnkeſ ücktuh s gern ihige anbrifi anczen angi WMrüi upartnn ushunn ronchgii⸗ ueaci mmmnuy os ia Nrle mnrquanſt u G Tundocre Munboen EN Migs in ni KoctͥN nanoe muaa dectan⸗ nutkNMu ineniersi ungtnutf iniinin m Slu ut nin⸗ L.ectio Quarta exconſequẽti ?T mutua colligatione ac mi⸗/ xtione quã ad leges diuinas habent / reſul⸗ tat crimẽ faciẽs reos eterne dãnatõiſ ipos ↄtemptoꝛes. Bollarium ſextũ (¶ Di aliqua lex humana canonica vel ciuilis ñ poſſit concludi exlege dinina niſi coaſſu⸗ mẽdo ꝓpoſitionẽ vel ↄſequẽtiam legi diui⸗ ne imꝑtinentem. conſequeuter imptinens eſt. An tranſgreſſio illius legis ſit moꝛtał. an non moꝛtalis patet ex pꝛecedentibns. Oõ ſi quis pꝛelatoꝝ vellet huiuſmodile⸗ gem aut diceret habere roburlegis diuiue ibi fas eẽt pertheologos aut alios hocco gnoſcentes reſiſtere in facie.⁊ dicere ꝙ nõ recte ambulat ad veritatem euangelij. Ex uo amplius videtur non eſſe ſecurum aſ/ ſereretot leges ⁊ canones ⁊ regulas quot reperiuntur omnes obligare ad peccatum moꝛtale / tum ex multis cauſis in erius aſſi andis.tuʒ nominatim ex eo ꝙ multe hu iuſmodi ↄſtitutiones imꝑtinentes ſuntle gidiuine / que in euangelijs cum ſuis expo ſitionibus ſufficienter tradita explicataq; eſt. ¶ Ethicnotandum eſt/ pꝛo reſolutiõe materie ſᷣm quam reſolutionem omnia di cta ⁊ dicenda volo intelligi.ꝙ pꝛecepta af/ firmatiua ði/q;uis obligent ad ſemper/ñ tamen pꝛo ſemper / vt ẽ communis regula magiſtroꝛum. Obligant ergo ſub quadaʒ diſiunctione ad hocfaciendum velilludꝓ iſto vel illo tempoꝛe / put caſus incidit ⁊ ſa piens determinabit. Sicut exempli gra⸗ tia. O ccurrentibus duobus in extrema ne rere.teneoꝛ ſuccurrere iſti vel illi ſub diſiun ctione.⁊ non ambobus ſimul.Et quoniã in cõmunitate chꝛiſtianoꝝ pauci ſunt qui ſcirent iudicarede tempoꝛecerto/quãdo pᷣ cepta affirmatiua faciẽda ſũt. Pꝛopterea pᷣlati qui ſapiẽtes ſunt limitant illa pꝛece⸗ pta tanq; ſub quadam diſiunctione obli⸗ gantia/ad certa opera ⁊ tempoꝛa determi⸗ nata. Exempli gratia.Lexdiuina vult vt aliquãdo cultus latrie exterioꝛ deo pſolua tur. ne igitur peccatent homines autꝑ ig⸗ rantiam / aut ꝑ deſidiam ⁊ inaduertentiam limitauit eccia certũ tempꝰ ⁊ certũ modum erequẽdi pꝛeceptũ iſtud ſcʒ diem domini cum/⁊ceſſationem ab oꝑibus ſeruilibo. et miſſe auditionem. Quo adimpleto imple tũ eſt pꝛeceptũ illud affirmatiuũ. q ſi pec⸗ cat quis moꝛtaliter tranſgrediendo limita tionẽ iſtã eccie:hocnõ eſt ꝓpꝛie ex hoc ꝙ ec cleſia ſic pᷣcepit.ſed qꝛ ſic limitare expedie⸗ bat p cõitate.Et iam hõ fit ↄtemptoꝛ diui ni pcepti ⁊ ſuoꝝ iuꝑioꝝ quib ſpote ſe ſub miſit / aut ſüũmittere debuit ꝓ vtilitate ſui ⁊ cõitatis cuius eſt ꝑs.q;uisadhuc in talib limitationibus qdam adducũt᷑ magis ad quandã decẽtiã quã pᷣcepti neceſſitatẽ.Et nõ põt vniuerſaliterdariregula niſi vt eqͥ/ tas qᷓ a phᷣis ðꝛ epykeia iudicabitveꝝ eſt eĩ illud pialmiſte. Omnia mãdata ta equi⸗ tas. ¶ oꝛollariũ ſeptimuʒ. Nulla lex appellanda eſt/neq; ferenda tanq; neceſſa ria ad ſalutẽ eternã/q̃ nõ eſt de iure diuino in aliquo Fruozgeadun uos lectio pꝛece dens expoſuit. Oppoſuũ ſentiẽtes aut fa⸗/ cientes moliunt᷑ iugum imponere grauiſſi mü ſuꝑ ceruices hoĩm/ ſpargerelaqos pe dib eoꝝ lapidẽ ⁊ ſcidalũ.Quãobꝛẽ theo⸗ logia qᷓ eſtlex euãgelica.dicã melius eius doctrix ⁊ explicatrix/dʒin oĩbi pcedere pᷣla tos ecciaſticos ĩ ſuis ↄſtitutõibo ⁊ decretis ne vel obſint pceptdei ꝓpt mletitudinẽone ciuilis ſola rexit᷑. Doctrina hec pᷣcipue lo⸗ q̊ pſolis incõmodis tꝑaliby euitãdis / aut còmodis politicis ↄfuandis / eternã vult roſi / iuxta ĩpꝛoperiũ xpᷣi factũ phariſeiſ:vł ne credant᷑ligare ad penã eternã vbi pena cũ hʒ in materia excõicationũ late ſnĩe.nã) infligere moꝛtẽ cui q̃ſo ſilis erit: llinimi rũ qͥ volẽs abigere muſcãa frõte vicini / eã * ſecuri ꝑcutiẽs vicinũ ſtolidꝰ excerebꝛauit Aut ei parẽ dixeriʒ qͥ ſtudẽs curationẽ mo . Den dici vulneris in pede eq ſui/pedẽ cõfeſtim ceſſitate famis quoꝛum ſoli poſſum ſuceuur abꝛupit ⁊ ſcidit/equũq; ꝑemit. Sola ita⸗ q; ↄtumacia va vł pᷣCſumpta renuens ſtare — iudicio eccie/reddit poiem, Peian ſege⸗ rentẽ dignũ excõicatione.NHã ſi ꝑatꝰ eſt au dire ecclam qliter velut ethnic' nob erit er publicanus: Poꝛro differt plurimũ qua⸗ lis eſt contumacia/cq́; damnoſa eccleſie/ ꝓãq materia/⁊circa quã incurritur/. NHam peioꝛ eſt contumacia in materia ſidei ⁊ reli gionis/qᷓ; puſille queſtionis de paucis de qᷓʒtũ obeſt excõicatioſeꝑatiua a ſpiritalib ſuaffſagaſ ocietate ſanctoꝝ. Ita vtlonge mitioꝛ ſit pceſſus qui fit in curijs ſeculari⸗ bus per punitiones coꝛpoꝛales ſeu tempo rales/q̃ʒ vbi per pꝛelatum pꝛeſcindi que/ in interitum:non ſolum camis ſed ſpiri⸗ tus / ne iam ſaluus fiat ab alioꝛumguxilijs deſtitutꝰ ¶ Coꝛollanũ octauũ. ¶ narijs. vbi nunq̃ʒ tantum ꝓdeſt obediẽtia ritur anima a deo vita ſua/⁊ dari ſathane De vita ſpũali anime Occurente dubio ꝓbabili de aliq lege vlꝝ rioſus. Etenĩ ꝓpterignoꝛantiã diuinoꝝ p̃ diuina ſit aut diuine connexa ſeu ꝑtinens ceptoꝝ/quã plerũq; gignit ſupuacua occu tutius eſt legẽ illã ꝓ diuina ſuſcipe qᷓ;ꝓ hu patio circa traditiones huanas/aut curio⸗ aua mana negligere. ene ceriũ ↄſulit Aug.⁊ ſa inueſtigatio reꝝ penitꝰ inutilium ↄſur⸗ con dimitte incertũ. FAraa regula mgra/⸗ gunt exↄſequæti faciliter trãſgreſſiones di fuftt lis/ꝙ exponens ſe diſcrimini peccati mo uinelegis/qy ſi hͥ danabile ſitapð oẽs/qᷓ;tã ute talis peccat moꝛtaliter.⁊ hãc fundat dic pcoꝛ danationẽ ſibimet accumulãt culpa⸗ ro ſapiẽtis. Qui amat ꝑiculum ꝑibit in illo / biles in h vitio vel ecciaſtici rectoꝛes: vł re i Tlõ tñ de oĩ dubio ſed ꝓbabili ⁊ vehemen⸗ ligionũ ꝓfeſſoꝛes. Mirat ſum aliqñ q̃ra ti hoc veꝝ eſt. Totã in h loco materiaʒ de tione ipſi ecciaſtici p̃ſertim oꝛdinati ⁊ reli⸗ ↄſcia erronea/quõ ligat⁊ quõ nõ.Et deꝑ⸗ gieoſi/phibentura ſcia medicie/⁊ nõ remo 4 plexitate an ſit poſſibilis/⁊ deſcrupulis q́ uent᷑defactoa ſtudio traditionis hüane/ modo fugãdi ſunt aut deponendi/tractare Nã coꝛpꝰlõge meliꝰeſt qᷓ; tenrena ſuba/cui ptinens eſſet / niſi ꝙ alium locũ hñt ⁊ ad e⸗ traditiones iſte deſeruiũt/ꝙ ſi ꝑ alios coꝛ⸗ 4 uentũ feſtinamꝰ. Hoc vnũ generale damꝰ pus poteſt curari/nõne ſimiliter ꝑ vicari⸗ documentũ credere ſcilicet faciliter ſapien os ⁊ alios de ecclig ↄtemptibiles put iubʒ tioꝝ ⁊ bonoꝛum iudicio/⁊ contra commn apls poſſent tpalia miſtrari. Nõne ſanctiꝰ nes eoꝝ ſniaſ/non leuiter ſibimet foꝛmare eſt ecciaſticũ ꝑ ſe deo fuire.⁊ mũdo ꝑ vica⸗ ſcrupulos anxios timidos. Falloꝛ ſi non riũ/q; oꝛdie ↄuerſo ĩmo ꝑuerſo vicarijs cõ ita iubet ſapiens. Fili ne innitaris pꝛudẽ⸗ cietue/⁊rurſus. Holi tranſgredi terminos quos poſuerunt pr̃es tui. Hoc pꝛecipue neceſſariuʒ eſt apud religioſos/ reſpectu ſu perioꝝ ſuoꝝ.hoc ⁊ apud ignaros diuina- ſtitutis ꝓ ſpuᷣaliba / ſeim negare deo / tra⸗ W dere totũ moo: Pꝛoꝛſus ia. Coꝛollariũ decilim Veritates oẽs vniuerſales i / ᷣbo füdat᷑ rum legũ/ quin etiam iuniores q;;ᷓ theo⸗ legiſlatoꝝ hoĩm ptãs / ſonãtes . parẽ hñt 4 logicis lr̃is imbuti talẽ debent reuerentigz auctoꝛitatẽ traditiões ſue cũ lege diuia ⁊ q . 6 ſenioꝛibo in qbus vita cum ſcia ↄcoꝛdarüt eas ſpnit/deũ ſpnit ⁊ ðo fſiſtit:nccario wdit I Yt vix ꝓpter aliqs nouas ſuaſiones q;tum intelligi /ſi et qñ ptateſua nõ abutũt/⁊ duʒ Cn cunq; apparetes/pꝑtinax vnq; feratur cto legibodiuis ſufficienterinnitũt᷑. Auctoꝛita n Cotra determinationes eoꝛundẽ aſſertio. tes q́; ſanctoꝝ/⁊ canones põtificũ ſũmoꝝ yintus qppeq́em hebãt genitã ex multis quotqᷣtallegent ſicut ⁊ abiq; nüero pñt in “”” fol ientijs.lõge certiꝰ arte iudicat ⁊ opatur duci/ nihil aliud pñt ↄfirmare.¶ Duãobz t Poꝛro iudiciũ rationis ſicut obtenebꝛat᷑/ rim dicimꝰ p regula/q;tum ⁊ q̃liter licet du HS ume ⁊luminoſa eius radiatio diuerſis vitiatur bitare de poteſtate alicuiꝰ ꝓpter defectũẽ de, ich Apparentijs ꝑ interpoſitionẽ nubiloſaruz bite electionis ſue aut abuſum ſue auctoꝛi ſe paſmſonũ? pꝛauoꝝ affecuũ etiã in lr̃atis: tatis/tantundem ⁊ taliter licet dubitarede H dad iuxta ſilitudinẽ ſolis viſi ꝑ nubes. Sic ꝑꝓ obligationetraditionum ſuarus / vt ſueſũt Mu paucã inſtructionẽ intellectus in ſcientijs pꝛeciſe ¶ Addimus adhucq nulla tradis reo pſertim diuinis /cauſant nõ nunq; erroꝛeſ tio vel regula vel lex vel determinatio puri uh in eis qui ſetotos deuotioni tradere credi⸗ hominis qui in talibus fallere poteſt ⁊ faul eqp derũt/dum voluerũt plus ſapere qᷓ; ſibi ſa⸗ li/obligat/vt pꝛeciſe talis eſt/ ſubditos ad ſbline tis erat. ¶ ¶id pñs coꝛollariũ inducamus credendum eam tanq; veritatem fideiaut· Uunlg exemplũ iam inductum de medico/ cuius diuinam legem/licet obligarepoſſit ſub pe bun conſilio aliquãdo parere debemꝰ ſub pena na politica/ad erterioꝛem eius receptionẽ t peccati moꝛtalis.dũ extrãſgreſſione ſui cõ ⁊ ad non impugnandum eam. ¶ Exinde donem ſili / vel ſcim / vel pbabilr ⁊ vehemẽter ere patet via ad inueſtigandum ꝑticulariter / tunſn dimus / nos inebꝛiandos/ ↄſeq̃nter trãſ· quid operentur determinationes ſummae aen greſſuros legem de. cnd nieem geigſiblmtne Awen r dinr Wah. Il . iij ticauloꝝ pariſius vel alibi facte. Poteritſi nöen R 1 Neollarium nonmi gnilenn fieni vt abſq; peccato moꝛtali imo ungen ¶ ¶/ Saluberrimum eſt ſapientis documẽæ cum merito magno ſit aliquis theologus becen tumꝗ́ait. Que tibi pᷣcipit deꝰilla cogia vel alius pꝛudens/qui diſſentiet coꝛde ab ſonep ſeimpꝑ'/t in pluribe oꝑibus eius nefueris u humanis determinationibus aut tradiiiiiio nyni ngvon onnr u fineſna⸗ nitagrin ſorans n. Nonni iniei iwonmiii itgning inuef iinn ſiiner zineinn Cn Lectio Quarta nibus/qui tamen obligabitur ꝓpter euita⸗ tionem ſcandali/vel aliter non repugnare exterius. Nam poteſt aliquarum publica⸗ tio veritatum phiberi/⁊ aliquarum falſita tum dogmatiſatio permitti. Molumus tamen vt notetur vigilanter modus loquẽ di noſter/ de traditionibus hominũ vt tali um pciſe ſunt/qͥ fallere in illis ⁊ falli poſſũt quoniã determinationes eccleſie vniuerſa lis in eis que fidei ſunt/ab hoc numero ſe⸗ dudũtur/in quibus nec fallere poteſt nec falli.Fieri quoq; poteſt vt determinatiões aut leges humane participent cuʒ diuinis ⁊ hac ratione eas eſſe pꝛo diuinis ſuſcipiẽ⸗ das neſcitnemo ¶ Bequitur deinceps q; ſicut ad fidem/ita ad legem diuinam pꝛece ptiuam nõ poſſet aliquis prelatoꝝ quicqᷓ; adijcere.quod non eſſet pꝛius de fide vł le ge diuina/q;uis non eſſet hoc auctoꝛitati⸗ ue decdaratum/aut hũano pcepto ſancitũ. Cozꝛollarium. xI. 22òð cut fatuũ eſſet omnes plege pure diuina ſu ſcipere. Ita nihil in omnibus velle de diui nis legibus agnoſcere nequaq; ſcandaloſa temeritate vacaret.Secunda ꝑteqꝛ notiſ⸗ ſima eſt ⁊ conceſſa ab omnibus indiſcuſſa. Ad pmam ptem inducamus id ſapientis. Noli eſſe nimis iuſtus/qꝛ qui nimis emũ⸗ git elicit ſanguinẽ. Et vt terẽtianũ puerbi um eſt/HNõnunq; ſummũ ius ſumma iniu ſticia fit / ⁊ ſiceſſe ĩ ꝓpoſito plane docebim⸗ NHNecaudiar ego ſed chꝛiſtus.qͥ mandatum dei dixit phariſeos fuiſſe trãſgreſſos ꝓpter mandata hominum.Dirit inſuꝑ cos alli⸗ gare onera grauia ⁊ ipoꝛtabilia ceruicib- ſubditoꝝ/⁊a claudere eis regnũ celoꝝ Ve⸗ rũ ẽ qppe illud Julij ceſaris apð ſaluſtius vbi intendentis ingeniũ valet/a qua ſentẽ tia vulgatus verſus non diſcoꝛdat Pluri⸗ „ bus intentus mi tur a ſuꝑioꝛibus ſuis/quid mirũ ſi minus capaces redduntur diuinoꝛum pꝛeceptoꝝ qꝛ ⁊ miuus in eiſdem edocentur.nunquid nõ acerrimo ſupplicio aut acerbiſſima ob lurgatione punietur quãdoq; ꝓ ꝑuula ino bedietia legis hũane/⁊ abſq; om̃i repᷣhen⸗ ſione peccare qttidie cõtra legẽ dei enoꝛmi ter ꝑmittet᷑. Nõ hẽmus neceſſe exẽplis im⸗/ moꝛari crebꝛioꝛa cernimꝰ qᷓ; vellemus. Xraditiones eccleſiaſticas ⁊ hũanas / ſi iH tante maniuetudinis cun noꝛ eſt ad ſingula ſenſus / Subditi vero ſimplices ⁊ nimoꝛati quꝛn do tottraditionibus intendere compellun Echis elicio ꝓ doctoꝛib theologicis do/⸗ ctrinã ſalubꝛẽ/ne ſint faciles aſſerere actio⸗ nes aliquas aut omiſſiões eẽ peccata moꝛ talia/pᷣſertim ſub verbo vniuerſali/⁊ dum pᷣdicandũ erit ad populũ: a lrato quodam ⁊ expto viro accepi ꝑnicioſaʒ eẽ in omniar te vel doctrina aſſertionẽ audacẽ ⁊ extremã maxime vbi obſeruatio cõis obnititur ob⸗ uiatq;. Itaq; debet qlibet nunq; obliuiſci &; incerta eſtſcietia noſtra/ita vt idem ſepe homo bꝛeui momẽto tpis / nũc in hãc nũc in oppoſitã feraturſuiam. Fit pᷣterea qñq; vtꝑ tales aſſertiones publicas nimis du⸗ ras generales ⁊ ſtrictas/pᷣſertim in non cer tiſſimis/nequaq; eruũtur hoĩes a luto pec catoꝝ/ſed in illud pfundius qꝛ deſperatiꝰ immergunt᷑. Varie pᷣterea ſuboꝛiũt᷑ ⁊ qua⸗ ſi infinite circũſtantie p quaruʒ diuerſitate diuerſificari debet iudiciũ/ita vt vix poſſit aliq̃ in moꝛib generalis regula tradi/q in particularibo caſibus exceptionem nõ ad/ mittat. Deniq; generant᷑ ex hinc ſcrupuli inqᷣ etatiui ↄſcientiaꝝ ſimpliciũ / vt in eis ſit ſolidum nihil. Nam ⁊ ſi beatus vir qui ſemꝑ eſt pauidus ⁊ qui vereturomnia opa ſua.obſeruandum eſt tamẽ ſummoge illo terentianũ ne quid nimis.Et vt idemloqͥ tur ne in ſcirpo nodum querant ne quoq; eis impꝛoperetur/illud eiuſdeʒ. Quid ſi ce lum ruat:Demum quid pꝛodeſt imo quid non obeſt coartareplus iuſto mandatum dei quod eſt latum nimis? Quid inſuper expedit amarius grauiuſq; illð reddere iu⸗ gum chꝛiſti/quod ſuaue eſt ⁊ onus eius le ue:? Nam ⁊ ſi contemptus exhac laxatione ⁊ dulcedineapud quoſdam impꝛobos ma ioꝛ oꝛiatur/habentes velamen malicie lib tatem. Aſt apudalios bene inſtitutos/gra tiarum reſonabunt actiones. Pꝛeſtabitur etiam ſedulius obſequium domino/⁊ pri ntemat nis cinus mandata gra⸗ uia non ſunt/cqui vult nos non temptari hon grauari ſupꝛa id quod poſſumus Coꝛollarium. XII. humane grauiterpenales / non ſunt abſq; manifeſta vtilitate multiplicande. cn pꝛi ma pteↄcoꝛs eſt omniũ iuriſtaꝝ traditio/⸗ quos tñ aliqñ miratꝰſum/duʒ eos audiui rõnem reddẽtes/curnomẽ h̊ excõicationiſ ſi ſolũ ponit᷑ maioꝛem ſignificat excõicatõ nem.Excõicatio inqunt nõ pena et 6 3 me 3 ¶ Sicutpenereſtringende leges De vita ſpũali anime dicina. At vero ſi excõicatio non eſt pena quid aliud penã appellabim?? Neſcio ve⸗ re. Hõ ſolũ pena eſt ſed dãnoſiſſima pena. Necobſtat huicdicto/ꝙ medicinalis eſſe debet. H nempe ꝓpꝛiũ eſt omis pene pꝛeſer tim nõ exterminatiue.¶ Secunda ps ſe⸗ quẽs ex pᷣma iũctis poꝛi ↄdemnateos qᷣ tanta leuitate ne dicã temeritate / fulminãt eccõicatões/t irregularitates / cũ innüera bili mitiplicatiõe ſtatutoꝝ/q vix aliqs nõ di ꝛ adiplere/nõ dicã retinere/ itelligere/⁊ 2ↄcoꝛdare.ſed vel legere tota vita ſufficeret VAtinã attẽderemꝰ oẽs/⁊ imitaremur beni gnitatẽ ſaluatoꝛis nr̃idei. Poterat neceſt „ dubiũ / exigere a nobis iuge fuitiũ in pᷣce⸗/ » ptis lõge plurib⸗ grauioꝛibuſq;/ ſed ↄdeſcẽ dens fragilitati nre/certũ ⁊ paucũ numex dereliquit pceptoꝝ/q ſi cõpleuerimꝰ ;; inutiles ſui ſumꝰ.pᷣſeruanta moꝛte.Etqͥ c quid ſupererogauetimꝰ ↄuertitad deletio nem pcedentiũ delictoꝝ:aut cumulata glo ria remunerat.Zeſtaturſapiẽs ꝑ timoꝛem dei hominẽ recederea malo. Ita ſane meli us.qᷓ; ꝑ auſteritatẽ hũanarũ legum. Nolu mus tñ necdehem inculpare deuotioneʒ religioſoꝝ:quiperfectionis viam aggreſſi tanto pᷣcepta diuina diligẽti? implent /qʒ/ to ↄſilijs ⁊ alijs obſe⸗ eruationib ſalutiferis ſemet aſtrinxerũt. Sũt ſatemur vincula ta liũ/ alligatura ſalutaris/q̃ruʒ diſcretꝰ vſus nõ impedit ſed expedit gradiẽtes viã man datoꝝ dei . Attñ q poteſt capere capiat/qꝛ non omnes capiũt verbum iſtud. Idcirco aliud de cõitate hoĩm / aliud de paucitate eſt iudicuum. Coꝛollarin gari in eo ꝙ non neceſſario ꝑticipat cũ na⸗ Dis ler humana vel poſitiua / pöt abꝛo turali ⁊ diuina. Hec aũt abꝛogatio fit / vel pↄſuetudinẽ oppoſitã / iuxta qð dicunt iu riſte ⁊ veꝝ eſt/ꝙ ↄſuetudo eſt optima legũ interpꝛes. Nec vnq; dicenda eſt coꝛrupte⸗ la.niſi vbi legenn diuinã aut naturalẽ lede⸗ re ↄuincit᷑. flam ſicut ↄſuetudo dicitural⸗ tera natura/ſiclexↄſuetudinalis quaſi lex naturalis habẽda eſt. Fit etiã abꝛogatio ꝑ expᷣſſam aut interpᷣtatiuã reuocationem fa ccam ab illo q; condẽdi habuit poteſtatem Fit deniq; abꝛogatio cauſa maifeſte dam/ noſitatis ſi lex illa uaret᷑.· Patent hecom⸗ nia ex deſcripnione ⁊ cõditionib legis bo/ 55eü n. XIII ne / am honeſta eẽ debet. iuſta. poſſibilis⸗. iuxta naturã ⁊ cõſuetudinẽ prie.loco.tem⸗ poꝛiq; ↄueniẽs.neceſſaria.vtilis.⁊ mani⸗ feſta vt hẽtur ex dictis Iſido. ¶ Ex his li⸗ q̃ͥde cõſtat q; temerariũ eſt/⁊ iniqunʒ velle oĩa decreta ſiue eccleſiaſtica ſiue Ninnlin /ad omnetps / ad omnem gentẽ/ patriam ex⸗ tẽdere.quoniã lex q̃ pꝛo vno tꝑe ⁊ loco aut pſonis eſſet vtilis / eet in alijs tpe. loco ⁊ p/ ſonis impoſſibilis aut dãnoſa.imo velle ſicomia ſtatuta ſtabilire/ hoim eſt deliran⸗ tiũ /⁊ q̃ſi ↄtendentiũ vt oppoſite leges ſi iml obſeruent᷑ Hic fundãtſe q dicũt nõ ita ex/ pedire vnũ impatoꝛẽ dñari omibus ciuili ter / ſicut vnũ papam ſpũaliter/qm lex ſidei vna eſt apud oẽs.nõ iia leges fori. Pꝛete⸗ rea poſitũ eſt in decretis diſti.iij/ ꝙ leges inſtituunt᷑ cũ pmulgant᷑.firmãtur cũ moꝛi bus vtentuumappꝛobantur. J gitur per argumẽtũ a ↄtrario ſenſu. Si moꝛib vtẽ tiũ nequaq; appꝛobant / ille nulluz hñt fi · mamentũ.⁊ ita ppls habet młtũ in ſua po teſtate dare robur legib/ aut tollere/ pᷣfnim ab initio. ¶ Hüt aüt hic queſtiones diffi⸗ ciles q̃les.ſ/debeat eẽ ↄſuetudo ad abꝛogã düu legẽ aliquã/⁊ qᷓnti tꝑis.Etſi poſſit con⸗ ſuetudo introduci cõtralegẽ ülla/ qus cre nouatione iuramẽti qlibet intrãs aliquaʒ policiã pfitet/tqd ſit interpᷣtatiue renoua re(als reuocare) ¶ Dicim aüt q vbiñ eſt taxatũ tps alegibalijs / oz fieri abꝛogalio. ꝓut ſapiẽs iudicabit/nũctardiꝰ/nũc citiuſ iuxta neceſſitatis aut vtilitatis qlitatt. 1 Fob inſuꝑ dicendũ videt᷑/ mlte ſüt mutiões ad q; obfuatões viqetoẽs ſe dianis iuramẽetis aſtringere qs tñ obſerua reñ tenent᷑/ non q;' ꝑiuriũ ſit licituʒ / ſj qꝛ iu ramẽeta talia ſũt ſꝑ itelligeda ciuiliter. Ho⸗ rũ exẽpia ſumere poſſumꝰ ipᷣcdlara vniuerſi tate ꝑiſien/t in ecciaꝝ alijs collegijs. Con ſtat ꝙ nouit intrãtibo dictã vniuerſitatẽ vl teras ꝗᷓ nullatenꝰ obſeruant᷑. Quibo lectis petit ab eis. vultis iſta iurare: Ouirũdẽét. ita iuro.nec aliqͥd excipiũt/ꝙ ſi qs dixerit oẽs pñtes tam eos q exigũt/ ꝙ; illos qͥ pꝛe/ ſtant iuramentũ / criminaliter deficere . vi ½ deat quõ tot ⁊ tales ſumme lr̃ature? pbita tis viros / poſſit abſq; temeritate daãnare Pꝛopterea in oĩ iurameto yt ↄditões mul te ſubintelligãt᷑ ncce eſt. uol ꝛimo in oĩ cõ ſtitutione per ſuꝑioꝛẽ edita / reſeruat᷑ ſ eiꝰ? collegia / legut explicite ↄſtõnes aliqᷓ intt ce pöſol uceo⸗ Gde pen⸗ pof offia acpl neti geni t Wire Corea gutcon ſocicl deben Nale⸗ u dion en ſti dit obl plicc hlie ſon . da oen Apl⸗ lenm holt lmt minn aae Pen dena dehis avoc icoge Une uuſtl Eictien poe⸗ lnü degen hernie feecei ſtatnt e⸗ hoſpli elocdten 1grnn Dbsit maunzpele Meculig ad 1mmar Werlocdent Smelor nckdcin girbeninl darrülc onisanli weſlaſoc Gin. Pra rin Nrrde Jnnd Nenlpetin darlänine rlorcn S inſon mngiär ina nmimnnn G üntit 3e Ulrmsda clannlrütti enaitiͤk R auctoꝛitas. imo nec põt excdudi / q;tumcũ/ q; aliqͥs iuretſe nolle vnq; iĩ poſteꝝ vti diſ⸗ penſatione/ſeu relaxatione p ſupioꝛẽ faciẽ . da/qͥn ſuꝑioꝛis auctoꝛitas ſit in h ſuperioꝛ Etita vſus habet in puilegijs per ſũmos põtifices collatis / tam in vniuerſitatiby G officiarijs dñoꝝ.q;uis aũtvid eret eẽ tuti explicare ſuã intentionẽ in pꝛincipio iura/ — » 7 mẽti/iſtud tamẽ nõ exigiturad euitationẽ periurij nam a lege ſufficiẽter explicaX᷑. Rurſus iuramentũ ſicut⁊ votũ nõ obligãt vbi vergũt palã ad deterioꝛẽ exitum.idcir⸗ co recipiũt diſpenſationẽ aut relaxationẽ aut cõmutationẽ/ vt ſapiẽs pᷣſertim ſuꝑio⸗ iudicabit.¶ Amplius iuramentũ nõ pł debet obligareq; voluerit aut roönabiliter velle debuerit obligare oꝛdinatoꝛ talis iu⸗ ramẽti/⁊ in cuiꝰfauoꝛẽ fit. Hinc ſaluatqð dictũ eſt de pᷣſtatione iuramẽeti/ apud vni⸗ uerſitates ⁊ collegia ſuꝑ multis qᷓ manife,/ ſtũ ẽ nullo mõ cuſtodiri. Habẽda eſt itaq; pᷣſumptioi exigẽtes talia iuramẽta ñ intẽ dut obligaread ea qnec ipᷣi/nec pres eoꝛi obſeruarüt. Sed ſi upintelligne. ⁊ſi nõ ec/ Bi ⁊ q;tũ rõna plicet᷑ hecautſilis additõ. Si ⁊ q;tũ bilitertalia cadũt ſub iuramẽto/iuxta con⸗ ſuetudinẽ ⁊ vtilitatẽ policie.Deh̊murſũůin fra dicetur. ¶ Etſi ꝑ pctm̃ etiã poſſit aliq̃ lex abꝛogariaut ꝑ maliciã ſubditoꝝ: Pu/⸗ to enĩ ꝙ ſic ⁊ ad multa agẽda vel omittẽ⸗ da pᷣlatus aliqͥs põt obligari ꝓpter genera lem maliciã auterroꝛẽ ſubditoꝝ/quoꝝ op poſita aliqñ agere vel omittere tenetur. ſiẽ Imateria nũccurrẽte dixiſſe ⁊ ſcripſiſſe me mini/ꝙ ẽt vbi via ceſſiõis fuiſſet minꝰbõa tñ acceptare eaʒ debebat dñs Bñdictꝰ.ſcʒ Petrus de luna/attẽta delibatiõe regis frã cie/⁊ alioꝝ ſubditoꝝ ſue obedientie. Sed de his alibi ⁊c̃.¶ Poſtremo cẽſẽdꝰẽ ſupioꝛ reuocare ſuã legẽ poſitiuã/de q̃ ſꝑ loqmur qñ cognoſcit ſubditos paſſim ⁊ publice il⸗ lam tranſgredi.et patitur/neq; ↄtradicit/⸗ aut ſi contradicit tamen damnoſe contra decretoꝝ/ vbi mag ꝑs ẽt eoꝝ q̃ ſtatuerũt ge neralia ↄcilia/nõ fuant᷑. Nã ⁊ in pᷣmovigo re ecciaſtice diſcipline/ młta ſeuero rigoꝛe ſtatuta ſũt q̃ mõ defluẽtiboĩ peioꝛa moꝛibꝰ nõ ſolũ inutilẽ ſʒ ipoſſibilẽ hr̃ent executiõʒ Hoc attẽdẽs legiſlatoꝛ nr xpᷣs vtiq; ſapiẽ⸗ 1. dicit/aut ſolis verbis cũ deberet vti factis MNotet᷑hᷣ ſcũs tho. Idẽ gauð. Ad G̊ coꝛol/ lariũ pᷣncipale/ẽ exẽpluzʒ multiplecĩ coꝛꝑe cundum legem dei que regula ẽ generalis omni chꝛiſtianereligionis pfeſſoꝝ ſõ vno abbate xpo ipᷣi iudicet.eã nõ ampliãtes/ne ꝙ reſtringetes / neq; duriorẽ faciẽtes q; ex pſſerit xpᷣs/qͥ iugũ ſuũ dixit eẽ ſuaue ⁊ onꝰ leue. õ:.n.plus hñt in ptãte pᷣlati eccte li/ gare ſubditos ad aliq̃ ꝗqᷓ non ſũt tradita in regula euãgelica ꝓfeſſa ab oibo xpᷣianis/q; hñt abbates ſuꝑ religioſ ſuiſ/ad obligãdũ eos pᷣter regularẽ pfeſſionẽ ſuã/deqbo tmm ẽ? ſnia ſcti thome ⁊ alioꝝ doctoꝝ cõcoꝛditer⸗ ꝙỹ non põtabbas monacho pᷣcipere aliud q; in regula ſua ꝓfeſſus fuerii. Hocelẽ vo ti obedietie interpᷣtatio/ꝙ eiꝰ pfeſſoꝛes ſᷣm regulam obedientes ſe pᷣſtabunt. 62 tiſſimꝰ/iudicialia oĩa taq; variabilia relidt illoꝝ iudicio qb dixit. Quivos audit me audit/ita tamẽ vt nouerit ſe poſitos ad edi ficationem non ad deſtructionem et vt ſe⸗ Ozollarin. XIIII. A¾α nes /queſcripte ſunt/pꝛo nõ abrogatis exe qui/videtur irrationabile ⁊ legibuſtam di uinis q; humanis aduerſum. Conſtat eni omnes huiuſmodi conſtitutiones aut fere omnes eſſede iure poſitiuo pure.Conſtat pꝛeterea młtas eaꝝ idiſſuetudinẽ veniſſe per non vſuʒ aut vſuʒ cõtrariũ/ſcientibus pꝛelatis nec obuiantibo/immonec obuia⸗ re debentibo. Conſtat deniq; ꝙ tantaẽ bu iuſmodi inſtitutionũ multitudo/ꝙ ſi tene⸗ retur in ſuo rigoꝛe maxima pars eccleſie dãa naretur/⁊ charitas que eſt finis totius leg etiam diuine/ lederetur. Attamen omnis lex tantum pꝛeciſe habetde bonitate⁊ ſta⸗ bilitate/q́;tum participat de charitatis le⸗ ge/que eſt finis pᷣcepti⁊ ̃ᷣm quam deberẽt cetera moderari.¶ Etquoniam materia iſta de eccommunicationibus perplerxa eſt confuſeq; tractata.Ego aliqnas pꝛopoſi⸗/ tiones ecaminationi ſuperioꝛuʒ ac pꝛudẽ⸗ tioꝛum decreui pꝛoponendas/abſq; aſſer/ tione earum/quas ipſi aſſexendas iudica⸗ nerintad quos ſpectat. ¶ Pꝛima pꝛopo⸗ ſitio. Expediens videretur nullam excom municationis ferri ſententiaz/niſi pꝛo ma nifeſta contumacia.qua ſe monſtrat alid audire eccleſiam non paratum. Ratio eſt/ qm̃ dũ ſemꝑ parat eſt audire eccleſiã:.cur hebit᷑ ſic ehnic? et publicanꝰ. Curab ¶ Welle omnes excõmunicationum/⁊ſu ſpenſionum/ꝛ irregularitatum inſtitutio⸗ eadé? RK 4 De vita ſpũali anime pꝛeſcindetur:Hoctenet Scotus in iiij. ſniaꝝ diſt. xxv. ⁊ allegat ad h̊ textũ xpᷣi in fundata eſt auctoꝛitas eccõicandi/⁊ coꝛre ctiõis fraterne.Et hic ſumit᷑ validũa ↄtra⸗ rio ſenſte rgumentũ. Juxta h̊ videre ẽ q̃li „. ter ipoſſibilitas parẽdi mãdatis eccie/facit vt qͥs apud deũ nulla ſit excõicatione liga/⸗ tus.ꝙ ſi talis ĩpoſſibilitas notoꝛia ſit/ipe/ dit ne qͥs poſſit ab eccia ꝑ excoicationis ſẽ tentiã iuſte ſeꝑari. Ad h̊ videt᷑ vſus eccleſie dũ qs excõicatus ꝓ debitis abſoluit̃duʒ ce dit bonis ſuis oĩbus/qꝛ facit in ̊ vltimuʒ eius quod poteſt.ceterũ duz aliqͥs ex igno⸗ rantia q;q; culpabili/aut ex infirmitate et paſſione vitioſa.non tñ ↄtumaci facit ali⸗ quem actũ/pꝓ quo ſtatuta eſt ſnĩa excõicatõ ms late ſentetie ab aliqͥ platoꝝ videãt iu⸗ tiſte iudices ſi talis poſſet dici excõicatꝰ ipo facto/cum ſemꝑ ſit ⁊ fuerit pmptꝰ ſtare coꝛrectioni eccie ſup ðᷣlicto ſuo/put ſuppo nit/quia non ex ↄtemptu clauiũ ⁊ iuriſdi⸗ ctionis eccleſiaſtice/ſed aliundemotus ‚yvt dictũ eſt malũ fecit.õ eni qᷣlipꝑet inobedi entia ↄtumacia reputat᷑ꝛc̃. ecũda p⸗ poſitio expediens videret᷑'vt nullus tene⸗ retaliũ vitare q;tumcunq; excõicatum a iu re/niſi poſtq́; denũciatus fuerit eẽ talis/a ſuo indice. Inomni qʒppe alio caſu fere /pᷣt homo rationabiliterpᷣſumere pximũ ſuuʒ non eẽ excõicatum/ oppoſitũ faciens ex/ ponit ſe frequẽter diſcriminipcti moꝛtalis alienũ ſeruũ temerarie iudicãdo.Exempli gra.Video ſoꝛtẽ interficere ſacerdotẽ aut eum vulnerare.Si iudico ſoꝛtẽ excõicatũ poſſum errare qm̃ vela iudice potuit habe re mandatũ vt h faceret / vel ebꝛietas aut fu roꝛ eundẽ excuſat/aut aliquid aliud inter⸗ uenit ꝓpterqð in iudicio ↄtentioſo duʒ ad illud venerit abſoluet᷑. Pꝛeterea quicquid ſit in pñtia facti/neſcio tñ infra biduũana ſuo iudice fuerit abſolutus/quã abſolutio nem neq; mihi neq; ceteris tenet᷑ nũciare. Secus eſt dũ iudicialiter eſt ↄdemnatꝰ qꝛ iudicio publico debet abſolui ſi nõ vulte⸗ uitari ¶ Quereret aliquis quid oꝑant᷑ tũc cõmunicationis lateſnĩe ꝑ canones? Re pondebo/ſicutaccepia pᷣceptoꝛe meo/eas tantũdeʒ oꝑari vt abſq; ꝓceſſu alio iudicia li/aut noua ↄſtitutione/poſſit iudex ſtatiʒ ꝓbato facto.vel ↄfeſſato/ferre iuris ſniam ⁊ eandẽ publicare.nõ ſic vbi canones eẽnt ſolü ferende ſnie/qm̃ monitiones ⁊ ꝓceſiꝰ m terminos iuris pꝛereqͥrerent᷑ multipli:⸗ — ces. ¶ Exeadẽ radice videt᷑ ꝙ nullus ꝑꝛo chianus debet euitare curatũ ſuũ/a ſiis ſe miſterijs publiceſepando /niſi pᷣuia ſui ſu⸗ ꝑgioꝛis ſnia fuerit publicatꝰ. debet enĩ tolli qtum poſſibile eſta ſubditis occaſio rebel lionis ad ſuperioꝛẽ/⁊ diuiſionis inter ſe/et temerarie diiudicationis cuiuſcũq; alteriꝰ qm̃ iſta ſunt peccata grauiſſima. Sed da⸗ — re licentiã vel pᷣceptũ ↄfuſum/q; ſubditi vi tent curatos ſuos / nõ puia ſentẽtia 2 pub⸗ licata/eſt eos pᷣdictis pctõꝝ periculis expo nere. Itaq; cñ laici clericis ſint inueſti / po terũt leuiter dicere de ſuiſ curatis ꝙ ſint ſoꝛ nicatoꝛ es publici/ſi foꝛte colloqum vel cõ ſoꝛtiũ modicũ viderintapud eũ cum mu; lieribo. Rurſus ⁊ ſi curatꝰfuerit heri foꝛni⸗ catoꝛ / potuit tamẽ penitere/ꝛ m iudicium ſui ſuꝑioꝛis ⁊ ↄfeſſoꝛis obtulit ſe dimiſſu⸗ rũ ↄcubinã ſuã/tꝑe ⁊ loco.qꝛ non ſubito te net᷑ ſemꝑ h̊ facere.ſicui nec penitẽs aſtrin) geret remouere ſubito a ſe qcquid fuit aut eſtoccaſio peccati.tũcparochianus vin do iſtũ vere abſolutũ/quõ non peccabit:ñ aut debet leuit ſuſpicari: nũc autals q; ve ro careat bñficio abſolutiõis / niſi dũ ꝑ ſen⸗ tentiam iudicis fuenit vttalis pmulgatus Sed tũctamdiu vitabit quoauſqʒ fuerit publica denũciatioe nouiter abſolutꝰ. Acd de ꝙ ſtabit tũc eſſe diem dñicum duz paro⸗ chianus pᷣmo inciperet ſuſpicari vel iudi⸗ care ꝙ curatus ſuus eſt foꝛnicatoꝛ publicꝰ ⁊ ita vitandus/quid aget in hoc caſu.aut vitabit eum/⁊ hoc erit contra pꝛeceptum eccleſie de audiendo miſſam die dominico quia aliaʒ vt ſuppono non poterit illo die pꝛocuraxe.aut communicabit ⁊ hoc erit cõ tra conſcientiam/⁊ edificabit ad geheunã Poterit etiam falli vt dictũ eſt de impeni⸗ tentia ſacerdotis foꝛte penitentis ⁊ abſolu⸗ ti iudicando/imo eum potius debet iudi⸗ care penitentem ⁊ bonum/qᷓ; oppoſitum. cum ſubito potuerita ſpirituſancto viſita⸗ ri ⁊ penitere/⁊ confeſſionem actu vel voto perficere. Poſtremo quis non videat hãc licentiam eſſe fomiteʒ ſciſmatum interſub ditos/ alijs dicentibus dechrato quia bo⸗ nus eſt / alijs non / ſed vitandus.quia necẽ? par omnium affectio.nec pardiſcretio nec paręozum que iuris ⁊ facti ſunt cognitio. bictemr foꝛtaſſe nobis illa decreta lis cum ſuis gloſis.q̃ſitum.de cohabita⸗ tione clericoꝝ ⁊ mulierũ /vbi perargumen tum a contrario ſenſu trabitur. qꝙ; foꝛni⸗ ctor negn oͤel leri Mos e 1560 ⸗ ri nſtid⸗ ntgit nafiu ſalten Man Doe lsit cene deia ſbe⸗ Etn, len och Urlen nꝛ focgne mnodeſen (ſnon (arhen ngena W h 1 Maſuiſe haenit ackſonct nsimnere Cnbſch Aen inin ngibfn lanmmntond Eialsg Rininck,) nrtsgſri glohunddc⸗ dianmn narhen ſnn rfnüdaun ultſedinſtn nonſdtoe Kentistirn Kedanäfute Mcanenn nan unf Nümien ns ſoürti andüneen tſemunmd grnbache IcrNPNGn niſumnedni onorwetlN mmibetbMe tctrugtu acicke Nn mimnpttbon möoiun, Grinenanviin mNN (stN üenhi hmmninni Sndlun 6fininsdn, PNENNN ſenobslu uann eſias.vt dicendo.excõicamuſomnes ſoꝛ * catoꝛ notoꝛius / qni ſeʒ nulla tergiuerſatõe negani poteſt eſſe talis / vitandus eſt / etiaz nõ expectata ſuperioꝛis ſnia. Hicdicimuſ aliq. vel ꝙ ↄſuetudo oppoſita/⁊ platoꝛum tolerãtia q̃ nõ executa eſt hãc decretalẽ ĩ cu ratos ⁊ ſubditos/ interpᷣtate ſunt illã legez non eẽ ſeruandã.vel ꝙ añ ſniam ſuꝑioꝛis ⁊ diu tolerat᷑/nihil ꝓpꝛie dʒ ita notoꝛium V crimẽa ſubditis reputari/qnin aliqᷓ poſſit trergiuerſatione negari. Juſte quidẽ/aut p pter inſpirantẽ gram/vt dictũ eſt / qꝗᷓ neſcit viſitãdo tanda molimina.aut qꝛ neſcit᷑ope rantis intẽtio aut cã. Nonne poſſet mulier in caſu freqntari a curato/p ſua ↄuerſione ſicut egerũtaliqui ſctõꝛum erga publicas meretrices. Sic pᷣſbyter etiã meritoꝛie tra⸗ di poſſet moꝛti.Ad hoc facere videt᷑ decre⸗ talis immediate pᷣcedẽs. Multa inſuꝑ de qeta que non loquũtur in hac materia niſi de ſacerdotibus ſentẽtialiter cõdemnatis ſi bene videant᷑.aut ſi aliq ſonẽt aliter/pöot eis non incongrue interpᷣtatio talis aptari Et videãt obſecro oppoſitũ ſentiẽtes/qᷓ; ir Honabile ſit/ vt pᷣlat cõicʒ cũ curato ꝑochia li/ ſaltem dü tolerat eum ſcitum eſſe talẽ. et parochiani eundẽ euitare non dico pote⸗ mrunt ſed debebũt ¶ Oõ ſi qſierit aliqͥs/qd yalebit ergo iſta diſtinctõ famoſa inter foꝛ nicatoꝛẽ notoꝛiũ ⁊ non notoꝛiũ: Planead hoc ꝙ notoꝛiꝰ põt abſq; alio iuris oꝛdine Plinus ↄdemnari ꝑ iudicẽ. Alius nõ niſi eſtibo legitimis iuris oꝛdine pus victus. Juxla ̊ elici foꝛſan põt intellectꝰ q dʒ foꝛ⸗ nicarius notoꝛius euitari/ qꝛ ipſe põtaut dʒ ſtatim iudicialiterp euitando iudicari. . 3 udicari dico: nõ a ſubditis ſed pᷣlatis/cõ ſuetudo ĩmo ⁊ vtilitas publica vident᷑ pꝛo hac interpᷣtatione militare/t hãcreddereñũ diſtoꝛtã. Pꝛo dictis oĩb ſunt gloſe oꝛdina neaug amb. ſi Siqᷣs fraternoiat ꝛc. ¶ Similis dicere⸗ mus de ſententij .ſuꝑ illo pmg ad Choꝝ. v. tijs pmulgatis generali mo bſ; nominũ expᷣſſione ꝑ ec niegos omnes impediætes iuſticiã eccleſi aſticã. ocs talem reʒ ſurripuerũt ⁊c. Ta generalis ⁊ ↄfuſus non es ad euitandũ illos/ quos in particulari tales cognouerunt/ni ſi per iudiciumtales eſſe nominatim pro⸗ mulgentur, Hon enim parem habet effica ciam generalis modus loquendi/cum ſpe ciali:Sicut ſacerdos litteratus poteſt di⸗ * cere ꝙ omnis fureſt ſuſpendendus/necir regulantatem incumit.qua innodareiur ſi diceret.hic fur ſuſpendio meruit interimi. Alie cauſ. epatent ex pꝛedictis. ¶ Deniq; ratio ad ꝓpoſitionem eſt/quoniaʒ magna eſſet pena/magnum inſuper eſſet diſcrimẽ conſcientiarum apud innocentes / ſi ꝓprer alioꝛum delicta ipi a ſſim ⁊ abſq; iudicio tenerent᷑ excoicati.Audiui de papa Virba no.v./qꝙ gloꝛiabatur ſe papam eſſie/ob hãc pᷣcipue cauſam/q nullis penis excõmuni ſi dilexiſſet ꝓximos ſuos / ſicut ſeipſum 2 B cationũ ? in egularitatũ erat obnoxius. q aduertiſſet:relaxaſſet foꝛtaſſis totlaqueos tot onera.tot pericula ab eoꝝ ceruicib/vt lari potuiſſent.¶ Tertia ꝓpoſitio ¶ Expe diens videret᷑ vt omnes ſentẽtie excõicatõ aliqli ⁊ ſi non pari/ad ipᷣm libertate gratu⸗ nis/qrum vſus nullus eſt/ aut plus obeſt qp ꝓſit / lam in eccleſia vniuerſali/q; in pꝛo uincijs ⁊ dioceſibus/expꝛeſſa reuocatione caſſarentur. Rationabilitas patet ex pꝛe⸗ miſſis. Et ſi con ſigeremus ꝙ excommuni catio quelibet medicinalis eſſe debet /ſicut finis amare potionis eſtſanitas. Ita finis excommu nicationis eſt emendatio aut cõ ſeruatio charitatis ⁊ vnionis in ſubditis pꝛopterea quandocunq; excommunicatõ veriſimili coniectura non pꝛeſumitur vti⸗ lis reipublice/nec ſubditoꝛum correctionẽ affere / illa debet omitti. Tuncenim locũ habet quod dicit Ruguſtinus libꝛo.ij. cõ⸗ tra epiſtolam Permeniani in decretis xxi pietas/⁊.iłiq:iioꝛdinationes. Reuera cuz cõtagio peccãdi multitudinẽ inuaſerit/ↄſi lia ſeparatõis.i.excõicatõiſ ⁊ iania ſũt ⁊ ꝑ⸗ nicioſa atq; ſacnillega. quia impia ⁊ ſuper⸗ ba ſunt ⁊ plus perturbãt infirmos bonos/⸗ q; coꝛrnigant animoſos malos. Et gregoꝛi us de quibuſdam peccantibus ait. VUnde necatali conſuetudine auerti poſſunt/xiõ cum yvenia ſuo ingenio relinquendi ſunt. Et Matthei.xiij. Dicebat chꝛiſtus dimit tenda eſſe ʒiʒania ne eradicaretur triticum Sicpalea dimittit᷑ cuʒ grano donecillud introducatur in hoꝛreum. Sic ſagena ec⸗ cleſiaſtica omne genus piſcium congregat necſeparat/preterq; i littoꝛe finglis iudicij Sic iudas cũ apliſ dimiſſꝰẽê/Sitc iebuſeꝰ innr filios iſr/ Sic peſſia dic hiero.ſpꝑ cũ op timis iũcta eẽ / ſictoleratiſut filij in dare er teradvſurã ⁊ vti libello pudij.ſic hodieꝑ 8R8 D De vita ſpũali amme mittũt᷑ meretrices ne vitijs deterioꝛib ois ce diſcipline rigoꝛ abſcedet ¶ Abſit vt boc t ↄfundant᷑ ꝓpterea dicit Aug.vbi pus.Hõ velim.laudo medicinã/ſed non eam q vul te ſi põt eẽ ſalubꝛis a multis coꝛrectio/niſi cum nuſaugeat autvitã tollat.fiat a radice moꝛ de ille coꝛripit᷑ qͥ nõ hʒ ſociã multitudinẽ᷑. Cũ bi curatio.non eligant᷑ad ſacerdotiũ inco. vero idẽ moꝛb plłimos occupauerit.nihil rigibiles.non indiſciplinabiles.alioqn ſi ti alið reſtat bonis q;ᷓ doloꝛ ⁊ gemit? vt p illo bi deputent pꝛelati qͥ tales elegerunt.Etſi AUynq̃ ſignũ qd Ezechieli ſco reuelatuz eſt. illiſictales deü quottidie in ſuis pcptis tamim un .— euadere ab eoꝝ infeſtatione mereant᷑. pudenter contẽnunt/ quid miranduʒ aut . Sin Deſcendẽdo ad pꝑticularia pñt ↄdluſiones vindicãdũ ſi leges humanas ⁊ ſtatuta ni⸗ O moꝛtales elici ex locis ⁊ tpibo qñ expedit.et hilipendũt quas etiãvident a ſuis latoꝛib itih,1P qñ non / in peccatoꝛes vt ſunt foꝛnicarij et non ſeruari.cum tamẽ recte iuſſum ſit/pa⸗ galen ſciſmatici ⁊ vſurarij ⁊ ſimoniaci excõicatio tere legẽ quã ipᷣe tuleris.Deniq; ſi cauſa ſit ſenot/ nes pmulgari. Pꝛelati enĩ nõ ſolũ pñt. im vt meretrices tolerent/ dicũt ſic opinãtes/ WE mo debẽt ab excõicationibo aut irregulari / c maioꝛ eſt ratio tolerandi ſacerdotes foꝛ⸗ d tatibo ferẽdis deſiſtere. aut iã latas tacitey nicarios nec rigoꝛem talẽ ſeruãdi / ſicut ab d expᷣſſe reuocare ↄtra vitioſos / vt ſunt foꝛni initio/quẽadmodũ antetꝑa gregoꝛij noni 2 Pel catoꝛes publici vlł ſciſmatici ſi nõvitiũ tale maioꝛi rigoꝛe hec vt alij dicũt/diſciplina te etl adeo in q buſdã ꝑtib inualuerit/ꝙ ꝑ excõt nebat᷑. Hincrñdẽt ad quedã dicta ſancto⸗/ ſihen cationũ vel irregularitatũ ſnias nullo mõ rüũ/vt thome ⁊ alioꝝ peccare eos dicentiuʒ fame pꝛeſumit᷑ coꝛrigi ſed deterioꝛes effici delin ui a foꝛnicarijs miſſam audiunt:nec exeu lef quẽtes. Et in hoc veritatẽ hʒ qð dictũ eſt, ſare eos/ꝓpter negligentiã pꝛelatoꝝ. Tũc aboo platos ad multa nõ teneri ꝓpter incoꝛrigi / eni vel vigebãt amplius timoꝛ dei ⁊ diſci⸗ 1 bilitatẽ ſubditoꝝ/ad quoꝝ oppoſita ipᷣi ſi plina chꝛiſtiane religionis / ita vt poſſitle⸗ ſtoli coꝛrigibiles hr̃entſubditos /tenerẽt᷑. Poꝛ uitertalis lex exequi.vł inexꝑti ſoꝛte erant nnn ro qᷣd ſitreuocaretacite iam dixim coꝛolla hi doctoꝛes qᷓ; generale ⁊ q; radicatuʒ ſit h fiſehe rio· xiij. ¶ Ex bis videt᷑ aliqͥb tꝑa mala cõ mal/⁊ quõ deterioꝛa flagicia circa vxoꝛes nmna ſiderantibo/ꝙ nõ expeditferre ſnias excoi aut filias parochianoꝝ/ abominationes fingn cationũ generales in foꝛnicarios ſacerdo, borendein alijs puenirent apud multas gael tes / iubere ꝙ a ſubditis euitent᷑. Rigoꝛ ei patrias / rebus ſtantibus vt ſtant / ſi quere⸗ Cupti ecciaſtice diſcipline/ vix credi põt/ Gtuz la / renktpertales cenſuras arceri. Scandalũ Cuumn xatus ſit / ſe ? nulla ⁊ rara fit electio in ſacer certe magnum eſt apud parochianos curs n⸗ dotü introductione. ꝓpterea malũ iſtud taz ti ad cõcubinã ingreſſus / led longe deteri ecreſ late ſerpit/q; multiplicant᷑tiuuenes ĩutiles ſierga parochianas ſuas non ſeruaueritcæ- ſonen ⁊ lubꝛici in ſacerdotes/de qb ſtultiſſimus ſtitatem / multos itag compertuz eſt erſan apꝛeſ eſt ſperare/ꝙ poſt ſuſceptũ ſacerdotiũ caſti ctis doctoꝛibus fniſſe/quos inexperieutia Pline oꝛ ſit eoꝝvita ⁊ honeſtioꝛ/v nõ potiꝰ diſſo; tempoꝛum fefellit/ locuti.ſunt non qᷣd fie coͤd⸗ lutioꝛ q;to iã hñt illud aq̃ pus ex mala vite nipoſſet aut expediret. ſed quid ſtricta iu (gluan fama foꝛmidare poterant expelli. Quãto rs diuini vel humani regula faciendum uoſiß ſtultiꝰ igit᷑ imo iuxta verba auguſtini. q;dto eſſe dictaret. Hi dum ad experientiam dit gioinn vnitioſius / iniqͥus/ ſacrilegio ſimiliꝰ / eet ficultatum/ tempoꝛum/⁊ hominuʒ incoꝛ tunnummn velle tales effrenatiſſimos ꝑ excõicationñũ nigibilitatem veniunt / mutant plerumq ceno N ſnias cõpeſcereſq̃ pfecto non tam eos coꝛ? ſententiam / dicentes ꝙ eſi talia mala ſunt lenlban rigũt/qᷓ; inficiũt:nõ ſolũ eos ſed parochia ueaguntur a ſubditis/toleraretamen ma Sanni nos cũ eis ↄuerſantes: Nõne melius eſſet gis illa expedit / q; cum periculo deterio Poſuimne nocæétes quoſdã impunitos remanere/q ea velle ad vnguem reſecare. ¶ Ouo eica Uuranene pnunire innocentes. Juſte qdem poteſt ali peccãt ñ mediocrit᷑ qdã ex religiof ſolitari ſintonfe quando malicia tolerari.innocẽtia punir is/qͥ dũ vitã attẽdũt pᷣlatoꝝ.du ſbditoꝛum Hekicoon nunq;. Puniuntur auteʒ parochiani/ duz effrenatã maliciã ituet/ↄfeſti murmurant/ ſcoſtend coõuerſatio curatoꝝ eis interdicit/ dũ ſcru? et mox inaudita parte ipſi condemnatönu giuregn pvulis grauiſſimis conſcientiaꝝ inq etant᷑. ferunt ſententias in abſentes / eos quoc ditpote y Bediceretali uis:peccata igit᷑ů vis re rodũt ⁊ deuoꝛãt/nõ aduertentes.ſ.inexpti gniapen manere impunita. Sicabſ; ena hen⸗ reun/qᷓ; difficile ⁊ frequentiꝰ impoſſibile ſit onneni coꝛnuẽt oẽs in flagitia ·ſicom̃es eccleſiaſti oia ad noꝛmã equãfl dere/ Vtinã hi ſape gnc p yeſlon tneanir anacicene egtanüſen Sohnsnnin ummmdhn nTſrun t enefusked W daigiang ſcchinitg. füamtongt Gmidiſann Auecornnont Ncdidpinan didaſne etedig nlmne wüpin Dn nnne Minrinean Nrant ret/⁊ ſuꝑ ſeipᷣos oculũ retoꝛq̃ntes/intellige rẽt q̃t lites amaras/q̃t defectus culpabiles tolerare cogit᷑qlibet in ſeipo/nec ſufficitta li ſolicitudie/ſe vnũ ſufficiẽt emẽdare. Ip ſi vtiq; ꝑti alios arguerẽt/qͥ beluã tot capi tũ/vnã loqr dioceſim aut regnũiñ ꝑ oĩa re gulatam hñt/⁊ pfecto iuxta comici ſniam. Si hmõi eſſent in loco.ſ.pᷣlatoꝝ/alit᷑ ſen/⸗ tirẽt/ aliter indicarẽt. ¶ Hec dicimꝰ? nõ ad excuſationẽ inertie dãnabilis quoꝛũdã ſu⸗ perioꝝ/deſtruentiũ peſſimis exeplis viuẽ di ⁊ moꝛibo factiſq; repꝛobiſſimis vitã ſub . —— 2 ditoꝝ/ſ vt boni q;q; in multis deficiãt/ñ acerbiꝰ iuſto moꝛdeãt Muarta ꝓpoſixio Expediẽs videret᷑ inſtitutio/aut iã inſtitu talis interpᷣtatio / vt ſolꝰ excõicatꝰ aut ſuſpenſus a iudice/⁊ nõ aſolo iure ↄtrabe ret irregularitatẽ/immiſcendo ſe ſacris/et talis ſolus iudicialiter cõdemnatꝰ a ptãte abſoluẽdi in foꝛo ↄſcie ſpoliatus cenſeret᷑. ¶ Rꝛimũ iõ dicimus qꝛ nõ ſtatim aduer tit aliqᷣs ſe excõicationẽ a iurede facto latã contraxiſſe ꝙ ſi in tali neſcientia immiſcue rit ſe ſacris aut alioꝝ ↄſoꝛtio ſe iũxerit/du⸗ rum videretur talem eſſe irreqularem/xta⸗ li irregularitatea qua ſolus papa poſſʒab ſoluere.hincotemptus apud multos/aut Kuhll v ⸗ I icula maioꝛa q́; dici pñt oꝛiuntur unti de excõicatione minoꝛi quo ad irre⸗ aritatem non contrahendam ẽ ſione patet/ quoniam oppoſitum non eſt pliande ſunt.Circa quod miranturaliqui quõ decretalem illaʒ. Cum medicinalis. quidam retoꝛquent ad pꝛobandum q;' om nis ſuſpenſus a iure ſit irregularis.ſi ſe ſa cris immiſceat.quoniã ibi fit Smo de vna tantummodo ſpecie ſuſpeſionis ⁊ in caſu certo. Alia autem decretalis ab eiſdem al; legata loquitt᷑ de ſuſpenſis ab bomine. Decundã partem pꝛopoſitionis idcirco poſuimus/quoniam ſi oppoſitum tenea⸗ tur attentis rebus vt turbate ſunt in ecdle⸗ ſia. tota fere chꝛiſtianitas fraudata eſt be⸗ neficio confeſſionis ſacramẽtalis/Quod ſic oſtendimuſ. Si omnis excõmunicatꝰ aiure.aut ſuſpenſus aut inregularis / per⸗ dit poteſtatem abſoluendi ſacramẽtaliter quia perdit vt dicunt iuriſte.iuriſdictionẽ om nem in alios. talis in foꝛo ↄſcientiene unc⸗ abſoluit. Sed maxima pars eoꝛũ ↄfeſſiones audiunt /incidit ſepe in ſuſpẽ ſionem aut irregularitatem ⁊ eccõmuniea tionem ⁊ hoc vel participãdo cum ſuis ppꝰ rochianis excõmunicatis/vel tenẽdo pub lice concubinas/vel dum ſunt infa mati vii tio aliquo publico vel ſinoniaci vel mer, catoꝛes publici/vel exalijs centum radich bvus.taʒ apud religioſos qᷓ; alios foꝛmidaa bunt igitur ſemper ſubditi/an fuerint rite 2 vere ſacramentaliter abſoluti/⁊ hocratio nabiliter in tanta ſententiaꝝ multiplicirta, te. Hocautem aſſerere q;tum ſit pericultluz ⁊ ſcandalũ pꝛelati viderit⁊ iuriſte.¶ ðꝛo hac parte ſecunde pꝛopoſitionis factt de⸗ cretalis que monet vt in neceſſarijs ſubdi⸗ ti cõmunicent cum curato ſuo/qui tamen quandoq; ſuſpenſus eſt/vtpote cum foꝛni H Aiopaſiuco Conſtarautem conieſio D eſt neceſſaria. Si vero non poteſt abſol⸗/ uere ſacerdos excommunicatus a iure aut ſuſpenſus.fit illuſio talibus ſubditis quo⸗/ niaʒ nec ſacramentaliter abſoluentur/nec finaliteraliud repoꝛtant q; ſcrupulos/duʒ poſtmodum audiunt ſacerdotes ſuos po teſtate abſoluendi caruiſſe.¶ Ouinta pꝛio rũq; fautoribo/ſicut de interdicto diceremꝰ Excõicatio ſiquidẽ baculꝰẽ pure ſpiritua lis. ppterea nõ videret᷑ rõnabiliter aſſumẽ dagad ꝓtectionẽ reꝝ tꝑaliũ/⁊ q̃i ꝓphanara qm̃ res tꝑales nõ debent ↄſeruari vel roꝙ̊ʒz⸗e ti cũ maioꝛi detrimẽto eoꝝ a qͥ bus repetiü, tur/qᷓ; ſit vtilitas pueniẽs apud repetẽtes Sed excõicatio maius dãnũ infert/ q; ſit· vtilitas alia tꝑalis. Pꝛeterea nõ dʒ eccdian grauiꝰ punire delinqntes ciuiliter/ qᷓ; ſecu laris ptãs.Oppoſitũ tñ fit dũ ꝓpt᷑ nꝛtuma ciã cadentẽ in cã reꝝ tꝑaliũ/iudex eccłiaſti cus incarcerat⁊ ligat aias quiſſimis excod catõis vincuł. Juderx vo ſecular ſola co? poꝝ detẽtiõe ↄtẽtus ẽ. Rurſus Se ſquech 7 q; certũ an ius diuinũ ↄceſſerit pᷣlatꝭ iuri dicctiõʒ tꝑalẽ imediate/ autſaltẽ ei exercitiũ ſic cps ill a ſe abdicauit.aut ſi ö conſtare poteſt reman eret tamen incertum ſi iuriſ⸗ dictionem ſecularem ex conſuetudine vel dono pꝛincipũ cõceſſam / ſibipoſſit eccia ꝑ iuriſdictiõʒ ſuã pure ſpiritualẽ exercere/p⸗ ſed/t defẽdere. Sic hʒ eccia iuriſdictiões tpales / hẽat ipᷣa ⁊ carceres/⁊ alioſ coercẽdi poſitio.Expediens videretur vt nulla ſen tentia excõicatiõis ferret᷑ niſi cõtumacia facta ĩ reba pure ſpũalibꝰ/ ⁊ vbi trãſgreſſio vgit mãiteſte in diſſipationẽ fidei ⁊ ſue lib tatis / ſicut eſt de hereticis ⁊ ſciſmaticis/eo — De vita ſpirituali anime modos etiam coꝛpales. que coertio coꝛpa⸗ lis licʒ apnd groſſe intelligentes ⁊ carnales auſterioꝛ indicaretur/qͥs iñ f.de i mẽte pſpi ciens/ negauerit excõicationiʒ penã longe deterioꝛez excellere/ immo ſᷣm dicta ſanco rum moꝛte coꝛꝑali deterioꝛeʒ exiſtere. Si aũt nõ ꝓ qualibʒ ↄtumacia infligitur moꝛs apud pncipes ſeculares/ q̃ eſt iſta eccleſia⸗ ſtice libertatis mãſuetudo/vt paſſim pꝛo ſi milibo aut minoꝛibo culpis ſpirituale infe/ rat moꝛteʒ: eniq; dixerim iſta non ad detrahendũ factis pᷣlatoꝝ/ſed vt occaſio pᷣ/ ſtetur maturius in hacreſtatueudi ⁊ tollen di tot vexationes incredibiles/quas pauꝑ ibus laboꝛantibo/ꝓmotoꝛes curiarũ ⁊ alij quidaʒ his baculis fultipꝛeſtant in ↄtem⸗ ptum dei:damnationem pᷣlatoꝛũ:et eccleſi aſtice iuriſdictõnis irriſionẽ Amplius iſta nõ ſunt ad determinandũ que diximus/in his ppoſitionibo/pꝛeſertim vbi textus iuriũ Falain repugnare viderent᷑. Sed datã vo⸗ umus eſſe occaſionem ſtudendi iura illa et mitioꝛi ĩterpᷣtatione ea diiudicãdi/q; faciãt quidam ad pauca aſpicientes. et qͥ defacili enũciãt palioꝝ illaqueatõne.illibertatione ⁊dãnatone. ¶ Sexta ppoſitio. ¶ Expediẽ tius eſt in multis defectib illos vel tolera⸗ re/velad bonũ finẽ oꝛdinare/qᷓ; ꝑ fulmina⸗ tiones ſentẽtiaꝝ ⁊ cõdemnationũ.aut per pᷣdicationes rigoꝛoſas eos conari funditꝰ extirpare. Ratio ptʒz ex ppᷣmiſſis.vñ pꝛecedẽ tia facta ſcõꝝ nos docẽt/ qͥ multa que male ſieri videbant ⁊ nequibãt coꝛrigere/ vel to⸗ lerabant/ vel ad aliquẽ finẽ bonuʒ oꝛdina⸗ bant Sic vdolatraꝝ ſupſtitio facta ĩ febꝛaꝛ ario / ob honoꝛez febꝛue/ tranſit in honoꝛez virginis matris. Sic honoꝛ auguſto ceſa⸗ hreſtarugn honoꝛẽ Petri eſt cõuerſus. Sic pantheon templũ oĩm ydoloꝝ /vertit papa in ecdeſiã oĩm ſanctoꝝ. Foꝛtetali ar⸗ te poſſẽt encenia que pma die anni mittũt hoĩes /ad bonũ finẽ trahi Sicnatiuitatis ſue celebꝛatio apud quoſdã pncipes xj ¶ Hoc modo docendi ſunt om̃es habere oculum ſimplicem oculũ intentionis rectũ quo habito merebunt᷑ in multis / vbi alias graui ſe delicto cõſtringerẽt. Exẽpligratia decelebꝛãtibus miſſã ſumpta pecunia.de euntib ad hoꝛas canonicas in eccleſijs/ ?2 ad obitus ſpe diſtributõnuzʒ. de dantibus ia⸗ nos /ad gaudiũ de ſuo baptiſmate poſſetre toꝛqueri.Heceĩagere facilius eſt/q; toꝛrẽé/⸗ ti conſuetudinis pertinaciter obniti velle. ⁊ accipientibe cnras ⁊ beneficia ad cenſum annuũ.de recipiẽtibo pecunias in collatõe oꝛdinũ,de pꝛedicantibap mercede.deque rentibo placere in ſuis actibet ſermonibꝰ publicis et artificialiter ob hocoꝛdinatis. de habẽtibus plura beneficia/⁊ ſimilibus/ in quibo peccat multi ob defectũ doctrine⸗/ ⁊ rectiſicatõnis ſue intentionis/quiboalio quin merces deberet ¶ Tangamus hicad extremũ ꝑfuoꝛie modũ rectiſicãdi aliqua expᷣmiſſis.Si qͥs celebꝛat miſſam autalið quodcũq; opꝰſpirituale abinainde ſperat mercedem tꝑaleʒ. Conſtituat ipᷣe ſibi mer⸗ cedem illam nõ tanq; pcium ſpualis illius operis. Non em̃ eſſetequa ↄmutatio. Dz accipiatur illud tpale ꝓ ſuſtentatõne mini⸗ ſtri. Non debet itaq; quiſq; ſuis ſtipendijs militare. Et qͥ altario ſeruit ſiẽ dicit apłs/⸗ de gltario viuere debet.hoc titulo qͥ dicitur ſuſtẽtatio miniſtri.ſaluatur omis receptio moderata reꝝ tꝑaliũ ꝓ ſpũalibus iuxta ſen tentian dñi Durandi/in hacmatena.Hec aũt ſuſtentatio qualis aut quãta eſſe poſſi nõ cadit ſub arte generaliter diffinire. Sʒ hoc loco ſicut ⁊ in omni virtute/ mediũ ſu⸗ mi debʒ put ſapiens iudicabit:attentis cir cũſtantus omnihaaut put hoſeʒ vncio di uina docebit. ¶ Hanc eandẽ ſententiã di⸗ ciũt alij ſub alijs verbis.q; omnis res ſpũa⸗ lis ꝓpter tꝑale lucrum tanq; ꝓpter motiuuʒ „ miuns pncipale/ aut ꝓpter finẽ deo ſuboꝛ⸗ dinatũ/qui dici põtfinis ↄſecutiuus/ licire qWueri diligi vel exerceri põt Ad hoc nimiꝝ eſt illud ꝓphete Inclinaui coꝛ meũ ad facæc das iuſtificatões tuas ineteruũ ꝓpt retribu tõeʒ Exiſtio neminẽ dubitare qͥn poſſz deꝰ diligi a me ⁊ exoꝛari/vt mihi det vite ſuſtẽ⸗ tationemad liberins eidẽ ſeruiendũ.Actꝰ aũt magis ſpũalis qualis eſt q; dei dilectio vel ad eũdem oꝛatio: Yas habet inſnn ali⸗ quis exercereſe vł in vna religione vł cum vel alio ſpirituali oꝑe vt inde ſuſtẽteturad vite neceſſaria/ nõ quidem ſiſtendo in boc ſed vlterius referendo in deũ vt habitis ta⸗ libus vite neceſſarijs/ipᷣe deinceps liberio ri mẽtevaleat ðᷣo militare.Dicũt doctoꝛes nominatim dominus Anthiſiodoꝛenf/ nullus pᷣdicare debet hoc eſt pꝛedicationẽ ſuã oꝛdinaretanq; mediũ ad habendũvite ſuſtentatiõez. Eſſet inquiũt hicoꝛdo ꝑuer ſus.ſi dignius ad indignius oꝛdinareiur. Hoꝛum dicęa ſicaccipiẽda ſũt vbiad illud tempoꝛale figeretur intentio pꝛincipalis ”M add ferem latioh ricugle nusp ug,hl lanpt lucius umg ugia. flliſime Heeint Aunnih butiont cunu punist moc⸗ fureh loee Pn el ſci lerij noſe Cehe Aenee⸗ Gltun golnin ſoni hüri luop⸗ acuas/ Aectioquinta et ad dei honoꝛem ipᷣa nequaq; vlterius re feretur. dũ aũt non eſt finis pncipalis ſuſtẽ tatio hec miniſtri queſita ꝑ aliq̊s actus ſpi rituales.ſed ẽ vl motiuũ qdðdã.vł finis mi nus pncipalis in alterũ finẽ rurſus oꝛdina tus.nullũ videtur hic de ſimoniaca ꝑuerſi tate ꝑiculũ imminere. ¶ Iſta ſic elucidare tutius eſt ad ſerenandũ cõſciẽtias ſimplici um/et ꝓ rectificatione ſuarũ intentionũ/qᷓ; tragica aut ſatiricia repᷣpenſione oẽs gene rali ſimonie lepꝛa reddere infames velle. Hac intentione põt teneri cura ad ceuſum annuũ/põt haberi reſpectꝰ ad lucrũ diſtri⸗ butionũ. Põt in caſu recipi moderata pe⸗ cunia ab oꝛdinatis ſub pᷣlatis.ſi ſit aliũde nimis pauꝑ.nec immineat ſcãdalũ.quoni am oẽs decretales ſuꝑ hoc confecte ſunt de iure humano qͥ ad multa/quas poteſtabo lere cõſuetudo ad vbdaſirt va fuerit ocu⸗ ſimplex mõ dicto. Sic pñt obtineri duo vel tria bñficia ſᷣm eoꝝ tenuitatẽ/ ⁊ ſi ſine ſcãdalo fiat.attenta ꝑſone obtinetis q̃lita / te ⁊ ipᷣius ad ecciam vtilicate. Sic põt im/ mo ſepe debet q̃rere pᷣdicatoꝛ aut alius pla cere hoĩbo in ſuis actibo/nõ ꝓpter ſe. ſʒ vt vi dentes gloꝛificent deũ.et vt libẽtius moni ta ſalutis accipiant.¶Neq; tñ ſum neſciꝰ⸗ gquin in pᷣdictis ſepe cadit vilis q̃ſtus at q ſy moniacꝰ.vt ſiqs hẽat aliunde ſufficien⸗ ter vñ viuere poſſit ipᷣe multiplicat ſibi per talia oꝑa ſpũalia/grãdioꝛes diuitias ſuper unacuas/aut pᷣterneceſſarias.aut ſuam bñfi ralitatẽ cã rõnalis nõ excuſat· cioꝝ plu Lectio quinta materie/quã tractãdã ſuſcepimꝰ / 4 . . . — . Poꝛro iam nõnulla diuerticula quaſi ſuꝑ edificãtes adiecimus. Perſcrutãdũ rurſus eſſe video/ne nos eqͥuocatio fallat.etvt edi ficij noſtra ſtructura certius ſurgat.ſi foꝛte ſit aliq lex diuina q̃ nõ ſit obligatoria.Naʒ de obligatoꝛia ſᷣmo dũtaxat habitus eſt Videt᷑ nempe lex diuina totidẽ modisdici q̃t modis diuina volũtas noĩat᷑. Dicit aũt magiſter in pmo ſnĩaꝝ.qꝙ qͥnq; ſunt deivo luütates/ſumẽdo ſignũ ꝓ ſignato. Et beſvᷣ ſuꝑ quiditate peccati moꝛtalis et diſtinctione eius a veniali mł tlaãſi iam füdamẽta iecimus. ꝑſcrutando fumungitus qͥd ſit lex ꝓprie diuina.qͥd natura lis/qͥd humana/et de cõditiõib vtrarnnq; Hic eſt enĩ viuax fundus totius difficltatꝭ plici ſigno volutatis di doctoꝛes tradiderũt hoc metro complexe ſunt. Pꝛecipit ⁊ phi⸗/ bet. ꝑmittit conſulit. impler. ¶ De volüta tepᷣceptina ⁊ phibitiua multa iam diximꝰ. De pmiſſionevero memini me alio loco diſtinxiſſe. ꝙ aliq ðꝛ ꝑmittere deus. Ptio qꝛ nõ vult phibere/aut pᷣciꝑe oppoſituʒ/h̊ R mõ pꝑmiſit elaſchnge ꝛxxo pluralua nõ k mmit pena teinpoꝛali. hoc mõ pmittit tercio aliq̃ ꝑmittere dicit᷑ nõ qꝛ nõ puniat. ſed qꝛ nõ impedit ea fieri cũ id vtiq; poſſet quãaq; hoc iuſtiſſime faciat eliciẽdo ex his malis bona/fp̃m potentiſſimam ſapiam ſu am attingentem a fine vſq; ad finem foꝛti⸗ et ꝑ inſcrutabilem abyſſum indicioꝝ ſuo⸗ rũ. Deniq; quanto poreſt aliqd ꝑmitti/nõ qꝛ iudicetur faciẽdũ/aut q; nõ denücietur p leges et ſtatuta puniendũ.ſed qꝛ de facto nõ exequũtur leges punitiue contra delin quentes tales/ne deterioꝛẽ exuũ res habe/ at. Hoc mõ tolerant᷑ qñq; heretici/aſciſina tici/⁊ alij inter xpᷣianos dũ ſciſſura deterioꝛ er eoꝛũdem exterminatione veriſilrtimere tur. De hacigirlege pmiſſiua. ſilr erde im pletiua q ↄꝛ eſſe efficax oꝑatio dei.⁊ q̃ non eſt de ꝑſe obligatiua intm dẽa ſint. ( Su peſt dicere de cõſilio ꝙ lex appellatno ep li⸗ gerzad obſeruatöem ſui. eam qppe deſerẽs penam nõ incurrit. Impletio iñ eius pᷣmi um meretur ⁊ coꝛonam. Eam pᷣterea legeʒ cõſilioꝝ diuinoꝝ nihilipendere velut in⸗ utilem entanq;ᷓ obſeruatoꝛes eoꝝ nõ inde pfectioꝛes fiant impꝛobareö/damnationeʒ nõ euadit.Hec lex arllums reſpicit tertiã vitam/quã eſſe poſuimus confirmationis ſtabilite / aut eoꝝ qᷣ tali vite mg mq; ap⸗ ximant vt ſunt viatoꝛes ꝑfecti¶ Hec ſum⸗ matim memoꝛata ſint exeis que de quintu iuina/ qᷓ eſt lex pma ltuero legem alte⸗ ram ſi ſuꝑaddiderimus mediã inter cõſili um ⁊ pᷣceptum/que monitio/vel mãdatuʒ/ vel oꝛdinatio/aut alio noĩe abſq; ↄtrouer⸗ ſia noĩetur / foꝛte videbimur ptinus tranſ/ gredi terminos q̊s poſuerunt prẽs noſtri/ ſed nõ ita eſt. conſonabimus potius eoꝛuʒ traditionibi.et eas atꝑtius intuebimur Ap parẽtes quoq; cõtrouerſias inter ipᷣos / de peccato veniali ⁊ moꝛtali/nos facilioꝛi ne xu in vnũ cõpingemus.¶ Loquũtur ita/ q; nonnulli ſccõꝝ de peccato veniali tanqᷓ; ſit cõtra pᷣceptũ diuinũ vt Bern. in libello * De vita ſpũali anime ſuo depcepto etdiſpenſatiõe. et Gandeñ. idem ponit ex autoꝛitate. Augꝰ.in ſuo qð libet.iij.q/ xxi. ¶ Alioꝝ eſt opinio cõtra⸗ ria vt Lhome ⁊ cõis ſchole / dicẽtiũ venia⸗ le nõ eẽ cõtra ſed pᷣter pceptũ. ¶ Pꝛimi fa⸗ tes quodlibet peccatũ eſſe cõtra pᷣceptum. qm̃ ꝓfunda cõſideratio reꝑit nihil eſſe pec catũ niſi qꝛ ꝓhibitũ.Pꝛeuaricãtes reputa⸗ ni oẽs peccatoꝛes terre inqͥt ꝓphᷣa. Pꝛohi⸗ bitũ dico. vel lege diuiua immediate vł na turali aut humana/voceſcripto vel mente Nam nõ hñtes legem ip̃i ſibi ſunt lex. Ad Romañ. Pꝛeterea frequẽs vſus eſt in om nilege / Jus in antiqᷓ. ius in noua.ius in re ligionib ⁊ vniuerſitatibo/ vt multa ſtatuã⸗ tcur ſub noie pcepti/⁊voti/⁊ iuramẽti/ ⁊ cõ minationis eterne moꝛt'è/quoꝝ aliq̃ o mit⸗ tere vel oppoſita facere nõ ſacit hoĩem reñũ peccati moꝛtalis. Nõne data erat antiqua lex iudeis in pᷣceptũ/ꝑſpicuũ eſt hoc. Deu⸗ tero / vij. et. viij. Et addũtur maledictiões. ca.xxvi. Idẽ Hiere.xi. Habet᷑ inſuꝑ Deu tero.xxvi.quõ ipᷣi pfitebant᷑anno quolibʒ totã legẽ. Deniq; poſitũ eſt Joſue.xxiiij.q̃ liter ppłs iudeoꝝ expᷣſſavoce ſeipᷣm obliga uerit ad oĩa facieda q̃ dñs mãdauerat.At⸗ tñ egicger eos in omnitranſgreſſiõe cu⸗ iuſlibet cõtenti in illa lege moꝛtaliter deli⸗ quiſſe: Agebant nihilominus vt videt᷑ cõ/ tfra pceptũ ⁊ votũ ⁊ pfeſſiöem maledictõis interminatione vallatam. Pꝛeceptũ vtiq; habebant ſicut et nos nõ mẽtiri.multa ta⸗ men eſſe mẽdacia ſola venialia nullus ne⸗ gat. Silem facit rõem Bern. libello pᷣdẽo de eis que in euãgelio cõtenta ſunt vt ꝙ ñ ſiit iraſcẽdũ fratri:non grauanda coꝛda cra pula et ebꝛietate ⁊ curis huius ſeculi.nõ di cendũ verbũ ocioſumi/neq; iurandũꝛ ſilia quoꝝ actus crebꝛo veniales ſunt. Ita ĩſta tutis religionũ qᷓ;tũcunq; iuramẽto autyvo to firmatis. Oð vt manifeſtius fiat accipi amus aliquẽ qͥ iuramẽto aut voto vt ſepe fit ſe aſtrixerit. Sit ita ꝙ fideliter ⁊ diligen ter adimplebit opus iniũctũ.aut q; in oĩb ſus tali ſuꝑioꝛi honoꝛẽ ſeruabit.Nullłꝰar⸗ bitroꝛ audebit cõdemnare iſtũ ſic iuranteʒ pꝓ quacũq; negligentia aut irreuerentia ad moꝛtale delictũ.cũ poſſit intercidere negli⸗ gentia ⁊ irreuerentia.nũc ex ignoꝛantia ali quãtulũ craſſa ⁊ ſupina.nunc ex impoten/⸗ tia ⁊ infirmitate.aut abſq; cõſenſu perfecto aut qꝛ tranigreſſio talis nõ eſt notabilisdẽ ni ſeu cõtemptus apud eos qͥbus ipᷣe fide/ literſeruire ⁊ s honoꝛare iurauit Attñ oĩs negligẽtia cõtrariatur pᷣmo iuramẽto.et ir reuerẽtia ſcõᷣo.niſi qͥs gloſauerit iuramen ia hec ꝓut infra docebimus.¶ Quid dice mus ad hec? (Huũquid eſt ſpuũs diſſenſi⸗ onis in coꝛdib ſctõꝝ dei /vt qð vnus axp/ bat alius damnet: ¶SBtudeamus gcon⸗ trouerſiam hãc verbalẽ/qꝛ de re ſatis ↄſtat et cõuenit ad cõcoꝛdiam adducere. Ita em̃ agere hic ⁊ alibi modeſtius ⁊ ſalubꝛius ſb⸗ tilius q; eſt/qᷓ; vni parti vel alteri tam ꝑtia citer inniti/qaltera cõdemnet᷑ Intolerabi le ſiqdem eſt cõfeſtim exiſtimarede ſanctis ſapiẽtib/⁊ tanta ſedulitate veritatẽ ſcrutã tibo eos in rebo nõ vſquequaq; difficilib⸗ diſſonis aſſertionib errauiſſe. ¶ Hos cõ⸗ trouerſie nodos faciliuſ enodare poterimꝰ ſi aliquã pus dederimus ſilitudinem ex vi ſibilibo/ꝑquã q̃ſi ꝑ ſcalam ad iuiſibilia cõ⸗ ſcendamus. Comꝑemꝰ& peccatũ ad moꝛ⸗ bũ.⁊ vitam ſpũalem ad coꝛꝑalem /vtab in iitio fecimus/⁊ repetamus dicẽtes.ꝙ vita a nime q̊dꝛuplex eſt ſq; nature/gratie/actio⸗ nis meritoꝛie/et confirmationis ſtabilite. ſᷣm h̊ ponuntur alique ꝓpoſitioões. pmo de peccato / dehincde meruo. ¶ Pꝛima ꝓpoſi tio.¶ Peccatũ moꝛtale ⁊ veniale nõ ſunt cõtra vitã pmã/ſic ꝙ eam ꝓꝛſus enecent Hec eni vita cõſiſtit in bona diſpoſitione naturaliũ /vt ſuntviuax ingeniũ/tenax me moꝛia/⁊ ſilia.aut in donis gratuitis nõ tñ gratũ faciẽtibus /vt ſunt ſciẽtia multiplex/ æt habituatiões q̃dam bone ad virtutes ſo lum moꝛales.Hec vero ⁊ ſi ledant᷑ qñq; ꝑ peccatũ/nõ tñ ea funditus expelli ncce eſt. alioquin nullus in peccato moꝛtali viuerz vita nature pᷣdicta Sea Ppoſicio. So lũ peccatũ moꝛtale eſt cõtra vitã ſcdaʒ/tãqᷓ; ſibi oĩno incõpaſſibilem. Cũ eni vita ani me ſpũuͦalis ꝓpꝛie dicta ſit ipᷣe ſpũſſanctus/⸗ nõ quidẽ foꝛmaliter ſed intima q̃dã vniõe et illapſu viuifico / nob inexplicabili. Hec vita tamdiu ⁊ nõ vltra eſt in aĩa/q;diu ma net in eadẽ ipᷣa armonia caritatis ⁊ alioꝛuʒ donoꝝ ꝑ eam foꝛmatoꝝ/cuiꝰ armonie ſpi ritualis facta diſſolutiõe / deus diſcedit ab aĩa/ ⁊ moꝛitur illa moꝛte de qua ꝓpha denũ ciat. Qð moꝛs peccatoꝝ peſſima. Eſt igit peccatũ moꝛtale q̃ſi vulnus letiferũ aut ci⸗ bus peſtiter /viſſoluẽs qualitatiuã illã diſ⸗ poſitiõem cõplexionalem / in qvita cõſiſti Sed peccatũ veniale nõ eſt niſi moꝛbus gni cemi moꝛ tingi uagt⸗ nunt⸗ poln, Clle loren ant oꝛre laern oro nequ⸗ chn ien Dor ſ̃ ſor in ben hop gnln m⸗ Nao. me pell len/ ſoxen guulte iton cogere diceen ſpünin taꝛ ſubi lre mlo⸗ nuiiq̃ toczitgt firnale ſtmncin eamg zur Wign biliß eſſecit⸗ Aica autnoi⸗ eccni ipibizef kai nnmnipet Gugtimnng Oucde nſin Ncynnsen, ungin Pherrſansen Mänee ef weſiutneſdſ Nämmin m ond Echeſne Enhenl ng Oſfalh me (ovcs⸗ eromm Eimäncnan Wäiuiſdlne ihei Wcglanthi nsc nrdnpthhl. ltigid (mpoi Eummdeſn. npivanen bonudioſwoe nmümmn ns eninsnon mtciammol nboreuumnde mtiunteig) Angchllit uonrnl Seumnſund nniſſn n. Ciaina türſiſinans dummdtünne quidam aut vulnus citra moꝛtem. et ſicut ex mille vulneribus nõ moꝛtiferis/hõ non moꝛitur /niſi ex iloꝝ multitudine generet quidã moꝛbus alius moꝛtitfer /vt ſepiꝰ ob⸗ tingit. Ita exq̃tcũq; venialibo peccatis vi⸗ ta gratie nequaq;ᷓ amittitur/licet bñ diſpo nant ad generatiõem moꝛtalis videt᷑ tñ op poſitũ voluiſſe dũñs Anthiſiodoꝛeñn.ſi non caute intelligat᷑. Juxta hanc ſilitudiuẽ tali ter ⁊ nõ aliter dicit᷑ eſſe veniale peccatũ cõ⸗ tra vitam gratie/q̃liter moꝛbus aliqͥs citra moꝛtem/vel languoꝛ febꝛilis tertianꝰ/aut H lrulnus ðꝛ eſſe cõta vitã in coꝛpoꝛe. ¶ Zertia/ꝓpoſitio.¶ Actus peccati veni/ alis rõnabiliter põt dici cõtrarius viteter⸗ tie que eſt actionis meritoꝛie.quã vitaʒ ap pellamus vitam ſcdᷣam gratie/iſicut oꝑatio viuẽtis ſua vocat᷑ab Areſto.vita ſecunda Actus itaq; peccati venialis nõ cõpatitur ſtcũ in eadẽ aia/et ꝓ eodẽ tꝑe/actiõem meri toꝛiam a vita gr̃e ꝓcedentem. Nũquid nõ impoſſibilẽ eſt ſimul eandẽ aiam agere li/ bere ex gratia et nõ ex gratia: Sic idẽ actꝰ nõ põt eſſe meritoꝛius ⁊ venialis.nec eadẽ anima ſil agere meritoꝛievenialiter deme reri. Hanc intetiõem ſicut opinoꝛ habent doctoꝛes qui dicũt peccatũ veniale nõ eſſe cõtra caricatẽ/ſed cõtra caritatis feruoꝛem appellãtes feruoꝛẽ actiõem ex caritateveni entem/q̃ quidẽ actio ꝓ tunc impedit̃dũ ac tio venialis cõmittit᷑. Exinde ptʒ deductõ qualiter pctm̃ veniale fugibile eſt cũ impe diat opus actionis meritoꝛie/q̃ in magnũ cederet augmẽtũ głe.Sic foꝛte rõnabiliter diceremus moꝛbos aliq̊s magis eſſe cõtra vitã aialis ſcõam q; pmã/licet in vita pᷣma ſpũali hec ſit diſſilitudo ad coꝛꝑalem/q; to ta ⁊ ſubito ꝑdit᷑ vel integra retinet᷑/ niſi qͥs diceret ꝙ armonia vite ſpũalis que eſt cari tas nõ parũ ſtabiliturꝑ alias diſpoſitiões virtutũ q̃litatiuas/qͥ bo debilitatis aut ꝑdi tis.caritatẽ leuius expelli cõſequẽs eſt Si gnanter vᷣo locuti ſumus de actibopeccato rũ venialis ⁊ moꝛtalis/qm̃ habitus dẽi bñ ſtant cũ actibs oppoſitis/vt habitus auari cie cum actu gratie.¶ Quarta ꝓpoſitio. Actus et habitus peccati cuiuſſibet repu⸗ gnat qrte vite/que eſt vita cõfirmatiõis ſta bilite/pᷣſertim in pria/qm in via foꝛte põt eſſe cõfirmatio aliq̃ compatiẽs veniale. Nũc ad ꝓpoſitũ ſicut habemus in pᷣcepto/ aut nõ in pᷣcepto/hr̃e vitas pꝛedictas. Ita peccatü veniale affirmabit᷑ aut negabitur Nectioquinta eſſe cõtra pᷣceptum Pꝛopterea ſicut ſolavi ta gratie gratũ faciẽtis cadit ſub pᷣcepto ſic ꝙ habita ea ſeruat homo legẽ totã/ ea nõ ba bita nõ pfecte cuſtodit eã. Ita peccatuz ſolũ moꝛtale/ dicet᷑ iſto mõ cõtrariari pꝛece pto/Ecceq̃ pacto diuerſis reſpectibo veni⸗ ale ðꝛ vellnegat᷑ eſſe pᷣcepto cõtraniũ.quoꝛũ reſpectuũ illi iſtũ/alij ex doctoꝛibo aliũ ha⸗ buerunt. ¶ Duinta ꝓpoſitio. Grullum mentiu vite eterne pcedit a ſola vita pma. Rõ in ꝓmpꝛu eſt/qꝛ talis vita nõ includit caritatem qᷓ eſt radix meriti. Demeritũ vi⸗ te eterne ſicut pcedere põt a vita pma/et ſi militer meritũ boni tpalis /ſic vita altera/ — gr̃e ſq; nullũ demeritũ vite eterne.licet be⸗ ne mernitũ ⁊ demeritũ boni ſolius tꝑalis cõ patitur. ¶ Declaremus ea in qͥb põt eſſe ambiguitas et dicamus/q in puravita na ture q́lem diximus poſſibile eſt homineʒ eterne moꝛtis eſſe reũ.et tũ boni alicuiꝰtẽè/ poꝛalis facit eũ deus gratis ꝑticipem decõ gruo/ꝓpter quandã adeq̃tiõem operũ ſuo⸗ rum bonoꝝ de genere ad bonũ aliqð tꝑa/ le.Quãuis eniĩ peccatoꝛ indignus ſit etiaʒ pane quo veſcitur/dicẽte Augꝰ.et hoc ð ri goꝛe ſeuere iuſticie. Tñ iuſticia dei miſe/⸗ coꝛdie tãte cõiũcta eſt/vt nõ ſinat bonũ eti am de genere abſq; decoꝛe remuneratiõis ſaltẽ tranſitoꝛie. Ceterũ nihil impedit qn homo viuens vita gfreê/qñq; bonos actus ꝓducat/nõ ex vita ſcdᷣa gre/nõ excaritate. ſed ex ſola vita pᷣma ſcʒ nature.q̃ caſu mere tur homo iuſtus nõ minus q; iniuſtꝰ/non tamen vſq; ad meritũ beatitudinis eterne. qꝛ nõ eſt ſuus actus a vita gre radicalx eli citus.meret᷑ ;̊ ſolũ bonũ tꝑale.Reliq̃ patẽt intuẽti.¶ Hic pᷣterea dicẽdũ videretur de merito ſolius boni tꝑalis quo ad vitam ſe cũdam/que eſt actionis meritoꝛie ſicut de peccato veniali diximus/ꝙ vicʒ eodẽ mo/⸗ mẽto tꝑis nõ ſe ↄpatiũtur.nõ deꝑ ſeex ma licia actus.ſed deꝑ accidẽs er imꝑfectione eius.qm agere ſimul ex gra nõ cõtingit⁊ ex ſola vita nature.¶ His itaq; determinat⸗ p ſilitudinem aĩiaduertere poſſumuſ.quid ſit peccatũ moꝛtale.qͥd veniale.qͥd merituʒ et demeritũ aut boni eterni.aut ſolius tꝑa lis.Ois itaq; actus libere elicitus aut diſ⸗ ſoluit pncipalem armoniam in qᷓ conſiſtit vera aie vita q̃ deus eſt.et ſiceſt moꝛtalis ⁊ demeritoꝛius vite eterne. aut impedit tan/ tũmõ deꝑ ſe vitam ſcðᷣam gre.que dicifac tio meritoꝛia.aut vitam nature turbat: ob l 2 RK De vita ſpũali anime ſcurat/ et ſiceſt peccatum veniale / et deme⸗ ritoꝛiũ boni tꝑał/dixi deꝑ ſe cã dieta Bili teromnis actus libere elicitus ſi fiat vi⸗ ta gratie /eſt meritoꝛius vite eterne. Bi fi⸗ at er ſola vita nature cũ circũſtãtijs candẽ? vitam cõcernẽtibo/ eſt meritoꝛius boniſo/ lius tpalis.et ſepe de cõgruo ad vitam gre pᷣdiſponit.¶ Placet iterũ alias ſilitudies ſub maioꝛi copendio ſtringere. dicit ꝓha de deo. qꝛ ipe eſt dñs deus noſter/nos autẽ pplus eius.Eſt igitur qdam policia inter deuz ⁊ nos ſicut inter dominũ et ſubditos Videmus autem in omni policia leges in ſtitutas eſſe tanq; conſeruatrices vite ci⸗ uilis ſubditoꝝ interſe ⁊ ad dñm. Iſta? le gũ in policia humana q exemplata eſt a di uina/aliqᷓ ferunt᷑ ſub pena moꝛtis.iõ capi⸗ tales ac moꝛtales noiant᷑.Alie ſub minoꝛi pena ꝗᷓ nõ eſt exterminatiua/⁊dꝛ pena ciui lis / has vero leges oẽs vocatvſus cõis edi cta.⁊ pᷣcepta ⁊ iuſſa /ſeuphibitiões ꝓpterea ↄñter hñt dicere ſie loquẽtes ꝙ oĩs trãſgre diens aliq; legũ pᷣdictaꝝ peccat in legẽ⁊ cõ tra legẽ pncipis.hic qͥdẽ capitaliter.hic ſo lum ciniliter. Ecce quõ põt etiã peccatũve niale in policia ſpñali dici cõtra legẽ fierip hibẽtem illug no ſub pena moꝛtis ſed alia mitioꝛi.¶ Alia compatio ect tertia.amici ad amicũ./patris ad filiũ.ſponſiad ſponſã vtrobiq; eni reꝑire eſt qdam vincnla ami cicie qᷓ eſt vita ciuilis inter eos.Offenſarũ vero qdam ſunt diſſoluẽtes amiciciã/qdaz dũtaxat illã turbant ⁊ ledũt.dum quanda,z indignatiõem adducũt.nõ tñ vſq; ad odiũ les.alie non ⁊c̃. Pꝛime offenſẽ li venia q̃ſi ſint moꝛta eroꝝ qͥ a radice cupiditatis nõ niſip trun fcũ cõſenſus liberi generãtur. Pñt itaq; gi palem truncũ.ſed velut a latere. Fructus il li ſunt pctã moꝛtaliꝗ plãtule vero ille ſunt actus veniales. ¶ Atuero q̃ſdã intueoꝛ q bus nõ ſatiſfactũ eſt ꝑ has ſiłitudies ð pec cati moꝛtalis ⁊ venialis diſtinctione.aut qꝛ nõdum elucet inqͥunt ex pᷣdictis ſub re⸗ gula generali de actu qlibet qũ enit moꝛta⸗ is ⁊ qũ venialis.ſed eſt incertitudo qualis pus/aut ꝙ a poſterioꝛi magis q; a poꝛi dif ferẽtia bec aſſumpta eſt. ¶ Ad bec rũdemꝰ dicétes. pmo ꝙ petẽteſ hmõi reglaʒ genera lem facientẽ ꝑticulariter ⁊ infallibiliter ſci⸗ Marta ſilitudo ponere tur de arboꝛe mala reſpectu fructuũ moꝛti⸗ gni alia qdã ſpuria vitulamina/t inutilee plãtule/vt fit in pᷣdicta radice.nõ iñ ppnci rede quolibet actu ſi eſt moꝛtalis aut veni alis.ſimiliter petit acſi querereta medico doceri ſe vno vbo regule generalis de oibꝰ moꝛbis ⁊ venenis ⁊ cibis ⁊ vulneribaquã⸗ do ⁊ qñ nõ moꝛtem inferrent. Certe vtad ſingulares circũſtantias ⁊ ad ꝑticularia le gis pcepta diligens nr̃a cõſideratio deſcen dat/optet. Quibo ꝑpenſis loquendũ eſt vt ſapiẽs iudicabit. Idem cibo.exempli gra⸗ nõne queſo põt vni moꝛtẽ certã/alieri egri ditudinẽ leuem inducere: Vide ꝙ venenũ foꝛtiſſimũ moꝛtis inductiuũ /ipᷣi cõpoſito res tyꝛiace ad moꝛtis euaſiõem cõficiũt. Poꝛro igitur diuerſ hoĩib ĩmo eidẽ homi ni/varijs tꝑibo/qͥs neſciat eũdem cibũ nũc ſalutiferũ fieri nũc moꝛtem celeriter opera⸗ ri. ¶ Duil igit᷑ inquies ſup his cognoſcẽ⸗ dis doctrina pderi: Oultũꝑ oẽm modũ Nam regule generales fundamentalr tra⸗ dite.dũ ad ꝑticularia ventũ eſt.onduut qͥd de ſingularib indicandũ eſt. Singularia quippe ad regulas ulas vles reſoluere cõ⸗ uenit/quo facto veritas eluceſcet. Carens aüt noticia hmõi regularũ vlim qñ pꝛecoꝛ iðe poteris his reſolutoõib vti? Oñ menſu tabit ad regulas q reglas nõ bʒ ¶Pꝛoge⸗ rit tñ nec negamus cica ſpẽs pctõ regu⸗ las apponere / qliter in vulgari iam fecimꝰ ⁊examinatius in latino tradere ſi deus an nuerit ꝓponimus. ¶ Lererũ altera nos ob iectio foꝛtius pᷣmit/duʒ qrit vt a poꝛi inter hentes/ſed eas nõ curat aduertere/ daudit 7 niali. tertius cõtemptus circa deũ pᷣcipien tem / t erga platũ ſun initü platus eſt non moꝛtale ⁊ veniale ſecernamꝰ. Beat? Bem. in loco pᷣallegato de pꝛe. diſp. nitit᷑ vt pꝛi⸗ ma facie apparet dubitatiõem hanc abſol?⸗ uere/ꝑ hoc ꝙ omne petm̃ quod fit excon⸗ temptu eſt moꝛtale/ii fiat aũt etiam contra 5pceptũ aliqͥs actug et nõ excõtemptu veni alis reputatur. adint nerione⸗ ego melius intelligerẽ/ cõſului ſũmaʒ dñi Anti ſiodoꝛenſis vbi loquitur de cõtemptu/⁊di cit ꝙ cõtemptus eſt appᷣciarirem minuſ in ſto. Alio mõ eſt rem negligereꝛ de ea nõ cu rare vt dũ peccãs habet circũſtãtias retra⸗ quoq; oculũ quodãmõ ⁊ vertit tergum ad eas.Tertio mõ eſt iraſci rei tanq; vili ⁊ eãẽ aſpnari. Pꝛimũ malũ / ſcõm peius.tertiuʒ peſſimũ. Dicamꝰ ergo/q in omni peccato etiã veniali cõmittat᷑ cõtemptus dei.pmo mõ verełl interpᷣtatiue.ſcðᷣs cõtemptus in teruenire põttam in moꝛtali q; in ſolo ve⸗ nöͤri abſ⸗ wone dilie rietll aun iit mo nis ic 6ooi vnof nunh⸗ otſe⸗ C ſgon ſuad lerie 6o0 fun 10 a 1 n Nepe Kthee forn Mholni Minan D pote leer. NAbero zmmihi⸗ opaci tüeinoli halön chn aſen on Cnſn lanöͤſ W onnnege Eind̃ lalitce fepenigt Cae dilluſ mono⸗ aegin Mlentr drmeln Allsdech nhel nn Malnae andi ogtickn bamgigi ni leneg Uupni cholt cnaäfcii. wocteben adanchi ti dnmoen scgl⸗ idoin nocd unaIIN itimil ichSngen lerbor ctinC ninncigan reineſ zinw Amanimn ridass miumnoss umaporiine dre whnitn nienbncid i rosfta nüitaund göacöeNd õ liſnzil nõ videt᷑ vnq;ᷓ fieri cũ deliben leta abſq; peccato moꝛtali/⁊hoc vocat᷑ ꝓpꝛie cõ * icũ deliberatione ↄpleta temptus. ¶ Hihilominus aduertendũ eſt Diligẽter ꝙ refert plurimũ dicere aliqͥd fie⸗ ri ec cõtemptu/et aliqͥd eſſe cũ cõtemptu.ſi cutrefertfieni alid ignoꝛiter ꝛ alid erig noꝛãtia.Dicit᷑ ppe aliqͥd fieri ex cõtemp cu/qñ cõtempreſt pncipalis cã talis actio nis ſic ꝙ illo nõ exũte nõ fieret actio. Ita qs oꝑat᷑ erignoꝛãtia q illa nõ exũte/ nul⸗ lo mõ fieret id qð fit. Pꝛouenit aũt actꝰnõ nunqᷓ; cũ cõtemptu vere vel interpᷣtatine. nõ tñ ex cõtemptu/ qꝛ cõtemptus nõ eſt in cauſa/ſed vel infirmitas/aut debilitas/aut ignoꝛãtia/aut affectio alia vicioſa ⁊ libino ſa ꝗᷓ dñat᷑. Sicut peccat aliqͥſqñq; ignoꝛã ter ita tñ ꝙ nõ minꝰ oꝑaret᷑ qd oꝑat᷑ſi illud cognoſceret. Pꝛopterea palã eſt tũc igno⸗ rantiã nõ eſſe cãm agẽtem ſed circũſtanteʒ de mmarmodi tingit in ſubditis qͥ dicũt e ſcãdaliſari de factis ſuꝑioꝝ/q̊s tñ ab ac tionibo malis nõ cõpeſceret icãdali ceſſatõ et pᷣlatoꝝ vita bona/ſed ita ſibi blãdiũtur et ſuꝑ alios qᷓrunt excuſatiões in peccatis. Ec his oĩb nõ videt᷑̃regula generał poſ ſe ſumi de diſtinctione inter moꝛtaleꝛ veni ale penes hoc qð eſt eẽ vel nõ eſſe ex cõtem ptu/qm̃ ſi cpiatcontẽptus pᷣmo mõ /non eſt neceſſe oẽm actũ faciũ ex contẽptu eſſe moꝛtalẽ/dũ ſcʒ deus vel pᷣlatus appciat᷑ mi nus iuſto ſolũ venialiter/⸗⁊ excontẽptu tali mẽtitur aliqͥs aut ocioſe iocat᷑/aut lente re ſiſtit pꝛimis motib. Silr ex ſcdðᷣo contem⸗ ptu põt euenire qᷓ;uis nõ ita leuiter nec fre⸗ quẽter. Deniq; actus qͥ ꝓuenit deliberate deliberatiõe cõpleta extertio cõtemptu eſt vt mihi videt᷑ ſʒ moꝛtalis.Hoc enĩfit quã do peccãs attẽdit ad pᷣcipieẽtem ⁊ ad pᷣcep/ tũ eius licitũ.ſit deꝰ.ſit pᷣlatus/et ꝓpter vili⸗ penſiõem ⁊ aſpnatiõem pᷣcipietis/ſuiq; pᷣ⸗ cepti/aſſurgit effrenate ad actũ talẽ facien⸗ dũ vel omittẽdũ.alioqͥn nõ facturꝰ vel nõ omiſſurus.hoc ꝓpꝛie eſt agere ex cõtemptu tanq; ſi dicat vt aliqͥ.ego in deſpectũ vri et qꝛ ſic pcipitiſ agã in oppoſitũ. Verũtñ nõ omne pctm̃ moꝛtale tali circũſtãtia veſtit᷑. Et ita cõuertibiliternõ ſũt iqẽ peccar moꝛ taliter/et peccare ex cõtẽptu.ſilłr nec pecca⸗ re venialiter ⁊ peccare nõ ex cõtemptu. lclellem ergo aliqͥd poſſe offerre lucidiꝰ ad illuſtratiõem huiꝰ materie.⁊foꝛte poſſu mus nõ inutiliter dicere/ꝙ in qlibet pᷣcep/ to attẽditur q̃dꝛuplex latitudo. Magna.ꝑ criminalia diceretur. na. minoꝛ.et minima: ¶ Magnã dicimꝰ infra quã conſiſtit iuſticia/qualeʒ a nobis requirit deus/ſub pena incurrẽdi odiũ ſu⸗ um/cũ reatu moꝛtis eterne.Extra hãc lati tudinẽ nõ ſtat rectitudo quã qͥ tranſit et e⸗ gredit᷑ agẽdo vel omittẽdo.ipᷣe in toꝛtuoſi/ tatem peccati moꝛtalis ſꝑ elabit᷑. Hec lati/⸗ tudo magna eſt/⁊ mediũ virtutis qle poſu it Areſto. eſſe diuiſibile tanq; ſignũ ad ſa/ gittam. Cõfoꝛmiter ad hoc loqͥtur Oꝛatiꝰ Eſt modus in rebſunt certi deniq; fines. Quos vltra citra q; neqͥt cõſiſtererectum. Scõm hãc pᷣcepti acceptiõeʒ ſtrictiſſimã peccatũ ſolũ moꝛtale et nõ ipᷣm venigle eſt cõtra pᷣceptũ. ¶ Aliam aſſignabimꝰlatitu dinẽ ꝑuam/apcedẽte ſtrictioꝛem.infra cu/ ius limites cõſiſtit iuſticia ſeu rectitudo/q̃ lem exigita nobis deus mediate vel imme diate/ ſi volumus euitare/nõ tm̃mõ odiuʒ ſuum cũ reatu pene eterne m legẽ.ſed etiã offenſam eius qlemlibet aut.nõ retardari a vita eterna.aut tꝑaliter nõ puniri.Exoꝛ⸗ bitatio ab hac latitudine pᷣcepti conſtituit aliqñ petm̃ venialetmmõ.dũ vicʒ deuiatõ nõ eſt tanta qꝙ; exeat pᷣmã latitudinẽ nec ita ꝑua ꝙ maneat infra ſcõam. ¶ Hocmõ qͥ cõſiderat pᷣceptũ/palam babet dicere ꝙ ve nigle ſit cõtra pᷣceptuʒ / ſiue ſit veniale ex ge nere.cuius.ſ.obiectũ nõ eſt da ꝑ ſe notabił malicie/vt mẽtiri officioſe aut loqͥ ocioſe / Sitne ſit veniale qꝛ fit ↄtra cõditõeʒ natu re pᷣmitus inſtitute/vt ſuntoẽs pmi motꝰ pᷣueniẽtes rõem. Siue ſit veniale ex defcu plene deliberatiõis ⁊ cõſenſus vt ſunt cogi tatiões illecebꝛoſe non moꝛoſe/aut ſiẽ eue⸗ nit in pueris ⁊ infirmis/⁊ alijs non hñtib plenitudinẽ vſus rõis.in qͥbus ea ſepe ve⸗ nialia ſunt q̃ renmn d ãdioꝛes merito icerẽtur. lucamus exẽ⸗ luʒ vt manifeſtioꝛ ſit ſermo noſter dehac titudine duplicipᷣcepti. Sit iſtud pᷣcep tum honoꝛa deũ et ꝑentes.vide q poteſta liqs nõ honoꝛare deũ ⁊ ꝑentes multiplici ter. VUno mõ.qꝛ ꝓ tꝑe ⁊ loco qbus honoꝛã di ſunt/ ĩe dum cogitat de eis / ſpernit eos cõſenſu pleno ⁊ deliberato/aut ſciẽter cuʒ deliberatiõe ꝑfecta illa tũc omittit q̃ ad ho noꝛem debitũ ꝑtinerent.Erit igitur hec la titudo pᷣcepti ſicexplicabilis Honoꝛa deũ et ꝑentes loco ⁊ tꝑe quibcogitabis de eis ſic ꝙ ſenſu pfecto acdeliberato eoſ necma lignanter inhonoꝛes.nec honoꝛe ſuo volũ tarie ſciẽter atq; notabiliter pꝛiues. Quiſ⸗ ll 3 S 6.: ℳ 5 3 De vita ſpũali anime quis exierit hoc mediũ virtutis/eam q; la / titudinem.ille pfecto tenebit᷑ re deuiatõis toꝛtuoſe criminalis.Atuero qꝛ cõtingit a⸗ liter inbonoꝛare deũ? ꝑentes vel nõ hono rare.Erit rurſus alia latitudo pᷣcepti/ſum/⸗ pta ꝑ epikeiã ex alijs circũſtãtijs. Põt ita⸗ q; inhonoꝛatio talis ↄtingere q̃ nõ eritno tabilis malicie in genere ſuo vt eẽt leuis ge ſtus aut riſus aut verbũ aliqð minꝰ ſobꝛiũ in pñtia ſacroꝝ dei/aut ꝑentũ ſuoꝝ/etiam cũ deliberatiõe ⁊ dũ actualis habet᷑ ad iſta cõſideratio. Põt nihilominꝰ talis inhono ratio regiri/q̃ lic; ex ſe ſit notabilis.caret tñ cõſenſu pleno moꝛoſo ⁊ deliberato ob eia tem.infirmitatẽignoꝛãtiã.ſurreptiõemyve Facietes pmã inhonoꝛatioeʒ. du tñ abſch ſcãdalo fiat alioꝝ.qͥs auderet culpe moꝛta lis arguere. Scðam ſur nullus opinoꝛ vt moꝛtalẽ accuſabit Ita in omni fere pcepto repire eſt ¶ Ex hinc elicitur euidẽs neceſſi tas virtutis illiꝰ quã Areſt.epikeiã hoc eſt interpᷣratiuam legũ appellat. Cnius eſt cõ⸗ ſiderare nõ nudede ſe pceptũ /ſed circũſtan tias oẽs ꝑticulariter ipᷣm veſtiẽtes ¶Ex 5 cõſequẽter hẽtur modus cõcoꝛdãdi rigorẽ iuſticie atq; ſeueritatẽ diſcipline/cũ leuita⸗ te mie ⁊ fauoꝛabiliſ indulgẽtie. Imo ſic ne ceſſeeſt vt in omni actu nro ad alterutrum cãtemus dño miam ⁊ iudiciũ.Alioqͥn iu⸗ ſticia in iniqtatẽ/⁊ ſeueritas in crudelitatẽ cõuerteret quẽadmodũ ſiqͥs ꝑuulũ ſuũ fi um dãnare vellet ad carceres.qꝛ puerili ira motus mrẽ; pꝑcuſſit. Ita de ebꝛio aut fatuo aut inaduertẽte qs nõ agnoſcat bãc penaz eſſe iniuſtiſſimã /quã in aliũ grandeuũ.ſo⸗ bꝛiñ ⁊ deliberatũ liceret inferre: Quare cõ cludit᷑ ꝙ pᷣceptũ ſi ſub pᷣma latitudie expli cata cogitetur.aliter obligat q; ſub ſecũda. Et bec diſtinctio cõcoꝛdat doctoꝛes in hac materia.vtũtur enĩ pᷣcepto fᷣm pᷣmã la⸗/ titudinẽ illi qͥ dicũt veniale nõ eſſe ↄtra p⸗ ceptũ ſed ipᷣm cõpati.Alijs placet nomẽpᷣ⸗ cepti ad ſcᷣam latitudinẽ extẽdere.cuiꝰ re⸗/ ctitudo ↄtraria eſt cuilibet obliqtativenia *„ li.Et qꝛ dere cõſtat diſcolũ eſſe ꝑtinaciani gere. ¶ Joꝛte ta/ men cõfuſio ⁊ hec apparẽs cõtronerſia do moſitate de verbis cõtendere. . coꝝ vitaret᷑ ampliꝰ ſi ſuũ cuilibet latitudi ni nomẽ aꝓpparemꝰ.vocãtes pmã latitudi nem pᷣceptũ ⁊ ꝓhibitiöem. Scða aũt lati⸗ tudo mãdatũ vel ſtatutũ vel oꝛdinatio vel monitiodiceret. Et placet nob ampli hoc nomẽ monitio:.qꝛ ſonat vt rõ ſit ꝑuigil/ vt nexvenialiby deturper/ hocẽ ꝙ; cõiecturare volebam /dũ imaginabamur quãdã legẽ mediã inter pᷣcepiũ ⁊ cõſiliũ /que plłꝰligat q; cõſiliũ/⁊ minꝰ qᷓ; pceptũ/tanq; ſi dicere⸗ mus in omni policia illã legẽ dutaxat eẽ pᷣ cepiũ/cuius tranſgreſſio ſᷣm oẽs circũſtan tias pẽſata/extremo moꝛtis ſupplicio ple⸗ ctenda cẽſet᷑. Ali vero legi monitiõis nom̃ a ppare daremus / cuiꝰ tranſgreſſio circun ſtantijs oĩbo põderatis veniã hʒ/aut tꝑalẽ ſolũ punitionẽ demereret᷑. ¶ Suteſt dein ceps aſſignare in pᷣceptis ⁊ mãdatis duas reliqs latitudines. minoꝛẽ ⁊ minimã.con⸗ ſoꝛmado ſᷣmonẽ ad pᷣmiſſa.q;uis nõ vſq;ʒ quaq; loquẽdi ꝓpꝛietas iudicio multoꝝſer uabitur. At ſi res placet ſatis eſt. ¶ Eſt ita q; tertia latitudo cõplectẽs nõ ſolũ dupli⸗ cem poꝛẽ rectitudinem iuſticie.ſed pariter finis ↄſecutiõem aut meriti rõem.hoc eſt ⸗ ſi volumus ↄſequi finẽ nrjm vel meritum. nos vt taliter agamus neceſſe eſt Iſto mõ actus boni ſola bonitate moꝛali ⁊ qͥ non ꝰ cedũt ex caritate q;uis ſint infra pᷣmã ⁊ ſe⸗/ cũdam latitudinẽ rectitudinis poꝛis.qm̃ nõ ſunt pctã moꝛtalia aut veuialia/nihilo minus q; ꝑ eos neq; meremur neq; vitam eternã còſeqᷓmur. dici pñt non eſſe confoꝛ⸗ mes pceptis. Hanc latitudinẽ intendebat rpᷣs cũ ait. Si vis ad vitã ingredi fua mã data. Igitur ꝑ argumẽtũ a contrario ſenſu mãdata nou ſeruantur /ſi ꝑ ea nõ ingredia mur ad vitã /hoc ẽ ſi nõ mereamur. Nõ ali ter diceremus de pᷣceptis policiaꝝꝙ ſi ope rantes ea non attingãt finẽ ⁊ intẽtionẽ pci piẽtis.nõ implẽt pᷣcepta hocmõ / qͥ ſtrictꝰ eſt. Sic nec agẽs bñ ſolũ moꝛaliterꝓ tem⸗ poꝛe q̃ non aſtringit᷑ ad opus ex caniateqꝛ vũ ad hoc obligatur iã nõ bñ ageret ẽtmo raliter ſi er canitate opari deſiſteret. ¶ De⸗ mũ q̃rta latitudo oĩm ſtrictiſſima aſſignat q nõ ſolũ obſeruatiõem ſed obſeruationis exigit ꝑfectionẽ. Hoc mõ dicere videt᷑ dñs Eſtote inqͥt ꝑfecti ſicut et pr vr̃ celeſtis ꝑfe ctus eſt. Et ſi vis ꝑfectus eſſe ⁊c.Ad hunc intellectũ ponebat Augꝰ pᷣceptũ de dilectõ nedei non poſſe a viatoꝛibus hic impleri. Tertia latitudo dici poſſet conſiliũ.Quar ta ꝑfectioins cõplementũ. ¶ Quãobꝛem vtendo noĩe pᷣcepti in qdꝛuplici hac latitu dine quarũ vltima ſtatvelut in indiuiſibili actus qͥlibet liber nõ ſolũ moꝛtalis aut ve⸗/ nialis ſed qͥ eſt bonus ſola bonitate moꝛa⸗ li/aut imperfectus in bonitate meritoꝛia⸗ wi d um ſſed ſſtol guie iſe Nel ſcſt dog l urbe Uhein hlen iar⸗ tſente Wph Pumd isſann gnag⸗ fennm neyti o/e cn nsdns hnmmichn nsriſ or c Tin niodepl⸗ eCnen icnc Nünann. eck n, nwiteu, Niniric Wrsfsi rmuth umgnn nunchie⸗ ingeafuni nmmoen Nanöneta⸗ gunm Foli iminanen, beend fnc ünaaunen diceretura pᷣcepto deuiare nec illud imple re.qꝛ tamen actus boni moꝛaliter aut imꝑ fecti meritoꝛij/licet ſint quedam imꝑfectio nes / defoꝛmitate tamen carent culpabili.ñ habet vſus eos dicere eſſe cõtra pᷣceptum. Om̃ inſuꝑ pccã venialia nequaq; tollunt amiciciã dei/nec inducũt moꝛtem etermnaʒ. ꝓſus fuit cõioꝛ doctoꝝ dicere ea nõ cõtra- ſed pᷣter pceptũ quanq; alius modus loqn ditolerabilis ſit/attendẽdo ꝙ ſunt obliq ates quedã /iniuſtciie defoꝛmittes ⁊ offen ſeer illicite.1 monitiõibo ſctis aduerſe. Ulta iam dirim /ſedlp magni/ a tudine ⁊ vtilitaterei/ vereoꝛ ne fecimus ad vlterioꝛa ꝑgere vo⸗ ſtram ad videndũ magis a poꝛi. diſtinctõ nem moꝛtalis a veniali.Et quidẽ ſicutvo⸗ luntatis diuine nulla eſt rõ querẽda pꝛioꝛ ſicde duabus offenſis cur iſtam velit care⸗/ re venia/et alteri veniam p̃ſtare/nõ poſſu⸗ mus ab alio poꝛi q; a volũtate diuina retiſ ſime iudicãte ſumererõem. Cuiaũt placu erit curioſioꝛ in hoc ꝑſcrutatio legat bꝛa⸗ guardinũ in ſũma ↄtra pelagianos. Poꝛ ro iuxta humanam rõem ⁊ eqͥtatẽ ciuilis a pud nos policie(q̃ rõ ⁊ eqͥtas exemplar ſu um a deo trahũt deducimus aliquẽa anz eſſe dignũ moꝛtis exterminatiue.qꝛ de ꝑ ſe eſt diſſolutiuus amicicie legalis.aut illius qui eſt ſuijpᷣius ad pᷣncipẽ ſuũ.aut alioꝛuʒ cũ ſeipᷣo.vel ipoꝝ ad inuicem ⁊ ad pncipẽ/ vteſt crimen leſe maieſtatis.vt eſt ſeditio ⁊ ſciſma ⁊ ciuiũ crudelis diſſipatio/et hereſũ dogmatiſatio cũ ſilibj. Dũ vero talis ami cicie legalis oꝛdo necus q; ſolũmõ turbat᷑ pauliſp /ꝑ aliq; actũ/aut tenuiter impedit/⸗ aut ha bet circũſtantias aliq̃s excuſantes. tunc iudicio noſtro illi acui ſola debetci⸗ uilis punit io tꝑalis q;. Sicut eni natura abijcita ſe penitus q̃ ſuijpᷣius deſtructiua eſſent alia cõpeſcit moderatet coꝛrigit. ita coꝛpus miſticũ policie reſecat extoto ꝑtes putridas ⁊ cõtagioſa ꝑnicie nocituras ali⸗ is ſanioꝛibo.Egris vero ptib.nõ tñ vſque quaq; coꝛruptis medet᷑leuioꝛibo penarum ferramẽtꝭ atq; cauterijs.neq; pari punitio ne vtitapud eũ qͥ leuibverbis iniuriat pxi mo/et qͥ occiſoꝛ ipᷣius eſt. Ita non pmittit recta ratio/vtꝓ quibuſq; noxijs / leui cõ pauca.verũtñ vtcunq; iter pate tibo et valẽtib.Aperuimus inſuꝑ fene ſtitutionum tranſgreſſione/poſſita ſuꝑio ribus ſtatui pena moꝛtis.qᷓ;ẽto minus ipſi poſſunt aut debent imponere reatũ moꝛc eterne ex friuolis cãis/et ex q̃libet violatio ne cõſtitutionũ ſuarũ/quarũ multas abo leri plus haberet vtilitatis qᷓ nocumenti. NHinc opinatus eſt vnus ex doctoꝛib p furto ſimplici nõ eſt aliqͥs moꝛte plected qm̃ dñs q dedit hanc legem. Nõ occides. nõ excepit in ſua lege rigoꝛis ⁊ talionis ca⸗ ſum furti ſimplicis.q;'to minus boc ĩ lege mititatis. Ita fatuus eſſet pᷣlatus / qᷓ ꝓ ſui libidine aut motu capitis ſepurarerſ de pᷣmo caſu poſſit haberi ratio ſufficiens exceptionis ab hac lege. Nõ occides.dum furtum nimis et nimis inualeſceret in po licijs / ſi nõ tali rigoꝛe puniretur/quemad⸗ modũ de falſis monetarijs dicũt.Eſtenim lex dei ⁊ nate vt auferatmalũde medio nr̃i ſi coꝛpus totũ miſti cularia magis erudiunt ad eadem deſcen/ dere nõ qdem ad omnia. hoc euim qͥs face re ſperaret:ſed vel ad pauca exqb poterit iuxta vniuerſales regulas antedictas/aſſu mi de reliqͥs ſecurioꝛi facilitate indicium: ¶ Dicamus igitur ꝙ nõ omnis ꝓfitẽs le/ gem euãgelicam/etad obſeruatioem ſui ſe obligans/ peccat moꝛtaliter in omni trani greſſione cuiuſcunq; cõtenti in eadeʒ lege. Hoc pus deducebat᷑ in antiq̃ lege/eti equa liter eſt de nona. Huius rõ eſt.qm̃ in lege antiq̃ et noua multe ſunt traditiões/q̃ q⸗ q́; pcepta/qñq; mandata/qñq; iuſtificatõ nes / qñqʒ leges diuine noiantur.quarũ tñ alique ſuntgcepaſrico noie en bmã la titudinem. Alie ſunt moninones bone/iu xta ſecũdam latitudinem.Alie ſunt cõſilia Alie cõſumata iuſticia.Nõ eſt autem par tranſgreſſio in pᷣmis et in triboreliquis. Oõð ſiqͥs dicere voluerit ꝙ pfitens xpᷣianã religionẽ in baptiſmo/etad eius obſeruati onem ſemet aſtringens / non intendit ſe ob ligare niſi ad illa q eadũt ſub pᷣcepto ꝓpꝛie dicto Reliqua vero obſeruabit put madãt᷑ monitiões.ſ.vt mõitiões ↄſilia vt ↄſilia/⁊ ita de ↄſũmata iuſticia.Talis itaq; ſic lo⸗/ quens/cõuenit in re nobiſcũ.Nõ enim ali ud dicimus intelligendũ fuiſſe apud anti quos iudeos/dum ſub voto ⁊ ꝓfeſſione et anathematiſatione iurabant expᷣſſe et pub liceſe omnia obſeruaturos/q lex magabar re ptãtem mox excõicandi aliquẽ.Quãuiſ coꝛpus totũ miſticũ nimis inficereautꝑ dere foꝛmido ſit: ¶ Expedit opinoꝛ qꝛ ꝑti ctionis ind hoc eſt qnelegiſlatoꝛ deus mandare ? qua liter mandare volebat.Quis enim tũc vel modo poſſet abſq; manifeſta temeritate in rare ꝙ nunqᷓ; peccaretvenialiter. q;' a nullo conſilio euangelico recederet.ꝙ ꝑfectuzing omnibus iuſticiam ſequeretur. NHon mioꝛ eſſet temeritas omnia accipere p pᷣceptis p pꝛie dictis que lex euangelica continetet q ꝓfeſſi ſumus. Sicenim omnis ebꝛietas. omnis crapula.omnis cuna ſeculi:.omne verbum ocioſum.omne mendacium.om⸗ nis vana gloꝛiatio:.et ſolicitudo ꝓ tempo- ralibus ettalia ſine numero/fieri non poſ⸗ ſent abſq; periurio ⁊ puaricatione pꝛofeſſi onis ſue. ¶ Adijcimus ſubinde ꝙ in nul⸗ la religione quantũcunq; voto firmata caz ditobligatio ſ pena peccati moꝛtalis/ ad omnia ſeruanda que in regula continẽtur Oppoſitum aſſerentes phariſaica pꝛeſum ptione delirarent/qui traditiones ſuas płꝰ q; legem euangelicam obligare defenderet Itaq;ʒ ſi in euangelica lege quedam man/ dantur ſub quadꝛuplici latitudine rectiiu in caſu cadat in pꝛeceptum.ĩmo ꝗd pꝛepa⸗ dinis pꝛeexpoſita/nullus mirabitur ſi ſan cti patres ad exemplar illius legis młta ſta tuerunt non ſub rigoꝛe pꝛecepti pꝛopꝛiedi cti.ſed quedam vt monitioncs.quedamvt conſilia.quedam vt biccriones Quis ne⸗ ſciat plures eſſe conſtitutiones in qualibz religione.ĩmo ⁊ policia que magis ſuntad quandam decentiam ⁊ honeſtatem/ad ꝑfe ionem q; ad neceſſitatemꝰę lum magiſter Nicola us de lyꝛa ſuper illud Math. xv. Non lock manibus mãducare ⁊c. De hoc genere ſũüt fere omẽs inſtitutiones regulares in reigi onibus.vt de ſulentio tenendo.de diſcipli⸗ na in clauſtro.in menſa.in capitulo ſeruan Luius ponit exem da/et generaliter de omnibus pꝛeceptis qᷓ Bern.facticia nominauit ¶ Verum argu at ita aliquis. Omnis violãs ſuramentuz aut votum peccat moꝛtaliter. Nam qͥs ne⸗ gat omne periurium eſſe moꝛtiferum? ſed Johannes monachꝰ iurauit et vouit hec/ et hec omnia ſeruare que ſunt in regula.-nõö enim fecit exceptionem / ſicut nec cum inra uit et vouit in omnibus obedire ſuis ſupe rioꝛibus Igitur in omnitrangreſſionehbu iuſmodi voti et iuramẽti et obedientie pec cat moꝛtaliter. Pꝛopterea loqnela eius in clauſtro erit moꝛtalis/inobedientia ſimili ter cuicunq; mandato ſibi per abbatem fa 1 cco.Alioquin quid adderet ſuper ſeclares pꝛofeſſio regularis. ¶Rurſus ſiſealaris youet / vel iurat e ibit aas peregread no⸗ ſtram dominam.aut ꝙ die mercurij abſti- nebita carnibus.aut aliquid huiuſmodi nonne criminaliter deierabit? Honne fra/ ctcionis voti reus tenebitur: Curnon ſimi liter religioſus in votis reguleſue: ¶ Re⸗ ſpondemus ad hec pꝛimo dicentes ꝙ; ſiẽ i pꝛeceptis/ita in votis et iuramentis ⁊ obe dientia/quadaꝛuplicem latitudinem recti⸗ tudinis fas eſt aſſignare.⁊ pꝛoinde aliqua impletio iuramenti erit de neceſſitate.aliq̃ de congruitate.aliqua de conſilio.aliquað perfectione.ſimiliter de voto et obedientia Et quidemde obedientia communis eſta pud doctoꝛes talis diſtinctio.vt aliqua ſit de neceſſitate.aliqua de perfectione.Con/ ſequenter diceretur non omnem iuramen⸗ ti/aut voti /aut obedientie tranſgreſſione,ʒ eſſe moꝛtaliter.ĩmo nec venialiter culpabi lem. licet ſemper imperſectam. Sicut ere⸗ gione dicimus nihil eſſe adeo conſiliũ qͥn rationem animi ſemperligat. ¶ ODõ ſiqs abhoꝛret huncreſponſionis modumiacci piat alterum.ſciat tamen vtriuſq; ſimilem eelſſe in re ſententiam. Juramentum ergo et votum nunq; ita pferuntur abſolutequin interpꝛetationes. conditiones.gloſas.et ci uuiles intelligentias ſuſcipiant vt ſapiens epieikes iudicabit.hoc iaʒ ſupꝛadixiſſe me minimus.nec deſunt iura ad hoc. Cũ eniʒ finis omnis legis ſit caritas ſcᷣm apoſto⸗ lum.Cum pꝛeterea religiones etautoꝛita⸗ ꝛelatoꝝ date ſunt ad edificationẽ. nõ tes ad ſbᷣuerſiõeʒ ⁊ illaqatõeʒ fideliũ ſeq; eis ſũ mittentium.quis audeat dicere vel cogita re ꝙ ſancti viri ſpirituſãcto pleniſupꝛa iu gum chꝛiſti ſuaue et facilitatem legis ſue / adijcere voluerint onus grande tot et tali⸗ um conſtitutionum ſub obligatione pari ad pꝛecepta pure diuina.hoc eſt ſub reatu damnationis eterne. ocſe baculo reꝛz ſponſionistuebatur olim dominus. Pe⸗ trus abbas Cluniacenſis in epiſtola miſ⸗ ſa ad ſanctum Bernardũ vbi deducitom⸗ nem regularem inſtitutiõeʒ inuiolatã ma nere/quantũcunq; mutetui/ dum caritac lex et regula in his que fiunt cuſtoditur. Quamobꝛem eſus carnium / et vſus pelli⸗ tioꝛum ⁊ alioꝛum huiuſmodi /quibus lic regularis inſtitutionis ſuperſicies aduer/ ſari videtur eidem conſonat in caſu carita tis et neceſſitatis. Cuius ſimile in libello de pꝛecep.etdiſpen. dicit Bernar. ꝙ vbich regulariter viuitur vbi conſuetudines lan dabiles pꝛo tempoꝛe et loco obſeruantur · Ia ex his ego videam concludend me . iquando monachus abſtinẽs a ca videri vult.erit eiuſdem violatoꝛ. et hoc ſi tanq; ſingularis ferus turbet alios/et qua ſi reos ſuc abſtinentie putatiua ſanctitate condemnet.quos magiſtra caritas aut ca/ ritatis comes neceſſitas. aut conſuetudo laudabilis per ſuperioꝛes tolerata velim/ poſita excuiat abſoluit q. Sed heu rarns valde caſus talis.vtinam crebꝛioꝛ non eẽt gangrelio pereeſſous per diminutũ⸗. ꝛopterea non diximus ea que diximꝰ „ ad laxandum frena luxurie. gule.et inobe/ M dientie. non ad diſſoluendum rigoꝛem re/ gularis diſcipline.non ad habendum ve/ ſamen malicie libertateʒ.ſeoꝛſum a nobis boc ſacrilegium. Sed ꝙ interim querimꝰ inueſtigare quouſq; e quantum obligatõ regularis extenditur / ne vitare cupientes ſcillam nimie laxationis/pꝛeci item? nos et alios in caribdim falſe et auſtere obliag tionis. quoniam diſplicet infid elis et ſtu / ta pꝛomiſſio Infidelis nd Ektaſabi H ta ſi diſcretione non ſalitur. ¶ Rꝛedicabã aliquando peccatoꝛes non obligari ſtatiʒz ad confitendum poſt peccatum· ſed certig tempoꝛibus vt ſemel in anno et in artien / lo moꝛtis / et dum ſuſcipiendum eſt ſacra / mentum. quanq; confeſſio crebꝛioꝛ pꝛofi⸗ ceret. Inculpatns ſuper hoc ab aliquibus quaſilaxarem habenas peccantibus.¶ Re ſpondi pꝛimo ꝙ deus non indigebat meo mendacio/ad conuertendum cito peccato res. Deinde addidi:quid pꝛoſiceret inquũ immo quid non obeſſet generare conſcien tias erroneas apud populum? quia necil lis ſeconfoꝛmarent magis q;ᷓ pꝛius eundo ad cõfeſſionẽ.⁊ ita peccarẽt.necad gratia⸗ʒ qm̃ a. nera falſe putaret.ego vero illa lacerarem⁊ augerẽ. Deniq; iuſto ſtrictioꝛ cõſcia qñq; nocet amplius q; laxioꝛ.Et ꝙ Bꝛego.ait. Bonarũ mentiũ eſſe illicagnoſcere culpaʒ vbi nõ ẽ.Gloſat᷑agnoſcere.i.foꝛmidare ex emplo Job qͥ verebaĩ omnes actus ſuo. Fp̃didis deinceps ad alia dareſcixrñ accipiat᷑ ta ubem nili lege diſponerẽe poſſe deſperarãt. Ita dũ ſanare vunl / ſio. Fatemur itaq; iuxta pᷣfatum reſponſio nis modũ/ꝙ omnis violatio inramentiet voti/⁊o 6 O ioꝛe ſumit. ſed minoꝛẽ negamꝰ ꝙ iuramen tũ et votũ cadãt iſto mõ ſuꝑ oĩa q̃ in regula cõtinent᷑ ¶ Sun ꝗᷓ igit᷑ cadunt ⁊ ſuꝑ q¶ nꝰõ m foꝛſan inqres? Acciperegulã generalez ſup ſola pᷣcepta ꝓpꝛie dicta hoceſt fᷣm pᷣmã et iuramẽtũ ꝓfitent regulã. Planeqcqͥd a liud vba ſonant interptatio talis biida eſt tũ ꝑ rectam rõem.tũ ꝓpter ſuꝑioꝝ diſcretio nẽ.tũ deniq; ꝑ legẽ q̃ maioꝛ eſt/legẽ diuinjõ legẽ caritatis. ¶ Obijcies foꝛtaſſede mul / tis ſimplicibo.ĩmo ⁊ litteratis / q religion intrãtes/a regulà audiẽtes putant ex inten tione vouereſe ⁊ iurare ſeruaturos abſq;ex ceptionis ⁊ cõditionis adiectione/oĩa que illic cõtenta ſunt. Rñdemus ꝙ ſi humiles ſunt / ſicut eẽ debẽt / nõ ita adherent ſenſui ſuo / qᷣn explicite vel implicite/ actuvel hitu pati ſint ſtare in talibs ad interpᷣtatiõem et iudiciũ pꝛudẽtioꝝ. Pꝛopterea ſicut ĩiado- ratione imaginũ p ecciam ⁊ alijs plunibus ſimplicitas aliquoꝝ errat/s tñ ſaluat pia fides ⁊ intentio ſaltẽ general faciẽdi ea ⁊ ñ aliter qᷓ et qᷓliter eccia tenet.Nõ ſecus i iſtᷣ exiſtimãdũ puto.et iam ita ſuꝑius reſpon diſſe mẽoꝛamur de iuramẽtis factis inyni uerſitatibo ⁊ collegijs /q ab hoim memoꝛia nunq; impleta ſunt, ita dicim? ne repetere nos opteat/de oĩbo ſtatutis collegioꝝ/vni nerſitatũ .capituloꝝ cũ dicit alicui.Tu iu et tali ſuperioꝛi tuo in omnibus licitis:ho neſtis.De hinc particularia leguntur quo rum non eſt numerus.O q́;hoꝛrendũ onꝰ q;intolerabilem ſarcinã angelicis etiã hũe ris foꝛmidãdam.O ingũ pluſq; ferreũ.O laqueum qan intrans nullus euadit.ſi ſic ras ſeruare inuiolabiliter omnia ſtatuta iu ra pꝛiuilegia. libertates conſuetudines lan dabiles. nec ipᷣis quõlibet cõtraire clam vt occulte.directe vel indirecte.et obedies tali e iuram̃tũvt nuda verba ſonãt etſi nulla interpᷣtatiõe mitigat.ſed non iita to ꝙ opinio pbabilis tenet non minns ob ligare iuramentum q; votum. ¶ Cogimur eſt. mitigatur plane. Alioquin pᷣter iã dica nullus fere intrat auſteritatẽ religion?/exz pli gratia qᷓ vniuerſitatem piſienſem Attẽ? ergo certa ratione tale iuramentum inter pꝛetari ciuiliter. Aut in illo quaſdam la ½ titudines ſtatuere modo ſcilicet ſa i =ècs cco in pꝛecedenti lectione. ¶ Eſt antem interpᷣtatio hec aut ſimilis/qꝙ iurans ſerna bit ea ſicut a legiſiatoꝛibus oꝛdinata ſunt et oꝛdinari debuerũt/ vtputa pᷣcepta ꝓpꝛie dicta vt p cepta.monitiones ſicut monito nes.cõſilia ſicut cõſilia.ꝙ inſuꝑ obediat in omnibo licitis ⁊ boneſtis ſuꝑioꝛiſuo. VUer bi cauſa ſit ille rectoꝛ.obediat inq; in eis ̃ ad officiũ rectoꝛis ſpectant.et q ꝓ vtilitate manifeſta policie cui pᷣeſt ſibi pcepit/ſm i⸗ ſtitutiones et cõſuetudies laudabiles eiuſ dem policie/⁊ niſi valeat legittima excuſa⸗ tione vel erceptioneietueri.· At qꝛ pl alijſ gratis o eacu⸗autc ab alijs vꝛgentioꝛi 1 bus impeditur.Qõ ſi nõ poſſic ita iurans docere ſufficiẽter de impedimẽto legitimo ille quidẽ punietur ꝑ rectoꝛem ciuiliter de inobediẽtia.Ceterũ deus qui coꝛ intueiur eũdem liberabit.Deinde piʒ/q non omne impoſuũ fieri generaliter ꝑ iuramentum ?ꝓ- ſub omni pena / vt fiunt nüc paſſim cõuo⸗ catiões generales vniuerſitatis/ obligat ſo ſic vocatos ⁊ iuratos ad moꝛtale ꝑiurium dũ omittunt ¶ Siqs aliter dicendũ puta uerit videat qͥd dicat.Ego intenm ſic dici poſſe opinoꝛ (Aauagai ꝑatus ad coꝛrectiõem. ñ qo arguitur deye tis ꝑticularibo ſeculariũ/diſſilitudineʒ ha⸗ bet ad vota cõitatũ.qm̃ vota in cõitatibĩ terpᷣtanda ſunt magis ad intentiõem com munem q illichabet aut haberidebʒ ad ꝑticularem intentionẽ vouentis. Nouẽs aũt pticulariter in re ꝓpꝛia ſicut ẽ auctoꝛ iu ramenti.ita eſt ſuus interpᷣtatoꝛ ex intentõ ne ꝓpꝛia/q;uis intentio ſi ſit palaʒ erronea aut ſtulta/peccat certe/necad voti ligatim pletiõem.imo ꝙ ſuꝑioꝛis autoꝛitati ſemꝑ reſeruetur.habet vſus generalis eccie.Ali⸗ oquin nunq; pᷣſumeret vota ſubditoꝝ ſic mutare diſpenſare relaxare. ¶ Deniq; q̃ri tur ad qͥd ꝓficiet inſtitutio regularis:qua⸗ ſi vicʒnulla poſſit eſſe ſalubꝛitas inſtitutio num quarũlibet /niſi tranſgreſſoꝛes earuʒ hoꝛrendiſſima moꝛte moxafficiat mulctet et ꝑdat.quaſi pᷣterea nullum ſit dare medi⸗ um inter peccatum moꝛtale et meritũ/qua ſi poſtremo ſancti patres/vt Augꝰ Büdi⸗/ ccus et alij/voluerint eſſe moꝛdarij vt vnul⸗ go dicitaiaꝝ ſuoꝝ q; filioꝝ necatoꝛes ꝑni runt deo ſtatuere filios regni/fecerunt eos gehẽne filios / nõ iaz in duplo/ ſed millecu cioſiſſimi/nõ pij nutritoꝛes. Dũ pᷣterea q̃⸗ eterũ qð arguitur de vo⸗ li anime nelas vtiq; erit dicere ꝙ viam mandatoꝝ dei ip̃i non facilioꝛem effecerint.ſed vndi⸗ ſpinis hoꝛrentibo ⁊ laqueis acpcipitijs in interna mergenrhus opienenur Cio ii luerunt ergo cõſtitutiones ſuas nõ habere robur par ad legem dei obligatiuam pure pᷣceptiuam.qñ nec deus hoc deomni lege ſua vouit. Voluerũt inſuꝑ ſuas inſtitutio — inq;tũ addunt ad pᷣcepta dei explicite/acci pi łvt monitiões ſalutares.vel vt cõſiliav- vt mãdata tꝑaliter penalia.quoꝝ trãſgreſ⸗ ſio / ant nullius aut bꝛeuis diſciplinetẽpo⸗/ ralis obnoxia eſſet. Quis neſciat eos non neſciſſe dandum eſſe timoꝛi dei locũ /et nõ totum humano pauoꝛi/iuxta cõſiliũ ſapiẽ tis: Qð inſuꝑ ꝑ timoꝛem declinat omnis a malo. Ita vere fructuoſius q; terroꝛe pu nientis viri.quanq; et hicterroꝛ nonnun⸗ ; vtilis eſt/ſed ne nimis.Quis rurſus ab negauerit tales patres ſpirituſancto plẽos Benedictum Auguſtinum.ceteros q; nõ fructuoſius ea que recta ſunt q;ᷓ eoꝝ ſucceſ ſoꝛes longe imparis antoꝛitatis atq; ſan⸗ ctitatis ſtatuiſſe: Conſtat autem nouiſſi⸗ me iam in multis religionibus expᷣſſo ver bo cautum eſſe /vt vouens regulam/nulla tranſgreſſione cuiuſuis humane ſueinſti/ tutionis reus ſit ad noxam.ſed tantum ad diſciplinam oꝛdinis conſtitutam. Hoc vi delicer vtile eſſe diuinus Auguſtinus ⁊ ſa pientiſſimus nõ vidit/et hoc iſti cognoue runt: Non ita eſt. Hoc plane vidit et ſenſit Auguſtinus hoc Benedictus.hocalij ſan cioꝝ patrum.Et quia ſufficienter ex recta ratione/et lege diuina/et modo naditiõis ſic interpꝛetandam eſſe regulam ſuam pꝛe ſumebant expꝛeſſione hac nõ vſi ſunt.quã tamen iſtis diebus pꝛopter ſcrupulpſos et ſimplices vtilem eſſe non negamus. Ael⸗ lem nobis dicerent auſterioꝛes illi religio⸗ plo plus q; pus. Qð ſi bocſentire neſas ẽ. num cenſoꝛes.ſi queſiſſet aliquis ab Au⸗ guſtino. Ecce iubes pater/vt non loqua⸗ mur in clauſtro / vt in geſtib coꝛpoꝛis nos compoſitos.vt in nutibus oculoꝛum nos caſtos habeamus.¶ Vis ne igitur vtqͥſ⸗ quis contraria hoꝛum ſecerit que alinnde ex chꝛiſti libertate licerent. Ille ſitreus ca⸗ pitalis crimĩs.vis vt infernali eterne moꝛ tis ſupplicio contradatur: Noui manſue⸗ tudinem animi tui pijſſime puter Augu⸗ ſtine noui pꝛudentiſſimam diſcretionem tuam.quam audire michi videoꝛ reſpon / gentem / et ci quogã hoꝛroꝛe ai c ficaioe mmſu nstht 1 mrl umnhal wt eNi Gmtut asniin lüinran iis Euni niiing winplhet Nnigns⸗b ⸗ o wnonlocbe ense — tordudin faciei dicentem. Abſit hoc/o filij. qui vos iudicat dñs eſt. Ego interim qð ſalubſe eſt dedi monitum vel conſilium. Ego ſi illud trãſgredi cognouero / diſciplina regule erit ſupvos qvos liberabit. Itaq; volo ad ſua ue ingum xpᷣi tenerioꝛes vos adhuc q̃ſi iun⸗ uenes aſſueſcere non necare.erudire nõ ꝑ/⸗ tas eſt. libertas ⁊ regnũ. NHe qͥs etiaʒ exiſti⸗ metvelle nos culpare diſciplinã laudando libertatem mo qꝛ ad penam ab oꝛdine aut ſupioꝛeta⸗ xatam religioſus tranſgreſſoꝛ eti inuitus licite cogi põt.non ita ſecularis. Hz hec rõ locũ in omni obligatione politica vtputa in vniuerſitate pariſienſi. Siquideʒ cogi põt ſuns iuratus ad multa faciẽda.et ſi nõ ſub pena peccati moꝛtalis in omnib qᷓ in/ raſſe videtur.ſub penis tamen ꝑ vniuerſi⸗ tatem infligendis vſq; ad puationem ⁊ re ſecatõem incluſiue.vſq; etiam ad penas qᷓ dantur periuris.quanq; ille apud deũ nu lius ꝑiurij reus haberetur.¶ Poꝛro erſi fo ret hocabſq; culpa ſua criminali.non tam̃ abſq; cauſa.ipſe iðᷣo nec conq̃ri neq; mur⸗ murare ⁊ obniti deberet. Hoc maximeve eſt in policijs quoꝝ finis immediatus eſt bñ regulare hoĩes in vita ciuili ⁊ politica ĩ eis ſcʒ que vite huic coꝛꝑali deſeruiunt ſi fi nis eſt tpꝑalis.Et nonne mediũ gensant oꝛdinans ad illũ finem vt talis lis debet. Pꝛopterea ꝑ reatũ pene eterne/ non obligabit pnceps politicus de ꝑ ſe et Pieng obſeruatiõem legis ſue/ vt talis ẽ. Sed in ſacramẽtalibo ⁊ diuinis exercitijs plus habetur ſcrupuloſitatis ſicut ad finẽ ſupꝛemũ directius ⁊ immediatius oꝛdina tur.quanẽ; multa ſint in eis plus monitoę- ria q; pꝛecepta ſicut in religioſi⸗ npli us ſecũdo ſi religioſus contẽpſerit regulaʒ ſuam. et ſui ſupioꝛis autoꝛitatem.etiam in eſt arbitrio derelicta/ille peccat grauiter qꝛ et monitũ contemnit ait Bern.et remediũ Quid aũt ſit contemnere ſupꝛadocuimus Itaq; ſi paſſim ⁊ abſq; pꝛetenſo / qſlibʒ ig rantie vel fragilitatis.vel impotẽtie velo ſʒ dere. Hec enim tali viro digna reſponſio: G Knornaene qͥd ſcrupuloſitatis hereꝛat quin radicitus extirpetur.queramus a no biſipſis quid addit obligatio regularis ad cchꝛiſti ſeruitutẽ/cui fuire ſumma ingenui etatem ¶Addit. affrmamus. hec regu laris inſtitutio multũ ꝑ omnẽ modũ.Pꝛi⸗ his ꝗᷓ appellamus monitoꝛia/⁊p quibo ſo la diſciplina oꝛdinis ſtatuta/aut ſuꝑioꝛuʒ Lectio ſerrta pꝛo ſola libidine tranſgrediedi que moni⸗ 65 ta ſunt. religioſus effrenis eſt ad omnia ve lut vnus ex ſecularib.palam eſt ꝙ contem nit / pꝛeſertim ſi ſuꝑ bis ipſe addiderit per⸗ tinaciam que recuſet diſciplinam Sicac⸗ cipiendum reoꝛ illud Bern. et alio; com muniter dicẽtiuz talia eſſe criminalia ſi cõ tẽnãtur. vel ſi fiant ex contemptu.Carent aũt hoc contemptu qui exfragilitate hũa⸗ na/ vel quadam leui curioſitate frangũt ſi lentium. aut talia agunt/oppoſita his que monita ſunt. Vel̃m Bern. facticia.pꝛeci pue qꝛ pati ſunt ad diſciplinam oꝛdinis ſi et dum illa iuſte reouiretur ab eis confoꝛ⸗ miter ad regularem inſtitutioneʒ ⁊ conſue tudinem bonam in talibus obſeruatam. Noſtrum ideo ſermonem ſic moderamus qꝛ non liceret abbati ſeuerius iuſto pꝛerer regulam etconſuetudinem punire talium monitoꝝ tranſgreſſoꝛes Multo minuſin vniuerſitatibus ct collegijs. cereriſh poli⸗ ijs. nam in talibus conſuetudo legẽ facit. deſia inſtitutoꝝ/hoꝛaꝝ canonicarum. fe ſtoꝛum et ſimiliũ. Et ſi ꝓ libito poteſt pꝛe/ latus abſq; conſenſu ſubditoꝛum impone tem et neceſſitatem cultus dei/ꝓ loco ⁊ tꝑe ¶ Juxta boc videreeſt / quali reatu con/ ſtringuntur tranſgreſſoꝛes ieiunioꝝ ab ec re eis iuga magna feſtoꝝ/aut al oꝝ exerci cioꝝ ſpunalium/pꝛeter manifeſtam vtilita / Sic abſq; conſenſu occidẽtalium non fu iſſent apud ſuos ſacerdotes interdicta ma trimonia. Ham oꝛientales quia diſſeſerãt ipſi vt nubant / licet. ita de plurimis in qli bet policie ¶ Rurſus tertio religioſus. qa non ſibi ſoli viuit. ſed cereris / tam benefa ctoꝛibus viuis ⁊ moꝛtuis.qᷓ; conſoꝛtibus ⁊coadiutoꝛibus ſuis. Reliquum eſt vt ip ſeregularius viuat ſub iugo quodam obli gante eum cum ceteris. alioquin ſcandali faret ſuos /et ita melius eſſet ei vt ſuſpende retur mola aſinaria ſecularium negocioꝛũ ad collum ſuum/et demergeretur in ꝓfun dum maris anguſtie et tribulationis. Hec ſocietas et hoc ſcandali periculum / faciũt vt ſedulius aliqua facere vłomittere tene/⸗ atur. ¶ Poteſt inſuꝑ aſtringiꝓ bono toti us communis religionis ad aliqua/ꝗue ſi ſolus eſſet libera mente reſpueret.¶ QDuid mirum de religioſo qñ ipſe pꝛinceps ſecu⸗ laris poteſt quoſdã ex ſubditis inuitos ad aliq̃ compellere p manifeſta nccitate cõita is. Ita in vniuerſitatibus et collegis. 16 De vita ſpũali anime E xhoc p̃terea ſilentiũ frangere erit in ca u ſcandali/grande delictum / aut ſimiliter aliqua taliũ offenſarum aliũde leuiũ/duʒ nouicij/vel tota religio inde turbantur/ita vt negligẽdo minima/ipᷣe religionis vigoꝛ paulatim decidat.et in magnis etiam totꝰ abſcedat. Verũ eſt itaq; qð apõ Saluſti⸗ um dicit Julius ceſar. In maxima foꝛtũa minima eſt licentia. Sic in maximis virꝭ vel oꝛdie vel ſanctitate/vl gradu ſubleuat⸗ tanq;ᷓ poſitis in exemplar alioꝝ/multa qñ q; nõ licent/in publico ſaltem/q̃ aliũdevel in occulto licerent. Sic foꝛte Carthuſieñ. abſq; peccato moꝛtali in caſibo młtis poſ/ ſet vti carnibo/ſi ſolus hoc poſſet.et ſi para tum eſt coꝛ eius diſcipline oꝛdinis ſubiace re.hunc tñ rõnabiliter debet tunc copeſ⸗ ce⸗ re ⁊ ſcãdali foꝛmido.et alioꝝ ꝓſpectꝰ. Pꝛo ptereapuniũtur tanta ſeueritate defectusqͥ fiũt circa miſteria ſaccoꝝ maxime in miſſa cõtrectãdo hoſtiam ſacroſanctã et indumẽ tis miſticis oꝛãdo ſe.quanq; illic poſſit ne gligentia ſurrepere venialis non moꝛtalis ſed ita plaeuit ſcandalũ ſedare ſeueritatevi dicte. ſiquis ex ſacerdotibo dixerit q̊ pacto potuit abſq; conſenſu ꝓpꝛio fieri/ſu⸗ per ſe ſtatutum ne matrimonio iungeretur Reſpondemus qꝙ neq; hoc factũ eſt Sed ſi cõqueritur/imputet ſibi qui talem ſtatũ ſpõte delegerit. Quis cogebat eũ:ſed⁊ qs cogere poterat: Nullus/ſi nõ foꝛte neceſſi⸗ tas publica/aut reuelatio diuina/aut cul/ pa ꝓpꝛia q̃ ſicarceri merebat᷑ acceſſiſſet.an⸗ te votũ libertas.ꝑ votũ facta eſt neceſſitas ð ſi dixerit iterũ/ꝙ conſenſus mutuꝰ viri ad feminam facit matrimoniũ de iure naturali.Cõſtitutio igitur pure poſitiua // quo pacio valuit innalidare ius illud.ſed neq; inquit expꝛeſſe quicq; voui. Reſpon demus ad vltimum ꝙ nõ ſolũ vouit/ſʒ vo⸗ tum ſolenniſauit ꝑ oꝛdinis ſuſceptiõem.ſi neſciuit ſciat. Aſt pmum turbat quoſdam ex doctoꝛibus/nominatim Durandũ Di cimus au tem exquo ſic incidit q; eccia vcl habnit hoc ex inſpiratione ſpũſſancti a q̊ regitur.vel qꝛ conſenſus inq;tum quodã⸗ modo policitus eſt/ſubeſt autoꝛitati ſupi oꝛis.q;obꝛem potuit excerta neceſſitate p hiberi nefieret /et inualidani ſi fieret.Hoc in alijs cõſenſib⸗ belie vẽditionũ ⁊ em ptionũ palã ↄſtat. ¶ Sed ad rem noſtraʒ redeo. Diximus ꝙ monita ſalutaria ſunt in religionib.qbus adhibent᷑ pene tꝑales vt ſeruentnr. Que eſt hecreligio opponet aliqs velle hoĩes timoꝛe non filiali/ſed pla ne ſeruili ad obſequiũ diuinũ trahbere. Rñ demus ꝙ nemo repẽte fit ſummus a timo moꝛe ſeruili cõcipitur filialis. Quinetiam timoꝛ iſte ſeruilis radicaliter eſt filialis /ex voto gmo qð ex caritate ſupponit᷑ pceſſiſſe Ob hboc non abſurdũ mihi videt᷑ſi dicant atctus inde pullulãtes etiã dũ ꝓ hoꝛa ſolo 2 timoꝛe diſcipline complẽturlaudabiles eẽ et ſuo pᷣmio non carere. Vulneratus adeſt aliqͥs hoꝛret manũ medici.timet cedere do loꝛibus poſtulat vt ligetur.⁊ ſi poſtmodũ ipᷣe ligatus reclamet.et nexus excutere ſata git. ſanatur tamen er laudat.ſibi q̃ z ſua ne / ceſſitas . locunditatem vltroneam cõmu tatur umurmurantes adhuc aliquos audire videoꝛ ex his qni poteſtatem babe re ſupꝑ alios et ipᷣi nihil ſubijci gloꝛianturæ⸗ Tu totam inquiunt ſuꝑioꝝ autoꝛitatẽ in ſubditos eneruas.eis ſuꝑ alios quid relin quis.Tu ſubinde magnã ⁊ liberam inobe „ pᷣuaricationũ artare debueras. Deniq; ex oc multiloquio tuo.ex inuolutione ſnia/⸗ num ſermonibo imperitis / nihilü magis qᷓ antea docti ſumus/dũ ad pꝑticularia veniẽ dum eſt. ¶ Audiantqͥ tales ſunt ex eccle/⸗ ſia paſtoꝛem eccleſie non dominãtes ait in ero.ſed foꝛma facti gregis/t illud dñi per Eʒechielem im ꝓperium. Vos cũ auſterita te imꝑabatis eis Illud quoq; xpᷣi. Impo dientie viam. pandis quã in tanta pnitate nũt onera grauia ⁊ impoꝛtabilia ⁊c. Intel liganttandẽ eſſe heeptum oĩbus vt nichil gaddat᷑aut diminuat ex verb̃ dei ſi ſe velint audiri. Audiãt pᷣmo dñm in lege ſua / etid qð audierint/tanq; pᷣcones ⁊ interpᷣtes a/ lijs minus inſtructis denũciẽt nõ ſua/ſed dei qutoꝛitate. Ita demũ qͥ eos ſpemet/de um ſoynet/ eteme q; moꝛtis reũ ſe faciet Ce rũ in cereris q xpi lege nequaq; ſirmata ſũt q̃ pᷣterea magis ad ciuilitatẽ huiꝰ vite pfici unt / ſtatuant ipᷣi q̃ ſtatuẽda vtiliteragno/ uerint. Ita ꝙ ſtatuta hec inq;tum ſua ſunt haberi velint quaſi monita et facticia/quo rum infirmi tranſgreſſoꝛeſ.tempoꝛali non eterna mulctatione plectendi ſint. Ceterũ paralogiſant qui ſic augmentãtur. Nonẽ poteſtas niſi a deo/et quicquid pᷣcipimua vice dei pꝛecipimus.quicquid iubemus i terris illud appꝛobat deus in celis. Om/ nia igitur pꝛecepta noſtra diuina ſunt/e paris ad euangelium auctoꝛitatis. diblih⸗ (d cäpas viterm msint ſerptute lunſche pobole cleſiaag ippei doein heobo ilsaucn Gamdn torins ſmio⸗ cun Adecc d wüi gene os ſe geſun ſenni ſogua yines! redet ien ihin ſedal nücianit nan ginſa Ouse lünis hin ootdec mnindſon cepg ſlesinten ltil büſei tilgric⸗ minden tiod (ſertn Pppier Vlrinh lerndi alentq RWinii Rüsgnütn Mur eun nti Monmäten Ntit ndrünken ð mnodesrn öäikſet nülgin a MStinrits iiwsena Bu uſ⸗ mmifnuft Mihns irfil nikmiica. Ntönſuſun Sõ – niſnla ungnnin n knen bde ¶ Plane ſic cõcluderet quicũq; pꝛinceps etiã paganus ſeipᷣm hr̃e autoꝛitate eter'ne vite ⁊ moꝛtis. Dic cõcluderet oĩs licentia tus in tbeologia et decretis ſe hr̃e ptãtẽ in terpᷣtandi ſacram ſcripturam ⁊ iura/nõ ſo⸗ lum ſcholaſtice / ſed et doctrinaliter. ſed ꝛ a poſtolica autoꝛitate. Sic libꝛi omẽs ab ec articnli fidei ſicut deſia a ꝓpbati oẽs eſſent biblia. ¶ Fatemur itaq; datã pᷣlatis? pnci pibo ptãtem a deo.ſed refert qualiter ⁊ q̃leʒ Doceãt nos exempla poſita licẽciando in theologia ⁊ decretis data papa auctoꝛitas * q̃lis auctoꝛitas: exponẽdi ⁊ interpptandiſa cram ſcripturã. nõ tñ vt expoſitio illa ſitan toꝛitas apłica / ſed eſt declaratio q̃dã magi ſtralis ⁊ ſcholaſtica. Libꝛos ſctõx axpbat eccia.nõ tñ vt robur autoꝛitatꝭ teneant par ad ecciam / ſed vt ſciant᷑ in multiſ eſſevtiles ad edificatiõem. Nõ ſec eſt in poſito Pꝛe lati ſiqͥdẽ ⁊ pncipes hñt autoꝛitatẽ a veo re gendi pplm ſuũ ꝑ leges ⁊ inſtituta vltra le ges diuinitus inſpiratas.nõ q; leges ſueæ inſtitutiões cẽſende ſini diuine.ſed recipiẽ de ſunt vt ſalubꝛia monita/nec leuiter con temnẽda. Alioqͥn tranſgreſſio penã habet nõ qualẽlibʒ ſj qᷣlẽ poſſibileſas q; eſt ho⸗ mines infligere Pꝛopterea cõcludimꝰ ma ioꝛẽ deberi obedientiam pᷣlatis ⁊ pncipibꝰ in eis in qb ſunt ſolũ velut pcones ⁊ nun⸗ cij. qᷓ in illis qᷓ ſuo relicta ſunt arbitrio ſta⸗ nũciãtibo ppło legẽ regis.¶t ouiſſime ꝗꝙ; inculpãt noſ tãq; dilatem viã inobediẽtie tuẽda Exẽplũ maniteſtũ eſt in pᷣconib de⸗ ꝙ inſupꝑ nihil edocemꝰ / Dixꝝ nil accidit. Quid enĩ vl dici vel ſcribi vl fieri põta ca lũnijs alienũ: Scim ꝙ repbis etiã omĩa coopant᷑in malũ.oĩba abutũtur.oĩa in laq̃ᷓ os ⁊ decipulas pedibo ſuis vertũt.Nihilo⸗ minꝰ ſolẽꝛ pluuias nullꝰdicet inutiles/qꝛ er eoꝝ actiõe ſic germinãtvtiles plãte. Ita ples infertiles pullulãt nec flios vineaꝝ iõ exterminãdꝰ ẽ qꝛ bufones necat Plane ma lus tã laxo qᷓ;ᷓ ſtricto fune laboꝛat.iuxta ver bui ffacci.hoc ẽ in malũ ſuũ trabhudoctrinã tã laxi qᷓ ſtricta in moꝛib ¶ Heinde milto min? ãmiramur. dũ dicũt ſe nihil anfo ml tiloqͥo doceri nos noui nihil attuliſſe.E cuſat me ꝓfunditas materie quã Augꝰ taʒ pꝑſpicax doctoꝛ q̊dã loco /dicit. aut non aut vix in hac vita attĩgibilẽ. Cõſolatur me pᷣ terea dictũ cuiuſdã hiſmenij a Hiero.repe titũ Mihi cecini ⁊ muſis.etſi nemo alau dierit.quãq;ᷓ de nõnullis aliterſpero. Hos ̃ cẽtilogiũ e alios vero quoꝝ oculos mẽtis⁊ coꝛpis ob uoluit craſſa nubes deſiderioꝝ et fantaſia ſeq; cõfundũt nunq; expecto vt aliquid te nue.aliqͥ d eleuatũ ⁊ reſolutũ accipiãt.nõ ſi ipᷣm etiã ſolẽ digito vt aiũt ꝓdiderimus NZeq; tñ vſurpo mihi tale aliqb tradidiſſe qð ab alijs dictũ nõ ſit bus. Hoc ego poti us in laudẽ mihi deputo / qð dicta ſancto⸗ rũ ⁊ doctrinã qᷓ cõis eſt in oꝛe ⁊ coꝛdib bo minũ / meis verb explicui/⁊ veritatisluci dã ſnĩaz q̃ſi de dã inuolucro fumoſo di / coꝛdiũ verboꝝ feci ſplẽdeſcere.dicã mode/ ſtius facere conat?ſum. Oð an ꝑfecerim il loꝝ ſit iudiciũ qͥ ꝑſpicatõꝛes viſus hñt.tui pcipue inclite pᷣceptoꝛ / cui ſicut pᷣfaciũcule initiũ.ita finẽ huius oꝑis dedicamus . AQui in plogo tractatus pᷣcedẽtis po 8 ſit cacellarius ſe tres ptes tradituri iſi vnã abſoluerit. n tus couenientius 1 a, di põt ex verb u in plo — n, vbidictũ apli tractas. In ipo vunm mo⸗ R uemur ⁊ ſum diſtinxiſil qdꝛuplicẽ vitã ſpi ritꝰ. Poꝛro de motu⁊ ſtatu nro in deo pꝛe ſtolabant᷑ aliq fmonẽ Nuc aduenit occa⸗ ſio loqͥ de motib ipulſuũ bonoꝝ? maloꝝ dũ nücipulſos ⁊ depulſos ſuſcepit vtremi ſcẽs moꝛiẽtiũ terra.velut in qda ſtatiõis ſe . = ſum de ipulſi 0 ra plłima rurſus meloquẽte ⁊ te auſcultãte . „ Centilogi . pulſibemgri Jo de eſ̃ cãcellarij piſieñ⸗ „ Epoſuit poſuit potẽtes de ſede/Texalta/ uit hũiles Cẽtilogiũ de impulſibꝰ de cãtico marie / mouz ⁊ illð qð abaplo po ſitũ pᷣdẽ tractauim / in deo viuim moue⸗ mur ⁊ ſumꝰ.Dictũ fuitꝑ ſex leenões devi ta quadꝛuplici quo ad verbum viuimus. rum carnaliũ/qbo uõ ſchola ſʒ diſcholias va niuas / nõ vitas placet q̊s cure iuges vicioę/ Finitũ eſt bocopus Anno domini ρο t. nõ videt᷑ ali? tracta ſcða pte ſubiũgi poſſe de impulſib. id qo dephen di põtex verbis eius qᷓ leguũtur in tractatu octauo ſup magnificat ꝑtitõe pma circa fi nẽ. in hũc modu. Diſcipulus. Venit in re coꝛdatiez illud ſcriptũ tuũ ꝑ ſex lectioues rene ſinu. ¶ Ogt cẽtilogiũ accipies ſeoꝛ· bꝰ.cras ꝑterea dũ ſuppetit hbo de bonoꝝ z maloꝝ angeloꝝ officio quie⸗ de im 4 bꝰnũc potẽtes deponun nücer altanthũiles.traditurꝰſum/mouet tex nr̃ 4 .„ — 1 Centilogium Dicemus nũcin otio de moti bo qb dgni qᷣqes citiꝰ inoteſcit/quã denotat vᷣbũ ſumꝰ Dic ex nauigatione fluctiuaga/venimus Qqd poꝛtum ſolidũ.ſic ex ꝑegrinationis am bulatione/ciuitatis terminus expenſatur. Aoquamur ꝑ decades decem verboꝝ ſeu theoꝛematum aut notularum. Et in pmis docebimquid ſit ĩpulſus. ¶Decas pma HMHyulſus nomen/⸗/pus impoſi/ tum fuiſſe a mom locali/tanqᷓ; ttmnnotioꝛi ſenſibo/ſed tranſlatũ tã⸗ Beagd omnes alias monpitiones 3 Cnpult us nomẽ pncipalius impoſitũ „fuiſſe mo tibo violẽtis qᷓ; naturalib/ſed ex tendituraliquãdoetiaʒ ad motiones et na turales ⁊ pᷣternaturales/aut ſuꝑnaturales atq; volũtarias. ¶ Impulſus nomẽ cũ di ſtinguit ꝓpꝛie captũ/cõtractũ eſſe ad verti⸗ ginem/ motus locales violẽtos Sed extẽ ditur ad ipᷣos ⁊ alios motꝰ etiã nõ locales vt dictũ eſt q̃les tñ ſub tropo diſtinguütur in tres / circularem rectũ ⁊ obliquũ. ¶ Im pulſus nomẽ dicere large oẽm motiõem cꝰ terminꝰ aut puatio qͥes noĩat/qᷓ duo dant᷑ intelligi in cãtico marie Depoſuit potẽtes de ſede.depoſitio ad motũ/ſedes ꝑtinet ad quietẽ. Bmoulſus nomẽ ⁊ qetis oppoſi te/phᷣos agnouiſſe.q̃ꝝ allegat apłs dictuʒ egregiũ loquẽs atheniẽſibo de deo. in ipſo viuimꝰ mouemur⁊ ſumusg/ſpectat lyſſumꝰ ad qetem ? ſtabilitate Fm pulſto nome extendi poſſe q;uis im ꝓpꝛie valde ad oẽm mutatiõem etiam qualis eſt creatio vel ae⸗ ris ſubita illuminatio. ¶ Impulſus nom̃ extendi poſſe ſed imꝓpꝛijſſime ad oẽm oꝑa tionem quãlibet intrinſecam ⁊ immanẽteʒ ita non haberet quietem maxime in creatu ris/oppoſuam.Sic diceremus ꝙꝙ omnis res poſita in loco ſuo naturali/ſe pᷣmit⁊ im ellit quodãmodo in ipᷣm.ĩmo ſicdicit phi oſophus ꝙ deus vnica oꝑpatione ſumme delectatur quelibet inſuꝑ res iſto modo ꝓ⸗ pter ſuam oꝑationem facta eſt. ſicut ꝓpter ſue pfectionis cõſeruatiõem ſi habet vłac⸗ quiſitiõem ſi non habet.¶ Jinpulſus no men ſic extenſum ſignificarerem ꝑfectioꝛẽ p modum quietis in ſuo loco.quam ꝑ mo dum motus ad ſuum locum nõ habitum. Eſſt enĩ impfectionis in rebs ceatis pin ſu is locis non valeantimmobili pondere ſe locare. Solus deus eſt hmõi ſicut ſolus ẽ eſſe neceſſe / ſolus in ſeipo ſicut in laco e pꝛio nec auelli poteſt inde nec mutari. Se cus de qualibet creatura ad diuinam potẽ tiam cõparata. ¶ Impulſus nomen ſicex tenſum conuenienter accipi de foꝛmatiõe creaturarum ꝑ dininam ſapietiam/que iõ omnibus mobilib dicitur mobilioꝛ/q̃ at⸗ tingere a fine vſq; ad fineʒ foꝛtiterq; diſpo nere omnia ſuauiter/in numero pondere? menſura pᷣdicatur. ¶ Impulſus nomẽ ſic extenſum/cuilibet oeature adaptari poſſe et eo pfeccius quo de ꝑfectionibus ſecũdis Hinglius ꝑticipant et abundantius ſuſci⸗ nt. 2 Rr 2 Reaturas eo plus ſuſcipere de i pulſu diuino quo ꝑfectioꝛes ſũt plus inſupera deo depengere/ neceſſe eſt / plus deniq; diuino niti impul/ ſui/ſicut et fuxui. quoniaʒz fluxus illo mo/ do coincidat cum impulſu. ¶ Treatura. beatitudinem ſeu felicitatem naturalẽ poſ ſe dici ſcõm naturam ꝓpriam/ er bene inſti lutam/agi vel impelli/ſpectat ad hoc illud philoſophie iuxta Boetium de deo dicluz Cuius agi frenis ſumma libertas eſt. Creaturarum pacem eſſe diuino influxui ſuauiter obedire.Eſt eniʒ pax oꝛdinis trã quillitas/Oꝛdo autem diffiniturqð ẽ pa⸗ rium diſpariũqʒ rerũ ſua vnicuiq; tribuẽs diſpoſitio. Hec autem diſpoſitio non fit ſi ne impulſu diuino ſiue inſlu u pariterꝛ il⸗ lapſu ſuo modo cuilibet Creaturaꝝ di ſpoſitiõem diuinam non p ſſe ꝑ depoſitõ nem oppoſitam conturbari/nec penitꝰ ab omni ſededeponi/nam quia quecunq; res deponitur ab vno oꝛdine vel diſpoſitione defluit et impellitur in alteram ſicut ex de⸗ poſitionea ſede miſericoꝛdie reponitur ĩ ſe ge iuſticie/ vbi non minus oꝛdinate collo⸗ beatus in paradiſo. reature rationa⸗ catur damnatus in ſuo modo/qᷓ; lis pꝛopꝛiam beatitudinem hic inchoare per gratiam/et conſumare per gloriam/ex, iſtere in ſuſceptione exaltatina humilium ſicut econuerſo miſeria et damnatio conſi ſtit in depoſitione potentium ſuperboꝛuʒ. ¶ Ereaturam rationalem plus obligari⸗ deo / ſi nunq; a ſede ſui oꝛdinis gratuiti de poſita fuerit per peccatum/quaʒ ſi poſt im pulſionem et caſum reponatur in ſede/ethᷣ ceteris paribus et ſecundum conſideratio nem gratie pᷣſeruãtis. (Treatumm roal⸗ igu inus ꝓptereg exiſtereq̊ad hoc W n znin ifnfuiſ depolt ſihin gunun mrwcht ßophe⸗ Alitl (bnann zolre Mtes⸗ ſeniel bosec ſananio Cid⸗ inn ſpu tm ſoor Lhpon ypoſt Mll⸗ den ſoofin ſuphin top neyaet bonüep⸗ Wiutrſe Meyen. apuc o nede henpdr⸗ Uummor wnon kabikne nelaud⸗ hmöiy⸗ ſuſfen ceterins Aknini ndan mia. ntneini kaßulnsti nafißi umimgriis nihpſtononfeſ eniumpuntmt (Dammd mlepdepot minnid manuqang — DuanntarcNe mdienoniwit insondinnrul oſo och tona Amdrinchon innnudoni GdademnN Der impulſibus gqiue coꝛruita ſede gre/plceteris pib obli⸗ gari mie liberãti et exaltãti.Et h̊ ᷣm růem hanc miſericoꝛdie que miſeriam ſupponit infuiſſe. Keran rönalem que nũqᷓ; depoſita eſt nec deponi debuita ſede gra⸗ tie qualis inter homines ſola fuit aia chꝛi / ſti / plus obligari deo quã cetere/in ratione gratuiti muneris accepti. Concoꝛdant he tres cõſiderationes vltie rũſum ſymonisa rpo pbatum Qni minus dimittitur minꝰ diligit / ſupple factaꝰ ꝑatõead mificoꝛdiã liberantema miſeria / non ad pure liberali ter largientem. Hotanit po. quattuoꝛ exal⸗ tatiões.pmo a lapſu moꝛtis Beati quoꝛũ remiſſe ſunt iniquitates. Scðo a veniali⸗ bus/et quoꝝ tecta ſunt peccata Tertio per ſanatiõem a peccato oꝛiginali Beatus vir cui nõ imputauit dñs pctm̃.Qualis fuit ĩ teer hoĩes virilis marie ſpũs Quarto ꝑfecta innocentia Qualis eſtaia xpᷣi ſola in cuiꝰ ſpũ nunq; fuit dolus ¶ reaturam huma nam viatricem / attẽdere plus debere impł ſus variosput habent rõem boni moꝛalis et honeſti atq; laudabilis aut moꝛalis/aut oppoſitas rões/quã ſub cõditione ſua na/ turali. ¶ Creaturam humanam viatricez attẽdere plus deberead impulſus rerũ va⸗ rios ſᷣm phiam moꝛalẽ q; naturalẽ vel me chhaphiſicalẽ vel rõnaleʒz/q;uis ſi vtraq; co ggnitio poſſet appᷣhendi ſine vicio curioſi⸗ atis. plus plus vtiq; ſimul laudanda eſt O Ognitionem certam / ſup varie tate impulſuũ moꝛaliũ in boni/ haberi/neq; ſcõᷣm oꝛiginem/ne H G ſcᷣm media/neq; ſcoᷣm finem/hoc maxi me videt᷑ de impulſu ſpũſſancti ach eſt ad — bonũ/⁊ pñtiſſimus ꝑ illapſum. Spũs tũ vbi vult ſpirat / vocẽ eius audis/⁊ neſcis vnde veniat aut quo vadat.Cõſonat illð apud Job Etq̃ſi furtiue inqͥt accepit aurꝭ maea venas.i.vias ſuſumij eius Cognitõ nem ꝓbabilem ſuꝑ hac varietate impulſu um moꝛaliũ /expedire ꝑſcrutari qᷓ;libet ſᷣm vocationis ſue ſtatũ.alioquin ignoꝛãs idᷣ⸗ rabit᷑ nec vitatur malũ niſi cognitũ / vitatõ nelaudabili. ¶ Cognitionẽ pbabilẽ ſuꝑ hmoõi varietate impulſuũ moꝛaliũ/nõ hr̃i ſufficienterꝑ impulſuſ quoſtibet coꝛꝑpales exterius in coꝛpecõſideratis in natua ſua vel in eſſe nature.Reſpicit hoc vᷣbum ſu⸗ ecas tertia. tate et malicia / pure hũanitꝰnõ ſtitioſas omnes obſeruationes awep nue⸗ ro/p ſoꝛtilegos/ꝑ omina/ꝑauguria/ꝑ ſom nia/ꝑ cyꝛomanciam/cũ omnib demonuz coõtagijs/contra que nunc oꝛat eccleſia di⸗ cens. Da queſumus dũje pplo tuo diabo⸗ lica vitare cõtagia. ¶ Cognitiõem ꝓbabi lem hmõi nõ haberi ſufficiẽter ex motu ſen ſibili coꝛdis humanivel ad bonũ de genefr vel ad malũ / hic eſt lapſus plurimoꝝ qͥ ſe deuotos exiſtimant ſeqii vt ſꝑ vel frequẽ⸗ ter impulſum coꝛdis ſui/pᷣſertim ſi videat ſolitudinis/vel multiplicatiõem in votis⸗ Loꝛ meum aiunt impellit me ſic / et ſic ad bonum / non eſt reſiſtendum impulſui ſpi⸗ rituſſancti. Addũt inꝑniciem dare ceteris coõſilia. vel reſponſa/iuxta ꝓpꝛij coꝛdis im⸗ pulſum tanq; diuinũ et certũ. ¶ Cognitõ nem ſup impulſibus eo frequenter plus eſ ſe ſuſpectamlquo vehementioꝛ ⁊ vꝛgentioꝛ fuerit hic impulſus etiam ſub rõe laudabi lis / hoc milies exptum eſt in furoꝛe nonitõ hoc eſt habituatis circa delectatiões aliqs De qualibus apud poetam.lan qui amãt ſibi ſomnia fingunt.et hoc maxime circa muliebꝛem auiditatem/quia variũ⁊ muta bile ſemper femina. Sequitur quoq; pꝛe/ ceps impetum coꝛdis ſui. ¶ Cognitiõem ſupꝑ impulſibus moꝛalibus/ꝓbabilem nõ haberi ex motibus coꝛdis naturalib/q́ͥ ꝓ ueniũt ex radice multiplici/ſe habẽte indif ferenter ad moꝛeſ.quarũ potioꝛ eſt comple xio naturalis.ſbᷣ q̃dꝛuplici genere /ſangui neoꝝ/colericoꝝ/ffegmaticorũ/melancoli/ coꝛum / de quibus alibi multa. ogni / tionemſupꝑ inſtinctibus moꝛalibus/non aberi ſufficienter ex altera radice impul/⸗ ſuum naturalium/que eſt cõplexio accidẽ talis per paſſiones ⁊ paſſibiles qualitates habitus vel diſpoſitiones acquiſitos. Cognitionem huius non dari ſufficiẽter exaltera radice que colligitur a diſpoſitiõe medij circũſtantis.aut alimenti varijvl eti am a ſuperioꝛi radice celi Cuius influxus et impulſus virtuoſitatem /ſentiunt et oñ/⸗ dunt res alie/non habentes rationem / in quibus tamen nihil tale eſt laudabile vel moꝛale ¶ Cognitionem non haberi ſuper impulſibus moꝛalibus/per qualeſcunq; ĩ pulſus qui ſunt indifferenter ſehabentes ad bonum vel ad malum moꝛis / iuxta cõ / ditiões vtẽtꝭ libertate/B vidit qͥ dixit talia ſüt iſta qlis ẽ animꝰ vtẽtꝭ Cogtõʒ iplſuũ 7 Centilogium moꝛalium/qꝛ cognoſcere certitudiliter nõ poſſumus. Dictũ eſt coꝛ hoĩs pꝛauũ et in⸗ ſcutabile / quis cognoſcer illung dulcoꝛoſus et boc m tria apꝛi⸗ ſathana cõſurgit generalis n eſt violẽtus.alius fraudulẽtus.tertius ma lignus Violẽtus impellit iraſcibilẽ Fran dulẽtus ⁊ doloſus rõnalem/Malignꝰ cõ/⸗ cupiſcibilem. Diuinus impulſus fit ali⸗ ter quã diabolicus/ Deus illabitur aie rõa li/q̃ tria capit ab ipᷣo ſine medio.naturam grãm ⁊ gloꝛiã.Dicit᷑ aũt illapſus plenũ ſu per aĩam interius ⁊ extenius dominiũ Coꝛ regis (inqͥt ſapies)in manu dei eſt/qcunq; voluerit inchinabit illud/diabolus aũt vel altera creatura dñiũ tale nũq; hʒ. ¶ Diui⸗ nus illapſus etſi nõ poſſit cogere liberũ ar bitriũ vt liberum eſt/qm̃ hoc implicat con tradictiõem/vt idẽ fiat violẽter ⁊ nõ violẽ⸗ ter/põt tñ inducen neceſſitatem ad illð qd ſibi placuerit vt de aia nõ volũtaria poteſt reddere ſpõtanea /docuit hoc pauli cõöuer⸗ Viain clapſio vonttihbiegeſua ho mines qͥ ſpũ dei agũtur/dicũtur tñ legi dei nõ eẽ ſubiecti qꝛ ducunt᷑ nõ metu legis aut ſio p̃mio / ſz illapiu dei ſolo ad impletionem legis ſue.Nõ eſt enĩ õdictiõis deus vt libe ret ſuos a lege ſua/ne faciant illam ꝓut illi netlarij de lege libentatis blaſppemabant. Diuinus illapſus nõ ita cõfirmat alaz . rõalem qñ liberũ eiꝰ arbttriũ /ꝗpꝛietati ei relictũ/vt deliberãs vel arbitrans ne poſſit in oppoſitũ ꝓlabi vel ſuſpeſo ſe tenere ꝓpte rea finalis ⁊ radicalis cõfirmatio biur eſt in eterna manutenẽtia illapſus beatifici qͥ cõſideratꝰ ad diuinã potẽtiam abſolutã/nñ hʒ neceſſitatẽ eſſedi /niſi ꝑ inſtãs ſolũ/qꝛ pᷣt dũ eſt deſinere eſſe.q;;uis neceſſariũ ſit dũ ẽ ipᷣm eſſe.¶ Eſt enĩ contradictio dicere hoc dum eſt /non eſt. ¶ Lõſequitur ex añdictꝭ ꝙꝙ oĩs vita ſpũalis aie xpᷣiane/ſundat᷑in ſo⸗ lo miraculo influẽtie diuine ſumme libere cõtingenter ad extra/nõ intra ſe ꝓpterea re⸗ ducitur vita opeꝝ ad vitã hĩtuũ ſuꝑ natu⸗ raliũ/⁊ hec bĩtualis vita ad pᷣmam in deo tamquedie er vite Cocluditur exinde ſtulta pᷣumptio cõfidentiũ in cona vitam que dicitur liber vite BIrimus impulſus diuidit᷑uo ffuam alius eſt vᷣtnoſus / alius ẽ luuminoſus/alius benignus ſeu ata in diuinis. Sic ex aduerſo / triplexer eralis impulſus: vnꝰ t operũ ſuoꝝ q̃ſipᷣuenire poſſet gratie in⸗ fluxũ/reſpexit vtiq; dũs ad abcl pᷣad mũe ra eius.Luraũt ad cayn ⁊ ad munera eius nõ reſpexit. murmuret ſi voluerit ſuꝑbia ñ ꝑtinget/detur volũtati dei gratia ſua.det᷑ ⁊ ſalus ¶ Diſtinctio diuinalis impulſus a naturali/nõ ſufficiẽter accipi᷑ hoc ꝙ; na⸗ turalis inclinatio nr̃a ſo eſt recurua ad pꝛo pꝛiũ bonũ cõmodũ et honoꝛem Natura ſi quidem fertur in deũ ſicut ↄdita eſt nũero ſpecie et oꝛdine.Eſt aũt oꝛdo ſuus reuertiĩ bem flõ eſt aſſerendũ generaliter ꝙ exi⸗ pulſu naturali et habituali/non poſſet deꝰ ſuꝑoĩa diligi/dum non adeſt naturaliter / gratia gratum reddens ad meritũ vite eter ne. Patuit in pmis pentibo m dicẽtes ip ſos fuiſſe foꝛmatos in puris naturalib⁊ e licuiſſe actũ dilectionis circa deũ / cõſtat q hoc actu diligebãt deũ plus quã ſe⁊ ſuper omnia.alioqͥn peccaſſent et ſymoniace di⸗ lexiſſent/non in merebant / ſic poſt nature deſtitutiõem / nihil ꝓhibet hoĩem bñ habi tuatũ.ſine gratia granficãte/deũ ſuꝑ omĩa diligere. ¶ Diuinus influxus ꝑ gram gra⸗ tũ faciẽtemlimo ⁊ ꝑquãcunq; grãm ſupna turaliter inſpirata/cognoſci nò põt euidẽ⸗ ter hic niſi ſpecialiter fuerit reuelatũ. Non enĩ videtur certitudo maioꝛ poſſibilis hic naturaliter haberi ꝙ homo ſit in caritate/ ; ſi ſentiat ꝙ diligit deum ſuꝑ oĩa / paratꝰ moꝛip ſe.hoc iñ ſignũ poteſt eſſe ſine cari⸗ tate quẽadmodũ notat aplus Si tradide ro inqͥ t coꝛpus meum ita vt ardeat / nichil abſq; caritate pdeſt/quid iſta cõſideratio/ ne repietur efficacius ꝓ noſtra humiliatio ne/timoꝛe/pietate/mititate/luctu.et ad oẽſ benignitate.qꝛ qua ſeueritate iudicemur. quo fine terminemur/ignoꝛamus/qͥd ſuꝑ eſt / niſi vt de mia dei ſola ſperemus. Jolẽtus demonis ipulſus flãs flictione Job/virtus aũtdiuini iülapſus/in ſua exaltatione mon ſtratus Eteni dꝛaco ẽ iſte deus quẽ foꝛma ſti ad illudẽdum ei/Sepe ſuis impulſib deicit/aduerſis impulſib- i ar g, humiles cxaltantad virtutes ¶ob pꝰ pꝑ⸗ ditionẽ ſubje/poſt necẽ ſubitã filioꝝ ⁊ filia rum / ſi ad litterã accipiatviolentus hic i/ pulſus/magnam in bumilit atis ↄfuatiõ deũ 75 ad ſe/ vt ſtabileʒ ſui faciat oꝛ⸗ — a iiniſtris/manifeſtus fuit in af eproe ſswt inctdea litnod golbe ſipaup fkeratt grü/n ſpüafl necdonn tonden etalogt depols inpoliae cutiocn emrfn linerid birusin W huso⸗ thh. b/, morc feno ſotuas ſuno lndeto nlginten ſoolpen laſuorta lo fidua ſundevte lenlismf hecetin tofzctns⸗ nonipan bniyeſti⸗ dei reue loſhen ctn mnfbee Sione⸗ ſteifitagn nnſſ nntäiinie funtſeann temptgion phemna mmortfenn hbſugni S Wollagen Unondeſede ckumtin, ngtintan fnMlirs nemnnlite mdä Ging ngͤſeſi maſfnanan m ſepotne mirdäiſgen rirppgingt ingginſn Cniſitanc Wini on ninpoldishi onoſtnantn migci dnd Mortcſeinrenn⸗ uneimd zunmian h sincäſtann Synoinbmmiin Nunme vondt mignm di⸗ iſn ₰ ne pꝛodit exaltatiõeʒ dũ tonſo capite /ſciſ ſis veſtibus adoꝛauitpnus in terram/dũs inqͥt dedit/nõ foꝛtuna vel fatuʒ/dñs abſtu lit nõ diabolus Deus recepit qð ſuũ eſt·ce do libens plus hñs in hoc verevirtutis q; ſi pauꝑibo erogaſſet.qꝛ minus vanitatis/⸗ vob ſi ad tropologiam lyviolẽta ꝑditõ referatur/nõ ꝑdidit vitã totam filoꝝ et fili arũ/qm̃ fulij moꝛaliter ſunt ſeptẽ dona ſcti ſpũs/filie vero tres theologice vtutes / ſed necdomus honeſtatis vite q̃ttuoꝛ angulis totidẽ virtutũ cardinaliũ funditus euerſa eſt/ alioquin nõ mãſiſſet iuſtus necgratiaſ de ꝑditis vᷣtutibo⁊ donis retuliſſet ¶ Iob impulſus violẽter ꝑdidit ad tꝑs/vſuʒ pfe⸗ ctũ ⁊ iocundum virtutũ/q̃lem hr̃e ſolitus erat/qm̃ dñs erat ſecũ ꝑ exꝑimentale ſen⸗ timẽtũ Dicit᷑aũt vſus iſte vita ſcda /ſic ha bitus infoꝛmãs ⁊ gratificans noiat᷑vita p ma/q̃ mãſit ſꝑ in Job etiã ſuppᷣſſa adtem⸗ pus opppᷣſſa actuali vita ſcda/donoꝝ æ vir tutũ. ¶ Job ex inſtinctu ſinderiſis certiſfi⸗ catus ſuꝑ boc impulſu tyꝛãnico demonis/ mox exurgit ad ſpem de deo/radita capite mẽtis/crines cogitationũ aut affectionuʒ ſupꝑpfluas/ſcindit veſtes opationur nẽs q; nõ ſufficiũt ad menitũ veloꝛnatũ/tã dem de toto de ſe deſperãs ⁊ in ſe.coꝛriitp nus in terram ſolidã etenitatis coꝛã deo iĩ q̊ ſolo ſpem reponit. ¶ Job impulſus ete uerſus vt caderet/hũit deũ ſuſcæptoꝛẽ i cu ius fiducia dixit adoꝛãs:Nudus egreſſus ſum de vtero mr̃is mee. Poõt bic itelligi lit reralis mi /ſed aꝓppatius ad miſteriũ mat hec / eſt iuſtificatio gratuita p oblanoões 9) eo factas a ꝑentib/ſicut in baptiſmonro⸗/ nouã parit gra mr infantiã. Sic ́noʒ ha bui veſtẽ actual cuiuſtibet meniti mei/di⸗ cit Job / du ita ſpnaliter renatus ſum Sic ad deũ reuertar in nullo oꝑe meoꝝ oꝑimẽ to ſpem cõſtituẽs/dñsdedit vitã oꝑm iocũ dam ⁊ vberẽ/dñs abſtulit eã ſna ꝑmiſſioe. Sit nomẽ dñi bñdictũ ¶ Job unpulſus iterũ fuit acrius dũ ſathanas licẽtiatꝰ a do mino nõ ſolũ ꝑdidit vitã ſcdᷣam donoꝝ et virtutũ in ſentimẽtis ſolitis. Sed addita funt ſentimẽta oria ꝑ immiſſões hoꝛridaſ „ temptationuʒ de vicijs turpiſſimis ⁊ blaſ⸗ phemijs / qtüs deiceret᷑ aia Job in cõſen ſũ moꝛtifeꝝ aut luxurie aut blaſphemie Pla ne ſi terebat in ſomnis ſathan Job q;;to magis in vigilia / puto ſupabat hec ſpualiſ afilictio coꝛꝑalẽ/q;uis eſſet tanta q;ta nul uit. direta dño cũ panlo taliter colaphiſato. Sufficit tibi gr̃a mea.nam virtus in in⸗ firmitate ꝑficitur. Qualiter hoc:ſane dum hoꝛrẽdas blaſphemias demonis / Job to lerat inuitus nec ſuccũbit/nec obedit vxo/ ri dicẽti. Gũdic deo ⁊ moꝛere: vxoꝛ iſta/eſt vel ſenſualis vel inferioꝛ ps rõis/quã com peſcit ſuꝑioꝛ. ¶ Job ita cõcluſit Si bona ſuſcepimus de manu dñi / bona ſcʒ qlia tẽ⸗ tatus optabat vt eet iuxta menſes pſtinos dum delectabat in dño. Mala aũt q̃re nõ ſuſcipiam timetis. am de ſeipo / dans ſe totũ deo. qꝛ nichil aſ⸗ ſeribit ſibi nihil retinet/nõ exterioꝛẽ ſbam nõ ꝓlis fecũditatem/nõ opm bonitatẽ/nõ et hoc triſticijs ⁊ oppoſit ſe⸗ cõſolationẽ/nõ iocũditatẽ. Sit nomẽ dñi bñdictũ/hoc vnũ ſufficitſibi hãc requirer̃ Oꝑpa ſequũtur moꝛtuos in dño/non pᷣce/ dũt/fiuntipᷣis ad iocũditatem ⁊ glam etiã peccata pᷣterita non qꝛ pcta/ſed qꝛ remiſſa tecta/nõ imputata/p iũllã que multitudinẽ openit peccatoꝝ caritatem. Maudulẽtus impulſus ꝑnicio lſꝛ eſt q; violetus/coq; magis M latet neq; ita frequẽteraduerſuſ —— ⸗ ius fieri cũ ſpeãli humilitate recurſus/ni ſi foꝛſitan ab illis qͥ ꝓ bona cõſuetudine ex ercitatos habent ſenſus. Fraudulentus impuliꝰ vt euitet petitio vr mag illa fieri Et ne nos inducas in temptatiõem At ve ro cõta violẽtũ et malignũ.reliqua maxie foꝛmat᷑ ſed libera nos a malo. Vel fm aliã litteraʒ/a irmal Sronn quo mũdus poſitus eſttotus. ¶ Fraudulen⸗ tus impulſus/ſallere q̃rit ᷑m õmne genus fallaciarũ in ſophiſta.Etſcdᷣm omne genꝰ ſtratagematũ/iure bellica.Et ſcdᷣm bꝛocar dica iuriſtarũ/et ſcõᷣm inſolubilia ⁊ obliga tiones logicoꝝ.imo etiã ꝓpoꝛtionabiliter ad omnes induſtrias aĩialiũ ſeſe fallẽtium Silrt deniq; ad laqueos ancupum /ad ha mos et retia piſcatoꝝ/ad funes et pedicas cũ decipłis/ad laqos venãtiũ/ad cautelas luctaruʒ/atq; inuolutiões diſputantium. Fraudulentus im ad furias gladiatoꝝ. UMUD⁰ mm 64 lus hoĩm tyꝛannoꝝ martirib irrogare ſci⸗ Dob ſedens in ſterquilinioꝓpꝛiede / ſpectionis/radebat hanc ſaniẽtẽptatiõnũ teſta cõſideratiõis ꝓpꝛie fragilitatis tãq; au Job placẽtiſſimã obtulit hoſti ipm ſolet ad deũ et ſctõs anglos Centilogium . pulſus/ Nõnũq;ᷓ illaqueat eoſ et in decepti onis foneaʒ pcipitat/eoipo ꝙ ſuꝑ ipis no ticiã alijs tradere ſatagũt amplioꝛẽ.Fouea vnaẽ ſupbie inaniter gliantis ⁊ ſe ceter in hacre pᷣferentis. Altera dũ de pauciſſimis eſtimat aꝑuiſſe oĩa vl maioꝛa.Certia dum et alios vult ad buius doctrinalem cogni⸗ tiõem tradere curioſius q; oꝑtet. Quarta dum vincere cõfidit in illis. Quinta dum irridet vt idiotas ⁊ expoſitos omni lapſui pctõꝝ ignoꝛãteſ. Sexta ſi tepidioꝛ fiatad oꝛõis auxiliũ. Septima ſi minus pᷣcaueat circuitus demonũ/q̃ſi notos ſibi. ¶ Frau dulentus impulſus eo ſepe plus ⁊ citius il laqueat/quo qᷓritur ꝑ humanã induſtriam magis vinci, ſoꝛelum ntio enĩ de viribo ſci entie vel ingenij. meret illudi/et eo ampli? q̊ nõ arbitrat᷑ illudi veltẽtari. ¶ Naudulẽ tus impulſus/dũ pᷣdicãdo vel ſcribẽdo de⸗ tegitur et ꝓpalatur acrius ſᷣm diabolũ q̃rit machinatiões ad vincendũ etiam ex ſui vi ctoꝛia eſt furoꝛẽ rõabłis/⁊ amãs cõcupiſcẽ tiazʒ/q̃re in eo rõem/q̃re pacem ⁊ nõ inueni es. Faudulétus impulſus ſfecit vt Da uidd ⁊ alij ↄponeret pſalmos aduerſus ipᷣm qᷓs cuʒ doctrina pauli/illi nõ ſapiũt/qͥ nũ eualerũt/ſacti ꝑ humilitatẽ exaltati.Ex qbꝑ hmõi doloſos inſultus iearlegoze C pᷣcipne tẽtationũ vtilitas /ſil vt exrpiamur / qꝗqm̃ ꝑ multas tribulatiões oꝑtet nos intra re in regnũ dei. cognoſcit᷑ in generali/parũ vʒ ad euaſionẽ Et ſi in ꝑticulari nõ ſufficit hũmana virtꝰ ſine gra ad ſuꝑatiõem. ¶ Fraudulentꝰ im pulſus/acceptioꝛ et familialioꝛ eſt ſathane i ſolus violentus/ quã oppꝛimitomne in diciũ rõis ꝑ languoꝛes hoꝛridos coꝛpa⸗ les.plus enĩ q̃rit aias ſic impellere/ ipu⸗ tabiliter peccẽt:qᷓ; in lapſum pᷣcipitare ta⸗ lem a nihil imputet᷑ eis de his q patiuntur que dicũt aut faciũtad peccatũ ¶ Fraudu lentus impulſus eo plus debet foꝛmidari et eſſe ſuſpectus/quo magis ↄgnoſcit᷑qꝛ ſfa piens videt et timet. ſtultus ignoꝛatet tranſilit.hinc vetus apud grecos puerbiũ Eruditio timoꝛẽ/ignoꝛantia audaciã pa/ rit.iungat᷑ exemplũ ex natura quaʒ duplex explicat verſiculus.Si volucri capte dat ſoꝛs euadere poſſe Partibo in cũctis eſſe ti met laqueum. lios / delectatus in nouitateverbo raudulẽtus inſultus ſi ſum eſt. Sciebat Becas ſeptima Olloſus impulioꝛ ſathan a ſelde C poſuus vtitur cantelis ſophiſta Arum.ſe celat/et młta petit Celat ſe nũc ſub habitu theoloig / nũc pᷣdicatoꝛis/nũc cõfcſſoꝛis.nũc religioſi.nẽ ſolitarij/ nüc pᷣlati/⁊ ita de quolibet ſtatu ſe foꝛmãs vertit in oẽs/ hinc noia mille. Dil le nocẽdi artes. e nocẽ oloſus impulſoꝛ ab i⸗ itio ſub figura ſerpẽtis aſtuti ſe fingit theo logum.locutus eſt ad Euũ dedeo/qrẽes in Ddolo cur pcepit vobis deus ⁊c̃. Fallax im⸗/ pulſoꝛ illuc ꝓuocat/vt indubitatiõem / cer tũ pᷣceptũ dei ↄuertat᷑ faciũ eſt vt impulit. Kuqdit miłr iam ſibi blãdiens/iam obediẽ: tia trepidans /ne foꝛte moꝛiamur /ſubintu lit audax ⁊ mendax/nequaq; moꝛiemini.pᷣ mus accuſauit de inuidia deuʒ/ accẽditad fcie deſideriũ/futuros deniq; ſpoſpõdit pa res deo / vicit. depoſuit pᷣmos cũ ſua poſte nitate de ſede dignitatis ſue. ¶ Doloiꝰ ie neqoꝛe pteruia tentanit poſtea xpᷣm/theo logiſans in allegatione ſcripturarũ/ſed ve ra theologig ſupauit falſam/⁊ bumilitatez exaitauit ¶ Doloſus impulſoꝛ theologiſa bat apud demoniacos qͥs curabat chꝛiſt?/ iamans/qꝛ tu es filius dei/vnus intera vocauit xpᷣm ihm nazarenũ. Sed nõ ſine bat ihs demonia loqui.nolẽs a pr̃e mẽda⸗ cij teſtimoniũ acciꝑe veritatis/milcet eniʒ ſ falſum aliqð veniati/quo citins recipi⸗ atur toxicũ melle litũ peccati: ¶ Doloſus impulioꝛ theologiſabat in puella phitho/ nica de actibo aploꝝ q̃ teſtificansde paulo et ſocijs. Iſti hoĩes ſeruidei excelſi ſunt/q anũciant vobis viam ſalutis / phibuit eaz exemplo xpᷣi paulus/⁊qꝛ q̃ſtũ dñis ſuis ab ſtulit ꝑſecutus eſt vehemẽter/q cõtra faci⸗ ent fictis miraculis ⁊ reuelatiõibo mulier⸗ ulakert ita q̃ſtũ ſibi ꝑent vel honoꝛẽ/do⸗ cuit multis / ſub ſpecie ſanctitatis/in obfuſcati anc fraudem exꝑientia de multis⁊ in onem catholice veritatis. ¶ Holoſitas ſa thane deſcribit᷑ ampliſſime ſub typo irum amicoꝝ Job/qui figuram tenent heretico rum / ſicut q̃rtus heliu pᷣumptuoſus ſigni ficat/patet in ipoꝝ diſputatione / Quitus ſathan oſtentabat eſſe theologus / ſz ad peſ ſimũ cõtra Job finem armabãtur ⁊ eo do⸗ loſius quo verius ⁊ diuinius allegãt 1plu⸗ rimis. loſitas ſic aꝑitur. Erat Jobi terioꝛ hõ ſpũalis ae ſaniera ue deſ dei nien 5 vtrt funn ure ſitas tiam giale oe icno⸗/ igſes. heeſun dſioden aanert. niube peca ſedicit ſcon ſorö⸗ Volel mie per nerpi bonis aboca nunna niſeten oſolt tor minot ſenſun ctopy dem magn fedceninn hioheſne Nnötir⸗ Hmnlicen aliaſne⸗ appenbllin N iben 6 npomopd nodelegb⸗ De impulſibus 64 n dei ſetõs/ qui nõ haberent hic ciuitatema eſt impunita nequicia/ peccent vt voluerĩt Wune nentem / ſed futuram inquirerẽt. Sciebat caliquis dicat cur iia facis⸗ nec puniat udatig qð vltimũ nõ erat in hoc mũdo iudicium/ Halignus impuiſus/apparet in blaſ/ i⸗ n yt reciꝑet vnuſquiſq; opus ſuũ/ ſed oia in phemantib⸗ hoꝛribiliter nomẽ dei ⁊ ſctõon i futurũ ſeruabã tur incerta quouſq; ullumi ſctãꝝ q; ſuarñ ſine cã ſed ſola libidine blaſ arli arer dñs ablcondita renebꝛaru. ¶ Dolo⸗ phemanai ſic impune. Indeeſt illud qũ . ſitas amicoꝝ Job in hoc erat/Iꝛ nõ ſapiẽ dam nobiliũ ad ruſticos. Tu das animaʒ n ahl tiam ſequebant᷑qᷓ deſurſum eſt. ſed terrena tuam diabolo. tu negas deum. tu deſt icis. .* hgtm gialem diabolicã/et hoc ſᷣm tria q̃ tꝑaliter cur hoc:cũ non ſis vir nobilis. Mali⸗ Nn offerũtur bona tanq; fines mũdanoꝝ/idi gnus impulſus.in ꝓphanationib olenni Wrfürn uitijs / in delitijs / honoꝛibe ⁊ pompis. Ita tatũ et locoꝝ ſacroꝝ /vtilitate nulla ſequẽ⸗ nien ꝙ; tres amici Job beatũ dixerũt pplłm cui te / docent hãc malignitatẽ inſanie falſe q̃s rütynl hec ſunt/ Job ver dixit / beatus ppls cniꝰ palliant ſub noĩe feſti ſtultoꝝ /vbi fiut hoꝛ Ceginoden dñs deus eius. CBolon us indecxonſurgit renda ſupꝛa maliciaʒ paganoꝝ iĩ cõculcati munn ſhin aduerſum Job impulſus/qꝛ nõ collaugat onem rerũ deo ſacratarũ. dalign? img mönalmni; vita hanc veteris hois / ſed ex cõſi ideratiõe pulſus oſtendit᷑in dehoneſtatione pentuz dan niͤi peccatoꝝ ⁊ miſeriarũ qͥ bus cõpedita ẽ/ma pure gratis/qualiter fuit in nerone/qui p⸗ nighooct ledicit odiendo/deteſtandoq;/ nõ naturaʒ pꝛiam euiſcerari iuſſit mrẽm.iuſſit et pꝛez zersdiſuſvte ſed culpas? miſeriam/neq; petit cũ abſolu ciuilem ſenecam moꝛi/gaudebat in crude⸗ den to rõis iudicio impoſſibilia fieri ſed qdam libus moꝛtib ſenatoꝝ.Deniq; nimis val⸗ uuapnte velleitate cõdictionata/cõcludi: randeʒ ſe ge debachata eſt ſathane malignitaſ pſecu mitere miſerias nõ pati ꝓpter peccata ſua/ꝓut im/ tione tot martirũ ſuꝑ rabiem beluaꝝ/Ex/ iuim ihnin ꝓerant amici/nec deſperatin hac vita ind urge et toto malignitat ſpũ debachare. di⸗/ inplirret nec pot/ nec debet/(felicitas expectari. cum cebat Vincẽtiugad tvꝛanũ/malignitatem Giandt bonis ſepe mala et malis bona Pueniant / im pperans. ( align? impulſus impel⸗ in et hoc qdem lege certa dei. ſed nobis ad ple lit inſipietes yt dicant in coꝛde ſuo.imo in .H urnntin num nõ cognita. Doloſitas ſathan ma oꝛe tope. Non eſt de/ cũ tñ velint ipi neqᷓ mmiuir nifeſtatur in helin ganulo / laſtuoſo / non q; adoꝛari ſicut deus. Sed iſta eſt inuido Mimitkiikiͤ cõſolatoꝛ ſed oneroſus ⁊ amarus inſulta ⸗ mrum malignitas / ig uramppꝛiam querere emsniuh toꝛ / verba iactat ſapie/inuoluens, teſte do⸗ in alioꝝ leſione Dalignitas diabolica i n mino/ ſnias ſermonibo impitis caret illoꝝ eſt conari mulierẽ violare qꝛ caſta eſt / quia mem i ſenſu intimo q; roboꝛat nõ aliter q; miłti do virgo eſt / qꝛ nobilis eſt et honeſta / licetin un x ctoꝝ velxpianoꝝ iactant de iudicijs dei. - coꝛꝑe defoꝛmis ſit. qrere pᷣterea ſocietatem n 4 de maieſtate ſua.de ſapia ⁊ honitate verba in peccatis/nec ſibi ſatis eſſe ppꝛiam dam/ — magnifica ſed velut in ſomioo. nninennn ſe nonranbnere guices depuig. Sõ Woraee Apeen imo dolere ſi ſibi malicia diſplicens eſſet. gnsen E ( ecas octaung ind⸗ alignitas eſt diabolita delectari in nifinsiih Alignus impulſus /er pura? ee mendacijs qꝛ fallunt/trahere pᷣterea ſãcto bmer iini cogitata malicia/puocat ad pec- rum pueroꝝ⁊ puellarũ innocẽtiam ad pec Nid nin cCãdũ/ſicut honeſtas ſola trahit candũ/delectarideniq; in peccatis extraoꝛ ſirni bon os ad laudabiliter oꝑandũ dinarijs qᷓ abboꝛret natura/necadduntad anautuiin iĩ hec palma vicioꝝ honeſta pollue⸗ delectatõeʒ libidinis/niſi coꝛruptam fan⸗ uns tiin re delectatur cũ malefecerint/ exultãt in re taſiam ſicut febꝛicitãtes aut mulieres imp tins (di bus peſſimis. ¶ Malignus impulſus fer gnate gaudet in cibis qͥs abomiabiles ſci⸗ iſrhhnho ri nõ põt in puram maliciam ſub rõne ſoli unt ſani Pꝛocurat iſte maxie malignus er iinaralhie ns malicie/ratio qꝛ ſᷣm dioniſiuʒ nemo ad erceri/qtũs ex pudoꝛecõfitẽdi reatũ taz pu- — L malũ aſpicies/opat᷑ no enim habetroõnem dendum. coꝛruant in damnatiõeʒ oꝛe clau enmn appetibilitatisvt ſic¶ M alignus impul ſo. zodoma eni dicitur muta: Judasqꝗ in? 4 — ſus bʒ ꝓ ſuo termino fantaſticã ſupbamq; rerpᷣtatur cõſitẽs victoꝛ miſticus in coꝛnu 1 urin n libertateʒ. Tractat illud btũs Augꝰ de fur dexero peccatoꝝ cõmuniũ ꝓſtratus pꝛo⸗ — tu pomoꝝ dũ puer eſſet/cõcludit tandẽ nt in ſiniſtro ſe Etium ad inuentiones in thiunng nõ delectabat peccatũ/ſed libertas fla pec⸗ kcanei eſt. ¶ dalignitas dia bolica de⸗/ e candi.Dicit alibi ꝙ felicitas mũdanoꝛum lectatur mutltiähelinrr peiſumn / noi lulntin ● CLentilogium qꝛ penntſedq: p alios peunt /ſcit qꝛ ſi vo⸗ to iam illudit et adulatur/ impellit et deln⸗/ ſuept luerint ſeductoꝛes alioꝝ penitere poſtmo⸗ dit/quemadmodũ voluerit niſi ſuccurrat cqn dũ / vix pniam inueniant pꝑfectam qꝛ redde gratia ſalutaris. imo iam talis factus eſt ſi feln re nõ potuerũt eos quos pdiderũt/neq; p/ bi demon / ſe decipiens / et fantaſticãs / de yifſ terea reſtituent qᷓ tota malignitate pus dexę) ſtulto ꝑ adulatiõem ꝓpꝛiam inſanũ ſe faci/⸗ none ſtruxerũt mille modis ſiue mõ. Deniq; ſua ens (Fictus lucis angelus /ſi cũ tanta di B tey det et impellit ad blaſphemias ↄtra ſpĩm gnitate creatus / potuit ꝑ ſui cõplacentiim eſe ſanctũ qᷓ ſunt phampeio impee dng, Qgulatoꝛiã ita decipi vt appeteret ſilis eſſe in ſperatio / inuidẽtia fraterne gratieè/impug⸗/ deo. Sicde eua ſuo mõ reddit᷑ minus ad/ deibf ti veritatis agnite. de quibe non eſt hic & mirabile ſi reſperxerimus ad hoĩm inſaniaſ beli ſingula diſſerendum. aui cũ torſublaceant nnſeris cõtinuis ĩuẽ ſn dq orag naena— ti ſunt/qui ſe pᷣciꝑent coli vt deos / inuenti N Decgs nor 4 gqui ſe ꝑ ſuꝑbiamdemẽtarent miris modis . tefnr Alignitatẽ ſathane tyꝛannica et humane fragiluacis obliti. Wiärus lucꝭ hcben aptam ſuꝑat in multo ſua inan angelus / cuius cibo electus / et qui hʒ fidu⸗ „ 4 2 gelũ lucis malignitas tranſfſo; ciam inffuat ioꝛdanis in os eius/ſtudʒa mata / qs iſta crederet ſi bocapo parerein deuotis ⁊ cõtemplatis maxie mi 7 . ſtolus nõ diceret / nõ ignoꝛãs aſtucias ei rabilis.Abſoꝛbet itaq; mare mũdanoꝛum P ꝑmanet iſte malignus in arrogantia cõce.,) abſoꝛbet et mare oĩm fide vera xpᷣi carenti pta / vulte tolli ſuꝑ omne qð dicit den / hʒ unm. Ded rpᷣianos abſoꝛbere / deuotiõi cõ ſuũ neq; ſpũm.fᷣm quẽ ſatagit in deſtructi templationi q; deditos ſua pncipalis ẽ vi oſe onem nõ edificatiõem dare ſuis de coꝛpo⸗ ccoꝛia. ¶Fictus lucis angelus/ i viderit a Ja re peccati fallaciter diuiſiones appareines liquẽ xpᷣianũ quẽ nõ audeta fide palãauer nun/ noõ exñtes graꝝ / inſtar ſpũſſi. cti. Huic ipel· tere / ſtudet ipm ad pctã carnis et mũdi/ſe⸗ . luſin lente eo ꝑmittetedeo / datur ßmo ſapientie pius impellere ꝙ ſi ĩrepulſum ſe ſenſerit / qᷓ ni alij aut mo ſcie ſcm neq; ſpm̃/alia fides rit aliud machinamentũ vt ad oppoſitavi boo⸗ falſa in eo ſpũ / alij opꝑa virtutũ/ alij gra ſa⸗ cia que nõ ſun carnis ⁊ mũdivehementer nitatũ / alij ꝓphetia / alij gra linguarũ/ ali i impellat.¶ YFctus lucis angelus paſcit a ſotni terptatio monũ. ¶ Fictus lucis angelux liqn fuos familiares cibis delicatiſſimis qͥ ladit wiſta poſſit inducere qᷓ;tum pmiſerit deuſ nõ carnales appent ſed oino ſpuales / et q/ ſopĩ⸗ teſtis eſt apls / loquẽs de antixpo / teſtisiinn les comedunt electi filij in menſa pr̃is ſui ſ gogen ſup loquens de laude caritatis ſineqᷓ põit dei. Itaq; cibat eos ex adipe frumẽti ſace 2=— ercellẽtes gr̃as dari poſſe / ſʒ inutiliter. Hi ſcripture. in. miſterijs ſuis elucidãdis/⁊ de. hoͤter linguis hoĩm inqͥt loquar etangeloꝝ.Ec/ petra fidei qᷓ eſt xpᷣs falſo melle / qꝛ falſa dul perp⸗ cefmoneʒ ſapie ⁊ ſcie ⁊ genera linguaꝝ ſi cedineſaturat eos.qꝛ plꝰ⁊ aliter comedũt Pog babuero ꝓphetiam / ecce noiatã. ⁊ nouerim qua ſatis eſt / vt cñ fuerint ſaturati dicãt la. mans miſteria oĩa. Ecce interpᷣtatio fmonũ cuz ti ꝑ ſuꝑbiam/quis nr̃ dñs eſt. di cãt non ſu cücae ſapia miſtica/iũgit omnẽ ſciam/ iũgit oem mus ſicut ceteri hoĩm peccatoꝛes.ve ve ve ts fidẽ/iũgit mirabilia in tran ſlatiõe mõtiunz tibi. ¶ Fictus lucis anglus ſi nõ ꝑtomerz Alephos iügit diſtributiõez oĩm facultatũ in cibos in ſi ua rõcinatiõe/ nunq; hoꝛtaret vtquere nnnonea⸗ pauꝑm/ↄcludit in martirio q̃tradit coꝛpꝰ ret /hõ ſentire er guſtare uã ſuauis eſt do / AuAuurn ita vt ardeat. ¶ Victus lucis an elus ſuos minus/pᷣſertim circa miſteriũ incarnatõis D Hhyre.aabet appentes aplos/ſuos ꝓphas/ſuos e et crucis qð aduerſum maxime ſibi ſcit ne Muen uangeliſtas / ſuos paſtoꝛes ⁊ voctoꝛes.im/ iᷓ ipᷣe ſpũs.Nõ aũt impellit ad hoc ſentiẽ / tohltic⸗ mo ⁊ ſuos martires / ſuas virgines/ſuos be dum? guſtandũ/niſi qtũs in pᷣumptiõis Pineninde remitas et monachos / ad ctumatiöem re ſpu magis illqqueat. Celat inſuꝑ laquees uuce ppbi coꝛpis ſui/cuius ipe eſt caput etrex ſun ſue neqᷣcie ſub foſſa humo crucifixivelopes teido bie / ſicut humilitatis ⁊ obediẽtiexpᷣs rex ris pij.Qui ſuꝑ his dubitat / habet hiſtoꝛi euuriſ et ca put exiſtit.¶ Yictus lucis angelus vyt am de Martino habet de plurimis here/ Arullldn opetur in aliquo talia ꝗᷓ dicta ſunt/pmo ſe mitis. haber dexpo quẽ voluit theo logiſã Pönsſten minat tumoꝛis ſpm̃ / er impellit ipm vt am do deciꝑe ¶ Fictus lucis angelus.ſi ſuper Grbben bulare cupiat iu ma nis / vt ſit placẽs?⁊ ſaj bos ſuos fallit. ſi excecat in pleno m ridie ſtigoneng priens ſibimetipi in oculis ſuis. Quo obtẽ legis xpᷣi ſub imagine crucis ſue religiõis. wareie 5 Ge fii lainn muß KWN iinitit Bicännnn odnſls Würtingt hintint iinnsii Ninn n enats iFonn menihi nagi Enhitun feien Cnwii ingun ngtsunm Miriin migin Deiimpulſibus ſue pietatis ſue ad ſanctos ⁊ ſanctas/ad te etiam beatiſſima nõ cõqueratur/ſed humi lietur humana pᷣſumptio.Nõ enĩ plaq dðo vir ſuꝑbo/etlã ſi aſcẽdit in celũ ſbᷣ titulo de⸗ uotionis / ſub titulo crucis/⁊ ſub titulo be ate virginis ⁊ ſccõꝝ/ſuꝑ eius qͥ ex.ipᷣo fict eſt/et ſi fictus.igitur ypocrita.qre hoc? qa ſuam nõ dei glam ſolam q̃rit/qꝛ rurſus nõ dei bñplacitũ in plificatiõe btõꝝ oꝑm ꝑo⸗ bediẽtiam/ſed meretriciam ſterilemq; quo dãmõ ꝓſequit᷑ in ſentimẽtis/neſcio q̃livo/⸗ luptate/nõ qð malũ ſit ĩidño delectari.ſʒ ca ſte fiat et pie/cũ obſeruatione pᷣceptoꝝ/nõ hba bendo velamẽ malicie libertatem. Decas decimg. Faltatur humilis/ cõtra violen tũ/cõtra fraudulẽtũ/cõtra mali gnũ demonis impulſum/qꝛ di uin?⁊ angelicus impulſus / vᷣtu ta ſiniſtroꝛſum impulſiua/cõuertãtur ĩ bo nũ.Sit Job in exemplũ hici⸗qͥ ꝑditis oĩ⸗ bus ⁊ ꝓle duplicia reꝑptauit ſeptẽ ei filios ⁊ tres filias reſtituit. ( Exaltat᷑ hõ pꝰdemo nis inſultus/ſi ad moꝛalia traducimus/qꝛ reddũtur ſibi vſus ⁊ oblecamẽta ſeptẽ do⸗ noꝝ q̃ſi totidẽ filioꝝ ⁊ triũ virtuiũ q̃s the⸗ ologicas noiĩamꝰ et ita reddunt᷑ ſeptẽ filij/⸗ et tres fllie domus q; virtutũ Eralrarar hõ tetatus dũ fit ampliuſtimoꝛatus⁊ pau per ſpũ /dicẽs illud ex ſnĩia. Ego vir vidẽs pauꝑtatẽ meã.et illud. Tu autẽ ſuſceptoꝛ meus es / gloꝛia mea ⁊ exaltãs caput meũ. cũ ceteris.in hanc ſniam/quoꝝ nõ eſt nũe rus.Cognoſcũt bꝛuta liberatoꝛes ſuos vt elephas/⁊ ſᷣ niũt eis/qᷓ;to magis poſt tottẽ tationes dʒ hõ gratũ dño fa mulatũ.¶ Ex altatur amplius hõ liberatus/in pietate ⁊ mititate circa ꝓximos.qꝛ didicit exhis q̃ paſſus ẽ/miſeroꝝ miſereri/ſint ipi peccato res publici/ſint publicani ⁊ meretrices.ne minem iudicat/neminẽ damnat / dño ſuo ſtant aut cadũt/aut ſibi ſtant potius.potẽſ eſt eni de ſtabilire eos / ſicut ⁊ me fecit. pꝰ tot lapſus. ¶ Exaltatur in ſcia miſeriaruʒ ſeculi / vel luctu pñtis exilij.qtũs ſit viuere xpᷣus ſit ⁊ moꝛi lucrũ/vitam in patiẽtia de gat / habeat in deſiderio moꝛtem. Deniq; ſit idoneus in ſua ſcia ꝑ exꝑientiã habitaʒ/ docere alios qᷓ et qualia ſint diaboli machi oſus / ſapiens / benignus / ſuccurrit in ele⸗ ctis.ita diligentibo deũ oĩa cooꝑant᷑in bo⸗ num..et ita oĩa vt etiã diaboli machinamẽ H 64 namẽta qꝙ; occulte inſidie/quam oppꝛeſſi⸗ ones violẽte. Hinctimoꝛ nocturnus mun diet camis.Hinc ſagitta volans diaboli. Hinc negociũ pambulans in tenebꝛis/in ꝑplexis.Hincincurſus in impoꝛtunis et violentis.Hinc demoniũ meridianũ ĩ ma ximis apꝑentiba bonis Hinc caſus tot ho minũ a derxtris a latere ⁊a ſiniſtris.Et s munietſe aduerſus has inſidias qͥ nõ exꝑ⸗ tus fuerit eas. raltamrimpnganeſo⸗ te deiectus.ſed reſurgens foꝛtioꝛ. Exaltat᷑ dico in ſpũ foꝛtitudinis / et eſurie iuſticie/ ſentiens q́; nulla ſint pñtia quibs poſſit in niti.ideo qrit ſibi eterna.¶ Exaltat᷑in ſpũ conſilij/ſentiens iam ex intimo guſtu/ qm̃ nõ ẽ cõſiliũ /niſi in iuſtificationib dñi/q̃li ter ſẽtiebat qͥ dixit Cõſiliũ meũ iuſtificatõ nes tue Hecẽ vera diſcretio ſpũum lex dñi nõ vt fingit ille malignus/ex motu ⁊ impł ſu / neſcio quo coꝛdis noſtri/vtiq; ſigno fal laci/Coꝛ tuũ/iniquit ſapiens quaſi ꝑturi entis fantaſias patitur/niſi a deo fuerit im miſſa viſitatio Docuerũt hoc habẽtes phi tonicum ſpm̃.docuernnt innumerabiles/ qui dimiſſi ſcõᷣm deſideria coꝛdis eoꝝ/iue runt in adinuentionibo ſuis/et perierũtvti nam ſoli.¶ Exaltatur in ſpiritu intellectꝰ. iuncta coꝛdis mũdicia. Dat enimvexatio intellectũ.dat crebꝛo purificatiõem in ocu lo coꝛdis/quaſi colliriũ/qua ſi fel tobie/q̃ſi xpᷣilutum. ¶ Exaltatur in ſapientia/iũcta pace ⁊ qdopfione filiali dei. Si enim fit ti moꝛatioꝛ vt pᷣmiſimus/i pauꝑioꝛ ſpiũ/ſi lugentioꝛ/cõſequens eſt q; ſpũi contrito z humiliato/ſpũiquoq; purificato ꝑ lachꝛi⸗ mas ⁊ illuminato. Det ſapie guſtũ ⁊ pacẽ que exuꝑat omnem ſenſum. Sufficiutad extremũ tales filioꝝ reſtitutiones/gratio⸗ res pꝰlapſũ.pꝰ tot amaritudines. Philo⸗ ſophica voxeſt. q oppoſita iuxta ſe poſiia magis eluceſcunt.dies ex nocte.dulcoꝛ er felle.ſanitas ex infirmitate.vigilie veritas⸗ exſomnioꝝ deluſione fit apertioꝛ/vera ſen ſatio ſapiẽtie poſt freneſim vel reuerſatiöez ſtulticie.dum vigilans ſe habet vt ſomni⸗/ ans.ſed gratia reddita.reddit pariteret ſen ſum verum in virtutis vigilia conſtitutũ. Exaltatur poſtremo liberatus a tenta⸗ tione quia ſpecioſitas reddituramplioꝛ in ſpe fide et caritate ꝑ afſlatum ſancciſpiritꝰ. contrarium aquilonis impulſibus.ſicop tabat apoſtolꝰ fieri. Dominuſ inquit ſpei replebit vos in oĩ gaudio ⁊ pace i crededo mm 3 Piꝛima pars de miſtica t abundetis in ſpe et virtute ſpirituſſan? ci/ que virtus eſt caritas.Eccetres filias. Sciunt liberati poſt impulſus fidelitatis et deſperationis/qᷓ; ſerenus poſtmodum fidei radius/quã certus innixus ſpei/quã locundioꝛ caritatis ardoꝛ /ſubſequunt/dũ depoſitis de ſede potentibus pꝛius animã verantibus / fit domino liberante quod ſe⸗ quitur.Exaltauit hũiles/fit et gratiarũ ac tio ꝑ canticuʒ. Oagnificat anima mea do ¶ Enit Centilogium de impulſibnsꝛ ſ ſungnturtractam vetheolo miſtica qᷓ ſatiifaciant tertie parti pꝛomiſſi in ꝓhemio ſex lectionum,· &A „ . derationes ve a th ancellarij eccleſie pariſieñ. de miſti⸗ eologia⸗ Enitemimiet credite euange lio Mar.pᷣmo. Aſtrinxit me ꝓmiſſio nouiſſima / illudag — gredi qð veſtram expectatio neumrepetere nunc ſentio. oñ⸗ ere ſcʒ An cognitio dei melius ꝑ peniten tem affectum/q; ꝑ intellectum inueſtigan⸗ tem habeat᷑. Vbi eniti debeo. ſi foꝛte pjs aſpirante conatibus deo / poterit ſtudium meum eaipᷣa ad cõmunem intelligentiã de ducere que ſuper theologia miſtica / hoc eſt occulta/diuinus tradidit Dioni.edoctus non dubium ab illo qui ait. oquimur ſa pientiam apud ꝑfectos/ſapientiam in my ſterio que abſcondita eſt. Conari pꝛeterea meditoꝛ ſi ea que de contemplatione medi tatione raptu.extaſi.et de exceſſu mentis. de diuiſione ſpũs et anime.et ſimilibo / do⸗/ ctoꝛes eleuati ſcriptiſreliquerunt.poterint ita palam fieri et quodãmodo reuelari. vt alij ab expertis quales rari ſunt poſſint inꝰ⸗ telligere aut ſalteʒ fixe credere ſanctos illos viros habuiſſe ſcientiam longe altioꝛem a natura cõmuni.quos ad ſuꝑmentales ra⸗ puit exceſſus diuina contemplatio.Dicaʒ vero quod frequens eſt apud vniquemq; in aggreſſu alicuius vel inſoliti vel ardin. derationes venerabilis ac egregij ſacre the Aogie pfelſoꝛs magiſtri Johanis de Her trabi quippe ſoletanimus in varias ptes pꝛo varietate rationuʒ operis. Cõpen hoc ipᷣe pluries/nomĩatim in repᷣſenti. ctaturus itaq; materiam/qua nulla ſpᷣlumi oꝛ eſt/ nulla diuinioꝛ/ſed nec vlla queri dit ficilioꝛ/ſicut nulla poteſt ſalubꝛioꝛ inueni ri/ vtpote in qua noſtre felicitatis cardo fi, gitur. Contremui ad aſpectum maieſtatis huius ſapientie / verens ne perſcrutatoꝛ eꝰ volens fleri oppꝛimerera gloꝛia. Dehinc expaui ne ſuperba pꝛeſumptio vexaret me Quis enim magna moliens nõ impugna tur ab ea Extimui deniq; ne de curioſa ſin gularitate notarer quã duabus vltimis le/ ctionibus ſceleris condemnaui ¶ Atuero poterant hec turbareretro q; flectere pedes . mee inueſtigationis ne pꝛogrederer/ſi ð ſo lis viribus pꝛopijs confiderem/etnon in co qui dicit.Querite dominũ ſemper SZi pꝛeterea conſtrictus duplici officio publi⸗ co non deterrerer/aſpiciens damnationeʒ ſerni pigri abſcondentis talentumdomini ſui/audiens quoq; angelum apud Tho⸗ biam ꝙ opera dei reuelare et confiteri ho / noꝛificum eſt. Deniq; ſi ꝑtimuiſſet ſapiẽs ea que commemoꝛamus non dixiſſet deſa pientia. Quã inquiens ſine fictione didici et ſine i additum ẽ. vtinam qui gloꝛiatur in domi no gloꝛietur. Quis aſſecurabitur homovi uens ſuꝑ terram etiaʒ ſi ſupꝛa aſtra celi ps ſuerit nidum ſuum/etiam ſi in lecto cõtem plationis doꝛmierit. etiam ſi mãna deuo⸗ tionis abſconditum guſtaueri. Quid hec omnia: Quis non expaueſcat hoꝛroꝛe ve⸗ hementi quando a celi palatio detract? eſt lucifer.a medio lapidum ignitoꝛum in ſter quilinium damnationis: Quãdo in dieil la duobus exiſtentibo in lecto vn? aſſumet᷑ et alius relinquetur. Quando demum filij iſrahel pſtrati ſunt in deſerto qui pane celi veſcebantur et inimicos ſuos eos qni me/ titi ſunt ei cibauit dñs adehme de petra melle ſaturauit eos. ¶ Ue michi ſi gloꝛiam meã queſiero.illa pꝛoꝛſus nif. Illa nihilominus condemnabit me. ¶ e ſi gloꝛiatus fuero in damnatione mea ⁊ in nihilo / terreat aplica tuba. Si inquit ha⸗ buero ꝓphetiam ⁊ nouerim miſtena omie et omnem ſciẽtiam et ſi hbabuero oẽm fidẽ. ita vt montes tranſferam/caritatem autez non habuero.mihil ſum. Quis autem ceri⸗ nuidia coõmunico et honeſtatẽ illiꝰ non abſcondo. ¶ Oð autem de iactantia ſteria omia nsen Oui isdel loden nsden en ouet luſtifia poumee Mditau livnon ſpten aaſodie cumqn aſſolte uſcſiun mdiſin otoneos: loꝛ roren figoan Uigllgtrn funlhrig⸗ muchel WNmſn Wwfanse wsit mmiüie DNIB mamint Berndrl ieinnedd wahnetnil iN amindni. rherdond. nncdid minkaocen ninünden Aroa Anwinmut s Dinnn. lud. Vacate et vi nauis eſt dominus. Stimulentur poſtremo ipᷣi nõ Theologia ſpeculatiua tus eſt ſine miraculo caritatem ſe hbabere?: Quid ſcis pauper homuntio ſi lumen ali⸗ quod intelligentie aut aliquis tepoꝛ tenu/ is deuotionis videtur dari tibi ſeruo neq; et hoc ad vtilitatem alioꝝ vt illumineutur vel caleſcant. tu vero inſtar cerei accenſi re digeris in cinereʒ. ¶ Auerte hoc miſericoꝛ diſſime deus.etſi dete loquendum eſt ſi in te exaltandum / exultemus cum tremoꝛe. et doceamus cum humilitate querendo vni⸗ cam gloꝛiaʒ nominis tui ꝑ ſeruos tuos do minos et fratres meos / quibus igeo de ſe⸗ cretis ſapientietue loquivelle mihivideoꝛ vt dimiſſis interim ſterilioꝛibꝰ ſtudijs / di⸗ uaricantibus animũ ad multa/inflammet eos verbum ſpũs tui querere te in ſimplici tate coꝛdis. Intelligere poꝛro qualeeſt il/ idete quoniam ſuauis eſt ita ſoli tradere ſe intellectui ipᷣm erudiedo alfean aridus/imo paſſionibus hoꝛre cens et ſoꝛdeſcens deſeratur. Nam apud quos alios aut quonã potius loco altero doctrina hec de theologia miſtica tradipo teſt: Quod ſi hocipᷣm attingerequod op⸗ ſtris deus /et pium qð habere mihi video deſiderium aut tollat ſi impium eſt eiſi fal⸗ loꝛ/ant ſi recte cõſcius ſum iuſtificet me in iuſtificationibo ſuis ille qui deſideriuʒ pau perum exaudit et pᷣparatiõem coꝛdis eoꝝ gaudit auris ſua. Judicare pupillo et humi li vt non apponat vltra magnificare ſe hõ ſuꝑ terram. ¶ Dis itaq; pᷣlocutis pᷣcipue ad fodiendum de ꝓfundo humilitatis lo⸗ cum quo ſine collapſu tota dicẽdoꝝ fabꝛi⸗ ca ſolidet᷑. Et ab oꝛatione moꝛe diuini dio niſij ſumendo exoꝛdium explicabo materi am diſiunctim ꝑ cõſiderationes ſeu anno⸗ tationes in modũ capituloꝝ q̃tinus audi toꝛ recreetur interuallis/⁊ nõ cõtinua con fuſaq; locutione laſſetur.Nihil quoq; no⸗ rum libꝛis inueniri/ab eis nimirum quid omiſſum eſt.ſed eoꝝ ſententias meo oꝛdie ac verbis explicabo. ¶ ractatus iſte de miſtica theologia. xliiij. ↄſiderationes con uiinet / et octo partes habet ſeu materias on cpales. ¶ Pꝛima pars eſt de quibuſdam pꝛeambulis ad theologiam miſticam et a pma cõſideratione vſq; ad nonam induſi ue. ¶ Secũda eſt de natura aie rõnalis et ſex potentijs eius anona cõſideratione vſ 5 ui allaturus ſum qð nequeat in alijs ſctõ//⸗ ditatione ⁊ co tibus in xxvi.et. xxvij. ¶ Bextg eſt de ace ſitione theologie miſtice et ð decẽ eius dit ã ſpeculatiuã a.xxvuj. agd finem. ZM SS ””” Sð ”M S U . „ „ * . . – Lertia eſt de luminoſitate dictarum potẽtiaruma deci⸗ maſeptimg cõſiderationẽ vſq; ad viceſimã pᷣmam. ¶ Duarta de cõtemplatione me⸗ q; ad decimamſeptimam. Duinta de tribus oculis a⸗ nime ⁊ de tribus affectio nibo coꝛreſpondẽ exta eſt de ac ferentijs ad theologi vſq; ad. xxxv. ¶ Deptima eſt de amoꝛe et eius triplici ꝓpꝛietate.et ibi de raptu et exta ſi a. xxxv. vſq; ad. xl. ¶ Octaua eſt de via⸗ moꝛis qui amantem vnit cum deo et ſtabi litat requieſcere facit a quadꝛageſima vſq; (Begnitur pꝛima conſideratio de triplici theologia ſcʒ ꝓpꝛia vmbolica et miſtig. Aiqua eſt theologia miſtica vl⸗ tra eã qᷓ vel ſymbolica vel ꝓpꝛia nominatur Ita enim ſeꝑate tra ccauit de ea ſub ꝓpꝛio titulo bea tus Dioniſius a conſcio diuinoꝝ ſecreto/⸗ rum Paulo doctus. ¶(um eni ſcripſiſſet theologia ſymbolica que vtitur coꝛpeis ſi/ militudinibo tranſiatis ad deũ vt ꝙ eſt leo luxagnus lapis et ſimilia m quã dicit deꝰ omninomiꝰ. Cũ pᷣterea tradidiſſet theolo⸗ uris pᷣſertim pfectioꝛibo ad extra cõſurgi⸗ ad affirmãdũ aliqua de deo vt qð eſt ens ⁊ vita a quo omnidb deriuatũ eſt eſſe et viue re. Tandem addidit modũ inueniendi de um pꝑfectioꝛẽ ceteris quo ꝑ abnegationem et ꝑ exceſſus mentales tanq; in diuina cali gine videatur deus.hoc eſt in occulto et in abſcondito vbi poſuit tenebꝛas latibuluz ſuum qð attendens vnus ex ꝓphᷣis ſub aſ⸗ ſertione clamauit. Aere tu es deus abſcon ditus. ꝓpterea hic liber intitulatur de theo logia miſtica. Oiſticum autem interpᷣtat abſconditum. Pꝛimꝰ liber deeſt apð nos Scus aũt de diuinis noĩboappellatur. (Conſideratio. II. ractat abnegatiõem ſilitudinũ ⁊ explicat Beologia miſtica innititur ad ſui doctrinã / exꝑiẽtijs habitis ad intra ĩ coꝛdibpanimarum de uotarum. ¶ Sicut alia duplex 5* theologia ex his ꝓcedit qᷓ excrinſecꝰ ondũt᷑ mm 4 itatione a viccſimapma vſ iam ꝓpꝛiam ꝑ quã exeffectibo reꝑtis ĩ crea ¶ Concoꝛs eſt omnium doctoꝝ ſententia ꝙ; theologia miſtica pcedit ꝑ abnegatiões vt ꝙ deus non eſt leo bos lapis ⁊c. Quis autem diceret q; theologia miſtica ſolã ab negatiõem conſectetur nihil relinquẽs de deo poſitiue cognitum vel exꝑtũ: Et ſane cum anima nõ nihil oꝑetur ⁊/nõ nihil pa⸗ tia turin tali ſtatu cõſtituta/vt aliqͥd exꝑia tur neceſſe eſt. Illa aũt exꝑientia que intri ſecus habetur neqͥt ad cognitiõem intuiti uam vel immediatam deduci illoꝝ qui ta lium inexꝑti ſunt.quemadmodũ nullꝰpoſ ſet docere pfecta intuitiua q; cognitione qᷓ res eſt amoꝛ apud illũ qui nunq; amaſſet. aue ſimiliter res eſt gaudium aut triſticia⸗ aut alia ex paſſionibo intrinſ. ecis anime / ſi nnunq; aliqua tali paſſione fuiſſet affectus Hoc idem de cecis reſpectu coloꝝ/⁊ ð ſur⸗ dis reſpectu armoniarũ dici ſolet. ¶ Bas vero cognitiones expimẽetales de deo / inte rius vocant ſancti varijs noibo/ ſicut ꝓ rei varietate multiplicate ſunt ſup numerum Vocant autem cõtemplatiõem.extaſiʒ.ra ptum.liquefactiõem.tranſfoꝛmatiõeʒ.vni onem.exultatiõem.iubilũ. ¶ Jubilũ eſſe ſupꝛa ſpiritum.rapi ſq; in diuinam caligi⸗ nem.guſtare deum amplecti ſpõſum.oſcu lari eum. gignere de deo. et parere verbum Introduci in diuinacellaria.inebꝛiari toꝛ rente voluptatis.curtere in odoꝛeʒ vnguẽ toꝝ ſuo ꝝ. Audire voceʒ eius.intrare in cu bieulum.in pace in idipᷣm doꝛmire et reje ſcere et ceter. citatem et indiciũ po Animerönalis capa nit ⁊ idiote recte ſentietis cognitionem 8 tphiloſopho. expientijs ꝑfectioꝛi certitudine cognitis. Ita pꝑfectioꝛ atq; certi o: deberindlichri. ( bigit aiam rõnalem pᷣcellere/tum in eſſen⸗ tia.tum in virtute et oꝑatione/ſupꝛa quaſ⸗ libetalias creaturas/poſt angelos a quib⸗ mioꝛata ẽ paulo minꝰ Pꝛopterea ſiꝑ ea q̃ facta ſunt/cognoſcit᷑ deus/ ſempiterna qͥʒ vfſrtus eius ⁊ diuinitas/ipᷣe ſane in illis eſ⸗ fecibus vel ex illis amplius cognoſcetqᷓs pfectioꝛes eẽ ↄſtat/⁊ certiꝰ qꝛ certioꝛes Ex pimẽtũ ꝗ ppe q̃le erit ab extrinſeco certuʒ ſi illud qð ĩ itrinſeco fit no certiſſimũ ab aia exꝑiente iudicetur. ¶ Ex quibe elicio pul⸗ BHoeologia miſtica ſicut inniti ullꝰ am⸗ limam experientiam pꝛetert omnib locunditate ſapoꝛe.et ꝑſpicuiitate Eꝛima pars de miſtca chꝛum coꝛollariũ.Oõo ſi phia dicatur ſcia oĩs ꝓcedensex exꝑientijs / miſtica theolo 4 gia vere erit ph̊ia.Eruditiq; in ea quõlibʒ aliũde idiote ſint/phi recta réne noĩantur Ingexpus exultans ſpũ Confiteoꝛ tibi i⸗ quit pater dñe celi ⁊ terre qꝛ abſcõdiſti bee a ſapientibo ⁊ pꝛudẽtibo et reuelaſti ea pꝑuu lis. Ita pater qꝛ ſic placitũ eſt ante te/non meritũ. Vñ ⁊ ſapia ꝑuulis locuta eſt / et lex dei uulis dat intellectum. Conſideratt Oſtendit nõ poſſe quene ptingere ad in⸗ terioꝛa ſpũs niſi doctũ et expientia refertũ. HhHoeolo giam miſticaz q;uis nul Alus attingat ꝑfecte ignoꝛatis eꝰ pncipijs qᷓ ꝑ exꝑientiam interio rem accipiũtur. Hõ eſt tñ ab eiꝰ ina danda vel accipiẽda deſiſtenduzʒ Similitudo in ceteris ſcientijs philoſo Phicis facit pᷣmam pꝑtem eſſe ꝑſpicnam. Jsnoꝛato quippe ꝙ ignis eit calidus et a qua frigida.aut ꝙ eclipſis lunefitꝑ inter⸗ poſitiõʒ terre diametraliter inter ſolẽetlu⸗ nam/et itade ſimilibo.cõcluſiones extalib⸗ 5 deducte / nõ ſoꝛtire lis habetde bncipijs/aut minoꝛẽ. Cogni tio aũt bᷣncipioꝝ in caſu noſtro ſi habetur habetur ꝑ ſolam fidem⁊ credulitatẽ/ꝑ quã narrantibo et exꝑtis cõſentimꝰ. EEr di minus ꝓ ſcða ꝑte cõſiderationis aãddamꝰ ꝙ pauce ſunt aut nulle ſcientie naturales ad quas mractãdas et addiſcendas veniẽt multi qui talium ſcientiaruʒ pncipia acce⸗ perint ab exꝑiẽtia ꝓpꝛia. Sed multa exali oꝛum appꝛobatis aſſertioniba pᷣſupponũt Sic Ptolomeus in aſtronomia.ſic Ipo⸗ cras et Galienus in medicina.Sic alij in iſtis et alijs ſcientijs ſtudioſi feciſſe quoti⸗ die q; facere cognoſcuntur. Hoc viderunt igaagoas⸗ lato Areſto. et Phus no⸗ er Paulus Quoꝝ pmus indicebat diſci pulis ſuis vt ꝑ quinquennium ſilerentdi ctis ſuis crederent.Alius dixit ſumenduʒ eſſe ex credulitate compendium.Tertiꝰ ait addiſcentem opoꝛtere credere. Quartus ſi milia pene verba poſuit in diſſimili mate/ ria. Opoꝛtet inqtaccedẽtẽ ad deũ credere. ta arguit pꝛeſumptionem in eruditis ⁊ in — 10. IIII rentur certitudinẽ.niſiq⸗ Conſideratio quin gedar⸗ ſobangt lish boedi lepulo⸗ ſaiyin Fnſnp ſteßcor Ehslloq; (ſpient pbits gno heco no⸗Fll auöſ xO Moih ine erpien limio: pigio foscog le fmis turvn/ dideſ dae kanee nagtin e doinnn nüineth Röcſäi wuchet ein, nin önon ense anmintn Pckfitben Adſtaen Wanspdia cnn. Siahann Nin bert Cnionant mnini tnmmi Li wtvitben 17 Mulrnipc K Nons dadre Werdes Hmis ni michaden Bmngtl noncffohhi tmnonai Nnan Olhin Mdoltlegn mmn Dereanmn cha haop muuutmli nginm ndn u Güurninin? unfiann Hunrenen rans. Falli aut eos poſſe in expientiꝗ talit certa qliter pᷣdiximus qs putaret.(Zle non credunt. 707* Cheologia ſpeculatiua tio quarto et ceteris quouſq; mutua refle⸗ Via nemo ſcit que ſunt ſpũs ni ſi ſpũs qͥ in ipo ẽ / ꝓpterea diſco li ſunt ⁊ nequaq; miſtice theolo gie idonei auditoꝛes qui nolũt Ncredere vt tãdem intelligãt.¶ Veritas hec S tum ex ſeipᷣa ꝓbatr᷑ tũ er antoꝛifate ꝓphetica roboꝛat᷑. Niſi inqͥt credideritis nõ intelli⸗ getis.tũ veniq; expᷣcedẽti ſatis patet. los e diuerſo poſſibile eſt multa cogno ce⸗ re ꝑ alioꝝ traditiõem q fidẽ pᷣſtabant eis qᷓ ⸗ 7 in ſcriptura/quiba in nullo credere/atté/ dite pᷣcoꝛ q; inciuile.c;diſcolũ.q;impiumꝛ os itaq; fallere velle ceteros/nullo pacto ſuſpicari patit᷑ eoꝝ veraciſſima ſãctiſſima q; ꝓbitas.nulli lucro/ nulliq; bonoꝛi inhi⸗ ans.nec odio vel alia paſſiõe vicioſa labo Adde nõ vnus aut alter iſta dicũt. ſed mũle im ma innumere ſunt aſſertiões taliũ concoꝛ diſſime dicentiũ theologiam miſticam per expientiã intimã colligi.eam qz longe ſub .— limioꝛẽ ⁊ vltra qᷓ dici valeat iocũdioꝛẽ/ſa⸗ pidioꝛẽq; ⁊ ꝑſpicacioꝛẽ exiſtere ſupꝛa cete⸗ 7 — ins cogitatiões ab extrinſeco veniẽtes/tan ß ille ſerpãt inter hebetes ⁊ inertes. iſta lib rimis alis circũuolãs ⁊ euolans ſuꝑgredia tur vniuerſa ¶ Oõ ſi nullus ẽ qͥ ſibidiſere * dide ſuis exꝑientijs interioꝛiba aſſerẽti fer deſtructinũ oĩs ſocialis conuictus inter boĩes ſi tot ? talib ſumme ꝓhitatis ⁊ excel lentie viris fides negetur.ipᷣi viderint qui lent Perationes interioꝛen pᷣſertim e in affectu / nõ ita clare pferũtur: tiũtur. Et hec eſt rõ q̃re apls di⸗ .R xit ſe audiſſe archana verba/que non lice⸗ at homini loqui quoniam illa minus po * tuit tradere(beato Dioni:exempli gra) ẽ acceꝑat:Rurſus btũs Dioni.plus ↄcepit ex v̈bis ap lic icᷣ. q; ſcriptꝭ derelinqre fas ha⸗ buit. Quiꝰ rei ſenſibile exẽplũ eſt/in ſpecu lis ſemet quodã oꝛdine aſpiciẽtibo. Obſcu rioꝛ itaq; eſt imago in pmo ſpeculo ; res ipᷣa imago deinde pᷣme imaginis ſbobſcu tioꝛ eſt in ſcðo ſpeculo / et ita deinceps iter ctox tra ditionesd ſum me intelligibilibo concoꝛde QOBOſſibile eſt hoĩeʒ minus exꝑtũ ſcñ viri/experti taliũ aſſerũt/tam in fmöe io ceſſet euaneſcens / (Con ſiqeratio. II. ponit cauſam iudicioꝝ quõ errar circa do — „ iba concoꝛdes. . p diſputatiõe eruditũ inueiri Ca hil phibet qſdã inexꝑtos taliũ / melioꝛes de multis q ꝑ viſum ſolũ hmitus habita ſt amiiꝭ alijs. Itaei de btõ Didimo cecotra Qit interpꝛes eius Hiero. ꝙ in diſciplinis illis qᷓ viſu capiũtur/ vt ſunt mathematice ſcientie/fuiteruditiſſimꝰ q̃ᷓs ſcias młtos vi dentiũ oculis ſuis cõſtat penitus ignoꝛare LLbr u'/r igitur in re nr̃a par euẽtus negabitur vthõ parũ vel nihil deuotus.poſſit alioꝝ deuotoꝝ ſcripta ſtudere/cõferre ad inuiceʒ vnũ ex altero concludere vel elicere/impu/ gnare vel fulcire. Hocitaq; mõ de fideiar⸗ tium theologice ſchole facit ¶ Hec cõſide ticulis vtiq; nõ exꝑtis quotidiꝗ exerci⸗ atio iuncta ceteris facit ↄcoꝛdiã inter dẽa ſanctoꝝ q̃ rixari vi dei verã accipiũt. alijs Zᷣdicẽtiba multos ex phis paganis / multos q extheologis ne/ quiſſimis ſcire plura de deo.nimirũ cum? ip i demones credũt ⁊ ↄtremiſcũt. Pꝛimi — itaq; de ſcia exꝑimẽ „ — o qaantnancg do ſitvł a quibus examinangna. . Xpedit ſcholaſticos viros eti deuotionis expenos in ſcriptis deuotis Theologie miſtice di / ð „ S 4 tum Medicina qdã multa ↄtinet qᷓ in ſot exptentöieiandatadtinki q; ſunt. Attam̃ elſe ròcinatoꝛes exꝑtis.qm in cecis a nati/ uitate põt ineſſe ↄgnitio rõciatiua magna xari dent᷑ ad inuicẽ/qbuſdã dicẽtib ꝙ ſoli boni ⁊ deuoti cognitionem cia expimẽtatiua theologie miſti⸗ ſtice. Alij derocinatiua theologie ſymbo⸗ lice vl ꝓpꝛie vl etiã miſtice loqui volunt onſidera. VIII. oſtendit fructũ buiꝰ libꝛi et quõ in ea enat ligenter exerceri dummodo cre dant eis. Hoc ideo dicitur pꝛimum. quia quis nouit ſi tandem ipᷣis ex familiari tali collocutõe aggenerabitvt ſolet qdã amoꝛ⁊ ardoꝛ exꝑiẽdi ea q̃ ſola interim fidetenent. „ et que docta ratiocinatione conferunt ad inuicem. Ignitum eloquiũ tuum vehemẽ ter ait pp.Et ſeruus tuꝰ dilexit illud Quis autẽ aꝓppinquauerit igni ⁊ veſtimena eius non ardeant vel caleſcant. ¶ Rurſus aliꝰ fructꝰ eſt p illis quos pᷣdicatio ſumpta ab hmõi doctrina/poterit accendere ad amo⸗ rem dei iam pᷣconceptũ/remanente etiã fri gido pectoꝛe eius qui loq tur.vt ex voce pi ceq̃ ſe nõ intelligit/venit homo audiẽs ach cõceptus ſ les quales eſſent ſi voces hmõi articulate ab hoĩe foꝛmarẽtur. ¶ Deniq; comꝑtũ eſt multos habere deuotioneʒ ſed nõ ſcõm ſcientiam/quales ꝓculdubio pꝛo niſſimi ſunt ad erroꝛes/etia ſupꝛa indeuo/ tos ſi nõ regulauerint affectus ſuoſad noꝛ mam legis xpᷣi. Si terea pᷣcapiti ꝓpꝛio pꝛio pꝛie ſcʒ edois inheſerint/ſpꝛeto alioꝛuʒ cõſilio. oc in Begardis⁊ turelupinis ma nifeſtũ fecit exꝑientia.dũ itaq; ſequebãtur affectus ſuos ſine regula et oꝛdine/poſtpo ſita lege xpᷣi.pᷣſumptio nequiſſima pᷣcipita nit eos / vt dicerent hoĩem poſtq;ᷓ ad paceʒ tranquillã ſpũs ꝑueniſſet abſolutũ eſſe le⸗ gib diuinoꝝ pᷣceptoꝝ quã pacẽ in eis cau ſabat angelus ſathane tranſfigurãs ſeĩ an gelũ lucis.hoc mõ ſimilans pacẽ valde ſi⸗ milem illi paci quã aplłs dicebat oẽm exu⸗ perare ſenſum. Pꝛopterea neceſſe eſt ꝓ arp gutione aut directionetaliũ eſſe viros ſtu/⸗ dioſos in libꝛis eoꝝ q deuotiõem habueft ſm ſciam. ¶ Eos nihilominꝰ cõmonitos velim ne citius debito dãnare pᷣſumãt ꝑſo⸗ nas deuotas ſimplices in ſuis affectibꝛad mirandis.vbi nihil aduerſum vel fidei vel bonis moꝛibo palã inueniũt/ſed aut vene⸗ rentur incognita/ ſub ſilentio ſuſpenſam te nentes ſniam.aut cõcilio ꝑitoꝝ examinan da remittãt.pitioꝛes aũt ſunt q̊s vtraq; in ſtructio reddit oꝛnatos vna intellect? af fectus altera/q̃les fuerũt Augꝰſctũs Tho mas Bonauẽtura Guilhelmus parif. ? ce teroꝝ ad modũ pauci.cuius raritatis cau ſam inferius afferre conabimur. ¶ Deni⸗ qʒ additũ eſt in cõſideratiõe dũmõ credant eis.Alioquin ipᷣitalia ſcrutantes deficerẽt ſcrutinio.et nõ niſilaqueos infidelitat ſi⸗ bimet acquirerent.⁊ denſioꝛibus tenebꝛis circũuoluti cecarentur. Secũda pars pꝛin cipalis eſt de natura animeroalis ⁊ ſe po tentijs eius. Anona cõſideratione vſq; ad decimaſeptimam Oꝛdine vero nona con ſideratio/modum oſtendit pcedendii boc opere ecduſis minus ſeruientibe ꝓpoſito/ manens circa anime ꝓpꝛietats. ſtice cognitionem ſpeculatiuaʒ adquirendam/ naturam anime FHyunglis et eius potentias taʒ co gnitiuas q; affectiuas cognoſcere./Lon ſideratio hec de ſe pſpicua eſt qm ignoꝛata natura ignoꝛantur eius paſſiones. o ſitis ergo eis q̃ oñdunt aliq; eſſe theo ogiã miſticã/tradẽdo ſub q̃dã generalitate quz admodũ ꝓſit ⁊ ꝓ quibo ꝓſit ſuum ſtudium eniii/volumus adducere in cõmunem in⸗ telligentiam ſi deꝰ annuerit qualis ſic hec theologia miſtica/et in qua yi anime repo nitur / qua ratione comparat᷑ quo fnictu/q ve ſine conquiritur/qð fieri ignoꝛata anie natura nullo pacto poteſt. ¶ Erquoniam doctrine modus optimus eſt ꝑ reſolutiuaf abſtractiões dũ fiut vel vſq; ad pma pꝛin⸗ cipia ꝑ ſe nota.velvſq; ad ſimplices rerum quidditates.eas a confuſione accidentiũ/ et ab inuolutione circũſtantiarum foꝛinſe carum denudando.placet hocloco ipſam ſimplicem anime ſubſtantiam ſecernere dä dammõ iu varias denominationes / iuxta multiplicitarẽ effectun ab ipa eadem pꝛo⸗ citiua eſt/et altera quia alioꝛum ¶ In hoc itaq; mihi vſdent᷑ foꝛmaliſantes agerelau dabiliter docte/ et acute/ꝙ reſolutiões hu / iuſmodi queant fieri quęadmodũ apð ma thematicos abſtractio a motu ⁊a materia fit etiam abſtractio pũctia trina dimẽſiõe. linee a dupliciet ſupficiei ab vna Attamẽ dum affirmant vlna ꝙ pꝛeter omnem opa tionem intellectuſilla ſunt in rebus taliter penitus/qualiter intellectus adſtrabes ea imaginatur/ ſunt vniuerſaliterqꝙ diſtin cte eternaliter et cetera ſimilia.Ego pꝛocul dubio tota ſententia diſſentio ab eis / qꝛ non intelligo qua ratiõe iſtud dictum pꝛe ſertim in diuina ſimplicitate pꝛo vero poſ ſit vel ſano ſuſtineri/neque pꝛopterea ab⸗ ſtrahentium eſt mendacium.quoniam et ſi nature rerum ſic ſe habeant vt intellectꝰ negocians circa eas poſſit vti talibus ab/ ſtractionibus ad facilioꝛem intelligentiaʒ nihilominus ſcire debent nõ taliter diſtin gui rẽ eãdẽ q̃liter põt eã ĩtellecꝰ idiſtincia NXpedit ad ipius Theologie mi QQ 8 ſccerne diſting ctusc itay volito iel qnotib Mteri pugnur nſto sh gelſſe nonenl muanmtor cnsini; Hettitaf ſtens n Vrwutes leaͤmo iy piente yrAl eeki⸗ (eno ſncnon Cnntqᷓ nenſicn. neeſſente mntesom nſumplio Alatemve litinamt onitiun lner Pur (Secd halem. lumin Con Pmgcogn minisopy Unnant amumicoce Mucabiles Emntoin Animm! ininudiniſi eA nmnon — lensukti nurüir fn urukgfn pturis ſi pma cogn Cheologia ſpecnulatiua re vt q; de quolibet affirmatio vel negatio totum eſt maius ſua parte. q ĩtellectinũ ꝑfectius eſt non intellectiuo.ꝙ ſpũale coꝛ⸗ ſecernere. Alioquin res eadem a ſeipᷣa reali diſtinctione differret. Ita enim põt intelle ctus cõciꝑe(exẽpli gratia volũtas pdu⸗ ctiua volitioniſdiffert realiter a volũtate qᷓ volitionem elicit/ſicutꝙ in eadem eſſentia le ĩtellectꝰ/⁊ volũtas exñtes ab eað eẽntia quõlibet exꝑterei diſtinguũtur. Sed hec materia minus vtilis eſt q; vt nos ſua im⸗ pugnatione longioꝛi ᷣmone detineat. Ab artiſtis pᷣterea logicis ⁊ metbaphiſicis po⸗ tius qᷓ; a theologis pᷣſupponẽda ventilãda q; eſt/pᷣſertim dum de theologia miſtica ſᷣᷣ monem habeamus. ¶ Dicamus de ani ma mtionali ꝙ ipᷣa ꝓ diuerſitate officioꝛuʒ et agibilium diſtinctas vires habet. diſtin ctas inq; non re ſed noĩe. Ita enim virtuo oꝛali ceteris paribo.ꝙ ſi homo intelligit/⸗ vomo viuit et ſimiles. ualis vero ſit illa lux naturalis.Dici põt ꝓbabiliter/uut ꝙ eſt aliq̃ diſpoſitio cõnaturalis⁊ cõcreata anime.quã aliqui vocare videntur habitũ pꝛincipioꝝ.vel ꝓbabilius ꝙ eſt ißamet a⸗ nima exiſtens lux quedam intellectuał na⸗ ture deriuata ab infinita luce pᷣme.intelli/ gentie que deus eſt de quo Jobãnes Erat lux vera q̃ illuminat omnem hoĩem veniẽ ſaeſt ita fecunda quodãmodo ipᷣa eadẽeri ſtens.quemadmodũ ſi cõtineret in ſe tales virtutes realiter vel aliter ex ꝑte rei differẽ⸗ tes.ĩmo eo amplius quo virtus non tavni ta q; vnica foꝛtioꝛ eſt ſeipᷣa diſꝑſa.ſicut ſa⸗ pientia in deo ꝑfectioꝛ eſt ̃ᷣm deductiõem⸗/ vt Augꝰ vult locis plurimis de trinitate/ qꝛ eſt foꝛtitudo.iuſticia.⁊ bonitas.et ita de cteris pfectionibus.q; ſi ab eis qualibʒoi ſtinctione ſecernatur. Qui aliter capiũt vi derint qᷓ; recte. Ego ſane nõ capio. ¶ Atta men ſic vtamur in ꝓpoſito quaſi vires ani⸗ meeſſent penitus in natura diſtincte / diui dentes bmo aĩiam rõnalem in intelligenti⸗ am ſimplicem.ſcðᷣo in rõem.tertio in ſenſu alitatem vel aĩalitatem vel potentiam co⸗ gynitiuam ſenſualem et hoc quo ad vires cognitiuas.et q̊ͥ ad affectiuas ꝓpoꝛtionabi liter. Pꝛimo in ſinderiſim ſeu mentis api cẽ.Secũdo in volũtatem vel appetitũ rõò/ nalem. Tertio in appetitũ aĩalem/quaruʒ virium inde mox docebimus ꝓpꝛias rões. Conſiderano deci/ xplanat pꝛ?o intellectus explan meet angelo ſimiliſ/ ⁊ dei 6 varijs nominibus in ſcri ma ſimplicitatem ut dicitur luxanu capax/et quon MNMitelligẽtia ſimplex:eſt vis ani me cognitiua ſuſcipiens imme⸗ diate a deo naturalem quandã Jucem in qua ⁊ ꝑ quam pᷣncipia oſcũtur eſſe vera/⁊ certiſſima/ter minis appᷣhenſis. ¶ Pꝛincipia hmõi no⸗ minant᷑ aliqñ dignitates/aliqũ cõmunes animi cõceptiones.aliqñ regule pᷣme incõ mutabiles et impoſſibiles aliterſe babe⸗ tem in hunc mũdum. Et põ. Signatum eſt ſupᷣ nos lumen vnltus tui dñe. ¶ Poꝛ⸗ ro qꝛ ᷣm Dioni.vij.ca.de diuinis noĩbo. In ꝓgreſſu rerũ a deo fit cõcatenatio que/⸗ dam vt infimũ ſupᷣmoꝝ ſit pᷣmum inferio rum Angelus a quo minoꝛatus eſt paulo minus homo/qm eſt intelligentia ſimpli/ cioꝛ hoĩe/habet in ſua natura illud q̃ſi infi mum qð homo habet in ſua natura ſupꝛe/ mum vt m hanc intelligentievim coniun gantur abſq; medio alterius ſpẽi / duo ĩtel/ lectus angelicus ⁊ humanus. Hoctamen non ita accipiendũ putamus q̃ſi medium ſit aliqᷣ inter aiam rõnalem et deũ. Cõtra dicit eni Augꝰ qui nihil eſſe ſuꝑius mente noſtra dicit pterdeum. Attamen qͥs nega/ 9 nerit angelũ eo mõ recte dici ſuꝑioꝛeʒ ania noſtra ⁊ deo ꝓximioꝛem q̊ ꝑfectioꝛ eſt:nul lus vtiq;. Dicamꝰ idcirco ꝙ vterq; a deo e que immediatetria ſuſcipit que ſunt natu⸗ ra gra ⁊ gloꝛia.Sed in reliqͥs ſicut eſt ĩter zzelos hierarchicus oꝛdo.ſic angeloꝛum gare illuminare et perficereet hoc reſpectu gratiarum et ꝑfectionum ſecundarum. Deniq; vis hec intelligentie ſimplicis qñ q; nominatur mens/quandoq; celum ſupᷣ mum/quandoq; ſpiritus/quandoq; lumẽ intelligentie/quandoq; vmbꝛa intellectus angelici/qñq; luxdiuina in qua veritas in cõmutabiliter lucet ⁊ cernitur / nonnunq; vero ſcintilla.vel apexrationis. (Conſideratio. xI. æ rationis vim expꝛimit quõ nũc intellectui nunc ſenſualitati deſeruit/ et du⸗ lici nomine appelatur. Rri eſtvis aie cognoſcitiua dedu 64 voies / m tres actus hierarchicos quoſ frequẽter nominat Dioniſius qui ſũt pur 8 ctiua ↄcluſionũ expᷣmiſſiſ elicitiua S Becunda pars de miſtica quoq; inſenſatoꝝ ex ſenſatis/et abſtracti⸗ ua qdditatũ/nullo oꝛgano in oꝑatiõe ſua egens. ¶ Bec deſcriptio ꝑ vltimã pꝑticulã notat differre rõem a ſenſualit ate qᷓ vtit᷑ oꝛ/ gano. Per alias aũt ab intelligẽtia ſimpli⸗ ciſecernitur cuius opatio magis attendit᷑ in receptione cognitionis ſimpliciſ a ſuꝑi oꝛi luce deo.qᷓ; attendat᷑in deductiõe cõclu ſionũ/qð eſt ꝓpꝛiũ rõis.ſiue pncipia ſũpta ſint ab expientijs ꝑ ſenſus ſiue illa ſibi ꝑñ tauerit ab alto ſimplex intelligentia. Ex hoc vero duplici vſu rõis nunca ſuꝑioꝛiby bncipijs ꝑ ſe notis in lumine intelligentie ſimplicis.nũc ab inferioꝛibo que ꝑ expien⸗/ tiam adquirũtur/vt q; ignis eſt calidꝰ ſoꝛti tur ratio duplex nomen.vt dicatur poꝛtio rationis ſuꝑioꝛ.poꝛtio inferioꝛ.vt pᷣterea dicatur habere duas facies vnam ad ſuꝑi⸗ oꝛa.ad inferioꝛa alteram. Jmo ⁊ exhoc po nitur ↄſtitui velut in oꝛizonte duoꝝ mun⸗ doꝝ ſpũalis ſcʒ et coꝛꝑalis.¶ Ceteꝝ poꝛ⸗ tionem rõis ſuꝑioꝛem noĩe viri.et inferio⸗ rem noĩe mulieris appellamus.m̃ enim viuacitatis ⁊ virtutis habet rõ dũ ſuꝑioꝛi⸗ bus intendit reſpectu illius quaʒ cõtrahit ex inferioꝛib /qᷓ;tum vira muliere differt i virtute. ¶ Poſtremo rõni qñq; alia nomi na tribuimusvtqꝙ eſt celũ mediũ in anima qð eſt in vmbꝛa inteiligentie ſimplicis /ſic intelligentia ſimplex in vmbꝛa angeli an gelus in vmbꝛa dei. = II. (Conſideratio.x dinidit ſenſualem virtutem quõ ꝑcipit in⸗ terioꝛiba q; ſibi deputatis quomõranſmit tit lucide declarat. =è JIs ↄgnoſcitiua ſenſualis ẽ vis agalie vtens in ſua oꝑatione oꝛga/ no coꝛpoꝛeo tam exterioꝛi qᷓ; in erioꝛi/ ad ea q̃ ſenſibilig ſunt ꝑp ſe vel ꝑ accidens cognoſcẽda.¶ Cõtinuo apta eſt dꝛia huius virtutis ad duas virtu tes pᷣcedẽtes.Cuius multiplex eſt officiuʒ multiplex quoq; appellatio. Nã cũ accipit immediate motiones obiectales rerũ exte⸗ rioꝝ/⁊ ſicdicitur ſenſus exterioꝛ in quinq; diſtinctus/qui ſunt viſus auditus guſtus olfactus tacius. Aut recipit immediate ſe/ ſationes factas in his quinq; ſenſibo indi exſenſatis elicit inſenſata hanc eſtimatiuã noiamus/que de ꝓficuo vel nociuo dijudi cat. Due p̃terea ſunt vires retẽtiue ſi pẽxꝝ in abñtia. VUna ꝓ ſenſu cõi q̃ imaginatio qñ q; noĩat᷑.Alteraꝓ foꝛmatiua ⁊ eſtimatiua/ cui mẽoꝛie nom̃ inditũ ẽ.q̃rũ oĩm virtuũ cũ ſuis oꝛganis amplioꝛ maniteſtatio (qͥa ad pñs negociũ iſta ſufficiũt)ad naturaleſ et medicos referat᷑. ¶ Poꝛro vis hec ↄgni tiua ſenſualis nũcupat.aliqñ aĩalitas/nõ⸗ nũqᷓ; ſenſualitas/qũq; celũ pᷣmũ vłinfimũ qnq; imagiuatio.qñq; vmbꝛa rõis. In q̃ rurſus vmbꝛa vaſij gradus ꝓ varietate ſu⸗ oꝛum afficlof veſignant. E itaq; ſenſus extenoꝛ nouiſſima lux potẽtie ↄgnitie que deficit vel occidit in potẽtia ſolũ vegetati⸗ na vel nutritiua.dehinc ſenſuſcõis (habẽs ſub ſe hãc lucẽ q̃ſi in vmbꝛa ſua)reponitur in vmbꝛa fantaſie.ſic fantaſiã ĩ vmbꝛa eſti matiue.⁊ hãc in vmbꝛa rõis collocamus. agit de affectiuis potetijs in genere ⁊ ſpeci es earum ſubdiuidit. ilibet potẽtie cognitiue coꝛre ctiua Cũ enim appꝛehendit᷑ali Nquid a potẽtia qð eſt cõueniẽs ſibi vel diſcoõueniẽs /et ſub tali aliq rõe ſibi ſubijcit/exꝑimur aiam applaudere quodã mõ ad hãcappᷣheſionẽ ſiſit cõueniẽs vłvt ↄuẽies/⁊ hoꝛrere ſi ſuvt diſcõueniẽs Dicã ampliꝰnullũ eẽ ens qð nõ hẽat appetitum pꝓpoꝛtionabiliter ad finem qͥ ſibi iure diui⸗ ne legis debuus eſt Ded nõ dicit hicappe titus ꝓpꝛie affectiuus pᷣterq; in reb cogni⸗ tione vigẽtib.. Sunt igitur tres vires affe ctiue ꝓpoꝛtionales cognitiuis ſcʒ ſinderi volũtas etappetiuus ſenſiuus. . . * õ 2ð õſ ſinderiſim mẽtisdiuidit/eiuſq; appᷣhẽſiõz Inderiſis eſt vis anime appeti naturalem quandam inclinatõ nem ad bonum per quam nabi tur inſequi motionem boni exappꝛehenſi one ſimplicis intelligentie pꝛeſentati QOuẽ cans inter eas.ſiceſt ſenſus cõis.Aut ↄſe,ꝭ admodum nanq; ſe habet intelligentia re⸗ quẽter ex iudicijs vel ſenſationibo factis in ſpectu veri pꝛimi et certi. Ita ſinderiſis re⸗ ſenſu cõi.cõponit ⁊ diuidit.et ſic dicit᷑ima go.vel fantaſia.vel virtus foꝛmatiua.Etſi ſpectu boni finalis/ ſine mixtione ma⸗ licie ſimpliciter pꝛeſentati: ¶ Quoniam Lonſidera. xIII. ſpondet ꝓpoꝛtionalis virtusaffe ſm qua tedit declaratci noibappꝛopatis tiua ſuſcipiens immediatea ðᷣo ſunpoſſt gli hhof lin n V 1 NN Vicape conſigen loliiepo liuoclee Nokpppen ſtpwoli⸗ chrpoſth daren tudhhon comti i Chgshun benenine ſeenln nonemn ip⸗ biad Moruniit n nodi dueſſen onano, tſſinmn inyini nicſneo dnaun ebe nüiclusni Düytrni unis N Vyraneſn nngſoſi nepiee üngen ſös dadi⸗ iupwoniun üiucki 8Acanus. N. nammir mrieſt nippebatiin wöckchani hannitieſbi Nemtmrcnad iinanis n Ninnis n 6benwhann ndwate rödokhi Gcinn —M inshiin ſis CTheologia ſpeculatina ſimplerx intelligentia ſicut non põt diſſeni tire talibo veritatibbagnitõne habita quid termini ſignificẽt. Ita non põt ſinderiſis nolle poſitiue pncipia pꝛima moꝛaliũ duʒ ſibi per intelligentiã onſa ſunt. Vtꝝ vero poſſitea non velle hᷣ eſt in ſuſpenſo ſe tene / re cõis opinio affirmatiuã tenet parte⸗ Juxta h̊ tripliciter vti poſſumꝰ noĩe ſinde riſis. Aut ꝓut eſt inclinatio talis de cuus uiditate pbabilitas eſt.vtiq; talis q̃lẽ de Narzretinglia intelligentie poſuimus. ut ſinderiſis dicetactũ huius virtut? cöo⸗ ſequentem ex appꝛehẽſione huius intelli?/ gentie.Aut tertio dicit habitũ ex actibo fre quẽtatis ingenitũ. ¶ Hon ſecus de intelli getia diſtinctio ſe offert ꝓ virtute vel pꝛo actu eius vel ꝓ habitu exactiboderelicto Sinder.ſſimaũtalijs noibus appellamꝰ/ vel habitũ pꝛacticũ pꝛincipioꝝ /velſcintil⸗ lam intelligẽtie rõne cuiuſdã ſue euolatio/⸗ nis ⁊ ardoꝛis ad bonũ /vel poꝛtionẽ virgi⸗ nalẽ ale.vel ſtimulũ naturalẽ ad bonũ / vel apicẽ mentis / vel inſtinctũ indelebilẽ/aut aliquo tali nomine vt q; eſt celũ ſupꝛemuʒ in affectiuis potentijs.Et ita ꝓpoꝛtionabi liter ad ea que de potentia cognitiua dica miniſtis variat nomeʒ appetitus ⁊ ᷣm hanc accepit aiua apta moueri imediate ab ap⸗ pꝛehẽſione cognoſcitiua rationis Hicappetitus ſi ſit reſpectu poſſibilium ⁊ impoſſibiliũ nomĩaturqñq; volũtas.Si conſideret᷑reſpectu actus a ſe eliciti dicitur libertas. Si ſit reſpectu obiectoꝝ non fi⸗ naliũ ⁊ poſſibiliuʒ dicitur electio vel appe titus electiuꝰ. Et reſpectu actuũ impatoꝝ dicit appetitus dñatiuꝰ vel executiuꝰ. Si ſit volũtas exequẽdi ea q̃ iam electa ſunt di citur ꝓpoſitũ:Et inclinatio ad hec exequẽ⸗/ da dicitur conſcia. Niſi dicamus ꝙ oſcien tia duo ipoꝛtat ſimul iudiciũ ⁊ affectioneʒ comitẽ. Si vero aſele an pamones mo ic dicit tiuas huius appetitus rationalis generali nomine appetitus ratõnalis affe ctiuus vel affectio rationaliſ. Si aũt fit re ſpectn boni vel mali vt ſic appꝛehenſi ꝑ ra tionem /ipſe appetitus dicitur concupiſci⸗ bilis. Si vero illð bonũ vel malũ pntetur vt arduũ/iraſcibil appellat᷑. Quãuis ſcðᷣm lis eſt vis anĩe affe caus/quoꝝ finẽ ignoꝛamus/vteſt tractus ferriad magnetẽ ⁊ maris ad lunã/⁊ alioꝛũ ad alia.Huc aũt ſenſum nature iaʒ in oĩ re 64 phm ⁊ ſeq̃ces he due vires ⁊ ↄcupiſcibilis et ilaſcibił i ſola ſeſualitate ꝓpꝛieradicẽt᷑ onſiderato. XVI mini ſe s conuenire. Ppetitus a vis aĩe affectiua apta moueri ime⸗ aiate ſolũ ab appᷣhenſiõe ſenſitiua Addita ẽ dictio hec exduſiua ſoluʒ ne nos Dʒz augu:⁊ theologoꝝ aliter vſus habet. lalis vel ſenſualis eſt Fonephftinanumalen non ſolum ho⸗ vꝛgeat ↄtrouerſia vtrinq; ꝓbabilis/videli cet. An appetitꝰ ronalis poſſit imediate ex cognitione ſenſitiua ſolũ moueri/ſicut põt exdeliberatione rõnis. Huũc q̃q; appetitũ q̃ mox dicte ſunt obiectales rõnes.(Pꝛe ter hüc appetitũ/qdã poſuiſſe vident᷑ ſen⸗ ſum nature ad bonũ vel malũ / ſaluãtes ex hoc multos effectus mirabiles in animãti bus reſpectu talis vel fuge vel pſecutionis in iraſcibilẽ ⁊ ↄcupiſcibilẽ ſecernimꝰ . eas Aliſmodi non pᷣtreddi cauſa ex appᷣhenſio ne cognitionis ſenſualis/ vt q; pnte hoſteꝛ non viſo hoꝛreſcũt pili cũ tremoꝛe quodaʒ qð econtra fit amico pñte.ꝙ foꝛmica pui/ dens future hyemi ingentẽ farris cõponit aceruuʒ.⁊ ita de pluribꝛabſq; numero. Quid vo mirãdũ ſi coꝛpa aĩialiũ ducant᷑ ſe cretis inſtinctibꝰ vel pulſibꝛad ſuos fines qñ in coꝛpoꝛiboalijs minꝰ ꝑfectis minuſq; quẽdos naturales tractus iuenimus/imo plurimi ſuntreꝝ variaꝝ adinuicẽ tales tra . poſuimꝰ qͥ alio vocabulo lex nature/vel in clinatio naturalis/vel directio intelligẽtie non errantis/poteſt nomĩari.Etnihilab poſitione diſſentimus. ij.· conſideratione vſq; ad viceſimampꝛi⸗/ mam/Oꝛdine vero. xvij. Exiſte potentie tres cognitiue / et tres affectiue/lumiĩa q̃dã ſũt/q ꝑ cõ ſcunt᷑. Itaq; ſol iſte naturabſicut in effica⸗ tudinẽ maioꝛẽ hʒ cũ ſpũalibo/⁊ ad eoꝛum nn oꝛganiſad/ tot mirabiles ad ſuos fines ↄſe ſideratõʒ lucis coꝛpoꝛee faciliꝰ cok cia vᷣtutis pᷣſtãtioꝛ ẽ ceter coꝛꝑibꝰ. ita ſili Becũda pars de miſtica cognitionẽ ↄgruètioꝛi manuductõe dedu⸗ E at ſol illuſtratiuꝰ alio eoꝝ.ĩſuꝑ q̃ al terabilia ſũt calefactiuꝰ/qᷓ duoꝝ ꝓpoꝛtõa lia gerit in ſe natura ꝗlibetrõnałqm lucet p cognitõʒ/⁊ caleſcit ꝑ amoꝛẽ. Ois pᷣterea effec/pſerti imanẽs/ꝓduct? atali natura rõnali /dici mereflumẽ aliqð/aut rõe clari⸗ tat in cognitiua.aut caliditatis ĩ affectiua aut ſił vtriuſq;.Nõ.n. foꝛte ↄtingit reꝑire cognitõʒ q ñ ſit ſoꝛmalr aut vᷣtualr q̃dã af⸗ fectio. Siẽ affectio ñ videt᷑ poſſe ſecerni: qn ſit qdã expimẽetalis cognitia⸗ aype neu tra potẽtia effecũ ſuũ cãt ſine alta/ qm̃ ad cognitiõis cauſatõʒ potẽtia affectiua/ ſicut adaffectiõʒ generãdã cognitiua concurrit Effectꝰ ãt ſp ſue cãe q̃dã ſilitudo ẽ ⁊ imago Sic pᷣterea videmꝰ lucẽ ñ eẽ ſine caloꝛe ſal tẽ vᷣtuali.Caliditas q̃; lu ꝓductiua reꝑit ¶ Rurſus quẽadmodũ lux ⁊ caloꝛ mutuo e ſoꝛtificãt/qð in ꝓductõe ignis facile eſt aduertere vbi calor flãma/⁊ flãma caloꝛem ingenerat. Hõ alit᷑ exiſtimãdũ ẽ virtutibo iſtis cognitiuis ⁊ affectiuis/ qn ex mutno pcurſu oꝛdinato adinuicẽ/fit opatio/ tan to maioꝛ atq; ꝑfectioꝛ/qᷓ;to virtꝰ q̃libet cuʒ Ilibet extiterit vnitioꝛ ¶ Deniq; lux ſolis ſe diffũdit diſpiter ꝓ varietate medioꝝ/alr in dẽſitate/alit᷑ in raritate/alit in medio ꝑ⸗ ſpicuo ⁊ diaphano ⁊ ꝑuio.alit᷑ in obſcuro turbido ⁊ ſpiſſo atq; nubiloſo. Quã ſiliter diffuſionẽ variãt ꝓpinqtas atq; diſtantia. Mltiplexq̃ʒ obſtaculoꝝ diſpoſitio ñ vnã reddit lucis radiãtis imaginẽ/ſʒ ꝓ diuerſi⸗ tate incidẽtiaꝝ radiantiũ variatã. Attẽda mus interim diuinã lucẽ q̃dã ꝓpoꝛtionabi li ſilitudie ſolẽ ſe cõicare/nõ tñ naturali ne ceſſitate/ſed libaliſſima ⁊ gtuita charitate/ his qͥdẽ cdariꝰ his vero obſcuriꝰ. Dat eĩ ſe lucidiꝰ intelligẽtie q;ᷓ rõni/⁊ vtriq; limpidi us q; ſeſui.Exẽplũ ſeuſibilead h̊ mauducẽ dũ ẽê/ſi diuerſa vitra oppoſuerimꝰradijs ſo larib/ſcdõᷣm ꝓpinquũ ⁊ diſtãs ꝑ lineã rectaʒ inter ſolẽ ⁊ oculũ nr̃m. Cõſtat inter duo q̃ libet ſpecula/eẽ ſpaciũvbilumẽ ſolis aliter ⁊ aliter inſpici poſſet. Ita vt poſteriꝰlumẽ apparet quedã vmbꝛa vel adumbꝛatio / ſi ad pᷣcedẽs cõꝑatur. Hoc in cãdelis diſpari ter lucentibo nocturno tpeptra parietes in ſpicimus/vbi lumẽ vniꝰ alteri maioꝛi col⸗ latũ/ vmbꝛa videt/ſi certis obicibboſua lumi na ſimul ↄfũdi vetuerimꝰ.Cõꝑationes ſi⸗ miles de oꝑatõne caloꝛis ſm paſſa aliter ? ſpeculis aliter diſpoſita aduerterefacile eſt. onſidera. xvIII. ſexpotẽtiaꝝ oñdit capacitate.ſemltis opi⸗ nionibotã theologoꝝ q; medicoꝝ ⁊ philo ſophboꝛum ſenſis ſup hanceloquitur. Exiſte potẽtie nõ ſolũ lumina qͥue — daʒ ſunt/ſed ẽt qꝛ luminoſaꝝ illu⸗ ſtrationũ capaces inueniũt᷑/ipſas beculis roõnabiliter cõꝑamꝰ. oñdere q̃liter ſex iſte potentie capaces ſint luminoſaꝝ illuſtrationũ.Et H̊ qdem age⸗ mus mõ nꝗratiuo/pᷣſupponẽtes veritatẽ ab alijs. ¶ YFuerũt nõnulli q dicerẽt deũ q; eſt lux vera/ illuſtrare aĩaz nraʒ ꝑ ſeipᷣm im mediate/ñ ſolũ actiue ⁊ efficiẽter/ſed ẽt foꝛ malit᷑ aut q̃i foꝛmalic.Nã iniqᷣunt ſi ↄgni⸗ tio creata hec pᷣt.cura cognitõe ĩcreata iſtðᷣ auſerret᷑: Pꝛeftim cũ nullã ĩpfectiõʒ depẽ/⸗ dẽtis ſubiectiõis /vel materialis inbeſiõis ꝓpter h̊ in deo ponere cõpellat. Hec poſi⸗ tio qꝛ ad vitalẽ quandã imutatõʒ de gener cãe foꝛnalis magis q; efficiẽtis/hãcĩmutã di maneriẽ refert.Dicũt exↄſequenti deuz eſſe poſſe anime rationali cognitionẽ/imo ⁊ volitionẽ/⁊ amoꝛẽ/⁊ iuſticiã/nõ tamen immenſe/ſed ꝓ capacitate q̃daʒ actiua ſeu vitaliter eleuabili eiuſdẽanimerationalis Contra hanc imaginationẽ eſt pariſiẽ. articulus/iqᷓ;q; auicenna ⁊ Algaſel de bea⸗ tcitudine intelligentiarum viſi fuerit huiui imaginationis doctoꝛes fuiſſe. des fuerũt alij ponẽtes lumina quedam creata alia a ſuba anime/veluti quoſdaʒ habitus innatos ſibi/eſſe inſeꝑabiles ab eadẽ eſſen tia aĩe//⁊ q̃ſi ab eadem efftluentia ſeu pullu lantia atq; germinãtes.Nec mirabit qᷣ ſpiã ſi aliqui dixerũt cum fuerit antiq̃ celebꝛis opinio de potentijs anime intellectiua et volitiua talis/ꝙ ipſe ſint accidentia quedã in eſſentia anime radicata diſtictaq; ab ea Mota eſt inſuper communis opinio /que in angelis ponit ſpecies omniũ cõcreatas ad ſaluandũ quomodo cognitionẽ ſuãnõ accipiũta rebꝛ nouam atq; mutabilẽ. Cir ca hoc verſatur controuerſia inter platoni cos ⁊ ꝑipateticos.dicẽte ariſtotele pipate⸗ ticoꝝ pꝛincipe/ꝙ aĩa eſt tanq; tabula raſa in qua nihil depictũ eſt ⁊c̃. Platone econ⸗ tra dicẽte nr̃m addiſcere nõ eſſe niſi quod⸗ dam reminiſci.qᷓ;uis adbucdictum iſtuda diuerſis varie exponatur. Vna expoſitio tacta ẽ de ſpẽbo concreatis q̃s platonid in ¶ Pꝛimu eſt ☛ de Kon lesi⸗ it lnof cty. elhi Pob o: potene llem ſilier⸗ englls ☚ üſſſci Dypnin Disnan enonm Np⸗ acbt⸗ clec⸗ N inrtn aanm. üummnh minih enunniſ egpacsſ irmrmtn icdadr pbönmn Gin vatt nanmni itioenn f iiödi muisndais Mn an nridee Hoishän er, Emens — Nail E Gblsietid tnannia i sfuninhieß inidn nr intnuu uueniccl niking did msggino GanniiC gintſiͦn urnhli0 Crnkone he t und u, acunant⸗ n. n 4 nsie ala nfa / ſicut nos in —0 = Alijs ecõtra cerrãtib fruſtra hmõoi ſpẽs po ni cũñ aĩa ipᷣa ſit imago oĩm reꝝ/q̃ ſᷣm ↄuer ſionẽ ad hasvel illas res actuat᷑ in cogſcen theolo 4 Geus poſuiſſe viſi ſüt — ANter ſex potẽtias pᷣnoĩatas/q;to a⸗ T i liq̃ fuerit purioꝛ ⁊ lũinoſioꝛ/tã ex ſe qᷓ; ex adiucta illũiatignetãto fit ad giã miſticã aptioꝛ. ¶ Hãc aptitudi do/aſq; noua cognitionis alteriꝰ foꝛmatio nẽ in pdictis paltertis aatheoloetniſtiea ſi ne/quẽadmodũ ſpeculũ hñs in ſe imagies rexꝝ ſi eẽt virtꝰ cognoſcitiua/ipᷣam cognitõ nẽ hmõi reruʒ in ſe meta ſemetacciꝑet/aut ꝓpinqoꝛi ſilitudie/imagines tales ſi ſe cods ſcerẽt/⁊ in vnã rẽ ↄcurrerẽt.illa res ꝑ hanc ſui cognitionẽ/eoꝝ oĩm qͥꝝ ipſa eſt imago cognitionẽ obtineret qᷓ;q; mutatio de non coòſcente in cognoſcẽs ⁊ ecõtra/difficulter noõ tñ oĩno ipꝛobabiliter/ eẽt ſaluabilis. Huic ſilr unaginationi/ↄtradicit parieñj. artienlus. ¶ Dicam deinde lillð in q̊oẽs fere ↄueniũt/eẽ.ſ.cognitiones ⁊ affectiões Qdꝗ ſitas/tã actaules q; hituales / illuſtran tes pᷣdictas ſex potẽtias.q;uiſ aliter ⁊ aliter Nã cognitionũ alie ſũt cõplexe alie incom ſu ↄſiſtit.⁊ aſſenſuũ nõ ꝑua eſt diuerſitas. OQuidaã ſuüt euidẽtes excognitione ſola ter⸗ minoꝝ.·alij ꝑ experiẽtiã:.alij ꝑ demõſtratõ nẽ. Quidã vero ſũt ineuidẽtes ⁊ taliũ. alij certi:alij incerti.Alij cauſant᷑ ex pbabilita te rõnum ſumptaꝝ ꝑ intrinſecas apparẽti gagaalij ꝑ extrinſecas vt ẽ auctoꝛitas dicentꝭ afionẽ ſenſualẽ ⁊ růnalẽ. Sʒ ⁊ iterſenſua⸗ les irradiationes tã ab extrinſeco q; ab in⸗ trinſeco diſtinctio młtiplex inuenit᷑. Silr in affectiuis actib vel hitib aſſignabilis eẽt varietas ad pᷣdictos cognitiuos actus vel hitus q̊ꝝ naturã affectiui ↄſequũt᷑ Deniq; magna ẽdiuerſitas inter irradi Poſtremo fides nr̃a qͥ ad ̊ ponit multos hitus ⁊ qñq; ac infuſos gtuitos ĩ vtraq; potẽtia cognitiua ⁊ affectiua / qruʒ pñtiali colluſtratione ⁊ virtuali qᷓdã irradiatione/ intelligimus vel foꝛmaliter in ſe ad eandẽ pᷣdiſponit/q̃ ↄſideratione B̊ mo⸗ do epoſua/nos ipᷣam ex pᷣcedẽete per ſilitu dinẽ in ſpeculis materialiba manifeſtamꝰ. SDint itaq; ſex ſpecula ſibi inuicẽ catena⸗ ta ⁊ reſpicientia ſe mutuo oꝛdinata ad lum ⁊ caloꝛẽ ſolis ſuſcipiendũ/ſᷣm ꝓpinquius⁊ remotius/nunca ſuperioꝛi nuncab infe⸗ rioꝛi. Conſtat ꝙ; ſpeculum quodlibet q;/ to erit purius in ſe ⁊ luminoſius ab extrin ſeco/tato eritaptius ad oꝑationẽ ſuã ⁊ alio rum/in tm ꝙ ex mutua actione ⁊ reactione fiat ſplẽdidius qðlibet ex ilis niſi alið ob ſtiterit/ imo excòbinatione varia poterit ef fectus aliqs vtputa imago vel coloꝛ reſul/⸗ tare qͥ abſq; cõcurſu tali neqq; appareret. Vigilanter diximꝰ niſi alið obſtiterit/ qm̃ ſpeculũ qð eſſet ſoli ꝓpinquius tata radia/ tione einſdẽ ſolis ꝑfundi poſſet a ſuꝑioꝛi/⸗ qꝙ ipᷣeõactes alioꝝ ſpecloꝝ ab ĩfimis ñ tã ꝓ tc illiinarẽt.qᷓ; obũbꝛarẽt. Idẽ dicimꝰð intelligẽtia dũ a ſuꝑioꝛib ſuãlucẽ capit/qꝛ tũc ſubobſcurioꝛ aliqn redderetur ex ↄuer ſioneeius ad potẽtias collucẽtes inferius/⸗ q;uis in H diuerſificentur ſpecula materia⸗ lia ⁊ ſpualia quoniã ſpiritualia duas faci⸗ es habentpᷣſertim ea que non vtunt᷑ oꝛga⸗ nis coꝛpoꝛalibus.Quoꝝ ſpeculoꝛuʒ ſpiri tualium tanta poteſt eſſe virtꝰ/talis vigoꝛ ⁊ ↄſolidatio/ꝙ ꝑiter exeq̊ ſine detrimẽto a ſupioꝛi poter̃t ⁊ iferioꝛi pte/iluna ſua ſuſci ſpũaliter illũiataia nr̃a/p iſtos ad h.perii/ los ad illð.In nũero taliũ ſunt fides.ſpes chharitas.tres theologice virtutes / dona ſe ptẽ ſpũſſci/ ꝓphetie ⁊ reuelationes / ⁊ ſiq ſũt dona talia/q diuiditſpũs vnꝰ ⁊ multiplex dãs vn ·cuiq; put vult. ¶ Exbis itaq; cõ⸗ memoꝛatis deſuſceptione luminoſaꝝ illu ſtrationũ ꝑ has ſex potẽtias ꝑſpicuũ fit ſic addebat᷑ꝙ ipᷣas ſpecuł rõabiliter cõpamꝰ. potentiarũ ſuſceptionis purioꝛislumino ſitaie cuin aduerſione/ exeplo ſex ſpeculoꝝ etrangeloꝝ cognitionem elucidantt· pe ⁊ tenere ſuſcepta.Hoc maniſeſtũ ẽ ian⸗ gelis ⁊ alijs confirmatis qui ſimul eque co gnoſcunt tempoꝛalia ⁊ eterna/quoꝛum te⸗ nuem ſimilitudinem ⁊ imitationem gerũt aliqui ex viatoꝛibus ecſpeciali gratia/⁊ve hemẽti habituationei/vt inferius domino duce monſtrabimus (Co . 1 d C. XX „ Tngtlohes 2 ſerpotentiaꝝ/tcim qua potuerunt „Pe ula materialia ſicut multotiẽs defoꝛ mãtur⁊ inficiũtur ⁊ coꝛrũpũ tur in ſuis actionibus debitis/qñ q; ab extrinſeco/quandoq; ab intrinſeco/⸗ nn: ſicut intelligẽtia capit eam / vel miſteriali⸗ ter ⁊ quodãmodo diſpoſitiue/ ſicut ſenſus Quarta pars de miſtica non minus incidit defoꝛmitas ⁊ infectio ĩ ſpeculis ſpũalibo ſex potentiaꝝ q̃rum tres ſunt cognitiue affectiue pari numero. Experiẽtia etiã ſine ſilitudie docet nos qᷓ ſepe turpia fantaſmata/.et erroꝛes / et fe⸗ derepñtationes obiectales/ Concupiſcen tiep̃ᷣterea ⁊ paſſiones ſoꝛdide/tetre ⁊ hoꝛri⸗ de/tanq; fumi qͥdam caliginoſi/vel infecti ⁊ venenoſi/aĩas nr̃as obnubilãt/ledãt/at⸗ q; cõmaculãt.Pꝛeftim ĩ pꝛimaria⁊ nouel la taliũ appᷣhenſiõe/velut in pueris.Deni q; generalis ⁊ inelicibilis ſoꝛdidatio talis ꝓuenit ab oꝛiginali macula/q̃ aiam nr̃am cũ oĩba potentijs ſuis/ad hãc miſerabilem traduxitaggrauationẽ/vte celeſtibꝛad ter⸗ rena/ ab intelligibilitate ad bꝛutalitatem demerſa ploꝛet᷑.Hõ iuqͥt ꝓphᷣa cũ in bono re eẽt nõ intellexit/cõpatus eſt iumetis inſi pientibo/⁊ ſilis factus ẽ ill.Et iſignis poe⸗ ta Terreniq; hebetãt artus moꝛibundaq; mẽbꝛa. Nihilominꝰ ab iſtiſemergere ⁊ ſur ſum eniti h̊ virtus h̊ laboꝛ eſt/vt cum aplo nr̃a ↄuerſatio fit in celis/ↄtra exclamatiõʒ ſatirici dicẽtis.O curue in terris aĩe⁊ cele⸗ ſtiũ manes. In B pᷣcipue verſat᷑ ipa cuius naturã inqͥrimus theologia miſtica/ quaʒ per pniam/⁊ credulitatẽ euãgelij adipiſci ⁊ nõ aglit᷑ fas hẽmus/ſicut reſtat oñndendum. uarta pars pꝛin/ cipalis agit de ↄtemplatione meditatione ⁊ cogitatione/vſq; ad. xxvl.aſiderationeʒ. Oꝛdie vero xxi ↄſiderato deſcribit actoes Horentig un gencrali miniſiane v (ce poſſit hr̃i/pꝓdeſt inqrere qͥddita⸗ tem cõtẽplationis.Siqͥdẽ a ꝓpꝛie tate loquẽdo ſicut ↄtemplatio eſt in vi ĩtel⸗ ligentie cognitiua. Ita in vi ſinderi affe⸗ ctiuar noniyr miſtica theologia /ꝓut in⸗ fra dño illuminãte docere conabimur. Dupeſt igit᷑recto oꝛdine vt poſtq; deſcri⸗ bere ſtuduimus vires cognoſcitiuas in ho mine/ꝛdiſtinximus in genere tres virtuteſ cognoſcitiuas.ſ.imaginationẽ/rõem/⁊ in telligetia.Et tres affectiuas ꝓpoꝛtionales que ſunt appetitus ſenſitiuꝰ.appetitꝰ vo/ litiuꝰ ſeu volũtas/⁊ appetitus qͥ dam ſuꝑi oꝛ q̃ ſinderi noĩani pᷣt eo ꝙ ſeqͥturappᷣhẽ⸗ ſionẽ. NHũc ad ſermoneʒ de actibus eoꝛum q;tũ ad rẽ q tractat᷑ad elucidãdũ attinet vei niamus.Etqꝛ notioꝛes ſunt actus intelle⸗ ctiue q; affectiue potentie.magis eniʒ ſub vehemẽter occupatus. dicendũ per ſingula. noticia clarioꝛ theologie miſti⸗ doctrina tradendi ſunt/nõ pigeat hmitus illos deſcribere noiatim. termini generales qbo maxime vſos fuiſſe ũt aüt tres video eos q deↄtemplatõne ꝑ modũ artis locuti funt/cogitatio/meditatio/ↄtempla tio Et hi termini q;; aliqñũ ꝑmiſcue ſumã tur ab aliq ba ſicut eandẽ rẽ ꝑ ipᷣos ſignifica reotingit.nihilominꝰ diſtinctas hñt ſigni ficationis rõnes/q̃s ꝑ facile ⁊ difficile/per vtile vel inutile ſentiũt aliqͥ. Vñ cogitatoʒ ſic eẽ deſcriptã reperio a venerabili Rich. in ſuo de ↄtemplatione/qͥ hãc materiã elu⸗ cidauit vſq; ad fundamentũ/mgr̃m ſuum hugonẽ inſecutus. Cogitatio eſt ĩpꝛouidꝰ aĩe obtutuſ/ circa ſenſibilia/ad euagationẽ ꝓnus.¶ Megitatio eſt puidus ale obtu⸗ emeter occn otemplatio eſt ꝑſpicax ⁊ liber id eſt expeditus animi ↄtui tus / in res ſpiritales ꝑſpiciendas/vſq; qua tus / in veritatis cogn ee en inq ſitione q; diffuſus/⁊ in diuina ſpecula ſuſpenſus.· ¶ Yogitatio igit᷑vagat᷑ ⁊ ſerpit ſine labo⸗ re⁊ fructu. Meditatio nitit ? intendit cuʒ laboꝛe⁊ fructu. Contemplatio circiuolat ⁊ circũfert᷑ſine laboꝛe ⁊ cifructu.( In co⸗ gitatione eſt euagatio. In meditatiõe inqͥ ſitio. In ↄtemplatione admiratio. ¶ Ua rij deinde ↄtemplationẽ ramificãt in vari⸗ as ſpecies ⁊ varie/de q bus non eſt ſtatim Sed maximereq/ rendum eſſe arbitroꝛ. Vnde facilitas tam in cogitatione q; in ↄtemplatione oꝛiatur ⁊ in meditatiõe difficultas. Hoc enimme per expꝛeſſuʒ legiſſe non memini.q;uis ſit conſiderationedigniſſimum. (Conſidera. XXII. ratõeʒ vñ ſurgit cogitatõis facilitaſ QOgitatio facilis eſt qꝛ foꝛmat᷑ im/ bus / vel ex fantaſmatibus paſſim occurrentibus ⁊ vltra nõ nititur. Quẽad/ modũ nanq; ſenſus nr̃os cũ omui facilita te circũducimus mõ huc/modo illuc/obie ctis ſufficienter pᷣſentatis.Et ſimiliter nul la eſt difficultas in occurſu fantaſmatũ qli⸗ umcunq;/ nam euagãtur pntanturq; / nob etiam inuitis. Cofeſtim apparet ratio cur cogitatio queſcdᷣm talia foꝛmatur ⁊ hec in ſequitur/ nullam patitur difficultateʒ. Wi⸗ demus hoc in pueris videmns hoc in bo- minibus ocioſis/ in talibus queruntob lectationeʒ qꝛ nullũ afferuut in ↄſiderãdo mediate vel ex ſenſationiboactuali lerdfiln Ron mntüſt düenunite üpefin Mockpnnt 1 enggetn Wcrogtobn gncſnne Cümnhatoct msminioni Gmdrs adn Nnii n inhtſdelte hmmirmed Irin umn „ IaN rNeNi ds .M. atgeiſili irontnnanl innbs n tünmnn,ODin isämtifclt . wwdolinch rs timlin õ Gufenmn 4 NK Sern Theologia ſpeculatuuug 6) laboꝛem. Sed de his vere enũciauit ſmo ꝓpheticus:Nouuoñs cogitationes hoim qm̃ vane ſuntvan ſunt itaq; qꝛ ſunt fine carentes ſomnioq́; ſimiies. Non enim ad aliquẽ fineʒ vtilẽ oꝛdinat/ imo frequenter cũ hõ in talibo ſe oblectauerit triſtis manet delſinat eſſe cogitatio uis itach neſciat foꝛtiſſimos eẽ motus actuales ſenſuũ/nũc wrafn ,N meditatiõis difficultatẽ ⁊ laboꝛẽ exponit/⸗ ecemplum tam philoſophicis q; poeticis deoꝛpheo virgilio hercule. Editatio difficultatẽ ſoꝛtit᷑ ex eo q; vltra ptingere vel in aliq fixa ſtare. Ex⸗ 1ſe crebꝛo qlibet ſtudioſus difficulta⸗ tem eſt inſiſtendo ad aliquid attente ↄſi/ derandũ cogitationẽ ſine diuerriculis ad alia. Et h dum fit / cogitatio ia trãſit in me⸗ ditationẽ/nõ vt cogitatio deſinat eſſe ſʒ vt us itaq; neſciat hos nũcillos/eſſeſimiliterↄtinuũ fluxum fantaſmatũ nullus igrat. ꝓpterea/ſenſualezʒ motũ vnire/aut flnitãtia fantaſmata cohi bere /vel ſiſtere/vel ſupgredi/⁊ad aliqduam certã cogitationem ſuã ſub determinatis li mitibo claudere operoſum eſt valde/ nõ ha bituatis ⁊ inſolitis/neq; fieri poteſt abſq; illo qui claudit cert limitibʒ mareſ ponit terminũ fluctibus eius ¶ At vero difficul tas hec auget᷑ ⁊ fit laboꝛ inſuſpicabilis dũ animus denudare nitit᷑ cogitationẽ ab in uolutione accidentiũ /hoc eſt circũſtantiiss loci ⁊ temꝑis/⁊ alioꝝ que pꝛeſentat ſenſus vt abſolute ⁊ nude qdditates reꝝ appare⸗/ 6 Dat exemplũ diuinus aug.de ↄſideratione ve⸗ ritatis ⁊ bonitatis/q̃s dum in ſua puritate meditari ſatagimꝰ/ↄfeſtim occurrit hec v illa bonitas. Et hec vel illa veritas ĩ pticu lari/⁊ fit cogitatõ noſtra cũ tpe⁊ loco/vt di cit notãter phᷣs.i.methahice. Pertinere ad GB eſtimo poeticas illas fictiones ⁊ ima,⸗ ant/q̃ſi non conuolute tẽpi ⁊ loco. ginationes / vnã de oꝛpheo cythariſante ⁊ nititad ſuperos.Et alteram apud virgiliũ de enea tranſeũtead campos eliſeos.⁊ ibi⸗ dem intelligente qᷓ futura erant poſt enata tionem maris ⁊ obdoꝛmitionem cerberi. PFon enimtales viri quos pꝛo theologis habuit antiquitas ocioſe fabulantur. Oꝛ⸗ pheus eſt vir ſapientie deditus qͥ per aura vltra ſenſationes actuales / vel fan taſmata paſſim occurrẽtia/ipᷣa niti te vel eburnee cithare modulos/ꝑ̊ᷣ eſt ꝑ de/ bitam ⁊ armonicã moꝛũ compoſitionẽ/ſi ſtere facit flumina defluentiũ deſiderioꝛuz cCõponit quoq; ⁊ mãſueſcere facit ferinos bꝛutales affectuſ. Deniq; compellit ſiuas nigidas pꝛauaꝝ inclinationũ tã innatarũ qᷓ; adqͥ ſitaruin ad ſuũ volũtatis arbitrium ſeq/ hic oꝛpheus euridicẽ habet ſpõſam / il lazʒ de q̃ gloꝛiabat᷑ ſapiẽs /queſiſſe ſibi ſpõ/⸗ ſam ſapiẽtiam aſſumere/ vel accõmodatiꝰ euridicẽ accipiamꝰ vim intellectualem da⸗ taʒ homini ad ↄſiderationẽ ſupꝑnoꝝ. Hec vis dũ ꝑ pꝛata floꝛentiꝗ placibiliũ obiecto rũ vagatur.moꝛdet᷑a ſerpente voluptatis latentis ſub herba foꝛmoſitatis / ſicut dicit Aliriſt. ꝙ voluptas furata eſt itellectũ ſpiſſe ſapientie/B̊ vulnus inffictũ trahit euridicẽ dd inferos qꝛ hec ſola iam infima cogitat. in his ſolis ↄuerſatur/nõ potẽs dicere cuʒ apło. NHra ↄuerſatio in celis ẽ. Vulnerata igitur deductaq; euridice.i. vi intellectuali. ad inferos/ꝑ mediũ ſ̃pentis/ſicut ad lr̃am l tentatio ſpetis pmos illos pentes ſapien/ tiſſimos demerſit in bratꝝ os illiꝰ miſerie qualem apud inferos ſub metaphoꝛa con/ gruis exemplis poete figurarut. Oꝛpheuſ vir ſapiens deploꝛat amiſſam coniugem/ quam ad fupernas auras conatur rurſus educere:quo canente ⁊ lugente/ſilent furie infernales paſſionũ carnalium.cerberi la⸗ tratus non auditur/qꝛ res cuʒ temꝑis lap⸗ ſu non ↄcipiuntur.Animus pꝛeterea qui pꝛeſſus ante erat/lapide molari terrene cu⸗ rioſitatis/ ſicut ſiziphus/ vel qui agitabat rota volubili mundane occupatõnis ſicut yxion.vel qui lacerabat᷑ a vulturibus moꝛ dacis voluptatis ſicut ticius. vel qui eſu⸗ riebat inter aquasa poma ſicutanarus tã talus/nunc intrepide in requiem ſui ↄuer⸗ titur cũ illo qui dicebat. Còuertere anima mea in reqͥ e; tuã.qꝛ dñs benefecittibi. In ter heclamẽta ⁊ efficacia carmina iubetur euridiceſoꝛpheo reddi/ea tamẽ legenerur ſus conuertat intuitum. Sed heu noctis pꝛope terminos oꝛphees euridicemſuam vidit. p erdidit.occidit.¶ Vos hec fabula reſpicit/quicunq; in ſuperum diem/men⸗ tem ducere queritis.naʒ qui tartareum in ſpecus victus.lumina ffexerit/quicquid pᷣcipuum trahit/perdit dum viditinferos Hec Boetius. Ad hanc ſententiam facile traduci poſſunt fictiones alie de enea virgi liano / ⁊ hercule. ⁊ perſeo deſcendentib ad nu3— 2 C. l Quarta pars de miſtica inferos ⁊ iteꝝ emergẽtib. Sʒ becinterim chꝛiſtianoꝛum ditatione. idera. XXIIII. Onõ crelcit ? cſturotemplatio oñdit per plures ſimilitudines exemplares.⁊ vbi p⸗ ſufficiant pꝛo ſpoliatione egyptioꝛum/et pꝛiereponitur. . Vnteplatio facilitatẽ hʒ tũ ex biti⸗ Ppter abſtractionẽ ⁊ ſeꝑationẽ ĩtel⸗ igentien la ſubleuantẽ. Meditatio nimiꝝ ſi debite fiat tranſit in ↄtemplation?/ſicut cogitatõ in meditationẽ. Facta.n.ſedula inqͥ ſitiõe ver itatis/denudatis inſuꝑ ꝑ vehemẽs ſtu diũ reꝝ qͥdditatibo ab accidentalibo circun ſtantijs/generat᷑ hitus ex frequẽtatione.de purat᷑ lumẽ intelligẽtie.fitq; lucidius q;to eſt tenebꝛoſitati ſenſualis cogitatiõis imꝑ mirtiꝰ. ¶ Pꝛo cuiꝰ maũductione palpabi lilimaginemur ↄfoꝛmiter ad diuinũ Aug.· in ſuo de tri:ꝙ ſit aliqͥs ſupꝛa mõtẽ excelſũb valde.Ad cuiꝰ cacumẽ neq; venti neq; nu bes attingãt / ſicut de olimpo narrat Areſt Bubtus vero q;to ſit ðſcẽſus ꝓcliuioꝛ ad infima/tãta ẽ illictenebꝛoſitas inqͥ erioꝛ/ꝑ cõmirxtionẽ/⁊ quãdã incoꝛꝑationẽ radioꝝ ſolariũ / cñ ceteris impſſionib / vt ſunt vẽti pluuie.niues grãdines. fulgura ⁊ ſilia. CLCoſtat h̊ exeplo ꝙ hõ limpidiꝰ liberius et erxrpeditius circufert oclos ſuos ad ſerenuz lumẽ ſolis ⁊ celi/dũ ſublimius euectꝰ eſt et in qqã regione pura⁊ tranqͥlla collocatus. Siie poſitũ euenit dũ in iferioꝛa di⸗ labit᷑. Ad B̊ exemplũ reſpicit illð pᷣs.Quis aſcẽedit in montẽ dñi/aut qs ſtabit in loco ſcõ eius. Ductio q̃̊ʒ illa diſcipuloꝝ in mo⸗ tẽ excelſum valde/dũ figuratus eſt ieſus an te illos / apta eſt ſatis figura / ſicut ⁊ aſcẽſus moyſi in mõtem ſynai/dũ e mẽdiovocatus eſt. ¶ Conuertamus nüc ex hac re ſenſibi⸗ li ↄſiderationem noſtrã ad tres vires anie pꝛeſcriptas que ſunt intelligentia/rõ/ſen⸗ ſualitas ſeu imaginatio.Et compemꝰ ſen⸗ ſualitatem infimo montis rationem me⸗ dio.ſupꝛemo intelligentiam inueniemus ꝙ ſi anima ſtare poſſit in arce intelligentie ſine delapſu in inferioꝛa/ipᷣa poterit libero intuitu circũquaq; ſemet diffundere/nunc Ante nunc retro/nunc dextroꝛſum nuc ſini ſtroꝛſum. Et hic eſt oculus cõtemplatiois / virtus el litatis fere coꝛruptus. ſus in hac ſimilitudine/quemadmodũ ho⸗ bus ꝑ meditationẽ adq ſitas Cuʒ lex ſeuſibilib. Tum ſepius ꝓpter di uine gre colluſtrationẽ in diuina ſp ectacu quoniã regulis abſtractis ⁊ eternis nint xem ↄcluſiones earũdeʒ acceperunt ¶ Ex hi pateſaciũ habemus quo pacto ↄtẽplatõis qui in. Adam ante lapſumviuaciſſimus. puriſſimꝰ expeditiſſimꝰ fuerat. Nunc ve nobis.LZotus fere extinctus eſt·/ſicut ocu⸗ lus ratõnis obtenebꝛatus ⁊ oculus ſenſua Attendamus rur mo ſtans in ſuꝑcilicio montis/talis videt libere cum volet / non ſoluz ea que iuxta ſe ſunt/ſed etiam ea que ſubtus ſeagunt᷑. Et multo liberius multoq; clarius/q́; habitä tes inferius/imo purum ab impuro claruz atenebꝛoſo ſecernet/quod apud inferioꝛeſ ſteterit / ſpectabit veluti de ſurſum / ea oia qᷣ in ratõe et ſenſualitate agũtur. Judicabit vel nunq; vłraꝛo fit. Hõ alit᷑ aia quein ar⸗ cem intelligetie ꝓpuehi meruerit ⁊ illic fira inſuꝑ in luce ſua/⁊ ꝑ lucẽ ſuã/deè omnibus ſm quas hñt tegulari cetera oĩa. pla ad hoc ſumi poſſent in omni arte babẽ teregulas ſuas/ᷣm q́s iudicãt periti in ar⸗ te hac vł illa / de ſingularib ſpectantibꝛgd ad antẽ ſuaʒ/qð vtiq; nequeũt imꝑiti.Ille Pchena pꝛincipioꝛũ noticiã clarã ⁊ ꝑfectã aberet / videret in eis ⁊ per ea cõcluſiones ab eis deducibiles/clarius q; ipſe ↄcluſio⸗ nes in ſe videãtur ab eis qͥ nõ ꝑ pꝛincipia oculꝰ facilis eſt ⁊ expedit dũ habet/quãqᷓ; adquiſitio ſit difficilima. atz inſuper in qua vi anĩe enonll: ce iyp ſuꝑioꝛi co lli⸗ gnitiua anime que iute gentia nominat᷑ Iſte enim oculus nõ ſolum intelligibiliaz abſtracia ſed etiam ea que in rarõe:ꝛ ſenſu fiunt/aſpicit:qᷓ;uis alio modo q; ratõ/ꝛ ali ter quam ſenſusvel imaginatio. mo ſic intelligereeos qui dicunt duas eſſe ſpecies ↄtemplatõnis ⁊ imaginatõnis. du as in ratõe ⁊ duas in luce intelligẽtie.Hoc gquippe dicitur non quin omnis contemmh Platio fiat in luce et per lucem intelligentie ſed quia pꝛo obiectoꝛum varietate/huiuſſ modiſpecies contemplationis variari no ſcũtur hec ponuntur. B. SBſtractio qualem contemplatio bohcj ſuperioꝛ Itacq; ſicut ratio vin. (Conlidera. xXN. Ponit quid ſitpꝛopꝛie contemplari⁊ quo modo cira eam erratu—½ 4 requinit compleri nequit ꝑ imagi/ nationem neque ꝑ ſolam r ę Mmnot Guni nn eſtſa mog glbat ſonmn abol Oie nem ſtnuct ablr. lione lunh. dumnin dum pone oto ſemne we lent⸗ 1 ign lio dor oh n dent coe⸗ cſeke denuan fudv ſnenn loote⸗ tiun lgenr Puo liartan cabene ſn hunen roon 8ſerſin nocdh . eride kinmn⸗ t.8 öberi men lütnoc Agemngr tilcir maci Tdabt tonnibro nosiink mmedm hrtinr onthe inn, cſens eelee nrt mSbs ei h Ger mmninn A minlchin Eunic höiid mmd R öns mnsnmh, ninclſent menrii nnsfminn CTheologia ſpeculatiua eſt ſuperioꝛ ⁊ abſtractioꝛ qᷓ; ſenſualitas vel imaginatio/quoniã poteſt abſtrahere qͥd ditates rerum a cõfuſione accidentium/ et foꝛmareconceptus ſpecificos ⁊ gen erales abſolutos/quod non poteſt imaginatio. Sic vis illa que ponitur ſuperioꝛ ad ratõ nem ⁊ nominatur intelligentia adhuc ab⸗ ſtractioꝛ eſt q ratio/que in actibus ratiõis Abſtractis a fantaſmatib tranſitad cogni⸗ tionẽ eternoꝝ ⁊ incoꝛpoꝛeoꝛum / que nul⸗ lam habent fantaſmatũ illuſionem.⁊ hoc dum irradiationem ſuſcipit ab infenioꝛi qꝛ dum ſuꝑioꝛi ⁊ diuina luce ſuffundit᷑ nõ o⸗ poꝛtet. ¶ Ex hoc perſpicuũ eſt ꝙ contem/ platio inepte queritur per ſolã imaginatio nem.⁊ impfecte ꝑ ſolam rationem/ qᷓ;uis vtraq; vircus adiuuat/ſi limitibus ſuis cõ tenta eſt. Quos ſi quis voluerit ſuꝑgredi/⸗ reddit᷑ homo vel fantaſticus vel inſanus in imaginatione,.vel erronee iudicãs in ra tione.ſicut apud nõnullos viſum eſt qui dum inſequi credunt eleu atiſſimos viros ⁊ abſtractiſſimos in ſuis modis cognoſcẽ⸗ di.negligunt autem tenere modum eoꝛun dem in abſtracte viuendo.⁊ vtiliꝗ ſtuden⸗ do.cuertendo ſead ſe ⁊ ſupꝛa ſe. nihil ali ud referũt niſi fantaſias ⁊ erroꝛes/q;tumll⸗ bet ipi eleuatoꝝ doctoꝛum verba tenere vi deantur. Fit enim apud talem quemlibet illud virgilianuʒ de inſana vate.dat(inqͥt) ſine mente ſonum. Et hoc eſt qꝙ reddit mul tos exeis qͥ dicunt᷑foꝛmaliſantes in fabulã ⁊ riſum immo in inſaniã/qꝛ ꝑ ſolam imagi nationẽ ⁊ rationem querut illud qð p intel ligentie depurationem erat inuenienduʒ. Quõ autem intelligentie depuratio 7 qua liter fiat/poſterius q;tum dominus vceſſe Litxaberietur. Dumta pars pꝛin/ cipalis agit de mibus oculis anime? nby affectioniby coꝛreſpondentibus in. xxvi.? xxvij. ↄſideratione. Oꝛdine vero.xxvi.cõ⸗ ſideratio ponens tres cognoſcẽédi modos ſcom tria genera hoim ad hos diſpoſitos. Res cognoſcendi modi ſunt quo⸗ maxime oculo carnis.Alius ratio nalis vtens plus oculo rationis. Tertius ſpiritualis vtens oculo cõtemplatiõis /ſiẽ diſtinxerũt diuini poĩes tres oculos ⁊ tres viuendi modos. De his augu. in libꝛo de vera religione.Berñ,ad fres de mote dei⸗ . ctioes ſz cens/⁊ rapiens in diuina. piſcentia. ere ditationem que eſt pꝛouidus anime obtutus in veritatis rum vnus animalis dicitur vtens 2 65 carthuſieñ. Et hugo in ſuo deſacr̃is ⁊ ſuꝑ eccleſiaſtẽ. Videmꝰ itaq; quoſdã ex hoĩb viuere nõ eleuatius q; bꝛuta.Solis en m ſenſib vtunt᷑ aut eos ſolos inſequũtur.A/⸗ lij magis inſequũturrõem intelligetes ab/ ſtractas regulas artiũ ⁊ ſcientiaꝝ Tertijvl tra hec omnia eleuãt ſe ſupꝛa rõem in quã⸗ dã regionẽ eternitatis/⁊ perſpicabilitatis ⁊ ſuꝑ omnẽ fluitanonem ⁊ ↄfuſionẽ infini tã deſiderioꝝ ⁊ cogitationũ.in aurã quan d libertatis ſerenã aſſurgũt ⁊ euolãt/⁊ iaʒ no minꝰ videt differre eoꝝ vita a ceterꝭ ho minibo/q; diſtãt hoĩes a pecoꝛibj Sʒ qͥs ẽ hic de optime ⁊ laudabimꝰ eñ: Ille ſolus ẽquẽ tu eduxeris detenebꝛiſ⁊ vmbꝛa moꝛ tis ⁊ vincula ciꝰ paſſionũ diruper noxiaꝝ : Conlſidera. xxVII onirla vid ek ſpecie eſſe metales affe ſut 2 io int᷑ eas ponit differetias Ribus pᷣnolatis cognoſcendi mo⸗ is qᷓ ſunt cogitatio/ meditatio / cõ templatio tres affectionis maneri cs coꝛreſpondẽt/q ſunt cupido vel libidoę ſeu ↄcupia/ſecũdo deuotio vel ↄtritio ſeu coõpunctõ aut oꝛatio/tertio dilectõ nõ que cunq; ſed extatica ⁊ anagogica.i.ſurſuʒ du Si de re pſtite⸗ rit peto vt non magnoꝑecalumnia fiat de nominibus.non enim accepi ab alijs talẽ circa affectus diſtinctionem nominũ queê⸗ admodum decognitiõiby reperio. & Szʒ3 tamen interim dicamus q; ſicut cogitatio eſt impꝛouidus animi obtutus ad euaga/⸗ tionem pꝛonus. Ita conſequenterad talẽ cogitationem ſi ſit de obiecto delecrabili ſe tate ⁊ fructu.⁊ hoc mihi ſatis congrue vide turappellan libido ſeu cupido yel concu / oꝛro ad meditationem que inquiſitione ⁊ celeſtium rerum inuentõne vehementer occupatus / couſequitur que⸗ dam affectio alia a pꝛioꝛi ad res talitet que ſitas ⁊ inuentas ſi non ſit indiſpoſitio ani⸗ me. Et hec affectio eſt pꝛouida 7 nonvaga cuʒ difficultate ⁊ fructu.Et hec interim vo cetur deuotio vel compuuctio aut oꝛatio. ideſtaffectus pius ⁊ humilis vehemẽter foꝛtitertẽdẽs ⁊ nitens inꝗ noꝛẽ pꝛime ve/⸗ ritatis ⁊ bonitatis. ¶ Deniq; contem⸗ platio que eſt libera ⁊ expedita conſidera⸗ tio eoꝛum que meditatio cum ingenti diff. nn 4 Berxta pars de miſtica cultate ꝑquirit/habet ſuam affectioneʒ in anima diſpoſita/ſuamq; dilectionẽ ſimili⸗ terliberã puram expeditaʒ ⁊ abſtractã. Et hbacratione vocani poteſt extatica dilectio/⸗ vel iubilatio / que vltra deuotionẽ addit fa cilitatem ⁊ iocunditatem ineſtimabilemeꝰ inexpꝛeſſibilem/ exuperantem omnẽ ſen⸗ ſum ¶ Et hec eſt ſapientia dei in miſterio abicondita. ¶ Hec eſt miſtica theologia quam querimus q adanagogicas⁊ ſuper mentales exceſſus deducit/quã aliquãdo noĩe charitatiſ/aliquãdo charitatiuiamo ris lego nomine appellatam. Pꝛopterea non fallitur qͥ dicit ↄtemplationẽ ſine dile ctione nomem ↄtemplationis nõ mereri. Sed nos vnũ ab altero ſecernim?/ vt pꝛe⸗ cioſioꝛ habeat᷑ inqͥſitio veritatis/⁊ coguo⸗ ſcamus qm̃ aꝓpꝛietate loquẽdo ſicut ↄtem platio eſt in vi cognitiua intelligẽtic / ſic in vi affectiua coꝛreſpondente reponitur mi ſtica theologig. palis agit de adſitõe miſtice theologie ⁊ de eius decẽ differentijs ad theologã ſpe⸗ culatiuã a/xxviij.vſq; ad xxv.oſideratioes Oꝛdine vero ↄſideratõ.xxviij. Oñditmo dum ꝑueniendi ad miſticã theologiã eam qpluribus diff nit diffimtiomby. „ Ognitio dei ꝑ iheologiã miſticaz melius adqriturꝑ penitentẽ affe⸗ —.— cũ q; ꝑ inueſtigante intellectum. Jpa quoq; ceteris paribo eligibilioꝛ eſt⁊ ꝑ. q̃ eſt contemplatio. Sicut dilectio pꝑfecti⸗ oꝛ eſt cognitione.⁊ voluntas intellectu.⁊ charitas fide. Hecſecũda ꝑs ꝓ nũc ſuppo⸗ nitur q;uis non ſim neſcius de ꝓbabilita⸗ te poſitionis oppoſite apud multos ⁊ ma⸗ gnos. Sʒp pꝛima ꝑtc cui coꝛreſpõdet de⸗ ductio ad queſitũ / nullus ambigit / an de⸗ puratio ſeu purgatio potentie affectiue ſi atꝑ feruoꝛẽ penitẽtie in compunctione cõ tritiõe ⁊ oꝛõe querugire facita gemitu coꝛ dis. Et q́;uis dicat pha. In meditatione mea exardeſcet ignis.ſcʒ delecions.medi⸗ tatio hec non ꝓ venitatis inqͥ ſitione atten⸗ ta/ſicut deſcripſimus/ſed magis ꝓ cõpun⸗ ctione ſequẽte/ſumpta eſt. Huius aũt cõ⸗ püctionis difficultas/ magna eſt valdea/⸗ pudnon exercitatoſ.⁊ eos qͥ coꝛruptos ad nchäeſenſnoab adclekrera. Beach⸗ modũ eni ligna virida aqueo plena hũoꝛe fectioꝛ qᷓ; theologia ſimbolica vel ꝓpꝛia/ de vix recipiũt caloꝛẽ ignis.vt in ſilitudinem eius accendant᷑ ſed pᷣcedunt exufflationes multiplices pᷣuia eſt etiã depulſio hũidita⸗ tis talis/ac euaparatio / ſic exiſtimare con⸗ uenit de eo qͥ caloꝛẽ ſpũſſancti in ſe recipe⸗ re debet/⁊ ſ̃m eũ trãſiturꝰ eſt in amoꝛẽ pu/ rñ ⁊ pi/ſi nouqũ deſiccatus ſit a ſoꝛdidis affectionibo/⁊ hᷣ fit initiatiue ꝑ penitẽtiam Vnge greg.in omelia de ceco ꝑ pnięe lamẽ ta/mẽtis fantaſmata depellunt. ¶ Ad cu⸗ ius amplioꝛẽ elucidationẽ attendendũ eſt ꝙ theologiã miſticã ſic poſſumꝰ deſcribere Theologia miſtica ẽ extenſio animi in de⸗ um ꝑamoꝛis deſideriũ. Aliter ſic. Cheolo gia miſtica ẽ motio anagogica h̊ eſt ſunſuzʒ duciua in deũ/ p amoꝛẽ feruidũ ⁊ purum. ¶ Aliter ſic theologia miſtica ẽ exꝑimẽtał cognitio hũa dedeo ꝑ amoꝛis vnitiui com plexũ ¶ Aliter ſictheologia miſtica ẽ ſapia l.ſapida noticia habita de deo.dũ ei ſupte mus apex affectiue potetie rõnalis/ꝑ amo rem ↄiungit᷑ ⁊ vnit᷑. Vel ſicꝑ Diony. vij. de diui.nominib. Theologia miſtica ẽ ir rationalis/⁊ amens ⁊ ſtulta ſapietia / exce⸗ dẽs laudãtes. Has autem deſcriptiones apertius intelligemus ſi multiplicem theo logie ſpeculatine differentiam ⁊ miſtice de inceps voluerimus intueri. Honit differetiam inter theologiã miſticã 2 ſpeculatiua. Et in quibus conueniũt mł Hoeolo culatiua ſi ᷣm rationes ꝓpꝛias cõſi D derant᷑ differẽétiam ex multis non ſine conuenientia multiplici ſoꝛtiuntur. 7 W. ¶ Pꝛima ⁊ pꝛincipalis differentia ſumitk exſubiectovl potentia/quoniam licet vtra q; ſit in anima rationali.Nihilominꝰ diſti nendo potẽtias anime ̃ᷣm rõnes ſuas vt upꝛa dictũ eſt. Speculatiua theologia ẽ in potentia intellectiua / cuius obiectũ eſt verum. Miſticam vero reponimus in po⸗ tentia affectina cui p obiecto bonum aſſi⸗ gnamus. EEr hac aliam differentiam in nenimus ſᷣm rationes obiectales/quoniã obiectum echlatebealogi eſt verum ⁊ miſtice bonum. ¶ Conueniunt tamen in hoc miſtica tiheologia ⁊ ſpeculatiua qu alio nomine contemplationem dicimus/ quo niã vtraq; ẽ in ſuperioꝛi poꝛtioneani⸗ me ⁊ nõ in ſolo ſenſu vel imaginatione nec ia miſtica 1 theologia ſpe/ i u — . — . d nim, cle inſ ns ſe kund B len ſen⸗ erin ens nſün aitn Mohüict Wnann cinſenne finmin Sſtaſeces eentinnn Wppinn. m ( unmncgai ſundnte ſominin laſeTen zuhckin Uütpenn. icinetl ormiamtcon miſni dadieie inis innüi en immmind muntnte tuiginſti anbegogi GmmeS wupia laun lenfemnuſ cunln gbinmn nefnnnsſue Nugun haog eninnsſ — . . ⸗ „ ſluſup ſpeculum concauum qui exvnitiuo eo Cheologia ſpeculating in ratione ſola. Hec auteʒ poꝛtio anime vt ſupꝛadictum eſt varijs nominibo appella⸗ tur.Et habet duas virtutes vel duos ocu⸗ los ſeu duo officia / quia ⁊ ipa eſt intelligẽ⸗ tia vera ⁊ affecciua ſen amatiua boni.Di⸗ ximus autẽ in ſuꝑioꝛiba ꝙ ſicut volũtas ro ni et appetitꝰſenſualis imaginatõi pꝛefer Sic ſuo mõ eſt de affectiua coꝛreſpõden te intelligentie pure/ꝓpterea dum iſta vis ſuperioꝛ exit in affectum ſuum ipᷣa dicitux quodãmõ leuareſe ſupꝛa ſe ⁊ quodammõ ſupferri Inde fit vtactus talis nominetur ſupmẽtalis exceſſus / vel ſupꝛa ſpũm. ⁊ m cuũuũ qͥs dicit qnq; ſuꝑ ſeipᷣm/qñq; extra ſeip ſum ¶ Duiꝰ rei aliqð excplũ acciꝑe poſſu mus exↄſideratiõe eoꝝ q̃ ſepeĩ ipa ſenſua li virtute fiũt. In q̃ videmꝰ tã in nobis qᷓ in bꝛutis ꝙ qũq; ipᷣa ſenſualitas in ſuis a⸗/ ctibo cognitiuis ꝑmanet/ſine affectu illoꝝ q̃ velaudit vel intuet᷑. Sepetũ ꝑ audituʒ vel aſpectũ quoꝛundã obiectoꝝ ipᷣa tanto coõplet᷑affectu/ vt iã q̃ſi ſaliat extra ſe ⁊ tota geſtiat / velut ſi equꝰ potitur cãpo lib aꝑto Hoc mõ ſenſualitas aliqñ q̃ſi ſe nõ capiẽs ⁊ ſedeſerẽs/tota nitit᷑in rem deſiderataʒ ſe effundere/ſe trãſferre/ ſe vnire/imo illã pe/⸗ nitus q̃ſi introꝛſus penetrare.Quid de ta⸗ liũ oclłis nõne ſcintillãtꝛnunqͥd nõ emicãt NMNMõne q;tũ dat᷑ ipᷣis tremulo ſe fulgoꝛe dif⸗ fundũt. Trãſferamus hoc exemplũ ad vĩ intelligẽtie ſuꝑiorẽ/ↄſiderãdo q̃litatẽ eius dü ſine affectu in ſola cognitione iacet.Et Dũ trãſit in affectũ taliũ qlia cõtemplat᷑ Adducamꝰ p manuductione huius/ ea q/ bus miſtice theologiſantes vtunt᷑ exeépla. ¶ WPꝛimũ qͥ dẽ de aq in vaſe q̃ dũ apponit᷑ igni caleſcit pmo ſe ↄtinens in vaſe. Sed duz ferueſcit ⁊ bullit/videt᷑ quodãmodo ſe ipſam non caꝑe/ſed excedere/ atq; ſupferri virtute caloꝛis. Sic mẽs nondum amoꝛe caleſcẽs/ intra ſe ipᷣaʒ continet ſe. Sed ſpi ritu feruoꝛis amoꝛe concepto.ſupergredi⸗ tur quodãmodo ſemetipᷣam q̃ſi exta ſe ſalti D tans atq; volitans.Aliud quoq; ecempliu inducamus de radijs ſolaribb cadentibus rum concurſu comburunt ſtuppam effici⸗ unq; flammam ſuperuolantem Sic intel ligentia noſtra illuſtrata contemplatione ſerena celeſtium/quandoqʒ quidem rema⸗ net intra ſeipſam non incaleſcens neq; ar⸗ dens, quandoq; vero tãtus amoꝛis ardoꝛ . theo concurſu radioꝛum celeſtium exoꝛitur/ vt in affectũ ſe erigat/nec ſe capiat/neq; conti neat /ſed iubilat ⁊ exultat/ex quibus tertia concluditur differeni. ſiderga. X XXN. Scholã oſtedit ad diſcendũ ſpeclatiuã ? miſticã cũ alijsdifferẽtiſ cheologiequõq; ſe habeãt inter docros et fideles ideotas Aperſunt alie inter has theologi as ſpeculatiuam ⁊ miſticam diffe⸗ rentie/ſumpte ex adquiſitionis ea rum varietate. Una quidem eſt quia ſpe⸗ culatiua theologia ratiocinationibus vti. tur confoꝛmiter ad phiſicas diſciplinas. Igeo ſcholaſticam eam vel litteratoꝛiam quidam appellant,q;uis non ſufficiqt ute ſcholaſtice exercitationes / niſi quis ſtudio vehementi nitatur habere conceptus pꝛo⸗ pꝛios ⁊ intimos/eoꝛum que traditaſunta ſummis doctoꝛibo. Aliquando tales theo logiſant ſolis auribus coꝛpoꝛeis ſicut pue ri vel pice neq; vere intelligentes de quib⸗ loquuntur neq; dequibus affirmant. Ni⸗ hilominus tamen ſepe eis nomen cõcedi⸗ mus theologoꝝ. Miſtica vero theologia ſicut non verſatur in tali cognitione littera toꝛia/ſic non habet neceſſariam talẽ ſcho⸗ lam/queſchola intellectus dici poteſt. ſed adquiritur per ſcholamaffectus ⁊ per exer citium vehemens moralium virtutum di⸗/ ſponentium animam ad purgationem / et in theologicis illuminantibus eam in bea tificis virtutibus eam perficientibus / pꝛo poꝛtionabiliter ad tres actus hierarchicoſ qui ſunt purgare illuminare ⁊ ꝑſicere. Et hec quidem ſchola poteſt dici ſchola re ligionis vel amoꝛis.ſicut intellectus dicẽ/⸗ dus eſt ſchola ſcientie vel cognitionis. Sed quoniam plerumq; euenit etiam in bꝛutis vt ibi ſit maioꝛ affectio vbi parum eſt cognitionis/ſequiturq;'ad comparan⸗ dam huius theologie miſtice doctrinam/ non eſt magna ſcientia opus pꝛeſertim ad quiſita. Nam cognitõ ex fide ꝙ deus eſt to tus deſiderabilis/totus amabilis / affecti⸗/ ua poꝛtio ſi purgata/ſi illuminata/ſi dipo ſita/ſi exercitata ſit cur non in illum totali/ ter deſiderabile/⁊ totũ amabilẽ/ ſine pluri/ molibꝛoꝝ ſtudio/tota feret᷑ totaq; rapiet᷑/ 6Erau⸗ illã ↄcludimus differentiã qm logia miſtica licet ſit ſupᷣma atq; per⸗ * — 5„ Bexta pars de miſtica fectiſſima notitia/ipᷣa tamen poteſt haberi milem ⁊ quietũ ⁊ trementẽ ſermones ſuos con aquolibet fideli etiam ſi ſit muliercula vel reqeſcit dñs. Itaq; nihi ꝓhiber fien ver bus! idiota. De theologia vero ſpeculatiua ali bũapud tales de theologia miſtica/que a⸗ mole ter eẽ nullus ambigit.ad cuius adeptiõe, moꝛ eſt/⁊ amoꝛe ↄquiritur/⸗ cume diuerſo nti ſicur ag methaphiſicã/grãmaticalogica. ? ſapiẽtes in oculis ſuis /ſine caſto amoꝛe/lã ſüpf philoſop hica diſciplia cũ foꝛti exercitio ẽt guentes circea pugnas verboꝝ/ab hacarce ito⸗ dara ingenra reqͥrunt᷑. Ita t / vt gra deſt u/ ri conueniat. amalis enim hõ non ſapit pen per cuʒ his infundat᷑/ſicut apłis/iꝛ ſicut fit ea qᷓ dei ſunt. ¶ Tonatus ſü inq̊ͥ da vulga Lc mũdi coꝛdib/quibo ꝓmittit᷑ viſio deiſ: bu ri tractatulo ꝑpalam iſta facere quodã exẽ rel milibamicis dei/quibus de incerta ⁊ oo 7ℳ plo. Sint duo filij pris vniꝰoptimi.Sit e cuita ſapiẽtie ſue ⁊ oĩa que audiuit a parre vnus eoꝝ cunioſus ⁊ aſtutus in inqͥ ſitione erhhl ſuo nota facit. Sic in. Anthonio magno Pditionũ patenaꝝ.nũc exoꝑib/nũce iᷣ/ D ſic in alijs multis ſine lris.literatoꝛia vt ita bis/qtenus in earundẽ elocutione vel do⸗ Alun dicam theologia donata eſt. ¶ Expᷣmiſſis ctrina apud alios delectet᷑. Odiat qũt pa⸗ in ↄcludimus cũ beato Bernardo ad fratres trẽ/vel nullã iuſſis ſuis obediẽtiã accõmo CLanrthuſieñ.de mõte dei Quod theologia det.Ponamꝰaliũ ſimplicis ingenij/ q de Er ſpeculatiua nũq; in aliquo ꝑfecta ẽ ſine mi pfe ſuo nihil alið querat.nihil intemoget/⸗ ſtica. Sed bñ ecõtra.Et ex hoc ſumi põt nmniſi quo pacto illi placere/⁊ in omib obe⸗ i ſexta differẽtia qm̃ nũqᷓ; aliquis intelliget dire valeat/Querimus nũc/quis e duob c verba apli ⁊ ꝓhaꝝ quãtũcũq; illa reoſnet ab optimo patre magis amabitur: non eſt exterius/ſi non imbiberit affectũ ſcribẽtiũ dubiü quin ſcõᷣs. Hicpᷣterea plus iocũda⸗ neq; enim aliter cõceptus eoꝛũ verboꝛũ in bit in paterna bonitate / que ſibi plus ſapit animo generabit. Cecus quippe crebꝛo de Ipße deniq;patertandẽ ſeipᷣm/a ſecreta ſua i coloꝛiboſermonẽ audiens de illis vtiq; diſ⸗ puto tradet/fariens eũ velutamãtiſſimũ in nu putare potenit diſerte? acute/quanq;nlkos domo manere ſecũ.Aliũ verovel exhereda ſon in üllo coꝛdis arcano ꝓpꝛios eoꝛuʒ q̃ diſpu⸗ bit/vel incarcerabit /vel etiã occidet. Igt/ↄceptus inſcripſerit. bp(Conſidera. xXXI (Conſide. xXXxII. Oñudit qum miſtica theologia diſtata lit . nn Eos quibꝰ ꝓpalandg eſt miſtica theologia teeratoꝛia/ pter finis diuerſi t Za ſpecula ſuotp inſtruit duoꝛũ ſilioꝛũ erempto. nug vitijs perimer. nſe NIcut multis qui clerici vel literati NHNoeologia ſpeculatiua vł lr̃atoꝛia rſi aut ſapientes vel phi aut theologi hoc vel maximea miſtica ſecerni D nojantur/ocultãdꝰeſt mo de mi⸗ .tur/ꝙ pꝛima fuire põt vitijs.ſecun br ſtica theologia. Sic plurimis illiteratis da neqq; niſi ꝑaccidens yalde / ſicut ſi vtin lyon ſimplicibo/fidelibatñ/tradi pᷣt. Hinc trali geret abuti ſpe vel fide.¶ Hãc differentiã 1ſ6,0 turdra ſeptima ſumpta ex modo publica⸗ octauam que eſt ex poſſidentis qualitate cinb tionis. Btũs eni dionyſius plerũq; obte, bꝛeui vYerbo completxus eſt apoſtolus di⸗ “ ſtat diſcipulũ ſuũ thimoteũ vt nullus ĩperi cens. Scientia inffat. Chantas autem e⸗ imt toꝝ hecaudiat. Impitos vocãs eos ꝗͥ vel dlificat. Rurſus ipſe ad thimoteũ loquẽs nltoi nõ ſũt fideles.nã hectheologia ꝓpniec file dehominenon adquieſcente ei que ſcõᷣm V liũ.vel ꝗ tumentes iam phᷣia/maleq; viuẽG pietatem eſt doctrine dicit ꝙ ſit ſuperbus / aun tes/oculcant pedibo ſuis ſoꝛdidis. quicd nihil ſciens / ſeg languens circa queſtiões / lnn non ſapiũt,/qcquid etiã non intelligũt ca⸗ mino dente lacerãt. De quib ait euangeli ¶ q parabola. Nolite ſanctũ dare canib/ne q; margaritas pijciatis ante poꝛcos. Sʒ ecotra ſimplices.qui quidẽ fidem habent poſſunt ex ea ↄſurgere ad vnitiuũ amoꝛeʒ cũ deo? Quõ ſic.nempe ꝑ foꝛtem ↄtritiõʒ moꝛtificatiuaʒ ſenſualitatis/trahente eos spndtnonieite a mauſionẽ ꝗpud eos faciẽte. Atteſtãte eſa ia ꝙ ſuꝑ hbu⸗ ⁊ pugnas verboꝛuʒz inutiles/ exquibus oꝛi untur inuidie/contentiones / blaſphemie/ ſuſpitiones. male conflicationes hominũ mente coꝛruptoꝛum/quia veritate priuati ſunt.Deniq; iacobus vtranq; deſcribens / non eſt inquit iſta ſapientia deſurſum de⸗ ſcendens/ſed trrrena animalis diabolica. S equitur. Que autem deſurſum eſt ſapi⸗ entia pꝛimum quidem pudica eſt. dein⸗ de pacifica. modeſta, ſi naſibilis. bonis⸗ rones dafmn me)inn zndbem Kemn ä nig Ranctici GnJi nhafnone bnürt nent d uün Kini ngenn/de Mbge nenincden Psedh ornock ninuin nnni mmnilni; U nuinine SoerN ſtorsciit 6wtd snumt lbinmi m de iihri Bngtin s⸗ maün ronsNN ewiurhiut Ninind Cheologia ſpeculatiua conſentientes. plena miſericoꝛdia/ꝛ fructi bus bonis / iudicans ſine ſimulatione ⁊ e⸗ mulatione.¶ Hec aũt dicta ſunt nõ vt ſci entia aut ſapientia aliqua ſit de ſe mala cũ ſit ꝑfectio intellectus Gedqꝛ: abuſus eiuſ tãto deterioꝛ ⁊ ſeuioꝛ eſt in peruerſis/qto p eam contra virtutes pꝛo vitijs decertat᷑⸗ Eccæ enim finis multiplex falſa ſeductio⸗ ne querita multis/qui quoniã auerſi ſuut a deo fine vero / vt ĩ varia diſpergnft opoꝛ⸗ tet.huic finis eſt diuitie ⁊ opes/illi ſoꝛdide voluptates / huic pompatici honoꝛes/apð alium potẽtatus fragilis ⁊ anxius. Cum igitur ſᷣm exigentiam finis veri vel eſtima ti/cetera omnia moderentur/conſequens eſt vt ſubuerſo et peruerſo fine/ peruertan tujr omnia ad finem oꝛdinãda. Inter que nimirum eſt ſcientia que dum ad dinitias adquirẽdas reducitnr/appellaturterrena. dũ voluptates indigna ſoꝛte cõquirit/ani⸗ malis nominat᷑. Oñ vero emulationibꝰſe ctis hereſibo contentioni ⁊ ſimilib nequiti is ſpũalibus ancillat/quo pacto melins q; dia bolica cenſebit: Scientia igit᷑in puer⸗ ſis tot ſoꝛtit᷑ nomina quot ſunt vitia.eã ad ſerapientia/vt ꝙ eſt ſuꝑba arrogans infla ta⁊ ſilia Betalibdicit ſeriptura. Sapiẽ⸗ tes ſunt vt faciant mala. Inde enimi fitil⸗ lud de grecis eulogiũ/q leges habebãt bo nas ⁊ peſſima ingenia. Per cõtrarium ve⸗ ro ſapiẽtia que deſurſum eſt qualem loqui⸗ mur /ſicut obſequitur chanitati ceteriſq; v᷑i· tutibus/ita earum denominationes con⸗ trahit vt ꝙ eſt patiẽs.benigna.non emu⸗ lans:non ambitioſa. Et hoc modò de cete nis. Sic ergo de theologia ſpeculatiua di⸗ eimus ꝙnon quelibet peruerſa eſt aut per⸗ uerſos inhabitat. nec in ea vitium eſſe po⸗ nimus. Sed in abutentibus ea/qualiter nullus in theologia miſtica abuſus eẽ po-; teſt niſi fſoꝛſan modo pꝛetacto per ſuperbi⸗ Conſide xXXIII. exemplo oſtendens quomodo iudicant de theologia miſtig.. Nhominibus nõ peruerſis neca⸗ uerſis/ a deo fine ſuo / poteſt altera Ninter theologum ſpeculatiuũ ? mi ſticũ differẽtia inueniri/qꝛ vnꝰ ab altero ſe ceruit᷑ qliter artifex ſolũ ſpeculatiuꝰ ſine in⸗ ſtrumẽtis ↄueniẽtiby ⁊ hitibo adqſitis/dif⸗ Pouit differentiam inter pꝛobos fideles / lerta practico erpto ⁊ in vtriſq; abdante: Hãcoram nonã ſumptã exoꝑis facilitate vel dfficultate/ familiari poſſumꝰ oñdere exemplo. Si qs pitiſſimꝰ in arte muſiceñ gut exercueni ſe in vocali cantu neq; in coꝛ dis aut oꝛganis/imo vocez hẽatraucaz/et ſtrumenta muſicalia diſcoꝛdia/ ſatagit ta⸗ mẽ iſte vel cãtare/vel inſtrumẽta pulſare/⸗ nulli dubiũ qͥn oberrabiti⸗⁊ neq; dulcẽ ne⸗ q; ſuauẽ ſimphoniã valebit affene. Hec ſi militudo reſpicit eũ qͥ de diuinis ſcit irtifi⸗ cioſa diſſerere/qͥ de moꝛibo ſilr ⁊ virtutib⸗ regulas hʒ/ꝛ ſpeculatiuũ plerũq; fmoneꝭ/ ſed nõdũ vultad ea qͥ cogſcit ↄfoꝛmit᷑oꝑa⸗ ri/cogitlangues illa apli vocẽ plagere. vel leadiacet mihi/pficere ãtnõ inuenio. Ca⸗ ret q ppe virtutũ hitibo tanc; inſtrumẽetis/ hñs carnẽ rebellẽ ⁊ diſſonã ſpũi/que dũ tã⸗ git᷑ nibil ſuaue/nihil diuinũ/q raucũ.ſoꝛdi dũi. ac ſtrepiduli reſonat. Sʒ ⁊ ſpus dum velut q dam 2 tmmodo fragoꝛes ⁊ tumultꝰ obtuſi deſide rioꝝ carnaliũ atq; terrenoꝝ. Iſtã rem mil le ſilitudies pares oñderet in ceteris artibb ſcribẽdi.pingedi.medicãdi.militãdi.naui oꝛro ita pueri magis ſine arte/paulati ecte deédo deambulatõz/diſcũüt recte àbulare/q́ iacẽdo etiã ſi mille regule txis gradiedi vel modi dicerent᷑.ſic fabꝛicã⸗ do fabꝛi fimꝰ/ qꝛ ſilr inqͥrimꝰ qͥd eſt virtus nõ vt tmmodo ſciamus/ſed vt beneoperã do boni efficiamur ait Areſtoti. Conlide. xxXIII — „ bymnis ⁊ cqticis pioꝝ deſiderioꝝ/ſentint᷑ Dügiephox caliginẽ ⁊ theologoꝝ clarita tem ſub exemplo maris galilee ⁊ nauis ve/ toꝝ piſciũ ⁊ vocatiõe filioꝝ ʒebedei. Ertheologiam miſticã ſumus in ri turbido ſenſualium deſiderioꝛũ vd littus ſolidũ eternitatis adducimur. In hacↄſideratione differẽtia etiam inter dyuas theologias ſpeculatiuã ⁊ miſticã edo cet᷑. Speculatiua qppe ſi ſola eſtnũqᷓ; qe⸗ tat. inqetat potius.alioqͥn nõ dixiſſet ille q voluit iueſtigare de oĩbo diligeter/q; ñ ſatu rat᷑ocłs viſu/necauris auditu/dans per h̊ intelligere q etẽ non eẽ in ſola inueſtigatio ne veritat /ſʒ famelicũ quoddã ieiunũq; ðᷣ ſideriũ. Yalloꝛ ſi ñ ita apꝑuii i maxis phᷣis q poſt oẽs inqͥſitiões ſuas tedio affecii/qꝛ non refecti dixerunt h vnü ſe ſcire. qynibil deo / hoc eſt in eo ſtabilimur ⁊ a ma Octaua pars de miſtica ſcirent. Videte q̃ſo qᷓ inanis retectio / vbi tot tꝑa/ꝑ tot ſtudia/nihil uiſi vanitas in anis in viſceribo aiaꝝ reperta ẽ. Pꝛeteren cognitionis iſta videtee natura/q; plus ſa tagit rem cognitã ad ſe trahereac ſibi aſſi,/ mlilare/q; ad ipam eat. Oð innuere videt᷑ ph̃;s dicẽs veꝝ eſſe in intellectu/bonũ in re bus. Quid igit᷑ miꝝ ſi cognitio ſola/nõ e⸗/ rit mare deſiderioꝝ ſenſualiũ ſi etiã poꝛtũ vel littus eternitatis extra ſe poſitũ non at tingat.Quẽadmodũ nauta in regimie na⸗ uis qttidie garrula loqcitate docte diſſerẽs nihil vero eoꝝ agens qᷓ loqtur/nũq; a me⸗ dijs põti fluctibo nauẽ in littoꝛe ſtabiliet/⸗ demerget potius eã/vel piculis oĩbʒ expo- ſitã fluctuãtemq / iugiter inueniet. Simi⸗ liter ſpũalis natura/nũq; ex ſolg cognitiõe maris intelligibilis/nũqᷓ; ex aſpetcu ſolo/⸗/ ſta bilitatẽ deifici poꝛtus poterit adipiſci. ¶ WMulta ſunt in hãc ſniam ↄcoꝛdãtia di⸗ nine ſcripture teſtimonia. Sʒ libet vnũhᷣ ſignãter inſerere de vocatione filioꝝ zebe⸗ dei qs dñs ieſus a mari galilee ad litt ena tare docuit. Ubi cheologig miſtica ꝑ ſenſꝰ anagogicos cognoſcit᷑ ¶ Midendũ eſt qͥd anagogiã i.ſurſum ductionem ſignificet mare galilee/qͥd littus eius/qͥd nauis/ qͥd vocatio dñi/tita de alijs. ¶ Ita ſic ma⸗ re moꝛaliter pñs ſeculũ.ſicanagogice co?; ruptã nr̃e ſenſualitatis fluctuationẽ ſigni/ ſar dicenelann ente. Coꝛ impij q̃ſi mare feruens ( Odð iõ mare galilee dicit᷑ qꝛ mu tationẽ vel migrationẽ ſignificat galilee. Quid aũt mutabilius.quid inqͥetius.qͥd ꝓcliuius ad emigrationẽ qᷓ; ſenſualitas in⸗ uenitur: Nũc arrogãtita umet/nũc ſpe at/ tollitur/nuc deſperatõe deijcitur/nũc effer ueſcit ⁊ extra ſeipam rapi per iracundiam nüc per inuidiam in ſeipſa frangitur atq; fatigatur. Noꝛax eſt per ingluuiem/per lu xuriam/ſoꝛdida voluptate deſpumat / eaz reddit inſatiabilem inexplebilemq; cupidi tas.¶ Illic deniq; piſces ⁊ reptilia vario⸗ rum deſiderioꝝ/quoꝛum non eſt numerꝰ. ſualitatis/nauiboratiociuatõnũ naturaliũ pᷣi vidẽt oꝑa dei/⁊ mirabilia eiꝰ i pfundo. DSzʒ q̊ pfudo:pfundũ inquit ſcriptura coꝛ hominis ⁊ inſcrutabile ⁊ quis cognoſcetil lud. ¶ Zeteruʒ mirabilia valde operatur deus. in hoc pfundo que ſtudioſi picato⸗/ res/philoſopi mũdiales/per rhetia ſuaruʒ adinuentionũ atq; docinnaꝝ ſcrutari co⸗ oꝛro qui deſcendunt in hocmare ſen⸗ natiſunt ſed deſfecerũt ſcrutqtes ſcrutinio. neq; eni cim tantetam cq; inqete fluctuato nis in carne nr̃a attingere valuerũt.nobis aüt reuelauit deus/qꝛ peccãte pmo homie rnpta eſt ↄcoꝛdia/ſeiſſſum fedus legis indi te interrõnem gubnatrice/ obſequentem ſenſualitatẽ ¶ Inde q̃ſi iuxta potetiã fictõö nem apto eloi antro qͥ.ſ.eolus fingitur de⸗ ventoꝝ mox flauerũt veti.ſ.paſſionũ/que velut exaduerſis ꝑtib/agmine facto/ↄtur bauerũt tempeſtate magnũ mare noſtrum NHã qs neſciat.qͥs nõ qͥttidiano naufragio piclitatus agnoſcat.meſtũ ulud ecclie can ticum: Cõſfuſa ſunt hicomiĩa ſpes.metus. meroꝛ gaudiũ.Hõne q̃tuoꝛ iſte paſſiones venti ſunt totide cardinales/gaudiũ q̃i ab oꝛiete.meroꝛ ab occidente.ſpes a mendie. metus a ſeptetrione/rabido impetu fltes Aqbexagitatũ mare noſtrũ nücad celum ſpem ⁊ gaudiũ aſcendit/nũc deſcendit v/ q; ad abyſſos ꝑ metũ ⁊ meroꝛẽ/hinc metu⸗ unt.cupiunt gaudẽtq; doletq / git egregt poeta. ¶ Dentimus hen nimiũ / vtinã ſic deſcribere valeremꝰ/qnẽadmodũ his paſ⸗ ſionibqquauerſum ſine oꝛdine ſine lege perfſiantibus/ abe ipitura ſtabili eternitatꝭ poꝛtu/nauta noſter id eſt ſpiritus rationa⸗ lis/faciens opationem in aquis multis co — tereunte ieſu ſecus mare galilee/niſi exẽ/ plo filioꝛum ʒebedei vocantem eũ ſequat᷑/ relictis tamen pꝛius rhetib mundanecuri oſitatis/⁊ naui ratiocinationis naturalis/ immo ⁊ patre ʒebedeo id eſt tempoꝛe mu⸗ tabili ⁊ fluido in quo gignimur zebedeus enim fluidus iſte vel fluens interpꝛetatur. Euehatur autem opoꝛtet ſpiritꝰ noſter ſu⸗/ per omnem tempoꝛis mutatiõem ſi ad lit⸗ tus eternitatis/⁊ poꝛtum virtuoſe ſolideq; contemplationis applicare voluerit/ vbi immotuſ permaneat / ybi figar ancoꝛã ſpei dependentema naui fidei vbi petre ſtabili que deus eſt / per amoꝛem totus adhereat / non caſurus:/quicquid exagitet aut circuʒ uolet ſenſualium deſiderioꝛum ⁊ fantaſma tum confuſiſſima inconſtantiſſimaq mł/ titudo. De hac quoq; naui hancſimilitu⸗ dinem ⁊ poꝛtum non hic nouam confingi mus.dudum enim diuinus Dionvſius in in tertio de diuinis no.illam nob apemit. cceſummatiʒ ꝑſtriximus qd ꝑ anago giã verba pᷣdicta euangeliſtenri deſignant Fitationuin raſfecrionnm⸗ neq; venit ad ittus tranquille contemplationis niſi pꝛe K 1 0 u lunf Oł⸗ ſon Tud Horio Ano: annor S Ter reque ncen o mlon ſ Nopneins nheceſln tarporen Cnſöegin rent Gczili, Ahnen donpenfin thinuentadnn Urnicdc Wowibecnen es ui nmi niiſ gunntübsſi innmtineg mIiamn mienl mlnrstiid mn itiick mammntiüſcni fonnmundnen CuefiN üdhmans gnn i erhin itn smnichi minnilid „£ palis ages deamoꝛe ⁊ ei triplici⸗ (Conſide. X XX Dur eſt ſenſualitas littus eternitas vẽti paſſiones.piſces vel reptilia ſenſualia de⸗ ſideria ⁊ fantaſmata. Spũs piſcatoꝛ.na⸗ uis ratiocinatio.rhetia ſtudia mũdana.ʒe/⸗ bedeus tꝑis fluxus.mercẽnarij mundani phi.vocatio Jeſu diuina attractio. Piſca ri vero hoĩes eſtſupnaturales vel diuings inueſtigare inuenireq; veritates. „ . . te/⁊ de raptu ſil ⁊ extaſi ⁊ a xxxv·ↄſiderato ne vſq; ad xl. Oꝛdine vero.xxxv: conſide/ ratio ponit aiam rõnalẽ ſine inſtinctu dei Ationalis ſpũs tãq; ſpnalis nauta echeologiã miſticã docꝰ / nõ niſi vocãte dño/ꝛ ſecretis afflatibo ve/⸗ lũ mẽtis ĩpellẽte/ a mari ſẽſualitat ad littꝰ eternitatis ̊ eſt a carnalib ad ſpũalia ꝑue nit.Et nõ niſi ꝑ eiꝰ amoꝛẽ/in deifico poꝛtu ſtabilitꝰ atq; ſolidatus ↄqͥeſicit. Hoc ex pᷣ⸗ cedẽti ſilitudine ſatis ꝑſpicuũ ẽ ex his que diximus in pᷣcedẽti ↄſideratõe. Nã cuʒ ibi oñſum ſit/q ñ acqͥrimꝰ poꝛtũ ſtabilẽ in ðo ꝑ ſolã cognitõʒ /ſuꝑẽ vt h̊ fiat aliũde/vicʒ ꝑ amoꝛoſã affectõz/ꝑ hãc q ppe cũ dᷣifico poꝛ tu nro vnimur/⁊ ei adheremꝰ/dicẽte ꝓpha Mihi ãt adherere deo bonũ ẽ. Et rurſus ſcriptũ ẽ. Quiadheret deo vn? ſpũs eſt. Illud q̃́ʒ clarius eluceſcit ex ꝓpꝛietatibo/a⸗ moꝛis qꝝ tres ad pñs attingere ſatis erit. Amoꝛ. n. rapit. vnit. ſatiſfacit. Pꝛio qdeʒ amoꝛ rapit ad am:tũ ⁊ inde extaſim facit. Scðdo amoꝛ iũgit cũ amato ⁊ q̃ſi vnũ effic Tertio amoꝛ ſibi ſufficit nec alið pᷣter ama re querit.De his itaq; pꝛopꝛietatibus de⸗ inceps aliqua ſunt pꝛoſequengna. explicat vi amoꝛis putẽ in raptu ⁊ extaſi ꝑ ꝓpꝛias differentias exemplificando ð pau lo et exemplo naturait HMoꝛ rapit ad amatũ ⁊ extaſim fa⸗ cit.Et vocatraptus in ꝓpoſito ele uatio potẽtie alicuiꝰſupꝛa inferio res potẽtias/t exactuatione eiꝰ in ſua oꝑa⸗ tione/ceſſantib vel debilitatis actibo infe⸗ rioꝝ potentiaꝝ. Vel raptus ẽ foꝛtis actua tio ⁊ vehemẽs in ſuꝑioꝛi potetia/ vñ ceſſãt opatiões inferioꝛis potẽtie/vl ita debilitã tur ⁊ ligant/vtſuꝑioꝛẽ in ſua opationene⸗ q̃q;ᷓ ipediãt.¶ oꝛro extaſim dicimꝰ ſpẽʒ ⁊amoꝛe nõ poſſe ad finẽ debitũ peruenire intendimus. quandã raptꝰ qͥ fita ꝓpꝛiatiꝰ in ſupioꝛi po: tione aĩerõnalis/q;̃ ſpũs/vel mẽs/vel icelli gentia noĩatur dũ mes ita ĩ ſuo actu ſuſpe⸗ ſa eſt/ꝙ potẽtie inferioꝛes ceſſantab actibʒ ſuis ſicꝙ necrõ/nec imaginatio nec ſenſuſ 65 3 — exterioꝛes/⸗irio qñq; nec potẽtie naturales nutritiue/⁊augmẽetatiue ⁊ motiue/poſſint exire in ſua ꝓpꝛias operationes. Diſtguen do igi ⁊ quodãmõ ↄtrahẽdo raptũ ↄtra ex taſim. Roptus eſt mioꝛis efficacie in ſuſpẽ dẽdo/vel ipediẽdo actũ inferioꝛe. Inueni tur tñ etiã in oĩ potẽtia ſuperioꝛereſpectu i ferioꝝ. Extaſ vero in ſola mente fit / ſed et gctus inferioꝝ potentiaꝝ nõ ſolũ debilſtat ſz tollit funditus/ ;qiu durauerit. ¶ Pau lus itadq;/exẽpli cq/i ſuo raptu duo expmit q̃ ↄcurrüũt in extaſ deſcriptione. Expꝛimi ei potẽtia q̃ rapta ẽ.ſ.tertiũ celũ ipius anie mõ ſupꝛa expoſito.qð celũ ĩ potẽtig cogni tiua/ẽ mẽs / vel intelligẽtia/⁊ in affectiua ẽ apex mẽtis.vel eiꝰ ſcintilla.Expmit᷑ ſecun do ceſſatio oĩm viriũ inferioꝝ ab actibo ſu⸗ is/alioqn quõ paulus neſciſſetan i coꝛpo re vel extra coꝛpus fuiſſet. CEſt igit᷑ extaſ raptus mẽtis cũ ceſſatiõe oĩm oꝑationũ in in ſerioꝛibo potẽtijs.Et hec pᷣtrurſus ſubdi ſcda raptus extra ſpm̃.¶ Piſi foꝛte aliter velimꝰ diſtignere hos e penes obiectca pectu intelligibili um ſub ðdoä/⁊ raptus ſupꝛa ſpiritñ reſpectu diuinoꝝ.⁊ foꝛte vtranq; acceptionẽ in ſcri pturis legimus permixtim. Inuenimꝰ? eni vt raptus in ſpũ dicat᷑re de regina ſaba ꝙ non habebat vltra ſpiri⸗ tum quoniã admiratio vehemens ſuſpen⸗ derat actus omniũ potẽtiaꝝ in ea reſpectu eoꝝ quede ſapientia ſalomonis fuerat cõ/ templata. Et H̊ poteſt dici ſtupoꝛ vel ſpaſ⸗ N mus. Wioiracß pᷣlocutis de nomnie ra/ ptus ⁊ extaſis ſupereſt indagare quõ hec fi ant oꝛiginaliterperamoꝛem. Cum igitur amoꝛ ſit radix aliarũ qualiumcũq; affectõ num / ſi oſtenderimus affectio potius ; ſt in pꝛimis ſimilitudo amoꝛis quo ad põdus/quemadmodũ vnꝰ exſapientibus dixit.Amoꝛ meus pondus meum.illo feror quocunq; feroꝛ.O poꝛtet igit᷑q; amoꝛ ſit trahẽs ⁊ rapiẽs vFerũt᷑itaq; guia ad locũ ſtabilitat ⁊ qet ſue/tractu q̃⸗ dã potiꝰ/qᷓ; ex cognitõe hꝰcẽtri/ſiue põderꝭ cognitio s.E tè/patebit ſufficiẽter qd P tẽdẽtꝭ ad cẽtꝝ mði h̊ palã i guibꝛcosᷣſcẽtib⸗ uigi ſm duplicẽ viʒ ment. vnã coguitiuaz ⁊ affectiuã aliã.Pꝛia extaſis ẽ raptus i ſpũ Octana pars de miſtica ceſſante oĩ ſua cognitione/nihilominus ſenſuũ exterioꝝ vt neſciret qͥd ab extra fle⸗ uac deoꝛſũ ñ ĩpedita ferũt᷑. Et lʒ amoꝛ/pᷣſerim ret/ſʒẽt virtuti fantaſtice ac imaginatiue ſong⸗ qlem loq mur/tfoꝛte magis hʒ de ſilitudine ſua actio denegabat᷑. Ita vt coꝛpoꝛeũ fan⸗ nina⸗ cũ natura leuitatis/cuiꝰ eſt ſuꝑferri.tñ ißa taſma nilli irrueret/aut irrũpere volẽs/ſu/ m ẽt leuitas põdus qdðᷣdã dicipᷣt/iuxta inten/ prioꝛi rõnis volũtatiſq; virtute pᷣmeret᷑. pa ööbiie tionẽ pᷣnoĩati ſapiẽtis.¶ Rurſũ exꝑimuri tuit h in q buſdaʒ/de q bus apud valerium Heen ſero ga vua kcrl Wagneterapikad ip maximum nota eſt hiſtoia. nnechi ũ pꝛſ?ſine cognitiõe. Sʒ ⁊ virt nutritiua ſi volbb ſt 15 nirime gue ſurſũ trahit/ñ oꝑãte ad ̊ co (Conſi. XX XIX. eſt Run gnitiua virtute: Bedinene nſeamꝰ ad deraptu mentali ſiueſcintilla eiuſdem⁊ ĩũſo cioev⸗ aptum virtutum cognitiuarum linm. mmocoeſtmagis perfecoum. icſon Naſi eb TY(Alium Aptmẽtis ſupꝛa potetias ſe ĩiferi Zoſi. XXXVII. ſcribit ¶ oꝛes fit affectõis ꝑ ſcitillã/ mẽti co O ſng raptũ imaginationis/in paſſionatis exveem ggatã vel appoꝛpat/q amoꝛ eta ſcan Plificang. tic ððẽð gpdi Aptus imaginatiõis ſuꝑ vires ſe /ex poꝛibo raptibꝰ/qͥ ſiccrebꝛioꝛes ⁊ facilio⸗ Fi ſitiuas inferioꝛes/fit ꝑ amoꝛiſaffe res ſunt/ſic ĩtelligibilioꝛes inueniũt᷑‚qliter ſ ctionẽ. Manifeſtũ ẽ q; amoꝛis vel mens in ſuis actibo taliter efferri pᷣt ⁊ fig / d ſiderij affectio. p̃t tãta fixione/ virtutem vt nulla inferioꝝ potetiaꝝ eã interturbet/ e imaginatiuã trahere vel rapere/q põtẽtie imo ꝑ vim ſuã affectiuã/ ua ſeipam actuun i inferioꝛes ſenſuũ exterioꝝ/obiecta ꝓpꝛia e· bitꝙ vis ſua ĩtellectiua/vt ſicneq; ſeè/ neq; N is oppoſita nõ attẽdũt. ſũpſit phᷣs ab er alia repogitabit/ rénabiliterceſſo/ pmp ꝑientia.Eth ẽ raptꝰ qͥdẽ pᷣmus ĩ pꝛio cello tiſſima ſut ↄſeq̃nter ad intelligẽdũ oĩa que C die/quẽ raptũ qͥd alið pucipaliter efficit/docctoꝛes eleuatiſſimi/noĩatiʒ Diony. tra or feruidũ intꝰ deſideriũ rei ꝑ imaginationez diderunt de miſtica theologia.Ea inſuꝑ qᷓ pñtate/neq; eĩ ſola cognitio imaginatiua/ dicut fieri in ſapiẽtib ⁊ deuot/vt ſũt extaf Wen pGdaftiongfecaeſffcarer: Aidemꝰ mktis exceſſus. anagogica ductio. rapt? in capii in philocaptis alijſq; plurimis tertiũ celũ, diuiſio aie ⁊ ſpũs. Introductio qs melãcolicos ⁊ fataſticos appellamꝰ ⁊ q ain diuinã caliginẽ exemplo moyſi. Vel in buſdã repere timẽtibo ⁊ iratꝭ/ aut vehemen ſcãſanctoꝝ cũ nube oĩa tegente/inſtar aa⸗ ter ʒelãtibi.Sic ãtimaginatio vel alie vi , ron.Quid etiã amoꝛ vehemens.i.mente,z . nnf, res ſuꝑioꝛes/ſuꝑ ſenſus exterioꝛes efferü vehẽs qͥd moꝛs aie viuente ſperituid nor die trapiũt᷑. Sic ecõtra ↄſtat aiam qñq; ſicð illuminatiua tenebꝛis qͥd moꝛſrachel in ꝑ ne cin eri circa ſenſationẽ exterioꝛis obiecti/ꝶ tu beniamin? quid anagogica ↄuerſio io.; nſin tactũ/guſtũ/aſpectũq;/ꝙ opationes potẽé danis retroꝛſum / intelligentie ſe pꝛeſenta⸗ Mihi t mplo cellant auc ipeciiwr. Hocat bunt ⁊ ſimilian. MU inne Ipꝛie nõ ðꝛ rapt ſʒ tractus aut demerſio / Prtq PEτWwin elooſ, dap potẽtiã inferioꝛẽ ſuperioꝛ deoꝛſũ tra⸗ R ctaug Pars P’? n/ tbicht hit᷑/ ⁊ ab actu ſuo cõpellit᷑ceſſare/qð fitĩð no cpalis agit de vi amoꝛis q amantẽvnit ci hunſcin bis ex coꝛruptela pcti nimis heu faciliter ?ꝭ deoacſtabilem facit acreqeſcere vſq; ad fi W frequenter. apennin aaatns. Dꝛanne vero eſt ↄſide nunin v veVVT Iatio.xl.que remouet varios vnionis mo⸗ ſaani A onſi. XX XVIII. dos ⁊ peruenitad illũ quẽ etia oſtendit/à Rnalthl mptus vim ꝓut ẽ in rõne ſicut in ſtudiois animam dicitur deo vnire wanſuſ Apparet oſtendit declamndunm. Moꝛ vnit amãtẽ cñ amato ac pin altfun Aptꝰ rõnis in actu ſuo ſuꝑ poten?ꝰ e ge hũc ſtabilire acſiſtere facit cũ il⸗ hatſtinet tias inferioꝛes fit pvolũtatꝭ amoꝛẽ Alo. hec dicta ẽ ſcᷣa amoꝛis ꝓpꝛietaſ ichn „ Fecerũt h̊ ꝑſpicuũ ſtudioſi ꝑſcru/ Pꝛo cui intellectu ioqᷓndũ eſt aliqd de ſeſton — atoꝛes regulaꝝ generaliũ in varijs artibb? modis vnionũ varijs ⁊ diuerß. Sʒ e hec ſrhlüm z abſtrahẽetes a motu/ materaa/ vel ſpua / vvnio de qᷓ loqͥmur ñ coꝛpal eſt / ſz ſpüalis/ egenlch lia meditãtes/qrüt deducere ⁊ rõcinan ex decoꝛꝑalibe vnionibo nihil h dicendũ eſt⸗ ſenſenſ / notis incognita/q̃s aliqũ volũtariꝰ hmooi WVniones aũt ſpũales iuenimꝰ/vtpꝑ iheſio etdaſd appetitꝰ/ceſſarefec ab opatiõibo nõ tmjmõ nẽé.ꝑ infoꝛmationẽ/ꝑ actuationẽ paſſiſtẽ/⸗ negogijt * Küm Kiee nchi hheni ren W Anpeinn ee (Düconr sttct⸗ Mmmtle Rümne uchnm nng dümuhm a ün üNnn WuDGtLn GriNr Nend uhrmdrd enminden Wö Nan Deneet dni elziinii crunnen Enneinien ei gimn inrſlenit⸗ icngelct 4 innbi 4 / sinmn dit ⁊ rationib um/deficere peni . Theologia ſpeculatiua clam pncipalititis. ꝑ illapſũ/ꝑ ſuſtentatio⸗ ne vpoſtaticã/vbi plures nature in vna ꝑ⸗ ſona ↄueniũt.Sʒ oĩm ſupᷣma vnio ẽ in di uina eẽntia ſeu natura/in q̃tres ꝑſoneſum ma vnitate ſubſiſtũt. Sʒ has vniones tan qᷓ; huic ꝓpoſito minꝰ cõuenietes relinm Hec vero vnio amã cũ amato/ab ariſto. in ethicis.cãgit᷑ vbi ait amicus ẽalter ego⸗ cuiꝰ vnionis rõ expmi videt᷑cũab eode ðꝛ Amicoꝝ eſt idẽ velle ⁊ idẽ nolle.ſpũs ̊nr cũ deo adheretꝑ intimũ amoꝛẽ/vnus ſpũs E cũ eo ꝑ volũtatꝭ ↄfoꝛmitatẽ.ſolꝰ.n.amoꝛ Pfectus ⁊ ꝑfecte vᷣo adherẽs:veraciter oꝛat ſiat volũtas tua ſicut in celo ⁊ in terra/⁊qͥ ſicoꝛat/oꝛat vtiq; in ſpũ ⁊ veritate/ ſicuto⸗ randũ eẽ veritas docuit in euãgelio. Nã et ipᷣe pr̃em oꝛauit dicẽs/verũtñ nõ ſicut ego volo ſʒ ſicuttu. Ita; qᷣ ſic vnit deo ⁊ adhe ret ꝑ amoꝛoſam volũtatis ↄfoꝛmitatẽ/vti⸗ q; ſtabilit᷑ in eo.Ad quod traduci põt illud pſalmiſte/abſoꝛpti ſunt iũcti petre iudices eoꝛum.i.in deo totaliter ſtabilitiii. Conſideratio. xI. I de en oꝛibo circa trãſoꝛmationẽ aie in deũ/r qdſit/? quõ etii coplet/ ereplis oſt *½ Hoꝛoſa vnio mẽtis cũ deo qᷓ fit ꝑ tio noĩatur/ſicut btũs Diony. ſancti pr̃es locuti ſũt/ſed inexplicationis mõ varietas inuenit᷑. ¶ uerũt.n.qͥ dice⸗ ret ſpm̃ rõnalẽ SS amoꝛe fertur ĩ de⸗ ta ſe/ acreuerti in ydeaʒ ꝓpꝛia/quã habuit iĩmutabiliter ac eternalit᷑ in deo iuxta illud Joh. qð factum eſt / in ip ſo vita erat. Dicũt ergo ꝙ talis anima per⸗ dit ſe/⁊ eſſe ſuum/⁊ accipit verum eſſe diui num/ſicꝙ iam non eſt creatura/necꝑ qea turam videt/aut qamat deum /ſed eſt ipᷣe de us qui videtur ⁊ amatur. Hanc inſaniam voluerũt aliqui trahere ex verbis Bernar di. in epiſtola ad fratres de monte dei. hãc etiam niſus fuit ponere almaricus heretic? ab eccleſia condemnatus/quem pꝛopterea auguſt. inter hereſes nominauit ⁊ numera uit.Hanc etiam niſus eſt renouare auctoꝛ illius tractatus/ cuius titulus ẽ de oꝛnatu ſpuᷣaliũ nuptiaꝝ cuius initiũ ẽ᷑.Ecce ſpon ſus venit exite obuiã ei.· ¶ otra hũc erro rem ſcripſi dudũ quandã epłam/lʒ in alijs ſcriptis eiꝰ hũc erroꝛẽ coꝛrexiſſe videat᷑.po nedo ꝙ aĩa talis ſꝑ remanet in eẽ ſuo ꝓpꝛio theologiã miſticã / cõgrue trãſfo. narietraſtoꝛmani ſicut amatoꝝ dicimꝰ coꝛ vnũ ⁊ aiam vnã qð vtiq; ↄcedimꝰ. (ue ruütalij ponetes P amoꝛ creaturead eum nihil ẽ aliud q; de ⁊ ita ꝙ ſpũs rõnalis/foꝛ maliter amat deii ꝑ ſpũmſcm.Hec opinio iponit᷑ mgro ſniaꝝ/quã iõ doctoꝛes nonte nẽt qꝛ ñ poſuit foꝛmã aliquã dilectiõis a⸗ ctuał vel hitualis qᷓſi mediã ad diligenduʒ deũ eẽ neceſſariã.Nã ſi H addidiſſet.⁊ reſol uiſſet qd dicit hec pᷣpoſitio ꝑ. dũ ait ꝙ deuf diligeret ꝑ ſpmſcm̃.qꝛ ſcʒ dicit cãm exẽpla rẽ/tũc poſitio ſua cõpletioꝛ ⁊ irrephẽſibili⸗ oꝛ fuiſſet. Fuerũt alij/q ꝑ ſiłlitudies reptas in coꝛpalibo/voluerũt hãc vnionẽ ſen ſpũa lłetrãſſoꝛmationẽ/reddere clarioꝛẽ. Dixer̃t eĩ aia ſic vnit deo ⁊ in ipᷣm trãſtoꝛmatur. quẽadmodũ ſi gutta aq mittat᷑ in doliũ foꝛ tis vini.Illa nãq; gutta tũc ꝑdit eẽ ꝓpꝛiuʒ/ ↄuertiturq; totaliter in alienũ /velut ẽt ſi ci bus ꝑ nutritionẽ ↄuertat᷑in cibatũ/iuxta il lud qð aug.loqͥtur in ꝑſona dñi. Ciboſuʒ grãdiũ crede ⁊ mãducaſti.nõ tu me mutab in te/ſicut cibũ carnis tue/ſed tu mutaberꝭ in me. Memini melegiſſe ꝙ ad pᷣdicatiõʒ pfate ſilitudis/deuota q̃dam mulier /ſicec⸗ eſtuauit /ſic exarſit intriſecuſ/ ↄcepto ſpũ ſeſe nõ capiẽſ/ipᷣa velut muſtũ nouũ/abſq; ſpiraculo/ ruptis venaꝝ ⁊ neruoꝝ vincuł vitã cũ ſanguie tradiderit ¶ Craducũt ali q̃ vꝰbũ deuoti berñ.in de pᷣcepto ⁊ diſpẽſa⸗ tione ad hũc ſenſũ dũ ait ꝙ verius ẽ aiavbi amat/q; vbi aĩat/q̃i vicʒ amãdo/ſe ⁊ coꝛpꝰ deſerat/ac in deũ ſuũ tota ptrãſeat ¶ Veꝝ hec ſilitudo deficit/hẽtq; plurimũ de diſſi⸗/ militudie / alioqn rediremꝰ ad erroꝛẽ pꝛiꝰ cõmẽéoꝛatũ.nõ eĩ ꝑditaĩa ĩ vac vnione ſuũ eẽ ꝓpꝛiũ/ſicut gutta aq̃ deſinit ꝑ coꝛruptiõo,ʒ q; alterius generatio ſubſeqͥtur. ¶ Rurſus ꝓpter eandẽ rõem /ſilitudo trãſſubationis/ qꝗ fit in bũdicto ſacfo /nõ ſatis ẽ idonea ad explicãdũ trãſfoꝛmationẽ amãtis in deum amatũ. ucũt aũt alij ſilitudinẽ ferri cãdẽtis.ſeu carbõis igniti:vbi carbo ⁊ fer rũ remanẽt ſub eẽ ꝓpꝛio.induũt m̃ q̃ſdã pp etates ignis ſeu calor incoꝛꝑati/⁊qi ꝓpas perdunt.vt frigiditatem.rigoꝛem.⁊ nigre dinem ſic ꝙ ferrum illud candens/videtur eſſe totaliter igniſ. Sic pꝛeterea aer illumi natus/incoꝛpoꝛat in ſelumen ſolis /ita vt ex aere etlumine vnum fieri videatur.ſic errum affectum per magnetem / induit magnetis pꝛopꝛietateʒ/vt videlicet ipſum 65 qð hʒ in ſuo genere ſʒ ðꝛtm̃modo ſilitudi/ Octaua pars de miſtica ferrũ aliud ad ſe valeat trahere.ſic vapoꝛ qͥ ale iene quandaʒ ex caloꝛe aeris ↄditionẽ.¶ Dãata tudinẽ generaliter ꝓ pᷣfate vnionis manu⸗ ductiõe de vnione materie ad foꝛmã ſeu ꝑ⸗ fectibilis ad ſuũ ꝑfectũ. Conſtat nimiꝝ ꝙ materia añ ſuſceptionẽ foꝛme iĩpfecta eſt/e ſine decoꝛe/ſine vtute/ſine actiòe det᷑ei foꝛ ma / mox venit ad ꝑfectionẽ iuxta ſoꝛmeſi bi vnite ꝓpꝛietatẽ. Sicaĩa pᷣus q; vniatur Dat alij ſimili⸗ deo / ꝑviuificũ amoꝛẽ/manet in qdam moꝛ te ſpuᷣali/ſine decoꝛe/ſine vᷣtutead actus vi ficos meriti vite eterne.Si aũt deo ↄiun gat᷑tanq; fontali totiꝰ vite pᷣncipio/dat ſi⸗ bi vita qᷓdam diuina:nõ qdem ꝑ foꝛmaleʒ inheſionẽ dei ad aiam.G̊ eni repugnatdiui ne ꝑfectioni ſʒ p illapſũ qndam intimioꝛẽ⁊ ſpuale/ſecluſa ipfectiõe q̃libet/⁊ hoc mediã te amoꝛe/tanq; qlitatiua ⁊ armonica diſpo ſitione/q̊dammodo ꝓpoꝛtionabiliter / ſicut diſpoſitio materie pᷣꝛeqritur/nectñ ſufficit ad hũane foꝛme ſuſceptionẽ ¶ Pꝛemiſſis igit᷑ his ſimilitudinib/dicamꝰↄſequenter ad eas/q amoꝛ ſicut caloꝛ naturã hʒ ↄgre⸗ gãdi ſeu vniẽdi omogenea/ſicut etiã ſeꝑat ⁊ diuidit etherogenea. Cõſtat aũt ꝙ ſpũa⸗ lia cũ ſpũalibo omogenitatẽ q̃ndã.i:ſiłitu⸗ dinẽ ſeruãt adinuicẽ/⁊a coꝛꝑalibo ſeu terre ſtribo ſint diſſimilia. Oẽ igr qð in hoĩe re⸗ perit᷑ ſpũale vel diuinũſegregat᷑ quodãmo do ꝑ amoꝛẽ vnificũ/ab omĩ eo qð terreſtre eſt atq; coꝛpoꝛeũ/ſic fit ibidiuiſio ſpũs ⁊ a⸗ nime.i.ſpũalitatis ⁊ aĩalitatis ⁊ ſeuſualita tis/⁊ ſepaturpᷣcioſum a vili/⁊ qꝛ deus ſpũſ eſt ⁊ ſilitudo eſt cã vnionis/ꝑſpicuũ eſt cur ſpũs rõnalis ſic depuratꝰ⁊ defecatus/vnit᷑ ſpũi diuino/qꝛ vicʒ ſilis efficitur cũ deo amus tñ alterã huius vnionis cãm e⸗ tiã qͥ ad ea ꝗᷓ coꝛpus ipᷣm reſpiciũt.Spũs itaq; ſie aſſimilatus deo / ſic qlificatꝰ/⁊ affe us ꝓpꝛiũ tanq; ſuũ formabileſeu materia eꝑ redũdantiã ſpũs ad coꝛpꝰ. Quo fit vt coꝛpus ꝓpꝛiũ ſic hĩtuatũ ⁊ affectũ/induat⁊ gerat q̃ſdã ꝓpꝛietates ipᷣius ſpũs/ꝓpꝛijs vł derelictis vel multũ ab actione ſuſpenſis. Inge eſt dictũ ariſtoin virtuoſo inqͥt oia conſonantrõni. Sic ergo ſpũs noſter tra ctus a deo trahit ↄſequẽter ea que coꝛꝑis ſunt/ac pinde reſultat vnio mirabilis ſpiri tus ad deũ/⁊ coꝛpoꝛis ad ſpiritum. (Conſigera, xLII. quietem aĩe in deo ſm triplicẽ ipius tenſio nem oſtendit/put ſancte trinitati ſilitudi⸗ narie quodaãmõ in eadẽ ſtabilitatur. miſtica theologia ↄſiſtere videtur. aiĩa qᷣetatur.ſatiat᷑ ⁊ ſtabilit᷑.quod facile eſt in pᷣmis ex pꝛioꝛideducerere- Hã cũ res qlibet ſit inqͥete/dũ ꝑfectõnẽ ſuã ade pta eſt / illlic; coniũcta. ⁊ ſpuũͦs noſtervnitur ⁊ ciungitur ſummo ꝑfectibili/ꝑ amoꝛem pfectũ/vt exinde q etetur ſatietur ⁊ ſtabilia tur neceſſe eſt. Sic materia in foꝛma hita. ſic lapis in centro poſitus.ſicres q̃libet in adepto fine ſuo qetatur.Aia q pperõnalis dum coniũgitur ⁊ vnit᷑ deo copulatur ſuo ſummo bono. Eſt enĩ deus ſummñ bonuʒ eius / eſt cente eius/finis/totaq; ipſius ꝑ⸗/ qͥd aliud vlterius inhiaret:(¶ Poꝛro in ip⸗ fectio/q̃d ergo aliud ipᷣa requirxeret:aut ad ſa aĩa ↄſidero tres tendentias eroinͤ poꝛtionabiliterad triplicẽ vim eiꝰ ſiue po⸗ tentiã.quaꝝ vna eſt ↄcupiſcibilis.alia rnc⸗ nalis.:tertia iraſcibilis noĩatur.ↄcupiſcibi lis tendit in bonũ:rõnalis in veꝝ.iraſcibi⸗ lis in arduũ. Sicaĩa ꝑ has vires tendenti am habet in bñdictam ⁊ ſanctã trinitatem Nimiꝝ qꝛ ad eã ⁊ eius ſimilitudinẽ facta ẽ eiuſq; imago conſtituta. ¶ Attribuimus itaq; ſpũſancto bonitatẽ/⁊ad hanc tendit vis ↄcupiſcibilis.attribuimus filio verita tem/⁊ ad hanctendit vis rõnalis/ attribui mus pr̃i potentiã maieſtatẽ.⁊ gliam.⁊ ad B tedit vis iraſcibił. O poꝛtet igit᷑ vt bis vi ribo ſatiatꝭ ꝑ ↄiũctõeʒ cuiuſlibet cũ ſuo ſup̃ mao appetibili / aĩa rõalis totalr ſatiet. qete tur ⁊ ſtabiliatur /nã ſidelectatio ĩ bono cõ⸗/ ueniente ⁊ voluptatis ſuauitate qritur/qͥd de aĩe voluptate / btã maxime.ſentiendũẽ?: Audiamus qͥd ꝓpheta dicitad dñũm. Toꝛ⸗ rente voluptatis tue potabis eos.Ois aũt delectatio in infimis/plus aloes q; mellis habet / inqͥt ſatiricus / lingit en mel in ſenti bus ⁊ vꝛticis / ꝓpter qð recte dicit Boetius habet h voluptas ois ꝙ ſtimulis agit fruẽ tes. Si pᷣterea querit᷑ veritatis cognitio/ conuertat᷑aſpectus ad verbũ diuinũ:velut ad artẽ pꝛimã:.cuius exemplar ven eſt eſſe veꝝ. Si deniq; potentia ſi glia.ſi opulen⸗ tia.ſi dignitas qratur.hec oĩa eſt deus aie eũ diligẽti/qꝛ eſt merces ſua magna nimis in q̊ ⁊ ola ſe poſſe gliaturapłus. Oia inqt poſſum in eo qͥ me ↄfoꝛtat.Deꝰ ergo finis eſt anĩe/n eina vltima pfectio/ inſe eſt velut Erpᷣdictaã amoꝛoſam vnionẽ/inqᷓ lenaun lionſt latare Altentf ſuedu ation mes ceno niſiß noy og lendur ndeo (e gem ge fun (ol nimis W u. erſupn⸗ lio expin emoffe turilluan eſ /hvenn eLalehn ſtiathmia onimraſi crolli pa ogſi üttie turdangeni ſeniktgte fücocnee Breginone vero feogtte guidenick Mligzgfin Mended nmni mnin ketili dtnenef ecön E EE =+☛t = — i Mhnatene wdliemen mmamtli Nuinſetan Elerwäſeet ipri Wapnnin wimmihn ug ſto muN. nni Mnmckſuen Mladlgii in gi niicinun gnümadnetede n (Mium rinubwetmeit 1 umscodent sränuis Wed tri gen n Mematrce umndadſui 5 2 l . . . ͤiii sArfl eatinn ah. „ Md bor urivi rioꝝ ſuoꝝ.Dum ergo in ſe deficit ala in ſa lutare dei velut ad nihilũ redacta nulli iaʒ Alteri nec ſibimet innititur ſed ſoli deo / vt ſue dulcedini /vt ſue veritati / vt ſue gloꝛifi cationi.dicens p pᷣmo Renuit cõſolari aia mea memoꝛ fin dei / et delectatus ſum Di censꝓ ſcdo / nihil arbitratus ſum me ſcire⸗/ niſi iſjm xpᷣm factus ſtultus ꝓpter ipᷣm/di⸗ cens ꝓ tertio / vtinam qͥ gloꝛiatur in domi no gloꝛietur. Ac pinde non hñs qͥ vlteriꝰ tendat/aut qͥd vltra requirat/quietatania indeo atq; ſtabilitur poſſidens in eo omĩa celeraq; contemnens atq; ꝑuipendens Toſen ad hec explicãda verba magis ac magis ſine termino multiplicari/ſeda⸗ pud exꝑtos hec pauca vidẽtur ſufficere. Nam inexꝑtis ſiue rudib vel qui laboꝛio ſe poſſunt hũano adminuculo excitarivta nimũ ad amandũ exercitarent / nulla vnẽ; verba ad hoc plene capiendum ſatis erũt. Agit de amoꝛoſa oꝛatione et eius ꝓpꝛieta⸗ te eam etia m diffinit m traditiõe; magno tum viroꝝ ſtudioſiſſiie. Ropꝛietates et cõditiones amo ris ac theologie miſtice q̃ ſupꝛa dicte ſunt/etiam oꝛationi ꝑfctẽ cõneniẽter aſcribi pñt.Huiꝰrõ eſt qꝛ in anima cõtemplatiua amoꝛ/et my⸗ ſtica theologia.et oꝛatio ꝑfecta/aut idẽ ſũt Aaut ſe inuicem pᷣſuppouũt. Nam vt patet ex ſupꝛa dictis.miſtica theologia eſt cogni tio expimentalis habita de deo ꝑ cõiũctio nem affectus ſpũalis/cũ eodẽ.dũ ſcʒ imple tur illudapłi.Qui adheret deo vnus ſpũs eſt/que nimirũ adheſio fit ꝑ extaticũ amo⸗ re Teſte btõ Dioni. Rurſus heceadẽ mi⸗ ſtica theologia dicit᷑ ſapia put inter dõa re 2 ponitur a ſapoꝛe.ſ.q̃ſi ſapida ſcia. Vocat pterea a diuino dioniſio irrõalis ⁊amens ſapia/co ꝙ ſuꝑat rõem ac mentẽ/tranſiliẽſ in affectũ.nõ qualẽcũq; ſed purũ ipiq; mẽ tali iutelligẽtie coꝛrñdẽtem/q affectn vide tur deus a mũdis coꝛde. Videt᷑inquã. qa ſentit᷑ ⁊ guſtatur iuxta ꝓmiſſionem xpᷣi.btĩ mũdo coegeqen ipi deũ videbũt/⁊ ſm illõö nel. Amoꝛ ipᷣe noticia ẽ ¶ũc ⸗ vero recogitemus deqͥ incepit cõſideratio K Breg.in ome quid eni eſt aliud ofo ꝑfctã q hmõi expim̃ talis ⁊ affectualis cognitõis noticia: Or̃o gquidem deſcribit ꝙ eſt eleuatio mẽt ĩdeuz Cheologia ſpeculatiua centrum.et locus naturalis omniũ deſide/ TConlſiderat. xLIII pium et humilem affectum.ecceꝙ oꝛatõ tranſcẽdit mentem ⁊ ſpũm. ꝓ qᷓ;to mens et ſpũs dicũt vim cognitiuam intellectiuam tranſit enĩ ſupꝛa ꝑ deſideriũ ꝑ piũ et humi lem affectũ.ſed qᷓlem affectũ.affectuʒ vtiq; mentalem aut intellectualem ſupᷣmũ/⁊ nõö olũ ſenſualem aut rõnalem / alioqͥn nõ eẽt oꝛatio ꝑfecta/q̃lem loquimur et qualeʒ de⸗ ſcribit aplus cũ dicit Oꝛabo ſpũ oꝛabo et mente/ſpuũm ibi ꝓvocis inſpiratione.men tem vero ꝓ ſuꝑioꝛi anime poꝛtione accipit oꝛatio eni ſolũ in voce/aut imaginatione verſata/caret ſuo ꝑfectiõis cõplemẽto/trã⸗ ſeat neceſſe eſt ad mentẽ et coꝛ/quemadmo dũ dicebat danid addnm. Inuenit ſ̃uus tuus coꝛ ſuũ/vt oꝛet te Sicut pᷣterea mos ecciaſticus habet hoꝛtari ppłm anteoꝛõeʒ vel graciarũactiõem ⁊ dicere. Surſuʒ coꝛ da. Recte quidẽ hocfac/ne ꝓphᷣica illa ma⸗ ledictione notaret/ que dicit.ppłus hic la⸗ bijs me honoꝛat.coꝛ aũt eoꝝ longeẽ a me Hanc btũs Anthonius heremicola hanc ceteri eleuati prẽs ſenſerunt dicẽtes.Oꝛa⸗ tionẽ nõ in ſtrepitu vocũ / nõ in cõpoſitio⸗ ne vᷣboꝝ/ſed in affectiõe pioꝝ puroꝝq;de ſiderioꝝ ita vt crebꝛo neſciat oꝛãs nec ĩtel/ ligat ſe aliqͥd poſtulare Sic docet Antho nius Quare hoc:qꝛ ſupꝛa ſe ꝑ intellectum nequaq; mens ſicaffecta reflectit᷑ nequaqᷓ; cõponit/aut diuidit ſed puro ſimpliciq; ac tu deſiderij vel amoꝛis in eo qð eſt om̃e bo nũ fertur/pauſat/ſopoꝛat᷑q̃ſi dicens cũ p/ pheta In pace in idipᷣm doꝛmiam ⁊ rede⸗ ſcam. xpᷣmiſſis eluceſcit darius ꝙ; mi ſtica theologia ⁊ oro ꝑfecta in hoc cõueni⸗ unt ꝙ vcraq; ponitur in vi affectiua ſuꝑio re/et ꝙ vtraq; eſt reſpectu pᷣmi ⁊ ſummi bo ni Et eſt ipius amoꝛ quidam purus / aut — ipᷣm cõcomitans vel gignẽs vel ſupponẽs cui amor ꝓpꝛietates quas ſupꝛa poſuimꝰ vtiqʒ conueniunt. Oꝛationis pfectiõem ⁊ vbi. eiuſq; effectũ ⁊ ꝓſtinctum oꝛantis quã ꝓ quibooffer᷑po nit ißius peeſum ad pᷣcellentiam 2 rfectio ſeu felicitas aĩe rõöna/ lis ꝓ vita pᷣſenti magis in oꝛõe ꝑfecta ſeu theologia miſtica q;ᷓ ĩ cõtemplatione intellectiua r̃po nitur Coõtemplatio nanq; ſi nude cõſide⸗ retur ſine dilectione vel affectu ſubſequen⸗ te/iam arida eſt/inquieta eſt/curioſa ingta 00 inflata eſt. Deneq; fit longe ab illa pace 3 exuꝑat omnem ſenſum. Qua ꝓpter conclu dere fas eſt/ꝙ ſchola oꝛandilaudabilioꝛ E ceteris paribo/qᷓ; ſchola litteras edocendi. erxcellit ſcholã eruditionis ꝓ intelletu. quemadmodũ ſchola religionis p affectu Pꝛoinde laus oꝛõis extatice ſeu pfecte col ligitur ex oꝛdine ſuo q̃dꝛuplici vicz ex oꝛdi ne ad deũ/ad ꝓpꝛium ſubiectũ/ad ꝓximũ ſibi ſoli dat gloꝛiam adoꝛatioõem/gratia ; actiõem ⁊ honoꝛem/eũ ſibi amicũ cõciliãs Acinde ꝑ legem amicicie / que eſt idẽ velle / et nolle / ipa að petit accipit/ et qo querit in uenit. ſibiq; pulſanti aperit non ſic una (Urrn ſo lectio aut queuis alia opatio. oꝛatio ſubiectũ ꝓpꝛiũ qð inhabitat.purgat ꝑficit.illuminat.quietans ipᷣm ſatians at⸗ q; ſtabilens ¶ Zertio oꝛatio iuuat ꝓpximũn nõ vnũ aut duos ſed totũ coꝛpus eccie my ſticũ viuifico quodã influxu/ nutrit / et ca⸗ paciſſimo quodã materne beninolentie ſi nu / omnia eccie mẽbꝛa ſuaq; oꝑa comple/ ctitur. offerens ea deo/ his ſupplicãs et impetrans/ tanq; queſtuaria gratiſſima —— indigentijs inopũ ſpũalium ſubleuandis et ꝓ elemoſynis grãrum querendis atʒ im petrandis / in magno ac miſerabili hoſpi⸗ tali huius minn 7 carceris et penalis purgatoꝛij. ¶ Huic oꝑi nulla exterioꝛ ad/ monitio nulla pꝛſus comꝑabilis exercita tio põt in efficaciam coequari. Nimiuʒ qꝛ fruſtra hec oĩa fiunt/ vane / ſi non aduene rit oꝛatio iũcta charitati. Poſtremo nichil ita ſicut oꝛatio vires inimici ſeuiẽtis pꝛote rit. nihil ira tendiculos laqoꝝ ſuoꝝ euacu at et oñdit. Alioquin nõ dixiſſet ꝓphᷣa.ocu li mei ſemꝑ ad dñm qm̃ ipᷣe euellet de laqo pedes meos. Etiteꝝ puidebã deũ in con⸗ ſpectu meo ſp/ qm adextris eſt mihi / ne cõ⸗ mouear. Etrex Joſaphat ad deũ/ Cum ig ramus inqͥt qͥd agere debeamus: hoc ſolũ habemus reſudui vt oculos nr̃os ad te di⸗ riga mus.Quocirca bñ iubebat dũs. oꝑtz ſemꝑ oꝛare ⁊ nõ deficere. Semꝑ autẽoꝛat ſemp oculos ad deũ habet.q ſꝑ pio humi⸗ liq; affectu deſiderat. quã cũ vera ſapia ⁊ miſtica theologia ↄue nire diximus de eius quoq; virtute et 2di tionib ac ꝓpꝛietatibꝰ copioſis/hoc loco ſer mo poſſz incidere. ſed de his remitto ad ea que ſancti et doctoꝛes ſaluberrime tradide runt/⁊ pᷣeipue Hugo de ſctõ victoꝛe itra Pꝛimo quidem ad deũ qm̃ eniq; de oꝛatõe He miſtica theologia ctatu ſuo quem de oꝛatione compendioſi/ ſime et ſubtili ſſime compoſuit cuius ẽ hoc initiũ. Quo ſtudio quo veaffectu oꝛandꝰ ſit deus ⁊c̃. egatur GBuilhelmꝰ pariſieñ. in libello qui rethoꝛica diuina intulat᷑ Le/ . gantur et ceteri qui oꝛõis ꝓpꝛietates vtilita tes ⁊ bus excluditur/quibuſq; impedit᷑/ doctiſſime adigergt. Bonelt vrs pꝛa ctica theologie miſtice in ſequentibus pꝛo ſequamur. . culatiua. —— Ancipit pꝛolo ſiderationibo ſine induſtriss. Ractantes in lam a multo q;uis interrupto tẽ poꝛe.de theologia miſtica ſecu⸗ ti ſumꝰ oꝛdinẽ in alijs ſcientijs obfuatũ vbi pus tradit de ſpeculatiua q; ꝛactica nihilominꝰ hec ſcia ſupꝛa ceteras multas h̊ hʒ ꝓpꝛiũvt ſpeculatio in ea necꝑ fecte tradi/nec plene ĩtelligi poſſit niſi.pꝛa ctic' p̃ceſſerit vſus.Quãobꝛẽ deinceps p/ ſentis oꝑis erit tradere ſub aliqbo cõſidera tiõiba modos ⁊ vias quib ad theologiam miſticã babeat᷑acceſſus. Perqͥrere eni qd ſit theologia miſtica/et in qᷓ vi aie reponit᷑ ⁊ de dꝛĩa eius ad ſpeculatiuã theologiã / et ſikia / qlia plocuta ſunt / no ſatis eſſe dz hbo⸗ mini xpᷣiano/pᷣſertim eccĩaſtico.opꝰexerci tatioq; requit qð vt fiat pdeſt nou medio⸗ criter aꝑire ea q ad opus aggrediẽdũ finie dũq; neceſſaria ſunt vel accõmoda vt obf/ uent᷑.qᷓ etiã ꝑturbare ſolebãt oꝑantẽ / vt vi tent᷑ q elucidatio nos expediret ab hiſoi bus qᷓ in hocnegocio tractanda pᷣdẽ ſuſe pimꝰ ¶ Et dicimꝰ in pmis ꝙ magiſteriuʒ theologie miſtice ⁊ oꝛõis extatice ſeu ꝑfctẽ Jeſus xpᷣs ſibi ſoli ſueq; volũtati retinuit nec ad illud humana ſufficit induſtria q;/ nis ipᷣa nõ dẽat penitꝰ derelinqͥ Eteniſioẽ datũ optimũ ⁊ om̃e donũ ꝑfectũ deſurſü ẽ deſcẽdẽsa pr̃e luminũ.pꝑſpicuũ habet᷑ cõſi derationis huiꝰ pncipiu /q donũ pfecto „ ratiõis ꝓfluit a diuina volütate tenente lu cẽ in manibaſicut Job notat Et exponit Breg. ꝙ dũ vult illuminat et claudit dum vult LZeterũ q, hũana nõ ſufficit induſtna poſterius elucidabit᷑ ꝙ; tñ noͤ ſitpꝛſus abij cienda docet apłs Vocans nos dei coae — Finit pꝛima pars de myſtica theologia us lectioniby noſtrꝭ inon ſeojner nodis gicatb toniby attegen ſcer re Oun ſo cunolt nimtan afenon eiato nolei töipp ſered henere peſto d feyrt bi⸗ utan/ loplen kmnn manno Goben ſireg unde 4 hl 1 in aumhl nnnsſenn tinſnm penoren lig Aiin wibtiſhiitn 1 Kohmmit tuinät tüliscſed õ Crrti⸗ maugthitii rämturn icüenif ð a so nMer natiuili iutoꝛes/non compulſoꝛes/ non pꝛeuento/⸗ res/ne dicamus. Manꝰ? noſtra excellſa/ et nõ dũs fecit hec oĩa. ¶ Pñt aũt duodecim ĩduſtrie pᷣſuppoſito pᷣus afſlatu dño ꝓ pꝛa ctica theologie miſtice/ſub totidẽ cõſidera tioniba annotari/ Pꝛima dei inuocationẽ attẽdere. Scða ꝓpꝛiam cõplexiõem agno⸗ ſcere.Tertia ꝓpꝛiũ officiũ vel ſtatũ aſpice⸗ re.Quarta ſemetipᷣm ad ꝑſectiõem extẽde/⸗ re.Quinta occupatiões effugere. Sexta curioſitatem deponere. Septima longa⸗ nimitatẽ aſſumereê/Octaua paſſionum vł affectionũ oꝛigies aduerter̃ Nona tꝑs ido neũ et locũ inqrere.Decima.ſomno⁊ cibo moderãter indulgere. VUndecima medita⸗ tiõiba pijs generatiuis affectuũ ſilẽter inſi ſtere. Duodecima ſpũma fantaſmatiboa⸗ uertere. ¶ Has igitur induſtrias nouiſſi⸗ me ſtudui redigere ad foꝛmã qᷓndaʒ tracta⸗ tuli dum poſt laboꝛioſam legatiõemvtinã fructuoſioꝛẽ ſuꝑ negocio pacis ecciaſtice/ regredi tandẽ datũ eſſet a roma ad Januz vbi pᷣſtolabamur cõuẽtiõem iurata⁊ ↄcoꝛ datam marſilie/ꝑ duos cõtendẽtes debere cõplcri in ſaona/illic pendẽte noſtra q̃ fru⸗ ſtrati tandẽ ſumus expectatione. Ego ne vacatiõem datã male vacãdo cõſumerem/⸗/ ſed obedirem dño dicẽti ꝑ ꝓpham / vacate? videte qm̃ ego ſum deus/vacani vt viderẽ qua ratione/q̃ ve induſtria cõtingeret eẽn⸗ tiam dei cũ ſua exaltatiõe/cõtemplãdo co⸗ gnoſcere/⁊ cognoſcẽdo cõtemplari. eſticetheolo ie pꝛactice tres goctia⸗ nũ modos fᷣm triplicẽ in deũ cõuerſionem aie.⁊ triplicẽ getiũ oſtendit. Induſtria pꝛima A vocatiõem attẽdere.¶ Uo⸗ cat deus ad ſalutẽ oẽs hoĩes / ſi⸗ quidem vult oẽs hoĩes ſᷣm apo ſtolũ.ſaluos fieri. hinc ille natu⸗ ralis apud vniuerſos indelebiliſq; ad bti⸗ tudinẽ appetitus.nihilominus inviadiui ne vocatiõis alius ſic alius ſic ambulat.ſe cũdũ diuiſiões gratiarũ/ãmiĩſtrationũ ⁊ o perationũ vt deducit aplłs.Alij qͥdẽ ꝑ ſpiri tũ dat᷑ fmo ſapie.alij aũt ſᷣmo ſciĩe.alij fides alij gra ſanitatũ.alij oꝑa virtutũ.alij ꝓphe tia.alijdiſtinctio ſpirituũ.alij gra linguaꝝ alij interpᷣtatio fmonũ.Hec aũt oĩa opera tur vnus atq; idẽ ſpũs/ diuidẽs ſingulis ꝓ ut vulc. Sicut coꝛpus vnũ eſt ⁊ mẽbꝛa bʒ (Conſideratio. I. diuerſa/ officiaq; varia. Ecceqꝙ ſermo ſapi entie qui cũ gratia cõtemplatiõis plurimũ ſilis eſt/vel eadẽ reputat᷑/datur.ꝑſpiritum huic aut illi nõ oĩbus/ſicut nec gra ſanita tũ/nec fides.hocẽ vt arbitroꝛ pax in eredẽ do/nec oꝑatio vᷣtutũ/nec ꝓphetia/et ita de reliqͥs. Aakamodi igitur nõ oẽs vo⸗ catos ad gloꝛiam adipiſcẽdam conari con uenit ad quãlibet adminiſtratiõis vel oꝑa tionis gram indifferẽter/ Sic nec vniuer⸗ ſos oꝑtet ad ſapie vel cõtemplatiõis ſtudi⸗ um ſe tradere.Hoc in ſciẽtijs vel artibo re⸗/ liquis docuit etiã phᷣs/⁊ poſt eũ tullius/de bere politiſantes attẽdere/qꝛ nõ oĩa poſſu mus omnes.Et hoc clarius eſt qᷓ; vt curio ſius indigeat declarari Quãuis aſſignatõ cã? in ꝑticulari ſit varia/⁊ frequẽter electõ difficilis/iudicãdo de quolibet tu ad hanc oꝑatiõem in coꝛꝑe miſtico.tu ad illã elcũs es coneris/facere certã vocatiõem tuaʒ ad ſalutem. ¶ Pꝛogeſt vero nõ mediocriter⸗ cõſiliũ acclpe/⁊ accepto credere/viroꝝ exre toꝝſpũaliumq; qles iudicant de omnibb. Juuat iuſuꝑ circũſtãtias ꝑſonales attẽde re vt coꝛꝑis ſic vel ſic cõplexionati. Statꝰ q̊ʒ in republica/loci pᷣterea⸗/⁊ tꝑis/ vel mẽo rie ⁊ iudicij/aut q̃lis in iraſcibili/q̃lis in rõ nali/qlis in cõcupiſcibili repitur. ¶ Hinc facit vt nõ oẽs ad grãm vocati cõtemplati onis/pñt qñq; ſublimius ferri ĩ deũ frepi⸗ di ⁊ anxij tanq; in ſeueriſſimũ iudicẽ ſuũ ⁊ mgrm auſterũ cuiꝰirreuocabilis eſt condqd natio. Rugiũt hi frequenter a gemitu coꝛ dis ſui plãgentes ad deũ. Quis nouit p tã⸗ tem iretue ⁊ pᷣtimoꝛetuo iram tuam dinu merare: Et illud ſi iniqᷣtates obuauerdo mine/dñe qͥs ſuſtinebit. Illud inſuꝑ Hon intres in iudiciũ cum f̃ᷣuo tuo dñe/qꝛ non iuſtificabit᷑ in cõſpectu tuo omnisviuens Rurſum quoq; Dñe ne in furoꝛe tuo argu as me ⁊c. Et varia in hancſententiãapud iſtos non tam deſideratur pᷣmiũ q;tũ eter⸗ nũ ſuppliciũ foꝛmidat᷑ q̃le pfecto foꝛmida re cautum ⁊ licitum eſt. UVnuenies alios quos mtrcẽnarios dicimus/qꝛ mercedem ꝓ obſequio celeſtem expetunt a deo/tanq; rege liberaliſſimo aut tanq; a pre miarum et totius cõſolatiõis dicẽtes ei.Pater pec⸗ cani in celũ ⁊ coꝛam te/iam nõ ſum dignꝰ vocari filius tuus/fac me ſicut vnũ ex mer cẽnarijs tuis Et hi quidem recte agunt tã q; filij ſibi male cõſcij/ſed nõ vſq;quaq; ad ꝑfectum ¶ Sunt alij rarioꝛes qui animo E 1 on e 65 Der miſtica theologia nec ſeruili neq; mercẽnario/et pluſq; filia li rapiũtur in deũ / velut obliti ſue ſeruitut ſue mercedis / ſue paternalis auctoꝛitatꝭ.ſo 7 ciant᷑ ei velut amicus ad ami ſus ad ſpõſam / dicit ex ſnia qui hmoi eſt: lectus meus mihi.et ad me cõuerſiões eiꝰ. Etillud.qͥd enim mihi eſt in celo ſupplep mercede/za te qͥd volui ſuꝑ terram. ſupple p ſupplicij vitatione/defecit caro mea? coꝛ mei / deus coꝛdis mei/et ꝑs mea deus in e⸗ ternũ.¶ Numeramus pmos inter incipi entes / alios inter pficientes. pfecti ſunt re liqui/ita tñ vt ad poꝛem ſimilitudineʒ cre/ beꝛo ſeſe reuocent·/ſe arguãt/ſe habere iudi⸗ cem ſeueriſſimũ/ſe magrmvel dñm / vel pa trem cõſeruatoꝛem /vltoꝛemq; negligentia rum cũ tota mẽtis ꝓſtratiõe recogitẽt. Ali oquinvereant᷑ illud.niſi in timoꝛe dei inſtã rerte tenueris cito ſubuerteretur domꝰ tua Mihilominus etiã aut poſt offenſas adul/⸗ dũ / vel ad amoꝛem filialem infundendũ/et vłrad oĩa ſue laboꝛio ſe ꝑegrinatiõi neceſſ ſaria reuerenti/fiducia poſtulãdũ ¶ Ouip pe noĩa hec/dñs iudex mgr.iuſtus.reddẽs hec noĩa/ ſponſa amica / ſpoſa manens in ” (Conſi terationeſq; regredi ad ſpõſum.ſcientes di ctũ ab eo ꝑ Hiere.Zuvero foꝛnicata es cũ amatoꝛibo tuis multis.reuertere tñ ad me/ et ego ſuſcipiã te. ¶ Pꝛoindeliberũ ſitvni cuiq; indiciũ/ego interim opinoꝛ/cõſultio rem obſeruatiõem apud plurimos iſtã eſſe qui deũ ſicut prẽm nr̃m q in celis eſt ꝓpõit ſibi vel ad timoꝛem reuerentialẽ incutien⸗ vltiõem velociter ⁊ ſilia / vehementi pauo rem/et minus amoꝛem incutiũt delicijs et in cubilib aromatũ / dilect / pul cer et rubicũdus/manẽs intervbera/cuius leua ſub capite ⁊ dextera amplexat/mollio rem apud quoſdã q; ſatis eſiet affectioneʒ/ minuſq; ſinceram ꝓcurant. NHNomen B.pa/ ter noſter / miris modis inter vtraq; fec tẽ⸗ pare/vt ⁊ timoꝛ ſit cũ dilectione/et dilectio cum timoꝛe. ⸗ —RMNEE”c plexiòem/ꝙ; naturalis inclinatio ad mul ta hoĩem diſponit vel impedit/qð et exem α plifica iſerer bonã naturaa pentib vlali „7 unde vel in inuetute adqſitam dic mirabi re liter eſſe operoſam. Mde nduſtria ſecunda cũ/imo ſuaui oꝛi familiaritate cõiungũtur⸗ ei ſicut ſt on derat. II. do/ cet vigilãdũ ad cognoſcendã ꝓpꝛiam com/ Ropꝛiam cõplexiõez agnoſcere Pien dictũ eſt aias inſequi coꝛpa/qð exꝑimẽto quotidião cognitũ.ſic accipiẽdũ eſt/ vt nõ neceſſitat vel coactiõis ſit hec ſeqla / ſed in clinatiõis Juuat aũt miris modis ad oꝑa tiões has vel illas/cõfoꝛmitatꝭ inclinatio naturalis ſicut ex aduerſo diſſonãs tm̃ ob⸗ eſt / ꝙ vix libertas animi / vix diſciplinatio vix conatus aſſuefactiõis/ſufficit euincer̃. ¶ Zraditibtũs Breg.quẽ in arte cõtẽpla⸗ tionis ſepe diuq; cõuei ſatũ cõſtat/quoſda hoĩes inuenire nature tam inqͥete ⁊ varie/ vt ociũ contẽplatiõis vel nõ poſſintvłmo leſtiſſime poſſint ferre.ad qð alij natetran⸗ quillioꝛis aptiſſimi ꝓniq; ſunt / pmos ad actiõem. ſcõᷣos mittit ad cõtemplatiõem Leterũ qͥs neſciat quoſdã ex hoĩbus plus vigere in iraſcibili vᷣtute.quoſdã in rõabi⸗ li/alios in cõcupiſcibili.Quo circa vide⸗ mus alios citius venire ad cõpunctionis et cõſequẽter cõtemplatiõis grãm exconſi geratione deteſtatiõeq; vilitatis ſuoꝝ fla/ Periorer hoc ꝑ vim iraſcibilem intenta ad oneſta.Alij magis ex iudicio recterõnis ad idipᷣm ꝓuehũtur qbus faciliter ſuadet veritatis amoꝛ cognitio ſplendoꝛq; miriſi cus viuere cõformiter aà eãdem ratiouem quã excolẽdam ſuſceperunt.Poꝛro molle coꝛ et amicabile/videns/apud alios flexi⸗ biles ad ea q̃ ſunt cõpaſſionis vel amoꝛis/ qualis vt plurimũ deſcribit᷑aĩa ſctã que to ta liquefacta eſt vt dilectus ille ſuus totus dẽſiderabilis locutus eſt. Talem alam fa⸗ cilius ad cõtemplatiõis reqͥem trabit con/ ſideratio / nüc dnice paſſionis / nũc diniedi gnatiõis/ac dilectionis ad ſeipᷣam/nũc cᷓ uerſatiõis pie ac doloꝛoſe ſctõꝝq; ſctaꝝ p/⸗ cedentiũ In q̃ virtute ſepius viget femine us ſexus q; ꝓpterea pius deuotuſq; noĩatur ¶ Perſpicua aũt cã eſt cur facilius H iſto mõ qͥ trahitur ad cõtemplatiõem/cũ acti ones actiuoꝝ ſint in patiente bñ diſpoſi⸗ to. diſpoſita vo eſt ſenſualitas obedire ſpi/ ritui ſurſum intento / du hz ſimbolũ hoc eſt cũueniẽtiam ad illud ipᷣm qrapit᷑. ¶ Poꝛ⸗ ro qtum ex geſtis eoꝝ cõijcere mihidatuʒ eſt / plus in Hiero. et Amb. viguit iraſcaibi lis. In Aug et ſctõ Zho. õalis. In Dꝛæ⸗ go. et Bern. cõcupiſcibil. Quãuis nõ du⸗/ bitem in quolibet illoꝝ potuiſſe reꝑire vi⸗ ciſſim molle coꝛ/amicabile / flexibilead eaan que dilectiõem faciũt/alioquin coꝛ durum ſclei pitue nbin/ ulimnt nhi lunton⸗ Nniahinn enmeciti micöſte ei ndgeryert Mippſingim caönniennn Gin dnose anhttin kighedsins Ladiandri EOmNe nnänngen mdia närurin Gnnorgrif nN⅓ esNini cipaſnrtns edtiti nsd Du nüsnren mmnsei entiiz;li 5 fuerit quoq; in quolibet ſtudiũ vehemens ad inquiſiciõem veritatis. ʒeluſq; feruidus ad omnis inhoneſtatis ꝑſecutiõem Po ſtremo gaudeant bene nati /ſiue hoc babe⸗ ant a ſolo dei miraculo vt Johes baptiſta ſiue ab influxo ſuꝑioꝝ coꝛpoꝝ/ſiuea pꝛo⸗ xima radice ꝑentum /vel ab educatiõe bo⸗ na que moꝛes facit.grãs agant vndecũq;/ ꝓuenerunt.neq; grãm talem in vacuũ reci piant. Videat autem quiſq; vt ait Bem. qm̃ verbũ qð egreditur de oꝛedei nõ reuer tetur ad eũ vacuũ.ſed pſpetur et faciet om/ niaad que miſit id vt dicere poſſit/et ipſe⸗ GBratia dei in me vacua non fuit. Nam in iniuriam cedit donantis donũ negligere/ nec eovti qð donatũ eſt/qð eſſe conſtat in⸗ tolerabilis ſuperbie diſplicentis et inte. (Conlideratio. III. Siat crofficium totius eccleſie bꝛeuiter ctàd vnicuiq; coueniat oñdit ¶Indu iij fFficiũ ꝓpꝛium vel ſtatüm reſpi⸗ cere. Plurimã officioꝝ ſtatu enumeret: NHimirum iam dictũ uerſa mẽbꝛa non eundem actũ hñt. Cũ au tem ocium et vocatiõem ab exterioꝛibo cu⸗ ris cõtemplatio poſtulet/et plures inueni⸗ untur/quoꝝ ſtatus et officia quiboalligati tenent᷑/ nequeant exerceri ſine multo ſtrepi tu curarũ/et exercitatione coꝛꝑis et ſenſuũ quid ſuꝑeſt niſi tales arcere a cõtemplatio nis inquirenda requie: Alioquin neutruʒ feliciter aget homo/quem medius ĩter ſtre pitus verſare neceſſe eſt / videbũt qʒ eũ ho⸗ ſtes / et deridebunt ſabbata eius. ¶ Dilea =? . „ . mus interim oꝑa mechanica mercaturas/ ruſticatões laboꝛioſas/mr̃imonialevincu lum/qð impellit mulierẽ cogitare que ſecu li ſunt.quõ placeat viro ſuo/et virũ ꝓuide⸗ re vxoꝛi ⁊ liberis. Attendamus etiã ipᷣospᷣ latosecciĩe/quos licet Grego.dicat opoꝛte⸗ re pᷣ cunctis cõtemplatiõe eſie ſuſpeſos At tñ ſi tũc pmũ niti voluerit cõtemplatiõis adeptioni ſtudere dũ deberẽt ſubditoꝝ ne ceſſitatibo coꝛꝑaliba ⁊ ſpũalib intẽdere ipᷣi ſemetipᷣos irrident ⁊ fallunt tentationi q̊ʒ. id eſt.curioſitati potius aſcribi tũcdebet ſi curam plebis deſerẽtes/qᷓrant in ſuauitate ocij cõtemplatiui delectari.quippe deſerũt pᷣceptũ dei neceſſariũ/volũtarijs etnon ne Pꝛactice cõſcripta quomodo nõ male habebit in nouiſſimo⸗ umq; varietatẽ in republica qs eſt / qm ſicut in vero ſic in miſtico coꝛpe di templatio ceſſit alicui in talem familiarita tem/ꝙ ambidexter factus põt imꝑturbatꝰ velut angelus dei cõtemplãdo agere/⁊ agẽ do cõtẽplari/aut ſaltẽ ꝓtinus abſq; multa difficultate de hoc migrare/oare q; ſe ĩ alte rum /q̃lẽ eſſe cõnenit eũ qͥ in ſtatu ꝑfectiõis exercẽde poſitus eſt. ¶ Eſt poꝛro ſtatꝰ offi ciũq; ecciaſticoꝝ/pᷣſertim religioſoꝝ tẽde⸗ re ad ꝑfectiöem banc inquirendã/qm̃ ĩ ſco la deuotionis ⁊ oꝛatiõis ad hoc traditiſũt vt ſint velut oculi/cetera mẽbꝛa coꝛꝑis mi ſtici dirigẽtes tam ad ſeipᷣa q; ad deum. Sunt attñ nec ignoꝛamus inter ecciaſti⸗ cos/etates/ſtatuũq; varietates plurime at q; aliter puerilis etas/aliter adoleſcẽtis.a⸗ liter iuuenilis / aliter virilis / et cõſequenter ſenilis ſua requirit inſtituta totũ nihilomi nus apud tales qͥcqͥd agit̃docet᷑aut impo nitur/vt ad hũc q ete cõtemplatiõis finẽvlł ſero capiendũ oꝛdinent᷑/neceſſe eſt. Infan tibo et pueris q;q; parũ capacib/puidẽdũ eſt ſolicite.ne ꝑuerſis ⁊ o bſcenis verbis pi cturis aut exemplis inficiant᷑. Imbuãtur potius ad oppoſitũ ſcʒ totius pudicicie ac pie religionis vᷣ̈ba/picturas/et exẽpla. NHã quo ſemel eſt imbuta recẽs ſeruabit odoꝛẽ teſta din. Ve ſcandaliſantibo puſillos bu⸗ iuſmodi/aut nõ debite docẽtibo. Adoleſcẽ tioꝛes aũt plus onerãdi ſunt exercitatiõib⸗ etiã coꝛꝑaliba repᷣſſiuis earũ que tũc violẽ tioꝛes inſurgũt paſſionũ.quibp aſſuefa⸗ ctionẽ et etatè moderatas.illud qð ſuꝑerit vite/totũ laxetur ad ocium cõtẽplationis. libere capeſcendum. ¶ Conſideratio quar⸗ ta dicit ꝙ omnes tenent ſe extẽdere ad ꝑfe⸗ tũq; pᷣfert vita cõtemplatiua actiue elo⸗ (Induſtria quarag. met ad ꝑfectiõem extẽdere. Vox multoꝝ eſt /ſuff cit mihivi ta cõis/ſi cũ infimis ſaluari po tero/ſatis eſt. Nolo merita aplłlo rũ / nolo volare p ſumma incedere ꝑ plani⸗ oꝛa cõtentus ſum. Sed viderint hi ꝙ; iam impfectio eſt nolle eſſe ꝑfectũ. In via eniʒ dei nõ ꝓgredi regredi eſt. Damnatur inſu⸗ ud in fenus nõ tradidit. ¶ Facimus hoc ꝑſpicuũ in exẽplo familian. Habetaliqᷣs pᷣpotẽs nobiliſq; p rfamilias plures filios kefuns piger qͥ talentũ cõtentꝰ / il 5 ceſſarijs intendentes. Secus vero vbi cõ tis et futuri et De miſtica theologia quemlibet aptiſſimum ad ampliandũ ho⸗ neſte rem familiarẽ induſtria ſuavnus illo rum alijs laboꝛãtibo ſedet in domo piger⁊ iners/nihil curans/dñmodo nihil ſoꝛdide viuat.nihil altũ/nihil pᷣclarũ vel dignũ in genio ſuo/aut pr̃na nobilitate recogitetdi cit ſufficere bona iam ſibi habita/ et quali cũq; vita vti.Euocat aũt pater eũ ad act⸗ ſublimioꝛes/et arduos monet ſtimulat ꝗͥs non facile viderit quõ hic filius ſi obaudit nec obedit odioſus erit pri: Sic ſur poni turapð prem celeſtẽ his quos trahitad ca riſmata melioꝛa/ad actus diuionioꝛes/dũ toꝛpeſcunt herẽtes infimis nec ad ꝑfectiöz ODõ tñ intelligi volu⸗ mus deillis qui nullo ſtatu vel officio hũi lioꝛi/’ſic alligati tenent/ ꝙ abſq; pᷣcepti trãſ greſſione neqᷓantad altioꝛa cõſcẽdere hici terim pfecio altiſſimũ merito reputari con nenit/ꝙ obedientiã diuine iuſſionis ope⸗ rant᷑. ¶ Aniaduertenduʒ eſt deniq;/qꝙ etſi Maria poterat honoꝛabiliter cuʒ martha hoſpiti xpᷣo miſtrare/collaudat eaʒ nihilo⸗ minus diuina ſapia/ꝙ vni intẽta optimã ptem elegerit. Itaq; maledictus eſt qͥ ꝑtem ſuam aliter(licet faceret)facit deterioꝛem Exhis vero palã deducit᷑ ꝙ cũ vita cõotem platina ſicut oñdũt theologi ꝑfectioꝛ ſit q;ᷓ acriua/ qllibet ad cõtẽplatioem idone/ nõ Ealugaluæcionis neceſſitate põt ad illã 1 center ſe tradere/dimiſſa actione.· Det᷑in hec fides Augꝰ.dicẽti/ꝙ ſi negociũ.i.actio nem charitat nemo imponit.Intellige ſu perioꝛis iuſſionevel euidẽti neceſſitate.ſtu dendũ eſt cõtemplãde veritati.¶ Necop⸗ poſuerit aliqͥs facultatẽ quã hr̃et iſto mõ p iciendi in vita actiua cõdemnatiõem ſu am ſi talentũ abſcõderit et in quo poſſi ne/ gociarip̃diciãdo vei paupibo miniſtrando qm̃ abunde pficit eccie vir cõtemplatiuus obſequẽs deo/de coꝛde vel oculovbi alij ö manib oꝛe vel pedib ſubſeruiũt. ¶ Poꝛ ro multi ſunt apud q̊s dãnabitis iudican⸗ da eſſetobmiſſio cõtemp quẽadmodũ poſiti in ſchola religionis q̃ ẽ eſt ſchola deuotiõis oꝛõis et fletuũ/q̃les in ſuꝑ eſſe conuenit ecciaſticos/qui laboꝛes pploꝝ in ocio poſſidẽt vt cuſtodiaut iuſti ficatioes dñi/et legẽ eiꝰexquirãt. Quales demũ plures inueniũtur viri ⁊ femĩe de ſe,⸗ culo/qbus ſufficiens ocium/ inſtructio et ingeniũ ſuppetunt.vt ſe totos in deũ ↄuer tant et rapiãt.Aſſint itaq; apud eos fides verũ ẽ bui ec impedimẽtũ latiõis inqrende ſpes et charitas Subtilioꝛ inſtitutio non magnopꝑe inqrenda eſtvt toti tranſeantin Affectum coꝛd “ Conlie is bonum. 7. moꝛem in deũ ferri delectatioe pſalmodie pcipue in clauſtralibo. et cantũ altũ dicit et — 2- cipiet eam ꝓpterea ſint in pau cis actus tuii/ſi ſtuderevis bone tur inuenit / nõ dicit habuit. hocenĩ falſum elſe in iã pfectis cognitũ eſt/ Non poteſt a⸗ uis alligatas hñs alas vel illitas viſco/va cuas ſe ferre ꝑ auras Et neqͥt hõ pedibbim plicatis enatare. Occupatus nibilomagꝭ ag ſerenũ cõtemplatiõis ether põt ſemete/ nebere/ vacua ſit oꝑtet latitudo pagie coꝛ⸗ dis nec impleta curis / vel ſolicitudinibus coõtracta/nec offuſcata tetrꝭ paſſionibo vbi ſapie ta immeẽſ doctrina ſcribi cort᷑ Ca piamus ex arboꝛiboexemplũ q̃rũ hũoꝛ nu tritiuus qͥ ad ꝓceritatem ramoꝝ ſurſuʒ du tex ex vulnererimam habuit.Amoꝛ autez in aia nunqͥ d nõ apte dicefhumoꝛ ſuꝰ/ qͥuꝛp fecto ꝑ infima liqueſcit dũ ꝑ paſſionũ car? naliũ ſeu curarũ terreſtriũ vulnera lacerat᷑. Tũc nempe viã facit nocituramamon ſui nutrimẽto/pᷣuſq; ſuꝑius ad celeſtiũ deſide rioꝝ vegetatiõem deducat᷑. Hoc gemũt hbi qui dũ amoꝛis ſui pẽnas vellent in alta cõ templationis libꝛare/ptinus efffuit amorꝭ illius humoꝛ/ea ꝑte q coꝛ aꝑtũ inferius in uenerit vel ad curã rei familiaris/vel ad vi dicte recogitatiõem/veladaliquã hmõi ſo licitudinẽ Experiũturq; qð deploꝛat ꝓpha di. OQm̃ lũbi mei hoc eſt affectiões impleti ſunt illuſionibo.Et reuera illuſiones ſunt q̃s alibi vocat vanitates ⁊ inſanias falſas et cõfabulatiões iniqꝝ His obſiſtere liri cus voluit dũ ait. Si nõ intendis ſtudijs vel reb honeſtis/inuidia vel amoꝛe vigil toꝛquebere Sed qͥs obſecro liberat eſtab iſtis vt nõ aliqũ moleſtet̃ab eis:puto quia nullus hõ viuẽs / qui vtiq; eſt vniuerſa va nitas. Verũ aliud eſt tradereſe ſponte vel ex officio vel ſtudio talibuſoccupationibz aliud eſt eas toto deſiderio mẽtꝭ/manu di / poꝛc ocij. nas qui minoꝛafactu ſaiot trepi Zbꝛge 8 ſonis necite gerel genbe ticis ix alugie nnwꝛel hocc onhun nin Atu Auneri inſan wtiggie lance ſlic metes fanel rtiq neint ilibene cinſeno ſrepen ſreans nchi ſcon euns Palr ſan noct lerag guͤbeſin Nlbeins etongtie ogeitöen ſopornne nüschgt imnen urgnn anin diucicn Gipudin Paꝛactice cõſcripta ſcretionis ſoliciteabigere. taᷓ lpoꝛtunos ſtrepidularũ muſcarũ aculeos / velut aues Abꝛge ſacrificium veſꝑtinũ circũuolãtes. Quereret aliquis de occupatiõe religio oꝝ multoꝝ/in pſalmodijs et canticis alti ſonis multiplicatis ſupꝑ numerũ.O bſtant ne cõtemplationi vel acquirẽde vel exercẽ/ de: vellem rñderent ipᷣi qͥd ſentiunt Et qui dem beatus Aug'.flebat vberrime in can ticis ſuaue ſonantibo eccleſie/vocibuſ eins alacriter cõmotus. et eliquabatur veritas in coꝛ eius. Sed an eſſet vnus excantanti bus expᷣſſum non inuenio. Quia veroad comꝑandam ↄtemplationis quietem plł gratia ꝓuehit qᷓ; induſtria.qꝛ rurſus inter⸗ polatio fit in cantib / nõ eſt incredibile qͥſ⸗ dam ex ſic occupatis mentibo tamẽ ad boc ipᷣm ſentire ſuꝑmentales exceſſus/pᷣſertim vbi quis ſatagit exanimali fieri rõnalis.⁊ tandẽ ſpũalis.poſt vtrũq;.Et hec foꝛte mł tiplicatio/ſtatuta eſt magis ꝓpter aialium mẽtes interim occupandas/qui ſcʒ altio⸗ ra neſcirent quiete ſecũ meditari/ necocio vti/qᷓ; ꝓpter ſpũñales qui rari ſunt.et q̃les be ne inſtituta religio poſſz foꝛtaſſiſ a iugo ta li liberioꝛes reddere nevel ſemp araret bos cũ aſino.vel ad pedes Jeſu ſedẽs nũqᷓ; ma ria reperiretapð eos.ſed ſola martha. QOð̊ ſi tecanẽtem in pſalmis deducat victoꝛ de us ac ſpũs ſuus/ſuꝑ hec excelſa fluentoꝛuʒ ſuꝑioꝝ nihil foꝛtius/nihil beatius/ Itaq; beatus pplus ille qui ſcit iubilatiõem.qui pſallit ſapiẽter iungẽs verbo ſenſum cũ af fectu.Quã felixeſt Jeſu bone talis anĩa q̃ nõ eſt velut terra ſine aqua tibi.q;ſalubꝛi⸗ teragitur cũ hac colũba tua.ſponſa tua.a⸗ mica tua.qᷓ;ſaluberrime ꝓꝛſus/q;beniuole Nazʒ et pᷣceptũ religioſe laudis implet ĩ ho ris dicẽdis/nihilominus gaudet puilegio alicuius in alti ſilentij ſolitudine cõtẽplan tis.vtiq; foꝛtioꝛ hec qᷓ; illa.beatioꝛq; dicen da eſt. ¶ Pꝛodeſt ad hocipᷣm pᷣuenire tꝑs oꝛõis/ea pᷣmeditãdo que depmenda ſunt/ vt liberius tranſeant in affectũ ¶ Pꝛodeſt et conari trahere illa que dicũtur nõ taʒ ad cognitiõem ſubtilem ac multipliceʒ/qᷓ; ad ſapoꝛem ⁊ exultatiõem. Sepe enĩ vbi mi⸗ nus cognitiõis ibi plus affectuuʒ. Intrat quoq; dilectio vbi cognitio foꝛis ſtat Imi temur gaudẽtes ad ſonitũ tympani vel cy⸗ thare/qui carminis armoniam nõ magpe dijudicant /ſatis hũtes iocũdos exultãtis tripudij numeros exercere/q̊s ꝓuocat ipſa modulatio. Tu ſimiliter id qð leg.audis: vides.loqueris.aut cogitas.trahe cõfeſtiʒ in affectũ/velut aſpirans exintimis/olfaci ens aut guſtans.vt ſi audieris pater nr̃.aſ/ ſurgat ꝓtinus animus/ad reuerentiã ſiml et dilectiõem. ad poſtulatiõem fidem ꝓ ne/ ceſſitatiba tuis fratrũq; tuoꝝ/quoꝝ pr cõ⸗ munis eſt. Arripe generoſum nobilemq; cõtemptũ omnis fede ruſticitatis/tu qͥ taʒ mas exiliũ/cui celeſtis hereditas filiatiõis titulo/cuius pater in celis eſt/reſeruatur. Tales quoq; affectus inuenire eſt ſine nu mero vel termino / de die in diem ſugues et nouos/ velut in fauo vel in mãnavl in nu/ cleo recõditos/qui vbertim fluent.ſi contẽ lationis dente comp̃ſſeris. õ q; abutunt᷑ ſuis beneficijs ponit.⁊ bꝛeueꝗᷓ iuſte reddere vel ꝑmittitur. ſedecim oſtẽdi⸗ turrationibus. ¶Induſtria ſexta. NAVirioſitatem deponere. ¶Tu⸗ en lia/ aut vtilia magis & liceat / de ceat vel expediat. (hoil pcoꝛ adocium cõtemplationis anhelare tanqᷓ; cogniturus aut alijs oſtentaturus tmmo⸗ do ſublimitatem eius/qualem ex veraciſſi mis ſctõꝝ atteſtatiõibo fide quadã accepi⸗ ſti. Et non potius vt inde vilioꝛ ſis ⁊ abie ctioꝛ ſis in oculis tuis/viſa ꝑſpicaciꝰ in di gnitate tua in comꝑatione recogitate diui nitatis. Sis inſuꝑ cõtra tentationuʒ tela robuſtioꝛ.et feruẽtioꝛ quoq; in amoꝛeʒ dei et ꝓximi.et vt demũ currẽdo viã mãdatoꝝ dei alacrioꝛ inneniaris.Tene ⁊ audiẽs cõ tremiſce qꝛ ſunt filij infideles ⁊ alieni ſunt ſerui neq;/quos aliqñ cibare ſuſtinet pr ce leſtis ex adipe frumẽti⁊ de petra melle ſatu rauit eos. QOuẽadmodũ apud aliqͥs expᷣla tis ⁊ pncipibus videre eſt/qui cõdemnan dis paulo poſt ad moꝛtem mittit aliquoti ens in carcere de pᷣcioſis mẽſe ſuereliquijs Pꝛopterea noli altũ ſapere ſed timerecogi tans qꝛ gratia cõtemplationis numeratur inter grãs gratis datas/q̃ ſicut ſpes/fides/ et ꝓphetia.aut alie vᷣtutes.põt infoꝛmis et ſine charitate haberi. Quis igitſecure niſi in dño gloꝛiabitur: Ve vetibi humana p ſumptio/qñ has et ſiles grãs ſpũales repe rire eſt apud maledictidis rephartani⸗ q5 oo ½ igeratio ſexta Dei diſpoſitiõem circa bonos ⁊ malos eo rioſitas eſt ſtudium circa inuti⸗ 66 regio patre gloꝛiaris .diſpliceat tibi atʒ ge iirroꝛationis. fiulios velin augmentum ſue damnatiõis vſu ingratiſſimo dono deivel ad alioꝛum eruditiõem /vel ꝓ qualicũq; laboꝝ ſuoꝝ⸗ velut falſoꝝ ac inutiliũ pᷣmio tranſitoꝛio: ꝓ tali numiſmate talis merces.dicit ꝓuer⸗ biuz. Foꝛnicari tm̃mõ queſierunt idonis dei p impꝛobam dilectioem aut pᷣſumptio nem. Quid igitur: deſideriũ eoꝝ affert eis deus. ſed iratus. Audiũt illud euangelicuʒ Accipe qð tuũ eſt et vade. inc puenit ex diſpẽſatione miſericoꝛdie dei/ꝙ ab ele⸗ ctis ſuis ſepe dedlinat ipᷣe/ſed nõ in ira/nec in finem. Abyvſſum vero iudicioꝝ cius qͥs inueſtigabit: ¶ Poſſumus tñ er dict ſan⸗/ ctoꝝ qui ſepe deo inſpirante locuti ſuntq̃i dam hmõi miſterij cãs agnoſcere- ¶ Fit hᷣ qñq; et ſepius ad humiliatiõem vt retun⸗ datur ſuꝑbia vel que pᷣfuit vel ne ſurrepat ꝓuidetur. Pꝛopterea teſtat exꝑtus Bern. Vere nihil eſſe efficacius ad grãm hãcvel inueniendam / vel retinendã vel recuperã/ dam/q; ſi ſemꝑ inueniariſ nõ altũ ſaꝑe ſed ſaperead ſobꝛietatem. Deniq; beatus vir qui ſemꝑ eſt pauidus/⁊ ſuꝑ cuſtodiaʒ ſuaʒ ſtat. U hoc aliqñ ad deſiderium vehe⸗ mentius igniendũ/quẽadmodũ ignis fla⸗ tu compᷣſſus/erumpit ardentioꝛ/⁊ vt diſca mus grãdia granditer querere. ¶ JYit hoe vävt ab hoie ſua fragilitas/et abyſſus miſeri arum/pfundius ⁊ exinde clarins ſentiatur equatinꝰvileſcat ipᷣe ſibi / recogitãſqualis ſe ſit / et qualis ex dei munere eſſe poſſit. Fit hoc aliqñ ad induẽdum viſcera pie tatis ſuꝑ alioꝝ deſolatione/qbus hec con⸗ ſolatio vel nõ cõcediturvel cõceſſa ſubtra⸗ Riruri r hocad ſatiſfaciendũ interim ꝓ ſe vel alijs / p doloꝛem ſenſibilẽ ex tali care⸗ tia derelictũ/quẽadmodũ humanitas xpi derelicta e/ t oꝛrente penalitatũ tota iĩmer⸗ ſa/q̃tinꝰita ſatiſfaceret ꝓ peccatis non ſuis ſed alienis. ¶ Fit hoc qũq; neqͥs idoneus in doctrina alios iuuare/aut in re aliq̃velit aſſidue ſic ociari ſibi.ſic interamplexꝰ Ra⸗ chael herere/ꝙ negociũ charitatis ſpernat et Ave fecũdationi nequaq; inuigilet.boꝛ ret itaqʒ; natura bene inſtituta pigriciaʒ.p pterea ſi nõ in altꝭ poſſit/ſaltem vel ifimis queret occupata ꝓficere Quo euenit vt ſic infirmata aia ſic humiliata ꝑficiat᷑ ampliꝰ Illiq; pluuia volũtaria ſegregetur diuine t hoc vt hõ ꝑp multa tem ptatus diſcat ex his que patitur obedienti AIn'ceteraſq; virtutes/q̃tinus eas poſtmo 4 De miſtica theologia dum edoceat efficacius. Itad; verum eſt i lud ſocraticũ.Lo q mur melius que meliꝰ cognoſcimus. Illud autem melius cogno ſcimus/qð intimius exꝑtiſi. ummas Etlan vir inexꝑtus quid cognouit: (Fit ho liqñ ne deſerat homo ꝓ cõtemplationis ſu pererogatione obligatiõem diuine iuſſio⸗ nis. ¶ Vit hbocad punitiõem venalium de fectuũ/tanq; ſi pater indulgentiſſimusvel aulertat interim faciema filio laſciuioꝛevel triſtioꝛem oſtendat quatinus exinde ſtudi oſioꝛ ſit in omni modeſtie cuſtodia. Etne minima negligẽs paulatim decidat (Fit hoc qñq; vt cognoſcatur illud apłli. no eſt volentis neq; currentis ſcʒ ꝑ induſtriã pꝛo pꝛiam/ſed dei miſerentis cuius rationis ſi EGnum ꝑſpicuuʒz eſt.qꝛ poſtqᷓ; homo ſibidi xerit. Lu tali die tali hoꝛa vacuus eris ab ommni occupatione.tu certiſſime aptꝰ eris ad ſuauitatem cõtemplationis deguſtãdã T3u ſic ages / ſic te diſpones. Sed qͥd: ve⸗ niet illa dies. veniet ariditas in ania ama⸗ rnioꝛ. faſtidiũ ſpũs.hoꝛroꝛ lectionis ⁊ oꝛati onis. tenebꝛe ⁊ conturbatio.acex aduerſo dunm tu nihil hoꝛum ꝓpoſueris: grata ſuꝑ⸗ ueniet que nõ ſperabathoꝛa.¶ Jithoca⸗ liqñ ad purganõem maris ſpiritualis ma⸗ gni ⁊ ſpacioſi/quod ex nimia quiete / ſicut — et materiale ſoꝛdes contrahere ſolet q̃s exa gitatio cõmotioq; depellunt Fit hocali quãdo vt innoteſcat ſi gratis anima timet deum ſi parata eſt / ſcz obſequi ꝓpꝛijs expẽ ſis tribulationũ ⁊ doloꝝ.quemadmodum ſi ſtivendia cõſolationuʒ ⁊ ſuauitatum ab imperatoꝛe ſuo reciperet.cõtra illos qͥ oꝛa tionem ſuam vel effundere nolunt / vel i ef ficacem credunt /niſi cõſolationũ ſentimẽ⸗ ta merueriut/quaſi non fingeretvnq; deus laboꝛem in pᷣcepto. lectet homo ne ſp putreſcat/aut ne foꝛnica ri incipiat in donis dei ea ꝓ ſediligẽs / his adherens / his ſe oblectans/aut ne pᷣmiuʒ tempoꝛaneũ hic tale recipiat/illo futuro ca riturus. Itaq; pꝛinceps negligit ſtatim re munerare militem/et pater filiũ denanovł it hoc quatinꝰ ab⸗ obulo vel pomo aut cibo/qui poſtmoduʒ pꝛincipatum daturus eſt aut regnum / quã uis indulgentia pꝛincipis aut patris/ illa qñq; minoꝛa det ad cõſolatiõem ⁊ ad amo nis indicium/reſeruans.poſtmodũ nihilo minus excellentioꝛa ad pᷣmium ¶ Fit boc qũq; vt diſſimulet veniretantꝰ hoſpes ad animam ne grauetur expenſis: Sicutait ca/ abml nagüvn Pꝛactice conſccipra iacrimis pijs gemitibus.ieiunijs vigilijs. ceteris q; coꝛꝑa grauantibus/ aut foꝛte qͥa anima iunioꝛ non poſſet ſuſtinere ebꝛieta⸗ tem ſpiritus/ſi iugiter introduceret rex eaʒ in cellaria vinaria ſua/ꝓpterea clauem ge⸗ rit/nunccdaudens/nunc aperiens (Yit ̊ vt pꝛouocet te deus/ſicut aquila pullos ſu os ad volandum/⁊ mater filium ad ambu landum. Uides quia deſerit mater filium hac induſtria vt derelictus clamet ad eam. vtq; regrediẽſ cautioꝛ ſit adherer̃ ſibi Cau tioꝛ iniuper /ne cadat pꝛoſpicere/ ⁊ queſitã matrem letioꝛ ſuſcipiat inuentam/ blandi cias ⁊ oſcula ſuauius addat. ¶ Yit hocad exercendam pat:entiam que opus ꝑfectuʒ habet. Naʒ que eſt acerbioꝛ tribulato que materia patientie copioſioꝛ apud animã/⸗ que aut pꝛeguſtatione delitiarum paradi ſi relabitur ⁊ coꝛruit ad doloꝛes inferni/ad ſimilitudinem vmbꝛe moꝛtiſ.ad erumnas huius exilij. Sumitur poſtremo coniectu ra quante futur eſſʒ amaritudinis ſepara⸗ tio ꝑpetua. uiſquis es igitur quiad cõtemplationem traditus es/ſatage impi⸗ ger ad eam.ſed ita vt illam expectes ab al⸗ to/paratus humiliter ea vti ſi venerit cum gratiarumactione/paratus ſimiliter ea ca⸗ rere bono animo/ſi non aduenerit/haben tes ama.ſed ne ſpernas aut iudices nõ hñ/⸗ tes/recogitãs aſſidue quia in ſola charita⸗ te dei eſt regnum dei. ¶ Deniq; maledctã terra noſtra ſpiritualis ſicut et coꝛpoꝛalis non germinat fructum ſine ſpinis et tribu lis / nec abſq; doloꝛe/ anima pꝛegnans / ve⸗ Lonſideratio ſepti ma docet aſſumere longanimitatem volen ti peruenire ad guſtum internum. inſtan⸗ ter querendo/ ſepius ; repulſus pſeuerat nceptis nec fitigeturquouſq; mereat᷑ mi — 2„rè— ſericoꝛditer exaudiri et aqmitti. 5„ „ . —ñõ „„ Vnganimitatem aſſumere. . oterat foꝛtaſſis ex pꝛemiſ⸗ ſaluberrimos ⁊ ſuauiſſimos cõ templationis fructus quaſi uegligereet di cA vt quid fatigarer fruſtra.quid eniterer adquirere quod ignoꝛat anima mea ſi pꝛo ficuum fuerit aut damnationi imputãdũ: ſaconderationedeuotus animꝰ tionem ſue dulcedinis hic ſentire / neget ſi voluerit.paratum coꝛ meumad vtrunc; ¶ Sed audi tu qui ſicloqueris. Scis ne queſo quoniam neq; qui plantatvt dicita poſtolus.neq; qui rigat eſt aliquid. rflibil ominus vult nos deus plantare ſolerter et rigare ſiue hoc camnaliter intelligaſſiue ſpi ritualiter. Alioquin quomodo coadiuto/⸗ res dei ſumus.qualiter implemus. Nõ te/ ptabis dominum deum tuum. ſi laboꝛem tes ſolum diuinitus adiutoꝛium pꝛeſtola⸗ mur:? Sit igitur laboꝛ noſter.ſit induſtria ſit conatus plantans et rigans:incremẽtũ vero quaſi viuificam ſuꝑinfuſamq; virtu⸗ tem / donet chꝛiſtus / a quo petatur humili ter et fiducialiter expectetur. ¶ Hemo ð ne gligentia et inerti coꝛde ſibi blandiatur / ſi nolit ad cõtemplationis culmen anhelare Confundit pꝛioꝛ vna ratio vna conſidera tio dicens ad perfectionem ſemetipᷣm extẽ dere NHemo pꝛeterea deſerat ceptum iter boc perfectionis ſi ſenſeritvt ſentietlaque os innumerabiles temptationum abſcon ditos / in via qᷓ ambulat.ſepe repulſus nõ confundatur/qebꝛo deſudãs/nec iudicio ſuo pꝛoficiens non conturbetur Satagat enitatur innitẽs foꝛti baculo pꝛotectionis altiſſimi/non arundineo laboꝛis ſui. QNui capit capiat quoniam laboꝛe queri⸗ tur.imo requiritur ad illã/quam tamen da re nequit/contemplationis gratiam. Sʒ ita videmus in hominis foꝛmatione /pa⸗ tres generant.matres alunt in vteris.Alio quin quando naſci puerum cõtingeret:ni hilominus quid virtutis habent hec om⸗ nia niſi deſuper anima detur.ſolo creantis arbitrio viuificatur totum illud p us ĩfoꝛ⸗ meac veluti inutile. Homo ſcilʒ feneſtras remouet.leuat caput.oculos aperit. Alio⸗ quin qua ratione videret: Quod ſi ſol ab⸗ ſconderet radios / fruſta ad viſionem hec omnia fierent. de ſole iuſticie idem exiſtia oſtremo ſi nihil abſq; magno laboꝛe it deus moꝛtalibus vt poeta loquitur. Si nemo coꝛonabitur niſi qui legittime certauerit ſᷣm apoſtoli verba. Sideniq; minoꝛes artes quarum enumeratiõem ꝓ⸗ ſequi vacuum eſt/cũ tanta ſolicitudine vi⸗ gilijs anxietate diſcunt bomines / vel ad fu gam paupertatis / vel ad augmentum di⸗ uitiarum / vel inanes laudum titnlos / aut 00 5 656 Fiat itaq; voluntas dei.det ſi velit p̃guſta diltaen tiamq; datam humanitus de eren —– ”Mä “ De miſtica theologia aliquod tale moꝛtale/ caducum / aut fluidũ ſi ꝓpter hoc fuit inductus poeta dicere.La boꝛ omnia vincit impbus et duris veniẽs in rebus egeſtas. Pudeat pigeatq; ꝓ re pł cerrima maxima/et diuina/minus eſſe ſoli citos.minus lõganimes/et erectos. ¶ Foꝛ tis aſcenſoꝛ montis huius/attingere para tus ad cõtemplatiões/alacer erumpe/exul tans vt gigas ad currẽdam viã/firma greſ ſum nelabaris retro.ſed et lapſus violenti oꝛ erigere/abijce molã terrene cogitatiõis a collo tuo.hoc te fabuloſus Siſiphꝰ edo ceat. Vſq;q̊ placebit tibi regio hec egeſtat⸗ in vallelacrimarum/in limo ꝓpfundi/⁊ lu⸗ to fecis. Illuc ſurſũ aſpira/vbi diuitie pax gaudium ſpũs in ethere puro ¶ QDuouſq; rurſus algido rigoꝛe toꝛpeſcit anima tua/ q;diu non exardeſcet ignis deuotionis in eainſuffla/exufila.ne ceſſaueris legendo/ melditando/et oꝛando/ donec ſcintilla de uotionis vel tenuis euolitet. Lurbabit te ab initio fumus temptationũ ſimul erum pens/fuliginoſus et teter.punget hic ocu⸗ los rationis/et faciem interioꝛem velut in rugas cõtrahet. Ita vt tecum nũc qᷓ; antea moleſtius aliquid agi videat᷑.et felices di/ cas qui ſoꝛte cõmunis vite contenti ſunt: ſed noli timere fumi impetum pfla ſufſlãs donec flamma vehementioꝛ. dehinc puri⸗ oꝛ emicet/donectandem ſereniſſimatran⸗ quilla q; lux velut in carbone viuo/ſupcra uerit omnem fumoſitatis inquiete caligi⸗ nem.Zaliter accendi taliq; luce pfundi ſi- bi cupiebat ni dicebat. Vre renes meos felicitatem tuam.cõgelatiõem tuam.dicẽs ex ſentẽtia illud ꝓpbeticum. Miſer factius ſum et curuatus ſum vſq; in finem totadie cõtriſtatus ingrediebar. Crede mihi non minus nõ ꝑdes laboꝛem tuũ/nõ mercedẽ/ apud illum qui laboꝛem et doloꝛem conſi⸗/ derat. ¶ Atuero ſi deſideriũ animetue tri⸗ buerit tibi deus/pᷣueniens te in benedicti⸗ onibus dulcedinis.hoc vnũ ſũmoꝑe cura ueris/vt deuotiõis ignem accẽſum/multũ congtu tantoq; labore cõſeruẽt cineres hu militatis/cõtra flatum anogãtie/neq̃ſi iã gliqͥs tibi magnus videaris.cõtra gelicidi um inſuꝑ inertis negligentie/ne q̃ſi iã ſuf⸗ ficienter attigeris qð queſiſti. Jamq; lice⸗ at hac illacq; verbis aut actibꝰ ſupuacuis effluere.vera ſiqͥdem eſt ſnia metro cõpꝛe/⸗ . meu. ¶ Oõ ſi nitendo/ſi agendo/ta le nihil inueneris / dolens doleas ſaltem in henſa. Non minoꝛ eſt virtus/ q; qrere/ par ta tueri/Zld qð ſpectat illud vulgare. Bo nus cõſeruatoꝛ par eſt bono conquiſitoꝛi. Sed ve ve ſtultis quoꝝ gratie effundẽtur Siẽ alio notatur puerbio. Miſero nõ ob Conſideratoô. vIII. eſt paſſionũ et affectionũ oꝛigies aduerter Et hecars traditur ſub triplici mõ cogno ſcedi reſpectu diuini iudicij put miſeretur mõò incopꝛeheſibili pctõꝛiba ⁊ pceditin vi res aie nre varias/exẽplificãdo ᷣm ꝙ incli nantad virtutũ excellentiam nozmitatem. (Induſtria octaua Aſſionũ vel affectionũ oꝛigies aĩaduertere. ¶ Habet hãc ꝓpꝛie tatem theologia miſtica ꝙ in af⸗ fectu reponitur/oĩbus alijs ſciẽ tijs repoſitis in intellectu. Et qm̃ oĩs affe⸗ ctio vel amoꝛ eſt.vel ab amoꝛe cõſurgit ̃ᷣm — vel vicioꝝ e⸗ philoſophicã deductiõem. Nõne rõnabili ter ip̃a theologia miſtica noĩari debet ars amoꝛis. vel amandi ſcientia? Atuero non eſt ſic ſolus amoꝛ quin oꝛigo ſit cetetoꝛuʒ affectuũvel paſſionũ.ita vt ipam etiaʒ odi um pariat. Illa inſuꝑ que hicconfuſa ſunt omnia.ſpes.metus.meroꝛ.gaudium inde ꝓueniunt Quippe ſi diligitur deus ſuper omnia.cõſequens eſt vt odiatur quicquid eius amoꝛi cõtrarium fuerit appꝛehenſum Rurſus quiadeus tanq;obiectum ſumme cõueniens pꝛeſentatur anime ꝑ cognitio⸗ nem ſubſequitur gaudium de pᷣſentia: Et ſi abſit. triſtitia vel metus oꝛiuntur. Ce terum de numero oſtonum multi mul⸗ ta tradiderunt/vt Areſtotiles in rhetoꝛio Hugo in tractatu de oꝛatione Guilhelmꝰ pariſienſis in ſuo penitentiali Et alij qui⸗ dem nunc plures enumerant nunc pauci⸗ oꝛes. eminimꝰ earum alio loco vſq; ad vicenarium extendiſſe.Hugo in ſuo deo⸗- ratione nouenario cõtentus eſt/quamuis eas innumerabiles eſſe nõ ambigat ¶ Et quoniam in paucioꝛibusvia maioꝛ. cõtẽ tabimur ad pũs eas ſub ternario ↄcludere confoꝛmiter ad tria appꝛopꝛiata in diuĩs. potentiam.ſapientiam.et bonitatem/ſec,i dum qð ſatis aperte poteſt recipi id ꝙ ve⸗ nerabilis Richardus ait dũ cõremplatio⸗ nis gratiam tripliciteroꝛiri commemoꝛat. Fm tres exclamationes de aſſenſu anime in canticis / ex abundantia deuote com⸗/ uenit bona ſcutella quã non effundat. dlli minnn iri anint S ngipünn Urömne Wünt laur woi Nur i winnegn Shemnfnne ninr cli Neinn. ſonun Muin munh „ 2 muni dn womenune m iboſn Deotindh nsd nns ürter I muni, nm urmandde aut dei maieſ Paiꝛactice conſcripta 66 punctionis /quaſi virgula fumi / er magni tudĩe admiratiõis/q̃ſi auroꝛa cõſurgẽs ex Peenlcugleerulcan dis⸗ uaſi innixa ſuꝑ di ectum ſuum. ¶ Itaq; ſi conſidero ꝓfundi us diuinam potentiam et opulentiam re⸗ ſpectu mee infirmitatis ac indigentie/qua ratione nõ potero cõpungi nõ phoꝛreſcere nõ timere meam miſeriam indignitate; G; viuẽdo ſub hoc terribiliſſimo iudice in cõ ſilijs ſuꝑ filios hominũ in quẽ deliqui /ſbᷣ tali dũo magno quẽ offendi/ſub tali patre maieſtatis quẽ còtempſi? ¶ Rurſus ſi co⸗ ram oculis eiuſdẽ cõſideratiõis poſueroq; mirabilis facta eſt ſcia ſua valde qᷓ; cõfoꝛta ta et nõ potero ad eam /pꝓtinꝰ oꝛitur admi⸗ ratio ſtupoꝛ et defectio.dum caꝑe neqo q̃li ter hos ad glłam.alios ad infelicitatem pꝛe ſciuit ꝑpetuam. Quo pacto negat gradè/et benevſuris multa/que pᷣſtat ingratis.dein de pugnaturis cõtra eũ.Qua cõditiõe ſu⸗ ſtinet pluresſaluandos pene ꝑ totam vitã in ſcelerib abominandis/vt latronẽ ĩ cu!? ce/dũ alijs eternaliter perituris/ſicut iude variarũ virtutũ grãm elargit᷑ pᷣterea ne,/ h tion P fantaſia vel imaginatione. nunca ratione mo poſſit coꝛrigere eũ queʒ ipᷣe deſpexerit. Et ꝙ cõcluſit oĩa ſub peccato/et ſilia.ſuꝑp quibo cõpulſus aplus ſtupens exclamare. O altitudo diuitiaꝝ ſapietie et ſcie dei ꝛc. oſtremo venit in recogitatiõem men tis/toꝛrens ſuauitatis diuine.et q;bonus deus iſrael his qui recto coꝛde.Quid e niʒ totus exultabũduspnũciet affectus meus ODõᷓ ſuauis eſt dñe ſpũs tuus. Et illud qᷓ magna multcitudo dulcedinis tue dñe/qm abſcondiſti timentibite. ¶ Habemus in his tres pncipales affectus. CLõpunctiõez cũ tremoꝛe.admiratiõeʒ cũ ſtupoꝛe.exulta tiõem cũ iocũditate ſ̃ᷣm potentiam dei.ᷣm ſapiam.ſᷣm bonitatem.⁊ ſ̃ᷣm tres vires aie iraſcibilem. rõnalem.et cõcupiſcibilem. Poꝛxro nihil inuenies ꝑ oẽm ſeripture ſeri em qð ex bac recognitiõe nõ poſſitad oꝛan⸗ tionem dei placatricẽ accõmodũ fieri. Ob ijciatur tibi quippe potẽtia dei cõtra imbe cillitatem tuam/et aduerſantiũ tyꝛannideʒ dei ſapia cõtra tuam inſipientiam et hoſti lem aſtutiam/dei beniuolẽtia cõtra tuaʒz et alienam nequiciam. Omnevero qꝗð in ſori ptura legitur.ĩmo omne qð cernit᷑ an non aliqð hoꝝ videt᷑ reſonare/aut noſtram mi ſeriam / aut aduerſantium impꝛobitatem em.in potentia. ſapientia uero ſi cogitatiões vane et bonitate? ¶ 14 fuerint ac de terra. Si fons amoꝛis coꝛrn: S ptus extiterit.ſurgent cõtinuo paſſiões ſi⸗ ueniente.egeſtate vel ex repentino interitu ꝑ tyꝛannidem/vanus timoꝛ.et inutił com punctio.exaſtutia deceptrice.admiratõ.ex feda voluptate/iocũditas falſa.et peſſi mis rebus. peioꝛ gloꝛiatio. ¶ DHis igitur om̃s affectiones gignere laudabiles/fontẽ amo ris purum habeto/ſimul obſeruaus.qꝙ; oꝛi go fontis huius ⁊ ſincera bone fidei et ſan ctarum cogitationũ tern hauriat ſcaturi⸗ ginem. Hinc monet aplus. Refoꝛmatos ſenſus habere mundatos ſcilʒ a coꝛtupti a moꝛisfebꝛe/quatinus oculus in ſũme pul chꝛum ac lucidum.Auditus in ſummear; moniacum ac ſonoꝛum Buſtus in ſumme ſapidum. Olfactus in ſumme odoꝛiferum Tactus in ſumme ſuaue ac iocũdum. mũun/ da quadam deifoꝛmitate feratur. Woſ ſumus hanc noſtram conſideratiõem in a liud tranſferre. vt dicamus paſſiones vłaf fectiones oꝛiri.nunc ab extrinſecoꝛum am boꝛum immutatione.nunc ab intrinſeca negociante. nunca mente vel ſpiritu deo ſuꝑiüluſtrante.nunca bonis angelis ſolici tantibus.nunca malis.aduerſus quos eſt nobis colluctatio magis qᷓ; aduerius car⸗ nem et ſanguinem/adeo/ ꝙ puriſſime ſan/ ctitate q; anime moleſtiſſimos aliquando ſtimulos blaſphemiarum ſoꝛdidiſſimarũ qʒ ſpurciciarum pati coguntur.etiam in ſe nectute et ſolitudine ſua.quales neſciebat ipᷣimet dum in mundana conuerſatoue¶in ter medias temptationes carnis et mundi demum non inepte conſideratio noſtra di latari/tradendo radices naturaliter gene⸗ ratiuas huius vel illius paſſionis/confoꝛ miter ad docirinam philoſophi in retboꝛi cis.vbi de paſſionalibus ſermonibus cau ſas reddit/vt vnde verecundia. vnde gloꝛi atio. vnde erubeſcentia. vnde deſperatio. vndc ſtupoꝛ.vnde admiratio.vndeiravn de inuidia. vnde adulationis et detracti onis appetitus vnde reuerentialis tremoꝛ vnde abominatio et vniuerſaluter vnde ge nerales quattuoꝛ paſſiones Spes metus meroꝛ gaudium.¶ Hotauit acerimus ꝑ/ ſcrutatoꝛ cogitationum.Auguſtinꝰ in ſu is ſermonibo.qviciũ nullũ cõmittit᷑ niſi ꝛ volum (lʒ fle Diuiaz excelletiã imitari/ita De miſtica theologia 2oꝛſus eſt qꝛ initiũ omnis peccati ſuybia lac circũducit. Siſtit alius greſſum / alter Auidaut peccatũ / niſi inoꝛdinata ⁊ intẽ⸗ Nbae Eidülina eſtum lte n Parse affectio. Eſt igi᷑ ſuꝑbia radix cuiuſ bungat in ſuo ſenſu.ſuus vnicuiq; mosẽ 4 ibet impꝛobe affectionis.ſicut ex aduerſo ait comicus ¶ Regulam hanc ſuꝑ bis om ii ꝑturit oẽm affectiõem piam/humilitas nibus nraditam inueni/ vt ſequatur vnuſ NQuocirca bꝛeuiſſima hic tradit/ ſed effia quiſqʒ; qð bonum in oculis ſuis viſum fuu· e ciſſima regula/diſtinguẽdi inter affectiõe, erit/ad facilitatem cõtempla tionis aſſeq̃n ggll bonam et malam.ex bac duplici radice/q gde His exceptis quos regularis cõmunis gat mʒ ſp altera in fnenbo affectionũ ſidilige,· ligat diſaplina ad obſernantiã certi te⸗ ”? ter attrectaueris ſapit. Inuidet aliqͥs. qre? poꝛs loci et coꝛꝑalis compoſitionis. Ali⸗ ge qꝛ ſolus cupit impunitus excellere/ JIraſci oquin veilli ꝑ quẽ ꝓ ſua ſingularitate ſec, tur aliqͥs.quare:qꝛ vult imꝑturbatus nec dalum venit mamer vineam. dñicam qs 1 punitꝰ excellere Auarus eſt. qre:qꝛvulcabſ depaſtus eſt: Talis vtiq; ſingularis fera · q; indigetia ⁊ cũ impunitatepᷣcellere.Accii Banrquo⸗ adiuuatlocus abditus ſſᷣ W dioſus eſt.qᷓre:qꝛ vult ſiue fatigattõe labo obſcurus. artus. baſſus.et quodam alti ſi⸗ ris impunitus excellere. Quxuriat/ aut gu lentij hoꝛroꝛe tremendus. habitant hi ve⸗ ne loſus eſt. qre:qꝛvult in delectatiõibꝛ impu lut in ſepulchꝛis ⁊ cauemnis terre et ſpelun br nitus excellere. Puſillaminis eſt. arrogis cis. Bunrubua aptioꝛ eſt locꝰ patẽs nn eſt. inobediens eſt. gratis maleagit ⁊ noc plucidus. amplus.altus.vndiq; celo vel e⸗ quare:qꝛ vult in iudicio ꝓpꝛio ac volunta / there circũfuſus. Habitauerũt tales in de⸗ nis arbitrio manes impune excellere/Col ſertis er montibo vbi ſi Hieronimo credit/ le hũc appetitũ impunite excellẽtie cupidũ neſcio quid ſcrenius emicat q; in fumoſis . confeſtim rami oẽs /fructus ⁊ folia vicioꝝ vꝛbibus. Inuenies aliquos quos offẽdit 4 aruerũt.Et ꝓ inuidia charitas.et ꝓ ira mi· onmnis ſonitus.alius vero quib nihil ob⸗ 4 taſ.p auaricia frugalitas.p accidia ſtrenui ſtat / ſed pficit locus ſtrepiduloſꝰvel er mur ſ tas.et ita de reliqs germinabũt In his hbõö meure labentis aque / vel ſuſumris volitanti ie xps / lucifer in alijs ſemꝑ imitatur. unrn foliox / vel ſonoꝛis cantibus auiumvk ſe — ſtrianla Jeruop ſipſe vel haminvelmna ma u Rüiigoerg 7 rium alliſione confuſa.vel maxime demu . C oſiderato.Ix. do exreſonantia ſuaue ſonantis ckeſie invo en cet tempus ⁊ locum idoneũ in ꝓficientib cibus modulantis.in campanis etoꝛgãis cr, eſſe inquirendũ/ ꝓpter varias hominum di et choꝛo. Et quod alijs ad laſciuiam.his nnba ſpoſitides / eligitur q; et oſtedit eo ꝙ ibid ad mogeſtie cedit grauitatem. ¶ Quineti ſinete cum gratia abũdantioꝛ influita dno/ tum am videre eſt in nonnullis/ſed paucis nec qꝛ in tribulationibo conſequitur ſolacuum paſſim imitandis/quibo omnis ille nupti are et cõſolatio ſpũalis. mnmduſtria nona alis apparatus in choꝛeis et citharis/i ge/ 1 KFEimpus idoneũ et locũ inquire ſticulationibus. in venuſtate feminarũ cũ Renl re. ¶ Locoꝝ alius publicus/ a veſtitutu deaurato circũamictarum varie muu lius ſecretus.alter in quiete.al? tate / vertitur in theoꝛicos ſinceriſſimos q; ptne⸗ ter in ſtrepitu. Quidam obſcu/ maentis exceſſus / vnde libidines ſuas inep Jumm rus et artus/alius lucidus ⁊ amplius.⁊ ſõ tiſſimas/nec minus fediſſimas / impꝛobi ⸗ diuo patens. Silr in temꝑe tpat deus rex conſectantur. Sic diligentibus deuz om⸗ nood vices. Eſt veſptinum.eſt ſerotinum. eſt no nia cooperantur in honum.ſic in omni re mele⸗ eturnuʒ.eſt gallicantus.eſt cepuſculũ ma vrtilitatem ſuam. ſic mel ſuum velut apes iĩ glerei tutinũ.eſt pma.tertia.ſexta.nona.Ampli,: ueniũt.Exaltati quippe/a tera.omia tra clmi⸗ us vero ſunt in locis modi varij cmponę huntad ſeios. Onld ſubinde diffiniẽ/ gam di coꝛpus vel aptandi ad cotemplationey dum eeritde tempoꝝ vanietate / quãdo nũc n Hic ſtat.ille genuflectit.ille toto coꝛꝑe pio tempus eſt flendi nuncridendi nũc ample Dalrbe ſternitur. Hic ꝓnus. hic ſupinus iac;. hic xandi.nunc fieri longe ab amplexibus.et ſiaud faciem media inter genua locat. Alteram iaa de reliquis Quin pꝛetere gloꝛiabun⸗/ Uchi manu operit.ſedet alter innixꝰ cubito vni dus in in domino Pſal. ait. Depties ĩ die legti yeil duoby. ſubleuat vnus oculos q;ꝛtumva laudem dixi tibi ſuper iudicia iuſticie tue⸗ Anerer let ſurſum.alius deoꝛſum figit. alius hacil Et alibi.Media nocte ſurgebam ad cõſi⸗ ir cochnniſt bbunhie nomaßen nnckhei⸗ dsentt Mis Dominocdd natönim e Wocideb⸗ NeNe Wüinswi anthusnuum mit unENI, mrsadiein nsds Pilicuund um En nls Ans mmsleng Wtntmnm unſin ſnin Kihun iil — Conmite Pꝛactice conſcripta ſit. ham tempus eſt flendi et tempus ri tendum tibi. Etrurſus ait ſe in matutino ĩ terfeciſſe oẽs peccatoꝛes terre.hoc eſt om̃s rem barione⸗ ad peccatũ inducentes/ſub iecii qui tempus audeat pᷣfinire deo et nõ illud beneplaciti ſui beneplacenter nec minꝰ vi / gilanter pᷣſtoletur. Viſitas e diluculo / di⸗ cit afflictus Job. et ſubito pbas illum· Mihilominus q;dtum humanã reſpicit in⸗ duſtriam/arbitramur hoꝛam cõuenientio rem illam eſſe ad hoc ipᷣm/poſtq;ᷓ cibus di obſeruatoꝛ adeſt nemo.qui gemitum lugu geſtus eſt / 1 cure mũdi ſepoſite dũ inſuper bꝛem / q ſuſpiria ex imo pectoꝛe eruta/q ru⸗ gitus amaros/qui plangoꝛes interruptos qui pſtrationes humiles.qͥ madentes ocu los.qui faciem nũc ruboꝛe/nũc palloꝛe ſuf fuſam / qͥ palmas vtraſq; tenſas cũ ocukad celũ/qui pectoꝛis crebꝛas tonſiones/qui fi as terre vel altarib oſcula/qͥ ſuppliees a/ tare potuerit. ¶ Ad extremũ vero coꝛpoꝛa lis illa ſituatio ſeu collocatio efficacioꝛ eſti lios uatieen mẽbꝛis impᷣſſa/no Preunalte quieti mentis aptioꝛ eſt. Naq; ſedendo ⁊ quieſcẽdo fit aia pꝛudens. Nec valet animus in ſua pace ſatis flabiliri/ni/ ſi coꝛpug in eodem ſitu fixum maneredidi cerit. amus ꝙ eligibilioꝛ eſt ceter paribus locus ſacerquẽ virtuoſiſſima cri⸗ ſti pꝛeſentia.conſecratioq; ſolennis et vo⸗ ta fidelium/⁊ geſta ſanctoꝝ depictavl ſeul pta/⁊ ſepulchꝛa defunctoꝝ reddũt aptioꝛẽ imiliter ſacris tempoꝛibo atzʒ celebꝛi / bus/quis dubitauerit copioſioꝛa ſolere in fundi gratie diuine fluenta/ſuꝑ magnũ ho ſpitale viuentium / et carcerem purgando⸗ rum moꝛtuoꝝ/Tunc enim in die bonave nimus ad deũ.tunc fiducialius ad aliqueʒ . P ſanctoꝝ dicimus / pſpera diem triumpha⸗ lem tuũ. Tunccopioſioꝛes cariſmatum re liquie veluta menſa ſplẽdidiſſima beatoꝝ cõuiuarũ decidũt largiende pauꝑibo ⁊ mẽ dicis petentibo.querentiboet pulſantibus. An nõ canit eccia ꝓ cõiunctione ⁊ nuptijs Heſter. hoc eſt humanitatis noſtre cũdiui nitate/hodie ꝑ totũ mũdum melliflui facti ſunt celi. Doceant nos coꝛꝑales mẽdicide biles ⁊ infirmi ſic tꝑs obſeruare.doceãt in carcere ⁊ tẽbꝛis dlauſi.ſica menſa iudiq ali inannio⸗ ciboꝝ fragmenta ꝓmereri: inſuꝑ qð de tempoꝝ varietate dici poſ ſe. qd non niſi vigilans ⁊ oꝛans feciſſe credendus eſt. Rurſus ad dñm. Exitus in quit matutini ⁊ veſꝑe delectabis Et qͥ eſt dendi.tempus ſcʒ aduerſitatis qð per no⸗ ctem.et tempus ꝓſperitatis qð ꝑ diem ſcri ptura ſepe ſignificat. Sileam interim de perfectis qui vtroq; temꝑe ſciuntvti per ar ma iuſticiea dextris et a ſiniſtris/velut am bigextri/ dicentes cum aplo. Scio abun⸗ gare et ſcio penuriam pati/gaudere cũ gau dentibus/et flere cum flentibus.Quãquis etiam inter lachꝛimas contingat eis illud virgilianũ.¶ Mẽs immota manet lachꝛi me voluuntur inanes. Mens qppe taliuzʒ manet fixa in vno eternitatis cẽtro/veluta xis circa quã decurrit volubilis rota tꝑali/⸗ tatis. aut ſicut acus affecta ꝑ magneteʒz ad polum ſedirigie .Af vero de incipientib⸗ et ꝓficientibus videtur experientia cũ ſcri⸗ 66 pturarum autoꝛitate doctrixeſſe ꝙ plꝰ? eis ꝓdeſt tempus aduerſitatis.ſiquidem ipſa tientia puentũ oꝑetur. ¶ Aduerſitas qp⸗ pe talis potẽtioꝛi quadã manu monet eos eripe ſeab boc limo ꝓfundi/vta terra ſe ſb leuent / dum illictribulatiõem et doloꝛem inueniunt:agunt ſtudioſius qð ꝓpha ſub iunxit.et nomen domini inuocaui. Sen⸗ tiunt quippe quoniam ꝓpe eſt dñs his qui tribulato ſunt coꝛde.et quia adiutoꝛ eſt in inſuꝑ. Inuoca me in die tribuiationis eru am te et honoꝛificabis me. ¶ Bic eniʒz co lumba rationalis non habens vbi pes de ſiderij quieſcat.reuertiturad archam con⸗ templationis/ſic eadem archa creſcentib⸗ aquis tribulationũ/ſubleuatur amplius. SDic aſcendunt tribulati in ſuperioꝛa do⸗ mus ſue ſpiritualis.vt Anna ⁊ Petrus cũ ceteris/dum vel oppꝛobꝛium aliqð vel pa rentum moꝛtem / vel patrie iem vl rerum inopiam accipiunt:¶ HBec eſt anti mogderata ſit/atalis que indicium ratiõig integrum cuſtodiat/⁊ in qᷓ dei munere pa⸗ oppoꝛtunitatibus / in tribulatione. Alud pariſtaſis quedam ſpũalis que cõtrarium foꝛtificat.hec eſt cos ferrum exacuens.hec abſinthium pueros ablactans/auellenſq; ab vberibo. hec malleus dilatans⁊ extẽdez In tribulatione inqͥt pſał.Dilataſti mihi hec lima polliẽs.mũdans eruginans.clari ficans.hec foꝛnax in da purgat᷑ vt ruti⸗ let. hecvirga qua ꝑcuſſuſeripitur ab infer⸗ no vt dicat tribulatus ex ſnia. Dñe ſi ſicvi uitur/et in talibus vita ſpiritus mei.coꝛri pies me et viuificabis me.Ecce in pace amaritudo mea amariſſima. (Etillud. 2. 3 G De miſtica theologia Ingrediatur putredo in oſſibs meis/⁊ ſub ter me ſcateat vtr equieſcam in die tribul tionis ⁊ aſcendam ſq; ꝑ cõtemplatiõem ad pplm accinctum noſtrũ ſc; ſũmoꝝ ciuiũ. is vtens exemplis.pcipue tamẽ trãſmittit ad btm Hiero:quem lege.ad ruſticũ Pau linũ Furia Euſtochiũ.de ſeruanda virgi DOHmno⁊ cibo moderãter idulge pmis indulgẽtia/iam dictoꝛuʒ ddicendoꝝq;/ꝙ alie ſunt inſtitu⸗ toꝝ obſeruatiões in incipiẽtibo cõtempla tiõòem.alie in ꝓficiẽtibus.alie in ꝑfectis/ 3 cõſuetudinem iam exercitatos hũt ſen qui cũ apło ſciunt abundare/ſciunt penu⸗ riam pati. Et in omni loco leuare puras manus. ¶ Becus apud incipientes qui bus vt fragilioꝛibo appodiacula querẽda ſunt/donec ſolidioꝛ ſtructura ſurrexerit.p talibus fuit ſᷣmo de locoꝝ vel tempoꝝ ob⸗ ſeruatione.ſicut hic de moderatione cibi ⁊ ſomni.Et quidẽ attẽto/ꝙ in hoc ſtudio cõ templatiõis inchoande/vehemens et qua ſi iugis laboꝛ animi requirit/ ac ꝑindevita les alaleſq; ſpũs cõſumũtur plurimi.pluri reꝑatione ꝑ cibũ ⁊ ſomnũ /vel ſalteʒ crebꝛi oꝛivti neceſſe cſt ¶ Ded quat aim inquies Ligat ⁊ inniſcat abũdans refectio. Nam guſtata carne deſipit ſpũs. ¶ Abũdanteʒ dicis nos loq mur tpatam q;uis abũdans grauãſq; p moꝛula ſumptiõis/hr̃i poſſʒ tẽ perata ſi ad cõtinuationis tenoꝛem inſpe⸗ xeris. ¶ Fuerũt qͥ ꝓ gratia cõtemplatiõis vclorrie neende conati ſunt imitari ve lem.vłaliquẽ de pr̃ibus egipti/in abſtinẽ tia ⁊ auſteritate/qui nõ ꝓphᷣici ſed fantaſti⸗ ci facti. Docuerũt ſuo exemplo ꝙ nõ cuiuſ libet eſt volare cũ ꝑfectis.quibo gr̃e quedã plus a poſteris admirãde q; aſſequẽde cõ⸗ ceſſe ſunt.Qõð ſi ad debilitatiõem coꝛꝑis ꝑ ieiunia ⁊ ſomnia crebꝛioꝛa gemitu latiua ſuꝑaddat/et laboꝛ animi.ſpũsvt diximus vitales ⁊ aĩales exhauriens: Quid niſi dii ſolutio bꝛeuis aut grauis egreditudovł fã taſie ⁊ cerebꝛi cõturbati leſio ſubſequetur. craſſitudine vel macie.vẽter qq; eſuriẽs e Hutriat᷑ coꝛpus ad auxiliũ nõ obꝛuat᷑ vel eri habet / nõ penitus attriuerit. Nre/ Aniaduertendũ eſt hic in elyã vel Johem baptiſtã vel Danie ſepecomedes ſi Hiero. credit pferkbidna⸗ nis ieiunijs ¶ Si quem ergo pfeſſio regu laris iam ligatũ tenet ſub auctoꝛitate pꝛe⸗ ceptoꝛis indiſcreti/q̃ͥ necſomno q;tũ ſatis eſt nec cbo ſinit indulgere. Ille incipiens ſᷣm meũ cõſiliũ/tꝑabita vehemẽti medita tione ⁊ cõtritiõe ſimul cũlachꝛimis /ne pe reat/ꝓ inſipiente vero factꝰ inſipiẽs.vtpo⸗ teleſus in iudicio rõis.Tali ſatis fuerit /ſi ecme latet. qꝛ de ſomno et cibis illudvni parum eſt qð ſupabũdaret in altero. Neqͥt idcirco cõuentũ ſequi poſſit.ſi aſinũ carhigguetu doctrinalis traditio determinare q;titatez illa / ſed expientia ꝓpꝛia ⁊ lõga vel diſcrerio hũilis/credẽs ſapiẽtioꝝ cõſilio / velvnctio ſpũalis edocebit. Plus itaq; lederet vtdi⸗ cunt medici ⁊ theologi indiſcretũ ieiuniuʒ qᷓ; eduliũ intemꝑans.illud quidẽ ſanabile aliud ſepe ſine remedio/quãq;. natura pa cis cõtenta eſt.niſi blandiat᷑ gula ſibi Ac cipe quoddã in plãtis exeplũ ſilitudinis. Sũt q́̃s irrigatio ⁊ freques ⁊ multa iuuat Emarceſcerent hinc alie. Sũt qͥbꝛad au⸗ gmẽtũ ⁊ fructũ ꝓdeſt plantari ſecus decur ſus aqrũ/aut etiã in limo paluſtri.petũta⸗ lie mõtes altos lapidoſos ⁊ aridos.vt per petuus eis viroꝛ decoꝛi ſit Sunt qͥbus ab initio plãtatiõis tm̃mõ/miſtranda eſt cre/ berrima/ſed paulatiua ⁊ tenuis irroꝛatio. vt adoleſcant/qͥbus poſtmodũ rara ſuffici et. In alijs p omne tꝑs exigef continua. Deniq; ſicut virtꝰ ſuꝑioꝛ plus hʒ virtuo⸗ ſitatis ex natura ſua/vel ex aſſuefactiõe bo na vel ex altera foꝛtificatione deſuꝑ veniẽ/ te.tanto poteſt ipᷣa facilius regere vires in ferioꝛes ⁊ inſtrumẽtales. licet renitãtur q/ dam ſuo pondere vel coꝛruptione conra⸗ ria.Sicut hec eſt ſapientis vox. Coꝛpus quod coꝛrumpituraggrauat animam. Et mag ſi crapula ſi ebꝛietas.ſi cure huius ſe culi coniunguntur. Quo fit vt ſpiritus ho minis virtuoſi/qui foꝛtitudinem contra⸗ xerit ex dei munere/et longa exercitatione non ita diſtrahitur ſi coꝛpus pꝛopꝛium fu erit aggrauatum vel cibis vel curis huius ſeculi/quemadmodum alterius ſpiritꝰ mi nus exercitatus.cuius omuis ratio fundi⸗ tus euerteretur.aut nimium turbaretur.ſi cut imperitus nauta ſe cõfundit ſi fluctuã/ tibo ꝓcellis ſenſerit nauim nũc ad celũ aſcẽę dere/nũc deſcendere ad abyſſos vbi peritꝰ et exercitatus rectoꝛ maneret intrepidus animme ccere man inde lige⸗ gah g M gutn lnno ure Niuoa noſil lauche D heeſare cäſtlenn cötinno fluitpet ſernoci ihodea tnarſ eltitone gelicn Nutnulci Mlignt lorsſole reot Uione caſlen umpe ſabitſol mihinn⸗ Kyſn tuungi mingun niniämack unmun Nintümif afonm Naginthnind ſiaſuiitn NN õ õ NrMNNr rgun ürsianut ð cet pijs meditation Pꝛactice conſcribtta ac religioſos. ĩmo theologicos / niſi qa vix ſuſtinet aliquis ſecum ſolus eſſe/ ſecuʒ diu meditari. Itaq; puſq; vix inceꝑit animus in meditatione ſua.repetitur aut lectio vel colloquiũ/aut aliqð hmõi exercitiũ/quod et ſufficiat ad nõ peccandũ.et qðamõ laſſi animoq; conſtanti artem nauigationis ex erceret ꝛopterea bñ iubet apłs. Quinõ manducat/manducantem non ſpernat· et ita de reliqͥs /que ſicut male ita et bene pꝛo lige. — 4 ne plus valere q; inſtantiam lectionis vel collegij. Inſuꝑ dat modum meditandi cõ paratiuũ pᷣcipue ex ꝑturbation iboſurgen/ tem et plura alia bona ad hocopus neceſ⸗ ſaria maifeſtat ſua induſtria.¶ Induſt. xi. —— Editatioibo pijs genergtiuis a quẽtiboacciꝑe.ſi putãt exinde cõtẽplatõis grãm familliat ſunt hec:ſed nõ ſufficiũt.Eſto nanq; com/ pungãtur interim tales ad lectiõem vel ſer monem. abſtuleris libꝛũ/autverbũ.abibit ilico comes cõpũctio.nõ alitcer q; cuʒ libꝛo gqut verbo reuerſura.Quãobꝛẽ oꝑtet cũ ſi⸗ lentio pᷣſtolari ſalutaredei /vt cõſueſcat hõ oꝛare ſpũ.oꝛare et mente/dũ etiã vocis ſtre pitus ant libꝛi deerit intuitus.ſit ipᷣa medi tatio ſilẽs libet tuus.ſit pᷣdicatio alioqͥnvi deat / ne ſy diſcẽs nũqᷓ; ad ſapiaʒ peruenia t Opponent ſcio nõnulli querulantes ſe necſcire nec poſſe ſpũm ſuũ ad ſe colligere cũ ſilentio ⁊ meditatione. Euolat inquiũt cõtinuo nũchuc nũc illuc ſe diuidens.Ef⸗ fluit velociter niſi infra limites lectiõiſ aut ſermocinationis artatus teneat᷑. Hoc plãe qð dicimꝰ ꝓpterea ſecũ eẽ ſecũ cũ ſilẽtio cõ tinere ſpũm.hocopus hic laboꝛ eſtad hoc ęeniti totis affectuũ neruis ſuademus/Se de ſolitarius leuans te ſi potes ſuꝑ te.qð ſi diu multũq; conatus hec facere neqͥueris. noli ꝓpterea citovł ad lectiõis ład collocu⸗ cionis ſolaciũ effugere/illo dũtaxat recto. uĩis: ꝓpter hoc inutiliter quieſcere te iudi?ꝰ cas.ſed expecta.vincat hoc tediũ moꝛa ꝑti naxne cõſuetudo ꝓtinus obꝛũpendi ſilen tium/pabulũ det faſtidio/nõ leuamẽ. Ceſ ſabitfoꝛſan ad tꝑs/ſed redibit acrius/creð mihitanq; canis oſſe pingui foꝛas pullus Et vñ pꝛochdoloꝛ tanta raritas contẽpla,/ tiuum etiam apud litteratos / ecciaſticos⸗ varietate circũſtantiarũ ſieri ↄtingit intel/ cet pi nib affectuũ generatis ſilenter inſiſtere. Hecq; oñdit pbabili ratõ fectũ ſileter inſiſtere. (Fallunt quivolũt ſẽꝑ vel legere vel oꝛare vocaliter / vel deuotõis vᷣba a lo liarẽ ſibi cõmittere. Acceſſurop tudinem reficiat/ne animꝰ fatiget᷑ fruſtra⸗ nequaq; vt putas fruſtraturanimus.quia nõ obliuiſcetur tandẽ miſereri deus/te ꝑſe ueranter ſic petente querente ⁊ pulſante. Dicri eſt de ſilentio.tranſeamus. nunc ad meditationes pias/videamus qles ſint ad affectus gignẽdos efficacioꝛes.Et hoc poſſe me vniuerſaliter diffinirepꝛſus nego HNam quot capita tot ſententie/ dicit comi cus / nõ minus tot meditatões/ nec votovi uitue vno. Nihilominus extanto aceruo colligamus aliquas queęad affectum timo ris ꝑturiendi iuuant ¶ Itaq; vere diuiech dictũ eſt. Initiũ ſapiẽtie hoc eſt /ſapide ſci⸗ eotie/timoꝛ dñi.Et qꝛ timoꝛ ſtatim ĩ deſpe ratiõem rueret vt ſpem ſociemus neceſſeẽ. Sic Bern. ſup cãtica. Sic Richardũ de xij.priarchis.Sic Hugonẽ de virtute o⸗ randi/ſic ceteros pene omnes videmus in choaſſe. Nimirũ beneplacitum eſt deo ſuꝑ rimentes eumet in eis q ſperant ſup miſe⸗ ricoꝛdia eius.cãtantes ei miſericoꝛdiam ⁊ iudicium. ¶ Obijciet aũt moxaliqs dictũ eſſe ſuꝑius ꝙ; amoꝛ eſt initium radixq; af/ fectiõis cuiuſlibet alterius.ſi non pᷣceſſerit igitamoꝛ/timoꝛ et ſpes quõ ſubintrabunt Ded alius eſt amoꝛ inhiãs imꝑfectꝰq;ʒ de deo / qualez ſuff. cit fides de exiſtentia ði gignere. Et hic antecedit ceteros affecius imo fidem/quam pᷣterea in certitudine ſua figit/ de quo amoꝛe diſputauerũt aliq ꝙ ſi⸗ ne pᷣcedenti vel cõcomitante cognitiõe fer⸗ ri poteſt in bonũ/tanq; in obiectũ pᷣmanũn obijciens ſe aĩe.ſicut in oꝛdine hierarchico pꝛioꝛ eſt ſeraphin q́;cherubin.hoc in libꝛo cuius initiũ eſt vie ſyon lugent cõtinetur. lius inuenitamoꝛ feruens extaticꝰ ac pfectuſ/qui põt cõiungereamantẽ cũ ama to Cuius adeptio nõ niſi pᷣcedentibo mul cis affectionibo alijs venit/dũ pᷣus aia pu⸗ rificatos ⁊ ſanos habʒ intimos ſenſus ſu⸗ os. Hanc purificatiõem a febꝛili languoꝛe peccati inficientis/quid magis operat᷑ q; iße timoꝛ domini:q expellit peccatum qui cofigit carnales affectiones/q nihil negli⸗ git/ qui beatos lugentes cõſolatos reddi. aquo concipit᷑ ſpũs ſalutis/quas et aliis 66 AonN QO ſe plus attollat ꝑ pᷣſumptiõem. De miſtica theologia „ efficacias ſcriptura ſibi tradit. t bicſolʒ timoꝛ magiſtraliter diuidi in timo ꝛem in itialẽ‚/mercẽnariũ/et filialem. Initial pe⸗ nam incurrere.mercẽnarius pdere pᷣmiuʒ. filialis ſeꝑatiõem tm̃ a dilecto refugit. QVies audire meditatiõem in timoꝛe. Me⸗ ditaboꝛ inquit illerex vt colüba. Medita⸗ tionem colube qualem eſtimas/ niſi plan⸗ crum vel gemitũ/quem ipᷣe timoꝛ inducit: Miinc foꝛte rex alius quis dabit mihi inq t Pedibo timoꝛ addit alas inqͥ t alius Fabꝛicemus igitur ſub tvpo colũbe medi⸗ tationes ad timoꝛem et ſpem comites ido neas.⁊ dicamus colũbam hanc miſticam pennas ſicut colũbe/⁊ volabo etrequieſcã 4 V 1 aĩam eſſe. Ita eni ipᷣam noĩare dignatdeꝰ iĩ canticis.hec binis alis/dextra ſpei / ⁊ ſini⸗ ſtra timoꝛis/volat ſurſum.et cauda diſcre tionis dirigitur.pennas deargentatas ar⸗ gento ſacri eloquij/fert ala quelibet ad ſui cõſtitutiõem numero decem / vt poſſit me⸗ ditari has ad timoꝛem / illas ad ſpem habi litans. Integrat᷑ penna quelibet ex tot pen nulis circũpoſitis/quot ſub vnaquaq; ſu mi poſſunt ꝑticulares meditatiões. Vtra q; demũ ala/velutcquo libꝛamine ſuſtẽtat hanc colũbam.vt necala timoꝛis/nimisð pꝛimat ꝑ deſperatiõem.nec ala ſpei ſurſuʒ Ponan tur hic ergo mõ penneꝓ ala ſiniſtra timo⸗ ris/cũ pennulis aliquiba ᷣm omẽm poſi⸗ tionis differentiã. ¶ Pꝛima penna eſt di⸗ uina ſeueritas huius tot pennule q̃t diuĩe ſeueritatis exempla/vt caſus angeloꝝ ade et hoĩm in diluuio interitus ʒodomoꝝ/et gomoꝛreoꝝ calamitas. ſerui ingrati iude deinde cqux ʒpᷣi. Judiciuʒz ſeculi vbi pauci electi cda/ damnatiõis ꝑpetuitas.pẽ nule tot q̃t ſpẽs varie toꝛmentoꝝ Ignis.ſ. inextinguibilis/ vermes/fetoꝛes / hoꝛroꝛeſ clamoꝛes/vlulatus et fletus / dentiũ ſtrido res⁊ frigoꝛa.toꝛtoꝝ multitudo.peſſima ſo cietas ola incõpꝛehẽſibilia ⁊ idefeſſa Snu per omnia timenda ablatio oĩs ſpei/⁊carẽ tia diuine viſionis penaliſſima. ¶ Tertia peccatoꝝ enoꝛmitas.pẽnule tot q̃t pecca⸗ ta cõmiſſa/cum circũſtantijs aggrauãtib⸗ ea. ¶ Quarta ꝓpꝛia fragilitas.pennule tot quot ꝑicula ſunt caſuum futuroꝝ vſq; ad moꝛtem. ¶ Quinta ſeducẽs pſꝑitas.pen/⸗ nule iot quot occaſiões peccarox in ꝓſpe⸗/ ris/p ſuꝑbiam atq; luxuriã. ¶ Gexta frã⸗ gens aduerſitas/ pennule tot qᷣt o 5„ ccaſiões impatiẽtie turbationis et vindice.¶ Se ptima familiaris hoſtilitas/ pẽnule tot qt excarne ſurgunt illecebꝛoſa tentameéet. Ocaaua demonis puerſitas / pẽnule tot qt demonioꝝ fraudes et laquei. ¶ NHona ad viuos iniqtas/pennule tot quot ingratu⸗ dines etſcandala contra ꝓximos ⁊ maxie domeſticos ⁊ bñfactoꝛes ⁊ ſubditos oꝛiũ⸗ tur.¶Decima ad moꝛtuos crudelitas/pẽ nule totq̃t ꝑ negligentiã ſuffragioꝝ manẽt in toꝛmẽtis vela gloꝛia retardant.· Sðᷣ ditur ala ſpei dextra/ꝓpoꝛtionabiliterad ti moꝛis pẽnas ⁊ pennulas. ¶ ſPꝛima pẽna diuina mia/tot pennule q̊t diuine mie mo numẽta/vt gla angeloꝝ/ſaluatio ade noe loth/ dauid/ petri/pauli/latronis/magda⸗ lene/chananee/ filij ꝓdigi:adultere.ſaluãs ad ck inſuꝑ cuſtodia ꝑ anglos ſan cios. Vcðdða incomphenſibilis glia/tot pennule q̃t dotes aĩeꝛ coꝛꝑis nitentie gratia/tot pẽnule qt pnĩe actus p/ ertia pe cedẽtes p peccatis. ¶ Quanta ſuſtentatio dei cõtinua/tot pennule q̃t auxilia dei per virtutes dona ꝑ beatitubines / peneuchani ſtie ſacrm̃ gꝗd hoc efficaciſſimũ/ꝑ penitẽtiã et ſitia. ¶ Quinta cõfoꝛtans leticia / tot pẽ nule q̃t ex pſpitate humiliter ſuſcepta in⸗ mũtur occaſiones bñfaciendi.¶ Sextae rudiens tniſticia/tot penule q̃t bñficia pꝛe⸗ ſtat aduerſitas foꝛtiter tolerata. ¶ Depti⸗ ma volũtas libera/tot pẽnule q̊t mõis po teſt ipᷣa volũtas carnẽ ſubijcere ¶ Dctaua angloꝝ ſccõꝝq; beniuolẽtia/iot pẽnule qͥt Ho na viuoꝝ auxilia/tot pẽnule q̊t mo is iuuamus viuos/ꝛ iuuamurab eis. modis iuuant nos ſancti.ſancteq; omnes . —— „ iuuamꝰ moꝛtuos ⁊ iuuamur abeis. Exemplar hoc inſecuti ſtudioſi poterũt abũdãter exerceri/q̃tidie in meditationib ſm deductiõem ꝓlixioꝛẽ babitã ſpſim per totũ ſcripture ſancte coꝛpus. Poterũt inſu per ꝓpoꝛtionabileſ alas fabꝛicare.p alijs af fectibe vtꝓ charitate dei ⁊ pximi ponendo meditationes ad hoc ipᷣm inducẽtes. Pꝛo odio peccati/numeraudo cãs/ꝑ reſpeciuʒ ad deũ etꝓximũ curodio debeamus habe re peccatũ/ſuꝑ quibo oĩbus abundatſũma ſus compoſita ne meditatiões pꝛo illa neneit elcieis que eſt vtiliter pꝛ⸗ tſane 8 pz timoꝛe ſatis inducunt ad odium peccati. ſicglie ad dei pꝛoximiq; iuuant charitatẽ. Amenibt pennas iſtas diluculo / hor ern Decima moꝛtuoꝝ ſuffragia/tot pẽnule t cſtviglen nine lu animenue nline cgtate llucdet tuaſean Etdices gdcalg liniona mneninde Cuaop iuseuell niacöge dnu G ien ec inme ſag Cſeguita oevein Arip⸗ woget Wümg Cbeneq ce eſerpe pordin ligcpula ſlnaii iwinyt Vohplli⸗ cpulin Anenoemn lnigain mundädenii caolndnul Abrinnantn umteſhemn⸗ empligen alkeſin ſpinlig e dellucl Len ſnurzcl nocenn vns nge e i angooten dlockat Eme Neme Wſkanm nngluder Net ſniii wi i (Se nbiie o Uiniis e (ODauu Vdendt nargonn mhänuehn mumuddes 1uunbe u muimunn ttihinſ 1s fi tiantügt rnnN bCrenes nce “ thni = Genotunig⸗ coun 47 adn. ſrdin⸗ ma docet ſoum̃ auertere a fantaſm⸗ ce.inſuꝑ remittit ad maioꝛ eſt vigilanter / mox vt ſenſeris auroꝛam di uine uluſtrationis irradiare ſuper terram anime tue / habita tũc in excremis maris tã q; in littoꝛe quodam ſtabili fluctuantium cogitationũ et eſtuantiũ deſiderioꝝ. etenĩ illuc deducet te mirabiliter/ non induſtria tua/ſed manus dñi/⁊ tenebit te dextera ſua Et dices foꝛſitan tenebꝛe cõculcabũt meã ad caliginoſam aliquam inferioꝝ oĩm ob⸗/ liuioneʒ/⁊ nox iſta in infimis /illuminatio mea in delitijs intelligẽtie ſupuenientis Caueto pinde ne pennas iſtas vel infide⸗ litas euellat / vel deſperatio frangat / vel in ertia cõglutinet/vel auaricia circũliget / vel vꝛat luxuria/vel gula pᷣgrauet. Coſidera. duodeci⸗/ varijs modis poſſe fieri oñdit methaphiſi 8 qs exẽpli gra ria duodecima matibo auertere introducit in lra ¶ Indu Pirit a fantat Nniſſe/que ð qͥdditate miſtice the ologie tractauimus. Poſuimꝰ itaq; miſtcã theologiã eẽ amoꝛẽ extaticũ qͥ cõſequit᷑ad intelligẽtiam puram ipᷣiꝰſpiri tus/que intelligẽtia caret vtiq; nubibo fan taſmatũ ꝓpterea neceſſe eſt eũ qͥ vult miſtice cheologie ſe tradere/conari ad hanc intelli gentiam puram.Alioqͥn amoꝛem inde ſe/⸗/ quentẽ q̃ rõne compꝑaret.(¶ Rurſus ſi apð exercitatos methaphicos hñdus hic f̃ᷣmo eſſet/ꝓficeret meditari/q̊ mõ totus iſte mũ dus ſenſibilis ad aiam rõnalẽ ꝑ ſenſuſ coꝛ poꝛis ingredit᷑vt circulo quodã intelligibi li ac pulcerrimo ipᷣe mũdus deriuatꝰa deo reducat᷑ in eũ. Vnde res ab ipo egrediẽtes Ito imꝑfectioꝛes diſtãtioꝛes q; ꝓfluũt/ta⸗ to amplius materiales/: q̃dam craſſitudi ne coꝛpulẽtioꝛes inueniũtur.pſpicuũ eſt ĩ elemẽtis ⁊ mixtis. Videmus etiã in lumie ſolari ꝙ cõtinue plus groſſeſcit vt ſic loq̃⸗ mur /dũ denſioꝛi medio ſeſe miſcet.dumq; coloꝛiboquodãmõ ſemetipᷣm incoꝛꝑat Fit auũt in recurſu ad deũ cõuerſa conditio abe unt q ppe magis ac magis in ſpũalitatẽ/ex empligra/lumẽcũ coloꝛũ ſpẽbo ferturado culos.illic ſpẽs ipᷣe aggregãtur ⁊ deferũtur agd ſenſũ cõeʒ/ille q; eas dijudicãs puriꝰ ac ſpũalius.eaſdẽ ad vᷣtutem imaginatiuam deducit. Ceterũ cũ ratio negociat᷑circa fã⸗ taſmata elicit ſpẽs intelligibiles / quib iaz tiba qd Opoꝛtet nos hic eoꝝ memi/ cõcipit rem ſine illo qð pᷣfuit/fantaſmate. Poſtremo potẽtia intellectiua ſuꝑioꝛ quã ſpiritũ vel mentẽ noĩiamus/poſt cognitio⸗ nem rõnis/deducit rem eandẽ ad lumẽ pu re ſimplicis q; intelligẽtie/ſm qð oꝛdinem habet immediatũ ad angelicã cognitionẽ ¶ Amplins vero ſi diuinũ dyoniſiũ edo⸗ ctum a cõſcio ſecretoꝝ celeſtiũ paulo pla⸗ cet inſpicere/ vbi de miſtica theologia diſſe ruit cũ expoſitoꝛib ſuis/inueniemus eum tradere modũ auertendi ſea fantaſmatib- coꝛpoꝛeis/⁊ abnegatis oĩbus/que vel ſen⸗ tiri vel imaginari vel intelligi pñt/ ferat ſe ſpũs ꝑ amoꝛẽ in diuinã caliginem vbi in⸗ effabiliter/acſuꝑmẽtaliter cognoſcitur de⸗ dat exemplũ de ſtatuifico ſculptoꝛe/qui ex ligno vel lapide ꝑtes abradens/foꝛmata/⸗ galma pulcerrimũ / hoc eſt ſimulachꝛũ/⁊B uidem ꝑ ablationẽ ſolam. Confoꝛmiter ſpüus remouens omnia ꝑ abnegatiõem/q;/ lia poteſt hiccognoſcere quevtiq; ſuam ge runt ſecũ imꝑfectiõem vel potentialitatis vel depẽdentie/vel pᷣuationis/vel mutabi litatis:inuenit tandẽ his oĩbus ablatis/a⸗ galma dei /hoc eſt noticiam tanq; rei actu/ aliſſime / ſine potentialitate.ſupᷣme / ſine de pendentia.pure/ſine pᷣuatione.neceſſarie⸗ ſine mutabilitate. ¶ Atuero ſi noticia illa ſit ſolũ exꝑimentalis in affectu ſupᷣmo vni to deo ꝑ amoꝛem / vel ſi poſſit dici ĩtellectu alis nõ quidẽ intuitiua/ſʒ abſtractiua/ſeu veſptina cognitione/nec cognotatiua cog nitione/ſed abſoluta digniſſimum eſſetcõ ſideratione ⁊ inquiſitione.¶ HNam habet pars quelibet / ſuos defenſoꝛes eleuatiſ⸗ ſimos.¶ Sunt nempe qni exponẽtes dy oniſium pᷣmũ tenent. ¶ Sunt alij dicen / tes haberi poſſe vltra pᷣdictam expimenta lem vel exꝑpimentatiuam noticiam / intelle ctciuuʒ cõceptũ ꝓpꝛiũ/etabſolutũ q́;uis nõ intuitiuum / diuini eſſe.¶ Si ab eſſe remo ueatur ⁊ abſtrahatur/oĩs impfectio. Idẽ de vita. idem de bonitate.idem de ſapiẽtia igdem de potentia. et cõſilibꝰ pfectionalib p̃dicatis/vñ ſicut facta abſtractiõea cõce/⸗ ptu vago huius hoĩs viſi de ſitu/motu⁊ fi gura et ceteris accidẽtaliũ cõditionũ inuo lucris/reſultat agalma.i.hominis imago⸗ fFfm grecũ.hoc eſt Scebrus ſpecificus ⁊ ab/ ſolutus hoĩs. ſic de eſſe ſtractio huius qð eſt eſſe/a potentialitate. pꝛiuatione.dependentia.et alia q̃uis imꝑ eiudicant / dũ fit ab ſectione.reſultat tunc conceptus dei pꝛo/ 66 ꝛius et abſolutus.¶ Addũt argumẽtum unocu hoc eſſe ſibi nomen ꝓpꝛiũ reſpõ dit movſi dicens. dices inquit qui eſt/mi ſit me ad vos.¶ Affirmãt iſti ſiłe de conce ptu bonitatis ſicut in lege nouna rñdit xpᷣs ſolus deus bonus eſt. flecti vident᷑ in hãc ſententiam Aug. pluries / nolatim / in ſuo octauo de trinitate/vbi in bonũ abſolutũ docet ferri.et ſequax eius Bonauentura in ſuo itinerario ſexto. ed ecce neſcio q̊ pacto dum pꝛacticã dare pfeſſus ſum my⸗ ſticam theologiam.relaboꝛ rurſus ad ſpe culatiuam.ſed nõ ſuꝑuacue Eſt quippeti bi neceſſariũ/o anima que in deum ferre q̃ ris te ꝑ anagogicos exceſſus / vt auerteredi ſcas te.ꝑ innatam vim abſtractiuama fan taſmatibo/ſicut abſtractiua virtus inferioꝛ in bꝛutiſ er ſpẽbus ſenſat elicit inſenſatas Sciueris quoq; imꝑfectiones ſecernerea pfectionibo/vt tandem pure aliqͥd ꝑfecu ( tibi reſplẽdeat in eſſentia ⁊ bonitate.(¶ cantiſq;/totus magnus ⁊ mirabilis in ſa⸗ piẽtia cuius nõ eſt numerus/totus deniq; ſuauis.totus deſiderabilis.totus amabi⸗ lis valde/in bonitate ⁊ toꝛrente voluptat totus eſt terribilis in cõſilijs ſuꝑ fülios bo/ vtroſq; oculos tuos interioꝛes. Tu vᷣo foꝛ quamur tñp minus eruditis in methaphi ſica ſeu theologia/etdicamus.ſi po ſſumꝰ/ quo pacto quo ve obſeruatiõis ſtudio/po terit ſe ſpũs a fantaſmatibo auertere duma nagogicos aut ſuꝑmentales querit exceſſꝰ E. foꝛtaſſis hoc poterit fieri ſi in omni co⸗ gnitione/⁊ meditatiõe ſua de deo.nequaq; iſtat hõ in cognitione. ſed aſpirz ꝑ vim af⸗/ fectiuã/quaſi coꝛdis oꝛe inhiante in ſuã po tentiam/⁊ in ſuam ſapiam/iu ſuam bonita tem/ſapoꝛãdam/⁊ guſtandã/tanq; eius/ qͥ minũ /ꝑ maieſtatẽ potentie dñantis /iudi⸗ ſue.Occurret tibi ſic nitenti /ſic intẽto plu/ rima turba fantaſmatũ.credo equidem ir⸗ n * . ruent impoꝛtune fantaſmata ⁊ irrũpe titer abijce ſeoꝛſum ea q;tũ potes mãu me⸗ ditationis et velut excuſſo eapirs ſpus libᷣ euadere laboꝛa.aut tu q̃ſi diſſimulatis eis ſpꝛetis ve perge quo ꝑgis.et ꝑ mediuma⸗ gmen illud impbũ / alacer erũpe. Sitis te ſpiritualis extimulet.vt quẽadmodũ deſi⸗ derat ceruus vndiq; canũ moꝛſib patens et ſuꝑcaleſcens ad gelidos tutos q; fõtes a quarũ.ſictu laboꝛa cõtra impediẽtia fãtaſ⸗ mata vt poſſis ⁊ tu dicere/roꝛe ſanctiſpiri⸗ tus calefactꝰ/ deſiderat aia mea ad te deus De miſtica integerrimam et nõ fictam penitentiaʒ/ ni q aliud oĩno vel ſeruilevel mercẽnariũ an Cractati celi ⁊ terre quebat᷑ aplus pfectis /⁊ in quib excedebat deo.qlia tradidit ex reuelationeſua diuinꝰ dioniſius / in de miſtica theologia. ⁊ de di⸗ uinis noĩbo pᷣſertim ca.vij.vocãs hãc ſapi⸗ entiam irrõnalem ſtultã ⁊ amentẽ ¶Qua ſupꝑ ſapia dudũ opuſcula duo ſcripſimus. ma in tractatu de triplici via in deũ vbi de theologia Sitiuit aĩa mea ad deũ fotẽ viuũ/qũveni aʒ ⁊ apparebo añ faciẽ dei ¶ Scito aũt qy niſi te pꝛius expurgauerit timoꝛis lima/ꝑ ſi mens inſuꝑ elimata peccati ſcoꝛia.clara refulſerit ꝑ refoꝛmatioem in nouitate ſpi⸗ ritusfᷣm duos actus hierarchicos pꝛimos qui ſunt purgare ⁊ illuminare/vanũ pꝛoꝛ⸗ ſus erit tibi antelucem ſurgere.ad hoc ꝑfe ctionis culmen. Surgite pinde poſtq; ſe⸗ deritis qͥ manducatis panem doloꝛis in ti moꝛeſcʒ ſine quo iuſtiſicari nemo põt/an/⸗ te deũ. Impbe audes irrũpere in oſculum oꝛis /ſi nec pedibus cũ lachꝛimis /nec ma⸗ nidcns ia rone uln illlud clare curauenis ¶ Atuero dũ eouſq; peruenerit bene cõſcia mens.⁊ mũda vt nec gaudia ne xia recogitʒ.neq; pᷣterea de deo quicquam negocioſum durum/aſperũ /vel turbulen⸗ tũ penſet ſicut de iudice retributoꝛe vel in⸗ flictoꝛe vindicte.Sed hoc vnicũ venerit ĩ mentem/qꝛ totus deſiderabilis eſt/ſuauis et mitis / totus amari etiamſi occiderit di⸗ gniſſimus.dũ ſolũ ita placuicamorꝭ nego ciuui/inuola tũc ad amplexus ſponſi.ſtri / ge pectus illud diuinũ totꝭ amicicie puriſ⸗ ſime bꝛachijs.fige oſcula caſtiſſima pacis exuꝑantis omnem ſenſum. vt et dicere ſub inde poſſis gratulabunda⁊ amoꝛoſa deuo tione / dilectus meus mihi etego illi ⁊c. s venera⸗ = bilis magiſtri Joßis ð Berſõ de elucidati one ſcholt tica miſtice theologie ſub duo⸗ decim cõſideratiõibtradius. DVbis datũ eſt noſſe miſteri ⸗ 4 um regni celoꝝ.dicebat ihus n diſcipulis ſuis. Pꝛopter qðᷣ et in alio loco exultauit ĩ ſpũ dicẽs. Cõfiteoꝛ tibi pater rex abſcõdiſti heca ſapiẽtibus ⁊ reuelaſti ea ꝑuulis. Hec miſteria ſunt q lo , Scripſerũt et alij noĩatim Hugo de bal⸗ terminat finaliter et ex intentione ꝙ ab ex lisytin Sprit tſ Intelle nnſent lerfaunn Genrſ nnodior theolog inuel balma hoſei Etdee fepun bitn⸗ joꝛa Mit̃ Cngu plerwe⸗ rcino⸗ novsd u⸗ athinnent ſirboim (Aüregin nialiſin gitioq̃ ſoobinte uo bnn ſira mon Cerenlm cöfenin In giatön imonoſe lishuins damngeni wumeerei KMidäreen Mocki mn ncdorſcd umrnd cpn. Et eius elucidatione 66 mentis fertur in deum ꝑ amoꝛem extaticũ abſq; pᷣuia vel cõcomitãte cognitiõe Et h̊ eſt miſticum et abſconditũ.qð nemo ſapiẽ tum ſeculi capit.Cõſentire videtur domi⸗ nus Bonauentura in itinerario ca/ vij. et vlti. Alioquin pᷣterea non videtur poſſibi⸗ lis vltima induſtria quã notauimꝰ ibidẽ. Spiritũ a fantaſmatibo auertere.qꝛ cũ ne ceſſe ſit ſm phᷣm omnem intelligentem ſeu intellectuali oꝑatione vtentem fantamma/ ta ſpeculari.opꝑtet ſi nõ ſpeculẽtur ꝙ aĩa ali ter feratur in deũ q; ꝑ intelligentiam vt vi⸗ detur ¶ Pꝛeſupponẽtes igitur oĩa qᷓ Dink nus dioniſius cũ ſuis expoſitoꝛiboſuꝑ ha theologia tradiderũt⁊ exꝑti ſi. Bntpoe ad intelligẽtiam dicti huius Hugonis de balma cõſiderare tres modos/quibo videt poſſe fieri ꝙ; amoꝛ ſit abſq; cognitiõe. vnꝰ eſt de amoꝛe pure naturali.ſcus de amo⸗ re pure ſuꝑnaturali.tertiꝰ eſt de amoꝛe ha⸗ bituali/vel potius ex habitibo elicito libe⸗ ro ⁊ actuali See inſuꝑ triplexactualis co gnitio q;tum ſufficitad pᷣſens: quedam re cta.quedã reflexa:.et vtraq; poteſt eſſe ł ſim plex vel cõplexa.ſpãlis vel cõfuſa. Quo circa notetur ad elucidatiõem pᷣmiſſoꝝnu merus duodenarius cõſiderationum onſidera. peima L B Tatamoꝛem naturalem cauſa⸗ ri ſine pᷣuia cognitione in re ꝗq Ne diligit amat vel appetit. ¶ – in hoc ꝙꝙ in omni re ſ̃ᷣm dioniſi um inuenit᷑ amoꝛ naturalis Uñ Boe.O felix hoĩm genus,.ſi vros animos amoꝛ q̊ celũ regitur regat. Nõ eſt aũt in celo mate/ riali ſicut nec in rebalijs aĩa carentibo/ co gnitio.qᷓ;uis pondere ſui amoꝛis impꝛeſ⸗ ſo ab intelligentia puia nõ errãte/feruntur quo feruntur/ multo verius et certius⸗qᷓ; ſagitta moueaturad ſi cientem impꝛeſſo. . Conſideratio. Ix cTat hominem ꝑ amoꝛem natu ralem nõ liberũ/ferri in deũ/nõ exactuali cognitione que talem Ain ipᷣo cauſet amoꝛẽ.Sequitur exp̃ſenti.nõ enĩ minus eſtamoꝛ naturalis in aĩa rõnali q; in rebo ceteris aĩa carentib ĩmo nõ ſtat hoĩeʒ eſſe ſine pondere natura lies huius amoꝛis quo fert᷑ in deũ / etiam ſi daimnnetur in inferno. Cõſurgit exindever 2 gnũ ex impetu ꝑ ia- uia reſp mis ille ſeuiſſimus/quem ↄſcientie remoꝛ ſum appellamus.vñ verificatur de ꝓpheta Non eſt pax impijs dicit dñs. Et illud de damnatis.vermis eoꝝ nõ moꝛitur.Deni⸗ q cũ pctõ neqòͥ t ꝓpter hoc eſſe ſalus ꝑfca vel eterna. Hic amoꝛ eſt aduerſarius noſter ſe cũdũ legẽ carniscoꝛrupte.cui ꝑ dilectionẽ liberam cõſentire nos cõuenit.dũ ſumꝰ in via.ſi nolumus tradi toꝛtoꝛibo in gehẽna. LZare nõ põtq; amoꝛ etiã natu⸗ ralis fiat/aut maneat/abſq; om ni cognitione cõiũcta vel ſeata Deſ ſepata qͥdem hoc certũ eſt q; cõcurrit ad quelibetamoꝛẽ/dũ ꝓducitur⁊ ſeruat/ pmũ cognoſcẽs qð eſt deus. Cete⸗ rum potẽtia quelibet cognoſcitiua rõalis nõ minus põt exuia ſua cognitione natu/ rali/qᷓ; a ſuoamoꝛe. Pꝛopterea manẽt ſem per ⁊ iungũtur in eadẽ natura cognoſcẽte. amoꝛ et cognitio naturalis. ¶ Vitrũ autẽ poſſet eſſe potẽtia cognoſcitiua q̃ nõ eſſʒ q̃ mõlibet appetitiua/puto ꝙ nõ.qꝛ nila res põe eſſe q̃ nõ appetat bonũ.eſt enĩ bonum qð oĩa appetũt.¶ ellet aliqui foꝛtaſſisę cõuerſo ſilr dicere/ nõ eſt appetitus ſine cognitione qᷓlicũq; licet imꝑfecta valde/q̃ᷓ eſt tanq; aliq̃ naturalis impᷣſſio/cõſequẽs ad pmam cãm efficientem/exemplãtem/⁊ finientem. ¶ Sed iſte modus nõ recipit᷑ cõiter.ſicut nec ponit᷑in rebꝛ non coguiti , uis delectatio.de qᷓ magis videret᷑/q; q; ab aliquibo philoſophãtiũ vtrũq; poſitũvide atur.cõfoꝛmiter ad vſum cõem q̊ dicimus pꝛatũ ridere vel gaudere dum floꝛet ⁊ floꝛe ſcit dvennat. A Gearus eſt qͥ liberũ amoꝛẽ ſuũ cõfoꝛmat iſti naturali/qꝛ ſi duo cõſen⸗ tiunt/fiet ipᷣis a pre quicquid petierint. QDuippe nõ petent niſi deũvel cõfoꝛme ðᷣo ſimul et nature pmitus inſtite (Coſideratio. IIII. at hoĩem ferri indeũ ꝑ amoꝛẽ libeũ ſuꝑnaturaliter infuſuʒ vel cõſeruatũ.nulla in ipſo cogniti one libera cõcomitante vel pꝛe⸗ ectu illius amoꝛis. ¶ Loſtat eniʒ qꝙ amoꝛẽ libere elicitũ ab hole poſſet deus cõſeruare deſtructo oĩs cognitiõis actu.q̊ᷓ Eaſiro diligeret homo deũ/ tũc intellectua⸗ iter nõ cognitũ/ſaltem cognitione q̃ ſitac⸗ tus ſcᷣus elicitus/qð dicit ꝓpter imediate deratio. III R notata de cognitione pure naturali que ẽ bmus actus eſſentialis aie/imo nõ eſt nii aĩa / pter qð ab ipᷣa ſepꝑari nõ põt ipᷣa ſtan⸗ te ac perinde noĩatur entelechia. atificos in pria ꝓducit ſolus deus. ¶ Conſigeratio. v. at veritas eoꝝ q̃ tradũtur de theologia miſtica ꝙ cõſiſtat in amoꝛe ſolo.⁊ ꝙ amoꝛ ille ſuꝑna turaliter inſpiret᷑ illis qͥ cõcupi⸗ dei ꝓut ex pᷣcedenti cõſtat Spectat ⁊ ad ip ſius ſapiam atq; bonitatem.vt aꝑientibuſ os mẽtis inſpiret ſpiritũ amoꝛis.neq; ne⸗ get mũdis coꝛde oſculũ poſtulatũ/ſed pꝛe ueniat etiã in bñdictioniba dulcedinis /de ſidenũ pauꝑm/qͥ cũ daniele ſunt viri deſi⸗ derioꝝ Satiet inſuꝑ ꝑuulos ſuos eterna ſapia/ab vberibo cõſolatiõis ſue/tanq;ᷓ pia mater.cuius vbera nõ ſugit/qui nõ veraci⸗ ter abſq; fictione ſe cõſtituerit vt ꝑuulũ ſbᷣ ea / iuxta ſententiam xpᷣi qui ſimul eſt ſpon ſus ⁊ ſponſa.pater ⁊ mater.amicus ⁊ ami⸗ ca.qm̃ amoꝛ ſpualis ſexum neſcit. ¶ Põt deniq; tota fere ſcriptura deduci ad hũc ſẽ ſum. Atuero nibil ad phantes ſuꝑ hocaſſi duo p deuotꝭ miraculo Pꝛoptea dicit hec a dioniſio q;ᷓ a ceteris. trouer ſia vel dubietas oiĩs ceſſat in hac ꝑte/qniaʒ ſtat apicem mẽtis in deũ ferri/ſine cogniti one actuali pᷣuia.vel cõcomitãte ſic accipi endo q; ↄgnitio nõ cauſat amoꝛẽ illũ ſuꝑ⸗ infuſum/nec oꝑtet vt comitet᷑ ijᷣm diſtin⸗/ guendo cognitiõem appᷣhenſinam / vel de claratiuam'/ab exꝑimẽtatiua affectuali ¶Conſideratio.vI. VNat vt amoꝛem ſuꝑinfuſum comi tet᷑ actualis cognitio q̃ ꝑcipit᷑ itel⸗ ligibiliter amoꝛ ille / hoc eſt q̃ᷓ iudi note ignotis ꝑ amoꝛem iungi Pꝛo cuiꝰ in telligètia memoꝛet᷑ illud de canticis. Auer te oculos tuos a me qꝛ ipᷣe me auolare fece/ runt. Vbi colligit᷑ ꝙ duo ſunt oculi aĩe rõ⸗ nalis.vnus ſpectãs ad cognitiuã potenti⸗ am.alter ad affectiuamJleſcous pꝛie ðꝭ liter diceretur ſi deus ꝑ ſe immediate caunuſa ret actum amoꝛis liberum in volũtate/ nö cõcurrente intellectu vt intellectus ẽ/iuxta poſitiõem quoꝛũdam dicentiũ ꝙ actus be ſcunt ſapiam. Spectat bocad potentiam ſapia miſtica appꝛopꝛiate xpianoꝝ eẽ/taʒ tita controuer⸗ cat aĩa ſe amare/⁊ in deo delectari/imo ⁊ ig De miſtica theologia oculusamoꝛis veloculus ſponſe. Deq in eilſdem caticis Uulneraſti coꝛ meũ in vno oculoꝝ tuoꝝ Cotingit aũt ꝙ dũ aĩia fertur in dilectũ ꝑ oculũ amoꝛis /ſi temptet intel⸗ ligere/quid ſit illud qð diligit/euolat dile⸗ ctio.ac ꝑinde diciteuolare dilectus Nihil ominus eſt aliter poſſibile ꝙ ⁊ dilectio ma neat et cognitio ſimul talis dilectõis ad tẽ pus ꝑſiſtat.Aliter enĩ nõ potuiſiet tradivł ſcribi q̃liſcũq; noticia de theologia myſti⸗ ca vt qð illa eſt cõiunctio amoꝛoſa dilecti cum dilecto/qð exuꝑat omnẽ ſenſum/qꝙvł nerxrat ꝙ cõiũgit ignotis ignote/tanq; indi uina caligine cũ ſimilibus multis. Conſideratio. vVII. p CCat q amoꝛ hmõi ſuꝑinfuuus maneat abſ; caritate/ſic ꝓphia j ſiẽ fides et ſpes ⁊ alia carimmata Pꝛopterea talis amoꝛ nõ eſt ſi // infallibile gre gratũ faciẽtis. Conſo⸗ nat his cõis ſchola doctoꝝ/ꝙ nemo ſcitſe caritatem hr̃e iuxta illud Nemo ſcitana/⸗ moꝛe an odio dignus ſit quis iſtud intelli gi videat᷑de ꝗmoꝛe pᷣdeſtinatõis et odio re ꝓbatiõis.¶ Ualet heccõſideratioplaude caritatis et vt qͥ gloꝛiat᷑ ꝑ miſterioꝝ ↄgni⸗ tiõem in dño gloꝛiet᷑ Si nouero inqͥ tapo ſtolus miſteria oĩa inter ꝗᷓ eſt plane miſti/⸗ ca theologia.nihil ſum. Veritas eſt/ ꝙ ſic de donis et beatitudibo loquit᷑ ſic de ſapiẽ / tia miſtica ¶ Loquũtur de ea aliqũ docto res noiatim. Hugo de balma / ꝓut ĩcludit caritatẽ. Pꝛopterea dicit ꝙ bec ſapia excel lẽtius donũ eſt q; ſola gra gratũ reddens Himirum qꝛ et gra eſt gratificans/et ſapi entia ſopoꝛifera ⁊ delectans. Cat dilectiõem liberã ⁊ elicitaz naturaliter poni in apice mẽtis q̃ dicitab aliqba ſindereſis abſ/⸗ q boc ꝙ mẽs ſeactualiter iudi/⸗ cet aliqͥd diligere/q́;uis iſta dilectio cogni tiõem ſequat᷑ ⁊ cõcomitet᷑. ¶ Concederent iſtã phi naturales ac ꝑinde multa ſaluarẽt abſq; miraculo /ſuꝑ his que de miſtica the ologia tradũtura catholicis.¶ Studui⸗/ mus in duob opuſculis de miſtica theolo gia pdẽ cõpoſitis ꝑ multas cõſideratiões et induſtrias iſta detetminare velutad co/ munẽ intelligetiã ⁊ phiam deducẽtes hãc ſapiam.nõ ꝙ ſecludere vellemus diuinos Conſideratio. xII 2* addiſ g ayſin nn ſpnlae Cürner vvſbhog ucitur. 10 lpriarin Copßtnlig nlinoteer W Puniate deſimplie bane Uuatgefn comtii mnuene⸗ ſtanien Lauſubd meuphy⸗ iiſggindts eſi Auaninan mnͤckil s C nnt otin⸗ ustwil ircre iudicamus. ¶ Pꝛece ominns? co mitatur naturaliter in omnidilectione p/ ſertim elicita ⁊ meritoꝛia/cognitio dilectio inueni cõpendioſi et ſupnaturales influxus. abſit hec pelagi⸗ ana temeritas/ſed cõſoneloquivoluimus ph̊is ⁊q ſcholaſticis theologis/talia que nõ abhoꝛrerenta ſuis traditioniba ⁊ ſcholis ⁊ ſi effectü eſt / qlicunq; ex ꝑte / iudicium ſitle gentiũ.et gloꝛia deo.ſi vero nequaqᷓ;/igno ſce tu deus et tui. ¶ Deniq; tota rõ cõſide⸗ rationis pñtis cõſiſtit in hoc/ꝙ dicit pᷣs de vehemẽterhabituatis ꝙ in ſuis actioni bus nõ deliberant aut ſaltem ita fe habent ſe deliberare nõ iudicant Agit enĩars ꝑ ſecta mõ nature.ſicut oñdũt oẽs artifices⸗ etiam mechan ici circa exterioꝛa laboꝛãtes textoꝛes cythariſte ſcriptoꝛes ⁊c. Quanto amplius hoc inueniri poteſt in actionibꝰ immanẽtibus vel intrinſecis. Nam et ſepe multa cogitamus / multa diligim? ſub om ſictcnn 4 ue nec cogitare/nec diligere ꝛecedit nihilominus⁊ co nem. erſi nõ cognitio reflera/tñ recta. Hec eſt traditio oĩm tam phᷣoꝝ q theologoꝛuz et moꝛaliũ cũ exꝑientia dicẽtiũ ꝑ vocẽ Aun guſtini. Inuiſa diligere poſſumus / inco⸗ —. gnita nequaq;. ℳ ſticam.q; eruditog in theologia ſcholaſti⸗ ca ⁊ diſcurſiua. Bune ad hoc multe rõ⸗ nes quarũ aliq̃s notat ſciũs Tho. inqͥrẽs cur ſimplices ſunt aliqũ deuotioꝛes qᷓᷓ lit terati. Ita fides taliũ minꝰ eſt inquieta ꝑ fantaſias cõtrariarũ opinionũ/qᷓs nec au diunt nec cogitant. Sunt inſuꝑ humilio res ꝗ bus grãm dat deus/qͥ cũ ſimplicibus graditur.oĩm vero ſuꝑboꝝ ⁊ ſublimiũ col la ꝓpꝛia virtute calcauit in timoꝛe et tremoꝛe. ¶ Dualiter auteʒ ſit iſtis ſimplicibo imo et pueris ambulandũ ꝓ miſtica ſapĩa/tetigimꝰin opuſculo daʒ de ſimplificatiõe coꝛdis / via ſcða. ¶ Dice bat vnus.Ego ꝑ.xl.annos ⁊ ampliꝰ verſa ui ⁊ reuerſaui/multa ſtudẽdo/legẽdo/oꝛã⸗ do/meditãdo/in ocio tpis multo/et nichil us/efficacius vead con ſecutiõem theologie miſtice /q; vt ſiat ſpũs ⁊ aĩa ſub deo/tanq; pꝑuulus ⁊ ꝑuula/iuxta metaphoꝛam andictã vbi medicitas ſpũa Tat ſimplices idiotas ꝑ fidem ſpem ⁊ caritatem citius ⁊ ſubli⸗ mius puenire ad theologiã my⸗ ꝛeterea ſimpli ces hñt aliqñ curam de ſalute ſua maioꝛe,ʒ Ydeus puer natus eſt nobis.⁊ ꝑuulus da tus eſt nobis ur attetis. Cu philoſophis aũt fide tes craſſa ceruice/ ⁊ erecto collo/ nolentes Aptiuare oẽm intellectum/neq; volũtatezʒ in obſequiũ xpᷣi. Quãobꝛemvcriſſime enũ ciatũ eſt.ꝙ hec eſt ꝓpꝛie ꝓpꝛia ſapia xpiano rum. tanq; fons ſignatus.cui nõ cõicat ali enus. qm̃ carnalis hõ nõ ꝑeipit ea que de ſunt. Stulticia eſt eni illi.dum fit eixvus petrra ſcandali ⁊ ſignũ cui cõtradicitur. dũ nõ intrat ꝑoſtiũ vt paſcua inueniat.maxi⸗ meqꝛ nõ vult mãducare panẽ de celo veꝝ nec bibere vinũ germinans virgines Per chius tamen ſacre cõmnnionis frequenta tionẽ ſuꝑ oĩa fit hõ deuotus et habilis cd theologiam miſticam.:ſi vitã et moꝛes hu/ ic ſalutifero ſacramento cõfoꝛmarenono⸗ RAlKare nequit vt theologia m u ſit in hois mẽte ſine qlicunq; dDei cognitione. ¶ Fuerũt qͥ dice tatearticulus pariſius cõdemnatus. Sʒ aliũde deducit᷑ cũſideratio pñs/notãdo q; ois app̃henſio vel motio intellectualis /ſi⸗ ue de deo vel dealijs / dici põt cognitio.im mo ⁊ viſio/ꝑ illũ loquẽdi modũ qͥ vtimur de ſenſibo exterioꝛib. vbi ois ſenſatio viſio noĩatur.vt dicimus vide qliter hoc ſapit. hocolet.ſonat.ſuaue eſt.ledit. Sed mate⸗ ria de his ſenſibo in intellectu ꝓpoꝛtionabi liter exiſtentibo / latioꝛ q; vt diſſerat p pñti. Sic enĩ vocãt Areſt.⁊ Baſilius intellectuũ ſenſum. SDic cõis vſus dicit de bñ iudicã⸗ te. Iſte bene ſentit. iſte clare videt in mate⸗ ria.Sic Gregoꝛius in omelia. Amoꝛ ĩqᷣt ipe cognitio eſt. Et vere ſiceſt 'm tactũ/gu i ſtum / et olfactũ ſpũales.imo tantũ potioꝛ pceptibilioꝛ et punioꝛ eſt cognitio/cto in timioꝛ circa deũ qualiter ipᷣm tãgũt/guſtãt pP 3 lis locũ habet p̃cipuum.cum fide ſimplici Tat cõcoꝛdia theologoꝝ et de theologia miſtica loquentium. Bnmilſis coſideratioõibo ſicut arr carentibo neqt eſſe cõuentio in hac ꝑte. Ra tioqꝛ nolũt credere vt intelligant. inceden mittat / put alibi ſub coͤſideratione mltipli miſti ihil nos cognoſcere de deo niſi ꝑ ab negatiõem. Cotra qs eſt cũ röne ⁊ auctoꝛi De purificatione ſenſuum et olkaciũt miſtice theologiſantes. non au⸗ ditoꝛes tm̃:iſed inſpectoꝛes/ſed rozeg Ponatur exemplũ puuli ſuꝑ mrem ſuãdũ ſugit ⁊ amplexatur eam.qui plerũq; nichil vigdet / nihil audit / aut ſalteẽ nõ iudicat ſe vi dere/ vel audire quicꝙ;/ totus in lactatione vñ delectatio dicta eſt occupatus.Cũc ni⸗ hil cognoſcit ſub qᷓcunq; rone reflexa etiaz cy lac ſit dulce vel bonũ / vel ens vel nõ ens ſed tm̃ mõ lactãdũ ſe vbertimpmit Et fit mulcebꝛis quedã opatio expimetatiua/no reflexa/nec declaratiua/ nec enũciatiua. Felix puer ille eriamſi centũ ſit annoꝝ ſub ſapia matre ſua/ qualis erat magnific rex ille dauid puulus in oculis ſuis/ virilioꝛ ceteris añ deñ. ¶ Fundemus ſupꝑ hanc ſili tudinem ſenſuũ ſpũaliũ ad coꝛpales / ſimi⸗ litudinẽ aliam ꝓ theologie miſtice cogniti one cõuenientem. Coõſtituamus duos ho mines coꝛã oculis noſtre cõlideratiõis/q̊/ rum vnus ſit acutiſſimus in duplici ſenſu viſus ⁊ auditus.ſed habeat hebetatos pe⸗ nitus ⁊ obtuſos tres alios ſenſus.qui ſunt olfactus guſtus ettactus. Cõſtituat᷑ alter qui cecus ſit ⁊ ſurdꝰ.ſed habeat expeditos alios ⁊ viuaces.olfactũ/guſtũ/ꝛ tactũ Cõ ſtat ꝗ iſte ſcõs poterit maioꝛes exꝑiri dele ctatiões.ſenſuales qᷓ; ĩ mus. Coiecturemꝰ ex iſta ſilitudine ꝙ pß i vel theologi littera ti / vigẽt in viſu ⁊ auditu ſpũalibo. ſed euẽit multis ꝙ trib alijs careant ſenſiby vel im⸗ peditos/ vel obtuſos pꝛſus hñt. Pꝛouenit ecõtra de ſimpliciba illitteratis/ꝙ velut ce⸗ ci ⁊ ſurdi ſunt ad phieſcholaſtice ꝑceptiõʒ qui ceteris ſenſibo vigẽt in ſpualiũ olfactu guſtu et tactu. Nullus ergo mirabitur iſta cõſiderans ſi ſimplices illitterati ceci et ſur di niſi q;tũ fides inſ. onat / oblectant in deo quẽ deſiderãdo ⁊ amando olfaciũt / guſtat/ et amplexãdo tangũt.Hñtes ꝑ vite purita tem ⁊ ſimplicitatẽ ſenſus iſtos purgatos/ atq; refoꝛmatos.dũ in alijs male viuẽtibo penitſtupidi ſunt / nec ꝑcipiũt ea qᷓ de diui nis ſuauiter redolẽt ſapiũt ⁊ mulcẽt. ;uis videãt ⁊ audiãt.Exẽplũ ſile de canibo vẽa⸗ ticis reſpectu nõ venaticoꝝ poſſet induci. ¶ Reducũtur inſuꝑ iſti quinq; ſenſus ad duos oculos q ſunt intellectus ⁊ voluntas cognitiõis ſqʒ ⁊ amoꝛis Viſꝰenĩ ⁊ auditꝰ ꝑ a peiatiõm mag ſpectat ad intelligetiaʒ ceteri es ad affectum vel amoꝛem. (Conſideratio. xII. mirxtiõe fantaſmatũ. Hoc vero tante diffi⸗ ant ſimul affectualis cognitõ ttheologie miſtice/⁊ alter modꝰ* coõtemplatiõis qui dici᷑ pure et liqͥde veritatꝭ diuie. Süt diuer⸗ ſi tractatoꝛes de vtraq; ↄtẽplatõe⁊ varieq̃ libet figurat᷑. Affectualis in maria ſe raente ⁊ in ſpoſa qᷓ delitijs afffuit innixatłr ſup di lectũ ſuũ. Intellectual vo in iſrł ⁊c rachel.et in ſpõſa aſcẽdẽte ſicut auroꝛa luna ⁊ ſol. Szohterg intelligẽtia ferat᷑in deũ ſineß eſt ſine cõtinuo ⁊ tꝑe ⁊ ita ſine cõ/⸗ cultatis eẽ dicit Augꝰ cõſonãs Platoni et ſeq̃cib ꝙ nõ niſi in raptu q̊dã moꝛe choꝛu ſcationis poſſit ſincera vitas bec cognoſci etiã a paucis ⁊raro Quẽadmodũ non ita ſenſerũt de theologia miſtica affectuali / qᷣ eam aſſeqᷣbilẽ tradũt Dollibelinaisdent Nq cõſideratiõis huiꝰ ſuadẽt ea q̃ in paulo facta ſunt ⁊ in btis ↄplebunt᷑ Sʒ amplioꝛ pſecutio nõ ẽ opuſeulo pnñti neceſſaria nec ſue poſſibilis hreuitati ¶Penic diſtribu ua it vnicuiq; de miſteria ſua putvult qͥ hodi erna ſolẽnitate aſcẽdẽs in altũ dedit done in hoĩbo. In cuiꝰ cõmem oꝛatiõe ſolẽnitatꝭ hec ſcripta ſunt Lugduni ad elucidatiõeʒ ſcholaſticã / miſtice theologie / cõſiſtentis i amoꝛeꝑ Johem de Berſon cãcellariũ pa/ riſieñ. Anno. M.cccc xxiiij.pma Junij. Coſcis eſt animꝰ meꝰ.exꝑientia teſtis Myſtica q̃ retuli dogmata vera ſcio . Põ tñ idcirco ſcio me foꝛe głiſicandum Spes mea cruxxpᷣi Gratia nõ opera. armen dep HGaudia queris Coꝛtibifr Senſibus herens Infatuatis 6 Larnis amoꝛeꝛ Tactus et auris Naris odoꝛa Vis oculoꝛum Lingua ſapoꝛa DHitibi ſenſus Quinq; dati ſunt Spirituales Duos ebetautt MHoꝛbidus intro Coꝛpis bumoꝛ Hoꝛridus/ aſper / Fedus/et ater Spurcus / amarus / Vis reparetur Lonteretete/ Noxius humo: Oꝛe vomenn Pꝛodeat extra am minus egni Celica carpent Baudia ſenſũrs Obijcietſe Tunc deus vltrro Omnia fiet Omnibus vnus Aure melolus Dꝛeſapoꝛuns oui / Pe lnuenint⸗ lmane Ntendic⸗ ioꝛisci ſercoibe Nanii/ ine fib oſtidii aſenidn Egoddir W locbſunt gubavl iroſegimn C ſbrlivar aumßnn liſthnron meg eciins cilrin E unts edo. mticn. ℳ Nh Ua nus — CTactus in ima Nectet vtrimg Koꝛq; deum Influa tanta eſt Uis in amoe Di tamen aſſit Gratia foꝛmans aliter acto Pelipironi Zunxoculo. Suauiter ibit Spũs vnuus Carneus actus. puſculum epiſto lare magiſtri Johis de Herſon cancellanß pariſieñ de religionis ꝑfectione ⁊ modera minead Guilhermũ minandiquondã me dicũ dñi cardinalis Saluciar etuncaute monachum domus maioꝛis Carthuſie. Afgatia vobis et pax in xpo ie/ mn. Atiq; dicetis mihi ꝑ ſili⸗ tudinem Medice cura teip/ ſum Itaq; qui aliũ doces ait A aplus.cur teipᷣm non inſtru⸗ is? Sed rñdebit ꝓ me ſapietis iuſſio. Ho noꝛa inqͥt medicũ.Et iterũ. Da locũ medi co. Rõ eſt:iqꝛ diſciplia medici exaltabit ca⸗ put eius. Nam q̃ põt in medico diſciplina inueniri melioꝛ/q vt relicta ſeculi põpa re licta arte ſua.relicto demũ ſeipᷣo qð maius eſt / tradiderit ſe medicus noſter diſcipline maioꝛis carthuſie. Lalis eni tu es cui nuũc ipe reſcribo / qui dignaris exqrere diſciplie doctriuã / ab illo qᷓ tali nũq; ſubiacuit diſci line. Nibilominus in vebro ſumi medici noſtri dñi Jeſuxpi / qui iuſſit omni peten⸗ ti ſe tribuere Et rurſum. Aperi os tuumet ego adimplebo illud/q eſt magni conſilij angelus vocatus admirabilis Audebo tu is medice chariſſime qſtiũculis / que ſatis cões ſunt/apud egros ſpũales in religionũ grabato laboꝛãtes.remedia /nõ dicã inue⸗ mire/ſed inuẽta deſignata ꝑ doctoꝛes repe/ rere. Cõia quidẽ ⁊ vulgata neq; cõꝑanda ſubtilibo artis medicine ſpũalis apicibus. ſed tanq; rudes aliq̃s receptas viſum fuit cõſiderationes pauculas aãnotare SBzi aũt tria que querunt᷑in foꝛma. ¶ Pꝛimo v8ytrũ qͥs exercitiũ oꝛõis cõtinuãs /vłalia ex ercitia ſpũalia cũ affectu. vtputa lachꝛima rum ⁊c. ſentiens ſe in viribo debilitari pꝛo⸗ pter hmõi exercitiũ / et remitti in ceterꝭ coꝛ⸗ poꝛalibo laboꝛib / vtpote in cantu foꝛti ⁊ ſi mulib, vires coꝛpoꝛeas igenrine ſitreß henſibilis Cu tñ dicit aplo Pfallam ſpu / et tio. Feq; enim ſolitarioꝝ De religionis perfectione 67 pſallam et mente. Penſat enim deus poti us coꝛ q;ᷓ verba. imo ꝓpter laboꝛem cantus õt debita m deuotiõem habere dĩ ca Sco ſi röne debilitatis coꝛpis vw tat. foꝛtioꝛ ſit ad poꝛtandũ oꝛdinẽ ſue pfeſſio?- nis / ſine cõſciẽtie ſcrupulo lautius viuere poſſit q; oꝛdo ſeruet/ vel ad phibengum la pſum inegritudinemad gus et lboliin vel dubitat incidere in futurũ. ¶ Qertio ſi oꝛans ſolitarie ex debito vtpote hoꝛas ca⸗ nonice inſtitutas/teneatur verba adeo ar⸗ ticulate pferre et explicare vt ſeipᷣm audiat XEũ frequentius autrone debilitatis / aut grauedinis coꝛꝑalnõ ſine graui laboꝛead plenũ id queat.Coꝛde tamen dicet et foꝛ⸗ mabit / aut alias elenatione mentis affe ceſſabit officium lingule licer nõ coꝛdis. Det dñs rũſionem verã ſcribere ſalubꝛem efficacẽ/ Et velut ab alto repetẽtes dica mus ꝓ pma cõſideratioo? KEligio chꝛiſtiana ſub vno ſub/ Nnmo abbate xpo / ſola eſt ſalutar? T Pet ꝑfecta. Siquidẽ extra illaʒz nõ ſtat ſalus neq; pfectio. Docʒ au tem ſufficienterad ꝑfectioem puenire ſalu tarem ſub ea et in ea. oẽs recteviuẽtes Uñ ſequit᷑ptinus neminẽ iudicãdum exira ſta tũ ſalutis aut ꝑfectnis eſſe / q viuit ſb xpi 2 ana religione. Aalet aũt hec cõſideratõ ad builitatis cõſeruatiõ eʒz inter mẽbꝛa coꝛpo⸗ ris xp̃ᷣi miſtici. ⁊ vt abiecta pᷣumptiõe pha riſaica ⁊ murmuratiua cõtentione/ mẽbꝛa ſe inuicẽ honoꝛe pᷣueniãt/inxta monitiõeʒ apli. Nec aliqͥs in eccia ſibijpi de ſtatu ęe ctionis ſuꝑ alterũ inaniter blãdiat᷑/ vt qui monachus eſt / nõ monachũu non ſpernat. neq; ſecularis ſolitarium dijudicet. Conſideratio. II. Eligio xpᷣiana qᷓ;uis vna ſit.ni hilominus diſtincta ẽ multipli . ci et ⁊ pulcra varietate graduuʒ maeritoꝝ/ꝛoꝛdinũ/ſᷣm oꝑatiõeʒ ſpuſſcti diſtribuit vnicuiq; ꝓutvult.que — “ — „* ei adeo ſut / oꝛdinata ſunt. qd at mag pceſ — ſit a deo qz religio. ſʒ ꝗᷓ religio:? Religio vti oꝛdo q;deſcribiiur e paniũ diſpariũq; rerũ ſua vnicuiq; tribuens diſpoſitio ſeu colla beus us tantü eſt / „ —— ,. „ . „ -— . e religionis perfectione in cõmuni viuẽtium ſed et ſeculariũ/v tri · compenſantoꝑ b?. Sinaũt/ pgrauat eos uſq; ſecus / cuiuſcũq; ſtatus. Dequit᷑ p titulsiſte dignitatj.no ſbleuaenee honoꝛat inde rõem foꝛe inefficacem dicetiũ illos ſo — i.eeee cũ reatu grãdi fmoueri a dño ſuo xpᷣo ieſu quibo datur aliqñ cõſiliũ nevotis aliquib ſe ſubijciant vltra legẽ cõem xpᷣi. Põt fate⸗ mur hoc male.põt ⁊ nõnunq; bñ ⁊2 pie?ꝛ di ſcrete ſuaderi.feq; enĩ oẽs capiũt verbuz tud, Sed de bocalibi. NHunc ꝑgamns ) er carttatereligio xpianaermmen argin Vtra/quo cepimugs. eius eſt titas eius in merito/⁊ ↄſequẽter Tertia conſiderailio. in pᷣmio. Ac ꝓindereligiões q directeꝛ me Eligio xpiana q;uis extẽdat ſe Wunt dicẽde pfecti oꝛes. aut foꝛte melius ap ad oẽm xpᷣianũ/ attñ a pꝛiato prellaripũtichole quedã t inſtrumera pfe⸗ ddunm vſu loquentiũ reſtringitur cctionis put loquit Caſſianus. Hon enim aaa religiones/qs Anſbelm ap yidet᷑coſequens /ſi ſtatus aliqͥs ſit ꝑfectio pellat facneias.q licet etiã multiplicibo mo nis adquireude/ ꝙ ꝓpterea ſit ſtatus pfecti dis varie ſint.vniũtur tñ miplici voto ſcilz onis ſimpliciterappellãdus NHeq; dicetes aobedietie caſtitatis ⁊ pauptatis. In qͥbus hocderrahũt religioſis ſed in humilitatis ſtat eſſentialis ro talis facticie religionis p veritate? ſecuntate ſe tenent / dum nõ ano t. Aipi voctoꝛes late rſcierificc decucrũ gant ſibi qð nõ ſunt/addẽtes ꝑiculiũ picu, ¶ Quinta conſideratio. ligio Facticia tanto debet di 7 ciꝑfectioꝛ/ qto ad dilecionem „ del Tcaritatis augmenti primi 8 apinquat. Cõſiſtit eni in dilectoe dei cut eccia ſignificat pncipalr vni⸗ lo.du rurſus nõ negãt poſſe aliqs extra ſta uenſalem cõgregatiõem fideliũ/et inde v tũ gfectiõis inueniri valde pfectos Sicut atholica.i.xlis. nomen tñ iſtud vulgan ecotra pchgolo⸗ pfectiõis ꝓpfeſſio vel ſtatꝰ R vſus reſtrinxit ad celerum. ſic in poſitode multos pati impfectos. Hotii ſideell c⸗ religione etiz eſt/ pter maioꝛem circa chꝛi ⸗ Aug'ſe in hacreteſtatur inueniſe.— CSern conſiderntio. ſti conſilia religationem. Eligio cõſtituta ad vitã conte/ Eligio facticia ſiue dicat ſtanuus W ſiue oꝛdo ſiue gradus in ecch lare omnes cõſtitutiões ſuas e eumlurt nes qad eũdem finem cõmodius öſtcote lUllatñ nõ eſt de ſe ſtatus vłoꝛdo obſem vel gradns ꝓfectionis exercẽdeſed adqren aſiequendũ. Finis ait dat: imponit neceſ Auulior⸗ de. Alioqninalenimio eller multio reiig⸗ ſitatem medis queſunt ad finem/ᷣmeii ecemmmn onem pfitentibo /à impfectos ſeeſſe cogno gentiam finis deberent cerera moderani.· bcktgon ſcũt aut valde deſipiũt. Ex quo fundãt cõ⸗ Inge eſt q rerum eximus et fines pꝛudẽtia unon ſequẽter doctoꝛes excellẽtiã pᷣlatoꝝ ſuꝑ re, metitur ꝓpterea finis eſt cauſa cauſaꝝ Eſt irn den ligioſos.qꝛ ſtatus pᷣlatoꝝ eſt ꝑfectionis ex inſup finis pᷣncipiũ in moꝛalib / ſicuti ſpe nwnni ercende/alius adquirẽde/qni vocat᷑ alun culabilib⸗ Pncipia demonſtratcionum A anrpo de ſtatus lugentiũ ſeu penitẽtiũ.De cura⸗ rurſus pᷣma in intẽtione q́;uis in executio crit tis vero qͥ ſunt ſcði oꝛdini ſuccedẽtes diſci ne ⁊ aſſecutione fit vltima.Eſt demum foꝛ pulis.ſicut aplis epᷣi.volunt aliqͥ dicere q ma moꝛaliũ actuũ/qm̃ ſicut foꝛma materi D N nõ hñt ſtatũ.cũ nõ ſint inramẽto vel voto lis dat eſſe materie diſpoſite. Ita ⁊ finis le/ aſtricti. Sed quicqͥd ſit de hocetde nomi gis qui eſt dilectio dat foꝛmalem exiſtenti ne ſtatus cõſtat curatos eſſe in gradu ⁊ oꝛ⸗ am actibo debite circũſtantionatis. Circũ dineꝑfectionis nedũ adqrende ſed exerce⸗ ſtantie nimirũ ſunttan ; diſpoſitiones q⸗ deꝑ actus hierarchicos/q ſunt purgareſpᷣ litatiue quibdeficientibus aut inoꝛdina ditos illuminare ⁊ ꝑficere/magis q; religi⸗ tis / nequit intentio finis intoꝛmareactuʒ/ oſi inq;tũ religioſi. Oð addit᷑ qm̃ aliunde vtbon⸗ moꝛaliter dici poſſit. ꝓpterea recti⸗/ pñt monachis tales hierarchici actꝰ cõpe⸗ tudo intentionis ad finem debet ſibi cõiũ⸗ tere.dũ ipis a ſupioꝛe ltime cõmittuntur. gere rectitudinem medioꝝ ad ipᷣm finem. GBrandis eſt hec platoꝝ tam maioꝝ q; m Acc ꝓinde fiet totũ coꝛpus opationum lutnt eEeertiG noxꝝ pcelletia. magni quoq; meritiſi ſtani gum etrectum/aliternon. Mühh mtian Nin tmösſun nimGnodn mmponm nfnenti maN mcinen õ röuvin n m DiNImH ianirmnmae õ temiancre immnsl mödinans mndosemine insmiom S Linmdeeit⸗ nguiſnn gu mho⸗ in ip̃is reli * Eligio cuiꝰ finis pꝛincipaliterẽ cõtemplatio.ſeu vite cõtẽplati/⸗ ue exercitiũ vel ad quiſitio habʒ ꝓ pᷣambulis / lectiõem oꝛõem et õem. Luiuſmodi vident eſſe reli giones ſub regulaſancti Bñdicti cõſtitu⸗ te. Celebꝛis quoq; Carthuſie religio⸗ cniꝰ pfeſioꝛem reſpicit pñs verbũ.Opoꝛtet hic pᷣſupponere multa / que de vita cõtempla?⸗ tiua ⁊ actiua determinata ſunt ꝑ doctoꝛes Dueſcʒ et qles ſunt / in quibo coͤſiſtũt. in 4% bus differunt ⁊ coueniũt. Aut qliter ſe ſup ponũt aut excedũt. Cõſtat eni multas ĩ di cis religionib exercitationes fien coꝛpa/ les / in quibo nõ cõſiſtit cõtemplatio / ſ aut fiunt ad moꝛtificatiõem vicioꝝ pᷣſertimac cidie qm̃ peſſima omniũ maloꝝ doctrix ẽ ocioſitas iners / Aut fiunt ad coôſerugtiõeʒ virtutũ moꝛaliũ iam hab itarũ. Aut fiũt tã q; fructus aliqͥ redũdantes exradice ↄtem plationis.dũ cõpletur illud Memoꝛiam abũdantie ſuauitatis tue eructabũt/iuſti cia tua exultabunt.cũ ſimilib innumeris n quibo eſt gratiarũactio ⁊ voxlaudis. ut deniq; laboꝛ pnĩalis afflictionis intẽ ditur ꝓ ſatiſfactione volũtaria tam ꝓpꝛioꝝ qᷓ; alienoꝝ pctõꝝ.Et hoc valde crebꝛũ eſt . gionib / que tñ ſub vita cõtem⸗ platiua reponũtur/uis vtiq; laboꝛ hmõi 5 penalioꝛ q;ᷓ aratio in campis vel nanigatõ ꝑ maria / vel curatio egrotoꝝ. Sed qm̃ ha ber᷑ tꝑs ad reliquũ ſatis ad recollectiõeʒime ditationis / vt ipᷣa tranſeat in cõtemplatioę⸗ nem / denoiatio fit a dignioꝛi ⁊ pncipalio/ * „ ri / vttalis vita clauſtralis/cõtemplatiua di catur potius q; actiua Pꝛo q; intelligendo „ rius / ſit ſequens cõſideratio. pncipaliterq̃litatẽ vnius ꝑſone . ſpoſitiões cõplexiões.ꝰgnitio⸗ nes. ⁊ a eueniũt. Cuius rõ eſt qm̃ reꝑiunt᷑ aliqͥ pe⸗ nitus indiſpoſiti nedũ ad finẽ cõtẽplatõis coſequẽdũ in hac vita / ſzetiã ad ipiꝰ oꝛdis ſtatuta capiẽda ꝑ intellectũ ⁊ exequendaꝑ effectũ. Süt ⁊ alij quibo iã nõ eſtopus pꝛe ambul exercitijs ↄtẽtꝭ ĩ hac religiõe vt ad in magnam ſepe ſui ꝑni 6 ſit cõtemplatio ſed actio/verioꝛ qñ; et EEligio Carthuſieñ. nõ attẽdit ſingularii/ ſzʒ ad ſe introeũtiũ di ectiõs/quẽadmodũ vt in plurib ſernatiões oꝛdinis/moꝛtificant vicia/⁊ na turam cuſtodiũt.qui abſq; eis viuendo ſe⸗ culariter dũ fouere putarent naturaʒ vicia nutrirẽt.imo deinceps vt euenit natura ꝑ exceſſum coꝛrüperent Et qm̃ inueniuntur vt cõmunius hoĩes huius religionis ꝓpfeſ ſionẽ arripiẽtes qui ſe tles reputãt, pterea regule date ſunt alie/q;ᷓ qᷓ ſolam cõtempla⸗ tiòem reſpiciũt. Om̃ multo plures ſuntap ti reguł hmõi q; cõtemplationis altitudi/ nij/pſertim ab initio / in feruoꝛe cõcupiſcẽ tiarũ.qͥbus nõ edomitis/cõtemplari.que⸗ reret hõ nedũ inutiliter/ nedũ arrogãter /ſʒ „ ciem / put ex vitaſ⸗ Eligio q;uis vna ſit in cõſtitu⸗ 1r tionibo ⁊ votis / deber nipilomi Mnns eſſe in ea diuerſitas ĩ execu⸗ etas in cõditione ꝑſonarũ.Alioquin fieret cõtra dictũ legis ad allegoꝛiam tractũ.Nõ grabis in boue ⁊ aſino. Fieretq; cõtra legẽ caritatis fraterne/ in qua tota lex pẽdet ⁊ ꝓ phete/dũ nõ fieret alteri qð rõna biliter q̃⸗ reret ſibi fieri caſu tali. Põtvero varietasp uenire circa diſpoſitiõem coꝛpalẽ in deteri us/nũc citius/nunctardius abſq; culpa ꝑ ſonali. Ceterũ pfectus ſpũalis in bonũ ar duum.neq; ita frequẽter euenit/aut ꝓueni ens latet ſine ꝓpter illius vᷣtutem qͥ dicit ex ſnia.Secretũ meũ mihi/ſecretũ meũ mibhi ſiue ꝓpter alioꝝ aĩalitatem/qui nõ ſtatiʒ pe netrant qͥs ⁊ qllis ſit hõ ſpũalis/et q;longe ab hoĩbus aĩalibus.Et qꝛ rarũ donum eſt „» bec humilitas / vt aialis bõ ſetalẽ peraciter eſſe ⁊ ſentiat coꝛde ⁊ ꝓfiteaturoꝛe. Nullus itaq; mirabitur / ſi ſpiritualis homo nõ ſe⸗/ per dimittitur inter eos liberis alis euola⸗ re neq; ad pedes Jeſu ſedendo audire cum ſilentio verba illius. Fit potius vt ſolicitu do marthe de ocio marie conquerat᷑. ¶ Fe licem iure dixerim religiõem ꝗ ſaltẽ pau⸗ cos cõtemplatiõis gra pditos ſuſtinet: fo uet ettanquã pꝛecioſam margaritaʒ/ vtde licatum aliqð lilium.vt amãtiſſimum dñi 67 cõtẽplatiõeʒ puehant᷑ qm aliũdeptim pꝛo pꝛio ſtudio⁊ exercitio/⁊ ꝑtim/imo ⁊ maxi⸗ me diuino auxilio. puecti ſunt ad arceʒ cõ⸗ templationis faciliter aſcendenduʒ. Rara pec auis in terra fatemur.nõ tñ deſpandũ ꝙᷓiꝛ nulla. Sunt etiã alij qͥ diſciplinati ꝑ ob A ́MUMã Derreligionis perfectione beniamin adoleſcentulum in metis exceſ/ ſu colit.et honoꝛat.obediens xpᷣo ſpõſo di centi Adiuro vos filie hieruſalem/ne ſuſci tetis neq; euigilare facietis dilectaʒ donec ipᷣa velit. Non occupetur in pꝛacticis exte vt impleatdeſideriũ pauperum. Sivexat te vocalis oꝛatio cum vigilijs.ſi non ſapit vt cuperes diuina dulcedo.illa tibi ſeruat in infirmitatem pᷣſertim incurabilem dila⸗ rioꝝ negocijs.nõ conuẽtum aſſidue ſequi cõpellatur. Tales olim extitere Bern. Hu go Richardus et ſiles. Atuero quiſquis es aptus ad gratiam hmõi noli ſi foꝛte cõ/ pelleris eſſevnus ex alioꝝ grege/conqueri noli ꝑ impatientiam murmurare.noli tan qᷓ; ſingularis ferus depaſcens vineam ma lignari. Expecta potius dũm / viriliter age et confoꝛtetur coꝛ tuum ⁊ ſuſtine dominũ. Scit ꝓuidentia ſua quid expedit tibi ſine eius volũtate/ nec paſſer vnus cadit in ter⸗ ram.in cuius manu ſunt hominum coꝛda conuertere potens ea quocunq; voluerit. in celis. HNõ velio pᷣmij fructum percipere dum adhuc metis. Careas interim quoti⸗ dianis vt ita loquamur diſtributionibus qꝛ integram ſeruatoñs tibi pᷣbendam in ce lis.Non ſemꝑ nutritur filiusdum ꝑuulus eſt de menſa patris.qñ tamen nonnulli de ſeruis hereditatem minime habituri pr̃nã veſcũtur ipᷣo pane filioox. Eligio curam debet habere pᷣci puam de infirmis. Sanxerunt VPVPeooc ſancti prẽs et addiderũt/qꝙ; DdDdicenti ſe infirmum credat᷑ Vñ quitur vltra ꝙ ſolicite curandũ eſt.ne qͥs Decuma conſide. batur. Inter omnes auteʒ infirmitates fu⸗ gibilioꝛ tam ꝓ ꝑſona/qᷓ; ꝓ oꝛdine/eſt capi⸗ tis inſania ex euacuatione et vitio cerebꝛi. exqua perdit homo iudicium rationis/ et per cõſequens quodãmodo deſiniteſſe hõ et fit miſerabilioꝛ iumentis inſipientibus oppꝛobꝛium hominũ.et abiectio plebis: et oneroſiſſimum totius ſtatus ſui ludibꝛi um. Auertat hanc ciuilem moꝛtem a fᷣnis ſuis medicus ſummus dñs noſter Jeſus xpᷣus/ſuggerendo media cõſeruationi con grua/et ꝓhibendo noxia.que nõ ſemꝑ eue niunt ſubito vel repẽte.ſed lente⁊ ꝑ increi tavelut impꝑceptibiliter ab ipᷣo patiẽte Ab alijs quoq; hmõi taʒ grandi ꝑiculo ſi apð oculos non ꝑſpicaces in talibus pᷣuidẽdũ in oꝛdine neceſſee contingeret ꝑ artem medicine nedum coꝛi- poꝛalis ſed et ſpiritualis obuiet᷑ Agat ita⸗ q; ſpiritualis bomo. vt omnia dijudicetat qʒ pᷣuideat.doctrice ſapientia. ue cnas nouit anteq; fiant. In qualquidem ſapien tia ſeu ꝓuidentia/vigere maxime maioꝛes ſt. Pꝛo quo pleniꝰ enu⸗ dleando.ſint adhuc deceʒ cõſideratiões q̃ ſequuntun addendo denarium denarioyt ſic ꝓlati videanturouo denarij ad viaticũ ſauciati. Eligionis ſecuritas ⁊ ſoliditas fundamentalis/ Poſt diuinaʒ gratiam. conſiſtit in diſcreti⸗ Vone et caritate pᷣſidentium quo cunq; nomine cenſeantur. Pꝛeſidẽtes nã⸗ qꝙ; ſunt aut eſſe debent tanq; lex viua/mo⸗ deratrix legum moꝛtuarum.id eſt conſtitu tionum. Sunt diſpenſatoꝛes miſterioꝛũ et miniſterioꝛum dei.fideles ad deũ et pꝛu dentes ad ꝓximum. Sunt ꝓut Areſto. lo/ quitur veri epieikes hoc eſt interpᷣtatoꝛes legum generalium.ſᷣm applicatioes ad ca ſus ſingulares. Quã virtutem videt᷑ pſal⸗ miſta vocaſſe equitatem vbi dicit alloquẽ do deum. Omnia mandata tua equitas/ Et ita legiſtarum imo vulgaris vſus habz dicere aliquid fieri de bona equitate. Se⸗ ueritas vero conſiſtit in ſolis generalibus verbis legis ꝓpterea nominantur homĩes huiuſmodi nimis verbis ſtatutoꝝ innitẽ/ res /litterales/et quandoq; inbumanityꝛã ni / duri et crudeles / vtpote non attendẽtes illud etiam pueris inculcatum.q; videliq; ipᷣe quoq; leges cupiunt vt iureregantur. Etpmittiturdogma noſtro ꝓpoſito ſatis accõmodum.cum dicitur Judicis auxiliũ ſub iniqua legerogato. Iniquam intelli⸗ ge legem ſi ad iniquitatis et iniuſticietra⸗ ducatur abuſum. Hinc per ſapientem di⸗ citnr. Noli eſſe iuſtus nimis. Rurſus qui nimis emungit elicit ſangninem Etapud comicũ Sũmum ius eſt ſũma iniuſticia. nodecii r hʒ diligeter inſpicere vultũ pecon üſui/iuxta monua ſapientis.⁊ ꝓut Vltile viderit ſua intereſt cuilibetp dere. Eſt itaq; ſicut ceteroꝛum hominũ ſic et religioſoꝛum varia valde conditio. conſi. sS Eligionis maioꝛ quiſqͥs illefuert Aie ſnin gligs capproh⸗ Nloch. iſtder⸗ hotubaſp copod⸗ Gmungn Qluif ian Gnanndi vigllist⸗ tisgaym diarhe lerbio⸗ R ei da Wllini darment coneniin Rchcan Nrunm Wiri o B 4 dumrgtſod l Ninn mitrüdſm küininn betäi möninn ANes , Asihin Iumm ch fmoing ngpians immmſen WnNNi nueguu vngroriobe munnicn Oe noisgondes rinmurdoris wwstnumorimnin nbocahemadig WNtnaNN nanann wintnunngn muinin mintn Nenn sni Wn Junnil * 4 cet.vt ait beutus Bern.Talibus occurren dum eſt/nec expectandumꝙ petant relaxa tiones in oꝛdine.ſed inuiti etiam cogendi ſunt illas reciꝑe.Qui ſi id ꝑtinaciter renu⸗ erint.peccantquidem grandi inobedien/⸗ tia.et vix ſpes de ꝓfecin futuro de eis habe ri potent. Quippe qui iam ſapientes ſunt in oculis ſuis.iamq; ſuꝑ ſenioꝛes ſuos ſi⸗ bi videntur intelligentes / nec iam ſe putãt eſſe tales e onſii indigeant maioꝛum Poꝛro taliũ quis ſi iam haberet vnum pe dem in celo. vt loquitur vnus patruʒ rerra hi deberet ꝑ alterum.qꝛ cum talivno ſuper bie pede clarum eſt ipᷣm nunq; totũ introi⸗ re celum. Zenditad hoctota grandis illa conſultatio magni anthonij/nũq; nimis ĩẽ culcanda / de diſcretione ſeruanda/quam finaliter eſſe dixit ſubiectionem et obediẽ/⸗ tiam ad ſupioꝛes.Apud quos valet plus auctoꝛitas qᷓ; ratiocinatio. Alioquin po⸗ teſt de facili fingere ſibijpᷣi quilibet fanta⸗ ſticus ſi ne numero rationes. Nihil eſt enĩ inargumentabile. Pꝛocedit nonnunq; vſ q; adeo coꝛpoꝛis inualitudo.cum ꝑturba⸗ tione cerebꝛi.qð valde leſum eſt ratiõis iu dicium.etſi non penitus ablatum in non/ nullis / de quibus vᷣe ⁊ pie ꝓpnunciat Hie/ ronimus ꝙ magis indigent fomento xpo cratis.qᷓ; noſtris monitis:Nõ enim ſuã mi ſeriam cognoſcunt/et hinc eo ꝑiculoſiusq̊ inſenſibilius infirmantur. Culpat nihilo minus idem alibi pᷣferentes vigilias et ie / iunia/ſenſuum integritati. Sicut allegat etappꝛobat ſanctus Thomas ratioq; nnõ diſcoꝛdat. Caueat tamen in his diſcipulꝰ chꝛiſti.ne ex diffidentia quadam ſui auxi/ lij / ſtudeat fieri diſcipulꝰ Balieni. Credat potius et ſperet/quoniam bona diſpoſitõ coꝛꝑis / donum dei eſt. qui dat illam et cõ ſeruat quando/vbi/et quomodo voluerit. QLuius ſi iganun fuit in multis manifeſtuʒ qui cum ſumma ſobꝛietate in victu/et ma gna nuditate/et auſteritate in veſtitu/ cum vigilijs ſupꝛa modum /ꝑſpicaciſſimo men tis acumine viguerunt. Qum et e diuerſo dicat Hieronimus antiquo innitens pꝛo uerbio / craſſo ventre ſenſumtenuem gigni noderatione 67 Nam et ipſi religioſi quid aliud niſi hoies Aliquibus ex eis ineſt feruoꝛſnouicius et zelus vehemens.ſed nõ ſ̃m ſcientiam/ qui ſi dimittantur ſuo curſui/ruunttandem in aliqð pᷣcipicium. Quoniam ʒelus ſine di⸗ ſeetiõe pᷣcipitat.ſicut diſcretio ſine ʒelo ia,⸗ non poſſe/put nonnullos aliquãdo inter ciboꝝ abundantiam comꝑtum eſt cerebꝛi vertiginem fantaſticam irreparabiliter in enrrief. Eligionis maioꝛ poteſt aliqᷓs⸗ qui nimis habent verecũdie.ne dicamus ſuperbie / puenire. vere cundia enim pᷣſertim cõtumax⸗ naſcitunex ſuꝑbia. Poteſt inq; tales quen doq; iuſte pꝛeuenire cum gratijs. antequã petant eas. Poteſt nihilominus quando⸗/ q; ipe expectare ꝙ eum interrogent pꝛius⸗ et conſulant.ſi rigoꝛ oꝛdinis ad tempꝰ eis intolerabilis videatur. Judicet tũc maioꝛ ſm regulam fraterne caritatis. Non dico ſm düpoſitionem ꝓpꝛij coꝛpoꝛis que foꝛ⸗ taſſis robuſta eſt/ſed pꝛo qualitate cõque// rentis / pꝛecipue ſi viderit ꝙ cum humilita te non ficta/gratiam petat aut conſilium. Eueniet aliquando quod duobus ſimilia pctentibus diuerſa dabit reſponſa. Diuer ſa q; dabit conſilia / non quia vicioſevaria ſit virtus ſua inacceptione perſonarum ſʒ quia pꝛudenter variat iudicium.iuxta pe⸗ tentium varias conditiones.quas virtuo ſe deſcernit. Non itaq; opoꝛtet murmura⸗ recontra maioꝛem.ſi non ſemper exaudie/ rit /nec inuidere alteri qui exauditeſt. ve/ rum magis expedit gaudere quia nociuuʒz quod male id eſt indiſcrete petitum fuerat non acceptum eſt.et congaudere fratri ĩ hu mili caritate.et caritatiua humilitate.eo q; cõmodũ accepit quo neceſſario indiguit. Decimaquarta co/ * . — Ve. * Eligionis maioꝛ in diſpenſan Odo / debet ſibi duplicem oculuz aſſumere. Unum quo commũe ſue religionis bonu. Aliuʒ quo particularem ſui religioſi pꝛofe ctum dare conſideret. Ratio eſt quoniam religio maxime conſeruatur in ſtabilitate conſtitutionum ſuarum /ſicut ⁊ omnis po licia in legum ſuarum firmitate.tanquaʒ coꝛpus verum in ſoliditateneruoꝛum. Et fere nihil pius aduerſum eſt religioni quã variatio paſſim facta in conſtitutionibus ꝓut heu exemplo ſunt religiones quas de non obſeruantia ſeu lapſas nuncupamus F. N Colige. tree eCcIS 1 N litati/q;ᷓ Etob quid aliud/rogo /dicat᷑ qᷓ ex diſpen (atio nibus indiſcretis.nunc et antea.ſin lege / ſine oꝛdine ⁊ ſine cauſa/ſaltem ratiõa/ bili/tam multipliciter ⁊ inaniter factis.vũ merito iam non diſpenſatiões.ſed diſſipa⸗ tiones cenſende ſunt. Rurſus exoppoſu to ſi ſeueritas ipius maioꝛis nulli diſpen ſationi cõdeſcẽderit.fit apud aliquos ſub⸗ ditos grande ꝑiculum moꝛtis.aut moꝛte coꝛꝑali deterioꝛ/deperditio irrepabilis iu⸗ dicij rationis.Qð ꝑmittere vbi occurri po teſt/ nil aliud eſt plane q́; homicidam eſſe. et pietatem religioſe diſcipline conuertere in tyꝛannicam feritatem. Perpendi ex his poren quanta ſit neceſſitas abud omem re igionem/ꝙ maioꝛ ſit circũſpectus non ce⸗⸗ cus / non luſcus / non monoculus / nõ imp uidus/ita vt vtriq; diſcrimini velit/noue/⸗ rit/ et poſſit opem ferre/autꝑ ſe/aut cuma⸗ lioꝝ/ſi non ſibijpᷣi ſatis cõfidat/cõſilio au⸗ xilio et aſſenſu. Conſiderano. xv. E. Eligionis maioꝛ ſi dubitet pꝛo babiliter de ꝑiculo ꝑſone querẽ tis auxilium.agit ſecurius con deſcẽdendo interim ipᷣius fragi moꝛe relaxationis in oꝛdine cuʒ ſeueritate neget auxilium. Poterit itaq; fa cilius fieri ꝓuiſio circa rigoꝛeʒ oꝛdinis ſer/ pararet᷑ ad ſanitatem aut vitam.talis cgro tus /ſi lapſus eſt. Conſonat cũ his pium il lud cõmune dictũ. Melius eſt de nimia pi etate/qᷓ; de nimia ſeueritate redargui Quo circa due hic aduertende in maioꝛibo ſunt cõditiones nõ parum habentes e diuerſo periculi. VUna eſt debilitas coꝛꝑalis.vel in nata vel accidentalis. Altera eſt foꝛtitudo virilis que tolerare valet facile graues la⸗ boꝛes.Pꝛima reddit aliqñ holem nimis cõpaſſiuũ Ai didicit ex his q̃ patit᷑ com/⸗ paſſionem. Altera vero iudicans alios ſe⸗ cundũ ſuas/vt aiunt / baſes ſeu vires fit de bito plus rigida ⁊ auſtera. VUnde eueniet nõnũq; iuſto dei iudicio/vt hi taleſ nimis alijs duri/incurrant debilitatem / etſi non ſemper in floꝛida iuuentute ſaltem in mar cida ſenectute/ꝑ quã diſcũt tũc alijs oculis intueri debiliũ neceſſitates q; exañ conſue uerũt/⁊ ſic pij efficiũtur tandem.etiam inꝰ uiti.dicẽtes cum aplo. Non enĩ audeo lo⸗ qui quicq; eoꝝ que ꝑ me non oꝑat᷑pᷣus. Conſideratio. xI 7 lo/ced Lui ſententie inherens quidam pater ſe/ nioꝛ/renuebat iunioꝛes foꝛtes alijs fratri⸗ bus pſidere.quãqᷓ; nonnunq; tameu iuni oꝛes vtilius ꝙ;ᷓ nonnulli ſenioꝝ pꝛeeſſe in⸗ ueniantur. Ded pater iſte ooulum direxit in id qð contingit communius. Eligionis maioꝛ non in ſua tã⸗ tundem pꝛudentia.verum etiã et multo amplius de diuina gra Etuia per oꝛationem ſedulam po/ „ exercendis. Ita enim diſcipulus ille queʒ diligebat Jeſus loquitur. Quoniam vn⸗ ctio eius docet de omnibus. Nec de hocſi luit Areſto.ſed conſone ait.quia virtus o⸗ peratur certius qᷓ; ars/ Sic deniq; fiet vt meritis et pᷣcibus humilis ⁊ pij paſtoꝛis/ ouicularuʒ ſuarũ ueceſſitatibus ꝑ ſe pꝛoui deat bonus ⁊ ſummus paſtor.et ipᷣe verus celeſtis medicus. Vide nũc an non ita de medicis coꝛpis/ſuaſerit ſapiens. Jpᷣi inqͥt dominũ depᷣcabuntur vt dirigat requiem coꝝ ⁊ ſanitatem/ꝓptercõuerſatiõem eoꝝ. Tu vero qui religioni ſubiectus es.petep us a dño inſtantiſſime cõſiliũ.non quideʒ expectans illud abeo ĩmediate/aut ꝑ medi um angeli quaſi ꝑ miraculum tibi tradi.ſ ꝑ maioꝛem tuum.cuius os obſeruare con uenit tanq; dei loquentis in eo ⁊ ꝑ eũ. Si cut et vere credendum eſt.quia vicari deiẽ et locutionis dei in hoc oꝛganuʒ. niſi foꝛte peccatum ipᷣius cõſulentis obſtiterit ꝑ dif fidentiam.coꝛdis fictionem.aut alias ꝓut nõnunqꝙᷓ; cõtigiſſe.⁊ cõtingere poſſe daruʒ eſt. Aaius nc itaq; poſſz ex pᷣdicſelici diſſolutio queſitoꝛuʒ dubioꝝ nihilominꝰ placet deſcendere adhuc parumper ad par ticularia.Quoniam in moꝛalibo particu⸗ lares ſermones magis erudiunt.Et fiet re ſtrictio ad celebꝛem ſanctam q; Carthuſi⸗ enf.religionem.ſub omni reuerẽtia ⁊ timo re non tam docentis faſtu.q; rememoꝛan/ tis pio affectu/ea que quaſi in genere pꝛe/ milla ſunt. (Conſidera.xvII. „. * E Eligionis Carthuſieñ.maioꝛ polteſt in caſu dubij / ſco ꝓpoſi⸗ ti. abſq; vllo dubitatõis ſcrupu elautioꝛẽ victũ ſic ꝑiclitantiꝛ pe tenti/imo et non petenti dʒ ingerere Dum ( ſbino 1 aſtai Nhetn Acet Mti⸗ nſer meditant iteran moci landir nulooe inis Mſito ronepa ſig lgauigdeo⸗ Nuotonen ſenumtir minoſot Gnanapn Uimnpenin neceſſtnr⸗ uureien Aaürin Jmigfen Uor ns lerheepe Mngien Münmi r Fi rurtiag icn Z metunn imtsettmi M mwer bin mmmui in gerns Cmi 4 prinpef AIlc moderamine cognoſcit eſe talis / votiſſime cnz p olſit in hac religione cõpetentiꝰſeu faciliꝰindulge re magis ſine nota ſingularitatis/ et abſq murmurationis occaſione/ ꝓpter ſolitariã in cella refectionẽ. Addã verbũ vnum/qð fuit vt accepi reſpõſum ꝑ patres diffinito⸗ res in caplo generali eiuſdẽoꝛdinis cuidã inquirẽti/dũ fiebat gr̃a generalis ſiue illa pietãtia ſiue aliter nominet᷑ Ego inqt ille ſentio me nõ indigere tali gr̃a. Nunquid ergo/ꝓpr ↄſciaʒ teneoꝛ abſtinere ab hmõiꝗ tia/⁊ eam nõ accipere.At patres illi. Etiã ſi tu nec paruũ uild⸗ bolũ ſeu moꝛſuʒ acci pere indigeas. Nihilominꝰ accipe gratiaʒ que pꝛeſtat᷑reuerẽter.⁊ vtere cũ gratiarum actione.Et certe meo iudicio pꝛudentiſſi⸗ me vt ſic in tali fratre ſingularitas vitaret᷑. humilitas ſeruaret᷑. murmurq; ⁊ indigna⸗ tio ab alijs ſecluderetur. (Conſidera. xvIII. Eligionis carchuſienſis maioꝛ centiã ↄcedere fas habet vt peti turpſertim in oꝛationibo nõ ne ceſſarijs ⁊ peculiarib. Tutius tamen eſt vbi nõ fit diſpenſatio / officiũ lingue nõ pe nitus omittere. Quoniã illud tenuiſſimuʒ et faucibo oꝛantis intercluſum ſufficit.nec poteſt notabiliter aut periculoſe grauare. Abũdat qlibet in ſenſu ſuo iuxta apli ſen⸗ tentiã. Sũt pᷣterea qui tꝑe vocalis oꝛatio⸗ nis pᷣſertim laboꝛioſe / nõ ſtudioſe inſiſtũt meditationi/ſed expediũt oꝛationẽ ſuã ala criter cum attentione ↄmuni.quatenꝰ poſt modũ liberioꝛes habeãt animos ad medi tandũ /vel cũ ſilentio oꝛandũ. Docuit nõ⸗ nullos exꝑientia ſic agere ↄſulte/ex ſue cõ/ ditionis neceſſitate/eo ꝙ cũ vocis ſonoeti am ſatis tenui/ neqant ſuã ſtabilire medi⸗ tationẽ ꝓut in caſu pꝛimi noſtri dubij que rela fit. Yoꝛtis ꝓfecto.foꝛtis ⁊ felix videtur is cui a deo donatũ eſt ſimul ſpiritu oꝛis/ꝛ deuotione mentis.deuotione inq; tali q̃lẽ ſentiuunt in ſilentio ipſi cõtemplantes/do⸗ mino ſuo ſeruire. Sed rara eſt valde hec gratia/pꝛopter humanã infirmitatem par tim.partimq; pꝛopter noſtrũ toꝛpoꝛẽ.nec etiam huiuſmodi gratia eſt ab omnibo de neceſſitate et ſub obligatione requirenda agut exigenda. Conſidera. XIX. in caſu tertij dubij / conſiliũ ⁊ li⸗ Eeligionis carthuſienb. maioꝛ Vfratres ſuos habet inducere q̃te nus nõ minus ei reſpõdeantve rogant ; de ſuis vicijs ⁊ defectibb.Ratio huius/quoniã periculoſiſſime ſepe ſub te⸗ gumento ⁊ velamine virtutũ / ſe vicia pal⸗ liant.Expoſuit hoc inter alios ĩmo ſupꝛa alios Egregius ille moꝝ indagatoꝛ Bea⸗ tiſſimꝰpapa Gregoꝛius in diuerſis ⁊ pene ſingulis moꝛaliũ ſuoꝝ locis. Verũ in ꝓpo ſito ſatis ſit exemplũ de lachꝛymis / de qui bus pꝛimũ nobis obiectũ dubiũü inquire⸗/ bat. Itaq;ʒ caueas tibi quiſqͥs in religione pᷣſertim ſicauſtera ſicut eſt de qua loq mur cõuerſaris/a laqueo quẽ venantes abſcon dunt demones. in omni qð cogitamꝰ/q loquimur/qð agimus. Itaq; laqueos plo ramus.laqueos loͥ mur. laqueos comedi mus ⁊ bibimus. laqueos nectimꝰ in cun⸗ ctis operib noſtris. NHec ſufficit ↄtra tot la queos remediũ aliud efficacius/ q; ex ſen⸗ tentia dicere cũ pſalmiſta Oculi mei ſemꝑ ad dominũ/quoniaʒ ipᷣe euellet de laqueo pedes meos.Fuerũt locuti de lachꝛvmarũ cõditione multi.Et ferme nihil mentẽ no ſtram ſic purgat/illuminat/ꝛ ſerenat vt p⸗ funda cõpũctio ⁊ lachꝛymarũ inundatio. Verũ id quidẽ/ſi obſeruat᷑illud/ne qͥd ni⸗ mis. Fit aũt nimis dũ ex his incurrif᷑eua,/ cuatio ⁊ turbatio cerebꝛi.dum pᷣterea flenſ ritatem de ſuis virtutibo dũ ine reddit᷑impotens ad oꝑa ſibi de neceſſitate faciendũ incũbentia/ vel ex voto / vel er p/⸗ cepto vel ex ſuꝑioꝛis inſtituto.Eſt fateoꝛ ĩ lachꝛymis aliqͥd dulce ⁊ mulcebꝛe.ſed pꝛo cul ſit hec dulcedo que criminis amaritu⸗ dinẽ ꝑ pᷣuaricationẽ parturit.⁊ que vulne⸗ rat ſuffocatq; naturaʒ. Eſt igit̃ abijcienda nõnunq; hec lachꝛymarũ pꝛofuſio.Et ne⸗ ſcio ſi lachꝛyme inde fluent vberius/qꝛ la⸗ chymari /vel nõ licet/vel nõ decet /vel non expedit. Itaq; eni qñq; videt᷑ Nihilominꝰ tamẽ opoꝛtet vt ꝓhibeant᷑ſepe.qꝛ neceſſa⸗ ria pꝛeceptoꝛũ regulariũ diſciplina/pꝛepo nenda eſt lachꝛymis/tam extoꝛtis ⁊ mẽdi⸗ catis qᷓ; infuſis⁊ placitis. Eadem enim eſt cauſa de huiuſmodi lachꝛymis/que de ſen timentis ſpiritualis dulcedinis / et ſenſibi li ſuauitate/cur hec ſepe non expediant p⸗/ pter plures reſpectus.pꝛout de hoc alibi traditum eſt. Pꝛopterea pꝛudens religio⸗ ſe fuge quantum poteris interim tales la⸗ chrymas/quoniã haud dubiũ latʒ anguis 4 ſin berba. Dũ aũt oĩno tu? ſueris / ſeu diſpẽ? nẽ carthuſieñ.inſtitute/ ſed ꝑ ſedẽ aplica,z aut ſedẽtẽ in ea ſũmũ pontificẽ/ generalix ꝑ vniuerſaʒ xpᷣianã religionẽ oꝛdiate. Ve⸗ rũ tñ ꝙ he oꝛões dicant᷑ alta voce vel ſum/ De religionis perfectione ſatõe ſupioꝛis / ſen diula oꝛdinatoe / tũc ul vtere.illis te inebꝛia.illis te refi ce.ſuauiſſi⸗ mũ tibi balneũ mẽtis in illis frequẽter in⸗ ſtrue. Secꝰ vo vbi tuꝰnõ es.ſed oꝛdinis ⁊ coĩtatis.ac carcerali q̃ſi obſeruatõe/ ſpõte quidẽ vtilit (niſi recalcitres)mãcipatus. cõpedibo charitatis / ex ꝓfeſſione tua volũ⸗ rie facta/ pꝛo xp̃o aſtrictus. in caſu pꝛimi dubij ꝓpoſiti /quo aa ofoes publicas canonicas bhabet cü magno podere delibe rationis aedere/q;' tales oꝛões nõ ſuntvt ita dicam facticie ſeu voluntarie ꝑ religio miſſa/publicevł ad ꝑtẽ/hoc ſpectat ad ius poſitiuũ ⁊ ꝑ ↄñs ad maioꝛis arbitriũ. Vñ in b̊ in omi religione diſpẽſatio põt indul geri/quãtũ religiõis vigoꝛ pati põt.Quo circa vulpecula in pꝛimis capioppꝛimiq — ↄuenit dũ inducit᷑ in vineã dñi ſub h̊ tegu mẽto/ꝙ dñs pẽſat coꝛ nõ ᷣba. Penſat erxe gite/ penſat dñs vᷣba multiplici rõne/noĩia tim qdruplici. Ad ſacrificiũ laudis ad exer citatõeʒ coꝛꝑis.ad meritum ſatiffactõis ⁊ ad pᷣſtandũ exẽplar ꝓximis ⁊ laicis. Nolo igit᷑ dicat mibi religioſus aliqͥs / ꝙ dñs pe ſat coꝛ nõ verba: Cũ apls dixerit Oꝛabo ſpũ.vocẽ intelligẽs ſ̃ᷣm gloſas/exoꝛabo et ate. Et Amb in Imno. Os-lg enec. ſenſus.vigoꝛ.ofeſiionẽ ꝑſonet.Nolo ſic hᷣ ſumat ſolitari dum in cõe venenit / vt ſe di⸗ gnũ reputet ſola ↄuẽtione.vt ſocietatẽ ſen pↄuentũ ſꝑnat in pari exercitatõne. vt voti ſit imemoꝛ ĩ ſua ꝓfeſſione.vt querat hic re⸗ muneratõeʒ trãſitoꝛiã ꝓ eterna beatitudie vt eccłiam dei deniq; ſuꝑbe ↄtẽnat / in ſua iuſſione ⁊ ꝑſonali miſſiõe. Demũ ſi neceſ⸗ ſitas ꝓut qñ q; fit vꝛgere videat᷑ pꝛo valitu dine coꝛpꝑis aut mẽtis. Nolo ꝓbibere / no⸗ lo ↄtẽtioſus eſſe Nolo tyrãnꝰ/nolo crude lis toꝛtoꝛ inueniri.Sed tũñ nolo etiã te ti⸗ bi ſoli ↄmittere. Yallit nos amoꝛ alienꝰ in iudicãdo. quãto magis igit᷑amoꝛ ꝓpꝛius: Lucifer inde coꝛruit. Coꝛruerũt inde oẽs qui oꝑant᷑ iniquitatẽ. Expectes igit᷑ volo expectes iudiciũ maioꝛis tui:Credeiuxta . nſi derat 2 10. —— Eligionis carthuſiẽſis maioꝛ/⸗ foꝛmã ſancti Bernardi/ſp magis indieio alieno/et maxie tui ſuꝑioꝛis/ qᷓ; ꝓpꝛio/qm̃ ille vice dei tibi dicet ſi petitio iua liceat / ſi expediat /ſi deceat.non im̃ ꝓ ſalute tua/ſed pꝛo ↄſcia q̊z ſua/ necnõ ſi pꝛo fratrũ tuoꝛũ pacifica cõmunicatõe/imo etiã ꝓ generali ip̃ius oꝛdinis ↄſeruatõe. Et vt non fallat ſuꝑioꝛ tuꝰ in ↄſulendo.iuũ ſit humili pie⸗ tate deũ iugiter exoꝛare/vt tuas ꝑ eũ in cu⸗ ius te manibo ↄmiſiſti /vias dirigat. Vetꝰ pꝛouerbiũ eſt a Seneca poſuũ. Cqpꝰ do⸗ cet pugilẽ.Ad qð ſpectat illud/ꝙ viſio/cõ trectatio/⁊ allocutio egrotantis/ docet me dicũ qͥd agere debeat.Nõ aliterẽ de medi⸗ co ſpũali. Fiũt enĩ curatões nõ hoĩs ſicut loquit᷑ Areſto.ſed hur?hois / q fit vt ſingu⸗ laria que nõ cadũt ſub arte referri debẽéttad iudicium pꝛudẽtis in arte ſua. ¶Poſſent iſta latioꝛi deductõe ꝓduci/ꝑ mẽbꝛa ſingu la / ſeq eplaris anguſtia tãtũdẽ ſcripſiſſecõ tẽta ſit. Bene vale pr dñe/frater/mediceca riſſime.Et oꝛemus ꝓ inuiceʒvt ſaluemur⸗ SBeriptu lugduni penultima octobꝛis Eſpõdere vberiꝰ q́; neceſſe erat conatꝰ ſum q̃ſtiũculis ꝑ te miſ⸗ Rſis Builhelme pater ⁊ frater in V.po chariſſime / ſub duplici cõſt ũ denario ſuꝑ religionis ꝑfectio⸗ deration neac moderamĩe. Suadẽs vt lachꝛymis ponat᷑ modus/vt in ↄgregatõe vocalibus intendat᷑ exercitijs/oſeruãdo vires ad hoc ipſum / vt inſuꝑ nulla lautioꝛis victus cõ⸗ ceſſio deſuꝑ facta repudiet/ ſiue illa fuerit pꝛopꝛia/ſiue ſingulanis / ſiue fuerit cõmu⸗ nis ſeu vniuerſalis. Vt deniq; oꝛõnes in cella que ſub pꝛecepto pᷣſertim eccleſie ca⸗ dunt oꝛe offerri.⁊ pꝛoferri nõ omittant᷑.ni ſi foꝛte id fieret de conſilio ⁊ licentia ſuꝑio ris/cũ pꝛolatio oꝛe ten fieri poſſitvtiq; te⸗ nuit᷑ ⁊ abſq; ꝑiculoſoyt apparet grauamie Attẽto potiſſimũ etiã ꝙ qꝛ fitab inſtitutõ ne/ noĩe eccłie/ aut ex regulari oꝛdinatõe oꝛãs ipᷣe ſicoꝛe/er hoc multum meret. Pꝛi mũ qꝛ obedit.ſcðo qꝛ oꝛis ſacrificiũ reddit tertio ſatiffactoꝛiuz ꝓ pctis ex laboꝛe agit. quarto otiũ excutit/ ꝗð facile ſurreꝑe ſolet in ſola mẽtali oꝛoõne ſeu meditatõne. Facit ad hec illud apłi.pſallã ſpũ pſallã⁊ mentes cũ gloſa oꝛdiariq que ſi placeat videnat Uuntt Lxcot ſninn res ut guo⸗ gae⸗ m⸗ ſer lia rir guno inu. ſllori hrek⸗ piso ſaadc nmuite pyniq turot woluerir⸗ ſienic tuinnfn W. timatein diciagle nureſum naerioe ſtciroon funcamet lcin lethinee duſoneice ſepobt loſtri lpſingc ckinopun vicinin ludaoitet leindeon auin HGhrnuſ vfmimi nenne Anmrfll ſ hmnlge sgin GNere un C uenſo ns Mnne midemet snidesſan iinſmngn Nn ag Eun (Man gwuſne ANeaee nuciimn = N MAA „ le rtaliͤ Uubrinehe Usrisn nmmuinti mirninth munolo Ne ſe W. ihhi eh- =☛ Begquitur queſtio theologica/ cu ̃x more rutilans ſolem ediderit. In qua tra⸗ cta . urde conſilijs euangelicis 2 ſtatu per⸗ fectionis ab eodem dño Cancell. — Wieſtio determinãda Vtruʒ auroꝛa mane rubens ſolẽ edi derit. Quia iuxta Areſtote. in Elenò. Omnes tranfferẽ tes ſᷣm aliquã ſimilitudinem cranfferunt. Aiaduertendũ eſt/ꝙ vt longa et certa ecperiẽtia cõperit medicus auroꝛe imitans naturã veris tꝑati in dieb anni/⸗ vires aĩiales confoꝛtat ⁊ perficit.pꝛo eo ſcʒ ꝙꝙ in eo vt ipſi tradũt humoꝛ ſanguinis in quo ſᷣm eos vita conſi iſtit dñat. Et ſol iſte quem nobis auroꝛa parit vita eſt viuenti⸗ um ⁊ animãtiũ iſtoꝝ.¶ Idcirco alti?trãſ⸗ ferẽdo inueſtigare libet in quo ſtat manet — et conſiſtit vita aĩe nr̃e ſpũalis.⁊ perfectio vite xpᷣiane.qð ꝓpꝛie eſt theologice inueſti gationis/⁊ nõ inutilis ↄſiderationis.No/⸗ uimus itaq; vitã iſtius coꝛꝑis ſtare ⁊ con⸗ ſiſtere in vnione vel ↄiũctione ipᷣiꝰ ad aĩaʒ que eſt pꝛincipiũ vite ⁊ actus ſubſtãtialis coꝛꝑis oꝛganici phᷣici.Quãto igit᷑ 2iũctio iſta ad coꝛpus ipſum qð actuat infoꝛmat et viuificat maioꝛ eſt ⁊ indiſſolubilioꝛ.tan to vtiq; vita iſta coꝛpꝑalis ꝑfectioꝛ eſt. Si igitur ↄfoꝛmiter ad iſta ſcire ⁊ inueſtigare voluerimꝰin quo ſtat ⁊ ꝑficit᷑ vita xpᷣiana. ſciemꝰiſtud / habito ⁊ cognito illo qð ſpiri tum nr̃m rõnalẽ ſuo vitali ⁊ ꝑfectiuo pꝛin cipio / qy deus eſt / pfecti?: intimiꝰ vnit ⁊ ĩ timat ⁊ iungit in ipſo.Etenĩ ſicut a poetis dictũ allegat apłs. In quo viuimꝰ moue⸗ mur ⁊ ſumꝰ. Hinc ⁊ ipſe dicebat. Dihi vi uere xpᷣs eſt. Et iterũ. Vita nr̃a abſcõdita eſt cũ xpᷣo in deo. ¶ Eſt igitur ↄcluſio iſta fundamẽtalis hmòi. Uitale eſſentiale in⸗ trinſecũ ⁊ ꝑfectiuũ foꝛmalit᷑.pꝛincipiũ vi/⸗ te xpiane/eſt caritas ⁊ eius mãdata.Con⸗ cluſionẽ iſtaʒ ponit in ſnĩa ſanctus doctoꝛ ſcõᷣa ſcõe.q.clxcxiiij.ar.iij. ¶ Due quidem ſic pꝛobat᷑. Pꝛimo de ipſa caritate.qm̃ in illo ſtat ⁊ conſiſtit vita xpᷣiana ⁊ perfectio ipſius/qð ſpm̃ nr̃Dm rõnalẽ ſuo vitali ⁊ ꝑfe ctiuo pꝛincipio ipſi ſcʒ deo.vnit ꝑfectius viciniꝰintimat ⁊ ↄiungit.hoc ſupponit.il lud aũc eſt caritas/qm̃ qui manet in carita te in deo manet ⁊ deus in eo. vt ait Joßes in canõica. Juxta qð Coloſſenſes monet ius titulus eſt Vtaauroꝛa apłs Super oĩa inquit caritate; babẽtes queẽ vinculũ ꝑfectionis.Et.ij.ad Choꝝ. xiij.ſcribit. Si habuero omnẽ ꝓphiam/et nouerim myſtena omnia/⁊ omnẽ ſcientiã et ſi habuero omnẽ ſidẽ ita vt motes tranſ ferã. caritaté aũt non habeã nihil ſũ. De cuũdo arguit᷑ ad iſtã partẽ/ qm̃ vita xpᷣiana conſiſtit in virtutibo theologicis ⁊ moꝛali⸗ bus.inter eas aũt omnibo ſuꝑeminet cari⸗ tas velut perfectiſſima ⁊ aliaꝝ perfectiua. ¶ Tonfirmatr᷑ quoniã vita beata q eſt con ſüũmata ⁊ ↄpletiua ſtat in dilectione ⁊ amo — do eteni legis eſt dilectio. Quocirca volẽs re inter beatos. Eteni ille perfectiꝰviuitvi ta beata/ qui deo plus adheret ⁊ intimatur perdilectioné/a tranſfoꝛmatiuũ amoꝛem. ¶ ertio ad idem quoniam illud eſt vita amme noſtre ſpiritalis / qõ eſt ſumma/ter⸗ minus/finis/ ↄplemẽtũ totiꝰlegis ⁊ eus⸗ gelij. hoc aũt eſt caritas ait apls. Plenitu⸗ ſaluatoꝛ petrũ ſicut ꝑfectiſſimũ ꝓ ſe ducem æ paſtoꝛe inſtituere hfecti coꝛpis eccleſia/ ſtici/de ſolo amoꝛe interra gauit. Petre in⸗ quit amas me.diligis me plus his.aperte volens in nuere illũ in omni ſexu / ſtatu / et gradu pfectiſſimũ qui deũ maxime diligit ¶ Secũdo pꝛincipaliter ꝓbatur cõcluſio de ipſis mãdatis/auctoꝛitate Joh.in cano nid. Sceimꝰ? inqnit qm̃ tranſilati ſumus a moꝛte ad vitã.Rur ita:cauſam ſubintulit quoniã diligimfratres VUnde xpᷣs math. v. ca.poſt pꝛecepta dedit de dilectione ꝓxi mi ⁊ inimicoꝝ ↄcludit. Eſtote igitur per⸗/ fecti ſicut pater veſter celeſtis perfectus eſt Sic⁊ QLQuce.x.ad legiſpitos ait de amoꝛe xp̃i ⁊ pꝛoximi.Hoc fac ⁊ viues.Loqͥtur ſe pius ⁊ de ipſis mandatis in lege ⁊ ꝓᷣis q; ea faciens viuet in eis.¶euit.xviij.Deut. vi. et alijs plurib in locis. Sic ⁊ gloſa ſu⸗ per illo iam allegato. Super oĩa aũt cari⸗ tatem habẽtes ⁊c. Cetera inqͥ t pꝛecepta ꝑ⸗ fectũ faciũt pꝛo quãto ad caritatẽ oꝛdinan tur. Quãobꝛẽ ⁊ beatus Athanaſius homi num pfectiſſimꝰ vnus / in li. quẽ fecit de ſa⸗ tiſfactione fuge. Hic eſt dicebat ipe homi nuʒ terminus ad pfectionẽ ducẽs. Si qð iubet dñs ipſe faciã. ¶ Stat igitur in hoc puncto radixdicendo?/ꝙ caritas ⁊ eiꝰmã data per ſe ⁊ eſſentialiter integrãt. conſtitu unt.⁊ perficiunt vitam xpᷣianã.¶ Excon/⸗ cluſione infero pꝛimo. Sicut pᷣcepta dei dant de caritate ⁊ omnibo virtutibo ⁊ acti⸗ bus eoꝝ.ſic etiam data ſunt de paſecione caritatis / ꝛ omniũ virtutij. Pꝛima pars patet/quoniã ſᷣm theologicã doctrinãs om nes virtutes pꝛo loco ⁊ iꝑe ſunt in pᷣcepio Cum eni virtutes neceſſario cõnexeſint⸗ optet ſi vna ſit in pcepto ꝙ ⁊ oẽcs. ¶ In ſe cuda parte volo dicere/ ꝙ pᷣceptũ caritatis claudit omnẽ ⁊ totã beatitudinẽ tam intẽ/⸗ ſiuã q; extenſiuã dilectionis ⁊ amoꝛis/ q̃n tũcunq; ꝑfecta ⁊ inteſa fuerit iſta latitudo et ita de ceteris pᷣceptis imaginãdũ eſt que ſunt de virtutibo vnde loquitur pſalmiſta Dis ↄſũmationis.hoc eſt oĩs ⁊ totius ꝑſe ctionis/vidi finẽ Quid:atũ mandatuʒ tuũ nimis.latitudinẽ videlicet nimiaʒ vel multa/extenſiue vſq; ad dilectionẽ inimi⸗ coꝛũ et ꝑpſequentiũ nos.intenſiue vt q̃ to⸗ tam perfecnonẽ gradualẽ claudat dilectio nis ⁊ amoꝛis. ¶ Corollarium iſtud ponit expꝛeſſe beatꝰ Augꝰ.in libello de ꝑfectione iuſticie vbi ex introductõne determinatꝓꝙ perfectio iuſticie que eſt virtus generalis includens omnes virtutes/eſt in pᷣcepto. LCur enĩ inquit nõ pꝛeciperethomini iſta perfectio.q́;uis eam nemo in hac vita ba- beat.Neq; eni ait xpᷣs recte currit ſi q̊ cur⸗ rendũ eſt neſciat᷑. Qũo autẽ ſciret᷑ ſi nullis pꝛeceptis oſtenderetur: Manifeſte colligi tur iſtud ⁊ ex foꝛma pꝛecepti caritatis. Di liges dñm deũ tuũ/ex toto coꝛde tuo/ exto ta anima tua/totũ aũt ⁊ perfectũ idẽ ſunt. iij. phicoꝝ. Et de pꝛoximo mandatuʒ ha⸗ bemus. Diliges pꝛoximũ tuũ ſicut teipᷣm: Maioꝛẽ aũt ⁊ perfectioꝛẽ dilectionẽ man⸗ dare nõ potuit dñs/qᷓ; ꝙ eũ ſicut nos dili⸗ gamus.qui noſmetipos maxime amamꝰ. Qua ꝓpter et ꝓpheta regius loquitur dño. Zu mandaſti mandata tua cuſtodire ni⸗ mis. Etiterũ. Mandaſti iuſticiam tuam/ teſtimonia tua/⁊ veritatẽ tuã nimis. Vbi gloſa Auguſtini ⁊ alioꝛum. nimis hoc eſt multum / valde ⁊ intenſe. Imo iuxta aliq̃s gloſas/plusq; etiaʒ natura carnis patitur Vnge ⁊ in hoc concoꝛdãt doctoꝛes theo⸗ logici ꝙ ſoli beati unplent pꝛeceptũ carita tis in ſua ↄſummatõe vel cõpletione. Nul lus autem inuent eſt qui diceret / ꝙ ipſi ſic agentes faciant opus ↄſilij ſed pꝛeceptiñ quidẽ nouiter dati ſed a creatõe ſua ſigna⸗ ti ſuꝑ eos. ¶ Infero ſcðᷣo ꝙ min? ſufficiẽs eſt imaginatio illoꝝ qui imaginati ſunt pᷣcepta dei oꝛdinant᷑ ad charitates/⁊ alias virtutes / ſub aliqua certa mẽſura minimo gradu,qð aũt eſt ſupꝛa illã mẽſurã vel gra De conſiliis enangelicis dum illũ eſt ſub ↄſilio. Apparet iſtud miꝰ ſufficere. Pꝛimo ex ſtatim dictis. Scoo ex ipᷣa ſoꝛma pcepti que totalitatẽ mandar et pfectionẽ ⁊ nullũ gradũ relinquit ſub cõ ſilio.diliges pᷣcepit ex totis viribo.qui aũt totũ diligit nihil excludit. orollanuz aüt iſtud eſt de intentione doctoꝛis ſancti ſcðᷣa ſcðᷣe.q.clxxxiiij.ar.iij. Et ĩlibello ſuo de ꝑfectione vite ſpũalis. Pꝛeceptuʒ inqͥt dilectionis nullis terminis coanat᷑ ita vt recie dici poſſit/ꝙ tanta dilectio ſit in pꝛe⸗ cepto ꝙ nulla excedit limites pᷣcepti.imo ynicuiq; mandat᷑ vt deũ quãtuʒ poſſit di⸗ ligat. Poteſt ⁊ iſtud deduci.qm̃ pꝛecepta et ↄſilia vt infra melius videbit/ bñt aliaz et aliã mateniã/ſiue alind ⁊ aliud obiectuʒ. Sieni caderent ſuꝑ eande materiã vel idẽ obiectũ /eſſet ea ↄfundere.Dilectio aũt dei et pꝛoximi eſt materia circa quã cadit pꝛe⸗ ceptũ caritatis.igitcirca iſta nõ eſt ↄſiliũ. Ande nuſq; in tota ſerie ſcripture ſacrere peritur ꝙ aliquis gradus vel menſura ali dilectionis dei ⁊ pꝛoximi ſit in ↄſilio. Sequit terio. Non modo dileno que haberi põt in via / eſt ſub pꝛecepto. verum etiã dilectio ipſa beatifica. Iſtud ex inten⸗ tione ponit beatus Aug. in libꝛo de perfe ctione iuſticie ſicut iam allegatũ eſt. Er ar guitur iſtud qm̃ mandatü dei eternũ eſt ex tota materia ſua dilectio autẽ beatifica eſt de ipa materia,/ergo nõ exit limites pᷣcepti Pꝛeterea ad dilectionẽ beatificã oẽs obli⸗ gamur tendere/ niti/⁊ conari.ergo illo mo do ſaltẽ eſt in pꝛecepto.Etiã qꝛ vt dictum eſt beati qui ꝑfecte ⁊ totaliter deũ diligunt non faciũt opus ↄſilij ſed magis pꝛecepti x quo apparet vltra ꝙ illud qdᷣ cadit Teraus obligant perfecte deü diligere unb pꝛecepto poteſt diuerſimode impleri abſq; culpavel tranſgreſſione.Aliter enim diligunt deuz viatoꝛes. aliter compᷣhenſo⸗ res/alitet perfecti vini.aliter incipientes. aliter pꝛoficientes.:Et tamen minus pec⸗ cant imperfecti ſi nõ eque deũ diligant ve⸗ lut perfecti iam in caritate fumati⁊ radica ti.nec imputat᷑ viatoꝛibo ad culpam ſi non eo amoꝛe vnitiuo deo hereant quo et ipſi beati.quanq;ᷓ ᷣm Auguſtinũ dilectio bea tifica ſit ſub pꝛecepto. Licet eni ſit ſub pꝛe cepto / non tamen eſt de neceſſitate pꝛece⸗ pti. Heq; eni neceſſe eſt vt opnimo modo diligatur deus. quinimo ad euitandũ cul?s pan/ ſufficit app:eciatiue plus eũ diligers voceke ſccb⸗ ammoꝛen vnusn ſbilis croonel ſectone nontn invuar ſueuang ſcopee ſouanaa Gorame nunme⸗ lfini chs wenni geozt ne⸗ ile linee Mp ſv duuiho. lgnio diciiu lirſunt Apomnon anwue Nguſirn oger ſiurionen ſolamintt ocurunt Cuaikain Gngabn fioſedin thlitere⸗ lr Hoce⸗ egan Heranonts guanmle luimnepin dicgne litecenne rum hed monncope nncöfun⸗ nis Heren depaffeg eun Hocef hollſe⸗ . = 44 2 E = Et ſtatu perfectionis hoc eſt ꝙ amoꝛ dei omnibus pꝛeponatur⸗ ſic ꝙ paratus eſſet homo ante omnẽ aliuʒ amoꝛem dimittere q; dei amoꝛem. ⁊ bic eſt vnus modus pfecte dilectõnis nobis poſ ſibilis / 1 de neceſſitate pꝛecepti. Vlterius ex concluſione ſequitur ꝙ ſi conſilia ad ꝑ⸗ fectionem vite xpᷣiane facere dinoſcuntur⸗ non tamen eſſentialiter hominẽ ꝑficiunt invita xpᷣiana.Pꝛima pars claret ex decur ſu euangelij.pꝛo ſecũda arguit᷑ quoniã plu res ꝑfecti fuerũt in vita ſ pirituali abſq; ob ſeruantia conſilioꝛũ euangelicoꝛum / vt de abꝛaam conſtat / cui dñs ait. Ambula co⸗ ram me ⁊ eſto ꝑfectus/de Job etiã cui nul lus ſimilis eratĩ terra.de ceteris quoq; pa triarchis / patribo / et phetis veteris teſta⸗ menti. quos fuiſſe perfectos nullus negat neq; tamen ſeruauerũt aut impleuerũt cõ/⸗ ſilia euangelica. Item in ſtatu innocentie fuiſſent homines ꝑfectiſſimi in vita ſpũa⸗ li.nec tamen obſeruaſſent conſilia euange lica.paupertatis/obedientie / et caſtitatis. ſed eoꝛũ perfectio fuiſſet in adimpletione diuinoꝛũ pꝛeceptoꝛũ.Exquo patet ꝙ pꝛo tanto conſilia euangelica pertinere ⁊ face/⸗ re dicũtur ad perfectionẽ vite ſpiritualis. quia ſunt inſtrumenta quedã expedientia „ et pꝛomouentia admodũ ad perfectionem P ipſam vite ſpiritalis cõquirendã / vel iam adquiſitaʒ conſeruandã. ¶ Sequiturex dictis ꝙ exquo non intrant eſſentialẽ con ſtitutionem vite xpᷣiane.opoꝛtet dicere q; ſolum inſtrumẽtaliter ad illam faciunt et cõcurrunt/ quẽadmodũ in vita coꝛpoꝛali qualitatiue diſpoſitõnes / inſtrumenta/ oꝛ⸗ gana.⁊ hmõi ꝑficiunt quidẽvitam coꝛpo/⸗ ris/ſed inſtrumẽtaliter tm̃modo/acciden⸗ talit er ⁊ fm quid.⁊ nullo modo eſſentiali ter. Hoc expꝛeſſe tenet ſanctus Tho.ſcõa ſcoe.q.clxxxiiij.ar.viij.hocĩ ſolutione pꝛi⸗ me rationis atq; ſequenti articulo.iiij.vbi querit an liceat epᷣis aliquid poſſidere ĩ ſo lutione pꝛimerationis. Idem ⁊ queſtione ſubſequenti.ar.ij.in coꝛꝑe queſtionis vbi dicit ꝙ ad perfectionẽ vite xpᷣiane eſſentia liter pertinet perfecta obſeruantia pᷣcepto rum. Hoc idem ponit.q.clxxxviij.arti.pꝛi mo in coꝛpoꝛe/ vbi querit an haberealiqᷣd in cõmuni diminuat de ratione perfectio nis. Hec eadem determinat in libello ſuo de perfectione vite ſpiritalis. Sic et poſt eum Godefridus de fontib ⁊ alij. ¶ VUl/ terius infero ꝙ paupertas voluntaria quã tũcunq; arta non perficit hominẽ eſſentia liter in vita xpᷣiana. Iſtud expꝛeſſe deter⸗ minat Caſſianus in collationibo patrum collatione pꝛima.⁊ allegat ſanctus doctoꝛ in libᷣ.ſepe memoꝛato. Jeiunie inquit vi⸗ gilie.nuditas.pꝛiuatio omniũ facultatum non perfectio ſed perfectionis ſunt inſtru⸗ menta. quia non in ipſis conſtat diſcipli⸗ ne finis ſed per illa peruenitad finem Ob hocenim au ſanctus doctoꝛvbi ſupꝛa hec in religionibo inſtituta ſunt/ non quia in ipſis pꝛincipaliter conſiſtat perfectio.ſed quia his quaſi quibuſdã inſtrumentis ad perfectionẽ venitur. Hoc idem ponit ſcõa ſcðe.q.clxxxiiij.ar.iij in ſolutõne pꝛime ra tionis. Vnde ⁊ querens in lib.de perfectõ ne vite ſpiritalis. quomodo fuit Abꝛaam ꝑfectus qui diuitias habuit ⁊ diues moꝛ⸗ tuus eſt. Hec inquit queſtio ſolui non po teſt ſi perfectio vite xpᷣiane conſiſteret ĩ ipᷣa dimiſſione diuitiarũ. Sequereturetenim Abꝛaam diuitem / non eſſe perfectum aut fuiſſe. Nerum ſi verba domini diligenter conſiderẽtur/non in ipᷣa abdicatione diui tiarum perfectionẽ poſuit.ſed hoc eſſe quã dam viam ⁊ diſpoſitionẽ ad perfectionem ſicut et ipſe modus loquendi clare oſten⸗ dit. Si vis inquit perfectns eſſe/ vade et vende omnia que habes/⁊ da pauperibo/ et veni ⁊ ſequere me. Vltimo ponit/et ſeqq⸗ 67 re me.quia in ſequela xpᷣi conſiſtit perfe⸗ ctio.ad quam inſtrumẽtaliter/diſponit ab dicatio diuitiarũ. VUnde ⁊ illam abdicatio nem oꝛdinat ad dilectionem pꝛoximi.Da inquit pauperib. Quocirca ⁊ beatꝰ Hie⸗ ronimꝰſuper illo.Ecce nos reliquimꝰom⸗/ nia ⁊ ſecuti ſumus te.Parum enim inquit erat omnia relinquere. quod ⁊ ſacrates fe/ cit.et multi phᷣoꝛum. Ideo ⁊ iungit quod perfectum eſt.et ſecuti ſumus te. NHon qui dem paſſibus coꝛpoꝛis ſed amoꝛis. Sic et Oꝛigenes ſuper illo. Si vis eſſe perſe⸗ ctus ⁊c̃. Nõ ſic inquit intelligitur iſtudvt in ipſo tempoꝛe quo tradiderit quis bona ſua pauperib/perfectus fiat.ſed quia ex il⸗ la die incipit ſpeculatio dei.depoſito ſcili⸗ cetonere diuitiarũ.quia ſic liberius deova care poteſt eum adducere ad omnes virtu tes. Videtis q; in actibus virtutum ponit eſſentialem ⁊ finalem perfectionem. Sic igitur poteſt quis poſſidens ampliſſimas diuitias / perfecta caritate deo inherere. et ipſis affluentibus coꝛ non apponere. quẽ aqa 3 — caritatis/⁊ non eſſentialiter ꝑfectio. De conſiliis enangelicis admodũ conſtat fuiſſe deabꝛaam/cuiꝰper fectio non ponuur in abdicatione diuitia rum.ſed in hoc ꝙ coꝛam deo ambulauerit Ambula coꝛam me ait ad eum dominus cte deum diligendo etamando. et eſto perſectus Simbulaunaulan nerte lium paupertatis /ſicut ait ſanctus doctoꝛ vbi ſupꝛa.Non enĩ vt ipſe ait pꝛopter hoc dedit conſilium iſtud quaſi diuites perfe⸗ cti eſſe non poſſint.ſed quia faciliter nõ ꝑ⸗ ficitur ho mo cum poſſeſſione diuitiarum Hoc idem ſentit dominus Gnilhelmꝰ an tiſiodoꝛeñ.reſpondendo ad quoddam ar⸗ gumentũ / cum arguiutur. Relinquere om/ nia eſt opus perfecte caritatis Hoc inquit ſic intelligenduʒz eſt ꝗꝙ eſt ſignum perfecte Ke⸗ terea ſi paupertas eſſet eſſentialis perſectõ ſequeretur ꝙ nulli diuites poſſent perfici in vita xpᷣiana. exquo non haberẽt pauꝑ⸗ tatem/que ſ̃ᷣm aduerſarium pertinet ad eſ⸗ ſentialem perfectionẽ. Falſitas conſequẽ⸗ tis ex ulo arguitur Ecci.xxxi.vbi beat? di⸗ ues ille dicitur/qui inuentus eſt ſine ma⸗ cula/nec ſperauit ĩ theſauris pecunie. Su per quo gloſa magna. Siquidem virtus eſt diuitem eſſe ⁊ perfecta caritate deo figi et adherere.qui ex affectu diuitiarum ma⸗ culam non contraxit.qui poſt aurum con⸗ cupiſcendo non vadit.nec dediuitijs ſuꝑ⸗ biendo ſuper alios ſe extollit. Sequitur. Nuis enĩ eſt hic:: laudabimus eum. fecit ernim mtrabilia in vita ſua. Vere enĩ mira brilia facit qui in diuitijs affluentibus coꝛ non apponit. Poſt que omnia concludit qui pꝛobatus eſt in illo ⁊ perfectus inuen tus eſt. Item ſi paupertas volũtaria eſſen⸗ tialiter faceret ad ꝑfectionem vite xpᷣiane. ſequeret᷑ ꝙ poſſeſtio opum ⁊ diuitarum eſ ſentialiter imꝑficerent hominẽ.⁊ ita pꝛela ti papa domin? omnium. viri eccleſiaſtici poſſidentes diuitias / iſti deficerenta per⸗ fectione xpᷣiana.ĩmo ipſi religioſi qui ð ar⸗ tiſſima paupertate gloꝛiantur. tranſeũtes ad pꝛelaturas/in quibus recipiũt amplas diuitias. illi inquã caderent a perfectione eſſentiali vite xpᷣiane. et ita nunq; deberẽt ad pꝛelaturas illas tranſire. Poꝛro ꝙ in ipſa dimiſſione pecuniarum ſeu diuitiarũ non conſiſtat eſſentialis perfectio.decla⸗ rat ſanctus doctoꝛ in libello ſepe dicto/ar⸗ guens per exemplum/ꝙ ipſe ſaluatoꝛ tra⸗ lec ex hoc arguere poterit quis inutile eſſe conſi diulitias poſſegerunt. ¶ O dens Math. v. capitulo docum enta per⸗ ſectionis / dicebat. Si quis percuſſerit te in maxillam pꝛebe ei ⁊ altera. Et qui vult tecum in iudicio contẽdere ⁊ iunicam tol⸗ lere.dimitte ei ⁊ pallium. Et quicũq; te an gariauerit mille paſſus.vade cuʒ eo ⁊ alia duo milia. Manikfeſtum eſt ꝙ viri perfe⸗ cti nõ ſemper iſta actu implent. Alioquin ipſe dominus a perfectione defeciſſet/ qui percuſſus a ſeruo pontificis.non pꝛebuit aliam maxillam / ſed dixit. Si male locu⸗ tus ſum.teſtimoniũ perhibe de malo:Si autem bene. cur me cedis: Similiter pau lus.Qui alapam a ſacerdote receꝑat non obtulit aliam maxillam. ſed conſtanter di⸗ xit. Percutiat te dominus paries dealba⸗ te. Dic ergo non eſt de neceſſitate eſſentia lis perfectionis/hoc opere implere.ſed ſu.⸗ ficit yt in pꝛeꝑatione animi babeantur / vt ait Aug.li. de ſermone domini in monte, quod ⁊ diuites habere poſſunt. VUnde ⁊ vi ri ꝑfectiſſimi Athanaſius. Silueſter. Hi lariꝰ et alij ſancti plures viri pfecti/opes ⁊ iuitias poſ eniq; in ſtatu ĩ⸗ nocentie fuiſſent homines perfecti / et ta⸗ men fuiſſent maxime et vere domini tem⸗ poralium/quibo dicebatur a domino. Do minamini piſcibus maris ⁊ volatilibꝰ ce⸗ li ⁊c.¶ Sequitur vltra/ꝙ ieiunium / abſti nentia/inedie/vigilie/non pertinent eſſen tialiter ad perfectionem viexpᷣiane. Hoc ex intentione tenet Caſſianus vbi ſupꝛa allegatur in pꝛioꝛi coꝛollario. Nam et de domino legimus ꝙ venit manducans et bibens. Quãobꝛem Auguſtinꝰ. x. confeſ⸗ ſionum. Non ego inquit timeo immundi ciam obſonij.ſed immundiciam cupidita tis. Hec eſt enĩ que imperfectum facit.nõ ipſum obſonium. Et in libꝛo de doctrina xpᷣiana.Vſus inquit talium non eſt in cul pa.ſed libido. Fieri enĩ poteſt /vt ſinevicio aliquo voꝛacitatis / pꝛecioſiſſimo cibo ſa⸗ piens vtatur.inſipiens ardentiſſima gule flãma in viliſſimum inardeſcat. Simile dicitur in libꝛo de queſtionib euangelij/ꝛ recitatur in decretis.Opoꝛtet inquit ſapi⸗ entes ſilios intelligere.non in abſtinendo vel manducando eſſe iuſticiaʒ.ſed in equa nimitate tolerandi inopiam. Nam Pau⸗ lus qui ſciebat abundare ⁊ cum manducã tibus manducabat.non impficiebaturex hoc.alias nunq; egiſſet. Qua in renichar⸗ dus de ſacto victoꝛe ĩ libꝛo de ectermiatõe nali mulro⸗ ffiel nble⸗ piſen goris cha, öauſt re Q potede fante heutus runmh mdinen Ninie rarl ſlsp lerum NReeſe leoc poſe turg jeiut ſibut ins ſunta ſoꝛſcde bſinen naroonn Roere nuesa ſtine peffci ſiiſzel lpfirmi. ofmnes fylainne eECdi ulamnn yymmvſa W ngainſtm turllai, ornan⸗ huiii, nepagſtn dictis - derſelgnen ſebonerde funefun n Eneen mnäaige Szett sin rnn v de wrnri Temmmfi g Wpennanen rchend de ſnsrwiſh Arneſanad Ami Gtnninl mmdaR tntiin uirXNN Et ſtatu perfectionis mali et pꝛomotione boni. Hinceſt ait/qp multos videmus mira abſtinentia coꝛpus afflixiſſe.moꝛbos graues incurriſſe ⁊ incu rabiles.eoſdẽ ipſos poſt edomitam concu piſcentiã.poſt acceptã diuinitus gratiã ri⸗ goꝛis pꝛiſtini frena laxaſſe.⁊ coꝛpoꝛi ſuo ĩ cibo.potu.ſomno.veſtitu.multo amplius q; cuſtodia ſanitatis poſtulaſſet/ indulge/⸗ re.Conſtat aũt ꝙ loquitur de perfectis vt pote de illis qui concupiſcentiã edomue⸗/ rant ⁊ diuinã gratiam receperant. VUnde⁊ beatus macharius ſummus ille anachoꝛi tarum hominũ ꝑfectiſſimus vnus.de ſoli tudine veniens ad congregationẽ fratrum et vinũ bibens cũ eis / non ex hoc imꝑficie batur.QOð ſi abſtinentia a vino eſſet eſſen tialis perfectio nunq; illã relaxaſſet.(¶ Ce terum ſi ieiuniũ. abſtinẽtia ⁊ cetera/ eſſent de eſſentiali ꝑfectione/ ſequeretur ꝙ vten tes cibis delicatis carnibo ⁊ volatilibo/nõ poſſent perfici in vita xpᷣiana.ĩmo ſequere tur ꝙ infirmi.debiles ꝗᷣ foꝛte tota vita ſua ieiunare non poſſunt. ſenes ipᷣi in religio⸗ nibus ⁊ alibi. Iſti inq; deficerent qui in⸗/ edias vigilias abſtinentias ferre non poſ⸗ ſunt a perfectione xpᷣiana. Oð quis dice⸗ ſartrollin iſtud tenet ſanctꝰdoctoꝛ ſcdðᷣa ſcdᷣe.q.clxxxvi.ar.ij.in coꝛ.queſtionis xpꝛedictis infero ꝙ pauꝑtas vigilie. abſtinentia.ieiunium.inedie.nuditas.pꝛi uatio omniũ facultatũ non ſunt virtutes. Apparet ex pꝛedictis/quoniã omnes vir⸗ tutes ſunt de eſſentiali ꝑfectione vite chꝛi⸗ ſtiane. Hec aũt omnia ſunt extra eſſentialẽ perfectionẽ vitexpᷣiane vt deductiũ eſt. Itẽ ſi iſta eſſent virtutes ſequeretur ꝙ debiles infirmi.ſenes.diuites non poſſent habere omnes virtutes.cũ ipſi ſenes/⁊ valitudia⸗ rij ieiunare non poſſint/⁊ abſtinentiã face re. Et diuites non habent pauꝑtatem/ ſic nullam virtutem habere poſſent.Cum eĩ virtutes ſint connexe.⁊ diuites non habe⸗ ant paupꝑtatem/que ſᷣm aduerſariũ eſt vir⸗ tus.⁊ infirmi non habent abſtinentiã.ſeqͥ turillatũ.(¶¶ Exquo ſtatim apparet ꝙ iſta omnia pꝛedicta ieiuuiũ.vigilie.pauꝑtas⁊ huiuſmodi.magis ſunt quedam voluota rie penalitates qᷓ; virtutes dicende.patʒ ex dictis.Quoniã ſi pauꝑtas vel ieiuniuʒ eſ⸗ ſent virtus vel gradus virtutis/ tunceẽnt per ſe laudabiles/ quoniã virtutes ſunt ꝑ ſe bone ⁊ de genere per ſe laudabiles.Cer⸗ tum eſt autem ꝙ paupertas non eſt lauda 8 bilis / niſi exr hoc adiuncto ꝙ eſt volũtaria. Dic eſt de ieiunijs ⁊ vigilijs. VUnde quẽ⸗ admodũ moꝛs ipᷣa volũtarie perpeſſa pꝛo chꝛiſto licet ſit meritoꝛia.non tñ eſt virtus anime aut potentie ꝑfectio/ſicut actus vel habitus exiſtens in aia.ſed magis eſt que2n dam volũtaria ⁊ meritoꝛia penglitas.ſic ᷣ pꝛedictis imaginandũ eſt. ¶ Ulterius in fero ꝙ habens familiã vxoꝛẽ ⁊ liberos po⸗ teſt eentialiter ꝑfici in vita ſpiritali ⁊ xpᷣia⸗ na, patet de abꝛaã vt argutũ eſt. de Job et alijs q;plurumis viris pfectis/tam veteris q́; noui teſtamenti qui vxoꝛes habuerunt Scðo quia tales pnt habere omnes vir⸗ tutes. Di eni daret᷑ inſtantia maxime eſſet de ipa incõtinentia.Hanc aũt habere pñt ipſi ↄiugati vt erpꝛeſſe determinat augꝛin li.de bono ↄiugali. Continætia etenĩ ſicut ipſe ait nõ eſt virtus coꝛꝑis ſed animi.Nã virtutes aliqñ latent in habitu.aliqñ ma⸗ nifeſtant᷑ in oꝑe.omnẽ aũt actũ vel habitũ animi quẽ habent non ↄiugati / pñt ⁊ ipſi cõiuges habere. Sicut eni exemplũ ẽ bea ti Aug.vbi ſupꝛa.Non impar eſt merituz eſſentiale foꝛtitudinis vel patientie in Jõ hanne/qui paſſus nõ eſt.⁊ in petro qͥ paſ⸗ ſus eſt. Habuit enĩ Johßes virtutes foꝛti⸗ tudinis ⁊ patientie eque ꝑfectas/ſicut?⁊ pe trus. Sic ⁊ ↄſimiliter non eſt impar meri tum eẽntiale caſtitatis vel ↄtinentieĩ Jo⸗ hanne qui nuptias exptus nõ eſt.⁊ abꝛaaʒ qui filios genuit. Abꝛaã etenĩ caſtitatẽ ce⸗ libatus Johis habuit in voto ⁊ habitu.ec caſtitatẽ nuptiaꝝ ĩ vſu qͥ libẽterabſtinuii ſet ab om̃i actu ↄiugali ſi dñs pcepiſſet.ſi⸗ cut Joheʒ legita nuptijs reuocaſſe. QOui quidẽ Johes ↄtinentiã oñdit in actu erte rioꝛi. quo ſequit᷑ꝙ virginitas ſᷣm il lud qð addit vltra ↄtinentiã.⁊ ſi ſit quideʒ decoꝛ virtutis.nõ tamen eſt virtus nec gra dus virtutis / alias ↄiugati nõ poſſent om nes virtutes habere.ĩmo qꝛ virtutes neceſ ſario ↄnexe ſunt nullam oĩno virtutẽ habe rent quib deeſſet virginitas. Scðo nulla virtus tollitur niſi per peccatũ.virginitas autẽ abſq; peccato perdi poteſt/vt in actu cõiugali. Lertio omnes virtutes etactus earum pꝛo loco ⁊ tempoꝛe ſunt in pᷣcepto. virginitas autem nulli ſeruanda pꝛecipi⸗ tur.Quarto omnis virtus ꝑdita vel amiſ⸗ ſa per penitentiam poteſt reparari.ſolavir ginitas perdita vel amiſſa nunq; repara⸗ tur.Expᷣmiſſis igitur apparet anarnoco De conſiliis euangelicis conſilia enangelica faciunt ad perfectionẽ vite ſpiritalis.faciunt eni vi dictum eſt ſi⸗ cut inſtrumenta pꝛomouentia vel expedi⸗ entia/ vel manuducentia ad illam / aut ſiẽ remouentia pꝛohbibens. Quia eni concu⸗ piſcentia oculoꝛum plurimũ impedit⁊ re⸗ tardata erfectione habenda. Ideo ad tol lendum iſtud / dedit domin? conſiliuʒ pau pertatis per quã tollunt᷑ abdicant᷑ ea que extra nos ſunt /videlicet tꝑalia.Quia pꝛo⸗ inde cõcupiſcentia carnis/viam pᷣpedit ad perfectionẽ habendaʒ. Ea ꝓpter adhibuit domin? conſiliũ caſtitatis que tolleret illð qð eſt iuxta nos videlicet vt eſt cõcupiſcen tia carnis.Quia deniq; ſuꝑbia vite maxi⸗ mo impedimẽto eſt ad ipſam perfectionezʒ Datũ eſt idcirco conſiliũ obedientieö/qua noſmetipſos abnegemus/ponentes/ pꝛiã voluntatẽ in arbitrio alterius. ¶ Loncoꝛ dat cum iſtis doctoꝛ ſolẽnis in queſtioni⸗/ bus de quolibet dicens. ꝙ conſilia euãge⸗ lica plus faciunt ad vitaʒ ſpiritalem nega⸗ tiueremouendo pꝛohibentia/ q; poſitiue C Hoc idem ponit doctoꝛ ſanctus in plu ribus locis/ dicens ꝙ conſilia oꝛdinantur ad vitam ſpiritaleʒ / ſicut ad vitam coꝛꝑis tuendã oꝛdinat᷑ medicina pᷣſeruatiua/que non intrat eſſentialẽ ↄſtitutionẽ viuentis et ſine ea poteſt haberi ꝑfecta ⁊ integra ſa⸗ nitas. Cetera aũt pᷣcepta alia a caritate fa⸗ ciunt ad vitã ſpiritalẽ/ ſicut cibus vel ali⸗ mentũ ad vitam coꝛꝑis.ſine autẽ cibo vel alimento non eſt vita.ĩmo ⁊ alimentũ per actionẽ caloꝛis naturalis cõuertit in alitũ vel cibatũ. Sic ergo apparet ꝙ quãtũcun q; remoueant᷑ impedimẽta ꝑfectionis per inſtrumenta conſilioꝝ.vel quantũcũq; ꝑ⸗ ſecta inſtrumenta habeant᷑ ad perfectionẽ habendã.nunq; tamẽ dicendus eſt homo perfectus niſi habeat illa queveniunt ⁊ cõ currunt ad eſſentialẽ conſtitutionẽ ⁊ perfe ctionem vite ſpiritalis/que ſunt obſeruan tia pꝛeceptoꝝ diuinoꝝ ⁊ exercitiũ virtutũ de quib omnibo dantur pᷣcepta ⁊ de perfe⸗ ctione earũ. Itaq; et ſi conſilia euangelica plurimũ expediant ⁊ valeant ad perfectio⸗/ nem vite ſpiritalis cõquirẽdam.nõ tamen neceſſario requiruntur ad eam/quoniã in omni ſtatu ſexu.oꝛdine.gradu perfecti vi⸗ ri inuẽti ſunt. ¶ Ex quibus colligi poteſt bꝛeuis ⁊ neceſſaria dra pꝛeceptoꝛũ et con/⸗ ſilioꝛum quo ad materiam vel obiectum ſuper quo feruntur. quoniã conſilia ꝓpꝛie indiſpẽſabiliter. et maxime reſpiciũt materiã inſtrumenta⸗ lem / diſponentẽ ad facilius ⁊ bꝛeuius adqͥ rendã eſſentialẽ vite xpᷣiane pfectionẽ.Et ideo ſunt ꝑfectio fm quid ⁊ accidentaliter Pꝛecepta vero diuina magis de directo et immediate / reſpiciũt illa que eſſentialiter pꝑtinẽt ad vitã xpᷣianã ⁊ ſpiritale/ſicut ſunt virtutes ⁊ actus earũ.¶ Ex iſtis infero ꝙ obligatio pꝛeceptoꝝ maioꝛ eſt ⁊ efficacioꝛ qᷓ; obligatio votoꝝ. Pꝛobat᷑ iſtud pꝛimo quã cadunt. Scdo/comꝑando ad modũ et vim obligandi.Et tertio/comꝑando ad illa a quibo trahunt rationẽ ſueobligatio⸗ nis.¶Ex pꝛima radice arguit/ quoniam pꝛecepta diuina ſunt ⁊ dant᷑ de illis que ꝑ ſe bona ſunt.vtpote de actib virtutum/de dilectione dei ⁊ pꝛoximi/quibo homo ſim/ pliciter bonus dicit᷑ in vita ſpiritali ⁊ xpᷣia na/⁊ in quibo ſtat ⁊ eſſentialiter conſiſtitvi ta ſpiritalis ⁊ pfectio ipſius. Vota autem non ſunt de operib⸗ pꝛeceptoꝝ / ſed magis de inſtrumentis ad vitam xpᷣianãvt ð pau pertate.abſtinentia.vigilijs⁊ hmõi/q̃ non ſunt per ſe bona virtutũ ſed magis diſpoſi tio ad virtutes. ¶Ex ſecũda radiceargui tur idem: Quoniã naturalis obligatio vel vinculũ iĩmutabile ⁊ indiſſolubile/ maius eſt q; voluntariũ ⁊ diſpenſabile. Ad pꝛece pta autem obligatur homo naturaliter et i li⸗ xtertio medio pꝛoba tur coꝛollariũ.quoniã pꝛecepta trabunt et ſoꝛtiũtur vim a deo dictante/⁊ naturaliter inſerẽte in tabulis coꝛdis. Nota aũt ſuam immediatã obligationẽ accipiũt a volun/⸗ tate hoĩs vouentis.qui quãtũ vult ſe ligat et obligat.⁊ pꝛo libitu votũ ſuũ qualificat Item pcepta ſunt de neceſſarijs ad ſaluteʒ non ſicaũt vota. Magis autẽ obligamur ad illa que ſunt de neceſſitate ſalutis.qᷓ; ad ea que ſicnõ neceſſario requirunt᷑. Pꝛoin de vota nõ hñtvim obligandi /niſi ab ipᷣis pꝛeceptis. Vnde tenet᷑ quis vota ſua im/ plere virtute pꝛecepti illius iuris natural/ quo iubet᷑ pꝛomiſſa reddere.igit᷑. ¶ Vlte⸗ rius infero ꝙ conſilia ⁊ obſeruãtia cõſilio rum oꝛdinat᷑ finaliter ad pᷣcepta ⁊ manda⸗ ta.hoc eſt ad ꝑfectã obſeruãtiã pᷣceptoꝛũ⁊ mandatoꝛũ.Sequit᷑ ex dictis qm̃ ꝑfectio ſm quid ⁊ accidentalis/oꝛdinatur ad per⸗ fectionẽ ſimpliciter.conſilia aũt ⁊ vota ꝑti nent ad perfectionem ſᷣm quid.⁊ pꝛecepta ad ꝑfectionẽ ſimpliciter yr dictũ eſt. Etigz ctitinſtn niitl nenl ceCensco. lti ptaigar unc nüadeh pareiq luibon ſedagſa nsdicl nooop Puupen mnl dinite lüdeme ena lirc⸗ cciir pero⸗ lcen 11194 gmope uößnet ſicia/ Leiurte fucum nitſolun lennave apoten fncuy perpon chaupe tionen n 4 dea Nan towo linns e Hulnocſe⸗ nEn nwohrii Danaggon nelgde miponakea repapaine tumaſcd dumncte alsinnul Welppſn Niſrodian⸗ W gonin nhrmuIIAX hrlrcii unncgcher s Vaunuen Wn ſelns mohminden gthrii üig Mitdie s heide Ar niarhut NrinI mas Oniüin anigüüntlg uwiii nimi lu prinhel ſnuni vi Netaiun Et ſtatu perfectionMis quia inſtrumẽtũ eſt ꝓpter pꝛincipaleages vota aũt ⁊ conſilia ſunt de materia inſtru⸗ mentali.Ex quo poteſt ſumi ratio/ad pꝛe/ cedens coꝛollariũ.quoniã ad vota ⁊ conſi lia obligat᷑ homo finaliter ꝓpter ipᷣa pꝛece⸗ pta.igitur pᷣcepta magis obigant/per regu Pingageſto⸗ ꝛimo poſterioꝝ. Pꝛopter qð vnũqðq; tale ⁊ illud magis.¶ Ex quo ap paret ꝙ dum conſilia dicuntur eſſe de me lioꝛi bono nõ fit comꝑatio eoꝝ ad pᷣcepta ſed ad ſua cõtraria. Verbi gra cum pauꝑ⸗ tas dicit᷑ melius bonũ/non cõparat᷑ pauꝑ tas ad opus pꝛecepti/ſed ad diuitias.ſicq; paupertas melioꝛ eſt ad perfectionem ad/ quirendã vite ſpiritalis.q̃ᷓ; poſſeſſio opuʒ et diuitiarũ. Vel pꝛo tanto dicuntur conſi lia de melioꝛi bono.quia oꝛdinant᷑ ad me⸗ lioꝛem ⁊ ꝑfectioꝛẽ obſeruantiã pᷣceptoꝛum q̃ʒ ſit cõmunis obſeruantia eoꝛũ qui non accipiunt inſtrumenta conſilioꝝ ⁊ votoꝝ CBonairur yvltra. Et ſi plus mereat᷑ qͥs peropus aliqð factuʒ ex voto/q; per illud idem ſine voto/votũ tamen non mutat ge nus aut ſubſtãtiã oꝑis. Pꝛima ꝑs arguit᷑ m̃ per votũ homo dat plus deo.ſcʒ opus ipᷣm ⁊ potentiã.dum facit ſe non poſſe qͥn faciat/quod pꝛius poterat non facere. Si ue iuxta cõmunẽ metaphoꝛãa/ vouens dat fructum ⁊ arboꝛem.Alius aũt qui non vo uit/ſolum dat actum.vel fructum ſine po⸗ tentia vel arboꝛe. Maius aũt eſt dare actũ et potentiaʒ/fructum ⁊ arboꝛem.q̃ʒ ſolum fructũ vel ſolã arboꝛẽ vel actũ. Item quia per votũ magis firmat᷑ hõ in bono.¶ Se cũda ꝑs arguit᷑.qm̃ votũ non addit niſi ra tionem voluntarie obligationis.iſtud au⸗ tem nõ mutat genus vel ſubſtantiã opis. ¶ Ex quo vlterius hoc patʒ/q multa oꝑa ſine voto/ꝑfectioꝛa ſunt ⁊ melioꝛa.q̃ʒ aliq̃ alia ex voto. Pꝛobat᷑ quoniã diligere deũ ex toto coꝛde/ melius eſt/ q̃ʒ aliqua tepida caſtitas.et opus martyrij ſine voto/ longe melius eſt q̃ʒ paupertas vel ieiuniũ ex vo⸗ to. ¶ Expꝛedictis infero/ ꝙ papa in om⸗ ni voto religionis diſpenſare poteſt. Hoc patet quoniã in omni emiſſione voti ſub⸗ intelligi debet volũtas pꝛincipis vel ſum⸗ mi pontificis. Item ſi nõ poteſt diſpenſa⸗ re papa in omni voto / vel hoc eſſet qꝛ vo⸗ tum. ⁊ ſic de iure diuino ⁊ naturaii redden gum eſt / vel quia ſolẽniſatũ. Non pꝛimuʒ als in nullo voto papa poſſetdiſpenſare. qð eſt abſurdum. Et patet ↄñtia quoniaʒ quia ſolẽniſatio voti eſt de inſtitutione ec⸗ eſie/ ita de iure humano.ſupꝛa quod eſt papa:⁊ ita patet ꝙ papa põt facere de mo⸗ — nacho non monachũ/quoniã ſicut arguit de palude.eſſe monachũ non eſt niſi eẽ ob ligatum ad obſeruantiã trium pꝛincipali um votoꝛũ.Huiuſmodi autẽ obligationẽ vel vinculũ ſoluere poteſt papa / ſicut ⁊ le⸗ gitur feciſſe de rege vno arragonuʒ/quem exire coegit de clauſtro eglen pꝛocreã dam ⁊ vxoꝛem ducendã.¶ Ex pᷣmiſſis oĩ⸗ bus ſequit᷑ ꝙ multi ſunt perfecti ⁊ fuerunt in vita ſpiritali.qui nõ ſunt in ſtatu perfe⸗ ctionis. Patet de multis coniugatis.qui ſunt ⁊ fuerunt ꝑfecti in vita xpᷣiana.nec ta men habent ſtatũ ꝑfectionis qm̃ ſtatus cõ iugalis nõ dicit᷑ ſtatus ꝑfectionis. Conſi⸗ militer multi(vt pchdoloꝛ ⁊ clare nimium videre eſt ſſunt in ſtatu ꝑfectionis pᷣlatio⸗ nis vel religionis/omnium impfectiſſimi diſſoluti in vita et moꝛibo.vt inde dixerit greg'in paſtoꝛali. Plerũq; oꝛdineʒ ꝑſona rum ꝑmutauit qualitas moꝝ. 4naes declaratione amplioꝛi deſcribit᷑ ſtatus ꝑfe ctionis/q eſt modus viuẽdi in quo quis obligat᷑ad ꝑfectionẽ adqͥrendã vel exercẽ⸗ dam/ſiue obliget᷑ per votũ aut pᷣlationem vel dignitatẽ. Dixi adqrendã ꝓpter ſtatuʒ religioſoꝝ.Exercendã ꝓpter ſtatũ pᷣlatoꝛũ epᷣoꝝ ⁊ curatoꝝ. ¶ Intfero vltra ꝙ ſtatꝰ g⸗ fectionis ecercẽde generaliter ꝑfectioꝛ ẽ ſta tu illo qͥ oꝛdinat᷑ad ꝑfectionẽ adqͥrendã B de ſe notum eſt. qm̃ exercere opera ꝑfectio⸗ nis / dignieſt ⁊ ꝑfectius.q̃ ad illa niti/ten dere/⁊ feſtinare. Simul ⁊ ſtatus ille perfe ctioꝛ eſt qui obligat aſſumentẽ illũ ad ope ra ꝑfectioꝛa exercẽda vel adqͥrenda. qᷓʒ ille qui ad minus perfecta obligat aut exercen da aut conqͥrenda/(¶ ¶Aiterius ſequit᷑ ſta tus perfectiſſimus in eccleſia militante eſt ſtatus epiſcopoꝝ. Patet quia obligat ad opera hierarchica perfectiſſſima exercenda que ſunt purgare illuminare et perficere. Purgare arguendo/coꝛripiendo/⸗ increpi 0 do Argue/increpa/obſecra/monet apo lus thimotheũ quẽ epᷣm oꝛdinauerat. Il⸗ luminare autẽ inſtruendo.docẽdo.monẽ⸗ do.Opoꝛtet ſcribit apoſtolus epᷣm ample ctentem eſſe eũ qui ᷣm ſanam doctrinam eſt fidelem ſermonem / vt ſit potens erhoꝛ tari in doctrina ſana.Et contradicentes qq 3 redditio vnius voti nõ plus eſt de iure di⸗ uino q́ʒ redditio alteriꝰ. Nec ſcõm dici põt tes. nõ i E He conſiliis euãgelicis arguere. Quãobꝛẽ ⁊ in oꝛdinatione epi pe titur ab eo. Scis nouũ ⁊ vetus teſtamẽtũ et reſpõdet.ſcio. Perficere deniq; hoſtias pces/ orones/ſacr̃a que ſunt vaſa ſanctifi⸗ cationis ⁊ gre offerẽédo.Omnis eni ponti fex vt inſtruit hebꝛeos apls / ex hoĩbus aſ⸗ ſumptus pꝛo hoĩbs conſtituit᷑ in his q̊ ſũt ad deũ.vt offerat dona ⁊ ſacrificia pꝛo pec⸗ catis. Item qꝛ pᷣlatus debet aĩam ſuaʒ po⸗ nere pꝛo ſubditis.qð eſt opus ꝑfectionis maxime. Debet regentib ſubſidia miſtra⸗ re tpaliũ bonoꝝ. Si enĩ inquit gregꝰ/nõ dat ſubſtantiã ſuã.qñ daturus eſt aiam ſu am? Item ſᷣm aplłm ⁊ diuinũ dionyſiũ epi ſunt cooꝑatoꝛes dei. Pontificuʒ oꝛdo ait dionyſius pꝛimus ⁊ ſublimiſſimꝰ.Et hu⸗ go in ↄmento Epi ſunt ſublimes ⁊ ſuꝑio⸗ equit᷑ vlterius ꝙ ſtatus pᷣlatõis dicit᷑ perfectiſſimus.qꝛ ↄuenienti oꝛ ⁊ aptioꝛ eſt ad ꝑfectionẽ adquirẽdã.ſed quia hominẽ iam ꝑfectuʒ requirit. Patet/ res ac ipᷣidiuinitati magis appꝛopinquã⸗ quia ſtatus eſt ꝑfectionis in alios exercen de nõ adquirende.quarę hominẽ ꝑfectiſſi mũ exigit ⁊ requirit. rca . mus dram inter ſtatum ꝑfectionis adqui rende/⁊ ſtatũ ꝑfectionis exercẽde.que qui dem dr̃a a fine ſumenda eſt. Status nem peꝑfectionis exercẽde intendit bonũ ſuũ in alios effundere ⁊ multiplicare. Status vero ꝑfectionis adquirẽde bonũ illud qð iam alius diffundit/intendit/nitit᷑ / ⁊ feſti nat in ſe adqrere. Pꝛimus ex abundantia in alios redundat.ſcdᷣus in ſeſtat.Scoõm enĩ areſto.v.eth. Virtus tunc perfecta eſt/ quãdo habẽs eam põt ad alterũ vti ⁊ mo⸗ do ad ſeipᷣm. Multi enim in/ꝓpꝛijs virtute vti poſſunt.qui ad alterũ nequeũt. Vltra ſequit᷑ etſi ſtatus pᷣlation is ſit ſtatus perfe ctionis exercende.nõ ſic tamẽ exercẽde/qͥn etiã et ſit adquirẽde.Patet quia pᷣlati non ſunt in ſummo ꝑfectionis/ ſed in dies pꝛo ficiunt in gratijs ⁊ virtutib. Non ꝙ iam acceperim/dicit apłus/ aut perfectus ſim/ hoc eſt ſic quin ampliꝰperfici poſſim. Se uoꝛ autem ſi quo modo compꝛehendaʒ. uare autẽ plus dicatur ꝑfectionis ex ercende qᷓ; adquirẽde.ideo eſt quia pꝛinci⸗ paliter datur ⁊ inſtituitex officio ⁊ oꝛdine vt bonũ quod in eo eſt extendat/deriuet in alios ⁊ effundat.⁊ quaſi ſe neglecto/alijs ñ ſibi viuat.qui nec ſic perfectus eſt quin vl terius perſici queat.ſed quia maxima exꝑ⸗ Quocirca accipia⸗ te iam pſectõnis eſt. ſicut perfectus doctoꝛ et clericus / dicitur quia excellenter ꝓfecit in doctrina q;; omni die pꝛoficiat in ea. CEFins infero quia ſtatus curatoꝛũ in oꝛdine pꝛoximus eſt ſtatui epoꝛuʒ. Patet quia eadem opera hierarchica eis incun⸗ bunt que et epis. Etſi non in tam excellen ti gradu. Debent enĩ ſubditos purgarear guendo/increpando.illuminare docendo et pꝛedicãdo. Perficere ſacramenta mini⸗ ſtrando.Tenent᷑ ⁊ in caſu ſicut ep̃i aias p ouibo ponere. Vnde ⁊ in miſſioneſeptua⸗ ginta duoꝛum diſcipuloꝛũ /quibus curati ſuccedunt ſᷣ̃m theologos ⁊ iuriſtas.quaſi eadem opera mandaulit eis xpᷣs/queꝛ apo ſtolis / luce decimo. ¶ Bequuur ſtatim ex hoc/ꝙ ſtatus curatoꝛũ perfectioꝛ eſt ſtatu religioſoꝛũ. Patet quia pꝛoximioꝛ eſt ſum mo ſtatui epiſcopoꝛũ/ ergo ⁊c̃. Qð autem eſt ꝓpinquius ſummo eſt ꝑfectius. Secun do quia ſtaius curatoꝛũ eſt ſtatus pfectio⸗ nis exercende. Religionis vero ſtatus ma gis eſt adquirende.ſᷣm pᷣdicta autẽ ſtatus perſectionis exercende perfectioꝛ eſt ſtatu perfectionis adquirende. ¶ Oõ ſtatus re ligioſoꝛum ſit perfectionis adquirẽde hboc expꝛeſſe ponit ſanctus doctoꝛ ſcᷣa ſoe.q. clxxxvi.ar.pꝛimo in ſolutione. iij.⁊.iiij.ra⸗ tionum et ar.ij.in coꝛpoꝛe queſtionis. Et libello ſuo de ꝑfectõe vite ſpiritalis. Sta,/ tus inqnit religionis ad perfectionẽ perti nere dicitur pꝛo quãto eſt via tendendi ad perfectionẽ per quedã exercitia regularis obſeruantie. VUnde et.ij.ij.in pluribo locis queſtionis eiuſdẽ. Religioſus inqͥt nõ ꝓfi tetur ſe eſſe ꝑfectũ/ſed magis adhibere cu⸗ ram/operã/⁊ ſtudiũ ad adquirendã perfe⸗ ctionem/per regulares obſeruãtias ſue re⸗ ligionis/quã aſſumit. ſicut inſtrumẽta ad perfectionẽ.Et ita ſicut ipᷣe dicit/dicit᷑ſta⸗ tus ꝑfectionis ſolũ ex intentione finis per fectionis adquirẽde.Qui aũt oꝑatur ad fi nem.nõdum aſſecutus eſt finem. Alioqͥn religioſus ꝓfeſſus vnius diei / qui veriſſi⸗ me ⁊ ꝓpꝛie eſt religioſus/eſſet iam ꝑfectus. et pueri.xiiij.annoꝝ ꝓfeſſi/dicerent᷑ iam ꝑ fecti.qð quis diceret?: VUnde ⁊ in religioni bus licite ⁊ bene recipiuntur pueri adole/ ſcentes/homines indocti/⁊ imꝑfectiſſimi yt ſcʒ ꝑficiant᷑ in religione/ tales aũt nun/ deberent admitti ad curam regendam. ic igit᷑ ſtatus curatoꝝ requirit hoĩeʒ ꝑfe ctioꝛem q; ſtatꝰ religio nis.Ea ꝓpt dicebat fndul fſtuatuike Eſau⸗ gadeu⸗ onito vitig ſigulon⸗ Gn OMieo copeld lone. Cduntan orcinanil ſaaporeſt penoſen tiporocha Pgliuni Pnrun riclaion Unisſtutin Moſaechit bedarniiſ aiuis unninh ruig Wän San ueinnttn wckud latſme sten aruitn ne t wamlade⸗ ee nünriNi nündkuniginl NAliennrs 2250 fünraä iriunett Fmnznuiel * 31 Aſtini — ene N AAYPNNR. dANNR. . ℳ uun N Et ſtatu perfectionis augꝰ et habet᷑xxi.qi.c. Pꝛobatioꝛes non niſi ⁊ melioꝛes in clericos hoc eſt curatos recipimꝰ. Non dicit in monachos vel reli⸗ gioſos ad quem ſtatũ qꝛ eſt ſtatus ꝑfectio⸗ nis adquirẽde.om̃es recipi pũt. Pꝛeterea Em diuinũ dionyſiũ ſtatus pᷣlatoꝝ pꝛefert ſtatui religioſoꝝ.qꝛ eſt adductiu? et aliꝰin ſe ſtatus. Ipſoꝝ aũt curatoꝝ eſt etiã alios ad deũ adducere/exhoꝛtãdo/inſtruendo et monẽdo/quo ſic ad deũ redeãt. Vñ.vi.ca. celeſtis hierarchie ait ipe dionyſius.Con⸗ ſũmandꝰmonachus / retro ſacerdotem ſtat nõ ſupꝛa caput hñs tradita eloqͥa. Sequi tur in textu. Qð aũt neq; ſupꝛa caputtra⸗ dita eloquia hre dicit et aſtare ſacerdoti/ declarat monachicũ oꝛdinẽ nõ eſſe alijs pᷣ⸗ latũ. ſed in ipᷣa ſtantẽ ſingulari ⁊ ſacra ſta⸗ tione. Vnde ⁊ ab initio inſtitutionis reli⸗ gioſoꝝ / vt ex legendis pr̃m claret et appa⸗ ret.religioſi erant ſubditi parochialibi cu⸗ ratis a quibo⁊ recipiebãt eccleſiaſtica ſacra menta. Poſtmodũ vero vt vagandi tolle⸗ retur occaſio.abbates eoꝝ inſtituti ſũt cu⸗ rati eoꝝ. ¶ Item arguit ad coꝛollarium/ quonia curati oꝛdinati ſunt ad bonũ ↄmu ne/ religioſi vero vacant bono pꝛiuato/ et ſingulari/⁊ ſacre ſtationi /bonũ vero ↄmu nediuinuis eſt ⁊ melius bono pꝛiuato. nfero vltra ꝙ ſtatus curatoꝛũ ſicut et VeEepᷣon/eit de pꝛimaria ⁊ oꝛdinaria xp̃i inſti tutione. Patet qꝛ ipſi diſcipuli quibo ſuc⸗ cedunt curati ſ̃m gloſas ⁊ canones/fuerũt oꝛdinarij hierarchie/⁊ imediatea xpᷣo miſ⸗ ſi. ⁊ poteſtatẽ hierarchiſandi acceperũt/nõ a petro ſed a xpᷣo.¶ Sequit᷑ vltra ꝙ cura ti parochiales/ nõ ſe habent ad epos ſicut baliui vel pᷣpoſiti ad regem vel pꝛincipem Patet quoniã ipſi curati habẽt oꝛdinariã iuriſdictionẽ ſiue poteſtatẽ exercendi ea q̃ iuris ſunt in ſubditos / ſicut ⁊ diſcipuli qͥ⸗ bus ſuccedũt. Pꝛepoſiti aũt ⁊ baliui non babent niſi ſubdelegatã iuriſdictionẽ non oꝛdinariã. Secũdo ſi curati nõ haberent oꝛdinariaʒ iuriſdictionẽ plusq; pꝛepoſiti vel baliui regum ⁊ pꝛincipũ/tunc epᷣi poſ⸗ ſent pꝛo libitu ⁊ mere gratis / eos depone⸗ re abſq; culpa/ſicut pꝛincipes de ſuis pꝛe⸗ poſitis ⁊ baliuis facere poſſunt. Cõſequẽſ autem falſum eſt. quia ſᷣm canones /eccleſi am quã quis iuſte adeptus eſt. non niſi p graui culpa coꝛaʒ epiſcopo canonica ſeue⸗ ritate amittere debet. Item quia curati de lure diuino ⁊ ↄmuni poſſunt opera hierax ficere/ſacrameta miniſtrare. ſequit᷑ ꝙ ſtat cunatoꝝ nõ eſt faccicius/vel adueticius vł — volũtarius. Patet exq̃ ᷣm pᷣdicta eſt de pꝛi maria xpᷣi inſtitutione/⁊ oꝛdinariꝰſtatus. ¶ Ulterius ſequit᷑ ꝙ ſicut papa nõ poſſet ſtatũ epoꝝ ab eccleſia tollere / ſic nec ſtatuz curatoꝝ. Patet quia in ſuis anteceſſoꝛib⸗ immediate a xpᷣo miſſi ſunt. ſicut et epi in apłoꝝ miſſione. ¶ Ultimo infero ſicut ſũ 67 chica rercere arguere docere / pꝛedicare mus potifex nõ poſſet ſtatũ curatoꝝ abole „ re vel tollere.ſic nec a parochianis omniũ curatoꝝ omnẽ debitaʒ ſubiectionẽ tollere vel ſuſpendere.ita vt in nullo eis ſubijcerẽ tur. Pꝛobat᷑ quoniã ſᷣm dicta/curati a xpo in ſuis ſucceſſoꝛibo acceperũt auctoꝛitatẽ? — poteſtatẽ actiuã.ĩmo mãdatũ ⁊ pceptũ hie rarchiſandi ſi. ubditos ſuos.ergo xpᷣs eodeʒ actu vel madato inſtituit/oꝛdinauit/⁊ pꝛe cepit/ꝙ ipᷣi ſubditia curatis hierarchiſarẽ tur ⁊ ad eos venirẽt. Fruſtra eteni daretur actiua poteſtas hierarchiſandi niſi ⁊ paſſi ua. Ande ſicut arguũt doctoꝛes theologi. Chꝛiſtus dando aplis poteſtatẽ abſoluẽ⸗ di Quoꝝ remiſeritis peccata ⁊c̃ illo eodeʒ actu ⁊ mãdato obligabat hoĩes ad ↄfeſſio nẽ peccatoꝝ/quoniã ſine ↄfeſſione nunq; abſoluerẽt. ⁊ fruſtra dediſſet autoꝛitatẽ ab ſoluendi. niſi in ſubditis coꝛreſpondenter inſtituiſſet obligationẽ p̃ceptiuã ad ſe ſub mittendum eis ꝓ beneficio abſolutionis:. Ita in ꝓpoſito imaginãduʒ eſt. Item quia ipſi curati iure naturali ⁊ diuino obligan cur curã ⁊ ſolicitudinẽ gerere/ acrationem diſtrictam reddere de ouib ſibi cõmiſſis. igitur ipᷣi etiam parochiani eis obligãẽtur et ſubijciütur / tenet conſequẽtia/quia obli gatio debet eſſe mutua/necclaudicare de⸗ belt. Itaq; neceſſaniũ eſt / ſi rex vel pꝛinceps teneatur ſubditos tueri/regere/pꝛotegere/ et defendere/ꝙ coꝛreſpondẽter ſubditi eis debeant ſubiectionẽ/tributũ / ⁊ vectigal/⁊ econtra ſi plebsvel populus debet pꝛicipi reuerentiã ⁊ tributa Rexetiam debet eis ꝓ tectionem ⁊ defenſioneʒ. Nam ⁊ ipſe ſum/ mus pontifex pꝛopter magnitudinẽ obli⸗ gationis vocat ſe ſernũ ſeruoꝝ. Sic etiaʒ opoꝛtet ꝙ omnes ei maxime obligentur. Sic igitur inter curatos et parochianos eſt mutua naturalis et diuina obligatio/ quã generaliter papa non poteſt ab omni bus tollere. . De perfectione coꝛdis RWR 4 Aana eEEGE ☚ Eααααο —— 4* M. ccccxiij. Cheolog lo mimam criſtianam. AAIAliges dominu deum tuum Eerxr toto coꝛde.um hoc tibi pꝛeceptũ ſit o anima chꝛiſtia na. tu ad impletionẽ eius/to⸗ tum coꝛ pᷣpara/⁊ vigilãter in litas coꝛdis in quo conſiſtit.quoniam tot varijs ⁊ ad varia motibus continue ſpar⸗ gitur.⁊ nunc hac nunc illac celeriter diui⸗ ditur. qꝙ vix aut nunq; totum in ſe collectũ 7 le quale deus eſt obiectiũ. T¶Totũ ſi⸗ cut dicit Areſto.idem eſt qð perfectũ. Per fectũ vero dicitillud cui nihil deeſt. Si au tem hec ꝑfectio ſimpliciter ⁊ abſolute con⸗ ſideret᷑ſolus deus ꝑfectus et totus eſt.qꝛ ſolus eſt cui ſimpliciter nihil deeſt. in quo ſcʒ omne illug eit / qð melius eſt eſſe q; nõ feratur in vnũ.pꝛeſertim ſpũale ⁊ inuiſibi e eſlſe. A (¶ Bec ita eſſe nedũ fide ſed phi⸗ ca ⁊ metaphyſica demonſtratione ↄfiteoꝛ. Verũtũ aliter loqͥ de totalitate vel ꝑfectio ne/ cogũt hec verba. Diliges dominuũ deũ tuũ ex toto coꝛde tuo. Z¶Recte ſentis et dicis o aia. Pꝛopterea totalitas aliqua vel pfectio dicit᷑in creaturis ſᷣm quid vel contracte.duʒ videlicet alicui rei nihil de⸗ elt eoꝛuʒ que ſibi competere debent / inxta hanc vel illam conditionem ſue ſpecieivel nature vel gratie ſuꝑaddite. Sicenim di⸗ citur homo ꝑfectus in coꝛpoꝛe/dum nihil coꝛpoꝛei deeſt qdðᷣ ad eius integritatẽ ⁊ cõ⸗ poſitionẽ ꝑtineat/ſed membꝛis omnibus plene donatũ eſt. A (Klolo per multa vageris.Dic in ꝓpoſito. Quid ſit coꝛ totũ vel perfectũ. Non quidem perfectione na⸗ ture ſed moꝛis ⁊ gratie. Sic enilr̃e circun ſtantia iubet intelligi. ¶ Triplex ſo leta mgr̃is.ipſa quã queris totalitas coꝛ⸗ dis diſtingui.que ſub quadam latitudine vnita/totalitas dici põt/diuerſos fᷣm ma⸗ lius ⁊ minus gradus habens Vode coꝛ to tum ſeu perfectũ dicitur. qð ſpirituſſanctꝰ inhabitat per gratiã gratũ facientẽ.quoni am tali coꝛdi ſicſe habenti non ſtat vt ali⸗ quid deſit eoꝝ que ſibi neceſſaria ſunt ad ſalutẽ. Jam enĩ nõ in gratia.ſed in moꝛta⸗ li culpa eſſet/ſi careret neceſſarijs ad ſalutẽ quitur ad tende. Aia ¶ Deſidero agnoſcere. tota⸗ vel ſolum habitualiter vt in A Duigat igirdeũ ex toto coꝛde.x iſtud implent pᷣceptum pueri nouiter baptiſati: Doꝛmiẽtes etiã adulti duʒ ſunt in gratia⸗ ĩmo ⁊ vigilantes dum venialirer peccant coꝛ ſpargentes ꝑ varia creaturarũ oblecta menta. ſalua tamen caritate. T Sli quos dicis/quẽadmodũ dicũtur deo pla⸗ cere per fidem ſine qua impoſſibile eſt pla cere deo dicũtur inſuper deo placere et crxe⸗ dere. Ita ⁊ dici poſſunt deuʒ ex toto coꝛde diligere. quia etſi non actualiter / tamen et habitualiter coꝛ habent iunctum deo. Ce terũ diſtenſio varia coꝛdis ꝑ venialia/cuʒ non auertant a deo / nõ expellit coꝛ extra la titudinẽ totalitatis ſeu ꝑfectionis de qua loquimur.Habet aũt ſicut pᷣmiſimus hec latitudo totalitatis gradus aliquos/vide⸗ licet tres in genere/quoꝛũ gradus mõ nu⸗ meratus eſt infimus.Alius eſt ſupmus in beatis. vbi coꝛ fert᷑ actualiter ⁊ aſſidue ᷣm caritatis motionẽ in dei dilectionẽ ⁊ amo⸗ rem.ita qð nihil eſt qð retardat/aut rüpat aut interpolet/aut impediat hmõi conti⸗ nuam coꝛdis in deũ lationẽ.Tertiũ ⁊ huũc mediũ nominam gradũ/qui ſecum venia lia actualiter admittit. Nec ſolum ꝑficitur in ipᷣm coꝛ ꝑ caritatis habitũ/ſed frequen⸗ ter ꝑ actũ/quãtũ humane vite huiꝰfragili⸗ tas agi ſinit.qᷓ;uis ad beatitudinis finem non attingat. 1 Placer hec diſtinctõ Sed exipᷣa ↄfeſtim ſequividet᷑oẽm exiſtẽ tem in gra habere ſtatũ pfectionis.¶ K NDuare: A ¶ Duia pfecte deũ diligit er toto coꝛde ⁊ hoc actualiter ſehe vt adulti. antes bapti⸗ ſati. T¶ Utiq; ſic fateri neceſſe eſt.qm̃ Dennis talis eſt in lntn ſanclseteneare igionis xpᷣiane.qui ſtatus merito ꝑfectus obenaͤgend A¶ Quid ſibi volunt igit tot de ſtatuũ varietate ⁊ ꝑfectione conqui⸗ ſitiones? ſi ſtatus vnicus chꝛiſtiane reli⸗ Copia ullelen it ſtatus pfectionis. Z¶ Pꝛeſuppoſito ſemꝑ ⁊ retento eo vo qõ nũc intulimꝰ. nec aliquis ambigere de bet xpᷣianus/ ꝙ pfectio ſtatꝰ humane vite cõſiſtit in caritate. Multiↄſequẽter cona ti ſunt tradere modos ⁊ media nõ in quib eſſentialiter ↄſiſteret perfectio coꝛdis. Ju⸗ xta Caſſianũ colł.pꝛima.ſed ꝑ qᷓ mediatz fectio talis tanq; finis attingeretomodi/ et augeret/vel roboꝛaret᷑efficacius.qm iu. xta pᷣdicta ꝑfectionis huius latitudo / ſuſci pit ĩ ſe maius atq; minꝰ. A¶ Duxflua tumdͤ⸗ „ dxilpd m Neßlu orainit guuleri Honuiii nio nonun lunt Je ofirnaue actoanne ſeſſoꝛine deoumn cllouner Nrin pe mũporfi bCollot bermi ſhbietöero elbicht hamnt . nlinneden lr 2 a s — .4 nmiTii ininr 1rdngtan wri frn Grnahuftgit cuminsfitn Krhaatknen d C nintdäi i Mun enu. ”” enuhini H e⸗ N uins niiin 6 8 W „„ . P ₰ „, GCNe. 8. 4 4 / %B nisboin e 1 4 Nee Biue de ſtatu perfectionis 62 lne dici curioſa)videt eſſe de ſtatũ perfe⸗ ctione talis locutio. Itaq; nũquid legiſla⸗ toꝛ xpᷣs /qui de eſt/cuiꝰ ꝑfecta ſunt oꝑa/ꝑ⸗ fectaʒ dedit legẽ.que ↄtineret media ↄmo diſſima retinẽdi ſtatũ ꝑfectionis euãgelice et in magis ac magis ꝓficiẽdi/per oꝑa nũc cõſilioꝝ.nũc medijs iſtis.et nũc illis/pꝛo qualitate ꝑſonaꝝ/tempoꝝ/⁊ locoꝝ/cũ ce⸗ teris circũſtantijs/que creberrime variant Fuit tꝑe Conſtãtien.ↄſilij quidã il⸗ lic frater oꝛdinis pᷣdicatoꝝ/aſſerens nullũ eſſe poſſe in ſtatu ꝑfectionis /niſi tria vota cum ꝓfeſſione ſolẽni ſuſciperet. Examina ti doctoꝛes theologi obiecerũt de xpᷣo qui nõ iſta vouit.ĩmo nec apli om̃es / nec diſci puli / nec virgo maria. Nam in ecclia pꝛi⸗ mitiua qñ erat ꝑfectõ xpᷣiana.qñ erant eis omnia cõia/qñ nullꝰegens erat inter eos. QZegit᷑ ꝙ vxoꝛes habuerunt multi / ſicut ex anania ⁊ vxoꝛe ſua colligitur ⁊ de petro cõ ſtat. Quid rurſus ꝙ hec aſſertio ſtatui pꝛe latoꝝ qui dicunt᷑ rede Ahion tria hec vota nõ feciſſe cõſtat. A EC ne pᷣlati oẽs/imo ⁊ clericivniuerſiinſ oꝛdinibo ↄſtituti votũ habẽt caſtitatis.nõ qualecũq;/ſed ſolẽne/quale dirimeret mr̃i moniũ iam ↄtractũ. uis nõnulli taliũ vel neſciant vel nõ atten dant. Ideo ꝙ nõ expᷣſſerũt verbo illud vo tum/qð facto ꝑ ipſaʒ oꝛdinis ſuſceptioneʒ ↄfirmauerũt.quẽadmodũ nouitius tranſ⸗ acto anno iudicat᷑ꝓfeſſus.vtens veſtibo p feſſoꝛũ/necreclamãs verbo. A ¶ Ut vi deo iam nõ põt de imꝑfectione ſtatus iſte culpari ex carentia voti caſtitatis. Sed qͥd de altero duplici voto dicef. ¶ Colli giturin pꝛimis ↄtra dictũ fratrẽ/q; votum vnũ põt fieri nõ additis alijs ⁊ hoc in ſecu lo. Colligit᷑ deinceps/ ꝙ ſacerdos ſecularꝭ⸗ habet ſtatũ ꝑfectionis ſaltẽ in hacꝑpetua ſubiectõe voti caſtitatis. Colligit᷑tertio qꝙ; ſi iuramẽti vinculũ.ſi pᷣterea fides ĩ baptiſ mo ꝓmiſſa nõ min? obligant deo qᷓ; votuʒ voluntariũ.nihil ꝓhibet ſacerdotes hmõi canonicos collegiatos ⁊ reddituatos / ſta⸗ tum pfectionis obtinere. A Expecto declarationẽ. T iquidẽ facilis eſt Noõne quilibet taliũ debet obedientiaʒ ſu⸗ pꝛemo abbati chꝛiſto ⁊ eius vicario ſupꝛe mo ⁊ ↄñtter inferioꝛibus vſq; ad decanum ſuũ.vel alterũ imediate ſibi ppoſituʒ/quo⸗ cunq; noie dignitatis appellet᷑.ſit vnꝰ ſint plures in vnũ ſicut capitulũ.Ecce obediẽ lon ſt fateoꝛ q; tiam ⁊ vt ſepe luramento firmataʒ. Jurat omnis de nouo gremio vniuerſitatis in⸗ grediens rectoꝛi ſuo. A Minnliterin⸗ telligit tale iuramentũ/ nõ de omnib⸗ vni⸗ uerſaliter/ſed quãtũ ſe poteſtas oꝛdinaria rectoꝛis ectendit. Fatendũ eſt pla⸗ ne ſic intelligi. Sed necãliter iuramenta vel vota religioſoꝝ ſuꝑ obedientia plena/ — ria reſpectu ſuoꝝ ſuperioꝛu; debet accipi/ dum videlicet ſuperioꝛ iubens regule ſecõ foꝛmet.Alioquin in multis quilibet voto cõſtrictus regularis obſeruãtie hr̃e poteſt et velle ⁊ nolle. Iſti latius / iſti ſtrictiꝰ. Po teſt quoq; iubenti cõtra limites regulares Abbati vel pꝛioꝛi cur ita facis dici.ſed nõ paſſim aut leuiter ſine grãdi cã. A¶ ¶Vi deo quẽadmodũ ↄcludere vis obedienti⸗ am in ſecularib pꝛout in monachis inue⸗ niri. Sed quid de voto pauptatis indu⸗ ces/cum ſeculares ſint ꝓpꝛietarij.ſint ſub diſtinctis tectis.ſint in diſtinctis menſis. ſint ementeg vendentes.dantes?⁊ mutuã tes. T ¶ Wiaetur iſtud nõ obſtare per· fectioni pauꝑtatis.ſi ſuerit apud tales in⸗ ſitum veraciter illud ꝓpheticũ.diuitie ſi af⸗ fluant nolite coꝛ apponere/vt ſint talibus vtentes/quaſi nõ vtẽtes.Qualis erat pau altiſſimã vouiſſe paupꝑtatẽ.ſimilit᷑ de caſti tate ⁊ obedientie votis.Oõð ſi taliter habe 5 2 lus/q̃les aplłi quos foꝛtaſſis dicit Aug. iõö re diuitias ſit imꝑfectum. Dic mihi de tot abbatibo / pꝛioꝛibo/ceterisq; plurimis reli⸗ gionũ ꝓfeſſoꝛiba quid cenſebit᷑iquos con⸗ ſtat nec ſub eodẽ tecto iacere.nec in eadem menſa ↄmedere.ſedere cũ ceteris qui ven⸗ dunt/emũt/diſpenſat/agunt demũ in nul⸗ lo qð appeat ſecularibo reddituans diſſi⸗ mile. A ( Brandis potius inuenitad huc differentia.qm̃ poꝛtio data ſecularib de muni dotatõe totiꝰ ecclie ſue dũ diui⸗ ditur id qð ↄmune eſt ꝑ ſingulos/cedit in verũ dominiũ cuiuſlibet. Nõ ſic apud reli vſus rerũ plurimarũ /vel ꝓ diſpenſatõe in alios / vel ꝓ ſua ſuſtẽtatõe.dũio ſemꝑ apð ſuꝑioꝛes remanẽte. ¶Dicũt ſcio ta⸗ lia plures eoꝝ/ſi vero magna ꝑs aliter ſua ſeruat/ipᷣi ↄſiderent. Neq; leuiter velarro⸗ ganter ſeculares dijudicent/qui cũ ſuo(q̊/ lem notant imperfectionis)dominio/pñt yſum modeſtũ ne dicamus modeſtioꝛem frugaliter exercere. Concludendum igitur gionũ pfeſſoꝛes/quoꝛũ multis pꝑmittitur ad vnũ / ꝙ ſolus ſtatus religionis xpiane De perfectione coꝛdis ſub abbate po vſt ſtatus pfectionis / ſient ſolꝰeſt caritatis ⁊ ſalutis extra quẽ neq; ſa⸗ lus ſtat / neq; ꝑfectio. Sũt tñ in ſug latitu minꝰ ad ↄpẽdiũ ꝓpinquãtes. id ſibi blandiũtur ergo religionũ ꝓfeſſoꝛes ⁊ inſtitutoꝛes: Z( Exiſtimãt ꝙ regule per eos date vel explicate / vũ ſub quadã p feſſione ⁊ obligatõe retinẽt ſuos pꝛofeſſo⸗ res q̊ͥs cõi vocabulo religioſos dicimꝰipſi iam ſtatũ ingrediunt᷑.nõ quidẽ ꝑfectionis iam habite vel exercẽde/ſed adipiſcẽde. A¶ Ecce iam diuertunt iſtia vera ſignifi catione huiꝰqð eſt ꝑfectio xpᷣiana.dũ fatẽ⸗ tur hoĩes in religionis ſtatu poſitos eẽ nõ ad hmõi ꝑfectionis exercitiũ/qð certe pꝛe⸗ miſſis repugnãs eſt. Eſt enĩ xpᷣianus oĩs in ſtatu ꝑfectionis exercẽde / dũ ſibi vacat pꝛo loco ⁊ tꝑe.ĩmo ⁊ hoc etiã ex pꝛomiſſio ne ſeu voto ꝓfeſſionis baptiſmalis.cuſto⸗ diendo obedientiã.caſtitatẽ.⁊ pauꝑtatem iuxta vocatõeʒ ſuã/ ⁊ ſi nõ ſemꝑ in actuali echibitõe/ tñ in animi pᷣꝑatione ⁊ habitua tione iuxta ꝑ te nücdeducta. ( LCon⸗/ tẽdere nõ ↄuenit de noĩb/ vbide revſtite⸗ rit. Rurſus omittẽda eſt hmõi diſceptatio ſuꝑ ꝑfectione ſtatuũ/qm̃ ſapere videt pha niſaicã gloꝛiatõeʒ ꝓ qua ↄpeſcẽda ſcripſit apls ſuã pfundiſſimã ad Ro.eplam. Cõ⸗ cludẽs ſalutẽ noſtrã eſſe ex gra dei/vt non gloꝛiet᷑ ante eũ ſtulta pᷣſumptio oĩs carnis Poꝛro q; de ſtat ſui ꝑfectõe gloꝛiat᷑. Reco⸗ gitet ꝙ nõ in ſtatu ꝑfecrionis eſſe / ſed perfe cte viuere laudabile eſt. Penſet qꝛ quanto gradus altioꝛ/tãto caſus grauioꝛ.erreat ilud Aug. Areſtotelico ↄfoꝛme verbo In heremo bene viuere ſũma ꝑfectio eſt.male aũt viuere ſũma dãnatio.Et iterũ/ſicut in quit.nõ facile inueni melioꝛes/ q; qui pꝛo fecerũt in monaſterio.ſic nec eis qͥ defecer̃t deterioꝛes. Vtrũ vero plures in talibo vo⸗ catis ꝑfectõis ſtatib ꝓficiãt qᷓ; deficiãt/no lo te curioſam eſſe in inueſtigando.nec te⸗ merariã in iudicãdo. nec ſuperbaʒ in ↄtẽ⸗ nẽdo.nec garrulã in diſputãdo.qꝛ iã ĩ mul toꝛũ moꝛiba ꝓchdoloꝛ⁊ ↄuerſationib ma gis q; in codiciba ⁊ diſputationibo veritas expe rit᷑que ↄcludit aꝑte religiones huiuſ modi facticias nequaq; dare ꝑfectionẽ ſed frequẽter in ↄtrariũ eius qð intenderunt/ non ſui/ſed abutentiũ vicio / vel ex ĩpꝛopoꝛ tionatis ſuis moꝛibo vite.ſeuviuendi regu lis ſe foꝛtaſſis altioꝛibo miſerabiliter dila⸗ buntur. A dine ploctönis vie multe.quedã 1 Ba qnquidẽ in omni ſtatu/ꝑfectionis hoĩes inuenire ↄtingit/habentes obedientiã/ca ſtitatẽ/ pauptate in animi pmptitudine/ ſm quã in ſeculo dici pñt obedientes.⁊ in matrimonio caſti. et in maximis diuitijs pauperes ſpiritu. Ac exinde ꝑducũtur ex is medijs ad augmentũ ⁊ perfectionẽ ca⸗ ritatis ſupꝛa multos in religione in celiba tu / in mendicitate/vinẽtes. TKRecte dicis / ſi tamẽ ſolicite tibi pᷣcaueris ab erro⸗ ribus Jouiniani ⁊ alioꝝ ſimiliũ detrahẽ⸗ tium ꝑfectioni conſilioꝝ/qui ↄfundere vi debantur ad vnã equalitatẽ ſeu paria me⸗ rita coniugiũ cũ virginitate eſum carniuzʒz cum ieiunio. obedientiã regularẽ cum ſecu larilibertate. diuitias cũ pauꝑtate/ vindi⸗/ cationem licitã iniurie pꝛopꝛie cũ indulgẽæ tia ⁊ manſuetudine ⁊ ita de conſimilibo. A¶ Abſu vt ita deſipiam / vt obſeruatio⸗ nidetrahã conſilioꝛũ. Quãuis enĩ nõ ob⸗ ligent hoĩem ad obſeruationẽ ſuã.qꝛ iam non eſſent cõſilia ſed pꝛecepta-NHihiulomi⸗ nus teneoꝛ aſſentire ꝙ; diſcreta conſilioꝛuʒ obſeruatio / ceteris paribo eſt ꝑfectioꝛ q; im̃ modo pᷣeeptoꝝ. ¶Doge loqueris ⁊ diſcrete de obſeruatõe Zſilioꝛũ/ dũ iungis w ſit diſcreta. et addis ceteris paribo. Põt itaq; fieri/ pᷣbere alterã maxillã ꝑcutien⸗ ti. aut dare palliũ tollenti tunicã/⁊ ita ð cõ ſimilibo ſit vicioſum. dum ꝑcutiens aut ra piens per impunitatẽ fit deterioꝛ/ in per niciem rei publice diſſimulatio talis ver/⸗ git. Contingit iterũ/ q homo nõ obfuãs conſilia per votũ / nec per actualẽ opis ex⸗ hibitionẽè / habeat intenſioꝛẽ ⁊ cenioꝛẽ in coꝛde pᷣꝑationẽ eadẽ obſeruãdi ↄſilia duʒ 7 impletionis faciẽdi ſibi neceſſitas vel vti⸗ litas occurrerit. Quis nõ dixerit pł valere aurũ qᷓ; plũbũ /ſed ceteris paribe intellige. Paã mmnti glubi nalo eſ pcij / pauciſſi mo auro.Sic cõꝑationes ſemꝑ examina. qm̃ vix aliter eſt ͥn ↄpꝑata hr̃e epoſſintvt excedentia exceſſla. A ¶ Concedimus itaq; eſſe. Sed nũquid ꝑfecti eſt iſta tria bfre/obediẽtiã. caſtitatẽ/ pauꝑtatẽ ſub vo⸗ to ſicut hñt religiones(qs Anſelmꝰ noĩat facticias qꝛ facte vident᷑ poſt inſtitutionẽ legis euãgelice)vt ea que ↄſilioꝝ erant fie rẽt ſub pcepto / hõ q́ʒ ſubderet ſe perpelue ſeruituti pꝛopter illũ cui ſeruire regnane e⸗ et cuius regi ſrenis ſumma libentas eſt. et cuius vincula ſunt alligatura ſalutaris⸗ ¶ Fiat mibi m conſiliũ tuũ Unt (dadi⸗ tlisg ſpenlt⸗ uns lubirte ſſporois hwo porg nchiäſe ſbgencde popten dotroe banoge guitehe⸗ aptyrpen plaotze luie Ous goueppe ¶quiaie lan idrii eorenomd⸗ unchicinie⸗ Naſſtie/ attcno linodicitee⸗ noſenen. föreſtorn lignitöcte les/qlande Plan T0 go drinon ſpel ii gefzalltnen cru orini. nyMmain Prche (arlors niin Uanmmdd õ miftenm ginmur ni enenniſſß tione ꝑpetua. A Bine de ſtatu perfectionis A pinde mutet ſtatũ de qjdã libertate ſecu l in ppetuo ſub voto iugj. ¶ Habz bocoĩis doctoꝝ ſnia/ꝙ opꝰbonũ factũ cuz voto / circũſtantiã accipit q̃ de ſe melioꝛat ip̃m. Et ꝙ religio qlibet facticia / oſiſtit eſ⸗ ſentialit᷑ in h̊ triplici voto q;uis in regulis ⁊ inſtitutõniba alijs varia ſit ⁊ lata dr̃a ma xime inter varietatẽ finis pximi ſub deo fi nep̃intẽto. Soꝛtit᷑ deniq; talis qlibet reli gio nomẽ ſtatꝰ rõne iã pᷣtacia/imo ⁊ ſtatus ptectõis ſm modernos. antiqͥs ſilẽtibo ap pellaf᷑. A ¶ Muo pacto põt iſtud nomẽ tam egregiuʒ ⁊ nobile/ plurimis qᷣ ſunt in hmõi religionib ꝓfeſſi ↄuenire / qs eſſe ne mo negat multũ imꝑfectos vel ex ignoꝛan tia. vel ex naturali ⁊ moꝛali inpotẽtia / vel ex certa malicia. ¶ Rũñſio iã ſicut ⁊ ob ictio pᷣtacta eſt. ¶ Pꝛo cuiꝰelucidatõe ple⸗ nioꝛi diſtinguũt loquetes de ꝑfectõe ſtatu um/ꝙ ſtat? eſt aliqs ꝑfectõis nõ vt habite ſegd adipiſcẽde/ qm in ipᷣm ⁊ ꝑ ipᷣm ſatagit ꝓfuẽs ꝑfectõeʒ adqͥrere/nõ q̃licũq; mõ ſed ſpẽalit᷑ ꝑ tria vota cũ ãnexis regule ⁊ inſti⸗ tutis. Eſt inqunt aliꝰſtatus ꝑfectõis yt iiä habite ⁊ exercẽde in alios.qlẽ dicũt eſſe ſta tü pᷣlatõis/ad quẽ ſpectat alios nedum ſe⸗ ipos / purgare / llumiare / pficere tanq; hie rarchicũ ſtatũ in ecclia. Aete iã ap⸗ ꝓbare videt᷑ hecdiſtinctõ illud qð cãbatõ ĩpꝛopꝛietate locutõis /dũ ſtat ꝑfectõis ille dicit q nõ ex ſe ꝑfectos hʒ /ſed pficiẽdos vi deat logicſi ſeqͥr. Iſte eſt ſtatꝰ pfectõis ad⸗ quirẽde/ ergo ẽ ſtatꝰ ꝑfectõis. Nũquid nõ aptiꝰ vocat᷑ ſcola / vel vꝛa / vel diſciplina ad pfectõeʒ adipiſcẽdã q; ſtatꝰ ꝑfectois abſo⸗ lute.Quis diceret ꝙ religioſus eſt in ſtatu gloꝛie ꝑpetue/eſt tñ in ſtatu talis glie.non quidẽ adepte ſed adipiſcẽcde. ¶ Ho⸗/ lumꝰvt pᷣdiximꝰvbi de re ↄſtiterit deſerui⸗ reↄtẽtioni de noĩe. Pꝛopterea neq; repu/ tamꝰhic inſiſtendũ ſi ſtatꝰ curatoꝝ debeat dici ſtatꝰ / vel tm̃mõ gradꝰ /vt ↄcedat᷑ gra⸗ dus ꝑfectõis exercẽde/⁊ nõ ſtatꝰ/ſᷣm illos qui nõ dicũt eẽ ſtatũ ſine voto /vel obliga⸗ iↄcedat᷑ hoc illis HNõne ſũt curati ſuis eccłijs ſel ſuſceptꝭ ob ligati/nõ cedere/nõ fugere tãq; veri paſto⸗ res/quẽadmodũ ſuis ſũt aſtricti maioꝛes pᷣlati: (icuũt ꝙ nõ/⁊ h̊ ex duplici ſi gno. pꝛimo qꝛ pnñ⸗t intrare religionẽ abſq; ſpẽali diſpẽſatõe pape.nõ ſic epᷣi. Rurſus qꝛ facultatẽ hñt liberã reſignãdi vel ꝑmu/⸗ tãdi q̃lis nõ ↄcedit᷑ efßis. A ¶ Diuerſi⸗ O ius ꝑiculũ ibi cautiꝰagẽdũ fuit.Eſſet autẽ maiꝰ pꝑiculũ ſi fas eſſet ep̃ᷣis paſſim ecclias ſuas dimittere/qᷓ; de curatis. Nihilomiꝰẽ 68 tas arguiter bac duplici radice/qꝛvbi ma ꝓoꝛtional obligatio iure diuĩo curato ad ſuã eccliaʒ/ ⁊ pᷣlatoꝝ maioꝝ ad ſuas cathe drales.ita ſcʒ ꝙ neutris licuũ ẽ abſq; ratõ⸗ nabili cã deſerere ceptã eccliaʒ. Sʒ euidẽ⸗ tioꝛ cã reqrit/ vbi maiꝰ vt diciũ ẽ ĩmineret ꝑiculuʒ. Hinc de pᷣlatis papa retinuit ſibi ꝛobabilis ẽ iſta rñſio. q̃ ↄſequẽt᷑ ĩfert curatos eẽ tã in du q; in ſtatu ꝑfectõis ex ercẽde.Nõ ita de religioſis qͥ.vt tales.pᷣci⸗ ſi ſüt.nõ pᷣſũt ceteris.nec ſũt ſacerdotes nec clerici/yñ monachꝰ or q̃ſi ſolꝰ plãgens/ ſeu dolẽs. A ¶ Quo pacto igit᷑ põt ali⸗ s curatꝰ deſerto ſtatu ꝑfectõis maiorꝭ ad atũ mioꝛis vltro deſcẽdere vt monachꝰfi cognitõeʒ ſpealẽ. nõ ita de curatis.C CE at. ¶ Dicẽt aliqͥ ꝙ hocñ põt niſi rõ⸗ nabilis cã fubſit.cuiꝰcãe ↄgnitõeʒ/papa re liqͥt eoꝝ ↄſcie.Eſt aũt rõnabilis ca/ſi cura tꝰvidet eẽ ſe ſcãdaloſuʒ pplło ſuo.ſi penitꝰi⸗ eptũ/ lſufficiẽtẽ/⁊ ignaꝝ ꝓ ſuſcepti regimi nis officio / qᷓ cãe ſufficiẽtes ſũt etiã in epis a Baorel ſpõtanei vł inuiti trãfferant ouet ex diuerſo nonnullos iſta qᷓ fit trãſſatio de monachis ĩ eos.Aduerſat᷑ inqͥ t talis aſſumptõ duplici voto/ obedie ſcʒ ⁊ pauꝑtatis.qm̃ ⁊ diuitias hũt ſine ꝑfe ctionis diminutõne ꝓut ab eis ↄcedit᷑.eta ſuis abbatibo cũ regularibodiſciplinis ab⸗ ſoluũt. T¶ Rñdẽt iſti diuitias ſe hr̃ei epiſcopio.Nõ in ꝓpꝛietate poſſeſſiõis/ ſed in officiũ diſpẽſatõòis. Dãt exẽplũ de mri⸗ monio.qðoð dat᷑ pꝛimo homi in officiũ ꝓpa⸗ gatõis/nõ in remediũ libidinis/vt mõ da tur aliquibo hac ſola de cã. q̊s eſſe ↄſtat nõ idoneos ad ꝓlificandũ. Sic inqunt diui⸗ tie retinenta q buſdã vt ſecularibo pꝛo ſolo ſui ſolatio/nõ in officiũ. Ecõuerſo reꝑit᷑ ĩ p̃ᷣlatis monachis/q diuitias qͥb añ renun ciauerũt nõ amplectunt᷑ in pᷣlatura ꝓ ſola⸗ tio ꝓpꝛio magis q; antea/ſed ad diſpeſatio nis obſeoſum in paupes officiũ.¶ A Deſuꝑ ẽ inſpectoꝛ deꝰ qͥ nouit intẽtiones coꝛdis alr in plurib ſe hr̃e qͥ dixit. Oꝑib⸗ gedite. (Toqͥmurh nõ qles ſint ſʒ quales eẽ debeãt monachi dũ pᷣlaturas aſ⸗ ſumũt.Quipᷣterea nõ abſoluũtur ab obe⸗ dientia ſʒ mutãt illã ſub ſũmo põtifice q̃n⸗ tũ ⁊ qliter pꝛioꝛẽ vitaz videritregularẽ nõ poſſe cum pꝛelationis executione ſeruari⸗ De perfectione Konfirmat hoc ea que ſuꝑ ſeculariũ obedientia diſſeruiſti. Sed nũquid ſuper eſſe difficultas maioꝛ videt᷑ in mendicanti bus / qui iam vtiq; nequeũt vere dici men⸗ dicantes/cũ ſuppetat eis ius plenum diui num naturale ⁊ poſitiuuʒ/recipiendi tꝑa⸗ lia a ſubditis:ita vt ipᷣi iam nõ ſolo titulo naturalis neceſſitatis acepiant neceſſaria qui titulus ſolus ꝓpꝛie reddit mẽdicanteʒ/ eſſe ſimul ⁊ dici. Alioquin reges gentiuʒ ⁊ omnis hõ generaliter accipiẽs aliquid ab alcero qui dat ſponte.pici poſſit mendica⸗ re. „ (Dicerẽt aliqui mendicantes id circo remanere/ qꝛ titulo poſſeſſoꝛio renũ/ ciant/⁊ ſolo quo ↄtenti ſunt titulo pauꝑta tis aut naturalis neceſſitatis petunt gratꝭ nec vꝛgent ſi negent᷑/ nectitulo iuris diui⸗ ni vel naturalis impellũt? hoc ꝓ cauſa ſua ſed de pauꝑibo curant certant/ ⁊ diſceptãt/ A Fateoꝛ ita vel dici vel fingi poſſe / ſed veritas necilludit/nec caſſaf. L¶ Sic volunt dici xpᷣm fuiſſe mendicũ/nõ quoni am eſſet dñs vniuerſoꝝ. Quid enĩ verius ſed abdicauit a ſe etſi nõ dominiũ tamẽ do minij vſum. Sic voluerũt aliqui nedum monachos/nedũ clericos/ſed pᷣlatos om/ nes cũ papa ⁊ cardinalib debere paupꝑes eſſe/vel mendicos.exẽplo xpᷣi mgr̃i.Dicũt alij minus intꝑate loquẽtes ꝙ eccleſiaſtici ſeculares/etſi nõ mendicẽt/viuũt ſalteʒ de elemoſinis q̃ſi ſcʒ pure gratis collata ſuſce perint/ ⁊ nõ vt oꝑarij digni cibo ſuo / dño pꝛo ſe ⁊ alijs deſeruientes. Becñũda parsp: cipalis que ſtatim oſtendit quid inquirit᷑ Mittimus interim materiam hanc mẽdicitatis/ que q̃t diffi⸗ ſertim in regula minoꝝ/qui ex ꝓpꝛiationẽ aſſumũt ⁊ in ꝓpꝛio ⁊ in ↄmuni⸗ multitudo decretaliũ extrauagantiũ nunc iſtarũ nunc illarũ/maxime tꝑe Joh̊.xxij.ſa tis inſinuat. Reuertat᷑oꝛo ſermo noſterad initiũ/qð erat inherere ſuꝑ coꝛdis totalita te ſeu perfectione.vbi queſtio ſurgit ſcitu digna/ſqʒ ſi coꝛ teneat᷑ pꝛo ſua ꝑfectione ſ᷑ᷣ⸗ uandga / ſemp illud agere qð reputauerit eẽ deo placẽtiꝰ‚meritiq; maioꝛis. ¶ Re ſoluit᷑ hec queſtio tua ſub generalioꝛiba ter minis. Si pᷣpoſitis alicuiduob bonis ĩ cõpoſſibilibo/ſemꝑ qð melius eſt / illud eli gereteneak. A ¶Placet reſolutio/pꝛo/⸗ cultates ⁊ ambages attulerit/pᷣ⸗ ſequere qd ſit in ea veritatis. T¶ Fue⸗ runt dicẽtes/maius bonũ dum ꝓponit vo luntati ſemꝑ ampliꝰmouere / nec poſſe vo⸗ luntatẽ in electionẽ boni minoꝛis tũc fer⸗ ri.Alioquin data eſſet facultas libertatis ĩ malũ voluntatis. A¶ Scis ꝑ articulũ ꝑiſieñ.hoc eſſe dãnatũ/⁊ famẽ quid ad ra⸗ tionẽ taliũ rñdet᷑.elucida qꝛ ꝓpoſitis ſimul duob diſparibo in bonitate/ ſemꝑ minus bonũ ↄꝑatũ maioꝛi habet rationem mali. Volũtas aũt nunq; ferri põt in apparens malũ/ſ̃m dionyf.⁊ areſto.qꝛ nemo ad ma⸗ lum aſpiciens opat. T oꝛtiter op⸗ ponis.ſed vtrũq; diſſoluit᷑ſi pfunde reſpi⸗ ciatur.natura liberi arbitrij qð eſt facultas rationis ⁊ volũtatis /ſiue liberũ deratione iudiciũ.Cetere nimirũ creature nõ ratio⸗ nales ferunt᷑ in finẽ ſuũ ex ppᷣleterminatio⸗ ne ſuꝑioꝛis cauſe regentis/nec habẽt ĩ ſua poteſtate modos oppoſitos tendendiĩ ſu⸗ os fines.Sed vno mõ quelibet ſpẽs oꝑa tur.vt vrundo quelibetfacit nidũ ſuũ pari mõ.ſic apis fauos.ſic aranea telas/ ſic foꝛ⸗ mica colligit bladũ.Atuero rõnalis creatu ra/quia ꝑcipit ꝑ inſitã ⁊ ↄiunctã rationeʒ / diuerſos modos ad eundẽ finem venien⸗ di/nec ad vnũ limitat᷑ facultatẽ habet hoc vel illo medio vti. Hoc aũt nõ eſt in malũ ſed grande pꝛiuilegiũ volũtatis q;uis illo one ſalubꝛius eſſet humane creature q; inſtar aĩaliũ liga⸗ contingat abuti. A retur.ad vnũ ↄſecutionis finis ſui moduʒ quia ꝑinde nec peccaret/ nec a ſuo finede⸗ ficeret. Nõne pᷣterea ſicvidemꝰin ſublimio ribus creaturis/q; ꝑfectioꝛes inter eas ſũt/ que ſub paucioꝛibo motibo finem ſuũ cõſe/⸗ quũtur /ſicut deus in ſe ꝑfectiſſimꝰ eſt/qui nullo vel eget vel agitat᷑ motu. Cur igitur nõ erit ſic in inferioꝛib eein ho minibo ſicut in angelis. ¶ UWolũtas optima ſapientiſſima/⁊ oꝛdinatiſſima pꝛi mi cõditoꝛis/in hominiby ſolerter attẽden da eſt/quoꝝ duplex eſt ſtatus poſt pꝛimũ innocẽtie depduũ.vnus vie.alius patrie. verũ illud erit in patria qð arguis de mo⸗ tuũ quadã vnitate queadmodũ nũc exem/⸗ plificas in angelis. Sed in via que da⸗ ta eſt ad merendũ voluit altiſſimꝰhanc ho minibo dare facultatẽ/ vt relinqueret eosi manu cõſilij ſui. Alioquin neceſſitas limi tata/quã laudẽ/quod meriiũ/quod premi um repoꝛtaret: HNuc accedit gratie donuʒ paratũ omnibo non renitentib/ qð diuio goc ona cll botün ntoe unon wolün cdb obiea ltiin lonio lc aunio ſu enol atei. fnt cune müͤt mot ſiſi lf oolerh fvoli genn⸗ rſnox Pineeſo⸗ Ceſſonm mhsr lagnice 1 dyobt poſſibt boni. opteryr ſuſnm Hckey eaurde ſlpolien Eettnog oeicelan Woonnttian nnn ſcslnfͦ onſe lugnali late n l hecgpisex; nicöcſtheat Albeierne Gmmnönn fdnnine Nönahtaiſ Knemimtii cchaß crmanutt ginümdel norsineü tan wiirie Uſonim nin sore „ MN mntinniti ttnete iredush Coꝛdis quodam ⁊ vnico nec ꝑturbabili ductu /p⸗ mouet ad vltimũ finẽ noſtrũ.nõ minus qᷓ; grauitas deoꝛſum aut leuitas ſurſum. A¶ Bugeſt pꝛioꝛ mea obiectio ꝙ minus „ 5 ratõez mali. L¶ Memi ſatis. ſed neq̃/ Raemnten Ae, Wandita dc ned⸗ unt oĩa ſimul dici.Concedo in pꝛimis.qꝓp volũtas nõ põt fieri in malũ ſub rõne ma⸗ li.cũ bonũ vel apꝑens bonũ ſit ꝓpꝛiũ eius obiectũ.Quin etiã minꝰbonũ maioꝛi col⸗ latũ incõpoſſibili/põt ſub hac pᷣciſa colla⸗ tionis rõne rõeʒ hre mali/⁊ ita nec poterit vt ſic acceptari.verũtñũ habetur hicduplex edij via. Pꝛimã dicimꝰ facultatẽ ſuſpenſiuã/quaſi mediã in velle euaſionis ſeu remedij via. et nolle.fugam ⁊ ꝑſecutiouẽ.acceptionem et refutationẽ. tanta virtus eſt in via/ ꝙ ꝓpoſitis quibuſ⸗ cunq; obiectis bonis aut malis citra vlti⸗ mũ finẽ/imo ſᷣm plurimos ipᷣo etiam vlti mo fine ꝓpoſito/poterit ſe voluntas tenere in ſuſpenſo ne neutrũ acceptet vel refutet. ſʒ ſe figat cũ rõne q̃ſi plꝰ deliberatura.Nec oꝑtet hic qᷓrere qũo põt hoc fieri/qm̃ natu ra volũtatis ſica pꝛimo ↄditoꝛe data ẽ ſuꝑ agentia naturalia/vt nõ rapiat᷑ ſeu ↄpella tur mox irruere/ ſed ſe ſiſtere fas habeat/ac ꝑinde ſpaciũ deliberatõis ne fallat᷑ ita ſibi cõceſſum eſt. Nec eſt altera ꝓ vitãdis erro⸗ ribus ⁊ vicijs ↄſultioꝛ exercitatio. Pꝛudẽ⸗ tie quidẽ nil obeſt ampliꝰ qᷓ; pcipitatio/ne Vigeo iuxta viã hanc non optere vt duobo bonis inequalibo ꝓpoſitis ⁊ incom⸗ poſſibilibo/ volũtas neceſſariovelit maius bonũ. rlõ optet vt eligat/quia nec oꝑtet vt conferat ad inuicẽ illa duo bona⸗ ſed fertur vltro in obiectũ ſuũ qð in ſe bo⸗ nũ eſt/⁊ vt tale pñtat᷑ ſibi.At ſi ꝑges inqͥ/ rere cur deſerit maius bonũ: Rñdebo qm̃ ſola volũtas eſt ſibi frequẽter ſufficiẽs cau G Aden an ↄſulenti moꝛã gerẽs ſa vel ratio ꝙ iſtud eligit.⁊ illud non. Nec exterioꝛ alia ratio querenda eſt. Cur iſtud vocant aliqui ecꝑientiã ꝓpꝛie libertatisvel vſum eius.vt ſi querata voluntate.cur ita facis/iure rũdeat illud ſatiricum inferens. Dic volo ſic iubeo ſit pꝛo ratõe voluntas Et itaq; nullũ poſſumus in diuina volũ⸗ tate reſpectu creaturarũ hoc vel illo tꝑevel gradu vel ſpecie cur aliud inuenire. Sed nec apud grãmaticos in plurib impoſitõ nibus termĩoꝝ aliter dicunt/q; ſic placuit impoſitoꝛi.Quãuis cauſarũ inquiſitio ꝓ uiꝰ facultatis ſuſpenſiue pꝛout exigit hec materia. Z —„ pinquarũ non fruſtra ſit ad cognitionem * diuinoꝛum / nobis qui pꝛimaʒ ⁊ ſufficien⸗ tem non ſufficienter poſſumus intueri.qᷓ plene cognita nibil inſcitum liquetur. A ¶ ranſi nunc ad foꝛmam ꝓppoſite du⸗ bitationis.aꝑiendo non quid voluntas poſſit/ſed quid agereteneatur. ( Ze nebitur aliquãdo minus bonum pꝛopo⸗ nere vel acceptare/dum eſt alteri maioꝛi in dit ſub pꝛecepto.⁊ maius eſt in ſolo conſi lio. A ¶Fateoꝛ hoc. Sed ponamꝰam⸗ boꝛum quõdlibet cadere ſub pꝛecepto nõ quidẽ ſimul/quoniã implicaret/ cum po⸗ nantur incõpoſſibilia/ſed ſub diſtinctõne qua tenet᷑ iſte vel vnũ vel alteruʒ de duob⸗ acceptare.nũquid peccabi minus bonuʒ eligendo/ſpꝛeto maioꝛi ?. endet re ſponſio maxime ex cõſideratione libertat iam expoſita/ſm quam poteſt abbꝛeuiato verbo dici/ꝙ ſufficit eligere minus bonũ. non equideʒ ſub hac ratione qua eſt minꝰ bonũ/ſed quia honũ / ⁊ quia ſub diſtinctõ ne.licet nõ abſolute pꝛeceptũ. A — compoſſibile/⁊ hoc dum minus bonũ ca⸗ das oꝛo ꝑſpicuã hanc concluſionẽ.queſi non concedit᷑ neſcio quis hominũ viato⸗ rum tutus erit/quin teneat᷑ illud ſemꝑ age re/quod melius eſſe ꝑſpexerit. Hocvero ſi quis compleat aut implere valeat circũda tus tot infirmitatibus/ non ſatis inſpicio Rurſus ex aduerſo militat doctoꝝ magne reputationis aſſertio/ ꝙ in pficiendo regi minibo animarũ teneturpᷣlatus eligere me lioꝛem. Militat illud qð nolle fieri ꝑfectũ /⸗ iam contẽnere eſt. Nam regredi/eſt iam lã guere eſt circa pꝛecepta dei:iam nõ ex toto coꝛde.ex tota mente.ex tota anima.exom/⸗ ni foꝛtitudine.ex virib omnib diligere de um.quoniaʒ maioꝛiba omiſſis dat homo arguis. Stat nihilominꝰveritas in robo re ſuo/ cuius ignoꝛantia ſcrupulos affert inextricabiles cõſcientijs volentibus am/⸗ bulare in via dei / dum vel in ſpem temera⸗ riam/vel in timoꝛem irrationabilem dila⸗ buntur. A ¶ LCuum erit igitur palaʒ fa cere veritatem hanc pꝛecipueper manudu ctiones exemploꝛnm moꝛales et groſſas/ lat Cõ ſtituamus mentis oculos in religionibus appꝛobatis neclapſis/ vt Carthuſienf.et celeſtinoꝛum (Hogie enim celebꝛitas agi tur Petri celeſtini) Sit pꝛioꝛ /habens ſub xr otenter ad vtrãlibz ſe quatuoꝛ fratres petruʒ.paulũandream. Jacobum. Dicit eis cõuocatis.Ecce qua tuoꝛ ſunt officia pꝛo conuictu religioſo cõ plenda. Pꝛimũ eſt cõtinuatio diuini ſerui tij / vel diuini operis in eccleſia. Secundũ eſt miniſtratio ciboꝝ ⁊ alioꝛũ neceſſarioꝝ fratribo. Zertiũ eſt ſcriptura libꝛoꝛuʒ qui⸗ bus fratres infoꝛment᷑. Quartũ ſpeculatõ viuinoꝛũ exemplo marie. ſicut neceſſario⸗ rum miſtrationẽ habet martha. Pono di⸗ cit pꝛioꝛ/electionẽ cuiuſſibet iſtoꝛum vni⸗ cuiq; veſtrũ/qᷓ;uis voluntas mea vel cõſi⸗ lium magis declinaret iniũgere tibi petro pꝛimũ officiũ.tibi paulo ſcm.tibi andree tertiũ.tibi iacobo quartuʒ. At vero mag/ verbo xpᷣi ad cecũ.Dic quid vis vt faciam tibi? A ¶ Recipio caſum ⁊ quid elicere vis expecto. L¶ VWolo ſane ꝓtinus eli cere/ꝙ vterq; pꝛemiſſoꝝ / liber eſt accepta⸗ re vnũ de quatuoꝛ.vbi ⁊ pꝛioꝛ vnum fieri per alterũ melius iudicabit non cogendo/ ſed conſulendo. A (Perge ↄſequenter ¶ Kergo / dicens q inter oꝑpa quatuoꝛ antepoſita nõ dubiũ quin vnum ſit deſeꝛ in genere ſuo meliusq;ᷓ alterũ. Nibilomi⸗ nus dicit (arbitroꝛ)nemo peccare petrum/ ſi voluerit in illo qð de ſcðᷣo loco vel tertio pꝛopoſituʒ eſt exerceri. A ¶ Des alind elucidationis eremplum. Z¶ Sit ho mo multas a deo gratias habẽs.vnazʒ pꝛe⸗ dicationis popularis.Alterã lectionis do ctoꝛalis. Alterã inquiſitionis nouarũ veri tatũ ꝓ ↄfutãdis hereticis vnã quoq; ſolita rie quietis ad vacandũ ſibi cõtẽplandũq; celeitia. Conſtat vtrãlibet haꝝ gratiaruz talentũ eſſe ↄmiſſum a deo. Cõſtat pᷣterea nõ poſſe ſimul vtrũq; talentũ hmõi poſſe exequo diſtribui. Remaneat igit᷑ opoꝛtet optio poſſidenti / quã gratiã exequi ne va⸗ cua ſit eligere/excepto dũtaxat vꝛgẽtis ne⸗ ceſſitatis articulo/quo caſu vel ſimili iam nõ eſſet duoꝝ diſſimiliũ ⁊ incõpoſſibiliuʒ electio libera/ſed ad vnũ limitatio certa. A¶ Reſpiciũt exẽpla pꝛioꝛa ꝓximũ. Dic exemplum reſpiciẽs hominẽ ad ſei¶Äößm. L¶ Querunt doctoꝛes ſi debeat hõ ſemꝑ ↄteri de peccatis. Rñdẽt inter cetera muł⸗ ta,. ꝙ doloꝛoſa contritio qũq; poſſit obeſſe melioꝛibo exercitijs/quo caſu poſſit obmit ti ↄtinuatio ſua. Sic dicet᷑ de cõpaſſioni⸗ bus a ꝓximi calamitatibo qm̃ iubemur ffe recum flentibo.nihilomin? obmitti poteſt hec cõpaſſio vel recogitatioꝓ bonis alija⸗ cllinationi Diceret᷑ſimiliter ſuꝑ innumeris alioquin “ nunq; eſſet finis/nunq; conſiliũ ceriũ/nũ⸗ q; exercitiũ ſtabile circa quodcũq;.niſi con “ cluſio teneretur confoꝛmis ei que dicta eſt Sufficere poteſt homini deũ querẽti.de⸗ um toto coꝛde diligenti /ſi ea ſtuduerit im⸗ — plere que ſibi pᷣcepta ſunt. Juxta illð. Si vis ad vitã ingredi ſerua mãdata.¶ A« Onid eſt igit᷑ ꝙ ſuꝑ inſtinctiba tot ⁊ tanta ſcripta ſunt/vt ſequat᷑ homo melioꝛa q̃ in⸗ ſpirat ei deus/ Nec lãgueai(vt iaʒ de grego rio ſumptũ dicebat᷑)circa pᷣcepta.ſed atten dat que ſit volũtas dei nõ tmmmodo bona ſed beneplacẽs ⁊ ꝑfecia. Su deniq; ſpũa⸗ lis diſcernẽs inter omnẽ diẽ. L/ De ditat ſum plurima ꝑ annos plurimos ſu⸗ per inſtinccibo hmõi / ſi poſſet fundari ſta⸗ bilis regulatio coꝛdis noſtri.iandẽ non in uenio regulã certioꝛem ⁊ fidelioꝛẽ qᷓ; dei le gem.iuxta illud pᷣs.Conſiliũ meuz iuſtifi⸗ cationes tue / in quib. ſ. deus ſemel locutꝰ eſt / ⁊ idipᷣm non repetit. Scribit aũt pꝛoz⸗ pheta terribilẽ de ſequentibo coꝛ ſuũ/ſentẽ tiam. Dimiſit inquit eos ſm deſigeria coꝛ dis eoꝝ. Ibũt in adinuẽtioniboſuis. Vi⸗ uit iſte qui crebꝛo cõmonitus vt crederet amicoꝛũ conſilio. Rñdebat ſe vtiq; velle / imo ⁊ debere ülud facere.Nam quis eſt ad errandũ ꝓcliuioꝛ/ qᷓ; qui ſpꝛeto alioꝝ con⸗ ſilio ſuo fiſus fuerit: Subiũgebant. Fac igitur hoc ⁊ illud quale cõſulimꝰ. Subſi⸗ ſtebat inquirẽs. Si ſub pena peccati moꝛ talis ↄſulerent illud agendũ ſibi.quo caſu nollet obniti ſed eniti ↄplere. Si vero de⸗ centiã quãdaʒ tꝑi vel rebaccõmodã dum taxat intẽderẽt ſuadere/dicebat hocrema⸗ nere in arbitrio ſuo.qꝛ nõ tenemur ſꝑ ⁊ in omnib melioꝛa ↄplecti. A¶ Noui quẽ intelligi das ſilẽtio.vellẽ dares ſui talis re⸗ ſponſirationẽ?. T ¶ Eſt incõpꝛehẽſibi lis humane diuerſitas ↄplexionis vel ↄdi tionis/nedũ in pluribo homib/ſed in vno eodẽq; diuerſis.nõ dico annis.non menſi hus.nõ hebdomadis.ſed diebus hoꝛis et momentis. Hotũ eſt inſuꝑ illud Areſto.q Ddelectatio in oꝑatione tenet ⁊ auget illam⸗ Et metrũ vulgatum habet.Oð natura ne gat nemo feliciter audet.Et quoniaʒ con⸗ ſuetudo eſt altera natura. hinc ſuadeturvt quam quiſq; nouitꝛ in qua nutritus eſt ex erceat artem / ⁊ ſit cõtentus ſoꝛte ſua. Cur 7 non poterit ↄſcius homo cõditionis ?⁊ inꝰ „ s ꝓpꝛie/ p tꝑe velↄſuetudie dare Letnli ſivid nato tasf porn. nisdi . netae ſerig coꝛle lesg ligere Crimnin Geape lleos k lunin ſtene ſap lune ere Glo niſt iba ſalnt guemn, Poot ſtowon ſapert ſcuuntan tunſaun umnd lendes golvol ooſin ſumſa ngſig tos cpeie⸗ nodem/ reftinn⸗ clononega ndocennter quſeunii nihltinsan porninen Pinnuh Nobusit ebitincci nohepaſti wwenn N diie Gagrne N iaiinz unhs mahee At e WCENANNH Ordng i. T nuginmman Mfafunanih mantinn Nſcagizr Nilünat lWintes 1 Srirü neſrNid mäanhüsd nmoNN aueng rkmnineel rtine beugan Giſne = Armiat ordAN laim 16 nitiß emin, ioznaN 8 ee perfectione coꝛdis ſetali qd operat᷑delectabiliter exercitio / et ſi videat᷑ humilius ſtatu ſuo. Hoc tñ ob⸗ uato iugiter ꝙ pꝛeceptiua domini volun⸗ tas fiat.aut eam dum apparuerit implere paratus ſit/dicens ex ſententia illud oꝛatõ nis dñice Fiat volũtas tua. A ¶ Rema net adhuc poſt oĩia pꝛioꝛ allegatio/q nolle fieri ꝑfectũ peccatũ eſt.qꝛ igm non ex toto coꝛde diligit᷑ deus. mo dieunt tA les ꝙ hoc eſt fieri ꝑfectũ/⁊ ex toto coꝛde di ligere deũ/dum cauẽt in pꝛimis offendere criminaliter eũ.dum pᷣterea ſuſcipiũt cum graꝝactõe gratiã bonitatis ſue/que nolu/⸗ it eos obligare vt ſemꝑ illud agere tenerẽt qð eſſet in ſe meliꝰ.ſed acceptat de pauꝑcu la nr̃a munꝰobſequij qualiſcũq;. Neq; po ſtremo ſic languẽt circa pꝛecepta que ſibi ſuſcipiũt implẽda/quin iſta ſtrẽnue.vigi⸗ lanter.integre ⁊ quaſi ſuꝑerogãter ſtudeãt exercere. Sintq; in iſto ſtatu patientes at q; longanimes/non vt Cayn vagi palie ni ſtatus oblectationes.nõ pꝛofugi a facie tribulationũ/quas ſuus ſecũ ſtatus affert. ſcientes nullũ pꝛoꝛſus eſſe viatoꝛis ſtatuʒ quem nõ circũſtent aduerſitates plurime. Pꝛopterea non querit ob aduerſitates ſui ſtatus mox in aliũ vel aliũ fieri tranſitum. ſed perſtat patientia vincens eas/cum illa ſecuritate conſcientie/ qua iudicat eſſe ſta⸗ tum ſuum cum ſalute.Alioquin fateoꝛ vel mutandus eſſet/vel coꝛrigendus / vel deſe⸗ rendus. Nos aũt loquimur aduerſus eos qui volunt in omnibeſcire quid melius ẽ. quaſi nõ ſatis ſit in chꝛiſtiano / ſi ſe ſciat in ſtatu ſalutis eſſe. Neq; tamen ad ſublimio ra qñq; pꝛohibemus pꝛogredi. Sed neq; ad hoc ſemꝑ teneri ſentiamus/ neq; ſemꝑ expedire pꝛonüciamus.pꝛopter inſtabili⸗ tatis detrimentũ.Quo fit vt minoꝛa tene⸗/ re foꝛtiter.ſepe ſit conſultius qᷓ; aſſidua va⸗ cillatione ad pꝛerupta niti. NHos ſuppoſi⸗ ta doceant exempla. Petrus eligens inſe⸗ qui ſeruitiũ eccleſiaſticũ.cõtinuabit illud. nihil aliud attendens quod ſocijs nouerit impoſitum. Paulus ita miniſtrabit tem/ Poꝛalia.vt non neceſſe habeant conqueri ſpiritualibo intendentes. Andreas indu⸗ ſtria fideli ſcribet libꝛos alijs pꝛofuturos. Jacobus itaq; ſe dabit deuotioni.ita ſtu⸗ debit in celis conuerſari ꝙ alijs in occupa cione poſitis.gratiam.auxilium ⁊ gloꝛiaʒ valeat pꝛomereri. Recre ſicut in vno coꝛ⸗ poꝛe vero/laudatur membꝛum ſi rite fece⸗ data eſſet cuilibet homini tanta cognitio rit officium depᷣntatum. quãuis appareat altero vilius. Vituperat᷑ autem / ſi pꝛepo⸗ ſtere velit alienum licet honoꝛabilius offi cium accipere.Sic in coꝛpoꝛe myſtico di⸗ uiſiones gratiarũ eſſe cõmemoꝛauit pluri es apoſtolus. Poteſt ille pꝛedicare. ſit ita. poteſt eciam libere cõtemplari. Poteſt in homine manus vice pedum coꝛpus aliqñ ſuſtentare. Nemo tamen diceret manꝰ de⸗ bere paſſim/ambulationi ſeradere. . Sentio cõmonita multaq; pꝛofunde re⸗ cogitas ꝙ centralis finalis punctalisq; re ductio in via dei eſt pꝛe ceteris omnibus / veraciter agnoſcere quid iubeat deꝰ. Sit ille ſũmus abbas noſter. ſit noſter paſtoꝛ. nos oues ſimplices paſcue eius. Alioqͥn quantũcunq; ſit zelus ardens et feruidus ille tanq; ſcientia carens pꝛeceps eſt ad rui nam. EPꝛopterea beatus vir qui in lege domini meditatur die ac nocte/ vt ſci⸗ at quid iubendo pꝛohibendoq;.velit de⸗ us.Nam per conſiliũ ligatur nemo.q;uis raro fiat vt homines pꝛecepta ſtrẽnue cõ⸗ pleant/quin quodaãmodo ſupererogent et miſceantur conſilijs. Vide ꝙ qui diligit deum exempli gratia ſub quatuoꝛ gradib poſſet implere pꝛeceptum ſub vno gradu vel duobus. facit igitur amplius qᷓ; neceſ⸗ ſe fuerit ad ſalutem.quod ſuperogatio con ſilij nominari poteſt. Adde multos eẽ qui perfectioꝛibooperibo intendentes. minus incompꝑabiliter adquirerent de perfectio⸗ ne dilectionis dei/qᷓ; in ſua pꝛopꝛia vel ele ctione vel vocatione ꝑmanentes in imper fectioꝛibus.Fuit apud athenas quidã ma gnus ciuis cui quaſi pꝛo cõtumelia cõmiſ ſa eſt emundatio platearũ ciuitatis. Su⸗ ſcipio libens inquit ⁊ talem operam dabo vt ipſa ciuitas munda ſit.Quo ſic imple/⸗ to contigit vt officiũ pꝛius viliſſimuʒ glo⸗ rioſum putaret᷑. Dixit vnus de pꝛudenti⸗ bus noſtre etatis dum fieret collatio ſuper officijs vel artibus vel ſcientijs. Quiſquis in ſua arte ſic exhibet ſe vt excellat in ea / ille laudandus / ille ſuſcipiendus / ule eligen⸗ dus. A (Supereſt adhuc ſerupul ve⸗ hemens / oꝛtuz habens ex pꝛedictis que vi dentur aſſerere nullũ eſſe conſiliũ vel q̃ren dum vel dandũ niſi de pꝛeceptis.QOõð dice re quid aliud eſt q; conſilioꝛũ pCᷣrogatiuam penitus annullare. dimiſſo quolibet ho⸗ mine in latitudine pᷣceptoꝝ: i 7 rr 2 68 Trahis ad matenam din multũq; nobis alias ventilatã. Sed hoc vnũ referre placʒ dininoꝝ pᷣceptoꝝ. tanta ad illoꝝ ↄpletio/ nem dilectio quãta requirit᷑ ſufficit ad fi⸗ nem beatitudinis adqnirendũ. nõ eẽtopꝰ amplioꝛi cõſilio. hec ſentẽtia eſſet ſatis cui libet hoc fac ⁊ viues. Verũ longe aliter eſt Hinc religiões ꝑticulares ſub xpᷣi religio⸗ ne generali ⁊ de ſe ſufficienti ſupaddite mł utpplicateq; ſunt. Hinc quotidie noua vel incipientiũ in via dei / vel in ea pꝛoficienti unm oↄſilia Hinc poꝛro tam multiplex apð plurimos cõquiſitio partim verax/partim fallax/ ſepius mendax/ſuꝑ diſtributione tal enti cõmiſſi.quale ſibi quiſq; ſuadet le⸗ nibus er cauſis eſſe datum. Sit illud talẽ tum ſcientia ↄquiſita. Sit eloquẽtia in re bus humanis.ſit animaꝝ regendarũ ars: ſit zelus eaꝝ. hinc appetitus ille nõ dicam ab initio pᷣlaturarũ/ magiſterioꝝ / officioꝝ pꝛedicatoꝝ ad populũ/que omnia reuela⸗ ret vtinam caro ⁊ ſanguis. Deniq; religio num ingreſſus ⁊ pꝛofeſſio miſcet aliquan do ſecũ puluerẽ ſi nõ lutum denſum ſuſtẽ⸗ tationis habende carnaliter ocioſe ⁊ laute nec ſpũs in manibo pꝛelati ponit᷑ aut reci⸗ pitur /ſed caro. A (NHegare nequeo / ſiẽ et nõ dolere nõ valeo miſeriã noſtrã hanc cõmunẽ/que vt frequẽter incedit nõ recio nec ĩmaculato calle.Sed nõneverũ ẽ apli dictũ. Qui epᷣatũ deſiderat.bonũ opus de ſiderat: Oð dictũ cõpꝛebendit in ſe pꝛima tum quoꝛũlibet alioꝝ regiminuʒ. ¶ ad pñs / veluti cõcluſerim ꝑ aplica verba. Si potes liber fieri magis vtere. Scis q̊⸗ niam omnis pᷣlatio ſeu dñatio veriſſime uitus eſt. Hec fruſtra nec ficte nec mẽdoſe dicit ſe ſmnm bonrfferſenn ſauor⸗ tãq;ᷓ babẽs omnes hoĩes impoſitos ſuꝑ caput ſuũ / redditur?de omnibo ratõeʒ. Si conſi geret igit᷑ vehemẽter ⁊ acriter homo q; ni⸗ hil de ſe poſſit humana induſtria ꝓ ſalute ptꝛo coꝛrectõne/pꝛo eruditione hoim. Ita vt vbi plus aliquãdo pꝛoficere crediderit/ ibidẽ nõ ꝓdeſſe ſed obeſſe frequẽterreꝑiat quia ꝑuerſi difficile coꝛrigunt᷑ ⁊ ſtultoꝝ in finit eſt numerus. Mirabit᷑ pfecto ſtolidi tatẽ humane pᷣſumptõnis nõ expectantis väyt vocet᷑nec vocari ſatis eſſet niſi ſimul co geret᷑. Quo pacto cogeret᷑: Per auctoꝛita tem ⁊ legẽ vel dei reuelãtis.vel pᷣlati mittẽ tis. vel vꝛgentis vel ineuitabilis neceſſita R tis. ¶ Sed allegabis gregoꝛiũ in omelia moſine ſpiritualis. Quantum poteſt colligere allen tum minime accepi.nõ eſt vnde rõem po⸗ nere cogar. O deus equiſſime quot hoĩim temerarios auſus hec cõſideratio minus intellecta fefellit. Quot mnchltatlonco ina⸗ nes/⁊ noxias pꝛoximoꝝ repᷣhenſiones in⸗ duxit.¶ Zeſtis eſt ꝛ valdẽſiũ ſtaaruüſuis coõpliciba innumeris. Aduerſus q̊s opoꝛ⸗ tuit decretales cõdere/ ne quis auctoꝛitate pꝛopꝛia pᷣſumeret pᷣdicare. Qð ad ceteros actus hierarchicos extendit᷑ ĩimo nec frar⸗ na coꝛrectio fieri ſecure poteſt niſi mlio di ſcretionis ſale condita ſit. A¶ Dua ra⸗ tione poterit ergo diuinũ pᷣceptũ comple⸗/ n dilige pꝛoximũ iuũ ſicut teipm.Cui cõ⸗ ſonat illud ſapientis. Mandauit deꝰ vni / cuiq; de pꝛoximo ſuo. Deniq; de elia non tam coꝛꝑaliter qᷓ; ſpũaliter largienda.Et quia maledicit᷑ qui frumentũ abſcondit in populis. Nam ſapientia abſcondita ⁊ ihe ſaurus inuiſus/que vtilitas in vtriſq;: Et ſeruus piger non quia diſſipauit ſed quia in ſudario(qð mundũ eſt)pecuniã ſerua⸗ uit domini. ſeueriſſime dãnat? eſt. ¶ ¶ Mouent iſta dum allegantur. Habengũ eſt idcirco ſuper talibus conſilium vt ſcire valeat homo quid agendũ.Agendum in⸗ telligo non p ſolam erogationem conſili/ ſed neceſſitate pᷣcepti. Conſurgit autẽ pꝛe ceptum altero trium modoꝛũ quos tetigi⸗ mus vel a deo reuelante. Vel pꝛelato legi⸗ time iubente. Vel vrgente neceſſitaie.Ad⸗ dimus quartum. Si facta eſt obligatiovl tronea voluntate. Que vero ſit neceſſitas vrgens determinari non poteſt niſi pꝛout ſapiens iudicabit, quãuis collatio de obli gatione ad elemoſinã coꝛꝑalẽ ſatis appꝛo ximat ad inneniendum obligationem ele⸗ ſconſione talenti / qni dum tibi vacas di⸗ cis vt quid perditio hec: Exence potiſſimũ tui coꝛdis talentum. fac omnibus de illo ſeruitium. Sit in eo peregrinatio tua. ſi pꝛedicatio.ſit cõmonitio. ſit elemoſine di⸗ ſtributio. ſit illud hoſpitale miſeroꝛũ om⸗ nium. Quo pacto dices:oꝛando pꝛo qua⸗ libet ⁊ in qualibet aduerſitate pꝛoximoꝛũ pꝛo ſua eruditione. caſtigatione. conſola⸗ tione: patientia.cibo. potu. veſte ſanitate⸗ „ . 9 Sciet pater omnium deus / et volet deſõ derium pauperis exaudire. anna⸗ nem eoꝛum audiet auris ſua? Anima tio mea u qui times de ab ) ſtmedi Piricve hemens ettign Elbec teny minor namne ſune ccloꝛ Holeg.: mooa⸗ cone Adiſtin nenbebe modlplt aglegoe huum orpore⸗ henan HoNumo⸗ lusmenn ochluoce de pꝛemiſſis omnibus circa perfectione coꝛdis in dei dilectione onchnlitlo E mum ⁊ pꝛincipium eſt ſemper oculuʒ coꝛ⸗ dis habere pꝛout ſapiens iuſſit ad illa que pꝛecepit deus. Cetera vero omnia tãq; iu uãtia q̃dã acceſſoꝛia reputare/niſi pꝛo q̃n⸗/ to fuerint vel voto pꝛopꝛio /vel ſuperioꝛis iniũcto pꝛecepta. Non ita tamen vt acci/ piamus quaſi velamen malicie libertatem. in diuinoꝛum latitudine pꝛeceptoꝛuʒ/ſed bona⁊ equa fide ſtudeamus ſeruire deo in ſanctitate ⁊ iuſticia coꝛam ipſo omnibus diebus noſtris / nec ita periculum amemꝰ vt pereamus in illo. C Reare collig vere ſentis.hec fac vt diligerere deum ex to to coꝛde perccwgnon caris. init. Tractatul docto⸗/ 6* H 24 * * * „ – De meditatione ecunda conſide. * . ſetriplexoculus per peccatum contur⸗ Uit ab initio bene cõdite rationa liliis creature talis oꝛdo/ oꝛdinisq; rãquillitas.q ad nutũ ⁊ merũ imperium ſenſualitas rõi inferioꝛi/⁊ inferioꝛ ratio ſu perioꝛi ſeruiebat. Et erat ab inferioꝛibus ad ſuꝑioꝛa ꝓnus ⁊ facilis aſſenſus/facien⸗ te hoc leuitate oꝛiginalis iuſticie/ſubuehẽ tis ſurſum coꝛda.quẽadmodũ naturaliter ignis ſua leuitate fert᷑ ſurſuʒ. Atuero pꝰ qᷓ; ganeſus dñm ſupꝛemũ ingrata pꝛoditio emeruit auferri hãc iuſticiã oꝛiginalem. ſubintrauit põdus grauiſſimũ ↄcomitãs peccatũ.qð miſerã ⁊ captiuã animã trahe re nõ ceſſat ad infima/tanqᷓ; circũligata ſit funibo.catenis ⁊ cõpedibo vincta.⁊ in mẽ⸗ ris conſolatoꝛij venerabilis magiſtri Jo? llarij pariſienſis uid ſit meditatio/a de triplici oculo. Egditatio coꝛdis mei in con⸗ ſpectu tuo ſemper. Felix cer⸗ te qui cuʒ pꝛopheta poteſt ex ſententia dicere verbũ iſtud. MBSegdvideamus pꝛimo quid ſit meditatio coꝛdis.non pꝛo carnali / ſed ſpirituali coꝛde. Eſt autem meditatio ve/⸗ hemens coꝛdis applicatio ad aliquid in⸗ neſtigandum et inueniendum fructuoſe. Et bec applicatio foꝛtis habet difficulta⸗ tem/ que quandoq; eſt maioꝛ/ quandoq; minoꝛ.Quod vt intelligamus pꝛeſuppo⸗ namus ex creditis.⁊ ab experientia/coꝛ no ſtrum conditum eſſe.⁊ habere tres ſpecies oculoꝛum. Oculos ſcilicet mentales.ratõ dicitate et ferro. Sicq; mõ mirabili.ĩmo cõfuſione miſerabili eſt facta oꝛdinis pꝛio ris cõuerſio.ĩmo ꝑuerſio.q in hoĩe ſic mer ſo tenebꝛis ⁊ carcerececo.conturbateſt in ira oculus vtriuſq; triplex/ ꝑ infectionem in ſenſualitate. ꝑ obnubilatoeʒ in inferioꝛi rationis poꝛtione.⁊ ꝑ quãdam excecatio⸗ Megitan nales. ⁊ ſenſuales. Et ex illis eſt vtrobiq; vnus oculus in cognitione/⁊ alius in affe ctione. Fundatur bec diſtinctio in quadã alia diſtinctione qua diſtinguimus homi nem habere poꝛtionem ſeu faciem ratio⸗ nis duplicem. Quarum ſuperioꝛ vertitur ad leges eternas/altera ad tẽpoꝛales. neu⸗ tra tamen in actu ſuo dependet ab oꝛgano coꝛpoꝛeo. Sub iſtis eſt ratio demerſa coꝛ Par que ſenſualitas appellatur. Pꝛimus hoꝛum oculoꝛumvocatur ab aliquibo ocu lus mentis.Alter oculus rationis.Tertiꝰ 17 oculus coꝛpoꝛis. nem in rationis poꝛtione ſuperioꝛi. Certia conſigera. li difficultas pꝛouenit ex pena difficultatis/ quã in meditatione ſentimus/quã in habendis ſemꝑ ad dñm oculis experimur.facit hoc penalis graue do deoꝛſum iugiter impellens.quẽadmo⸗ gumyvidere eſt ſen ſibiliter in aqueductu.qͥ tota facilitate deffuit in ima/ continet᷑au⸗ tem cũ ſurſum leuat᷑.nö tamẽcũ violentia Non alitereſt de humano coꝛde/qð ad in⸗ fima ꝓnum leuiter effluit. hacq; ⁊ illac ve⸗ luti fine retinaculo vel laboꝛe deſcendit. Qm̃ facilis eſt /vt ait poeta/deſcẽſus auer ni. Sed reuocare gradũ ſuperasq; euade read auras.hoc opus.hic laboꝛ eſt. Ouarta coniidera. WMeglitatio nõ ſolum fit in cognitiua ſed etiam in affectiua⸗ Erſcrutemur conſequenter ex pꝛe dictis naturam ſeu pꝛopꝛietatem NRmeditationis/ quoniaʒ ex hocipᷣo ꝗᷓ neceſſaria nobis ad deuʒ tendentibus rr 5 h Abemus ecce pꝛimariam cauſam 4 Megdit cxiſtat videbimꝰ. Dixim aũt ⁊ repetimꝰ meditatio ẽ foꝛtis ⁊ vehemens applicatio vel attẽtio aĩ ad aliqð inueſtigandũ ⁊ inue niendũ fructuoſe Addimꝰfructuoſe ne me ditatio vᷣgat aut in ſuꝑſtitionę/aut i curio ſitatẽ.vel in melancolicã ſtoliditatẽ. Dica mus ↄplectẽtes ꝙ meditatio? vehemẽs et ſalubꝛis aĩ applicatio ad aliqͥd inueſti/ gandũ / vel expimẽtalr ↄgnoſcedũ. Pona⸗ mus hoc vltimũ ꝓpter naturã ipſiꝰ affectio nis q̃ diuerſa ſoꝛtit᷑ noĩa/ꝓpoꝛtionalit᷑ ad ↄoditionẽ cognitõis.Hõ eni põt aliter affe ctio ↄgnoſci qᷓʒ exꝑpimẽtalit.per eũ qui per eam afficit᷑. Quã exꝑimẽtalis affectõis co gnitionẽ/non põt eam hñs in aliũ verbis ꝗbuſlibet fundere / niſi ſilr affect;ſit ille alr Qm̃ ſolꝰnouit ſicut in apoc.ſcribit᷑qͥ acci pit. Pꝛopterea vocat᷑ mana abſconditum Exemplũ eſt ꝑſpicuũ in illo ꝗͥ nouit dulce dinem mellis ſolũ ꝑ doctrina/ ſicut medi/ cus ſan? noſcit infirmãtis doloꝛẽ. Hec au tem dulcedo a guſtãte.⁊ hic doloꝛ ab egro⸗ tante / longe aliter cognoſcunt. ta conſidera. vt ignis deuotionis ardeet. Erpendimus ex his q;pꝛofunde ſenſerit ꝓpha naturã meditatõnis dũ git In meditatõne mea exarde cet ignis. Vtrũq; enĩ amplex?e/alumẽ in intellectu ⁊ ardoꝛẽ in affectn. Quãtũ vero ſit difficile. ꝗꝙ ignis deuotõis ſpũalis exar deſcat flatu meditatõis.fiet notũ deſiderã⸗ tib ignẽ materialẽ dũ qᷓrĩa lignis aquo⸗ ſis viridibo aut luto reſꝑſis elici. Suffla quãtũ potes. iteꝝ atq; iteꝝ multo conatu reſufffa.emergit plurim ab initio fumꝰcõ turbãs oculos/ vix emicabit ſcintilla que morx euaneſcit. Diſpges foꝛſitan iratꝰ ↄge ſta pꝛius ligna/ſi nõ in lõganimitate ꝑſti⸗ teris/quã lõganimitatẽ appellamꝰp̊ medi tationẽ/ aut meditationi ↄiungendã. difficilevalde eſt dare regulam cenam de N modo meditandi Eminimus aliquas nos ſcripſiſſe neceſſaria eſt longanimitas. doctrinas vel induſtrias nedũ lati ro de mõte ðteplatõis edito/alteroq; rurſ de mẽdicitate ſp'aliↄpoſito. Denicq; tſta repit᷑ difficultas tanta /ꝓ diuerſitate homi⸗ num varietas in pꝛacticando doctrinam vere ſancteq; meditationis/ꝙ an ſilereyel aliquid ſcribere conſultius ſit videoꝛ ego⸗ met mihi quandoq; ſub dubio. hincinde mente ffuctuare. et ꝑiculoſa ꝓpter indiſcretionẽ. Vm eni recogito/ꝙ abſq; medita raculo dei ſpeciali ad ꝑfectionem ↄtemplatõis dirigit ant ꝑuenit/nullus ad rectiſſimã xpᷣiane religionis noꝛmã attin? git/ imo vix ſe ↄponit/audeo ʒeians ſancte meditatõis ſtudiũ ſuadere.Atuero dũ to⸗ tiens exꝑtus ꝑicula ſedulus recogito diffi cultatẽ ⁊ardua raritatẽ ꝑueniẽdi q̃ trahere meditatio nitit/ego q̃ſi toꝛpẽs ⁊ ſtupidꝰ ef ficioꝛ. Sed q̃ſierit qͥs qͥ pacto ſiceueniat. Oõ nimiꝝ frequẽter exꝑtũ eſt videlicet vt „ immoderationẽ/vel pꝛopter ſuꝑbiam da⸗ ri in repꝛobum ſenſum diabolice illuſiõis Eꝑmeditationis abuſu id fieri ſciat. ¶Mctaua conſidera. Abuſus meditationis cõꝑatur abuſui vi⸗ m reſpectu febꝛicitantuum. nuducamus id qð dicimꝰ. Sc — Alutẽ ↄditũ eſſe. Sicenĩſcriptura/ icrõ loq? Midemꝰtñ ex abuſu potãtiũ pᷣ⸗ ſertim dü febꝛiũ diſcraſia laboꝛãt/q; potus vini alias ſalubꝛis/cãtvł egritudinẽ ãplio rẽ/vel maniã vel furoꝛẽ ⁊ qiq; moꝛtẽ.nos giit filios adã qs egrotos.qͥs febꝛicitantes eſſe peſſimis ale febꝛibo negauerit: Quib⸗ vertunt᷑in nauſeã ⁊ amaritudinẽ diuino eloquioꝝ verba.qͥbo in fel ↄuertit᷑ſuauiſſi mꝰdiuini verbi panis. Heu miſeros nos. heu q;ᷓ ex intima ↄſideratõne talis miſerie ↄclamauit aplus. Infelix ego hõ quis me liberabit de coꝛꝑe moꝛtis huiꝰ.Et ſubiun git Gratia dei ꝑ ihm xſſfm. Beptimaconſide. Begitatio eſt vtilis ad contemplationezʒ tionis exercitio nullus ſecluſo mi ↄtingat ſtudiũ meditatois ↄuerti dilabiid vel in moꝛbũ melancolice paſſionis ꝓpter mus vinũ in iocũditatẽ ⁊ hoĩs ſa⸗/ fjali ſcipture diſcuſio nenimd loboꝛiot cogltat lgein/ ſnte n ſenlloy⸗ daar Gene eſrato ſepſgcico Gnbene: no ſed gallico ſermone / ſuꝑ habẽda medi demdin tatione tali.licet foꝛtaſſis vſi ſimus alijs t⸗ minis vtpoteĩ tractatulo de myſtica theo⸗ logia/ꝑte ea q̃ pꝛaxim hui ꝰdocet/⁊ in alte⸗ ong conſider. *.α In meditatione aſſit diſcretio quaz parat eꝑti ⁊ boni viri conſultati. ndir Augf isAnde Nlckvnen RAuuliis uüini ican — Nigr n n. sAgden ocädti en Srienan athrunii iinif Sciu mi gieni dtartln i mniini ptügtin msDanidand n 3 Nnn N upiclen NSi ſen — Aitatio Aigd agamꝰ ergoꝛ quid dicimus: cioꝝ? Ibimꝰne ꝑ deſideria coꝛdis noſtri. ⁊ in adinuẽtionibo peſſimis deſpa⸗ ti / ſine freno ſinelegeſine oꝛdine: Nũquid ſufficient nobis cogitatões inutiles / vage inſtabiles/ſoꝛdide/fluxu ſomnioq; ſimilli me que nõ ↄſolatõeʒ vel edificatõeʒ allatu re ſunt/ſed deſolatõeʒ meſtiſſimã ⁊ ruinas oblectãtibo ſe in eiſdẽ. Rũdebimꝰnequaqᷓ; ita fieri debere / ſed aſſit diſcretio mogera⸗ trix in oĩb.quã nõ ſecuriꝰhr̃e poſt diuinã grãm poterimꝰ/qᷓ; ꝑ ſedulũ ⁊ ſecurũ alteriꝰ ne pᷣcipites per abrupta vi Peimecditatione meldlitatõe vero qᷓ ſimã babet difficultate⸗. ſi bona fide.ſimplici coꝛde.⁊ diſcreta dili⸗ gentig exerceat᷑ pueniemꝰ ad hãc ꝑfectöem ꝙ abſq; vlla difficultate fiet apud nos fru⸗ ctuoſe/ qð ſummo meditatõis ſtudio 245 rere voluim?. Ita deniq; tranſibit medita tio in ↄtemplationẽ.nõ enĩ differt medita tio a ↄtemplatione / niſi penes facile ⁊ dif⸗ ficile.quoniã vtrobiq; eſt fructus / aliter qᷓ in cogitatione. Conſidexatio. xII. latio tam quo ad affectũq; quo eæpti nosq; diligẽtis ⁊ agnoſcẽtis ↄſiliuʒ. Nag intellectum deſcribitur. amer Wel vorcrenc dene d Eſcribit᷑aũt ↄtẽplatio ꝙ ẽ liberet ars ⁊ virtus ſunt circa difficilia /vt ars pin gendi.ars ſcribẽdi.ars cithariſandi.vtus caſtitatis.virtus foꝛtitudis.virtus ſobꝛie⸗ tatis.Hocvero ſic intelligẽdũ ẽ ꝙ ab initõ virtus ⁊ ars multas in adqͥ ſitione ſua pa⸗/ tiunt᷑difficultates. dũ vero fuerint adq;ſi⸗ te facilia ſunt eis oĩa. ingit facilit᷑ pictoꝛ exercitatus in arte. Sic de ſcriptoꝛe et ci⸗ thariſta videmus/ita vt dicere cogeret᷑idẽ Areſto.ꝙ ars ꝑfecta nõ deliberat/tam ſibi facilis eſt actus ſuus. Conſideratio. x. Tomparatio meditantis ad ſcribentẽ ꝛc. ſtudioſe vel inaduertenter. immur iſta ↄpatione dũ de medi⸗ . trahẽdo pᷣſertim lineas picturevel ſcripture.difficultas nulla ẽ.ſicut necetiaʒ diſcurſionis digitoꝝ ꝑ cithare coꝛdas. In tatione loq mur. Attendamꝰ ꝙ in uenimſilr in cogitatõe/nõ enĩ difficulẽ v laboꝛioſe nũc h. nunc illud ꝓut occurrerit cogitat᷑. Sed q; nullꝰinde reſultet fructus vides in ſic pingẽte.ſic ſcribẽte.ſic cithari⸗ ſante. Ita neq; ꝓꝛſus ĩ ſiccogitãte imo cũ ſe talibo vagis cogitatõibo oblectauerit vt dicit Sene triſtis remanebit.poꝛro labo rioſe ſtudioſe ⁊ attẽtiſſime cũ mira tardita te pingẽdo.ſcribẽdo ⁊ cithariſando/fit qũ q; vyt bene ⁊ celeriter iſta ſant. Conſideratio.xI. Er vaga cogitatõe nõ ſurgit meditatio.ſʒ de meditatione bene fit contemplatio. oꝛſum iſta? Nimiꝝ vtoñdamꝰ quẽadmodũ de cogitatõe nullus vnq; pꝛoficiet aut emerget in me⸗ — nẽ/quãto minꝰin ↄtẽplatõem. Ex — erxpedit?mẽtis intuitꝰ in res ꝑſpici endas vſqueq̃q; diffuſus. Et hoc q̃ ad cõ⸗ templatõem q̃ reſpicit intellectũ. Poꝛro q̃̊ dqd ↄtẽplatõeʒ qᷓ ↄſiſtit in affectu ⁊ in pꝛaxi deſcribit eã Hug. ꝙ eſt ꝑ ſubleuate mẽtis iubilũ.moꝛs qᷓdã carnaliũ deſiderioꝝ.hoc eſt guſtare q; ſuauis eſt dñs. Quẽ guſtum ſequit᷑ longe alia cognitio q fuerit intelle/ ccaualis ſoli viſio/ſeu quedã auditio per fi?⸗ dem Sricer HW Con deratoi xII Hegitatio in pꝛincipio difficilis/ perex⸗ ercitium fit facdlis. Edita bit᷑ ecce aliqs gemẽs ⁊ ſuſpi rãs vt colũba.dicetq; cũ ꝓpha Me um nocte cũ coꝛde meo/excitabar? ſcopebã ſpm̃ meũ. Faciet h̊ anxie difficult᷑ ⁊ laboꝛioſe.nũc recogitãdo ãnos ſuos in amaritudie aĩe ſue.nũc iudicia dei qᷓ ſunt abyſſus multa ĩ celo ſurſũ.⁊ in tra deoꝛſuʒ ⁊ ita de reliqͥs circa q̃ vᷣſat᷑ meditãtis inten tio vehemẽs / vt ea qᷓ meditat᷑ vl cogitat li⸗ pidiꝰac firmiꝰveluti affectũ trahat.efficiet tãdẽ. vt h oĩa tãta facilitate recogitet ⁊ ſapi at q; facilis ẽ ipᷣa cogitatio. Docẽt nos exẽ pua olcaſ vibuam⸗ fb enĩ plꝰlaboꝛis zſcriptoꝛ/pictoꝛ/⁊ cithariſta bũñ agendo qð optie didicerit.q; vagꝰ⁊ vanꝰ aliqͥs ab initio.diſcurrẽs ſine arte ⁊ oꝛdineꝑ lineas ſcripture vel picture.aut ꝑ cithare coꝛdas. Conſidrea. XxIIII. Heditaus/ quatũcunq; exptus laboꝛem neceſſe eſt vt ſemperſentat. Ddendum eſt ad pꝛemiſſa nihilo minꝰ ꝙ vix aliquis eſt in arte ſua ita peritus.quin aſſidue ad Digna vel cognoſcẽda vel agẽda poſſet ꝓficere.q̃/ lia neceſſeẽ.vt cũ laboꝛe nono audiat⁊ pꝛa cticet. Oulto magis hoc veꝝ ẽ in ipa ð qͥ loqͥmur.meditatõne que nouos veritatis aut deuotionis iugiter parere fetus ſtudet Sed nõ deeſt parturitionis doloꝛ ꝓpter il lud maledictũ ſpũaliter intellectũ. In do⸗ loꝛe paries filios. Nõ tñ meminit Pſſure ꝓ pter gaudiũ qꝛ nat eſt ſibi nou cognitõis aut affectõis ſancte fetus in mundũ. Conſideratio. xv. Hondũ purgatihbñt loco meditatõis gra⸗ ues cogitationũ tentationes.quibs timoꝛ ‚deli eſt neceſſarius. Venit aũt ab initio frequẽtius vt dũ aliqͥs nõdũ purgat vicijs / ſata git meditari vt colũba/meditabit᷑ quaſive tus ſimea dolos ⁊ odia. meditabitur vt ca nis rodens iuxta verbũ ſatirici rabioſa ſi⸗ lentia.meditabit᷑q; quaſi ſoꝛdida ſus fediſ ſimas coꝛde voluẽs ⁊ reuoluẽs carnalium turpitudinũ cogitatõnes. Quid poꝛro de blaſphemie ſpũ q;abominabilis.qᷓ;hoꝛrẽ dus. nõnunq; inſurgit certãs meditatem loquẽdos aduerſus deũ ac ſanctos ei.in/⸗ gentia tam execrãda ꝙ nec ea farilicitũ ſit. Hincq; adijciunt᷑ ⁊ inijciunt᷑ pene vſq; ad coꝛdis intima/in fidelitatis iacula. Spei nullꝰmanet locꝰoĩa ſunt grauia.Etiam te dio eſt ipᷣa vica. Baratꝝ deſpationis vndi q; patʒ. VUñ ꝓpter hoc ⁊ talia manitfeſtat er perimentũ qᷓ; rectiſſime ſapiẽs conſuluerit cũ dicebat. Fili accedens ad ſeruitutẽ dei pᷣpara aiam tuã ad tentationẽ. Subiun⸗ gens pᷣſidium ſecuriſſimũ.Sta in timoꝛe Beateni vir qui ſemꝑ eſt pauidus. Onit õõ e 1 S õ XVI Nouꝰmeditãs debet credere ſuo directoꝛi et de inuiſibilibo ad inuiſibilia conari. . — reret aliqͥs.dũ timoꝛ addit᷑ timoꝛi ſcrupulꝰſcrupulis/puſillanimitaſ dpduſillanimitati.pᷣſertim dũ non adeſt aſſi⸗ due ↄſiliatoꝛ/dux/⁊ pᷣmõſtratoꝛ itineris ar ti ⁊ recti? Si vero talis qͥ rarus ẽ hñs artẽ pariter ⁊ pietateʒ fuerit foꝛte inuẽtus/cum ocio nouũ meditantẽ inſtruendi quãtũq; licuerit.Felix quidẽ erit ipſe nouus tyro.ſi tamen ꝓtinus abſq; vlla trepidatõe para⸗ tus eſt credere ↄſilio Sed o quotiẽs bone ihu quoniẽs heſitabit ⁊ idẽ repetet iterum ( Auidus vero ſemꝑ qũo beatus:q iterũq; quaſi falli refoꝛmidãs. Scripſi qᷓp dam ſuꝑ hmõi ſcrupulis in tractatu depᷣ⸗ parãdo ad miſſaʒ. Aliqua etiã ſimiliterde cautelis ↄtra ſpũm blaſphemie diriſſimũ. Aduerſus q̃ remediũ optimũ eſt ↄtẽnere / nec curare/ qnpoti? irridere/ neq; ſuꝑ his ſolicite ↄfiteri/niſi foꝛſitan in pꝛincipio ꝓ cautela ⁊ hñdo ↄſilio. De ſcrupulis qͥʒ te⸗ neat hec regula ꝙ aduerſus eos agedũ ? / ſi ſit pꝛudens aliqͥs ⁊ exꝑtus ↄſiliatoꝛ dicta⸗ uerit aut iuſſerit. Necaget in ̊ ↄtra ↄſciaʒ demeritoꝛie/ dũ illã ad ↄſiliũ ſapiẽtioꝛis ꝑ rõnis libertatem ab aio ſuo mutat ⁊ depo nit / q;uis aſſidue ſenſualitatis remurmu⸗ ratio ſentiat᷑. Alioqͥn nunq; fit in pace deo loccoꝛdis.¶ Rurſus aduertendũ.qm ſiẽ docẽte areſ. Ois nr̃a ↄgnitio venit a ſenſu ⁊iteꝝ ꝙ neceſſe ẽ oẽm intelligẽtem fantaſ⸗ mata ſpeculari.Sicoꝛiginatur meditatõ coꝛdis nr̃i a ſenſibiliba qᷓ figurata ſũt ⁊ co⸗ loꝛata ac ceteris accidẽtibo tꝑis ⁊ loci circũ uoluta. Hinc ſunt meditatones ↄſcripte. hinc imagines picte vel ſculpte. Hinc ge⸗ neralit ſit illud pſalmiſte. Meditatꝰſuʒ in oiĩb oꝑibo tuis/⁊ĩ factis manuũ tuaꝝ me⸗ ditabar. Que vtiq; facta ſũt coꝛpꝑalia ſiẽ ⁊ oꝑa.Nihilominꝰ debet aſſurgere meditãs ⁊ vltra ꝓgredi/veluti ꝑ ſcalã aliquã ex viſi⸗ biliba ad inuiſibilia. Siẽ dicit apłs ꝙ ĩui ſibilia dei ex his qᷓ facta ſũt intellecta ↄſpi ciũt᷑.ſempit᷑na q̊ʒ vtꝰeiꝰ⁊ dĩnitas. Pꝛopte rea docẽs nos a coꝛꝑalib ad ſpũalia mig⸗ re. dicebat. Etſixpᷣm m carnẽ cognouim⸗ nũc tamẽ ſ̃m carnẽ nõ nouimus. Conſideratioxvi et ꝓpter carnaliũ imaginanonẽ. Dplius vero addimꝰ. Comꝑtuʒ eſt ſepius qꝙ volentes intẽdere me ditationi/ſi non diſcrete hoc fece⸗ rint/decidũt vel in tentationes ⁊ illuſiões diaboli pꝛopter eoꝝ (licetlatentẽ)arrogan tiam/vel efficiunt᷑ fantaſtici ⁊ melancolici pꝛopter fixam nimis ⁊ radicatã atq; ꝓfun datam in reb coꝛpoꝛalibo imaginationeʒ Que quãdoq; ꝓtendit᷑ vſq; ad inſaniam. Supeſt imago mulieris lapidea / cuiꝰ in⸗ ſpectione nimis crebꝛa/quidã fact? eſt phi locaptus.quẽadmoduʒ de pygmalione et ſua imagine narrant fabule poenice. er de narciſco qui pꝛopꝛiam in fonte perluci⸗ do ſpeculans imaginem.ſic in eius foꝛma deditans venit ad ꝑicula ꝓpterſuꝑbiam ſultas fimad vurtut uuk ſ herve ſantu ſchſb terei lt mi ſantat Aralt giti uman fennd lpel cdine nücd ſon o ben, Lus s/ bden ro o ui eloen ugeoq̃ ſanſinn MMeTocani Winn aehi Bnmimr nnn üügirni Mncteui mimani Knnene. Ailfiand RDMW 5Movimn. Mum. nin .⅞ N lunminit mans i Gtilie: . eiuſdẽ de ſimplificatione. ſtab (Pꝛung notu le coꝛ aĩie(qꝛ caro nõ ꝓdeſt quicq;advnita De mũdificatione coꝛdis ſtultus heſit vt occũberet. Potuerãt hů plu rima dici de cauſis ⁊ modis hmõi leſionis virtutis fantaſtice. Ideo ꝙ vigilãtes pati unt᷑ ſomniãtibo ſilłia.Et h̊ vocat᷑ gallice re uer vel reuerie. Ita vt reputent ea q̃ in ſola fantaſia verſant᷑ interi/exterioꝛibo ꝑciꝑe ſenſibo. Notũ ẽ hoc in maniacis. Notũ pᷣ⸗ terea in q buſdã melãcolicis / qͥ nõnũq; vo lunt ſe deuotos meditatiuosq; dici ⁊ repu tari.Quos hmõi ꝓfundata circa coꝛꝑalia fantaſiatio facit errare multiplicit/ eouſqʒ yt vel in eleuatõe coꝛꝑis xpᷣi / vel in alia re⸗ cogitatõe ſua/exiſtimẽt ſe videre realir de⸗ um crucifixuz/aut ſub alia qᷓuis fantaſtica foꝛma coꝛꝑali. Putãtq; alij ſe voces audi re tanq; xpi / vel alicuiꝰ ſanctoꝛũ. Qua ſuꝑ re p aſſignatõe naturalis cauſe diuerſa ſũt adiuerſis ſcripta volumia de quibo nõ eſt nũcdicendũ ꝑ ſingula. ¶ Conſurgit h dif ficultas nõ modica qualiter videlicet ſciri poſſit diſtinctio inter reuelatõnes veras ⁊ falſas.An fiant ab angelis lucis aut tene⸗ ꝛaꝝ.Hoc ẽ a ſanctis angelis aut diabol. Quas reuelatões vtiq; abnegare ñ poſſu⸗ mus foꝛe nõnũqᷓ;ᷓ a ꝑturbatis fantaſmati/ beꝛ erroneis. Felix pinde qͥ in lege dñi me ditat᷑ die ac nocte/ſi tũ comes fuerit diſcre/⸗ tio/quã ſolã parat hũilitas captiuãs oẽm intellectũ in obſequiũ fidei/ ⁊ ſemꝑ alieno magis q; ꝓpꝛio credẽs iudicio. Auinis. iꝗ 83. ipᷣo die valeriani. AIncipit tractatus 9 Nſimplicitate coꝛdis queriteil lum. Hãc ſapiẽtis exhoꝛtatõeʒ: ha23nc ſimplificatõeʒ coꝛdis/ ill ntellectus. arijq;. Pꝛopterea neceſſe ẽ ſpũa⸗ tẽ recolligi.ſi cauere debeat ꝑiculũ q̃le no⸗ tauimꝰin fine tractat? alteriꝰ. Hoc vᷣo qũo fiat explicare difficiliꝰeſt.qʒ qliter non fiat agnoſcere. Et qͥdẽ apud eruditos in phiq diſciplinis hẽbit iſta manuductio nr̃a pꝛi ma minꝰ difficultatis. Pollet itaq; nr itel⸗ lectꝰvi abſtractiua/q̃ longe ꝑfectioꝛ effica⸗ cioꝛq; ẽ.q̃ᷓ ponat᷑ in eſtimatiua vᷣtute bꝛu ti vtpote ouis.Quetñ vt dicit Auicen/ex motu ⁊ figura lupi viſi / elicit mox inimici ciã nõ ſenſatã quã refugit. Nr igit᷑ intelle⸗ ctus pꝰ inſpectõeʒ fantaſmatũ cauſatoꝝ a reb extrinſecis.vnde foꝛmat pꝛimo conce ptus vagos ab omni ↄnotatõe accidẽtiuʒ vt a ſitu.a loco.a figura.a tꝑe.⁊ ſic de alijs. Quo facto remanet in aia ſilitudo eẽntia⸗ lis / in qᷓ ↄueniũt exteriꝰa ꝑte rei oĩa ſenſata que ſunt eiuſdẽ generis vel eiuſdẽ ſpẽi.Ex emplũ pꝛimi aĩalitas. Exẽeplũ ſcdðᷣi hũani⸗ tas. Qua denudatõe ſic facta remanet ab⸗ ſolutus ⁊ vlis cõceptꝰaĩalis. Remanetin⸗ ſuꝑ ſpecificus ⁊ abſolurus cõceptus hoĩs quos ſignãt voces iſte aĩal ⁊ hhoõo. Sotula II. Deſ ſimplificatione coꝛdis in meditatione bſtractionẽ a fantaſmatibo et figuris — herhonung s t) Raducam ↄñter ad ppoſitũ ð ſim plificãdo meditatõem nr̃am circa diuina / babſtractönez a fantaſmatib, ⁊ fi⸗ guris.Ecce ſtet ꝙ ſcimꝰnos hr̃e dilectõem boni ⁊ odium mali. Stemꝰin his paucis pꝛimo.qm̃ inuenit᷑ ſilłe de reliquis multis. Audio igit᷑ ⁊ cognoſco ꝙ diligis bonum. Introget te meditatio tua q̃ res ẽ iſta dile⸗ ctio. Lõſtat itaq; ꝙꝙ neq; coloꝛata eſt.neq; ſonoꝛa.neq; ſapida neq; odoꝛifera neq; fri gida.neq; calida.nõ lenis.nõ aſꝑa. Itẽ in terroget te meditatio tua qliter ⁊ in quoſe figat ⁊ ſtatuat.cũ id in qᷓ ſe figere ⁊ ſtatuere videt᷑ neq; figuratũ.neq; coꝛpulentũ ſit/ca lidum/frigidum/aut coloꝛatum. (WMotula III. facere nequeũt qͥ ſunt in ſe mul,/ ac ad bonam tunicam ad bonum cibumacd bonũ hominẽ. Et ita de reliquis. Reſpon De conceptu boni abſoluto ſen vniuerſa⸗ li qualiter fiat. “ ☚ Ices foꝛtaſſis ꝙ non habeas con ceptum dilectionis boni / qn de neceſſitate feratur coꝛdis intuitus oc vel ad ũlud bonum particulare. vt ſio tibi patet ꝑ alteram ↄſiderationẽ pꝛio⸗ rem de vi abſtractiua coꝛdis intellectualis Per cuiꝰvirtutis oꝑationeʒ.tolle bonum hoc.tolle bonũ illud ſicut loquitur Augꝰ: et remanebit verum ⁊ generale bonũ.Oð qualiter fiat iam aperuimus. Conueniũt nempe bona omnia in vna generali ratio ne que eſt cõuenientia ad appetitũ. GBonũ quippe eſt qð omnia appetunt.Denudes 68 * )KDe ſimplificatione per idẽtitatẽ qm̃ eſt ipſe deus. Doruig YX. igitur hancrationẽ boni ab vbi ⁊ nũc hoc eſta loco vel ſitu vel tꝑe.ab omni pᷣterea cõ fuſione ſeu ↄnotatione accidentiũ/ ⁊ erit i le conceptus qui remanebit abſoluꝰvni & Iges arbitroꝛ q neadmo dumegts uerſalis coueniens omni bono. v) tas põt inicllenu gertinecc „½(120 II.,. gnitõe boni nõ hꝰvel illiꝰfigurati R (Motula = IIII. coꝛpulẽti vel coloꝛati. Et ↄñter fert volun VUeres foꝛte iterũ vbi eſt illud om tas in dilectõeʒ abſolutã pꝛimi ⁊ veri boni . q & patõeʒ vt alia oĩa. ſed ne ⁊ generale bonũ: Ecce caditiin qð nõẽ bonũ ꝑ ꝑtici materiã ↄmunẽ de vlibo quid ſint per eẽntiã. Poteris ita negociari circa po⸗ et ſi ſint in reb extra/pter oẽm intellectus rentiã.circa ſapiaʒ. circa iuſticiã/t ita reue⸗ oꝑatõeʒ: Dicimꝰaũt qtũ hic ſatis eẽ puta reri diuinã potẽtiã. Verecũdari ad ſapĩaʒ mus ꝙ vłitas deriuat᷑⁊ fundat᷑ in reb ſin; ſiturpis es.Trepidare ad ↄſideratõeʒ iu⸗ gularibo. alioqn ficta eſſet. ſed ſũmat᷑ ⁊ c ſticie ſi malus es. ¶ Oð ſi foꝛte queſieris/⸗ ſtituit᷑ in oꝑatõe intellect abſtrahentis eo an ↄceptus hmõi ſint abſoluti ⁊ ꝓpꝛie deo modo q tact?eſt ſimilitudies reꝝ in quib viſum eſt hacten? mihi ꝙ ita / ſaltẽ de poſſi eeẽntialiter ſeu qdditatiue ↄueniũt ab vbi bili hoc eſt ꝙ in via poteſt meditãs etab⸗ et nüc id eſt loco ⁊ tge. Vñ ſi qras vbi ẽ hu ſtractiuꝰintellectus foꝛmareſibi conceptꝰ manitas ad extra? dico ꝙ in hoc hoie ſin⸗ abſolutos ⁊ pꝛopꝛios cõueniẽtes ſoli deo. gulariter ⁊ in altero ſilr.⁊ ſi nullꝰeet ſingu⸗ Qui dabunt noticiã pꝛopꝛiã ⁊ abſolutam laris ks mulla pmaneret erbiianiau. ſed nullatenus intuitiuã de eo. 8D uoniã deſtructis pꝛimis ſubſtãtijs vt di⸗ —/ 1 ——0 Areſt. impoſſibile eſt aliqd alioꝝ rema 3 Otula = VII „ pere. nihilomin? adhuc remaneret hocyle 3Perta ẽ nobis expᷣdictis via ad ĩ⸗ humanitas interius in mente angeli ſicut ſtelligẽdũ myſticã theologiaʒ/ de q̃ ante mũdi ↄſtitutionẽ erat.Et ꝓut nũceft Iſcripſit diuin dioñ. vltra illaz qᷓ ſi⸗ vlis ratõ hũanitatis in mente dei/nec erat bolica illã q ꝓpꝛia nũcupat᷑ Pꝛocedit ita res aliaq; mens dei/neq; realiter/vt omßmes q; ſimbolicę c ali neq; realiter/ j olica theologia ꝑ ſilitudies reꝑtas 2cedũt.neq; foꝛmaliter vt nõnullis placee in reb/attribuẽdo deo qcqͥd videteſſe ꝑfe Eſt demũ articul pariſien condẽnatꝰdi,⸗ ccionis in reb cauſatis/ita vt hoc mõ dica cens ꝙ ab eterno fuerũt extra deũ qͥditates tur deꝰnedũ noĩabilis. Et hoc mõ dirit di M doede alique / vel vles roes. quales fantaſiatiſũn uinꝰ GBarcholome put dionyſiretfert / euã ſtone quidã eſſe vłia realia pᷣter deũ/ ⁊ pᷣter oem geliũ eſſe latiſſimũ /ſicappellatꝰdeꝰ leo prrt note intellectus oꝑationẽ ſeu cõceptum,. foꝛtitudinẽ/lapis ꝓpter durabilitatẽ.agnꝰ Hont 2otu la v. pꝛopter mãſuetudinẽ.ſol ꝓpter illuſtratio/ gun „ Erkneess ess nem. ⁊ ita de reliqs /que nõ m eſſentiã ſeld penr AVAVArſus ad intelligẽdũ dictũ hmõi per ſolã attributione/⁊ ꝑ analogicã ſikitu eſr, Fꝙᷓdeſtructis pꝛimis ſubſtãtijs im dinẽ de deo lo mur q̃ſi balbutiẽtes ⁊ pal⸗ DD Ppoſſibile eſt aliq alioꝝ remanere pantes in vmbꝛa occũbentis lũis vel gre D Attẽdendũ eſt ne locutio varia ſit dũ loqͥ intelligẽtie nr̃e in nobis. Pꝛocedit vo my ſoe mur de hũanitate qꝗ ẽ ab extra/⁊ de ↄcepu ſtica theologia ꝑ abſtractionẽ/modovelut Aß hũanitatis quẽ intra reponimꝰ. Eſt eni 5 oppoſito ad pᷣcedentẽ/qui quicqͥd eſt affir glurere nomẽ hũanitas pꝛimo mõ nomẽ pꝛime in mat de deo / iſte vero pꝛoꝛſus negatð deo tinr tentõis ſupponẽs iĩmediate ⁊ pꝛincipalit᷑ omnia.Et ita bꝛeuiſſimũ eſt vt ait idẽ bar gllii Pꝛ20 regdord deſte Neper ſiſramni tholomeus euangelium. Aadn tiua ſuppoſitio/ ⁊ hec in ſolis ſingulari Ia VrIIT 6 hoiborepit Boc veronome banitsoſié, 2Otulag vII uni ptum ſcõo mõ/ſupponit non pꝛo reb ad Xemplũ palpabile dat ipe dioñ emm extra/ſed pꝛo ↄceptibade hũanitate habi⸗ manuductõe huiꝰtheologie myſfitit anrnn⸗ tis ad intra ſeu ꝑ angelũ ſeu ꝑ humanũ in ce. Cõſidera fabꝛicatoꝛẽ ſtatuari cdackne tellectũ.Aut eſt idea hũanitatis in mente nonne hic foꝛmat imaginem vel ſtaiuam cnalsr diuina/ꝑ idẽtitatẽ locutionis / ſicut poni⸗ nõ addens quicq; ſed reſcindens etremo eoſſon mus ꝙ ſapia eſt in deo nõ ꝑ inbeſionẽ ſeld uẽs.ex qua ſubtractione remanet agalma AUia Nonlenn I czirn ingiden Grliiinn cigitiſ unbornid Dharnädod miemſiendi Nn W ulimi fiibs hu tntin⸗ Perninun Ac mũdificatione coꝛdis puleerrimũ / imago pulcra figurata vl ſcul pta. Sic agit ſuo modo meditãtis animꝰ dum ab hoc conceptu vago cõnotatio ſcʒ boc ens/⁊ illud ens.qui conceptus habet exrebus exterioꝛibo ſenſatis / intra facit ab ſtractionẽ modo pᷣdeclarato. Remouendo ab hoccõceptu vago quicqd eſt imꝑfectio nis in entibo cognitis ꝑ fantaſmata.Etqꝛ nullum eſt cãtũ ens quin ſit imꝑfectuʒ/ne⸗ gat merito omne ens tale a deo quia dimi nutũ.quia dependens.quia potentiale.qꝛ defectibile.⁊ ita de reliquis imꝑfectionibo Qua abſtractione facta dici nequit ꝙ ni⸗ hil remaneat cognitũ in abſtrabentis ani⸗ mo/quin potius reſultat agalma pulcerri⸗ mum / ſeu iuxta cõmunioꝛẽ philoſophan⸗ tium locutionẽ/ remanet conceptus entis perfecti/denudatus ab omni imꝑfectione Et hmõi eſt pꝛopꝛius dei conceptus abſo lutus.licet nõ intuitiuus.de quo dominꝰ ad moyſen. Ego ſuʒ qͥ ſum.hec dices filijs iſrael. Qui eſt/miſit me advos.:Et hoc mo do iuxta verbum pꝛopheticũ eſt vnum no men domini dei. rUNB otula IX. Oncoꝛdat his dictuʒ Damaſceni £☚ bis dominus Bonauentura in itinerario ſuo mentis in deum ſcðo capitulo/ ꝙ iſto modo ens eſt pꝛopꝛiũ nomen dei. Conſo nant hebꝛei qui dicunt hoc nomen thetra gramaton ſignificare deum abſolute.non per reſpectũ ad creaturas. Quod qualiter eſſet d cendũ niſi poſſet haberi conceptus huiuſmodi abſolutus/non ſatis intelligo Aidentur foꝛte talia falſavel impoſſibi a nõ exercitatis in abſtractione taliũ con ceptuũ. Non eni videtur eis dum intelli⸗ gunt/exempli gra hominẽ/ quin ſemꝑ in⸗ telligant ipᷣm cum confuſione / ſeu veſtitu quodã vel circũſtantia loci tpis ⁊ alioꝛum accidentiuʒ/dum nõ concipiũt hominem niſi vt eſt animal rationale.⁊ ita concipiũt actum rõcinationis/cõcipiunt etiam aĩali tatem que nõ eſt pꝛopꝛia ſoli homini.Re⸗ dargutio aũt taliũ hominũ magis facien⸗ da eſt monitione/vt vim ſui coꝛdis intelle ctualis attẽdant/qᷓ; ſtudioſa rõcinationis oſtẽſione.Alioqͥn ſic agit᷑cũ eis q̃ſi ſi cecco .„ alicui.aut nicticoꝛaci / ſolis radius di monſtratus querat an videat⸗ hoc nomen ens dicit ſubſtantie pelagus infinitũ. Demonſtratno gito Sotula X. cepit recogitatio qualem de bono poſuimus.Oõ ſi ſit aliquod bonũ partici patum.⁊ erit aliqð eſſentiale ⁊ pꝛimuʒ bo⸗ num. Videtur itaq; eſſe ſimilis rõ de ma⸗ lo. Oð ſi ſit aliqð malum in reba creatis. ſi cut ita eſſe quis negauerit dabit᷑ aliqð ma⸗ lum pꝛimũ ꝑ eſſentiã. ¶ At vero diuinus dioñ. ⁊ aug.dram certiſſimã ⁊ latiſſimã do cuerũt demonſtrãtes ꝙ nihil eſt malũ poſi tiue in rebe/ ſed tm̃ pꝛiuatiue. Pꝛopterea ſegquit᷑ ex conceſſione mali/ ꝙ aliqð ſit pꝛi⸗ mũ ⁊ nullo mõ ꝙ ſit aliqdð pꝛimũ ⁊ purum malũ.Eſt eni impoſſibile ſicut dicit areſt. ꝙ purũ malũ per ſe ſubſiſteret. Quia ſi pu rũ eſt. ſe deſtruit· Nõ habet igifundamen tũ niſi bonũ vel in bono. ¶ Yallitaũt leui ter ignarus aut neſcius analogie entis vel huiꝰ verbi eſt. Que ponit᷑ quadruplex ab areſt. iiij. metaphᷣ.ita vt illud qð nullo mõ eſt poſitiue ⁊ in actu/eſſe tñ dicatqꝛ videli cet eſt in potetia.i.põt eſſe. VUel qꝛ dicit ca⸗ rentiã alicuiꝰboni debiti in eſſe. Nõ eni ſe⸗ quit᷑. Malũ eſt pꝛiuatio boni debiti in eẽ. ergo malũ eſt actus/ vel aliqð poſitiuum. Om̃ ita nihil eſt. Quis ergo mirabit ſi nõ ſit aliqð pꝛimũ ⁊ ſũmũ tale malũ cũ nulluz ſit ꝑticula re vel infinitũ actu tale hmõi. . p gis modũ qͥ ſimplificari ⁊vniri po terit ſpuũale coꝛ meditãtꝭ.ſecluſa fã taſiaꝝ multiplicitate.remoto leſionis ima ginatiue vᷣtutis ꝑiculo.Dicũt beat dioñ. admodum caloꝛ omogenia ↄgregare⁊ ab etherogenijs ſeꝑare bʒ. Pꝛeſupponamus igit᷑ er ſuꝑioꝛibi.q; meditãs fabꝛicauerit ſi bi ↄceptũ boni potetie.ↄceptũ ſapiĩe.cõce⸗ ptrũ iuſticie.ↄceptũ clemẽtie.ↄceptũ beni⸗ uolẽtie ⁊ dilectõis /figit iſtic pedẽ ſiniſtruʒ aĩe q̃ eſt intellectꝰ vel rõ. Deinde pedẽ alte rũ dextꝝ/qͥ eſt volũtas/ptẽdat ꝑ amoꝛẽ tał boni / vel potẽtie / ſapie/ clementie ⁊c̃.velut in anterioꝛa ſe extẽdẽs. Hoc eſt dicere.ꝙ 5 id ſatagat amare quod cognoſcit/conetur amare deum ſumme⁊ pꝛimũ bonum. Hic amoꝛ cũ non ſit diſcurſiuus/nec vaget/ſed inhereat amato in ſeet pꝛopter ſe.Ita vt VUdeſt ex pᷣmiſſis dubitatio ꝓpter erroꝛẽ manicheoꝝ/quos foꝛte de⸗ areſt. ⁊ alij/qꝙ amoꝛ hʒ vᷣtutẽ vnitiuã/ quẽ⸗ 88 N .„ nitatur ſuo mõ totus in amatũ penetrare ⁊ in ipᷣm collabi/⁊ vnũ cũ illo quãtũ poſſi bile ẽ fieri Fit tũc qdã ſeꝑatõ coꝛꝑaliũ oim q̃ ſunt etherogenia ad ſpualitatẽ cõpata/⸗ ita remanetvnitio qᷓdã ſpũaliũ.qlia ſũt deꝰ ⁊ aia coꝛꝑalia vo feces ⁊ cineres remanẽt. WMotula XII. AIgit ⁊ ſenſit hanc ſeꝑationẽ ſpũa/⸗ v/liũ a coꝛꝑalibo in hoie fieri poſſeqͥ Vicebat. Verbüũ dei viuũ ⁊ efficax ꝑtingẽs vſq; ad diuiſionẽ ſpũs ⁊ aieↄpa⸗ gũq; ⁊ medullaꝝ ⁊c.vbi capi᷑ anima ꝓ ſen ſualitate vel aialitate que coꝛpus includit etaiam. Quãuis vero apls tribuat virtu⸗ tem hãc diuiſiuã aĩe a ſpũ.verbo dei /h di⸗ cit ꝓ tanto ſi diligat᷑ verbũ dei ab ipᷣo ſpũ. Om̃ ſola cognitio verbi dei ſpiritui ad h̊ nõ ſatis eſt. Pꝛopterea audi qͥd vltra ver⸗ bi cognitionẽ/ ſubſequẽter ſenſerit aĩa de⸗ uota.Aiĩa mea inqͥ t liq̃facta ẽ/vt dilectꝰlo⸗ cutꝰeſt.Locutio ⁊ auditio ad cognitõeʒ.li q̃factio ſpectat ad amoꝛẽ. Qm amoꝛ vna 2atõe ðↄꝛ hr̃e acutũ nomẽ ꝓpter deſideriũ penetratõis intime dilecti. Liqfactõis vᷣo nomẽ molliꝰſuauiꝰq; ẽ/affectũ ſpõſi diligẽ tis accõmodatiꝰſatiꝰq; repñtat.Quia liq facti natura ẽ nõ ↄtineri termĩs ꝓpꝛijs.nec qeſcere/ ſed efffuere ſꝑ ⁊ dilabi q̃uſq; ſiſtat in alio. Intelligamꝰ?ſilłr ð liq̃facto vłemol lito ſpũ ꝑ amoꝛẽ dei/ſuo mõ.ꝙ in ſolo deo terminü ſuũ inuenit ⁊ qetẽ. Ad cuiꝰ exem⸗/ plar ſigillat᷑. exẽplat᷑trãſfoꝛmat᷑.ſimplifica tur. ⁊ vnit᷑. Et ita dereliqͥs ſilibꝰ Remanet feculentũ qdð eſt poꝛtõis inferioꝛis.¶ Viñ colligit᷑ coꝛollariũ vel poꝛiſma pulcerrimũ ꝙ ſiẽ res dũ emanãt a deo ⁊ ↄſequẽterduʒ ſe diffundũt.ſic̃i ſole ↄſpicimꝰ/fit ꝓgreſſuſ ad ꝑticularioꝛa ⁊ groſſioꝛa q̃ plꝰhñt mate/ riales ↄditões.ſicĩ reditu ad deũ qͥ fit ꝑ ho minẽ ↄtẽplatiuũ.reducẽdo ſiłitudĩes rerũ pꝛimo ↄceptas in ſenſibo ad intellectualẽꝛ ſpũalẽ puritatẽ/fit abſtractioꝛ ⁊ vniuerſa⸗ lioꝛ reductio ad vnitatẽ ⁊ quãdã ĩmateria⸗ litatẽ. Nam qð natũ eſt ex ſpũ.ſpiritus eſt. ixerũt añ nos hec oĩa ſancti doctoꝛes uid enĩ inexpoſitũ reliquerũt: Sed hec iterum meis verbis et oꝛdine ſub paucis cõmemoꝛata ſunt. Dotula XIII. Due alium docet modũ ſimplificandi coꝛ ſpectantem ad affectum.ſicut pꝛioꝛ magis ad intellecttum. Nitamur ſi foꝛte poterimꝰinueni⸗ re modũ alterũ meditatõis ſimpli ficande ⁊ a fantaſmatibo elongãde qͥ familiarioꝛ ⁊ ab hoĩbo ñ exercitat⸗ at ele uatis in phᷣica diſciplia ſeu metaphica ca⸗ ptibilioꝛ foꝛte fiat. Cõſtituamꝰin pꝛimis exẽplũ palpabile cuiꝰerũt capaces etiã ipᷣi pueruli ſuo mõ. Dicat aliqͥs vni puero iã vtẽti rõne.qͥ neq; patrẽ ſuũ/neq; matrẽ vi⸗ dit vnq;. Dicat inqᷓ; Ecce tu puer pr̃feʒ ha bes in regione lõginquiſſima potẽtiſſimũ ſapiẽtiſſimũ.optimũ.⁊ gloꝛioſiſſimũ. Ille eſt qͥ te genuit ⁊ fecit.ille ẽ a q̊ͥ ⁊ ꝑ quẽ mit⸗ tunt᷑ tibi oĩa q̃ habes bona.He veſtes hec cibaria.hec poma.he nuces ⁊ ſilia. Nũqͥd nõ merito habes talẽ diligere/tali obedire facere qᷣcqᷣd ipᷣe mãdauerit: Hoc audito bonꝰ puer mouebit᷑ affectu naturali ad au ditũ pr̃is nomẽ.vt ferat᷑in dilectionẽ ipſiꝰ cum tñ apud hmõi puerũ nõ ſit alia pr̃is cognitio.q; ea q̃ ꝑ fidẽ aut narrãtis ei inge ritur ſimpliciter auctoꝛitatẽ. Hic puer nõ ↄſiderabit de neceſſitate pr̃eʒ ſub aliquib⸗ ↄditionibo materialibo/vt qꝙ ſit alb/ niger/⸗ paruꝰmagnꝰ ⁊c. Vel etiam ſi ↄſiderauerit ipᷣe ꝓtinꝰſine młto conamieſe auertere po⸗ terit ab hmõi ↄſideratõe/ ⁊ in noĩe ſeu co⸗ gnitõe huiꝰqð eſt pr totꝰ defacili intẽdere valet/tenerrimo coꝛdis amoꝛe/ꝓut totꝰ no nit in eiꝰdilectõeʒ inhiare / ſuſpirare/ totũ ſuũ in eũ deſideriũ ↄuertere.Quidni dixe⸗ rit ſibiipᷣi aut alijs de pr̃e ſic. Viuat talis bonꝰ pr. GBñdictꝰ in ꝑpetuũ ille dilectꝰpr Bñ ſit ſp iſti pri/⸗qͥ certe mihi ẽ valde dili⸗ głẽdus.honoꝛãdus/ reueredus.⁊ pᷣ oculis iugiter habẽdus.Deniq; ſiqs ab hmõiq ſierit.q̃lis eſt tuꝰ iſte pr. Rñdebit vtiq; nil aliud. Neſcio plus/niſi ꝙ ipe eſt me cariſſ/ ſimus pr/pgenitoꝛ meꝰ.nutritoꝛ meꝰ.bñ⸗ factoꝛ meꝰ.ptectoꝛ meꝰ/⁊ ſiq̃ ſunt ſimilia. Et hectñ nouit ſolũ fide ꝑ auditũ/⁊ nõ in tuitiue vel ꝑ viſum vel attactũ. . XFiſtimo ꝙ ſimili manuductione poterit chꝛiſtianus etiam quiuis vt tranſeat in affectum coꝛdis erga domi⸗ num deum ſuũ/ꝛ ea que ſunt diuina ⁊ ſpi⸗ ritualia/ deſerendo coꝛpalium rerũ fantaſ as/aut ſuꝑgrediẽdo eas quodã quaſi traſ uolatu generalis meditationis ⁊ amoꝛis rudis ⁊ literarum ignarus/induci gige gareſ flter⸗ cbi. tone llu gies rof gabolea deſe goce gn inhpi ſcnn oo guil igee gen ſkn n en , Cgtomn ndllig⸗ Mliti⸗a porco ſenſibe amoz⸗ cuen una rum: Gigffor hagenn idich gabzed Nlors⸗ goris ccogt coe lucicen mei E ſtepgn⸗ ons ſinponeſti rſſſni eiieggnen Aheneteobe rſla hüg gnetliohein oemcin mnmmiu indiemnnihr Winöſtiuee mmizarg mni Mn mnngitiülch mmtknmmd mir mnie fedetülen dsmemnen n Dumndn epftie Dunt⸗ 1pemilen, nrndiinun müstf õ iutimun nignutman Gräſrinli. iun nai hdl . W. W MCinncz e ſunplificatione coꝛdis Exemplificemꝰ adhucaliter Deſiderat aliquis ſaitatẽ dũ egrotat HNõne põt hic op tare ſen petere medicũ/ñ hũc vel illũ ſingla riter. Sicut ſitiẽs appetit vinũ ⁊ eſuriens cibũ.QOð tũñ facit ſepe nõ pᷣhabita fantaſia, tione ad hoc vel illud vinũ.autad hũc vel illũ cibum ¶ Applicet meditãtis coꝛ ſilitu dies iſtas ꝓ pꝛactica ſue meditatõis/oↄfeſti vt offertur aliqðᷣ coꝛpoꝛeũ oculis ſue medi tatõis.Hon quieſcat in eis ſed ſuſpirando deſiderãdo.diligẽdo.ſuꝑuolare queratad quoddã abſtractuʒ/denudatũ /vnũ. Vtat᷑ coꝛꝑalibus q̃ſi quibuſdã ſcalis ad Faeañ in ſpũalia.non quieſcẽdo in ſcala.Exẽpli⸗ ficauimus iam de filio meditãte circa pr̃eʒ ignotũ/de egrotoq; / de ſitiẽte / de eſuriente/ qui ſuſpirãt ad medicũ.ad vinũ.⁊ ad cibuʒ ignotos/atq; ad huiuſmõi afficiunt᷑⁊ deſi⸗ derant. Imo etiaʒ ſi cognouerimꝰ ihm cri⸗ ſtum ꝓut loquit᷑ apłs/non tamẽ eo mõ ̃ᷣm carnem nouim/ſed vt redẽptoꝛẽ ⁊ ſaluato rem ⁊ vt dei virtutẽ ⁊ ſapiẽtiam ipᷣm recogi tamus. Qui fact eſt nobis a deo preſapi⸗ entia. iuſticia ſctificatio.⁊ redemptio. õ Vto iuxta traditionẽ hanc/mo 8 eſt Hugo dicere Quoniam aliqñ dilectio intrat vbi cogni⸗ tio foꝛis ſtat. Nõ qꝙ; amoꝛ exclu⸗ dat omnẽ ↄgnitioneʒ.ſic enim fieri nõ põt vt diligat᷑ pꝛſus incognitũ. Sʒ ⁊ iße amoꝛ vt dicit. BGꝛeg.q̃dã cognitio eſt. Et qualis ↄghnitio? Certe exꝑimẽtalis/⁊ ſuo modo ꝓ poꝛcionabilis/tactui guſtui /vel olfactui/i ſenſibilibj. VUnde quãuis dicat᷑ ab aliqb amoꝛ eſſe cec. hoc habet foꝛtaſſis veritateʒ loquendo de cognitione luminoſa/ſeu de⸗ claratiua/ꝓpoꝛtionabiliterad viſionẽ ocu lorum ⁊ aurium. Quia ſe manifeſtare non poteſt/aut in aliũ trãſfundere/ſapoꝛ ⁊ dul⸗ coꝛ amoꝛiſper experientiã habitus/putin pᷣcedenti tractatulo de meditatione.ſcʒ coꝛ dis dicebat᷑. ¶ Rurſus patet ex pꝛioꝛibus qͥd hʒ reſpõdere coꝛ ſimplicis meditantis Yloꝛãtꝭ. Si qᷓraturab eodẽ qͥd meditãdo qd oꝛãdo cogitʒ /qͥd aſpicit autquid diligit Recogito.dicere pᷣt patrẽ meũ celeſteʒ/bñ⸗ factoꝛẽ meũ r̃dẽptõꝛẽmeũ:ſaluatoꝛẽ meũ iudicem dominũ/immo ſpõſum⁊ amicuʒ meũ.Etſi pergas vltra requirere. Quis ẽ iſte patertuus? Cuius eſſentie eſt:?cuiꝰꝑ⸗ fectionis.cuiuſq; ↄditionis: Rñdeat.In⸗ pabet l compᷣhenſibilis eſt ⁊ infüintus.Etideocõ pᷣhendere ipᷣm non laboꝛo. Satis mihi ẽ ipᷣm ꝓ ſtatu pñtis exilij cognoſcere ſub eis que memoꝛate ſuntrõnibqꝛ pater.qꝛ pi⸗ us.qꝛ benefactoꝛ.amicus.intimus.pulcer decoꝛus.⁊ totus deſiderabilis/pꝓut ſponſa dixit in cãticis. VUnde ⁊ puer de q̊ plocuti ſumus q̃renti a ſe q̃lis eſt patertuus nun⸗ quid ꝑuus aut magnꝰ.rubibũdus aut pal lidus.nuduſ aut veſtitꝰ.diceret neſcio.nec B ſcire dum in G̊ ecilio dego/ↄtendo. ſciaʒ abunde cum nũcad ipᷣius pñtiam venero NHec itaq; cognitio ſufficit mihi qdiu ipᷣe illic ⁊ ego iſtic ſumꝰ/vſq; ad tꝑs bñplaciti ſui/ vt interim ſic honoꝛẽ ſibi dilcctionem/ obedientiã reuerẽtiamq; toto conatu im⸗ pendam. ¶ ¶iuit ille cui adhuc puerulo⸗ ſuadebãt pij parentes.vt ſi poma:ſi nuces vel ceteratalia hr̃e vellet.genua flecteret/⁊ illaa domino deo eleuatis peteret manibꝰ At vero puero ita facieti /pijciebãt᷑ hec ab alto loco / vtputa a camino vel ſolario/ ap/ plaudentibo q̃ſi ⁊ congaudentibus puero ipſis parentibus ⁊ dicentibus. Vides di/ lecte fili/q; bonum eſt oꝛare dominum de⸗ um/q talia confert oꝛantibuus Sotula. xvVI. ESõ bus. ſine offendiculis vbi veritatẽ pliciter/ambulat ↄfidenter Hinc euenityt ſimplices ſine litteris rapiant celũ.vbiilit⸗ terati ⁊ ↄquiſitoꝛes huius ſeculi.vbi ꝑſcru tatoꝛes maieſtatis.aut ianes remanẽt.aut oppᷣꝛimunt᷑a gloꝛia.Legimus in ecciaſti⸗ ca biſt.de q̃daʒ ſancta femina martyre.no⸗ mine(ſi bñ recolo) Blãdina/cũ toꝛquebat᷑ grauiter/interrogaret᷑ de multis. Hoc vnũ ſolũ rũdebat. Chꝛiſtiana ſum. Hec ab ea aliud poterat extoꝛqueri rũſum/ Vtinam ſic fieretin omnibo nobis meditari volen⸗ tiba in ſimplicitate coꝛdis/confoꝛmiter ad aplłm.qui ait. Nihil arbitratꝰ ſum me ſci⸗ re inter vos/niſi vnm noſtꝝ ieſum chꝛiſtũ ⁊ hũccrucifixũ ¶ Ecce enĩ dum querit ali qus meditari in ſimplicitate coꝛdis/ occur mit vel naturales fantaſie/ vel diabolice il⸗ luſiones/qrentes qͥs xvbi eſt de tuus. Au dl ꝓphᷣam ſimilib impeditũ queſtionibus Expꝛobꝛauerũt mihi qͥ tribulãt me inumi ci mei.dũ dicũt mihi ꝑ ſingulos dies wi E 68 Ec via videt plana:cõmunis.re⸗ gia.ſine periculis.ſine difficultati ud pꝛouerbiũ.Qui ambulat ſim/ deus tuus. Audi quoq; quid reſpondeat / vt ettu poſſis reſpodere ſimilitel. Hã poſt⸗ ꝙ; dixit p ꝛopheta.Quare triſtis es anima mea ⁊c.cõſequenter reſpondendo ait.Sa cere vellet. Deus meus eſt mihi lumen gra tie/a gloꝛie omne bonum. ꝙ ſi amplius curioſe magis q; fructuoſe. impoꝛtunate cogitatio interrogare perſtiterit/expellat e⸗ am ⁊ fuget meditatio tua flabello ⁊ manu ſimplicitate. humilitatis/auertẽdo ab ea ⁊ nihilipendendo ſtali reſpõſo hꝛeui/ſʒ effi caci. Jpe eſt deus meus/domin? meus / et pater meus/qut poſſedit me ⁊ fecit ⁊ crea? uit me. Quid vis vltra- WMotula. xMII. Audatin ſcriptura ſacra ta docto⸗ HFnon habet doloſitat falſitatis.aut curioſitatis. Sic iob ſimplexfuiſſe memo ratur.nõ ſimplicitate que opponit᷑ ꝑſpica⸗ citate intellectꝰ/ſed q̃ cõtraria eſt doloſitati ⁊ frqaudi affectus. Sicut ⁊ ſapies ait de ðᷣo ꝓ cum ſimplicibus graditur ⁊ cum ipſis ẽ ſermocinatio eius Sicq; faciebat ꝓpheta loquẽs ad dñm in ſancta ſimplicitate. Vt iumentũ inqͥ t fac? ſum apud te Felix qͥ ta⸗ liter ſimplex ⁊ tale iumẽtũ eſſe meruit / ſi tñ in via dñi.Nã foꝛtitudo ſimplicis via do⸗ mini:Hec ſimplicitas.dum diuerſitatem hominum in naturalibus/moꝛibusê/con/ ſuetudinibus/ſtatibus ⁊c recogito/ videt᷑ pꝛecipue locũ habere apud cõſtitutos ĩ of⸗ ficijs religionũ/ꝓpter cmunem congrega tionis vtilitatem ex obedientia/ nec non il los cõmuniter omnes qui laboꝛãt in vita Aqctiua/⁊ multis curis ſolicitudinibus ⁊ od cupationibus pꝛegrauantur. ex charitate alioꝛum ſaluti intendentes. Talibus qp⸗/ be nõ conceditur ocium vacandi ſubtilio⸗ rib inquiſitionibus catholice legis/ neq; uppetitvirtus/facultas/locus/tempus ⁊c — ad recolligendũ ſe in vnitatẽ hmõi qᷓ doce A phis ꝑ abſtractões mẽtales ſcholaſticas Igem videt᷑ ſentiendũ de maxima ꝑte eoꝝ ðo ſub regulari in religiõibo militãt diſci plina/qs coiter fatigatnon modicũ multi⸗ plicitas/ꝓlixitas/⁊ ↄtinuitas diurni ꝑiter 7 nocturni.Addit᷑abſtinentieauſteritas/⸗ crebꝝ ieiuniũ.lõge vigilie mala quies.la⸗ 2 lutare vultus mei deꝰ meus. Hoceſt deus meus eſt ſalutare/aut ſaluatoꝛ mei vultus qui duplex ſcʒ gratie ⁊ gloꝛie exiſtit.q̃ſi di/ ribus ſimplicitas vera/que plicaʒ boꝛ aſſiduus.ſuꝑioꝝ obiurgatio parium indignatio.⁊ penetotius vite vna ⁊ iugis temptatio ⁊ verxatio.laꝝ erit pie ↄſiderã ti ꝙ hec omia nõ Penlkrürf vt f B hũuũanã infirmitatẽ ſe libere ⁊ expedite trãſ⸗ ferre in meditationiba ſuis ad hmõi qlesp notauimꝰ phicas abſtraciones. Pmnt ni⸗ lte vt frequẽter hilomin? hita les aut aliqͥ ex eis ſingulari dei gra pᷣuẽti ⁊ adiuti/de q̊ minime dubita nerim/qñq; aſcẽdere ſublimiꝰ atq; ſecuriꝰ⸗ deducẽte eos ſup excelſa ipᷣo victoꝛe deo in pfſalmis canentes/q; plures alij/pꝛeſertim phiſica/q̃ttidie ſcrutates vtinam non ma⸗ gis curioſe q;ᷓ fructuoſe/ſcrutini. 8 Ncamadpucaliq de hoc medi⸗ tationie modo/q ſolet a coꝛꝑalib Dincipꝑe/⁊ ea ſibi ſubſternere/ ſeg ſa⸗ luberrimũ ⁊ ꝑneceſſariũ ↄſiliũ eſt in eiſdeʒ nõ ſiſtere nec ꝑedẽ figere. Alioqͥn/vt frene ſim vel turpiſſima incurret deſideria ipſe meditãs. Aſſignemꝰ hoꝝ rönem Conſtat plane virtutẽ oẽm ꝗᷓ coꝛpoꝛeis vtitur oꝛga nis / fatigationẽ qnq; totalẽ in opanone ſua ſi nimis ↄtinuet᷑defectionẽ pat. Con ſtat inſup ex h cogitationẽ oẽm particula⸗ rem q; nimis ⁊ plus debito ꝓfundat᷑in ima ginatiua vel eſtimatiua virtute.leſionem inferre ſic fantaſianti.itia vt ñ maneat dũs ſui.neq; liber ad expelledã hmõi cogitatio nem Patet hoc in oĩ paſſione radicata.po tiſſimũ tñ in qmoꝛe ꝓutvideri põt in philo capitis/qui q̃ſi nihil differũta maniacis inſanientibo. Viuit adhuc qͥdã iuuenis/qͥ ſuã taliter fixit in vnius amoꝛe mulienis fa taſiam/ꝙ' in ripa cuiuſdã exiſtes fluminis exiſtimabat ſe illã coꝛꝑaliter videre in alte⸗ ra eiuſdẽ fluminis ripa.vnð ſatagebat na⸗ tãdo venire ad eandẽ. Sed foꝛii verbere adhibito ſanatꝰ eſt.⁊ fantaſticã deceptioʒ intellecit. Viuit quoq; qui aliter ⁊ caſtinſ exercens ſemetipᷣm in legedis meditationi bus anſhelmi ⁊ eas in affectũ trahẽdo/ad hocdeuenit ꝓpter indiſcretũ laboꝛẽ hmõi/⸗ vt ſolus aſpectꝰlibꝛi in qͥ ↄtinebant᷑ſcripti ſibi cum nauſea poſt cauſaret hoꝛroꝛeʒ pa⸗/ riter ⁊ ti moꝛem / capitiſq; vertiginem. Egi pꝛidem libꝝ quenq quẽ vir, Dechius dictis meinoꝛi mete hoc go certedeuota cõpoſuiſſe dicebak mum igpm tiſume biſat⸗ ſuiho⸗ nunt omni pterſe mulie one⸗ Hecn utda chun nnſs niol⸗ lmd VI bae dil o Ci fele nom butri ſmnum honi 2 itan pue ſeri ſtuden ſonis oq fe nmn. 4 ſcpen / Peele Ontſcbo Uitmups conmgen lentgn nunn. goannn ginttun borent mmneht menbem Gnahedo Slann Numninnn WI gadedeeneh ee N e “ . 4 cN 0 Ra wedeEe ſtoronang „ 4 l 2ꝑ2R Perr WMedee! ean! Mucs “ CMKON.X.⁵0α . zmeerite 4 14 oe . . “ N W—LA. * „ „ / SX 3 3 le, 1 S “è ☛ 1,4 fhr urict 02 * 2 4 6 vnum diligenter retinui 1 notaui. quoniã id ꝑ multa expertus/dictum rectiſſime cau tiſſimeq; repperi.Nihil eſt inqͥt magis mi hi ſuſpectũ q;amoꝛ/etiam circa deum. Po ſui hoc in lectione quadam edita ꝑ moduʒ tractatuli de ꝓbatione verarum reuelatio⸗/ num typo numiſmatis Eſt enim paſſionũ omniũ vehementiſſima dilectio/qua pꝛo/⸗ pter ſemper eget diſcretionis freno. Viuit mylier que caſtitatem cum viro ꝓpꝛio/ mi⸗ e ſimplificatione coꝛdis 68 bunda veloxpergebat ciréumeundo. Ta/ gem cum fatigata deficeret pꝛe laſſitudine ⁊ canum moꝛſibus pateret/impꝛoperauit murilegꝰ vulpi ſuos multos circnitus/ at⸗ qʒ deriſit dicens plus ſibi pꝛofuiſſe ſuũvni cum in arboꝛem ſaltum/q; ei omẽs ſui mł/ tiplices circũitus (Motulg. xXXI. ro(necaperiendo)rigoꝛis tenoꝛe ſeruabat ¶ N altero alteri phᷣoꝝ.qm̃ plus ꝓficit Hec nihilominus amoꝛi ſpirituali ſe dĩõs aut dare putans.carnale(neſcio quid) aut fedum pati ſe ſatebatur in coꝛpoꝛe.Que rurſus vt alie plures ſub velamine deuotõ nis(quale deuotioniſ velamẽ/magis q; ip ſam deuotionem nonnunq; mulierculas ⁊ viros muliebꝛiter cõplexionatos/vel ha bere vel retinere quis neſciat nõ eſſe diffi⸗ cillimũ ad ꝑſonas aliquas de ſanctitate fa matas pꝛolapſa.nũc ad hanc.nũc ad illaʒ diligeẽdas furoꝛe ducebatur magis q; amo re/ita vt ſui compos nõ fieret/nec vllis ar⸗ ceri mõitis poſſet ad moderationẽ in amo re tenẽdum/ꝙ niſi foꝛtioꝛes ⁊virtuoſioꝛes in amoꝛe cõpeſcẽdo fuiſſent illi quos ama bat viri.pꝛofecto/credendũ/res ipᷣa in peſ ſimum exitum nedum coꝛam deo ſed etiaz „ bominibus vertiſſet otulg. XxX. dad quid fit iſtoꝝ cõmemo ditantis animus detſe/ſed accõmodet /iu⸗ xta verbum Senece/ rebus coꝛpoꝛalibocõ ſiderãdis.hoceſt dicere ꝙ ꝓtinus euolare ſtudeat ad meditationes vniuerſales qua⸗ les pꝛenotauimus.Quoniaʒ ita vitabitur leſionis virtutis fantaſtice periculum. ita quoq; fiet illud.Oculi mei ſemper ad do⸗ minum. Et conſequenterillud. Quoniaʒ ipſe euellet de laqueo pedes meos. ¶ Oc currit fabula de vulpe ⁊ murilego. Queſi⸗ uit vulpis.Quot modos ⁊ circũitos ſciret contra caninos inſultus. Reſpondit muri legus.tantum vnicum. Vach inquit vul⸗ pis.Ego mille noui ⁊ habeo talibus ſaccũ plenum. Euenit inter loquẽdum multitu⸗ do canum venantium. Murilegus vt au⸗ diuit latratus canum confeſtiʒ exilijt in ar⸗ boꝛem ſurſum. Uulpis vero infra fatiga⸗ da cõmemoꝛatö) Nimirum vt ſuadeamus/⁊ wa . cemus ;tum fas nobis eſt/ne me – Eert ſeneca ſimile aliqð dictũ ab Vvvnũ moꝛale pceptum ſi vſu conti⸗ nuo in illo te exercueris/q; multa ſi negle⸗- geris vſum.Exemplũ de luctatoꝛe.i Ab⸗ blicen hec ad ꝓpoſitũ ⁊ dicam ꝙ hicvſus bec exercitatio meditãtis eſſe debet vt aſſi⸗ due diſcat ad oẽm coꝛꝑalis rei intuitum/le uareſurſum coꝛ ſuũ/velut in vniuerſalem quandã recogitationẽ diuine bonitatiſ.di uine ſapiẽtie ⁊ poteſtatis.⁊ ita de ſimilibꝰ/ iuxta ſenſatoꝝ exterius vel interiꝰ q̃litates/⸗ qm̃ laquei ⁊ rhetia ſunt in infimis. Quid mirandũ ſi ſpũs inſtar auis dũ inſidet mo rans in eis capiatur irretiatur/ſed ſi mox euolet ſecurus erit Potula-xxII. E Vit hoc ſtoicoꝝ (quoꝝ ſeneca nõ infimꝰ fuit) inſtitutum/vt mensvi rili aliq̃ ⁊ foꝛti cogitatione animũ ſtabiliret / que valeret ad virtutẽ. Citiꝰ eẽt vagari per multa dũ caſta ſit ⁊ oꝛdinatava gatio. Hec aũt cogitatio vel rectius medi tatio verſabatapð eos circa fictũ quoddaʒ virtutis ſimulachꝛum/qð honeſtum voca bant vel honeſtatẽ dum ſua vi nos trahit ⁊allicit/nec ꝓpter aliud queri habet.At ve ro diuinius actũ eſt nobicum/quiveram ſolidam virtutis ⁊ felicitatis rem tenemus non ſolum imaginem/que res non ſola ra⸗ tione nobis/ſed fide certa ꝓponitur tenen⸗ da/querenda, meditandaq; iugiter. a⸗/ nuducũttñ nos odia adhocipᷣm/ſi ñ abu⸗ timur /ſi nõ ſignis/nutibo/⁊ vmbꝛis ĩheſe⸗ rimꝰ relicta veritate. Eſſet eĩ hoc vtiq; ho minis inſipietis ⁊ ſtolidi ¶ Dicimus hoc ad inculcãdũ magis ⁊ magis.receſſũ a coꝛ⸗ poꝛaliũ ↄſideratione diutina nimis ⁊ fixa qm̃ ſi eis oĩbus laquei ſunt.decipule ſunt picula ſunt/pedibociuxta ſniam ſapientis) inſipientium. Dicet aliqͥs phibes igir fie⸗/ ri imagines aut inruen phibens Eeſer Carmen ad idem neceſſe eſt? litteras/⁊ita qͥd reliquũ erit me ditãti. Rñdemus ꝙ imaginum nec vſus nec intuitus ꝓhibet/ſed talis inheſio q̃ me ditãtis coꝛ ne ſurſum ferat᷑q̃ſi circũligatuz funibus aut inuiſcatũ detinet. Supuola⸗ re igit᷑ frequenter nitatur etiam ſi recidere crebꝛo cogatur. Zotula. XXIII. Vtimelcimus in noſtro multiloqͥo Aluuſare cuiq; faſtidiũ/nihilominꝰ Agulig ſolet inexercitatis ad quales eſt ſermo pſens / pficere pticularis exempli ficatio.Gubiungamꝰ⸗ exemplũ hoc vnuʒz de plurimis. Et qm dicente ſapiente. Jui tium ſapientietimoꝛ dũi.Detimoꝛe domi ni conſtituamus ante meditatõnis noſtre oculos.exemplum illud celebꝛe a quo ce⸗ piſſe dicitur oꝛdo carthuſien. Moꝛtuꝰ eſt quidã magne reputationis mgr̃ apð ſcho laſticos. Parabant᷑ exequie ĩ templo. Ve⸗ nit yvox Juſto dei iudicio accuſatus ſum. Dilata eſt ſepultura in diẽ alterũ. Tũcau⸗ dita eſt vox. Juſto dei iudicio iudicatꝰ ſuʒ Tertia die in quã dilatio ſepulture iteꝝ fa cta extitit/inſonuit vox. Juſto det iudicio ↄdemnatus ſum. Ecce in his eſt poſitũ co/ * ram meditãtis oculis iudicij tremendi:ac cuſationis.iudicationis. ⁊ ↄdemnationis ſpectaculũ. Hec itaq; materialia ⁊ ſimilia/ videri pñt qͥttidie apð vtrũq; foꝝ/ eccleſia ſticũ ſq; ⁊ ciuile. Que coꝛ meditatis poteſt ſpualiter quaſi q̃ttidie intra ſe pꝛacticare/ vt ſe ad diuinũ timoꝛeʒ ſic excitet. Attamẽ inter hecad ſ- edẽ miſericoꝛdie queteſte bea o Jacobo ſuꝑexaltat iudiciũ tremebũduſ ⁊ fiducia nõ deſtitutuſ appellet.dumq; mi ſerẽdi tngelt toto illi coꝛdis affectu ſe ſub * 2 mittat. Sic pꝛedic ſcripſimus in vulg les qrere miio magis.ſeduloq; affectu mẽ⸗ tis. Dic in ſenſu Irali pſalmoꝝ Dauid ex ſe docuit. Sicpia q̃dã mulier doloꝛẽ de ꝑ ditione filioꝝ/retoꝛquebat ſuꝑ aie ſue / ſuſſ ;/⁊ alioꝛum ſpiritualibanguſtijs cogitã⸗ dum/ac ita puide ⁊ ſalubꝛiter conuertebat triſticiã tpꝑalem in ſpũalem.⁊ exↄſequenti in leticiam. Siquidem verum eſt beatos eſſe ſic lugen.quoniã ipſi ↄſolabũtur. No⸗ lumꝰmñ in his ſimilitudibo coꝛpoꝛeis figi. ſed ad ſpiritualia conſideranda ſine loco⸗ Motul ic pꝛediciũ de mẽdicitate ſpũali npſumus in vulgari q̃tenus exemplo me dicoꝝ manuduceremurelemoſinas ſpũa, ſine ſitu / ſine coloꝛe / ſin ech figura / cötinus meditatione coꝛdis reflecti. cplicauerimꝰ⁊ ſi nõ vt voluimus. iñ vtcunq; put valuimus. licetnõ ſatis/modu ſumplificãdi coꝛ in me tatiohib). Deg an ſans erpleuerim? iu⸗ dicet cui placet. Sed ⁊ impꝑfeciũ noſtrum ſuppleat de? qui ſolus ſen ſum aperit vt in telligant ſcripture neduz quein libꝛis ſed etiꝗ que in vniuerſis creaturis ꝑ varia de⸗ ſcripte ſunt exempla/q̃tenus ad dei legant honoꝛẽ.nr̃am edificationẽ pconſecutio ne felicitatis eterne. ¶ Roꝛro quicqͥd hic edoctũ videtuper ſimp ificatione coꝛdis traducipoterit faciliter ad coꝛdis ſtabilitõ nem.deqᷓ dicit aplus. Bonü eſt gratia ſta⸗ bilirecoꝛ / dum docet coꝛ vel ſtare in deo / yel non elõgan diurius ab eo. vt ſic ibi no fixa ſint coꝛda vbi vera ſunt gaudia Trahi ſiliter põt ad coꝛdis młidificatiõeʒ Dequa Oqauid. Coꝛ mũdũ crea in me de us. Que mũudificatio fit cũ ipᷣm coꝛa mul⸗ tis/⁊ pᷣcipue cũ (licet difficillime)a fantaſ⸗ matũ coꝛpaliũ ↄtagio/viſco vmbꝛa/ſeu fu „ ligine/aſſueſcit ſepari oſſet deniq; ſub ſimplificatione coꝛdis/introduci directio vel rectitudo coꝛdis.Sed erit ſuꝑ hacreꝑ ticularis dño volente deciſio. Deq rectitu dine eſt illa pſalmiſte exclamatio. Quã bo nus iſrl de his qͥ recto ſuntcoꝛde.Et iteꝝ Cõfiteboꝛ tibi ĩ directiõe coꝛdis. ¶ Yini (Carmen de ſi plficalionecoꝛc ts. is yeꝝ liberↄgnoſcere ſimplificetur. Koꝛ ſurſum remeãs / infima deſpiciat. Materie trahit infectias res condinones. Quo magis a ſummo / diſtat oꝛigo ſug. Hoc in ſolenotes ⁊ lumine/ſed viceuenſa. Dum redit ad pꝛimũ/ſpũale ſapit .R Oẽs hoĩs mom/ſua ꝓ ſimulacra receptũ Senſiby effigiat ſpurſimilem. Spis eſt nepe q gignitſpũs/IJſta. Mẽtis ↄditio libera/pꝛimo fuit. = Pꝛincipiũ reb pꝛimũ ſpeculando creatis Obijce cũ nullo crimie leſa iacet / Inficitur carnis oculus/ſed ebetratõnis/ Lõtemplatiuus lumine pene caret. Par fit iumẽtis/ꝛ coꝛꝑe merſa grautfß.· Decliuus ſtolidã vix bñ viſitbhumũ, ſe lb fb et.a ſon ſi Manti mlt Cpuig NN digert heden. 6R T 1 APPFGα X per quem inclinatur coꝛ habentis ipſum/ ſſſ . — nci 0 it tractatus fſfſeddere vnicuiq; quod ſuum eſt Quam iu I. doctoꝛis ↄſolatoꝛij magiſtri Johannis de ſticiam diuiſerunt philoſophãtes in com/ R genſonno Cancellanj pariſien. dedirecio mutatiuam ? diſtnibutiuam/&;uis nõ de/ nlen ne ſeu rectudinecoꝛdiss, ufernnt qui iuſticiam direrint omnem vir⸗ d — Onfiteboꝛ nbi in directione tutẽ. Recte pꝛoꝛſus.ſi de legali iuſticia ſub Mann coꝛdis. Pollicet c̊ᷣ pſalmiſta generalitate locutiſunt.q quidẽ rõ eſt red/ ünin perſona in ſe gerẽs anime cu / gere vnicuiq; ꝗᷣ ſuũẽ. Cotinet᷑ itaq; ſub mpain iuſlibet fidelis deuote / loquẽ? SB ambun virt oĩs tam pꝛudẽtia queẽ re⸗ enlbigi r tis deo ⁊ zfidentis in eo. C cca ro agibiliũ/q;ᷓ tempantia qᷓ ẽ modera⸗ Gnnnn ponius hebꝛaico moꝛe.futux indicatĩ po trxpaſſionũ ↄcupiſcibiliũ/ q; foꝛtitudo q lg nithic optatiui loco.qſi vox ſitnõ pmittè elt mediatrix inter audacis ⁊ nmoꝛe/q; iu⸗ RB tis ſ optãtis.atq; oꝛãtis/cũ dicit. Cõfite-⸗ ſticit putẽ ꝑticularis virt reſpiciẽs ↄmu/⸗ nmnatbe boꝛ tibi in directione coꝛdis. Pꝛoclamati tatiões in pcijs/⁊diſtributiones pꝛo meri Wri 4 Sl Kaärbtetigng gegſen cllin⸗ gui tis uatinus recte kant. S Aetags allẽdo ait.q́; bonꝰ iſrl deꝰ/his qͥ; recto ſũt ſid αr TTY Eain e⸗Felirpianecbt drean nraglon 4 Oon. 1etg. III natgnuſn Sʒin directione ⁊ rectificatione crebꝛius NOſ ſſet ↄfeſtim fieri ᷣmo dedirectõ Inin heu fallimur putãtes nos rectũ coꝛ hr̃e/cũ ne coꝛdis in hac ꝑticulari ⁊ dupli⸗ Cnrftſdlga varie diſtoꝛtũ ẽ.qꝛ iuſticiã nr̃am volentes ¶Vaiiuſticia/cui ſolet aduerſari quaſi tungnie ſtatuere / iuſticie dei nõ ſum? ſubiecti · Pꝛo dupler peſtis lenfera. Cõtrariat᷑ itaq; cõ⸗ ntskn pterea diligẽter attẽde tu meditans quẽad mutatiue ↄtractus vſurarius q̊ ad tempo⸗ Aaunne modũ deo ↄfiteberis in directione coꝛdis. ralia/⁊ ſimoniacus qͥ ad ſpũalia. Poꝛro iu fncntn Vide qͥd ſeqͥtur. In eo ꝙ didici iudicia iu ſticiã diſtributiuã vulnerãt ⁊ inficiũt pꝛo⸗ lmen ſticie tue. Wix vero ſi qͥs gloꝛiari audeat motio remũeratioq; male meritoꝝ in rep. nnbaſt ſe digiciſſe iudicia iuſticie dei/qᷓ ſunt vti; ecciaſtica ⁊ ſſ puali. Sed videamꝰ in pᷣmis emngſt abyſſus multa.qᷓ incõpꝛehenſibilia/q̃ ⁊ ter velutin radicevel fonte qnid coꝛdis ſit re⸗ oi ribul ſunn ſug blio⸗ Poln. z piecto ſat alitudo. ſeu directio atinbur eſt coꝛdi ſaltẽ fido ⁊ ſumplici/nõò curioſa c ſi ä n ſcrutatione ſed hlieuorione/afiten oo .Oniideratio. IIII £ mnn. Olin cñ ꝓpᷣa dicẽdo. Juſtus es dñe/ ⁊ rectũ in⸗ Irectio coꝛdis attenditur pene dei diciũ tuũ. Item iudicia dñi vera iuſtifica⸗ onfoꝛmitatem ad rectitudinem pᷣ ds. (Ft 0 VDe directione coꝛdis ta in ſemetipᷣa. Etrurſus iuſticie dñi recte me ⁊ vniuerſalregule/quam eẽ cõ ſus flexibilem/quẽadmodum toꝛtuoſa re⸗ diguntnr ⁊ rectificanturad noꝛmam rectã kat inobliquabilem/neca rectitudĩe pꝛoꝛ⸗ 69 ningiin EAndqamentũ igit directionis coꝛ per applicationem. Et quoniaʒ naturato K dis/ ẽ meditatio rectitudinis diui⸗ ta dirigitur in ſuis monionibus ⁊ acrõnib — * ne inſticie/q eſt ꝓpetua ↄſtãs vo ad hocagente infallibili ⁊ inobliquabili· inah. Wutas reddes vnicuiq; qð ſuũ ẽ. Hinceniz naturamomnem directam ⁊ rectam (vt ta JAIſurgitoꝛdo.Qui eſt pariũ diſpariũq; re⸗ lis eſt)foꝛe neceſſe eſt. Et hoc eſt coꝛollari⸗ rũ ſua vnicuiq; tribuens diſpoſitio. Hinc uim ſeu poꝛiſma pulcerrimum. CPꝛopterea * mi ↄſequẽter oꝛit᷑ pax.q nihil aliud ẽ qᷓ oꝛdis conduditura ſapiente/⁊ apud boetiuma gmu tranqllitas/ ꝓpterea bene enüciatum eſt. phia ꝙ' ſapientia attingita fine vſq; ad fi⸗ bu iuſticie ẽ pax.⁊ ꝙ iuſticia ⁊ pax oſcu⸗ nem foꝛtiter ⁊ diſponit omnia ſuauiter. N lagate ſunt. H IGReraf Ly» , Conſideratio. I. Conſideratio. v. imnde ☛ ͦ 11 era 110.II. IAnc verodirectionem nature/vo⸗ n Sſet aũt gratiſſimũ hãc ꝑ ſingu⸗ 1 auerũt aliqui philoſophoꝛuʒ / cir RN las res meditari iuſticiã.oꝛdinẽ. ?⁊ Eculum intelligibilem pꝛimi boni ipta. bpacem.ſed tranſeat meditatio co ad deaturam / rurſi us creature ad ſuũ pn⸗ rcb dis/ vt irigaturad participatam iuſticiã/⸗ cipium/Et hec meditatio non eſt diſcoꝛs rtn que deſcribitur habitus vel quaſi habitus anoſtraſi ↄſideretur huiuſmodi recurſus ſt 3 ℳM— N dei non obligat voluntatẽ creatà ad imita tionẽ ſui ⁊ confoꝛmitatem/⁊ ꝑconſequens . „ . illius. Non ſic auteʒ et in appetitu ſenſua li bꝛutoꝛum/aue non habent rationem di 7 q ualiter ideo dici volũtas qua aptus nat⸗ De directione ſeu ſeu reuerſio qui vel quefit tãq; reflectatur radius rectus vel perpendicularis in ſeip⸗ ſo de deoꝛſum in ſurſuʒ/vnde pꝛouenit foꝛ tificatio mirabilis in natura/quod in ſpe⸗ culis pꝛobatur per exemplum. Conſideratio. vI. õ nerſionem ad ſuum pꝛincipium ſi NHinobliquabiliter/ haberet huma⸗ na voluntas pꝛo ſtatu pꝛeſenti.eam quip⸗ pe in gloꝛia habebit ſed in inferno ab hac rectitudine tota deficiet. Nunc autem duz ,in via ſumus dirigituraliquando / ſed fre⸗ quentius detoꝛquetur per peccatuʒz ab hac directione/redditurq; toꝛtuoſa:.ita vt non ſit cum deo ſuo rectum vel directum coꝛ ei⸗ SDicũut in pluribꝰ ſacre ſcripture locis ver ba huiuſmodi ſonant. Conſi dera. vII· VUVierunt qui dicerent hancrectitu⸗ f dinem coꝛdis ad deum eſſe / vt vel⸗ lert homo quicquid vellet deus/añ aliud vel aliter. Alijs viſum eſt ꝙ volũtas nec ad ſuã rectitudinẽ/niſi pꝛimo ſit cogni ta dei volũtas ipᷣa Et deniq; ꝙ ad eius imi tatiõ obliget᷑ ſub pᷣcepto affirmatiuo vłne gatõ.Quod aliqui ſic explicãt vt coꝛ homi nis teneatur velle illud quod ſcit quod de⸗ vult ipᷣm velle/⁊ hoc non ſolũ ↄſultiue vel permiſſiue/ſed pꝛeceptiue vt dictũ eſt. Re⸗ ducitur ergo ſ̃m iſtos tota coꝛdis rectitu⸗ do ad rectitudinem impletionis diuinoꝛũ pꝛeceptoꝛuʒ/que ſunt iudicia ſeu dictami⸗ na diuine iuſticie. ℳ . ¶Conſigeratio vni voluntateʒ accepto large vocabulo/ Fmn volutas ſeu appetitꝰ ſenſualis , 3 pot eſtali eſt obedireratiõi/iuxta areſtotilis verbum confoꝛmiter ad illud dictuʒ de cayn. Sub ter te erit appetitus tuusä/⁊tu dominaberꝭ Anc igitur naturedirectioneʒ ⁊ re⸗ Aerunt quoq; quibus hoc nõ ſa⸗ tis dictum ample videbat᷑. Diſtin xerunt igitur triplicem in homine plicem in homine cognitionem. Eſt enim rectricem ſibi adiunctam/ꝓpterea paſſiões ſenſitiue non eis imputãtur nec dicuntur turpes. At ſuperbia in equo.ferocitas in leone.timiditas in lepoꝛe/aſtutia in vulpe ⁊ ſicde alijs ſimilibus. Eſt ⁊ alia volũtas vel eadem ſed aliter conſiderata que conſe quitur cognitionẽ rationis inferioꝛis quã appellant ſancti velut mulierem reſpectu poꝛtionis ſupioꝛis quã virũ dicũt. Hecre ſpicit leges tempoꝛales ⁊ cõcluſiones que colliguntur exſenſibus. Sed poꝛtio rõis que ſuperioꝛ dicitur confoꝛmaturad leges eternas.ſm has dicitur pꝛopꝛie voluntas rationis. C — onſideratio. IX. tas cõſequens iudicium rationis bet ſemper ita eſſe confoꝛmis diuine volũ⸗ tati ꝙ; nuuq; in aliq̊ ſibi remurmuret. nec de damnatione hominum / nec de ꝑmiſſio ne peccatoꝛum/nec degratie ſubtractione Immo nec de ſua futura damnatione / ſi il lam deus diſpoſuerit iuſto ſuo iuditio ven turam/ſed dicat humili coꝛde ſine murmu re/id quod apud damnatos ⁊ per eos dici non poteſt. Juſtus es domine'/⁊ rectum iu dicium tuum/cum ceteris ſimilibus Non qꝙ; homo ſimpliciter ⁊ abſolute debeat aut poſſit de lege oꝛdinata conſentire in dãna tionem ſuam/ſicut nec in peccatum vel de ſperationem. Sed hecita ſub conditiõe ꝓonuntur. Quamuis nõ expediat apud multos tales interrogationes particulareſ ſibi foꝛmare / vel in eis deliberando diu ſta re.Hoc tamen poteſt fieri vt ſᷣm iudicium rationis ſuperioꝛis nolit in aliquo remur⸗ murare diuinis diſpoſitionibus/quod ſa⸗ cilius eſt q poſitiue ea laudare⁊ appꝛobã do in tationę eis gaudere.· rr Dꝛro quo ad voluntatem aliã du plicem/quo conſequitur iudiciuʒ rationis inferioꝛis ⁊ ſenſualitatis poteſt fieri ꝙ bonus filius(ſic loquuutau⸗ guſtinus)velit patrem ſuum viuere/ queʒ deus vult moꝛi/pꝛopter quendam nature tractum ⁊ colligationem ad ea quetempo⸗ ralia ſunt.Opoꝛtet nihilominus hanc du plicem voluntatem ſi debet carere vitio/ſe reſolueretandem in eam que ſeqnitur iu/ Icuntconſequenter pᷣdicti qꝙ volũ ſuperioꝛis ⁊ directionem eius de- an ne⸗ . neſi loꝛn fone gueſ lunnn Ponnn ſenpe keue⸗ i Conſideratio. x E oituſfe ſſediann anlun nilinave gtekzclin Pontue ſane, plunm Alterdent uſczwon umobl 69 Rectitudine coꝛdis ſi Nann dangn unnh⸗ Alis enecone anbani nchen crchen lores ononis mdle olnne Wntee emiier “ 4 . ere odcd WV amme. n ſbenine 1 bencdd ginnigoen 7 * 4X. mmmlid infu H . tefe dagtenn, ſ Prieum geie dicium rationis. „* Spinsaddiamul-Quianaurd Pdelectatur in medijs/⁊ triſtatur in na canti ctremis.colligitur ratio ſpeculati coꝛum ⁊ pſalmoꝛum/qui quando qʒ collaudant rectos coꝛdeä/⁊ ad leticiam et collaudationem pꝛouocant/vtibi. Leta⸗ mini in domino ⁊ exultate iuſti.Et gloꝛia⸗ mini omnes recti coꝛde.Et iterum. Lux oꝛta eſt iuſto ⁊ rectis coꝛdeleticia. Cõiugũ tur autem iuſticie ⁊ rectitudo coꝛdis ratio⸗ ne pꝛedicta Quoniam iuſticia medium te net/⁊ conſiſtit in quadaʒ rectitudine ſcõom uam debet rectificari coꝛ atq; diriig Ttendendum eſt nihilominus q; rectitudo voluntatis humane pꝛo Hſtatu vie non ſtat in indiuiſibili/ſi cut rectitudo volũtatis dei.Et ſic ſtoici po nerevoluerunt dicentes equalia eſſe pecca ta/quoniam equedeuiat vnum a rectitudi ne ſicut alterum. Exemplum delinea paꝝ toꝛta vel obliqua.Stat igitur ex modera⸗ tione iuſtitie per diuinam miſericoꝛdiam que ſuperexalcat iudicium/q; rectitudo vo luntatis humane latitudiuem aliquam cõ patiatur/infra quamvoluntas ſtans/dicet ſemper recta/q;uis ad centrum indiuiſibi le iuxta modum loquẽdi pꝛedictoꝛnm/ nõ pertingat. Conſideratio. xIII miſerunt aliqua peccata venialia/ Dicentes ea non eſſe contra rectitu linem diuinoꝛum pꝛeceptoꝛum/que ſunt ði iuſticie ſeu iudicia participata/ſicut nec eſſe dicuntur contra caritatem. Quia non extinguunt eam. Sunt tamen peccata ve nialia quedam obliquitates/a medijs per que facilius ⁊ rectius tenditur ad finem. Nlon autem tollunt rectitudineʒ finis. Et ſinon perimuntillam / pꝛepediunt tamen plurimuʒ.ſuper qua re loquitur tractatus alter de vita fpirituali docens q;tuʒ ⁊ quo⸗ uſq; vota ⁊ pꝛeceptaoꝛdinum ſeu religio⸗ num obligent ⁊ ſe extendant. Conſidera. xIIII. tradideruntatq; docu Eſcendamus cõſequenterad par⸗ ticulares caſus aliquos quoniam a dſermones ꝑticulares in moꝛalibo/ dicente areſtolile ⁊ teſte experientia/magiſ ꝓſunt aut erudiunt/quẽadmodum videre eſt in pᷣceptis medicine/neq; tamẽ oꝑtettẽ ptare de ſingulis ꝑticularibꝰquoniã infi⸗ nita ſunt ⁊ iõ nec diſſerere neceſſe. Sed in pꝛimis ſicut directio coꝛdis tendit ⁊ termi natur in deũ ſic ⁊ ab eodẽ habet oꝛtum ⁊c̃. ¶ Vige cõſequentia in tratatu de oꝛatio⸗ neeius valoꝛe partetertia. Conſidera. Xxvw. Enuit nos ecce plus ſperato ver⸗ edbũ de directiõe coꝛdis in oꝛõnecũ annexis. Ad quoꝝ elucidationem amplioꝛẽ pficit tracat de meditatiõe coꝛ⸗ dis/⁊ alius de ipᷣius ſtabilitione.veniamꝰ ↄſeq̃nter ad alias ꝑticulares actiones.Et in pmis videamꝰ qlis eẽ debeat coꝛdis di⸗ rectio in adoꝛatione imaginũ/qm̃ abuſus videt᷑ eẽ multꝰ apð laicos ⁊ ſeculares/imo ⁊ nõnũqᷓ; apud litteratos ⁊ religioſos/qui ynã imaginẽ citiꝰ adoꝛãt q; alia.Et h ſolũ qꝛ velvenuſtioꝛ/aut pulcrioꝛ/aut oꝛnatioꝛ Vnde loquũt᷑ ad illavelut ſi intelligat.Di rectio finalis ↄſulẽda ⁊ ſepiꝰ inculcãda at⸗ qʒ pᷣdicãda talib in his ⁊ in pluribaalijs/ẽ ; hẽant intentionẽ generalẽ faciẽdi in hu⸗ iuſmodi adoꝛatõib/illud qð intẽdit face⸗ reeccłia/quodq; pᷣlati doctoꝛes ⁊ ſancti pa tres hmõi inſtituentes ⁊ tolerãtes facere in tenderunt/nec figant directionem ſui co⸗ dis vel intentionem ad aliquod particula re/quin ſemper habeãt coꝛdis pꝛomptitu⸗ dinem ad faciendum ea in his ſolum que eccleſia ⁊ ſuperioꝛes noſtri ac pꝛioꝛes fieri 4õ IL Ranſeamus quoq; ſtatimvltra ad P alios cultus ſanctoꝛum/qui pluri .mum ſupſtitiones habere vident/ ita ꝙ nouena fiant/⁊ nõ ſeptimana/vel qͥn tana. Quod offeratur tale munus/vel tale Sic gallus pꝛo pueris/gallina pꝛo puellii/ beato Chꝛiſtofero vel Johanni baptiſte quod ad ſanctum Hupertum pꝛo moꝛſu canis rabidi fiant innuentur particulares obſeruantie/que nullam videntur haberc rationem inſtitutionis. Etita talis ritus tranſit in ſuperſtitionem que nibil allude „* ——— H ; vana religio. Diciturautem vana quiaꝗ rer ratomes effectu. Similiter eſt de B ꝙ ſanctus Anthonius plus habeat virtu⸗ tis in curando ſacrũ vt aiunt ignem q; alij ſancti. Rurſus idem eſt hoc ꝙ in hac eccle⸗ ſia dedicata beatiſſime virgini / ipius virt? ſit potentioꝛ/q; in alia ad faciendũ miracu la/z ſuccurrendum inuocantibus ſel hbo pꝛeſerti rõne tał vel tal imaginationis ſue vel ratione ſolite peregrinationis illiccon⸗ tinuate/⁊ ſicde ſimilibus abſq; numero Conſideratò xvIiI Onſiderandũ eſt igit᷑ ꝙ pauciſſi⸗ moꝛum eſt ad diuina ſe erigere vel eleuare/ niſi ꝑ coꝛpoꝛalia. Sʒ nec entia de deo ⁊ ſanctis faciliter a mul tis habetur ſine quadã ſpeciali obſeruatio ne ⁊ frequẽter coꝛꝑalivel imaginatiua.Ca lis tamen imaginatio foꝛtis ⁊ cõfidens de diuino auxilio licita eſt ⁊ meritoꝛia q;uis conſurgat per media vel exempla coꝛpoꝛa liea/⁊ per quaſdam actioneſ extraneas/que mouent adiuuãt/⁊ augent imaginationeʒ ad ſpem vel ↄfidentiã de obtinendo ſalutẽ pꝓut ⁊ medici dicunt.videlicet imaginatiõʒ E foꝛtem facere caſum vel etiam liberationẽ Conliderg. XVIII. Molius diſtinguendũ eſt de obf⸗ uationibus circa cultum dei⁊ ſan toꝛum/ꝙ alique obſeruatõnes hu iuſmodoſunt manifeſte licite/immo ⁊ obli gatoꝛie/quas videlicettradidit eccłia.Ali que ſunt penitus illicite ⁊ demeritoꝛie/qs eccleſia repꝛobat perexpꝛeſſum.Alie autẽ ſunt medie que de genere ſuo nec bone ſũt nec male ſicut leuare feſtucam in templo Sed fiũt moꝛaliter bone aut male per ap⸗ poſitõʒ circũſtãtiaꝝ pᷣſerti intentõis⁊ finis ¶ Similis poteſt fieri diſtinctio de credẽ dis ꝙ aliqua ſunt firmiter credenda. Alia eque firmiter diſcredenda. Alia vero que ſine periculo poſſunt vel credi vel non cre⸗ di.Ceterum de obſeruantijs pꝛimi ⁊ ſecũ⸗ dli generis poteſt ⁊ debet fieri ſecure pꝛedi⸗ catio/ſcilicet quãdo ſunt expꝛeſſe per eccle ſiam ⁊ doctoꝛes vel appꝛobate vlł repꝛoba te.De alijs vero tertij generis cautiſſime pᷣ dicanduʒz eſt vt nec nimis generaliter aſſer tiue ⁊ abſolute appꝛobentur/⁊ pꝛeſertim qᷓ ſi cadãt ſub pꝛecepto vel fide certa/nec eti⸗ — 4 capie ſupꝛa deↄſideratione decimaſeptima.Ad yliq; placeat. ritus no am repꝛobẽtur abſolute ⁊ ſimpliciter qua⸗ ſi ſint peccata que non poſſunt bene fieri ⁊ que obligent ad non credendunu. (Conſideratio.xIX Virſus aduertendum ꝙ apud ſim plices qui videntur bone fidei / et in alijs religioſe viutes/ obſeruan tes eccleſiaſticam duciplinam ⁊ doctrinaʒ agendum eſt potius ad rectificationẽ actõ num ſuarum/⁊ ad bonam interpᷣtationem iuxta intentionem bonam quaʒ haberede bent.q; damnentur / vel arceantur deſerere ſuas cõſuetudines/pꝛeſertim perillos qui non ſunt tante auctoꝛitatis/qꝙ poſſint ſine ſcãdalo tales obſeruatõnes extirpare. Se cus foꝛte vbi adueniretauctoꝛitas pꝛelato rum vel pape vel generalis concilij. VUnð ⁊ quando pꝛedicatur nimis acriter contra obſeruationes talium perſonarum/quede uote ſunt in multis alijs / poteſt conſurge⸗ re in ipſis quedaʒ puſillanimitas/atq; oꝛi⸗ ri exhoc in peruerſis maioꝛ arrogãtia irri⸗ ſiua bonoꝛum ⁊ ſimpliciũ huiuſmodi/alia mmq; deuotarum perſongrum. Conſideratõ. xXx. datur adhuccirca dictas obſer⸗ Wuationes pꝛeſertim ꝓpter illos qui ſunt depꝛeſſi in intellectu.acrides ndum ſubtiles reſolutõnes noſtre olice religionis/pꝛouttactumẽ datur inq; ⁊ dicamus ꝙ in talibus ita tem perate ſe habeant/ꝙ nec repꝛobẽt eos qui tslia non faciunt quaſi ſint obligati ſic face re/ꝙ etiam in talibus non ponant firmaʒ ſen ſuam/taliter ꝙ exiſtiment deum vel 9 naos non debere eis pꝛebere auxilium vel ſalutem.niſi obſemationes tales exer⸗ cuerint/quaſi ſit iu illis quedaʒ neceſſitas vt pereas ⁊ nõ aliter inducatur deus ⁊ ſan⸗ cti id facere quod petuntur. Poſſunt tamẽ exiſtimare vel ſperare cum pietatefidei ⁊ re ligiõis chꝛiſtiane/ ꝙ reuerẽtia echibita ðo nfirmãtur per pᷣmiſſa Cenkl que videmus in eccleſia.Quia cõ mutauit ecclia multos gentilium eos penitus auferendo/ſed intẽ⸗ — ⁊ ſanctis per huiuſmodi obſeruatiões/eis ſuiin Uerigon tionliti ioreden⸗ ioboes geyene citnteri yelyini honored omS. Gnsden Zloncii. D Saigam nonnmne ackcnin ciumtt enn merbscn nNN Mininan Dasi NCmidiN gumdwun Anning iinrarigrh ni wfmmumt mmmsds hui⸗ umwin, inmn mtuftun tuchdl Rectitudine coꝛdis tiones fidelium circa hmõi in finem bonũ dirigẽdo. Catet h de feſto purificatõis qð ideo candelaria vulgo ðꝛ.qꝛ poꝛtant᷑ can/ dele ardentes illa die in honoꝛe puriſſime 2 lucidiſſime virginis Manie / qᷓ pꝛiꝰ poꝛ⸗ tari apud gẽtiles ↄſueuerãt in veneratiõeʒ cuiuſdã dee/⁊ in luſtratione vꝛbis romane Sic ſolẽnitas pᷣmediei mẽſ ſexti/q̃ quon/⸗ dã in honoꝛe octauiani auguſti fiebat / ceſ⸗ ſit in eccłia in honoꝛẽ receptionis cathena rũ pncipis aploꝝ.Secundũ ↄſimilẽ ↄſi⸗ derationẽ apud pncipes chꝛiſtianos poſſʒ hodie tolerari celebꝛatõ natalis ſui.ĩmovt meritoꝛie ꝑagi/dirigẽdo videlicet intentõ nẽ ſuã ad ſpũalem natiuitatẽ regeneratõis ſue ꝑſacꝝ baptiſma / glificãtes deũ qͥ gram baptiſmi ↄtulit. Sic etiã encenia ꝗͥ dant᷑ bmo die ianuarij tolerabilit fierẽt / ſi dirige ret᷑ intẽtio ad illud enceniũ głlioſum ⁊ pᷣcio ſum / qð xpᷣus ieſus deꝰ ⁊ dñs nr̃ nobis do⸗ nauit in ſui bñdicti noĩs ĩpoſitiõe.qð vti⸗ q; nom eſt ieſus / ſalutẽ ĩpoꝛtãs / atq; ĩ ſui pcioſi ſanguinis effuſione/quã in circũci⸗ ſione inchoauit/ſed tũc ↄſummauit.qñ in ara crucis cũ latrone.⁊ clamoꝛe valido ſe⸗ ipſin totũ ꝓ nr̃a ſalute deo patri in ſacrifſici um obtulit/⁊ exauditꝰ eſt ꝓ ſua reuerentia. Sicfit intentionẽ rectificãdo multa erũt religioſa /que alias foꝛent ſuꝑſtition. (Conſidera xXxII. Nueniet ſtudioſus doctꝰ lcan⸗ mus in talib obſeruationibo q̃ de ſe non ſunt male/q̃ſdã rõnesvel di rectiões coꝛdis/q̃ faciũt obᷣuatões hmõi nedũ licitas ſed etiã meritoꝛias.Etſic nõ eſt ncce in obſeruationibaꝑ ecclłiam datis ꝙ ſimplices ⁊ laici coòſcuut taliñ rönes/ q̃ in aliq bo vix pñtalitreddi/qᷓ; ꝙ ſic placue⸗ rit legiſlatoꝛi/vel eccłiaſtice conſuetudini. Sic multo magis in ꝓpoſito dicendũ eſt / ꝙ ſufficiãt leues piecture/ſi dicat᷑ nouena⸗ ria potius qᷓ; duodenaria/ad honoꝛemno uẽ vicʒ oꝛdinũ angeloꝝ.Etꝙ fiat ꝑegrina tio ad iſtã eccliam magis q; ad illã/ob ma⸗ ioꝛẽ deuotionẽ fideliũ.Et ꝙ deus vultĩ va rijs locis/⁊ diuerſ ſctis/ varie ⁊ diuerſimo de venerari.ſtãte tñ in his ſꝑ vere fidei ſoli ditate ⁊ itegritate. Sʒ ⁊ ꝙ pulli /vel panis vel vinũ /vel equi / vel imagines cene / vel aliq̃ ſilia certis ritibo offerant᷑/totũ cedit in honoꝛẽ dei ⁊ ſanctoꝝ/⁊ ad ſuſtentationem Conſidera. xXIII. ta intentõ pꝛaua/ꝛ omnino ↄtraria diuine religioui Conſulendũ eſt igit᷑ vt ſtent in di rectione ⁊ intentione generali/ſaciẽdi ideʒ qð placitũ ſit deo/nec in talib nimis mul⸗ tum ſe ſubtiliʒent. Vrſus ad elucidationẽ pᷣmiſſoꝛuʒ rN amplioꝛẽ addendũ eſt/ꝙ nõ paſſiʒ ratur tentani deus per inuocatio⸗ anctoꝝ ſuoꝝ/vel oblationes eis fa⸗ ctas.q̃ſi debeat ſemꝑ ſtatim facere miracu loſe illud qð petit/pᷣſertim qñ eſt immodo bonũ tꝑale adipiſcendũ.vicʒ qñ eſt p acqͥ rendo aliquo cõmodo /vel ꝓ euitãdo incõ⸗ modo /ſic ſolent facere plurimi qͥ ꝓ q̃libet re q;tumlibet ꝓphana ⁊ modica/ querũt a deo ⁊ ſanctis eius oꝑationẽ ſuꝑnaturalem q;uis oppoſitũ illiꝰ qð ipſi petũt cadat fre⸗ gueti⸗ ad ſalutẽ ipoꝝ ſpũaleʒ /ſicut eſt in⸗ irmitgs / vel aliqᷓ in bonis tꝑaliboaduerſi⸗ tas. SE eni inuocãdus deus maximeꝓ eterna ſalute animaꝝ/⁊p medijs ad illam ꝑ arma iuſticiea dextris ⁊ a ſiniſtris/ꝑ diui tias/ꝑ pauꝑtatem/per bonam famã ⁊ infa miã/quẽadmodũ ſupᷣmus noſter medicus magiſter ⁊ rectoꝛ nobis vtile eſſe nouerit. Itaq;:ſicut dici ſolet/a magno magna pe⸗ tenda ſunt ⁊ ſperanda/atq; aliquid ſoliduzʒ ſeu permanſurum / ne foꝛte videatur deus coli ſolum vel amari pꝛopterqueſtumtem poꝛalium que vilia ſuntetilico vtiq; peri⸗ BAa. eo vilch pert. Conſidera. xX XIIII Ontingit autem deum tentari du pliciter.vno modo ſine neceſſita⸗ e/vel abſq; magna vtilitate. q̃ ten tatio dicitur curioſitas.Alio modo quan⸗ do dimittitur auxilium humanum/ quale poſſet haberi /videlicet dum fiat illð quod naturaliter vel humanitus fieri poteſt. Et boc vocamus facere quod in ſe eſt. Ad pꝛi mum ſpectat/cum homo vult per aliqugs oõnes vel ieiunia acquirere ſcientiã aliq̃ꝝ occultoꝛum / vel eoꝛuʒ que non ſunt ſibi vł ſtatui ſuo competent ia / vel vt habeat gra⸗ tias aliquas gratis datas/que nõ ſunt vti⸗ les ipᷣi petẽti/ſʒ magis ĩutiles foꝛte ⁊ noxie vt ꝙ hõ ſperet dicẽdo hanc vel illã rogen 69 eecliaſticoꝝ miniſtroꝝ/ dũmodo in his et in alijs nõ addat᷑ poſitiue ⁊ ꝑticulariter cer non incurret tunc infirmitateʒz / vel ſic babebit diuitias / vel pꝛoſperabit᷑ in mer⸗ caturis/ vel etiaz in ſpiritualibus / exempli ficãdo ꝙ videlicet viqebit ante moꝛtẽ ocu⸗ lis coꝛꝑalibus beatiſſimam virginem aut aliquem ſanctoꝛnm/vel aliquam ſanctaꝝ ⁊ ita de reliquis.Que omnia friuola ſunt. nec habent quicq; roboꝛis aut fundamen ti. tum eſt expectare aliqua quaſi per miraculũ cum recurſu ad deum et ſanctos eius/qualia ſic expeciareſine coo⸗ peratione pꝛopꝛia alias nequaq; foꝛet lici tum ſiue laudabile.Et hoc in multis caſi⸗ bus eſt conſideratione digniſſimum. VUn de ſi ſimplices homines non haberent pꝛe dicatoꝛes ⁊ inſtructoꝛes ſuper credendis⁊ agendis ad ſalutem pertinentibꝰ/ poſſunt rationabiliter inſtructionem ſui poſtula⸗ re a domino deo per miraculum.vtpoteꝑ infuſionem diuinitus/pꝛeter nature ope⸗ rationẽ illuminari.Quia vbi deeſt natura le ⁊ humanum ſubſidium. poteſt immo et debet ſpirituale ⁊ ſupernaturale rationabi liter expeti ⁊ expectari/cum gratia non de⸗ ficiat⁊ vtiq; minns/q natura/ in neceſſa⸗ rijs. Pꝛonenit inde foꝛtaſſis ꝙ; multi rura les ⁊ idiote ſepe citius operantur ſuam ſa⸗ lutem / ſine offendiculis eroꝛis / abſ; de niatione pᷣceptoꝝ diuinoꝝ ⁊ eccleſiaſtico⸗ rum/ꝓpter firmam deuotã ⁊ humilem ſpez quam in diuino habẽt auxilio repoſitã.q; clerici ⁊ litterati ⁊ alij.quottidianis exerci⸗ ati lectionib fmonum auditionibo/qui plerumq; facilius erroꝛe ⁊ deuio ꝑiclitant tur. Sic etiaʒ ſepius a deo miraculoſe ab eccleſijs ⁊ congregationibus paſtoꝛis ſola tio oꝛbatis/petiti ſunt/⁊ adhuc licite peti poſſunt idonei boni ⁊ vtiles paſtoꝛes ⁊ ᷣ/ lati. Sicut legitur de ſancto nicolao ⁊ plu ribus aliiss Conſide.xxVI. EE religioſi ⁊ ſolitarij qͥ ðᷣſeruerũt mũ⸗ 1 Abeẽt oñterad bancoſiderationẽ/ dũ ⁊ ea q̃ in eo ſunt q̃ ad curã admi niſtratiõis/cãm magnã recurredi ad deuʒ in ſuis oꝛonibo cũ expectatione diuini au⸗ xilij/ſine ſolicitudine alterius cure q̃rendi vel vtẽdi auxilio alio tꝑali/in faciẽdo illud facant quod in ſe eſt Oro aliquibus nihilominus lici De directione coꝛdis qð in ſeẽ Nã oꝛado ⁊ bñ viuẽdo faciũtto tũ qð in ſe eſt. Secꝰ eẽt in hñtib admini⸗ ſtrationẽ atq; cura/ſiue in pᷣſidẽdovtreges 8* ⁊ iudices ſiue in coꝛripiedo ⁊ docẽdo vt pᷣ⸗ lati ⁊ doctoꝛes /qles vix ſcire pũt ſine mag ſolicitudine ? trepidatione an fecerint vel HIeeeAα VII. Jhilominꝰ dak p regula ꝙ in oꝛõe ſua oſideret homo ſifaciat vel fece rit ꝓbabili diectura qð in ſec ⁊ qͥ Icd ſpectatp tũcad ſe vel ſuũ officiuz iuxta naturalẽ ꝓcedẽdi modũ.Nõ enĩ reqͥnit᷑ eui dẽtia Et ſi ſic.tũc ferat audacter/ꝛ ſineſcru pulo deũtẽtandi.totã coꝛdis ſui directõeʒ ĩdeũ/expectãdo ſuũ diuinitꝰguxiliũ. Qua ſi dicat cũ ioſaphat rege. cũ idremus qͥda⸗ gere debeam? ſupple vltra ea qᷓ egimꝰ aut fecimꝰ̊ ſolũ hẽmus reſidui/vt oculos no ſtros ad tedirigamus. Conſide. xXVIII. Alet inſupꝑ hec doctrina apð quẽli bet optantẽ bonũ alicui/cui tñ via nature ſuccurrereñ pt / vl ppr diſtã tiã locale/ vel inſufficietiã ſuã quãcũq; aliã vttoto coꝛde dirigat᷑ad deũ ⁊ ſctõs eiꝰ oꝛõ ſua / dicẽdo dñe de? me? apud te eſt oẽ deſi⸗ deriũ meũ ꝓ ſalute huiꝰ vel illiꝰ pſone. Sʒ nihil alið mihi ſuppetit/qᷓ; vt tuũ imploꝛẽ pꝛo ea auxiliũ/put ⁊ iploꝛo.⁊ toto coꝛde af fecto / jten tuß temetipm / autcenep ange los tuos ſctõs / vel ſaltẽ ꝑ hoĩes alios/ad ̊ᷣ. magis q; ego idoneos agere dignens cir⸗ catalẽ vehialẽ ꝑſonã/q̃ ſueſalutis ſũt.q ego neqq; ſufficio iplere docẽdo / monẽgo / hoꝛ tago / coꝛrnipiendo ⁊c autalias ꝓut vnctio ei ꝗ docet de oĩbo / inſpirauerit / oꝛando Dda crudelitatem eoꝝ que narrãtur in * . rum/ talioꝛum geſtis / ſiue illa ſint miracu la /ſiue excellentis gratie merita / que faue⸗ re vident chꝛiſtianereligioni/ꝛ bominum pꝛoficere edificationi. Similiter quoq; circa indulgentiarum adeptionem per ta⸗ les vel rales oꝛatiões / vtpote q; dixerint qᷣn qes pater nr̃ ⁊ aue maria coꝛã imagie be⸗ ate crucis. habebit mille dies / vel/xx/an/ erg. XXIXN. mus p directiõe cordie irca ſcriptis verbis ex legendis ſancto woind Nenunc. igenn nigon⸗ nunndl fone oſena mtione (autep phon age faboi firene brres ciatte mpi⸗ feili⸗ Ms ded ſnct aeſin lonqjli ſrelre gana. nlinicia Gneanc ſericodi gſſerune gentigs⸗ las. It oanin quatiob mnengon ſſtae 0oEt Cutlann hrunet: utum⸗ ſter poret⸗ ſteretahi (Connn zſnnn Blumplice⸗ ſiennam, fceigeen n Ufchin fäie S Kricl mmmien nairn MAaen — kiiaain tiinichli mücedo Ourd A mömiie nmm Egbeiclis sirdon itinsſii äng ihin iuns NN nprurtun — viuiint — quaſi obligatus ſed pie admonitus. pꝛeſu Rectitudine coꝛdis nos indulgentiaꝝ. Similiter etiam circa denunciationes futuroꝛum per illos qui videnturdeuoti ⁊ religioſi. Similiter de⸗ niq; circa viſionẽ quoꝛundã ſomnioꝝpꝛo iuuandis moꝛtuis/vtꝙ videatur paterad monens ⁊ petens tot⁊ tales miſſas aut ele moſinas vel peregrinationes pꝛo ſua libe/ ratione. Circa hecitaq; ⁊ ſimllia multum caute pꝛocedendũ eſt/⁊ pꝛouidendum ne apponatur firma vel pertinax credulitas pꝛopter erroꝛis periculum/neq; etiam oꝑ/ tet huiuſmodi omnino ⁊ ꝑtinaciter diſſen⸗ tire/nec etiam penitus cõtemnere ⁊ repꝛo⸗ bare.Eſt igitur ambulandũ in his via me dia ⁊ regiaſi q̃ dirigit᷑ deuotõ illa quã voca mꝰ pietatẽ fidei/cuius ↄditio eſt accepta/⸗ reilla ꝑ modũ cuiuſdam ꝓbabilitatis ⁊ a⸗ moꝛis/que videntur religioneʒ chꝛiſtianã ⁊ dei dilectionem confouere / vel ad ipſas incitare ⁊ accendere.· F de in pꝛedictis caſibus ⁊ ſimili⸗ bus poteſt homo amplecti talia et imilia q̃ inducta ſunt/ non tanq; tanq; aliq̃ que poſſunt aliqͥd vtilitatis af⸗ ferre ſi reogitent᷑ aut ꝑficiantur. Exempli gratia. Si dicam quinquies oꝛationẽ do minicã cum ſalutatione angelica/coꝛã ima gine crucifixi/poſſuʒ ſperare de diuina mi⸗ ſericoꝛdia.Quod ſi nõ tantas quante ibi aſſeruntur ſaltem aliquaſ conſequar indul gentias/ deo indulgentiarum domino no⸗ tas. Similiter ſi fecero quedaʒ opera pia pꝛo anima patris mei/exviſo ſomnio/non mendum eſt ꝙ vtiq; melius agam viſioni ſatiſfaciendo/qᷓ; eam penitus contemnen do.Et ita conſimiliter intelligendo ꝓpter cautelam maioꝛem de pꝛenunciatione fu⸗ turoꝛum/⁊ de oꝑatione miraculoꝛum / in uibus vtiq; reuerentia diuine miſericoꝛ⸗ ie ⁊ poteſtati omnipotentis dei pꝛincipa liter eſt echibenann. Veruntamen pꝛelati ⁊ doctoꝛes debẽt vigilantioꝛes ⁊ cautioꝛes eſſe in pꝛemiſſis ss DH . W q̃ᷓ ſimplices/ vt pꝛouideant vttalis pieras . fidei ſi plus debito exceſſerit/⁊ non ſcoum ſcientiam / vergattandem in detrimentum fidei acſuperſtitionem intolerandam.De neceſſaria ad credendũ vel operãdum/ſed .„. * 69 itaq; potiꝰ in publi pᷣdicatõib⁊ erhoꝛta⸗ toõibo talia reſtrigere/q; appbãdo dilatare. Tum pꝛopter pꝛonitatem hominuʒ ad ſu perſtitiones. Tum quia ſolennis pꝛedica tio doctoꝛum/talibus ſimplicibꝰalias af⸗ ferret fidem/et augeret/in his qſi vera ſint et de neceſſitate credenda/eo ꝙ a tam ma⸗ gnis hec appꝛobare quaſi intellexiſſent. Tumtertio quia ſatis ſuppetunt exempla pietatis fidei ⁊ religionis chꝛiſtiane in ſcri pturis ſacris ⁊ hiſtoꝛijs aucteticis/ſine mł tiplicatione huiuſmodi nouoꝛum ſuper⸗ fluoꝛum/que nec ſoliduʒ ſatis habent fun⸗ damentuin cui poſſit ſiccum talibus quis inniti/quin immineat mitiplicis calus e riculum.cum deuiatione a pꝛincipali fidei fundamento. Quemadmodum videmus in ſimili.in regionibus aliquibus.de cen⸗ ſuris et legibus adinuẽtis circa particula⸗ res obſeruantiasquandoq; nec ad ſalute neceſſarias/qꝙ videlicetſepe pꝛeferunturle gibus dei et euangelicis/immo et hocipſũ maniteſte videmus in decretis et decretali bus.vndeet ſeuerius punitur quandodqq monachus ſine cuculla incedens/q́; adul⸗/ terium aut ſacrilegium cõmittens.Et gra uius plectitur agens contra vnuʒ pape de cretum/q; delinquens contra diuinum pᷣ⸗ ceptum et euangelium. Juxta impꝛoperi⸗/ umchꝛiſtiad phariſeos. Irritum feciſtis mhandarum dei / pꝛopter traditiones ve⸗ ras J —„ Idera. xXXxXI. DOnſequenter in adminiſtratione „ ſpiritualium quoꝛumcunq; dire⸗ crio coꝛdis vnlis eſt et valde necel, ſaria/pꝛopter duo pꝛincipaliter.· Pꝛimum eſt deteſtatio et ampliatõ ſimonie facta per aliquos doctoꝛes iuris canonici. Alteruzʒ eſt vſus communiſſimus qui ad oppoſitũ eſſe videtur iurium canonicoꝛum de ſimo⸗ nia loquentium/ita vt niſi reperiatur exitꝰ aliquis per directõnem coꝛdis/vix inueni tur inter diſpenſantes vel ſuſcipientes ſpi⸗ ritualia qui tutus et purus eſſe videatur. Qua ſuper re editus eſt tractatulus et in⸗ ducta diſtinctõ pꝛopter illos qui dicunt cõ mitti ſimoniam ſi dentur ſpiritualia intui⸗ tu vel interuentu alicuius commodi tem/ poꝛalis pꝛeſertim re ſecuta —— — De directione coꝛdis Conſide. X XXII. mus inuenire diſtinctõnẽ quadru plicem de intuitu vel reſpectu com npoꝛalis pꝛo ſpirituali.poteſt enĩ intuitus ferri ad tempoꝛale commodum. Pꝛimo tanq; ad pꝛecium rei ſpiritualis/q̃ ſi fit adequatio valoꝛis vnius reiad alterã ſicut eſt in emptione ⁊ venditione cuiuſli⸗ bet rei.· Poteſt ſecũdo ferri intuitus / ad cõ modum tempoꝛale tanq; ad motiuũ pꝛin⸗ tis. Poteſt tertio ferri intuitꝰ cõmodi tem poꝛalis tanq; ad motiuum minus pꝛinci⸗ pale/vel ad finem ſuboꝛdinatum ſub vlti⸗ mo fine. Poteſt quarto femi intuitꝰ com/ modi tempoꝛalis tanq; ad rem debitaʒ iu⸗ re diuino pꝛo ſuſtentatione illius qui ſpũa lia ſubminiſtrabit.iuxta doctrinã chꝛiſti ⁊ apoſtoli. Quoniam dignus eſt operarius mercedeſua. Vncad ꝓpoſitum dicamus pꝛo re ſponſione ſuccincta ⁊ ſolida/q; pᷣ⸗ Nmus intuitus ⁊ ſecũdus ſunt vere imontaci de iurediuino ⁊ humauo/ꝛ ſi cõ currat erroꝛ intellectus ꝙ ſcilicet talia poſ⸗ ſintfieri/ſicut in pꝛimo dicitur /vel qꝙ licite fiant ſicut ponitur invtroq; modo.tunc in curritur hereſis pꝛopꝛie dicta ſi ſint perti⸗ naces.Dicimus conſequenter q; ſi feratur intuitus tertio ⁊ quarto modis ille poteſt eſſe licitus.immo etiam laudabilis meri⸗ toꝛius acdebitus.hoc tamen attẽto ꝙ ob⸗ ſeruetur illud apoſtoli. Ab omni ſpecie maliabſtinete vos.hoc eſt Adminiſtratio ſpiritualiũ faca ſub altero tali intuitu/nõ appareat fieri ex modo ſuo/intuito pꝛimo yel ſecũdo/ vtſi non pꝛius exerceant᷑ ſpũa⸗ lia ſi non pꝛius denturtempoꝛalia. Aut ſi turpiter illa vel iſta exigantur cum ſcanda lo ⁊ auaricie nota:. In quibus vtiq; caſib⸗ poſſent haberi ſuſpecti de ſimoniaca pꝛa⸗ uitate ſicagetes/⁊ B pᷣſũptione iuris vel fa cti/2z poſſent ipſi in boccaſutanqᷓ; tales iu giclaliter euocari. Conſi. xxXIIII Ttaq; reſoluendo materiã poſſu⸗ Conſide. xxXIII. pꝛelaturam/quatinus poſſit habere ſuſtẽ⸗ RagitArꝭ.q; in finib ſuboꝛdina⸗ Ji vbi vnus eſt ꝓpter alterum. re⸗ putat vtrobiq; vnum. Hoc dictuʒ ꝓficit plurimum ad directionem coꝛdis in pꝛemiſſis ⁊ ſimilibj. Vt exempli gratia⸗ Vadit canonicus ad eccleſiam vt lucretur diſtributiones ſuas. Ant celebꝛat curatus miſſam vel exequias / vt recipiat funeralia Attendendũ eſt ſi pꝛincipaliter ſiſtat hicvł ille intentionẽ ſuam ad lucrum tempoꝛale non reducendo ad finem aliũ pncipalioꝛẽ zaleta ne ꝛin / 2⁊ ſpñalem. Si ſic certü eſt. quia ẽ peccatũ cipale dandi ſpũalia.vel ad finem vltimũ ſi in quo ſiſtit intuitus ſpiritualia conferen/ imonie. Si vero referatad finem vlterio reʒ ⁊ ſupioꝛẽ ac bonũ.qꝛ.ſ.iſta lucra tpalia vult reciꝑe p ſuſtẽtatione ſua/⸗ qtenus nũc ⁊ poſteriꝰ occupani poſſit circa ſpũalia ex⸗ ercitia pncipalr. Hecẽ intentio coꝛdis re⸗ ctaz boa. Sed attedat diligeter hõ ne mẽ tiat iniqtas ſibi.Oð ex varijs ſignis pote 92 tit qs in ſeipᷣo ⁊ in alijs cognoſcere Iſum ẽ aliqᷣb.ꝙ ſi canonic?vadat ad hoꝛas lucratiuas. alias nõ iturꝰ hoc ſit ſignũ euidẽs q ad eccliaʒ ſimoniacep. queat eẽ recia.Attamẽ hocnõ opoꝛtet ita ſ. dici. Alioqͥn ſeqretadẽnatõ q̃ſi totiꝰ ſta tus tã clericoꝝ qᷓ; religioſoꝝ atq; ſeculariũ Coſtat qppe ꝙ nõnũqᷓ; carthuſieñ.in cer⸗ to ↄnẽtu ſuo/certas dicẽt exeqͥas p certo ð functo.qs ſaltẽ ꝓtali.alias ñ diceretſinon gliqs inde fruct?tꝑalis eetſecuturꝰ. Et iu⸗ ſte. Silr ẽ de alijs religioß. necnõ ð ſeclari⸗ bus canonicis ⁊ curatꝭ.⁊ de oĩ generaliter hoim ſtatu ĩ eccia dei. Siẽ necopifexage⸗ ret q̃ ſue art ſũt ſine ſpe lucri. CRõt itaq; ec⸗ dlaſtic' ad ecciaʒ ireſub ſpe lucn mõ pᷣdcõ etꝓ tũc nõ iturꝰ ſine tali ſpe/ſʒ ĩ alijs ſe oc⸗ cupaturꝰdũmõ ſit intẽtio pncipalis dire⸗ ta ad finẽ ſuperioꝛẽ vttactumeft. onſide. XXXVI. ferre ad ſtatum clericalem aut reli⸗ immo ad curam animaruʒz.qutad tationem vite ſue / ſine ſolicitudine tempo⸗ ralis exercitij. Ita tamen ꝙ illam liberta⸗ tem vel ocium referat pꝛincipaliter ad ho⸗ noꝛem dei / et eius obſequium. ſuamq; pꝛanitatis.⁊ ꝙ intentio talis ne Oteſt conſequenter ex pꝛemiſſis elici qualite rliceat homini ſe trãſ/⸗ 1 falion giure liete⸗ lnunre poteſt Geure che Gorn fereta par. geuch parn lack. mope nnn Uiyrer. Eitils ocan Ne lc⸗ ſuant tlinen Gimnent Aeinn neprehi ſasoi nooff fmaſnut hbamnne nomune luneſgoch lpirusndhn Peruntſanan ibugnrzen Trehulſnie nisineſin Pperitumm donf thice⸗ Mal unch —– 4 Congln inni nachn echinfne lnii lüäptnt ckonginen Nisfmntte lüm riuingi ſtauiit eumnocrs lein öner nsſcgg o 4 = E. 6☛ S 4 E 1E = cnnsagfi, Ricntiile Negenoler nidcnögant edio in gdn iöaniciine tardnnee iclasidcitin Asaätſonmn d ginenid EntNie aGindin rhetan atna ziribpelmtift iiefiißlt Eran Nunnͤni N NN. õ Mr NENN Gtmmaa vormmnnni, R hebicnn õõ * talioꝛum ſpiritualem ſalut. ¶ Etſ oppo nitur ꝗ nullus poteſt appetere pꝛelaturaʒ licite ⁊ minus illam querere hac ratione. Quia adofficiandum debite in ſtatu pꝛe⸗ lature.neceſſaria eſt gratia d ei.de qua non poteſt certus quis eſſe an habeat illã. Vi⸗ detur ergo pꝛeſumptionis eſſe ingerereſe. Reſpondemus ꝙ; fallit hecratio q;uis ma gnoꝛum ſit doctoꝛum. Quoniam exſimili fieretargumentum ꝙ homo non poſſetap petere aut querere ꝙ; celebꝛaret miſſam/vl ꝙ euchariſtiam recipiat/quia pꝛerequirit homo ſit in gratia alioquin iudicium ſi⸗/ bi manducaret ⁊ biberet/quia indigne ſi⸗ Ropter argumentum immedia te motuʒ et alia pꝛetacta.diſtin⸗ guendum eſt de certitudine pꝛo ut in quodam tractatulo de pꝛe paratione ad miſſam notatum eſt. Hama⸗ lia eſt certitudo euidentie. ſicut eſt in pꝛi⸗ mis pꝛincipijs et in rebus expertis. Alia ẽ certitudo moꝛalis.⁊ eſt que colligitur tra ditur ex pꝛobabilibus coniecturis ⁊ ſignis Et talis requirituret ſufficit in caſibus p miſſis. Qua certitudine moꝛali poteſt ho⸗ mo certus eſſe ꝙ; eſt in gratia aut ſufficien⸗ ter diſpoſitus ad celebꝛatõnem miſſe.quia videlicet diſcuſſit diligenter conſcientiam ſuam nec eſt ſibi conſcius de peccato moꝛ⸗ tali neq; de quocunq; alio canonico impe dimento. Similiter talis certitudo poteſt eſſe in viro eccleſiaſtico volente curam ſi⸗ ue pꝛelaturam videlicet quia non eſt con⸗ ſcius ſibi quin idoneus ſit cum dei agiuto rio ad officium tale ecequẽdum q́;tum hu⸗ mana ſinit fragilitas que nihil perfectum in homine ſaltem ex omni parte ⁊ beatum iuxta ↄmune puerbium admittit. Scimꝰ tamen pꝛochdoloꝛ ꝙ ipſa certitudo nihilo minus adhuc paucoꝛum eſt/pꝛopterea di⸗ xerunt ſancti conſiderãtes ea que vt in plu ribus accidunt ꝙ videlicet in tali appetitu ⁊ requiſitiõe pꝛeeſſendi ſit peccatum.quã⸗ uis in caſu poſſiteſſe vt deduximus etiam meritum magnum. Ecce patet erpꝛemiſſis ꝙ ad directionẽ coꝛdis pꝛoficit eruditio/ne per ſerupulos De illuminatione coꝛdis 69 “ . . H . .— . . nimios ⁊ irratiõabiles deiciatur ſiniſtroꝛ ſum nauis a ſua rectitudinevel p plus de⸗/ incidat in malum. bito relaxationem auertatur dextroꝛſum ⸗2 Imile eſt regnum celoꝛuz ho numi negociatoꝛi quereti bo⸗ nas margaritas:inuẽta autẽ vng pꝛecioſa margarita abijt vna heecioſa margarita: etiam de ipia ſan? xvedidit omnia q habuit/ et Mitedm. Matthei. xiij. na pꝛecioſa margarita cni comparatur regnum celoꝝ eſt calculus ille candidus / in quo eſt nomẽ nouũ ſcriptũ quod nemo nouit niſi qui ac/⸗ cipit/quod beate margarete virgini 2 mar tiri collatum eſt/ſcdðᷣum ꝓmiſſum chꝛiſti in Apocalipſi/quia fideliter vixitin manda⸗ tis domini:cuius hodie feſtiuitas celebꝛa tur in edicula celle noſtre/nomen illud no⸗ uũ/ cens ſimplicit/vel ens puꝝ vl ens vni uerſaliter perfectuʒ/vel ens quo maius ne⸗ quit intelligi/⁊ tale ſolus deus/quo non ẽ maius nomẽ ſanctificandũ i ſecis. Dicẽ⸗ te deo. Ego ſum qui ſum. Ena ſianalo⸗ gice dicatur de deo ⁊ decreg a/ d ſimpli citer ꝑ ſe ponitur ſtat p ſolo deo ᷣm regulã areſtotilis ꝙ analogũ ꝑ ſe poſitũ ſtat ꝓ ſuo pꝛincipali ſignificato.Etrece ſicdicitquẽ admodũ actꝰſemꝑ pꝛioꝛ eſt potetia/⁊ pfe⸗ ctũ pus q; impfectũ. Enb quod ẽ deus nõ plene ↄgnoſciturab alio qᷓ ab illo q ac⸗ cipit dum vicerit/⁊ duʒ victoꝛ deduxerit eũ in excelſa/quãdo ⁊ vbividehitur deus ſicu ti ẽ Nihilominꝰ hic in via cõmunicature⸗ ius cognitio impfecta multis modis. Sʒ incõpꝛehenſibilis eſt ſibi ſoli. ¶ Ens põt vniuoce dici de deo ⁊ creatura. Sed nõ vniuocatione pfecta ſicut nec ens dicitvni uocatione pꝑfecta de accidente ⁊ ſubſtantia quia non ſᷣm eandem perfectionẽ/nec ſᷣm oꝛdinẽ eundẽ/licetratio nominis ſit eadeʒ ſcilicet res poſitiua/quecunq; ⁊ qua liſcun qʒ; ſit illa ſupꝛa quam pꝛimuʒ fundatur pn⸗/ cipiũ cõplexũ/qðlibetẽ vł ñẽ.Ac ꝑinde deſcendit ens ad ſpecies ſuas p differenti⸗ as vſq; ad indiuidua. Rurſus econuerſo reſoluendo venit vſq; ad ens pꝛimum at⸗ q; puriſſimum/ cõſtituendo agalma pul-/ ritam. ¶ Ens vniuocedictum de deo creatura ſcòm rationeʒ poſitiuam incõple⸗ xam ⁊ pꝛime intentionis foꝛmaliter/ẽ ſub/⸗ iectum methaphiſice. ſic ens dictum ſcõm rationem poſitiuam ſcòe intentionis foꝛ⸗ maliter ẽ ſubiectũ logice ⁊ grãmatice/q;uiſ vtrobiq; tractet᷑ de omni entetã pꝛime qm cerrimum/ atq; 3 pꝛefulgidaʒ anime marga⸗ m ſcecunde intentionis materialiter. Et hec eſt oꝛigo omnis philoſophice diſcpline. beologia duplex reſultat ex ente ſim pliciterquod eſt deus. VUna naturalis de Zo que ſubalternatur methaphiſice exqua ſupponitur demonſtratum/deum eſſe.Al tera ſupernaturalis que poteſt aliquo mo⸗ do dici ſubalternari theologie beatoꝛum. Vel ẽ ipſamet theologia in beatis tanq; pꝛecioſa margarita:que venditis omnib⸗ debet. ter/tam ſcᷣm rem q;ᷓ ſ̃ᷣm rationẽ ſeparato⸗ non methaphiſica aut phiſica vel moꝛalis aut rationalis philoſophia/que ſunt deen tibus vel non abſtractis vel tantumperra tionem abſtractis. Zbeologia ſuꝑnaturalis fidelium via- toꝝ pꝛecioſioꝛ eſt margarita/q; aliqua que cunq; naturalis ſcientia/vt merito dici de beat venditis omnibus / hoc eſt curis ali⸗ is derelictis/comparari. Eſt inſuper vna vnitate pꝛime veritatis/cui ſemper inniti⸗ tur in credendis/vt q;' omne reuelatuʒ aᷣo eſt verum. eologia ſupernaturalis fidelium viatoꝛum/conſiſtit pꝛincipaliter ⁊ fundatur in vna et triplici margarita vir tutis theologice/que dicitur fides.ſpes.et charitas. Sed quo ad intelligentiam cõ⸗ paratur multis modis /vt per abnegatio⸗- nem omnium/quaſi per vmbꝛam atq; cali ginem / rurſus per aſſimilationem ſymbo⸗ licam. Rurſus per viam cauſalitatis. Rur ſus perappꝛopꝛiationem ⁊ ſupereminen/ tiam.Taãdem per miſticam analogiamaf⸗ fectu mentis in deum totaliter tranſfoꝛ⸗ mato. ¶ Una pꝛecioſa margarita cuius nomen eſt purum vſquequaq; perfectum Zheologia beatoꝝ naturalis pꝛecioſi⸗ eſt margarita q;ᷓ alia quelibet ſcetia ſpe cialis/quia tractat de ente pꝛimo ſimplici⸗ relucet et inuenitur in omnibus creaturis tanquam in veſtigijs ſignantibus poten⸗ tiam.ſapientiam ⁊ bonitatem ipſius. Sʒ pꝛecipue refulget in creaturis rationalib/ tanquã in imaginibus/ que ſunt diuine eſſentie vel nature, nedum repꝛeſentatiue ſed participes et capaces. Vnde recte pa⸗ tet imaginis atq; veſtigij diſtinctio. AVna pꝛecioſa margarita diuini nominis uod eſt ens ſimpliciter perfectumê/ dum ſola refulget in puro coꝛde viatoꝛis / tunc defoꝛme conſpicitur / teſte Hꝛegoꝛio.quic⸗ quid pulcrum offertur excreaturis. Pꝛecioſa hec margarita/qui deus eſt / ſic vna eſt vt diſtinctio eſſentialis nulla ſit pe nitus in eo/immo nec diſtinctio foꝛmalis ad intra nec extra naturaʒ rei/niſi tantum/ modo diſtinctio perſonalis relatiua/ que large poteſt dici realis/qualis non inueni⸗ tur in aliqua creatura. na hec pꝛe/ cioſa margarita/diſtinctionem admittitq̊ ruudam nominum/que conſurgit ex ope⸗ ratione intellectus/per comparationeʒ ad diuerſas res ſeu reſpectꝰ⁊ ex modis quos fabꝛicat/cognoſcendo qeaturas/ vel ex ſo⸗ ratur ipſe deus in quo non foꝛma Ee la diſtinctionerationis/dum ſibi dunpa penitus et vnica ſimplex et illuminata ali⸗ ter q; in geatura.Exemplum tamen habe tur aptiſſimum de centro ſpere cuiuſdam ignee/quod ſtans penitus indiuiſibile/ li⸗ neas terminatinfinitas. VUnde poteſt in⸗ tellectus varios foꝛmare conceptus/dum ſcit tales comparare reſpec?ꝰ. ¶ Una hec pꝛecioſa margarita/diſtinctionem non ad mittit eſſentialem vel foꝛmaleʒ /aut aliquã non identitatem inter intellectum diuinũ et humanum/ necinter penonas et eſſenti am / nec inter ppꝛietates etattributa. Ded deus vno ſimpliciſſimo et ynico actu illu⸗ minato/ſupereminenter eſt intellectus / et voluntas / eſſentia/ et perſona / vnitas/ ꝛve ritas / bonitas / ſapiẽtia/ iuſticia/ miſericoꝛ⸗ dia.et qͥ cquid de deo dici poteſt/non habi ta vel incluſa ad res exa ſe collatione vel reſpectu. Voluit hõc pluries iĩculcare dio⸗ nyſi. dicens deum ſuper vitam. ſuper bo⸗ nuatem ſuperns. na hec pꝛecioſa margarita diſtinctionẽ admittit diuinamũ ruelationũ adinuice/q̃ ex mõ ſe hñdi facvt odictoꝛia verificeni de eentia ⁊ ð ꝑſona/ ſe deus r ſed ſupereminenter eſt omnis perfectio cadeʒ Kent rige conue ghan ſennan filintn. limnit Hnins⸗ iibere⸗ gnos lefinis inc! ſunne necl nire⸗ Fun ſiner ſ boe mo me ih⸗ Nt ſefini lena Hnſi gecum ſonwr Gi lmonte uontnr Aunluten duntmes nongaid (tplns maogne ſMnii onno Ndaor po⸗ ſnobco ulifrele ſtenmte eneit Plconſnent Cürſunnan lgtnonin gliquid inrtellecnnn goſior eſen fcpalter nluerzaip WWE scn anin l ninmn ulstr g lng „( Cimnahn kcrigdtgc onennge Wanupn SAnſtionn nfrmlerſ mshetnd end mimananbe mhetuni insmänidu sVndenoti WeCNcNNe ſ imanan De illuminatione coꝛdis Aſſentia non refertinr ⁊ tũ pſona refert᷑. quia . „* 1 vicʒ eſſentia non eſt perſe pꝛimo modo et conuertibiliter idem cũ perſona.non ꝙ ali qua non identitas vel diſtinctõ ſit inter eſ⸗ ſentiam ⁊ patrem.ſed bene inter patrem et filium .mec in creaturis ſimile reperitur/qꝛ nullam poſſibile eſt eſſe ſimpliciter vnam illimitatã/ vſquequaq; ꝑfectã. icor huius pcioſe margarite ꝗᷓ deus eſt/ꝓducit * libere ↄtingentertanq; ad extra radios ali⸗ quos ⁊ fulgoꝛes.Et nullo modo neceſſiia te finis vel agentis/alioqn non eẽtensvſqᷓ quaq; ⁊ vniuoce perfectũ/ſi reqͥreret ad eẽ ſuumexiſtentiam creature.Et iteruʒ/ſi de neceſſitate agererad extra/ nihil poſſet eue nire ↄtingenter/⁊ ceſſaret omnis religio. Prmmmo raultberenaeſte inſinunm vm fieret naturalitera potentia infinita. Hoc eſt ſtultum dei quod ſapienti eſt homini⸗ bus nolentibintelligere deũ nõ agere quo modolibet ex arbitrij libertate ſed neceſſi⸗ tate naturali. VUnde obſcuratuʒ factum eſt inſipiens coꝛ eoꝝ/vt dicerent mundũ eter num/cum eenis enoꝛibus/ꝛblaſphemijſ infinitis. igoꝛ huius pᷣcioſe margari⸗ te/candoꝛ ⁊ decoꝛ/animos ↄtemplantium les cognitas in enigmate. ¶ Vigoꝛ huius ipam ſub noĩe entis puriſſimi rapiũt ada⸗ gendum res mirabiles/ ⁊ ad ↄgſcendũ res ſuꝑnaturales/ ⁊ ad ude Ein ſpiritua⸗ margarite candoꝛ ⁊ decoꝛ/mouent ⁊ attra⸗ hunt animos contemplantiũ circulo quo⸗ dam intelligibili miris modis/vbi coinci⸗ dunt tres cauſe.que ſunt efficiens ⁊ foꝛma non quidem intrinſeca/conſtituens/ſed ex emplaris.⁊ ipᷣe finis qui mouet/non vt foꝛ ma cognoſcentis /ſed vt eſt res talis in ſeip ſa/quia ipᷣe mouet vt res appetitũ non vtẽ cognitio go⸗ huius margarite cãdoꝛ 7 decoꝛ/ po unt allicere ⁊ afficere pꝛius a⸗ nimos contemplantium/ad dilectionem Fac intellecruglemn cognitionem.ſed non mne miraculo ſpirituſſanctilſe per charita⸗ tem mirabiliter diffundentis/⁊ mentis a⸗ picem ſingulariter inflãmantis.quia ſcõᷣm curſum naturalis vie intellectus non intel ligit non inſpecto fantaſmate.nec volun⸗ tas aliquid vult/obiecto non ſibi pꝛius ꝑ intellectum pꝛeſentato / niſi loquamur de volitione tamtummodo naturali. ¶ ꝛe cioſioꝛ eſt margarita cognitionis entis pu ri/qᷓ; altera cognitõ de deo que poſtet natu raliter adipiſci/imo ⁊ certioꝛ eſt qᷓ; altera qᷓ uis noticia de qdditate ſubſtantiarum viſi bilium vel inuiſibilũ naturaliter in bacvi ta/ de quibus hic intuitiue nihil ſcimus. et de accidentibus pauciſſima/in quibus ali quando fallacia non contingat (Pꝛecio ſitas ⁊ certitudo margarite non repugnat cognitioni fidei de diuinis neq; meritum diminuit. Semper enim minoꝛ ⁊ obſcuri oꝛ remanet cognitio vie q; ſit illa quam ſpe ramus in patra recepturos (ꝛecioſuas huius margarite non obinde minuitur ꝙ ad pꝛaxim deduciturdiuine dilectionis et cultus ⁊ laudis.immo finis eius eſt huiuf modi pꝛaxis.Apoſtolo teſte ⁊ chꝛiſto reue lnate/ ꝙ finis legis eſt charitas/ que colerẽ facit deum extota mente ſine obliuioneex toto coꝛde id eſt intellectu ſine erroꝛe.ex to ta anima.id eſt voluntate ſine contradictõ ne/⁊ extota virtute ſine defectione. Et hec eſt felicitas initialis huius vie.pꝛo qua ſi dederit homo omnem ſubſtantiam ſuam/⸗ quaſi nihil deſpiciet eam. ¶ Pꝛecioſitas huius margarite non foꝛmatur in nobis trie gloꝛioſe/que ſupernaliter q; gratis infuſa foꝛmatur ¶ cioſa margarita tanto pꝛecio q;tun homo/ſi pꝛius illam tota ſolicitudine que ſierit/in aquis ⁊ littoꝛibꝰ magni maris na⸗ de lege communi/ſi nõ ab inferioꝛibus ſen ſibus aſcendamus ad intelligentiam/qui eſt pꝛopꝛius locus ⁊ matrixeiꝰ/quãuis ra⸗ dicale ſeminarium deſcendat a roꝛeceleſti/ influentie/in pꝛimalcreatione rationalis anime. Becus de margarita fidei/vellpa⸗ Pinuenitur/at q;;tum habet turalium ſtudioꝛum/perfoſſioneʒ ⁊ depu⸗ rationem veheinentem/ꝛ aſſiduam conffi cationem ſanctarum meditationrnGum Emit᷑ hec margarita ſi bus abeat homo ſe relinquens/⁊ vniuerſa que habet ven denſ ⁊L hoc ſcõᷣm hominem exterioꝛem ⁊ huma⸗ nam conuerſationem. Et ſi redeat homo interioꝛ conuerſus ad coꝛ ſue mentis/vbi gignat᷑nutriat᷑depuret᷑ vegetet᷑ ⁊ augeat traſfoꝛmatus de daritate in daritatem/vſ/ q; adperfectionem habendam in celis. E imitur hec margarita tanq; ſnfficiẽs poſ ſeſſio coꝛdis/quia per eam et in ea poſſide tur non tena ſolum.non celum ſolum. ſed dominus terre et celi celoꝛum. Qui ſi non ſufficit tibiinimis auarus es immo iam nihil es. ¶ Emitur hec margarita conue⸗ nientius in ſolitudine.conſeruatur illic in ſuꝑ ſuꝰcãdoꝛ aptiꝰqᷓ; in vꝛbiũ tetra fuligie Emitur hecp De illuminatione coꝛdis Hec dum cõfricata fuerit manib aſſidue meditationis caleſcit/⁊ ſcintillat/⁊ deuotõ nis igne flãmata refulget. ¶ Qua ſuꝑ me⸗ taphoꝛa placet inſerere ↄſideratiões.xij.qᷓ ſequũt᷑. ¶ Scintilla ẽ modica ꝑs ab igne vel ignitã re deciſa volitans ⁊ emicans· Scintilla ſe hʒ ad fauillã vt res viuens ad coꝛpus extinctũ.⁊ ſicut ad materiã foꝛma. Sicut ignis trãſſumit᷑ ad ſignificãduzʒ deü. ſic oĩs elintula quedã dei ſim bolice dici pᷣt. Bicut ignis trãſſumpti⸗ ue dicit᷑ lex ignita dei.ſic oĩs pticula legis dei ꝗ lucet ⁊ ardet ſcintilla congrue noĩat᷑ ſuꝛriſſimũ qð in oĩ creatura pᷣſertim co gnoſcibis vel cognoſcitiua repit᷑ ſcintilla dici pᷣt. Vñ ſupioꝛ ꝑs aĩe rõalis ſinderiſis appellat᷑.¶ Rei cuiuſtibet ſua ſcintilla ma gnas ĩ ſuo genere vires hʒ. Sicut ex igne ſcitillula deciſa /magnã ſuuã incẽdit.⁊ ſcin tillãtes ſpũs aniales magnos interius et exteriꝰ effectus oñdunt/maxime ꝑ oculos Drz; ſcinitilla rõnis vel intellectus ex· ti cta ẽ cũ igne ſuo cognitiuo/ↄſequens ẽ vt nihil ſcintintillare videat᷑. ¶ Huxta q̃li⸗ tatẽ ſcintille cognitiõis lucẽtis ⁊ ardentis/⸗ ſcintillationes reꝝ cognoſcibiliũ ⁊ amabi⸗ liũ ſuſcipiunt᷑.vident᷑ ⁊ amant᷑. ¶ Scintil lationes cognitionis ⁊ amoꝛis lucẽtes ſcʒ ⁊ ardẽtes fruſtra fiũt hñtibus exctinctas pe nitus ſcintillas appᷣhenſiuas ⁊ affectiuas. iuxta illud. Fruſtra fiũt verba ſurdo.ſic de be ceco.ſic deamoꝛibo non amatiuo Scintillationes que videri vel ſentiri ĩ ſua puritate non poſſunt/ab oculiſ ⁊ tactu debilibus / debent ſub quodã moderamĩe cuiuſdam interpoſitionis perobumbꝛatõ nem yel diſtantiã pꝛeſentari velſenſui oſtẽ di ¶ Scintillationes verboꝝ dei q;tum⸗/ cunq; lucentes velardentes mox extinguũ turdum ad congelatas ⁊ extinctas mentes ꝑuenerint/niſi ſpũſſanctus afflet ⁊ fluent aque. ¶ Gcintillationes amoꝛis exſe vi⸗ uaces non pꝛofert nec recipit frigidum de ſe pectus.ſed dominus eſt qui dat voci ſue vocem virtutis.alioquin totum fauilla eſft ⁊ cinis extinctus. Secus vbi pᷣcioſe mar⸗ garitecandoꝛ per inflammationem rutilat charitate.Cuius lampades ſunt lãpades ignis ⁊ flãmarum/quã aque multe non po terunt extinguere/nec ex conſequenti mar⸗ gariixe noſtre ſuccenſe claritatẽ penitus of/ fuſcabunt.inſtar lapidis cuiuſdaʒ qͥ ſemel accenſus nequit extingui Senſerat aliqᷣd tale qui dicebat. Quia inflammatum eſt coꝛ meum ⁊ renes mei cõmutati ſunt. Se quitur. Defecit caro mea ⁊ coꝛ meum.deuſ coꝛdis mei ⁊ pars mea. deus in eternum. O certe pars optima o vna illa quam peti it ⁊ queſiuita domino rexpꝛopheta. Poꝛ ro hoc vnum eſt nereſlanufn. acpna pꝛe cioſa margarita quam nobilis virguncu⸗ la paſtoꝛalis inter nutricis oues inuenit. quam pꝛopꝛio ſanguie tinxit ⁊ cõparauit „ 2 nomine margareta.cuiꝰ hodie celebꝛitas „. » co celle ⁊ ſolitudinis vtitur exiguitas mea ſicut nicticoꝛax cecutiens in domicilio.vel ſicut paſſer ſolitanius in tecto. Pꝛo cuius virginis rememoꝛatiõe notare fuit animꝰ pauculas curſim conſiderationes/ nõ ape riendas omnibuſ/⁊ h̊ ſub metaphoꝛa mar garite/tibi pater ⁊ frater qui margaritum iĩ deo chꝛiſtianiſſimi regis francie vtputa cõ feſſoꝛ eius rutilas pꝛecioſum. Bene vale. 4 M..ccc. xxxiiij. Auiſi ſüt diſcipli viſo dũo / qb añ di⸗ xerat:Beati oculi qui vident qᷓ vos detis.Et nos de oculo multiplici quovi derunt euʒ diſſeramus aliqs ꝓpoſitões ſeu ↄſiderationes ſub nũero qdragenario ſue aſcẽſionis tempi conſecrato/quas poterit pꝛolixius elucidare cõmentuzʒ.Et pmo de oculo in ſeipſo. Poſtmodũ de ipſius obie iecto tandem de actu ſuo 7. ¶ Oculus generaliter acceptus.eſt vis ꝑ⸗ ceptiua rei ꝑ ſuã vel altenꝰ ugtlonea⸗ ſic oẽ qdð manifeſtat᷑ lumẽ ẽſm aplum ſic omne qð manifeſtatiõeʒ ꝑcepit oclus dici põt /qð generaliter fit tribo modis / intelle⸗ ctualiter ſcʒ ⁊ rõnaliter/⁊ ſenſualiter. Ocllus intellectualis eſt vis perceptiua abſtractiua rerum ⁊ motu ⁊ materia/hocẽ ab bic ⁊ nunc/⁊a motu ⁊ ↄtinuo/ſine com plexiõe vel diſcurſu. Qui tiplex eſt diuinꝰ angelicus/⁊ humanus. Diuinus eſt illeqͥ reſpexit deus humilitatem ancille ſue. De quo ſapiens oculi domini lucidioꝛes ſuꝑ ſolem. ¶ Oculus ſenſualis eſt vis perceptiua re⸗ rum/perpꝛopꝛiam vel alienam ſpeciem cũ motu/⁊ continuo.hoceſt cum hic ⁊ nunc⸗ vel non ſine illis.Et hic triplexeſt/exterioꝛ agitur in edicula ſeu capella/quatanq; lo Sq iptum lugduni die ⁊ loco pꝛedictis. Pi⸗ ſio: ipt liun uuus e eins cees! 4 nlo Uire fun ſhyp dicur in pon ſuſ tere ſinc e⸗ hemn 6. * Noi elinn⸗ ipltan ſnecaud eſegp tnnn umſn nnen dong lage nhi un en Wlgfrang d u nn Mrttchern duduung, rccunne Windoficloe un Non ktnumtſäitmnin anmnonc nöm iddandunn runnmgnun Mnm. Doer = — ☛ =ͤ = – S S Nnidio n inianq üiulgläc Wlisgeſtdcr⸗ icnitragenand Hond adas ne ſtnoüdeigtu Uun endn Wün Hüngi mmmInN i racn t,. e medoe: wadhi an gsckr nn n / hacl i Deoculo ꝓpꝛius extenſus ad quinq; ſenſus. Inte⸗ rioꝛ cõmunis vel imaginatiuus in interio ri ꝑte cerebꝛi.ſuperioꝛ fantaſticꝰvel eſtima tiuus vel cogitatiuꝰ/qͥ rönalis vel rõnatũ uus in hoĩe dici põt/in media cellula ⁊ me moꝛatiuꝰ in poſtrema. culus carnis exterioꝛ ꝓpꝛie dict/ꝑfici rexrebeq̃ ſunt lux ⁊ lumẽ/coloꝛ ⁊ ſpecies eius/necnon ↄuerſio aĩe cognitiue ſuꝑ ſpe cies lu ⁊ coloꝛis/⁊ ita ꝓpoꝛtõnabilit᷑ deqᷓ tuoꝛ alijs ſenſibo dicere. Oculus carnis exterioꝛ dicit᷑ intuitiue obiectabilix videre ſeu ꝑciꝑe reʒ aliquã dum res illa mouet in obiectali pꝛeſentia ꝑꝓpꝛiam ſpeciem ⁊ immediatã/etiam dum perijt res obiecta/nec fallihic oculus ſed ſuꝑioꝛ ſi iudieat rem pñtem dum ſola ſpeci cies eins adeſt. mediatã.i.a ſenſibo exterioꝛibus immedia tederiuatam/aut dum accipit rerum ſimi⸗ litudines tanq;ᷓ veras res quarũ ſunt ſpe/ cies /⁊ fallitur mille modis tam ſomnianse q; vigilans dum furit ⁊ reueriſat. culus carnis ſuperioꝛ eſt vis ꝑcepti⸗ uã reꝝ ꝑ compoſitionẽ ⁊ diuiſioneʒ ſpecie rum ⁊ intentionum ab eis deriuataꝝ aſen ſibo ꝓpꝛijs ⁊ cõibus ꝑ abſtractõeʒ inſuper⁊ diſcurſum. ¶ Ochlus diuinus eſt vis per⸗ ceptiua oĩm ſine ſpecie extranea/ſine com/ poſitione vel diuiſione/ſine q̃cunq; diſcur ſu/ſine quacunq; diſtinctiõereali vellexꝑ⸗ te rei/diuinis relationibo exceptis/⁊ ita di⸗ ſtinctiones idearum fundant᷑ ſupꝛa rebus adextra obiectaliteracceptis per operatio nem intellectus. Ochlus angelicus eſtvis ꝑceptiua ſi ine actu diſtincto a ſubſtãtia ſua/ꝑſpẽs rerum vel innatas vel acqͥ ſitas/tã ſine diſcurſu qᷓ; cũ diſcurſu tã incõplexe qᷓ; ↄplexe. Necnõ vniuerſaliter ⁊ diſtincte/⁊ hoc ꝑ ſpecies tã indttas a deo qᷓ; arebus vt videt᷑ acceptas ſed aliter q;ᷓ ꝑ ſenſum. Alioquin difficile ẽ ſaluare punitiones demonum ⁊ ſeperata⸗ rum animarum/cognitiones inſuper ſin⸗ gulares angeloꝛum / necnon locutiones in terſe/⁊ nobiſcum. ¶ Oculus intellecualis bumanus eſtvis derceptiua rerum per modum intelligibi⸗ is oculi angelici/ſed vigoꝛe longe diſſimi⸗ li ꝓ ſtatu vie aut ſeperationis eius a coꝛꝑe ſiue cauſentur ſpecies ab influxu diuino/ ſiue recipiantur a rebus per intellectum ir tis inſipientibꝰ. et.ſim. Oculus carnis interioꝛ eſt vis ꝑceptiua rerum ꝑ ꝓpꝛiam ſpeciẽ ſed radianteʒ ſicꝑeas / put hicintellectꝰnoſter irradiat ſuper fantaſmata/⁊ oculos catti ſu N Oꝛulus intellectualis humanus extin cts fuit ᷣm hugonem / ſicut oculus carnii infectus/ oculus ratõnis contenebꝛatus adam peccante/dum coparamng eſtiumen reparari poteſt ꝑfecte oculus iſte triplexſi⸗ ne verbo incarnato quod eſt lux vera illu⸗ — mBinũãs omnẽ hominem venientẽ in hun Sanke fide purificans coꝛda noſtra Oaulus amoꝛis totmodis dicitur quo potetiã affectiua vel appetitiuaʒ ſeuvos litiuam / quot modis dicitur oculus appᷣ/⸗ benſiuus vel animalis vel intellectiuꝰ. Et ita ſunt oculi duo ſponſe ⁊ ſponſis in can⸗ ticis/vognitionis ſue ⁊ amoꝛiſquibus pe netratafficit ⁊ vualneratad amoꝛem. Biectum cuiuſlibʒ oculi/ẽ ens in ſua generalitate vel analogia ſuſceptũ.ſiue viſio ſit naturalis ⁊ appꝛehenſiua/ſiue ſitaffectua lia ⁊ appetitiua. ¶biectum oculi diuini eſt eius eẽntia in ſui puritate recepta/ſiueviſio ſiteſſentia lis ſiue perſonalis ⁊c biectuz ocu/ li angelici attingibile ꝑnaturam / eſt ens creatum/⁊ ꝑ gre lumen eſt cũ hoc ens ĩcrea tum. (Bbieumda humani intel⸗ lectualis dum ſeparatus eſta coꝛpoꝛe / p⸗ poꝛcionatur ſibitanq; oculo angelico/ſed longe inferioꝛi modo/⁊ non niſi ꝑ diſpen⸗ ſationem / vel gratiam vel gloꝛiam. Et ita non fruſtra collocata eſt anima rationalis in coꝛꝑe ſed vt inueniretſeipſam/⁊ perſecti us deum cognoſcere poſſet/⁊ amare ⁊c. ¶ Obiecum oculi intellectualis dum eſt in coꝛpoꝛe non eſt de lege cõmuni/niſi fan taſma in coꝛpoꝛe/aut ſaltem fantaſmate et ba kunaſina⸗ Obiectum oculi intel⸗ ectualis humanidum eſt in Rpone ſe⸗ Auene habet fieri pergratiam ſine cõcur u fantaſmatis / vt in raptu / vel reuelatiõe/ vel ſupermentali affectu / aut foꝛte natura liter/ſed in tranſitu ſolo.inſtar fulguris co ruſcantis. Obiecum oculi carnis ex⸗ terioꝛis/eſt ſenſibile pꝛopꝛiũ cuiuſlibetſen ſnns exterioꝛis/q;uis generaliꝰ capiẽdo lux quedã ſit obiectũ oculi exterioꝛis/vnde vi ſio dicitur de qualibet ſenſatione/vt vide qᷓ liter hoc ſonat autredolet. omnis enimma nikfeſtatio lur quedam eſt/ ⁊ eius perceptio tkf actus eſtillis: Nec H De oculo viſto dici poteſt. Obiectum carnalis oculi exterioꝛis pox teſt percipi quãdoq; ſe abſente per ſpecieʒ in ſenſu retentam/ꝛ ſine ſua ſpecie naturali ter non ſentitur. Hec pꝛopꝛie dicenduʒ eſt obiectum intuitiue ſentiri ſe abſente q;uis itareputeur “— ¶ Obiectum carnalis oculi interioꝛiſqui communis dicitur eſt ſenſatio cnuiuſlibet ſenſus exterioꝛis cuʒ ſenſibilibus cõmunis bus / qui ſunt numeruſ/&;titas/figura/mo ¶ Obiectum carnalis ocu tus / quies. ¶ Ob gaus’ li ſuperioris qͥ cogitatiuus vel eſtimatiuuſ dicitur /vel rationatiu in hominib / eſt fa⸗ taſma vel imago / vel foꝛma vel ſpecies ab iumaginatione cõiuncta ſenſui cõmuni re/ ccepta/vel inſpecta/auta memoꝛia que po⸗ ſterioꝛ eſtreerunanags. ¶ Obiectuz carnalis oculi ſuperioꝛis/ nõ ſimplicitabvna reflexibił ſpecie ſuſceptũ ſed ꝑ varias combinationes/⁊ deductões ⁊abſtractiones ⁊ diuiſiones / ⁊ reſolutio⸗ nes conſtituum. DOblecumtam mentalis q;ᷓ camalis o⸗ culi/ſicſe videtur habere/qꝙ; oculus perfe; ctioꝛ ⁊ ſanioꝛ/ipſum percipere poteſt nobi lioꝛi modo q̃ᷓʒ imperfectioꝛ/qui modus ꝑ⸗ fectionis iuxta pꝛedicta diuerſus eſt ⁊ mul cLiplex. Ac perinde poteſt cognoſcere intel? lectus eminenter omnia que ſenſus viden do/audiendo/olfaciendo/guſtando/con⸗ trectando/ſuomodo/ qui nobilioꝛ eſt pu⸗ rioꝛ/ pulcrioꝛ/ atz ſuauioꝛ/q; in ſenſu / ſicut ſenſus communis non cognoſcit que pꝛo⸗ pꝛius omnis ⁊c. r. y plevx/quia quedam eſt facialis ⁊ iliintuitiua/quedam ſpecularis ⁊ PPp,D)bſtractiuna? quedaã nubilaris et enigmatica.Conſoꝛmiter ad triplicem co gnitionem meridianam/matutinaʒ/⁊ veſ⸗ pertinam. Pꝛima vt ſol. Secunda vt lu⸗ na.Lertia vt auroꝛa.Addit᷑ q̃rta quã poſʒ ſumus anagogicam ſeu miſticam nomia⸗ re que conſiſtit in amoꝛis vitali perceptio ne· ¶ Uiſio dei facialis ⁊ intuitiua nõ habetur a creatura angelica vel bumana per naturam ⁊ per Karniam illuminatio⸗ nem. SDi vero ſit ali intuitiuam ⁊ abſtractiuam noticiam que ſcilicet pꝛeſente obiecto ſit intuitiua/⁊ ab⸗ te alienum. ſente ſit abſtractiua / non eſta pꝛobabilita Iſio dei menralis habetur tri, qua que mediat inter ¶ Aiſio dei facialis / poſita eſtper docto⸗ res tripliciter fieri. Vno modo ꝙ de eſſet ipſa foꝛmalis viſio creature. Alio modo q; eſſet obiectum ſine alia media ſpecie ſedũ viſio.Lertio modo ꝙ eſſet obiectum im⸗/ mediatum/⁊ tamen mediante ſpecie vide⸗ „ returcum lumine gloꝛie potentiam eleuã⸗ eerr;— ¶ Viſio deifacialis haberi poteſt velad tempus vel ad perpetuum / inter poſitio⸗ nes de mõ / viſionis huius ſecunda pꝛius Aacen magis habet. iſio dei ſpecularis ⁊ ſincera/que dici⸗ tur abſtractiua non intuitiua/vł immedia tg.habita eſt ab angelis ?⁊ hominibus pꝛo ſtatu nature pmitꝰ inſtitute añ collationẽ gloꝛie/licet diuerſimode in vtriſqq ¶ Uiſid dei ſpecularis ⁊ ſincera/conceſſa eſthominibus mundis coꝛde per lumen gratie ſpecialis/dum cognoſcitur deus ſi⸗ ne motu ⁊ ↄtinuo.ideſt abſolute ſiue hic? „ nũc/t aliquo fantaſmate / ſed in conceptu pꝛopꝛio dei ⁊ abſoluto. UWiſio deiſpecularis ⁊ ſincera/non acqͥ nitur ab hominibus modo naturali/niſi uijs creaturarũ viſionibus multis/ cũ ab/ ſtractionibus reſolutionibus multiplicit᷑ factiſ/cũ ſtudio vehemẽti/immo talè poſſe Haben naturaliter pꝛo ſtatu pꝛeſentinegãt ſicut nec lux pura videri poteſt niſi iu coꝛ⸗ poze terminatot. VUiſio deiſpecularis ⁊ ſincera/longefa⸗ Qllius acquiritur ꝑ fidem/ſpem/⁊ caritateʒ cum vita confoꝛmi/purificante mentis o⸗ culuʒ/q́; per ſolas phiſicas diſciplinas/ac queritur ⁊ poſt raptum/qualis eſſe ponuit viſio pauli reflexa ſuperactum/quo intui⸗ riue vidit deum. Et a pulcerrima mulierũ etiam dum hic viueret non videtun pꝛiuile gium hocabneganduʒ quã a nullo illuſtri um Damaſcenus dicit vincc.· ¶ ¶Uiſnio dei ſpecularis ⁊ ſincera/non ha⸗ betur cum certitudine ſine reſolutione ad exemplar pꝛimum/quod eſt eſtdeꝰ/ummo nec aliqua veritas aliter cognoſciturinfal⸗ libiliter ⁊ cõſtanter / m intentionẽ Augu ¶ Uiſio deiſpecularis ⁊ ſincera/ non ha⸗ betur hic in vig permanẽter ⁊ fxxe/quiavix hoꝛa dimidia fit in celo mẽetis ſilentiũ. dũ incurſu tot fantaſmatum turbatur coꝛdis ſabbatum. ⁊ confuſa ſunt hic omnia ſpes metus: meꝛoꝛ gaudiuam. nis/ giatof cgblotun W ceniſin choifmn güov toel gn ipun e ſoſi at Gl rhr 199 lau io⸗ ſoan Nls ſonſuf ſonoß Nltom deſame lgait gunsvo totame pololinn ſo net tionen diſſoluti ntadk Acedgte hcecl ltorint enAne Knyig Biihem ant Forur, cttetiut Grin Wuml / nenbd moteruudi mümidi winptonnec Npnün — — = rotſinm et rhameN dicsdieel n e miini . Eicei ncnt nedn aenmwi re S inhn n. tota meꝛces / ⁊ gaudium plenum. Contra puſillanimitatem tat᷑quãliber aliã cuiuſcũq; rerviſionẽ.ſicut coloꝝ viſioni,comes ẽ viſio lucis ſeu lumi nis / la nihil videre poſſumꝰ / niſi per irra⸗ diationẽ diuini luminis directe vel obliq abſotute vel ↄfuſe / ſe mõſtrantis. ¶ Vliſio vi nubilaris v enigmatica / haber certiſſimeꝛ ſecuriſſime ꝑ fidẽ mediatoꝛiſ ði ⁊ hoĩm potiꝰ qᷓ; ꝑ phiſicaleſtudiũ/habetur etiã ꝑ viã abnegatõnis mõ q tradit᷑a Dio nyſio.quẽ ob hoc vocat tenebꝛas atq; cali ginẽ.qꝛ fit ꝑ pꝛiuationẽ ſicut tenebꝛa pua⸗ tionẽ lucis dicit. 62 anagogica ꝑ amoꝛis oculũ /’faciliꝰ obtinet᷑ in via q; viſio ſpecularis ſincera.quã nec optet pceſſiſſe nec comitẽ eẽ ĩ miſtica viſio⸗ ne / ſiẽ nec intuitiuã viſionẽ /ſicut canis ce⸗ ecus odoꝛat pꝛedam ſuã.¶ Wiſio dei ana⸗ gogica / hẽtur ꝑ theologiã miſticã / docentẽ ignotis ignote ↄiũgi ſub diuina caligine/⸗ 4 Aiſio dei qᷓ noĩari põt q;uis ſine coꝛꝑe a fataſmate/dũ amoꝛ itrat vbi cognitio foꝛis ſtat / ſufficit oculo amo⸗ ris ꝙ oculus cognitõnis mõſtrauerit ei di lectũ ſuũ etiã ſub enigmate fidei ſeu ↄfuſe/⸗ qᷓ poſuittenebꝛas latibulũ ſuum/qð ſubin tras amoꝛ dicit Et noæilluminatio mea in delicijs meis · ¶Oiſio dei qualiſcunq; non ſufficit viatoꝛibus ad gloꝛie conſecu⸗ tionẽ. ſz neceſſaria magis eſt diuinoꝛũ im pletio mandatoꝝ/qui enim dicit ſe noſſe deũ ⁊ mandata eius non cuſtodit mendax eſt / qͥ aũt ſic fecerit ⁊ docuerit hoĩes/hic ma gnus vocabit᷑ in regno celoꝝ / vbi viſio / et nit. Tractatus einſdeʒ de remedijs contra puſillanimitatem/ſcm puloſitatemdeceptoꝛias inimici cõſolatõ nes. ⁊ ſubtiles eius tentationes qui nõnul — lis vidlet᷑ gallice ab ipo pꝛimũ conſcenpptuſ ⁊ ab alio in latini tranſlatus Vipuſillanimis eſt ⁊ paui⸗ dus/ cauere ſibi dʒ a nimio timoꝛe.Si eniʒ coꝛ ſuũ ⁊ na turalia ſeqͥtur/ad deſperatio⸗ nem vel nimiam mentis deie ctionem ꝑueniet.Timoꝛ eſt vtilis duris diſſolutis acremiſſis.quia timoꝛ terret et cuſtodit.Zimoꝛatis vero atq; pauidis/ſi accedattimoꝛ/ad peccatum eos adducet. UVnde cõuertere ſe debẽt magis ad conſo⸗ latoꝛia ⁊ dulcia qᷓ; ad contraria. Contrari nis ⁊ voluntatemanim. ¶ Duplexenim voluntas eſt in homine ſiue duplex lexſicut dicit apoſtolus.lex car is enim contraria curantur/frigida calidis temperantur/⁊calida frigidis. Stultꝰ ve/⸗ ro eſſet qui caloꝛem caloꝛi⁊ frigus frigoꝛi agddijceret.Oꝛtus irrigatur ſiccuatiſ tempo re/ſed ſatis complutus non amplius irri⸗ gatur. Qui vero ſcit excolere oꝛtũ ſuũ.ĩpe⸗ nitus eſt ſi neſciat excolere animã ſuã.Ani ma enim plus q; oꝛtus immo plus etiã q; coꝛpus Vndeꝓ regula generali habendũ eſt. vt in quacunq; tentatione de qua im⸗ pugnamur ſemper contraria obijciamus. Sic eni conqueſti ſũt demones dequodã monacho ꝙ ipſos ↄfuuderet/quia cũ ipſi eum vellet extollere/ ipe ſe depmebat. ⁊ cuz eũ in deſperationẽ niterent᷑ipellere.ipead ſpeʒ ſe erigebat. ¶ Aliqͥ ꝑ coꝛdis puſillani mitatẽ putãt ſe deſpare cũ ñ ðeſprãt.ſetiũt enim mot deſperatiõis ꝑ puſillagnimitatẽ coꝛdis.⁊ hũcſenſum putãt ↄſenſum. Sed q;tumcũq; ſentiãt/etiã ſi quaſi operiantur hactentatione.qᷓ;diu ratio contradicit nec conſentit.hi tales charitatẽ nõ amittũt. Ignis qui in die ardet / in nocte operiri ſo let cineribus a quibus ita extinguitur/ vt tamen mane alterius diei ſcintilla aliqua inueniatur.que ſcintilla dum queritur/li⸗ cet lateat/ nihilominus tamen ibidem in⸗ uenitur ⁊ de eadem modica ſcintilla tã ve⸗ hemens ignis reparatur ſicut pꝛius. Ita de ſcintilia caritatis/que q;tũcunq; operia tur tentationibus / ſi intentio hec maneat in ipſa vt adhereat deo/⁊ nullatenus con⸗ ſentire velit alicui moꝛtali peccato/viuus remanet ſecure ipſe ignis caritatis/qͥ po⸗ ſtea tam magn erit vt pus. ¶ Exempluʒz aliud non diſſonuma pꝛopoſuo de pugi⸗ le in duello/qui q́;dtumcunq; deijciatur et percutiatur/non reputatur victus niſi cõ/⸗ ſentiat dicendo. Reddo me victum. Sic nec ſpiritus hominis vincitura diabolo/ niſi conſenſus voluntatis adueniat. Clal“h mandumq; eſt in huiuſmodi tentationnz conflictu. Domine deus meus fac mihi ſcm iudicium ⁊ affectumrationis/⁊ non ſcom illud quod in ſenſualitate verſatur. BSimiliter dico de omni tentatione-Non enim iudicatur homo ſcõm ſenſum vl ſen timentum carnis/ſed ſcõm ſenſum ratio⸗ nis ſcilicet ⁊ lex ſpiritus. Vude ⁊ ideʒ apo ſtolus dicit ſe cõcupiſcere ſcõᷣm legẽ carnis tt 2 — = . 2 69 De remedis ⁊ carnaliter delectari contra ſpiritus volũ⸗ tatem:ſed quia illud quod concupiſcebat nolebat ⁊ contra voluntatem hoc faciebat immo vt magis pꝛopꝛie loquar non facie⸗ bat illud ſed magis patiebatur / ideo dice⸗ bat. Ego non operoꝛ illud ſed quod habi/ tat in me peccatum/itaq; quicunq; tenta⸗ ris carnali concupiſcentia deſperatione. ira.rancoꝛe.inuidia.aut alio quocũq; pec cato q;diu ratio tua non vult huiuſmodi/ ſed vt poteſt reluctatur/ ⁊ libenter exonera ri vellet ab impugnationetaʒ peſtifera.nõ tu agis illud ſed magis videris pati/ vnde nec iudicaberis fm huiuſmodi peccati ſen ſum /ſed ſcm rationis ⁊ voluntatis con⸗ ſenſum. Si ille aduenerit iudicandum te cLcias. tquid mirum ſi duplex in ho mine reperiatur voluntas quarũ velit vna altera quodammodo nolit. cum ⁊ in ipſo redemptoꝛe noſtro duplicem ſuiſſe quoq; voluntatem. vnã qua voluit caliceʒ paſſio nis a ſe tranſferri.⁊ aliam qua iuxta dei pa tris voluntatem voluit pati/videatur. ita⸗ pʒ vt non te deijciat voluntas ſenſualitatꝭ adhereat fideliter deo volũtas ſpiritus et rgtionis in te/⁊ nõ timebis ¶ Tene ſuper hoc exemplum mulieris ne ᷓ; quam nũq; cogere ad hoc valuit vir ſuꝰ ́y3tk taceretnam cum pꝛoiecta in ſcenum ſi⸗ ue lutum/ꝛ quaſi tota inde cooperta ⁊ con duſa/inquireretura viro an non adhuc ſi⸗ leret. Conuerſa ad eum voce pꝛocaci/pꝛo ut poterat/reſpondit.Non adhuc ſileo.ita ergo ⁊ tu cum totus inuolutus luto fueris tentationum. noli cedere/neqʒ victum te reddere/ſed coꝛde ⁊ oꝛe clama contra impſu gnantes te temptationes.⁊ dic Adhuc nõ ſileo/ab adherendo domino deo meo. Et retinebis innocentiam /ſicut mala illa mu⸗ lier retinuit ſuam nequiciim ¶ Audi adhucamplius conſolatoꝛium vᷣ bum.Quicunqʒ peccato tentariſ pꝛealija acrius tanto ſi legitime certaueris coꝛona⸗ beris a deo gloꝛioſius. Ettentatus habe bis pꝛemium duplerx / vbi non tentatus pᷣ⸗ mium es habiturus ſimplex.Et qᷓ;to plus ſentis alicuius peccati fatigatiõem.tanto amplius ſi non conſentias conſequeris in ge peccatoꝛum tuoꝛum purgationem. Et quia in huiuſmodi conflictu/cum quis tẽ⸗ tatur/cõtingit vt plura cõmittantur venia lia. Ita etiam econtrario/contingit ſcõum doctoꝛes communiter/vt pena illa quam ſuſtinet in reſ ſtendo / deleat penam veuia⸗ libus debitam ex vna parte/⁊ exalia parte creſcat meritum pꝛopter pugnam contra vitigꝗ ⁊ laboꝛem pꝛo virtutibus Sicut igitur iuxta pꝛemiſſa/ſenſuſ pec cati ſeu tentationuʒ ad peccatum / homini non nocet ad ſalutem. neca caritate dei ſe⸗ parat q;diu ſenſus non cõcumit. Ita quo⸗ qʒ exſimili ſenſus deuotionis ſeu ſentimẽ⸗ tum ſpiritualis dulcedinis ⁊ conſolatiõis/ non aſſecurat hominem ipſum ſoꝛe in ſta⸗ tu gratie gratum facientis. Necreddit euʒ perfectioꝛem ex hocalijs/neq; deuotionis gratia huiuſmodi ſublata/eundem repꝛo⸗ batum a deo iudicat/nec etiam imperfedõ rem ceteris facere pꝛeualet. pares quippe eſſe poſſunt in cantate coꝛam deo.⁊ ille qͥ ſpitituali conſolatioue perſunditur / ⁊ ille qui ea pꝛiuatur.immo ſi diligenter penſe⸗ tur/magis periclitari poterit qui deuotio⸗ nis dulcedine fruitur/qᷓ; is cui hec der ega tur. Ratio quia ſi conſolatiõe huiuſmodi fungenſ de gatia tali conſidat/aſui imper fectum exinde conſiderarenegligat/ſua de Uoltione enit deo potius remotioꝛ qᷓ; pꝛopi quioꝛ/pꝛopter ſuam pꝛeſumptionem ⁊ fa⸗ tuam confidentiam. Anidus vero ⁊ ſpiri⸗ tualis dulcedinis vacuus attamen pꝛo de uotione laboꝛans/⁊ id quod in ſe eſt facieſ licet coꝛde quaſi frigido/ ſpiritu tepido/ debitum ſuum deo ſoluens / cum ſuupius vilificatione/⁊ diuine miſeratiois magni⸗ ficatione poterit pꝛopter ſui humiliationẽ deo mlio foꝛe acceptioꝛ/⁊ pꝛealio in merẽ di ſtatu maioꝛ.dummodo tamen conetur non negligere quod in ſeeſt/ſed pꝛo gratia conſolationis laboꝛet ſine fictione.Sede at ergo neceſſe eſt iſte aridus iuxta viam et mendicet a domino Jeſu trãſeunte lumen gratie.Et qᷓ;uis turba malarum cogitatio num impoꝛtune inſtet vttaceat / ipſe nihil ominus multo magis clamet/⁊ ſucdamet doneclumen a domino recipiat Et ſi ſic lu men gratie a chꝛiſto humiliter mendican do tandem recipere meruerit.non dubiuz quin magis meritoꝛie/qʒ ſi ſponte ⁊ ſinela boꝛum certamine quaſi inueniſſet.Si ſa⸗ men in humilitate perſeuerans cuʒ gratia⸗ rumactione recognouerit non ſuis merit 3 nec pꝛecibus aridis.ſed mera dei ex boni⸗ tate gratiam conſolationis collatam gra⸗ tis.Oꝛatio anime talis non eſt pura ſiäũ du⸗ ra.⁊ quis non dulcis ta meu foꝛtis.vnde lonem guommo⸗ reſeſ. (do⸗ canim Uiſtbile peratio⸗ ſeuinſt dians. reisoeg litpoe eiumme len inte Ureſein fionepol ohn ſimmnn cenith dinente conſitit kioꝛibn ſtius Jumit Kr mondn cllan⸗ Mnnen unbrs W Nunmn ien Nergan zAantarde l nng. ang Weſefndin ti Mnortnietr ir snmn lemaithni e , = =S e . = E⸗ E= S- Se S= = ☛ 2 EE == S= F = = Mmentt nAuen R tirni n Türien nionmu it , mmninn nt . eE ſohminntn oW DRAAE/CM.² ENY, TATIN sAW, „* eE Ee ( Glions⸗ Contra puſillanimitatem ceteris paribus ipſa apud deum tantũ ob⸗ tinere poterit ſua dura foꝛtitudine/qᷓntum alteriꝰ oꝛatio ſua deuota dulcedie.ꝓut in⸗ nuere videtur beatus Bernardus ſuper il⸗ lud pſalmiſte. Delectare in domino ⁊ da⸗ bit tibi petitiones coꝛdis tui. Non eſt in⸗ quit hoc dictum de affectu. ſed de exercitio Ille eniʒ bene hec implet/qui delectari co⸗ natur/etſi non pertingit ad hoc vt delecte⸗ tur/⁊ viribus hocagit/quod ille qui dele/⸗ ctationem hancpercepit. Nõ ergo incau⸗ te quis ſequatur huiuſmodi dulcedinum ſentimenta!⁊ ſenſibiles in oꝛationibus ſu⸗ is conſolationes.nec pꝛeſumat ſe ſcdᷣm ta⸗ lia a deo exaudiendum.ſed magis ſcoᷣm ra tiõis ſue ⁊ voluntatis iudicium/quod de⸗ us potius penſat.maneatq; in illis termi⸗/ nis/ſcilicet ꝙ iuxta diuinum pꝛomiſſuʒ ac cepturus quandoq; indubie erit/ id quod poſtulat. vel aliud quod vtiliꝰ diuina pꝛo uidentia eideʒ foꝛe cognouerit/ſi fideliter ĩ oꝛatione ſua ſine heſitatione de dei pieta⸗ tate perſeueret.(¶ Addendum hic videtur non incongrue ꝙ nonnunq; ſimplicibus deuotioni vacare querentibus/huiuſmo⸗ di ſpiritualium conſolationum ſubtractio ſit vtilioꝛ q; conceſſio.maxime eis qui nõ⸗ dum exercitatos habent ſenſus ad diſcre⸗ tionem boni ⁊ mali.nec aduertere noꝛunt quomodo perſepe angelus tenebꝛaꝝ trãſ⸗ ferre ſe ſolet in angelum lucis/ vt decipiat. Pꝛo qua clarius intelligendo ſcienduʒ q; anima rationalis que eſſentialiter indi⸗ uiſibilis eſt/duobus modis ſuas exerceto⸗ peratiões.Aliquas videlicet ſine oꝛganis ſeu inſtrumentis coꝛpoꝛeis ſaltem imme⸗ diatis.Etaliquas cum huiuſmodi coꝛpo reis oꝛganis.Etſcõᷣm hoc diuidi conſue⸗ uit potentialiter in partem ſuperioꝛeʒ que etiam mens vel ſpiritus dicitur.Et in par tem inferioꝛem que ſenſualitas nomina⸗ tur. Pꝛima autem poꝛtio anime in tribus conſiſtit potentijs/ſcilicet intellectu ſeu ra tione/voluntate/⁊ intellectuali memoꝛia. In quibus illa ſumma maieſtas.gloꝛioſiſ ſima trinitas.ſcoᷣm cõmuniter loquentes creanit hominem ad imaginem ⁊ ſimilitu dinem ſuam. Secunda vero anime poꝛtõ conſiſtit in potentijs ſenſitiuis. tam exte⸗ rioꝛibus q; interioꝛibuſ⁊ appetitibus ſen ſitiuis.ſcilicet iraſcibili ⁊ concupiſcibili Juxta itaq; pꝛemiſſa/notandum ꝙ quili⸗ — betſpiritus deſui natura niſi diuinitus p hibeatur/cuilibet illabi poteſt coꝛpoꝛi. et circa ipſum ſiue in ipſo operan.hoc enim pꝛiuilegium inditum eſt nature ſpirituali⸗ ſupꝛa naturam coꝛpoꝛeam. Vnde ſequit᷑ q; angelus honus vel malus poteſt opera ri in noſtris ſenſibus/⁊ ſenſitiuis appetiti bus / eo ꝙ ſint coꝛpoꝛei pꝛopter oꝛgana. Vnꝰtamẽ ſpiritus creatus/nõ poteſt illa bi alteri ſpiritui/quia ſicut in coꝛpoꝛalibꝰ impoſſibile eſt fieri penetrationem dimen ſionuʒz iuxta philoſophos/ſic ⁊ in ſpiritua libus impoſſibile eſt fieri ilapſus ſpiritu⸗ um iuxta theologos.Et hoc eſt quod dicit Auguſtinus in de fidead Petrũ vbi inqͥt Singulis ſpiritibus ineſt terminus quo a ſeinuicem diſtinguũtur.⁊ vnus in alio ñ eſt. ¶ Exiſto ſequitur ꝙ; diabolus nõ po⸗ teſt intrare parteʒanime ſuperioꝛẽ/ſiue ip⸗ ſius anime eſſentiam:? Patet.quia anima eſt ſpiritus indiuiſibilis ⁊c̃. Et per conſe⸗ quens etiam non poteſt immediate in ip⸗ ſam operari/cum omnis operatio fieri ha beat per contactum.Et hoc eſtquod vene rabilis vult Beda Aciuũ.v.ſuper illo loco vbi Petrus ait Anania/cur ſathanas ten tat coꝛ tuum ⁊c̃.Dicit enim ſic.Notanduz q mentem hominis iuxia ſubſtantiam ni⸗ hil implere poteſt niſi creatrix trinitas ⁊c̃. His itaq; pꝛemiſſis bene conſideratis. poterit faciliter attendi/q;tis periculis ex⸗ poſiti ſumꝰ/⁊ qᷓ; diuerſimode nobᷣ illudere poſſunt ſpiritus nequam / etiam ſimulata ſpecie boni.vt finaliter nos decipiãt ĩcau⸗ tos.⁊ ad mala perducãt.vt beatus Augu⸗ ſtinus.in de ciuitate dei in diuerſis locis maxime.xviij.⁊.xxi.libꝛis clare oſtendit. Poſſunt nanq; vt tactum eſt ſenſibus no⸗ ſtris illudere.poſſunt etiam immittere di⸗ uerſa fantaſmata.quibus /ſi ſenſualiter de lectabilia fuerint/alliciant ⁊ inclinent ap⸗ petitum noſtrum ad illicita. vel quibus/ſi triſtia fuerit/appetitum noſtrum deterren don bono retrahant.⁊ pꝛopter difficulta⸗ tes experimentaliter immiſſas.impediant totaliter.ita vt a bono inchoato vel incho⸗ ando penitus pꝛopter ſenſibiles grauita⸗ tes deſiſtamus. Rurſum quoq; immutare poſſunt noſtrum appetitum ſenſitiuum ꝑ hoc/quod aliquam facere valent immuta⸗ tionem circa eius oꝛganum. Sic nãq; vo lentes deo non pꝛohibente aliquẽ incitare tt 3 ee De remedis aglibidinẽ/poſſunt cauſare circa renes ali aſq; coꝛꝑis ꝑtes.vbi libido ſedeʒ tenet/ali⸗ quã vehementẽ calefactionẽ.Et volentes in aliq̊ puocare virtutẽ iraſcibilẽ. poſſunt deo pmittente pcurare ebullitionẽ ſangui nis eiꝰ circa coꝛ ⁊c᷑. Sicq; mirabiliter de fame.ſiti:ſomnolẽtia.⁊ aljs humanis paſ ſionibo appetitus ſenſitiui intelligat᷑/qua⸗ rü oĩm paſſionũ cauſas diabolus nõ igno rfat ꝓpter nature ſue ſubtilitatẽ. ¶icet nãq; agra ceciderit naturalia tñ non amiſit. 7 (Etiangau malus hmõi cãs paſſio⸗ ſii admouerein hoĩe põt. Ita quoq; ange lus bonus:eaſdem amouerepᷣualet.vt ho⸗ minẽ a tentatione liberet/immo credo qð ⁊ angelus malus eas poſſit deo permuten te.⁊ angelo bono nõ reſiſtente/in homine remouere.dũmodo ſperet ꝑ hoc hoĩem pe riculoſius poſſe deciꝑe.atq; ad peioꝛa ma⸗ la ꝑducere.put qũq; comꝑtũ eſt ¶ Põt eti am ſpũs malignꝰ naturã noſtrã coꝛpoꝛeaʒ ⁊ totã anime poꝛtionẽ inferioẽ/multa trã⸗ quillitate fouere:⁊ eam delectare gaudijs. ⁊ apparẽte voluptate/ſiue ficta ⁊ ſophiſti⸗ ca dulcedine/qbus hõ incautus.⁊ ſpũaliũ fallaciaꝝ inexꝑtus.ad tantũ allici poterit/⸗ vvrt eiam tandẽ in virib animeſuꝑioꝛibus multum indegaudeat'/: magna qſi in toto homie conſolatõne ꝑfruatur.ita ꝙ homo vix credere poſſit aliud quin a deo foꝛet tã⸗ ta ſuauitas.cuʒ tamẽ certiſſime qũq; ſitab humani generis inimico. Qui hanc cau⸗ ſare tentat nõnunq;/ vt hoĩem ꝑ hoc in ſuꝑ biam erigat.nonnũq; vero vt hoĩem per ingdiſcretionẽ ⁊ abuſionem h..as decepto rie ↄſolationis in veſaniã aliaq; mala fina lit deijciat. Diligent tñ ↄtuẽdũ ꝙ; ſpũs malus nõ pᷣt imediate tentare hoĩem in ꝑ⸗ te aĩe ſuperioꝛi.cum ſibi nõ illabit᷑ put ſu⸗ pꝛa tactuʒ eſt.quãuis poſſit mediate. Oð tunc fit/cum intellectus ſeu ratio incaute conſentit fantaſmatibo illis. q̃ ſibi illuſus ſeſus repñtat.nõ debite.ſ.abſtrahẽdo/ eli ciendo/aut diſcurrẽdo. Item põt id fieri ꝓp pter vehemẽtem paſſionẽ appetitꝰſenſiti⸗ ui.q̃ paſſio ſepe iudiciũ rõnis ꝑuertere ſo⸗ let. ¶ Similiter põt ipᷣa volũtas in hoĩe tẽtari mediate.Et h fit cũ rõ ꝑ erroneũ ſuũ iudiciũ de qͥ tactũ eſt/ipᷣam voluntatẽ mo⸗ uet/vel cũ caro foꝛtitertentata/q̃ ſꝑ tñ ↄcu⸗ piſcit aduerſus ſpũm.ipᷣam voluntatẽ tam diu ſtimulatquouſq; eã ſibi incdlinat Sic — eni ſm ſem̃ Jacobñ vn uſqſqz tẽtat a Ocu⸗ piſcẽtia ſua.abſtraciꝰ ⁊ illectꝰ.¶Hec/licet aliqliterꝑ exceſſum:nõ tñ inutilit᷑ vtappa⸗ ret ad ꝓpoſuũ dicta ſint.p detegẽdo fallaci⸗ as ⁊ ꝑicula:q̃ inexptis ↄtingere poſſent cir ca ſpũales dulcedies in oꝛõnib ⁊ medita⸗ tiõibo ſuis/ ꝑ angelũ ſathaue traſfigurantẽ ſe in ãgelũ bonũ.niſi caute ⁊ diſcrete ſe ha⸗ buerint in ſuis ſentimentis.⁊ ſenſu ꝑcepti⸗ bilib ↄſolatõibo. ¶ Expmiſſis etia facile elici poterit ↄſideratio.quõ hoĩes in capiti bus ſuis debilitati.aut alias in naturalib ſuis leſi.⁊ indiſpoſiti.ſeu ex cõplexiõis ma licia ad aliq̃ vitia ſoꝛtiter ⁊ ſpealiter pᷣcete⸗ ris inclinati/q cõiterpaſſionati dũr/pñt ci tius.facilius ⁊ multipliciꝰ.q; alij bñ diſpo ſiti ⁊ bñ ↄplexionati.ſen bñ educati ab ini mico illudi.vexari.decipi.⁊ ꝑiclitari ꝓpter oꝛganoꝝ ſuoꝝ indiſpoſitionẽ/ deo pmittẽ te.Quiboↄſulendũ eſt.vt ↄtra inuiſibilis hoſtis inſidias/deũ ⁊ ſcõs ſepe inuocent/⸗ ꝓpꝛiũ ſenſum nõ ſequant᷑:alios ↄſulãt ⁊ eo rũ ↄſilijs acqͥeſcant.nimietate exercitioꝛn,ʒ tam coꝛꝑaliũ q; ſpũaliũ ſeipos nõ grauét. Occaſiones pctoꝝ qᷓ;tum poterũt fugiant ↄtra paſſiones ſuas viriliter laboꝛẽt.⁊ nul lo modo locũ eis dent neq; eis cedant.nazʒ ſi ſemel iteꝝ ⁊ iteꝝ paſſiõiboſuis ceſſerint deueniẽt paulatim ad h. vt cum eis reſiſte⸗ re volẽt.difficulter aut minime id poterũt Exquo vſus ſeu ↄſuetudo eſt quaſi altera natura. ¶ Et vt reuertamurad h̊ vnde ſer mo ſumpfit exoꝛdiũ.vicʒ; ad puſillanimita tẽ.nõ q dem am plectenda. ſed oĩmode fu⸗ giendaã.ſumam raliboquibuſdã defectuoſus.huic ſi coꝛam multitudine q ppiam agendũ incubuerit. poterit facillime ſpũſneqᷓ; (dᷣo id ad ꝓbatõ nẽ ⁊ exercitationẽ huius ꝑmittente)paſſio nẽ timoꝛis in tali ad tantũ intentare.cũ na turaliũ deſfectuũ eius adiumẽto /vt q̃ſi totꝰ ſtupefiat/viſuſqʒ ⁊ auditus vſum q̃ſi inter mittat immo ⁊ ſenſu tactus.q̃i intercepto per totũ coꝛpus ſpaſma incurrat.⁊ frigido quodã ꝑfuſus ſudoꝛe.velutamẽs in terrã cadat.Quẽadmodum exꝑientia in nonnl lis docuit. Cui grauiſſime paſſioni timo⸗ riſ.ſemel aut bis exꝑti.ſi is de quo lo mur ceſſerit.⁊ iuxta ſupꝛa datũ ↄſiliũ ſe viriliter ꝓpter comꝑtam difficultatẽ ⁊ pꝛeſumptam confuſionẽ eideʒ nõ oppoſuenit / deueniet gliendã.ſi de ipᷣa exemplũ ad/ ꝓpoſitũ Sit quis naturalitertimidus/⁊ in natu⸗ Atiti gunqe fantaſt lermo nn denön norten ninem ſangae aſpaſt 2 ri bammu nnna ſines ſoane .1 denot wus man at tin n ſal lcls. to ldean idat niöne o ene⸗ ſnn hi bone o7. ln⸗; Myfe Nmun eum: Adann Cporn Mnrbu ncbbe Mo honten ſanobo cenan (ſoc lmnpein cceſſitot⸗ botamna E — ——, E — — =—, — —— S romiſiseie⸗ otnade tinmn ugährin rthilinfen Nirgid mora mweifgen Wrlaärnt unumten wockanden mmurMINA prilnmn amngiingei mumidrs tmm woishuien õ — inmm „ giunis Atd ugfüräinm ummänarh ummafie Enmäsn ſienin 6 — vran n 4 uH Contra puſillanimitatem ad tãtã indubie puſillanimitateʒ ꝗ vixaut nunq; curabitur/imo videbitur ſibiqnq; fantaſtice ⁊ diabolo illudẽte.q; potius vel⸗ ler moꝛtem ſubire q; tali operi vbi tantã ex pert?eſt difficultatẽ.iteꝝ intẽdere ¶ Cõſo nat huic exemplo noſtro illud phiſicoꝛum de nõ nullis ſemel grauiter ⁊ quaſi vſq; ad moꝛtem vulneratis.Qui vt aiunt.ſi ſang⸗ uinem poſtmodum viderit/aut foꝛtiter de ſanguie fantaſiauerint.ſincopim facillime et ſpaſma patient᷑. ꝓpter id qð pꝛiusg exper⸗ ti ſunt incõmodum ⁊ ꝑiculum ¶ Ded te⸗ deamus modo ad deuotoruʒ ⁊ aridoꝛũ cõ⸗ parationem.vnde ꝓpter deceptoꝛias ↄſola tiones manifeſtandas digreſſi ſumꝰ. Vñ notandum qꝙ; put aliqualiter ſuꝑius tactũ eſt. Aridus nõnunq; in ſtatu eſt tutioꝛi.qᷓ; deuotus / hacratione. Sint nãq; duo q̊x vnus / ſcilicet deuotionis dulcedie fruens maioꝛem habeat confidentiam. Alter ſcili cet eadem carens dulcedine minoꝛeʒ 2fidẽ tiam teneat. Haud dubium quin poſſit cõ tingere ꝙ is qui plus confidit/periclitatur facilius.⁊ fit inferioꝛ/quia eius conſidẽtia ex ignoꝛantia ſuiipſius ꝓcedit/cum neſci⸗ at ad quantum teneatur coꝛaʒ diſtricto iu⸗ dice. Alter veꝛo minus conſidens nõ faci le decipiatur. 2 ſit tutioꝛi ſtatu quia eiꝰtre/ pidatio eſt ex ſui diſcuſſioneſedula/et cog⸗ nitõne ꝓprie infirmitatis ⁊ impfectõis ſue Igdeoq; quantuʒ hic per humilitatẽ timet et trepidat/tantum dei ante indicium ſecu rioꝛ aſtabit.quia dijiudicauit ⁊ diſcuſſit ſe ipſum. Ita eſt quandoq; confidentia non bona et timoꝛ ſecurioꝛ deoq; pꝛopinqui⸗ oꝛ Hinceſt ꝙ quidaʒ patrum aiebat.nul⸗ lam peioꝛem paſſionem foꝛeq; nimiam confidentiam.tam erga deum q; erga pꝛo ximum. Nam generat comunitercontem/ ptum ⁊ debitam negligit reuerentiã.tam q̊ᷣ ad deum q; quo adpximum habendam.et in vanitatẽ et ſuperbiã ſepiſſime terminat ¶ Konnunq; etiam cõtingit / vt is qui co⸗ natur habere delectationes ſpũales.expen dat ob hocquaſi totum tẽpus/quo tamen vtilioꝛa ſibi ⁊ pꝛoximo magis q; grata deo non tantũ poſſet ſed ex iniũcto et ſancte foꝛ ſan obedientie debito deberet agere/1 tan⸗ dem cum adeptus fuerit qð queſiuit.male cuſtodit dimittens ilico mentẽ ſuã ad alia im ptinẽtia euagari.aut vertens ſe ſine ne⸗ ceſſitate ad alia.quaſi diceret.Et ſi nõ ver⸗ bo tamẽ facto. Jam qð cupiui teneo / dietã ſcriptũ ſit. In pace factꝰ eſt locus eius. meam modo bene cõpleui.bñ ſto.ſecarus ſum. Attamẽ neſcit miſer /aut ſe neſcire diſ ſimulat.q id qð accepit cadit ſub gratia g/ tis data.⁊ poteſt ſtare cum peccato. VUnde pfit adhucomia ſua peccata manere ſuper eum.qq; is cui multũ donatũ eſt.multum etiã in iudicio reqͥreturab eo ꝓ ratione red denda.Et rurſnm cum poꝛem gr̃am ↄſola tionis quaſi nihilipendendo abiecenit / re⸗ uertetur ad deũ inſtãs ꝓ alia accipiẽda.qũ ſibi placuerit.quaſi dignũ ſit vt deꝰ ad eiꝰ beneplacitũ ſemꝑ ſit ꝑatus.donetq; ſibi iu ſteqncunq; ⁊ quodcũq; poſtulauerit Hec eſt illa vna pᷣſumptio fatua mala.⁊ ꝑiculo⸗ ſa ↄfidentia.que nonnullos ſe deuotoſ pu tantes poſſidet.(¶ Ded nõ ſic eſtde illo /qᷣ auxilium diuinũ tantũ.⁊ nõ dulcedines q̃ rit ꝓ ſuis neceſſitatib.⁊ ad reſiſtendñ tem⸗ ptationibus.qui querit peccatoꝛum ſuoꝝ remiſſionẽ.nõ ſpũalem conſolationem.qj puram qrit dei miſericoꝛdiã.nõ ſingularẽ ſuauitutis gratiam.qui iuxta dñi ſui bene placitũ cum laboꝛe ⁊ doloꝛe.eidem ſeruit. nec ↄſolationes bic.ſed in futuro req;rit.et ſi qua conſolatio offeratur/ eam cum timo re ⁊ humili gratiarumactione ſuſcipit.⁊ cid recedit.non triſtioꝛ inde/ neq; ad ſeruien⸗ dum deo ſegnioꝛ fit. NHNam iſte ſalutem ſuã operatur cum timoꝛe.pꝛioꝛ quaſi cum tu⸗ moꝛe. Iſte in vᷣitate.boꝛ in vanitgte. Iſte fideliter. alter fallaciter. Hic ꝓpꝛijs quaſi ſtipendijs militat deo.aliꝰ niſi mercedem a deo hiceelniat ↄſolationis! militare re⸗ nuit olet etiã puſillanimes reddre nõ nũqᷓ; deuotioni intẽdentes/nimia ſcrupu/ loſitas conſcie.q̃ vtiq; uõ eſt bona/vcpote cum qͥs de venialib ⁊ leuiba peccatis ſine quibo iſta vita vix aut nullatenꝰ trãſfigi po teſt. ⁊ hene de omni actione ſua ↄtinuaʒ ꝗ/ ſi ſibi foꝛmat ↄſciam.plus hmõi ponderaſ lance iuſticie/q;ᷓ diuine miſericoꝛdie.⁊ hoc pꝛeſertim vltra debitũ.ac ſi ſua iuſticia tan tum.⁊ non dei miſericoꝛdia potius ſaluan dus ſit. VUndeↄtingere poteſt.niſi huiuſ- modi ſqupulos inoꝛdinatos deponat.vt id quod pꝛius non erat peccatuʒ ex ſe/fiat peccatũ exſcrupulo ↄſcientiequicqͥd eniʒ cõtra ↄſciam eſt.peccatũ eſt. Nec poteſt h talis gr̃am ꝑciꝑe.qͥ de moꝛtali vbi moꝛta⸗ le nõ eſt.foꝛmat ſibi ſcrupulũ ↄſcle. Nõ eĩ gquctoꝛ gratie deus habitare vult in tali cõ⸗ ſcientia inqͥeta ⁊ turbida.qͥppe cum de eo tt 4 De hoꝝ ſqrupuloſoꝝ nũero vident᷑ hi foꝛe qui cum pſalmũ autoꝛõnem dixerint non cum actuali intentione ſʒ mentis ſubꝛepta euagatoe / qua hüana infirmitas exſe vita re nõ põt repetere ⁊ reſumere iteꝝ ⁊ iteꝝ nõ ceſſant. Atramẽ ↄtingere põt/vt q;tumcũ⸗ 8 reiteret.id quod reiteratũ eſt/fiat ita in⸗ ipidũ.⁊ qñq; plꝰ q; illõ qð pꝛius negligẽ⸗ ter ⁊ inaduertenter ir pſolutũ.¶ Quibꝰ ⁊aſſociandi vident᷑ illi qui cum copeten⸗ ter⁊ ſi non ſufficienter/contriti ſunt atʒ co⸗ feſſi:qꝛ impoſſibile quo adnos videtur vt ſufficienter contriti ſintde peccatis ſuis//ñ ſunt cõtenti /ſed ſemp ſcrupulũ habetſſe nõ dum debite feſſos elſe / fatigant ſeipſos et confeſſoꝛes ſuos cũ reiterationibo confeſ⸗ ſionũ.pꝛeſertim de leuibo peccatis modi⸗ ci ponderis. Illic iuxta pſalmiſte vocẽ tre⸗ pidãtes vbi ñ erattimoꝛ ¶ Iſt oib pit cõ ſultũ ſit / vt ñ de ſua iuſticia / ſz de mera dei 2fidaãt mia/ſicq; põderẽt ſuã negligetiã vt pᷣpõderẽt dei infinitã clemẽtiãẽ Hemierit quoq; illius cõmunis dicti/q; vltra poſſe viri non vult deus vlla reqri. Iteq; illi rei terantes oꝛationes ſuas aduertãt:q ecclia non obligat ad actualẽ intentionem/q;ᷓ bona ſit.ſed tantũ vt oꝛe ꝑſoluant᷑. Nõ er⸗ go neceſſe ẽ vt reiterẽt qð ſemel dictũ. licet inaduerteter putãt. Sed ſufficit vt de ſua negligentia doleant/ confiteant/ qð iu⸗ iunctüũ fuerit loco negligẽter actoꝝ ſolum reddant. Hoctamẽ intelligivolumꝰð his qui naturaliter / aut ex infirmitate acciden⸗ taliter / ſuxibiles nimis hñt fantaſias: ve lint nolint.q̃ſi ad leuẽ ventięflgtum.adalia a ꝓpoſito facillime diſtrabunt᷑. Nõ autem „ de his qᷣ foꝛtes ſunt a natura in ſuis nis / ſed quaſi animales ⁊ beſtiales. ex ſui carnalitate ⁊ toꝛpoꝛe.malaq; conſuetudie nis ſunt ꝓmpti.qui ⁊ ſponte quaſi tꝑeꝑſo lutionis hoꝛaꝝ ſuarum.quia eis non ſapi unt. aſſumũt ſibi cogitatiões de exterioꝛibꝰ in quib eoꝝ animuſplus delitiat/auttan ta ſomnolęetia/ex malaſſua conſuetudine.⁊ diabolo ipis illudete/ obꝛuunt vt vix reco lant de ynico verſiculo totius boꝛe quam ꝑſoluiſſe putãt.Talibytimeo grauiſſimuʒ inſtabit purgatoꝛiũ.ſi euaſerit ꝑpetuũ incẽ diũ:.niſi hicdebite conterantur/⁊ ſatiſfaci⸗ ant ꝓ tam grauib⁊ quaſi affectatis negli⸗ gentijs. flon eſt noſtre mẽtis hos tales ex⸗ cuſareaut occaſionem male libertatis eis n ſuis , ua ad omnia ſpũalia pigri.⁊ ad cũcta que car⸗ ” 4 . 266 I . . dare. Sicut necin ſuperioꝛibus intẽtiẽis pimus.q;tum ad pꝛeſens attinet conſolani ⁊ tam ipᷣos q; alios ꝗd caute operandũ ſuã ſalute exhoꝛtari.¶ Et quia tactum eſt ali⸗ „ quid ſupꝛa deſerupulis circa ↄfeſſiões/ſu⸗ pereſtadhucꝙ nõ incõgrue putamꝰ addẽ dum.Expedit quippe ipᷣis ſcrupuloſis di „ cere ⁊ ↄſulere/vt non ſint nimis arte ↄſciẽ⸗ tie circa peccata mino: a in ↄfeſſione expo nenda/ſed ſuccincti ⁊ bꝛeuiter quaſi in ge⸗ nerẽe ſufficiat ea explicari. Maioꝛa vero et ea in quib eſſet anime periculũ/ſtudeant cognoſcere / ea diligenter in ſpecie detege⸗ re⸗ ¶ Buper quib tamen notandũ “ da cogitationes turpes/⁊ execrabiles blaſ⸗ phemie/ etiam luxurie/ non ita groſſe ſüt contfitende put occurrunt/ſed ſufficit vtſic dicantur /vt ↄfeſſoꝛ mentẽ ↄfitentis intelli gat / ſeuata honeſtate loquendi/q;tũ poſſi bilitas aqmiſerit. Licet eni confeſſioni ne noſtre extitit/pferre ſimpliciteraridos de⸗ uotis, ſeq ſicut hic ſic ? ibi. ⁊ viceuerſa pu / ſillanimes ⁊ pauꝑes bonevoluntatis ſuſce è ceſſaria ſit hũilitas/non tamen ꝓpter ſacraz⸗ menti ⁊ ↄfeſſoꝛis reuerentiã excludit hone õ etiam cogitationes exe⸗ cran ange ſiue blaſphemie ſiue luxurie/nemi⸗ nem nimis tun bent. Hon enim delecant deuotos ſed cruciãt. Nec ſunt hoĩs ſed dia boli eos ſuggerentis/vnde nec imputabuũ⸗ tur homini ad demeritũ ſed reputabuntur potiug eidem ad merituʒ/⁊ purgatanimaʒ pacientis eas magis q; maeglei Pprer a⸗ ndo boꝛem quem homo perfert in pugn 4 necdelectat/non facile in talibus tempta⸗ toꝛ nocere poteſt Quicunq; itaq; in Hnist * cogitationibus / ſpecifice nimis vellet ð dere in ↄfuendo eas/⁊ multum ſcrupulo; ſus circa ipſas eſſe/hic pꝛoculdubio nõ ex hocconſequet᷑ pacem coꝛdis/ſed foꝛtꝰop⸗ poſitum/ dat occaſionẽ inimico ſe multo amplius inqͥetandi verãdi:quemadmo⸗ dum nonnunq; contingit illisqui latratꝰ canũ mitigare conantes/proiciunt eis pa⸗ nem vt ſic ſaltem latrare ceſſent. immo fre⸗ quenter eum qui ꝑꝗnem piecit durius la⸗ trando infeſtat. ¶ Habeatur ergo ſemper in memoꝛia regula illa quaz quaſi in pꝛin cipio poſuimus.ſcilicet vt in quacunq; ꝑ⸗ te quis ſeſentit pꝛonioꝛẽ ad malum/atem⸗ ptari ſe poſſe facilius/ibi ſemper opponat affigit contra ſuam voluntatẽ ⁊ nõ placet 5 6 stp pelein Pene lceſen ſen ſbiſoon kend⸗ neran eſtyqi mizcop ſtpugn ſlichlum⸗ Contra puſillanimitate 70 i rammüßi, Caianiſin Mmaerien Eirirmeeni rarkenm Kinhtsid munli nüüwrhon nmänin Smain en N ühenpehnnn Wuncninige õ 1nmi⸗ naüt iinnuinnih rä mImen laens bsi ms wontte Nee wr ALNñ e zunst H Lcrp, 4 e 3 . Pi* remecdia pꝛeſciſe cõtraria ſolicittiꝰ. Si ſtudeat coꝛdis libertati. Si quis iracun/ BSi quisſimpatiens ad queuis adt itia nimis leuit᷑ 2„. dus ⁊ vehemens ⁊ commouetur faciliter. fugiat occaſionem ire/⁊ quaſi cum violen/ tia intendat mentis tranquillitati 2 man/ ſuetudini. Dotus nãq; maioꝛeſiuxcta phi lo ophoꝝ ſententiam expellunt minoꝛes. empla patrũ ⁊ maximechꝛiſti ?⁊ martvꝝ a/ nimo ſepe reuoluat Siqͥ nimis ʒeloſus etiam in cauſa iuſticie/ perimpetum ſpi⸗ ritus nimis efferatur. zelum cum modeſtia — temperet.Et quod etiam ipſe in multis of⸗ fendit recogitet/quodq; diſtrictum iundicẽ ſuper ſe habeat foꝛmidet. Si quis nimis tenax.largitati inſeruiat.⁊ ſicde ſimilibus ¶ Inſuper aduertendum pꝛo quadam re gula generaliq; tenendum vt omnia ad ꝗᷓ voluntas cum quodam impetu ⁊ vehemẽ/ tia ſine pꝛeuia deliberatione inclinat᷑/q;tũ cunq; appareant bona. habeantur ſuſpe⸗ cta/quia cõmuniter ſunt motus ſenſualita tis ⁊ paſſionũ quibus hoſtis antiquus ꝑſe peſe immiſcet. Juxta quod ſenptum eſt. Ab ea que doꝛmit in ſinn tuo tecuſtodiſci licet ſenſualitate.vt ipſa non domineturra tioni tue/tanq; mulier viro. Si enim hãc teſtatem tali mulieri dederis/ipᷣa cotra⸗ na erit: rebellis viro ſuo.id et ſenſualitas rationi / placeatvel dipliceattibi. VUndeſi nõ Poreris eam ſic ſubigere vt ſit amnimo 4 iqu idem non ſolum viciſſe inalum bo⸗ num eſt/ſed ⁊ pꝛo viribus malo yeſtitiſſe. immo nõnunq; melius eſt diutius pugnã exercere/iqᷓ; cito pꝛeualere. Attendit nanq; pꝛudẽtiſſimus ⁊ equiſſimus rexnoſter dex ug / militum ſuoꝛum velle potius q; poſſe. Et ſicut on e vincere ſuum eſt. ita vincere velle noſtrum eſt.Et q;qᷓʒ in vtroq; gratia dei neceſſe eſt concurrat/in velletamẽ ma⸗ s Ein poſſe liberum arbitriuʒ hominis ſibi locum vendicat/vnde iuxta ipſum mi⸗ litum ſuoꝛum dominus certamẽ ad remu⸗ nerandum penſat.Et dignuʒ vtiq; ⁊ iuſtũ eſt vt qui longius ⁊ laboꝛioſius certauit pᷣ minʒ copioſius percipiat. riculum/ſed cum venerit eſt viriliteragen⸗ erſa/ er ſubdita viro/ſempertæmẽ ei reſiſte/nec vnq ei cedas/⁊ ſic huiuſcemnodi rixa et pu/ coꝛam deo tibi reputetu pꝛo victoꝛia Copt ripia lon tamen eſt pugna optanda ne videgmuramarepe dum/in nomine eius/qui non patiturnoſ tentani vltra id quod poſſumꝰ/ſed facit eti am com tentatione pꝛouentum vt poſſimꝰ ſuſtinere. Cui ⁊ quottidie bumiliter æfidia cialiter idcirco ſupplicare debemus dicen / gqo quod ipſe docuit. Etne noſinducas in temptationem. Creditur naq; ꝙ hecipſa dauſula bꝛeuis verbis/ſed ampla viribus in temptationibus irruentibꝰ? deuota me⸗ te replicata/non mediocris ſit efficacie/de zis qui ignoꝛat quis eius auctoꝛ ſit. Hotent etiam ſqupuloſi quoꝛum puſilla⸗ quo nullus eſtimo dubitabit niſi infidelis nimitatem conſolari intẽdebamꝰ/qʒzq; nõᷣ — nunqᷓ; ad alia digredi videamur. Notent inqᷓ q valde eis expedit cum conſilio ſuo rum ſuperioꝝ ⁊ alioꝛum viroꝛum ſuoꝛum pꝛudentum / deum timentium / contra ſu / os ſcrupuloſagerevt ſic tandem aſſueſcãt eos non timere/ſicut domificatoꝛes aſſue⸗ facti ambulant ſecure ⁊ intrepide ſuper te,⸗ cta altiſſima/vbi non ſic pꝛacticati ſtatim foꝛent ſi huiuſmodi atrentarent in pericu⸗ lo vite· ¶ntendant quoq; puſillani⸗ mes ſerupuloſi ꝙ inimicus bumani gene ris/cum impugnat hominem ſtercoꝛibus turpiſſimarum cogitationuʒ/veluti in ob⸗ ſidione vebium vel caſtroꝛum fieni coſne ⸗/ uit cum ſtercoꝛibus clogcarum / aut cuz ter retrepentino ſtrepitu quempiam/vel hoꝛ⸗ roꝛem immittit quaſi inopinate ꝓur ſimi⸗/ ter bombardo:um tonitruo impugnato⸗ res munitionũ agere couſueuernnt.? queè⸗ admoduʒ ioculatoꝛes ⁊ trufatoꝛes pueris hoꝛroꝛem inuſitatis ſuis geſtibꝰ incutere nouerunt. Intendant inqʒ talla non cu rent/neq; multum cum his litigent/ſed po tius irrideant dicentes/cum illo patre in dicia tua ſuperte demon. dominus mibi adiutoꝛ nõ te timebo.Ouia enim immũ/ dus ſpiritus es/immundicia opus tuum eſt. Item terroꝛes tuos non timeo quia e⸗ um qui venturus eſt iudicareviuos ⁊ moꝛ tuos etſeculum Rernignein defenſoꝛem ha / ter ſciant ꝙ ſi confeſſiones ſue magis ſe in beo. ¶ Puſi quietãt qm tranquill ent/ dummodo ta⸗ men firmum ? firum iudicium de moꝛta⸗ li peccato in ſe non habeant/ quod ex hoc ſepius cognoſcere poſſent/quia ſi in ſimilibus caſibus eos moncnillait d — luum imbꝛe lachꝛymaꝝ ürngetur/⁊ ſic fecun De tentationibus glijs requirerentur / dicerent caſus tales minime peccata moꝛtalia/ tunc ceſſanduz cum ſuꝑioꝛum ⁊ peritoꝝ cõcilio foꝛeta fre quentatione ↄfeſſionũ ⁊ fiducialiter nihil/ ominꝰcelebꝛandũ/atq; humiliter dicendũ Domine non in iuſtificationibo meis pꝛo ſterno pᷣces meas ante faciem tnam/ quia nulle ſunt / 2 ſcio ꝙ ſi milleſies confite⸗ rer/⁊ diſtricte diſcutere volueris me/non ero mundus in conſpectu tuo. Sola nan q́; domine miſericoꝛdia tua mundabit me Igeoq; in multitudine miſericoꝛdietuei⸗ troibo ad altare ſanctum tuum in timoꝛe luo timens ꝙ te plus offenderem ſi dimit⸗ terem qᷓ; ſi acceſſero/eo qꝙ; tu in memoꝛiam tuam ita fieri iuſſiſti/⁊ ego multis debitoꝛ ſum pꝛo quiboꝛaꝛeteneoꝛ. Nulli debet eẽ dubium /quin talis humiliatio plus acce⸗ pta ſit deo q́; nonnulloꝛum vana pꝛeſum/ ptio/qui poſt confeſſionem ſuam ⁊ qualia cunq; exertiola ſe diguos ⁊ bene mundos reputant/quaſi intrepide ad illa terrifica diuia miſteria accedẽtes. Secꝰ ãt eẽt vbi haberetur fixa ⁊ q̃ſi certa ↄſcia de peccato moꝛtali. Illud enim eẽt confitendum.nõ ſicde veniali quod de neceſſicate nunc; ca dit ſub obligatione confitendum ſacramẽ taliter in ſpecie/qᷓ;q; quandoq; perutile ſit Sed ſufficit confeſſio generalis.Nam ve nialia per diuerſa deletur / vti confeſſione generali.oꝛatione dominica.tunſione pe⸗ ctoꝛis ⁊c. ¶ In nonnullis etiam eſt tam arta conſcientia vt q;to magis eam ſcoba⸗ reper confeſſioneʒ conantur/tanto ampli⸗ us quaſi inde fedantur/pꝛopter plura no⸗ uiter ecfricatione pullulantia/que tamen frequenter modice aut nulle ſunt reputatõ nis.conſcientia talis non firmatur meliuſ ;ᷓ dimittendo eam in pace ⁊ quiete.⁊ ꝙ ſo data celeſtis dono gratie ſolidet᷑ ¶Aenia le autem peccatũ cõmuniter eſt omne illud quod factum eſt abſq; rationis deliberatõ ne quodcunq; ſit illud/etiam ſi ſit odiũ vel ira contra deũ /aut hoꝛribilis blaſphemia Vel veniale peccatum eſt/quando actus talis eſt/qui non tollit debitam ſubiectio/⸗ nem hominis ad deum atq; eius amiciciã ſeu dilectionem / nec perimit debitum frat⸗ ne ſocietatis vinculum ad brorimmm en xa ſimile in legibus ſecularibus ⁊ politi⸗ cis/ vbi quedaʒ peccata moꝛte puniuntur ⁊ quedam non.q;uis ſint contra pꝛecepta ⁊ ſtatuta/quia non tollunt debitam ſubie⸗ ctionem ad pꝛincipem acad ciuilitatemet pꝛormnm Erquo elici poteſt/ ꝙ non omne quod eſt factum contra pꝛeceptum/ aut votum / aut iuramentum.aut etiam cõ tra dei interdictum//eſt peccatum moꝛtale/ quia in quolibet hoꝛum ſtat peccari poſſe per ſurreptionem quandaʒ/ abſq; ꝑfecto ratiouis ↄſenſu/qui ↄſenſus nunq; eſt in pꝛimis motibus/niſi poſt deliberationem habitã vere vel interpᷣtatiue / que delibera⸗ tio in aliquibo citius / in aliquibo tardiꝰ fie⸗ ri habet/quod ſignanter addimus pꝛopter habituatos in bono vel malo.quia in tali bus habitus eſt quaſi ſimilis deliberatiöi. Sicut dicit Areſtotilesꝙ ars pꝑfecta non vaiberer wrerbocin ſcriptoꝛib ⁊ cxtho⸗ riſantibo. Sunt etiam quedã circa quera⸗ tio magis debet eẽ ꝑuigil qᷓ; in alijs/ quod niſi fecerit interpꝛetatur conſentire. ro tent quoq; puſillanimes ſcrupuloſi/qꝙ; nõ ſemꝑ tenemur agere melioꝛa ⁊ melioꝛi mo do quo poſſumꝰ/maxime ſub obligatione peccati moꝛtalis:quoniã de omnipotens q;uiſ hoc poſſit a nobis licite exigere.quia ipſe dominꝰc nos ſerui eius. nõtamẽſica: gere voluit. ſed contentus eſt / vt certa que dedit pꝛecepta ſeruemus/quod ſi fecerimꝰ ſufficit ſibi ?1 manebimꝰ in ei dilectiõe ⁊ tia. Beati nihilominus qui ita eſuriunt et ſitiunut iuſticiã.in obſequendo tanto ⁊ tä dulci bonoq; domio / vt poſſetenus aliqd ſuperogare dñi ſui pꝛeceptis contendant. Beatus quoq; qui ſemꝑ eſt pauidꝰ/timtes minus debito feciſſe/dummodo tamẽ ob⸗ ſeruet ſemper:ne quid nimis.⁊ ne ſit iuſtꝰ nimium.⁊ demum ne dũ nimis emungit ſanguinem eliciat. ¶ Itaq; puſillanimes contſortamini et nolite timere. Confidite puſillꝰ grex/quia complacuit patri veſtro celeſti dare vobis regnum in ſecula ſeculo rum Amen. Tractatuſeinſde dediuerſis diaboli tentatönibus e gallico in latinũ verſus ad pꝛeces venerabilis pa mis domini Hicolaide Huremberga . „. qo opo N/ s/ ſonar, liuriſ Hipret turainte peregn anr ſcac⸗ (Cpion Alinsi pleren Ininen effanl ſaneali ſothoſ namn fzmbu⸗ clidatuf Chnizeen lennnione peraloſn gnozke invinnhe eſt/ist Cetuum michpic Vltüplie cnequil Eeo Mansninee mdee mmhliſn iien 1erummt Ninni acrann ngctutn ſedunwN wümmsti 41. t mili 4 neüntgn lkenn nobis admodũ nihil.verum in dei ſolum atq; ſanctoꝛum fidamꝰ auxilijs/mihi pꝛo⸗ D nos ſub dei mann humili angqdos/atq; cognoſcẽdam vt cumq; generali noticianr̃am virtutũ itinere pergrandem ignoꝛantiam at demum ad/ em inimici nequiciam. noſtrã fragilitatem/imbecillitatẽq ſcieudã / vt in poſituʒ eſt ſubtiles nõnullas inſidias enu merare.quas cũctis noſtris operibus ho⸗ ſtis huani genenis diabolus ingerit/ quo nam ſcilicet pacto in eo omni quod cogi⸗ tamus.loquimur.opera mur.deceptionis ſue tendit laqueos.ſemperq; nitituraduer ſus eos.pꝛeſertim quos diuino famulatui magnopere cernit intentos.quos videli⸗ cet ſub ſpecie boni ſi valet ad malũ conuer tit. Ipᷣe nanq; fallaciſſimi latronis inſtar/ vie / ſocietatiq; bonoꝛum ſe cõmiſcent. Et quoaduſq; feriendiac occidendianimam opoꝛtunum tempus nanciſcatur / ſeſe fin⸗ git amiciſſimũ.tum ratus congruum tem⸗ pus adeſſe/pꝑ admixtiõem malicie alicuiui ſanctam actionẽ pꝛoꝛſus cõmaculare mo⸗ litur.ſiue initio ſiue medio ſiue fine ope⸗ ris. Cum vero impedimentum boni actõ ni pꝛeſtare nequit quo minus ipᷣa perficia tur.intentionem ſaltem conatur coꝛrum⸗ pere.pꝓuta vt eius operationis finis cõſti⸗ tuatur peruerſus.aut inanis gloꝛiaautq̃ libet carnalis voluptas.Atſi actiõis pꝛin⸗ cipium/conatus eluſerit ſuos.rurſus cum illius medio ⁊ fine conffiget/quinetiã com plete iam actioni adhuc inſidiabitur.ho⸗ minem ob virtuoſe perfectum opus.vana efferri leticia.ſumma opecontẽdẽs. Vult ſane aliquis elemoſinam largiri/ cus id ne fiat hoſtis impedire non poteſt. hoꝛtatur vt eam vel ob conſequendam mundi glo⸗ riaʒ tribuat.vel ſpealiqua inductus ab eo cui datum eſt munꝰ.aut honoꝛem.aut qð⸗ cunq; accipiendi ſeruitiũ.x ſi quis et hãc tentationem ſuperarit.aliã multo ampliuſ periculoſam ei rurſus immittet/que boniſ quoq; eſt cõmunis plurimum/quam ⁊ vix in vita hac funditꝰ poſſe tolli arbitroꝛ. Et eſt/ vt is tunc ſecum ita dicat ⁊ cogitet. Re⸗ cte tuum iam opus perfeciſti pꝛeclare ini⸗ micũ viciſti:non inanis gloꝛia.non ꝓꝛſus vitiũ vllum ſuperare te potuit. Nequaq; certe quiſq; aliꝰ/ puta ille vel ille / ita egiſſet Eccequomodo eoipſo quo is ſuperbiam Diaboli diuerſis tunc vero ic ce paratum irrui:.vel odij vel inuidie vel con dit/in hec eadem vitia iam ruit. delabitur q;: ¶ Atqui ſtulta bec ⁊ temeraria cogita tio pene ſemper menti ſeſe infertac ingerit Manifkeſtum itaq; eſt ni ſtudioſe occurrꝗ tur / de virtute vitium/⁊ de humilitate oꝛi⸗ ri ſuperbiam. Onnunq hoſtis certo tempoꝛetẽ are deſiſtit. vt quis ⁊ ſecenſeat eſſe ſecurum.⁊ penitus tueri negligat/⸗ ero ic cernens repente ſubitoq; in i⸗ 270 gloꝛiam vanam / pꝛius ſuppꝛeſſit 2 contu⸗ cupiſcentie carnis validam immitteus ten tationem. Alio etiaʒz commento.hec inter⸗ miſſio tentandi fieni poteſt. vt videlicet hu iuſmodi ſecuritate ac immunitate tentatio nis/quis ſuperbiat/quaſi pꝛopꝛia virtute vniuerſos iam hoſtes deuicerit. Siue vt eo minus apud deũ mereatur quo iam la⸗ boꝛe certaminis vacat. Siue certe vt eos qui admodum tentationibus affliguntur ſpnat.contẽnat.deſpiciat. dialta quedam ⁊ difficilia virtutũ opera.ſicut immoderata ieiunia. p inatiões maximas. vel ſimile quod cunq;/ſiue vt homo ſuccumbatoneri neq; Vllo pacto ipſum ferre valeat /ſiue vt exip⸗ ſo ſequatur deterius aliud.puta ex immo⸗ deratione ieiunij:cerebꝛi vacuitas/melan colia/triſticia vehemens/ex nimia peregri natione grandis impatientia/ex velle ali⸗ os eminenter docere ingens tumoꝛ. here⸗ ſis exceſſiuum nature grauamen. mios virtutuʒ actus/⁊ minutis in do ſequis pꝛeſtantiſſime virtutis hominẽ Ar bitretur / vel vt nunq; ad perfectionem ꝑ tingat.velvt huiuſcemodi humilitatequa ſublimem deuitat ſtatum ⁊ pꝛecellentia o⸗ pera / ſuperbiat ⁊ alios quos non ita face⸗ re cernit,temere dijudicet. Onnunq; enititur hoſtis. vt q recte quis cuncta faciat:in vno ta⸗ men ſolo labatur ⁊ delinquat. illi quippeſatis eſt.ſi anime caſtrum. vel vno patente ſibi aditu nanciſcatur/capiatq; ¶ HBanc autem occultataliquando tenta⸗ tionem.quoaduſq; moꝛs aduenerit.quo ſane tempoꝛe ſeuius maioꝛiq; dolo tentat cconfligit.ſciens ſituncdefecerit penitus ſe fruſtratum Oꝛatur onnunq; hoſtis aggre⸗ Onſulit nonnunq; relinquere exi rebus verſari.vt vel hec complen⸗ He tentationibus 4 aut ſaltem ſimulatam deuotionez. vyel etiam ſi hecdiuino munere af⸗ fuerit ſuadèt indiſcreta vota ſeu iuramen⸗ ta fieri.vt poſtmodũ ceſſante deuotiõe ho mo ſit in ſe turbatus.inuolutus.aut etiim pmiſſoꝛum violatoꝛ Xcontra.nõnunq; ſub ſpecie di⸗ e ſcrettonis emitti ſancta vota phi⸗ bet. que aduerſus peccata quibus homo vehementer pnus eſt ⁊ deditus ſalu berrima remedia foꝛẽt/vt ita ſoꝛdibus ſu⸗ is is iugiter immanet. — DOiꝛtatur nõnunq; ex cõſuetudine dicere multitudinẽ immẽſam oꝛa⸗ tionum.vel vt ſequis nimium gra uet.vẽlafficiatur tedio.eaſq; ſine douotio⸗ ne pficiatvel vt hinc extollatur/vel vt rem gliam que ſibi ẽ vtilioꝛ ⁊ magis neceſſaria foꝛet omittat/vel vt deum credat ob hanc oꝛationũ frequentiã ſibi iure debere vtad/ A impleat quictla iße cgle . 2 RRequẽter ſub humilitatis ſpecie q̃ omines ſanctum dicant ⁊ arbitrẽ gAgacediam/ diſcretam hũilitatem eſſe iudicet ⁊ nõ largiri elemoſinam.nõ ieiunare is iu⸗ dicet.nõ hoc quidem eſſe auariciam gulaʒ ſed pꝛeclaram virtutẽ humilitatis. ( Onnunq; ſub pᷣtextu erogãdi ele⸗ moſinam hoꝛtatur vndequaq;ʒ pᷣ⸗ ter ius ⁊ ſas cumulandis inherere diuitijs/ſcit enim eſſe multo deterius ob largitionem iniuſte adquirere qᷓ; abſtine⸗ re ab ea ⁊ velle iniquũ habere nihil. ODnnunq ſub ſpecie coꝛrectionis cõſulit/aut iraſci in alteruʒ/aut irã AAſimulare/ vel vt il le in coꝛrectione ipſa excedat irrogando iniurias.cõtumeli as inferendo vel vtex ira plus ꝓpꝛiam vin⸗ dictã q; alteriꝰ bonũ querat. Vel vt is qui coꝛrigi emendariq; deberet ꝑ alterius feri⸗ tatẽ fiat lõge deterioꝛ.comꝑtuʒ enĩ habet/ mãſuetudine q; rigoꝛe nimio vtilius ac fa ciliꝰad bonũ quẽq; poſſe adduci. Ita im⸗ patientiã:iuſticia:vindictam:tegit effigie coꝛrectionis.q̃ ꝓfecto neq̃q; coꝛrectio ſed plane deſtructio cenſenda eſt Onnunq; econtranio ſub vmbꝛa mie aclenitatis ſuadet.ne qͥs alte⸗ rũrepᷣhendat/ne ve ſibi indicet er Onnunẽ; immittid alicui veram cunq; fieri bona impedit/neillum * . nq; na impedit/n /vt inde non ſuꝑbiat. Itaq; efficit vt is caritatis is obligatur/ſicq; virũq; perdere ac iugulare molitur. Onnunq; cum qͥs andit aliquem Rſibi placeat. agit tamẽ hoſtisvt me tu diſplicendi ei qui detrahit.is aut male dicta ↄfirmet.aut taceat ſaltẽ/noſcit enĩ ho ſtis nõ paruũ eẽ delictũ detractionẽ vel pa tienter audire. Deberet nãq; talis aut vbo detrahentẽ altcru⁊ſi illud minime aut faciei triſticia/aut quõlibet aliter/oſtec,; dere palã / ingratũ eſſe ſibi huiuſcemodi de tractoꝛiũ ſᷣmonẽ.qua in re poſſet ab obtre ctãte ꝑcũctani/fecerit ne vnq; bonuʒ aliqͥd is de quo fᷣmo habetur: Itaq; dicere debʒ foꝛe longe melius illius bona qᷓ; mala re⸗ ferre/aut certe illa nõ alijs.ſed ei qui pecca uitob ſuam emendationem referre opoꝛte re. . Onnunq; ſub ſpecie diſcqetionis troducit. ſtudioſe adniaduertat /⁊ tñ vt his qͥdẽ ↄm dei ecclieq; pceptuʒ certa fides adhibeat᷑ ea vᷣa eẽ.cũctaq; ꝑ oꝛdineʒ veluti indicabãt euenire faciet. Silr ⁊ de alijs ſuꝑſtitiõibo innũeris.vti q; mane ob uiũ hr̃e canẽ aut lepoꝛẽ putet qͥs ſignare il la die futuxꝝ infoꝛtuniũ. Et vt paucis loq̃r tã varijs ⁊ multipliciba hmõi ſuꝑſtiſtiõib⸗ ſimplices referti ſunt.vt vel id cogitare ani mus perhoꝛreſcat/quas ſane ideo diſſemi nat hoſtis / quoniam eas nouit deo admo dum diſplicere/ſcit nempe homines non in deo ſed in his confidere:ac ſpem locare ſuam.Ideo vero hoꝛum coꝛdibus impꝛeſ ſe ſunt/tum quia neq; ſapientes audiunt/ neq; eoꝛum dictis fidem pꝛeſtare volunt. tum quia vſque adeo nefande ſuntopinio nis/vt quicquid obtigerit/huic alicui de⸗ mentie tribuant /verbi gratia.ſi quid illis boni euenerit. confeſtim dicuntid bene fu turum et ipſe putabam.meo enim in ſom⸗ nio hanc rem ego conſpexeram. Deu aͤp⸗/ pe relinquentes.⁊ ſibi omnium bonoꝛum auctoꝛi non veriti gratias pꝛomnde nõ age reiad has impias ſtultaſq; credulitates cũ cta referũt.At ſi quod frequẽter fit/ illa die acciderit malum aliquod. dicent etiam id ſibi contigiſſe quia tale aliqͥd viderint aut bſtinentias.ieiunia fieri vetat/ſic chſomnum. gulam. acediaʒ. hacvxe econtectos in habitaculum ſpiritus in⸗ Onnũq efficit vt ſua s ſomnia — donino Ghen⸗ ſenge Kken NE ckit uan Gan Cnnn / 4 ſ mncehr;⸗ ſegnie meſeit ſioꝛemt ſpernton deog: lepeccnt I 4 , 3 diemnin canem. vel lepoꝛẽ habuerint obui ”””l Pemin tidem r de ſannacibo arbitraͤu nium. Ilkẽ? amplaz. vt nec; meinr tidem ⁊ de ſanitatibo arbitrãtu JIdẽ? amplaʒ. vt neq; peccarequis foꝛmi un ed vel atufe E neſcio rteteennn bae⸗ B olttngetui ntteh. ſoꝛmicet. ne N iibus aut conſcriptis pomis autin huiuſ An dumnpenireaa z Wh hec pꝛofecto ſine q̃cun R/ Eoſtea Delictii erg eſpatio nüdneeze ſuritnitmiei q̃cunq; ratione/ſolo ver⸗ poſtea delictũ exa ae nnir ſuti inimici ſuaſu/que etiamſſingulis di gQdo hoꝛroꝛẽ ſceleris ⁊ cõmiſſi ggerat/ oñdẽ⸗ SW b nici ſuaſu/que etiamſſingulis die/ hoꝛroꝛẽ ſceleris ⁊ cõmiſſi delicti imn eltt bus dominicis ſub excõmunicationis nitatẽ/qᷓᷓ ſcʒ ſit ſſi delicti imma B na diſtrictiſſime ab eccleſia phibent . talis beotur taindeieſtanan aamſſſenol nduune ro longe ſalubꝛius foꝛet? rutius der oꝛ nus / contra vero ante dn admiſiſſe faci Vantin ſanctos adi vꝛet ⁊ tutius deum ac /contra vero antea nonnũq; diſtrictã ben ſanctos adire cum fiducia/q; in his ſpera⸗ anguſtãq; ⁊ ſcienti nnüc diſtricta tenzen redementij q;ᷓ in his ſpera⸗ vbi cientiaʒ reddit. facitq; timere nn redementijs. Quamobꝛem quiſq; cauagat vbi non eſttimoꝛ hñd c nele nn as melancolicas inſanias incidere/ nę qui pueris viã tranſeũti itlabens — vero al a inſanias incidere/ neq; eũtibo pclamãtlaberi hg vero alios ⁊ pꝛecipue iuuenes in talibꝰfi cades / vt metu turbati impingã abene ödisltegg deʒ habere ſuadeat. Eſteni n talibꝰfᷣ mpcipi i impingãt acruant nnaci aeSdretel eat. Eſt enim difficillimũ pcipites. Ita his lapſum in l ab his quenq; erui/cum ea teneris imi aamans ⁊ dicẽs ↄtinuo/err Alcat hoſtis. . biberit. teneis ab an⸗ dunnaauatmbietansgeg⸗wennuagmo SS Bit nonnunq; hoſtiſ.vt in ſuis ca do Netlepacc accnnecc giurdan⸗ aam inu lamitatibus quis immod ence aaeo vt talis neq; oꝛare ne bor tadlimit enn ‚ man ——„ cõfidat ope / vt ſi he per⸗ oreler egt cotin gerteri⸗ riltuch ot ane nirnn iuinitus fuerit liber er aliud ſceleſtius ? longe maioꝛis pe . murmuris ⁊ impatientie beratus. clivt videlicet quie gemazon ber ſceleris deum arg elabatur in foueã los vitare volẽ quis huiuſmodi ſcrupu⸗ erügt eleris deum arguat quaſi impiũ ſi los vitare volẽs/tantã amplitudi upu⸗ ützni aurrang dengtiotet quaſi impiũ ſit euʒ vitare volẽs/ tantã amplitudinẽ ↄſcie R ui tanta deuotione illũ ſupplex uz amipiat. tã q; effre II ↄſcie tind⸗ nõ exauditũ ere ũ ſupplex oꝛauerit gdDaciã. vt nlla p̃ce natam ſibiaſſumataun/ RRZRZM naene eptumqʒ fuiſſtie. aciã vt nlla pcepta pẽſihabeat / nibil e 7, E Onnunqᷓ; alia fraude qi met illicitũ. Quamobꝛẽ cũ eat / nihil eſti⸗/ ſcrinng ai — Aſtinaaer, a fraude quod dicũãD⸗ nibus me NQuamobꝛẽ cũctis tati —RK WMl Nn vt ſcilicet cũ is libera⸗ fieri pot diũ ſeruandum eſt/qð equidei nen deo imimn ſe ſerner deuotl.6 acuna ſiaeri um dapumAn⸗ ne i fced deo an ſeſe cr anctum ac ſubſidio oꝛationis. ti Aultatoert vimigignn domino vota gcenathor⸗ cuiusa miltareaadrum ent ſv ſuper onmna Pi⸗ en ſp ninbdeh In pꝛimo autem rzaulſt coꝛdia commixta 6arnbit. deilius miſen⸗/ ,Rorit. t ideo deum ſuis non: 1 Onnunqß ill SS aus el N In ſecudo vero ambigendũ ſibi tim at⸗ (Eſapie ſuadet nepun Seküorocfendnnttenien dis menduũ talium dercata a ſegucmer conſnler⸗ yt len Peeſettl aſtigatione / era Velconem perd 1 is/ nonnune vero banetohlinfntinunn toctarfe ꝛecum ſuam mercedem eſſ. em vero ſuadet frequentian utationum Nmenmtl ſe damnandſ finaliter. ſſe debere. itaa cur aſlnronttwnginorarlhnaren .½ tenl Onnuno homini ſeupulos im Drramrar antconſnumarrlſaernal, — mitkin innumeros.reddẽs illiꝰ on mulc; bageanr. um accipit vna ſi⸗ trgmignd reanii delinquat.ſcit enim eun , Alo deo vel ab oꝛatione i ſo n ui idagit. quod pcert. um peccaa nem oꝛatione inſtructio⸗ Gttmarüe ſan agit.quod ꝓ certo conſcientia ma ti/ expectare vel pꝛopꝛie pꝛudentie in / ndan 5äsoäsce ſſeena nid dier ꝛie pꝛudentie inni/⸗ Cumaucind! nihil. Faci t/q;res in ſe mali haberz ag quaſi ſecum ita dicere. Quid i R acorn D nihil. Facit etiã iſtud hoſtis ob aliũ de 3agengdum tibi ſit ipſe qᷓ alter un nact ot N rioꝛem finem. vt. ſetalis q 8 ob aliũ dete⸗ ſti, tibi eni ipſe q alter quiſq; meliꝰ minne ozemn vt. ſetalis qui deliquit in de noſti. tibi enim melius res ipſa.tibi 1 tdiemninid ſperationẽ delabatur.i qui deliquit in de mus tua tibit elius res ipſa.tibi tuꝰani spwori delabatur. iudicans ſe repꝛobun lus. tua tibi melius compert n, a deoq; ammnabnnanicnnd le erobil tas. Inſuꝑ hos liliuz tmbui eſt facul⸗ tg te peccat.neq; vllo pacto adi facilita,/ ĩpellit vtilitas ꝓpꝛia/ ſe dt uũt foꝛtaſſis net. ⁊ hec tẽtatio int᷑ ceteras ẽ ꝑni⸗ ceoſioꝛ ⁊ ãplioꝛis ꝑiculi/pſonis deuotis/p/ in g Amandaralllius n r Onnun reddit hoſtis conſcien eiin tiam ante commil is conſcien Etimè/t his e No ECtiamante commiſſam ſecuram et Plecto na te are lierin pollent. etẽ De tentationib Vnnũq; poſt abundãteʒs ſumptio n ßnem cibi ⁊ potus deuotionem ⁊ la AIEchꝛimas imittit hoſtis / vt s hãc gulam in conſuetudinẽ ducat.quaſi ipa de uotionem effuiiat S SOnnũq; huiuſmodi deuotionem A ⁊ lachꝛimas poſt grãde ⁊ immode ADT ratũ ieiunium lmittit.vel vt ſequa tur cetebri vacuitas. exinanitio capitis et totius coꝛpoꝛis ꝑmaxima leſio/fiatq; poſt modum talis melancolicus.triſtis.iracun dus.vel vt ipſe has abſtinentias ieiunia vigilias in moꝛem vendicetet conſuetudi nez. vt in hac ſingularitate ſuꝑbiat /ſiue vt in malum pꝛedictum incidat? Onnũq; hoꝛtatur vt quis ãgelos vigere velit/miracła cupiat/optat reuelationes habere ⁊ aliqñ pꝛeſti gijs fallacibus ſiueĩ ſomno ſiue in vigilia becapparere facit/ agẽs hec omnia.vel ad decipiendum ſub effigieveritatis.vł ad in troducendũ in illum ſuꝑbiam. Quãobꝛeʒ hinuſmõi deſideria ſuper omnia deteſtari vitareq; debet quiſq; deuotus.Ea enim q̃ᷓ de his ꝑ alios geſta ſunt dñt ſibi admoduʒ ſufficere ſatiſq; ſibi eſſe vtiq; debet ſi incel mercedem accibiet. — ODnnũq; ingenteʒ mirabilẽq; dul⸗ Acedinem in modum ⁊ ſimilitudinẽ Adeuotionis inducit.vt ĩ huiuſmõi ſuauitate homiuis tota cõquieſcat fruitio neque deum amare. neq; ob aliud ſibi ob⸗ ſequi velit.niſi ſolum vt hoc potiatur. Dnnũq; in diuino famulatu duri AYJtiam.vta domino ſeqs derelictuʒ cenſeat.neque illi amplius impendat obſe quium /ſed ad carnis ſe cõferat voluptates et in illis conſolationem requirat. Poꝛro qui deum pureſinceriterq; diligunt.quiq; ficticio amoꝛeꝓ ſua ſola delectatõe ei inhe rent:hoc in caſu pꝛobantur ⁊ innoteſcunt Onnũqᷓ; agit.vt qui ſtatũ aliqueʒ RN delegeru. eos qui in illo ſunt defec ARtus ⁊ incõmoda ↄſideret.certũ enĩ eſt quemlibet ſtatum ꝓpꝛios habere ſingu⸗ lareſq; defecius:et illos quidem frequẽtes ac plurimos.qui ꝓfecto patient᷑ ferendi et modeſte tolerãdi ſunt.Hecautẽ efficit ho⸗ ſtis vt ad impatiẽtiam quẽq; impellat.ali⸗ unm ſtatum oſtendens ſemꝑ eſſe querendũ Sed de his particlarius loqᷓmur Delegit tiam immittit atque ſpiritus triſtit aliquis celibeʒ ⁊ ſine ↄiugio ducere vitam NHuic ſuggerit id eſſe nimis ꝑiculoſum.ea etiã q̃ in cõnubio bona ſunt ſibi ꝓponet.ne qʒ; vero illius diſpẽdia et ferme ĩfinitas mo leſtias eũ ſinet attendere. At cõtra cũ quis iam mr̃imonio deuinctus obſtriaus q; eſt necab eo reſipiſcere licet.mẽti obijcit.quã⸗ ta felicitas.quanta quies eſt libertate per⸗ fmui.ſine hoꝛum terrenoꝛũ occupatõe deo poſſe ſeruire.geſtãde ꝓlis non angi doloꝛi⸗ bus.non maritoꝛũ duros perferre moꝛes/ nullius quaʒ ſui curã habere opoꝛtet.cete⸗ raq; ingentia bona (quoꝛuʒ ꝓculdubio ex pers eſt diugium)demonſtrat/atq; coꝛam oculis conſtituit ⁊ hoc facit.nõ quidem in⸗ tendẽs bonum aliquod affeneautꝓpalare veritateʒ de eminetia aut ſecuritate tal ſta⸗ tus/aut etiam acceptioꝛi eius apud deum ↄditione.ſed hec que pfecto vera ſunt ꝓpo⸗ nit. vt eoꝛum conſideratio ad impatientiã et deteſtationem ſui ſtatus/quem neqͥtde⸗ ſerere / pcipitet. Viuit quis hominũ in fre⸗ quẽtia puta in religioſo cenobio.apð hũc ſolitudinis bona magnitficat atq; plurimi pendit/ oſtendit ibidem melius eſſe oꝛõis locum.non adeſſe mũdi tentatõnes.iracũ die non occaſionem adeſſe.tacet vero que ſolitarijs ↄtingãt ꝑicula.Ex aduerſo.ſolis abgiteq; viuentibo.deſiderium mũdi inge rit dicens.ꝙ ſibi tantum non alijs hoc mo do ꝓſunt.in mundo vero meſtos ſolarent egrosviſitarẽt.largirẽf̃elemoſinas magas Inhabitanti vrbes ſuadet ſalubrius foꝛe actutius villulas aut rura ĩcolere.eo qꝙ in ciuitatibus omniuʒ maloꝛuʒ exempla ſint uo contra ei qͥ extra ciuitates hĩtat ſug⸗ gerit multo foꝛe melius in vꝛbibus moꝛa⸗ ri.neminem enizʒ hic eſſea q erudiri queat ibi vero eũ verbum dei auditurũ/: ingenna quedam patraturum opera / nec oſtendit qᷓ; innumera illic conſcientie diſcrimĩa ſint hᷓ etiam difficile ſit ꝓpterreruʒ neceſſariaꝝ cariſtiã nimiã/ vitã ibi traſigere. ¶ eteꝝ iſta omia ob id ſicut initõ dicebã in aſide⸗/ rationẽ deducit aitq; ante oclos ſtatuit ho ſtis.vt nemini ſuꝰ ſtatꝰ placeat/nemo in il lo ↄtentus ſit / nouas qͥſq; mutationes cu⸗ piat / vtq; ita pectoꝛis trãquilla pꝛiuet᷑ pa⸗ ce.⁊ ptinuo grauibaac moleſtis incõſtatie fluctibo agitet᷑. Has igit᷑cũqas tentatioões ⁊ ſi q̃ ſißes inueniunt᷑a ſe qͥſq; depellere⁊ il lis ĩ hũc modũ apð ſe rñdere dʒ. Scio vti/ q; mala ⁊ boa vbilibʒ rꝑiri.qdð ſi mala qᷣdã gtnone Aimnns, ſihent Unaiorn lunur fenſalun potusſo igpol hrole Euchen. ſeherlhbe Wrene⸗ Mtoardtſen AIymoqzn erme, boniegen Meiſi ſun ſübain wefnan unmſmi, Nunmuiin nutnsann Cugehmitt eümnttit niiisdn ntdann ndänmnüiit Wimmmmdhsdan mnbNiden Urgämmterk Vbcsiuadtnun smia minee ngnanmiun Cncignniene õ dun Anniff ummN h Auconinnan nünin ſt tmmdsi⸗ — — — = — perare. ſed con nam ab hoc dictam recipiat / vt quicquid h ſi ſubditus eſt tractet immaniter / atq; vlla Alibi pꝛeterea eſt. quibus v uperet / vel etiam delicta quedã grägde maluʒ abpoſteſnggennn kian per huiuſmodi que bicaduerſus ſuam dDicere/ agereq; videtur/ aliquando in eum maio: irrepit ſuperbia vult quippe hoc pa ccto verax haberi ⁊ reputari is qui ſuam lau gem minime querat:quaʒ tamẽ ſuo in ani mo ſlagrantiſſime cupit.· Ita autem eſſe di gnoſci compeririq; poteſt. cum ea ipa que is de ſe indigna dicit.alius quoqʒ aſſeru et teſtatur. Nam id ⁊ moleſte fert ⁊ ſeſetũcex,/ us ſuam gloꝛiaʒ chhlat commengggcc SOnnunq; hoꝛtatur hoſtis / vt cuʒ Nalicui opus ſuum agere incumbit vel rem quamlibet ſcõᷣm moꝛẽ eo⸗ rum quibus conuiuit efficere tunc ad va⸗ candum deo/cunctis huiuſmodi occupa⸗ tionibus ⁊ quidem debitis/ſe ſubtrahat.⁊ ſolum conſtituat / vel id ab hoſte fit vt illo tempoꝛe facilius tetre abominandeq; co⸗ gitationes rancoꝛis/inanis gloꝛie. ſinguaua laritatis/que certe peſſima eſt mentem hu⸗ ius ſubeant. Agit etiam nonnunq hoſti⸗ vt maioꝛi complacentia quis bonum vo) luntarium ad quod nequaq; obligatur/q; rem ſaluti neceſſariaʒ efficiat: Puta ꝙꝙ qͥs potius ſoluere infringereq; malit ieiuniuzʒ quod pꝛecipit eccleſia:.q; illud quodlpꝛoꝛ⸗ pꝛia voluntas inſtituit/que pꝛofecto res pꝛoꝛſus eſt illiciiiiags Eraduerſo aliquando ſuggerit coꝛpoꝛeo ſemper laboꝛi intendere/vtquis nunq; do vacare queat neq; ꝓpꝛiam vitam animad/ uertere diſcutereq; poſſit. Sane optimuʒ eſt vtroq; moderate vti ⁊ iam huic etiam il li viciſſim operam dando vnuʒ altero tem⸗ Onnunq; alioꝛum peccata conſi⸗ erare facit/vt pꝛoximum quis iu dicer ⁊ infamet:vt non euʒ diligat temnat.vt nullam ſalutares doctri — mens continet ſtatus.in eo tamẽ nonnui⸗ laſunt bona que alibi minime reperiũtur. nala aliqua inueniri cerũ ea caret ⁊ eſt immunis. monet nonnũq; hoſtis vt ad H quis / hominum in conſpectu ſeſe committat ? perpetret.vt ſe indicet nec fi⸗ ctum eſſe necypocritcam. Quod ꝓfecto in talium diuitiarumtalis ſtatus pompati⸗ cLiitalis gloꝛie.talium veſtiũ.equoꝛũ taliũ pulcritudinis talis.⁊ generaliter taliũ quo rumcundq; bonoꝝ/ vt etiã cũ eiuſmodi bo na nanciſci adipiſciq; nequit. hinc doleat 70 ſine miſericoꝛdia coꝛrigat/ ſuper omnia. vt quia hmõi delicta non operatur melio⸗ rem ſimpliciter ſecẽſeat.⁊ hoc pacto deter⸗ rimam in ſe aſſumat ſuꝑbiam que foꝛtaſſe maius peccatum erit q́; oẽs alioꝛum defe ctus:quos tãta duigẽtia ↄſiderat. curioſi⸗ tatetanta exploꝛat.Quãobꝛem ↄuenit ab glienis delictis oculos abducerelz eos co⸗ uertere HH ſi aliena peccata cõſide rare neceſſariñ extiterit.id fiat ilis compa⸗ tiendo.de his enim multo plus q; de coꝛ⸗ poꝛali moꝛbo dolere debet/ æ compati. Id etiam fiat. dominũ ꝓ his oꝛado/⁊ cogitan do deniq; ꝙ ſui defectꝰ maioꝛes ſuntaut niſi eum dei miſericoꝛdia ꝓtexerit grauio⸗ nibus multo criminibus irretiri implicari q poterit/qui etenim non vult diuinã mi⸗ ſericoꝛdiaʒ ita alieuis ſicutſuis delictis i̊/ ſcere/is pꝛofecto illam odio habere videt᷑ – Onnunq; aliena bona oſtenditet n demöſtrat. vt quis in ſceleſtiſſimũ Efacinꝰ coꝛruat/in liuoꝛem.ſ.⁊ indi el is inflãmetur ad Pcupiſcentiaʒ angatur/atq; melancoliam incurrat. ctis in mentem alicuius vebemen tem ſuſpicionem inducit hoſtis. perſuadens illi huiuſmodi cuncta fieri vel agd irriſionem/turbationemq; eius/ vel ad ſibi damnũ inferendum. De quibus tamẽ in veritate nihilẽ. Suboꝛitur autem hec aliquando tentatio inter vxoꝛem ⁊ mari⸗ tuminter fratrem ⁊ ſoꝛoꝛeʒs/⁊ inter quoſq; amiciſſimos/exc qua grauiſſima mala ⁊ fer me inqredibilia pꝛoficiſcuntur. Et eſt pla⸗ ne peſſima tentatio:de altero.⁊ de amico pᷣ ſertim/malum ſuſpicari adeo faciliter:.⁊ id ita celeriter credere/quod pene ſemper eſſe falſum poſtmodũ comperit᷑. Quare ſum/ mo ſtudio vitanda eſt huiuſmodi infauſta ſuſpicio. Quod ſi eam quis aſe nequit pe nitus abijcere:tunc multum pꝛoderit ea qᷓ aduerſus alterum quis animo ſuo verſatil limet apire/vt is pꝛoideſe eccuſet/⁊ ſatiſfa⸗ ctionẽ afferat. ¶ Elerum nonũq agit ho⸗ ſtis vt has ſuſpitiões in coꝛde qͥs recõdat. ⁊apõ ſeteneat.vt hac recluſione ille incre⸗ mẽeta ſuſcipiãt.pluſq; iferãt nocumti/neq; ODnnunqᷓ de alioꝛum dictis ⁊ ſa⸗ De tentationibus 4 DODnnunq̃ ſub pterxtu ſubueniẽ alter inde ſe excuſare queat Cõtra vero nõ numq; icõſiderata neq; obſeruata oppoꝛ⸗ tunitate ↄgruetiaq; tꝑis.vlł ermalignitate iracũdiaq; animi illas pferri facit.vłetia Nntatẽ hñdi/agit hoſtis,vt quis cũ nimia aſſertiõe/vt ꝑ bocis cui hec dicũ in auariciã labat᷑.vł fraudulete negociatõi iraſcat᷑ ⁊ turbet᷑atq; in aliũ odiũ concipat intedat/vel emendo vendedoq; cõmittat q̃ſi hoc mõ apud ſecogitãs. Quid ita.iſta ꝑiuria.vti pus tactum eſt/nunq; tamẽ mo ne iſtud de me arbitrat᷑: metalẽ is eſtimat: raliter peccandũ eſt etiam qᷓ;tumcunq; bo ſi mihi amicus eẽt pfecto hec mime ageret num inde oꝛiri queat. nõ ſibi oſtendi vnde de me ſentire ſicdebe; ⸗ Onnunq; in bono oꝑe graudẽ gac at. Sic de eo ipe non cõmerui Ecceitaq; cidiã ⁊ triſticiam ꝑmagnã im mitit ys hoſtis vndeqqʒ tam dicendo qᷓ; tacen Hhoſtis/ſuadẽs tũcin delectationi⸗ do ſuas fraudes inijcit. ſieri derrimeta atq; grauamẽ infer ri/⁊ nihilominꝰ dat intelligerecallidus bo Secundũ eſt ꝙ ill ius accidia ſtis.hec fieri ꝓpter veritatẽ/iuſticiã/⁊ publi ſanatur.veꝝ magis ac mag nutrit ⁊ creſcit cam vtilitatẽ Vel etiã ꝓpter bonum ⁊ ſalu, ꝛſieniĩ eo tꝑe hica triſticia liberetur.ipᷣa ſi tem alioꝛũ. Dicit enim hocipᷣm qð agitur poſtear lit longe validioꝛ. Qui vero eam alijs nociuũ⁊ ꝑnicioſum eſſe/itaq; eẽ opti;, abigere ſuꝑareq; vult. aduerſus illla m foꝛ mũ ⁊ illũ ⁊ ſuam maliciaʒ in aliorũ noticiãnx ti ꝑſtare animo/ſibi acriterreſiſtere debʒ deduci.vt ceteri ꝓinde ſetueri/ↄſeruareè/ca fiam tunc diſcedet. Poſtmoduʒ minime uereq; valeant.idq; omittere etiaʒ fore ad,; reuerſu. uerſũ veritatis amorẽ. Hec res tñ ꝓculdu⸗ bio eſt ſumme ꝑiculoſa/his qui alioruʒ nõ ſunt conſtituti iudices.necad eos punien dos ordinati. Et pᷣterea huiuſcemõi mala Etagit qꝙ illo puncto tempoꝛis quo quis poſt terguʒz in abſentiaq; referre / ſue hisa viget huiuſmodi/qui illicplerũq; ſunt im Onnunq̃ aliui ſubijcit hoſtis ar dentiſſimã cupiditatẽ cernẽdi mũ pꝛodeſſe nihil.obeſſe vero aliquid poſſunt pudici geſtus /non tentatur de peccato car in bonuʒ vergere nequit, Econtra nõnũ nis/ꝛ per hoc illum nimium audacem effi agit hoſtis vtex metu/ꝑ inuidiã aut detra⸗ cit hoſtis atq; immoderate ſua de caſtita⸗ ctionẽ peccãdi:.quis alteriuſ malum occul te pꝛeſumere. Vnde cuenit vt is vel in ſuꝑ tet ⁊ taceat.in illius ſimul⁊ aliorũ ingentez biam decidat /vel finaliter in obſcena oꝑa perniciẽ. Videtis igit᷑laqueos perpleuos aut ſpurcas ruat in cogitationes.ſiue hoe diſalnns /tc recte picincedercdifncili⸗ in loco / ſiue poſtmodum alibi cum ſolitari mum eſt. .„ n Iquam ſublimẽ inci agenm ſibi videt᷑ad pficiendũ alteri. ricula.neq; vnqᷓ in illis confidere. Vti vero veritas habet ad ꝓpriã oſtentatõ / nem.quod manifeſtuʒ eſſe põt.cum is hãc rem ꝑ ſeipᷣm fieri maluit.qᷓ; per aliũ quẽq; Dato ꝙ eque bene vłmelius eam alter ali⸗ gioſas ſpiritualiſamicicie/ agit ho ſtis. enim euidens indiciũ.ꝙ in hocopereeali; libidinoſum camalemq; amoꝛem ⁊ demũ quid ſue gloꝛie is ad miſcet.qũ potiꝰoptat in finem ignominioſiſſimum. . ꝙ homies eũ/q; alios hocagere cognoſcãt ni; Eſt inq; ſignuʒ ꝙ nõ ex integro illud ꝓpter deum oꝑatun. Periſtud vero etiaʒ in alijꝰ pleriſq; caſib intentõnis puritas diſcerni poteft. ſingularitatis/ obſeruãdi moꝛes alioꝛum.vel alicuius ſimilis boni di pauꝑibo.aut inſtituedi eccle⸗ ſias.aut in vltimis annis ſecu⸗ t. breoerus ſechli ↄſolationẽ querere.Exquo duo Onnũq; cõmouet hoſtis male de⸗ malaaccidunt/ vnum eſtc- ceqncnerpe liq̊ effari / vł ex ira aut liuore. illi hocquis in ſtultiloquia aut peccatũ aliud decidit/per quod etiam alios ercare facit oc pactoñ di vanitates/ plauſuſq; nuptiarnz uss erit/ tunc enim huiuſcemodi cunda re- Onnũq; cohoꝛtat᷑ vt quis rem ali dibunt in memoꝛiam. Quãobꝛem tutus piat / veluti qui eſſe nſpil poteſt/q́; ſemper hecdeuitare per Onnunq; ſub velamento ſanctira tis.deuotionis.⁊ in perſonas reli? melius ea is. vt ex conſuetudiue intuendi. loquen⸗ quis facere poſſet / dato etiaʒ ꝙ ita deo grag di/epulandiſimul ridendi /mutuo ſeſe io⸗ tũ foꝛet eã hũc amittere ſicut ⁊ efficere.Eſt coſe tangendi/vertitur ſpiritualis amoꝛ in Onnunq; ſub pꝛetextu fugiende ſuadet hoſtis vt quis plꝰ veſcat᷑ aut bibat ſibi conneniens eſt.Et panſoꝛmiter eſt deyett ſummo ſgetio⸗ gtinoꝛt quigis velgun eubeſ acnira neutn/ ſtctet guanu. corun Ouamn lugnn monis g . Unrho⸗ anzten nenms? funtenpea Ntfequen OIinalumm gumbhomm Ulius men Vnullam ohemish⸗ lodi lnong boea Cibtetindan hoſtt ug toinacade Criunnurbang cumſtucioe mundoee gdhernt. On mur G Ponuim mn Aahetiggiti S marnesde i ihcin wnN lunnimaa mmoin HAaermti dändinitie in oo õ unbudndN norun. Oümmmn töarw zniin miünmmin Gnta riii, ſmyrimmnſt Onnunq; ſub humilitatis ſpecie/ N ſeſe cuſtodiendi facit vt quis ſile . at excontemptu.iracũdia.ſuꝑbia. Dinuerſis diaboli de veſtitu et huiuſcemodi rebus. Quare ſummopere eſt in omnibus adhibenda di DODnnunqᷓ; agit hoſtis vt ſancta in n tentione quis loqui incipiens/ↄti nuando ſᷣmonem ad plura deflu⸗ at inoꝛdinate dicendum/quod euenit.vel quia is loquendo cõmouetur. iraſciturq vel quia ſuam gloꝛiam querit. ¶ Vel quia erubeſcit ⁊verecundatur niſi audientibus admirationeʒ ingerat.ſubtile aliqð.extra neum/nouũ.inauditumq; dicendo. Quo fit:vt et queſcit/iet que neſcit ĩmoderatelo⸗ quatur.aut ea pꝛoferat que audientibꝰ ob eoꝛum ſimplicitatem minime cõueniunt Quamobꝛem ſub rationis regula ſemper lingua tenẽda eſt/eque in medio fineq; ſer monis.:ſicut in initio. vel cum loqui deberet.exvecoꝛdi puſillani miq; metu reticeat. “ Onnunq; ſub tegumento honeſti oꝛtaſſe deſiderij quo quis rem ali⸗ quam ſcire geſtit et agnoſcere / hoꝛ tatur hoſtis/vt is ad cuncta videndũ audi enduʒ.temptandũ. curioſus ſit atq; pꝛſus intentus Vnde ingens poſtmodum feda rum temptationũ impudicicie ⁊ odij obre pit frequentia Et qᷓmẽ; nullum exinde ali id malum naſceretur:ea tamen res ad mo⸗ dum homini ꝑ ſe nociua eſt.Nã vſq; adeo illius mens eiuſcemodi nouitatibo obruit vtnullam poſt hecpuꝛam dedeo cogitati⸗ onem is habere valeat· tate cogitationes mẽti offert aduer Aſarius/dicens.non eſſe ꝑiculoſum illis dũmodo ↄſenſus abſit ĩmoꝛari paulu lum.atq; hoc modo intantum hominẽ ſuc cẽdit et inflammat. vt easa ſe vir excutere poſſit. Itaq; nihil eſt ſalubꝛius qᷓ; illis ini⸗ tio intercludere aditum. Aliquando auteʒ oꝛiuntur huiuſcemodi noxie cogitationes cum ſtudioſequis ſuoꝛum affiniuʒ qui in⸗ mundo et connubio viuunt ſtatum anim aduertit· Onnunq; alicuius mentem pluri⸗ n mum conturbat hoſtis.in illã ma⸗ ⅞gnam fedarum acturpium cogita⸗ tionum multitudineʒ ĩmittendo, vt his ſe Onnnuq; gratas de carnis volup Itinuo peccare credat. Dicitenim hoꝛren dum eſſeſcelus.cum legeudo hoꝛas ⁊ deo obſequendo he cogitationes adueniunt. Itaq; hoꝛtatur vt illis pꝛoꝛſus penituſq; ugãdis ſemper inuigilet.neq; aliud quic⸗ q; agere curet. Scit nempe malignus ho⸗ ſtis/ventum facilius in manu poſſe firſum manere qm illas tolli funditus/radicitus q; conuelli. vel ita poſſe abigi.vt ne quidẽ poſtea vnq; redire queant. Atqui nõ cum impie mentem cogitationes tangunt pec⸗ camus moꝛtaliter.ſed dumtaxat cum eis conſentimus.id eſt quando illis voluntas noſtra fauet.quando eas ipſa cum delecta tione complectitur.quãdo eas adeſſe gan dei/qᷓ;diu vero he ſibi diſplicẽt.ſibiq; ſunt hoꝛroꝛi acodio:nullum eſt moꝛtalis noxe periculum ¶ Sciendñ autem.nõ eſſe poſ⸗ ſibile in occupatione laboꝛis vel tempoꝛa lis adminiſtrationis/tantam ineſſe bomi ni mẽtis ſerenitatem / ſicut in ſua quiete pꝰ diuturnam moꝛam.Et aliter illam quere⸗ re eſt ſepe irritus laboꝛ ⁊ ſola tentatio. Fre quenter autem he cogitationes meliꝰ vin⸗ cũtur.ſi eas nihilipendimus aut curamus ſed alijs in rebus occupamꝰ animum.qᷓſi eas vi nitamurꝓpeller unnüũq; bonas cogitatiões ſubij⸗ n cit hoſtis/ non certe pꝛopterbonũ ALaliquod.veruʒ ad id ſolum vt ſan cte oꝛationi impedimentum pꝛeſtet. Nam illas eo immittit tempoꝛe cum eas ſuſcie re nec licet nec conuenit.Non enim audiẽ do vel canendo miſſam oppoꝛtunum tem pus eſt dere cogitare familiari/quod tamẽ ijs hoꝛis bonum expediẽſq; foꝛet Dmonet nonnunq; hoſtis ſemel V in tantum alicui peccato incum⸗ bere/aut illicite cuidam vacare vo AQuptati.vt exinde ad plenum is ſatietur/ neq; poſtmodum illius vnq; rei concupi⸗ ſcentiam habeat. Ideo vero iſtud agit ho⸗ ſtis.quia in hoc grauiter iſtum nouit deli⸗ cturũ. Agnoſcit etiam/' ⁊ ſi is modico tẽ poꝛe buiuſmodi deſiderio carebit. paulo poſt tamen hic multo tentabitur foꝛtius. Vt enim qui eſtu graui febꝛeq; laboꝛant cum gelidam aquam biberint/pꝛimo rele/ uari videntur. Deinde vero longe graui⸗ us ⁊ vehementius affliguntur. Sic exple ta libidine illius/poſtmodum amplius in graueſcit cupido.Sicut etiam ⁊ hi qͥ q;to vVV De tentationibus plus ſeſe vngulis ſcalpũt ⁊ fricant/tãto ma gis pꝛuriginem ſentiunt.Atqui ſi modicũ id tolerare poſſent/citius multo liberaren⸗ ODnnũq; in ſe quis percipiẽs mo⸗ tus iracundie ⁊ vindicte in alteruʒ oqß in hoc ſibi diſpliceat ingratũ q; ſit.attamen ei dat intelligere hoſtis/non debere oꝛationem dicere dominicaʒ/neq; pacem in miſſa ſuſciꝑe/quoniam non libẽ ti auimo cuncta ignoſcit.Reuera tamen ſi inimicum is optat ſuum pꝛopter deum di ligere / dz ⁊ tuto poteſt deu m oꝛare / vt quẽ⸗ admoduʒz alijs in ſe malefacta remittit.ita ſuoꝛum quoq; delictoꝛum veniam ſibi lar giri dignetur. Nam ſi efficaeiter inimicuom amare volet id vtiqʒ efficere valebit- Onnunq; ſuadet vt ſue quis fame n integritatem nimium tueatur/do⸗ cens hoſtis ad hoc quemq; teneri⸗ ſecuſq; agere velle id eẽ crudelitatis ⁊ ima⸗ nis ſeuiciei. Qua dere innumera mala cõ⸗ ſurgunt.nam cuncta is quede ſe dicereau⸗ dit/excuſare conatur/omnia ſua facta col⸗ laudansꝛ/ de illis volens rõnem reddere putat nempe hoc pacto claudere hominũ oꝛa/ quod pꝛofecto impoſſibile eſt. Ita er⸗ go plerũq;ʒ is labitur in iram/ impatientiã arrogantiam/perturbationem mentis.ac⸗ cuſationẽ alterius/ſecretoꝛum q̃ celari de⸗ berentreuelationem. vt ꝑ hec omnia ſuam aſtruere innocentiam queat Ruit item per id frequenter in ypocriſim ⁊ fictionem/ha bens ab hoſte perſuaſum ſua opera homi⸗ num in ꝓſpectu fieri debere.non quidem/ vt dicit/ob mundi vendicandum applau⸗ ſum.verum ad pꝛebendum alijs boni exẽ⸗ pli viam /ſimul ⁊ad pꝛopꝛiam vitandum infamiaʒ/nam mihi/ita eloquitur / illeſa fa ma manente. pluris homines mea verba eſtimabunt /fientq; exinde melioꝛꝛe. XF altera parte monet nõnunq; ho ſtis / vt quis nihili pendat quid de ſe homines loquantur ⁊ ſentiant/ neq; in aliquo ſuam famam cuſtodiat.ſed equale ducat in manifeſto ⁊ occulto pecca⸗ re/atq; in tali ſue vite negligentia incuria q viuat.ſecum inquiẽs/mea qualis ſit cõ⸗ ſciẽtia deus agnoſcit. Id ꝓfecto mihi ſatiſ eſt. dicãt alij quicqͥd eis libuerit.Ecce ita⸗ q; videtis/q; difficile ſit hũc vtrũq; effuge⸗ re laq̃uʒ.⁊ reco gradiẽdo tramitea neutro re dente. ſcitus / vt detineri ⁊ capi.ſunt enim ambo pernicio⸗ ſiſſimi. ¶ Quamobꝛem pꝛimũ debetquit q; ↄſiderare quale opus ſuuʒ exiſtat.bonũ ne an malũ. Nã ſi eſt malũ qto magis illð in patulo aꝑtoq; facit/tãto grauiꝰ ipᷣe pec⸗ cat.Et h ĩ caſu is celare/abdere/⁊ occulta⸗ re debet nõ qͥdem ob ſuperbiã,ſed ne alijs occaſionẽ peccandi male loquẽdiq; tribu⸗ at. Sin vero opus bonũ ſit/attamẽ is no ſcit alios ipᷣm veluti malum iudicaturos. auimaduertere oꝑtetan hi qͥ ita iudicant ad h̊ exignoꝛantia ⁊ ſimplicitate adducan tur/aiũc hoc opus ſi ad ſalutẽ nõ neceſſari um extiterit.intermittendũ ẽ/ vel illius rei cognitõ ⁊ veritas eſt eis apienda/docendi qʒ ſunt non ſic deillo arbitrani debere. ꝙ ſi ex malicia hmõi ꝓdeat iudicium. Süt en! nõnulli q bus aliena virtꝰ inuiſa eſt qͥ neq̃ ,uicha ſi vidẽt.maligno nõ carpe⸗ ipꝛſus ↄtemnẽedi ſunt / neqʒ eĩ pñt vllo pacio claudi iſtoꝝ oꝛa. Itaqʒ mi⸗ nime opus eſt eum qͥ bonũ oꝑatur aduer⸗ ſus huiuſcemodi homies ſuã famã tueri oꝛro hoc loco animaduertenduʒ eſt⸗ cqꝙ ſublimia opꝑa crebꝛius efficere dignatun eſt dñs p illos /qui / vt docet apls / fatui. in⸗ ſcij.vel nullius eſtimationis habiti ſunt. qᷓ; ꝑ alios quoſq;.Quare nequaq; optare quis debet vt in eo qð agit bono. ab ali⸗ is cõmendet᷑.neqʒ/multo minꝰ/ ſuã debet depmere pᷣdicareq; laudẽ.vel etiã pcurare vt hoc fiat ab alijs.ſed totũ deo relinqndũ eſt.qͥ de nihilo nouit oꝑari ingentia. Fre⸗ quenter nãqʒ videmꝰ quo amplius ſuam 8D oſtentare q̃rit innocẽtiam/aut:pꝛiũ bo nũ in alioꝝ noticiã ducere/eo minus aba⸗ lijs eſtimat᷑ ⁊ curat᷑. Lõge etiã minus tum ſibi tum ceteris apud deũ ꝓficit. it ad gloꝛia vel ad penã eternã pꝛe th pacto vel in pᷣſumptuoſam ſpez vel in deſperationẽ labatur ⁊ coꝛruat Pꝛo inde neutrũ hoꝝ diffinita ſnia iudicare de bet homo.ſed in dei ſpare miſericoꝛdia/cũ ingenti timoꝛe ſue diſtricte iuſticie. Vnnunqʒ ſuggerit hoſtis apudſe Auel eternaliter damnan mallet. q;ᷓ aliquod moꝛtale committere peccatuʒ / vt ſi is affirmatiue reſpondeat / in eo denuo peceet ꝙ magis eligit peccatum admittere Bit nõnunq; hoſtis vt ſecuz quis ſciſcitet᷑⁊ inqrat an pᷣdeſtinat a ðo ꝑcunctari an potiꝰ nunc qs moꝛi ſcchitee quocun idebel gſſcmen alen vognnm Uundumm nezeis gbcien donine enſin anrl efne ſaſun munus gluin mnſc n „ Ulwmnun gnorech ſnenpd Mare⸗ eblen d fegulter nlgrinß lcgdai fetlſcii Vaport larian ſibipo ini . “ lcerirtn — ul, nir inn Mimiüiin nmurnt mruaͤmgn GOrni õ Nldiaie wutognini innocmu DcidudrA. õ raunitin GrtziiN, mmitm un mann Gugnen abiſciendeq; ſunt ⁊ dicendum deo. Meaz virtute ipi peccatü deuitet = it Diuerſis diaboll gunt. puta mentiri/ ſuperbire. alios teme/ re iudicare Debet itaq; is dicere quicquid ex me habeo totum peccatum eſt. ſivero in atq; ita offendere deuʒ q; huiuſcemodi pe nas perpeti deum quippe offendere pꝛo quocunq; vitando ſupplicio velle nequa/ qᷓ;ᷓ debet. Sin vero contrariai is partem a ſſeruerit/pꝛimum foꝛſuau mentietur.de / cidet etiam foꝛtaſſe in iactantiam atq; ar⸗ rogantiam. Quamobꝛem magnopere vi⸗ tandum eſt huiuſmodi facere queſtiones/ neq; eis ſi ſubꝛepſerit eſt reſpondendum/⸗ 1„ domine fragilitatẽ agnoſcis ſcertus equl,/ dem ſum/quoniam niſi tua gratia mihi ſo ret auxilio nulla ita modica eſt pena/ quin me vinceret. atq; peccato faceret pᷣſtare cõ⸗ ſenſum. Quare me miſerum in tuaſ ꝓijcio manus/obſecrans ne ea tentationum peri cula incurrere me ſinas / que tnoꝛum ſine tranſgreſſu mandatoꝛum ſuperare non ꝗ;/ ami. Hocitaq; modo periculoſus is mali⸗ gnus q; laqueus tuto pertranſiri valebit. Fragiliratem videlicet pꝛopꝛiam humin⸗ ter recognoſcendo/ in deo ſolo conſtituen do ſpem.neq; quo us ſe velle moꝛi q; deum relinquere ſpon/⸗ debat.deum poſtmodum deſeruiſſe/ neq; buius quod pꝛomiſerat effeciſſe aliquid. Sicpꝛofecto agunt q;ᷓ plurimi putantes qꝙ omnia perferrent anteq; ad peccandum 2— pertraherent᷑.quaſi nõ diuina gra ſed ſua Onnunq aliã tentationẽ immit⸗ tit hoſtis huic pene ↄſimilẽ / ⁊ eſt euz quis pꝛeterito tempoꝛe grauia it ſcelera/ vnde bona ſibi aliqua kuenerund ſichi per foꝛnicationem autad ulterium pꝛolẽ ſuſcepit quã ardentiſſimo amoꝛe cõplectitur.tunc agit hoſtis vt is a ſemetipſo inquirat. vel ab alio interoget. Vellet ne non peccaſſe/⁊ hancnõ habuiſ⸗ ſe plem. Accidit enim hominem delinque ni. vt in pᷣcedẽti tentatione dictũ eſt. Dico itaq; dictũ remediũ hic etiam locum habe re.tali ſcilicet queſtioni non reſpondendo vel poteſt homo dolerede ipſo peccato.do lere ſtem poteſt ꝙ per huiuſmodi delictum ſibi pꝛoles oꝛta eſt.Nõ autem abſolute do lere oꝑtet de eo ꝙ plem habet. . .Onnunqᷓ; incitat hoſtis hominẽ n ad hoc vt apud ſe petat.an ſit cete⸗ Ais hominibꝰ vel hoc aut illo dete rioꝛ.vnde plurima frequenter peccata ſur⸗ uipen cogitare debet.eo ſibi maioꝛa pericula gra nioꝛemqʒ imminere damnationẽ ſi nõ re⸗ cte diutnis vtatur muneribus. Cogitare etiam poteſt q; nemo adeo eſt impius qui ud. Scitis nempe beatum Petrum qui p tet nevololei e 70 „„ ine eſt aliquod bonum.id eſt ex gratia dei/⸗ quam eque alteti ſicut mihi veus ipſe lar⸗ giri poteſt /ſatis pfecto ſum iniquus ſi ni⸗ Hil ex me niſi peccatum habeo.nõ ergo me ceteris cõparare opus eſt / cũ ipe ſim ex me „ ſcelerati linus Onnunẽ gratias ⁊ dona que in aliquo ſunt ante huius oculos ſta tuit hoſtis.vt hinc intumeſcat. p/⸗ atq; ceteros: Quare ex aduerſo is Pon meinns huiuſmodi vteretur donis ſi ecipſa ſibi collata fuiſſent. ⁊ ita quẽcũq; ꝓximũ /ſiue iudeũ /ſiue gẽtilẽ/ſeipᷣo melio⸗ rẽ iudicabit. aut ſaltẽ nõ deterioꝛ e⸗ penitere conteriq; debet. a ſeipo qᷓ Viattantaʒ ne de peccato ſuo diſpli⸗ drguit / in plus doloꝛis ⁊ lachꝛymarũ de Hnnunq efficit hoſtis vt cum ͤs „* damno hret tpali.;ᷓ nunc heat de diuina offenſa/ quare nequaq; hinoi diſplicentia ſufficere videt᷑. Sed ſciendũ ꝙ; non eſtne teſſe coꝛpaleʒ de peccato eſſe doloꝛẽ tantũ/ q̃ntus ſfoꝛtaſſe eſſet de temꝑali malo vel in R commodo. Sufficit euim q; cõmiſſuz pec catũ ſibi diſpliceat/⁊ nequaq; in ſimili ca⸗ ſu deü offendere vellet. Nõ enĩ ſicut pꝛius dictũ fuit / oꝑtet malle dãnari moꝛi aut om nibus ſpoliari bonis.q; peccaſſe.aut hoc modo peccare/ Rurſus nec talem hũc oꝑ⸗ nalez de ſe diuina poſtu oc ſit ĩpoſſibile. Quia lat immẽſitas / cũ ipſa pꝛſus eſt infinita nrm aũt doloꝛẽ fini tum eſſe neceſſe eſt. Is ergo doloꝛ qui dict⸗ eſt ſufficit. Ven qͥdem eſt ꝙ tanto hic do⸗ loꝛ eſt melioꝛ/qto ⁊ in anima/⁊ in coꝛpoꝛe eſt maioꝛ.aſſit modo q ad coꝛpalem dolo⸗ tem recta diſcretio. Non eni ex eo coꝛpꝰ de ſtrui aut ratio ledi dtler. C Pnrimheper iſtudvitantur tentationes.que ſubeuntcũ qinis nimiũ veretur nunqʒ ſatis penitere/ aut ſuum non facere debitum. Debituʒ in qᷓ; q;tum ad ſalutem ſatis eſt. vt eni eſt di⸗/ ctum nequaq; noſtruʒ debitũ facere poſſu mus qntum dei altitudo depoſcit.neq; eti am 'm beneticia que ab ipio recepimus/ vVVv. 2* nec hoc pfectoa nobis indulgentiſſimus ille pater expetit/immo ꝓ mira gratie ſue benignitate ſibi ſufficere vult.⁊ nos ĩ ami⸗/ cos habere paratꝰ eſt ſi ea que in certo nu⸗/ mero/certis agenda tempoꝛibus manda/ ta nobis tradidit.ipſi compleuerimuſque etiam ſub eterne moꝛtis interminatiõe im plenda mandauit. VUniuerſa autem hec pᷣ⸗ cepta in his duobus continentur. Dilige deum ſuper omnia.⁊ pꝛoximum tuum ſi⸗ cutteipſuʒ. Si quis vero ſuꝑ hecaliquod bonum effecerit.is pinde maioꝛem gratiã obtinebit. uod ſi intenoges.quid eſt ſuper omnia deum amare:plane groſſeq; reſpondeo. Hoc eſt ſic eum diligere. vt nul lo pacto quodlibet aliud quis amare velit per quod perderet dei amoꝛẽ. Pꝛoximum autem ſicut ſeipſum diligere/ eſt ei finaliter quidem vitam optare eternam / gratiaz ve ro in pꝛeſenti ſeculo.inſuꝑ id ei facere velle quod rationabiliter ⁊ iuſte in ſimili caſu ſi biquiſquis fieri vellet. VUnde manifeſtuʒ eſt ꝙ is qui eſt iuder conſtitutus.nequaq; yelle debet latronem a moꝛte vel carcere li berare/qᷓq; ipſe foꝛtaſſe in ſimili caſu con⸗ tra ratiõem liberari cuperet.Etex hoc plu rimis eiuſcemodi tentationibus reſponde ri poteſt. J delicta conf. nunq; ſe dignũ ꝗꝓpꝛijs vinbus fieri poſſe/ q;q; etiam centum annis ad id laboꝛans incũberet.niſi ex ſpeciali vði munereid fiat quod ſane munus põt eque nunc ſicut pꝰ centum annos dominus elargiri. Debet mirſus conſiderare.quoniam bac in vita⸗/ nemo ꝑ infallibilem abſolutamq; certitu⸗ dinem ſcire poteſt. vtrum in gratia ſit an ñ vere ne ſit penitens.an non.vtruz recte cõ⸗ feſſus ſitan non.niſi ad bocſingulanis ac⸗ cederet reuelatio. Itaq; qui ſine hac certi⸗ tudine ſuſcipere nollet euchariſtiam. is p⸗ fecto ſeipſum deciperet ⁊ qndam ſuperbie ſpeciẽ habere videret᷑ Eſt alia humana vl moꝛalis certitudo/q in nr̃o ꝓpoſito ⁊ reqͥri tur⁊ ſufficit.cũ vicʒ qͥs in ꝓpꝛia recollectiõe ⁊2cie diſcuſſione/ id egit q tũ ſua diſcre⸗ —— nonnunq; qui ſacũ altaris ſun⸗ 5. ſcipere conſtituit ſacramẽiũ/occur rit ſue indignitatis cogitatio/q; vi delicet nequaq; ad hoc dignus eſſe poteſt Ercſertun ſeh videturq non bene ſua ſit ifeſſus Fieri autẽ põt hoc ſugge ſtione demonis. vt tantum bonum impe⸗ diatur. Quare igit᷑ is cogitare debet ad h De tentationibus tio i donb alion ailiͤ / eſ debere fatere ſu iudicat atq; ꝑ ſufficiẽs tꝑus ad id cõiter obſeruaiũ ↄſuetũq;. Qõ ſi iic in pctõ moꝛ tali ſᷣm ꝓpꝛiũ iudiciũ is ſe eſſe nõ videat.iu to ⁊ ſine noui ꝑiculo pcti/ad cõionẽ accede repᷣt/⁊q;; vt freqnter accidit ſibi foꝛtaſſe leuia qᷓdã dubia ſuꝑueniant.ea tñ ↄtẽnere imo vincere debet/⁊ ad ↄtrariũagendũ ſe⸗ metipᷣm cogere. Leue aũt dubiũ voco. cũ qᷣs pon de aliq; fert iudiciũ.qð ſitbonum in t malũ ⁊ petm̃/⁊nihilominꝰ qſdam roõnes vel cogitatiões iu ↄtrariũ bʒ „ iuſtü ⁊c.q; ꝙ ſi 7 — q aliquã ei dubitationẽ afferũt, non tñ ita qn pmũ iudiciũ multo ſibi ſit certi/in tm̃ ſi res ipſa alteriꝰ foꝛet.de ea nequaq; am bigeret aut cũctaret. Veꝝ ſi nõ maioꝛẽ cer nitudinẽ de vna partiũ habet q; de altera. ſiſtere debet quouſq; ad eaꝝ aliquã magiſ aſſentiat/⁊ hoc vel alioꝝ vel ſue rõnis con ſultatione /vel inſpiratione diuina obten ia ꝑoꝛõnem. Niſi enĩ hoc mõ qͥs ſecurita⸗ tẽ in ſemetipſo capiat/ſe malefuiſſeafeſſuʒ ſemp indicabit.neq; tranqllus eẽ/ aut con ſciepacẽ vnqʒ hr̃e potent.Oð pfecto neqᷓ qᷓ; bonum eſt gateʒ hẽat.⁊ tũc ei plurima ꝓponit hoſtis / vßtim ꝙ niminn it taʒ crebꝛo in pctã lapſus ẽ ⁊ adhuc q̊ttidie labit. Conſiderare aũt is debet veꝝ qdem Eeẽ non poſſe eum vitare pctm̃ viribo ſuis. NHõ etia aſſerere opus habet nunqᷓ ſe pec catuꝝ.pᷣſumptuoſum qppe eſſet hoc/neq; m etia iudicare debet ſe peccatuꝝ. Jaeni hoc eſſet delinqre. Satis igit᷑ eſt ſi fimuz ei ꝓpoſitũ adeſt cũ dei adiutoꝛio deuitan⸗ di peccatũ/⁊ ad id diligentiã adhibẽdi/nec ſm pñtem voluntatẽ vllo vult pado in po — ſterum pecccare. moꝛatis neceſſariũ eſt vt in pᷣmis magno⸗/ pere animaduertãtad quid ſub pena pec⸗ cati moꝛtalis ſᷣm ſuũ ſtatum obligantur.⁊ adquid non. Poteſt autem de hoc haberi non quidem infallibilis ſed humana ceni tudo/per ſapientium ⁊ deuotoꝛum bonuʒ conſilium/perſcripturas.per iudicium ꝓ pꝛie rationis/et ꝑ ſuum cõfeſſoꝛem. Nam Seipſo penitẽs nõnunẽqᷓ inqui⸗ rit ſi ſrma nunq; peccandi volun⸗ ftim ꝙ nimium eſt fragilis/ ꝙ tẽ Onnunq́; vt didum eſt enititur hoſtis: perſonis deum timentibꝰ/ magis qᷓʒ ceteris/nimiũ timoꝛem immittere/quo in cunctis ſuis operibus deficere foꝛmidẽt. Quamobꝛẽ eiuſmoditi ſlign hlcte tii ſn Nurn ſaq; hoit ney ueil Nerti gelus purz inpe Neneri icia nochbi⸗ ☚ ſgtgn ſtitne Ale tentan nliſty⸗ be Vieli intot m Gnunnn eieniigtn tnuhii Pelei innhhing Raiinzil Z int rindi di ilgii Rhne⸗ iitsMN rs dabannii nippecſeken S i õ 1 n iteaßn Nrinummit! mdinſen . Camrican i tbd üutnndng Gkmen en . Dinuerſis diaboll i⸗ Fm baꝝ pſonaxꝝ ↄſilium ⁊ dictamen debet is frequẽter ꝓpꝛiũ iudiciũ mutare ⁊ vincere CCũ ergo de eo qð agẽdũ eſt habetis hmõi cetitudinẽ/ põt ſe merito qᷣetare/lʒ plures alias negligẽtias /q̃ venialia pctã ſunt/ad/ miſerit. Sed ſi in his pũctis pncipalibus ſe defeciſſe ↄgnoſcit. penitere debet / poſt modũ loco ⁊ tꝑe ↄfiteri.. Videtis itaq; ꝓꝛ⸗ ſus eẽ neceſſariũ / vt qſq; diligeter ꝑqᷣrat q̃ res pctm̃ moꝛtale ſit.q̃ nõ.in q̊ qſq; oblige tur in q̊ non. Et tũc quicqͥd ſuꝑ hoc egerit id vltroneũ erit ⁊ ſuꝑerogatõis/ad augmẽ tũ ſue gre/ſimul⁊ alioꝝ.Credere enĩ ꝙ illð meliꝰ bonũ qð qͥs facere valet/ſemꝑ imple re teneat᷑ ita ꝙ ſi ̊ obmiſerit.peccet moꝛta liter / erroneuz eſſet. nunq; etiam ;s poſſet obtinere⸗ ↄſcientie pacein· mnu poꝛtant cunctaq ſeu pſppa ſen 7 ad ſalutẽ ⁊ pfectũ bonoꝝ ↄuertũt.ſic exad tur hoſtis. undar qͥs diuitijs enitit᷑ hoſtis vt illis abutat᷑ vel in ſuꝑbiã / vel ĩ lu xuriã/vel in vſurã/⁊ iniquã tꝑaliũ adqᷣſitõ né. Loõtra ſctũs angelus conat᷑ ⁊ ſuadet.vt illis vtatad largiẽdas elemoſinas/ad ſup⸗ pliciter reddẽdas gras deo/ad hñdã ſuffici entiã ¶ Silr aſiderate in pulcritudine.vi ribi. ſcia.ſtatu / bona hoim fama.⁊ hoꝝ cõ trarijs pauꝑtate,. defoꝛ mitate.mala obſcu raq; fama. Diuerſitatẽ etiã inclinationis hoĩm ad ̊ vel illud/nouit ſcſis angelus be ne vti / hoſtis vero male. ¶ OQuãq; etiã fre⸗ gquster ⁊ ipam dei inſpirationẽ in malũ cõ uerti facit hoſtis.ſicut ex aduerſo bonꝰ an/⸗ gelus malã inimici tentationẽ in bonum/ puta quis tentabitur ideo religionẽ ingre⸗/ di vt poſtmoduʒ egrediat᷑ ⁊ exeat. In ea tñ pſeuerãs ↄſtãſq; manebit. De ſuꝑbia aut inuidia tentabi/ huic valide reſiſtet ⁊ inde merebit᷑ plurimũ. Ita freqnter dũ grauiter nocere cupit hoſtis ꝓdeſt admodũ/⁊ ꝓfiẽ̃ in tantum ꝙ hominem crebꝛo tentare deſi ſtit / ne tentationem ſupando mereatur. Agduerſus vero cuuctas ſuas illaqueanteſ tentationes/que certe ſunt innumere.non niſi vnicum generale remediuʒ reperitur/ vti beato Anthonio reuelatũ extitit.vt qs videlicet pfundam ſemper habeat humili tatem/⁊ affectione ſincera/puroq; coꝛde ſu am totam ſpem in deiac ſanctoꝛum auxili nalit generali regula accipite/ vti de? bon? angelus ſp ad bo; aduerſa/ſiue bonũ ſiue malũ / ſui vel alteri uerſo oĩa in damnũ ⁊ ꝑniciẽ detoꝛqᷓre moli um ſtatuat / idq; ſe facere poſſe / eſſe dei gra tiam cenſeat permaximam. Hihilominus tamen ſemper ſuum debitum faciat apud deum/ obſeruantiam mandatoꝛum eius pꝛedicte innitendo ſpei. Ham ſicut firmi/ ter credimus hominem ſola dei ſaluari mi ſericoꝛdia:ita eam miſericoꝛdiam ſumope re venerari /diligere / caripenderec; debe⸗/ mus /ſecus enim faciens vel hoc intermit⸗ tens agere/ pfecto illam perdere ſeſe reddit digniſſimum. ¶ Duog ſi ſuggerens tibi hoc modo dicat hoſtis.quicquid egerꝭ cer⸗ to nouit deus an damnatus eris vel ne.ne qᷓ; vllatenus aliter eſſe poteſt. Reſpondeb quicquid de me oꝛdinauerit deus ipſe ta⸗ men amari dignus eſt et coli. cunq; menti ri nequeat / ipſe ſibi obſequentibus ⁊ ad h pꝛo ſuis viribus conantibus infallibiliter gloꝛiam celeſteʒ largietur. Quãq; vero mi hi meus ſit finis incognitus. bene tamen ſcio/quoniam bona vita in bonum finem perducit:neq; ob hãc incertitudinẽ/ omit⸗ tere debeo quo minus meum efficiam de⸗ bitum. immo ꝓfecto magis ac magis eni/ tendum mihi eſt. ſicut⁊ ſi infirmus ſe ſanã dum ignoꝛęt:iure tamen ad id ſuum debi tum facit ¶ Concdludendo dicimus nihil ita inſtruerehominem in pꝛedictis tenta⸗ tionibus infinitiſq; alijs.ſicut gratiaʒ dei que per deuotam oꝛationem / in ꝓfunda fu ſam humilitate atq; cõtritioue coꝛdis/ad/ quiritur. Pane uobis gratiam meritis ac interceſſonibus omnium ſanctoꝝ ſan⸗ arumq;/largiri dignetur pater ⁊ fil iuſet ſpirituſſanctus Amen. (Finis. nobedientem eiuſde J jſohannis Berſon. Eoꝛe tuo te iudico ſerue ne⸗ qᷓ;. Si h̊ dixit ĩ pabola dũs de ſerno nõ multiplicãte liq; eddẽte talentũ/ qͥd dicturus eſt de fuo diſſipãte ſił ⁊ negã te talentũ.Lalis eſt ille inobediens pfeſſ ſit dericus ſit laicus/qui ꝓpꝛiã ſpũs ſui vo/ luntatẽ acceptama deo/cauſa lucrandi vi tetheſaurum eterne/ dedit illam in manu ſuperioꝛis ſui dicens. Suſcipe me ⁊ vi⸗ nam abba pater. In manus tuas commẽ do ſpiritum meum/quoniam fidẽs in te et de me diffidens do illum tibi. Adiuua me ⁊ſaluus ero.Nunctu quiſquis es ꝓfeſſus R vVv 3 De monacho inobediente hoõc m vel ſimili/qͥ patri cuiꝰ eſtvoluntas tua/dono tuo imo ſpõtaneo pus/nẽ in ne ceſſitatẽ verſo parererecuſas qͥ ptra ſtimu⸗ lũ calcitrare pᷣſumis/interrogabo te paucu la q̃tenꝰ exoꝛe tuo te iudicetↄſcientia tua. Interrogo te nõ dico ſerue neq; ſed fratrez ⁊ↄſeruũ in xpᷣo cariſſimũ/agens in ſpiritu lenitatis ⁊ inſtruẽs iuxta monitionẽ apłi ⁊ chꝛiſti/cupiens te ſaluũ eſſe ab erroꝛe vie dinine/quoniã omis inobediẽtia/deuiat a via vite.ad quã qͥ reduxerit ⁊ ↄuerterit pec catoꝛem/ operit multitudinem peccatoꝛũ interrogo teſi memineris ꝓfeſſionis tue ⁊ ſi penitet te feciſſe / pcul abſit hec ingratitu . do a ſpiritu tuo ꝓcul ⁊ talis. Poꝛro ſi me⸗ mineris ⁊ appꝛobas interrogo quis ſapiẽ tioꝛ ⁊ potioꝛ interpꝛes erit pfeſſionis huiꝰ qualiter obſeruãda eſt/aut ſuꝑioꝛ pater tu us/ maxime cum cõſilio ↄuentꝰ/auttu ſub ditus ⁊ vnicus.⁊ vi fertur laicus.Si te/tu umq; dixeris pᷣferendũ pᷣponendũq; iudi⸗ cium/erras intollerabiliter.neq; eſt qͥ talẽ te non aſpernat᷑ tuam pꝛotinus arroganti am ſubſannans ⁊ dicens Quis poteſt hũc audire? Certe puto ꝙ pudet te etiam hec interrogatio auditu ſuo pꝛimo. ¶ Inter⸗ rogo deinceps.putas ne patrem immo et patres tuos/ita malignantis eſſe nequicie q in male conſulendo ſaluti tui.vellet ſe ſi mul⁊ te ꝑire:Exclamabis arbitroꝛ ad hãc interrogationẽ cachinnãs ⁊ indignans ru gata fronte. Lõge ſit hec inſania a me pau perculo idiota ſubdito ⁊ peccatoꝛe. vtde ſanctiſſuma ſuperioꝛum meoꝝ ꝓbatiſſima ſapientia.tam ſacrilege deſipiam .— Euigila nunc ⁊ perſpice/ſinon bꝛeui ratiũ cula pꝛotinus exoꝛetuo te iudico qui iuſſꝰ hoc ⁊ lllud facere/tu non obedire perſeue⸗ ras. SDi enim ſuperioꝛ tuus ſapientioꝛ eſt in cognoſcendo pꝛecepta regule quaʒ pꝛo⸗ feſſus es.ſi pꝛeterea credis ꝙ nollet ſe dam nare dum tibi pꝛecipit obedire.quid obni ti potes.quid excuſationis afferre ſuper in obedientia tua ne dicam pertinacia.Sed dicis foꝛte demiſſis oculis.⁊ facie humi de iecta ſi non omnis a te pudoꝛ abſceſſerit.ſi non attrita iam fronte meretricẽ imitaris. dicens. Volo virtuoſus eſſe.⁊ domio per afffictiones abſtinentiamq; placere.exem lo pꝛioꝛum ſanctoꝛum.nominatim Jo⸗ Inis baptiſte. Sentio foꝛtitudinẽ coꝛpo ris meis.ſcio ꝙ ieiunium a vino/non erit in grauamen mihi.Ecce fraterrecedis iaʒ aconceſſis pꝛioꝛibus. Tu iudicium tuũpᷣ fers omni alteri.quaſi ſi dicat infirmus et inſanus medico ſuo Cognoſco melius diſ poſitionem meam q;ᷓ tuipſe. Scio quali⸗ terobtemperandum mihi non eſt / regulis artis tue. ¶ Aggrediar nunc te altera via durioꝛe vtecoꝛe tuo te iudicem ſi pertinat eſſe decreueris. non tantummodo ſeruum neq;. ſed vel hereticum apoſtatam. vel de hereſi ⁊ apoſtaſia vebementer ſuſpectum. ita ta men ſideꝑditio iudicij ratõnis per ce rebꝛi leſionem/tcibi non fuerit excuſationiſ/ ſuſidium.quo caſu nõ ita argumetis theo⸗ logie.ſed fomẽtis medicine opus erit. Di⸗ xit dominus noſter ieſus chꝛiſtus ad om⸗ nes in eccleſia pꝛelatos loquens ad perſo⸗ nas apoſtoloꝛum ⁊ diſcipuloꝛũ. Oui vos audit me audit⁊ qͥ vos ſpemii me ſpernit. Crediſhoc:? Credis ſi catholices. Scio pꝛeterea q; ſuperioꝛes ſunt ⁊ pꝛelati ba luz tres oꝛdis ſancti in quo ⁊ ſub quo/pfe te negare non potes.aut ſi negas.enas in facto ⁊ conuinci teſtibus potes.immo ver beribus ⁊ carceribus coerceri. Alioqͥn fas eſſet exemplo ſimili ⁊ pernicioſo aulibetp ſeſſo religionem ſe negare pꝛofeſſum ⁊ im pune. Ceterum ſi fateris te pꝛofeſſum / fa⸗ tearis opoꝛtet te ad obedientiam conta p pꝛium etiam voluntatis arbitrium teneri ligatum. Aliaquin contradicis euangeli⸗ co nunc inducto pꝛecepto. Qui vos ſper⸗ nit meſpernit. OQui autem ſpernitchꝛiſtũ/ ꝙ hec licite faciat.ſe palam in hereſim pꝛe cipitat,.ex qua ſi non velit extrabi pertinax vtiq; blaſphemat ⁊ apoſtatiſat.Etſi addit eſt iudicandus ⁊ vt talis bꝛachio ſeculani relinquendus.ne duma monoſterio pellẽ dus. Pꝛouideat ſalubꝛioꝛa deus.tamẽ et ſi ita loquimur⁊ vere loquimus. ¶ Ten tabo viam rurſus alteram que ſanioꝛis eſt ad moꝛbum fomenti.Dicis(vt accepi ⁊ iã pꝛetactum eſt) non exinobedientia deſi ſtere vis a potu vini.ceteriſq; cibis launo ribus oꝛdini conceſſis.ſed ad virtutes ad/ quirendas ex penitentia. Vide queſo fra⸗ ter ne mentiatur iniquitas ſibi. ne ſit iſte laqueus ſathane ſub angelo lucis.nõ vir⸗ tus abſtinentie in ſpiritu humilitatis. Nta qʒ ſi vis vt caedam tibi/oſtende vel pauliſ⸗/ per obedientiam in q;tulo potu vini.nec⸗ non in alio fratrum edulio/ſaltem pauoi⸗ lo. vnde non poſſit coꝛpus ad laſciuiaz ex, citari:neq; rigoꝛ abſtinentie ꝑdi. Nuũc ve⸗ ſo gualee⸗ ſer Vthec ſormis t licispo Allitabſt heooctie nemo / n galuntat demultis funabus fatern⸗ nſipnun Gnentäk Dictckh ſticoit⸗ netepta Cpient ſen vi⸗ Ouis ſudi 4 d imaua ſun⸗ nemlee o.:not eßlenzin nopinge ſſenecſeco Gkapudn Galiteine ſicjäinue öfanmnm Pulerunty⸗ tur taten eſtapreſan fioobitinen poncloin beums Ben nahimme ſontumplace nunr octh goſtbhcre (us incgdt halhomulnn lummanolhne niuf⸗ (6 ſantglirfer W eepuſllsſed Umendanett —– igsgi ki L unn nt dnn einte brn NAitsn M. Oung menhenttii voctunſar Clun Paam mdceng Atehien ns danhoe Nrotn hrete ens l de — Gegeelnsli ro quale. iſtud eſt/ ꝙ abhoꝛꝛes a vino tali Deferuoꝛe nouiciatus ter/vt necↄſuetudini eccleſie vclis eſſe con foꝛmis:que poſt ſacram coõmunioneʒ/dat laicis poculũ vini tantillũ.Qualis eſt iſta obſecro ſingularitas.nunquid deradicep cCeldit abſtinentie. ⁊ non potius ex intimis hvpocritalis dementie.vtdum facis quod nemo/mirentnromnes.⁊ tibilaudem ſin⸗ gularitatis impune pꝛeſumas. Legimus de multis ita ſeductis/peſſimo fine termi⸗ nantibus vitã. YFuit ſcõ frãciſco collaudatꝰ frater vnꝰ qͥ iuſſus cõfiteri ꝑ verba / noluit niſi ꝑ nutꝰ.Lollite inqͥt ſctũs frãciſcus fi⸗ gmentũ h̊ diabolicũ docuit exitus ita eſſe. Dicit climachꝰ. Si videris aliquẽ qͥ ſibi ſit ĩ cõitate ſingularꝭ.ipᷣe nõ indiget demo neteptante ꝗꝛ fact? eſt ſibi demon. Etapoð ſapientẽ ſcribit᷑. Vidiſti hoĩem ſibi ſapien tem videri/plus illo ſpem hẽbit inſipiens Quis vero plus ſibi videtſapiẽs q; ſit ille iudiciũ ſuum pᷣfen iudicio quoꝛũcunq;. At vero dicit frater iſte ſicut accepi. Nl⸗ lum audiã in abſtinẽtia mea / niſi ſolã eccle ſiã.q̃ſi viq; ꝓ quolibet tali/ſit auocandum generalecõciliũ aut ſit papa ſpeẽaliter adeũ * dus.⁊ non ſufficienter dicat ecclia qñ ſuꝑi oꝛ pᷣſertiʒ in re tali/decernit ⁊ iubet.Exiſti⸗ mo ꝓindeqꝙ ſi mitteretur ad papaz/frater iſte nec ſicobedire iuſſioni ſue vellet. Eſtapud narrationes patrum de quodaʒ gloꝛiãte in abſtinentie ſingularitate qd re/ mediũ inuenerũt pr̃es.ligauerũt ipᷣm tan⸗ q; fatuum.⁊ certe iaʒ ipᷣe talis tal erat. Cõ⸗ pulerunt vti lautiſſimis cibis ⁊ vino ad ſa tur:tatẽ ⁊ nauſeam. Quidtandẽ?: Sanatꝰ eſt a pꝛeſumptione vel arrogantia ſingula ris abſtinentie ⁊ conſequentera vanitate ⁊ periculo inſanie liberatus. ¶ Zradidit beatus Bernardus ꝙ; diabolus nõ habee) 7 machimamentum maius ad pditionẽ q̃ rentium placere deo/q; ſi ſuadeat currereſ⸗ diſcrete.q̃tenuſ qui currit incurrat ⁊ pceps ruat. Vocathoc demoniũ meridianũ quã do ſub ſpecie magni boni⁊ ſingularis pfe⸗ ctus.incidit quis in magnuʒ malũ. Et qð maius malum q; inobedientia. que pecca tum ariolandi.i:idolatrãdi a domino noz minat᷑: ¶ Pꝛererea dicit aplus. Si eſca ſcandaliſat fratrẽ meum/non manducabo carnes in eternũ.qto magis ſi abſtinentia tua(o frater)ſcandaliſat frẽm.ne dum vnũ ec puſillis.ſed patrem ⁊ maioꝛem. Vetibi timendum eſt. Itaq; non expedit tibi con⸗ triſtare patrem tuum.non contumacem eẽ ad illum.id eſt.non tollere te ſibi.cui te vo to tradidiſti.hoc rapina eſt.hocſecrilegiuʒ icam tibi in veritate nec mẽtiar. Si de duob malis a lterum eſſet faciendũ.vel comedere carnes in die veneris ſctã. cũ re/⸗ niſu conſcie timoꝛate.aut abſtinerea vino contra pꝛeceptũ obediẽtierõnabiliter im/ poſite/pᷣferrem primũ.qꝛ ſ̃m non ideo ma lũ ſed vt bonũ deberet impleri bibẽdo vi⸗ num. Alioqͥn cum ꝑtinact reniſu nõ ſtaret ſalus vbialiud ꝑpetrãdo cũ ſubſeqnte hbu, mili pnia comedens carnes ſaluaret᷑. Denicq ſi foꝛte dicturus es. Woueoꝛ lege ſpiritituſſancti. vide ſi ſpintuſſanctus eſt diſſenſionis deus. Vide ſi quilibet pꝛo⸗ feſſus regulam ita diceret/q;ta confuſio ſe⸗ queretur. Vide ſi ſufficientem doces exce ptionem a regula gen erali.quã ⁊ ſcõm quã pꝛofeſſus es Sed foꝛmido ne faciam ver bt mea ſurdo.niſi ꝙ non iam tibi ſed patri bus pꝛo te loquoꝛ.Et foꝛte pꝛo ceteris im⸗ poſterum ſi quod auertat deus occurreret caſus talis. ene vale coꝛ boni conſilij ſtatuens tecum.non plus aut aliter ſapiẽs q; opoꝛtet. Johannes Cancellanius pari⸗ ſienſis Qugduniiinno Milleſimoqua⸗ dringenteſimouiceſimoſexto in Janua⸗ rio Kc. D L cellano pariſieñ deʒelo ⁊ feruoꝛe nouicia⸗ mus · b Alet zelus dom? dei/ pftim dũ ? nouiti?/ hoies bone volũtatis ccomegere h ẽ vꝛgere/vi ola qᷓ cõ ſpiciũt vitioꝝ ſcãdala/ſatagant vbktollere vl culpare. vel ceros ad ablatõez acrit aiare. Nõ diſſimulãdũ aſſerit.ñ pcen qdũ.ñ ſcãdalũ foꝛmidãdũ.ſʒ incedẽdũ virilr ꝑ arma iuſticiea dextr ⁊a ſiniſtris.p iſami am ⁊ bonã famã ꝑ vᷣbera ſi opꝰẽ ꝑ ſãguinẽ moꝛtẽ. ¶ Uexꝝ euenitq; pꝰexpientias varias/pꝰirritos conatꝰ/pꝰagnitã hũane fragilitai ⁊ iniqͥtat abyſſũ iexhauſtibilẽ/ tepat᷑ ⁊ molleſcit feruoꝛ iſte.bulliẽti muſto ſilis. ⁊ qͥ maturioꝛ / eo ſanioꝛ efficit᷑. Miti gatq; tribulatõis aq̃/ vinũ nimis feruide caritatꝭ (Koꝛro ñ negaueri/me poꝛiboan nis zelũ hmõi qlẽcũq; ſenſiſſe. ſʒ ; freqnt᷑ fuerit ñ ſᷣm ſciaʒ/me docuer᷑̃t exitꝰ.¶ Finit VVy † De exercitiis diſcretis ſum erat ꝑ nimis delicatã educatõem. (gtlis⸗ Cuſtodiat ergo hõ dᷣuotus ꝓ regulis ead G, ſubiunguntur documenta (coꝛamdeo. hndl * Cractatus einſdẽ Cancelł. Pariſieñ.pꝛo denotis ſimplici bus Qualiterſe in ſuis exercitijs diſcrete⁊ S . humiliand 0 ſe e 65 waun caute haberedebent de gallico in latinum trãſſatper quedã. Qui quidẽ maſatoꝛ ad 2 Rimo det obliuiõi totũ tꝑs ſuũ pᷣteri e yitandu ruſticitate latini eloquij ꝗreſultaſ tü.itavt ñ nimis ↄtinue in ſpecie reco Nuc ſet magis ex vulgari in ſenſu e ſenſu q; ver · giket de ſuis ꝑactis peccans. pus ↄtritis et nung bũ ex verbo traſferre cirauit.vndenec mi⸗ leſſie ſen ſufficit vt qnq; ꝑ tritionẽ ge⸗/ nnre randum ſi opuſculum iſtud non ↄuenerit neralẽ. ſicdicat oꝛe vel coꝛde. ¶ Dfe deuſ rc⸗ iatis in ſtilo cũ alijs eiuſdẽ cacellarijopib· meus ↄfiteoꝛ tue bonitati paterne:ꝙ vſq; ſun Eus vult vt ſit ratiõabile ob inpſens male ꝓchdoloꝛ ꝑdidi tempus vi/ e EYSI ſequiũ noſtrum.itavt cuncta te meein peccatis ⁊ vanitatibus.quia tibi en que in eius ſeruitio facimus digne nunq; fuiui.: Sed ⁊ inſuꝑ ie multi/ H e fiãt cum diſcretõne.tam quo plrxoffedi.⁊ nihil heo qͥ poſſum tibi pꝛo ne H 4 ad coꝛpus.qᷓ; quo ad animã glectis ⁊ male geſtis ſatiſfacere niſi coꝛ me wr Ham iuxta comune puerbiuz. Omne qd um. vtinã debite ↄtritu ⁊ buitliatu. Docer. As eſt nimiũ / vertitur in vitiũ. Studeat ergo go tibi dñe offero. ⁊ rogo ne deſpicias ⁊ de nnd gia ſic regere coꝛpus ſuum.vt ex vna parte licta iuuentutis mee ⁊ ignoꝛantias meas 4 Ein non contra ſe pꝛeualeat.⁊ ex alia parte vt immo ⁊ neqᷣcias meas ne memineris. in ſeruiendo ſibi/ etiaʒ non deficiat. Quo⸗ Eriã ſcio dne.ꝙ totis vinbo meis nõ ſuffi⸗ rum pꝛimũ fit/cum nõ nimis laute ipſum cio talẽ facere ↄfeſſionẽ/q̃leʒ bñ exigerent no coꝛpus enutritur. Secundũ quãdo non pctã mea. Sʒ ⁊ tu ſcis deꝰ meꝰ deſideriuʒ nimiũ exercitijs ſiue coꝛꝑalibus ſiue ſpiri⸗ tualibꝰ fatigat᷑.Et maxie ĩ ſpiritualib ſeu ad ſpiritualitatem tendentibe exercitijs / eſt cantela adhibenda.quia in talibus ꝓpter meũ ⁊ volũtatẽ meã bonã.qꝛ ex tuo dono ⁊ tua inſpiratõne/nihil volui vicario tuo/ meo confeſſoꝛi celare de peccatis meis.Et iße ↄfeſſoꝛ/ ſe ſatis putat inſoꝛmatum de loſbit nehn/ ano ſaceg ſimplicitatem nõnulloꝛum deuotoꝝ ⁊ an mea vita.¶ Rogo igit pie dñe. ſufficiat ti⸗ 50 tiqui hoſtis inſidias/ſub ſpecie boni poſ bi.⁊ da vt oblit ea q retroacta ſunt/extede⸗/ irſehe ſet homo incurrere periculum magni mali reꝑ ãpliꝰ me poſſim in aterioꝛa in tuo ſctõ cuminbo Exempli gratia. Si quis nimis⁊ nõ cuz fuitio. Si ãt dne in futuꝝ aliqd aliud ti⸗ Pcig debita diſcretione nec cum conſilio alioꝛun bi de me placuerit ſuꝑ ↄfitẽdis meis pctis unibist deuotoꝛum expertoꝝ/a ſuoꝛum ſuperioꝝ; iteratis viciba/ offero me patü. iuxta oſiliũ Minſalu intendere vellet. ieiunijs. fletibo. vigilijs. cuiuſcũq; ꝑ quẽ tuã mihi dignariſ inoteſce lochi diſciplinationibus.oꝛationibus. medita reſuꝑ b̊ volũtatẽ. Nihil eni intendo retine 4 1boninn tionibus, imaginatõnibus circa ſubtilita re apð me qð ſit ↄtra te.Lñ nõ ignoꝛo eti ifi tes quaſlibet ⁊ diuinas res. terroꝛibꝰ moꝛ am dñne de meus ꝗ q;uis milleſies ofite⸗ Menobi tis ectremi iudicij ⁊ inferni.⁊ ceteris his ſi oꝛ/ex ̊ nõ poſſum ſatis iuſtificari.ſʒ ex tua nob milibus. Hic poſſet caput ⁊ cerebꝛum ſuũ ſola maa / mea depẽdet iuſtiſicatio. Cuũ enĩ ubndehr aliaq; oꝛgana quibus anima vti habet in tu mihi nõ iputaueris pctm̃.iũc iuſtꝰſum hnoſipenm⸗ ſuis opeanonibhus intant ledee t uſn ⁊Znon alias. ”MUMU?, nin rationis amitteret.aut fieret totus debuis „ è ont fantaſticus ⁊ melancolicus ſibijpſi/deo et ¶ Infoꝛmatio con 1 milun hbominibus inutilis non ſolũ ſed ⁊ periu, ſolatio officialiũ qͥ circa exterioꝛa occupãt nnictene loſus ⁊ grauis. ¶ Ande conſilium meum Irca pᷣmiſſa ẽt notãdũ ꝙ ꝑſona de Redicnne eſt. vt homo deuotus ſi omnino menſuraʒ uota q circa curã reifamiliar ⁊ er/ O:atoigree ſeruare nequit.nutriat potius coꝛpus ſuu ? ga erxterioꝝ diſpẽſalõʒ/mltũ ẽ occu ſepainnie aliquali cũ exceſſu/q; ſubtrahat ſibi nimis pata.r dʒ cũ nimia axietate conani ad hñ/⸗ debenge cũ defectu. Ratio qꝛ difficilius immo qñn/ dũitalè pacẽ trãqllitatẽ ⁊ puritatẽ coꝛdis: laconemn qꝙ nullaten ſubueniri poteſt coꝛpi leſo pr lez ꝑſona ſoli deo ⁊ ſpnalibo vacãs pᷣt ⁊ dʒ ſcnppun huiuſmodi niuiiam neceſſarioꝛum ſubtra hr̃e. Nec deꝰ reqͥrit ̊ a tali ð nccitate ſalutꝭ rtconang ctionem. vbi tamen facile per vnaʒ gut du Scit eĩ ꝙ hüane ifirmitati id ipo ſſibileẽ. hatenzun as abſtinentias /repꝛimi poſſet quod exce,n· Ad hoc enim conari nimium eiſet ſignum mnunen h. leg Gan iif enen r Eir ereſt busquuch üpzen mabipn reniſt corn ni Hor chictsen mmnasmen dmidens, deszöcch ſes Zhicne n in Khodono inon nones upaunde itfcarti ünrcrid e minmoſc As aind dionrsen miunn i dganſingen fiimencontt Linoipova nleſg Efenſen. iciſtin 110 tice ſefmmin/ 1bmnattt Anns , önän ui ihii indethun nen ſuperbie ⁊ labo: ianis. perditio tempoꝛis inutilis. Hõ ergo perſona ſic exterioꝛibuns occupata ꝓ ſua ⁊ alioꝛum ſalute ex. diuina haud dubium ꝓuidentia/triſtet᷑ multuʒ ſi deuotionem tantam no habuerit q;tam li/ benter hret.⁊ q̃lem alios habere ↄſidernt· Jmpleat ipſetantũ fideliter miniſteriũ ſu um ad qð deus enʒ vocauit ⁊ ſatis eſt.HOi cut nanq; ipſe nõ ſolũ p ſe ſʒ ⁊ palijs / ſe er terio:ibo occupat iuxta diuinã volũtatem· Ita etiã alij nõ ſolũ ꝓ ſeſedꝛ p ipᷣo ſicoccu pato ⁊ ꝓ alijs/deo ⁊ ſpũalibo exercitijs va⸗/ cãt. Hoc adiecto.vt qñũq; certis hoꝛis ſibi magis aptis put poſſibile fuerit/ad deum etiam recurſum hẽatconquerẽdo humili⸗ ter de ſuis negligentijs ⁊ exponẽdo domi⸗ no deoſſuo neceſſitates occupationes ⁊ mi ſerias ſuas oꝛãdo vt pius dũs/dignet eaſ⸗ qẽ ſuſcipe a paupere fᷣuo ſuo loco deuotio nis qua libentius ſibi offen et.ſi eam habe ret. ¶ 2Hinc ſurgit pia ⁊ pnlqa conſidera tio/de coꝛꝑe xpᷣi miſtico. In q̊ͥ ipſe dñs Je ſus de?a hõ/eſt noſtꝝ caput.noſq; mẽbꝛa eius. Vñ ⁊ ſicut in coꝛpoꝛe oꝛganico / oĩa mẽbꝛa non eundẽ actũ habent.nec ſibi ſo⸗- li.ſed toti homini in ſuis acibo deſeruiunt Pedes qppe nõ ſibitm̃ ambulãt.nec ma⸗ nus ſibi ſoli laboꝛant necos ſibi ſoli come dit ⁊ ſicde alijs ſed ipſi toti homini.Itae⸗ tiam in hoccoꝛpoꝛe xpᷣi miſtico quocunq; quodcũq; bonuʒ operatur / non ſibi ſoli ſʒ omnibus in chꝛiſto exiſtentibus id opera tur in ſalutem. Et exeo ꝙ; dominus noſter ieſus chꝛiſtus.deꝰ ⁊ homo/mediatoꝛ ẽ dei ⁊ hominuʒ ⁊ caput nr̃m.oꝑa noſtra bona per ipᷣm fiunt diuini maieſtati grata ⁊ acce pta ⁊ nobis ſalutaria ⁊ fructuoſa ⁊ non ex nob ¶Nemo ergo deputatus opib inferi oꝛibo / deſperet. nulluſq; intendẽs maioꝛi⸗ bus / inperbe ſeeleuet. Quia omnia in chꝛi ſto ieſu domino noſtro erunt nobis cõmu nia.¶ Hon bene itaq; agũt illi/jq pꝛedicã⸗ tes aut alia magnalia agentes ſe magnifi⸗ cant.⁊ ceteros religioſos ⁊ chꝛiſtifideles ñ pꝛedicantes.ſed quieti contemplationis? oꝛatiois vacantesvilipendunt.velut eccle ſie dei inutiles.non attendentes.q ſi ſßmo debeat pꝛoficere exoꝛe pꝛedicantis.deuo⸗ ta contemplatiuoꝛum oꝛatio habet hoc ef ſicere apud deum ⁊ impetrare als inuanũ erit conatus laboꝛantis. ¶ Dimiliter nõ bene agunt qui ſpiritualibus vacantes / eõ temnunt tempoꝛalium admin iſtrationem Deuotoꝛum ſunplicium redeber Et non omnibus omnia pſunt:.necomẽs omnia poſſumus. Sit ergò quilibet con⸗ tentus de ſituatõneſua/in coꝛꝑechꝛiſti mi ſtico etiã ꝓ quocunq; repuretur membꝛoĩ fimo.⁊ ſtudeat fideliterageręin ea vocatõ ne qua dñs euʒ vocauit. ¶ Expᷣmiſſis ap⸗ paret erroꝛ illoꝛum qui in religionibus/ ex obediẽtia deputati ad exterioꝛa officia ſua ci murmure ⁊ inuoluntarie.immo quãdo vi coactione? p conſequens negli/⸗ Fene dinfidelite implent. ſpiritualia ſi⸗ i furtiuecontra bonum obedientie vltra q; ad eoꝛum ſtatum pertinet/vſurpantes ⁊ id quod alioꝝ eſt ſuperbe ſibi vendican⸗ tes:quodq; ſuum eſt/negligentes. ⁊ ſic/et iſtud ⁊ illuq/non ſolum ſaluti ſue infructu oſum ſed ⁊ ſepe per ꝓpꝛie voluntatis ⁊ ino⸗ bedientie᷑ vitium damnoſumj/facientes Apparet quoq; ſimiliter æc pꝛemiſſis ꝙ; i antognt nonnunq; religioſi/ modicaʒ 1 rioꝛa explenda deputatis ſi quando in ſpi ritualibo minus pꝛompti inueniantur ha⸗ bentes. ip ſos temere quãdoq; tan; inde/ uotos non ſolũ coꝛde dijudicantes.ſed qd peius eſt/ſepe gladio lingue ſue detracto⸗ rie percutientes. Non attendẽtes illud vul gare puerbiuʒ. Pluribus intentis /minoꝛ eſtad ſingula ſenſus. Nec recogitant ꝙ ſi 7¹ crercentes. Sicut enim ſpiritnalia ſic? tS poꝛalia bona qdiu ſumus invia ⁊ peregri namur a celeſti patria/nobiſ neceſſaria ſů=t Epmiſſis dp/ ipſi explere deberent talia ſcilicettempoꝛa,⸗ lia et ſpiritualia.neutrum hoꝛum foꝛte fa⸗ berent eſſe deo ⁊ hominibus grãati ꝙ ipſi⸗ ad ſeruiendum deo in quicte ⁊ pace oꝛdi⸗ natis.alij cogunturſeruire cum multa fati ga ⁊ tribularione ⁊ deo ⁊ ſibi ⁊ alijs.⁊ q ip ſi velut domini recumbunt.alij velut ſerui ernn linidtrant ew. in tempoꝛalibus de nece arie eis pꝛouidere habẽt.Timè⸗ pter eos detenti.apud deum iuſtum iudi⸗ cem percipient.pꝛopterſuam potiſſime in ſtitudinẽ.qᷓ deo maxie in nobh diſplicet. Jurta pᷣmiſſa qʒ iſtruit᷑nõnllłoꝝ ſimplici⸗ tas.qͥ occupati alijs/conãt᷑ñ tm̃ coꝛde,ſed ẽtoꝛeſꝑ oꝛare ipt᷑ vᷣba apli qͥb ditj. Sine intermiſſione oiantes. Nam ſcpᷣm expoſi⸗ – toꝛcs licet ſeimper oꝛet qui bonũ oꝑari nõ itales e ſpiritualium operuʒ ſuoꝛum fructum non ipſi.ſed alij officiale/ ſcilicet exterioꝛibus occupationibus pꝛo⸗ cererite poſſent. eq; aduertunt q́tuʒ de⸗ De exercitis ſecretis ceſſat.⁊ qui ꝑ pctm̃ moꝛtale oꝛõem ſuã nõ interrũpit.poſſumꝰ iñ ex pᷣmiſſis ⁊ ad ꝓpo ſitũ dicere plane ⁊ veriſſime ꝙ ſemꝑ oꝛatqᷣ alia bõa opa ſiue ſpũalia ſiue coꝛꝑalia pꝛo dei honoꝛe ⁊ ſeruoꝝ dei vtilitate facit. Li⸗ cet enĩ non oꝛet ꝑ ſe oꝛat tñ per alios in xpᷣi coꝛꝑe miſtico.⁊ ̊ ſufficiat ſibi dũmõ als debitũ oꝛãdi ad qð ipſe obligat extitit /nõ Qualiter et quare AVlrſum pſona deuota debet dili⸗ gentia adhibere vt nõ incurrat ali Aꝗquã ſingularitatis notã ꝑ ſuã öᷣuo tionẽ pᷣ ceteris int q̊s ↄuerſatur. Hoc eniʒ repᷣhendit᷑a patribo,qꝛ turbat nõnunq; ali os cum qbus viuit᷑. Et eſt ſignũ ſußbie et bvpocri. Studeat ergo eẽ in publico cõ⸗ munis ⁊ alijs ↄfoꝛmis ꝗabſq; tñ pctõ. In ſecreto vero/poterit eẽ ſingulariter deo de uotꝰ ⁊ coꝛde ⁊ moꝛib et geſtis ⁊ exercitijs. cũ diſcrerione tñ ne ſe deſtruat. ¶ Pꝛo iſt aũt deuotoꝝ exercitijs q̃ cõiter aptiꝰ fiunt in puato q; in publico (vt ſunt vicʒ menta les oꝛõnes ⁊ meditationes)notandũ ꝙ qͥ/ cũq; in his ⁊ ꝑ hec/vult amoꝛoſe ⁊ affectu aliter tẽdere in deũ/ſecure ⁊ diſcrete ne ca⸗ put⁊ ſenſus ſui foꝛſan ledant᷑ dʒ diſcere co gitare de deo / ſine aliq re coꝛpali ſiue abſq; imagine.ita vt nõ cogitet rẽ magnã aut ꝑ⸗ uam.lõgã aut bꝛeuẽ.albã aut nigrã eh̊ aut ibi in tali autalio loco exnñtem. Sʒ oibo ta libus ⁊ ſilib excluß/eleuet coꝛ ſuũ ad intel⸗ lectualia pura ⁊ incoꝛpea.cogitãdo dei oĩ⸗ potentiã q omiapᷣt.dei ſapientiã q̃ oĩa pᷣte⸗/ rita ⁊ futura ſcit vt pñtia.dei bonitatẽ qua omnib; q;tum in ſe ẽ/ bñ vult ⁊ nulli male. Silr eiꝰ miam.dulcedinẽ.pulchꝛitudinẽ ⁊ ſic de alijs pfectõib/ðo ſũmeoueniẽtibo. ⁊ inerñtibodicendo coꝛde ⁊ oꝛe. O dñede omnipotẽtiſſime.ſapiẽtiſſime.poptime. — totꝰ pulcer.dulq z mificoꝛſ.O prpijſſime * es.plus me diligẽs qᷓ;; vnq; carnalis pᷣqter ſuum cariſſimum dilexit filium. Quod be ne oſtendiſ in tuis beneficijs magnis ⁊ in tis mihi indigniſſimo datiſ perte ⁊ adhuc dandis/ex ſola tua maxima hoc faciẽs bo⸗ nitate.te adoꝛo laudo gloꝛifico.toto coꝛꝑe ⁊ ſpiritu tibi gfas ago p omnib donis tu⸗ is. quia quicqd ſum.poſſuʒ ſcio ⁊ bene ſctẽ Vel alio modo oꝛando ꝓut ſpiriti rioꝛibus apparet oculis.vtpote circa glbe dinem rotunditatem et paruitatem ſacre huius hoſtie.ſed cogimus quaſi violenter cogitatum uoſtrum / vt ab illisviſibilibus qʒ cupio volo ⁊ deſidero.hoca te habeo to tum.⁊ nihil habeo ex meipſo niſi peccata. que clementer petõ ignoſce ꝓpter gloꝛiam nomini ſtui benedicti:Qð me/cum omni bus ſanctis tuis/bñdicere laudare ⁊ pᷣdica re ſine fine ꝓpitius etiã ↄcedere Higherts, anct? inſpirauerit. ¶ Zalem reſpectũ hahendo in oꝛationiba ⁊ meditationibꝰ ſuis/ homo non facile incurret freneſim.nec erit fanta⸗ ſticus. ⁊ in capite ſeu ſenſibo ſuis deſtructꝰ quẽadinodum aliter faciliter poſſet cõtin⸗ . gere.cum homo nimis figit cogitatũ ſuuz in res coꝛpoꝛeas ⁊ reꝝ ſenſibiliũ imagies. Holumꝰ tamẽ perhecrepꝛobare imagi captione/ alligatione / colaphis/ ſputis. ſla gellatione / crucifixone dñi nfi leſui chꝛiſti ⁊ ceteris hmõiiJmmo hoꝛtamii q;tũ poſ ſumus.vt de talib hõ ſepe cogitet.ſed ſub diſeretiõe ⁊ nõ nimis ſ̊ faciat.atq;yt nõ ni mis diu/i/ꝛ imobilitq̃ſi ſeu nimis fixe/cir⸗ ca coꝛ palia ⁊ imagines rerum hmoi/cogi⸗ tatio immoꝛetur. Sed ſemꝑ conet᷑ cogita tum ſuũ ab iſtis coꝛpoꝛeis imaginationi⸗ bus / trahere ſurſum ad earũdem reꝝ coꝛpa lium ſpiritualitatẽ.q̃ inde (ſpũſancto docẽ te)elici potenit copioſe ſi homo aſſueſcat et dederit ſe ad talia facienda. ¶ Et ne videa tur ĩpoſſibile totaliter licet appareat inexꝑ tis difficile aliqualiter/id quod dicimus. Sumamus exemplũ de venerabili ſacro dñici coꝛꝑis.qð cũ videiꝰ in manibus ſa cerdotis.oculis coꝛpoꝛeis(adoꝛamus de⸗ note.ſicut veꝝ deum ⁊ hominem humani generis redemptoꝛem angeloꝛum dñm.⁊ demonũ erpugnaroꝛẽ ꝓpter hoc ibi vi⸗ demus oculis coꝛdis.nec moꝛamur cum cogitatu noſtro diu circa illud quod exte⸗ ſpeciebus ſe auertat.et conuertat ad inui⸗ ſibilia que oculus mentis per lumen ſan⸗ cte catholice fidei ibi videt et credit vera⸗ ciſſime. quaſi diceremus cogitationibus noſtris id qð oculi coꝛꝑis nobis repꝛeſen⸗ tant nõ eſt de? noſter. See qð ibi ocuk coꝛdis cernitur eſt dominus deus noſter Hoc ergo cogitate⁊ in hoc vos figite. Aliud exemplũ põt applicani de puro ex⸗ cipkmi oeend ſeſüno⸗ tani donceet. enicke Glalpaut tortis. itongt umern 6zocccpeo Pet 6 denotain aws ee Cran fisc lüe nd, ſedche Nc ſaao⸗ mndebl l'sden Ckti Cepod Malt blaſe eſenot Cogiut cnpore ClllC Nuoma⸗ gulnconn lcfanmn Gaälmnon monan llcnnio Unmeeg busrſſen Curpiune Hiuosros goot ſeni Enples de ihen Uhtaſana zdin det ucnetita tardigne rſpfinfnc ſdegübihen nbeſnidon mneranfinn tpſtsdfnn arpeſcrcin Nr coginn hidilüinnee ſepohnen redenprign. * boſins fünfteücni umir i Necgnit eh uunen rjti nmnbfo, untugt Worator nierco nanaodoct oaſncena Sieridn nüaenine cnoradli ſadi Pinſwunddrsſt NgGorgfnnd ommenbunn ctoemdin õ e orsruren. 1ls iden arate mminenſin aninioent Püsrübite Vnuenu ei nse unn, gaco oginn; vhaln, Selicöhi innsngi e woi tra patriã poſito qͥ nne; vidit pr̃em ſuũ:et cni pr mittit victũ ⁊ amictũ ⁊ alia neceſſa⸗ ria.ſalutatq; dulciter ſepiꝰ ꝑ medios nũci⸗ os eunde:Hõ dubiũ qn puer iſte licet pa/ tre ſuũ nõ videat moueat᷑ naturaliterquo/ dã amoꝛoſo affectu ad diligendũ hũc pre⸗ ⁊ ad cogitandũ ſepiꝰcoꝛdialit᷑ de eo.⁊ ꝙ li⸗ denter eẽt apud eundẽ/ ad videndũ ipᷣm ſi cati eſt. Quia neſcit an ſit lõgus aut bꝛeuiſ an alboaut niger. ⁊ ſicde alijs coꝛꝑalibocir cũſtantijs. ergo etiã in cogitãdo p r̃em ſuũ qleſcunq; hmõi coꝛpoꝛee imaginationes occurrerint/nõ in eis qeſcit.ſed repellit tã/ q́;; deceptoꝛias ⁊ inutiles. Sed qm alibi/⸗ de hoc latiꝰtractatũ eſt.ſufficiai hic modi/⸗ cetactũ ¶ Itac iurta pᷣmiſſa diſcat ꝑſona deuota / in ſilib ſimlr agere.alioqn in oꝛõ nibo ⁊ meditatõnibo ſuis/nõ ſolũ ptimeſe⸗ re hebet pᷣmiſſa ꝑicula.ſed etiã incõmoda grauia alia.ſoterii eni ↄtingere dũ hõm mis cogitat cũ imaginiba⁊ de rerũ coꝛpo raliũ circũſtantijs.vt ꝓpter fantaſie fluxibi litatẽ/⁊ inniſibili hoſte illudẽte ⁊ coopan⸗ te deueniata deuotis ⁊ pijs cogitationibo/ ad cogitatus turpes ⁊ impios.a puris affe ctioniby ad immũdas.a ſpũalib ad carna les.⁊ nõnũqʒ a ſanctis cogitatiõiboad exe crande blaſphemiecogitatiões.ꝓut in nõ nulis deuot ꝑſonis ĩ his incaut?/cõꝑtũq; qũq; eſt. In ipſa etiã venerãda imagine crucitixi.ex nimis fixa cõſideratione circa coꝛꝑis dnici nuditatẽ.eiuſq; femoꝛalium. Qui caſus ſiẽ mulierculis eſt valde poſſi⸗ bilis.ſic viceuerſa poterit caſus iſte ⁊ viris eſſe nõ impoſſibilis /ſi nimis figant᷑ eoꝛuzʒ cogitatus erga ſanctaꝝ vᷣginuʒ imagines coꝛpoꝛeas.ꝓut etiã exꝑientia uõnullos do cuit. Caueamꝰ igit᷑ dum cogitare volumꝰ nudum cruciſixũ.ne incaute id fiat. Alio⸗ quin contingere poterit dominũ noſtrum crucifixum decruce nobis euaneſcere/nos qᷓ; c latronibo non tantũ his qui cum do⸗ minuo crucifixi ſunt/ſed ⁊ illis inuiſibilibꝰ illic inſidioſe cõtra nos latitantibo ſolos re manere.q ⁊ deſpoliantes nos cogitationi bus ⁊ affectioniba puris ⁊ ſanctis ⁊ plagis turpium ⁊ execrandaꝝ impoſitis/vix ſemi uiuos nos ſub cruce relinquãt. Semiui⸗ nos ⁊ ſemimoꝛtuos nãq; nõnunq; deuoti ſimplices ſe putãt.cũ ec hmõi coꝛpaliũ ſpe cieꝝ/incauta ⁊ nimia imaginatione/veni⸗ unta ſanctis cogitatõnibo meditatiõibo et Deuotoꝛum ſimp litiuim 7 oꝛõnib/ad cogitationeſ nefarias ſpũ nec ſepiꝰ cooꝑante.eſtimates cũ qᷓdã deſpatiõe ſea deo derelictos ⁊ repꝛobatos/ꝓpt᷑ hmõi turpitudines/cogitaui eoꝝ occurretes ⁊ ꝑ oↄñis ſe in alaa dei gra moꝛtuos foꝛeê/⁊ vix vita coꝛꝑis viuere.qð tũ falſiſſimũ ẽ.Ecce ad q;ta ꝑuenit᷑ꝑicula ex nimis foꝛti imagi nũ coꝛꝑaliũ reꝝ fantaſia.⁊ exantiqͥ hoſtis cooꝑatione malicioſa. Nemo ꝓpt᷑ pᷣmiſſa credat ſanctoꝝ imagines ſic qͥdaʒ heretici ſenſerũt/eſſe ↄtemnendas.ſʒ ſunt potius reuerẽeter tractãde.⁊ ea intetõne q̃ ecclia ði eas inſtituit digne honoꝛãde. Et ſic diſca⸗ mus ab his viſibilibo mẽte trãſire ad inui ſibilia coꝛꝑalib ad ſpũalia.Illenaq; eſt ſt nis imaginn. iitum blaſpheme Eblaſphemie teptatioe/ occaſio⸗ dneußmiſſon!/ẽ etia notãduʒ/ꝙ ipſa nouit ad dei uitiũ ↄuerſos/qñq; guiteri feſtat inimico hũani generis (vt tales ꝑ G in deſpationẽ deducat ⁊ a dei ſᷣuitio viaq;ʒ ſalut arrepta retrabat)id agẽte.ðo aũt ( vt phmõi ques tẽptationes ſi eis nõ ↄſenſe⸗ rint/a pctis ſuis purgati.influẽtie ſue gre idonei reddant) H̊ pie ꝑmittẽte. ¶ ¶ũ igit cogitatio hmõi mala/hoꝛreda.groſſa.tur⸗ pis.⁊ nefaria.iĩpoꝛtũe occurrerit.ñ terreat᷑ nectriſtet᷑ pſona ↄuota/ptea nimiũ.neq; credat ſe ꝓpt talẽ/a deo derelictũ.ẽt q;ꝛtum⸗ cũq; tal cogitatio hlaſphemie videat᷑eẽ cõ tra dei vl alicuiꝰſci honoꝛẽ.aut ↄtra fidem caſtitat? ⁊c. Sʒ maioꝛẽ fiduciã.ſe ꝑtinen⸗ di ad peũ inde accipiat/dicendo coꝛde aut oꝛe. ¶ Dnede? meꝰ/guiter ⁊ iuitiſſime to⸗ lero hãcteptationẽ.tñ qꝛ multuʒ peccaui. iuſtũ ẽ vt multũ afnligar. Cõfidẽs dñe.qꝛ tã foꝛte certamẽ mihi cõmittis:q ẽt int ma gnos ⁊ electos tuos milites/vel cõputare me indignũ. Si igi᷑ dneẽ tue volũtat/vt hectẽtatõ dura mecolaphiſʒ ñ recuſo labo rẽ.ſj ſupplicitrogo.vt tribuas ſᷣuo tuo vᷣtu tẽ pugndi ⁊ vicẽdi.ne ei vnq; i et᷑nũ ↄſetiã XTun.deꝰmeꝰ/ſcis creature tue ipotẽtiam nec ẽt igras inimicoꝝ meoꝝ ĩuiſibiliũ/iue teratã iuidiã ⁊ maliciã ↄtra me.Et hecoꝛã go dicat hõ deuotius vt poreritſignando quoq; ſe interiʒ ſepiusſigno ſccẽ cru ⁊ aqᷓ benedicta ſi affueritſeaſpergendo. His ꝑ actis ſit homo contentus ⁊ nõ curet deeis ſig cõtra ſpi * De exercitiis ſecretis amplius multũ nec litiget vltra pꝛo illa vi ce nimis cum eiſdem ſed cõtemnat.⁊ ſic ci⸗ tius euaneſcent a memoria. ¶ Super pᷣ⸗ miſſis habemꝰ exemplum dequodam mo nacho in heremo.quitalibus turpibus co gitationibus vexabat᷑c.annis.⁊ nemini audebataperire tentationem hanc/pꝛopt᷑ eius abominationẽ.Tandem tamen cui/ dam antiquo experto patri eaʒ/non oꝛe ex verecũdia ſed ſcripto detexit. Qui ridens ait pone manũ tuam ſuper caput meuʒ qð cũ ille feciſſet.ait ideʒ pater. Super caput meum ego accipio totum iſtud peccatum tuũ ⁊ omne pouduſeius. Non ergo tuam plius/indi conſcientiam aliquaʒ habeas. Cũ autẽ monachꝰ ſuper hoc miraret᷑⁊ cau ſam huiꝰ q̃reret. Reſpõdit pater querẽdo. Alaariene vne tibi iſta turpis cogitatio bſit inquit ille. Nam maxime mihi ſem⸗ per diſplicuit.Et ait ſctũs pater. Manitfe ſtü eſt ergo ꝙ tu eã nõ agis.ſed eaʒ pateris antiquo hoſte pcurãte/⁊ te vt ðᷣciꝑe tandẽ per deſperacionẽ poſſet/ita fatigãte. Nunc ergo fili mi audi ↄſiliũ meũ.Etcũ iteꝝ iua ſerit tal turpis cogitatio/dic. Tibi ⁊ ſuper te inimice neq; ſit hectua blaſphemia ego nihil in ea habere volo. ſed dñm deü meuzʒ ego adoꝛo ⁊ veneroꝛ.in iſumq; credo. Ex poſt vero iſte frater/nũq; habuit amplius hãcgrauẽ tentationẽ ↄſilio ſenis adiutus. Et notandũ ꝙ ꝑſona deuota hmõi ten⸗ tationes graues / nõ debet ofiteri indifferẽ ter cuicũq; ſacerdoti q;q; plurimũ littera⸗ to.ne foꝛte occaſionẽ deſpatiõis habeat p⸗ pter multoꝝ inexꝑientiã ſed recurſum ha⸗ beatad viros deuotos religioſos diſcretoſ Nec eſt opꝰin ſpeciali nimis declarare in ↄfeſſione talẽ turpitudinẽ.ſʒ ſufficit ita di/ cere/ vt cõfeſſoꝛ intelligat mentẽ cõfitentis ⁊ hocp ſemel.Siampliꝰ vexauerit.ſatis eſt eidẽ ↄfeſſoꝛi ampliꝰſimplrin genere eãẽ dẽ dicere.¶ Pꝛo illis q̃ pᷣmiſſa ſunt/notet᷑ ꝓ regula generali:q; qualeſcunq; cogitatõ nes male occumerintſiue ſintdecarnalita⸗ te.ſiue de inuidia ira ſuꝑbia ⁊c.fiat diligẽ⸗ tia vt ab intra eis nõ ↄoſentiat᷑⁊ vt ab exctra nõ impleant᷑.⁊ ſecurꝰ erit hõ ꝙ nullo mõ hmõi erũt peccata moꝛtalia.ĩmo cõiter cũ eis ita reſiſtit erũt magne vᷣtutis hic.⁊ in futuro remũerationis ſingularis materia ſen occaſio. Ex hũilitatetamẽ poteſt hõ de eis ↄfiteriinõ in ſpecieſed in generali dicẽ do ſic. Tales malas cogitatiões habui.ta mẽ ꝑ dei gram ipſe mihi nũq; placuerũt. Zimeo nihilominꝰ ꝙ nõ tam cito eas im/ pugnauerim/ſiẽ debuiſſem/⁊ cnʒ dei auxi⸗ lio potuiſſem. Nocandũ aũt eſt.ꝙ ſi in his adueniret qð abſit/delectatio cũ ↄſenſu/H̊ᷣ oĩno expᷣſſe ⁊ ſpecifice eẽt ↄſitendum.⁊ſi in oꝑationem ꝓcederetur/tunc adhucmulto ampliꝰ.qꝛ hoc foꝛet grauius. ¶ Buic re⸗ gule generali videt᷑addẽdũ.q ſi pꝑſona de⸗ uota/fuerit ex naturali quodãmodo indi⸗ natione nimis pꝛona ad aliqð peccatũ ſeu vitium/ſit hoc ira iuuidia.male loqͥ deali⸗ is.aut alið qdðᷣcunq;.ita vt qñq; etiã cadat moꝛtaliter. nullo modoꝓpter hocdeſperet. ſed coꝛdialiter de hoc doleat ⁊ cõfiteat᷑ hu⸗ militer.⁊ ꝓponat in animo nñqᷓ; amplius ita velle peccare.etiamſi milleſies tũc vna die ceciderit aut vltra/nõ tamẽ ꝓpterea dã⸗ nabit᷑ dũmodo ſaltem totiẽs ſurrexerit qti ens ceciderit.Ante caſum igit᷑ cogitet diui nam iuſticiã.ſed poſt caſũ/diuinã miam. ſemp attedat. Mia eni dei tta eſt vt ſi hõ bfet oĩa peccato mundi ſuꝑſe.⁊ doleretq; cũ eis tam bonũ dñm deũ ſuũ/ſuꝑbe offen diſſet/ꝛ firmiter poneret ampliꝰ abſtinere deus talẽ nũq; damnaret.ĩmo habem? mk ta exempla de pluribo ſanctis qui grauiter peccauerũt.⁊ poſt peccata ſua/ꝓpter penitẽ tiã ſuã⁊ maximã dñi dei noſtri dulcedinẽ ⁊ pietatem qua diligit humanã naturam/ facti ſunt apud deũ maioꝛes ſancti qᷓ; non⸗ nulli ſancti qͥ nõ ſic ceciderũt. Verũtamẽ ſuꝑ hiſ nemo debet peccare.ſed poſtqᷓ; pec cauit cõfidat de dei bonitate ⁊ ꝓpter pᷣmiſ⸗ ſa reſurgere feſtinet. ⁊ ſaluꝰ erit. Nam deuſ peros ꝓphete dicit.ꝙ nõ velit moꝛtẽ pec⸗ catoꝛis. Seg iuxta veriſſimam ſancti Jo hãnis Chriſoſtomi ſniam/de? quaſi dolet cũ hominem per ſuã iuſticiã damnare de⸗ bet pꝛopter hominis iniuſticiã excquo ho⸗ mo eſt imago dei tam nobiliter creatus et tam pꝛecioſe redemptus. Nemo ergo de⸗ bet deſperare de ðᷣi miſericoꝛdia q̃ntumcũ⸗ q etiam grauiter ⁊ innumerabiliter pecca uerit.ſed toto coꝛde doleat/qꝛ tam dulciſſi mũdominũ inhonoꝛauit ꝓpter ſua pecca⸗ ta ⁊ in futurũ cauere pponat.⁊ ſic dubitare nõ habet qͥn diuina pietas ſecũ miam faci at. etiã ꝓ regula ſeruãdũ.q; ſi hõ in aliquod peccatũ ceciderit etiã moꝛtaliter. nõ tm̃ ſemel ſt pluries.ñ triſtetiim̃ ex ᷣꝙ bipſ linci⸗ ioſi qyogi humi 60t aaröen benco. ceſo hulane gutt aert incign ſahen ſvage ſeſurg ſunne nose od gos ſop 1s. er. ſoliis ligha Nbuufn, ſpeccn norotel Aproxi, ercaa Her / horüp gohucch Arthai ntuelinc zapegi unpoſibe bloorb⸗ nnes Cſkonerin nurefent ummoner citlllimon nobate nullsdane ſnone migo⸗ lun beſar, Gfthe⸗ Anns. lücyn Waadie namti gindi uuninimn 1kri; Mrg rroftn Aſinere ben'm lguulte Nerpenice lrchint imem ncichnon Vemame öpoſiöpe⸗ tipeerömi m fondal nori ſe⸗ nanhna), Nhnidole ummar def niagpoho⸗ Zarnus 4 no eho den aäntumch diterpec am dalaſ teſſig pecs aſicdubtn cünin icgſhin ni norule, cingh Deuotoꝛũ ſimplicdun v7i ſibijpſi grauiter indignet᷑inde aliqᷣd ma li / indiſcrete / ſine ſcituꝛ cõſilio ſui cõfeſſo ris vel ſuꝑioꝛis pꝛopterea faciat ſibi /ſʒ cũ quadã mentis libertate ⁊ coꝛdis fiducia / umiliter recurrat ad dñm deũ ſuũ. petẽ⸗ do coꝛdialiterveniã ⁊ ſe accuſando⁊ emẽ⸗ datõem cũ diuino adintoꝛio in mente ha bendo. ¶ Faciat ergo homo iſte ſicut fa⸗ cere ſolent pueri nondũ ſatis foꝛtes ad ã⸗ bulandũ.qui cũ libentervellet ambulare. cadũt ſepius.Et cũ ſe cecidiſſe cognoſcũt indignãturvt ſicvelint iacentes ꝑmanere ſed humiliter fiducialłr extendũt manus ſuas ad piam matrẽ vt ſe releuet exquo ꝑ ſe ſurgere nequeüt. In infinitũ plus nos ſumus cari ⁊ dilecti diuine maieſtati que ſponit.qᷓ; vnq; aliquis filiꝰ ſue matri car/⸗ nali extitit carus? dilectus.Recurramꝰer go ad eam cũ humilitateꝛ confidẽtia poſt lapſum⁊ impoſſibile eſt vt dãnemur Nul lus autẽ pᷣſumat q velit aut poſſit ꝑ ſeſur⸗ gere a peccatis aut peccata cauere.hoc eĩ ſolius diuĩe eſt gratie Caueat ergo quiſq; a ſigno tante ſuꝑbie. Nam pꝛopt᷑ ipam ſu ꝑbiam /ꝑmittit deus qñ q; cadere hoĩem in peccata.in qᷓ nõ cecidiſſet ſi humilr ⁊ ti D̃ůẽ moꝛate ſead dñʒ deü ſuum. ⁊ compaſſiue ad pꝛoximũ ſuum/qͥ pꝛius in ſimilia pec⸗ cata cecidit / habuiſtlet. * — Oe malarn cogita/ tionũ cauſis atq; remeds. Via tactũ eſt ſuꝑius de grauibꝰ⁊ ſeu cogitationũ.cũ doctrinaꝝ ali⸗ ritualia cõtra moꝛbũ ſpũalem tam peſtife ruʒ/expedit declarare aliqualr canſas qn⸗ tum poſſibile fuerit ⁊ dñs donauerit ex qͥ ꝛimu ita fien polſunt ex ſug ratões (Pꝛimü ita; fien poſſunt ex geſtioneꝛ ĩmiſſione inuiſibilis hoſtis/⸗ virtutẽ fantaſticã: imaginatiuã ſimplici um mouet.bmõi abominatõnibo.put fe⸗ cit illi monacho.xx.ãnis vñ ſupꝛa dictũ ẽ Pꝛobatõem huius docet exꝑiẽtia/in nõ⸗ nullis deuotis innocetibo ⁊ caſtiſſimis p ſonis.que nũq; ab extia audierũt blaſphe mias ⁊ turpitudiĩes tales qles ab intra ꝑ⸗ abominãdis tetatiõibus coꝛdis quarũ ꝓ earundẽ remedio annotatõe Ut adhuc clarius poſſit intelligi qð dictũ eſt ⁊ vt facilius poſſint inueniri remedia ſpi piũt Vnde claꝝ eſt ꝙ niſi ab hoſte inni ſibili immitteretur / minime ſentirentur. Immiſſſion es autẽ hmõi ꝑmittit defieri ad humiliandũ hoiem ⁊ vt timoꝛatꝰoꝑet ſaluté ſnã. ⁊ ad diſcendũ antiqͥ boſtis inſi dias.⁊ vt homo eo deuotius ad diuinuʒ auxiliũ recurrat. ¶ Remediũ bonũ eſt, vt homo ſaciatvt ſupꝛa heremita docuit Rte pdeſt vt hõ diuino adiutoꝛio ↄfidẽs / deri deat contenat ſpm̃ nequã? ſuꝑbũ cũ ſu is imundicijs dicẽdo. Immunde ſpũs.ſi qͥd poſſes ampliꝰ/etiã faceres. ego te non curo.qꝛ dũʒ deũ meũ nẽ tibi vnq; Cõſentiã in adiutoꝛẽ inuoco:Scio ꝑſonã que per hmõi irriſioneʒ ſolatioſe.de facili ſe eruit ab his ſpurcitis. Spüs qppe ſugbꝰnõ diu patit᷑ ſe ita oteptui baben. Sed fieri prt hmõi cogitatõnes turpes⁊ abo⸗ minabiles/ ex cauſis naturalibe ᷣm hũa⸗ ni coꝛꝑis diſpoſitõem Pꝛĩio videlʒ.aut ex nimia cerebꝛi euacuatõe ꝑ ieinnia ſtudiũ vel foꝛtẽ imaginatiõem. Scõðo aut ex ni⸗/ mia abũdantia groſſi fumi.cauſati ex coꝛ ruptis humoꝛib ꝓpter cibi potus intem pantiã.vel etiã cauſati ex certo cibo vel po tu.qui licʒ modice ſumptus/habʒ natura liter generare groſſos hũoꝛes caput ptur bãtes. Tertio aut ex eo ꝙ pſona talis ẽ ni mis ocioſa. Quarto aut exinde ꝙꝙ; hõ eſt cõſuetus curioſeꝛ incaute viderevel audi re res de quibo faciliter ſumit᷑ occaſio po⸗ ſtea cogitandi nefaria. Quĩto aut etiã ex inoꝛdinato⁊ nimis ↄtinuo timoꝛe offen; dẽdi deũ.Quẽadmodũ videmꝰexẽplarit᷑t ꝙ ſepe⁊ cõ iter ꝑtrãſiturlignũ qᷓntũcunq; etiã auguſtũ in terra ſimplicit᷑ poſitũ abſ⸗ q; aliq̃ trepidatõe qð nõ ſic tieret ſi lignuʒ foꝛet in alto.aut de ſubtus haberet pfun⸗ dã foueã etiã q;; eſſet magis amplũ.naʒ tũc imaginatio de piculo ſaceret hmõi tiꝰ moꝛc.Et timoꝛ ↄñter faceret caſum exeo ꝙ ſm naturales ĩ magno timoꝛe ſanguis totus conat᷑ iuuare ꝑtẽ nobilioꝛe coꝛpis / ſcʒ ipᷣm coꝛ recurrẽdo ad ipᷣin. ⁊ ſic ceterſis membꝛis euacuatis hõ ꝑ totũ coꝛpꝰ qua⸗ ſi ſpaſmat᷑ ⁊ deſicit virib.vñ neceſſe eſt t· cadat ¶ Dilt eſt exemplũ de timoꝛe in te nebꝛis.Erpientia ei docẽte.ſcimꝰ ꝙ in lo co obſcurovł tenebꝛoſo⁊ in nocte cũ vide re nõ poſſumus que iuxta nos ſunt/time mus naturalr:velimꝰaut nolimus Ita vt etiã qñq; videat᷑ nobis extimoꝛe nimio li cet fantaſtice.ꝙ videamꝰvlł ſentiamꝰ circa E „ 4 OQ nos tetras imagines vel audiamꝰ voces/ aut ſibilatões hoꝛribiles cũ tñ ĩ re nihil ſit camus igit᷑ nũc ad ꝓpoſi ituznoſtrũ ꝙ quantũ ad euacuationem cerebꝛi vel eivabũdantiã in hũoꝛibo coꝛruptis ⁊c ꝑſona talis indiget magis conſilio exxto rum artis medicine ⁊ bono regimine coꝛ pali/qᷓ; doctrina theologoꝛũ ⁊ ſpũali me⸗/ dicamine. ¶ Ded quantũ ad ocioſitateʒ nimiã ſi ipſa fuerit in cauſa que oĩa mala docere conſueuit.remediu pꝛincipale MB vt ho mo ſtudeat cogitatõnes ſuas beſtia les ⁊ indomitas.freno rõnis tenere.ne va gent᷑ libere ſemꝑ quo voluerint Et poterit oc fieri. ſi hõ occupauerit ſe diuerſ exer⸗ citijs vtilibo tã ſpũalibꝰ q; coꝛꝑalibo alter⸗ natis vicibo.dũmodo tñ hoc fiat cũ mẽtis quadã delectatõe.⁊ nõ vſq; ad tediũ⁊ nau ſeam in vno exercitio:alioqn cogitatõnes ꝓpter tediũ nõ recederẽt.ſʒ eq̃vt pus⁊ qñʒ multo ampliꝰdiuagãdo ad alia ſe redirẽt. ¶ Sug hbis habemꝰexemplũ de ſctõ An thonio qui q̃dã vice in heremo grauit af⸗ Higebat᷑ tẽptatiõe malaꝝ cogitationũ.vñ conq̃rebat᷑ dio dicẽs.Dñe vellẽ ſaluari ſʒ nõ volũt ꝑmittere cogitatões mee. Tunc apparẽs ei angelꝰ in ſpecie heremite oñt eidẽ remediũ cõtra cogitatões hmõi/ nũc paululũ laboꝛãdo manibo.nũc genibo fite xis oꝛãdo deinde coꝛpꝰreficiẽdo.poſt qͥe⸗ ſcendo.⁊ rurſus iteꝝ laboꝛãdo⁊ tandẽ ait Anthoni ſic facias ⁊ tu.⁊ ſaluus eris Vtinã attenderẽt bene hoc exemplũ non nulle ꝑſone q̃ ſub ſpecie q̃ſi vacandi deo ⁊ deuotõi/nihil oꝑparivolũt manualr cũ tñ apls dicat.Qui nõ laboꝛat nõ mãducet. Nuãuis eĩvacare deo ꝑ ſpũalia exercitia. nõ ſit ſine laboꝛe/ laboꝛare nibilomi int᷑ dũ etiã manib expedit.vñ ↄtingit nõnũ⸗ q; vt hoc negligẽtes nõ qͥdẽ ob coꝛꝑis de⸗ brilitatẽ ſed ex deſidia et carnis voluptate deueniũt ad magna pꝑicula ſuaꝝ aiarum. nõ ſolũ in malis cogitatõibo ſed etiã qñq; in grauioꝛib religionũ inſtitutoꝛes ſuis deputarũt fi? lijs certas hoꝛas nõ ſolũ ad cãtandũ.oꝛã⸗ ¶ Rꝛudent itaq; ⁊ rectiſſime dũ ad meditandũ.⁊c.veꝝ etiã ad laboꝛes manuũ exterioꝛes faciendũ.ꝓut clare pa⸗ tet in regula ſancti Benedicti ⁊ alioꝝ ap⸗ pꝛobatoꝝ oꝛdinũ inſtitutõibo. Non eſt eĩ aliqua cogitatio tã turpis tam abomina⸗ bilis mala⁊ execrãda quã nõ inueniat de⸗ teſtanda ocioſitas. fã coꝛvacãtis ocio/ẽ inuẽtuti. Vñ ad magna poſ iuuenes aĩaꝝ ꝑicula.ſi nõ qũq;⁊ ſepiꝰ coꝛ palibo exercitarent᷑ opꝑib De erercitus diſcretis ad inſtar molẽdini:qð cũ nõ habʒ ad mo lendũ bonũ frumentũ.qꝛ in cõtinuo mo⸗ tu eſt.molit⁊ ↄſumit ſeipᷣm.etiãvſq; ad to talem ſui cõſumptõem aut deſtructiöem. niſi pꝛohibeat᷑ alicuiꝰdiligẽtia Et eq̃ cito molit aduolantes fedas muſcas ſicut gra noꝛum electoꝝ adipes.pᷣſertim cum ſunʒ ſit ↄtinue molere⁊ nõ quieſcere.nequaq; vero qͥd molat ſiue bonũ ſiue malũ diſcer nere ⁊ eligere pt/niſi regẽtis ꝓuidẽtia alit᷑ curet diſponere. ¶ Si cui exepla pᷣmiſſa pꝛovitãdo otio nõ ſufficiũt. Attendat eti am ipſi fratres carthuſieſes qͥ plus cete ris religioſis ꝗeti contẽplatõis⁊ ſpiritua⸗ libus exercitijs deputati vident᷑ hñt put intellexi certas hoꝛas q bus coꝛꝑalib in⸗ tendũt oꝑibus ſecrete ⁊ ſine ſtrepitu in ſu is cellis.ſit hoc ſcribendo libꝛos ligando coꝛruptos emendãdo.oꝛtulos ſuos colẽ⸗ do aut cetera hmõi exterioꝛa ꝓ loco⁊ tẽpe ↄgruo faciẽdo.Quippe conſiderantes ꝙ ſpũalibꝰ ſemꝑ intẽdere nõ ſinit humana fragilitas religioſi qũq; coꝛꝑalia exercẽt vt vitet᷑ ꝑiculoſa ocioſitas ¶ Atteſtat᷑ pꝛe ictis diuina ſcriptura quõ nõ ſolũ ꝑicu⸗ loſum ſed etiã dãnoſum ſit otiũ de ſodo⸗ mitis qͥ peſſimi peccatoꝛes noĩant᷑ ⁊ inter ceteras cauſas ꝗᷓ eos ad tantũ perduxerũt malũ cõmemoꝛat/ni falloꝛ ipᷣm ocium Addendũ pꝛopt pᷣmiſſa eſt ꝙ licʒ q̃ſi oĩb generalr ſit ꝑiculoſum ſimplxr velle inten dere contẽplatiõis qᷣeti.⁊ nõ laboꝛi qũq; intẽdere manuali.ſpeciałr tũ videt᷑ hocꝑ nicioſum iuuenibe ꝑpſonis etſi nõ oĩbꝰ t̃ multis. maxime pꝛopt naturalis caloꝛis in ipſis exceſſiuũ dominiũ.ac etiã pꝛopt᷑ eoꝝ indiſcretõʒ⁊ inexpientiã.que diutur⸗ nitate tẽꝑis remouet᷑imo etiã pꝛopt᷑ pꝛe⸗ ſumptõem que ſatis cognata eſle ↄſueuit n ad magna poſſent ꝑpuen ire ercitaren Nulli tñ dubi um qn cõtingat iuuenes qñq; pꝛe multis ſenibo/contẽplatõi inueniri magis idone os:qᷓ;q;ᷓ de cõi curſu id negandũ videatur Inueniũtur nãq; iuuenes vel ex naturali diſpoſitõnevel ex bono regimievel ex ſin⸗ gulari dono diuie gratie qetiſſimi.⁊ ad ex terioꝛa quaſi in nullo inclinati / ſed totali ter pene deuotiõi dediti Inueniũtur etiã inueterati dieꝝ maloꝛũin qbus q̃ſi nulla maentis eſt ſtabilitas.nec animi traquilli⸗ tas.nec coꝛdis deuotio.ſʒ ex mala ↄſueiu ntpiſ ſeinnul armisſun liinene liczſfien Slegpnt nkt poſtipe hc ſene Nichbet ſgeſnerin Cfinsena guctist iweis, en * ondin Gines ubeſ o ds wones Vin lhoe Mm. c inmmae⸗ oin umcogit tiruenn wnoo omiün ſnlbpvit sſaudi Nokrnöd⸗ mvalarvt lhcogen germenteſ ſmnleſien ſeg hoſeob ſincsia hnnnl ogſcs Dlogned böſcinti goſalgitidi funn ehattgles ſietan ieſtierite cginiͤ elentſene Wmöſnne gln ohnond Nſn Qciain Lſiar namſin nalidice icennalt Phömiſa nncgteri hnsce Rſpirinn Rhitn Cnglhiz nnſ hiiantn ſscdi Hong füene nthunen amnit Arlrne ilian ideſodo⸗ imtrinrc odukeri nocam icdſton⸗ Ewaleinn öladoncig widckbee, ſinöii nunlss lon⸗ ai tüceduun iipptnr ucſenen vſntvvonir ſgt iät igenults nugsione ndüvideam dernanmt nier at gari lete nucnüme mim nicl rnugin dine/ paſſionibovicioſis abũdãtes.et pe⸗ ne in nullo moꝛtificati.nihil alið q; que carnis ſunt ſapiũt. Quis ergo dubitz qn illi iuuenes advꝗcandũ deo plus ſint ap⸗ ti qᷓ; iſti ſenes nuret dat᷑ ꝙ ſunt ſcriptura teſte pueri centũ an⸗ nar⸗ Et ſunt adoleſcẽtes nõ ↄtẽnendi qͥ poſte oſteri pꝛioꝝ vitã moꝛib trãſcẽderüt. Hec remedia data malas cogitatõnes dũ cãʒ habuerint ex ocio:valent etiã ſi cau ſate fuerint ex nimio⁊ inoꝛdinato timoꝛe offendendi deũ. Occupatꝰ nãq; diuerſis exercitijs faciliꝰ obliuucet᷑ timoꝛis hmõi q́;vacãs ↄtinuo ocio Remediũ nihilomi nus eandę cqm efficar eſt vt hõ cogitet potiꝰdiuina miam q;dei iuſticiã.⁊ cum q̃ dã mẽtis libertate fiducialr ſe totũ pijciat in abyſſum vine bonitatis⁊ clemẽtie dicẽ do. Dñne quãq; multa⁊ magna ſit mea ini qtas.vñ merito te timere habeo.ſcio tñ multo eſt maioꝛ tua pietas.qꝛ eſt infinita Vñ multo ampliꝰiĩ te ↄfidere volo Aufer ergo a me deꝰ meꝰnimiũ timoꝛẽ ſeruilẽ. et ↄfirma me in timoꝛe tuo filiali q̊ mag te coꝛdialr diligã q; nimis vehemẽter timeã Si autem ↄſuetudo mala⁊ curioſitas intendẽdi illis.de qͥbo facile occaſiões ma loꝝ oꝛiri pñt fuerit in cã tã turpiũ ⁊ iniq̃/ rum cogitationũ:remediũ difficiliꝰ pote⸗ rit inueniri.qꝛ ſemꝑ inqeta ⁊ famelica ſo/⸗ let eẽ curioſitas in mal enutrita⁊ cõſueta Remediũ tñ 15 eſtvt ſupꝛavt hõ occupet ſevtilibvitãdo otiũ.Et cuſtodiat ſe a vi⸗ dẽdis/audiẽdis.loquẽdis.⁊ taãgẽdis no/⸗ xijs/⁊ nõ dãdo occaſiõibo pctõꝝ locũ Eti am valet vt homo cũ ſenſerit ſe inuadi ta⸗ libo cogitatõibe/ſtatĩ q̃ſi cũviolentia reuo cet mentẽ ſuã inde ⁊ applicet ad alia Etiã ſi mülleſies vna die holem inuaſerit/mille ſies hõ ſeab eis auertat ſignãdo ſe ſigno ſctẽ crucis ſuſpirãdo ad deũ/iuocãdo no ſtrã dñam⁊ ſanctũ angelũ cuſtodẽ ſuũ ce⸗ terosq; ſctõs q̊ in ſpeciali hʒveneratõeꝛ dilectõne Vel ſi hec oĩa nõ ꝓſint.infligat hõ ſibüpſi aliquẽ doloꝛẽ ꝑ flagella aut ali as ſalua tñ diſcretõne. Etſi nec adhuc ſic pax fuerit nihil meli?eſt niſivt tũc hõ con tenat tales ſpurcitias⁊ faciat ſicuti facerʒ ſi qͥs ſibi diceretvel oñderet aliq̃ q̃ ipe au⸗ dire ſiuevidere dedignaret᷑ Cũc enĩ q̃ſi cũ indignatiõe auerteret? aures ⁊ ocłlos ⁊ cõ uerteret ſe ad alia etiã q̃ntũcũq; aliꝰloq̃ret ſeu moͤſtraret q ſibi nõ placerẽt. Sic⁊ hie t ne qs murmuret attẽ⸗ — fiat Si aũt nec ſic infernales tales muſce pun gitiue pacẽ ꝑmiſerint. optimũ reme⸗ dqiũ eſt vt hõ nihil de eis ampliꝰcuret.ſed ſub ðᷣina confidẽtia paciaʒ hẽat⁊ ſit ſecu/ rus ꝙ nõ eũ nocebũt nõ ſolũ.iĩmo⁊ ad ma gnam coꝛonã eidem pꝛoderũt. ¶Qugatuoꝛg N cta ſunt.⁊ p facilioꝛi remedio ↄſe quẽdo. Cotra tã groſſas? ruſtica nas tentatões cogitationũ. ponamꝰ aliqᷓ documẽta bꝛeuiter uoꝝ pꝛimũ ẽ iſto Periculoſiſſimũ eſt.cu qͥs ſe dare vult ad deuotõeʒ⁊ ad ſpũalia exercitia/ ſi non ſcit ſcripturas.nec hʒ bonũ directoꝛẽ ↄſiliari um fidelẽ.exptum deuotũ.⁊ diſcretũ.deũ timentẽ.de quo audeat ⁊ poſſit totalit᷑ cõ uelare/ alioqͥn enĩ ↄtinget talẽ ꝑſonã faci lius⁊ piculoſiꝰerrarea vera via ſalntis/q; aliquẽ qͥ cõi ſeculariũ fideliũ graditurvia Exẽplũ ſuꝑ hoc hẽmug in vitaſpatæ Nã dicebat qͥda ſctũs pr. Sivideris iunenẽ/ p ſevolente intrare ꝑadiſum/ id eſt ſine do ctoꝛe.etiaſi iãvnũ habuerit pedẽ in ꝑpadi⸗ ſo. retrahe ipᷣm infra ꝑ aliũ pedẽ.qꝛ ſic nũ⸗ q́; intrare poterit ¶ Scoõm documẽetũ ẽ. Poſtq;pſona deuota expoſuit ſuo pfiſpi rituali illã tentationẽvillanã verbis gene ralibo.nõ eſt neceſſariũ de eavltra in ſpali aliqd dicere.niſi foꝛte in illũ finẽ vt meliꝰ intelligi poſſit ex qua cã ſit oꝛta.⁊ vt ex cõ ſeqnti ↄueniẽtiꝰpoſſit dari remediũ Non tamẽ adbuc fieri dʒ hoc freqnter. Qui enĩ pᷣſumeret ⁊ liberari ſe ab hmõi tentatõne graui/pꝑ ↄfeſſiõis⁊ manifeſtatõis iteratõʒ nimiã/erraretvalde. Na exꝑientia docẽte freqnter habiturꝰeẽt peius ex hoc Attẽda tur ergo ꝓut ſupꝛa tactũ eſt.ꝙ nõ eſt neceſ ſariũ vt inde qͥs cõfiteat᷑ eo qꝙ; nõ eſt pctm̃ niſi foꝛſitan ipa ꝑſona eſſʒ in culpa exna qnq; cauſaꝝ ſupius expſſaꝝ Tüc ei pote rit fieri itavt petat conſiliũ ⁊ auxiliũ a cõ⸗ feſſoꝛe.⁊vt veniã cõſeqͥ mereat᷑ de occaſio ne pᷣſtita tã abominabili tẽtationi. vtpu⸗ ta. ſi videlicʒ ipᷣa perſona deuota/cõſueta eſſʒ nimis vacare ocio aut curioſitati.aut qꝛ nimis ieiunaſſʒ indiſcrete aut quia ni mis in cibo⁊ potu exceſſiſſet De his bene pt fieri ↄfeſſio.aut etiã extra cõfeſſionẽ pe ti cõſiliũ.abſq; tũ ſpãli ⁊ atꝑta moiſeſtatoe xX R . — .* . , 5 ð Ro plenioꝛ i intellectu eoꝛũ qᷓ di/ Hocumentũ notabile talis blaſfemie que ipſam ꝑſonã vexat. Tertiũ documentũ eſtvt diligẽtiſſime ab oĩbus caueat᷑ ne quis aliquo modo quic ; dicat aut faciat vel ſcriptis vel picturis vel geſtibo vel figuris quibuſſlibet/ coꝛam vtriuſq; ſexus pueris ſiue iuueniby vnde poſſit in eis cauſari poſtmodũ huiuſmo di nefarie aut aliarũ quaruũcunq; turpiuʒ cogitationũ incentiuũ. Pꝛout pꝛochdo loꝛ nonnulli facere non verentur qui ſine omni neceſſitate ⁊ ex mera ſua carnalitate ſeu animi leuitate/ loquũtur audacter de ſecretis matrimonijaut õ fidẽ. contra de um ei?q; ſctãm humaitatẽ.vel contra ſan ctos ꝑ modũ ioci vel alias leuiter.coꝛam puellis ⁊ iuueniba.aut ꝑ turpes picturas aut ꝑ geſtus laſciuos/innocentũ coꝛrum pũt coꝛda Aut qͥ caniculosvel cattos aut pullos vel alias beſtias laſciuiẽtes ⁊ ad la ſciuias⁊ turpes cogitat de facili inſpiciẽ⸗ tiũ aios puocarevalẽtes / nutriũt / ab hu iunſmõi taliũviſu auditu⁊ tactu/pueros puellas ĩnocẽtes nõ caute cuſtodiũt. eri ꝑmittũt/in magnũ ſuũ ⁊ taliũ innocẽ⸗ tũ piculũ aiaꝝ. De facili nãq; pueri etiaʒ innocæztiſſimi/occaſiõe.ex hmõi nefando rũ audituviſu tactu vel⁊c.data cogitabũt inimico cooꝑante/vtinã nõ excogitatiõe etiã ope poſtmodũ cõpleant/qꝗᷓ loqͥ nõ lʒ. Sʒz dimittamꝰilla ⁊ eueniamꝰad alia. Nuartũ documentü eſt. Tentatio illa grauis⁊ turpis blaſfemie ſeu qᷓcunq; alia que in ſola cogitatõe adhucverſat᷑vincit᷑ vt cõiter melius/eã contẽnendo/ obliuio ni tradendo et ſe de ea excutiẽdo ⁊ ad alia foꝛtiter mentẽ trabendo. q́; inultũ cũ ipᷣa litigando repugnãdo ⁊ diſputãdo. Ratõ efficax eſt hꝰ. dequanto enĩ nitit᷑ qs ſufſlã do foꝛtiter extinguere magnũ ignẽ de tan to ignis ampliꝰinflãmeſcit vehemẽtiꝰ. et auget᷑ citius.Silr eſt de potentia homĩs imaginatia ſiue virtute fantaſtica.qꝛ q̃n to magis aliq̃ ſpecie appᷣhenſiua/ ꝑ cogi⸗/ tatões ↄpugnãtes fricat᷑ mouet᷑/tãto foꝛ tius in ipf figit᷑: indelibiliꝰfoꝛtificat Ni⸗ hil ergo cõſultius /niſi vt trãſeat᷑ facilr in his.⁊ nõ nimis immobilr ⁊ q̃ſi ex directo eis repugnet᷑ ſʒ qſi ex aduerſo ꝑ indirectũ alia videlʒ in cogitatu foꝛtiter appꝛehen⸗ dendo.Etvt bꝛeuiter remedium bꝛeue di cũ.aqua penitẽtie in lacrimis coꝛꝑis⸗/⁊ ge mitꝰ ſpũs in ↄtritõe coꝛdis ꝓ pctis:bãc ne om̃iverecũdia coꝛã eis cũ his turpia fi xta illõ dictũ malã tentatõeʒ ⁊ qᷓcũq; aliã maculã anie efficaciꝰabluit purgat ⁊ extin guit.Exꝑto credat᷑.ſi tũ t ſupꝛa monuimus) diſcre⸗/ tio nõ deſit Ita vt caput ſenſus ⁊ rõ nõ le⸗ dant᷑.Et dũmodo firma ſpes de dei miſe⸗ ricoꝛdia nõ abſit. Itavt ex nimio timoꝛe offenſionis dinie in deſperatõnis voꝛagi nẽ nõ labat᷑ deſicimꝰ quippe ex nobis in cũctis.ſed nõ vſ; qq; ad ꝑditõem grẽ dei Ipſe enĩ nouit ſuſtẽtare noſtrã inſufficiẽ tiã ⁊ infirmitatẽ plus q; pr̃ ⁊ mr qui nos m carnẽ genuerũt.dũmõ nos noluerimꝰ ſponte declinare extra ei? ↄfidentiã ⁊ diui nã caritatem. (VFinit uke 7 Begquitur docume ℳ₰ tum notabile eiuſdem cancellarij de ſacra Ui eſurietes implet bonis. iuſſit q nos oꝛaretanq́; paupes? mendi⸗ nẽ noſtrũ q̃tidianũ da nobis hodie. Ziu eundũ eſt media nocte pñtis miſerie.petẽ do queredo pulſando. Commoda mihi tres panes.cõmndo hoceſt cuʒ modo da vel cõmode da/id eſt ad cõmodũ da Om̃ amicus meꝰ venit de viavt ponã ante illũ amicus veniẽs de via/ pᷣt intelligi vel ſpi⸗ ritus pꝛopꝛiꝰab euagatiõe ſe colligẽs vel noſter pximꝰviuus aut moꝛtuꝰſuffragijs indiges. vel ipſe xpᷣs.ad oſtiũ ſtans ⁊ pul ſans⁊ cenarevolens.Amicus autẽ eſt iße deus ad hoĩeʒ tripłr. VUno mõ ſicut domi naãs ad liberũ ſubditũ. Alio mõ ſicut pa⸗ rens ad filiũ delicatũ Tertio mõ ſicut ſpõ ſus gerens ſe ſicut philocaptũ ſeu inamo ratum gallice amij ꝑ amours.quod ſonat dilectus ex dilecto. Amicus autẽ iſte eſtp pꝛie potens cõmodare.a quo oẽ donum fontalr ⁊ iniciatiue/liberalit᷑ ⁊ irreditiue/ indeuiabilr ⁊ termiatiue.q̃ſi circulo qdaʒ intelligibili vnde fitvt repetãt ꝓpꝛios q̃q; recurſus/nec manetvlli traditus oꝛdo.ni ſi qð fini iũxerit oꝛtũ.ſubtilemq; ſui ſece⸗ rit oꝛbem Amicꝰautẽveniẽs de vig qs pa nes alios petere pᷣt/qᷓ; coꝛꝑales ſpũales et ſacr̃ales/⁊ hec oia ſunt vnꝰpanis.vnꝰ do⸗ minꝰ⁊ trinꝰ.qui ſolłlꝰeſt panis ſᷣm verã no mis interpᷣtatõem. Panis eniĩ dicitᷣa pan qð eſt totũ.Et qͥd totũ niſi ſolus deꝰ: Si cut⁊ nihil alian eſt.qᷓ eſt oẽ bonũ iu cosg ſʒ filios a pꝛẽ qͥ eſt in celis.pa 4 ani guott .no nbi niſtr lotio⸗ 1reſe friſe tione tüon Cbat guun ſun da qvere es amicus ille euangelic ad quẽ oiſi. Oñdã tibi oẽ bonü. h b ſſn nut niſe luſa gon ſnnten lolne uisecte ſecollin beaher Dsit ön fanor li c e Grtön Ndeiniſe motinor nsng dnodsein denge Ne hüinft⸗ Wr Gll ſos Vshanain⸗ ftatidii mne⸗ nin ensit ſcknaden bohoce naign gnnhepet mmuhmgi Unocod NünO nimteili ligwſoi tohligigr ufracts iſanetll nomicki⸗ wöſtandori vonöfoanh onöſathi ptüſcouirane sglotſent o ellrchp oeoNo trmudaue ſamnloden nit rioscs Giusorcont lencgſlſt todeſihket hnusſn nontn msfnen senidoien iſorone ckeihil ättii De ſacramẽto altaris ꝛopterea yt ad campẽdiũveniamus anis ſacr̃alis ſolus et ꝓpꝛie dicẽdus eſt quotidianꝰet ſuꝑſubſtãtialis.qui noſter eſt.nobis datus.nobis natus.nobis mi⸗ rabilr/ſuꝑ omnẽ eſtimatõem vtiliter mi⸗ latio.ſicut cõio⁊ incoꝛꝑatio.ſicut viaticũ) ſecratõem ⁊ ſanctificatõem. recipit᷑ ad ſui trãſfoꝛmatõem⁊ vnionẽ.recipit᷑ad nutri tionẽ ⁊ oblectatõem. Et hecoĩa ꝑ excellẽ/ tiã omnimodã.qm̃ excedit om̃es hoſtias oblatões ⁊ holocauſta/veteris⁊ noue leg u quantũcũq; multiplicatas Copulat in per oĩa eccleſie mebꝛa inſtues motür ſen⸗ ſum meritoꝝ ⁊virtutũvt fiãt coꝛvnũ⁊ aĩa vna ⁊ vnũ coꝛpꝰ in dño Extedit ſe denid; — ,— ad refectõem ſeu repatõem oĩs virtutis.tã coꝛꝑalis ; ſpũalis pꝛout eſt neceſſe. et ſi⸗ dicẽtes panẽ noſtꝝ quotidia⸗ nũ.⁊ ſuꝑſubſtantialẽ(vt ait Cuc) da nob hodie Et dat ꝓfecto amico petẽti querẽti pulſanti pſeuerãter/ quotq̃t hʒ neceſſari⸗ cut petim os ſicut ille qͥ verus ⁊ ſolꝰamicꝰ ⁊ adiutoꝛ eſt in opoꝛtunitatibo ĩ tribulatõe.qͥ dixit Nunqͥd pᷣt m, obliuiſci filij vteri ſui.vt ñ miſereat᷑ eiꝰ⁊ ſi illa fuerit oblita nõ tñ ob⸗ liuiſcarvos.Et rurſus.ſi noſtis bona da⸗ ta dare filijs veſtris.qntomagis pꝛ veſter celeſtis dabit ſpũm bonũ petẽtibo ſe?⸗ Tripliciter autẽ offert᷑ panis iſte ſacca liter Pꝛĩo in Ras totiꝰecclie p ſua gene rali refectõe. Scðo ĩ ꝑſonaꝓpꝛia ſacerdo tis⁊ debita miſtratõe Tertio in ꝑſona ↄfe rẽtiũ ſtipẽdia ꝓ miĩſtri ſuſtẽtatõe.Rurſus offerturvt ſatiſfactio ꝓ penis⁊vt deletiua maculevenial.⁊vt petratiua grẽ pꝛimicia eſt. virtual melioꝛ.actual optima ¶ Ob⸗/ latio ſilr ſi fiat abſq; ↄſcia pcti moꝛtalis? alteriꝰĩipedimẽti legitimi / licet cũ ſcrupu⸗ loꝛ tepoꝛe bñ fit.Si ſine ſcrupulo ⁊ cum lis ereis ãt intẽtio rna Bh⸗ feruoꝛe:meliꝰfit. Si cũ exultatõne ſpũs⁊ iubilatõe optime fit Sic eĩ ðꝛ de pꝛimiti uis ecclłliediſcipul ꝑſeuerãtibo in cõicatõe fractõis panis Act.ij.ꝙ ſumebãt cibũ cuʒ „ enöerſmnd licitate coꝛdis.⁊ hoc q̊ ad e.collaudãtes deũ⁊ hñtes grãʒ ad oẽʒple bẽ.⁊ hoc q̊ ad deũ⁊ ꝓximũ Seqͥ tur fructꝰ Dñs at augebat qͥ ſalui fierẽt qtidie in id X ipᷣm ¶ Sumẽd?eſt panis iſte iubẽte xpᷣo q eſt panis ipᷣe ĩ mẽoꝛiã ſui.Et boc tripłr fieri p: Quauis ſixpᷣm ᷣm carnẽ cognoue rimꝰ.non tñ ſᷣm carnẽ cognoſcimꝰſupple tanq; moꝛiturũ/nihilominꝰ in luine fidei reuoluẽtes ocłos ad ea que pꝛo nobis ſuu ſciꝑe dignatꝰeſt oſideramꝰinfantiã.⁊ oẽʒ vſq; ad triceſimũ annũ ↄuerſatõeʒ p refe/ ctõe lactea/ↄcupiſcibilis Cõſideram pꝛe dicatõem ꝓ illuiatõe rõnalis. cõſideramꝰ paſſione/ꝓ ſtabilitõeꝛ exaltatõe iraſcibi Subitabit foꝛſan aliqͥs/maxie pcto?/ conſeiꝰ imũdicie ⁊ iniqͥtatis ſue/ꝑgeread amicũ qͥ reſpicit terrã⁊ facit eã tremere.de umvltionũ.deũ terribilẽ ſuꝑ oẽs deos.re⸗ foꝛmidabit dicere. Amice cõmoda mihi tres hanes. Venit iſta cõſideratio cuidaz er deſiderãtibo deũ. vt quaſi cõplectẽs di⸗ ceret.de coꝛdis mei.de amoꝛ ⁊ deſideriũ. de dulcis amoꝛ me?ꝰ Repꝛeſſit ſe ↄtinuo. reuolur in indignitate? puitare ſuã. S agente ſpũ qͥ ſtimulabat coꝛ recepit:nõ in ſe amãte ſed in deo ſpem reponẽs Cõſide rauit/amoꝛẽ dici nedũ paſſiue ſʒ actiue.⁊ vidit ꝙ nullꝰ vnq; amatoꝛ vel amoꝛ actie etiã inſaniſſimus⁊ philocapt pᷣ amoꝛe tã tundẽ amauit affectu ⁊ effectu/q; amoꝛo⸗/ giam rõnalem amauit.ſit illa peccatrix ſit ſaluata.⁊ qͥd diſtiguit peccatricẽ a ſaluata Oẽs enĩ peccauerũt eguerũt grã dei Ne Apls⁊ tradidit ſemetipᷣm ꝓ me nõ exoꝑi bus Neq; minꝰideo qꝛ ꝓ multis.ſed neqʒ minꝰ ꝓ nõ ſaluatis.ĩmo tãtomagis qda/ mõ/q̃ plus doluitꝓ talibo⁊ de talibo ꝓpter quoꝝ ingratitudinẽ qꝛ nõ receperũt eum vel infidelitatẽ.moꝛs ſua gloſa de ſe ſuffi ⸗/ ciẽs efficaciã nõ eſt ↄſecuta. olideres obſecro tu qᷣſqͥs es egens triplici pane et vnico qð eſtverbũ dei.ↄſideres quanta fi ducia ibis media nocte ad amicũ iſtum qᷓ maioꝛẽ caritatẽ nemo hʒ/⁊ hoc media q̃ dã nocte ſubvmbꝛaculo ſpecieꝝ ſacramẽ taliũ.ſub nebula.in cuiꝰfeſtinatõe eſt me⸗ dicina oĩm Et dices ad eũ Amice. HNũqͥd nõ verꝰamicꝰ⁊ ſolꝰamicille fuit⁊ eſt.qͥ pb⸗ oꝛ dilexit te.qͥ tradidit ſemetipᷣm ꝓ te q de captiuitate? moꝛte ꝑpetua redemit te/nõ gratis ſed ꝓpꝛio ſanguiĩe.qͥ iuſſit diligi ſe. pollicẽs ineſtimabile pꝛemiũ ſi facias.cõ minãs hoꝛribile ſuppliciũ ſi renuas. Si venderevis amoꝛẽ tuũ emit illũ.q̃ſi reco⸗ gitans illð amatoꝛiũ Sivis amari ama. 7 Di gratis pᷣſtarevolueris/nullꝰinuen iet dignioꝛ in quo tuum reponas amoꝛem. De ſacramẽto altaris Ouiſquis hec recogitauerit / alto et fideli animo.nõ poterit nõ amare amoꝛẽ ſuum taleʒ.qui pure grateſt ex amoꝛe.nõ ex¶ me ritis velvtilitate vel oblectatiõe.ſed ſolus amoꝛ ꝑ amoꝛẽ. ꝓut Salomon dictus eſt amabülis dño nõ qꝛ mereret᷑ qui tãta de⸗ meruit. nec(vt dicit᷑ p ſuis pulcris ocul / ſed gratuito pꝛoꝛſus amoꝛe pᷣueniẽte.nec aliud pᷣter amoꝛẽ querẽte. Lu fac ? red/ de ſiłr. ama amantẽ te/⁊aſi nõ pari affectu nec affatu.nec effectu Fac quod tuũ eſt.de ſidera/etſi deſiderare nõ ſufficis / deſidera deſiderare et cõcupiſcere.qm̃ deſiderium paupeꝝ exaudiuit dñs. Fiet vt aliqñ coꝛ accẽſum inflãmet᷑ amoꝛe.⁊ ita lucebit⁊ ra diabit latiſſime amoꝛ tuꝰ/ ambiens totaʒ ſperã actiuitatis tue.nedũ vſq; ad celũ ſed etiã ſupꝛa celũ celoꝝ. Dices exſentẽtia il⸗ lud amatricis inſane ſed cupiẽtis Ille me os pꝛimus qͥ me ſibi iunxit amoꝛes. Ab⸗ ſtulit.ille habeat ſecum ſeruetq; ſepulcro. Pꝛimꝰitaq; qui ſibi te iunxit /qs aliꝰ fuit niſi creatoꝛ tuus? Quid enĩ pꝛius merue ras:Habeat ille amoꝛes tuos/pꝛimꝰꝛ ſo⸗ lus ſecũ.⁊ tuo ſuoq; ſeruet ſepulcro / exhi⸗ bitur? eos vbi nõ habebit finẽ amoꝛ Lrãſ fer ad tevulgare carmen illõ nõ petulãter ſed vtiłr. Ames pᷣmiers amours ieme ten⸗ drai.hoceſt. Ego me referã vel reducã ad pꝛimos amoꝛes meos. Vide q̃ſo qui fue rint pᷣmi amoꝛes tui pᷣterq; illius / de quo Apls. Deus autẽ qui diues eſt in miſeri⸗ coꝛdia/ꝓpter nimiã caritatẽ ſuaʒ q̃ dilexit nos/cũ eſſemus moꝛtui pecca; / cõuiuifi cauit nos xpᷣo. en pñt conſideratõesvarie/circa panẽ hunc ſacramẽtalẽ⁊ ſuꝑſubſtãtialẽ/ſub diuerſis ſilitudinibo ſimbolis/ſub quadã incõne xionecõnexis.ſicut oĩa q̃ fiſt in mũdo/re ducunt᷑ad monadẽqͥ eſtvnꝰdeus. Noſtꝝ hic⁊ nũc eternitatis ⁊ tꝑis.centꝝ ſcʒ eter⸗ nitatis qð vbiq; eſt⁊ circũferẽtia nuſq; Et poſtremo qͥ ꝑſeuerauerit pulſans / dabit amicꝰpanes quotq̃t hʒ neceſſarios.qͥ pꝛo fecto oẽs quotq̃t ſunt/ſuntvnũ neceſſari⸗ um.qð eſt res huiꝰſacramẽti.vnitas vide licet coꝛꝑis myſtici.q̃ fit vt vnus panis et vnũ coꝛpus młti ſumꝰ oẽs qui de vno pa neꝛ de vno calice ꝑticipamꝰ VUnã hãc pe⸗ tebat Dauid a dño ꝙ pticeps eſſet oĩm ti mentiũ E. etcvota onſequẽter adaptari eatꝰq mãducat hũc panẽ in regno celoꝝ qð eſt ecclia.qͥ panis eſt ange loꝝ nõ ſacramẽtalrvt nobis ſed ſpũaliter ⁊ ↄfoꝛmitateetſi nõ ſpecifica qm̃ angłos xpᷣs non appᷣhendit.cõfoꝛmitas tamẽ eſt in genere intellectualis nature.quã in hbu manitate ſuſcepit xpᷣs.hoc eſt.ad ſe cepit in icarnatõe.ſed ⁊ quotidie ſuſcipit come dentẽ ſe.nõ tanq; cibũ carnis ſed ſpũs.qͥ in deũ ſuo modo ↄuertit᷑ ⁊ fitvnꝰcum deo ſpũs. Pꝛopterea voluit in ſcripturis bea⸗ titudinẽ xpᷣs ſignificare ſub comeſtionis nomine. HNon eniʒ eſt coniũctio ꝓximioꝛ realioꝛ⁊ intimioꝛ q; cibi ad cibatũ. eriꝰ ergo xpᷣs comedit nos ſuſcipit nos ⁊ cõti⸗ net in hoc ſacramẽto/ q; nos ipᷣm. exẽplo foꝛme atq; materie.q;uis ibi ſit recipꝛoca tio mirabilis.qꝛ viciſſim vnũ eſt in altero quaveriſicat᷑ illud xpᷣi Qui manducat me am carnẽ ⁊ bibit meũ ſanguinẽ/in me ma net:⁊ ego in eo Hoc eſt euxeniũ ſingulare quod ſacerdos celebꝛãs dat eccleſie taʒ in coꝛꝑe q; in mẽbꝛis Btũs igit᷑ qui celebꝛat maxime ſi nõ expertẽ ſe fecerit ꝑ indignita tem tãti doni.quod amicus nõ ſolũ com modatvt petebat᷑ quaſi reddendũ.ſed dat poſſidendũ,nec ad ternariũ coartat.ſʒ ad oẽm pꝛoꝛſus neceſſitatẽ dat ſufficiẽteret o Fen merita ſupplicãtiũ excedit nõ eukariſtia q̃ per excellentiã dicit᷑ bona grã/rite dicet᷑: erit padiſus.Eſt igiturre⸗ cipiens euchariſtiã/ꝑticeps illius ſupad mirande dignitatis.ꝓmiſſi ꝑticeps / qð dñs petẽti latroni dñe memẽto mei dum veneris in regnũ tuum iureiurãdo dixit. Amẽ dico tibi/hodie mecũ eris in ꝑpadiſo Vbi papa ibi Roma.vbi rex ibi regnum. Gaudeat idcirco ſacerdos ⁊ tãte felicitati nõ ſit ingratus.nec abijciat grãʒ dei q̃ nu trix eſt oimvt dicit alter ſapiens.⁊ de qua Apls.Bꝛatia deivita eterna. Sit illõ ho die hicz nũc tꝑis ꝑ ſpem ⁊ ſubarratiõem⁊ hicꝛ nũc eternitatis ꝑ finalẽ anime perſe⸗ uerantis aſſecutionem. ¶( FTinit . le quedã eiuſdem cancellarr. oõä diſcretõne fideliſſima pꝛeditũ eſſe nullus negat qui eũ cognouerit Is eſt cameracẽ ¶ Vinaluer / ſi gram dicit ſapiens vnꝰ eſſe padiſum in benedictõib/nũquid Um placuit humili caritati Re⸗ 7 uerendiſſimi patris ac pꝛecepto⸗ ris mei pᷣcipui quẽ circũſpectiõe?ꝛ — eo cd Fcni Ponäkn hoſrn inad towe fci⸗ nnog us’ imul ouey iole fuͤpum. gcx terp giodoce⸗ r lorregul Agefrare Lincepta bplarade indigeeſn ſcisin noliobla poloott; nlaſfenenn ltsſpote⸗ Olſegus ſimnl rupi Himsrn mneſeceen Minneeni quoꝛr penn isinc leoſtaman Ggimoob funeoſt ſoemnui baendn nchee anich äinde ſecgi tcone higi 4 omio i Vap 08 rccti⸗ gii⸗ reipꝛoct inaltero ncatme innema ingure emin nicdenn Bindignin oſolin iſar d iint utt gn nüge albona Gemren 1 ſupad ichs ed waidun midodo⸗ ingad⸗ bingun. titefclan gizdatn go: Oelöho bmnnin GDna. liaiik uſu ni emn ticeuls ckann — multa cõuenerã cum dño Pꝛioꝛe veſtro ⁊ tecumvt mutuo ſuꝑ ſtatu germani noſtri nouicij ſcriberemꝰ/ que inqrenda cognos ſcendaq; vidẽtur.nã ea lex eſtvt vel ſermo ne ve ſcripto/libẽter ſe viſitent.ſe inſtru⸗ ant /ſe ſolẽtur/amici Ego pᷣterea iure meo mihividebar rõnabiliter vſurpare magi⸗ ſteriũ aliqð iudicandi de ſtatu ſuo.tã ꝑ ex ꝑientias ꝓpꝛias/qᷓ; ꝑ inſtructiões adquiſi tũ iamvſq; ad ꝓpinquã etatẽ ſenectutis.ſi conditões eiuſdẽ fratris/ſi tentatões inſu ꝑ aut motiones circa ſuũ ꝓpoſitũ emergẽ⸗ tes/eodẽ fraternalr᷑ reuelãte/cognoſcereʒ. Ita enĩ compoſita eſt hoĩm natura ſicnt ponit᷑ apud Terentiũ / vt meli aliena qG noſtra videamꝰ/quod maxime locũ habz in adoleſcẽtibus inexꝑtis.qui de ſe ſibi ci to mentiũtur neſciẽtes.qͥ pꝛeterea ſuã egri tudinẽ animoꝝ/credũt frequẽter ſanitatẽ magnãᷓ eſſe.vſqueadeo vt iraſcãturvoleti bus eoꝝ curam gerere ⁊ nõ adqᷣeſcãt mo⸗ nitoꝛiba niſi oĩa dixerint q̃ in eoꝝverſant᷑ coꝛde Fit ampliꝰvt ſepe docẽdi inſtruen di ↄſulendi ſentẽtias adaptandi magiſte riũ pᷣſumant etiã apð incomꝑabiliter ſeni oꝛes ⁊ exꝑtos.non aliter qᷓ; ſi egrotus ali⸗ quis doceat medicuʒ quomõ curãdus ab eo ſit.⁊ qbus medicamentis.qbus ve mo dis ⁊ regulis ac dietis ſubleuãdus ¶ In⸗ tellige frater q̃ dico.res talis apud me pꝛi⸗ dẽ incepta cõtinuat᷑.abijcioꝛ.doceoꝛ.no⸗ lo plura dicere.Nunc vero ſi ita eſt frat vt indignꝰſim.inſipiens ſim.repꝛobꝰſim ne ſciẽs quippiã.iudicet me ſcõʒ iudiciũ di⸗ ligentiũ nomẽ ſuũ.Si autẽ tu alr ſentis⸗ noli obſecro dare ſolicite caritati mee re⸗ pulſas taʒ acerbas.noli tibi tueq; opinio ni affecte ad religioneʒ ꝓpꝛiã ſic inniti/lvt ledas ſpõte eum qui te diligit in veritate. Sit pectus tuũ tam dilatũ vt duos frẽs ſimul recipiat.alterũ⁊ me.coanguſtatũ eẽ nimis ſtratuʒ coꝛdis tui ſi ab eodẽ cadere me neceſſe eſt. Sʒ nec neceſſe.nec opoꝛtu nũ.nec etiãvoluntariũ ſcio hoc.etſi ita lo⸗ quoꝛ.veruntñ vocẽ oꝑis hꝰvoluntarie di lectõis indicatricẽ exigo Cõicemꝰvt amã tes ſi amantes. Atuero foꝛſitan obijci⸗ es ĩmo obijcies certe. Turbãt helitere tue fratrẽ noſtꝝ.inquietãt eũ.ſurripiũt ab eo ſomnũ.phantaſias ipoꝛtunas gignũt.q; Epiſtolequedam ſis Ep̃ᷣs.duʒ inquã ſibi placnit dicereme ag viſitandũ te:ꝛ domũveſtrã. Landẽ int reſponderim. expertus ⁊ inſtructus/viarum diuerticu⸗/ la. et offendicula tentationũ diſcutiendo docere. ⁊ docendo diſcurere. p̃ᷣſertim dum adhuc eſt in biuio/ quid expedit ſibi ⁊ ſa, luti ſue.conſideratis circũſtantijs. quas qui nõ attedit.facillime decipitur ſub ſpe cie boni in genere.quod peſſimum reddi cce iam accipio ꝙ grauiſſimis poteſt toꝛquet᷑ inſ. equer inſomnijs. Hanc vniq; moleſtiaʒ Reuerendus pater. antedictus ⁊ ego.ſibi maxime ꝑtimeſcimus.quam tamẽ in ſe/ culo ſibi contigiſſenõ memini.Et o ſalu vegeto / talis cruciatus occurrit: Cruciaß⸗ tus quo nullus poteſt reddere ipſum ma gis heberem in ingenio / fluidum in me⸗/ moꝛia.turbatum in ratõnis iudicio.et ge neraliter ineptiſſimũ ad omnia. Nam pa rum refert a maniavel furia talis turbatõ: Ecce quid efficiet ſolicitudo tua? tuoꝛuʒ pꝛeces/ſi de ſano⁊ ingenioſo / reddit ſtoli in Abſit inqnies vt hoc nos vnq; videre contingat.Et abſit obſe cro.nihilominus nequeo ſuper hoc non extimeſcere/ pꝛeſertim dum hocipſuʒz q dum et inſanum. foꝛmidabam in poſterum/accidit tam ve lociter Non accidit inquies ex religionis artitudine vel conditõne. ſed litterarum pulueres/ hanc ſtimulatõem ſuis aculeis attulerũt.has voluit et reuoluit inuitus: neca memoꝛie domo poteſt eas vlla dili⸗/ gentie manu ſecludere Ingerũt ſe nolenti . ⁊ intellectui ſuo roſtra figunt.hinc illa ca pitis turbatio.hinc ſomni carẽtia hinc ce rebꝛi vertiginoſa rotatio.¶ Hec te dictu rum foꝛe nunq; eſtimaſſʒ iudicium quod de te deq; tua iam in religione experien⸗ tia teneo:ſi non ita per expꝛeſſum ſcripta notaſſet. Verumtamen attende frater / ſi ſole tales littere bine vel trine / ſufficerent verecundum iuuenẽ diſciplinatum / ſoli tum audire longe grauioꝛa/ in talem defe ctũ iducere niſi ieiuniũ ariũ.vigilie ſupꝛa modũ.oꝛõis vocalis exercitiũ ingẽs.atq; lecti duricies⁊ ſimilia ↄcurrãt ¶Nec alle gaueris alios q ſimilia agentes nequaq; 72 conſcientie ſue.quid opoꝛtet eius ſecctta rimari/quid neceſſe eſt quieſcerevolentt. reſer pos allo ui, iideno fater ctiam m. Volo ſicut amicus ⁊ frater vel conſolari / vel gaudere cũ gaudente/et flere cum flente Aut deſidero velut magie Epiſtole quedãa emistn ſimilia patiuntur. Siquidẽ potes memi ſtolg eiuſdem. A ien Rater niſſe qͥd reuerendꝰ pater pᷣdictus ⁊ ego di⸗ ximꝰtibi ſuꝑ hoc ⁊ ſi ibi pᷣnotabamꝰ. Suüt . 6 tñ caritate germanioꝛ. Salꝰ bñ nſotn enĩ complexiões diuerſe hoĩm ſunt voca⸗ diictio ſuꝑ te. Tardioꝛes ad te ai tõnes dei ſimilr varie.ſunt ſicut in coꝛꝑe ſperabãveniũt literule mee.nõ qꝛ tui obli rric vero / itat in myſtico /mẽbꝛa nõ eundẽ ac · Itus ſum: ſcit veritas.ſed obſtitit irruens 1 4 tum hñtia.aliud oculꝰ.alið manus aliud alioꝛũ negocioꝛũ turba/q̃ ad ſe metrabꝝæs D nares Sic alius ad intelligentiã ſcriptu/ abduxit a te. Nũc dato paululũ ad reſpi⸗ / rarũ.alius advigilias oꝛationũaliꝰſicet randũ ſpacio /valefacio curis alijs.et tibi nn alius ſic vocatꝰeſt. Scio de meipſo.qꝛ ſi q aiʒ meũ pꝛoꝛſus habes/manũ⁊ calamãũ l vigilare qualitervigilãt multi cõpellerer. pꝛeſto ¶ Yateboꝛ in pᷣmis molliciè aĩ mei Fan parum vel nihil differrẽ ab inſano cſ au indicatricẽ q; non ſatis adhuc totſim ca l tagio iã habito.ſicutvulgo dicit Peni paxꝛ⁊ amatoꝛ celeſtiũ.quantũ pᷣterea tenta % me q; ſup hac ↄſideratõis radice fundãt᷑ oss toꝛ nõ deeſt mihi ſicut nec tibi ſcio.necvl⸗ unmnn articki ⁊ ſimiles.qles vere ſcripſi⁊ ſalubꝛi⸗ li penitus moꝛtaliũ cuiusvita eſt tentatõ ſber ter venerint attẽdendi in pfeſſione religi / ſupꝑ terrã. Itaq; frater. poſtq;ᷓ ab illa anaee at onis cõſummãda ¶ Bec inteni frater dile lica ſocietate in hũanis coꝛꝑib exiſtente/ Wd ctiſſime.malui tibi ſeribere q; alti germa⸗ cui ſelicit᷑ adiũctus es/ ſeꝑatiſumus nos Gt no noſtro q̃tinus ſatiſfacerẽ ſicut patereet illi qsvidiſti.ſenſi eqͥdẽ tum ĩ via.tũ paris 6 frater indulgẽtiſſimꝰ delicato adhuc filio ſius/teneritudinẽ erga te quãdã in coꝛde ⁊ fratri Petiuit itaq; ne ſcriberẽ aliqᷣd vlte meo / vltra q; alias ſim exꝑtus. Viſa ẽ mi ne rius.ĩmo obteſtateſt.qᷓ; iuſtevideri᷑ os bhi tüc abſentia tua oneroſioꝛ.⁊ ſoꝛs duri ſi vos⁊ q; diſcrete Nolo tamẽ cõtriſtare euz oꝛ ſupꝛa ſolitũ.Gemebã ad te vt bos ſeꝑa 0 nolo aliqͥd diutius etſi iure meo id poſſe tus a cõpare ſuo. Dilaniabat inſuꝑ ⁊ nõ 2”?è viderer reqrere.Si nihil impedit qͥ etem abſq;ſenſu magno doloꝛis qͥdãmõ lacera a ſuã neq; turbaturũ eſt/pᷣter litteras maas bat aiam meã euulſio ſegatioq; tui a me. eu ego ſponte/imo cupide derelinquã illas. Atq; inter cogitandũ: loquendũ de te/p MM Seq apð me ꝓfecto caret hoc ꝓbabili rõ5 currebãt non vocatęlachꝛyme ad oculos “ ne. ¶ Poſtremo frater obſecro te cũ tuis. ⁊egre mihierat. ¶ CZoarguebã me vicio ð ꝑ cõem fidei xpᷣiane religionẽ quaʒ ꝓfeſſi in ſecretis aime mee. increpabam quoq; ðD ſumoẽs ſub abbate xpᷣo in baptiſmo.et ĩ ipſam hanc eneruatõem meã ſtultaʒ / que 22 qua ſufficiẽter ſtat ſalus oĩs carnis.ꝑ cõ⸗ condolebat felici tuo ſtatui.cui cõgaude; o munẽ inſuꝑ matrẽ oĩm caritatẽ q̃ finis reſciebam eſſe iuſtius.Sciebam dixeriz. R oĩs legis.ſiquideʒ etiã germana ſanguis quoniã meſciebam.quãdo ſcʒ ad me redi en affinitas te mouet ad ↄpaſſionẽ diſcrertaz ens dicebam in lumie fidei ⁊ experientie i atq; laudabilẽ.tu miſericoꝛdit᷑ age cũ hoce ꝙ nihileſtvita pꝛeſens/quemadmodũ ip ennn Femhans noſtro Miſericoꝛdit᷑ autẽ ages ſa eſt ad modicũ parens et omnis caro ve s ſi diſcrete. Diſcretevero id agere nõ pote: lut fenum⁊ om̃is gloꝛia eius quaſi flos ſe AAne ris.ſipꝛia ⁊ libidinoſa te et tuos affectio ni:et multa ſimilia exinde conſiderabam ((b ſic te obſideat /vt alioꝝ a te cõſilia nõ rei Conſurges intrabam ſanqtuariũ dei ⁊ cõ en ias.monita contẽnas aut contẽnenda ſiderabamviuaciter nouiſſima iuſtoꝛum ((Woren ſuadeas.Si deniq; nullis difficultatib?ꝰ dies antiquos⁊ annos eternos Tũcvero euunt vel accidẽtaliba pñtib autveriſilr futuris tu mihi felix. pꝛo quãto felicitatẽ hic ſpes M ert nequaq; poſſis ab incepto de pꝛofeſſione inchoat.tu ſalubꝛiter poſitus tu in poꝛtu di fratris iudicio deterreri. ¶ Bu vale frater quadã ſeculaniũ fluctuũ atq; pcellag na, a intime coꝛdis mei memoꝛ mei in oꝛõibꝰ nuigare videbaris. Magnificauit aĩa mea Pei tuis.Et de ſtatn tuo tuoꝛũq;. maxime hꝰ dominũ.⁊ exultauit ſpũs meus in deo ſa⸗ ing nouicij fratris / aliqd dignüꝛ verũ reſcribe lutari meo. ¶ Ita frater mihi erat dü be⸗ ſi⸗ re nõ pigeat.polliceoꝛ oĩa ſic recepturũ et ne eratet dominabatur ratio. Sed eraa hend interptaturũ/qualr ego mea recipi inter? uerſo viciſſim de repete inſurgebat tum/· ndee pꝛetariq; requr. tus ingens carnaliũ affectionũ. que tun0uaz nſro E uitur a ig E i ⸗ apud meobiectabãt im becillitatẽ in coꝛ⸗ ’ tögn E gt Arebe dgein, Di proꝛe.penã intolerabilẽ in auſteritate reli⸗ ſoet int lon nnz Lnögni adſenenpe ltün t hmmütclnj Gnolleiin Whuenfne ußrun Etdiſcden, Wcktnrri Gißpln ghhalſen Anim n nmini n tgnicinceg Vns Uhin iortiwven Vrnitn untipend inihen Gd we. midete ne ochlos imevi ddan cdo Mäſhlgan Wcai ögnte Nchundin; Goſczuuenti Geitapcnente Ovemuanocii gonniscnoe. cusnit Knidetben naumide ed imsiuſftoan moe ücren lammihieſe⸗ mstoinpen Ncypellu nüczvitaien nensinn mn Sun uinandi me de meipſo ſenſualitas ſtolida. me du⸗ rũ increpãs.meculpabilẽ.inſuſurrans parũ fraternalr⁊ pie olim te tractaſſem.et nũcvelutvnũ ex aduenis⁊ extraneis a me pꝛocul abijcerẽ. Fuiſſet inqͥt neceſſaria ti bi ⁊ iocũda ſocietas eiꝰ.fuiſſet etiã ſibi cũ ſalute aĩme ſue.tecũ minoꝛ aſperitasvite. Ita ꝑſtrepabat ĩ auriba meis ſenſualitas impꝛoba.q̃ ceca eſt:tm̃mõ pñtia vixaſpi⸗ ciẽs.⁊ de ſola coꝛꝑisvoluptate curã hñs. Ita felicitatẽ aliene ſoꝛtꝭ miſerã ſuadebat nõ aduertẽs ipſa.qᷓ; miſera⁊ ergkilla⸗ pauper ⁊ ceca? nuda ſoꝛs ꝓppꝛia Fal ſum tñ ⁊ repeto ꝙ eiꝰ vocibo grauiter ĩpel⸗ lebar.⁊ parũ oberat quin in ſuã me tradu ceret ſententiã.· Sʒz obnitebat ſicut deo ꝓ picio iugiter rõ fide illuiata. Hec tibi tuo qq; ſtatui cõgratulabatvehemẽt᷑.⁊ de meo cõgemiſcit.nec falli᷑ Hec nõ moleſtiã tui coꝛꝑis/nõ abdicatõem ſoꝛdidevoluptatꝭ aſſus nõ ieiunioꝝ vigiliarũq; extenuatiõeʒ.nõ frigus aut eſtũ conſiderat.vt talia in te de ploꝛet/defleret potiꝰſi ab his licẽter ſepo⸗ ſit atq; liberatꝰ in ſeculo moꝛbos vicioꝛũ ꝓnicioſiſſimos⁊ crudeliſſima vulnera in troꝛſus incurreres. ſi religionẽ talibo ad/ uerſum peſtibꝰ refugiſſes. ſi relicto mãna deſerti? via ꝓmiſſiõisiad ollas aſpiraſſes egypti.⁊ in deuiũ dãnatõis retro aſpiciẽs coꝛruiſſes. Pꝛudent᷑ ſane elõgaſti fugiẽs vt ſaluꝰfieres a puſillanimitate ſpũs ⁊ tẽ⸗/ peſtate.flũqd tempeſtas in ſeculo eſtvbi peſſima contagioſiſſimaq; ſoꝛdetvbiq; ſo cietas.vbi iniqas eſt? laboꝛ in medio eiꝰ ⁊ iniuſticia.⁊ nõ defecit de plateis eiꝰvſu⸗ ra⁊ dolus.⁊ ſilia monſtroꝝ crimĩa cõuer⸗ ſant᷑. ¶ QHuãobꝛẽ frater dilectiſſime coꝛ dis mei.noli aĩo cõtabeſcere ſi foꝛte pſen⸗ ſeris irrepere in animã tuã molliciẽ illã ti bi inſidiantẽ.ql de me nũc explicui Su ſpicoꝛ eni hoc tibi facilr euentuꝝ.qm̃ nõ doꝛmit q tẽtat te.ſʒnõ doꝛmit etiã qͥ cuſto dit te. Exurge velocit᷑ ergo ad eiꝰauxiliuʒ ⁊ dic cũ gloſo Martino in cuiꝰſoleẽnitate ꝓfeſſus es.Dñs mihi adiutoꝛ nõ timebo qqd faciat mihi hõ Holi ſecuritatẽ a tenta⸗ rõibo tibi inaniter polliceri qnpotiꝰ audi ſapientẽ.Fili accedẽs ad ſᷣuitutẽ dei:ſta ĩ timoꝛe? iuſticia ⁊ ppara aiam tuã ad ten/ tatõeʒ Biue ergo iſta tentatio ſeu alie mł tifoꝛmes inſurgat aduerſum te.virilłr age ⁊ cõfoꝛtet᷑ coꝛ tuũ ⁊ ſuſtine dñʒ ¶ Deniq; Epiſtole quedam . gionis tue cõdamabãt.Querulabat᷑apo Enerabil pr dñe in xpo dilectiſ⸗ vv ſſime.nõ indignet᷑ obſecro caritas ingratꝰeſſe.ſed dic cũ ꝓpheta Miſericoꝛdi as dñi in eternũ cãtabo. Dic aie tue. Bñ⸗ dic aĩa mea dño⁊ oĩa ꝗᷓ intra me ſunt noĩ ſctõ eiꝰ⁊ cetera q̃ ſequũtur. Ille ei qͥ ſegre⸗ gauit te abvtero mr̃is tue.ſegregauit nũc a ſeculo.⁊ future hereditatpign dedit Il leqͥ a puero miſerteſt tibi.dãs tibi coꝛ pi um⁊ timoꝛatũ⁊ ſuꝑ afflictos ↄpatiẽs.ſup addidit miſericoꝛdiãvt te repellerʒ a ſecu lo nequã.in qͥ iĩ demergẽdꝰ penefueras ir reuocabilx/ſi licẽtiã aut magiſteriũ in ar⸗ tibo adeptꝰ fuiſſes vt ꝓpꝛias cõiecturas ex alijs recipe ꝙ neminẽ eꝑntibovł ami habuiſti.qͥ vo lẽs (vt fit te aliquẽ magnũ eẽ in ſecło fue⸗ rit aduerſari ꝓpoſiti tui Oihi lõge alr eſt ⁊ fuit aſſidue⁊ ceter innũen /in exꝑietie li bꝛo legẽtib.qm̃ iimici hoĩs domeſtici eiꝰ vt eĩ ſuccurrãt liberꝭ.eos nũqᷓ; liberos eſſe volũt.q;q; mihi mlto minoꝛ fuerit iimica dilectõ fuit tñ WBe tis.ec añ tui ↄceptũ.te talẽ aliquẽ a dño q̃ ſiuit.velut Anna alta Samuelẽ. Deinde natũ ⁊ adultũ:iugibo fere lachꝛimis.ĩ hoc te ſtatu(ſicut pie ſentio pygemuit Hemi⸗ ſtivt oꝑinoꝛ lrãꝝ q̃ ſuꝑ h̊ pbẽt iudiciũ⁊ qᷓ alterã Aug.matrẽ repnitãt eã erga te. Red des eivicẽ oꝛationũ tuaꝝ Etĩtevno nos oẽs erga deũ intceſſoꝛẽ hẽbimꝰ Ita age fr ⁊ vale in dño felici Supplico recõmẽda ri pꝛi nrõvenerabili/dño pꝛioꝛi domꝰvẽe 1 ſinguł fratribo habitãtibo ĩ ea. ¶ Nodũ ſcripta hẽo q tibi mittere diſpoſui.tu inte rim ſtude ivnovoluminũ Aug.ſuꝑ pſalte riũ/qð apðvos eẽ noui Eſt ei doctria hec xpᷣiana.tibi tuisq; ſilibo qͥ q̃tidie pſallitis ſupꝛa modũvtił? appꝛopata.q̃tinꝰ ex fa⸗ uo arido lr̃e pſalmoꝝ/mel ſapidiſſimũ in ternoꝝ ſenſuũ cãtãdo noueriꝭ eliq̃re Ite⸗ rũ bñ vale cũ tuis patriboꝛ fratribo/ oꝛemꝰ inuicẽ. Scriptum quinta decembꝛis ſtola ab eodẽ edita de fratre ſuo nicolao vꝛã. ſi idip̃ʒʒ qð agit hucuſq;egi ſtis.pᷣſumo ↄmonere de⁊ ſuꝑ filio vꝛõ.fra me meo Nicolao Oultü quippe ſolicitoꝛ frater chariſſime noli in vanũ grãm acci ,; CE pe q̃ᷓ data ẽ in te Noli obmurmurare.noli oꝛro magnaẽ mĩa dei hec ctõ fuit tñ Heniq; noli obliuiſci mi ſericoꝛdiã dei ĩ pgenitoꝛiba nr̃is ⁊ germa nis ſoꝛoꝛiboĩ mr̃e pᷣſerti.qᷓ ineffabiibvo Bequitur alia epi/ „ ſed ſpero ꝙ dñs ſolicitꝰ erit mei. et tui ſilr Epiſtole quedã quia multũ diligo.qm̃(ſi naſoni ĩmo ex periẽtie credimꝰ) res eſt ſoliciti plena tio ris amoꝛ ¶ Supplico igit᷑ pauidꝰ ĩ xpi viſceribus/ſynceritatẽ veſtre dilectõis ob teſtoꝛ.vt nõ deſeratis opus veſtꝝ in eodẽ fratre meo.quin fragilitatẽ ſuã in aia⁊ coꝛ pore- ia iugiter cõpaſſiõe ſuppoꝛtet Ex ibete q̃ſo vos aſſidue talẽ et talr erga eũ/ vt oẽs neceſſitates ſuas etiã coꝛꝑales cuʒ oĩ fiducia vobis aperiat. Alioqͥ n pꝑiret ex facili in ſimplicitate aut timoꝛoſitate ſua aut ꝑ feruoꝛẽ indiſcretũ in lachꝛimis.aut alijs religiõis qᷓ ꝑ ſe dura ẽ exercitijs Sci tis quoniã ſupꝛa vires eſt opꝰ qð ꝓfeſſus eſt. adeo vt ammirer ⁊ extimeſcà vehemen ter.dũ mecũ recogito.⁊ deficerẽ ſi nõ eſſet ſpes in deo.⁊ poſt eũ invobis amãde pr in alijs fratriboveſtre religiõis de qͥba ſpe⸗ randũ rõnabilr eſſe cenſeo.ꝙnõ crudeles ſunt/nõ indiſcretivt ꝑdere ſinãt aĩaʒ pꝛo qua dũs moꝛtuꝰeſt.⁊ quã tanta cõcoꝛdia ſecũ aſſumẽdã poſt lõgas pbatões decre⸗ uerũt. Credat igit᷑ ꝑ ola ſe⁊ ſua/veſtro cõ⸗ ſilio ſicut credituꝝ eẽ ↄfido.ſecurꝰreddoꝛ nõ ꝑibit.nec ꝑeat obſecro pᷣcoꝛ ⁊ ſupplico Sʒ habeã in eo oꝛatoꝛẽ ppetuũ apð deũ in quo bene valete.memineritq; mei pec catoꝛis. Scriptũ Pariſiꝰ in nocte conce⸗ ptõis virginis Marie gloꝛioſe. E na ad ſpſialem pꝛofeell. Ariſſime frater / libẽter tecũ diui⸗ do ſi q d boni dñs pauꝑi fuo ſi ug geſſerit.Ego ſum pauꝑ⁊ mẽdicꝰ/ Vñ oꝛo e clemtiã.vt eleõſina cõis ſit no bis de largitate menſe ei? Occurrit hodie dominꝰmendico ſuo cũ ſuauiſſimo pane de celo Dulcis admodũ⁊ grõſus ſᷣmo in⸗ fuſus ẽ in auribo meis ſonuit enĩ letõ apo calipſ ⁊ de multitudie tãtoꝝ miſterioꝝre tẽt? eſt apud me bꝛeuis verſiculꝰplła capꝑe nõ ſufficio.ſed nec pauca q̃ obſcurius ſo⸗ nant. Dedit dominꝰ vt aliqͥd bꝛeuiter et dulciter ſonarʒ vnde traheret᷑ affectꝰvtinã donet etiã vt hocipᷣm aꝑiat᷑ intellectui.qꝛ ſi ſpiritalibovidet᷑ liquidũ/ manet tamen carnalibo occultũ Volo ergo te participẽ fieri hmũeris Nã tuncvere comites indi uidui ſumus/cum in chꝛiſto vnũ ſa im?. vnũ querimꝰ⁊ advnũ tendinm4 Anho⸗ ne aurẽ ⁊ aſculta diligẽter quod ſonat val biſtola incitati / de dulciter. Qui hʒ inqͥt aurẽ audiat qͥd ſpũs dicat eccleſijs.vĩcẽti dabo mãna ab ſconditũ ⁊ dabo illi calculũ candidũ et in calculo nomẽ nouũ.quod nemo ſcit niſi qui accipit.Audis iam frater celeſtẽ vocẽ vtinã ⁊ interioꝛẽ coꝛdiũ noſtroꝝ audituʒ tãgat.⁊ vim virtutis illius ſentiamꝰ. Ser mo viuus eſt. ⁊ om̃i acceptõe dignꝰ. O qᷓ; celeſtis vox que nil terrenũ fatur.ꝙ ſi caro nõ capit capiat ſpũs/quo nimi ſmo plenꝰeſt Verba inqͥt que ego loquoꝛ ſpũs et vita ſunt. Spũs eſt qui viuiticat caro non ꝓdeſt quicquã. Non ergo ſentit archana ſuperne reuelatõis.homo exter⸗ nus carnalis.vagus.⁊ elatus.paulo atte⸗ ſtante qui ait Animal homo nõ ꝑcipit ea que ſunt ſpũs dei.ſtulticia enĩ eſt illi.⁊ nõ poteſt intelligere qꝛ ſpũaliter exaĩaturſpi ritualibo ergo loquit᷑qui ſpũ facta carnis moꝛtificãt.⁊ mundũ odio habẽt.et mali⸗ gna diaboli conſilia reſpuũt. Hi eniĩ pꝛi⸗ mitias ſpũs habentes qͥd ſit hoc abſcon⸗ ditũ manna ignoꝛare nõ poſſunt.qꝛ hoc guſtando potius q; legendo vel audiẽdo didicerũt. Datur autẽ manna dilectis fi⸗ lijs.ex amoꝛedeo patri ſeruiẽtibus qͥ eius volũtati ſemꝑ placere.eius gloꝛiã ſtudẽt querere.Et ſi nõ hoꝛres accipe manna in terioꝛis mẽtis.expꝛimit dulcedinẽ ſiue cõ ſolatiõem ſanctoꝛũ in hac vita Eſt igitur cõgruꝰ ſenſus. Vincenti dabo mãna ab ſconditũ.contẽnenti carnalẽ conſolatõʒ dabo ſpiritualẽ.reſpuẽti terrena ⁊ exterio ra bona.oſtendã eleſtia interioꝛa cariſ⸗ mata/que merito ſui excedunt oĩa alia de lectamẽta.Talia ac tãta etiã exiſtũt.vt di vana ⁊vilia ſolacia cõtẽnere. criptũ eſt enĩi.vir inſipiens/non cognoſcet ⁊ ſtul tus non intelliget hec.¶ ibet autẽ p ex pugnãdis vicijs/⁊ malis conſuetudinib vincendis aliqua latiꝰitroducere. Sicut quondã filijs irrael in deſerto habitãtibꝰ deus manna pluit.ita ⁊ modo ſpiritalibꝰ filijs ſuis/gratiã interne conſolatõis con tra tẽptamenta tribuit. Tamdinu filij iſra el illi cibo aliti ſunt.donec terraʒ pmiſſio nis attigerent/ et q;diu electi in mũdo ꝑe grinãt/panevite ⁊ intellectꝰfouẽt᷑. Donec depoſito coꝛꝑe.terrã viuẽtiũ intrẽt Dim ãt de frugibo illi?ꝰterre mãducare cepiſſent gnus nemo ſit cognoſcere niſi diſcat ſtatim mãna deſijt. ⁊ dũ ſctĩ aſſumpti fue rint in beatitudis gła.ãmodo non idigẽt 2 totꝰ? hic Cnst gote orſſe fcoi⸗ (talacan Fckrini hubreuen vereere minisdn dobiame Kiogvin coleſe ſofme mondi ſickssr Nchu 106 an for ligi⸗ ime Na deſffua loona wero ſicin ſinten pons mulail rerube nacnla miſĩ filiſoiſ henin ſcni⸗ rlingui meng ſcengab⸗ Amanün ennobedie Jutoßne fegadtoſt hunler cöcstas⸗ Kantiſint Ldrrireg lerſiosi⸗ Pfeauſa⸗ (Erituine cpiſſeco degologue piniki nagoſennt mnoene uloame opapiten Atllltnrü umrphi hcenis diranai⸗ Dienipi docbbion ſunghir Wuutii inpſ piens liſudet mmnain neſinec Nigar dwünat Corſolaro; Minc wioncn moingude iceſirndi emi nüuneinn en Gan Phhtinb⸗ Mhbrnnd nialnisen mdufiͤf mmnin nin nüce ſii dn jinmud⸗ Cartcyla Aſunmnn otoriic⸗ füdrodian 1Sonni! olntk varijs deſiderijs terrenoꝝ Sꝛ. Epiſtole quedam „ recreari noſtro moꝛe / ſpiritali alimonia. AVnus tñ panis eſt/ qui angelos paſcit et hoĩes:.aĩas in gloꝛia ⁊ viatoꝛes in gratia. ed eſt qdð me multũ mouet.qꝛ płes ſibi de eſſe mãna cauſant᷑.plures qui illo refici ↄſueuerũt/guſtũ iam ꝑdiderũt Que eſt alia cauſa huiꝰariditatis ⁊ ĩſipidi oꝛis veſtri/niſi quia ad egena ⁊ infirma mũdi huliꝰreuerſi eſtis: Wemẽtote egreſſionis yeſtre ex egipto. Dies ille memoꝛiale no⸗- minis dñi in ſempiternuʒ recoꝛdet᷑.nulli dubium quin man dominivobiſcũ erat. alioquin in ſeculo remãſiſſetis Vbi eſt er go ille ſpũs: ille pᷣmitialis feruoꝛ? Inten⸗ tio firma?pꝛopoſitũ immobile: foꝛtis vt moꝛs dilecto?: Quodãmodo armati egreſ ſi eſtis mundũ /dum conſtãti aĩo oĩa ꝑter readuerſa vilia ⁊ aſpa aſſenſi eſtis. Inſuꝑ ⁊ cũ gaudio veniſtis ad mõtem dei oꝛeb: ad audiendũ legẽ dei vite ⁊ diſcipline· dũ monita ſenioꝛũ libẽter audire.⁊ ſᷣm ea re⸗ ligioſeviuere rũdiſtis. Cur ergo nũc vos itineris tedet: cur ad ſarcinas ſedetꝭ. gra uati ingemiſcit: Jã pꝛopter tꝑs ⁊annos de fructibo terre pmiſſionis botros ⁊ ma⸗ lagranata alijs afferre ꝓpinare deberetis ⁊ eccevo bis mãna etiã deeſt Conuertimi nifilij reuertetes qꝛ ſi coꝛpe nõ eſtis reuer ſi ad ſeculũ/ tamẽ coꝛde aahuctenemĩ in ꝛochdoloꝛ multi ſpiritalłr exeũt egiptũ.tranſeũt ma⸗ re rubꝛũ.ambulãt ꝑ deſertũ.poꝛtãt taber⸗ naculũ et vaſa eius.ſed nõ intrãt terra, p miſſiois Peneola accidũt eis q̃ ↄtigerũt filijs iſrael qui murmurãtes ↄtra moiſen penituerũt qꝛ educti ſunt de egipto. Sic ſic quãplures hodie reꝑiunt᷑.qui mundũ relinquũt parentes ⁊ amicos deſerũt pec⸗ cata⁊ vicia plangũt Pꝛeterita carnalia de ſideria abhoĩant᷑. ignotã iuſticie noꝛmã/⸗ ad manũ magiſtroꝝ ducti.ſequũtur. Vi⸗ tam pp̃ᷣi crucifixi aſpiciũt/⁊ iugũ dñi ſua⸗ ue in obedientia ⁊ abnegatõe ꝓpꝛia ferũt. Itavt om̃es ꝑati ⁊ feruẽtes ſunt ad labo⸗ res / ad abſtinẽtias.mites ad increpatões bumiles ad obiectões. patiẽtes ad coꝛre/ ctões.⁊ ad aduerſa quelibʒ ⁊ indigna con ſtantiſſimi. Sed nõ in tali feruoꝛe om̃es ꝑdurãt.Nã aliquãto tꝑe egreſſiõis.i.con uerſiõis ſue ꝑacto/minꝰcauti⁊ ſolliciti de ꝓfectu ſuo incidũt in varias tẽptatões.et egritudines paſſionũ:ita vt nõnulli ſe in cepiſſe cõtriſtent: Quidã vero deliberant inueni.e tern cia⁊ paſſiões/certare qͥ ſemper pᷣt: Mul ⁊ modũ excogitant redeũdi.Alij autẽ et ſi mãſerint/cũ tepoꝛe quodã ⁊ vſu/aſinariã molã trahũᷣt. ⁊ paruã deuotõeʒ ⁊ affectuʒ habẽt in his q̃ agenda didicerũt.laboꝛio⸗ ſa? dura oia ſentiũt.qꝛ mãna nõ habẽt/ce lũ eis didet᷑eneũ.⁊ terra ferrea.qꝛ neq; ce⸗ leſtia cõtemplari/neq; agrũ coꝛdis virtu⸗/ tibo⁊ deuotꝭ exercitijs excolere ſciũt ¶ Di cunt tñ qꝛ libent eſſent deuoti.libent᷑ ha⸗ berent virtutes. vellet ſe viciſſe paſſiones ed nõ ſufficit tm̃ bñ velle.ſi deeſt manꝰ „ — ⁊ oꝑa Opoꝛtet ꝙ laboꝛetis/q vim nature faciatis:ſicut dñs dicit Regnũ celoꝝ vim patit᷑ ⁊ violenti rapiũt illð. Violẽtia opꝰ eſt. ⁊ ſcitis ꝙ ſetĩ nõò ocio ⁊ ſomno pꝓmerue rũt regnũ dei Uſq; quo tardatis:⁊ q̃re nõ armami paſſiones:vt obtineatis virtu⸗ tes.⁊ diuerſas cõſolatões ſuſciꝑe digni ĩ⸗ ueniamĩ.Quãto ampliꝰtardaueritis.tan to peius ſꝑ fiet.⁊ ſine doloꝛe ⁊ laboꝛe op⸗ tatã reqͥem nõ percipietᷣ.petite ⁊ accipietꝭ qrite? inuenietis.pulſate ⁊ aperiet᷑ vobis Sigritia ⁊ negligetia vos tenẽt.ſed cõtra a8. pꝛĩo accingimĩ. ⁊ bellate pᷣlia domĩ. Quid negligitis ꝓpꝛiũ pfectũ:certe pvobᷣ eſt/⁊ pace veſtra erit laboꝛ veſter. Dicit ſcriptura modicũ laboꝛaui/⁊ multã reqͥeʒ ¶ Dz foꝛte rũdetis aduerſus vi⸗ te ſunt⁊ pene inſuperabilesvt nobisvide tur.qͥs tantã ſuſtinere pᷣtvexatõem Audi⸗ te increduli? rebelles.delicati milites ⁊ f/⸗ ui pigri.laboꝛẽ attẽditis.pugnã ↄſidera⸗ tis/ſʒ depᷣmio ⁊ victoꝛia cur nõ cogitatꝭꝛ Etqd eſt oĩs laboꝛ ad eternã requiẽ?ꝛ qͥd bꝛeuis exercitatio.ad bone ↄſcie cõſolatõ nẽ: O ſi inciperetꝭ/⁊ foꝛtit ac integre ꝓpo neretis.qð mõ inſuperabile putat vix ali qũñ itavicioſus qͥs reperteſt/cui diligẽtia cũ perſeuerãtia bonivirtutes negauit Vi detvobis laboꝛioſuʒ vĩcere paſſiões vꝛas ſʒ niſi edomite fuerint/ nũq; hẽbitis verã coꝛdis reqem. QOñ ergo alij cũ deo ſunt in deuotõe⁊ bona pace/tũc vob erit triſticia grauedo et tediũ for et intꝰ. Nũq; eritꝭ ſe curi et veracit leti niſi moꝛtificaueritꝭ car nalitates vꝛãs ¶ Oe ſi nõ trahatvos ſeg⸗ gl religioſitas/et plimoꝝ deuotõ / terreat ſe tẽ miſerabil inopia vꝛã.et vine vltõis ſen tẽtia.Cõgregabo ſuꝑ eos inqͥt malalet ſa gittas meas ↄplebo ĩ eis/ↄſumẽt᷑fame:et deuoꝛabüt eos aues moꝛſu amariſſtõ. ſat dure itonãt verſiculi iſti.et vtinã cõuertãt ℳ Epiſtole quedã vetuſtatẽ veſtrã / quaten? innouati ⁊ ferni di effecti/ melioꝛes vos qttidie ⁊ alacrio⸗ res faciant ꝓmiſſa ſpũſſancti Vincẽæti ait dabo manna abſconditũ.Si volueritis et audieritis me/ bona terre cõmedetis. Piietur vobis ꝓ ſpina roſa pulcerrima⸗/ ⁊ pꝛo tribulo candidiſſimũ liliũ Oagna ſunt hec dulcia ⁊ conſolatoꝛia a cupienti bus pꝓficere ¶Hõ ergo te cõturbet homo dei. nõ te deijciat multitudovicioꝛũ. Cre de deo ⁊ ſpera in eo.⁊ eris melioꝛ q; fuiſti Dominꝰpugnabit pꝛo te ⁊ tu tacebis/in telligis ne hoc?: Dominꝰ ipᷣe dabit foꝛtitu dinẽ:vt reſiſtas ire.pigriciã excutias.⁊ cõ cupiſcenti animo nõ cõſentias.et tu tace⸗ bis.quia tibi hãc potẽetiã nõ aſſcribes.te pꝛopter hoc nõ eleuabis / ſed deo totũ pu re tribues.qui aſtitit a dextris pauperis/ etiã quantu vales hominibꝰabſcõde.⁊ ni bil alið q infirmũ ⁊ inopẽ.te cõfitere Si quãdo inſurrexerit oriꝰ tibi.⁊ dixerit qð nõ libenter audis:eſto patiens ⁊ tace Illa tis malis dũs reſpondebit. Juſtꝰ eni do: minꝰinultũ nõ patiet᷑ abire qdcunq; no⸗ ciuum verbum. Quid tibi nocere pᷣt alte rius malicia.ſi contra te inflat.ſi detrahit „ ſiobiurgat. Seibm ma pꝛobꝛio coꝛa ſapietibus tu ꝓbatioꝛ exvir tcute patientie. Nemini nocet pꝛauitas al terius.neminẽ ledit verbũ cõtumelioſuʒ/ qᷓ; diu ipſe pius⁊ immotus fuerit.Om̃is homo qualis ĩteriꝰeſt.talis ei exterioꝛ ad; uerſitas erit:quia ſi tu bonꝰſimplex⁊ rectꝰ ac deum timẽs pꝛobaris/ nemo tibi boni tatem iuſticiã? pacem tuã poteſt auferre niſi eam volũtarie reliqueris. Non eſt ma gna patientia/quã parua res ꝑturbat Di ſce ad minꝰtacere ad iniuriã.quia pꝛuden tis eſt tacere in temꝑe malo. Qui vincere deſiderat/victũ ſe tradat.Cogita de coꝛo na.nõ de iniuria.⁊ quomõ poſſis aliũ ſa⸗/ nare:inõ quid poſſis ecõtrario quaſi ʒelo iuſticie motus rũdere Si ille nõ ignoſcit tu ignoſce/quiavt frequẽter maioꝛẽ habʒ culpam q alteri iraſcit/ qᷓ; qui iratũ patit᷑. Miſeroꝛũ pꝛopꝛiũ eſt conqri:⁊ impatiẽ⸗ tium citi?moueri.⁊ cauſas alijs impone re.Tu ergo eſto libenter reus vt fias ante deum innocẽs.tu pꝛimo a teipſo incipe: Tſic poteris etiã aliũ ſanare.(¶ Audiat ta 8pdit quia bo nus nõ eſt. Hã ſi tu bon?fueris.⁊ in patiꝰ entia maſeris/nil mali tibi intulitſed po tius meritũ tuum auxit. Lu clarioꝛ exob men qui ʒelũ videt habere aduerſus alio⸗ rum defectus / qui indignat᷑ ſi quid cõtra iuſticiã agitur.qᷓ; recte ⁊ pꝛudẽter ageres ſi ʒelum tuũ etiã contra cõmotõem tuam exerceres.⁊ qð in alio repᷣhẽdis.pꝛius in te emendares Cum ergo alioꝛũ culpis ira ſceris/ quid iuuat de oclo fratris tui feſtu⸗ cam tollere/⁊ tue impatiẽtie motus nõ co hibere. An tibividet᷑nõ etiã feſtuca ſʒ po tius trabs illiꝰ culpa Vide ne foꝛte extuo iudicio/trabem ſuſpicioſe reputas.quod coꝛã deo vix feſtuca habet᷑. Non fidas niꝰ mis pꝛopo indicõ.quoniã homo es⁊ nõ deus. ſiue tamẽ magnũ ſiue paruũ fuerit vtilius tamẽ ſemꝑ teipᷣm cõſideras.quia ⁊ tu pctõꝛ es ⁊ curatõne indiges. In quo ergo aliũ iudicas teipᷣm condẽnas:cuʒ ea dem facis. Quid eni mihi ꝓdeſt/ ſi aliquẽ verhis meis ſanauero.⁊ in pꝛopꝛijs meis paſſionibo manſero Bene uᷣli cui malicia cedit in bonũ.ſed ve mihi.pꝛope ſaluꝭ in teremptoꝛi.nõ eſt iudiciũ maſueti coꝛdis inconſiderate aliũ coꝛripᷣe.aut coꝛreptõe modũ tranſire.vel nõ poſſe motũ inuectõ nis differre. Donec ira in manſuetudinẽ ⁊ ʒelus amara redeat in dulcedinẽ. Foꝛſi⸗ tan tũcvidebis nõ eſſe tãte culpe reũ quẽ repᷣhenderas.ac etiã magis excuſabis:ſu⸗ per quo pꝛius ſubito indignabaris / ſʒ et tue malicie imputabis nõ in cõgruei/ꝙtã tillum nõ potuiſti iniurie ꝑferre.lugebis quoq; plus iniuſtã coꝛreptõem / q; illius culpam. Pudeat igit᷑te nõdum didiciſſe puos fratris defectꝰ tolerare.qui q̃ttidie infirmitatẽ ꝓpꝛiã/ab alijs deſideras poꝛ⸗ tari.Cur ergo eandẽ miſericoꝛdiã non ex hibes alteri/quã optas fieri tibi. Reuerte re ad temetipᷣm.⁊ ꝑtimeſce.ne graui deli⸗ quiſti indignãdo⁊ male ferendo.qᷓ; frater tuus peccando Ille foꝛte caſum ſuũ mox vt agnouit fleuit⁊ de cetero cauere pꝛopo ſuit.tuvero impatiẽs⁊ incõpaſſiuus.pec catũ tuũ nec inſpexiſti nec fleuiſti Adhuc ille ſatis bene in coꝛdeſuo ꝑ amoꝛẽ tecuʒ ſtat.⁊ nibil mali de te exiſtimat.ſed ſe ma⸗ gis bumiliat ⁊ ſuꝑ ſe iuſtificat Uideas er go ne ille qnividet᷑ peccatoꝛ.in regno dei te pꝛecedat.⁊ tu cũ iuſticie pᷣumptõne. ſi⸗ milis fias ſuꝑbo phariſeo qͥ repꝛobatꝰ eſt kannhugnlirue de aduerſus pub licani humilitatẽ.¶ Ecce iaʒ aliqliterau diſti kariſſime quõ teipᷣm ⁊ ʒelum cõtra pꝛopꝛia vicia exercere Stu 4 . ipm debes vincere. daso cigwi⸗ cutnegt gnnittae amahe kinpen Pollnef ſeofi ſtuo ni⸗ ſos ͤ oanc e ſgone wroe Uudin Ccon⸗ hi eac O e⸗ pu mi o. ul geffu ote finem lumn Müneo⸗ oploce donoroes Unte Heg elescene enarah Vincent u deas ergo magis ac magis ꝓficere ⁊ ſemꝑ imien, aliqͥd vicioſe ↄſuetudinis amputare. Si Gennmn cut negligẽtiavicia nutnire ſolet⁊ virtutes 8eptlgi amqcittere / ita diligetia / quelibet inuetera⸗ iahen ta mala euertit ꝛ erpugnat Nam ſilaboꝛ veniſnn eſt in pꝛincipio pugne/tamẽ cum videris n paulatim hoſtes ruere / conſolaberis de p 1 ſpero fine Impedit nosvalde.qꝛ nõ aude eren mus violentiã inferre nature. ¶ O quan tos laboꝛes faciũt homines pꝛo terrenis Ni lucrandis:et nos ꝓ eternis bonis marce⸗ hnnc ſcimꝰ Nauta petit mare/ mercatoꝛ circuit mii regiones miles fert arma bellica.ruſticus WRKMl vomere ſcindit arua.⁊ ſine laboꝛe nõ que unt diuitias ⁊ honoꝛes obtinere.vt quid “ ergo nos virtutes ſine magna ſolicitudie de acdipiſci credimꝰ ¶ Hodie aliqͥd inchoa⸗ naus re.et cras modicũ addere.⁊ ſic diebus ſin neg gulis virtutẽvirtuti/ pꝛopoſitũ poſito iũ mali gere/ pficit hominẽ virtuoſum. deuotum . n purũ ſanctũ et religioſum.deo carũ.⁊ ho⸗ lunine minib gratioſum. Hoc oꝛdie ꝓmeret᷑ ho n mo nomẽ nouũ in calculo clauſum.quia my. calcatisvicijs efficit᷑ cĩdidus interiꝰ. ⁊ ſe/ uncii pe fruit᷑conſolatõibo ſuꝑne dulcedis que foſn ignote manẽtcarnaliba ⁊ tepidis. ¶ Ru⸗ tri go minem'igit᷑ ſedula mente/pñtem verſicu⸗ ſhisſu lum/aduerſus deteſtabilẽ deſidiã ad igni nnsſche endũ nos⁊ frẽs noſtros/ĩ amoꝛẽ ſpiritua zFnegi lis pꝛoceſſus/vt⁊ vicia noſtra curentur ⁊ wgen⸗ donatões celeſtiũ virtutũ/in nobis auge⸗ n öl Ant᷑. Neq; enĩ fraudabit a deſiderio ſuo fi⸗ umdiol deles certatoꝛes:ſpũs ſctũs.qui vt virilit babiizni certarẽt hoꝛtatoꝛia voce inſonuit dicens. idansne Uincenti dabo manna abſconditũd odüen dia habenda ad ſeipſum. egrDdad nlocjfan inuünor nepopo ſuuns ee iſiAedoc more ecch ſellemn unhiin, ennw täm O ”äl nN Pne H piuſtola de cuſto Rater mi in xpᷣo dilecte / videas qᷓ mogdo caute ãbules.qm̃ dies ma⸗ lil ſunt/mgna cautela eſt ſeruo dei abẽda:-in oĩbo verbis⁊ oꝑiboſuis.Nã qͥ nõ eſt pᷣuiſus ĩ rebſuis.aut cito ledit aut ledit᷑. ⁊ magnuʒ damnũ ſentiet in fine.qᷣſ⸗ qs ĩ pncipio fuit negligẽs aut pᷣceps Diu ꝑpendẽdũ eſt anteq;fiat aliqͥd.⁊ ſepius re currendũ eſt ad coꝛdis habitaculũ.ne hõ ſit abſq; cõſilio ſicut gens pꝛaua ⁊ exaſpe ras qᷓ nõ direxit ad deũ coꝛ ſuũ Igit᷑ pꝛece dat oculłꝰ tuus oĩa oꝑa tua.⁊ oĩa age cum pꝛudẽtia nec ĩcedas ꝑ aliena facta.te neg lecto.qꝛ nemo illo ſapientioꝛ eſt. cuiꝰanĩa ſua ſemꝑ in manib eiꝰeſt Hõ hʒ homo ca terrã (ſi bene cogitauerit); aiam ſnam Deber igit᷑ vigilare ⁊ ſemꝑ eſſe ĩ cuſtodia aie ſue.qꝛ nihil compari pᷣt ſaluti eiꝰ Sa⸗ lus eiꝰↄſiſtit in veris virtutibo.odit ⁊ ab⸗ hominat᷑ om̃e viciũ Quãto quis nitit᷑ cõ travicia.tantomagis accedit ad virtutes· quãto virtꝰ ampliꝰ placet.tanto plus dete ſtat᷑ eius contrariũ. ¶ Cognitio vicioꝛuʒ multũ ꝓdeſt ad ſuꝑpandũ vicia.plures nõ cognoſcũt in veritate ꝓpꝛios delectꝰ.⁊ qui dã q;uis ſciũt/nõ ſatis põderãt.aut ſi põ⸗ deràt/ cito oclos auertũt ⁊ obliuiſcũt qð tolerãt. Hõ eſt ita faciendũ kariſſime frat ſʒ reſiſtẽdũ eſt ſo malicie ⁊ iniqͥtati? reme⸗ diũ inqrendũ ⁊ auxiliũ a deo flagitandũ. Maxime eſt antẽ obuiandũ motibopaſ/ ſionũ in pꝛicipio pugne. q; ſi magna cre uerit. infirmꝰ hõ vbi erit? Exꝑua re fit ſe pe grauis inqᷣetudo.⁊ ex verbovno naſcũ turverba młta⁊ de modico riſu:ſcaturit ſe pe grãdis diſſoluntio. Parua ↄtumelia ge nerat ſtultꝭ? incõſideratis hoĩb difficileʒ exitũ⁊ ꝓfundũ vulnꝰ.GBene ergo⁊ pꝛudẽt᷑ agit qͥ omib neglectis.ſe cuſtodit iudicat ⁊oꝛdinat Lanto minꝰpᷣt vnuſqᷣſq; ꝓuide re ſibi quãto pꝛonioꝛ eſt ad cõſiderandũ alios Berlaeras habere pacẽ.debz ha bitare in ſyon.hoc eſtvtile homi qui non inuenit requieʒ in hoc ſeculo.vt cõſugiat ad dñm.⁊ cupiat cito diſſolui⁊ eſſe cũ xpᷣo quia non eſt aliꝰqui ꝓ nobis pugnet niſi ipſe qͥ fecit nos. Si ſentis inſurgerevicia oppone remedia queſcis tibi eſſevtilia.et que audiſti ab alijs.cogita ſemꝑ ſi tibi de ſeruiunt. Quotidie bellũ gerendũ eſt. qm̃ tẽptamur q̃tidie.nec eſtvictꝰquivicioſam cõſuetudinẽ ſepe rebellare ſentit. Dolere tamẽ debet qꝛ adhucĩ eo malũ viuit.⁊ nõ dü perfecte ſibi moꝛtuꝰeſt Accipienda eſt ſemper noua fiducia. licet ſepe deijciathõ In ſpeciali ꝓponendũ eſt ⁊ cõtra illa vi cia que mag moleſtãt.⁊ frequẽtius adue niũt.aliquado ira.aliqñ ſuꝑbia.aliqñ cõ cupiſcẽtia:coꝛ hoĩs tribulat᷑.⁊ vehemẽter inflãmat᷑.ſed ſcuto oꝛõis.aut gemitu coꝛ dis:.aut inuocatõe ſancti noĩs ieſu.eſt oc currendũ.⁊ in celũ reſpiciendũ vndeveni et om̃e auxiliũ. Et qñ ſic oꝛet vel ↄſimilr. O bone ieſu ſuccurre mihi mõ.Eya dñe deus adiuua me Quid ego miſer agam ſi ne te: qᷣd incipiam:⁊ quõ finiã dies meos deus meus: Melius noſti. quid tibi ſit VV neceſſariuʒ magis.qꝛ et hoc quottidiana docet infectatio.et qualłr euades / docet et docebit ſpũſſctĩ vnctio. Ibi igit᷑ qre au⸗ xiliũ ⁊ conſiliũ.⁊ ab eo poſtula tui coꝛdis refrigeriũ ¶ Lonſidera teipᷣm.quid qris in oꝑib tuis?quid diligis⁊ qͥd nõ diligis Scõm deſideria ſua fu homo ſtabilaut vagus.Qui multũ conſpicit.⁊ multa ha⸗ bere vult.quõ in ſe manebit: Diſpgitur in oẽmventũ celi.⁊ capit᷑laqueo deſideri)½ terreni Parua res eſt ſepe ꝓpter quã adipi ſcendã/generat᷑ homiĩ perplexitas magna ſed qui oĩia a ſe expellit.pmittẽs vnũqðq; ſtare ſicut inuenit / bene in pace erit. ͥ ve/ ro multis ſe ingerit/ac multa oꝛdinat ⁊ re git / iſte ſeipm ledit: perdit.Et quia magi ſtervult eſſe in rebus alienis/ nõ eſt mirũ ſi neſcit eſſe diſcipulus in ſuis O quanta adhuc diſcere habet que nõvidet.quãtuʒ illi adhuc deficit.⁊ o q longe ſtat. Quid S vult ſe intromittere de alijs ⁊ que emẽda⸗/ re nõ poteſt: Aut cur ſe implicat talibꝰ qᷓ ad ipʒʒ ñ ꝑtinẽt:?: Quid ꝑtinʒ ad me niqs: UVUt tantũu cogites dete.⁊ aliud quodcũqʒ fuerit pijcias pꝛocula te. In iſta cogitatõ ne inuenies te.⁊ cuſtodies.⁊ ꝓficies ma⸗ xime eris ſepius liber a ſuſpicatõe ⁊ indi/ gnatõe/paxꝝ curabis de exterioꝝ occupa/ tione/⁊ gubernatõne eoꝛũ que fiũt in do⸗ mo.Dilecte frater dominꝰ cuſtodiat te ab EF EEe — tatõne cuiuſdam tentati. dei ꝗᷣcqͥd voluerit ſuꝑ nos venire de . nihil enĩ ſine iuſta⁊ certa cau⸗ a agit᷑ in terris Et ideo curemus nos deo ſubicere coꝛ noſtrũ ⁊ ſenſum noſtꝝ vt re⸗ ſpicieẽs humilitatẽ ⁊ patientiã noſtrã.bñ diſponat deſideriũ noſtꝝ Inclinemꝰ nos ſub ſctãꝛ gloꝛioſa maieſtate eiꝰ.qꝛ puluis ſumꝰ⁊ cogitemꝰq; magnũ⁊ dignũ ſitvtre cogitet aliqñ de nobis deꝰ Ex hac humili eſtimatõe ſenſus noſtri/⁊ accuſatõe culpa rũ noſtraꝝ/ofeſſiõeq; iuſti iudicij dei(qd vt freq̃nter occultũ ſemꝑ autẽ rectũ eſt)ap pꝛehẽdamꝰſpem⁊ ↄfidentiã ad ipᷣm.⁊ oꝛe mus largiter.ac ab alijs etiã intime flagi⸗ temꝰoꝛões q̃tinꝰ ſua maxie pietas noſtrã miſeriã ⁊ tribulatõem tantaꝝ tentationũ ĩmutare dignet᷑. ¶ Necideo diffidamꝰde nobis.qꝛ multa cõtraria ſentimus ⁊ pati⸗ om̃i malo. cuſtodiat animã tuã dominꝰ. ſcipiamus cariſſime de manu Epiſtole quedam mur.⁊ ſepius q;ᷓ vellemꝰ⁊ grauiꝰq; al ij tẽ⸗ tamur. Vel qꝛ incõſtantes ſumꝰ ⁊ tã pꝝ laboꝛare poſſumꝰ ſeu ꝙ totiens cadimus ⁊ tarde reſurgimꝰ Aut ꝙ ta indeuoti ⁊ ari⸗ di inuenimur ⁊ ꝑuũ appetitũ advirtutes ⁊ ad deũ ſentimꝰ Oia iſta ſolent bonis ac cidere. et ſepiſſime deuotiſſimi.talia ſunt exꝑti. Cũ ergo talit᷑ nos affligi ſenſerimꝰ int᷑ triſticias totidẽ/dño humilr dicamꝰ. Dñs de ſi dign? nõ ſum / nec tibi placʒ vt liberer a pꝛeſſura coꝛdis mei/ſaltẽ hoc mi hi largiri digneris / vt patiẽs ſim. vt non murmurẽ còtra virgã tuã qua me ꝑcutis Memoꝛ eteniĩ bñ ſum qͥd canit᷑ in ecclłia tua Loõſiõibo pᷣſſurꝭ expoliti lapides:⁊ qꝛ illic introducit᷑ oĩs qͥ ꝓ xpᷣi noĩe hic in mũ do pꝛemit᷑. Pꝛopter qð peto vt quacũq; pꝛo culpa iſta patioꝛ/ad meã purgatõem ſemꝑ ꝓuenire facias.⁊ ꝓ ſigno clem̃tie nõ repꝛobatiõis furoꝛe/capienda eẽ doceas. Debemꝰergo ſic nos dño.integro affectu reſignare⁊ plłꝰ?eius bonitati ↄfidere q; au demꝰpoſtulare.Eius creature ſumꝰ.⁊ ipi cura eſt de nobis.qͥ vocauit nos ipᷣe adiu⸗ uabit nos.⁊ cuſtodiet nos a tẽtatõe hacĩ eternũ.vt nõvelimꝰcũ hoc mũdo gaudere neq; latã viã quã multi tenẽt/ denuo ãbu⸗ lare Am moneo te attẽde ſcripturas ſctãs Seqͥ vis xpᷣʒ.an mũdũ iſtũ: Credis apo⸗ ſtolo an magis pho: Chꝛiſt dicit ĩtrate p anguſtã poꝛta qᷓ ducit advitã.Et iterũ. Tollite iugũ meũ ſupervos: diſcite a me qꝛ mitis ſum⁊ humil coꝛde. Dicit aplus MNolite ↄfoꝛmari huic ſeculo ⁊ ſi ſcòm car nẽ vixeritis moꝛiemĩ. Nemovos ſeducat inanibꝰverbis Quicũq; ſunt xpᷣi/carnem ſuã crucifixerũt cũvicijs ⁊ cõcupiſcentijs Ego xpᷣo cõfixus ſum cruci.Ego ſtigma⸗ ta dñi ieſu in coꝛpe meo poꝛto. Mihi mũ us crucifixꝰeſt? ego mudo Oia arbitroꝛ vt ſtercoꝛa vt xpᷣm lucrifaciã Iſta ſuntver ba aplica.¶ Dz apð phos ⁊ ſeculi pꝛudẽ tes/talia nò inuenies Et q;uis aliqͥ genti les ↄtemptũ diuiciaꝝlaudabãt⁊? volupta tes ſpernebãt. Et eoꝝ doctrinã multi ho die ↄmendãt Dexpᷣo tñ nihil ſciebãt.nec eternevite amoꝛe/id agebãt.ſed euanuer̃t in cogitatõibꝰſuis.Et oẽs (ni falloꝛ)ho⸗ mines cupiũt eẽ cũ xpᷣo ⁊ ad ppłm eiꝰ pti⸗ nere.ſʒ paucivolũt ſequivitã xpᷣi Iteꝝ di⸗ cũt ſe diabolũ odireꝛ erꝰveſtigia nolle ſeqͥ ſʒvita paucoꝝ ↄtinẽtiũ ſe a ſeclariba acti⸗ bus carnalibuſq; deſiderijs oñt/qꝛ multi ntertt fncrit A balgrint müdüf, rqj rie Tintelie Ate (odin ginm deuoti ſeo neg Cinte. Ptsf ſemtnn ſtin nse acſe cue ideo ten O ctt mni Cſu, hosa ſyhoen/ Cuiten. gboꝛẽ rrijo ſtphenn ſoſtra.pia piavite⸗ halabort eſtſeddue ücteoe goꝛiiad blligalo deſihe icwrgi⸗ locunoltan Dubeeni acun ledetimn flüdrin nognun ligoſoiin ſaleötnen lebatpant inmnring fam kinn gereahpi vgnlar Moiba nſctis Cisapo⸗ dtinae Cici. ctawe Dictehes ſſcemet Cosſenct Npöcmen Gnpiſent nLenthne Ounhimo: üner enlpruc⸗ isalq genti ditrvolupt mnümolnt⸗ Aſcicbitn ſadcnann Giftloeß⸗ dpplnci, utiin ganeni Alalnu⸗ oironri ſ 1 ſunt ex bulat in tenebꝛis.ſed hebit lumẽvite. In loꝛ pſeuerãt. Oalunt poti credere ſibi qᷓ; euangelio⁊ carni magis fuire q deo.atq; ideo lõgos optãt dies⁊ voluptuoſos ſuꝑ nimirũ ſenties meliꝰeẽ ſeqͥ hũile ru cifixuʒ ⁊ paſſum ꝓ nobis ⁊ merito debere Epiſtole quedã eꝑte ei?ꝰ Opa pbant cuius fuus qͥs itr ergo xpᷣs. Qui ſeqᷣtme.nõ am⸗ mũdũ hũc ego veniyvt qͥ nõ vidẽtvideant ⁊ qͥ videt ceci fiant.Ac ſi diceretEgo hui⸗ lis⁊ pauꝑ in hoc mũdo apparui hoĩby. vt exẽplo meo.efficiant᷑ ſimplices⁊ humiles ⁊ intelligãt oꝑa vina. ⁊ celeſtia miracula/ ad credendũ mihi. Etqͥ ſeipſos pctõꝛes - quodãmõ cecos⁊ iuſcios cognoueft/per gram meã illũiari digni erũt.ſicq; capiũt deuota hũtlitare/qð ſuꝑbi⁊ apð ſe ſapien tes / neqq; intelligere queũt.atq; idcirco ĩ cecitate coꝛdis⁊ ſtulta opione manẽet. eſti mãtes ſuã doctrinã certioꝛẽ meã ãt dubio ſam. ⁊ mũdo exicialẽ. Sicut oli iudei xpʒ pñ̃tẽ in carne ↄtẽnebãt:ſic mõ plures cat nales eũ ↄtẽptui hũñt.⁊ in cecitate pchdo terrã celũ autẽ reſpicere negligũt.⁊ q;velo cit᷑ tollent᷑ nõ atten dũt P ſi cogitas / hüileʒ deũ cru nos pati cũ illo ⁊ relinqͥ a ꝑntibꝰ? amicis in hoc mũdo. Mane igit᷑ apð eũ qͥ te vo⸗ cauit/⁊ ne diſcedas ab amoꝛe eiꝰ.ſʒ aſcẽde arboꝛẽ crucis vt indevideas ihm ãäbulan tẽ.⁊ viã ad eternãvitã pᷣparantẽ Hec ẽvia ait ꝓpheta ambulate in ea Via crucis vita noſtra.via electoꝛũ.via paucoꝛũ via ama ra. via vitex ſalutis.via bꝛeuis.via directa via laboꝛis.via pfectõis Via inq; crucis eſt ſed ducit ad glam. ad latitudinẽ. ad re⸗ gnũ electoꝛũ.ad multa milia? freq̃ntiã an geloꝛũ.ad dulcedinẽ mirabilẽ ⁊ intermia⸗ bilẽ. ad longitudinẽ dierũ in ſecm ſeculi ad deſideratũ finẽ oĩm fruitionũ ⁊ appeti tũ coꝛdiũ.ad req em⁊ pacẽ ſecuriſſimã.ad locunditatẽ ⁊ exultatõem ameniſſimam. Oue bꝛeui quodã verſiculo q̃ Cãtat᷑ in fe⸗ ſto ſctẽ crucis. pulchꝛe tãgun? Serui cru cis crucẽ laudẽt.qui ꝑ crucẽ ſibi gandent vite dari munera Quia ergo vitaxpᷣi crux fuit / dʒ vita rpiani etiã crux eſſe.Et mlłto mag vita monachoꝛũ clericoꝛũ.⁊ oĩm re ligioſoꝛũ in cruce erit: Extra crucẽ nõ eſt ſalꝰ.pᷣter crucẽ ñvenit᷑ ad regnũ tpiOpoꝛ tebat pati xpᷣʒi⁊ reſurgerea moꝛtuis ⁊ ita „ intrare in glam ſuã. Si aliã vl qrim er ramꝰ/⁊ in pditõem ducimur. Et qͥ cnuceʒ fugere cupimꝰin mediũ lacus ardẽtis pi⸗ 72 cis ⁊ ſulphuris incurremꝰ Crux nrã / eter no cruciatui ↄpꝑata.eſt delectabiliſſima.la beoꝛ nr. ppetua reqᷣe donãda leiiſſimꝰeſt. Frangere volũtate ꝓpꝛiã/ crux eſt. foꝛteqᷓ maioꝛ vix ẽ.ſʒ in iferno qͥs vnq; vłi mimo ſua volũtate vtit cũ ſꝑ qð nolit pati cogat᷑ qðvoluerit nũq́; accipiat. Fili inqͥt recoꝛ dare qꝛ recepiſti bona in vita tua.⁊ laʒarꝰ nimis. Melioꝛa⁊ delicatioꝛa elegiſti tibi yeſtimẽta ⁊ oꝛnatꝰes. Riſiſti.cãtaſti.ſalta ſti. pꝛe leticia.nec phibuiſti coꝛ tuũ avolu ptatibo ſʒ qocũq; libuit.ſine pdictõe im⸗ pleſti. Et hec exiſtimaſti ꝑtẽ tuã.⁊ regnu 3 tuũ.⁊ glam tuꝗ.nec de laʒaro quicq; cogi taſtiquantũ egeret.quantũ pateret᷑.q̃ntũ infirmaret᷑. Recoꝛdare ergo fili.qꝛ recepi⸗ ſti bona in vita tua.⁊ laʒarꝰſilr mala Nuũc autẽ hic ↄſolat tuvero cruciaris Ille duʒ yiueret crucẽ habuit ⁊ ad modicũ ſpaciũ ſe ſuſtinuit.tu duʒ viueres.celũ tuũ in tra habuiſti ⁊ libẽtervitã ĩ delicijs ptraxiſſes ſeg nũc ille nec penã coꝛꝑis nec aĩe patit᷑ ſed in reqͥe beata letat᷑ tn vero⁊ mõ crucia tũ in qĩa habes.⁊ poſtea ſimł in coꝛpoꝛe? aĩia toꝛquẽdus condẽnaberis ¶ Hec me⸗ ditare inter tẽtatões tnas⁊ dño aſpirante ceſſabit earũ ĩpetus. Nã ſolet ardoꝛ ardo⸗ re expelli.⁊ laboꝛ laboꝛe grauioꝛe minui. Sta ergo in loco iſto quẽ elegiſti.⁊ eleua pacie clipeũ ictus tẽtatõnũ moꝛi eligẽs magis q; cedere antiqͥ hoſtis veratõibus Qul vicerit ait ſpũſſctũs.faciã illũ colum nã in padiſo dei mei ⁊ ſcribã ſi npei nomẽé pris mei nomẽ ciuitatis noue hirlm. In ſuꝑ ſctõꝛũ exẽpla intuere.⁊ eoꝛũ ſuffragia iugit qre Mem̃to qᷓntũ ſcti pwita eterna laboꝛauert.in q̃ nũc cũ xpᷣo ſine fine reẽn tes gaudet Quãto in mudo deſpectioꝛes ⁊ pauꝑioꝛes fuerũt/tãto nũc glioſioꝛes ⁊ . nobilioꝛes in celo fulgent. Pꝛopt᷑ amoꝛẽ igit᷑pi/æ locus ⁊ ſtatus ĩferioꝛ ſꝑ plꝰpla⸗ cere dʒ. ⁊ dulceſcere coꝛdi tuo.qꝛvaĩtas ẽ/ rioꝛi ⁊ hũilioꝛi ſtatu qͥs fuerit/tãto verius ſepe bona agit.⁊ facilius habita cuſtodit Di alij pᷣcedũt nos/qͥd ad nos. Sequa⸗ mur ihm huũilitate ⁊ ſimplicitate ⁊ nõ cu remus hũanã vanitatem. Nos ꝓpter xpᷣm ſtulti ignobiles ⁊ infirmi: Nos ꝓpter illuʒ libẽter ſimus abiecti⁊ nouiſſimi reputari Ego inqͥt ſum vermis ⁊ nõ homo obpꝛo bꝛiũ hoĩm ⁊ abiectio plebis. Que maioꝛ E 2 Epiſtole quedam goꝛia qᷓʒ cũ xpᷣo gloꝛiari in cruce QOue ma atteptaſti ymo ⁊ pꝛopt᷑ xpᷣm iã veluti ſter adon imaginẽ crucifixi? Confoꝛtare igit ⁊ eſto tas.adieciſti etiã teipᷣm cõtemnere.loqqns 1nmulro robuſtus. ⁊ ne timeas qꝛ ego recũ ſum vt cũ beato Dauid. Elegi abiectꝰeſſe in do⸗ lusint liberẽ te dicit dũs. Conpaſſus tibi loon mo dei mei magis q; habitare in taberna bo ſtie, tus ſum tanqᷓʒ infirmovt parit᷑ in dño cõ culis peccatoꝝ Tu itaq; elegiſti hodie do H ſolati.p ipᷣm cõnaleſcamus in ipſo. amẽę. minkoen parrecuienittegnarr e noſfn —☚or gquo humiliari in pñti ſeculo / eterne exal⸗ 6 — biſtola De (ouer/ tftatõis tibi cauſa erit pꝛo illo. laboꝛ ſeges 7 ſhnn ſione ⁊ ꝑſeuerantia in bono pꝛopoſito. penuria diuitie. cõtemptꝰ honoꝛ. tribula⸗ Cele lecte frater/ intime cõgaudeo ti tio ↄſolatio infirmitas robur meroꝛ/gau/ ſch , d bi qꝛ inueniſti locũ deo ſeruienkti diũ tibi ſemꝑ ſit. Et quo puriꝰ ⁊ ardentiꝰ ſie ir⸗ Siu dñs noſter ex hinc bñdictus eum amaueris / eo vilioꝛa trena oĩa cenſe can ſe te dignatus eſt vocare ad ſuũ ſeruitium bis ( ¶aue tamẽ cariſſime ne aliqñ per⸗ eſelt ignolco hãc vocatiõez donü dei eſſe qin mittgas maligni ſpũs ↄſiliũ intrare coꝛ tu vnch nõ ex meritis tuis ſed ſᷣm miſericoꝛdiã ſu um.vt ↄtriſteris qꝛ amicos ⁊ ſocios reliq Dut am / de ſeculivanitatibo te eripuit.⁊ in ele· ſti.⁊ quia ipſi iã magni dñ i effecti nunciã ncsd ctã ſocietatẽ ꝑduxit. vbi audires atq; oou tur.⁊ tu adhuc ꝑmanes in innocẽtia tua. ht lis etiã cerneres / qliter illi uires. Quam MNoli audire eos qui te in aliã viã conant bunde multi diuites nobiles? potẽtes/quã mul trahere.⁊ dicũtlvſq;quo ſic trãſies?ꝭ qua ech ti ſapiẽtes lrãti? famoſi adoleſcẽtes ĩ hoc read altioꝛis ſtatꝰgradũ nõ tẽdis: nec ali guin ſeculo miſerabilr fluctuãt ⁊ abicere iuguʒ ud op?ꝰinchoas vñ alijs etiã aliquẽ fructũ ben dyaboli a ſuis ceruicibo nõ pᷣualent. nec il feras: Solet enĩ diabolpoſt aliq̃ tpa cõ⸗ oo lo ſpũ adhuc mouent᷑ vt ſeculo renunciẽt uerſiõis/temptare ſeruũ dei de pᷣteritis re Brinrgranauk mani diligere!⁊ bus in ſeculo.de amicoꝝ viſitatõnib. de Suic he dei ſunt minꝰ curare.venit tꝑs veniet multoꝝ ſocioꝝ ſuoꝝ ↄuerſatõniba/qtinꝰ luiun/ cito tꝑs qñ oẽs ſeculares ⁊ carnales dele talib⸗ cogitatòibo eũ retrahere poſſit ad ſe nnie⸗ ctatões / ſil finẽ hẽbũt. Et tũc relinquẽtył culũ.aut impedire a ꝓfectu ⁊ ab obliuiõe ſudenon inuiti pñs ſec'm qͥ mõ volũtarij nõ ſunt / mũdanoꝝ ( Sed crede exptis / nocet ſer ſcet abꝛenuciare põpis eiꝰ. Zu ãt dilecte fra uo dei nemoꝛia? retractatio vite ſecular.. W maioꝛẽ grãʒz a dño accepiſti.qꝛ int᷑tot ſoę- qui nõdũ plene ſibi eſt moꝛtuꝰ. Nocet eti gulgere dales tuos/a multis ꝑiculis coꝛpis et aĩie am ꝑſuaſio blanda multoꝝ loquentiũ de wpans a laqueis diaboli es pᷣſeruat?ꝰ⁊ in loco ap⸗ altioꝛi gradu.⁊ melioꝛi loco qͥ veluti ſapi hoänte to ad ſaluãdã aĩam tuã conſtitutꝰ O quã entes/pꝛudẽter conſulerevolũt.ſed ſenſuʒ iſenig tas grãs deo debes qͥ tibi regnũ ſuũ ꝓme/· xxi/in abiectiõe ⁊ humilitate/in fuga mũ wipſepi rendũ obtulit/ qd diues pecunia poſſide, di ⁊ tenoꝛe artioꝛis vite nõ habent. Nam ſtümnük re nõ pᷣt.Et qᷓ; mirãda dei grã vt inualidꝰ nudũ xpᷣm ſeq aut recuſant aut pigreſcũt ducin⸗ ⁊ imꝑitus.ſanctoꝝ viaʒ foꝛtiter ambulet. inciꝑe.Nevideant᷑ pximis ſolaciũ ſubira pulyfue quã robuſtꝰ⁊ doctꝰvix ſeqͥ valet Recogita here.Et quia grãm nõ ſentiũt quib deus Ctſentan vbi nã ſunt olim tecũ ſtudẽtes.vbi illi fa⸗ ſibi ſerniẽtes?⁊ omia relinquẽtes imbuit? oin Lolt miliares ſocij cũ quib viuere ⁊ ludere fn confoꝛtat / durũ ſermonẽ hüc eſſe dicunt/⸗ dointmor carnẽ dulce erat.cũ quibe ꝑegrinari in re/ om̃ibamicis: rebus ꝓpꝛijs abꝛenũciare · tſahw motis ꝑtibo nõ amoꝛe xpᷣi ſʒz cupidine tꝑa Et ſicut ipſi ſapiũt.ita⁊ alijs libẽter ꝑſua lis ꝓceſſus et lucri/ iocundũ tibi videbat᷑ dent Sed g tales loqtur ſentẽtia ſaluato qᷓ; multi iã obierũt q; multi etiãvagi in ſe ris Cauete inqͥ t ab hoib Multi enĩ ſunt culo remãſerũt.Bene de ipß cũ ſctõ moy⸗ q pulcris ſermonibo/a aptis(vt ipſ vide⸗ ſe dicere potes cõſideratis finib⸗ eoꝝ Ati tur)rõnibus viã leuẽt planã ↄmẽdare ſeci nã ſapent ⁊ intelligerẽt ac nouiſſima pui/ unt.⁊ hoĩem impitũ qnq; iuſtificãt ⁊ lau⸗ derẽt. Audiſti alios romã ꝑgere ⁊ p bene/ dant atq; ꝑ tales ᷣmones /bene pficientẽ: ficijs laboꝛare:alios ꝑiſius reſidere ⁊ ad ⁊ firmit ſtantẽ/qñũq; vacillare faciũt. Ve⸗ node magiſteriũ tendere:alios ꝑceptis dignia runtamẽ deus content dentes eoꝝ in oꝛe bioyieſai tibꝰ? pᷣlaturis/in medio ppli iã ecaltatos ipſoꝝ qꝛ iuxta iter ſanctoꝝ nõ ambulant (llocgregi eſſe⸗Tu ãt quid? Gꝛãs deo qꝛ nihil boꝛiꝛ neq; loquũt᷑. Hõveniat aia mea in ↄciliũ pö no Mbemnilhe nde. enenlgig zimmenn ſooenii leſtninnnci nnginn n linigent Cniſcran edeen iligefni Nlii? anmur Minen nityiid ſtaaſe voblinioe Anoceſer teſccnla ſoctei Muenride uniſoi 1losſente; Linincanc on un un pigtair ſolcüſtben Namintan. ieeNon npüane. nelbantſin inuſarao Omciſan onifni minnünt ben n/ lntaisl Nnden jünmut du 6 Epiſtole quecia .72 eoꝛũ.⁊ domꝰeoꝛũ loge ſita me. EGdeo q5 frater dilecte nunq; placeat tibi talia audi re⁊ multominꝰ crederevelis Siueenĩ dia bolus inſtigat ſiue hoĩes fabulent᷑.qð in⸗ cepiſti ĩ eo ꝑmaneas obſecro. Recurre ad euangeliũ ⁊ optimũ audies remediũ.Oð pꝛodeſt homĩ ſi lucret᷑ vniuerſum mũdũ⸗ ſeipᷣm autẽ ꝑdat Hoc apud te ſemꝑ retine ⁊ cuiꝰvis manꝰpugnauerit cõtra te.ſcuto euãgelico vtere ¶ Sed ſolẽt quidã hoĩes ſine ſpũ ⁊ ſcia dei obijcere qñ q; ſeclo renũ ciantibo.Ergo q in ſeculo ſunt ꝑibunt.et vos ſoli ſalui eritis. Aut nõ pᷣt aliqs veni re ad celũ.niſi ita viuat ſicut vos viuitis. Nuid fabulamĩi ſic iniuſte cõtra deũ ⁊ ſer⸗ uos dei? Neq; hoc xpᷣs dixit.neq; ſerui eiꝰ ita locuti ſunt. Bũñfacite iuſteviuite.⁊ mã data dei cuſtodite.⁊ nemo vobis ſalutem negabit.Ad hec illi iterato. Mandata in quiũtvellemꝰ᷑nare.ſed nõ poſſumꝰ.ſi de⸗ bemꝰlucrarivictũ⁊ neceſſariavite/opoꝛtʒ nos ſepe cõtraria agere. Qui cũ ſeculo cõ uerſamur /ſecularia negocia quõ cauebiꝰ Di iſta ꝑfecte cõſideratꝭ/⁊ ꝑicula atq; fal lacias mũdi nõ ignoꝛatis/qͥd ergo obloqͥ mini qꝛ ſui dei mũdũ fugiũt?: ⁊ monaſte⸗ ria deuotoꝛũ aut cõgregatõnes intrãt: vt deo ſine tali impedim̃to ſeruiãt. Si imi⸗ tari nõvultis aut nõvaletis/ad minꝰ?ꝰcon⸗ gaudere ⁊ adiuuare bonos ꝓveſtra ſalute deberetis. Sʒ nõ plus frat de iſtis qꝛ nec talr loqᷓntes excuſatõem hũt de pctĩs ſuis Coõſtant igit᷑ agexpᷣs qͥ tibi inciꝑe dona⸗ uit.ipſe ꝑficiet cõſolidabitq;.in finẽ ꝓꝑo⸗ ſitũ tuũ Eccetꝑs bꝛeue.moꝛs incerta.oĩa caduca in mũdo ⁊ vana. Multi iam in ſe pulerꝭ fetent qͥ diu ſeviuere eſtimabãt.Re ceſſerũt a mẽoꝛia hoĩm qͥ in oꝛeverſabant᷑ oĩim Colit mũdus pñtes.abſentes neſcit deſerit moꝛiẽtes. Beatiꝰergo ↄtẽnere fal⸗ lacẽ⁊ ſeqͥ veritatẽ ſto ꝑit ↄcedatvitã et᷑. Epiſtola de pia Vltũ iam tꝑis pᷣterijt dilecte frat᷑: decreuerã aliqd ꝓ pia memoꝛia defunctoꝛũ caritati tue inſinuare 72 madie ꝑntũ noſtroꝛũ ⁊ amicoꝛũ ſpecia⸗ liũ.oĩmq; deuotoꝛũ quoꝛũ noĩna deꝰ in li bꝛo vite ſcribere dignet᷑⁊ inter ſctõs ſuos collocare aĩas eoꝛũ in celis/ſicut ⁊ coꝛpo⸗ ra apð nos ſepulta ſunt in terris. ¶ Hos debem?libẽter ꝓ eis ⁊ pꝛo oĩb fidelibo de⸗/ functis oꝛare.qꝛ hoc opꝰſumme caritatis eſt?⁊ mie Sicut igit᷑ nobis ſubuenire poſt moꝛtẽ deſideramꝰ / ita ⁊ eis quantũ meliꝰ poſſumus dño opitulãte ſubuenire labo remus. Qui eni ꝓ aĩarũ liberatõe fidelis ⁊ ſedulus fuerit.nimirũ: ſibiip̃i plurimũ pꝛoficit.cũ pꝛo taliba oꝛãs neqq; ſe ſpoli⸗ at fructu oꝛõis.⁊ inſuꝑ ſibi recoꝛdatiõem moꝛtis adducit.⁊ vix ſine ↄpũctõnis grã ad ſolita redit:ſciens qꝛ oẽs viaʒ vniuer/nre carnis ingreſſuri ſumus.⁊ qð illi iãẽ exple uerũt/certiſſime ſibi cõſtat futurũ 2 migit᷑ p caris noſtris:.qꝛ pꝰmodicũ ipos ſeqͥ mur.⁊ cũ meliꝰhabuerint.oĩno in ea⸗/ dẽ neceſſitate recoꝛdabuntur noſtri NHon ſit fides noſtra oꝛe tenꝰ.neq; q̃ ĩ facie ſunt reſpiciamꝰ. ſed dilectiõem faciamus ſiue pñtes ſiue abſentes coꝛpalr fuerimꝰ Cari tas enĩ nunq; excidit.⁊ qͥ ſe in veritate di⸗/ ligũt/ſeipſos obliuiſci nõ poterũt. In ne ceſſitate pꝛobat᷑ amicus fideł Eteni impi um ⁊ crudele nimis/ſivideas fratrẽ tuum aut coꝛdis tui amicum.carceri traditũvel flammis iniectũ/nec moueris ad fletũ. et cũ manũ poꝛrigere poſſis/nihil agis cari tatꝭ.at etiã ſi loqͥ aliqͥd ꝓ eius quiueris li⸗ beratõe clauſo ptrãſeas oꝛe.(¶O fidelem ſamaritanũ/qui viſo hoĩevulnerato a la⸗ troniboꝛ expoliato/mia motꝰeſt Heu heu pĩcernarũ magiſtro/qͥ oblitus eſt ioſeph ſui interpᷣtis/cuʒ de carcereeſſet eductus. Sic timeo ꝙ multotiẽs cõtingit.cum ali qs amicoꝛũ obierit ⁊ ꝓ ſe inſtãter oꝛare pe tierit/ac fideiviuentiũ ſe ↄmẽdauerit/q;ñ nunq; obliuionẽ accipit.aut puã⁊ tardaʒ ſentit aduenire expiatiõis hoſtiam q; ſpe⸗ raſſet Pꝛopt᷑ qð dilectiſſime.meipᷣm et te pariter ãmoneo vt pietatis oculũ frequẽ⸗ ter dirigamus ad memoꝛiã defunctoꝛũ.⁊ quicqd ꝓ eoꝛũ abſolutõe nouerimus pꝛo deſſe/ deuota exeqᷓmur feſtinacõne.ponde rãtes qᷓ; graui tenent᷑toꝛmẽto.⁊ quia niſi purgati fuerint/ad req em trãſire nõ pñt. Eoꝛũ eteni ↄſolatio/maxime in xpᷣi meri tis⁊ ſctõꝛũ ſuffragijs ⁊ fideliũ cõſtat obla tionibo. Simus g̊ feruẽtes ad ſoluẽda be neficia ſalutaria ⁊ deuote oꝛemus pꝛo eis generali ⁊ pꝛiuati. Attente vigilias lega⸗ mus libẽter ⁊ ſepius ad miſſam miſtremꝰ ⁊ cum ſacerdote vota labioꝛũ noſtroꝛũ in conſpectuveri⁊ ſummi ſacerdotis offera⸗ mus.qui eſt hoſtia digniſſima ad exhau⸗ riendum oĩm pctã. In illa hoꝛa dumxpes LE 5 in altari inter manus ſacerdo deo patri ꝛo ſaluteviuoꝛũ defunctoꝛũ offertur.te ipᷣm cura cũ om̃ibo tibi in oꝛõe cõmenda/ tis / offerre in acqͥſitõem ⁊ poſſeſſionẽ per petue ſalutis.⁊ vt oẽs ſint ꝑticipes huius pꝛecioſiſſimi ſacrificij qdð ĩmolatuʒ ſemel in cruce/ ſufficiẽs eſt pꝛeciũ pꝛo peccatis totius ſecłi.habeas tũc ſpecialem memo⸗ riã eoꝝq tibi ſunt ↄmendati.⁊ recita noĩia eoꝛũ in pñtia xpi.⁊ reuerẽter ac deuote ſe⸗ pius flecte genua coꝛdis mnibecon iſtis ante ſontẽ miſerationũ dñi ¶ Ouotiẽſcũ q; etiã te ad ꝑceptõnem coꝛꝑis xpᷣi pꝛepa ras/⁊ ꝑceptũ tecũ habes/eſto queſo mẽoꝛ fideliũ defunctoꝝ ⁊ imploꝛa tãto ardẽtiꝰ miſericoꝛdiã eiꝰ.quãto certius retines in te pignus eterne redemptionis. Sepe de mane. ſepe de veſpere. ſed in laboꝛe et tem pore ſcripture.cariſſimoꝛum tuorum re⸗ cogita obitũ.quõ habeant ⁊ qũo aliquid hil obeſſe. ¶ Anteq; comedã / ſuſpiro ait ſanctus Job. Ex quo verbo/ pietatis tibi ⁊ cõpaſſiõis innuit᷑ opus:vt nunq; cibuʒ facias ꝓ eie ipſis pᷣt pꝛodeſſe ⁊ tibi ni coꝛꝑaleʒ ſumas/niſi pꝛius fidelibꝰ defun ctis aliquam ſpiritalẽ elemoſinã mittas. Ego noui aliquoꝝ talẽ eſſe cõſuetudinæ? qui ſigno refectoꝛij facto/ſe expediũt? va⸗ cant oꝛõi ad refrigeriũ animarũ fidelium quoꝛũ elemoſinas ſuſtentant᷑.?c. Finiunt epiſtole. Ancipit tractatus eiuſdẽ de paſſiõibo aĩe edit ãno.m.cccc ix Aſſionẽ feruoꝛẽ.effectũ ⁊ oꝛigi nẽ cognoſcereä/pꝛodeſt anie ad deuotõis ſcolãvocate ¶ Bane quẽadmodũ ſummavicioꝝ eſt rãſiſſe in affectũ malicie/itavt ipᷣm iãviti um ex intimo ſenſu placeat.ſic culmẽ vir⸗ tutis eſt / traſiſſe in affectũ iuſticie. Affectꝰ vero / vl eſt paſſio ab agẽte derelicta inpo tẽtia cognoſcẽte.vel ſilitudinẽ hʒ paſſio⸗ nis.Hõ eſt autẽ deuotio ſine affectõe NHã deuotio qͥd alið eſt/qᷓ; extẽſio vel eleugtio mẽtis ĩ deũ ꝑ piũ: humilẽ affectũ (Rur⸗ ſus.ois virtus cũ ſit affectio moderata et oꝛdinata.viciũ ex defectu modi⁊ oꝛdinis in affectibo ꝓueniat/nunqͥd non ſalubꝛis erit affectionũ paſſionaliũ cognitio: Paſ ſionũ quippe ignoꝛata q̃litate/neq; virtu tũ/neq; habituuʒ imo nec ipſiꝰhois neq tentationũ ſuaꝝ multipliciũ/poterit ſuf⸗ Tractatus ficiẽs noticiavel ars adipiſci.¶ Ouo pa cto deniq; ſicut opoꝛtʒ oꝛabimꝰ mẽte.oꝛa bimꝰ ſpũ.iubilantes in coꝛdib noſtris et laudãtes deũ in pſalterio decacoꝛdo cũ cã tico in cythara/ſi deſiderioꝝ ⁊ affectionũ que ſuauẽ hanc armoniã reqdere habent/ naturã ignoꝛauerimus entiũtur ab idiotis ⁊ ſimpliciba aliquãdo exꝑimenta liter tales affectꝰ?nec negamꝰ Veruntñ ad ditio doctrine multũ ↄfert. ¶ Hac ↄſide⸗ ratiõe ꝑmoti ſunt ſcti pr̃es.noĩati poemẽ ⁊ arſenꝰ/ĩ quoꝝ oꝛevixaliqͥd niſi de paſ⸗ ſionibo aĩarũ/ſermo verſabat᷑. ¶ Pꝛelentẽ igit᷑ materiã de paſſionibo ⁊ eaꝝ conditõi bus / de cauſis? effectib. de modo qz vten di eis/placuit ſub aliq bo ↄſideratõibo per tractare Id qõ reliquũ erit (multa autẽ re linquẽtur)inueniet᷑ apud ſctm̃ Thomaʒ in pꝛima ſce.vij.qxxij.⁊ deincepsAddi tis quos allegat doctoꝛibus. aima coſideratio Aſſio eſt inclinatio q̃dã vel coap⸗ tatio ſeu ſilitudo⁊ cõueniẽtia/de relicta ab agẽte in paſſum.ꝑ quaʒ trabit᷑ quodãmodo ipᷣm paſſum ad agẽs Agut eidẽ coaptat᷑vel aſſimilat᷑ ⁊ refugit cõ trariũ ¶ Certe quemadmodũ ignis gene rans ignem ex aere/relinqt in igne genito caliditatẽ⁊ leuitatẽ q leuitas ſuo pondere vel tractu mouet ſurſum ad ſimilẽ ignẽ.⁊ du illic eſt qͥeſcit.oditvero locũ deoꝛſuʒ tã qᷓ¶ ſibi non cõuenientẽ ⁊ reſugit ipᷣm neq; quietẽ hʒ in illo.Sic homo ꝓpoꝛtionabi liter affectꝰ ꝑ amoꝛẽ ad aliqͥd incliatad il⸗ lud Et ſi nõ habʒ /deſiderat ſeu cõcupiſcit ipᷣm.Etſi adipiſcit᷑ quieſcit⁊ delectat᷑ ĩ eo. Odit vero cõtrariũ ⁊ abhoꝛret appꝛoxiĩa⸗ tionẽ eius.etſi ei coniũgit᷑ dolet ſeu triſta turE he ſunt ſex paſſiões tres reſpectu boni ſimplicis.⁊ tres ſilr reſpectu mali/p ut infra docebit᷑. amoꝛ.cõcupiſcẽtia.dele⸗ ctatio.odiũ.fuga,doloꝛ.vel inqetudo. Conlſideratio II. z Aſſio qlibet inſeqH⁶cognitõem vl coniũctãvt in cognitiuis.vł non coniũctãvt ĩ nõ cognitiuis.¶ Mʒ itaq; qdᷣlibet ens naturale ſuas inclinaioõ nes certas.tanq; rememoꝛatũ⁊ directũ ab intelligẽtia nõ erraãte q̃ deꝰ eſt.Agit qppe de oĩia tanq; bonũ ſummũ ſuupᷣi diſfuſi⸗ uũ.⁊ ꝓpter ſeipᷣʒ creauit ola tãq; finis oim. oboni nsnut de⸗ derelnign D nariotte⸗ gietene ira , heyltimn minakgf. gi po cczatmo eKbi woedbe Ntſuo⸗ esde ſco ſwon lenf impe cont. Hoc giafa ſto emi hicche⸗ Ctineffe⸗ benit. nalaq iitoꝛ ninotoil ſattöemt Upalton⸗ getincln ſepelppoh dſcänmnet gemodle⸗ ſeoydinn ſackung ſioail dellberits gie ſc⸗ caiond elecnnte ſuntpin Chente holipoene 6 nlidepes (Meſenn ncongii nacochnnn anlbyper mulnautere mm Donmg uendl n uminkr ngge nagis ngte gene ecentto nopondere migi⸗1 cdenſuzti ariönte oporond Pincigtagi tſaci ndakantich . 4 eraapprore lerotNan. Genprehrn chapmali ilitinder naemo. inuionne Miains ſosueitn tücdirmnd De paſſionibus anime Ideo bonũ quod habet rõem efficiẽtis ⁊ finis ponit᷑ a beato Dioni.pꝛimũ nomẽ dei. ¶ Conſeqns eſt igit᷑ in re qualibet derelinquat de paſſionẽ. que ſit aſſilatio quedaã vel coaptatio⁊ cõueniẽtiavel incli⸗ natio ⁊ tendẽtia ad ipᷣm.ſᷣm oꝛdinẽ ſue ſa piẽtie.in q̃ fecit oĩa in nũero põdere ⁊ me⸗ ſura ¶ Hec autẽ inclinatio generalł ad fi⸗ nẽvltimũ ꝑ fines ꝑticulares⁊ ꝓximos/no minat᷑ qñq; appetitꝰvel affectio natural. qũq; põdus rerũ.qñq; tractꝰ ſeu tendẽtia qñq; amoꝛ inſitꝰ.qñq; lex.qnq; regla.qũʒ inſtinctꝰ.qñq; eq tas natural.qñq; fedus reꝝ ſtabile.qũʒ ſenſus nature.aut aliqᷓ ta⸗ li vocabulo. Sʒ res eadẽ eſt.q̃ ſepe nihil dicit ſupadditũ ad ipᷣaʒ naturã.neq;vt ac cidẽs.neq; vt habitꝰ.ſed vt ipᷣa natura talr inſtituta q̃ exagente deo⁊ diſponente oia foꝛtiter atq; ſuauit/hʒ tendere in talẽvłta lem finẽꝛ moueri ad illũ ſi abſens ſit.niſi impediat᷑.⁊ qeſcere in adepto.odire vero contrariũ.fugere q̊ʒ.nec in illo q eſcere. Hoc ſomniaſſe viſus eſt Eracliꝰ dicens oĩa fieri ꝑ litẽ: amiciciã.Hoc qͥʒvidit Ari ſto. enũcians bonũ eſſe qd oĩa appetũt.⁊ hũc eſſe finẽ oĩm deũ cõfeſſus eſt.qͥ ſolꝰſic eſt ineffectibił ab alio / ſic ĩpaſſibilis ſolꝰ inuenit᷑.tam paſſiõe ꝑfectiuavt ẽ illuiatõ in celo.qᷓ; defectiua ſic doloꝛ in coꝛpe aĩa⸗ to HNiſi foꝛtaſſis qs abuti auſus diceret in emanatõibo diuĩs repiri paſſionẽ.ſicut ge —- neratõem filij paſſiuã dicimꝰ.⁊ ſimiłr paſ ſiuam ſpũſſancti ſpiratöem. onſideratio Alſſio ſeãns cognitõeʒ diücra / re/ p ꝑitur in oĩvirtute cognitiua. in qᷓ paſſiões derelicte ab agẽtibo icho an ꝙ eſt inclinatõ vel mot pueniẽs ex cogni⸗ tõevel appᷣhenſiõe alicuiꝰvt ↄuenietis v- diſcõueniẽtis pũᷣtis vel abſentꝭ. ¶ Etſiq⸗/ dẽ motꝰille qͥ qũq; ſucceſſiuꝰeſt qũʒ pma⸗ nẽs vel immanẽs ſicẽ eſt amare Si inq; cõ ſeqhd cognitõʒz pure ſenſitiuã / ſic ðꝛ paſ ſio aial. Si vero ſeqͥt᷑ cognitiõʒ ipſi rõis deliberãtis vel dictãtis de ꝑticularibo agẽ dis/ſic ðꝛ ꝑaſſio volũtariavel rõnalłvł cõ⸗ ſciẽtioſa. Sivero ſeqͥt cognitõeʒ pure in⸗ tellectualẽ ſeu mentalẽ/in cuiꝰ luie cogno ſcunt᷑ pꝛia pꝛicipia moꝛalia.ſic pᷣt noĩari paſſio ſinderivel mẽtalis exceſſusvbi fit 2 terminãt᷑ in appetitiua virtute.ita vt paſſio tal/generali noiĩe deſcribi poſſit . raptus? extaſis ita druplex genus paſſionũ pᷣt apud hoiem inueniri natura liũ.aĩaliũ.rõnaliũ.ĩtellectualiũ.¶ Et qm apð phantes pꝛicipal ſermo ẽ de paſſiõi⸗ boↄſeqntibo cognitõʒ ſenſitiuã/ tã in aĩa libo q; in hoĩb/eo ꝙ ad üũllas trãſmutatur coꝛpꝰtrãſmntatõe ſenſibili/⁊ ad trãſmuta tões iſtas ſiłr ipſe paſſiões aliqñ ↄſequũt Exiſtimamꝰ idoneũ tractare pꝛio ſeꝑatiʒ de paſſioniba hmõi aĩalibo. qbo cognitis⸗ facile erit ꝑ ſiłbitudinẽ ⁊ coaptatõem de re liquis tam naturalibo q; volũtarijs q; in⸗ tellectualibo habere ſermone. N Aſſiões aĩales/cognoſcũt᷑e Nenſuabł q̃ reſpicit bonũ tꝑale ꝑticulare H̊ vel illð tanq;ſibi ↄueniẽs.⁊ malũ taq; diſ cõueniẽs⁊ hoc ſub rõe cõmodi vel icõmo di.qꝛ rõ iuſti ꝓpꝛie non eſt ibi nec fᷣm eã ꝓ pꝛie ſumũtur paſſiões.ſʒ magis ipᷣe virtu tes/ in ipᷣa rõne⁊ mẽte ¶( Cauſat᷑ ergo mo tus quidã in appetitiua virtute/ↄſeqnter ad appꝛehẽſionẽ virtutꝭ cognitiue ſenſua lis exterioꝛis vel interioꝛis.cuiꝰobiectum eſt veꝝ ſimplexvelut quedã adeqtio rei co gnite ad ↄgnoſcentẽ honũvero ſupaddit ↄueniẽtie rõem. ¶ Et qm bonũ cõmodi pᷣt cõſiderari abſoluũte ſine ↄctione aliqua vel ↄſiderat᷑ nũcvt abſens nücvt pñs.nũc vt arduũ⁊ difficile.atcq; ita ꝓoꝛtionabiłr de malo./ ꝓpterea ſᷣm hoc diuerſificat᷑ vel ra ficaĩ virt'appetitiua.? ſir paſnones. Eſt q ppeviriũ appetitiunaꝝ alia concu piſcibilis.alia ðꝛ iraſcibil.quaꝝ viſtictio ſumit᷑ ex obiectis.nãvis cõcupiſcihilis re ſpicit bo nũ vel malũ nõ ſub roe aliq diffi⸗ cultatis vel arduitat. Sʒ qm multa ſuꝑ⸗ ueniũt nata ĩpedire cõcupiſcibilẽ in ſuaĩ clinatoe vel tendẽtia vel qᷣete circa bonũ. ⁊ in odio fuga vel inqetatõe circa malum. hinc data eſt ei tanq; ꝓgugnatrix ipᷣa virtꝰ iraſcibilis ꝗᷓ tendit in bonũ adipiſcẽdũyk malũ depelledũ/ñvt ſimpltr tale ſʒvt arqdu um⁊ difficile adipiſcivel euadi. q̃le nullũ in de Conſigeratio. v. tã a ſubiecto q;ab obiecto ¶ Uis LV † 272 o reꝑit᷑ ideo nec iraſcibilẽ bntvllam. Aſſionũ nũerꝰ⁊ ſufficiẽtia ſumit itaq; ↄcupiſcibilvł reſpicit bonũ Tractatus commedi abſolute.⁊ ſic cauſat᷑ amoꝛ:vel libido/qͥ vel q̃ eſt coaptatio vel inclinatio quedã/ad bonũ ↄmodi. Vel reſpicit illõ vt abſens.⁊ ſic cauſat᷑ deſideriũ⁊ concupi ſcentia ſeu cupidovel cupiditas.qſi ſata⸗ gens illõ adipiſci AUel reſpicit bonũ pmo divt iã adeptũ.⁊ ſic cauſat᷑ deleccatiovel le ticiavelvoluptas.¶Dicendũ tõnabilr de trib alijs paſſionibo reſpectu mali ſen incõmodi. Quale ſi appꝛehẽdit᷑ abſolute ſic cauſat᷑ odiũ qð eſt diſcõueniẽ tia quedã ⁊ diſpꝛopoꝛtio paſſi ad ipʒ ma lũ Vel appꝛehẽdit᷑ malũ vt abſens.licʒ vt imminẽs.⁊ ſic oꝛit᷑ fuga vel abominatõ ⁊ hoꝛroꝛ.Aut appꝛehẽdit᷑ iᷣm malũ vt iaʒ En EKrit Gegrilele⸗ cũ ſilibus. ¶ Et ua ſexreꝑimꝰ paſſiones in cõcupiſcibili.tres reſpectu boniiamoꝛeʒ. deſideriũ ⁊ delectatõeʒ.⁊ tres reſpectu ma li.odiũ ſcʒ u rdolose Bu ſis ißapis iraſcibił cũ nõ reſpiciat.bonũvel malũ ni ſi ſub rõe difficilis⁊ ardui ad adipiſcẽdũ: vel fugiendũ quale nullũ eſt bonũ vel ma lũ vt pñs/pꝛopterea manet ſolũ in tendẽ tia vel fuga.nã quicqͥd eſt pñs vel adeptũ vt tale eſt cadit in cõcupiſcibilis rõʒ Cen dit ergo vis iraſcibilis in ſolũ bonũvł ma lũ abſens.tanq; difficile ad obtinendũvel refugiendũ ſeu depellendũ.Et ſi quidẽ SH fiat reſpectu boni futuri cũ fiducia adipi⸗ ſcẽdi.ſic ðꝛ ſpes Si cũ diffidẽtia ſic ðꝛ de ſperatio. Si vero fiat reſpectu mali futu⸗ ri.⁊ hoc cũ fiducia SHH oppugnãdi ſic habemꝰaudaciã. metꝰaut timoꝛ exoꝛit᷑. Etvtrobiq; fiducia vel diffidẽtia pᷣt inueniri.nũc cũ certitudi ne. nũc ſine certitudine.q;uis iſte paſſio⸗ nes certitudinẽ magis impoꝛtare videan tur ( Bic ergo quatuoꝛ habem? paſſiões in iraſcibili / duas reſpectu boni difficilis futuri:ſpẽ ⁊ deſꝑatõʒ.⁊ duas reſpectu ma li futuri difficił audaciã? metũ ſeu timo⸗ reʒ. Suꝑaddit᷑qnta paſſio reſpectu mali pteriti quã dicimꝰ irã dum vis iraſcibił aſ⸗ ſurgit ad vindictã illate iniurie q̃ iniuria appꝛehẽdit᷑ vt leſiua ꝓpꝛie excellẽtie.⁊ in⸗ ductiua minoꝛatõis ſeuvilipẽſionis.idᷣo querit᷑ viciſſitudo quedã leſiõis q̃ſi agẽs cõtra patiat᷑ vt dignũ eſt.⁊ ſic fiat quedaʒ eq̃litas:⁊ hoc appᷣhendit᷑ vt difficilevel ar duũ 3 cur hec paſſio nõ hʒ pꝛiã: Rñ demꝰꝙ virtꝰ iraſcibił ſic offirmet᷑ ꝙ nullo modo ſatagatvel audeat aſſurgere in vin⸗ icendũ q́z eſt ꝓpoꝛ⸗/ icũ diffidentia ſic dictã iniurie ſã illate.hoc nõ fit niſi dupſi ci cã̊. VUna qꝛ malũ appꝛehẽdit᷑vt pñs et ineuitabile. ⁊ ita cadit ſub rõe triſtabilis: doloꝛoſi.nec exit cõcupiſcibilis rõeʒ Ant boc fit qꝛvis iraſcibilis nõ ſatagit in vins dictꝗ.⁊ ita cadit a rõne ire.qꝛ reputat ꝙ in iuriãs ſatis ↄtra paſſus eſt aut ↄtra patie tur abſq; vlla difficultate qñcũq; placue⸗ rit.⁊ ita qetat᷑ ſen q eſcit ⁊ quodãmõ dele⸗ ctat᷑tanq; in adepta victoꝛia.⁊ ̊ iteꝝ ſpe⸗ ctat ad ↄcupiſcibilis rõʒ Hic ſeqͥtarboꝛ Conſideratio. vI. Aſſionũ aĩaliũ/pꝛĩa ⁊velut vnica radix/eſt amoꝛ ſeu libido ( Amoꝛ quippe aĩ malis eſt inclinatio vel um eẽvel bñ eſſeↄſeruãdũ. Cũ igit᷑ bonũ uatio boni)⁊ habitꝰnõ eſt dubiũ pꝛioꝛ eſt pꝛiuatõe(vñ nec aliqͥd odio habet᷑niſi ꝛ alicui qð diligit appꝛehendit᷑ eſſe ꝛium) ſupeſt vt oẽs paſſiones reſpectu boni/⸗pᷣ⸗ cedãt eas q̃ directeꝛ de pꝛoxio malũ reſpi ⸗ Ccuunt/tam incõcupiſcibili q́; in iraſcibili Inter eas vero que circa bonũ verſant᷑.vt unt deſideriũ.delectatio.ſpes.deſperatio — bemconſe bilis freqnter ad cõcupiicibilẽ terminent᷑ vt ſpes aut audacia ad delectatõem ſivins cant.deſpatio ⁊ mer ad triſticiã ſi vincãt cadũt Vnueniem Prerac, oẽs paſſio⸗ nes/reducunt᷑ ad qᷓtuoꝛ pꝛicipales. duss in cõcupiſcibili q̃ ſunt delestatio ⁊ dolo. ⁊ duas in iraſcibili q ſpes⁊ metꝰ appellãt᷑. Seqꝛ ſub generalioꝛi ↄſideratõe oẽs re,⸗ ducũt᷑ ad duas ſ̃ᷣm duplicẽ rõem.ſcʒ boni ⁊ mali.⁊ ille ſunt delectatio⁊ doloꝛ.Can⸗ dẽ fit oĩm advnãvelut radicalẽ oꝛiginẽ re ductio.ſcʒ ad amoꝛc.lʒ ↄſummatioꝛ ⁊ pii cipalioꝛ paſſio ſit delectatio.ↄſequẽs hũc amoꝛẽ vt qeſcit in re iã adepta ( Ampliꝰ vero lʒz amoꝛ ſeu libido ſit pꝛia paſſionü ſoꝛtitur tñ ipſa cocupiſcibil nomẽ a cõcu pucẽtiavel cupidine.Etiã ſᷣm fictõeʒs poe ticã dicit᷑ ꝙ cupido de amoꝛis eſt⁊ fili ꝰ ve neris.⁊ hoc qꝛ bonũ abſens vel deſidera⸗ mot?ſurges in aĩali.ex appꝛehẽſione bo niyel tãq; boni ſibi.vtpote qꝛvalet ad ſu⸗ pꝛius ſit q; malũ (nã malũ nõ dicit᷑niſi ꝰ amoꝛ q abſolute bonũ reſpicit.pᷣcedere bʒ paſſiones hñtes pꝛo obiectis bonũ vt ab ſens. vel vt iã adeptũ.velvt futurũ? ardu⸗ um. aut ſub aliqua tali cõtracta rõe ¶Ha nter ꝙ vis cõcupiſcibilis pi oꝛ eſt ad iraſcibile.qᷓ;uis paſſiones iraſci⸗ fee En (hi od wan guan no qua up che en ſuu lenech berresn cbintell ſentein Uitede⸗ lspie ſortad Pitudon Algiimun kogin⸗ nbron nſence ſnpinee nham, upale kidf Wüiret Ohektitig ciin, M uir 1inbd int Nhentio Scdered doränen tuninar mne Mlcdi ſiones ind bMiteniel Wnöani ſtaiſirni agrtſ ius s Gt.. nn tppclis nirise icn Obori — limnin unnn geauisti⸗ En ilnonizon niaigt Nocktti nt M De paſſionibns anime tum magis facit ſe ſentiri ceteris paribus roõne defectꝰ? indigẽtie tanq; oppoſita ia xta ſe poſita mag ſentiãtur Sileʒ aſſiẽ6re poſſumꝰ cãʒ. cur iraſcibilis ab ira potius qᷓ; a ſpevyl audacia noĩetur jra q ppe reſpi cit minoꝛatoem ſeuvilipẽſionẽ.q̃ int᷑ ma⸗ la maxie fugit᷑ſicut ex aduerſo excellentia magis appetitur.⁊ ita appetitur vt vite p pꝛie aliquãdo pᷣferatur quadmodũ ĩtro⸗ ducit poeta.Euualꝰrñt ad niſum. Et hic eſt animꝰmoꝛtis cõtemptoꝛ⁊ illũ.Quivi ta bene credat emi quẽ queris honoꝛem. « Conſideratio. vII. Aſſiöes oẽs in aĩaliby bꝛutis / cen H ſende ſunt boneet pulcre.Exẽpli grã audacia ⁊ aĩoſitas in leone et allo fraudulẽtia in vulpe.adulatio in cane ſuꝑ bia in equo.triſticia melancolica in catto auaricia in coꝛnice¶ Itaq; paſſiões iſte. nec male ſunt vl defoꝛmes in genere mo ris.cũ deſit ipᷣis alalibo libertas arbitrij/ĩ qua fundaturrõ laudis velvituꝑij. Neq; turpes dici pñt aut male in genere entis/ qm̃ ens ⁊ bonũ ⁊ pulcrũ cõuertũtur.pꝛo⸗ Pterea tantũdeʒ hʒ q̃libet res ſit ſubſtãtia ſit accidẽs de bono⁊ pulcro quãtũ deen⸗ te. nec hre pᷣt malũ pꝛiũ.Ampliꝰ vero q̃i⸗ bet res naturalis dirigitur in ſuis motib ab intelligẽtia nõ errate vt dictũ eſt/iaʒ ex ſentẽtia phoꝛũ.cui ↄfoꝛmãs ſe auguſt.di xit ꝙ deſic res q̃s condidit ãminiſtrat. vt eas ꝓpꝛios mot agere ſinat.vbi ãt deeſt er roꝛ ⁊ adeſt rei id qð ſibiẽ ppꝛiũ.deſit ⁊ tur pitudo neceſſe eſt paſſiões in bꝛutis aliqñ turpitudinis arguimꝰ vel hoꝛremꝰ ⁊ odimꝰ expugnamꝰ Rñdemꝰ hoc iõ fie⸗ ri.qꝛ nobis ⁊ deſiderijs nr̃is aduerſantur inferũtq; leſionẽ.aut aliq̃ tali růne Mon⸗ ſtra ꝓpinde qᷓvidẽtur eẽ pctã ⁊ turpitudies in natura/quõ ad cãʒ pꝛimã⁊ finẽvltimũ relata pulcra ſint:videre facile eſt. ſi n nnrumhahile 7 male ſim quẽ hõ cõditꝰeſt gallo. ira ĩ tigridet apꝛo re voluptas ĩ poꝛ co hirco⁊ paſſere.timiditas ĩ lepoꝛeꝛ oue onſideratio viiI Aſſiões aĩales /in hoĩb viatoꝛib⸗ turpes ( Inueniem hoc eſſeveꝝ· nõ ſolũ ex determiatõe fidei.ſʒ evnatizral deductõe ſi pſpexerimꝰ õditionẽ ⁊ finem Bonipchirna⸗ ture rõnalis.ipᷣe factꝰeſt vt diſcerneret int *AE tur aliqn hõ.alioqͥn fruſtra⁊ inſipiẽter ad hunc finẽ fuiſſet oꝛdiatus ſupꝛa bꝛutaleʒ naturã Ex hacradiceveritat phice ſeqͥt hõ oʒ ſummü bonu ſumme diligereet magis q; ꝑua bona aut qᷓ; mala.Debʒ ad opatões ꝑtis ſue pꝛincipalis q̃ eſt rõ ma⸗ 7 gis inclinari qᷓ ad illas coꝛꝑis Debetq̃n to erit iuſtioꝛ iuſticia moꝛali/vel niło mõ vel minus affligi. Debet ᷣm poꝛtõem ſu/ pioꝛẽ ⁊ diuinioꝛẽ acliberã/dirigere inferi oꝛẽ ⁊ ei libere ⁊ ſine cõtradictõedñari Dʒ hbr̃e coꝛpus ſuũ tanq; inſtrumentũ cõfoꝛ⸗ me rõni.immoꝛtale.ſ.nec impediẽs ſʒ ad inuãs rõem.ac minꝰ indigẽs qᷓ; coꝛpa ĩfe⸗ rioꝝ naturaꝝ (¶ Dz oim iſtoꝝ ac ſimiliũ videmin hoĩb cõtrari um ꝓpter paſſiões coꝛꝑis.que trahũt aĩam ad dilectões ſoꝛ⸗ didas⁊ malas.trahũt in erroꝛes⁊ ſuperſti tioſas ĩſanias.trahũt magis ad oꝑatiões coꝛꝑis q; ad oꝑatões virtuoſas.trahbunt ad obligatõem.ignoꝛantiã.⁊ inqͥ etudinæ trahũt ad afflictões ad rebelliones ad pe⸗ nã moꝛtẽ pl qᷓ; in bꝛutis ⁊ in iuſtis ſepe plꝰqʒ in iniuſtis ¶ Quid ſupeſt / niſi con cludere tales paſſiões eſſe cõtra rectũ ⁊ de bitũ oꝛdinẽ nature pꝛimitꝰinſtitute. Hic aũt oꝛdo nõ aliter ꝑuerti potuitꝛ pt/q̃ʒ ex culpa libere ꝑpetrata ꝑ ĩgratitudinẽ con⸗ tra deũ.ſicutvidit qͥ deploꝛãs dicebat hõ cũ in honoꝛe eet. ⁊c. Sʒ heu iã nõ ſilis ſʒ deterioꝛ ⁊ turpioꝛ. Sũt igitur paſſiones hmõi vituꝑabiles.qꝛ tollt obedien tiam Sunt ⁊ maleꝛ turpes/tanqᷓ;ʒ pꝛiuãtes in hoie ex vitioſa radice modũ ſpẽm ⁊ oꝛdi⸗ nẽ.pᷣueniũt qppe iudiciũ rõis qdð opoꝛte⸗ ret ſubſeqͥ turbãt ligãt atq; tyꝛãniſant do miniũ rõis.itavt nimis ſentiat hõ illã ſen tétiã. Coꝛpꝰqð coꝛrüpituraggrauat aiaz Et illõ Jugũ graue ſuꝑ filios adã.Deiq; multi phoꝛũ experiẽtia ⁊ rõe ↄuicti ↄfeſſi ſunt hãc coꝛruꝑtõʒ.licet adverã cãm neq̃⸗ qʒ ꝑuenerit (Cãdẽ ex his radiciba q̃ młci pliciꝰextẽdi potuerãt/neceſſitas oꝛitur re creatõis hũane ꝑ mediatoꝛẽ xpᷣʒ deũ ⁊ ho⸗ minẽ.alioqͥn finis hũane creatõis ĩ nibi⸗ lũ coꝛruiſſʒ p tota ſpẽ/qꝛ ñ ad glaʒ ſue vi⸗ uificatõis ⁊ fruitõis ſʒ ad penã etne dina tionis tota deueniſſz. qð ſapie vine ſue; 5 272 bonũ? malũ.⁊ vt magis bonũ magis dili geret. Con ſtatvero deũ eẽ ſummũ bonũ. Oꝛdinatꝰ eſt igitur hõ ad ↄgnoſcẽdũ⁊ di ligẽdũ deũ.in quo ſtat ſua iuſticia.ſua bo nitas⁊ gloꝛia.Opoꝛtet q̃ʒvt hoc aſſequa potentie⁊ bonitati/neq; decẽs neq; rõna bile ẽ aſcribere.deꝰquippe ⁊ natura nihil faciũt fruſtra.Hinc oꝛtũ habuit illa excla matio ꝓphica. Nunqòd eivane ↄſtituiſti ſi lios hoĩm.dãs intelligi ꝙ nequaq; HNotẽ/ turtñ his que dictat ſeq̃ns cõſideratio. (Conſigeratio. IX. Alſfſſſiões aĩiales/ꝓ ſtatu nature iſti tute/fuiſſent pulcerrime. ¶ Huiꝰ B rõ eſt. qꝛ nulla pᷣueniſſet iudiciuʒ roõis.ſʒ ad obſequiũ ⁊ nutũ eius vel ſurre⸗ iſſetvel qeuiſſet. Sic in xpᷣo neq; doloꝛẽ neq; cõcupiſcẽtiã.neq; deſideriũ.neq; ſpẽ aut metũ inuenire erat/aut aliã paſſionis cuiuſcũq; ſilitudinẽ/niſi ſubſeqnt᷑ ad im periũ ⁊ dictamẽ rõis. ¶ Poꝛro qlibet bõ q;to ampliꝰpfecerit in virtutibo moꝛalibꝰ atq; gratuitis/tãto refoꝛmabit᷑ oꝛdo iſte ĩ eo.vt paſſiões nõ pᷣueniãt aut obꝛuãt iu/⸗ diciũ rõis.ſʒ potiꝰad eiꝰiuſſionẽ moderẽt᷑ Hinc oꝛtũ eſt diuinũ illð Ariſt.verbũ.q; invirtuoſo oĩa cõſonãt rõni.Si tñ eſt in hoĩbꝰinuenire talẽ/ pus q; coꝛpꝰmoꝛtale hoc⁊ coꝛruptibile/induerit incoꝛruptibi litatẽ/⁊ immoꝛtalitatem ⁊ abſoꝛpta fuerit moꝛs in victoꝛia ¶ Sic foꝛtaſſis eleuare natura hũanãa voluerũt ipſi ſtoici dũ dixe rũt ꝙvirtutes ſunt ipaſſibilitates.nõ vti⸗ qʒ ꝙvirtuoſi nihil ſentirẽt aut paterẽtur/ alioqͥn lapidibo eẽnt pares. Sʒ qꝛ paſſio nẽ quãlibet/pᷣuenit virtuoſus. nec ſurre⸗ pit aliq̃velut effrenis atq; tyꝛãniſans rõʒ Dzʒ ſtatꝰ talis vtinã eque facilr adqͥreret q; pulcreꝛ cito deſcribit᷑ naturã hũanã in beſtialẽ detoꝛqᷓbant.nec aliqd poꝛro meliꝰaut diuiniꝰ ponebãtin hoiĩe.dixerũt conſeqnter paſſiões oẽs eſſe pulcras⁊ optimas Ita eni de beſtis iam diximꝰ. ¶ Ceteꝝ Ariſt.q̃i mediũ iter per⸗ ges negauit paſſiões oẽs bonas eẽ.quia multe pᷣueniũt⁊ impediũt rõem. Negauit nibilominꝰ oẽs iudicãdas eẽ malas ⁊ tur pes.eas videlʒ q rõe regeren. ¶ Puto ꝙ ex iſtis facile eſt elicere regulã generalẽ de moꝛali bonitatevł malicia paſſionũ.Dũ enĩ paſſiones regi debẽt rõne nec regunt ille tunc iudicãde ſunt aut criminalit᷑ aut venialiter male.na ſenſualitas in boĩe ⸗ ticipat devolũtario in hoc ꝙ oꝛdinata eſt audire rõem.quã dũ renuit audire peccat 4 nem/qualẽ pꝛim icurei ãt qꝛ ⁊ turpis eſt.bꝛuta vero nullã hoc mõ hñt cu roõne colligantia.nec oꝛdinata eſt eoꝛũ bꝛutalitas obtemꝑare rõni coniũcte quã nõ habẽt. re poſtulaſſet integritas.ita vtveruʒ ſit iu xta hanc cõſideratõeʒ ꝙ nemo viuẽs eſt ſi ne pctõ ſuꝑ terrã/etiã infans vniꝰdiei. Solus xpᷣs pꝰpctm̃ pmi hoĩs ſiẽ habuit innocentiã oꝛiginalẽ ſic in ſolo regno aĩe ſue / ſeruata eſt iugiter ab inſtanti ſue cõce ptõis/talis obediẽetia ſenſualitatis ad rõ hoie plãtauerat. eent/inuenire erat Quãuis hec deſtitutio nature.nequac;imputaret᷑ tũc rationi ad culpã actualẽvel moꝛtalẽvel venialẽ apᷣ eos.ſicut nec apð nos dũ infantes ſumꝰ⁊ dũ non hʒ ratio liberũ vſum ſuũ.abſq; oĩ pᷣcedẽte culpa actualẽ noſtra. Secusvbi culpa nrã in cã eſt ¶ Nihilominꝰeẽnt hic attẽdẽda multa circa conditõʒ ſtatꝰinno⸗ centie.⁊ circa libeꝝ dominiũ qð habuiſſʒ ratio ꝓ oĩ tꝑe ſupꝛa ſenſualitatẽ tã in pue ritia q; in ſenio.tã motib potẽtiaꝝ natu⸗ raliũ cuiuſmodi ſunt nutritiua ⁊vegetati ua ⁊ generatiua.qᷓʒ ſenſitiuarũ ſicut ſunt imagiatiua⁊ fantaſtica.⁊ exterioꝛes nq; potẽtie de quibo non eſt hic dicendũ ꝑ ſin gula ſicut nec quale dominiũ in iſtis com pꝛehenſoꝛes fuerint habituri. Conſideratio.x. Aſſionũ aĩaliũ general oꝛigo du⸗ la coognitione/ex conſequẽtivolitionevel nolitione.impat mẽbꝛis inferioꝛibꝰ mo⸗ uẽs ea.Quẽadmodũ xpᷣs hoꝛribilẽ moꝛ⸗ tis appꝛehẽſionem ĩmiſit a ratione in ſen ſualitatem.Talis ei colligatio iũgit poꝛ⸗ tionẽ ſenſualem ad poꝛtionem rationale ꝙviciſſim actus vnius redundãt in alte⸗ rã Quãuis in nonvirtuoſis /tract?ſenſua litatis ſit foꝛtioꝛ.⁊ ita foꝛtioꝛ/ꝙ non eſt i ptãte rõnis.non tangi irruentib⸗ pꝛimis paſſionũ motibo.licʒz ſub ea ſit appetitus ¶ Ded oꝛit᷑ difficultas de pue ris et fatuis nõ habẽtibo vſuʒ rõis pᷣmitꝰ . nnnnnſtitute.i tantü ſunt ſui motꝰilli paſſiõales turpes nõ habẽteſ modũ ſpẽmvel oꝛdinẽ qualẽ hñane natu aria nature inſtitutio in 1 latauerat. ¶ Et talẽ neq; in virgie Maria neq; in Johe baptiſta dũ ifantes plex inuenit Pꝛouẽit eĩ freᷓntera ſenſibo extioꝛiby. agẽtib in ipſos ſenſus.vt inviſum.auditũ.guſtũ.tactũ.et olfactũ Et hic modus in hoiĩe eſtvelut ab inferioꝛi Pꝛoueniũt nihilominusveluta ſuꝑioꝛi dũ ſpũs rational.actuat hacvl il⸗ Mc ””ẽä dlſconn bedig heſpis lbdenn (ertit A möte N.Vo glmeg ſustyi ſnoai fütorgn ipaſt lant Mocon leir feicec Anngrie dickane ohl mexoſie ſuopon Uſubid⸗ Jnangn nütmeg nicscd — morigode äftinn hin pos Atüania echrurtb nnucreuts r hotti plrioneve morib' o Moneinſa ioiigt e mn ien nditn n lhmmß —·ʒ iu X 1 4 De paſſionibus anime ille ⁊ dñetur eiꝰtaliter.ꝙ nequit abinuita rõne ↄſenſum extoꝛqre. Secus in ꝑfecte virtuoſis.ſec' in beatis.ſecus ĩ xpᷣo.ſecus ptꝛerea in ſtaiu pꝛimario.de q̊ ꝓbabile eſt ſentire/ꝙ nunq; niſi deſuꝑ imꝑante rõne potuiſſet qᷣcũq; ſenſibile foꝛinſecꝰ agere inſenſus.alioq nvix haberi pᷣt exit qͥn ne/ ceſſe ſit cõcedere deceptões⁊ erroꝛes potu iſſe cõtingere ꝓ illo ſtatu. ⁊ paſſiões de ne ceſſitate pᷣueniſſe ratõem Expediũt ãt ſe le niter qͥ ſentiũt vt diximꝰ Sane mõ nunc apð naturã deſtitutã pꝛio quãdo neceſſe eſtvt oĩs noſtra cognitio/incipiat a ſenſu deoꝛſum tũc autẽ de ſurſum ſp deſcẽdiſſʒ. Aſſiones ſuas/ſuo mõ dicẽdus ẽ hre ſpũs noſter rõnał. Sülr et rõ ſeuvoluntas ¶ Pꝛeſupponenda unt hic oĩa q̃ dediſtinctõe ſpũs⁊ rõnis ?⁊ lenſualitatis tradiderũt doctoꝛes ſacri nõ diſcrepãtes in hoc a phis eleuatis.de qͥb alio loco tractauimꝰ/duʒ ſciam de theolo gia miſtica vtraq;/declarare tã ſpeculatie q́; pꝛactice conati ſumꝰ ꝙ ſicut ad cognitõem ſenſualẽ/ nat? eſt ſe⸗ qui qdã mot ad ꝓſecutõem vel fugã dum appꝛehẽdit᷑aliqͥ dvel tanq; ↄueniẽs vel vt diſconueniẽs.Sic ſuo mõ nata eſt ſequi quedã affectõ.lõge tñ purioꝛ/ad cognitõ nẽ ſpũs in luiĩe pure ĩtelligẽtie a fantaſma tibo denudate/dũ ſe ad lumẽ eternũ deſuꝑ cõuertit.q̃ſi ad ſpeculũ qðdã eternitatꝭ.et ad mõtes eternos a qb mirabilr illuinat deꝰ. Aolũtas ſilr dũ inſeqͥ cognitiõʒ rõis qi mediã inter lumẽ ſpũs⁊ cognitõeʒ ſen⸗ ſus /hʒ in ſe motꝰ paſſionales ſuo mõ.qui tñ nõ alterãt ꝑ ſe ⁊ immediatecoꝛpꝰqꝛ nec fiũt oꝛgano coꝛpoꝛeo mediãte.quẽadmo dũ paſſiões ſenſuales oꝛiũtur.q̃rũ effectꝰ varij ſunt in coꝛꝑe. vt ad leticiã ſequit᷑ di⸗ latatio coꝛdis.ad triſticiã ↄſtrictio.ad irã ſuꝑcalefactõ.ad timoꝛẽ frigefactõ ⁊ ita de reliqs. Vñ coꝛ in gaudio paulatĩ dilatat᷑: ⁊ maximead ãterioꝛa ꝓpter quod moneri dicik a medicis verſus pectus In triſticia vero paulat ecõtra.ſad interioꝛa.⁊ maxi meverſus deoꝛſum In iravero ſubito ver ſus pectus. In timoꝛe mouet?᷑ ad oppoſi⸗ tũ ſubito In verecũdia ſubito ad vtrunq; In anguſtiavero paulatim. Et ita nõ po m? (Et q;tũ patitur pꝛeſens bꝛeuitas/dicimꝰ iuxta iã notata⸗ ſenſitiu ctionẽ.qm multavidet᷑ inter ſapiẽtesvari etas de mõ ponẽdivel negãdi paſſiões.ni ſi cõcoꝛdaret eos iſta ↄſideratio ſiue diſti ctio. Poſuerũt ſtoici paſſiones nõ cadere in ſapientẽ ꝓut Pꝛoſper impꝛobat ex ſa⸗ cris litteris.ariſt.ſilreis ꝑ rões ab expien tia ſumptas odicit. ¶ Gʒ intelligamus quid in re ſentiũt ⁊ eos ſtatim cõuenirevi debimꝰ Concedũt ſtoici endiũ ſapienti leticiã tollunt tanq; vanu aliqð ⁊ ludicrũ nec ſeuerũ.Concedũt ⁊ ſapieẽti amoꝛẽ vir tutũ ⁊ odiũ vitioꝛũ ⁊ ſpem bonã.⁊ fugam vel hoꝛroꝛẽ inhoneſtatis.alioquin nullũ in ſapiẽte plusq; in lapide virtutis locuʒ linquũt.Flegant tamẽ in ſapientetimoꝛẽ miſericoꝛdiã dilectiõem ira.tanq; egritu⸗ dies ⁊ moꝛbos animi peſtiferos ſicut no⸗ minat Cicer in detuſculanis ¶ Sic ſen tire viſus eſt Boe.dũ has q̃tuoꝛ paſſiões abijciẽdas in inqſitõne veritatis/metrice iubet.Tu q̊ʒ ſi vis luĩe claro cernereverũ. tramite recto carpe callem. Gaudia pelle. pelle timoꝛẽ nec doloꝛ aſſit.ſpemq; fuga⸗ to.nubila mẽs vinctaq; frenis.hec vbi re/⸗ gnant. Quis tñ exiſtimauerit boetiũ/vel alteꝝ ſapientẽ.negaui ſſe.qn plures ⁊ varij ſint aiaꝝ noſtraꝝ aqvirtutes⁊ advitia ſpi rituales affectꝰ ¶ Ecce ꝙ differẽtia nega⸗ tõis⁊ cõceſſiõis paſſionũ inter phᷣos/ma gis ex noibo q; ex re pendere videt᷑ cũ vera ſit ↄſideratõ nrã.ꝙ paſſiões ſuas ſuo mõ dicendus eſt habere ſpũs rõnalis.Silræ ratio ſeuvolũtas.ꝓpoꝛtõnalr ad appetitũ u/ differeéter tamé. i eĩ deuotio ẽ(ſic eſt eleua tio mẽd ĩ deũ/ꝑ piũ⁊ hũilẽ affectũ.vtiq;iã affect?ille nõ eſt intelligẽdꝰeẽ ſolũ ſenſuał q freq̃nt᷑ nõ ẽ in nrã ptãte.nec reſpicit iu/ ſtũ vt iuſtũ ẽ.nec ẽ ſoliꝰvolũtatꝭ/ inſeq̃ntꝭ⸗ cognitõʒ poꝛtõis ĩferiorꝭ ipᷣiꝰrõis.aſpiciẽ tis fantaſmata lʒz abſʒ fantaſmate:qm hoc nondũ eſt ꝑfectoꝝ qͥ ꝓp ↄſuetudĩe exercita⸗ tos hñt ſenſus ſpuales ĩſitos ĩ apice poꝛ⸗ — tõis ſuꝑiorꝭ ipiꝰrõis.q poꝛtio legibs eter/ nis innitit/in lumie pure intelligẽtie. um / ꝑmixte loco ⁊ tꝑi.¶ Et qm noiʒ grãdise 75 dos alterãdi coꝛ ĩm ¶ Aiaduertat ãt ſtu dioſus diligẽter hac de paſſionibo diſtin⸗ Aſſiões ſpũales/ magis attẽdẽde – ſunt aĩe ad deuotõʒ vocate/qᷓ; ſen ſuales. vt illas adipiſci.⁊ ſʒ eas af fici merea ſepe penuria. quoꝝ nihilominꝰ inſtitutõ libera eſt Tranſferam deinceps nomina paſſionũ aĩaliũ de quiba phi tractauerũt. ad affectões hmõi ſpirituales.q̃les habet anima.dũ cõtemplãs deũ Amat ipſuʒ vt totũ amabilẽ. Concupiſcit ipᷣmvt totum deſiderabilẽ. Fruit᷑ ⁊ quietat᷑ ⁊ delectatur in eo/vt in toto bono/vtcũq; iam adepto Ogit vero qͥcqͥd ab hoc toto amabili.to⸗ to deſiderabili.toto delectabili ſepare pᷣt. Hinc illð ſibi vehem̃tiſſimũ odiũ ad pec cata hoꝛroꝛ ⁊ abominatio ⁊ fuga⁊ deteſta tio/ſi videant᷑ inſtare. doloꝛ autẽ acerbiſſi mus?⁊ inqetudo moleſtiua ſi foꝛſan affue⸗ rint. Hinc pᷣterea ſpes ingẽs dũ ↄſiderat * . —. -–— magniſicẽtiſſimã ⁊ munificentiſſimã dei liberalitatẽ.repꝛomittẽtẽ eterna Audacia rurſus magnanimis in aggrediẽdo gran dia pꝛopt᷑ deũ.Zelus q̊ʒ diuini cultus et honoꝛis. Deſpꝑatio ãt in virib ꝓpꝛijs. vel deyiribeꝓpꝛijs.vt ex conſideratiõe tãtoꝛũ diſcriminũ igene eae inſcruta- biliũ metꝰ ingens. ¶ Ecce habemin ſpũ paſſiões vndeci pꝛicipales. Amoꝛẽ.cõcu piſcentiã.delectatõem.odiũ.fugã. triſtici am.ſpẽ.deſꝑatõem.audaciã.metũ.irã.vel zelũ ¶ ꝓpꝛiã aſſignemꝰ.paſſiones aĩales vt tales ſunt/verſant᷑ circa rõem cõmodi vel incõ⸗ modi.ſpirituales vero/ad rõem ſolius iu⸗ ſtivel iniuſti reſpiciunt. ” Conſideratio xIII Aſſiones ſpũales / hñtes oꝛiginẽ ¶ Et vtadvnũ dicamꝰ? differẽtiam — centrũ aliqð vel cardovel axisvel ſidꝰ ĩmo bile/ intervolubiles alias qleſcũq; ⁊ vnde cũq; ſurrexerit paſſiões ¶ Puto ꝙ paſſio nes hmõi ſpũales habuerat qͥ dixit. Dñe añ te ome deſideriũ meũ.Et rurſus Ocłi mei ſp ad dñm. ro cuiꝰ intellectu pla ceatvti manuductõe groſſa figurali Con ſtituamꝰnauẽ in medio mari.oꝛdinemus eã et armemꝰtã hoĩbo q; inſtrumẽtis oĩb⸗ reqͥſitꝭ ſit in medio nauis malꝰerectꝰ poꝛ⸗ tans velũ expãſum advẽtoꝝ ſuſceptõem. ſit in ſummitate mali rectoꝛ nauis ita col locatus ꝙpᷣt quaq̃uerſum.ſurſum⁊ deoꝛ⸗ ſum.dextroꝛſum⁊ ſiniſtroꝛſum.añ⁊ retro ꝓſpicere ſibi de om̃ib.ita vt neq; fluctuo⸗ ſe elatões maris/neq; caligines nebuloſe exↄſideratõe pura⁊ lucida iudici oꝛũ diuinoꝝ qͥ ad bonos ⁊ repꝛo⸗/ bos / hñde ſunt iugiter apð deuotos/tãqᷓ; neq; vndaꝝ aſpſiões.neq; ertẽſiões. neq; diſtenſiones veli ꝓvarietateventoꝝ/ neq; cõcurſus⁊ occurſus nautarũ ſeu remigan tium ſeu nauẽ regentiũ /valeat obſtare/ q minꝰinſpiciat oĩa quevidẽda decreuerit. Zalis rectoꝛ:⁊ ſi ferat᷑ nũc hac nũc illacꝑ hãc nauẽ.ſi circũſonãtes etiãvndiq; vari⸗ as mutatões pᷣdictas ꝑpeti cõpellit nihil ominꝰlibeꝝ hʒ aſſidue ꝓſpectũ ad ĩmobi lem celi plagã q; polũ noliamꝰ Detoꝛquet inſuꝑ oclos ſi et dũ placuerit ꝑ oẽʒ circũq q; in infimis regiõeʒ ¶ Exiſtia talẽ eẽ de bere ſpm̃ in nauicla coꝛpis qualis tibide ſcriptꝰeſt rectoꝛ nauis.Aſcẽdat ipſe opoꝛ tet arcẽ ſeu ſpeculã ſynderiſis quã appel/ lauit myſtice ꝓpha montẽ dñi.paulꝰ celuʒ tertiũ. Johes eſſe in ſpũ Pꝛoſpiciat ex u⸗ la ſpecula tanq; ex ſummitate mali ſtabi⸗ lem celi axem qᷓ deus eſt.q ſcʒ manẽs ſtabi lis dat cũcta moueri. Videbis q ſpũs iſte poterit annotarevẽtos paſſionũvariaruʒ tanq; ex.xij.ꝑtibo⁊ plagis ducentiũ oꝛigi⸗ nẽ.a deo.a bono angelo.a malo.a celo.ab innata cõplexione.ab actiõe q̃litatũ pma rũ.ab actõe qlitatũ ſcõaꝝ.ab imaginatia virtute.a ſpũ.a rõne.ab habitiba adqͥſitis vel innatis.tandẽ avaria cõbinatõne ſeu configuratõe cauſaꝝ pᷣdictarũ. Suꝑ qb oĩibꝰoſiderãdũ aliqͥq exiſtiamꝰ ꝑ ſingula. Conſidera. XIIII. Aſſiões ſpũales/oꝛigĩari a deo tã mediate qᷓ; imediate/fatẽdũ eſt deniq; multi ſunt tractꝰdei amoꝛoſi q̃les oꝛabat aĩa ſctã in Cãtic̃. Trahe me inqͥ t pꝰte curremꝰin odoꝛẽvngẽtoꝛũ tuoꝛũ Et hec oĩa atq; ſilia/cũ ſint paſſiones ipᷣiꝰſpi ritꝰvel cauſant eas.qͥd ſuꝑeſt niſivt fatea⸗ mur deũ agere paſſiões in ſpm̃.vſq; adeo vt iubilet⁊ exultet ſpũs ĩ deo ſalutari ſuo mplius vero.ſi naturã qͥnq; ſenſuuʒ ſpũaliuʒ pſpicimꝰqͥ ſuã hñt ſilitudinẽ ad ſenſus coꝛꝑales / inueniem? de eſt ipſi auditui ſpuùali armonia ſonoꝛiſſima.⁊ ipᷣi viſui lux ſplendidiſſima.⁊ ipſi guſtui ſa⸗ poꝛ dulciſſimus.⁊ ipſi olfactui odoꝛ ſua/ uiſſimus.⁊ ipſi tactui amplexꝰiocundiſſi mus. rro ſemel locut? eſt deus per Di oĩs ſapĩa a dño deo eſt.⁊ ſapi entia ðꝛ a ſapoꝛe ̃ᷣm nomẽ ſuũ Si pᷣterea grãʒ dona⁊ virtutes ĩfundi ſuꝑnaturalra deo / nemo fidelambigit. Si rurſuʒ virtꝰ ſacr̃oꝛũ attĩgit ſaltẽ miſterialr in ſpm̃ Si . perſn ſöthennſ bnbiſch⸗ menterinn Pinndo⸗ tnon ſ oſ Chinire ussinon gtetino ſliü men nüzoſn nſacant ninſp lonper inuen uertor ſomS lon? rinoc gfiaena gllopea loſoöze ſeen Mepe Nontdon oronie, Cirnime Nlnth Nlunella ugignib⸗ fie lelubſtit urglio dheſrde⸗ ſeulici mnnſigi nobcbing nhhſſtee neolan cecd mOoen ritſpüsn ſnſin boſicbeſ⸗ mrpbe ſuntph wine Dpe⸗ Nungula. madeoi üc daſ Sißtnen Gpnunruk ni Ariſpi⸗ meuſqe Meneingt nüntit Vnesihpi mniürtinen ſ den rnſt gvcena chmeinin gwwcki oriint, Hiatu⸗ mniconſ dcnen kp ſtrũ Unꝰeſt ꝑ applicatõem immediata De paſſionibus anime ſcripturã ſuam ſacram.qui quis⁊ idipᷣm nõ repetat ſemꝑ per ſinglos vt dicit Job. repetit tamẽ aperiẽdo ſenſuʒ.vt intelligitk hbmõi ſcripture.repetit quoq; induendo mentẽ virtute ex alto.repetit inclinãdo.i⸗ ſpirando.alliciẽdo.illuiando.ſtabiliẽdo. vt non ſolũ intelligãt᷑ ſed impleãt᷑ ⁊ꝛ ame ¶ Puto ſic affici.poſtulabat qͥ dixit Cõ⸗ cũpiuit aia mea deſiderare iuſtificatůnes tuas in om̃i tpe. Cuiꝰrönem vnã reldes qꝛ teſtimonia inqͥt meditatio mea eſt.⁊ cõ ſiliũ meũ iuſtificatões tue. Bonũ certe ſe⸗ curũq; ↄſiliũ iuſtificatiões dñi/q̃s ſcbtu ra ſacra tradit.qð ↄſiliũ qui deſerit.voles inniti ꝓpꝛie vel aliene pꝛudẽtie hũane.ꝰo lens pᷣterea ſeqͥ deſideria coꝛdis ſui/ ⁊ ire ĩ adinuẽtionib ſuis.vt tandẽ fallat⁊ fallat᷑ inter totvarietates affectuũ videlicʒ oꝛiẽ/ tium / neceſſe eſt. put infra docebitur. Conſigeratio .x. Aſſiões ſpũales ab anglo dei bo no frequẽter immitti credendũ ẽ. afficiẽdo.monẽdo.⁊ docẽdo.ꝑſcrutatioꝛ ſup ſcoʒ ſentetigaꝝ ¶ Fatemur itaq; ꝙan gelus nõ illabit in ſom̃ noſtꝝ qm̃ hocipᷣʒ oliꝰdei ꝓpꝛiũ eſt.qͥ ita ſym̃ noſtꝝ ſolus pᷣt quippe conqͥ ſitõ lFaranure cribẽtib⸗ dñant᷑ poſſidere foꝛtit᷑ atq; ſuauiterivt ſue motioni atq; viuiſicatõi/ ſpũs noſter obe diat vltro.⁊ ſic vltro tñ/vt nõ habeat fas obniti.Et hũc ingreſſum dei dũatinũ.no minamꝰillapſum ¶ S modi quibaangelꝰ bonꝰ agit in ſpũm n ſue ſubſtãtie ⁊ virtutis/ad ſpm̃i.nõ quidẽ naturali oꝛdine ſtatu pñtis miſerie.ſed diſpẽſatõe ſuꝑnaturali. Facta ãt applica tõe tali/cũ angelꝰ ſit ſubſtãtia luioſiſſima virtuoſiſſima ac benigniſſima quis nea nerit quin alliciat ꝛ quodãmõ trahat᷑ſpi⸗ rit?noſterab hmõi luioſa? benigna⁊ ſud.⸗ ue olentivirtute:tanqᷓ;ſi ferrũ trahata ma gnete.vel appetitus ab obiecto placidiſſi moꝛ ↄuenientiſſimo moueat᷑ Plrer ſi fue rit ſpũs nr̃/purcaſtꝰ integer ⁊ ſanꝰſine di ſcraſia febꝛili coꝛruptõisvicioſe.ſine int⸗ „ poſitõe ſoꝛdidarũ cogitatuũ cũ deſiderijs turpibo⁊ fedis. ¶ Coꝛro ſicut imaginati ſunt phantes ꝙ actões celi coꝛꝑei/ꝑ oẽm Nolo quiſqᷓ; expectetvt nũc ꝑtra ctemꝰ ſtudioſe modos quib angelicſpi⸗/ ritus copulari pᷣt ad hũanũ illuſtrãdo ipʒ Sut nintorin nlii⸗ 77 oꝛbẽ ſtellaꝝatq; planetaꝝ.⁊ p oĩa ʒodiaci ſigna foꝛmãt coꝛpꝰhũanũ.influũtq; ⁊ im pꝛimũt in ipᷣm ↄcatenatõe q̃dã indiſſolu bili Pꝛopoꝛtõnabili ſilitudie poſſumꝰdi cere/ꝙ ex diſpẽſatõe dei gratuita/ q̃libʒ ce leſtis hierarchia a ſummovſq; deoꝛſus//p oẽm iũcturã ſpũalẽ/influere bʒ in bũnnũ ſpm̃.quilibʒ angelꝰſuo mõ.mediate vel i⸗ mediate Sic ſeraphin inflãmat.cherubi illuſtrat.thꝛoni ſtabiliũt. Et hoc ſ̃ᷣm tres vires aĩe.affectiuã.ſcʒ intellectiuã ⁊ execu tiuã.⁊ ſᷣm tres eꝰpoꝛtões/ſuꝑioꝛẽ/inferio rẽ ⁊ infimã ſenſualẽvñ⁊ appꝛopatius pꝛii ma hierarchia mouere dicit᷑ poꝛtõeʒ ſupi oꝛẽ anle/q̃ reſpicit pꝛia pꝛicipia.ſcdᷣa poꝛ tionẽ inferioꝛẽ q̃ reſpicit ↄduſiões gene- rales ⁊ tertia poꝛtionẽ ſenſualem q̃ ad ſin gularia magis dilabit. ¶ Duiſqs p̃terea ſtudioſe recogitauerit ea q tãgere ſuꝑficia liter itedimꝰde cauſ naturaliba paſſionuʒ aialiũ.ꝑ q́s diſponit᷑ vel indiſponi᷑ſpũs ad paſſiões ſpuũales:aĩaduertat qᷓntũ do⸗ miniũ habeat bonꝰangelꝰad iĩiducẽdũ ſal tẽ diſpo ſitiue hosvl illos affectꝰ / diſponẽ dovel imutãdo ſenſus coꝛꝑales.tã intio⸗ res q; excioꝛes.qͥ ſunt oꝛganice potẽtie.et boc mõis varijs ⁊ pene infini.iuxtavari etatẽ applicationũ młtipliciũ.hꝰvł illius cauſe coꝛꝑal. Vexꝝ de his non eſt hic di / cendum per ſinguluaa. RE* Aſſiões ſpũal rea doctrias? obuatões eoꝛũdẽ btoꝝ an . es pturbãt᷑ cxebꝛo p ab imiſſiõibeꝑ ãglłos malos fact Pnñt quidẽ angeli mali q;tũ deiꝓp uidẽtia ꝑmiſerit/agere ſilia młta ad ange los bonos tã ob ſubtilitatẽvigoꝛẽq; ſube ſue.q; ob ꝑſpicuitatẽ naturał ingenij.q; p pter exꝑietiaꝝ diuturnitatẽ.nũc ĩ natura lib actòibo ſurſuʒ⁊ deoꝛſuʒ ĩ celoꝛ ĩ terra. nũc ĩ oꝑatõiba miracloſ angłloꝝ⁊ oĩʒ ſpi rituũ btõꝝ.q;uiſ enẽt freq̃nt Excecateos malicia amẽs. ſuꝑbia furẽs ſine lege ⁊ oꝛ dine.liuoꝛ inſaniẽs Excecat eos iuſtũ dei iudiciũ illudẽs eis⁊ ꝑuerſiſſiõs eoꝝ cona tus aduerſus elcõs ſuos ↄuertẽs i vſum ſue bonitatꝭ.¶ Zrãſfigurat ſe ãgelꝰſatha ne/i ãgelũ luq ſic tradit aplłs.Oð fieri ſic vno mõ pt itelligi.vt ipᷣe malꝰãgelꝰceleti/⸗ natã maliciã⁊ hoꝛrificos affectꝰſuos/fin gẽdo ſe placidũ/ pulcrũ/⁊ benignum/ad exemplarangloꝝ bonoꝝ Imitãdo pꝛete . geloꝝ in amoꝛè caſtitatis ⁊virtutũ. Cam cut natura ſpecifica caliditatis eſt calefa⸗ gtcni vt ſeducãt faciliꝰ/qᷓ; venerent᷑ et colant᷑ ſic cere/ ita natura ſpecifica magnetis eſt ſic frinnn deus. HNã ꝓpter qͥd aliud inuenimꝰin ſuꝑ/⸗ mouere ferrũ natura ſpecifica ſtrutõis di örgrn ſtitõib magicis /fieri thurificatiões ⁊ oꝛa gerere ferũ Et ita dereliqͥs effectibvus.q̃s ncln tiones deuotas ⁊ ieiunia.petit qʒ fier mi nõ dicũt fieri ex ↄcurſu vel actõe q̃litatum uti nuch niſteria ꝑ pueros innocẽtes.niſivt effica / pꝛimaꝝ vel ex cõbinatõe earũ ſeu ↄfigura aͤinſfum tius fallat ⁊ colat᷑ ſicut de: ¶ Deniq; q̃n/ tione.quẽeadmodũ fuit intentio rundã/ tercheben tas habeãt efficacias ad imutatiõem coꝛ⸗ agd hec pꝛincipia generalia qleſcunq; effe⸗ tſond poꝛis actões iſte malignoꝝ ſpirituũ / ſcri ctus ĩferioꝛes reducere/qͥvł nõ pñtvel dif dehisqu ptura ſacra docet de magis Phargonis ? ficillime pũt in aſſignatoe totvarietatum ſuntſoise alibi. Et rõ certa deducit/pᷣconceſſo; de/ in effectibo ſemet euoluere. ¶CFnueniemꝰ rethtare mones aliqͥ ſint aduerſi us qs nobis ẽ col Ppterea q̃ſdã phoꝛũ opinatos eſſec ſicut er unnnihn⸗ luctatio ſicut tradit apłs.Et idipᷣm ⁊ ſcei articulis pariſieñ.condeẽnatis palã elicit aladopo patres multis ſupꝛa numeꝝ argumentis ꝓceleſtes itelligetie que animãt celũ m nelore α nſ̃ Vl invenien e rin ſomñ qualt celu. agit fiun „ Ny in coꝛpus.itavt ſpũᷣs ſe haberet ſolũ paſſi 2 onſig er 2⸗ X VI I. ue/ad oẽm ſuã ohnirſemelacemen ug Alſſiões ſpũales immittũtur a co ⁊ nilagebat ſed agebat᷑ tanq; ſi obiectum npmr I¶ P lo. mediate tñ.⁊ ſolũmodo diſpo: lucidũ agat imaginẽ ſui in ſpeculuʒz obie⸗ orali ſitiue. Silr a qlitatib ſcõis cõſe⸗ ctũ.vel tanq; pictoꝛ. aut ſcriptoꝛ ſi agat ĩ hon Aquentib, celeſtes influxꝰc pꝛimaꝝq̃litati tabulã. put etiã Boetiꝰin ſuo de cöſolato Fitad actões ¶ Longus eẽt hic ſermo de tradi; ne mexrovno cõmemoꝛat ¶ Dixerüt rur⸗ fün toõne aſtrologoꝝ qͥ ad actões celeſtes ĩ cꝛꝛ ſus aliqui ꝙ hec actio intelligẽtiarũ/fit li⸗ dunt pus bumanu.ſm varietatẽ ſignoꝝ ⁊ pla/ bere in ſom. nũcad hoccognoſcẽdũ nüc oli netaꝝ ⁊ aſpectuũ.vt ꝙ ſaturn inducitad ad illo.Alij naturali neceſſitate id fien cõ mi triſticiã. Jupiter ad leticia.mars ad iram tendebãt.ponebãt tñ/ ꝙ diſpoſitio ſpũs. clyae ſol ad audaciã. venus ad cõcupiſcentiã.?· pꝛout abſtrabit mag aut minus a carna⸗ lnußin ita de reliquis. Indevenit diſtictio illa libꝰ vinculis.et carcere ceco coꝛꝑis.iuuat liicbe planetau/ aliꝰe beniuolꝰ.aliꝰmaliuolus plurimũ vel ipedit/radioſos hos influxꝰ. ectge quis hoc nõ ſit accipiendũ de malicia q Sic ſaluãt magicã naturalẽ.ſic ꝓpheticã noicſfie ſit innata planetis. Inducit eni qᷓntuʒ de illũiatõem.⁊ ita de plurimis. Sic imagi nee ſeeſt ad bonuʒ. ſed in hoĩb abuſus eſt / q nati ſunt Auicẽ. Algaʒel.Alkindꝰ.⁊ non/ rfigi bone nature inclinatiões/deducũt in ma nullixpianoꝛũ doctoꝛi ponẽtes aiam il/ ſan h lũ. ¶ Potuerat etiã rememoꝛari q̊ͥ pacto luſtrari quaq̃uerſum Et hoc poſuerũt ali no ac celeſtes influxus.varias impmũt? miras qjuitieri ꝑ liberã cõuerſionẽ ſpũs/ſᷣm du⸗ I tã in lapidiba q́; in herbis⁊ metallis ꝓpꝛie plicẽ facig ſuã.nũcad ſupioꝛã nũcad infe Roue tates.ſicut in magnete ꝑſpicue cernimus rioꝛa. ſto⸗vero nullũ poſuit niſi ab Gice Sicut pᷣterea dicũt reruʒ hmõi curioſi infimis fieri ↄgnitõʒ vel affectõʒ oꝛigina⸗ nn lapis aliqͥs poꝛtat vel inſpectꝰ dat auda/ tiꝰ? imediate.quẽ ĩſecuti ſunt cões docto auacpl ciſali acltalcemoe eczroi ;;/ tes catholici dii loquũt de ſtat naturede Knn, tũ bñtveritatis / nihil aliud pbant q; coſi ſtitute neceleuate g rapt?aut illuſtranões anadn deratiõeʒ noſtrã.qm acceptões hmõi fiũt miraculoſas.ſicut dicit petrꝰ ꝙ nõ hũana hur no immedigte in ſpm̃ rõnalem ſed in coꝛ volutate allata eſt aliqũ ꝓphbetia. Raptꝰãt cord pus.ad cui alteratõem/hãcvel illꝗ/nõ pa vel extaf apð deuotos tuc iõ ðꝛ fieri dũ il deen rmũ indinatr᷑ ſpu's ad hũc affectũ ſpual ve. luſtrat ſpũ's immediatedeſurſum qꝛ pꝛet dan ad illũ in ſe ꝓducendũ.quẽadmodũ mẽo naturalẽ curſum vite pñtis hoceuenit. ur ratur Heliʒeꝰeuocaſſe pſaltẽ/ duz ꝓphetie ¶ A ſi J 4½ „ fofnansf ihin in ſeellet ercitare (Xat demones Conſiderg. xVIII D icunt᷑ ꝑ aliqs hmõi virtutes allici — Aſſies ſpiiales intantnlurimꝭ (hrtpaiin⸗ civel coel ſlten eſtſpecularoto ie tve ibe tmnantbumimd ſtligen cãt autẽ aliq virtutes hmõivirtutes occul ¶ dpaliAutoꝛiſauit plaro ꝙ aie iſe⸗ qi⸗ tas ſicut Auicẽ. Alij virtutes a tota ſpecie quũt᷑ coꝛpa.n qͥdeʒ naturali nccitateſi ad kleratoa vel que inſequũtur foꝛmã ſpecificã rei.·ſiꝭ ſpũm liberũ fiat aſpectꝰ.ſʒ qd inclinatõ⸗ ca ”s8M lpum liberu fiar aſpe incli iegciſe L Unepiepg HD ocſeſſcnt Nonnicſe Nuckalieg erſoli e Aaftmnöen Giohiann Peolnodicg nrſiage ladeti (Deim, Ainnif, mli rlſini his Gten npsiuna Nosinku. ſcgbenc Oimnag Knd Ano nirszumd Xpolnciti ſhhisfnde iniczgi⸗ ſaizarignr ntcivdoen Kannamed luthnmndes nübünna au wydit iefindäl nümanpe hocclenit W WI untpinn S jingin iriuni⸗ iidm De paſſionibus anime ne ꝛont coap iom ſummiſtrat aletani5 inſtrumentũ. Cõſtat eni ꝙ ad inſtrumen toꝛũ varietatẽ/ↄſurgit in opatõnibo facili tas maioꝛ vel difficultas. Videmus itaq; cũ inſtrumẽto quadrato.alit᷑ cũ acuto.ali ter cũ hebeti Sicꝛ ſcriptoꝛvlł pictoꝛ Sic erit ſuo mõ de varia cõplexione mẽbꝛoꝛũ ⁊ de his que mẽbꝛis ipſis ſubſeruiunt.vt ſunt ſpũᷣ coꝛpoꝛelta radicales q̃ fluẽtee yt eſt pterea ſanguis qui eſt cõis materia tam mẽbꝛoꝝ q; hmõi ſpirituũ. ¶ Circa quod opoꝛtet attendere iuxta traditiõen medicoꝝ ꝙ ſanguis ſubtilis⁊ clarꝰin ſub ſtatia / temnpat? vero in q̃litatiba/ diſponit ad gaudiũ maiusvel minꝰ ſᷣm qntitatẽ ta lis ſanguĩs qui generat ſpũs ſplendidos atq; tpatos¶ Danguis autẽ clariꝛ ſubti lis ⁊ calidꝰ a dominio(qualis eſt ſanguis coꝛpoꝝ in quiba coloꝛ rube dñat᷑ diſpo⸗ nit advelociſſimã iram. cum ſitvelocis in flãmatõnis.et motꝰ.ſʒ ira hec/modicũ eſt reſoluat᷑: eure om̃e ſubtileꝛ tenue celerit ſ Sivero ſanguis fuerit ſubtik ⁊ clarus ſed frigidꝰqualis eſt in coꝛpibus in q b aquoſitas naturalis fleumatis do⸗ minat᷑.inclinat ad timoꝛẽ⁊ puſillanimita tẽ. q̃ a q buſdãvocat᷑ coꝛdis debilitas. Et hoc eſt qꝛ ſpũs a tali ſanguĩe generatꝰ. eſt modicꝰ frigiditate impediẽte ſuã genera⸗ tionẽ Eſt etiã grauis ⁊ paꝝ inflãmabilis ꝓpter frigiditatẽ⁊ humiditatẽ.ideo ſuꝑeſt vt ſit ineptus calefacere coꝛ ⁊ ab exterioꝛi moueri/ꝓpterea neq; ad irã neq; ad gaudi um neq; ad audaciã/pᷣt inclinare / guis autẽ groſſus⁊ calidus ſi fuerit niger aut tenebꝛoſus ⁊ ineq̃lis groſſiciei qͥ tur⸗ bidus appellat ualis ei ſanguis corpo⸗ rũ in quib coloꝛ appꝛopinq̃ns fini a ſtionis dñat/ diſponit ad triſticiã ꝓpter te⸗ nebꝛoſitatẽ ſpirituũ.⁊ ad irã ꝓpter calidi⸗ tatẽ ipoꝝ.Diſponit inſuꝑ ad ꝑtinaciã vł — fixam irã ꝓpter eoꝝ ſpiſſitudinẽvel groſſi ciẽ. Delet᷑ eni tarde nimis.foꝛma eis im⸗ pꝛeſſa.⁊ a coꝛꝑe tarde diſſoluũt¶ Si ve⸗ ro ſanguis fuerit groſſus ⁊ calidꝰ/non tñ turbidꝰ. qlis inuenit᷑ in coꝛpiba hñtibus coꝛ tꝑatũ⁊ epar notabiłr calidũ atq; ſiccũ ſed lõge ampliꝰſiccũꝛ vtẽtibo dieta medio i/vel in coꝛpibo tpꝑatis qꝝ ſanguis foꝛti exercitio calefactꝰ: inſpiſſatꝰnondũ cepit aduri⁊ denigrari/ nõ diſponit ad triſticiã ſed ad cõſtantẽ audaciã.quã quidã vocãt foꝛtitudinẽ coꝛdis /diſponit q́; ad med/o crem irã qꝛ leticia frãgit eam cũ ad eã ſint magis pꝛoni q ad miſticiã. Sʒ ſi ex vehe mẽtiſſimis cauſis ira foꝛtis excitet᷑.in tali bus tarde ſedat᷑ ꝓpter groſſiciẽ ſeu ſpiſſitu (Winsante groſſus et frigidꝰ nõ tamẽ turbidꝰ/qualis eſt in coꝛ⸗ pꝑibo hñtibo coꝛ tẽꝑatũ ⁊ epar ſiccius ⁊ fri· gidius temperato ſed magis ſiccũ q; frigi dũ.vt vtentibꝰ dieta generatiua de ſe me/ diocris ſanguinis.reddit hominẽ medio crẽ in oĩbo accidentibo animi.vt nõ mag ſit pꝛon? ad hoc qᷓ ad illud. Sed in tãätuzʒ differt ab his quoꝛũ ſanguis eſt tpatus.ꝗ niã exdiſpoſitiõe ſui ſanguinis eſt ſolidꝰ ſinctonſige in inchoatis pꝛopt᷑ groſſiciẽ ſpirituũ ſuoꝝ ¶ Sivero ſanguis ſit groſ ſus⁊ frigidꝰ⁊ turbidus/ſicut in habẽtibꝰ epar eqliter frigidũ ⁊ ſiccũ tꝑato.vel am⸗ pliꝰ frigidũ.⁊ vtẽtibo his qͥ generãt hmõi dinẽ pᷣdictoꝝ ¶ ſanguinẽe/diſponit ad celerẽ ⁊ permanẽtẽ triſticiã? ad lentãvel tardã irã. Dʒ ſi exci tetur ira ex foꝛti caula/nimiũ ꝑſeuerat.et inclinat ad odiũ vel ad rancoꝛẽ. Yoꝛtitu⸗ do tñ ire iſtoꝛuz/ minoꝛ eſt q; in hũtibus groſſum ⁊ turbiduũ atq; calidũ ſanguineʒ SDed maioꝛ q; in hñtib ipᷣm ſubtilẽ.pꝛo ppter qð naturaliter odiũ iueterat᷑ in iſtis. ¶ Ecceqꝙ ſm iſta ⁊ ſilia/ſumũt medici ſi gna complexionũ.⁊ attribuũt alias cõdi⸗ tões ſanguineis.alias colericis alias flec maticis.alias melancolicis Conſideratio xIX x Aſſiones ſpũales ſolent immuta,⸗ ri.mediate tamẽꝛ diſpoſitiueè/per actionẽ q̃litatũ pꝛimaꝝ¶ Sub⸗ eqtur hec cõſideratio ad declaratiõe; pꝛe cedẽtis. Navaria diſpoſitio ſanguis atqa;ʒ ſpirituum/cauſat᷑ pꝛincipałra multiplici Bumamãt ꝓ manuductiua declaratõe pᷣdictoꝝ exẽplũ actõe qualitatũ pꝛima qð in ebꝛijs quotidie cõſpicimꝰ Conſtat enialiquos pꝛiuſq; vino ſe repleuerĩt/ tẽ? peratos eſſe? ſedatos in affectõibus/qui Pocd vinũ abundãter ſumptũ.trahũtur⸗/ i ad irãvehementẽ.hi ad triſticiã melan colicã.hi ad leticiã effuſaʒ.hi ad ſpem. hi ad timoꝛẽ. hi ad audaciã. hi ad odiũ ⁊ ins dignatõem.hi ad benignitatẽ ⁊ amiciciã Lurãt fit hec tãta varietas:nimiꝝ·qꝛ va riatur accidẽtalis diſpoſitio ſanguinis ? humoꝝ atq; ſpirituum / ex actõne vini et 75 2 Conſi qualitatũ ſuaꝝ: Duo circa facile eſt ꝑ⸗ pendere/quantũ opetur hec vel illa com⸗ plexio fixa quodãmodo⁊ permanes / ſi in accidẽtali ⁊ tranſeũte diſpoſitõne coꝛpꝑis. diſſimilis tam q; ſubita et potens opatio ſubſequat᷑ adeo quidẽ/vt ſi videris ebꝛiũ pꝛiꝰ ſobꝛiũ.fere dicere poſſis.hicvtiq; nõ eſt ille. ¶ Deniq; quantũ pꝛoſit in moꝛa⸗ li negocio cognoſcere/tales paſſionũ oꝛi⸗ gines/tam apud ſe q́; apud alios /vel coꝛ⸗ rigendosvel docẽdos/nõ opoſum eſt ad⸗ uertere.cũ nõ eadẽ videãt᷑ebꝛijs ⁊ ſobꝛijs fm phm aliterq; pꝛoinde ſint ad deuotõ nem⁊ virtutẽ inducẽedi/ſicvel ſicaffectati Quod vtiq; vidit ſapies mulier abigail/ que nabal nõ niſi poſtvinũ digeſtũ ↄmo⸗ nuit.Hoc inſuꝑ lucidiſſime tradidit op⸗ timꝰmoꝛal artiſex gregoꝛiꝰĩ ſuo paſtoꝛali Allſſiones omes.p imaginatiuam p virtutẽ.ſolite ſunt vel intendi no⸗ tabilitervel minui. Et hic inſere⸗ EEE 2 mns de reliqͥs oꝛiginibo ipſarũ paſſionũ. natiua tradũt phantes ⁊ medici/ ꝑ experi entie libꝛũ edocti.Dicũt enĩ ipam habere virtutẽ regitiuã ⁊ ĩmutatiuã totiꝰ coꝛpis Itaq; quantã vim habeat virt? imagi⸗ Quod vt facilius innoteſcat/ſuppona mus pꝛio cũ pho ꝙ ſpecies ſen foꝛma rei⸗ vel eius fantaſma ſeu imago:habʒvim al terandiꝓpoꝛtionabilitervel agendi/ſicut habet res cuiꝰeſt imago/quẽadmodũ ſpe cies ignis hʒvim calefaciendi.ſpecies ni⸗ uis infrigidãdi. Non tamẽ in eq̃li gradu ad rem ipam. ¶ S ſpũs aĩalis / delatiuus eſt foꝛnmaꝝ ſeu ſpe⸗ cieꝝ.ſicut aer recipit ſpẽs coloꝛis vł alio⸗ riũ ſenſibiliũ Et he ſpecies licʒ nõ ſint ſen ſibiles in aere.faciũt tamẽ ſenſibiles ĩpꝛeſ ſiones in coꝛꝑibo diſpoſitis. ſicut ſpecies coloꝛis/cauſant imaginẽ in ſpeculo. Sic imaginatio turpis figure/recipit᷑ in ſpiri⸗ tibus.⁊ defert᷑ ⁊ facit in ſemine deciſo tẽpe talis imaginatõis / notabilẽ effectũ turpi tudinis.ſicut imaginatio ethiopis aſſiła tionem inducit ad ethiopẽ( tio foꝛme imaginate pᷣt fieri dupłr. VUno mogdo ꝙ ipamet foꝛma moueat et deferat ad motuʒ ſui ſubiecti. ſicut ſi ſal liq̃fiat in gaqua defert᷑ ⁊ expãdit᷑ ꝑ aquã.Alio modo — Supponam pᷣterea ꝙ ec ãt dela fit hec diffuſio/p radiatõem ipᷣius foꝛme imaginate. que bzvim ſuiipius diffuſiuã re aliud lumen. mas cadũt.ita vt credat ſe aliqñ queri ad ⁊ cauſatiõem aliaꝝ ſpecien er ſeipſa ſicut lux cauſat wme de cauſatũ poteſt pduce u⸗ Supponam'inſup delatio taliũ foꝛmarũ ꝑ ſbs/porelt e, nire vſq; ad ſenſus exterioꝛes.quo caſu fi et ĩ ſenſibo exterioꝛibus talis ſenſatio ſuo mõ.qualis fieret ſi ab extrinſecis obiectis moueret (Hanc cauſamredd doꝛmiẽtes exercẽt oꝑavigilantiũ.Cur eti Hanc cauſam reddũt aliqͥ cur am maniaci ⁊ aliqͥ melancolici/credũt ea viderevel ſentire extrinſecus/ que nõ niſi intrinſecus certũ eſt fieri.Hinc euenit vt dum homo eſt in tenebꝛis et timet /putat ſe quãdoq; videre imagines terribiles.vł audire ſonos hoꝛrẽdos.quẽadmodũ me lancolici etiã in pleno dier locis lucidis/ patiunt᷑ talia.pꝛopter tenebꝛoſitatẽ ſpiri tuũ.quos hoꝛret quodãmõ ipſa aima vel yirtus imaginatiua Et hinc ſemp triſtes incegũt.qꝛ cauſam triſticie ſue / ſecũ ferũt. ec eſt ratio cur aliquitimet nõ timẽ Curin ſuſpitones mirabiles? falſiſſi⸗ moꝛtẽ.vel ad incarceratõem vel ſpoliatõ⸗ nem. ⁊ inde fugiũt nemine ꝑſequete. tre⸗ pidãtes timoꝛe vbi nõ eſt timoꝛ. Cogno⸗ ui talem tꝑe meo qͥ ingenioſiſſimꝰ erat et peritus valde in medicina.qui tandẽ fu⸗ git in nemoꝛa occulta/nec vltra cõparuit Dic aliquis eſtimabat ſe gallum. ⁊ moꝛe galli cantabat Alius murilegũ:⁊ ſub lectꝭ mures querebat. Alius imaginãs ſe ha⸗ bere coꝛnua in fronte/verecũdabat᷑quoti enſcũq; videbat ſe inſpici? frontẽ tegebat Aliꝰimaginãs ſe notari de infectiõe lepꝛe vel de moꝛbo caduco/ oẽs fugiebat ⁊ tre⸗ pidabat aſpect?z ſᷣmones.Aliꝰimaginãs ſe habere pedes ferreos/calcabatvalidiſſi me ſuꝑ terrã Alius ambulare nõ audebat fantaſiãs pedes ſuos eẽvitreos ¶ Sic ſal uãt expoſitoꝛes aliqui quõ nabugodono ſoꝛ ↄmedebat fenũ ſicut bos.⁊ cũ feris ha bitabat.qꝛ ſe bouẽ eſſe fantaſiabat᷑. Sic gaſſerũt medici ꝙ imaginatio facit caſum⁊ moꝛtẽ inducit. Et hacvirtutẽvſq; ad hoc eleuare voluerũt aliqͥ. vt ꝑ eã mirabiles ĩ⸗ pꝛeſſiões fierẽt in elemẽtis ⁊ in reb extrin ſecis. vt ꝙ ad imagiatõʒ alicꝰ (ſicut refert auicẽna) cadat camelꝰ Zalia ſunt inüera⸗ bilia Ha infinite ſunt ſpẽs hmõi fantaſia rũ vel melancoliaꝝ ſ̃m traditõʒ medicoꝝ qͥs Oꝛatiꝰ furoꝛes appellat vel inſanigꝗs/ degducẽs ex hoc oẽs hoiĩes in aliq̃ ſtultos 9 (eſe hin ee iran infiniue ntoodog minhof ſbleetfi annihe fomhin Pgennic ſwappet Uafunat nſonpe rdini Ablel Urhlie in ggen Ui⸗ füinn Nii⸗ hab non Lel ons penent Unn Fu dnüpun merin ſenoſbi id ſa cötpatipe nyab ſchaün ſeimagn nic ꝛcit nbuoipo büigunn ſiſien onctnn tugtöan dubienert nblaem loricihn ſainbadin Aoinni nſſinanm liginſerg obalindd⸗ eini Mriueyin lanäänre tilim mnn ſitln n Cogro imdane Guiandem ſmcöhmuit Onmawor ſecärrſuber magmnis ſeh Ncüdebatguet mnfonenge deinſechötge disfgenen 18 Amngti balnr ioehe dinw Set Giubugodone stciſenen ntaſabat. O nofnitn nterſchhb,t geimindbir Srintehe Ali icun Calaſontinn dishnakte Nudrizneg, ſcnn referuẽse natiua virtute. ita ꝓpoꝛtionabilr ſuo mõ De paſſionibus anime eſſe. Hille puellaꝝ inquit pueroꝛũ mille furoꝛes.Et in eccliaſtico dicit᷑ ꝙ ſtultoꝛũ infinitus eſt numerꝰ ¶ Hec autẽ conſide ratio docʒ q; ſaluberrimũ eſt/aſſuefierivt animꝰ? noſter/a fantaſmatiba quantũ poſ⸗ ſibile eſt fieri /ſe denudet ⁊ auertat in exer⸗ citatõne ſua.Quod quali fieri habeat te⸗ tigimꝰalibi in tractatulo de pꝛactica theo logie miſtice.conſideratõevltima ¶¶ Rür⸗ ſus apparʒ qᷓ; ꝑiculoſuʒ ſit homini dᷣimit tere ſe nimis labi ⁊ ꝓfundari in imagĩes vel fantaſias pꝛeſerti vicioſas ⁊ circa ꝑitu ra.ſemꝑq; labẽtia.vt ſunt beneficia hono res⁊ diuitie Nam cũ generent᷑ habitus ex actibus freqntatis.⁊ habitus cauſent.na turaliter fit.vt pondere ſue inclinatõnis⸗ ſic immutẽt imaginatiuã virtutẽ.⁊ ex con ſequẽti totũ hominẽ/ꝙ neceſſitate quedã rrabit᷑ homo velut bꝛutü. vt quẽadmodũ fit in ilł quos ph̊s beſtiales appellat Sic vtiq; verũ eſt.ꝙ oĩs imaginatõ pfundata habet ſuã inſaniãvel ebꝛietatẽ ⁊ quaſi de⸗ moniacã paſſionẽ ſicut dicit. Oꝛigenes. Aedit quoq; notabilłr ſeu ꝑpuertit totalit᷑ iudiciũ rõnis.patʒ in philocaptis / patet in ambiciof.in auaris.in inuidis.in im⸗ patientib.in quibverificat᷑illud ꝓpuerbi um. Yuroꝛ fit leſa ſepius patietia. ¶ Ita demü ꝓuenit yt dimiſſo vocatiuo caſu/ q̊ venire? introire ĩ domũ dei neceſſe eſt. qꝛ nemo ſibiaſſumit hũc honoꝛẽ ſed qͥ voca tur a deo ſicut aaron.alij ꝑ noiatiuũ caſuʒ alij ꝑ gtm̃.alij ꝑ accuſatiuũ.alij ꝑ ablꝗacm̃. cõtꝑati paſſionibo querãt aſcẽc geAd damꝰad hec cõcurſum multifoꝛinẽ flexũꝛ reflexũ quẽ hũt in potẽtijs cognitiuis ip⸗ ſe imagines vel fantaſmatavel ſpẽs adin⸗ uicẽ ⁊ cũ habitib paſſioniba inde ſequẽ tibus ĩ potẽtijs affectiuis.itavt nõ ſit du⸗ biũ quin mirabilioꝛvarietas inde reſultʒ ᷓ; ſufficerʒ cauſare ſimplex aliq̃ imago ta lis.vel fantaſmavel paſſio ſequẽs.¶ Oeſi fuerit cõcurſus oꝛdĩatꝰvt ĩ virtuoſ.nemo dubitauerit qͥ noꝛiat᷑ in ſuauiſſima ⁊ mi⸗ rabilis armonia / veluti citharedoꝛũ mul toꝛũ cithariſantiũ in citharis ſuis quã ip a inhabitatrix ſapiẽtia delectatur audire Alioqͥn reſultat hoꝛrenda pꝛoꝛſus ⁊ ama riſſima tumultuatio tãq́; maris refrãgen⸗ tis in ſe ⁊ ad cqutes/fluctꝰſuos. Puto nõ ob aliud dixiſſe phetã. coꝛ impij tãq; ma eniq; ſicut diximꝰde imagi⸗ . 7 traducere poſſumꝰ ad potẽtias ſuꝑioꝛes nõ oꝛganiſatas q̃ ſunt ratio ⁊ ſpũs.qᷓ;uis ad actus iſtaꝝ potẽtiaꝝ nõ ſequat᷑de per ſe coꝛpoꝛis im mutatio.quẽadmodũ virtꝰ imaginatiua mutat uld.fit tñ/ vt actuata vehemẽter ipſa rõ/ rapiat ad ſe quodãmõ potentiã imaginatiuã⁊ aba ctu ſuo ſuſpẽ dat eã. Sicut ipſe ſpũs ſiłr actuatꝰ/rapit ad ſe rõeʒ⁊ imaginatõem.vt neſciat qͥ hu⸗ iuſmodi eſt.an in coꝛpevel extra coꝛpꝰ/ea gaevider inrelline Kint us fit aliqñ redũ dantia ſuꝑioꝛũ haꝝ potẽtiaꝝ in inferio⸗ res quẽadmodũ beatitudo anime/redun dabit in coꝛpus ⁊ dotabit illud. Aſliones triplices ſpũales? rõna les ⁊ aimales/ reddũt in virtuoſis * Haleriil deracoꝛaa cũ cãtico in thara Spũs eni(ſi quada appꝛopꝛiatõ C thariſat ( Videamꝰ ĩ pꝛimis de pſalterio ne loqᷣ ſallit. ratio cantat.ſenſus ci⸗ miſtico.qð ad exemplar coꝛdis ſicutet ci⸗ tharꝗ ars ipſa fabꝛicauit Hoĩem ergo coꝛ pus ſeu lignũ noſtri pſalterij vim affecti⸗ nã ſuꝑioꝛẽ.in qua tot coꝛde ſonabiles ex⸗ tenſe ſunt/quot ſuntveritatis aſſertõesvt q deus pat noſter eſt. ꝙ deus in celis eſt. ꝙ, deus eſt iudex iuſtus. ⁊ ita de reliquis AIaſi digito aliq̊ ſtudioſe medi tugnieg Beu ne a nimi ſbe bae ctrũ diſcrètõis.qͥ tendit? remittit coꝛdas ſentẽtioſeveritatis ¶ Rurſus coꝛde tales debito moderamie tenſeꝛ ꝑcuſſe.reddunt ſonos varios f̃ᷣmvarietatẽ paſſionũ.itavt amoꝛ qͥ eſt generalis⁊ radicalis paſſio ſta biliat᷑ pꝛo tenoꝛe. Poꝛro decẽ relique pa/ ſiones. efficiũt dece ſonos alios pꝛincipa les de ſonis enĩ lateralibo et appendicijs/ nõ eſt numer ſicut nec de huiuſmodi paſ ſionib ¶ Conſtituamꝰſi placet pꝛo ma⸗ nuductõe exemplari.pſalteriũ aliq decẽ coꝛdaꝝ ex decẽ oꝛatõis dñice ſentẽtijs.ſiẽ̃ ex decẽ pꝛeceptis iuxta imaginatõem Au guſtinivel exalijs ſcripture locis fabulari Potuerat Krim coꝛdã ſumimꝰex hoc no mine pfr.⁊ hec appellat᷑ patnalis adoptio Secũdã in hoc noĩe noſter.que appellat᷑ fraternalis afſociatio.Habemꝰ tertiã cuʒz dicit᷑ in celis. hec eſt dei exaltatõ Habemꝰ alias ſeptẽ iuxta ſeptẽ petitões.q̃ ſuntDi uini noĩs ſctificatõ.ſanctificet᷑ nomẽ tuũ 33 Dei dominatio. Adneniat regnũ tuum. Voluũtariũ diuine ⁊ hũane tũvnitio. fiat voluntas tua ſicut in celo ⁊ in terra. Pꝛo pꝛia defectio.panẽ noſtrũ quotidianũ da nobis hodie.Debitoꝛũ multiplicatõ Et dimitte nobis debita noſtra Tentatõnũ inuaſio.Et ne nos inducas in tentatõeʒ. Mali eterni notatio Sʒ libera nos a ma lo. ¶ Percute coꝛdã pꝛimã digito ſtudio ſe ⁊ attẽte meditatõis/ illa reddet ſonituzʒ amon dei. ¶ Percute coꝛdã ſcdᷣaʒ illa red det ſonũ amoꝛis pꝛoximi Percute coꝛdã tertiã illa reddet ſonu conſtãtis audacie. Percute coꝛdã quartã illa reddet ſonũ ʒe li ⁊ ire in ꝓhanates dei nomen. Percute coꝛdã qͥntã illa reddet ſonũ ſpei ſctẽ Poꝛ ro coꝛda ſexta dũ tangit/ſonat dilectiõem atqʒ leticiã. Coꝛda ſeptima.deſideriũ⁊ p⸗ ſecutõzioctaua doloꝛẽ⁊ odiũ.Nona fugã hoꝛroꝛc. Decima timoꝛẽ⁊ de ſuis virib⸗ fidẽtib deſꝑatõem ¶ Potuerãt hec latio⸗ ri ſermone deduci.oñdendo ꝙ etiã coꝛda pꝛima q eſt pr̃nalis adoptio ſi tangat᷑ſa⸗ pient/digito ſancte meditatõis/apte red dit ſonũ quemlibʒ virtuoſe ⁊ ſpũalis affe ctõis.Sic rurſus in alia q̃libet(q;uis nõ equa facilitate)reꝑies /vt ſit ſonꝰtuus mł⸗ tiplicatus ſuꝑ numerũ ¶ Ex qua reſonã tia fit:ꝙ cadũt⁊ recedunt maligni ſpũsvi cioꝝ tanq; cithariʒante dauid.deſinat ne quãa ſpũs exagitare ſaul.ita vt cuilibʒ de⸗ cem ſonoꝝ pꝛincipaliũ/poſſit aptarivna erx tranſgreſſiõiba decẽ pꝛeceptoꝝ: ¶ Ad/ damꝰad hec ꝙ dũ meditatio noſtra fertur ſuꝑ hmõi coꝛdas ſentetioſeveritatis.⁊ ad reddendũ ſonoꝛitatè religioſe affectõnis ſeun paſſiõis. Fit hoc aliqñ per rõnes ſum ptas eternas/ erpmis ſapiẽtie pꝛĩcipijs ⁊ tunc reddit᷑ ſonꝰin pſalterio tanq; de ſu ꝑnis. Fit hoc aliqñ ꝑ rões ſumptas ex af fectib ⁊ ſenſualibo exꝑiẽtijs/⁊ ita reſultat ſonꝰin cithara tanq; ex ifimis.it hoc ali qñ ꝑ rõnes ſumptas ex deductõe conclu⸗ ſionũ ꝑ pꝛincipia pꝛĩa:vel ꝑ rõcinatõʒ ab effectibꝛad cauſas ſuas ſumptã.⁊ ita red/ ditur canticũ iocundũ velut in gutture⁊ faucib rõis.¶ SDic pſallimꝰſpũ mente cantamꝰin coꝛdib noſtris cantica domi. Sic cithariſamꝰmoꝛtificatis quodãmõ ⁊ ꝑ diſciplinã deſiccatꝭ.alioqͥn nõ eẽt pſal teriũ iocundũ abſq; haccithara. Sic op tabat pſallere.canere ⁊ cithariſare qͥ dice/ bat.Exurge pſalteriũ ⁊ cithara exurgã di S luculo. Sed qͥd pꝛecoꝛ eſt. exurgere düu⸗ culo:puto ꝙ eſt ad pꝛimos grẽ contẽpla⸗ tiue radios ſplendẽtes ꝑ aĩe regionẽ pꝛo⸗ tinꝰ erũꝑe ⁊ velut ex ſentẽtia dicere.bonũ eſt cõfiteri domino ⁊ pſallere nomĩ tno al tiſſime.miſticis modis dictis Ad annũci andũ mane ꝓſpitatis miſericoꝛdiã tuã et veritatẽ tuã ꝑ noctẽ aduerſitatis In deca coꝛdo pſalterio cũ cantico in cithara Oſideratio X Aſlionales ᷣmones / aſſumi pñt vt inducãtur hoĩes ad virtutẽ.ve Yitate tamẽ ⁊ diſcretõne ſemper obſeruata ¶ QAaudat Ariſ.in rhetoꝛicis illa iudicia apud que pꝛohibent᷑ dici ſermones paſſi onales⁊ vbiveritas nuda ꝓponi iubet᷑. Re cie id quidẽ.ſi nulla ex ꝑte iudex quereret aliũde diuerti a tramue recto iuſticie. quẽ admodũ ſi nullos vnq; fieri ↄtingeret ꝑa logiſmos.ars de ſophiſticis ⁊ elencis fru ſtra eſſet. Sed cũ ꝑſuaſiones paſſionales quotidie fieri cernimꝰaduerſus veritateʒ. tam per noſipſos in quib habitãt hmõt paſſiões ex coꝛruptela pcti qᷓ́;. alios.qͥs pꝛohibuerit (ſicut arguit auguſtinꝰ q̃rto de doctrina chꝛiſtꝭ)quis inq; pꝛohibue⸗ rit eloquentiã ſeu ꝑſuaſionẽ rhetoꝛicã in⸗ duci licere ꝓ deſenſiõeveritatis ⁊ pꝛo ſua in coꝛdibohumanis plãtatõe.vt libẽter et obediẽter audiat᷑ veritas gduerſus pallia tam ⁊ fucatã falſitatẽ? ¶ Addimꝰin conſi deratõe. ꝙ veritas tamẽ ⁊ diſcretio/ ſemꝑ obſeruetur. Male eniĩ pꝛoveritate certarʒ falſitas qm̃ nõ ſunt faciẽda mala vt bona eueniant. Silr nec aſſerẽda falſa ſunt/vt veritas cõfirmet᷑. Pꝛoinde ſi mouere q̃ſie ris aliquẽ ꝑ ſermones paſſionales nõ ob⸗ ſeruata ducretiõeinihilomin? magis effe⸗ ceris.q; ſi equũvelocẽ ſtimules ad cunren dũ ſine freno Sicut eni diſcretio/ſine paſ ſionali iacet.ſic affectio ſine diſcretõne pᷣ⸗ cipitat. Qua in re placet attendere quas induſtrias obſeruat diſcretio ¶ Diſcretõ ꝑmittit ſepe paſſiones aliq̃s vicioſas ſuc creſcere.dũ plantãdisvirtutiba curã impẽ du.Docet quippe eã/ ꝑabola euangelica de nõ extirpandis pꝛo oĩ tẽꝑe ʒizanijs.ne ſumlł eradicet᷑ ⁊ triticũ. Raro enivel nunq; germinat in nobis triticũ virtutis / ſine zi zanijs aut paleis alicuiꝰvanitat᷑ꝭ.pᷣſertim cũ pꝛimũ neceſſe ſit eẽ illð qð aiale eſt fᷣm Clrden pihigi ſon eldl funtinme ſierintern lotooſt econtege ſezelse⸗ ſervoꝛeim ſovesoli Neennt⸗ unean Nuocano Olenin Porinknr mmoptl nor ſsck ert onae ſrnta ſanel ſaus⸗ laoli ſcmoſ. ublleoſ. liye ſube Neeroꝛee Uponi lpoſtate ſoſpeaar lopꝛuce niſea nib erpoſiti⸗ foledüveh detyehem mopheeri geſty ſitñi ſop nlim Apammbymmt umtunizit inbinep mpenoraride fnodſcn uüfnmin Nehlicgn cruflimen diſartͤtſoi lllcdeſpenn (copſate Poogbaan wlugnen mendin Knin gonie lcgeboi. Nofninog 8emni dii nie Nns Nnden atban WII Dſumi qe vunutve Fobſenuan lindican ones Doſi nliubet Re Lecnaner inſtice, ni NnemHn 1kencs n ſini ohbibne⸗ oriciinn po ſos Raac ſus palia winconſt nenio ſen⸗ me caun nalatbora ſalſaſanon ioveeiſte onalesnoch ugoſe Sanen oſnepef diaetöne ſ O chage oes 5ei Secſut tpaaränn olcungn igezle Nien ninutsſtn nin ön öein De paſſionibus anime apkm deinde illud qð ſpũale Viderinter go qᷓ; indiſcrete ſe habeãt eruditoꝛes pue⸗ roꝛũ vel alioꝝ aĩaliũ hoĩm/qui paꝝ diſfe runt in moꝛibaa pueris/ſi pꝛotinꝰ eos q̃/ ſierint exuere ab om̃i paſſiõe vicioſa. eos velut ad ſpũalem ſenectutẽ ſubito ꝓuehe recontẽderint. Si demũ ſine oꝛdine⁊ tẽ⸗ pe zelus eoꝛũ.non ſᷣm ſciam implacabili feruoꝛe ĩmo furoꝛe paſſionẽ oẽm ꝑſeqͥ mo liatur. Ampliꝰvero ꝑmittit diſcretio paſ⸗ ſiones aliq̃s germinarevel creſcere/nõ qꝛ placeant aut pulcre ſint/ſed ne deterioꝛes inualeſcant paſſiones. ſicut retundit᷑ cla⸗ uus clauo.⁊ doloꝛ eſt medicina doloꝛis. Sic enĩ reſpectus humane laudis/vel ti moꝛ infamie/vincit aliqũ turpioꝛes adul terioꝝ⁊ ſtupꝛoꝝ⁊ rapinaꝝ aut alioꝝ hu⸗ iuſmodi flagitioꝝ/oꝑatões Sic tolerabi lius eſt ꝑmittere diuiſionẽ odioſam fieri inter q̃ſdã ꝑſonas/q; inpudico ſe amoꝛe ↄmaculent.Sic ad felicẽ reipublice mi⸗ ſtratõem/inducũtur ipſi pꝛicipes aliqũ ꝑ fame repꝛomiſſionẽ. Sicad lrãs cogno⸗ ſcendas pdeſt pueris emularſg auee (Iz yicioſa)vt ſocios exuperet.¶ Rurſus di⸗ ſcretio ſicut ꝑmittit paſſiones aliq̃s vitu⸗ pabiles ſic aliqᷓs laudabiles:.pᷣſertim ferui das ⁊ ſublimes qñq; ceſſat inducere.ſi in deterioꝛẽ exitũ.eas verſum iri cognouerit Vtputa ſi parere ſibi.ſi frenum ſuum pa ti poſtea recuſarẽt. Non eni pñtia tãtum⸗ mõ ſpectare ſatis hʒ diſcretio ſed rerũ exi⸗ tus pꝛudẽter ipſa metit᷑ Nihil qͥdẽ ſubli⸗ miꝰſed nihil ꝑiculoſiꝰ⁊ tentatõibo magis expoſitũ/qᷓ; ambulare ꝑ viã affectõis amo roſe dũ vehementiã in ſe hʒ.ſic amoꝛvti.ʒ d.t. vehemẽtiſſima eſt paſſionũ /Poſtre mo placet ipſi diſcretõi.ſobꝛia mens⁊ mo deſta.ſi tũ ſolicita eſt ambulare cum deo ſuo.ꝑ viã mãdatoꝝ ſuoꝝ.⁊ hocvia regia. a patrib trita.tanq; ſi iumentũ ſit apð de um. tanq;pᷣterea ſit aſina quã agitat ieſus in birlm. Plus inq; placet tał qᷓdã rudis mens.⁊ arida terra ſine aqua/iqᷓ; ſi reiecto freno diſcretõis / qreret ductu ꝓpꝛioꝝ affe ctuũ in mirabilib ſuꝑ ſe ꝑ pꝛupta mõtiũ ↄtẽplatõis.ꝑ alta⁊ ſublimis ſapie.ꝑ deſi⸗ deria flãmantia ꝗboaccendit᷑ felicit᷑ qͥdẽ ſi diſcretõi ſꝑ inheſerit/ſaluare ſe in mõte et illic/ deſpectis imis iubilare deo / in deca⸗ coꝛdo pſalterio:cũ cãtico in cithara ⁊ cuʒ ꝓphᷣa abacuc dicere ex ſnia.ſuꝑ excelſa mea deducʒ mevictoꝛ ĩ pſalmis canetẽ ¶ Finit buius opuſcu Carmen ag ſ linalẽ quõ bec õ de alyaco Cameraceñ Card vita quoddã ſomniũ eſt.· Etitre quẽ totũ froneſis repleuit Somniiũ cur nõ miſerã vocemꝰ Pluriũ vitã:an caret ſopoꝛe oz? vigilantum: Mon caret/nã quas aliunde ſomni Tradimus cauſas/niſi ꝙ recludit Miſſa de coꝛde cerebꝛi meatus Fumida nubes O quis⁊ quantus varius frequensqR Fumus occurſans modo vel recurſans OPecupat ſenſus vigiles abintus Jdola turbaunz H Ebꝛij teſtes/varijs bomo fit Ebꝛius cauſis/pꝛout appetentum Paſſio ſeſe / vehementer alto Loꝛde pꝛofundart. Nonne veſano furiũt amoꝛe Plurimi ſic dat odium vel ra iuoꝛ aut ʒelus vel opum cupido BGloꝛia vann. Erroꝛ hincin vi ſtolidus reſultat Eſtimatia/ſpecies quod inrro KRes quaſi veras capit/ac ineptum Judicium ffer. Soñimniãs crebꝛo vigil eſſe crelit Diſputatverſusq; facit/reflectens Deſuper /dicit vigilo necero Somniculoſuus. Soluitur ſomnus quid eum fefellit Conſpicit/vultis ſimili carre Deliramento /vicioſa pꝛim Paſſio cedclllllt Vana virtutum ſimulacra fingit Paſſio/nunquã bona iudicatrir Fert ſuam pꝛauus freneſim/videbit Ziberat clamoꝛ/melius monentum. Soluit letargum / reueriſa ceſſatt Fenaſ. detur /ſinevel furoꝛlis empoꝛa labi “B Soꝛtis humane miſeratus eſto Suauis interpꝛes/ratio vigoꝛem Seruat in paucis/habet hinc minoꝛem Culpa reatum. 4 7 33 2 Dee monte Aauſa quare de materia tam alta implicibus et illiteratis potiꝰq; doctoꝛibus S 2 Litteratura? magna ſciẽtia non eſt omnino contemplatiuis neceſſaria 3 Deduobus hominũ generibus? qͥ habilioꝛes ſunt ad contemplatõem 4 De duobus modis contemplatõis vno in ſcientia.alio in affectu. De magna differentia inter ſapien⸗ tiam et ſcientiim. SOe nullꝰdẽat dici ſapiẽs niſi ſit bonꝰ 7 ODuomogdo ſimplices? idiote pñtꝑ uenire ad ſapientiam per exẽplũ a ſimili 8Que ſunt opera per que deus perfe ctius cognoſcatur. . 9 Lontinuatio bꝛeuis ſeu ep ilogus pꝛedictoꝛum. 7 io eamoꝛ dei pꝛincipium eſt et finis vite contemplatiue. — ii Dõ amoꝛ mũdi pꝛio eſt remonendꝰ i? Qualis ſit pena in dimittẽdo amo⸗ rem mundi. izʒ Quomodo aliquis poſſit amittere amoꝛẽ mundi per exemplũ oſtenditur iꝗꝓ Oõ legere aut audire ſanctoꝛũ aut ſanctaꝝ vitas pꝛoſit ad contemplatõem. iz Pe angeloꝛi ſufffogijs T aducrlita, tibus atq; generibus aliquoꝝ hominũꝓ ſperitatem vel aduerſitatem habentium. iõ Incipit loqui de ſcala cõtemplatio⸗ nis dei cuius tres ſunt gradus ſcʒ humi⸗ lis penitẽtia.locus ſecret cum ſilẽtio.foꝛ⸗ tis ꝑſeuerantia vt beatus Bernardus po nit ſuper Cantic.cantich. i? Quomodo a laboꝛe actiue vite inci⸗ pi debetvita contemplatia. is Bꝛatia ſingularis aliquibus colla⸗ ta/nõ eſt ab om̃ibus imitanda.Et ꝙ mul ti oppoſitum facientes ſunt decepti i In quo cõſiſtit ꝑfectio vite cõtẽpla⸗ tiue ꝑ ſiłlitudinẽ amoꝛis mũdani declarat 20o Qualis ſit amoꝛ dei quem contem⸗ platiuus habere debet. . ⁊2 i De ſecundo gradu conteplatõnis⁊ duro conflictu ibidem exiſtente 22 In quali ſtatu ſit contẽplatiuus in ſecundo gradu contemplatönis. 23 De duobo modis ſiłẽtij ⁊ ſolitudis. 24¼ De naturali ſecreto. 2 Ouomodo coꝛpus ↄtemplatiui de beat oꝛdiariꝛ de impedimẽtꝭ adueniẽtibꝰ cõſcribit gallice potiusq; latine? 26 Diſputatio quomodo vita contem platiua ſit pꝛoficua ⁊ peimo ſibiipſi. 27 De pꝛofectu magno quem contem⸗ platiui alijs afferunt. 28 Oöõ né ſit ſuperbia tendere advitaz contẽplatiuam oſtendit per exemplũ. 219 De erxcellentia contemplatiui ſuper actiuos. “ zo ¶ De neceſſitate gratie dei ipſi contẽ⸗ platiuo. . zi Qualiter anima in contemplatõne dicit᷑ eleuari ſuper coꝛpus ⁊ quodãmodo ipſum deſerere ⁊ efficitur ſimplex ⁊ vnica 3z· Memoꝛig libꝛi magiſtri Richardi de ſancto Victoꝛe de contemplatõne. 33 De tertio gradu contẽplatõnis.⁊ſi 5 militudines quedam naturales. z Quomodo foꝛtis pſeuerãtia neceſ⸗ ſaria eſt cõtẽplatiuis declarat ꝑ exemplũ. 35 De impedimẽtis pluridne poſſit quis montẽ contemplatõis aſcendere. 36 De quibuſdam adbuc alijs impe⸗ dimentis in via iſta. *„ 37 DQuidam modi meditandi qui poſi ſunt ſeruari in contemplatune. 38 De modo contẽplãdi quẽ beatus bernardus tenuit in pꝛincibio. 39 De alio modo meditandi per exem plum mendicantis. 4o LCõmendatio iſtiuſmodi contẽpla⸗ tionis tanq; ſecurivtilis⁊ leuis. 4i 42 De tribo dei iudicijs añ oculos mẽ⸗ tis reuocãdis pꝛo materia cõtemplatiõis 43 Ouõ quidã deficiũt in ꝑſeuerantia foꝛti et ideo in contemplatõne modicum pꝛoficiunt. 44 Quedam i fidei ſpei et charitatis. detur. JJ — tum eiuſdẽ domini Johis de Herſon Cꝗ cellarij pariſient᷑.de conteplatone ex gal⸗ lico in latinũ tranſſatũ. bit galliceꝛ ſimplicibus ⁊ illratis. De modo ſe vſitandi in conteplas⸗ tione im iſtũ modum.,. nteplae 4 maginatio montis cum tribus tabernaculis ſiue habitaculis ſcilʒ 1Derib modis quibus gratia dei PDꝛolog in nacta/ Capitulum pꝛimũ Cauſa quere de materia tam alta conſæi / 1 agiliin goͤcho doclop ubſp. neenögt Pichane Aisadd tgüſe⸗ loſaocid linerarss tiaconſc tinosſe Etoum pirho⸗ dorttſ⸗ ſuntmi lor cue poſeiuc. gupei lpoope ennt mheh wtop lmiia pe⸗ Arnsa üm pnn iopola füpu kenöse poſtbn glioitin dicitap eſteind hoceſ. Vens⸗ Hincef finen D ſini anon eicri brtiſpe U n amplrtöre nolimdto Warwin hris a du mg n RK” pe nigg R—Mh ebens liagen diconeu us. in ontipu dalos ne ctengands tingeuanntn Vönenodian umnhan wunlslih hogeri de c . mninat, n ”s”sͤñü ac querere pꝛoinde cur de mate ria tam ſublimi.puta devita cõ templatiua ſcripſerim tractatũ pñ̃tem/ idiotis ſimplicibꝰq;. videlʒ ſoꝛo⸗ H ribus meio.ac etiã lingua materna galli/ cana.⁊ nõ potius ſermone latino. ipſ ſei⸗ entia amplioꝛi imbutis.cum iſta matexis ad illr̃atos ſimplicesq;nõ ꝑtineat? ¶E qð ego inquã. Quia enĩ in libꝛis varijs * —— 5 doctoꝝ ſctõꝝ/devita pꝛetacta ſubtilit᷑ tra ctat᷑. vtpote a ſctõ gregoꝛio in moꝛalibus necnõ a beato Bem̃. ſuꝑ cantica. Item a Richardo de ſancto victoꝛe.⁊ a q;plurib⸗ alijs. ad dicta quoꝝ/eruditi ſciẽtijs/ con⸗ fugiũ facere pñt.idcirco taliboſcribere ta⸗ lia ſupſid eo Sz eſt ſecus de ſimpliciboꝛ il litteratis pᷣſertim ſoꝛoꝛibo meis/qbus pñ tia conſcribo de materia contẽplatõis.la⸗ * virgo. cogitat que dñi ſunt / vt ſit ſctã coꝛ⸗ poꝛe ſpũ.que autẽ nupta eſt.cogitat que ſunt mũdi/qũo placeatviro ſuo. Jõ vtili us⁊ cõuenientiꝰme cõpilare ⁊ ſcribere nõ poſſe iudico dictis meis ſoꝛoꝛibo(que dei gratia pꝛidẽ abſq; matrimonijvinculo vi uere pꝛopoſuerũt) q; quõ⁊ ipſe deo place⸗ re poterint eidẽ famulando cõtinue.eũq; amando⁊ honoꝛãdo. Nec eaꝝ me ſimpli citas ab oꝑe illo retardare hʒ.cũ ſᷣm intel lectus ſui capacitatẽ/ velim pcedere.quezʒ in eis expert ſum.nibil incõpꝛehenſibile dicturus aut difficile. (Capitulum. II. Litteratura magna et ſcia/ non eſt omni ꝗq Uãuis autẽ copia ſcieẽtie ⁊ lrãtu⸗ ra eruditioq; legis diuine ac ſacre ſcipture.nõ modicum ad apicẽ contẽpla tõis volare cupientibo pꝛeſtet amminicu lum.nihilominꝰidipᷣm interdũ obeſt mł⸗ tũ pluribo.nõ quidẽ ex ſe.ſed occaſiõe in⸗ flatiõis eſciẽtia pueniẽtis⁊ accepte. Im poſſibile autẽ eſt/ad verã contẽplatõem. alio itinere qᷓ; ꝑ humilitatẽ ꝓuenire.ſicut dicit apłus. Si qͥs intervosvidet᷑ſapiẽs eſſe in hoc ſeculo.ſtultus fiatvt ſit ſapiẽs. hoc eſt. intellectũ ſuũ humiliet.ſtultum ſe reputãs reſpectu diuine ſapiẽtie.puta nõ valens comphedere dei iudicia atq; opa. NHinc eſtꝙ in contẽplatõis acqͥſitõe/ plu Irari nonnulli foꝛtaſſe potert mos ſermones intelligere nõ valentibꝰ. t cum dicat aplus ꝙ mulier innupta et uam.Qõ ſi ad oppoſitũ niterẽtur.in ma⸗ gnos inciderẽet erroꝛes ⁊ blaſphematões. Lanto eĩ deterioꝛes coꝛdis tumultꝰ tole⸗ rant quãto eis licẽtius ad cogitatõnes va cat. Ideogqʒ tales in actiua ſeipſos exerci⸗ bus ſciẽtificis/viam ad eã perueniẽdi nil tantũ intercludit/q; ꝙ ſe humiliare dedi⸗/ gnant᷑.ſcʒ eoꝛũ intellectũ occupãdo⁊ ſum mitiẽdo miſteris redemptõis dñi noſtri. ſuisq; factis tam humiliba ⁊ exemplis re⸗ licctis. Et tamẽ ꝑ iſtud oſtiũ quod tã hu⸗ mile atq; baſſum eſt/nõ intrãs fur eſt ⁊ la tro ĩvanũq; laboꝛat. Sicut dicit dñs In vanitate ſenſus ſui/capite incedẽs leuato in magna ſcʒ ſui intellectꝰ repuiatõne⁊ ſci entie ſue.ſpernẽs inclinari efficiq; vi puu lus.nunqᷓ; ꝑ hoſtiuʒ illud humile poterit introire qnpotius offendẽs abibit retroꝛ ſum.ad inſtar quoꝛundã dñi nr̃i diſcipu⸗ ꝛi.de quibo ſcriptũ eſt ꝙ abierũt retroꝛ⸗ ſuqm. cũ ſcʒ eũ capere? intelligere nequerãt de ſui coꝛꝑis miſterijs docentẽ ¶ Oua de re etiã accidit quoſdã doctiſſimo:ũ optaſ ſe/qꝙ; vtinã ad tãtã ſciaʒ nunq; ꝑpueniſiſent ſed potiꝰpmanſiſſent in ſua ſimplicitate/ quẽadmodũ matres eoꝝ ſine lrãtura Nõ rõne ſciẽtie ex ſe ꝙ ſcʒ ꝓficua nõ eſſet.imo pꝛodeſt multũ ꝑ omnẽ modũ/eavteti bñ. humiliter ⁊ in dei grã.ſed ꝓuenit iſtud ex ſurreptõe ſuꝑbie ſicut dicit apłsqꝛ ſciẽtia inflat.Accidit itẽ? ſᷣm complexionẽ ac ꝑ⸗ õ vinũ optimuʒ obeſſe nõ parum.ſfebꝛibolaboꝛãti.Sicq; amabilis eſt Silr eſt de ſcia. ꝙ ipſa ſcilicʒ homini moꝛibꝰinoꝛdinato atq; indiſpo⸗ ſito.ꝑ abuſum multũ eſt damnolſa. Nut diclt b ral.ſunt quidã naturalłr aut ex cõ plexionevel conſuetudine/ad exte qꝙ; ad contẽplatiõeʒ ſe eleuare nequeũt mł to autẽ habilioꝛes repiũturad vitam acti tare dñt ¶ Alijvero mẽtis ſunt tã tranqͥl⸗ le ⁊ ocioſe.vt ſi eos laboꝛ occupatõis exci piat in ipſa oꝑis inchoatõe ſuccũbant ſʒ delectabiliter viuũt in conſideratiõe ope rũ deiviteq; celeſtis.⁊ hec ruminãtes aiq; 33 3 .; enſem furibundo.qui qppe cũ tali ſeipᷣm mactet Videmꝰetiã oculis egris.odioſaʒ eſſe lucẽ.que puris delectabilis.dulcis et eatus gregoꝛiꝰ vi. mo rioꝛa occupatõesq; terrenas ita inclinati De monte tota humilitate de ſua ſalute meditantes. Et tales quantũ valent mẽtes ſuas ab ex eærcitatöe immoderati oꝑis abſtrabãt DSe pe enĩ qui deũ contẽplari quieti poterãt occupatõibus pꝛeſſi ceciderũt.Et ſic tles in oꝑatõibo exterioꝛiba occupati płdeſice rent q; pꝛoficerẽt ¶ Bunt alij qᷣ ex cõſue⸗ tudine aut per virtutẽ contẽplatõnis vel dei dilectiõem excellentẽ aut certe eis a ſu is pꝛogenitoꝛiba aduenit.vt ſcʒ habeant mmaentẽ habilem ⁊ quaſi ambidextrã valen tes ſe modovni modo alteri ſe traderevite quales eſſe pꝛelatos decet.(¶ Modo acci dit qᷓndoq; ꝙ quidã clerici⁊ litterati.ſunt de ſtatu pꝛimo⁊ conditõe taliũ.quare ſed tur ꝙ ſepius ipſi errãt ſi ſe nimis pꝛofun dis cogitatõibe ingerũt.dimittẽdo opera tiones ⁊ exterioꝛes occupatões.Etiã eue nit ꝙ ſimplices pſone:et illiterate ſunt de alio ſtatu. ⁊ conditõne alia. et tales ſeerre pñt viuere in ſolitudine.⁊ ſeimꝑ aut freq̃n ter cogitare de eoꝛuʒ ſalute/ ſine alia occu patõne terreng. ¶ Ita ergo videtis mani feſte ꝙ ꝑſone ſimplices nò ſunt repellede quinetiã eis eſt bũ ſcribendũ de vita iſta contẽplatiua ¶ Midemetiã ⁊vidimꝰ per exꝑientiã in ſetis heremitis ⁊ in aliqbꝰ fe minis ꝙ plus pꝛofecerũt in dei amoꝛe ꝑ iſtamvitã contẽplatiuã.q; fecerũt vel faci unt plures magni clerici. Ratio.qꝛ iſtavi ta meliꝰ adqrit᷑ꝑ bonã ſimplicẽ humilita tem qᷓ; ꝑ litteraturã magnaʒ. Sicut dicit ſimplicibi.⁊ cũ eis eſt ſermocinatio eius. Igeo pꝛecipit᷑ alibi. Querite deuz in ſim plicitate coꝛdis quia ipᷣe eſt ſimpliciſſimꝰ ⁊ reꝑitur per ſimplicitatem. 4 . . . io in affectu. , materia/oſidero ꝙ vita contẽpla ſubtilioꝛ alia.¶Et eſt vna talis que inqͥ/ contẽplatio ad repiendũ nouas veritates vel ad declarandũ ⁊ docendũ.aut etiã ad Ddeſendendũ cõtra erroꝛes⁊ falſitates here tiok infideliũ.Et de tali materia nõ in loqͥ ad pñs.pertinet enĩ ſolimodo ad bonos theologos.beneĩ ſacra ſcriptu ciẽtia ꝑp Capitulu quartũ. duobus modis contéplatõnis Ano Ed pꝛo plenioꝛe ſatiſfactiõeĩ iſto tiua hʒ in ſe gradus ⁊ ꝑtes quarũ vna eſt it ꝑ rõnes fundatas in vera fide dei natu rã ⁊ ipᷣius eſſentiãꝛ eius oꝑa.Etvalet iſta ra inſtructos.non autẽ ad ſimplices. niſt elſſet ꝑ inſpiratõem⁊ miraculoſe ipſis da⸗ ta.ſicut accidit in aplłis qui erãtvaldeſim plices? ſine lrãtura pluriba alijs ( na alia pars contẽplatõis eſt q̃ pꝛincipaliter tẽdit ad dei amoꝛẽ ⁊ ad ſapiendũ ſuã bo⸗ nitatẽ ſine mona inqͥ ſitõe clarioꝛis ↄgni⸗ tionis qᷓ; eſt talis devera fide que data eſt eis aut certe inſpirata. Et ad hanc contẽ⸗ platiõeʒ pñt ꝑtingere ſimplices ꝑſone.in dimittẽdo curas mũdiales.⁊ in cuſtodiẽ⸗ do coꝛ ſuũ pureꝛ mũde.Et de tali loques in pñti.Et credo ꝙ iſta ſit ſapiẽtia? contẽ platio quam pꝛincipalłr btũs Dioñ. in li bꝛis ſuis de miſtica theologia edocuit.et eſt ſapientia excellẽtioꝛ ⁊ altioꝛ quã poſſu mus habere in hoc mũdo.que fuit ei reue lata per beatũ Paulum aplm. cuius ipſe extiterat diſcipulus. Capitulũ quintũ C9 Magna diff erentia eſt inter ſapientiã et Asnã differentiã aſſignãt docto es ſancti/inter ſcientiã ⁊ ſapiam HXpꝛincipaliter btũs Berñ. Quia tia ꝑanet ad intellectũꝛ ↄuenit iſti ſo li.ſed ſapiẽtia ad affectũ Et iðᷣo ᷣm nomẽ ſuũ ſapiẽtiavalet tantũ ſicut ſapoꝛoſa ſci⸗ entia.qui ſapoꝛ reſpicit affectõem deſide riũ appetitũ ⁊ voluntatẽ ꝑſone iſtius cui litteratura magna. dicit ineſt. Et ideo poteſt in aliquo magna ſci ſalomon de dei ſapietia ꝙ ipſa gradit cuʒ entia vel cognitio eſſe/in quo erit modica vel nulla ſapiẽtia. Rõ quia nõ hʒ ſapoꝛeʒ vel affectõem ad illõ qð ipſe ſcit ¶ Et de⸗ clarat᷑ ꝑ exemplũ groſſum. Põt eni aliqᷣs cognoſcere mell naturã.qꝛ audiuit aliqñ de tali narrare ſiue loqͥ.vel etiã qꝛ legitin libꝛis denatura mellis. ſine hoc ꝙ qñq; mellis dulcedinẽ guſtauerit. Iteʒz medici cognoſcũt natura infirmitatũ.⁊ ſepe meli us q; ipſe infirm?ſeu patiẽs. Sed quan⸗ tũ ad ſenſum doloꝛis/clarũ eſt ipſos infir mos plus ſcire infirmitates.nõ ꝑ rõem ſʒ exꝑientiã Sic ſuo mõ.pt aliqͥs hr̃e ma ximã ſciam vel cognitõem alicuiꝰ pꝑſone ſi ne magna affectõe amoꝛis vel odij cõpla⸗ centievel diſplicentie ad talẽ ꝑſonã Et ex alia parte pᷣt aliquis caꝑe magnã affectz vel complacentiaʒ alicuiꝰ/ſine magna erꝰ sgnitoe ¶ Liidetis ergo ꝙ fm hoc poſſu mus concipere? melngce poneeſſe ma gnam ſapientiã in aliquo.ſine magnavel itlpin koid iikiſo bfnnene poulaſci Beſtneci⸗ omugaſ anumodia göbzſee ; c de Hürainis bmwcintii laiigeleptin inehogig ndel nthenel Oasquan Ctitſos ift nögföenh giashienm lineon lactth⸗ legſonid nagiftß ſaoge fnhot e ſec euanuerũt. c. n e plices pñt hr̃e felicitatẽ credẽdo hec que phi teſtificati ſunt de deoꝛ⁊ angelis? prne mMſbil ſcit de ſecretis ſui pr̃is ſed ſolũ ſit dara cognitõne.⁊ clarã ⁊ magnam ſcien?ꝰ tiam ſeu ↄgnitõʒ. ſine młta vel mag ſapia (Capitnlü ſertum. ldʒ appellari ſapies niſi bon exiſtat Ecundũ vſum loquendi cõioꝛẽ dicutur cõiter aliq magni clerici theologiet phᷣi habere ſcimvel ſa,⸗ pientiã qͥ ſunt inſtructi in pꝛia ꝑte contt· platõis de qua locutus ſum. Sed in tali contẽplatõnevidentur poſuiſſe phᷣi felici tatẽvel beatitudinẽ humanã. Sʒ hoc di, cere eſt minus rectũ ⁊ eſt abuſus loquẽdi niſi tales clerici habeãt cum cognitõe eoęꝛ rum / ardentẽ affectõem per dilectiõem ad deũ ad hoc qð facitad etamoꝛẽ. Et ſine tali dilectõe ⁊ caritate/nõ poteſt eẽ poſiita ipſa felicitas in cõtẽplatiõe.nec fuit vnq;ᷓ intentio Areſtotilis alia.ſicut ego teneo. Et qui aliter fecerũt / ſunt ab ipſo apło re,/ cut deũ amauerũt/nec grates ei reddider̃t icergo poſſumus videre quos veracit᷑ loᷓndo dicere debena⸗ mus ſcientes vel habere ſapientiam et qs non quantũcunq; literati extiterint 4 9⁰ pientiã ptingere perexemplu a ſimili GSgnitiovlſciẽtia ꝗ habet᷑de deo (e) per verã ⁊ ſolã fidẽ/ ſufficit ad per⸗ nomodo ſimplices⁊ idiote poſſunt Gq ́ueniendũ ad talẽ ſapiam ſicut di⸗ ſ eſt ꝑ amoꝛẽ dei/⁊ ſeruitiũ ⁊ eiꝰhonoꝛẽ re ſᷣm hoc cogitatõem ſuã affectöem;. Per hoc cõcludo ꝙ xpᷣiani ſimplices/⸗hũnñn tes fidẽ firmã de dei bonitate ⁊ f̃ᷣm hoc ar denter amãt/verius hñt ſapiam ⁊ potius dytt dici ſapiẽtes q; quicũq; alij lrãti / exi⸗ ſtẽtes ſine amoꝛe ⁊ ſine affectõe ad deũ et ſanctos eius ⁊ etiã plus placent deo tales magis q; alij. Et quod plus eſt tales litte rati ſine affectõe/ ðᷣo diſplicibiles ſunt.exi ſtentes ſicut ſal coꝛruptũ ⁊ ſapiẽtes inſa⸗ tuati. Et pʒ hoc ꝑ exemplũ groſſum. Si pater vn habeat filios duos quoꝝ vnuus cretoꝝ ſui ppeꝛebẽſi dicẽte. ꝙ illi qͥ dicebãt ſe ſapietes eoc eſt habere ſapiam / facti fuerũt ſtulti.: Eit cãaz aſſignat Quia cũ cognouiſſent de uum nõ ſicut deũ ipᷣm gloꝛificauerũt.nec ſi ꝙ debeat eũ amareer toto coꝛde⁊ ei ſerui⸗ re⁊ eũ honoꝛare⁊ ſic facit de tota ſua affe⸗ ctõne. Alter autẽ filiꝰ multũ ſciat de ſecre tis pr̃is ſui ꝑ reuelatõem a pfe ſibi factã ⁊ de talib ſcit lo magnanimit᷑ ⁊ tamẽnon habebit aliquã vel qſi nullã affectõeʒ dul⸗ cem⁊ amoꝛoſam/ad patrẽ ſuũ neq; ad ob ſequm eius. Iſtis ſtãtibi.peto qͥs illoꝝ fi lioꝝ a dicto patre plꝰ'amabit᷑: plonoꝛa bit᷑ ⁊ magis remunerabit᷑: Hon ei dubiũ quin pꝛimꝰ. Et inſuꝑ a patre ſuo ꝓpter ta lem affectiõeʒ ad ipᷣm habitã/inſtruet᷑ am pliꝰ. de ſecret patris ſui⁊ de tota eiꝰheredi iate Scos at ↄdenabit᷑ pr ſuã ingratitu dinẽ⁊ maliciã.⁊ꝓt᷑ abuſumcognitõis ſe patr ſibi reuelatoꝝ ab eodem. . 5 er qᷓ de pfecti? cognoſcit. are iã oñdi(ſicut mihivi . . 2 Lare ia ondicſicut mihividetur) nõ fruſtra? imptinent eſſe loquẽ/ ſanctũ/per ardes deſideriũ.per diſplicen⸗ tiam ⁊ rriſticiã offenſe diuine per petm̃.et ſicde affectõnibo alijs. Et quantũ ad hoc C(Capirulum MI. ninit᷑vltra plenã groſſamq; fidẽ ſeu cre⸗ dulitatem.quaʒ tales ſimplices tenent de deo et de ſua potentia ſapientia.⁊ bonita te.de ſuis mandatis ⁊ miſterijs generali⸗ brns. de noſtra redemptõne. de paradiſo/ Ac de inferno. ¶ Et non eſt exile. poſſe ad dei / ſeruitin 7 er hon guirere ſapientiꝗ huiuſmodi de qua dixi t videt mihi ꝙ ſicut dicit Ariſ. ꝙ ſimn Teſtatur enim Builhelmꝰ doctoꝛ eximi⸗ us ꝓꝙ inter omnia dei opera.nullum plus notificat ⁊ agnoſcere facit deũ ſuamq; bo⸗ nitatem / q; iſta delectatio que cum ſpiri⸗ tuali placentia recipit᷑ in anima.cum ipſe deus eam ſecreteviſitat / poſtqᷓ; ſe pꝛolun⸗ de humiliauerit/ ante eius maie ſi ita eſt.immo qꝛ ita eſt.patet ꝙ ſimplex⁊ illiterata ꝑſona meliꝰ cognoſcit deũ/amã do eum⁊ in anima ſua eius oꝑa recolẽdo ſicut dictũ eſt/q; facere poteſt qᷓntũcunq; literatus? phʒs ꝑ opa exterioꝛa ⁊ ꝑ ratiões naturaliter acceptas. Uñ dũs nr ihᷣs xps prfi ſuo grãs agit/qꝛ abſcõdit hec alta my ſtenia a ſapiétibo pꝛudẽtibo homũdi.⁊ res uelauit ea ꝑuul.Exẽpl etiã ſupꝛa poſita n ſimpliciby de vita conteplatis na / p introductõe eoꝝad dei amoꝛẽ? eiius deguſtatõem ⁊ ſapoꝛẽ:per ſanctas dulces affectões. ſicut p ſpem bonã. timoꝛem 73 pater ſuꝰ ⁊ ꝙtotũ ſuũ eſſe ab eo habeat. et Capitulum de infirmitatibns ⁊ mellis natura hec de darant manifſeſtte. ℳ „ Continuatio ſeu epilog dictoꝝ ſub bꝛe⸗ atazczcz — ODſtq; rñdi et rõeʒ aſſignaui.quã bus meis ⁊ dilectis ꝑ genealogiã carnalẽ et ſi deo placet plus ꝑ ſpũalem affinitatẽ. Nüc intendo deſcendere ad pꝛoſequẽduʒ quod cõcepi.demonſtrando vobis aliq̃li ter⁊ modo groſſo itervite contẽplatiue il s lius qᷓ advos ꝑtinere pᷣt.que ꝑducere vos poterit ſufficiẽter ad verã ſapiam ⁊ veſtrã ſalutẽ.Quia(vt auguſt.teſtat᷑ plures ſim plices abſq;ſcientia oꝑati ſunt ſalutẽ eoꝝ habẽedo fidẽ ſpem⁊ caritatẽalij autẽ cuʒ ſua ſapiẽtia/dimerſi ſunt in ꝓfundũ ifer⸗ ni. Dimittamꝰigit᷑ tales ſapiẽtes ſe dãna re ſicut dicit Berñ.⁊ nos tota ſimplicita⸗ lueramus ſaluari. ‚— 1—— . —— oꝛ dei pꝛincipium eſtvite contẽplati⸗ AE uuez fings. Adixt initiũvite contemplatiue debet eẽ dei dilectio. hoc eſt. ꝙ eiꝰ amoꝛe dimittat᷑ vita mundana/omneſq; cure terrene⁊ occupatões.ſe totũ tradẽdo Am ipſi deo. Secus autẽ faciens / ſeipᷣm deci⸗ pit.⁊ ſepe nõ ꝑuenit ad finẽ laudabilem/ niſi ſeemendauerit. ſicut ſunt q ſe tradũt religioni vel ſtudio/ectra mundũ.nõ pꝛo dei amoꝛe. ſed ꝓpter pigriciã. et ficte mũdi laboꝛẽ ſubterfugietes. viuere.aut pꝛoptervanitatẽ Sieree rel mopterbfe vñ upbiã cupi entes reputari magni dlerici aut deuote ꝑ — ſone. vel etiã ꝓpter curioſitatẽ. ſcʒ ſolũ pꝛo pteęrſcire queadmodũ plures fecerũt phᷣi ¶ ¶ Finis etiã vite contẽplatiue debet eſſe amoꝛ dei.hoc eſt ꝙp eius dilectõe ⁊ amo re / nitat de bono in melius pficere et ꝙve lit ſe abſtrahere ab omi alio oꝑe ⁊ occupa 5 tione. Et quod dico ꝙ debeat ſeabſtrahe⸗ re extoto ab alijs occupatõibus.hoc in⸗ telligo de terrenis pꝛicipalrꝛ de tali q̃ no tabiliter impediret ſuam cõtemplatõem. Scio enim ꝙ modica ⁊ tpꝑata occupatio aliqñ neceſſaria eſtzvalde ꝓficua/ad vitã contemplatiuã. ad pigriciã aut etiã malã mriſtici depellend. ꝛedicta aplusaffir Aia vita contẽplatiua conueniẽtioꝛ ẽ de ſe ad bñ amandũ deũ.ſicut ſcola vel ſtudi⸗ umvbi meliꝰ iſta ars ſcʒ dilectõis adqͥrit᷑ ideo vita iſta pl?laudat᷑ ⁊ appꝛobat᷑ in ſa⸗ cra ſcriptura.⁊ a ſanctis doctoꝛib⁊ pꝛĩci⸗ paliter ꝑ verũ deũ amoꝛis ieſum xpᷣm.qui iſtã dedit ſentẽtiã ꝙ maria melioꝛẽ ꝑtẽ ele gerit Et que eſt iſta ꝑs? Certe ꝙ illa ſede⸗ bat ad pedes ieſu⁊ audiebat vba illiꝰꝭ gau diendo. de ſuo amoꝛe inflãmabat᷑ e rũ eſt tñ ꝙaliqͥs pᷣt interdũ in vita ſua acti una plus deũ amare q; aliꝰfacit in vita ſua contẽplatiua.⁊ talis eſt magis ꝑfectusq uis ſit in ſtatu min pfecto q; contẽplati⸗ ua Et etiã talis vita actiua ꝑfectioꝛ erit vt hec q;uis deſe ſit in ſtatu minꝰ pfecto/qᷓ contẽplatio. ,eoh cauſam modo gallice cõſcribe/ rem ſimplicib perſonis.ſq; vobis ſoꝛoꝛi⸗ ſubleuare ¶ tum tenax⁊ foꝛte pedes anime retines.ne liberevaleat pertrãſire. ¶ Rurſus compa tur iſte amoꝛ catene ſimiliter tenens⁊ alli gans animã ipſi coꝛꝑi/vt ab eo non ſepo terit elongare.in ſimilitudine vnius vꝛſi mat inqͥens Plenitudo.i finis legis ſcilʒ dinine eſt charuas ſiue dilectio Et iðᷣo in lege dei que dicta eſt ſapia vel theologia ,// „ . iſte eccelletioꝛ appellani dʒ magiſter. à pblx amat deũ. Iſte etiã hʒvitã pfectioꝛẽ ſtatũ qʒ nobilioꝛc.q meliꝰdiligit: plus. ¶ Et ontẽplatio. ¶ Ex quovlteri pʒ illos de cipi putãtes vite contẽplatiue finẽ eſſe ſo lum ſcire vł adqrere nouas veritates.ĩmo potifinis pꝛincipal eius eſt deũ diligere ⁊ deguſtare qᷓ; bonꝰ⁊ ſuauis ſit ipſe. Quã nis iſte ſapoꝛ ſeu guſt vel attractꝰ.aut ſpi rituale ill ſentimẽtũ/pᷣt dici foꝛe vn mo⸗ dus ↄgnoſcẽdi qꝛ amoꝛ ipᷣe ↄgnitõ eſt ſic aug.teſtat᷑ Quecognitõ tałeſt⁊ ita ſecreta ꝓa nemine niſi eã hñte ꝑcipit᷑.qꝛ ꝑverba aut doctrinã explicari ⁊ demõſtrari nõ pᷣt alteri. quẽadmodũ dici ſolet de ĩfirmitate valida ꝙ doloꝛẽ huiꝰinfirmitatis nullus tam bene ſentitſicut qui iſta pꝛemit᷑ Capitulum xXI. Vð amoꝛ muũdanꝰ ſeu muũdi pꝛio remo Vpies inchoareꝛ ſcire ar (nẽdꝰ tẽ bñ amandi deũ ꝑvitã ↄtẽplati . uã.pꝛio ⁊ pꝛicipalr toto conamĩe laboꝛare dʒ ad remouendũ amoꝛẽ fatuũ ⁊ contrariũ.quẽ appello vocabulo generali amoꝛẽ mundanũ. ¶ Amoꝛ enim müda⸗ nus iſte eſt vt glutinũ quoddã alas aĩme etiam ſicut calxſeu cemẽ ſpiritales Atanr ſe in altuʒ poterit fiünietfin kam Orioinin nn FKiten ſengunn Kin Necdsf Chnen CRa wwond gane tunme ſti⸗ Coit nivſin polelin iſehaben rertenon nitate ofin lihzo mniihen geer Ghntnecan lgcifn chracſu⸗ mmähtſ⸗ ingo ſaſte tunt Jenn topbönn⸗ mimmicnoe taheren cerecinin Aureniſe caphuntte ſoomigt Pwoglirig nmitidd unßnn titi rihihn uminnſaggei nxiaſun sarnsi Scnnt inin gen UnpeAr. ritcli mnz in ihlig ſinedi mchantſpi wreneno⸗ Hrtöetſi⸗ chiucean Mapenn ökrmnrö deifnin Wwignstla. icapreni N. Enr G nii hln Aowanunie Nchtogen ℳilsin enamon utalrincs ineſamen⸗ PursN inagi tibohn girnut 5 Contemplationis vel ſimee / cõtinue ſevertẽtis et girãtis ſeu circumeuntis columnã aut pilare cui alli gata eſt. vltra tranſire nõ potẽtis ¶ Item eſt ſicut truncus quidã alligatꝰſimee.per quẽ inimicꝰ. aiam ipᷣamaffixã tenet ſem⸗ per.phibẽs fugã eiꝰlongioꝛẽ.quatinꝰ eti⸗ am citiꝰaliqñ fugientẽ reappꝛehendat Similat᷑ inſuper cõpedibo quibsaues ra paces alligate pedibꝰ deferũtur. Et ſic pa ribfoꝛmiter de pluribo figuris qͥbꝰ cõparat᷑ Iſte amoꝛ eſt regina illa peſſima. qᷓ cõ⸗ ſtituit? fundauit babylon ciuitatẽ cõfuſi onis⁊ inimici infernalis in creatura hũa⸗ na. Fecit enĩ amare ſemetipᷣmvſq; ad con temptũ⁊ nihilipẽſionẽ dei oĩpotentis. Eſt itẽ terra mala ſterilis et maledicta nõ ꝓducẽs fructũ qᷓntulũcũq; bonũ ¶ Eſt et cadauer phibẽs coꝛuũ reuerti in arcã hoc eſt aiaʒ ĩ hoſpiciũ celeſtis paradiſi.¶ Po ſtremo gerit typũ fatue mulieris intantũ garrientis ⁊vlulãtis⁊ tã hoꝛribileʒ ſtrepi⸗ tum excitãtis per ſuas fantaſias q̃s indn cit ĩ domũ ipᷣiꝰaĩe ſine ceſſatõe/ ꝙ ipᷣa aĩa cogitur exire pꝛopꝛiũ domicilium et ſpi⸗ rituſſanctꝰqui eſſe deberecverꝰ hoſpes nõ poteſt inibi habitare/ſed inde abſcedit. Oualis ſit pena dimittẽdi amoꝛẽ mũdi. quo amoꝛ mũdi ſeu mundanꝰ talis eſt ſicut pꝛediximꝰ.⁊ ꝙ amoꝛ iſte habitat. O poꝛtet ſe ergo inde expedi re ⁊ remouereꝛ ipᷣm totalrrumpꝑe.ei q; ci⸗ uitatẽ ↄfundere.atq; ab hoſpitio ſuo ex⸗ pellere. Sed heu hoc facere eſt multo dif⸗ ficiliꝰq;plures credũt Et q̃lis pena ſit.iſti meliꝰpcipiunt/qͥ ſeipos a tali ſtudẽt alie⸗ nare/qᷓ; ceteri qͥ de hoc nullũ compntũ fa⸗ ciunt necad hoc nitunt᷑. Sicut enim aui cula ꝙ cõſtricta? capta ſit cõpedib/ nõłꝑ⸗ cipit.⁊ cũ ſuꝑſidet glutino.nõ ſentit ſe an nexã quſq; recederevoluerit indevolare. Sicxꝛ in poſito Inde accidit plãctꝰ⁊ tri⸗ ſticia / iſtis q nouiter ad dei amoꝛẽ cõner⸗ tunt᷑. Sentiũt enĩ ipſi doloꝛẽ⁊ penã /młl⸗ toplꝰqᷓ; antea. Hoc etiaʒ facit diabolꝰ/qꝛ inimicus ſalutis tũc tales magis nitit᷑re⸗ trahere.quẽadmodũ cattus ſolet muri fa cere.cũ nimis ab ipſo ſe voluerit elõgare. Aut etiã ſicut iudex aliqͥs captiuis ſuis a captiuitate ſua ſugitiuis.Tũc ei clientes ſuos mittit ad reducendũ tales/ antea au Capitulum XI (Capitulum. xII bonꝰ illuc peruenire nõ valet vbi 75 tẽ nõ mittebat eos ad requirẽdos. Jõ ſic toꝛ noſter ieſus xpᷣs attrabat ad ſe aiam ii lam quã eẽ voluerit ſuã amicãz ſponſam. inſtruendo eã in artevere dilectõis⁊ boni amoꝛis.Attractõem ãt iſtã facit ipſe/ va, rijs modis. Modo ꝑ inſpiratõem⁊ ſecre⸗ neceſſariũ eſt/ꝙ verus deus amoꝛis ſalua tas monitões coꝛdis interiꝰ.ſine alio me⸗ dio.Aliqñ ꝑ mediũ angeliS epe ãt medi- antiba alijs hoĩbo tradẽtibs doctrias?⁊ bo nas inſtructões. Interdũ p magna bñfi⸗ cia⁊ dona diuerſa.Qñq; etiã ꝑ aduerſita⸗/ tẽ ⁊ tribulatõem.ſiue ſit ab extra.infirmi/ tate.pauꝑtate.aut ex alijs guerris.ſiue ab e intra tentationibus varijs. Quomodo aliqͥ amoꝛẽ mundi poſſit de NAncta aia in canticis ſentiẽs in ſe grau:iatem⁊ durũ iugũ ſeu graue onꝰrerreni amoꝛis. cupiẽs appꝛo p mqre deo ſponſo ſuo ⁊ amico/ depꝛecat᷑ in becverba Trabe me pte. currem ſim! in odoꝛe vnguẽtoꝝ tuoꝝ.i.tue dulcedis. Et pari mõ deꝰ oĩpotens facit ſuis famuł Ipſc eĩ eis immittit q̃ndã dulcedinẽ.aut odoꝛẽ.aut ſapoꝛẽ internũ /vel gaudiũ qð⸗ dam ſobꝛiũ/vnã daritatẽ/pacẽ/ dilatatõz mẽtis/guſtũ/aut etiã ſonum ſine ſono Et bꝛeuit᷑ loquẽdo/eſt qͥdã attractꝰ⁊ oꝑpatõ ⁊ qðdã mofiud 35 fari nõ põt necverbo ex plicari/ſʒ ſentit᷑ bñ ¶ Et tũc ipᷣa aĩa deuo ta expedit ſede ligamie ⁊ nexu hmõi amo ris mũdani.nec eſt tũc aliqͥd hꝰmundiqdð eã retardare poterit.nõ diuitie.nõ carna⸗ les delitie.nec cibi aut potꝰdelectatõ.nec lud'nec Salü muant hoĩes ple ni amoꝛe fatuo.multũ mirant᷑ totũ in de riſuʒ ⁊ ſubſannatõʒↄuertũt.⁊ ſatua putãt oĩa facta hmõi aĩea deo ſic attracte Rõ qꝛ vidẽt ipᷣaʒ /ſꝑnere ⁊ derelinqre q̃ ipi amãt ⁊ bona valde eẽ iudicãt. Sʒ ĩ rei veritate ipſi ignoꝛãt quõ ſit aĩe tali.⁊ qͥd ĩtra ſe ſen tiat ¶ Vidẽꝰ maifeſte ꝙ ſi int centũ canes hñt᷑ q̃tuoꝛ venatici/q̃ ſentiũt ceruũ quẽ ip ſi nõvidebãt nec etiã alij canes.ſtati iſti q̃ᷓ tuoꝛ venatici canes ſentiẽtes odoꝛẽ cerui poſt ipᷣm currẽt/eiusveſtigia inſequẽtes. nec ipᷣos refuare nec retrahere poterit ĩpe dimentũ aliqð obſtans.nec ſepes.nec ru⸗ bus.necriuus.nõ lapis.nec etiam cibus in itinere obiectus.Alij autem canes nõ percipientes cerui odoꝛẽ/ pꝑ veſtigia eius aut qͥ nõ ſuntvenatici ſed ignobiles⁊ craſ ſi/coꝛrodentes foꝛtecadauer aliqð/tales nõ inſequũtur ceruũ niſi foꝛtead modicũ ſpacij.et hoc ideo quia alios vident currẽ tes quatuoꝛ.ideo currũt ⁊ ipſi.Sed citiꝰ ceſſabũt.:anq;eẽnt ſtupefacti de alijs qᷓ̃tu oꝛ quare ſe in vanũ currẽdo vexarẽt.nõ eĩ ſentiũt qð iſti/ipſi autẽ ↄtinue ad cadaue ra coꝛrodẽda ſunt intẽti. amoarete nunc habẽtes bonũ dei odoꝛẽ de bonita⸗ te.de gla celi/iſtis qᷓ̃tuoꝛ canibovenaticis. Alios autẽ mundanos nihil de dei boni 2 ꝗapitulum. XIIII. dire ſctõzuz vitas/multum deſt ad contemplatem. là amoꝛẽ iſt mundanũ / de pellũt ⁊ remouere habẽt ab hoie/ ſacra ſcriptura⁊ ſctõꝝexempla.lecta deuo te⁊? audita ⁊ ſedule recogitata De quo tra Qere exẽpla/nõ eſt neceſſariũ.ſunt enĩ ſine numero / qtidieq; experimur in ꝑſonis ſe tradẽtibus ad vitã melioꝛẽ/ ſalutẽq; ſuaʒ diligẽter pẽſantib·¶ Accidit ſepe ꝙ triſtꝭ frigidus aut certe tentatõnibus vexatus aliqs/accedit ad ſermonẽ. aut ad alicuius libꝛi lectõem.⁊ ſubito nec trãſibit hoꝛa q; int verba que inibi audiet leget aut reſpi ciet/ ipſe conſeq̃tur leticiã quandã ⁊ ſctmn et ¶ Et cognoſco ꝙ repiens ſe induratuʒ coꝛde ad hñdã deuotõʒ ſi applicauerit ali cui ſalubꝛi doctrina autvite alicuiꝰſctĩ vł ſctẽ/ſatis facilr ſentiet internã dulcedinẽ: ⁊ citius q; ſi niteret᷑ ad iſtã hñdã ſine me⸗ dio tali.ſ.q ſimplr ſe daret ad cogitandũ de dei bonitate. Nec miꝝ m ꝙ btüs gre⸗ go.de hoc adducit exẽpluũ Experietia do⸗ cet/qꝛ ſolis rotã⁊ ei pfectã claritatẽ intue ri nõ poſſumꝰſʒ ipᷣm videmꝰ in mõtib in quibo reſplendet.ſimili mõ percipimꝰ dei daaritatẽ ⁊ e dignitatẽ in ſctis ſuis vbi mi rabilis relucʒ ¶ Valẽt etiã?⁊ oꝑant᷑ad ob cinendã deuotõeʒ iſtam/ſctõꝝ merita q̊ꝝ dicta recitãtur⁊ deuote recipiũtur.cũ qͥb tali mõ qugãmõ loq mur.eoꝝ ſcripta ꝑ⸗ legẽtes dicta? verba legere attẽtevel audire.Poſi to etiã ꝙ ex tali lectõe nihil retineat᷑ niſi p tali hoꝛa.Non enĩ fruſtra ⁊ incõgrue dñs noſter verba ſua cibũ appellauit anie CIñ ee ſuis tentatõibo liberatũ ſe ſenti⸗ ate? gloꝛia celeſti ceteris ſentiẽtes alijs. Dic ergo pʒ qᷓ; ꝓpficuũ ſit o nõ eſt mirãdũ fame ſpirituali deperire ta⸗ les qui ſea ſtudio ſacre ſcripture elongãt. exiſtentes macri ⁊ in deuotõne ſua ſicci. Capitulum. xvV De angeloꝛũ ſuffragijs Et de generibaali quoꝛũ hominũ pꝛoſpera ⁊ aduerſa bũtiũ Onſequẽter niſi nobis ſanctoꝛũ S angeloꝛũ adeſſet frequẽs auxiliũ. 4* Aguis ſufficeret euincere aut euade re fraudes laqosq; inimici: Certe nullꝰ. Igcirco angelo nobis ĩ cuſtodẽ deputa⸗ to / honoꝛẽ magnũ ac reuerentiã ſemꝑ im⸗ pendere debemꝰ. lʒ etiã in locis ſimꝰ poſu ti ſecretis⁊ pꝛiuatis.nihil inhoneſte ppei SDüt hoies quidà nature ta landabil/ eni gratitudine⁊ recognitõe acceptoꝛũ a deo ꝙ in ꝓſperis eidẽ fideliter famulãt᷑: wellec i aduerſitatibo.⁊ tales ipſe nutrit ſe hocmundo ⁊ in futuro. Ratio.qꝛ ex toto coꝛde⁊ ꝑfecto.nõ ceſſant laudare deum et 7S quo eiꝰpñtiã offendere poſſemus. P grãs agere de collatis bñficijs Et ipvide tur ⁊ in veritate ſic eſt/ꝙ qᷓntulücunq; do⸗ nũ licet modicũ exiguũ ab eo acceptũ.ſit cariſſime ⁊ valde gratant᷑ accipiẽdu.nõ p pter donũ ſʒ ꝓprer eũ a q̃venit.ſ.tale donũ Recte ſic finꝰbonꝰin terra aliena poſitus multũ gaudet cũ recipit q̃lecunq; iocalea ſuo pfe trãſmiſſum ⁊ care tenet.Etſi a ca⸗ ſu accidit/ deũ remouere bñ ficia ſuaa tali bᷣde quibo locutꝰſum.ſtatĩ permittẽs eis agduenire aduerſitates.ipſi ſił hoc gratã⸗ ter accipiũt tanq; a deo veniẽs.⁊ iſto mõ/ ſicut in ꝓſperis ⁊ ſic de coꝛde dulci oĩ tem poꝛe deũ benedicũt⁊ laudãt.De quoꝛum numero fuit btũs iob ſᷣm ſuã hiſtoꝛiam ⁊ plures alij ¶ Bed⁊ ſunt alij alteriꝰanimi ⁊ conditõnis/płindurati? quodãmõ na ture aſinine:qͥ ſtimularivolũt ⁊ tles meltꝰ accelerãt ad deũ ꝑ tribulatões ⁊ aduerſita tes.q̊s ad ſe trahit deꝰoĩpotẽs ſic mr̃ pue rũ ſeparatũ ab ea.Oꝛdiat eĩ per aliqͥsvt le dat᷑ puerꝛ ſic clamãs matrẽad eã reuertit ⁊ lacrimãs.Quẽ ivlnas ſuas ſuſcipit ad/ hoꝛtãs ne ſe decetero ab ea elõget. adijcis ens qꝛ alibi nõ niſi mala ſuſtiebit Etĩ ve⸗ ritate loquendo nimis pauci reperiũtur/ q ſicviuacit᷑ ⁊ funditꝰextoto coꝛde certiſſi me recurrũt ad deum ⁊ ad eius auxilium in vera et bona humilitate.quemadmo⸗ dũ in aduerſitate faciunt cum ſe ſenſerint „ pius in ꝓſperitatib.bñtq; ꝑadiſum in Neobtos iliasden⸗ Untdolo imenth giundid irffiitl ſpfiemitat ſpoeron goinquit pliondn GnrA ctlnnct wonſen giaaiso⸗ feibeo Neteon, fucire odor n me Gon⸗ amo⸗ Mod m⸗ rplecj lbenm füpenin NMim umn ſpecn CE tresſunt Pare tiaſſeutb⸗ Poſfuntpe ſlenrüüf⸗ Migrafn Gſann Aloigli Pbenitasin contipli ccinchpi igrſ zautea ſeengin leenncnn huorinti lighia o neſtepoe rpoſeng tiluncbi ⸗ de edtori. ugfnlike Sienut Smlſmin Wogann unne Nütinöp edoni mpoſns ncgioclen a Caa aſunatul aminis es Ardocgat saiſoni Gedalcicin Dequnon ſaibikrun: Uminnn nrgoinin R tstnnnin Nisfifi tiggniente nina usſtahet⸗ töge N ſtichtir cairpcninm ar aus Anin amninen tres ſunt gradus ſc; Contemplationis deſolatos. neſciẽtes vbi habere recurſum niſi ad deũ.⁊ hoc ſpecialr quãdo nõ ſenti unt doloꝛẽ illa hoꝛa.qui ſit om̃ino impe⸗ dimentũ intellectus.qͥn pñt puerti ad co gitandũ deũ ⁊ ſeipſos. Et ideo cõuenien ter rñdit quidã ſanctꝰ vni diuiti grauato infirmitate/ ipᷣm depꝛecãtiquat:inꝰ deũ pꝓ ipſo exoꝛaret ſanitatẽ impetrando: Quã do inquit iſte ſanctꝰdeuotõʒ habetis am plioꝛẽ ⁊ melioꝛ eſtis.an in infirmitate an extra: Qni reſpondęæti qꝛ in ĩfirmitate.di⸗ cit ſanctꝰ.Et ego oꝛo deũvtvos in tali ſta tu conſeruet in quo melioꝛ eſtis. Et licet aliquis optet tribulatõem tranſire⁊ ceſſa⸗ re ab eoꝓpter doloꝛẽ quẽ ſentit ad pũs ſic dicit aplus.ipſa tamẽ generat ⁊ appoꝛtat fructũ valde placabilẽ. Aidemꝰ in pueris ſcholaribo qualem pꝛofectũ repvꝛtãt ꝑ ſu⸗ as vapulatões ⁊ coꝛrectiões.q;uis ad ho⸗ ram eis hoc ſit durũ. Et bꝛeuiter loquen⸗ do nõ eſt aliquid qð ſicviuaciter eradicat amoꝛẽ iſtũ mundanũ a terra anĩe.quẽad⸗ modũ tribulatio/bene⁊ patiẽter recepta ⁊ temꝑata exiſtẽs.Et qð plyeſt/ab iſto amo re ꝑfecte nõ pᷣt qͥs ſeq̃ſtrari ſine tribulatõe ab extra adueniẽte.vel accepta ꝑvolunta⸗ ria penitentiã ⁊ carnalitatis moꝛtificatõʒ niſi miraculoſe alr factũ fuerit ⁊ ꝑ dei do⸗ num ſpeciale. (Capitulum xvI Incipit de ſcala contẽplatiõis dei.cuius res bumilis penitentia⸗/ locus ſecretus· ⁊c ſilentiũ Yoꝛtis ꝑſeueran tia ſicut btus bern.ſuꝑ cantica tractat. RBDetingendũ ad fructũ vite con⸗ templatiue ⁊ eiꝰaltitudinẽ.neceſ⸗ palr tres i eſt ſcala vti⁊ ſicaſcẽdere.pꝛinci ſe grad continẽte.q̊s noĩare poſſumꝰpenitentiã humilẽ.locũ ſecretũ ⁊ ſilentiũ.⁊ foꝛtẽ ꝑſeuerantiã ¶ Inter iſtos autẽ gradꝰtres pꝛĩcipales.plures ſunt me — dij ſed min pꝛicipales.ꝑ q̊s fit aſcẽſus de D. alto ĩ altũ.⁊ devirtute in virtutẽê/quouſq; ꝑuenit᷑ ad ſummitatẽ arboꝛis ſeu monteʒ contẽplatiõis umilis autẽ penitẽtia hec incipit.locꝰquietꝰ⁊ ſecretꝰ cum ſilẽtio megiat. foꝛtis ꝑſeuerãtia finit terminatq; anteq; ad hoꝛũ triũ ꝓſecutõem de⸗ ſcendã.ꝓ mee imaginatõis melioꝛi intel⸗ lectu⁊? comp̃ᷣhenſiòe/aliqͥ bo vtar naturali⸗ bus⁊ intelligibilibi ſilitudinib.ad onñdẽ dũ quid nos opoꝛteat facere puſq; ad dei 74 amoꝛẽ pfecteveniamus. Non enĩ ſineme dio de imꝑfecto ad ꝑfectũ trãſire valemꝰ/ nec ſubito qs repente ſit ſummꝰ⁊ in vir⸗ tutibo ꝑfectꝰ. ſed acqritur ipſa/in ſilitudie opatõis na turalis.que pcedit ab imperfe cto ad ꝑfectũ. Ignis enivtvidemꝰꝑ fumũ incipit.poſt hoc eſt flãma cũ fumo. deide ignis purus⁊ clarus⁊ lucidꝰ in carbone. Silr granũ in tera ſeminatũ pꝛio putre ſcit ſcðo germinat.poſtea ſe leuat extra ter rã creſcitq; vſq; ad maturitatẽ.Et planta trãſplantanda in terra ſterili exiſtẽs/pꝛio eradicabit᷑ſcdᷣo replantabitur⁊ erit tanqᷓ; moꝛtua.poſtea virideſcit ⁊ in altũ ſuccre⸗ ſcit. Suo mõ eſt videre in alijs naturali⸗ bus ꝑ totũ. ¶ Parifoꝛmiter volens viue⸗ relin vita contẽplatiua. in ſuo initio non poteſt habere ꝑfectõem.quin potiꝰ opoꝛ⸗ tet eũ pꝛiꝰemittere fumũ diſplicẽtie de vi⸗ ta ſua pᷣterita⁊ eũ flere amareet ſeipᷣm tur⸗ bare ſine magna e ſolatiõe.poſtea veniet flamma amoꝛis cum fumo tali.poſtremo amoꝛ purus ſine fumo. In ſtatu pꝛimo/ moꝛtificabit᷑vita carnalis pᷣterita.in ſcõo0 germinabit altiꝰ extra terraʒ.in tertio fru ctus erit ꝑfectꝰ. Sili mõ in ſimilitudine plante eradicabit᷑ talis deterra mala ⁊ ſte⸗ rilivite mũdane.quod fiet cũ pena mgna ⁊ laboꝛe.poſtea replantabit᷑ vbi adhucle⸗ uiter ſuſtinebit grauitates.vltimate vero erit raaicata foꝛtiter⁊ ꝑfecta.afferetq; fru⸗ ctũ multũ.Træes ſtatus iſtos cõuenienter quidã aſſignauit dicens ꝙ in pꝛimo ali⸗ quis languet amoꝛe.in ſcðᷣo nutrit᷑ in ter tio autẽ viuit amoꝛe.ſicut patebit manife ſtius in ſequentibus. 7„* (Capitulum. xVII. „ . ODuõ dz incipia lahoꝛevite actine vita cõ Rim grad ptinés ad (teplatia. ſtatũ incipientiũ ⁊ ĩꝑfectoꝝ ẽ hu⸗ milis ↄfeſſio.penitẽtia mediante qs ĩ ſe amoꝛẽ mũdanũ cñ deſiderijs pꝛa uis/ moꝛtificat ſiłl? motꝰillicitos⁊ ↄſuetu dies malas.hec carnẽ caſtigat: domat ne rebellet aĩe.ſʒ ei ſit ſubiecta.qð facit ꝑ ieiu niũ.vigilias ⁊ abſtinẽtiaʒ.afflictões.lacti maſ.gemitꝰ⁊ ſuſpiria crebꝛa.ac ec ꝑ coꝛꝑa lẽ exercitatõʒ ſeu laboꝛẽ ſᷣm ſtatũ ſuun. Qui eĩ añ pniaʒtalẽ aut ſine laboꝛe hmõi repẽte velletvti ꝑfectavita ↄtẽplatiua/hic ſeduceret.et cõparetvolẽtivno ſaltu.mõ tem altum cõſcendere. Ideo dicit beatus dir ſoli uerſarios ſcʒ mundũ ⁊ carnẽ. Gꝛeg.alijq; ſancti.i vita actina qᷓ ſita eſt in laboꝛib ⁊ afflictõibo coꝛꝑalib dʒ aſſu⸗ miante contẽplatiuã tanq;aptãs viã pꝛo illa. De quo habemꝰ figurã in iacob qui ſeruiuit p rachel repñtante vitã contẽpla tiuã.pꝛius tamẽei ſupponebat᷑ lya eiꝰ ſo⸗ roꝛ ꝑ quãvita actiua deſignat᷑ tra⸗ hitur ꝙ iuuenes pleni adhuc carnalibꝰ tẽ tatiõibo⁊ vicijs ⁊ etiã magni pctõꝛes.qui multũ temꝑisvite ſue/male viuẽdo dedu xerũt.non poſſunt nec debẽt ſubito ſe tra dere ex toto ad ꝑfectiõem contẽplatõnis. Quare: Pꝛopterea.cũ eĩ crederet cogita⸗ re de deoꝛ⁊ꝛ purae habere oꝛões in ſecretoꝛ ocio.citius ipſi tũccogitarẽt⁊ abundãti⸗ ad malas ſuas inclinatões/ꝛ⁊ peioꝛes effi cerẽtur· ¶ Et ſeneca in hac intetiõe diſſua det ne qͥs ſolus lõgo tꝑe demoꝛet᷑. Et oẽs ſancti ⁊ phᷣi ꝓpter cãm hanc ocioſitatẽ re⸗ pꝛehendũt Nihilominꝰ ipſemet ſeneca et ceteri ſancti/laudãt ſolitudinẽ ⁊ ocioſita⸗ tem ad liberiꝰdeo ſeruienduʒ.ſicut fecerũt ſancci heremite ⁊ alij plures religioſi bo⸗ ni. Sz diuerſitas iſta ßm diuerſitatẽ pſo⸗ narũ eſt attendẽda? moꝛesvarios eoꝛum quẽadmodũ in gradu ſcõo declarabo. apitulum. X XI Hꝛatia ſinglaris aliqͥbus collata/ab oĩbꝰ Non eſt imitanga. Vibuſdã ex grã dei ſpeciali colla tũ fuit.vt in iuuẽtute ſua/ſolitudi ſolitarie habitatõni ſeipᷣos traderent. quẽadmodũ ſctũs bnaͤelegieteriſe ſetamẽ in regula ſua/ꝑ ſe illð nõ ↄſulit.ſi⸗ cut etiã faciunt alij heremite? doctoꝛes.p ſuadętes ne qͥs illud audeat attẽtare ag⸗ gredi.quia grãvna ſinglaris alicui dona⸗ ta/nõ eſt oĩno trahenda ad cõſequentiam ſeu nõ om̃ibo imitãda ¶ tqui qñq; op⸗ poſitũ auſi ſunt facere.ſqrere ſolitudineʒ ⁊ ocioſitatẽ ſine pᷣcedente laboꝛe ⁊ pꝛeuia bona inſtructiõe ac conſuetudine ↄuerſa tõis int᷑ ſocietatẽ/miſerabilłr ſunt defrau⸗ dati Ratio.volare ei niſi ſunt anteq; eẽnt alati.⁊ cõgredi bellũ cũ inimico immaniſ ſimo/pusq; alios mioꝛes debel ſſentad t iõ nõ magnã habeo fiduciã in quoſdã noſtri tẽ poꝛis heremitas ſe dicẽtes magnũ afferre ꝓfectũ ſibiipᷣis QOð ⁊ ſentiendũ puto de ſe minis in recluſoꝛijs poſitis cit vos ipſe ſoꝛoꝛes mee dilecte/quã neceſſitatem ſarũ. ſuſtinuiſtis vſq; huceſſeĩ laboꝛe magno. (? foꝛte adhucex vobis aliq̃ tali indigẽ t) anteq; potuiſſetis vos tenere in ſecreto et ſolitarias.⁊ vos tradere oĩno ad cogitan qũ de deo.in ſilitudine heremitarũ: reclu u. ¶ Babem?enĩ? recluſoꝛiũ nõ ſoluʒ in nemoꝛibus locisq; deſertis poſi itum. ſed vbicũq; pñt haberi vel exerceri ad de⸗ clinandũ mundũ ſen euitandũ eitumul⸗ tum cũ om̃ibo ſuis occupatõibo ⁊ ſolicitu dinibus opter iſta igit᷑ videt᷑ in reli⸗ gionibo beneoꝛdinatis⁊ inſtitutis noui⸗ tios ⁊ nouellos oneratos foꝛtiter in addi⸗ ſcendo/ magnũ babere ſeruitiũ in laboꝛi bus⁊vigilijs.ieiunijs ⁊ clamoꝛib ⁊ canti bus.ad remouẽdũ ꝑ iſta/cogitatõnes. q̊s ad alia ſolitarij exiſtẽtes poſſent habere. ed tamẽ aliqui bñ expti in talibo peni⸗ tentijs.et ſcientes tentatões/ cogitatiöes pꝛauas carnales deuincere. habẽt de ſpa cio amplioꝛi eſſendi in ſolitudine abis laboꝛe: ¶ Vnde accidit aliquos talis exi ſtere complexionis tã foꝛtis? dure nature „ ad vincendũ domandũq; cum laboꝛeten tatões ſuꝗs/qꝙ in habiles ſunt ad perfectõ nem contẽplatiõis.ſed opoꝛtet eos conti nue occupari laboꝛibavite actiue Et repe riuntur tales multi tam clerici q; laxci qᷣs cognoui Sicute regione ſeu a contrario eſt inueniri quoſdam quibo vita ipſa acti ua eſt graue onus ⁊ mirabiliterꝑ eam im pediũtur.Etiã accidit ꝙ aliqͥs ſit talis et tam bene in ſua naturali complexione oꝛ dinatus vel etiam ex gratia dei ſpeciali ꝓ plus vna die pꝛoficiet ſe tradens conueni enter ex toto contẽplationi.qᷓ; faciet alius in toto anno. Nihilominus nõ intendo: ꝙ quis taliter ſe applicet vnivite/ꝙ ſenõ debeat aliquãdo occupare in alia / vel plꝰ vel minus ſᷣm tempus ⁊ ̃m hoc qꝙei pꝛo geſſe poterit. Nö enĩ debet ſe ita dare ad vitam actiuam quin interdũ cogitare ha bebit ad deum ſuamq; cõſcientiam emen dãdam/ad confitendũ et ad penitentiam agendam. Et ex parte altera nõ ſit ita de/ ditus contemplatiõi/quin aliquando eti am ei opus ſit aliquid laboꝛare.Et ideo ſemper in eadem perſona Martha eß ne ceſſaria cum Maria⁊ maria cum martha vel plus vel minus vt dictum eſt. Talis tamẽ vſurpabit ſibi nomen vite illius in cuius officijs plus et frequentius occu/ pabitur. ôòMc * * — E . ℳ noce antendie leſchoſ ſter eſe⸗ gnorede esd ſckoent ſeldeni. itne Pris Gtong Nem⸗ dos gafn mo: poloo ohun, Mlol. dluinus. looano. leinaalic lonoris ve 15,Cerun Nerppeerde nat ſcfitn entenn tott Ubüglind Uuntiqſuio goꝛen. nece autpoohibe ichloz ner⸗ limnordeivel dormiatdean Nularegtaa almln tchzfn o ſblen greyoſzan fecuſgaten acheen acondearo ſaiga n runn sfitte mpigriontan daſeallg Adensconuen niöfoadin nus nöinonn mirirceen Fritäunt ninlga “ üagenb GCamamchen Aupmoman mmöſtindr münt⸗ borre. u Detuen muandt dcnnc non nir us mvenniot Contemplationis In quo conſiſtit ꝑfectio vite contemplati ue.ꝑ ſimilitudiuẽ amoꝛis mundani. Ingruũ eſt aliqualiter declara re in quo conſiſtat ꝑfectio vite contemplatiue. anteq; ad vlteri oꝛa pꝛogrediar. Quamuis em̃ antea dixerim amoꝛẽ dei finẽ eſſe huius vi te.ſic poſſz dici(vt mihi videt ꝙ ipſe finis ſit et eſſe debet omniũ oꝑationũ. qꝛ ꝓ dei amoꝛe debet fieri et oꝛdinari quicqᷣd faci / mus. Pꝛopter & iſtã cãʒ dictur?ꝰſũ condui ones quaſdã vite cõtemplatiue. Verũ nõ ſuſficienter nec quaſi iſtas bene nouerim. ſed de talibo loquoꝛ ſicut cecus de coloꝛibo recitando q̃ ſancti in ſuis tradiderunt ſcri⸗ pturis.⁊ hoc modicũ qð ſentire potui ꝑ lõ gũu tempus et exꝑientiaʒ ac diligentiã ⁊ cũ dei auxilio.reliquũ committendo potioꝛi bus ⁊ in hac materia expertioꝛibus.¶ Et ad facilius appꝛehendendũ ad qualeʒ dei amoꝛẽ ꝑfectio vite contemplatiue ꝑneniat volo oſtendere per eius ↄtrarium ſcʒ mun danum amoꝛem Illum em̃ multo melius cognoſcimꝰ.familiarioꝛq; nobis exiſtit qᷓ; diuinus. Reſpiciamus itaq; quid opetur talis amoꝛ mundanus in homine/pꝛofũ⸗ de in tali capto.ſicuti amoꝛ argenti amoꝛ honoꝛis vel dignitatis aut male carualita tis. Certum eſt ꝙ in tali/homo pꝛimo lan guet/pter deſiderium id habeudi qð ſoluʒ anmat ſic fatue. Poſtea taliter ſtabilit ſuam mentem / totum coꝛ et intellectuz in iſto. ꝙ nihil aliud valet cogitare q; id qd amat.in tantũ ꝙ ſui obliuiſcitur. ꝑditq; om̃em pu⸗ doꝛem. nec eſt quicq;ᷓ ipᷣm valens retinere aut pꝛohibere.non laboꝛ.nõ vexatioꝛnon ꝑiculuʒ.nec moꝛs nec amicoꝝ cõſiliũ. nec timoꝛ dei vel ſuoꝝ iudicioꝛuʒ. Siue talis doꝛmiat / de amato ſomniat. ſine vigilet.de nulla re alia curat audire vel loqui vel an/ ſcultare.taliter ꝙ ꝑdit omnẽ rationẽ effici turq; tanq; fatuus aut ebꝛius vel furibun dus. Nihil em̃ eſt ꝙ talem hominẽ retar⸗ dare poſſʒ aut impedire a tali amoꝛe vel q; recuſaret ⁊ euitarʒ facere homo talis/vt ſo luʒ ad hoc pertingeret ad qð ipᷣm amoꝛ ta⸗ lis mundanus ſic inflammat et vulnerat. Obliuiſcitur etiam omne bonũ pꝛeſentis et ꝑiter vite future.intantum vt ſi interdũ eidem a caſu loquitur quis de paradiſo.in ſerno/aut moꝛte.videtur ſibi hoc ſomniuʒ CLapitulum. Xix. vel vt fabula. Nec etiã/quamuis modicũ intra ſe retinet aut recipit ſpũaleʒ hmõi co gitationem.amoꝛ mundanus cito eam in ge expellit qui inibi pꝛedominatur. Capitulum Xx. Dualis ſit amoꝛ deiquem contemplatiuꝰ debet habere. S exemplum ſtatim datum/cõ ſideremus pari modo ꝙ amoꝛ temnere m dei ſi eſſet talis in aliquo ꝙ face et ipſuʒ extoto ſeu omnino cõ dum ⁊ eius obliuiſci ſicut mũ danus amoꝛ facit obliuiſci deum. et eſſzʒ ita foꝛtis ac ardens ſicq; radicatus in coꝛ⸗ de eius/ꝙ nec poſſʒ nec ſciret voluntarie ⁊ ſua ſponte ſeu libere/alibi cogitare.nec ti⸗ meret ↄtẽptũ ſeu nõ curaret vituperia aut increpationes ꝑſecutionũ.nec etiã de ipſa moꝛte metuit ꝓpter iſtum amoꝛez dei ſcʒ et ꝙ omnia viſa ⁊ audita huius mũdi ad me moꝛiam duceret:et videretur ſibi tanq; ſõ⸗ nium et quedam fabula ⁊ p nihilo reputa ret reſpectu dei ⁊ gloꝛie ſue.Et bꝛeuiter iu⸗ dicio mundi habereturvt ſtultus ⁊ ebꝛius ideo ꝙ ea tam modicuʒ que huius mundi ſüt curaret.et adhuc minus q; alijs de deo cura ẽ.vel paradiſo ſcʒ qui in amoꝛe mũdi ſunt abſoꝛpti quodãmodo. Tuncdico q; iſte eſſet ꝑfectus dei amoꝛ ad quẽ tendere debet aliquis ꝑ vitam contemplatiuam. Et in ſtatu talis amoꝛis iam dicti / ali⸗ Jie diceretur mortuus ⁊ crucifxæxus mun lo ꝓpter hoc ꝙ; nihil ſit eũ retinere valens: ⁊ viueret deo. eſſetq; huius ſeculi vanitati bus doꝛmiens et eternis bonis iuigilans haberzq; ſenſus ſuos om̃es ſui coꝛꝑis tan q́ᷓ; clauſos doꝛmiẽtes etobſtructos ad om eerhehnne eus mundt. aa. 4 Pertos gaudijs ſanctoꝛũ etſanctarũ. oceſt qð doctoꝛes ſãcti dicũt figuratũ.vt cũ moyſes deo loqui voluiſſet nubem ob⸗ ſcuram idem intrauit.repᷣſentans volentẽ habere dei amoꝛẽ introire opoꝛtere nubẽ obſcuram.que eũ obliuiſci faciat nec vide⸗ re nec ꝑcipere ad mundũ iſtum ꝑtinentia. conſequenteraliquo modo demonſtra nenerit / iſte iam aſcendit ad montẽ vbi cũ diſcipulis ſuis tribo xpᷣs ſe ranffiguranit. re.qꝛ hic ẽ finisvite ↄtẽplatiue.⁊ qͥ illic pH7 Ille loquitur deo in fignra moyſi qñ legezʒ ipſaʒ recepit. Ille raptus eſt in ſpirn At 4 Et quõ põt adquiri amoꝛ iſte hoc intẽé⸗ . 4 * . . 7 De monte potius ſupꝛa ſuũ ſpm̃.ille habet cõnerſati onem ſuam in celis.ipᷣe viuit amoꝛe.ipᷣe fe liciter ardet delectabiliter et placide ſine fu mi obſcuritate. Dʒ heuhen q; paucis iſta gratia aduenit ad modicũ tempus durat q;diu quis degit in hoc exilio. Eapitulum XxI. Deſecundo gradu ↄtemplationis et du⸗ roflictu inibi exſiſtene. — Doo ad ſecudũ ⁊ tertiũ gradus m ducetes ad iſtã que dicta eſt ↄtẽ prlationẽ/ accedamus. ¶ Poſt⸗ itata fu q; ꝓꝑſona deuota in vita actiua milẽ in ſeruitutẽ ſpũs redegeriti/ad minus ſaltẽ in maxima ꝑte/ſi nõ ex toto.ac amoꝛ mundanus eideʒ diſplicuerit.licet eaʒ val de vexauerit. talis ꝑſona tunc erit tanq̃ʒ as ſeu delectatõnes ⁊ ↄſolatõnes quas ba bere poſſʒ ipius mũdi:nihilominus tamẽ adhuc non habet ſpũales placẽtias ſeu de lectationes quas deſiderat.Et ita ſuſtinet feroces inſultus ſepiꝰ duros ⁊ graues cau ſantes ſibi penã mirabilẽ ad vincendũ. et modicum vel nihil recipit conſolationis. Jbi certe eſt fumus obſcurus.multum offendẽs ſine igne.Hec ẽ eradicatio plãte glibi plãtãde vbi adeſt grãdis violẽtia.hec c occiſio moꝛtificatioq; grani ſemiati.hoc eſt dicere de receſſu vite pꝛime ac camalis. ad ꝑueniendũ ad ſpũalem. Heu q; aſpera via hecẽ ad trãſeundũ ⁊ deuincendũ.quaʒ multi incipiunt.ſʒ cito victi/ad ↄſuetudi⸗ nes ſuas pꝛiſtinas reuertunt᷑.Alij aũt ſepe cadunt.ſepeq; ſeipos releuãt.ſepe fugiunt ⁊ ſepe reuertunt᷑.ſepe deſperãt ꝑuenire oſ ſe quo tendũt.⁊ ſepe ſpem reaſſumũt.Se⸗ pe dicũt ſufficit nobis vt alij viuere ſine ꝰ ꝙ ad altioꝛa tendamus ⁊ ſepe reſumentes ſibi coꝛ pꝛopꝛiã deſidiã ⁊ tepiditatẽ redar⸗ guũt ⁊ ita in ſeipᷣis durum faciũt cõfſictuʒ grandẽq; diuiſionẽ.De quo: Certe volũ⸗ tatis carnalis/cõtra ſpũalem amoꝛis mun dani cõtra diuinuʒ. Sed amoꝛ dei adbuc eſt valde modicus ⁊ debilis.mũdanus vᷣo foꝛtis ⁊ potens.repugnatq; foꝛtiter ne ni⸗ dũ ſuũ ſeu hoſpiciũ qð habuit ab infantia in hbomie/perdat.Etꝙ plus moleſtat.ipſe amoꝛ mũdi/ oculis cernitur coꝛpoꝛis/⁊ fẽ titur dulcis eſſe ad retinẽdũ.amarus vero ad ꝑdendũ. Amoꝛ aũt dei ecõtra nõ videt ⁊ coꝛpus ſuum/ꝑ pnĩiam hbu languida. Nõ em̃ vult recipere ↄplacenti ⁊ ſentitdurus ad adqͥrendũ ⁊ dulcis ad di mittẽdũ.Eccecerte durũ diuoꝛtiũ ſeu ꝑti⸗ tio.ſʒ in dei noĩe nil tam durũ qð ꝓmpta⁊ bona voluntate qͥs nõ poſſet exuperare et yvincere ꝑ diligentem laboꝛẽ ⁊ ſpem bonã in futuro melius habendi.ſᷣm ſponſiones affirmatõesq;/qs tam recipit ex ſacris ſcri pturis q; ꝑ iſtos qͥ hoc pedagium ſeu viã iſtã ꝑcurrerũt exꝑti omnino ⁊ ꝓbati in ma lo de hinc in bono.qbus meruo fidemno ſtrazʒ firmiter tradere debemus. (Capitulum xxII. In quali ſtatu eſt cõtemplatiuus in ſecun do gradu cotemplationis. Oſt hoc duellů ⁊ hunclanguo⸗ rem/incipit quis ↄualeſcere me liusq; habere.Non enĩ tam gra gmoꝛe mundano qᷓ; antea. q̃ʒqᷓ; adhnc nõ recipiat magnã placentiã ſeu cõſolationeʒ ⁊ delectationẽ in amoꝛe diuino ad quẽ ten dit. Habet antẽ ſe tanq; inter duos ſtatus. non omnino nec ex toto moꝛtuus mundo nec etiã totaliter viuẽs deo.Et ibi inſtatu tali/põt dici moꝛi amoꝛe.Nõ enĩ ſentit vt antea/ doloꝛes ſalutaris ſue infirmitatis⸗ qͥs ſenſerat moꝛtificando vitã ſuã carnalẽ. ed etiam adhuc nõ eſt viuificata ſeu re⸗ ſuſcitata/ad recipiendũ ↄſolatõnẽ amoꝛis ſpũalis.Et in tali ſtatu/ põt aſcẽdere in ſe⸗ cũdo gradu ſcale ↄtemplationis/quẽ ap⸗ pello locũ ſecretũ ⁊ ſilẽtiũ.q;uis enĩantez poterat qnis locũ q̃rere ſecretũ ⁊ ſolitariu₰z—z ad exoꝛandũ deuʒ /et de ſua cogitare ſalute nõ tamẽ erat ſecurũ ſe illic totaliter tradere frequẽtius/ꝓpr cauſas ſuꝑius aſſignatas. Sed hic põt ſe audacius exponere ad ſol?ꝰ tiue ꝑfectionẽ.ſe figendo in amoꝛe diuino taliter ꝙ ſui obliuiſcatac alioꝝ ↄuertendo oĩno ⁊ extoto anime ſue vultũ ſpiritalẽ ad ſpiritalia ⁊ auertendo eundẽ a materialibs niſi quantũ tales ꝓſint ad amandũ ⁊ adiu nãt ad ↄgnoſcẽdũ ſpiritalia.Et ꝙ ĩ iſto ſta tu videat/ viuaciterq; ſentiat h q ſapiens ecẽs dic̃. VUanitas vanitatum et oĩa vani⸗ tas. et ꝙ nihil ſit in quo ſe reponat nec de⸗ lectationẽ accipiat aut ↄſolat ionẽ.niſi in vltimo et optimo ſuo bono. in fine ſuo re⸗ CLto ⁊ felicitate q̃ eſt deus⁊ ſe in illo ↄtinuo moneat anheletq; ad deũ tanq; lãguida in cendio amoꝛis qᷓuſq; eũ teneat, ad quẽſic uiter et difficulter poꝛtat carere ufiet bordeh; enon toezdn⸗ Mmad iced Gayn ſions mio finta uyn uitut rlligui open ocim Dulentmon NMhtona. ſetbenth ſerarabſa letiapſi nindſepe ceernedon ſcictait Aleügbſe ſtanino liothehhun bitmrpſa lolhbitlen lih Etſie bre mnpi. nockiſcgen ſttbenpß nonipneisſ ſigißnſcen rüabſenti denotl ai ſogermot rſancnidel Mogehhi Contemplationis 74 ahn een tendit. quẽadmodũ lapis extra locũ ſuũſp ¶ QA ar 1 veerrIS ed eates tengit ſuꝑ terrã.q̃ locus eſt ex 9 „ liti XX I III. . ſpendei quo grauis ẽ.et ignis tẽdit in altũ.vtpote De materiali ſeeto. V nhating leue hnü quonſcs biguenert. & Erücſttii c,ad bidiiſecretum ngſigbſn aRI ulũ T v ac ſilentiũ ab intra in aia pdeſft anſeni gpit. n. X 8 tI.A 7 Uene leg aſj 1 ſenmin⸗ ad g. ipbeninn De duob mogis ſilentij ⁊ ſolitudinis. – altẽ mediocrit.ſi nõ extoto.Et mniinn Peducd ci ſtarug diuerſitatẽ ndi marie iſtis ꝓficuũ eſt/qͥ nõdũ vſum habẽt . tionũ ⁊ varietatẽ hoĩm/pᷣt q ibz necſciũt ſeipos retrahere intra ſemetipſos reꝑire locũ ſibi ſecretũ.vt inibi cũ ab extra ſocietati ſunt ↄiũcti:qð ꝑfectio WII. in pace quieſcat ⁊ in ſilẽtio. ¶e nis eſt ⁊ foꝛtiſſimũ.nec adqͥrit᷑aleö/niſi pr· uni ruz tf eſt pꝛincipaleſecretũ e ſilentii ba iongã bonãq; ↄſuerudinẽ. lio dele ⸗R beri debʒ ad intra in aĩa magis q; ab exra ccabulioꝛ eſt loc ſecet; nemoꝛis aut deſerti nehngnn hoc ẽ ꝙ aima excludata ſe ⁊ habitatõe ſua ¶ Alus at ſufficiũt ſecreta cãpoꝝ ¶ Alijs M oẽm curã humanã mũdanã.oẽmq; cogilta eccłiaꝝ. aut certe ſuaꝝ domoxꝝ. talit inibi ngiunge tiõeʒ vanã vel nociuã.⁊ q̃cũq; eã impedire ſe collocãtes nevideãt alios nec ab alijs ipi onrcnme pñt ad illucꝑneniẽdũ quo tendit.Accidit videant᷑aut qꝛ nõ eſt ibi aliqͥs alter hõ.vel Fuchctö enĩ ꝙ aliqͥs ſepe coꝛpe ſolaſit ab homibo ſe / ſic ſe vtinẽt ⁊ oꝛdinãt ad moduʒ heremite. wängn gregatꝰ.nihilomin tñ ꝑ fantaſias cogita⸗ VUn arſeni?eccliam ingreſſus. retro pilare –— tiones ⁊ melãcolias patit᷑ ⁊ ſuffert grauiſſi vnũ ybineminẽ vigeret. nec vigereta ; RHZ mãoneroſamq; ſocietatẽ in ſemetipo. que ſolit erat ſe locare. Aliqb ſon qntulũcũ fantaſmata/generãt ſibi varios tumultꝰet qʒ etiã modic ſiue homis ſiue auicule ſine iren, magnas collocutoes ſen garrulatoes coꝛg catus aut etiã locutõis. pſtat impedimẽtũ in ſui intellectꝰ oculis adducẽtes mõ vnũ pꝰ ſue ↄtẽplatõis.¶ Alijs qbuſdã cãtꝰ ecclie Maler reliquũ.inducẽtes eũ nũc ad coqͥ nã. nunc ſepiꝰ nõ modicũ pᷣſtat auxiliũ cogitãdi ad natis ad foꝝ adducẽztes ei inde delectatões ĩimũ⸗/ ea q cupiũt.qᷓre ipᷣm libeter audiũt.Talit᷑ carnali⸗ das carnales.mõſtrãtes ſibi/ mõ choꝛeas/ beat aug.de ſeipᷣo cõfitet᷑ qũo audiẽdo mo naſcund⸗ pulcritudies/cãtilenas ⁊ hmõi vanitates. dulationẽ pſalmoꝝ aut hymnoꝝ ecclie in camos trahẽdo ad malũ ⁊ pctm̃.Quẽadmodũ cõ ſue cõuerſionis initio lachꝛymis rigabat areinſe⸗ fitet beatꝰhieronym de ſeipᷣo humiliter etr coꝛdi ſuo veritas infundebat᷑ ⁊ ei multũ e cũ erat abſq; ſocietate q̃libet in deſerto/pᷣt b fueratꝓ tũc.(¶ Et ꝓpter diuerſitatẽ talẽ 8 Manne beſtiaꝝ ſilueſtriũ ⁊ ſcoꝛpionũ/erat nihilo⸗ generalis regula ad ſciẽdũ qͥs locꝰ ad ſecre⸗ inſolttmitz min? ſepe cogitatõne ſcʒ in choꝛeis ⁊ in ſoę tũ q̃rendũ aptioꝛ eſſet/dari nõ põt.ſʒ q̃rat Gimeſälu⸗ cietate dominaꝝ rome. Fãtaſie etiã tales⸗ hunc qͥlibʒ ſᷣm graʒ a deo ſibi traditã.⁊ eti Mügintee faciẽt aĩaʒꝝ ſolã exiſtentẽ/iraſci ⁊ litigareaa am fm ſtatũ ei cõuenientẽ in qͥ fuerit.queʒ Baſignd. alterũ abſentẽ tanq; pñs ſit ⁊ iniuriari.po põt ↄtinuare.aut in q̃ ſeipᷣm poterit exerci Pongruiſ ſtea ipᷣa ↄputabit argetũ ⁊ mercabit᷑ ↄpoꝛ tare/ſine nota erga alios qb ↄuiuit vel ſin Unienenpe tãs theſaurũ validũ.interdũ ibi tranſuada gularitatis vane glie aut etiã ipocriſis Po ammedivino bit mare ꝑ ſuas optatões ⁊ deſideria. Nũc terit eĩ eſſe aliqͥs de ſtatu tali aut in vua ta⸗ rd ꝑuolabit terrã.mõ erit in magnis dignita⸗ li/ꝙ eccleſiã ſepiꝰviſitare nõ habebit:vela ipintnliad tibo. Et ſic bꝛeuiterde ↄſilibo fantaſmatibꝰ tali nimis diſtabit. ¶ Bꝛeuiter ergo loqn nnateralbb ⁊ fatuitatib ſine numero.Aia vo talis ibi do.ad hñdũ leuiꝰ.aſſueſcẽdum eſt in ꝓpꝛia nandinai nõ eſt in ſecreto necin ſolitudie/q;uis ſoala domo / aut in ſua camena ſi talis ſola habe⸗ Pigiiſok ſit ab extra. Nec certe aia deuota/ↄtempla ri poterit. aut alicubi intra eã. Et ad h con nbeͤſis tioni vacãs / ſola eſt. qꝛ nũq; minꝰ ſola ẽ ni ſequendũ /multũ faciet cõſuetudo ei aut cõ umetoin n ſi qñ ipa ſola ẽ. Sed iſtaꝝ ſolitudinũ dua placætia ⁊ delectatio ibidem recepta. Noui tchonunet rũ abſentia inter ſe multuʒ differt. Aia eni muliercinã / cã infirmitatis coactã ſe in qᷓ utioreni deuota ↄtẽplatiua nõ eſt ſola.qꝛ exiſtit in dã camera ꝑ tꝑs nõ bꝛeue cõtinere.qᷓdaʒ vi orinfieſes ſocietare optimavuli ⁊ delectabili.ſ.cũ deo ce mihi loquẽs. Neſcio qͥd faciã (inqͥrcuʒ ſeinllonn ⁊ ſanctis ei ꝑ ſancta deſideria.deuotas ſan xdidero hac camerulã. nõ eſt eni mihi locꝰ mölaun ctasq; cogitatõnes.Alia aũt vtit᷑ ſocietate aliꝰad cogitãduʒ deũ ad meipᷣam / ita bũ – valde damnoſa vel ſaltem ei nihil pficua/ cõueniẽs ſicut iſte.¶ec oꝑtet ſꝑ attende aſa ſcz ita inutiliter mẽte vagabuda. reꝙ habeat᷑ talis ſecreta ſolitudo aut etiaʒ Aa 2 De monte lecretus loc determiat?. ſed vybicũcß fuertt ſiue in cãpis ſiue in villis / ſiue in balneo (quẽadmodũ tradidit chꝛyſoſt ibi ſolum — ſe hõ põt recolligere ⁊ a mudo ſubtrahere. Et ꝓdeſt ſepe diuerſitas ⁊ loci mutatio ad delectatõeʒ ⁊ recreatõeʒ quam aliqᷣs ſic põt accipere.Focturnũ quũt tempꝰad hoc cõ ueniẽtius eſt. qꝛ quietiꝰ ⁊ magis pacificuʒ gabſq; tẽtationibo vane gloꝛie mũdi. *(Capitulnm. xxV. Quomodo coꝛpus contẽplatiui debet oꝛ⸗ dinari ⁊ de impedimẽtis adueniẽtib. BOcet doctoꝛ quida eximi guil⸗ belmus/olim piſieñ.epᷣs ꝙ coꝛ poꝛis debita oꝛdinatio/multuʒ ppiꝛodeſt ad firmã cogitatõeʒ ali cuiꝰrei hñdã.Et qͥlibet coꝛpꝰſuũ in tali ſi⸗ tuat diſpoſitõe/quã ſibi magis noueri de lectabilẽ ⁊ expedientẽ.ſiue hoc ſit geniculã do.ſiue ſtãdo.ſiue ſedẽdo.inclinãdo appo diãdo.ſiue etiã iacẽdo.Et eſt hoc intelligẽ dũ cũ quis ſolꝰextiterit.poterit enĩ tũc ſine ſingularitate id agere. In ecclia enĩ oꝑtet ſe alijs ↄfoꝛmare. Subdit enĩ ſnĩalit᷑ ꝙ ei videt᷑ modꝰiſte bonzeike pficuns wleds ryrectũ teneat ſupꝛa bꝛachiũ ſiniſtrũ inclinã Adao. Credo bñ hocipᷣm exꝑpientia accepiſſe Scio ⁊ aliũ /cui nulla diſpoſitio ⁊ coꝛ⸗ poꝛis oꝛdinatio/mai pᷣſtat auxiliũ:ſicut ſe dendo inclinatꝰ ſupꝛa doꝛſuʒ ⁊ q̃ſi iacegt⸗ vultũ verſum tenẽs ad celũ aut terrã li quibo placet irexredire.qð interdũ põt eſſe pꝛoſicuũ ꝓ recreatõe aliquãtula. Sed ↄti nue ⁊ ſepe hoc agere/puto qͥeti aie non mo dicũ foꝛe impedimẽtũ.q̃ tñ qͥes ſuꝑ oĩa de⸗ bet inqͥri ad ꝑtingẽdũ ad boc deqnra e10o. cutio. Nec fruſtra dicit areſto.anima ſelden do ⁊ quieſcẽdo ſapiẽs efficit᷑. ¶ Sed exq̊ aliqui/ſpũs hũt ita leues ⁊ mobiles/ac ita ad mũdialia oꝑa inclinatos/ꝙ eis eẽt par us infernꝰ /eſſe ſine ſocietate vel ſe in loco vno fixos ↄtinere q;uis etiã bñ ad modicũ tempꝰ.ideo hmõi / modicũ vel nihil ꝓfici⸗ unt ad vitã ↄtẽplatiuã.ĩmo ipᷣis eſt meliꝰ eã dimittere ⁊ ſe tragere actiue.niſi tales cõ ditiones ꝑ violentiã ↄſuetudinis poſſent qñq; deuincere.Nihil eſt enĩ qð ꝑ laboꝛeʒ ⁊diligentiã nõ goſiſaragi. Bürrani qui ſtatim tẽtãt᷑ blaſphemijs ⁊ alijs vicijs ita hoꝛribilit᷑ ꝙ vix ſuſtinere valẽt. exinde incidẽtes interdũ in freneſim. aut extra bo nam fidẽ.efficiuntq; etiã melãcolici triſtes et iracũdi.oĩaq; ipᷣis diſpicẽt. Agnoſctq; tales ꝑ exꝑientiã ꝙ eis ſit multo meliꝰ eſſe in ſocietate ⁊ laboꝛe exterioꝛi.qꝛ tunc talia nõ cogitãt qᷓ eos ſicturbare poſſent.Et iſti ſilr nõ valẽt ad ↄteplatõeʒ niſi ex gra ſpẽa li.vel ſaltẽ ipᷣa eſt eis duriſſima ⁊ ꝑiculoſiſ⸗ ſima. ũt itẽ alij aut ꝑ natura vel graʒ aut ꝑ iſta ambo ſimul/ amãtes ſolitudinẽ ſolicitiq; de ſua ſalute.deſiderãtes agnoſce redeũ ac ſpũalia iſta adamare.Non habẽt etiam nimis foꝛtes vehemẽtesq; carnales motus q̊s vincere nõ valerẽt. Iſti habiles ſunt ad tradẽdũ ſe vite ↄtẽplatiue.⁊ ſpẽali⸗ ter hñtes coꝛ dulce actenerũ ad deuotõem flexibile.Difficile eſt enĩ coꝛ duꝝ ad bonũ pertingere qdð male habebit in nouſſſimo⸗ St accidit ꝑtingere aliquẽ paulati aſcẽ⸗ endo ab actiua vita vſq; ad gradũ ſũmuzʒ 2ↄtẽplatiue.ꝗ tñ poſtea reuertet᷑ deſcẽdetq; ad actiuã. Qð ↄtingere põt in caſiboduo⸗ bus. vel ꝑ negligẽtiã ⁊ fictionẽ.aut certeꝑ gAbũdantiã virtutis.tali mõ ꝙ; ꝓ ſuo libuu vtatin vna vita ſine alteriꝰ impedimento. Vel ſᷣm ſuũ officiũ.Et ſtatũ talem bre de⸗ cet pᷣlatos.ſic ꝙ ſint vite ↄtẽplatiue ita ꝑſe cti ⁊ in tali radicati ꝙ deſcẽdere poſſint ad actiuã.nõ tamẽ deſerẽdo oĩno ↄtẽplatiuã Quẽadmodũ angeli ad noſtrã cuſtodiam deputati hic inferiꝰ/ↄtẽplant᷑ ſemꝑ viden⸗ tes faciẽ dei patris qui in celis eſt. Capitulum. xxVI Diſputatio quomõ vita ↄtemplatina pꝛo lutit jʒin pꝛimo ſibupᷣi. Ropter tria motina / ſeu rönes tres inter alias.quidã mirant᷑ꝙ Peima.qꝛ ↄtẽplatiui / nõ niſi ſibijpᷣis pꝛo ficiũt. Scða qꝛ videt᷑eis ꝙ ↄtẽplatiui ni⸗ mis velint inqrere ⁊ ſapere atq; nimis alte volare.Tertia eſt.cũ multi ſint deceꝑti ex⸗ inde ⁊ effecti fatui ⁊ melancolici.(Adqᷓs rõnes tres(ſi ſaltẽ rões dicẽde ſunt bꝛeui⸗ ter ⁊ manitfeſte rñũdebo.ſancti enĩ doctoꝛes qꝙ loquũtur. de materia tali abũdãti ſubtilius pfundiꝰ d pꝛimã ratõeʒ reſpõdeo ꝙ aliqͥs vite ↄtẽplatiue/ſibijpi ꝓficit/mul to plus atq; diuiniꝰ.placetq; ampli deo / ꝑ vitã actiuaʒ.qð ſatis eſt. Nihil eſt enĩ poſt deũ / a me plus diligẽdũ q;; egomet. et i plus etiã q;; totũ reſiduũ mũdi. ideo pdili⸗ gendũ eſt mihi placere deo.iſtaq; vitã acce ptareqᷓ ſibi acceptioꝛ fieri poſſu; ⁊ pon q; aliquis ſe tradit vite ↄtẽplatine — zabeten itacere Paere umce hole 60 pen hentes leactiun mulier lamgt porent lenc⸗t. glont ſec; di ſer⸗ nendo dammn N o . 4 e, . deiſuo⸗ vanitas ANdoani e lent omniba prereon Antbom guocgi⸗ ncgnipel tudeiſße inpenna hoculic⸗ 0igoparon vollnöͤla Ckagep öölm. ſuntaur glopoe torumſen poſſentſe umoꝛdin Gina diniger An Nn⸗ ton ln ligffiſi⸗ mizalnf sſolneri racnoe wehorbads eganels übeblss netſeli AOdenotöen Apogboni innontlino., eaulgiaſe⸗ üſüm; nai lac nincuibdro⸗ nni auen, gplolbin Upainn itnti Nnringe Npeld NAiganri iſodem ſorgda ac. XWN ngmnn u Nrnn ſanin⸗ Errieign. oniiſbip 8g Nihnin nugnmnonte Pürdeggries la. Eaoͤcs Seſun reud naiaidoco helnepfnnt imiͤeſthi in, c nh e nlt⸗ Gisean itig iſe lii = = =6☛ deũ ſuꝑ oĩa Contemplationis babere modicũ meriti. vel foꝛte vt aliũ lu⸗ crifacerẽ eũ ſaluando.meiaũt detrimentũ paterer me ↄdẽnando.Et eſt H̊ intelligen⸗ dum ceteris paribo.⁊ ꝙ aliquis tam libere ppſſet vti vna vita ſicut ⁊ altera.Quod di co ꝓpter publicos officiales ⁊ pᷣlatos.⁊ ha⸗ bentes alias dignitates ipos obligãtes vi te actiue intẽdere.quẽadmodũ ſunt etiam mulieres maritate pueros habẽtes ⁊ fami liam gubernãtes aut obligati ſuis ſeruire parentibo. Si enĩ hmõi ꝓ tũc ſe traderevel lent ↄtẽplationi /ipᷣi ſe danarent ꝓpter obli gationẽ qua ligati ſunt ad alijs ꝓficiendũ eſſetq; vna mala tentatio ⁊ ꝑiculoſa vni ta li vt dictũ eſt / ꝙ ſibi delectabiliꝰ eſſet ſꝑ in⸗ tẽdere ↄtẽplationi.negligẽdo aut poſtpo⸗ nendo h̊ qð facere teneret᷑. Et eſſet ꝓpr hoc damnoſus ⁊ noceret ſubditis ⁊ reipublice De tali eſſet bñ ↄq̃rendũ ⁊ ſabbatũ ↄtẽpla tionis ſue deridẽdũ.Sed aliterẽ de nõ ob ligato ad ſeruiẽdũ alijs ꝓpter officiũ qð hʒ. vel nõ neglecto qð facere alijs tenet̃. C apitulũ XXVII De pꝛofecin quẽ ↄtẽplatiui alijs afferunt. nſequenter oſtendo ꝙ ꝑſona ↄtẽplatiua/multũ etiã ꝓpdeſt al⸗ teri. ¶ Pꝛimo qꝛ dat exempluʒ bone vite.p̃dicatq; facto ⁊ oꝑe⸗/ diligendũ: ⁊ ꝙ reliqua oĩa ſunt vanitas neccuranda.Et hec nõ eſt modi⸗ Kr ca doctrina.ĩmo de tãto pᷣualet quãto oꝑa lus ↄpꝛobankt eſſe ſine fictione qᷓ; verba. Itẽ ↄtẽplatiuiꝑ deuotas ſuas oꝛatões omnibo alijs pſunt.Et accidit ſepi pꝛo pter eoꝝ merita/deꝰ faciet quibuſdã medi⸗ antibo mũdanis licet etiam mali ſint tales quoddã maximũ bonũ.puta pacẽ alicuiꝰ regni vel cõſimile.qꝛ nihil poſſumꝰſine g⸗ tia dei ſpeciali.quã citiꝰboni ↄtemplatiui impetranta deo/q; actiui.Et ſunt ipᷣi tan⸗ q; oculi coꝛꝑis/illuminantes ⁊ dirigentes oẽs oꝑatõnes factas ꝑ mẽbꝛa cetera.Et ſi ocvuli nõ laboꝛãt ſicut manꝰ⁊ pedes nõ di⸗ cere oꝑtet ꝓ tanto ꝙ in nullis ſeruiant niſi ipᷣiſmet.Tales enĩ cõtemplatiui/oꝛdinati ſunt/ad referendũ deo ⁊ dirigendũ omniũ alioꝝ opera/ non ita in ſpũalibo illumina/ toꝛum ſeu ſubleuatoꝛuʒ/ꝙ ipſi ſcirent aut poſſent/ſemper omne quod faciunt ad de/ um oꝛdinare tanq; in finem. on dico ꝙ in caſu neceſſitatis/perſona non debeat dimittere ſuam cõtemplationẽ/ad ſuccur⸗ rendum alterius neceſſitati. Sed qui poſ- ſit vtrãq; vitam tenere inſimul pertfecte hic eſſet melioꝛ.quẽadmodũ teneo beatũ gre- go:ac ſanctuʒ Bernar.⁊ ceteros feciſſe.Et qui bene ꝑpenderet qualis excellentia ſit anime ⁊ bonoꝛũ ſpiritualiũ/erga coꝛpus? bona tempoꝛalia.hic clare cognoſceret/q; plus ꝓdeſt toti eccleſie/oꝛatio deuota vni⸗ us cõtemplatiui/qᷓ; faciunt centũ ⁊ centuʒ vitam actiuã ducentes.ad ſuccurrendum alioꝛum neceſſitatibo coꝛpoꝛalibo.Et mul to plus ꝓſunt/qᷓ; ſe in mundo occupantes non vt alijs ſubueniant.ſed pꝛo ſuo ꝓpꝛio ↄmodo laboꝛantes ⁊ ſepe in damnũ alijs. Igitur dico/ ꝙ ſi aliquis ſpũſſancti in⸗ inctu ſenſerit ſe inclinatũ ⁊ cõmotum ad vitam cõtemplatiuã ſectandã/⁊ hoc ↄgno uerit.talis ſine vituperio vite actiue pote⸗ rit abrenũciare.ĩmo faciet hoc cum laude magna pꝛemiũq; non modicuʒ inde acce⸗ pturus. Niſi foꝛte per contrariũ aliquis a ſuo pꝛelato obligaretobedire ad publicuʒ officium exercendũ.vel etiam in caſu vlti⸗ me aut vrgentis neceſſitatis ſicut dictũ eſt Vrgentem autẽ neceſſitatẽ voco.quando veriſimiliter aliqui perire poſſent /niſi per talem eis ſubueniretur. Dõ non eſt ſuꝑbia tendere ad vitam con⸗ templatiuam vt quidam putabant oſten; git per exemplum. . — Ec eſt dicendũ quãtũ ad ſcõam Nuꝰnẽ ↄtẽplatõis quẽ ſuperiꝰdecla raui.hoc ẽ ad amandũ deũ ſumme extoto coꝛde/ꝙ talis tẽdat nimis in altũ.aut pᷣſũ⸗ ptuoſe agat.ĩmo aliqͥs aptꝰad hoc faciẽdũ et graʒ talẽ a deo cõſecutꝰ/deficeret ⁊ minꝰ bene ageret(vt videt᷑ Et ſpẽalit᷑ eccłiaſtici⁊ religioſi.quoꝝ vita ad hoc oꝛdinata eſt.oĩno ſedare debent ad —— vitã hanc/potiꝰq; ad aliã. Silr ⁊ clerici.pᷣ cipue q̊ʒ theologi.aut certe eoꝝ ſcia nõ iaʒ eis auxiliabit᷑ſʒ inde inflabunt᷑.efficiũtq; vani /vacui ⁊ ſuꝑbi.¶ Pzʒ ꝑ ſile exẽplũ ad oculũ.Erit in regis curia ᷣuitoꝛ q daʒ coqͥ ne cui rex talẽ dabit graʒ/vtpotefacere eũ⸗ dẽ volẽs ſuũ camerariũ.qꝛ iudicat ĩᷣm ad hoc ſufficiẽtẽ ⁊ ſic placet ſibi Nulli dubiũ ꝙ ſi pᷣdictꝰfamulꝰ hoc refutat cã ſue pigri⸗ cie aut ꝓpter fictionẽ coꝛdis aut ingluuieʒ ſeu guloſitatẽ / dicens ſe malle ennanae ratõeʒ añ dictã/q; tendens ad fi ſi dei dono nõ vteret 5 4 cõtinue in coqna ĩ officio ſcʒ ſoꝛdido pꝛio ri.ipᷣe vtiq; erit crimĩ abilis ⁊ repᷣhẽſibilis. Silr qui põt famulan deo in ſtatu excellẽ ti / erit danabilis ſi ſe occupare ſꝑ voluerit in minoꝛibo. nec excuſabit᷑ humilitate ſed imputabit᷑ coꝛdis ſui fictioni aut tepidita⸗ ti. Glee dico qn deficiũt ⁊ errat/qui in cõ templatõe ſua/nimis volũt inqͥrere. Sũ⸗ me eni talibe neceſſaria humilitas eſt.que cuſtos eſt ⁊ nutrix ipᷣius caritatis. De excelleẽtiꝗ ↄteplatiui/ſuꝑ actinos. AQAaantũ ad roneʒ tertia/ſcʒ ꝙ ali q qui tales ↄtẽplatiui ſunt dece⸗ pti effectiq; fatui ⁊ melancolici ARARudeo ꝙ in actina vita ſilr plu fes ſunt decepti.qꝛ nõ vtunt᷑ diſcretõe req ſita ad bene terminãdũ inceptũ opus. NHec ætiã omniba eſt data gra talis viuẽdi ſcʒ in cõtemplatiua vita. ꝓpter cauſas certas añ ſignatas.ſicut dicit apls. Quilibet hʒ do⸗ nũ ꝓpꝛiũ a deo.vnꝰ quidẽ ſic.alter vero ſic. et iterũ. Si in coꝛpe vno oĩa mẽbꝛa eſſent oculꝰ. vbi eſſent manꝰ⁊c.¶ Verũ eſt ꝙ mũ dani/ↄtemplatiuos leuiter iudicãt fatuos eſſe atq; melãcolicos. Nõ enĩ ſaciũt qũo ⁊ ipſi.ↄtemnũtq; oĩa que iſti mũdani canſſi ma tenẽt.ſed nõ vidẽt magnas ↄſolatões et ſancta oꝑa/ſpũalesq; diuitias/q̃s adipi ſcunt᷑ ↄtẽplatiui mũdũ refutãdo.⁊ a ſe pꝛo cul expellẽdo oẽm auariciã.ſuꝑbiã.omnẽ iram ⁊ inuidiã inſuꝑ ⁊ vanitatẽ.que mun⸗ danis ſine moꝛa pᷣſtant nõ modicã vexatõ nẽ.Et viuũt ↄtẽplatiui in magna requie? pace ↄſcie.qð eſt bonũ tale ꝙ aliud ei ↄꝑa ri neqͥt.locoq; occupationũ mũdanaꝝ ſu⸗ per terrã in anguſtiſſimo loco ⁊ re modica ipſi ↄtemplatiui occupant᷑ in maioꝛi ⁊ am plioꝛi loco ac negocio q;ᷓ ſit tot mũdꝰ.hoc eſt in deo. G hec velim dicere noꝛũt qui ſunt exꝑti: Certũ eſt/qꝙ vita ronalis creature/ verſat᷑ plus in oꝑatõe intellect?et rationis/q;ᷓ alibi.hoc eſt in meditationibo rõnabilib ⁊ in volũtaria dilectõe.Et ideo veraciter ⁊ quaſi ſoli totales/viuere dicun tur.qui in ↄtemplatõne nutriunt᷑ cibo tali atq; potu.⁊ nõ illi qͥ ſuas animas ac vitã/ nõ plus leuãt ad celeſtia qᷓ; beſtie.ipᷣi eĩ co⸗ medũt ⁊ bibũt.ipᷣi letant᷑⁊ gaudent.rident atq; leuitatibo inſiſtũt.ipſi ſua coꝛpa vexiat ſicq; ſuo modo faciũt vt beſtie.¶ Sz foꝛn⸗ te obijciunt qꝛ auxiliant᷑ alios per laboꝛes D plici⁊ ſ optime qui ad hoc nitunf. ſuos. Ita etis faciũt equi zaſini. interdũ am pliꝰ. Quãq; hocipᷣm laudabile eſt. ei q neſcit ⁊ nõ poteſt ampliꝰ.⁊ qui implet hoc fideliter ad bonũ finẽ ⁊ intetionẽ. ſcʒ ad ſ⸗ uiendũ deo/⁊ ſubueniẽduʒ alteri.Cate⸗/ oꝛ ꝙ ↄtemplatiui in ſactis mũdanis non ſunt ita ſapiẽtes ⁊ pꝛudẽtes.quẽadmoduʒ actiui. Ratio.qꝛ ſuũ ingeniũ ⁊ intentionẽè/ in taliba nõ ponũt.vnde accidit eos iudica ri ſimplices ⁊ inſipientes.qᷓ;ᷓ; eis modica de iſto ſit cura.ad hoc enim ſunt vocati vt apls inqͥ t ⁊ ad hoc nitunt᷑ toto conamie.ſ. utari fatui/ vt ſapiẽtes effici poſſint. Capitulum. xXX. eneceſſitate gre dei / ix — Tr ℛdü ſcom/ſcale ↄtemplatoõis quẽ alio intra eã. Ipa vero ↄtemplatio tendit ad hñdũ nõ extrinſecũ ſed intrinſecũ ſcʒ ſe⸗ cretũ atq; ſilẽtiũ.Ad qð ↄſequẽdũ ꝓdeſt q̃ rere etiã ad extra(ſicut dictiũ eſt ſupꝛa)ſoli⸗ tudinẽ ⁊ ſilẽnũ.(¶ Dicit ergo beat berñ.qꝙ; ſpõſus aie ieſus xps/verecũdꝰeſt amicus. nec libẽter ſpõſaʒ ſuꝗ accedit/multitudine pñte.qrit aut eſſe ſolꝰ Opoꝛtet igit᷑ aama ſe oĩno expellere oẽs occupatões inten et exteriꝰ. vt ſcʒ ſolũmõ intẽdat ad recipiẽdũ ſpõſuʒ ſuũ.Ex quo enĩ deꝰ ipᷣe ſimplex eſt- vnꝰ.inqri vult in coꝛdis ſimplicitate ⁊vni tate. Coꝛ aũt tale ſimplexnõ eſt ⁊ ynuʒ qð in tot ꝑtes diuiſuʒ ẽ ꝑ curas mũdiales ma las ⁊ vanas. Sed heu in qntã miſeriã per peccatũ redacta eſt nobilis ipᷣa aĩa.q in ſta tu pꝛime innocẽtie/ extoto ⁊ oino oꝛdiata fuerat ad cogitãdũ de deo ſuo creatoꝛe.atq; cõſiderare ſpũalia ſine aliquo impedimen to ⁊ difficultate.qð ipᷣa⸗/mõ/ ꝑ tantã penaz difficultatẽq; / grauata onere ſue coꝛruptõ nis põt opari qð eſt mirabile. noſcunt quid ẽ nũc qð ipᷣaʒ aĩam in altum releuare poſſit.ponere in vnitatẽ.reducere ad ſim/ plicitatẽ eãq; expedire de mari iſto ꝓcello; ſo tumultuoſo atq; fluctuãti/ ꝑ curas abſ- q; numero:ꝑ phãtaſias varias imaginatõ nesq; ſine moꝛa abũde ſcaturiẽtes: Certe hoc facere pꝛincipaliter nihil valet / niſi vᷣè⸗ tus tue gratie.⁊ huius mans magni ⁊ ſpa⸗ cioſi motus mitigare quod intra nos eſt edei / ipſi vtemplatino. Euertoꝛ igit᷑ad pꝛioꝛa ſcʒ ad ᷓ, dixi locuʒ ſecretũ ⁊ ſilentiü. De⸗ claraui aliqualit᷑ de ſecreto du⸗ de ſilentio. vno ſcʒ exira aĩiam. et . -⸗ “ ” e meus ſem. guti cirob bus al feaoaut MManro amorcara eſhorni talimeit iulnodi; reglia ſite ortetlia uſhe hoinmmino eſuorea naagnso naſagdan grcique loggetchi geſidonin iſtudcöm ſuoni⸗ Uumrpan gviſuhri vſcon 9 ained en mmahee ne .Enn mnofen MMentoni, tnsiti Sasnodi nrpoet 1 nonſan Dpluise e amdin npbtotag Entiſh it gi⸗ imas. iune Gkiama Zina ncgid inperch icener caynmad rüsaese tümianür- iiuinſ totan vorntgh npuimn Pand g nurconpe Lcörotaurt PWens Kuntcene. Cuceaoſin nmiſtocct idonet obinnon Gnmine blniuni ronuhi, Adamm Contemplationis Zu ſuſcitas egenũ ꝓſtratũ de puluere va⸗ narũ cogitationũ.⁊ pauperẽ engis a ſterco re inoꝛdinatarũ delectationũ.collocãs eos in altũ vt ſedeãt cũ pꝛincipib.hocẽ cũ an⸗ gelis atq; ſanctis.⁊ vt eoꝝ cõuerſatio in ce lis ſit. Donũ aũt iſtud gre.veracit᷑ tribuit᷑ ſlis inquirentibo ipᷣm diligenter atq; ar⸗ enter ⁊ ad hoc ſe diſponentibb Oualiter aĩa ateẽplatiua/ dicitureleuariſu fficitur ſimplex⁊z vnica. paebpug Lefficie nicc. NEcintelligenduʒ eſt/ aiam coꝛ⸗ pus deſerere fᷣm ſubſtantiã cuʒ in ↄtẽplatione rapta fuerit/ ſal⸗ edici tem de curſu ↄmuniſed ꝓ tunc dicitvbi fuerit coꝛ ſuũ atq; amoꝛ ſuus ſicut augu. dicit ꝙ aĩa veri eſt vbi amat q; vbi ipa animat.hoc eſt qᷓ; vbi vitã pꝛeſtat coꝛꝑi.Et ideo dico.qꝙ talis eleuatio aie de uote extra mũduʒ ac ſuꝑ iſta coꝛꝑalia vſq; ad ſemetipᷣam / aut vſq; ad angelos.vel cer te vſq; ad creatoꝛẽ ſuũ altius fieri non põt fit ꝑ foꝛtẽ ſanctãq; meditationẽ vel arden⸗ tem amoꝛem. Tali mõ ꝙ talis meditatio aut iſte amoꝛ virtute ſit ta potẽs/vt ipᷣaʒ fa ciat obliuiſci vel ceſſare ab oiĩbo opationi⸗ bus alijs ⁊ fantaſijs.ſicut eſſet in ſopoꝛeꝑ fecto aut ſomno.vel ſaltẽ ſi nõ ex toto tales ceſſant oꝑationes/ipᷣe tñ nõ pñt coꝛrũpere extinguere aut ſuperare meditationem vel amoꝛẽ ardentẽ ſupꝛadictũ.ꝓpter vigoꝛoſã eiꝰ potẽtiã. Opoꝛtet etiã ꝙ ala/totaliter in tali meditatõe ſit occupata ⁊ amoꝛe.ad hu iuſmodiq; ſit oĩno intẽta. nec de quacũq re alia ſit ei cura.necad alia reſpiciat.niſi foꝛte talia pᷣtereũdo nõ tũñ ibidẽ pedẽ figen do.:ſcʒ ꝙ in talibo nõ arreſtet᷑ ſiue moꝛã fa/ ciat.¶ Et hoc fieri poſſe/exꝑientia q̃tidia na in minoꝛib hoc manifeſtat. Affirmat Hqidꝗẽ areſto:inqͥens.Accidit interduʒ ali⸗ q Juuẽ ſuꝑ re aliqua tam foꝛtiter meditari. nec aꝑtis oculis intuebit᷑ hoc qð ipᷣm pᷣte⸗ riet ſeu qð ante eũ vadit. Sepeq; in ſocie tate cũ qua ſociabit/ plura dicent᷑⁊ coꝛam ipᷣo exercebũt᷑ ſeu fient/de quibo nec aliqd ſciet.ſed in ſua foꝛti meditatõe ꝑſeuerabit ac ſi doꝛmiret. VUnde qñq; detali ꝓuerbiũ iſtud cõmune ſolet adduci et dici. Iſtead ſuos meditat amoꝛes. ¶ Calẽ ſimilit mo dum raptus/ꝑcipiũt ſepe ſtudẽtes ipᷣi.ali⸗ quid ſubtilitatis cõpilare molientes. Pi⸗ cloꝛes ſuo modo facere cõſueuerũt ſiẽ ego teneo.alijq; opifices ſubtiliũ. poſitiĩima⸗ ginationibo foꝛtibo. Recitaturq; de pho qᷣ dam noĩe archimenides excellenti geome⸗ tro.qui imaginaliter deliberauit facere in⸗ genia ſubtilia ad bellandũ ⁊ defendẽdas ĩ uadẽdasq; ciuitates. VUnde accidit ciuita tem quã inhabitabat dictꝰ phs / ab inimi⸗ cis debellari.pꝛinceps aũt exercitꝰ pᷣcepit quidaʒ eundẽ ſuas figuras ptrahentẽ ſᷣm ſcientiã geometrie repperit.queſiuitq; ab eo quo noiĩe appellaret᷑ipᷣe vero tã fixe ſua rum figurarũ foꝛmationibo intẽtus extitit vt quid ſibi iſte interrogãs diceret penitꝰ ignoꝛaret.niſi ꝙ; inſinuabat eidẽ ꝙ ſenon impediret nihil aliud reſpõdens.vnde id⸗ circo vitã ꝑdidit.Ecce q;ᷓ foꝛtis huius erat meditatio.vt ob eius vigoꝛoſitatẽ/ciuita⸗ tis ſue expugnationẽ nõ ꝑciperet.atq; nec poſitus ſepe ↄmedere oblitus eſt. opoꝛte⸗ batq; ne fame periret/famulã ſuaʒ ad cibũ pcipiendũ eiꝰmanũ cõducere. De quo va lerius hoc recitãs/ dicit ipᷣm ſolum anima vixiſſe.coꝛꝑe aũt circũdatuʒ fuiſſe tanq; re extranea ⁊ inutili.¶ Dicta ecempla addu cta ſunt ad oñdendũu/ꝙ aia imaginatõnes atq; curas nõ ꝓficuas a ſe põt depellere. vt ſubleuari poſſit ⁊ ad ſanctioꝛa ↄueniẽtio⸗ raq; cõſcendere.atq; ſe taliter ad vnitatem ſimplicitatẽq; deducere.meditãdo ſolũmõ qliterad ſuũ creatoꝛẽ poterit ꝑtingere. qui eiꝰeſt locus finis atq; amoꝛ.q;uis illud fa/ cere foꝛtius ſit atq; difficilius.qᷓ; in dictis exemplis oſtenſum eſt. Et hoc de tanto q̃n to cogitationibo vti opoꝛtet ſpiritualioꝛiꝝ bus. habereq; meditationes magis extra- neas atq; ſubleuatas. ‚— Ee 2„ Richardi de ſancto victoꝛꝛe. Icharqde ſancto victoꝛe/quẽ⸗ dã edidit libꝛũ/qnq; ꝑtes ↄtinẽ N pꝛofundã ſciaʒ/ tractat materiã iſtã.ſq; deↄtẽplatõe.diuidẽs ipam ↄtẽpla,⸗ tionẽ in ſpes ſex ſeu modos.Quoꝝ modo rũ duo ĩ imaginatõe ſũt poſiti duo in rõne Aids inimicũ agnouit ipᷣm occidentem. lius item ph̊s neades dictus ad meſam demoꝛiam facit libꝛi de contemplatiöe tem. vbi multũ ſubtilit᷑ atq; ßm (Capitulũ XXXII. * itẽ duo in intelligentia. Scoõm h pfatdo ctoꝛ ponit tres modos celoꝝ intra animã:. ⸗ et iuxta hoc ꝙ ipſa anima cogteando ſeu M 4 . medlitãdo ſeipam vertit diuerſimode. ſcili cet aut meditãdo coꝛpꝑalia q̃ ſenſiba ꝑcipiũ tur exterioꝛibo.aut ad ſeip̃am cogitando⸗ aut angelos ⁊ eoꝝ ſtatũ.aut certe ipam dei tatẽ. ¶ Et pᷣſertim dictꝰ Rich.in qnta ꝑte libꝛi memoꝛati tradit qũo ↄtemplatio foꝛ matur ſen diuerſificat modis tribo. Aliqñũ ꝑ hocꝙ ipᷣa aĩa dilatat᷑ interdũ amplius ⁊ qnqʒ plus eleuat ſuũ intellectũ ⁊ qñqʒ per bhoc ꝙ ipᷣa habet ipᷣm ſcʒ intellectũ ſic alie⸗ natũ ſeu oblitũ. Declaratqʒ ꝑ quẽ modũ iſtud fiat ⁊ qualiter qñq; hoc acciditaddu rxens auctoꝛitates atq; exempla ſcripturaꝰ et naturarũ.qꝙ hoc fiat ꝑ admirationem ve bhementẽ aut ꝑ magnã deuotionẽ.vel certe per delectationẽ nõ modicã ſpũalẽ atq; cõ⸗ Platione.& Bea r mee intetionis eſt lo qui nõ ſubti iter ſed rude ⁊ bꝛeuiter / idcir⸗ co poſtpono vobis declarare noĩati docto ris doctrinã/quaſi nimis ſubtilẽ.niſi foꝛte in certis punctis ſubſequentib ⁊ hoc mõ capacioꝛi atq; vobis familiarioꝛi. qpitu. XXXIII. De tenio gradu cõtemplationis/ꝛ ſimili⸗ 2 tudines quedam naturales. Vnc reſtat de gradu tertio ſca⸗ foꝛtem foꝛe baptiſaui ꝑſeueran⸗ tiaʒ. Luũ adi en grane omine / gie rantia foꝛtis ponit atq; collocat in altitu⸗ dinẽ ꝑfecte ↄtẽplationis.oꝛdinatq; hoiem in ſtatu ꝑfecto in quo põt dici viuere amo re.Tüc enĩ recipit diuinas ↄſolatões amo ris.nõ ſentiendo tribulatõnes carnis aut mũdi.De nulla eni re alia ei extũc cura eſt niſi deũ amare.de ipᷣo meditari atq; loqnui. et ꝓ eiꝰamoꝛe fugit fatuas delectatõnes hꝰ mũdi.atq; eiuſdẽ mũdi aduerſitates cum gaudio ſuſcipit. Et ideo nõ eſt qð ei poſſit obeſſe ſeu nocere.Non ꝓſpitas.iſtã eĩ ſub⸗ terfugit aut certe ißam humillime ſuffertꝛ in magna grarũactõe. Iteʒ nõ aduerſitas hanc enĩ ardẽter deſiderat.ſicut mediante qua deo adducit᷑⁊ qua ipᷣa deuota aĩa pur gatr ⁊ edocet᷑ꝑ quã qʒ ſponſo ſuo ac amico ieſu xpᷣo ſimilat᷑ qui plenꝰfuerat tribulatio nibo. Recipit itẽ aduerſitatẽ quẽadmodũ t at ſtea ſp deſcẽdẽti pꝛiuſq; ꝑtingat in ſũmũ.⁊ poc qꝛ repperit qndã difficultatẽ aut impe lel ↄpat᷑ volẽn ignẽ accẽdere ſignũ certũ ꝙ de oĩpotẽſſpõſei eã dili cexqᷓ dignat᷑ ſic ſe viſitare ⁊ caſtigare. Eti ſtatu iſto/ aia deuota ardet dulciter ſuaui⸗ teratq; pure/ igne ſpũali ſuccenſa. recte vt carbo clarus ⁊ totus ignitus⁊ ſine fumo ⁊ le cõtemplationis diſſerere.quẽ iutoꝛio enĩ gratie diuine / pſeue ſine crepitatione aut ſine tumultu. Ibi eſt gia totaliter radicata in terra optima mul⸗ tum fructũ afferẽs. Ibi eſt deſtructa amo⸗ ris mundani ciuitas ⁊ diuini amoꝛis ciui tas ↄſtructa:¶ Sed tñ nõ eſt ꝙ qdin hac moꝛtali vita viuit᷑/ſine dono ac pꝛiuilegio gfe ſpẽalis aliquis in tali ꝑfectõis ſtatu ſg poſſet ꝑmanere ſine ſui mutatõe.qͥn pottꝰ dico vſq; ad moꝛtẽ de ſtatu in ſtatũ varia⸗ tionẽ ſepe ⁊ mutationẽ fieri.Sed quiiam ad talẽ ſtatũ ꝑfectõis ꝑuenit.talis diutius in eo ꝑmanet ⁊ ſepiꝰ q; alij immoꝛat᷑.Etſi ipᷣm qñq; excidere ↄtingit ⁊ labi ex eo.citiꝰ relenat᷑ in aliquẽ de duob pꝛimis ſtatibo. ꝛimus ſtatus ↄꝑat᷑ ↄueniẽter hyemi. qua viget quaſi ſemꝑ frigꝰ obſcuritas Scs ſilat᷑ tꝑi vernali.in q ꝓpter mutatio nẽ grãdẽ/mõ viget caloꝛ poit frig.mõ ob⸗ ſcuritas ⁊ poſt tꝑantia aeris.mõ ſol lucet. poſt nube tectoccultat᷑.mõ pluit.poſt ẽ ſe⸗ renũ.Tertius ſtatꝰ equat᷑ eſtati calide.in q̃ᷓ quaſi ↄtinue feruoꝛ eſt ſolis atq; geris cla⸗ ritas.licet interdũ veniãt pluuie ⁊ obſcuri tates. foꝛtioꝛesq; oꝛiant᷑ tempeſtates at hoꝛribilioꝛes mutatõnes / q;ᷓ in qualicũq; tpꝑe alio.Et tali mõ/ꝑfecti ↄtẽplatini/ſuffe rũt ꝓ tꝑe tẽtationes gramioꝛes alijse Ho aut pter ipᷣoꝝ ꝓbationẽ ⁊ purgationeʒ vt in humilitate ↄſeruent. vel certe interdum ad eoꝝ ꝑditionẽ ſᷣm occultũ dei iudicium exigẽte eoꝝ ſuꝑbia ⁊ iniqͥtate.exẽplo luci⸗ feri creati in tãta pulcritudineę ſapiẽtia⁊ cõ templatõe tam ſublimi.¶ Poteſt itẽ alix pꝛimꝰſtatus / ſilari diei pꝛime hoꝛe ĩ mane qua claritas tenebꝛis adhuc inuoluta cer⸗ nit᷑atq; młtũ obſcureĩcipit apparere. Se cũdꝰhoꝛe tertie diei.Tertiꝰvero clare meri diei.¶ Et ſic de multis alijs figuris ſimili bus ⁊ exemplis. Foꝛtis perſeuerantia neceſſaria eſt cõtem⸗ 7 *. = Dlatiniss. VWi abl. q; ꝑſeuerãtia foꝛti/ſum⸗ mitatẽ ⁊ altitudinẽ montis ↄtẽ platõis/putat ſe obtinere/aut ꝑ fectũ hr̃e caloꝛẽ amoꝛis diuini.talis ↄueni enter aſſimilat᷑aſcẽdẽti mõtẽ excelſum/po⸗ dimẽtũ. volen den vel ſuccẽdere in lignis viridibo aut putri dis.qͥᷣ cũ nõ ſtatim acced ii/ aut cũ pꝛimo ũ ð ſceceautſe geſcearn Ncenccct Pluennne lioder Miawen luntpeniel Wnn lenalinöhe Gendindacc reſſzinni Ciuminn. monto inn inpoſdhe abiciit 4 hoolto. N. düunnt gincnmn Nanongli dpriulego adaſtu nirir Baugtln biulsdints mnnanikt hianab dumſtanh, glänbren, tobſcuntn Promutano ifig nöob; möſallocer. Purdokteſe ndlrnz Gugzeenst Unetobenn mchnng Snguit; mnen menmtom Rindtnmn 1orra Memd corckiede eberimme Weinvciwace upee gerandneneaei listonsſmi — — wintſenſi Cohpern nrchenritſini uhinn ginigini rnuhhan , tudgn re radices bene figat, pter moꝛaʒ aut peri⸗ Iſte⸗ Contemplationis peipit niſi fumũ vel modicã ffãmaʒ facilir extinguibilẽ/quaſi cõmot recedit deſtruit aut ꝑ totã domũ pijcit / ſpargẽdo hincinde ſtruẽ lignoꝝ. Itẽ merito ↄꝑat᷑pᷣfatus ñ potenti pacifice maturitatẽ grani ſuiſemi nati/expectare:aut ꝙ ſua platula inſerta x⸗ culũ vł difficultatẽ quã ꝑcipit talis.¶ Rux ſus gerit typũ ſimee/ cupienti nucẽ viridẽ deguſtare.ſentiens aũt coꝛticis amaritudi nem / ad nuclei dulcedinẽ non ꝑducit᷑ ſta⸗ tim eama ſe pꝛoijcit nõ ꝑſeuerans:¶ Ro⸗ ſtremo aſſilatur pigro militi.qui ante ciui tatis obſeſſe captionẽ ꝑfectã / tedio affectꝰ inde diſcedit.¶ Videtis igit᷑ ꝙ taliter fa⸗ ciendo aliquis nõ ꝑtingit ad apicẽ mõtis nec ignẽ habere poterit neq; bladũ. Item nec arboꝛẽ.neq; nuclei guſtũ.nec etiã ciui⸗ catẽ obtinere.referẽdo iſta pũctis iã dictis Sic ſimiliter nõ poteſt ꝑuenire aliqͥs ad ꝑfectionẽ cõtemplationis.ſine foꝛti perſe/ Capitulũ. xxXN. Impedimẽta pluxa/nequis mont? ↄotem Plationis vſq; ad ſũmũ aſcedere valeat. Lemus adhuc modicũ in vno ſupꝛadictoꝝ exemploꝝ cõſide⸗ rantes factũ volẽtis ad finẽ mõ tis alti atq; pendẽtis cõſcẽdere. tinue aſcẽdit ñ redeſcẽdẽdo ĩ baſſuʒ Dõ ſi eũ pauſare ↄtingat.nõ incipit p.o⸗ greſſum ſuũ a pede montis dicti ſed a loco vbi moueri deſijt. Pari mõ cupiens poſſi dere ↄtemplatõis ꝑfectionẽ nõ debet quie ſcere aut ſeipᷣm arreſtare.qꝛ pauſare eſt re⸗ deſcẽdere.nõ ꝓgredi retrocedere inferiꝰ eſt Nec debet etiaʒ ſemꝑ reincipea baſſo.ſed vndereceſſit ⁊ vbidimiſit.¶ Et ꝓpter iſtiꝰ pſeuerantie abſentiã.tam pauci reꝑiuntur — ad ꝑfectam ꝑtingunt ↄtemplationem uã cito enĩ quidã modum aſcẽdẽtes ſen tiunt penã aliquã ⁊ laboꝛẽ/ credũt ipi pau ſare. ſicq; retrocedũt inferius.¶ Suntau tem alij nõ habẽtes oꝛdinẽ.⁊ modum aſcẽ dendi nõ cuſtodiũt.ſtatim enĩ volunt ſali⸗ re vſq; in altũ.non incipiẽdo a baſſo ꝑ me dium ituri. Baſſum aũt ſeu inferiꝰ huius montis/oſideratio eſt ſuoꝝ peccatoꝝ atq; defectuuz. ¶ Sed reꝑiunt᷑ alij collis ſuis impoſita habẽtes grãdia onera nec heapᷣa abijciũt.⁊ nihilominꝰ ſic ſe putãt aſcenſu⸗ ros oĩno.Onꝰaũt iſtud ẽ occupatio mũda 4 na ⁊ foꝛtis cogitatio inibi poſita ſeu fixaqᷓ reuerti ⁊ relabi ſi qñ leuauerit ſe.¶ Rurſus gqaĩiam aggrauat mirabilit/faciẽs l ad ſe quidã ꝓpt᷑ mimas volitates coꝛã ſe muſcas totũ dimittũt.⁊ ire deſinũt vel redeſcendũt Muſce iſte/ſunt volãtes cogitatõnes.qͥbꝰ aĩa in ſuo ꝓgreſſu neq̊q; debet arreſtari ſeu impediri ſed vlteriꝰ ꝓcedere.fugãdo iſtas a ſe/manu ſancte indignatõnis. Regiunt etiã alij tales muſcas inſequẽtes.ad modũ pueroꝝ pꝰ papiliones currẽtiũ. ¶ Itẽ ſũt quidã qͥ latratu canũ infernaliũ ſtatum ter⸗ rent᷑.hoc ẽ qᷓ;cito ſentiũt tẽtationẽ aliquaʒ turpẽ totũ dimittũt.vel certe ſe cũ tali occu pãt.nitunt᷑q; tale expellere ⁊ oẽs hmõi ten tatões ⁊ cogitatões.qdð ſepe fieri nõ poteſt ſed bene pñt pᷣteriri ſcqʒ eas nõ curãdo. exẽ⸗ plo ꝑegrini q ad quẽlibet latratũ canũ nõ ſiſtit pedẽ.cũ ſibi in via talis occurrit latra tus.ſed cõcito greſſu/tanq; nõ curado iter ↄtinuat ⁊ ſic ſilent.De quãto eni plł pſiſte⸗ ret ad ſe defendẽdũ vel ad eos ↄpeſcẽdum⸗ tãto ampliꝰ latrarẽt ⁊ iter ſuũ talit᷑ ꝑderet. iqͥ aũt nõ extendũt ſꝑ manũ dexteraʒ huic ꝗ eos in altũ debet ſubleuare. imo re⸗ trabũt appodiãtes ↄfidẽtesq; in multitu⸗ dine diuitiaꝝ ſuaꝝ ⁊ ſue foꝛtitudis.ideoc nõ mirũ ſi hmõi cito labunt᷑. Pꝛopter hoc debet hõ ſꝑ extẽdere manũ ſuã ad auxiliuʒ diuine gre: diffidẽdo oĩno de ꝓpꝛia ſua po tẽtia.nõ pᷣſumẽedo ſe poſſe illuc ꝑuenire q̊ tẽdit ꝑ ſeipᷣm ( Iteꝝ ſunt alij qͥ putat ſta⸗ tim eẽ ſe in ſũmo.cũ tũ adhuc ſint bñ i baſ⸗ ſo.iõ aſcẽdere diſſimulãt ⁊ dimittũt ⁊ ſi di mittẽdo retrocedũt inferiꝰ.¶ Aliqͥ pcedũt vſq; ad altuʒ.ſed ſtati efficiunt vane glioſi ſen gaudioſi. Videt᷑ iſis opꝰſuũ muliũ be ne pegiſſe ⁊ ſuã dietã bene feciſſe. Nec po⸗ nũt diligẽtiã ad ibi ſcʒ in alto demoꝛãduʒ. Ergo tales pᷣcipitant᷑ ſeu ſtan decidũt.non aſcẽdẽtes ita velocit᷑ ſuꝑiꝰ ſicut vellẽt vna alia vice. Vel foꝛte eis deꝰ nũqᷓ; auxiliabit ad illic aſcẽdendũ.exigẽte h̊ ſuꝑbia eoꝝ et ingratitudine ⁊ abuſu ↄgnitõis habite qðᷣ eſt hoꝛribile ⁊ cã nunq; pſumẽdi ĩmo ſꝑ ſe tenẽdi in ꝓfunda hũilitate.cũ ſcʒ pcipit᷑ ꝙ hõ q deo fuerat tam ꝓximꝰ atq; familiaris in collocutõe ſua ⁊ ſic auicula q ↄſtruxiſſet nidum ſibi intra celũ poſtea deijceret᷑ vſq; ag infernũ ſine reuocatõne aut reuerſione Dehinc ſunt aliqui qui cuʒ viderint ſe modicũ altius ceteris in monte iſto.alios aſpernãtur ⁊ derident inferius neebi — qui iuſte derelinquũtur a deo vt labantur quatenꝰcadẽtes agnoſcant qᷓ; modicũa ſe⸗ metipᷣis holnA vt dicere poſſint etiã fuimꝰ ibidẽ.aut certe vt ſecreta excellẽtia inquirãt.aut ꝓpter ſolã placentiam ſeu delectationẽ.aut ꝓpter loci eminẽtis amenitatẽ.nõ aũt vt deo melius placeãt ꝓximiꝰq; ei ſeruiant.honeſtiꝰam⸗ plius ⁊ magis meritoꝛie.Et iſti cito amit⸗ tunt dei auxiliũ atq; eiꝰ gratiã aut certe re⸗ periũt ſe deceptos nimis dure turpit᷑ atq; miſerabiliter. Putãt eni ſe eſſe in mõte dei cũ ſint in mõte diaboli.¶ Poſtremo eſt ali quos inuenire/ nimis qᷓ; rõ dictat ſeu ius ſit/feſtinãtes.nitetes pᷣire ſuũ ductoꝛem et foꝛtius q; vult idẽ.qð magna eſt fatuitas. Bfa dei eſt ductoꝛ iſte.ſicut dictũ eſt.Qui ergo nõ põt aut dignat᷑ expectare ſpacium tꝑis pꝛo motu gre iſti?t auxilij/iure eã per dit.⁊ alia vice ipam ꝓ libitu ſuo tã cito nõ reꝑier. Sicut e regione etiã ẽ cũ iſtis qͥ ad iſtã graʒ ſequẽdã nõ ſunt ꝑati cũ ab ea vo cant᷑ ⁊ monent᷑ ad aſcẽdendũ imo refutant aut alibi vadunt aut certe verbo vel facto dicuut gre vt adhuc modicũ ipᷣos expectet et ſic ip̃a depulſa mox recedit.Opoꝛtet igi tur cõtinue ſtare ſupꝛa ſui coꝛdis cuſtodiã ad imitandũ viſitationẽ diuine gre.⁊ pso cegere f̃m ipᷣius motũ atq; volũtatẽ necve lotius neq; tardius omni tꝑe cum ꝓfunda humilitate indignü ſe indicãdo etiam ad iacere q;to magis ad eius apicẽ aſcẽdere. Per hoc enĩ de tãto trahe altiꝰ. Quẽadmodũ rex pᷣpotẽs volens ho: noꝛare militẽ ſuũ.de tãto eũ libẽtius collo cat ſupiꝰvt ſedeat cũ pꝛincipibo/qᷓ;to magg mötis iſtius la renitit᷑ad hoc.⁊ de tãato magis trahit ⁊ cõ⸗ pellit / deqʒto miles ipe plus bumiliatſeer cuſatq;. Sup oia eni diplicet deo pfũptio nec delectat ei modus volentiũ eũ accede⸗ re effrenate ⁊ ſine timoꝛe quaſi ad ſuũ ſoci⸗ um ⁊ ſibi ſilem. ſed debet ſemꝑ cuſtodiri. ſancta ⁊ laudabilis verecũdia.tremoꝛ ⁊ pa uoꝛ atq; timoꝛ cum ↄfidentia ſue benigni tatis. Sine enĩ cõfidentia talis timoꝛ ni⸗ mis eſſet culpabilis ⁊ impedimentũ aſcen ſus noſtri montis ꝓpter tremoꝛẽ ⁊ tribula iuſtũ eſſet/a timoꝛeconceprt. tioneʒ amplioꝛẽ qᷓ; ratio exquireret ſeu qʒ Capitulũ xxxvVI. quibuſd alijs impedimẽen iſtiꝰ vie.· De 7 Alij aut qui iſtũ moõteʒ nõ niſi ꝓpter curioſitatẽ ↄſcẽdere volunt.?⁊ umum nimis vexa De monte ſinũ ſuũ.hoc eſt coꝛpus ꝓpꝛiũ is vexant. ita ꝙ ala ſe de eo iunare non valet. Alij aũt nimis ſunt repleti atqʒ pon deroſi.infirmi ⁊ doꝛmientes ſiue pigri.Ni mis enĩ diu extiterũt in infirmario aut in⸗ firmitate carnalitatis, per ↄmeſtionem ex⸗ ceſſiuam atqʒ potationẽ aut vaniloquiũ. Suntqʒ tales tanqᷓʒ cõtracti.reſoluti. pa⸗ lytici ⁊ doꝛmitantes.ideoqʒ ipſos opoꝛtet curari/a baſſo incipiendo ſcʒ per humileʒ pñiaʒ. ¶ Ded quidã ſunt/qui aſcendẽdo vehemeñntẽ patiunt᷑ aliquãdo verbi dei fa⸗ mẽ ſpũale/cupiuntqʒ poſt hec illud audi⸗ re ⁊ legere. vnde accidit q; legẽdo nimis ſe ipſos detinent. Recipiũt illic refectionem amplioꝛẽ qᷓ; ratio exigit.ſen ĩmoderate.vel ʒ tempus requirit.in tantũ ꝙ ſui aſcẽſus initio obliuiſcunt᷑ nec aſcendũtſm ꝙ; cepe runt. Verũ eſt ex ꝑte altera/ talẽ refectionẽ ſepe foꝛe ꝓficuã atqʒ neceſſariam.⁊ pcipue in exoꝛdio.vel qũ ſumit᷑ mẽſurate.ſemꝑqʒ cõſideret hõ ſuũ aſcẽſum. hoc eſt ꝙ in legẽ do/plus querat deuotionẽ q́; ſciaʒ.¶Ri ſus repiunt᷑ alij recalcitrãtes atqʒ ſaltãtes cõtra ſtimulũ ipᷣos pũgentẽ ad aſcẽdendũ in altũ.hoc eſt qui fugiũt nimis tribulatio nem. ¶ Item ſunt quidã / nõ adhuc ſuffi⸗ cienter inſtructi de itinere querẽdo ſeu int᷑ rogãdo a ſcientib ad habendũ deſuꝑ cõſi⸗ liũ.ſed abũdantes in ſenſu ꝓpꝛio/cõfidunt in ſeipos ⁊ ſemet in hoc docere volentes.⁊ ideo oberrãt ⁊ ſepe turpiter deficiũt.E H 3 ſunt alij nõ deſiſtentes petere viã ⁊ inqre⸗ re ꝑ ſtudiũ feruẽs.ad tantũ ꝙ; de hac in ca thedris etiã ſciãt loqui ⁊ legere.aliosqʒ do cere.licet ibi non fuerint ſcʒ in itineretali. Loquunt aũt.qꝛ ſic audierũt ab alijs. nec nitũtur aſcẽdere ꝑ illud qñqʒ.⁊ ideo ñ mi⸗ rũ ſi tales inferiꝰ pmaneãt ſemꝑ. Non enĩ itur ibi ꝑ ſola verba.ſed oꝑtʒ pedes ad opꝰ mittere. Iſti ſunt quẽadmodũ illi qͥ in pꝛe lijs exhoꝛtant᷑ inſtruũtqʒ alios ad foꝛtiter bellandũ /ſed ipi/ad tangendũ/manꝰñ ap ponũt.vel ſicut qui alijs demonſtrãt itine ra ad recipiẽdas elemoſynas a peregrinis ipſi vero nõ vadunt/aut non pñt ireꝓ ea/ ꝛopter ſuã infirmitatẽ ſeu impotentiam. Bunt alij qui poſtqᷓʒ iter ſuũ arripuert p viã vnã/ſtatim ſaliũt ſeu declinãt ad alis et hoc ꝓpter incõſtantiã eoꝝ:aut qꝛ putãt 1 Pagnamur adhuc dealijs qui⸗ b uſdam obſt culis ſiue HD mentis. ¶ Bunt enĩ quidaʒ qͥ ſenſein . guicch Gicncane⸗ ſegoiſun⸗ ſccuipuint ſurunl geincncn. unſunt ſainoute nltetc buſuun⸗ ntantintr laſocoo ro Oudennn Igon Polguunk erinoint CtMo werded (f üno o d l entun tamori⸗ pornui. sfuent uinondia ncoramnco. ecordasb Cnnt /nunq̃ rſier ſooalade oſcuntſa ſdoantestn lbidencolo chit ꝛuncd bonombum Wtn auni fnc encigen fanODponer⸗ tglinkeſſtre durgeff lunarſnntg deſigeni⸗ enoglani molegee Afficongz N mnoſezgr⸗ cgaetlthin Valtaci hucſuch⸗ nitoſaint ideindi nt ewdne Nwütie ighen gedloegzd Gntinmui Nütbas igtin Mani wstc viliqinpe lesuüſonm tinm g wonſriütiä Paparcgin onpitirhe ninpotane nſünge diutius inferius detinent᷑. ⁊ inde difficili⸗ nis Contemplationis 24 leuioꝛem ſe innẽturos.vel delectabilioꝛẽ.⁊ ſicnec quicq; aſcendũt.neq; compᷣhẽdunt Sicut canes/ceruũ agitantes/eum nõ ve nant.ſi modo poſt vnũ tunc poſt alium in ſequũtur. Potius opoꝛtet eos veſtigia in⸗ ſequi pꝛimi.necſe circa aliquid aliud arre ſtare.qualiter ſolent agere canes ad hoc be ne inducnt. ſAli nõ bene ad ſeipos inten dunt ſeu reſpiciũt.⁊ ad ꝑicula itineris ſui. ſed ipꝛouiſe ⁊ ſine auiſatione ⁊ cautela po⸗ nũt pedes ſuos.ideo ruũt de tam alto in tã baſſum. ¶ Alij vero aſcendẽetes retroſpici unt aut inferius reſpiciũt.⁊ qᷓ; ciro quis de baſſo eos vocauerit/totum derelinquunt. Nui de tanto reddũtur inhabiles.quant us ⁊ grauius reaſcendũt.quia mũdana cõ nerſatio in loquendo aut aliud mundiale exercendo/non modicuʒ impedimentũ et retardationem generat.⁊ in talibus nimis coꝛ ſuũ figens et ſeiᷣm tradens huiuſmo⸗ di/non velociter reſiliens ⁊ diſcedens citi,/ us ad aſcẽdendũ iter ſuũ:iſte qui eiuſmõi eſt/vſq; ad longũ tunc cauſat ſibi unpedi⸗ mentum magnũ. Ideoq; in iſtis nõ opoꝛ tet moꝛã trahere/niſi pꝛo ſola neceſſitate ⁊ pꝛetereũdo ea.vel ſaltem ꝙ ſi coꝛpus infe⸗ rius fuerit/ſurſuʒ ſint coꝛda. Sed hoc his qui non didicerunt/eſt difficile.quia neq; gIncoꝛam coꝛdis firam habent ad monteʒ. nec coꝛdas bone cõſuetudinis eidem alli⸗ gatas. ¶ Interea ſunt quidã qui cum aſcẽ derint/nunq putant ſe inde receſſuros.ſ,- illic perſiſtere ianq; hereditario iure. Sed in ſuo caſu deoꝛſum/fragilitatem pꝛopꝛiã agnoſcunt. ſentiũtq; tribulationẽ bene cõ⸗ ſiderantes tunc.quia diuina gratia ipſos ibidem collocauit.tenuitq; q;diu ſibi pla⸗ cuit.⁊ tunc diſcunt cogitare de inferioꝛi ꝑ bonam humilitatem / exiſtentes in alto. et econtra cum inferius fuerint/ iterum ſpe- rant.reaſcẽdere.habentes bonam patien⸗ tiam.Opoꝛtet enĩ ita bene ⁊ plus in ſpiri⸗ tali aduerſitate ſicut coꝛꝑali ſq; teétationib⸗ durisq; afflictionibo mentis que ſine ↄſo⸗ latione ſunt ⁊ quales habere ↄſueueratvel deſiderat /ſic ſe imobiliter cõſeruare.¶ Po ſtremo aliqui aſcẽdẽdo expẽſas faciunt ni mis largas ⁊ exceſſiuas.puta ꝑ lacrimas ⁊ afffictõnes.pᷣtermittũtq; facere oꝑa ſua ne ceſſaria.Et ideo miſericoꝛs deus cũ hmõöi gratioſe agit/ꝑmittẽdo eos tꝑibo certis de cigdere ⁊ labi inferiꝰ vt ſic illa facere poſlint et eoꝝ ad que tenentur nõ obliuiſcant?/ ea opando. Calia ſunt impedimenta ad pue niendũ ad montẽ ↄtẽplatõis ⁊ cetera ſine numero.qᷓ ↄphendi atq; reduci pñt ad pᷣdi cta. Ad q̃ vincẽda ⁊ vitãda/neceſſaria ẽ foꝛ tis ꝑſenerãtia cum gradibo ſupꝛadictis.ſcʒ humili patientia/locoq; ſecreto ⁊ ſilentio. Quidam modi meditandi/q- — (Capitu. XNXNXVII. ²* 2 ——————— ui pñt ſerua⸗ ri in contemplat NAliegend mplatione.. vel audiendo pꝛedi⸗ H cta/dubitare poſſet aliquis ⁊ pe — tere.quẽ in ſua ↄtemplatõe mo dum obſernare debeat meditãdi.Non eni itur ibi pedibo coꝛꝑis ſed ſpiritalibaqui co gitatõnes atq; affectões ſunt ipᷣius aie.Et ergo nõ ſemꝑ vnus ⁊ idẽ modus meditan di tenet᷑.ſed valde variatus.ſm ꝑſonarum locoꝝ atq; tempoꝝ diuerſitatẽ.⁊ ſᷣm grati am dei / doctrinã vel ſcientiã quã quis ha⸗ bet. VUnus vadit ſic.alius vero ſic.vnꝰ at⸗ qʒ idem hodie vno modo incedit.craſtina vero aliter. ¶ Cogitaui tũ/ꝙ nõ erit inuti le recitare exemplariter qualit᷑ aliqũ quidã ptranſierint iſtã vitã. Foꝛtaſſis eni hoc ꝓ⸗ ficiet ad facilius intelligendũ ⁊ reperiẽdũ huiꝰitineris introituzʒ. Et recolo me qñq; ſcripſiſſe vobis chariſſimis meis ſoꝛoꝛib⸗ plura ad ꝓpoſitum cõueniẽtia ⁊ ad ſequen tia.que nõ reſumo pꝛo pñti. ¶ Magiſter Richar.de ſancto vict.libꝛo ð memoꝛato⸗ tradit modũ magis meo viderea ppꝛiatum et cõuenientẽ pꝛofundis clericis q; ſimpli cibi.qui bene generalis eſt.ſed ad declarã⸗ dum pꝓlixius eſſet.quare huncpᷣtereo ⁊ do coꝛib relinquo. ¶ Sanctꝰ aug.libꝛo cõ⸗ feſſio.dat modũ quẽdã/quẽ cũ matreſua p pꝛia habuit.ſtans ad vnã feneſtrã cuiuſdã oꝛtuli/nõ multũ ante obitũ dicte mr̃is ſue Eꝓpoſui in ſequentibo bꝛeuitertangere. Kaus greg. largiſſime in ſuis moꝛaliꝰ us de ↄtemplatõe loquit᷑oſtendẽdo peri cula atq; ꝓfectus inibi exñtes Sed modũ ꝑticularẽ intrãdi vel illic ſe locãdi quẽ que ro/non percepi. eatus Hieroñ. inter alia ſcribit modũ vnũ ad virginẽ euſtochi um.qui eſt ꝙ meditetur moꝛtis ſue hoꝛaʒ. qualeq; pꝛemium tunc recepturg eſt.quo⸗ modo virgo maria cuʒ filio ſuo Jeſu cpo⸗ ſancti angeli atq; virgines / ſibi obuiabũt ipſam ſuſcipientes.cantantesq; canticum quod maria/ moyſi ſoꝛoꝛ/ poſt tranſitum De monte maris rubꝛi/ſicco pedefilioꝝ iſrael cecinit Cantemſcʒ dño głioſe ⁊c̃. Et dicit ſimili⸗ ter ideʒ beatꝰ?hieronym de ſeipo / qualiter poſtfoꝛtes tẽtationes/ ⁊ crebꝛas pectoꝛis tunſiones cõtinue in ploꝛatibo ⁊ lacrimis querẽdo dei auxiliũ /ſibi videbat᷑ ſe ocietati angeloꝝ intereſſe ob magnã ſue ↄſcie pacẽ et iocũditatẽ/ei poſt ſuã pnñiaʒ ⁊ tribulatio nem celitꝰ a deo trãſmiſſam.oncoꝛdãt omnes doctoꝛes coĩter in mõ ſcʒ iſto qui ẽ meditari inferni penas hoꝛridas.paradiſi gaudia.ſua peccata.atq; mũdi vanitatem Saeo adhuc ꝑticularioꝛẽ modũ inqro eatus bernar.pene in omnib ſermo/⸗ nib ſupꝑ cantica/traccat modũ vnuʒ. ſcʒ de ſpũali mr̃imonio inter deũ ⁊ aiam.quẽ qͥ dam doctoꝛ plus nouellꝰ inſequit᷑ faciens inter diuinã ſapientiã ⁊ aiam/parifoꝛmit quoddã mr̃imoniũ. ¶iber vero intitulat bhorologiũ eterne ſapiẽtie. Verũ quidem/ modus talis eſt altus ⁊ ſubtilis.ſatisq; ꝑi culoſus/ſic loquendo/pᷣſertim a pꝛincipio ſue ↄuerſionis eũ tenere volentib.Ratio. cũ enĩ tales nouitij eſtimarent meditari de ſpũali cõnubio.leuiter laberent᷑ inrecoꝛda tione de ſpũali ad carnale matrimonium. ec ignoꝛo in dicto libꝛo quoſdaʒ mo⸗ dos alios foꝛe tactos.vtpote cogitãdo de iuuene ſiue adoleſcẽte moꝛituro.nolẽti vł non potenti penitere.ſimiliter meditando dei iudicia.item cõſiderãdo beatã virginẽ mariã in hoꝛa paſſionis dñi nr̃i Jeſu xpᷣi. Oui modi boni ſunt atq; cõuenientes.et pñ̃t ibi videri quibo placuerit. (Capitu. xXNXNIII De modo cõtemplandi/quẽ beatus berñ. tenuit in pꝛincipio: ätin ↄuerſionis ſue pꝛicipio ꝑpẽ⸗ dit ſibi opꝰeẽ ꝙ hre deberet opa bona ⁊ merita/q̃lia ex ſeipᷣo nequerat exqͥ/ rere ⁊ hre.idcirco ꝓuidit ſibi habituꝝ ſeta lia ex meritis ihu xpᷣi.Et extũc diligẽtiſſi⸗ me mediuabat/totã dñi nr̃i ihn xpᷣi vitam ab eiꝰↄceptõe vſq; aſcenſionẽ ⁊ ex oĩb pe⸗ nis ⁊ amaritudinibo eiꝰ/collegit ſibi faſci⸗ culũ mirre.qͥ inter vbera ſua ↄmoꝛaret᷑ ↄti nue.atʒ hũc ꝑ iugẽ memoꝛiã ſupꝛapoſuit ſuo pectoꝛi intime ↄpatiẽdo.¶ Per quod ↄdludo ipᷣm beatũ berñ.ſuã ↄtẽplationẽ ⁊ aſcenſum in eadẽ incepiſſe meditãdo aſſi⸗/ due dñi noſtri Jeſu xpᷣi vitam.quẽadmo⸗ r Ecitat beatberñ.de ſeipo / lit dũü legit᷑ de ſancta cecilia/qũo euangelium xpᷣi in ſuo pectoꝛe poꝛtabat.ſ.eius vitã me moꝛãdo.⁊ nõ dieba neq; nociba vacabata colloquijs diuinis ⁊ oꝛõe.¶ Et doctoꝛ qͥ dam / in libꝛo ſuo/de ſtimulo amoꝛis inti⸗ tulato/iſtã materiã ſilr tractat ⁊ ſpẽalit᷑ de paſſione dñi noſtri ieſu xpᷣi.oñdens qꝙ; in ea omne bonum reꝑitur.⁊ ꝙ eadem paſſio ſcilicet /ſit vie huiꝰputa ↄtẽplationis /oſti⸗ um.volensq; aliunde intrare in cõtempla tionẽ / ipſe ſe ſeducit ⁊ decipit. ⁊ confirmat dictũ ſuũ auctoꝛitate dñi dicẽtis Ego ſuʒ via veritas ⁊ vita. Via.ꝑ quã pꝓgredieduzʒ eſt. veritas viatoꝛẽ illuminãs.vita eũdem nutriẽs ſuſtentãs ⁊ remunerãs. Vtiuã pꝛe fatus liber eſſet in gallicũ trãſtatꝰ. meo enĩ iudicio valde vobis fieret pficuꝰ. ¶ Süt autẽ quidã coĩter aliĩũ modum nõ tenẽtes ſue cõtemplatõis.qᷓ; ꝙ ad quẽdam libꝛum deuotõis ſetradunt /vitã alicuiꝰſancti aut aliud ad excitãdã deuotionẽ ꝑlegẽtes/ſᷣm materiã quã reꝑiunt.quibs ſꝑ neceſſarij eſ ſent libꝛi.Et ideo iſte modꝰſolꝰ/inſufficiẽſ eſt. niſi hoc etig aſſueſcerẽt agere ſinepñtia chartaꝝ. ¶Alij vo faciẽdo ſua uitia diui na in ecclia.addiſcũt ⁊ ſe exercitãt/cõtẽpla ri nitẽtes.Quãuis iudico iſtud eſſe multũ difficile/ſpẽaliter in pꝛincipio.⁊ poſſe per⸗ tingere iſto modo ad cõtemplatõis perfe⸗ ctionẽ/pꝛopter laboꝛẽ cantui annexũ.niſi foꝛte antea ſint aſſuefacti tales/in ſuo ſecre —☛ I. XXXIX to / via cõtemplationis. Capitul Dealio modo meditandi per exemplum Oui pſonã q̃ nõ modicũ pfecit ad reducẽdum ſuas cogitatões plicitatẽ.ꝑ h̊ ꝙ diligẽtiꝰſeipᷣaʒ intuebatfo re pauperẽö/ miſerabilẽq; creaturã.nihil ſe hre ex ſuo/nec qͥ cq; poſſe adqͥrere. Qua ex cauſa mẽdicare meditabat᷑ atq; ſic ndqͥre⸗ re bonoꝝ ſpũaliũ elemoſynã a ꝑadiſi cõci uibo in talibo diuitijs opulẽtiſſimis atʒz ple nis.quos noſſet largos miroq; mõ carita⸗ tiuos exiſtere.ideo pᷣfata ꝑſona ſub arboꝛe q̃daʒ loco ſecreto ſe collegit.ĩ quo pꝛo ſuo libitu atq; diutius ibidem meditari poſ⸗ ſe putabat. Conuertit itaq; ſe coꝛde tenus ſine loquela/ modo ad vnum poſtea ad alium ſanctum.ſecundum ſue deuotionis miniſteriũ/a quolibet elemoſynã expeten⸗ ſeu recolligẽdũ in vnũ/⁊ ad ſim O nearuza utigfe oconul ao⸗l geri gingin⸗ woedd gaduts göhen ſond hena od We Pe ſunm net. tifi D no ti lopcey oopaue munare önn inpein aadeſic tandede ſierüien ebli (th xe ſiptr. ofoheep Gleciin üvnionẽ dootce fian mnmnog Chrütn Periqep deierorn gemone Ilpadifa natanri lerlbbo⸗ Noſnit PWindfoi rlrnnn ilnnii. itiiil ſſenatiä os perfe⸗ nneri. niſ nſoſeae aammn moicofei nscogini nmitdin izinnchet⸗ rni nbiſe Hee Oug ngſcgct in gagiicid ſſimiscne ocsMoCN onaſabate Hiqvonon nmmedmiſs Gſecoten mun poſe nſucdaonts Contemplationis do. apiendod ſuã neceſſitatẽ ⁊ indigentiãẽ exponẽdo.ſed ⁊ memoꝛãdo eoꝝ magnam gratiã atq; largitatẽ. depᷣcando etiã eos vt dignarent intercedere p ſe ad deũ omnipo tentẽ qꝛ ꝑſonaliter ↄparere coꝛaʒ eo digna nõ eſſet. ¶ Aerũ eſt/dictã ꝑſonã in hmõi meditatõe plura ſenſiſſe impedimẽta extra nearuz cogitationũ atq; fantaſiarũipᷣa tñ foꝛti ꝑſeuerãtia/ſe artauit. atq; in dicto lo⸗ cocontinuit inde non mouendo ſen diſce/ dendo:quouſq; quod q̃ſiuit inuenit. eſſet q; ſtabilita oino in hmoiorone.nec aliqd aliud intẽderet. Ker dies aũt plurimos modũ dictũ ↄtinuabat fueratq; interdum ad duas / tres vel quatuoꝛ hoꝛas / pꝛiuſc; dð petiuit/hr̃e potuiſſet.ſcʒ ſuaruʒ cogita⸗ tionũ ⁊ affectionũ vnitatẽ atq; recollectio nem / ad vnũ tale quale dixim ſupꝛa.Et ꝑ modũ talẽ quaſi ſemꝑ ꝑuenit ad qð tende⸗ bat. qnq; tñ citiꝰ.interdũ vero tardiꝑce⸗ pitq; clare verũ eſſe dñi nr̃i ihu xpi ꝓmiſ⸗ ſum. qͥ ꝑſeuerauerit puiſans petendo/ape riet ei ¶ Poteſtis igit᷑ optime ꝑpẽdereq̃n ta fuenint huiꝰ ꝑſone deſideria ardentia/et anxia ſuſpiria atq; gemitus / erga ſanctos⸗ mõ ad vnũ mõ ad alterũ.ſpẽali ad eos qᷣꝝ feſtũ tũc colebat᷑.qñ abſq; ſuccurſu ⁊ auxi⸗ lio ꝑceptibili / ꝑmiſerãt dictã ꝑſonã ad ſu⸗ os pedes ꝓuolutã/ad tanti tꝑis ſpaciũ per maner e / in bello cõtinuo/ſuarũ cogitatio⸗ nũ / tumultũ nõ modicũ atq; in ſuo aſcẽſu impedimẽtuʒ validũ cauſantiũ.nec ꝑ ſan⸗ cta deſideria loqui ꝑmittẽtiũ eiſdẽ. Jpᷣi tũ tandẽ de eadẽ optime ſe qtabãt:aĩe ſue de⸗ ſigeriũ eidem tribuẽdo.ſᷣm dei volũtatẽ ⁊ eiꝰ vtilitatẽ. ¶ Reperit itaq; dicta ꝑſona/ bmõi exꝑtã difficultatẽ/ſibi ↄuerti ad ꝓfe/⸗ ctum. vt echinc diſceret viuaciꝰ ⁊ ardentiꝰ ffagitare. Vñ accidit ꝙ ſe de cetero in ſua orone reꝑit citiꝰ atq; qſiſine impedimẽto collectã in modũ talem ad ſuarũ cogitatio nũ vnionẽ atq; ſimplicitatẽ.leuiuſq; mõ pᷣ dicto ⁊ ceteris / bon . ong conſuetudine comite ad pᷣdicta ꝑuenit. ¶ Et puto iſtũ modum in initio guilhelmũ pariſieũ.doctoꝛẽ pꝛe⸗ cipuũ tenuiſſe.quẽ affirmaſſe legendo rep peri qꝛ pauꝑes nun captiui/ ipſuz deũ exoꝛare docuerũt. n libꝛis etiã eiuſ dem patet/quẽadmodũ oꝛatõeʒ vni viato ri ꝑadiſum adeũti pꝛo impetrãda elemoſy na ⁊ auxilio/pulcre comꝑat.In quo pari⸗ ter libꝛo quaſi ꝑ totũ ad deũ /ad dominũq; noſtrũ ihm xpin / ⁊ ſuos ſanctos. ſpẽalius tati facere nobis multũ expediret. Capitulum XL. Cõmendatio iſtius modi conteplationis tanq; ſecuri vtilis ẽ leuis dui bene pꝛi qui aſſignat᷑ hur nõ aliud qᷓ; indulgẽtia petit᷑ atq; bene ope randi tge affuturo gra. item etiã remediuzʒ cõtra plagas ſuas ⁊ peccatoꝝ infirmitates ad virginẽ mariã rõnes adducit. quatenꝰ auxilient᷑ creature eis ſupplicãti ſuãq; pau berrarsallegin. Toqni itẽ de coꝛã iudici⸗ us pñtatis.qũo tales in ſuis petitionib⸗ ſint circũſpecti atq; ſapietes. Nimirum.ti mẽt enĩ ⁊ ꝑiculũ ſibi vident ĩminere.Tali mõ ⁊ nos ĩmo ⁊ adhuc ampliꝰcoꝛã deo pñ Stum modũ inchoandi ↄtem plationẽ/cui placet ſequi poteſt ſatis enĩ eſt ſecurus ſimpiex at⸗ leuis. Lonueniẽs etiam gra⸗ o cõtemplatõnis antedicio umilis penitẽtia. Ibi enim varias.Ad qð nõ parũ/orões beati ancel⸗ mi/diuerſoꝛũq; ceteroꝝ ſanctoꝝ/ edite ad ſanctos ⁊ ſanctas / pficiunt. Liber q̊ʒ de qᷓ piꝛidẽ locut ſum rhetoꝛica diuina intitula tur a guilhelmo ꝑiſieñ.ↄpilatus multũ ad iſta vtilis. vtilis. ¶( Sup mo iſto iniciãdi 2tem⸗ plationẽ/dudũ optabã orõnẽ quãdã fabꝛi care/in modũ pauꝑis/ panẽ ſuũ oſtiati q̃⸗/ retis vel indulgẽtiã q̃rẽtis ⁊ petetis ad in⸗ ſtar incarceratoꝝ aut certe ad ſiſitudinem elemoſynã petẽtiũ.nõ quidẽ ꝓ ſeipᷣis ſed ꝓ in hoſpitalibo degẽtibo. Sepe eni aliqͥs de uotionẽ ſuã ꝓ alio interpellãdo reꝑit ma / gis q; ſi ꝓ ſe deũ exoꝛaret ibiq; multuʒ ꝓfi⸗ cit.Tenent᷑ etiã ad h̊ plures ex officio ſuo quẽadmodũ viri eccłiaſtici.alijq; exelemo ſina vitã ducẽtes coꝛꝑis.ĩmo dico oẽs de⸗ bere hoc facere tã ꝓpter dei mãdatũ.q; etiẽ Apter bñficia ab alijs recepta ſiue talia ſint bona nature a ſuis parẽtibo/ſiue bona foꝛ tune / ipſis collata iure hereditario poſſide da a viuis aut a moꝛtuis. õpilaui pꝛi dem oꝛationẽ quãdam/ad dũm ihm xpᷣm. iniciantẽ Jeſu ſponſe virginitatis ⁊c. In tendo autẽ ſi deo placituʒ fuerit de hoc/in bꝛeui diffuſius cõòſcribere opus. Verũ eſt omnes mũdi ſcripturas nõ poſſe ꝑducere cõtemplatiuũ quo tendere habet.quẽad/ modũ facit foꝛtis ꝑſeuerãtia auxiliante dei gratia faciendo eremplo pſone ſupꝛa me⸗ e moꝛate.ponẽdoq; ſe ad pꝛacticã ſcilicʒ ad opus.qꝛ affecciones ſccibi nequeunt.neq; A De modo yſitandi ſe in cõtemplatõe/Fᷣm Demonte generant᷑ per ̃as aut per verba ſed ꝑ ope risg exercitium. Capitulum. x.I. iſtum modum. — lem vode am deũ atq; ſuos ſanctos.NHr̃e enĩ neceſſi⸗ tates ⁊ miſerie ac infirmitates/tã coꝛpoꝛis ỹ aie / infinite ſunt. ¶ Dehinc virtunes no bis adquirẽde/in magno ſunt numero.ſic ⁊ ſancti ⁊ ſancte/qbo nobis ſpplicica : e oꝛſuz. ¶n nũc ſil oiĩbo.nũcvero cuilibet ter ceteras etiã neceſſitates moꝛiꝭ hoꝛa po- ſtremũ eſt negociũ qð płnobis eſt timẽdũ Obcuiꝰ hoꝛe hoꝛroꝛẽ/ſolicite ꝓuidẽdũ fo ret nobis remediuʒ ⁊ vita ſuꝑſtite pcurare amicos atq; defenſoꝛes.laturos auxiliũ in momẽto tã terribili/ad bñ placitũ dei. Ho rã iſtã ſũme ante mẽtis oculos reducere/p ficuũ eſt. eiꝰ memoꝛiã rectẽ oĩ tꝑe vite ĩ oĩ⸗ In nre cõtẽplatio bꝰq; factis nr̃is hr̃e. cõtẽpl⸗ nis ſecreto/ a nobis ipis/ſepiꝰ q̃rendũ eſt. Moõ aia mea dic mihi pauꝑ ⁊ miſerabilis cõfitere mihi:ſi in pñtiaꝝ aut intra vnius hoꝛe ſpacium / ſeꝑari tea coꝛꝑeoꝑteret ad aſtãdũ tremẽdo dei iudicio/qd dictura/ad ireſpõdes q ſic ⁊ ſic faceres/⁊ extoto coꝛde tũc miſcoiaz atq; veniã ab oĩpotẽti deo flagitares/a ſu⸗ isq; ſanctis. Fac igit᷑taliter in pñti. Igno ras enĩ in qͥ pũcto infirmitatis p tunceris aut qð ſpaciũ tꝑis ad hoc faciẽdũ hr̃e po⸗ In hmõi meditatõe viuacit᷑ ſeu coꝛdintime ⁊ diu moꝛari debemꝰ quouſq; quẽ deniq; cõfugeres: tueris. nobis videat᷑ ꝗð ſentiamꝰmoꝛtẽ multũ ap pꝛoximare. noſtri ꝓ quibaoꝛare volumꝰeſſe eos in ne⸗ ceſſitate vltima puta ad lectuʒ moꝛtis. Et quũo a nobis ſupplicit᷑ auxiliũ reqͥrũt deſi⸗ derãtes q̃tin p eis pᷣes effundamꝰ.cõpati amurq; eis acſi in pñti ſic ageret᷑ nobiſcuʒ Hoc ergo qm̃ fiet ⁊ nõ diu tardabit.miſe⸗/ reamur interea aĩe nr̃eacſi eã in medio flã me purgatoꝛij conſpiceremꝰcollocatã.Ad qð bñ iuuat cõſiderare diligẽter miſerim aut doloꝛẽ validũ quẽ qͥs ꝑ ſuaʒ ſuffert in⸗ firmitatẽ aut aliũde q̃lit vehementer inde cruciat᷑.Quid ergo erit deaĩa miſera ꝑpeſ⸗ ſura tanta in futuro ſeculll. e lectat pᷣhabita ſilittu Adodhic multã largã materiã ha/ bel/ vſitãdi ⁊ aſſueſcẽdi ad ſuz cogitationũ recollectionẽ intra ſe.erga eti⸗ tem cõſiderãdi ſunt amici . . 4 3 . 2 – uocãdis pꝛo materiq cõtemplationis. Dſſuminſup in hmõoi contem ſtreoculos tria dei iudicia.que ſfleſſurus eſt ſeu tenebit aut tenet Anũ tenebit ſicut pr.ĩq̊ regnat ⁊ iudicat mia dulcis ⁊ pia. Et talis eſt in vita pñti. Scõm tenet ſicut dñs cõtra ſeruũ ſuũvbi regnat atq; iudicat iuſticia rigoroſa Oꝑtʒ —— eni illicoĩa exoluere debita.⁊ hocẽ in pur⸗ gatoꝛio. Tertiuʒ eſt in inferno. vbi regnat boꝛrenda ⁊ crudeliſſima iuſticia. ſcʒ ꝓpter peccatores dãnatos. Ibi enĩ deꝰ punitad ficos moꝛte eterna dignos. eterne Dogo po⸗ ſtrema duo iudicia declinare oſſum? ap⸗ inſtar iudicis flecti nõ arekon⸗ male pellando ⁊ ſubmittẽdo nos ad pꝛimã curi am ſcʒ mie que durat ſolũ iſta vita ſtante. Bonũ ergo eſt nobis dũ tempꝰ habemus eligereꝛ interim ꝙ hr̃e poſſumꝰſanctos in terceſſoꝛes ad deũ. Cꝛecipue ibi habemuſ in dicta curia nr̃a/dñam reginam dicte cu rie.ſ.miĩe exñtem.ſilr noſtrã matrẽ ⁊ aduo⸗ catã dulciſſimã ac gloꝛioſiſſimã virginem mariã. Paruter eſt illic ihs xpᷣs. pr nr̃.frar nxr.aduocatꝰ.cõſiliariꝰ mediatoꝛ atq; redẽ ptoꝛ. in veritate iſte nimis eſſet ſtoli dus ⁊ infatuatꝰ.qͥ recuſaret vna cũ ꝓpha ſe ipᷣm ſubmittere dei miſcðie ſupplicit᷑ dicẽ⸗ te Dũñe ne in furoꝛetuo arguas me.neq; ĩ ira tua coꝛripias me. Vbi tãgit ꝓphᷣa iſta tria indicia. Dicit enim Dñene in furoꝛe tuo arguas me/ id eſt in inferno. Neq; in ira tua coꝛripias me hoc eſt in purgatoꝛio SDed fm miam tuã miſerere mei qm̃ infir mſum ſcʒ in hac vita. Et adhuc poſſumꝰ inꝗrere ⁊ inuenire alleuiamen flagelli qd iuſte meruimꝰ.ſcʒ mediãte interceſſione ta li q̃ dicta eſt.⁊ ſepe ex toto ſic qͥtari ſeu etiã abſolui. ¶ Qui etiã attẽte pẽſaret atq; ſibi pꝛoponeret exitũ huiꝰcarceris quo detine mur/qð erit in articulo moꝛtis/cogitaret⸗ ꝙ; ad pdicta tria iudicia.talis oĩno cũ gan dio ingeti/huiꝰmũdi infirmitates atq; dif famatoes/pauꝑtates ⁊ ſilia q̃ penalitates dicun?᷑/leuiſſime ſufferret. ⁊ certe de nulla aduerſitate vite hui curaret. ¶ Qui inſuꝑ q̃tidie ad nemoꝛiã reduceret moꝛi ſe oꝑte⸗/ re.ſed qñ aut q̃lit᷑ ignoꝛat.exaĩaretq; ſe ſe⸗ pi/an in ſtatu in q ẽ/ moꝛi auderet:qꝙ ſi nõ Dennibo dei indicijs ante oculos mẽtis re platõne reuocare ante mẽtis no 1 4 4 4 . noctate tutaf⸗ lamve hroſdle ſuſinoai⸗ gturteon nwbene Nepenn W⸗ dn find ate runt le ri Mge bel tönes/ ehube gonärme noſubiro deo /tſen Nqhcäülat volis ſeimere mmgnün grüoc⸗ garara gotveiuu nullagm. ſengſt⸗ Corftei Gliſuüe atdei Aſitn unſunnn Ninn/ A to ingnen ini ſt mnchned schaſtol na wh⸗ atdic se Nei. igt phan ſenenfure ino. egin tupug enegäitf hvſun⸗ mb unſoeea Uitniati nnſbi vegnodain 1 0G soinocüge umesni üpanln 40 Cenll (din mmmonle pꝛofecto remoueret in bꝛeui impedimeta / vt ſecure/moꝛtis pᷣſtolaret aduenti. Pp Capitulum xLIII Quõ quidã deficiũt in foꝛti ꝑſeuerantia/⸗ in ↄtemplatione modicum ꝓficiunt. Kures aut minus bene auiſati ſũt circa ꝑſeuerãtie foꝛtitudinẽ ſeu circa ↄtẽplatõis fructũ acꝑ hoc ad iſta ↄſequẽdũ multũ re⸗ oti. Renuũt enĩ ſeipſos dare orõni/ aut meditationi incũbere / niſiſe deuotione ſeẽ⸗ tiant affectos ad illa.ac niſi i cũ eos iſta de⸗ lectant veniãtq; ad coꝛ ſuũ. Vident᷑ ei tali bus / alias dicta nihil ꝓdeſſe. ¶ Ded hu⸗ iuſmodi ↄꝑant᷑ huic qͥ frigoꝛe mimiũ cruci atur.recuſat tũ accedere ad ignẽ niſi pꝛius habeat caloꝛẽ Aut certe equiꝑant᷑ alicui fa me ꝑeunti.nolentiq; qrere ad manducãdũ niſi antea ſaturatſit. Quare enim aliqs ſe dat in orõneʒ vel meditationẽ/niſi vtcale/⸗ fiat dĩni amoꝛis igne.velvt ſaturet᷑ donis aut gratia dei.Tales in hoc deficiũt ſeu er rant putãntes ſe tꝑs ꝑdere cũ poſiti in orõ ne vel meditatõe/nõ mox deuotõis imbꝛe irrigant᷑. Ad qð reſpondeo ꝙ ſi nitãt᷑ q;tũ in ſe eſt ad hoc/atq; faciũt laboꝛẽ ſuũ.ſint⸗ qʒ in bello ⁊ pugna ↄtinua/otra ſuas cogi tatõnes/cũ diſplicẽtia qꝛ nõ abſcedũt/nec pacẽ habere ꝑmutũt.talesꝓ tũc maius re⸗ poꝛtãt meritũ q; ſepe ſi eis adueniret deuo tio ſubito ſine tali ↄfſictu.Ratõ qꝛ militãt deo/⁊ ſeruiũt ſuis expẽſis ꝓpꝛijs ⁊ ſũptib atq; cũ laboꝛe maioꝛi ⁊ pena.¶ Verũ tñ ẽ ꝙ volẽs ad exemplũ pᷣnarrate ꝑſone ſuꝑiꝰ⸗ ſeipᷣm exercere oꝑtet ad hoc habere ipſum magnũ tꝑis ſpaciũ reiecto etiã oĩ onere ali arũ occupationũ/taʒ ex ꝑte ſua q; alioꝝ.ſe q; arcere ad ꝑmanẽdũ in vno loco fixũ/lõ⸗ go tꝑe/ſiue ↄſolatio ſubſeq̃tur aliqua/ſiue nulla.q tñ ad eandẽ hñdã laboꝛare nõ ceei ſet atq; ſit ↄtinuꝰ.Cũq; ſe nimio ſenſerit te dio affectũ ſibijpᷣi dicat/q adhuc expectet ad medie hoꝛe ſpaciũ ac hoꝛe faciẽdo peni tentiã ſuã.expectãs diuine grẽ elemoſinaʒ. Poſt hoꝛã vᷣo elapſa/adhuc ſe cõmoneat ad ꝑſiſtendũ talit᷑ ad alterã hoꝛã Et ſepe in poſtrema dimidie hoꝛe ꝑte/talis in ſua cõ⸗ templatione amplius ꝓficiet/q; oĩ tꝑe pꝛe terito.⁊ q̃ʒ alijs decẽ diebo aut certe in vno mẽſe. Oð ſi a caſu in ſuo regreſſu aut itera⸗ to acceſſu/reperit ſe quaſi refutatuʒ / ſic ſcʒ ꝙ elemoſina ei deneget / puta nõ ↄſecutus p tũc aliquis ei famulet᷑ſine talibo ↄſolati⸗ onib/ↄfoꝛmiterz nobis idẽ placere debet taculis. lafigei — — Contemplationis F73 4 grãm deuotõnis.tũc hũiliter ei ↄuenit cõ⸗ uerti ad deũ/ ↄfitendo indignũ ſe foꝛe tãte grẽmo qꝙ plus meruiſſet verba ⁊ flagella atq; tribulatiões q̃ʒ hmõi cõſolatões. Et ſic dicat O dñe deus tue ↄſolatões laudes ⁊ gloꝛia/tibi ſint ſemꝑ.mihi aũt ( vt dignũ eſt et iuſtũ)ↄfuſio.niſi oppoſituʒ ꝓueniat mihi de tua miſcõia. Per taleʒ modũ vin⸗ cet deũ.faciẽs ei ſacrificiũ de coꝛdis ſui du ricia.Et certe deus eiꝰnõ obliuiſcitoſerẽs debet aliquis hmõi còſolatõnes numis af⸗ fectare in lacrimis atq; deuotiõe/ ꝓ ſua de lectatione ⁊ ad ſuã placẽtiã.ſʒ vt ꝑ talẽ con ſolationẽ/amoꝛi ardẽtioꝛi deovniat ad de um poſſit melius diutius et delectabiliꝰſe Si igit᷑ magꝭ ei placitũ fuerit q; debemq; dicere O dñe de omipotẽs ſutſ⸗ ficit mihi optime vt pᷣmiũ meũ atq; remu⸗ neratio a te reſeruet᷑ mihi ĩ ꝑadiſo.in pñti lllõ ñ tbuẽs. Illudvnũ ſupplicit᷑ oꝛovt mi hi nõ iraſcaris ſʒ vt viuqꝗ in tua grã tm̃mõ ð ceto fiatvolũtas tua ( Quivo duotiõeʒ aſſecutꝰfuerit/diligẽs exiſtat/grãrũactiõet ex toto coꝛde referẽs deo oĩlpotenti.oꝛãdo inſtãtius vt angmẽtet ⁊ ↄfirmet opus plã⸗ tatõnis ſue in eo inceptũ abſq; hoc ꝙ tale qͥd ei hicↄferat ſic pᷣmiũ.quinpotius in fu turum reſeruet pꝛebendam integram. gpitulũ XLhII ginatio montis cũ triba habi⸗ iſpei caritatis. LCer mõtis antea adducti/p fa⸗ ccilioꝛi ſui eleuatõne in contem platione / poteſt quis imagina⸗ 2 ri cõuenienter.quẽadmodũ ali quando quidã quem noui fecerat. Et bꝛe uiter perſtringam eandẽ ¶ Imaginemur igitur mare magnũ ꝑiculoſiſſimum qð di uerſoꝝ generum homiĩes / euntes etredeũ⸗ tes nauigio ꝑtranſeũt/diuerſis nauib.ad vnũ tñ finalit᷑ poꝛtũ tendẽtes.in q̊ etiãẽ ma gna ꝑ tranſeũtiũ ꝑs/Apter ꝑicula maxima atq; tempeſtates varias neceſſario habet pire. Ad ripã vᷣo huius manſ/ ſeu in litoꝛe eleuata erit rupes altitudis mire.S.quaʒ exñs q cunq; ſecurꝰẽ ðᷣ q̃ ꝑit᷑ q̃ in ma& iſto mari fiãt ſpeclari pᷣt abſq; ſui ꝑiclo.in iſta rupe treſert ſtatõeſ ſiue habitacla triavnũ Dueda ima miaʒ ſuã cũ cognouerit hoꝛã atq; pũctũ. erx· pedientẽ ſᷣm ſuũ beneplacitũ. ¶ Necetiaʒ in baſſo.aliud in medio.tertiũvero in fine gubernat atq; ſuſtinʒ. omne qð ẽ er nihilo pura ſua boiĩtate creauit. Et ſic de ſiſibus ſiue ſũmo. In pꝛimo imaginemur fidem eſſe hoſpitatã.in ſecũdo ſpem.in tertio vo charitatem. ¶ Wodo quãdo quis in pꝛi⸗ mo fuerit habitaculo ſcʒ baſſo.fides ipſa/⸗ eidem maris hoꝛribilia oſtendit pericula. quantum ad anumaʒ. ꝑ que concipit timo rem validum.qꝛ cõſpicit iudicia dei mira⸗ bilia contra ipᷣos peccatoꝛes/ab eo in iſtiꝰ maris voꝛaginem pᷣcipitatos/damnatioõe petua/abſq; vllo remedio.Et ibi poteſt e mo deuotus / in certa fide coꝛam ſue mẽ tis ocnlis ſtatuere omnia ſua facta/ad ge⸗ nerandum in ſe ſanctũ timoꝛem et pauoꝛẽ ſecretoꝝ dei indicioꝝ. Quemadmodũ eſt fragilitas ⁊ mutabilitas bꝛeuitasvite moꝛ talis.moꝛtis incertitudo. damnatoꝝ hoꝛ⸗ roꝛ.multitudo eoꝛum qͥ damnantur ꝓpꝛia ſua peccata. defectuſq; tempoꝛis pꝛeteriti. quotidianos etiã exceſſus: Item quõ dũs noſter iheſus chꝛiſtus ſanctiq; om̃es/mul ta paſſi ſunttoꝛmenta afffictiones ⁊ inbu latioues.ita ſit certus ꝙ adhuc plura ſuſti nebũt mali atq; damnati. Et quilibet ſiue bonus ſiue malus expectare habet tribula tioneʒ affuturã ſiue citius aut tardi n ſecunda vero ſtatione aut manſione/loca⸗ bitur ſpes tradens homini deuoto fiduci⸗ am neꝑtimoꝛẽ nimiũ deſperet ⁊ ſic ſemet⸗ ipᷣm ꝑdatet damnet.Et ibi debẽet conſide rari omnia que faciunt ad ſpem bonã con cipiendaʒ de dei bonitate. Sic em̃ nobis eſſe faciendũ ipſe mandauit. Reuocemus illicad memoꝛiam miſericoꝛdias ſanctoꝝ ⁊ ſanctaꝝ.beneficia infinita ab ipᷣo nobis ecchibita ⁊ que quotidie exhibet.abſq; vllo noſtro merito.ſpecialiter aũt maximaʒ di⸗ gnationem ⁊ miſericoꝛdiaʒ paſſionis ieſu chꝛiſti dñi noſtri. Iteʒ gratiã quã deus fa⸗ cit ſubito peccatoꝛibo eos ſuſtinendo. In hoc tabernaculo ſpei/ anima deuota reſu⸗ mit aliqualiter coꝛ ſuũ/tranfferendo ſe de vno tabernaculo ad aliud.ad miſcendum pauoꝛem et humilitatem cum ſpe bong.. Anum em alio abſente nõ ſufficit. ¶ In tertia vero manſione dicte rupis/demoꝛa⸗ tur charitas.ibiq; ↄſiderabit aĩma deuota dñi ſui magnitudinẽ.⁊ quõ dignꝰſit ama⸗ ri appꝛeciari atq; laudari. Qualiter om̃ia cõditionibo nobilib ſine numero ſic⁊ de gloꝛia. quã ſuis tradidit amicis ¶ Octũs dit econtra ſeu relabitur De monte cõtemplationis aug. docebat qñq; agnoſcere deũ ꝑ meétis eleuationem ſupꝛa terram. ſupꝛa celum ſu pꝛa ꝓpꝛiam ſuaʒ animã. atq; ſupꝛa res oẽs gbeeo creatas.⁊ tunc in momento tempo⸗ ris ⁊ raptu/ſubito ad ſimilitudinẽ coꝛuſcꝗ tionis/ aut velocis nubiũ curſus⸗anima deuota attingit qͥd ſit dedeo.⁊ſtatim deci⸗ Begd ibi non opoꝛtet vos eſſe curioſas nec nimis ſtabi⸗ lire et ſtare. Sufficitvobis deum agnoſce re in paradiſo celi.⁊ q̃ntuʒ in pñti ſeclo/dz ſufficere vobis ꝙ credatis et ↄgnoſcatis qꝛ ipſe creatoꝛ factoꝛet redemptoꝛ veſterẽ. et ſic de alijs dignitatib.. de quibus in fide catholica edocemini.ſine hoc ꝙ ſeire veli⸗ ns quid ſit ipſe deus in ſua natura ꝑ clarã viſionem eius. eano trado vobis ta⸗ le documentum ſancti dyoniſij. Quociẽſ⸗ cumq; in contemplatione et meditatione de deo factis. fcitis qualis ſit res quã vide⸗ tis.videtq; vobis q; res hec viia/quocũq; mõ aſſimilet᷑ alicui rei alteri huiꝰmũdi tũc certitudinaliter teneatis.vos nõ videre de um taliter ꝑ clarã viſionem. Et ſimili mo⸗ do dico ⁊ de angelis.Non em̃ eſt deus coꝛ poꝛaliter magnus. nec albus necrubenus. nec clan angeli. ⁊ ſentitur tradi non poreſt/neq; verbis edoceri.niſi q́; coloꝛatus. Sic necſunt ? ꝗ iſti ſiccognoſcentes ſentiunt ⁊ ſciũt hoc qð cognoſcũt. Sicut ſentiendo/ vnũ dul coꝛẽ/aut plenitudinẽvnãvnuʒ ſapoꝛẽ aut vnam melodiam. ⁊ talia ſentimenta enar⸗ ri nequeunt.Sicut a ſimili aliquando in tra nos ſentimus bene/ amoꝛẽ aut gaudi⸗ um.⁊ tamẽ amoꝛ et gaudiũ nõ ſũt magna coꝛꝑaliter aut gracilia alba vel nigra. NHec poſſʒ aliquis facere intelligere aliquẽ que lia eſſeut talia.qui nunq; hmõi ſenſiſſet in ſe. ¶Hon tamẽ dico quin concipi poterit deus quid ſit in bumana natura/ habet ei vt ſic/coꝛpus.foꝛmatuſq; ẽvt alius homo Sed qð dixi de deo. intelligo in ſua diui⸗ na eſſentia. ¶ Et quando anima deuota / bene vſitata eſſet inhabitando iſtam rupẽ- aut montem/foꝛti meditationeſ/ei ꝑ foꝛtezʒ cogitationem ſemꝑ illuc reuerteret᷑ſ faciliꝰ ſe eleuãdo ac ꝓmptius ad habẽdũ fidẽ ſpẽ et caritatem⁊ alias pulcerrimas cõtempla tiones abſq; numero quas ibidẽ reperiret eſſetq; ei tanq; poꝛtus et litus ſeu còfugiũ in oẽs inbulatões? impedimẽta/maris Verü quideʒ eſt ꝙ cognoſcitur ene/z modũ alium/qui ſcripto baſoſe mtii ginoco ! nugnato liachucd⸗ Uinono fuſtine ciſcde 1onosn⸗ güͤſian gir Gn on Cdin ltan gluch mail, ſoinai nen eyl⸗ ſbinenpt uueran. ſinec o feſcitor N erſoſ⸗ Minis de⸗ deſccl ſnos Flisatazat hllominp gfamiſcn goicoud diltttöe,n ſeoccanit ſetienele Giſionneq Nlaltniſiin laneneand⸗ gesſpüllaſt ſeyſionin rigerüperſe ligrpiceig Parurel näiker, ſonplanuig — innee Pünt nſgnin nn hingſe gee npürred Meten lagif⸗ tnngcci Mpd nalenore nmgiirie en ſierzitir Grönrr Gininy im e n l niſgigio Ner. Niſi ſüdboe holwüdel ziaponan enncnan Wigpanconn emganen nöſütnae NAngeke Frliglin iioniſan NCNpn um hbac nuüehono wünſurdiun nimnadanon, olann wncagſon ummt in ahetiftil mescö sibidengn insſcnoin gohnin — magn ibuius pᷣſentis mundi. Icut ſupꝛa memini / mille? mil modis ↄtẽplatio variari pot ſens nõ pſiſto / relinquẽdo quẽ/ libet ſuo ſenſui ⁊ grea deo collate. ne vde. ar qdᷣdã largiſſimũ atq; copioſiſſimũ ? qᷣ dãmodo infinitũ / in tam bꝛeui et modica imaginatõnevelle ꝑſtringere. Ded p fina li adhuc dico. gram dei pᷣſentẽ eſſe anime/ tribus modis ſpecialiter. ( Anus eſt per iuſtificationẽ.ſine hoc ꝙ ſentiat᷑atq; aiam cui ſicadeſt deo acceptabilẽ reddet. ¶Ali us modus eſt ꝑ ſentimentũ ⁊ ↄſolatõeʒ ali quã.ſicut in iſtis qui in ſua ↄtemplatõe/re Epiſtole quedam Capitulum XL. v. Remibins modis quibo gratin datur. 1 8 cipiũt ⁊ ꝑcipiũt diuerſos oſolationũ mo⸗ dos atq; gandia ſpũalia. Nam interdũ eiſ dem videt/ ꝙ liquefiãt oino in quadã dul/⸗ cedine.in tãtũ vt omne qð cernunt aut me ditant᷑ plenũ eſſe tali dulcoꝛe iudicꝗt. Ali/⸗ quãdo vero recipiũt ſecuritatẽ qᷓndã admi randã humilitate plenã.qua mediãte/ipᷣi ſibimet diſplicẽt/ſolã accipiẽtes delectatõ nem ⁊ placentiã eoꝝ in deo. Quoties enĩ ſibimetipſi quis placet atq; in ſe de ſeipſo gaudet.certꝰ ſit a vera humilitate ſe eẽ alie nũ.nec ↄſolatões ſuas quib iocũdat/a ðDo hre ſciat oꝛiginẽ. Vera enĩ humilitas ſem per exñs ſociata viſe itationibo bonis atq; diuinis / dat cognoſcere ad imuʒ ⁊ veracit defect?ſuos. ꝑ q̊s ſibi hõ diſplicet.redduq; vilis atq; abominabilis in aſpectu ſuo.ni hilominꝰ placentiã maximã hñs.ſed q in gra miſcoia bonitateq; diuina ↄſiſtit. Ali quãdo aĩa deuota ſentiet coꝛdis ſui quãdã dilatatõeʒ vel ſui intellectꝰ ↄpꝛehẽdens in ſe plꝰqᷓ etiã tot mũdus.iudicabitq; dueum foꝛe tã excellentis atq; infinite maieſtatis/ q̃ſi omne qð reſiduũ eſt/ei nihil oĩno eẽ videat᷑ niſi inq;tũ eſſe in talibo deꝰ cogno⸗ ſcit᷑. Qñq; vero ſentiet aĩa in ſe q̃ndã ſpũa lem ebꝛietatẽè/ↄmouentẽ eã ſobꝛie/ in lau⸗ des ſpũales.ſuſpiriaq; ſancta ⁊ deuota.nõ ſe valẽs ad intra ↄtinere/ qͥn opoꝛteat ð fo ris erũpere ſeu ad extra id oñdere/ qð ſen⸗ tiat.videtq; interduʒ eidẽ ꝙ oĩa plena ſint loꝛia T laude plena.¶⸗ ertiꝰ vero modꝰ Pni gram pñie dei/eſt ꝑ vnionẽ.quẽad⸗ moðdũ beat paulꝰapłs habuit.ceteriq; cõo⸗ templatiui excellẽtiſſimi. Sed de mõ iſto Bequiur alia en loqui me indignũ reputo ⁊ os meũ ↄtineo altioꝛibo doctoꝛiboq; illud relinquẽs diſcu tiendum. Finit. ((Bequitur epiſtola Abeogem edita. Ttulerũt eximie caritatis ve ſtre lre/nõ puũ leuamẽ infoꝛ tunio meoc ſicut ſpero)felici. Eſt enĩ flagellũ pr̃is miſcdia latõe documẽta ſuꝑaddidit/ q̃ demũ pᷣco⸗ nijs qualia nec vſurpo mihinec eis medi gnũ cenſeo pᷣgrauauit. Sic plane ſic dece bat ſapientiã ꝓfeſſos/vtvnũ e cõſoꝛtio ſuo quanq; aboꝛtiuũ qꝛ tñ in tribulatõe poſi⸗ tü ſolarent. CTieri et ſi abſq; vlla fictione cũ laboꝛib plurimis ⁊ expẽſis.olim iã co⸗ natus ſum debiles bumeros meos / ⁊ fragi litatis ſue conſocios ſubducere/oneri tan⸗ to cancellarie ꝑiſien.⁊ in aliũ gradũ tranſ ferre / uihilomin? inegreſſibili quodã labo rinto circũactus / ⁊ quaſi poſuerim pedes meos in rete ⁊ in maculis eius ambulẽ/cõ fuſus ſum ab expectatõe/ſentioq;ʒ illud te⸗ rentianũ ꝙ nõ licet hoĩem ſepe eſſe vt vult Mandatꝰ ſum qͥ ppe ab illo / cui poſt denz me ⁊ oẽs oꝑas meas debeo.dñm meü do⸗ minũ Burgonð loquoꝛ.cuiꝰ vtinaʒ aliud circa meet p me modeſtiꝰhumili?ſalubꝛiꝰ qᷓ; cõſiliũ extitiſſet/ignoſcat deꝰ idipᷣm con ſulentibꝛ. ¶ Ibã obediens /ſed impediuit iter meu / ͥ olim aſine Balagm obſtitit / et interim ab executione officij cãcellarie mie ſpontaneũ illud etiã pꝛſus deſerere patum tñ illud ꝓ obedientia exequi volentẽ ſuſpẽ dit. In qua re facio quod mandatis/neq; aliud pnunc ſubeſſe video ⁊ ſubſtituo eni pꝛo exercendis omnib que pũs agerẽ cuz ſolenitate factum mitto. Beue valete / mei memoꝛes in oꝛationib veſtris. Scriptuʒ bꝛugẽ. xxvij. apꝛil. ſtola eiuſdem. Vcundum eſt ſocij ⁊ fratres in xpᷣo dilectiſſimi. Jocũdũ valde Sunt eĩa icoꝝ grata vndecũq; colloqͥa Bb MWr qð vſq; mõ vere ſupꝛa ſpz tomne meritũ meũ / tpauit. Fecit en cum tẽptatõe puentũ vt poſſem ſuſtinere. Gra⸗ tias igit vre benigniſſime pietati/q̃ ↄpaſ⸗ ſionẽ pᷣſtitit taliter flagellato/qᷓ plena cõſo 2 verbis nequeo vos alloqui. ⸗ –= Oð ſi iuxta Terentianũ ſeneʒ/pꝛoximus amicoꝝ gradus eſt vicinitas.multa ꝓꝛſus eẽ mihi debet amicicia ad collegium illud venerabile/quod incolitis.cui nõ tam vi⸗ cinus q; ineunteab adoleſcentia familiarꝭ ſemꝑ intraneus fui. ⁊ traxi moꝛes ex conui ctu. Solaboꝛ igit᷑ mutua vobiſcũ confa- bulatione/coactã quietem meã.qua me di ninum flagellũ alligauit in lecto valitudi⸗ nis.vbi ſupinũ immobilẽq; iacere cõſtrin xit.vtiliter ſpero⁊ magna dei miſcdðia non ſolu tolera biliter ſʒ pene optabiliter. Cur ita.quoniã neq; lectionẽ/ neq; oꝛationem neq; ſalubꝛiũ cogitationũ pꝛotractionem exulauit a me quies talis. quinetiaʒ fami⸗ liarioꝛes ſi nõ obſtitero/cõſtituit. Quo pa cto ſic: Doloꝛem nanq; coꝛpoꝛis/⁊: animi anxietatẽ/diuina gratia vſq; modo vel ab ſtulit vel fere ſupꝛa ſpem ⁊ vere ſupꝛa om/ ne meritũ meũ/temperauit.Gratias ei qui nunc adiudicauit me cõtumacẽ vſq; nunc ſeruũ ſuũ.non in ira ⁊ furoꝛe coꝛtipere ſed in virga filiali. Et domine ſi ſic viuit᷑et in taliba vita ſpiritus mei/ coꝛripies me ⁊ vi⸗ uificabis me.ecce in pace amaritudo mea amariſſima. Sed ad vos redeo/ quibuse cogitationib meis familiariter aperire ſtu dui.etſi non ob aliud.vt vel voluptatẽ ali⸗ quam extali cõmunicatione ſeibendo cõ ola eiuſdem. omel, ſuper Cantica relegerem X(p ter 2 frater dilectiſſime yper⸗ nlocũ qui docet media ꝑueniẽ⸗ plationis arcem. Gauiſus ſum nõ medio⸗ criter/ꝙ ita cõſone ad eum de hac materia olim Bꝛugis in lecto valitudinis mee cõ⸗ ſcripſeram. ſicut habes tractatuli copiam: Neſciebam vtiq; alium taliter et tali oꝛdi⸗ ne/tradidiſſe ißam contemplationis adi⸗ piſcende arcem. Quo fit/vt mihi ſecurius eadem ſcripta mea placeant.¶ Sunt au⸗ tem verba beati Bernardi talia omel.cẽte ſima. Viſio hec/non induſtrie eſt ſed gra⸗ tie.reuelationis non inneſtigatkomto. JZ. quud tamen poteſt ad hoc induſtria opera ri illud pꝛimũ obſeruatęe quod dicitur La uamini mundi eſtote. Secundo vt ſcriba tis ſapientiam tempoꝛe ocijqui enim mi⸗ Vm nuper deuoti Bernardi Epiſtole quedam noꝛatur actu/percipiet eam. Tertio vtvia lenti ſitis. ⁊ gaudiũ regni quod vobis diu tius ſurripitur/ pꝛeripiatis. VUt babeatis coꝛ purgatum. pparatum. impꝛobum. In pꝛimo efficeris anxius. in ſecundo deuo⸗ us. in tertio vehemens. hoceſt idoneus. obuius.vꝛgens. Hec ille. ¶ Vides pater et frater/quẽadmodũ tria bec conueniant tribus illis gradibus ſcale myſticecõtem⸗ plationis.quos nominaui amaram con⸗ tritionem.ocium vel ſolitudinem.2 foꝛtez perſeuerantiam. Gratias illi a quo omnis yeritas.⁊ cui veritas omnis cõſonat.Oð ſiquis nunc aut alias inculpauerit me te⸗ meritatis/ꝙ materiam hanc pꝛoꝛſus altiſ⸗ ſimam ⁊ abditiſſimã/vſurpauerim tractaſ ſe velut ipſam agnouerim. habeat reſpon⸗ ſum illud quod nouiſſime recolo apð vos dixiſſe. Scio itaq; ex multis ſcriptis / ⁊ q̊⸗ rundam verbis / aliquam eſſe cognitionez et mentis eleuationem quam habere poſ⸗ ſumus / vltra communem et vſiratiue co⸗ gnitionis noꝛmam. Hoc modo etſi non aliter ſcire potui/nobis aliquid deeſſe per⸗ fectionis huiuſmodi/quam ſancti patres habuerunt ⁊ docuerunt. Sic enim poteſt ipſe cecus coloꝛes etiam cognoſcere vago tali conceptu ⁊ ſe cecum iudicare. Quere⸗ bam dudum a quodam ceco viro intelligẽ te/quonmodo ſe ſciret cecum eſſe. Scio re⸗ ſpondit.y quia aliquam perfectionis inte⸗ gritatem quam in alijs eſſe audio:mihi de eſſe cenſeo. Beniq; pater et frater / nihil extribus pꝛedictis gradibus tantum de⸗ eſſe foꝛmido /ſicut occupationem neceſſa⸗ riam in religioſo exercitio tuo. quod vti⸗ qy; nullo modo nulla pꝛofectus alterius oc di ad generationẽ verbi.hoc eſt ad contem caſione deſerendum eſſe nõ ambigo.Sic ocatus es.noli violenter obniti:quia nõ hoctibi cederet feliciter. Sed irriderent hoſtes ſabbata tua. hoceſt vacationem tu am. Neſcis pꝛeterea quid tibi eſt vtilius ⁊ deo placentius. Reuelabit cum voluerit. et dum beneplacitum erit ante ſe.quod ab ſcondit a ſapientibus huius ſeculi ⁊ reue⸗ lat paruulis.Soli paruuli boc attingunt non quia meritum.ſed quia ante placituʒ eſt. Pꝛecipua inſuper ratõ huiuſmodi mu nus deſiderandi eſt.vt ſimus parui in ocu lis noſtris. habita contemplatione tanta ettam immenſe maieſtatis /vocabit tefoꝛ⸗ taſſis deus occaſione ocij data/per egritu⸗ dinem aut alias.Sic interim opus tuum ur orey ſlinn. Oleſtus ey feo: vicio cundane noboßpe matepet uſifumn careerenf peremeg nudamo horN/g ſummüne glaemue lpoſtme Nbedpole nedeportun fundel dedinis Vllitgend Uith vVtſubyno tebonori⸗ mMuainier fitun ſn Vannnn rn 1Oee ninclige Babe nsn liomidide tuornhi Smnde nen necct wo. votn minek zdbige ſodringlun Ouimant kwanmend Cichlust lanwonan, nnſegaosd 1liee übocanngr tumnſba hriuſnwin ns munen hunnnn õ zun in N te? mene petrando elemoſyna gratie ⁊ virtutũ . licet ad videndũ ⁊ guſtandũ quoniam ſua nis eſt domiuus. In quo bene vale. Dei meumoꝛ in oꝛationibo tuis.Et fratrem ger/ manum / pupillimn / commendatnm habe 2(Incipit ſecretũ col templatiui ad animaz — e. ſuam/⁊anime ad hominę/ ſuper pauperta ate ſpuali/ docẽs lanctos p deuotẽ dicitateſp ecurreread deum? ipiſceda ſcientia affectionũ ſuper 2 pꝛo ac ℳ eitiones Trel e . ctat queſtion minis ad animã ⁊ ecor 7„ tinet oꝛationes ⁊ medita ma / mea paralytica/ mea miſera erte boni habes.ſed nec tuo la⸗ boꝛe vales cõparare.Audi queſo meũ con ſilium. Diſce mendicandi officiũ. fiat tibi queſtus mendicãtis/oꝛdinarius vite ſuſtẽ tande pꝛouẽtus:cur fame ſiti algoꝛe interi res:vicioſa pꝛofecto multũ foꝛet hec vere⸗ cundia vel ſegnicies. ¶ Anima ( O ho⸗ mo hoſpes quidẽ meus qui mecum de pa tria tue pꝛime cõditionis eiectus es. et de?⸗ truſi ſumus in hunc tetrum ac doloꝛoſum carcerem pᷣſentis exilij.fateoꝛ heu me pau⸗ perem.egrotam.captiuam.leſam.ſauciam nudam.omnib egentem. Vere infelix illa hoꝛa/qua parens pꝛimus cõmiſit in deuʒ ſummũ regem grandeillud nefas/ crimen q; leſe maieſtatis.quo iuſtiſſime nobis il⸗ la noſtra pᷣclara hereditas adempta eſt.ac deloco voluptatis gaudij ⁊ omnis excellẽz tie depoꝛtati fuimus in hunc locũ lacrima mrnrum / tribulation is anguſtie ⁊ deſolatönis de diuitijs in pauꝑtatẽ.de ingenuitate in vilitatem. de vita in moꝛtalitatẽ.de loco ſe curitatis in locum plenũ diſcriminis. Et vt ſub vno claudant̃omnia,.de vniuerſita te bonoꝛũ/in pꝛofundũ omnis miſerie ſu⸗ mus iniecti. Quare pꝛoꝛſus ignoꝛo quid factura ſim laboꝛare nec ſcio.nec valeo: Vlerſaretur quidem laboꝛ meus ad deum Demendicitate ſpũali 1oꝛzationé/ im/ que ꝓpꝛie ſapientia dicit᷑ quaſi ſapida ſcien editationes diuerſas. quas foꝛmat anima ſub foꝛma pauperis mmaendicantis ⁊ querentis puanem. bilis anima. que nihil in teaut dum. Sed heu nimis longe fact eſt a me nimiũ me a ſe piecit. Cõſpicio me in tene bꝛis poſitaʒ.circũdatã ignoꝛantia.incerti⸗ tudine.erroꝛe.quibo inutilis facta ſum ad iillũ intuendũ ſeu ↄtemplandũ. Ita igitur meo fruſtrato laboꝛe/ amodo quid agere; quid laboꝛarẽ quid lucrifacerẽ: Dicis mi⸗ hi mendicandũ eſſe ⁊ pꝛovita queſtuandũ Volo quidẽ.ſed quo ibo captiua ⁊ ↄcluſa intra hoſpitale tui coꝛꝑis/in magno carce re huiꝰmundi moꝛtalis.quo pacto pꝛo pe tendo aucilio/valerẽ hinc effugere: Quis inſuꝑ me clamantẽ audiret: Quis ad me reſpiceret:quis ſuccurreret: Circũſpicevn diq;. Cü deficiam? omnes ⁊ pauꝑes facti ſumus nimis.nemo noſtrũ eſt qui ſibijpſi vel in modico valeat opem ferre vñ igitur glteri ſubueniet: Quid dabit nihil dandũ habens. Ita pꝛofecto· nõ aliam mihi ſoꝛ⸗ tem video ꝓpitiaʒ / niſi contra hec mala/re⸗ megdiũ deſperationis ueree deſpaido uid dicis o aĩia deſpandũ eſſe: Abſit Dinime certe deſpabis.meũ potius audias cõſiliũ Libi eni demonſtrabo locũ caritate ⁊ mia plenũ.in quo omnes paupes querẽtes/in⸗ ueniũt refugiũ. Ibi eni copioſi ſunt illi pij vitam hanc finire miſerãa.¶ Hõ ac liberales dei elemoſynarij in eccleſia vi⸗ elicet celeſti.ſancti ⁊ ſancte.in quiboẽ illa theſauraria gratie/ regina miſcõie. mater pauperũ oꝛphanoꝝ. vbi adeſt ⁊ redẽptoꝛ humani generis ſaluatoꝛ noſter ihs xps. Weitn od rne apud patrẽ ꝓ pecca toꝛibj. ¶ Queris qualiter illuc tẽdas: At ego reſpõdeo. Illuc te ſanctũ ferat deſideri um. Vbi eni tuum ſanctũ erit deſideriũ/⁊? ibi teipam eſſe iudicabis.Deus inquit p⸗ pheta deſideriuʒ pauperũ exaudiet. Quid autem magis in tuo eſt arbitrio qᷓ; tuũ de⸗ ſiderium.quo potes cõtinuo ad deũ pꝛofi ciſci.cũ deo loqui ⁊ cũ ſanctis.ab eisq; ſub ſigdium imploꝛare. ¶ Anima Si ita eſt o homo vt aſſeris.deſiderabo vtiq; ſatis. Verum plurima frequenter deſidero.que minime accipio.Et ſi deſiderando loquoꝛ non eſt qui mihi reſpondeat.⁊ raro vel nũ qᷓ; me exꝑioꝛ adiutam.¶ Homo ¶ Virmi ter tene o anima.ꝙ ſanctũʒ deſideriũ ſemꝑ auditum pꝛo te exaudit᷑ niſi foꝛtepꝛopter alteram trium cauſarum. Vel quia nõ eſt de cõuenientibo ad ſalutẽ/ſicut paulus de⸗ ſiderabat liberania ſtimulo carnle i2 qꝛ „ cognoſcendũ amandũ. laudandũ. honoꝛiã ualet in te alind quoddã puerſum deſide riũ vanitatis mũdane/tue ſaluti ↄtrarium quod redamãs /impedit ſanctũ tuũ deſide num / ſuũ ſoꝛtiri effectũ. VUel qaꝛ hoc tunm ſanctũ deſideriũ cito nimis euaneſcit. Ra⸗ tionabile quidẽ valde eſt.ſi te iuuarivoles vt hoc tuo cedat ꝓfectni.nec ↄtrariũ q̃ras gltero deſiderio pdñante. Qðq; patienter et ↄſtanter expectes oppoꝛtunitatẽ ſubuẽ tionis.ſᷣm ronabile bñplacitũ adiuuãtis. Anima ¶ Fateoꝛ hõ ita eſſe. ſed in hac re vnũ me ↄturbat.qꝛ frequẽter ignoꝛo quid mihi expediat quid ve officiat.q;tũ ad pꝛi mã deſiderij ſancti qualitatẽ. Abũdant in⸗ ſupꝑ in coꝛde meo vana ac mundana innu mera deſideria.qᷓ;tuʒ ad ſcdõaʒ.Demũ mox faſtidit animus ⁊ laſſatur in ſanctis deſi⸗ derijs.nec in eis ꝑſeuerat.qᷓ;tuʒ ad tertiam Hõ (Pꝛopterea tibi dixi a pꝛincipio o anima mea tibi vacãdũ eſſe.diſcẽdũ q̊ʒ mẽ dicandi officiũ.quo tibi innoteſcat modꝰ perendi/vtiliter efficaciter et ꝑſeueranter. Atiliter quidẽ petes.ſi tãtũmõ ſalutaria.ſi dinine volũtati placita.ſi diuine legis mã data impleri deſiderabis. In omnib⸗ ita⸗ q; tuis deſiderijs diuinum añ pones bene placitũ.dicesq; vt ſua nõ tua volũtas fiat. Anima ¶ Diroꝛ valde o bomo cur ꝑ ſan tas fiat.cũ velim nolim / aliter eſſe nõ poſ⸗ ſit. Cũ etiã deus ab eterno videat ⁊ cogno ſcat oĩa:!⁊ ſᷣm hanc ſuã immobilẽ noticia,z circa me ſinonla ſunnrd diſpoſuerit pꝛo vt meis neceſſi deſideriũ.quaſi ignoꝛaret quid mihi expe⸗ digat ⁊ ſuꝑ boc ipᷣm conarer inſtruere. HGO06 ¶ Ita vtiq; eſt aĩa vt dicis ⁊ nihilominus oꝛandꝰeſt deus ob aliũ tñ finem q; ipᷣa teti geris. ¶ Sicut enĩ de fecit oĩa cũ bonoꝛũ noſtroꝝ nõ egeret nec inde ditioꝛ ⁊ melioꝛ factus ſit/ ſed creatura ſue bonitatis pari ceps effecta eſt/ ita vult de? vt eü diligam⸗ et ꝑ ſancta deſideria deuote ipᷣm alloqmur Apter bonũ noſtrũ. In hoc quidẽ nr̃a cõſi⸗/ ſtit ꝑfectio.ſicut ⁊ ꝑfectio ſolis in lucẽdo et illuminãdo.⁊ ignis in calẽdo ⁊ calefacien: do. ¶ Gcito ergo ꝙ de oꝛdinauit/vt no⸗ ſtrã ↄparem ſalutẽ/deuotas ad ipᷣm ⁊ ſan⸗ ctos/fundẽdo pᷣces.⁊ mãdata ſue legis ſtu Qiioſe adimpledo.atq; ita frequẽtervult ad pces ſanctoꝝ aliqͥd ↄferre.qð ↄferre inſti⸗ tuit anteq; ſancti foꝛẽt. Cenũ qppe eſt æ tatibo nouit eſſe oppoꝛtunum quid eſt qð dicis vt loquar ad eũ ꝑ ſanctũ de P ſeipm poſſet ola foꝛmare. vnlt nibilo minſibi ad rerũ multaꝝ ſoꝛmationẽ/ſecũ das cooꝑari cãs.ſicut hõ naſcit᷑ officio ge⸗ nerationis humane.⁊ hec inferioꝛa coꝛpa ↄſeruant᷑ ⁊ gubernant᷑ oꝑatõe ſuꝑioꝝ.ſ.ce leſtiũ.Ita quidẽ vult de vnũ ſaluan/auxi lio alioꝝ ſanctoꝝ hoĩm vel angeloy. Jta igitur ꝑpendis ſatis cur oꝛane ſancti eius. ¶ Ded ſoꝛſan adbuc dices va num eſſe / deũ ſua pᷣce vel deſiderio velle in clinare ad alterã partẽ.cũ illũ ↄſtet eſſe pe⸗ nitus ĩmutabilẽ nec in eo alternationẽ eẽ voluũtatis qua flecti poſſit de vno vellead aliud. aut ſar placnii aut offenſus recõci⸗ liari.Ad qð reſpõdeo verũ eſſe qð de imu⸗ tabilitate diuine voluntatis aſſeris.nec ta men ideo vanas eſſe deuotas pᷣces ad deũ fuſe s quoni ali fineoꝛandꝰ eſt deꝰ⁊ hõ⸗ Diꝛan uidẽ eſt de? no quaſi nr̃a oꝛatõe fleciendꝰ aut placandꝰ/aut aliter qᷣnis mõ a ſue volũtatis inſtituto ĩmutandꝰ.ſed vt noſipſos oꝛantes/excitemꝰ: pꝛouocemus aa deuotionẽ ⁊ noſtre miſerie cõpaſſionẽ⸗ At ecõtra nõ ob aliud bominẽ rogamꝰni⸗ ſi yt eũ ad miſcdiaʒ moueamꝰ. Fine igitur coõtrario laboꝛat intentio.deũ oꝛandoꝛ ho minẽ depᷣcando. Ibi quidẽ finis eſt/imu⸗ tgtio oꝛantis. hiceiꝰ/cui depᷣcatio dirigit. ctum deſideriũ petendũ velis vt dei volun MDua in re nõ incõgrue aiaduertẽdũ eſt Gſpetia modo cõtrario noſtra cauſa verſan⸗· da eſt coꝛã deo ⁊ coꝛã hoĩe.Coꝛã deo quis⸗ dem eo melioꝛẽ facimꝰcauſam nr̃am/quo purius ⁊ ſincenius noſipſos ↄdẽnam aut 2dẽnandos ꝓfitemur.nullã excuſanonem ptendentes. Ita ſane miſcdiam liberatio⸗ nies a moꝛte ſpũali cuiꝰrei fueramꝰdeo fa⸗ cwo witio coͦſequimur. cui tich connan obſeruari cernim in curia foꝛenſi iudicis humani.¶ Volens itaq; deũ tibi foꝛe pi⸗ um ⁊ miſenicoꝛdẽ / eſto ⁊ tu tibupi miſeri⸗ coꝛs. Eſt enĩ durus duris. pius pijs.bonꝰ bonis.ſeuerus malis.Calẽ vtiq; illũ inue nies / qualis et tu fueris in tuis deſiderijs: nõ quidẽ ꝑ mutabilitatẽ eiꝰ ſed ꝑ tuã. Vo lens inſuꝑ in curia ſue iuſticie abſolutöõez conſequi / tu teipam accuſabis iudicabis condẽnabis punies ⁊ ſic remiſſionem im⸗ petrabis. QOõ ſi te coneris defendere ⁊ iu⸗ ſtificare vias tuas.confuſionẽ pꝛofecto et condẽnationẽ repoꝛtabis. Et ſi milleſies pecces / milleſies te condẽnes quoniã ſi in Eextrema hoꝛa vite teipſam ſic condẽnans inuenta fueris.vtiq; liberaberis a moꝛtes dſit deus et Nlultra ſuamlit gede confert ſeonns tenui inſuod- uürp⸗ adiſ. cu⸗ ſilueſiu Noꝛumß⸗ Comion ſciensa odnsmni Cdainn J ſboſpun Perti bippon Eceleen umtq Pecſemin Abimur, net Wipemen rinii mpnſ nfaßir. iamutn nockinu WRgt. uiic ſ idodc mm c denann iconanoren fucun Doen nngemri ufeniids gdeithiintg uthifinicn Englüne nsM Eeitgni ainuß Ahelihe mmiſionnt SNeetl Noniuin uu⸗ SS nſecnis Nobr — Demendicitate ſpũali Sed aĩaduerte cautius ꝙ; is nõ legitime O ac veraciter ſe condemnat qͥ ſep poſſe non emendat.¶ Aia ( Satiffeciſti hõ bene mee petitioni/oſtendẽs ⁊ ꝓponẽs tres egre gias veritates quas ignoꝛãdo / frequẽs in me fuit turbatio. Nũc igit᷑ aim recipio.vo loq; ( vt admones )per ſanctũ deſiderium meipᷣam ad deuotionẽ ↄmouere.inſuꝑ et recurſum facere ad ſanctos ad meipam cõ dęẽnandũ ⁊ puniendũ. Ita eni pꝛius a pꝛi⸗ cipio ſuaſiſti vt diſcerẽ mẽdicare ⁊ queſtũ facere. Doce me igit rogo teqꝗ uid mihi in⸗ cũbat faciendũ¶Hõ ¶ Mihi videturo anima ꝙ hocfacile diſcere poteris / ſi dili⸗ genter inſpexeris modos ⁊ conatus/quiba nandis ſuis coꝛꝑalib neceſſitatib. Con⸗ vtunt᷑ pauꝑes mendicantes oſtiatim vari os diſcurſus hincinde facientes.pꝛo ſuble ſidera queſo captiuos vel conſpectui iudi cis pñtatos.ſuasq; ſnĩas trepidis animis expectantes. Pꝛoſpice infirmos graui q̃li bet egritudine coꝛruptos. Perquire pau⸗ perũ iconomoꝝ occultas ⁊ verecũdas in⸗ digentias. Et generaliter oculũ dirigead omnes in quacũq; aduerſitate vel ꝑiculo cõſtitutos.puta in cõiunctoꝝ funeribo.in erilio.in incẽdio.in diluuio.in bello.Ani aduerte inquã ⁊ ſtudioſo mentis intuitu ꝑluſtra/qᷓ; ardens ſit in his deſiderium ad ſuam liberationẽ aut ſubuẽtionẽ᷑. Inſuꝑ attẽde quid dicãt ⁊ quid gerãt.⁊ hec om̃ia ſectus ac miſerias.tuã captiuitatẽ tuĩũ moꝛ tem. tuũ exiliũ.quã peccãdo incurniſti. tuã inſuꝑ deſolationẽ ꝑpendẽs.quoniã deum didiſti. ris cuʒ tali deſide et conatu/audacter affirmo ꝙ hoctibi ad ſalutẽ ſufficiet.eris bonaq; queſtuaria bo tuũ ⁊ patrẽ ſed ⁊ celeſtẽ patria/ tua culpa ꝑ ta ſi feceris ⁊ cuʒ tali deſiderio noꝛum ſpiritualiũ ⁊ alimoniarũ gre ⁊ vir⸗ tutũ.atq; ita inuenies auxiliũ deſuꝑ in cũ⸗ ctis tuis neceſſitatibj.ĩmo ꝙ amplieſt / el⸗ ficieris admodũ diues.ĩmo dña bonoꝛuʒ totius mũdi. Cur ita? OQm̃ ſi facta eris he res dei tui patris.de cuiꝰ hereditate eſt to⸗ tus mundus. heredes ⁊c.¶ Anima excellentiã nobilitatem/que mihi ex dicta queſtuoſa mendicitate pꝛouenient. Volo ta eni dixit apls ꝙ ſi filij 2 em magnã mi⸗/ omo.magnã dignitatem igitur eſſe huiꝰofficij.q;uis vituꝑabile mł tum atq; inhoneſtũ illud iudicet mũdus. pꝛeſertim ꝑſone generoſe ⁊ alte pꝛoſapie. 1 dicabis o anima mea. niſi oĩno deſipuer Et vt hoc tibi certiꝰ appareat/ꝓpono ocu⸗ lus tuis ſummũ imꝑatoꝛẽ mũdi quivoluit Ego inquit mẽdicus ſum ⁊ pauꝑ.Appa⸗ ruit hoc in oĩbſuis oꝛationibo q̃̊s ad deuzʒ eſſe huiꝰofficij ſicut ipe ꝑ ꝓphaʒ pꝛoteſtat᷑. patrẽ fecit.pᷣſertim in cruce qũ dixit deus meus de meus vt qͥd me dereliquiſti Oa gna igit᷑ eſt differẽtia coꝛꝑalis illi?⁊ coacte mẽdicitatis /que iudicio plurimoꝝ cenſe fugienda ⁊ vituꝑabilis ⁊ huiꝰſpũalis de qᷓ ſermo quã volũtarie ſuſceperũt oẽs ſancti lſino ip̃ exps vt dictũ eſt. Nõne ꝛ rex illepo tentiſſim dauid in ſuo pſalterio ſe hui? q; ſtuoſe mẽdicitatis ſectatoꝛẽ pfitet᷑. dum ſe noĩat nũc infirmũ.nũcoꝛphanũ.nũc vul⸗ neratũ.nũc cecũ.nũcſurdũ.nũc impotentẽ nũc alienũ ꝑegrinũ:nũc captiuũ iacentem in puluere ⁊ ſtercoꝛe ⁊ ſic de alijs innume⸗ ris neceſſitatib: Et ſalomõ ille ſapientiſſi mus ſe dicebat pauperẽ infirmũ bꝛeuiſſi⸗ mi tꝑis. minoꝛẽ ad teligenan legem dei Et ita in tota ſcriptura diſcuxrẽdo/inueni mus vliter de oib⸗ ſancns. i Mul tũ pfecto laudabilis ẽ hmõi queſtꝰ quẽ cõ⸗ ſtat oĩb ſanctis fuiſſe cõem.ĩmo ⁊ ipᷣi x-pᷣo deo ⁊ homi. Vlen qꝛ iaʒ dixiſti mihi mu hõ ſpũalẽ hunc queſtũ facile diſci poſſe ſi dili⸗ genti pſpectu mẽtis attẽdant᷑ea que in qᷓ u coꝛꝑali ab his qͥ in aduerſitatibo ⁊ indi gentijs ↄſtituti ſunt obſeruanf᷑. Accedamꝰ igit᷑ inuicẽ ꝓpiꝰ.⁊ pleniꝰ de his miſerabili⸗ bus ꝑſonis ⁊ eaꝝ obſeruãtijs/cõferamus. Homo ta fiat aia.qm̃ hoc tibi nõ par uo veniet pfectui.Tum ꝓpter cõpaſſionẽ quã inde cõcipies ad ꝓximũ.adimplens le gem caritatis in officio pietatis ⁊ mie. ũ pꝛopter fructuoſam inſtructionẽ tuã/ quã X. exemplo coꝛꝑalis hmõi queſtꝰ accipies in qqueſtu ſpũali:cognoſcẽs ꝑ hoc quo paco queres opem in tuis ſpũalibo neceſſitatibꝰ multo piculoſioꝛib.vt ab illis liberat glo rioſum ulũ eterne felicitatis fructũ tãdẽ cõ ſequaris. ¶ Loq̃mur itaq; in pꝛimis de his mẽdicis qui nõ incluſi degũt/victum quotidianũ oſtiatim querẽtes ⁊ eoꝝ exem plo diligentiã diſcamꝰ. DHi nãq; q́;uis plu nimũ debiles ⁊ ſenio vel egritudinevł alio quouis accidẽte fracti/ſeipos vel baculoꝝ. beneficio poꝛtant.vel manibotrahunt. vel alioꝛum innixi viribus/q;uis difficulter? impedite incedunt. Suſtinẽt nit min⸗ 5 domo ¶ MHon aliter q; tibi affrrmaui iu⸗ õ 5 5 in his laboꝛibo multas inedias.nũcalgo⸗ re ↄſtringunt᷑.nũc diſſoluũtur ab eſtu.nũc a ventis ⁊ pluuijs infeſtãtur.adeo vt etiaʒ bene incolumes / crederent᷑ in hmõi mole⸗ ſtijs ſuccũbere.⁊ graues opoꝛtere incurre⸗ re infirmitates. penſata pcipue laboꝛis dif ficultate ⁊ indigentie magnitudine.quam oculariter in eis exꝑimur.dũ eſurientes et ſitientes ⁊ nudi/in inedijs vebemẽtiſſimis frigoꝛibo incedũt.vel etiaʒ frequẽtet nuda⸗ tis coꝛpoꝛibo ad terrã ſedent/ a mane vſq; ad veſperã. Et hec oĩa patienter ſuſtinent incõmoda.ſperantes et deſiderãtes aliqd elemoſyne accipere.qua ſpe nihilominus frequenter fraudant᷑/vacui ad domum re⸗ deuntes. Dumq; eis aliqua certa largitio innoteſcit:cõſidera quãta celeritate quãto feruoꝛe illuc confugiant.ibi pꝛouerbiũ coõ⸗ mune verũ pꝛobat᷑.ꝙ neceſſitas facit anũ hinc te auertat.nec alibi inbereas. Sinau tem/fraudari poteris ⁊ abeſſe largitioni ce leſtis patris.ad inſtar pauperũ illoꝛuʒ de⸗ ſidum qui ꝑ vicos vel campos diſcurren⸗ tes vel verbis vel factis inutilib ſe occu⸗ pantes negligerent tempus denuotõis.tar/⸗ dius aũt venientes ⁊ putantes ſe aliqd ac⸗ cepturos repulſam acciꝑent dicendo eis. Ite hinc.qm̃ elemoſyna hec facta ẽ.Et ſic confuſi ⁊ vacui recederẽt/ceterisq; paterẽt deriſui. Ita ⁊ tibi(o fatua anima mea)acci deret ſi tempus tuuʒ inutiliterexpenderes dum ad elemoſynã dei deberes feſtinare.p̃ cipue dñicis⁊ feſtiuis diebo.⁊ alias dum ti bi fuerit oppoꝛtunitas. Ignoꝛas enĩ tem pus in quo deus velit ſuam elemoſynã di⸗/ ſtribuere.an mane an veſpe an cito an tar⸗ de.Et ſi vtriſq; his hoꝛis elemoſynã ſuam tribuerit/tanto vberioꝛ ſubſequet᷑fructus Anima ¶ Bonũ eſt hoc tuum ↄſiliũ o hö Verũ me cognoſcere oꝑteret loca idonea. in quibo vtiliter elemoſynã iſtaʒ querã.ita enĩ ꝑ eos de quibo locutꝰes/pauperes fieri cõſpicio. Studioſe eni ⁊ cũ magna diſcre tione/ loca exquirunt ad queſtũ oppoꝛtu⸗/ na.ſcientes qꝛ nõ paſſim in quibuſſibetlo cis fructuoſus eſſet queſtus.vt ſi tabernas aut alia ſuſpecta ⁊ infamia loca frequenta rent:.plurimum verbera ⁊ iniurias pꝛo ele moſvna reciꝑent.Et ideo in locis ſacris et in ianuis diuitũ /ſe pᷣſentant.ibiq; alonge non ingrediẽtes.humiliter elemoſynã pe Suſcipe ergo o ala in te hac di ligentiã petendi elemoſynã ſpũalem.nihil nam. Ml. hoc tibi reſpõdeo o anima ꝙ locus diſtributionis tuarũ elemoſynarũ eſt in ce lis.vt pᷣdixi ⁊ illucte põt ⁊ debet ferre uuuz deſideriũ. Debes enĩ ↄſiderare tuũ deſide rium ad ſimilitudinẽ equi volãtis.quales⸗ fuiſſe fingũt poete pegaſum.cuiꝰ quidẽ eqͥ ale due ſunt.timoꝛ ⁊ ſpes. Vel etiã ad ſiłi⸗ tudinẽ cumus ignei.ſilis illi in quo delatꝰ eſt helyas in ꝑadiſum terreſtrẽ. Cuiꝰ rote quatuoꝛ.ſunt quatuoꝛ virtutes cardiales. equi vero trahẽtes ſunt tres theologicevix tutes.auriga vero eſt diſcretio.Aate diffu ſeq; poſſet hec materia deduci.ſed ſub hac bꝛeuitate nunc tranſeo. Satis ſit ꝑ hec in notuiſſe/ ꝙ tuo deſiderio te valebis q̊ vo⸗ les ferre.ſed caute circũſpice q̃ ꝑges. Pꝛo⸗ ficiſcere igit᷑ad eccleſiã celeſtẽ.ne tamen in gredi pᷣſumas in ſanctuariũ vel nimis ꝓpe altare accedere.Tibi ſufficiet ad pñs apo ianuã reſidere.ibiq; a remotis vociferãdo elemoſynã petere ꝓpter deũ. Ibi eni ſunt in numere manſiones ſanctoꝛum. vbi potes oſtiatim ſimiliter vehemẽeti deſiderio cla⸗ mare ⁊ te queſtuare.¶ Aia ¶ Rem facilli⸗ mã factu putauio homo hãcelemoſynam conſequi.audiens exte hoc ſolo deſiderio ferri poſſe necdũ huiꝰnegocij difficultateʒ expta.nũc vero aliter inuenio.qm̃ dũ hec inferioꝛa derelinquẽs/in ſuꝑna/meavolui conferri deſideria.mihi ſuꝑuenerunt infi⸗ nita impedimẽta.adeo vt nihil difficilius factu iam cenſeam eo qð pꝛius tam facile iudicaui. Mox enĩ vt illuc ſurſum ferrixx lo per ſanctũ deſideriũ:exꝑioꝛ meũ deſide⸗ rium aridũ.aut ſubito alioꝛſum deflexum nũc ad theatra.nũc ad ſpectacula.nũc huc nũc illuc.nulla in eo manente conſtannia. ita ad omne qð occurrit diſcurrit ⁊ peruo⸗ lat.nec vllibi quieſcit atq; ita in meipᷣa de⸗ ficio.neſciens aduerſus hecimpedimenta remedium efficax inuenire.quo reddi poſ⸗ ſim idonea ad petendũ ſalutarem elemoſy- mo ¶ Contingut hec omnia a mea)quia non plene ſatis a pꝛofunde adhuc tuam agnoſcis pauperta tem.pꝑiculũq; in quo verſaris.quoniam ſi hoc ad plenũ cognoſceres/ minime pꝛofe⸗ cto ita perſtreperet in te ſenſualis appetitꝰ et ad vana quelibet diſtractus / ſineret tuũ ſanctum deſideriũ diuellere atq; diſcerpere Et hoc quidẽ intelligere poteris pauperũ ſupꝛa dictoꝝ exemplo. Inſuꝑ ⁊ eoꝛuʒ qui tibi(o anim ſseno gninp⸗ rin Vo Cor br Loo piin lyfehe bonln a ſnaäiſin ſegning biißinan landignt bemniore miſſoi hanh Gllignimn poria Gne NWS Aletinge. elideſe g guz agi laliguſte hqrodeu Cubpe Glgeeni Dediffr nbbee ſtoben ogw e Pro, cumenin Kninsede unisnd wefi, biaiſnrn wm, ng hal; wfnen Nigio aleme, ſdäber werponi wuminfi difficlios um ficle ſumfono wei deſte undefenn Cllarüchee Nconkunn. mi ureßde⸗ Npanments vndio Eheonni Nleneſarois Gopunn lonun ininenm als Npnin SD grhſt carceriby pꝛo ciminedetinent? quoꝝ vti⸗/ cq; ↄtinua eſt expectatio ↄparẽdi ante iudi tes ſuſpirãtes ⁊ gemẽtes. ¶ Dic ergo mi⸗ hio anima.Noõne ⁊ tu vt a pꝛincipio fate⸗ De mendicitate ſpũali ſeruire. nõ attendes illiꝰq; deoꝛdinatus ſit appetitus/q; inſolens/ q; auidus.iĩmo in⸗ . cem. Quid ſane tales abſq; intermiſſione deſiderãt/ niſi ſuã liberationẽ? quãtũq; in eis hoc ferueat deſiderium / teſtificant exte rioꝛa quelibet ſigna.verbis ⁊ operib.nũc apud iudicẽ.nũc apud cauſarũ patronos: nunc apud alios quoſſibet qui pᷣſidio eſſe pñt/exhibita. Minime pꝛofecto tunc eis ridere/aut iocari libet.aut cũ ſuis cõcapti⸗ uis petulanter aut rixoſe cõuerſari.qnimo tota humilitate de ſolis ſuis ꝑiculis ⁊ mi⸗ ſerijs ↄferunt.intra ſe pniaʒ amaram agen . ic ergo mi⸗ bare es captiua: Sed in quo queſo carce⸗ re:? Certe in carne. feda.moleſta. plena ob⸗ ſcuritate miſerie ⁊ pene infinite neceſſitatꝭ de quo quidẽ carcere egreſſura es/⁊ diſtn/⸗ cto tremẽdoq; dei iudicio/ ſuꝑ tuis moꝛta libus criminib pñtanda.vbi nõ de quali bet moꝛte coꝛꝑali/cauſa verſabit᷑ ſed eter⸗ na. Ignoꝛas aũt hoꝛã qua poꝛta huiꝰ car⸗ ceris attollet᷑ vt hinc egrediaris. Quomo igit᷑ hecaiaduertens/poteris tua deſideria alioꝛſum cõferre/ pᷣterq;ᷓ ad ſolicite petẽdũ auxiliũ ⁊ liberationẽ.pᷣſertim cum videas hmõi panꝑges tanto ſtudio vacareĩmo eti am plerũq; ꝑ diem integrã in vno eodẽq; loco reſidere ꝓ buccella panis aut ꝑuo ali⸗ quo denario obtinẽdo: Cur igit᷑ non illic figes plene deſideriũ tuũ vbi cõſtat plenazʒ ab omni malo ane nm Ailis te indubie reperturã? ¶ Anima ( LZalis eſt fateoꝛ (o homo)mea miſeria.tãtꝰq; meꝰ defectus.Et idcirco vacabo ex nũc.⁊ cona boꝛ amplius / mea illic deſideria colligere. Cognoſcis tñ ⁊ ꝑpẽdis qm̃ mihi incũbit coꝛꝑi intẽdere ⁊ ꝓ eius ſuſtẽtatione ⁊ alim to frequenter impediri:⁊ varijs inuolui la boꝛibo. ſicq; plurimũ deoꝛſum in terris ver ſari.cũ ſurſum merito mens tolli deberet ⁊ ſuis elemoſynis ꝑetẽdis ſtudioſius inten⸗ dere¶ Hõ. Criõ eſt ꝓfecto pꝛudentis(o anima) ꝓpꝛijs negocijs neglectis aliena p⸗/ ſequi.atq; ita curã alteriꝰgerere/vt hinc ſi⸗ biipᷣi iacturã afferat grauiſſimã. Suſten⸗ tandũ quidẽ eſt atq; alendũ coꝛpus.ſed lõ ge mioꝛe diligẽtia/ bꝛeuioꝛeq; laboꝛe ac re miſſioꝛi ſtudio id fieri poſſet ⁊ deberet qᷓ facias.Hoc ſane eſt quod te turbat ⁊ fallit quia nimis ⁊ ſupꝛa q; poſtulat neceſſitas / coꝛpoꝛi cõplacere curas. eiq; diligentius ſatiabilis / ſi illi ad plenũ ac de oĩbo rñdere 211 - curabis. Erit igit᷑illi veſtitꝰ ne frigeat.ali⸗ mentũ ⁊ paſtus/ ne fame ſitiq; pereat. De reliquo/pꝛo teipᷣa ſolicita eris ⁊ dens ⁊ fidelis tibiipᷣi vacabis.¶ Anima. Iſta volo quidẽ facere o hõ ſed infeſtũ mi bi nimis eſt coꝛpus ⁊ ſatellites eius.nec q̊⸗ uis mõ volunt ↄtẽtari pñtib.q nimo ſem/ per rebonouis inhiant.atq; indies ſibi ali quid deeſſe querunt᷑. Petunt oculi pulcra vndiq; intueri.in veſtib.in equis.in edifi chs. ceterisq; oĩbo rebo. Plangit os et im⸗ poꝛtune clamat/dũ ſibivina ⁊ eſce/modis omnibo exquiſite atq; delicate/ deficiunt Quid de auribo dicã que vanis ſermonib⸗ detractoꝛijs aut adulatoꝛijs inſuꝑ ⁊ ſono⸗ rum reſonãtijs atq; alijs ſilibo innumeris petulantijs ſaturari nullatenꝰ pnñt? Sed heu quis linguã frenabita ſuo clamoꝛoſo ac libero eloquio.quẽ queſo ſtrepitũ qntũ diſturbiu quale murmur mihi frequenter cõcitat: Erubeſcerẽ pudẽdos taciꝰ moꝛes aꝑire.cuiꝰinſatiabilis eſt appetitus ad lu⸗ bꝛicas ⁊ fedas a abomiabiles carnis delectationes.¶ Ideoq; affirmo tibi o hõ nullũ mihi adeſſe poſſe deſideriũ ſanctum qð ſurſum valeat libere ꝑgere ⁊ volare his obuiantibo diſturbijs / quib intra hoſpiti um coꝛdis mei exꝑioꝛ velut foꝛũ quoddaʒ ↄmuneac theatrũ tumultuoſum/quotiẽs menti deberet dari quies ⁊ ꝑ ſanctũ deſide rium in celũ depoꝛtari ad ea ꝑagenda que ſuades.¶2 am rñdi tibi o aĩia atq; dec impedimẽéta ſuperare demonſtraui q; B poteris atq; ſecura ⁊ quieta pᷣterire/ꝑ intẽ⸗ ſum ⁊ vehemens deſideriũ ad tuã in tanto diſcrimine ſubuẽtionẽ. vñ fiet vt ſub obtẽ tu tam neceſſarie ſubuẽtionis/ↄtẽnas plã et vaſalloꝝ eius.(¶ Et q;uis exẽpla que pᷣ⸗ tñ adhuc ⁊ alia. Aiaduerte pᷣcoꝛ ſi pauper ctum ⁊ clamoꝛẽ quãtũlibet infeſtũ coꝛꝑis aliquis / vnam ex ſuis ouibo amiſerit / vel ſi domus ſua incendio ꝑeat.vel ſi filius eius moꝛti incũbat/nonne mox omnibo pꝛeter⸗ miſſis /ouẽ ſuã diligẽtiſſime querit/autoc currit ſue domꝰ incendio /vel ſui filij ꝑicu⸗ lo ↄſulere ſatagit: Minime tuncaduertit quid ſuũ coꝛpꝰaut ſatellites eiꝰqͥꝝ tãtũ di⸗ xiſti eẽ ſtrepitũ agãt.aut dicant.ſed oĩa illa aure ſurda pᷣteriens / ſuo tffmoda Ecacie 4 f n vacat.qnimo nec de qualibet alia re loqu? mittit fieri deus ꝓpter alterã cauſarũ quas int tem aliũ quẽlibet nec attendit. Cur igit er exponã. ¶ Ana quidẽ eſt pꝛopter tuaʒ in gten tu / dũ es le aliter ſauciata ⁊ ꝑdita ꝑ pecca⸗ ſtructionẽ.vt ex hoc videlicet officiũ men⸗ rente tum.inſuꝑ ⁊ tẽtationibo pꝛauis eſtuãs/nõ dicandi tibi plenius innoteſcat.Si enim nint poreris tuũ ↄuertere deſideriũ ad petendũ mox te petente/petita acciꝑes.tunc vel do ſen in tanto tuo ꝑiculo ſubſidiũ. Caue netua num dei paruipẽedens/ad alia facile tua di goboe chlpa tibi ſis impedimẽto:quo minꝰhoc nuerteres deſideria. vel dei beneficio ingra⸗ cig facere valeas.dum tuo coꝛꝑi adminiſtran ta/ſuſceptum gratie munus iuſta viciſſitu ltin do. minus pꝛudenter intẽdis.laxans ſibi dine ꝑderes.per qð et tediuinis redderes n nimis habenas.querens illud nõ ſolũ nu indignam beneficijs. Frequenter id fieri trire/ſed laſciue tractare atq; oblectare ni, videmus apud homines vt his qui bene⸗ nn mis ſine mõ. Vnde fit/ vtte ⁊ illud ꝑdas ⁊ ficia cito ſuſcepta paruipedunt. petita vel ſi deſtruas ac tandẽ etiã cũ illo ꝑeas. ¶ Ani denegentur vel difficulter 2 tarde concedã i ma ¶ His a te dictis o homo nequeo con tur.quaſi vana ⁊ indigna ſit talibus facta 1 tradicere ex quo vtiq; ampliꝰ mea ꝑmaxia donatio. Queadmodũ etiam mater aliq⸗ Ue innoteſcit miſeria. qm pᷣer hec que expo: tiens infantẽ ſuũ pꝛopter eius abſentiam ſuiſti/ ↄſidero qð dictũ eſt in pueris.quos eiulantẽ/ ad tempus relinquit ſolũ.vt poſt l dü matres aliqn ſolitarios relinquũt/mi, modum apud eam diligetius remaneat ei 1e rum videri põt/quãta deſolatione toꝛqan q; inhereat feruetius. Lontingit etiam vt N tur. q; feruéti etia deſiderio illas requirãt delectet aliquãdo filioꝝ amoꝛẽ per hoc ex⸗ 1 flentes inceſſanter ⁊ eiulãtes.nec aluid q c, periri.⁊ exꝑto doloꝛe materne abſentie ma 4 q; cogitãtes. Quãto magis ego miſera me ioꝛem ad eos excreſcere dilectionẽ. Ita qͥ⸗ rito dolere ⁊ in meo exardeſcerẽ deſiderio. dem diuinũ indultuʒ differti putandũ e 4 dũ mea culpa me video ꝑdidiſſe meum pa aliquãdo.vt hinc tua innoteſcat diligẽtia . trem celeſtẽ ⁊ ſua gra pꝛiuatã que eſt maa bumiliuas ⁊ patientia.vnde perpendiiur mater? nutrix. enbe multis/qui pare an vera ſit tua paupertas an ficta. Nam et e tibo oꝛbati vel etiã hereditate fraudati poar ſic fieri comperimus ꝗpud pauperes hu⸗ dun na. ſeipos pemerũt. Legit᷑ inſup de qplus ius mund i/quos perlongam expectatio⸗ ni rimis feminis q̃ a ſuis derelicte maritis/x nem tentari cernimus / an vera ſit vel ſimu Ntan moꝛt aut alias. ſibijpᷣis necẽ intulere. At lata eoꝛum paupertas. Quos eni deſides ſant. ego heu infelix pꝑſepe perpẽdo me parrem impatientes ⁊ murmurantes cũ indigna⸗ n celeſtẽ offendiſie/ac pindea ſua pntia leai tione ⁊ cõtemptu dilate donationis inſpi⸗ hne⸗ time ꝓſcriptã ⁊ paterna hereditate equiſſi cimus. hos indubie ſimulatoꝛes pauꝑta⸗ woſfn mo iure pꝛiuata.ſed ⁊ is qͥ mihi eſſet ſpou⸗ tis iudicamus. Ita ⁊ apud quoſdã hypo⸗ poſer ſus ob meas inſolentias ⁊ lubꝛicas fediita cruas ↄtingit/qui ſeipos intra ſe iuſtifcãt deneg tes / me ↄtẽenit abijcit ⁊ repellit. ¶ Quoti / et cum ſe opulentos virtutibo iudicẽt/nul⸗ ſam⸗ ens inuetũ eſt / vt p amico ꝑdito alter ſibi lius diuini doni ſe egere pᷣſumũt q;uis ver buon necẽ inſerret.Et q talis ac tãtus amicꝰſi,; bo tenus ↄtrariũ ſimulent. Deus aũt qui Unh cut dñs nr̃ ihs xps/quiꝓ mea ſalute/moꝛ/ ſcrutatur pꝛofunda maris/hanc eoꝛũ ſuꝑ⸗ hun tem ſuſcepit/quã nec ꝓ meipᷣa vellem ſuſſti bam ſimulationẽ agnoſcens/ perlongam H nere: Itaq; ſi hecꝓpter infoꝛtunia aut di/ expectationẽ eos miſericoꝛditer ad patien ufnun na tꝑalia fiant.merito in tãto meo ſpiritua ciam ⁊ humilitatẽ reducit.dum in hac di⸗ Ctbemme liderrimẽeto / mihiipi dabo verationẽ/ ero latione ſue miſerie atq; indigentie facit eẽ nuengh qʒ; ſupꝛa modũ dolens ⁊ triſtis. Quo non certioꝛes.Anima ( Quomõ queſo fie⸗ Donmni obſtante / loquar ad te ↄfidenter.⁊ eponã ripoteſt o homovt anima aliqua ſe diuitẽ Noi⸗ quid in hac re aliqñ mihi cõtingat. Inue⸗ et potentem arbitret᷑ que ſe toi miſerijs an nöber nio enĩ dum ꝑ deſiderium clamo ad domi guſtijs carceribo indigentijs ꝑiculisqꝙ; gra Mn nunmm⁊ ad ſanctos auxiliũ petẽs.de ſuꝑ nul uiſſimis videt obnoxiã:? 0 ¶ Meri⸗ dihiäin lam adeſſe cõſolationẽ.nullũ meis neceſſi, to pꝛofecto obſtupeſcis ꝗ lma ſuper hac elage tatiba afferri pᷣſidiũ. Vnde fit vt remanems temeritate ſuperbiſſima. Eſt nihuominuſ 2ð? apud me frigidioꝛ ac minꝰ feruida ad eos ita vt aſſerui. Tum pꝛopter negligentiim lenſ depᷣcandũ ⁊ oꝛanduʒ 6 (KHon hinc et incuriam petendi auxilium de ſuper. lounrnts mirabens o anima:qm ita diſpoſuit aue quam vtiqʒ deſidiam mimime incurrerer Ui 1Siene dnnncriid, ihrlenadi ſconge leyeſin noiiten, lengiſen hsguben nenavel MoNei ulbeaſ numna; ecinun itſüngge mmere mgramn oipgherr nebloren me unntic; miur kuna is hu⸗ Meclanon Wſmn. nidacdes ündgc onsin s age goſäbſpo nſeutnaa t nundicänl mütänoe dartücti meanio SMngn nynen muhrdi meſl⸗ hichtiftl uaſedunt viminen Niclggg M niihr nbion redhnn un nn⸗ R bvrvus nihil v ret.Tum ꝓpter ſummã indignationẽ quã aduerſus eos cõciperet qui ſibi ſnã pauꝑ⸗ tatem ⁊ miſerabilẽ conditionẽ ↄmemoꝛa⸗ rent.eam vt vere eſt peccatricẽ aſſerentes. qnã nibilominus verbis ſimulatoꝛijs pꝛo fitetur. Nam ſi ex cõſcientia vere humilita tis hoc faceret.quid cauſe eſſe poſſecvt eos indigne fenet qui pꝛopꝛie ſue conſcientie teſtimonio cõcoꝛdarent. Non mirũ igitur ſi taliter anima diſpoſita/minime diuinuʒ indultuʒ ſuſcipiat ⁊ gratie impetret alimo niam. cum ſe nec illius indigentẽ recogno ſcat/ĩmo plena manu adueniat petitura. Ita ſane non iniuria rep ellũtur mendici queſtuarij ⁊ fraudulenti:qui cũ abundare cognoſcãtur/ſe finguntverbis ⁊ ſignis mẽ dacibus deficere. 1E ⁊ aitera cauſa cur non ſtatim exaudit᷑ ani mima. vt videlicet cõ, gruo tempoꝛe/ſm occulta ſua iudicia/de⸗ tribuat qð mox cõcedere non expediret.vt . yel ſic anima ſtudioſius vacet/ ⁊ ſine inter miſſione ſingulis hoꝛis ãnonã celeſtem ex pectet.⁊ nõ toꝛpeat:certificax de tꝑe indu bitato benefice ꝑceptõis. ¶ Eſt deinceps et alia huiꝰ dilationis cauſa/vt ſic deꝰ mo⸗ ram faciens tunc pꝛimũ cum videbit᷑ inur boanus denegatoꝛ/ vberius ſua dona largi tur.ſicut frequẽter pauperi diutius tardan ti ⁊ etiam iniurias ⁊ oppꝛobꝛia humiliter et equanimiter toleranti/pinguioꝛ accedit largitio. ¶ Contingit etiam bincrationa biliter pauperem aliquem a ꝑceptione ele moſyvne repelli.quia cognoſcitur alijs que poſſet⁊ deberet impendere pietatis officia denegare. Ita nimiruʒ accidit anime con⸗ tra pꝛoximum indurate:que ſuis debitoꝛi ult dimittere.nihilq; largiri pe tentibus. ¶ Interdü etiam fit vt ſtu ſe/pauperi alicui hocipſum neſcienti / lar⸗ ga manu ſuccunatur. ſubtiliter ac occulte ſua munera in domũ eius inferendo vt fe⸗ cit beatus nicolaus.vel etiam amicis ſuis tradendo/quatenus ei pꝛout viderintop⸗ poꝛtunũ fideliteradminiſtrent.Et hoc fit plerũq;/ dum talis pᷣſumit᷑ ꝑceptis donis noõ bene vſurus ſed vel ad faſtũ ↄuerſurus vel ad voluptatẽ. elad voluptatẽ. ¶ Poteſt ⁊ hmõi dilatõ diſpẽſatione diuina ↄtingere.que maioꝛa et largioꝛa pᷣmia reſeruat ſuo tꝑe cõferẽda. ad modũ quo pater filio nõ ſtatim heredi⸗ tatem ſuã largitur.ſed ei vſq; ad annos pu Interdũ etiam fit. vt ſtudio⸗ De mendicitare ſpũali anima ſl eius miſeriã ⁊ deficientiã attẽde⸗ magnifici qui ſuũ aliquẽ pᷣdilectũ ſeruito rem/humile aliquod officiũ puta cliente; le petentẽnon audit.volens⁊ intẽdens eũ dꝗ94 altioꝛa pꝛomouere. ¶ Cõtingit pᷣterea. ideo etiã aliqñ nõ exaudiri petentẽ.qꝛ pꝛo pter ingratitudinẽ pᷣteriti beneficij/ſe indi gnuz fecit ad ꝑceptionẽ futuri:ſicut ſi paun per aliquis mox duʒ elemoſynã acceperit ſea donante auertat nullã viciſſitudinem honoꝛis aut gratiarũactionis ei retribuẽs quitamen anteq; acciꝑet ſummã humili⸗ tatem fingebat. do quis ſue peritionis effectu:quia mens petendo cogitatione vel locutione auerti⸗ tfur a deo.ad terrena penitus diſtracta. vei . bertatis legitima oꝛdinatõerefuat.¶Car ed ⁊ fraudat᷑aliquã⸗ lut deo echibens manũ ad recipiendum.⁊ ad mundũ faciem cõuertens.quod vtiq; ꝑ maxime diſcõuenit paiperi mendicãtivel reo criminis elemoſynã aut gratiam requi renti. Montingit inſuꝑ aliqñ quia talẽ oꝛantẽ ha tum. aut nolenteʒ audire ipᷣm loquentẽ in bet deus velut ꝓpꝰanũ ⁊ excõica ſuis ſermoniba ⁊ ſcripturis.ſicq; nimirum deus talẽ ſpernit in ſuis petitioniby. ESE tingit deniq; hoc aliqñ qꝛ talentũ creditũ recondit᷑ ⁊ nõ multiplicat᷑ ad intẽtionẽ do nantis ꝑ bonũ vſum illius.quẽadmoduʒ pater minime daret filio. C.ubꝛas advſuʒ negociationis.quẽ non ſperaret negocian do alias centũ ſuꝑlucraturũ.Eſt itaq; no⸗ bis ſpũalis negociatio cum deo videlicet do nis ſuis bene vti ⁊ vigilanter operari. Anima cia dei plurimuʒ admirabilia ⁊ circã me⸗ as petitiones iuſtiſſima. Aiaduerto enim ꝙ frequenter deus mihi petita mea ↄcede ret iratus multũ ⁊ indignatus.qm̃ hec cõ⸗ ceſſio plerũq; eſſet mihi nociua ⁊ dãnabi⸗ lis. Magis itaq; mihi cõuenit ſepiꝰtarda unt(vt exte audio o hõ)iudi re ⁊ dilationẽ ferre.nec ideo multũ aio exul tare ⁊ cõfidere ſi qũq; me ꝑpendo exaudi⸗ tam.ne foꝛſan hec ſit mea merces ⁊ illa fu⸗ tura eterna iuſto dei iudicio deneget᷑ Nec etiam ideo parte ex altera nimium deijci ⁊ contriſtari/ſi non ſtatim me contingacex⸗ audiri ſed potius hinc conſolari ⁊ ſperare quoniam hog nouit deus ad ſalurtem me’ẽ erxpedire. ſis quas expoſuiſti plures conditiones in oꝓoꝛatione mea obſeruandas. Puta ꝙ fiat Compꝛehendo itaq; ex cau⸗ 75 dat etiã aliqñ deus petita largiri quia cus ſint nimis exigua que petuntur /vult con⸗/ gruo iꝑe maioꝛa tribuere. ad inſtar regio 4 ℳα — ſfudioſe fuctuoſe t veraciterabſq; fictöne pꝛoteſtando ⁊ recognoſcẽdo ꝓpꝛiam pauꝑ atem ⁊ miſeriã moꝛe pauperũ mendicoꝛũ qui plene detegunt ⁊ declarant omnẽ ſuaʒ impotentiã ⁊ leſionẽ ex hoc ſperantes faci lius ac celerius miam conſequi a diuitib⸗ ſibiq; ſubueniri.iĩmo ſub hoc interuẽtu/ta cent ⁊ occultant quãlibet in eis incolumi⸗ tatem. ¶ Erit inſuꝑ oꝛatio mea cũ patien⸗ ti expectatione. Fietq; intelligibiliter ⁊ ꝑſe neranter. letanter ſuſcipiet datũ cũ gratia⸗ rũactione ⁊ beneficij accepti per bonũvſuʒ multiplicatione.¶ Begd h̊ mihi duo ſur⸗ gunt dubia. Videmus enĩ libentius abũ⸗ dantiusq; ſubueniri a diſcretis ⁊ pijs diui tibus/pauperiba verecũdis iconomis qui publice petere ex honeſtate foꝛmidant. qᷓ; alijs publice ⁊ inuerecũde petentibo/ſuãq; penuriã in aꝑto pᷣdicantibo. Videtur pꝛe⸗ terea plurimũ oneroſum ac tedioſum/ſi tã frequens/ tãq; aſſidua vt aſſeris debeat eẽ oꝛatõ. VUnde reddunt᷑ex hoc plurimũ pau peres / diuitib hui ſeculi odioſi.quia im2/ poꝛtune nimis petũt quaſi de nullo ↄtenti nec udac denegant᷑ aut recu⸗ ſant. ¶ Hõ ¶ Magna eſto aia diuerſitas hicↄſiderando inter diuinã ⁊ humanã lar gitatẽ.¶ ꝛimo quidẽ quo ad noticiã iõ eni diuites huiꝰ ſeculi denegãt aliqñũ men⸗ dicis palã petentibo.quia in ipſis plurimi ſunt deceptoꝛes ⁊ ſimulatoꝛes.qui datis ſi bi elemoſynis abutunt᷑.vel etiã aliũde abũ dantes alieno non egent auxilio. Et ꝓpter hanc fraudẽ/ſepe detrimentũ ſuſtinẽt veri eet boni pauꝑes. Non ita res agĩ cum pau peribo iconomis.q;uis ⁊ illi/ſecretã ſubuẽ tionẽ a diuitib ſperãtes / ſubtiliter ſuas ex ponũt aut exponi faciũt neceſſitates. lʒ cũ quadã verecũdia.que aliqñ ex ſuꝑbia pce⸗ dit que vtiq; deteſtãda eſt.aliqñ aũt ex hu⸗ militate qua etiã humilitate deuʒ exoꝛãdo vti potes ⁊ debes. Nõ enĩ tua peccata q b paup degis / oib detegis. ſed his ſolis qͥ ti bi poterũt eſſe auxilio ⁊ ſub ſecreto qbo cũ deus ea velit ad tuã ſalutẽ pꝛodi.ſi celata ſeruares/ꝑnicioſe ſuꝑbie vtiq; venires ar⸗ guenda puta ſi in ↄfeſſione veritatem tace res. ¶ Scðo ꝑpendit᷑dicta diuerſitas q̃̊n tũ ad donãtis ptãteʒ. Impoꝛtuna enĩ peti tio ideo diuites huiꝰ ſeculi ↄtriſtat ⁊ a do⸗ nangdo retrahit/quia nõ omnib ſubueni⸗ re pñt ⁊ cunctis eoꝝ adeſſe defectibo.neceĩ ag boc quãtũlibet immẽſe copie ſufficerẽt Alia loge eſt dinitiaꝝ ⁊ magniſicentie dei 2oaitio.qui abſq; detrimẽto ſui/oĩbo dat af fluenter. ꝓmptioꝛq; eſt ad dandũ q; ſumꝰ ad recipiendũ.ideoq; vult teſy eſſe p ſan⸗ ctum deſideriũ diſpoſitã ad ſuſcipiẽdũ do na ſua.Quãto ei ea feruẽtius deſiderabis et petes / tanto abũdantiꝰ accipies. ſicutq̃ ſoli coꝛꝑali/amplioꝛ aperitur aditus eo co pioſius lumẽ eius ꝑcipit᷑. ¶Q audabis igit᷑ dominũ ⁊ ꝑſeuerãter.ĩmo inceſſantexoꝛa⸗ bis.admodũq; cauebis nealiqũ mẽeti ſur⸗ repat de teipᷣa grandis opinio/quaſidiues ſatis effecta ſis/nõ amplius egens mendi care.Quinimo quo plus augebitur dona tio/ eo erit inſtantia frequetioꝛ.quoniam tunc amplius egebis gratia dei ad ↄſerua tionẽ donoꝛũ eius.inſuꝑ ⁊ ad bonũ ⁊ legi timũ vſum eoꝛũdem.ſine cuiꝰvtiq; pᷣſidio coõtinuo moxtotũ amitteres qð pꝛius acce peras fierentq; deterioꝛa nouiſſima pꝛio⸗ ribus t⁊ eſſes ſolito pauperioꝛ. Vnde fit vt nullus inueniattam ꝑiculoſus tam q; la⸗ tens et inſidioſus hoſtis tuis ꝑcipiendis elemoſvnis q; ſupbia que vt plurimum er pellit exufffat et abijcit de manibo quicqͥd diuinitus cõceſſum eſt. Pꝛudenter igitur ages tibi ab hoc hoſte toto ſtudio pᷣcauẽs nune ERanſaiſti iam hõ meis dubi tationibo/ reſtat vt rurſus te interrogẽ apð quos me ↄferã pꝛo meis ſuſcipiendis ele⸗ moſynis.an ad deũ a quo omne datũ opti mũ ⁊ donũ pfectũ/ſufficiat abſq; medio ꝓ ficiſci. Que inſuꝑ ad hoc hoꝛa ſit aptioꝛ.⁊ quis locus. Hõ Alttẽdere debes o aĩa ꝙ egrotus aliqͥs vilis ⁊ ſedꝰ aut ſcurra aut moꝛti ↄdẽnandꝰ /vel qͥlibet alius ſilis.ne⸗ quaq; pᷣſumeret in ↄſpectu alicuiꝰexcellen tis pꝛincipis/abſq; medio ſeipᷣm exhibere pᷣcipue dũ deputati ſunt alij qͥ tales audiãt et eis patrociniũ impẽdant.Tibi igit᷑ſua deo vt mediatoꝛem recipias.ad ſanctos te conuertẽs.quoꝛũ ſuffragijs apud denʒ te queſtues. Hoc ſane tua exigat humilitas. hoc fieri vult deus ad honoꝛẽ ſanctoꝛum. Lonſidera hoc in curia alicuiꝰ regis.in q̃ foꝛefactoꝛ aliquis foꝛaneus / qui videlicet nõ eſt curie domeſticus/nõ ſtatim ad regi pñtiam ſe confert.ſed ad aliquem domeſti cum curie.Et aliquotiens ſtudioſe queret ex minimis vnũ puta ianitoꝛem per quejʒ ad maioꝛes dirigatur.⁊ ſic tandemvſq; ad regem beucnlar Eiie tibi mouebis ſcru pulum dũ aliquẽ ſanctoꝝ ſpecialiter iuuʒ 1 Mo in idit leccoy igeval ratot nbipa ſaliea ſnqa tum? ſofeo nnine fipen ne ahs cois nilmna g ghhe 1e i⸗ lini ſcunt ltliber⸗ chuco! Kerpen Pnuenta weeli⸗ cicoin Gunde⸗ poſſce. Plnor⸗ dleand urten Cacnin oiguino lllorone leonmte lchror oimen ctod Daanpe Kerpoon Perrezn ngteg ALceptiſi ligent Onohen Moͤſarg in Udbett ſnn tmuin mti Kenn qmmin 1en nniel ngiſco⸗ ueur um o⸗ rkeftn ungt Napiens Wmmmne tnzuy r Nds Wddi e ndisde Müc. Bdo ſuapnor dedegodi ſoman Uunsflligne Ndardn Eömabber inigmwit Tuipie las tNte Abumnin. Einonun. mengs nd 8giriscie tnnuung hundont twdoecee inmnui ndent De mendicitate ſpũali mediatoꝛẽ recipies / jſi ceteri de boc velut inuidi turbent᷑. Canta qppe caritas acdi lectio verſat᷑apud eos/ vt eoꝛũ penitus ſit idẽ velle. atq; ꝑ hoc qð vnus oꝛat ⁊ deſide rat.oꝛat ⁊ deſiderat alter. Liberũ ergo erit tibiꝓtua deuotione/ad quẽcũq; ſanctum ſpẽaliter recurrere in tuis oppoꝛtunitatib em ꝙ ad hocte indinabit ↄſideratio virtu tum⁊ donoꝝ/quas in tali ſancto cogno/ ſcis floꝛuiſſe. Cui quidẽ ſancto/cõſulto te mittes.tãqᷓ; tuo ꝓtectoꝛi ac directoꝛi.nec tñ ꝓpterea cetereꝝ negliges auxilia poſtu⸗/ lare. ¶ Queſiſti aũt quis ad interpellãdos ſanctos /locus habeat᷑ idoneus. Eſt pꝛofe cto oĩs locus aptus oroni dei.⁊ intceſſio⸗ ni ſanctoꝝ.Templa tñ / deo ⁊ ſanctis dedi cata/ſpẽali ↄgruitate ad hoc deputant᷑ in quibo qm̃ cõi noĩe totius eccłie fiunt ofo⸗ nes.ſũt virtute ⁊ merito pᷣſtãtioꝛes. Sic etr de tpe de quo etiã mouiſti q̃ſtionẽ/ ſenti endũ arbitroꝛ. Deputati ſunt qdẽ ad oꝛa/ lionẽ ſpẽaliter feſti dies ⁊ ſolẽnes.quibus xtiã frequẽtius dona gratiaꝝ diuinit? imit ei credunt᷑. Exꝑimento enĩ certiſſimo didi cerũt plurimi/diebo his vberibſe diuinitꝰ adiutos ⁊ cõſolatos.nec huiꝰaliã ſcirent aſ ſignare rationẽ/pᷣter diuinã magnificẽtiaʒ et liberalitatẽ.inſuꝑ ⁊ ſanctoꝝ interceſſio⸗ , Ana Vellem pᷣter hec adhuc o homo exte infoꝛmari/ſi mihi lice att⁊ expediat/pios homines adhuc in ſecu lo viuentes depꝛecari atq; etiam in eoꝛꝛum nem copioſam. interceſſionib confidere. pᷣſertim qꝛ meo iudicio in pᷣſenti exilio nemo eſt qui ſuper abunget ⁊ non ſatis opus habeat his que poſſidet.vixq; ſi aac Wuſquiſa⸗ vt ſat oꝛet ꝓ ſeipᷣo.( Hõ am grata tã Dilecta deo eſt caritas mutuã fratrũ o ani⸗ ma.vt eis mandatũ dederit pinuicẽ oꝛare Et cõtingit ꝙ vnus exaudiat᷑ oꝛans ꝓ alte r/qui nõ exaudiret᷑ oꝛans ꝓ ſeipo.hac ni falloꝛ rone:qꝛ is alterꝓ quo oꝛateſt in cari tate.cum tamẽ ipᷣequi e eccato moꝛ tali obnoxiꝰ⁊ gra pꝛiuatꝰ. ed ⁊ opti⸗ mo iure voles / vt exoꝛe infantiũ tua depꝛe catio dirigat᷑ in conſpectu dñi: etiam ſiq Dicant penitus ignoꝛẽt.dicendo paterno⸗ ſter pꝛo te ⁊ ad tuã inſtantiã. Facti enĩ ſũt per regenerationis lauacruʒ/filij adoptio/⸗ nis ⁊ regni.ac ꝑ hoc deo in ſuis oꝛationib⸗ accepti.ſicut ſi filius regis nõdũ annos in telligentie attingens offerat patri ſuppli⸗ cationem alicuiꝰmalefactoꝛis.nõ vtiq; re⸗ res impoꝛtet. Quã ꝓfecro ſupplicationeʒ ſiꝑ ſe malefactoꝛ poꝛrexiſſet/moxa facie re gis eiectus/grauioꝛẽ foꝛſan indignationẽ incurriſſet. Hac ↄſideratione mota ꝑſona quedã mihi nota/ꝑ pueros innocẽtes pꝛo ſe oꝛari ⁊ dici pater noſterdiſponebat. Et licet(vt dicis) vix ſatis quilibet ſibi ſuffici at.nihil tamen iuſto aut cuilibet alteri de⸗ perit/dum pꝛo alijs oꝛat.qͥnimo excarita⸗ te hoc iaa Zendatnneninis me⸗ rito pꝛoficit. ¶ Conſidera etiã quis aditꝰ eſt iuſtis apud deũ exoꝛandũ. per miracu⸗ la que legimug vicib⸗ innumeris ad eoꝛuz nſidera inſuꝑ ꝙ quãtũcũ pces facta. gera inſi tũ⸗ ꝙqʒ; grauis peccatoꝛ ſi id boni faceret qð iu⸗ ſtus quilibet etiãſi tm̃ ad hoꝛaʒ fecerit. ita moꝛiens indubie ſaluaret᷑. Quãtũ ergo va lebit depcatio iuſti aſſidua.qui.xxx.vel. xl. „ n bona vita perſeuera⸗ vel pluribo annieg unit ⁊ pꝛofecit. ¶ Aia ¶ Bene mihi pꝛſus hec que dicis placent o homo atq; tecũ ſen tio.ꝙ frequẽter miſericoꝛs deus alicui ſub nenit/ non ad ſuas ſed alterius pces.q;uis hoc ita fieri is qui iuuat᷑ ignoꝛet. Ita inqᷓ ſentio ⁊ ſentire debeo indeq; maioꝛem hu militatẽ conciꝑe. Sed ⁊ ꝓpter hoc iam co gnoſco plurimũ ad ſalutẽ pꝛodeſſe/pꝛo in uicem oꝛare.idq; fieriab inuicẽ expoſcere. pᷣſertim quia ſtabit aliquẽ ad hoꝛaʒ eſſe in gfra/altero nõ exũte.Oð ſi vterq; ſit in gra tanto cenſebit oro ampliusvndiq; valitu ra. Hoc enĩ ↄſidero in elemoſyna dũ ꝑ alii fieri mandat᷑ que vtiq; fructuoſa erit ſi al⸗ ter eoꝛũ fuerit in gra.ſq; vel mandans vel exequens.fructuoſioꝛ tñ ſi vterq;. Sed et oculum cõuerto ad illos queſtuarios ⁊ p⸗ cCcuratoꝛes hoſpitaliuʒ aut captiuoꝝ quibꝰ ſatis abundeq; dat᷑eoꝛũ intuitu pꝛo quibꝰ petunt.cũ tamen nihil eis pꝛo ſe petentib daretur, imo foꝛſitan turpiter abigerentur Et nihilominus hi queſtuarij partẽ diſtri butionis accipiũt. Ita ſane concipio mul tum vtile ac tutũ eſſe pꝛo alio ⁊ pꝛo inuicẽ ⏑ oꝛare. Sicut etiã in coꝛpe mẽbꝛa ſe inui⸗ cem iuuãt ⁊ mutuo tribuũt alimẽtũ dum „ ſanguis ⁊ ſpũs ab vno defertad alterum. Ita ꝛ in coꝛpe myſtico⁊ ſpũali qd ẽ eclle⸗ ſia. vita gre deriuatura capite xpᷣo/per glo rioſam eius matrẽ que eſt velut collum. et per ceteros ſanctos dei ⁊ quoſſibet alios qᷓ gnuo mõ ad coꝛpꝰ hoc myſticuʒ ꝑtinentes. Vngde etiã rurius cõcipio/ꝙ iꝑ ꝓficit or̃o 75 pellet᷑a patre vacuus ·et ſi neſciat quid ipa facta p Srin in purgatoꝛio.q̊s cõſtat eẽ in gra.Si pᷣterea nihil pᷣter diuinũ mãda tuʒ moueret ad oꝛandũ ꝓ altero. adhuc ex boc ſic oꝛare ꝓdeſſet. ¶ Aalet etiaʒ ſꝑ oro noiĩe eccleſie facta.puta cũ dicit officiũ ca/⸗ puncegreſſe/atq; in gliam aſſumpte/ pme vtiliter orare valebunt. tiliter orarey int. ¶Keteꝝ dice mihi hõ/quẽ modũ loquẽdi obſeruabo/hãc ( vt PAblacde meã q̃ſtuoſaʒ ꝓceſſionem. nonicũ aut miſſa celebꝛat᷑. ¶ Credo tamẽę intenſe deſigerare / eſtvehemẽter ac efficaci PFeh q; opꝰpenale factũ ꝓ altero ꝑ modum ſatiſ ter loqui. ¶ Fitꝗʒ hoc aliqũ abſq; exterio⸗ ffſanen factionis/nõ eque valet facientiad ſatiſta / niqlibet ſono. ¶R liqñ aũt erũpit exterius üci ciendũ ꝓ ſeipᷣo / ſicut ſi ex intẽtione hoctĩ in gemitibo ⁊ ſuſpirijs in planctu in lacri⸗ füenie pꝛo ſeipo faceret. Põt tñ ⁊ ſic płꝰ veleque mis. in manuũ toꝛſione.in ſublimatione ſorine valere q;tũ ad meritũ ⁊ glłie incrementum: oculoꝝ.in tunſione pectoꝛis.in clamoꝛib⸗ 7 H5 [BSüt hec tua dicta o aĩa ⁊ dictis doloꝛoſis.abſq; tñ diſcretione ſᷣmonis.eo ſtne meis ⁊ réni ↄſona. Verũ aliquid vnũ ad/ pacto quo beſtie ⁊ infantes ſuos doloꝛes W huc mirabiliꝰↄſiderabis. Frequẽterenim inſinuãat. ¶ Aliqñ vero vocalis expꝛimit liſ vtilioꝛ ⁊ efficacioꝛ ad impetrandũ elemo- oro ꝑ aliquẽ aliuʒ facta.ſicut magnus ille tun ſynã gre/reddit᷑oro in ↄmuni cetu pecca,⸗ magiſter ⁊ miniſter magni huiꝰhoſpitalis lunn toꝛũ facta/qᷓ; ſeoꝛſum in pꝛiuato.ſicut ⁊ ele de quo fᷣmo habitꝰ eſt. nos oꝛare docuit et pn moſynã coꝛꝑalẽ ſecurius ⁊ ꝓmptius perci dicere pr nr̃ ⁊c. Vnde hec erit pꝛecipua ⁊ is piunt pauꝑes minus abiecti minusq; de ſpecialioꝛ nr̃a oro.vtpote.oĩm a deo legi⸗ ue biles / dum debilioꝛib deſpectioꝛibo 1 mi / time petendoꝝ ↄphenſiua.eiq; qͥ illam in ſerabilioꝛibo ſociati. coĩter cũ eis petũt Jta ſtituit acceptioꝛ ac per hoc exaudibilioꝛ u (vt inquit apłs)vbi abũdauit peccatũ/ibi Aliquotiẽs aũt intermittẽdus eſt luctꝰ ſun ſuꝑabundauit ⁊ gr̃a. ¶ Hon ergo fugiẽedi ⁊ oloꝛ. animi ſobꝛia tñ ⁊ humilis leticia ſunt peccatoꝛes in ſuis oronibe.niſi foꝛſã ſuſcipiẽda.in ꝗᷓ aĩa ſue pauptatis aliqntu⸗ ne ſint ꝑ eccleſiã eccõicati. Nec ſolum coꝛꝑali luum oblita/ſuſpendit᷑in diuinas laudes.?⁊ i⸗ ter hoc mõ cũ peccatoꝛibo eſt cõicandũim meditabit᷑ magnalia dei ⁊ ſanctoꝝ ſuoꝛũ. ſaon mo ⁊ ſpũaliter ̃m mentẽ ſurſum cũ eigin Hui vides exemplũ in magnis ſolenitati G oꝛõne intentio ad deuʒ babẽda eſt.¶Aia bus domoꝝ curialiũ.que dũ celebꝛant/aſ⸗ ſſtuon Aolo igitamodo o hõ ⁊ ꝓalijs/⁊ cũ alis ſunt ⁊ paupes exteriꝰ.nõ vtiq; ↄtinue pꝛo R oꝛarefaciendo queſtũ magni illi ac gene, elemoſyna qᷓruloſe pclamantes.ĩmo in ia⸗ is ralis hoſpitalis totiꝰ mundi.in quo decũ nuis moꝛã facientes / ſtudioſe q̃ ulic fiunt an bunt innumerabiles egroti varijs languo oculis atq; auriba exploꝛãt.de qba inuice,z ſonn ribus laboꝛãtes. Nemo quidẽ hanc moꝛ⸗ cõferũt nihilomin? poſt h elemoſynã ꝑci talem vitã ducens ab hoc hoſpitali erem piunt. Inſuꝑ videas et alios aliq̊s in ſua ſtil ptus eſt. ſicut nec ab infirmitate penitꝰim pauꝑtate cũ muſicis inſtrumẽtis ludẽtes. Anm munis. licet ᷣm plꝰ⁊ minus. Vñ ſo mihi aut canẽtes.nũc cũ muſa.nũccum vigella iſu adeſt oppoꝛtunitas queſtũ meũ pſequẽdi nunc cum cymbalo ⁊c.quib ↄgratulãtur chrel et petẽdi ſ pũalẽ elemoſynã.tũ p me/tump diuites ? dñi/ ꝑ hoceoꝛũ ↄmẽdabilẽ patiẽ hbepe alijs aliquibo.tũ ꝓ oĩb in hoc hoſpitalide am conijciẽtes dũ eos in ſua ſimplicita⸗ Mani gẽtiby. Pꝛeſertim qꝛ id ceteri ꝓ me facciunt te? humilitate vident eq̃nimes ⁊ iocũdos ſuiſi et mutuũ ſuffragiuʒ /cõis expoſcit caritas. nec eoꝛũ inuidentes imo cõgaudentes foꝛ hene, Si mihi facultates ſuppetũtad vite huiꝰ tunis.ſicut ⁊ in natiuitate filij regis om̃es fuun onera ſuſtẽtanda abſq; graui aſſiduo la debent erultare omnesq; cõffuere.Sed ⁊ nelr boꝛe ſurgit hoc haud dubie/ſub deo h̊ pꝛi aliqñ adueniunt pauꝑes gras ꝓ ſuſceptis Annn cipaliter agẽte/ ꝑ laboꝛes ⁊ oꝑas alioꝝ:tã elemoſynis reddituri:quibo nihiominus gulhhe pꝛincipũ qͥ tuent᷑ ⁊ ꝓtegũt.qᷓ; minoꝝ q la equa vel abũdantioꝛ elemoſyna tribuit᷑ vt mlicne boꝛãt ⁊ ꝓcurãt.QOõð ⁊ de bonis ſpũalib ſẽ ceteris petentib. Quibuſdã etiã aliquan⸗ anco tire debeo. ¶ Incübit etiã mihi frequẽter do ſufficit vt ſeipos im̃mõ pũtes exhibe⸗ benge⸗ in illũ diriſſimũ purgatoꝛij carcerẽ ingre, ant⁊ ſuas detegant plagas. Sed et tim⸗ hudl di in quo plurime detinent pauꝑes anime panum aliquãdo vel ſonoꝛum quodlibet ſiehon grauiſſimis ardoꝛibaac penis intolerabi aliud inſtrumentũ ꝑferunt.vt hinc vel de⸗ Mmnicz libus afflicte. que nec ſibijp̃is opem ferre fectum clamoꝛis ſuppleant.vl maioꝛẽ pꝛo eonntio uocent compaſſionem. Sunt et alij qui E dun pñt.que tñ ſua purgatõe ↄpleta/carcerem wwut oteſkzt nchnm lefnongen ſios Mhns sciini mgnole ihoßints edoantt 1 Maapae? mideblegi gllonin Vudbiro. fckic⸗ misln mlijn⸗ Gutze ir vi i bunta nbepd iwoinin üchnr gwinnnce; moſnähcl Wsinſs siudes⸗ celn wogmüün nioubiepn⸗ iuünplar t oites aens ſ iproſts fuar Oest Poſuſchis niblommns mambain jtnigligin Pittschi Scat vodit⸗ umctan⸗ tboentn eylpunis Sucußs oꝛationes tradũtur in pſalterio. eſt dum is qui impetrare deſiderat/ ſuam Demendicitate ſpũali maioꝛem ſimulãt panptatẽ / ſeipos vel ver berãdo vel lacerãdo.ſicut ⁊ quidaʒ deuoti ſibi inferũt vł iferri faciũt diſciplias ⁊ coꝛ/ rectiones quibo emolliat᷑ duricia coꝛdiseo rum.⁊ ꝓuocent᷑ ad deuotionẽ ⁊ pietatem. Exhis ſatis aꝑte potes intelligere q; va rij ſunt modi ſe apud deũ ⁊ ſanctos qᷓĩſtuan di/nũc in doloꝛe ⁊ timoꝛe diuine iuſticie. nũc in leticia ⁊ cõſolatione ſpei ſue.nũc in⸗ ſuꝑ ⁊ in grarũactione laude veneratõe at⸗ q dilectione ſue bonitatis ⁊ largitatis.Et hoc fit non modo voce humana ĩmo etiaʒ alijs ſonis quibo vtit᷑ eccleſia.puta campa narũ aut oꝛganoꝝ.nihil quippe eſt qð nõ legitime poſſis ad tuã vtiluatẽ cõuertere.⁊ per hoc te reddere idoneũ ad ſuſceptõnem ſpũalis elemoſyne dinine gratie. ed circa hoc diligenter caue tibi. ne deſpes ex pongere triſtici cie ſuꝑbias. ¶ 7 erũ vt ſub vno colli omnia.is oꝛat aſſidue/ qui bonũ quodli⸗ bet opus / bene lacit. ſcʒ ad gloꝛiaʒ dei ſiue comedat ſiue bibat ſiue etiã doꝛmiat qñvi ſtea diuino reddataptioꝛ obſcqͥo. Scirẽ libenter o hõ.cur frequenter ſub föõꝛma ofonis/ dicunt᷑ plures ſpalmi.qui nihil vt plurimũ ad rem ꝑtinẽt ꝓqua oꝛã⸗ gelicet ideo quis ſe ſomno tradit vt hic 4 dũ eſt. Sepeq; accidit vt is qui hos pſal;⸗ mos canit aut dicit/ignarus eſt ⁊ indoctꝰ/ pſalmoꝝ habens intellectũ:¶ 5 ¶ Ita eſt aia.nõ eniĩ ſemꝑ vnifoꝛmis eſt impetrã di modus.vt circa ſeculi pꝛincipes aliqlit eſt ſuꝑiꝰdeclaratũ.qð ⁊ hugo de ſancto vi⸗ ſermonẽ latinũ ignoꝛans.ac ꝑ hoc nulluʒ ctoꝛe latiꝰdeclarat.Et p ↄpendio tria ſunt que pᷣcipue ↄferũt ad inclinandũ maioꝛis alicuiꝰanimũ⸗ vehementer laudat ⁊ virtutes eius extollit magnitudinẽ opulentiã.bonitatẽ manſue Anũ eſt dũ ſubditꝰ ipᷣe illũ tudinẽ.largitatẽq; pᷣdicat. Et ꝑ hunc mo⸗ dum oꝛatio dirigit᷑ ad deũ non expꝛeſſe ali quid ab eo petẽdo.ſed tm̃modo pio ⁊ hu, mili coꝛde laudes eius depꝛomedo.puta dicendo ; pi'q; magnific q;ᷓ manſuetẽc benign es dñ̃e ⁊ ſic de alijs eius infinitis laudiby.¶ Alterũ eſt. dũ illi/aduerſarioꝛuʒ ſiue bominũ ſiue demonũ / ↄmemoꝛat᷑ ty⸗ rãnica crudelitas.perquem EFana ertiũ pꝛoteſtat᷑ miſeriã paupertatẽ ⁊ anguſtiam multi cta ⁊ fructuoſa quẽadmoduʒ ipᷣa oꝛatio.q̃ ad veritatẽ nihil aliud eſt q; humilis ⁊ de⸗ nota affectio in deũ finaliter relata.Ali⸗ qquãdo igit᷑ ſiſtit affectio in quadã pfunda AE ve in ſublimitate leti / reuerẽtia ⁊ ſubiectione ad deũ.diuinam ex ig. obui fuunde incli ope omniↄſolatione deſtiturũ.⁊ heceadẽ aliqñ in alijs eſſe ↄmemoꝛat. ꝓpter qð nul⸗ lum ſibi ab homine ſed a deo ſolo expectat auxiliũ.Et fit aliqñ hmõi oꝛatio abſq; ex⸗ pꝛeſſa aliqua petitione/nude ⁊ ſimpliciter tales ⁊ ſiles defectus ⁊ neceſſitates aꝑien⸗ do. Et hoc vel qꝛ ſe indignũ impetratione iudicat.vel qꝛ ꝓpter eius magnitudineʒ rẽ deſideratã nõ audetexpꝛimere. Dun di⸗ ligenter ſcrutat᷑ ſcripturas / nihil in eis in⸗ ueniet qð nõ ad alterũ hoꝝ triũ modoꝛuʒ oꝛandi reduci poſſit.¶ Bup quo adiun⸗ go q; nec in oꝛando ſemꝑ vno mõ diſponi tur dienie affectio ſeu deſideriuʒ.q nimo ifarie variat᷑ ꝛ⁊ nihilominus manet re vna pꝑte ↄſiderãs altitudinẽ ⁊ ex alia miſe⸗ riam fragilitatis humane ſicut ſi aliq̃ hu⸗ milis ꝑſona/magnũ aliquẽ imꝑatoꝛẽ ha⸗ beret obuiũ /moxſe diligeter retraheret? p naret.totaq; tremebũda ſe quo ad poſſet in ſuũ cõtraheret locũ. ¶ Plerũ⸗ q; aũt affectio reſidet in timoꝛe.dũ tremen dqa dei iudicia ꝓfunde ↄſiderat.que aduer ſus impios h̊ ⁊ apud inferos/exercet.ſicut cũ pꝛinceps aliquis aduerſus ſuos ſeruito res grauiter indignari ꝑcipit᷑ ceteri oẽs cõ tremiſcũt etiã ſi nullius offenſe ſibi conſcij ſint. ¶ Eſt ⁊ alius affectionis modus.qui per ↄſiderationẽ ꝓpꝛioꝝ defectuũ qͥb nris viribo occurri non põt.ſummã ſibi ſuadet humilitatẽ. ¶ Durgit ⁊ aliqñ in affectioe motus vehemẽtis anguſtie atq; anxietatꝭ nimie. dum ſe quis ꝑpendẽs vndiq; diſcri minibus inuolutum ⁊ circũductum rema net in ſeipo ſtupiqs heiens quo diuer⸗ tat ⁊ qualiter effugiat. mouenam. qñ in affectu coꝛdis motus quidã languo ns qui ſermone expꝛimi neqt ſed ſuſpirijis gemitib⸗ ↄtinuisq; planctibo aut etiã ſubi ugiat. ¶ Erüpit etiam ali tis ⁊ grauibo clamoꝛibo innoteſcit. ſicut de pyueris ⁊ beſtijs in tedio cõſtitutis ſuperiꝰ exemplificatũ eſt. ¶ Ingeritur quandoq; gffectui motus ruboꝛis ⁊ verecũdie.dum in mentẽ venit turpitudo ⁊ feditas ſui pec cati.inſuper⁊ ſua ingratitudo apud celeſtẽ nanen baciannin 7 tot ⁊ tanta be⸗ neficia percepta ſunt. ¶ Concipit Zam aliquãdo affectus / odiũ quoddã ſuiip̃ins dũ quis ſuos miſerabiles defectus ⁊ caſus ↄſiderans ſibiip̃i diſplicet. ſeq; abominat et deteſtat᷑. adeo ꝙ ad inſtar fetidi cadane/ ris ſibiip̃i fiat intolerabilis. ¶ Yoꝛmat et aliqñ in ſeipᷣo affectus / zelũ quẽdã et indi⸗ gnationẽ laudabilẽ aduerſus peccata ſua aut alioꝝ.⁊ ob id ſeiᷣm ꝑ penitentia ꝑſeq;⸗ tur ⁊ punit. ¶ Eſt ⁊ affectio qñq; ʒelotx/ pa circa ſe ⁊ alios.ex q̊ fit.vt ſtudioſe pecca toꝛum diſcrimina ⁊ oppoꝛtunitates deui⸗ tare conet᷑ ⁊ quelibet ſalutis ſue aut aliene detrimenta repellere.ſicut vir zelans vxoꝛẽ aneändnibetenſoanane Erte⸗ aut ſuſpe ctum admittat ↄſoꝛtium. ¶ Cõmouet᷑ ali quando animus affectu quodã pietatis et cõpaſſionis ſeu miſcoie ad ſe vel ad alios. qui ſurgit plerũq; ex ↄmemoꝛatione hũa⸗ ne fragilitatis parte ex vna.⁊ periculoꝛum quibo omnes incũbimꝰ parte ex altera.vbi nihilomin? pauca vel nulla ex nobis para ta ſunt remedia. ¶ Buſpendit᷑ aliquando affectus in admirationẽ grandeʒ.dum vi⸗ delicet alntudinẽ diuitiarũ ſapiẽtie ⁊ ſcien tie dei vel incõpꝛehẽſibiliũ iudicioꝝ eius ad mentẽ reuocat.in tantũq; aliquotiens hec meditatio mentem ad ſe aduocat ⁊ ſur ſum rapit / vt ſenſum ⁊ memoꝛiã derelinqᷣt et fiat velut deſipiens ⁊ inſana. ¶ Conci pitur aliqñ in affectu motꝰ ſancte ↄſidẽtie et bone ſpei in deũ ⁊ ſanctos.dũ ea pᷣcipue beneficia ſue largitatis recogitant᷑/quibuſ nos adiuuãt ⁊ tuent᷑.¶ Accedit aliquãdo eiuſdẽ ec ſuoꝝ maleficioꝝ ↄmemoꝛatione penitẽtie ⁊ cõtritionis affectio.¶ Supue nit etiã qñq; in affectu motus cuiuſdã bo-⸗ ne deſperationis dum cõſiderans ꝙ vana ſpes eſt homĩs.in ſolũ deũ ſe pijcit.eiq; ſo⸗ li finaliter ⁊ pꝛincipaliter inheret. ¶ Oꝛit qñq; in affectu mot?hoꝛroꝛis ⁊ abomĩatõ nis / ſurgens exoſideratione vilitatis ⁊ tur pitudinis peccati quã turpitudinẽ facit h gffectio ꝑ os euomere ꝑ ſincerã ↄfeſſioneʒ: BSubintrat qñq; affectũ motus ſancti deſiderij vel ſancte cupiditatis / veniẽs ex coõſideratione diuine pulcritudinis ⁊ excel lentie gloꝛie celeſtis.ad qᷓm videndã ⁊ ba⸗ bendarrotis apirarconarta. Cngreit aliqñ mentẽ affectio quedã licite ſpũalis ⁊ ſobꝛie cuiuſdam ↄplacentie q̃m ſibi legiti me ſuadet dum ſibi cõplacere ꝑpendit in deo dño ꝛ⁊ in gloꝛia eius.inſuꝑ⁊ iu quibuſ libet ſuis operib.Que quideʒ ſpũalis io⸗ alie cauſe. quas perpẽdis adeſſe duʒ hmõi ofones deuote dicütur. ia & ignis quibuſdã ad extra pꝛorũpit vputa ſi ſub iocũdis ſuſpirijs ⁊ gaudioſis ſingulti⸗ bus. Vocatur aũt hec plerũq; affectio mẽ tis interna iubilatio ſeu exultatio.(¶¶ Exur git aliquando affectio landis.benedictio⸗ nis ⁊ gloꝛificationis/ ↄmemoꝛãdo digni⸗ tatem dei ineſtimabilẽ. ⁊ aduocando crea⸗ turas omnes vt laudent eum ⁊ exulient in noie ſancto eius. ¶ Adeſt etiam aliqñ affe ctus recreationis in diuinis beneſicijs.qᷓ modis innumeris in dies ꝑcipimꝰ.(¶ Ex citatur aliqñ affecius in feruoꝛem diuini amoꝛis ꝑ ↄſiderationẽ immẽſe ſue bonita tis.Et eſt altiſſima ꝑfectiſſima ⁊ digniſſi⸗ ma in ceteris affectionibo.ad quaʒ nihilo⸗ minus tute ⁊ ꝑfecte hi ſoli pertingunt qui pꝛius in ceteris exercitati ſunt quaſiperi las purgati ⁊ cõuenienter pꝛeꝑati.qm ſᷣm declarationeʒ beati Berñ. per illas oſcula⸗ mur pedes ⁊ manus.per hanc aũt ad oſcu lumoꝛis accedimus. Hec ſiquidez ſancia, affectio mentẽ deo ſumme appꝛoximat et domeſticam facit ⁊ velut ſponſam ei copu lat. ¶ Ex plurib iam dictis facile perpen⸗ des.cur ſimplices et illr̃ati laudabiliter et fructuoſe ſuadent᷑ frequenter dicere oꝛatio nes quas minime intelligunt. Hoc eni fit vel vt hoc agentes deum venerent᷑aut lau dent.aut ei gratias pꝛo beneticijs repẽdãt ſub ſanctis ⁊ ſecretis verbis per os ꝓpheta rum ⁊ ſanctoꝝ reuelatis.vel etiã vt eccleſie obediant aut ſuo ↄfeſſoꝛi.Accedũt etiaʒ et ſti mihi iã o hõ q; plurimos mendicitatis modos.inſuꝑ ⁊ oꝛandi ⁊ varios affectꝰfoꝛ mandi/ doctrinã tradidiſti ꝑutilé. nuncre ſtat vt exte audiaz ſi quotidiana mihi enit aliqua vna ofo/queſt ve vnus qtidianug apud oes ſanctos ſimul obſernãd.qs etiãꝗ —— elemoſynas ero ĩ hoc q̃ſtu petitura „ — 2 uare put tibi videt magis oppoꝛtunũ ma⸗ cipue in tuis oꝛationibus petenda. puta vertutes theologice.fides ſpes caritas.et virtutes quatuoꝛ cardinales,temperãtia declara oteris aia in hoc modũ quẽlibet obs gisq; fructuoſum ꝓ ↄuenientia tempoꝝ? barnecelaalgapitn eris obnoxia. vel altera quelibet ꝑſona pꝛo qua oꝛare voles ¶ Debes igitur / toto ſtudio / tota diligen⸗ tia diſcere que ſint ſeptem dona gratie pꝛe cunditas aliquotiẽs in tanii roburexer⸗ ſcit vt verbis expꝛimi mime queat.ſed ſub istri nd taudan srchin dacsen cüedc ttütei, cheduzbri 3 16oſcla uvifinr HDunli nu nhiant „2 err Demendicitate ſpũali pꝛudentia foꝛtitudo ⁊ iuſticia. que ſint in ſuꝑ ſeptẽ ſpũſſancti dona.ſeptẽ beatitudi nes.ſeptẽ petitiones in orone dñica expᷣſſe ſeptẽ mie oꝑa ſpũalia ⁊ coꝛꝑalia.deceʒ pꝛe cepta legis. In his tua verſabit᷑ meditatõ et ſᷣm tuã oppoꝛtunitatem aduerſus moꝛ⸗ bos varios peccatoꝝ ⁊ ꝑiculoꝝ ⁊ tẽtatio⸗ num/ quib⸗ te ſubiacere cognoſces / tuã foꝛ H mabis oꝛationẽ. Diriges etiam frequẽter oculũ tue ↄſiderationis ad illa ſeptem ca⸗ pitalia vicia ad illos inſuꝑ multiplices de fectus quos in adminiſtracione coꝛꝑaliuʒ ſenſuũ quotidie incurrimus.⁊ ſicde alijs i finitis miſerijs. ¶ Ad hec plenius cogno⸗ ſcenda ⁊ diſcernẽda confert plurimũ ſum⸗ ma vicioꝛũ ⁊ virtutũ/qm quidã ſummam regis appellant. rcn pᷣterea tuum queſtũ diuidere in ſeptem ꝑtes.⁊ ſingulis partib/ ſingulos deputare dies. Puta vt ſingulis ſeptẽ dierũ.petitionem facias de ſingulis ſeptẽ donoꝝ.⁊ ita de alijs omni⸗ bus in ofone petendis poteris oꝛdinare et tibi quaſi legem regularẽ ad hoc ſtatue/ re. Et nihilominꝰ alijs vrgentibo cauſis ex traoꝛdinarie poteris ad alia petenda fre⸗ quenter conuerci. ¶ Sic etiam celeſte; ci uitatem velut in ſeptẽ partes ſeu vicos di⸗ uidere.⁊ per ſingulos illos vicos/ſingulis ſeptẽ dierũ diſcurrere ⁊ tequeſtuare. Sta⸗ tuesq; in vico vno / beatos angelos.ĩ alio ꝓphetas ⁊ patriarchas/ xpᷣi adhuc venturi pcones. ⁊ ſic de gus. pꝛout tibi tua deuo⸗ tio ſuadebit. ¶ Poteris etiam iuxta dierũ ſolẽniũ exigentia/recurſum ad xpᷣm facere eiusq; myſteria ↄtemplari.ac etiaʒ ſancto rum quoꝝ celebꝛant᷑ ſolẽnia.tuncq; deuo⸗ tius ſolito eoꝝ imploꝛare ſubſidia.eosq; apud alios facere mediatoꝛes. ¶ Jam ita q;(o anima)abſq; intermiſſione pꝛolixe ſa tis locuti ſumus:.cõuenit vt finẽ ſermoni rtrribuamus. cetera dieb poſteris reſeruan⸗ tes. Nam etiã tempus adeſt/vt ad queſtuʒ te cõferas.quẽ vtiq; pꝛacticãdo ſp in hoc officio doctioꝛ fies.nõ modo in his de qͥ/ bus exempla ſunt poſita pauptatũ modis veꝝ etiam alijs innumeris erudita. Ita ſa ne eſt mune pꝛouerbiũ/ꝙ fabꝛicando fa⸗ bꝛi fimus.¶ Anima ( Ita fiat vt ſuades DBtatuã itaq; in meipᷣa certũ oꝛ⸗ — dinem ad elemoſynã petendũ.measq; pe⸗ titiones pꝛo neceſſitatum occurrentiũ op⸗ doeugriigteconabo; inſtruere. Nec tñ ti⸗ i moleſtũ erit ſi nõ vnifoꝛmẽ regulam in * re? meis obſeruabo depcationibo. qm̃ abſc; oꝛdine ⁊ menſura mihi mee inſurgũt puu pertates ⁊ indigentie/pꝛo quarũ exigentia mee ſunt penitus oroes inſtruende.Qui⸗ bus etiã / modus eſt nihilominꝰ adhiben⸗ dus. ſᷣm qualitatẽ quib aut p quibo meꝰ eſt ſermo dirigẽdus. Ceterũ vbi me defice re videbis atq; toꝛpeſcere/ velis obnixepᷣ⸗ coꝛ medirigere. mihiq; adeſſe cõſilio atq; 2 ibenter id efficiãõ o anima. Deus aũt tuus ſit auxiliatoꝛ.detqʒ aucilio. omo tibi bene ac pꝛudenter oꝛare.ita videlicet impetres Amen. ¶EErxvplicit pꝛima pars. Bequitur ſecunda – que parũ aut nihil deſeruiunt/niſi iam de uotioni tota expiuntaffectiones virtutũ.inſuꝑ ⁊ dei vi ſitationẽ cũ ↄtemptu mũdi.¶ Incipiunt orones ⁊ meditationes deuote/circa oro⸗ E nem dñicã. Et pꝛimo ſuꝑ pꝛima petitõne „* eius.ſanctificet᷑ nomen tui te oꝛantes patrem appellemus as eni qũo mihi pfr eris.ſi tua eẽ filia deſie⸗ ro: Mutuo ſe pfecto ponunt hec noĩa.O quãtũ detrimẽtũ eſt talẽ amittere pr̃em. q̃ etiã ignominia illũ offendere vel ei nõ ſᷣui Oñ queſo hũc videre potero preʒ in ſuo palatio q̃ iam verſoꝛ in ̊ exilio miſerã do. Qñ illa mihi reſeruata ſua hereditate/ potiar Qũ ſtatuar in illa ſua aula regia im periali palatio qᷓ̃ iam duriſſime ſum carce⸗ rata ⁊ varijs circũdata bellicis impugna⸗ tioniba cum tñ ſim regis imo talis regis fi lia? ¶ DHuo auſu temerario genꝰ meũ.me am nobilitatẽ obliuiſcar: Qua deniq; in⸗ ſania / me velut ſcoꝛtuʒ coꝛruptoꝛib expo⸗ nam. coꝛruptoꝛib inq̃m totius caſtitatis yt ei grata ſis.et bene deſiderata quelibet nes an ime deuote. vᷣm diuerſas materias. liter macipatis ⁊ qui in ſeipis Oluiſti dñe de? omnipotẽs. vt Hoc itaq; ſuppoſito/te depᷣcoꝛ „ ſſnctificet᷑ H̊ nomẽ ⁊ cõfirmet᷑in me.hoc eſt vt pſeuerãter tua ſim filia. Ali⸗ pꝛoditoꝛib.aduerſarijs meis ⁊ pr̃is meiꝛ Quã pᷣterea fiduciã debeo cõcipere confu giendi ad talẽpatrẽ.tam opulentẽ tã ſapiẽ tem tã benignũ: Confidẽter illũ interpel⸗ labo / qͥ pꝛioꝛ me dilexit.nullis meisq; me⸗ ritis me ſuã filiã appellare dignat?ẽ. Od ſi illũ velut inobediens ⁊ ꝑuerſa lil D offenderim. ſcio tñ ꝙ p peccato filie! patri pena ſufficiet exigua. ¶ Di ab eo panem petiuero ad viuendũ.nũquid indignater atq; iracũde mihi poꝛriget lapidẽ.aui pꝛo ouo ſcoꝛpioneʒ aut ꝓ piſce ſerpentẽ: Non hec pfecto faciet. quippe cui hoc verbũ eſt et exemplũ.qꝛ parẽtes carnales non hoc fi lijs ſuis faciũt.qnimo ⁊ tam bonis q; ma⸗ lis bona tribuere ſoliti ſunt.Noſterigitur pater /ſpũm ſuũ dabit petentibꝛ. ¶ Cü igi tur te patrẽ nr̃m appellari mãdaueris.fiat vt iuſſiſti. Te igit᷑ ꝑ hoc nomẽ cõteſtoꝛ.vt illud in me ſanctificet/ita ne mentiar te pa trem appellans. Nonne vtiq; mendacij ar guerer. ſi nõ tua exũs fuũia/ te patrẽ appel⸗ larem: Hoc igit᷑te nũc peto ⁊ exoꝛo ſpẽali⸗ ter. vt ibi talis exiſtam qualẽ me tibi eẽqyo les.Oð ſi mihi negaueris cuʒ hoc veniret Ouis queſo pater / ſue turali filie talia petenti denegabit: hibe cuſtodes ne tui aduerſarij/me valeãt coꝛrumꝑe/' q; illos non audiã vel ad mi/ nus nõ exaudiã. Recedite recedite amodo infideles ⁊ petulantes inimici infernales qui me vultis infamare.qui a me dedecus atq; cõuiciuʒ expoſcitis. Ignoꝛatis vos q̃ᷓ et qualis ego ſim ⁊ cui vos loq mini? Ego enim ſum filia ſummi regis veſtri iudicis qui vos ↄdenabit. Qua igi᷑ pᷣſumptione queritis illi ſuã ſurripere filiã? Nũquidvo bis aures pᷣbeo auditrices: O turpiſſimi viliſſimi hoꝛribiliſſimi hoſtes.nũquidvo bis aſſentiaʒ qui eſtis fallaces ⁊ mendoſi? NHuũquid veſtro ſuaſu/meuʒ patrẽ derelin? quã / mea fraudaboꝛ hereditate.⁊ vobiſcũ meipᷣam eternaliterↄdẽnabo: Hoc pꝛofe⸗ cto nullo pacto faciã.Oõ ſi alias me nõ in feſtatã non dimiſeritis. mibiq; vim facere Megitatio volueritis.ſcitis quid factura ſim. Adibo certe patrẽ meũ ⁊ ei rem inſinuabo.qͥ mibi vtiq; feret opem vt eruar a maniba veſtris agc dein ceps grauiter vos puniet. ſuper ſecũda petitt. ce Adueniat regnũ mum. ctionem declarauit meus pater ce⸗ cuũ tua ſim fllia.meã oꝛo cuſtodi caſtitatem meũq; honoꝛẽ. Sic me include.tales ad/ ſuper tertia petitione oꝛationis dominice Meditatio et oꝛatõᷣ lenter in hoc ſuam ad me die int iſſima ad te ſapie egrotiſſima ad ie ſummũ medicũ ac ſalua⸗ toꝛem. Et quomodo fiet iſtud domiĩe. niſi Aeſtis. cum talem ac tantã dignita⸗ ozem. Kte ei imno dome tua voluntas meoduxerit ? traxerit adia vt regnũ quodd eximiũ intra mecolloca⸗ nerit meo regimini deputatũ In quo ratõ velut dña ac mgfa debet pᷣſidere.cetere au⸗ tem oẽs vires ⁊ potẽtie illi parere ⁊ obſe,.· Sed ꝓfecto nimis exꝑioꝛ verũ eſſe qð an⸗ tique diciũ eſt. Vix ſine guena eru qui ter ram habet. Reuera regnũ hoc dequo ̃mo 4 cõtinue ⁊ inceſſanter ꝑſecutionem ⁊ impu gnationẽ patit᷑. Nõ eſt viciũ aut peccatum qð non ipᷣm hoſtiliter inuadat vimq; oẽm faciat ad ingreſſum ꝑ ſenſuũ quinq; aditꝰ vt illic dominet᷑ ⁊ imꝑet. Inſurgi ſuꝑbia cum clamoꝛe valido.⁊ iacianter illic pꝛeſu mit dñari.Inuidia ira ⁊ odiũ conueniũt. cum iuramẽto affirmantes ſe illic manſio⸗ nem ac reſidentiam faciuras. Accedit illa toꝛpens acedia.nullo pacto ad diſceſſum ſuaſibilis.Gula fediſſima exercituʒ parat. ſuamq; illic vult inſtruere coquina.Quxu ria furit. ⁊ affirmat ꝙ regnũ boc pꝛſus co⸗ ſumet. Auaricia cupida inſidioie ſe inge⸗ rit.nec ſe hinc arbitratdepellendam. Atq; ita innumeri alij ſurgunt tirãni.qui nullo oꝛdine ſed hoꝛnibili cofuſione ſatagunt in boc regno dñari. At ego / illos repello. illoſ abijcio.clamãsq; ⁊ ſuſpirãs pꝛoteſtoꝛ hoc regnũ mihi datũ a paire meo.cũ ſummuʒ nefas eſſet tale traditamentũ facere quo id regnũ ſuis pate et hoſtib. ¶ Sed beu qᷣd me aut mea eſtimãt potentia. que ſola ſine viriby ſum deficiens ⁊ miſera.Quid queſo niſia te patre meo adina aduerſus hoſtes hos efficere valebo: Aderis igit᷑ pater mi in regno muo.⁊ quo maneat inuictũ iulli fes⸗ res pᷣſidiũ. Quu; pꝛofecio eſt.ipᷣim tibi tue qᷓ; cuſtodie reſtuuo. Ita ſane ⁊ nõ alias in me adueniet regnũ tuũ.ſemꝑq; remanebit aliter illud cogar amutere a deuaſtantean gelo.eritq; in ilo ſempuemus boꝛroꝛ ⁊ ete na confuſio. — Omine deus omnipotẽs pr̃ opti me qui es in celis fiat volũtas iua ſicut in celo ⁊ in terra. Volũtas in &tua. qua ſm viam mãdatoꝝ tnoꝝ vodã ego debilis pauꝑ ⁊ miſera ad ie potentiſli, mum. inſipientiſſima ad te ſapientiſſimũ⸗ ℳ₰ ſce ſ ſin les Pwo Gis clo ſt mei feni myel geilla⸗ lam rnod ſeitn „ ſidin incign Umpen liginc⸗ mordt ledic: me longen Ato⸗ Sagci diteſn hpanet⸗ n An Aepiſeci⸗ geſeg alun aig neu unnn, rul/ Cntor inm; Gipua n muicülliſe önthin .tnödiin WrNeNni dauttanenn obumt land: ennii CTũ ergo ita velis.etiã velim nolim/tuavo luntas fiat. Vidi ſepius dñe.ꝙ pr duxit ⁊ traxit filiũ debilẽ atq; ĩpotentẽ vel etiã ſto lidũ ad implẽdũ voluũtatẽ prnam. Ita q̃ſo pr me trahere digneris ad te.nõ me dereli⸗ quas in manu mei cõſilij nec mee tradas volũtati.ĩmo dũ oberrare a tramite virtu⸗ tis me videbis.retrahe me dñe deus velut pauperẽ ſtolidã cecã atq; impotẽteʒ.⁊ hoc ſiue ꝑtuas virgas aduerſitatis ſiue ꝑ dul/ coꝛẽ pſpitatis.ſiue ꝑ occulte inſpiratõnis inſtinctũ a tua bonitate.ſiue ꝑ altã mauuʒ tue ptãtis.ſiue ꝑ bonoꝝ tuoꝝ angeloꝝ vel etiã hominũ miſteriũ.ſiue ꝑ quẽcũq; aliuʒ modũ tibi placituʒ. Hoctm̃ fac/ne ꝑeã.ꝙ q; tua de me ⁊ in me/nõ mea voluntas fiat et impleat. Quid poſſet dñe cõuenientius atq; humilius pauꝑ ceca aut ſtolida pete⸗ re a ſuo doctoꝛe ⁊ gubernatoꝛe.qᷓ; vt eam nõ ꝑmittat ambnlare ſm ſuã temerariam intentionẽ in deſiderijs anime ſueꝛ Mꝛatio eiuſge con/ i hanctertiã petitionẽ eralia ſi mo et freno. — o ↄꝑatꝰ eſt iumẽtis inſipientibo 6 eſt intellectus.Qõ ſi ita eſt. di in quibo nõ l rigas me dñe velut beſtiolã que nò põt aut nõ vult ꝑ ſeipam domari.imit⸗ tens frenũ in os meũ.aut alias meligabis ꝛout mihi opus erit dulcibo illis ac ſoli⸗ dis vinculis tuarũ virtutũ ⁊ pcipue funi⸗ culo triplici qui difficile rumpit᷑. videlicet fidei ſpei ⁊ caritatis. ¶ Auiduʒ eſt dñe os meũ.impone ſibi tempantie ⁊ ſobꝛietatis frenũ. Indomita eſt lingua mea diſcola ? vagabunda ꝑ multiloquiũ ⁊ vanũ.ↄſtrin ge illam freno ſilentij. atq; ita fac circa ſin⸗ gula membꝛa mea. E q;uis frequen⸗ ter tuo ductui renitar/aliter aut alio volẽs ire qᷓ; tu impellas.ad modũ equi laſciui qͥ ſibi dimiſſus frequenter impingeret.ne qᷓ/ ſo ꝓpterea dñe ita contra me iraſcaris/vt pᷣ indignatione me derelinquas ⁊ ſinas ſᷣm impetum ꝓpꝛie inclinationis aut volunta tis incedere. Ita eni mox impingerẽ ⁊ me moꝛti traderẽ doloꝛoſe.moꝛe illoꝛũ quos te dic dimiſiſſe ire f̃m deſideria coꝛdis eo rum eratq; pꝛofecto illa diriſſima libertas longeq; eligibilioꝛ atq; ſuauioꝛ eſt tua ſer dnice Panẽ nĩ Bdianüba nob hodie. eſtiolã indomitãque 6 4 HD 1 / erbo Sicut deſiderat ceru? ad fontem. Fons vite dñe deus omnipotens odꝝ ego ſum illa pauꝑ laſſata. depulſa er vexata / que ad inſtar cerui deſi⸗ derat venire ⁊ reuerti ad te.vt ſit mihi re⸗ £ creatio cõtra nimiũ caloꝛẽ atq; ardentẽ ſi/ tim quã mihi illi infernales intulerũt inu⸗ mici/me per deſertũ huiꝰmundi continue inſequentes/cum turba numeroſa canum ferociſſimoꝝ moꝛdẽtiũ ⁊ lacerantiũ.Qua ꝓpter vagabũda nõ inueniẽs requiẽ ꝑ hoc Deſertũ diſcurro. Sunt aũt hi canes/cure ille diuerſe ac ſolicitudines mũdane. qᷓ va ris modis me moꝛdẽt ⁊ lacerãt.quiboplu rimũ turboꝛ ⁊ euagoꝛ in deſerto pꝛedicto/ nuſq; requiẽ inueniẽs nec ampliꝰreſpira⸗ re valeo niſi venero ad te qui es fons vite ecuritas. etrefugij locus.in quo mihieritrefugium „ quarta petitione ofis me Aupi panẽ pꝛopter deuũ. Ego ſuz as menſas.quarũvna ẽ cibis huiꝰ mundi onuſta.quibo quidẽ veſci poſſem. ſed illos deteſtoꝛ ⁊ recuſo.altera bonis exu berat ſpiritualibo quib cum affluere deſi⸗ derem. minime pꝛo voto illa conſequi va⸗ leo. Heu moꝛiet᷑ mi pater hec miſera fame lica in tuo cõſpectu ac tuoꝝ omniũ ſancto rum in hac menſa bonis gratie ⁊ gloꝛiere ferta diſcũbentiũ.vbi edũt ⁊ bibũt vſq; ad ſatietatẽ.ĩmo vſq; ad ſobꝛiã ebꝛietatẽ.Nõ quidẽ ſum digna ſedere in hac menſa. nec hoc requirere pᷣſumo.ſed humiliter petovl de micis ⁊ reliquijs huiꝰ menſe magnifice parũ aliquid ꝑcipere.quo aliquãtulũ refo cillata / valeã famẽ ſitimq; mea ⁊ ſi non ad plenũ ſedare.Lego in euangelio de diuite epulone qui grauiter de duricia atq; auari cia arguit᷑.ꝙ imiſericoꝛditer pauperẽ laʒa rum a ſe repulit / illi ſue menſe micas nec volens tribuere. At ego ſum illa pauꝑ in⸗ firma mendica vlceribus ac vulneribo ple na / diuerſoꝛũ vicioꝝ. que vr̃is aſſum in cõ ſpectibo. ¶ O ſancti ⁊ ſancte dei oẽs in ve⸗ ſtris ianuis clamo ſuſpirans.⁊ peto de mi⸗ cis vr̃is ne queſo moleſte feratis.⁊ moꝛe il lius diuitis repꝛobi/ ne me imiſenoꝛditer c 3 editatio etoꝛatõ diuiſa p partes ſu paupꝑ üla famelica/ locata inter du ractetis. Abſita vobis hoc impꝛoperiuz: abſit vt in tam pijs ac magnificis coꝛdib tanta inueniat᷑ inbumanitas. pᷣſertim cuʒ ſine vllo veſtro detrimeto ac ſine vlla dimi nutione id facere poteritis. Mementote vos aliquotiẽs ab hac mẽſa fuiſſe alienos et nihilomin? tũc ex ea paſci libenter volui ſtis. Ita igit᷑ ⁊ nüc mihi ſacite que vobis fieri ſũc voluiſtis. Veſtra quidẽ ſoꝛoꝛ ſuʒ et ſi in humilẽ ſtatũ deiecta.etſi in exilio.⁊ ſi in carcere etſi in miſeria ⁊ pauꝑtate maxi ma ↄſtituta. Ne igit᷑ me fame ꝑire ſinatis in ↄſpectu veſtroꝝ ⁊ quidẽ pijſſimoꝝ ocu loꝛũ veſtroꝝ.⁊ in tanta plenitudine ſpũa⸗ lium alimẽtoꝝ.Sũ ego heu deterioꝛis cõ ditõnis ⁊ magis repellẽda.qᷓ; catellus qui vel de reliquijs dñi ſui ſinit᷑ refici. Fateoꝛ quippe me ꝑ peccatũ factã etiaʒ cane dete⸗ rioꝛẽ.maneo tñ ſꝑ naturali cõditione/vra ſoꝛoꝛ. NHNeigit᷑tam graui aĩo/ meũ peccatũ feretis.qð vtiq; nunc mihi odio eſt atq; a meo repello conſoꝛtio.quin potiꝰad id qð naturali ↄditione vobis tã de ꝓpinquo ii ctũ eſt ↄpatiẽdo /veſtros inclinabitis ani⸗ mos. ¶ Scða pars. Verũ fateoꝛ me om̃i iure ⁊ ob mea maleficia carceri digne man cipatã.ſed heu quis tã ſeuerꝰ iudertã q; ſe uus/qui captiuũ adhuc indemnatũ/fame perire ꝑmittat.⁊ petenti nõ poꝛrigat panẽ QDui etiã eſſent illi cõſiliarij aut officiales gdeo impij ⁊ agreſtes qui hoc tolerarent aut ſuaderent:qnimo etiã dãnatis ad car⸗ cerẽ ꝑpetuũ/miniſtrant᷑ aliquotiẽs pitan/⸗ tie ſpeciales⁊ pᷣcipue in magnis ſolẽnitati bus. Nunc autem credo ⁊ certitudinaliter ſcio.ꝙ quãtũlibet ſim incarcerata ⁊ grani⸗ bus oppꝛeſſa criminib. mitioꝛ tamẽ eſt et ad miſerandũ pꝛonioꝛ veſtra curia q; que/ libet alig iudicis aut pᷣlati cuiuſcũq; moꝛ⸗ talis. ¶ Tertia pars. Ego ſum pauper il⸗ la filia / elongata que partẽ paterne heredi⸗ tatis me ↄtingentẽ dilapidaui.que in exte ra regione/fame moꝛioꝛ.⁊ vrgente fameli⸗ ca rabie.volo frequenter implere ventrem poꝛcoꝛũ pabulis.hoc eſt pꝛauis huiꝰmun di voluptatibo quas ſepe nec conſequi va leo. Sed ⁊ ne c0ſequar opto ⁊ oꝛo.ſciens ꝙ cibus ille minime ſatietatẽ afferret.ĩmo amplius faceret eſurireltandẽq; perimeret Ouid igitur faciã Certe ſcio Animaduer to in domo patris mei qᷓ; plurimos eſſe ſer uitoꝛes qui pane veſcũt abundãter. Sur⸗ gam igitur de ſtercoꝛeꝛ fouea in qua iacoeo bentur verbera q; paſtus: ¶ ite ſit. nec pᷣterq; penã ⁊ toꝛmenta meruerim. et ibo ad patrẽ meum ⁊ dicam ei. Peccaui in celum ⁊ in te non ſum digna tua dici fi⸗ lia.fac me ſicut vnã ex ancillis tuis autpe⸗ diſſequis. Auditu autẽ didici ĩmo aliquo tiens viſu/ꝙ ipᷣe eſt mitiſſimus⁊ miſericoꝛ diſſimus.atq; ita nec me venientem repel⸗ let.ĩmo in pꝛiſtinã reſtituet dignitatẽ.⁊ tã⸗ q; filiã ſuam denuo ſuſcipiet educandam. Heu quotiens ⁊ q;diu conoꝛ ad patrẽ me um pꝛo pane obtinendo reuerti.nectamẽ valeo.quoniã tali ac tã miſerabili fame ſuʒ afflicta.vt virib penitus deſtituta neque⸗ am exurgere ⁊ moueri de hac infelici extra⸗ nea regione.in quã incõſulte me intruſi.ni ſi aduenerit aliquis qui mihi manũ poꝛri at ⁊ ferat auxiliũ ⁊ conſolationẽ ad me ſu nendũ ⁊ dirigendum in via ne deficiam Vos igitur depcoꝛ ſancti dei omnes/ade⸗ ſtote mihi ⁊ ferte opem. vt hinc egrediar.ſi ne deuio ſine offendiculo ad domũ patris mei ꝓfectura ⁊ refectura.¶ O O me miſerabilẽ infelicem. vilem. felam. deo ⁊ mundo odioſam.qua temeritate aut pᷣſumptione patrẽe illum mitiſſimũ ⁊ miſe⸗ ricoꝛdiſſimũ audebo conſpicere/quẽ adeo contempſi ⁊ dehonoꝛaui.Qualiter aderit mihi lingua ad aliquid ab eo poſtulandũ. Pꝛeſertim cũ iam illos temerarios conatꝰ meos expleuerim.meq; ꝓſtituerim ⁊ feda⸗ uerim cũ inimicis pᷣfati mei patris. Unde nõ iniuria/ ſibi facta ſum penitus odioſa. Nunc igitur cũ melius noò poſſum. reuer⸗ tar ad illuʒ quẽ tam grauiter offendi. Dic mihi miſera ⁊ inuerecũda.qua fronte h̊ͥ au debis attẽptare.quo pacto pᷣſumes poſtu⸗ lare panẽ ad manducandũ cui potius de⸗ erũ eiſi ita tantã nihilominꝰ illius ad quẽ reuerti pꝛo pono / miaz eſſe cognoſco. vt me ad id faci⸗ endũ vocare dignet ⁊ cõmonere. quãtũcũ⸗ qʒ eriã eũ offenderim atq; deſpexerim. Vr gent inſuꝑ ad hoc ⁊ impellunt famelica ra bies. ⁊ extrema neceſſitas.Audiuit eni deꝰ depcationẽ etiã legionis demonũ quando petiuerũt mitti in poꝛcos.multo minus ? ego diffidam exaudinr. , Hic loquitur ani⸗ mã quaſi exaudita ⁊ conſecutaſpiri NRatias ago tibi pater dulciſſime p uarta pars. pter pitantiã nunc a te ſuſceptams . 7 ou liur n 4 Pſaeli gtebrent numdina mepſo muftund Moig coteren lbhocg innn ean⸗ ſrtube w hmweig ſa feanren lemnace ltneig unn Gn nchäporn neii neae Heiinſt Müpes umen. lenſun, nütni⸗ inn nundi. 8Cnd niſedan 8Vde asoioſe fum wen monebn umespof iornsd ricin nimm nvß lan r iicl unG tindan NCion hücgene nuonnds: un utn ume mitte nobis debita noſtra De mendicitate ſpũali ꝙ; ſapida eſt.q;ᷓ ſuauis ⁊ bona. q; nutri tiua.Nuꝑ famelica rabies/oia mẽbꝛa men toꝛquebat.Aures interibãt in auditu va/⸗ nitatũ ſeculi.ardebat lingna ꝑuerſis ſᷣmo/ nibus. oculi vanis aſpectibo defluebant. Os turpi vileſcebat guſtu.tactus ꝓbꝛavo luptate fedabat᷑. O qᷓ; ſubito euanuerunt a me hec oĩa ꝑnicioſa deſideria/ ad pñtiaʒ dulcedinis cibi illius quẽ miſiſti deſuper. Da mihi dñe ſemꝑ hũc cibũ quo refectus abijciã ⁊ faſtidiã venenoſum ac moꝛtiferũ buiꝰmũdi cibũ.O dñne deus q; ſubito mi⸗ hi facile factũ eſt his carere.imo ↄtẽnere qᷓ pꝛius deſiderabã.quoniã bonitas huiſpi ritualis cibi/facit omnia mũdana arbitra ri velut ſtercoꝛa.⁊ abominationi penit ha beri. Concede dñe vt hec diſpoſitio diuti us in me ꝑmaneat. Ita ſaue iocunda eſſe⸗ et beata. Sed heu ego miſera cito nimis bunc guſtũ ⁊ ſapoꝛẽ amitto.quoniã nõ de vita.me fateoꝛ indignam ad perpetuaʒ at de me penitus tue mie ſubmitto. Reditatio etoꝛato ſuꝑ quinta petitione o . EEE ſicut ⁊ nos ⁊c̃. „* tia fraudata ꝑ infoꝛtunatũ ictum peccati. Duo igitur ibo.quo diuertam: Ad meuʒ certe reuertar patrem eũq; depᷣcaboꝛ vt me ab hoc graui debito abſoluat. Etne repul ſam patiar / ei ſuas deferam lr̃as.a ſuis ſe/ cretarijs ⁊ euangeliſtis conſignatas. DHis obteſtaboꝛ ipſum me debere penit abſol⸗ uere. Siquidẽ pelre cotinent vrſi dimiſe rimus alijs ⁊ nobis ipſe dimittet. Et ego ex nũc omnibo dimitto ſicut ipe dimitti iu bet. Opoꝛtet igitur vt ⁊ ipᷣe mihi dimittat ¶ Eiſi foꝛſan ipe vel alter qlibet mihi ob⸗ lecerit.q; nõ integraliter dimitto.aut ſince re aut eo coꝛde quo debeo. Rñdeo mihi ſal tem adeſſe deſideriuʒ dimittẽdi ſub modo eEe uibo ipᷣe hoc fieri vult ⁊ iubet.et cvtiq; ſatis eſt. Ita enĩ et mihi ſufficit Vr dens mihi cõdonet.hoceſt vt ſit ei deſi⸗ qʒ hereditariam illius poſſeſſionem. Vn⸗ Bligata ſum plurimũ. Surgita o obligatio hecex fatuis cõmercijs aet cõtractiba cũ demone in foꝛo hu ius ſeculi initis.cũ pꝛo momẽtanea vani⸗ tate bꝛeuiſſimaq; ac feda voluptate.ad ec⸗ nam dãnationẽ me aſtrinxi nec habeo heu vnde ꝑſoluã.cũ ſim pauꝑ ⁊ omni ſubſtan⸗ riũ / infallibiliter ita fiet. ¶ Ex nũc igit᷑ mi⸗ deriũ mihi er integro ↄdonẽdi quẽadmo⸗ dũ ⁊ mihi eſt.qm̃ ſi hmõi ſuũ fuerit deſide hi bñ eri / duͦ qſs apud me debitũ qcin q; ↄtrabet iniuri mihialiquaʒ irogans aut couiciũ dicẽs. Pꝛeſertim du hoc pᷣter meã culpã accidet. ⁊ moxilliodonabo. per hocenĩ mibi tut parabit᷑adit apud deum bꝛo ↄdonatõe oim meoꝝ debitoꝝ. H q dem ꝙ alios in me peccare libeat/ ꝙq deü nõ vxoꝛẽ et eis debita ↄdonet. mipi eni p⸗ pꝛia peccata ſatis oneni ſunt pꝛeter hocꝙ alijs ad peccandũ ſim occaſio aut pꝛo eis poſſim. mibi conuenit alterius peccato ad fnei vtilitatebeneyr. Dꝛatio et medita/ tio ſuꝑ ſexta petitione oronis dñi. non nucaeintemorionen. UVis hen ↄſolabit᷑ hac deſolatam rea nuncin inſichhe /luis fauulentijeme moꝛti tradere moliunt᷑: q; etiaʒ a via ipᷣa q̃ lubꝛica eſt ⁊ tendẽs in decliue.inſuꝑ ⁊ ob⸗ ſcura plenaq; antris ⁊ ſerpẽtib: Quis igi tur hinc me liberabit ⁊ cõducet ne in aliq; iſtaꝝ tẽtationũ incidã. Nemo ꝓfecto niſi dqucet ĩ terrã rectã.qui vndiq; laq̃os inimi ci diſſoluetis et illuminabitis meas tene⸗ bꝛas.meosq; pedes ſtabilietis. ſuper ſeptima pet iretita.acetiã neceſſitas que mean Er auoticte. Wultis mogis ſub⸗ dita ſum legi peccati qð ſine legeẽ. agitq; in elege frequẽter vt malũ qnolo id faciã. Quot mihi inſurgũt motꝰ mali hoꝛis ſingul / q̊s minime vitare poſſum. nunc temerarie de glio iudicium ferẽdo.nũc dolẽdo de bono ipſiꝰ.nũc de malo exultãdo.nunc meipam plꝰdebito extollẽdo ⁊ mihi ↄplacẽdo.nũc aſcengo ut de ignando unc ven lo⸗ quendo.nũc leuiter aſſerendo.nunc inde⸗ uote oꝛãdo. nunccomededo ⁊ bibẽdo. nũc in aſpectu nunc in nuditn nuncnti au⸗ ice. Etne hbãic mille laq̃is circũductã ac in va nas tentatões pᷣcipitatã.in via hacin qua gicula ſibi imminét ĩnumera/ ta ab inimi cis qͥ nüc in aꝑto ſe echibent vim inferen⸗ petitione oꝛationis domini Xpꝛimi nõ poteſt malũ quo ſuʒ ir △D . Te igiturexoꝛo dulciſſime pater celeſtis. vt mea tali malo liberes. vt tandema ma/ gno illo malo qð omne malum ſuperat in boꝛroꝛe ⁊ anguſtia moꝛte.ſ.perpetua imu⸗ nis euadam aclibera. angelũ ſuũ 2 d reliquos oẽs ꝑ mediũ eiꝰ. lures continens partes. Lorioſe angele dei quivnus es ex yinclitis pꝛicipibo ciuitatis celeſtis Rcuius cuſtodie diuina bonitate ac pie oꝛdinatione cõmiſſa ſum/ꝑ eundẽ diri genda ac ꝓtegenda. inſuꝑ ⁊ iuuãda ad in⸗ greſſum dicte ciuitatis bñ viuendo ac deo parendo ſeruiẽdo.hoc die ⁊ hac hoꝛa me grandis vrget neceſſitas ad terecurrere.HB̊ᷣ pꝛofecto bene ꝑpendis ⁊ agnoſcis.Aſſum ego tua paupꝑ ceca/in ꝓfundis ↄcluſa tene bꝛis huiꝰ inferioꝛis carceris.in quo nibilẽ luminis ſpũalis ad ↄgnoſcẽdũ bona glo⸗ rie celeſtis.⁊ id parũ claritatis qð illiceſſe poteſt / in me eſt obuolutũ ⁊ circũductũ fu mis ac tenebꝛoſis nebulis.de turpi ſceno ac lutoſis paludib fetidoꝝ mee carnalita⸗ tis deſiderioꝝ ac terrenarũ cogitationum eleuatis.Quãobꝛẽ incedere neſcio ꝑ vias rectas in vicos celeſtis ciuitatis/vbi mihi mẽdicare incũbit ⁊ elemoſinas meas pete⸗ re.niſi ab alio ducta vel alit᷑ ilumĩata. Te igit᷑ pᷣcoꝛ dux fidelis appᷣhende manũ huiꝰ tue excecate.deduc eã ꝑ vicũ magnũ ꝑadi⸗ ſi diſcurrẽdo hoſtiatim.vbi valeam clama re.aduocare.gemere.ffere.anxiliũ imploꝛa re.⁊ pauperi elemoſinã petere ꝓpter deum. Vere paup eſt qui penitꝰviſu caret.quijq; panẽ ſibi lucrifacere nõ põt. Trahe me q/ ſo ſpẽałr apud tuos ↄſodales / ceteros an⸗ gelos tuos amicos ⁊ domeſticos. vtiq; pᷣ/ diuites ⁊ gre bonis refertos. Exhibe illis hãc mẽdicã miſerabilẽ/ ad elemoſinã ꝑci-/ piendã. Cũ gaudio eni recipiẽda eſt. eſt eĩ bec peccatrix q̃ᷓ vult conuerti vt dicit ſalua toꝛ xpᷣs. Ne ꝑdas igit poe gaudil qona i pꝓderes ſi ab hac mea ↄuerſione recederẽ ꝑ defectũ victus quẽ nõ niſi meo queſtu ↄie qui poſſuʒ. Ne igit᷑ me derelinqᷓs ne h̊ mi⸗ hi recuſes fidelis cuſtos.qᷓ;uis te pluries ꝑ nipẽderim/ male iurãdo aut agẽdo in con ſpectu oculoꝝ tuoꝝ qð nec facere debuiſſẽ in ↄſpectu ſcune alicuiꝰ aut viliſſimi alte/ riꝰhoĩs.Cõdona mihi q̃ſo rurſus meã in⸗ ſipiẽtiã meosq; eceſſus. Sũ fateoꝛ ſtoli⸗ da deſes ac pᷣſumptuoſa. Noſti hoci ides tue cuſtodie relicta ſum.ſicutegrota medi⸗ co.ſicut ceca duci. ſicut ſtolida et frenetica ſuo gubernatoꝛi. Ideoq; neceſſe eſt vt me ſuppoꝛtes in meis defectibo. alias enĩ inde ſinẽter nec ſcirẽ nec poſſem abſq; erroꝛe de uio mẽdicare ⁊ vitã meã queſtuare. Quo cũq; ꝑgo aut ducoꝛ/illic muliũ obſcurecõ ſpicio inclitã illã ciuitatẽ celeſtẽ. deq̃ tam gloꝛioſa dicta ſunt. Illic velut in vmbꝛa⸗ culo pꝛoſpicio nouẽ angeloꝝ oꝛdines/pa triarchas/ phetas/ aplos / mart yres. cõfeſ⸗ ſoꝛes ⁊ virgines.⁊ ſuper omnes ihm xpᷣm gloꝛioſamq; eius matrẽ atq; ua ſum abun danter munita ad ꝑcipiendũ elemoſynas copioſas.Te igit᷑ depᷣcoꝛ amantiſſime cõ⸗ ductoꝛ qui me illuc ꝑduxiſti.vt ꝓ cõditio⸗ ne mearũ neceſſitatũ ab vnoquoq; peram Em dona ⁊ gratias quib abũdannꝰ affu⸗ unt.Da mihi adituʒ. ↄfoꝛta me ⁊ doce me petere. Erubeſco plurimũ ac vereoꝛ ↄpare re ſed ꝓ ceno neceſſitas frangit legẽ.E xpᷣ⸗ cepto etiã mihi hoc facere incũbit. vt pul⸗ ſem. vt petã.nec recedã quãtũcũq; repulſa donec aliquid accipiã. Ita igitfaciꝗ. quaſi in . cta. Ofo ad ſe Ds ſeraphin qui placido igne di⸗ y/uini amoꝛis incẽſi eſtis mutite mi hi ꝑuã aliquã ſcintillã huiꝰ ignis. Mittite inq; i coꝛ meũ penitꝰgelidũ.vt pa rũ ad diuinũ amoꝛẽ incaleſcat. Per hoc eĩ vobis nihil deperiet. Aut certe me vobis tam ꝓximã faciatis.vt hinc excaleſcã.Co⸗ pioſa adiame materia ad hũc ignẽ cõ⸗ ſtruendũ. Affluũt ei diuina beneficia. In⸗ ſupꝑ ⁊ mea peccata.que ſimul iuncta/in me ipᷣa nutrire deberet maximũ aliqð incendi um. Vlerũ.frigiditas negligentie/ adeo pᷣ⸗ ualuit in me:vt vix aliquid incendi poſſit He igit᷑ mihi iam alieni ſitis quin parum aliquid veſtri ignis ad me incẽdẽdã meq; inde purganda ↄp̃ᷣſtetis.ſic olim Iſaie fa⸗ ctũ eſſeↄſtat. ¶ Ad cherubin. Vos igitur cherubin in quiba eſt plenitudo ſcientieet ſapientie. erudite hãc ſtolidã indoctã.que frrequẽter iudicat malũ bonũ.⁊ bonũ malũ que ſemꝑ inter laqueos ⁊ trãſi ꝑiculoſos inimicoꝝ verſat. Date mihiclare noticiã qua valeaʒ hmõi ꝑicula declinare ⁊ abſq; offendiculo incedere/ vias rectas. inſuꝑ er deuz abſh enoꝛe me abſh inoꝛdinato oquituranima 1 adiſuz ducta. Ofo ad ſeraphin. — edeolt Vinbib ginauuleo E emhie fiaao oinman ſoſaoeſo ſiomane ſonmhi⸗ Cnfcäſäb Cni Apn btn conſpen teneſen nocere⸗ loanre n. bi Pemimteni inn . ſadci e wewe abictgiec̃ udanctan ai niiupiun gonne obß uuntivſt ogunmnn naticineg in ieſt n Vosigen Audoſcnte Gindoczd hitboninn riſt iaue hicuenma Neinmette R q detractione. 17 mirac . nam magna illa pmia mihi repꝛomiſſa ꝑ⸗ fauoꝛe cognoſcere. vt clare ⁊ ſincere diſcer⸗ te ex vna.hoꝛrendaq; illius ignis gebenne toꝛmenta mihi cõminata parte exaltera. Que vtiqʒ ſi diligenter ⁊ viuaciter an ocu los ponerẽ/ ſimul cũ bꝛeuitate manſionis mee in hoc moꝛtali coꝛpe: nũq; peceatum admitterem. Athꝛonos. Vos throni in quibs pꝛopter pꝛofundã humiluateʒ ac pcipuã reuerentiã que in vobis eſt ad ipᷣm requieſcit acreſidet deus.inſuꝑ ⁊ ſua iudi⸗ cia exercet ſicut iudex in ſuo throno.impe⸗ trate mihi illã humilitatẽ/ illãq; ad deũ re/ uerentiã.per quã ſe dignet᷑ in me collocare et requieſcere. Ad hoc eni creata ſum ⁊ hoc ſic vtiq; obtinebo /ſi vobis in hacfuero cõ fſoꝛ mis ſicut ⁊ ipᷣe repꝛomiſit. ¶ Ad dñati ones. Vlos dñationes impetrare mihi pꝛe coꝛ plenũ dominiũ ſuꝑ coꝛpus meũ.ita vt in nullo me ſue ſubiectioni reddat obnoxi am. ¶ Ad pꝛincipatus. Vos pꝛincipat reddite me ſubiectam ſublimioꝛibo ptãti⸗ bus. abſq; murmure abſq; rebellione abſ⸗ teſtates eripite me ab aduerſarijs meis om nibus.quibovtiq; talis eſt poteſtas.cui nõ eſt aliqua ↄꝑabilis ſuꝑ terrã. ¶ Ad virtu⸗ tes. Vos virtutes facite intra me miracu⸗ la.me ꝑ peccatũ moꝛtuã reſuſcitãtes ⁊ infix mam ſanãtes. Cum excecata fuero/viſum reſtituite.cum obſurdata/reddite audituʒ et ſic de alijs ⁊ ſiquid moꝛtiferum autvene noſum bibero.ſ. per malum cogitatuz aut pꝛauã delectationẽ/facite vt mihi non no⸗ ceat ꝑ ↄſenſum. Sunt hec pſecto pꝛeclara iracula longeq; viſibilibus pꝛeclarioꝛa. Ad archangelos. Vos archangeli. nũ⸗ te mihi quãtũ opus ẽ / ſublime fidei my ſteriũ.⁊ quo a me vel ab alijs ꝑ me inſtruẽ „ dis in maioꝛi veneratõne habeatur. obſcu ras ſacre ſcripture ſnias elucidate.Et ſpẽa liter tu ſancte gabꝛiel/ per ſanctà inſpiratio nem mihi denuncies rumoꝛes placitos.ſi cut feciſti beate marie matri dñi⁊ ʒacharie Et tu inſuꝑ ſancte michael qui es cuſtos et pꝛinceps eccleſie.qui viciſti draconem/⸗ hoſtem ſcʒ infernalẽ.qui pᷣſentas aias ante conſpectum dei/⁊ impetras eccleſie pacem tene ſemꝑ illũ inimicũ in tuis vinculis ne nocere poſſit.⁊ me in deceſſu ab hoc ſecu⸗ lo ante conſpectũ dñi pñtata in eterna glo ria. ¶ Ad angelos. Vos angeli nunciate Demendicitate ſpũali poteſtates. Uos po⸗/ poꝛtuna pꝛo me ant quibuſſibet alijs. pꝛe dicando exhoꝛtando vel aliud quodlibet eercendo. ponite in oꝛe meo verba ſancta et ſalutaria que ſint ad edificationem meã et alioꝛuʒ.nec aliqua fallacia aut verſucia quecũq; valeat pꝛeualere. In triſticia que non eſt ᷣm deum afferte conſolationez. in deſolatione me confoꝛtate de erroꝛe mere⸗ uocate. Emollite coꝛ durum/ deuotionis aridum lacrimis rigate. mentis illumina⸗ te tenebꝛas. In laudibo dei mihi ſitis co⸗ mites.in exceſſu me repꝛimite.in bñ factis roboꝛate.aduerſus omes aduerſarios me os adiuuate.humiliate me in pꝛoſperis.ex tollite in aduerſis.in mea pauꝑtate ꝓ me c qſtuate.in infirmitate ſanate. in hoꝛa moꝛ tis me viſitate.auiſate.excuſare.liberate. ſaluate. Sunt hec veſtra officia km verita tem hiſtoꝛie ac ſcripture ſacre. Speciali⸗ ter tu raphael ſancte. deduc me per viã bo⸗ nam. ſicut duxiſti tobiam iunioꝛem.et per te talis mihi acedat pꝛofectus.qualis per tuum ſapientiſſimũ conſiliũ/ acceſſit patri BDoon poterit queſo inuenire ſubſt n dium refugiũ aut miam hec pauꝑ cula miſerabilis aia apud tot pꝛin cipes opulentiſſimos atc potentiſſimos in felici patria. in vrbe beata. in loco totius amenitatis ⁊ ſuꝑabũdantie.in tẽplo pieta tis ⁊ caritatis regnantes: Quãdiu queſo clamabo ⁊ eiulabo ad eoꝝ oſtia petẽs pau peri panem pꝛopter deum. ⁊ nemo aduer⸗ tet? Quãdiu viciſſim diſcurrã ⁊ pꝛocũbaʒ ad pedes eoꝝ. ⁊ nemo ſuccurret? O pauꝑ⸗ cula deſolata vbi pꝛo dei reuerentia pꝛofi⸗ cies.ſi hic repulſam paſſa es ſi bic miaʒ nõ es ↄſecuta: Si hic elemoſinã gr̃e ⁊ indul/⸗ gentie non impetres.qͥs alibi te ſuſcipiet: O felices o gloꝛioſi ſancti ⁊ ſancte dei oẽs totiẽs audiui magnũ illũ amoꝛẽ ac fauoꝛ? ↄmẽdari /quem geritis ad pauꝑes ⁊ miſe⸗ ros atq; indigẽtes peccatoꝛes.inſuꝑ ⁊ illa veſtroꝝ donoꝝ largitatẽ ⁊ ſuꝑabũdantia elemoſinarũ. Heu ero ego omnibo alijs in felicioꝛ.deſpectioꝛ.indignioꝛ.magisq; re/ iecta: Deficiet hec pꝛopter me vr̃a ↄmen⸗ datio: Ceſlabit fons ille vre clemẽtie ma⸗ nare.ne ſola ego bibã? (laudent᷑ mihi ve⸗ ſtre ſupplici / man veſtre. que cereri z — atio ad omnes 4— 7 . aperte ſunt: Veſter pfecto theſaurns ꝓpt me miĩme decreſceret. Non aderit quiſq; ex vobis qui ſuſcipiat banc pauꝑculam alie nam ſub ſuo ſaluo ↄductu que dietim peri clitari minatur: Non erit qui ex ↄpaſſione vel hoſpitẽ coliar uurvelutvns ex mini Satis pꝛofecto mihi eſſer ſi ex his velvnꝰ me benigne ſuſciꝑet. ⁊ inter ſuos vltimam ſtatueret. Oõ ſi in ceteris inuenta ſim vi⸗ liſſima indigniſſima infeliciſſima.grauiꝰ q; ceteris exceſſerim.eo magis veſtrã meis nõ opus eſt mia qui carent miſeria. Scio quippe ab altero veſtrũ eẽ dictum. ꝙ vbi abundauit delictũ/ſuꝑabundauit ⁊ gratia Si mea pedibe veſtnis indignãter abijci⸗ tis aiaduertite que me velitis eſſe facturã. inſtruite me quo pꝛoficiſcar miam repertu ¶ n1. Saio veraciter no alibi hoc faturum. ſm doctrinas veſtras.etiam vſq; ad nouii ſimũ moꝛtis ſuſpiriũ/ ſpem haberi debere CLeniſſime en tenetex crediie mea vobis nõ diſceſſurã/etiã totiens quotieus repul⸗ ſam. donec a vobis aliquid elemoſyne pꝛo mea pauptate ſuſtentanda pcepero. Qõ ſi languere aut male pire cogar hoc coꝛã ve⸗ ſtris ocuł faciã: vris aduoluta pedib cla⸗ mans ac veſtrũ imploꝛans auxiliuʒ. Poſ⸗ ſet ne hoe veſtra benignitas admittere. ve⸗ ſtra clementia ⁊ humanitas eſtimo vtiq; nõ. ¶ Cõmemoꝛate vos gloꝛioſi ſancti nõ ad veſtrã verecũdiã loqnoꝛ ſed ad meãâ ingentẽ neceſſitatem.ↄmemoꝛate inq̃m q; iu eo carcere in eo exilio in ea pauptatis re gione. vbi du fuiſtis voluiſtis vtiq; liben⸗ ter aliũde iuuari. aliũde ↄfoꝛtan. Id ergo et vos nũc mihi facite qdð tunc vobis fieri deſiderabitis. Illa diſtribunite mihi gram que ex gra vobis pꝛidẽ donata eſt. Dõ ſi alter vrm mihi ipꝛoperet ⁊ dicat me longe plus fedatã ⁊ pfundatã in ſceno peccati qᷓ fu erint illi gloꝛioſi ſancti.fateoꝛ pfecto ita eſſe. Sed vñ hoc eis: Hõ niſi ex gra idul⸗ tũ eſt.Ex eadẽ q ppe maſſa peccati mecũ ex titere.pni ad malũ ab adoleſcẽetia ſua. niſi ſupa bũdati mia dei furſſent pᷣſeruati aut li herati. Et exinde magis obligantad graʒ impedenda vt illa eo liberali diſtribuant quo largius ⁊ copioſius acceperüt. amilie dignetur aſcribere mens ptes aliqñ geſſiſtis. Suz qppe nüc 7* ens loquoꝛ imo veraciter hic plurimum tis aut cui alteri benefacietis: ummo veſtro regi atq; imꝑatoꝛi. Is fecit et inſtituit vos in ſuos elemoſinanos.qui bus incũbit indigentiba neceſſaria imꝑti⸗ ri. Specialiter te virgo gloꝛioſa inſtituit theſaurgriã gratie.matrẽ miſcðie nutriceʒ oꝛphanoꝝ.deſolatoꝝ ↄſolatricẽ.aduoca⸗ tam ⁊ cõſultricẽ.Ad te igit᷑confugio.te re⸗ quiro ꝑ iſtoꝝ officioꝛuʒ virtutes/ne mihi deficias in hac diſtricta neceſſitate. Impti re mihi detheſauro gratie. nutri confoꝛta et conſule. etſi nõ ꝓpter mecũ ſim indigua omni munere gratie,/ tamen pter te ⁊ ꝓpter tibi ↄmiſſum officiũ legitime ſᷣm inſtitu⸗ tionem ſummi regis exercenad. Dbuc dico vob dis o glioſi ſancti dei adelemoſynã vram pꝑcipiendũ. Cognoſci tis haud dubie ſignetũ hoc.nõ enĩ ignoꝛa tis qm̃ ſine ſpeciali dei inſtinctu/ nec poſ⸗ ſem nec ſcirem ad vos ꝑtingere ꝓ requiren dis vr̃is elemoſinis. NHoõne ergo veniẽs cũ ſigneto/a vobis audiri debeo ⁊ veſtraʒ ali⸗ moniã ꝑcipe: Infallaciter enĩ me deus ad vos mittit.quos nouit huiuſmodi elemo⸗ ſinis abũdare. Ne igitur me coegeritis ad ipᷣm reuerti ⁊ de veſtra repulſa querelaʒ ex⸗ ponere.Loquoꝛ vt pᷣſumẽs/fateoꝛ.ſed ne⸗ ceſſitas mea ꝑte ec vna ⁊ diuina benigni⸗ tas ex alia metranſmittũt ad vos.⁊ hũcau ſum ſic loquẽdi pᷣbent.quoniã vt verũ ca⸗ nit ꝓuerbiũ.QOð dũs ↄcedit/nõ iure ſfami lis dñs liberales hba Ded foꝛſan mihi dicʒ lia denegabit. Lih bebit ſeruitoꝛes. ¶ Deq foꝛ ſan mihidie aliquis. Qũ deus(vt aſſeris) cibi velit ele⸗ moſynam impendi / ab illo peies. per ſe Os quidẽ eſtis in ſumma pꝛoſpitas e in honoꝛe atq; felicitate.Non inui gaudeo:Sed quid factura ẽ illa veſtraſo⸗ roꝛ miſera. degens hic deoꝛſum in tãta mi ſeria ⁊ tanta neceſſitate:! Hire durum eſſet coꝛ veſtrũ atq; innaturale niminʒ/ſi illam perire ſineretis aut a canib infernalib qͥ bus vndiq; vallata eſt deuoꝛari.pꝛeſertim cũ occurrere valeatis.⁊ ad vos exclamo et extendo manus.lacrimis vndiq; ꝑfuſa ve ſtrum petens auxiliũ.Nõ peto vr̃am gloꝛi am autveſtras diuitias. Eripite mea moꝛ te.⁊ mihi ſatis eſt.Oð ſi veſtraʒ ſoꝛoꝛẽ bec vos depcantem repuleritis.q̃m queſo au⸗ Abimini reſpicere.ſaltẽ obedietis deo oés.ꝙ apud meẽ ſignetũ ſũmi regis Ne Ggieiv ſingtal Nybcor gligand⸗ ſontradſi in morit mnihietre ginpolten Gönonev⸗ recheenitt 9ſontocäi Almien chonnien obiets lerſario ä — ₰ De mendicitate ſpuͤali wnit Chn ipſum eni ſi volet tibi q petis largietur. MMM . ipſin ibi qð petis largietur ne fateoꝛ nictꝗ eſſyzgpſangof rht At ego rũdeo. OQue gra queſo ſe giett⸗ hoc me fateoꝛ ↄuictã eſſe ⁊ dignã om̃i op⸗ Rn go rũdeo. Que gra quelo ſanctise pꝛobꝛio.Hic itaq; nil al z Jan uſſi rnurni habẽda. ſi nullo ſuo medio mibi deus ꝓ miſericoꝛdiã n Aliuceſngdͤso⸗ niſt unn perſeipᷣm ſubueniret? Qua inſuꝑ ratione et indulgentiã. 1. Ur lſericoꝛdiã inqm mnizſln gratiaꝝ elemoſynas ad ſuꝑeffluentẽ men⸗ vobisc; bocrß d hecl .ocarie ⸗ nimihz ſuram accepiſſent ſancti/ſinõ inde ceteris pugna ſu 107 um ſufficiat. Si centiesa miptenn indigentibo eſſent diſtributuri? Itaq; hec impatoꝛ ere ellar, enetar reiteriud; weatanee dei voluntas eſt / vt ſuos veneremur ſan⸗ lis mee becitiants cher heceit penetns ücgiin ctos.illos depcantes ⁊ requirẽtes /illiq; no ſic munita ſim ⁊t lei Amctnigagiing offnen bis ſuccurrãt ſuas nobis donãtes ⁊ imęti vt amodo nõ rei et in me ſulcipia animñ Pieten. entes gratias. Laleʒ quidẽ decet dũm/ta⸗ ſarij ſepe dicti enakar ad illius mei aduer thnide les habere elemoſynarios.que videlicet qʒ tium. qqs ſuis 6 aced maledictũ cõſoꝛ⸗ nqacbn relas verecũdoꝝ pauperũ audiãt/qui ſine ampli⸗ meno den ijs ꝓmiſſis ⁊ cautelis / ng io pꝛincipem adire nõ audent. perterflon wtlaga debilr egrocgetpie ſu⸗ enög rſus quero. ꝓpter quid me repelli⸗ ltra vi vticha ebili egrota et ꝓſtrata ltenong E e repelli⸗ vltra vires exigetis. Facile fateoꝛ ẽ obeiin Nis: Si Apter peccata mea que aduer triũphũ ſumere. z01 ſunn eſateoꝛ Ede me unta um me clamant atq; obijciunt.heu queſo Hec eſt mea mieri ö aaereplaen rNn dabitis vos potius audientiã fidẽq; et fa⸗ ligentia qua debe . vat plus eſtdca di n nwoch his cruentiſſimis aduerſarijs/non ſubſidiũ.imo in ſoe ſanünnolerabeſes S modo meis verũ etiã ⁊ veſtris quos miro et inattenta. Et h e een Henner. modo exoſos habetis q; veſtre ſoꝛoꝛi au, H oceſt heu vnde ſime do⸗ 1 perculc que vci;aratimaeſt facrumndei leo. qð nũcqueroꝛ ⁊ deploꝛohoceſt pꝛo q unn veſtri ſũmi l Aelamanttaren dei vos depᷣcoꝛ ꝓ quo vr̃is aduoluoꝛ pedib. ue, ſtrepitũ magnũ Exclamant fateo? 7 ꝛo quo vr̃aʒ interpello gr̃am ⁊ pᷣſidiũ po Nplenmi repitũ magnũ veſtris auribo ingeruntad ſco vt ex nũc ſim robuſtioꝛ magisq; ſolici D uerſarij iſti ſcʒ peccata mea.meq; ſibi obli tord uſtioꝛ magisq; ſolici⸗ n gatã aſſerũt / cũ illa cõmiſerim ſhacpoderg uoraniist agfete, mels aggrrlſi * men. ¶¶ Suete. ſilete.: infideles aduerſarij Inime opus EC(o gloꝛi ðẽ in vos repꝛobo ⁊ abnego ꝑ vos enĩ qꝛ nimim NVEeſtra ͦ s ẽ(o gloꝛioſi ſancti dei decepta ſum peniteo.Decepta ſum / nõ de ANelrn luitias veſtrã gloꝛiã in alij fnifin pta ſum peniteo. Decepta ſum / nõ de onninui dũ mihi ſuccun I medietate iuſti pcij. ſed in toto. Iterũ igit peto pᷣter verbũ 7 Vegmnitis ei vh atq; iterũ doleo. vos fugio ⁊ maledicociu⸗,; i.2 vt ꝓ me apud deũ quibꝰ Kiſncidid ſtumq; bellum aduerſe 15 vos cde ni ruaſe mnihinenlidignaeſ inae vtiq; bello mipideherel⸗ auxilio omnes dcgcanae, weiacian. anguſtam MZM qui partẽ dei fouent. eiq; fidelit lecti e veſtra caritatẽ/ veſtrach largitatez. vt Walgl Ankradiſidcluratetenent, deiiter ſubiccii mihi pPenegcris Iucnnabiis appeeſtmo nan Lid queſo glioſi milites ði aliud fa denti illi titrec nadenani⸗ ſirhor 8 cere valeo dicite mihi. Si temerarie a ac r n0218. Et tamen apnmul saliqͥd oꝑata ſum.ſi in ieno ranbenff emo nae ünscenſen llenus ecam ſae Geut in vno ae ĩmo mille milleſies. nõ aliud occiſoꝛ cgicorae . on v den ae aittnnst mihi eſt remediũ / qᷓ; ſi Ssnenireroar cclo en coꝛaei e aut ꝑ aliuʒ nnn q; in enann ane nohe 1 iqut R—8NRSTST——— iinrer rereſt⸗ We O o npatoꝛ duplice pꝓ me apud deũ nõ intercedetis cuʒ ſi anannen re.Hoc aũt faciẽdo/ mihi vtiq; eẽ debetis chꝛiſti tercederis enz ſinm Ne äs ꝛiſtiana ⁊ veſtra ſoꝛoꝛ in fide icd iemlune ↄſoꝛtio.cũ id fiat in honoꝛẽ illiꝰ quẽ tã ſin faciendũ inſtantiꝰ i. idecvos adid Art. ciendũ inſtantiꝰ interpellem. pᷣſertim cũ R gulariter diligitis atq; honoꝛatig ⁊ id vti⸗ vos in n Peltein. Mertinon lence no⸗ vtt ullo defenderim? Et ſi offendi Awocbirn HB Zuenienter facere poteritis. Sed me leo veni p et — * ene 1.D0 * ni Arr⸗ dme ſeozy o. Cũ pꝛofecto talis ac tãta inni⸗ obijcitis q, minꝰ debito hos pſequoꝛ ad; ſit veſtra dilectio tã actãta —R irſus paciſcẽdo ⁊ ractãdo.illosq; huma ter ac decenter peto.mihi . . niter recipiẽdo amand bonoꝛando⸗ cdecenter peto. mihi recuſetis. Oõ ſi Getunken Adb ndo atq; honoꝛando: feceritis / bene mihi vtiq; erit. qm̃ ticcis d hoc pꝛofecto quid dicam ignoꝛo. ne mihi vnq; rit.qm certa ſuʒ röpbin ſantomnes allegationes mee Sagom el Faga deum infallaciter impetrabitis qͥc leen . inia quid pzo me petieritis. Cur enim vellet ipſe me vos depcari veſtramq; oꝛationem mboꝛ ⁊ cõſuſio imuüt ſuꝑ faciẽ meam. In “ W E WW ad mei inſtantiã ſicut inceſum dirigi ĩ cõ⸗ ſpectu ſuo.niſi vos duceret audiẽdos. Nũ q; vobis talẽ afferret cõfuſione. vt vos va cuos a ſe repelleret. Que etiaʒ eſſet illa vra ſideriũ vrm in oi⸗/ felicitas ſi ũ replereret᷑dei bus que expoſtulatlts. BDhbuc pᷣſumã amplius ⁊ dicã. ꝙ de ſit meü refugiũ in omnibo neceſſitatib me is. Cum igit᷑ h̊ pceꝑit deus ⁊ ſub hac fidu cia vos interpello.quo modo credi poterit ꝙ vnũ iubeat ⁊ alterũ faciat.atq; ita mihi nõ ſuccurratis: Jubet quippe ꝑ voſipſos vi ſemp ſit ſpes mea in ſuaʒ bonitatẽ.⁊ ita vtiq; eſt.in tantũ vt etiã ſi me occidere vo⸗ luerit/nihilomin? ſperabo in ipᷣm. non igi tur ob aliud vult me ponere ſpem in ſuum auxiliũ.niſi quia vult ſuũ ⁊ veſtrũ au xiliũ petenti/ aſſiſtere. Qð ſi mihi quis dixerit. hoc intelligendũ eſſe dimodo bona⁊ ſan/ cta ſit hec ſpes mea ⁊ nihil cõtra mandata eius admiſero. Heu me hoc eſt pcipuũ.p⸗ pter qð bonũ arbitroꝛ ponere in dno deo ſpem meã.⁊ eius inniti auxilio vt videliq; ſuo munere mihi ſit ꝑſeuerantia in obſer⸗ uantia mandatoꝝ ſuoꝝ.⁊ tandem in extre mis inueniar in gra ſua.⁊ in ſuo ſeruitio. Et ſi nõ concedet᷑ hec mihi gratia intuitu pᷣcũ mearũ /ſaltẽ concedet᷑ ꝓpter diuinũ mã datum quo ſtimuloꝛ ad petendũ. DOnſidero inſuper ꝙ ſi veſtrum qui⸗/ libet/vnius diei indultum ſeu remiſ⸗ ionem impetrauerit/ magnis abundabo dinitijs. OMinime autẽ difficile eſt ita im/ petrare ĩmo longe plusq; petere pᷣſumereʒ quoniã et ſi magna recipere nõ merui/ve⸗ ſtra tamen largitas expoſcit vt magna mi⸗ hi tribuant᷑ſed ⁊ mea ingens neceſſitas p/ ſidium magnũ efflagitat nõ alibi qᷓ; apud vos inueniendũ.¶ Oð ſiquis dixert hãc elemoſynam bonis operibo ⁊ legitimis ad vos obſequijs eſſe mihi conſequendã. Re ſpondeo ꝙ iam eſſet elemoſyna quodãmo do vendita nõ donata.q;uis tamen etiam id modicuʒz honoꝛis qð vos interpellans meq; ſubijciens ⁊ humilians vobis impẽ do quodam iure poſtulat vt quadam vi⸗ ciſſitudine mihi ſuccurratis.atq; ita nõ in vanum ſpem meam atq; refugium in vo⸗ bis poſuerim.¶ Fateoꝛ quidem ne nõ cõ dignum ad vos habere honoꝛẽ ⁊ amoꝛem ſed debilis ſum viribo ⁊ facultatibo inops. peros veſtrũ ⁊ per veſtrã doctrinam mandatũ mihi dedit/vt ad ipᷣm ⁊ ad vos / De modico autẽ modicuʒ grate ſuſcipienꝰ dum eſt. Itaq; dum ero locupletioꝛ in do- nis ſpiritualibo abundãtius ⁊ opulenno⸗ ri coꝛde vos honoꝛabo vos amabo.iDi co inſuperqꝙ noui perſonas aliquas abſq; lr̃is/etate etiam iuuenes.quarũ conuerſa,⸗ tio ab vtero fuit in campis.que nihilomi⸗ us vehernenn affectu largiendi alijs um das in terram pꝛoijci ⁊ exponi vermibus. fuit hoc nobile teſtamentum. OQð ſi vna parua ſcintilla caritatis.tantum opus hic deoꝛſum valuit efficere tantamq; ſuſcitare fflãmam exterius ad ſubuentionẽ altenius quid queſo eſſe debebit apud veſtrã abun dantiſſimã ardentiſſimãq; caritatem circa nos pauperes.qualẽ emittet ille ignis flã⸗ Lonuerto pᷣterea conſiderationẽ men⸗ tis ad illam veſtrã caritatẽ atq; largitatem quã dum hac moꝛtali vita fungebamini⸗ erga pauperes habuiſtis.vnde magnũ cer tiſſimũq; auſum concipio ad vos inrape landum. ſperans vtiq; mihi venire deſu⸗ auxilium. Cum indubie nõ diminuta ſit per gloꝛiam veſtra caritas.imo ineſtima⸗ biliter aucta ⁊ ꝑfecia. Et ſi eni vobis deſit miſeriamia tamen adeſt.cum illi ſins pꝛo Kreneſonſußſerren eſt ꝑcereꝛ mi ſereri.¶ Hon ſufficeret tempus neclingus aut intelligẽtia illa numerare pietatis oꝑa que vobis veſtra ſuaſit caritas erga paupe res exercere. OQueenĩ egritudo miſeria aut pauꝑtas inuaſit homines/cui moxnõ eſſe tis pᷣſidio/ſanãdo ſuccurrendo.famẽ ſitim algoꝛem patiendo vt alios paſceretis ⁊ re⸗ ficeretis.Alter veſtrum ſeipᷣm in ſeruũ ve⸗ nũdauit vt filium pauperis vidue de ma⸗ nibus hoſtium liberaret. Alter ſe moꝛtis periculo commiſit vt hinc alium eriperet. Alter dimſit veſtem qua indutus erat hye me pꝛofunda vt alium nudum hinc tege- ret. Alij nec metu moꝛtis ĩiminentis a pie/ tate ſepulture moꝛtuoꝛum aut viſitatione captiuoꝛum reirabi potuerunt.Alij tanto gratie pꝛiuilegio donati ſunt vt etiaʒ vita functi de ſuis coꝛpoꝛiba oleum miniſtrent ſanandis egruudinibus oppoꝛtunũ. Hec autem que loquoꝛ non niſi coꝛꝑalibo defe⸗ ctibus ſublenandis deſcruiuni.quos reue ra incomꝑabiluer ſuꝑant anime ſp jales ibi nihil donanduz adeſſe viderent/ voluerunt id vaſculum in quo ſepeliri de⸗ buerant in elemoſynam conuerti/ſeq; nu⸗/ mgam. quale inſuper opus demonſtrabit · dunuume lunfeel ancue⸗ donnd⸗ Sbe onio uppe Natoii Ningen bocy⸗ Ulnün⸗ ſendeſa ſenimmi. iczr Odde Woron guivo⸗ ſdi⸗ fſent torlbo Sana Nimũt Nero dootedr oloresg nvetr ſirpone Ktoalcſe anminn enghnn Engnnn enpier Swwngnl mN Amnwuſt vonnchma iwbsdeſt lfnsro goemmi nsnechmgn dpianrsort nsagpan momaur uimertild aco miſn Gnumwvt iruhui Snrdeftu lokmrns lumaeren msanbſe unbinctege mennsaN uunſtnen m. Atme a ummntr phemmitr cpbin un oeel⸗ muen 7 4 4 De mendicitate ſpũali mndigentie ac neceſſitates. tãto illis piclo⸗ ſioꝛes/quãto coꝛꝑi moꝛtali pꝛeeminet aĩa Imoꝛtalis.⁊ moꝛs eterna magis timẽda eſt ; tꝑalis ⁊ tranſitoꝛia.Cum igit᷑ nihil vre caritati iam deꝑierit/imo multum accreue rit ꝑfectionis/quãto magis nũc q; tũc ſuc/ curretis: Succurretis inq; mihi vos in⸗ ſtantiꝰin tãta neceſſitate requirẽti.pᷣſertim cũ de his mea ſit ad vos obſecratio que lõ⸗ ge plus diuinũ honoꝛẽ ac veſtrã laudẽ cõ⸗ cernũt/q; quelibet coꝛpoꝝ ſubuẽtio Et vere ita eſt ꝙ etiã in carne viuẽtes/maioꝛ longe caritatẽ ad ſalutem alioꝝ demõſtra⸗ ſtis qᷓ; lingua ſufficiat expꝛimere. NHec eti⸗ am quãlibet acerbiſſimã penam aut moꝛ/ tis quodcũq; hoꝛrẽdũ genus ꝑhoꝛruiſtis/ dum in medijs toꝛmentis/conſtanter ver⸗ bum fidei ſalutaris/ pᷣdicabatis.ad illumi nandũ eos qui in tenebꝛis idolatrie ſede/ bant ad dirigendũ pedes eoꝝ in viam pa⸗ cis. Heu gloꝛioſiſſimiſancti.iam nec vos moꝛi opoꝛtet nec hmõi ꝑſecutoꝛes?⁊ toꝛmẽę ta ꝑpeti.ad mihi auxiliũ ferendũ.ad me ſa nandũ.ad me illuminandũ.ad me deniq; dirigendũ ꝑ tramitẽ virtutũ.nec aliud cir⸗ ca hoc peto niſi vt tmmõ ſenſeritis.vel do toꝛib imunes / ꝓ me nihil hoꝛũ conſcia de minũ oꝛauaritis/vt ita fiat quẽadmodum fieri deſidero.⁊ tuncabſq; dubio fiet.ſiqui dem nihil vobis denegandũ arbitroꝛ apa tre mĩarũ. Mala quidẽ ſum fateoꝛ ⁊ vicjs vndiq; irretita.id enĩ heu nimis experioꝛ. Sed deo ꝓtegente / nõ vos pſecuta ſuʒ.nõ vos moꝛti tradidi ⁊ nihilominꝰetiã ꝓ his qui vos pſequebant᷑ etiã in medijs toꝛmẽ tis dũ adhuc eſſetis hic ſuꝑſtites oꝛare co⸗- ſueuiſtis.quãto magis nunc ab his ꝑſecu pᷣcari curabitis. Condonate mihi obſecro nimiũ foꝛſan pᷣſumenti ⁊ magna exaltanti Merito enĩ inquã mihi vos humiliter ac deuote depᷣcanti. aderitis adiutoꝛes atq; oꝛatoꝛes qui iaʒ tuti in gloꝛia reſidetis.cũ etiam veſtra recuſantib ac ſpernentibo pꝛe ſidia.vosq; atrociter inſequentib/ volui⸗ ſtig adeſſe pꝛopicecc7cd. E. imimicis ei n deſaro inducere volerix⸗ ⁊ vobis ſilẽtiũ indicite. Dicitis Ecedite a me recedite inimici. u qꝛ fruſtra ſanctos imploꝛo fruſtra leuo ĩ eos oculos meos. ro ſum repꝛoboꝝ· eterno dei ci dei oẽs / diuinã ſuꝑ hoc voluũtatẽ cogno ſcentes/nulliꝰ momẽeti me reputant.⁊ me/ as pᷣces aure ſurda ſuſcipiũt. O medaces atq; infideles hoſtes.quis vos ſuꝑ hoc cer tioꝛes feci? Certa quidẽ eſt hec de vobis ſententia.qm̃ irreuocabiliter damnationi traditi eſtis. Circa me certe non ita eſt.qim̃ ſi me dãnare deus voluiſſet/iam duduz id facere potuiſſet.ſiquidẽ id dudũ demerui⸗ niſi mia eius pᷣueniſſet me. Si etiam me dãnationi tradendũ decreuiſſet.mime mi⸗ hi ſuo munere hoc tam vehemens adeſſet penitendi deſideriũ.ſuũq; patrociniũ me⸗ dijs ſancoꝝ ſuoꝝ interceſſionibo implo:⸗ randi. Scio pꝛofecto quicqͥd vos hoſtes iniqui dixeritis.me nunc in ea adhuc vita ſubſiſtere in qua mihi facultas eſt meã deo pꝛopicio ſalutẽ operari. flecid mihidubi to futurũ ſi in toto coꝛde ſcrutata fuero mã data eius. Scio inſuper id me ſuo mune⸗ re ⁊ ſuoꝛũ ſanctoꝛũ pᷣſidijs hoc poſſe adim plere. ¶ Sinite igitur hoſtes nequiſſimi amplius ita me ad deſperationẽ pꝛoſequi quia minime pᷣualebius.¶ Et qð ampli⸗ eſt / quicqᷣd in futurũ circa me facere dipo ſuerit.ſua eni ſum. qua pꝛo ſuo vti poteft libito inſtitui nihilominꝰquamdiu gratia tempus ⁊ facultas ad hoc aderunt/ipſum diligere optimũq; ac iuſtiſſimum iudicare quod voſipſi omnes inimici veſtra in ma lo impediente obſtinatione/minime face?⸗ re valetis in quo vtiq; veſtri ſtatus deteri⸗ oꝛ extat cõditio.cum ille vobis odio ſit cui pꝛopꝛiuʒ eſt eſſe ſummũ bonũ.illũq; iniu⸗ ſtum ac cqrudeliſſimũ cenſeatis/ quẽ cõſtat eſſe iuſtiſſimũ ac pijſſimũ.Abſit igit᷑ vt vo bis ſilis fiam. Cur enĩ ſalui fieri non vale tis niſi quia indulgentiam poſtulare non vultis. Non itaq; ſic faciã/imo inceſſanter indulgentiã petam ⁊ requirã. Ipᷣe etiã mi⸗ hi mandatũ dedit vt ſpem in ſuo reponaʒ auxilio.quod minime faceret ſi me ſtatuiſ⸗ ſet condẽnare. Cur queſo mihi bone vo⸗ luntatis pꝛeberet initium/cui complemẽ⸗ tum dare non vellet?: Cur me ad meditatõ nem ſui/inſuper ⁊ ad ſui cultus deſideriuʒ cõmoneret.ſi nõ id me ſemꝑ vſq; in finem vellet eſſe facturã? Idcirco Scitote falla⸗ ces inimici / illi potius quaʒ vobis fidem adhibebo.nec ab inuocatione ſui patro⸗ cinij vllatenus deficiam. Diſcedite itaq; binc et mala veſtra hoꝛa huc veneritis et iudicio/ dãnationi obnoxia. ate ob id ſan ad veſtrã ↄfuſionẽ.me ſinite mee of̃onida re finẽ. Nec eni a ↄſpectu ſanctoꝝ quibus aſſiſto nũc abibo / donec ſigno aliquo cer⸗ to mihi innotuerit me foꝛe exauditaʒ.Oð vtiq; ſignũ nõ aliũde certius ſumẽdũ arbi troꝛ/qᷓ; ſi in pꝓfunda humilitatemeos defſe ctus meãq; pauꝑtatẽ recognoſcã.⁊ extoto coꝛde/illis intercedentibo in dñũo habuero fiduciã. Qõð ſi milleſies me ſeduxeritis ac deieceritis / milleſies reſurgã.qꝛ mihi ſem⸗ per aderit aꝑta gre poꝛta. Illos in deſpera tionẽ adducite.quidiuinã bonitatẽ igno⸗ rant ⁊ ſanctoꝝ potentiã.vel etiam qui eos exoꝛare vel negligũt vel ↄtemnũt. Fruſtra ti quippe eſtis fauentedño/veſtra intẽtio⸗ ne circa me.nec opus eſt vt mihi mea pec/ cata ↄmemoꝛetis/ inferentes hinc me cele ſtibus pᷣmijs eſſe penitus indignam. Id etenim ſcio. Sed ſcio.ꝙ pius ille meꝰ pat ihs xpᷣs/meũ debitũ ſoluit ⁊ mea oĩa quo tienſcũq; mihi diſplicuerint deleuit pecca ta.mihiq; ſuo pꝛecioſiſſimo ſanguine/cele ſte regnum lucrifecit ⁊ emit.⁊ hoc titulo et nullo alio/poſſeſſionẽ huiꝰregni pꝛeſtoloꝛ ſicut ⁊ olim ab illo gloꝛioſo beato bernar⸗ do in ſua viſione reſponſum accepiſtis. Gidhbuc loqmtur anima inimicis volentibo eam in deſpera tionem inducere⸗-⁊ reſpondeteis. NUicgd dicitis adhuc fallaces atq; ĩ/ fideles hoſtes Dicitis hanc meaʒ ſpem.temeritatẽ quãdã eſſe ac pꝛe ſumptione.qm̃ nõ eſt homo viues ſuꝑter ram quãtũcũq; etiã grauis peccatoꝛ.q¶ nõ ſe ↄfidat ſaluandũ. Sed plurima eoꝛnʒ re ſtant que ſtultꝰnõ excogitat Dicitis inſuꝑ multos vos in me cernere defectus/ quos mime diſcerno. meq; obſeruatis vſq; in fi nem cuũ me ſic inuadere atq; circũuenirep ponitis vt paꝝ mihi ꝓdeſſe poſſit hec ſpeſ mea/quã pᷣſumptuoſam temeritatẽ appel⸗ vndeſpero auxiliũ.¶ NHec pfecto per hũc latis.cũ illius regis legẽ mimeobſeruem. modũ me deijcietis oeoper nequaʒ ꝗc deſpati.Nõ quidẽ dico mihi hãc adeſſe ſiduciã vt abſq; obſeruãtia diuine leg ſal⸗ uari pᷣſumã.Eſſet hec indubie nõ ſpes ſed pᷣſumptuoſa temeritas Hmõi ſunt q;plu⸗ res qui ſine penitentia ⁊ coꝛrectione male vite/ deum eos ſaluaturũ arbitrant᷑ dicen⸗ tes non ideo eos deum feciſſe vt condẽnet Abſit vt ſic ſpem meam inſtituam qͥnimo curie ſanctos.ex quo his rũdi pꝛoditoꝛib⸗ ſumme cupio in melius refoꝛmani ⁊ legem totam adimplere.ſine qua impoſſibile eſſe ſcio me ſaluari Ad id aũt faciendũ mihi cõ fido pᷣſtari vires a dño.⁊ ſuoꝝ ſanctoꝛum ſuffragijs. ¶ Et q;uis iam ignoꝛẽ an ſim in gra vel non aut ſi in ea ꝑmanebo.ſpero nihilomin? ꝙ deus tandẽ meas illumina⸗ bit tenebꝛas ad dijudicandum illos in me defectus.quibo foꝛſan ad pñs a gratia dei ſum aliena. Idq; ipᷣm quotidie depᷣcoꝛ.vt ſic de tenebꝛis meis lumẽ faciat ſpledeſceꝰ re.ꝙ inimicis tandẽ dicere nõ incumbat. Hos eam ꝓſtrauimꝰ. nos eam ſupauimꝰ. Ipſum inſuꝑ inſtantius exoꝛo / vt me in⸗ ſtruat quo pacto legitima ſeu integra con⸗ feſſione vel quõlibet aliter / a peccatis q by foꝛſan ignoꝛãs ſum irretita/liberari valeã Et quidẽ videtis qualiter ego frequent meipᷣam pparo. vt ſciã quid rnſura ſim in illa extrema hoꝛa moꝛtis/qñ ſum a coꝛpo⸗ re migratura.⁊ ad id ſciendũ ſumme anbe lo. Dit igit᷑ hec vobis mea rũſio videlicet q celeſtiũ bonoꝝ retributionẽ peto ſub ti⸗ tulo ⁊ in ſpe mei gloꝛioſi redemptoꝛis ihu xpᷣi/qui mihi ius in illis vendicauit.et ob id ſuã mihi imꝑtiri miaʒ pcoꝛ.q̃ in pꝛimis a peccatis meis ex mera ſua gra.ſuaʒ auer tat faciẽ ⁊ omnes meas deleat iniquitates et exinde me faciat ſue legis factricẽ ⁊ man datoꝝ eius. ¶ Scitis ne hic quicq; dice⸗ re. Quid ad hec rñdebitis o vos inimici imoꝛtales.qui veſtris fraudibo male mede terrere ſatagitis:quid vobis ampliꝰ reſtar replicandũ:Si deus ꝓ me.quis ↄtra me? NDuis me accuſabit quis me condẽnabit: Nõ vos ꝓfecto toꝛtoꝛes.nullã niſi quanta vobis ꝑmiſſa eſt diuinitꝰ?habẽtes ptãtem. Diſcedite igi᷑cũ om̃i vr̃a⸗ ninia. Reuertarad vos.glioſos celeſtis inimicis/qui pᷣcipue in ↄſpectu vro/mihi continuas parant inſidias.me quoad pñt impedientes atq; impugnãtes.Nõ pꝛofe⸗ cto vos in hoc venerant᷑.Nũquid non ero dũ veſtris aſto cõſpectib/vr̃a auctoꝛitate pꝛotecta: Hũcius etiã in medijs hoſtibus tutus erit. nũc aũt hos cernitis ꝑfidos ho ſtes. ad meã que vobis velut nũcia dirigit dirimendã lacerandãq; oꝛationeʒ niti.me qʒ deoꝛſum de padiſo velle pᷣcipitare.Om ni igitur iure illos odio habebitis.nec eoſ audietis aduerſus me ſeu aduerſus meam deuotam oꝛationẽ vociferantes. vos ini itcũ omi vr̃a ↄfuſione ⁊ igno glocgt Cofaon. lutqepe ſaaucroe Muaaute galdües ſciäinpe ſpünesen indigänn les Kibe llicinun tenolen lcno mno ſybochol ſno⸗ Qu ſiecorepni necmor lin Aien henerſn ſantenn gdergc dekedu hor inſa meſcen. inuidt⸗ cemereſt eckcos, nnernen inneggcn 1parnse bamii kecofegnent finſn ſſumacne fühummene Amlonicctca mnigwpſb⸗ Vnpnnsi a Anpins fnſinner ngumns tan ticdd Wsiici wmdenede smmgrch Aise econdändbi Nläniivnne bärspünn. yiſoreripe glolvaits ipdnn. mmmnhi nrqogdyßt is öpoſt iqnidponen fnaudorue Cdisboſthis ns icenn nicaudni ningſie Hapian⸗ Petien. Aunanenn —— Demendicitate ſpũali poc videntes ac ↄſpicientes. Et ſi nõ alia ſubeſſet vobis cauia mibi miſerẽdi pauxpi veſtre ſoꝛoꝛi /iam diutius vos depcanti. q; illoꝝ ſpꝛetus ratõnabilis. ⁊ gaudij ſubtra ctio.qð vtiq; me vos repellẽtes.eis afferre tis.poteritis nihilomin? debebitis meo videre.me exaudire.acreplere.mee indigẽ/ tie ſaccũab vbertate elemoſynaꝝ veſtrarũ yt ſic cuʒ gaudio ⁊ pꝛofectu ad patris mei celeſtis bonoꝛẽ ⁊ ad veſtra laudẽ ⁊ gloꝛiaʒ inſuꝑ ⁊ inimicoꝝ veſtroꝝ confuſionẽ. re/ uertar a vobis ecaudita. Mꝛatio pꝛo aliis vi uis ⁊ moꝛtuis / ſuper hoc verbo. oꝛate pꝛo inuicem vt ſaluemini. Sto ꝗꝙp ego adeo ꝑdita ſim acdeie cta / vt p me nullã elemoſynã valeã „ aut debeaz meo queſtu impeirare. ſupplico ſaltẽ ne mea miſeria fiat nocume to ceieris pauꝑibo magni hoſi pitalis hur? mundi ac carceris purgatoꝛij· quos que⸗ ſtuo⁊ pꝛo quibo interpello. Satis quippe ĩmo nimis magna eſt mea pꝛo me miſeria abſq; hoc ꝙ ceteris ſim detrimẽto.ſed ⁊ teri ſatis abũdeq; ſua toꝛquent᷑inopia abſ q; bhoc ꝙ mea eis infeſta ſit.dum mihi iam ex officio incũbit hmõiꝓ eis queſtũ facere aut qꝛ ꝑ eos ad hoc ſum deputata. aut reqͥ ſita.aut rogata.aut qꝛ ob id aliqua recepi tpalia. aut qꝛ mibi ſanguine iunctiſũt. aut quia dũ eis vires ſuppetũt/ſile mihi bene⸗ ficiũ impendunt. erer ꝓfecto ꝓ his ſpũales elemoſynas nõ poſtulare ᷣm eoꝛũ indigẽtias.que multũ certe ſunt miſerabi⸗ les.Et haud dubie / nõ poterit elemoſyna illic inutiliter accedere.qꝛ et ſi nõ huic ſal⸗ tem alteri ↄueniet. Hon eſt pauꝑtas.infir⸗ mitas moleſtia vel afflictio/qᷓ nõ inueniamt in hoc hoſpitali atq; in pᷣfato carcere diriſ⸗ ſimo. Quidã nãq; ardetiſſima febꝛe luxu/ rie coꝛrepti/ adeo vehementer cruciantvt nec ad momentũ reſidere aut q eſcere poſ/ ſint. Alij auaricie ydropiſi turgẽtes/indeſi nenter ſitiunt. Alij toꝛpoꝛis⁊ acedie putre „ ſcunt lepꝛa.Alijvelut canes furioſi.iurgijs ac detractioniba ꝑſtrepunt.Alios poꝛcina defedat crapula. Illos ira vindicãdiq; fer⸗ uoꝛ inſanire facit. Hos inanis gloꝛia tu⸗ meſcere. Alios abſq; intermiſſione toꝛq̃t inuidia.ita vt nec alterius ꝓſpera patiẽter cernere ſinat. Habet hic aures impias.Il le cecos habet oculos.Ceteris coꝛ graui M2 eſt qui ñ alicui ſubiaceat indigẽtie aut mi ſerie.hic quidẽ plus.ille aũt minꝰ. ¶ Ouã tũ vero ad eos qui carceri purgatoꝛij man cipati ſunt/res ipᷣa patula eſt.pena ſeipam manitfeſtat. Sũt nihilominꝰ hi / deo ac ſue fa milie dilecti / poſt bꝛeue tꝑis interualluz filij regis in gloꝛia coꝛonãdi.ac ꝓinde me⸗ rito eis elemoſyna impẽdenda eſt.Et cũ p ſeipᷣis mẽdicare nequeant.Ego pauꝑcula in ceteris ex ↄpaſſione moueoꝛ ⁊ impelloꝛ vt iam dixi ꝓ eis mẽdicare.etiã ſi nihil hic ſim ↄmodi ꝑceptura. Offero igit᷑ ſaccum mee mẽdicitatis vobis opulentiſſimis ele moſynarijs.imponatis larga munera/hu iuſmodi infirmis ac captinis eroganda ac diſtribuenda. vbi tam euidens inuẽta eſt neceſſitas. Eſt pfecto pauꝑtas non ficta. nec enĩ eſt pauꝑtas alia.que pauꝑtati pec⸗ cati valeat ↄpꝑari. Plures quidẽ veſtʒ· O gloꝛioſiſſimi ſancti dei exꝑimento didicej rũt qð nũc dico.ne igit᷑ me vacuã remiſeri⸗ tis a ↄ ſpectu vro.q t iuſto titulo ⁊ in tata neceſſitate vos interpellere compelloꝛ: gtio ad dommu » ihm xpᷣm ⁊ ad gloꝛioſam virginẽ. „ Certa ſpes ac finale refugiũ aĩiari oN iu xpe redemptoꝛ noſter. ⁊ tu vir go ſua mr gloꝛioſiſſima. Etſi ego pauꝑcula/ apud ceteros oẽs ſanctos. elia gre fraudarer. repulſãq; ab illis oibo pate⸗ rer.ↄfiderẽ nihilominꝰadhuc in excellenti ſuꝑabũdãtia/vre dulcedinis/mie atq; lar⸗ gitatis vre bonitatis ĩmenſe. In vobis ſi⸗ quidẽ duobo ⁊ ꝑ vos celebꝛatũ eſt atq; ꝑfe ctum nr̃e redemptionis opus.datiq; eſtis ac ſpẽaliter ex officio deputati ad ferenduʒ opem miſeris ⁊ recõciliandũ peccatoꝛes.qj ſi vtiq; non fuiſſent/ nec tu domine Jeſu rype humanitatẽ ſuſcepiſſes.nec tu dña glo rioſa. fuiſſes effecta mater dei. Hic ſane re/ perio / meũ quidem carne fratrem / meuz eë deum ac meu iudicem. Inſuꝑ ⁊ meam ſo⸗ roꝛem optimã illius quidẽ iudicis matreʒ meã conſpicio factam aduocatam ac pꝛo⸗ tectricem. In his diues ſum.cũ in meipᷣa ſim pauꝑrima. Apud hos quelibet neceſ⸗ ſaria mihi atq; oꝑtuna copioſe reꝑire va⸗ leo. qui vtiq; nihil vtile.ac ſalutare mibi 4 laboꝛat. Plurimis nec vnũ mẽbꝛũ validaã eſt. Sunt qui ꝑ malã famaʒ vndiq; fetidi ſunt. Et vt bꝛeui ſermone / multa q ad ple⸗/ nũ expꝛimi nõ poſſunt amplectamur/nẽo denegabũt. Non egredient᷑ pꝛofecto erra mus / te miſitad me non dubito. Teergo poꝛtã mee memoꝛie.ſi non pꝛius partẽ ſuę· equiſſimo iure benigne letiterq; debeo ſin dulcedinis ac bonitatis guſtauero Atego ſcipere ⁊ non indecenter tractareaut quidẽ inter hec duo tam tuta pꝛeſidia col; lere per impatientiã/tibi aut ininri neher locata.quo pacto deficiam.cur nõ ſperabo gando aut aduerſus te unpeobe mem, 8 Cur diffidã.pſertim ſi nõ ab eis abiero.ſi rando.¶ Erraui fateoꝛ.venis ad meuſta nonmaignannio conn Keerolongen me penam acceptura. Inſipiens ſum ac igna auxiliũ: Et hoc vtiq; eſt ꝓ quo nũc inſtaa ra.venis me inſtructura. Deturpat ter vos depᷣcoꝛ vos exoꝛo. vos inq; talen ac ſäato⸗navecorananad mm anaue matrẽ taleq; filium.qui me talib tãq;ᷓ ſoli, agduenis. In deuium pꝛopero:accedis ad dis boneſpei vinculis vobis iũgi ↄnecti⸗ dirigenqũ. Moꝛtem eternã demerui.ad li qᷓ; voluiſtis.vt veſtra pꝛotegẽte gratia ni, berandũ me feſtinas. Grauibus op neſſ. z Vobls valeam ſeꝑari.ſi tamẽ in nouiſ, ſum debitis releuare meßtencls. Rommn 1 n neee morits in hac ſpe ? gratia e u mea facie patris mei ihu xpᷣi.ad meuᷣli . “.“ denuo appꝛoximandum reconciliandũq; . huc pꝛofecta es. Cum his qui me oderũt. ectt occidere querũt. inij conſoꝛtiũ.hinc me n M damemilen mahn ce rcecata ſum ſur eſic da.nimiũq; mollis ⁊ laſſa in omnibus mẽ knamanmge ſt hiereandeo⸗ ur eua nü fᷣm inſtitutũ geſt buptoctel mats goρ aâa0 ε öâvoluptates. 2 ꝑiculoſos ri datũ ⁊ ↄmiſſionẽ optimi patris mei. ri nos magni huiꝰmũdi marig⸗ Quid alibt ciaagorlli mlleütnage hinog mnae 1 tam ſtudioſe ꝑquiro/ quod longe abülnan frequẽter/ita me negle mmettoe la tius tutiꝰ q; H ꝑatuʒ inuenio.diuitias.ho⸗ dere/p teme veluc tiaz dien ſüra ae⸗ noꝛes.ſapientiã.voluptatẽ?:Cur nõ expa⸗ nec digna ſum ad ſuã Goria porgtrch ſean. nefſco.ne dies moꝛtis in eo ſtatu me poccaua us moꝛtẽ merui q;ᷓ ali qualiber diſci. lin pet. in quo meo deſtituta pᷣſidio. vadã pꝛie et potius hoꝛrendã geh nnächpatemm ceps in ꝓfundũ inferni.vbi nulla eſt red,; ac mãſuetã coꝛreptõezj. Veꝝ te vnũ deñ belo: Cur recuſo cur negligo. in eo ſocie coꝛ(o mea venerãda dña vt ea circameeh, btimod intoe verſari / quoꝝ ſo⸗ miſſione quãa deo /nõ quã ab hoſte ſuſce,⸗ ul Blidis iſtat mn n adipiſci/ mala piſti/fungaris. Qdq; tuã pꝛo mẽſura mee hbec ingratirago magna inſn Rneabhren fasue⸗ tis miliges oiſciplinen no meſa do veni⸗ valncro Bat ggig aurilc actus nec ſignũ quodlibet in me diſplicen ihut ebentamſſmg. dulciſſime par tie aut amaritudinis aut indignationis/ tia ouis illa ſi ig ueſe enaler vig ma⸗ te retrahãt quo minus dulciſſimi mei pa⸗ ita eſt. Sum rilla fathellaveſianolacha aio ener n eman dita elt. Dum ⁊illa fatuella deſigioſa⸗ npleas. ¶onge eni meliꝰme nouit qͥd bũda filia. que nõ niſi tracta ⁊ coacta vult mihi expediat.fiat itaq; yt inſtituit⁊ ſua ñ ber vias reclas incegere. Aſſumite igit᷑ il mea volũtas impleat᷑. ¶ Ouãtüciq; mihi “ hus manũ ſcenere nec eã ſuo dereliqritis grauis extiterit doloꝛ etiã ſi fena ſi ignes ſi regimiqm̃ ic cito iret in ꝑditionem. verbera.ſi vulnera diſpoſuerit /fiat volun/ 2 Hic! Ouitur gai ias eiꝰ.tmmõ me in ſuã ſuſcipiat filiaʒ.mi⸗ .Fmaiitribulatione exiſtens ag ſi hiq; ſociã faciat tuaʒ ſoꝛoꝛẽ patiam. ſineq ma In iribulatio ne exiſtens ad ſui ↄſolat? vtiq; nimiũ dura es ⁊ minꝰ accepta. Ila ſi nem ⁊ patientiaʒ.plurimos tribulationis frucus ſibi comemoꝛans. . „ Ptime venerit mea gratioſa dña. 2 ł tribulatio.et cum gaudio ⁊affectu bono ſuſcepta ſit. Oeus puidẽ pateropti fiat mihi/pfecto ſatis erit nec aliã erga me peto clementiã.nimiũ ſanedura nimiũq; dira mihi foꝛet illa clementia/ q̃ me ad bꝛe uiſſimi tempoꝛis moꝛã/ſuſtineret huiꝰſe⸗ culi abuti voluptatibo atq; in ſtercoꝛe meo nanae⸗ fenarh ſinn n Men Moi An Vbeg jm ne⸗ atelpalt Murüinn Nhalou fugelist ſnccväͤ einihid gmerpe heini dennse enſol nuntdia Oyparc friaic⸗ neioffen Uulüofa mai uigi mngi datiͤ Shuenmm rnidi Gctamech Wdoſteſcſeg Munne⸗ nenNöd Uſigisſnd. nnetgenidce anwediplen nagendne/ Nſmninner rcunif enr Eemin. ienſige ufuww icgikfign w N tnettnicgt Mednn nwint ſütnertt s Demendicitate ſpũali volutari ac putreſcere/ donec in momento infernalibo canibo traderer deuoꝛãda. illic moꝛitura ſine fine. Loge fiata me talis cle mentia talisq; mia. Libi igi᷑ magr a opti ma parere recuſem. tuã equanimiter ferez diſciplinã. tuã ꝑcuſſionẽ.tuam quãtũlibet durã coꝛrectionẽ. Lolerare quippe oꝑtet mala pñtia vt potioꝛa tandẽ obtineantur Nam ⁊ pater meus ihs xpᷣs.ab hoc ſeculo nõ migrauit abſq; dura ad modũ pena.ſʒ nec eius mater dulciſſima. Que ergo ſum y8t binc ĩmunis euadã:nõ eſt hocpꝛoſecto poſtulandũ. ¶ O venerada magra ⁊ na Dicito ſi libuerit ac denuncia patri meo.in quãta nũc affictione decẽta ſum. quaʒ pe⸗ nam ac pꝛeſſurã ſuſtineo.quatin ſue miſe⸗ reatur pauperi filie fragili atq; imbecilli. plene anguſtiarũ ⁊ toꝛmentoꝝ ploꝛatuũ⁊ gemituñn. Qoq; ppter ſuã bonitatẽ ĩmẽſaz in his toꝛmentis mihi miam impẽdat.re⸗ periens in me bonũ aliqð qð remuneret. Vides nẽpe ꝓpter vehemẽtiã doloꝛis.nec ↄueniẽteroꝛare necad deũ men mente me am dirigere poſſe. ¶ Sed ⁊ vos pijſſimi curatoꝛes curie pr̃is mei pfati.⁊ pꝛeſertim —— tu benigniſſima mater mie / dic ſepe dicto patri meo iam ſatis eſſe poſtula mibi pacẽ et recõciliationẽ.vt tui honoꝛis ac pꝛecuʒ tharũ intuitu/ↄſolationẽ aliquaʒ experiar atq; alleuiationeʒ /ab his quib nücpᷣmoꝛ flagellis. ſicut de his pueris qui ſcolaſticiſ incũbũt diſciplinis fieri ſolitũ eſt. Exhibe te mihi ad inſtar illiꝰpie mr̃is.que ſuã fili⸗ am eripit de manibo pr̃is eã verberãtis.O neq; inimici vereoꝛ ne in meis vᷣberibori⸗ deatis eo mõ q de his inſolẽtibo pueris ri⸗ deri ſolet. ᷣ p ſuis petulãtijs in ſcolis vᷣbe⸗ rant᷑ dicẽdo ne peꝑceritis qm̃ bñ meruert:⸗ O peccatũ ve tibi.qꝛ me toꝛmentis hmõi tradidiſti. Infelix illa hoꝛa q̃ mead patris mei offenſaʒ induxiſti. Inicio qppe mibi vultũ oñdgebas hilarẽ/teq; placitũ ac hũa⸗ nũ mihi ſimulabas.ſʒ heu guit᷑ nimis tua cauda pũgitiua ẽ acamara. Quõ igit᷑tibi ampliꝰfidẽ dabo. Cur te non toto conatu deteſtaboꝛ. Nũq; ita ad me reuerti valeas q; mihi te videre 2 ceſſum ſit. dhuc loquuur anima ibulationi congratulando ei: Eribulatio ſi per hec flagella tuta ſim ac ab illa moꝛte hoꝛrẽda ſeuiſi⸗ ſimaq; facta ĩmunis.ſi per hec ius hereditatis paterne qð iam ꝑdiderã recu⸗ pero.⁊ qð longe melius eſt.ſiꝑ hec ad gra tiam mei patris reuertoꝛ.atq; hinc mea cõ ualeſcant pᷣmia.pfecto mihi optime ẽ᷑. Co naboꝛ tñ amplius / huiuſcemoi facin / nul latenus admittere. ignoꝛãs certe An vice altera mecum tam miſericoꝛditer ageret᷑ ve nunc actum eſt. ¶ O magiſtra tribulatio. Ex quo mihi mũdanas ſubtrahis cõſola⸗ tiones ac ſocietates / nec mihi poſſibile abſ q; aliqua ↄſolatione viuere. Concede mi⸗ hi vel alterã aliquã ↄſolationẽ ad ſuppoꝛ⸗ tandũ tuas affictiones atq; toꝛmẽta.Fac me illius dulcedinis participem quaʒ ſᷣm ꝓphᷣe verbũ deus ſeruat ⁊ abſcondit his qͥ timent ⁊ diligunt eũ.per quã dulcedinem beatus ſtephanꝰ/ſuos nihil eſtimabat la⸗ pidatoꝛes.beata agatha ad carcerem tãq; ad nuptias ꝓperabat.apli in verberib ex⸗ ultabant.ſanctus paulus dicebat ſe liben⸗ ter gloꝛiari in infirmitatibo ſuis. ęt ita fuit de alijs quibuſſibet ſanctis. quid di co ego inſipiens ⁊ inconſulta·quid dico? Cur ampliꝰvelim meũ querere ſolatium: Hec eſt enĩ gloꝛia dei.vt iuſticia eiꝰimplea tur qð vtiq; fit dũ tribulationẽ ac triſticiã patioꝛ.pꝛo pꝛauis ac ignominioſis volu⸗ ptatibus/quibo pꝛeter dei nutũ ac manda⸗ tum / frequẽter fruitus ſum. Decentius ita qʒ eſt ac rõnabilius vt dei volũtas implea tur / me verberãs ⁊ coꝛrigens.qᷓ; de mea va nitate ↄſolatõeʒ accipiã. In hoc itaq; mea ſit ↄſolatio.vt pater meꝰ mihi pacatus ſit / atq; in me pacẽ ⁊ iuſticiã ſe oſculari faciat te mediante magr̃a mea tribulatione. Per te inſuꝑ illi ſimilis facta ſum/qui repletus eſt doloꝛe ⁊ anguſtia in ſua benedicta paſ⸗ ſione. ¶ Debent itaq; hi ⁊ plurimi alij ꝓ⸗ fectus quos adducis/ſufficere ad ↄgratu⸗ lationẽ tue pñtie.longanimiter expectãdo illud excellentiſſimũ regni celeſtis pꝛemiũ ad qð per te intrandũ eſt. Nõdum quideʒ tempnus eſt ꝑceptionis pꝛemij huius. Pꝛe miũ ſiquidẽ laboꝛ antecedet.non laboꝛez — pᷣmiũ Fiat itaq; volũtas tua. aarecognoſcendadei bificin. ꝛad ſeecci⸗ tandũ.ad gratias reddedas doo. Aaceat tibi dnede omnipotens⁊ pater gloꝛioſe.placeat tibi vt ea co — Meditatio anime Agnoſcam ⁊ 2memoꝛẽ bona. qᷓ mi, piauotidie mibuis. Ingraticudo iq; — incõſideratio beneficioꝝ /tibi ſũme diſpli⸗ cent.optimoq; iure nobis quidẽ vis ſuoæzꝝ bonox vtilitatẽ afferri.tibi aũt honoꝛeʒ ⁊ gloꝛiam. Ita igit᷑ ſit dñe.pᷣſerua me ab illa tam rep̃henſibili ambitione/qua tuamvo lui furari gloꝛiã.illãq; mihi aſcribere Hoc enĩ faciens.dũ gloꝛiã que in tuã cedit ſoꝛ⸗ tem mihi vellem tollere atq; vſurpare. iu⸗ ſta viciſſitudine vtilitatẽ omnẽ que in me⸗ am pteʒ accederet amitterẽ.Luciter ille de altiſſimis cadens ad ima. mihi exemplo ẽ ne ita pᷣſumã.ſimiliter ⁊ ſuꝑbus ille phiſeꝰ Heu miſera qͥd habere valeo.qð exte non accipiaʒ. Cur igit᷑ hinc meipᷣam gloꝛifica⸗ boꝛ: Cur hinc honoꝛari deſiderabo. Cur ceteros quibo hmõi dona nõ aſſunt/ↄtem⸗ nã Aufer dñe hanca me ſtultã ac temerari am arrogantiaʒ. Sit itaq; tua gloꝛia tota tua. ¶ Ded ad tua me cõuerto beneficia atq; in pꝛimis hec in natura cõſidero.vbi aladuerto ꝙ ſi celũ tale/ſolẽ talè aclunam ac talevniuerſum quale eſt hoc in quo nũc poſita ſum/ꝓpter me ſolã ac meũ amoꝛem inſtituiſſes in ſtupoꝛẽ duceret mnis crea tura hoc audiens atq; diceret. hec eſt illa a deo pᷣcipue dilecta/ꝓpter quaʒ tam magna ac pᷣcioſa dona iſta creauit. Cõſtat nibilo minus/ꝙ etiam in hoc caſu/mallẽ alioꝛuʒ quoꝛũlibet mibi adeſſe ↄſoꝛtiũ qᷓ; in ſolitu dine relinqui.nec etiã ſi in mea foꝛet optio ne vellez alios homines aliasq; beſtias et aues huic mũdo deeſſe.in eoq; nõ viuere. eoq; mecũ nõvti.dum illoꝝ carentia mihi nulli eſſet ꝓfectui.qm̃ abſq; cõſoꝛtio minꝰ iocunda minusq; grata eſt cuiuſſibet bo⸗ ni poſſeſſio. VUnde me tibi hinc magis ob ſtrictã ↄcipio ꝙ ſic me in hoc mũdo ſtatui ſti. q; ſi mihi ſoli illũ deſeruire feciſſes. Ap paret igit᷑ quãtum me dilexeris / talez mibi mundum inbuẽs ac meo deputans vſui. ¶ Inſuꝑ ſi euẽtu aliquo/rõne atq; intelli gentia ꝓꝛſus eſſeʒ deſtituta.⁊ hec in metä pꝛecioſa nature dona / ſuffragio medicine aut alio quolibet mõ.qs in integruʒ reꝑa⸗ ret. Noõne hinc me felicẽ multũ reputarem necnõ ⁊ illi qui hoc mihi impẽdiſſet bñfi⸗ ciũ/ me cenſerẽ vehemẽter obligatã. Et tũ longe pᷣclarioꝛ ac melioꝛ eſt mea ↄditio.dũ hectuo dono ſuſcepta/ integra cõſeruo/q; ſi deꝑdita aliũde recupero. (Baemdece teris omnibo mei coꝛꝑis membꝛis ſentio. Et gen eraliter de oĩb e bonis ex do⸗ no creatõis acceptis. t vero gr̃e dona longe his maioꝛa ſuntac potioꝛa. q;ᷓnis eas que numeraui.nature dona/mereant᷑abũ⸗ danter tibi gratias reddi.iea nobis diligi tea nobis honoꝛari in hoctibi reddendo quod tuũ eſt. HNon ꝙ bonoꝝ noſtroꝝ ege⸗ as. ſed qꝛ ſic fieri voluiſti ⁊ diſpoſuiſti.ad noſtrã vtilitatẽ.⁊ ad tuam gloꝛiã. Super hectamen omnia mihi tales ſuperaddiſti gratias vt te poſſim habere in patrem ſin⸗ gularem et tanq; legitima filia totius tue hereditatis fieri ꝑticeps atq; in tua gloꝛia gooꝛioſe regnare ꝑenniter. ¶ Sed ⁊ poſt⸗ ̃; ꝓtoparẽs hanc ſuo demerito ꝑdidit be⸗ reditatem. Tu illã mihi perlanacrũ rege⸗ nerationis reſtituiſti. meq; voluiſti detua fieri ſingulari familia. in lege tua xpᷣana. Que ſunt dñe opera mea aut merita.vt mi hi poſt ſicꝑditã hereditatẽ hoctam ſingu⸗ lare tam q; excellens munus largiri volue ris.ad illius denuo ꝑceptionẽ miſericoꝛdi ter me reuocans pꝛe ceteris illis omnibus qui verã fidem nõ habent.tui ac tue verita tis noticia carẽtes.⁊ ſine baptiſmo ab hboc ſeculo decedẽres. Eſt pꝛofecio hec vna ſin gularis ⁊ mera gratia vnde tibi ſoli meri⸗ to gloꝛia donanda eſt. ¶ Hic verſaftopus mee redemptõnis.in quo longe plus q; in mea creatione laboꝛaſti.dum vſq; ad moꝛ tis acerbiſſime ſufferẽtiã milltaln lem gratiam. O qualem dilectionem.pꝛo meipᷣa exhoꝛreſcerẽ quod pꝛo me deus me .O qua⸗ us pati dignatus eſt. ¶ Bi tuam in terris conuerſationẽ ↄmemoꝛare velim.a tempo reconceptionis incipiens vſq; ad hoꝛam aſcenſionis in celum. nihil pᷣter euidentia incompꝑa bilis dilectionis ac ſupermirabi lis dignationis ſigna reꝑiam erga me in⸗ dignam atq; miſerabilẽ. ¶ At poſtq; re⸗ ſuſcitata ſum per gratiam regenerationis baptiſmalis/heu quotiens iterato gladio peccati me moꝛti reddidi obnoxiã. Quo⸗ tiens te meũ patrem ac benefactoꝛẽ offen⸗ di.te meũ ſupꝛemũ iudicem.qui me in mo mento potes in pꝛofundũ inferni pᷣcipita re.ſieut pᷣcipitaſti luciferuʒ ⁊ angelos eius in tanta pfectione inſtitutos.ſicut ⁊ pluris mos alios peccatoꝛes quibo nõ dediſti ſpa cium aut gnimũ penitendi.aut veniã ꝑci⸗ piendi.ſed eos irremediabiliter ↄdẽnaſti. ic quideʒ in crimine dephendens. 2⁊ mor hoꝛribili patibulo infernali iradens ſuſpẽ- dendes. Mirum quippe eſt ſi aliud quic⸗ q;ᷓ facere valuero/q;ᷓ tibi regratiariãmnbi ſencc cn url Nn ſelno itnti oule ſuin eriipo⸗ bioue ſuuiſinu lict oeae Gonuhitn Migenai: holſeunt bantancl meponone losgeſene rongorfn lotaſab⸗ Oono Moatg ſoce Cnlecogi⸗ Neyton Dihansl Pntapbig devornein hulrinene hoſtrerel krfſaaf hellbene, illeſtes enyy leync wghio i Dro⸗ Koſfen neinno gißaptr Koscs eo in gCenſni. Demendicitare ſpũali ſeruire. te honoꝛare. At ego nonnũq; te offendere audeo. male tuis vtendo donis et qðᷣ omnẽ ſuperat offenſam / inde tibi eei am aliquãdo bellũ mouẽdo. Sed ⁊ ſuper hec vt mihi ſemꝑ cura moꝛbi ꝑata ſit.pnie ſalutare tribuiſti ſacr̃m ctos pꝛo me fieri oꝛatoꝛes voluiſti.⁊ ad eoſ eſſe recurrendũ qð vtiq; eſt mirande dile/⸗ ctionis ſignũ.dum illos tuos amicos pꝛe⸗ cipuos pꝛo me dignaris interceſſoꝛes fieri que moꝛtẽ merui milleſies.⁊ pꝛecipue illã tuam gloꝛioſiſſimã matrẽ/meam inſtituis aduocatã ac mediatricẽ.⁊ quod amplius eſt mihi pꝛecipis vt in te ac tuũ pꝛeſidium ſpem meã atq; fiduciã totam reponã. Ve⸗ re inexcogitabilis eſt hec gratia quam mi⸗ hi pꝛeſtas/iſtaq; dilectio quam mihi inſi, nuas talis actantus dominus. cali miſera bili.talis iudex.tali peccatrici. Lalis ma⸗ ieſtas.tali vilitati.talis felicitas.tali infeli i llin dicaz ſplendida at opulenta/ſcripture ſacre menſa:in qua me ſuauiter reficis.vbi ꝓpiciam ⁊ ſalubꝛeʒ ad/ nerſus omnẽ moꝛbũ inuenio medicinam citati. vbi tota eſt dulcedo ⁊ pꝛo mea cõſolatione ſuauiſſimus ſapoꝛ.¶ Nec ſilentio pᷣtereũ⸗ da eſt ſpecioſa illa tuoꝛum angeloꝝ cuſto⸗ dia/mihi tua dignatione impenſa. ad me dirigendũ ⁊ cõducendum in via hac tene⸗/ bꝛoſa ſqualentiq; deſerto.ad mihi cõſulẽ⸗ dum ⁊ auxiliandũ in neceſſitatib meis ad me potenter ptegendũ contra terribiles il⸗ los ac ſeuos canes infernales.ne me deuo rent aut ſuis circũueniant fraudiba ac per⸗ uerſa ſubtilitate qua pleni admodũ extant Quo mõ igit᷑ illis reſiſtereʒ ego ſola igno⸗ rans atq; infirma.niſi illius tue pꝛefate cu ſtodie ageſſet pᷣſidiũ: Certe nequaq;ᷓ poſ⸗ ſem. ¶ Demũ quis oꝛe ꝓferre poterit aut coꝛde cogitare. magnã illã tuã gratiã. qua ad ꝑceptionem ſanctiſſime euchariſtie me dignaris admittere.vbi tua coꝛꝑalis adeſt pñᷣtia.vbi aſſunt ⁊ miniſtrãtes angeli.yvbi deuotarũ mentiũ potentiſſimũ inuenitur nutrimentũ.vbi tua paſſio amãtiſſima cõ memoꝛat᷑vbi deniq; patri omnipotẽti ðᷣo fert᷑ ſacrificiũ. eu pater mi dulciſſime noſtre at ac purificationis of⸗ heu benefactoꝛ ſingularis. heu inq̃m atq; milleſies. heu mihi tue miſerabili creature que pꝛo his donis ĩmenſis pꝛo his gratie eccellentiſſimis muneribo/ dietim tibi ma⸗ nullũ ſeruitiũ imo maleficiũ. tad me tibi re cõciliandũ ac veniã impetrandũ/tuos ſan lum pꝛo bono rependo.pꝛo gratia ingrati tudinẽ.pꝛo honoꝛe ↄuiciũ.pꝛo beneficio . Uideoꝛ mi hi pꝛofecto omnẽ creaturã ad vſum meuʒ tua bonitatecreatã/oculis meis atq; auri⸗ bus ingeri.legitimo iure cõtra me inſurgẽ tem.ac de me cũ clamoꝛe valido damnatio nis vltionẽ expetẽtẽ. Condẽnet᷑ exclamãt hec maligna atq; inſenſata.que ſic nobis male abutit᷑ que aduerſus creatoꝛẽ ſuuʒ et noſtrũ /nos ſuis cogit obſequi temerarjis ac turpibo voluptatib.que nos totali ma⸗ licie ſue ſubmittit.que ſine medio.ſoli deo ſeruire deberemus. atq; in ꝑſona eꝰ bona oꝑando eũ laudare atq; magnificare.Abij ciatur ergo hec maliuola ab omi alia crea⸗ tura.⁊ impugnet᷑ velut omniũ nr̃m inimi Ge nnotri ſummi regis atz imꝑa toꝛis. ¶ Inſuꝑ rationẽ meã atq; intelligẽ tia conuerti ad vanitatẽ aut curioſitatem. ¶ Aut etiã hinc male meo coꝛꝑe velut be⸗ ſtia vſa ſum. Cotuui magiſtrũ ⁊ patrẽ meũ / malignũ ũlluʒ hoſtẽ humane ſalutis. cũ tñ tua clemẽtia.tua eſſem in baptiſmo facta filia ⁊ diſcipula.oĩa que in baptiſmo pꝛomiſerã trãſgreſſa ſum. ¶ Zuã couerſa tionẽ in terris. ¶ Tuã ſalutarẽ paſſionem mĩme ↄmemoꝛani.aut ꝑ deuotã ↄpaſſio⸗ nẽ honoꝛaui. — etiã fructuoſe pe nitẽtie.duxi ridiculo.dũ mox pꝰpetitioneʒ venie.reuerſa ſum ad vomitũ.¶ Scis eti am pf mi celeſtis q;; ꝑuũ honoꝛẽ cultũ aut reuerentiã tuis ſanctis atq; angelis impẽ/⸗ derim. 7 ugun fidelibo illis meis cuſtodi n frequẽtatõne mẽſe ſcripture ſa cre deſidioſa fui.aut curioſa nimis. inanẽ magis querẽs głiaʒ.qᷓ; in virtute pꝛofectũ ¶Poſtremo dũ mihi ↄmemoꝛo ullã meaʒ indignitatẽ indeuotionẽ/erga ſanctiſſimũ euchariſtie ſacr̃m/penitus ↄtremiſco.⁊ me rito erubeſco.⁊ expaueſco timẽs ne in hac tam bcioſa refectione frequẽter vt iudas vᷣ ſata ſim. aut ſicut pꝛepꝛopere ↄmedẽs.aut ſicut is qui venit ad nuptias non hñs ve⸗ ſtem nuptialẽ. i. caritatezʒ. ¶ Nec h̊ habeo quid rñdeã niſi ꝙ nũc de hoc quãtũ valeo etſi nõ quãtũ debeo.doleo.indeq; magnã atq; abominabilẽ confuſionẽ intra me pa tioꝛ ⁊ ſuſtineo. Sum itaq; mihiipᷣi intole rabilis.ſi nõ aliter vitã coꝛrexerim.ſi nõ ali ter ad te amãdũ ad te colendũ/me impẽde⸗ rim. qᷓ;uis id ſcio.qꝙ ex me nihil valeo. ni⸗ hil ſcio Eſt itaq; ſpes mea ſnalechrefaifl — in te ſolũ. vt id bonũ qð cepiſti in me perfri bonis pñtibo indignã. Sʒ largiſſime die cias ⁊ ↄſũmes vſqʒ in finẽ.inſuꝑ ⁊ malum po bñ̃ᷣplacito tue volũtatis/ potes me in cuſosbo qð in me dñat᷑/magis ſemperac magis ex· tuo ſeruitio cũ his ꝓſpis legitime inſtitue⸗ etetücn purges ⁊ diluas. Paruʒ ſiquidẽ pꝛodeſſet re.qm̃ adhuc longe melioꝛa. ac ſublimio⸗ neek imo mibi grauiter obeſſet / omne bonũ mi ra ꝓmittis ⁊ tribuis tibi ſeruientibo.vitam umdeſl hi a te cõceſſum / ſi nõ ꝑ te fuerit a maloꝛuz; ſcilicet illam beatam atq; ſempiternã. Tu deuerie incurſibo indeſinẽter cuſtoditũ ac ꝓtectuz. pꝛofecto meã cognoſcis fragilitatẽ.ſciens ſnſe Inſuꝑ ⁊ mihi tuipᷣe donaueris ꝑ gloꝛiam meilla eſſe imbecillã atq; infirmã filiã que ome⸗ ð ad pñs in ſpe indulges ⁊ ꝓmittis. velut delicata actenera infatula/ vti; ma⸗ ra ditati 0 ( U ed 4: 4 gnas nõ poſſet ferre moleſtias.atq; ideo ſi n 22Een tatioq EE. 15 briy plus ceteris ⁊ ſupꝛa ſua merita ꝑcis C- 1 ſtene anime cũ ſe ppendit in tꝑali ꝓſꝑitate ⁊ ſi niet tempus in quo virtutibo amplius ro⸗ Unn ritu ali ſimul reddedo gratias doeoo. boꝛata / ꝛ ab yvbenby non libens auulſa. po Mpn Ercelletiſſima atq; ineffabilis dei tero foꝛſan tutius experiri⁊ pꝛobare duri⸗ Pi bonitas. O pater mĩe ⁊ totius cõ/ ciem aduerſitatis ac ſolido cibo tribulatio äs mnis veſeec. nen mihi hec bona q̃ peccatrix ſuſcipio?: Cur eeeen n li mao, mihi bonũ pꝛo malo redditũ eſt.gratia ꝓ X eꝗ nunr glig me’? d natn ingratitudine.pꝛo dedecoꝛe gloꝛia: In e itatio anime/ diſceſſum ſuũ a coꝛxereme⸗ nh dñe.in te ſurgit ſpũs meus.⁊ om̃ia que in? moꝛantis.ad tunc habendu aliqð auxiliiũ M tra me ſunt.te benedicũt ⁊ magnificãt Cu ct ad ſe excitandũ ad ſanctu pauoꝛẽ.Et ccõö ie eni meas deles iniquitates.tu om̃es infir?m tinet plures particulagas. ame mitates meas ſanas.tu me liberas a mo?ꝰ (₰ Vits erit mihi q̃ſo ſidus amic?q́s ſr te.tu me circũdas miĩia ⁊ miſerationibo.Cu dᷣ mihi fidelit᷑ aderit in extrema maa Aen,. reples in bonis deſideriũ meũ.tiu renouus Rneceſſitate.in illa diſtricta hoꝛa ſeꝑatõis a neei vt aquile iuuentutẽ meam.tu me dimittis meo coꝛꝑe.qͥs tũc mihi erit auxilio: Quis ipk in pace mentis ⁊ coꝛꝑis. ¶ In laboꝛe ⁊ ſu tũc loquet̃aut rũdebit ꝓ me? Quis melibe nnlil doꝛe alterius.comedo panẽ.quoniã mihi rabit dũ vocata fuero in tremendo iudicio tribuis.qð alij magnis nacti ſunt laboꝛi⸗ ſumi iudicis.qũ me circũdabũt vndiq; ini AuNe bus.nunc eſtũ nunc frigus paſſi.mari ter mici mei.multiphariã accuſantes.ac ſecu hmbuſen raq; in medijs ꝑiculis gꝑuagantes. Cu mi in gehennã trahere ſatagentes.qñ teſtimo binciet hi terras ⁊ poſſeſſiones populi larginis.yt niũ ↄtra me dicet ꝓpꝛia ↄſcia/inſuꝑ et oꝑa Usrimns diligentius ac liberius mediter in manda mea:? ¶ Lũucne/mũdus aut amici carnis hanegpen tis tuis.⁊ legem tuã exquiram. Pꝛincipes mihi veniẽt pᷣſidio:? HNõ pꝛofecto.ĩmo me mamapy⸗ ac nobiles/ſuoꝝ coꝛpoꝝ piculis me ſemꝑ ſinẽt ire quo potero. Aderit ne ⁊ coꝛpꝰ cui ettorigyi in pace cuſtodiũt. vt ſine timoꝛe de mann tã ſtudioſe intẽdi? Certe mĩme.ſiquidẽ tũe ntonehe inimicoꝝ liberata/ tibi ſeruiã. in ſanctita- iacebit putrefaciũ in terra.eritq; vermium Nbonioe te ⁊ iuſticia omnibo dieb vite mee. Juſtuz cibo. Alſiſtet ne vel qliſcũq; ↄſolatio/pꝛiꝰa Mmuttm igitur eſt / vt ⁊ ego parte ex altera/tep omni medelectabilit᷑ ſuſcepta. Reuera non.imo ſtuenefi bus alijs depꝛecer.a quibo tua bona.ad me duũ ad coꝛꝑis poꝛtas aut pꝛioꝛes cõſuetas Monortrl ueniũt. teq; pꝛo illis laudẽ.te obſeruẽ. te voluptates ad meã ↄſolatõneʒ regredi vo⸗ fhlezinen onozc. pᷣſertim qꝛ non ſatis frequẽter ad luero.inueniã oculos aures linguã tactuʒ ndligen Hoc valent intẽdere. Qaboꝛant quidẽ pꝛo et cetera vndiq; mebꝛa vbi mihivoluptas ltunen me iuxta ſui officij exigentiã. Rationabile dgeſſe ſolita fuit/clauſa ⁊ ſerata.foꝛtiſſima ſopillgr igit᷑ eſt vt ego nõ obdoꝛmiã aut pigreſcam atq; hoꝛribiliſſima ſera moꝛtis. ¶ üc igi hmorde in his exercẽdis.quiba ſum deputata.h̊ ſa⸗ tur quid factura ſum ego miſera q; diuertãe⸗ D ne mutua caritas poſtulat vt inuicẽ bñfa⸗ Quẽ aduocabo.ſi nõ aliũde veniat auxili ſümanar, ciamꝰ. ¶ Unũ te potiſſimũ pᷣcoꝛ dñe. vt h um ꝑ aliquã aliã cõſolationẽ/aliunde qᷓ; a wopaln mihi a te indulta pſꝑitas ⁊ ſecuritas/inſu⸗ coꝛpoꝛe venientẽ.ſi nõ antea mihi alique,z lec⸗ per ⁊ tibi ſeruiẽdi libera licẽtia/nõ meo ve/ copauero amicũ a quo aliter ↄfoꝛtata ſub?z etfitdine niat detrimẽto.ne ſit hec ꝓſpitas/mihi lo⸗ ſiſtã: Cadã pꝛofecto intra me pꝛoꝛſus de⸗ Ann co pᷣmij finalis.Ne q̃ſo in hoc mũdo mihi ſolata.in laqueñ deſpatõnis.⁊ infra me in 4 u mea merces tribuat᷑ Yateoꝛ qppe me etiaʒ interitũ eterne dãnationis· ſranu £ di AIIrgo gloꝛ ioſa. ſpes certa. ? refnginz in finglare pctõꝝ. ⁊ tu ſancte angele dei nn cuſtos bone. ac ceteri alij ſancti celeſtes. ad Nn eeſte tũc mihi ⁊ mei eſtote adiutoꝛes Tunc me defendite tunc mihi ↄſulite.tũc meſtul IAd tam deſolatam aſſociate. tüc me pnñtate ad ie dexterã ante faciẽ ſũmi iudicis. ſub veſtra 8 ptectõe. ꝓpellite canes illos infernales. me d deuoꝛare qᷓrẽtes.ſicut circa beatiſſimũ illũ em martinũ ⁊ plimos alios facere tẽtaue dece. rũt. Impetrate tũc mihi illã gratioſã ſniaʒ So venĩ benedicia patris mei accipe regnũ qd d paratum eſt ab initio mundi. Xpaueſco nimirũ ac vndiq; ↄtremi⸗ inn Aſco/cũ alterius illius memoꝛ ſuʒ ſnie⸗ decèditea me maledicti Ite in ignẽ eter⸗ D num. Heu q;ᷓ amara ſeꝑatio a ſummo bo⸗ no ad ſummũ malũ.de oĩmoda felicitate e ad totazʒ miſeriã.de pace ꝑpetua ad ſempi⸗ ui ternã ⁊ abominabilẽ confuſionem. O ira NODH dei ac ſententia intolerabilis.ne cadas ſu⸗ .. per me.nihil quippeẽ in me qð te ferre poſ H ſeert. Allide me potius⁊ flagellaᷣm multitu nir dlinem miſerationũ tuarum in hac vita. et 6 me ne ſinas in hanc que tã hoꝛreda terren 66 daq; eſt peccatoꝛib.eã in ſuo iudicio ſuſci be pientibo. iuſticie curiã incidere. 0 ,IT2ogiſcere.exꝑgiſcere miſerabił crea⸗ tiui Atura.⁊ auribo erectis attende tonitru⸗ l unm buiſentẽtie oculis apertis, ꝓſpice hu⸗ tmo⸗ ius iudicij tenoꝛẽ. NHimis pꝛoſfecto ↄſopi⸗ kops ta es nimis obturata.nimis excecata.ſinö n 68 hanc ꝑpendis miſeriã/punitionẽq; acerri mone, mam. ⁊ ꝑpendens nõ grauiter refoꝛmidaſ ai et totis viribo effugere conaris ⁊ in recogi idete tatione hoꝛũ non ↄtremiſcis.plus q; foliũ mmunm arboꝛis a vento agitatũ. Non eſt hec fabu R*RZ la aut trufa. ſi xpᷣiana es ſicut vtiq; es deo nine⸗ ãnuente firma fide tenebis.ꝙ ſi cum ſolo ſcns vno moꝛtali deceſſeris/ſententiã hanc hoꝛ chipo⸗ ribileʒ irremediabiliter incurres. Qua igi inan; tur diligentia merito fugies quaſi a facie lups colubꝛi moꝛtale peccatũ.qᷓ; ſolicita eris in⸗ gſin ſuꝑ falſas ⁊ fictas huius ſeculi amicicias. Titi ſpernere. ac etiã ineptas illius delectatões dun que tibi nullo poterũt eſſe ſubſidio.in hac rui ſũma neceſſitate.⁊ ſtudebis tibi facere ami ack cos vel paucos aliquos ſanctos.ĩmo pꝛeci Nig 4 pyue deũ gloꝛioſuz. bene viuẽdo vt tũc tibi urtt E ſit directio ſalus ⁊ liberatio. irt 45 Ete q̃ſo ſeduxeris anima.ne teipam nann laqdulando palpaueris.ne queruleris mni W Nec eni deus illi ſuo ſupᷣmo peꝑcit ange Demendicitate ſpũali lo lucifero.cuiꝰtantus erat decoꝛ/tanta ſa⸗ pientia/tanta ꝑfectio/ q nimo illũ cuʒ ſuis cõplicibo ꝓpter vnũ ſuꝑbie motũ.de altiſſi⸗ mis ꝑadiſi ſediba in infimas ꝑtes pᷣcipita⸗ uit. Sed nec ade ꝓtoparenti peꝑcit quem cum tota ſua poſteritate ꝓpter vnã inobe⸗ dientiaʒ in eſu vetiti ligni/ condenauit ad moꝛtẽ. Imo nec cũ toto mũdo diſſimula⸗ uit.cum pᷣterocto auimas/ omnes vſq; ad infantes vberibo adherentes ĩmo invteris adhuc recluſos/aquis diluuij deleuita fa⸗ cie terre. Sic et illam pentapolim. vnica ipſius loth domo liberata.ꝑdidit igneac ſulphure.gentẽq; totã illam eternis tradi⸗ dit ſnpplicijs. Nunq; illũ ſanctũ ꝓphetam ſamuelẽ exaudire voluit pꝛo rege ſaule q̃n tũcunq; pꝛo illo intercederet ac ploꝛaret. SDʒ nec ülli ſuo pꝛopꝛio diſcipulo iude pe percit quẽ laqueo ſuſpenſuʒ miſit in gehẽ/⸗ nam ignis. Sunt ⁊ alia plurima huiuſce⸗ modi dei iudicia ſuꝑ homines ſaracenos iudeos atq; xpᷣianos/dictu ⁊ cogitatu terri bilia atq; hoꝛribilia. ttu igitur pauꝑ ac miſera peccatrix quid pꝛe ceteris de tefu turum arbitraris. Que tibi eſt euadẽdi at⸗ qʒ fugiendi fiducia:?: Tu dietim in deteri / 77 us declinascum tua q; plurima grauia fa cinoꝛa deſſlere ac emendare deberes. Nul⸗ lam pꝛo his condignã facis penitentiã im mo omnifariã tuã ccquiris cõſolationem. omnẽq; doloꝛem ac tribulationẽ deteſta⸗/ ris. ESi frequẽter tibi quies negatur in molli ſtrato / ſi nec paruam famis aut ſitis moleſtiam ferre vales. Si leuis etiam ali⸗ qua febꝛis te languidaʒ atq; impatientem reddit.Que tua qſo virtus eſſe poterit.ad ferendos illos ardoꝛes/ non quidẽ leues⸗/ non momẽtaneos aut ad hoꝛam tranſeun tes / immo vero ſupꝛa q; dici poſſit duriſſi mos ac ſempiternos:confer ad illa toꝛmẽ⸗ ta / tuos quos hic aliquando pati cogeris doloꝛes. et vel aliquãdo tui miſerere et tue pelli pꝛoſpbpꝛccoe.. n E queſo de illoꝛũ ſis numero anima HM ea de quib cõmune loquit᷑ pꝛouer iu gallicanũ.foil ne troit dece quil p:ent runt illi quibꝰ loth/ ad receſſum de zodo⸗ mis ſuadebat/ne perirent cũ ceteris.cui nõ credentes ſed tanesdeliramenia verba eiꝰ reputantes.die ſequenti cũ tota pentapoli abſoꝛptiſunt. Dic cillis contigitgd bne Quod latine dici poteſt. Suulto ſemꝑ cõ⸗ tingit pꝛeter id qdð credit.Lales vtiq; fue⸗/ — noe dum arcã faceret iram dñi denũciabat ĩmo etiaʒ illis qui ſibi comites erant in fa⸗ bꝛicatõne arce.Quibus ſiles bodierni no ſtri vident᷑ pdicatoꝛes. ¶ He igit᷑ ſic crede re differas ⁊ tibi contra hoc tam incõꝑabi le periculũ conſulere donec in illud in cide ris tunc eni ſera nimis eſſet pꝛouiſo. Audi quid dicat deus diuiti illipetenti vt moꝛ⸗ tuũ aliquẽ ſuſcitaret qui ſuos quinq; frẽs amoneret ne ſecũ in illum locũ toꝛmẽtoꝝ venirent. Habent inquit dñs moyſen ⁊ p/ phetas illis credant ſi voluerint.Tu itaq; anima habes ſcripturas et exempla pluri⸗ ma tibi nimirũ hec ſufficient ad iſta credẽ dum. Tibi igitur caue.⁊ fac vt ſis ꝑata cir⸗ ca hoꝛam tui deceſſus. Stultus enim eſt qui ſibi nõ pꝛouidet in tꝑe. ¶ Ita repelle a tuo conſoꝛtio moꝛtale peccatũ pꝛo tuis viribo vt tunctibi nõ ſit neceſſe ad eius ex/ pulſionẽ vacare.¶ibera te cito de manib⸗ hominũ.ſi in eas incideris per debita.aut rapinas.aut furta.aut odia.aut alia queli⸗ bet hmõi.atq; tunc te diuine miſericoꝛdie cõmitte. Dum tempus eſt ne differas do⸗ nec ipᷣe veniat ad te.nõ quidẽ vt pater.nõ vt benefactoꝛ.ſed vt iudex ſeueriſſimus et deus vltionis.quoniã tunc nulla erit redẽe ptio.¶ Di te expiris in eo ſtatu eſſe ĩquo non auderes a coꝛꝑe decedere/cur non ſta⸗ tim abſq; moꝛa te ad illũ reuocas:frequen ter euenit vt qui nõ vult dũ poteſt/nõ poſ⸗ ſit dum vellet. Dat tibi deus ſpaciũ peni⸗ tentie.quo ſi abuteris. ac deterius hinc fa⸗ cias.que tibi ſpes aderit vt tibi alio tꝑe de dei fueris immemoꝛ/ʒ ipᷣe tui obliuiſcatur dũ opus habebis. ¶ Hon igit᷑ tibi aia re⸗ fugiũ aliud eſt.niſi vt indilate paceʒ habe as ad deũ.fructus agens dignos peniten⸗ tie. ac de teipᷣa iuſtã expetens vltione. Si enim noſipᷣos indicauerimꝰ.deus nos nõ iudicabit.Oõ ſi in tuis maleficijs nõ eru⸗ beſcas que totiens contra talẽ patrẽ ac tan tum benefactoꝛeʒ admiſiſti/foꝛmidare de/ bes te incurſurãatq; expturã in te ſuaʒ po/⸗ tentiã acdũationẽ.humiliabis te igit᷑ ſem per in conſpectu maieſtatis eius vultum/ q; demittens in terram. facie lachꝛymabi⸗ li ſuaʒ miſericoꝛdiã imploꝛabis.Animad uerte qualiter ſancti dum in terra vixerũt/ iudicia dei tam ſacra qᷓ; mirabilia expaue⸗ ſcebant.cum tamen in ſumma puritate vi te cõſiſterent.Lu igit᷑que ab annis diſcre⸗ tionis nec ꝑ diem a peccatis etiam plerũc; tibi ſu faciendũ. graniſſimis vixiſti immunis.iudica ꝑ hec 6 Zic luctatur humi ma/cum ſubia. Ellem ex te ſcire/ſuperbia temera⸗ ria.quo titulo quo ve iure pꝛeten⸗ Aaeas in me regnare.omnia inſuper opera mea tibi conaris aſcribere ⁊ deputa re. Deberet reuera S humilitas dña⸗ ri.cum nihil ex me habeã pꝛeter maluʒ.Et ſi que bona ex liberalitate domini mei ſu⸗ ſcepi mox bona illa perdidi ⁊ abieci.ſicut illam pꝛimã ac puram innocentiam ſeu iu ſticiam in baptiſmo collatam ⁊ poſt reci⸗ diuum per ſacramentũ penitentie reſtuu⸗ tam/moꝛtaliter peccans deſerui ⁊ reppuli. Et plerũq; etiam per venialia/fedis ⁊ ob⸗ ſcuris denigraui maculis.itavt merito nõ minus erubeſcerẽ ante oculos dñi mei pñ tare.qᷓ; maculoſos lepꝛoſi alicuiꝰpannos/ ſanie ac putredine vulnerũ ſuoꝛũ plenos/ quis in cõſpectu viri alicuiꝰ inſignis dete⸗ gere foꝛmidat. ¶ Ouid rũdes ſuperbia? nũquid talibo pãniculis gloꝛiaberis q;tũ⸗ cũq; etiaʒ pꝛius mũdiac decoꝛi extiterint: Certe vt arbitroꝛ minime.Si manſioneʒ apud me facere queris ⁊ in ea demoꝛarite delectat pꝛopter meã pulcritudinem ꝓpter meas diuitias.aut ꝓpter foꝛtitudinem. fa⸗ mã.ſapientiã ⁊ ſic de alijs.cautius pꝛoſpi⸗ ce ne fallaris.quoniã hec bona mihi nõ ni ſi ſub mutuo ꝓuenerũt.⁊ ad bene oꝑandũ dd gloꝛiã dñi mei ſunt cõceſſa.Et tn vides qualiter his frequẽter ꝓꝛſus abutoꝛ ad cõ⸗ trariũ.dño meo de ſuis bonis mouens bel lum. Vnde peniterubeſcere debeo atq; ex paueſcere ⁊ cõfundi. Minime ergo in me hoc titulo mãſionẽ ſuſcipies ⁊ pᷣſertim qm̃ ſi diligenter me pſpexeris/inuenies me to⸗ taliter defoꝛmatã per culpaʒ infirmã.infa⸗ mẽ.atq; ignoꝛantẽ.Nõne inſuꝑ in illo hu ius mũdi mari ꝓcelloſo ſum ↄſtituta.in te nebꝛoſa obſcuritate.in fragili nauiclła coꝛ poꝛis huiꝰ moꝛtalis.inter latrones ⁊ pᷣdo⸗ nes.aliaq; diſcrimina.q;plurima.vbi qua libet hoꝛa dãnationis imminet periculũ: Non eſt pꝛofecto tibi ſpabre bic loc? aut ſtatus tue manſionis. ¶ Dices foꝛſitan q; ego regno et dominoꝛ ſuꝑ multos. Et qͥd inde ſuꝑbia: Si in carcere aliquo tenere⸗ tur plures ad moꝛtẽ ↄdemnati/ niſi gratia 6 lishfeP tCotet lnini ninci ſinepr nt, Cuce Hentorn Ccelco ſnbo minn Cente dct ncc Mhen onn d nt ue ſump uu⸗ ligme ni ſn Aibeſiu⸗ olO oedt Cnnnifle Poccten⸗ ſidondlig Gienin quäinne ſatoſin Ghfefnn⸗ Gienptn ümerbu goulberal ſtanumde woageſe Mllexinn Aung mlanr eniamcen ficsney⸗ cödemnun menoceb nidaabe gliqnden ſeoteho Waompor nhos⸗ iund duſctn uunnn – nsd rminE nmimeiſt bicn ſo Mnanſna. toteen mne etir⸗ Uioteh Nmmor 8dinagi uennen inng mi: bchti⸗ lenme. ſone; franie m heb d spoſoi whinoni ſumginte lnanichen man imapoi⸗ napeii ubepen asbeſ losb ligoni lon H De mendicitate ſpũali eis impẽderet/ ⁊ ego etiam ↄdemnata cuʒ uülis/ pficerer eis ad aſſiſtendũ obſequẽduʒ et confoꝛtandũ.que gloꝛia mihi ſoꝛet hinc ſumẽda.pᷣcipue ſi nò in boc/meo legitime fungerer officio.iĩmo plus debito illos gra uarẽ ⁊ oppꝛimerẽ.eoꝝ bona tollendo. aut fame ꝑire faciendo.aut quũolibet aliter eos vexando.fatigando aut ꝑſequendo. Scis quia qui plus accepit/amplius reddere rõ nem foꝛmidabit. fon igit᷑ hoc titulo pote ris in me locũ acciꝑe. erũ qͥd rurſus ĩ occulto murmuras ſuꝑbia: Vis apud me foꝛſan hoſpitari / quia te abijcio ⁊ humili⸗ tati adquirẽde ſtudeo. ihilq;ʒ bonoꝛum que in me ſunt mihi deputo. ſed deo ſoli: vt debeo tribuẽs. hinc ei gratias ago. Di randa quippe res. modusq; plurimũ alie/ nus. hinc apud me / te velle reſidere quia te moꝛti trado. Et ꝙ magis ſtupendũ eſt. tu⸗ um hoſtẽ.ſ. bumilitatẽ/ mediuʒ queris ad ingreſſum regni mei. Quelibet bona oꝑa mea.elemoſinas oꝛationes ieiunia patien tiam pietatẽ ac cetera ſilia/tibi ſumis anci lio ad ſtatuendũ in me regnũ tuũ.hoc titu lo qͥ vtiq; tibi ec aduerſo/ merito repugna ret/ intra me⁊ ſuꝑ me dominiũ vendicare Nõ ſic erit ꝓfecto ſuꝑbia.Eſſet pᷣtendis. enĩ beſtia nimiũ monſtruoſa nimiũq; pꝛo digioſa.Quis enĩ aliqñ tale poꝛtentũ exꝑ⸗ tus. vt res aliqua/ſua moꝛte naſceret.ſuiq; cõtrarij filia exiſteret.velut frigus ex caloꝛe pꝛocederet ⁊ aqua exigne gigneret: ¶ Cõ⸗ ſidera diligenter ſuꝑbia qͥd facere pᷣtendas SDi eniĩ non aliter q; ꝑ mediũ humilitatis quã in me ꝑpendis /in me regnũ tuũ q̃ris. ſcito qm̃ mox vt ingreſſum feceris/ humili tas feſtinabit ad receſſum.atq; ita mox dũ abierit / tui dominij pꝛiuaberis titulo quẽ in mea humilitate ſtatuiſti. Et ſic etiaʒ de qualibet alia virtute poſſum concludere. vel etiam de tua moꝛte. Non eni ſimul po⸗/ teris adeſſe moꝛtua ⁊ viuens.Omnes eti⸗ am alie virtutes tuũ refugiunt conſoꝛtiuʒ. Quare(vt arbitroꝛ)euidenter ꝑpendis/qᷓ turpiter te fallis ⁊ inuoluis.quoniã tu ſola etiam ceteris omnib excluſis malicijs.ſuf ficis me penitus odioſam deo reddere me cõdemnare.meq; extra meã habitationem irreuocabiliter eijcere ac ꝓpellere.¶ Verũ quid adhuc ſemꝑ in deteriꝰeniteris? NHum aliqñ deuicta ſuccũbes? Inuincibilẽ pꝛo⸗ fecto te hoſtẽ exꝑioꝛ. Quotiens enĩ te per vnam poꝛtã depello / per aliam regrederis imo etiã ſi dauſa quelibet oſtia inueneris per feneſtras aut ꝑuas quaſlibet rimulas inſidioſe ſubintras.⁊ quo te ignotã facias tuũq; fallacem vultũ abſcondas/ omnifa⸗ riam tuũ noſti ſimulare ac variare habitũ. Non eſt virtus/cuiꝰ nõ ſimulatoꝛie geras babitũ ſanctum.omnesq; geſtus ſimules adeo vt abſq; lumine gr̃e/monſtrante ſpũ ſancto/ diſcerni nõ poſſis. Nũc qͥdẽ teſub veſte humilitatis occultas.nunc foꝛmã ge ris iuſticie.nunc pietatẽ fingis.nũc vt piũ elemoſynariuʒ te exhibes.nunc te laudib exteris tegis. Aliqñ bonus videris pᷣdica 3 , 4 „9 1 toꝛ.aliquãdo bonus paſtoꝛ.aliqũ te ꝓpici⸗ um ſimulas cõſiliariũ.aliqũ rectoꝛẽ pꝛofi⸗ cuũ.⁊ ita de alijs ſimilibo cautelis innume ris.Et cum ꝑ hunc modũ non pᷣuales.int virtutes latitas. vbi tã ſubtiliter ingrede⸗ ris vt nullatenꝰ innoteſcas/ donec feriens interimis.aut pꝛedictas expellis virtutes. pauperẽq; animã ſolitariã ac deſolatã de⸗ relinquis.O q; frequẽter/dũ pᷣcipue deuo tioni ac ſpũali iocunditati ſimul ac ſancte conſolationi inteſſe putaui mox inſperate tuã inueni pñtiã intra me cõſtitutã.O ꝑfi da ſuꝑbia.nec tuũ acceſſum nec pñtiã exꝑ⸗ ta ſuʒ/ donec omnia tuo vento fuerũt exuf⸗ ffata.deinde magnis ſuſpirijs ac graui cõ⸗ tfritione coꝛdis reuertebat᷑ ad me lumẽ gre ac ſol iuſticie/ſub vmbꝛa ſobꝛie deuotõis. et tunc pꝛimũ ſigna tui ingreſſus ꝑpende⸗/ bã.Lũcc(licet tarde nimis )intelligebã ſub qua foꝛma te intruſeras. Nec enĩ ua latere potes / vt nõ ias ſp tue malicie veſtigiuz relinquas.Zecũ qppe accedit/altitudo quedã coꝛdis ad ardua imoderate tendeni puta ad aliquã habendã viſionẽ inſolidã. vel ad miraculũ oꝑandũ. Vel inſurgitc te⸗ meraria quedã deſe pᷣſumptio.Aut immo derata de ſuo ope aut ſtatu complacentia. Sublimisq; ac tota inflammata leticia. Vel nimiũ leuis ⁊ effrons ad ſui iactantiã aut excuſationẽ.ſub vmbꝛa pꝛofectus aut ꝓpꝛij ſeruãdi honoꝛis. Vel etiã aliquando exaltera ꝑte/duriciẽ quãdam coꝛdis tecuʒ adducis.maturitatẽ quãdam atq; grauita tem inſimulãs.Eſtq; bmõi duricies pᷣten⸗ ſa ⁊ dedignans.ꝑtinaciter ſuis dictis ⁊ vo luntatibus inherens ad iraſcendum ⁊ ſub vmbꝛa coꝛrectionis/omnia tremere ⁊ lace rari facit. ¶ At his contraria penitus ad⸗/ ueniunt. vbi tu ſuperbia fueris miſia ſo⸗ rnis. Ibi ſiquidemadeſt bumilidenuiſſa ƷÿZ turitas ⁊ grauitas./ſine ira:ſine amaritudi ¶ Meditatio alti ſi pſona qntũcũq; ac temperata leticia.nulla leuitas. nulla ia ctantia. nulla ſui excuſatio. Ibi adeſt ma⸗ ne.ſine vindicta.ĩmo cuʒ omni dulcedine et mãſuetudinecoꝛdis.Luũc eſtanima pa⸗ tiens ⁊ benigna.tũcvituperia ⁊ laudes hu manas ↄtemnit⁊ ꝓ ſolius dei dñi ſui bene placito circa ſe ⁊ alios operari ſtudet. De reliquo nulla ſibi cura eſt.immo quodam plius eſt ſe vilem videri volet nõ honoꝛa⸗ bilem quãtuʒ eſt pꝛopter ſe.quoniã ſeipᷣaʒ cognoſcens ⁊ iudicãs ad intra oppꝛobꝛio dignam.non vtiq; ſe pluris eſtimandã vo let exterius in alienis laudibo/ qᷓ; ſe interiꝰ dignam arbitratur. Quinimo/exemplo ie ſu xpᷣi et ſiomni honoꝛe digna ectiterit ta⸗ lemq; ſe interioꝛi noticia vere dijudicet.p⸗ pꝛio tamen inſtinctu ⁊ affectu humili iecta videri deſiderabir. * nis iudicioꝛum dei ſuper filios hominuz: P non iudicandi. Altitudo incõpabilis ac abyſſnus ₰„ o pꝛofundiſſima iudicioꝛum dei.in omnibo pꝛecipue autẽ erga homi⸗/ nes. Quis illa ſcire poterit aut inueſtiga⸗ re?: Cum eni miſereri voluerit/ nihil eſteo clementius. Cum vero iuſticiam tribuere nihil eo terribilius. ¶ Si eni milleſies in die homo illũ pꝛouocauerit ⁊ milleſies ad ipm reuerſus/ſupplex veniꝗ ⁊ gratiã petie rit/mox impetrat qð petit.Ecce velut quã dam ſtultã miſericoꝛdiã acludũ puerilem. Rurſus ſi in ſolo moꝛtali deceſſerit homo irreuocabiliter mittit᷑ in ignẽ eternũ.cũ ta⸗ men ſit dei filius ⁊ plaſma eius ꝑ creatio⸗ nem. Ecce velut furoꝛẽ quẽdaʒ ac hoꝛroꝛẽ SZe q́;plurimis nẽpe legi/ intolerabilẽ. mus qui pene vᷣſq; ad moꝛtẽ a peccatis im munes ſeruati ſunt/ et poſtmodũ ad mala oꝑa declinãtes moꝛte pᷣuenti ſunt ⁊ dãnati At contra fuerunt alij/qui ſemꝑ malã vitã ſectati tandẽ nihilominꝰ quaſi in momẽto cõ uerſi ſunt ad dñm ⁊ cit martyvres facti. gloꝛiã eternã ſunt adepti. Cõſideremꝰ ꝙ ĩ paſſione dñi nr̃i/cũ eius pᷣdilectꝰdiſcipulꝰ eũ negauit.latro cõfeſſus eſt. Quis q̃ſo ic antea hcoblcaſſere Nairn qppe valde eſt one vite ↄſcia/ſub ma nu potenti der ſe nõ humiliet.ſi alium quẽ piam qntũlibet peccatoꝛẽ iudicare pꝛeſu patris.qui in ira ⁊ furoꝛe elongauit ſea me abducens ſecũ bonã illã meã nutricẽ gra⸗ tiam. meq; pꝛoꝛſus derelinquens deſolatã doloꝛe ac tremoꝛe plenã/ tedio ⁊ anguſtia vndiq; circũdatã.ſedeoq; tenebꝛis inuolu ta.⁊ lumen celi nõ video. Ve tibi ſuperbia mouocans ad bumiliationem ſui zalios mat.qm̃ ſcire non poteſt q̃ ſint circa ſe aut alios dei iidicia. ignoꝛat quid in ſua cã la teat. Sum? quippe oẽs in carcere ↄdẽna⸗ tionis ⁊ moꝛtis vñ nemo eripi põt niſi ex ſingulari ⁊ mera dei gra.quã vt ⁊ vbi vuit diſtribuit. Neminẽ ergo licet ↄtẽnere/ſi ad illam habere poterit. Nec vice verſa hinc ſe aliquis extollat in ſublime ſi a deo gram hanc acceperit.quoniã non eſt hec heredi⸗ tas ſua.imo ſic agendo/moxeam ꝑdit.ve⸗/ lut vſurpatoꝛ ac raptoꝛ gloꝛie domini dei ſui.O quãdo veniet tempus illud ⁊ locus vbi cum ſecuritate hanc gratiã poſſidebi⸗ mus. et hecipᷣa in gloꝛiam cõuertet᷑. Vere beati ſunt qui ibi ſunt. (Meditatio anime 14 4 * ErE „ iam in deuotione.iã abſ; deuotione. In⸗ ſuper ſigna noticie iptus. NLoꝛate oculi mei ploꝛate ⁊ plangi te duriſſimã illam ſeparationeʒ ac diſiunctionẽ amariſſimã dei mei ⁊ ſuper duobus ſtatibus a quib ſe inuenit⸗ que mihi hoc damnũ intuliſti.quoniã ſi il la ſimplex humilitas apud me remanſiſſet deus qui ĩ coꝛdiba humiliũ requieſcit imffis q; dat gratiam/minime ita ſuam a me ſubOz tfra xiſſet gratiam. Nunc omnes mei amici angeli ſancti elongauerũt ſe a me.⁊ ponũt meabominationẽ ſibi. Nunc omnes ini⸗ mici mei vehementi cũ conatu appꝛopin⸗ quant ⁊ exclamant aduerſuʒ me.Euge eu⸗ ge ꝑſequamur hanc miſerã quoniã deꝰ eã dereliquit.non eſt qui poſſit eam de mani bus noſtris eruere. Illã itaq; ad dãnatio⸗ nem quã meruit impellamus HDomineo celeſtis pateraudi vocezʒ aduerſarioꝛũ meoꝛum.ne recedas ne elongeris a me.intende in adiutoꝛiũ meuzʒ et ad adiuuandũ me feſtina. Exurge ⁊ diſ⸗/ ſipa inimicos tuos tanq; fumum. alias eĩ illa imminet hoꝛa in qua pauper ego tua creatura. tua oꝛphana.tua indigna ancil⸗ la.tua infidelis ſponſa irremediabiluer ꝑRi bo:quoniã pꝛeterte nõ eſt alius qͥ me binc valet eriꝑe. =èò pñs hmõi graʒ nõ habeat.qm̃ in momẽto htyund alicns Nacred⸗ hos WN W tunt NMin/ atei ee⸗ iitypo. ſl⸗ rogst loſem lcdenne⸗ berſosd Gorlam. lieng⸗ albenstn Ceterocie Can binape iſmoreco ſlarge eſcceſ iDino NAnürun⸗ Geane nr⸗ lelonen (tusnen nuncden kendiſce inſolss⸗ culeſuoe etaccola turinpt llcoꝛget in horiſen pbipnt Nereſad Forio wüdne doogfn beni, nokle onindei utloes hoſcchi . e ui unlng er mu: e ⸗ li ſtia doln odia nd niche ctißis weſub⸗ ciamici ahoniͦt masini ppopin Sga iNei denani inanor ivoc; easne din ngend n. dlibs ego nal Ablieg anebe . ., M De mendicitare ſpũali Euertere dñe reuertere. qm̃ a tuo re⸗ C NRe G ente en tr ſentientis ſe ad deuotionẽ ↄmoneri ⁊ ſubi ta dei viſitationẽ denuo ꝑcipientitis Viis eſt hic qui pullat ad oſtiũ me ceſſu/ ſentio coꝛ durũ.⁊ admodũ pꝛa⸗ na ple Arida ſum nulliusq; deuotionis.in nullo iam(vt conſueui)bono condelectoꝛ.nec le ctio nec cantus nec oꝛatio nec ↄtemplatio placent.pᷣdicationes ac ſancte quelibʒ am monitiones / mihi ſunt faſtidio. Euanuit a me guſtus om̃is ac ſapoꝛ cibi cuiuſſibet ſpũalis.grauis ſuʒ atq; oneroſa nimis mi hüpᷣi.Languide om̃ia operoꝛ.ſolitndo at qʒ ſilentiũ / mihi ſunt hoꝛroꝛi.Et qð deteri us eſt / nec iſtã meã valeo deffere miſeriam. nec ab ea me ꝑ ↄdignã pñiaʒ ac diſplicẽti am eripere.qͥnimo in dies volo meas pꝛo⸗ ſequivanas ac mundanas co nſolationes. Aeuitas mihi om̃is grata eſt.Quero mã⸗ ducare bibere ac fabulari ad deducendum tempus. illosq; felices iudico / qui ita in Hů mundo viuũt in ſubiecta ĩmo ſtulta liber/ tate.¶ Oqualis mutatio. heu in quẽ ſta⸗ tum pꝛolapſa ſum. De celo pꝛofecto cecidi ad inferos.de vita ſpũali ad carnalẽ.de ve/ ritate in vanitatẽ.de ſecuritate ⁊ tranquil/⸗ litate ↄſcientie in cõturbationẽ,de timoꝛeꝛ in ſtupoꝛ? cõfuſionẽ atq; infelicitatẽ hoꝛ⸗ ribilẽ. ¶ Etcerte ita mihi optimo iure cõ⸗ tigit idq; plane demerui.quia cũ ex¶ meni/ hu eſſem / meipam nihilominus gloꝛiſica ui ⁊ de me ⁊ in me confiſa ſum/extollẽs me aduerſus deum meuʒ.illi ſuam ſurripiens gloꝛiam. Inſuper ⁊ de ſuis donis laudari volui atq; honoꝛari/ iactanter mihi illaa⸗/ ſcribens tanq; pꝛopꝛia ⁊ quod deierius eſt ceteros cõtempſi minoꝛaui ⁊ temerarie iu⸗ dicaui. ¶ Scio igitur quid faciã.illa mi⸗ hi recuperabo humilitatẽ que mevtiq; pa tri meo recõciliabit.eũq; placatũ ad meſre⸗ ducet. O gloꝛioſa ⁊ beata pax.iam omnia bene ſucceſſerũt.eſt hec mutatio dextre ex/ celſi. Cõmouet᷑ quippe coꝛ meuʒ ⁊ exultat ad pñtiam dei mei ac gratie.Euellũtur at⸗ q; explantant᷑ ille inutiles vicioꝛũ plante. Inſerunt᷑ virtutũ rami ⁊ plurimũ conua⸗ leſcunt.nunc in claro lumine/ meos defe/ ctus/mea peccata/meã fragilitatẽ experioꝛ nunc denuo bonoꝝ ſpũaliũ guſtũ ac ſapo rem diſcerno. Sicut itaq; illuceſcente die in ſolis oꝛtu mox abſcedunt tenebꝛe.aui/⸗ cule ſuos repetunt cantus.renouãtur oĩa et ad coloꝛẽ vigoꝛẽ ac decoꝛẽ ſuũ reuertun tur.ita plane eſt mihi dum ſol iuſticie oꝛit in coꝛ demo.. nuʒ acedia faſtidio ac mala triſticig-⸗ Bite exira meũ hoſpicium abite. vnt um/quid vult:quid poſtulat? Eſt pꝛofecto deus meus. dñs meꝰ ⁊ pr meus. O dñne. optie veneris. Libi ſuppli⸗ co vt ſi mea vꝛgete infirmitate ac debilita⸗ re tuo iure tu llicet vtere clauibꝰ. verſa meo magno patri ingrata. qui apud me vult hoſputari. Fugite hinc. fugi te peccati pigritoꝛ nimis aut tardo tibi aai a auctoꝛitate oſtiũ eſfringas. teabſq; moꝛa. Fuge tu dedignans ſupbia inflata iactantia.ficta ⁊ palpans bypocri ſis.ira furioſa.deſpectuoſa vindicatio.ve⸗ nenoſum odium.infelix ac liuida inuidia. anxia triſticia.acedia ſtulta.auaricia cupi⸗ da queſtuaria.fetida luxuria.gula immun da.cũ totavicioſitatis ꝑuerſa familia igno bilis ac ſtulte ocioſitanns. EIciatur hinc omnis ſpurcicia fſagel — 4 . lo pñie.ſpargat᷑ vndiq; cuʒ ſuis floꝛi bus drata ⁊ viridis herba virtuiũ. Opona/ tur menſa ſobꝛietatis. ſternatur caſtitatis lectus. Ingredere pater dułciſſime. ingre⸗ dere hoſpitiũ puſille tue atq; humilis an/ cille pauꝑis adoleſcẽtule tue.ſuſcipe gratã ter que apud illaʒ inueneris.ſimul in cen noſtra diſcũbamꝰ. Ne queſo reſpexerisad meã pauꝑtatẽ.ſcio quidẽ qꝛ nullius hoꝛũ eges que apud me ſunt.Apud te ſunt oig. ſufficit tibi bonus affectus. Verũ dulciſſi me pater / hoceſt qo a te pcipue ↄſequi deſi dero.vt mea tibi placeat volũtas.quodqʒ; extua clemetia de tuis ſuꝑabũdantibodi⸗ uitijs ad meã ſubleuandã ac ſuſtentandaʒ pauꝑtatẽ vel paꝝ aliquid impertiri digne ris.vt hinc ſuſtentata/fame ſitive male nõ pereã in carcere bui coꝛꝑis in quo ad pꝛe⸗ ſens incluſa ſum. uue humilis ancille. Bꝛeuem nimiuʒ ibi traxiſti moꝛã.Hen q; dura hurꝰ hoſpi⸗ tis receſſio. Foꝛmidabã vtiq; aliquid i me eſſe. qð oculos tue maieſtatis offenderet. Heu me miſerã.que non aliã adhibeo di⸗ Euertere dñe. reuertere ad hoſpitiuʒ ligentiam / ad talem cõſeruandã hoſpitem a quo mihi pꝛouenire pñt oĩa bona/volu⸗ ptates atq; diuitie. Quid itaq; ad pnñs fa⸗ ciam: Quo medio illũ a me ſic elongatuz –— 2 ad mereuocabo? Mãdabo omnibo queĩ⸗ tra me ſunt vt illũ vtiq; inceſſanter reqrãt. donec inuẽtus reuertatur. Exurgite fides ſpes ⁊ caritas.exꝑgiſcimini ⁊ vos ad cur⸗ ſum lübos accingite. diligenter querẽtes oſpitiũ meũ reduxeritis. Mꝛatio nücius ani Page meũ donec ũlum inueneritis atq; ad Tme initcit — Aſcurre tu oꝛatio/p magnã celeſtẽ ciuitatẽ/ꝑ vicos ⁊ plateas ac ꝑ do Verũ ſua magna benignitas atq; clemen tiea ꝑpte ex vna.ſuoꝛũq; ſanctoꝝ depᷣcatio ꝑ te ex altera.⁊ rurſus mee ꝑuitatis pauꝑta,⸗ tis impotẽtie atq; inſtabilitatis ↄſideratõö dQdq reditũ poterunt eũ inclingaer. QUigd dicis oꝛatio que noua referss Multü nimis demiſſa eſt ac verecũ⸗ a facies tua. O ſcio quis tibi hoc fecerit. riigoꝛoſa videlicet illa iuſticia/que ſe cõtra te⁊ me/ingerit vehementer allegans meñ eſſe audiendã.ĩmo ꝙ ex nunc indigna ſim filia dei nominari.cum iam/mea ignauia/ meam ingenuitatẽ. meã diuinã naſcentiã. meãq; celſitudinẽ penitus amiſerim ⁊ hoc in meo certe hoſpitio defoꝛmẽ illũ ac hoꝛ⸗ rendũ hoſpitem.ſ.peccatum admittendo. Quod vtiq; omnẽ que ipᷣm ſuſcipit coꝛrũ pit animã. fedaqʒ arqʒ deteſtabilẽ reddit. ac inimici ſalutis cõſtituit filiã. 5 iuſti cia quis te aduerſum me ⁊ aduerſus meaʒ oꝛationẽ pꝛocuratricẽ cõſtituit: Non ego certe te ad hoc aduocaui. Scio enĩ qꝛ co⸗ ram te ſubſiſtere nõ poſſem. Illi ponꝰ miĩe clementi curie me ſubmiſi.illãqʒ meã con⸗ ſtitui aduocataʒ. ĩmo ſuo penitus iudicio ſtare volo.q;uis ⁊ te etiam iuſticiã mihi de cet eſſe ꝓpiciã ⁊ amicã. Cur ita:quoniã te⸗ cũ ſum vnius ſentẽtie. Tu quidẽ odio ha⸗ bes peccatũ ⁊ ego nũc illud odi.Tu illð ꝑ⸗ mos ſingulasiita vt nullũ ſanctoę⸗ rum pᷣtereas quẽ tu nõ cũ ffetu ⁊ gemitu re quiras/ad eoꝝ pedes pꝛocũbẽs/ nec hinc diſcedas donec inſimul oẽs/ vel eoꝝ aliqͥ/ gloꝛioſi patris mei tibi demonſtrauerint manſionẽ.teq; ad deũ deduxerint ac ei ꝰpñ tauerint cõſpectibo. Illos exoꝛa vt illũ mi⸗ hi placatũ faciant mihbiq; de multis meis exoꝛbitantijs impetrent veniã.atq; ita ſue gratie reſtituar.qꝙq; rurſus decliare digne⸗ trtw¹uur ad hoc ſuũ humile hoſpitiũ.qð tam ci⸗/ to deſeruit. mea fateoꝛ indignitate exigeéte. tradicere. non ad inſtantiã ſanctoꝝ qui apud tehoe meruerũt tenearis aliquid annuerepꝛofe⸗ cto ſic. Quẽ enĩ honoꝛẽ illis impẽderes.ſi eos te pꝛo peccatoꝛibo depᷣcantes velut ali⸗ os quoſſibet quiba nunqʒ fuiſti honoꝛiva pere: e aduenit pulſans ad oſtium. vt alibi me ſequeris.hoc idẽ facio de illo penitentiam agens puniẽs ⁊ vehemẽter dolẽs qꝛ illud vnq; admiſerim.aut ei tribuerim fidẽ Ita quippe agẽs/tuũ o iuſticia exerceo officiũ de meipᷣa iudiciũ ſumes.Tu itaqʒ etiam Sea foꝛſitan mihi dices. ꝙ longe citra cõdignũ in hacꝑte de me ſumo iudiciũ. non condigne vt merui pꝛo me intercedes. mea vindicans peccata. Pꝛohdoloꝛ iuſti cia/fateoꝛ ita eẽ vt aſſeris.ſed hoc venit cõ donandũ.qm non ſubeſt hoc virib meis. Heceſſitas aũt legem nõ habet.infirmitas quidẽ mea pauꝑtas atq; imbecillitas/ nõ me ſinunt ad cõdignũ vel etiã ad votũ ex⸗ pugnare ac ꝑſequi peccata cũ ſua familia. Ded ab inope/vel parua ſolutio ſibi poſ⸗ ſibilis acceptanda eſt. ⁊ ab operario debi-/ li/laboꝛ remiſſus nõ ſpernẽdus. Sis ita⸗ qqʒ iuſticia de mea poſſibilitate ↄtenta.q reliquũ eſt tua potẽti virtute ſupplebis. Vnſidera igitur. ſi tui ſit officij tue⸗ AJaʒ conſuetudinis vltra vires expoſce re. re. Cu aut mihi maioꝛ aderit incolumitas ac potentia diuine gratie virtuiũqʒ ſoꝛtiꝰ robur.tunc ⁊ potentius cũ peccato congre diar eiq; virib aduerſaboꝛ. ¶ Bico inſu⸗ per ꝙ benedictus filius dei pꝛo me debitũ ſufficienter imo ſuꝑabundãater ſoluitquã⸗ tfũlibet etiam antea offenderim. ſaluo ꝙ ei me legitime ſubijciã.⁊ ſue ſim aſcripta fa⸗ milie. Nullo aũt iure/duplex de offenſa exi guliltur eimenda.nam ⁊ deus nõ punit bis in id ipᷣm. Quicquid igitur miĩa filij dei circa mneſccre MRocnerit mient tu poteris cõ⸗ eterũ iuſticia te interrogo.ſi cuos repelleres: ¶ Vade igitur or̃o mea ⁊ reu ertere cõfidenter ad celeſtẽ ciuitatẽ.illic qʒ ſanctos illos ſolicites vt tibi ⁊ mihi/iu ſticiã pacataʒ reddãt.vt ⁊ illa ſimul cũ mia mihi pacẽ impetrẽt ad dñm deũ meũ ⁊ pa trem meũ atqʒ ita ad domũ meã vnde exijt denuo reuertatur. pſcire poſſem. qua dignabit᷑ dñs meus ad vtinã hoꝛaʒ illam me declinare.Cur non aliquẽ nũcioꝝ ſuo rum pꝛemittit.vt legitime parata/poſſem illum decenter id eſt deuote ac ſancte ſuſci Aliquoriens enim adeo latenter fljepea Ciſoburl inbomo Kini⸗ tont i cn Auewlpn Pllntuain Mlincine fnmenort afranen lupeganro ntisgn Umentpin ummi tmeplin keirmert voluenn hanrept ſopienet Pitudine, tentigttue tua cani — ocpof igrſi nnfti, Nredac offci incgzenen ſtin nb einbacgede Geymeni Peolei oc venſtci ihmes, Linfinninne ealling/n; adpotieg ſuaßimilun toſtbipoß amodebi 3 Olbitg Nentn. gö ppecdis. tofici ne nnpenvle mia i; n⸗ vanr inti⸗ edebiti nitgna loqe pa fenſgei. mirdisn gdelcte potensch, micnogoſ apodtehoe mucep⸗ npidens⸗ ubehral Kibenonye wofomea unmclie birmthiin wolcämi Nncitn nirnten fibopi dsnien iniane mmu ſn xſnrſi o NA De mendicitate ſpũali 77 diſtractã inueniẽs / mox anteq valeã ei oe currere ⁊ decenterreciꝑe/diſcedat. ¶ Sed quid loquoꝛ.tã incõſulte/ quid tã temera⸗ rie tam q; pᷣſumptuoſe peto.vt talis ac tan tus dñs ſuos mihi pᷣmittat nũcios?: Abſit Mihi potiꝰincũbit ſemꝑ eiꝰaduẽtũ explo rare.nihilq; alið meditari.nihil aliud oꝑa ri.q; aduentũ ei pᷣſtolari.moxq; ad oſtium pulſanti aꝑire.ipᷣmq; reuerenter ſuſcipere. Hon igit᷑ cũ curis huiꝰſeculi/ mea ampliꝰ tenebunt᷑ colloquia.ſed ſedebo ſolitaria in pace ⁊ ſilentio.diligenterq; obſeruabo/ne aliud meũ ſubintret hoſpiciũ qð tanti ho⸗ ipa vadã in occurſum ſui iocũdi aduẽtus. . endũ in virtutibo ⁊ in ſancta viiaa. BTTtenge aia mea que tam infirma Vſes atq; inſtabilis.attende verbap deus in hac gloꝛioſa ſolẽnitate beatiſſime trinitatis/vt ꝑ potentiã patris in ſapiẽtia filij ⁊ ꝓpter bonitatem ⁊ dulcedinẽ ſpũſſan cti/robur habeas/ ↄſtantiã ac ꝑſeuerantiã in bonis oꝑibo.teipam oẽsq; vires tuas fi e in dño deo /trinitate ſancta. illiq; ſic in⸗ ereas. vt in ſola eius potentia tua ſit fidu cia.nec extra ipᷣm ſapientiã queras finalit aut voluptatẽ. Ita quippe tuã ↄſeruabis pulcritudinẽ qua facta es ad imaginẽ ⁊ ſi⸗ militudinem illius ſanctiſſime trinitatis Fßm memoꝛiã intelligentiã ⁊ volũtatẽ. Sʒ heu frequenter illã defedo ⁊ obſcuro/ eam luto peccatoꝝ inuoluẽs ac demergens.de moꝛaãsq; in terrenis occupationib ac vo⸗ luptatibo immũdis. Nihilominus ad ißm reuertere/⁊ ipᷣe te mũdabit teq; liberabit et tue pulcritudini te reſtituet.quaʒ inſuꝑ in te firmabit ⁊ ſtabiliet ſi tãtũmodo illi iũgi volueris ac velut tue ſumme voluptati in⸗ herereipſuʒ potenter amando abſq; fine. ſapienter abſq; erroꝛe ſuauiter abſq; ama? ritudine.Eritq; tua ſpes in ſua inuicta po tentia.tua fides in ſua limpida ſapientia. tua caritas in ſua voluntate dulciſſima. Hoc pꝛofecto potius facies q; in cceatura in qua nõ niſi vmbꝛa eſt ⁊ vanitas potens ſpitis ocłos poſſit offendere.qnimo ⁊ ego Nphete Verbo inquit dñi celi fima i ſunt.? ſpiritu oꝛis eius omnis virt eoꝝ Facilius longe eſt tibi a deo ↄferri foꝛtitu dinem ⁊ ꝑſeuerantiã in bonis oꝑibo/qᷓ; ce/ lis firmitateʒ pᷣſtari. Si igitur pᷣſtitit tibi te. quapꝛopter nimirũ in vmbꝛã at; va) Lachꝛymabilis querela ac deuota oꝛatio creature/ de ſtatu peccati ad dominum re⸗ ◻ d Jeli virginitaris ſponſe.ieſu/ ca 1 tatis fidelis amice.ieſu mea ſpeſ finalis. mea ſalus.meum ſingula⸗ re reſugi te ma mea pauper inops ⁊ miſera.que totiẽs per temerariã rebellionẽ atq; inertciaʒ deſi⸗ dioſam id facere ↄtempſit ⁊ recuſauit.que anulũ gfe quo illã ſpũaliter deſpoſaueraæ negligẽter amiſit.ſuſcepitq; anulũ peccati ſe trades ſpõſam fᷣuaʒ ⁊ ſubiectã tuo antiqᷓ Hoſti. Heu qᷓ; ꝑpiculoſuʒ ↄnubium.heu q; ſtulta ⁊ miſera ↄmutatõ eiꝰ qui pulcerrimꝰ potentiſſimꝰ⁊ opulentiſſimeſt/ad ullũ de⸗ ſfoꝛmiſſimũ miſerrimũ egentiſſimũ. ¶ Dic nitatẽ defuis.cũ creature finaliter inberes Glnuma cheiſtiſpon ſa ſe humiliteraccuſat. atq; ſuo ſponſo to⸗ galiter ſe comendat. petens veniam de of⸗ ſenſis. gratiam ſuam in pꝛeſenti ⁊ gle lam als ſic. ſ.nuncad te reuerti deſiderat ani mihio aĩa qͥs tibi hoc fecerit. Rñde mihi - cuiꝰconſilio freta es.ꝙ ſic tuũ ſupᷣmũ dñm tuũ gloꝛioſum pᷣceptoꝛẽ/paruz honoꝛaſti. Sic tuũ creatoꝛẽ/ cuũ ſaluatoꝛẽ/ a quo ti⸗ bi eſt omne bonũ / oblita es: Sictuoveꝛo ſponſo / tuo fideli amico / videnti ⁊ ↄſiderã ti/fidẽ violaſti. ¶ s quidẽ pꝛimũ tibi coꝛ ſuũ impẽderat ſuaq; ad te tatã oñderat di⸗ lectionẽ/ vt etiã ꝓ te moꝛtẽ acerbiſſimã pa⸗ ti dignatus ſit ⁊ tu illi coꝛ tuũ ⁊ amoꝛẽ pe⸗ nitus ſurripuiſti.ĩmo qð grauiꝰeſt/ velut ꝑfida ⁊ infideliſſima ſponia/ſue/ꝓpꝛie habi tationis poꝛtas pᷣcluſiſti.quas nihiiomi⸗ nus illis ſuis miſeris ac nefarijs hoſtibus ſinis eſſe patentes qui te ꝑdere querunt et eterne moꝛti tradere. fide totius humane creature hoſtis.iã ani ma mea / tua ſeductione ꝑdita eſt infelixac pꝛoſtrata.quoniã ſicut carnifex/viridi raz⸗ mo ac modica herba ducit ad moꝛtẽ agne lam petulantẽ ⁊ ſaltantem /future ſue occis ſionis neſciamiita meam fatuellã animas deduxiſti/ momentaneam aliquam huius uid queſo arbi⸗ traris o anima. Putas nea pena ĩmunis euadere: Manebit ne tanta iniuria/tã q; grandis offenſa/tandẽ peniu inulta?O ꝑ. mundi vanitatem ſibi demonſtrans. quẽæ ſic tractam / tuis vinxiſti vinculis eam 5 excecaſti.⁊ poſtmodũ plurimis criminum moꝛtaliũ lanceis ad moꝛtẽ vulneraſti.de/⸗ mũq; ſuper eam impoſuiſti grauẽ illũ ma⸗ le cõſuetudinis lapidẽ. Inſuꝑ ⁊ frigidam illlam duram acq; hoꝛribilẽ obdurationis coꝛdis tũbam qua reſurgere pꝛohibet᷑qͥn/ imo continue magis pꝛeſſa iacet terrenis affectioniba obuoluta⁊ in fimo ac ſtercoꝛe criminoſe delectationis incluſa putreſcit. ita vt vſq; ad fineʒ maneat fetida ⁊ abomi nabilis deo ⁊ ſanctis eius.Heu me miſerã creaturaʒ.heu me ſi hac in diſpoſitione re⸗/ linquoꝛ vſq; ad finem. Quid nempe factu ra ſum in tali ſtatn moꝛiens.quo pꝛofectu ra:(¶ Lontremiſco iſta cõmemoꝛans. ex⸗ boꝛreſco vehementer tmmodo hecrecogi⸗ tans. Perpetuis certe ſic moꝛiens ardoꝛi⸗ bus ſtridoꝛib ⁊ fletibo mãciparer ⁊ pꝛera⸗ bie toꝛmentoꝝ deum blaſphemarẽ nullaz ab ipſo conſolationẽ ꝑcipiens.Lunceui⸗ denter ꝑpenderẽ ſed ſero nimis/quali pꝛe/⸗ ceptoꝛi paruiſſem.⁊ cum quãto detrimẽto deſerto deo/ diaboli mũdi ⁊ carnis oblecta maenta ſuſcipiunt᷑. ¶ Pꝛeſerua me dñe de⸗ us ab his hoꝛrẽdis toꝛmetis/ab hac moꝛ⸗ te tam crudeli me ptege. ¶ Aduoco teani⸗ ma olim a deo foꝛmata.anima ſuo pᷣcioſo ſanguine redẽpta.anima plurimis donis ſuꝑ ceteras creaturas nobiliſſime decoꝛa⸗ ta:a tot ⁊ tantis periculis totiens pᷣtertua merita pꝛeſeruata.Le adnoco inq̃m.audi me.Tuos nunc paululũ aperias oculos. et intuere vbi iaces. Conſidera vbi tu es. q́; ꝓpinqua ſis inferis.q;ᷓ a celis elongata. LCogita quẽ deſeris.queʒ deſpicis.cuiſur⸗ dam aurem pꝛebes. ¶ Et tu dulciſſime ie ſu animarũ medice clemẽtiſſime/fons om nis dulcedinis.ſi humana miſeria te vale at ad miſericoꝛdiã inclinare.reſpice oculis pietatis ac cõpaſſionis ad hanc animã mi ſerabilẽ. Nunc exurgit.nunc exꝑgiſcitur ?z cum ſuam nuditatẽ ⁊ ſtatum miſerabilem aduertit/magnam hinc concipit diſplicen tiam confuſionẽ ⁊ abominationẽ ⁊ de ſua tam diutina ſtulticia/ admodũ admiratur et dolet.tanq; miſera peccatrixque ampli⸗ us indigna eſt tua Wenriſpond eng am⸗/ ca/demiſſo vultu ffebili / fa cie ad te ſuſpi⸗ rat erubeſcens nec loqui pꝛeſumẽs ( Dul ciſſime ieſu hanc clementer pꝛoſpice.b chia ⁊ manus ad te extendit.vt te trahente de pꝛofundo lacu peccati et de ſtercoꝛe in quo tam diu pꝛoſtrata iacuit/erecta pꝛoſi⸗ liat.Tu qui ſolus es ſaluatoꝛ.pꝛopterea ⁊ ei manũ poꝛrigens/eam ſubleua eãq; ꝑire ne ꝑmittas.Tot vides peccatoꝛes qͥ te mi nime depꝛecant᷑imo te ꝑſequũtur. Ton uertere igitur ⁊ iuſtifica tuã hanc pauperẽ animã tuam ancillã humilẽ/tuam puſillaã pediſſequã.quã aliquãdo pꝛius dilexiſti ſi cut ⁊ ipſa te dilexit.que nunc in magnis ſu ſpirijs ⁊ in amaritudine coꝛdis tedepꝛeca tur. Poſſes ne hanc non exaudire. poſſes ne eam non ſuſcipere? Pꝛofecto minime? ĩmo magnã hinc ſpem cõcipio.qꝙ tuam in me exꝑioꝛ gratiaʒ in qua nüc adeſt mihi ſᷣ voluntas ad te reuertendi.ꝙ tibi ſũmo me dico/doloꝛoſa illa vulnera anime mee te i⸗ ſpirante detego ac demonſtro. ¶ Olim ſi⸗ quidem ꝑ os tui ꝓphe ꝓmiſiſti ꝙ in quacũ q; hoꝛa ingemuerit peccatoꝛ ⁊ penitentiaʒ egerit/ab omnib peccatis ſuis que oꝑatꝰ eſt.omniũ iniquitatũ eius nõ recoꝛdaberꝭ Et reuera paucos habuiſſes iuſtos. niſi peccatoꝛes miſericoꝛditer recepiſſes.Jõ q; ſaluatoꝛ ieſu xpᷣe.aduocate et mediatoꝛ noſter/ſimul imperatoꝛ ⁊ frater qui ſolꝰno ſti meam miſeriã ac fragilitatẽ.ſi vera ſunt que video audio ⁊ credo de tua dulcedine pietate ⁊ miſcᷣia/⁊ vtiq; vera ſunt.ideo te finaliter depꝛecoꝛ. vt meas omnes deleas iniquitates/ ſincerã ⁊ mundã contritionẽ mibuens ⁊ integrã penitentiã. Facvtꝑ bonã patientiã/ omnes tribulationes ad/ uerſitates ⁊ laboꝛes quos dietim ſuſtineo ad purgationẽ deſeruiant.⁊ ad ꝑene quaʒ mea peccata demeruerunt remiſſionem vt ſic in hoc mundo meum ſit purgatoꝛium Fac uaq; meam huius moꝛtalis mundiꝑ egrinationem tibi acceptam. Tribue mi⸗ hi baculum firmefidei.ſtolam caritatis.et ſcalam ſancte ſpei. Confunde per tuaʒ po tentiam quicquid mihi impedimento eſſe poteſt. ita vt in via / nulla me retineat dele⸗ ctatio.nulla me confundat aduerſitas. Benera in me coꝛ humile pium clemẽs erga pꝛoximum. ſine rixa.ſine inuidia. ſi⸗ ne indignatione.ſine ſuperbia.ſine omni⸗ um detractione. Zuo amoꝛe inffãma coꝛ meum. Vulnera illud ſagittis potentiſſi⸗ mis.tue pulcritudinis.tui dulciſſimi con⸗ ſpectus. tui gratiſſimi geſtus: tui pulcerni⸗ mi apparatus. tue ſpeciei dulciſſime. YFac vt telſemper meditetur / letanter de te ſer⸗ monem audiat. ad te ſuſpiret.ad te inge⸗ miſcat.tibi cõplaceat.lotam intelligeniiã. ſuohoe fotem nnen gorrdig annmorn ſdunte incliciu tumnu⸗ gvilbbarceh ſneoagpfk ninu 1peerr, nencoſ hlunme. gintu Pretorpon ſusſloscn heniorne ((NGſe Whachen MWn ſborte oe Poae⸗ noerbea ſbispacp⸗ Mizlnim oco aos nnnſechde nißzmi lchuten lbrosczſck Conſcladi⸗ hoftyoft glimmpi ochohap ſnoltpen okcis neſii Cepanene⸗ glüſctin Cannſepeeg benintn ictoſcn imnien Pecigli de ta fedebe Lventuxreſe ain oſeh co ininee gunin Adeſtmihih diſinone neeete iginri nipenirenna, ocgeogad⸗ onnceden Clſeg ranu nmni Rirr Nlanlne niccote todeens unrnoni Gend tonesad mſocineo⸗ 8heneabe; nſionenn gnoriun Msmuneie .Tnbrent mcs epeyo anaveſe nendce unſtns. humcemes einnigin i ſineonnt einftüma is pon Clalimmion gul n oſn umadent, n Arle/ ninch re. Amen. ((Erxplicit. 1 . totam mentẽ.totã curam.ad hoc impen/ dat.vt digne tibi ſeruiat.qm̃ non eſt aliꝰ amatoꝛ qui ſic vt tu vices repẽdat. ¶ In ſuꝑ da mihi dñe coꝛ liberũ. coꝛ ſublime⁊ inclitũ quo deteſter fugiã? ſpernã/vile lu tum mũdane cuiuflibet voluptatis.quo quãlibet contẽnam creaturã.que honoꝛi meo.ac ꝓmotioni ſalutari nõ venit adiu⸗ mẽto/quo tein te diligã.alios ãt oẽs in te ⁊ ꝓpter te.¶ Demũ tu qͥ es meaſpes final mea ſola ſalus. meũq; refugiũ ſingulare⸗ ſubleua me.doce me.ſuſtie me.dirige me. itavt in illa hoꝛa tremẽda moꝛtis.meꝰ ſis ꝓtectoꝛ potẽsq;defenſoꝛ.ſpũs mei⸗aduer ſus illos canes infernales.ita vt in pace ⁊ benignitate illũ recipias in gla in q̃ te fa⸗ cie ad faciẽ ſummo cũ gaudio videre vale⸗ am.ac ꝑenniter adoꝛare. amare ac lauda⸗ ſoꝛoꝛes ſnas doces de auo as p ſingulos dies cogitare debeatt. . „ — „ mis ⁊ dilectiſſimis ſalutẽ atq; in ſns deno to ſeruitio iugiter ꝑmanere. Non facile expꝛimi poſſet gaudiũ atq;cõ ſolatio ec bonis nouitatibo frequetius de vobis ꝑceptis pꝛoueniẽs. Vtinã idipᷣm nunq; inimicoꝝ tentatõeautaly quouis modo/gaudiũ in ſici vertafcontiq ri um videlʒ deveſtra dilectõe audiẽdo Quãq; amãtiſſime ſoꝛoꝛes oĩ tẽꝑe ad dei obſequm exercitandũ? infoꝛmandũ.lrãs libꝛosq; ſufficiẽter habueritis.ad hñduʒ conſolatões ſpũales ⁊ adhuc hẽbitis ali⸗ os in poſterũ. Nihilominꝰnoctis vniꝰvi⸗ gilia amipies / ;uis pluribo implicat? ne⸗ gocijs/ad pñs ſcribere curaui bꝛeuiter ac ſimpłr pegrinatõnis pceſſum.a me poſt modicũ tpis factũ.ſpeciales etiã reqſtas a me fieri ſolitas.ſᷣm ſeptẽ dieꝝ hebdoma⸗ de numeꝝ.ſᷣm ſeptẽ ſanctiſpus dona.ſᷣm etiã ſeptẽ dñice oꝛõis petitiões.cõtra pec cata ſeptẽ criminalia. coꝛrñdẽtes ſeptem beatitudibo. ¶ Inſup vm ſeptẽ ſtat in ce leſti ꝑadiſo conſiſtentiũ mitto ſcriptum p pñti nõ eſt niſi bꝛeue ac ſimplex auiſamtũ ad coſcẽdũ noĩatiʒ ac ſpecialiꝰde quo quis per dies ſinglłos co⸗ gitare debeat. Bone enĩ cogitatões inſu⸗/ bventure ſpũſſancti ſpiramine reꝑte pari ter ſtudio lectões ſancteq; meditationes. ola eiuſdem Oꝛoꝛibo meis in xpo ieſu cariſſi⸗ rando 5 vero träſ⸗ Huiuſmõieni/nõ poſſem neq; ſcirẽ om⸗ nes in ſcriptũ redigere nec opꝰ eſt. ¶CPꝛi mo igit᷑ cum pꝛeces veſtras humillime ac reuerẽter coꝛã diuina maieſtate funditis qut ſanctoꝛũ ſuoꝛũ.inuocet᷑ vna cũ oꝛatõ neveſtra/cuſtos veſter angelus videlʒ bo⸗ nus.necnõ ſancti aut ſancte illiꝰ ſuffragi⸗ um imploꝛet᷑/cuius ꝓ tunc ſolẽnitas agit Ea de cauſa vt.ſ.veſter nũciꝰ puta veſtra oꝛatio/ſaluũ habeat cõductũ bonãq; ſoci etatẽ. ie quippe dñico ad benedictã atq; indiuidua trinitatẽ ſolitus ſum meãʒ dirigere pꝛecẽ vnicuiq; pſonaꝝ appꝛopᷣa ta diligẽtius meditãdo. De patris videlʒ potentia. filij ſapiẽtia.ſpũs quoq; ſancti bonitate conſiderãs magnã dei celſitudi nẽ admirabilẽq; diſpoſitõnem ſuꝑ filios hoĩm ¶ Die autẽ lune.ſ.ſcõa feria. meam oꝛdino pꝛoceſſionẽ ad ſanctos angelicos ſpũs.beneficia ab eiſdem nobis exhibita om̃i temꝑe recognoſcẽs le vero mar⸗/ tis.ſcʒ tertia feria ad ꝓphetas patriarchas apkos ceterosq; diſcipulos dñi euange⸗ liſtas. Die mercurij.ſ.q̃rta feria ad bea tos athletas.ſ.martires xpi.ipſoꝛũ in ſua pugna foꝛti titudinẽ atq; conſtantiã admi⸗ Die iouis ſcʒ feria qnta/ad ſan⸗ ctos ↄfeſſoꝛes heremitas⁊ religioſos Die veneris ſcʒ feria ſexta ad paſſionem amarã dñi noſtri ieſu xpᷣi.ad ſuaq; verba ac factꝗ:iſto benedicto die ab eodem “l acta. ¶ Die inſuꝑ ſabbati ad beatã Ma⸗ riamvi ginẽ ſpecialius meipᷣm cõuerto ⁊ ad electas xpᷣi ſpõſas ¶ Poꝛro pꝛia die. ſ. dominico iĩmoꝛoꝛ diutius.donum ſancti ſpũs pꝛimũ/ſuppliciter efflagitando.do⸗ nũ ſcʒ ſancti timoꝛis dei.Et beatitudineʒ humilitatis? ſpũalis pgauꝑtatis Ald expel lendum ſuꝑbie vitiũ cũ filiabꝰ ſeu ramis eius.Et dico pariter dñe deus paterom/ nipotens. libera me a malo.que clauſula eſt petitio pꝛima in dñica oꝛatõne contẽ⸗ ta⁊ hoc oꝛdine pꝛepoſtero. ne.deuotius atq; ſpecialiꝰpꝛecibo inſiſto/ petens ſecundũ ſanctiſpũs donũ ſcilʒ do nũ pietatis ſeu miſericoꝛdie.tazʒ ad me q; ad meũ pꝛoximũ Qũ beatitudine alia ſcq; mititate ſeu mãſuetudine Et hoccõtra in uidie venenũ Et vt deus in tentatõem ne inducat.i.ne in tentatõnibus ſuccumbe⸗ rex vinci ꝑmittat.quad eſt ſecũda petitio oꝛatõis dominice. ¶ Dieyvero martis ſin gularius pꝛo dono ſanctiſpũs tertõ ſup⸗ ie autẽ lu 77 S Dequo quis per ſingulos plico ſeʒ pꝛo dono ſciẽtie.ad cognoſcẽdñ clarius et melius/ pꝛopꝛiã fragilitatẽ ⁊ fi nẽ meũ.necnõ⁊ ſtatũ meũ.amicoꝝ quocq; meoꝝ Et dono iſto mediante/ad beatitu dinẽ ꝑuenio tertiã.que eſt luciꝰ ſancti.ac lacrimaꝝ deuotaꝝ Et hoc ↄira peccatum ire. Conſequẽter etiã deũ depᷣcoꝛ. vt debi ta mea dimittat.ſicut ⁊ ego meis ignoſco ſen dimitto debitoꝛib meis. ſcʒ pximis qᷓ eſt tertia dicte dñice oꝛõnis poſtulatio 7 Dievero mercurij/ peto donũ foꝛtitudis mihi largiri ↄtra oĩa tentamẽta mũdi car nis?⁊ diaboli. Similr oꝛo foꝛtitudinẽ mi bi dari ↄtra acediã bonoꝛũ opeꝝ Atq; q̃r tam beatitudinẽ que poſita eſt in bonoꝝ opeꝝ iuſticie / deſiderio in vehemẽti fame ſiti eiuſdẽ Peto nihilominꝰpanẽ quoti dianũ tam coꝛꝑis q; ſpũs mihi tribui.ad foꝛtitudinẽ habendã. ¶ Ceteꝝ in die io uis inſtantiꝰdepᷣcoꝛ ꝓ dono cõſilij.ad ſciẽ duʒ in ſingulis caſib ꝑ qð iter eundẽ mi hi ſit. Quẽ etiã ſtatũ tanc; cõuenientioꝛẽ pꝛo dei obſeqͥo. tenere debeã. Et ꝙ auari cie malũ me nõ retineat.peto btĩtudineʒ quitã dictã miſericoꝛdiã.Et ꝙ dei fiatvo luntas ſicut in celo⁊ in terra. ¶ Die vene ris.donũ intellctũs ſpecialius rogo ad co gnoſcẽdum in tota ſcripturaꝝ ſerie mihi obiectis in oĩbus ſilr buiꝰmũdi rebꝰ/ oc⸗ culta ſeu incluſa mihi miſteria. Et vt q̃li⸗ betviſu ꝑcepta/ſciam adępꝛiũ conuertere ꝓtfectũ ſpũalem.quẽadmodũ ſi celũ intui⸗ tus fuero/ſciam pꝛotinꝰↄſiderare quia il⸗ lic ſit mea patria.pulcerrima exiſtẽs ibi⸗ dem habitatio. Cũ videro canẽ ceteraq; gĩalia bꝛuta/quãta ſolicitudine ſuis obſe quũtur dñis.meditaboꝛ q; iuſto dei iudi⸗ cio condẽnant᷑ hoĩes inobediẽtes⁊ ingra ti / deo bñfactoꝛi liberaliſſimo Si ſubul⸗ cũ poſt poꝛcos ↄſpexero.recoꝛdaboꝛ ꝑa⸗/ bole euangelice de filio pꝛodigo ⁊ miſeri⸗ coꝛdi patre. Uidebo pauperẽ mendicũ ⁊ vlceroſum/memoꝛaboꝛ ꝑabole de lazaro ⁊ diuite. Aidebo diuitẽ multa ſibi conqͥ/ rentẽ in annos plimos.recoꝛdaboꝛ euan gelice cõminatois ſtulte.hac nocte moꝛie ris. ⁊ aiam tuam tollẽet ⁊ que ꝑaſti cuius erũt? Uidebo filios huiꝰ ſeculi qui habẽt conſolatões ſuas multis modis.ſciaʒ me moꝛari quãta ſit cõſolatio quaʒ pꝛepauit dediligetibus ſe. Sic generalr ꝑ omnia diſcurrẽdo/ſciam ſemꝑ reꝑire amplã ⁊ pñ tem deuote oꝛatõnis materiã/in oĩbus qͥ ſub aſpectu auditu aut alio ſenſu ſe pñta⸗ ujerint/meipᷣm in exercitio oꝛõnis viſitan do. Cum hboc pariter dep̃coꝛ mũdiciam coꝛdis mihi pꝛeſtari.q̃ eſt beatitudo ſexta Anxuriã oẽm depellens Et vt dei regnũ mihi adueniat.vtvidelicʒ nõ in me pecca tũ ſed deꝰ ipſe regnet ¶ Poſtrema die ſab bati/obſecro ſapie donũ ad ſapienduʒ ac guſtandũ ſpũalem bonoꝝ virtutẽ⁊ gratie bonitatisq; dei ineffabilẽ dulcedinẽ et vt nulla penitus cura mihi ſit dehuiꝰ mun⸗ dli falſa dulcedine Et eſt cõtra guleviciuʒ. Itemq; peto verã coꝛdis pacẽ ac conſciẽ tie/ſeptimã beatitudinẽ Etꝙ dei nomen benedictũ.in nobis ſanctificet᷑‚ boceſtꝓ omis immüdicie exꝑtes ſimus (Caniſ⸗ ſime ſoꝛoꝛes / ſi quotidie aliqͥ/ modo ſu⸗ pꝛaꝗ dicto ex libꝛis veſtris.aut certe aliter/⸗ addiſceretis /ſic exercitãdo voſipᷣas/mul⸗ tum ſine dubio ꝓfectũ in ſciẽtia virtutibꝰ atq; in deuotõne adq ere poſſetis ¶ ec mee eſt intentiõis/ ꝙ ꝓpter mea ſcripta pñ tia/alias meditatões pias ⁊vtiles atq;bo nas deſeratis.ac modũ veſtrũ faciendi.ſ. pꝛoceſſionẽ ſiue ꝑegrinatõem ſpiritalem ad ſanctos ⁊ ſctas/iam ꝓvobis qᷓ; ꝓ aliss amicis veſtris/viuis ac defuncuis Hõ enĩ ignoꝛo ꝙ ſepiusvna ꝑſona ꝑ aliqͥd ad de notiõem facile incitat/quo alia nõ ita ad eam mouetur Et idcirco quiſqͥs ſuo relin quit᷑ſtudio/ſuaq; in talib experiẽtia Di hivero.ſupꝛa agendi ſcriptꝰmodus pꝛoſi cuus eſt reꝑtus.¶ Rurſus quotienſcũc; oꝛõnis arcanũ intraueritis. Pꝛimo cogi tatõi veſtre/ peccata ꝓpꝛia obiecta ſint / in dignitatẽq; veſtrã intime cõſiderãtes.et ſic deo ſanctisq; ſuis dicite. O dñe de. ec cevenio tuã exoꝛare maieſtatẽ. nihil om⸗ nino de bonitate mea pᷣſumẽs.de virtute aut dignitate.ſed in tug maxima grã aiq; miſericoꝛdia cõfido Quia certe aliteroꝛa tio veſtra citiꝰimpediet᷑ execrabilisq; deo reddet᷑ſuꝑbia comitãte Diligẽtius obſer nantes ꝙ in tali cogitatõe ⁊ petitõe perſe⸗ ueretis quoaduſq; coꝛde intumo ſenſeriiꝭ nullam oĩno fiduciã devobiſmetipſis ha bere.ſed ſolũmodo in deimiſericoꝛdia in finita.Et ſic poſtea dealia ſecurius pote⸗ ritis cogitare q́; antea ¶ Eqͥdẽ q̃tienſcũ⸗ q; deuotõis imbꝛe ſuauiꝑſuſas vos ſenſe ritis / nõ idveſtris meritis ⁊ pꝛopꝛijs bo⸗ nis actibe eueniſſe meditamini. qͥn potiꝰ ob alicuius ſancti aut ſctẽ.interceſſioneʒ· ledehnunn mngllerian, Mintnſd Aode ☛ ine (CK, is norot 4 nifk ucregli hnſitg l ſäupmnnb tpeſeis (e rnaironei unlent, ſitnimi/ ninnn lis o ögi las adde Anöia d geſuorin⸗ naiendi wodnshegf gboenſg Crind diectaſime (liccrio e Odiedee ſui. N nisdende ealter 0 mbiloch der chiusob pentöepe⸗ nmo ſent biſmeipſen niienonen Aſcunushe S Nlanter 1o 4 =SeSe—=— — õ cantes/vt etvobis faciat ſimilr.reducẽdo eadẽ/ad bona animarũ veſtrarũ. Es derate inſuꝑ maximã ſanctoꝝ ac ſanctaꝝ gngeloꝛũq; cohoꝛtẽ ſiue multitudinẽ.⁊ a ſingulis eoꝛũ deuotius rogetis/ quatenꝰ Aut alicuius amicoꝛũ veſtroꝛũ/certitudi⸗ naliter putetis. Et parifoꝛmit/ad voſimet ipſfas reuerſe ſi fueritis / quotiẽſcunq; va⸗ ne gloꝛie ventũ ſonare pceperitꝭ nibil vo/ bis nocebit hic ſibulꝰ. conſiderabitis enĩ voſmetipſas.intuẽtes deſectus pꝛopꝛios dicẽtes intravos.tale peccatũ nefandũ ac talia miſera ꝑpetraſti.⁊ quomõ ergo cogi tare auſa es/talẽ deuotiõem a deo tibi ob tua merita cõcedi. ea cũ ad aliquẽ electoꝛũ aut electarũ.vos cõtingit cõöuerti nterea cũ ad aliquẽ audacter eidẽ dicatis / quia a deo ad ipᷣm traàſmiſſi fueritis ad petendũ ſuã elemoſy nã gratiarũ. Nec ſic falſum dicetis. Sine eni dei inſpiratõne/ aliquẽ ſanctoꝛũ depᷣ⸗ carivelle ſeu voluntatẽ habere nõ poteſtꝭ⸗ Poteritis igit im alloqͥ dicentes. erq dei cõplacet volutati / vt ipm ſanctũ exoꝛe tis refutare vos om̃ino ei nõ licet quin ꝓ vobis idem ipᷣe ad deũ intercedat.elemo⸗ ſynã expetendo exquo eũ requiritis Ma⸗ gna eni foꝛet ruſticitas ⁊ indignũ omino alicui/refutareꝛ ſpernere quẽpiam diligẽ tius ſe reqͥrentẽ. Dicere nihilomin? pote⸗ ritis huiuſmõi electis aveſtra deuotõe re⸗ quiſitis/qꝛ plures veſtris oꝛatiõibo ꝑſecu toꝛes crudeles/cõuerſi ſunt.multomagis igit᷑ facere pꝛecẽ debetis ꝓ his quivos nũ ; ꝑſecuti ſunt.ſed mõ deuotius depꝛecã⸗ tur. ¶ Deinde attẽdite diligẽtius in cu⸗ iuſſibet ſancti feſtiuitate/bona miſericoꝛ⸗ die ab ipſo dũ hic vixerat patrata.ſuppli⸗ Loſi apud deũ vnum remiſſionis diẽ impetra⸗ re digne?.pꝛo pene relaxatõe ob veſtra de⸗ merita debite. Et certe obtineretis vltra mille milia dieꝝ/ ſi ab ipſis exaudiri vos cõtingeret.Et exaudimini vtiq; /ſi ſolum mõ debito ⁊ ↄgruo/eos depᷣcemini ¶ De mũ oꝛemus ſuꝑ om̃ia/ꝙ; deus om̃ipotẽs iudicet puniatq; nos in ſua curia miſeri⸗ coꝛdie in pñti ſeculo.et nequaq; in curia iuſticie ſuerigoꝛoſe/puta in inferno Et h eſt ꝙ oꝛatis dicentes.dñe ne in furoꝛe tuo arguas me. ꝛc. aciatie nihilomin?ꝰ dilectiſſime / pcellionẽ veſtrã in infernũ/ ex hoctimoꝛeʒ repoꝛtando. In ꝑadiſum ctiam atq in purgatoꝛiũ pꝛo genteveſtra ſanctaq;matre eccleſia deũ exoꝛãdo Spe cialiꝰvero pꝛo parẽtibns cognatig? ami⸗ cis viuis ac moꝛtuis. nit — ” 4 2£ 1 C 2 * X . . 4 4 — Sen naesrnid tanisesee t rNESNNGA EENEENNe Nda , EerX i EENAsss en hellatots cuiulga peccatoꝛis / a diuina iu ſticia ad diuina miſericoꝛdia ab eodẽ can Etua O regina celi/⁊ mũdi toti⸗ us dña / dei genitrix illibatavirgo BMBaria ac veſtrũ oĩm celeſtis re⸗ cellario edite. gni pꝛoceꝑ.ciuitatis eterne cõciuiũ: te felicitatis coheredũ/ coꝛã dei thꝛono et agno iugiter aſtantiũ/tuiq; ſacer euange⸗ liſta Johes pudicicie virginalis panim/ phe/celeſtiũ ſcrutatoꝛ egregie/⁊ diuinoꝝ ſcriba doctiſſime/tanq; in ꝑſone ſingulis autẽtice/⁊ pᷣꝛogatiue ſanctitatis ⁊ dilectõ nis amplioꝛis digniſſime pñtia.Ego.N omiũ filioꝛũ dei ingratiſſimꝰ.meritoꝛum pauꝑꝛimus:⁊ ſcelerũ heu abũdantiſſimꝰ ab oim peccatoꝛũ meoꝝ grauaminiby fir mo coꝛrectõnis pꝛopoſito ⁊ aio ad emen⸗ datõem vite melioꝛis fiducialit᷑ appellan di/⁊ lacrimarũ mearũ pꝛofluuijs:a diſtri ctiſſima tua dñe iuſticia:ad clemẽtiſſimã bonitatis tue miſericoꝛdiã ꝓuocandi.di⸗ co ꝓteſtoꝛ confiteoꝛ ⁊ ꝓpono. O licet ego peccatoꝛ impiindignus ⁊ miſerrimꝰ tan tilla mea tꝑa puericie metas/ adoleſcentie curſum⁊? ꝓpuectõem virilitatis mee pgreſ⸗ ſum.mo om̃esvite mee ꝓceſſus. Annos mẽſes dies hoꝛas ⁊ momenta timoꝛe tuo poſt poſito.animo irreuerẽti ⁊ infrunito cogitatu.deſiderijs ⁊ conatibus malis vo luntate pꝛopoſito⁊ꝛ cõſenſu peioꝛibo, nec⸗ non oꝑe ↄſuetudine ⁊ contẽptu peſſimis inceſſanter ⁊ impie trãſegerim.legẽ tuam peccãdo dereliq̃rim. iuſticias tuas ꝓpha⸗ nauerim.grãʒ tuã abiecerim. mãdata tua nõ cuſtodierim.ſalutaria tua cõſilia ⁊ mo glexerim. dona ſpũs ſeptifoꝛmis/moꝛtali ter a me repulerim. btitudines ⁊ virtutes malicioſe ſpꝛeuerim.ecclłiaſticis me ſacra mẽtis indignũ reddiderim.temereq; bo⸗ nipꝛopꝛie ſalutis ĩmemoꝛ peccata cõmi⸗ ſerim. obſeruãtias eccleſie ſancte catholi⸗ cas⁊ pꝛecepta/ꝑtinaciter tranſgreſſus.fla gicioſis meis oꝑibꝰ/fidẽ tuã violauerim/ peccatis meis rurſum te fili dei crucifixerĩ om̃ibus tuis bñficijs ⁊ donis gratuitꝭ in gratꝰ exciteri flagella tua licet pauca.mur murãdo ſuſceperi. ¶ In ſuꝑbia veer ua Ce 2 z. ciuitatis eterne cõciuiũ? bea Appellatio cuiuſdã peccatoꝛis petuã/⁊ diuitias bonitatis patiẽtieꝛ? lon ganimitatis tue / in aime mee piculũ ⁊ ſa⸗ lutis diſpendiũ cõtempſerim. ¶ Zamen tu rex foꝛtis⁊ potẽs /vltoꝛ metuende terri nõ habes cũ tu ſis ſolus altiſſimꝰ? in mia copioſus / ad tribunal tue clemẽtie boni⸗ tatis ⁊ mie que indiciũ ſuꝑexaltat / in ſpe venie Ego miſer/ad temiſericoꝛdẽ cuius ſ ſnis, fuaſ ricia coꝛdis. inquinatiõe mẽtis ⁊ coꝛpis: tra ea que feci cõmitterẽ grauioꝛa. Hõ fe⸗ nce inuidioß actibꝰ peculiarib caſir margus ciſti mihi ſm peccata mea nec iuxta iniqᷣ⸗ avace iracũdis motibꝰ. acedioſis toꝛpibo.innůe tates meas.Hõ tribuiſti ꝓ malis mala/ ſz hidurr ris voluptatibo actualibus culpis moꝛta ꝓ malis bona. Nõ intuliſti mihi oppꝛo⸗ nim'r libus ⁊ criminalibo vicijs.venialibo pecca bꝛia nõrrrogaſti cõuicia.retraxiſti manũüſ- Vonne tis. offenſis ſpũalibo.coꝛꝑis coꝛdis ⁊ oꝛis vlitricẽ vibꝛantẽ ſuꝑ me vindicte gladii. ſuache iniqͥ tatibo.factis illicitis. pᷣſumptõnibo te diſtuliſti ſentẽtie moꝛtis executõem. SDu MUd ſuuſi merarij6. crebꝛis inobediẽtijs negligen ſpẽdiſti iudiciũ⁊ iuſticiã pꝛogaſti ſpe coꝛ mem tijs et delictis plurimis:et alijs nefandis rectõis vite mee terminũ⁊ peccatoꝛũ meo ðJ . gd exceſſibo.ex malicia et fragilitate. om̃ibus rũ vltionẽ digniſſimã /vſq; in hoꝛã pñteʒ 11 vo interioꝛib exterioꝛibo meis ſenſibote de miſer icoꝛditer auertiſti ⁊ in miſeratõnib ien um meũ grauiter ⁊ multipliciter offende tuis multis factũ eſt/ vt nõ ſim cõſumptꝰ S dde⸗ rim. Et bis malis pꝛopꝛijs nõ contẽtus⸗/ ne ꝑpetuũ ſuſtineã ſaluatõis pᷣiudiciñ pa “ Aeno⸗ H mala malis accumulãs alijs occaſiõʒ pec trimonij celeſtis iacturã.beate viſiõis ca⸗ onch cãdi pᷣbuerim eos in puteũ interitus me⸗ rentiã.damnũ coꝛꝑis⁊ aĩe damnatõis pe pann cum traxerim. Peccãtibus conſiliũ auxi⸗/ nã.nõ moꝛituri vermis doloꝛẽ.inextigui lhen⸗ liũ ⁊ fauoꝛẽ impẽderim.exẽplis puerᷣ.ip bilis ignis incendiũ.ſtridoꝛẽ dentiũ.tene nbent ſe puerſus / innoceẽtes puerterim. Ad pec / beꝛas ſieti. luctü grauamé CExpmiſſis nciten cata que rariſſime defeui qſi canis ad vo igit᷑ dne ſia me faciẽ querteris ⁊ miam de⸗ ſaac- mitũ ? ſus ad volutabꝛũ luti/poſt lamẽéta ſpexeris ſi iniq tates meas obfuaueris / ſi W tanq; ea nõ planxiſſem/impudice redieri in ira tua arguẽdo me miam tuã attenue u Ac pꝛemiſſa ⁊ omia alia mea facinoꝛa/ ti ½ ris⁊ an tiq̃ mie recoꝛdatus nõ ſueris.ſi in ſche bi cũctavidenti / notiſſima/oꝛdine/ſcien; perpetuũ mihi iraſceris⁊ miam a me pec⸗ ſb tia loco tempe ⁊ cauſa/ vltra modũ auxeri toꝛe in eternũ abſcõderis / ſi iuſticie tue ſone zaggrauauerim. mala quoꝝ nõ eſtnume ſoliü me iudicaturꝰ aſcẽderis/⁊ obliiꝰſue⸗ . rus neq ter cõmiſerim⁊ ꝑ ea ſentẽtiã moꝛ⸗ ris mei finali miſerrimi.Sciẽs mep ini Ncnui tis eterne (qua dicit᷑ ima que peccanerit qtatũ meaꝝ multitudineꝛ graui pctõꝛuʒ wo ipſa moꝛiet᷑ dãnabilr incurreri.in iud ici onere me culpabilr in hacvita grauatũ/ñ 13 um tuũ boꝛrendũꝛ iuſtiſſimũ dñe/⁊ ĩ ma indebite.timẽsq; veriſilr ſi tãtis tribula⸗ obloone manũ tuã dei viuetis / pnicioſe nimis in toibadiutoꝛẽ nõ inuenero/poſt han cvi⸗ nnwa ciderim. indignatõem tuã incurreri a co⸗, tam meplus ? multo orrraggrauari Gfcis⸗ ſoꝛtio celeſtis exercitꝰme ſepauerim. etab q; deus. iudex iuſte / in his ſcripturlac 1 anboae iniq tate mea in qvſq;adhuc quaſi ꝑ tale maꝝ mea? atramẽto conſcptis.a te irato nſſton tum plübi reſideo / vt reſurgere non adie/ ⁊ iuſto iudiceꝛ a ſentẽtie tue diuine iuſtiꝰ ſempin cerim.ſempꝑq; te dũm vocantẽ me ad peni ciead te placatũ⁊ miſericoꝛdẽ patrẽ miſe⸗ S E tsetiã nõ audiuerim. pꝓmittentẽ te pꝛemia ricoꝛdiaꝝ/qui tardã neſcis miam ⁊ cuiꝓ eterna/ renuerim te moꝛtẽ cõminantẽ ꝑ⸗ pꝛiũ eſt ſemꝑ miſereri⁊ ꝑcere/qꝛ ſupioꝛem bilis ⁊ iuſte iudex/ de cuiꝰ oꝛe ſedentis n mie non eſt nüerus ꝓpuocoꝛ appello Ette loappe thꝛono/pcedit gladiꝰꝑ iudiciũ ⁊ iuſticia,z reginã ⁊ matrẽ mie omesq; ſctõs ⁊ elctõs lereni⸗ bis acutus:ↄtra iniuriã oſtẽdẽs mihi bo dei⁊ꝛ ſpecialitervos iudices iuſti cõmilito ſciondi nitatẽ ⁊ patientiã / ſuſtinuiſti⁊ expectaſti: nes aplos petovt inſtãter inſtãtius inſtã lemporn vyt mihi miſerearis. Pꝛolõgaui iniqͥtate tiſſime/pme pctõꝛe miſerrimo:ad deum nünisr⸗ tu bonitatẽ ↄtinuaſti / in caritate ppetua men ſupplicit intercedatis/ac iteꝝ ⁊ iterũ termie miſerãs dilexiſti me attraxiſti / diſſtimula ? cum om̃i qua poſſum deuotõis ⁊ humi mmaterm ſti pter penitẽtiã om̃es trãſgreſſiões me⸗ litatisinſtantia. ate cuiꝰ miſericoꝛdia ple pmone 4a82 ſcelera mea. Contẽptus ingratitudi, na eſt omis terra/ per tein celis pᷣparata coꝛdii nes? delicta / nõ impꝛoperaſti mihi. bñfi 2 in eternũ cdificata gram ⁊ veniã. Et qꝛ denegn cia nõ detraxiſti pter crimia. toleraſti pa/ in mia diues es/clemtiã: miaʒ peto mihi gimiom tiẽter oĩa mea flagicia:cuſtodiſti me ne vl Ddaricum ipᷣe de meꝰ ſis.cui miſeratõncs Miomer cöaumo⸗ Mukcän eyliüse mnuösn Nahnin ennnd büunneſ nmimme uelin manepn ſta Guliſt⸗ Nuini hör Tiolen nencig wurzacdn anind vine iwti anemis tiamdcg ſpien ſnimmi manebent⸗ umuhe oticuus Nep Cisteis niinlin ſtinnsuti no⸗A dn Niiclin totzll lmnntui lctgfun mnib = inton tia es exauditꝰ. banc etiã oꝛaciũculã me⸗ ſunt ſup omnia oꝑa tua.qui cui volueris die in gloꝛia ꝑticipum. Appellationi tue. immo oĩm miſereris ⁊ qui gratiã ⁊ miam in quacũq; hoꝛa peccatoꝛ ingemuero mi hi dare poſſis⁊ velis / ſubijciẽs coꝛpus et animã/vitã ⁊ oꝑa.res ſtatũ⁊ tꝑa mea nec nõ omnes ⁊ ſingulos mie tueadherentes ſeu adherere volentes ptectõi ⁊ grẽ abun dantiſſime bonitatis ⁊ mietue dñe deus pater vnigenite Jeſu xpᷣe ⁊ ſpũs oꝛphano rũ gtanckorenin trinitas bũdicta. Pꝛoteſtoꝛ etiã ꝙ pñtem oꝛatiõis mee deuotiõem aſpectibo tuis ſepiꝰ publicare ac moꝛes⁊vitã auxilio tno.quato celerꝰ potero coꝛrigere? emendarevolo. ¶ Ro⸗ go etiam te fili dei crucifixe/ vt lateris tni vulnenis ſigno.quo illã in cruce pendens oꝛatõem pieer ienaſer ii⸗ qꝛ neſciũt qᷣd ti/2 in qua ptua reueren am diuine puocatõis miſericoꝛdie clemẽ ter cõſignes ⁊ eã miſericoꝛdie multe face⸗ re digneris efficacẽ ¶ Requires te ſacer ſcriba Johãnes qnatinꝰ pñtem meã oꝛa⸗ tionẽ.tibi commiſſevirgini matri cũ exo⸗ ratõe ꝓ me publices ¶ Et tu regina miſe ricoꝛdie eã cũ oñſione p me pectoꝛis⁊vbe rũ tuoꝛũquẽ genuiſti dei filio notifices. ¶ u quoq fili clemẽtiſſime eã patri cũ oblatõne pꝛo me paſſiõis ſanguinis vul nerũ tuoꝛũ ⁊ moꝛtis offeras/acceptabileʒ qᷓ; facias alme trinitati/vt ꝑ eam⁊ alia pie catis oꝑa gratiã miſericoꝛdiã/peccatoꝛũv remiſſionẽ? veniã/requiẽt vitam merear ſempiternam. Amen. = tati ⁊ demeritis tuis intolerabilẽ decdlinãs:ad tribunal miſericoꝛdie mee tã qᷓ; ad ſuꝑioꝛẽ iuſticie/ſub ſpevenie humi liter appellaſti. Idcirco qꝛ ĩ miſericoꝛdia te redemi in miſericoꝛdia te ſaluũ feci/mi ſericoꝛdiã docui/miſericoꝛdiã ⁊ nõ moꝛ⸗ tem volui.miſericoꝛs ſum/miſeratoꝛ lõga nimis ⁊ multũ miſericoꝛs/immo ſum pa ter miſericoꝛdiarũ.Et quia regina gloꝛie mater miſericoꝛdie/ mater mea aſtat ade⸗ xtris meis/ pꝛo te bona loquẽs/⁊ miſeri⸗ coꝛdiã poſtulãs / cui nõ eſt mihi fas aliqͥd denegare ob reuerentiãꝛ pietatẽ multitu⸗ dinis miſericoꝛdie mee.⁊ interceſſiõʒ ma tris meeoĩmq;electoꝛũ / gratieꝛ: miſericoꝛ finita Via iuſticiã meam tanq;ᷓ fragili qm̃⸗ ana miſericoꝛditer defero/⁊ te ad tribunal mi niſericoꝛdiã 77 ſericoꝛdie mee.clemẽter admitto.tibiq;vt miſericoꝛdiã conſeq̃ris:oĩm dieꝝ vite tue terminũ ꝑemptoꝛiũ ad ꝓſecutõeʒ mĩeꝛ ip ſius aſſecutõeʒ aſſigno.Ac latam cõtra te ſententiã inſticie mee ꝓpicius relaxo Ita vt ſi vſq; in finẽ miſericoꝛs fueris/miſeri coꝛdiam tñ meã quãdo aliquãdo pecces. ate non diſogam vt damnẽ. neq; nocebo in veritate mea/ vt abijciam te in finez ſed pꝛo peccato vapulabis. ſed tamen non veribis. Cractatus eiuſdeʒ — „ deoꝛatõeꝛ ſuovaloꝛe Reima pars Poꝛtet ſempoꝛare ⁊ non deficere B BSanmpſit Zullius accuratiſſime cõmentariũ fratri ſuo de petitiõe romani cõſulacus/ſuadẽesvt in om̃i loco ſedens⁊ ambulãs/recogitet ſecuʒ aſſidue Quis es tu ꝗ petis/quid petis/⁊ q quibꝰ petis. Subijt animũ/ſcriberetibi germa ne cariſſime de petitõe/nõ terreſtris cõſu latus ſed celeſtis incolatꝰ Ad hocenĩ pꝛo feſſionẽ tuã vocatõeʒ tuã.ſacerdotiũ tuũ dedicata eſſe memineris. Pꝛoponas igit in omni meditatiõe tua:.in om̃i oꝑatõne tua. locoꝛ tpe. quis ⁊ quał es qoꝛas.quẽ vel quos oꝛas.quid vel pꝛo q bus oꝛas: Ceterũ quodlibʒ iſtoꝛũ conſtringito ſub Zſideratõne quadruplici/ ne ↄfnſiõeʒ in/ egez metigenagilo parturiat. 1qs es qui oꝛas: Si ad ꝓpꝛia me/ rita reſpexeris / incert?es an amoꝛeł odio dign liee incer idcirco an tremen da cadat ſuꝑ te illa ſentẽtia. Cum is q di⸗ ſplicet inqͥt beatus Gꝛeg.ad intercedẽdũ mittit᷑/irati animꝰ ad deterioꝛa pꝛouocat 6 Poꝛro cenus dicere poteris cum Iſaya. Omes iuſticie noſtre q̃ſi pannꝰ mẽſtrua⸗ te. Certus pᷣterea dicere potes cũ Daniele Hon in iuſtificatiõibi noſtris ꝓſternimꝰ pᷣces noſtras añ te Nihilominꝰtibi cõſciꝰ elſſe potes ſi fidẽ.ſi ſpem.ſi dilectõeʒ.ſi do na tibi cetera quedã cõtulit deꝰ.que ſcire que recognoſcerepotes eſſe grat data.q;/ uis ſi gratũ te faciãt ⁊ nõ potius ↄfundat ingratitudinẽ tuã.pꝛoꝛſus ignoꝛas.Oꝛa tamen in meditatõne tua/cũ humilitate/ ⁊ virtute donoꝝ celeſtiũ gratis datoꝛum. wamme motus illoꝛũ eſt impetrare ma ſicut fidei etiã ĩfoꝛmis hhcecre miraet — g ſicut ſpei liberatõem imperrare. ſicut dle ctõis dilectõeʒ recipꝛocã exteꝛ quere quo⸗ dãmodo. Juxta illð puerbij. Sivis ama ri ama. Et ita de reliquis virtutib donis btitudinibo.ſno modo dici pᷣ̃t.⁊ hoc qᷓ la⸗ te pateat vides ¶ Dcvo recogites in ipa meditatõe tua.pꝛofeſſionẽ in monaſterio ⁊ in ſacerdotio conſecratiõem. videbis te conſtitutũ peculiarit᷑ dedicatũ vt ſis ve/ luti queſtoꝛ aliqnis/qui pꝛo languẽtibo indigentibꝰin hoſpitali magno totiꝰ oꝛbᷣ etiaʒ vſq; ad carceres purgatoꝛij/ querere debeas elemoſinã.nõ tã coꝛꝑaliter q; ſpi⸗ ritualiter ſuſtentantẽ. Peras igit᷑ ne reſpi ciatur indignitas tua/ignauia tua.ſʒ alie na miſeria.pꝛo cuiꝰſubleuamine q̃ris mi ſericoꝛdiã.quã vt nõ impediat ꝓpꝛia miſe Roinge rertõver ſetur meditatio tua.in quibus verbis vel opꝑibus oꝛas deũ. Nam mita ſunt pꝛiuile ria tua/ſupplex pete giata q ſoꝛtiũtur efficaciã nedũ ex operan te ſed ex quadã vi operis oꝑati.pꝛout in exeuchariſtie cõſecratõne ⁊ ſumptòne? alio rum ſacramẽetoꝝ miniſtratõe quãdã vim ſuſcipiũt/ex parte diuini⁊ ecclłiaſtici man dati. Sicut ⁊ oꝛatio dñica quã deus ꝑ ſe fecit.Sicut hoꝛe canonice vel cetere oꝛa⸗ tões quas eccłia dicendas inſtituit. Alia etiã ſunt oꝑa pꝛo quibꝰindulgetias pon tifex dedit. Dic igitur deo.dic ecclie Exur ge in pcepto quod mãdaſti. ¶ Demũ qr⸗ co meditatõez tuam cõuerte quoꝛũ ſis mi Niſter/ad oꝛandũ videlicʒ deũ miſſus in⸗ ſtitutus.rogatꝰ vel obligatus Sit hocex eneris ꝓpinquitate.ſit ex elemoſinaꝝ ſu⸗ ceptõe.ſit ex amicicieviciſſitudine ſeu re quiſitõne.qm̃ ſi mittẽtes ſunt in gra quẽ admodũ ſunt om̃es in carcere purgatoꝛij 1 plurimi ex hoſpitali magno pũtis ſecu⸗ li.tua nõ erit ingrata neq; pꝛoꝛſus ineffi⸗ caxoꝛatõ etiãſi peccatoꝛ ſis Dat᷑ exemplũ dũü mittit᷑ ꝑ ſeruũ neq;/ a dño hone inten⸗ tõis elemoſinã petentibb. ¶ Uides igit quis ⁊ q̃lis ſis qͥ oꝛas.qꝛ donis gratuitis nõ omnino cares.Nam mediatoꝛ inſtitu tus es.qꝛ dei pᷣceptũ⁊ ecclie mãdatũ ⁊ the ſauꝝ habes.qꝛ ab alijs miſſus⁊ iuſſus es HALterũ pꝛincipale qð ipſa tibi medi⸗ tatio tua debet ſuggerere eſt. quẽ vel quos oꝛas.Et quidẽ de om̃ipotentis dei immẽſa liberalitate/ cuigpꝛiũ eſt miſereri ſemꝑ ⁊ parcere/qui om̃ipotenti ſuã par⸗ gendo maxime: miſerãdo moaniſeſtat.cu De oꝛatione ius indulgetiã/ nulla pecca toꝛi mnulla fla gitioꝝ: nulla ſceleꝝ quantũcunq; multi/ plicatoꝛũ enoꝛmitas/ſuꝑari valet. Dul⸗ tum ꝓſuerit hec ex intima coꝛdis humili⸗ tate fide ſubnixa/viuaci meditatiõe rumi plicere poſſit inuenerit ¶ Ceterũ.qꝛ mos human? hoc habet / vt me 87 ceſſoꝛes querat dũ potens aliqͥs rogandꝰ eſt. Quoniã pꝛeterea recte pnũciauit Dio niſius hãc eſſe legẽ dininitatis/vt ad ſupᷣ ma reducant᷑ infima ꝑ media Tu iuxta cõ ſiliũ Job.ad aliquẽ ſanctoꝛũ conuertere. naſſe.etiã vbi nihil in ſe 35 nõ merito diſ Oð agere potes ſub quadruplici medita tione. ¶ Coͤuertere igit᷑ ad aliquẽ ſancto⸗ rũ vel ſanctã.qꝛ deo ꝓximioꝛ eſt in głitica tione.ſicut⁊ maioꝛis meriti fuit.quemad modũ de anima xpᷣi.de beatavirginema⸗ tre dei. de iuſto Joſeph ſponſo ſuo de bea to Johanne baptiſta.⁊ ſanctis aplis ⁊ de ſublimibo angeloꝛũ oꝛdinibo.martiribꝰet conſeſſoꝛib.virginibo⁊ cõtinentibo.ſatis conſtat ¶ Aut ideo certe ſcdᷣo ad aliquem ſanctoꝛũ cõuertere.qui familiarioꝛiq̃daʒ deuotoõne tibi cogniteſt. vt patron cccle ſie in qua baptiſmũ ſuſcepiſti.aut in qua beneficiũ vel oꝛdinẽ ſoꝛtitus es vel cuius ingreſſus es ſanciũ templũ Eſtoꝛãduspᷣ terea ſanctus cuius nomie inſigniris Eit oꝛandus ille cuius virtutes ⁊ vitã mirari ſoles ⁊ colere cognitã ex litteris. Denicq; mira fiducia ſemꝑ adoꝛãdus eſt angetus pꝛopꝛie cuſtodie deputatꝰ. ¶ Aut tetio rurſus ad aliquẽ ſanctoꝛũłõuerterep ne⸗ ceſſitatibo aliquiba fubleuandis v ꝓ im⸗ penanda ſpeciali quadã gratia. qui ſan⸗ ciusvel ſancta pꝛiuilegiatũ donũ recepiſ/ E memoꝛat᷑ a deovt pꝛo talibbopem ferat Diniſioneseniĩ gratiarũ ſunt.ſicut tradit apoſtolus.qð verũ eſt nedinn de viatoꝛi⸗ bus.ſed etiã beat. Sub quo reſpectu ca nit eccleſia de quolibet ſanctoꝛũ.NHNon eſt inuẽtus ſimilis illi. ¶ Pꝛoficit inſupꝑ qᷣr⸗ to ſi reuoces ante mẽtis oculos cõuerſatõ nem aliquarũ perſonarũ ſiue moꝛtue ſint ſiue viuetes quã pꝛobatã eſſe vel fuiſſe co gnoueris.Nibil eni impedit/quo minus oꝛatio noſtra cõuertat᷑ad hmõi perſonas peculiariter ſecreta quadã deuotõne.q;; uis ipſas nõcanoniſauerit eccłia. In qui bus qd aliud veneramur q; relucentẽ in eis multifoꝛmẽ dei bonitatẽ: Quevbicũ⸗ qꝙ ⁊ qualitercũq; viſa fuerit apparere põt iatoꝛes⁊ inter abſcsp. lis am pucfos (onſtu mallm⸗ noſtros coo hab tumam B An later ſa (ndefu betin onnto gnide Aiuon Uien⸗ n Wan oe Ahi nin? up⸗ ſſtoin lipecen nZude geanim gtuosdi naneit⸗ umeſtb ninicoreea ſhbiconüie nedomne ſcafigen Ottino Cenorün duad⸗ uncdeſi ſoſtenrd ſenuts Mithoni Cöperoten Mles nipf bꝛgtöen⸗ ſuegnn Peoteſtit! dicenoyf hilawpe gumettin ebaſiit üpen vſiy Knmn ndspnn nuennin dai twyenin aumt nNNui⸗ oftan 4 niu ſcinſunct oscönctid enonveſnn ſendfuſeo i omins ui ghn ͦanging öſenan naln nunpmm Et eius valoꝛe abſq periculo coli ⁊ ſuſcipi deuoto men teriã oꝛõis denote rem oẽm que ſub aſpe: tis amplexu. Complectit᷑ hec meditatio pueros innocẽtes noſtri generis quos iõ conſtat ſaluatos quoniã in gratia baptiſ mali moꝛtui ſunt.Complectit᷑ ⁊ parẽtes noſtros ⁊ affines alios in qba gloꝛia quã eos habere pie credim naturalẽ ⁊ ingeni⸗ tum amoꝛ?ẽ nõ tollit ſed ꝑficit ⁊ auget· Ecogites ad extremũ in ipſa medi⸗ tatõne tua/quid vel pꝛo quibo oꝛas uẽtes in ſeculo.pꝛo q bus eſt deo placens oꝛatio:quẽadmodũ fit duʒ pꝛo amico ad amicuũ defert interceſſio. alij quoꝛũ laudabilis cõuerſatõ/plurimũ edificat eccleſiã qͥ ſi caderẽt/fierent in hoꝛ rendũ ſcandalũ omniũ bene viuentiũ fa⸗ nueniũtur bulam⁊ deriſum ¶ Aut tales ſunt. quoꝝ cõuerſio valde pficeret reipublice ſeu xpᷣi⸗ anitati ſalteʒ vt in hoc nõ relinqueret do⸗ minꝰvirgã peccatoꝛũ s ſer iuſtoꝛum vel populoꝛũ afflictoꝛũ Alij ſunt ꝓ quib⸗ eſt oꝛandñ quatinꝰvbi ſuꝑabũdauit deli ctũ.ſuꝑabũdet ⁊ gratia.qͥ ſunt ſupꝛa mo⸗ dũ peccatoꝛes ꝑſecutoꝛes ⁊ hoſtes acerri⸗ miu deniq; ſuꝑ om̃es⁊ pꝛe om̃ib miſe rere anime tue placẽs deo.pete ab eo vtvi as tuas dirigat.om̃iaq; tua conſilia in eo ꝑmaneat. Inſuꝑ qͥd ab eo poſtula.i.ſoli⸗ dum ⁊ ſtabile bonũ eterne felicitatis. Re⸗ miniſcere cõfoꝛmiter ad hanc meditatõʒ tibi coniũctoꝛũ.quoniã nſꝛa tmart — me domeſticoꝛũ curã nõ habʒ in oꝛatõne ſua.fidem negauit ⁊ eſt infideli deterioꝛ. Sit in omnibꝰ⁊ pꝛo om̃ibus cardo deſi derioꝛũ tuoꝛũ ⁊ oꝛationũ /volũtas dei bñn cene ꝑfecta. Exaudiat pete cardinẽ unc deſiderioꝛũ tuoꝛũ quomodolibʒ di ſpoſuerit deus.ꝑ arma iuſticie a dextris p ſperitatis ⁊ a ſiniſtris aduerſitatis Pincn miã ⁊ bonã famã.⁊ ſatis eſt. Hoc tandẽ p cõperto tene/q; pᷣmiſſe conſideratiões ⁊ ſi miues /pꝛoficiũt apud eos qui ſeipſos ad oꝛatõem cõtinuo vſuvoluerint extendere ſiue exercere. Quẽadmodũ Cicero tulliꝰ pꝛoteſtat᷑/dum eloquẽtie pꝛecepta tradit dicens ꝙ ſi deeſt erxercitatio/modicũvłni hil ars pꝛoficit.hoc młto magis obſeruã⸗ dum eſt in pᷣceptis de oꝛãdo deũ.alioqui verba fit ſurdo.⁊ lux oñdit᷑ ceco.Exerci⸗ tiũ vero ſivigilãter affuerit/faciat ſibi ma⸗ Duem modũ ſih cõpendio reducimꝰ ad quaternariũ. ¶ Quidã ſunt in gratia. ſi⸗ cut defuncti in purgatoꝛio.vl plurimi vi ctu vel audituvel alio ſenſu ſe repᷣſentaue⸗ rit Uidebit ſubulcũ poſt poꝛcos recoꝛda bitur euãgelice parabole de filio pꝛodigo ⁊ clemẽtiſſimo patre.videbit pauperẽ mẽ dicũ ⁊ vlceroſum recoꝛdabit᷑ euãgelice pa bole de Lazaro et diuite epulone. Vide bit diuitẽ mlta ſibi conqͥrentẽ in annos plurimos Recoꝛdabit᷑ euãgelice cõmina tõnis. Stulte hac nocte animã tuam tol lent a teet que paraſti cuiꝰ erũt: Videbit filios huiꝰſeculi qui habẽt conſolatoõnes ſuas/mltis modis. Meditabit᷑ que ſit cõ ſolatio quã parauit de diligentib ſe. Vi debit etiam bꝛuta aimalia quãata ſolicitu⸗ gine ſicut canes domeſtici ſeruiũt homĩ Megitabitur q; iuſto dei iudicio condẽ⸗ nant᷑ homines inobedietes ⁊ ingrati deo benefactoꝛi liberaliſſimo. Sic in om̃ibꝰ et ꝑ omnia diſcurrat tua meditatio ⁊ reꝑi es ampliſſimã: ſemꝑ pñtem materiã oꝛa⸗ tionis. Conſiderãs igit᷑ attende et fac. q̃/ niam ita tibi diligeti deũ/ omia coopant᷑ in bonum. ¶ Meitare igit vt columba ſimplex ⁊ gemes.⁊ ſit meditatio tua in cõ ſpectu dei ſemꝑ Eſt autẽ meditatio foꝛtis ⁊ vehemens gttentio ⁊ ſtudiũ ad aliquod inueſtigandũ per intellectũ.vel deguſtan dũ per affectũ.Sic meditari iubebat qui dicebat. GBuſtate quo ad ſecundũ ⁊ videte quo ad pꝛimũ.qm̃ ſuauis ẽ dñs. Rurſus idem ps.ait. In meditatõne mea exarde⸗ ſcit ignis ſubintellige illuminans intelli gentiã ⁊ inflãmans affectõem.· Qujod ali ter fieri neqͥt/ ſi nõ in vnũ colligat ſe mes noſtracõpꝛimens ⁊ repꝛimens varios et vagos occurſus et recurſus / inutili cogi tationũ ſomnio ſimiliũ.manu diſtricte re dargutiõis ¶ Zandẽ ipſa meditatio que laboꝛẽ habet ⁊ fructũ / vertet in cõtempla⸗ tionẽ.que facilis erit vt cogitatio.ſed nõ vt cogitatio infructuoſa ſed fructuoſioꝛ etiã meditatõne.Tuncenĩ per cõtempla⸗ tionẽ/ videbis ⁊ afflues ⁊ mirabit᷑: dilata bitur coꝛ tuũ. Nam cõtemplatio eſt liber et expeditus mentis intuitꝰ in res pꝛoſpi ciendas vndequaq; diffuſus.⁊ in diuina ſpectacula ſuſpenſus. Inde fit vt ſicut ali quis bene⁊ cõtinue meditans ſcribere cũ laboꝛioſiſſima tarditate.tandẽ peruenit/⸗ vt celeriter abſq;laboꝛe dum incipit bene ſcribat. ſcribens autem celeriter/ neq; bñ neq; celerit᷑ vnq; ſcribit. Ita de meditatõe Ee 4 celeſtium accipe. Juuabit autem te lectio erudiẽs/oꝛatio lactans/meditatio pꝛout dictum eſt paſcẽs vt contẽplatio ſuauiter delectans. nutriens ⁊ diuinitus afficiẽs Gecunda Vltum valet (vt teſtatur Jacobꝰ apoſtolus Depcatio iuſti aſſidua DDe petitõe non romani cõſulat⸗ yt Cicero Lullius.ſed celeſtis incolatus ſcripſi nuper tibi frater cariſſime. ex quo plecco ſiue inſpecto / poteſt illa conſequẽ⸗ ter ſolui dubitatio que multos inquietat Quid⁊ quantũ valeat oꝛatio.ſi pꝛo mul⸗ tis.ſi pꝛo amicis. ſi pꝛo ſe tantũ quãtum pꝛovno.pꝛo inimico.ꝓ alieno (Anciät autẽ pꝛotinꝰdiſtinctio de triplici facie pe titionis/qua oꝛans nitit᷑ impetrare.autꝑ modũ fit liberalis ⁊ gratuite donatõnis. aut ꝑ modũ meritoꝛie actõis.aut permo dum ſatiſfactiue recõpenſatõnis. KRKRimü reſpicit liberaliſſumã donan Atis miſericoꝛdiam abſq; reſpectu ad merita quecũq; ipſiꝰ oꝛantis vel alterius pꝛo quo fit oꝛatõ Et quoniã ſicut miſeri⸗ coꝛdiarũ dei nõ eſt numerꝰpondꝰ vel mẽ⸗ ſura.ſic nõ cadit ſub noſtra numeratõne: vel mẽſura quid⁊ quantũ⁊ quibodet.qui pꝛioꝛ nos diligit pura⁊ gratuita volunta te cuius voluntatis nõ eſt querenda ratõ gue frequẽter. vbi ſupabundauit delictũ. facitꝛ gratiã ſupabũdare.Exemplũ in re⸗ ge qui ſuos incarceratos dimittit quãdo⸗ q; liberos abſq; pꝛeciovel mercede⁊ abſq; — intuitu interceſſionis cuiuſq; facte/ quia ad hocip̃m ſue liberalitatis virtus trahit. HNic eſt frequẽtiſſimus apud ſacram ſcri⸗ ptruram modus oꝛatõis ſanctoꝛũ patruʒ gatq; pꝛophetarum. Oꝛro ſi fit petitõ ꝑ modũ meritoꝛie acctõnis tũc nullus impetrat de con digno qui caret caritate. Qui vero carita⸗ tem habet/eo(ceteris paribus) eſt effica⸗ cioꝛ oꝛatio ſua pꝛo ſeipſo quoad pᷣmium eſſentiale beatificũ ꝓmerendũ quo feruoꝛ caritatis ⁊ conatus fuerit maioꝛ. Ceterũ ſi de pꝛemio loqͥ mur accidentali ſiue ſit il lud pꝛemiũ eternũ in celis.ſiue ſit trãſito⸗ riũ ⁊ tꝑale in terris. Dicimus cõfoꝛmiter ad cõmunẽ theologoꝝ ſentiã ꝙ eſſentiale cũq; tale pꝛemiũ qð vocamꝰaccidẽtale. Lltius ficilioꝛ mis ab ipſa oꝛatõne/ dũ innititvel ſoli di kianiũ nõ inde minuit᷑ ſi actio meruit q̃ De oꝛatione Eſt autẽ tale illud pꝛemiũ quod nõ hʒ pꝛo obiecto viſionẽ dei clarã cum fruitio ne cõſequente eã. quoniã eſſentialis bea/ titudo/in duobꝰhis actibo/ ab eccleſia po nitur integrari. Cõfeſtim ex hoc infertè/q; oꝛatio ſi pꝛo quantũ multis fiat.ſi ꝓ alijs qᷓ; ſe.ſi deniq; pꝛo inimicis:ipſa tamẽ eq̃̊⸗ li caritate pꝛemiũ eſſentiale ſemꝑ equale meret. pꝛo varietate petitionũ.⁊ meritum varia⸗ tur. Vnde plus de tali pꝛemio ceteris pa ecus de pꝛemio accidẽtali.eo ꝙ; ribus meret᷑ aliquis pꝛo vno q; pꝛo mul⸗ tis.⁊ pꝛo ſe qᷓ; pꝛo alijs/et pꝛo bonis qᷓ; p malis.⁊ pꝛo amicis q; inimicis Exempiũ de rege. qui ad meritũ ſolũ oꝛãtis reſpici⸗ ens:liberat citius vnũ captiuũ qᷓ; multos „ et ſeipᷣm oꝛantẽ q́; alios.⁊ amicũ oꝛantis . 5 „ exaudiet q; inimieel. Oſtremo ſi conſideret᷑ oꝛatio fieri ꝑ modũ tertiũ.ſatiſfactoꝛie ſcʒ recõpẽ⸗ ſatõis / erit neceſſaria multiplicioꝛ diſtin⸗ cio.qm̃ de illa ſimilitereſt inquiſitio dif⸗ Sepatis igit᷑ duob reſpectibo pꝛi uine liberalitati / vel ſoli meritoꝛieꝛ chari tatiue actõni. Innenimꝰ pꝛimo grãs gra tis datas quibo innititoꝛatio ſicut ſunt ſi des⁊ ſpes.etiã intoꝛmes. Inuenimꝰſecũ⸗ do operũ penalitatẽ ſicut in ieiunio ſum pto generalr pꝛo omnicoꝛꝑis afflictõne. Tertio iuenimopeꝝ fructuoſitatẽ in ali os.ſicut eſt elemoſina ſumpta generaliter pꝛo om̃i opere miſericoꝛdie ſpũali vel coꝛ poꝛali: Inuenimꝰ quarto opeꝝ dignitatẽ ſicut eſt oꝛatio ſumpta generaliter p om̃i eleuatõe mentis in deũ ꝑ piũ ⁊ humilem affectũ. Quinto inuenimus oꝑa pꝛiuile⸗ giata in ꝗbus eſtvaloꝛvirtute opis opera ti.ſicut in ſacramentoꝛũ mĩſtratiõevel ſu⸗ ſceptõne.quevirtutẽ habent ab inſtitutõ ne⁊ merito xpᷣi.etiã vbi nullũ adeſſet me⸗ ritũ vel dignitas miniſtri. Inuenim? ſex⸗ to opera/aliter aliũde pꝛiuilegiata.ſicut ſunt indulgetie. ſicut ſunt benedictões ꝑ eccleſigm oꝛdinate/ſicut oꝛatões vice ſua facte. Sic demũ oꝛatões per alios in gra tia ſtantes fieri cõmiſſe. M Dnamus igit᷑aliqua cõfoꝛmiter ad anatunſicr diſtinerem errd mo ꝙ ceteris paribus(ſic ſemꝑ ſunt᷑ſeq̃n tia intelligenda)· Petitio facta tanq; ſatiſ ſactoꝛia recõpenſatio.nunq; itavalet pꝛo multis ſicut pꝛovno Iſtis eni/ſit iuſticia 4 inno. luntusy punte Wert Po fude holit Auſa noſ ſſcut neſſion lumpt. berltagg lo voc⸗ luitgue N Ain ſaſiane falisſn Men tateilo⸗ (penn Glwrhe ſtelene Ferlor lſgen⸗ don tmöer tomtte diſfei quefitn allteren inſimi breuin Glnarun bulhrni abmpl ig hn lömulne chorunns wofei Z Cordiſin ulnd hunhn hlar lrchm ſuntfi ſecün⸗ oſum. lcöre. mind mardlie Avdc dignun⸗ Huerponi 1humlen danpruls topeoopen mmmdera bintim veſa ne⸗ Gcninſſen GSraſion ntdigies⸗ des ieiu diosng fonin . din minmi n ne⸗ Gitnnn miftühiu lia ſicut elemoſina/tam ralis/ſatiffaciũt varie /iuxta fructuũ varie qnedã cõmutatiua tane pꝛecij ad pꝛeciũ vt ſi duo ſint in carcere quilibet pꝛo decẽ ſolidis/expedit᷑ vnus citius dum pꝛeben tur decem ſolidi pꝛo ſe vno/qᷓ; ſi pꝛo duo⸗ bus tantümodo donarẽétur. BMolius ſatiſfactoꝛia recõpenſatio z0 delictis quanto penalioꝛ ⁊ acer⸗ 1oꝛ eſt- tanto ceteris paribo fit acceptioꝛ ⁊eo magis quo fuerit in eadẽ plus de vo⸗ luntario ratõnis. Eſtenĩ ſatiffactio.red⸗ ditio voluntaria alicuius alias debiti JId circo ponimus largo nomie / triplicez in hominevoluntatẽ. VUnã ſenſualitatꝭ.Al terã rationis inferioꝛis. Tertiã rõis ſupe rnioꝛis Obuiat autẽ pena/ volũtati ſenſua litatis. qlioquin iam nõ eẽt penalitas vo luntas vero ratõnis/acceptat eã quãdoq; pꝛiuatiue.quod fit duʒ non remurmurat aduerſus ipam ſed tolerat eã ſicut in pur⸗ gatoꝛio. Quãdoq; verovult poſitiue.qð fit dum ratio letanter eam acceptat.ita vt nolit etiam ſi poſſit ea carere. ſicut ( verbi cauſa)viatoꝛes ſponte penitentes in ieiu nio ſacco ⁊ cinere.ſicut egritudine coꝛꝑpa⸗ — li.ſicut iniuriarũ voluntaria? diſcreta per peſſione.ſicut deniq; in tentationũ ſpũa⸗ lium pluſq; dici poteſt inquietudine Ha bet itaq;(ſicut pᷣclare quidã ait) ipᷣa tribu⸗ latio vocẽ oꝛõis.vt laʒarꝰtot linguas ha⸗ bui/quot vulnera tolerauit. 6. 2Icamus cõſequẽter iuxta pꝛioꝛẽ dis⸗ “ ſtinctionẽ ÿ opa que ſunt alijs vti⸗ emoſina/tam ſpũalis q; coꝛpo⸗ tatem qui diriuãtur in alios/pꝛo diuerſi⸗ tate illos recipientiũ. Que vero ſintet qt opera miſericoꝛdie.ſatis vulgatũ eſt. Attẽ ditur hic obligatio.qua cõſtringit᷑ille cui fit elemoſina.viciſſitudinẽ ſcilicʒ reddere vt vel oꝛando vel ieiunãdo vel aliquod ta lfaciendddho.— Dꝛro ſi cõſideret᷑ atiſfactio que fit poꝛatõnem / ſecluſo reſpectu ad cari tatem / illa frequẽter habet fine foꝛti medi tatõnevelvehemẽti/iunctã cum ea penitẽ tiam/idcirco habecvim ſatiffactõis.tamẽ differẽter / iuxta ſui continuatiõe; maioꝛẽ que fit tripliciter. aut actualiter. autvirtu aliter. aut ſolũ habitualr.Exemplũ damꝰ in ſimili. quia nõ om̃ia poſſumꝰ ſub hac bꝛeuitate / plena ratõne diſcutere. Ecce pe grinatur aliqͥs ad ſanctũ Jacobũ.hicam bulat nõnunq; ⁊ mouet᷑ cum actuali reco g*. gitatiõe ſua ſue ꝑegrinatõis. ambulat ali quando ſed de ꝑegrinatiõe ſua nihil reco gitat actu. continuat tamẽ motũ in virtu⸗ te deliberatõis pꝛime qua conſtituat pere grinari. Ceterũ deſinit a motu quãdoq; retinens actualẽvoluntatẽ ſue ꝑegrinatõ nis quãdoq; ſicut in ſomno nihil actu cõ ſiderat. In pꝛimo caſu eſt peregrinatiõis continuatio/ duplici cõtinuitate actuali⸗ ter /nature ſcʒ et moꝛie. In ſecundo eſt cõ tinuatio ꝑegrinatõnis nature ⁊ continui tate moꝛis/licet nõ actualæer ſed virtuali ter.quoniã invirtutevoluntatis pꝛie con tinuat motũ.ſicut in motu lapidis pꝰela⸗ pfſum a manu pꝛoijciẽtis/videre eſt Jnvl timo caſu reꝑitur diſcõtinuatõ naturalis eo ꝙ motus ceſſat/remanet tamẽ cõtinua tio moꝛis.quoniã non eſt appoſita volũ/⸗ tas oppoſita que nolit continuare pere⸗ grinatõnem / ſed in habitu ſemꝑ manet. UVUngdecum illa dicãtur cõtinua em Areſ. quoꝛũvltima ſunt vnũ/manet aſſidue cõ tinuatio moꝛalis quantũcunq; fiat diſcõ tinuatio in ipſo actu naturali/ dũ non in⸗ terrũpitur per oppoſitã intentõnem pꝛi⸗ me⁊ pꝛicipali intentõi/ licet ipſa necactu aliter in animo peregrinantis remaneat. CLConcludimꝰex his veriſſimũ ſentẽtie do mini?⁊ ſaluatoꝛis intellectũ.Opoꝛtet ſem per oꝛare? nõ deficere. Nunq; enĩ deficit oꝛatio que cepta eſt fieri p actualem atten tionẽ quin cõtinuet᷑ ineſſe moꝛis ſiue gra tie dum nõ interponit᷑ ſicut nec interpo⸗ ni debet / diſcõtinuitas o poſite intentõ⸗ nis vel culpe moꝛtalis. Sic intelligitur pꝛeterea illud apoſtoli. Omnia in gloꝛiã dei facite. Actu videlicet aut habitu. Sic rurſus illud magiſtrale. Qui bene viuit ſemꝑ oꝛat Hoceſt qui nõ apponit in oꝛa tione ſua peccatũ moꝛtale.illa ſemꝑ eſt cõ tinua/vel actu vel habituvel virtute. Jloq mur pꝛoinde de opibus pꝛiui legiatis/ĩtelligerefacileeſt ex docto⸗ r traditõibo qᷓntũvel quẽadmodũ illa de ſe valeãt ad ſatiffactõeʒ Credendũ eſt pla neꝙ euchariſtie ſacrm cõtinet in ſe pleni tudinẽ oĩs grẽ ⁊ meriti ſpũalis/nihilomi nus q̊ ad ſatiſfactõez p reatibo culpaꝝ / cõ ſtituit hoc ſacramẽetũ deus in nüero pon dere et menſura.ita vt ſit valoꝛis finiti.fi nitum vero in plures ptes diuiſum reſul tat min? pꝛo multis q; ſi cõferret in vnum exemplũ iam datũ eſt. Ee S Ic de indulgentijs put ſunt ſatiſfa coꝛie. Sic de alijs iudicandũ cenſe mus ſemꝑ pꝛeſuppoſita circunſtãtiarum aliarũ pankate⸗ ie in ſacramento peni⸗ tentie/ dat᷑ gratia.et diminuit᷑.vel omnis tollitur penai/virtute ſacerdotalis abſolu tionis /ſi nõ affuerit obexvel fictio. Inſu per tradit ſanctꝰ thomas ꝙ eſt efficax. ita ſacramentũ penitẽtie in ficte accedẽte/qp recedente fictõe abſolutio ſacramentalis ſoꝛtit᷑ effectũ ſuũ.ita vt nõ opoꝛteat iterũ peccata confeſſa iterare vel repetere. ꝓpoꝛ tionabiliter ad dicta doctoꝛũ de illo qͥ ba⸗ ptiſatur dũ manet in actuali volũtate pec candi.qua ceſſante/recipit baptiſmꝰ effe⸗ ctum. Hec opinio ⁊ ſunõ tenet᷑ cõmunit᷑ a doctoꝛibꝰ⁊ eget reſolutiõe maioꝛufauet nihilominꝰ plurimũ fragilitati noſtreet diuine pietati/eo ꝙ vix ſine fictõnis alicu ius admixtõne/confitemur. Uiſquis tu tande es/oꝛdinatus ad eris / poteris in ipſa meditatõe tua diſcu tere que dicta ſunt/vt ab obligatõne tua. te apud deũz homines diſſoluas Nihilo minꝰ? ſi quid in me conſilij eſt/noli nimin/ ſcrupuloſus eſſe circa tue oꝛatõnis nume rũ pondus vel menſurã. Committe totũ iſtud deo:qui tribus digitis potẽtie ſapi⸗ entie ⁊ clemẽtie appendit molẽ terre.qͥ nu merat miłtitudinẽ ſtellarũ⁊ om̃ibꝰeis no 1 grboor gu numerũ ſcit arene maris Occ ipſi tota ſpei fiducia Debitoꝛ ſum at noſter ſupꝛa q; poſſit exiguitas mea oluere. Debitoꝛ quia me creaſti Debitoꝛ qꝛ immemoꝛ tui.vicijs me ſoꝛdidãs ↄtra tua pꝛecepta⁊ tamẽ mihi parcens peccan tem nõ damnaſti Debitoꝛ iteꝝ pꝛoximis quia de laboꝛe manuũ ſuaꝝde ſudoꝛevul tus ſui comedo panẽ in abuũdantia Debi toꝛ carni mee ſanguini Debitoꝛ oꝛãtib⸗ ꝓ me.Debitoꝛ lap g me.Et ita de reliqͥs abſq; numero.Tot igit᷑ pꝛeſſus exactoꝛi bus quid agam.quo mevertã.domĩevim patioꝛ rũde pꝛo me. Sʒ qͥd reſpondebis mihi/recte pꝛoꝛſus ſi diuidas vnicuiq; il lud quãtulũcunq; ſuffragioꝛũ.qð offerre pauꝑcula mea pᷣt.que quãta ſit ſolꝰvides Nolo calculũ ponere cũ ſingulis pximis ⁊ benefactoꝛiba meis Tu pꝛo parte tua re cipias miſſam iſtã/tu oꝛatiõem tu bonuʒ opus alterũ.Lu ſapientiſſime meritoꝛũ: ⁊ ſuffragioꝛũ ponderatoꝛ deus/diſtribue 9 oꝛandũ/ nedũ pꝛo te ſed etiã pꝛo ce⸗ ſingulis pꝛout vnicuiq; opᷣus eſt advtili tatẽ ſuam ⁊ liberatõem meã.Exemplũ in ciuiliba applico mihi. Debitoꝛ itaq; non habẽs vnde ſoluat creditoꝛib ſuis.ſolet vel cogit᷑ cedere om̃ibus bonis ſuis/tam habitis q; habituris / retenta neceſſitate victꝰ ſui/pꝛout oꝛdinauerit iudex ſiue ad uocatus ſuus. Ita de ſpũalibus cedo co⸗ ram te dũe et pie deus ¶ Sed ad alios re deo.¶egimꝰ in vitaſpatrũ ꝙ matrona q̃⸗ dam romana nomĩe Melania/ viſliians heremitas in egipto / obtulitvni trecẽtos ſolidos diſtribuendos in elemoſinas fra⸗ truũ. Sed iulle nec oculos quidẽ extulit ad eam. ſed ſacculũ iuſſit nutu ſuo reponi iu xta ſe.Quod mulier attẽdens/indigne fe rebat.qꝛ illaudata remanerʒ ait. Par aſpi ce.naʒ trecenti ſunt ſolidi. Recte inqͥt ille hec inſinuares o mulier /ſi id vel mipivel hominib tribueres Cum vero tu deo tra dis hãc oblationẽ.ſuperfluũ eſt qrere nüe rationẽ.quoniã ipſi q numerat multitu⸗ dinẽ ſtellaꝝ ⁊ ei ſapientie nõ eſt numerꝰ. Ominib ſpũalibovt talia intelligãt poſſunt facilius inculcari/ ſed aĩali/ bus qui nõ ſapiũt ea que ſunt dei / niſi ꝑ comꝑatõem ad ſua carnalia/ maioꝛ hic la boꝛ eſt. Ponamꝰ?tamẽ pꝛo vtriſq; pꝛo car nalibus⁊ ſpũalibꝰ.pauculas ↄſideratöões XZdicamꝰ pꝛo pꝛia.O gloꝛie celeſt pꝛemiũ eẽntiale ſicut excedit in valo reliberatõeʒ qᷓntãalibet tꝑalis pene.ſic me ritũ talis pꝛemij/liberationẽ quantãlibet excedit hmõi pene ( Hoc dicit᷑ aduerſus carnales qui nihilvidẽturin ſuis donatõ nibus ſeu petitionibo aliud magis atten⸗ dere/q; modũ recompẽſatõnis ſatiſfacto rie. Alioquin non ita vellent (vt ſic dica⸗ mus)ipſi mercari.de numero ſcilʒ miſſa⸗ rum a quocũq; dicãtur. de numero pſal/ moꝛũ et ſimiliũ.Quoniã poteſt aliunde fieri/vt ꝑ modum meritoꝛie actõisvel eti am liberalis impetratõnis per homines viuentes in fide ſpe et caritate.amplius ⁊ longe dignioꝛ poteſt remuneratio cõqui ri/ nedum pꝛo gloꝛie celeſtis adeptione/ ſed etiã pꝛo penarũ quibus obnoxij ſunt liberatione.Etenim quis neſciat ſanctos et ſanctas quoꝛum ſtatui repugnat actio ſatiſfactoꝛia/plus ſepe nobis peccatoꝛi⸗ bus impetrare devenia.plus de indulgẽ⸗ tia a pena et a culpa/quam faciat noſtra viatoꝛum quantalibet afflictio. Hoc in „ ie cde⸗ iwdo me ſine umälbet kadnerſns Gsdonni ugsenen isſinſtien tſci Chala umovgl tiüne Ci cdowune tungiust runo il dehtont ſbroiin Ainnan ain in o NN Et eius valoꝛe parabola vinee notanitxp̃s qui veniẽtes vltimo cũ ſine ſpe mercedis illð agebant/ remunerauit vt pꝛimos diurno ↄductos Ddamus ꝓ altera cõſideratiõe ꝙ ꝑi culoſum eſt/⁊ ſtultũ/ꝛ de ſymoniaca pꝛauitatevehemẽter ſuſpectũ.tam in dan tibus q; in recipiẽtibus/ coartare/limita re ſuas oꝛatões aut ſuffragia/ad aliaʒ vel ad illam dũtaxat ꝑſonam / dum dat aliqð emolimentũ temꝑale.aut ſic dicẽdovł in⸗ tendẽdo/ꝙ huius miſſe ſuffragiũ vel hec oꝛatio vel aliud /valeat ſolũ tali Iſtud pla ne licitũ nõ eſt neq; poteſt fieri neq; debet quoniãvere enũciauitqͥ dixit. Particeps ego ſum omniũ timentiũ te ⁊ cuſtodienti um mandata tua. ¶ Inſuꝑ adijcimꝰcon ſideratiõi noſtre.ꝙ ꝑiculoſum ⁊ ſtultũ eſt homi ſemet ad ſuffragia alijs ferẽda obli⸗ gari / reciꝑe temꝑalia pꝛo ſe/ vltra ſuſtenta tõem boneſtã ſui ſtatus pꝛout ſapiens iu dicabit Itaq; ſicut opus ſatiſfactoꝛiũ nõ valet tantũ ꝓ multis ſicut ꝓvnovel paucꝭ ſit nõ poteſt talis eque ſatiffacere ꝑ deletõ ne reatus plurimoꝝ/quẽadmodũ deleret reatũ pꝛopꝛiũ vel paucoꝛũ. Hinceſt ꝙ nõ abſoluit᷑ dicendo miſſam vnã dum ſe ad plures⁊ pꝛo plurib obligauit.Niſi foꝛte talis interceſſerit obligatio:que diſcretõi ⁊ bone fidei dicẽtis cõmiſſas ſit/ iuxta ne ceſſitatis ant pie vtilitatis qualitatẽ. At⸗ tẽdẽdo ꝙ obligatꝰad duas miſſas modo ꝛedicto/pᷣt per alia ſuffragia facere cõpẽ ſatõnem pꝛo ſe ⁊ ſuis.ita tamẽ ꝙ bona fi⸗ des ſemꝑ aſſit.Et eſt bona fides ſᷣm Tul liumvnũ agere⁊ nõ fingere aliud Viel foꝛ te illð melius diceret᷑ bona fide.aliquẽ qͥd gagere/ dum facit illud qð ſibi rectevellet fi eri.aut qð alius pꝛo quo fit / deberet recte ſibi fieri velle. Si cõmendantis ſic legan tis intẽtio ſeruãda eſt.fiat tamen etiã ho vtiliter ſuꝑioꝛis pꝛudẽtioꝛisq; ↄſilio vel gſſeniK Ddeq oꝛatões ꝑ eccleſiã aut ſuꝑio⸗ es impoſite. ſicut ſunt hoꝛe canoni ce.ſicut eſt penitẽtia impoſita.ſicut ſunt ſuffragia pꝛo qbus dant᷑indulgentie:plꝰ (ceteris parib)pꝛoficiũt q; peculiares in ſtitutões. Debẽt autẽ indulgẽtie dari diſ⸗ crete pꝛo pia vtilitate ad eccleſie edificatõ nem. ac recipi cũ vera penitentia.pꝛeuia ura cõfeſſione ſicut placet ali bus.aut ſaltẽ habita in ꝓpoſito.alioquin credens 7 aliter dare vel recipe decipit hil poſt caritatẽ ita ꝓficere videt᷑ in oꝛatõ ne quantũ oꝛãtis humilitas que nõ in iu ſtificatõnibo ſuis ꝓſternit ſe an deũ.q;;uis intẽdere iuſtificat iõi ſue nõ omittat.non tamẽ in ea ſed in liberalitate dei reponat ſpem ſuã Hec autẽ hũilitas haberi putat ab aliqͥ bus tota facilitate.qꝛ ſicxerbo:vel oꝛatiõe pꝛofitẽtur eſſe faciendũ ſub potẽ⸗ ti manu dei.ſed eã in affectu trahere ſum me difficultatis ⁊ ſoliꝰdiuini muneris ex periunt᷑.qui ſuꝑbã ⁊ ſtultã hũani coꝛdis pꝛeſumptõeʒ ſatagũt euĩcere. O quotiẽs pꝛeſſa.quotiẽs obꝛuta bece ſancte deuo/ tõis/reſurgit ocius peſtis hec ſupbie. Ne q; tamẽ efficaciꝰad noꝛmã humilitatis le gitimã venit/q; ſi accedit hõ ad coꝛ altũ et exaltet᷑ deus in cõſideratõe iudicioꝝ ſuo⸗ rũ recogitãdo q;terribilis eſt in cõſilijs ſu per filios hominũ.qui cuiꝰvult miſeret᷑ ⁊ꝛ quẽ vult indurat.apud quẽ nemo ſcit an odio vel amoꝛe dignꝰſit. Attede tu qͥ ſuꝑ bis.qm̃ ex tua conditõne totalr infectꝰes filiꝰire ⁊ maſſa peccati.Vtrũ vero te tuus creatoꝛ⁊ iudexrelinquat vas in ↄtumeliiõ qð pᷣt ex iuſticia.vel an efficiat vas in bo noꝛem pꝛo ſola mia/tu pꝛoꝛſus ignoꝛas. 8 NVe aũt tibi ſi te non purificauerit vſq; in finẽ.ſi ꝑ iuſticiã ſemota mia teipᷣm diiudi cet.etia ſi quid gratie habes velvirtutꝭ qð ꝓfecto nõ a te ſed ab ipſo ſuſcepiſti. Noli igit᷑ gloꝛiari noli ſuꝑ alios extolli.q̃ſi tu hec nõ acceperis.q̃ſi pꝛeterea nõ inde gra nioꝛi ſupplicio digne flagellandꝰſis.ſi in grat?.ſi aliox contẽptoꝛ extiteris. Egd redeamad oꝛõeʒ. Refert ſeneca gẽ antigonũ rũdiſſe cuidã infime foꝛtu ne hoĩm dum peteret ab eo obulũ. Non decet inqͥt regem dare munꝰ tam exiguũ. Petiuit ciuitatẽ.rũdit ipᷣm nõ eſſe tanto munere ditandũ cũ tñ poſſetvt rex dare ci uitatẽ.⁊ ille vt pauꝑ obulũ recixe ¶ Ten dit hec narratio:vt in om̃i petitõne ſimꝰ memoꝛes indignitatis noſtreaudeamus tamẽ petere mãna nõ ꝓ recipiẽtis ſʒ ꝓꝑ do⸗ nãtis dei ſumma libalitate. Huic innitat opoꝛtʒ /tota fideꝛ fixa ſpe cardo deſiderio rum petitionũq; nrãꝝ.qꝛ verbum dei eſt. miſereboꝛ cui miſereboꝛ. Pꝛopter qð foꝛ maʒ nobis oꝛandi dedit. Dimitte nobis debita noſtra ſicut ⁊ nos di.de.noſtrꝭ. Di mittimꝰet nos debentib noſtris. ſicut di mitti nobis volumꝰ? optamꝰ Nolumãt ſirecte volumus ita nobis debita dimitti pꝛimo vt nõ damnemur.dehinc vt puni⸗ tionẽ euadamꝰ.aut q; illã tpatam patien⸗ tiaq; conditã habeamꝰad coꝛrectõemnõ ad deterioꝛatõem noſtrã Velis ita de qli⸗ bet pꝛoximo tuo.alioqͥn time qð dicitur. Et oꝛatio eius fiat in peccatum.Et illud Serue neq; nõne opoꝛtuit et te miſereri cõſerui tui. Facile eni dimittit oĩa qui ſe moꝛtis eterne debitoꝛẽ eſſevel ſcit aut foꝛ midat ¶ Leterũ plus in alienis qᷓ; tuis oꝛatiõib fiduciã habe.caritatẽ habe.⁊ di ces ex ſententia. Particeps ego ſum oĩm timentiũ te ⁊ cuſtodientiũ madata tua ſi ue in celis ſiue in terra ſunt Cõſtituas an faciẽ conſideratõis tue dũ licet dũ tꝑs eſt miſerendi.dũ nõ declinauit de in ira a te ſeruo ſuo.quoniã totus deſiderabilis.to⸗ tus amabilis eſt.nullo ad pꝛemiũ. nullo ad ſuppliciũ habito reſpectu.qui carnalẽ quiad ſe refle ſapit amoꝛc᷑.dicito cum ob.tigni meocxiderit tame in ipſo onſpectui. ſic diliges deũꝛ teipᷣm pꝛo nos h Ec interim habui que de oꝛatõis va 3 expediæti eſt coꝛde puro ſimpliciq; fequẽtare iugiter/abſq; vlla(vt expꝛeſſuʒ eſt)intermiſſiõe/q; curioſa ſcrupuloſitate velle digitis (vt dicit appendere eã quã fructu carẽs. Inuenit in ea pcipue. ne in tantis obligatiõibaoꝛationũ pꝛo alienis ſubſequat᷑.neq; tanq; ꝓ pꝛecio qð eſt ſacri legiũ ſymonie.neq; tanq; ꝓ ſuſtentatõne turpẽ queſtũ quis notare᷑ ¶ Sit pietas oꝛẽ ſub aſpectu multiplici diſſererẽ uis⁊ hec doctrinalis inqͥ ſitio/nõ ſit oino ſe quis inuoluat.vt inde tꝑale ſubſidium ſua plus debito qð ad auariciꝗ ꝑertinet.⁊ aliene miſerie. ſit ipſa caritas.ſit deuotio. ſit amicicie grata viciſſitudo.ſit zʒelus aĩa rum. ſit eterne viteretributio.ſit allocutõ nis diuine dulcedo.dignitasq;/ pꝛecipu⸗ Tertia pars. v—niuerſales in moꝛaliba (dicente erudiũt.queadmodũ videre eſt in pᷣceptꝭ medicine. Neq; tamen opoꝛtet tentare de ſingulis particularib qm infinita ſunt.⁊ cioſos? malos Ariſto. teſte ecpientia) minus pſunt aut ideo nec diſſerere neceleſ Sʒ in pꝛimis ſicut directio coꝛdis tendit ⁊ terminat᷑ in deum. ſic ⁊ ab eodẽ habet oꝛtũ Audi Jere miã.Scio dñe quia nõ eſt hoĩs via eius / necviri eſt vt ambulet⁊ dirigat greſſus ſu os.Hinc vnus ſanctoꝝ. Pete(inqͥt a deo ſiliñ ſuũ inſtruens) vt vias tuas dirigat. NHec igit᷑ petitio qm̃ ſimur dinigihʒ a deo oꝛabat ꝓpha. Dirigat᷑ dñe oꝛatio mea ſiẽ incẽſum in cõſpectu tuo. Quã directiõis neceſſitatẽ attendes ꝓpheta tribuit illam deo dicens. õſiteboꝛ tibi dñe in directõ ne coꝛdis ¶ Eſt igit᷑ ſcitu dignũ /que ſit il laoꝛatõis ſicut incẽſum /directio. Etvide tur ꝙſit intẽtio coꝛdis in deũ vel erga de⸗ um.que intẽtio dum manet⁊ recta⁊ imꝑ⸗ turbata ſicut virgula fumi incẽſi ſunſum tendẽtis/ tũceſt oꝛatio recta.dum vero 1 irruentiũ fantaſiarũ: cogitationũ ventꝰ⸗ per obſcura ⁊ depꝛeſſa deſiderioꝛũ ſenſua lium nubila/agitat᷑ rumpit᷑ diſſipatur /vt cadat a rectitudine neceſſe eſt. Nihilomi⸗ nus interruptio talis nõ ſemꝑ eſt vicioſa vel curſus penitus in deũ oꝛatõnis impe ditia. Vnde poteſt ſub diſtinctõe fieri ſer mo de intentõne que reqͥritur ⁊ ſufficit in oꝛatõne.Vel ſub alio foꝛte nomie cõmu⸗ nioꝛi de attentõne vocalis videlicet oꝛa⸗ tionis.vt in pꝛolatõne hymnoꝛũ cantico rũ⁊ hoꝛarũ canonicarũ. Hec enĩ queſtio Diuturnũ cedit in vſun. St itaq; multiplex attẽtio ſiue intẽ A tionis coꝛdialis directio.vna actua⸗ lis.alia habitualis.alia quaſi media ſcili⸗ cet virtualis.¶ Rurſus harũ quelibʒ di⸗ uidit᷑.quoniã alia fert᷑ in ſolas voces⁊ ver ba. Alia in verboꝛũ ſignificatõnes. Alia necverboꝛũ foꝛmas nec ſignificatõnes at tendit.ſʒ in affect aliquos circa celeſtia et diuina trãſit.⁊ bogſiue in bonosvel i vi⸗ icit᷑ iuxta hoc pꝛĩo.qꝙ; attentio actualis ad verboꝛũ ſignificatõ⸗ nes/non requirit᷑ ad oꝛatõis directiõem. Perſpicuũ fit hoc in laicis dicentibusvł audietibus ea quoꝛũ ſignificatões peni⸗ tus ignoꝛãt.vt ſunt ſeptẽ pſalmi ⁊ miſſa Dicit᷑ conſeᷓnter ꝙ actualis attentio circavoces oꝛatõis ⁊verba.nõ ſemꝑ reqͥri tur ad oꝛõnis directõnem debitã / aut ad ſufficientẽ cõtinuatõeʒ.alioqͥn nulla eſſet in via aut vix eſſet oꝛatõ nõ diſcõtinuata. Exemplũ legimus de quodã.qͥ volẽs ru⸗ ſticũ ↄuincere de coꝛdis ĩſtabilitate dũ fit . bnii munli otie ogtioh nertic ſn inbunch⸗ gargvens ſnocſtA cötinucto nſui oo gn AAlteft Dlcheneu nonuunet u Sh 0 Ganurs icias 1 ganan (eſe ole . ſau Ihenep / 7 4 rano iin⸗ laan ſgli u Clektuut Wanie Ucnin nure nmi Ppinit rois nideb um/ diſcoti he Cnnni ſneſene⸗ nauurdin Viruals lranſein tioel reenäyt tenterc heduma momnen ſginey inu tonn⸗ nnc nekio ineind aactun giaſcli⸗ naibzdi st nes Au Cöneser Nalletua omnlini Cog gfard⸗ rechoen⸗ Otbrs töcs pen mini lis anenn ſnonn Hii aun nnuc cöcnuns rlinn iumi tra.pꝛout ſtatim deducet᷑. Et eius valoe oꝛatio. nã ille deuotũ ſe ſimulabat? atten tum pollicit'eſt ſe daturũ ſibi aſinũ ſi poſ ſet oꝛatiõem dñicam nihil aliud actuali cogitãs ꝑficere. Qui mox vt ad oꝛõem di/ uertit / ſecur de aſini lucro / cepit diſtrahi in hanc cogitatõnem ſi ſellã habitur erat cum aſino. Qui tandẽ ad ſe rediẽs ⁊ ſe re⸗ darguens / inſtabilitatẽ ſui coꝛdis confeſ ſus eſt. Exemplũ aliud eſt de ꝑegrinatõis cötinuatone.que nõ reàrit aſſiduã paſſu um ſuoꝛũ dinumeratõnem neq; terminũ quo ꝑueniendũ eſt actualẽ recogitatõem Addit᷑ꝙ ſtat oꝛatõem ſicut⁊ ꝑegrinatõeʒ diſcõtinuari quo ad eẽ naturale que cõti⸗ nua tamẽ erit in ſuo moꝛali eẽ.ſicut ⁊ ecõ — Ehabituali attentõe ampliꝰ loqua⸗ mur illavidelzʒ nõ ſemꝑ ſufficit ad cõtinuatõem oꝛatõis cõſeruandã. Stat eni aliquẽ eſſe / q iam mlto tempe poſuit actualr/⁊ babitualr retinet in animo. di⸗ cere ſeptẽ pſalmos integralit ⁊ attẽte.qui vel nõ dicet illos vel interruptiſſime dicz. tali interruptõe que ↄꝛ iat᷑ moꝛali oꝛatõis vnitati ¶ Habet itaq; quelibet actio mo⸗/ ralis/ſuã⁊ continuatõʒ moꝛalẽ.quare cir cunſtantie ad bonitatẽ moꝝ reòſite ſunt appoſite ⁊ retẽte in hmõi actiõe.Dũ autẽ apponit᷑ circũſtantia mala. moꝛibo cõtra⸗ ria. quãuis maneat eadẽ actio in eſſe ſuo naturali ſicut eſt idẽ motꝰ in ꝑegrinando variat᷑ tamẽ in eſſe moꝛali.vt ſiqs motuʒ pegrinatõis cõtinuet ꝓpier auariciã et ra⸗ pinã aut libidinis expletõem Si vero in oꝛõis voce/apponit circũſtantiã attentio ni debite cõtrariã⁊ incõpoſſibilẽ ſcienter cum ꝓpoſito ⁊ aſſenſu deliberato. tunc eſt diſcõtinuatio moꝛalis.ſecus ſi neſciẽter ⁊ inaduertẽter hoc fuerit factũ iudicabitur Reterea dicimꝰ / ꝙ virtualis attẽtio Alſeu coꝛdis directio nõ interrupta de liberateg actualẽ attentõem ſibi moꝛalit Ncontraria/ ſufficit vt oꝛatio dicat᷑ cõtinua in eſſe moꝛalivel moꝛaliter.⁊ ſi nõ ſemper naturalitervel in eſſe naturali.Eſt autem virtualis attentio quã genuit actualis.qᷓ tranſeũte/ remanet eius virtꝰ in coꝛdeoꝛã/⸗ tis.que ſcʒvirtus.oꝛõem ſufficit cõtinua⸗ re etiãvbi coꝛ euagat᷑actualiter ⁊ inadner tenter circa cetera multa. Experimur hec nedum quotidie ſed in omni fere hoꝛavel momento.Exemplũ naturale eſt in iactu ſagitte que mouet᷑ poſt quietẽ ſagittantis iter oꝛatõneʒ quã tenet᷑ exoluere(quia de volũtarijs non opoꝛtet repetitionẽ fieri) ſi ꝑcipit oꝛans ꝙ euagat᷑/ nec attendit ad nia quis euaſeru:⸗ cent hoc cithariſte ſcriptoꝛes.et mechani cigli fereomaaeas. Licimus conſequẽter doctrinã vti lem ex pᷣmiſſis. Quiſquis oꝛat voca verba vel ad ſententia / ſi facit hoc ex inad uertentia ⁊ diſplicet ſibi dum aduertit.ne quaq; dicẽdꝰ eſt interrũpere oꝛationẽ nec dd iterationẽ obligat᷑.immo ſtaret reitera tionẽ talem frequẽter fieri nedũ ſuꝑnacu am ſed ⁊ nociuã.pcipue ſi in conuẽtibus laboꝛat.vbi ſocietatẽ quibaeſſet offendi/⸗ culoſum iuuare tenet. Cleq; debet faci les ſuꝑ huiuſmõi inaduertẽtia ⁊ oblinio nelſcrupulos ſibi foꝛmare. alioqn nunq; poteſt coꝛ ſuũ quietare.quia nitit᷑ ad ipoſ ſibile ſibi ꝑ naturãvel ↄplexionẽ. vel con ſuetudinevel fantaſie turbationẽ.que nũ qᷓᷓ poteſt(ſicut tradũt medici) quieſcere. ſi cut nec aervel mare dum agitatur aſſidui tateventoꝛũ requieſcũt Addunt aliquira tionẽ dicentes. Simile eſt in natura.que mas naturales in materia.ſic eadeʒ a cele ſtibus influentijs ⁊ intelligẽtias/nouas iugiter foꝛmas intentõnales agitat ac re/⸗ nouat in oꝛganis ſenſuum interioꝛũ.que ſunt ſenſus cõmunis fantaſia⁊ eſtimati ua.que in ſpeculi ſimilitudinẽ recipiũt ir radiatõnes coꝛpoꝛũ ſupioꝛumet (vt vo⸗/ lunt aliqui) intelligẽtiarũ. Attamen quã tum et quouſq; dictũ hoc veritatem habe * „7 9 „ at, maioꝛẽ requirit inueſtigationẽ. Qua⸗ cunq;autẽ excauſa pꝛoueniat:nos experi mento cõtinuo cernimus? ſentimꝰ.hanc euagatõnis neceſſitatẽ.quã ſi toleramus inuiti/nec ſentiẽdo conſentimꝰ. ſecuri ſu mus a peccato moꝛtali.venialia vero om Jautem deliberato coͤſenſit u rum pimus attentonem actualem in oꝛatione. ſcilicet eam ſuſpenden⸗ do/quouſq; ceſſauerit actualis euagatio yel attentio circa alia quod fieri ſepe pꝛo geſt et ſalubꝛiter conſulitur.pꝛeſerti dum homo oꝛat ſolus. vel cum illo qui eius moꝛam ſeu diſcontinuatoem tolerare pa ratus eſt. Exemplum.dum ſentit aliauis G 7 et nauis ceſſantiba nantis. Immo ſic ha⸗ bet om̃is ars perſecte habituata/ꝙ freqn ter in actione ſua nequaq; deliberat. Do ſicut nouas ſemper depꝛoperat edere ſoꝛ/ ℳℛ9 Heoꝛatione in oꝛando.vehementẽ tractũ cogitatiõis ¶ MHihilominus attẽdendum videturin hm boneꝛ honeſte ſicut pꝛedicatõis faciende caſibus nõnullis.qꝙ nõ opoꝛtet oꝛantem Cumon aut dum exteriꝰ inquirit᷑ ab altero aliqdue ſempꝑ conari tota ſolicitudine ↄtinere co oneme ſupꝑ reſponſiõe ſibi facienda/ſiue dum rei ſuum infra verba ⁊ ſenſum vocalis oꝛatõ unn domelſtice veloff ciopꝛopꝛijſo imincov: nis.quin tolerani poſſit euagatio quedã. Vyuii getvel trahit cõmoditas vt eidẽ pꝛotinus ſeu potiꝰcoꝛdis laxatio.ſine foꝛti conatu iliod intendat᷑. Poteſt oꝛãs in his ⁊ ſimilib ca repꝛeſſionis cogitatõnũ.nũc hac nunc il AVrUrn ſibus vel cauſis.oꝛõem verbalẽ intermit / lac fluctuantiũ.Et hocvel pꝛopter laſſitu Bixoo tere. aliqñ diutius.aliqũ bꝛeuius.⁊ redine dinem nature.⁊ cerebꝛi quãdam turbatõ umo poſtmodũ ad cõtinuatiõeʒ.abſq; vlla pꝛe nem.vel pꝛopter curſum velocem oꝛatõ⸗ 7 cedentiũ iteratõe verboꝝ.quia ſtãte inter nis.vel quia de ſenſuverboꝛũ illoꝛũ foꝛte unluck ruptione actus naturalis. moꝛalis conti difficilium. apð pitiſſimos theologos ni (Gle nuatio certa manet.neq; fructũ oꝛatõnis bil intelligiturvel minus q; continent nigne pꝛoꝛſus aufertvel meritũ. Korro ſi qss dunt qui ꝑpambulando fiũt minꝰgra A oꝛatõem agere debeat in cõi ſicut in eccleꝭ uativel deſides in oꝛatõne regulariꝰtamẽ B cnt ſia fit.nõ ſuppetit talis interruptõis actu obtiĩeri ⁊ cõtineri poteſt ſtabilitas coꝛdis (⸗ alis libertas. quoniã nõ ita redire põt ad in oꝛatõis attentone. ſtando vel ſedendo. 00 paſſum quèe deſeruit reſumẽdũ. Sufficit vel aliter honeſte quieſcendo q; coꝛpus 2” tamẽ in caſibus multis bona quedã:z pia agitano. 2ð cauſa.que nõ iterãda eſſe que fuerũt omiſ — B Nep ſt A 9 ſa ſatis excuſat Vt ſivnũ qaut duos vłtres — Bpere 1 Dic Q6 verſus alicui pſalmi dimiſerit. ſi reſume, — rede attentione que fit in affectu e re volueritvndecũq; turbabit᷑ in alijs cõ, ad deumvel ad ſpũalia aliqua.qualia nõ ſ tinuãdis. Et ideo eſt cõſultius.cũ quadãa ſignificant verba oꝛatõis que pꝛoferũtur O coꝛdis penitẽtia vlteriꝰpꝛogredi. Por Ingerit quippeſcrupulũ apud nõnul ũ ſpecialiter obſeruandũ videret᷑ apud reliꝭ los dictu Bernar.ſuꝑ cantica. vbi phibe⸗ M gioſos ꝙ ſuꝑioꝛes eoꝛũ.talem eis indul? re videtur.attẽtionem quãlibet ad alia qᷓ; chh gentiã concederẽt.immo ſuaderẽt.ne ite,⸗ ad oꝛatõnis ſignificata ⁊ verba. etiã ſi ſa⸗ nſtia lutaria videant᷑.ſicut exemplũ dat de reco M ratõem facerẽt talem.que cõem oꝛatiõem magis turbaret q; ſua reſumptio ſolicita gitatõne ſermonũ ſuoꝛũ.Et addit ꝙ mo⸗ ⁊ anxia ꝓficeret.qua data indulgẽtia.nul nachꝰ. debitoꝛ eſt omniũ verboꝝ oꝛõis q̃ᷓ la fit traigreſſio.¶ Addito ꝙ nò opoꝛtet dicunkt vel cantãtur ſiue a ſua ſiue ab alte⸗ in ſoꝛo penitetiali dare foꝛmalẽe illius qd ra parte Aident᷑ hoc alij dicere ſub alijs omiſſum eſt repetitõem. vt pꝛimã pꝛo pꝛi verbis volentes ꝙ actualis attentio. coar ma.tertiã pꝛo tertia⁊c.ſed ſufficit ꝙ alidd teetur infra terminos ⁊ limites oꝛatiõis q̃ gni equalens iniungat᷑ ¶ Addito pꝛetereag dicitur. vt ſi dicat Beatus vir qui nõ abijt Nli nõ leuiter debet oꝛas foꝛmare ſibi ſcrupu in conſulio impioꝛũ.hoc ⁊ nõ aliud cogi⸗ foſ los ſuꝑ obliuione illoꝛũ qne ptulit autp tetur ( Et quãuis multa ſint in pſalmia to * ferre debuit.qm̃ memoꝛia ⁊ reminiſcẽtia que nullãvident᷑ habere ↄnexionẽ aut aaa untl noõ cadũt niſi ſuꝑ illa queꝑ refſlexionẽ ſu, Apꝛiatiõem ad oꝛatõis materiã nihilomi ce per actus noſtros vel cogitatões conſide nus oſtẽdit Hugo de ſanc. Victo. in tra W rauim ꝰqles reflexiões nõ fiũt ↄtinue.nec ctatulo ſuo de oꝛõe cõpendioſiſſime? ſen A vt fiat neceſſe Sufficit igitad qͥetatiõeʒ tẽtioſiſſime compoſito modos/qbus oĩa a ſibi vnicuiq; faciẽdã/ꝓbabilis ↄiectura. trahant᷑ad oꝛõis foꝛmã⁊: modũ.ſʒ nõ om fuü Rationẽ deniq; ſi quis illã dumta⸗ ni eſt doctxii ã hanc ꝓmpte in pꝛacticã hahin xat que ſub pcepto cadit.ſcienter in? deducere ¶ Veꝝ hoinqͥſitõis determiatõ lreſ upit. per actualẽ attentõem ad alia. et difficultatẽ habet plimã pꝛopt᷑ diuerſos hooeſ euagatõem oꝛatõnis attentõni contrari? oꝛantiũ moꝛes. Et ne quilibet vſurpare ved am ſciẽter ⁊ cum ꝓpoſito. Sic ꝙ aduerte, ſibi vellet p regula generali.illud qpvari⸗ ö rit huiuſmõi diſtractõem ⁊ eam nõ curat os habet exitꝰ duz aliqᷣ faciũt ⁊ facere poſ inn repellere.ſed vult pꝛogredi in oꝛatõne.ta⸗ ſunt meritoꝛie.id qð apud alios in deme keitme lis vel peccat.vel reſumere debet illud qð rritũ caderet ſiue in derrimentũ. luoob in tali voluntaria diſtractõne pꝛolatũ eſt v / Hde pꝛio diciꝰ coꝛ aſſuetũ ⁊ affeff Gltpre mipbibe Nnac da üͤſid üdederecd ddgo⸗ tborodi aſturidain dcgeſubetg 8Aentoer incsoratit Stgoinöt aNötiude nſnringlin unmnii Wminttooi 6Ce.Nt Weſſineſe Nesedrol otüßron per cõtemplatiõz pᷣt in alia ſurſuzʒ rapi ſta Cum eni finis⁊ virtus oꝛõis ſit in eleua⸗ tieone mentis in deũ ꝑ pium⁊ humilẽ affe ctum:quiſqͥs in hoc ſtatvel verſat/fructũ adipiſcit᷑ oꝛõnis.ita tamen.vt dũ vocalis oꝛatio data ſub pꝛeceptõe/ illa nõ omitta tur.aut nõ contẽnat᷑ ab alio ꝓlata audiri⸗- Si vero nõ imminet tale pꝛeceptũ vocis exterioꝛis ſalubꝛius aliqñ dimittitverba⸗ lis oꝛõ q́;pꝛofert᷑ Aliqũ inquã.qm̃ poteſt humilitas loquẽtes ⁊ verboꝝ ſacramentũ ſupplere minoꝛatõem in oꝛãtis affectu ⁊ ne nimis aſſueſcat alis oꝛõnem refugere yel hoꝛroꝛevocalẽ. vel in laboꝛe tali ſatiſ⸗ factõem penalẽ exoluat ſeu penitentialẽ. VUlidem pᷣterea / quẽadmodnʒ płimos quos euagatio cogitatõnũ paſſim occur⸗ rentium ſinelege et oꝛdine.nõ impedit ex toto / quin faciliter ⁊ cito cũ dant operã ſe recolligendi / redeant ad recogitandũ illa: que vox oꝛatõnis expꝛimit / ita ꝙ cito coꝛ ſic diuertẽs a ſe:cito rurſus ad ſe reuertit᷑. Sic longe facilius⁊ diuiniꝰ/mẽs aſſueta contẽplationi/pᷣt ꝑ diuerſa ꝓſpiciendo q̃ quauerſuʒ ſe circũtferre.nũc in celo ſurſuʒ nunc in terra deoꝛſum.velut in luce clara poſitũ coꝛ ipſiꝰ. Sic nihilomin? reuerſio cum ofi facilitate in ea ipſa que pnũcia⸗ ta ſunt aut que dicunt᷑ attendẽdao. Vint alia duo.vnũ bonũ.malũ alte⸗ riũ.que coꝛ impediũt ne dirigat᷑actu alis attentio vel intentio ſua.ſuꝑ oꝛatõis ſenſum velverba VUnũ eſt meditatio ⁊ hec quidẽ in ſeeſt bona qm̃ circa bonaverſat᷑. alioqn nõ eſſet meditatõ ſed mendax ⁊ cu rioſa ꝑſcrutatio.Aliud eſt foꝛtis habitua tio-que verſat᷑ circa res aliquas terrenas inutiles vel nociuas cogitando.vt philo captus cogitat de amica auarus delucro vel damno.iracunddevindicta.et ita de IE ſecũdis iſtis/nõ opoꝛ (reliquis tet dubitare quin impedimentũ plu rimũ afferat ad oꝛõnis attentõnem / talis habituatio.itavt qñq; nedum vnius pial miverſus/ſed totus pſalmus/imo vnius hoꝛe ſpaciũ que decãtat᷑ velut in obliuio⸗ ne deponit᷑.que tñ obliuio vel euagatio ſi nõ placeat.dũ animaduertit᷑ſed vinci q̃; ritur in reliquis/ nõ obligat obaudit ad reiteratiõeʒ faciendã de neceſſitate.quam uis abſq; peccato non fuerit. Non enĩ ca⸗ dit pꝛeceptũ eccleſie ſuper oꝛatõne vocali Et eins valoꝛe oꝛatio habituatio. ꝙ fiat cũ actuoali attentõne! neq; de ea iu⸗ dicat ſicut nec obligat eã fieri ex caritate. Opoꝛtet etiã ꝙ deliberato⁊ perfecto con⸗ ſenſu non interrũpatur moꝛalitervocalis que data eſt ſub pꝛecepto. ꝛro de meditatõòne que eſt foꝛtis⁊ ehemens coꝛdis attẽtõ ad aliquid inueniendũ.difficilius eſt diffinitiue loqͥ ⁊ vn iuerſalit.An videlicet meditatio cele ſtiũ bonoꝝ ſiue donoꝛũ.ſitvoluntarie ad mittenda/dũ vocaliteroꝛandũ eſt. Vt ex/⸗ empli gratia.dicat aliqs. Dũñe ne in furo⸗ re tuo arguas me/ neq; in ira tua coꝛripi⸗ as me. Milerere mei dñe qm̃ infirmꝰſum Et occurret ſibi in mẽtem / triplex iudici⸗ um dei.vnũ in inferno.aliud in purgato rio.aliud in hoc mundo.Et trahet ipſuʒ melditatio/tfoꝛtiter et voluntarie et ſtudio ſe quatinꝰ poſſit ſᷣm hec tria.duci in affe⸗ ctum coꝛdis.hoꝛrendo iudiciũ inferni.ti mendo iudicium purgatoꝛij.querẽdo iu diciũ in hoc mundo m miſericoꝛdiã dei dicens Yac mecñ ſᷣm miſericoꝛdiã tuã do mine ⁊ ſᷣm iudiciũ diligentiũ nomẽ tuuʒ. Duerimꝰ ſi talis immoꝛatio ſieri poſſit/⸗ aut aliquãdo debeat᷑voluntarie/tempoꝛe oꝛõnis debite. Nam ſi fiat inaduertẽter et abſq; conſenſu deliberato/ conſtat ꝙ non obligat ad Errato ⁊ minꝰ qᷓ; vicioſa abituatio. Et ideo apparet mihi et vi detur tutius eſſe/attentis attendendis/q; hbuiuſmodi meditatio voluntaria non de beat admitti temꝑe oꝛatõis debite.ſedvel deſeri.vel in aliud tempus reſeruari. ¶ Quocirca viſum eſt aliquibus ꝙ; mul tiplicatio/tanta oꝛationũ vocalium/qua lis obſeruatur in multis religionibꝰ. mi⸗ rabiliter impedit a perfectõnis inquiſitõ ne que perducit ad cõtemplatõnem de cõ muni lege neceſſariã.quoniam ſicut cogi tatio vertitur in meditatõem per foꝛtem⁊ vehemẽtem coꝛdis applicatõnem ad ali/ quid vnum:/ſic fit meditatio tandem con templatio per habituatõnem radicatam et multiplicatam. Sed qui poteſt capere capiat. Sunt itaq;ʒ rariſſimi valde inter homines tam religioſos q; ſeculares/pꝛe cip ne in adoleſcentia ⁊ iuuentute/idonei ad contemplatõnis adeptõnem. Pꝛopte rea ſancti patres/videntes imperfectũ no ſtrũ⁊ attendẽtes qᷓ; difficile eſt ocio bñvti voluer̃t occupatõʒ bonã dare hoiboſuis. fecerũt hoc in oꝛationibo? canticis mulc 2 Deeoꝛatione mplius vero quidã obligant᷑ aſſiſte; magis inſiſtendũ eſt illis doctrinis qui⸗ ofein re tantũmodo faciẽtibus oꝛatõnes voc tum ad eruditõem intellectꝰ. licet quanti “ les/quemadmodũ ſunt lavci/vel etiaʒ ali ad inflamgti ez affectus / efficatioꝛes alie (bant u religioſi nõ obligati pꝛo tũc cõöuenti iudicent᷑ ¶⸗ ddita hac ſapiẽtis admoni X ſequi /vel diſpenſatõnevel ex pia et cauta tione.qᷓ tibi pꝛecepit deus illa cogita ſem⸗ dom relaxatõne/vt ad potioꝛa ſe ſubleuẽt. Illi per. Quod nõ obſeruant multi theologo S” tales/oꝛatõis temꝑe poſſunt in meditatd rũ noſtri tempoꝛis.qui de moꝛaliboquaſi nibus meliꝰquo poterũt ſe exercere. TCa de rudibus materijs / ſtudere vel inaͤrere (veiu erat Auguſtinꝰ.qui delectabat᷑ modo mi / nõ dignant. Sciemꝰinquiũt talia cũ vo⸗ rabili in cantibus eccleſie bene ſonãtib. lumus. Cum tamen nulla ſit ad cogno⸗ “” ⁊ influebant voces ille in aures ſuas.⁊ eli ſcendũ bene et reſolute ſcientia difficilioꝛ D quendo illabebat᷑ veritas in coꝛ eius.niſi pꝛopter circũſtantiarũ innumeras varie⸗ N foꝛte ipſe tũc erat magis dicẽdus in con/ tates. Nec eſt aliquis tam excellẽtis inge templatõne q; ſola meditatõne ſubleuatꝰ nij.nec a puero in hacſciẽtia tam exercita Amplius ſi quis fuerit exercitatꝰ in ali tus/qui nõ inueniat quod nouiterquoti quo ꝑticulari modo contẽplatõnis circa die inueniat qð pꝛius nõ ita plane ↄgno diuinũ aliquod vł moꝛale.tutius eſt ꝙ in ſcebat ¶ Sʒ ⁊ neceſſaria eſt cognitoꝛum illo ſemet exerceat.oꝛatõnis vocalis tem⸗ dei pꝛeceptoꝝ impletio.alioquin defici⸗ poꝛe/qᷓ; ad nouã contẽplatõis ſpeciẽ.per unt ſcrutãtes ſcrutinio.iuſto dei iudicio. meditatõnis noue ſtudium ſe conuertat. hocꝑmittẽte Simil ꝙ paſſionibo ſit ali Differat hanc/ingerereſe volentẽ coꝛdcis enus qui de moꝛibus iudicat. Amen meditatõem / in tẽpus aliud ſuſpirãs ⁊ ge mens ꝙ eã tunc admittere ſibi nõ conce⸗ PPe Pe gitur.⁊ dicat ſibimetipſi.pauꝑ homũcio EANENIIIEWIIIEE Helioꝛ eſt obedientia q́; meditatio. po- tiõibus Eiuſdecancellarij In oꝛando tens eſt deus redderevicem maioꝛẽ in id/ deum fm decẽ dictõnes verſus. .— ipᷣ̃m.⁊ ſi nõ hic foꝛte reddet. certiſſime ta⸗ ¶Dꝛo patre ſanctooc miſer. qꝛ mittoꝛ men in alio ſeculo vbi fietvox laudis ſine ⁊ ꝛgent. Officiũ dana.debitavis pietas ꝑturbatõe qualibet noſtri coꝛdis / ipſe re⸗ òM . r ion tribuet. ¶ Beinde cognoſcantz obſeruẽt 7 Pi fde kinoſciu om̃es tam clerici qᷓ; laici/quos opoꝛtz di ¶ Oꝛo ex affec Gnrmilt im ſpe Hlßeteoe ebus dominicis ⁊ feſtiuis intereſſe diuio rreuereti caritate tmbide ſeruitio.ꝙ non abſoluũturab hoc debito —— Potens nibilain dũ ſcienter fabulatõnibo intendũt.ſed mł Patrẽ qui totꝰe ſapiens fatdeſid tiplicioꝛi reatu ſe cõſtringũt quia nedum demens narerſeif nõ ↄſeruant pꝛeceptũ ſed ⁊ alios impedi⸗ Sapientis dume unt.⁊ in eccleſia ſanctiſſimo dei taberna⸗ .. IJuſticia (ſochidnn cnlo / ſcandalũ inbonoꝛatõemq; faciunt. ¶ Qui fact' nobis ſanctificatio. 2 . Stent igit᷑vel ſedeant.etſi non vocalittte frfredemptio. onwo oꝛando / ſaltem in modeſta quiete ⁊ ſilen⸗ viaveritasvita. calenoao⸗ tio animaduertant/ conſiderãtes neeun Pꝛoximitas lener ea que dicũtur vel canũtur /ſed que miſti , ¶ Sctõs in qbo eſt officioſitas. R Nuaun ceꝑagunt᷑ in ritibꝰ⁊ veſtibo ſacris.q̃ pꝛete LaAritas 6onſen rea in picturis pñtant᷑⁊ ita de reliquis ʒ SSBupꝛa ömtnnh Eniq; attendat᷑ pꝛo pᷣmiſſis et alis ¶ Miſer exoĩ ꝑte intra = “ ſimilibo dubijs reſolutiue diffinien⸗ ʒ ſub iuxta unn dis/ ꝙ, doctoꝛes ſancti peioꝛes / vtentes re — Ab eccleſia n thoꝛicis ꝑſuaſionibus in aggrauatõeʒ vi ¶ Bittoꝛ Aſanctis D cioꝛũ: laudẽvirtutũ.non ita tradiderunt h hpetentibus viuis. öoſtin reſolutõeʒ moꝛaliũ materiarũ/ immo nec -—ʒ— à qmeretibo moꝛtuis. d un ſpeculabiliũ / ſicut doctoꝛes recentioꝛes⸗ ¶ Unꝛget ſub ↄditõ Non criminarni sſe mn qui ꝑ queſtiones argumenta pꝛoceſſert ne triplici ſi volo AHon damnari ſocitnn advtrãq; ꝑtem⁊ ꝑ deciſiones zopteren Secc ſaluari mlii u . ⸗ S. —☛ ſibooris lommus minan nnen lunn ¶ Officium q̃ſi· Sacerdotale ¶BGenus electũ regale ſacerdotiñ gẽs ſcců ¶ Dona Foꝛtune Bratie (etanoomdo Frdmmme ita nocendo Pꝛiuatue 2ðð Bereſtonallte ¶ Vis a triplici boſte Carne Dreoemonio (Pietasad Beipſum SParorimum Que pietas eſt gꝗmoꝛ ex genere cõſurgens. eiuſde Cancellarij piſieñ.ſuꝑ dimittenoꝰ Ater noſter ⁊ꝛc̃. Dimittenovᷣ debita nr̃a ſicut et nos dimit timꝰ debitoꝛibonr̃is.¶ Ego in pmis ſic dimitto oĩbus de bitoꝛibo meis vel alienis duʒ ꝛes/ꝙ nullo mõ vellẽ eos dãna⸗ ri.iĩmo ſalutẽ eoꝝ deſidero te donãte et in ⸗/ Dic dimitte mibi pater nr̃.et hoc ſatis erit mihi.etiaʒ ſi nihilaliud pᷣſtiterꝭqm̃ cũ iſta dimiſſione tua ⁊ deſiderio ſalutis mee/nõ ſtaret ꝙ dã⸗ narer ſed ſaluarer. In boc aũt ſtat deſideri oꝛum meoꝝ cardo torus. ¶ Rurſus ego ſicdimitto debitoꝛibo meis vel alienis / q; vellem eos eſſe bonos viros/modeſtos/tẽ peratos / ⁊ ab omni malicia coꝛrectos ſeu cõuerſos/ꝑ tuam ineffabilem pietatẽ.ſicq; ginde ne ſibi nocerent nec alijs.ſed pdeſ⸗ ſent et nullã deinceps penam mgad S ſpirãte hoc qð piũ rectũq; eſtS ſq; ꝑſona ſeruaret᷑ et deſineret culpa Sic dimitte mihi pater noſter.vt in manſuetu⸗ dine me coꝛrigas ⁊ in vngentoꝝ ſuauitate vulnera mea linias et grãm infundas ſani tatis. ¶ Amplius vero ego ſic dimitto de bitoꝛibo meis/ꝙ vbi non coꝛrigerent᷑a vi⸗ cijs ſuis pꝛauis ꝑ manſuetudinem remiſſi onis. coꝛrigãtur in chamo ⁊ frenoac flagel lis / ue deterioꝛes ſemꝑ cõmittentes ⁊ alijs nocèẽtes / ſibi neq; ſemꝑ exñtes⁊ eũtes poſt pauitatem coꝛdis ſui/in adinuentioniba anxius/ 78 „ ſuis/damnabilius moꝛiantur. Sic dimit te mihi pater noſter debita mea. ſic vꝛe ſic ſeca in pᷣſenti/ne damner in futuro. Ita tñ vt in mĩa et miſerationibo flagelles me. ſiẽ et pᷣdixi deſideraredebitoꝛibus meis q buſ cunq;. ¶ Item ego ſic dimitto debitoꝛib⸗ meis/qꝙ licet ſenſualitas offenſa ex dictꝭ vł factis eoꝝ/remurmuret et in vindictam ex ardeſcat. Nihilominus deſidero ſᷣm iudici um ſuꝑioꝛis rationis/innitentis eterne le gi tue/ꝙ pacacioꝛ eſſet hmõi ſenſualitas ⁊ ꝙ in tranquillitate inimicos ſuos ſicut ⁊ a micos ſuſtineret quidem patienter et beni gnpe / ſicut caritas ſine q̃ neo tibi placet.pa tiens eſt et benigna/neq; irritatur. Sic di mitte mibi pater noſter.vt nihil aduerſum me velis agere/niſi miſericoꝛditeret beni⸗ gne.quoniam ſi taliter volueris.fiet vtiq; cũ ſubſit cũ volueris poſſe. Sed nõ ita mi chi.pᷣſertim in ſenſualitatis beſtiali eteffre ni motione a qua tu pꝛoꝛſus es alienus Deniq; ſic dimitto debitoꝛibus meis ꝙ ĩ⸗ ſpirante te et donante.ego in eoꝝ punitio nem laboꝛare vel cõſentire deliberato ani⸗ mo nollem / vijs facti contra regulas iuſti⸗ cie tue/ſciens te dicere Mihi vindictam. Hoc auteʒ aliquãdo facis ꝑ te ſine medio aliquãdo ꝑ iudices a te cõſtitutos in terra quib dum defertur aut relinquitur execu⸗ tio iunſticie contra malos/illa pꝛoꝛſus tibi relinquituret defertur In his ꝓpterea limi tibus ſtando et deſiderãdo vindictam. ſu⸗ perioꝛitas tue iuriſdictionis nequaq; vio latur. Verũtamen video tutius michi eſſe puſillo/qui non ſum iudex cõſtitutus alio rum/quieſcere interim ⁊ ſilerea tali deſide rio vindicte/quale poteſt ĩmo debet habe⸗ ri licentera iudicibꝰtuis/qᷓ; occupet᷑ mẽs mea in tali conſideratione iuſticietue.que ſi velit exercere ſe cõtra me/illa poteſt in in fernum ꝓtinus deturbare. Sit igituran⸗ te ome deſiderium meum / in miſericoꝛdia et miſeratione/ſuꝑ peccatoꝛes/oꝛando fle⸗ do/ eis.ſicenim et tu miſereberis cui talẽ pꝛius miſencordan infuderis Mꝛatio eiuſdem cum peccatoꝛ de peccatis ſuis multum eſt anxius/ eaq; coꝛam deo / omni poſtpoſita mala verecundia/ expandit. 1tiſſime et mitiſſime ama⸗/ aot deus hoim creatoꝛ ⁊ gub mnmnatoꝛ oim creaturaꝝ.immen ſe bonitati tue cõfiteoꝛ omia * modo feci/ ex illa hoꝛa ex qua peccare po/⸗ tui vſq; ad banchoꝛam /in q adhucꝑ miſe ricoꝛdiam tua ʒviuere me pateris Omniũ vero nõ poſſum eſſe memoꝛ.qꝛ multa ſunt et facile enumerari nõ pnñt. DSed tu miſeri⸗ coꝛdiſſime ⁊ pijſſime deuſ/cui nota ſũt oĩa anteq; fiant/qui verus inſpectoꝛ cogitatõ num ⁊ iuſtiſſimus es ſcrutatoꝛ coꝛdis⁊ re/ num /tu noſtioĩa pctã quecũq; egi vte ad/ hucago / vel intus in aia mea ꝑ occltas co/ gltationes vel foꝛis ꝑ apꝑtas opationes Et ꝓpterea qꝛ veraciter tibi hec omĩa nota eſſe cio/de his omnibo q me feciſſe contra volũtatem tuam intelligis / coꝛam maieſta te tua coꝛam omniboſctis tuis me reuʒz et culpabilem eſſe cõfiteoꝛ. Et niſi indulgen⸗ tiſſima mia tua pus ſubueniat/poſt moꝛtẽ carnis/ eterna moꝛte me eſſe damnandum eternis toꝛmetis eternaliter eſſe toꝛquẽdũ/⸗ ſcio.¶ Dulciſſime deus ſcio qꝛ me creaſti et creatũ miſericoꝛditer dilexiſti Etqꝛ ob h̊ me creaſti vt et ego q̊ te meum creatoꝛeʒ ſi cut dignum eſſet diligerem / tnis q; pceptiſ pomnia obediens eſſem Et hoctotum ad bonũ meũ feciſti.nõ vt ꝑ me vel melioꝛ eſ⸗ ſes. vel in aliq̃ ditioꝛ exiſteres. tu eni nullo bono eges.qꝛ tu eſſentialiter ipᷣm bonũ es. et a te eſt omnis bonus/quicũq; bonuseſt Etiõ nõ potes eſſe maioꝛ vl ditioꝛ.Ethoc nõ ꝑ falſam impotẽtiam /ſed ꝑ verã poten/ tiam nõ potes.Qui eni malum põt ⁊ facit malo ſuo hoc põtet facit. Sed ꝑ hãc potẽ ſinn ſurſum ad excelſa erigitur feliciter ed deoꝛſum ad ima trabitur infeliciter. Hac potetia vel potius impotẽtia miſera büliter ſeductus/et quaſi veſica turgens in aniter inflatus.extra rõem poſitus.Et q̃ſi iumento inſipienti ſimilis factus.telo ſuꝑ bie miſerrime ꝑcuſſus ⁊ pſtratus te creato rem meũ ⁊ miſericoꝛdiſſimũ dũm / in tuiſpᷣ ceptis qᷓ mihi ad bonũ meũ ſi obſeruaſſeʒ dediſti cõtemnens/et veluti mẽte ꝑditus⸗ dum adhucillucq; quaſi ſuꝑbe feroꝛ. vera ſoliditate ꝑdita. vias pditionis ⁊ moꝛt in curro.ac vanitatem vane q; elacionis ven tum ſtulte ⁊ inſipienter ſequoꝛ. ¶ Jateoꝛ clementiſſime deus.fateoꝛ coꝛam omnipo tentia tua.me nimis eſſe ſuꝑbum/vanum to qꝛ ſi in hoc ſeculo aliquã habere peccata mea quecunq; quoòq̊ nam glam appeto. ¶ Ecce deus meir et omni genere elationis plenum. Et pu⸗ m pote/ ſtatem/nullus poſſet ſufferre meam ſuꝑbi am:.¶ Ded ⁊ iſta ſuꝑbia/qua coꝛam hoi/⸗ bus grauiter vexoꝛ.q;uis ſit execrabilis et nimis piculoſa Eſt tamen alia ſuꝑbia qua cum diligenter ſecreiũ mentis mee non mi chi blandiens inquiro/non parũ vexamur etdiſſipatur infelix anima mea aliquãdo vero ſi cõtingat(qð tamen raro accidit)ali quid me facere qð fᷣm eſtimatiõem homi/ num videatur aliqua ſilitudo boni/nõ pa rum de hacip̃o ſuꝑbio.Etſi aliqͥs inde lo quitur et aliquo modo non curat laudare/ eum quaſi ſtultum et nihil ſcentem deſpi⸗ cio. Vel etiam ſi quaſi nõ curans laudatõ nem hoim vanam et inutilem fugio:nõ pg rum in interioꝛib meis vbi ſolus deus vi det/inde gloꝛioꝛ.Et mirũ in modũ /dũ lau „ laudatoem ⁊ va viuere.et totuzʒ qð viuo/pꝑdere/ Eccevides et execraris et p tali vita non niſi penas et toꝛmenta pmittis. Subucni ergo creatoꝛ meus.ſubueni adiutoꝛ in oppoꝛtunitati/⸗ bus. ſubueni et adiuua aiam meam.et per ineffabilem miam tuam / deſtrueet confun de ſupbiam meã.Ecce deus meus / ecce cõ fiteoꝛ imenſe bonitati tue.veneno hui ma licie me totü eſſe infectü. coꝛruptũ ꝛ deſtru cũ.⁊ iaʒ fere niſi miicoꝛdia tua ſubueniat culpã meaz recognoſco. reus et culpabtlis NVeniã et induldulgentiã de hoc et deom nibus peccatis meis.a te miſericoꝛs deus peto/qui non vis moꝛtẽ peccatoꝛis/necle taris in perditione moꝛientiũ.¶ Du glia multa que de radice huius peſtis me habere/et eoꝝ me moleſtijs non parũ inqͥ etari/ſed ſepiſſime atteri ſentio. que ſiliter confiieoꝛ.et ſimiliter de his omnibusveni vicʒ ira/impatientia/inimica deo ⁊ oibus ſanctis odioſa diſcoꝛdia/indignatio.rãcoꝛ. animi.tediũ mentis.voꝛacitas gule.mur⸗ muratio.auaricia.rapacitas.et alia multa his ſilia.quibo vexari etaffici lacerari⁊ di⸗ ſcerpi infeliciter aiaʒ meã cõſpicioꝛ ¶ Et, pꝛeter bec vnũ malũ ſup oĩa mala malum quo tanto grauius et miſerabilius lacera⸗ tñ et afflictũ anim ũ meũ ſentio / to et ab 4 Gin u Yinchiſe i⸗ lannean nuunsan⸗ umundi untnaren niſima Giponenun Taun Polutiin hecnn Ohünahs eonihin ſcumnbe ſocins⸗ cuern (WNE Äne Gäpen ooot gum cna ſomũt llemie⸗ fnma⸗ odie Cluſte ſinenn iniſe Muinizi uthabe fniatnli ſüͤcke⸗ ſebentie bſealon uanblsse uſardigg nerannt Mnüenn gigniin wacage noenhont, pbonifön llasingeh urulaudere Mmoluneri Noö luodcie idüln uanen cbſen 1lrer,i Eutnh ons worve ninn/ naper Confun. dchnn uduenia Knedun oeadenn ncons das Voris nen i n: Ns In infantia. in adoleſcentia.in inuentu⸗ te/ mihi ſemꝑ adheſit. nec adhuc pᷣ ſenectu te deficientibꝛ membꝛis meis / me deſerit. Eſt aũt hoc malũ deſideriũ voluptatis.de lectatio carnalis.tempeſtas libidinis/ que mulcis et varijs modis infelicẽ aia,ʒ meam laxerauit/diſſoluit et omni virtute deſtitu⸗ tam / inanem ⁊ debilez reddidit. ¶ Fateoꝛ mitiſſime ⁊ dulciſſime deus / fateoe coꝛam oĩpotentia tua.me hocoꝑe nefario.huius opis nefarij imũdis recoꝛdatiõibi.ſepe eſſe pollutũ.incẽſum.ardoꝛes ĩimoderatos⁊ in voneſtos paſſum ⁊ nõ ſolũ meaꝝ delectati onũ malas memoꝛias ⁊ ſtultas recoꝛdatio nes mihi nocere.ſed etiam alioꝛum male⸗ facta/mihi narrata.et per recoꝛdationes ſoꝛdidas ad memoꝛiam reducta coꝛ meuʒ non paruo neuo iniquitatis maculare. Aae deus meus pijſſime elmiſericoꝛ⸗ diſſime deus.qᷓ;uis non paruam verecun⸗ diã paſſus:expandi coꝛã te iniquitates me as/ oſtendi vulnera mea et peccata.et oñdi aiam meã malis oꝑibo maculatã.maloꝛuʒ oꝑm delectationiba infectã.malaꝝ cogita,/ tionũ recoꝛdatiõibo fedatã.deus meꝰ mia mea/reſpice ad pnĩaʒ meã.et reſpicead pie tatẽ tuã ⁊ ſuſcipe cõfeſſiõem meã.et fac me cũ ſᷣm miaʒ tuã. i iniquitates obf̃ua uneris dñe/ dñe qͥs ſuſtinebit. Ael etiã iuſti⸗ cia ſua.ſine mĩa tua poterit liberari? Pꝛo pitius eſto mihi dñe ꝓpitius eſto mibi pec catoꝛi. Parce pctis ⁊ iniquitatibo meis.vt ꝑtuã miaʒ ab oĩb vicijs mũdatus⁊ purga tus:ab oĩbus peccatis clementer abſolutꝰ finita tꝑali cõuerſatione/ꝑduci merearad regnũ celoꝝ.vbi cũ ſanctis oĩbus te lauda re benedicere et gloꝛificare valeam in ſecu la ſeculoꝝ Amen. . equuntur plures cellario piſieñ. CPꝛohemium Ratiam diuini talenti/ nolẽ/ tes in vacuũ recipe/q̃ tot ĩter turbines hoꝛridos reipbᷣlice 1. calũnijs hoim.dedit ad nutũ neceſſaria.ſimul attendẽtes/qm̃ in die pꝛo ſeritatis madauit dñs miam ſuã:et nocte tractatus de canticis cõpoſiti ab eodẽ ¶ꝗ contulit ocij locũ/liberauita De canticoꝛũ oꝛiginali r=ne 7 8 tribulatiõis canticũ eius.nõ ocioſum. nõ minienoͤ ingrarn reputamus/tempeſtatꝭ hac nocte pfunda/de canticis ſcribere po ſteritati / ſimmalignitas pcelloſa reddiderit aures ſurdas etati pᷣſenti.O qᷓ;uis o deus optime ſpandũ ſit/multos vt olim tꝑibus Helie ita noſtris tuos tibi reliquiſſe culto res. ¶ Cõplectitur aũt quaſi ſinu grandi. verbũ de canticis /ꝓlures materias ſeu vo lumina q̊s ꝓ cõfuſione vitanda/ꝑ thomoſ ſeu tonos.ꝑ notas ⁊ notulas/tradet lecto⸗ ri notandas pñs exoꝛdiũ/tituli vel tabule vicẽ tenens. ¶ Volumẽ vnũ/cuius titulꝰ eſt de canticoꝝ oꝛiginali rõne/ſub hoceuꝗö gelio verbo. Cecinimus vobis ⁊c̃.tres cõ/ tinet thomos /ſicut ipᷣe plogus inſinuat.iu xta triplex genus canticoꝝ/et triplicẽ inue ſtigandi facultatẽ. Nam eſt canticũ ſenſua le qð tractat hiſtoꝛia.et intellectuale qð in quirit philoſophia.eſt diuinale ſen ſuꝑmẽ tale qð ſola nouit theologia. Sunt in qli bet thomo.i.ſectione aut ſi ꝓpterrem q̃ agi tur tonũ ꝓ ſymbolo dicere maluimꝰ. Sũüt inq; notule plures/fᷣm totidẽ ꝑticulares pꝓ poſitiones vel doctrinas Suntin pmo triginta.ſunt in ſcdᷣo.xxij/ſine canonibꝰ in ſtrumentoꝝ.ſunt in tertio quinquaginta. olumen alterũ eſt de canticoꝛdo.hoc eſt de cantico coꝛdis.tres habens pncipa/ les tonos cũ notis et notulis.Pꝛimus in/⸗ quirit potiſſime dꝛãʒ canticoꝛdi.h̊ ẽ canti ci coꝛdis /a cãtico oꝛis. Velaliter de canti co moꝛali et rõnali/cũ cantico ſenſuali. cu ius toni ſunt notule qnquagintadue.Se cidus tonus deſcendit ad ꝑticularioꝛẽ cã/ ticoꝛdi rõnis.cuius ſunt note.xij.per notu las.xx. diuiſe.Tertius tonus qſi ſpecula / tiuã muſicam deducẽs ad pꝛaxim/ tractat de nouo gãma miſtico et moꝛali ꝑ.xij.no/ tas habentes notulas quadꝛagintaqͥnq; ſingulares. ¶ V lumen aliud / colligit in ſetonos tres plus ſᷣm modos traditlonis varios qᷓ;ꝓ diuerſitate materie. Pꝛimꝰ to nus cõciliat et obſequi facit/facetam elegi am cantatricem amoꝛem dñe theologie qᷣi liricum vel odarũ carmen. Thomus alter ſcous habet canões ſeu regulas amphoꝛiſ mas aut theoꝛeumata deca/ „ moe valnar ticis ꝑ notu alter tertius verbi ſolatij multiplex in ſe di rigit per particulas quinquaginta. Et ita WDW ð . de canticoꝝ/oꝛiginali ratione. Ecinimus vobis / nec ſaltaſt lamentauimus etnon plan/ rxiſtis. Pꝛecentoꝛ noſter chꝛi ſtus/amatoꝛ innocentie/ vo⸗ luit exemplis innocentũ pue roꝛum/p noſtra eruditione plurieſ vti.nũc ad humiliatiõem.nunc ad ſimplicitatem. vt eſſemus paruuli non ſenſibus ſed mali cia.Nunc vero nos cõmouet ad ſpiritualẽ vanticoꝝ exercitationem.ponens coꝛaʒ o⸗ culis/pueros cantantes in foꝛo. Neq; eniʒ parum refert pueros ſic vel ſic aſſuefieri in muſicis ⁊ cantibns put Areſto.politiſans docuit.et in bene inſtituta cõmunitate cõ⸗ uenit obſeruari ¶ Nos autem quos in do mino pneros vel infantes nouiter genitoſ effecit noua regeneratio.ſic decet ⁊ expedit in foꝛo pᷣſentis exilij frequentare canticum nunc exultatiõis ad ſaltandum ſpirituali⸗ ter/nũc lamentatiõis penitentialis ad plã gendum. Habemus in exemplũ ſacre ſcri⸗ pture libꝛũ/in quo ſunt(iuxta viſioneʒ E zechielis lamentationes carmen etve.Cõ coꝛdat illud apoſtoli Gaudere cum gaudẽ tibus.flere cum flentibus.qꝛ tempus flen di ettempus ridendi. Subditur conſone verbo ꝓppoſito us plangendi et tem/ pus ſaltandi. Cum autem iuxta poſteri us elucidanda ſit aliqð canticum ſenſuale vel animale/ſit canticum rationale vel mo rale.ſit canticum mentale et diuinale. De⸗ ſcribemus ſub triplici tono/naturam ⁊ oꝛi ginem canticoꝝ cum ſuis habitudinibus Docebit pmum biſtoꝛia.ſecundũ queret prhiloſophia.tertiũ theologia declarabit. Jarrat hiſtoꝛia ſacra ꝓpe Geneſis initi um/cui ratio ſuppoſita fide concoꝛdat/ꝙ; Zubal fuit pater can entiũ in cxthara etoꝛ gano. Quo temꝑe vtpote ante diluuiũ cõ⸗ ſtat illos non fuiſſe/quos gentilium littere tradunt carminũ et oꝛganoꝝ pꝛimos inn- toꝛes: Sic hiſtoꝛia capit veram canticoꝝ noticiam et cauſam/ pmitus ex fide/q̃ ge⸗ dimꝰ aptata eſſe ſeculo verbo vitelet ꝙ foꝛ mato Aldam/ cõmunicata eſt ei plenitudo us hũani generꝭ pꝛincipiũ velut in ſuo ſe⸗ minario reſidebat.nedum in eſſe nature ſʒ . . . . in bene eſſe moꝛum et doctrine.Cõijcimꝰ mus trac tatus hoc ideo.ꝙ poſt ſopoꝛeʒz adductis ad ſe cũ le aliquid facere potuiſſet ſine cognitiõe q̃ tamen ſenſibus participata non erat.Oꝑ⸗ tuit igitur ꝙ ex alto id atq; a ſummo ſumg ſiſſet. ( Mogus alter ſumendi cantico⸗ rum oꝛigiuem fuit ductrice experiẽtia. nũc in illis regionibus.nũc in iſtis.quibꝛmu⸗ ſica et nunq; fuerat vel ̃ᷣm Areſto.⁊ ſeqdua ces de eternitat erroꝛe fuerat infinities a riata et abſq; numero defecerat atq; redie , / rat ſ̃m tranſmutabilitates nature cuiuſlii⸗ mogdus alter qualis a Tullio ponitur duʒ venatur quanta ſit eloquentie ſi ſapientie iungatur vtilitas.qua factum eſſe dicit/⸗/vt pſiſſet. bet mutabilis innumerabiles. homines pꝛius agreſtes neq; ciuiliter ne⸗ q; politice neque moꝛaliter conuiuentes / conuenirent in vnum. modo pagum.mo⸗ do domum.modo ciuitateʒ.modo pꝛouin tiam.modo regnum.qui ſimul ita iuncti⁊ adunati/varias tam ad neceſſitatem qᷓ; ad voluptatem ſtudio vehementi compereft artes.quoniam vbi intenderis ingenium valet.et iuxta poetam. Qaboꝛ omnia vin/ cit impꝛobus et duris egens in rebus ege⸗ ſtas.dum ſequens ad pꝛioꝛes aliquid rati ocinatiue docta ſuꝑaddit. Pꝛeſtabat iuua cium nanq; liberum datum aliquib Siẽ apud egiptios tradit Areſto.aliquos con quiſitis que ad vitam erant neceſſarijs⸗ pter admirari cepiſſe philoſophari (Poꝛ ro narrat Auguſti.libꝛo de oꝛdine/radiceʒ vnam non diſſonam pꝛioꝛibus his queat itaq; de virtute vnitatis quã inquirit et fa cit amicicia/nõ dubitat ponere quamlibet ſcientiam examicicie et vnitatis appetitu manaſſe. Dicebat Ariſtophanes teſte A⸗ reſto.pmo politicoꝝ hanceſſe amicoꝝ cõ⸗ ditionem vt vnus eſſe vellet alter. velynus in altero. Hon diſſone ad verba Johãnis Qui manet inquit in caritate in deo manʒ et deus in eo. Et apoſtolus dicit. Quiad heret deo vnus ſpiritus eſt. erum ne⸗ quit fierittalis tranſmutatio qua vnꝰ ami coꝝ ſuo eſſe qdð habet in ꝓpꝛio genere det / dito/conuertatur in alterum Jam quippe non maneret alter amicoꝝ.et ita nullo pa⸗ o eſſent duo/ ſed vna natura.quo qͥd ab ſurdius poni non poteſt. Pꝛopꝛiam enim ctis animantibus impoſuit cunctis nomm na ſue ꝓpꝛietati naturali conſona. Neq; ta –— men/apta complexio ad iſta vel ad illa. O woermig⸗ wng commpeſfi iloſcdelt futinrerh nismmunu. nesetcog mociſime niucrent. busabu osſeſtbim. Gguebon – ingailltion logaodb gmmicopan Valle. eoinnk Poſumne Ga habzſia ſequitu. ſnetop ſegenter Pluninum ſneguubie ntprorer ſſes Wene⸗ lat Korde An conrit mocdh hinede umin 1 lutinn mae lumaa eltaoh⸗ nun adlogn in Een Mhen Darttone nd erpollae gemuls herefnz nouemg lennlline aigzſe ncomti . W icgitie, wnenr ſünnofan, ndiennn, Tpenätn ſi tsihnn Urſo⸗ ſnn unngtelie Muecintg 8. (Sedhhne oponiturdo eſiſne. neſedict/n ullicer ne⸗ Conuldentes/ ohacumn mo; oopronin mlingivri: ſumnö Maun vinun vonnN nhbege lgnidrani Iduiuna d. i Uiquos c ellaris dosdiscnrll inguinah rhuniht ns penmn nstſe ſem in Nynus ta Phins tindeomun dt.Dun o,Aolles NHiiginali rone vocem ignoꝛabant nonnulli hereticoꝛum vtalmaricus et begardi/dum ita deſipere comperti ſunt. Vniuntur igitur amici nõ illo/ſed alio quo fas habent modo. Hinc fuit inter ho mines et pꝛecipua cura ſermo nis mutui.quo latentes coꝛdis ſui paſſio⸗ nes et cogitationes conſilia et amoꝛes/ cõ modiſſime cõmunicarent iocunde q; con⸗ uiuerent. Facta eſt pꝛoinde ſuper locutiõi bus ars.que ſcribendovaleret apud abſen tes ſe ſibi manifeſtare.hec eſt grammatica cõgrue loqui docens et ſcribere. Poſtmo⸗ dum fuit euitanda deceptio circa veritatiſ inquiſitionem.cum regulis illationũ quaſ logica ob hocoꝛta tradit Yuerunt inſuper amicoꝝ amicicie non quomodolibet. ſed vtiliter.delectabiliter.et efficaciter iudicã⸗ de.qð in rhetoꝛica facere poſitum eſt.qm poſſumus appellare logicam moꝛalem.eo ꝙ ad moꝛalis philoſophie pncipia viam habʒ.ſicut logica ſcientijs ſpeculatiuis ob ſequitur.in quibusvis ſermonis pꝛeciſioꝛ ſine tropis viget et figuris Ventum eſt cõ ſequenterad mathematicas diſciplinas.q̃ plurimum conferunt artibus mechanicis ſine quibus vita ciuilis non agitur. confe runt pꝛeterea conuictui amicoꝛuʒ quo fiat vita pᷣſens oꝛnatioꝛ atq; iocundioꝛ. Sic inter ceteras artes ↄparata eſt mago plau⸗ ſu/muſica et ad diuinas res atq; cerimoni as / tandeʒz adhibita. Hincapud ruricolas et paſtoꝛes / bucolica carmina vel egloge. comedieleges.hincacrioꝛes ſatire.hincpꝰ modum grandioꝛib ampulloſe tragedie. hine deniq; metroꝝ heroicoꝛum elegiaco⸗ rum.iambicoꝛnm.ʒaphicoꝝ.et alioꝛuʒ ve⸗ lut innumerabilis multitudo. ¶ Uides quemadmodum muſica ſuum cepita na⸗ tura etab amoꝛe vnitate q; pmoꝛdiũ.que creuit adhibitis per artem regulis ⁊ nume ris.Quis vtiq; non aduertat/homines ſi⸗ cut ad loquelami/ſicad quandam muſicaʒ velut ab infantia et puericia pꝛonos eſſe. ga inclinationem ars et vſus perficiunt. ncmnnmaanerſunellittulſeim eſſe partitionem muſice.ſicut poteſt ipᷣe ſonus cauſas tres habere. Anus enim fit flatu. al ter pulſu. alter voce vel cantu. Tres obin⸗ de muſas fictio vpoetica dedit puta Varro ne refert Auguſti.quas ideo poſtea dixer̃t nouem/ꝓpter totidem imagines/ ab excel⸗ 7 lentiſſimis ſculptoꝛibus cum quadam ſu⸗ perandi intentione depictas. ¶ Tomptũ eſt inſuper/tres dumtaxat in numeris ſo⸗ noꝛis ꝓpoꝛtiones eſſe deleciabiles. Diateſ ſerõ.diapente.diapaſon.quas vulgari mo do nominamus.tertiam.quiutã.et ocrauã Nec ſunt plures deinceps que non reducã turad iſtos.quemadmodum ſexta et quin ta ſuper octauam.etrurſus octaua duplex Et ita per aſcenſumö/quantum vel vox vel ratio fas habuerit.que conquiſitio ſuã ha bet artem pꝛopꝛiam/tã ſpeculatiue qᷓ; pꝛa⸗ cticeraditam cin muſice nomen damus. Moc nit amplius experientia mirabileſ fieri mutationes per muſicam ſenſualem. de qua iudicat tanq; de obiecto ꝓpꝛio aurꝭ coꝛpoꝛalis et que ſola videtur apud vulga res cognita vel conſiderata ar ſunt hiſtoꝛia cũ philoſophis et medicis vt mar tianus et bontius.quibus non diſcoꝛdat ſacm ſcriptura de Dauid et Heliʒeo filijs q; ꝓphetarum. Nonne philoſophus politi ſans docet in policia bene inſtiuta/curaʒ de muſica pᷣcipueꝓ iuuenibus habendaʒ eſſe.que ſit ad temperantiam et virtutem idonea.non petulans.non diſſoluta.non agreſtis.non irritans,ſed nec animos mu liebꝛiter emolliens. ¶Notant ſiquidez ex dictis Areſto. vlti.polit᷑. expoſuoꝛes ſui.qᷓ tuoꝛ eſſe ſpecies melodie quas ipᷣe denomi nat vel a reꝑtoꝛibus vel a patrijs vtentib⸗ eis/vna vocatur miſtolidiſta. ſecunda lidi ſta.tertia doꝛiſta.quarta figeſta. ſiſoꝛima mouet ad compaſſionem ſecunda mollit ad concupiſcenniam.tertia ad virilitatem que ſtabilis eſt et virilis in qua ſunt iuue⸗ nes inſtruendivel exercendi.quarta rigidi oꝛ eſt vehementioꝛ q;/rapiens animos ad terribilia vel aggredienda vel ſuſtinenda. Poꝛro.iuxta varietatem complexionuʒ variatur complacentia et iudicium melo⸗ diarum.ĩmo et traditio quam frequẽtatec cleſia de varietate tonoꝛum octo/poſſet ad hanc melodiarum diuerſitatem appꝛopꝛi Ari.vt ꝙ pꝛima eſt ſeptimi toni.ſecũda qn/ ti. tertia pꝛimi. quana teriij. ¶ Poſtet alte ra fieri diſtinctio muſice.quoniam alia eſt aptioꝛ ad diuinum cultuʒ p deuotiõe.nũc leta.nunc lugubꝛi.nunc pia.nũc iubilanti Quedã potioꝛ eſt ꝓ moꝝ diſciplinatione Altera iocundioꝛ et ſuauioꝛ in amicabili ſeu ciuili cõuerſatione. Aut dicamꝰ ꝙ vna eſt heroica.altera dininqucda moralis politica. altera ſenſualis etanimalis p pu⸗/ eroꝝ vel impfectoꝝ recreatione. Aut rur ſum addamus ꝙ vna magis cõuenit in ſa tira.quedam in tragedia.quedam in come dia.quedam in bucolicis.quedam in odis vb liricis Aut poſtremo ſᷣm varietatem ho minũ.alia foꝛtibus et virtuoſis cõuenit.a lia lubꝛicis et voluptuoſis.alia ſubtilibus et ingenioſis.alia heſtialibus ⁊ ſtolidis. Kuin imam omniũ eſſe tradit Areſtot᷑. fiſtulatiõem.quã ideo pallas abiecit / ſuaʒ videns in aqua extibijs buccam inffari. ſumpſit poetica fictio necnon illud ꝙ Di das rex.buccas habuit aſininas.eo ꝙ ſuo iudicio Pan deus paſtoꝝ fiſtulans Apol lini pᷣferebatur cithariſanti Demum quot ſunthoie qui tmpanum gallice tabour cum fiſtula citius ac hilarius audiũt/qᷓ; cx tharam aut pſalterium: Ita rurſus ſic aui⸗ bus / ſic hominib/ſuus cuiq; cantus placʒ et cui ſuetus eſt vel aptatus. Recteren dum vero cenſemus/quemodum ad resdi uinas reputabant gentiles carmina tran⸗ ſtulerunt execrabili ſuꝑſtitione.quo factũ eſt vt qui ſine deo vero erant/ludificarẽtur a dijs illis. de quib in pſal. Omnes dij gẽ tium demonia.Oꝛte ſunt quippe arteſ ma magice carminibus vtentes/quas incan⸗ tationes vocant.quarum effectus mirabi les / nedum poete.nedum ipᷣi idolatre com memoꝛant.ſed atteſtatur ſcriptura ſacra cũ expoſitoꝛibus. Vnde dicitur ĩ Exodo.de maleficis pharaonis ꝙ fecerũt ſimile ad Moyſenin pmis duobus ſignis.et hoc ꝑ incantationes egiptias et archana dei.ita dicit textus. Verum exquiſitioꝛ de carmi⸗ nibus iſtis ſermo non expectetur hic⁊ nũc Latiſſimus enim eſt/et ſeoꝛſum debẽt ſue queri cauſe vel effectus. ¶ Habet ſubinde muſica ſenſualis que conſiſtit in modula⸗ tione vocis ſuam artem. cuius artis velut alphabetum quoddam traditum in gãma manuale ſub ſex vocibus vel notulis.vt.re mi.fa.ſol.la.de quo non eſt hic declaratio facienda.ſed ſupponenda ſimul qua ratio ne ſeruit muſico cuilibet inſtrumento no⸗ tulationis huiuſmodi peritia Sed nec de metroꝝ legibus numeris varietate in po⸗ ſtremo de geſticulationibus aliud tradere diſpoſuimus. ¶ Placuit tamen annotare ꝓpter reuerentiam ſcripture ſacre/nonnul⸗ pꝛincipales ſuas. la vaſoꝝ vel inſtrumentoꝝ muſicaliũ no⸗ Pe canticorum mina. Quoniam pariter monet nos ratio nature conſona. Poſuit itaq; Plato coꝛꝑi bus animas aſſiſtere tãq́; motoꝛes ſuis oꝛ bibus et oꝛganis.qð ſatis in celo Areſtot. et fides recipiunt de intelligentijs.quas vł angelos vel virtutesfides appellat. AUeruʒ de noſtris intellectibus necnon de bꝛuto⸗ rum foꝛmis / non cõueniunt cum Platone quia ponunt animas inherere coꝛpoꝛiboꝛ cum materia conſtituere compoſitum Cõ coꝛdat tamen vtraq; poſitio ſuꝑ hoc q; ſᷣm varietatem foꝛmaꝝ/reꝑitur varietas ĩ coꝛ poꝛibus.Hinc illud phie apud Boetium de buiuſmodi foꝛumis loquentis ad deum Pconſona membꝛa reſoluis. Hinc pᷣterea viſonomi tradunt animas inſequi coꝛpo⸗ ra.quanq; verioꝛ eſt locutio/coꝛpoꝛa ſuas ꝛincipales ſuas. ¶ Qoaptemus hanc ſi⸗ militudinem rei noſtre/ dicentes ꝙ ars imi anumas inſequi anuannei cauſas tatrix nature/cognoſcens quedam eſſe can tica quoꝝ modulatio fit aptius per vnum genus inſtrumento ꝝ.·et alia per aliud. ſi⸗ mul vt minus faſtidiret / varietas fabꝛicl/ uit ſibi vaſa diuerſa muſicoꝛum inſtarna⸗ ture/dans diuerſis cantibus oꝛganavalde diſtantia magnitudine.figura.materia q; ſicut natura dedit animabus apta ſibi coꝛ poꝛa.vnde coꝛpꝰanimalis vocat Areſto. oꝛganicum qui de manu hominis dicit ib ſam eſſe oꝛganum oꝛganoꝝ. Ecce cauſas multiplicationis vaſoꝝ muſicoꝝ duas q̃ᷓ ſunt delectabilitas pꝛo varietate et idoneit tas pꝛo conſonabilitate. Quid ſi tertiã ad diderimus cauſam ꝓ miſterijs et intellecti bus ſapientius occultãdis apud indignoſ et hebetes que panduntur ſtudioſis ſoler⸗ tibus et deuotis.· gis haberi videatur in moꝛali muſica / vel intellectuali qᷓ; ſenſuali.nihilominꝰ admo nent nos verba chꝛiſti / non eſſe pꝛetereun dam vaſoꝛum muſicoꝝ interpᷣtationem. Pꝛimum quia facit in pꝛeaſſumpto verbo mentionem detibijs ßm QLQuce narratiõeʒ Cantauimus vobis inquit tibijs et nõ ſal taſtis. Dehinc xpᷣus in ꝑabola filij ꝓdigi. refertſenioꝛem fratrem cum q ꝓppinquaſſs domui ſymphoniam audiſſe et choꝝ Pꝛo inde pſalmi quos de ſe ſcriptos aſſerit.ple ni ſunt noibus inſtrumentoꝝ ꝓ quiby ſatꝭ ad pᷣſens fueritvltimũ ſumere pſalmumve deuotis. ¶Quamuis autem ſer⸗ mo de miſterijs inſtrumentoꝝ/locum ma ſobren oſ⸗ adonin inn Nz ecidi denrde nn Piden leai coci⸗ gun ucon tainm bisern ſeiſin mnd abse Finul eiodet ſentn ſblei nichl inoibr omnnu locii nno⸗ Gani ſndfilon uſaurn fünalt Cupeon lbenns Pfickef etuafin hicintr rerinceli limeci „ppüolene Hiiginali ratione 2 nn lut exponendum Laudate dominũ in aan queet qualis ſit vita tua/nõ pudeat te per Dtregſtig ctis eius ¶ Vox iſta eſt vox anime dei/foꝛ ppiam erudiri que vitam cuiuſq; rei põit ncdo Rrſe mis ac deuote que poſt contemplatu: nem in oꝑatione debita nature.alioquin ſineo hsgues vel meditatiõem ſurſum directam et deo peratione qualiſcũq; ſit illa ſibidebita po Mlarnn ſum ꝑ omnia videt quaqua verſum. Quo tius moꝛtua dicit᷑ aut doꝛmitãs q; viuens wondehnucn niam pleni ſunt celi etterra gloꝛia domini Perge ylterius cũ phiavſq; dum occurrat kannlnn Tunc dilatato mentiſ oꝛe.iubilat exultat? ſapia diuina que ſe qrentes poccupat.⁊ B wrcndolh exclamat ad omnem generaliter creaturaz. docebit te. qm ꝓpꝛia et finalis oꝑatio hoĩs poſtun . Laudate dñm in ſctis eius.Et cũ ſeraphi eſt cognitio ſummi dei cũ fruitione et lau⸗ oſphoegt acclamante ſibi Sctũs ſctũs ſctũs domi/ de ſua.viuis igio homo et q;tum laudat rmanicn nus deus ſabaoth. Pleni ſunt celi et tera aia tua dñm. Eſt et iſtic iter quo oñdit do/ . gloꝛia tua. ¶Roſſumus ſanctos eius (ſi minus ſalutar ſuũ. Quarenoli conqueri mi dan ſobꝛie ſapiamus )acciꝑe pꝛẽm et filiũ cum dũ laudas/quaſi nihil agas.q̃ſi nõ dum pᷣ Phirin ſancto ſpũ.qui ſunt tres ꝑſone ſed vn de mia capias.laus eſt magnũ mibi qedepci — et dominus ⁊ vnus ſanctus.Aut ſctã ſunt um ſibi.magnũ valde etiã dũ gratj ſit.imo gapn . dei nomina eius ſacratiſſima. Sunt om / maius di gratis ſit Certũ hoc hẽbatania Wanalle nia q̊ʒ dño cultu ſpecialioꝛe ſacrata aut cer deuota qlem introduximus dicentem. lau nmnon teſcti dñi ſunt omnes ſpũs cõſummata iaz date dñm in ſcris eius. ¶ Dõ ſi vellemus — AI beatitudine deo ꝓximi:aut ſunt hoĩes exa in his et ſingulis que ſequũtur immoꝛari ENnn tati a terra quaſi iaʒ ſine terra.qui typo xpᷣi q̃le ſit fimamentum virtutis dei q̃les ſint unſen trahunt omnia ad ſe ꝑ cõtemplatiõem di⸗ virtutes eius.qualis denaq; ſit multitudo Dnwrn lectiõem etlaudem oia referendo ad glaam magnitudinis eiuſ. ſuccũberet ſermo cona Emiint ⸗ cõditoꝛis.ales imitatur aĩa deifoꝛmisK tui nec tempeſtiue ſatis arripemus ꝓmiſſã mſhu/ quã in has pꝛoꝛumꝑe laudesdicimꝰ Lau de vaſis pſalmoꝝ hmõi maxime rõeʒ Hoc mulnu date dñm in ſctis eius. Caane impleue, vnũ tũ dixim ꝙ in re q̃libet deo ſoli debet wunte rnat aiam dñs laude ſua.ſaginauerat eaʒ ci laus honoꝛ ⁊ gla ſicut ipᷣe eſt oĩa in oibus urus bis eterne ſatietatis.repleuerat in bonis ðᷣ Hinc põ.Ois terra ſiue oĩs creatura ado⸗ uſbicn ſideriũ ſuum.et vtaquile iuuẽtutem reno⸗ ret te deꝰ ⁊ pſallat tibi.pſalmũ dicat nomi⸗ Areſto⸗ uauerat qͥd ni labijs cxultatiõis laudaret ni tuo altiſſimo.NHNulli vero creature datur niedct os eius et eructaret verbũ bonũ. Laudate laus hmõi ꝑ latriã/nec vt ſignũ ẽ vt imago ralis dñm in ſctis eius.¶ Ault hec aĩa regredi/ neæc ꝓpter aliã quis attributiõem ſi ꝓpꝛieſẽ on dusi ens de cella vinaria aut certe putat omnes tiamſicut nulla res creata ſummũ bonuʒ me aidore ſentire.qð ſentit de dũo in bonitate ꝓpter̃a eſt neq; vt res/neq; vt ſignũ vel aliud attri anün ſibi cõplacet in laude dñi.Cõgratulat᷑Äqam butũ.Atuero qꝛ loquendũ vt plures ſentiẽ ettinallen ni collaudãti:que etſi nõ habeat iuſſionis dũ vt pauci.laudam in creaturis deũ ado Dndnind in oĩbus audaciã vt laudent.ſfiduciã nibiꝭ ratione latrie.ſicut in cruce⁊ in imaginib⸗ tndoſsen ominus accipit cohoꝛtatiõis applauſus · xvpi ĩmo ſicut in omni re.quẽadmodũ q̃li/ rusnung iocũditatis cum alacritate tripudio ⁊ coox bet eſt imago vel veſtigiũ tenue trinitatis nrbann ultatione. laudate dñm in ſanctis eius. noõ minꝰ naturaliter q; aliq ſit artificialiter leniand Scit vltimã nedũ ſui ſed oĩm btitudinem Caue tñ in laude vel latria cretumꝝ a ſcẽ ntn in dñi laude poſitam.q;uis non eodẽ gra/ dalo qle fieret ſi adoꝛaretur pbᷣlice deus in cepomn du. ſicut nõ oĩa exquo ꝑticipãt dñi cogni / demone vel eius imagine. in aſino / vel in riumm, tiõem et liberã ex volũtate dilectiõem. Si bufone.ĩmo nec in angelis et hominibus. mhmet cut pᷣterea diuerſi ſunt ſtatus in hñtibo etiiꝭ quantucunq; EnigAanlam Aaiun eis mmnif libertatis arbitriũ.duo pᷣcipue vn vie qui etalter honoꝛ ineſt. nibus in tranſitu tisgnit P fidẽ et ſpem ambulat.alius patrie vbiꝑ⸗ dictis / ad inſtrumenta muſica pergat fᷣmo 1 ie etua finis et termini ſtabilitate vacat aia noſter. WPe oniturtuba cũ ſono vel vt ufl eata. videt. amat. laudat. Exerceamꝰ igit alia tranſſatio habet/cum clangoꝛe cuius nnnn, hic in terris vocem laudis qᷓ nobis ꝑſeue materia finis et vſus varius eſt. Nam ẽ tu nden, ret in celis.Dicat vnuſquiſq; viatoꝝ pᷣſer ba coꝛnea vt eſt illic. In vocetube coꝛnee ſpwen 4 tim ecciaſticoꝝ dedicatoꝝ laudibodeiOis in recoꝛdatiõem arietis immolati ꝑ Abꝛa 2 ſpnũ̃s laudet dñm. ¶ Uis autem ſcireo aaa ham. Eſt tuba ductilis velargeneei V eß⸗ rea.que metalla/fuſibilia malleabiliaq; ſũt ¶ Zuus itaq; ſit affectus quãuis excarne naſcatur/foꝛtis vt coꝛnu/nõ lubꝛicus/aut efſuens.ſit ductiliſ.i.ſuaſibilis imitatoꝛ ſa pientie que de ſurſum eſt. Sit bonis con⸗ ſentiens.ſit non immanſiuus ꝓpꝛijs opini onibus ꝑtinax in illis.ſit ad fines ſub fine deo / vſuſ; varios accõmodus. NHaʒ tuba clan git nunc ad denunciatiõem ſolennita tum.nuncad congreſſum belloꝝ.nuncad legis ꝓmulgatiõem vel auditum ꝓut in ſi⸗ nay.nunc ad cetus conuocatiõem.nuucꝓ neomenia.hoc eſt illuminatione noua ĩ in ſigni die ſolennitatis. Nõnunq; ad opera tionem miraculoꝝ ſicut in deiectione mu⸗/ roꝛum in Jericho.¶ Rurſus ad euangeli ſationem.dicitur enim pᷣdicatoꝛi. dicitur ⁊ ſpeculatoꝛi.Quaſi tuba exalta vocem tuã quemadmodum de Bartholomeo legitur ꝙ vox eius quaſi tuba vehemens. Deniq; magnum nimis tremendum ſimul et iocũ dum habet miſterium tuba nouiſſimavo/ cis archangeli et vocis chꝛiſti in clangoꝛe mirifico qualiſcunq; fuerit.concipiendus magis intellectualiter qᷓ; ſenſualiter.reſur/ gent moꝛtui.Sane tam efficax erit.ram la te patens.tam omnia penetrãs vox illa tu⸗ balis.que ſaluandis gratiſſima.damnan⸗ dis vltra q; dici fas eſt hoꝛrendiſſima per⸗ ſtrepet et tonabit.Lalem ſe fatebaturaſſi⸗ due Hiero.audire ad terroꝛem ſimul et ſpẽ „ terroꝛem cruci nti eum in pſalterio et cithara. Differunt hec a tuba vel buccina.quoniam pulſu ſeu ta⸗ ctu non flatu ſunt.quoꝛum ſonus eſt capa cioꝛ atq; ſerenioꝛ.qualis aptioꝛ eſt aurib⸗ contemplantium confidenter habitantiũ ĩ tabernaculis eterne pacis Hec autem eſt diſtantia pſalterij cum cithara.quia pſalte rium ſonat a ſuperioꝛi ꝓcedens a grauioꝛi bus ſonis ad acutioꝛes deſcendendo. Ha bet inſuper coꝛdulas vel argenteas / vel ex electro quaſi tinnientes.leuius q; tangen⸗ das. Cithare vero foꝛmam/ad pſalcerium videbis euerſam. Cuius ſonitus a grauio ribus deoꝛſum/ad acutioꝛes ſurſum ſonoſ tendit.cuius fides⁊ coꝛde de moꝛticinis fi unt inteſtinis animalium deſiccatis ſubti liatis et toꝛtis. Que omnia / nonne ſigniti cant congrue ſtatum vel affectum peniten tis/ aſcendentis a cõualle ploꝛationis.coꝛ ncruciantis inferni.ſpem gloꝛificã tis paradiſi. ¶ Subſequitur: Laudate pus quoq; ꝓpꝛium toꝛquentis et extennã⸗ Zalem babere ſuadet dominus ꝑ Iſaiam anie peccatrici ſub typo tvri. Sume citha ram circũi ciuitateʒ meretrix obliuioni tra dita / bene cane/ frequenta canticum vt me moꝛia tui ſit. ¶ Conueniunt pſalterium ⁊ cithara.quia pectoꝛi iungũtur et foꝛmam coꝛdis habent inſtar ſcuti.habent et hanc figuram ſingla inſtrumenta muſicalia Nã trigono pira midi ꝓxima ſunt omnia ſiue que pulſu/ſiue q; flatu conſonant.Ac ꝑin⸗ de queſo/nonne docentur in omnibocan⸗ ticis inſtrumetalib/habere ſurſum coꝛad do minum. Vnde pᷣterea differentiam ſuã quomodo cõcoꝛdant pſalterium iocũduʒ cõtemplationis/cum cithara penitentiat afflictiõis.quemadmodum cõſonare dul⸗ ce eſt garritui philomene turturis ſuſpiriũ Dic ſpem cum metu et exultationem cum tremoꝛe/miſcere monuit pſaltes reguus. Seruite inquit domino cũ memoꝛe etex: ultate ei cuʒ tremoꝛe.ecit qð monuit.dñ pſallens et ſubſiliens totoq; conatu ſaltãs nudatus eſt coꝛam archa domini.ſicutvnꝰ de ſcurris ait Wichol. Cuius impꝛope⸗ rio/ſcimus Dauid quid reſponderit. ZLu⸗ dam et vilioꝛ fiam plus qᷓ; fgetus ſum⁊ ero humilis in oculis meis.¶ Bubiungitur Laudate eum in timpano er choꝛo.Tim panum/vulgo gallice diciturtabourvłbe gdon. compoſitum ex pelle deraſa tenſaqʒ cuiuſmodi non eſt vna vel magnitudo vel foꝛma vel vyſus Sunttimpanula duo.ga lice naquaires.vnum obtuſi ſupꝛa moduʒ ſoni.alterum ꝑacuti.vbi ſignificatiõem ac cipere poſſumus timoꝛis humiliantis et ſpei eleuantis ꝓpꝛie miam et iudiciũ q̃ dño cantande ſuni. Spes in cõtemplatiõe di/ nine pietatis et gratuite bonitatis.timoꝛi affectu ſeueritatis.inſuſteniabilis aduerſꝰ peccatoꝛes quos obdurare dicitur ſicut ali oꝛum miſereri. Sunt alia timpana vulga ribus magis aſſueta.quia facilioꝛa.quia ſonabiliora ad ſaltꝰ inconditos.et alia tri⸗ pudia.quibus ſolent iungi fiſtula bifoꝛa⸗ mina vel triforamina.tripos inſuper non grandis calibeus/ hincinde percuſſus. vmbala quoq; nõnunq; ex ere/ꝑ mum⸗ am colliſionem/tinnitus acutos reddẽtia⸗ quibus iudeos veſeres vſos fuiſſe Lyꝛa non ſiluit.Tu foꝛte rudis es et ad pſalterij tis/ad obediendum cithariſanti ſpiritii. ſ MMokpi⸗ Peh noun⸗ mleh enwnch usho nnſien wocnura uimqvo⸗ cuum/ wploot lsencop Uun Awe cocone, uoinec Uton⸗, ſonnnord Gepot Waedo ſhe⸗ pren ſs/ honi ucbe io ut Nenmt/ lugtal ſcuntae donnthe Ardann bchmi nocn Gthmntd fome Mſep gbubin Guuranot lebawer Gihnone logilo Clinnu nodin mognie lüim⸗ ſapinn aun erpforn Gnbet unimcnnd eneamſni un ſocieg pchincnnak Gſongreda msſuſpiniü Mnonemam lne . mmdege Snonutai lum ape/ A mero⸗ .Dim o Nde tenſacz nimndore ladr g anody ctöene. milianns ciciidi⸗ nphnieN, modnori ismguaſ⸗ turlanstl navrlg lor. guu getalam iulabifo pſupernot cuſus. aupnun woosedet. fuſe uupr, nnr. A cxthare q; ſubtilitatem ineptus.cantes in tympano moꝛtificationis concupiſcentie carnalis per abſtinentiam et ieiunia. Con cinas in choꝛo fraterne caritatis et conui / ctus honeſti ſine querela que diſſonantiaz operetur.deniq; quomõlibet id du 502 non ſileas a laudibus creatoꝛis. 2 vocatur a nonnullis vulgaribus inſtrum̃ tum quoddam inſtar trabis oblongum et vacuum/coꝛdas habens groſſioꝛes.mul⸗ to plus qᷓ; cxthara duas auttres/que bacu lis erutis percuſſe.varie variant rudem ſo num. Atuero confoꝛmius ad expoſuoꝛes et textũ choꝛus ẽ cohoꝛs canentiũ ſiłi mo do coꝛone. put licteraliter ad oculum vide mus in eccleſie choꝛis.et in choꝛis tripudi antium Hic exiſtimandũ eſt mariam ſoꝛo rem moyſi cũ alijs aliquãtis/iympana pul ſaſſe poſt egreſſum maris rubꝛi.Reliquos autem omnes choꝛos duxiſſe / cum reſpon ſione vocis canticoꝛdi atq; plauſibili Sic in reditu filij ꝑditi/ paterfamilias euange⸗ licus/cũ pꝛandio vituli ſaginati iũxit ſym⸗ phoniam et choꝛum. Sic filij ꝓphetarum ducebant choꝛos quando Saul occurreſ eis mutatus eſt in virum alterum tam effi cax erat muſica ꝓphalis. ¶ DSvmphoniã purant aliqui viellam vel rebeccam qᷓ mi⸗ noꝛ eſt. Atuero rectius exiſtimatur eſſe mu ſicum tale inſtrumetum quale ſibivendicz uerunt ſpecialiter ipi ceci.Hec ſonum red dit dum vna manu reſoluitur rota paruu/ la thure linita.et ꝑ alteram applicatei cum certis clauibus coꝛdula menieroꝝ ꝓut in cythara.vbi ꝓ diuerſitate tractuum roteva rietas armonie dulcis amena q; reſultat. Houic ſimphonie qͥd aptius comꝑandum reputabimus/qᷓ; noſtrũ coꝛ.aſſidue ſe mo/ uens.ac ꝑinde fantaſiam agitans:q̃ ſi cce/ N ditura motione nunq; quieſcit moto coꝛ/ de. Coꝛ vero ſi ceſſat a motu moꝛianimal cõtinuo neceſſe eſt. Felix muſicus ſpiritua lis qui ſuo hoc ſimphonico cãticoꝛdo/me lodiam iugiter ſcit ⁊ ſtudet/per meditatio⸗/⸗ nis digitos modulari.qtũs affectuũvoces fmigãma miſticũ/ſuaues reddat YFelixqui magnalia dei nedum in naturalibus.qua lia ſunt omnia mirabilia valde facta in eiꝰ ſapia cuius non eſt numerus:/ſed in artifi⸗ cialibus etiaʒ recognoſcit.quemadmoduʒ ex ꝑfoꝛatione modici ligni in ſambuca vel fiſtulis.aut ex metalliductione in tubis et cymbalis/aut in neruoꝝ aut inteſtinoꝝde Dꝛiginali ratione tie variantur. t 1„ in coꝛdis et oꝛgano.Coꝛde fᷣm glo.poſite ſiccata toꝛſione put in citharis / totreſonã/ equitur. Laudate euʒ ſunt ꝓ quibuſſibet inſtrumẽtis alijs a pſal terio et cithara que coꝛdis ſonant repercuſ ſis.ſit viella.ſit ſymphonia.ſit lyꝛa. ſit rota ſit guiterna.ſit lituus.ſit nablum.ſit ſiſtrũ ſit ſcacarum. ſit rebela.ſit generaliter ! mo/ nocoꝛdũ vel diacoꝛdum vel tricoꝛdũ vel te tracoꝛdũ vel pentacoꝛdũ vel ſexacoꝛdũ. ſe⸗ ptacoꝛdũ.octicoꝛdum.nonicoꝛdũdecacoꝛ dum.⁊ ſic abſq; termino coꝛdarũ in inſtru mentis que vel olim vel poſterius compo ni potuerint ¶ Ceterũ.latius adbuc oꝛga na recipiuntura gloſis/ꝓ muſico qualicũ/ qʒ coipingatur inſtrumentol. Habet ve/ ro modernus vſus aꝓppꝛiatiõem necirra⸗/ tionabiliter ad oꝛgana ex plumbeis vel ſtã neis fiſtulis.que cum follibus et cũ digitꝭ multiplicem ⁊ ꝑfectam habent inter aliud quodlibet inſtrumentũ vocaliũ/reſonãti«ã fiſtularũ.quefiſtule nõ illiberales appellã de ſunt.qꝛ nõ oꝛis defoꝛmatione.ſed follis inflatione ſonant. Hoc ſolũ vel pᷣcipuũ re⸗ tinuit eccleſiaſtica cõſuetudo muſicum ge nus inſtrumenti cui vidimus aliqñ iungi mubam. rariſſime vero bombardas ſeu tha lemias ſeu coꝛnemuſas grandes aut pugs vel alia ſiqua ſint que noĩauerimus inſtru menta.q̃lia Daniełliber / oia cõcludere vi detur in adoꝛatione ſtatue ſub omni gene re muſicoꝝ ¶ Verũtñ ampliare id qð mõ diximus de oꝛganoꝝ ſolo vſu p celebꝛẽ ec/ cleſie ritũ.cõmonet id qð ꝓpha ſubiungit. Laudate dñm in cymbalis bũſonanubuſ laudate eũ in cimbalis iubilationis. Sũt erea cimbala ea qᷓ vocamꝰ cãpanas.q̃s bñ foꝛtiter ſonare nulluſambigit. Talibo vtik ecci pluſq; alijs ſectis/ad dñi laudes tanq; vice tubaꝝ legis veteris.q̃rũ officia meirꝭ quidã expᷣſſit loquentẽ inducẽs campanã Laudo deũ verũ.plebẽ voco:cõgrego cle⸗ rum.Defunctos ploꝛo.peſtem fugo.feſta decoꝛo. Sunt et cãpanule p melodia ve/ lut in hoꝛologijs aliquibo oꝛdinate.Qui/ bus in omniby nf̃i poſſunt interioꝛes affe ctus erudiri ſimul et impelli:qualiter expe riebatur ille/cuius animus cõmotus acri / ter.eleuatus.dilatatuſ.qñ fiebat hmõi reſo nantia celebꝛis / iubilabat totus in ſe reco⸗ lens illud ſeraphicum de deo. Pleni ſũt ce li et terra gloꝛia tua.Oꝛ. R.vat tout.Hec eſt ineſtimabilium pꝛofuſio gaudioꝛum — 7 8 – 2 — PDe canticoꝛum T Subinfertur pulcra nimis ad boꝛa cõ cluſio.Omnis ſpũs laudet dominũ. He ꝓfecto toti pſalmoꝝ contextui pᷣcipue ſuo ſubſeruit initio/quo dictum eſt. Beat? vir Quig enim viri beati dicimus officiũ / ; vox laudis ad dominum. Juxta illud Be ati qui habitant in domo tua domine/i ſe⸗ cula ſeculoꝝ laudabuntte. Verum de hoc in ſubſequenti thomo ſeu tono/magis in/ tellectus eoꝝ omniũ que diximus aperit᷑. vbi de canticoꝝ rõnalium vel intellectua⸗ lium oꝛigine phia verbum facit. VUnde lu cidius apparet/quante ſit fecunditatis/q̃n te iocunditatis hec echoꝛtatio Omnis ſpi ritus laudet dominũ.vel vt tranſfert Hie⸗ roni.Om̃e qð ſpirat laudat dñũm ¶ Huic teãſſationi ſiquis cupiat magis inniti/ po terimus omne qð ſpirat ipᷣi homini ꝑ a p pꝛiationem dare.quemadmodũ nomina⸗ nit hominem xpᷣus omnem creaturam qui dictus eſt in Geñ. Inſpirauit ſpiraculũ vi te homini dete terra foꝛmato.Eſt aũt ma⸗ terialis ſpũs (vt interim de ſpirituali ſit ſi⸗ lentiũ )radicatus in coꝛde/quo tanqᷓ; mini ſtro et ligamẽto quodã/rõnalis aia exercet ſuas oꝑatiões in oꝛgano ꝓpꝛij coꝛꝑis.cui tanq; in ſpera actiuitatis ſue coaptat᷑. Eſt triplex iſte ſpũs aut flatus/inſtar fumi te⸗ nuiſſimi.naturalis ſcʒ vi talis:/ animalis cui medicoꝛuʒ aliqui tantam attribuerunt virtuteʒ/quaſi ꝑ ſe ſufficiat ad hominis o⸗ perationes.nam poſito ſpiritu altero/intẽ⸗ dunt ſi nõ errant dicere/q medicus vt me⸗ dicuseſt/cõſiderans coꝛpus humanũ tan tum vt ſanabile/non magnope curatde cõ ditione vel exiſtentia ſpũs materialis alte rius cõquirere. ¶ Pꝛoiude conſtat varia⸗ ri certiſſime/rõales nedũ aiales bois oꝑa⸗ rationes ſm diſpoſitiõem materialis huiꝰ ſpũs.quẽ ſpirat ⁊ reſpirat coꝛ ꝑ cõſona mẽ ꝛa pᷣſertim ad cerebꝛũ vbi ſit aĩalis ſenſiti uus ſcʒ ⁊ motiuus.Hic enim ſpũs ſi fuerit ſplẽdidus.ſi ſerenuſ.ſi ſubtilis.ſi mulcebrꝭ erit exinde totus hõ letioꝛ ⁊ alacrioꝛ(ſi de⸗ uotus eſt) ad laudandũ deũ.ſubtilioꝛ ⁊ ige nioſioꝛ ad recogitandũ ipᷣm ꝓnioꝛ q̃ſi totꝰ liquefactus ad diligendũ eum ⁊ ſuauitam plexandũ.ſi nõ abuſus fuerit dono tali Doni certe dicimus dei/talẽ ſpũs materi alis ſerenitatem.ſit illa a deo immediate ſit mediate ꝑ miſteriũ angelicũ.ſit ꝑ cõplexio nis temperiem cũ apto regimine coꝛpoꝛis ſit ꝑ opitulatiõem impetratiõem q; ſctõꝛñ ſit maximetandem ꝑ habituatiõem vebe / mentem in obſequio dei/in ocio ſctõ.in ex ercitio cᷓtinuo fidei ſpei caritatis q; virtu tum. 25 vſq; adeo fieri põt ab homine cũ gratia dei:q videbit᷑aſſidue verſari meſ eius in aꝑto lumine/cũ iocũdiſſima q̃ ſen/ ſum oẽm exuꝑat pace/cũ illa ſupadmirabi li diuiſionis ſpũs ⁊ aĩe/cũ vnione ad deũ. cũ ignoto cõiungit᷑ignote ⁊ ab omni pꝑtibi litate reducit̃ad monadẽ, hoc intellexerũt quidixerũt. Secura mens quaſi iuge con uiniũ.Et iterũ. Nõ eſt leticia ſuper coꝛdis gandiũ Et rurſus Quãmagna multitudo dulcedinis me domine quã abſcõdiſti tim̃ tiba te Cü ceteris in hanc ſniam ſine nũe⸗ ro. . loꝛientur in dño qui ſunt hmõira e ri valde.ſed ſunt quis raro ⁊ ad tꝑs bñpla citi tui deus qui das vt vis ⁊ quõ vis can⸗ ticũ.in hac nocte moꝛtalitatis q ſathanam tenebꝛoſos ſpũs ingerẽtem repmis.qͥ po⸗ tes abſq; vlla dubitatiõe ſine materiali q̃̊⸗ uis ſpũ/tuas in mẽte colluſtratiões ſuauiſ ſimas qles dicte ſunt ⁊ amplioꝛes illaben⸗ do ſuꝑadmirabiliteroꝑari.Atuero neſint vacua diuine ſapie oꝑa que ſicres admini ſtrat vt eas ꝓpꝛios motus agere ſinat.non repellit aptam ſpũs aialis diſpoſitiõem. qͥ aliter in cellulis cerebꝛi(qᷓs medici tripli⸗ ces ponũt pᷣmam mediã ⁊ poſtremã)pᷣtde purari/vt ⁊ imago ſit viuatioꝛ.eſtimatiua pꝑſpicacioꝛ.⁊ memoꝛatiua tenacioꝛ.ſicpᷣte⸗ rea ꝙ pars aliqua cellularũ vtputa ſuꝑioꝛ ſubtilioꝛeʒ obtineat ſerenioꝛẽ qʒ fantaima⸗ rũ vel idoloꝝ repñtatiõem /remanẽtibꝛa⸗ lijs ꝑtib in obſcuritate maioꝛi. Cuius rei poſſumus exemplũ acciꝑecirca cõbuſtio⸗ nem lignoꝝ q̊ ad varias ignis dꝛĩas in flã ma vet carbone/aut ꝑ ſilitudinẽ nubium/ ant mõtꝭ alicuiꝰ altiſſimi.c? in vertice ſplẽ⸗ det ſol nitidiſſimus.cũ ĩ inſimis nubes va gent᷑ atq; caligines. Adde ſplẽdoꝛes inſtar fulgurũ coꝛuſcantiũ vel emicantiũ ſcintil⸗ larum.quarum illuſtratione veluti ſubito diſparenti/pulcerrime veritates emicant a pud agentem intellectum elicientem ex fã⸗ taſmatibus in hac luce pꝛeſentatis ſpecies intellectuales puriſſimas/cuʒ affectionibi quas nemo nouit niſi qui accipit.Puto ſe ſerunt talia viri ſpũs ꝓphetici? deuoti Sẽ ſit ⁊ hoc ipᷣa virgo bta dũ in ſe cõſiderãs di niſiõem aĩeꝛ ſpũᷣs/dedit cuilibet qð ſuũ eſt ꝓpꝛumpens in hoccãticũ. Magnificat aĩa mea dominum. Er exultauit ſpũs meus/ rnd ſontes ſoaol Ety. Cral Mut ingeliau lpoßt uonpolue Danimn gotänüye (Gogen ſenſibooin fantalat Caffeciont ſenſtbroo⸗ Mpteaere cordis cui eniiurn ſonumnin⸗ leuntciſea ſintsan ehrazve⸗ ſindeſen cuolansgte feſonien ipatnton drenm bicnodie gaahiſien eſtherde muiid lccd adhann ererſinine limiͦin tümnannh Monenddi, omngt weintllani⸗ guuſtiugeenn Aſuperengs Mamuln beöciſti⸗ uunſnenie unthnön pooſih quovin- Bgahmn msd Nnueicli ſnössſtunt Morsilthen Amuc ngin ſu ſnieni tanhis dmiſc Dnchmuinn unmenſehe fimmnſone iczinafn 1ſnonich loni, QCuiont anacöbuſt nisdrein dininnbung in wnaſ imsnuts icorsinſtar Gmmüſanel; eweaniſudido⸗ Nnsenionte cemnemgti anisſeeß ite nordago nſecöicein ingi D ißien — a mulica ſen ſibili que dicta/ad muſicaʒ ſo la ratione vel intellectu ꝑceptam. argumeé⸗/ tantes ita. Si coꝛꝑalis habeat auris ĩ obę- . „ — „ ð . de tonis octo / ꝑantiphonas et neumata⸗ qualiter illi philocapto de amoꝛedei/bea⸗ to Ignacio/familiari matris dei/fuiſſe per angelos in monte reuelatum traditnara/ tio vite ſue. Sed terminus hmõi thomo Ppꝛioꝛi ſtatuatur/ad alterumde canticoꝛuz oꝛigine magis ad philoſophiaʒ ſpectantẽ teros/ üeeeeeſt veritatem de quinta eſſentia celeſti que incoꝛruptibilis impartibilis q; eſt. ponit cõſequenter neq; ſonum neq; auditũ pꝛo⸗ ptꝛie ſenſibiles illic eſſe.ſed omnia adintel⸗ ligentie rõem ⁊ ꝑceptiõem referenda qᷓ Pi tagoꝛas imo et Job / de cõcentu celi poſue runt. Sic intelligereturaplus de linguis angeloꝝ.De hoĩb vero maxime poſt con poꝝ reſumptiõem.nõ eſt impbabile muſi cam vocalẽ illis eſſe. Mroꝛſitn audi⸗ toꝛ inſtrui poſt iſta que in omni creatura reptis (Oia quippe fecit in numero) Ouo pacto muſice colligimꝰ exinde rõem: Grata fatemur dignaq; ſcitu coſideratio. Neq; eni ſolus ſufficit nume⸗ uaga muſic rõem.ſed vt ſonoꝛus ſit oꝑ⸗ rus Nihilominus vꝛget nos apls cũ cete w Gecugus thomus Roceſſit hũana ſtudioſitas cunr?ꝰ oꝛa iugiter inueſtiget quouſq; —;— * iecto ſuo ꝓpꝛio/qð eſt ſonus cauſatus aba ere repcuſſo/pulcros ſuaues q; numeros. cur a ſenſibus alijs vt ſunt viſus et tactus aliquid ſimile negabitur: ꝓpterea muſicaʒ in geſticulationibus viſu perceptibilibus In ipo pᷣterea tactu ſilenti venarũ pulſati⸗ lium poſuerunt.vt ex medicoꝝ diſciplina Warcianus exponit. Erophilus inquit e fantaſia ⁊ eſtimatio/numeros paſſionum et affeetionũ motiuarũ/ꝑceptibiles ab his rotãtiũ venas/rigmoꝝ collatiõe pẽſabat Pꝛogredientes vlterius inuenerunt in ibus interioꝛibus qui ſunt imaginatõ ſenſibus omni ceſſante pꝛoꝛſuſab extra ſo nante aere. Poſſum hanc noĩare muſicã coꝛdis.cuius tot ſunt voces⁊ ſoni/quot in ueniũtur motus interioꝛes numeroſi paſ⸗ ſionum interioꝝ vel affectionũ. ¶ Aſcen⸗ derunt cõſequenter hmõi cõquiſitoꝛes ve⸗ ritatis ad vim rationalem. que coꝛꝑeo nõ vtitur oꝛgano.Et ab bac ſuꝑius ad intelli gentiaʒ que eſt apex mentis.Ad ſinderi⸗ ſim deniq que vocaturſcintilla quedã ſuꝑ euolans et ſuꝑemicans ad eterna queꝑ reſto.videtur endelechia noĩari.¶ Ded et ipᷣa ratio ꝑtita in rõnem ſuꝑioꝛem et inferi oꝛem tanq; in virũ et mulierem.de quibui hicnõ dicenduʒ.qm in tractatu detheolo⸗ gia miſtica et in alio de paſſionibo elucida ta eſt hec diſtinctio. Poſuerunt igit᷑in his omnibus potenrijs muſicam et armoniaz . . ginali ratione Potuerãt ad extremũ intellectu plurima cõ⸗ memoꝛari de muſica que ſatis vulgata ſũt vt eſt figuratio gãme manualis.vt traditõ oculus nec ſatiatnr viſu.necau⸗ sp ris impletur auditu/quin vlteri . henerit id quod ꝑfectuʒ eſt. Pꝛoceſſit inq — Em diuerſas ipaꝝ motiones ¶ Fuitapud nõnullos phantes dubitatio ſitam nume roſa ſperarũ ⁊oꝛbium tã qʒ velox cuircuitꝰ gqearet ſonũ:ab auditu coꝛꝑali ꝓpꝛie ꝑcep⸗/ tibilem.quẽadmodũ queritur a theologis ſi de beatis illud depſalmis habeat verita⸗ tem. Exultationæs dei in gutture eoꝝ. ma xime cũ ciuitas illa dicatin plena moduliſ et canoꝛe iubilo.vbiquoq; eſt vnavox letã qui poſt et inter ceteros/plenius aſſecutus icta ſunt de nüer itaq; ſubiectũ muſice / numer ſono coꝛdiba nr̃is ad deũ / ſicut et clamoꝛes deſi⸗ derioꝝ Deſideriũ paupeꝝ inqͥ t ꝓpha exau diuit dñs.Et hoc vtiq; nedũ cõcedimꝰſed ad huius rei manifeſtatiõem/opuſculũ ſe⸗ patim edidimus de cãticoꝛdo.i.de cantico coꝛdis.cuius initigle verbũ eſt. Beati q au diũt verbũ dei. ſumptiue dicit᷑in deo / dicit᷑ in angelis. ad tuero ſicut auris tran⸗ oẽm deniq; traſterret intellectꝰ ↄgnitiõem vt ibi:Qui hʒ aures audiẽdi/audiat.cũ ſi⸗ miliba mult. Nõ aliter vox ⁊ ſonusvt in p boſro nfon methap hoꝛã accipiat᷑ncce eſt Silr de flatu vel de ſpũ flante mouente. 2 exagitãte/ voceſq; foꝛmãte/cõſiderare nos cõuenit. Hõ eni dñz laudat om̃e qdð ſpimt ſine ſpiratõevñ fitvox.⁊ ↄñter anditus ſuo mõ.Spũs aũt młtiplr ðꝛ ̃ᷣm declaratõeʒ Didymi libꝛo de ſpuſctõ. Eſt eni de ſpũs vt in Johe ſcribit᷑ Deꝰ ſpũs ẽ Eſta ꝓppate ⁊ ꝓpꝛie tertia in trinitate perſona nexus pa tris et filij quo ſe dicuntur diligere ſpiritu⸗ ſancto. Dicitur et ſpũs ſapientie młtiplex. Spũs inſuꝑ extenditur ad angelum tam De canticoꝛum bonum qᷓ; malum. Qni facit angelos ſuoſ ſpũs ait ps. Dicunturet hoĩm ſpüs eſſe.i mo ⁊ bꝛutoꝝ.ſᷣm Ecciaſtẽ.Extẽdit᷑ad vẽ⸗ tos ⁊ ſpũs pꝓcellarũ.Accipit᷑ ſpeãlitera me⸗ dicis ſpũs ꝓ inſtrumẽto ꝓximoviuẽdmo uendi ⁊ ſentiẽdi in aialib.et eſt fumoſitas ſubtilis ꝓcedens a coꝛde.Quid tandẽ mł⸗ tis immoꝛamur.cũ nomen ſpũs ad omn? vim impulſiuam ſubtilẽ et maxime ſecretã extendat᷑ Quo fit vt ois amoꝛ dicat᷑ſpiritꝰ OQuid enĩ ſubtilius.qͥd vehemẽtiꝰad mo⸗ uendũ vel impellẽdũ qᷓ; amoꝛ. Inde illud Augꝰ. Pondus meũ/amoꝛ meꝰ. illo feroꝛ quocunq; feroꝛ. Hinc valerius noĩat amo rem nedum ſpũaliter ſed ſpm̃ſctm̃.Et qm̃ inomni reꝑitur amoꝛ/qui eſt vir tus quedam motiua et impulſiua ꝓput con tinuo docebimus.pulcerrime et diuine cõ cluſit põ. Omnis ſpũs laudet dominum: Lanq; diceret.omnis creatura amet te de/ um ereatoꝛem ſuũ adoꝛetet pſallat nomini cuo altiſſime. Metaphicalis demum ratõ cõcludit totũ iſtud vniuerſuʒ recte dici mo nocoꝛdũ diuine ſapiẽtie. In quo delectat ludẽs ab initio:cuius monocoꝛdi/amoꝛẽ vnica coꝛda.Hinc apud Boe.phia canit. O felix hoĩm genus ſi nr̃os animos amoꝛ quo celũ regitur regat. Quid hectibi ſona re videtur optatio/niſi canticũ liberi arbi⸗ trij nõ diſſonare mũdi totius monocoꝛdo (ſola quippe diſſoua ſibi volũtas eſſe põt) que ꝑ ſupmũ ſaltem deũ nibilominꝰ ad cõ coꝛdiã ꝑ iuſticie amoꝛẽoꝛdinat᷑ ¶ Pergat igitur deinceps cõpoſitio nr̃a loq paucað amoꝛe tanq; de intelligibili quadã volun⸗ tate.qᷓ vitali ſuo pulſu/ꝑcutit aures coꝛdis intellectuales/ nõ abſq; ſuaui melodia / dũ amoꝛi ſua numeroſitas adiũgitur.Et in pᷣ mis reſpiciẽtes ad exẽplar vel ideam amo⸗ n creati/nõ ponimꝰ ꝑ fidẽ edocti talẽ aliqᷓ ideam ſeꝑatam qᷓ nõ ſit deus quõ redargu it Plato. Areſt. Cõcedimus tñ ꝙ omnia q̃ᷓ facta ſunt/ſicut in verbo vita erant /ſic ĩ ſpi rituſancto amoꝛ erant ſuo modo. Nam et amoꝛ ipe vitalis eſt. Ponit inſuper fides a moꝛem in deo eſſentialem ponit ⁊ ꝑſonalẽ quoꝝ vterq; reſpectu creaturarũ idealisdi ci poteſt Sed qua ꝓpꝛietate loquẽdi/qua⸗ li rurſus diſtinctione vel reali vel foꝛmali/ vel modali vel ſolius rõnis / nõ eſt pᷣſentis inquiſitionis.Qualiter poꝛro ſit in diuia trinitate.vox pa tris ipᷣe filius verbũ eius/ qualiter amoꝛ amboꝝ ſpũſſctũs cũ quodã pe pulcrum.et numero vt conſequẽter ponat᷑ illic muſica ſuauiſſima que ẽ amoꝛ numeroſus/nec au demus nec voluimus aliq̃m inverbis no⸗ nitatem aperire/que nõ a ſacris litteris ſit expᷣſſa.nobis quippead ſolam hancregu⸗ lam loqui fas eſt ¶ Amoꝛ creatus ꝓducit᷑ a tota ttinitate cientis.foꝛmat vel exẽplaris.et finalis.ap⸗ pꝛopꝛiatiue vero cauſaliter a patre.exẽpla riterꝑ fuliũ.et ſinaliter ⁊ cõicabiliter in ſpũ ſancto.Eſt aũt amoꝛ iſte creatus/inclina⸗ tio quedam/pondus/coaptatio/tendẽetia/ motio / cõueniẽtia cuilibʒ indita rei ad bo numet in bono hoca pᷣmo bono appetibi li deo.qtũs inde quelibet res ſictracta ⁊ in dinata/reuertatur ad ſuũ appetibile pᷣmũ quaſi circulo quodaʒ intelli gibili.Et hoc mediate vel ĩmediate. Sic intelligi põt ꝙ; monas genuit monademꝛ⁊ in ſe ſuum reffe ctit amoꝛem.vel de beata trinitate ᷣm ali⸗ quos/aut de mundi ꝓductiõe tã maiorꝭ qᷓ; minoꝛis ſᷣ̃m alios.¶Rurſus amoꝛ creatꝰ quadꝛuplex eſt. natufalis.aĩalis.rõalis.in tellectualis.quibo addit dioniſius amoꝛeʒ inceatum diuinalem Naturalis amoꝛ/in ſitus imAve in re qualibettanq; ſili tudo ſue cauſequeeſtamoꝛ diuinus/qͥ mo tus eſt deus ſe cõicare rebuſ. Sic amoꝛ na turalis tantundem eſt in qualibet creatu⸗ ra quam habet de eſſe vel natura.ſicut enĩ ens et verũ/ſic ens et amoꝛ cuius obiectuzʒ eſt bonum cõuertũtur /vt ꝓpꝛie paſſiões cũ ſbiecto. Antique dictum eſt. Bonum eſt qð omnia appetunt et amant Et ita oĩavt etiaʒ materia pᷣma ꝓpꝛie nihil poſita / amet foꝛmam meopperate. mulier virum.⁊ tur materia putanda eſt pure nihil. Alioquin qualiter eſſet pars eſſentialis compoſiti. Diciturtamen exſe nihil eſſe ſupplendum eſt foꝛmale/quale cõmunicat ſibi foꝛma v Amoꝛ̃terea ſicut impᷣſſus eſt ab amoꝛepᷣ mo / ſic in iᷣm reſflectitur. Si enim creatu⸗ ra nequit fieri neq; cõſeruani ſine cauſa effi ciente ⁊ cõſeruante/cũ finis ſit cauſa pꝛin⸗ cipij mouens efficientem Nõne mag ini⸗ tetur creatura cãe ſinali q; efficiẽti. HNonne pᷣterea nonnulli phantes negãtes creatõe,z reꝝ a deo nec cauſam eaꝝ ſufficiẽtem.po⸗ ſuerũt nihilominus ipᷣm eſſe finẽ eaꝝ cuiꝰ gin ſunt ⁊ agunt et mouẽtur. Speciãtad Sdicta phoꝝ ꝙ appetibile mouet appeti⸗ tũ circulo quodã.qꝙ deus ſtabſis mane . — plex genus cauſe effie⸗ oꝛmam infoꝛme. neq; eniʒ toune ch inuſß pcenti fioul ybideus Oicden neroun funxent ehe lototus⸗ tots mnrllst lbeano⸗ mnvent: Gunetn iuncnve ra oton⸗ rcni⸗ ſisgue udir ln le boamor⸗/ wene Gtöen Mori Ginecii. glinöen iogdil uibonn ermrye GSnioinn tumenen iui rũ ſntoleyn⸗ nnebog nktczinn mumnſeähor SBprenarur agcoginͤe ſriinmn am mönstee tantade Ridenng enon Inigerhyey ludinſon msſno dona bagenut mſaned usdi epaltöci Bonumch uEtincin Apoſite-ada. arypunmmen me, Negeg nbi Aiouin lonpvn ſeippodenm Fihtirma ttbamey nimatatu ſineanltf ſtanſapunn gönemagin fcin ſont cgitseni ſffcitn ⸗ ſeiniae u Opeon ereunine unn C dat cuncta moueri. ꝙ eſt ſpera quedam in⸗ telligibilis cuius centrũvbiq; eſt/circũferẽ tia nuſq;.ꝙad ipᷣm trahimus nos vt ad la Oꝛiginali rõne pidem fixum in litoꝛe/et hoccoꝛdis deſide rijs. vel ſicut ꝑ catenulam et ſcalam ſurſuʒ vbi deus innititur iuxta viſionẽ Jacob/ Sic demũ repetunt ꝓpꝛios queq; recurſꝰ. nec manet vlli traditus oꝛdo. niſi qð ſinu iunxerit.ſtabilemq; ſui refert oꝛbẽ Hic car do eſt /hic tenax vigoꝛ/hic axis rote volubi lis totius creature/hic poſtremo tenoꝛ vni cus totius muſice mudialis. ¶ Amoꝛ iſte naturalis cõſequitur cognitiõem ſicut etqͥ libet amoꝛ.nam penitus incognita quis a mauerit: Sed refert de cognitione.Naʒ q dam eſt nõ cõiuncta rei diligenti.quedã cõ iuncta vel cſſentialiter vnita. Pꝛimã inſeqͥ tuir amoꝛ pure naturalis ſicut lapis tendit gnitiõem ſed ꝑ cognitiõem impellẽtis⁊ di rigentis. Sic ſuo mõ quilibet amoꝛ vel tẽ dentia naturalis rerũ in ſuos fines/fitp di rectiõem et cognitiõem intelligẽtie nõ errã tis que deus eſt vt phᷣus et cõmẽtatoꝛ ſuus tradũt. (Eaan triplex amoꝛ alius/tripli cem ſequi᷑ognitiõem cõiunctã.ſicut ala⸗ lis amoꝛ/ſequit᷑cognitiõem ſenſitiuam in terioꝛem et exterioꝛem.rõalis ſequitur co⸗ gnitiõem rõis homini cõiunctã eſſentiali⸗ ter.amoꝛ intellectualis in angelis plus ho mine cõiunctã/ſequitur intellectualem co gnitiõem. Habemus ꝓpꝛias cuiſlibʒ amo ris ad alterũ differẽtias.vñ amoꝛ natura qui bonns eſt/nec malus eſſe põt.ſicut nec errare poteſt ſuus directoꝛ ⁊ cauſatoꝛ deus qᷓ;uis inueniatur in agentib volũtarijs.ñũ tamen ea rõne qua volũtaria ſunt.et qᷓ ſuã inſequũtur cõiunctam cognitiouem.ſed x reſpectũ ad inſtinctũ vel impulſum pꝛime rõnis ſepate quã eſſe deũ cõſtat. Sic ĩ ho⸗ mine ſolo/genus quodlibet amoꝛis inue⸗ nit᷑tãq; in minoꝛe mũdo qͥ oĩ ꝑticipat cre⸗ atura ſed hoc eſt alia et alia réne.Amat ita q; pure naturaliter ſequẽdo motiõem pꝛi⸗ mecognitiõis ſeꝑate.Amataĩaliter/oꝛdie ad cognitiõem ſenſualem ſibi iũctã ⁊ itrin ſecã. Amat roabiliter ſequẽdo intelligenti am mẽtis ſue.que eſt ſupᷣma poꝛtio roͤnis. eretaliquis qͥd ad materiã de canti. cis/tanta de cõditionibo amoꝛis digreſſio Ruidemus multũ ꝑ omnẽ modũ/qm̃ in ?d mis ex hoc vltimo colligi debet diſtinctio ſeu diuiſio multiplex canticoꝝ inſ. enſuale et intellectuale.Trahitur inſuꝑ diffinitio cantici rõnalis et intellectualis qð ẽ amoꝛ numeroſus/rõne ꝑceptibilis vel intellectu tanq; ſpũali mẽtis aure.Habetur poſtrẽo qͥd ſit canticũ pure naturale qð omnis cre⸗ atura cantat pſallit modulat᷑ ⁊ iubilat deo. qm̃ eſtamoꝛ naturalis numeroſus.in dei głamoꝛdinatus.qualis etiã in demonib/ obſtinatis et obſtrepẽtib volũtarie deo p hoꝛrendas blaſphemiarũ diſſonãtias/pul cre ſonoꝛe q; collocatoꝛdines. ¶ Super⸗ ſuntad integrã canticoꝝ noticiã moꝛaliuʒ q et rõales ſunt / alie diſtinctiões de amo⸗ re.maxime penes voluntariũ et inuolũta⸗ riũ.diuerſimode penes meritũ et demeritũ penes ioc undũ ⁊ luctuoſum.letũ et triſte. Efffagitaret rurſus oꝛdo loqui de cãticoꝛ⸗ do.hoc eſt de cantico coꝛdiſ/niſi ſuꝑ hacre tractus iam ſpecialis haberet᷑ cuius initiũ eſt. Beati qͥ audiũt verbũ dei.vbi pꝛactica traditurꝑ gamma nouũ et miſticũ in vltiꝰ ma ꝑteꝓ moꝛaliũ notulatione cãticoꝝ. At uero plurib omiſſis ptinus offert ſede monocoꝛdo memoꝛia.cuius ſola q̃ refonat coꝛda ponitur amoꝛ Et eius figuraʒ ſuffe⸗ cerit hic ponerevidẽdam ad oculũ relatiue ad pater noſter. Suꝑaddet᷑ aliud exẽplar de pſalterio decacoꝛdo qð ad eandẽppꝛie re ſpicit cõſideratiõem. Subdetur còpoſitõ moꝛalis ſcacarij ex qnibo hebit ſolers ani// mus facultarem circa qdᷣlibet inſtrumẽtuz muſicũ ꝑ tropologiam allegoꝛiam erana/ de gamma pᷣdicto.qð duplici metro cõple ctitur. A ſit amoꝛ gaudẽs.e.ſpes/cõpaſſio iota.O timet.v q; dolens odit.⁊ iſta noteſ Declaratio ſtat in ̊ pᷣmo ꝙ voces in gam ma miſtico /nõ intell gẽge ſunt ſenſibiles aurib extrinſecis.ſed dicũtur interioꝛes af ſectiones mẽte vel coꝛde ꝑceptibiles qᷓ̃ cuʒ ſint innumerabiles/nihilominus ad pau cas phᷣia ſił cũ theologia et medicina redu xit.nũc ad vnã.nũcad duas.nunc ad tres. dehinc ad q̃tuoꝛ.ac deinceps vſq; ad vnde nariũ in quo ſtetit Areſt. (Wobisanten placuit ad pñs numerus pncipaliũ quatu oꝛ affectionũ quaſi ſimplicium iũcta qͥnta velut ex multis cõpoſita.¶Placuit rurſus has affectiones quinq;/ p qnq; vocales de ſignare/tanq; ꝑ notulas qnq; ꝓpoꝛtionabi les illis de gamma manuali: videbis eniʒ ſub ſolis qnq; vocalibꝰ eas cõplecti.q;uis Bg gogiam faciliter ercogitadi ſilia. Expe/ dit aũtfieri rememoꝛatiõem ſub cõpendio — De canticorum vna ſcz.a. duplicet in fa.et in la. Vndere / omni creatura repertis que ꝑ intellectũꝑ/ anom motis conſonantibo aut mutꝭ ab vt.re.mi:· ccipiunt. Putabit aliquis nihil ſupeſſe / q ſenn fa.ſo.la.ſuꝑſunt hic vocales quinq;.v.e.i.· niam vltra vel ſupꝛa creaturam vniuerſaz det⸗ loc o. a.quas aliter hicoꝛdinamus mutantes quue cantica repies? Atuero ſi theologiam um di⸗ g. e. l O. v. ¶ Applica mus cõſequenter af/⸗ videbimus grãdioꝛa ſuꝑeſſe quẽadmodũ ginch ze fectiones noſtras qn· que ſunt amoꝛ ſeu mirabilioꝛi mõ cauſa cauſarũ quã in amo cbon gaudiũ.ſpes ſeu deſideri. compaſſio qug refundauimus tractat. inchoans ſuamab mae 8 ſi mixta.dehinc timoꝛ ſeu metuſ poſtremoa eo traditiõem / vbi et in quo phia ſtenit/nõ AUenu doloꝛ vel odium. Applicamus inquã iſtꝭ babeus vltra quo ſuũ deduceret ſcrutiniũ gcſun quinq; vocalibus vt.A.ſignificet amoꝛeʒ Ecce ꝙ pꝛogreſſus ph̊ie fm aplm⁊ ſapien ngnone gaudioſum. E ſpem ſeu deſideriũ.non vi tem/fit ab eis queviſibilia ſunt ad inuiſibi , tutem theologicam. J.vel iota cõpaſſiõe, lisg dei qſi ꝑ ſcalam aliquã.que vbi deficit⸗ uinſelen O. timoꝛem. A. doloꝛem vel odiũ. ¶ Sic pfpiam ſtare neceſſe eſt. vl in tenebꝛis teme iinnt ꝑſpicua eſt duplicis metri ſnia ſicomne ca rariam cõcutiendo palpare et errare. Nam ulſſli ticũ poſſumus ad gamma miſticũ reduce · que ſunt diuine volũtatis ꝓꝛſus liberrime Mmſn re. ſit illud canticũ veraciter in cordevyłmẽę oſtituta que leges. que tpm pᷣſtitutiones nch te. aut figuraliter in quibuſiibʒ plalmis in ſolus ille ſcit et cui voluerit reuelare quivo ehn ſtrumentis ve muſicis.ſicut in ſono tube.· luit et dixit ⁊ facta ſunt. Omittamuslinte/ lbſ pſalterio et cythara.in tympano et choꝛo: rim verbũ de miſterio beatiſſimetrinitat. Ncan in coꝛdis et oꝛgano.in cymbalis bũſonan qs enarrauit filius vnigenitus in ſinu pa/ neſae tibus et iubilationis. Deniq; quomodoli tris qui ſolus nouit que ſunt eius. Süea/ whn bet. Omnis ſpus laudet dñũm. ¶ Ceteruz mus pᷣterea de ipᷣo verbo dei ꝑ qð facta ſũt ſtand vis cognoſcitiua rõnalis/miniſtrat qſi lt; omnia. et deamoꝛe pſonali qui eſt ſpũſſan Ppnn teram canticoꝛdi iuxta meditatões variis ctus quem mutuo cõicat ⁊ ſpirat ſumma li pum ſm qnas vis affectiua pcipue ſi fuerit fo' beralitate pater et filius. Creaturaꝝ quip nenun titer habituata/ꝓꝛumpit in voces numero pe ꝓductio qͥd eſt/niſi quedam punctualiſ Omwpoi ſas affectionũ quinq; pdictarũ eas multi⸗ et vixalicuius momenti cõicatio reſpectu ſokonl plicando penes graue acutum ſuꝑpacutum cicationis illius infinite que fitin ſpiritu inuohuch ſurſum ſcqʒ et deoꝛſum ꝑ ſiſtolem ⁊ diaſtolẽ ſancto. Deſinamus inſuꝑ querere ſi conue Ulmnani quaſi ſine termino. In latitudine pᷣteremn ſe nienter poſſumus de illa trinitate gloꝛio / Mophuſeni cundũ bꝛeuiatiõem et ꝓlongatiõem.demũ ſiſſima. ponere canticũ ſumme ſuauitatis Uaurinane in cõiunctione mutua ſupꝛa quã heat fieri et leticie ſicut illic pon imꝰ verbũ numero (mnicgedeit in muſica ſenſuali:ibi maxima vbi eſtice,/ ſiſſiſſimũ plenũ rõnibus et ideis abſq; ter⸗/ Cdigenſoriss lo vna vox letantiũ et vnus ardoꝛ ietantiũ mino. Ponimus et amoꝛem iocũdiſſimã Mponſttugtr ¶ Decreuimus adextremuʒ de tot inſtru⸗ ſpm̃ſanctum quo verbũ tendit in patrem 0Phhpnvon mentis / trium (vt diximus figuras appo: ecpater in verbum tenoꝛe gratiſſimo. Po Us.thiſit nere.vic; monocoꝛdi iuxta litteramoꝛatio nuntalij hierarchiã ülic vbi pater inqunt (cuonen nis dñice. et decacoꝛdi ſᷣm alphabetũſim noõ grauali pfectione maioꝛ ſed in ꝑſona/ ſnanntsed et pater noſter. ⁊litteram.x pceptoꝝ Sca rum oꝛqgine pncipatur. imittam? in iſenmusin coꝛdũ vero qꝛ duplex habʒ officiũ tãq;dcho i; talia / diuinis theologie ꝑſcrutatoꝛibus (deneo, rus caſtroꝝ.a.canticũ militare deſcribitur· cũ ocio magno.cũ ingenio clariſſimo.cum ) (Rlunn cum ſua quadam elucidationeſen canone exercitio diutiſſimo.Nobis ſit hicetnunc ppaunforinche vt in pꝛioꝛibus. Sed antea migrabimus ſatis de canticis in ceatuna poſitis loqui/ nthettide⸗ tandem duce theologia.poſt theologiaʒ et plus ad deuotionis excitatiõem/q; intelle GSanngtre phᷣiam ad cantica canticoꝝ ꝓ tertio et fina ctus admiratiõem et eleuatiõem ĩ alta ma⸗ Chnuorn litthomo pñ̃tis opuſculi de canticis iuxta ieſtatis.ſcientes q; ꝑſcrutatoꝛ maieſtad op ipngen . ſuume oꝛiginem diſtinctiuo. Pimern ßloꝛia cran nmugline ncceſſe⸗ Nunmnetmn dT P 11 81— itit homo ad coꝛ altũ/eo amplius exaliabit᷑ ſornaretginn ł.⸗ C l. omus tertins deus. ¶ Veniamus ad rem noſtram collo iſnne⸗ „ Anticoꝝ diuerſas ſpẽs inueſti⸗ cantes pedem inueſtigatiõis vbi ſtetit phi gecen lce gauimꝰ p̃m hiſtoꝛiam.pmo quo cepes inquiſitionis.hic autem ſi bñ tene/⸗ liſate ad cantica ſenſu ꝑceptibilia.de?, mus pes erit in amoꝛe.ſicvt canticum ſua tanmtne hinc ſᷣm phicam diſciplinã de canticis in generalitate ſumptum deſcribi poteritꝙẽ Z Hiꝛiginali röne 278 Nann numeroſa vor amoꝛis.vel amo: numero; ſuerunt necnegamus aliqͥ pantium maꝰ⸗ mnmit ſus. vel numerus amoꝛoſt us. G. aditi eſt gis eleuati et diuinitus illuſtrati ſicut Are halggn de ſpebus amoꝛis poſt dinam. qm vn eſt ſto. ꝙ vltima felicitas hominis cõſiſtitinn gii naturalis cõuertibilis cũ ente. alter aialis. dei cõtemplatione.nec vt arbitroꝛ ſeqᷓ ſtraſ igriin 1 alter rõnalis. alter intellectualis.quoꝝ cõ/ ſetamoꝛẽ eius.nihilominus cũ cognouiſ⸗ sſunnn dio naturaq; deſcripta ẽ. Poꝛro de creato ſent deum / non ſicut deũ gloꝛifiauerunt ne * amoꝛe ſuꝑnaturali/de caritate quã quiha q; grãs egerunt. et qͥd inde ſecutũ fuerit pu am bet manet in deo er deus in eo. Deamoꝛe det recoꝛdari qd aplus aꝑiat. Amabaãt dei ininn quoq; nuptiali dei cũ hoiby verbũ nulluz. virtutem / illuſtrantem intellectũ. ſed iam Wnſſn in quo mñ et ſuꝑ quem fundãtur cantica cã que ſanaret que coꝛrigerʒ q̃ rephẽderet aiß6 uginuſti ticoꝝ q̃ eꝑitalamia noiamus/= canticũ di fectum(dicit Augꝰ)non amabant.¶ Am endideſea uinale ¶ Erat aũt ab initio pncipal inten plius ipᷣi phᷣi quis aliquẽ hominis amo⸗ nnbi tio facere verbũ cõſonãter ad xpᷣi pabolam rem ad deũ ponerent etdebiiũ ſcirent/nul⸗ de cantico duplici. vno fm ſaltatiõem vel exultatiõem.altero ſᷣm lamẽtatiõem 7 pla/ ctum et hoc nõ ſeculari ſeupphana vanita⸗/ lo pacto tamen valuerunt attingere vel ſu⸗ ſpicari ꝙ mutua eſſet amicicia pᷣſertim ſpõ ſalis/dei ad hominẽ.et econtra.qualeʒ no⸗ öſtinnones hmrnim te ſed xpᷣiana pietate.Coõuerte fideles oon/ bis reuelau it theologia/fundata in carita⸗ mumnsinne/ los ad xpᷣm videbis affirmo tanq; in em te de qua eſt illud Caritate ꝑpetua dilexi te plari pietatis /ipᷣm duplex hoccantici genꝰ HNõ enim quilibet amoꝛ dici meretur ami⸗ winſnupe reſonaſſe.nam et exultauit ſpũſctõ rapt' ad cicia ſ̃m philoſophũ.ſed ille quo ſibi mu/⸗ ens Glen vocẽ patris intus ſonãtẽ cũ clamauit.Cõ tuo cõicant et cõniuunt et cõgratulantur⁊ cofnnſt fteoꝛ tibi pr̃ celi ⁊ tere.qꝛ abſcõdiſti heea couniũtur amãtes.quale aliud neq; Pla⸗ nickſpüſin ſapiẽtibo et pꝛudẽtibo.⁊ reuelaſti ea ꝑuulis to dicens deũ nõ miſereri hoibus.nec Are Tünmnel Ila pater ſic placitũ eſt ante te. Rurſuſita ſto.redemptionis ignoꝛãs miſterium nec muig lamentatus eſt ⁊ planxit vt cõqᷓreret palã. Aliud omnino ſas habuit ſine fide.¶ Le=E, manai O vos oẽs qui tranſitis ꝑ viã attendite v· temus nũc decanticis exultationis ⁊ lamæ bnn dete ſi eſt doloꝛ ſicut doloꝛ meus Talia col tationis aliquid dicere/⸗ qð ſit ſupꝛa nõ cõo⸗ lſpirn ligimus hic duo cantica.vnũ exultationis tma philoſophiã.que duo caãtica notãs qui ſconne Aliud lamẽtationis. ad qualia/nõ hũit phi diyxit Miam ⁊ iudiciũ cãtabo tibi domie. goro⸗ loſophia ſerutãdo venire. quoꝝ quodlib; Hecautem eſſe iam tetigimus. vnu nupti narinans fundatur in amoꝛe.nõ q̃licũq; ſed aritat; ale qð epitalamiũ noĩa tur.aliud repudia⸗ numeao et amicicie deifoꝛmis.ſᷣm oppoſitas tamé tionis repꝛobe qðᷣ infernale dici poterat. abſchin et diuerſas rões.vna ẽ diuinalis adoptioz Opoꝛtetigitur vt a nuptijs carnalibo figu ſni e pon ſallo altera repꝛobatioꝛ repudiats ram accipiamus / nõ diſſonũterad aplin/ in ponm NHihil pᷣmo cantico melius.iocũdius.beꝛn qui loquens de coꝛꝑali mrionio Sacfm iſind⸗d0 tius. Hihil ſecũdo deterius. inſuauius.in⸗ inqᷣt h magnuũ eſt. in xpᷣo dico et eccleſia umit felicius reꝑitur. Pꝛimũ cecinit Salomj Sunt vero litteraliter tres modi deſpõſa⸗ ſebingonn in canticis. et Dauid pluribo pſalmis.Al tionis. vnus viri cũ libera,. alins viri cũ an irinm'i terũ Yeremias in trenis.et Jlaias ibi. Cã cilla.tertius viri cĩ dña Altimũ hunc mo mnumt⸗ tabo dileco meo vbi ð repudio canitᷣſna dũ tenuiſſe vider ſolus Joſeph vir iuſtus nſmwan goge. ¶ Nuncaſcendat theologia ſupza cum vxoꝛeſua Maria Pꝛimũ legimus in beenune phiam non inchoans pceſſu ab infimisi Abꝛaam cũ Sara qð quotidianũ eſt. Al⸗ nen r ſtar phie ſed a deo pmo oĩm pꝛincipio.ad terũ ipius eiuſdam cũ Agar ancilla / ſicut i ſtblc Ae qð attingit vtiq; ꝓceſſus poꝛ phie.Et di / Jacob duplicẽ hunc modü reꝑieſ reſpectu ianchi camus vltra phᷣiam ꝙ de; ipᷣe tanta pietat ꝭ Tye ⁊ Rachelliberaꝝ.quibadditũ eſt an ſniun dignatione.tanta caritatis bonitatis q; dd cillarũvtriuſq; cõnubiũ.¶ Aeniamnsad nicfu latatione/humanam dilerxit natu ra/vt eaz miſteriũ.fignrauit nanq; mr̃ioniũ Ade cd npluss foꝛmaret ad imaginem et ſimilitudinẽ ſuũ Eua cõſoꝛteꝛ libera cũ adhuc nõ peccaſſet giugenln qtũs ſui ꝑticeps eſſe poſſet.⁊ ita particeps cõiũctiõem dei cũ aia ſctã.etiã ſi nõ fuiſſet Froſmnndhn H eidem iungeretur feliciſſimo federe nup incarnano filij dei ſubſecuta. Yigurauit in isſbifnißil tia li ſicut ſponſa ſponſo ſuo / qua dilectie ſup fm aplin cõiunctoͤem xpi incarnati cG Genſbitn et caritate / nullã diligibilioꝛem / nullan a eccia cuiuſ aaput eſt et cõſoꝛs in natura Fi nanm . rioꝛem eſtimarepoteſt coꝛ humanũ ¶Ro. gurauit coiũctõem humanenature cũ deo npam ree utite u0 e . Sg ꝛ De canticorum in ynitate ſuppoſiti· Figurauitm Augu. etſequaces cõlunctiõem poꝛtiõis ſuꝑiorꝭ. quaſi viri.cũ inferioꝛi tanq; mulieris. Fi⸗ urauit iurta metaphoꝛam ſalomonis de dꝛti muliere cõiunctiõem hoĩs vel ſpiritꝰ ſapiẽtis cũ legedei vel ſapiẽtie. Sic enilo quituralibi. DOueſiui ſponſam mihi aſſũe⸗ reeam ubinde mr̃ioniũ Abꝛae⁊ Ja cob cũ ancillis / notat apłus figuraſſe con? iunctiõem xpᷣi cũ ſynagoga que generauit filios in ſeruitute Deniq; matrimoniũ Jo ſeph cũ Maria certe cũdña que non ab eo pepit neceam humiliauit/ſed eius cuſtos ſuit/aptatur cõgrueę cõiunctioni pᷣlati cum eccia ſua/quã ſpũſſanctus impᷣgnat/nõ ip ſe qui cuſtos eſt q;uis ſponſus. Emuſ ecce ſeptem genera ſpũaliũ nuptiarũ de q/ bus non erit dicendũ ꝑ ſingła.grata nihil⸗ ominns eſſet ſpeculatio circa vnũquodq; genus intuenti:.quo pacto cantica cãtico⸗ rum ſalomonis aptarentur vnicuiq; tãq; i quidem de cõiunctiõe xpᷣi cũ ſynago eteri.rurſus cũ eccia noua et libera nec epithalamio ſaltationis vel exultationis. 1 nõ et naturali.doctoꝛes copioſiſſime diſſe ruerunt in expoſitionibo canticoꝝ litterali ter ⁊ allegoꝛice De coniũctione pᷣterea dei cũ aĩa ᷣm tropologiam nõ ſiluerũt.ſed nec vſq;quaq; de cõiunctiõe pᷣlati cũ ecciavice ci cõiugio miſtico qð ſuꝑeſt/ſiqs aperue⸗ igno ꝛamus. Scimus venerabilẽ Richar dum nõ vnũ nõ alterũ ſed oĩa pene volũi/ na ſua de hoc mr̃ionio ſpũs et aĩe ꝑ miſte⸗ rium compleuiſſe. p̃cipue libꝛo de. cij. pri⸗ archis / ſubtilitate mirabili. cui conſonant mactatus alij de archa miſtica. deviſionib⸗ Danielis. de exterminatione mali Deniqʒ totus in iſta verſatus eſt metaphoꝛa/q̃ poꝛ tionem ſuꝑioꝛẽ virũ et inferioꝛem appella ret mulierẽ. nec ſiluit ſenſualitatis cõcubi⸗ nas.verũ nõ traduxit ad cantica qð videri mus ¶ UWiſum eſt tñ mihi nõnun; medi tanti in ſecreto coꝛdis mei cubiculo/ꝑ no⸗ (es heu pñtis vbiq; calamitatis / poſſefie ri vt epitalamium diuinale cõſonare mon ſtraretur huic cõiugio ſpũs et aie / pſertim in xpᷣo. Rurſus alteri cõnubio ſpũali / ſapi⸗ — entie diuine create Wbi creato deifoꝛmi ſicut in exultanti ſpũ Marie potiſſime cõ Parebe Si pauſemꝰ interea paululũ/de inc alio velut ſub exoꝛdio naturam epita cipimus ſenſu ¶ Eeterum de altero dupli lamij pmo deſignantel. poſtmodũ tẽptabi mus illud exponere qð nobis meditatõ lo cuta eſt de Xpo et Maria.qð certatim lau dant angelici ſpũs.imo quelibet creatura a quibo vtinã nõ diſcoꝛdet vox noſtra.lauſ nra.ſtudioſitas noſtra.carmen qͥʒ nrjm qð ro ludentibꝰ. Pludenndv d langere cũ pueris in ſoę- latur / nõ inſuꝑ intelligimus canticum cele ſte beatitudinis eterne.vbi ꝑfecta ſecuraq; fruitione nuptiali/felices anime cũ deo to taliter vniũtur.tranſfoꝛmant᷑ſopiũtur.io⸗ cundant᷑ſed epithalamiũ dicimꝰ hic canti cum vie / p deſponſatione diuinali que per grãm hic incipit et in gla cõſumat/autſix gitur in finem caritat/aĩa ppetuo repudio cruciatur Ep ogezcubiſecticdonn ſoai amicicie ed addit in ꝓpoſito nr̃o/donũ caritatis gratie viuificans diuinitus aſſimilans et pficiens.donũ inſuꝑ ſpei tenden tis in cõö/ ſũmatiõem gloꝛie.donũ quoq; cniuſdãʒe⸗ lotipie laudabilis et fidelis q̃ ʒelant ſe mu/ tuo ſponſus etſponſa. Eſt ʒelus amoꝛ ve/ hemens. nõ cõpatiens qualecunq; contra riũ vel aduerſum fieri tõtra rem dilectam. Et hoc pᷣſtat fides Eſt igitur epithalamiũ noſtrũ deſcribere canticũ ſponſi et ſponſe. fide eacalinte iunctoꝝ ¶ Epithalami FSalomonis qð cantica canticoꝝ di / cimus/compoſuiſſe creditur ⁊ tradit᷑ abec um deſia rex Salomon / inſpiratus a ſpũſctõ / tempꝑe quo erat amabilis dño / Guis verba videantur carnalia:q;nis inſuꝑ auctoꝛ pꝰ modũ miſerabiliter ⁊ lamentabiliter coꝛru erit. vt non gloꝛietur ſtulta pᷣſumptio coꝛ/⸗ dis humani /ſi miſteria oĩa cognouerit ꝗq/ lia ſunt in canticis maxima.ſed qͥ gloꝛiat. in dño gloꝛietur.videat q; necadat. Fiat ita circa nos o goꝛioſiſſime ſponſe Jeſu⸗/ dum te cogitamus loquimur. extollimus cũ dilecta ſponſa tua ne qñ cũ illa vaſti ſu / perba repudiemura regali copula tuu. Epithalamiũ daturp ſymbola. vtᷣm Au guſti. deſideret᷑ ardentius. nudetur iocun/ dius.ſpecioſius videatur.nihilominuso/ poꝛtet ſi fructuoſe. ſi ſecure. ſi ſalubꝛiter cãa/ tari debeat/ eleuer ſe mens ad remotion⸗ fantaſie. vbi nõ ſit maſculus neq; lemina Epithalamium nõ hic ac ipimusſ. canticũꝓ nuptijs carna libus / quibo hymeneũ peſſe gẽtilitas fabu ruciatt. ithalamiũ/pᷣſupponit amo rem naturalem. aĩalem. rõnalem. dilectio⸗ nem quoq liberaʒz / beniuoletie /ꝛ honeſte ſcntdecn fumdepan gnünoli bis Mh hilin tpo naef, miumtep icſchſel porgmmp⸗ Nurfeelin, Peraini enanicd ftpotren eroſuor gerenen nhltfni telgin weon⸗ Ws leiß⸗ loſuea Mcli Mnen. äci in ſjpia ſoutet ſfitidecu ſolatonen. fuinicon iche füncciclt tibdinoft⸗ indeſaron Peunims. deuotise leroſifue lspotiö⸗ lurdfonii ait ac yabodei daſenn epichlani vodoſupen guifegr nisſtis lihnoni göfitinner cungg Ei diſapglan Aliusinte Beliſten genothot itlsamnaet ninint Minilnyar Csluai/ Nulix ntſenna/ mor ve/ Gcondn Ncun, iami ſiaſpoie, Shidtuni anticopd/ mhi wsaſ oclönn nſuparane, Uubllerconn innan ren igoit — 2 ecdn. N ſe gemſee r,polun ällavatin copllafu Mlel, ,nihlonie ſlinnni udmmitt eles , nfnd bo i ſicut nec caritas ſexum habet.O poꝛtet ite rum depuratiõem fieri virtutis appetitiue quã nulla titillet carnalis ſub carneis ver⸗ bis ↄplacẽtia vel libidinoxia. Oꝑtet ãpliꝰ hũiliari virtutẽ iraſcibilem. vt nulla ſure⸗ patꝓ cognitis miſterys ſuꝑbia.ſed quãto maioꝛ eſt hũiliet ſe in omnibꝰ.¶ Ebpitala⸗ mium tẽptatur incaute cãtari ab aia quan tũcũq; ſeculariter erudita/ſi non fueritlex/ purgata pꝛiusa ſoꝛdibꝰpeccatoꝝ.qð doce tur fieri in puerbys ſalomonis ſi nõ fuerit pᷣterea ſurſũ eleuata et illuiata ꝑ ↄteẽptũ ter renorũ ad qð monet Ecciaſtes. Si nõ fue rit poſtremo coꝛdialiter affecta ⁊ ꝑfecta ðᷣſi derio ſuꝑnoꝝ quod q̃ritur ĩ canticoꝝ cãti & exerceri.Ac ꝑide deſcribitepithalamiũ tripłr m tres act hierarchi purgar.illũia re ⁊ ꝑficere. q̃ tria pᷣſtat ſol iuſticie triplici⸗ Epithalamiũ ſalomonis põt inſipiẽs ⁊ lis/iã carni ðᷣſipiẽs et ſãguini/epithalami⸗ um ſapiẽter cũ ſapoꝛe depmere.quo nihil 2 9 ſuauiꝰ et in terris beatiꝰ erit. VUide oꝑa dei ꝙ fit idẽ canticũ electis in edifficationẽ.cõ ſolatõnem.et bonũ odoꝛẽ.alys in ſcãdalũ. ryuinã.cõtradictõnem. et odoꝛis in moꝛtẽ. B ¶ Epicthalamiũ fit nõ amãtibꝰ oĩo barba rũ nec ĩtellig bile.fit mala.⁊ carnaliteramã tibꝰ/in offeſionem et ſcãdalũ.quibꝰ auget᷑ inde furoꝛ igneꝰ. fetoꝛ carneꝰ.iſaciabilis q; pꝛuritus. Dõð etaie nr̃avł infictis qͥ buſdã deuotis/ cõꝑtum punitũ q; ꝑ ignẽ fuit.At uero ſi fuerit deo/ꝓpicio exercitatus hõ ſpũ alis pati Zᷣina/ſicut de Jerotheo ſuo loqui tur dyoniſius.ſi fuerit ino e deifoꝛmis⁊ bñ ignaitꝰ affec.’ſi ſẽtiat diuiſionẽ aie ⁊ ſpũs a verbo dei fieri.ſi ꝑ multa ꝓbatus multũ dei ſenſum cõgnouerit.pgat qui hmõi eſt epithalamiũ frequẽtare.non in delictis et verbo ſuperbo.ſedinhoc benedicat deum fr mernn ebꝛiantem eũ talibꝰbo nis ſuis.¶ Epithalamium eſt quod gma tici nominant dꝛagma vel dꝛagmaticum. qðᷣfit inter duos moꝛe dialogi.non qualiſ cunqʒ.Eſt enim dialogꝰ inter magiſtrũ et diſcipulum.cui diaſcolicon nomẽ eſt. Eſt alius inter loquentem et ſuũ interpretem. Sed iſte tertiusfit inter dilectum ⁊ dilectã Hii0ginali rone ter ecurẽs montes nature ſublimis hůane alalis hõ fideliter admirari ⁊ ſipliciter cre⸗/ der̃ ſʒ non arrogãter ꝑſcrutari qꝛ nibil ꝑicu loſius.pᷣt homo rõnalis et pficies/illð pie meditari rumĩatõis typo.ſʒ non exabꝛupto deuoti. cũ ppꝛioꝝ celatõe nõim Etpᷣt dꝛagma eẽv ideclinable neutrũ ł ðcliablłe feminũ ſcðe decli.lneutꝝ tercie.vt ibi Frequẽtate nob dulcia cãtica dꝛagmatꝭ. Aidebis ĩ cãtiq cã ticoꝝ ſic obſeruari vt ſpõſa pᷣloq̃t᷑.ſponſus reſpõdeat.cõmixtꝭ aliqũ iterrogatiõibꝰ vł rñſiõibo ſodaliũ ſinę gdoleſeẽtulaꝝ ſiue cu ſtodũ ſine aicoꝝ ( Epichalamiũ itroduxit ſpõſã q̃ſi philo captã et in amoꝛatã de ſpõ ſo ſuo.cuiꝰ aſſidue pꝛeſentiã.verba. plexũ oculus deſiderat.ſed hoc tamẽ cũ virgiali pudicicia ⁊ mira grataq; puellari verecun dia Quid em̃ pcaciꝰ. quid odibiliꝰ.qͥd pũi bilius in ſpõſa puella.⁊ virgine/ſi vltro ne dũ rapiat virũ.ſi vel palam petat aut roget dAad cõſumatiõem oꝑis nuptiarũ.petit tanm ſignis aliquibocũ pudica circũlocutiõe et inſinnatione verecũda tꝑs expectãs ⁊ lociu beneplaciti viri.dũ fuerit introducta ꝑ euz in mrioniale cubiculũ.nõ iam vt ſponſaꝑp ſpẽ.ſedvtvxoꝛ ꝑ felicẽ nec ãplius diſſolubi En rnionem· Xpuha leimũ introduxit ilocaptũ ſponſa non ſine ſpöſum tanq; philocaptũ oniin verecũdia quadã ſi videt᷑ in turba cũ ſpon⸗ ettripudiat feſtinus totus dũ ꝑgit ad eam dum vult audire vocẽ ſuam:faciem videre hoſtiũ aperiri.ſe ſequi. Nihilominus erpe crat hoꝛam venire cubiculi nuptialis/no lens ante legittimũ tꝑs poſn cognoſcer nõdum federe cõſumato. ¶ Mabemus ex iſtis epithalamij notulis/nõ puaʒ (niſi fal loꝛ)eruditiõem ꝓ cognitiõereliquoꝝ.que vel illic tradit littera vel gloſa doctoꝛuʒ no tat. Sed adhuc pauca iungamus/nõ que dant totũ ſuꝑ cantica cõmentũ.hoceni nõ eſt pñtis opuſculi/tot metaphoꝛas ſigilla⸗ tĩ aperire / ſatis erit vel vbertim aꝑtas repe tere.ſat erit aliquas quaſi ſcintillas excute⸗ reꝓ colluſtratione cũ incendio leui coꝛdis ¶ Epithalamiũ eſt canticũ ð amo re ad amoꝛem.de caritate ad caritatẽ.de di lectione ad dilectiones ſine fa ntaſia carna lis ſexus in amante vel amata.Dicetaliqͥſ hic cõtradictiõem implicari pertermiuos ſa vel ad ſponſum.querit obinde ſolitudi nem vt illa blandiatur ꝓſpicit ꝑ cãcellos ?⁊ feneſtrans ʒelans ſcire qd agat ſponſa ſalit — MNõne maſculinũ inquiet genus ad maſcu lum.femininũ ſpectabitad feminam alio qnin diſtinctio talis qͥd oꝑabit᷑ in articul. Rurſus ſi qð natũ eſt excarne caro ẽ.ſic ſilitudo carualis eloquij cauſat/nõne coꝛ/ poꝛeũ fantaſma putandũ eſt VUeꝝ attẽdat Bg 3 qniſic opponit/dictum hoc vltimuʒz retoꝛ queri ꝓ nobis. Nam poteſt oculus ratiõis et intellectus/ex fantaſmatibo vtiq; coꝛ poęꝛ reis/ſpẽs elicere et ſodere ſpũales ꝑ qs itel ligit ea que ſunt ſpũs.qui teſte xpᷣo carnem et oſſa nõ habent nec eoꝝ ſimilitudinẽ. ſed qð natum eſt ex tali ſpũ/ſpñs eſt. Videre eſt pinde rem eandem pᷣcipue ſpũalem reci pere quelibet articulũ.Exemplũ de ſpuͦſã⸗ cto quo nihil indubitabilius et ſine ſexu. latine hic dicitur ſpũs.hec caritas vel ſpi⸗ ratio paſſiua vel gracia.et hoc flamẽ.bebꝛa ice hec ruha.grece bec neuma vel cariſma. Deniq; deus ſi ꝑ Iſaiam ſponſum et ſpõ⸗ ſam ſe virum et mulierem que matricẽ etiã habeat / cõfitetur. Ita demũ dat intelligi ſe p naturam neutram eſſe.ꝑ metaphoꝛaʒ ap ponitur vterq;.niſi foꝛte qͥs ita deſipuerit. vt hermofrodita ꝓ duplici ſexu monſtruo ſo q; credatur. ſexu carnis.ſed qm eſt potentie maioꝛis ſa pientie darioꝛis.influentie potioꝛis. Uo cat alterum amoꝛem vt ſponſam.nõ ꝓpter debilitatem ſexus que nò eſt. exempli gra. in ſapientia increata nec creata:ſed ob quã dam fecunditatem. venuſtatem iocundita tem allectiuam.quibo ſolʒ mulieri eminere ſibi quaſq; tribuit ſapientia. Ego inquit mater pulcre dilectionis cũ alijs ſonanti⸗ bus ad pᷣdicta.Deſerat igitur mens /epita lamiũ canens:palliũ metaphoꝛaꝝ foꝛis. et nudam caritatem vel amoꝛem introdu⸗ cat.alioquin ſi neſcierit ſe non idonenum. qui cantet epithalamiũ fateatur. pita lamium /pꝛie eſt in via nõ in termino.iĩde ſponſatione nõ in cõſumato cõnubio.Cõ cluditur ex pᷣmiſſis hecepithalamij nr̃i cõ ditio.que cõſquenter infert epithalamiuʒ/ non reqrere confirmatũ amoꝛem vel cari⸗ tatem. Ac ꝑinde datur intelligi ꝙ exultatõ epithalamij/compatitur ſecũ lamentatio /⸗ nem et planctum non minus aliqũ q; ele/ giacum carmẽ. in amoꝛe camale quod ele⸗ giacum a miſeria noĩatur.qꝛ ĩ litoꝛe q̊t cõ: che/tot ſunt in amoꝛe doloꝛes.ait vnus.in ſanos amoꝛes docere ſe ꝑ artem iactans. ¶ Epithalamiũ ſalomonis eapbat q̃ mox minntulimus. licʒ in amoꝛe diuino videri poſ ſint indigna. Et quidẽ de ſaltatione et ex/⸗ ultltationede tripudio geſticnti gaudio.nul lus vel ambigit vel malefert ſi ſint in amo⸗ trediuinali. Atuero vis in ſponſa audirela an pithalamiũ vocat alte,/ rum amoꝛem tanq; virũ et ſponſum.nõ ꝓ in agrum. mentationem et planctum. Filie hieruſal? nunciate dilecto/qꝛ amoꝛe langueo.Et ite rum. Percuſſerunt meet vulnerauerũt me Quid poꝛro totus iſte circuitus inquiren do dilectum ſonat /niſi ſuſpiria gemitus et luctum.Vis et hoc audire qð ampliuſ mi renis in dileco. Aulneraſti inquit coꝛ me um ſoꝛoꝛ mea ſponſa. Ceterũ dum clamat ad hoſtium foꝛis. Caput meũ inquit ple⸗ num eſt roꝛe.et cincinni mei guttis nocti / um/ſe pati frigus iniurias q; aeris nonne plangit: Chirpalami canticum nõ red dit cantantẽ beatũ / niſi tantum in ſpe.a qᷓ tẽ vt multi põt excidere.Hinceſt ꝓfecto la me ntatio qñq; nõ equabilis ñ enarrablis vlli ꝓpter timoꝛẽ repudij dũ tꝑs aduenerit cubiculi.Neqñ foꝛtedicat᷑ illð ei ꝑabolicũ de fatuis virginibus imparatꝭ.et clauſa ia nua petentibus introitum. Neſcio te.O vᷣ bum durum et aſperum. O diſcidiũ ſolavł leui ſuſpitione recogitatũ/ amanti ſponſe non kranamn C.z. pitbalaminngita cu rat aut petit/mutuas hic in via conſolatio nes amoꝛis/qu in ad cubiculũ eternitatis plus anhelet. Colligitur ex fine canticoꝛũ vt ſponſa monita ꝑ ſponſum. Que habi⸗ tas inquit ĩ hoꝛtiſamici auſcultant.facime audire vocem tuam.Jlico reſpondit. Fu⸗ ge dilecte mi ſuꝑ montes aromatũ Quisa micum talem et taliter velle crederet ſpon⸗ ſum fugere nec ſecum eſſe. Deſiderabat cu biculum quale non erat ĩ hoꝛtis/ necĩ ami coꝛum turbis.ĩmo ſurſum ſuꝑ monteſ aro matum quo fugere ſponſum petit/quoniã illuc ſe rrabendam mox ſperabat mplius et ſi ſponſa delicioſa cupiebat ocium cum ſponſo. ſciens tamen voluntatem ſuam e⸗ ſe de cura qñq; ꝓximoꝝ /pᷣponebat ſui ſpõ ſi voluntatem Aeni dilecte mi egrediamur grum coõmoꝛemur in villis. ¶ Epitha laminm tradit multis ſub metaphoꝛis et circumlocutioniba ſponſamallogul ſpon ſum ꝓ conſolationiborecipiendiſ hic ab eo Audis quemadmodũ petit oſculũ nũcam plexum.nunc trahi poſt ſe.nunc fulciri flo ribus et ſtipari malis. et ita de reliqs Cur — ita plane/qm̃ amoꝛ ocioſus eſſe nequit Jg rit intima coꝛdis amici penetrare Naʒ ſpi ritus quidem eſt qui ſcrutatur pfunda/q raptum facit et extaſim in amatum. Rurſ⸗ amica quaſi lilium inter ſpinas poſuum ſi ptectionem / liconſolationem / ſirecreatio / ð einnnont iade⸗ Ponnösfi mngance Pinafoun denengar zporio irweice Wönen⸗ N gocſc ſodel Mnudi ſoꝛiun umi. yre role locluu, nuũpoten. camad Lomoꝛent minus vice lanihadi ſpöſaſua Alibiiure giuſint tatempas appelamn ſins uit laöam ceneg. ſis iteine Anpliuonen Wodoboꝛ. Nmupßique nnocſ ohtumifui ſalhannt Exno vtdol famengn fönisſape naturepnni aa maneſa Eauchp nem queſierit in dilecto/ nemo rẽe mirabit neq; iam a deoꝓ ſeq;tum ꝓ amici dilectio ne Tetetur coꝛ meũ inquit.cõſidera finem vt timeat nomen tuum vt ſq; in amoꝛe ſuo foꝛtioꝛi ſtabilitate ſubſiſtat. Nam delecta⸗ tio tenet oꝑantem in oꝑatione dicit Areſt. cũ exꝑientia.¶ Epithalamium nemo põt ꝑfectum cognoſcere ſine triplici theologia ſymbolica ſcʒ; ꝓpꝛia et miſtica Harum quꝗ libet tradit dyoni. Sed ſymbolicam ſuã latininon habent / niſi ꝙ guſtü eius dedit vlti. ca.de ce. hierarchia tradens intellectũ locutiõis figuralis.q̃m ſcriptura ſacra trãſ fert ad angelos ꝙ elati ſunt.ꝙ armati.ꝙ lu mina ferunt cũ ceteris. Sic in epla qdam de menſa ſapiẽtie. Sparſim vero tam ipᷣe qᷓ; noſtri ſcripture gloſatoꝛes exponũt hu⸗ iuſmodi ſymbola qᷓ deo tribnũtur/ꝑ ſimili tudinem ad coꝛꝑalia/qualiter fit in hoc to to canticoꝝ libꝛo.nunc de oſculis oꝛisdei quid ſit.nunc de vberibo/de capite / de ocu⸗ lis/de ligua / de genna ela vniuerſuʒ qðᷣ enudliare ꝑ omnia/nõ eſt pᷣ ſeoꝛſum poterit foꝛſan dari.ſicut de theolo gia miſtica que pꝛoꝛſus eſt neceſſaria can/ tfare volenti ꝑ amoꝛem duplex opuſculum hoc illud pꝛactice tradidimꝰ. ¶ Epithala miũ poterat ꝑ theologiam ſymbolicã ⁊ mi ſticam ad quodlibet genus mr̃ionij cũ ðo ꝑ amoꝛem ſpũaliter adaptari noĩatim vbi minus videret᷑ ad xpᷣi ſpũm etad aĩiam ſuã tanq; ad virum deſponſatum cuʒ muliere ſpõſa ſua.Sunt hic multa ſupponenda q̃ alibi iuxta cõem theologie ſententiam/tra dita ſunt.¶ Vnũ eſt ꝙ in xpᷣo ᷣm humani catem / pars ſeu poꝛtio rõnis ſuꝑioꝛ quã h̊ appellamuſſpm̃ (ne cõtrouerſia ſit de noĩe finis fuit ab inſtanti ↄceptionis plene be ta.quẽadmodũ et nũc eſt et erit in ſecula.p pterea neq; doluit neq; timuit neq; ſꝑauit ſpũs iſte in eterna beatitudine vbi nõ erit amplius neq; luctus neq; clamoꝛ / ſed nec vllus doloꝛ. ¶ Supponimus pᷣterea ꝙ a nima xpᷣi que noĩatur hic iferioꝛ poꝛtio rõ⸗ nis/q́;uis eſſet eadẽ res eſſentialiter cũ ſpũ non tamẽ fuit tunc in rermino beatitudis: ſed habuit ſtatũ vie/ſubiecta paſſionibus exñs/vt doloꝛi/timoꝛi/pauoꝛi cũ ceterꝭ.ita tamen ꝙ nulla paſſio pᷣueniebat iudicium rõnis ſuꝑioꝛis minus q; in adam ꝓ ſtatu nature pmitus inſtitute.ſicut et de benedi cta matre ſua fuiſſecõfitemur. (Aaicim⸗ aĩia xpᷣiꝓ ſuis qͥdem peccatis nõ doluit q̃ᷓ entis opuſculi non habuit.ſed p noſtris generaliterqᷓ ad ſufficientiam deletionis.ſed quo ad effica ciam ꝓ ſolis electis membꝛis ſuis.Cũ igi⸗ tur eſſet aĩe xpᷣiad ſuũ ſpm̃ naturalis ſimłꝛ diuinalis cõuerſio ſicut cõtra:cõcludit ſta⸗ tim ꝑſpicax ſpeculatio/ꝙ ania petebat cre⸗ bꝛo cõſolatiõem ſpũſſancti.nũc cõtra dolo res ex obiectis rerum cõtriſtantiũ ſenſuali ter et ꝑ realem applicatiõem inverberibus fame ſiti frigoꝛe.nũc aliqñ cõtra res appꝛe bhenſas intẽtionabiliter cõtriſtatiõem affe⸗ rentes cuius peccata erant aliena q̃ ꝑ com/ paſſionem ſua fecerat. ¶ Eleuet igit ſe piꝰ animus in cõtemplatione Jeſu xpᷣi in lũie fidei et euãgelice narrationis. Conſideret deuota pietate animam hanc ſponſam ſpi ritus impaſſibilis paſſibilem et crebꝛo pa tientem. ſi p cõſolatione dilecrina ſuſpira⸗ bat ad ſpm̃.Oſculetur me oſculo oꝛis ſui cũ multis ſiłlibus cõſolationis refrigeriuʒ ſonantibo vt illud noĩatim Quis det mihi te frẽm meũ ſugentemvbera matris meevt inueniam te ſolum foꝛis et deoſculer te ⁊ iã me nemo deſpiciat. Quid ſonabat hec op⸗ tabunda petitio ſi ſpm̃ cõſideres lac beati⸗ tudinis toto oꝛe.tota ſecuritate.totadilecti one ſugentem ab vberib cõſolantis diui / nitatis tanq; matris ſentiens aĩam ad illũ felicitatis ſtatum.quẽ nõdum acceꝑat ſu⸗ ſperantem hec dicere. Dicebat xpᷣus ꝓ hac aia ſua/quã ponere et reſumere fas hẽbat: Baptiſmo habeo baptiſari erquõ coartoꝛ donec impleatur,que rõ ſciebat nimirum gloꝛifificatiõem aĩe ſubſecuturam/moxiba ptiſmũ moꝛtis ⁊ amplexu nõ amplius diſ⸗ ſolubili gauiſuram cũ ſpũ. ¶ Epithalami um traduci poterat ad deſponſatiõem ſpi⸗ ritus exultantis marie/cũ pientia ſei no abſq; tropicoꝝ cognitione ſermonũ ꝑ the⸗ ologiam ſymbolicam et anagogiarũ ꝑ my ſticam.Gloꝛiat᷑ ſapia/delicias ſuas eſſe cũ filijs hoĩm.nullã vero repperit ſapĩa delici as ſuas cum qua amplius inueniret q; cuʒ beatiſſimarũ beatiſſima ⁊ deifoꝛmi maria querebat hic cõplecti iu via ſpm̃ marie.iũ⸗ gere ſecũ oſcula ꝑ oꝑationes inſpiratiões qʒ virtutũ donoꝝ beatitudinũ q; ſingula⸗ rũ ſ̊ ſpe certa fruitionis iocũdiſſime ac in diſſolubilis in eternitate.vbi ſuo ſpũi duz aſcendit obuiauit q̃ſi mater honoꝛificata⁊ AAnnmaiguner ſua ſuſcepit illũ. uid poꝛro dicemus de cõiugio ſpũs deifoꝛmis beate virginis/cum ancilla ſen⸗ SBg 4 V 7 De rõne canticorum ſualitate ſua / ſub typo vel agar vel baleet ʒelte. None ſenſualitas generare dz ſpui p⸗ lem virtutum maxime moꝛaliũ quaſi i ſer⸗ uitute. Neq; enim habetlibertatem eſſenii ritu. up his itaq; cõiugijs in eade ꝑ/ ſona humana / grande ſuentiũ eſt apud ex poſitoꝛes canticoꝝ.qui de ceteris miſticis plurima diſſeruerunt. Gꝛeget Beda deec cleſia et xpᷣo.Nicolaꝰdelyꝛa de ſynagoga? deo. Bern. de aĩa et verbo et aliqua de hũa na natura ad filij ſuppoſuũ.G.pariſieñ.ð vtriſq; ꝑ declarationes et diſtinctiões ma iſtrales ꝑ quales ve fertar ſanctus ho. ic inceſſit diſtinguendo multiplex oſcłIm mulciplex vber.et oleum ⁊ vngentum.⁊ ita de reliquis que dilatant materiam. Oꝛige nem non habemus quẽ Hiero.in hocope re teſtatur.nedũ alios viciſſe.ſed ſcißm. eterũ dematrimonio pᷣlati cum eccle⸗ ia domina ſua quã fecundat ſpũſſanctꝰ et ipᷣe cuſtos eſt eius typo Joſeph ad Mari am. Rurſus de cõiunctione angelice natu re cũ deo non legimus expoſita hic ꝑ cõte⸗ xta ſeriem cantica. Wani pᷣterea ꝙ amo⸗ ris lingua (Bernardo teſte)barbara eſt nõ amantibus.ſed qualis eſt pꝛecoꝛ amanti/ bus:ſane difficilis cognitu ꝑ hec cantica. ſi non eam efferat familiarem diuturna cõ uerſatio. Occultat eni ſe ſub enigmatibus et figuris loquitur ꝑ interiectões voce nũc incognita.nũc interrupta.nũc de rpete ab hoc in alterum.quaſi ſine lege vel oꝛdis vł ꝓpoſiti tenacis vel ſequele ſemet tranſtfert qñqʒ variatis verbis ſenſum retinet eun⸗ gem. aliqñ ſenſus plurimos vnico vᷣbo cõ cludit.¶ Deterret nos hec cõſideratio ple nioꝛem de canticis canticoꝝ temptare ſer⸗ monem in hoc opuſculo tertie ꝑtitionis.qᷓ theologia poſt hiſtoꝛiam⁊ phiq aſſumpſit oꝛiginem cantici diuinalis incaritate radi cati non cõpletam dare cognitiõem. q̃ nec magnis voluminibꝰ expletur.addito ꝙ vn ctio plus in hoc docet qᷓ; lectio.plus deuo⸗ tio q;; demonſtratio/plus deſideriũ feruẽs in affectu/q; ſtudiũ vehemens in intellcũ/ qᷓ;uis vt pᷣnotauimus/aſſidua dinturnaq; meditatio ſit neceſſaria.que valefiat ceter omnibo cunis / impleat illud. Uacateꝛ vide te Et iterum. Guſtate et videte.ducat aiam opoꝛtet deus in ſolitudinem vt ibi loquat᷑ ad coꝛ eius ⁊ lactet eam et impleat ſolatio cum germine ſctõ. ¶ Loncludentes ad eʒ aliter. ſed ualem dũtaxat ſibi cõicata ſpi / tremum dicamus ꝙ in amoꝛis hoc cãtico et exercitio/ſupꝛa quodlihet aliud verſat᷑lu ſus noſter ꝑabolicus pneroꝝ in foꝛo.qui. nũc ad ſaltum.nũc inducit ad lamentum. Pꝛimũ ſub cõſũmandi ſpe cõiugij in glo⸗ ria.Alterum ſub foꝛmidine ꝑennalis rmpu dij.vt exultatio ſit cũ tremoꝛe. Plãe timoꝛ: inſtar coꝛde ſonãtis vbi coꝛ viciſſim ſpe di latatur/mox timoꝛe conſtringitur. ( BHoc autem agere eo facilius philocaptus in a⸗ moꝛe dei quo(ad exemplum amoꝛoſiſſimi Auguſtini)altius miſteria diuinitatis⁊ fa miliarius miſeriam humane fragilitatꝭ fu erit ꝑſcrutatus.dum neſcit homo q̃ diſtri⸗ de genen ndicet ence and fine termi⸗ netur Ve etiam laudabili vite hominuʒ ſi ſemota pietate iudicetur. Hinc Auguſtio fuerunt pfundiſſime ꝓ pia matre lacrime. Hinc ſibi iam ſeni fuerunt lacrime panes die ac nocte.amariſſimam quoq; legit᷑⁊ lu gubꝛem ſp ceteris ſue ſenectutis iam pene extremam duxiſſe vitam. ¶ Crediderit ali quis foꝛſan hoc Anguſtino ꝓpter obſidio⸗ nem ꝓpꝛie ciuitatis eueniſſe/multo ampliꝰ ꝓpter iudicioꝝ dei foꝛmidinem anxiebatur arbitroꝛ.ſciens nõ magnũ eſſe ſi cadunt pe ritura menia.et ſumoꝛiũtur moꝛituri.con⸗ ſiderabat ꝙ leticie⁊ miſticie ꝓ tpalibꝰvaue ſunt et nihil ſi cõferantur eternis. Eratnt hilominus in pacementis/amaritudo ſua amariſſima in fũma deſperatiõe ſũme ſpe⸗ rans.¶ Poſſet ex pᷣmiſſis gamma miſticũ quod in quinq; voces affectuũ ſᷣm quinq; vocales litterarũ alibidiuiſimuſ/ad tres re duci velut in trigono ſeu in tricoꝛdo ad ex emplar aliqð beatiſſime trinitatis Cimoꝛ cũ meſticia oꝛiens ex cõſideratione patris repꝛobantis. Spes cũ leticia ex cõſiderati one verbi redimentis. Pietas ſeu compai ſio ſuret alioꝝ ex cõſideratione ſpũſſancti ſubinde cõſolantis. Vñ verſus. Spes ti⸗ moꝛ et pietas reſonant in carmine coꝛdis. Tres et ad has voces gamma referto no⸗ uum.Datſpes diſcantum mollem.tremoꝛ eſt tenoꝛ atq;. Vt cõtratenoꝛ eſt compatièi pietas. Coꝛ aſſidue coꝛdas f'mphonia cõ coꝛs.Huic fit ei q; choꝛus cõcinit angelicꝰ Ita tandem optet gaudere cum gaudenti⸗ dus /et flere cũ flentibus.ſi nõ voluerimus impꝛoperiũ ferre quale notauit xpᷣs aduer ſus repꝛobam iudeoꝝ generatiõem ſub ꝑa bola pueroꝝ in foꝛo clamantium.Cecini⸗ mus vobis nec ſaltaſtis.lamentauimꝰ nec opein uia fenonx lumpon m Atgai⸗ Mm c iüſinn endiandi Qubn⸗ lideidet teminue Corhoſtn namooſſiin dininitnnorſ efiglingfi vonoädiſn nofneten ebonin ine ugufi⸗ hnunrtlammne, Wnme panes noclegkrlu s un pene Trdantil rrobſco⸗ nuupanpis Utitnmnr nme MNͤ bvwe Srund mdoſua ſüweſde⸗ mamichch fmapinq Waoosre cOnGo 0 ntis Tine Mone puns uercöſtdeni nsſenloni neſpiſngi ſs Iychi minecondis muretmo non nolen enan nckanpni 8ffnphonic ccnuangel unn tnn nörolnmm Nuuierßs Cnnönſiſ nmim an ticoꝛdo De canticoꝛdo SPuſculum iſtud de canticoꝛdo id eſt de cantico coꝛdis hʒ tres thomos.i.diuiſiones vel tonos oncipales cum notis et notulis Note ſunt conſiderationes ſpeciales. No/ tule vero particule ſingulares ¶ Pꝛimus tomus continet phemium cum deſignatio ne quale fuiſſet monocoꝛdum in ſtatu ino⸗ centie.et quale eſt in ſtatu virtutis ꝑfcẽ vtĩ Chriſto fuit et Maria ꝑ nouem notulas. Ponit vlterius differentias cantici coꝛdiſ ad canticum oꝛis/cumdiſtinctione canti⸗ ci noui hominis ad veterem ꝑ.x.notas ſeu notulas. Ponit conſequẽter dubitatiões multas circa pᷣſentia quę ſęluuntur ꝑ reli⸗ quas.xxxiiij.notulas ¶Secundus tomꝰ deducit pncipaliter ꝙ eſt ponendum can⸗ ticoꝛdũ docens quid ſit deſcriptiue.⁊ quẽ⸗ admodũ habere debet ſuum gamma.et q̃li ter fuit in chꝛiſto ⁊ maria.Continet.xij.no dn dii. C(ecũdũ opuſculũ tas ſᷣm cõſiderationes totidem ſpãles pn⸗ cipales et in vniuerſo notulas.xviij.ſingu lares ¶ Tertius tomus inſtituit nõ abſq; circuitũ qualiter gamma foꝛmetur pꝛo cã⸗ ticoꝛdo continens notas et notulaſ:/que ſe legentibus offerunt ſatis plane. Chomus pꝛunus Eati qui audiunt verbum dei⁊ cuſtodiunt illud. Verbum ha/⸗ bituri de canticis per theoꝛiam et pꝛaxim. Modo pcipue de cã⸗ quod eſt verbum dei in coꝛdibus noſtris.Quale potuimus exoꝛdium cõue nientius aſſumere/qᷓ; a verbo verbi dei/q; a pꝛiincipio de pꝛincipio/q; a dei ſapiẽtia ꝑ quã condita ſunt omuia et ſine qua face re non poſſumus quicqᷓ;. Que ludẽs erat cum patre/dum cuncta componeret cũ ip⸗ ſum laudarent aſtra matutina Hec eſt ſapi entia quã auris bona audiet cum omni cõ cupiſcentia.Aperiat igituraures noſtras ſonet et expediat verbum dei cuius totienſ iſta fuit exhoꝛtatio.Qui habet aures audi engdi audiat. Auris itaq; coꝛdis intelligẽs Quib non aꝑtis/ſumus(iuxta ꝓuerbiũ) Aſinus ad lvꝛam.qꝛ nullã in armonia ver bi dei dulcioꝛem ſuꝑ mel et fauum ſuauita tem inueniemus. Poxr ſi repletum fuerit coꝛ noſtrum verbo dei.fiet quod ab ee dici tur. Ex abundantia coꝛdis os loquit᷑ abũ det igitur bone Jeſu cuiuſos hicloquitur et eructat coꝛ iſtud verbum bonum. Abũ⸗ det igitur obſecro ſpũs tuus bonꝰ in pau⸗ perculo coꝛde meo et impleat illud vt der̃ ſermo in aptioue oꝛis mei:⁊ ſemper ſit lauſ tua in oꝛe meo.compleatur in me monitio tube apoſtolice/que afflatu tuo abũdaterĩ pleta/ nobis omnibus inſonuit et cecinit hoꝛtans docens et interpᷣtans verbum xpᷣi git. Habitet in vobis abundanter in om̃i ſapientia cõmonentes et docentes voſmet ipos in pſalmis et himnis etcanticis ſpũa libus in gratia cantantes in coꝛdibo veſtr⸗ domino. O verbuz chꝛiſti. imo verbü xpᷣs quod erat in pncipio apud deuʒ et de? erat verbum. et verbum caro factum eſt. VNeni domine Jeſu hahites in coꝛde abundãuter et ſi non in in omni ſapientia ſaltem per fi dem que ꝑ dilectiõem operetur.vt docere ? cõmonere valeam me pmitus.deindepꝛo⸗ ximos meos filios tuos / in pſalmis / et de pſalmis himnis et canticis ſpũalibuſ.vt ſi mus in gratia cantantes tibi dño in coꝛdi bus noſtris et gratias agentes ꝓ omnibuſ tibi et patri. Cantet ecce qnotidie vocib crebꝛis vehementer auribo noſtris ſpiriꝰ tuus bonus ꝑ oꝛa ꝓpharum tua oꝛgana ꝑ ſonans. Can.do.can.no.Errurſus. Can tate et exul.⁊ pſallite.Et iteꝝ. Pſallite deo nf̃o pſallite.pſallite regi noſtro pſallite. Quoniam rexois ter.deus pſal.ſapi. Hec auteʒz exhoꝛtatio milies repetita/nullo mo do pꝛoꝛſus exequi poterit os noſtrũ niſi pᷣ mitus impletis coꝛdibus veſtris. Quoni⸗ am ec abundantia coꝛdis os loquit᷑ in can ticis. Quãfelix illa ciuitas in qua iugis ſo lennitas vbi vna vox letantiium et vn? ar⸗ doꝛ coꝛdium que plena modulisi in laude et canoꝛe iubilo.vacat.videt.amat.cantat in e ernum pleno coꝛde toto oꝛe. elix ni⸗ hilominus homo qui factus eſt rectus. ſi non immiſcuiſſet ſe peccando queſtionib⸗ infinitis.non de paradiſo voluptatis ⁊ cã⸗ ticis angeloꝛum detruſus eſſet in valleʒ la crimarum in ve lamentationis et planctũ ODui iam compatus iumentis inſipienti⸗ bus et ſurdioꝛ illis factus.coꝛ fere ſicut na buchodonoſoꝛ habet vt audiens nõ audi at et intelligens nõ intelligat. ¶ Yoꝛmaue rat itaq; dei ſapia ad ſiłitudinẽ maiorꝭ mũ di coꝛꝑalis/coꝛpus hoĩs.in cuiꝰ medio po ſuit coꝛ inſtar ſol in celo. Copongeratis 6 2 M 79 tanq; inſtrumentum vel oꝛganum muſicũ temꝑatiſſime concoꝛdatũ.in quo et ꝑ qð ſpũs humanus tunc vtiq; pſallendi ꝑitiſ⸗ ſimus / vtpote plenus verbo dei/cãtabat io cundiſſima cantica ſyon celeſt hierłm.nec erat diſſonũ quicq;/in pulcerrimã oĩa con ſonabant melodiam.quoniãa nihil erat vt hic et nunc obuiã rõni ſub cuius imꝑio cũ cta erant.quẽadmodũ poſtea fuit in oꝛga⸗ no coꝛpis beati illiuſ de quo mulier quedã excollens vocem de turba dixit Beatꝰ ven ter qui te poꝛtauit. Beatus ꝓfecto quia ꝑ omnia ſubditus erat verbo dei cõcoꝛſ quo q; rationi. concoꝛs inſuꝑ ſine diſſidẽtia ſi/ bij St gonenne hanc ineſle debere cõſonantiam humano coꝛdi phantes ali⸗/ qui ſicut Areſto.tradit:q; in virtuoſo om/⸗ nia cõſonantrõni. Quid autem magis ho mini ꝓpꝛiũ eſſe debet q ratio qᷓ́; viuere con ſequenter ſᷣmeam et eidem cõſonare. Pu / to autẽ nullũ talẽ inuenerat Areſto.virtuo ſum.vbi non frequentius diſſonaret vetuſ homo/rationi coꝛpus vicq; moꝛtis buius. ſed ita voluit non quales videbat.ſed qua les eſſe debere cenſebat phs iſte clariſſimꝰ deſcribere dũ felicitatem venatur humana natura. bere nullus vnq; phantium et ꝑſcrutatoꝝ ſeculi potuit attingere vnde eſſet diſſonantia talis in hoĩe/quã heu co⸗/ gimur ſentiendo fateri.ſola figes/hanc ex Feccnr pmoꝝ parentũ veniſſe reuelat. Et ocalecro duoꝝ modoꝝ ponitur a ſanctis Vnus eſt ꝙ iuſticia oꝛiginalis erat inte/ gritas inſtitute nature humanea deo.cui? ꝑfecta ſunt opera.qui anime ĩmoꝛtali coꝛ⸗ pus aptauerat potens non moꝛi.⁊ per con temperans rationi. Ponũtalij iuſticiã oꝛi ginalè fuiſſe habitum quendã additũ.quo fieqat talis coaptatio ad rationẽ q;diu ra⸗ tio ſubdita eſſet deo qua iuſticia ſublata ſenſus velut effrenes abſq; retinaculo pꝛu erunt in obiecta ſua ſpꝛetonec expectato re gimine rõnis. ¶ Grandis apta eſt conqui ſitionis tam phᷣice qᷓ; theologice materia. ſed ad rẽ quã attendimus accedat pꝛotinꝰ coꝛ noſtrũ et os noſtrũ.tradere ſcʒ noticiaʒ cauticoꝛdi.i.cantici oꝛdis vnde pcedit cã ticum oꝛis.quoꝝ differentias ad inuicem pᷣmo ſi notanerimꝰ patebit quidditas ſeu natura citius vtriuſq; quomõ pᷣterea vᷣbũ eiä rdtaribdis coꝛdiſ os loquitur et cantat ¶ Canticũ oꝛis.eſt vox ſenſibilis numeroſa.ab auditu exterioꝛiꝓ pꝛie ꝑceptibilis ponitnrvox p genere/a nu meroſa iungitur.quaſi ꝓ differeutia ad vo ces.nullã habentes numeroſam ꝓpoꝛtiõeʒ Adtditur tertia clauſula ꝓpter voces coꝛdia les intrinſecas et intellectuales.que ꝑcipi / untur anre coꝛdis vel intellectus put ſcrip turis ſacris et phicis/locutioniba trahi po teſt. Habemns ſic pᷣmã pᷣcipuã differentiã ſa/ab auditu ſolo interioꝛi ꝓpꝛie pceptibił⸗ Canticũ oꝛis/cõuenit alalibus pᷣſertim aib in quibo numeroſavox inuenitur.ab anditu exterioꝛi ꝓpꝛie ꝑceptibilis Teſtat h̊ philomena/hocalauda/hoccarduellꝰ hoc turtur et yꝛũdo/cygnus etalia multa. Col ligimꝰ hic ſcõam dꝛiaʒ a cãtico coꝛdis ma/⸗ xime rõnalis ⁊ humani.deq̊ pñs eſt inqui ſitio. Añ q́;uis in auiba concinentiboſi cui q; ſuũ coꝛ ſit et imaginatio quedã ſen fan/ taſiatio numeroſa/que ſe monſtratexteriꝰ/ it deniq; multiplex paſſio. nihilominꝰ ad canticũ noſtrum coꝛdis ſiue canticoꝛdum nõ attingunt.Hic aſpicimus ꝙ paſſiones et ſenſus ſunt in irrõnabilibo determinate p obiecta ſua/⁊ vnifoꝛmiter oꝑatqdᷣlibetĩ diuiduũ ſueſpẽi. Nõ ei cãtat alitervna phi lomena q; alia.ſic necaliter facit nidũ ſuũ/ Secꝰ ĩ hoĩecuiꝰrõ nõ eſt ad vanũ limita/ ta.vñ tãta varietas in hũanis oꝛit᷑ Nã qð eſt ſparſum ꝑ induſtrias ſinglłares in bꝛu: tis.rõ colligit in ſe totũ nticũ oꝛis pᷣt ab altero cognoſci ⁊ ꝑcipi ⁊ iudicari. Can ticũ vo coꝛdis/ſolus ille qͥ erit innoteſcere mediate vel imediate YFacit ad ̊ illud apki cũ Tu dñe qͥ noſti coꝛda oĩm Etillõ:Deꝰ intuet᷑ coꝛ.cũ multꝭ in hãc ſniam Qualiter aũt pateat coꝛ hoĩs vel hic vel in pr̃ia.tam angelis q;ᷓ ſctis ſeu locutiõe mutua ſeu or̃o nis directiõe deuota/alibi videt᷑ ¶ Canti cũ oꝛis põt cũ altero cãtico oꝛis ꝑ cõcinen/⸗ tes ad inuicẽ ↄbinari ac ĩ vnã colligi ſym / phoniã.̊ in diſcãtibo ꝑ tenoꝛẽ ꝑ ptenoꝛeʒ. ꝑiminucias ⁊ ꝑ fractiões vocũ multiſarias Et exꝑientia mõſtrat.et ars certa tradit et ſcribit Hec aũt oĩa fieri nõ pñt ſaltẽ hic in via ꝑ hoĩes foꝛr ĩ cãtico coꝛdis.ↄſurgatſꝑ inde difficultas cognitiõis cãticoꝛdi apð eos qͥ nõ ↄuertũt᷑ ad coꝛ.ſʒab eo negligen⸗/ tia vel ruditate vel tmperitia diuertuntur ticũ oꝛis põt inuito fieri qͥ aꝑtis auri bus velit nolit illud audiet.aut ſi ↄſiſtit in geſticulatiõibo vt ſunt tripudiatões illð in ſpiciet niſi tẽ oclos clauſos bũerit Cãticũ a canicoꝛdis que eſt vox interioꝛ numero frntn dungene loageden onbenhinn Midifimn; tminhonen wpegtd, lbuszſenn enuena Mertn ravelhoe Annlea. C dcrcsn sckingri melcui — ncen Hüommdas Gnncezdon Opaſonss Nnir lani A ii/ iniu, ies zindu. cusit morccne Aude tilöe Oulie enpfunn mmmuſang⸗ i (Cunt nschanen/ ioolign/ nigime; cimictanns umadite hitſatibien snirge ͤicnlie ideonegign iqegtom d ſiin hict i ligionem. que ſpẽs eſt iuſticie. ¶ Cant oꝛis de ſe indifferens eſt ad bonitatem vel can Plenten, ꝙ actus coꝛdis humani ſu elicit luuntas patiens vim cõfer vero coꝛdis alitervt pᷣmiſſuʒ ẽ)nõ ꝑcipitii mediate ab auditu vel intuitu.etiam ſi co⸗/ natum ſuum dederit ad audiendũ vł vidẽᷓ dum. poſſunt nibilominus cõiecture que da.m ſumi quemadmodũ ex occurſu faciei evxeoculoꝝ nutu.ex geſtu coꝛpis.coꝛ ſe pdit CLanticũ oꝛis poteſt fieri ſine libero ar⸗ bitrio ꝑ motũ naturalem vel aialem vel ex trinſecũ ſeu alienũ.ptʒ in auibus.ptʒ in pu erꝭt alijs nõ dũ hñtibo expeditũ iudiciũrõ nis Noſtꝝ verocanticoꝛdũ quale ꝑquiri⸗ mus / ſola pducere poteſt libertas arbitrij/ vvbi volũ as pᷣmonet ⁊ inclinat.rõ delibe⸗ rans oꝛdinat et imperat. Candem volun/ tas exequitur et effectui mandat. Sancti ginde cocoꝛdant᷑ dũ vnus attribui (exem pPli gratia poꝛationem voluntati.ali?roni Sic pᷣter̃a dum vnusdicit oroem⁊ catica virtutes intellectuales.alius ꝑ moꝛales. alius ꝑ theologicales.alius ꝑ dona cauſa⸗ ri.Siquidem nullũ eſt canticũ qð nõ poſ ſita viriute qualibet imꝑari.i.mediate cau ſari. Ita enĩ videmus in oĩbus actibus bo nis.ſed immedi habet ꝓpꝛiam virtutem:vt ſperare ſpem. di ligere caritatem.oꝛare deũ et ſibi cguere re⸗ maliciam de genere moꝛis / datur ratio. / niam de ſe et intrinſece non eſt actus liber eereaſiickeer bonus moꝛaliteraut ma⸗ us / laudabilis aut vituꝑabilis/ opoꝛtet q; poc recipiat aliũde.et hec dꝛia ſeqturad pᷣ⸗ cedẽtem. BGed cantico coꝛdis damus lau⸗ dem aut vituperiũ/tanq; ſit a libero arbito elicitiue.et ꝑinde eſſentialiter et intrinſece liberũ eſt hmõi canticoꝛdũ, Nolumus ta⸗ men ab actibus humanis extrinſecis/tol⸗ lere laudem vel meritũ.ſed hoc habent exg ticipatione etoꝛigine pꝛime libertatis. Canticum oꝛis poteſt violenter elici.ſab extrinſeco nõ confercnte vim paſſo.et ſaltẽ diuina virtute. Decus inuenies in noſtro ticoꝛdo ad qð volũtas cogi neqͥt. Im⸗ bere/et reſpectu eiuſdẽ ſu violẽtus.iaʒ vo et nec cõferret in actu ſuo.qð implicat. ſubiectiue in re matenali et extenſa.ſiue ſit ſiue nõ ſit oꝛganica. Subiectũ vero noſtri canticoꝛdi/eſt i ſolo coꝛde rõis.ſine ſit poꝛ⸗ tio ſuꝑioꝛ et quaſi vir.ſiue inferioꝛ q̃ſi mu/ lier. ſiue in quadam ſcintilla et apice intel⸗ De canticoꝛdo ata ꝓpductio et elicitio ſuũã Canticũ oꝛis eſt ſimquidamappellene Sed vbiq; ſuũ eli cit canticum/ſine vſu coꝛꝑalis oꝛgani reqͥ ſitio.q;;uis ad fantaſmata pꝛius aſpexerit. et ex illis ſpẽs intelligibiles abſtraxerit Et hoc ſi non fit exalto / virtute verbi dei collu ſtrantis/ immediata reuelatio. ¶ Canticũ oꝛis ſpectat ad veterem hominem.cãticoꝛ dum vero noſtrum ꝑtinetad nouum. qui Fßm deum creatus eſt ad imaginem et ſimi tudinem ſuam.nõ dumtaxat in veſtigio. Sequimur hoc loco cõſideratiõem apo⸗ ſtoli de biꝑtito homine in quolibet viato⸗ re.cuius intelligentiam et miſteriũ/nunc⁊ hicſupponimus.dicẽtes cõſequenter tot eſſedꝛias aſſignabiles inter canticum oꝛis et noſt rum canticoꝛdũ /quotet q;tas apls aſſignauit inter noſtros hoĩes/hunc vete⸗ rem iſtum nouũ / ſub vna et in vna homis naturali ꝑſona.vt ꝙ vetus tyꝛanniʒat lege carnis et peccati.q obuiat et diſſonat rõni plegi dei ſubiectus nõ eſt.ꝙ captiuat nos ta de reliquis At nouꝰ agitur. ducitur ⁊ regit᷑ ſpũ lidertatis et inſti cie.et adoptionis filioꝝ dei.et ſpe heredita „ . ſub iugo peccati.eti. tis eterne. ¶ Qollocato tenoꝛe dicengoꝛũ cõſequẽter notulemus nuncrũdendolob⸗ iectionib.nũc noſtra ponendo. ¶ DHabẽt in pmis dubitatiõem ea que dicta ſunt de cantico coꝛdis qð diſtinguit᷑a cantico orꝭ. qꝛ põt fieri ſine eo.Cũ dixerit xpᷣus ꝙ exa⸗ bundatia coꝛdis os loqtur.Cũ pᷣterea cer⸗ tum ſit nulla vocẽ que ẽ ſonus ab oꝛe aia ꝓlatus/fieri ſine coꝛde qð eſt pncipi um vi teet motus. Reſpondemus ꝙ vbiq; ſuntĩ aliqua diſciplina ſeu veritatis cognitione diuerſi termini.quoꝛũ quilibet habet acce ptiones multiplices ſeu ꝑ analogiam ſeuꝰ equiudcatiõem / reſtrictio vel limitatio põt ⁊debʒpᷣmitus fieri vel ſupponi ad certum aliqð ſignificatum.a liognin incideret ſta⸗ tim confuſio.et ex confuſione deceptio ſeu ſophiſtica paralogiſatio. Pꝛopterea ſi de⸗ bet in pᷣmis pᷣſupponi quid nominis ſicut debet. opoꝛtet cõſequẽter illud eſſe certum 2 elqꝛ ſic vult impoſitoꝛ cum nomina ſint ad placitum vel ex vſu autentico maioꝛuʒ colligitur. Fatemur itaq; coꝛ dici multipli citeret ad multa.ſiłr os. Placuit nibilomi nus excauſis impoſitis/coartare fmoneʒ. mõ qui dictus eſt vt coꝛ ſignificz h in hoie liberũ arbitriũ rõis Os vero notet oꝛganũ carnis. quamuis etiam coꝛ ita ſumptum mutatis habet ſuũ os intrinſecum vt ibi.labia dolo ſa in coꝛde.etcoꝛde locuti ſunt.Os carnis pari mõ ſuum os habere inuenitur vt ibi. In oꝛe fatuoꝝ coꝛ eoꝝ. ¶ Conſequenter notandũ eſt iuxta diniſionẽ apłi de dupli⸗ ci homine.nouo et veteri ꝙ duplex eſt i ge nere canticũ.vnũ nouũ.vetus alterũ.Oue diſticlioſumit᷑ penes vᷣtutẽ et vitiũ.celeſteꝛ terrenum.ſpũale et carneum.liberum etili⸗ liberum.grãm et peccatũ.meritũ et demeri tum.caritatem et cupiditatem.vel amoꝛeʒ dei et amoꝛem ſui quẽdicimus libidinem. Ouo fit in canticisvt quicqͥd ſpectatad ꝰ tutem immediatevł mediate.elicitiue vel ĩ batiue.intriniece vł extrinſece.eſſentialiter vel denoĩatiue.illud computetur inter cau tica noua.aliud autem ex aduerſo vetus re putetur. Colligitur huius diſtinctiõis rõ⸗ nabilitas ex aplo locis plurimis. Et quia xpᷣus dixit.Ex verh̊ tuis iuſtificaberiſ.ecce nouitatem. Ex verbis cõdemnaberis.ecce vetuſtaiem.que duo tamen a coꝛdis abun dantia ꝓcedunt. Stabit igitur ꝙ ſile can⸗ ticum/ſit in oꝛe vnius nouũ:et in altero ve ur aũt iſta notamus/ niſi pꝛo cognoſcenda verius diſtinctiõe cantici coꝛ dis a cantico orꝭ.que non ſic accipenda eſt vt nõ plerũq; cõueniant et ſit aliqð cãticuʒ oꝛis nouum. licet nõ intrinſeceet illicitiue tus.ĩmo ſi t in eodem oꝛe tempe et coꝛde SDit pᷣterea canticũ aliqð coꝛdis vetus dũ vltro peſſimas machinatur cogitatioes.et ab eo exeunt iuxta verbũ xpᷣi cogitationes male.homicidia.adulteria.foꝛnicationes. furta.falſa teſtimonia.blaſphemie.auari⸗ tie.nequicie.dolus impudicia.oculus ma lus.ſuꝑ bia ſtulticia. Vides qᷓ; pꝛauuʒ coꝛ tale.q;diſſonũ et hoꝛribile.¶ Opponetur hic foꝛte nobis de pueris qui nonduʒ hiit vſum coꝛdis intellectualis/qð eſt iudiciuʒ liberũ rõnis.Nõne ſequi videtur ex pnota tis/nullũ in ipᷣis eſſe canticũ nouũ/neq; ve tus plus qᷓ; in beſtijs et auibus. Cũ tamẽ xpᷣus appꝛo bans cantica pueroꝝ hebꝛeo⸗ rum/cõfirmauerit diciũ ſuũ autoꝛitate pꝛo phetica.Ex oꝛe infantiũ et lactentium ꝑfe ciſti laudẽ. Pꝛoinde fruſtra ponerent᷑ inec cleſijs pueri.qui tamen vident᷑ gratiſſima poꝛtio choꝛi canenti. Quid iterũ dicemꝰ de beato illo infante Johe baptiſta in ma terno vtero geſtiente.ſaltãte et exultãte Nõ ne fuit iſta ſpualiũ nouitas gaudioꝝ. Cui mox cõcinebat mater exclamans voce ma gna. Benedicta tu in mulierib. Canticũ inſuꝑ addit ſuum Maria dicens Magni ficat aia mea dñãm. hoc beato puero cũ nouo coꝛdis.Aut qͥa pᷣacceleratum eſt in ipᷣo iudiciũ rõnis:aut quia ſpũs xpᷣi mouit coꝛ neſcientiſ/ad exul * tatiõem nouitatis.Sic de pueris hebꝛeo ruimo et de ꝓphicis viris/et de ipᷣis etiam aplis/ die penchecoſteſ dici põt/dũ diuina patiebantur ꝓut de Jerotbeo loquit᷑ dio⸗ ni/dũ q; rapiebantur.ducebantur.agebã rur abbono ſpũ vehementius qᷓ; agebant. Nuo contra de veſana vate dicitur in ma⸗ lum dat ſine mente ſonum. In illa ſi dem et ſilibus /ſpüs phitonicuſ non erat ſubdi tus uũlis.quemadmodũ de ꝓphᷣis affirmat aplus ꝙ ſpũs eis ſubiectus eſt. ſubiectiõeʒ intellige nõ ſeruitutis.ſed cõdeſcenſiue pi⸗ etatis.vt xpᷣus fuit Joſeph Marie q; ſubę iectus. ¶ eterũ de pueris alijs ſpãlit᷑ nõ inſpiratis.cantantibo tamen in eccia deuz q; laudantibus.quid dicemus Nunqͥd dã nabimꝰ vel inter vetera q̃ſi ſolius oꝛis ſint aut carnis numerabimꝰ: Poſſet q̊ʒ fieri q ſtio de muſicis oꝛganis/tam in veteri q; in noun lege/ad diuinas laudes cantandas oꝛdinatis.de carminib deniq; que nõ ĩtel ligũtur vt ſepius a multis cantantibo qͥ ſũt ſine littens idiote. ¶ Duppetit hoc loco neceſſaria cõſideratio de libertate actuum quã alibi latins expoſitam / bꝛeuit hic recẽ ſemus.Eſt itaq; liber actus ille ſolꝰ foꝛma liter et intrinſece/q elicit̃a volũtate libera- foꝛmaliter et eſſentialiter.et tale eſt cãticoꝛ diũ noſtrũ.i.canticũ coꝛdisput expofuimꝰ abũdantia.¶ Quiſquis igitur in has foꝛ⸗ Blnan d ſeu coꝛdis et dicit᷑ eiꝰ te lr̃as inciderꝭ/vigili coꝛde ſemꝑ intellige coaptatiõem hanc nr̃am de coꝛde/ad ſiiðn dum dumtaxat liberũ ſpm̃ humanũ.quã⸗ uis inueniat᷑ dictũ coꝛ carneũ et lapideũ.ſʒ apud nos coꝛ dictũ de ſpũ ſᷣm ↄditiões ſu as arbitremur. ¶ Sunt alij act? qͥ dicunt᷑ liberi ꝑticipatiue.eo ꝙ imꝑant᷑ a volũtate libera.⁊ h̊ diuerſis oꝛdinibovel gradibopxri mis aut remotis in oꝛdinead ſpũalis coꝛ⸗ dis imꝑium. Exemplũ in cantico.qð elici tur pᷣmo a mẽtecoꝛdis.h̊ enĩ vᷣbo vtit Da ria in ſuo magnificat Deinde foꝛmatur in coꝛdecarnis:.ꝑ imagiuatiuam virtutẽ/can ticũ ſimile ꝑ imꝑiũ volũtatis. Pꝛoceditde inceps ad ſenſ exterioꝛes.pᷣſer ad os vbi fit ſonus vocalis.aut pꝛogrediturvſq; ad it plane nouitasi inynine guintel⸗ lanc beopno ctceuan. inevoſt ſamdent cögeanln Ouen disnoſ aomg ami diaurh lo laben ld e. bicvrtdll aſgonn fläſaund fgluasi namancn tis usr⸗ gömulnr ſaolinsa rüͤſbica bentur (crintadd nis, Cid Dllſcen noneratſubct Phisafümen at ſibieniig cenſreo, Dmiegſub nsüin ninecci inge llinonoſr aſtßfnß nmmi nmus lue nſel nnbyqſüt thocloco edcmom übicr ſolbfom areliden. lecſcänce nerpofuin⸗ isadicke⸗ murinbasſen ſeng intclig cdend ien hummnii⸗ lirlyai no in nctadicnnt ntunt gedinpn aſpüalsco⸗ tibus / dicũtur tamen hec cantica libera.qꝛ tur ſuꝑma i De canticoꝛdo pcuſſionem inſtrumentoꝝ muſicoꝝ in q̃ᷣ⸗ bus fit reſonantia · que licet fiat in rebenõ animatis.nec vllo modo libertatem habẽ⸗ ſunt ſaltem mediate a libero imꝑata. Exẽ/ plum de ſagitta qm ad occiſionẽ hominis miſſam / dicimus libere moueri. pbatio qͥa moꝛs inde ſecuta / libere facta iudicatur et punitur. ¶ Quo circa patet reſponſio / cur poſſunt inter cantica noua numerari .imo et dici meritoꝛia / multa que carent ſenſu q; — to amplius ea que cũ aliquo ſenſu fiunt. et „ cũ quadam inclinatione ſpontanea.nõ ſic in pueris eſt.nam et bꝛuta ꝑticipãt aliqua tali ſpontanea licet non libera motione qꝛ non ita pꝛſus agũtur quin coagant.Lan⸗ ta deniq; viget in aliquibo eſtimatiue vᷣtu/ tis claritas/vt ꝑticipes eſſelibertatiſ⁊ diui hauſtus (vt de apibus poeta dixit)videan tur. Etvnde hoc ſi nõ exlege diuinitatis a Dioni.tradita.ꝙ infimis ſuꝑioꝝ cõiũgũ⸗ inferioꝝ:quẽadmodũ igitur cõ uenit ſpũs humanus cuʒz angelis in apice mentis.ita ⁊ bꝛutalis cognitio cũ hominiſ imaginatiua virtute elernr vltra pꝛo gredi.videbimus ꝙ nu la penitus oꝑatio in vniuerſo q;tũcunq; naturalis ha beatur quin relata ad pᷣmũ pncipiñ/dicat᷑ ⁊ſit libe ra/tanq; ab eo liberrime ꝓducta.Et ita q̃li bet oꝑatio laudabilis ẽ ⁊ collandãda. Si cut eleuati ꝓphe/cõſiderantes omnia in oꝛ dine ad ſuũ pncipiũ / collaudare dixerũt ip ſum deũ ⁊ ad collaudandũ ⁊ bñũdicendum cõgratulando cõplacendo q; ſunt hoꝛtati. Oue oſideratio q; late pateat ad cãtica coꝛ dis noſtri/ſciet coꝛ illius q ex ſententia di⸗/ cet cum ꝓphᷣa. Uiam mandatoꝝ tuoꝝ cu⸗ curri cũ dilataſti coꝛ meũ. Quale ſalomon dicitur habuiſſelatũ nimis.Quãto ampli us illa beatoꝝ beatiſſima cui ↄueniebatil lud Iſaie.Tunc videbis et afflues ⁊ mira bitur ⁊ dilatabitur coꝛtuũ.que in omnib et ſuꝑ omnia videbat ⁊ audiebat cantantẽ filiũ ſuum dei verbũ. ¶ Inuenim pᷣterea rões alias in pueris/cor ad eccleſiaſtica cã tica mancipãtur q;uis nõdum plenus ſit ĩ eis vſus ronis / pmo qꝛ tollitur ociũ iners qð multa mala docet Dehinc habit? tonꝰ facilius adquirit᷑. Recondit inſup memo/ ria ſibi cantica que poſtmodũ meliꝰ intelli gentur. dum quaſi ruminanda deducta fun erint addẽtes pie meditatiois et iudicij rõ nis. Videmus ita fieri circa diſciplinas a „ tia. Adde ꝙ aſſiſtentes magni tis in deũ. Faciunt inſup illa cautica ſna eſ ſe / dum ea vel pᷣcipiunt / vel inſtituũt/vl ap ꝓbant / vel ißis ſemet afficiunt. ;uis non eſt omnino tollendum qualecunq; meruũ aAb ip̃is pueris. qui gratiam baptiſmalem habent. et quoꝝ angeli ſemꝑ vident facieʒ patris. Qui deniq; ꝑui.non ꝑuo ñq; affe ctu ferütur in deũ. ſicut de ſe refer. Auguſti nus. Nam euenit ibi eſſe plus affectionis „ vbi minus cognitionis naturalis poſitũẽ Patet in aialibj⁊ feminis.¶⸗ deret hic querimonia/ nullis ꝓ ſua indignitate verb explicanda/ de peſſimis ſeductiõibo puero rum.quoꝝ puritasvt angelicaveneran ſer uari q; deberet. qᷓs ad cantica modeſta ſctã q;. iuxta etiã phᷣi traditiõem/optebat inſti tui. Sed ve et ve carni ⁊ ſanguini.qm pꝛe ter⁊ vltra coꝛruptiöem naturalem puerſe oꝛiginis/gandet malignans flagicioſitas maioꝝ / demergere collo tenꝰ puulos in ſce noꝝ gurgitem verboꝝ factoꝝ ⁊ canticoꝝ. Conſolatur tamen aplus electos dei qui⸗ bus dicit. omnia cooꝑari in bouum. mir⸗ pꝛoꝛſus ⁊ incompꝛebenſibilibo modis Et quemadmodũ de veneno cõponitur tyꝛia ca.ſic ꝑditio maloꝝ / ſaluatio fit electoꝛum Fit demü oꝑatio eadem( vtputa canticuʒ oꝛis puerilis)vni ad vitaʒ. alteri ad moꝛtẽ. ac ꝑinde diuerſis reſpectibo.idẽ canticũvi⸗ . B S urgit alia dubita tio / Ponendo differentias cantici coꝛdis oꝛis. Dictum eſt / canticum coꝛdis eſſe li berum et intrinſece.ac perinde laudabile?⁊ ta et moꝛs noĩatur. in noſtra poteſtate.videtur exꝑientia con⸗ tradicere/cum querelis deuotoꝝ frequẽter lamentantium illud de pſalmo.Coꝛ meuʒ dereliquit me. Nam curꝓ magno et pꝛeci/ puo dono loquitur Dauid ad dñm. Inue nit ſeruus tuus coꝛ tuũ vt oꝛaret te.ſi paſſi,s oĩbus hoc cõcedi videret. Suꝑaddit᷑ ob⸗ tos .dicit᷑ enĩ. iectio nõ minus Eene murmuris apð mł coꝛpus atterant ſua multiplicatiõe et men tem diuertũt a ſua deuotiõe. ⁊ nõ niſi faſti⸗ dium frequẽter ſua repetitõe nauſeãti cau ſant. ¶ Eſt alia qõ ſuꝑ mõ traditiõis ñe de canticoꝛdo nouo.ꝗ videtur ſna uouita⸗ te vel arrogans vel inutilis vł ↄficta vl ver * 4 lias. vt in grammatica pueri cõmendant donatuz cuius nulla eſt i ipis tũc intelligẽ recipiũt hu inſmodi cantica pueroꝝ ad eleuatõem mẽ r Si canticũ coꝛdis ſuffiẽ apud deũ.cur addita ſunt tot cãtica oꝛis qᷓ — boſa ¶ Werũtamen expediamus duasan tea pᷣpoſitas dubitationes.et dicamus ad bmam de libero vſu canticoꝛdi noſtri.qð i telligimus cum pᷣſuppotiõe ⁊ non aliunde ſq; impedito ⁊ abſoꝛpto.ſed ſtante iudicio rationis. Nam ⁊ arbitrium/dicitur liberũ de rõne iudicium. Hoc autem impedimẽ⸗ tum fit aliqñ non imputabiliter ad culpaz ex toto.qñq; ex tanto.modi quoq; cauſan tes hec impedimenta/alibi traditi queren di q; ſunt. Ceterum ſtante iudicio rõnis / poteſt nouus homo regeneratuſ in chꝛiſto liber̃ cãticum nouum coꝛdis exercerevl eli cere/ modo tali aliquo qualem notabimuſ ſm voces et per voces affectuum. etiã vbi canticum oꝛis nullum ſequeretur. Alioqͥn apoſtolica monitio tam Pauli q; Jacobi fruſtra eſſet/ hoc autem fieri ſemper poſſe. idcirco quibuſdam non apparet. quia vel non ſentiunt huiuſmodi affectiões in coꝛ/ de ſuo carnali.q̃les dicte ſunt ⁊ poſite ſunt paſſiões a philoſophis q̃ſi ſole.vtſpes me tus meroꝛ gaudium.aut oppoſitas volun tati ſue paſſiones. tales ipſi patiuntur in uiti. Hec eſt fatemur non mediocris neq; irata conqueſta/timoꝛatarũ quoq; conſci⸗ entiarum vehemens exagitatio. Eet ſub vnius caſus exemplo/conabimur reſpon⸗ dere/aperiendo dicendis infra viaʒ. . doloꝛ cõtritionis de peccatꝭ/debeat ecẽ ma⸗/ lebꝛiter queritur ⁊ paſſima theologi⸗ ximus.etſi minus enehorene Noranrib dDiſtinctionem vtilem ? accõmodamyal ꝓ canticoꝛdi noſtri totius intellectu Eſt in quiunt doloꝛ aliquis in ſola rõne qui libe⸗/ ro ſubiacet arbitrio. Doloꝛ iſte etdiſplice⸗ tia vel odium vel deteſtatio ſic elicita cum gratia/ſufficit ad deteſtatiõem pcti ſuppo ſito ꝙ nullus in coꝛꝑe doloꝛ ſequeref Atta men dicitur doloꝛ de peccatis ⁊ doloꝛ ma⸗ ximus.qꝛ de nulla re altera tempoꝛali/tan ta deteſtatio elici debeta coꝛde rõnis.ſicut nullũ eſt damnum pene/qð equiꝑetur dã⸗ no culpe.Doloꝛ alius eſt queʒ philoſpphi numerant inter paſſiones concupiſcibilis ſenſualis.qui conſurgit ex appꝛehenſione obiecti diſcõuenientis ipᷣi ſenſui coꝛpoꝛa⸗ li. habet hic inſuꝑ cauſari cũ motu ſpiritu um.et cõſtrictione coꝛdis.Hunc vtiq; do loꝛem/nõ opoꝛtet eſſe maximũ in peniten te imo nimius et cloabiil pote coꝛdis ſenſualis et coꝛpꝑis deſtructiuꝰ ¶ Moꝛro nõ eſt fm hunc doloꝛem menſu randa ſemper bonitas penitentie. Cuius ratio eſt. ſtat enim duos eſſe ⁊ ſepe videmꝰ7 quoꝝ vnus ex complexioe naturali coꝛ ba bet ſtrennuum ⁊ virile nec lacrimis idone um. ita vt vel vix vel nunq; flere poſſit.E rit alter coꝛdis feminei mollis/ad omnem miſerationis occaſionem lacrimis laxvum vel ꝓnum. Pꝛimus eliciet deteſtationen peccati ſui/intenſius in animo.foꝛtiꝰ ⁊ lau dabilius in caſu q; alius.nec appᷣhendet il lum ſapientis verbũ.Coꝛ durum male ha bebit in nouiſſimo. Jam enim talis pecca ta deteſtans ꝓpterdurum nõ durum coꝛ ba bere ſed molle dicendus eſt.ſit tamen vt ſe pe redundãtia doloꝛis coꝛdialis in coꝛpꝰ. niſi ſiſtat ſe libere mens ne fluat in inferio/ ra.ſicut in xpᷣo fuit ſicut poterat Adam. ſicut Maria nullum hñs motũ puenientẽ iudici rõnis imꝑabat vt placebat in coꝛ⸗ p.. ¶ Eliciunt᷑ exhac diſtinctione mafal et autentica vulgata ꝓbata recepta q; ſali bꝛes et pulcre conſiderationes. Pꝛimo ꝙ noiĩa ſenſibiliũ paſſionũ tranſterũtur rõ nabiliter ad affectiones volũtatis ſignifi / candas. Hoc cõfeſtim ꝑſpicuum eſtdedo loꝛe de quo minus qᷓ; ð pluribꝰalijs gappa ret Et hoc diffuſe deduxit Augꝰ.in ſuo de ciuitate diuerſis libꝛis et capitulis.maxie dum longam de opinione ſtoicoꝝ ex hiſto ria agellij texit oroem.ſumpta occaſione ð paſſionibo demonum m poſitionem pla / ſonicoꝝ.noĩatim apulei.qui deſcribẽs de mones dixit eos eſſe aĩalia coꝛpe eterna.a⸗ nimo paſſibilia.omni vicʒ genere paſſio/ “ nũ qles in hominũ coꝛdibo exiximur?cop inge nititur ſqluare ſuperſtitioes gentilii — et ſacrificia carminationes qm̃ dixit de⸗ mMones talibus allici vel placari. Ceterum Augꝰ.cõcludens ex hac miſerabili cõditõ ne dannatiõem demonũ ꝑuerſiſſimã pluſ/ ̃ hoim hic etiam peſſimoꝝ redit ad reme moꝛatõʒ duanũ ſectarũ. Vna fuit ſtoyxcoꝝ qque paſſiones ponebat in ſapiẽtem cadere nõ poſſe.qm eratvirtuoſus.vᷣtutes aũt in⸗ 5⁵ ſenſibilitates qꝛ ſenſũ phibẽt paſſionum. Secta fuit altera peripateticoꝝ qᷓ n⸗õ dam nabat paſſiões oes nec a virtuoſo ꝓhibe/ bat ſi fieret moderate.Cõcludit tñ Augꝰ. diſputatõem hãc magis eẽ verbalẽ de no/ bus paſſionũ qᷓ; realẽ de ſuis effcibo. Falle bant᷑ãt ſtoyci qꝛ ſolũ ↄſiderabãt ĩ hoĩe rõʒ nec aliquid habere debere qð eſſet commu ne cũ coꝛꝑe credebt. Deceptus eſt eõ ſtu elioen nnoni Aprotiti pannoore chidebe Wunonür riensft ſafuertr ſtyobid miſtcos inpentoo deyommſ⸗ Kins obenwre glco ue ſiniuno liidicit Nö tie Gisamat tioꝛonen tmangfc⸗ Antqiln demonün lerpnoſ⸗ rdeuott ad quosſe P uureſed o anſtn pöhengal rummeh mulspenn unmend Atinintnn AAn. öueniene ahatinan monengfl Cgſe 6ino murn sſni/ mna uem lver ucie ahito Koned npat his de AN A. npeſſo⸗ imu Rg S enti. ndinde nCammn iicüdiG ilinig ünnne tſten moge ssün ſionun äfödan wophbel) Cum us⸗ ndtlden biti oeni ſaconm ctejti . Wunn Ainceß, e canticoꝛdo tus epicurus nihil in bomine moꝛe ſaduce oꝝ pꝛeter coꝛpus attendens.·et dicens ĩ coꝛ de ſuo non eſt deus. Fides vero conſonat illuminate rõnis Areſto.ponenti in homi ne aĩam rõnalem et coꝛpus oꝛganicuʒ hec ſunt ꝓut hic loquitur et caro. Fuerũt apð nos pᷣcipui duo theologi quoꝝ vnus ma⸗ gis inſecutus phiam Areſto tradidit no⸗ mina paſſionũ nõ ꝓpꝛie dici de affectioni⸗ bus ſpũalibus. Alter plus herens Augu⸗ ſtino / tradidit in ſpũ rõnali ſic inueniri cõ cupiſcibilem et iraſcibilem volũtarias fm ꝓꝛiam theologoꝝ acceptiõem quẽadmo dũ in appetu ſenſuali n bbm ti abſq; dubitatione putamus eſſe veruʒ q;uis (vt Auguſti. tradit)fruſtra de verbis / vbi dere conſtat neccitur cõtrouerſia. Neq; eni phᷣs ipe/ q;to minus quiuis theologus / negat etiam deo gaudiu eſſe delectatiõem et leti⸗ ciam. dicit enim deñ vna ſimpliciſſimg eti mutabiliſſima oꝑatione delectari Plato qᷓ qʒ dicit deũ poſtq; mundũ fabꝛicauit exul taſſe gaudio Et in ſacris litteris.gloꝛiatur Apientia delicias ſuas in filis hominum Et qð letabitur deus in oꝑiboſuis.non q dem affectus ſui mutatione. ſed exterioꝛis oꝑationis innouatione licit̃amplius expᷣnotata diſtinctione tanq; claue noſtra ꝓ canticoꝛdo ꝙ nõ ex motu coꝛdis cama accipi debet virtutũ aut vitioꝝ/nec etiã re uelationũ vinculis et certa diſtinctio. Ve⸗ re pꝛſus enũciauit ſapiẽs Coꝛ tuũ ſicut ꝑ/ turiens fantaſias patitur niſi ab alto ĩmiſ/ ſa fuerit viſitatio. Neq; parũ foꝛmidanda eſt verbi dei ꝑ os pſalmiſte cõminatio.Di miſi eos ſm deſideria coꝛdis ſui ibunti ad inuentionibo ſuis. Quanq; dixiſſe legatur deuotuſ Bern. ꝙ ex motu coꝛdis ſpũᷣſſãcti pötiam agnoſcebat. Oð qliter intellexerit habeatur ex alijs dictis ſuis et regulis euã gelicis. que nõ in motu paſſionũ coꝛꝑaliũ ſed imitatione ⁊ cuſtodia diuinoꝝ fᷣmonũ cõſiliũ dicũt eẽ ponendũ Cõſiliũ meũ inqͥt ps. Juſtificatiões tue. Paſſiões autẽ coꝛ⸗ dis carnal/ habeto eo ſuſpectioꝛes qͥ feruẽ⸗ tioꝛes necrõis frenũ ſequẽtes attẽderis/q; tñcunq; ſctẽ deuotre iuſte ſublimes appare ant.qm latet in taliba qut ſub talibo vt ſepe demoniũ meridianũ.¶ Habetur cõſequẽ ter ꝙ nõ ſp illi ſunt virtuoſioꝛes qͥ iudican tur deuotioꝛes in cõpunctiõibo ⁊ lacrimis ad quas ſexus femineus.qꝛ pꝛonus eſt cã⸗ H tatur eſſe deuotus.¶ Verũ potuerunt iſte veritates cũ ſimilib infra explicari/ſoluẽ⸗ do tertiam dubitatioem ſiſcõam pᷣmit ab ſoluerimus ꝓ repᷣpenſione murmurantin cõtra tot cantica oꝛis quecarnis eſſe bon mus.et que fieri crebꝛo cũ fatigatiõe homi nis vtriuſq; nemo negat. licet alia ⁊ alia rõ ne hic et ille moueatur Cõſonat diſtinctio de dilectionedei quã non opoꝛtet ſemp eſſe maximam in ſenſu ꝑ intenſiõem vel exten ſiõem.ſed in mente ꝑ appᷣciatiõem ⁊ ꝑ pon deratiõem.q̃ citius eligitur oĩs amoꝛ alius ꝓpꝛie etiã vite.deſeri/q; dei ſubeat offenſa. Patuit in martiribo magis q; incarnaliter phiuloocaptis. Saluat hec diſtinctio ↄñter quo pacto ſtant ſimul in eodẽ/triſticia ⁊ le ticiacũ motus hẽant ↄtrarios in coꝛde.il⸗ la ſtringit. hec dilatat. verũ ſenſuali paſſione locũ hʒ. Semũ ad edi⸗ ficatiõem ecciaſticoꝝ maxime monacboꝝ pauca notemus. Ecciam cõſiderem ciui⸗ tatẽ gloſam eſſe. Pꝛeterea reginã illa qaſti tit a dextris dei in veſtitu deaurato circun data varietate Eſſe rurſus coꝛpus inſigne miſticũ / hñs inſtar coꝛpis naturalis/milta mẽbꝛa ꝗᷓ nõ eundẽ actũ hũt.ſed in ea diſtri buit ſpũſſctũs dona ſua/ ꝓut vult/ tam gra tuita ſolũ q;ᷓ gratificantia.gratũ facientia Deniq; ciues huius ciuitatis oꝑtet quẽli⸗ bet ambulare vocatione q̃ vocatus eſt.hũc in actiua. alterũ in cõtemplatiua. nũc in o peratiõe.nũc in ocio ſctõ.qñũq; in obedien tia regulari.aliqñ in qdã ſpũs ⁊ coꝛpis lib/ tate. Deſcẽdit hmõi varietas vſq; ad canti coꝝ diuerſificatiõem in ecciaſticis cerimo nijs multiplicẽ. Itaq; dũ apli diſcurrebãt in oẽm terrã ad cõuerſiõem gentiũ. Jpi tñ nõ legũtur in hmõi cãti exrerioꝛibꝛ ſemet exercuiſſe.pᷣſertim moꝛe iudeoꝝ in ſynago gis ⁊ tẽplo ſalomonis Et qm̃ legalia ceſiaſ ſe docuerũt / acdeinceps mag traduxerunt ritus gentiliũ ꝑ flamines ⁊ archiflamines ad ecdaſticã policiã/q; ꝑ ſacerdotiũ Aarõ ſub fine tũ altero qᷓ; gẽtiles. Poꝛro tempo⸗ re martirũ circũierũt aliꝗ in melos in bel⸗ liba capnis.in mõtibo⁊ ſpelũcis ⁊ in cauer nis terre.apð qͥs ⁊ q̃les ſat pbabile ẽ voca lia cãtica nõ fuiſſe. Poſt dilatatiõʒ eccieac reddita pace/ſuit nibilominꝰ młta varietaſ Sola pſalmoꝝ accẽtuatio tenuis /fuit a⸗ pud aliq̊s.apud alios / celebꝛioꝛ cum arte ſua cantus.Yuit apud alios diſcantus.ad dita ſunt cymbala in ecdeſis beneſonan/ tia que cĩpanas dicimus. Fuerunt apud 7 16 in mẽtali. ſʒ allos oꝛgana multarum fiſtularum iunctꝭ apud aliqnos tubis ductilibus. CPoſtre⸗ mo quid neceſſe eſt numerare per ſingłas quales in canticis eccleſiaſticis habite ſũt et nunc obſeruantur varietates Rẽ amas ad fructum vel vſum. ¶ Dedit Augꝰ quo dam loco confeſſionũ ſuarum intelligi/nõ Euam eſſe difficultatem circa rem hac/ita vt in neutram partem auſus fuerit pᷣcipita re ſententiam. Nam cum recoꝛdabatur in ſtitutionis ambꝛoſiane de canticis et hym nis/ne populus in eius cuſtodia vigilans meroꝛe tabeſceret.dum q; lachrimas ſuas meminerat quas hmõi vocibus acriter cõ motꝰ habuerat eliquabatur veritas ĩ coꝛ eius et bene cum illis ſibi erat. trahebatur appꝛobare cantandi talem moꝛem- Sed poſtremo dum ſentiens blandimenta dul cioꝛum canticoꝝ cedere ſibi in quandã au rium voluptatem / dixit ſe malle tunc cãtã/ tem non audire.nam penaliter inquit me peccare confiteoꝛ.dum plus ipᷣe cantus qᷓ; id qð cantatur me delectat. ¶ Coquiſitio nem habet hoc vltimũ/non mediocrẽ/ pꝛi mo de muſicis inſtrumentis et oꝛganis. q̃ nihil vtiq; loquũtur vltra mulcentẽ armo niam niſip incertis intelligentia. Sed et de laicis alijs q; non intelligentib ea qi N cantantur/quaſi par eſt difficultas. ¶ De inde ſuꝑadditur altera pncipalis dubita⸗ tio de multiplicatione canticoꝝ/ment de uotiõem ſuffocante ſepius qᷓ; refouẽte. ma xime cum beatus Breg.alter ex inſtitutiõi bus talium canticoꝝ iudicauerit indignũ ſi dediti verbo dei /ſtudiũ ſuum in iſtis tẽ/⸗ pus q; darent.que ratio videtur ad diſpo⸗ ſitos cõtemplationis ocio trahi.ne officiũ qðõ pꝛo deuotione et xpᷣiana ꝑfectione inſti tutum eſt/contra deuotionem militet.aut pfectionis culmen appꝛehendere pᷣpediat Pauca dicamus p retanta.fatemnr enĩ qꝙ; plene ſatiſfacere non hic ſufficimꝰ Mul te ſunt cauſe multiplicationis pſalmodia⸗ rum vocaliũ in eccleſijs. Vna eſt vite lai⸗ coꝝ/laudabilis occupatio / aſſiſtentiũ con ſolatcio/ diſcolo ? moꝛum deuitatio/ coha⸗ bitantiũ regulatio/penalis ſatiſfactio.car⸗ ceralis mancipatio.dei collaudatio.totiuſ eccie repñtatio/voti cõpletio/mutua recõ⸗ penſatio/ vtilis aſſuefactio/mentis humi⸗ liatio ¶ Harum autem. xij. cauſarũ ⁊ ſi ſũt alie non reducibiles ad iſtas/deductioneʒ nõ ꝓſequentes ad pᷣſens iungamus ꝙ nõ ſemt homo conſtituitur quo pfectiuſ vine ret/aut cõtẽplãdo/aut theologiſando /aut alioꝝ ꝓfectib obſequendo.ſicut et in poli cian quoſdam videmus ſeruos/magnitam ingenij.quoſdã mechanicos/quos ad libe rales artes natura genuerat idoncos.et ita de pluribo quibo tradidit regulam apls vt ambulet vnuſquiſq; vocationequa voca⸗ tus eſt. Sit hec vocatio ſpũalis/a diuina ꝓuidentia que vtiq; generaliter et immedi ate cocurrit in omnibo.ſit hec vocatio pꝛo/ pꝛia deliberatione.quemadmodũ in religi oniby quoꝝ ꝓfeſſoꝛibo ſi murmurauerint/ quid aliud dicetur q; illud ciuile. Videti⸗ bi qui taliter elegeris. Et iterũ. Patere qð ſponte ſubiſti iugũ Grauat plane / nedũ de ſidiam inertem/ſed aliqñ aĩam pus ſtren⸗ nuam/onus aſſidue repetiti ſeruitij. Nam veriſſima ꝓꝛſus eſt rõ quã monachus de⸗ dit interrogatus qͥd eſſetin ſua religiõe dif ficillimũ.an ieiunia.an vigilie.an ſilentiũ Eotinuo inqͥt/cõtinuati repetitio cantus aliq lutas ꝓ facto reputa t,et minoꝛa/ꝑ maioꝛa bona recõpenſari pñt.ſicut ꝑ cõtemplati⸗ 2 unam actiua. Di eſt vnacã cur ſolidioꝛ aut volũtas aut com penſatio nõ ſufficit ſʒ.Noui tpibus nr̃is duos celebꝛes in theologia doctoꝛes ꝓpici etur oibus ſuis deus / hi coferentes cũ pri⸗ hus duarũ religionũ mihi ſiłr notiſſimis ſi religionẽ introirent Poſſetis inqͥunt o⸗ nera religionis cõfoꝛmiter ad ceteros frẽs exequi:quiboſe nõ poſſe cũ iam fracti eẽnt etate rũdentibꝰ/ſed poſſe ſtudẽdo docendo meditãdo cõpenſatiõem afferre Subintu lerũt.Et ſi quotidie cũ paulo rapet vos de us tertiũ celũ/niſicõpleueritꝭ inſtituta re/ ligionis/nob quoꝝ magna ꝑs aialis ẽè/nõ niſi ſcãdalũ et vobis ludibꝛiũ futuros eſſe noueritis.tꝑs intrandi religionẽ/iꝑs ma⸗/ nenal Ag ðꝛ.Qui cũ lupis eſt:cũ ipſis vlulet. turapud in actib puilegiatis.q̃les ſunt largitiones ꝓ indulgentijs.vt pᷣterea ſunt exercitia ſa⸗ cramẽtoꝝ q vim ſuã hñt virtute oꝑis oꝑa ti. vt inſuꝑ ſunt oꝑa ſatiſfactoꝛia.qlia ſunt Amplius vero qꝛ murmurſuũ palliant ui.deus inqunt intuetur coꝛ ⁊ bõa vo im actiua. Dicam? ꝙ iam in obligatis⸗/ alia eſt rõ q; deliberis ab obligatiõe.et hec Rurſus ſi volũtas p facto repute eũ qͥ ad meritũ eſſentiale vite et⸗ ne.tñ multiplex in alijs reꝑitur inſtãtia vt in accidetali pᷣmio q̃lis eſt aureola q̃ datur actui excellẽti nõ ſolũ volũtati. AUtrurſus ſolutione lutol quop 0n ſebiltaren nontolit ficnonse lelutlnch lenennta⸗ cio⸗Den dens noleid ceporip Cteſun beurade gleganec oorplon (ien abanic Gdn ir udſn Panen couentn tenpen nooure⸗ lalefun nnoenſ⸗ Genon Clnsan Cnerlit Pipumr) oo noviast deſei ticſigel uloley pelusho idoon Mſiaſtias fapplox: ſan e Gogolaudi Oanſod cadinein⸗ göinitin ſepung coꝛdebono lationele, Laeen Mitaturno bnchlaſ⸗ 7 glnuei . — Dec Annhn PR S canti lule⸗ waß ilita iſſi ito ſe re H C is nun nont mnltignen ſannieſtitnn KHZ 02 an = no ati 0 nẽ oẽ lbil epreru beͦ iint⸗ tenen nisoblig Smerſol npkert ab n io kerontonenn vlay Picnunhr Po eite akd dens kq ⸗ re eze R Ebubaca V lamen tas eſt. in p tſol nita ꝑad atiſt⸗ arden oc verba ſpi =ðUMUU aſt kund ce rn Aunhus agenie . EEen vrbaſplſa eewilaſt 2 9 i uin cebeſl tan goccigedi elealifen uoſ n 0 hom is ſe nnodie . ita ſu en baniaihe ⁊T in le hze ng en ligutent 1 umr e S e rE Ebomt Fü⸗ nſini E/p luralit iti Kactitide⸗ co ij⸗ S ,— co em “ et b e eannlit tiones eu reſp ngre⸗ Anti⸗ 18 icoꝛdon no / Eiinnee boni ine ud encnlut h ſe tici nond uo/ ll res locũ qt rtñ ica en ur ne a om lo ü noud alt S nin deli cũ te atem opoꝛt biles tates cpꝛi oner Hlocoꝛch ouũ ali Wmun quid ſi aut i qui tal iſpen debent. cinẽ qle⸗ nag gia vbo eſſe etf imu, pane ſuken ungiene alesean ationer t. nea Deu ⸗ e fieri ĩ Nlpns cõuer etſ⸗ fflicti ager n 18 pti em tonn Surſu aqi dici is pegri udit gn,/ 2 rta olatü is. olidi Etin tiet is n ſu ſume loti cim? grini di Aiate mangnnubne⸗ Skrie e en na * naste aie ; rſund Ar tc 18 da on pati plo irſu nvid unm. rẽ in Eda.⸗ onet ducti s r. efra ntlncn in fe iõe ade naf. oꝛã namuradſioe ocinil⸗ ecõ wes wid atiõ trũ ſpũ inteil ili mie um na faci ſedẽ i8. p ñc us d niſi v 6 wachn ciotem * b⸗ ſic nat ktenn = dien e = fi ehengli S5i⸗ iſi lbyi one plemini iõ n ani uũ. elẽ p . efueri Ranbene⸗ n ä tſtqn am perartn e n gen ⸗ . bar. ger bekeamdd⸗ dren, icheg⸗ ant nn e Rkrge. ibi⸗ unglaue⸗ wire 81 müsiſ duiag iterdos mnrosn ba aorc eve verb oſp ibo vñ pu etip̃i 3 ꝛſus itn nn tte oꝛzd aba e verbun deii am is zde pumm M ſenern n ſvhenir antinbus. dei igelii i ca/ ſmnieſiti doanta Erzt ſui ainne ench G coꝛdiͤ⸗ guamenmin hmnſiun U iones genl eron engi⸗ erbaſts vo J ranaht unmuinu — Z quẽ veiin orr 4 eiibicr⸗ ſorge imrlngnan ſceptu i 0 ici uſt ica cũ icoca vſas lenti coꝛdeſu⸗ mrann inmatetn tudo odiu ns i dab ñs ſi atic elt pfalt⸗ larin eſt Ene Rkn euan bũ. Eeil nrais ert wußi =D mita nai fructũ 6: lla ſin oce ue men. e J m ne 2 p dine,n os aſfane. ticis loroieii . eras a oꝛ. ſui. o.cer cit po ler cir vehi⸗ 6te id in hie ve cũt in Si ibi act l tev l cif⸗ icu ediũ ue v iert rbo inubi Su i lo us d thdiſta⸗ erb ã in lo e /q verbü mce ſol bi qu ie m arrep ne iſi men o dei ſt. cc ſi ũnõ Joite V ati agi J ꝛe ꝑget t ei. Lome com 5 hñ E . mai nu gis li Inu coꝛ nenen! ⸗ es a esf. eſte o miolerag ibea eni ꝛdis i qui coꝛ lterqͥ acũdt mari- nrm iexa H ialio ccctorver FaFarie ias oſunan coͤlu lerti ver riu noui Hocrihi ſen nda de 5iung 13 mqᷓ nnelgt⸗ eva be ere cun Ilel⸗ lacci am vox Cäti erbi⸗ dũ oq̃b⸗ pit. elici nun tic 1e Dyo atu B ta li mer oꝛdũ voni ra ocni ncloſ ũ if. ſe plu nmirũ mẽ ſol 8 iri .quã 6 is p abſcõ jeſt ãſo / ꝛiũ cõditũ miſte / . nomen nouum in caleulo cãdido ſeriptũ⸗ id eſt. in coꝛde puro.qð nemo nouit niſiqͥ accipit/quoniam in exꝑimẽtali noticia ta ctus ſpiũalis/poſitum eſt. Hinc Apoſtolꝰ DODuis hominũ ſcit que ſunt hoĩs niſi ſpiri tus hominis qui in ipᷣo eſt. ces aliq̃s numeroſas in coꝛde ſola coꝛdis gure pceptibiles niſi deo et quibus deꝰ vo luerit reuelare cõuinciturexemplo Moy⸗ ſi cui foꝛinſecus tacenti dicit dñs.Cur cla mas ad me.Et in põ. Deſideriũ pauperũ exaudiuit dñs.pᷣparatiõem coꝛdis eoꝛum audiuit auris tua. ui ponitur eſſe dei gła:.ad dꝛĩam veterꝭ.cu⸗ ius fiuis eſt amoꝛ ſuivſq; ad contemptum dei. Ceterum libertas electiõis tenet locuʒ foꝛme iuncia maxime gratia xpᷣique man⸗ datum verbi dei nouũ de dilectiõe foꝛmat et implet. Diſcernit ex hacuticula que diẽ elicita liber/cãticoꝛdũ ab omni ꝓꝛſus can⸗ tico intus vel exterius tm̃ imꝑpato. ¶( Can ticoꝛdũ hmõi/fuit excellentiſſime in üla be gta que cecinit. Magnificat aia mea dñm Et exultauit ſpi.me.in deo ſalu.meo: Pꝛe ponimus hanc beataʒz in exemplar pulcer rimũ et in teſtimoniũ pꝛo dicendis certiſſi mũ.ne dicat aliqs iſta nos confingere de coꝛde noſtro. Ne pᷣterea cogamur interim ꝑ equiuocatiõem vel aliter in aliena ſeu ve tera cãtica labi.Sed in ſola anagogia no⸗ uus ſermo verſetur ↄcinat et loquat᷑Aſſis igitur nobis o gratia plena:. Dignare te/ nos laudare et laudando diſciplinam no⸗ uam ſed certam et veram aꝑire.Tu inqᷓ; c in coꝛde qꝛ ſctũs ⁊ nouus amoꝛ ſingulari⸗ ter ardebat ſpũſſctũs in carne virginali mi rabilia faciebat.et coꝛ eructabat verbum il lud bonũ. Magnificat ania mea dĩim. Noõne tibi videt᷑ ex hoc ſtatim cantico fctã fuiſſe mirabilis illa nouitas in maria tym paniſtria noſtra.que nouitas appellat᷑ ab aplo / diuiſio anime et ſpũs.quãa efficer̃ po teſt ſolus ſermo dei viuus et efficax. ⁊ pene trabilioꝛ omni gladio ancipiti.ꝑtingẽs vſ q; ad diuiſiõem aie ⁊ ſpũs.cõpagũ qͥʒ ⁊ me dullarũ.et diſcretoꝛ cogitationũ et intenti onum coꝛdis. Videatur ſuꝑ hac diuiſione quctoꝛ de ſpũ ⁊ aia.quid cõ ſoꝛmiter ad Ri chardũ/de verbo ad verhũ tradiderit.quo niam elucidatiop nobis eſt in grãde ſtupẽ dumq; miraculum:ęc atteſtatiõe nr̃a ſo⸗ la ſatis credibile.¶ Pergamus interea cõ . F. ſe vero vo Einis canticoꝛdi no dum canere.ſed ad actum ſaltare.tripudia re:et exultare velut extra ſe ſaltare.volebat pabolicũ illud ĩpꝛoperiũ cauere quod de pueris ludentibus in foꝛo/xpᷣus bñdictuſ fructus ventris ſui ſumpſit cõtra ꝑfidiam veterũ iudeoꝝ.Cecinimus inqͥunt vobis nec ſaltaſtis Maria cecinit in ſpiritu ⁊ ſal tauit:nimiꝝ carmen illud erat nuptialeqðᷣ epithalamium dicimus. Sed quarũ nup tiarum:vtiq; plurimaꝝ. Nubebat in aluo virginalis vteri palacia.hũanitas cumdei tate.caro cum verbo.limus cum deo. Nu/ bebat eccia quã Johes vidit tanq; ſpõſaʒ nouam de celo deſcendeẽtem a deo parataʒ nouo viro ſuo p̃o. Nubebat deifoꝛmis marie ſpũs deo ſuo dño et agno qui erat tã qᷓ; ſponſus ꝓcedens de thalamo ſuo.veruſ ſol iuſticie ponens tabernaculum ſuuʒ in coꝛde marie que erat mulier amicta ſole.de ſponſata vni viri virgo caſta Jeſu chꝛiſto ¶ Figamus pcoꝛ in hoc ſpiritu ſaltante et exultante/ſpũales oculos coꝛdis in lumĩe fidei.Cõſideremus hunc deifoꝛmẽ ſpiritũ tanq; diuiſum a carne/effulgeat apud nos tanq angelus vnus dei ſine carne et ſägui ne.Nihilomin? aſpiciamus ipᷣm ꝓ tpe vie tunc vere paſſum diuina ſimul ⁊ hbumana PNam inuenta ſunt/nõ cõfuſa tamen ĩ ipo becomnia.ſpes.metus.meroꝛ.gaudiũ nõ quidem ꝓpter coꝛpus ſolum iuxta poete ſe tentiam. Hinc metuunt cupiunt gaudent q́; dolentq;. Nec auras deſpiciunt clauſe te nebꝛis et carcere ceco. Sed electione etac ceptione libera voluntatis. Nolo tam ce dat aliqͥs ſpm̃ marie / nõ habuiſſe modum cognitionis alioꝝ viatoꝝ in quib⸗ omni / bus cognitio pꝛocedita ſenſu.ſed hac ade pta ſpiritus ſuus libere vtebatur ſuis affe ctionib abſq; oꝛgano coꝛpoꝛeo de q̊ pau⸗ lo poſt infra dicimus.Habebat inſuꝑ af / fectiões varias ꝓpoꝛtionales paſſiões illis nin aĩa ſenſu coꝛpoꝛeo vtens afficit᷑non ine motu carnis aut coꝛꝑis:aut bonas ta men oẽs habebat moderatas et oꝛdinataſ ſub monade deo.in armoniã pulcerrimaʒ ſuauemq;.quã inbabitatrix dei ſapĩa dele/ ctabatur andire. ¶ O ſi cognouiſſet ſtoy⸗/ coꝝ diſciplina grauis ſi inueniſſet ex fide. mulierem hanc foꝛtem / exclamaſſet ꝓfecto hic h. O diuina mens ſapientis qualeʒ in hoĩe poni debere cõtendimus.a qua men te nõ gaudia ſed mala gaudia.nõ timoꝛem ied vanum timoꝛemet ita de ſpe et doloꝛe enoen lidei retcbdtto cuuntlan intellgen noiamnns ſflineop oonantian upmisg ſnalecop⸗ rlonl. ſoineli nitrnono bevogte frni Gnne⸗ gnorent doriät Cach goch deo ſaofe relig ſtiphie liguꝛll gledens cunn Gadinn lene Welte ooclen reglenn D Oguig cetaligs geſſo⸗ Nchoiai linehab fumcae huuliſem ſundeprin ſrolannin Clionssno⸗ ſuicion einoſchen Criin fieviami centiee Placnithe aputpan cung diun palſbil noqgniantti lumſuzin manſolede Mchiſſo luſlanne cigin lune beniſini Nu; olii re Cmana miiöo Giin doeeſe Gudent tdaotete nodettae Notamge ſemodhun uiyonn’ lſedbacde murſuis sffe node on⸗ itſlgst,/ ſöcllis Guſfctnon ntbonas cdinan pulcemim lnade noniſarfo miſctaſt⸗ maſapen mtsqu gali , ianome xſea remouendas pᷣdicamus. alioquim quida lapide/qͥd alia quauis inſenſibiliũre differ⸗ ret cõditio ſapientis.¶ Lales pᷣterea poſu erunt tam platonici q; peripatetici celeſteſ intelligentias/quales nos xpᷣiani angelos noĩamus/qᷓ; impari varietate. Audiamus tm̃ in eoꝝ poſitione qualẽcũq; ad nos cõ⸗ ſonantiam vel tenuẽ veritatis.Abijciẽtes in pmis q; celũ ſitanimatũ tãq; aial aliqð rõnale cõpoſitũ ex materia celi ⁊ foꝛma in⸗ tellectuali. Cõcedimuſtũ/aſſiſtẽtes eſſe ce lis intelligẽtias.qles appellat apłus admi niſtratoꝛios ſpũs. Naʒ regula eſtcõmunis cheologie cũ phᷣia/coꝛꝑalia ꝑ ſpũalia mini ſtrari.Cõcedamus q̃ʒ verbũ dei/ꝑ amoꝛeʒ cõmunẽ ſpiritalẽ et vitalem alere oĩa queʒ amoꝛem interpᷣt ata fuiſſevidet᷑ phᷣia apud boetiũ ſpm̃ vel aiam celi et mũdi.O felix ĩ quit hoĩm genus ſi veſtros animos amoꝛ quo celũ regit᷑ regat Etalibi ð aiabsloq̃ns deo. Quas inquit lege benigna ad te ↄuer ſas reduci facis igne reuerti. Ignẽ qͥd aliðᷣ intelligẽs q; amoꝛem ¶ Ponebant rurſus iſti phᷣi cõſone ſatis ad magnũ Dioni᷑.q in qualibet intelligẽtia poſt pᷣmã ⁊ vnicaʒ que deus eſt/triplex motus ſpũalis inueni ebatur. VUnꝰ quaſi circularis ⁊ vnifoꝛmis circa diuinã mẽtem ab ipᷣa in ip̃am tanqᷓ; ab oꝛiente in oꝛiens Alius velut obliquuſ de ſe ad ſe.in ſe tanqᷓ; ab occidẽte redeat in occidẽs/nõ ſine multa ꝑticulariũ quadã ir regulariter recta. Tertius iinaginabatmo tus rectus ſeu diametraliſ creatura a ſe ⁊ cõ tra. Cãtauit iſta apud boetiũ phia dicens O qui ꝑpetua ⁊c̃.videat᷑ibi.(¶ Atuero di cet aliqͥs cur et vũ/talis tam q; remota di/ greſſio. Cõſonant et decoꝛe ꝑ oẽmimoduʒ Rcſpiciamus mariam/etiã ꝓ ſtatu vie ſub limẽ habuiſſe ad cõtemplatiõem omnifa/ riam celeſtiũ ⁊ infernoꝝ Et hincaffectões bauſiſſe multifoꝛmes:quaquauerſum.ſur ſum.deoꝛſum.ante.retro.dextroꝛſum.ſini ſtroꝛſum.introꝛſum deniq;.Tales vo affe ctiones nõne q̃dam voces erant cãticoꝛdi ſui cuius naturam inqͥrimus/et pꝛacticazʒ eius ſub arte q̃dam tradere ſatagimus. Cur aũt plus exẽplo ſpũalis coꝛdis Ma⸗ rie viatricis/qᷓ;angeli/q; ade ꝓ ſtatu inna⸗ centie/q; alterius ſctõꝝ/qᷓ; demũ ipᷣius xpᷣi placuit hocfacere/quiſquis hec legerit ac⸗ cipiat paucis. Spũs marie viatricis qᷓ;tũ cunq; diuiſe cõſideratus ab aĩa et carne fu it paſſibilis.voces expmẽs in ſeinũc ama2 ris ⁊ gaudij.nũc meroꝛis etodij.nuncſpei nunc metus.necnõ ꝑ oĩa pie cõpaſſionis. vtpote q̃ regina mie tũc erat.Canticoꝛduʒ igitur habemus in ea ꝑ eam. velut in exem plari veriſſimo.clariſſimo.certiſſimo. Sʒ angelos bonos ſed ſcõs ſpũs gloꝛificatoſ ſed adam in ſtatu pᷣmitus inſtituto.nulluſ admodũ paſſibiles dicit. Xpus pᷣterea nõ neceſſario ſed diſpẽſatoꝛie/ doloꝛem/timo⸗ rem/miſerationem q; ſuſcepit.Alij deniq; viatoꝛes boni a venialiũ diſcoꝛdantia nõ ſecludũtur. Spũs vero marie cũ nulla di ſonantia crimiali ł veniali paſſa eſt affett ones ex cõditione nature moꝛtalis/ꝓpoꝛtõ nabiles paſſioibo carnis. ¶ otuerat bec cõſideratio ſufficere ꝓ pꝛactica canticoꝛdi noui/ꝓtinus arte tradenda etponẽdavelu ti ſunt oculis.ſed antea iũgamus ad pᷣmiſ⸗ ſa qð ipᷣis cõſonet.nec nos impediat.Ecce ꝙ ſom̃ marie nudũ et ſolũ ⁊ ſepatũ ab anĩa et carne ꝓpoſuimus inſpiciẽdũ dũ etiãviue ret in carne moꝛtali. Nũc eadẽ cõſideratio ne nõ pꝑturbata/ foꝛmemus.ĩmo foꝛmatuʒ tribuamus.imo tributũ reſpiciamuſ.oꝛga nũ vnũ pᷣſtantiſſimũ.ꝑ qð et in qð ſpirituſ marie canticũ ſuum nouũ nõ introꝛſ clau ſum teneat / ſed ad exterioꝛa deducat.nec? opus inquirendo longeſpꝛogredi. Con⸗/ uertimini intuitu ad coꝛpus eius oꝛgani⸗ cum phicũ/qð omnino cõtemꝑatum fuit. Et ita pꝛoꝛſus elõgatũ ab omni fomite re/ bellis diſſonantie/ꝙ nec etiaʒ minima po⸗ tuit oꝑationũ notula / ſibi diſcoꝛs eſſe Glo rioſum plane dixerimꝰ oꝛganũ talead om nem armoniã foꝛmabilem ſumme duſpoſi tum. Celeſte dixerimus illud oꝛganũ poti us qᷓ; terreſtre nõ natura ſed gratia Celeſte pꝛoꝛſus ob quandam ſtabilis mutabilita tis effigiem.ob inerrabilem obediẽtie ſuo ſpiritui legem. Cuius viciſſitudines ĩ mo biles / q; oꝛbium celeſtiũ girationes.ſo ſtremo videre erat in oꝛgano marie còꝛpo reo/motum ꝓpoꝛtionatũ pᷣmo mobili cele⸗ ſti / motum velut obliquũ/curſui planeta/⸗ rum non omnino diſſimilem/motum pꝛo inde rectum.ad exemplarelementoꝝ gra⸗ uium et leuium.⁊ bec omnia cũ ſummo oꝛ dine cõcentu numero et pondere menſura ta fuiſſe credideris.¶ Accepiſti ſub bꝛeui bus / q̃le fuerit canticoꝛdũ ſpũs marie / in multis ſimile ſpiritiba angelicis.Adiũctũ eſt de oꝛgano coꝛꝑis ſi uitanpaaaſſimoc tibus ſuis non plus fuerunta reEE 2* commenſuratiſſimo.in quo et per qð ſpiri tus iſte et anima marie.poterat imperan⸗ ue cantica ſpiritui ꝓpoꝛtionata foꝛis conci nere non ꝓut experimur in oꝛganis diſtẽ⸗ peratiſſimis coꝛpoꝝ noſtrũ.qualia ſepiſſi me luxit et planxit apoſtolus noſter. pꝛofi tens non ſe poſſe bonũ qð volebat.ſed ty⸗ ranniſari ſub lege peccatique eſt concupi⸗ ſcentia.volebat ei non cõcupiſcere ſed poſ ſe inquit non inuenio.qꝛ vanitati ſubiecta eſt omnis creatura non volens.iſta tñ exce pta quã impleuit totã caritas et humilitaſ vt locũ in ea nõ haberet vanitas et cupidi tas. ¶ Canticoꝛdũ marie/vocibus innu⸗/ meris muſicalibo reſonabat.dũ i coꝛde ſuo coõſferebat omnem ſecum euangelicam veri tatem. dum pᷣterea cantabat canticum no⸗ uum võ nullus alter ſpũs cantare poterat aut porcrit. Nagſitot in coꝛdiba nr̃is ſpi ritaliba/cogitationes et affectiones poſſu⸗ mus eliciendo foꝛmare/quos coꝛꝑa coꝛru pta/quos ꝓpꝛie iniquitates ſupergreſſe ca⸗ pot nr̃m/grauant obtundunt obnubilant mergunt. Kõiecturet pius et ſolers animꝰ quid in illa ſctãꝝſctã.ſpũs ſapiẽtie ſanctuſ et multiplex/opꝑabatur quo ſapientie ſpiri tu in tm̃ plena ſicut et gratia benedictione q; celeſti fuit.qð ab vniuerſali eccleſia non ſapiens ſed antonomatica quadaʒ appꝛo⸗ pꝛiatione/ſapientia ſuis cũ pᷣconijs eẽ can tatur. vt ꝙ eſt mater pulcre dilectionis et ti moꝛis et agnitionis ⁊ ſancte ſpei.in q̃ gra omnis vie ⁊ veritatis.omnis ſpes viie ⁊ x tutis.qᷓm qui audit nõ cõfundetur qͥa vor ſua dulcis a dilecto pᷣdicitur. ¶ Lanticoꝛ⸗ dum marie poſſumus ad paucas voces re ducere pncipales ſub nin et ad quas om nes affectiones ſeu paſſiones / phia theolo gia q; reducunt q̃ ſunt amoꝛ ſeu gaudium timoꝛ odiũ ſeu doloꝛ. et qnta qſi ↄplexa fit ↄpaſſio. Sciet quiſqͥs fuerit ſcribadoctus in regno celoꝝ/ꝓferre detheſauro ſuo/no/ ua hec et vetera.de theſauro ſcʒ theologoꝝ et phᷣoꝝ qua ſuꝑ re ſunt opuſcula quedam ſcripta- fullus autem purus homo q;tũ/⸗ cunq; ſcribadoctus tale aliqͥd ſapientius efficere cognouit / amica pamoꝛem dile cti filij ſui:cui blandiens dicit illud de cnn ticis Omnia poma noua et vetera dilecte mi ſeruaui tibi. Que ve beata.qꝛ cũ virgia li ſponſo ſuo totiens audiuit verbũ dei coꝛ poꝛeis auribus et humanis cuſtodinitob iequijs.¶ Eanticũ marie / poteſt velut ſub 5 . „ 2. 4 6 — arte quadam exemplo ſenſibili ad gamma vnum componi Cantatũ eſt a phis experi entiam ſequentibo ꝙ ars que eſtrecta ratõ agihiliũ confert plurimũ ipi nature/ſic in / genijs benediſpoſitis a natura pficitad e ruditionem et ad illuminatiõem amplio / rem. Amplius vero ſi ars imitatrix nature ſoleta generalioꝛibo inciꝑe.ſolet ad certum ꝑuumq; oꝛdinem/confuſa multa q; cõpo⸗/ nere.ſolet ꝑ exempla ſenſibiliũ ad intel ig bilia viam dare. cur non temptabimus „ 4 — in muſica facere ſpũali/quod factuʒ cerni/⸗ mus in carnali. Pꝛo cuius intellectu faci⸗ lioꝛi tradidit nobis induſtria poꝝ vnũ gã ma.qð ꝑ ſe voces aut notulas figuratũ ve lut oculis inſpiciendũ monſtratur.¶¶ a/. ticoꝛdũ id eſt ſpũale canticũ non ideo pꝛio bibetur gamma ſuũ habere poſſe.qꝛ iuxta ꝓpꝛietatem iu deſcriptione canticoꝛdi poſi tam / ſolus ille noniken accipit/videbitur oꝛte p⸗ ndentibo hoc fieri tam irriſi⸗/ bile q;ᷓ impoſſibile.quemadmodũ de colo ribus ceco.de ſonis ſurdo naturaliter diſci plina nequit tradi. Sed aperiamus aureſ/ coꝛdis vt qui habet aures audiendi audi / foꝛte parũ attendenti at.Et in pmis audiat᷑ phᷣus a quo ſump / imn videtur inſtantia. Voces inquit ſunt ea rum que in aio ſunt paſſionũ note Eccelo quitur ad muſicam cõſonãter notarũ ver/ beo vtens Audiatur pᷣterea alter loquendi coõpoſitus ab emula Sampſonis NHũc in quit aperuit vir meus coꝛ ſuũ mihi.Audi atur ſimul Bꝛeg. dicens ꝙ ꝑ ſenſibilia co/ gnita ducitur animꝰ ad incognita.Acꝑ h qõ ſcit cognita diligere diſcit et incognita gmare. Collidamus iſta pariter ⁊ ſcintilla veritatis erumpet.que ſcintilla: Iſta nimi rum ꝙpaſſiones coꝛdis ſpũalis licet inui / ſibiles / licet inſenſibiles exterius aperiri ſi cut et coꝛ vtiliter pñt.¶ Poſſunt ſiquidez agnoſci foꝛis.ſed nõ oĩino.ſimiliter ad coꝛ qð afficituret expimentatiue mouet᷑: tan⸗ gitur.hoc enĩ fieri non querimus Quid er goꝛplane vt coꝛ andiẽtis ad aliqͥd in ſe foꝛ mandũvlł eliciendum ſiuuile cõticetur. Nõ ne ſicomni die. mater audiens filiuz ſic di centem. O doleo. o timeo.foꝛmat in ſpiri⸗ tu ſuo vel doloꝛis vel timoꝛis vel cõpaſſio nis affectum. Et qua fit hoc arte.qua vera tione.niſi ꝙ aperuit ſibi filius coꝛ ſuum et latentes intus notauit paſſiones Suppe tunt plures alie rõnes quib efficiturpſpi / cuum / antez de muſica ſpũali no eẽ fictie a. Bi phu ſkthe nene venan negi lcnent lhnulo goolita nubgo 1 Sns poamt tiowei Drimoi coꝛſon⸗ W tinbuc eeſun,, Nummrſih hoenanlo mumenme. ſegenn mnlageie lüint mpnabimrs uelegntne udormig Bfiennni tunr. 4 nonicesr⸗ olegim mancipo Pu riccbinr ſnunini⸗ noci miini mngu aut/ vhͤn/ tſuntes Cdo⸗ rüve/ ogocndi is ücin⸗ ncbi Boi ſbdia / ni Aegb gincogin umtſaiml Ur Panini Glslcainu gisepniii hſuntſcases iniimadce Enocilan- msniͤ guiginſeſ küintan, ſi sflinzicd ſonatinſon gisecih⸗ Nemnrqu luscr und ſones Ou ſpcfun il initifnr aapen Decanticoꝛsgo 79 non inutilem / non impoſſibilem. non irri ſione ſed veneratione et gratiſſima recepti one gratiſſimaʒ digniſſimam. Et ſi nõ iſta foꝛſan que ſubſcribitur.alia tamen quã ſbᷣ tilioꝛ et ſolertioꝛ tradere poſſet indago. Canticoꝛdum nouum ſeu muſicum po teſt habere gamma bꝛeuius in notulis ſeu figuris vel litteris/qᷓ; ſit gamma manuale. Conferamus muſicam ſenſualem vel or⸗ cum muſica coꝛdis et voces vnius cumvo cibus alterius: Habet hoc muſica oꝛis ꝙ; oteſt 'm fraſim. ſm theſim. ̃ᷣm ꝓpoꝛtiona bilem inſuꝑ continuationem cum alijs va riare voces ſuas. Patet potiſſimumvbi di ſcantant et cantant in choꝛo plurimi ſimł. Eſt autem in vocibus oꝛis aut alijs melo/ dijs ipᷣa fraſis/ eleuatio vel depꝛeſſio peneſ acutum et grauem accentum. Theſis attẽ ditur in ꝓductione aut bꝛeuiatione notu⸗ larum ſiliabarum et vocum. Combinatio ꝓpoꝛtionalis dicitur multoꝝ ad inuicẽ cã⸗ tantium et cõtracantantium conſonantia Ecce autem deficit bec tertia cõditio ĩ mu⸗ ſica coꝛdis.ſaltem hic in via et pꝛo ante dã⸗ da MNon enim ſatis eſt fact ibile/vt conue⸗ niant iſta duo ſub ꝓpoꝛtionali combinati⸗ one latentium affectionum / ſicut in audit ct viſis. Gamma tamen manuale multipli cationem ſuam potiſſime neceſſariam ha⸗ bet in hac cauſa. Ceterum quo ad fraſim ⁊ theſim dicimus vtiq; q̃ reꝑiunt᷑ in affecti⸗ onibus. Sunt enim qualitates in quib phia ponit extenſionem ⁊ cõtraction ue eſt theſis Intenſionem quoq; et remiſſio⸗ nem quexſt fraſis. Concluditur h̊ ex motu venarum pulſatiliũ coꝛdis materialis per medicos. Sed in affectionibus ſpũs vbi tenent eas in ſe / ceſſet hec cognitio medi / cinalis/ qᷓ;uis ſit in ipᷣis theſis et fraſis.⁊ in qualitatibus non vitalibus de quibus mi dinis et pfund itatis ¶ Canticoꝛdivoces poterant in maria.poſſunt et in nobis/mł tis modis agnoſci. Cognoſcitur iſta vox⸗/ dum tres adtnna aantte latitu⸗ pꝛimo introꝛſus in coꝛde ſonante.ꝙ ſi in coꝛ ſonare dubitauerꝭ Iſaias te doceatvbi legitur. Coꝛ meum ad Moab ſonabit Fit tamen vt non auertatura ſe et quodãmo⸗ do raptus fiat.Sit igitur ſermo noſter hic de illis quibus loquitur deus qui conuer⸗ tuntur ad coꝛ. Nonne queſo ſcit coꝛ ſe ama re. ſe gaudere.ſe dolere.ſe compati.et ita de reliquis. Scit inq;ᷓ non p opinionem. nõ ꝑ ſolam fidem.ſed ꝑ exꝑimentalem notici⸗ am.qualem in alteram tranſfundere fas ũ habet niſi foꝛſan in citatione quadã ⁊ com monitione ꝑ notas verboꝝ vel ſignoꝝ. Cognoſcitur rurſus hmõi vox non eſt du⸗ bium a deo et ab omnibus quibus ipᷣe vo luerit reuelare.et hoc vel in verbo vel in ꝓ⸗ pꝛio genere.vel inſuꝑnaturali quodam lu mine.quemadmodũ credimus fieri ſepiuſ in beatis.tam mutuo loquentibus q; nr̃a deſideria nõ audirent ognoſcitur ampli ns hec voxꝑ quaſdam opiniones ſeu con iecturas.qũq; ꝑ autoꝛitatem dicentis deſe nobis vel ſcribẽtis vel innuẽtis.qñq; ꝑ ſi⸗ miles in nobis affectiones genitas ab ob / ieccis vtnuſq; ſilibus pñtatis. Dum incõ tinentes duo reſpiciunt virginem foꝛis pl cerrimam /ſi libidinoſa ſit in coꝛde cuiuſpi arm / fas eſt argumentari ꝙ ſit aut eſſe poſſit in altero.nõ aliter de duobus virtuoſis⁊ ꝑ oppoſitum.vnde ꝓuerbium ſumptum eſt Inſaniens in vna paſſione/de omnibo ce/⸗ teris ita putat Hinc ſapiens intellige que ſunt ꝓximi tui ex teipo· Poſtremo piꝰ ai⸗ ex his paſſiõiboq̃s circa vicia ſẽſit aliqũ.q̃ſ iĩiſuꝑ circa ꝓpximoſquotidiana colligit expe rientia valet cõcludere varias eſſe voces il las.quas dei cultoꝛibus audit attribui.vt eſt illud Quã magna multitudo dulcedis tue dñe quã abſcõdiſti timentibote Et illð HNihil dulcius q; reſpicere in mandatis al tiſſimi. Et illud xpᷣi. Venite ad me oẽs Et ſeqͥ Et inuenietis requiẽ aiab vr̃is Jugũ eni meũ ſuane ẽ ⁊ onus meũ leue Dicta de niqʒ doctoꝝ ad anagogicos exceſſus exer⸗ citatoꝝ quibo nõ credere/deſiꝑe eſt.et quoſ imitari nolle/ ſtulticia et inſipientia coꝛdiſ ſi et dũ pater celeſtis traxerit ad xpᷣm. Nam iſta eſt ꝓpꝛia muſica et ſciẽtia xpianoꝛum. ¶ LCãticoꝛdũ marie fuit ſm omnem artem mMuſice / ſuauiſſime doctiſſimeq; modulatũ Sane ſi ſpũſſanctus replẽs aplos/docu/ it eos oẽmveritatem ſi eoꝝ coꝛda afflata ſã ctoſpũ / voces diuerſas intonant.fanturði magnalia. Si rurſus maria fᷣm Damaſ. ꝗa nullo vincitur illuſtriũ Si amplius ſᷣm Dionis.traditiõem/lex diuinitatiſẽ vt om nis inferioꝝ ꝑfectio ſit eminentius in ſuꝑi oꝛibus cum maria fuerit ꝑ gratiam ſbᷣlima ta nedũ ſuꝑ mulieres et homines.ſed ſuꝑ omnes angeloꝝ choꝛos quis ab ea muſi⸗ calem in ſummonoticiamnepauenit. No/ 3 245 lumus idcirco ſuadere deuotis quibus lo luimur /vt ſe tradant muſicalibus artibuſ ſeculi cognoſcendis. Curioſitas enim cul/⸗ pabilis hec eſſet in multis.ſed ſi obuenerit cognitio / vel ex ſtudio iuuentutis. vel aliũ de faciliter ſine detrimento exercitij ſanctio ris/non abijciant donũ dei. ſed exopibus gentilium et egiptioꝝ ditati/ſeruiant ex il⸗ lis deo/et ad laudem ſuam/omnia/gloꝛiaʒ q; couertant. ¶ Canticoꝛdũ marie fuit ap tatum fᷣm omne tempus.nũc ſaltare nunc plangere. Saltare ſicut in epichalamio ſa lomonis.plangere ſicut in trenis Jeremie Beꝑatus enim fait marie ſpũs ab om̃i cõ tagionecarnalis amoꝛis quem canticoꝛus verba ſonant.Et hoc in laqueum pedibuſ inſipientium.in foueam et in viſcũ cũ car:⸗ ne et ſanguine.cũ fantaſijs ſexuum viri ⁊ fe mine/ſi tamen blandimentis carnaliũ nu⸗ ptiarum coꝛ ſuum dederit his cãticis Ita qʒ ſicut apud deũ non eſt maſculus aut fe⸗ mina. ſic nec in cãticis iſtis et epithalamio ſpiritali nuptiali Ettamen nihil aliud vi dentur ſonare/q;ᷓ duectum et dilectam.ſpõ ſum et ſponſam. amicum et amicam.ↄple xus et oſcula.que qualiter inueniri poſſint abſq; ſexuum diſeretione, mirum valde ſʒ tamen verum nec ab animali cõpꝛehenſi⸗ bile.qui non ſapit que dei ſunt Marie ve ro ſpiritu cuncta hec faalia.¶ Poꝛro de lu⸗ ctu teſtimoniũ habemꝰ ſancti ſenis. Tuã inqͥt ipᷣius aĩazʒ ꝑtranſibit gladius Et hoc ꝑ lamentum cum multis temꝑibus Ma⸗ ria cecinerit flendo cum flente Jeſu. ſicut gaudebat cum gaudente.Pꝛecipue tñ hoe inſonuit tꝑe paſſiõis bñdicti filij ſui dũ cũ clamoꝛe valido et lacrimis oꝛãs exaudituſ eſt ꝓ ſua reuerentia Nihilominus fuit eo tunc/tam in filio qᷓ; in matre cũ canticoꝓ⸗ fundiſſime lamentationis / canticũ altiſſi/ me exultationis. Verum hecet alia que ſe ſe ingerũt loquẽti de maria / trãſgreſſionẽ afferũt et ſuſpen ſã tenẽt expectationẽ lecto ris.qui gãma nouũ cãticordi noui traden dü foꝛe retinet e xnr̃a ꝓmiſſione ¶ Atuero pauſemus iterũ.ne cõtinuatio fiat in cãtã⸗ do minus accepta.ſedeamꝰ cũ vtraq; ma⸗ ria ad pedes Jeſu.nũc in domo nũc in cu celoquẽtis.nunc exultantis ſpũ.nũc ploꝛã tis ſub vmbꝛa illiꝰ. Sub vmbꝛa illi? queʒ deſiderabam (loquit᷑aĩa ſctã aia marie ſe⸗ dl. Et fructus eius fructus honoꝛis et ho⸗ neſtatis cũ folijs verboꝝ ſuauiſſimis gut⸗ bomus tertius ſmo et ſtultus fiat. (Zalis erat nanq; ma tia.tales nos petrus vult eſſe infantes ſcili roõnabiles ſine dolo.recolens dictũa chꝛi⸗ turi meo. Gutturi plane tali de quali pſal? miſta annũciat. Exultationes dei in gut⸗ ture eoꝝ. Quas exultationes appellamus iure nr̃o canticoꝛdũ. Suꝑ qͥ/ poſt theoꝛiã pꝛaxim dare conabimur vt pateat et legat in digitis.ac in manu defcribat᷑.cooperan te verbo dei qð ſe inclinãs olim digito ſori bebat in terra.quo pdem legis notas ſcri⸗ Amma canticoꝛdi/quiſqͥs deſi derat vel audire vel cognoſcere/ debet exuere veterem hoĩeʒ ⁊ no uum induere qtũs in xpᷣo puer/ ſto. Amen dico vobis niſi cõuerſi fueritis et efficia mini ſicut ꝑuuli nõ intrabitis re⸗ elementarius. Putreſcat igitur qui ad ele⸗ gnum celoꝝ Pines eſt a Seneca ſenex menta muſice ſpũalis admittendus eſt.et meminerit qm̃ oꝑtet adqiſcentem credere. vt ſit vere diſcipulus. ¶ Talis erat Johã nis ſenectꝰ vt aquile renouata cũ nibi pe/ ne aliud loqueretur/qᷓ; amoꝛis noui voceʒ nouã. Filij diligite alterutrũ ſemꝑ ingemi nans Quid muũ ſi dilectus de dilecto. ſi cuſtos dilectiſſime et amice ꝑ amoꝛem xpᷣi quo nemo maioꝛem habuit caritateʒ fecit de dilectione iuge verbum. ¶ Calis rurſũ Arſenius dum poſt ſenatoꝛiam etaulicam dignitatem/poſt multas in ſeculo litteras/ dum conſuluiſſet patrem heremicolã ſine litteris.ſuis mirantibus qͥd tantus virlit/ teris grecis et latinis eruditus cum idiota ſermonem ꝓtraxiſſet/ſuſpirabundus ait. In veritate dico vobis qꝛ necdumad al⸗ phabetũ huius ſenis attigi Fuerat eni ſer / mo ſuus / nõ de ſcientia quã didicerat ſolã ſed de caritate que edificat.quã ideo neſcie bat.qꝛ nõ tranſierat in affectũ coꝛdis. Cre diderat tamen humilis.moꝛe diſcipuli pu eri/tot exꝑientijs caſtiſſimoꝝ affectuum⁊ ſentimẽtoꝝ erudito.qͥ fecerat oꝑatiõem in aquis multis tumultuantiũ fluctuantiuz qꝙ; temptationũ in mari coꝛdiſ.vbi viderat opera domini et mirabilia eius in pꝛofun do.aſcendens nunc in celos nũc deſcen / dens in abyſſos Crede mihi qui tale naui gauit mare/enarrauit pericula et mirablia al auosine Algui⸗ Die Nam balhnnr e Mn unt pid 44 niam mituu li.rt omoun fe non lusecel (uiſape Ueroiſta ſientes guange daecern lunm urorn ventin biginn fune⸗ choꝛumn lenco⸗ nenter i d (ankce mnboigen ntöopne/ Nungm nnmeſli daaiachni/ nmabiase/ Snenſne Wgnigshe ock, 7 bllpe noce; ingemi. linſ en i ad ſeen Asrunſ zaalian Wolineans mmicold ine unusl Lanitin buncet⸗ Cunds/ mciſe, dcenſi oonec ds⸗C lahllßn oganöcni amanng, lebinin sinhen 9aic iid higtitiennl dianiin De canticoꝛdo eins. Non illi qui ſetotos in ipſo naufra/ gos mergunt.nec vnq; emergunt quia vel non conantur vel conati ꝓtinus reſoꝛben⸗ tur Obediuerat iteruʒ ſe nec ille Salomo nis filium verbo de canticis ⁊ bymnis ſpi nitualibus.:liga ea in coꝛdetuo iugiter et circũda gutturi tuo.qtũs viqʒ illa ſaperet ⁊ caneret gradiendo ſtando ſedendo q;. Bamma nouum non ideo ſpernat hõ no/ uus in chꝛiſto / ſi ſenſerit ſe grãdiuſculũ fa/ ccuʒz i ipo.Non egetaffirmo tali monitu⸗ quiſquis vere grandis factuſ eſt in chꝛiſto Dui exemplo marie quo maioꝛ eo bhumili oꝛ.qui humilioꝛiũchꝛiſto ꝓximioꝛ ſimili/ oꝛ et intimioꝛ. . gquoꝝ exaltatũ eſt coꝛ et elati ſunt oculi am —☚ Sʒ ia loquimur apud eoſ bulantes in magnis et mirabilibus ſuper ſe. Ideo nec lagan dignantur vbera uidni maneant ſicut abla⸗ ccati ſuꝑ matre ſua coꝛde arido ſicut teſta. Poterit apud taleſaſpectu pmo reijci ſim plicitas ruditas bꝛeuitas gamma noſtri. CLauſabuntur ipᷣm ſuꝑuacuum eſſe.quo/ niam abſq; eo canticis ip̃i ſpiritualibuſac miſticishabende ſe iudicibus fuerint inſti tuti.vt quid ergo afferuntur noua hec qui dem auribus inquiunt noſtris.que nec pa tres noſtri dignati ſunt attingere: Nuc ter tius ecelo cecidit. Catho qui ſuper ſenes qui ſuper omnes docentes ſe intellexit At ſcientes ſpiritumſanctum ſpirare vbi vuit uero iſta nihil mouent ſimplices animos. quando vult:et quomõ vult. Alioqui nõ diceretur apud Danielem Pertranſibunt plurimi et multiplex erit ſcientia Pꝛohibẽ tur pmo q̃ᷓ offeruntur ſed non in foꝛo rerũ⸗ ven elium damoſo.non in cecis fedis q; li bigdinum ꝓſtibulis. non in agro boum cuʒ fratre ſenioꝛe qui de foꝛis ſymphoniam et choꝛum domi non nouerat Hon deniq; ꝑ uerſo coꝛde qð eſt abominabile diſſile nec inueniet bonum nec vllam ſcientiam reti/⸗ nebit.Additur et illud. Acetum in vitro/qͥ cantat carmina coꝛdi peſſimo/pcultalep/⸗ cul. ¶ Bamma miſticum non melius foꝛ⸗ mare poſſumus q; ad exemplardomini no ſtri Jeſu xpᷣi crucifixi vt dicat puęr in chꝛi/ ſto. Croix de pardieu gallis. Hoc plãe eſt ſignaculum qð maria poſuit ſupꝛa coꝛ ſuum in meditationibus et ſuꝑ bꝛachium in oꝑationibus. Que gloꝛiatur in canticiſ dicẽs Faſciculus mirre dilectus meus mi⸗ bi inter vbera mea cõmoꝛabitur. Faſcicu/ lus vtiq; punlus bumilis et pancus quale . querimus eſſe gamma noſtrum. ¶ Rece⸗ dant vetera de oꝛe veſtro dicebat illa cuiuſ coꝛ exaultabat in domino.vetus anna ma ter noua qꝛ deus ſcientiarum dominus eſt et ipᷣi pparantun cogitationes Nolite ergo multiplicare anſueln ia gloꝛiantes ni ſi foꝛſan in domino. ihi abſit gloꝛia ricantat Raulus renonarus de ſaulo vete hi mundus crucifixus ẽ et ego mũdol.Xu ius iterũ hec verba ſunt Hõ enim iudicaui meſcire aliquid intervos niſi Ihm chꝛiſtũ et hũccrucitxuʒ / qui⁊ bucinabatomnib⸗ de cetero nemo mihi moleſtus ſit.Ego eni us quoq coaplus Petrus xpᷣo ait paſſo ĩ carne.et vos eadem cogitatione armami/ ni HNam crux lignum ſalutare eſt qd ad p/ mam dignitatem renouauit omnia. Sic pollicitus fuerat xpᷣus dicens iudeis Ego ſi exaltatus fuero a terra omnia trahaʒ ad meipm. In qua tu benigniſſime et innocẽ tiſſime Jeſu ppendiſti. vbi fuit extenſum tui coꝛpoꝛis oꝛganũ.iſtartympani.vbi ce ſtigmata Jeſu in coꝛpe meo poꝛto. ciniſti verba ſalutis noſtre.vbi quinq; pla gis capitalibus quaſi totidem notulis vel caracteribus te inſigniuiſti.et pꝛopꝛij ſan/ guinis minio rubricaſti.vbi tu piſcina p/ batica ſalutaris/quinq; poꝛticus vulnerũ habens. dediſti haurire aquas in gaudioð fontibus ſaluatoꝛis.pᷣcipue tibi pᷣſenti teq; videnti tibi concinenti o beata beatarũ.tu digitulos illic cõplodebas quos ſpad bel lum ſpũs docuerat benedictus deus.Qui mirra ſtillabant pbatiſſima/qui apphẽde rũt fuſum ꝓ tunica viri ſui et filij Jeſu quẽ cibauerat quem contrecauerat.cuius la/ crimas ſiccauerant et nunc deſcribebãt ſi⸗ bi cũ ſenſibus alijs quinq; voces inenar/ rabiles canticoꝛdi quales inquirimus. ¶ Bamma miſticum fas nobis eſtad qͥn// qꝙᷓ; notulas ſeu voces vel litterulas pun / cta vel caracteres figurare Sic licet homo noſter vetꝰ/crebꝛo nobis aduerſus.nihilo minus loquebatur deipſo miſticus ſermo pꝛophete. Zu vero vnanimis dux meus? notus meus Qui ſimul mecum dulces ca piebas cibos.in domo domini ambulaui mus cum conſenſu Tuncrecolens diſſidi um per demones ingeſtum. cõuerſus ad il los impꝛecatur venire moꝛtem ſuper illos ¶ Ex bocpᷣdicto tamen tante latitudinis Db 4 7122 W ð 24 myſterio hoc vnum trahimus ad rem pꝛe⸗ ſentem/ꝙ vetus homo dux eſt noſter qꝛ ne ceſſeẽ ſᷣm phʒ quecũq; ĩtelligẽtẽ fataſmata ſpeculari eta ſenſibo cognitionem accipere Coſentaneuʒ eſt igiturvt gamma noui ho minis/cõſonet ad gamma veteris .etſi nõ ſit in omnibus pꝛoꝛſus idem.¶ Hoc aũt gamma/qð manuale pueris inſtituit᷑ / ſer vocibo diffinitur. licet ſᷣm fraſim et theſim multimode repetitis. que ſunt.vt. re. mi.fa. ſol.la. Teneamus pinde ſᷣm phicam diſci plinã ꝙ oẽs veteris hois voces ſeu notule paſſionũ/reducuntur ad quattuoꝛ notas a poeta.cui cõſonat apud boetiũ phia Zuq̊ qʒ ſi vis lumine claro ⁊c̃. Deniq; comple⸗ ctitur illas eccleſia mater noſtra dum canit in pꝛoſa. Cõſuſa ſunt hic omnia.ſpes me⸗ tus meroꝛ gaudium.Ecce quattuoꝛvoces expᷣſſas quas enumerando dedit eccia qͥn⸗ tam aliam intelligi.dum confuſas eſſe no⸗ tat.quaſi vicʒ vna ſit ex omnibus aut mul tis compoſita.reſultanſq; ſicut ex quatuoꝛ elementis ſimplicibus /mixta fiunt. hanc certe compaſſioneʒ nominamus a con qdð ſił et pa ſſio ſi ſit paſſio.bãc alr poſſumꝰ trem et reginam ꝑ oꝛbem terrarum confite tur eccleſia O maria. Gamma. a. miſticuz poteſt elegia diuina cantatrixamoꝝ caſtro rum ſub duplici metro complecti. A ſita⸗ moꝛ gaudens.ſpes Ecompaſſio iotꝗ Oti dictus deus factus ꝓ nobis verbuʒ abbꝛe niatum/qui nobis hoc bꝛeue verbuʒ poſt eſt / qd emulatur ſignum thau. cor fixũ q̊ʒ/ tenſum q; in ipo Jeſum xpᷣm repᷣſentat qd ſimul ad puerile gãma veteris hominis ſe confoꝛmat.qð ꝓinde phᷣicis diſcipliniſcũ theologicis anagogijs reſonanter eſt accõ modum.ꝑ quod ad extremũ quodlibet cã⸗ ticum. ſit pſalmus.ſit hymnus.ſit in ſono tube.ſit in cythara.ſit in pſalterio.ſitĩ tym pano ⁊ choꝛis.ſit in coꝛdis et oꝛgano.De/ niq; quõlibet omnis ſpũs laudet dominũ poterit annotari. Sope dicet aliquis ni mium grandis eſt hec pꝛomiſſio Grandis plane ſed ſimplici coꝛde recepta/fidelis eſt et vera ꝓpitio illo qui dixit Dilata os tuuʒ miſtam qui dicebat exrſententia. Immiſit in os meum canticum nonum/carmẽ deo „ noſtro. Conuertamus oculos etiam car⸗ naliter impienerat pſal nis ad ſignum qð exaltauit deus in natio/ nibus.cuius typum tenuit eneus ſerpens exaltatꝰ in deſerto. Ecce iſtic eſt longitu⸗ do latitudo ſublimitas et ꝓfundum. Ecce quattuoꝛ extremitates inſpicimus/ĩ ſub limi ſurſum rationabiliter collocamus pꝛi mam litteram que gaudium etamoꝛem ſi⸗ gnificat.quoniam vertitur ad celos vbi ni hil quod nõ ſit gaudiuʒ exercetur. Gloꝛio ſa inquit pſalmiſta dicta ſunt dete ciuitas dei. Sicut letantium omnium habitatio eſt in te Ac perinde reſonantium ab.a.vo cali pꝛima gaudio vel amoꝛe noſtrum gã⸗ ma tanq; a dignioꝛi ſumit initium. Ce⸗ terum collcoamus in extrema pꝛofundi⸗ tate deoꝛſum.v.vocalem que deſignat do⸗ loꝛem et odium. Nam pꝛofundum inferni guid elind ſonat. vbi vola: et flerus et ſtri doꝛ dentium. odium quoq; ꝑtiuax dei ſan ctoꝛnm ſanctarumq; omnium. Ponimus ſubinde in tono ſub bꝛachio dextro.e. vo⸗ calem que deputatur ſpei ſignificande ſeu deſiderio. Nam et illic ſperauit beatus la⸗ tro et ſperans audiuit. Hodie mecum enis in paradiſo. Dehinc tranſeuntes ad tonũ ſiue bꝛachium ſiniſtrum /configimꝰ.o. vo⸗ calem que timoꝛem infirmat. Quid enim terribilius qᷓ; voxa ſiniſtris ſonatura.Di / ſcedite malidicti in eternum. Sic bẽmus quattuoꝛ oꝛbis ex rema que ſant oꝛiens A occidens Uſeptentrio E meridies O tan q́; in vulgari rota foꝛtune.fiat hec reuolu⸗ nio. Regno.a.regnabo.e.regn aui.o.ſum ſine regno.v. Amplius in =& littera que cir c tempus natiuitatis chꝛiſti. litteris lati/ Rnis addita eſt/aptiſſime vocales quinq; ſi tuamus tanq; in quoq; ʒodiaco ſit. Atue⸗ ro reſpicientes in actoꝛem et conſũmatoꝛẽ ſalutis noſtre Jeſum confixum in medio. ⸗ i mixtam ex omnibus compaſſioneʒ quaʒ nd aliud queſo videbimus/q; alteram qᷓ J vocalis notat.a qua nomen Jeſu inci⸗ pit. Hinc eſt noſtra redemptio amoꝛ et de⸗ ſiderium. Hinc dens meus ait pſalmiſta ? miſericoꝛdia mea. Hinc appellabat Igna tius amoꝛem ſuum crucifixum. Hunc an⸗ dꝛeas moꝛiturus videbat in ſpiritu atq;de crucis ſupplicio geſtiebat / Aldit bucfran ciſcus quaſi ſeraph alatum quando quin⸗ q; ſtigmatibus ſeu ſigmis conſcriptus ẽ ab eo ſeſibili libꝛo carnis Hũc inſpiciẽs pijſſi ma mater miſericoꝛdie. nonne poterat vti verbĩ Iſaia poſic. Vẽter meusad moab ——— naula⸗ chius metus luch ſe⸗ ife fnn öten Gd⸗ ee re 5 u ver mn honn lcode bib. ſe ſni eigo lenboſa aditne undi heumen cooni womk ſolvele numni cũ̃ ſounto mn⸗ ſuninn nſeyr⸗ Lonabin Dielen gebief Co Glügli nveh⸗ co pobi nerioſi ordo⸗ nmitſn ſansa ſi mr deiſen honinns ame o fanten bens AnN* mni ow genim. ndi demds icns ON Crendu zmi.o ſun magnect lnenoln/ lescbing De canticoꝛdo quaſi cythara ſonabit/ Moab interpꝛetat ex patre.quoniã a patreet filia genitus eſt. Hic licet pꝛauus et ex damnato cõcubito fuerit.mihi ꝓſit tamen vt ꝑ metaphoꝛaʒ ſi gnificet Jeſum.qui ex patre deovt filiꝰ eiꝰ/ et maria cõceptus eſt /nõ virili ſemine. ſed miſtico ſpiramine.Adhucventer marie be atificatꝰa muliere de turba.Lũc ſicut cta ra neruis toꝛtis extẽtis ⁊ ſiccatis aptata⸗lo naui ad te bñdictũ fructuʒ ventris ſui. In cuius coꝛdetũc indiſſonanter hec oĩa ſpes metus meroꝛ gaudiũ.Nõ dubiũ quin pa⸗ riter cõpaſſio q̃ ab vtero egreſſa eſt ſecum. cee inſtat moct rbezcteelnhtꝛican tiũ / federis archam fecimus gãma noſtruʒ ſm exemplar qð vidimus in monte.quem mõtem ex lapide abſciſo ſine manib tradi dit daniel/cxcreuiſſe et impleuiſſe terram.⁊ ic eſt deus noſter Jeſus xpᷣus.lapis quez repꝛobauerũt edificãtes factuſ eſt in caput anguli. lapis q̊ digiti dauid goliam ꝓſtra⸗ uerũt. ¶ Loaptemus deinceps ad giama manuale/ſpũale nr̃m / et attendam? ꝙ ſex notule noiant᷑ꝑ quinq; vocales.ſi cõſonã tes detraxeris.que ſi oꝛdinãtur vt ponatur bis.a.lr̃a ſcilʒ in fa:et la.Qibſcit aũt freqn ter fa.in mi.p.b. molle.Et eſt oꝛdo talis.v. e.i.q.o.a.ſ:et.l.a.la.¶ Deniq; q;tum ex ve teribo fas / eſt conijcere cantus eſt ſenſualis traditus ꝑ has quinq; vocales.imo etqui dam diſcantus quẽ cõtrapunctũ dicimus neumata deniq; lic inſinuabãtur que ſunt cõſonatie tonoꝝ finales Sicoꝛdinanit pᷣ mum hyvmni metrũ de Johe baptiſta q di xit. Vt queant laxis reſonare mira famuli ſolue abiaEIubelean nuc noſtriſapi⸗ entes et pꝛudentes in oculis ſuis/quo⸗ rum nihil oculus niſi ſublime vult inſpice re.qñ ipᷣi ſummiꝓphete carmina ſua digeſ⸗ ſerunt ꝑ literas alphabeti.nõ ſine miſterio vt treni Jeremie.vt Salomon de muliere foꝛti. in miſterio ſacre legis aut virgis glo⸗ rioſe/vt põ.pᷣterea. Beati immaculati ꝑ oc tonabia decurrens.vt alter iſte pſał. Ad te vñe leuaui aiam meam ⁊c.Quidvltra:Ai debis ſile in ecciaſtico hymno.A ſolis oꝛ⸗ tus cardine.Et. Hoſtis herodes impie AVoluit pᷣtera dñs noſter Jeſus xpᷣs ma gni aliqð in ſeminario litterarũ deſignare qñ vehementer exaggerans dixit. Amẽ di⸗ co vobis:nec vnũ iota Ecce iota neutri ge neris ſicut de gamma ponimus.qð apud grecos/eſt littera quinta.apud nos, gqnec cus Auricularis. bexrtranſibita lege donec omnia fi⸗ ant.¶ Poꝛro non minoꝛis eſt ponderis⸗ q; ſe YTeſus alpha et o dignatus eſt nomi⸗ nare Motus eſt inde foꝛtaſſis abbas Jo/⸗ achim vt ex ſeminario.i.litteris alphabeti onſonant hec omnia nep intellectum colligeret pᷣteritoꝝ futuroꝛum ch tempoy. Hecomnnig catius irrideatur gamma nr̃jm/in cui oꝛ⸗ dinatione ſequi videmur non volũtariam 79 tantũmodo.ſed naturalem.que mẽtiri ne- ſcit impoſitionem dicens:a.e.i.o.v. Vbi ſub typo pſalterij/ſonus inchoata ſuſſum coꝛda.et pꝛoditvelut in deoꝛſum.qð ſentit vnuſquiſq; qui ſolerter aſpiratiõem nota⸗ uerit.quemadmodum poꝛes grammatici pꝛoꝛſus oculati et coꝛdati viri/ſapuerunt. autem gaudiumvel amoꝛ ſicuta in quadam latitudine coꝛdis. Deinde ſicute ſpes contractioꝛ eſt. Dehinc mollioꝛ eſt ſi, cut i.compaſſio.O pᷣterea ſignificans me⸗ tum.et.v. doloꝛem vel odium ad labiaxſq; perueniant. Ac perinde grauitatem ipius ſicut pꝛimis ſublimitatem damus velacu⸗ tiem. ¶ Poſſemus adaptationes alias ſu mere vel ex quattuoꝛ elementis et eoꝝ qua litatibus pᷣmis.vel exdiſpoſitione celeſtiũ planetarum.vel ex cõbinatione ſeu cõfigu ratione complexionis humane exrhumoꝛi bus ipᷣm coꝛpus per neruos ⁊ arterias agi tantibus.ſed ad pᷣſens ſufficiant adaptati/ ones pꝛemiſſe.ſi deſcriptiõem addiderimꝰ manualem.ſed gamma(pꝛout dere clariſſi ma pꝛomptiſſimg dici mos eſt)ſupꝛa digi tos poſuimus ¶ Scimus in manu quin q; digitos eſſe.ſextum monſtra quedã ha⸗⸗ buerunt.Diuiduntur aliquando tres con tra duos.de deo dicit Iſaias ꝙ appẽdit tri bus digitiſ molem terre.de chꝛiſto ꝙ miſit digitum in auriculas ſurdi et audiuit.ꝙ pᷣ⸗ terea dixit Thome Infer digitum tuü huc latus oſtendens.vt certus fieret per digitũ Legimus quoq; digitos apud Danielem ſcribentes in pariete. Mane thetel phares Deſcribens quoq; ſapiens ſtultum dixit. digito loquitur.Non culpans.quia di⸗ gito loquitur.ſed ꝙ diſeole peruerſe q; loqͥ tur illud ſcilicet ſcõm Iſaiam quod non ꝓ deſt. ¶ Hominantur ad extremum hi qn⸗ q; digiti. Pollex Index Medius Medi⸗ 8 ar Cur autem hec omĩg. niſi ꝓ collatiõne ratiõnali vocaliũ que cõ ponunt gamma noſtrũ.quatinus in digi⸗ tis poſſit tam oculis ſe pꝛodere q; auribus ti loquuntur,cantent peroꝛent aptiſſime. in coꝛdibus ſuis domino. qui cantat᷑ ſiue ſenſus eius. loqui exemplo monachoꝝ nutib loquen⸗ tium(vel alioꝝ in gamma cantantiũ.Pol lex tanqᷓ; pollentioꝛ et drgnioꝛ habʒ.a.gau dium. Index monſtrans nõ iam habita ſʒ ꝓxima et certa/habet.e.ſpem ⁊ Collocatur in medio longioꝛi bꝛeuis.i.miſeracione p⸗ ductius Nonne pᷣterea timoꝛ.o.med cc eſt qui peccatũ expellit. Demũ doloꝛ.v.datur auriculari.qꝛ ſola vexatio dat intellectum auditui.et aures quas culpa claudit aperit He ſunt quinq; lampades miſtice lucẽtes in manib virginũ pꝛudentiũ ad illumina tiõem ſenſuũ quinq; ſuoꝝ. ¶ Gãma nrj̃m nõ idcirco iudicandũ ſuꝑuacuũ/qꝛ nõ pꝛe 2 ſtat ſua cognitione cõfeſtim canticoꝝ exer cendoꝝ faculcatem. Notatur hec cõſidera tio ꝓpter illos qui foꝛtaſſis auditu pmo ſu ſpicabũtur hoc fieri deber̃ ſi ditẽda ſit ars talis efficax aut vtilis.quos arguunt alie quelibet artes.ipᷣa in pᷣmis grãmatica quã non pᷣterea totam cognoſcimus/ſi ſuũ tene rimus memoꝛiter alphabetũ. Sic de mu⸗ ſicali gĩma manuali. Sic depᷣceptis rhe/⸗ toꝛicis quali dixit rhetoꝛ pꝛecipuus/abſq; vſu et exercitio et viuacitate ingenij nequa q; ſufficere. pdeſſe tamen ad certioꝛem fide lioꝛem q; noticiam/q;ᷓuis ſine alphabeto. ſine gãma manuali.ſine rhetoꝛica arte mł⸗ Sic in ppoſito recipiatur gãma nouum ſi ne quo tot litterati tot illitterati/cecinerũt tuero quia pꝓmiſſum eſt conſiderationè pᷣcedenti / poſ ſe gamma noſtrum ad omnia cantica my⸗ ſtica.illa etiã que per inſtrumenta ſe demõ ſtrent. Et hec pars tractatũ ſpecialẽ depo; ſtulat.D icemus ad pᷣſens quantũ ſatis eẽ ꝓ declaratione pꝛomiſſionis opinamur. Concurrunt ſiquidem in muſica ſenſibili ſiue fiat cantu ſiue pulſu ſiue flatu/agens. paſſum.mediũ.ſonus.obiectũ. Sicut in pſalterio eſt ille qui ludit tauq; agens ⁊ ip/ ſum vas ſiue inſtrumentũ pſalterij.eſt me⸗ dium ſcʒ aer repercuſſus.eſt ipᷣe ſonus qui eſt qualitas ſenſibilis ab auditu/pꝛie ꝑce⸗ ptibilis.eſt obiectũ littera ſcʒ ſeu pſalmus onſtat au tem ꝙ gãma manuale / non agit per ſuã co gnitionẽ aliquid iſtoꝝ.quia nec cauſat ip ſum quiagit.nec paſſum in quod agit.nec „ medium per quod agit.nec ſonũ queʒ effi cit.ſed eſt tantummõ quoddam exempluʒ exterius quod aſpiciens ipᷣe quiagit/fſoꝛs⸗ mat in animo ſuo vel in coꝛde/ſpẽʒ ſeun mo dum cantandi. Indeeſt q; poteſt aliquis habere talem foꝛmam ſeu ſpeciem in anĩo/⸗ qui nullum foꝛmabit canticum. vel qꝛ nõ vultvel quia non poteſt ꝓpter defectum in ſtrumenti vel medij. Ars iſta nibilominꝰ manualis/non dicitur inutilis.quoniam docet numerum pondus et menſuraʒ qui bus eſt foꝛmandus ſonus vt reddatur ar⸗/ monicus.¶ Diſcreuit vtraq; qui dixitEx erce ſtudium q;uis ꝑceperis artem. Quali monicus. ſe exercitio pꝛobabile eſt mariam occupaſ ſe nutriendo puerũ Jeſum. vocaliter etiaʒ concinendo/inſtar angeloꝝ canentiũ Glo ria in altiſſimis deo. Et hoc velad pueri reuelationem mammabilis doꝛmituri.vel ad deuotiõem ſimnl et conſolationeʒ tem/ poꝛe peregrinationis ſue pſallendo nunc Masniticat.func Benedictus vel Nunc dimittis.vel alia cantica ſyon cuʒ pſalmis quos de filio ſuo nouerat ꝓphetice compo . ſitos audiente crebꝛo cum religioſa pieta/ te ſponſo ſuo virginali Joſeph vbi et pꝛe/ ueniebant angeli cõiunci plallentibus in medio.iuuencularũ tympaniſtriaꝝ Etibi puer Jeſus benyamin adoleſcẽtulꝰin mẽ tis exceſſu.Quas hoc loco poetarũ muſas pᷣtuleris verbo ſapientie/quod eſt fons vi te.non equi voluentis pede pꝛoductus in pernaſo monte.ſed emanans a thꝛono dei iſtallo ſimilis a montibus eternis.quem fontem ambiuut pꝛo muſis nouem oꝛdieſ angeloꝛumqui non ceſſant vna voce laut dare.benedicere.gloꝛificare viuentem in ſe cula non palladem fabuloſam ſed ſapien/ tiam dei veram. Verum ꝑpgamus ad reliq̃ Bamma miſticum plus confertin can/ ticoꝛdo ſeucanncoꝛdis ſpũalibus/q̃ʒ ma/ nuale gama in cantico ſenſibili oꝛis vel in ſtrumenti muſicalis. Hoc eſt pꝛofecto uo/ tandum valde miſteriũ quod eliciturexp⸗ miſſis in aſſignatione diſtinctionis canti coꝛdis a cantico oꝛis.quoniam pᷣmum li⸗ berũ eſt elicitiue.non ſcõᷣm.Cõcumit in p/⸗ mo voluntas hominis ꝓ agenteſimulꝛpa tienie et medio nil aliud eſt q̃ʒ liberũ velle ſuum Poteſt igitur dũ vult et qñ vult pſal lere in ſe iuxta exemplar quod inſpexerit in gamma noſtro.nũc cõcinẽdo ꝑ.a.gaudiũ: ꝑ.e.ſpem.nũc ꝑ.i.cõpaſſiõem.aut ſi volue⸗ rit fiat ĩ ſe.o.timoꝛ.vel.v.doloꝛ grauis Pu to qͥſqͥs h̊ ſapiẽter nec minus humſſiter at tenderit cognoſcet fructuoſum eſſegamma nſti⸗ roꝛdain ta pubo creni ſovolil. aohii ſimicoꝛ⸗ ſtis u⸗ nonennt dulaunc addugn angün Aloano⸗ gente, ulſi I. unftl onac⸗ osl wo it loſe gpen⸗ nloen iutelte iturn gomnap omnqo⸗ genir. unſed wo L⸗ peicord Gcicns miſſsa heinne ſuama gbis aplier ponere⸗ gfeui lumneu maume tosdomt wocs cgtanen hotnlan leſcennn lgerye digttis gumde ido co Pplian ſcfa hrtäie deninenio neigni Nekcuni tln Bchonun naſnpzli umrg gudetke en On umocape wlin ai henrüi Blo Niuthun vemiunve Wnoneten/ lanconane SN Pune llnse urcono olien/ mape alvi⸗ Ei nme nuſs onsyi cusin node en moid wocelan meminte ſſapian usad reiq nienngcn 5 ibusſ ictsun = cicnnas Cionis amm weſt zben kinun odiho o gagt niſni s dinſic indez coꝛa De canticoꝛdo cantandi ſine numeratione cninſtibet no⸗ tule. Impedirentur enim.que ſi pꝑfecta eſt noſtrũ. Fruetuoſum dixerimus vt nouella coꝛda in xpo dũ aduenerit tꝑs amantiũ iu xta pabolam Eʒechielis. dum euaſerint in etatem illã in qua ſue ſint libertatis ꝓ libi/ to volũtatis vt ament et cantent. Sciant paulatim cõponere cãtica amatoꝛia caſtiſ ſimi coꝛdis.vt addiſcãt hymnis iam cõpo ſitis/ſuos affectus cõſonare,quẽadmodũ nouerat beata illa aia mariefrequentando dulcia cantica canticoꝝ q̃ dicũtur dꝛagma vel dꝛagmata vel dꝛagmatica. vbi ſcz ſita?⸗ mantiũ mutua.nõ expᷣſſis nominibeꝓppꝛijs allocutio. Inchoante dilecta ⁊ dilecto m, dente. Itaq; vox oꝛis vox iocũda vox de ñn laudi cõcanoꝛa pura eſt vox coꝛdi⸗ um. ¶¶ Bamma miſticũ poteſt ad cõſonan tias muſicales que vulgariterappellantur tertia. quinta. octaua, deſeruire ſimilit ad tonos ſeu neumata. Poſſet hoc intuitu b/ mo videri cõtrariũ pᷣdictis de diſtinctione canticoꝛdi a cantico oꝛis.qm̃ fit introꝛſus cãticoꝛdũnec ꝑticipat cũ eo alienus.necłꝑ cõſequens ipᷣi cõſonat ꝑ diateſſeron aut di apente aut diapaſon. Qm̃ inſuꝑaduerſaꝛi videtur illud phiſophicũ.q; impoſſibile ẽ intellectũ ſimul plura intelligere. Similit igitur nec canere ſeu notulare.deniq; non/ dum apparet ars tradita de tonis affectio⸗/ num quẽadmodũ de vocaliba neumis in⸗ uenitur. ¶ Difficilia iſta nec vſitata fate⸗/ mur.ſed nõ nihil nos ſperamus eſſe dictu ros. Legitur beatus Jgn atius vir tot? ig⸗ nei coꝛdis et philocaptꝰ in xpᷣm/voces an⸗ gelicas audiſſe ſupꝛa montem vnũ qui pᷣ⸗ miſſis antiphonis /cõſequẽter intonabãt hvmnos.quẽadmodũ deduxit ad eccleſiaʒ ſuam celebꝛandam. Si voluerit igitur ali quis cantare in coꝛde ſuo.exemplo anne ?⁊ apli/a plurimoꝝ /cur non poterit ſibi com ponere neumata iuxta variam pſalmoꝝ et affectuũ qualitatem? Hoc autem vocabu⸗ lum neuma/cur ad ſignandũ ſpm̃ſanctum tractum eſt non ſatis inuenio.niſi ꝙ ſpiri⸗ tus domini/cõtinet omnia.et ſcientiam hʒ vocis/qð ꝑſpicuum fuit in aplis Signifi cat autem neuma/cõbinationẽ vocum vel notularum/oꝛdinatã. leſcentulidiſciplinantur pᷣmitus vt notu⸗ las et voces cantici oꝛis ſciant nominare/⸗ digitis iuncturis q; iũgere.ſciant poſtmo⸗ dum dum nunc vno nũc alio modo can⸗ tãdo conbinare.Deinde litteram notulis applicant tandem generatur in eis ars Poꝛro ſicut ado⸗ dicente philoſopho non deliberat. Nõ ali ter qᷓ;to fuerit aliquis in meditando verita tes ſalubꝛes habilioꝛ / in canendis affectio 7 nibus oꝛdinatis agilioꝛ/ tanto fit (ceteris paribꝰad canticoꝛdũ ꝓmptioꝛ.adeo ꝙ vo cales quinq; / poterit in quolibet verbo re⸗ pertas/ad meditatiõem reducere cum affe eiu. ed quia non omniũ eſt hec exer/ citatio / poterit ſe altem vnuſquiſe dum ſen ſerit euaginati cere velut ꝑ interiectiõem et ſuſpiriũ vel ge mitum. Oꝓp timoꝛe. doloꝛe. Ip miſe ratione.Epꝓ ſpe.Ap ſpũali leticia repara⸗ da in ſe. Dicemus hic vnũ ꝓ vagis etꝓfu⸗ gis in cantibus eccleſie.qð piumvalde nec obliuioni tradendũ ingrate. Heſi quidem Iᷓtumlibet oberrauerit in cogitationibus etiam criminalibus/ſi rediens hoc mõ ad coꝛ ingemuerit dicens. Penitet me Reddi tur cõtinuo virtus efficaxet viuax ſuo can tico nedũ interioꝛi ſed vocali.qᷓ;uis ex pꝛio ri fuerit oꝛigine culpabile. Nihil eni pꝛohi bet diuerſoꝝ eundem actũ exterioꝛem na⸗ turaliter fieri nũc bonum nunc malũ mo⸗- raliter. Hinc Ambꝛoſiꝰ monet in bymno⸗ Flãmeſcat igne caritas accendat ardoꝛ ꝓ⸗ rimos.qſ̃ ſi caritas aſſit. non erit iam ve lut es ſonans a cymbalũ tinniens ¶ BHam ma miſticum.fas eſt multiplicare fᷣm fra⸗ ſim. hoc eſt eleuatiõem et depᷣſſionẽ ſub di ctis quinq; vocalib.⁊ amplius q; młtipli cetur gamma vetus ſub ſex notis vel voci⸗ bus.Exemplũ fuit in ſpiritibus chꝛiſti et marie.qui voces affectuũ elenaueruntvſq; dad clamoꝛem altiſſimum.etad humiliatio nem inattingibuem deduxerunt. Sic de beatis ſpiritibus dicit pſa. Mirantur hic eleuatio.et deficiunt hic omnimoda depi⸗/ ſio. Nõ eſt igitur neceſſaria multiplicatio fraſis quinq; vocalium /in gamma noſtro Oõ ſiqͥs multiplicatiõem figurari vellet/ poterit ̊ vł p additionẽ pũctoꝝ in ſurſum vel depᷣſſionẽ in deoꝛſuʒ / aut certe ꝑ lineas qᷣnq; vel ſex / iſtud sdaeenmitzolmn ſicis inſtrumentis exemplum. ¶ Gamma nouũ multiplicatur fm theſim. ꝓductiõeʒ ſ; ⁊ bꝛeuiatiõem ꝑ pauſas inſuꝑ ⁊ diapſal mata Rõ ſilis eſt ad pᷣcedentem ſignificati onem quam vocales recipient.ſeðm ꝙ in anteꝛioꝛa fiet punctuatio plus aut minus W . tiõem ſue mentis exira litterã vel ſenſum eius / redire ptinus ad coꝛ et dix — R Hoc autem farere non eſt oĩm ſed cõtẽpla tiuoꝝ et meditatiuoꝝ quiꝓ cõſuetudie ex⸗ ercitatos ſenſus habent: Verũ attendedũ eſt illud phᷣi. Yabꝛicãdo fabꝛi ſimus Ita ð cantico. Spectaculũ iſtud gratiſſimũ cer⸗ nere erat apud deũ et marie ſpm̃. Quanta putas interciſione vocis coꝛdis/qᷓ;tis cum internallis nũc celerioꝛibus nunc tardioꝛi bus cantat dilecta de dilecto. Dilectus in quit meus mihi.O q̃t dedit intelligi vocẽ frangens rebmens et ſecũ multa volutans pꝛiuſq; ſubiũgeret.Et ego illi ¶ Bãma mi ſticũ canticoꝛdi/recipit cõſonantias intel⸗ ligibiles a ſpũ cantante in oꝛdine ad exteri oꝛa cantica vel coꝛdis vel oꝛis vel operis. Teneamus in pᷣmis certü de maria/q; cã⸗ ticũ liberum metis/deriuabat ꝑ imꝑiũ ĩ oꝛ ganũ coꝛdis carnis Pꝛobabile eſt inſuper imo certũ ex euangelio ꝙ cecinit cãtico orꝭ dũ coſonans iubilationi Eliʒabet ⁊ ſuevo ci clamoſe ⁊ magne Beata qᷓ credidiſti ¶ a xauit os vt caneret ſecũ. Magnificat ania mea dñm.Quid ſi addiderimus cõſonan⸗ tiam pueri Jeſu/ſi Joſeph virginalis ſpõ ſiimo melodias ſpuᷣ angelici/qualiter con ceſſum eſt marie magdalene.q̃liter Igna⸗ tio.qliter Nincentio.et ita de plurimis au dire. Quiba ꝓbabile eſt illud eueniſſe cõſo nando ſibi. In cõſpectu angeloꝝ pſallam tibi.Audi qͥd Agnes de agno ſuo philoca pta gloꝛiatur. Cuius inquit oꝛgana mihi modulantibo vocib cantant. HNõne tibip ſuaſum eſt mariam dũ fuit pxima moꝛti/ci gneũ aliqð ſuauiſſimũ in ſua reſolutiõe cã taſſe. Sic de xpᷣo dicit po. Aſcendit deꝰ in iubilatione.et dñs in voce tube. FYalloꝛ ſi nõ addere fas babemus ad cõſonãtiã ma rie carmina omniũ celeſtiũ terreſtriuʒ et in fernoꝝ. Qualiter eccia hymniſatdi.Auro ra lucis rutilat.celũ laudibo intonat:mun/⸗ dus exultans iubilat.gemens infernus v⸗ lulat.Qõð ſi mirabiliter aliqͥs poſſe ſtrido⸗ res inferni fletus.vlulatus et ve.cõciner ce lo et ſanct is eius.Attendatq̊ pacto fit vt le ꝛetur iuſtus cũ viderit vindictam. Quo pa cto rurſus põt bõ etiã viatoꝛ reꝑare videlz carmẽ ſuũ qtũcunq; diſſonũ pᷣus ꝑ obſtre pentẽ᷑ malã volũtatẽ.dũ tradit ſe ad penitẽ tem affectü. vt qͥ pus erat ſub tenoꝛe danan tis iuſticie/nũc fiat ſub molli cantu cõpati entis et indulgẽtis mie Expectettñ qᷣſqͥs ẽ hmõi lamẽtationes et ve canendas ſibi eẽ. qm̃ mandauitdũs in nocte culpe vel pene canticum eius. Diſſonant venialia pluri⸗ ma ſed ipm carmen non obꝛumpũt. Reſar tiunt potius aſſiduis ſuſpirijs.ingemiſcẽ⸗ do nunc ꝑ.v.nunc per.o.nunc ꝑ.i. ſperan do deniq; vel gandẽdo p.e.a. Atuero non opus eſt hic et nũccarmina veteris homi nis venũdati ſub peccato vocẽ babentꝭ ob tuſam et raucam vel pene nullam recoꝛda⸗ ri:q;uis mutua cõꝑatiõe/nr̃m canticoꝛdũ cũ gãma ſuo ſuauius appareret.qᷓ;uis pᷣte⸗ rea redderetur credibiliuſaĩali hoĩ quicqͥd ſpũalis affirmat de canticis ꝓpꝛijs / ſuis q; iocũditatibus virtuoſis.vt ſi fieret comꝑa tio philocapti fatui / cũ caſto philocapto ĩ celeſti amoꝛe.ebꝛij carnaliter cũ ebꝛio ſobe fſpialiter ʒel liter zelantis ſeu zelotipi/ pꝛauiter/a ze lo bono m ſciam. Et ita de ſilibo. ¶Fie/⸗ bat obiectio ſuperius ꝙ; mens nõ põtĩtel⸗ ligere nec erxinde cantare ſimul plura.ſed a ud pos cõquiſitio remaneat. Cerũ no bis eſt animam manie ⁊ multo ampliꝰchꝛi ſti / beatos q́; ſpũs/tam in verbo q; in pꝛo⸗ pꝛio genere/tot ſimul intueri/tot ſimul ob iectis affici ꝙ nõ eſt numerus. Vidit Bñ⸗ dictus qᷓſi ſub vno ſalis radio mundũ col⸗ lectũ. Colligit Ancelmul/ ergaud ioꝝ reffe xionib/gaudium in quolibet infinitũqñ cape ſed innare dicitur. Uidet oculꝰ atho/ mos innumerabiles radiante ſole.et ꝑtem totam hemiſperij circũgiratione facillima cernit. Poꝛro quid auris in iocundo mur mure riui.quid in tremoꝛibus coꝛdarũvel Cymbaloꝝ ifinii valeat ꝑciꝑe cognoſcimꝰ Siquidem ſonus omnis minutias/ſecũ⸗ dum/poꝛtionem habet infinitas. ſicut et omne continuum in ſemp diuiſibilia ſeca⸗ bile conſtat eſſe. Amplius in tonis ſenſibi libus videre eſt ſuꝑvnum tempus/poſſeſi eri verbula ſeu floꝛetes vel ffoſcnlos ꝑ mi⸗ nutias notularum/quãdoq; quattuoꝛ qñ qᷓ; ſex Sunt qui ꝑticipatiõem ad octo de ducunt.iuxta vocis molliciem ductibitem Quanto facultas talis amplioꝛ eſſe in can ticoꝛdo mentis cenſenda eſt. ¶ Exemplitfi cemus in.A.gaudio.et in. V.doloꝛe.⁊ ſin gulum hoꝛum ad denarium facili deducti one flectamus. et ita de alijs tribus fiet per ſpicuum. Ecce gaudeo pꝛimolquia ſancte gaudeo Secũdo quia non malegandeo. Tertio quia ſancte ſpero Quano quia nõ male ſi 4 Euchoe quin bens miſere⸗ oꝛ ¶ Sexto.quia non male miſereoꝛ. Septimo iterum gaudeo/qꝛ ſanctetimeo ” lbadepe⸗ gifanpe annt ſi iniaoAn netecopo nin. no dici vllep ng ſſticii Npuur Utſinit nigie Ern W Find miſe aſt baſe Punt Iru tioſa loin Pol⸗ ſicllc lusg⸗ bonk Marn ini halte inen De Non Ebtie Mugni Anennn hanhor Nidlenan l antene enönie Uheignri, zut fornn hloar cichroſt Prauirer ! l, Ee⸗ 8Pröötic lpinn ſ 1 Cmüno nplchi, vöind⸗ Nimlob i, il, M igi gcho⸗ tem Awa. o wr arie noſcin us ſcci⸗ 8,ſanet bilaſcen nisſenſbi s poleß mosom/ unner gi oao de la cſeincan⸗ Eumnlf Nlrenſn clidednan ueani guaſen miegnt⸗ 7 De canticoꝛdo ſideriũ ſz faſtidiũ vt ibi / frnũt nec faſtidiũt q̃ frui magis ſitiũt. Fruuitio qꝗ ẽ inheſiue in re amata ꝓpt ſe/cũ qͥ ete.Trãſfoꝛmatio ñ ꝑ Ocxauo qꝛ nõ maletimeo.nono qꝛ rite do leo vt in pnĩa. decimo qꝛ nõ maledoleo.vt urſus idẽ apiamns in. v. dol oꝛeqfi viceuerſa. Ecce doleo.pꝛi⸗ mo qꝛ male doleo.ſecũdo qꝛ nõ bñ doleo. tertio qꝛ maletimeo.q̃rto qꝛ ñ bene timeo qnto qꝛ male miſereoꝛ.ſexto qꝛ non bñ mi ſereoꝛ.ſeptimo qꝛ ñ bñ ſpero.octauo quia male ſpero vt in vanis.nono qꝛ male gau⸗ geo ſiẽ qͥ exultant in rebpeſſimis. qꝛ nõ ſancte gaudeo de diuinis. cimo oſſe⸗ mus ↄfoꝛmiter ad hãc multitudinẽ oñde⸗ reqꝙ; non ẽ pſalmꝰ.non verſus pſalmi.non v̈bũ.ñ deniq; ſillaba/ad quã ⁊ fᷣm quã nõ „ poſſint ↄſone ad vocalẽ ſuã ſit. · ſit . e. ſit. i ſit. o. ſit. v. voces ſpũales quaſtibet ⁊ quot libet depꝛomere. Sic Maria in ſuo ma⸗ gnificatꝑ oẽm vocẽ muſicalem / agili voce ↄcurrit.ſic in alphabeto.ſicĩ pr̃ noſter.ſic in ſuo Aue maria.ſicin Credo fuit.ea vi⸗ uẽte cõpoſitũ.ſic in Bñdict.ſicin nũc di⸗ mitq.· Quid conoꝛ ꝑ ſinglła cũ ĩq̃libʒ hym no.dicã ampliꝰ in q̃libet verbo ſuo/ꝑ oẽm Irrideat nũc aliqͥs ſi pt ſiaudeat gãma mſticũ.ĩmo vero ñ iã irideat.ñ reijciat.ñ ↄſpuat.qꝛ ſi ſapiẽs ẽ ipᷣe audiẽs ſapiẽtioꝛ Peond ſe vel pximis ↄcinere fas hẽbat erit.ſi inſipiẽs / poterit ad ſapiam venireſa lutarẽ pꝑiter laudis.⁊ſi vacet vt videat.ſi 4 eſcat vt audiat.ſi oꝛet vt ſapiat.ſi mereat᷑ — ꝑoꝛõem.tãdẽ agnoſcere qͥd pſalmꝰ iſte ſo⸗ net. Btũs ppls qͥ ſcit iubilatõe;. ¶ Bãma miſticũ pᷣt exponi vłãpliari ꝑ nomia qnq; paſſionũ qᷓi totidẽ vocũ.lʒ in ↄnotatiõe/vᷣ ba ſeu vᷣbula deficiãt. Et pᷣmo ſpẽs oĩs tẽ/⸗ pantie ⁊ foꝛtitudis q̃ ſũt in ↄcupiſcibili et iraſcibili mediãt int᷑ paſſiones vtriuſq; vi/ tioſas. Sʒ diſcurram? ꝑ ſingulas voces. CEeee reducũt᷑ad.A.delectatio.q̃ſi qdaʒ delectatio.qm̃ vt lacſe infũdit dũ medita⸗ tio pᷣmit.affectio ſugit.Aeticia q̃ſi latitia. qꝛ dilatat.voluptas q̃ivolubilitas.nc hac nũcillac/circa rẽ dilectã appᷣhenſã. Jocun ditas qꝛ puocat ad iocũ qͥ facilis eſt necla⸗ boꝛat. Hilaritas qꝛ ſe foꝛis facie tenꝰ ſe ex⸗ plicat maxieꝑ oculos in honoꝛeleto.Ala⸗ critas ꝗᷓ eſt vigoꝛ vtẽdi ſe ⁊ ſuis officijs ex⸗ pedite.Liq̃factio q̃ ſe ꝓppꝛijs terminis non ↄtinet plꝰ qᷓ; aer aut aq̃.ſʒ labit᷑in rẽ amatã Defectio qñ ſubſiſtit in ſua vtute conatu vlopatõe ſʒ cadit in rẽ dilectã ſic liqfactio. Ebꝛietas q̃ nõ videt᷑ eẽ ſuiꝰpos pᷣ amoꝛis magnitudie.Satietas tũ q̃ nõ excluditð tio. doloꝛ. odiũ bonũ.deteſtatio. ĩuidia bo na.cruciatꝰ.toꝛſio:.plãctꝰſeu plãgoꝛ:lamẽ⸗ ſubam ſʒ aſſimilatõʒ qlitatiuã in amoꝛe vi uo.exultatio.tripudiũ.iubilatio.plauſus ſaltatio.gr̃aꝝactio.vox laudis. edu cũtad.E.ſpem q̃ ñ accipit᷑ h put eſt virtus theologica ſz generalit p deſiderio boni fu turi.tẽdẽtia.expectatio.eſuries ſitis.ardoꝛ gudacia bona.ira bõa.ieba boꝰ.anhelatio emulatio bona. ſuſpiriũ ↄcupia. ¶ Redu cũtad. J.ↄpaſſionẽ.mif atio.mĩa:pietas mititas.mãſuetudo.benignitas.libalitas munitficẽtia.elemoſina.i.affectꝰ mif̃andi tã in ſpuᷣalibo q; in coꝛꝑalib incõmodis ¶Reducũt᷑ad.O.timoꝛẽ.fuga.deſꝑatio õa: ſegnities bõa.ſtupoꝛ bonꝰ.admiratõ erubeſcẽtia bõa.vᷣecũdia bõa.horroꝛ.ago⸗ nia.trepidatio.foꝛmido.abominatio pcti nauſea voluptatis male.faſtidiũ bonũ.te/ dinñ bonũ vite hꝰ.timoꝛ reuerẽtialis qͥ eſt q̃ dã reſilitio in ꝓꝛiã ꝑuitatẽ/ ex aſideratiõe ſuꝑioꝛis maieſtat.aut ẽ reſilitio ſoꝛmida⸗ bił ad ꝓpꝛiũ ggiutoꝛẽ cũ oſideratiõe vigẽtꝭ educũt᷑ ad. V. triſticia.ↄtri tũ.rugitꝰ.gemitꝰ.vlulatꝰ.lãguoꝛ. ¶ Poſ⸗ ſemꝰ oẽs has qͥnq; reſonãtiaſ/iaſpectu cru cis notare ⁊ in.x.lr̃a In xpᷣo q̊ʒ qͥ fuit in mi ſterio reclẽptꝰqnq; ſiclis. Sʒ ⁊ in mr̃e eiꝰ fm euãgelij tenoꝛẽ ⁊ notulas.(¶¶ Vis audi re cãticoꝛdũ marie in.a. Mgt aĩa mea dñʒ Vis in.e.Ecce ãcilla dñi fi.mi.ſᷣm.v.tuũ bata ẽ in voce ãgeli ⁊ timuit illo ire. Quis nẽpe: Joſeph ſpõſuſũ dubiũ qͥn ſpõſa ma ria timoꝛis ↄſoꝛs fuit. Vis in.v. Eccepr̃ tuꝰ ⁊ ego do.q̃re.te. Vis rurſus in. J.ſimł oia ↄſonãte.Erige coꝛdis aures ad voces ſpũs ſui.dũ ꝓpꝛiũ filiũ / dũ dilectũ oꝛis ſui viſceꝝ q́; ſuoꝝ ⁊ votoꝝ/oↄſenſit crucifigiꝓp redẽptiõe nr̃i.dãs nob illum vtiq; cũ gau⸗ dioꝰ exultatõe q̃ ſũmã ſuꝑabãt carnis ãgu ſtiã. Alioqͥn q̃liter ĩpleſſet qð ðꝛ. Hilarem datoꝛẽ diligit ðs. Deſideriũrurſus qð ha buerat cũ filio nos ꝑ crucẽ redimi / dũ im⸗ plebat᷑. Nõne q̃ſo delectabat. Nunqͥd nõ pᷣterea crediderimꝰ eã ↄgratulaſſe ſaluti la troniſ/cũ audiuita filio. Hodie mecũ eris in ꝑadiſo. Cũ oꝛauit iſuꝑ filiꝰ p ꝑſe jntib⸗ r dimitte ill qꝛ neſciũt qͥd fibint.⸗ derer ſuꝑfluꝰ/ſi xpᷣicãticũ ꝑ has ncvoce 60 H bis facite. pᷣcipue ꝑ mollẽ cantũ mĩe q̊ nil hoĩbo acce⸗ ptabiliꝰ eẽ dʒ/vellẽ intimare. Nuid ↄcedet btificata in cel/q̃ talia dabat in terr affficta. Perdidit miſeriã nunqͥd ⁊ miĩam? pꝑdidit paſſiõʒ/ſʒ nunqͥd cõpaſſiõeʒ Perdidit ꝓfecto cõpaſſionẽ afffictiuã/ſed retinet ↄpaſſiõʒ electiuã atq; ſuccurſiuam ¶ Reclgam ei viciſſitudinẽ qliter ind/ es fier: Aptemꝰ ei iugitvoces cqticoꝛdinfi ꝑ vba cãticoꝛdi ſui vni verbo euãgelij.Cõ coꝛdemꝰ ꝑiter voci ↄſilij vocẽ volũtatꝭ nfe qðcũq; dixerit vobᷣ inqͥt facite. Sʒ h̊ qdᷣcũ q; facere ſcis oĩno ñ poſſe nos o btã niſi di cẽs filiꝰtuꝰ ded erit voci ſue vocẽ vᷣtut. In cuiꝰ vᷣbo laxãtes oꝑatiõis rhete ⁊ ſi lopẽfe rẽte cõpleamꝰ inſſũ tuũ.qdcũq; dixerit vo⸗ tuero pauſandũ eſttandeʒ aliqñ/verboq; nr̃o finiſdãdus ẽ.Nec igra muus futuros eẽ nõnullos qͥb aptioꝛ/vide bit qdã ſimplicitas vniꝰvel paucoꝝ affe⸗ ctuũ ꝓ ſua ecercitatõe.queadmodũ ſimpli ciboruſticanis/plꝰ placet aliqũ tympanuʒ gallice tabour omeruedon. ⁊ fiſtula repe⸗ tẽs aſſidue idẽ/qm aures ad ſubtiles armo ni is nõ hñt idoneas.Hẽmus in collatio nib patꝝ ð reductiõe oĩm affectuũ ad hec vba. De in adiuto.meũ intẽð.dñe adad iume.fe. Edidimꝰ nuꝑ monocoꝛduʒ/ſup oꝛõem dñicaʒ/ſub vna amoꝛis coꝛda. De hinc pſalteriũ decacoꝛdũ/ ſup vna tmmõ/ ſm vnã ↄſideratõʒ aut ſup triba ſᷣm alteraz aut deniq; ſuꝑ decẽ ↄfoꝛmit᷑ ad legis deceʒ verba. Alijs vero delectabiliꝰẽ alterniſ vti cũ natura ꝓꝑ ſua mutabilitate ĩ mutatiõe de lectet᷑. ¶ Demũ gãma nr̃m ſub qͥnq; ver?b q̃ volebat apls loqͥ ſenſu ſuo/poterit oĩbuſ gqccõmodũ fieri rudibo ꝑitis.multiuolis · pauca q̃rentibo/ſint pueri.ſint ſenes / ſint puelle vł virgies.maxĩe q̃ diuinis mãcipa tur pſalmodijs.plus eĩ valet h loco pia de uotio:qᷓ; eruditio lr̃ata.plus penitẽs affe⸗ ctus q; veſtigãs intellectꝰ put in opuſcuł ⁊ induſtrijs de theologia miſtica inueneri muſ ãnotaſſe.Cm̃mõ diſcat diſcipulꝰchꝛi ſtianꝰ reducere ſe ad ſe/vt pᷣcurrat poꝛ ĩdo⸗ mũ ſuã ⁊ illicludat.ↄceptiones ſuas agat. MHõ in delictis ait ſapiẽs.nec in verbo ſuꝑ bo qð pꝛſus aduerſum ẽ verbo dei. . pſunt ad extremũ multa ſuꝑ auditu melo⸗ dioſiſſimo vᷣbo dei:q̃ nram gãma nouum Exhilare ſce ad hec⁊ ſperatu qͥ ꝑieras mĩande hõ. Quid vlt a negaretibi mr mĩepoterit /ſi p pꝛiũ ꝓ te filiũ ↄſenſit offerri tante miſerie: gitatione moꝛtis. ama u oꝛnarẽt.vt qͥs auditoꝛ.qͥs cãtoꝛ. qͥs exan⸗ ditoꝛ idoneus vbi deoĩ genere muſicoꝝin pſalmis memoꝛatoꝝ.cãtu.pulſu,flatu.mẽ te.ſpũ.pꝛaxis addẽda ẽ ad gẽma noſtrum Decvãticis inſuꝑ exultatiõis ⁊ lameratõis maximas q̃les ſunt in dialetica ⁊ rhetoꝛi ca loci/ad triplicẽ iueſtigationẽ hiſtoꝛicaʒ vicʒ phiſicã ⁊ theologicã.latiꝰ optet cãtico rũ oĩm oꝛiginẽ naturãq; venari Elegia de nich caſtg verſibo ipanib caſtos cãtabit a⸗ moꝛes. Sʒ tãta ſũt ad pñs dicta ſatꝭ.Ocoꝛ dantenr̃o pcentoꝛe qͥ ait. Gtĩ qͥ audiũt ver bü dei ⁊ cuſto.illᷣ. In cuiꝰ fiducia vᷣbi /va Cas ꝓ vacãtibo cãticoꝛdi verbũ feci. 2 . Olumẽ aliud colligit in ſe tho/⸗ mos tres.plꝰſ̃m modos tradi⸗ tiõis varios/qᷓ; ꝓ diuerſitate ma tterie. ¶Pꝛimꝰ thomꝰ aciliat et ſeqͥ facit facetã elegiã cãtatriceʒ amoꝝ dñe theologie q̃ſ liricũ ⁊ odaꝝ carmẽ. e⸗ cũdus thomalt᷑ ſcõs hʒ canones ſeu regu las amphoꝛiſmos vel maxias aut theoreu mata de cãticis ꝑ notulas qͥnquaginta. Tertiꝰchomꝰ alt tertiꝰ verbũ ſolatij multi e in ſe dirigit ꝑ ꝑticulas qͥnqᷓginta. Et ita iũcti ſil hi duo thomi/cẽtilogiũoſtituñt 0 „ — oꝛtis. (duccoꝛ in alt⸗ VErnequis es· qͥd agis/ moꝛeris dic/ oꝛ cuce ↄpũgant ſpes timoꝛ ardoꝛ Te . Cäatica/ſaltũ/lamẽtũ /plãctũq; freiinta. Aũgito iocũdũ pſalteriũ cythare. (moꝛs Cocine ſic oloꝛ ilua dum moꝛs imminet/o Hoꝛtua moꝛte ieſu/ſis mibi poꝛta poli Tes adeſt aĩa q̃ ſponſa cubile bim Spoõſi pſcendas federe ꝑpetuo. Ergo cãtet himẽ/mens/os/coꝛ/lingua/vi Plaude/ſali coꝛã/teiubilus rapiat.(goꝛq; Tetñ ⁊ tua fle/tua ſit ſpes vnica chꝛiſti Paſſio/ſit meritũ gratia ſola tuum. Buccinet aure tua ſonitu vario tuba du⸗ Terreat itetonãs/blãda vẽite leuet (plex Turrunis hec faciẽs iũges ſuſpiria/ſuaui Dõð velalauda canit vł philomena melos Coꝛ tremet ob tractꝰ varios /dü leticie vis CToꝛ vehit ĩ altũ/moxpᷣmit anxietas Carmia nocte deꝰ tibi dat dũ te pegre fers Fac reſonet ſua laus iugiter oꝛeſuo. ertium opuſculũ Ntinſetbo⸗ cos nd mſtnen mogllgter ano⸗. ſe. e, (De ſenng Urtwren Gn yula t.Et Kiuit inan. cisdic nor ad fehn⸗ ne. (nos zimmineto wu cbin 1. vrV ut Corc achiki num. nio wda de leug ſo ſſhiraſn onenames 3dülencent nnens zürpetn relo Tripler legitimis copula nexa tonis. Runꝰ? ĩ octo tonos finẽ/mediũ/caput oẽs De canticoꝛdo Vſica diuini noua pulſuq fit amon Extolli nulla laude ſatis pote rit. oꝛ yecreat.curas abigit.faſtidia mulcet Fitq; pꝑegrinis q̊s vehit apta comes.· Per medias hiemes ꝑ ſoles carmine fiſus Ibo ſpe patiẽs/letꝰ/alacris/ouans. Naã fugiũt triſtes cãtu ꝑ inania cure Disi⁊ inſidiãs hoſtica peſtis hebet.· Vertit᷑ occurſu pſallentũ ſaul velut alter. Factus hõ /pſallit /fitq; ꝓpheta nonus. Exagitat neq; dũ ſpũs hũc/cytharedus 5 Halkaꝛ ꝑ nũeros cogit abire dauid atidicꝰ deerat heliʒeo ſpũs olin / Dü cecinit pſaltes ptinus ipleteum,. ithagoras mot fuerat cõponere coꝛdis Adiectis cythare cõpoſitis numeris Spũs ecce monet ſpirãs ꝑ carmia vatum Ad dñi laudes cuncta creata ſunul. Vt iubilet / pſallãt / exultet / vt cytharã dẽt / Tympana cũ coꝛdiſ/oꝛgana/nabla/choꝝ Coꝛꝑa ſpiritiba ſũt oꝛgana ↄſona.mũdus Eſt choꝛus vnꝰ quo ludere noys amat. CLCarmie mũdano ſibi diſſona pꝛaua volũ/⸗ Lõcoꝛdãs toti/fit moderãte deo (tas Dꝛnat ⁊ ipᷣa notbꝛeuiba lõgis ve camenã Impꝛoba viuẽdi moꝛs variãdo vices. Diſcantũ mollẽ miſerãs dat gra/raucis Striget de penis culpa tenoꝛe graui. NHeun fuge te tali fuge depᷣcoꝛ eẽ tenoꝛe Vt ſis ſub molli molle coꝛ adde tibi. Quid qꝙ coꝛꝑib curãdis muſica pdeſt. Duũ coꝛ letificat/lenit ⁊ alleuaaait· Dant vtrũq; tibi gẽtiles/pulcerappollo Carmis/⁊ medice phebe reꝑtoꝛ opis. Colligit᷑ pulſu venaꝝ muſica coꝛdis. Que ſittemperies q fraſis/atq; theſis. NHoc medicꝰtaciu iuuenis ↄiecit amoꝛem Euius in agnete coꝛ furit igne grau Carmia nõ loq mur nücexecrãda magoꝝ. Nec niſi miſticꝰ eſt iᷣe poeta placet. Amphion acoꝛpheꝰ?cãtu mouiſſe ferunt᷑ Hic lapides diras h̊ furias herebi· Moꝛibo hec duris ſi trãſfers inſtituẽdis Mutãdiq; bona dogma ſalubꝛe canũt Addeqꝙ in populis mutat vel iã variatos Inſinuat moꝛes muſica cuiq; ſua Eſt guis huic/petul s illi /molł vł agreſtiſ Vnaq; dilatãs coꝛ vehit / iſta pᷣmit Eſt diateſſerõ ẽ diapente cũ diapaſon . C Cãtus partiri ſuſcipit eccleſia.· Dore pur dam velun audierat. CTurpib ⁊ fedis infantũ queſo cauete Flexibiles animos cantibo inficere. Feſtinat in teneras energia carmis aures. Vret vt vꝛtice coꝛ tibi lubꝛica voxr. VWrit cantãdo facit idem ſepe videndo. Femina/fſlagicij fundit vtrũq; virus NDuid numeremꝰ aues hũano q̃ capiunt᷑. Cantu/nec cantũ deſpicit vlla ſuum. Piſces ⁊ cerui mulcentur cantib/egris * ntidotum varijs muſica crebꝛo fuit. Pꝛebe fideʒ grecis delphinꝰ ariona verxit. Fluctus ꝑ medios /dum lira mulcet eum. Fiſtula paſtoꝛis pecudes/armẽta gregiſq; Solat/nec eas terret imago lui ½ aſcua tũc ſecura metũ/minuitq; mgr̃o. dia paſcẽdi ruſticus iſte ſonrſus Fiſtula pan phebi cythare certauit agreſtꝭ Judicete mida vict apollo fuit. Audicii nam cuiq; ſuũ / ſua cuiq; voluptaſ ic natura ſuũ grande melos variat Bellis exacuit /militis ira viget H Femina dũ texit donec pueroq; ſopoꝛem. Ducæẽs in cunis cãtat inepta rudis. Celicaſturba ieſu nati feſcennia cantat. Pax homini terris/gloꝛia celſa do Buccina terribilis animoſum pectus eq̃ꝝ Ruſtic arua colẽs/an vociferãdo iocatur * * * Cantat/⁊ alleuiat inde viatoꝛ iter. Artem qͥ ſq; ſuã mulcet durũq; laboꝛem NQualicunq; ſono / ſit licet aſperio.· Vox deuota deũ placat iratũ/placet armiſ Ciuib/ipᷣa choꝛis ↄcinit angelicĩiis. Vocibo ecclie pater auguſtine fateris Motũ te lachꝛymis oꝛa rigaſſe pis. Felixcuiuſ erãt pctã retecta mania Oue totiẽs voces celitus aure capis. Oꝛgana dũ cãtant ſibi ſoli/coꝛde canentẽ Loꝛde deo pleno Ceciliã legimus. Coꝛdib vt nr̃is pſallamꝰ paule monebaſ Actio nã talis iure beat duplici. Inchoat hic ⁊ nũccelũ/viteq; beate. Moꝛibo ⁊ ritu degit in exilio MDDW Moꝛs vẽit in tra q̃ carnis vincla reſoluit Cãtantẽ in pſalmis victoꝛ in alta vehit y hoꝛtatio ad cntun—· Empꝑ ĩoꝛe tuo ſit laus / ſint cãtica ſiõ. zo Antiphõas ðᷣditad pſalmos ignati aptaſ NQuãuis captiuũ te babylone doles. Fachb pcipue/ cui cantus eecleſteden⸗ i 2 2 . 2260 . Abſq; laboꝛe cibos veſte domoq; tegi. Hocleue põdꝰ/⁊ ̊ tibi ſpõte iugũ poſuiſti Fer /nec dũ viues rumpe vel excutigs. SDed tedet dices eadẽ totiens iterari Mentẽ cum cerebꝛo voxreboandograuat Nuo crucier doleãq; mõ neſcitis amici. Fudere ſufficiat coꝛde pᷣces domino Frater nil magnũ ſine magno vita laboꝛe: Fert hoĩm / perſtes / vſus alacris erit. Zu tibimet crebꝛo dicecclie vice fungoꝛ. Pſallentiſq; doloꝛ vᷣtitur in meritum Paucis crede daturconſtans oꝛõ coꝛdis. Laudandu ſed opus/ dum canis oꝛeè/facii Regddis vota deo / tua fratrũ debita ſoluis Loꝛpus dũ toꝛq̃s frigoꝛe/fame/ſiti. Lechec eſt hoĩs veterꝭ/laboꝛ ⁊ ſudoꝛ hᷣ ſit. Baſterins reqͥes ve ſine/cãtica/laus. Uiuerenõ fas eſt hoĩſemp pꝛout optat Optet qð lex vult/⁊ ſua temꝑa dant. Redde pᷣus dño qð debes / deinde vacab.⸗ Scripto vel ſtudio/ſeu meditare ſilens. Scito valere nihil ſtudiũ.ñ martyriũ.nec Roꝛ raptum. niſi ſit iuſſio facta dei Inge metiretuos inſtinctꝰ/qũ ſequendi. MNam motus coꝛdis fallere crebꝛo ſolent. Tedeſiderio coꝛdis committere noli. Cõmentiſq; tuis ſed patris imperio. Eſto tuis ita ſolicitus ſtudijs/qᷣſi ſemper. Coꝛ ſit ad arbitriũ pꝛeſto rediretunm. Gfa ſit iutrix/ſit comes aſſiauna. Friſtis es eqͥ tunc aio pſalles tibi vim fnc. Vim patit᷑ celũ/vim faciamusees. Bꝛatia dux hoc ſola poteſt ↄferre/ pᷣcemur Mox vẽéiet/gauõ/moꝛs te ð carcere ſoluẽ ſalmis cantantẽ victoꝛ ad alta vehet. elaudibuſelegie ſpiritualis. Spoõte ſtilo veniũt/coꝛq; lepoꝛe tra⸗ Diuoſ blãda libẽs elegia cãtʒ amoꝛes(hũt Tracta malis totiens ſᷣua libidinibus. Solet᷑ſenium/iam non captiua reſectis. Vnguib ⁊ caſto coniugis apta thoo Lur nõ ancille froneſis ſi libera fiaat. Mundaq; complacito cõfoueare ſinu. Non maieſtati dictoꝛum/detrahit vſus Hetroꝛum/maius pondus eis tributt Vierſibus omnimodis vates ſcoſiſſeſciũt᷑ Vt hieremias/iob/ſic dauid/⁊ moyſes. Carmina cõpoſuit ſalomõ rex milia qnq;. Cantata eſt mulier foꝛtis ab oꝛe ſuo. (cis Frenãt ne vaga ſit metra mẽte/płlima pau Aiſqs amas pſaʒ / metris igſcito nfii ₰ Anant /r pſtant eſſe ſui memoꝛes Verſus/ſi coꝛ eis cũ ſtudio dederis. Verius ⁊ bꝛeuius ſeruant᷑ſcripta ligata. Berro / nã vitiũ ptinus inſinunnt. Foꝛtioꝛ eſt voxqᷓ per ſtricta foꝛamĩa trãſit. Ouã que decurſu liberioꝛemegt. Non aliter metris ſententia pᷣſſa canoꝛis. Aimaioꝛeſonat / percutit/⁊ penetrat. Negaturpermodũ Rilog A pitan ſenü repetẽs puerilia:ñ/ſʒ VWult aqle ritu/vita redire pꝛioꝛ: Demonium caueas lateat ne meridianuʒ Wanis in ſtudijs pderetempus amans. Ledãt vana pᷣcoꝛ/cedant/ſed cũ pietate Carminibus terxtis/fructus ineſſe poteſt. Aſt melioꝛa põt/fſẽdi quoq; tempꝰ⁊ etas Et qͥ in hoc euo ſcire poemata vult?: DQue melioꝛa poteſt excluſus ab oĩb⸗ exul. Officijs:ſed nec carmina flerevetant MNocte ðs dat/ait iob/carmia/rextribulatꝰ Miſit ait dñs carmen in oꝛe nouum Rara nimis fateoꝛ poeſis mõ/ſed cano ceł Foꝛſitan/⁊ veniet tꝑs amicitius. Scenica nobᷣ ſunt vel ludicra iure fugãda Duis pia culparit ſub nũeris redigi. Zutus noſtra leges nõ hic poꝛtẽta deoꝛuʒ Non hic q̃ caſtis moꝛibus obuia ſint. Slus ꝓdeſſe volunt q; delectare/ minoꝛez NQuo fit vt oꝛnatum querere ſat ſis eis. Ocia tpa dant quiboeſt ſapiẽtia dictis. Danda/ieſus teſtis/ocia pigra necant. Fluctꝰ ꝑ medios dũ lira mlłcʒ eũ (xit Alter delphinus rex ſeuũ ꝑmare vectos Nos tandem tuto ilittoꝛe conſtituit. Iſte deus / tibi laus / nobis hecocia fecit. Lugdere cũ cythara pſalterioq; dedit Exemplar quoꝝ trãſmiſimꝰ⁊ monocoꝛdũ cacoꝛdum quoq; mẽs adderenr̃a cupit Offert qſq; ſuo grat: ſua munera regi. Carmina nõ nihil eſt miſtica poſſe dare Inq dies intus ſi noſter homo puereſcit. Duis neget huic puero luderecarminib. Dum coꝛ feruet ei/dũ totꝰ amat/p qmoꝛeʒ Dum venit etas ⁊ iꝑs amantis ei Conſiliat ſacros hymenũ carmen amoꝛes Coniugiũ nec gens adſq; canoꝛe pꝛobat. Sʒ caueat puer h̊ qͥd degeneres ĩ amoꝛcs —————— ð wiepole nln . müniſ, hons na. ciui⸗ . Banrinn Sinns, tt nptas nbvies oa! e danz de; as⸗ is. Re monure nga ſencs num. nſet. dali norocndl orninaht Centilogiũ de canticis 0 Rurſus ⁊ in veteres coꝛde redire feces. Ebꝛietas in eo ſit ſobꝛia.ſitq; cubile Sanctũ.cõplexus oſcula caſta nimis. Sit necamoꝛe ſuo vel mas vel femia/ car NHudus ⁊ abs ſexu ſpiritus eſt ⁊ amoꝛ· Eſt quod mireris tamẽ iſtic femina virq;. Dponſam dilectam ſponſus amic? habet Spiritus hicanime ſit cum diuiſus opoꝛ 2Zale ſciendum cui miſterium fuerit Sermo dei viuus valet vnicus iſta ſecare Diſcretoꝛ coꝛdis cunctaqʒ; ꝓſpiciens. Mutuus eſt ʒelus ſponſiſponſeq; fruẽdi. Se totis ſuꝑeſt vnica ſpes pattie Pine fuge dilecte mi camat ſponſa.ſcit ip MHon hic ſed celis eſſe viri thalamum. IJba ſubinde petit /vbipaſcit / vbi cubatal Meridie/terris ne vaga ſit ſtolidis (ca. bera ſi tractet que redolentia ſunt. Ebꝛia fulcitur malis ⁊ floꝛibus/inter. Bꝛachia ſe ſponſi pijcit in requiem. Felici fruiturſomno/ſponſus coniu rat/et omnes. Audeat vt ſomnũ rumpere nemo ſuum Ad vigilem quãdoq; venit ſaliens ⁊ alacxꝭ QLlãculo ꝓpſpiciens voce ſonante veni. Paeur imeren ſi ſuſcipit oſcula ſponſi Alternat veniendo vices/alternat amica. Duerendi ſtudium/languet amoꝛe pio Ad vocẽ liquefit ſpõſi gaudentq; viciſſim Laude ſua demũ quicqͥd agunt amoꝛ eſt. Ocia ſola placent ſponſe loca ſola reqͥrit. MHec ſponſo nec ei turbida turba placet Ruüpit verba ſibi vigoꝛ igneus eſtuat intꝰ. NDuẽ nec coꝛde capit/nec reſerare valet Quo rapimur quo nos elegia pꝛotrahis: Concaluit video ſpiritualis amoꝛł Jã ſileas olim veniet ſpecioſioꝛ hoꝛaꝛ Nunc ſatis in labijs te liberaſſe malis. entilogium de canticis ⁊ ſolatio. Pꝛimum verbum dedeſcriptione can⸗ tici perquinq; veroag. LZLZAnticum eſt vox numeroſa ad dei gloꝛiam oꝛdinata. Vox ibi ponitur pꝛo genere ⁊ quaſi ma⸗ ia. Ponitur numeroſa ꝓ dif⸗ aliud N ferentia ⁊ quaſi foꝛma. Finis debet eẽ dei gloꝛia. ¶ Canticuʒ in ſua generalitate de/⸗ ſcriptum/accipit vocem conſone ad apo/ ſtolum dicentem nihil eſſe ſine voce. Et at tendit ꝙ omnia fecit dominus in nnmero ⁊ pꝛopter ſeipſum.⁊ ſic in omnibus ẽ vox numeroſa ad dei gloꝛiam oꝛdinata. Ca ticum habet des agente modum per deuʒ erxemplantem ſpeciem.in deo finiente oꝛ⸗ dinem.¶ Canticum redditur ex numero/ ſa pꝛopoꝛtione hocpulcrum ⁊ decoꝛum H̊ ſuaue ⁊ iocunduiu.hoc vtile ⁊ ſalutiferum ⁊ oppoſitos diſpꝛopoꝛtio parit effectus. Canticũ cntat omniſcreatura ⁊ ad illud inuitat᷑ vel naturali ĩſtinctu.vel aĩali ſenſu vb rõnali ſeu intellectuali ductu. ¶ Lanti coꝛum naturam cognoſcere non inſfimum eſt hominis officium.ſicut homo cum om ni creatura participat.diuineq; gloꝛie con ditus eſt eſſe capax. ¶¶ anticum vnum eſt ſenſuale vel animalèaliud eſt rationa⸗ le ſeu moꝛale / aliud eſt intellectuale ſeu di⸗ uinale ſicut eſt ſonus animalis rationalis ⁊ intellectualis.⁊ ita de voce vel numeo· Canticum ſenſuale quod magis eſt in ac, Q ceptione communi /dijudicatur tripliciter viſu vt in geſticulationibus.auditu vt in caꝗrminibus.tactu vt in venis pulſatilib. nticum ſenſuale vnum eſt comicum eſt ſatiricum.aliud tragiaum.Etqð iectaliter tam ad oculos nutibo qᷓ; ad aureſ Canticum ſenſuale ⁊ ad auꝛes coꝛpoꝛiſ FKan ⁊ fiſtulationibus ſeu fidibus fit tripliciter.pulſu vt in tympano.voce vt in choꝛo.flatu vt in oꝛgano. Vnde poeti⸗ ca fictio/ tres pᷣmitus eſſe muſas ſumpſit q́;uis ad nouenarium:deinceps ꝓderit. ¶ Canticũ cum pulſu fit tripliciter aut in rotatu vt in ſymphonia.aut tractu.aut re tractu ſicut in viella aut rebela. ſiue cuʒ im pulſuvel impulſiuo quodam tarctu cũ vn guibus vel plectro cũ virgulavt in cythara ⁊ guiterna lituo pſalterio quoq;⁊ timpano atq; campanulis.cmbala vero ſeſe colli⸗ dendo tinniunt.¶Canticũ cum voce vel animali cãtu fit tripᷣlliciter.vnũ cũ naturali ſignificatione vt in auiũ garritib⁊ in hũa nis interiectioniba.Aliud cũ volũtaria in⸗ ſtitutione vt in hoium idiomatibo. Aliud cũ artificial i modulatione vt in rigmis in metris ⁊ carminib. ¶ Canticum ſ ſuale i ʒ CLe5entilogium de canticis cum flatu / fit aliquãdo folle.quãdoq; vẽéto ſepius oꝛe.bmum artificialiter in oꝛganis aliud naturalr in arboꝛiba⁊ vndis.tertiuz ſufflabiliter in tibijs fiſtulis ⁊ muſetis. 4 lecoꝛ paliter audibile/ varniat᷑ ꝑ fraſim. id ẽ eleuationem ⁊ depᷣſſionem tanq; in ponde tionem tanq; in mẽſura.ſimul ⁊ per multi pfhlicẽ cõbinatõnẽ Warnogtonaieſenem 4 re.ꝑ theſim.id eſt ꝑ plongationẽ ⁊ bꝛeuia⸗ pꝛiate in nũero. ¶ Canticũ rõnale ſeu mo rale/oſiſtit nõ ſolũ in voce exterioꝛi vt ſen⸗ ſuale.ſed in interioꝛi coꝛde.q̃le ðꝛ eſſe tri⸗ plex.vnũ rõnis ſuꝑioꝛis:aliud rõnis infe⸗ rioꝛis.tertiũ imaginatiõis.Dequoꝝ quo libet accipi pᷣt aplica monitõ.vt cãtemꝰ in coꝛdibo nr̃is dño. ¶. icuz rönal moꝛale qᷓle poſſumꝰ dicere cãticoꝛdũ.id eſt canticũ coꝛdis tot habet voces tot ſonos aut reſonatiões/quot ſunt ꝓpꝛie vel Citer dicte paſſiões/affeciꝰ vel amoꝛes. ti cuʒ moꝛale ſeu canticoꝛdum/voces habet quaſdam generales et pᷣncipales/quaſdã ſpeciales ⁊ indiniduales.qſdã mixtas aut in ſe multiplices fm numeꝝ ⁊ diſtinctionz paſſioni. 1 Lanticum moꝛale diſtinctio nẽ capit in ſuis vocibotã phice qᷓ; medici⸗ naliter q; theologice.⁊ ſm quãlibet haruʒ ſciaꝝ/pũt oẽs claro compẽdio reduci adq tuoꝛ q; ſunt ſpes metꝰ meroꝛ ⁊ gaudiũ. Caticũ moꝛale ſeu cãticoꝛdũ/põt reducere ſuas voces nũcradicaliterad vnã.nũc ad binã.nũc ad trinã.vna eſt amoꝛ dei ⁊ ꝓxi⸗ mi. Bina eſt idẽ amoꝛ dei cũodio peccati. Trina cõplectit᷑ amoꝛẽ ⁊ odiuʒ cũ feruoꝛe zeli.vel ſpem de ſaluatione.timoꝛẽ de dam natione.⁊ cõpaſſionẽ de ſe⁊ q̊libet viatoꝛe ¶ãticum moꝛale:vnum eſt laudabile. aliud vituꝑabile.tertiũ indiferens¶ Ca⸗ ticũ moꝛale vnũ eſt meritoꝛiũ.aliud eſt de⸗ meritoꝛium.tertiũ dũtaxat moꝛaliter bonũ vel malũ. ¶ Cãticũ moꝛale vnũ eſt leticie. aliud triſticie.tertiũ mixtũ ex vtroq; .iuxta volumẽ Eʒechieli datũ in q̊ erãt carmiave ⁊lamẽta ¶ CLãticũ moꝛale vnũ letificat ſo bꝛie.aliud pie edificat.aliõ ſcificat iuſte.ſ. ad ſeipᷣm.ad deũ.ad pximũ.¶ Caãticũ mo rale vnũ ẽ terenũ qð iĩpiũ ẽ ⁊ deijcit.qdaz alale qð ebꝛlũ eꝛ r o diabolcũ qðᷣ neqᷓ; ẽ ⁊ intficit.¶ Eãticũ moꝛale.vnũ eſt Canticũ ſenſuale.habet effectus in bꝛutis co pulſu ſen ple aialibo.in auibo.⁊ in hoĩbo.etiã fm phiam megdicinã ⁊ theologiã.¶ Lanticũ ſenſua⸗/ coꝛrupta.ſi ipoꝛtionata. anticuz rönale ſeu ſm vᷣtutes cardinaleſ.bonũ qͥdẽ.ſʒ qſiãue vel depᷣſſum. vnũ ẽ ſpuale ꝑ donoꝝ iſuſio- nes velut acutũ,alteꝝ diuinale ꝑ btitudics qſi ſuꝑacuũ. Eearic moꝛale fit cũ nuſtiu ctro gre diuialis.ꝗqliqũ das 7 — 9 te gratꝭ.ꝗliqñ gtificãtis.aliqñ ſpe vel re bii ra cũ arte ⁊ agili vſu. ¶ Caticũ moꝛale iu⸗ xta ꝑabolã pᷣcẽtoꝛis nrixpᷣi/otinet ſaltũ.qͥ Ec ecultatõ/iubilꝰ⁊ tripudiũ ſpũabl leticie vt iĩepithalamio. Coõtinʒz lamtũ qð ẽtriſticia ſſeculiß variet mdei. eng kle al⸗ Waticoꝝ coꝛda ſeu fiſtula/ñ ſonatſuauit ſi Sa dirupta ſi ta Rpñte.vt ĩ luctu btõ. ꝛru ale ticoꝝ mo⸗ raliũ iudex aurꝭ coꝛdis iĩpedit᷑ pruruibcu rioſitatʒ.tinnitib⸗ scugtdnafe Aai dlis.ſm triplicẽ radicẽ cupiditatꝭ. ¶ Cãti coꝝ diuinoꝝ/materiã ⁊ artẽ miſtrãt libꝛi. vnꝰ nature ⁊ ari in creaturis.aliꝰſepture ſic in pſalmis ⁊ trenis.aliꝰoſciĩe ſiẽ in me⸗ ditatòiboſctis ⁊ pis. ¶ Cãtica diuina bo nus angelus iuuat:actuat.pñtat.malꝰ ve⸗ ro diſſonat. diſſipat ⁊ obſcurat. ¶ Canti⸗ coꝛum moꝛaliũ vaſa vel inſtrumeta reꝑiũt in omni reſonabili ſolũ intra in coꝛdibꝰ tim extra in vocibpꝛſus extra in oꝑatõi änici oẽ füdatũ ẽ in monocoꝛdo amo ris.ſʒ explicat diuerſimode nũc in diacoꝛ⸗ do.nũc in tricoꝛdo.nũctetracoꝛdo.rurſus in pẽtacoꝛdo.in hexacoꝛdo.in hebdacoꝛ⸗ do.rurſus ĩ octatacoꝛdo.in nonicoꝛdo.in decacoꝛdo.tãdẽ ĩ oĩ policoꝛdo ſine termio = tenoꝛẽ iuſticie. alið płꝰ mollẽ cantũ mie.alið mixti q̃i Zte⸗ noꝛ reſonat gram cũ rigoꝛe. (ARanna pu⸗ re leticie reꝑitapð deũ glłioſuʒ ſuo PS= pud angelũ bonũ.⁊ apð boĩeʒ btm̃.¶Cã ticũ pure triſticie vel q̃ſi reꝑi᷑in demòibui in dãanatis hoibo.in deſpatis viatoꝛiby. Caãticũ mixtũ viatoꝝ/ſpei.ſ.⁊ timoꝛis/di⸗ uerſificatſm tres ſtatꝰ incipientiũ qͥ purgã tur. pficientiũ qͥ ilũinant᷑appꝛoximantiũ qͥ ꝑficiũt᷑.iu qbo exꝑpimur qñq; lamẽta gau dioſa eſſe ⁊ gaudia luctuoſa. ꝓ diuerſitate finiũ vel obiectoꝝ.ſic mr̃ cõplacet duʒ filiꝰ cũ lachꝛvmis q̃rit eã.aut dũs in catuli da⸗ moꝛibo poſt abſentẽ/ ↄdelectat᷑. ¶ Caticuʒ damnatoꝝ eſt ipᷣis turpiſſimũ.hoꝛribiliſſi mũ ⁊ doloꝛoſiſſimũ:ſed deo ⁊ iuſtis reddit᷑ 1. (Caticũ moꝛgle foꝛmat qnq; cogii ½ tatio vaga ſinearte ⁊ fructu:qñq; meditatõ ſedula cũ arte ⁊ conatu, qũq; ↄtẽplatõ cla⸗ ſoe n peſtna lotoh biiudi isam Nu lopetp buoit ſunnſ nmnaſ nosniet te ſaman ſto⸗ L ſoon cjine n on gef han Lu ſopa⸗ nuluut ſuuic. tureſitt onista Ve duan erece nnc piüt⸗ roi ſah (5. e clh⸗ dfaſe⸗ aſße fuin irit nawit Pbe ſpiode cobißt Ibae irot ſeſpi lerpth ſpeo e lotyoon 4“ 9 9 1 . 8 D. JMMVMU! . iu exↄſideratõne oꝛdis iuſticie/decoꝝ ſuuue poꝛtiones.nec vllã patit᷑ diſſonãtiã in au⸗ lula lletum ſicut letat iuſtꝰ/cũ audit clamoꝛes ribiuſti.qꝛ lʒ obſtrepet mala volũtas diſſi rni peſſimoꝝ qͥ torq̃ntur nticũ in purga dẽs ſibijpᷣi.ↄſonare reꝑit᷑ in toto oꝛdĩe vni lcid toꝛio hʒ cũ afffictione ſolatiuʒ/ex certa ſpe nerſi. Aicor oĩm pᷣt auditoꝛ eẽ / qlibʒ Nerarrhi btitudinis.ex ecclłie generaliba ſubſidjs et hys ſidẽ de deo ⁊ ꝓductiue creaturaꝝ cum ſaßg pijs amicoꝝ ſuffragijs.⁊ qꝛ caritas in eis bona ⁊ ↄſentanca volũtate credẽs vt tãdeʒ Snatend ↄgaudet vᷣitati coꝛrectiõis. ¶ Cãticũ via / itelligat. Infideł vo pꝛſus ẽ alienꝰ.aurib⸗ ſhlr toꝝ ẽt ꝑfectoꝝ /hʒ cũ fletu ſolatiũ.cũ riſu ſo eĩ caret ſpiritalibo nec gloꝛiã dei fineʒ hẽt. imonein bꝛio faſtidiũ.Et vix hʒ hoꝛa dimidia pau⸗ aãticoꝝ ꝑfectꝰ cãtoꝛ ſolꝰ eſt vir deſide⸗ natti. ſam vt ſilentiũ ſiẽ nec vnq; in eodẽ ſtatu ꝑ⸗ noꝝ in gutture vel vaſ̃ ſcãꝝ meditationũũ Acen manet.ſecꝰ vbi ñ erũt volubiles cogitatio; ↄfſfoꝛmit᷑ ad lr̃am⁊ notulas libꝛi multiplic; denſten nes nr e fxxe deo. ¶ Caãticñ intellectuale di nature.ſcpture ⁊ picture ꝑ voces nũeroſa—ꝰ“8 Niniche uidit᷑ſol auribo metis aut ſinderiſ.⁊ illð fit afectond o exauditoꝛ eſt ipe de enag flatu amoꝛis qͥ eſt vitałlſpũs.mouẽs q ᷓd nus ꝑ ſe pncipalir ⁊ miſterialr ꝑ ſuos ãgelos idnn eſt ens de q̊ phia.O felix hoĩum genꝰ ſi ve ⁊ſcõs.dãt cãtica nũcleticie.nunc meſticie. RWKZ ſtros aios amoꝛ q̊ celũ regi᷑regat. Wa nũc ꝓut vult ex vtroq; tꝑata vt ĩ viatoꝛibo nnda c(ũ intellectuale pᷣt deſcptiue dici amoꝛ nie reſultet ſolatiũ deq ſũt qnqginta vᷣba ſeq̃n ſthi roſus.qm eni facta ſuntĩ armonia mẽſura tia:. ¶ CPꝛimũ vbũ ſolacij ⁊ qnqgeſimũp⸗ .K ta mũda ⁊ amoꝛis qᷣẽ põdꝰ reꝝy q̊ mouent mũ in oꝛdie pᷣcedẽtiũ.vbi deſcribit᷑ ſolatiũ küfh. gaunch mope⸗ ſic ipſa enterta nonent Et notificatꝑ decẽ vᷣba ſub generalitate 4 dad foꝛmã ſic ad appetibile ſuuʒ. deniq; ſᷣn (C H ropri n h amoꝛ ẽ vniſonꝰ in ↄpꝑatiõe ſctã ad deũ.et ę Omus tertins. inc oiſonꝰ p collatõem creaturaꝝ ad inuicẽ ‚‚Olaciũ ẽ mulcebꝛis paſſio / cõſur⸗ r, Caticũ intellectuale figurari pᷣt in vniuer: — gẽs exꝑceptiõe ↄiũctõnis obiecti ſo/ꝑ exẽpla hoꝛologij tꝑatiſſimi cũ campa dↄueniẽtis cũ ſubiecto ↄuẽeiẽti. Vł nit nulł aut choꝛi ↄcoꝛdiſſimi aut ſimphonie ¶ ſic. Solaciũẽ ꝑceptio ↄueniẽtis ↄiũcti Solaciũ ſumi ample yt ſe extẽdit ad om/ ⸗— „ r ſuauiſſime.aut oꝛganoꝝ/tot fiſtuł q̃t crea⸗ ple⸗ xtedit ture ſũt ſonãtiũ.ſᷣm ĩꝑfectõis gues/⁊ pfecti nẽ potentiã cognitiuã.ſenſualẽ.ſ.rõnalem un H onis acutas voces ↄciſioꝛes aut ptẽſioꝛei ⁊ intellectualẽ. vt dicim? deu 2 gngelos et dacnl Taãdẽ ſic in oẽ genere muſico ludit in eis aialia delectarivel ſolaciari ¶ Solacium diuĩa ſapia ſuauit oia diſponẽs ¶ Eãticũ ample diffinitũ / ſic habuit p genere paſſio exercere monet᷑ oĩs ceatura ĩoꝛdie ad den nẽæ, ſicp differẽcijs ſuis reliq̃ ſumpſit.vtõ . n in òͥ oĩa viuũt ⁊ ſpirãdo melodiſant qð ꝑci triſticias oẽs poſituʒ eſt qð eſt mulcebꝛis ndoi piũt aures illoꝝ qͥ philoſophiſãt in creatu ſeu ↄueniens paſſio.Additũ eſt nomẽ per lemn ris oĩbi.⁊ plus illi qͥ theologicalr anagogi ceptionis ſeu appᷣhenſionis vel apparẽtie iuſtr. ſaãt.qᷓ fit in. xij.ſpẽs aut plures cãtici amor? erxcludendo ꝑ h̊ motꝰreꝝ q̃ om̃i penitus ca eidi qð ðꝛ nuptiale vel epithalamiũ cãticacãti, rent ſenſu roõne vel intellectu. Balactl Uüiim . or po ſſimꝰ annotare.Nubitad lr̃am vir appꝛopate ſumptũ/eſt gaudiũ/nõ q̃lecun⸗ Honia cũ liba ⁊ ſocia. Nubit cũ ancilla. Nubit c’n q; ſed int᷑ anxietates moleſtias ⁊ doloꝛees hii. dyñña ſiẽ ioſeph cũ maria.Sic nupſitmiſti? Pꝓueniẽs apud hoĩem ſecuz manentẽ vtin MMMW denſel ccevpᷣs cũ ecclia liba. Nupſit cuʒ ſiungoga fletu ſit ſolaciũ. Vñ illud. Solant᷑ miſeri W un. fuit in fuitutẽ generãs. Nubit pᷣlat? um nũc mea fata ſenis.Hinc ſpũſſauctꝰ ðᷣꝛ cõ inmGdd eccłia ſua dũs. Nupſit xpᷣs cũ natura hũa/ ſolatoꝛ.⁊ vᷣgo maria ↄſolatrix miſeroꝝ.dã mügpwr na vnitate ſuppoſiti:. Nubit cũ aĩa rõnali. te deo ðkert. ¶ Solaciũ ↄſurgit ex ꝑceptö R Pwpnuni Nubit cũ angelica natura. Nubit inſuper neduplicis ↄiũctionis obiecti ↄuenietis zuningg ſpñůs deifoꝛmis in tricdlinio hoĩs inſtar JJ q́yꝝ vna eſt realis.altera ſolũ intentionalis Pdunſtn cob ipi rachel rõni ſuꝑioꝛi LQyerõni iferio ſeiu ſpiritualis vt in ratione vel intellecuua· NradngD. ri. bale ⁊ ʒelphe ſenſualitati ta exterioꝛi vel etiam in imaginatione.Et ſᷣm h̊ nomi Gnalidl intoꝛi tanq; ancilł. Habit tandẽ ſapĩe idez na ſolacij generaliter accepti/: oppoſitido 1t (Ci idůße ſpũs deifoꝛmis. ¶ Cãticũ intellectua? loꝛis / multiplicitm phᷣs/pᷣſertum ſtoicos rüborbl le tot hʒ flatꝰ pulſus aut tact/q̃tſũtamor: variantur.qui ponunt gaudium non niſi utvnt ſpẽs.tot notulas ⁊ vᷣbula q̃t ſunt vitates. in ſenſu ſeu motõneſenſuali ⁊ reali ¶ So tot ↄſonãtias q̃ͥt appetituũ ſũt ↄbinate ꝓ⸗ lacium in nob de ſicut nncipak efſcens⸗ Centilogium de canticis ⁊angelus de celo ſicuit ſubfuiẽs ⁊ miſtrãs opꝑat᷑ vt du ꝗapꝑuit xpᷣo angelus de celo cou foꝛtãſeũ ¶ Solaciũ qdᷣlibet oꝛit᷑ ea moꝛe iõ q̃lis ẽ amoꝛis /tal eſt ſolacij bonitas ⁊ fi⸗ nis. Vnð ſic duas ciuitates duo amoꝛes nſtituũt/ſic ⁊ duo Piaeia Bolactuͦter, renũ aiale ⁊ diabolicũ/inſtar epicureoꝝ o⸗/ pat᷑amoꝛ ſui vſq; ad ↄtẽptũ dei.Solaciũ vo q̃le deſurſũ ẽê/piũ pudicũ pacificũ ſuaſi bile ⁊ mia plenũ/cãtamoꝛ dei vſq;s ad ↄtẽ⸗ ptũ ſui¶ Solaciũ nr̃m q̃le debemꝰ inqͥre re/fuit in xpᷣo exẽplarit᷑ ⁊ młtiplicit᷑ demon vel aliqͥd ab oꝑatõe diſtinctũ/ñ oꝑtet a de⸗ uno curioſe ꝑſcrutari.ſʒ ſcholaſticis dereli quitãq; pbleuma/rõem ad vtrãq; ꝑtẽ hñs videt᷑ ꝙ oꝑatio fit ꝑ expᷣſſiõem.ſolaciũ ſeu delecatio p impᷣſſionẽ. fruitio ꝑ ↄnexionẽ BSolaciũ ꝓ varietate ꝑſonaꝝ tom ⁊ lo⸗ coꝝ ↄuenit variari.⁊ ad eiꝰadeptõem do⸗ ctrinã ⁊ ↄgnitõʒ/alit ⁊ alit᷑ niti in puerꝭ in ĩ ſipiẽtibo.in pficiẽtibo in ꝑfectis.quẽadmo dũ variat᷑ ᷣm etates ⁊ pfect oĩm tã ſenſua⸗ liũ qᷓ; moꝛaliũ ⁊ intellectualiũ melodia cã ticoꝝ. ¶ Solaciũ in hoĩe multiplexreꝑit iuxta multiplicẽ in ipᷣo potẽtiã cognitiuaʒ atq; ſubiectiuã.quẽadmodũ notauit xpᷣus exbmens aĩamſpm̃ rernenumai Feti eſt aia mea vſq; ad moꝛtẽ. ptus eſt/ caro aũt infirma. ¶ S in⸗ firme carnis / eſt del ectatio ſenſus exterionꝭ cuius ſubiecũ eſt coro antneruus ſenſibi mediãte ſpiritu coꝛpoꝛali ⁊ ſubtili vñ ↄſur git facilitas aut difficultas ſocij iuxta com plexiõisg coꝛpoꝛalis q̃litatẽ accidẽtalẽvlł in natã olacii aĩe triſt /qñq; eſt gaudiũ imaginatiue vel cogitatiue virtutis/oꝛga⸗ no coꝛpoꝛeo int vtẽtis.Et inde ↄſurgitvt us in ſolacio varietas/Fm diuerſitatẽ oꝛ⸗ gani ⁊ ſpirituũ aĩaliũ exq̃tuoꝛ hũoꝛibi.ſan guine colera.fleumate.melãcolia.Et exdi uer habitibo in imaginationevel fantaſia ¶ Solaciũ aĩe triſtis / qñq; eſt gaudiũ rõ⸗ nis/ oꝛgano coꝛpoꝛeo nõ vtẽtis in actibus ſuis.vbi plurimũ valẽt hituales ⁊ actuales in rocinãdo diſpoſitiones perabſtractões ſpeꝝ intelligibiliũ a fantaſmatibo cũ virtu tũ moꝛalium eq̃li ſerenaq; tranqllitate. Solaciũ ꝓmpti ſpũs eſt gaudiũ mentis q̃ ſupioꝛ ẽ poꝛtõ rõnis ſiẽ pᷣcedẽs eſt inferioꝛ vbi plurimũ valet irradiatõ ſuꝑioꝛi gratui ta ex legib erernis ⁊ per hitus donoꝝ atq bcitudinũ ⁊ refoꝛmationẽ ſenſuũ ſpinituali olaciũ qͥd ſit realit᷑. an oꝑatio Solaciũ in⸗ ciũ hrepᷣt ſuũ ↄtrariũ ſictriſticiã ⁊ deſolatõ nép obiecto ⁊ ecõtra.vt penitẽs gaudetqꝛ dolet.⁊ ð leticia triſtat᷑.ſic ignis frigido fla⸗ tu.frigiditas per calidũ circũſtãs nec pene trãs ↄſoꝛtat᷑. um nõ moꝛalit᷑ aut demeritoꝛie vitioſuʒ vt Dũ erroꝛ eſt inuincibił vel eoꝝ q̃ ſciri nõ de bent. ¶ Solaciũ ſicẽ variatexapparẽtiazꝝ diuerſitate/ſic apparẽtie ſuã diuerſificatio nẽ accipiũt in hoĩe ⁊ potẽtijs ſuis cosᷣſciti⸗ uis ꝓpt colligationẽ hmõi potentiaꝝ adin um.in qͥbo q;ᷓto ſenſus eſt intimioꝛ ſuo o tãto purioꝛ eſt.Quo ↄtna fit in ſenſibo coꝛ⸗ is.tactꝰ enĩ ſpũalis⁊ guſtus/purioꝛes ſũt deo intimioꝛes ꝑ caritatꝭ ãplexũ. ¶ So laciũ qdᷣlibʒ in hoie reꝑtũ/ðꝛ aliq ſolaciũñ coꝛdis.aliqñ ſolaciũ aie.aliqñ ſolaciũ ſpũſ aliqñ ſolacium carnisiiuxta diuerſos a do ctoꝛibo modos vtẽdi pᷣdictis nominibb. Solaciũ in qͥ buſdã rebq̃drifarie vt in ho mine.in q buſdã bifarie vt in bꝛutis.in qͥ⸗ buſdã nullo mõ ſiẽ in rebſine aĩa rex᷑. Solaciũ intrinſece libeꝝ vel laudabile/ſj̃ inuẽeit᷑ pᷣterq; in vtentibo iudicio rõnis. Solatiũ pticipatiue lʒ nõ eẽntialiter⁊ in⸗ trinſece libeꝝ/reꝑit᷑in imaginatiua vel eſti matiua ꝑte hoĩs q natac becrer lein⸗ cte ⁊ expedite dũ imꝑat ⁊ mouet.( Sola ciũ infirme carnis extcioꝛis ⁊ q̃ſi bꝛutal/nł/⸗ lo mõ eſt elicitiuelibeꝝ.neq; laude per cõ⸗ ſeq̃ᷓns neq; vituperio intrinſece dignũſed nec pncipat᷑libeꝝ arbitriũ oĩ ſenſuiue vtu ti ſic nutritiue vel vegetabili.q ꝓ ſtam iſto nõ audiũt rõnis imꝑiũ.qcqͥd de ſtatuĩno⸗ cetie diceret. ¶ Solaciuʒ ſic hʒ ꝓobiecto gdeq̃to bonũ apparẽs ↄiunctũ.icoẽ qð ẽ aut apparere pᷣt bonũ vel ↄueniẽs pᷣt dici obieciũ ſolacij.¶ Solaciũ deceptoꝛiũ tot modis oꝛiri p̃t/qᷓt modis potẽtie appᷣhenſi ue pñt in apparẽtijs ⁊ iudicijs ſuis falli Solaciũ deceptoꝛiũ nullũ fuiſſet in ſtatu nature pmitus inſtitute.nec in vigilia.nec in ſõno.nec in diuerſa rõne obiectoꝛuʒz per diuerſa media qm̃ rõnis iudiciũ omĩa dire xiſſet vt in aſtrologo vidente ſolẽ q̃ſi bipe⸗ Balte Hurarte⸗ , olaciuz a deceptione wultũ auertit per kper habitus virtuales tã in⸗ tellectuales q; moꝛales q; infuſoꝗs ſuꝑna⸗ turales imo? ernarurales. ¶ Bolaall freqnter inficit᷑ ⁊ depꝛauat᷑per affequm vi tioſum q̃lemcunq;.Hincdiciũ eſt. Exce⸗ cauit eos malicia eoꝝ.⁊ oĩs e Sa ola Solaciũ qñq; ẽ deceptoꝛi Ain AFinno loſen⸗ boniae les Eſpiotn gipſocn ſcwbang Ngdo⸗ sſi gcodet ſcubh l 9 covyn his ite libinnu ſa ſoll ſntinnon Gſonun Pucol reponen liodein oſia cogorn acphe Dönun Meeo n ſiooh ſctcumn fnmuln lwoonel ſteurir ektli bünohl iun glamen, Bolnei gfi ſepart Mehhtere uenane Bolaij rſni lniben nie fi i/ kiti Meno ng ne atbief Ulierin mndcki nint ii S enneni ehach ſlneig ſannt⸗ tui ha 2 lict dic iütot bendi nKan ianet rzpe omüadite raſbipen deccptope nalestin lun⸗ Se RKunt ick Cce ctis. irdddd isgag Smndon ſisnech gedachon miertoin äſenn tanpeniu idinaffan inslit — xidii eſeso. nicem. qꝛ rota trahit rotã.ſiẽ coꝛtina coꝛti- nã.⁊ oꝛboꝛbẽ.¶ Solacioꝝ apparetie va riant᷑ nedũ ꝓ varietate cognitionũ ſʒ vt di⸗ ctũ eſt ẽt affectionũ.qᷓ;uis alia ⁊ alia růone. qꝛ obiectũ intellectꝰ pꝛactici/nõ eſt veꝝab ſolute ſz ven vt cõpat᷑ affecui.· ¶ Solaci⸗ is in hoĩe pueniet rarioꝛ deceptio ſi poten tia iudicatiua q̃libet nouerit de dubijs et ſuſpectis appparẽtijs/ſuſpẽſum tenere iu- diciũ ꝑ arbitrij facultatẽ.( . Solaciũ cau⸗ ſat in nob angelus de celo vel bonꝰ vel ma lus.ſiẽ nomĩat᷑ duplex celuʒ empvreũ vbi boni.⁊ aereuʒ vbi demones qͥ miſtice dñr volucres celi.·¶ Solaciü cãnt in nobde⸗ cẽ ſpũs inſpirationũ vel inſtinctuũ ſic ali⸗ qñ ꝑ ſpm̃ſcm̃ illabentẽ aut hitũ cauſanteʒ ſicab angelo bono multiplicit᷑.ſic a malo angelo: ſica celo.ſicab elemẽtis circũſtãti⸗ brus.ſica cõpleciõe naturali:ſica ↄplexiõe gccidẽtali.ſicab hitibo ↄgnitiue potentie. ſicab hĩtib affectiue. Et in his omibo veꝝ eſt. ꝙ diligentibo deũ / oẽs inſpiratiões iſte cooꝑant᷑ in bonũ de ꝑ ſe vel ꝑ accidẽs.rep⸗ bis aũt oĩa tandẽ de ꝑ ſe vel ꝑ accidens ce⸗ dũt in malũ.nec pᷣtregula tradi generalis. ſiz qͥ ſolaciat᷑ in dno ↄſolet᷑. ¶ Solaciũ can ſant in nobᷣ hoĩes/qͥ angeloꝝofficiũ nomẽ q; ſoꝛtiunt᷑.vt doctoꝛes ⁊ pᷣlati.⁊ offerẽtes pꝓ ſolacio libꝛos ſcõs.nemõ veritatẽ oꝛdia re ꝓpponẽtes. ¶ Solaciũ puenire pᷣtdiligẽ tibo deñ a ſerdifferentijs poſitiõis ſurſũ.de oꝛſũ.añ.retro.a dextis ⁊ a ſiniſtr.ↄſideran nſe icula futu ra.pſperitatẽ ⁊ aduerſitatẽ. ⁊ vice cotis generat᷑.h̊ in Jacob timẽtefra trẽ Eſau.G in mltiplici ſcõꝝ cdaruit paſſio ni⸗¶ Solaciũ ſepea temptationũ angu⸗ ſtijs roboꝛat᷑ qd ſenſeratqͥ dixit. Dñ auxia ret᷑̃coꝛ meũ in petra exaltaſti me.Etrurius Em multitudinẽ doloꝝ in coꝛde meo ↄſo⸗ latos tue letificarũt aiam meã.Etxpᷣs Tri ſticia vra vertet in gaudiũ.¶ Solacij cau eſt aliqñ fuga ſolacij ſicut econuerſo qrere nimis ſolacium pᷣſertim coꝛꝑale/impedit ſpũale ꝓpter hoc pſalmiſta. Renuit ↄſolaꝛi aia mea.memoꝛ fui dei ⁊ delectatꝰſum Solaciũ aliqð inter beatitudĩes.aliqð in ſiẽ paxluctꝰ ⁊ patiẽtia ¶ Solaciũ ſolacio freqnter opponit᷑.nec ſe mutuo patiunt᷑ ter fructꝰ.aliqð inter 8 dona nüerat᷑ quẽadmodũ de carne ⁊ ſpũ notatũ eſt. Solaciũ freqnter impedit᷑ aↄſolationiba in repmendo lãguoꝛ maioꝛ. golibet in hac vita ſuſpectũ eſſedʒè/qð non tu cati. erſitate. ¶ Solacium nõnunq; a deſolatione q̃ſi ꝑ antipariſtaſizʒ Job. cõſolatoꝛes oneroſi vos eſtꝭ¶ SG laciũ qͥ fine q̃rat᷑expedit cosᷣſcere vt ecinde bonitas ip̃ᷣius vel malicia moꝛał ſeu gra⸗ tuita cognoſcat᷑.cũ finis ſit foꝛma vᷣtutum ſi boꝰ eſt. defoꝛmitas vitioꝝ. ¶ Solaciũ querendũ eſt pncipalitet ꝓpter deũ vt hũili us timeat᷑.feruẽtꝰ diligat᷑ ⁊ alacriꝰ hono⸗ ret᷑. Sicagebat ꝓpha loquẽs optabũdus deo. Letet᷑ coꝛ meũ vttimeat namẽ tuũ Solaciũ qrere pᷣt hõ ꝓpt ſe nõ tñ pncipalr ſz ſub deo ſiẽ inclinauit pſalmiſta coꝛ ſunz ⁊ ad faciẽdas dei iuſtiſicationes in eternũ p pter retributõʒ¶ BGolaciũ ꝓpt ſe pncipali ter qrere ẽ tale ſolaciũ qle docebat ⁊ qrebat Epicurꝰhõ ad ſereferẽs oĩa ⁊ ſe fues epicurũ poſuiſſe vel ariſtipũ cũ ſectatoꝛib- laudabilia ſũt in muli ſiad veꝝ fineʒ ſola⸗ cij vᷣterent᷑. vt pꝛudent declinare nociua. neminẽ ledere.ſoꝛiit᷑ ferre q̃ nccitas affert. 2Encre moꝛtẽ.frugaliter viuere.cupidita mis. ¶ Solaciũ Epicuri nõ poterat adi⸗ piſciſine luctu.doloꝛe vel triſticia.⁊ H̊ ꝓpt npare. diligere pauꝑtaté. 2 ita de pli⸗ innatã ſenſualitatis ⁊ cupiditatis vehemẽ nencenmenm eſt. ſzʒ luctui iũctũ vel in luctu fundatũ eſt. Hinc liber Eʒechieli traditus/hẽbat cum carmi . ne ſolacij lamẽtationes ⁊ penalitatis ⁊ pec cati S olacioꝝ fines qᷓles a mundanis p̃ſſttituunt᷑/nõ ↄſolationẽ ſed deſolationem inducũt.ſimiłr ⁊ finis q̃lem ſtovci pᷣſtitue⸗ bẽt/aut falſus aut impoſſibilis de imagi⸗ nggrio quodam honeſto ſine deo veo. Solacij cuiuſlibz laudabilis exẽplar ödit xps tã actiue q; paſſiue.⁊ poſt eũ btã mat᷑ ſuaab infantiavſq; ad moꝛtẽ.in ſũma pau ꝑtate ſpũs.ſũma mititate.maxio luctu.ve⸗ bemẽtiſſima eſurie ⁊ ſiti iuſticia.ſũma mĩa ⁊ mi atõe puriſſima coꝛdis mũdicia.⁊ in tranqͥlliſſima pace. ¶ Dolaciũ xp̃i ſeqͥtur ſuo mõ qͥ xpᷣum ĩduit. aͤͤbiſice 6 viuẽdo ↄfoꝛmat᷑.neq;ʒ ei tali deerit ãgelus decelo ↄfoꝛtãs eũ dũ factus erit in agouia ODuiſqͥs triſtataſpiciat h̊ exeplar ⁊ pſai⸗ lat bono aĩo/exultas ad gaundetẽ xpᷣm ⁊ ced lamẽtãte plãgẽs qð docnit ſub pabola pue⸗ roꝝ ſedentiũ i foꝛo⁊ clamãtiũ coeq̃libo.Ce cinimꝰ vobᷣ ⁊ nõ ſalta non planxiſtis. exẽplari 30 ant ↄſolari volentibe. alioͤn non dixiſlet olaciuz ſtia lametauimus et Collectoꝛiũ ſuper magmificat Hagiſtri iohannis aa pritio de cuſtodaigeloß T ſllacie de Berſon cãcellarij ꝑiſieñ:ſacre theologie de ſeptẽ modis generalibiãgelice cuſtodie doctoꝛis chꝛiſtianiſſimi collectoꝛiũ ſuperr ꝑnotulas.lxxxiij. Quarta ptitio ꝑ ſoliloò⸗ magnificat in um.vbi de cuſtodia angeloꝝ ꝑ notulas.i. Ollecoꝛiũ ſuꝑ magniticat.ꝑ Fit ẽt mẽtio de cẽtilogio ſuꝑ ipulſib. qð ſe ciculas bʒ expoſitas.nõ ſꝑ eo ,dẽ oꝛdieqͥ ſunt in cãtico.neq; ſub eodẽ ſtili genere.ſʒ vario “ʒꝗput ſe fragmentoꝝ appoſitõ ꝓ ſpoꝛtas.xij.offerebat.Lotidẽ eni tracta⸗ tus hʒ pncipales. Deniq; plurima reꝑies in fragmẽtis.q;̃ diuerſ in ſpoꝛtis recõdita. vnũ in ſnia ſapoꝛẽ oñdunt.Qui capitacci liloqͥũ.oↄuerſũ ad mariã ꝑ notulas.l.Quar b marieſuꝑ h̊ ſacr̃o.⁊ pncipałr ð.xij.bõis piat p ſua q̃libetvolũtate.bñdicẽte deo mł tiplicante. diſtribuente. ſatiãte. ¶ Pꝛimꝰ tractatus poſt phemiuʒ/ dꝛagmaticus eſt. ſeu ꝑ dyalogũ.⁊ ha bet notulas.l.ſᷣm quas patet materia.¶X gaticus.ſuꝑ cantico marie.de exultatio⸗ ne ſpiritus. ↄtinet notulas.lxxiij.¶ Tra⸗ ccatus tertius.dꝛagmaticus eſt in cantico marie.de reſpectione humilitatis ſue.ꝑ no tulas centũviginti. Jũgivero poſſent opu ſcula de oculo triplici.⁊ de vna pᷣcioſa mar garita.⁊ de oculo ſpũali ⁊ de triplici viſiõe dei.⁊ ↄſiderationes.xij.de ↄcoꝛdia theo0ollo gie miſtice cũ ſcholaſtica.ſed alibi collocãt᷑ in collectoꝛio ſeptẽ ſpoꝛtaꝝ. ¶ Cractatus q̃rtuſꝑ dꝛagma ſeu dialogũ ð marie btitiſi catione ſuꝑ illud.Ecce enĩ ex h̊ btãm me di cẽt omẽs generatiões/ ꝑ notulas.lxxxij Tracat qnt dꝛagma ſeu dialogü · quö ecit marie magna q potẽsẽ̃. ipma ptitio ẽ.ſi maria paſſonabiłr mouebat᷑ꝑ notulas.lx. Alia ꝑtitio eſt ſine di alogo.de ſcõ noĩe dei.vbi detriplici noĩe deiꝑ notu⸗ las. lxij. Poſſet huic materie de noticia ði ꝗqeſt ſcm̃ nomẽ eiꝰↄiũgi duplexcẽtilogiuʒ De ↄceptiba vnũ. Alteꝝ de modis ſignitfi⸗ cãdi. Sʒ alibi poſitũ ẽ vtrũq; ĩ collectoꝛio ſeptẽ ſpoꝛtaꝝ. ¶Cractatꝰ ſext dragmati cus ſupꝑ qͥnto vᷣſu.Et mia ei? ⁊c. De lamẽ/⸗ to marie.⁊ detimoꝛe dei Etſuꝑ eiꝰ mia fi⸗ naldepcatio ꝑ notulas cẽtũ. Jũgit᷑ iniciũ gqsdã tãgẽs modũ expoſitõis moꝛalis ſeu Tractatus ſecũdus dꝛa⸗/ rũ. ¶ Hon? tracta cõponit᷑ pncipalr de euchariſtie ſacr̃o per qnq; ꝑtitiones. Pꝛia ꝑtitio ꝑ dialogũ ꝓce dit ꝑ notulas cetũ. Scðdða ꝑtuio ꝑ ſoliquʒ de laudibo ſacr̃i altarꝭ.⁊ vt digne ſuſcipiat᷑ exhoꝛtatõ ꝑ notulas cẽtũ Tertia ꝑtitõ ꝑ ſo — oꝛſũ ensnan in collectoꝛio ſeptẽ ſpoꝛta eiꝰ qͥb replenteſuriẽtes.ꝑ notulas centum cũ additiõe.xl.theoꝛeumatum de vnitate. Quinta ꝑtitio ꝑ ſoliloqͥuʒ ecxhoꝛtatoꝛia bꝰ ſacr̃i ꝑ notulas.l. Sũt in ſũma q̃tuoꝛ cẽti logia notulaꝝ.qͥbo iũgi poſſet cẽtilogiũ de cã finali.occaſiõe hꝰ bñdicti ſacci dpoſitũ — qoal oſithjẽ in collectoꝛio ſe tẽ ſpoꝛta u Tig een vſu. Duſcepit iſrł pueꝝ ſuũ ⁊c.Eſt ãt in ipᷣo duplex ꝑtitõ Pꝛia fit ꝑ dialogũ ⁊ notulaſ.lxx. Alta fit q̃i P ſoliloqum ⁊ meditatões ꝑ notulas.xxx. actatus vndgecim ſub duplici ꝑtitõ neſupꝑ illo verſu. Sicut locut? eſt ad pr̃es Pꝛima ꝑtitio decontẽplationibus marie ſnper locutione dei perꝓphetas ⁊ maxime ꝑ ſeipam incipiẽdo ab euangelica narratõ ne.iuxta compilationẽ nouiter factaʒ.que dicit᷑ vnũ ex q̃tuoꝛ per notulas.xl.ſuper ru bꝛica pꝛima. In pncipio erat vᷣbum. Vũ dat᷑ intelligi q;;tum ſuꝑ reliquis fmo ꝓten⸗ ſioꝛ eẽ poſſet. Secunda partitio de vita ſo litaria Johis.qᷓſi ſuper rubꝛica ſecũda.de nũciatione Johis ⁊ hitatione in deſento. Sunt in hac partitione tres particule.iu⸗ P miplicem modum maniteſtandi vitã ſo aniam. continet notulas centum. ractatus duodecimus in perſona marie g õ per ſoliloquium ſummatim colligens ſen⸗ ſum cantici huius canticoꝛum Marie. ꝑ nꝰ ſuꝑ illð. Eſurietes ꝛc notulas centum quaſi per pſalterium deccd Md mopologice lamẽtationũ hieremie Cra es decacoꝛdum ſuperadditis bis duobus Johed⸗ ctatꝰ ſeptimꝰ ꝓſaic?.pncipalrde mẽte coꝛ verſiculis ab eccleſia freqnentatis. Gloꝛia llo dis 29gnitione dei. ſuꝑ illo anto vᷣſu. Feẽ ti ⁊ filio. Sicut erat in pꝛincipio ⁊c̃. potẽtiã ꝑ notulas centũqnqginta. bʒ q̃tuoꝛ. Pꝛima de depoſitione potentiũ ipulſum demonioꝝ ꝑ notulas.xliiij. Se ctat? octau pꝑ dꝛagma ſeu dialogũ ꝑtitões pectatadhanc materiam centilogium de gloꝛia. Queratur in collectoꝛio ſeptem ſpoꝛtarum. ß 1llei⸗ mapene kalſose Ai ponnk libecgt Mihen nindt eleinpe lgie l⸗ eſnapat 1etöpf⸗ l Oin ntihlni Gchbös scennn emiare. ci⸗ warime ananad famz que Khen dun. Vi sfnogeen nodennd⸗ – penialeiu⸗ — CCNN. . onanmt lignneſh n Dmng tur cãti cãticoꝝ.·qlis inſuꝑ cõmodꝰeſt cꝗK ticis vl eulogijs amoꝛoſ. Qõ eccliaſtica at teſtat᷑ echoꝛtatio.ꝗ de vᷣginibo canit. Ante thoꝝ hꝰ vᷣgis freqntare nobᷣ dulcia cantica agfnacꝭ. Sic igit᷑te fauẽte briſſima vᷣgo ſuꝑ oẽs amãs amabilł.⁊ amata.ſit S̊ initiũ Edꝛagmata.notulaſq; diſtinctum. Mañt agia mea dñm. Colloquũt᷑ dno fres. Juni⸗ oꝛ/iſtar diſcipuli introgãs. Senioꝛ/mgri locũ retinet ⁊ nomẽ.ambo ſolitudinisnõ ſolitarie/dileccoꝛes. bolaciũ ꝑegrinarõis mee ver; gẽtiſin occaſũ(vtinã felixma tutiũ carẽs veſpe ſubſeq̃tur) èDecxreui pcedere ꝑ dialoguzʒ. moꝛe didaſcalico.q̃lẽ ſocrates.qͥlẽ plato ſo cratẽ introduces tenuit. Potit ⁊ h nr̃ pce⸗ dẽdi modꝰ,noiaridꝛagmaticꝰ.q̃lis aſcribi — rõ qgrue pᷣmittũt᷑ opiſuo ſuꝑ maãtp phemium,. SDe lugdune tua frẽs ſolantur in vtbe. Dum de quolibet eſt ſermo frequens in eis. IJunioꝛ ⁊ ſenioꝛ.hicceleſtinus.et iſte HM anbeua blaudens Jantoiberſoutur Junioꝛ Eccebonum fratres iocundum ſimul eſſe. Zcen quos vterus.parq; dies peperit. HM (Senioꝛ Fraternalis amoꝛ coꝛ noſtrum nectet in nnum· Firbqet ⁊ hoc vnum gratia chꝛiſtetuag. ¶NJunioꝛ Carne quidẽ frater/meritis pateratq; magiſter. SGBGBSSHBunt data que nobis ocia grata vides. H oꝛ Ociapoſt diros conflictus atq; pꝛocellas Oſaglt deus/atq; locat littoꝛe nos placiſlo. ioꝛ: En fas eſt viuas pariter dare/reddere voces. Fert mens de ſtudijs querere multa tnis. ioꝛ Quare vices reddam Lenit faſtidia ſermo. EEſt ſua ſolamen garula voxſenibus. ¶NJunioꝛ Diſcipulus vocerergotuus.tu iure magiſter LLommoda doctriue, talia nomina ſunt. ¶Benioꝛ Diſcipulus tu ſis magis illius / eſſe magiſtrum. DDiui vetat hic/ſolus coꝛda docere potet.· ”ůMdß ¶ Iunioꝛ Hoc ſub doctoꝛe.meus en potes eſſe magiſter. (enio⸗ Plantans atq; rigans.creſcerechꝛiſte dabis . Senioꝛ Det pꝛecoꝛ ille. pete de quolibet vt fuit olim X beologis mos hocquerere/moraliud. N¶ NJunioꝛ HGꝛatuloꝛ/s modhicplacidus mihi/tal ? aptus DSerpmo peregrinis.ſit Jeſus ie meddis ¶ Senioꝛ Pꝛomiſit. faciet / talem date modo/qualem. —— edegl in templo⸗ame; voccndaſequax. jricũſinf / dich „ 4 J cepit a magnificatõe dei cãticũ ſuũ / dicẽs. 4. 0 equitur peamus ðð Wagraia men onm. Hrat qppe mihi fe mcoat dꝛagmatic ſup ma mificat Ogri ceris/tũ ſciẽdi ſtudio. tũ aſolatiõis deſide⸗ Johis de Herſon.cacellarij ꝑiſieñ.bũs no rio.dũ ſoloſnos h̊ euomuit ſeuiẽs tẽpeſtai ilas quinquaginta. vyvyveelut in ſcopulũ. Gñdictus deusq nos in „—R pacato ſolitudis atrio collocauit.· ODgr Bꝛatũ ⁊ illud mibi ſubueniet.qm̃ manda⸗ nit dñs/ in aduerſitatꝭ nocte cãticũ eiꝰ Sũ ma q́ͥʒ miſeriaꝝ ineuitabiliũ medicina eſt. obliuio. Digner glaudare nos te vᷣgo ſa crata.q̃ nõ igrata bñficijs dei moꝛe pſcoꝝ AIEst ania mea dñm. ¶ Diſciplus mq/Mgr. dicoꝛo te qͥ pacto btã et pul⸗ HBcerrima mulieꝝ. pꝰialutatõem eli⸗ ſabet. Pecultatõʒ cgicin vtero⸗ P? col⸗ laudatiõʒ qꝛ crediderit.erũpẽs in iubilũ/ Eracratus pꝛimus morcanticum edidiſti.conſonans eis in exoꝛdio ⁊ dicens. Magnificatanima mea dominum. Zaliter olim maria ſoꝛoꝛ movy ſi in medio iuuencularum timpaniſtriarũ Taliter dauid rex inclitus.vnde maria re gali ex pꝛogenie exoꝛta refulget.Lalitera⸗ lij plures ad dei magnificationem erupe⸗ rũt.vt eſt illud. Cantemus domino. glo⸗ rioſe enim magnificatus ẽ.Etillud. Ma⸗ gnus dominus ⁊ laudabilis nimis cum ceteris in archano coꝛdis marie ꝓfüde col locatis. Similiter ⁊ acceperat nouiſſime ꝓmi ſſionem angelicam de filio naſcituro. gnus dominꝰ ⁊ magna virtuſeius.virtus altiſſimi que obumbꝛauit ſibi.⁊ ſapientie eius non eſt numerus. Quia veritas / eſt il la/que magna eſt.⁊ pᷣualet teſtimonio om/ ninz ꝑ eſdram plato. (Bileipulus. e⸗ . 1 nit in manus ptinus queſtio qua ratione dicatur magnificari deus.cũ penitus nec augeri valeat nec minui ¶ Magiſter. DHe ſitas.non intelligẽs ſcripturas queadmo dum dominꝰa creatura magnificatur.nõ in augmentum ſui in ſe.ſed qꝛ magnus eẽ pꝛedicatur.cauitur ⁊ laudat᷑.aut certe qꝛ magnificam facit animã.cui magna facit qui potens eſt. Naʒ quos iuſtificauit hos ⁊ magnificauit. Nunquid parum tibi vi / detur maguificata.beate marie virgis ani ma.que operationi ſupꝛa modum magni 7 fice/fuit auſa pꝛebere conſenſum: Yiat in/⸗ quit mihi ſᷣm verbũ tuum id eſt fiam mar filij cuius eſt pater deus. Quid excelſius⸗ quid ſublimius ⁊ magnificentius poterit cogitari: Quod ⁊ vidit.cum ꝓphetice ſub? iũxit.Ecce inquit ex hoc beatam me dicct oẽs generationes. ¶ Diſcipulus. Quo⸗ modo ſtant ⁊ in vnũ conueniũt tanta hu⸗ militas cum tanta magnificentia. tãta de/ uotio cum tanta gloꝛia?: Sed habebit hec queſtio locum ſuum.cum de beatitudine virginis erit ſermo. Vellem nunccollige⸗/ res aliquas magnificationes domini.q̃ͥs mens marie contẽplabatur ſapiẽter in can tici ſui pꝛincipio.quatenꝰ oꝛdo nobis ſup petat ad loquendum magnalia dei / non q; gaem omnia.hoc enĩ impoſſibile non du⸗ bito.ſʒ pauca p captu nro ¶ Dg Mgr. Quid appꝛopatius.qͥd vediuini poterimꝰ acci pere q; ipſummet pſalteriũ marie decacoꝛ⸗ dũ hũs decẽ vᷣſus.q̃i totidẽ coꝛdulas ſono rabilis armonia. riſſimas. ↄfoꝛ miterad illud vn iuerſale de⸗ cacoꝛdũ.totiꝰrõnalis creature.qð ↄnecti⸗ tur ex nouẽ oꝛdiniboangeloꝝ.q̃ſi nouẽ fi⸗ dibo argutis.iũcta ex hoibo decima.quã in pmis paretibo ꝑ peccatũ ruptã/ſummꝰ no ſter cythariſta reꝑauit.vt ↄcoꝛdaret pſalte rium iocũdũ cũ cythara.Eſt iiaq; pᷣma bu ius nf̃i pſalterij marie coꝛdula / ſonas dei magnificẽtiã.qꝛ dñs eſt cuꝰ eleuata ẽ ma⸗ gnificẽtia ſuꝑ celos. Oagnificat inqͥt aia mea dñm.nõ dicit illũ vel illũ.ſed ſimplici ter ⁊ anthonomatice dñũm Scðo magnifi catur in ſaluatione, pꝛopterea vocat ipᷣm Hic erit magnus inquit. Deniq; nouerat quia fecerat ſibi magna qui potenſẽ. Ha ſalutare.quia dñi eſt ſalus.Tertio magni fic eſt in reſpectione hũilium? btifictõe qim̃ excelſus dñs ⁊ hũilia reſpicit.Quano magnific in magnoꝝ oꝑatõe ⁊ nomis ſui ſctitate.qꝛ inqͥt fecit mibi magna qͥ potẽs eſt ⁊ ſcem̃ nomẽ eius.Conſonat pſalmiſta Quia magnificaſti ſuꝑ oẽ nomẽ ſanctũ iu um. Quinto magnific eſt in mia.⁊ miſera tione timentibus eũ. Sexto magnificus in ſuꝑboꝝ mente coꝛdis ſui deiectione ſeu diſpſione. Septimo magnificus in humi liũ/exaltatione potẽtibo de ſede depoſitis. Occtauo magniticus in eſurientiũ imple⸗ tione cũ diuites dimiſit inanes. NHono ma gnificꝰ in ꝑditoꝝ liberatione. qꝛ ſuſcepit iſrl pueꝝ ſuũ.Decimo magnific? ĩ ꝓmiſſo rũ ſuoꝝ cõpletione.Sicut locurꝰeſt ad pa tres nros abꝛahã ⁊ ſemini eiꝰ in ſecula. iſq horſrd⸗ adaptatio. bꝛeuiſ ⁊ lu cidus oꝛdo. Dagiſter. Quid vero cen⸗ ſeres.ſi varios omnium oꝛganoꝛum ſacre ſcripture modulos.imo voces/omnis ge⸗ neris muſicoꝛum / concoꝛdare faceremus cum hoc Marie pſalterio decacoꝛdo. Diſci tard uadh ſuperadmi⸗ copioſiſſime et diſtinctiſſime faciebat re⸗ ſonare voces omnium muſicoꝛum dũ mẽé/ tis intuitum.ſimul cum plectro meditatio nis/liberrimo diſcurſu/ miraq; celeritate⸗ diffungebat vbiq;. duz quaſi ſimul in om⸗ nes et ſingulos ſe diffundebat affectus. quos ſolet hnmana mens ſingillatim va⸗ riare/ canendo ¶Diſcmulus. Duum vero qua virtute valuerit hoc effici.cum ſint affectuum voces innumere. Cum pꝛe terea ſibi ſint contrarie vel aduerſe. Non⸗ ne contrariatur vox amoꝛis odij ſono? Sic deſiderium ſeu pꝛoſecutio / tendit in rabilis armonia. ¶ Magiſter. Seiueris ſimiliter. ꝙ in auribus ſuis/noſtra pſaltes 3 „ 5 5 alneſ ſaen deplun mirbil ticumm fapele ith doeenn ynuce ninuote Calentn cmato nset enoln nenmn leic⸗ osnig ſeen Etde N lepo Nt Ge foboron mamiw Mhonn Pannin korde Nncodi Koſtenia diumihin ſoedoce⸗ hotninari gumiaen maner fituolium pornonen ſbqſung nwaſenpot 7 Gncnintn Nanrcon Pinacte ſpesyede giungun cauens paucoꝛun lucvnet cofmpenal chnctider ſmalbin lere. niſlo conn Aronig bnagi onaſſte ngb — =Ä= 1 ) =Sṽ = aminn erinkfin kinptd Gomagrti Acnn ano non buiſenii Cl Ouend mmonſti c pots upſeltmſa. weſanauüt Hian mfas nonelan bißkumi Wolis Empte⸗ onoms ſulcepu po aade ſecns. drendtn iörocn . nowme Somtise Wefhcooms and oſupanem nbimn ſokndrs neftacdate. cundäne monlid inc Coint üſerwlvon chnffns Sſnglunnn ohnns n borcfn nuner n Vm, . 4 = –= S=ẽ =☛ noris 4 ſccig td agduerſum fuge. Repugnat qq; gaudiũ tri / ſticie.ſpes timoꝛi.cũpaſſio ſeueritati.⁊ ilra de plurimis. ¶ Dagiſter. Jure miranris mirabilia Jõ nempecitauit dño maria ci ticum nouum qꝛ mirabilia fecit. Dirabi⸗ lia pꝛſus miſericoꝛ die. que caritas maioꝛa fecit q;fuerunt(ſi ita dici põt)inirabilia po tentie. YFeceratapud veteres mirabilia?:qᷓ potentiã:q ſapientiã:q̃ iuſticiã:q dñation ⁊ virtutẽ oſtendebant. Sed tunc nouũdo minus fecit ſuꝑ terrã:iquãdo mulier circũ⸗ dedit virũ.quãdo ſq; ſuſcepit deus per in⸗ carnationẽ iſrael pueꝝ ſuum. Oñ recoꝛda tus eſt Cuiꝰrecoꝛdatus: Hõ dixit poten/ tie.nõ ſapiẽtie.nõ iuſticie.ſed mie ſue Tũc memoꝛiã fecit mirabiliũ ſcʒ miſericoꝛdiaꝝ miſericoꝛs ⁊ miſeratoꝛ dñs.Quoniã in re/ bus ꝑ tꝑs oꝛtis /mirabilius nihil vtiq; (te⸗ ſte Auguſtino )q; vt de fieret homo. ⁊ höõ eẽt deus. Vis hoꝝ deductionẽ accipe? iſcipulus. Holo dep̃ſenti.q; locum foꝛ⸗ Zn ſterius habebit amplioꝛ öclaratio ſu⸗ per illud. Quia fecit mihi magna 4 potẽés eſt. Sed adinqͥ ſitionẽ redeo/q̃ ratione mi rabaromnes affectuſ in hoc cantico nouo mariã comphendere ſimul potuiſſe beatã. duz gratulabũgg iocũditate dicit deo. De⸗ us canticũ nouũ cantabo tibi:in pſalterio de cacoꝛdo pſallam tibi Pſalteriũ uippe decacoꝛdũ.eſſe hoccanticũ marie/ ſuperiꝰ eſt oſtenſum. ¶ Magiſter. Vocas ad reʒ diu mihi multumq; queſitam. Qua ſuper re/te docebunt opuſcula noſtra de canticꝭ. nominatim illud cui titulus eſt/canticoꝛ⸗ dum id eſt canticum coꝛdis. In cnius vlti ma parte traditur pꝛo pꝛaxi canticoꝛuʒ ſpi ritualium/gama nouum ⁊ miſticum/ad ꝓ portionem vel analogiam game manuali ſub quinq; vocibus/iuxta quatuoꝛ paſſio nes ſeu potius affectiones pꝛincipales / iũ cta quinta/que fit exconcurſu pluriuʒ/que dicitur compaſſio quaſi cum alijs paſſio. Pꝛima eſt amoꝛ vel gaudium. Secunda ſpes vel deſiderium.tertia timoꝛ vel diffu⸗ gium quarta doloꝛ vel odium. ¶ Diſcipu idem lus.O ego nunc memini quidi tra ctaueris. Sed quia venit foꝛte in noticiazʒ paucoꝛum pꝛo ſua magnitudine opus il⸗ lud/vtile feceris ſtudioſo deſiderio /ſi ſub compendio pꝛacticam hanc cantici miſti⸗ citradideris. ¶ Magiſter. eſt! iam alibi.nec iſtic pigebit(quia ſic vis) in⸗ ſter. Factum eſt H ſerere. CMotula quintade 8 cima , pꝛ as ſubdiſtincta notulas. Bbilis apoſtolus puereuange licus non ſenſibus ſed malicia puer habens quinq; panes do⸗ ctrinalis rerectionis.in quinq; inum/dicebat coꝛinthijs. Uo⸗ milia ho lo quinq; verba ſenſu meo loqui vt alios ĩ ſtruam/qᷓ; decem milia verboꝛuz in lingua Pꝛemiſerat tamen perexemplum de tibia ⁊ cxthara.que niſi diſtinctionem ſonitum dederint/ſciri nequit quid canitur aut qͥd thartʒatur. Etenim ſi incenamvocẽ det tuba,/quis pꝛeparabit ſe ad bellum? Con⸗ cludit q; opus eſt ſenſu. tam cognitionis qᷓ; affectus.dum quis oꝛat/loquit᷑aut pſal lit.quatenus ſcdᷣm tropologiaʒ.homo ſpi ritualis ſe paretad bellum. ⁊ cum quir q; lapidibus limpidiſſimis detoꝛrente ſcri⸗ pturarum goliam id eſt ſathanam ſternat. alter dauid puer factus. Hec eſt parabola miſtici canticoꝛdi.vel cãtici coꝛdis⸗quod hoꝛtatur idem apoſtolus pſallere ſpiritu. pſallere ⁊ mente. In quo cantico coꝛdis / tria repetuntur vt in cantu oꝛis. Pꝛimum eſt cantꝰ materia.qᷓ vocat᷑ lr̃a.ſcõm cantꝰ voxque dicitur reſonantia. tertium cantuſ Sun gelo quenenominaf nora vl notula. Dateriam canticoꝛdi dicmus omnium diuinoꝛum ⁊ humanoꝛum cognitionem piam ⁊ modeſtam. Reſonantiam appella-⸗ mus oẽm coꝛdis ⁊ ſpũs affectõnẽ modera tam ⁊ oꝛdinatam. Notam vel notulam fi,/ guramus ad pꝛecedentium duoꝛum noti⸗ ciam.vt appareat cui reſonantie affectuũ ſit aptãda lra meditationũ. Hacſuꝑ re/da bũt᷑ pauci vᷣſus qͥꝝ ſnia plꝰelucidabit᷑⁊ H ꝑ triplex qnanũ. Quinq; vᷣba ꝓlr̃a. Ma⸗ gnific largꝰ piꝰ es iuſtꝰ miatoꝛ. Quinq; affect' ꝓarmonia. gaudia. ſpes/ pietas hic tioꝛ atʒ doloꝛ.Adaptatio qͥnq; vocaliũ ad voces qnq; affectõnũ.A gaudẽs amat.E ſperat/ſed ⁊ miſeretur O.timet. V.q; do⸗ lens odit et iſta notes. Confoꝛmatõ ad qͥn q; notulas. Sol. fa.mi.re.vt. Quiſquis animaduertere diligenter voluerit.inueni et ꝙ omnis meditatio ſalubꝛis/tam diui⸗ narum q; humanarũ ſcientiarũ/reduci pt ad quinq; verba.quoꝝ q̃tuoꝛ pma/deũ re ſpiciũt.ſ.magnificetia/munificentia/mia / iuſticia. Quintũ eſt hoĩ ſpãle. viq; miſeria. DOẽ ſiqͥdẽ canticũ ſpũs ⁊ coꝛdis/habet fo⸗⸗ Cractatus pꝛimus mari/ſm alterum quinq; verboꝛũ ſeu duo rum.ſeu trium.ſen omniũ ſimul pꝛedicto/⸗ rum. Poſſent ſimiliter. omẽs coꝛdis ⁊ ſpi⸗ ritus affectiones/ad numeꝝ deduci qnari um.q̃ ſũt gaudiũ.ſpes cõpaſſio.timoꝛ do⸗ loꝛ. Applicando ſingulũ verbũ litteris me ditationis ſingule.ꝑ oꝛdinem hic poſituʒ voci ſonantis affectionis. Demũ qnq; vo cales oꝛdie naturali poſite notule ſunt/in⸗ dicãtes cui voci ̃a ſit acoõmoda·etiã per depꝛeſſionem ⁊ eleuationẽ.ad inſtar game manualis.ſol.fa.mi.re.vt. Aut ponat᷑ oꝛ⸗ do nature vocaliũ demptis conſonãtibus vt patet in figura ſequenti I— Saudin Spes Cõpaſſio Tioꝛ Doloꝛ Dei ma Wunifi Wiſeri Juſti Noſtra gnificẽtia cẽtia coꝛdia cia miſeria nolumns aũt / vt exiſtimet aliquis / ga⸗ na pñs miſticoꝛũ oĩm canticoꝝ/valere p⸗ tinus efficaciter/vt cãtet coꝛ ⁊ ſpũs/ꝑ affe⸗ ctũ ſimula effectũ.ſi nõ fuerit huic arti de ſeↄgnitu facillime.ſupadditus vehemẽs ⁊ iugis vſus. Quippe ſic inſpicimꝰ in ce⸗ teris artibus.pᷣſertim in muſica ſenſuali. Sic in ꝑſalterio ⁊ oythara. Sic in choꝛo vocali· Sic in coꝛdis ⁊ oꝛgano. Sed nec optet nec expedit/ſola pñtiũ fantaſia figu⸗ rali verſari diutius.qᷓ; ducant᷑ ad intelligẽ tie puritatẽ/ſantaſmatibo vel traſcenſis vel interim q;tum fas extiterit/derelictis. Hec iõ putanda eſt pñs ars inutilis vel ſuꝑua⸗ cua vel ſolum fantaſialis.quoniã pꝛius ẽ qð aĩale ẽ ſᷣm aplłm.Et oĩs nr̃a cognitio ĩ⸗ tellectiua ſumit a ſenſitiua pncipiũ.q̃ iuua tur/dũ oꝛdinata ſibi fantaſmata pñtant᷑ et ſub ↄpẽdio Hoc vnũ fident᷑ pollicemurꝙ pñs ars tãq; in vtero nature foꝛmata.cui nulla ẽ lingua barbara vel igta/pꝛacticabi lis erit oĩibj.Et ꝑ oẽs ſine diſcretione idio⸗ matũ/qͥ auerti voluerint ad coꝛ.vbi tanqᷓ; in libꝛo/ſcriptũ eſt impᷣſſum ⁊ ſignatũ ⁊ no tulatũ (licet obũbꝛatũ in multis pᷣſcriptuʒ ternariũ. Nã qͥs negauerit deũ eſſe magni ficentiſſimũ ⁊ iõ gaudendũ de tãto dño.re ge pr̃e deo Quis inſuꝑ neſciat munificen tiã ipᷣius ſiue largitatẽ.⁊ ita ſpes in eo po⸗ nẽda ẽ. Poꝛro.qꝛ mitiſſimꝰ⁊ iuſtus/nobᷣ ãt mifis/miris modis ſurgũt alij tres affe ctus q ſũt/timoꝛ iuſticie/doloꝛ miſenie/ꝛcõ paſſio tã aliene q; ſue calamitatꝭ ad ĩploꝛa tionẽ faciẽdã diuine mie. Vocaliũ ſubinð naturałloꝛdo poſitꝰ ẽ.tãqᷓ; a pſalterio ꝓfũ⸗ di coꝛdis icipiat.A.dehinc.E. paulo acu tius. Deinde.J. Poſtmodũ.O.Lãdem Vllabijs ſũmis expᷣſſũ. ¶Eſt igit᷑ pꝛaxis vt q̊tienſcũq; ⁊ vbicũq; ſillaba lr̃alis cãtici Boſaenit . Pianeditatio de magnificentia di fieri cũ rſonaãtia gaudij Si ponit E. ſit ð largitate ði ſpes St ſit Jrſonz ad miaz ði ⁊ hũanã mifiã/ↄpaſſio. Si O.tĩoꝛ iu⸗ ſticie Si V. doloꝛ nr̃e mifie reploꝛet᷑.Eſt rurſus hic ĩucnire cõbinatiões ⁊ ꝓpoꝛtiões ſuaues.vt diateſſeroni/diapete/diapoſon. PHecnõ neumata cũ tonis.cantũ cũ diſcã⸗ tu/tenoꝛẽ cũ triplo/⁊ↄtratenoꝛe.put ĩ opuu ſculo cãticoꝛdi/latioꝛi traditiõe deductũ ẽ. ac ſub exẽplis monocoꝛdi ac decacoꝛdi fi⸗ guratũ.Sic in oĩ cãtico ſonabili cuiuſcun qʒ ſit linguei/valʒ notulari verſus pſalmi. Atꝝ vo ſufficiat ĩ eccłiaſtica pſalmodiaq; ĩtẽtio cãtãt łaudiẽtꝭè/fertad pᷣmiſſa/colligi pᷣt ex opuſculo de ſolicitudie ecclaſticoꝝ.hᷣ vnũ dicimꝰ h/ nec inſpiratiões ſctiſpũs artare/ nec meditationes eruditoꝛum cir⸗ ca ſenſum pſalmoꝝ/ꝑ iſta tollere volumꝰ aut debemꝰ. Sʒ ſut qͥ nec ſenſũ lr̃e quõlibʒ intelligunt.neq; quomõ ſe meditando re⸗ colligãt inueniunt Pꝛoderit hec ars pꝛeci pue talibus cum exercitio paulatino.q;tũ cunq; laici ſunt. Verbi gratia tu audies.a vocaleʒ in ſua parte pſalmidirige medita tionem tuam ad magnificentiam dei acp⸗ inde foꝛmet coꝛ tuum voceʒ gaudij vel foꝛ/ mari deſideret.quia deſiderium pauperuʒ exaudiuit dominus.ſi plus nequit.dicenſ cum pꝛopheta.Cõcupiuit anima mea de ſiderare iuſtificationes tuas in omni tem/ poꝛe. Tu audies E.tu fer meditationem tuam in dei liberalitatem ſeu munikficenti⸗ am ac inde ſpera.vel ſperare deſidera· Si/ militerad J. meditare dei miſericoꝛdiam cum humana miſeria. et huic compatere vel compati tam anime tue q; alijs concu/ piſce. Ad O.cogitabis iuſticie dei ſeueri⸗ tatem ⁊ inde timebis vel timere deſiderab Sicad V.dolebis hũanam miſeriaʒ vel dolere curab vt nõ apponas vltra magni⸗ ficare te ſuꝑ terrã.Et qͥs ẽ obſecro tã hebes aliqͥs /qͥ ñ poſſit ſub moꝛula tꝑis hecaddi⸗ ſcer̃ meditari:meditataq; exeqͥ vł ðᷣſiderar — rqni⸗ ſltent loclki dicheei tſiln Un⸗ icam nnnceß duobyy/ MmMonte ſangiul Pbhbeeſt 1niure⸗ foden Dun feckt. ſ X an od Mlon ſon 0is loli M uen guh⸗ ſſinten ſcollin Prino Alcaur fnpen lkinnn ſmtaiz fagrhn clucd nem botin 4 Ufiene ſnnoſin ſoſcni uhmtg ſenn Pte aunmnn N diot Gnificni rinsc; lalan⸗ — oneg Mlüſte⸗ Lhnlor lgkrn Aiscqt. Wontennn pont fonatni Di ereplorch Gepponnis ſedapoſn ni d diſch Nepotiopt deingi, Nercordi bliauntan nispalni Nllnodlggg M bſipis Num ar epolund edd nndo Csdu⸗ guino⸗ il mandics ingge madn tiamdag CwGiRſ⸗ lum panpen negltdnn tummnande Binorniten Nrdtnoden ununtfcenm miicicndin nacconhtt utcrnaſen inmrdiif Mam niN onns Munin Buperma Erequi:et ſi non volatu contemplationis/ ſaltem lento nonnunq ſaltu coꝛdis inſtar locuſtarum. Vẽienhoꝛa feruetioꝛ/quãdo dicere er ſnin dno ſicſatages poterit. Ciã mãdatoꝝ tuoꝝ cucurri cu dilataſti coꝛ me um. Woſremo ſi videat᷑aliqᷣbus hocar —- tificiũ magis curioſũ q; fructuoſi u hʒ totaʒ muſice ſonalis ſeu coꝛdialarmoniam /ſub duab vociboqᷓ ſunt.ſpes ſalut/z timoꝛ dã nationis ſub duplici lr̃a vel duobo verbis ꝗqaudiuit ꝓphᷣa poſtq; ſemel locut eſt deus Et hec ſunt ptãs ſeu ſeueritas iudicioꝝ dᷣi ⁊ mia reſpectu pᷣmioꝝ ⁊ miſeriaꝝ noſtra—?— fm ꝗduo foꝛmabat pha canticu ſuũ diceſ Miam ⁊ iudiciũ cãtabo tibi dñecuiꝰ no⸗ mẽ eſt ſcm̃ ⁊ terribile. Nec aliqͥd innenies in ſcripturis ⁊ creaturis qo ad alteꝝ eoꝛuʒ reducit nõ poſſit. Piſcipulus. Gꝛatũ ha beo qꝛ ſentio te ↄdeſcendiſſevoto meo.Ni hilominꝰadhucſuꝑeſt pmus inò ſitionis ſcrupulus.q réne potuerit mens marie ꝑ oẽs affectionũ iſtaꝝ modulos tãta faciliita te.ſuauiſſimũ guttur metis aptare.cũ vixi magnoocio/cum ſolerti ſtudio poſſit hec ] ſiml efficiũt ars ⁊ vſus. Docent h̊ in ꝓpo ſito ſili. muſicoꝝ tractatoꝛes. Non eni cx thariſans ſi ꝑfect? eſt delibat de qlibet coꝛ⸗ a ſicaut ſic tangenda.qm̃ pho teſtears p fecta non deliberat. dũ ↄſuetudo trãſit ve⸗ lut in naturã.que vt ſic magis ſeqtur iĩpul⸗ ſWuum ſuũ.q; deliberans arbitrium. Deniq; reddit habitus radicatus ⁊ ꝑfectus. illa fa⸗ — cilia qᷓ difficilia vel ĩpoſſibilia videbãt ha bitu carentibꝰ. Non minꝰ hocin ſpiritua⸗ libus ⁊ intrinſecis oꝑationibus intellectꝰ ⁊aſfecius q; in ſenſibo extrinſecis. — rientijs ſimul ⁊ puilegijs aſſentire / ſeo nücad inq ſitiones aliaſ. Ana.cur bea ta Maria cũ cecinit hoc canticũ.varie po⸗ ſuit ⁊ diuiſit ſpm̃ ⁊ animã.dicens de ania? Magnificat.addes de ſpũ exultauit? Cur p̃terea magnificare dat ale ⁊ exultare ſpiri⸗ tuiz Cur pinde magnificationẽ aĩe ſue dat Ddño.⁊ exltationẽ ſpũs dat deo ſalutari ſuo pulus. Dum acute ncao ogee, Tr. Deniq; cur incepit maria cãticũſuũa ma⸗ gnificatioe dñi potiꝰ q a ſapia ⁊ bonitate⸗ collata ; diſtributa ceteris vniuerſaliter. Magiſter. Vocas mead qõnes. ↄgnitu. pꝛactica mõ tradita faciliter obſeruari· Magiſter. Accipepmo qꝛ fecit marie ma gna ꝗᷣ potẽs eſt. Subinde mirabilia ſunt Pꝛius q́; narrauit bñficia ſibi ſingularie * gificat * dignas. Quarũ bma cocernit materiã de duuniſione aie acſpũs. Ethecqͥdem multa pᷣſupponit ſi pfecte debeat intelligi. Dixi / mus pꝛidẽ aliq in tractatibo de miſtica the ologia. Vixfuit ; aliqͥs pcipuus doctoꝛ. phus aut theolog/quin aliq de ſpũ ⁊ania tradidenit pↄ&ᷣſe cedo noſt melipos.qᷓ cogni⸗ tio lure ceteris omnibo antefert᷑ ita vtnun ; poſſit ð ea fmo nimis dici/ſicut neq; Pt nimis ſciri.· ¶ Diſcipulꝰ. Vere ſic ẽ.Heci. aliq quauis traditone fateoꝛ me magis oc upan velle. Pꝛeſupoſiuis igit᷑ multis ali⸗ 2 agiſter Accipeq; ipius anie rõnalis aditis/dicad pñs accomodũ ꝓpoſito q eſt foꝛma hoĩs eſſentialis/bᷣm determina tionẽ ecclie/ſunt pncipaliter duo actus vel officia. Intelligere ſcʒ ⁊ alare Pꝛopter pꝛi mumꝛ ſpũs Xinima vero ꝓpter alterum.· Nec ignoꝛo multis vtrunq; nominibꝰali ter appellari. Sed acceptionem noſtram/ ſignifica bit tam deſcriptio q; ſubdiuiſio⸗ Et vtapud eruditos catholicos apertioꝛ fiat intentio noſtra Recepimus chꝛiſtum pꝛo exemplo.qui dixit. Triſtis eſt anima men vſq; ad moꝛtem. Et oe ſpũ ſubiunxit. Sypüs quidem pmptus eſt. Conſiderãt igitur doctoꝛes in chꝛiſto q̃ſi duplicẽ/ani⸗ merationalis poꝛtionem. Unam ſᷣm quã fuit vere beatus ab inſtanti ↄceptõnis cla re videns deum ⁊ fruẽs eo. Altera fuit ſub⸗ iecta triſticijs ⁊ ceteris affectibo vie/quia erat ſm illã paſſibilis.qᷓ;; ſpontanea ſu⸗/ ſceptione penalitatũ.nõ ab oluta neceſſi/ tate. Si potes igitur concipere diuiſionẽ iſtam quã credimus in anima chꝛiſti fuiſſe nibꝰ valeat effici. poteris coniecturare.quid in ceteris bomi Er pꝛimo reſpicia⸗ mus beatam noſtram Marigam/que dum Duci erat viatrix. habuit poſt chꝛiſtum tunc via toꝛem.diuiſionem ſpiritus ⁊ anime/⸗ mo⸗ do perfecto/ſed differenterachꝛiſto. Pꝛi⸗ mo quia ſpiritus chꝛiſti/erat perfecte bea⸗ tus vt nunc in gloꝛia.ſpiritus Warie non ſegd in eni 7 gmate ⁊ ſpeculo cernebat ⁊ ama⸗ bat deum. Decundo quia non neceſſitate anima chꝛiſti ſuberat paſſionibns ſenſiti⸗ ulis vel afflictiuis.ſed vltro ſuſcipiebat eas Dõð intuẽs Hilariꝰ dixit chꝛiſtü hoꝛa paſ⸗ ſiõis ñ doluiſſe nec timuiſſe nectimoꝛe fu⸗ ilſeſibi. S upplendum eſt niſi voluiſſet. Alioquin eſſet erroꝛ.totius euãgelice nar⸗ rtionis ſubuerſiuus. Anima vero marie nccanio patiebat᷑ad pñũtiã obiecti triſtabił tib qͥ nati ſũt obedirerõni. Tractatus pꝛimus Vñ q;uis eẽtſinepeccato oꝛiginali cõce pta.nõ tñ hẽbat iĩnocẽtie ſtatũ pᷣmoꝝ pa⸗ rentü.ſiẽ nec alij ꝑ baptiſmũ mũdaniqnð letculpa manet pena.i nccitas patiendi. Tertia dr̃a ſumit᷑.qꝛ btĩtudo rpᷣi q̃ funda⸗ bat᷑ i ſpũ / nõ redũdabat necefſtuebati aĩaʒ nec paſſiones aĩe ↄturbabãt ſpm̃ vt ſpũs erat. Aliter vo fiebat vtraq redundãtia ö virtutibo ſpũs marie in aiam ſcʒ.⁊ econtra „7 de paſſionibo aie in ſpm̃. Hinc min dolu⸗ it in fili paſſione. necita camauitp ſenſua litate / deus me? qre dereliqͥſti me/ſic filius Quarta dat᷑dra.qꝛ ſpũs xpᷣi(q dici pᷣt coꝛ — —— ipᷣius ſꝑ vigilabat.ct aĩa doꝛmienteiuxta illud.Ego doꝛmio ⁊ coꝛ meũ vigilat. Hon ſic in maria. ¶ Diſcipulꝰ. De btõ Paulo qd dicimus cũ vidit arcana dei. ¶ Ogf Pꝛobabile ẽ q maria aliqũ ſic rapta fue⸗ rit ⁊ ſic inſpexerit.atq; multo diuiniꝰ fuitĩ maria diuiſio ſpũs ⁊ aĩe q; in paulovel Jo He.vel ceterꝭ viatoꝛibo. Quia nulli motus aie ronalis / qͥ nati ſunt obedirerõni/ pᷣue/ niebãt ĩ maria iudiciũrõnis vel ſpũs.Se cus in üeAgbleren peccare poterãt vẽia liter. ¶ Diſcipulus.Cur appoſuiſti ð mo Dgr. Sa/ ne / ꝓpt mot nutritiue potetie vel naturał. qͥ nõ ſequũt᷑cognitõʒ aliquã.iõ mouẽtñ ex ¶ Biſcipulꝰ. Vtau ſic fui ccate. ( Dgr. Hõ videt ſat de terminatũ.qm̃ potuit deꝰ ſubijcere libtati pmi hoĩs ſuas oẽs potẽtias.quẽadmodũ dicũt aliqͥ nõ ĩpꝛobabit᷑ ꝙ in btis oẽs potẽ tie ſũt in ſuis oꝑatiõibo ↄiuncte libtati vel imꝑio vel motu rõnis.ſʒ nature ga pitt “ ſu trahũt. adã nõ peccãte · ſubdite. ⁊ in xpᷣo ſiłr Diſcipulꝰ. ¶ Nelleʒ dares exẽplũ ſenſibile de hmõi diuiſionę ſpũs ⁊ aie. Deindewarietatẽ aperires.ſ? modũ ſubdẽs diuiſionis hꝰ cas. ¶ agr Tria petis difficilia.nec ſatis intelligibi⸗ lia ꝑ ſolã doctrinã.niſi comes fuerit exꝑien tia. Dat Auguſtinus:.exemplum de mon te ſublimi / in cui vtice fit illuſtratio ſolis qeta ⁊ ſerena ſine nubib. In pede vo mõ⸗ tis / fit obſcuritas nubiloſa.cuʒ agitatione ventoꝝ Dat aliud exemplũ hugo ſuꝑ ec⸗ deſiaſten de igne ſten fumat cũ flãma.⁊? deil⸗ lo qᷓ ſerenus lucet in carbone yiuo: ¶ PBi⸗ ſcipulus:.Nũc varios modo huiꝰ diniſio nis ſpus ⁊ aie/nobaperi. ¶ Hgl. Diffe⸗ rẽtia triplexẽ. ¶ Quia ſpũs aliqñ maneti actu ſuo.nihil agete aia ſenſitiua. Hoc p⸗ mũ ꝑſpicuũ eſt/ in ſpiritu ſeparato.qui vi⸗ paratio (Di et in rib ſenſitiuis nõ vtit. m ꝓbahilioꝛa dicta doctoꝝ.q;uis auctoꝛ de ſpiritu ⁊ anima ⁊ Caſſiodoꝛus/ſonent in oppoſitũ/ ꝙ ania ſepata ſentit.videt.audit.⁊ tangit. Dʒtũc fruſtra facta fuiſſet cõiunctio animead coꝛ pus.ſi nõ egeret oꝛgano coꝛpoꝛeo dũ ope⸗/ ratiões ſenſitiuas exercet. Yoꝛte volebant iſti dicere/ ꝙ vires iſte man ent radicaliteri ſpũ ſepato.ſicut viſiua vis eſt in pede viuẽ tis hoĩs.licet ibi videre nõ poſſit. Sʒ ma⸗ gis adrem noſtrã dat᷑ exemplũ de paulo qͥ raptꝰ fuit in ſpũ/ adeo ſine ſenſu coꝛpoꝛeo/ qð dicebat. Siue in coꝛpeſiueectra coꝛpꝰ neſcio.deꝰ ſcit. ¶ Fit pᷣterea aliqñ viceuer ſa ꝙ; dũ aĩa ſᷣm porrionẽ ĩferioꝛẽ eſt in acti⸗ bus ſuis.ſpũs ſuꝑioꝛ nibil intelligit. Hoc vero freqntiſſimũ eſt innõ hñtibo expedi/ tũ rõnis iudiciũ.q̃les ſunt pueri vel fatui vel doꝛmiẽtes. vel attenti vehemẽter ad ſe ſibilia. ⁊ beſtiales hinc effecti. ¶ Diſcipu⸗ lus. NHunqͥd appellãda eſt hecdiuiſio aieꝛ pũs / aut rapt/ vel extaſis. Dagiſter. Ne⸗ quaq ſi ꝓpꝛie iudicauerimus.ſed magis ẽ hec abſoꝛptio ſpiritus ⁊ depꝛeſſio vel alli⸗ gatio.q; ab anima per extaſim ⁊ raptuʒ ſe⸗ grate iſcipulus. Sic videtur,quo niam raptus dicit impulſum quendaʒ ad ſuperioꝛa vel actionem vel ductionẽ. quẽ⸗ admodum ductus eſt ieſus a ſpiritu. ductꝰ impulſus ⁊ actus in deſertum. pꝛopterea dic alteros modos. ¶ Magiſter. Vnusé dum ſpiritus efficitur in actu ſuo ad ſimili tudinem fulguris choꝛuſcãtis aut emican tis ſcintille ſolum in quodam tranſitu re⸗ pentino.non in tali valens conſiſtere clari tate. Sic plato (quem ſequitur Auguſti.) dixiſſe fertur de cognitione noſtra circa de um vel diuiua / per homines a ſenſibilibꝰ ſeconantes abſtrahere. Sonat ad hoc ſi⸗ militudo animalium ezechielis. de quibꝰ dicitur ꝙ ibant ⁊ non reuertebãtur. Sub ditur tamen ꝙ ibant ⁊ reuertebantur.non quidem abſolute loquẽdo ne videatur cõ⸗ tradictio.ſed agditur in ſimilitudinem ful guris choꝛuſcãtis.que choruſcatio ad ma tricem ſuam regredi videt᷑.q;uis perſiſtat in ſeipſa. Trabitur inſuper ad hoc/verbũ Job de deo. ꝙc abſcondit lumen in mani⸗ bus. oſtendens illud quando vult. Qoq/ tur ad hoc pꝛopoſitum frequenter Augu⸗ ſatagens exurgeread cognitionem diuino rum. Sed ſudito reſoꝛbeoꝛ inquit duz ac qᷓ; emicare cernũ in intelligẽtia vel affectu EVLperg And nus mninus fche Hicriun furter Ci im bnne zunime G, lu 4 õ ₰ o öder ſict ſhae al W ſ. len ſimno⸗ Cunq lelyo ſbusin adonimn (hns. Agenan ghenns tump ſehonn toſunt ſntelee leausen porens wonvtſe wogn lurge poco⸗ lumine n inin ſpiai tenor⸗ nlegnt pistal nocur inde amin r Bi mmmegden weodioe epobe tmdcltei. inpcenni. ſin idemelle ſucnpon amcop Micärae orecſtinant neligthe inbantt nen tn bemitea (in Xdintſoze Mikr ſo moee ſoomal; rmpnzt⸗ turuo N ne. ue⸗ nduc oe Vensi N Wewicmn wanſimre⸗ dllickerdn u Droſi) goſracrade gaſnibich nnt Abeeſ ds Nth bin Olb nbanr.non Geridennurch ltmäinenti icnioen insheftn nnhoe Homeninnt alo .AO ando wl. immmnd, deo: mnur igun S= Bupermagniticat Apud aliquos vero tranſitus iſte repenti⸗ nus quandoq; fit paruiſſimus ᷣm plus et minus. Wagnum vero magnum valde. ſi vel hoꝛa dimidia ſit in celo ſilentium dũ hic viuimus. Hoc autem magnum ſenſe⸗ rat ⁊ experiebat᷑quaſi quottidie beata que dixit. Yecit mihi magna qui potens eſff R Ducl ul?. Iſtud pie credi poteſt. Sʒ vtrum ſolo dei miraculo vel illapſu ſanctis ſpiritus intimo.fiat tanta diuiſio ſpiritus ⁊zanime.aut ſi quandoq;naturaliter eueni at/ per vebemens ſtudiũ meditationis cir⸗ ca diuina.⁊ exercitij per virtutes moꝛe phi hantium.qui ſoli tali via nitebantur Dagiſter. Nõ arbitreris hoc poſſibile loqn negas xpᷣm eſſe hoſtiũ:quo venit᷑ ad deuz. Sic diuinus Dionyſius poſuit pic theologiã eſſe miſticã.ſol is ꝓpꝛiã chꝛi⸗ ſtianis. Poöͤt nihilominus auxilio eſſe taʒ angelica viſitatio.q;; humana erxercitatio: ꝛis apta diſpoſitione ⁊ comple/ xione.¶ Diſcipulus. Dicis auxilia tria. vnum ꝑ angelum.aliud ꝑ exercitiũ.aliud per coꝛpus bonũ.Dicas de quolibet bꝛe⸗ ue verbum. ¶ Magiſter. Incipiam abvl timo. Omnis itaq; cognitio noſta.qᷓ;tum cunq; fiat ꝑ ſpiritum / naturali via ſine re/ nelationis immediato miraculo.capita ſẽ ſibus initium.ꝑ quos/ fantaſmata veniũt ad animã fantaſiãtem de quibo dixit philo ſophus. ⁊ theologi conſentiũt.ꝙ neceſſe ẽ gquemcũq; intelligentem/ fantaſmata ſpe⸗ culari. Hecſunt ad ſpiritũ ſicut coloꝛ advi ſum. Hinc fit per iradiationem intellectꝰ agentis.quem non aliud opinoꝛ q; ſpiri⸗/ tum / put lumine vultus dei ſignato ſuper ſe/naturaliter pꝛeditus eſt. Fit inq; actua⸗ tio fantaſmatum.quatenus in poſſibilem intellectum ſe pꝛeſentent.⁊ poſſibilis intel lectus ex ipſis fantaſmatibus eliciat incoꝛ poꝛeas ſpecies intelligibiles ⁊ immateria les.per quas ĩtelligat ſine ſenſu ⁊ coꝛpoꝛe. non vt ſubiecto.quia ſemperreſeruat ſed vtoꝛgano ſpirituali.Exemplum datur de luce.que requiritur vt coloꝛ videatur.tam pꝛo coloꝛibus vt actuentur ⁊ fiat ex ipſis⁊ lumine / vnum / in ratione motiui Requiri tur inſuper ad illuminationem medij per⸗ ſpicui. Supplet autem officium lucis ex⸗ terioꝛis/ipſum lumen intrinſecum ⁊ natu⸗ rale quibuſdam oculis.quod in cattis ⁊ lu pis ⁊ aliquibuſ hominibus vid nocturnis vident in tenebꝛis. eeſt. qui (Piſctpu⸗ Ne lus. Appares diſgredi nec idonea dicere rei noſtre Magiſter. Oſtendam mox idoneitatem. Itaq; ſi neceſſe ſit cognutio⸗/ nem ſpiritus / etiam ab anima diuiſi ſue co gnitionis initium ſumere per inſpectione fantaſmatum/quid conſequẽtius q; iuxta variam fantaſmatum pꝛeſentatõnem / fiat in ſpiritu cognitio? Hoc eſt fiat cara ⁊ ſere na cognitio ſpiritualis/ſi talia pꝛeſentant᷑ O fantaſmata ſerena cara oꝛdinata quoq; et imꝑturbata Quo cõtra contrarij euenient cognoſcendi defectus.Capis he?· Diſcipulus. Capio ⁊ quottidiano pꝛoba mus experimẽto. ¶ Magiſter. Vides ꝓ⸗ inde iuuari ſpiritus cognitionem perom⸗/ ne illud quod efficit ſerenationem fantaſ matuʒ circa rem que intelligẽda eſt pᷣcipue ſpiritualem ⁊ diuinaʒ. ¶ Diſcipulus. Ui deo dumtamẽ ſerenitas illa / non officiat aliunde.per cõuerſionem intellectus ſimł ⁊ affectus ad libidinoſam concupiſcenti⸗ am terrenoꝛũ. ¶ Magiſter.· Hoc ſapienter ⁊ ſolerter.quia nõ omis habens Dagiſter. Hoc excapis clara ⁊ oꝛdinata fantaſmata/conuertit pti nus illa / ad ſolam diuinoꝛum conqᷣſitionẽ meditandã ſeu contẽplandã. At vero ſup⸗ ponamus amodo loq nos de contempla/ tiuis ui quidẽ ſunt ſed nõnulli tamen ac tiptärmndevuplerillad quod pꝛetactum eſt auxilium. VUnuʒ deſuper ꝑ angelicam operationem ꝓpꝛiam abſq; nouo miracu⸗/ lo. Aliud per pꝛopꝛiã ĩ trinſecus exercita⸗ tionem in virtutibomoderatiuis paſſionũ necnon in ſcientijs illuſtratiuis vel cauſa⸗ tiuis pulcraꝝ meditationũ / ꝑ ſpeculatio⸗ nem fantaſmatum. ¶ Diſcipulus. Expli ca modos. ¶ Magiſter. Scis quẽadmo dum fit receprio ⁊ diſpoſitio fantaſmatum ſcᷣm diſpoſitionem ſpiritus animalis:qͥ radicalitera coꝛde pꝛoueniens ad cerebꝛũ fit auimalis:per depurationem ⁊ actio⸗/ nem in cerebꝛo. Qui ſpiritus/ dum ſolum mouet humoꝛes in coꝛpoꝛxe/ dicitur natu⸗ ralis.dum autem implet cerebꝛũ bene diſ⸗ Rol Dieir unnnali⸗ cognitiuus ⁊ mo ſed iſta repetere bꝛeuiter ⁊ ſupponere neceſ ſe fuit ad tue explicationem queſtionis Diſcipulus. Placet. vltra perge. õ lis.vt aptum ſit inſtrumentum cognitio⸗ nis etmotus / vno modo.dum remonfrur dagiſter. Expedituriſte ſpiritus anima tiuus. ¶ Diſcipulus.Sciunt᷑ hec exr phi⸗ loſophia? ¶ Dagiſter. Sciuntur fateoꝛ Tractatus ſ illud quod impedit et turbat obſcurat vel oppilat ipſum. Alio modo.ſi poſitiue in uetur/vt clarus ſit ſerenus ⁊ tranquillus 1 ¶ Wam conceſſi quottidia/ num ſuper hoc eſſe teſtinonium experien tie cuius hoc vnicum ſufficeret exempluʒ Ariſtotilis / poſitum de vini actõne:quod ¶ Diſaipulus. exceſſiue ſumptum turbat ad iſaniam. mo derate vero bibitum/ confert ad cognitio⸗ nem. ¶ Dagiſter. Collige pꝛotinus er bhis quo medio poteſt angelus inuare fan⸗ taſiam.vt ſpiritui ſua pꝛeſentet fantaſma⸗ ta clara et ſerena.Adiuuat᷑ſimul induſtria diligens/ moꝛaliũ ⁊ virtnoſoꝛum. Decar⸗ bone. Et dicamus ꝙ ſi ſit in eodem cere⸗/ bꝛo/pars vna fantaſtice virtutis ſimiliter ⁊ imaginatiue ac eſtimatiue/queſit actua-/ ta ſpiritu animali lucido ⁊ ſereno ⁊ caro. habeatq; ſimilia fantaſmata/que nata ſũt ducere in cognitionem diuinoꝛum/perab ſtractionem intellectus agentis.tunc ſpiri tus intellectualis ſeu mentalis/ poterit eri gere ſe ad contemplationem diuinoꝝ. pꝛe ſertim ſi fuerit habituatus diu frequẽterq; per foꝛtem talium meditationẽ.pꝛeſuppo ſito ſemꝑ auxilio patris luminum.a quo ẽ oinnis ſapieétia ⁊ omne donuʒz perfectum. Di yero fuerit altera pars obſcurioꝛ ſpiri tus animalis ſicut apparet poſſibile. tunc illicapparebunt turbulentioꝛa fantaſmata tus velut in monte cuius apex lùcidus eſt 2822 uerſiſſima (que reperitur quottidie circa nubes interpoſitas )ſolis radicatiõe reſpe ccu ſenſualis oculi/hHabes hic modo ſimi litudinem diuiſionis anime et ſpiritusqᷓ dicitur fieri/ dum illud quod lucidiſſimuʒ eſt/totum ꝗapparet ſuperius. quemadmo⸗ dum non ſatis eſt explicabile.nec intelligi bile ſine pꝛopꝛio interius experimẽto. Il⸗ lud vero quod eſt deoꝛſum apparet turbu⸗ lentum ⁊ obſcurum Sic in in tranſfigura tione domiui dicitur ꝙ; nubes lucida/ob⸗ umbꝛauit apoſtolos/ cuius poſtmodum aperietur intellectus. Hanc inſuper diuer ſitatem. de ignis obſcuritate/in accenſo fu mo.⁊ de ſua ſerenitate in carboneviuo,.fas eſt ſpeculari ad ſcintillas exilientes que cla rius ſed bꝛeuius emicant. Addechoꝛuſca⸗ tiones in nubibus ſeu fulgetias.Et ita de tius ceeinit: Lüc me diſcuſſa. liquerũt no⸗ L10. „ cte tenebꝛe.Quminiſq; pꝛioꝛ redijt vigoꝛ c⁊c.Etiteꝝ: Nubiboartis. ↄdita nullũ.fun gere pnñᷣt.ſydera lumen. Errurſus. Heu q; papitimerſa pfundo. mens hebet? . Piſcibulus. Seẽtio me.nò ſine cã ↄtuliſſe ßmonẽ ſuꝑ hac diuiſione ſpũs ⁊ aie. QOuaʒ Q nõ repperit/põt nihilominꝰ eam credere reperibilẽ in deuotis hoĩibo. Sit h ꝑ illap ſum dei miraculoſũ ⁊ imediatũ.ſit angeli⸗ co miſterio.ſit ꝓpꝛie vᷣtutis exercitio. Con ſongre video ſilitudines.: ſilitndinibꝛ ver ba ſqripture. Dñeqͥs hitabit in tabnaculo tuo.Aut qͥs reqͥ eſcet in mõte ſcõ tuo. Ecce ꝓ mõtis exẽplo.Et pꝛo altero. In medita tione mea exardeſcet ignis. ¶ Magiſter. Duid ſi tertiũ exemplũ iũxerimꝰ de aq va⸗ ſis vel fontis vel maris.qle poſuitvnꝰ pa⸗ trũ. Etalludit fabula de narciſſo. Virgili us quoq; non ſiluit poſtq; dixerat Animũ celerẽ huc nunc diuidit illuc. Sicutaque tremulum labꝛis vbi lumẽ abenis. Sole repercuſſum autradiantis imagine lune. Dmia puolitat late loca iamq; ſub auras. Erigit᷑ ſummiq; ferit laqaria tecti ¶ Biſci pulus. HNarrabat vnꝰ expertoꝝ paſſoꝛũq; diuina. Ego inqͥ t nonunq; ſenſibilem ta⸗ lem mihi viſus ſum in cerebꝛo diuiſione. Iſi ꝑs inferioꝛ eſſetaqua ſubobſcura com⸗ motaq;. Supioꝛ vero velut aer nitidiſſi⸗ mus.ſerenꝰ⁊ trãquillus emineret.⁊ B pul⸗ cherrimis oĩm fere pᷣeriiaꝝ cognitionum meaꝝ/meditationũq; ſalubꝛiũ ſimulacris Nõne erat iſta diuiſio ſpũs ⁊ aie? ¶ Da⸗ „ ſter. Nõ exiſtimo.ſed ad illã erat diſpoſi tio. A Diſcipulus.Quõ fiet iſtud.cuʒz neceſſe ſit omnẽ intelligentẽ fantaſmata ſpeculariꝰ Magiſter. NHeceſſe eſt pꝛimitus.ſed foꝛte non aſſidue.nec iia n adiutrice memoꝛia ſpirituali/cuʒ habitibus per intelligentie continuationem adquiſitis.ipſe ſpiritus immaterialis.valeat de habitu? memoꝛia ſe in actu continuareſine miniſtenio ſpiri⸗ tus animaliſ. Hinc eſtimo Remigiumde ſcripſiſſe contemplationem ꝙ eſt opernõ ſine motu:⁊ hoc ſiue ſonet contemplatio cognitionem ſiue amoꝛem.ſiue delectatio⸗ nem exvtriſq; conſequentem in ſubieto be ne diſpoſito ⁊ habituato⸗ Nam quid ẽ de⸗ ctuabat᷑ q ppeſpiritus mentalis/ per ſpecies intelligibiles elicitas vt intelligerʒ ſpũalia.iã auerſus a fantaſmatibꝰ. Sicut habes duodecimã ĩduſtriã ꝓ miſtica theo⸗ logia.animuʒ a fantaſmatibꝛauertere. leont conu Mo anlen mmine pilag furt rtum guum ſusne Nperin trent meng baß ſpin⸗ nust o G ne de ne l n beo. us ſepar⸗ lrde⸗ nſga munur Ir Pen P mar fumre pegenn dictur. he⸗ lncaman Pitiüin gninfan ſichein amöͤſr Donnn⸗ ſndeſe goſpi Deip⸗ norege fultſin Alliceet ſiepꝛin blatam hulien haz Gorlie inen neDg Monker boln ſtmmet no Lon hanbbne uba⸗ GnCe Inmdn edener Güner i Drecde 1s oe Mhehlne. euns, iis nti N . e ici rw ioo os Npol nns imicdligeß Fitratbeo ane. teaſcit Peclan. .ſe Nememorn mnligonne eprus iunmenon Ginmnohhn ſemigim, Gc hin onunſin inehlimn⸗ ninid mmnin men a ſenſu vite erꝰ. ba Richardi que poſuit in foꝛma auctoꝛ ð ſpiritu ⁊ anima.ne videar in tanta re/ mi⸗ nus habere fidei tan inexpertus. Detur plus pꝛoſiceret. ¶ Poſtremo. ſpiriti rie/pꝛius exlłtauit/q; animalis pars impꝛe Bupermagnificat lectatio niſi coniunctio conueniẽtis cum conuenienti/percepta et amata.Lalis igi tur operatio cauſat diuiſioneʒ ſpiritus ab anima.quia nihil agit ipſa.vt anima no⸗ minatur.tuncad actum ſpiritus.ſed vel ſo pita quodammodo ſilet ⁊ tacet.vel ſi moue tur ⁊ ſentit.non conturbat neq; deijcit ſpi⸗ ritum ab arce contẽplationis. Hec eſt pax quam deus dat vt non conturbetur coꝛ ip⸗ ſius neq; foꝛmidet.⁊ que ſᷣm apoſtolum ex uperat omuem ſenſuʒ modo dicto. Pꝛiua tur enim ſpiritus ⁊ſi non a vita anime ta⸗ ¶ Simul accipe ver ergo fides vel expertis. Viuus ⁊ efficax eſt ſermo dei pertingens vſq; ad diuiſio⸗ nem ſpiritus ⁊ anime.Sed in hac diuiſio ne.anima⁊ quod animale eſt in imo rema net.ſpiritus autem⁊ quod ẽ ſpirituale/euo latad ſumma.⁊ ab infimis diniditur vt ad ſumma ſubleuetur:ab anima ſcinditur vt deo coniungatur.quoniã qui adheret deo vnus ſpiritus eſt. vYelix diuiſio⁊ mirabilis ſeparatio. vbi quod coꝛpulentuʒ eſt/rema net deoꝛſum.quod ſpirituale ⁊ ſubtile eſt/ vſq; ad ſpeculationem diuine gloꝛie ſubli⸗ matur. ⁊ in eandeʒ imaginem tranſfoꝛma⸗ tur Pars inferioꝛ/componiturad ſummã pacem ⁊ tranquillitatem/cum pars ſubli⸗ matur ſuperioꝛ ad gloꝛiam ⁊ iocunditateʒ Diſcipulus. Magna ſunt hec ⁊ in alte⸗ rum reſeruauda t actatum dies craſting ex pectetur. Nũc autẽ bꝛeuiter abſolue. Cur dic turanima magnificare dominũ potiꝰ ipe ſpus ¶ Magiſter yt cctũ eſt.ſed ſpealis ratio fuit in ania.qverbi incarnati ſpinitali maieſtati pꝛeꝑpauit hoſ⸗ dagiſter ytrũq; pfecto fa⸗ pitiũ /in carne pꝛoꝛſus animali ¶ Rurſus quia futurũ erat ꝙ hecincarnatio ſcanda⸗ lũ eſſet iudeis.⁊ gẽtibꝰſtulticia.pᷣuenit ma ria mõſtrans nõ ecimpotentia ſed ſumma domin niõe dñm carnẽ ſuſcepiſſe ¶(Pꝛo⸗ ingde ſpectat plus exultatio (ꝗ̃ſi extra ſalta⸗ tio)ſpiritui q; anime.ſimul ⁊ tria ↄiunxit. Deũ pꝛo timoꝛe caſto. Salutare pꝛo ho⸗ naoꝛe grato. Suo.pꝛo amoꝛe ſũmo.qui ſic fuuit ſingularis in Maria/quatenus ißam alliceret vt eſſet nihilominus cõmunis vt oſtremo.ſpiritus ma gnata magnificaret dominũ.quod tũc ma cinit. uit ſpũs ⁊c̃.fuerit in ſpũ.vel ſupꝛa ſpirituʒ. vel ſine ſpiritu.vel extra ſpiritum: ¶ Ma giſter. Queſitũ hoc quadrimembꝛe/ volo ſi poſſum ad intelligibilioꝛes terminos re ducere.pꝛeſupponẽs ſpiritũ hic capi per nos/pꝓ ſuperioꝛi poꝛtione rationis.que a⸗ lip modo dicit᷑ mens.vel apex mentis.vel intelligetie ſintilla que nominat᷑ greceſin/⸗ xime factum fuit dum conſentiẽdo ait.Ec ceancilla domini.fiat mihi ſcõᷣm verbum tuum. Quod quia perficiendum foꝛe poſt ab eliʒabech pꝛophetizante ⁊ benedicente (quã viſitauit.)accepit/exurrexit in iubilũ Etait Magnificat anima mea dominuʒ ¶ Diſcipulus. Et nos ma gnificemus do minum ⁊ exultet ſpũs noſter in deo ſaluta⸗ oſtro. Cras reuertemur in idipſum. equitur tractat agmaticus ſuper Cantico 9 ltatione ſpiritus. Et conti⸗ arie de eru Fultauit ſpũs meꝰ in deo ſalutari meo. ¶ Diſcipulus A ſſum queſi turus. Vtrum beata noſtra/ du ce⸗ Magnificat anima dũm. Et exulta deriᷣ ¶ Diſcipulꝰ. Placet acceptõ.ſʒ mul tiplex alia ſit.vt etiã dicat᷑ ab aliquiba non parue auctoꝛitatis/ꝑs ratõis inferioꝛ. In gloſa. pſallã ſpũ pſallã ⁊ mẽte A mediq vo concoꝛditer appellatur vapoꝛ iſte naturał ⁊ vitalis.effumatus a coꝛde/per coꝛpꝰad cerebꝛum:pꝛecipue. illicfactus animalis ſenſitiuꝰ? motiuus.nõ tamẽpꝛincipaliter 2 tue diuſſiõis mẽbꝛa. qꝙ maria freqnt᷑ fuit „* nũc ſpũ nẽ s ſpũm.nũc ſine ſpiritu ſeuñ habẽs ſpũm.nũcexqra ſoũm. ¶ Diſcipulꝰ Hoõ eſt in me ſpiritus qui capiat.¶ Ma⸗/ giſter. Neſciens an ſciens / dum ita loque⸗ ris/aperis intellectũ. Sciſcitoꝛ itaq; qͥd ĩ⸗ telligis dicens ꝙꝙ non eſt in teſpiritꝰ⸗nun⸗ quid oꝛo ſeparatus es a coꝛꝑetuo? ¶ Di⸗ ſcipulus. Qualiter hocloqueriſquime vi uere (0 noſcis xeler vabis certe perpen⸗ Magiſter. Eſt ergo in te ſpiritus? diſcipulus. Hullo pacto id negoueriz ¶MWagiſter. NHnnqu d non contragicis pꝛimo dicto non eſt in me ſpiritus./ 31 fm veritatem.ſed inſtrumentaliter ꝑ ani⸗/ mã que eſt in hoĩe res eadẽ cum ſpũ ratio⸗ nali differẽs penes officia, put alias decla raſti. ¶ Bagilter. Concedo tibi ſingula iõ ſcipulus.Allegas acriter/niſi ptinus ad/ didiſſem qͥ capiat?:¶⸗ Daß iſter. Nigilan terattendis ⁊ euadis ↄtradictionẽ ſi vocẽ Wꝛiam explicaueris. plicẽ vitã ſicut ⁊ anima.qð exdiffinitione data anime per philoſophum colligit. Eſt inqͥt. Anima actꝰ coꝛꝑis phiſici oꝛganici. vitã habentis in potetia.ſupplent expoſi/⸗ toꝛes ad vitam ſcõam.qᷓ eſt opatio vite pꝛi me ¶ Vnge ſpũs dicit᷑ non ſolũ eſſe vel vi uere vel intelligere qꝛ ſit eẽntialiter intrin⸗ ſece foꝛmaliter eſſentia vita ⁊ intelligẽtia. Sed qꝛ ꝓducit ex ſe tales actus vitales/qͥ vita ſcdᷣa nominantur nedũ a philoſophis ſed in vſu vulgari quo res omis q̃ mouet dicit᷑ viuaxaut viuens. Moꝛtua vero duʒ a admode Aqua laci moꝛ tua. ¶ Lali modo diſtinguunt philoſo- bb cũ theologis triplicẽ vitã/ſm triplicis boni finẽ/quẽ oꝑando nititur qͥs adipiſci iuxta poeticã detribus deabus fictionem Juno peſt diuitijs vtilibo.venus delitijs⁊ voluptatibo Pallas ſciẽtijs ⁊ artib hono⸗ rabilibo. Ponit᷑alia dinſtinctio ſᷣm ſpecu⸗ latõem ⁊ pꝛaxim ⁊ mixtim ex vtroq; qð eſt vita pꝛactica.Eſt vita ſpeculatiua.Eſt vi⸗ ta ſimulactiua ⁊ ↄtemplatiua.qualem ha buit beata noſtra/fſ̃m euãgelicũ pñtis diei e Mmotionlo miſterium/de ſuſceptio⸗ ne ꝛiſti per martham ⁊ mariam. Siqui dem beata ſuſcepit chꝛiſtum cum officio uplicis huius ſoꝛoꝛis.quia ſolicite mini ſtrauit.⁊ deuote ſedens ſecus pedes audie bat verbum illius.¶ Diſcipulus. Intelli go melius qᷓ; antea ꝓpꝛiam vocem dum di⸗ xi ꝙ non erat in meſpiritus qui caperet.ñ enim volui meſimpliciter non habere ſpit ; ritum.ſed oꝑationem ſpiritus / explicati⸗ uam talis miſterij. hoc eſt intelligentiã me habere negaui? ¶ Magiſtet. Stet memo riter hec diſtiuctio.pergam ea deducere q̃ poſui. ¶ Et pꝛimo beata virgo fuit in ſpi ritudum oꝑationem ſpiritualem habuit in cognoſcendo plurima que cantabat de magnificetia dei in ſuis oꝑibus vt de cea turarũ oꝛigine.magnitudine.multitudine plenitugine.pulchꝛitudine.oꝑatione ⁊ oꝛ dine.¶ Erat ſecũdo ſupꝛa ſpiritũ vel in ex „ ceſſu ſpiritus.vel in extaſi mẽtis.reſpectu illoꝛum quoꝛum non poterat ex ſua virtu⸗ te vel intelligentia pꝛopꝛiam cognitionem accipere. Vt qͥd eſſet deus in ſe ⁊ in ſua ma Biſcipul?. Tu ex plica vice mea? agiſter Habet ſpũs du logicã.ꝗ iõ dicitux cipia/viã bi Ei gnificẽtia. quid angeli peromnia quid fe⸗ icitas quaʒ nec oculus vidit.necauris au diuit necin coꝛ hominis aſcendit.Erat ter tio ſine ſpiritu.reſpectu illoꝛum quoꝛum nullam ex ſpiritu ſuo poterat rationẽ attin gere. Ut regina ſaba reſpectu ſapientie ſa⸗ lomonis.Hecalio modo dicitur defectio ſpiritus/ vſitato nomine in pſalmis ⁊ in cã ticis. Sic enĩ canit᷑in pſa de ſanctis. Mi⸗ rant᷑ ⁊ deficiũt in eũ quẽ pſpiciũt Hãcxpᷣs notabat cũ dixit.Niſi quis abnegauerit ſe metipᷣm/non pᷣt meus eſſe diſcipulꝰ.QOuia niſi qſq; a ſemetipo deficiat (erponit Bꝛe⸗ goꝛiꝰ ad illũ qͥ ſupꝛa ipᷣm eſtnõ appꝛopin quat.Hanc aplus noĩiat captiuationẽ ins⸗ tellecus inobſequm chꝛiſti. Sub h ro⸗ po dicũtur monachi ſine volũtate.nechrĩe velle vel nolle. Hocat᷑ aliqñ ſtupoꝛ vel ex⸗ taſis conſurgens exadmiratione vehemẽ⸗ ti rei inne enie ignoꝛatur ſcõm Damaſcenũ: ¶ Erat quarto Maria ſub ſpiritu.dũ anime ſue hoc eſt poꝛtion s in⸗ ferioꝛis opationib intendebat. ¶ Diſci pulus, Eya vero non eſt mirabilis expoſi tio talis.que puenis etiã poſſet inculcani ¶ Magiſter. Itaq; ſapiẽtia eſt q̃ abſcon⸗ „ dita ꝓduxit in lucẽ. ꝑ quã fit doctrina pꝛu⸗ gentũ facilis dũ cõfuſa diſcriminat ⁊ diſtĩ⸗ guit.dũq; vaga inoꝛdi a obſcura / reſol diſcipulus. Qua Dagiſter. Humip ꝑꝶ uit ad pauca ꝑſpicua ratione fiunt iſta: Bꝛauiſſime rũdet taliba olim pᷣceptoꝛ no⸗ ſter inclitus. ſic fuit ⁊ eſt in plurimis qui ſe gratis inuoluunt cura erroꝛum inextrica⸗ bilibus modis.quos ſola ſcit ⁊ pᷣt logica re ſoluer̃.diffiniẽdo diuidẽdo t᷑minoꝝ ðniq cõnotationes cũ modis ſignificandi viua⸗ citer exponendo. Necnõ ſophiſmatuʒ pꝑa⸗ logiſationes fantaſticas/detegẽdo.(¶ Di⸗ ſcipulus. Sufficeret ergo ſcire logicã pꝛo cognitione methaphiſice totius aut theo⸗ logie: nec eſſet perſcrutatione pluri opus?: X dat co li⸗ ſed expedit iter: modis certis quo venitur ad eas. Docet inſuper modum explicatio nis conceptuum ſubtilium.circa res ipas oĩim methadoꝝ pn/ iſcipulus: Quidagis de logica.quã ſtudioſi noſtri tꝑis/vilẽ hůt terminiſtã irridentes eo ꝙ; omia referatad termĩos. Nos inq unt rem inqͥrimꝰ. ad rez imus:qͥd ad nos de termis: ( Dagiſter Dagiſter. YFalleris quoniã logica non gnitionem ſcientiarum huiuſmodi . (on laindt nibyĩ ſcllin A iin nai nack niſed ſcln plt⸗ uctes) gavob ſepos Uurven Gloqn Pinne men wc Nond nn yen nus Meuo ent lphe Unplu fücſtan farirn lo mun llege⸗ terd ſorbe nene Pemin ſnt ſma ſuma Poolant nnsſt Gliftn flcn Alg⸗ hihoe lefeie lüpoe Ttusg ellange oporte Aguite Caunsen 1Enn ncbotun nohianig Piennieſe urdefea, nstin⸗ hie ſenente dal Ou⸗ honn be appropit Wroreig Subbe ehahfr poric neſcheni uurſön Hr ib Nonsin l n. Z ſot, 1pn, dic N. O i don dnn widags Wehit Unefontad fim. aors Dugte Npen r nmshue nmenca, itogaare mar dnic Cnciviuu ifnanu; alk relogci ⸗ nsauttpe⸗ eplanopo iäloga nbuudnos gann uncan aruſt — opoꝛt Bupermagnificat tam diuinas q; naturales.tam in cogitatõ nib q; in affectionibo quem explicare/ difͤ/ ficillimũ eſt. immo nec plene poſſibile / ſi lo gica cũ grãmatica deſuerit.qs ad hoc offi⸗ ciũ/ſummi viri methaphiſici ⁊ phiſici rep/ pererũt. Ariſtoteles pᷣcipue. ¶ Hanc opi⸗ noꝛ eſſe cauſam erroꝛis hominũ deuotio⸗ ni ſe dare putantiũ ſine logica ⁊ methaphi ſica.ſint homines ſint femine dũ neſciunt⸗ apud ſe conceptus habitos(pꝛeſertim affe ctuales)reſoluere ⁊ minus po ſſunt ad ex⸗ tra verbis conuenientibus exponere.vnð ſeipſos ſophiſticant ⁊ alios vel non inſtru unt vel decipiunt:.expertus centies ⁊ centi es loquoꝛ.Ecce dum audiunt ꝙ MDane ſpiritus exultauit in deo ſalutan ſuo.conã tur exultare ſumiliter. fantaſiantes multa. nunc amando.nunctimendo.nunc gau⸗ dendo.qualia dum ſatagunt.aſſidue fiunt apud eos inſolita fantaſiarum idola ſiue ſi mulachꝛa.que quia neſciunt diſcernere a veritate rerũ ⁊ intelligentia rationis.om⸗ nia deputant ad miraculũ vel ad doctrinã deuotionis excellentem peranagogiamet mentis exceſſuʒ. Patuit in thuriuminis ⁊ beghardis ⁊ alijs abſq; numero.quoꝝ ſcri pta plurima.maxime circa feminas.qua⸗ rũ eſt auiditas ꝑtinacioꝛ in affectu/ qᷓ;uis in virtute ⁊ cognitione q; viris longe fragi lioꝛ. Inde datũ eſt epitheton hoc feminis maxime ſenibo.veteres ſunt ſoꝛtene vel ſoꝛ tilege. Ueniunt in hancſuperbiã conſeqn ter. vt viros etiam theologos/loquendo ſcribendoq; docere pꝛeſumant. Contem⸗ nentes illud apoſtoli. Mulierẽ docere nõ pmitto. Ecce q; modeſta fuit ſapiẽtiſſima feminarũ.que nõ niſi ſepties/ab euangeli⸗ ſtis inuenit᷑eſſe locuta.¶ Diſcipulꝰ.Trã⸗ ſi materiã hãc/incidenter nõ inutiliter po⸗ ſitam. quia de exultatiõe ſpũs Marie. cu/⸗ pio latius inquirere- Nam cũ exultatõ ſpi⸗ ritus ſit quidã mentis exceſſus anagogicꝰ qquui fit vt crebꝛius per amoꝛẽ. Dicſi Ma⸗ ria cantica cãticoꝝ Salomonis agnouit Etſi ꝓꝛium canticũ/iungebat illoꝝ con⸗ cẽtui.Siquidem apte quidem videoꝛ mi hi hoc petere.dũ leguntur in hacſolennita te felicis aſſumptionis ſueſ/talia cantica/q̃ lia vocaſti ſaltationes vel exultatõnes ſpi ritus amantis per amoꝛem tractans illud euangelium. Cecinimꝰ vobis ⁊ non ſalta / ſtis. ¶ Magiſter. Pꝛeſupponas multa ue ibidem poſita nouiſti.⁊ que⸗ dam ad illa adijciã. Sentio tamẽ neceſſa⸗ riã tuã(o beata beatoꝝ popitulationẽ quaʒ 81 ſupplex imploꝛo ꝑ beatitudinẽ tuã quam oẽs pᷣdicant generationes.ꝑ illã gratie ple nitudinẽ/quã inueniſti apud deũꝑ ülam exultationeʒ ſpũs tui.in deo ſalutari tuo. dicã ⁊ noſtro quia nobis datus eſt ⁊ nobiſ natus. Da magniticare in te.pte.⁊ ꝓpter te animã meam dñm. ſfac exultare ſpiriũ me⸗ um / in deo ſalutari tuo ⁊ ſuo.Da ſpũaliuʒ gratiaʒ gaudioꝝ/qualis affuit Eliſabeth cognate tue.q̃lis et infanti exultãti in vto ſuo/dũ adueniẽs cũ feſtinatiõe ꝑ mõtana/ itraſti domũ zacharie/a ſa lutaſti eliʒabeth cũ tãta voc efficacia/q; rpleta mox ſpũſcõ exclamanit voce mag.qꝛ affectu maꝗ̊. Be nedicta tu in mulieribus/⁊ benediciꝰ fru⸗ ctus ventris tui.Qui fruct dedit intellige recum mirando ſubiunxit. Et vnde mihi hocvt veniat mater dñi mei ad me.Cuius domini: Plane illiꝰcui quia credidiſti bea ta es qui ꝑficit ea que dicit.Et cui non in⸗ grata pꝛotinus ceciniſti canticũ nonũ.ca⸗ ticũcanticoꝝ. Magnificat anima mea do minũ.Et exultauit ſpũs meꝰ/ in deo ſaluta rimeo.panagogicos in deũ exceſſus. Bea tus ſiquidẽ vir cuius eſt auxiliũ a te:aſcen⸗ ſiones in corde ſuo diſpoſuit in valle. Cla mans exſententia:coꝛ meũ ⁊ caro mea.de⸗ us coꝛdis mei ⁊ pꝑs mea deus in eternum. ¶ Diſcipulus. Valeat iſta de pꝛecatõ tua que nos dirigat.me querẽdo.te reſpondẽ⸗ do. Meminiſti reoꝛ/altera collocutione te ſpopondiſſe reſponſuꝝ.ſi cantica Salo⸗ monis cecinerit aliquado beata virgo/ dũ ſepius animo voluebat canticum pꝛopꝛi⸗ um/pꝛoferens illud in coꝛde ſuo.An in ex ultatione ſpiritus ſui/eructauerit coꝛ ſuuʒ verbum bonũ dicens. Oſculetur me oſcu⸗ lo oris ſui? ¶ Magiſter. Ata pꝛſꝰexiſtimo Nimirũ pleniſſime doc a erat ab infantia in lege dñi ⁊ ꝓphetis ⁊ pſalmis de chꝛiſto ſcriptis. Int᷑ que / Salomõ in exultatione ſpũs edidit cãtica cãticoꝝ.tanqᷓ; epithala miũ ſpõſi ⁊ ſpõſe/mutuo federatoꝝ ꝑ amo rem/quã Maria ↄiunctionem modo ſen⸗ tiebat vberius impletam/dũ in ea verbuz caro factũ eſt deus homo.qui teſte Johã⸗ ne ſponſus eſt/habẽs ſponſam ad cuiꝰ pꝛe ſentiam ⁊ vocem/ipᷣe Johes amicus ſpon ſi gauiſus eſt.⁊ exultauit.etiam nunc iam ex vtero.Qua in re.duc coꝛ ſurſuʒ. atq; cõ ſidera per anagogiam. Per eam quippe Kk 3 — * Tractatus Becundus cantica canticoꝛum panduntur anime ſe in deum leuanti per fidem ſpem ⁊ amoꝛeʒ Vigdebis hoc rempoꝛe quo Maria dicit exultaſſe ſequadruplicem exultationis dif ferentiam.iuxta quadruplicem moduʒ ſpi ritualis matrimouij/anime deuote ſeu dei foꝛmis.cum viro ſuo deo.vt interim de B ſolo matrimonio fiat ſermo. vbi deus ſpõ⸗ ſus eſt.⁊ anima ſponſa. Diſcipulus. SPlacet iſta reductio. De ceteris quippe. doctoꝛes abunde locuti ſunt in expoſitio⸗ ne canticoꝛũ: ¶ Bagiſter. Exultant hac hoꝛa. Johannes. Eliſabeth. Jeſus. Ma ria:conſpicio cuiuſlibet mentem vel ani⸗ mam.:que duo nunc accipio pꝛo eodem. Conſidero inq; deo fuiſſe coniuncta ma- trimonialr.ſed varie. Matrimoniuʒ anie chꝛiſti cum deo/fuit ab inſtanti ſue creatio nis/initiatum.ratum ⁊ ↄſummatũ. Illud autem anime Marie.nũcerat initiatum ⁊ ratum.non conſummatũ. Illud autẽ Jo⸗ hannis erat initiatũ.ſed non oĩino ratum. quin poſſet culpa ſaltem venialis/ copulã offendere cõiugalẽ. Illud autẽ Eliʒzabeth fuerat quidẽ initiatum:ſe non ita ratũqͥn repudium poſſet incidere pꝛopter foꝛnica tion em ſpiritualẽ peccati moꝛtalis. Neq; enim ponit᷑ in gratie vinculo fuiſſe confir⸗ mata: ¶ Diſcipulus. Dicis inſuetam mi hi diſtinctionem. Edi intendis per eam? ¶ Magiſter. Vereoꝛ 2 molioꝛ oſtedere/quo pacio conueniat ewi chalamium Galomonis/ beate Warie/ pꝛiuilegio ſingulari:cuius in deſponſatõ ne/ niła fuit paranima.que nec pꝛimã nec ſimilẽ viſa eſt nec habere ſequentẽ.ad quã anagogia traduceret cãtica canticoꝝ. Nil pꝛeterea dubitandũ/quin qeberrima libẽ tiq; iocunditate cantauit iſta dum viue⸗ ret. Et pꝛimo de anima filij· ſcilicet chꝛi ſti videamus. Hec itaq; fuit abſq; vlla du bitatione ꝑfectioꝛ:ſed nunq; talis/cui pꝛo pꝛie conueniret hoc epithalamium.Didi ciſti eniʒ ſi memineris h̊ epithalamiũ ſolũ ↄuenire anĩe ꝓ ſtatu vie.duʒz deſpõſata eſt ſolum in fide.ſpe.⁊ caritate.poſtulans cũ omni deſiderio complemẽétũ in re ⁊ eterni⸗ mate. ¶ Diſcipulus. Memini id te poſuſſ ſe in libello de canticoꝛũ oꝛigine.tertio to- mo ſeu ptitiõe/pꝛincipali. Vbi de anago gicis nuptijs/multa notata ſunt. Nũcani aduerto/nunq; fuiſſechꝛiſtũ m mentẽ ſeu poꝛtõnẽ aie ſuꝑioꝛẽ niſi beatũ.q;uisp infe 7* 4 liſſere plenius quid rioꝛi viatoꝛ extiterit. cui poꝛtioni nõ aptat᷑ Eis veſpoſarlo cſdeo ſponſoꝛ Bagr Animaduertis ꝓpꝛie.tamẽ qualẽ habue⸗ rit mentglis deſponſatio aie Marie diffe⸗ rentiã. Sili attende.⁊ ſingularẽ inuenies in qua matrimoniũ fuit ante confirmatio⸗ nẽ in pria.ſemper ratum in via. Volo dice retalier cõ firmatũ ꝙ neq; repudiũ ꝑ moꝛ talem foꝛnicationẽ potuit interuenire.nec offenſio queuis per oꝛiginalẽ aut venialẽ maculam.ſcõm duplicem in Eliʒabeth et in Johanne nũc inductã conditionẽ. Diſcipulus. Eleuatis pie conſideratiõis oculis / intneri videoꝛ Mariam/Fm dicta tua/pꝛoximam valde nunc fuiſſe cubiculo ſponſi.necobſtitiſſe ad conſummationeʒ matrimonij ſpũalis/pter velũ vel coꝛtinaz peruiũ nõ erat igreſſuit. ¶ Dagiſter. Ter nis acute.nõne tuvidesa ſili/q;to Maria deſiderio/ↄſũmationẽ in gloꝛia/matrimo⸗ nij iã iuchoati ⁊ rati ꝑ gram ↄfirmatãop⸗ tabunda queſierit. nõ quidem impudẽtia quaſi meretricia.rapiente virum vltro.ſed enigmatis rgſulogla⸗ tũc verecũdia virginali:per inſinuationẽ/foꝛ⸗ matã reuerentialis pudicicie verbis: pete⸗ bat quod optabat/cõi voto cũ ſpõſo.neqʒ enim tepidioꝛ erat ſponſi ad ſponſam ʒelꝰ donec introducereteam in domuʒ matris ſue.⁊ in cubiculũ genitricis ſue.omni de⸗ inceps abiato velamine quãdo faciead fa ciem videre ſibi dabiturſponſum ⁊ vnum fieri cũ ſponſo. Itaq; iaʒ non duo.ſed vnꝰ ſpus / federe perpetuo nubentur. ¶ Hinc ſunt ille voces amoꝛis interrupte ſuſpirijs Hinc allocutiones alterne. Hinc mutue collaudatiões:Hiuc curſus ⁊ recurſus cre Bans:d om Tenungengtn . diãtis.(¶ Audi ſpõſam.verecunde peten⸗ tẽ ſpõſuz. mea vbi paſcas.vbi cubas in meridie.Fa ſciculꝰ mirrhe dilec? me? mihi. int᷑ vbera mea cõmoꝛabit᷑.¶ Deinde cũ pulcritudi⸗ nẽ ſpõſe laudaſſet ſpõſus.ſpõſaq; de ſpõſo ſile feciſſet. Cõſidera qᷓ; apꝑte vel q; verecũ de/ðdit itelligi/nil reſtare niſi ſecretũ igreſ⸗ iculi.Aectulus inqͥt noſter floꝛi⸗ 9 ded redeo ad oſculũ. Amoꝛ igne us eſt: lapades eiꝰ lãpades ignis atq; flã⸗ maꝝ. Pꝛopterea neqͥt ſe ĩ ſe ↄtinere/ quin ſum cu dus. aſſimilationẽ qrat ſibi facere.ſemꝑ inqòͥeetꝰ eſt quſq; ꝑtingat ad intimũ rei quã diligit Oſculet᷑ me oſculo oꝛis ſui.Ti⸗/ he me poſtte. Indica mihi quẽ diligit aia Voch gauni, füms plel laltol⸗ nalis/ pnoy ſcnen Aneft ſoniic lanein ieuit ſaline idoi HNde e de gocl Unſe yr inn ulal’, ipluc⸗ Minone urali ereuigel utelregi ſecordian lüeinsoſe lüinſignin cutyſncb⸗ Go. Porro indiciqhe fliüſoſolla munti, C ianens nplccie login pas Dommmn. Goläbi⸗ GGnüetin lommmen nihlinis kaman oſolc Wammces oſauloten ſiquideter feconalian nedicnn n Aheretur Nebebie Wediſt Finnenies Nümano Tahde⸗ Munire ter auncnil Abebe nians mende ſeabiat⸗ nmatong ſelconin üquog i⸗ gſter Ca . Bio Den AnnuInd zmen iui IvA eſ, serl b hoq; n WrS Wride⸗ ciesn maywun noſec . (Di Neſaſgiis Hincmune mmanroct ineſunen rcepen nidlgtin Piint dan cünaainon innſin Edöadfeſn iſeti ſtnoſo tel i Aote S ſemnmde eAb inigtim Vocat inq; diuinꝰ Dionvſiꝰ vim amoꝛis eiiedſemg mobile inceſſabile calidum. acutũ: feruidũ ſuꝑferuidũ. Quid igit᷑ eſti⸗ mas/faciet ſpõſa talibiad ſpõſum ſuccenſa ffamis amoꝛis.niſi ꝙ inqrat intimos am/ plex? ſuos.vt in illis refrigeriũ inueniatio ta toti ↄiũcta.Expectat tũ pudicicia vᷣgi⸗ nalis/iꝑs bñplaciti ſponſi.diẽq; ſtatutum ꝓ nuptijs anticipare non audet. Yacit in⸗ terea qð ſibi fas eſt.petit ad ſolaciũ.petit ad refrigeriũ eſtuautis.ardoꝛis ſui/ oſculũ ſponſi/ caſtiſſima ſuauitate iocũdũ.Oſcu⸗ let᷑ me inqt oſculo oꝛis ſui. Vidi raptã vi⸗ di exultãtem extra ſe ſpoſam. Jpa petit o5 .— ſculũ nec explicat cuiꝰ. Cur ita? Reputat ei illud oẽs intelligere qð ſolũ cogitat.qðvni cum deſiderat.qð totũ coꝛ occupat.ſic illa philocapta de dño. Si tu ſuſtuliſti inqᷣt eũ dicito mihi? ¶ Biſcipuluſ.Ediſſere ro go. cur nõ ↄtenta fuerit infert oſculo oꝛis ſui:¶ ctio vulgata eſt.⁊ alias ðᷣlligetiſſime deuo⸗ tiſſimeq; deducta/de triplici oſculo. Hoc quidẽ pedis. Hoc manuſ.Mocoꝛis Hãc triplicẽ reꝑies differentiã in oſculo oꝛis ꝓ ↄditione huiꝰ vel illius aie.Oſculũ qͥppe daturaliqñ ĩ ſignũ recõciliatiõis. Sic pa ter euãgelicus vides a longe filiũ ſuũ veni entẽ/a regione perditionis ⁊ egeſtatis.mi⸗ ſericoꝛdia motus occurrit ⁊ cadẽs ſuꝑ col⸗ lü eius oſculatꝰ eſt eũ.Oñq; vero dat᷑ oſcu lũ in ſign noui mũeris ſeu bñdictionis.ſi cut yſaac benedicẽs filio oſculuʒ petijt ab go. Poꝛro dat᷑oſculũ ad ſolũ amoꝛis nõ tã indiciũ qᷓ; exercitiũ.ſic piꝰ pater ⁊ pi¶a mar filiũ oſculat᷑ infantulũ.ſic caſtiſſima ↄiũx maritũ. Cõpetit qdᷣlibet oſculũ ſi tropolo giã attẽdis aĩe viatrici qᷓrenti deũ:⁊ B; ſᷣm triplicẽ aĩe ſtatũ. Petit oſculũ recõciliatio⸗ nis aia. pctõꝝ ⁊ offenſe ↄſcia vt ſanet᷑ Ex/⸗ plo martini.ſanãtis oſculo lepꝛoſũ. Petit oſculũ bũdictiõis.aĩa nõ ſatis opuleta ſed egẽſ müerib Petit oſculũ exercẽde dilectõ is mutue aia.iã ĩ oibo bñↄoſcia.nihil reqͥrẽſ nihil intẽdẽs in oſculo pᷣteramoꝛẽvt amet us. Hunqͥd elicere nõ es ⁊ ſuꝑ omnes gqnias ⁊ amet. ¶ Diſcipul vis.ſolam interom viatrices.aiam Marie potitam fuiſſe tali oſculo tertio.dei ſpõſi ſui.dũ viueret: Erat ſiquidẽ tota ſemꝑ mũdiſſima. nunq; egẽs reconciliatione:erat glia plena.ſuꝑ oẽs be nedicta,non egens nouis muneribus licʒ gugerentur ipᷣa.tamẽ magis amari ⁊ ama⸗ cnlet me. ſed ſub partrie/ꝑoptabat: MWagliſter, Rectecon iectura:ad ſingularẽ noſtre btẽ laude..veꝝ ad edificationẽ alteriꝰ cuiuſuis anime.fas habes obſeruare.quo pacto ſine pᷣſũptiõe poſſit ipa petere que peccamixeſt/oſculum ſponſi ⁊ dicere cum modeſtia. Oſculetur me oſculo oꝛis ſui.Oue conſideratio dat aperire tanq; miſtica clauis/parabolicas 6 locutiones canticoꝛumad triplicem ſtatũ repertum in animabus.Quoꝛum pꝛimuf dicitur incipientium.Alcer pꝛoficientium XZertius perfectoꝛum. Sed eſt aliud qð attẽdas.in oſculis caſtis ⁊ licitis Jeſu ſpo ſi. Unum coꝛpoꝛale fuit.Aliud ſacramen tale.Zertium figurale. Ecce reductis ad beate Marie tempoꝛa lumibus fidei/ con ſpicio beatam iſtam matrem / virgineo ſo⸗ nentem gremio.ſpecioſum foꝛma pꝛefilijs labatur erebꝛo.recipiens viciſſitudinem ſo. O quis mihi det te fratrem meum ſugẽ tem vbera matris mee.vt inueniam te ſo⸗ ſpiciat. ¶ Felix pꝛoꝛſus extitiſti:vir Ma⸗ rie iuſte Joſeph. cui totiens conceſſa ſunt oſcula blanda pueri Jeſu. queʒ geſtare ma nibus.ſinu refouere.bꝛachijſ amplecti.pe ctus dei capax/tuo pectoꝛi ſtringere cũ om nibus puericie gratiſſime blandimẽetis to⸗ hominum puerum Jeſum.quem deoſcu⸗ oſcuſi.cum amplexu tenerrimo a ſemetip⸗/ tiens meruiſti.O quotiens intuitus ocu⸗/ loꝛum beatoꝛum.tibi ſpouſeq; tue letos af flabat honoꝛes O lquot ens iocundiſſima vnx.diuios vobis ſpirabat amoꝛes. Sic oculos.ſicille manus.ſicoꝛa ferebat. tan⸗ q; vere cum filio hominis.filius eſſet dei. a dum dum dicis dum optas.dum miraris. quare non ſacerdotium recogitas tuum.ratione cuius tibi fas eſt quottidie filio dei et hominis / oſcula dare ipſum cer nere.ipſum geſtare.contrectareq; manibꝰ Dicam mirabilibus. ꝙ nec ipſi Joſeph conceſſum eſt. Potes ſacramentaliter ip/⸗ ſum manducare.qui eſt panis vite eterne. qui dat vitam mundo.qui mutabit te in ſe. vt ſis ipſe in eo et ipſe in te vt dices cum apoſtolo. Viuo iam non ego viuit autem in me chꝛiſtus: ¶ Diſcipulus.O ego noui quid loqueris:.ſed hocad ↄfuſio nem miſeri peccatoꝛ is.qui ⁊ ſumit chꝛiſtũ „ ⁊ ſacramentum oſculatur et fruitur oſcula to her ſoctamentalem vnionem. Cie mihi —. tur oſcuka . Cractatus Gecundus ᷓtum vereoꝛ illud improperium frequen Jam ſiſte obſecro.vides ne.quo te pertra Modno ter impingi poſſe mibi quod iude nequiſſi hiteſtus cum ſermo tuus erat de oſculo. auumae mo / beniguus intulitagnꝰ?. O Juda.oſcu Dic ſi quid habeas amplius quod afferaſ ſiuoſt lo filium hominis tradis: agla Magiſter. Plane multum. tam in bo⸗ tal Pꝛohibeat a ſeruis ſuis hocſmpꝛoperinʒ nis bonum.q; in malis maluʒ. Ve ve car⸗ Vcedi⸗ deus. faciens vt dignitateʒ oſculi ſacramẽę ni⁊ ſanguini.Quis offerre ſermo pudicꝰ u nge talis/ſemꝑ attendant eminentioꝛem eſſe / auderet: Quid enim nequius q; quod ex⸗ Ecoint &5 fuerit pꝛeſentie coꝛꝑalis.maxime iũctaz cogitauit caro ⁊ ſanguis? ¶ Diſcipulus natteon cibatione. Neq; enim qui manducaſſet ꝑ⸗ Ne pꝛecoꝛ adamatoꝛia cantica/admiſcevł Ecpinn ticnlam carnis chꝛiſti. vtputa genam vel ſatiram ⁊ tragediam/moꝛdaces/vel come Patelu auriculam.manſiſſet in chꝛiſto ⁊ chꝛiſtꝰD in diam lubꝛicam vel ſoꝛdentes eglogas.ſo⸗ Purnürep eo. Sicut nũc fit dum talis adeſt nobisve la nohis anagogia/diuinos cãtet amoꝛes cionis latus.⁊ vere deus abſconditus.totus man lE agiſter. Mones pꝛobe.qui conui/ rctaſe ducatus.mãducãs ⁊ nos totos.Felixani / uiõ vetas iuduci nuptiali funereas tubas ocreen ma ſacerdotum.felix ⁊ ceteroꝝ chꝛiſtiano⸗ tracheree. atq; ſulphureas amoꝛig infau⸗ . , rũ/qͥ poſt eſuʒ ⁊ potũ inebꝛiãtis letificãtꝭ. ? ſti tedas incendi/perhoꝛreſcis Seg qd i confoꝛtãtis pꝛeclariſſimi buius ſiramen tangis de oſculo figurali dũ vel cucem. vt rc ti / huius benedicti fructus virginei potefſft imagines. aut reliquias ſanctoꝛum ſancta 8 Wa erx ſententia dicere Sub vmbꝛa illius qu? rumq;/ quiſpiaʒ oſculatur?: ¶ Diſcipulus i deſiderabam ſedi.per ocium contemplati⸗ Puto poſt paſſionem filij beãta mater eiꝰ D ue quietis.Et fructus illius.ſit in accipis crucem crebꝛo fuerit amplexata omniaq; on tium vmbꝛa miſtratꝰ. dulcis gutturi meo loca vbi ſteterant ſacri pedes eius / ſedula 4 Introduxit me rex in cellam vinariam. o:ꝛ deoſculatione coluerit. Sed neq; fuerat in, dinauit in mecaritarem vt nibilplusama expers ſacramentalis oſculi.de q̃ locut eft a rem. nihil plus deſiderarẽ.qᷓ; ſumme ama⸗ ſicut nec exẽplar illð duplex/pnie. Maria nen bilem ⁊ totum deſiderabilem. Fulcite me maggalena? egiptiaca.q;uis ꝓtinus intra de ben ffoꝛibus ſanctarum affectionum, ſtipate nerũt thalamũ ſponſi / ſublato velamine. nlche⸗ me malis oꝛdinatarum affectionũ ſen me· nec glioſus Dionyſiꝰ/in moꝛte carere vo⸗ all ditationum. quibus abundat hoꝛtus ve luerũt. At vero qͥd ſit os ði ſpõſii⁊ qd oſcu Hincgen ſter. O filie hieruſalem que eſt celeſtis libe lũ / ſubtili? ediſſereſi potes / cũ ſit incoꝛ pea llufine ra/ mater noſtra. O beatificate anie. quia diuinitas? ( Dgr. Vocas itezad diſtin tüſn amoꝛe langueo:quia vulnerata ſum cart?ꝭ ctionẽ oꝛis ⁊ oſculi timẽbꝛeʒ. Os hẽmus umnmgol tate. Et hinc eſt iſte palloꝛ meus / hinc iſta dei pfis. os filij. oſculũ vtriuſq; qð eſt ſpũſ Auudilirn nigredo quia iuſticie ſol cõbuſſit me. vul/ ſanctꝰ. Os ſuũ aꝑpuit xpᷣs.hñs labia diſtil⸗ Pſunuut nerauit me. decoloꝛauit me.feruide dilecii lãtig min hã pᷣmã moꝛtificatinã vitioꝛum. W onis amoꝛe ſeu ardoꝛe. Angeli quoq; oon cuitot ſunt oſcula / qt vba. Jpe ſimlr cuʒ mneſiſi⸗ ”l ciues veſtri.cuſtodes ciuitatis hieruſalez patre ⁊ ſpũſctõ/aperuit oꝛq ꝓphetaꝝ. Ape⸗ etliſ amici ſponſi.filij matris mee.que eſt gra⸗ ruit ⁊ os pᷣdicatoꝛũ ⁊ doctoꝝ qͥ ſapiam eru cenohen tuita bonitas diuinitatis pugnauerũt cõoj⸗ ccãt:poꝛrigentẽ oſcula volẽtibo. Dicuntur henatant ma me.ſed pugna feliciſſima que carnalia auũt pᷣdicatoꝛes os dei / iõ quia ſepant pᷣclo nogoimn⸗ deſideria trucidat. Poſuerunt me cuſtode ſaa vili.¶ Diſcipulus. Jũge duplexchoc uolltſinio in vineis ſanctarum operationum. VUine oſculũ vltumũ ipᷣis tropologievel allegoꝛie cpoſm am quoq; meam nõ ego tam cuſtodiui.q agoleſcentulis. ſatis eni patent ⁊ ſobꝛios perennC ipſi de mandato ſponſi. ¶ Dec inq; ver edificant.⁊ in pꝛimo cõſiſte. ¶ Dagliſte Umammnien: ba inter ſuſpiria cudit ſponſa. vtputatoꝛ)%kU Deus ſicut eſt vnꝰ ⁊ vnomius ꝑ eſſentiaʒ ſinlinſte ta ſobꝛie ebꝛia.tota feliciter caritate vulne ⁊ ꝓpꝛietatem / ſic eſt ꝑ anagogiam ſymboli⸗ WN tata.quam cadentem ⁊ ſpaſmatã / ʒelotes cã/oĩnomius. Ita vnꝰ eſt młtiplexq;. Sci Jactiaue ſponſe. it bꝛachia ſuſcepit ſua.leuat caput ens itaq; deus nos paruuloſ⁊ balbos /vo Pbenmuci leua:a leuando dicta Hec ſponſa/q;uis ſo luit inſtar nutricis frãgere verba ſua.qb iqgnbinion bꝛie temulenta/ad pᷣſentiam ſponſi reſpi; ipᷣenobiſcuʒ.⁊ nos ſecum / intel ligibiliter lſegenzab rat.⁊ ſuſpirabunda trahit de imo pectoꝛis vtrinq; loq̃remur. Cõceſſit igit᷑ locutiõcs luo / nfino vocem Leua eius ſub capite meo.⁊ derte⸗ Diſcipkus. aſſũptas.tã abundanter vr nihil inueniat᷑ inabiali vocem Leug eius! trãſſũptiuas a reꝝ cognitaꝝ ſilitudinibus irocnant ra illius amplexabitur me. ¶ lote don deoſat uhi minbo⸗ oean⸗ mo ſode ögroee Moul ane Sdne l Gamors degnionte nehenb mongnrtn Ss 3 Warnn We Diopdns umunc monni cus/ni⸗ eg unn Sba De nusintne chmine. nere von adcſc tincorpen Addin Osdinns Gadekſnil 8ladin ditln inüvnoun. SPeſmmltan pban de Pabounen aibDunm ictduplado Ngore aſoonos ninn L oConm Kne, nne nitbohee n inclgn ſtgtpani innſiihtitn n tinmt introducatte/⁊ tu illũ/in domũ matriſ tue ⁊ in cubiculũ genitricis tue.Etq̃ iſte ma⸗ quod non valet ad ipum trabi nominanꝰ dum:.quod loqndi genus appellauit Dio nvſius ſymbolicũ.dequo ⁊ſcpſiſſe notat li bꝛũ.ſedad latinos nõ peruenit:.Hoctypo loquẽdi.deus pater habet os.exqᷓ filius e⸗ ius increata ſapiẽtia ꝓdijſſe ſe gloꝛiatur. Ego inquit ex oꝛe altiſſimi pdijpmogeni ta ante omnẽ creaturaʒ· Habet ⁊ vterum Ego inquit ex vtero ante luciferũgenuite Pater itaq; diligit filiũ ſuũ.⁊ filius genitꝰ mutuũ repẽdit amoꝛeʒ.q̃ viciſſitudo dile⸗ ionis / cur nõ deoſculatio nominabitur? Ex qua ſpiratio cõmunis amoꝛis emanat ⁊ flagreſcit.q̃ ſpiratio quia nectit quodam mogdo pfr̃is os ad os filij.dici põt oſculum vtriuſq; · Spõſa ergo.dũ qrit oſculũ ſpõſi patet qᷓle ſit illud oſculũ. 8 vtriuſq; pr̃is ⁊ filij.¶ Diſcipu vel ꝗlia ſunt labia ſpoͤſe: MWagi ſter. la nimiruʒ ſunt due vires pcipne mentis. VWis intellectiua.⁊ vis ei coꝛreſpõdens af ſectiua.ſeu volitina vel appetitiua.q̃s duz ſpirituſſanctꝰ.oſculũ patris ⁊ filij/inſpirã⸗ do ↄnectit.⁊ oſculat᷑illabẽdo/fit mẽs tota deifoꝛmis⁊ ↄfoꝛmis bĩtſſime triitati:fittri nitatis nobile tricliniũ Jraq; fit eiꝰ memo ria fecunda/parens verbi cum acies intel⸗ ligẽtie ↄuercitur ſuper ipam. ex qua ſimul conuerſione/ſpiraturamoꝛ cõmunis vni/ us ⁊ eiuſdem volũtatis. Heceſt ſpecies et iumago pulcerrima.⁊ confoꝛmata ⁊ aſſimi⸗ lata diuine trinitati que pergratiam eſt id ipſum quod deus per naturaʒ. Exultabat ag hanc aſſimilationem pertingere ſpiritꝰ marle/ ſuſpir s ⁊ eſtuãs aſſidue deſiderio ſpõſi ſui ¶ Oſclet me oſclo oꝛis ſui. Quid queris o beata:quid oſculũ ſponſi petiso benedicta:quid eſt illud oſculũ niſi ſpũſſã⸗ ctus:/qui vtiq; ſuperuenit ⁊ in te.quãdo v⸗ tus altiſſimi obumbꝛauittibi.immo iã pie rat.nec poſtmodũ receſſita te.qꝛ dñs ſem⸗ per tecum. qd tibi vis ampliꝰ?Certe nõdũ ſubintroi⸗ ſtiſecreta cubiculi ſilentia. vbi federe pe⸗/ ter tua.niſi diuinitas ſua.vtiq; oium crea⸗ qꝛ ſpirit? eſt oꝛis t0 ed quid affectas o pulcer⸗ rima mulieruũ: Sentio qͥd requiris.⁊ſi diſ ſimulare videaris verecũdia vᷣgiali. Cha⸗ lamo ſponſi ꝓxima es.gaudẽs oſculo oꝛis Sed ⁊ leua eiꝰſepe ſub capite tuo. Etin ybera tua cõmoꝛꝗt᷑.te amplexãs.te oſculã pꝛo 32 trix gubernatrix. Etq̃ domus eius.q al, tera ſi nõ eternitas ampliſſima? Quod de,/) niq; cubiculũ niſi ſinꝰ altiſſimꝰ occultiſſi, „ — — mus dei patris.in quo ſpoſus tuꝰ quieſcit “ perenni ſelicitate.Hoccubiculũ intrare i hoc queſcere.delectari.fecundariq; defſtile rabũda ſuſpirãs.pẽſabas qle ſit iſtud. Ex ultabũt ſancti in gloꝛia letabũtur in cubilii bus ſuis. Falloꝛ.ſi nõ hecipᷣa q̃ dirimꝰ ec pſſiſti /ſpõſum inueniẽs ⁊ dicẽs. Tenui en. nec dimittã.donec introducã illũ in domũn mr̃is mee ⁊ in cubiculũ genitricis mee Et ecce nũco btã qð ſꝑaſti tenes.quẽ deſide; raſti poſſides.quẽ credidiſti vides. quem dilexiſti/tota cõplectẽs ipᷣoq; ſecura fruer ĩeternũ.¶ Diſcipulꝰ.Quid ſibi vult ſpõ ſus iſte ſuus ꝙ; vna ſuã vnice dilectã mre,z diſtulit introducere ſecũ in cubiculũ feliccd tatis eterne:qñ latronẽ de cruce ptinus in hoccubiculo collocauit. Audiente matre ⁊ incõſolabiliter anciante.ptranſierateniz gladiꝰaiam eius.Amẽ dico tibi.hodie erꝭ mecũ in ꝑadiſo.O mitiſſime ieſu. Et vbi erat mĩ tua/niſi in doloꝛe ↄtinuo remanef/ in b̊ neq; ſeculo.ſepata etiaʒ a coꝛpetuo qd incluſum iacebat in ſepulcro. O vere ter⸗ ribilis in ↄſilijs deꝰ ſuꝑ filios hoſmm. Ocer te veriſſimũ ꝙ erũt nouiſſimi pmi. Quis hoc eſtimaſſet/qͥs credidiſſet.qͥs ſperaſſet aſſumit᷑ad gloꝛie cubiculũ latronis gia. et aĩa mfis relinq?᷑ ad lamentũ.Cui ⁊ lõgo thepꝰ/ patet igreſſus ad idẽ ſpõſi cubiculũ Potuit inuidiã ſibi facere glificatꝰ ipᷣe la/ tro. ſi nõ feciſſet eã caritas vnũ coꝛ ⁊ vnam aiam cũ eo. Suaſit eadẽ caritas/qᷓrens q dei ſüt hre vitam in patientia / ꝓpt eleccos deup ſe ⁊ exſe docẽgos de miſterijs vere fi dei.Et qꝛ deſideriũ q;to ꝑ incolatꝰ huius ꝓlongationẽ plus ⁊ plus adauctũ eſt/tan⸗ hʒin adeptione ſuꝑ omes plus gaudiũ Magiſter. Coõcernit hecreſponſio tua / ongationem huiꝰ miſerie/in iſta amo⸗ roſiſſima perannos multos que per oſcu⸗/ lum pedum pꝛimuʒ mũdata.poſt beremi⸗ cola diu fuit. Sic diſcipulus ille quem di ligebat ieſus.vſq; ad ſenectam vixit ⁊ ſeni⸗ um. Tangit ignitus martyr Ignaciꝰ ſcri⸗ bens beatevirgini /cãm ſuperſtitis vite ſue vyt ceteros exſe ⁊ ꝓpter ſe/⁊ in ſe confoꝛtaret ui etiã beata virgo reſcripſit vt exultaret in deo ſalutari. Poꝛro qͥs te docuit 0u⸗. ca medice cariſſime/pꝛimas euangelij tu partes/niſi ſolum taliuʒ conſcia vᷣgo pꝛu⸗ CTractatus Becundus Dentiſſima.cui te familiarem conciliarat caſtitas.quia nec vxoꝛem nec pꝛolem ha/ buiſſe narraris. Perte/pꝛecurſoꝛis annũ ciatio.conceptio.exultatio.natiuitas.cir⸗ cumciſio cum nominis impoſitione nob patent. Per te canticum Zacharie. Per te totius incarnationis chꝛiſti miſteria. no⸗ bis tradita ſunt. Per te cantica canticoꝛuʒ Marie / illudl Simeonis pueri Jeſu fe⸗ lix intentio deſcibunt᷑ ⁊quo alio niſi Oa ria reuelante ¶ Diſcipulus. Ardet animꝰ multa querere ſuꝑ enumeratis euangelij materijs.quos omnes conſeruabat Ma ria. conferens ĩ coꝛdeſuo.ac pinde magni ficis dominũ ⁊ exultãs in deo ſalutari ſuo Se.ld cepto curramus itin ere.poſt odoꝛeʒ vnguentoꝛũ tuoꝛum/quẽ ſpirant amoꝛis cantica.dequibꝰ poſt oſculum ſubditur. NQuia melioꝛa ſunt vbera tua vino.fragrã tia vnguentis optimis. Dic quid ſponſa ſingularis ſibi volebat.tanq; oſculi cauſã ſubdens.quia melioꝛa ſunt vbera ſponſi ſuper vinũ.Queſunt hec vbera: ¶ Da⸗/ giſter. Si dixero ꝙ vbera ſunt amõꝛ vel amoꝛes.nihil errauero/quoniã omnia ſoꝛ tituramoꝛ vocabula/inſtardei.quia deus charitas eſt amoꝛ eſt.os.oſculum.ipᷣe vbe ra.ipᷣe vnguentum fragrans.ipᷣe oleũ effu ſum.ipᷣe nardus.ipᷣe faſciculus mire. ipſe edquitatus dei:ipᷣe botrus cypꝛi.ipᷣe lectulꝰ ipe flos campi ⁊ lilium conualliuʒ. Quid moroꝛ ꝑ ſingula. Ipſe per denominatio⸗ nem participatam. vnus omnia in omni⸗ bus. cuius natura ſi perfecte cognoſceret᷑ ceſſaret linguarum neceſſitas. Ipe ſibi to⸗ tus ⁊ vnus ſufficiens lingua eſſet / ſufficiẽſ oculus.ſufficiens auris ⁊ naris.⁊ guſtus. ⁊tactus.immo vero nullum eſſet pereſſen tialem pꝛopꝛietatem.ſed per eminentiam ſingularem. ¶ Diſcipulus. Cur iſta pᷣmit tis: C teinf nitus eſt. cuius q;titatem (non mo⸗ lis.ſed perfectionis accipientibꝰ / ſemper eſt aliquid vltra recipere. Hon expectaue/ ris ergo. totam ſalomonis cãticoꝛũ ? Da rie ſeriem poſſe/nos decurrere.qui nec du * lemus ziſcbulus. Et ſi de deo nilo ulis ni puritatem non miniſtrant. ſed quod in ſuũ lac ↄuerſum eſt. Sũt eni hacrõne nu⸗ fectum poſſumuſ eloqui/conemurtamen moꝛe pueroꝛum / nos balbutiendo ſolari Hic aliquid idcirco de vberibus ſponſi.⁊ Dagiſter plane. ne pꝛeſtoler? amo rris cantica exponendo poſſe finiri:qui cer ſi/ſponſa viatrix.ſed per vbera ſponſi trãſ⸗ 0 fuſum ⁊ lcfactum.Alioquin debile nunc os verſiculos vtriuſq; cantici.immo necb mü verſum ſatis attingere penetrareq; va ſponſe de quibus additur tertiũ oſculũ qꝛ melioꝛa ſunt vbera tuo vino fragrantiavn gentis optimis.Et quia viuꝰ eſt ſermo di ſcoᷣm apoſtolũ.poteſt tamẽ cũ quolibet et ad quẽlibetloqui. Pꝛopterea ſi reliquas canticoꝛũ ꝑticulas quãdoq; cõmiſceris/ñ erit ĩigratũ ꝓlixioꝛis tractatꝰtollẽs faſtidiũ (DSg diẽ h loco mgr̃ Nico.ð lira poſtil latoꝛ ad Iram. q̃ fũdamẽiũ eſt allegoꝛietro pologie necnõ ⁊ anagogie.Dicit inq; pꝛo noie iſto vbera/iudeos hr̃e amoꝛes.ob eqͥ uocationẽ noĩs hebꝛei ad amoꝛes ⁊ vybera Hieronymꝰ vbera ſecutus eſt hebꝛeꝰ amo res. ¶ Diſcipulus.Tranſi.inuenies tale poſitũ mille locis in biblia.Pꝛo q̊ ſedãdo ſcpſit olim volumẽ egregiũ pceptoꝛ noſter P. Cardinalis Cameraceñn.cuius ſniam alio loco dum inquirã/pandes ſpero. Magiſter. Pandã.tu nihil hic calũniabi le vel aduerſum reperies.ſi modos loquen di typicos ſeu figuratiuos/attenderis.qᷣb res ↄtenta ſignificat᷑ꝑ ↄtinentem ⁊ econ⸗ tra. Continẽt aũtvbera cũ pecſoꝛexoꝛ iſᷣm qð ſeds amoꝛis eſt radicaliſ.Laudãs igit᷑ vbera laudatamoꝛeſ/ꝙ melioꝛes ſintvino fragrãtes vnguentis optimis. Video illi⸗ co. ꝙ nõ ſurrexit incõgruitas ſi ſpõſo den⸗ tur vbera q̃ coꝛ habẽt ↄpletũ ⁊ eſtuãs amo nbe. Sine dicat᷑ ergo melioꝛa ſunt vbera tua ſiue melioꝛes ſuntamoꝛes.Anagogia pꝛobat vtrumq; verum ſciens ꝙ amoꝛ di⸗ ninus neſcit ſexum apud queʒ non eſt ma⸗ ſchlus neq; femina q;uis dicaturſponſus ⁊ſponſa Diſcipulus. Hocobſernanduũ arbitroꝛ pꝛo deuotis ne ſe carnalib inuol⸗ uant ſimulachꝛis. Video pꝛoinde ꝙ nec lac vberum nec vinum nec vnguentum ſit aliquod coꝛpoꝛale.Nibilominus cauſam tranſſumptionis et comparatõnis licet in quirere.cur vbera vino ſint melioꝛa cum ſponſus duxerit ſponſam in cellam vinarn am: ¶ ur rurſus inuitanſ damauerit pꝰ ᷓ diriſſet. Bibi vinum meũ cuʒ lacte meo Comedite amiei et inebꝛiamini chariſſi⸗ Magiſtir. Bibit itaq; vinum ſpon cerebꝛum ſponſe. vini puri virtute turba⸗ retur. Exemplum dant nobis nuinces ꝗͥ paruulis infantibus ſi ſagaces ſunt/ vi⸗ tricis vba melioꝛa vino.nõ ſecꝰ in vberibꝰ Ppronegl boib.(D Pborunſero mecan 60 nntch pütute⸗ nntn odechla Diſuntin nnckini tgpoto ſoni⸗ ſuockh cliuspot Zaeit 10laun corar⸗ Ntd findin dekee Srtup nonm unci. ntahe⸗ foytnita ldurfeg Heale alistfoe Pufcnuedo Codſnarin . Keantprori ntſpert ſaloarnan Dbrowulano lhentinͤtb oſlnserpon (ugeſtn Pfeiten Kicie edeiſi intenoꝛing um. Etenif iudeafi n⸗ Doc i alig WGnn hi nn Agrolbaa Aice eflcnee. lisate. Cölnzar Kileen doetnä ummcgoe ons twban ctbche⸗ nnansge Pogſti fagoeſr iauefinn uaben lbccdini Nodesouen me nm taon noamin Lacst Ghieniv Scolli ecra tnisamo ſundes Bragodan 3 ward nonckne Cnurſpori Ccobieunti CTNACtn ooindeg ne⸗ cVCenn Peninusnhn mnns ln tnrdlen an ninclimynn unlcanuucnt, truninch inornin , ſtonſo . – inmnnm nnnnponnn iſen Ziiuin vns n m SS1 = n᷑ dGõ == 4 == — 1 — = — =ͤę = EE — = ſponſi.qui pꝛopter ſponſam/in incarnatõ nelacteus factus eſt. Conati ſunt philoſo phi ſugere vinum ſapientie de vberibꝰ pꝛi me cauſe/dum inuiſibilia dei perea quefa cta ſunt cognouerunt.ſempiternam quo/- q; virtutẽ eius et diuinitatem. Concalue/ runt ⁊ eſtuauerunt ⁊ inffati ſunt vino mul to:de calice aureo babylonis.⁊ inebꝛiati / dati ſunt in repꝛobum ſenſum.⁊ obſcura⸗ tum eſt inſipiens coꝛ eoꝛum. Rationem di cit apoſtolꝰ qꝛ cum cognouiſſent deuʒ/ nõ ſicut deũ gloꝛificauerũt:neqʒ gratias ege⸗ rũt.Habes vinuʒ ſine lacte qͥ plane lac me lius eſt. pᷣſertim ↄditum ex vino vel factu;ʒ cuius potꝰ inebꝛiat.ſed ſobꝛie ſine luxuria Accipe ſignum ebꝛietatis noxie ſimul.ſi 2 cauſam in philoſophis. qͥ veritatis ſtu⸗ dio tamvehemęẽter inteti/nihil de amando deũ toto coꝛde.tota anĩa.⁊ tota mente.foꝛ⸗ titudine.ſcrutati ſunt. Quid mirandum ſi defecerũt ſcrutãtes ſcrutinia.ſi per erroꝛis pꝛecipicia ceſpitantes impegerunt/potati vino mixio veneno omniũ vitioꝝ.nec q̃li umcũq; ſed nephandoꝝ q̃lia notauit apo/ ſtolus:qᷓ;uis non omnia que in occulto fi⸗/ unt ab eis inqͥ t turpe eſt dicere. Et cum q̃ fiunt niſi cuʒ illa meretriceque apud Sa⸗ lomonẽ ꝗllicit dicẽs. Veni inebꝛiamur v⸗ berib. ¶ Diſcipul Fugiam ocius hos boꝛum fetoꝛes.q de vberibo ⁊ amoꝛibus loqmur/fragrantibus optimis odoꝛibus Magiſter: audiamus potius aure pie AS ſg ei/ matrem virginem ⁊ filiam ma gnificantẽ dominũ ⁊ exultantem in deo ſa lutari ſuo. Cuius nomẽ eſt oleum effuſum quod ſanat incipiẽtes.paſcit pꝛoficientes delectat pꝛoximantes ¶ Diſcipulus. VUe rum ⁊ ſi ꝓperat intentio querere de tertio v⸗ ſiculo.cur maria/oleum ſue magnificatio⸗ nis ⁊ exultationis/ptinus intulerit.Quia reſpexit inqͥt hũilitatem ancille ſue. Nihil ominus exponi pꝛius opto doctrinaliter/ . 1 quid ppꝛie ennoeüegre ven quot mo⸗ dis fieri reperitur. ¶ Magiſter: Pertines eſt inqͥ ſitio talis. Igitur accipeq; magnifi care dominũ nihil aliud eſt/q; magnũ ſi⸗ gnificare.Hon eni facimꝰ deum aliter ma gnũ.Sit aũt modi ſignificandi magnitu dinẽ dei/ſine nũero.in genere duo. Unus interioꝛ in anima cognoſcęete ⁊ diligete de um. Etenĩ fide ſpeꝛ critate magniticat᷑in ala deꝰ qm magnus ab ea ⁊ in ea ſiguifica tur. Mod alt eſt exterioꝛ tã mitiplexq; va . memoꝛ:ant᷑. Inqram ig care dñm eẽ bonoꝝ datoꝛẽ. factoꝛẽ vel do natoꝛẽ.qꝛ ſuũ dicere facere eſt.dixit ⁊ facta ſunt. Ita ſuũ bñdicere ẽ ſuũ bñ agere. Do mino aũt bñdicere ſigniſicat verbũ bnñdi⸗ cille cui ſacrificat᷑/vel in cui ria ſũt ſigna ꝗᷓ reptare pñtab extra magni tudinẽ dei.Quidẽ eni ſignificare niſi ali/⸗ q̃d intellectui repntare. Git h ꝑ voces.ſit P coloꝛes vel ſpẽs coloꝝ.:ſit ꝑ obiecta qruu libet ſeſuũ.ſit ꝑ enigmata figuraꝝ in ſchtu ris ſcis.ſit ꝑ reuelatiões miſterioꝝ.Coclu ſit idcirco cãticũ ſuũ vᷣgo btã ſub atteſtatõ ne diuinarũ locutionũ qs fec dũs ad pfes nr̃os Abrabã ⁊ ſemini eius in ſecula.Cõ⸗ ſeruabat oĩa vᷣba hec ↄferens in coꝛdeſuo nũc Eſaie ꝓphetiã de virgineparituraHẽ Hieremie vaticiniũ ꝙ mulier circũdabit viꝝ Hücebdomadas danielis fiucpoꝛ/ tã clauſam Eʒzechiel cũ templo toto Di ſcipul. Deſcpſiſti qd eſt magnincaredñnʒ. qm eſt ſignificare dñm es magnũvniuerſa liter ꝑfectũ. Scio/qm̃ ſignificare ſᷣm grã⸗ maticos eſt aliqd intellectui repñtare qun nactat de modis ſiguſicſll. ſub alo cti⸗ logiũ cõpoſuiſti. Sũt inſuꝑ varij modi(ſi cut notas)magnificãdi dñũm ſcʒ bñũdicere. ſcificare.gloꝛificare.pᷣdicare.exultare.ↄſfi⸗ bequoꝝ cãtica teri dño. laudare / ꝛ ita o ſili qͥd eſt dñm bñdicere.¶ Ogy b eſt ſignifi ctionis illi fieri vł dirigi.vt ibi. Sãcti tui bñdicãtte ¶ Diſcipu l. Dic qͥd ſitſctifica re nomẽ dñi ¶ Hgi b eſt ſignificareduůzi ſciĩtate ⁊ mũdicia pſectũ.Quid aũt ſu ſcitaſ dñui ⁊ noticia ⁊ mũdicia/hẽs alibi Dik pulus: Dic quid eſt exultare in deo ſaluta nnid d giſter h eſt ſignificare deuʒ eſſe ſaluatoꝛẽ nr̃m ⁊ ſalutarevel ſaluationẽ ng q̃licunq; ſigno/ſed modo leticie/exteriꝰ gentis ⁊ qſiſe nõ capet vlten ſalientis iſcipulus. Dic quid eſt confiteri do⸗ Dagiſter hoc eſt ſignificare cer⸗ to ſigno/ ipſum eſſe dominuʒ. Et hoc mul⸗ tipliciter.vel quoniam bonus.vel quoni⸗ am in eternũ miſericoꝛdia eiꝰ.vel quoniaʒ laudabił nimis ⁊ magnitudis eiꝰ nõ eſt fi⸗ nis.vel quoniã peccata dimittit ⁊ pᷣſtabiliſ eſt ſuꝑ malicia.aut ex reliqͥs ꝑfectõibo ſuis Siſcipul?. Dic àd eſt ſacrificare dño Sgr B Eſignificare certis ſignis adhibit honoꝛẽ pnci paliter offert᷑ ſacrificiũ/ſupᷣmꝰ eſt dñs/ple⸗ nariã hũs poteſtatem vite ⁊ moꝛtis ſuper nos.ſicut in animali ſacrificato vel occiſo⸗ 32 de ſingul · Dic ctoꝛẽ vel do) Tractatus tertius * recepta ab eo puregratis ñ meritis noſtris Mod i aũt ſignificãdi ſunt varij/p variera te eoꝛum que recipiuntad ſignificandum coꝛde voce coꝛpoꝛe⁊ opere ¶ Diſcipulus Dicquid eſt adoꝛare dominũ vl colere cul tui latrie: ¶ Dagiſter. hoc eſt ſignificare ſupꝛemã in omibus ſuam dominationẽ at q́; maieſtatẽ.⁊ hoc modis varijs interius ĩ anima. vel exterius in coꝛꝑe aut alijs rebꝰ exhibitis.¶ Diſcipulus quid eſt iubilare vo: ¶ Magiſter hoc eſt ſignificare magni tudinem eius in bonitate ⁊ benedictioni⸗ bus.modo gaudij cuiuſdam ineffabilis. vt aliquando plauſu manuum. aliquãdo vultus alacritate. Aliquando vultus dila tatione.que dicit᷑leticia quaſi laticia.Ali⸗ quando voluptate que dicit᷑ a volubilita⸗ te circa rem dilectam. Nonnunq; a delecta tione que dicitur quaſi lactatõ.QOuãdoq; a iocunditate que dicitura ioco. Sepius ab alacritate. que dicitur dum habet libeꝝ et expeditum vſum coꝛpoꝛis vel membꝛo⸗ ficandum leticiam. Diſcipulus. rum vel ſenſuũ naeforlne. Cenn eſt deum laudare in ſanctis ſuis. ¶ a / giſter. hoc eſt ſignificare ipſum eſſe cauſaz ſue ſanctitatis. Sicut deũ laudare in crea turis ſuis eſt ſignificare ꝙ ipſe eas guber⸗ nat fecit ⁊ regit eas/pure gratis/⁊ magnifi cis me Diſc vulu u eſt alloqui creaturas ꝙ; benedicant deum/ꝙ collau⸗ dent/ꝙ adoꝛent/ꝙ pᷣdicent/ꝙ letenturi o cum ſimilibus acclamationibus: ¶ Ma giſter Totum eſt hoc ſignificare compla⸗ centiam quã habemus in beneficijs omni bus/que creaturis collata ſunt.⁊ hoc vari⸗ quendi. ſicut ſolemus exhoꝛtari ꝑ pſalmoſ dicẽtes laudare dominũ in tympanoꝛ cho ro laudate eum in coꝛdis ⁊ oꝛgano.cũ alijs talibus inſtrumẽtis oĩibus.hocautẽ eſt ſi⸗/ gnificare cõplacentiam exultationẽ atq; le ticiam quã habemus in recognitione be/ neficioꝝ dei/talibus modis repᷣſentandi. ODuẽadmodum dare gloꝛiã deo honoꝛem ⁊ virtutem ⁊ ſimilia oĩa pfectionẽ impoꝛtã tia nõ eſt aliud q; ſignificaretalia ſuꝑemi⸗ nenter eſſe in deo ve la deo pꝛocedere. Et boctot modis ſignificãdi q̊t modi ſunt re/ pꝛeſentandi coꝛde voce coꝛꝑe⁊ oꝑe.¶ D Diſa pulus. Dicquid eſt gratias agere :Magiſter. hoc eſt ſignificare bona apulus, Diciſſrentiuminter magniſ cationem dei / quam facinnt inationales creature:⁊ magnificationem rationalis a,⸗ nime de qua dicik in hoc cantico. Hagni fiœt anima mea dominum. ¶ Dagiſter. Magnificatio creaturarum/ menſuratur et accipitur a participatõne diuinemagni tudinis/cuius omnes ſunt participes ſuo modo. Sed imationalis natura tantum⸗ modo repꝛeſentatantem creatoꝛis.Etidᷣo dictur tranſumptiue ſapiẽtia velars eius Rationalis vero creatura/nõ ſolum obie⸗/ ctiue vel vt veſtigium. ſed etiam ſubiecti⸗ ue ⁊ foꝛmaliter perceptiue/ſignificat domi ni magnitudinem intelligit ⁊ p̃dicat Aſſu mit inſuꝑ creaturas aligs immo ⁊ ſeipam qſi materiã ſignificatõnis/diuine maicſta tis.deniq; in omnibus ſicut in ſiſtulis oꝛ⸗ ganoꝝ certificationis/ſpirituſano ffan⸗ te decantat. ¶ eipulns. Boneſtnos hic eẽ. Sed vocat)ſe Via reſpexit humilitateʒan⸗/ cille ſue ſue. ¶ Diſcipulus Hic ſumus / hic ptinus abſol uẽga eſt q̃ſtio/ altera die ꝓpo ſita ſed dilata. Cur beata ma⸗ ter/cãm magnif cationis dñi cũ exultatio⸗ ne ſpũs in deo ſalutari ſuo / cecinit eẽ reſpe ctionẽ hũilitatis ſue a dño Exuliauit inqt ſpuůs meus in deo ſalutari meo. Et tanq; rõ ãreretur ab ea moxſubiungit.qꝛ reſpe⸗ xit hũilitatẽ ancilleſue. ¶ Dagiſter. Do ctam foꝛmas queſtionem cni nequit perfe ccedari ratio ſiue reſponſio / niſi reſpectus domini cauſa pꝛius perſqutetur.que non niſi amoꝛ inuenitur. ¶ Diſcipulus. Con⸗ ſentio. Yiat hoc pꝛius notum. ſimiliter et quo d eſt obiectum ſuũ M lus vulnerãs ſpõſam.oculꝰẽ amoꝛis qͥ nul lus acutioꝛ.nullus pene rabilioꝛ. nullꝰad intimi coꝛdis vulnerationẽ efficacioꝛ dici poteſt, vulneraſti coꝛ meum ait ſponſa / in vno oculoꝛum tuoꝝ. Non aliter eſt de ocu lo ſponſi reſpectu ſponſe. Omia reſpectus amoꝛoſ ſpoſiſanciat ſponſã/vt exclamet ec. quens verſiculus de hũilitate marie. Jã vero tardioꝛ hoꝛa/dif⸗ ferre ſuadet ad matutinum diei ſequentis Hos interim ꝓpꝛijs intendamus officijs Exrplicitſecundus racatus. Begquitur tractat tertius dꝛagmaticus in cantico Marie de reſpectione humilitatis ſue per notulas. lumbam enn, opelh nuiin Guine gondicenea ſnone Cdantu doorn or Aup güa ene V n nin lan ſuoan r Nomit glr Tche ſctime llensi Chrob vien litudi ensal ize⸗ lorne pocp pe Ong ohm ponoge Gaini Diteni ſhnes. Non. deſcei ſenie Doem etoaln bonbid heheri amm. 9) iße Ment nntontis d n merſrme. pennieng epanapeſie Snmmntnm GenergEcn tanlaben, röſtunctqg dcunſlbin deſfannn irtzand Sinotlin 6dnennck ſannlst Pirnmncnſen 1. Daicta oraiohnd mdorbond ndia ſners hndsfas Nr Dmede totwlas. Wwüüareant D Plaprlus cpannsovo Aen dieepo Curvedan 3 Wmicienlino otanncerche Elanthen rimeo,Eturi biungr cree ogkado nainegten ſorii ſepeens Ctenn befan ouns Surn. ſnit (Deged (Dota rrib meis. Buper magmmcat ſo membꝛum. Unde ſponſus cum lauda⸗ ret ſponſe pulchꝛitudinem dicit. Quã pul vulnerata caritate.ego ſum.vel amoꝛelan gueo.Hoc eſt pꝛecipuũ in ſr õſa vel in ſpõ cra es amica mea q; pulcra. Moxſubiun cem: In columba eni/ſpũſſanctus cuiap pꝛopꝛiatur amoꝛ:ſepiꝰ apparuit. Sic pꝰ modũ ſponſa.inſinuãs filiab hierłm pul⸗ critudinẽ dilecti ſui. compationẽ poſuit eã dem dicens. Oculi eius ſicut columbe/de ſup riuulos aquarum que lacteſunt lote et reſident ſuꝑ fluenta pleniſſima.Hinc eſt il videre.Audiamus modum. Sane dile⸗ ca nuper conſopita inter bꝛachia ſponſi⸗ qui adiurauerat filias hieruſalem per ca⸗ ꝛeas ceruoſq; campoꝝ.eo qꝙ ſunt anima⸗ ia ſatis alacria mundaq;/⁊ ſolitudinis a⸗ mica/perſpicaciũq; oculoꝛum.Adiuraue⸗ rat inq;.ne ſuſcitarent.neq; euigil arent di ke⸗ culi tui columbaꝝ.Et quid per co⸗ lumbam intelligis.ſi non amoꝛem ſimpli⸗ la duoꝝ mutua poſtulatio.videri ſcilicet ? leciam donec ipᷣa vellet. Tunc velut elap⸗ ſus ad hoꝛam dilectus/regreditur/ardens videre ſponſam ⁊ alloqui quod latere non potuit ſponſam.cuius peramoꝛem coꝛ vi⸗ gilat. Exilit igitur ⁊ dicit. Nox dilecti mei feſtim oculis exclamat. Ecce ipſe venit.ſa ⁊c. Vec eſt voxamici mei.Couerſis con⸗/ liens in montibus ⁊tranſiliens colles. Et cur obſecro ſalit ⁊ tranſilit/niſi ʒelo ſponſe vidende totus rapit atq; tripudiatad ſimi litudinẽ capꝛee.hinuliq; ceruoꝝ.LQaſciui ens alacris ⁊ iocundus. Nihilominꝰ tan⸗ toꝛ.non irrumpit cubiculũ ſponſe. ſʒ ſtat poſt parietem reſpiciens ꝑ feneſtrã.pſpici ; zelotipus exploꝛatoꝛ.⁊ verecũdus ama ens per cancellos.Deniq; blandit᷑ dicens Surge ꝓpera amica mea.colũba mea foꝛ⸗ moſa mea ⁊ veni. Sequit᷑ poſt verni tem⸗ poꝛis gratã deſcriptionẽ.que nouã ſignat gratiarũ infuſionem.aduerſitate depulſa. Oñũde mihi faciẽ tuã. Sonetvoxtua iau⸗ decoꝛa. oxeni tua dulcis ⁊ facies tua Diſcipulus. Perſpicuũ feciſti deſideriũ qð habẽt in cãticis ſpõſus ⁊ ſpõ⸗ ſa ſe videndi.quoniã viſio nũcius eſt pᷣci⸗ puus amoꝛis coꝛdialis. Ubi eſt amoꝛ.ibi eſt oculus- NHibil amoꝛe amabilius. Da⸗ bo tibidicit Seneca poculũ amatoꝛiũ ſi⸗ ne herbis abſq; veneficijs. Sivis amari. locũ hʒ.q;o efficacius in pulcerrimis: gꝗam. Hoc in amatoꝛib etiaʒ fetidiſſimis ni ⁊ finis ⁊ ↄuenientis vel ꝑfecti vel btitu⸗ huũilem iuretraxit ad amoꝛẽ ſuũ.vttota ne dũ gauderet.ſed pᷣ amoꝛis magnitudine. ſpualiter exultaret.i.extra ſe ſaltaret in dile ctũ. Hic etiã reſpect coꝛꝑalis in infatulo Jeſu.ſolabat᷑ oes illiꝰpegrinationis labo⸗ rioſi ſſime.doloꝛes ⁊ anguſtias. Siciĩ pue ricia.ſic in adoleſcẽtia.donec in cruce vi⸗ dit extẽſum.q̃ viſa eſt ſemel ab eodẽ.vñ ꝑ⸗ trãſit gladiꝰ acerbiſſime paſſiõis/ amoꝛo⸗ ſiſſimũ coꝛ vtriuſq; . Peſent amicoꝝ coꝛ⸗ da.q;to intolerabilit᷑ anxiꝰfuit/bic reſpecꝰ q dici neqᷣt verb.neq; ſcriptis inſeri. Di ſcipulꝰ.Supeſt vero declarandũ qͥd velqͥ le ſit amoꝛis obiectũ⸗ ¶ Dgr. Videoꝛ mihi fas dicere.ꝙ pulcritudo vel pulcruʒ. HNihil enĩ amat᷑ ſub rõne turpitudinis.ſed tmmodo ſub rõne pulcritudinis ⁊ pulcri vel ſpecioſi.vel foꝛmoſi. Hincdictũ eſt de ſapia. ꝙ pulcritudinẽ illiꝰ admirabit᷑ ocu⸗ lus.¶¶ Diſcipulꝰ. Nunqͥd diuerſa vel ad uerſa eſt ꝓpoſitio taʒ phis qᷓ; theologis po nẽtibo bonũ eſſe qdð oĩa appetũt.⁊ ita ratio boni vel appetibilis/eſt amoꝛis obiectum E Wulte ſunt rõnes appetibilita nã ↄueuiũt pulcritudis.ſic ⁊ bo⸗ dinis rõnem. ¶ Diſcipulꝰ. Expone ↄſe⸗ quenter q̃ eſtrõ pulcritudis vel puli Hgfr̃. Pulcritudo m Augu. eſt eq̃litas nũeroſa ¶ Diſcipulꝰ. Eſt igit᷑ pulcritudo in ſola q;titate cũ nũerus ſit ſpẽs q;titatis. Mgjr. Accipit᷑ hec eq̃litas.neduʒ exrõne molis coꝛꝑalis ſʒ pfectionis ſpũalis. Silr nũerꝰnõ ꝓ q;titate diſcreta reałr.ſed foꝛma liter ̃ᷣm aliquos. Sed vel pbabiliꝰ ſ̃m ali os ſoliꝰ rõnis.q̃lis in deo ꝑſoniſq; diuiniſ inuenit᷑qꝛ alia rõe ⁊ ydea/ↄditꝰ eſt homo glia equus ſᷣm Augꝰ.⁊ B ſ̃m modũ intelli, gendidiuinã eſſentiã/ꝑ relationẽ ad crea⸗ turas.ſiue ſit iſte modꝰ intelligendi in in⸗ Magiſter. ¶ Bicreſpectus dei Mariaz tellectu diuino.ſiue ſit ſolũ in intellectuan gelico: ¶ Diſcipulus. Sufficit hecteti⸗ giſſe de diuin ꝛ pulcritudine p verificatiõe diffinitionis illius.ꝙ pulcritudo eſt eq̃li tas numeroſa Nũcadapta pulcritudines ſponſi ⁊ ſponſe quales poſuit Salomon in canticis.ſimul aꝑtum faciens de differẽ tujs talium nomiuũ.pulcrũ.foꝛmoſuʒ.ſua ue.ſpecioſum. decoꝝ Rurſus de nomini/ bus ſponſe ꝙ ẽ amica/ſoꝛoꝛ/columba/im maculata/tota pulcra.⁊ ita conſequenter ꝑ ſingula membꝛa diſcurrere tam ſi ponli — R Magiſter. Kem erigis qj ſinn ſponſe: pꝛolixitate faſtidium.vel ſua bꝛeuitate po terit obſcuritatem afferre.niſi foꝛtaſſis in/⸗ uenirem compendium. ¶ Diſcipulus. Placet inuenias?¶ ſcripturarum adaptatõnes:-ad diuerſa ſpi ritualium genera nuptiarum. Suppona mus hecomnia nobis.⁊ pauculas de pul⸗ critiudine ſponſi ⁊ ſponſe.⁊ dei ⁊ anime ſi⸗ militudines hic poſitas/elucidare curemꝰ Dicentes in pꝛimis ꝙ foꝛmoſitas ⁊ ſpe⸗ cioſitas.⁊ pulcritudo ⁊ decoꝛ/ frequenter accipiuntur ſinonime.Nihilominus pul⸗ critudo.vltra ſoꝛmoſitatem dicere videtur quandã coloris ſuauitatẽ, cuius defectus non tollit foꝛmam Higra ſum inqͥt ſponſa ſed foꝛmoſa. Decoꝛ autẽ refert ad modum decentiã geſtus ⁊ oꝛnatꝰicum quadã io⸗ cunditate.leticia vel alacritate vultus/to⸗ tiuſq; coꝛꝑis geſtꝰ. Poꝛro ſpecioſitas om⸗ nia ſimul dicit/vt ibi Spẽoſus foꝛma pꝛe filijs hoium. Et illud. Species pami/di⸗ gna eſt imperio. Exemplũ in imagie/cuiꝰ poſſemꝰ pᷣma lineamenta ↄſiderare.q; nu⸗ meroſa ſit ſub equali ꝓpoꝛtione foꝛmata/⸗⁊ foꝛmoſitas inde reſultat. Conſideremꝰſe⸗/ cundo coloꝛes ſuperinductos accomode ſingulis lineamentis/ vnde redditur pul⸗/ crioꝛ foꝛma.Conſideremus tertio in ima/ gine viuente:alacritatẽ faciei: oculoꝝ leti ciam ⁊ decentiã ⁊ in onmi geſtu modeſtiã Dic ait poeta de venere ꝓ Enea.⁊ letos oculis afffarat honoꝛes.Et dicit VUulgo. Ceſte dame ẽ de bel mam treug ⁊ eſt byen adueniant.el eſt ſimple ⁊ toxe. Notemus vltra ꝙ pulcritudo picture vel imaginis/ refertur ad ipᷣam tabulam que pinde pul/ cra nominatur. Addamus pᷣterea. ꝙ pul⸗ critudo maxime refert᷑ ad exẽplar.ſi ꝑ om⸗ nia cõfoꝛmis eſt imago.vel exemplatũ ſuo exemplari ſit licet exemplar iſtud turpiſſi⸗ mum. Sic dicimus bufonis imaginẽ in⸗ de pulcrã.ſic bubonis ⁊ veſꝑtilionis.Ec⸗ ce inquiũt bufonem pulcre pictũ. Patet ꝓ inde ratio cur ſimea dicit᷑turpiſſima.cuiuſ tamẽ figura/ꝓxima eſt pulcerrime figuraꝝ ſcilicet hũane. At vero qꝛ deficit ab imita⸗ tione perſecta: reputat᷑ inde tirpioꝛ:quo imitatione videbat pimioꝛ. Tractatus Tertius pꝛe manibus habent᷑ expoſitões doctoꝛuʒ tot ſimilitudinum / hic poſitarum.tot inſu per diſtinctiones pꝛo qualibet dictiõe ma⸗ giſtrales.tot demum quadruplicis ſenſus genit vel nutrit?. ad pꝛius queſitũ de membꝛis ſingulis. Magiſter Redeo ꝓponens pꝛo regulavel claue dicendoꝝ.qꝙ nihil in canticis poſitũ uibus regies / niſi quatinꝰ facit ad pulcritudine,ʒ ita notatis de pulcritudine generaliter / fa⸗ cilis eſt applicatio ad pulcritudinẽ aĩe rõ⸗ nalis ſpũalis.que imago eſt bñdictiſſime trinitatis.in qua potentie tres pꝛincipa⸗ les anie ſcʒ memoꝛia.intelligentia ⁊ volũ⸗ tas.ſunt tanq; lineamenta qualia ſunt in⸗ delibiliter impᷣſſa.nectollunt᷑ etiam a dam natis. Ceteꝝ dona gratiaꝝ variaꝝ virtu⸗ tum.donoꝝ.beatitudinũ.ſunt ſicut colo⸗ res ſuperinducti.Rurſus opationes inde ꝓuenientes/decoꝛẽ ſuꝑaddunt.Tandem in omnipulcritudine ſpũali.tãto btẽ trini tatis imago foꝛmoſioꝛ eſt⁊ pulcrioꝛ/⁊ hñs plus decoꝛiſ.qᷓ;to reꝑitur ſuo exemplari ſci licet eidẽ beate trinitati cõfoꝛmioꝛ.Exad/ Uerſo autẽ de turpitudine.deſoꝛmitate.de⸗ ſpectu. dedecoꝛe/ↄſtat ſentiendũ. ¶ Piſci Fulus: ttacth pileriudin is ad oculum lcut dicit oſtẽdiſti.⁊ quia turpis eſt pars q̃ ſno toto non cõgruit.pulcritudoq; totiꝰ ex vniuerſa partin multitudine conſurgit? reſtat exponere pulcritudines membꝛoꝛuʒ ſinguloꝝ. Ded antea diſlere olum diſtin⸗ cnones vocabuloꝝ amica.ſpõſa.ſoꝛoꝛ.co lumba.dilecta:quoniã dealijs anie noĩbo/ ſatis ↄſtat erpᷣmiſſis.vt ꝙ ẽſpẽoſa.fſoꝛmo⸗ ſa.Tota pulłcra ⁊ imaculgꝗta.qꝛ bene colo⸗ rata ⁊ muda ꝑomia: ¶ Magiſter. Amica dicit᷑ ex mutua cõicatione ſecretoꝝ/q̃ſi ani mi cuſtos vel altera mea. cuiꝰ eſt idem vel⸗ le ⁊ igem nolle cũ amico. Spõſa dicit ꝓpt ſpem fecũditatis plis.vt ſint vnũ pncipiũ in pductione ⁊ educatione filioꝝ.nõ ꝙ ſit liam matrimoniũ ↄſum matũ. Aliqñ dicit ↄiunx ⁊ nupta ſed in ſpe ſic ↄtracta. Spõ ſalia a ſpõdeo es.q;uis vnũ qñq; recipiat ꝓ altero. Soꝛoꝛ appellat᷑ꝓpter nature cõ⸗ foꝛmitatẽ maxime poſt incarnationẽ. Aut ſi ad angelos qͥq; tranſferat/diceret᷑ nature ↄfoꝛmitas nõ vniuoca.necpenitꝰ euoca ſed analoga ꝓpter ſimlitudinẽ biiſſime tri⸗ nitatis. Vnde nominat᷑ etiã alibi fulia vt ibi. Audi filia ⁊ vide.Et filia hierlm.quia in babitatrix pacifice ciuitatis. Et filia ſiõ ꝓpter ſpeculationem diuinoꝛũ.Et filia pᷣn cipis. Columba dicit᷑ ꝓpter inhabitantem in ipſa ſpũſſancti plenitudinem. Dilecta dicitur vltra amicã.ꝙ ſit amoꝛ ex electione Pidupul Reannuͤc Leoſſeqn Alecſe fnnlo⸗ gertüdic gnorepil Quody ns.Eg chodo tidsſi ſipton Gdecoral ſenot Su Goſt 4 ealan W ! Mand e bene hatt ohe duul/ alit ntwl lũ necſi Gegt ſmnſaee cionelu⸗ goctdit redemmet tioyenns ctonee cnudins ni et Dano ideicw⸗ necammſt ſodeote fſſinsgr⸗ ſtoofen clortinoe nnnged Meſtnen logüͤpetr N Uſſemeno Rek ſoäfonne Innenit lem vinn Ulfeſne ltef neteßᷣ tiiſſine Minaſog⸗ N uſuine umadn ſot lo koned inge Tmden obeimni norabis mohnſ Erns *. oalent Sckons Locztot⸗ Conſuri⸗ mhor molſin 9ℳ ain, no⸗ olo⸗ nia iani nN ügt napii gochſit gn dik n Sos zwhat amre toni,At neknunre iheimna iünen biflan ancui Sfuſi⸗ Stfudn Abitanten n. Dian Ecectone ERainie ingus. vnlm urspaſl +— gnitio ſit ſpeculatiua vel pꝛactica.¶ Pup ⁊conſequẽternad amoꝛẽ ſᷣm alteruz genus cauſe quadruplicis.efficiẽtis.materialis. foꝛmalis.⁊ finał.Hõ idcirco quiſpiã erra⸗ uerit ſi dixerit ſubiectiũ canticoꝛuʒz eſſe.vel amoꝛẽ pulcritudinis vel pulcrũ amoꝛem. NQuod vtiq; ſapiẽtiavidit q̃ duo ↄiũxit di cens.Ego mr̃ pulcre dilectiõis. Pꝛotinꝰ ergo dũ occurru nibi verbũ aliquod in can ticis/ſi ũ ſonet pulcritudinẽ in coꝛticetrãſ⸗ ſũptionis.decoꝛtica illud.vel enuclia/qͥuſ q; decoꝛ amabilis ⁊ amoꝛ decoꝛꝰ pulcer at eormolgemnenr. iſcipulꝰ. Enitar ed quid ex iſtis inferendũ cẽſes.vtꝝ co Sner Toꝛerimnloe viner. os pꝛactice et peculatiue modꝰ accipiẽdi.¶ Diſcipulꝰ. Da modũ qui tibi pbabilioꝛ apparet. Hgf⸗r. Diffinit Ariſtoteles intellectũ ſpe⸗ culatiuũ.ꝙ eſt ſolũ reſpectu veri vt veꝝ eſt Intellectus vo pꝛacticꝰ dicit᷑ ↄfeſſe ſe ha⸗ bens appetitui.i.ↄfoꝛmis ⁊ ꝓtenſus in ap petitũ cuiꝰ obiectũ eſt non ſolũ verũ ſub ra tione veri/ſed ſub rõne boni.Deinde con⸗ dludit ꝙ methaphiſica eſt tm̃ ſpeculatiua. ars aũt ⁊ pꝛudentia ſunt pꝛactice.qꝛ reſpici unt voluntatẽ reſpectu factibiliũ vel agibi liũ.nec ſiſtunt in intellectiua cognitione ſo la. Sed theologia ſcrutat᷑ pfundiꝰ que ſu⸗ pᷣmaʒ ſcientiaꝝ ſeipam a ſſerit.⁊ in dei dile, ctione ſuꝑ oĩa finẽ ſuũ ſtatuit. Hã finis le⸗ gis eſt dilectio. Et iõ ſane debuerat ↄſenti re de methaphiſica phᷣus.qꝙ non in cogni⸗ tione nuda pꝛime cõſiſtebat.ſed ad eiꝰ dile ctionẽ extẽdebat᷑.Alioqn deſoꝛmabat pul critudinẽ methaphiſice/caudã eiꝰ pulcerri mã(qꝗᷓ eſt finis diuĩe dilectionis jeuellẽdo. Datus quoq; fuiſſetiĩrepꝛobũ ſenſum.qͥ cũ deũ coguouiſſet.nõ ſic deum głificaſſet nec amaſſet:nec gras egiſſet. Diẽ tñ ethi cis de ↄtẽplatiuo felici ꝙ videtdei eẽ amã/⸗ tiſſimꝰ.qꝛ cognitionẽ eius deſiderat.Qua litoꝛo fieret ↄiũctio optie potẽtie rõnalis cũ optimo obiecto deo ꝑ ↄtemplationẽ/ſi non inde dilectio ſeq̃retur.ſi vel obſiſteret puerſitas voluntatis?: Vocãt aliqui theo⸗ logiã noſtrã.nec pure ſpeculatiuã. nec oĩ⸗ no pꝛacticã.ſed affectiuã.qð epitheton ap tiſſime noſcit᷑ theologie miſtice cõuenire. ¶ ODiſcipulus. Perſpicuũ eſt illud quod loqris.neca phᷣo negandũ.·qͥ dixiſſe legit᷑. Inueni te pꝛimã cauſam.facmetibi placẽ tem virum. Quid inde vis cõcludere ma⸗ nifeſta? ¶ Magiſter. Cocdludo ꝙ vel me⸗ ermagnificat nis intelleciꝰ ptenſus in appetitũ ſeu volũ tatem/diceret pꝛacticꝰ. 12. ſeqͥ videt᷑. ¶ Oagiſter. Eſſe debet igit᷑ de intellectu pꝛactico ſermo reſtrictioꝛ. vt ſo/⸗ lũ dicatur pꝛactic/dũ ad factibilia ⁊ agibi⸗ lia inferioꝛa ↄuertit᷑ꝑ extẽſionẽ in affectũ ⁊ in effeciũ oꝑationis huiꝰ ↄſiderando re⸗ lationẽ ad fines ꝓximos nõ ad ſupᷣmum qͥ de eſt colendus ⁊ amãdus. Pꝛopterea ſic beatitudo dicenda eſt ſpeculatiua.ſic theo logia ꝓpꝛie accepta. ſic hec ſapientia canti⸗ coꝛuʒ.cuius finis eſt amoꝛ pulcer ſpõſiad ſponſam terreuo quolibet amoꝛe calcato Sic vbilibet ars amoꝛis terreni.vel ania lis pꝛactica. Ars itaq; diuialis amoꝛis ſeu fruitionis/ſpeculatiua dicet᷑ velut pꝛima⁊ altiſſima ſcientiaꝝ.quã imitat᷑ metaphiſi⸗ ca philoſophantiũ. Sed vbi deſinit ipſa⸗ theologia ꝑ fidem ſumit exoꝛdiũ.per ſpem inſuꝑ ⁊ amoꝛem cõſiderans deũ ſicut ama bile ⁊ pulcerrimũ.⁊ qui iuxta verbum ſpõ⸗ ſe eſt deſidera bilis.imo fons ⁊ oꝛigo radix ⁊ parẽs omis pulcre dilectioois. pulus.Et ſi ꝓpero coſcere ſingulo ſub tropicis locutiõibus/trahit᷑tamen ne⸗ ſcio quo pacto mens/illud attingere quod mododixiſti de dilectionis vel amoꝛis oꝛi gine: ¶ Dagiſter. Jure eui trabiturnam B cognuto.cetera mox patebunt.q;uis hec cognitio fᷣm ꝓceſſionẽ theologicaʒ/incipi at ꝑ fidem a pulcritudine pꝛime cauſe/ad pulcritudines effectuum inſinuãdas vie hiloſophienõ aduerſo ſed conuerſo. iſcipulus. Acceptus erit iſte modus fi⸗ libo. Pꝛoſequere. in diuinis eſt mens ſiue memoꝛia fecunda oĩum intelligibiliũ.ad quã paternus intel lectus ↄnertens aciem/gignit ex ſe verbuʒ expᷣſſiuũ oĩum intelligibiliũ.Hoc eſt lud verbum quod erat in pꝛincipio apud deũ. per quod omnia facta ſunt. Hoc verbum eſt naturalis imago patris.eadem eſſentia liter cum patre:ſola relatioue ꝑpſonali pſo⸗ naliter ab illo diſtincta. Et quoniam imi⸗ tatur perfectiſſime patrem / ſupeſt vt dicat imago pulcerrima vel ſpecioſiſſima patris ⁊ ita dilectiſſima a patre ſeteſte qͥ ait. Hic eſt filius meus cariſſimus.in quo mihi be ne complacui.Cum vᷣo pat᷑ cõmun un ue⸗ 2 taphiſica eſt pꝛactica ſcitia. vel nõ om⸗ 1 ooöſcere ſinguloꝝ pꝛie tates mẽbꝛoꝝ.q̃ ſponſo tribuunt᷑⁊ ſponſe dꝛoſequere. ¶ Nagiſter. Pulcri⸗/ tudo pꝛima nobis per fidem relucet in bea tiſſima trinitate.Tradit enim fides ꝙ pak Tractatus Certius rit diuinam vitam filio communicauit ne dum cognitionem omnis veri:ſed amoꝛeʒ ſimiliteromnis boni. Eſt autem paterna bonitas ſupꝛemum ⁊ pꝛimum amabile. Amauit ergo filius ſumme patrem.⁊ con⸗ uertendo voluntatem in ipſuʒ totus (vt ita loquamurgerarſit ꝛ ograun in eius dile⸗ ctionem. Ex qua dilectione mutua patris ad filium ⁊ filij ad patrem. pꝛoceſſit amoꝛ pſonalis.quem dicimꝰ ſpiritumſanctũ Lonſiderat hec fides circulum quendam intelligibilem in triangulo perſonarũ. Ppa ter enim dat ſe filio quem diligit.filius pa⸗ tri impendit ſe per amoꝛem quo flagrat in patrem. Hic autem amoꝛ cõmunis eſt pa⸗ tri ⁊ filio.tanq; nexuis amboꝛum. Jure er⸗ go dictus eſt deus. quaſi ſpera intelligibi⸗ lis.cuius centrũ vbiq;.circumferentia nuſ q; miſi ſupple in ſeipſo. Non autem poteſt ſe deus ad extra cõmunicare.niſi quodam modo punctualiter. Ipſe vero totuʒ ſe/ in ſe toto continet.quem tenebꝛe creaturam non compꝛehẽdunt. ¶ Oſtendit nobis hec fides/ſummã conſummatã in tota tri⸗ nitate/pulcritudinem amabilem.⁊ dilectõ nem pulcerrimam:quoniã hic eſt equali⸗ tas numeroſa:que reddit pulcritudinem. ⁊ pulcritudo ſuccenditad amoꝛẽ.vt ſit pul critudo dilecta.⁊ dilectio pulcerrima mu⸗ tuo ſe reſpicientes VUnde Dionyſius diui nus amoꝛ eſt ſicut quidam eternus circulꝰ P optimũ exoptimo.⁊ in optimo.⁊ in opti muʒ. inenarrabili conuerſione circuiens. Eſt autẽ circulus pulcerrima figura iſcipulus.O miſeris pꝛecoꝛ nũc am/ plioꝛa hic diſſerere.de inenamabili pulcn⸗ tudine diuinitatiſ.⁊ ad Marie pulcritudi nem teconuerte.dicẽs in pꝛimis. Curnõ dixit deum ſalutare ſuũ / reſpexiſſe pulcritu dineʒ ancille ſue ſed humilitate:? ¶ Magli⸗ ſter: Duas habitudines eſſe ponit philo⸗ ſophus in intelligentijs quas angelos di⸗ unm ad contemplandũ magnitudiuẽ eius cum admuatione.pulcritudinem cum di⸗ lectione.⁊ omnimoda ſubiectionis obedi entia/motu quodam aſſiduo quaſi circula i circa diuinam vnitatem. Ita loquit᷑apð Boetiũ philoſophia.mentẽq; pꝛofundaʒ ſcilicet diuinitatẽ circũit.Et iterũ. Da fon tem luſtrare boni. Alterã dicit philoſophꝰ habitudinem intelligentcie/reſpectu infe⸗ rioꝛũ que regit mediante motu ſuioꝛbis.p 7 tit imagine celũ ter idem philoſop que eſt ſubiectionis ad deũ.longe perfecti nam qua conuertũturad de ODeterminat conſequẽ us qꝙ; habitudo pꝛima ut philoſophia ſubiügit. Simileconuer 7 oꝛ eſt ⁊ pulcrioꝛ/qᷓ; habitudo regitiue dña tionis reſpectu inferioꝝ.quoniã in pꝛima coſiſtit intelligentiaꝝ felicitas? beatitudo non in ſecũda.ꝙ ſi angelꝰmagnificans de um ⁊ exultans in deo/gratias ageret verbᷣ humanis.quid obſecro mallet dicerevxłqp deus reſpexit humilitatẽ ſerui ſui ſubijcieſ . — eũ ſibi. vel ꝗ; niſerrdaemmmarione lg, po tentiã:ſcilicet in regimie creature ¶ Bicci ulus. Res aꝑta eſt/ſuꝑ electione pꝛimi. Vnge pala inrelligo beatã Manã neduʒ pia deuotione ſed altiſſima metaphiſicali qʒ re/ſuã pulcritudis btifice pfectiõeʒ plꝰ ĩſinuaſſe ꝑ hũilitatẽ ſubiectiõis/quã reſpe xit in ea dominus.q; ſi dominationis no⸗ men aliqð poſuiſſet.·¶ Magliſter. Accipe rõnem alteram.nõ minꝰ in Beologia fun⸗ datam. Quid enim perdiditapoſtatas an gelos/quid poſtmodum deiecit homines inſtitutos ad reparationem angelice ruine Vtiq; ſuperbia.plus gloꝛians in fantaſti ca dñatione/q; in humili ad deũ ſubiectio ne. Cauendã hancperditionis turpitudi⸗ nem inſinnat Maria.⁊ exemplovocis ſue qua ſuam humilitateʒ gloꝛiatur reſpexiſſe deũ ? foꝛmidanda pꝛoteſtatione.Fecit in⸗ quit dominꝰ potentiã in bꝛachio ſuo. Di⸗ ſperſit ſuperbos mente coꝛdis ſui. Ouare excelſus domin?ꝰ ⁊ humilia reſpicit ⁊ altaa longe cognoſcit. Quarea longe: Quialõ go pꝛoijcit ⁊ deijcit.⁊ ꝓpijcit ⁊ deponit potẽ tes de ſede ⁊ exaltauit humiles. Jam Ma ria gerebat alta mente repoſitũ verbũ filij. Oui ſe exaltat humiliabitur.⁊ qui ſe hũili at exaltabitur. Illud quoq; diſcipuli ſui. Deus ſupbis reſiſtit.hũilibpautẽ dat grati am. Verificauit idcirco deꝰ in ea verbũ ſa pientis. Vbi hũilitas.ibi ſapiẽtia. Deus collocauit per incarnatõnig miſteriũ/ſapi entiam in huũilitateſua. ¶ Piſcipulꝰ. Oc/ currit poſt ſolutionẽ q̃ſtionis ꝓpoſite.petẽ dum quid ſit reſpectꝰ dei:qles eiꝰ oculi qͥ/ bus huilitatẽ ancille ſue reſpexit. Sʒ omiſ ſa multiplicatõe qõnum conuertat᷑ ptinꝰ ſermo tuus.ad deſcribendũ pulcritudineʒ beate Marieque tam grata tam incredi⸗ bili foꝛmoſitate refulgens inuenta eſt. vt concupiſceret rex ſpeciem eiꝰ ⁊ de ſublimi ſolio deitatis deſcenderetad infima noſtre Caen Pdci⸗ ſae iſt gen lem hlo 1050, ſab ni quai. Muwura ls Ale gliguacl Aanace etoſean ſupindnn tnonu keyenin Nan c iouem iaſton diſingui denogol rlonſn opun Nngeperfen nrie dig müinmn Grdenmnin fiansde 8igee es adcheſt⸗ iiſtian noneg po Monepenn Mmiein enpbſal gfeöe 1grirfe Monts 19 WG gafi poſtwoan Elvmnines umir naſß uo pinat⸗ sle⸗ harſe kin o. Dir Oynre ctran Pn ponnpo⸗ nD irabüfi⸗ nauiſehül dichtlii. lidatgen naanedüſ indas nikeniſi oſte ge Scoolli⸗ n Mvnt puainun ruennck Prdeſbin nfnawetr „ moꝛtalitatis.accipiẽs ſerui foꝛmam.QOuã ta qualiſq; putanda eſt pulcritudo totius⸗ qñ invno oculoꝛuʒ ſuoꝝ dicit ſe ſpecioſus foꝛma pꝛe filijs hominũ /coꝛde vulneratũ Vul neraſti ait coꝛ meũ in vno oculoꝝ tuo rũ.⁊ qð minus videt in vno crine colli tui Deniq; pꝛimũ nomẽ quo Maria legit᷑ in canticis noĩata ꝑ ſpõſum fuit.O pulcerri⸗ ma mulieꝝ. Vere pulcerrima/qᷓ pꝛo ſuꝑ⸗ ba miſtica vaſti.eua:ſuꝑno regi non aſſue ro ſed deo/meruit copulari:igratiã inueni ens in oculis eiꝰ.quã adamauit ſuper om/ nes mulieres. Erat enim foꝛmoſa valde et incredibili pulcritudine omniũq; oculis gratioſa ⁊ amabilis videbat᷑ Magiſter Conabimur inaniter / ſi verbis equare vo lumus pulcritudinẽ eius.qua ſub deo ma ioꝛ nequit intelligi.colligens in ſe omnes pulcritudines ſparſas in creaturis: Itavt ſit vere vna ſpecioſa vniꝰ ſponſi.vna perfe cta ſua.vna matri ſue electa genitrici ſue.q̃ genitrix eſt gratuita dei bonitas qne pul cerrima pulcerrimam ſibifecit. Dicere ni⸗ hilominꝰ aliqua temptabimꝰ oꝛdine pmi tus doctrinali.ũ⸗ S ulcritudo que eſt eqli⸗ tas nũeroſa diuidit᷑ pma ſui diuiſione.qꝙ quedã eſt naturalis ⁊ quedaʒ artificialis. Haturalis multiplexeſt.q̃dam intellectua lis.Altera rõnalis.dehincaĩalis. Rurſum ſuꝑinducta/ pulcritudine naturali. ¶ Pul critudo aũt naturalis deſcri bi pᷣt ꝙ eſt eq̃li tas numeroſa/oↄſurgẽs ⁊ reſultans exvnita te veritate ⁊ bonitate.vel ex mẽſura nume⸗ ro ⁊ pondere.vel ex modo ſpecie ⁊ oꝛdine: Jaq; ꝓpꝛietates entis ſunt vnũ ⁊ ve et bo/ nũ.SDic ꝙ ens ⁊ vnũ ens ⁊ veꝝ ens ⁊ bo⸗ nũ ↄuertũtur. Neceſt poſſibile ꝙ ens ali⸗ q̃d ſit.quin hec tria ſibi ↄueniãt.q̃ non re diſtinguũtur.ſz ſola fignificãdi rõne. Sic ra numero ⁊ pondere.¶Pulcritudo igi⸗ de modgo ſpecie et eke de menſu⸗ 8 tur naturaliſ.nõ habetaliqð ens poſitiue oↄotrarium.qᷓ̃ ſit poſitiua turpitudo natura lis.vt ĩpij manichei ſomniabãt duo pᷣnci⸗ pia.vnũ maloꝝ ⁊ hoc turpiſſimũ/⁊ aliud bonoꝝ qð neceſſe eſt eẽ pulcerrimuʒ. Nec oꝑtet poſt Augꝰ.⁊ Dionyſiũ conari dedu cere malũ.neceẽ poſitũ ĩ entibo.ſed tm̃mo⸗ do dici pᷣuationẽ pulcri/ſeu boni/ ſeu mo⸗ di ſpeciei ⁊ oꝛdinis.Pulcxꝝ ſilr cũ ente cõ⸗ uper magnificoat Vertit᷑. tan; ꝓpꝛietas reſultãs ex tribo poꝛi⸗ bus.⁊ hec pulcritudo tãqᷓ; ex triplici linea⸗ mẽto figurali inſtar trianguli.q;̃ eſt pꝛima ⁊ pfecta foꝛma lineaꝝ rectaꝝ. Hec nihilo⸗ ſe eſſe. minꝰ pulcritudo naturaliſ/in circulũ dedu cit᷑ q̃ eſt ꝑfectiſſima figuraꝝ non rectilinea circulatꝰ. ¶ Pulcritudo naturalis.reꝑibi lis eſt vniuerſalr in creaturis.qꝛ neceſſe eſt qðolibet eſſe veſtigiũ ſue pme cauſe.qð ge/ rat ſimilitudinẽ aliquã/non penitꝰvniuo/ c.ſed analogã eiꝰ tanq; exemplatũ ſui exẽ plaris.⁊ ſigillatũ ſigilli ſui. Sũt aũttria pᷣ mecauſe ꝓpꝛia ⁊ appꝛopata. ᷣm q repitur vnũqðq; ens ꝓducere ſ̃m triplex genꝰ cãe. efficiẽtis.foꝛmalis vel exemplaris ⁊ finał. 32 rũ ſj curuaꝝ. Ita pꝛeter lege geometrica lem ſit hic circulꝰtriangulatꝰ.⁊ triangulus ¶ BPulcritudo naturalis/accipit lineamẽ tũ modi ⁊ vnitatis vel mẽſure/a potentia efficiẽte. lineamẽtũ ſpẽi vel veri ył numeri a ſapiẽtia exemplãte.lineamentũ oꝛdisvel ponderis inclinãtis a bonitatediuina fini etatis ↄſcendamꝰ. Itaq; qdlibet ens / ha⸗ bet tm̃ de pulcritudine naturali.qᷓ;tũ habʒ in ſe de entitate ⁊ bonitate:? Inuenit᷑ auteʒ ens intellectuale.⁊ BB duplicit᷑ vel vt ꝑ ſe ex iſtẽs vel vt alteri natũ vniri.vt hũani intel vel cũ ſenſu vel ſine ſenſu. Ampliꝰ eſt ens ſolũ ſubſtãtiale vt elemẽta.vel materia pᷣ⸗ ma.:que de ſe nõ eſt pncipaliter nihil.cum ſit ꝑs ſubalis cõpoſiti:ſed cõſiderata ſine foꝛma.nõ eſt acſoꝛmalis.⁊ infoꝛmis dici tur⁊ ſicturpis appetẽs foꝛmã ſicut aliquid pulcrũ. Tandẽẽ ens analogũ qð appella mus accidẽs.cuiꝰ eſt ineſſe nõ eẽ m phᷣos iſcipulus. Dicito de ſingulis. cũ tũ in fides ea poſſe ſine ſubiecto ꝑ ali qͥ aptus eſt ſtilo.qui tãte rei ma doctrin gis eſt accõmodus.Deindetraduces om⸗ nia ad pulcritudinẽ mulieris quam reſpe⸗ Egit:iamoꝛis oculo/totus deſicſckabilts ſpõ⸗ 3 ente.Que tria ↄiũxit apłs dicens. Om̃ er iðpÿ0 ⁊ ꝑ ipᷣm.⁊ in ipᷣo ſunt oĩal. Ipſi glia in ſecula.ꝗ oĩa facit ſpecioſa ⁊ pulcra.ſcõum tria hec indelibilia pꝛſus lineamẽta in q̃li⸗ bet ente ptracta.q rurſus ſe reducũt in cir⸗ culũ ad pꝛime vnitatis exemplũ.¶ Nunc At ad ſpãles pulcritudines naturalis ꝓp⸗ aliqua eſt ſolũ vitalis.altera ſolũ ſubalis. ltera accidẽtalis. Artificialis vo quedam eſt ꝑ ſe.quedã ꝑ accidẽs:ꝑ rõnis induſtriaz lectꝰ Inuenit᷑ rurſus ens rõnale.ſᷣm dupli cem poꝛtionẽ. Inuenit᷑pᷣterea ens aiale et B duplicit᷑. vel ↄiũctũ rõni vt in hoĩbo. vel plſe ſtans vt in bꝛutis. Pꝛoinde inuenitur ens vitale ſeu vegetabile.⁊ hoc dupliciter Tractatus Tertius ſus eius· ¶ Magiſter. Intellectualis pul critudo/ad pꝛimum ⁊ indelebiliter expᷣſſuʒ lineamentũ.quod dictum eſt. ſuperaddit tanq; imago iam perfectioꝛ.triplicem line am.triũ virium ſuꝑioꝛum.naturaliũ inſi⸗ taꝝ ſibi.que ſunt memoꝛia intelligentia et voluntas. Siue dicantur iſte vires.tria q̃ dam accidentia/naturam intellectualẽ ne ceſſario ſequentia ſcõm Thomam ⁊ ſequa ces.ſiue ſint vires eſſentialiter eedem cum natura intellectualis.ſed foꝛmaliter diffe⸗ renteſ iuxta Scotũ.ſiue ſint penitus eedẽ res:tantũmodo ſcõᷣm rationem diſtincte. per reſpectum ad operationes.ſeu ratiões obiectales vel terminoꝛum cõnotationes quod nobis magis placet ſcm expꝛeſſio/⸗ nem a Bꝛegoꝛio daiam. Antellecwalle hecpulqitudo. pꝛimo conſideratur vtnu⸗/ da.ſine habitu ſuperaddito vel operatio⸗ ne ⁊ hoc in oꝛdine ad ſuuʒ ſuperius quod eſt deuſ. VUt vis memoꝛatiua dei.coꝛreſpõ geat patri ſeu paternali memoꝛietanq; ap pꝛopꝛiate indita ſibia patre ſeu pꝛotracta nn tabula nature intellectualis. Vis intel⸗ lectualis dei/que eſt expꝛeſſiua verbi. coꝛ⸗ reſpondeat filio vt verbũ eſt / in acie intelli gentie potentialiter aut aptitudinaliter ex⸗ pꝛeſſum. Uis amatiua dei/coꝛreſpondeat ſpirituſancto.ratione amoꝛis inde pducti bilis per voluntatem ſiue per vim affecti⸗ uã intellectualẽ. Ita ſemꝑ dicet᷑ mens reco tum.⁊ diligere non in actu ſed aptitudine. Similiter ⁊ ſeipam (modo quo loqͥ tur fre quenter Aug.)dicet᷑recolere intelligere et amare. Ita ꝙ non accipitur hic memoꝛia pꝛo recoꝛdatõne pꝛeteritoꝝ/cũ ſit reſpectu oim modo tacto. ¶ Intellectual vero pul critudo.intelligit᷑ pncipalit᷑ in angelis. qͥ ꝓpterea noĩant᷑ a phis intelligentie. Reꝑi⸗ tur tñ licet impfectiꝰ in poꝛtioe ſuꝑioꝛi rõ⸗ nalis aĩe qᷓ mens dicit᷑ put eſt dei capax et particeps eiꝰ eſſe pᷣt. Pꝛoinde dicta eſt fa⸗ cta ad imaginẽ diuĩtatis imitatiue.ꝑ ſilitu dinẽ analogã q;uis hũana mens ſicoſide⸗ rata(iuxta vᷣbũ Ariſtotelis qͥ cõſonat in ; fidei)ſit tanq; tabula raſa.nõ repleta ſcia ⁊ vᷣtutiba oĩbꝰ.iuxta Platonis erroꝛẽ.· Hoc mõ mẽs eſt naturalrluminoſa. ĩmo lumẽ intellectuale iĩmoꝛtale.⁊ indelibile.in quo ⁊ ꝑ qð nata ſunt intelligi pᷣma pncipia⸗/ap pᷣhenſione facta terminoꝝ a ſenſibſm mo dum cognoſcẽdi in via.h̊ lumen dicit᷑ illõ 1/. quod ſignatũ eſt ſuꝑnos. Eſtimo aute; y ſit intellect'agens. de phus ſit locutꝰ. qui ſuꝑ fantaſmata irradiat vt ſpẽs intelligibi les abſtrahat. vel eliciat.vei fodiat ⁊ ſit in⸗ tellect poſſibilis.ſq; ipᷣemet ↄſideratꝰ vt ta bula raſa.fiat acugt?ꝰ ꝑ ſpes intelligibiles ad intellection? ¶ DPiſcipul?qᷓ pacro mẽs hũana/dũ ſeꝑatur a coꝛpꝑe ſtatiʒ pꝰ infuſio⸗ nẽ ei/ poterit cognoſcere cũ nõ hẽat fantaſs⸗ mata ꝗᷓ ſpeculata fuit.nec ſpeculari põt ex⸗ tra coꝛpꝰ. ¶ Magiſter. Di ſingulas circa materiã ꝗ tractat᷑ incidẽtes dubitationes . vellem tollererndendo:nec ingenium / nec hoꝛa:/ nec ſuſceptũ de pulcritudine cõpen⸗ diũ/ferre poſſet. Pergamꝰ interea ceptum iter! abſq; tot dũ 4 do tũc augeri ⁊ quo rũ.ſidei ſpei ⁊ caritatis.aut aliquaꝝ ſuꝑio⸗ ris Peectionis ſub enigmate tñ. In priave ro fm tres dotes aie ſiue ſint eedẽ cũ lumie glie ſiue diſtincte. ſic hitus ad faciliꝰ eliciẽ dum act?glioſos. viſionẽ. dilectionẽ. frui⸗ tiuã inheſionẽ vel adherẽtem fruitionem coꝛrũdente ſpei. Juxta illud Oihi auũtad ell ice reco herere deo bonüũ eſt. Et hec tria m tres vi lere deũ.⁊ intellectus intelligere deũ perhbi res. rõnalis ↄcupiſcibilis ⁊ iraſcibilis.qᷓ les theologus ponit in ſuperioꝛi poꝛtione roõnis. ¶ Intellectualis pulcritudo rurſꝰ augetur pactus ⁊ opationes/exponens e⸗ am viribus ⁊ habitibus ꝓdeuntib. Qui dici poſſunt rationabiliter. tertia pulcritu⸗ do pꝛincipalis:ſuꝑ naturalem pꝛimariam ⁊ generalẽ cuilibet enti ſuꝑinducta vbi ſta⸗ tim videre eſt q;ᷓ multiplicata ſit. tam in ea dem natura q; in diuerſis/hmõi pulcritu⸗ do actualis opationis. Nam pncipalis et ↄſummata reꝑitur in gloꝛia.qualem habʒ nuc pulcerrima ⁊ beatiſſima beatoꝝbeata q; omniũ in viſione dei cũ nuda dilectiõeꝛ fruitione. In quibus eſſentialis beatitu⸗ do fo:maliſq; conſiſtit. Qua pulcritudine nulla ſub deo ſpecioſioꝛ in foꝛmis acciden talibo inuenitut.nulla honeſtioꝛ.nulla ſua uioꝛ ⁊ iocundioꝛ nulla melodioſioꝛ ⁊ ſono rioꝛ.nulla ſalubꝛioꝛ ⁊ vtilioꝛ.⁊ hoc ſᷣm tri⸗ plexgenuſ boni.honeſti.delectabilis ⁊ vti lis. ¶ Intellectualem hanc pulcritudinez do tũc augeri ? quodãmodo ſuꝑcoloꝛari2 pingi ðꝛ ꝑ infuſionẽ habituũ diuerſi gene⸗ ris tam intellectualiũ q; affectualiũ tam in vig i; in pria fm tiplicẽ differentiaz. In yvia qdem ꝑ infuſiooẽ virtutũ theologica⸗ poſt toqvon lanit ſpice ſoe Jua nwbist lpuie ſe Me. Palem moin ſosſan fielicet ponan ſechhit Con Cann ſod hui ir rien mn 15 ſepan iſtno⸗ gliterin gine. gucſnai Vnloge punube lur Cur/ ſtiamdn ſuemno ſhan no Pinuſan pechenut fenconi ſhecogni licamm ſen Ter ſececin Anrel ni fun Au⸗ 8 golgef dicunnn iſuſſe taturan moade itudin Phecoc Ccolorgi uſan günnn ung. . lp, i line⸗ fui⸗ hren zitad e ſis owone adomt onense⸗ r d Gprlaiu gummum pꝛeceſſit ⁊ inchoauit illa pulcritudo men⸗ tis quam habuit in via ter beata noſtra do mina dum contemplationidedita fuit aſſi due/q;tum ſtatus patiebatur exilij.dum ex ultauit ſpiritus eius in deo ſalutariſuo.qꝛ inſpiciebat dominus humilitatem ancille ſue. Ille enim reſp ectus (cum deus immu tabilis ſit)quid aliud erat/niſi candela ta⸗ lis pulcritudinis.talis exultationis in mẽ te Marie . humilis ancille ſue.Et ideo iaʒ pulcerrie ⁊ dilectiſſime.quia fuit humilli⸗ ma.in qua figuratur lilium conualliũ Je/ ſus ſalutaris ſuus.Erat tunc ſpirit Ma rie licet in coꝛpoꝛe quaſi nihil de coꝛpoꝛe poꝛtaret. Hincdefeciſſe. Hinc extraſe fuiſ ſe. Hinc in atrijs domus domini. Hinciĩ erxctremis maris habitaſſe. Dicta ſint hec cum tropis talibus ſine numero que con⸗ ter diſtantius in Waria. ¶ Intellectualiſ huius contemplationis pulcritudinem in in via.nemo melius appꝛehendit q; expe/ rientia doctrine. Nihiominus eruditio do ctrinalis/dat aliquid intelligi.⁊ non meli⸗ ntulcontetlnrinSE longe ali us q; ſi conſideretur ſtatus mentis quaſi ſeparatus/nondum a coꝛpe ſeda rationis inferioꝛis poꝛtõne.Tunc pꝛofectol⁊ non aliter / intelligit quid ſit diuiſio ſpiritus et anime ·.quid raptus.quid extaſis.quid li⸗ quefactio anime:quid trãſfoꝛmatio. quid vnio.quid moꝛs rachelis.id eſt rationis ĩ partu beniamin:quo contemplatio ſigna⸗ tur. Cur pꝛeterea nominat Dionyſius.mi ſticam ſapientiam / eſſe irrationalem . hocẽ ſine ratione:qᷓ;dtum ad vim rationis appꝛe ſiuam.non quo ad affectiuam.que iungit ſpirituiſancto per amoꝛem extaticũ. Inſu per cherubin in celeſtibus.per quem amo rem coniũguntur.HNon ꝙ omnio ſit amoꝛ ſine cognitione pꝛeuia vel comite/iuxta cu iuſdam miſtice theologiʒãtis imaginatio⸗ nem. Verum eſt qꝙ iſta cognitõ non ſuper ſe reſlectitur vt videat ſe videre. Jaʒ enim auolaret iſta ſimplex ſinderiſis. ſcintillan⸗ tis ⁊ardentis affectio. Juxta illud cantico rum. Auerte ocłos tuos a me quia ipſa me auolare fecerunt. ¶ Diſcipul dicuntur de ſtatu mentis huiuſmodi.⁊ nũ q; ſufficiunt. Immo potius eo magis exal tatura nobis deus.quo plus aſcendit ho⸗ mo ad coꝛ altum vt iam nonſolum de pul⸗ critudine patrie.ſed iſtius vie / verificetur ꝙ necoculus vidit necauris audiuit neci coꝛ hominis aſcendit.que pꝛeparauit de⸗ us diligentibus ſe. Unde clamat. Quam magna multitudo dulcedinis tue domine quam abſcondiſti timentibus te. MNon di⸗ cit reuelaſti eam timentibus te. patiuntur enim quod neſciunt.Hinc etiam dicit con templatiuus/raptus in hanc caliginem/ ſentiens ſibulum aure tenuis alicuius cu⸗ 82 ius ignoꝛat vultum,.qui neſcit vynde venit aut quo vadat.Dicit inq;. Neſciui.Ania mea ↄturbabat me.ꝓpter quadrigas ami nadab.id eſt raptus tales.Et etiam alibi. Ad nihilũ redactus ſum ⁊ neſciui.it de⸗ niq; colluſtratio ſpiritus.non ſinequadaʒ interpoſitione.qualem ſuo modo ſentito⸗ culus.pelliculis palpebꝛarum tenuibo int poſitis.ad radios ſolis nitidiſſimos inci⸗ dentes ſuper oculos. Videt itaq; ſolẽ ocu lus in ſuo lumiĩe.ſed quid ſit/non datur in⸗ ſpici medio pꝛohibente.Tolle pelliculam vel aperi.pꝛotinus aſpicies. Hagiſter Holi mirari/ſi non cõpꝛehẽditur incõpꝛe⸗ henſibilis. Jam enim non eſſet magnꝰdo minus ⁊ laudabilis nimis/cuius magni⸗ tudinis eſſet finis/aut ſapientie numerus Jam non eſſet pꝛopꝛietas verbi de qua di ceretur.cogitationum ſcrutatoꝛ ⁊ intentio num coꝛdis.quod inſcrutabile teſtatura⸗ poſtolus eſſe. Quo circa verſis ad Marie pulcritudinem oculis/perpende ſi potes/ qualis fuerit invia/ſtat?ſue mentis aut ſpi ritus.qᷓ; ſublimis in arce contemplationiſ q́; eleuata a terra ſurſuʒ.qᷓ;tis irradiata ful goꝛibus/ ab iſto qui illuminat mirabiliter ꝗa montib eternis. Vndeturbati ſunt om nes inſipientes coꝛde:qui dicunt ſaltemaf fectu vłeffectu.⁊ ſi nõ aſſenſu/in coꝛde ſuo non eſt deus. Bi erat vt mulier amicta ſo⸗ le iuſticie.cuius ſub pedibus/luna totius mutabilitatis creaturarũ.⁊ in capite eius pulcerrima ſpiritualium ſiderũ in eternita te ſplendentium coꝛona. Quid inde colli gi poteſt/ſi vales conſidera. Nonne lumẽ illud immenſum/ſcintũlabat aliquotiens ad oculum mentis/intuendum ſe inde pꝛe bens. qliter in via vidiſſe Moyſes ⁊ Pau lus eſtimãtur. Nonne ſicutin rimula qua⸗ dam exilis choꝛuſcationis dum oculos fe⸗ rit emicans flãma.moxdiſparens. ita ful⸗ gurabat in mente Marie ſplendoꝛ diuine gloꝛie: Nonne cernebat eam quãdoq; tã qᷓ; dum aliquis videtſeu vidiſſe putat/na⸗ ſcentem per nubila lunam. Falloꝛ ſin P6 tot † ℳN WM ◻ B 6 ſupericꝛem quali mulier ad virum ſuum. nih Tractatus TCertius vicifſitudines euntis ⁊ redeuntis ſpouſi/ dant hec intelligi. odo tenetur.modo videt᷑ mox diſparet:modo ſtat poſt parie⸗ tem nihilominus reſpicit per feneſtras p/ ſpicit percancellos. Diſcipulus.Quid oꝛo putaueris eſſe talem pꝛoſpectuʒ per fe⸗ neſtras ſponſe.¶ Magiſter. Quid niſi ra dioſas ⁊ anguſtas illuminatiões in domo ſponſe.quedomus/eſt ſuperius mẽtis ce/ naculum. Non enim poteſt aliter concipi pꝛoſpicere nouter deus/uiſi quia pꝛoſpi⸗ ci ſe facit.ſed in tranſitu ſubito referens ali quod ſimile ſi pie dici poteſt ad illud paſto rium ſeu galatheam ⁊ fugit ad ſalices.⁊ ſe cupit ante videri. Tota deniq; viſio Eʒe⸗ chielis ð animabus ⁊ rotis/ per miſticas choꝛuſcationes ⁊ ſcintillationes nobis il⸗ lud inſinuat.¶ Sed nos ſermo.de raptu et extaſi.fere totus obꝛipuit.dum dclectat nec ſatiat. Redeamus ad ſemitaʒ. linqua⸗ mus inattingibilem mentis contemplatõ nem pulcritudinis. ⁊ dęrationali pulcritu dine verbum fiat. ¶ Rationalis itaq; pul critudo/pingitur ⁊ collocatur.in tabula ra tionis inferioꝛis quam diſtinguere fas eſt ꝓpoꝛtionabiliter ad diſtinctiones traditas de pulcritudine poꝛtionis ſuperioꝛis.quo ad naturam.quo ad habitus.quo ad ope⸗/ rationem ſuo modo. Habet enim inferioꝛ poꝛtio/duplicem oculum ſeu faciem ſicut ⁊ ſuꝑioꝛ. Vnde ⁊ ſuperioꝛ connectitur ad deum. poteſt attamen oculuʒ dimittere ad rationis inferioꝛis aſpectum. Non ſecus ĩi⸗ ferioꝛ poꝛtio faciem eleuat ad poꝛtionem hilominus diuertit oculos ad animaleʒ poꝛtionem que coꝛpoꝛeo in ſua operatio⸗ ne eget oꝛgano vel inſtrumento. Hec poꝛ⸗ tio / congrue dicitur ancilla.quia miniſtrat in humilitate.domus triclinio. pꝛedictis viro ⁊ mulieri/duplici videlicet poꝛtiõi ra⸗ tionis:quarum nulla requirit coꝛpoꝛis oꝛ ganum in ꝓpꝛia actõne.licet ancilla ſubmi niſtret eis ſimulacra vel obiecta.quia ne/ ceſſe eſt quẽq; intelligenteʒ fantaſmata ſpe culari. iſcipulus. NHuꝑ ad duas poꝛ tiones dumtaxat patiebaris foꝛmam ho⸗ cta memoꝛat᷑ ab aiali virtute.quã ancillaʒ denominas. ¶ Magiſter⸗ Hegare nõ va/ minis ſcilicet in animam ⁊ ſpiritũ.¶ ¶Da iſter. Spiritũ accepi pꝛo mente ſupioꝛi. am vero pꝛo toto illo qð ei ſubditũ eſt iſcipulus. Hũc aũt inferioꝛ rõ diſtin⸗ leo nec volui.⁊ ſi foꝛteñ ſatꝭ expᷣſſi/qͥn tres cõius aſſignent hmõi poꝛtiones.a diuers diuerſimode nõ aduerſe.Sʒ volẽs coarta re ſermonẽ/eo modo quo btã ⁊ pulcerrima mulieꝝ:canticũ inchoaueritcõmemoꝛãs tantummõ aiam ⁊ ſpũm/poſui cũ aĩa poꝛ⸗ tionẽ inferioꝛẽ quã milti(ſicut ſcimꝰ )piun gunt aliqñ cũ mẽte.vel ſpũ.qm̃ inter vtran q; ꝑtem ſeu poꝛtionc.q̃ſi mediũ tenet locũ ꝗccipiẽs aliquãdo ſuas oꝑationes.ab illu ſtratione pꝛincipalioꝛi.atq; ſtabiles cõclu ſiones deducendo reſoluit. Quandoq; ve ro reducit ad ſenſatiões de foꝛis immiſſas tanq; ad habitam de ipſis certitudinaliter experientiã. Poꝛro tres huiuſmodi vires expꝛimendo Paulus diſtinxit.loquẽs fre⸗ quenter ſimul de ſpiritu ⁊ anima.de coꝛpo renon quidem moꝛtuo.ſed animato quod eſt ſenſualitas. Sic chꝛiſtus inſinuauit. Triſtis eſt inquit anima mea vſq; ad moꝛ tẽ.Et ſtatim poſt. Spũs quidẽ pꝓmptus eſt. nec mirum/qꝛ beatus.caro auteʒ infir⸗ ma/que relica paſſionibuſtota erit. Hinc apoſtolus loquenſ dediuiſione ſpũs ⁊ ani me/addidit:cõpages ⁊ medullas ⁊ coꝛ foꝛ⸗ te ſenſualitatem indicare volens.¶ Diſci ulus. Non opoꝛtet vt video magnipen⸗ Bee ſi hoc vel illo modo quis accipiat.dũ mõ ↄueniãt:in acceptiõe colloquẽtes q̊ cõ fuſa euitet᷑ euocatio. Nã caro aliqñ ſumit᷑ ꝓ aia coꝛpe⁊ ſpũ.vt ibi. Verbũ caro facũ c. Aia ſilr p hoie vt ibi.Oẽs aĩe deſcẽderũt in egyptũ. Spũs vᷣo ꝓ tota aĩa ronalivtð xpᷣo.Emiſit ſpũm.Trãſfer te igitad ſilłitu dles q̃ ſupſũt inſinuãdas.¶ ¶gr. Aialis pulcritudo/ſeqͥ? ad intellecfualẽ ⁊ ronaleʒ. ꝓut ĩ hoĩe / ſenſualitas in ipᷣo ↄiũcta ẽ rõni nata p ipam regulari bneißarn deſpotico ⁊ fuili.Nõ eni eſt liba ſic ſuꝑioꝛappetitꝰ itel lectual eẽntialr᷑.ſed ꝑticipatiue tmimõ.cui rõ ↄſiliatiua/bpᷣncipat᷑ñ dñatu tirãnico vel fuili.ſʒ liðo.Hinc fit vt appetitꝰ ſenſitiuꝰ cõpelli ⁊ coꝛrigi ⁊ flagellani debeat a rõne ſi fuerit inobediẽs ſibi:.de q̊ dictũẽ ad cayn. Dubte erit appetitꝰtuꝰ.⁊ tiu dñaben illiꝰ. volũtas vᷣo cogi neqͥt. lẽ q generałeſt.vltra ↄſignatas hñs totidẽ inſuꝑ lineaꝝ qnq; vires ſenſuũ exterioꝝ ?- qnq; vel ſex interioꝝ. ſic alibi didiciſti⁊ di cet᷑q;tũ repetendũ eſſe volueris. Suꝑad⸗/ dunt᷑ p ſpecioſitate maioꝛi tam hit q; paſ⸗ ſiões moꝛales ſalubꝛes:-x: oꝑationes mlii⸗ eqᷣt. ¶ Aialis hec poꝛtõ mltiplici pulcritudie decoꝛat᷑/vltra natua gleneſun ſronnii gegrunt.. nesoemg. Pinuzch Aſronon Tinferion anenie one⸗ ſhin nne emoin nönnt inigft Pn ütns hrati olon gines tunt Ubrli ſtn. filli huosqye oeüran⸗ nicsoni⸗ Gencopi 1graneis. fosenenen ancndi anlimalss ſen wgen ſepnrima Tinſingr ſinecoun hominibe tene concheol munſeſta. inſenaltre coiznute Ainhenso epelſone ngenen lihnn da des MMemin inmnig gig den n⸗ Imnry Uene oi esab ii dldic uhcocre sinmiſes mmüinglne odivns loguesff 1decꝛpo goqnod nſnuant ſcane Konpne thinin en Hr ibran r t/ 1 nen kaoſilimn . Din⸗ nonale; iücaeöni ndehocth ei it emno al nrinieo i itu bennneſ iind n. nidolld⸗ dsbecpotn nmmnn ſicnenoꝛ bidati umnbi⸗0 gnions re voluerit.ncceẽ̃ vt cozſcat oẽm ſciaꝝ dil⸗ ferentiã.q̃ ꝑ ſenſus interioꝛes ⁊ exterioꝛes acqrunt᷑. Oẽs qͥʒ moꝛaliũ vtutũ diſtinctiõ nes oẽm grãmatice logice rhetoꝛice diſci⸗ plinaʒ.cũ ariſmetrica.geometria.muſica. aſtronomia.qᷓs ſine aiali poꝛtõe/rõ ſupioꝛ ⁊ inferioꝛ ñ addiſcũt.Aegiſti qtã ſuꝑ vna vᷣtute mẽoꝛatiua.deduxerit augiadmiratõ nẽ. Et aAarran ſingulas ſufficerz exponẽdas ¶ Ceteꝝ aĩal pulcritudo q̃ nõ eſt ↄiũcta rõi q̃lis ẽgeneralr in qͥlibet aĩali pᷣter hoĩem. q̃t obſecro depicta ẽ oꝛnataq; foꝛmis inſtinctiba ⁊ iduſtrijs vſq; adeo.qꝙ; in nõnull/relucet q̃dã ꝑticipatio rõis. Ita nimiꝝ ſᷣm legẽ deitatis.ſic mẽtis hũane ſu pᷣmũ/ↄiũgit᷑ infimo nature angelice ⁊ infi⸗ mũ rõnis/attingit᷑a fantaſtica vtute. Sic fantaſticã hoĩs poꝛtõʒ bꝛutoꝝ fantaſia nõ nulloꝝ/imitãdo ↄtingit.Oẽs vo pulcritu dines hmõi reſpſas in bꝛutis/ natura ↄiũ⸗ xit in hũana rõne. Rõnem deniq; ſupplet in bꝛutis / intelligentia pma reges infallibi lit᷑ iſta.cuiꝰ puidentia in ſui diſpoſitioneñ fallit᷑. Cuiꝰ ars pᷣma/dedit ⁊ indidit tã hoĩ bus q; ceteris aiantibo artes innũeraſ. Unñ ꝓdeũt artificiales pulcritudines. Sicutĩ nidis anialium ſibi fabꝛicandis. In victu q̃rendo.ꝑ inſidias mirabiles.vtinvulpibꝰ ⁊ araneis. In ꝓuiſioue circa vel cõtra futu ros euentus vt in apibꝰ⁊ foꝛmicis. Quis cuncta dinüeret? hominibus ⁊ animalibꝰ.vſq; ad illa quefi xa terre.ſolo ⁊ vnico viget ſenſu tactus.ſiẽ conche ⁊ oſtree.qð eaꝝ dilatatio.⁊ ↄſtriccõ manifeſtat. Quã vita/dicũt aliqͥ matriceʒ in femelłretinere. ¶ Witalis aũt pulcritu do q; multa ſit qᷓ; admirabil ⁊ ſtupenda.in attrahengo cibũ.in frangendo.in digeren do.in diſꝑtiendo.in aſſimilãdo.rurſus in expulſioneſuperfluoꝝ.in augmentatione in generatiua virtute.in oꝛganizatione fi⸗ guraq; membꝛoꝝ.nullus explicaret ſermo Nullus etiam de minimo grano vel folio /⸗ planam ſufficeret.naturali virtute ⁊ plenã tradere rationem. Quod cernẽs Eccleſia⸗ ſtes.cuncte inquit res difficiles ſunt: non ℳ —-— andem occurrit hic animalis cognitionis pulcritudo in vitali ſeu vegetatiua virtute ſiue ſit perſe poſita⸗ ſeꝑpatim a potentia cognitiua.ſic in plantꝭ ⁊ in ſingulis abſq; cognitione viuentibus ſiue cõiuncta ſit.quẽadmodũ videre eſt in poteſt eas / homo erplicareſermone Et ite rum intellexi ꝙ; omniũ operum dei/nullaʒ poſſit homo inuenire ratõnem.ſupple ſuf ficientem.⁊ ſi dixerit ſapiens ſe noſſe/non poterit reperire.Tota pꝛoſtremo Job in⸗ terrogatio.facta ſibi a domino de diuinis operibus.quarũ pulcritudo cõpꝛehendi ñ poteſt ad hoctendit. Quid de pulcritudie rerũ naturaliũ quid poꝛro de pulcritudini bus rerum tot artificialiũ.quid de obiectiſ ſenſibilibus.peraccidentia ſua vel ſpecies ſe repᷣſentantibus ad ſenſuʒ. Ecce ꝙ in gra no frumenti ſunt infinite partes ꝓpoꝛtio⸗ nales.ſcõᷣm deductionem Ariſtoteldemõ ſtrantis continuũ nõ eſſe cõpoſitũ.ex indi uiſibilibus. Opoꝛtet ex hoc cõcludere ꝙ ĩ⸗ finiti nũeri ſintillic ⁊ figure.imo tot quoti toto mũdo.Oium inſuꝑ creaturaꝝ lraruzʒ ⁊ nominũ cõtinet:neduʒ potentialiter ſed actualiter in aſpectu dei.vidẽtis numeros hmõi lr̃as ⁊ figuras Cuius ſignũ accipito de vna imagine.qualem inferre licebit.de ceteris. Poteſt itaq; ſtatue factoꝛ/per ſolaz partiũ ablationem/foꝛmare pulcram ima/ ginem.:ex vnoſrunco ligni.qualis viq; pꝛi us ibi non erat.cũ nihil addiderit ⁊ aduuc tamen nihil de celoꝛum ſecretis tot pulcri⸗ tudinibus/attingimus. ie cipulus. Sitaliter res ſe habent de pulcritudinere rum omnium/qꝙ incompꝛehenſibiles ha⸗ 8 14 beantur,.cur hactenꝰ fruſtra illaſ deſudaui mus inquirere ¶Nagiſter. Fruſtra ne⸗ quaq;. nec inaniterſine fine.qui triplex eſt Vnus ducens ad ammirationeʒ opificis pꝛimi dei.Speciei enĩ generatoꝛ/hecom⸗/ nia conſtituit.qui vtiq; ſpecioſioꝛ eſſe con dluditur ceature. Alter finis eſt ad humi liationẽ noſtri ꝑ contempiũ vie ⁊ deſideriũ patrie.vbi relucet pulcra perfectaq; cogni⸗ tio / ſcöm viſionem quam deuotuſ Bernar dus cuius hodie dies agitur fertur inſinu⸗ aſſe peraſſenſum ſuum poſt obitum in mõ tem lybani. Reliquus finis eſt noſtre con⸗ quiſitioni pꝛopꝛius et accommodꝰde pul cerrima mulierum quam reſpexit deꝰ. Ex/⸗ ultauit ſpiritus eius in dᷣo ſalutari ſuo. Oua ſuperre.quattuoꝛ accipito conſide⸗ rationes. Pꝛima eſt. ſponſitas pulcerri⸗ me mulieris.que ſibi datur in canticiſ⁊ ali bi/plene nequit intelligi pulcritudinibus alioꝛũ entium non intellectis. Exponit᷑ ei R ſilitudies.oĩs tã naturalis q;ᷓ artificialis Ti 5 — 2 Tractatus TCertius foꝛmoſitatis.quibꝰignoꝛatis.vt ignoꝛet᷑ traſſumptio / neceſſe eſt. Secũda ſpecioſi⸗ tas quelibet reꝑta in creaturis ſparſim.to⸗ ta colligit᷑in beata ⁊ pulcerrima mulieruʒ. vel foꝛmaliter vel eminẽter. Heceſt regula diuini Dionyſi/hierachias oꝛdinantis qᷓ ſuperius tangebat᷑.Certia ſpecioſitas pul (ideoq; ↄſtituit᷑⁊ aſtititregina a dextris ði hoceſt in veſtitu coꝛpoꝛis deaurato. eſt q̃ʒ circũdata varietate cuiuſlibet creature cui aſtat vnicuiq; ſua pulcritudo ſaltem natu ralis.cuius pꝛima lineamenta deleri non pñ̃t. poſſunttñ ſupindui) tenebꝛoſitates turpitudines vitioſoꝝ.ta habituũ q; actu Drſl io goic ſodus ger ztec⸗ umn. N cre mulieris/ſumitab omni pulcritudine um. Que turpitudines/in ſua rõne foꝛma .R nche cereraꝝ creaturarũdonis ⁊ oꝛnamentis.⁊ li nihil dicũt poſitiuũ.ſunt enĩ puationes e ſn quo mireris amplius.omiĩs defoꝛmitas a⸗ pulcq itudinis ineſſe debito.ꝑ modũ ſpẽm en liena.demonũ ⁊ peccatoꝝ.ſibi cedit ad oꝛ⸗ ⁊ oꝛdinẽ ¶ Diſcipulꝰ. Mag certe ↄturba ideck namentũ.Quarta.ſpecioſitas ⁊ pulcritu⸗ rer ambagibo. Ponz odio dei.q̃liter poſſit HV e do creaturarũ pie recognua.fideʒ illuſtrat eſſepulcxꝝ/ſi nõ alibi diſſolutionẽ docniſ⸗ oah ſpẽ roboꝛat caritatẽ ĩflãmat.cũ opitulatõe ſes. Perge nũc oñdere.q̊ͥ pacto ſit in Ma⸗ . celll in omi tribulatione⁊ anguſtia ¶ Diſcibbu na pulcrutudo qlibet repibilis in creatura munr lus pape. Vere magna ꝓpoſuiſti. quoꝝ cer maxie qꝛ minoꝛata eſt ſic̃ ⁊ filius.ſ.paulo hmmcn tificationeʒ expecto.pꝛeſertim ſuꝑ ulo qd minꝰabangelis adeo ꝙ naturalis ſpecio henmdd me miratuꝝ iure dixiſti.· ¶ Ogr. Rñdet taſ dãnati luciferi/inſignioꝛ ſit ex dictis/qꝛ ſud aplus.ſi ſue locutionis vᷣtũs cognoſcitur pfectioꝛ.Quot ſunt pᷣterea vᷣtutes ſpecifi⸗ umn vbi dicit. ꝙ diligentib deũ / omia coopanꝭ ce, totã vt ðꝛ naturã ſpeciei ↄſeq̃ntes.in gẽ d in bonũ. Si in bonuʒ igit᷑in pulcꝝ. Etſi mis.herbis.verbᷣ.induſtrijs quoq; aĩaliũ onun omnibodiligentib⸗.q;to amplius Harie Rurſum in donis hoĩm gratuitis vt eſt ca⸗ u ſupꝑ oẽs deũ diligenti tale qͥd eueniet: Pu⸗ racter ſacerdotal.repugnãs ſerui femineo ſenm tas ne ſummꝰartifex deꝰ quicq; in vniuer Nunqͥd vt interea ſilentiũ ſit de ceteris/ex ehemn ſo mũdo.quẽ pulcrũ pulcerrimꝰ ipſe.men his omnibo Marie foꝛmoſitatẽ oꝛnabis. Abilii tegerens/foꝛmauerit aut eſſe ꝑmiſerit ſine vel eam coꝛonabis ¶ Ogr.Oꝛnabo pla crim⸗ ſa:¶ Diſcipulꝰ. Nequaq; putauerim ne ⁊coꝛonabo.Quod quõ ſit iam deduxi. umunnb ed boꝛdine pulcro/ pulcra fecit val⸗ Lircũdat᷑ ppe omibus ⁊ ſingulis quaſi lundun de.¶¶ Mgr:· Nõne pꝛimũ in qͥlibet gene? veſtimento decoꝛo.multimoda varietate ooglu re pᷣcipuũ eſt ⁊ mẽſura alioꝝ.quẽadmodũ depicto.quoꝝ oĩm virtutes inſignes cõti⸗ Petnun durx in exercitu. Maria vero dicta eſt pu net non qdem foꝛmaliter. ſed eminenter. Vnre cerrima ⁊ pfecta ſuꝑ ceteras creaturas. nõ Uinge ſi nõ habet naturalia. qualia gerit fliepauon vnitas diuinitati.q̃lis eſt hũanitas chꝛiſti angelus etiam damnatꝰ. Jam 1õ tñ eſt ad üfüregine⸗ Lonſeqns eſt igit᷑ ꝙ oĩa ſibi ſubſeruiant. misrabilioꝛ.⁊ eminentioꝛ Marie pulcritu⸗ conabin tã bona nature q; greq; artis ⁊ foꝛtune. doꝑ gram. q̃ naturã inferioꝛẽ q; ſublimio⸗ henanonen Diſcipulus. Sit ita de bonis. Hala au=ut rem copioſius oꝛnat ⁊ ꝑficit.Nõ habet ca⸗ henatoner II(ͤd afferrehñ/niſi maliciã ⁊ turpitudinez racterẽ ſacerdotalẽ foꝛmaliter fateoꝛ. Ha⸗ tedicento Dgr. Scis ad honoꝛem regis eẽ.ſi ꝑ bet autem eminentius ad reconciliationeʒ crödee nerſos pditoꝛes ſuos alligatos coerceatiin peccatoꝛum.adapertionem paradiſi.quia riſimai cõpedibb. Scis ꝙ in picturis.nigredo ri⸗ vere ponitur.felix celi poꝛta.Ad auxilian⸗ lltieſunten te iũcta/dat decoꝛẽ imagini Hocĩſuꝑcili; gdum contra poteſtates gereas. contra ca/ Uunnaſſin foꝛmoſiſſime młierꝭ aſpice.q bo nigredo de lamitates et miſerias omnes.tam anima⸗ Unubotru cẽs rubedo ĩdecẽſeẽt vł viredo¶ Diſcipu rum q; coꝛpoꝛum.qnotiens placuerit ſcili chigin lus.Sic inuenio.Sed deturpitudie ſa⸗ cetillos miſericoꝛdes oculos ad nos con⸗ tedch gicioꝝ.⁊ ſceleꝝ.⁊ blaſphemiaꝝ.nunqͥd ñ uertere.quotiens ad nos ſe voluerit.tanq; ſtuldsfe ſecus N . Secus eet.ſi dedecus pia mĩ filios q;q;ᷓ debiles ⁊ fedos curãdoſ untnign culpe/manæret inoꝛdinatũ ſine decoꝛe iu⸗ purgãdoſq; ſuſcipe Diſcipu ſeſbi tondlenn ſticie.Nũcaũt pulcrius nõ collocat᷑ ange⸗ totus in ſpem bonam dum te audio talia numn ſenib lus in celo.q; demon in inferno:qui poſitꝰ diſſerentem. Zotus exultatſpiritus menſ meo⸗die eſt illictanq; ſcabellũ pulcerrime mulieris ⁊aſpirat meditari frequentius iſtam bea⸗ Dammgi ↄterentis ᷣm legem dñi caput ſuũ. Quam tam ec puleam mulierem quam tali po;- obiende uis eniĩ oĩs pulcritudo filie regis ſit ab int? tentia pie diſſeris eminentem. O felices annaß] bpnotäſſen Wamrezande Mrdeſtt ngnid Wolrin lisin gunn flinsſonno umnlsſpoae nradicisn aſe ſeoft Nimnh ini Ncog ii Tnnonckof * GanenmwH fimmnr nui Unuwye unaunn. lsun Amrone Bmmenn. Caun get mlöcke nehtonn tötbuno dnföbtaon turn. raonclanone pre n. Marton Gus. anmnd nss un mimn Gehuagtſ Nlsaeros Gewocitnnc, Giihcscnih diinn Nnn niMdo Ulenrnon anmnsiin n n un,0. = =☛ = 6 — litie ſunt eſſe cum filijs homin ra tua aſſimilata eſt palme triũphali.⁊ vbe ra tua botrus vinee germinantis.virgineſ id eſtvirginales affectiones.⁊ ſobꝛia ebꝛie tate debꝛiantis vſq; ad ſanã inſaniam apð ſtultos ſecli.vſq; ad denudationẽ per vo⸗/ tota dilecto ſupinniteri meo. ⁊ dilectus meus mihi.¶ Eya magiſter.euge euge.quidn obſecro. cantica canticoꝛũ exponendo. cũ canticuʒ Marieſuſceperamꝰ. Et ecce nũc Buper magnificar qui te talem o Maria genuere parentes. D vere felix Joſeph ſponſus tuꝰ virgina⸗ lis.qui tui cuſtos cum puero Jeſu fidelis ſedulus pꝛudens atq; cariſſimꝰ.qudire vi dereq; te cũ filio/tanto tempoꝛe dignꝰ fuit Pasiter roctdlipte quod locutꝰ ſum. Pꝛopterea iam iſtos.non beatifica⸗ re nequeo neq; ſufficio:quos o beata.tibi feceris.eſſe deuotoſiquos traxeris te.poſt q; Jeſum benedictũ fructũ ventris tui: in odoꝛem vnguentoꝛum tuoꝝ.Quo modo nõ btĩ q bovbera caritatis lactanda.quibꝰ os pietatis oſculãdũ/non dedignata fuerꝭ oſteudere: Ergo iam oleum effuſuʒ nomẽ tuum. Ergo tu fons hoꝛtoꝛũ.ad emunda⸗ tionem ſimul ⁊ recreationẽ.cum delectatõ ne mirabili mundo datus. Tu puteus ſa⸗ tietatis aque viue ſalientis in vitaʒ eternã Puteus aquarum que ffuũt impetu de ly⸗ bano candido paradiſi. Zu hoꝛt? conſitꝰ omni genere tam arboꝛũ q; areolis aroma tH,.Tu iam coꝛonata triumphas de capi⸗ teamana.id eſt turbulenti.de vertice ſanir ⁊ hermon fetoꝛis ⁊ anathematiʒationis.ð cubilibus leonũ.de montibus pardoꝝ.ſci licet tirannide ſuperboꝝ damuatoꝝ qᷓ lu⸗ na mutabilitatis.ſunt ſub pedib tuis ꝗd calcandum. Poꝛro ſexaginta ſunt regine. ⁊octoginta concubine ⁊ adoleſcentularuʒ non eſt numerꝰ.ſᷣm varios animaꝝ gradꝰ⸗ AWVina tamen colũba perfecta.quã viderũt filieꝑ adoptõnem.⁊ beatiſſimã pꝛedicauę rũt regine.que ſuis dñantur affectibus.et concubine querentes concupiſcẽtie remu nerationem. per filioꝛum boni operis ge⸗ nerationem. audauerũtte.quia beatam te dicent omnes generatiões. Quãpulcra 77 es ⁊ q; decoꝛa cariſſima in delitijs. Sʒ cui cariſſima in delitijs? Illi nempe. cuius de luntariaʒ pauptatem. Tu delitijs affluẽss uecto ſuꝑinniteris. dicens vocẽ ple⸗ nam. ſenſibo inexplicabilibꝰ. Ego dilecto diſcipulus os agimꝰ in laudes erũpimus.nunc obſecrationes interſerimus ad quas titubat animus. ad quas hac illacq; defluit oꝛatio mentis. incerto pede.lingua balba. vagis oculis. geſtu vario.quaſi fabulando ſeu freneſian do.nos habemus.immo verius nos ha/ bemur rapimur diſtrahimur. neſcio quo ſpiritu/quem neſcimus. vnde veniat aut dwadat, Dagiſter, Valet frater. Quid ſi nos introduxerit. iſta quam loquimur beata/ in cellaria regis in cellam vinariam cuius eſt modo clauigera: Quid ſtupes/ quid miraris ſi ſobꝛiam biberimus ebꝛie⸗/ tatem ſpiritus? Quid ſi datum fueritacce dere ꝓpximus.o ſereniſſimas voces amoꝛii/ audire pꝛofundius.Lotus ipᷣe geſtio me. quem iam non capio conſiderare.qð vtri⸗ qᷓ; continget/quaãdo dicere fas eſtvnicuiq; noſtrum. Anima mea liquefacta eſt vt di⸗ lectus locutus eſt. Fulcite me floꝛibus. ſti pate me malis:quia amoꝛe eius langueo. Leua eius ſub capite meo.⁊ dextera illiuſ amplexabit᷑ me ¶ Diſcipulus Ceſſemus tamur. ¶ giſter. QOue cepta? ¶ Diſci pulus.O queſo n iam:ceſſemus ſperare talia.qualia aman⸗ tes:ſibi ſomnia fingũt.⁊ ad incepta reuer⸗ ð on meminiſti: Cur inqͥ/ ris: Intremus elucidationem cantici bea tiſſime ⁊ pulcerrime mulieris cum epitha⸗ lamio Salomonis. ¶ Magil i rum iſtic ſumus. Heq; enim ecigunt certũ expoſitõnis oꝛdinẽ.q̃ nullo ſunt oꝛdine cõ texta.vel coherentia:.que pꝛeterea.nõ vni tantũ affectui ſunt accõmoda.ſed innume ros.verbuʒ quodlibetaffectus.eructat.ꝓ audientiũ qualitate. Exponeſi potes duʒ egrotus aſſiduis ſuſpirijs plangens ⁊ ſin⸗ alienã cõꝑtaʒ amãti.ſi nõ q̃libet ai Exemplũ de doloꝛis interiectione.duz ſa⸗ nus egrotum audit ⁊ ſolari querit. Cui re⸗ ſpõdet apð comicũ talis aliqs. Yacile cuʒ valemꝰ.alijs ↄſilia damus Zu ſih ſis /alir ſentias. (5 gultus eximo pectoꝛeanheloq; ſpũ repe⸗ tit.ha.ha.ha.quid tibi ſignificet iſta vox plangoꝛoſa. langoꝛoſa. ¶ Diſcipul? Donatꝰ reſpo/ det dicens.interiectionẽ eſſe ꝑtem oꝛõnis ſignificãtis mentis affectũ. voce incogni⸗ ta.Quid aũt poſtulas vocem me incogui tã exponere cognoſcendã: ¶ Ogr. Hon ꝓgdidit oꝑam ⁊ ipenſam.qͥ te pᷣueꝝ docuit. oꝛõnis ꝑtes. Tu nũc grãdioꝛ effectꝰ.ita co gnoſcito quẽlibet amoꝛis intimi ⁊ nõ ficti vocẽ ꝓꝛſus incognitã.nõ amanti.imo nec „ ecturg. . 2 7 elicere nunc hacnunciſaccrultaflonen 3 agitationem.concu tis. pauclas emicãtes ſcitillulas ꝓut iſtas exceſſiui amoꝛis hoc vel illud verbum inſe rit adaciem mentis ꝑſtringẽs iſtaʒ ⁊ gerẽs Aut vero ſub alia ſimilitudine.ſtude fami liaris eſſe vocibus amoꝛis:in loco peregri nationis tue non ſeadeo poterunt oculta⸗ re.qͥn familiariꝰ in te magis.et magispdẽt et intelligibilem:.nunchoc modo.nuncal⸗ tero manifeſtent.vel nutibus etiam ſe ⁊ ge ſtibus inſinuent. Peregrinãtes pariter in eremplũ habe.q;uis barbari ſint. Pueros quoq; colludentes.necdum pfectis.reſonã tes verbisqui quomodo ſe intelligere ↄſue ſcunt/imitari coneris. ¶ Deinde beatam et pulcerrimã mulieruʒ poſtulemꝰ.vt nos illo reſpiciat pietatis.⁊ amoꝛis oculo/qua li reſpecta fuit a deo ſalutari ſuo. Aq̃ͥ nos impetret reſpici.ſaltem vtamare fleamus exemplo petri. Reſpiciat terram coꝛdis no ſtri ⁊ faciat eaʒ tremere.Et ab illo tremoꝛe ſuo concipiamꝰ ſpiritũ ſalutis.qui in amo ris ſpiritum/aliquando tranffoꝛmetur.et dlium ¶¶ Magnificat anima mea dominũ OJagiſter Irritas meum querendi ſtudiũ Bun de tũc canamus cum alacritate coꝛ de plurimis.ſʒ alioꝛſũ me vocat(vt audis) occupatio domeſtica regularis Dies craſti nnus / ſolicit erit in id ipſuʒ ¶ Diſcipls. Ex pedituʒ me reperies ꝓpitius ſit nobis deus Sequitur Quart rie beatificatione. Pernotulas.lxxxij. Dotula ꝛima. dens erat in nobis heſterno col loquio.dum de canticiscanticoꝛuʒ marie ſimul ⁊ ſalomonis conqreremus quaſi fa⸗ bulantes ꝑegrini.necnõ dilatata coꝛde vi⸗ deremur anhelãdo ſpiritũ attrahere: Oa giſter. Oemini ⁊ viſa eſt renouarivt aqui cent omnes generationes. Di⸗ ſcipulus. Nonne coꝛ noſtruʒ ar le iuuentus noſtra ſenilis quodãmodo et cana in exteriori homine.ſed interioꝛ reno natur dedie in diem.ſi aſſit verbuʒ dei refi⸗ ciens ipſum.ſi ieſus inſtar peregrini necp ingde cognitus ſe comiteʒ coniũxerit.ſi ape ruerit ſenſum nobis vtintelligam ſcriptu⸗ 5 õ ionẽq; ſtudij vehemẽę nactatus pertragma ſeu dialogum de ma QAce enim er boc beatam me di CTractatus Quartus ras.hymnoꝛum ⁊ maxime pſalmoꝝ ⁊ can ticoꝛum. Oſi ſe talem exhibere dignabitur q̃ loquitaĩe nr̃e. Surge ꝓpera amica mea colũba mea.foꝛmoſa mea etveniDiſcipls Oſi iam hyems congelationis ſpiritualis tranſeat.ſi gelicidiũ toꝛpoꝛis.ſi imbris ſtil licidium aſſidue tẽptationis abeat et rece⸗ gat.ſi floꝛes pulcrioꝝ aſpectuũ appareant in terra coꝛdis noſtri dante domino beni⸗ gnitatem. Oſi tempus putationis ⁊ reſe/ cationis cure omnis ſuperffue adueniat. ſi voxturturis caſte gementis ⁊ conſolan/ tis luctu bono audiatur in terra ſenſualita tis noſtre.confoꝛmantis ſe rationi vt con⸗ coꝛdet philomene ⁊ alaude contemplatio nis alacris/ turturis ſuſpirium. Oſificus iam nõ maledicta nec ſolis onuſta verboꝝ folijs / pferat groſſos ſuos in ſignũ fructus poſt ſuauis.Demũ ſi vinee bonarumope rationum. dent odoꝛem ſuũ bone fame in vitam ⁊ letificationem dei ⁊ hominuz qᷣd ſecuturuʒ ſito magiſter agnoſcis. e Fer: Nuenin anima frater eſt tam he⸗/ bes ⁊ gelida.que non ad vocem blandien/ tis amici.ver dilecti quem ſequitur exper⸗ giſcatur? Que non tota liquefiat.ſe iaʒ in in ſe non continẽs ꝓpꝛijs terminis deſide⸗ rioꝛũ.ſed effluat in dilectũ currat poſt vo⸗ cantẽ ſe gtis noibus: Surge inquit pꝛo⸗ pera amica mea. Surge que male iacue⸗ ras.cum adoleſcẽte perdito.pꝛopterea pa⸗ ternam adire miſericoꝛdiã.vt accũbat ſuꝑ collum tuum. detq; in accubitu tali.nar⸗ dus humilitatis tue.odoꝛem ſuum. vt iu⸗ re voceris amica ſuſcipiens pacis oſculuʒ Z⁊ ſpecioſa recipiens pꝛimã innocentie ſto⸗ lam cum anulo fidei. Pꝛoinde facta colũ⸗ ba.nidifices in foꝛaminibus petre.in ca⸗ uernis macerie.Petra autẽ erat chꝛiſtus. Tu in fixura clauoꝛũ.in cauerna lateris. vſq; ad patefactionẽ coꝛdis.fidei deuotio ne ſubintrans illicreponas ſanctaꝝ medi tationum pullos tuos.Oſtẽde dilecto pe⸗ tenti/faciem tuam.iam coloꝛe roſeo deco⸗ rem ⁊ vernantem in aſperſione ſanguinis agni immaculati.Sonet voxtua in auri⸗ bus dilecti.que dulcis ſit in laude confe⸗ rens in iubilo. Deniq; ſis vinea floꝛens. deſiderijs odoꝛiferis. ð qua vulpecule par nule intentionũ doloſaꝝ. diffugiant capte Surrepunt enim quandoq; ſuffodientes dQ elationis pꝛecipicia. ⁊ vinegs radicitꝰ demoliunt ? coꝛꝛodũt· Oſi poſtmodũ ſas (D hubent! eſin meus m luadone fuptatl perfai⸗ rawla ſungunt gmnisn hocuoe goinel ſectonn gens ſbust ENE Korpn Do niege ſne hui Dllea lams⸗/ Nlun rcgoti umndeſa⸗ Hürintent lallberſen 1egollito mensmih oꝛcanset Gusekde pecumce Nusſpint turtegoi inpꝛecunn mubiſea; Wd uunſuorun leßnmonn 4 Du Modunden Dnide ſonen Un cemadoon lres die Dalusn biperen daturſaln mun pꝛeſe lnntn edigdin W ndin ſeſoninne intnef erann Mggpn wnnob ongt e Sõl Ziconſchn miſgſuit onlwtcon tommenpe. n. Difae hutnmn ſgifnme onmncpe boreinenn on m i rckten NH nobucin⸗ nranmn, lizin vdeſoe⸗ hoſt o⸗ nit Ro⸗ geiacnen Rerade dnſen uWi, we fum. Niu⸗ ncsoſo necnieſon jdefnan coi nopene inch onchrihe⸗ 8 itadalot tnan net idedlcgoe oeroſeo deen meſngni worNien inbnttact srien tens mumthar fihmn Gnnlc Oipotr⸗ Buper magniticat habentanima talis. iam facie decoꝛa. iam voce ſuauis.ſuſpirabunda dicere.Dilectꝰ meus mihi ⁊ ego illi.qui paſcitur inter li⸗ lia donec aſpiret dies ⁊ inclinenturvmbre ¶ Dilcipulus. Quid oꝛo vult hec inter⸗ rupᷣta ⁊ in explicata penitꝰlocutio?: ¶ giſter. Audiſti iam voces amoꝛis ideo nõ pertfici:iquoniaʒ tot occurrũt anime deſide/ ria valida/q; nequeunt ſimul erũpere. Cõ fundunt ſe potius oppꝛimunt. Sentit gamãs.quicquid expꝛimere poteſt.nihil ad hoc quod optat ſatis eſt. Quare dat ſe ma⸗ gis intelligi per interruptõnes moꝛe inter iectionum.ab imo pectoꝛis:eructatas vel erutas. Solet inde patere taliter anhelan tibus quoꝛſum mittitur illud ſuſpirium iſcipulus. Da ſupplementu verboꝝ iſtoꝛum. Dilectus me mihi ⁊ ego ilili. Magiſter,. Quis arenulas maris.aut plu uie guttas dinumeret: Quis inſcrutabilia ſcrutetur coꝛda: NHon facilius eſt id quod requiris. Nihilominus aliquid accipito. Dilect?meus mihi intendit ⁊ ego illi.Di⸗ lectus meus mihi oculum amoꝛis dirigit. oſculum poꝛrigit.loquit᷑ aſſentit.blandit᷑. ⁊ ego illi Dilectus meus.mihi finis omni um deſiderioꝝ meoꝛum.⁊ oĩium cogitatio nũ ⁊ intentionũ coꝛdis.⁊ operationis cu⸗ iuſlibet ſen motiõis cardo centrũ eſt ⁊ axis ⁊ ego illi totum quod dat reddo.Dilectus meus mihi delitioſus eſt.amoꝛoſus eſt.cõ coꝛdans eſt.ſuauis:eſt.benignus eſt.iocũ dus eſt.delectabił ẽ. Oihi oĩa eſt. Quip⸗ pe cum quo ſum vnum coꝛ.vna anima.v⸗/ nus ſpiritus. Ideo dilectꝰ meus mihi vni tur ⁊ ego illi.Oilecius menus ſemihi dedit mihi ſecuʒ donauit: ¶ Diſcipulus:Quo⸗ pacto diciturſe donare deus.qui nuſqᷓ; ab eſt. Qualiter eſt anima ſibi finis deſiderio in pꝛecium in anei uomõ nõ omnia n ſnonun yel operationũ.qui pꝛopter ſeip̃ um omnia operatus eſt ſcom ſapientẽ MDagiſter. Docet angelica ſalutatio. mo dum donationis dei. Salutatur enim Hanria per angelum.ſic anima per ſpiritꝰ ſancti aliquem inſtinctũ.qui loquitur pa⸗ cem ad conuerſum coꝛ Mandat quoq; ſa lutes.dicens anime ſecreto coꝛdis ſilentio Salus tua ego ſum.Et illud. Remittunt tibi peccata tua. Vade in pace. Non eniʒ datur ſalutatio excõmunicatis. nec eis q/ rum pꝛeſentiã hoꝛreſcimus. Sic inuenit 1 ad ſuſceptionẽ domini.dequo ⁊ a quo/vi⸗ faciendam in coꝛpoꝛe.Tuncaudit anima apud deũ gratiã ania/ que per eũ fit diſpoſi ta ⁊ oꝛganiʒata ſuo modo/caloꝛevitali gre uit anima non minꝰq; diſponitcoꝛpus oꝛ ganicũ/perarmoniã qualitatiuaruz diſpo ſitionũ ad anime ratõnalis introductionẽ dominꝰ tecũ.quia ſe datad nutũ anime vt fruatur ſe.⁊ alio quolibet vtatur in ſe ⁊ p⸗ pter ſe. Vnde fit amoꝛis illa recipꝛoca do⸗ natio mirabilis.quo manet in caritate in deo deus in eo. Dilectus meus mihi ſup ple ſeipſum dat ⁊ ego illi ſeiᷣm reddo ⁊ me ipſum cum eo cũ quo iam vnũ effecia ſum Et ſic in illa trinitate ineffabili pr dat filio ſpiritũ.⁊ filius patri reddit eundem ſpiri⸗ tum.ſicanima datuʒ ſibi dilectũ dat.⁊ red/ dit ſeipſum ſibi qui tribuit.vt ſit ipſe pꝛin⸗ cipium ⁊ finis omnium deſiderioꝛumvtri uſq;· Hanc dignationeʒ amoꝛis ineſtima bilez quia philoſophi ſuperbi non potue⸗ runt nec voluerũt attendere.pꝛopterea nul las tales ad deum voces depꝛomere cona rũt idcirco ab huiuſmodiepithalamio ma ti ſunt. Dilectus meus mihi ⁊ ego illi Fue rie ⁊ ſalomonis penit alieni ⁊ ad illud ſur di.Quod attendens chꝛiſtus.exultauirin „ „ „7 pater domine celi ⁊ terre quia abſcondiſti heca ſapientibus ⁊ pꝛudentibo ⁊ reuelaſti ſpiritu in illa hoꝛa. Lonfuteoꝛ tibi inquit ea paruulis. Ita pater.quia ſic placitũ eſt ante te. Non meritum cuiuſcunq;. nequis gloꝛietur in ſe. Vnð ſi tale aliquid cecinit Maria dicẽs. Depoſuit potentes de ſede ⁊ exaltauit humiles. alamt Diſcipulus. Quã tum intelligo.deus ſe dat in dono quod in foꝛmat aĩm ⁊viuificat eã.reddẽs deiſoꝛmẽ ⁊ pulcram amabilem ⁊ deſiderabilem:qui letatur in operibus ſuis. maxime in filijs hominum ¶ Bed curanima dicit aliquã do. Dilectus meꝰmihi.vt hec trãſferat.ali qñ ſe pᷣponẽs ⁊ dicẽs.ego dilecto meo. Magiſter. Dilecta fert in dilectũ ſᷣm vim duplicẽ.appꝛehenſiuã ſcʒ ⁊ motinaʒ. Vis ap pꝛehenſiua ſeu cognitiua/quodammo do rrahitad ſe ⁊ in ſeſſuum obiectuz quod eſt verum. Sed conuerſus eſt oꝛdo virtu⸗ tis motiue vel affectiue pꝛeſertim dilectiue cuius obiectuʒ eſt bonũ.quia tendit ⁊ exiẽ⸗ ditſead ipſum. Cauſam datph̊s. Verum inqt ẽ in aĩa.ſʒ bonũ in reb. Vñ bonũqð eſt appetibile aptuũ ipꝛimẽdo ſe ꝑ cogniti⸗ ” „£ . „ onem.non enim velle poſſumꝰ incognita Appetitus vero/quaſi circulo quodam.re dire conatur in appetibile.⁊ ſe ſibi dare. cõ municare.vel impꝛimere. Pꝛopterea dici⸗ turanima dũ dilectum cogitat.⁊ imagineʒ ſui foꝛmat vel ſpeciẽ ꝙ ſibi dilectus impꝛi mitur. Dum vero diligit. ipa ſe dilecto dat ⁊ explicat.⁊ ad ipᷣm quaſi foꝛis egreditur. Diſcipulus. Quid adrem noſtram: agiſter. Multũ per omnẽ modũ. Hoc eſt illud miſticũverbũ xpᷣi de dilecto ſuo. ingrediet᷑ ⁊ egredit᷑ ⁊ paſcua inueniet Hoc item aliud de movſe:qui minauit gregẽ ad interioꝛa deſerti.vbi vidit dominũ in flam ma rubi. Gꝛegem intellige.totã cogitatio⸗ nũ turbam.que ad interioꝛa mentis colli gitur. Eſt alter oꝛdo dũ Moyvſes vocatus a domino de nube caliginis exit ad ipſum ſicut chꝛiſtus relicta turba aſcẽdit ĩ montẽ Sicanima ſubintrans ſe⁊ trahens ad ſe ſponſum percognitionẽ.dici poteſt paſce re ſponſum. Sic ipᷣm habere in lecto paci fice mentis.⁊ coanguſtate.ne ſit locus ad/ ultero. Exiens vero per dilectionẽ ad ſpõ⸗ ſum trahitur ad ſponſi palatium thalamũ vel cubicul Le pꝛimit ſedilectus in dilectam. ſugentẽvbe ra conſolationis ſue.Dicitur hinc delecta tio quaſi quedam lactatio. Hinc eſt fruitõ complectans vniuerſas beatitudinis par tes. vt dotes.tentionem vel appꝛehenſio⸗ nem inheſiuam pꝛo cognitione⁊ dilectio-⸗ ne pariter ⁊ delectatione. Sic fruitionem delſcripſit Auguſti.ꝙ eſtamoꝛe inherere a⸗ X ſe in qua mẽtis delectatio qe amoꝛis/obliti ſumus pene inq ſitionem pᷣ mitus occurrentem ſuper verbo tuo o btã btãꝝ. Ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes generationes. ¶ Magiſter. Re⸗ gredi licet quando volueris.¶ Diſcipu⸗ lus. Pulſat hecanimum queſtio:qua ratõ ne potuit abſq; ſpiritu iactantie.humilis ancilla domini / tam excelſum de ſe pfer; re pꝛeconiuʒ? Bubit inde queſtio.quo no minedignioꝛi Maria nomĩetur. An bea⸗ ta/que cecinit. Ecce enim ex hoc beatam medicent omnes generationes?: Subſe⸗ quitur alia queſtio,⸗quot modis Maria diſcipulus. Quid po⸗ ſtremo: ¶ Dagiſter. Biquidem in bac coniuctione.ſponſi ⁊ ſponſe per dilectio⸗ nem/conſurgit delectatio.dum rurſus im Diſcipulus. Dum rapit nos eſttꝰ Diea ſebeata⸗ aagiſhar ſconabo⸗ ſa⸗ tiſfacere queſitis his.Et quideʒ de pꝛimo ſcieris animã Marie magnificaſſe domi / nũ non ſolum.quia magnus in ſeeſt ma gnus a creatura ſua pꝛedicatur ⁊ colitur.ſʒ etiam quia magnificam reddit animaʒ cui magna facit qui potens eſt. Nunquid pa/ rum tibi magnificata videtur Marie ani⸗ ma.:que operationi ſupꝛa modum magni⸗ fice fuit auſa pꝛebere conſenſum dicens ad gngelũ. iat mihi ſcdᷣm verbuʒ tuũ.Quid eſt hoc/niſi fiam mater filij cuius pater eſt deus:? Quid excelſius.quid ſublimius vł (vt alius vult)arrogantiꝰ poterit cogitari. Siſcipulus. Hoc mouet multos.quo modo ſtant ſimul/⁊in vnũ conueniũt/tan ta hũilitas ecce ancilla domini/cum tanta magnitficentia fiat mihi ſcõm verbum tuũ talis abiectio cum tali glłia: conditiones magnifici.ſeu vim virtutis magnificentie. Magnificus vtiq; non de honoꝛe vel gloꝛia cuꝛam habet.ſed de ope ribus pꝛeclariſ.que gloꝛia digna ſunt ⁊ho noꝛe.colit lucem.ſpernit vmbꝛam. Gloꝛia ſua eſt ſicut dicit apoſtolꝰ.teſtimoniũ con⸗ ſcientie ſue.Non de alieno pendet iudicio cui modicũ eſt ſi iudicet᷑ ab hominibus vł ab homine aut ab humano die · Nam qui ſe iudicat dominus eſt. Fit humilis pꝛoin de in fuga gloꝛie.fit magnanimus in ope-/ ratione magnoꝛũ.cum dignitate meritoꝝ Deniq; cum gloꝛiatur.in domino gloꝛiat Obſeruat hoc magnifica noſtra ⁊ magni⸗ ficanda.que tota in dei gloꝛiaʒ refudit bea titudinis ſue famam.Quia fecit inquit mi hi magna qui potens eſt. Non ergo mihi gloꝛia.gloꝛia ſolaſibi.Fuiſti pꝛoptereavir go beata ſicut angelus dei.vt nec benedi⸗ dictio te moueret nec maledictio. per ela⸗ tionis autdeiectionis vitium. Que/ quo magis gloꝛiam fugiebaseo magis te ſeq̃⸗ batur.ſicut vmbꝛa coꝛpus.Eſſe bona.nõ videri / volebas. ¶ Biſcipulus. Magniſi cus/magnoꝛum dignus honoꝛum.nun/ quid iniquos iudicat eos qui ſe ſpernunt ¶ Magiſter. Plane ſic iudicat. cenſetq; puniendos.non pꝛopter ſe/ſed pꝛopter iuns ſticiam ⁊ alienam vtilitatem. At vero lon⸗ ge diuinus.dat fides cum gratia.magni ſi⸗ centiam cum humilitate coniungi:q; ina⸗ nis phia. Dicit ex ſententia. Nõ noh dñe mt⸗ Dagiſter. Doceat nos phia ſi theologia parum eſt. gon hob⸗ Thbigon cuinnl⸗ goale H Konur⸗ — in i 96. 0 un, guck ſenicaturp bignunoft Pohtineſtl Onncsge rdelotb onlinun Cnekiumi: ooludee ſetnen ſilonb ſotbenen ot lunlpon Ervonnin⸗ Cinin tomm pinunina nſhin begtoocins guidcelssſ Pogad Peniodddh dicttrpe (ranirnor ſemaler Ciatintert lulehob ſeyuwre ſeſonhn tiumn no nilspr galinsnune genceme Aursantin Raogtnn amngperen atirquin leniord Pecab phiſcie speinus blernigope ien hn aſef Witſecken⸗ tainf dnnn u Beem nocumnan ninnin dbrzni ganmsoneck hdſihinien Dotmncogtn Mannlvo cnmmnintn mmontne Nrdun ni (Bor. Goonmck. unns ag onde no Miuretw n. Bu nin/ ainchco nibusy gamn cri⸗ ismoin nsn e newernon ginogort haamocv Vrefocben fatinguitm Non agoni Rroptgen. Nnerbenalt nio.erc In. Oe ro Elebonni n Pagi boncrunn Nn aliſeſpanun ncicnen ctounmn m. Mmn = = 5„77 Coniang 4 6 Buper magnificart non nobis / ſed nomini tuo da gloꝛiam. Tibi gloꝛia. nobis autem confuſio/ qui ſerui inutiles ſumus.qui nihil habemus quoda te uon accepimus.gua tibi dona confitemur ⁊ reddimus. Uolumꝰvt adlo cum vnde exeunt flumina gratiarũ reuer⸗ tantur.vt iterum fluant te donante.ſis ma ghificus in ſanctitate ⁊ gloꝛia. Diſcipu lus. Non eſt quod ecegine veſe, cunda queſtione. ¶ Magiſter. Enunci aſſe videtur pꝛophetico ſpiritu omnes generationes.velut nomen epithe ton deſub ſibi datum. ſibi debitũ. ſibi pla⸗ centiſſimũ.necnon conuenientiſſimũ io⸗ cundiſſimũ ⁊ appꝛopꝛiatũ. Dignare nos laudare te virgo ſancta.o ter quaterq; beata.Beata pꝛimo que credidiſti camat Elizabeth. Beata ſecũdo quia gratia ple na ſcõm GBabꝛielis ſalutationẽ. GBeata ter tio ⁊ benedicta.quia benedi fructus vẽ tris tui.Beata quarto.quia fecit tibi ma⸗ gna qui potẽs eſt. GBeata quinto.quia ma ter domini.Beata ſexto.quia fecũdata vir ginitatſ honoꝛe.Beata ſeptimo.quia ncc pꝛimam ſimilẽ viſa es nec habere ſequen⸗ kem. ¶ Piſeinulusflumeraſti numeros beatitudinis ſub quadam generali laude. quid cenſes ſi ad ſpecialia deſcendamꝰ⸗ Hasgiſter. Deſcendam placet. Siceniʒ plenioꝛ dabitur intellect pꝛeconij quo bea ta dicitur per omnes generationes. Offer tur animo triplex beatitudo. Vna vie per ſpem.altera patrie per rem.tertia quaſi me diat inter ſpem ⁊ rem. inter viam ⁊ patriaz qualẽ habuit manitfeſte chꝛiſtus queʒ fuiſ⸗ ſe viatoꝛẽ ſcðõᷣm animam.⁊ compꝛehenſo⸗ rẽ ſcᷣm ſpiritũ/nullus ambigit theologus oꝛro qualis ſit beatitudo per ſpem et atiam.noꝛũt cõmuniter fideles chꝛiſtia ni Qualis pꝛeterea ſit beatitudo gloꝛie vi/ demus nunc per ſpeculuʒ in enigmate.cre dentes eam eſſe quaʒ nec oculus vidit nec auris audiuit.nec in coꝛ hominis aſcẽdit Recogitata vero duplex hec beatitudo.vi am aperit vt tertia quaſi media citiꝰ cogno ſcatur.quia minoꝛ eſt q; gloꝛie conſumma te.⁊ maioꝛ qᷓ; ſolius ſpei ⁊ cõmunis gratie ¶ MHec abhoꝛret hec diſtinctio theologi⸗ ca/phiſicã conſiderationẽ.que ponit virtu tes pꝛimas politicas.ſecũdas purgatoꝛi⸗ gs.tertias purgati animi.quas ariſtoteles plena/ ver⸗ bigena noſtra/ꝙ hoc nomen adiectiuũap pꝛopꝛiate ſibi ⁊ antonomatice daretur per gradatim veniamꝰ 8 vocat heroicas. Hec beatitudo que puna ti animi. vel heroicalis excellentie dici po⸗ teſt/fuit in beata noſtra dumviueret. ſuper omnem purũ homineʒ /ſicut beata reſidet in patria ſuper omnem angelicam poteſta tem.hoc eſt quea nullo vincitur illuſtrin,; ſcom Damaſceuũ. Et iuxta hierachicam Dionyſij legem/ continet eminenter om⸗/ nem perfectionem creaturarum tanq; inſe rioꝛum.vt iure dicatur Regina mundi et domina. Vis igitbꝛeui compendio a rie beatitudinẽ.notaʒ tibi fieri.da ſibi per eminentiã quicquid in creatuns videris melius ipſum q; non ipᷣm. Et ſi non foꝛ⸗ malitertamen eminẽter qᷓ;q; diſtãtera deo Et quoniã ꝑticeps fuit in via vtriuſq; bea titudinis vie ſcilicetn patrie ponemꝰaliqs de couditionibo beatitudinis eterne.ꝑ q̊s ad petita velad peteu⸗ D 18: Expedies iudico.nec audiendi tenebit m gnita narraueris: ¶ Maglſter. tudo ſpiritꝰ que ſepaturab anima.id eſta ſenſuali poꝛtione.Hec fuit in cbꝛiſto via⸗ toꝛe.Hec in ſpiritibꝰſeparatis viget.Ha⸗ bet nihilominuſanima ſuam beatitudinz duʒ reſumetur incoꝛruptibile coꝛpusa ſpi ritu beato.Dicitur incoꝛruptibile pꝛo fol lenda calũnia quaʒ vellẽt aliqui ſtruere de reſuſcitatis iuſtis/tempoꝛe paſſionis quo efaſtidiũ.etiã ſi pꝛeco⸗ rum ſpiritus ſtatim in deſcẽſu ſpirit? chꝛi⸗ ſti in limbũ patrũ beatificati ſunt.quando momoꝛditchꝛiſtus infernũ.ſaluãdo ſpiri⸗ tus iſtos ꝑ beatificã viſioneʒ.dequa latro — ni dictum eſt. Hodie mecũ eris in paradi⸗ ſo.qui purgandũ foꝛtaſſis aliqͥd habebat. niſi pꝛiuilegium nouitatis. aduentus re⸗ gis / ipſum ſicut et alios multos.ſoꝛſitan et omnes / tunca purgatoꝛio liberaſſet. Ta⸗ les inqm ſpiritus beatificati.ſi coꝛpus nõ incoꝛruptibile ſuſceperunt.aut quia mo. tui ſunt ſcõᷣm quoſdam / ſequitur vnũ mi⸗ rabile ꝙ tales fuerũt cõpꝛehenſoꝛes in coꝛ poꝛe moꝛtali ſicut chꝛiſtus. Sequiture⸗ tiam q; fuerunt bis moꝛtui.ſicut ¶aʒaruſ cum ſtatutum ſit omnibus ſemel moꝛi ſᷣm Apoſtolum. Reſpondent quia apoſtolus non negat quin pluries. At vero nulla fit ambiguitas de reſurrectione nouiſſima. BSunt autem tres dotes ſpiritus beati. ſit ſeparatus aunt coniunctus.que ſunt frui⸗ tio viſio et tẽtio. Sũt qᷓtuoꝛ ipᷣius aie ſeſi⸗ tiue reſũpto coꝛꝑe glioſe qð plene ſpᷣditũ ẽ Tractatus Quartus tam anime qꝙ; ſpiritui VUnde reddetur cla⸗ ruʒ.impaſſibile.agile.ſubtile. flolo tamẽ erxiſtimes ꝙ ſpiritus ⁊ anima ſunt in eodẽ bomine/modo vel tuncdue nature diſtin⸗ ce.vel due anime ⁊ eſſentie.licet fuerit ali⸗ quando articulus in anglia condemnatuſ dicere ꝙ nou ſunt due anime in homie eo⸗ geum / rationalis ⁊ ſenſitiua. Pꝛioꝛ vero ſen tentia tenẽda eſt put eccleſiaſticis dogma tibur continet᷑. Dixit chꝛiſt' ꝙ poteſtatez habebat ponẽdi animã ſuã.ſʒ ꝙ illa ſit ſpi „ . ritus.notauit euangeliſta Tradidit ſpũm Diſcipul? · Pꝛidẽ ita dixiſti.pꝛidem ita ouiſti.expone quod oꝛdiris: attribui nubentib?ꝰ Sponſus enim dotat ſponſam. ⁊ nulla creatura/non vuita diui⸗ nitati (vt excipiatur ania chꝛiſti) dignioꝛ fuit dei ſponſa noĩari Maria vti ꝓ ſpon⸗ ſi⁊ ſpõſe metaphoꝛa dum inquirimꝰ bea⸗ te Marie laudes.atq; pꝛeconia.dũ viatrix etiam pegrinaretur in terra Pꝛatanter acletus accipio.qtenusi aſſumptionis ſue ſolennijs / dum cantica iſcipulus us in his cunticoꝛũ reſonat eccłia tanq; epithalami uunm ſuũ materia conquirẽdi iocundiſſima admodũ tres in matronio ſuccedũt gradꝰ Dagiſter. Animaduerte quẽ Eſt enĩ matrimoniũ initiatũ eſtratum.eſt conſummatũ ¶ Diſcipulꝰ Scio.ſʒ quid ob hoc texere vis?: ¶ — Dagiſter Volo di⸗ cere virginalẽ ſpõſam noſtrã/ ſm tripliceʒ hunc ſtatũ.triplicẽ habuiſſe beatitudineʒ. Beatã reſpice pꝛimo modo/dũ ab inſtan⸗ ti creationis ſpũs ſui.initiatũ eſt matrimo niũ cũ eterno ſponſo deo.per arram fidei. ſeicaiceorcaenru vunt. Beatã re⸗ pice ſecũdo modo.dum matrimoniũ ple⸗ neconſummatũ eſt in aſſumptione coꝛpo ris ⁊ anime/cũ eternitate dotũ ſuarũ. Bea tã intellige tertio modo quando matrimo/- niũ fuit ratũ in conceptione filij dei.⁊ dein ceps ꝑ gratiã conſummatũ nediſſolui poſ ſet ꝑ peccatũ quis ad cubiculi ſecretũ.pꝛi mo fuit in aſſumptione introducta vhi fu/ it ⁊ eſt matrimoniũ conſummatũ. ¶ Di⸗ ſcipuluſ. Jaz velut per rimulas.incipiovi dere quo tendit iter tue deductionis? Magiſter Aidebis apertius ſi paucula de dotibus enumerauero potius q; docue ro. Tres idcirco dicuntur doteſ.ſponſead cubiculum ſponſi recepteꝑ gloꝛiam. viſio fmitio ettentio.que reſpondent tribtheo Dagi/ ſter Quia loquimur de dotibus que ſolẽt logis virtutibus vie.que ſunt fides.ſpes.⁊ caritas.et tribus anime viribus.rationali concupiſcibili iraſcibili. Dicũtur inq; igi tur dotes.quia ſunt habitus / diſponentes tres iſtas vires ſcõᷣm mentem.que eſt ſpiri tus.immo vnꝰ tunc cum ſponſo ſpirũꝰ.ad acctꝰ/qui beatitudinẽ conſtituũt.quiqͥ ſunt intuitiua viſio.⁊ actualis fruitio cũ eterni⸗ tate. Ad quid valent dices iſte dotes?: Sa ne quaten“ ſpõſe ſuppetet.vnde poꝛtet iu⸗ guũ ſuauiſſimũ ⁊ onus leuiſſimum beati cõ ingij. vbi fit mens ſuo modo parens verbi ⁊ſacrarium ſpirituſſancti. Nunquid vide tur talis.tantiq; filij educatio iugis et eter⸗ na qualem habet ipſa mens verbigena. v⸗ goin vnum mater ? filia. PDiſcipulns Lõueniſſe credimꝰ hec tria ſimul in Ma⸗ ria.ſed quo pacto conueniant in mentera tionali non ita perſpicio vt virgo dicatur mater ⁊ filia: tur. Matcr.quia parit in ſe verbum.roꝛã⸗ te deſupꝑ patre luminũ.cuius eſt filia.cuiuſ filio nuptialiter cõiuncta eſt. Quid/ni tũc pſallet ⁊ exultet Marie ſpiruꝰ in deo ſaluè⸗ tari ſuo.laudans.pſallens ⁊ iubilans ple⸗ no totoq; coꝛdis affectu.hoc canticoꝛum canticũ amoꝛis peramoꝛẽ canticũ nuptia le.quod dicitur epithalamiũ. Canticũ no uum.ꝓpter illuʒ.qui noua fecit omnia.Te noꝛ huius cantici cõſiſtit in eſſentiali bea⸗ titudine viſionis dilectionis et fruitionis dei.que ſemꝑ vno ⁊ inuariabili tanoꝛe ſub ſiſtit ⁊ reſonat. Poꝛro reſpectus creaturaꝝ tam in verbo q; in pꝛopꝛio genere. mouet ad canticum multiplici varietate decoꝛum tanq; pꝛo diſcantu. Neq; dubitaueris om nes ⁊ ſingulas in vnum concurrere.menta lis ſpiritus affectiones. Yoꝛmabitur eniʒ melodia ſpiritus.ad exemplararmonie ſi/ ue melodie dĩnalis.que ſtabilis ſemper in ſe manens faſtidire non poteſt. tanq;ᷓ aſſi⸗ ue renouetur. concluſionis vniũs quam tu tibi declara⸗ dabes ecce veritatem ri quandoq; poſtulabas.ſi Maria in hoc cantico ſe in omnes perfundebat affect? vel anime paſſiones.¶ Biſcipulus.Ha⸗ beo ſoꝛte pꝛo ſtatu gloꝛiet q;uis ambigu⸗ um videatur.ſi ſint in ſpiritibus beatoꝛuʒ omnes affectus.tot ⁊ tales.quot ⁊ quales ſentimus in via.immo non eſtdubium de doloꝛe. Non enim erit amplius ibi luctus neq; clamoꝛ ſed nec vllus doloꝛ: Magiſter. Virgo nomi naturpꝛopterſinderiſim.que nunq; viola — tevihll ſomobe nauch viepꝛorl Nu ſuerudin choi pvo Hotulas/ lisi fomme. lgencann nonlare gfeaiont gunmran ömone ſoncnm rice Cligont Noch dencie or ſennem ioſon oope wide⸗ ſgun plan nne Qus tyi chune mMenra licete jemit lanne mo⸗/ undem nndiſcan Amnnſc (bernsi Affenonn cfin Ciginn palamfi quinc ulisde Blion Gintel usnanea nrſc dnunei arn udiſponen W W hmitgtife ocäüenn ile nnneporein umonbene, Copamnofti Bunqmune ingsgan nabigenn, Monte ſnulin D miinmentenn 1ngo dianr rVnoroni Wenmrönon Enabon wi bckfliani Cuunii in dwp ih⸗ bPihroee Unncorum ncänuptis Cmncädo⸗ lonnTe ſcwaaden 3afruinonis ditanodeſnd wmscenmmng ogencre noren mermedaceumn 5dubitnnevon Onuneren Fomabiman mplnmonet eblsſerporn uetmi descclevennnn amurdbidelut EiLmuun gimnichn (dionenn mäns esg dir wunane un ul e iuvulli Bupermagnificat De hocſtatim videbimus.Zu colligas ⁊ intelligas interea quale fuerit canticũ bea te virginis quot vocibus alternatum.duʒ iam adepta fuerat beatitudinem illaʒ. que dicta eſt ſuperioꝛ ad beatitudinem ſolius vie pꝛoxima ⁊ vicina beatitudine patrie. Quid ſi viatoꝛes aliqui exercitatos pꝛo cõ ſuetudine ſenſus mentis habẽtes / poſſint cũ oĩ pꝛomptitudine voces affectuũ ſcðᷣm notulas quinnq; vocalium.ſparſas per ſil labas pſalmoꝛũ.vnamquãq; concinere vł foꝛmare.¶ Diſcipulus. Concludit intel ligentia tuaq; rationabilis ſit concluſio qᷓ non ita recipienda eſt.quaſi vox quelibet affectionis.retineat ſonumintegrum.fran guntur enim quadam alliſione non aliter q; in compoſitione dictionum videmus. Non enim hec dictio magnitficat/plene ſo nat. iſtas litteras ma gn i fi cat.ſed ĩ vnũ colliguntur quaſi tertiũ mixtum ſonum. Vſus eſt phuoſophus.hoc exemplo.duʒ de mixtione tali loqueret᷑ elemẽtoꝛũ.q; ma nent quidem in mixto.ſed refracta.vel ſᷣm eſſentiam vt placet uakenten Ee as rois ſcdõᷣm pꝛopꝛias qualitates. ¶ Magi ſter. Exemplum placet quod inquiſitionẽ philoſophicã pꝛeſupponit.Exempluma⸗ iud.video multis aromatibus ſimultri tisex quibus odoꝛ tertius mixtus reſultat quandoq; plus redolens/aroma pꝛedomi nans. Coaptetur exclamatio canticoꝛum. Que eſt iſta que aſcendit per deſertum ſi⸗ cut virgula fumi ex aromatibus mirrbe et thuris.⁊ ſequitur ⁊ vniuerſi pulueris pig⸗ mentarij. Exemplum aliud eſt in renoſtra licet enim pueri diſtincte pꝛius ſonent.vt re mi fi.poſtmodum iungunt.litterã pau⸗ latim cum vocibus iſtis.tandem vſu con⸗ tinuo cantant ſine vocibus notularuʒ/qd tandem exemplum.in cõtrapuncto.deinð in diſcantu plus apparet.vnde valeamus ad muſicam coꝛdis trãſferrerationem. vbi celeritas maioꝛ eſt atq; facilioꝛ ſonoꝛitas affectionum ſpiritualiuʒ.qᷓ; ſit exterioꝛ vo calium ¶ Diſcipulus.Das pꝛaxim vten di gãma miſtico canticoꝛum coꝛdis. Undð palam fit non eſſe ſiſtendum iugiter in his quinq; vocalibus.a.eę.i.o.v. Sʒ nec in ſin gulis deliberate pauſandum eſtaffectibus Alioquin fantaſia plus tandem lederetur. qᷓ; intelligentie recreatio pꝛoueniret. Cu⸗ ius rationem ſenſualis nos quottidie do⸗ cetcantus. ¶Sed manet dubitatio mota de beatis deo iubilantibuſ.apud q̊s ſola vox leticie.⁊ nulla ſpei.nulla compaſ⸗ ſionis.nulla timoꝛis.nulla deniq; doloꝛis reſonare videt᷑.Et hecdubitatio verti po⸗ teſt ad beatitudinem Marie virginis.pꝛo ſtatuvie.pꝛoxima ſtatui patrie.quãdo nõ habebat peccata que doleret.quando con⸗ foꝛmis erat ſua in omnibus voluntas pꝛo nidentię ei:que in ſui diſpoſitione nõ fal Magiſter Habebit hoc vltimuz litur 4 de confoꝛmitate voluntatis locum pꝛopꝛi um. Ceterum de affectibus beatificati ſpi ritus edoceri poteris.per ſimilitudineʒ de terminationis abundanter tradite perdo⸗ ctoꝛes de virtutibus moꝛalibus ⁊ theolo⸗ gicis.⁊ de donis beatitudinibus ⁊ fructib- ſumanent in patria.Quoꝛum finalis eſt re ſolutio ꝙ in quolibet bono habitu/ reperi⸗ tur aliquid qnod dicit perfectionem ſed in pluribus coniunctuʒ eſt aliquid pꝛo ſtatu vie imperfectionem notans vel indigenti⸗ am. Fides dicit innitentiam pꝛime verita⸗ ti.ſpes diuine liberalitati. caritas diuine bonitati.⁊ hoꝛum quoduibetvtiq; bonum eſt perficiens ſpiritum. Sed imperfectio⸗ nem reſpice YFides impoꝛtat enigma.ſpes cum enigmate futuram fruitionem.caritaſ vero a deo.qᷓ;uis hic non conſequatur in⸗/ tuitiuam viſionem. Penitentia dicit dete⸗ teſtationem peccatoꝛuʒ.Timoꝛ fugam ſe⸗ parationis a deo.Cõpaſſio ſeu miſericoꝛ⸗ dia/pꝛomptitudinem aux:liandi.ʒelus a⸗ moꝛem iuſti.Et ita peromnia reperies ali qua deſe bona ſi coniunctos defectus ab/⸗ ſtuleris.vt a penitentia peccatuʒ commiſ⸗ ſum.a timoꝛe periculum cadendi:a com⸗/ paſſione/miſeriam cui nunc opoꝛteat ſub⸗ ueniri. Sic itaq; de ſingulis affectionibꝰ beatoꝛum ſpirituum.quas theologia vo⸗ cat extenſo nomine paſſiones.que nõ ſunt in ſpiritu ratõnali.maxime ſeparato.ſcõᷣm realem mutationẽ quemadmodum philo ſophi ſtricte loquũtur de paſſionibus ſen⸗ ſitiue anime. Affectio autem ſpiritum im⸗ mutans/intentionalis eſt ſicut gaudium ⁊ deſiderium de deo. odium vel diſplicentia de peccato.reſilitio in deum ⁊ ab inferno. affectus ſuccurrendi alieno incõmodo. Pilipule Erſi magna pars queſtio tibus.tamen deſcriptõ beatitudinis affert Tractatus Tertius ſcrupulum.quoniam beatus eſt qui habet quicquid vult ſcõm antiquos.⁊? Auguſti⸗ citur quaſi bene actus. cui omnia opꝑtata ſucceduntſcom Caſſiodoꝛum.¶ Magi/ ſter. Conclude pꝛimo per ethimologiam beati contra ſtoicos.qꝙ virtutes non ſunt ĩ ſenſibilitates.quia dicitur beatuſ quaſi be ne actus.ergo bene motus.ergo non inſen ſibilis. Et hec certe concedunt de affectio⸗ nibus intrinſecis ratiõis.ſed ſenſuales om nino detrahunta ſapiente quaſi ſaxeos vir tus efficiat. Larn non eſt de ratione beatitudinis.qꝙ; beatus ſtatim habeat qͥ c⸗ quid vult optandum maxime circa alteruʒ ſed abſoluta beati volũtas ſicut ſemper co⸗ foꝛmis eſt diuine voluntati ſic ſemper im⸗ pletur. Et huius declaratio pꝛopꝛium lo- cum habet. ¶ Bupereſt diſtinguere de ſpiritibus affectionum receptinis. Aliqui ſunt ipaſſibiles effecti.⁊ B còtra paſſibilita tẽ leſinã vel coꝛruptiuã vl abiectiuã perfe ctionis debite.vt in celo.quoniã nihil im⸗/ peditmo confert eſſe paſſibiles paſſione ꝑfectiua.ſicut dilectõ dei.ſuaq; fruitio.Nõ ne celum impaſſibile dicitur pꝛimo modo quod lumine ſolis cernitur mutari. Alius eſt ſpiritus rationalis atq; receptiuus leſi⸗ ue paſſionis etiam vt ſpiritus eſt.⁊ hocq̃t⸗ tidianum eſt nobis viatoꝛibꝰ velimus no⸗ limꝰ. Et de dãmnatis ſpiritibus fides cre⸗, dit:ſed modus alio loco dicendus eſt. Eſt tertia vel fuit in nonnullis ſpiritibus pꝛo⸗ pꝛietas.que dedit eis/poſſe non pati paſ⸗ ſione leſiua vel diſconuenienti.qualis fuit ꝛ20 ſtatu nature inſtitute.⁊qualiter erat in anima chꝛiſti.niſi ſponte paſſiones ſuſce⸗ piſſet. Vides ne igitur ꝙ pꝛimus ſpiritus per paſſiones nõ leditur qualeſcunq;. nec ſi poneretur in ſtagno ſulphuris ardentis audet aſſidue.nec gaudium minuunta⸗ lie iuncte affectiones.ſicut compaſſio defi cientium.deteſtatio peccati.reſilitio reue/⸗ rentialis in pꝛopꝛiã paruitatem que timo⸗ ris ſpecies eſt. Odium deniq; vitioꝛũ.qð eſt zelus bonus.⁊ ita de reliquis ĩperfectio ne ſemota.Tertius ſpiritus ſuo modo ca⸗ rebat leſiuis paſſionibus in pꝛimo paren⸗/ te.⁊ nunc foꝛte ſic in Enoch ⁊ Helia Sed an beate noſtre talis fuerit exultatio ſpiri⸗ tus in deo ſalutari ſuo/ non arbitroꝛ aſſerẽ dum.,quin doluerittam anima q; ſpiritu. non enim gloꝛtficatus fuit ſpiritus ſnus. ſi tſcoõm antiq ‚att ſpiritus chꝛiſti. nec voluntate ſola paſ⸗ num qui addit nihil mali vult. Beatus di⸗ ſionibus leſiuis ſubiacebat Luam inquit Dimeon ipſius animaʒ. pertranſibit gla⸗ dius. ¶ Piſcipulus. Höne fuit immunis abbomni peccato noſtra btã. ⁊ ſi ſic/curpaſ⸗ ſa eſt.quia quicquid patimur.peccata no⸗ ſtra meruerunt Eua deniq; fuiſſet ante la⸗ pſum.ipſa Marig pfectioꝛ.quia tũc pote⸗ rat nihil pati. ¶ Magiſter. Notata eſt ali bi rreſponſio. q; in Maria fuit neceſſitas oꝛiginale peccaiũ contrahẽdi.ſcdᷣm cauſas inferioꝛ esſcdᷣm legem ꝓpagationis ex cõ⸗ iuctione viri cum femina.Aex enim ſupe⸗ rioꝛ pꝛeiudicauit huic neceſſitati pꝛeueniẽ do caſum.perſanctiſicationem ⁊ gratiam. Sic dicit in alio caſu ſanctus bomas. de occurrentibus temꝑpe iudicij obuiã chꝛi ſto in gera.ꝙ ſi nõ moꝛiantur.hoc non eſt ſcm cauſas inferioꝛes quib habebant ne ceſſitatem moꝛiendi.Nec eſt cõtra apoſto⸗/ lum dicentem. ſtatutũ eſt hominib moꝛi deinde iudiciũ quia pꝛiuilegium ſu⸗ perioꝛis hoc ſuſpendit. Non ſecus eſt in ꝓ poſito de Maria.a neceſſitate contrahen⸗ di oꝛiginale peccatum.pꝛeuenta ⁊ pꝛiuile giata. ⁊ excellentiſſime ſic redempta quali⸗ ſemel terredimi non egebat Jeſus chꝛiſtus quia per carnalem concubitum non foꝛmatus. Doloꝛes idcirco pentulii Maria.nõ om⸗ nino ſponte ſicut filiuſ.ſed nec penitꝰinuo luntarie ſicut nos in quibus motus vitio⸗ ſi preueniunt iudicium rationis.quos ra⸗ tio pꝛeueniebat in Maria. Alioquin ve⸗ nialia ſaltem commiſiſſet. Nihilominꝰ do lebat ꝓpter ſpiritum paſſibilẽ.⁊ ſtatum.cũ omni tamen moderatione ⁊ vᷣtute.⁊ meri⸗ to ↄtinuo.Cõplebat inſuꝑ illud aplcum Gaudete in dño ſemꝑ.iteꝝ dico gaudete. Sciebat.qꝛ dñs ſibi ꝓximꝰerat ⁊ fuerat. ſupꝛa ceteros viatoꝛes.qð notauit cũ ſub⸗ iũxit ꝓ cauſa exultationis ſui ſpũs. In deo ſalutari ſuo.qꝛ reſpexit inqͥt huũilitatẽ ancil le ſue. Juxta ꝓmiſſum ꝑ Eſaiã. Supꝑ quẽ reſpiciã.niſi ſuꝑ pauꝑculũ ⁊ contruũ ſpũ. ⁊ trementẽ fmones meos.quis certa eſſet nõ minꝰ aplo.ꝙ neq; moꝛs neq;ʒ vita ⁊c̃. ſeparet eã a caritate dei que erat in xpᷣo Je ſu ſalutari ſuo:· Et ideo cõtinuo gaudebat plus q; in ſola ſpe.ſed minus q; in re gloꝛie Ecce habes in hacdictione beatã.E. pꝛo ſpe.habes a pꝛo leticia: Jam ſupꝛa ſpem c ſni r An⸗ . hurt hi/ nwe ou fiehe nun ſollen ſisc amſie lelun nnga oſſe dunnt. 0oꝛ fle o ireſin Auminat ſct ürmnmmns lſoaren 1 Ppecege 0 aahreln Cuhnücpare Permnet r eteſſts önente Monserc renimnſape mipꝛcvene migmnan, 8Thonmgs, hobuüchri docponc habehmne ngn ninobn legonh, nockiy Mmntop 1pubie 1cpolt necin Warns. NeNW wiinno svmo 8aos bouin e Nlomind, aſtunma nnea wen⸗ Uud aphonn Noo gltat⸗ ttfan oanncibl his Inden biltmincl i Sipgi⸗ nmiſ. Siscncſ 8ec mdn anntio,. inloglut önten cbeni mipthe * Bupermagnificat additur tertium a. dum venit in gloꝛiam. Huc pꝛo canticis accedit incidens cõſide⸗ ratio nomĩs huiꝰ beatitudo.qꝙ; quinq; vo⸗/ cales/quiq; ſignificantias affectuum in ſe claudit. Ceterum quia dixiſti.omẽ quod patimur.peccata meruiſſe.veꝝ eſt pꝛopter oꝛiginale peccatum.quod remouit pꝛohi⸗/ Quidd in talẽ magnificaret h̊ eſt magnificũ pdicaret. Quidni toto niſu dilataret.⁊ extẽ geret aie ſinũ ad eiꝰ amplexũ. Quidni pᷣte⸗ bens leſiuas paſſiones cum peccatis. No/⸗ ſtra deniq; beata ſemper habuit gratiam gratum facientem.queoꝛiginali ſuperemi ꝛimitus oꝛnata fuit Eua net iuſticie.qua iſcipulus. Accepiſſe pu. licita pꝛius cõcluſiõe to ſufficientem deductionem.de cantico Marie ſcõᷣm om nes affectiones ſub omni facilitate foꝛma⸗ tas peroꝛganum coꝛdis.vbi fulgebat men tis verbum ſententioſiſſima numeroſitate repꝛeſentans velut mirabiles ratiões rerũ inſtar patrie.licet adhuc in enigmate vie. Ar vero putas ne credẽdum.ꝙ vocale canticum addiderit nõnũqᷓ;.hec beata. Magiſter. Sane puto/marxime in iſta pegrinitatioe laboꝛioſiſſima comitibo Je⸗ ſu puero ⁊ virginali ſpõſo Joſeph. vt ad, impleret ad litteram illõ Pfſalmiſte. Can⸗ tabiles mihi erãt iuſtificatiões tue.in loco pꝑegrinationis mee.Cur pᷣterea nõ cecine⸗ rit coꝛꝑalem reqeando laboꝛem.nũc pſal⸗ mos patris ſui Dauid.nunc cãticum pꝛo⸗ pꝛium.nũc illud Zacharie.nũc Simeõis alludens ſponſo blandienti ⁊ dicenti.vox tua ſonet in auribus meis. vox enim tua dulcis. Nunquid exiſtimas beatam nr̃am in iocundiſſimo partu.⁊ poſt partum. duz natus erat ſaluatoꝛ mundi.concinentibuſ angelis.Gloꝛia in excelſis ðᷣo.ſiluiſſe: Nũ. qquid non infanti poſito in pꝛeſepio ⁊ flen lotio pedũ.ĩmo generalroĩs actio nouiſſi tidebuit ⁊ conſolatoꝛium feſcẽninuʒ. dul ci ſuſurriovelut aure tenuiſ rſonar: Qnid yero de celebꝛi ritu pꝛopꝛiarũ nuptiarũ cõ iecturas.que nuptijs alienis interfuit hila riter honoꝛãdis.⁊ vino de aqua facto.gra tuita pietate ſolandis. Quid in templo nu trita et de canticis ſyon edocta.debuit que ſoſilerc⸗ ras.que nõ abhoꝛrẽta pia credulitate.eti, am ſi addideris iuſtum Joſeph cuʒ puero iſcipulus. Gꝛata commemo ieſu nõnũqᷓ; vna ceciniſſe. Sed hechacte nus.q;̃ ſeculi pꝛudẽtibo in ocułſuis (q bus ofe qõ putãt ſublime videre) nuge vide⸗ bunt᷑ aniles ⁊ indigne.q̃ſi nõ multo ampli oꝛ fuerit hũiliatiõis.vel crucis miſteriũ.vł deperit.datur triũphus gratie mi viroꝝ.qꝛ factꝰ eſt ꝓpter nos oppꝛobꝛiũ hoĩm ⁊ abieqo plebis.q; ſint iſta qͥ dicimꝰ de Maria. ¶ Magiſter. Das materiã diſ⸗ ſolutiõis pus facte qõnis tue.cur erũpens in canticũ nouuʒ / dixcerit brã. Magnificat agia mea dñm. Bane qͥd magnificẽtius eo cuiꝰ magnificentia eleuata eſt ſuper celos. 8 rea.cebꝛius alt᷑naret affectꝰ ſuos.ſᷣm no⸗ tulas vocaliũ.mõ de leticia in cõpaſſioneʒ ſentiẽs ꝙ miſeratiões dei ſunt ſuꝑ oĩa opꝑa eius Pꝛecipue nũc.qñ mificoꝛdia dñi ple miſte. Et veniat ſup me miſericoꝛdia tua domie ſalutaretuũ ſcõᷣm eloquiũ tuũ.quã⸗ do miſericoꝛdia ⁊ veritas obuiauerũt ſibi. quãdo iuſticia ⁊ pax oſculate ſunt.qũ deuſ deglit benignitatẽ. ⁊ terra noſtra dedit fru⸗ ciũ ſuũ.q timidus.dolẽs ⁊ languidus ho mo per ſapientiam accuſatus.per iuſticiaʒ damnatꝰ?, ⁊ punitus per potẽtiaʒ. ſuſceptꝰ ad gratiã ꝑ viſcera miſericoꝛdie dei noſtri in quib viſitauit nos oꝛiens ex alto.gloꝛi⸗ ſicatõis etne ſpẽ afferẽs.qñ ſoluta moꝛs ð Dilſcipls Cõijcio.Tales inenarrabiliter cõtempla tiones.beatam noſtram ſub omni celerita te in momęto.in iciu ocłi.in nouiſſima tu ba contuliſſe.⁊ in affectum ſuauiſſimi coꝛ⸗ dis traducendo cantaſſe. Juxta ⁊ ſupꝛa ꝑ⸗ mixtionem notularuʒ vt fit in verbulis ſeu minutis diſcantuũ. Intonãs igitur voce ſerena/ pſonuit poſt Eliſabeth pᷣconium. immo tonuit ⁊ exclamauit voce grandi ad aures ſeculoꝛũ oium. Magnificatanima mea dñʒ.Taletuũ carmẽ nobᷣdĩna maria quale ſopoꝛ feſſis in gramine.quale ꝑ eſtũ dulcis aque ſaliente ſitim reſtiuguere riuo Sed redit ad coꝛ.cur non dicit Waria: Magnificat anima mea dominum. Magiſter. Altioꝛi repetamꝰ pꝛincipio.di⸗ centes Warie linguam/fuiſie calamũ ſcri be velociterſcribentis.boc eſt ſpirituſſan⸗ cti qui nedum velociter. ſed multipliciter ſcribit.adeo ꝙ non eſt votavnum poſitum ſine cauſa.non eſt apex vnus/tam in ſigni ficatione qᷓ in oꝛdine fruſtra locatus.Exq̊ perpenditur q; lata ⁊ lauta ſit menſa ſapiẽ tie ſacre que tot epulas ⁊ fercula miniſtrat Audevolnunr⸗ quocunq;. veri ⁊ ſalubꝛes ſenſus elici. ſcõᷣm quadrupliciſ expoſitõis 2U na fuitterra.qñ cõpleta eſt poſtulatõ pſat; Tractatus Quartus genus. ¶Kꝛeuidens igitur ſpirituſſanctꝰ ſeminarium quinq; vocalium non eſſe pꝛe tereundum a poſteris.ſed inde ſignificatõ nes alias/modo quo nũc fecimus/⁊ factu⸗ ri ſunt alij ſubtilius eliciendas/voluit pꝛi⸗ mum cantici canticoꝛũ Marie verſiculuz. terminari ſub hoc nomine triſillabo domi num/.tanq; neuma ꝓpꝛium/o.i.v.¶ Diſci Eulua: voimmvero cur canticum ſumme leticie/finiuit in voce doloꝛis ⁊ meſticie.q̃ lem.v.quinta notularum deſignat¶ a giſter triplex occurrit bic.⁊ nũc miſtica ra⸗ tio.-Pꝛima quatenus ex pꝛima vocali.a.et vltima.v.redderetur quaſi diapente queẽ thteton ſeu contrapoſitio gaudij ad mero⸗ rem. Tertia pꝛo laude humilitatis. que cã tica vie ſolet in doloꝛe termniare. quaſi di⸗ ceret. Quomodo cantabimus canticũ do⸗ mini in terra aliena. Fit roinde grauioꝛ ſolidioꝛ ⁊ eminentioꝛ ipſa ſalubꝛis leticia que tali fine ſtabilitur interrogatioue hułL mane miſerie.ſed non abſq; miſeęricoꝛdia quam Jiunctum ſibi notat. ¶ Diſcipu⸗ lus. Non dilataueris nũc hanc imaginatõ em ed te confer magis ad cauſam littera em. „* quia ſcdᷣum litteras. Sed ad intentonem tuaʒ dico ꝙ initiũ ſapiẽtie eſt timoꝛ domi / ⁊ ni.Si ego dominꝰ ait ipe.vbi ẽ timoꝛ me in us: Cimoꝛ(vtſcis ad antiquã legem ſpe,- ctabat.ſicut ad nouã amoꝛ. Dominꝰ pꝛete rea plus reſpicit opus creatiõis ⁊ potẽtie Vnñ ab omibus magnitficãdus eẽ cõcedi– dñs. Nomẽ vero qð eſt deꝰ ſalutaris meuf ad opus recreatiõis ⁊ gre.nemo chꝛiſtianꝰ ambigit ꝑtinerxe. Igeo cur debuerit ſubſe⸗ qui vides.¶ Diſcipulus. Niſi pꝛius oſtẽ diſſes quẽadmoduʒ btã noſtra particeps iuuẽculaꝝ tvmpaniſtriaꝝ/potuit alt᷑nare repẽte ꝓpꝛias meditationes ⁊ affectꝰ.non ita ſatſfacerẽt mihi rũſiones tue.qꝛ talem neqᷓo conſeqͥ celeritatẽ.¶ Ogr.Dat cãm q ait. Coꝛpꝰ qð coꝛrũpitaggrauat aiam.⁊ depnit terrena habitatio.ſenſuum młta co gitãtem. Hoſtre vero beate couerſatio iam erat in celis.iam qͥq; dotes coꝛpis glificati inchoabat.ex abũdantia virtutũ.necnõ do minij ſpũs ſuꝑ aiam ⁊ coꝛpus.vt eſſet inde coꝛpus agile ſᷣm omnes vires cognitiuas ⁊ motiuas ſubtile Pꝛeterea clarum nec ita paſſibile vt noſtrum quod pꝛeuenitura ppʒ mis motibus:ſed tamẽ iſta minuſq; nunc ſuus.coꝛpa qnint perfecta.Altera quatinus fieretean git illud ſecus ⁊ iſt agiſter. Iſta quidẽ litteralis eft deran in patria. ¶ Diſcipulus. Des aliquod in dicium coꝛpoꝛis Marie ſpiritũ nõ pᷣgra⸗ uantis. ¶ Magiſter. Pꝛeueniebat ſpuũs epales intus motus. qui nati ſunt obſequi rõni. Non grauabateam puerpe⸗ riuʒ.mulla labes tyrãnice rebellionis ex foę⸗ mite/ colaphiʒabat eam. deniq; nullas in ſe cõmotiões illecebꝛoſe carnis ſenſit.ſed a reſpicientibꝰſe/ſedauit. Credi ſimiliter debet ꝙ ab audientib ſereniſſimã vocem eius. Secus de aliarum vocibeque ad ge hennam inflãmant. Ideo nec pꝛedicare ꝑ⸗ mittuntur.nec cantꝰ apud eas caret diſcri⸗ mine.pluſq; ſibulus colubꝛi vel ſerpentis quarum ſunt oculi vt aſpectus reguli.⁊ tao⸗ cdus germina virtutum eradicãs ⁊ exurẽs 7 ¶ Dilcipulus. Sentio quos ⁊ quas tan⸗ a diuerſitas a Maria. ci? ¶ Magiſter. Non opoꝛtet.qꝛ ſathan ſi auſus eſt tentare filiũ dei.quomõ non ten⸗ taſſet matrem: qð ei ceſſitad palmã victo⸗ rie multiplicis ⁊ aureole.vt coꝛonaretur q̃ legitime certaſſetquia nõvt Eua ſuccubu it tentatoꝛi.Dolebat pᷣterea cuʒ dolentib⸗ ſummo. vt plus de vulneribyet arnm ꝑ vitiu/q́; coꝛpoꝝ ꝑ peſtẽ iu vꝛeret. exemplo filij plus dolentis itudinem noſtre nequicie.q; toꝛmẽ/ ꝛtis ꝓpꝛie ſuo modo. Quare noli du büare qꝛ canticum ſuũ iocũdiſſimũ ⁊ a io⸗ unditate inceptum. inſtituerit Maria cũ timoꝛe ſancto.cum ʒelo bono.cum viſcero ſa cõpaſſione.cum ſpe ⁊ multo deſiderio. quaʒz vꝛ gebat caritas:exclamare.poſt aſco⸗/ ſonensiz ſui. Filie hierlm nunciate dile⸗ cto qꝛ amoꝛe langueo ( Diſcipulus. Vel E lem cõparares beatitudinem Mariequa nũc fruit᷑ ad beatitudinẽ vie.que licet fuiſ⸗ ſe ſit ꝓbata ſingularis.nihiominus patrie par non fuit. Cum enim pꝛetuliſſet jeſus Johannem inter natos mulierum/ſubiũ⸗ xit.Qui minoꝛ eſt in regno celoꝛum maioꝛ eſt illo. Jtaq; rem mihi feceris.veſtiſq; ſu⸗ is accõmodam/que recolimus. ¶ Dagi⸗ ſter. Suſcipe nunc oculis intelligentie. et aures erige fidei.quemadmodum magni⸗ ficauit hodie Maria dominũ. videns fa⸗ cie ad faciem chꝛiſtũ qui ſibi magna fecit⁊ inſcrutabilia.pꝛius in terris nunc in celis. ¶ Diſcipulus. Cõſtituit ipſa ſola/hierar chiaz ſcðm ſub deo trino ⁊ vno/hierarchia eꝗ vcrum caruerit tentationibus inimi audentibo. ſed vtrũq; mo⸗- teetnten Nohe donnen cnen epns/ Hincabe luunr. namag . Canee⸗ Wen Puth Uirin mine Mey: laſe mnox was llii⸗ ufen i impe⸗ mnihri Ko⸗ oorig Uotra iain hop üeſͤ⸗ unmſun lnne honiserſ nullgen 8 ſaſtſq Gſenlie fni ween gneng ge Natineg, Cradiſoi⸗ Aſoents eguli n, 6 anris los tan⸗ 4 Drn. businini Plubanſ 8„ mn O nin g Mabe lnnh 6. nha beſe lnns o OAd rai Mac mwcee idero⸗ tpoſtatci mamedie vllns V Derecn elagfii tinuspene ila s annſhi gammao 8 clcf nclgane ounnig i Nons imuguan. — Nohont Buper magnitficat ꝛimo ⁊ ſummo:apud quem hierarcham numanitas filij ſui ſola ſublimata ſedet a dextris virtutis dei per vnitatem ſuppoſi/ .. agilte. Duſcepit ipſam dominꝰ? recoꝛdatus miſericoꝛdie ſue collocans ip⸗ ſam ſuper omnes choꝛos angeloꝛuʒ apud quos videtur beatus Johannes baptiſta pꝛimus poſt Mariã poſitus in oꝛdine ſe⸗ raphin loco luciferi ſimul ⁊ alij ꝓ qualitate meritoꝛum vſq; ad infimum oꝛdinem an⸗ geloꝛum.ſub quo /repoſitos dicunt ſalua⸗ tos ex ſolo chꝛiſti merito. deficiẽte ꝓꝛio qͥ ſecundã hierarchiã conſtituunt. ¶ Da⸗ gnificata eſt ita hodie beata virgo.vt regi⸗ na celiimmo ⁊ mũdi/iure vocetur habens pꝛeeminentiã ⁊ virtutem influxinaʒ ſuper omnes. Pꝛincipatũ habet dimidij regni ði ſi ſic dici poteſt ſub typo Heſter⁊ Aſſue ri. Regnuũ quippe dei conſiſtit in poteſta te⁊ miſericoꝛdia. Semel locutus eſt deuns duo hecaudiui.quia poteſtas dei eſt ⁊ tibi domine miſericoꝛdia ſoteſtate domino remanente:ceſſit quodammodo:miſericoꝛ die pars/chꝛiſti matri ſponſeq; regnanti. NHincab eccleſia tota.regina miſericoꝛdie ſalutatur. Ragnikicat hocte dominuz quia magnificata pꝛe omnibus diebus vi te ſue. Plenũ gratie cõplementũ. hodie ſe⸗ cura recepit Nulla dies ipᷣi feſtiuioꝛ:nulla deſliderabilioꝛi iocũditate refulſit. Feliciuſ parit hodie gloꝛioſa filiũ in coꝛde/quẽ via trix in coꝛpoꝛegenuerat.imo iam non me⸗ minerit pꝛeſſure, quia natus eſt homo in mundũ alterũ ⁊ ĩ ſinu patris collocatus O quãtis hodie o qualibus armonie moę dulis adaucta celeſtis melodie cãtilena re/⸗ ſultat. Nulla poſt chꝛiſtũ voxſuauioꝛ .nul la penetrabilioꝛ ⁊ acutioꝛ. nulla liquidioꝛ exaudit᷑. Conſonat ei pꝛo tenoꝛe grauiſſi⸗ me pꝛeſſo. grauiſſimꝰ ⁊ infimꝰ peccatoꝛuʒ lucifer cũ ſimul vlulantibꝰ ⁊ ſtridentibodã⸗ natoꝝ rugitibo. Conſonãt inq;.qꝛ iuſticde voces cõſentaneas molli modo cantui me lodiʒãt.ſed eis ve.ve.deo autẽ gloꝛia ⁊ ma ggnificentia in ſecula ſeculoꝝ.¶Ecultauit ſpũs inhians pus in do ſalutari ſuo.nunc impleto funditꝰhiatu deſiderij.requieſcit in intimo ſinu ſpõſi dilecti Zi ſalutaris ſu Pꝛiꝰ anxia depᷣcabatur/oſculetur me oſcu lo oꝛis ſui.Pꝛiusvbera ſponſi ſitiebat.ptii us trahi ſe poſt ſe poſtulabat. Hodie toto amplexu nunq; abꝛumpenda,. toti ſponſo beata coniungitur. Inebꝛiatur ab vberta⸗ te vberũ ſponſi ⁊ toꝛrente voluptatis/nula iam neceſſitate trahbenda potatur. ¶Tra⸗ hat nos pꝰſe depꝛecamu cuiꝰ nomẽoleuʒ effuſum.vt curram. in odoꝛe vnguentoꝛũ ſuoꝝ.Currant in via quedã adoleſcentule ſcilicet virtutes ⁊ actiones poꝛtionis infe⸗ rioꝛis. Ita permetaphoꝛam nominaueri mus. Baudent omẽs.per virtutes eſſe fe⸗ cuũdas.fecundet enim infecunditatẽ/ meri tis eius vir noſter dux virginitatis noſtre. que eſt ſuperioꝛ poꝛtio mentis noſtrte. BGBloꝛiabat᷑ſe introductã in cellaria regis.q ſi ſub claue cuſtodita.cui modo omnia pa⸗ tent.ſecreta regis celeſtia. Stillet nobis de ꝓmptuarijs paradiſi pleniſſimis refrige⸗ rans potu aduerſum eſtũ vitioꝝ. Nulla iã ſibi nigredo.vel fuſcedo.nlła per ſolis exu⸗ ſtionem decoloꝛatio.nulla iaʒ pugna filio⸗ rum matris ſue cõtra ſe.nulia vinearũ ha⸗ benda cuſtodia.omnia quippe parata. om nia ſecura ſunt ⁊ tranquilla. dilectũ tuuʒ optabunda petebas. Indica mihi quem diligit anima mea.vbi paſcas vbi cubas in meridie.ne vagari.id eſt vo⸗ neagi incipiam poſt greges ſodaliũ tuoꝛũ Cernis nuc dilectum.nimia claritate ſimł ⁊ feruoꝛe.per intimã ⁊ meridianã viſioneʒ vt nullus ſit amplius euagandi timoꝛ.nul lum diſcrimen oberrandi poſt greges ficto rum paſtoꝛmm.qui ſponſi ſe ſimilabanta⸗/ micos ſed fallebant. quaſi ſub ambiguitate ſermõis. Si igno⸗ ras teo pulcerrima mulierum.que deum. quete que omnia cognoſciſ.pcul hinc pꝛo cul egredi periculum poſt veſtigia greguzʒ nulli ſuꝑerunt hedi fedoꝝ affectuũ paſcen di.nulla paſtoꝝ tabernacula pluravidebũ Au beata Ron iam audies tur.quoniã tibi eſt vnũ ouile ⁊ vnuſpaſtoꝛ omni diuiſionis ſuſpitione reiecia.qñ ſcã⸗ deus ad ethera/poteſtates gereas debella⸗ ſti.nihil aduerſum te malignantes ſpiritꝰ poſſe ſentientes. Admirari potius opoꝛte bat demones ⁊ paueſcerequaſi querentes inter ſe. Que eſt iſta que aſcendit per deb⸗ tum. aquaſi auroꝛa conſurgens. que nobis eſtvmbꝛa moꝛtis ⁊ terribilis vtcaſtroꝝ aci es oꝛdinata. on eſt quidem incredibi le chꝛiſtum fui ſie cuius currus erat decem milibus multiplex perangelos ducens ſe⸗ cum multam ex purgatoꝛio captiuitatem. ob honoꝛem nouecoꝛonationis ipſius.ꝗᷓ 8 CTractatus Quartus regina miſericoꝛdie ⁊ domina gratie ⁊ ma⸗ ter miſericoꝛdie.ſub cuiꝰ imperio ſunt om nia iura regnoꝛum.vt in ſuo nomĩe flecaa tur omne genu celeſtiũ terreſtriũ ⁊ inferno rum.q;ᷓuis aliterad filium benedictũ.qui tamen ſubdit/ dignat eſt eſſe illi · ¶ Lau⸗ ſam meditoꝛ alteram cur Mania compara tur equitatui dei in curriba pharaonis. Jã non pꝛopter ſe.ſed pꝛopter nos viatoꝛes quos a diabolico Pharaonis defendit inꝰ curſu. ¶ Confugiamꝰ ad eius opẽ. quoni am ſubmergit Pharaonẽ iſtum regem ſu- omnes filios ſuꝑbie.⁊ hoc cum curribo et equitiba amariſſime penitetie lachꝛimoſe. P quotiens diſperſis ſuperbis mente coꝛ⸗ dis ſui.depoſuit potentes affectus de ſede tyrannidis.⁊ exaltauit humiles penitẽtes eos eſurientes imples bonis.q̃les inuirtat ni rn generationibe meis implemi ni⸗ ſſepalus. dno pacto Marie ſpũſ id quod eſt ꝓpꝛ quit potentiam in bꝛachio ſuo.diſpſit ſuꝑ bos mente coꝛdis ſui ſpõſus ⁊ ſpõſa ſpiritales/⸗ uis diſpariter hec impetrãdo.iſte imperã⸗ do fecit potentiam. Quidni ſpõſus cõmu⸗ nicet ſponſe verba ſua.que ſibi tribuit vbe r ſua: atemur q; non poteſt oꝑari creatu ri.nõ innitẽdo pꝛime cauſe potentie.Qua re nec omnipotẽs neccreatrix vnq; ꝓpꝛia?⁊ pꝛimaria auctoꝛitate/ dici poteſt. etiaʒ vvi poſſit tanq; inſtrumentũ ad effectũ creatio nis aſſumi. nullo velle. ¶ Diſcipulus. Expedis te faciliter dö cõtrouerſia doctoꝛũ. Si habuerit omniũ potentiam anima chꝛiſti ſicut omniũ ſcie7 am.⁊ ſi creatio cõmunicabilis ſit creature. Sed guid ſibi vult.hec additõ in bꝛachio ſuo ¶ Magiſter. AUſitata eſt tranſſumptõ deponendo a ſede peſtũetie/humiles vult cexaltare depᷣſſos. Dat enim frequenter ſcri ptura.coꝛ deo.vtillic.tactꝰ doloꝛe coꝛdis intrinſecus.Etalibi de Dauid. Inuenivi rum ſcõᷣm coꝛ meum.Et filius dicit᷑ de coꝛ de patris genitus.cum patri/mens ſeu me qua per bꝛachiũ ſignificatur vis opatiua. ſit in deo: ſit in angelis.membꝛis carenti⸗ bus coꝛpoꝛeis. Verum altioꝛ eſt perſcru⸗ tatio.vt per bꝛachium/filius dei inſinne, tur.ſicut per digituʒ ſpirituſſanctꝰ. vt ibi ii ſi in digito dei eijcio demonia. O ꝑari qͥp⸗ pe dicit᷑ pater per filiũ.ꝑ quẽ omnia facta ‚— Nunqͥd ſideꝰ non eſſet trinus in pſonis re latiue conſtitutis.ſed eſſet vnicum ſuppo: ſitum abſolutũ⸗/ſcoõᷣm enoꝛez iuceo;: phbi – „ — ꝓpꝛium dei cõfeſſa eſt. fecit in⸗ Magiſter, Cum 1 int vn? ſpus cur non eadem porerit eſſe vox amboꝛum. q; o pꝛeſuppoſito materiali erante deo ad efficax ſuum loſophoꝝ. haberet potentia/ creaturarum adextra pductiuam. ¶ Magiſter. Dici ſo let ꝙ ad impoſſibile ſequit᷑ quodlibet.cuʒ ergo de ꝓpter immenſitatẽ ſuam. ⁊ infim⸗ nitam cõmunicabilitaté/de neceſſitate fiun at(vt ita dicamꝰ)in triplicẽ ſubſiſtentiam pſonalem/relatiuam ad intra/alioquin nõo ſe ꝑfecte cõmunicaret:quia nimirũ.nõ cõo municaret ſeniſi velut vmbꝛatice.vel vm⸗/ bꝛatilit. ⁊ quaſi pũctualitenin creaturnis. pb⸗ ma cõmunicatione non poſita /cuiꝰ veſtiꝰ giũ reperit᷑ de neceſſitate in quolibet opere ouiuino/ vbi relucet potẽtia patris ſapiẽétia filij.amoꝛ ſpirituſiancti. HNihilominꝰ ma, gis ad intentionẽ querentis puto reſpon? dendũ ꝙ cũ potentia ði/put ad extra reſpi cit onandoſe ettendit. eſt eadem in quali „ ns . ¶ Diſcipulꝰ. Videt pbabilis illatio. Sedcur dictura virgo beata diſpſit ſuper bos mente coꝛdis ſui/pꝛemiſit.fecit poten iam in bꝛachio ſuo.tanq; diſpdere ſuper⸗ bos / eſſet oipotentie dei ꝓpꝛiuum. ¶ Da giſter. Credo legerat apud Job dũm dicẽ tem. diſpge ſupbos in fnroꝛe tua.⁊ reſpici⸗ ens omnẽ anmogantẽ humilia. Sequiturꝛ ęgo ↄfiteboꝛ ꝙ ſaluarete poſſit dextera tua AIfi ſignificaret hoc eſſe ꝓpꝛium ſoliꝰdei. Diſcipulus. Cur Maria non cõtenta di⸗/ cere diſperſi ſuꝑbos.addit mente coꝛdis ſui Dagiſter. Sunt qui referũt hãcad/ ditionem.non ad ſuꝑbos.ſed ad diſpꝑſit.vt mens coꝛdis /it ipᷣe deus diſpdens.cõno⸗ tando moꝛem humanũ qui mente recogi⸗ tat exaffectu coꝛdis/dũ hoſtes ꝑdere ⁊ eos moꝛia fecunda tribuit᷑ ab exponentibꝰ mi ſteriũ ſublimiſſime trinitatis. ¶ Gunt ali bui reſpondentes Mariam voluiſſe vehe mentẽ expmere ſuꝑbiam intrinſecus radi catam. dicendo iſtos non qualicunq; moz do necleuiter ſuperbos,ſed mente coꝛdis omnino indiuiſa.videt᷑ ex ſuppoſitiõe q;; uis impoſſibili ſequi potiꝰ ex illatiõis cdon ſider atione/ꝙ dei potentie cõpeteret. crea⸗/ turarũ ꝓduclio ſicurmodo.in quibrelucʒ ſimul potentia.ſqpientia ⁊ bonitas creato ſnigmnis fuithonn, ſecucten berecorhe dummene Ntacnd⸗ habenab cumee preſtlote daruelig rednme (onhtradu tug tieſeufud cieſbi: oena bikianttn Ndien Gutmne⸗ Ktinwe ocllon Quoa hepbien⸗ homeo/ Qugon⸗ D emimam ſontende uswinmn ini Jab gioci⸗ 1, DMen imn menle⸗ lraſtrin uuno/n ſunſavi nienode Unnonadn nine ſictens aneigf Plſnen ngodun miencnd pputnt ſpinimen ſucipiee longe n quamn gemingngi mnitnsſit Moltiec Alnösdn Paac gen auihntg nmb nd roen eſton indice ahic egoirr ernim ode. Genmdi ne cods ithiced ddigirn Nas Co nmtenon⸗ aer humlont uenerſei Mored nenm uodoldeln imasſaute Naebn i 1wſertr nmien, mllnand Dncnrh M ð ſione coꝛdis.quam aſſi bus vt in mari feruenti compellimur expe ſui. qnalis eſt demonum ſuperbia. qualis fuit hominũ.diuinitatis honoꝛem vſurpa re querentium. Autcerte ſuꝑbi dicunt᷑ ha⸗ bere coꝛ nedũ diſpſum ſed mentem coꝛdis dum mens ipſa quodammodo ſubleuata eſt a coꝛde.nec eadem /vti fas eſt eis. vt in habentibus abſoꝛptum.vel ablatum iudi cium. ꝓpterea deterius q; beſtie vel pecoꝛa pꝛeſſi latent. ¶ege ſi non taliter diſt perſos dat itelligere Nabuchodonoſoꝛ.cui coꝛ fe⸗ re datum eſt. humano coꝛde mntato Ouo contra dum coꝛ humilium bene contrituʒ eſt aut pulueriʒatũ/in moꝛtaniolo peniten⸗ tie ſeu ſub duplici mola.timoꝛis ⁊ ſpei.red dit᷑ſibi coꝛ plus q; humanũ.⁊ fit vas in ho noꝛem capaxdei ſeu gratia plenum. Supꝑ bi fiunt tanq; columba ſeducta.non habeſ coꝛ.dicentes exſententia.⁊ coꝛ meũ dereli,- quit me.⁊ illud. Coꝛ meum conturbatum eſt in me. dereliquit me virtus mea ⁊ lumẽæ oculoꝛum meoꝛũ ⁊ ipſum non eſt mecum:· Quo concra pollicet humilis chꝛiſtus / ſu perbie victoꝛi Dabo eiſeder mecũ in o 3 mei no meo. ſicut ⁊ ego ſedi in thꝛono pfi , nid oꝛo celſius.quid amplius exaltatũ — riri. Sed hanc diſperſionem iſrael miſtici uig cõgregabit. quis vniet.quis ſedabit: MDagiſter. Dedit hocintelligi palã bea lentia lit inanis ⁊ vacua.que ſine pondere virtutis/raptatur per iania.nec gratia coꝛ ſuum ſtabilitur/ conſequens vt pumilitas innitens deo fixa ſedeat.⁊ vt iuſticiam eſu riens.iuſticie fructibus ſit ſatiata repleta „ iam non ad inſtararundinis vento quoli⸗ lem denia; ſuſcepit. id eſt ſurſum ad ſe ca⸗ bet vanitatis agitanda. Conſequens eſt fateoꝛ. pit / tanqm puerum. qui vere iſraelita eſt. in quo dolus non eſt. dominus recoꝛdatꝰ miſericoꝛdie ſue. Beatus ergo vir cui non imputauit domiuus peccatum. neceſtin ſpiritu eius dolus.humilem enim ſpiritu ſuſcipiet ghoꝛia. Nec exemplum nobis longe querendum eſt. Ecce ancilla do⸗ mini.cuius dominus humilitatem reſpe⸗ xit:quam ideo beatam dicent omnes gene Diſcipulus. Dentio banc materiam vberrimam aperuiſti ad loquendũ de diſo duis fluctuationi⸗ ta Maria:cautatrix noſtra.nam ſuperbi⸗ am mentecoꝛdis ſui diſperſit.ſi taliuʒ opu et pars mea deus in eternum. qui potes eſt. Ubi pꝛima ptitio eſt ſi Ma rationes. quia fecit mihi magna qui potes eſt. cuius nomen ſancum. cuiuſ miſericoꝛ dia in generatione ⁊ generationes timenti bus euʒ/qui vt timerent ⁊ pꝛeuenit⁊ dedit Hogie ſibi Mariam de ſeculo neq; eripu it.⁊ extulitad dexteram ſuam. Ita verifi⸗ catam conſpicimus pſalmiſte gloꝛ igtionz quia inquit infammatum eſt woꝛ meum. QOuo inflammatum ſi non igne quem mi ſit filius ſuus in tenam et voluit vehemen ter accendi.Etrenes mei commutati ſunt mirabili pꝛoꝛſus commutatione.vt abſcz viri copula/ funderet operatione ſi pirituſ⸗ ſancti/pꝛolem benedictam. Etego ad ni⸗/ hilum redactus ſum.ſcilicet pꝛopꝛia repu tatione et neſciui. Quare? Quia anima mea conturbauit me pꝛopter quadrigas aminadab/qui ſpontaneus interpꝛetatur Diſcipulus. Que ſuut he quadrige?: ,C¶ Magiſter. Dunt vel nunciationes angelice.vel raptus anagogici.hoc eſt ſur⸗ ſum ductiui in diuinaʒ caliginem. vel pen⸗ ne columbe deangentate. quibſepe alſtim ad atria gloꝛie celeſtis.etiam dum vineret Beatus igitur Manie ſpirtus quem eiegrę- ſtichꝛiſte et aſſumpſiſti. Sequitur vt iu⸗ memtum factus ſum apud te. Deus enim ſeſſoꝛ eſt anime ſancie ſcdõum Auguſtinuz Etego ſemper tecum.quia deus ſingulari ter fuit ſecum. Tenuiſti manum derteram meam que ſpiritualibuſadaptatur.⁊ in vo luntate tua deduxiſti me.non temeritate e/ lata pꝛecipitaſti me. Quid tandem. Ecce conſummatio ⁊ cum gloꝛia ſuſcepiſti·id ⸗ ſunrſum ad te ſumpſiſti. Scio iaʒ quid mi hi ſit in celo. Scio quiq ate volui ſupiter⸗ ram. Nunc omnino defecit a ſe coꝛ meum et caro mea.dum abſoꝛptuʒ eſtomne quod moꝛtale erat/invictoꝛia.Deus coꝛdis mei magnificat ania mea dominũ.Et nos ma tus.intelligamus que ſuperſunt ⁊ Quoniam fecit dominus rie m t Pꝛopter qG gnificemus deum cuius illuſtratione ſpiri gamus que ſuperſunt de canti ,/ Quintus per didragma ſeu dialologum. 1 tula . Via fecit mihi magna qui po⸗ tens eſt. ¶Diſcipulus. a; gna plane? inſcrutabilia que fe cit Marie dominꝰ?. Cupimus PPipilominus ſcrutari.ſi magnificans ani/ ma Marie dominũ / paſſionaliter moue⸗ batur ad eum. Fuit enim abſq; vlla dubi / tatione ſapientiſſima atq; virtuoſiſſima. Paſſiones vero non cadunt in ſapientem ſcõm Stoicos.quoꝛũ in hoc doctrinam/ multi chꝛiſtiani pꝛeſertim anagogici ana⸗ choꝛite / ſecuti ſunt. dicentes virtuoſuʒ ſi ꝑ⸗ fectꝰ eſt/ad nihil paſſionabiliter affici.im/ mo conſequitur impaſſionabilitatem/cir⸗ vel ſuperfluus in querendo. ¶ ca res coꝛpoꝛeas.tam in concupiſcibili in iraſcibili.⁊ ad hunc finẽ ſuas dirigebãt intentiones. Et hoc ipſuʒ collationes pa⸗ trum. ? Elimacꝰ? ⁊ Bernardus in ſcala tri⸗ ginta graduum manifeſtant. Sed in con) trarium eſt tectus euangelij. narrans ipa,z doluiſſe dequo doloꝛe pꝛophetauit Sy/ meon.⁊ tuam inquit ipſius animam per⸗ tranſibit gladius.quod in paſſione filij ſe pꝛeſente ⁊ dolente.ſcdᷣm doctoꝛes effectuzʒ eſt. ¶ Magiſter. Ampliſſimos ſinus ha per quibus habes opuſcula ſpecialiter edi ta:confoꝛmiter ad philoſophos ⁊ catholi⸗/ leſt/ eſſe d tollenduz ſcrupulos. im/ cos doctoꝛes.Quid igitur vis m * lus. Moueoꝛ laqueos magn iunt ſcientijs timoꝛatis/ex lectura taliũ doctri⸗/ narum. que/ tepidos ⁊ vitioſos nominant omnes monachos / niſi vicerint ⁊ eradica⸗ uerint funditus huiuſmodi paſſiones aut ſaltem toto ſtudio conentur ipſas euellere quod aſſequi plures reputant impoſſibile fruſtra niti . ſcium arcanoꝛum dci/ pꝛoteſtando geme/ bino. Hon eſt in poteſtate noſtra. quibus viis tangamur. Eſt aute; conquiſitio ſpe cialis de pulcerrima ⁊ ſpecioſiſſima mulie „7 .cum audiunt apoſtolum con re. Sentio aliam legem in membꝛis me/ is.in quibus ſcilicet eſt anima repugnan tem legi mentis mee. Et iterum. Caro con cupiſcit aduerſus ſpiritum.⁊ ſpiritus ad/ nerſus carneʒ. Conſonat cum experientia vox cõmunis doctoꝛum. qꝙ pꝛimi motus non ſunt in noſtra poteſtate.dicẽte Augu⸗ agnos. qui pꝛoueniuntcon gradu/vid re.ſed de ſecundo non ita fit perſpicuuʒ. aliquis poſſit vti ſenſu ⁊ rationeſine ſpiri⸗ 4 rum Maria.ſi motus ſuos omnes / habue itt in ſua poteſtate⁊ quouſq;. Vtrum vide· licet non potuerit non dolere viſa motei· lij.Et ita de reliquis paſſionibus querere tur per appꝛehenſionem obiectoꝛuʒ vario mum ſub conuenientis ⁊ diſconuenientis ratione.Cum dixerit chꝛiſtus. Triſtis eet gnima mea vſq; ad moꝛtem. quitamen fu⸗/ it incomparabiliter virtuoſus. ¶ Magi ſter. Altioꝛ eſt inqniſitio tua q; eſtim pluribo/qui ð paſſionibꝰ/ peccatis/? mo tibus pꝛimis/loquũturaſſidue.poſſet ini ? tium perſcrutationis accipia plunbus. q de paſſionibus loquuntur ⁊ motibus pꝛi / mis ⁊ peccatis. Nihilominꝰ vna placet ad pꝛeſens.quaſi narratiua tnplic pꝛoceſſus qui fit in hominibus.pꝛopoꝛtionabiliter ad triplices hierarchias angelorum. ⁊ fm tres gradus hominum. animaliũ rationa/ — biliũ ⁊ ſpiritualiũ.Accipe pꝛimis pueruliũu vtentem ſolo ſenſu.⁊ non ratione nec ſpir tu.Accipiamus alterum vtentem ſenſunet ratione.ſed non ſpiritu vel mete.Accipia⸗ mus textium vtentem ſenſu ratione ⁊ ſpiri imus legimus homines exiſte tu.cum ſpiritus ſit eadem res cum ratione NMagiſter. Nonne ſimiliter in quolibzʒ ratio.? ſpiritus eſſent reali.immo locali di ſtiuctione diniſa Perge quo tendimusadd DAa giſter. Lonſideremus in puero tria per oꝛ=/ dinem in potentijs ſenſitiuis ꝗꝛ de ſolisvi bomine ſenſualis anima ⁊ ratio.ſunt eade pꝛoꝛſus anima ſcᷣm cõmunioꝛem ecdeſie doctrinam ⁊ tamen reperitur in vno homi ne. vſus anime ſenſualis vt in pueris in quibus nullus eſt vſus rationis. Ita nihil videtur incongruum ſidicatur ꝙ aliquis vtatur ratione qui pꝛo tunc non vtitur ſpi ritu vel mente:quia dinerſas habent faci es ſpiritus ⁊ ratio. Spiritus autem ſola diuina ⁊ eternꝗ:. Ratõ ad tempoꝛalia reſpi cit ⁊ creata. dere depoſſibilitate rei:quia ſcio poſſe per Diſcipulus: Holo conten⸗ intelligentiam ſicaccipi tanq iſta.ſenſus. euidentiam pꝛopoſite queſtionis. EA talibo ⁊ vegetatiuis nihil ad pũs plus q;ð plãtis in qb nõ ſolemꝰ ponere paſſioes ni ſi foꝛte p trãſſũptõeʒ ad aiata. dicim ei pꝛa ub pꝛimo ⁊ tertio S ðð ſecnnenund ſe ſeinſant Ctappbenſt Ddiſconvenle Pfonehune declarotone nanimſen letanima Nanimamn benſonen? becveinpe Saklogun P wbern ao Wonentk radden andeie lioranin Aliguund lemtemea ſchulwret ſigenoum Pdin nicimin Oalquoa rpriepal lun ſclicer Mrnlierag Pnettigin (D Clſcliter Wapßheni ponmrp pberriget Ouſtonum Ghniamne lelaſon⸗ ſptöform, ken cgpohe Menienng⸗ — ſaogpien Menintente Mehenſoc ſttipſamen Cocinred Gufftk motiotglie legumſin Nconuen Niureffe dennhnn Ne Tie Ndninnen. e ſ Möcſinx Datand.. egeſent iahntug, 1morbren NEn lgprogſe⸗ rnonoblie Nlommn. ti mlümnonn rimepnorii, noneſeclon in NMi uner un oreOH imwaiſe nnh⸗ ine ſpinn minone incodod dntede Nemneei innoboni n pwensenn nis Jancl Arq igus chonrtiuti sbaben cch nnsanem 0 npurlnnchi Foonten nuopoſepe. nöſkſaſt, emmnolocdid ckions. 4 Drabniͤfrl nnsnie D nnnſt nbe ter ⁊ ꝓpꝛiepaſſio. imndari, Bu per magniticat ſe contraria ·deſiderant ſe ⁊ vniuntur ſimi/ lia Diſcipulus. Sequamur vſum ꝓpꝛi eſſe in ſenſu ¶ Unde paſſio deſcribiturq;/ um lõquedo de paſſionibus quas dicimꝰ eſt app̃henſio ſenſualis conuenientis vel diſconueniẽtis pꝛeſentis vel abſentis. Magiſter. Supponamꝰ hic⁊ nũc deſcri ptionẽ hanc paſſionis quaſi cauſalem cuʒ declaratione vel ſuppletione.⁊ dicamꝰ. q; in anima ſenſitiua pueri qualis itelligi po teſtanima Marie dum cecinit. Magnifi cat anima mea dominũ.inuenimus ⁊ appᷣ henſionem ⁊ motionem ⁊ executionem. et hec vel in potẽtia vel in habitu vel in actu Seg loquamur de actu ⁊ exemplificemus in vſu. ¶ Puer itaq; dum mater oſtendit vbera/appꝛehendit per viſum ⁊ ſenſuʒ cõ⸗ munem ⁊ fantaſiam.Deinde ſi eſurit/ſcqͥ tur adhancappꝛehenſionem / motio que⸗ dam deſiderij.nedum naturalis ſʒ ſenſua⸗ lis ⁊ animalis.⁊ ſi non eget cibo /ſequitur aliquando motio faſtidij cuiuſdam.Tan⸗ dem tertio ſi non fuerit impedimentũ/con ſequitur executio/mouendo membꝛa.ad ſugendum vbera.vel ab eis diuertendo iſcpulus.Quoctidie videmus hec triã.tam in pueris qᷓ; in animalibus bꝛu. Sed quod iſtoꝛũ triũ nominatur foꝛmali Magiſter. Certe me dium.ſcilicet motio interioꝛ. conſequens naturaliter appᷣhenſionem SBilſcibulus Non eſt igitur paſſio foꝛmaliter appꝛehen ſio¶ QDagiſter. Hoc vtiq; verum eſt ſed cauſaliter.quia paſſio foꝛmalis/ cauſatur ab apphenſione.ſicut ⁊ paſſio riſus exteri⸗ oꝛ ponitur pꝛo effectu paſſionis. dicendo puer ridet. Ita ſumitur aliquando nomen paſſionum a cauſa foꝛmali.vł etiam exem plari ectrinſeca vel a materiali ſiue obiecta li. vela ſigno. HNihilominus paſſionis de ſcriptõ foꝛmalis eſt ꝑ motionem.cõſurgen tem exappᷣhenſione cõuenientis vel diſcõo⸗ uenientis.pᷣſentis vel abſentis Quod ab⸗ men intentione vel ſpecie. Sed vtrum ap ſens apphenditurtanq; pᷣſens.ſi non reta pꝛehenſio cõuenientis cum conueniente. ſit ipſamet motio licet ſub alia ratione.re⸗ ducitur ad ꝓbleuma de quo nil ad pꝛeſens Sufficit hic ſupponere ꝙ paſſio dicitur motio ialis quam fecit appꝛehendens ob⸗ iectum ſuum ſub ratione cõuenientis vel diſconuenientis.executio ſequens in opꝰ dicitur effectus eius.Exquibus patet cõ⸗/ . feſtim intellectus pꝛeinductoꝛũverboꝛum Auguſtini dicentis ꝙ non eſt in Korenane noſtra quibus viſis tangamur. Accipitur itaq; viſio pꝛo appꝛehenſione⁊ tactus pꝛo iſta conſequenti motione.dequa dicũt do ctoꝛes ꝙ pꝛimi motus non ſint in poteſta/ te noſtra. ( Diſcipulus. Hulla dubita/ tio fit quin ad pueros.vel alios homines impotentes vti ratione/vera ſit iſta regula qꝙ; pꝛimi motus nõ ſint in poteſtate noſtra plul⸗ qᷓ; in beſtijs.q;q; ſit valde difficile in ominibus reddere cauſam cum haheant rationẽ iũctam eis.quid ſit ilud quod ipe dit vſuʒ rõis. ¶ Dagiſter. Mlta pᷣterimꝰ que querẽda ſunt alibi.qtenus ad reʒ / ſub compẽdio veniamꝰ.quam rem/nemo tam plane cõcipiat qui nõ(ſicut in geometricis pꝛioꝛa cognouerit.Sed que tradita ſunt alibi ſufficieter.quid ea neceſſe eſt aſſidue repetere. illa.ſicut de oꝛigine.nũero ⁊ diuiſione paſ⸗ ſionũ.de cauſis inſuꝑ ⁊ effectibo earũ.tuve r non obmiſeris pueuire quo tendimus. ¶ Dagiſter. Noſtrũ itaq; pſequamur ex⸗ emplum de anima ꝑuuli qᷓrentis. Pꝛimo ſipᷣſentato obiecto viſui ſuo/poteſt nõ appᷣ hendere.Secũdo ſi facta appꝛehenſione. poteſt non moueri.Tertio ſi facta motiõe non ꝓgredi.(¶¶ Diſcipulus. Reſpõdet ex⸗ quam dicimꝰ iaogie executõeʒ perientia queſitis iſtis tribw negatiue. Magiſter: Huũc oꝛitur pfecto difficilis qᷓ/ noſtre ↄſiderationis.in lumie fidei q̃ſi par uulã.ſicut aliquãdo ꝑuula vere fuit ⁊ ifans Queramꝰ ſi tũc poterat vti rõne.vt interiʒ ſileamꝰ de ſtatu qͥ latebat in vtero matris. Diſcipulus. Quoꝛſum pᷣcoꝛ euadet hec q̃; io tua? ¶ Ogr. Nos viderimꝰ.QOõ vt aptius fiat.ↄſtitnamꝰ apud paruulũ queʒ pᷣdiximus/vnũ pedagogũ puigilem.qͥ po⸗ teſtatẽ hẽat talẽ ſuꝑ eũ/vt abſq; iuſſu ſuo/⸗ pmo nihil videat. Secũdo ſividerit aliqᷣd ñi ad iq moueat᷑. Tertio ſi viderit ⁊ mouea tur/nõ tñ exequat᷑imo ſi ceperitexeqͥ/ poſ⸗ Cüũũ ſit ipoſſibile apð deũ g ÿbũ/ↄcedo ſit tũ ne ↄtinuet impedire. — * n/pᷣſuppoſito caſu tali/potit pedagogꝰ in⸗ culpari.ſi ꝑmiſerit ꝑuulũ videre aliqͥd vel ad viſa moueri.vł ꝓſeqᷣ ſine inſſu ſuo ↄtra volũtatẽ ⁊ oꝛdinationẽ pmi pr̃is.ſubdẽeteʒ talealiqð tanq; poſſibile.¶ gr· Hüqd cag filiũ ſub pedagogo tali ¶ Diſcipulus. Pꝛeſupponamꝰ ſtio de DHaria. Ponamꝰ eam coꝛã oculis ℳ Cractatus Quintus rit iuſte. ſed quid elicere vis non video. Magiſter. Hec eſt parabola iſtius quam inquirimus veritatis. Si conſideremꝰita q; Paimam hominis inſtitutioem in Adã 7. ua pus qᷓ; peccarẽt.occurrit nobis ſen ſualitas vtriuſq;.que ſi non habuiſſet con iunctam rationem/ſimilis fuiſſet ceteris a⸗ nimantibus irrationabilibus/que mouẽ⸗ tur ſuper terram. At vero data fuit ratio li⸗ bera regens eam inſtar pedagogi iuxta q̃t⸗ tuoꝛ pꝛemiſſa q;tum ad appꝛehenſionem. ad motionemad executionẽ.ad continua tionem.ſed homo cum in honoꝛe eſſet nõ intellexit comparatus eſt iumentis inſipi⸗ entibus.⁊ ſimilis ſactus eſt illis.vt iaʒ ſen⸗ ſualitas inobediens ſit.date ſibi rationis pꝛeueniens iudicium:in videndoin mo⸗ uendo.in equendo.n continuando. ſe⸗ pe velit nolit ratio. ¶ Diſcipulus. Erpe rimur heu nimis quotttidie tionem in nobis. ¶ Magiſter. Putas neę fit abſq; rationis cũlpa pꝛeuentio talis Diſcipulus. Hon arbitroꝛ pꝛeuentionẽ huiuſmodi rebelliõis / ꝓceſſiſſe ſine culpa pᷣuaricationis. ¶ Magiſter. Lulpa iſta ẽ quam appellamꝰ oꝛiginale peccatũ.qð in pꝛimis parentibus fuit actuale ⁊ pꝛimum quo factũ eſt in eis ⁊ omibus poſteris / in⸗ ſta puerſio talis.vt ratio/que noluit eẽ ſub dita diuino pᷣcepto/ſentiret ſenſualitatem iure ſibi pmo ſubditã.nũc rebellẽ ei.vt nõ quecunq; ratio velit vel ſpirit/illa facietſ- remurmuret cõtumax ⁊ rebellet ¶ Diſci pulus. Nolo multa in hac re que ſunt du/⸗ bitabilia guerere gui ſunt abũdeſatiſtra ctata ꝑ doctoꝛes. Vt qua rõne puniunt᷑ fi⸗ lij ꝓ peccato parentũ.Aut cur peccato de⸗ leto/remanet rebellio.ſicut in baptiʒatis et ſanctificatis.immo ⁊ in chꝛiſto.licet ſpon tanee dixit enim. Spũs qͥdem ꝓmptus ẽ caro autem infirma. Alioquin non fuiſſet triſtis anima eius vſq; ad moꝛtem. ſi pe⸗ nitus conſenſiſſet rationi.non plus q; in Aldam luctꝰ fuiſſet aut doloꝛ.innocẽtia ꝑ⸗ manente. Sed adhuc remanet de beatiſ⸗ ſima vinage oubnatio ſee alis quam pᷣ⸗ ſupponimꝰ nullo vnq; fuiſſe peccato fada tam.nec veniali.necoꝛiginali:necactuali. cur dominate ſunt ei multe paſſiones.do⸗ loꝛis ⁊ languoꝛis. Non enim poteſtreſpõ⸗ deri ꝙ huiuſmodi paſſiões / diſpenſatiua volũtate ſicut chꝛiſtus/a ſſumpſerit.nec ſo⸗ lis fuit ſubiecta paſſionibus in vi duplici. tris mei ſunt optet me eſſe. mũ ꝑtranſitis:que reperiunt᷑ vtcũq; tracta⸗ ta.remanet ꝓpoſito noſtro cõfinis dubita,⸗ tio. Si Maria ab inſtãti cõceptionis ſue habuit ꝑfectũ vſum rationis.ſuꝑ ſenſuali⸗ nc cõpara⸗ ſcilicet concupiſcibili ⁊ iraſcibili quin eti⸗ am habuit ignoꝛantiã in rationali.duʒ pu tauit filiũ ꝑditum.⁊ dũ loqueret᷑ inuentus. non intellexit quid diceret. In his que pa⸗ tatem:vt nihil appᷣhenderet.nec in appꝛe⸗ henſis moueretur /ſine iudicio rõnis eiuſ⸗ dem. Alioquin nõ fuiſſet in ea ſtatus natu re integre pꝛimitꝰ inſtitute.q̊̃ fiebat/ vt ni⸗ hil apphenderet / vel appeteret / nihil exeqᷓ retur ſenſualitas/niſi pᷣuio iudicio rõnis.⁊ ita fuiſſet Maria nõ ſine peccato ſaltemve niali.quale habent pueri ceteri.etiam vni⸗ us diei. quia pᷣuenit in quolibet tali / motꝰ ſenſualis/qui impedit iudiciũ rationis Dagiſter. VUrges vehementer nedum in iſto quod opponis.ſed in ſimilibus m tis.vt de paruulis ſi ſtetiſſet Adam/rema?z neret par dubitatio. Non enim videtur ꝙ ſtatim nati cũ iuſticia oꝛiginali/vel in vte⸗ ro poſiti/ viguiſſent iudicio rationis ſicut in etate perfecti.neq; cuʒ doꝛmiebant. De niq; non apparet/ꝙ eua potuerit libere nõ gudire ſerpentem exterius ſuadentem. nec ita ſemper auertere viſum. quin aſpiceret obiecta viſibilia. ⁊ in aſpectis moueretur. vt videret lignum quod pulcrum erat viſu ctad veſcendum ſuaue. ¶ Diſcipulus. Sidpꝛimus ſtatus permanſiſſet / nõ opoꝛ teret dicere pueros fuiſſe natos etate perfe,⸗ ctos.nec tamen ſenſualitas rebellaſſet ine ius iudicio rationis/quo caruiſſʒ etas iſta non enim fomitem/captiuantem in legem peccati ſenſiſſent/vt paruuli noſtri. Sal,- uaretur ita de noſtra virgine Maria in in⸗ fantia.quia veęl omnino fomite caruit.vel vſus ⁊ ſtimulꝰ ita ligatus fuit.vt nihil ad; uerſus rationem pꝛeualeret. ( Magiſter Scio talia poſſe dici.ſed an ſatiſfaciant ex emplo Ropoſlte voiteſt omnino perſpi⸗ cuum:eimp Da rie anima/ſimnl vt creata eſt infuſaq; coꝛ⸗ poꝛi pparato ꝑfecto gauiſa fuiſſet vſu ratõ nis. nõ dicim cũ gra. Sic eni aliqͥ nõ pe⸗ nitꝰ impꝛobabilr poſuerũt vſum rõnis ac celeratũ in Johe dũ exultaret in vtero. ⁊ dũ circũciſiõis tꝑe mirabãt᷑inſpiciẽtes.Quiſi⸗ putas ĩquiũt puer iſte erit Etei manꝰ dñi( potẽtia.ſ.miraclłoꝝ oꝑatrix)erat cum iſto. ñ his ite mplioꝛis fuiſſet pꝛiuilegij.ſi Ma hornnun nonisum⸗ bus,immot ſoresiunne gettiguei pneſoben ſgch gllumguuft eliglkumn hurinten voſoirans, nihicsbn ſopeprim eseinti⸗ fitiuqn foninonan Ahrte⸗ (Dlan tentvi gloleſtn mpon ineco⸗ lo/guon loauliur. nouettan Pprchenſot nenatiun Movetſi⸗ (Daggler Hſqnealal Cenſentendin ſbigendin Ayanno Mumnnetta Coirantemfe ludatpe⸗ ſagdeo⸗ Oe nenechant Mecſoittuno caggancuri⸗ ſonkemnai Cmhina CLegoarer gengohoe murtmurtio herzopaſſio Gcleganrf agitur ſaſfu nahnoſteſa nequaißg zamandgt anusdallen chenamder winſmibron ſrAumgn nminncenr . irire, Munsa mehan⸗ De ilboend Nhtan nee bin aſpicet 8Mucer. mmerarwin ſapolus⸗ Wa noone nosetntef⸗ Grcdelaſane Cnniſheusita – nlirofn Oin ne Dnrinig mueatutee zilnn ibi gs nu. (Lugite mnſricang Konninoſeft nniegii Uuck infuſge, Ciſtfuſſafi Stainii cirnſ umtunch, iinſprin, Eiin rpm Se 2 —— = . 1 = –— — =a S== Z ¶ Diſaipulus. Dixiſti de pꝛimo gridu honunum.:qui vt ſiccõſiderati ſine vſu ra⸗ tionis/comparantur iumentis inſipienti⸗ bus.immo iam exinfectione peccati/dete⸗ rioꝛes iumentis conditõnis.niſi gratia ſal uet⁊ iuuet. Dic nuncde gradu ſecundo.q̊ puer habet vſum nedum anime vt ſenſua⸗ lis eſt.ſed vtrationalis.¶ Magiſter. Pꝛe aſſumpta ſimilitudo.de pedagogo.dat in telligi ſtatum illum/⁊ magis.hoc manife⸗ ſtatur in tertio quãdo ſimuladditur liber⸗ tas ſpiritus. Dant doctoꝛes per allegoꝛiã triplicis huius gradus noticiam in tenta⸗ tione pꝛima. Abi fuit ſerpẽs quaſi ſenſua li as inſtigans rationemq; pꝛeueniens fuit Eua quaſi iam habens ratonẽ ſed vi ro minoꝛem.fuit Adam perfectus in men⸗ te ⁊ ſpiritu.cuius erat dirigere mulierem ¶ Biſcipulus. Sentio materiam hanc/ intenſibilem in longius. Dic modo modũ quo tentamur in tentationibus.nũc ab in fima parte anime:vſq; ad ſupꝛemaʒ .nunc oꝛdine conuerſo vel vtrobiq; per nouẽ gra dus:quoniã anima appꝛehẽdit.mouetur ⁊ exeqnitur. Deinde ratio ſicappꝛehendit mouet᷑ ⁊ ecequitur. Demũ ſic in ſpiritu fit appꝛehenſio motio ⁊ executio ¶¶ ertamꝰ oꝛdinema ſummo deoꝛſum. apparebunt ſe tanq; in angelicis oꝛdinib ¶ Maglſter. Conſiderate notaſti pꝛoceſ ſum quẽ ad alios terminos poſuimꝰſub ea dem ſententia deducere. In adimpletione ſiquidem diuinoꝛũ pꝛeceptoꝛũ que via ſũt ad vitam/contingit quadruplex habitudo Pꝛimg eſt appꝛehenſio per ſpiritũ fidei in ſpirantem foꝛmatum qui ſpiritus/pꝛimo iudicat pꝛecepta eſſe adimplenda.quia iuſ ſaa deo. Secundo mouetur per valitudi nem ⁊ charitatem vt impleat iſta. Tertio pꝛecipit rationi ⁊ gnime ſenſuali.quatenꝰ exequantur iſta. Sunt in ratione faciliter ſubinde tria illavelle.conſentire.pꝛecipere Sed anima ſenſualis.⁊ ſi conſentiat.velit ⁊ exequatur.conſentiendo volendo ⁊ exe⸗ quendo.hoctamen eſt frequenter cum reʒ murmuratione quadã. ⁊ reniſu. ꝓpter an⸗ nexas paſſiones diſtrahentes animũ ne cõ delectetur ſpiritui ⁊ rationi ⁊ hoctamẽ duz agitur ſufficit ad ſalutem. Sũt enim pꝛio ra/noſtre ſuppoſita voluntati. vltimũ hoc nequaq;.quod eſt ↄdelectatio ſenſualis in via mangatoꝝ. Hinc iugũ dei ſuaue.hinc onus dei leue fit ei moleſtũ ⁊ graue.¶ Di⸗ duper magnificat iſtam.dũ paſſionabilłr afficimurad varia. du iudiciũ rõis/ dũ libeꝝ mentis arbitriu/ 2ↄſfoꝛmãs ſe legi dei/lex mẽbꝛoꝝ tirannica⸗ 7 conatauertere.cui? qrimonie plenas pau⸗/ lus reliqͥᷣt eplas. (. hacꝑte/aia Marie fecerit. aut ſenſerit qd inſuꝑ abalijs ſaciendũ cẽſueris: * ed dic interim qd in nima Accipe ↄſideratiões duodecim NMarie nuceſt gloꝛioſe magnificata. vt ni⸗ bil appᷣhendat/nihil affectet/nihil exequa tuncontra vel pᷣter iudiciũ rationis ⁊ ſpũs ſed neq; põt lege ante. Hec itaq; lex beati tudis eterne.vt ſicut deus eſto mia in omĩ⸗ bus.: ita ſtat in beatis.aia coniuncta liber⸗ tati ſpiritꝰ. qui adheret deo exiſtens vnꝰ cũ eo ſpiritus.Extenditur hec libertas ſpiri⸗ tus.nedum ad rationẽ inferioꝛeʒ .nedũ ad aiam ſenſualem reſumpto coꝛpoꝛe.ſed ad omn em generaliter in homine beatificato motionem. Saluantur perinde mlia que de beatis. tam hominibns q; angelis que⸗ ri ſolent. Quomodo loquũtur. q̃titer illu⸗ minant᷑ ⁊ illuminant.quãdo volunt ⁊ quã do nolunt. Oatur inſuper intellectus ſub⸗ tilioꝛ/ de pꝛimi ſtatus impaſſiibilitate. non qua non potuit pati.ſed potuita paſſione ſaluari.a dei potentia ⁊ angeloꝛum cuſto⸗ dia.a ꝓpꝛia iuſticia ⁊ cariſſima induſtria deniq;a loci conuenientia. cuʒ dominatio ne ſuper ſe perfecta. ⁊ ſuper irrationalia erat:ita fuit magnificata. vt in nullo mo/ ueretur contra iudicium rationis ⁊ ſpiritꝰ Ded neq; poterat poſt filij conceptionem lege ſtante. Conſequitur hec veritas/ exdi ctis doctoꝛum. ponentium ipſam nullate⸗ nus venialiter de liquiſſe.quod ſaluari nõ poſſet/ſi non habuiſſet omnes motus?ne⸗ dum ſpiritus ⁊ rationis.ſed an ime ſenſua lis/ſubditos rationi. vel non contrarios neq; pꝛeuenientes rationem. Dum auteʒ ratio ſopita erat/⁊ in ſuo impedita iudicio ſine culpa ſua/pꝛout euenit in ſomno/non opoꝛtet tales motus pꝛeueniſſe iudicium rationis:quod pꝛo tunc nullum erat. Fa/ cit exemplum pꝛopoſitum de pedagogo/ ſi ſine culpa fuerit abſens vel incluſus vt p uulo conſulere non valeat. Sic ſoluitur qꝙ; Adam vel Maria/ſomniando / non erra⸗ uit ¶ Anima Marie dũ viatrix erat / potu it apphẽdere tẽtatiões foꝛinſecꝰ imiſſasſic aĩa xpᷣi:ſʒ nllo mõ fuiſſet mota paſſionabltr W 4 85 ſcipulus. Experiri cogimur aſſidue riram CTractatus Qunitus per eas abſq; iudiciorationis. Poterat ſat ne pꝛotinus eas dijudicare atq; repellere. Poterat non moueri ſcõm eas ad libidi/ nem vel ad iram vel ad ſuperbiam.ipſis eii am in appꝛebenſione durãtibus quodval/ deſecus in nobis eſt. nõ potentibus ad ap pꝛehenſioneʒ huiuſmodi/non moueri.nõ tamen hocſemper fit cuz de merito noſtro ſed ſi ꝑſtiterimus abſq; conſenſu rationis ⁊ ſpiritus/redundabit in meritum.quan⸗ doq; repugnãdo viriliter vr diffugiat quã⸗ doq; non repugnando ſed fugiẽdo.vt ibi. Fugite a diabolo ⁊ fugiet avobis.quando q; non curando ſed irridendo potius ⁊vili pendẽdo diabolicas imiſſiones (q̃les ſunt blaſphemie abominabiles ⁊ hoꝛrende)im miſſas quãdoq;/ puriſſimis atq; ſanctiſſi⸗ mis.quas magis opoꝛtet irridere q; hoꝛre re.Elicitur ex his quęadmodum victoꝛia caſtitatis ⁊ humilitatiſ in Maria.non fuit abſq; pugna ad qualem iugiter attingere nos monent Petrus ⁊ Paulus.quoniam aduerſarius veſter diabolus circũit querẽſ quem deuoꝛet. Nec ignoꝛare cõuenit aſtu tias eius cui mille mille nocẽdi artes ſʒ cõ⸗ fidamus ꝙ plures nobiſcum ſunt ſi toto coꝛde ſuis innitamur auxilijs. nima Marie dumviatrix erat/cogebatur neceſſi tate naturali/multa pati cõtra naturalẽ in⸗ clinationem ſuam.ſed nõ contra rationem vel ſpiritũ. Fuit iſte ſtatus Marie ſingula ris.interioꝛ q; ſtatus beatoꝛũ ⁊ chꝛiſti duʒ moꝛtalis erat. YFuit ſuꝑioꝛ ad alterũ/cuiuſ⸗ libet homis viatoꝛi ſtatuz. uis homies poſſent iuxta cõſiderationem pꝛecedenteʒ vti paſſionibꝰ illatis ab extrinſeco /virtuo⸗ ſe negociari cuz deo.tolerãdo eas tanq; iu⸗ ſto iudicio miſſas vel permiſſas ab eovt in Job ⁊ in Paulo ⁊ in omnibus generaliter martvribus. Euenit autemvt qui ſunt his paſſionibus inquietioꝛes ⁊ minus in ani⸗ ma ſereri/ſint in operibus mãdatoꝛum im plendis foꝛtioꝛes qui perſtãtvbi delicatus noſter cõtemplatius deficeret. ¶ Impaſſi bilitas aĩe/ per humanam induſtriam non poteſt acquiri neq; per virtutes cõſuetudi nales a philoſophis poſitas ¶Lexitaq; car nis que fomes dicit/ſemꝑ introꝛſus heret ſcõᷣm theologoſque lex compeſci paulomi nus poteſt / aſſuefactione cõtraria nõ euelli Satagentes in oppoſitum pᷣſumptione ſpiritus ſui/ pꝛoſtrati ſunt potius q; deue⸗ nerunt ad intetum finem.ſiue fuerunt ſtoi ci Phiſici vel Platonici. vel ꝙ mirabili / us epicurei.pꝛomittentes ad hanc deduce re ſerenitatis voluptatem.detrahẽtes cupi „ ditatibus ſeu paſſionibus.nõ illis adijciẽ go maliciam vel fomentum. ¶ mpaſſi bilitas anime/tãto pꝛoximius habetur ce⸗ teris paribus.q;to ſpirituſ⁊ ratio fuerit in ſuis actibus bonis/⁊ habitibus/foꝛtioꝛes Deducitur hoc ex eadẽ cauſa/qponit᷑ im⸗ paſſibilitas beatoꝛũ in reſumptis coꝛpoꝛi bus.que cõſurgit pꝛincipaliter ex plenitu⸗ dine domingationis ſpiritꝰ ⁊ ranõisſupꝛa coꝛpus. ¶ Impaſſibilitas anime / no re⸗ quiritur in hac vita pꝛo ꝓſecutione felicita tis eterne. Maniteſtat hecgratia dei tanq; iugũ ſuane ⁊ onus leue.q̃ ſubito peſſimos ⁊ inueteratos dieꝝ maloꝝ/iuſtificat.⁊ per baptiſmũ ⁊ martyriũ ꝓuehit ad celoſ.Hãc ñ itellexert graʒ⁊ purificatonẽ ſpũs.hoĩes illi ſine chꝛiſto ſicut nec haberi p̃t ſinexpo. qui eã cni vult.⁊ qᷓ; cito vult cõicat Patuit in illo latrone benedicto/comite ſuo in paſ ſione ⁊ regno ¶ Impaſſibilitas nec in via põt haberi. neq; in patria.ſine ſtabilimen⸗ to gratie. Juxia illud bonũ eſt gratia ſtabi⸗ liri coꝛ. Cõfunditur in hoc iuxtia quod pꝛe tacũ ẽ.philoſophãtiũ nõnulloꝝ vanitas pꝛeſumẽtiũ per theletas.ſeu purgationes galiquas ſacrilegas.ſica paſſionibs abſolui ⁊virtutibo armari moꝛalibo/ꝙ in exiu moꝛ tis/ anima libera ſcanderet celum QAualia dixerunt „ lonius teſte Auguſti.x.de ciuitate dei. O nit ⁊ aliud ſimile Albertus in fine de intel⸗ lectu ⁊ intelligibili.¶ Paſſibilitas anime fit ſepe occaſio virtutis exercende ſicut pa⸗ tuit in apoſtolo Paulo. Declaratur inſu⸗ per ex vtilitatibus per tentationes varias pꝛouenientibus. quas eſſe cum paſſioni⸗ bus nemon eſen. Vndequi non eſt tenta⸗ tus/quid ſcit. Et per multas tẽtationes o⸗ poꝛtet nos intrare in regnuz dei. Quo cir „7 ca condluditur ex pꝛemiſſis atq; ſubſequẽ⸗ tibus / doctrina ſaluberrima ꝙ; non ex ab⸗ latione paſſionum anime.ſed ex obſerua⸗ tione mãdatoꝛum dei debet ſumi religioſi pꝛofectus argumentum. Hoc etiaʒ in miſ⸗ ſarum celebꝛatõne locũ habet vt celebꝛatu rus nõ tantundẽ interr oget.ſi ſibi deuotꝰ appareat.recollecius ⁊ tranquillus.q tum ſi pcepta ſeruauerit dei.⁊ ſeruare pꝛoponit nõ iuxta ꝓpꝛiam eſtimationẽ.ſed regulam euangelicama ſanctis patnib declaratam oꝛphuꝛiꝰ Plotinus.⁊ Appol⸗ müͤch liusye hnrent fifun lcei⸗ ſcble⸗ lorp mnlea gulnt mor⸗ Aeobt inden ſonatom Adcheng ſpaſton gictunsen tiusanin daluc „ (tonol ſnci Prtns coſien⸗ nononm ſctoe nis nibi oenfic ſeerſino Moub ſunptns unotane reeſde peiienie Vrpon manöe ticcen ſublimn doͤſen ſoſpi cg ni utnn Ndenſhätdn Gtöllsgcie . (ond ristden emnoſtat Pübegfimnng — lc iponkin rumpge lumeentn Pimnös.ſn Mmbanine ore Meanoneftin Ageudan; nbio oeſinee 2uhfcree dugscco hi⸗ roneßisheic Parßrſnerio Urcör bant Vmirlnoindel snerh Gelinbimnen ounylui⸗ mM r wnins ngarones n add nepanwe. um Quaha nsa Dpo wütneddeteo infinedeitic E. ſidinsenite oemdeſape Dechmur nii mmonesnns ſen Mſoni cvinoncktmtg/ Estiuiones Unda⸗Qoct ſsnczſiſſelG racron N eGadtſen a miſien nE ianaltn, on ſti⸗ ,NmCNlse aſeuurnnn MmoniN. um — — ☛ — = - E mMottificatiõis hmõi.qtũs iſtos cõ Sigquid in ſentimentis ſuauibo ei additũ fuerit/lucro deputemus.ſicut vltra panem deputamus vinũ quaſi pitantiam vel ſa⸗ poꝛis cõdimẽetũ aibilis aie neceſſa rio cõiungitur pñti vite moꝛtali.nec aliqũ minus in contẽeplatiua qᷓ; in actiua.tam ex terius q; interius.tam in bonis q; in maliſ Licet diuer finib et meritis. Pꝛobãt hec exẽpla btõꝝ pᷣcedẽtiũ.cũ exꝑientia pñtiuʒ. Diſpẽſat ec hec deus frequẽter vt nõ appo nat ſe bõ magnificare ſuꝑ terram. Si ᷣuo tis ꝑmittit᷑aliqñ talis apparẽs deuotio in laqueũ in retributiões ⁊ in ſcãdalũ. VUe ve nobis ab hoc ſcãdalo. Quid hic nobᷣ erit tutũ.cũ nec tuta ſit ipa deuotio?ꝛ ¶ Paſſibi litas dʒ a multis viatoꝛib tolerari potius q; vt ruchrenil. Diunſioen itaq; gra rũ ſunt.ſiłr et adminiſtratiões.in q̃ꝝ aliqͥ/ bus expedit paſſiones aĩe cũ virtute et ròe miſceri. vt in bellãtibo p republica q̃ ad ira lioꝝ pcreationi vacare debentib.Etita ð multis que vitam actiuam reſpiciunt. In quiboa maius eſt virtutis meritũ/q;ᷓ veniali um paſſionũ detrimeniũ.¶ Paſſibilitas aie/obſtare ſolet plurimũ querentibo contẽ platiõem.et ſuauitatẽ quietis interne. Cõ ſonat omnis doctrina ictõꝝ/q; regulariter ad cõtemplatiõis q etem nemo ꝑuenit/ni⸗ ſi paſſionib edomitis in anima/et ſi nõ ra dicitus euulſis.Et hoc quõ fiet cõuenien tius/an in ſolitudine an in multitudiĩe ſpe/⸗ cialis eſt cõſideratio. Sed nõ oẽs capiunt cõtemplatiõis donũ in ſe.ꝓ cõplexionevel ſtatu.cõditione vel officio. Baſchnus Bratus mihi eſt ternarius iſte.qternarum cõſiderationũ.Et qᷓ;uis vt infers nouiſſie non omniũ ſit ꝑfectã q̃rere paſſionũ moꝛti ficatiõem.ſicut necaltitudinẽ cõtemplatõ nis.nihilominus audire cupio de fructib⸗ reet ſi nõ obtinere.fas mihi ſit.¶ Ma Aſſignabo.cxij.vtilitates ex cãtico ſumptas.nõ eas pſequẽdo.ſed pun tatim annotando paucula.que latius alibi lege⸗ re et ſi deus ſenſum aperuerit viuatius ex⸗ periendo poteris intelligere. ¶ Diſcipul⸗ꝰ Vt placet. agitet Löſegma edo matiõem paſſionũ in aĩa iuxta decurſũ cã tici canticoꝝ Marie. Pꝛimo altioꝛ.latioꝛ ſublimioꝛ.et alacrioꝛ dñi magnificatio. Doõſequit᷑ ſeo iocũdioꝛ indeo ſalutarino ſtro ſpus exultatio. ¶ Cõſeqᷣturtertio pfũh rum ſublimatio. dior iſtoꝝ qͥ eri ſuſceptio. . Asirerdignahieu da humili o. dinem a pximatio in egificatiõem alioꝛuʒ dantiũ cdeo. bl guiraͤnd diuni nois in ſe apnd alios ſctĩficatio ¶ Coſeqͥt vi. copioſioꝛ dei ꝑ generatões⁊ gnatões ſe tim̃teſ/ miĩa.ſeu milſeratio ¶ Cõſeqͥrſeptio mirabilioꝛ ⁊ gratioſioꝛ ⁊ cqutioꝛ ↄtra ſuꝑ/⸗ biam coꝛdis et mẽtis diſpſiõeʒ/quã ſeuera Diuini bꝛachij potentia facit.vnitio coꝛdiſ ſen recolleccio. ¶ Cõſequit᷑octauo pᷣcelſi⸗ oꝛ⁊ celſioꝛ depoſitis de ſede ſua ſupꝑb/paſſi onib ⁊ demonib hüliũ affectionũ et aĩa/ tioꝛ ſuauioꝛ ⁊ diuinioꝛ/eſurientiũ iuſticiã repletio.dũ diuites ſibidimittunt᷑ inanes omni bono ¶ Cõſeqͥ tur decimo miſericoꝛ E moꝛibo ſunt iſraelite pu . ptio. ¶Loͤſeqͥtur vndecimo ꝑ eiꝰ impetratiõem diuineę mie ſuꝑ nos ample/ xans recoꝛdatio. Cõſeqͥtur duodecimo — nros ꝓphas ⁊ doctoꝛes reſeratio. ¶ Diſci pulus. ꝛecioſos elicuiſti fructus / pueui tes ex moꝛtificatiõe aĩalis affectꝰ cũ appen ſo ſpũs ſtudio. NHos iſtoꝝ ꝑticipes fructu um faciat in terris qͥ ꝑficiant᷑in celis. vbi de? q̊s pᷣdeſtinauitvocauit.iuſtificauit ma gnificauit gloſe cãtenteſ in idipm Magni ſicat aia mea dñũm. ¶ Vgr. vecit tibi ma gna qᷣ potẽs ẽo Watla. elt⸗ tibi magna ſeem̃ nomẽ eius.Nomẽ ⁊ verbũ fidei qʒ et — cui credidiſti o btã ⁊ btificãda ꝑ oẽs gene ratiões. Nõ es ingrata bñfitijs dei.cõfiterꝭ illa qtũs vñ exeũt flumina graꝝ illic reuer tantur riã btãm dicent oẽs generõti niã mi eſt illius q fecit oẽs generatiões ce/ li etterre ⁊ oĩm q̃ in eis ſnnt. Jõ iure ꝛ mr pietatis et cõſequẽter oĩs iuine magnifi/ cationis laudis ⁊ gle.¶ Diſcipulus q pa Hagiſter. Mirabilis accipiat᷑ deductio.ſed vera. Itaq; pietas exaffinita te ⁊ affinitas er generatiõe cõſurgit.Eſt ei pietas in genere qͥdã amoꝛ.ꝓueniẽs inter aliq̊s exradice vel cãcuiuſdã affinitatꝭ mu tue q̃lis eſt inter ꝑentes et filios et ecõtra.q̃ lis inter ciues ⁊ ciuitatẽ ſuã vel patriã.q̃lẽ pᷣterea nos dicimuhabere ad deũ prẽʒ no ſtrũ ⁊ dñũm.qͥ viciſſim pius erga nos eẽ lau datur. qꝛ poſſedit.fecit et creauitnos. VIñ̃ pietas de q magis ad ꝓpoſitũ q̃ coneenit n Cõſeqͥtur qᷓrto ꝓfſundioꝛ ad btita õſeqtur nono opulẽz ꝑſpicatioꝛ oĩm qᷓ̃ locut? eſt deus ad patres iſciplus Affer röem q̃re Ma⸗ 7 —— . 6es. da Dabit᷑ exfine rõ.et exaffinitate quo mutnaz dei ad nos habitudinem deſcribi poteſt. Pietas eſt amoꝛ ꝓueniens.eo ꝙ dei genus ſimus capaces atqh; ꝑticipes eius. Fundatur in hac pietate qlibet altera ſic a ₰ℳ diuina paternitate.oĩs m aplim pfr̃nitas. in celo etterra noĩatur Cũ ergo btã noſtra ſit mater huius patris nr̃i/ↄſequẽs ẽ vt ſit mater pietatis ⁊ oꝛigo eius.Eſt vᷣo pietas ex affinitate q fineʒ dicit. la cet deductio. agiſter Quãto mag ſi vltra eclrmir anegentes illud pᷣclariſſi mũ de ſe ⁊a ſe pᷣconiũ.Ego mr pulcre dile⸗ ctionis ⁊ timoꝛis ⁊ agnitiõis ⁊ ſctẽ ſ ei, in. me omnis gratia via et venitatig·¶ Diſci pulus Elucida diſtinctius.¶ Mag De — ſcripſimꝰ pietatẽ ꝙ eſt amoꝛ ꝓueniẽs eo ꝙ; pulchꝛioꝛ dilectio/q́;ᷓ in amoꝛe fundata et talis pietatis ¶ Diücipulus Aſſentio Do ceqͥd ſit mr timoꝛis ⁊ ſct ſpei.cõuenit eni naterie quã de paſſionibomõ tractabamꝰ aut impuidus hec induco. Siqͥdẽ amoꝛ ẽ oꝛigo cuiuſſibet affectiõis altenꝰ. Eſt aũt maria mr pulcre dilectiõis. ſic igitur ncce eſt. mater timoꝛis et ſpei ⁊ leticie ⁊ doloꝛis. ualis eſt illoꝝ s brificat lugẽtes fili ei 6uerte nücrecoꝛdatioem tuã qad tractata pꝛius in pma coꝛdula pñtis pſalmi marie decacoꝛdi.et latiꝰ in libꝛo de canticis inue nies.fecũdũ pie exercitatiõis grldt cio qͥd ſuggeris.ſed neſcio ſi curi trumetũ ſub figura multiplici. pulus? oſa mag qᷓ officioſa reputabit hmõi figu ratio. difficilis ſoribentibo.fantaſtica medi tantibo. vana deuotis. Quid ad nos inqut re qᷓrenti unt de figuris et notulis/ ambulgre qn bus in ſumplicitate coꝛdis:¶ Mas He⸗ mo quẽpiam cogit. Scio mihi ꝓfuiſſe ꝓ faſtidio ex varietate tollẽdo.p recoꝛdatõis facilitate.ꝓ ſnĩarũ multiplicitare Cõſtitui tur enĩ figuratio.nõvt mãſura ſpꝑ ſit in ima ginatie.ſed ꝙ ad intelligẽtiã puram/foꝛti imaginatione trabeda eſt fantaſmatibo ſu NanDiͤ Is Arduũ iſtud nimis at⸗ q; rariſſimũ:¶ Magr Vanũ eſt nob fate an lucẽ ſpuͦſſctĩ ſurgere. fiat ne oꝛ ad hocipᷣm an lucẽ ſpũſſe ere. fia⸗ qð ſequit᷑ Surgite poſtq; ſederitis q mo⸗ ducatis panẽ doloꝛis Doleamꝰ pus ĩimoꝛ tificatiõe vicioꝝ et paſſionũ moderatione Tollantur ſi placet ptractiões linearũ.de iſcipls Pla dei genus ſumꝰ ⁊ capaces eius. Nulla vo amoꝛ ad ipᷣm eo ꝙ ipi etes fili' ei? diſciplus Hõ bẽo qͥd pdicã. ¶ gr ximꝰ circulo rõis. tur oꝛdo ſententijs vocibet terminis. E. J. O. Spes. e. Pietas. i⸗Limoꝛ. . Doloꝛ. v Parũ refertoꝛdo tala crucis vel rote fiug ratione. Gufficittũ nobis qdo cũ ſpũale/talis oꝛdinatio. (Di licatus eſſe videbit᷑ qͥ reſpuet¶⸗ domne canti tuoꝛ ex equo reſpicit alias affectiões.qtũs coꝛ pie gaudeat. pie ſperet. pie timeat. plie doleat. Quiſquis hoc fuauerit.ſecurus ſit virtuoſus eſt.pſaltes eſt dñi in pſalterio io cũdo cythara:in omni generaliter muſico ¶ Diſciplus Fac ergo manitfeſtü. ¶ giſter inſtrumẽto.cũ cãtico ſymphonia et choꝛo plu eſcriptio pietatꝭ facit illud ꝑſpicu um Sane ſi pietas hoĩs ad deũ/ẽ integer * ad! us genus ſumꝰ. capa ces eius atq; ꝑticipes. Subſume deſcrip/ tiones alias vtiles nimis. Pietas dolens eſt affectio pueniẽs ex cõſideratiõe diſiun ctionis ad deũ. Pietas ſperãſeſt exaffectõö ne pximãdi deo vel herẽdi Pietas timens ex reniſu ⁊ fuga elongatiõis a deo. ¶ SBi ſy vno pioq; tenoꝛe fiat circa pietatẽ cireui tus/ſequitarmoniaid eſt ad vnitatẽ reſoę- nantia ſuauis et ſecura qꝛ tẽpata. Sp eni et doloꝛ erit gaudioſus.⁊ gaudiũ doloꝛoſũ Spes timoꝛata ⁊ timoꝛ nõ deſꝑans. imo quilibet. mixtus erit cum qualibet.¶ Fiat inſuper mirabili temperie quaſi comple/ 7 xio mixti vniꝰ temꝑati ꝓpter vniõem in cẽ⸗ no pietatis. qſi in vita cociliate Zrietatem Sicut ſi bmòi coꝛ neceſſario eſt in moꝛib⸗ ſuauiſſimũ. velut hũoꝛibs tꝑatis. Sicĩ vi ta moꝛali ſił ⁊ meritoꝛia viuax ⁊ iocũdum ſp ex eq̊ gaudẽs triſtis ſperãs tiẽms.( At cotra ſi pietas abſceſſerit defluẽt iſte paſſio nes.armonia diſſipabit᷑ tanq; ab boꝛolo⸗ gio ſine põdere ſine mõ vel oꝛdinetãq; po ſtremo decoꝛ a cadauere ſine vita. Obuia⸗ bit iſta rotatio ſenſug l⸗ regulari qlem di⸗ ſunt iſta dũ audiũtur ſed impet obliqͥ cir⸗ culi.ſenſus deoꝛſum iugiter ad tꝑalia ſe de pmẽs vehemẽtioꝛ ĩpellit ⁊ circuit. obſi⸗ „ giſter.· Nõ clam me eſt ſed vincere.ſec ſtere ſcõm pietatẽ hoc opug. hic laboꝛ eſt. oꝛro ſi ſcire de lectat qͥd ſit magnificare dñʒ qͥd exultarei mfe pietatis adiutrice. — deo ſalutari nro/cũ oĩba ad collaudatiõem ſpectãtibo in hymnis et cãticis qͥq lucidiꝰ q; expietatis rone deſcriptiões aiſignare? Ecce vides cõſtitutã in medio pietatẽ.q̃ q l? Specioſa isctoꝛg deünit⸗ itpien tocdul modi⸗ Gnusſii Conin Non ſiüto⸗ aſan dil lvens. noinin noſtrum ſer Ki ſonepſu munde funlet Oito öſegri nesdrin ben M N Dicg nitens nt norin⸗ nidel an foſantt beni⸗ laneeger leyenen E n Ptereng W toniig⸗ regen ppn. genenn wocke⸗ Tnns, lweg V ade Memkqi möeg ennenge ttonsſt lllmoi irnſo mna o ti. lud pa eüſener 8intann mede nsdvens möediſun taafs öhnens , G i Enb/ ai looſi imo⸗ Er mn⸗ wince noagem nword Sicivi iocüdonn ns. niſepaſio abhorob⸗ ine iho in Obrus näend Buper Magnificat Quid eſt magnificatio domini ſi queritur Dicꝙ eſt ſpẽs pietatis coꝛdeoꝛe vel oper̃ pueniens ex cõſideratione vel ꝓteſtatione diuine magnitudinis⁊ maieſtatis ſui dñij Eſt enim maieſtas q̃ſi magnitudinis ſtatꝰ Quid exultatio ſpũs in deo ſi qritur.dicq; eſt pietas pteſtans in giudij ſigno/ qm̃ de us eſt ſalutare nr̃m. Dic itaq; cõſequenter ad interrogationes de bñdictiõe.i.bõa do natione de grãrũ actione/de adoꝛatiõe. de latria.de religione.detubisductilibo.ð coꝛ dis et oꝛganis.qm̃ hec oĩa ſunt pietas ad deũ / lalib ſignis et indicijs ſe pteſtãs.Eſt aũt pietas vt diximuſad deũ amoꝛ integer eo ꝙ dei genus.capaces ⁊ ꝑticipes eius ſu mus Dignat᷑ vo deus viciſſitudinem ad genus ſuũ refundere.imo pᷣuenire in bñdi ctionib dulcedinis.maximeꝑ incarnatio nem.pq̃ cecinit mater iſta pietat canticuʒ ſuũ nonum Magniſicat aia mea dominũ et ſem̃ nomerde an colloqueto⸗ ſed diſſerendo ſubire tractatũ. tu interim ſi u ielencreen ſpeciali ns inſinuandũ fundamentũ.q̃ ronę beatã noſtram dicũt oẽs generatiões.( Magi⸗ er. Rõ iam pᷣtacta eſt ex fine.oẽſq; genera ſen ſimtaſne⸗ ei.nõ q̃litercũq;.ſed vt matri. Debent idcirco cognoſcere bñficio rum largitiones ex ipᷣa ꝓcedere.hec aũt re⸗ cognitio /eſt ſua bñdictio.Qua in re dices ea q̃ ſequũtur. ¶ Dic ꝙ omnes generatio nes.bt ãm dicũt mariã.ſicut ad iſßam om̃s habent pietatẽ.ſaltem naturalẽ.Rõ qꝛ na⸗ mralẽ bũtamoꝛẽ oẽs generatiõẽs ad eam m genus ſuñ poſt dũm nr̃mihmxꝑm. Dic ꝙ mtr eſt effecta Clamat idcirco Ve⸗ nite ad me oẽs qͥᷣ cõcupiſcitis me eta gene ratiõib meis adimplemini.Et iterũ. De moꝛia mea in generationes ſeculoꝝ. Siẽ mia dei eſt a ꝓgenie in ꝓgenies timentib⸗ eum ic ꝙ generationes hoĩm. degene res ſunt habede.qᷓ mariã nõ pie colũt. nec beatã ſpontanee recognoſcũil Adqt᷑ſpon⸗ tanee.qꝛ velint nolint.ipᷣam naturali pieta te venerant᷑ ꝛcolũt quẽadmodũ ð̊ demõib ait Jacob ꝙ credũt ⁊ cõtremiſcũt. Dic õp̃ᷣ·terea ꝙ ab initio ⁊ ante ſecula creata ſit H 2 eſt pᷣdeſtinata cã finis⁊ affinis oim genera tionũ ꝙ debent iõ recognoſcere et bñdice⸗ re genug ſuũ.ĩmo regeneratiõis initiũpoſt xpᷣm. ¶ Dic ꝙ apud generatiões ſeculoꝝ generatio pᷣterit ⁊ generatio aduenit. Jpᷣa vero eſt tena ꝑmanens deqᷓ veritas oꝛtaẽ mãet ĩ eternũ ¶ Dicq; nob oĩb affinis ? velut in omni genereaffinitatis iſta quaz benedicũt et beatificãt omẽs generatiões. Eſt ſoꝛoꝛ ab humana ſpecie.eſt mi ex nr̃a poſt filiũ regeneratiõe.Eſt cognata cũ an⸗ gelis et nobis. ex ſilitudine intellectual na ture.Eſt vnũ coꝛ nobiſcũ vng aia / vn? ani mug ⁊ vnus ſpũs/ex dilectiõis obligatiõe Brrg inde fiduciã magnã habemꝰad ire in oib neceſſitatibo noſtriſ.ſue thꝛonũ pietatis Plane deſpicere nõ põt genſuũ / que mater eſt pietatis.cuius oꝛigo FPgredi tur ex generis vnitate. ¶ Diſcipulꝰ?. ita dicere deſidcro gratis affecto colere be⸗ nedicere ⁊ pᷣdicare brãm et beatificandam ꝑomnes generatiões.qꝛ feciteidñs maõ/ q potens eſtet ſcim̃ nomen eius. ¶ Begqnitur altera titio ſine dialogo deſancto noie dei ybi deiplici noticia deiꝑ orulg ☚ Agnificat ala mea dñm. qꝛ fecit mihi magna qͥ potens eſt. et ſan 1 ctũ nomẽ eius. ¶ Wagna ſunt et magna nimis ovirgo btã. qᷓ fe cit in aial poꝛtione dñs ꝑ incarnationem ſui/dũ ſuꝑuenit ſpũſſctũs in te fecũdãs ne dũ in mẽte ſed in coꝛꝑe/et virtus altiſſimi obumbꝛabit tibi/tam in coꝛpe ꝑ extinctio nem fomitis/qᷓ; in mẽteꝑ infuſiõeʒ effectu alem noĩs ſui.vt exꝑimẽtaliteragnoſceres o ſctã ſctãrũ.qꝛ ſctm̃ nomẽ eius. Sanctu 3 nomẽ impollutũ/incõtaminatũ/cõſecratũ cõfirmatũ /ſineterra/ſine cõ crectiõe mate⸗ rie/ ab omni pꝛſus impuritate liberũ 795 lienũ. Sctm̃ nomẽ illius qͥ dedit filio tuo Jeſu xpᷣo nomẽ ſalus.Nam io iſsa deo ⁊ angelo et hoie noĩatus eſt. qꝛ ſaluum faciet pplim ſuũ a peccatis eoꝝ ipᷣo icẽte.qꝛ nẽo venit ad prẽm niſi ꝑ me. e obſecrat te beatã.cui fecit magna qͥ potẽs eſt. obſe⸗ cratte pauꝑ/exul/etaduena/nõ abſcõdas. O pulcerrima ⁊ pꝛudẽtiſſima feminarũ) nomẽ iſtud ſctm̃ filij tui.qͥ fecit tibi mag qͥ potẽs eſt.nõ ſileas a me neq; taceasa mes uo tuo ⁊ puero tuo. Cupis glificari nom iſtud ꝑ te. ind eglłiaris te btm dici pom̃s eneratiões nõ ꝓpter te ſed ꝓpter natũ de te hoꝛtaris cũ ppᷣ.et dicis. Magnificate dñʒ mecũ et exaltemus nomẽ eiꝰ in idipᷣm Cõ⸗ ſcius eſt et teſtis meus fidelis in Sglis vis n 2 84 Bratz; S?ðUM . . r . . . êR—U “ 3 . . . .Z . * — . reſponſiões denic; datas/auribus ſurdis accipiat.ſed obediat ſpiritui totiens incul canti. Qui habet aures audiendi audiat. Põ ſic coꝛ incraſſatũ nec oculi mẽtis ccci. Audiã videã et intelligã ꝑ diſciplinã ſcrip qui tecũ eſt iam nõ in vtero carnis carnal ſed ſpũaliter in vtero tam coꝛpis e; aie Cõ ſcius ineᷓ qꝛ ſtudioſe meditata eſt menſco gitare qð et qle eſſet nomẽ ſctm̃ eius.ñ qð eſt apud ſe.quia nec poſſibile nec fas/liſtud moꝛtalẽ inqrere ſed apud creaturã ſuã ima gine ſua notatã ⁊ ſui capacẽ/ re me crear dignatus eſt. nõ meo merito. Quid eni me reri potui puſq; ineſſe fui. cripſit de diuinis noĩb/ collaudatoꝛ tuus Dioniſ dininus O btã p omnes generatiões/ he⸗ bꝛeoꝝ grecoꝝ latinoꝝ ⁊oim generalr nati onũ ⁊ linguarũ 7 tione Via cauſalitatis ⁊ſ ymbolice ſiluu⸗ dinis ex ſenſibilib. Aia ſuꝑeminẽtie exdin . telligibilibo. Aig abnegatiõis ꝑ ſuꝑmẽta⸗ les exceſſus: ¶ Dicobſecro mihi. dic bñdi cta inter om̃s mulieres.dic ybi paſcat. vbi cubet dilectus tuus iſte ex dilecto / dilectus 5 amicus tuus.dilect? ⁊ amic? ꝑ amoꝛẽ Tra he me coꝛã te poſt eũ in odoꝛẽ vnguẽtoꝛuʒ ſuoꝝ ſił ⁊ tuoꝝ.qm oi ſua tua ſunt. tibi nẽ eſt ola in oĩbus / cubat ⁊ paſcit᷑ in lectulo gnitio. Audiã qd loquat᷑ in me dñs ꝑ ſom fapie ſue ⁊ tue.ſue ꝑ eſſentiam.⁊ tueꝑ grax ſingularẽ ſemel lo qtur deus / idip̃m non repetit ¶ Habes legem phas interoga diligẽter eos ⁊ dicent tibi . Fiat ita. Sʒz a / ſit ſpũs tuus bonꝰ interrogãti Aſſit ⁊ audi ne vel ſtulte et indigne intterroget · ne floꝛido mẽtis tue.et tu in ſecreto cubili ma ieſtatis ſue apud prem q; fontale pncipiuʒ eſt totiꝰ diuine maieſtatis. Ibi pfecto do⸗ mus mðr̃is ſue. Ibi cubiculũ genitriſue. Ibi poſt deoſculatiõem ſctãm⁊ pudicã do cet te . — ras/doce pcoꝛ qð ⁊ q̃le ſit nomẽ ſctm̃ eius. . doce ſi ſufficiéter modos cognitiois erxpli cuit paulus cõſcius verboꝝ q̃ nõ licet höi 4 . loqui.q exte muliere dicit ipᷣm factü ſub le ge. Muliere ſiqdẽ illa q fas habet dicere. „ Ego mr pulcre dilectionis.cũ ceteris ĩ lau dẽ ſapie poſitis tibi ꝑ ecciam anthonoma tice emphaſicelaudabiliter attribut.da / ceq̃ſo ſufficient.ſ.⁊ ad plenũ nom̃ vi.qʒad modũ ab eo ſit expoſitu cũ ait. Videm ne p ſpeculũ et in enigmate. tücaui facie ad fa ciẽ. Ecce triplicẽ inuenio noĩs ſceri dei cog tionẽ.ſpecularẽ enigmatica? facilialẽ. Pꝛi ma ⁊ ſcõa nobis hic cõcedũtur: nũc. tertia tũc in re nüc in ſpeſe ola pᷣſtat . Doceſi ſctã peto. ſi ſctã reqro.qᷓ ⁊ q̃lis ſit hec triplex co⸗ enti.ne ve ſcʒ dei ſumüũtur ex triplici via ſen cõſidera?⸗ ¶ Hocetu me/qᷓ necipᷣm/ nec te ign o intus ture dicẽtis.ꝑ os ꝓpharũ phoꝝ et theolo⸗ goꝝ quẽadmodũ noticig deiq eſt nom̃ ſu um / multipliciter acqritq̊ maxime nũcitel liget. reſonãs illud apłi verbũ Videmꝰnẽ p ſpeculũ in enigmate.tũcaũt facie ad ſaci em. Et qꝛ pponit viſionis verbũ/qõ eſt / ſi 7„ omnis de deo cognitio ſit viſio / cũ viſio q/⸗ libet videatur eſſe cognitio.et intuitiua co gnitio. Multa vero ſunt noĩa de deo qͥ nõ ſignificãt intuitiuã cogn itionẽ Eſt ò̊ů muũu inquiſitiõe digniſſimũ qd ſit intuitiua c/ gnitio ſiue viſio. a ꝓpꝛiet᷑ viſui vel oc extẽdit ſe ad oẽs ſenſus coꝛꝑaleſqnq;.imo ad oẽm vim ꝑceptiuã. Poteſt aũt cognitio intuitiua qꝗð eſt ſimplexet imme⸗ diata cognitio rei.ſcõᷣm obiectalẽ directaz immutationẽ in ſe vel in ꝓpꝛia ſua ſpecie. Patet deſcriptio qꝛ cõuenit omni et ſoliꝰ gnitioni intuitiue. Differta ↄplexis ⁊ me diatis cognitionibererũ.q̃ non cauſantur ſm obiectalẽ ⁊ directã immutationẽ in ſek in ꝓpꝛia ſua ſpẽ.q̃les ſunt cognitiones ab/ ſtracte ↄplexe vel incomplexe/qᷓ fiunt ꝑ ali enas ſpẽs in imaginatione vel ratioue. re⸗ bus abſentibꝛ ſeu non exñtib. Uidet aut q; cognitio intuitiua ſic delcripta / ſit idem qo expientia vel expimentalis pceptio ſeu noticia. Poſſet hoc numerari ꝑ ſingulos beat dict imediata ⁊ intuitiua:q fit ꝑ ꝓpꝛiã ſpẽm derelictã in ſenſu. deficiete vel abſen⸗ te obiecto. Qualiter eni dicet cognitio im⸗ mediata de re.dũ neceſſario reqͥrit᷑ media ſpẽs? Quõ pᷣterea dicet᷑ exꝑimẽtalis cogni tio dere / q abſens eſt vel ꝗ nullo modo eſt. Optet hic ꝓpter concoꝛdãtiã doctoꝝ de co gnitioue intuitiua et ĩmediata ↄquirere q̃ cognitio dicet ⁊ qre dicat᷑ imediata. Perin de venitad cognoſcẽdũ/q̃ et qlis et qt mo⸗ dis viſio intuitiua noĩet᷑. 1 eleuans. alterũ contemꝑans. alterũ addu/ Exẽplũ in oſtenſione cens.aliud ↄiũgens.xẽplu morten coloꝛis.pmo requiruur lumẽ mediũ eleuaſ tetiã viſiuã. ⁊ponẽs coloꝛes in eſſe ſpüua li. viſibili et dyaphono ſeu ꝑſpicuo. Hoc autẽ medium non impedit quin cognino Lognitio intuitina lzʒ coꝛꝑali nihilominꝰ oteſt aũt deſcribi ed eſt dubitatio ſi cognitio ö viſio ů noſet. ( nuenim? au tem qdꝛuplex mediũ in cognitione vnum — melie leſuſbie ſolcnone nnennet Cuntom ſonſblen Eponne⸗ Salnco ſtinwenn Unliock Cſeen Golb⸗ ſinecog Haclie ummmnet iCe Uultvend ſoruaej liertn qveen Cichieron Cnöhenn Gkundel Cgith Aahuls E Rkin Nutue ſae hohubt guinſa ſwihe Aleſfaur hustrgn ſonäde lamnan⸗ Pne⸗ (olstin neſei hitmeci abſtnaen fron ſpemni nebarei iduoſnte ngginl ger, ſihiniſn⸗ Nathan⸗ icknoſſ unenicinl eep diocht günſoq Nmnitnac do Ctihni nmnuch inmuelun ſingzine i iabbi gaimme; edin iuſpene nicral⸗ We M Nnn e k gab/ toali e⸗ i ſunet whoſen inguhes ogno zfrgmi Eraltbſn⸗ toin Eeni nlsc omwdhocke Nar e ygurgeq imn ſon satnn Muminl ione yfun ditniut jinokenon Enili⸗ mucli on h n Buper Magnifict 384 coloꝛis dicatur immediata.¶ Eſt ᷑m me diũ cõtemꝑans obiectũ viſibile.oculo coꝛ poꝛali.vt ſeruetur armonia cõueniens ocu lo / vt non ab exceſſu viſibilis deſtruat᷑. Ne pᷣterea ꝑuiũ et ꝑſpicuũ nimia radiatiõe/p⸗ poꝛtionẽ excedat ad oculũ. Sed nec tale mediũ ꝓhibet cognitionẽ immediatã dici et intuitiuam. Quid eſt mediũ tale/niſip⸗ poꝛtio cõplexionis oꝛgani vidẽtis.¶ Eſt mediũ tertiũ deducẽs obiectũ ad oculum qꝛ ſeuſibile poſitũ ſupꝛa ſenſum /non ſacit ſenſationem ᷣm Areſto.et expientiã Pꝛo pterea neceſſe eſt ſpẽs eſſe medias.q̃ dedu⸗ cunt ꝑ mediũ cõueniens in cõtempatã reʒ ſenſibilem/ad ꝓpꝛium ſenſum ſuũ. Diſcur- re ꝑ omnes et ſingulos ſenſus et ita videbᷣ Sead nec obſtat tale mediũ quin cognitio ſit immediata et intuitiua. Alioquin nul⸗ la talis eſſet in ſenſu de rebus ad exira/ niſi ꝙ ſit de ſpẽbus et actibo ad intra de intelli⸗ gibilibus. vbi bene reperitur uliq̃ res ĩme⸗ diate cognoſci ꝑ eſſẽtiã ſuam.nulla ſpecie mediãte. ſed actu diſtinctio are. ¶ Eſt q̃r⸗ tum mediũ/cõiungens obiectũ cum poten tia. Vocat᷑aũt hmõi mediũ actus q̃ res in tuitiue videtur.foꝛte etiam habitus infu⸗ ſus vel acqͥ ſitꝰ põt dici tale mediũ/niſi me lius referaturad mediũ eleuans. Certũ eſt aũt ꝙ nec mediũ tale cõiungens potẽtiam cũ obiecto reddit cognitionẽ dici mediatã et nõ intuitiuam vel exꝑimentatiuã. Alio quin nulla creatura haberetimmediatam cognitionẽ.qꝛ ſolus deus eſt ſua cognitio RKemanet tamen expᷣdictis ſatis apertꝭ difficultas pᷣdicta/ ſi res poſſit dici videriĩ cuitiue ⁊ exꝑimentaliter/dũ non eſt vel ab⸗ anunartmen: piſieñ. et veritatem. ſens eſt. Doctrina cõis artiſtarũ tꝑe meo/ nõ habebat incõueniẽtem hanc poſitionẽ quin ſol abſens a nr̃o hemiſperio videret intuitiue ꝑ lumen ſuũ in auroꝛa.qͥn ſonus audiretur dum nõ erat. Ita de reliqͥs ſenſi bus / ex quo ſpecies ſimplexet ꝓpꝛia eratpᷣ⸗ ſens.qi deducens obiectũ ad potentiã No tanter addimus ad ſpẽm ꝙ ſit ſimplex⁊ p⸗ pꝛia ne cogamur cõcedere noticias ſenſus cõis ⁊ imaginationis⁊ rõis derebus adex tra/ eſſe lrutriuns ( doctoꝛ vnus qͥ po nit mediam noticiam inter intuitiuam et abſtractionẽ ſimplicem.dicens in caſu no ſtro.ꝙ noticia q̃ pᷣſẽte obiecto et cauſante ſpẽm.ſ.in oculo/dicebatur intuitiua.deſi⸗ nebat aũt eſſe intuitiua.i.vertebaturĩ ab⸗ ſtractiuam coꝛrupto ſeu abñte obiecto. Puhilominus poſitio poꝛ pbabilis eſt. qᷓ non deputat inconueniẽs.ꝙ res videatur „ iſta qᷓ non ſunt /intuetur. Similiter ⁊ bea li in eo.imo et ꝓphetica viſio de abñtibus in ſuo lumine magis dicẽda videtur intui tiua qᷓᷓ; abſtractiua.ſicutet in angeloꝛuʒ co gnitione.ꝑ innatas a creatione ſpecies vel receptas.¶ Auget vero difficultatem hãc conſideratio ꝑſpectiuoꝝ dicentiũ / viſionẽ non fieri. niſi ſub euerſa piramide.cuiꝰ ba ſis eſt in re viſa.et punctus cuſpidis in o culo. Rurſus determinat decretalis benez dicti.ꝙ beatitudo foꝛmalis conſiſtit in du obus actibo qui ſunt viſio et fruitio.ſed ad dit obiectalis beatitudo eſt ipᷣe deꝰ. Po nat᷑ergo ꝑ poſſibile vel impoſſibileq; ſub trahente ſe deo in rõneobiectali/quemad modũ libere poteſt/maneant illi duo atcꝰ. viſio et fruitio.nunqͥd dicetur iſte pus bea tus etiam nunc beatus ſoꝛmaliter ⁊ intui- tiue. ¶ Augetur amplius / ſi conſideremꝰ omnẽ creaturam q̃ ↄꝑatur ad deũ in ratio ne veſtigij vel imaginiſ.tanq; i ratione ſpe ciei repñtantis deũ q;;ᷓ ꝑ analogiam. ſed non minus q; radius.qᷓ; lumẽ ſol compet ad ſolem.licet non ſit eiuſdem ſbᷣe cum ſole Vigdens igiturcreaturas ⁊ intelligens.id eſt intus legens habitudines huiuſmodi imaginis et veſtigij in triplici genere cje. efficiẽtis foꝛmalis exemplantis ⁊ finis/ne dum intelliget inuiſibilia dei ꝑ ea que fctã ſunt. iuxta verbũ ſapiẽ apli.ſed habebit noticiam intuitiuam dedeo non minus i/ mediatam ⁊ pꝛopꝛiam qᷓ; habeat oculꝰde ſuo obiecto puta de ſole ꝑ lumen ſuũ viſo. Hoc nullus videturconceſſiſſe.ĩmo dam/ natus eſt articulus ꝙ deus hic immediate eſſentiã videatur. Et ſi non ĩmediate. er go nec intuitiue.¶ Addamus ad difficul tatem ⁊ ↄtra articulũ qꝛ exñte homine inp ſpectu dicimus ꝙ homo videt᷑. conſtat tñ ꝙ oculus coꝛꝑalis non attingit ad ſubſtã/⸗ tiam hoĩs.ſicut nec alius quiuis ſenſus O poꝛtet ergo ꝙ referatad viſionẽ intellectꝰ/ viſio ſubſtantie hoĩs vel eſſentie ſue. Ac p inde ponũt aliqͥ ꝙ obiectũ intellectus na⸗/ turaliter ⁊ ꝓ ſtatu pñti/eſt quidditas rernz naturaliũ.habita ꝑ abſtractionẽ intelligẽ tie vel intellectus agentis ex fantaſmatib⸗ Nunqd ergo agentis hec intellectualis co gnitio dicetur intnitiua: ¶ Pꝛocedamus intuitiue dũ non eſt. Patet in deo qͥ omia Tractatus Quintus vltra. qꝙ ſi requirituret ſufficit talis abſtra⸗ ctio / hic nos non plus cognoſcimus ſbas ſeu quidditates rerũ materaliũ q;ᷓ deie uid ditatem.nec plus aĩiam noſtram q; angeli⸗ cam naturam.imo bꝛeuiter nihil intelligi / mus intuitiue et exꝑimentaliter de reb/ ni ſi ſola accidẽtia.nec iam ꝑ ĩtellectumvt in⸗ tellectus eſt. ſed put influit in ſenſus exteri oꝛes.p ſe vel ꝑ vires ꝓpꝛias.ſi ponũtur ſub ſtantialiter ab eo diſtincte. Secneq; pote rit haberi cognitio ſimplex immediata ⁊ abſoluta cuiuſcũq; dꝛĩe ſbalis.imo nec dif ferẽtijs accidentiũ.qð cõceditvnus doctoꝛ Duid pᷣterea ſi coceſſerimus cũ Augu. nõ poſſumus hic habere coguitõem ſin ceram de reb/ni delucediuina.nunqͥd oꝑ tebit ꝙ in omni cognitiõe veritatis.pᷣſertiĩ ſincere cognoſcatur luxdiuina/ſaltẽ in ſuo lumine.ſicut agnoſcitur ſol in omni viſiõe coꝛꝑali coloꝛe ꝑ irradiatiõem lucis aut lu⸗ minis ſolis.et ita redibit ꝙ deus hic intui tiue videtur Deniq; ſuꝑeſt exponendũ qͥd apls intelligit dũ ait. Nidemus nũc ꝑ ſpe culũ in enigmate.tũc aũt facie ad faciẽ ſit differẽtia inter iſtas tres viſiões Dif⸗ ſichultates iſte ſunt din mihi multũcß q̃ſite ſed nec ſatis apparet exitus niſi ꝑ noim di ſtinctionẽ / que noia cũ ſint ad placitũ.ſi ꝑ ea cõſtet de reb⁊ ſentẽtijs ſatis debet eẽ in⸗ quirentib veritatẽ maxime ꝑ diſciplinam et doctrinam.ſed non ſatis ad exꝑientiam. ¶ Poſſumus itaq; de noticia intuitiua lo ui generaliter mag ꝓpꝛie loquiꝓpijſſime. Diffinitiõem pᷣſcriptã/de noticia intuiti⸗ ua loquẽdo ſcʒ put viſio ⁊ intuitio ſe exten dit ad oẽm vim ꝑceptiuam ſui obiecti ſim pliciter et ĩmediate vt dicimus. vide quõh ſonat. quõ redolet.quõ ſapit. Sic dicitde intelligente hec dicimus ꝙ bene ſentit. Et inde venit ſententia generaliter Oĩs ꝑcep/ tio obiecti ſimplex ⁊ immediata põt appel lari intuitiua.ſiue obiectũ ſit realiter pnñs ĩ ſe. ſiue ꝑ ſuam ſpẽʒ tm̃modo.ipᷣo deſtructo vel abſente.quemadmodũ ſolet dici q ocu lus videt et auris audit res aliquas iaʒ de ſtructas vel ablatas ꝓpter ſpẽs coloꝝ vlſo „ noꝝ que remanent in exterioꝛi ſenſu.ſic pᷣ⸗ tactum eſt. Aut ſi miraculoſe viſio cauſare noculo vel ĩ obiecto cauſata ſer⸗ „ tur a deo ve B uaretur. Cadent etiam hic exempla de co⸗ loꝛibus qui videntur alij q; ſint. vt in iri⸗ de et in nubibus et invitris ſuppoſitis ob iectis et oculo linea recta viſuali.(¶ Ma⸗ creaturas.de quo gis ꝓpꝛic nominatur intuitiua noticia que fit obiectio pᷣſente.⁊ actualiter immutante p ſe vel ꝑ ſuam ſpeciem immediate.Exem plum coͤmune elt / in ſenſibus exterioꝛibuſ ꝑ differentiam ad interioꝛes:¶ Pꝛopꝛijſ/ ſime vero noĩatur intuitiua/cognitio que cauſatur exobiecto ꝑ ſeip̃am ⁊ eſſentiam.ſ. abſq; ſpecie media.Sic enim deus intuet᷑ ſeipᷣm. ſic angeli cognoſcunt eſſentias ſuaſ licet ꝑ actum ſuꝑadditum.ſiccognoſcimꝰ noſtros actus interioꝛes.ſic ꝑcipimus im mutationes paſſionum ꝑ ipᷣaſmet paſſio“ nes actualiter imutãtes ſine ſpecie media. licet non ſine actu ꝑceptiuo medio/quoni am hoc ꝓpꝛium eſt ſoli deo/ꝙ ſit ſua perce⸗ ptio ¶ Elicimus ex pᷣmiſſis/ꝙ omnis no tnicia ꝓpꝛijſſime intuitiua.ac ꝑinde noticia que habetur ꝑ deuotiõem et vnioneʒ men tis ad deum / nequaq fit aut fieri poteſt / ſi⸗ ne cognitione pꝛeuia vel comite fᷣm Auic. aut ex pceptione tali conſurgit Alioquĩ in plantis⁊ ĩ inanimatis poneretur delectatõ Seld et cũ vt phica ratione loqui nos pa/ teat. Fundemus iſtud dictum ꝑ aliq̃s veri tates Dans foꝛmam dat conſequentia ad foꝛmam. Iſta eſt phi ⁊ exꝑientie.cõſequẽs vero ad omnem foꝛmam.tam naturalẽ q; realem q; intentionalem q; ſpnalem.poni tur eſſe coaptatio vel indinatio vel appeti tus vel affectus ſpontaneus et ſuauis aut volũtas tendens in finem ſuum. Quiſꝗs ſit iſte finis primus mediatus vel vltim¹. Teterũ ne multitudo nominũ nos im/ pediat/appellamus conſequens illud ad Amoꝛ meus pondus.in illo feroꝛ quocun q; feroꝛ. Eſt aũt in omni re pondus ſuum Omnia enĩ in numero.põdere et menſura foꝛmata ſunt.de quo Jerotheus referente dioniſio cõpoſuit hymnos amatoꝛios. Ceterũ de multiplici amoꝛe dei.ſparſo per ſi vros aĩos amoꝛ quo celũ regit᷑regat.Et diuinus ignatius amoꝛe igneus Amoꝛ in i mens uciſie eKpeaus moꝛe pu lule martires gliate ſũt inter toꝛmẽta no⸗ minatim Agnes et felicula cũ ceteris Ecce inqͥ t felicula ſicut cepi videre amatoꝛẽ me⸗ um xpᷣm in quo amoꝛ meus fixus eſt. VUn dedicifaffectio: Cec oncludi⸗ ſtatim ꝙ a moꝛ vel affectio aĩalis.rõnalis et intellectu alis / nõ cauſatur ſine cognitione pꝛeuia coo mite et cõſequente Omittamus interea de oẽm foꝛmam / noĩe amoꝛis.de quo Aug?. Boe. O felix hoim genꝰ gapenne apotet nnloſe ſoagure tuhode eeeitn Gewor Pinari Dcinn lepcſe ſiſtne⸗ lena⸗ goan. nlenota nonezmen Niporetſi rfn Aue⸗ Aogninn dekennd ☚ Aci Nonnnm ilnncs meq̃ noni apperi is A Quiſs Anosim 8 And d nno dug⸗ cvoon dnsſuun caneniun ns e rin h heingen Srgr nsAin nodmorhe romiupe imsb cunmoine . veitſinc kan onen nuuri dici poteſt ¶ Itaq; ꝑceptõ amoꝛis ve a ccualis vel expimentalis / eſt ꝓpꝛijſſime in⸗ amoꝛ vtriuſq;. Buper Magnificat amoꝛe vel affectu/rerũ inaĩatarñ.quivtiq; amoꝛ vel appetitus/cũſequitur foꝛmaʒ na turalẽ ipoꝝ ad loca ſua:tanq; fines ſue cõ⸗ ſernationis. ſicut ignis/cauſans ignẽ Dat ſoꝛmam ſuam.cũ indinatiõe ad locum ſuũ ſurſũ in q̊ͥ qᷣetatur.ſi eſt.moneturaũt ſi nõ ẽ inpedimento ceſſante. ¶ Reſtringamꝰ ad amoꝛem triplicẽ qͥ ꝓpoſito nr̃o cõgruit.vx oſtendamꝰ ꝙ deus ꝑ amoꝛem cognoſci nõ poteſt ſineꝰgnitiõe puia ⁊ ↄmitte. Sic ꝑ inde palã fiet.q̃ ſit et qlis cognitõ ꝑ amoꝛẽ p experimẽta leeiꝰ noticiã. ⁊ qlliter ituitina taq; ꝑceptõ amoꝛis vel affe tuitiua.nõ qͥdẽ ſꝑ dere dilca.ſʒ de ipo amo ris actu vel affectu q̃ tenaitur i dilectũ. Si ſtat h̊ oꝛo deuota mẽs.⁊ attẽdat qͥd intedit hec veritas oſtẽdere. Dicit em̃ duo. Vnũ ꝙ amoꝛ vel affect'/ſen itur intuitiue vel ex ꝑimẽtaliter ꝓpꝛie ⁊ ꝑ eſſentiam.et hoc tertõ dicimus:niſi ſe coigat amanti immedia⸗ teꝑ eſſen:iam ſuã.⁊ nõ ꝑ alienã ſpẽm.non tñ ſine actu cognitionis medie/interamã⸗ tem et amatũ.q;tũlibet amatũ ſit eẽntialit᷑ pñs amanti Capiamus exemplũ pmitus de tertio in diuinis et in beatis. Itaq; deꝰ pater/nõ ꝓduxit ſpũm/niſi pus oꝛigine p⸗ qhxerit verbũ.qdð in foꝛma dei eſt m apłʒ Poꝛro generãdo ⁊ cõicando verbo foꝛmãâ dat cõſequẽtia ad foꝛmã.Quid aũt cõſeq̃n cius ad foꝛmam eſt niſi ꝙ inclinet᷑⁊ aficia tur ad ſuũ pncipiũ/et locũ generatiõis ſcʒ. quẽadmodũ ecpimur in generatione natu rali ignis vel alioꝝ.quibo poſt mẽſurã nu merũ ⁊ foꝛmam.datur pondus amoꝛis na turalis ad locũ ſuũ.et hec quidẽ materiali ter in immaterialibo.in ſpualibo ſpũalxr.ſic in angelis.ſic in aia rõnali.iĩmo ſicut altio⸗ ri longe mõ in verbo diuino.qð ex foꝛma diuinalis pr̃nitatis ſibi cõicata/cõſequen ter inclinatur afficit᷑t inamoꝛat᷑⁊ ʒelat per amoꝛem ſuũ ſpiratũ/qͥ ſpũſſanctus eſt/re⸗ dire ad prem/circulo cõpletiſſimo/vbi nõ differt alpha eto pncipiuʒ et finis. Et hec circulatio in eternũ eſt/fuit et erit.ſicut pa⸗ ter eternaliter dat foꝛmam ſuã filio?ꝛ conſe quẽter eãdem vim ſpiratiuam cõicatfilio. qm vim ſpiratur cõcoꝛditerſpũſſanctus noꝛ vtnin eckamuslin alia duo dicta. Pꝛimũ ⁊ ſcᷣm. Itaq; ſcõᷣm dictũ eſt ꝙ talis noticia nõ ſemꝑ eſt intuitiua vel ꝓ pꝛie exꝑim ẽtalis rei diecte Rõ manifeſta eſt. qꝛ nõ ſemꝑ eſt noticia talis ſimple eti⸗ mediata ꝑ obiectalem ⁊ immediatã notio nem rei dilecte.ſicut ſupponitur et crebꝛo videmus. Pꝛimũ vero ſtatim ꝑſpicuũ eſt intuenti deſcriptiõem noticie intuitiue et exꝑimentalis pꝛie dicte. Hihil enĩ magis immediate et ſimpliciter ⁊ ꝑ eſſentiam et ꝑ obiectalẽ actu pñtiam ſentit᷑qᷓ amoꝛ inti⸗ mus vel affectus ſit iſte intellectualis.ſit ſẽ ſualis.ſit de re pñte vel abñte.vel nõ exñte (ollarurantn calũnia ſuꝑ hec que dicit᷑ de abſentia rei dilecte vel nõ exñtia eiꝰ.Et dicamus cũ phᷣis⁊ theologis ſubtiliſſimis qð omnis res creata/habet triplexeſſe.qꝝ qdᷣlibet poteſt dici pñs ſuo mõ. Habet eſie . 4 in arte dinina/nec qualecũq; eſſe/ſed diui⸗ rat. Et qualis vita: Nimirũ illa qᷓ eſt luxve ra qᷓ illuminat omnem hoiem venietem in hunc mũdu. Siqdem omnis creatura eſt in deo creatrix eſſentia. Haber ſcoᷣm eſſe/ĩ intelligẽtia angelica ſ̃m ſapiam quã eſfu/ dit deus ſuꝑ oĩa oꝑa ma.q̃ ab initio creata eſt immediate angelice. poſtmodũ de mul⸗ tis. hoc eſſe cõicatũ ẽ oibꝰ in pma creatiõe et in cõſequeri in oĩm hoĩm illuminatione et plus et minus clarius et obſcurius.Ha bet tertii eſſe omnis creatura in ꝓpꝛioge/ diſtinctiõem triplicis hui? eſſe ad reʒ nr̃aʒ et dicamus ꝙ nulla res amari põt vniuer⸗ ſaliter loquẽdo/niſi pñs ſitamanti.altero trium modo⸗ pcedentiũ.q̃ referũtur addu os ſcʒ ad modũ pñ̃tie eſſentialis in pꝛie ge nere.vel ad modũ pñtie intentionalis ſen foꝛmalis in ſua cognitione. Vñ deus ſi impoſſibile nõ cognoſceret creaturas / ipe nõ diligeret eas qꝛ in pncipio qð eſt vbũ. qeanit ola.poꝛtans oĩa verbo viriu ſue. Siltr in angelis.amoꝛ nõ eſſietad alia a ſe. imo necad ſe/niſi tale q;d amatur pñs eſſet eſſentialiter vel intentionaliter diligentivł cognoſcẽti. ¶ Obijceret aliqͥs q; inſenſibi lia ferunt᷑pondere ſuo ad loca ſua.nec tam̃ iſta cognoſcunt. Rñſum eſt pus ꝙꝙ habẽt naturalem foꝛmã ſuã in ſeipᷣis.cui data eſt et impᷣſſa/talis inclinatio cõſequẽs foꝛmã Vnñ nec habet p incõuenienti/doctoꝛ vnꝰ totus ſeraphicuſ cõcedere.ꝙ in omni re ſit impᷣſſus quidã motus cognitionis natu⸗ ralis / dirigẽtis quodã ſuaui impetu /reʒz q; libet in ſuũ finem. ſicut et in angelisſicut? in hoĩbus /ſicut in aĩalibus ꝑ cognitionezʒ ſuꝑadditam /q̃ſi foꝛmalem et accidentaleʒ n 4 384 CTractatus Quintus differens ab ea peſſe conſummatũ.quẽad modũ doctrina cõis docet de habitu cari / tatis ꝙ manet idẽ in patria qð non eccidit ſm aplm. ¶ Leterũ lumẽ obiectale eſtiöße deus. ſe pñtas in obiectali rõne.nulla ſpe⸗ cie mediãte: ꝓpterea dicit᷑ videri facie ad fa ciẽ/ ſicut eſt/⁊ oculo ad oculũ. ¶ Deniq; lumẽ actuale ponit᷑in ac ibe intellectus et voluntatis qͥ ſunt viſio ⁊ fruitio. Juxta de Sic in eiſdem quemadmodum in ceteris impſſa eſt foꝛma eſſentialis.q̃ ſpontanee i bꝛutis/ libere in intellectualib dirigit in ꝓ pꝛiũ finem. Aerũ eſt ꝙ libertas vt arbitræ ria eſt / nõ ſemꝑ cõfoꝛmat᷑ ⁊ inde ꝓcedit pec catũ qð coꝛrũpit modũ ſpẽʒ⁊ oꝛdinẽ debi⸗ tos addi ꝑ habitꝰ ⁊ actus virtuoſos ad libᷣ tatẽ naturalẽ. que licet ſemꝑ in ſe virgo ſit et pulcra.etiã in demoniba violari nõ poſ⸗ ſit in eſſentia ſua.pᷣcipitatur tñ a dño ſuo ꝑ inobedientiã arbitrarie libtatis vt nõ exer ceat naturale dñiũ ſuũ et qͥ pᷣdita eſt domi⸗ nij. Qua in re cecinit nra tympaniſtria di/ — ſpſit ſuꝑbos mẽte coꝛdis ſui.Deponeſpo tẽtes de ſede naturalis ſui dñij/nõ ꝑ ſu⸗ ſʒ ꝑ ſubditoꝝ rebelliõem ¶ Coſonat pᷣmiſt deſcriptio dioniſij de regno dei. Regnü in/ quit eſt oĩs finis ⁊ oꝛdinis ⁊ legis ⁊ oꝛnatꝰ? diſtributio vbi ꝑ totũ oꝛnatũ ᷣm expoſito res accipit᷑ inclinatio naturaliter indita cu ilibet nature vt obediat ſuauiter creatoꝛi. Juxta illud ſapientis a ꝓphᷣia deductuma pud Boe. Qð ſapiaafrinor fine vſq; ad. finẽ foꝛtiter/⁊ diſponit oĩa ſuauiter. pus eſt ⁊ locus ex pᷣmiſſis ſoluere di tates pᷣtactas circa cognitiõem noĩs dei in tuitiuam exꝑimẽtalẽ ⁊ effectualẽ ſicut oꝛat eccia in orone pñtis dñice. De virtutũ cu ius eſt totũ qð eſt optimum inſere pectoꝛi bus nf̃is amoꝛẽtui nois ⁊c. ¶ Pꝛeſuppo nẽdo qͥd ſit noticia intuitiua cõiter dẽ̃a qͥd ꝓpꝛie/qd ꝓpꝛijſſime Rurſus qd ſit amoꝛvel affectus ⁊ vñ oꝛiat quẽadmodũ affectus oĩs / expimẽtlr cognoſt. cat᷑ colligat ſe mens⸗ hülilis/⁊ videat q̊t cõcurrũt ad viſiõem gle cõſũmatã vt de his q certa fide credimꝰ.et exalijs q̃ quotidiana nos docet exꝑiẽtia ci gnitiõʒ tius attingam ea q̃ mediãt inter la vo naturalẽ vie.⁊ ſuꝑnaturalẽ gle. ſunt q̃ pueniũt.hic nobᷣ ꝑ grãs ſpẽales ſuꝑ naturaliter imiſſas / put vnicuiq diuidit deus mẽſurã fidei donoꝝ q; ſuoꝝ. Iſtaſt ſpecula. iſte ſpẽs. iſte foꝛme. iſte theophãie iſte caligines lucidiſſime. iſta ſilẽtia ſb ab⸗ et i boſpeculat a nob hic⁊ nüc deus. maner eni ſp naturale lumẽ eiꝰ ⁊ ſubſternit tam gre q;ᷓ gle.qcqᷣd ſit de alijs luminibus naturalr adqſitis in actu vel habitu (Poꝛ ro lumẽ habituale pᷣcipuũ ⁊ pncipalevoca ,4 cul⸗ currit ad viſiõeʒ gle / lumẽ qdꝛuplex ſcʒ lum̃ potẽtiale/hĩtuale/obiectale/ ⁊ aclu ale. Lumẽ potẽtiale ẽ ipametaĩa rõał/ Re * terminatõeʒ extrauaganp bñdicti ¶ Loꝛ rñdẽt aũt viſioni ⁊ fruitioni actualib/tres habitꝰ ſuccedẽtes habitibꝰ/fidei ſpei et ta ritatis in via.q̃s tres dotes appellamꝰaie. xpᷣo deſpõſate mr̃ionio ꝑ gliam ↄſumato. ¶ Duãuis ab aliqᷣb ponãt᷑ dotes ipi actꝰ viſiõis ⁊ fruitiõis.ſub quib includitactuſ qui ðꝛ tentio ſuccedẽs ſpei vie ⁊ ꝑ appꝛia tiõem fruito noĩar ſi diſtinguamꝰ dilectõo, a tentione vel etiã fmitiõe ſtricie ſumpta q delectationi ꝓpꝛia eſt. ¶ Bicut in via po⸗/ nitur in actib ⁊ habitiba gratuitis/ quedã trinitas vtutũ theologicaꝝ.ſiłr ponuntur ſuo mõò in btitugine minitas dotũ in vnia te lumĩs glic. ¶ Hec aũt vnitas in trinita te.et trinitas in vnitate/vocat᷑btuudo foꝛ⸗ malis. Si in habitib/habitualis.actual/ ſi in actibo.ſed obiectalis dei repñtatio fa⸗ cialis/appellatobiectalis btitudo.(¶ Ha⸗ beat᷑qſo p manibi(vt ita loquar)pñs diſti ctio de duplici btitudine obiectali ſcʒ ⁊ fſoꝛ mali. qꝛ facit ad intellectũ ⁊ cõcoꝛgantiam doctoꝝ pᷣcedetiũ tꝑs decretals CKurſuzʒ aduertat vnuſquiſq; q mẽoꝛie nõ abſtra⸗ hit᷑ btitudo foꝛmal in pᷣdicta decretali.qm̃ memoꝛia nõ facit ſpãlẽ potẽtiã diſtinctam cõtra intellectũ in aſſignatiõe babituũ vir⸗ tuoſoꝝ vel actuũ.ſicut nec vis iraſcibil cõ⸗ tra cõcupiſcibilẽ ponit numeꝝ ¶ Applice mus ſᷣmonẽ de hoc qᷓdꝛuplici lũine btifico ad qdꝛuplex lumẽ qð cõcurrit ad cõtẽplati onẽ vie dicẽtes / ꝙ ex ꝑte lumis naturalis i ſe nõ eſt variatio hic ⁊ ibi.ſic nec ipᷣa aiena tura eẽntialr diuerſa ẽ.pᷣſertiʒ i eadẽ aia.qͥc qͥd ſit de ꝑfectiõe eentiay diuerſaꝝ aĩaruz ꝓut ſonare videt᷑ articulꝰ. Si⸗ aia xpᷣi ñ ſit ꝑfectioꝛ aĩa iude.erroꝛ.¶ D icamus de ha bitu gre ag habitũ gle. ꝙ differüt penes i⸗ pfectũ ⁊ cõſũmatũ.ſiłret actus eius.Etita de actu et babitu caritaꝶ poſſet dici. Sed de habitib ⁊ actibfidei ⁊ ſpei/longe aliter q;ᷓ in viſiõe ⁊ fruitiõe pr̃ie Et h ꝓpter ternũ lumẽ qð noĩiamꝰ obiectale qð ẽ ipemetde us in ſe viſus. Diẽ ergo deficit bicin vg. pnoino cſcin Aleauak deatea Renidens unens cüdemag homedeic fcttinet ohſeqnid dis G busctern Gnpbin tmintane nomẽbo ſnplons cpitmnpt tame, Gitüpen nponive ſtancä hinenh ſneftbin menden ſicag naröen chicati mendel gninet legiac⸗ ukte Pppe ndleno; kſunpnq inpupo⸗ 1 greri nunnr innan nmni wyi⸗ Mmu noſ Sdici giR Wram Rm, n; fealign dinncum Wwuwäyi nablci (önir iinehnii Maüin munsl cingieng iini n mun ziuchiiſt Omedeh riha ens n ſed .ro tertium iũllud lumen obiectale/non quideʒ inſe qm̃vbiqʒẽ/ſed in rõneobiecti.clare et nude ⁊ immediate in ſe viſi.ſic deficit ⁊ dii· fert viſio ⁊ tentio viea viſione et tentiõe pa trie. Nomẽ inſuꝑ dei quo ſe noĩat ¶ mani / feſtat in celo/a noĩbo quiba in terra noiat᷑. Ouo ſuꝑ ſctõ noĩerecipe que ſequunt᷑. Sanctũ dicit᷑ dei nomẽa ſctitate quã dio- niſi. deſcribẽs ait. Sanctitas eſt ab omni inquinatiõe libera ⁊ ꝑfectiſſima ⁊ inconta minatiſſima puritas. Grece enĩ noatag?⸗ os ſctm̃.ab a qð eſt ſine.et ge terra. Põt au tem hec ꝑticula conſtrui ꝑ ſe ſubintellecto verbo.qð nomẽ dei eſt vel dicit᷑ vel eminet ſanctũ. Poteſt nihilominus hec ſnia pẽde dere.ſeu coꝛrñdere ad pᷣcedẽteʒ vt dicat ma ria.ꝙ ſctm̃ nomen dei fecit ſibi magna Di quidẽ oĩs cognitio dei.ſicut eſt ſides vel in telligeẽtia / recte vocat᷑nomẽ dei.Cõſtataũt ; ꝑ fidẽ ⁊ aſſenſum datũverbis angeli/vir go cõcepit filiũ dei Fecit te̊ btãm que cre⸗/ digdiſti fecit magnã nomen ſctm̃ dei Docẽt ſacramẽta qᷓ; magna ſit in nole dñi/virtus eiuſ. Aut certe nomẽ hoc in ſilibo accipitur p noĩato qð eſt deus. Sanctũ nomẽ deiẽ id eſt. cõfirmatũ ꝑ oẽm creaturã.maximei⸗ tellectualẽ quarũ nulla ſubſiſteret.niſi cauu ſa q dedit eſſe influeret. Hinc canit Amb. Rerũ deus tenax vigoꝛ immotus in te per manens Etfacit hoc ad pᷣcedẽtem intelle⸗ ctũ de magna virtute nois dei Sanctũ eſt nomẽ dei qꝛ ſctĩficatũ.i.cõſecratũ ⁊ dedica tũ eſt in eleciis dei/ad eius glam.laudeʒ et obſequiũ. Scii eritis qꝛ ego ſctũs ſum dic — dus / Sctm̃ eſt nomẽ dei.qꝛ ſctificatũ legi bus eternis.qð nephas ẽ violari Clamãat Eraphin.ſctũs.ſctũs.ſctũs.ad inſinuatõcʒ trinitatis ꝑſonaꝝ.iũgebant ad terſanctus nomẽ bhoc.dñe deus ſabaoth.qꝛ trinitas ẽ in pſonis.vnitas ẽ in eſſentia.cuiꝰoꝑa ꝑti cipãt tripliciter imitatiõe interne ſetitatis et eterne. ¶ Nomẽ dei vnicũ eſt ſibi ſoli co gnitũ. ꝓpterea nõ potuit ab aliquo alio a ſe imponi vel effari plene et ꝓpꝛie.qꝛ naturaʒ ſuam cũ ſuis ꝓpꝛietatibo ſolus ↄpᷣhẽditðꝛ hinc inhabitare lucẽ inacceſſibilẽ.necnõ ineffabilis ⁊ innoĩabilis eſſe laudat᷑¶No men dei datũ ẽ xpᷣo qð eſt ſuꝑ omne nomẽ ſic ad ꝓpꝛietatem reducẽdo factũ eſt ꝑ ĩcar/ natiõem vt eſſet hõ deus. et deus homo.ꝑ cõicatiõcm idiomatũ et ⁊ nominũ.( No⸗ men dei / ſingulariter inter puras creaturaſ eæminet in maria.que illuminansvł illumi nata ꝑ interpᷣtationem nominatur. et dũa omen dei ſumptũ a creaturis:ſicẽ oĩ⸗ modũ ꝙ ab omni crearura vſq; ad infimꝗ põt ſumi noticia qdam rei ⁊ inde nomẽ qͥᷣ cognoſcat᷑ imponi ⁊ foꝛmari.Rõ qꝛ qlibʒ Exyveſtigiũ ł imago trinitatꝭ m exeplrꝭ tria a ꝓppꝛiata ·et ſ̃m triplex genꝰ cae efficient⸗ et finalis ¶ Deus ſicut põt noĩari ſ̃ᷣm ſuaſ creaturas.ſic poteſt ab bomine qui: creatu ra antonomatice mũdi dicitur ꝑticipans cum omi creatura videri et intelligi.nũcg9 ſpechlũ et in enigmate. verba ſunt apoſto⸗ li. ¶ Deus in ſuis ⁊ ex ſuis creaturis.pt di ci intuitiue videri.ſi viſio intuitiua largiſ⸗ ſime ſumatur. pmo put generaliteromnis pxceptio obiecti ſimplex etiaʒ immediata / dicitur intuitiua.ſiue obiectũ ſit realiter pᷣ ſens in ſe ſiue ꝑ ſuam ſpẽm.ſeu ſilitudinezʒ tmmõ Cõſtat enĩ ꝙ omnis res ſiueextraa nimam / ſiue intra gerit ſimilitudinem dei Poteſt enĩ homo intelligens.i.intus legeſ et credens/ferri in noticiam obiecti cuius eſt hec ſimilitudo veſtigiũ ſpẽs vel imago Gecus de bꝛutis et hebetibus qui deuz et eius ſigna et verba voces et ſpecies/et ſpe⸗/ cula/non aſſumunt / niſi vt ſuntres quedã ad aliud non reuelate. ¶ Beus experime- taliter cognoſci poteſt aut percipi a creatu ra mundi viatrice:et ſi non in ſetamen in ſua obiectali ratione.vel imagine ſeu ſimi litudine.tam extra qᷓ; intra. Sequiturex p cedenti.iũcto coꝛrollariovno quo dictũ eſt omnem noticiam ꝓpꝛie intuitiuam eſſe ex⸗ perimentalem et econtra. Deductio pate⸗/ bit infra in tractatu de mente coꝛdis. Di⸗ militer diffinitio ſapientie.que ſupꝛemuʒ locuʒ tenet in nominibus dei pꝛo ſtatuvie quaim ita deſcripſit Dioniſius. Sapiẽtia eſt diuiniſſima dei cognitio.que eſt per ig⸗ noꝛantiam cognita ſcm vnitionem ſuꝑe minentem.quando mens ab alijs recedẽs poſtea etiam ſeipᷣam dimittens.vnita ẽ ſu perſplendentibus radijs inſcrutabili 2 fundo ſapientie lumine illuminata.D us ſi negetur hic cognoſci exꝑimenta intuitiue.vel etiam quidditatiue.vt quia neſcimus hoc de deo quid eſt. ſed quid nõ eſt.quia cognoſcitur perignoꝛantiaʒ vt di cii diffinitio nunc inducta.opoꝛtet ad con coꝛdiam dictoꝝ ſctõꝝ.noſtrisvti diſtineti onibus.que rationabiliter ab vtriſq; poſ⸗ ſunt admitti. ¶ Una diſtinctio iam poſ/ ta eſt de noticia mediata et immediata. „ . 2 S C Tractatus Bextus Altera ſimiliterinducta eſt de noticia ĩtui⸗ tiua/que rõnabiliter apparebit /ſi cõſidere mus cõſequentcias iſtas et ſimiles nõ vale⸗ re. Hec res ẽ intellecta.ergo hec res eſt. hec res eſt imaginata.ergo eſt.bec res eſt intui tiue viſa ꝑ ſuaʒ ſpẽm.ergo eſt.ſicut nec iſta hec eſt res cognita a deo intuitiue ꝑ ſuã eſ⸗ ſentiam. ergo iſta res eſt.demonſtrata reqᷓẽ ſolum poſſibilis / nec fuit/necerit. Tertia diſtinctio eſt de quidditatiua cognitõe rei Cognoſcitur itaq; res. vno mõ ſᷣ̃m quid noii/ſicchimera cognoſcit᷑qꝛ ſcimus qͥd ſiẽ᷑ nomen ſignificat.ſ.chimera. Scðo ðꝛ res cognoſci qdditiue.qũñ ſciturqꝛ talis res eſt actu/aut ſub quadã generalitate cognoſcũ . tur alique ſue ꝓpꝛietates et cauſe. Si non admittitur hoc membꝛum diſtinctionis vix relinquetur aliqua cognitio quiddi⸗ tatim de reb etiam ceatis ⁊ viſibilib. Tertiomõ ꝓpꝛijſſime qͥd eſt de re ſcitur.dũ — comolcikg ſuam cãm ꝓximã ettotalẽ: E cãm cognoſcere.⁊ qm̃ illius ẽ cã ⁊c. Co⸗ gnoſcimus H qͥq eſt deus/ duob pᷣmis mo dis Tertius vel eſt ꝓpꝛius deo ſoli velcom municatus biiĩfice viſioni.vbi ſacie ad fa⸗ ciem videbit᷑ ſem̃ nomẽ eius.⁊ cãtabit᷑i id ipᷣm. Magnificat aia mea dñm. Begq. nitur tractat ſextus dꝛagmaticus ſuꝑ boc verſu. Et mia . eius a Pgenie in ꝓgenies ⁊c̃. Ubide lamẽ Arie notulas centim. 0 9 Cmia eius a pgenie in pgeni⸗ es timẽtib eũ ¶ Diſcipul? Seẽ tio quẽadmodũ cõſonat in cãti co ſuo maria cũ pr̃e ſuo.cuiꝰ in vno pſalmo eſt inciũ. Miam et iudiciũ cã tabo tibi dñe.Timoꝛ itaq; venitex cõſide iungere mĩam cũ timoꝛe.niſi miam ⁊ iudi ciũ ꝑiter cãtare: Quid pᷣterea miam ⁊ timo rem deo pſallere/niſi exultare cũ tremoꝛe: Sunt in hoccãtico tenoꝛ iuſticie mollis cãtus mie.Sed qõ eſt.ſi maria iũxerit can tãs ⁊ cõferẽs in coꝛde ſuo cũ ſpũs exultatõ ne/lamentũ iuſticie/pᷣſertim qꝛ dictũ eſt ꝗ; in oẽs affectionũ voces ſe cantãtis marie variabat affectus. Sic enĩ leuius induci poterimus nos peccatoꝛes ſꝑ cũ letis mi/ ſcere triſtia.deſiderare lectulũ ſpõſi:ſj ime Deima notula re ſpeluncam inferni.girare ꝑ meridiem/ſ,- flecti adaquiloneʒ /ſperare de mia / ſʒ mmnes iudiciũ.ſciretꝑs nidendi.et tempus flendi Si ſpes eleuat ad pᷣſumptiõem depꝛimat timoꝛ.ſed nõ ad deſperatiõem. Reſiliat ti⸗ moꝛ ab hoꝛoꝛẽ ſeueritatis ad placoꝛẽ beni gnitatis. Dicat oĩs xpᷣianus Impulſus/e uerſus ſum vt caderem ꝓpter miſeriam ini/ quitatũ mearũ.et dñs ſuſcepit me/ᷣm mul titudinẽ miſerationũ ſuaꝝ.¶ Dagfr.La mẽtata eſt abſq; dubitatiõecũ multis/lũc apud dei aures mẽtis ſue ploꝛatibo vᷣgo be ata. Abſit vt imitaret᷑ inertiã iudeoꝝ.quaʒ ſub inducta ꝑabola pueroꝝ in foꝛo luden tiũ damnauit xpᷣs.cecinimꝰ vobᷣ nec ſalta⸗ ſtis. lamẽtauimus nec ploꝛaſtis Judei ſi⸗ quidẽ ſi ꝑ allegoꝛiã loq mur.neq; xppᷣm mã ducantẽ cũ eis.nec Johem abſtinetẽ in be remo ſuſceperũt.ſed vtriq; detraxerũt Sic mente coꝛrupti hoĩes/oĩa ad ſuũ trahũt in teritũ.quẽadmodũ egris aurib nec cormẽ placet nec lamentũ.vt in coꝛpaliba non mi nus ſpũalibus cantiboet auribo. iſci⸗ ulus Offert ̊ qõ dũ ſederimꝰ ſuꝑ fiumia abilonis huius exilij qͥd eligibilius ſu vł cantareet ſaltare vel lamentari et ploꝛare⸗ Dagiſter. HNõne ſolutiõem aperit nobᷣ de ſedetibo ſuꝑ fumina babilonis er flẽ⸗ tibo ſubiũgit. In ſaliciba in medio eius ſu⸗ ſpẽdimus oꝛgana nr̃a.Deinde. Quõ can tabimꝰ cãticũ dñi in tenra aliena. Legimꝰ xpᷣm crebꝛo ploꝛaſſe ⁊ doluiſſe exultaſieſpi ritu ſemel Maria ſemel exultauit in canuè⸗ co. Johannes cuius hodie dum hec ſcribi mus/ decollatiõis dies agitur.exultauit ſe mel invtero.O quotiens marie animã.do loꝛis gladius pertranſijt Johannes/exem plar et pꝛecoꝛ penitentie.non minus operi bns q; pᷣdicatione quotiens bene credituxr lamentaſſe. Saltat herodiadis filia cum gaudio.et pꝛecium ſaltationis ſibi datca⸗ put Johãnis in diſco.Egrediũtur inquit Job de gaudentib Egrediuntur q̃ſi gre⸗ ges paruuli eoꝛum et infantes eoꝛum exul tant luſibus Tenent tympanum et cytha/ ram.et raſpondentad ſonitum oꝛgani.du⸗ cunt in bonis dies ſuos.⁊ in puncto ad in ferna deſcendunt.Et quid eccleſiaſtes de / nunciet audi.Melius eſt ire ad domuʒ lu⸗ ctus q; addomum conuiuij.Et iteruʒ Ri⸗ ſtra deciperis. iſcipulus. Holo ve⸗ ſum reputaui erroꝛẽ. ⁊ gaudio dixi.Cur fru xent te allegationes 3 moi que ſuppetunt fechhn ſcfici⸗ ſtcesc⸗ fchis ſ Die ecord nun ebon 3 le nnit mmin lüo⸗ ne Poneo Comur dinick tcem etnud iner ritans 6 C umulao i nhigbe Ucon ntonn 1 vöfeeſtnng iß, Grnni tränbe mi ümmbärin pnecnme bponni TAE ipfund . eNn vur: nthob gaßt us ſu⸗ ocn GN naceci tinanns ecſoidi wülgauitſt canmmädo nnesaen ninsopen meoeciur ioflig am ſbita ümingoit mriſigen erumeul umgothe nogenide Puncontn criaſtes tusdenmi Ktimn ongin lus obt rinn ei qꝛ amoꝛe langueo. pus ſentio cõferendũ de lamento ſpõſe.cui ſponſus/ob turpitudinẽ ſuã defoꝛmitateʒ q; dedit libellũ repudij qꝛ vetula ſcʒ et rug⸗ garata.qꝛ depoſita a ſede ſtabilitatis?⁊ hono ris.ſedet in puluere vanitatis.autvagatur egreſſa poſt veſtigia gregũ illoꝝ.qͥ ab vni⸗ ſultet turpitudo. S nertiſti. vñ vero reputas tale incõmodum 5 ueneritꝭ inquit dilectũ iſcipulus Imo tate gregis ſponſi ſe ſeꝑant/aut certe fame/ lica inanis et egens effecta/ paſcere q̃rit he dos fedoꝝ deſiderioꝝ .iuxta tabernacula paſtoꝝ/que ſunt cõuenticula hereticoꝛum iſtoꝝ qͥ verhis et exemplis/ab ouili paſto⸗/ ris vnius qð vnicũ eſt/ſe diuidũt.nõ ami/ ci ſed ficti ſodales effecti. Yalloꝛ ſi nõ ſpon ſas tales. vetulas et rugoſas.vagas et eſu⸗ rie cõſumptas.notabat pulcerrima mulie rũ q;uis genere maſculino loq̃ret᷑. Hõ eniʒ eſt in amoꝛe ſpũali maſculus aut femina. Dicit ergo de ſponſo. Diſpſit ſupbos mẽ te coꝛdis ſui. Itaq; ſicut te docentedidici/ pulcritudinẽ eõſiſtere in veritate.vnitate. et bonitate.ſic oꝑtecꝙ ex iſtoꝝ carentia re ¶Dag Bagaciter ad turpitudinis odioſe accidiſſe ſponſe. Di ulus Nimirũ ex ignoꝛantia ſui et ſuꝑ bia q̊ꝝ qdᷣlibet/aut diuoꝛtioꝛtiũ/aut repu diũ oꝑatur.Si ignoꝛas teo pulcerria mu lierum egredere ⁊ abi.Ecce de ignoꝛantia. Poꝛro de ſupbia vaſti legimus.et in cãti/ co marie de ſuꝑbis audiuimꝰ potentibo et diuitibi.necalicuiꝰ vt dicũt egẽtib ⁊ iſtru it qꝛ miſeri ſunt ⁊ miſerabiles pauꝑes ceci et nudi qᷓ̃les euomita ſe deus.q̃les diſꝑgit a mẽte coꝛdis ſui ſine mõ necnõ de ſede ve ritatis.deponit ſine numero.demũ inanes ſine⸗ ondere bonitatis oꝛdiniſq; dimittit ubſq; numero. de gaudio vel triſticia ſtul⸗ toꝝ.qui dum letantur inſaniunt.dum tri / ſtantur furiunt Sit colloquiũ pᷣſens dela mwento ſponſe/dum adhuc ꝑegrinat̃a ſppo⸗ ſo.poſtq; de canticis et epithalamio ſatis abunde cõfabulati ſumus. Magr̃ Fiatvt vis.et vnde vis exoꝛdiamur: Puto ꝙ ala⸗ mento languoꝛis ſponſe querentis ſpon⸗ ſum in lectulo quietis.ſ.ꝑ noctis cognitio nis enigmaticeet nõ inuenientis. Oz ne⸗ q ꝑ vicos et plateas ciuitatis dum anxcia circuit et diſcurrit:dum adiurat filias hie⸗ ruſalem ciuitatis que eſt libera maternr̃a⸗/ obſecrationes ardentis deſiderij Si in⸗ neũ vt annuncietꝭ agiſter Loqueris ᷣm tropologiam. D erallegoꝛiam. que repuium hmõivarijs lo cis notant in ſcripturis.maxime ꝓpheticis in yſaia.Eʒechiele. Jeremia cum ceteris. Iſaias pmo ſub o i er ecte que de⸗ buit facere vuas et fecit labꝛuſcas.Poſtea ſub figura tyꝛi Sumecytharam penitẽtie circũi ciuicatem eccleſie vel celeſtis patrie per of̃onem.meretrix obliuioni tradita.i. repudiata.bene cane et frequẽta canticũ ꝑ petitiõem venie.vt memoꝛia tui ſit ꝑ recò/ ciliatiõem mie.Lalem deploꝛat Jeremiaſ Et egreſſuſ eſt inquit a filia ſyon ois decoꝛ eius. ¶ Diſcipulus Scio multa ſunt in hanc ſniam que triplicem ſtatũ ſponſe no/ tant. Quedam eſt recõciliauda ꝑ abiectio nem turpitudinis vt iſte q̃s loquimur iꝭ⸗/ rantes et ſupbe.Quedam exercenda ad ni toꝛem pulcritudinis. Quedam cuius itro ducẽda ad fecũditatem generationis Sic gquerunt᷑aſſuero virgines.q̃ pᷣmo ſegregã tur a ppło.de hinc decoꝛantur pigmẽtꝭ va rijs in triclinio demũ collocantur in ihala mo Sic filij iſr pmo fugiunt ab egiptijs et ſummerſo pharaoneꝑ baptiſma ffumi nis aut flaminis.tranſeũt mare rubꝝ.po⸗/ ſtea tranſeunt ꝑ deſertum tandem ioꝛdane tranſito/comedũt terre ꝓmiſſionis fructũ. Hec eſt via triũ dieꝝ.poſt qð triduũ reꝑit Yeſus in templo celoꝝ in medio ſenioꝛuʒ ſanctoꝝ ſuoꝝ.Deuiq; triplex iſte ſtatꝰ di/⸗ uiſione diuiditur Incipientiũ pficientiũ et ꝑfectoꝝ. Nunceſt queſtio.quid cuilibet huic ſtatui ſponſe ſit eligibilius au exulta tio vel lamentum ¶ MWagẽ Opoꝛtet nos addere dictis poꝛibus/pꝛimitus diſtinctõ nem delamento. Vnũ eſt in ſola rõne.nõ redũdãs paſſionaliter ad ſenſualitatem. et hoc appellatur diſplicentia vel odium vel deteſtatio vel abominatio. libere elicita ꝑ iudicium rationis. Sic ꝓpoꝛtionabiliter de gaudio et deſiderio et ita generaliter de omni nomine/paſſionem ſonante/compe tit accipere ſuo modo ¶ Lamentũ Aliud eſt quod oꝛitur ⁊ radicatur in ſenſualitate. aut oꝛtũin rõe/ diriuatur ⁊ redũdat ad coꝛ ſenſuale / non aliter de ceteris affectib' q̊s phi ſolas pꝛopꝛie voluerunt dici paſſiões ue ſenſum afficiuntet quodammodo af⸗ igunt. Amplius vero vt modo notabat/ lamentum vnum eſt temꝑale. hoceſt ꝓ ſo⸗/ lum temꝑalibus incõmodis.appᷣhenſis/a rõne ſub rõne pene afflictiue. Aliud ſpũ/⸗ ale,ꝓ ſolis malis culpe.appᷣhenſum ſbᷣ riee⸗ Tractatus Gertus offenſe diuine bonitatis ⁊ iuſticie. Lamẽę tũ pene hũt dãnati/nõ lamentũ culpevt of fenſiua fuit aut eſt diuine iuſticie qlliter eſt in viatoꝛibo plurimis inuenire. Quibo p / ſuppoſitis e alijs declarat ꝑ doctoꝛes.ꝗᷓ/ tuoꝛ tibi pñtabo theoreumata/aut ꝑado⸗ xas.i.glioſas⁊ vix credibiles ꝓpõnes de la⸗ mẽto culpe ꝓut eſt offenſiua diuie iuſticie? Hocenim ſolũ ꝓpꝛie eſt laudabile et meri⸗ toꝛiũ/nec põt pcedere niſi ab electione libe ra volũtatis.¶ Tamentũ offenſe diuine⸗ quo maius intenſius q; fuerit in ſpõſa/eo maioꝛẽ cauſat in ea ſpũalẽ leticiã Hoc ſen tiebat qͥ cõfitebatdño dicẽs. Scom mul⸗/ titudinẽ doloꝝ; meoꝝ ĩ coꝛde meo.cõſolati ones tue letificauerütaiam meã. Rurſus ſi ſimpliciterad ſimpłr/⁊ magis ad magis. ?- maxime ad maxime ſ̃m regulã phi/regula vero xpᷣi vera eſt/ꝙ lugẽtes cõſolãturq; qBʒ triſticia ſua vertat᷑ in gaudiũ/ ⁊ poſt lamẽ⸗ tatiõem ⁊ fletũ(teſte ſara iunioꝛe)cõſolatõ nẽ infundit. magis lugens magis conſo⸗ latur.et maxime maxime. ¶ Lamẽetũ offẽ ſe/tanto magis eſt in ſpõſa.quo fuerit ipßa pfectroꝛ in via Patuit in aĩa xpᷣi ᷣm poꝛti onem inferioꝛem. In maria vero ⁊ in pauu lo ⁊ in ſilibs ſᷣm etiã ſuꝑioꝛis mẽtis apiceʒ. Vñ iurabat aplus ꝙ ꝓpter frẽs iudeos no lentes credere/erat ſibi cõtinuꝰ doloꝛĩ coꝛ de adeo vt exemplo moyſi peteretanathe⸗ ma eſſea xpᷣo ꝓ fratribo.q̃ſi deletus ð libꝛo vilte.cuius intelligẽtiam alibi didiciſti e gis inſuꝑ exhoꝛtatiõem apli.Gaudete in dño ſp. iterũ dico gaudete. Vn nöne pu⸗ tas qð hoꝛtabat᷑obſᷣuaſſe ¶¶ ſe redũdans in ſenſualitatẽ ſponſe.foꝛtitu⸗ dinẽ indicat eo maioꝛẽ in ſponſa ceterꝭ pa ribo.quo lamentũ plus ſentit᷑in ſenſibilib⸗ Pꝛo cuius intellectu cũ ſilib vtilis eſt val de diſtinctio iuncta poꝛib/ꝙ lamentũ qñ q́; ꝓcedit ab obiectis exterioꝛibo immutan tibus pmo ſenſus qͥnq; defoꝛis vel alteruʒ de his Deinde tranſeunt ad interioꝛes ſen ſus/qui radicaliter ſunt in coꝛde et in cere⸗ bꝛo cõpletiue.et tandẽ immutat᷑ rõ inferi⸗ oꝛ.vel ſuꝑioꝛ ſil cũ inferioꝛe.et hic eſt pceſ⸗ ſus nat᷑alis cõioꝛ.Aliqñ vero fit oꝛdo con uerſus nõ aduerſus:iœꝙ exactiba rõis vtriuſ q; libere diriuãtur immutatões ad coꝛ car nale. et cõſequẽter ad cerebꝛũ.poſt ad ſen⸗ ſus exterioꝛesvt ad oculos ꝑ lacrimas.aut ad linguã ꝑ clamoꝛes.⁊ ad manꝰ cõploſio⸗ nes.et ceteroꝝ membꝛoꝝ diſtenſiões / aut amẽtũ offẽ⸗ — ptracto Bal quid itunſnphtittaneslldu diffuſiꝰ? er / cõtrectationes/mille modis pꝛo qualitate paſſionũ rõis imperio.¶oquitur ꝓpoſitõ de hocꝓceſſu ſcõo. Cuius hec eſt pbatio / ꝙ; maioꝛitas effectꝰ/atteſtatur maioꝛi foꝛ⸗ titudini ſue cauſe.Attamen/actus actiuo / rum qꝛ ſunt in patiente diſpoſito poſuit p poſitio noſtra/ceteris paribo nõ ignoꝛans cõplexiones ſponſehuius/aut illius vari⸗ as.ſcdᷣm diſpoſitiones ad lamentũ vel leti ciqam.ad metum vel ad ſpem cum ſimilib.. quoꝝ cauſas expedit eſſe cognitas a deuo tis.quoꝝ noticiam/theologi⁊ oꝛatoꝛes ac cipiũt a phᷣis et medicis. Per rõem qͥdem a phis.eta medicis ꝑ exꝑientiam. Qua ſu per re nr̃m habes de paſſionibo opuſculũ. n mentũ redũdat eo facilius ad coꝛ ſe⸗ ſiuũ ſponſe/q̊ fuerit ceteris parib minus in ipᷣa de lamento ſolius pene.minus quo qᷓ; de reliquis paſſionib ſenſitiuis/ ratiõe cõmodi ſolius.vel incõmodi tꝑalis.Fun⸗ datur hec ꝓpoſitio in apłica doctrina. cuiꝰ rõem explicat ꝓpõis nr̃e cauſa. Ait nanq; aplus.ij.ad Coꝝ/c.vij. Gaudeo non quia coõtriſtaui vos ſed qꝛ cõtriſtaui ad peniten tiam.cõtriſtati enim eſtis/fm deum / vt in nullo detrimentũ patiamini ex nob. OQue enim ſᷣm deũ triſticia eſt.penitentiam in ſa lutem ſtabileʒ operatur ſeculi aũt triſticia moꝛtem oꝑatur.Ecce iſta que poſita eſt di ſtinctio ſub aplicis verbis paucioꝛibuſex poſita.ꝙ quedam eſt triſticia fᷣm deum.q̃/ dam ſeculi vel ſcõᷣm ſeculũ. Vna vitam qꝛ ſalutem. altera moꝛtem/qꝛ ſalutis ſuffoca⸗ tiõem oꝑatur Poꝛro/tam apłicũ qᷓ; noſtre ꝓpõnis verbũ/phᷣica cũ theologica rõe mõ ſtratur.ſi teneamus illud vulgare vel ma⸗ giſtrale metrum. Pluribo intentus minoꝛ eſt ad ſingula ſenſus.Oõ ſatiric aliter ex⸗ plicat.Pectoꝛa noſtra/duas non admittẽ tia curas. Si igitur fuerit occupata diſtra ciaq; ratio ſuperioꝛ cum inferioꝛi/imo qũ q; ſummerſa/et penitus in vſu ſuo pᷣpedi⸗ ta per lamentum ſeculi/conſequens eſt/vt vel minoꝛ vel omnino nulla fit ad triſticiã ſcðm deum ſeu lamentum culpe / liberum. Pꝛopoꝛtionaliter de gaudio debet dici. Habes ecce quattuoꝛ ꝓpoſitiões quequo⸗ quo modo tue petitioni ſatiſfaciant mẽte Bicioul⸗ Salubꝛia quidẽ ſũt ponenda. ¶ MNon enĩ rõ pᷣme põnis aſſig ta eſt. ſed autoꝛitates inducte/ quepoſſunt intelligi de gaudio / non vie! ſed patrie. Aismi ſcoblen ſöſang rreptu boblic töen wentar nempe lem genntonn nutn ni/ türanin lanor renonn mentil ſomit diabol rurien fiattr ſtet S rhntis Cnnnsqie iels Fun Wann a 1Dunnng wgu lap nen n i o Me uninſ in lackdi nieſc. Nac Vianc 8ſoffocn⸗ öroſe Gcaröeno eyama, mmnsinn inogltnn ronacmia upemnia nori noi uſoſpei⸗ npeſt Purſii thelbenm odehatdic⸗ zöescen ſnammnt! nbracliii guudifiit nepinoiß w npſt ſe exequare valoꝛem: Sufficiat apłs vbi ſu pꝛa.reddens rationem ſi. ui gaudij:qꝛ cõtri / ſtauerat coꝛinthios m deum. Ecce enim hocipᷣm ᷣm deũ cõtriſtarivos/q;tam invo bis oꝑatur ſolicitudinem /ſed defenſionez ſed indignatiõem / ſed timoꝛem/ſed deſide⸗/ quando ſeruus bonus ⁊ fidelis audiet In nitui. ¶ Mone p̃ᷣteren caluũ niabilis eſt ſecũda ꝓpoſitio de ſpõſa nõ hbũi tra in gaudiũ dñi tui. te cõſciẽtiam beccat. indubie fuit aia Sed necaſſignatus pulcerrime mulierũ. Sed neca eſt modus cõcoꝛdandi ꝓpõem ſimłet apli ca verba quibe iubet in dño gaudere ſemꝑ Et iterũ gaudere ſi ſempꝑ oꝑtet ſponſam eti am pfectiſſimã ſᷣm te/toꝛqri lamento. Am⸗/ plius qᷓliter oppoſita ſimul ſtabũt/lamẽtũ coꝛ cõſtringens et dilatans leticia. Poꝛro tertia poſitio videt᷑ inniti totaliter diſticti oniby denotionis. ad cãs naturalis rõnis Pe Deniq; con tra ꝓpoem q̃rtam cũ ſua declaratiõe/ponit ſeu diſpoſitionis ſenſualis. Breg. ꝙ mala q hicnos pᷣmunt ⁊ vtiq; luß⸗ compellũt. Juxta pabolã xpᷣi de rege dicen te ad ſeruũ. Cõpelle intrare/vt impleat do mus mea. Sic bebꝛei cõpellẽtibꝛ egipijs tenebꝛoſam egiptũ ſunt egreſſi. Alioquin flagella ſue iracũdie immitteret fruſtra deꝰ õſſertim in electis. vt in ſponſa ſeu recõcili⸗ anda ſeu decoꝛanda ꝑ exercitiũ ſen ad ſpõ/⸗ ſum primins introducenda.¶Dagilter Jure expoſtulas.ſed nõ oĩa ꝑiter dici pote- rant. Et quidẽ rõ pme ꝓpõis q ponitur cũ gaudio vie⁊ ſimul lamẽto taliter accipitur Deſideriũ q;to feruẽtius et efficacius fuę/⸗ rit eo(ceteris paribo vt ſo intelligivolumꝰ) dũ impletur eſt cauſatinũ intenſion leticie Sicut enĩ deſideriũ qð differt᷑ afſligitaiaʒ ſic oblectat dũ implet᷑. Quis vero neſciat/⸗ ſpõſam ꝓ culpa lamentãteʒ ſᷣm deũ deſide⸗ rare plurima/que lamentũ implet ſaltemꝓp babili cõiectura:? Deſiderat qñq; recõciliaꝰ tiõem ꝑ abſolutiõem culpe. Hãc efficit la? mentationis cõtritio. Deſiderat abſolutõ nem pene. hanc efficit et opatin toto veltã to lamẽtans confeſſio vel ſatiſfactio. Deſi derataugmentũ gre/ac ꝑinde glie Nõnep mouet ad hoc/lamẽtans oro Nvel afffiges ieiuniũ /vel depauperans largitio/q ſemet exinaniuit bonis foꝛtune vel naturevl gre alijs miſerando. Rurſum deſiderat ſpõſa lamentãs.purgatiõem a ſcoꝛia peccatoꝛuʒ renouatiõem quoq; pulcritudinis et aug⸗ mentũ/ꝑ lauacrũ lacrimarũ / debilitatiõem fomitis / ⁊ ſummerſiõem miſtici pharaõis diaboli. Libidinoſe pᷣterea ↄmotiõis ⁊ lu xurie magne extinctiõem/cuius obliuiõeʒ facit triſticia vniꝰ hoꝛe.Quid moꝛarer per ſingula / cñ nẽo poſſit verb lamẽti fm deũ ̃ꝝ ̃ꝝ̃ ssl . gere faciũt crebꝛo ſm ſeculũad deũ noſire ruim /ſed emulatiõem / ſed vindictam. In omnibus exhibuiſtis vos incõtaminatos eſſe negocio. Jungamus officiũ hoc vnũ lamenti ᷣm deũ ꝙ nihil efficacius/ad con templationis quietem:nibil admirabiliꝰò ad mentis illuminatiõem ſerenã q; ꝓfũde lamentans cõpunctio. Sentẽtia eſt vene rabilis ⁊ exꝑtiſſimi taliũ Richardi Cui cõ ſonant ſctõꝝ verba multꝭ locis de pᷣconio humiliati coꝛdis. Deniq; lametatio ſecun dũ deũ q;dto minus babet de cõplacẽtia ſe⸗ cũdũ ſeculũ/tanto minus ſuſpecta eſt/tãto ſecurioꝛ a latẽte ſuꝑbia.niſi foꝛte qͥs diabo lico monſtro/gignat ſuꝑbiam ex ſuo cõtra rio qð eſt humilis lamentatio. ¶ Ceteruz ꝓpoſitio ſcdᷣa loquitur de lamento culpe/ñũ ꝛie ſed aliene potius q̃le xpᷣus ſuſcepit ꝓ nobis / cui virgo mater / ſponſa ſoꝛoꝛ ⁊ fillia ſup. oẽs cariſſima/ſe abſq; vlla dubitatiõe coõfoꝛmauit.adeo ꝙ vltronea volũtate con ſenſit dilectũ ſuũ exdilecto et amicũ ꝑ amo rem ⁊ filiũ talẽ. p noſtra redempꝑtiõe crucifi „ gi. cuius redemptiõis poſt filiũ fuir deſide ratrix maxime fuit et ʒelatrix.Jõ donec cõ pleret᷑ nedũ ſufficiẽter pᷣcio paſſiõis ſoluto p oibus ſed etiã iugiter ⁊ efficaciter in ſin⸗ gulis nõdũ damnatis. Ipᷣa quoad vixit.a mariſſimis deũ ſpõſuzʒ⁊ inenarrabilibo ge mitibus poſtulabat.frequẽter q̊ʒ cũ ldamo re valido ⁊ lacrimis exaudita eſt ꝓ ſua reue — rentia. Demũ qtũs nũc beata ⁊ impaſſibił facta exaudiat᷑:lamẽtando tuncmeruit. Petis rõem intenſiorꝭ triſticie in ſi ponſa qᷓ diligit intenſius Dat iſtam ꝑſpicue / conſi deratio phica iũcto fideifſumine. Cũ eniʒ triſticia ſit appᷣhenſio obiectl / ſub rone dii cõueniẽtis.q;to fuerit appꝛehenſio foꝛtioꝛ 9 et clarioꝛ obiecti ſub rõe incõueniẽtis am⸗ plioꝛis inſiunati.cõſtat inde ſequi lamẽtũ ꝓpoꝛtionaliter iutẽſius.Cõſtat pinde ma⸗ lũ culpe/impoꝛtionablr deteriꝰ eẽ qcunq malo peneę. Quiboattẽtꝭ qd ſuꝑeſt ↄcluder vides.¶ Miraris aũt:/quõ ſummũ lamẽ ri abũde ꝑ doctoꝛes de paſſioibo xpᷣi cũ btĩ tudĩe gaudij.qð nõ oʒ in btã maria.nõ in Paulo vel Morſe ve. Magdalena cum tum ſtat cũ cõtinua leticia. Solet h̊ tracta — 2 S „ CTractatus Serxtus ſitibus in via ponere gaudium vel lamen tum in ſummo cõtinuum fuiſſe ſed interru ptum frequenter aut alternatũ ſucceſſiue. nũc remiſſius.nũc intenſius.p loco ettꝑe. ſcm alternas meditationũ ſuarũ volubi⸗ litates circa cardiuẽ ſuũ deum/p modulis exercitationũ. Ita enim videre eſt in alijs viatoꝛibus/ipᷣos diuerſimode ſᷣm gradus officia ſtatus ceteraſq; viciſſitudines circũ ſtantiarum/exerceri. Hoc vidit qui dixit. Amnia tꝑs habent.pſequens ꝑ plurima. Subinge nullus catholicoꝝ negaueritqͥ tenoꝛem ſcripture ſacre veteris ⁊ noue/qui narratões ſctõꝝ patrũ cognouerit Antho nij Macharij Martini ⁊ ſiliũ.ꝑ tẽtatiões diabolicaſ/nõ in affectionibo carnis ac ſpi ritus impugnari.quẽadmodũ boni ange⸗ li nos adiuuant. Que tẽtationes ⁊ adiuto tia/nõ ſine ſenſuali paſſionũ immutatiõe naturali q;uis nõ naturaliter /ſepe fiunt ſit hoca celo/ſit a trrra.ſit ceteris modis mul tis. ¶ Poſtrema obiectio tua detribulati onibo/pcedit ex equiuocatiõe. Paſſiones quippe ſenſuales/nõ exiudicio rõis puẽi⸗ entes/ſed qᷓdã neceſſitate naturali ſenſibuſ imp̃ſſe/nõ ſunt vt ſicdicẽde paſſiões hũa⸗ ne ſed aĩiales Suntob hocimꝑtinetes ad laudẽ vel vituꝑiũ / put tales ſunt. Dicũtiõ Caſſianũ bona vel mala media.quibus vti cõtingit bñ vel male/ꝑ liberũ arbitrinzʒ Zoquit᷑ aũt cõcluſio de lamẽto et triſticia ſenſualib/virtualiter ſeu ꝑticipatiue libe⸗ ris.qꝛ libere imperatis /vel receptis. Tũc enĩ dicit᷑ triſticia ̃ᷣm ſcłm:/ſilr ⁊ gaudiũ vel timoꝛ vel deſideriũ/qũñ ſola radix/eſt amoꝛ ſuijpᷣius.vſq; ad contemptũ dei Alioquin ſireferatur in deũ/ꝑ amoꝛem eius ſuꝑ om⸗ nia ( Cũ in babentibaſymbolũ facilioꝛ ſit tranſitus)ceteris paribus/iriſticia ſenſuał augebit rõnalẽ/et leticia leticiam:niſi de ꝑ accidens ꝓueniat impedimẽtũ/rõne tem⸗ poꝛis aut loci/vel cõplexionis/aut circum ſtantie alicuius/quã tũc obſeruare ſuadet virtus/et ita ſymbolicãſſilitudinẽ variare decet. qñ plus obeſſet q; pdeſſet. Diſci pulus Diu iamdũ ſedulus attendi que di ſeris/ voluebat animus dubitationẽ quaʒ mõ verbis multis poſuiſti.Cũ enĩ ꝓ ſtatu vie/confuſa aut ſaltem mixta ſintoĩa/ſpes merus meroꝛ gaudiũ apud ſpõſam/cuinſ⸗ cunq; fuerit etiã ſupᷣmi et incomꝑabilł ſta⸗ tus/qualem tenuit maria beata/pulcerri⸗ ma mulieruʒ/non abſurde queritur/quale ſit exercitium landabilius/ pulcrius atque nobilius /vel exultationis vellamentatio⸗ nis: ¶ Dagiſter. Videturdeuot? Bem. loquens de vnguentis ſponſe / pietatis vn — guentũ pᷣponere pcioſius eſſe vnguẽto de . „ uotionis et vnguento cõtritionis. Hoc vl timũ ſuffunditur ad pedes Jeſu. Scoᷣm ad caput qð eſt deꝰ.qꝛ caput xpᷣi de. Terti um ad coꝛpus ſuũ vngendũ /qð eſt eccleſia nunc militans/que vnctio fit ꝑ miſeratio/ nem alienoꝝ peccatoꝝ.ſicut pᷣmũ conficit ex fecibe contritis ꝓpꝛioꝝ criminũ.in moꝛ⸗ tariolo coꝛdis ꝑ pilam timoꝛis. Scomve ro cõficitur exredolentibo herbis di uerſo⸗ rum beneficioꝝ.ꝑ pilaʒ ſeu piſtillũ ſpei.cõ tuſum in petra meditat onis.¶Eonſonat Breg.et eũ ſequẽs Richardꝰ in ſuo benva min.ꝙ nullũ deo ncceptabilius ſacrificiũ ; zelus aĩaꝝ qni tam trito affectu/plangit peccata ꝓpximi/qᷓ; trito quiuis alius pecca ta ꝓpꝛia lamentatur.ĩmo pluri affectu quia purioꝛi et ꝑfectioꝛi potentia mentis et coꝛ poꝛis ad lamentũ ſᷣm deũ diſpoſita.Di ſcipulus Si res ita ſe habet / ineſtimabilii eſt nobis exhibita/ſperandi materia/apð dilectiſſimã et apud amantiſſimã femina/ rum/et cõſequẽter apud ſanctos ſanctaſq; omnes / iuxta ppoꝛtionẽ meritoꝝ. Itaq; ſi pꝛo peccatoꝛibo ſaluãdis/cũ tanta lamẽto/ rum anxietate pᷣcabãtur/quid agere nẽ iſta foꝛnax ſuecanitatis imꝑturbabilis ⁊ ĩpaſſi bilis ſperãda eſt: ¶ Wagt Pie vereq; cõ cludis.Quid ſi ſupaddidero ꝓpoſitiõesa/ liquas.vere fidei et bone ſpei/de beata no/ ſtra? ¶ Pꝛima ꝙ nihil abſoluta volunta/ te petita deo/quod non obtineat.Alioqͥn non eſſet idem velle et idem nolle ſponſi et ſponſe. ſ. (lnuan amicicie qualis h eẽ nequit. ¶ Rurſus.nemo qui petit mariaʒ pꝛo ſe pie et perſeueranter in nomine Jeſu ſaluatoꝛis ſui.hoc eſt ad ſalutem. Quin il/ Mmeltaevelitatlalnt voluntate com / pleri.¶ Rurſus Maria voluntate pieta / tis.que dicituroptatio quedam adiutoꝛij petit et obtinet nunc efficacius a deo qᷓ; vo luntate ſimili.ſed paſſibili. dum actu dole bat in mundo.Hoc intelligit Bernardus dum dicit. Maria ſi perdidit paſſionem/ non tamen compaſſionem. ¶ Rurſum Maria tripliciter adiuuat viatoꝛes. Im/⸗ petratiue:ſi non meritoꝛie pꝛopter ſtatum Loõmiſſiueꝑ aliquos angeloꝝ vel ſctõꝛuzʒ quales voluerit deſtinare.cũ ſit ſupᷣma bie — hrſin ulln Noanu Ittralee gronso?. egncio⸗ Ntien. Nn Auge Gninereas oenn muphom grrogiti lo Gene exmnulns fumaſhn loeForn chaſun Dikingnäͤn tolensf ritans dinnsi niegpine diimne bllseſt coun ghing. 6,/Conona. 1 lobehrn lusſfi fmhngt taluspee nenngerc ſa mnn o niſnliv⸗ Cnn Juagſ lametof nentiſ ii ereqh 3 diridesa kdennno awunn/ nen Aocn oleſponſ egealshe nipannen, nonine umn Conh Nlnruecom untnepien/ Em adlutern nsadeoi dumacud n. (Nn rigtons epopen tmn e ciſgin Buper magnificat rarchiſans poſt filiũ purgandõ illuminan doꝛ perficiendo Cooperatiue quandoq; per pꝛincipalem ſui donationem.ſecundi teſtimonia miraculoꝛum. multis exhibi/ MHarrat Anſ⸗ ta.tam in moꝛte qᷓ; in vita. ſ helmus cuidam moꝛiẽti aſtitiſſe Dariã. et interrogata qᷓ nã eſſet. Rñdit: Ego mat᷑ eginn Rurſus ergo maria poõtyvt cuiuis in ſuo exitu pñs cõſolatrix/ductrix· et regina mie. et ꝓtetrix exiſtat. HNõ aliter ſuo mõ dicer̃ po tuimus de omnib ſanctis ſingillatiʒ ad ro bur certe ſpei. ¶ Diſcipłs.Grata ſunt iſlta deuotõisq; pleniſſima. Vellẽ igi᷑ ſuſcipꝑe ſub doctrina tã ſpeculatiua reglari/q;; pꝛa ctica velut exꝑimẽtali qͥs ſit oꝛãdi modus. maxime puocatiuꝰ ad lamentũ.¶ Magi Tradit oꝛatoꝛ LZullius.certos locos/ſᷣm Aoenrenmeerd rnlcnars 8 tibi poſſum nũc nũerare.⁊ ad lamẽtatõö nis excitatiõem inducere.q̃litera nõnullis cõperi factũ ſuꝑ lamẽtationes Jere. ¶ Di ſci tiua ſibi traditiõis aliene/q̃ oĩbo ptʒ vltro. ſimeq; ↄdito. Sic de rhetoꝛica diuia ꝛ vil⸗ helmi ꝑiſieñ. Sic de meditationib Anſl. Bern. Auguſti. Iſido.et ſiliũ fas eſſʒ nos remittere ad auctoꝛes.et nihil qð nõ nouit᷑ efficeremꝰ afferre.ne coꝛniculã alienis oꝛ/ natã plumis.riſui nos pᷣberemꝰ.¶ Diſci⸗ 18. HBõ ita certe deſipio.mõ ita gloꝛioꝛ i arrogãtia nouitatũ vt ita ſapiã. Ded cõſi⸗ lio Senece ſint apes imitande.colligẽtes ex multis floꝛibo fauos mellis.itaq; mate/ riam afferre nõ poſſumus niſi cõem totiſe culo. YFoꝛma vero poteſt eſſe nr̃a vt elemẽ⸗ ta cõia ſunt.ſed ꝑ foꝛmas mixtoꝝ in ſpẽs diſtinguũtur. LCuperem boc mõ fieret int nos. Modus eni tractãdi qſi foꝛmalis eſt tollens ſui nouitate faſtidiũ.et inuitansvł iritanead aſcenſum. O Dagiſter Tradi dimus in alio tractatu ſuꝑ initiũ cãtici ma rie quinq; verba.ad qᷓ̃ tota ſcripturaꝝ ſeriẽ diximus reducibilem.et ſcõᷣm que cantabi bilis eſt omnis melodia paſſionum (¶ Di ſcipulus Mente teneo / Sunt enim tſta ſtice diuine q; cum ſecnlari. ¶D ſpulus Placeret adaptatio ſinon faſtidi ret ꝓlixitas ⁊ nõ rapina qᷓdã videret᷑ apꝛia Ogr Weritas a q̊cũq; dicatiẽ cõis om nib ⁊ ſinglis/q ꝑ generatiões ſe trãſfert vt loquit᷑ ſapia.Nõ eni caruit Cicero boꝛum doctrina. Sic de rhetoꝛica Areſt.q cauſaſ dat ⁊ radices paſſionũ.Sic de tractatu o⸗ rationis ꝑ Hugo.ſtudioſiſſime ↄpẽdioſiſ 85 miſericoꝛdia. iuſticia et noſtra miſenra. Magiſter Quid ſi ad paucioꝛa reduxero ſimul oſtendens concoꝛdiaʒ/rhetoꝛice my 4 Diſciplus. laceret audire.bꝛeuitas enim/ memoꝛie . imul et oꝛdis et luciditatis ẽ amica ra⸗ gnam quoq; ſoliditatem habet in ſe doctri na quelibet quam fundat natura rerũ/a 1 bus quia neſciunt mentiri/gloꝛia batur . reſto.tam multa didiciſſe et phiſicei.natu literdidiciſſe.¶ Magiſter Leleberrimuſ Hungo / pinxit ſicut in tabula parua radi⸗ ces rhetoꝛice naturalis oꝛationis inſinuã/ do coloꝛibus Oꝛatoꝛ quippe nominat᷑ ab oꝛando Ande nomina ꝓuenerunt oꝛatio⸗ nibus Lullij demoſtenis et ſimiliũ. Sic autem incipit Quo ſtudio/quo ve affectu oꝛandus a nobis ſit deus/ex dei miſericoꝛ dia et noſtra miera ree n ſpeciebus oꝛationis cum diffinitionibus colligit ſe tandem ad tria.que ꝓpꝛia ſunto⸗ ratoꝝ captantium iudicem infiectere. Pꝛi mum reſpicit ꝑſonam iudicis.Alterum ꝑ⸗ ſonam ipſius aduerſarij. Tertiũ reſpicitꝑ ſonã ꝓ qua fit oꝛatio.Hec vero tria theolo gice rducũturad duo pᷣmiſſa:.ſad dei iudi cig miſericoꝛdiam.et ad noſtram miſeriaʒ iſcipulus Quo pacto ſic. cum indig/⸗ nãatio ⁊ immiſeratio/maxime ſolent ampli ficari.ab aduerſarioꝝ inſolentia.crudelica te,. malicia.fraude dolo.aſtucia facioꝛe:neqͥ cia. pteruia? ¶Æ Digler Dicam illud ꝙ theologie ꝓpꝛium eſt attendere.ſcilicetac⸗ uerſarium nihil poſſe ad augmentum nr̃e miſerie.deo non oꝛdinante vel ꝑmittente Pꝛopterea Job afflictus etoꝛatoꝛ ꝑitiſſi⸗ mus/poſt tot aduerſantis.ſatbane crude/⸗ les iniurias et pſecutionesoꝛaturus iudi cem deum pꝛo liberatione ſua:.cõuertit to⸗- tam aduerſarij machinationem et iyꝛanni dem in deum iudicem ſuum:per humilem confeſſionem. Dominns inquit dedit.do⸗ minus abſtulit. Non impugnat maledẽm ſathanã.nec inſectatoꝛ vt ra ptoꝛem et per⸗ ſecutoꝛem. Dominus inquit abſtulit Sit nomen domini benedictum: ¶ Deindeꝑ cuſſus plaga peſſima ſcimus quid reſpõde rit młieri biaſphemare ſuadẽti Quaſivna inquit ex ſtultis mulieribus locuta es Si bona ſuſcepimus de manu domini/mala ãt q̃re nõ ſuſtineamꝰ Ecce mala ſe de mãu dñi nõ ſathane ↄfitet᷑ accepiſſe.Hucacce⸗ dit ꝙ oĩs adũſãtiũ crudelitaſad nr̃e cumu oſitis ſubinde Tractatus Gerxtus lum miſerie retoꝛquetur ſi non auferat iſtã aut compꝛimat /aut in meliꝰ vertat / dei iu⸗ dicis miſericoꝛdia. Nulla ſane maioꝛ miſe ria.qᷓ; ſi remota pietate velit nos cũ ſeueri⸗ tate tractare. Vides arbitroꝛ quemadmo/ dũ theologiſantiũ oro/fundatur in dñi pi etate et in mia.cum cernant pietatem vnaʒ dei.alteram ſctõꝝ ſanctarũq; oim.qui ſunt tanq; aſſeſſoꝛes iudicis hñtes in cõſulẽdo in ſententiãdoq; vocẽ ſuã. Poꝛro. iuſticia dei ſpectat ad ſeueritatem.punienteʒ ꝑ toꝛ toꝛes.ſ.demones.vel hoies peſſimos.offẽ ſas peccatoꝝ. Deniq; quicqͥd patimur vñ cunq; ꝓueniat quid niſi calamitaſ nr̃a/qͥd niſi miſeria nr̃a cenſebitur.ſi nõ oĩno ĩ me lius vertat iudicis mia:?¶ Et certe ſalubꝛi us eſt. humilis atq; modeſtius.totã aduer ſarioꝝ debachatiõem fremitus ⁊ hoſtilita tem.deuotis ꝓtinus fidei oculis retoꝛque⸗ ri ad infallibilem diuine puidęẽtie legeʒ. q; dqd toꝛtoꝝ/nihil abſq; ſuo nutu vglentium crudelitatẽ et iram cõuertere. ¶ ſi nõ ita pꝛacticauit ps. Cũ tribularer in⸗ qͥt ad dũm clamaui.Et leuaui oculos me⸗ os in mõtes ⁊c.Ad te leuaui oculos meos ⁊c̃. Et alibi alios ſine numero a ſacris litte ris narratos inuenimus ſic oꝛaſſe.¶ Di⸗ ſci ulus. Perſpicue cõcoꝛdaſti Hugonẽ ſecũ/et cũ Lullio. noſtraq; verba qͥnq; ſub ternario limitaſti.q̃lem qͥ habet ipᷣo ſigno Thau triãgulari Tqð eſt ſignũ lugentiu ſalutare.ſignatus eſt. Quo igitur ꝓgredi⸗ mur longius:eo ſe plures offerunt q̃ſtiões et velut inexhauribili fote ſapie/riuuli ſca turiũt Vox iſta multoꝝ eſt. Quid lamen/ tũ/qͥd fletus noſter/põt coꝛã dño/cuius ire reſiſtere nemo poteſt.qͥ nec pnia mouet᷑ yt hõ.q res ſic admiſtrat vt eas ꝓpꝛios motꝰ agere ſinat. Qui nos tẽtari vult.nõnevult vt hoſtiũ noſtroꝝ nõ obuiemus inſultib. PNõne diſpoſuit ab eterno q futura ſunt vt dici valeat illud Sibyllead Palynurum. Deſine fata deũ flecti ſpare pᷣcando Quid tandem eget noſtris vel bonis vel gemiti / bus et lacrimis.qui cuius vult miſeretur⁊ quẽ vult indurat?: ¶ Sed qm̃ tales inue⸗ nio dubitationes alibi tractatas/ſtatui nõ inſiſtere p hic et nũc.Cõuerto potius inqͥ ſitiõem ad marie canticũ.Si tres pᷣdictas rhethoꝛice ꝑtes ſe cõtineat/qtũs inflecte⸗/ ret dũm/ꝓ ſalute cõſequenda.nedũ ſui ſoli us.ſed mũdi totius.ſatiſfaciẽdo ꝑ lamẽtũ doloꝛem et fletum.cũ nihil audiat reſonare entioꝛ niſi leticiam/gaudium /et laudes. quales cõfiteoꝛvoces hic cõcrepare cõfoꝛmiter ad quattuoꝛ verba deo cõuenientia.que ſunt magniticẽtia/largitas/pietas /iuſticia De noſtravero miſeriaverbũ nullum.qꝛ quid ad iocundũ epithalamiũ/tibia funerean. Magiſter Erasſt miſeratiõem vllo tem ve poꝛe vel loco / ſi cantico vel ſilẽtio / credide⸗ ris in Maria defuiſſe. que mater ideo dici tur miĩe/qꝛ quodãmodo ſibi ꝓpꝛiũ eſt miſe reri miſeris.qᷓ figuratur/apte ꝑ templũ ſiñ ſimulacro dedicatũ athenis ipᷣi mie.cui ſo lis lacrimis et gemitibus offerebat᷑ ſacrifi cium.nõ ſanguine hyꝛcoꝝ vel thauroꝛum de quo Statius. Nullis incluſa metallis forma dei.mẽtes habitare et pectoꝛa gau⸗ det. Yoꝛtaſſis iſta fuit ara.cuius tituluʒ le⸗ Er aulus ienolo deo Vie rie cũ cãtico. ¶Rꝛoderit itaq; generalioꝛi cognitione totius rhetoꝛice coꝛdialis.duʒ exemplo doctrinam firmaueris.ſimł ⁊ coꝛ dulam noſtri pſalterij decacoꝛdi quaʒ mõ tangendam accepimus cõmodius adap⸗ tabis. ¶ Dagiſter. Et mĩa eius a ꝓgenie in ꝓgenies timentibus eum.Ecceduo.mi ſericoꝛdiam ſcʒ; dei ſubueniẽtis.et miſeriaʒ peccatoꝛis timentis deũ et oꝛantis.Puto nõ dubitas de Maria qͥn cum/ ꝓpha vidit omnis cõſũmationis finem. Credis pᷣte⸗ rea ꝙ noſtre redemptionis miſteriũ fuit fi nis huius cõſũmationis.de qua non ſilu⸗ it xpᷣus in cruce dicens. Conſũmatum eſt. Cognoſcis.ſubinde.quot et quãtas/qua⸗ les et quotiens/lamentationis materias/ ſecum habuerit.finis conſũmationis huiꝰ miſterij. Deniq; non negabis.quin Da⸗ ria conſeruadat omnia verba hec confe⸗ rens in coꝛde ſuo.hocęſt enim ſecretarij agiſter. Loncedis inſuꝑ ꝙ Maria no ſatia batur dulcedine mirabili/cõſiderare altitudineʒ cõſilij diuini.ſuꝑ admirabili pijſſimo my⸗ ſterio redẽptionis generis humani.cum ſi mile legas ð Auguſtino. Cuius ſenſus i⸗ terioꝛes non erant ꝑfectionis illius et per⸗ ſui Luce teſtimoniũ.¶ Diſc bus his aſſentio. pgredere. ſpicacie. comparabiliterad Mariam. At vero legimus pariter in Auguſt.lacrimas ⁊ lamenta.et potiſſime circa moꝛtem exdu plici recogitatione.legenda ſua teſte.Duʒ ꝓfundius ſecreta diuinitatis.et familiari⸗ us miſeriam humane fragilitatis.rimare tefeceris ergo ð loqueris/delamẽto a Poade io/n hecin petole LTalu leo eol nuniul hrde⸗ Pinic pline ſunf hob⸗ ſuboi⸗ ls ſogre hepolin ngeos ſtos din trane centrn hobn r i⸗ pooit bho inins⸗ locdint odinen ſun tipſi an.. iſtica dip omnt ſiem Gchpene digſen epßfi gefum Ouge vneſun⸗ nus iſ ntggni nugſuſtic dinn Möanzlo⸗ ätdeni mngitnt digrüͤek ri Mepanpäſ. S –= pinitait fürbat ſoi⸗ fONun cbin neule tpegongen ubgnialize rl tme D enengliort Cordlalsdi⸗ Gisſinkece dignez oinb np⸗ s pene Carunmm anoi 66,Pro Phawidit redis pten güfwnſi Anona warnck. gautas enn is wmen. / watonisbus disgrin D adabe doft Keoin ſomn runoſandb, ometlineing Plhiſimon, hanmiani unsſenſst enisſlinscſe ruDune F Auaflon oranotinen nlriuſk nuntiri einglunin q intẽdis. Sed videam.ſi recogn tio dine ſeueritatʒ. diſpgentis ſupbos po tẽtes deponẽtis.⁊diuites exinaniẽtis/fu erit ipſi nõ lamẽti ſed gaudij magna ma. teria. Juxta illð.letabit᷑ iuſtꝰ (q̃lis plane Super Magnikicat nec referas volo lacrimas ſuas ad ſolam letitiã.qꝛ ſubdit᷑ ibidẽ.ꝙ lugubꝛem ꝛama riſſimã tũc duxerit vitam. ¶ Diſcipulus Nõ adeo ſum hebes vlł incredulus euan gelio/vt negẽ in maria fuiſſe lamentum. nec in h̊ vᷣſat᷑ inqͥ ſitio pps. Sʒ ↄuincas peto lamẽtaſſe mariam in cantico. Hgr Talia pᷣparare nõ ſine ve volumꝰ.adden tes ne dicenda foꝛte nimis hoꝛreſcas.q; maria iugiter in om̃i meditatiõe ſua⁊ ↄtẽ platiõe/ dicere potuit. Ocli mei ſꝑ ad do minũ/ ad vim ↄgnitiuz. Et illud Fiat volũtas tua.q̃ ad ĩdeuiabilẽ amo⸗ aſſen/ ſum. fiebat vt nullo turbaret fletu. vl la mento/õ iudiciũ rõis:qð diuine volũta/ ti/ꝑ oĩa ↄcoꝛs erat.nihilvolẽs.niſi qð eã velle volebat ſpõſus ¶ Nuũc accipe finem. cur maria cecinerit in exultatiõe ſpiritus magnificat anima mea dominum: Vti q; qꝛ magnificata erat vehemẽtius. Cur ma gnificata:qꝛ reſpexit hũilitatẽ ancille ſue.⁊ qꝛ fecerat ei magna qui potẽs eſt. vt oĩo liberaliſſimꝰ oiſtributoꝛ. c:omnde ſubdit᷑ Scoõm ĩ q̊ͥ ſumus.⁊ miſericoꝛdia eius a/ pgenie in pꝛogenies timẽtibo euʒz. Pꝛogredere.tüc terribile reſonabit.diui ne potetie. ſeueritaꝶ.⁊ iuſticie tonitruũ. aduerſum miſeros⁊ miſerabiles tã hoĩeſ q;angelos ſuꝑbos diſꝑſos.potẽtes depo tractare potuit ſecũ maria:/totã vim tãte ſeueritatis in deolcalamitatꝭ pondus in hõib) nõ danatꝭ.qͥn ↄpaſſione moueren tur/qn ↄcuterent᷑ btãviſcera ſue pietatis pꝛo oibo hõiby. pᷣteritis ⁊ fututꝭ.atq; pñti — bus.qᷓntũ in ſe erat/ofoꝛiniter ad filiũ/re dimedis ⁊ ſaluãdis. Diſcipulus Aduer/ i recogni⸗ iuſticia fuerat in maria)cũ videritvindi/ ctã. Mar Letam vᷣ̈ non negauerim.in ↄfoꝛmitate volũtatis ad deũ.ſed acerbiſ⸗/ ſime ↄtriſtatã.ſimul cũ vnico ꝓpter iniqͥ/ iates peccataꝛ ſcelera atq; delicta.que talẽ diſpſiõem ⁊ exinanitionẽ demeruerũt.pᷣ/ ſertim ꝓ illis qs ſoꝛe redimendos effica citer pᷣſumebat.⁊ oꝛabat vᷣbis intꝰ in coꝛ de foꝛmatis.⁊ Hᷓ oꝛe platis ¶ Diſciplus Quid oꝛabat: gr Quatenus itera⸗ to reſurgeret ad vnionẽ ſublimationem 4* . repletionẽq; bonoꝛũ. Nimiꝝ cum filius in cruce pendens pꝛo tranſgreſſoꝛibo oꝛa uerit. Pr ignoſce illis qꝛ neſciunt qͥd fa/ ciunt. Audiebat ſepe talia maria recoꝛ/ data miſericoꝛdie filij ſui.qui ſuſcepit iſ/ rahel pueꝝ ſuum. Intuebat᷑ ergo maria. dum caneret 5 ſupbos potentes diuites. abyſſum imꝑſcrutabilẽ miſeriaꝝ.q̃ inuo cabat abyſſum miſericoꝛdiaruʒ in altera abyſſo. qᷓ eſt cataractaꝝ dei.Cꝗtaracte qͥd aliud dicunt niſi vias occultiſſimas diui noꝝ iudicioꝝ.de quibo ps. Judicia tua abyſſus mita. qui terribilis eſt in ↄſilijs ſuꝑ filios hoim. In cuius manus hoꝛrẽ qum eſt incidere.dũ arripuerint manus ſue iudiciũ.dũ acceperit hoc eſt ad ſe cepe rit tpᷣs. vt poſt miſericoꝛdias iudicet iun ſticias.qñ repꝛobis eſt intonaturus. Ite in ignẽ eternu. Grande malũ pijci a facie dni.⁊ talis dni.peius dũ eiccti maledicũ/ tur Rurſus malũ addit᷑.qꝛ ꝑgũt in ignẽ. DODõð v̈ ſubinfert᷑ in ignẽ eternũ. nec eſti⸗ mari quidẽ põt. quãtum ſit hoꝛrendum. one queſo hec oĩa ↄferebat/frequẽeti cõoꝛdis ↄtemplatione biã nr̃a pꝛudentiſſi ma feminaꝝ? Nũqͥd non obſecro totus/⸗ tremoꝛ hoꝛroꝛ⁊ doloꝛ occupabat pios ar tus ſuos.lacrimeq; decoꝛe manabant ex ocłis.q;uis in dñi volũtate mẽs immota maneret:? Diſciplus HNon fruſtra oubi⸗ taui.q redeo nedũ certioꝛ de marie lamen to. ſed doctioꝛ ex iſtis ſiłia colligere.qlia vides ſeriatim/ex pꝛimo vᷣbo magnit ica tionis/ꝑ reliquũ cantici pulcerrimum oꝛ dinẽ reperiri. Nullus demum mihi ſuꝑ/ eſt ſcrupulus/deocluſione collationis al terius.ꝙ in oẽs affectionũ voces/marie ſe mens. in hoc cãtico cũ oĩ facilitate ver⸗ tebat. ⁊ maxiĩe dũ attendo.q̃nta puritate. q; integra ꝑſpicacitatei ſenſus intimi coꝛ dis/pꝛediti erãt/ad audiendũ/ videnduʒ odoꝛandũ guſtandũ ↄtrectand ũ /interpᷣ/ tandũ ſeu loquendum ſpiritua lia cũ coꝛ/ poꝛalibo/a ſummo celoꝛuʒ vſq; deoꝛſũ/in oꝑib que dñs voles fecit in celo ⁊ in ter/ ra/in mari ⁊ in omib abyſſis. Eſt em̃ cõ templatio liber mẽtis.intuitus ad res p/ ſpiciendas.circũquaq; diffuſus.tanqᷓ; ſi inſtar bñdicti ſub vno ſołradio/totꝰ mũ dus collectus cerneretur Coniecturo de ãpliatiõe coꝛdis marie/ dũ de pre ſuo ſa/ lomone legit/ꝙ dedit ei dñs ſapientig/? pꝛudẽtiã młtã nimis.⁊ Htitndinz cosdis Oo Iſi arenã qᷓ eſt in litoꝛe maris. Nemo fi/ gelis dubitauerit/qͥn ãplitudo coꝛdis.in 17 cõpabilis maioꝛ emicuerit ĩ maria Dgr Si ↄceſſa mõ volueris cũ traditiõe can/ ticoꝛdi ↄferre.ↄcludes faciliter.q; neduʒ in toto cãtico/ſʒ in ſinglło vᷣbo ⁊ ad quãli bet notulã/potuit maria ſicut ꝑitiſſima⁊ exercitatiſſima cãtatrix cũ oꝛgano guttu ris interioꝛis / vᷣbula młtiplicare.nõ eſti/ mabilis armonie. ¶ Diſcipulus Cõferã alias NHũc inueſtigemꝰſi lamtatiões Ihe remie coaptauerit aliqñ maria cãtico ſuo pleno lam.cũ gaudio.Et ſi ſic.vtꝝplus ad lrãʒz de deſtructione materiali iheruſa lẽ qᷓ; ad tropologiã domoꝝ ſubuerſiöem in aĩa peccatrice.intellexerit ⁊ ſenſerit/cõ patiendo ſpõſe repudio.¶ Ogr Nũqͥd oblitus es.q̃ delam̃to culpe ſᷣm deũ/mõ/ ſtrauimꝰ. cuiꝰ reſpectu lamtuʒ pene vix ẽ glicuiꝰmom̃ti. quẽadmodũ in cãtiq cãti coꝛ.licet vᷣba ſũt carnalia.ſenſus oĩo ſpũ ſo ⁊ abbate xpo ¶ Diſcipulꝰ Heu mi meiſq; ſiłib.qͥ totꝭ nõ dicã hoꝛis.ñ dieb⸗ nõ ebdomadis/ſʒ mſibo ⁊ ãnis/aridi ma glis reqrẽdus eſt. Hõ ſecꝰ intelligere poſ ſemꝰde lamtatiõibo Jheremie. imo gnali ter in oĩba hymnis.nõ ꝙlr̃a negãda ſitvł abigenda.ſʒ ꝙ ſenſus ſuauioꝛ⁊ ſalubꝛioꝛ latet in medulla.quã pᷣcipue inqͥrere decʒ ſpõſam.q̃ ſe dedit ſtatui lu gẽtiũ in tpe no niciat?⁊ ꝓbatiõis ſue in mũdo.ſub ſpõ ſcipul?ꝰ Heu mihi⸗ nemꝰ.nõ ſuſpirãtes.nõ gem̃tes⁊ flẽtes in hac lacrimaꝝ valle. Nũqͥd certe repꝛoba/ tiõis eſtimabit᷑ ſignũ. Coꝛ em̃ duꝝ male hẽbit in extremis ſiue ĩ nouiſſimo Et qͥd aliðᷣ coꝛ duꝝ/q; coꝛ lapideũ.coꝛ adamãti/ nũ.ꝓꝛſus inſenſibile manens/ad oẽs di ninoꝝ cãticoꝝ lrãs.notulas ⁊ voces Le dit᷑ vetus hõ ni /ſpoliat᷑ bonis foꝛtũe.tol lit᷑ ſbᷣa. O q; mox deflet᷑ lacrimis amiſſa pecunia verꝭ.cũ tñ opoꝛtuerat lam̃.ama rioꝛibꝰ/aĩam deflere ꝑditã. flere repudia/ tam.quã ſola moꝛs gehennalis expectat. Ve ve. qliter expectat: Certe demergẽdã in ſtagnũ ſulphurꝭ ardei.vbi ſumꝰ toꝛm̃ —— toꝝ aſcẽdit in ſecla ſcloꝝ.¶ ¶ ögr Jure flemus/ du nos flere nõ poſſumꝰ. Ouid miſerius mitoſ/ñ mifãte ſe: ploꝛat Aug⸗ Cur mifie dũ cãs inſpicimꝰ.ille multos a deſpatiõe reuocãt. alios in ſpeʒ maioꝛẽ gttollũt.alios foꝛmãt.ad hũilitatẽ.alios in ãaplioꝛi ſecuritateoſtituũt.nõnullosve ro.dãnabilis ingtitudis vł inertie reos: in oꝛõib aut cãtic ocloꝝ immittere / ſunt inertes (Eſt lijs/ſons coꝛdis.limo repler terrene co/ möſtraͤt (Diſciyls Cas ediſſere? gi Diuiſiões itaq; graꝝ ſũt. Eſt aũt gra cõ/ ciens poſtulare gemitib inenarrabilibꝛ. Dat aliqñ gr̃a ĩ coꝛde molli ⁊pio:qlẽ fe mineus (niſi degeneret) hʒ ſexus.hic faci lis ad lamtũ ↄpaſſiõeʒ ⁊ fletũ.¶ Dat alij par gra deuotiõis.q;nis ſit in eo coꝛ viri le ꝓpter ſiccitatẽ vł ↄplexiõis růem Ouis habuit excellẽtius.ſtrẽnuitatẽ coꝛdis na turalẽ/q; dauid ipᷣe.qͥ puer/leonẽ interfe/ cit.⁊ vſum Oui inermis/goliad multis terribilẽ aciebb armat.ꝗinuaſit deiecit.iu/ gulauit: OQuamagnanimꝰ.q bellicoſus. q; victoꝛioſus extiterit legimꝰ. Nulla tñ muliercla/nullus puerulus delicatꝰ / ita faciles ſtillat lacrimas.qᷓ; faciles ad deuʒ 2 ſub deo.vir talis ⁊ tãtus rex dauid /oꝛã do fundebat Teſtes ſunt oẽs pſalmi ſui. penitẽtiales pᷣcipue.q̊s lacrimis rugiti/ buſq; lamẽtꝭ gemitibo aſſiduis plenos li- quit. ũt alij ſe magnanimes ꝑ arro/ gãtiã reputãtes.iudicio q̊ꝝ/flere ĩidecoꝝ ¶ Bunt q lacrimaꝝ laudãt lauacrũ. ſed eas haurire de puteo coꝛdis ꝑ coꝛdaʒ meditatiõis.⁊ in peluim Na in a gitatiõis. vt ſcaturire nõ valeat ¶ AUult olios deus in hũilitate ſicci coꝛdis cuſto dire.ne ex effuſione lacrimaꝝ ſuꝑbiant. Bupplet in alijs / carẽtiã intrinſici do is coꝛdialis ꝑ doloꝛes exercitationis coꝛpalis młtis modis.vt qͥ ñ hũt irrigu/ um ſupiꝰin coꝛde qͥ delectẽt᷑ balneati/nec inſerius q̊ purgent᷑ abluti/ipᷣi tãq; ferrũ vel es vel argentũ / ponant᷑ in camino tri bulatiõis.gias clarificare vel emollireva lentis. ¶ Büůt q nauſeant ſuꝑ mãna de⸗/ licatiſſimo vᷣbi dei.ſuſpirãtes ad alliũ vel pepones.vel camiuʒ ollas egypti.carna/ les ſcʒ delectatões in ſabulatiõibo.in ru/ moꝛibo.in deſiderijs mũdi ↄtinuis.Poſ ſunt aliqñ tales ploꝛare fatemur.ſed fietu ſcli nõ ſᷣm deũ. quem iteꝝ deflere neceſſe erit.qꝛ moꝛtẽ operat᷑.tã culpe q; pene eter ne Uidebis alios qͥ pñtis miſerie curas: rumoꝛeſq; vndiq; alienas inutiles / imo ſeeeog lamto õrias/ſꝑ accumulãt ſci tes parentu. ſubuerſiões regnoꝝ.ſtrages coꝛpoꝝ. Vbi erit ill apli flere cũ fletiby. vbi pietas natalis:vbi xpᷣiana charitas: ipls Letas & flere da na ſcli. moꝛ 3 punctõis lacrimoſe/donũ ſpũſſanctii fa ch⸗ fnpelis glorun grmobit ſaceten gpertre tummu ſinefin algini ſan meamo⸗ amoriot ono! ihti ſqi⸗ no in Nchn chn Nr ſc 1 di. hoft uob dclaun liptne npeni ſün ſecad Gpis Aligsae lenmat deneri ſti lo bon Coſnn ſcuei nxeſeg lleea entia ſerde Gtydn tho Liup. dition räͤtioe lc murß be Fiſiog ſſer D gannbiͤb⸗ Anocit ns hrei ͦ (dei tmncbcern fben On Micoion niintet⸗ Dlasmuins HK bclicoſs. Nlaat /in oasdan tdani /oi 8palniſni moongt⸗ bolnos nopono⸗ Nri inr Npun na ſnec⸗ E Rso ſapdiant. minſiado notgnons aditimg danenn tet ſi fni tnammn wclcnolima ipnind, gtlüͤtl GiC, yenuis⸗ mmmſciſcl efat nann S gmilent ns imothe n ſani mtdins d gnegrk i⸗ äunuis iimat⸗ vbi cõpaſſio pximoꝝ? ¶ Dg impellis. ſi nõ reſtitero.aut ſi nõ glioꝛſum declinauero Vtrũq; difficile. ſʒ armabit nos gladiꝰ biceps vᷣbi dei viãq; cautus faciet euadẽdi. Paratus eſt hic gladius aperire ſepem obicis tui.diuidendo lam̃ tum. iuxta diuiſionẽ circũſtantiaꝝ.potiſ ſime finiũ.qð fiet theologice.ſi fodiamꝰ oꝛiginẽ lamenti/ſcdᷣm duplicem moꝛalis ſcaturiginis ſue venã. Hec vena certiſſi me amoꝛ eſt. Quis em̃ flet/niſi qꝛ leditur amoꝛ ſuus.ſ.qð amat in ſe vel in altero. Poꝛro.phᷣi.ſᷣm diuiſionẽ boni triplicis: triplicẽ amoꝛẽ poſuerũt. Theologiʒzans ſiquidẽ augꝰ. coartat amoꝛẽ ſub duplici fine. ſimul cũ oꝛigine ꝓpoꝛtionali.dicẽs. ꝙ eſt amoꝛ ſui.ſupple vel ſuoꝝ.vſq; ad cõ temptũ dei ꝑ inobedientiã pꝛeceptoꝝ Et eſt ↄuerſus ad poꝛẽ euerſuʒ.qui eſt amoꝛ dei vſq; ad ↄtẽptũ ſui ſupple ⁊ ſuoꝝ ¶ Di ſcipulus Hõ reſngi⸗ diuidentẽ hũc diũ.ſi viã patefeceris ꝑ eũ.E K Du m aliqð ge òs flet dãna bonoꝝ tpaliũ ſcòm aliqð nus boni.vel honoꝛabilis.vel vtilis. vel delectabilis ex pᷣmo amoꝛis ſui in finem ↄtẽptus dei.nemo xpᷣianus dub itauęxit. qn peſſimꝰ ſit ⁊ defiẽdus fletus iſte ¶ Di cipulus Nec dubito. ſʒ mediũ inuenio. nec ad deũ dirigit. nec ↄtẽnit ipᷣm.q̃lis ſt pius ꝗqmoꝛ naturalis. bonus de gne. Pellis iteꝝ ad aliud deuiũ ſi ſit le⁊ malũ.⁊ inter bonũ meritoꝛiũ ⁊ maluʒ demeritoꝛiũ Declinemꝰad pñs talẽ intꝛo itũ.⁊ dicamꝰſub ↄpẽdio de fletu delibera to.bono vel malo.ex vltio fine deo. cũ cir cõſtantijs ad finẽ illũ poſitis vel negleci ſeu reiectis. Nõ em̃ agit hõ lamẽtũ in ge/ nere ſed agit lamẽtũ in nũero.teſte ariſto / tele.qꝛ actiões ſunt ſingulariũ Fit igit᷑ la mentũ cũ circũſtãtijs ⁊ fine ¶ Duiſquis ſ̊ flet deliberate tꝑalia vel ſeipᷣm/aut ad/ git ↄditiõeʒ deo quã qpꝓponere xpᷣs docu/ it/tã vᷣbo q; exeplo ſuo. Verũtñ nõ ſicut ego volo ſed ſicut tu. Fiat voluntas tua. ⁊ ita ploꝛat meritoꝛie.ſi dicto ſuo/nõ diſ/ ſentit affectus vel effectus ſuꝰ. Bi v̈o cõ ditionẽ hmõi/nec affectꝰ nec effectus plo rãtis gddiderint actu vel habitu:ilamtuʒ iã eſt ſcłi nõ ſ̃ᷣm deũ ⁊ moꝛtẽ oꝑatur Loqͥ mur tñ (vt expꝛeſſimꝰ) ð fletu hũano ſcz li bero. Nõ em eſt in ptãte nr̃a/qñq; młtis viſis aut ſenſatꝭᷣ ñ ploꝛare.qnitẽte etiãvo aliqᷣ qͥ necvno mõ nec alio mo/nere pnt. aliqs actus indifferẽs inter bonũ moꝛa/ ſtico — etiã dũ affectãt. q̃ pᷣmiſſuz.flere cũ flentibꝰ: Sũt qͥ lamẽtati onſbo ita ſũt abſoꝛpti ſeu depꝛeſſi/NI᷑y gau⸗/ dere cũ gaudentibo vim nõ hñt. ¶ gr Vna eſt ꝑ oẽs paſſiones cõis difficultas ſi qͥdẽ deſit facultas/ſufficit ⁊ ſuppletvo luntas Ecce dʒ aliqs mõ flere cũ flentibo. liter implebũt illud apłi gaudere cũ gaudetibo.nõ inuenit filetuꝛ. deſideret aut deſiderare ↄcupiſcat. imitã do pſalmiſtã Cõcupiuit inqͥt aia mea de ſiderare iuſtificatioes tuas i omi tẽpoꝛe: Ualet h̊ ↄſiliũ in młtis ⁊ apud miltos.tñ maxie paruulis in xpo.nõdũ habẽtib ex ercitatos ſenſus pꝛo ↄſuetudie bõioꝑis. aut qͥ tentationũ põdere vel interiꝰ vel ex terius ↄturbant᷑.dũ in eis obtenebꝛatur intellectꝰ.alligat᷑ affectꝰ. obtubat᷑ affatꝰ. tollit᷑ effectꝰ. Guppetũt exẽpla plima pꝛso plłitate ſcãdaloꝝ.vt a carne ſicut in lepꝛo/ ſis ⁊ philocaptꝭ ⁊ egroꝶᷣ.vt a mũdo ſicut in calũniã paſſis.ſpoliatꝭ.carceratꝭ.⁊ aliji mille modis.vt a diabolo Demũ a diabo lo.null? eſt qͥ ſe abſcõdat qͥ circuit aſſidue q̃rens quẽ deuoꝛet Bit aliqᷣs cui dedit ociuz deꝰ vacãdi ſibi.ſit ſegregatꝰ in here mo.vel cenobio ab hũanis turbinibo/q;ᷓ; q; nõ ignoꝛet bella opiniões ve belloꝝ cũ ceterꝭ. De qᷣbo ait greg. ꝙ neceſſe eſt mita mala pᷣuenire vt maluʒ valcãt ſine fine nũ ciare.Aut ſi ſit talis in ſcło ad quẽ nihil de evie publico ſpectat tꝑalivel eccia/ lut foꝛte nihil pcipit auditu de tali bus.q̃lis erat in palma vas balſamite cõ tẽplatiõis ⁊ ſeraphice ſurſum deuotiõis maria magdalene.qlis altera maria egip tiaca.qᷓlis pᷣmus hermicola paulꝰ Oueri tur ſi fas ſit cuilibet taliũ/nec lugere nec gaudere pꝛo ꝓximis q̊s retinẽs mũdus/ exagitat viciſſitudinibo infiniꝭ. Hoc nõ abſurde q̃ri.ſciet ille/qͥ cognouerit plureſ acerrimos pati ſcrupulos.ſi nõ defleant rũ. Sapiẽs eſt dicũt glij/qͥ nõ curat in cu ius mann mũdꝰ ſit. Ouid ſi pereũt pitᷣa. Tales rie ↄditõis referũt ſeneca.⁊ flac/ cus phᷣs Unus/puto.eraclitus/ad oẽm occurſum hoĩm / ridendo cachinnabat. Adeo nihil ſeriũ ſibi fieri videbat᷑. Aliꝰ democritus.hũanos inceſſanter ðᷣflebat errores.de quo mirãdũ dicit flaccus.vñ oculis/tantꝰ ſuffecerit bumnorid Hema 0 balar varios euẽtus.mutatiõeſq; regno . * . 3 „ 4 „2= * 5 7 . = 1 . „ . S , 2* . „ — 7* 4 . 4 7 . 42 2* . in pꝛimis obligat ad lacrimas exterioris tantiby.ſed ꝗ' oĩo voluatur ꝛ terminetur timl oculi. ſufficiũt iile coꝛdis. ſeu iudicij rõj⸗ad hoccentx. ozo. Yiat volitas tua. Hfii umnle nis.que nihil aliud dicũt qᷓ; ↄpaſſionẽ ali qͥd nõ hoc modo reſiſtẽtes inuicẽ apo daa bbin ene miſerie. que ↄpaſſio interioꝛ / deſide ,· miele angeli/ ht ſub expectatiõe dine eell cn rat ſubleuationẽ facere/ꝓut opoꝛtet? qũo poſitionis ↄcoꝛdiã? ¶ Potes agdere q; mmulse opoꝛtet cũ ceterꝭ circũſtatijs.ſi facultatez pꝛo varietate circũſtãtiaꝝ/ expedit. nunc ̊”?ͦ haberet¶ Nullus pꝛeterea tenet᷑ ꝓ qlibz diutius frequẽtari lamentũ.nũc vo guaun/·· trce tpe vel incõmõ.ↄpaſſionẽ affectualeʒ voa diũ ſpũs plus aſſumi Exem.ð duobo fra nimi effectualẽ acciꝑe.dũ occupatio ſuppetit ĩ tribo. ↄcluſis in carcere penitẽtiali. Uniꝰ Aau gaffectionibo. ⁊ opiba alijs.ſaltẽ bonis.⁊ ſi meditatõ mag'.erat ad penas inferni J ꝗ nõ eque vel mag bonis. Nõ em̃ tenetur demeruerat. alterius ad gaudia paradiſi ((e⸗ hõ ſpy ad melius faciendũ Tollit hec do⸗ qᷓ ſperabat. hic ſcs /pulcro vegetoq; coꝛ/ — ctrina ſcrupulos ab oĩbo de qbo inqris. ſi poꝛe.alter ſqualida cute.vix oſſibyherete. ſe circa dina ⁊ ſpũalia ſepius afficiãt hua ſentæetia pꝛm/in eis par meritũ iudicauit n nis affectionibo nõ inſpectis.qͥb obuia⸗/ ¶ Poſtremo teneat᷑ pauli determinatio Jèð re ſuũ nõ eſt.nec ex officio vt ſuppoit᷑. nee· (ᷓ ſapiente. omnẽ triſticiã ſeculi/a coꝛ»ge 4 ex ncitat articlo. pũ pᷣt afflicꝭ. pbabilr a/ pellendã.Oð ſalubꝛiter pᷣt ad oẽm paſſio Ko liũde ſuccurri.¶ Ceteꝝ.nemo pius ⁊ ſa,⸗/ næc./ſit gaudiũſit ira:ſit deſiderium/ſit ti - i. pieẽs/ imitatoꝛ eſſe dʒ alterutrius phoꝛuz moꝛ: qñ nõ eſt fm deũ/ apte trahi. Nõ eſt “”?́JĩRÿ Is induò.qꝛ miſeriã alteriꝰridere. intem· auũt ſᷣm deũ: ſi tollat aut nõ edificet/debi ii perãtis ẽ ⁊ ſuꝑbiDolere vᷣo quãlibet ſo;i tũ religioſe deuotiõis affectũ vel effectu. 1 teʒ hũanãintolerabłis eſt miſerieył inui vel intellectũ cũ affectu ¶ Diſciolus Ve die ſtultiſſime.de q̃ in iob Stultũ occidit miſeris b licebat flere. ſibimet ipſis to inuidia Et ſatiricus Inuidia ſiculi non teos intendere.vacare ⁊videre qm̃ ſuauis inuenere tyrãni.tormtũ maiꝰ Et flaceus eſt dñs.Qui nihilominꝰ ſe derelinquũt. ð”ð?èðM Inuidus/alterius reb marceſcit opimi nec ſe nec alios digne flentes.Oui rumo n DHincqͥ dã cũ vidiſſet triſtẽ aliũ.euenit t · rũ fabulationibs indulgẽt.ſʒ nõ vt lex tua tmren bi indt aliqͥd mali. aut alteri aliqͥd boni. dñe. Qui gratis occupant᷑ nil pꝛo futurj. inn MN¶ Murſus appꝛopꝛiate. p xpᷣianis.ſcienti cogitationibo vagis.qbo cuʒ ſe oblectaue driel bus illud apli Diligẽtib deũ oĩa coopiꝭ rint dicente ſeneca/ triſtes manent. nec ſi Abonũ.⁊ ꝙ di ꝓuidẽtia in ſui diſpoſitiöe bi nec alijs utiles. Inutiles crebꝛo.quia nõ fallit. Addimꝰ ꝓ ſerenatiõe ↄſciaꝝ de tpa furant.rem pꝛecioſiſſimã. nec reditu/ idn Ab inqris.q ſecure poſſunt in omi reco o inqris. ꝙ ſecure poſſunt in omi reo ram. Graui poſtremo ſe falſe onerätiunmmh ii gitatiõe mißie tpalis.ſi it illa ꝓpꝛia/ſit cos pediunt circũligãt mergũt.ꝑ murmur. ꝑ MU in ſolaciũ reciꝑe oĩa tientia tribulationũ ſuſtinẽda.quẽadmo dũ petrus admonet oẽm curã nrãm.⁊ ſo licitudinẽ ꝓijcere in eũ.nõ ſolũ tuã de te. ſed oẽm de oĩbo ri dʒ eẽ cura vł ſolicitudo aliena q; ꝓpꝛia. vt nõ excutias iſtã ex hũeris tuis ſuꝑ de/ ne mfe ⁊ ſine genealogia. ¶ Duiſqs iſ ↄpleuerit.ſerena pace gaudebit/invtrãcq; paratus foꝛtunã tꝑaliũ.vel dextroꝛſuʒ vł ſcripta ſunt de pa q; em tibi plus one um. Lege quẽadmodũ xpᷣs in cruce.tãcqᷓ; gfa dei dilectiſſimã ↄmẽdauit mrẽm ſuo dilectiſſimo diſcplo.nec p?modũ de mre v̈bũ vllũ inuenies Hoc itaq; exẽplo doce mur / cruci religiõis affixi. domũ pꝛis ? mfris obliuiſci.⁊ eſſe ſuꝑ terrã ſine pꝛe ſi/ ſiniſtroꝛſum.q̃ſi neutriꝰpar exiſtẽs.niſi quã deus mõſtrauerit eligendã.nõ ꝙ; nõ oꝛemus pꝛo pꝛincipiboꝛ amicis / iuſte cer Duiſqͥs iſta hes fas coꝛrigere. detractiones.ꝑ leticias de caſu inimico/ Cre⸗ rũ.pꝑ crudeles incõpaſſiões ſuꝑ ꝑdities giaꝝ.gaudentes de parcialitate. valitura nihil alijs. obfutu ra plurimũ ſibi. Dicũt tñ hoc agimus ⁊ querimus.vt oꝛemꝰattẽ nus. immo vᷣo vt ſedulius vos dãnetis. ℳ gr Intras ſatyram cui nulla pote 8 rit᷑ par eſſe tragedia qͥn potius redeamꝰ hlar muctuoſelamentatiig. . Diſcipis ntum doleã plenꝰ indignatiõe ide ne lacũ intres quez Bes orerice gmoa Sceeiloecflit que.¶ Piſd. onferamus laudo de btã pulcerrima mulieꝝ. nedũ qnã mõ lamen tata ſit ⁊ ploꝛauerit.ſed de qlibʒ vniuerſa liter affectu / qliter vſa fuerit in cantid. ? hyvmnis caãticoꝛdis.hoc eſt in exultatiõe Efil lobcſ n lſtie anor gnig ice D⸗ Won Dinin ferno Nann turtye eiqͤ⸗ giciüſt gghinn mihine ſedebite Neghczn, N indien Gennin culi ga eenc⸗ munſtn, Mi hock Hiin d ucfi riglo luus nuno ann hmn. ccade Ni 1. gad Arodin⸗/ nerätin wurmw.0 Giminic,⸗ neonis me Mine iſbiic Non ainolapoe ns tond Psſtin den noig Ncämmsc Ntsieſit iubn/ obon itninin deaſbzrn coꝛdis ſui. Cetere nos interea deſerant moꝛdaces ⁊ noxie curaꝝ muſce.ment ir⸗ ryuentes oculis ⁊ ſuauitatẽ deuotiõis.cũ ſabbati trãquillitate/perdentes ¶ gf Reficiat tñ antea/nr̃i laboꝛẽ młtioquij/ quies opoꝛtuna ſilentij Cras agemusvt voles Cuiuſſlibet interea ſingillatim apð ſe vigeat recoꝛdatio.lamentũ nutriens ⁊ ↄfirmãs timoꝛatũ/apð deũ.qꝛ miſericoꝛ gia eius a ꝓgenie in ꝓgenies tim̃tibyeũ. Bequunt decez viij. Prima ſit miſericoꝛdia dñi timentib⸗ etet᷑ coꝛ meũ vt timeat nom̃ tuũ.no mẽ ſcm̃ ⁊ terribile. Scio canẽte te btiſſia vᷣgo / teſte ꝓphetico fᷣmõe.qꝛ bnplacitũ eſt dno ſup timtes eũ⁊ ĩ eis qͥ ſperãt ſuꝑ mia eius Jũgit᷑ merito ſpes de mĩa/ad timo/ rẽ de iuſticia. Sicut em̃ nom̃ dñi reddit ſcm̃ ⁊ſuaue ſperãtibo.ſʒ ne dulcedo mellei ſpũs plus ↄmedat᷑ q; ſatis eſt/terroꝛ ad dit᷑ diſtrictiõis iuſtitie q̃ſi ſalis ad ſapoꝛẽ Tenet te o aĩa.deus vltionũ dñs.de⸗ iuſtus ⁊ iuſticias diligens.alliciat miſeri coꝛs in eſſentia.⁊ miſeratoꝛ ĩ cfficacia. do minꝰſuauis ⁊ mitũ miſericoꝛs Dãnat te thronꝰ iuſticie.adi cũ fidutia thronũ mie dũ licet apellare.dũ adhuc dies eſtopꝑati onis. dum mia ſedet in throno ſuo que exuꝑat iudiciuʒ. Caue ne differas. qᷣuſq; dñs accipiat tꝑs a te.tunc vtiq; iuſticias iudicabit nec appellare = ↄfu git ad thronũ mie.reus iſte o btiſſima v/ go regina mie. deſede iura curie regni tui cũ filio tuo.dũ ſedes a dextris in ea.dum tꝑs eſt miſerẽdi. Defer appellationi mee. ſuſcipiẽs eã ad te. Nõ remittas ad ſedem iuſticie.qm̃ terribilis eſt nimis ⁊ aggra uans ⁊ inſuſtẽtabilis ira eius Hoꝛrẽduʒ eniq; incidere in manꝰ eius ðᷣt apls. udio quid moneat.imo iubeat mia. i vis miam fac miam ⁊ ama eã.ſerua leges curie q̊c dictat mia.Quales leges: Dimittite ⁊ dimittemini. Nolite iudica re⁊ nõ iudicabiminiDate ⁊ dabit᷑ vobis In qua em̃ m̃ſura menſi fueritꝭ.remetie tur ⁊ vobis.Deniq; iudiciũ ſine mĩa.fiet eiq nõ fecerit miam Remota mia.⁊ qͥs iu diciũ ſuſtinebit:· ¶ Credo dña qꝛ ſiceſt. adiuua incredulitatẽ meã. Cõſciꝰitaq; ſũ mihimetip̃i. ꝙ ex coꝛde deſidero dimitte re debitoꝛib meis.ſiẽ⁊ vult ⁊ pcepit miſe ricoꝛs filiꝰ tuus.ſʒ trepidat cõſcia ſup ef/ 85 fectib Deſideriũ pauꝑis exaudiet dũs. pᷣparatiõeʒ ↄcupiſcẽtꝭ dimittere mag a⸗ iciet.qᷓ; ad exhibitiõem oꝑis. SGinõ at effecero qðᷣ in me fieri ↄcupiſco.vt di mittãtur mihi peccata mea.ſiat mihi ſᷣm deſideriũ.q̃liter ea cupio mihi dimitti.di mittã⁊ debitoꝛibo imo gnalitervniuerſis Deſideret igit᷑ miſericoꝛs filius tuns O regina mie. deſideret te oꝛãte/ qtenꝰ mihi dimittat pcca mea. certe cuʒ ſibi ſupperat poſſe in om̃i qð deſiderat(ſi ðᷣſiderare di ci pᷣt) dimittet. vtiq; talẽ me faciet cui di/ mittere iã ſit opꝰ iuſticie ſue.qꝛ ꝓmiſſio/ nis.dimittite ⁊ dimittet᷑ vobis. Dicã tñ aliq̃ qꝝ mihi videt᷑ eẽ teſtis ↄſcia:ſi fallit᷑ coꝛrigat᷑ Dimitto tali deuotiõe cuilibʒ ð bitoꝛi ꝓ xpᷣo in vita rea.ꝙ nullũ volo reũ fieri debiti pene gehẽnalis ⁊ tãdeʒ a para di ſo ſecludiAbſit hec iniqͥtas tã crudeliſ Dimitto rurſus tali rõe.ꝙ nulli vellẽ pe/ nas inferri vt pene ſũt.vijs iniuſtis Nul las inſuꝑ moleſtias pcurare fieri.iuris oꝛdiĩe (q tuus ẽ o deus) interrupto Si ãt te aut tuos iudices ſuboꝛdiatos. iudi/ ciũ inflig ad coꝛrectionẽ maloꝝ.⁊innocẽᷣ tiũ ſublauationẽ aut ↄſolationẽ bndictꝰ tu in oĩba oꝑibo tuis.qꝛ iuſta ſunt in oib vijs ¶ Oro plane mihi ſic dimitti iniqͥta tes meas.p afflictiões in pñnti.ſub manu mie tue.q̃tenꝰnõ refues eas.vbi ⁊qñ hoꝛ a mihi mifo. mi mie.q̃tenꝰ miſerear ẽ incidere ĩ manꝰ dãnãt iuſticie tue ie mee. placẽs deo. habeã odio iniqͥtatẽ. qꝛ qͥ diligit iniqͥtatẽ/odit aĩia ʒ ſuã Ouid aũt infeliciꝰ.qͥd crudeliꝰ.qᷓ; odiregiam ſu am.qꝛ qͥ ſibi neq̃m/cui bonꝰ: ¶ Gentio dña miĩe.ſen tio fateoꝛ.⁊ ſi negare pᷣſume/ rem. mẽtiret᷑ iniqͥᷣtas ſibi Gẽtio ve mifo mihi ↄmotiões aliqñ varias.aduerſus ſi miles mihi pccoꝛes.aut minꝰ pccoꝛes.pᷣ/ ftim ſi mihi aut meis vᷣbisvel oꝑiboê/mo leſtias inferũt etiã ſi iuſte ſunt Renitoꝛ o dña dũ veniũt ↄmotiões ad iudiciũ ſu pioꝛis rõis.vellẽ nõ moueri.nõ iraſci.nõ foꝛmidare.nõoturbari.ſʒimꝑſcm̃ meũvi dert ocli tui.gemo ſub põdere veterꝭ hõiſ mei. velle pac mihi adiacet.ſʒ poſſe nõ in uenio ¶ Fiat dñe volũtas tua.ſic̃ in celo rõis ſic iñ terra ſenſualitat. Sed h̊ alqñ dat᷑ nõ ex toto ꝑfecte.q̊uſq; abſoꝛpta fue/ rit moꝛs ĩ victoꝛia.laboꝛꝗbo ⁊ onuſtꝰero q;diu ſũ ꝑegrinus a te ¶ hersc: pis 0 3 LXLractatus. V onerat quotidianũ opus onerat peccãs ꝓximus. onerat diabolus aſtutus.caro blandicijs. mũdus ãguſtijs.demũ ſicut onus graue.grauate ſunt ſuꝑ me iniqui/ tates mee cũ oĩb iniuſticijs. ¶ Buccur rãt obſecro q̃drige tue.quadrige amina/ dab qͥ voluntarius interpꝛetatur Benig ne fac dñe in bona volũtate tua mecuʒz.i. bñ ignite age. cũ q̃drigis his vᷣtutũ igni/ tis. vt helye Bubleuẽt fides ſpes ⁊ chari tas Veniat eqͥ tractoꝛes qdrigaꝝ.cũ ortꝭ qtuoꝛ virtutũ totidẽ cardinaliũ Iſta.vij. onera moleſtiaꝝ.fides onꝰcoꝛꝑis.ſpes o noopꝑiſ charitas on pximi pcco; Prudẽ tia ſupet aſtutiã.tꝑatia ↄcupiſcẽtiã.foꝛti tudo triſtitiã. Juſticia poſtremo oẽʒ neqͥ tiã ¶ ¶etet᷑ coꝛ querẽtiũ dñũm Jubet hec (virgo ſuauiſſima) filius tuus tot deſi⸗ derabilis ꝑ ꝓphetaʒ Fiat in me ꝗð iubet. ni.querite faciẽ eius ſꝑ. Ita dña ſim nu/ meratus in gnatione queretiũ dñm. que rentiũ faciẽ ðᷣt Jacob. Ve qͥd tibi ⁊ leticie pccoꝛ ſtolidiſſime? NHunqͥd nõ audis.nõ ne paueſcis vᷣ̈bũ ſapiẽtis: Nõ docẽt ſtul tũ delicie. nõne leg ꝙ meli⸗ eſt ire ad do⸗ mũ luctꝰ qᷓ; ad domũ ↄuiuij: Et rurſum Riſuʒ reputaui erroꝛẽ.⁊ gaudio dixi.cur fruſtra deciperis (Seal ex aduerſo.con ſolantẽ.⁊ ↄſulentẽ qauũdio.delectare ĩ dñno ⁊ dabit tibi petitões coꝛdis tui. Lotus deniq; pſalmoꝝ decurſus inuitat ad exul tationẽ. gaudiũ ⁊ laudẽ. nedũ hoĩes. ſed gngliter oẽs creaturas. Hinc de hoĩb in ſpali Beat? hõ qͥ ſcit iubilationeʒ Quid aũt eſt iubilus niſi gaudiũ coꝛdis inten/ ſum.qð nec retineripᷣt intus nec foꝛis ex pꝛimi. Hilarẽ ad extremuʒ datoꝝ diligit deus. O neroſa res dño ſuo.fᷣuus triſtis Delectat alacris hilaritas obſequentis. Qualis honor dñni/ſifuus ſꝑ hoꝛreat eũ t oꝛtoꝛẽ.vt deluſorẽ.vt irriſoꝛẽ ⁊ tyrãnuʒ: ¶ Crudelẽ liteʒ hanc (o aĩia xpᷣiana) iam ſcripſimus abſolutã ex apłlica diſtinctiõe de triſticiaꝛ leticia ſᷣm deũ.⁊ ſᷣm ſcłm.̃ᷣm veterẽ ⁊ nouũ hoĩem Ceteꝝ finis ⁊ inten tio/leticie tue/nom̃ imponet.ſi timoꝛata Letet᷑ (inqͥt ꝓpheta ad dñm) coꝛ meuʒ. q̊ fine:vt timeat nomẽ tuũ Si cũ modeſtia Baugere in dño ſp. Sequit᷑. Mogeſtia vꝛa nota ſit omib hoibi Si ſuauis ĩ ſpi ritu ſcõ Si gtꝰ.ſi ſeria.ſi modeſta. ſi ſub triſtis ĩveteri hoĩe.ſi verccũda co:ã dũo. ſi vilis ſibi ſperet in mĩa dei.ſi lacrimoſa cũ timoꝛe ¶ Loͤmonitio deniq; ſapiẽtis. Oui diligitis dñm timete illũ.ccce timo⸗/ rem. Deinde de mia ⁊ leticia ſimul in ob/ lectatiõem.i.oẽm lactationẽ. vobis vẽiet mĩa Recte quidẽ ad marie canticũ.⁊ mia eius a ꝓgenie in pꝛogenies timẽtib eum Vnñ: ꝓpter gnale in oẽs bñficiũ Magni⸗ ficat aia mea dñũm Iniciũ qdðᷣdã tangens modũ expõnis moꝛalis ſeu tropologie la mẽtationũ Jeremie ¶ Aleph. Qüo ſedet deiecta.⁊ eiecta.ciuitas aĩe mee.pꝛius ple na ꝓplo.virtutũ oĩm. nũc ſola ⁊ ſolitaria facta locus ſpinaꝝ.⁊ vepꝛiũ pccoꝝ Yacta eſt ipᷣa pꝛius dña gẽtiũ per ſubiectionem paſſionũ oĩm/nũc velut mr̃ vidua.nõ ha bẽs viri dei ſui pꝛotectionẽ.aduerſus ty/ ranidẽ demonioꝝ Jpa dudũ pnceps ꝓ⸗/ ninciaꝝ:que ſunt ſenſus ſui iure ſubditi ſuo pꝛincipatui: facta eſt eis ſub tribu/ to/ duriſſime fuitutis. in luto luxurie.pa leis ſuꝑbie.lateribo guaricie. foꝛnace fer/ rea totius miſerie ¶ Beth Ploꝛãs ploꝛa uit aſſidue.in afflictiõis nocte.⁊ lacrime eius voluũtur in maxillis eius exterius. HPõ eſt qͥ ↄſolet᷑ eam.ex oĩbo caris eius.ã gelis⁊ ſcis caris ei.⁊ oẽs amici eius ſpꝛe uerũt eã.qꝛ vidẽt a ſpõſo ſpꝛetã.⁊ factiſũt eius inimici. zelantes aduerſusmiſeram ⁊ ream.pꝛo honoꝛe domini.quẽ offendit lee mel Migrauit iudas.deſerẽs aĩaʒ meã ne ↄfiteret᷑.⁊ hoc ꝓpter afflictionẽ cul pe totiens repetite. ⁊ młtitudinẽ ſeruitu/ tis verecũde.quã hʒ totiens iterata/ nec vaglitura ꝓpter ↄtinuũ recidinum/ↄfeſſio (WSeerhe Ctie ſyon. que ſunt itinera.qͥ/ us ala ſcandit ad ſpeculationeʒ dĩnoꝝ. lugent. dũ materiã dant lugendi. eo ꝙ nõ ſit bonus ⁊ altus cogitatus.qui veniat ad ſollennitatẽ gaudentis affectus Oẽs poꝛte eius.ſenſus videlicet exterioꝛes.ſũt deſtꝛucte. peruerſis ſecantiũ ſecurib Sa cerdotes eius. vires ſuperioꝛis rõnis.ge mentes pꝛo voce exultatiõis ⁊ ↄfeſſiõis. Virginales olim affectiões ſue ſũt ſqua/ lide turpes ⁊ fede Quid plura: ⁊ ipᷣa tota eſt oppꝛeſſa amaritudine vicioꝝ.pꝛo ſua/ nitate ſcõꝝ bene olentiũ vnguentoꝛum. Gequitur tractatus ſeptimus pꝛincipalis pꝛoſaicus.de mẽte coꝛdis. ⁊ cognitione dei ſuꝑ illo quinto mine Alet ringei men. Caton. ecio Gane Wern en Himm ſſta n lella ltinue nom cui 1muliot 1ſipoy dionmms. sadr (öenin onallve ngodu Gntil inyme 9iſtent maoen. phiczeſt lipꝛo ſi- cudiurb ſitdene g in Goron Wuber oente placĩ 90ui ſtultie * 37 SSuper Magnikictt 35 mnn verſu. Fecit potentiam in bꝛachio ſuo. g praarticeps eſſe pᷣt Cõſonat hec diſcriptio: lhin iaent. bicis etaionie. Da b er ana opme plumas q̃ſtiones. q̃ vix etiã ab ip̃ᷣis lrat nnn, 70 tula Drima H pnñᷣt terminari. vt de qdditate potentiaꝝ orin Ecipotentiaz in bꝛachio ſuo aie roõnalis.de ipᷣaꝝ diuerſitate ⁊ idẽtita/ Gnniani⸗ R diſpſit ſupeꝛbos mẽte coꝛdis te cũ eſſentia. De nüeroſitate officijs. ? mmähan fſui. Cõſideremus attenta m hymõi ceterꝭ ¶ Placeat igit᷑ rudioꝛ mani ü n⸗ te cordis nr̃i nos qui tota aig feſtatio.⁊ dicat᷑ ꝙ ronal vel intellectualis Dinene agnificare dñũm qui deum tota mẽte ⁊ creatura/ nõiat᷑ vti mete ſi ug imo ſeipſa/ nack coꝛde perfecto diligere pꝛecipimur. Au/ tanq; mentalis tuc exnñs du tota ↄuertit binſte diamus quid in hoc cantici tono/nota/ ꝗad ſolu deũ/tanq; ad obiectũ ſuũ.vnũ.pꝛi eginn uerit iuuencla tympaniſtria. cuius mes mũ. ſupᷣmũ.optimũ.eternuʒ. pᷣcipuũ ⁊ ſũ Erſim hũuilis / ↄtẽplata eſt multa ſapienter Diſp mũ (eneatr interi iſta deſcriptio ſeu qd Nir r ſit inquit ſuperbos Hoc ſufficere videri nõis metis. At ꝓinde methaphyſicales . ENn poterat/ad ↄfuſioneʒ ſupboꝝ.ad colluau ceſſent inquiſitiões. q̃tes notate ſunt.de ucnanen dationẽ hũiliũ.ad potẽtiã dinam in ſuo qdditate reali mẽtis.de mõ quo ppᷣt clareꝛ cutihn bꝛachio ↄmendandã. etiã ſi nõ additum nude ꝑciꝑe ſolũ deũ vel ferri in eũ. Rñde Cuoſtst,⸗ eſſet/ mente coꝛdis ſui. Sed firmiſſime at etiã quiuis idiota fidelis interrogatc. ihnche;, teneamus. nihil in hoc tractatu cãticoꝝ que qlis ⁊ qnta eſt mens tua. Rñdeat in/ lineſthat ſuperfluũ. ſicut nihil eſſe diminutũ. quia quã.mens eſt aĩa mea. dũ ipᷣa ↄuertit᷑ ad vſnin numix ſpũſancto dictante ſapiẽter edituz deũ ſolũ.tota ⁊ ſola.ad ſolũ ⁊ vnũ Sic ſo whmen eſt. cuiꝰ ꝑfecta ſunt oꝑa. cuiꝰ in eloquij nat initiũvulgati auctoꝛis etiã pueris in ignben telligendũ tñ eſt in pꝛimis (ne noſtrã fa meina dicũt. Hic tibi pᷣcipue ſit pura men tMir lat inueſtigationẽ/nominũ/vl equiuoa tecolẽdus. Ecce ꝙ mẽtis officiũ eſt pꝛeci mi. tio vel ignoꝛãtia) qͥd vocet᷑ mẽs cordis. pue colere deũ. ¶ Duo ſtabilito ↄfeſtim as. Aucidius hoc cognito/ patebit integer elicere fas hẽmꝰ rõnes aliq̊s. cur ad hec noſhe 2 multiplex huiꝰ ꝑticule ſenſus. Ede⸗ vᷣ̈ba diſpſit ſuꝑbos additũ eſt mente coꝛ fcſür ⁊ ſi pꝛo vi memoꝛatiua qũq; ſumũt᷑. vt cũ dis ſui ¶ Ana rõ eſt.ſi reſpiciamus adp möera dicimus.mẽs meminit huius.nihilomi mos parentes nr̃os adã ⁊ euã/q̊s condi eNd nus ad pũñũßᷣs coartabitur acceptio.ad illð deratdeus ad ſui contẽplationẽ claram ⁊ Leristicß qð eminet:⁊ eſt pꝛecipuũ in creatura rati ſerenã pꝛo ſtatu vie/quã ↄtẽplatiõem / fu ictonal onali vel intellectuali. VUñ ⁊ mẽs ab imi/ iſſet in gła viſio facialis ſubſecuta. Ve ti e ſorinn⸗ nẽdo dicta eſt.vel a melioꝛe.vela mẽſurg. bi ſuꝑbia.Ita em̃ mẽte a pꝛimis parẽtib⸗ Ziterunne qm̃ ⁊ illud qð eminet ⁊ ſimpliciſſimnʒ eſft diſpgi.per dĩni bꝛachij potentiã demeru nmn oſelo in vna quaq; re/menſura alioꝝ in tali re iſti. vt iã heu nos infeliciſſima ꝓles.nul/ ntinnennd, 2ſiſtentium eſt NUolumus aut in pꝛimis lum mentis habitaclm in coꝛdibohabere nonzdino. incedere groſſa ⁊ palpabili fide/ plus qpotuiſſemus.ſicut nec deũ cognoſcere.ni nchcngſ phica ⁊ ſubtili determinatiõe.quẽadmo/ ſi miſericoꝛs ⁊ miſeratoꝛ dñs noſter Ihe gumit dũ pꝛo ſimplicib ⁊ ideotis (fideliba tam) ſus xpũs.potẽti virtute ꝓuidiſſet Peum na0 cuditur hoc opuſculũ Cuius titulus eſſe quippe nemo vidit vnq; ait Bes.ſedvni rnanli põt.de mente coꝛdis.ſeu de triclinio co; genitus qui eſt in ſinu patris / ipſe enar⸗ iiun dis. in qᷓ pꝛeſidet tanq; architriclinns. rauit Coõt altera rõ ſumi.ſi reſpectꝰhẽa ngindg ſpũs rõnal.ſim tres mãſiões.ſeu cenacla tur ad apoſtatas ãgelos.q̊s / in tantã.co N ſſis vyel tabernacla coꝛdis ſui. ¶ Cõſtituamꝰ nata ẽattollere celſuudinẽ.ſtulta ſue men iaſ idcirco.qͥd ꝑ nomẽ mẽtis volumus intel tis pꝛeſumpto. vt diceret pꝛimus eoꝛuʒ. oſurt 4 ligi. Nec obſtrepet aut ↄtradicat qͥſpiaz Sedebo in lateribus aquilonis.⁊ ſimi/ nrin⸗, ↄtentioſus acceptioni.nam nõia ſunt ad lis ero altiſſimo. Mens vero nimium ericaphin placitũ Cũ pᷣterea pceſſus aperire poterit ſublimata.nimium etiaʒ pꝛecipitata eſt. iwoe. ↄgruã impoſitiõis rõnẽ Dũ ãt q̃rit᷑ de re ſimł⁊ diſꝑſa Ad h̊ em̃ q̃da ĩ alta tollũt vt ſtultũ eſt dicit dionyſius ↄtendere de no mine dens eſt poꝛtio. vel potẽtia cre Ature ronalis, que facta eſt capax dei.⁊ ciꝰ lapſu grauioꝛi ruant.finiſq; ad alta leua tis. eſt ruere OQuereret hic ſcrupuloſioꝛ a liquis. Hunquid habent demones ipſi Lractatus. coꝛda.cũ coꝛpa nõ habeãt. pᷣſertim carna lia.cuiuſmodi ſbe coꝛ eſſe ↄpꝑtũ eſt At vᷣo. ſi deum hr̃e coꝛ/trahimusde ſcripturis (vt dicimus filiũ eſſe de coꝛde pꝛis iuxta illò pſalmiſte Eructauit coꝛ meũ vᷣbũ bo nũ) nẽo iure negabit/poſſe coꝛdis nomẽ ãgelis attribui.cũ de inſenſibilib creatu ris.inueniamꝰdictũ.trãſferent᷑ mõtes in coꝛ mar. Lrãſeamꝰ idcirco nũc ⁊ alibi / digreſſiões moꝛoſioꝛes inducere/ꝑ ↄcoꝛ daãtias mlłtiplices: vbi ſtatim ↄſtare põt de varijs acceptiõibo termioꝝ in ſcript᷑is Ex qbo accipe paucas.ad ꝓpoſituʒ qð in manibo hẽt᷑ ſuffecerit ¶ DHoc indulto po terit ⁊ alius ſenſus elici.ↄiũgẽdo h̊ ↄp xũ.mẽte coꝛdis ſui.diſꝑſit ſuꝑbos. d gen. dictũ eſt.tactꝰ doloꝛe coꝛdis intrinſe cus ci diſperſit ꝑ diluuiũ gñale oẽm car/ nẽ. ccurrit ⁊ alius ſenſus ſi traduca mus diſpſionẽ in bonũ.diſpſio ſiqͥdem maloꝝ vel a malis / bona eſt. ſicut ⁊ defe⸗ ctio ⁊ ſeparatio. Silr inuenimus a ſcĩs nõiatã aliqñ ſuꝑbiã ſcãm.q̃ ſcʒ nobilita/ tis ſue ↄſcia neſcit ꝓſtitui vel calcari.ne/ ſcit niſi ſũmis iũgi Ponã te in ſuꝑbiã ſe culoꝛuʒ ait dũs de hirlm noua.Aſſumat vtinã mẽs nr̃i coꝛdis hãc ſuꝑbiã. vt nul li dignet᷑ intẽdere.nulli iũgi.nulli inbere re.niſi vni ſoli.qð eſt neceſſariũ.optimũ. eternũ.⁊ ſũmũ. qliter elegit maria ꝑtẽ op tiaʒ. qᷓliter exultãs ꝓpheta dicebat: Defec coꝛ meũ ⁊ caro mea.ps mea deus in eter/ nũ.O vere ſcã ⁊ deſiderãda ſuꝑbia.q̃vni cũ bonũ ſuũ poſſidere vult excellẽter.ſine arrogãtia ⁊ vana gla. ſinglariter ſine in/ uidia. Imꝑturbabiliter ſine ira. Infati/ gabiliter ſine accidia Indeſinẽter ſine a/ uaricia Delectabiliter ſine luxuria ⁊ gula honoꝛabiliter ſine ypocriſi ficta Diſꝑdat oꝛo potẽtia dĩne miatiõis. vniuerſas al teritates. oẽs ↄcupiſcẽtias.oẽs ſolicitudi nes ⁊ fantaſias.a m̃te coꝛdis nr̃i. vt libe/ ra mẽs ab oĩ diſpſiõe / glet exultãs. Mi⸗ hi ãt adherere ðᷣo bonũ ẽ O felix diſpſio. — q̃ ſũmã ↄgregatiõem opat᷑.put loqͥ᷑ dinꝰ dioniſiꝰ.ꝙ vnifica vᷣt dĩoꝝ luminũ /xreſti tuit ⁊ replet ⁊ ↄuertit nos/ad ↄgregãtis pꝛis vnitatẽ ⁊ ſimplificã deitatẽ Cuiↄci/ nẽs. vates regius? Edificãs inqͥt hirim dñs. diſpſiões iſrael ↄgregabit. Hãc di⸗ ſpfſiõeʒ meret᷑ ſcã ſuꝑbia.q̃tenꝰpurget᷑ ⁊ il luminet᷑ ⁊ ꝑficiat᷑ in vnico optimo mẽs coꝛdis pura ⁊ deifoꝛmis.Hec aũt nõ ha/ ti/quan ũ ↄceſſe p celeſtis petẽtibo ſe. le ſ ſpeculatiue bet perfecto ↄplemẽto.pᷣterq in gla. par⸗ ticipatie vᷣo per grãm. plus aut minus in via. ſm diſtributionẽ ſcĩiſpũs.maxiĩe per theologiam myſticã ꝓut aperient ſequen erit ſpũs bonus. quẽ dat cus de dĩſiõe ſpũs ⁊ aĩe.Opagũq;? medul laꝝ.⁊ diſcretiõe cogitationũ ⁊ intẽtionuʒ coꝛdis.per potẽtiã vᷣbi qð eſt bꝛachiũ pa tris eterni.Qua diuiſione (̃m doctoꝛes myſticos)nulla mirabilioꝛ.nulla potẽti/ oꝛ Sʒ ad facilioꝛa reuertamurvt cepimꝰ eis ↄtẽti/q̃ tractatu dragmatico ſecũdo notauimus ¶ Pretactũ eſt ꝙ in coꝛde rõ nalis creature/reperit᷑ triplex habitaclm Vñ nõiari põt coꝛdis tricliniuʒ. Spũs vo q̃ſi preſidẽs.iure ðꝛ architriclinꝰ.de q̃ͥ per tropologiã ſignatũ eſt i nuptijs.dũ in chana galilee xpᷣs aquã ↄuertit ĩ vinũ Procedemꝰ aũt oꝛdine mag narratiuo qᷓ demõſtratiuo vel ꝓbatiuo.ſupponẽtes dicta doctoꝝ.cũ ſuis declaratiõib meta phyſicalib ⁊ theologiꝗ.vſqueq̃q; multi pliciq; rõe fulcitis.q̊s inſecutiↄpoſuimꝰ pdeʒ opuſculũ de theologia myſtica. ꝑti tum in duos tractatus.ſᷣm traditionem o.poſt practice:per xij.in/ duſtrias. ctoꝛ acceſſerit.ſi non mox ꝑiter oĩa nũera uerimus. que faciunt ad decoꝛẽt oꝛnatũ/ diſpoſitionẽq;/mirabili varietate deſcrip tam ex libꝛis tam nature q; ſcripture.qꝛ foꝛte dicetur altero loco Buffecerit hic 2 nunc ſenſibilis deſcriptio.quẽadmodũ per coꝛpoꝛalia.ſpũalia figurant᷑.eo q; oĩs nr̃a cognitio/incipit a ſenſu.pꝛo ſtatu pñ tis miſerie. Propterea interioꝛ hõ/nõiat exterioꝛẽ ꝙ eſtvnanimis dux ſuus ⁊ notꝰ ſuus. Poponeu vna deſcriptio.nõ vt in ea ſiſtat᷑.ſed vt manuductio quedaʒ pꝛo rudibo ⁊ ideotis. ad diuina qũolibet capeſcenda. Juxta qð ita gregꝰ.exoꝛdit᷑ ĩ omelia q̃dam de thezauro ⁊ pꝛecioſa mar garita Regnũ celoꝝ idcirco terrenis reb animus nouit ſurgat ſile ðꝛ. vt ex his qᷓ ad incognita.⁊ ꝑ hec que ſcit nota dilige re.diſcat ⁊ incognita nareg Ann mus igit᷑ hũano coꝛdi.tanq; loco grãdi⁊ ſpacioſo/tria cenacula.ſupꝛemuz. mediũ ⁊ infimũ. Primũ nõiabimꝰ cenaculũ mẽ tis. Mediuʒ vero.cenaculum rationis. Tertiũ erit ⁊ infimũ.aĩe cenacłlo deputa tũ Nolumus tñ vt ſtatim.arbitret᷑ inſpe/ ncideru hiclo Lõtentet᷑ obſecro quiſqͥs le ſſignabi ſaclus nöſiſet lns. nohbs ctinm ſictic ſaliten, ocun cponn (orum geunt (ſo. liz iinicin Muüni (ſti ſigen Gteb ich⸗ vhlur unmn gh ſcermi colleto fünconra tsdene bnnoni. imolirot Gesint Hoculi dis . egtqy E ſitſupbo Hordinor Achimea corCot⸗ win cſen fnli Tcin nae bilent leſtnnonn B dme faſchig, Kurgne gcſupe ohali 8 nghn uminei N dle Nenbich nett tnknong kbenchij 4 ndocgn nulupotit⸗ umnagin Mcd ſccic Fncndeß dinclt nons d uanii ini Gummm Niupors nön nen g nul an rihin⸗ liste Anüüen mand edeſcti rare Naabie! ntnanoci Ntogd oſtmn, bo nu rſuustno⸗ Nnpond naogeldi iuciolbe⸗ NFandki nwdunan Ummenisten nolinfatgt noa dis (Migt zogit Pemt; Ni mnnd Nlun fro anng i atiwißß SBuper Magnilict 85 cctoꝛ. bec idcirco depingi qy ita ſint. ſed vt facilius accipiat figurata duʒz incipit. ſed nõ ſiſtat in figurꝭ. Sic ꝑ myſticos intel/ lectus.archa noe litteralis.ſic archa ſelde ris.hñs inſtar illius ſpualis.q̃ mõſtrata eſt in mõte.ſic tricliniũ ſamuelis ꝑ typũ. ſic trichiniũ femiaꝝ in heſter Sicvniuer ſaliter (vt ad vnũ dicamꝰ)oẽs perabolice locutiões/ſignificatũ accipiũt. ic pᷣ in quo mẽs obtinet ſummũ locũ de quo ſeoꝛſum ↄſequẽter ꝓpꝛie ↄſideratiões an/ nectunt᷑.ꝙ rari? fmo inuenit᷑ de mete pꝛe ciſus. Rõ põit᷑ in medio Aĩa ſtat in imo Sypuüs nj/t ãq; architriclinus/pᷣſidet to ti triclinio.nũc ab arce mẽt dilabens ad yltimũ aiĩe cenacłmpꝛo adminiſtratione ſenſuũ. nũc ſtat in cenaclo rõnis ad inue ſtigationem phice cuiuſlibet diſcipline. . Ehene ſi qs aſpectu pᷣmo deſpexerit. ant abiecerit hãc nrãm ſpeculationẽ.⁊ tã ; cõis vulgata vileſcat q̃ſi nihil afferat nouanꝝ ſniaꝝ pꝛeter vᷣba vel figuras: acci piat pꝛo rñſo.pᷣmo. ꝙ ideo nõ eſt abijciẽ/ da.qꝛ ↄſonas hʒ ⁊ pꝛiſcas doctoꝝ ſnĩas. ſicut ⁊ ipᷣi ſecũ veniunt.Deinde faſtidiuʒ tollit᷑ du eadẽ ſnĩa varie deſcribit᷑. VUnde fiündatur coloꝛ rhetoꝛicꝰ. expolitio nõia tus.Deniq;nemo cogit inſiſtere huic ſpe culationi.pꝛeſertim cum neglectu alioꝝ. imo ſi nõ falloꝛ.pderit ad oĩm ſil iũ facili oꝛes intellectꝰ.pꝛecipue ſi ↄditio pᷣmi ce⸗ naculi. q̊ mẽs reſidet velut in aureo ſalo mõis reclinatoꝛio/fuerit plene nota Ca ueatq; ſibi maledictũ illð ſibi dici. diſper Eſit ſuꝑbos mente coꝛdis ſui. poꝛdina.ſubiungamꝰ tricliniũ coꝛdis. Architriclinꝰ ð coꝛculs.i.coꝛdis cultoꝛ⸗ ⁊ coꝛdatꝰ dici pᷣt ſpũs.ſ.rõnalis.qᷓ;uis ſit vnꝰ in eſſentia. triplex tñ in potẽtia.imo nultipliciter triplex in viriba ⁊ efficatia. Tricliniũ fuit maria.quã eclia ſic ſalu factũ eſt. triplex in natura. vnꝰ in ꝑſona. ricliniũ triplicatũ.reꝑit᷑ ĩ celeſti hie rarchia. Triplex inſuꝑ aci hierarchic. Purgare. illumiare ⁊ pficere. Materiaʒ hãc ſupponimꝰ latiſſime.ꝑ doctoꝛes pſe/ cutã. Hoc pꝛimũ notet ꝙ in omni creat̃a rõnali.⁊ iuſta/ pꝛeſertim in hõie / triplex uib ita tat Salue mr̃ pietat. ⁊ totiꝰ trinitatt no bile tricliniũ.vᷣbi cũ ĩ carnati.ſpeciale ma ieſtati pparas hoſpiciũ. Primuʒ ſpectat ad mẽteʒ. alten ad carnẽ. ex q̃ ꝓbum caro D hec triplicata hierarchia repix/m tripll cemyvimmeoꝛatiuꝗ.ſ.⁊ ꝑceptiuã ⁊ affecti uã.pmo in mente.ſcdðo in rõe. tertio ĩ aia tripliciter in qlibet ſigillatim. Hic eſt am exi tracta.decimo.c.(¶ pliſſima ſpeclatio. . erarchia dionyſij ricliniũ młtiplłr tri plex/oↄofoꝛmiter ad celeſtẽ/repit᷑ in ecłiaſti c hierarchia.ſic ſilłr ⁊ in ſeclari.iuxta tri plicẽ in q̊libet ſtatuũ cooꝛdinatiõem oſi⸗ geret ſpeclatoꝛ¶ricliniũ hʒ magnꝰmũ qdus ſub deo. M q̃dã ſũt entia pure ſpũa lia.q̃dã pure coꝛpalia. q̃dã ex coꝛꝑe ⁊ ſpũ ↄdita. Declaratio ſupponit iclin hpʒ minoꝛ mũdus in habitac bcordieſ. ito ꝓut ſuꝑiꝰ figurat᷑. Hec ꝑs/mag wvo 2 gruit.Ad cuiꝰelucidatiõeʒ ⁊ dilatatiõeʒ ñn ẽ neceſſe ſimplices inducere ſubtiliter. ſufficiat eis ꝓ deuotiõe capeſcẽda.qm̃ ſũt creature rõnales.ad biitudis impaſſibili tatẽ oꝛdinate.q̃s neceſſe eſt intẽdere qñq; regimini coꝛꝑis moꝛali. qñq; erudiende roõi. ſepe ⁊ pᷣmo. dine dilectiõi. ꝓ ĩpletiõe ſuoꝝ pᷣceptoꝝ. Intentio pᷣma ↄcernit na tura. ſcdᷣa induſtriã.tertia purã gram.d Xricliniũ minoꝭꝭ mũdi.pfecta diſtincti/ one ↄgnoſcere/ſpectat ad phᷣie ⁊ theolo- gie pfeſſoꝛes.ſi voluerint naturã ꝓpꝛieta/ tẽq; ↄtẽplatiõis a gnoſcere.⁊ illð implere grecũ oꝛaclm gnoti ſe av ton.i.noſce te- ipᷣm Si pterea voluerint ſapieter diſcer nere quẽadmodũ theologia actia ſpectat ad ĩfimũ. ſpeclatia ad mediũ. myſtica ad ſupᷣmũ coꝛdis nr̃i In infimo ſunt adole/ ſcẽtule. In medio ↄcubie ⁊ regine In ter tio ẽ vnica ꝑfecta cũ dilecto ¶ Tricliniũ coꝛdis/ includit᷑ in pᷣcepto dilectiõis. Di liges dũm deũ tuũ ex tota mẽte tua.Ecce ſupᷣmũ Ex toto intellectu.vt põit᷑ in luca. ⁊ hecè rõ. Ecce ſcᷣm. Ex tota aĩa tua. ec ce tertiũ Ex toto coꝛde.ecce ſimul totum. Hic tñ attede ꝙ oĩa vocabła:rõnali crea/ ture vt rõnalis ẽ attributa/ſepe ꝑ mixtim accipiũt᷑.vnũ ꝓ altero ⁊ ſinglm ipᷣoꝝ pꝛo ſingłis.q̃ mitiplicitas vtẽdi/cauſat freqũ ter ↄfuſiõem ĩ doctrinali diſciplina.vł in ſtudioſa meditatiõe. niſi ꝓpꝛietas nõim. qũo ſũit᷑ apð doctoꝛes ãnotet᷑ ¶ Triclini um elegãter expoſuit ⁊ diſtinxit/ venera/ bilis Richardꝰ.⁊ añ eũ hugo.fundantes ſe in Aug pꝛecipue Boeti?q̊q; in ſuo de cõſolatiõe qrto ⁊ quinto ⁊ poſt iſtos dñs bonauẽtura.tã ĩ lcura ſcdᷣi ſnĩaꝝ.q; ĩ ſuo bꝛeuiloquio ſub ↄpendio. Deniq; mira/ ricliniũ fecundãte cit᷑ ad binariuʒ ⁊ ſenarm.qñq; ab ſeptena rium pꝛotendit᷑. YFamoſa apli diſtinctio. de homine veteri ⁊ nouo.interrioꝛi ſcʒ ⁊ Xractatus. VII bilius in ſuo itinerario mẽtis in deũ Sʒ t⁊auctoꝛ de ſpũ ⁊ aĩa.qͥ (ſe iudice)fuit tm̃/ mõopilatoꝛ ⁊ collectoꝛ ex alijsmita nota uit digna. Oẽs poſtremo.qͥ de aĩa rõnali viribo er? phice aut theologice tractaue runt.illuſtrãt triclinij nr̃i notitiã. Ita tñ www theologica traditio pᷣferat᷑. Dicit᷑ hoc ꝓpter Auicennã ⁊ auerroim ⁊ platonicos 7 alios.qꝝ recitatoꝛ fuit Albertus in ſuo de anima.⁊ de intellectu ⁊ intelligibili.di ſcrepantes in mitis a fidei pietate. Ser/ uetur illud gꝑli. Oĩa tentate qð bonum eſt tenete ¶ ¶Hriclinium coꝛdis ↄuenien ter aſſignatu eſt ſᷣm triplex habitaculum ſeu cenacłin. ſub apꝛopꝛiatiõe. noĩm iſto rum.mẽs rõ.aĩa qͥb pᷣponit᷑ velut archi triclinus/ipᷣe ſpũs rõnalis. Spõſus aũt pᷣt nõiari animꝰ. Vxoꝛ vo dicet᷑ affectus vel affectio. ⁊ hec multiplex ſignanter tri plex. Vñ noĩari pᷣt nr animꝰ.nũc aĩal.ſi ex vtero aĩalis affectus gingnit ꝓlẽ. nũc rõnalis/ſi ex vtero rõnalis affectiõis gig nit ſobolẽ. nũc ſpũalis.ſi fetꝰex multꝭ af/ fectionibus ꝓcedat. ſpũſancto ſuꝑueniẽ te.atq; ſui roris intima aſpſione.mẽtem ricliniũ coꝛdis.qñq; redu exterioꝛi Dat interioꝛi quicqͥd ſpectat ad dina. Dat exterioꝛi quicqͥd ad vicia.⁊ ad bꝛutales ſpectat affecꝰ. Pꝛimũ vocat.ſpi ritualem hominem. alterum animalem. AVbi nominibus aliter vtitur. ; habeat diſtinctio nr̃i triclinij.ſed ſententia facili ter ↄſonat ſicut iſta que ſeptenario dilata tur. ¶ Aricliniuʒ coꝛdis habuit deus. pximus noſter Iheſus xps Scom hu/ manitatẽ qð fuit in eo mens beata. ratio poꝛmpta.aia meſta cũ carne infirma. Di gnificauit hoc tricliniũ.Hugo.ſub meta phoꝛa. tripliꝗ. ocli.ſ.carnis rõis⁊ ment ſeu ↄtẽplatiõis. Significauit hipᷣm Ri chardus. ſub tvpo tripliq. ↄiugij ipᷣius Jacob. Vnũ cũ ãcillis fuit.bala ⁊ ʒelppa Alteꝝ cuʒ liberis. rachel ⁊ lya. Tertium (qð ſatis dat intelligi) cũ dina ſapientia. de qᷓ ſalomon cecinit Mulierem foꝛten qͥs inueniet:? Hec vtiq; ẽ ſapiẽtia.mi pu cre dilectionis. Hec nõ ex virili ſemine. ſʒ miſtico ſpiramine. vᷣgo ↄcipit ⁊ parit dei filiũ.qm ſpũs rõnalis ꝑ Jacob figu / ratꝰ.nõ ſufficit ad hũc partũ.in vtero mẽ tis. ſicut nec maria go. fecudabat᷑ a Jo⸗ ſeph ſpõſo ſuo.qͥ nõ dnat᷑.ſʒ obſequi dʒ. dñe ſpõſe ſue.quã fecũdat ſpũs Jeſu xpᷣi. qᷓ dñs ſimul ⁊ pꝛ eſt ⁊ ſpõſus ⁊ filius in h partu (Roꝛro de mẽte.q̃ ſuꝑioꝛa coꝛdis tenet pᷣncipaliter.eſt ꝓpter vᷣba lr̃e ſim cã myſterio ptractandũ. Hec eſt velut in ar ce.ad quã inuitat apð ſalomonẽ? ſapiẽtia. ⁊ apð boetiũ phia.qbus obediẽtes ſci.⁊ electi viri/ↄſcẽdebãt in excelſa.helyas be lizeus. daniel.petrus.ſara.indith Heſter q̃q; rogatura aſſuen: vẽit ꝑ oꝛdinẽ ad ter tiũ oſtiũ. hriſtus demũ ĩ mõte trãſfigu ratus eſt Jheſus in cenacło grãdi ſtrato: mötis ſyon/cibauit aplos coꝛꝑe ſuo.qui bus ⁊ pꝛebuit ſe videndũ poſt reſurrecti/ nẽ.⁊ ſpũſſancti.celitꝰ m virtute. robo⸗ rauit.docuit.⁊ ſuccendit.colligens illic ⁊ veniens humiles mente. coꝛdis ſui Contientur gů de mente expoſitionis collectio. repetẽdo pᷣmitus.q; mens ab e minentia nõiat᷑.⁊ in ſupꝛemo coꝛdis tri/ clinio collocat᷑.qꝛ ꝓpꝛiũ hʒ officiũ.ſpũali/ bus intẽdere.nõ qlibuſcũq;.qꝛ rõ cõiter. circa ſui cognitionẽ.⁊ ſpiritualiũ occupa tur. ſed mẽs vacat ſoli deo. Hoc iam pꝛe 7 miſimus in hoc quid nõis puenimus a/ deo ꝙ ſi vacet mens ſibi. iã nõ ſoꝛtit᷑ no/ mẽ mentis. pꝛo qᷓnto vacat alteri qdeo. o az vo ↄſtat nõ eſſe deũñ Cõueniſſent in oc qͥd nõis etiam phᷣi ſummi.licet a mo do ponẽdi diſcrepaſſent. ¶ Dens ſicut a ſolo deo creatur in natura ⁊ in eſſentia ,/ ſic a ſolo deo foꝛmat᷑ ⁊ illũinat᷑tanq; ima go ⁊ ſilitudo ſua Hec iã ↄſideratio.diſcre pat a traditioniba phoꝝ.qͥ poſuerunt mẽ tem rõnalẽ ſm mẽtem ꝓxiĩe foꝛmari ab in telligentia vltia.cuʒ ceteris erroꝛiba nota tis.in tenoꝛe articuloꝝ pariſius dãnato/ rũ.de qͥbo nõ eſt hic inſiſtendũ ꝑ ſingula. Sufficiat interim ponens fidei ſimpłr ſupponere ñ pbare. ¶ Dẽs ↄpat᷑ ad deũ ſub triplici habitudie Primo ſiẽ ad pnci piũ ꝓductiuũ. Scðo ſiẽ ad obiectũ moti uũ.Certio ſiẽad donũ ſcĩficatm̃.Pꝛimũ bʒ cõe cũ q̊libʒ ente. VUñ reꝑit᷑ ĩ mẽte.mo dus. ſpẽs ⁊ oꝛdo. Rurſus. vnitas. vitas. bonitas. Deniq; mſura.nũer.·põd.Et/ em̃ oſiſtit ĩ re q̃libʒ q̃ntũcũq; modicũ ha/ beat entitatj/1 in accidẽtibo/ in materia lſpeg , ife ſendn 4 oſc malin ue oo⸗ hiin ie oourt ientech u md⸗ gfrni Mmamh matsine mfins mäine, fogfſt potetis boꝛtpot Untaben. ler poten nt fi nclänbe ſſci panane müciegt nieincſi necmach gepdile opedlo. ſerchen Plarotcoo puleiꝛſi peſtogl Nrme, murr obo⸗, ignsſli isſti leeye Molitonis Mensgb/ o hj⸗ niſin⸗ colte. foccna cüe ümns, diwo⸗ zucnicſenm wi hcnano⸗ ſoan tincſnn inntmnizin ſCanmmooir * poluovnttme kin sanmhhon rinsdinae tünfnn ns ila ſnn õ Pinoſitift Edchicin ſinani hn Super Magniticat pꝛima veſtigium trinitatis. ¶ MWẽs dũ ↄꝑatur ad deũ ſicut ad obiectũ motiuũ. ſoꝛtit᷑ imaginem trinitatis in natura ſua vbicũq; ⁊ qlitercũq; fuerit collocata. Röõ. q; capax dei eſt. vt eũ recolat. intelligat ⁊ diligat Nec põt aboleri triplex hec poten tia/a mente ipᷣa ſtãte. Vñ nec in demoni bus lux haꝝpotẽtiaꝝ ſeuviriũ ſeu aptitu do uataliũ/extinguit᷑.qͥn in ſe lux exiſtat. put eſſet ſol in luce ſua.etiã ſi nihil extra ſe actualiter illuſtraret ¶ Mẽs ↄpata ad deũ ſicut ad obiectũ motiuũ eſt nobilioꝛ ⁊D expᷣſſioꝛ ſilitudo dei natus/&; ſi ↄſidere tur pmo mõ tãq; veſtigiũ. Rõ qꝛ imago/ ꝓpter maioꝛẽ expᷣſſionẽ/eſt nedũ medium deducẽs a poſterioꝛi tãq; a ſigno cauſato ad cãe ſue noticiã. ſʒ hʒ ĩ ſe foꝛmaliter ſal tem in actu pmo/ cognitiõemꝛ dilectiõez ſue cãe pᷣme. Recte eodẽ mõ qͥ diſciplłs co gnoſcit.artẽ mgr̃i obiectiĩe in alijs.ſʒ foꝛ maliter eã aut ſaltẽ virtualiter in ſe capit. ⁊ hec eſt ꝓpꝛia diſtinctio imaginis a veſti gio. Dans ↄꝑata ad deũ ſicut ad do nũ ſcificatiuũ. ſoꝛti᷑ nom̃ ſilitudis dei. qꝛ ꝑ hũc modũ.particeps eiꝰeſſe pᷣt.⁊hoc plus aut minus ſ̃m exuberãtiã gre gratũ facient.cũ trib theologiqvtutibo invia. aut tribo dotibꝰ. aut actibus in gla. Rõ qꝛ gra qtũ ſaciẽsvna eſt in radice ⁊ eſſen tia.⁊ triplex in habitibus fundatis.⁊ foꝛ matis.in ea.⁊ ab ea.q̊ꝝ ipᷣa eſt radix ⁊ foꝛ ma.⁊ finis.ꝓpoꝛtionalłr ad eſſentiã dĩnã. vnã in trinitate.⁊ trinã in vnitate. VUtrũ dvo gr̃a ſit pus ſubiectie in eſſentia aĩe qᷓ; ĩ potẽtijs Videt᷑ ꝙ in eſſentia.ſiceſſentia ẽ poꝛ ⁊ potẽtioꝛ qᷓ; potẽtie.qꝛ radicant᷑ ⁊ flu unt ab ea. Sʒ neq; gra/immediate elicit actꝰpotẽtiaꝝ.ſʒ imꝑat illos.⁊vᷣtutes elici unt.ſcʒ fides.ſpes.⁊ charitas.aut potẽtie mediãtibꝰ his habitibꝰ.qͥ ſunt fides ĩ rõ nali.ſpeg in iraſcibili. charitas in ↄcupi ſbiteae⸗ in paruulis baptiſatᷣ.cen ſenda eſt va imagoꝛ ſilitudo trinitat Ec ce nũc incipimꝰ inueſtigationeʒ theoꝛice xpᷣianoꝝ.quã nullus ſapiẽtiũ ⁊ pꝛudẽtiũ mũdi cepit.Ad euiꝰcognitiõeʒ.ñ ſũt nca rie.inqͥſitiões phice. vł metaphyſicales. nec mathematice.ſʒ ſufficit gra cũ ſpe ⁊ fi deꝑ dilectiõeʒ oꝑante.Ouẽadmodũ ſub ↄpẽdio.diuinꝰenũciauit Auguſtꝭ.q fide ſpe ⁊ charitate colit᷑ deꝰ AUñ deduxit ↄtra platõicos plotinũ.poꝛphiriũ.hermetẽ.a/ puleũ ⁊ ſiles/longo ꝓceſſu.in ſuo de ciui 85 tate dei ⁊ in de vᷣa religione.ꝙ ſolus xpõꝗ degerat modũ gnalẽ/redeundi.mẽtes in deũ.purgãdo.illũinãdo⁊ ꝑficiendo neq; opoꝛtebat theletas aut theoꝛgias magi cox.vl vdolatraꝝ induci.ſʒ reſpui. Suf ficiebat deniq; illud impleri.qð hoꝛtatur eccleſia.ſurſum coꝛda ¶ Dens paruulo rum baptiſatoꝝ. gnaliter oĩm xpᷣianoꝝ. qntuncũq; ſimpliciũ / ſi ſint in gra.cẽſen da eſt ſoli deo.tãq; ſponſo vᷣoꝛ ſoli/ſuaui ter inherere. ꝑ influxũ foꝛmalẽ gre ãtuʒ facientis. Rõ qꝛ acceptat᷑.qᷓ;uis nõ ſꝑ exe at gra in actũ. ſcᷣm exemplũ in q̃litatibo materialibꝰ albedine nigredine ⁊ caloꝛe. qꝛ foꝛmaomũicat actũ ſuũ pᷣmũq;diu ma net in ſubiecto Sic em̃ homo ðꝛ rõnalis ⁊viuẽs a mẽte ſua.etiã dũ homo doꝛmit. dũ actu nihil intelligit. Sũt aũt influxx foꝛmales ipᷣius gr̃e tres pncipaliter.q̊s appellat hierarchicos dionyſiꝰ purgare. illũiare.ꝑficere.a ꝓpꝛiate ad vigoꝛẽ vᷣtutis in mẽte.ad fulgoꝛẽ vᷣitatᷣ.⁊ ad ardoꝛẽvł a moꝛẽ charita.q̊s oẽs influxus.ipᷣa com plectitur quietudo fruitiõis.que eſt pax exuperans oẽm ſenſum.⁊in qua effectus pncipalis ſtat theologie myſtice.que iðᷣo ðꝛ amens.i.ſine mente.⁊ irrationalis.i.ſi ne rõe.⁊ ſtulta.i.ſine ↄſueto Rdineven ſcendi.put infra notabit᷑. ens puu loꝝbaptiʒatoꝝ (de quibus minus videf᷑. qꝛ nondũ hñt vſum liberi arbitrij) cẽſen da eſt naturaliter ⁊ ſuꝑnaturaliter/libere deo frui.qᷓ;uis nõ libertate.vt ẽ arbitrãs ſiue deliberãs.ꝓpterea nondũ dicũt᷑ actu mereri vel agere vᷣtuoſe. ſed ↄplacenter ⁊ pulcre. cum decoꝛe vᷣtutum. copulantur ipᷣi deo ſponſo ſuo Ratio eſt.quia imago ſue mentis.ad ſui refoꝛmata eſt honoꝛeʒ bncipij.ſᷣm memoꝛiã intelligẽtiã ⁊ volun tatem. ¶ Mẽs. omnib hominib⸗. eſt eq̃ᷓ lis libertatis.q̊ ad eſſentiã ⁊ actum pmũ. ſed non q̃ ad actum ſcõᷣm.ꝓpter impedim̃ ta vel adiutoꝛia.modo iſt.modo illis ad unenientia. Caderet hic ſermo de triplici libertate.ſcʒ a coactione.a peccato.⁊ a ſer uitute Vnde eſt pꝛeterea.ꝙ libertas arbi trij non poteſt cogi.nec ab hominibus. neca deo.nec a coꝛpoꝛe ꝓpꝛio.cum experi amur ipſam libertatem totaliter ſegen Se tius impediri quo ad actum ſuuʒ. Sex alið eſt cogi.alið impediri vel deturbari. ꝓut ſci doc̃t¶ Dens pmo mõ pus de/ ſcripto nedũ eminet ĩ coꝛdiſ triclinio ſupᷣ Treactatus. VII. rationem ſuꝑioꝛẽ. ſ. 3locanda videt᷑ ſupꝛa ſindereſim ⁊ cõſcientia. Ratio qꝛ poꝛtio ſiue ratio ſuꝑioꝛ.vt talis eſt/intendere pᷣt glijs ſub deo.qᷓ ſunt ſpũalia ⁊ intellectua/ lia.vt ſunt angeli ⁊ ſancti. Poꝛro ſindere ſis eſt naturale iudicatoꝛiũ. vł inclinatio ſicut alij loquũt᷑. Sed hoc iudicatoꝛium gnaliter attendit᷑ ad veꝝ in vniuerſali.⁊ inclinatio ad bonũ ſimiliter in vniuerſa/ li. Mens aũt ſolũ reſpicit deũ.⁊ inclinat ad ipᷣm. vnũ veꝝ bonũ eternũ ſolũ ⁊ ſum mũ. Habet igitur obiectũ pꝛius ⁊ pnci/ paliꝰ ipᷣa mens. q;ᷓ ratio ſuꝑioꝛ.aut ſinde reſis. Perpẽdit᷑ hoc.dum ꝓcedit ad actũ ſcom. tam fᷣm potentias ſuas ⁊ vires: q; Fgm habitus qͥb ipa foꝛmat᷑ ⁊ decoꝛatur. Mens nõ hʒ intellectũ agentem vel ptetialem. q̃ſi potẽtias diſtinctas eſſen/ tialiter ab inuicẽ. vel a ſe ipᷣa.ſicut multi phᷣantiũ locuti ſunt.q̊s nõ opoꝛtet imita ri.qꝛ ponebant aut vnitatẽ mẽtis in oĩb gut ipſam nõ eſſe coꝛpis foꝛmã nec de no uo creata.ſʒ ppetuã.nec ad grãm ⁊ głliam a deo ſublimari. cu nre fidei pietatẽ. E aderet hic exqͥſitioꝛ ſermo/qua rõe ðꝛ mens.ſimul eſſe agens 2 patiens. mota ⁊ mouens Sed hec in ſpiritibo ⁊ a materia ſeꝑa reꝑit᷑ libertas (ũ ſe ipaʒ mouet. dũ ſe reflectit ſuꝑſeꝛſuꝑ actus ſuos. ¶ Aranſeamus ad pñs.ↄqͥ ſitiões hmõi ſpeclłatiuas ⁊ metaphyſica les.⁊ ad modos ⁊ ad cauſas vñ mẽs diſꝑ git᷑ reuertamur. qᷓtenꝰ eius vnitio ⁊ ſim/ plificatio plus nota ſit. ne incurratur vᷣbũ hoc im pperij Diſperſu ſupbos men te coꝛdis S caſionẽ impoſitoꝛibo nõim. q̊s neceſſe fu it ſapienter attetos eſſe circa reꝝ ꝓpꝛieta/ tes.vt mẽs a mene diceret᷑. Eſt aüt mene. idẽ qð luna vel defectus. Mens aũt pꝛe/ ſertim ſtulti. m ſapiẽtis ᷣbũ vt luna mu tat᷑. Qunatica qe eſt.quã ſpũs immun/ dus.mittit nũc in ignẽ cupiditatis.male inflãmantẽ. nunc in aquã tumoꝛis male ſuffocãtẽ. nũc elidit in terrã cogitationũ noxiaꝝde terrenis.⁊ volutatur ⁊ clamat. ⁊ ſtridet ⁊ ſpumat.⁊ ꝗreſcit.⁊ diſcerpitur varia.vix tandẽ redit ad ſe.ꝑ lucidũ in/ teruallũ.vt deũ noſcat ⁊ ſe.⁊ hoc ab infan tia.O q; ſepe deſcendit nr̃a mens.de hie/ ruſalẽ pacis/in hierico lunaris mutatio nis. O q̃tiens incidit in latrones Sed locus eſt hic ⁊ nũc.doctrineꝛ nõ querele. rroꝛiba hmõi.ↄtra iſoſio mentis dedit oc iſoſio mẽtis. cãm hz duplicẽ in gñe. uedam vicioſa eſt. altera non vicioſa. Vicioſaꝝ. quedaʒ eſt ex oꝛiginali culpa. q̃daʒ ex veniali.qᷓdam ex moꝛtali. Sunt aũt cauſe alie.nõ vicioſe.ſed naturales. queadmodũ eſt neceſſitas ſommi. qᷓ;uis aliq̃ꝝ videat᷑ opinio ſentire.q; ꝓ ſtatu na ture inſtitute/mẽs nõ fuiſſet a ſomno de/ pꝛeſſa.nec etiã in puer.qͥn actu ſ memi/ niſſet. intellexiſſet. ⁊ dilexiſſet deũ. Et hoc puilegiũ trahere volũt ad btãm virginẽ. immo ad Johãnẽ baptiſtã etiã ex vtero. ſicut nõ eſt dubiũ qͥn xpᷣs viatoꝛ.ſꝑ dice/ re poterat.Ego doꝛmio ⁊ coꝛ meũvigilat Nuippe btũs erat. ſim mentem. Non ſic Johãanes ⁊ maria. Stemꝰ hic⁊ in alijs?: cũ traditiõe cõi.ꝙ in iſtis etiã.qñq; mẽs ceſſabat ab actibo ſuis.⁊ cauſis naturali/ bus. ⁊ ↄſtat ſine peccato ¶ Diſpſio met B ꝓ ſtatu nature lapſe (de qua pncipaliter erit ſermo) nunq; intelligit᷑ fieri. quo ad actũ ſuũ pꝛimũ.Hoc iã tactũ eſt.quia ſic aia rationalis eſt ꝑpetua.poſt qᷓ; creata ẽ. ſiue ſit in coꝛꝑe ſiue extra coꝛpus Lux eſt quedã in ſe/ nata lucidũ reddere in actu ſcðo/ſubiectũ diſpoſitũ.vt coꝛpus vel ſe ißp̃m. ſi nõ aliquis interuenerit obex VUñ ⁊ naturalia.in demonib ſ̃ᷣm dionyſium ſplẽdida remãſerũt. Vacat᷑ aũt actꝰſcdᷣs⸗ ipſa oꝑatio elicita ⁊ immanens.vel imꝑ/ ata ⁊ tranſiens. ¶ Diſꝑſio mẽtis quo ad actũ ſcᷣm/puenit qñq; negatiue.qũq; pp. uatie. Negatie ſiqͥdẽ.dũ nõ ſinit᷑ exire in actum ſine cłpa ſua Pꝛiuatiue vero cum culpa ſua.Exemplum primi in doꝛmien tibus. infantibus ⁊ fatuis naturaliter. Exẽplũ ſcdᷣi in ebꝛijs ⁊ ber 2 alijs q̊ͥs excecat ſua malicia ¶ Diſpſio mẽtis⸗ babet᷑ vᷣtuoſe.dũ ſpũs/pᷣter actus virtu/ tũ. in actiua.pꝛo tũc impeditur cogitare de deo ſolo. ⁊ manere in arce ſua. Certũ ẽ aũt ꝙ oẽs vᷣtutes ↄſonant q̊ad habitus ſuos.nec ſe inpediunt.Actus vero ſepe mutuo ſe nõ ↄpatiunt᷑. Quis neſciat/q actus vite actiue.ſuſpẽdũt actus vite cõ/ tẽplatiue ⁊ eõ. Nõ em ſimł eſt vacare acti onibo extrinſecis.⁊ intrinſecis ſpeculati onib. Di gũt qrat᷑ vtꝝ ſꝑ opoꝛteat agere id qð meliꝰ eſt in ſe. Clara eſt rñſio ꝙ nõ. alioqͥn qᷣlibʒ obligaret᷑ ad oꝑa ſuꝑeroga/ tõis. Nã vᷣtꝰ ⁊ ars terminos ſuos hñt⁊ certos. Sufficit igit᷑ p rla ad ſalutẽ.ꝙ fi ãt actꝰqͥ tũc iacẽt ſub pꝛecepto oꝑãtis.q̃n ſgt lnnt ulitſe criq̃ zelus pbiey⸗ tͤpor Run Iimc evcff Feeuit orn monnlr lolata ginite Nere Ndem fäfnd o⸗ ſeſcet ſcfe⸗ ſbui biual ſpmnun ller⸗ tolſtnen lilloͤerb Uralxall lediſinod nals zas Aditäid betc nor Cſucſen henst Hinel ſtple tat, delhuin lerelbe denakak. inſchiis nlbrpo (ilitde . chlen dioſie ededen clͤ deuotio ſtigati ſie ipr Mtenog Gumn bietinig eniihni ſsnunmt Diifoni knanli lien oe niak guuſe öori Lrot rinan oſ ber O onrſiam crſcds! 3NAb⸗ s nod ene ſ⸗ ſinckeorein weycdonn mindonmmn munmtie Dihonis o uncgtne rriun Cami tiusbebiens. 3manſct Duis ecn tons MN nlchrnn inſas ſean ſconenk Grickritogn agrſt iw ſuefi: urii — tũcũq; qͥʒs videat᷑ idoneꝰ ad alia.ꝛ⁊ pditꝰ fta lẽto młtiplici ad ſuꝑerogãduʒ /que regła tollit ſcrupulos ſuꝑ diſtributiõe taleti ac cepti.q̃sfreqnter ĩducit feruoꝛ indiſcretꝰ ⁊ zelus nõ ſᷣm ſciam. pueniẽs ex radice ſu ꝑbie vel vanitat.vel certe a demonio me ridião.cuiꝰ ocłi ſũt.ſiẽ palpebꝛe diluculi. ⁊ q ꝑ arrogatiã ferueſcere facit ſic ollã P fundũ marꝭ.cui coꝛ ſtultoꝝ ↄpat᷑.ꝛ ponit q̃ſi vngẽta bulliuerit.h̊ᷣ eſt cũ de vicijs vir tutes effingit Diſpſio mẽt; ̊ ad habitũ gre gtũ facientꝭ/nunq; puenit abſq; pcco moꝛtali.ſʒ actus eiuſdẽ gfe/ pᷣt ſine culpa moꝛtalivł veniali freqñter interrũpiHec ꝑs ſeq? ex pᷣcedẽti Vñn ꝓ facilioꝛi noticia oĩm q tractamꝰ.poſſumꝰper diſtinctiõeʒ dicere ꝙ mẽs in hoĩe. ſicaĩa rõnalis.pᷣt ↄſiderari dupłr Vno mõ ſᷣm eẽ ſuũ Alio mõ fm bñ eẽ. Si pmo mõ.ſic eſt incoꝛpo ralis ⁊ imaterialis natalr. Si ſcdᷣo mõ. ſic recipit varietates prnnas Et h̊ duplr in gne.qꝛ vel oſtituit. m bñ eẽ habituale ſuũ ſolũ.vel ſᷣm eẽ actuale Si ſᷣm eſſe ha brituale. ſic eſt duplr. vel ſm habit puꝛe ſupernatuꝛaliter infuſos.vł ſᷣm habitus nataliter per aſſuefactiõeʒ acqͥ ſitos Talł eſt diſtinctio de bñ eẽ actuali.qꝛ vel pꝛoce dit illð ex habitu ſupernatali vel ſuperna turalr. vel ſolũ natalr Fierẽt ſubinde mł te diſtinctões de ↄꝑatiõe mẽtꝭ.aut aĩe rõ/ nalis. q ad bñ eẽ vel qͥ ad ee ſᷣm qͥ d. qð eſt addiuũ ſub ſuo eẽ Et m iſtos reſpectꝰ ha beret᷑ noticia. cur aĩa tot noĩbo appellat᷑. ci ſit eſſentia ſimplex⁊ vna. vt ꝙ ðꝛ ſpũs mens.rõ.aia.ðꝛ poꝛtio ſuꝑioꝛ ⁊ infeꝛioꝛ. ðe intellect' ſpeculatiuus ⁊ pꝛacticus.ðꝛ ſimplex ⁊opoſit?aut diſcurſiuꝰ.ðꝛ foꝛma lis ⁊ actual vel adeptꝰ.ðr ages ⁊ poſſibilł. ð inuẽtiuꝰ⁊ iudicatiuꝰ.ðꝛ libeꝝ ſimplici ter ⁊ libeꝝ arbitriũ.ðꝛ ſindereſis ⁊ ↄſcia. ðꝛ nat᷑ali ages.ðꝛ rõnalis ↄcupiſcibiliss iraſcibilis.ðᷣꝛ tãdem pncipalr ſpũs ↄgni tiuꝰ.ðꝛ volitiuꝰ.ðꝛ mẽs collecta?vnita in hüilib deuot ꝛdiſpſa in ſupbis mente coꝛdis ſui titates octo diximus de diſpſiõe mẽ ecollectiõe videamꝰſil 7 de deuotiõe ollectio mẽt ad deũ/pᷣt „ acqri.q̃ſi via triplici. in gñe. VUna eſt per deuotiõez ſimplicẽ. Altera ꝑ phicã inue/ ſtigatiõem. ⁊ intelligentiã. Tertia Pp the/ ologiã. qᷓ nhlecclt intellgetia. deuotiõcz ſil. ſi plena ſit. Nüc de bma pncipalioꝛ ẽ intẽtio ad ↄfuſionẽ ſuꝑboꝝ mẽete coꝛdis Buper Magnitict 96 ſit. ⁊ quo pᷣt acci accipim ¶ Eeter in pᷣmis coartamꝰᷣmonẽ ad tria hec vocabula. affectꝰ pius ⁊ hũils. Ita vt ab bꝛeuiado dicere poſſemus. ꝙ deuotio eſt affect'pius ⁊ huilis Ouiſqͥs ò plene cog nouerit.qͥd eſt affectpius⁊ huilis.ſcʒ vti daret deuoio dilectio fm aplm!/ↄfoꝛmitera ficaãtẽ ĩ duob tmadami dileetin. ord lex ſui¶ Deſcribit aũt deuotio m doctoꝛes nõiatim hugonẽ in ſuo de oꝛoe.Deuotio eſt eleuatio men. in deũ.p piũ ⁊ hũilẽ affe ctũ.fide.ſpe.⁊ charitate ſubnixuʒ. Nihil hac deſcriptiõe veriꝰ nihil lucidiꝰ.nihil poſito nr̃o ſimpliciũ documẽeto accõmo gatius tradi potuerat Poꝛro de mẽt de/ notiõe.nõ ſiluit ſcripta.loquẽs de offerẽé⸗ tibo mete pmptiſſima ⁊ deuotiſſia. Mẽs deuotg eſt ĩ incipietibo.deuotioꝛ in ꝓficiẽ tib. deuotiſſima in ꝑfeciᷣ Collectio men tis ꝑ deuotionẽ᷑.nihil alið eſt qᷓ; eleuatio HNõ em̃ pᷣt metis eleuatio fieri ad deũ per piũ ⁊ hũilẽ affectũ/qͥn colligat᷑ ad vnitate In qᷓ vnione/tradit diuinꝰ dioniſyus/⸗ myſteriũoſiſtere.theoſophie xpᷣiaoꝝ Vñ pᷣterea ſũitur.diſtinctio ſpũalis amoꝛis a carnali.qꝛ pᷣmꝰvnit.alter ſpargit Et qꝛ ta lis vnio nõ attingit᷑ abſq; amoꝛe ſpuũali extaſim faciente.tradiderunt expoſitores ſui ꝙ appellat theologiã myſticã exꝑimẽ tatm̃ vel guſtatm̃ amoꝛẽ De q̃ ðᷣt vnus inter ceteros/q; amoꝛ hmõi cãbatur ſine cognitione pᷣuia vel comite.Oð an verũ pi/ tactu eſt alibi ſub. xij. ↄſideratiõib.⁊ hic ſupaddent᷑ aliqᷓ Cer/ tiſſimũ quidẽ eſt.ꝙ amo: oĩs/cognitiõez 5p̃ſupponit.vnã aut alterã.¶ Habemꝰ ec ce tria oncipalt in deſcriptiõe deuotiõis Primo.qeſt eleuatio metis.in deũ.ſcdᷣo ay hec eleuatio fit piũ ⁊ hũ̃ile affectü. ter tio ꝙ; hmõi affectꝰ. dʒ gaoeſete, tate ſubnixus ſeu foꝛmatus. Pñt hic ex⸗ plicari q̃ttuoꝛ cãe deuotiõis. finalis.ma/ terialis. efficiens ⁊ foꝛmalis. Poſſet inſu per apiri.qͥd intelligimꝰ ꝑ eleuatiõem mẽ tis.in deũ. qꝛ nõ fit hic ᷣmo de eleuatiõe locali. cũ deus ſitvbiq; ⁊ ſp/intimioꝛ men ti q́; mẽs ſibijpᷣi Ged intelligimus de ele ugtiõe ſpũali.nõ ſᷣm eẽ metis.ſed ſᷣm bñ eſſe. habituale ⁊ actuale.pꝑ affectũ.ſ.piũ.⁊ hüilẽ.q qñq; ſtat in habitu ſolo. qñq; pꝛ'o cedit ad actũ.queadmodũ fidem/ſpem/ꝛ charitate/nunc p habitib nũc pꝛo actib ccipiẽtes ãt ꝓ actib.ↄueni tqm̃ finis leg eſt miter ad xpᷣm teſti P “ pedet: ꝓphete fuit opinio celebꝛʒ. ꝙ theo logia xpᷣianoꝝ.mag ẽ affectia ꝓpꝛie/q;ſpe culatiua vel pꝛactica Non em data eſt lex rp̃iana vt hic intelligamꝰ deũ. ſed vt cap tiuemꝰ oẽm intellectũ.in obſequium xpᷣi Valet hec ↄſideratio pꝛo ſumplicib xpᷣia nis. ⁊ militat aduerſus ſuꝑbos mẽte coꝛ/ dis ſui.q nihil credere volunt /niſi pꝛius intelligãt.qᷓles erãt phi.q̊s dãnant ꝑiſiẽ/ ſes articuli de erroꝛe.q̃ſi ꝑ oĩa.ſpecialiter dũ dicebãt. ꝙ nihil ſcit qͥ phie nõ ſtuduit ꝙ inſup non eſt alia felicitas hoĩm q; ſtu — 12 dere phie.⁊ ꝙ nõẽ curãdũ de fide Proce dit rurſus hecↄſideratio.ð ſuꝑbos.ſolo nõie ⁊ vanitate theologos.qui ſtudẽt ſo/ lũ vt ſciant.vel ſciant᷑. nihil vᷣo traijciant ad affectũ.nihil ad moꝛes ⁊ virtutes.Et ciũ dixit etiã gentilis pᷣus Inquirimus d ſit virtus nõ vt ſciamꝰ.ſed vt boni ef ciamur. Cognouimꝰ ꝓchdoloꝛ aliqs. qͥb oĩs doctrina miſcẽs cũ ſpeculatiua. pietatẽ fidei ad effectũ/reddebat᷑ grauis. moleſta. nauſeans.⁊ oneroſa. Ita vt do⸗ ctoꝛes deuotos deriderent vt ideotas ⁊ vetulas.q̃les ſunt apud tales. Greg. ber⸗ nardus ĩmo dãnata arrogãtia ⁊ amẽtia. Augu. ⁊ dñs bonauẽtka cũ ſilibo Eſt inqͥ ũt doctria eoꝝ.ad pᷣdicatiões⁊ ðᷣuotiõeʒ. ünzre neqᷓant ꝑiter deuotio ⁊ eruditio. Sʒ qͥd:veꝝẽ ꝙ repugnãt.ſcia ĩflãs⁊ cha ritas edificãs.qꝛ execrabilis ẽ ſuꝑbo huũi litas. Sʒ eſt ſcia que nõ inflat. ſapientia ſcʒ que de ſurſum eſt pudica. ſuadibilis pacifica: q̃ erudiẽs intellectũ ſimulꝑ de-/ uotionẽ infoꝛmat ⁊ inflãmat ⁊ paſcit affe ctũ.fauus.ſ.cum melle.oleũ cũ igne.vtile cũ dulci Peuotio nihil hñs de phia yel theologia ſcolaſtica ſpeculatiua. ſufficit ad ſalutẽ. Sufficit inſuꝑ ad collectionez vnitiuã mẽtis cũ deo. ꝑ ſupmẽtales exceſ ſus hia vᷣo ⁊ theologia ſine deuotiõe. diſpgũt ſupbos mente coꝛdis ſui. depꝛi- munt ⁊ auertũt. vt ſe miſceãt qſtionibus infinitis Rõ bꝛeuis in ꝓmptu eſt q; de⸗ ſupbis reſiſtit. hüilib aut dat gram. De/ claratio ſermonũ tuoꝝ illummngt ait pſal miſta ⁊ intellẽtũ dat paruulis ¶ Conſide remus ꝓpꝛietatẽ deuotionis. vt ↄſeqnter appareat.qles ſunt ad deuotiõem Illi ni miyꝝ qb eſt ſuauitas in affectu.pietas in ĩtellẽtu. hũilitas ĩ affectu ſimł⁊ intellẽtu Eſt itaq; deuotio affect pius ⁊ humilis. Ouid eſt aũt affectꝰ niſi ſpõtanea qdã ⁊ ſuquis inclinatio ait bugo oꝛro riak gaffectus ſuauitati/mẽtis duritia. qᷓ pi-/ ctione ñ mollit᷑ de qᷓ ſapiẽs OQui aũt men tis ẽ dure coꝛruet in malũ.Et iterꝝ Coꝛ duxr male habebit in nouiſſimo Lõtrari atur pietati fidei.mẽtis inſipientia.de qᷓ pſalmiſta. Dixit inſipiens in coꝛde ſuo. nõ eſt deus.Et alibi. Illuminãs tu mira biliter a mõtib eternis. turbati ſunt oẽs inſipiẽtes coꝛde Predicamꝰ xpᷣm ait apłs gre quidẽ ſtultitiã Cõtrariat᷑ hũilitati. ſpei. mẽtis. arrogãtia.q̃ pꝛeſumit de meri tis. vel deſpat de pᷣmijs. Hic eſt vir qͥ nõ poſuit deũ adiutoꝛẽ ſuũ.ſʒ pᷣualuit in va/ nitate ſua. Et rurſum Manꝰem̃ nr̃a ex/ celſa ⁊ nõ dũs fecit hec oĩa.Et illud de iu deis apð ꝓphaʒ. Deſpauimꝰ Sciuerit igi oĩs hõ.qͥ noueru ↄpꝛehendi ſub hoc maledicto.diſꝑſit ſuperbos mẽte coꝛdis ſui.q; ad mẽt collectionẽ vnitiuã ncaria ẽdeuotio.quã deſcripſimꝰ.q̃ eſt eleuatio mẽtis in deũ per piũ ⁊ hũilẽ affectũ. fide. ſpe. charitate ſubnixũ. Propterea quẽ/ cũq; videris caretẽ iſtis/dic ꝙ di mẽte coꝛdis ſui.q̃ntũcũq; ſe pᷣm. vel ſco laſticũ theologũ eẽ iactet. Dic illud Job de tali Si aſcenderit in celũ ſuꝑbia eius ⁊ caput eius nubes tetigerit.q̃ſi ſteralini um in fine ꝑdet᷑.⁊dicent qui eũ nouerant vbi eſt: Quaſi ſomniũ auolãs non inue nietur. ⁊ tranſiet qſi viſio nocturna. Dic 77 „ ꝙ eſt ſal infatuatũ. eijciendũ ⁊ ↄculcãdũ. Secus vero ſi quẽ agnoueris in affectu ſuauẽ. piũ ⁊ hũilẽ.ſi ad deũ cũ ſimplicita/ te fidei ſpei ⁊ caritatꝭ. eleuatũ. q;uis iſte ſit ſine lris ſine phia ſine theologia. ta/ lis vtiq; collectꝰ ⁊ vnitus eſt mente coꝛdʒ ſui. ¶ Ouid igit᷑ Uana ẽ phᷣia:inutilis eſt theologia: Uana ꝓꝛſus inutilis ⁊ no xia habẽti ſi nõ comes affuerit ðᷣuotio.qᷓ pius eſt ⁊ hũilis affectus.q̃ comite pote/ 7 rit ad intelligentias plłi fides ſaluberrima gignit᷑ nutrit᷑ defen/ „ apls ad arguendũ. dit᷑.roboꝛatur en aſtentvickc bus alienis inſt inuandã. cuʒ amplius in experimẽtali ſenſu vel affectu. q; ratioci natio. intellectu ↄſiſtãt Sũt idcirco ma le deuoti. ſimplices illi. q iuxta ſuas affe/ ctiones. tradere ſatagunt alijs regulas ⁊ ſoſus ẽ habebit de lege coõi ſimplexxpᷣianus.Po terit inſuꝑ talis eſſe vtilis in doctrina. q argue droinde deuotio ſola / nõ ſufficit ad explicationẽ ſui/ menn ðMU otn nnii noren⸗ Noabe W pevar und 6 pfeao mam tüſoli nnc onisc nonts. lceqn auino ſoſpor⸗ tkint faang: ſoſth⸗ nſgin tracicih tbeäſen Tui honzi nN. Alaitnen Nen noönn Nonn N in cadeſin mignnin donſuntci⸗ Gnarp⸗ rrhülint. umndemen eckprqr utuitunn onnfnen alent iſubboe nircndis tni üni ſtcdanno ſni ſe mul⸗ Nipe M0 H7 nn Nalini. eram dne a. Die lcid. ineffean ſpnt i Fisit deogn tweneco, Pöirmnms f inunlotte mndnono ſoninpo, Cthiend doc⸗ nunt detn geaſiondrl vinden ontſinmn aa plu önnce ſacietas Hec ex augſtio leges ex ſcripturis ſacris. Hinc fatue re/ uelatiões.hinc ſuꝑſticioſe affectiões pꝛo dierũt Sicut ecõuerſo phi ⁊ theologi de uotiõe carẽtes/ſiniſtras de deuotiõis mi ſterio.deriſiones intulerũt (Rurſus ita ſe habent affectus pietas ⁊ huilitas in de um. vt neqat vna veraciter ſine altera in/ ueniri. Nuſqem pietas fidei rite ſtabilit ſine aſfectiõe hũili.nec hũilitas ſpei.⁊ſua uitas charitatꝭ. ſine fidei ſolide/ pietate. Quo factũ eſt aliqñ.vt dolere.penitereq; ſe dicerẽt nõ nulli lrãtoꝝ.ꝙ nõ in ſimpli/ citate pareti. l.laicoꝝ pmaiſſent. Fides itaq; donũ dei eſt. ne qͥs głiet. Dax iuſu- in credẽdo pᷣcabat᷑ ab applo/ſuis. Deus inqͥt ſpei.repleat vos oĩ gaudio ⁊ pace in crellendo⸗ Ro ſubdit᷑ vt abundeʒ in ſpe⸗ vᷣtute ſpũſſancti.q̃ vᷣtus ẽ charitas.(Ca deret hic ſ̃ᷣmo de certitudine fidei.⁊ quẽ/ admodũ intellect in ipᷣa ſtabilit᷑. ſicut ⁊ in ſpe.⁊ in charitate.ꝑ oĩmodã ſui dereli ctionẽ ſub potenti manu dei.captiuando oẽm intellectũ in obſeqñ xpᷣi.q̃liter ſuade bat. Criſogonus anaſtaſie.Lu vᷣo ancil la xpᷣi.tropheũ cruq/tota mẽte ↄſtringe. HMogus infra notabit᷑. Quid aũt ẽ mẽs tota. niſi mẽs vnita totalr ⁊collecta: Om nis vero mens talis / deuota eſt in inci/ pientibus. deuotioꝛ in pꝛofitientibus. deuotiſſima in ꝑfectis.q̊s nõ diſpꝑgit ſu/ perbia mẽtis coꝛdis ſui.¶ De deuotiſſi ma mẽte dicemꝰ aliqᷓ Prio otione ꝑfectoꝝ.ad alios reditura. We ma mẽs/q̃lis eſt in ꝑfectis:hʒ in ſe ſecre tũ ſolitudinis.ſerenũ lũinis.tabernacłm paqꝗ. hʒ ⁊ cenaculũ ſen diuertidim refecti onis.cubicłm reqͥetõis.nidulũ pullifica tionis. hoc eſt ex bernardo. Viderit illic lucé.q̃m nõ capit locꝰ. Audit armoniaʒ/ quã nõ capit tꝑs.O doꝛat᷑ fragrãtiã/quã nõ ſpgit flatꝰ.guſtat cibũ quẽ nõ minuit lioꝛẽ ſupꝑ oẽs.dionyſij traditio.qvidetur edacitas heret amplexui S nõ deuellit inſipiẽtib coꝛde/rem magi.inuoluere cõ tradictiõibo q; docere. Siqͥdẽ ad thimo theũ ſcribẽs de myſtica theologia. ſic ðt. u aũt timothee/circa myſticas viſiões coꝛroboꝛato itinere/ ſenſs deſere.⁊ in/ tellectuales opatiões.⁊ ſenſibilia ⁊ inuiſi poſſibile ẽ inſciꝰ reſtituere. ipiꝰ. q̃ eſt ſuꝑ oẽm eſſentiã ⁊ ſciam.⁊ a teipᷣo. ⁊ oĩbo.im euotiſſi/ mẽſurabili ⁊ abſoluto.pure mẽd exceſſu. ad ſuꝑeſſentialẽ dinaꝝ tenebꝛaꝝ radiuʒ. oia deſerẽs. ⁊ ab oĩb abſolutꝰ aſcẽdẽes Ouereret aliqͥs.qũo pñt hec fieri.q̃ repu gnarevidẽt᷑ in foꝛma vᷣboꝝ: Tetemꝰaliq̃ dicere. pᷣnotado. ꝙ duplex eſt hic notifi catiõis modus Vnꝰdoctrinalis extrinſe cus.Alius exꝑimẽetalis intrinſecus VUñ ſcieduʒ ꝙ oĩs ↄgnitio nra/ortũ habet ab aliqᷓ exꝑientia. Ois pᷣterea ↄgnitio ſi ꝑfi ci debeat/ in expiẽtia terminat᷑. Expietie vᷣo nomẽ.ðꝛ ab ex.⁊ pario paris.qꝛ parit expientia. ex reb in viribo ↄgnitiuis ⁊ af 7. io.h̊ reꝑio Eſt aũt expietia ſᷣn rei.ꝑceptio ſimplex.nõ diſcurſiuai cauſa ta ſeu pata immediate ab obiectali motio ne Ita ꝙ ſufficit ad hãc pceptionẽ pntia obiecti. cũ potetia ꝑceptiua.remotis im pedimẽtis Si em coloꝛ obijcit᷑ viſui. ſuf ficit ad viſionẽ.ꝑ ſola impedimentoꝝ ab cecat.nec aliter impeditus Sic eſt de au ditu reſpectu ſoni. De guſtu reſpectu gu ſtabilis. de tactu ⁊ olfactu ſuo mõ Ceteꝝ ꝑceptio ponit᷑ in diffinitiõe pꝛo genere.q̃ Em nomẽðꝛ ꝑfecta captio. ⁊ hecouenitex pimentali ↄgnitiõi pᷣcipue.qm i ipa.put expimẽtalis ẽ.nõ cadit erroꝛvel deceptio. curſiuã.quẽ admodũ ðt vpocras.ꝙ expi mentũ eſt fallgr. Eum dicti Pmiſit. Ars inquit loga. Ars itaq; foꝛmat᷑ nõ ab vno tm expimẽto.ſʒ a plimis.q̃ꝝ vtiq; ſinglm tñ ↄbinatio expimẽtoꝝ.· qqſitio diſcurſi na de qdditate.⁊ↄditiòibo reꝝexꝑimẽtaꝝ imo.⁊ ipᷣoꝝ ineto res ſũt/an ſbᷣe vel accidetia / ſepe fallit. Loͤſunerit pind necitas grãmaticeꝛ logice. ꝓ cõicatiõe mu tua ſuꝑ exꝑimẽtis ſingulis.treb exptis. ne oẽs aut plures expiẽtie lateretviciſſim hoĩes. pftim expiẽtie ĩterioꝛes qͥs nemo nouit niſi ſpũs hõis qui in ipᷣo eſt Con ſurrexit deniq; modus alter cognitiõis. q; p expietiã/ diſciplinalis vel ſcolaſticꝰ vel doctrinalis appellat᷑.ꝑ voces ⁊ ſcripta qm̃ aliter nõ poſſumꝰoceptꝰpᷣmos ꝑ exp ientiã habitos/exponere. Cõſurrexit eti am diſtinctio ver de ↄceptibo pᷣme inten tiõis. ſcde. vel tertie. ꝛ de modis ſcãadi.⁊ de ſuppoſitiõe naturali. Lota poſtremo ts phie/q̃ rõnaliſ ðꝛ ꝓpterea negfi ſũpſit p 2 2 6 exoꝛdiũ. uffecerit ad pñs ↄmemoꝛa tio diſtinctõnis. vt oñdamꝰ pᷣmo ꝙ vnio mẽt deq̃ nũc loqͥmur / oſiſtit in expiẽtia ꝓpterea trãſfundi nõ pᷣt in alios ꝑ doctri — — „ nã.ſiẽ nec viſio.nec aliqᷓ ſenſatio exterioꝛ aliter in alios trãſffundit᷑.nec amoꝛ nec o diũ.nec leticia neq; doloꝛ.neq; gnaliter a/ liq̃ expimẽtalis cognitio haomnn doctrinalis traditio nõ eſt fruſtra. Pꝛĩo ꝓpter inductiõem.vt fiat amplificatio.po tẽtiaꝝ ꝑceptiuaꝝ.cũ obiectis exꝑimẽtalr pcipiẽdis Deiñ notificatio fiat ĩpedimẽ toꝝ.qᷓtenꝰ auferant᷑ Hec em̃ duo ſuffici/ ſt ad expientiã. Ita tñ ſi obiecta moueãt naturaliter Alioqn tertiũ reqᷣreret.ſ.actu alis ⁊ libera motio obiectal. qlẽ hʒ extra ſe deus. ꝗlẽ hz libertas arbitrij ſuꝑ actus ſuos. ¶ Nullꝰ idcirco putet vel expectet ꝙ ab hoie de ꝑ ſe ſibi tradi poſſit cognitõ ſuꝑ vniõe mẽt cũ deo. Werito qdẽ qꝛnꝰ de q̃cũq; expientia pᷣt hec fieri circa crea/ turas. Hemo pᷣterea ſperet experimẽtuʒ. niſi ſublatũ fuerit impedimẽtuʒz. Eſt igit᷑ cõe ſtudiũ.oĩm qͥ de theologia myſtica.ꝗq aſiſtit in vniõe locuti ſunt/ inducere ad tria. qᷓ requirũt᷑ ⁊ ſufficiũt videlicet Deſi deriũ dĩni obiecti. Remotio impedimẽ/ ti. Imploꝛatio dĩni bñplaciti Primũ fit inſinuãda pulcritudinẽ ⁊ valoꝛẽ. Scom fit aperiẽdo defectũ nr̃jm ⁊ lãguoꝛc᷑. Ter tiũ fit ꝑ oꝛõis vehemẽtiã ⁊ ardoꝛeʒ. Hec aũt tria ↄplectit᷑ ia ðᷣuotio.ꝗ eſt eleuatõ mẽt in deũ ſiẽ in obiectũ ꝓpꝛiũ.⁊ hꝑ piũ⁊ hjüilẽ affectũ. in quo ſꝑ eſt deo bplacitũ ¶ Dccurret foꝛſan aliqͥs ⁊ dicet Quid ad e doctrina myvſtice ſapiẽ̃tie.qͥ ñ es par ticeps huiꝰ experientie? Rñdeo. redidi pꝛopter quod locutus ſum. Credidi ſer/ monib expertoꝝ. ꝓpter qð ↄfoꝛmiter ad eos locutus ſum. Quatenꝰ inducar. ⁊ in ducã.quãtũ dñs adiuuerit.ad deſideriũ tãti obiecti. cũ iſto qͥ dicebat. Vnã petij ꝗ dno.hãc reqͥrã. VUnam videlʒ pᷣcioſam margaritã euãgelicã.q̃ habita/dicamꝰſu fficit.q̃ ñ habita/ſaltẽ ðᷣſiderare ↄcupiſca mꝰ Enitamur deniq;.ꝓ deuotione cuiuſ libet impedimẽti. cũ imploꝛatiõe dĩni bñ placiti. Ganabat ita foꝛte oculũ mẽtis.⁊ ei ſe pnñtabit experiẽdũ.guſtãdũ ⁊ vidẽdũ q; ſuauis ipſe eſt. qᷓ; magna multitudo. oulcedis ſue quã abſcõdit timẽtiba ſe. Bupereſt ondere. ꝙ doctrinal traditio theologie miſtice / ſe extẽdit ad theologiã — * ſcolaſticã. nec ab ea diuerſa ẽ vel ſecluſa. imo nec a vᷣa phia. Fiet aũt hoc ↄmode. ſi ba bii dionyſi/apaulo. imo a ſpũſcõ docti.ↄcoꝛdauerimꝰ adinuicẽ. ꝑ ſcolaſti⸗ cã theologiã.cuius ignoꝛãtiã habẽtes qᷓ; uis expiẽtiã ĩtrinſecã ſentiãt btẽ vniõis: tñ bãac doctrinałr elucidare neqͥbũt. Exẽ pluũ eſt manifeſtũ in doctrinis phᷣiq. Nõ ne poterit aſtrolog q nũq; exꝑt eſt eclip ſim ſok ⁊ lune / tradere doctinã burꝰ rei. qlẽ ruſticus qͥ exiet᷑ ipſas ad ocłm/trade/ re neqbit: Poterit ruſticꝰ vtiq; dicere ſo cio pnti.Api ocłos ⁊ vide.poterit extẽde re digitũ ad eclipſim.ſʒ nil ampliꝰ.Aſtro logus vo / licet ita moſtrare iporeru pi. Uüt tial. docebit tñ abſentes qliter aꝑiẽdi oculi.qᷓlia ſunt impedimẽta q̃ remoueri opoꝛteat. imo / ſi catholicus ſit / dĩnũ bñ⸗ placitũ iũgere nõ omittet.qͥ facit eclipſes ſi vult ⁊ qñ vult Sic in ꝓpoſito.niſi ꝙ a/ ſtrologus hʒ demõſtratiõem.theologus vo ſolã eruditiõeʒ.in fidei auctoꝛitate fir matã ¶ Ollti mita locuti ſunt ⁊ nos mł totiẽs ia inter młtos.de ⁊ ſuꝑ vᷣbis dio/ nyſij dũ tractat de myſtica theologiaꝛ di ixerũt aliqᷣ; ꝗ, cõ uina ſapiẽtia xpᷣianoꝝ.D ſiſtit hec theologio. in abnegatiõe oĩim a deo. Alij ꝙ in affectu ⁊ dilectiõe Nõnulli wvw.intelligẽtie puritate Alij ꝙ in mẽtis ad deũ collectiõe vel vnione Alij ꝙ in deuo tiõe ſeu mẽtis eleuatiõe. Alij ꝙ in raptu vel extaſi vel mẽtis alienatiõe. Quas ſex poſitiões / abſq; ↄtentiõe ꝑtractemꝰ ſub „ — certis ꝓpõnibo. onſuri pↄfoꝛmiter ad vᷣba cãtici marie.qdð exiſtit in exꝑim̃tali.⁊ gᷣtu ita vniõe ſeu collectiõe ⁊ exultatiõe hũiliũ mẽte coꝛdis ſui cũ ðo.dũ diſꝑſit ſuꝑbos. dũ depoſuit potẽtes de ſede.dũ eſuriẽtes impleuit bonis.dũ ſuſcepit iſr pueꝝ ſuũ recoꝛdatus mĩe ſue ¶ Dicamꝰ igit᷑ abbꝛe uiato fᷣmone.ꝙ ſapiẽtia xpᷣianoꝝ de qua tractauit diuinus dioñ.eſt vnio mentis ſeu colectio tanq; ꝓ gñe. Jũgit᷑.experimẽ talis ⁊ ẽtuita.cuʒ pꝛe lũinũ deo tac; ꝓ foꝛ mali dra ⁊ pꝛo fine vel obiecto ẽs po nit᷑ q̃ſi ꝓ materia yel ſubiecto. Habem⸗ ecce genꝰ deſcriptiõis.ſ.vniõeʒ. ſimul cũ obiecto ſuo deo. ⁊ mentẽ ꝓ ſubiecto. Nec opoꝛtet inſiſtere ſcrupuloſius. q; nullus ambigit. Sed in hoceſt difficultas. q? q́lis ſit iſta vnio.⁊ quẽadmodũ ↄpetur.⁊ cur ꝓ dr̃a additũ.exꝑimẽtalis ⁊ gratuita Poꝛro qͥn gtuita fit hec vnio.qs negaret aapit Gjien nan . anpnt alltasy niserpt metalis glis 5 iliohin ſünati gutano⸗ tis etenn ana deporat deſpe ocro agfll M— Phüin uurpen Aõ ng Moit Ntünhen uen ſeats (tare ſctige cgeaihi⸗ Prbetchoi miſoſt⸗ W nrun lliotihe ſhellme Pdoctones H ließzſniat W g Cicienie ſafunn Tincge imin napelia⸗ Kagmüſa Gagen Uſon zidiſſtiuhe nſce pncipali eiꝰ ꝙ appare Super Magnikicat ad qunã nec natura ſufficit nec induſtria: Sʒ neq; ſatis ẽ vnio gtuita.ſi ñ pcipiat᷑ quẽadmodũ deus habitualr vnit᷑ ꝑ graʒ vᷣtutes in ꝑuulis baptiʒatj.qᷓs tñ nõ di cimꝰ myſtice ſapiẽtes Supeſt igit diff/⸗ cultas velut vnica.qͥd ſit ⁊ qũo ſu.vnitio nis exꝑiẽtia Poſſumꝰ aũt dicere⸗ ꝙ exꝑi/ mẽtalis vnio mẽtꝭ cũ deo.ẽ ſimplex ⁊actu alis pceptio di gre ſue.ãtũ faciẽtis dono qlis h incipit.⁊ pficit᷑ in glłia.ꝑ grãm cõ/ ſũmatã Eſt igit᷑ hec vnio exꝑumẽtalis p/ guſtatio q̃daʒ glłie pignus ⁊ arra felicita/ tis.eterne.cuioria ẽ diſpſio ⁊auerſio ſuꝑ boꝝmẽte coꝛdis ſui ¶ Relinqͥ᷑ tãdeʒhec depurata. ſeu expolita theologie myſtice deſcriptio Dicẽdo qꝙ; eſt expimẽtalis dei ꝑceptio Potiꝰaũt ponit᷑ ꝑceptioq;ognitõ q gñalis eſt terꝰꝰ.ad oẽʒ vim mẽtis.ſ.rõ nale. ↄcupiſcibilẽ iraſcibilẽ. vład vim ap phẽſiuã ⁊ affectiuã.qᷓ;uis nihilverevidea tur ꝑcipi/qn vis appꝛehenſiua.ↄcurrat. Alioqnvis affectiua fieri poſſet in cogni tiua.qð aliqͥ nedũ ↄcedũt.ſed H̊ͥ ꝓbare cõ tendũt Nec theologiã ſcolaſticã ſuſcipi/ ũt in hac pte. ſʒ a myſtica ſecernũt.ſuper gua re videri poterit in pꝛoceſſu. e expimẽtali vniõe Kxꝑimentalis dei perceptio.facialis ⁊ Imediata.nõ hẽtur h in via de lege cõi. ſʒ expectat᷑ ꝓ pᷣmio in glia ↄſumata Cõcedi tur hec ab oĩbo.netopoꝛtz ꝓbatiõiboĩmo/⸗ mari.imo ſic ↄceſſa eſt ꝓpoſitio.vt in erro/ rẽ aliqͥ ꝓlapſi ſint.dicẽtes q; nec ĩ pꝛia de us ĩmediate videbit᷑.ſʒ in thophanijs qͥ/ buſdã.ↄtẽperãtibo inacceſſibile lumẽ dei. imbecilli mẽti.OQuo ſuper erroꝛe deſtruẽ do.doctoꝛes nedũ copioſiſſima diſputa/ tniõe.ſʒ ſnĩali determinatiõe pceſſerũt.iux ta notata dñi bonauente.ſcdᷣo ſniaꝝ.diſ. xxiij. ¶ xꝑimẽtalis dei perceptio nõ vi e foꝛmaliter ipᷣa vnio Admittit᷑ aũt hec pᷣdicatio.q̃ſi per cãm vel ↄcõitãtiam. ſed nonmultum intereſt agd rem noſtram Tãta rimobraitei viriũ mẽtʒ vel habituũ virtuoſoꝝ cũ habitu gre.⁊ actu t q̃dã circũinceſſio. velut in bñdicta trinitate.ſuo mõ Eſt em„̃ gra gratũſaciẽs.vna ĩ trinitate habituuz theologicoꝝ ⁊trina invnitate ſua ſeu radi „ E. ſiẽ mẽs vna ẽ in eẽntia. ⁊ trina ĩ potẽtiji Vt vo potẽtie ſint falr ab inuicẽ diſtin cte yl tm̃mõ relatie ſen ppatiue. Et ſi gra priinfoꝛmat eſſentiã mẽt q; potẽtiã paꝝ intereſt p deuot ſerupuloſiinqͤrere Ex perimẽtał dei ꝑceptio videt᷑ fieri.dũ influ xus foꝛmał ⁊ hitual gre gtũ facietis in a caus ſuos imediate ſe ꝓtendit. exemplũ ð foꝛmis alijs.dũ ex actu pᷣmo qͥ ẽ infoꝛãre ꝓcedũt ad act?ſcos.ſicvita adviuere.lux ad lucere. intellectꝰ ad intelligere. ſeſꝰ ad ſentire. Sunt aũt effectꝰ plimi gr̃e Tres hierarchici. Rurgare. illuiare. pficere.q̊s aliqͥ mitiplicãt.ſcõᷣm mẽtis vigoꝛẽ.fulgo rẽ.⁊ amoꝛẽc.dicẽtes q; vᷣtutẽ memorie/pur illuinat infoꝛmat ⁊ aſſimilat Amoꝛẽ affe ctiue/ꝑficit/viuificat ⁊ vnit.⁊ mẽtem ac/ ceptã deo reddit ¶ Expimẽtalis ðᷣi ꝑ cep tio.fit ſm fructꝰ ſpũs.q̃ꝝ maxim⸗ 2 pm? eſt charitas.i.caravnitas.vñ pdeunt alij gaudiũ.pax.patia.lõganimitas.bonitas mãſuetudo.⁊fides.modeſtia.ↄtinẽtia.ca ſtitas. Vñ charitas ꝓut eſt virtus theo/ logica diẽ habitũ. ſʒ put eſt fruct ðtactu ale caritat. exꝑimẽtuʒ.łſentim̃tũqᷓuis ne dat.ſicut infra notabit᷑. ¶ Exꝑimẽetalis dei perceptio.vel noticia ſi pura eſſe debe gt rRrenirn momnde eenee va 2 at ⁊ vehemẽs:reqͥritur in ſenſibo aĩe Poꝛ cionat.ſenſib⸗ carnis.ꝙ purgent᷑.illũ inẽ tnr ⁊ ꝑfician t. ꝑ oꝑatiões gre gratũ faciẽ tis.qs nũc elicit immediate.nũc imperat melgiate , habitus / virtutũ/ donox/t be titud inũ Sic exꝑimur. ꝙ hõ nõ pcipit ſe viuere / niſi dũ ala pcedit ad act' ſcõos P opa vite. q̃ ceſſant vtiq; poſitj. impedi/ . mentis in ſenſiby. ꝑ ebꝛietates.ꝑ ſomnuʒ per infirmitates.aut egritudines. E perim̃talis dei perceptio/ſi debeat fecta. ⁊ talis q̃ dici mereat᷑ ſapientia dĩna yel myſtica/terminat᷑ in caliginẽ quã in/ habitat deus vere abſcõditus.⁊ qui po/ nit tenebꝛas latibulũ ſuũ Oð vt iat exꝑ imẽtlr / nce eſt metẽ/ab omni ↄgnitiuo ac tu / vel affectiuo circa creaturã oẽm/ etiaʒ circa ſe ipam/tũc vacare.⁊ inſilentio ſum mo eſſe. moꝛiq; deniq; toti creature. vt ſo li deo viuat creatrici eeñtie Hic eſt nunc pũctus difficultatis.⁊ myſteriũ abſcõdi tũ. qd nemo nouit ꝑ exꝑientiã niſi qui ac cipit. Põt tñ noſſe x doctrinã in auctoꝛi tate fundatam.cũ manuductionibe ⁊ exẽ plis Alioqͥn. vane penitꝰ. ſtuduiſſz btũs — dioñ. cũ ceter/oↄdere libꝛos ſi nale re. P 3 gat! eleuat/ ⁊ ſtabilit. fulgorẽ intelligentie Xractatus. VII. Exꝑimẽtalis dei ↄgnitio terminatur in caliginẽ. ſz pꝛius deſerit aliã caliginẽ Ca ligo q deſerit / eſt ois creatura. q de ſe nõ niſi caligo eſt. puatio.ſ.lũis Alioqͥn non dixiſſet J ohes de creatur.. ꝙ lux in tene bꝛis lucet. ⁊ tenebꝛe eã nõ ↄpᷣhendeft Fit aũt iſta deſertio Em tria. q notat dion. in v̈bis pᷣmiſſis Prio deſerit᷑ opatio ſenſiti ug. qꝛ nõ opoꝛtet vt vegetatiua deſeratur Scðo opꝑatõ intellectia ſcðᷣm oẽ ens.⁊ ñ ens.⁊ hoc plane accipiẽdũ ẽ de ente l ñ ẽte creato vel creabili.nõ ð ente pᷣmo ⁊ puro Tertio deſerit᷑ mes ipᷣa.n vtiq; qͥn mane at eſſentialr in ſe. Alioqͥn eẽt ⁊ nõ eẽt.niſi velimus inſanire cũ almarico.et ſilibo he retiò dicẽtibo mẽtez ↄtẽplatiui vł btĩ ꝑde re ſuũ eſſe in ꝓpꝛio gne.⁊ redire in illud eẽ ideale.qð habuit eſſetiałr in arte diuina Et hoc eẽt pꝛſus mẽteʒ ãnihilari.aut ni/ hil oĩno poſſet anihilare deꝰ. Et hoc aliq; volũt ſʒ male.qꝛ ſilr ipᷣe creare nihbil poſilʒ- Quig ẽ igit᷑ mẽtẽ ſe ipaz deſerere. hoc eſt ipᷣaz in actu pꝛimo ſuo eẽntiali manenteʒ nullũ actũ ſcoᷣm circa ſe ipᷣaʒ aut circa qd libʒz alið ẽs pᷣter deũ exercere.et üke⸗ nouã caliginẽ.de q̃ ſeqt exponẽdũ ¶ Ex/ perimẽtalis ði ↄgnitio ſeu noticia vl ꝑce ptio / quã inueſtigamus. qꝛ nõ terminat in deũ clare ⁊ nude viſum. ſiſtit in caligi ne qdam ſupꝛa ſe. deſerendo pꝛimã caligi nem creaturaꝝ.poſt ſe.vel ſub ſe.ĩmo ⁊ ſe Pait ? ſubſe.mõ dicto. Rõ eſt qꝛ nec mẽs 3 oculũ qui natus ſit h videre deũ. nec deus obijcit directe ⁊ imediate / ſeipſum Brandis attñ difficultas eſt. ſi oĩs noti/ tia expim̃talis ſit intuitiua.ſuꝑ qᷓ noticia tractat de ſcõ nõie dei Satis ſit hic dice reꝙ intuitiua cognitio dei/non negatur hic in via ex hoc pᷣſciſe ꝙ de? eſt obiectuz im ꝓpoꝛtionatũ mẽtis oclo. ꝓpter excellen tiã viſibilis. ſj qꝛ no placet deo. Rõ qy ob iectũ intelligibue. quãto eſt pfectiꝰ. tãto mag.idoneus eſt oclus mẽtis cape ipᷣm Põ em̃ ledit᷑ armonia mẽꝶ de ſe ab excel lentia intelligibilis. quẽadmodũ deſtrui tur armonia oculi ſenſualis ꝑ excellẽtiaʒ luq. Cõpatio igit᷑ oculi veſpertiliõis ad ſole/ nõ öt oẽm ſilitudinẽ ad oculũ mẽt. reſpẽu maniteſtiſſimoꝝ in natura. dicẽte ariſtotele ꝙ, intellecrqnto pfectioꝛa intel ligit· tãto ſit habilis ad altioꝛa. vñ ꝓbat ĩmaterialitatẽ ipius. rbimetalie de ꝑceptio ꝑ caliginẽ / non fit ſine clariſſima irradiatiõe ac ſine ſilentio ſuſurrãte.20c culte dicẽte. Difficiliꝰ h̊ viðꝛ ad explician dũ Credẽdũ tñ ẽ ᷣbis dionyſij.crebꝛo ſic loquẽt in diffinitiõe ſapiẽtie ⁊ alibi Pla cuit inqͥrere exẽplũ ſenſibi le viſus coꝛpa um ⁊ auguſtinũ ⁊ ariſtotelẽ cũ ceteris.cõ „ patio talis.qꝛ nihil ſimiliꝰ in creatun coꝛ poꝛeis/luci ſpũali/q; lux ſoliſ.ſicviſui coꝛ peo viſio mẽtᷣ.Exẽplũ vnũ Sint due do mẽ valde diſtãtes. qꝝ q̃libʒ/feneſtrã ha/ beat aptã. aſpẽu mutuo ⁊ directo.ſit me/ diũ pꝛſus expeditũ. ſit oculus ſeu vidẽs in vnã feneſtraꝝ. ↄſtatq; ꝙ ſi nullũ ſit in medio lumẽ/ puta de nocte. oculꝰ erit in/ ter duas caligines.q̃ꝝ nullaʒ attinget.qꝛ nec illã qᷓ retro ſe eſt in domo ſue feneſtre vel iſtã ꝗᷓ in iſta feneſtra eſt.qꝛ ad feneſtra rũvacuitatẽ nõ ꝑtingit medio nõ illuſtra to Sʒ illuſtret᷑ mediũ.ꝑ qð acies ocłi di rigat᷑ ad feneſtrã oppoſ. itã. iudicabitvtiq; talis ocłs eẽ caliginẽ.quis domꝰintra ſe copioſe ſit illuſtrata Docet h expiẽtia cũ rõne ꝑfectiuoꝝ.qꝛ nũqviðꝛ luxſ ine colo ris mixtiõe.qͥ nõ eſt niſi in coꝛꝑe termina to. Vñ ocułꝰ carnis pure.in medio luc. poſitus / nihil vigeret. ſed eſſz in caligine Ecce ꝙ ad inſpiciendũ caligineʒ opoꝛtet qꝙ oculus ſit inter duas caligines retro ?⁊ aßn. O poꝛtz nihilominꝰ ſi debeat anteri⸗ oꝛ caligo videri/ꝙ fiat irradiatio ꝑ medi um. Exẽplũ de voꝛagine terre.q̃ nõ agno ſceret ꝑ oclm / ſub ſe tenebꝛoſo medio in/ ter ockm ⁊ voꝛaginẽ nullatenꝰ illuſtrato. ¶Erẽplũ alteꝝ.qð ab aug.iã pus indu ciu eſt / de diuiſiõe ſpůs Sit ocub' in ex⸗/ celſo monte.q̃lis fert᷑ eſſe olimpus.ſit ab imo nubes caliginoſa. pꝛohibẽs aſpectũ oĩm qᷓ ſub eo ſunt.ſit rurſum inter olem ? oclm alia caligo/impediẽſaſpectũ ſolis directũ.non aũt diffuſionẽ lũinis ex obli quo Cõſtat ꝙ oculus ſatagens inſpicere ſolẽ/nõ intuebit᷑ niſi caliginẽ. quis inde ſuſcipiat obliquã irradiationẽ Alionũ videret oculus iſtã caliginem: radiatiõe pmõi nõ exiſtẽte Poteſt h induci illð Iſa ie Surge illuminare hirlm. ecce tenebꝛe operient terrã ⁊ caligo pplłos. ſuꝑ te autẽ oꝛiet᷑ dñs.⁊ glia eiꝰ in tevidebit Cõſonãt eeplis: ha Ricard de diuiſiõe aĩe ⁊ ſpi rit.. In hac inqͥt diuiſiõe/aĩa ⁊ qʒ alale ẽ in imo remanet. ſpũs aũt ⁊ qõ ſi puͤaleeſt ? qðᷣ eleuat ad ſũmã.⁊ ab infimis didtur.· ee doc ſpise ſcant Neorſi levſ zinen ſeno⸗ lici gluti⸗ gorde⸗ ſui icdin⸗ föfu gon liint dedeot Gnisd W Gi⸗ (im heni gic gian⸗ 1ega laiß loea ſeuſti ine d 0 ie inſedn negato ſuffct ar fon ſſtEt ſoo de Nelmn o fel Moch ſael hua Ctie⸗ ſaann gt e⸗ pofi „ nüh Super Magnikicat vt ad ſũma ſubleuetur. ab aĩa ſcindit᷑ vt dño cõiungat᷑.qꝛ qui adheret deo. vnus ſpũs eſt cũ illo. Felix diuiſio ⁊ mirabilis ſeparatio vbi qð coꝛpuletuʒ eſtꝛ feculẽtũ deoꝛſuz remanet. qðᷣ ſpirituale eſt ⁊ ſubti le/ vſq; ad ↄtẽplatiõʒ dĩne glłie ſublimat᷑. ⁊ in eãdeʒ imaginẽ tranſfoꝛmat᷑ Pars in ferioꝛ ↄponit᷑ ad ſummã pacẽ ⁊ trãqᷣllita/ tẽ.cũ ꝑs ſuꝑioꝛ ſublimat᷑ ad gliam ⁊ iocũ ditatẽ Hec aũt ſub eiſdẽ verbis ponit au ctoꝛ de ſpiritu ⁊ aia Que ãt ſit iſta pax.q̃ glia.q̃ iocũditas.⁊ qͥd eſt qð videat᷑. hoc qð inqͥrimꝰ ¶ Exeimẽtalis ðᷣi ꝑceptio. nõ fit ꝑ ſolã abnegatiõeʒ Rõ qꝛ pura ne/ gatio nihil põit Vñ vt damaſcli.iiij. ca. iiij.in fine ðt. Sũt etiã q̃dã.affirmatiue de deo dicta virtutẽ ſuꝑerxcellẽtis. negati onis hñtia.puta.tenebꝛas dicẽtes in ðo. nõ tenebꝛas intelligimꝰ.ſʒ qm̃ lux nõ eſt. ſi ſuꝑ lucẽ.⁊lux qm̃ nõ tenebꝛe eſt.hec ille Sic igit᷑ quicqͥd affirmatiue de deo di/ cimus/ includit negationẽ aliquã.⁊ econ nerſo negatio relinqͥt affirmatiõʒ.nõ qͥdẽ ad idẽ⁊ ſcᷣm idẽ.⁊ p eodẽ Aloqͥn eſſʒ õ dictio manifeſta.ſʒ accipiunt᷑ affirmatio ⁊ negatio.reſpẽu diuerſoꝝ qꝛ negat᷑ a ðᷣO quicqͥd eſt impfectiõis in creatura.ſicut oĩis creatura eſt imꝑfecta. quãtũcunq; ꝑ/ fecta ſit in ſuo gñe.⁊ponit᷑ ꝑ ſuꝑexcellẽtiã affirmatio de deo Proptea ðᷣt ſepe dioñ. de no eens.ſʒ ſupẽs.ſuꝑbonꝰſuꝑdñs ⁊ ſiłia ¶ Exꝑimẽtal dei ꝑceptio/claudit in ſe duplicẽ viã cognoſcẽdi deũ.ſcʒ ꝑ ab negationẽ ⁊ excellẽtiã.n? via abnegatõis ſufficit. niſi via excelletie adiũgat᷑. nec eʒ Propterea danat articls piſieñ. dicẽs noõognoſcim de deo H in via! niſi qd ñ eſt Exeplũ btĩ dioñ.eſt aptiſſimũ.vbi diẽ ſcðo de myſtica theologia Siẽ ꝑ ſeipᷣm agalma naturale faciẽtes.i.imaginẽ. ex li puta ocli viſiõeʒ vetãtia.⁊ ipᷣam in ſe iſßa ablatõe ſola/occultã manitfeſtãt ſoꝛmãvł in manifeſtatiõeʒ ducũt. ſic ſupple fit ĩ co⸗ gnitiõe. p abnegatiõeʒ Cõſtat aãt ꝙ ſtatue — imaginẽ.ſʒ trahit tmmõ de eo Verũtam̃ factoꝛ nihil addit ad lapidem vt ſculpat aliq ablatiõe facta linqͥt pulcrã.ſcz imagi nem. Koſonat Augu. dionyſio. ⁊ exeplo pↄſfirmatiõe dictoꝝ.ſic ðᷣt Cũ audis.bo illo. ⁊ við ſi potes ipᷣm bonũ /nilo alio bo nũ.cẽ videbis deũ. Ita de vᷣo Ita de pul⸗ cro. Ita de ente. p̃cipue Ita de qiibʒ attri buto dino. ¶ Exꝑimẽtalis cognitio dei. pᷣt intelligi ꝑ ablatiõeʒ fieri.ſeptẽ modis. Quoꝝ duo ſpectãt maxiĩe ꝓpoſito noſtro Vnꝰ ad intelligẽtiã aliꝰ ad deuotõnem. Vnus modus ẽ ꝑ nõis impoſitiõʒ aliꝰp volũtariã accepiõʒ ſeu credulitatẽ.Terti us ꝑ realẽ ablatõʒ. Ouartꝰ ꝑ intelligẽtie depuratõʒ. Quint ꝑ intelligẽtie ꝑſpicaci tatẽ. Sext ꝑ intelligẽtie deifoꝛitatẽ. Se ptimꝰ ꝑ intelligẽtie ſimpliciſſimã vnitatẽ ¶ Diſcurramꝰ ꝑ ſinglos mõs.Eſt itaq; primꝰ familiarꝭ nobis ꝓ ſtatuvie vᷣbi gra deyno hoc noĩe bonũvł boĩtas.qꝛ hĩto ðᷣ ipo ſic accipi poterit ð ceter. Experimur itaq; qð ſint aliq res/a nobis appetibiles vel qꝛvtiles.vł qꝛ ðᷣlectabiles.vł qꝛ pulcre et honorabiles. Impõimꝰ ad hec appeti/ bilia ſignificãda h̊ nom bonũ.Expꝑimur ↄſeqñter ꝙ res appetibiles ſũt in mł de⸗ fectuoſe/⁊ ꝙ vbicũq; q̃rimꝰrefectõʒ /ibi re ꝑimꝰ⸗ aliq; deſcõʒ moleſtã appetitui carnii aut ſpũs Procedimꝰvltra ad impoſitõeʒ vniꝰ noĩs qð ſigẽt bonũ vſq;q̃q; ꝑfcm̃ cui nihil aſſitvł adẽe poſſit de malo.nihil bo nũ deſit.ita ꝙ ſit bonũ q̊ marꝰcogitari nõ poſſit.ſiẽ aug accipit.poſtmodũ anſelmꝰ de hoc noie de qð appellauſ bonũ ſimpli ens aut ſũme ꝑfem̃ ua ipoſitõe feta. ↄfe ſtim oĩs qͥ ſcit ipõnẽ ⁊ audit hoc nom̃ deꝰ vlłG̊ nomẽ bonũ nilo addito.i.bonũ ſim pliciter.qꝛ ſimpłr dico qð ſñ addito dico Oiĩs itaq;tal accipit ꝓ reliq̃ re tłi pᷣſtãtiſſi ma q;ceterꝭ oĩbo anpoĩt. hoc nomẽ bonũ ⁊ hoc nomẽ de? ita ꝙ ↄuertiblł ſe hñt bo/ num ſimplr ⁊ deꝰ Cõſtat ita fieri potuiſſe ⁊ factũ eſſe.⁊ ita retineri. OQuo pᷣſuppoĩto voluit Anſelmus ⁊ qͥdã alij/fgemõſtrare deũ eẽ ſic putabãt euidẽs eẽ ꝙ; bonũ q̃ ma ius cogitgri nõ poterat/ncario erat.Alio iIn ſi poſſz nõeẽ.iã nõ eẽt bonũqͥ maiꝰ co/ gitari nõpoſſet. Sed ſcdᷣmveritatẽ pceſſꝰ eſt ſophiſticꝰ ⁊ ĩualidꝰ ſi ñ aliter ↄfirmet᷑ Diceret em̃ inſipiẽs ↄtra qᷓ; arguit ſe ad/ mittere iſtud qͥd noĩs ꝙ; de'ẽ bonũ qͥ ma/ ius cogitari nõ põt.negarʒ tñ ꝙ aliqͥd tlłe ſit in re. ſed tm̃ in nõie ſiẽ ſi deꝰ impõeret ad ſignificãdũ bonũ ſũmũ in trib ſupe ſit abſolutꝭ. nihil in re nomini rũderz. Propterea reſtat ſecũdus moduſqͥ neceſ arius ẽ accederevoleti ad deuʒ credere.ſ. volũtarie ꝙ aliq̊d tle bonũ ẽ vᷣe ĩ reꝝ nat̃a ſmo ſuꝑ omnia que cogitani poſſunt in Pp 4 s Zractatus. VII. reꝝ natura.ꝑ aliquã imaginatõeʒ. ratio/ nem. vel intellectũ Hec aũt voluntaria ⁊ fidelis acceptio.que nedũ ↄcedit qͥd no/ minis/ſed qͥd rei firmiter credit.⁊ ita in om̃i locutõe ſibi ſuponit.hoc nomẽ deꝰ. qꝛ ſuppoſitio eſt acceptio termini in ꝓpõ/ ne pꝛo ſuo ſignato vltimato Ex hacac/ ceptione ſcõᷣa.ptinus elucidare poſſemꝰ uẽadmodũ deuotiſſima mẽs laicorum ſimpliciũ/ꝑtingere pᷣt ad exꝑimentalem dei pceptõeʒ ſeu theologiã myſticã. que in vniõe ↄſiſtit mẽtis ad deũ.dũ ↄiũgit ecos ſibi.dũ diſpgit ſupbosm̃tis ſui Per gamus attñ pꝛius/ad aliquẽ modoꝝ ali oꝝ nũeratoꝝ declaratõeʒ ¶ Et quidẽ ter tius pᷣt a ſolo deo fieri.redigendo oĩa bo na / in vnũ ſe bonũ q̃lr erãt ab eterno añ mũdi ↄſtitutõeʒ in architipo mũdo ſolo ſʒ nõ mltũ facit ad ꝓpoſitũ.niſi ꝓ q̃nto fa ciliꝰ venit fidelis ſimplex vł theologꝰ ad cognoſcẽdũ. ſuꝑpeminentiã boni eterni ſuꝑ omne alið boni nomẽ.qñ credit vnũ poſſe neceſſario manere. alijs nõ exñtib⸗ vel deſtruct. ¶ Duartꝰ? modꝰ maxime ↄgruit ꝓpoſito anguſti.ſᷣm quẽ pꝛoceſſit in ſuis ↄfeſſionib.imo ĩ oĩbo pene libꝛis ſuis.etiã cũ ſimplice mr̃e ſua.dũ colloq̃/ rent᷑ valde dulciter ad feneſtrã. Deputa/ bat itaq; mr̃eni deuotã talis abſtractõis phicalis eſſe capacẽ.ꝓut colligitur ex li/ bꝛo ſuo ſecũdo de oꝛdine.dũ vult deduce reꝙ oĩs phyloſophica traditio/oꝛdina/ te pceſſit ex amoꝛe.pꝛeuia grãmatica. de hinc logica. ⁊ ↄſequ ẽter ſuo oꝛdine dere liquis Amoꝛ em̃ cũ fuerit hũani ↄuictus ad quẽ loquela reqrit᷑.nec ſufficit niſi po lita ſit rõ fin deductõʒ illic traditã.q;uis in laudẽ pithagoꝛe nimius fuit.vt idẽ in retractatõibo fatet᷑ hũiliter Aug. Hodꝰ iſte tity reputat eſt a phis. vt dicerẽt abſ q; illo/ nõ poſſe qͥ cq; ſcire ꝓpꝛie vt intelli/ gere Ita em̃ poſuit Alb. in ſuo de intelle ctu ⁊ intelligib.deducẽs ꝑ lõgũ ꝓceſſuʒ. põnes antin phoꝝ. imo ⁊ idolatraꝝ qͥ theletis ⁊ theoꝛgiꝗ.purgatiõibo vtebant᷑ q̃ꝝ meminit Aug. de trinitatꝭ. diſputãs gduerſus eos. Quid pᷣterea dicemus de iſto qrto.abſtractiõis mõ.ſi fieri pᷣt abſq;ʒ deuotione:? Lonſtat ita poſſe.qꝛ cõis eſt ad oẽm cognitionẽ de reb habendam xꝑ rationẽ maxime per intelligentiã ¶ aũt intelligentia multiplr inueniri. ſicut ex triba modis ↄſequẽter additꝭ colligit᷑. nec ſeintem Apparet ꝑ indirectd an logiã vᷣo m q;uis ↄceperint aliqͥ boetiũ voluiſſe inteł ligentiã eſſe ſolius dei.ſʒ moderatius eſt vſus.q; eſt ſolius diuini gñis.ſicut ratio hũani. Benꝰ? aũt ſumus dei. licet nõ illa ꝑ fectione hic q̃ erimꝰ.dũ ſiles erimꝰdeo ⁊ angelis vel intelligentijs eius Intelligẽ tiai nõ exit in actũ ſuũ/abſq; miltis abſtra ctionib.ꝓpter ↄnexiõeʒ ſuaʒ cũ materia. Coꝛpus aũt qð coꝛrũpit᷑ aggrauat aĩiam. qm̃ pꝛo ſtatu vie talis eſt oꝛdo potentiaꝝ ꝙ ſuperioꝛ nõ exit in actus ſuos/niſi pꝛe ceſſerint act inferioꝛes Hoc aũt fm. Aug. nõ eſt nate niſi deſtitute oꝛro ſeq̃ns modus huius reſpiciebat ſtatũ nate ſue pꝛimit' inſtitute. ſil ⁊ excellentiꝰ ſpecta / bat ad angelos ante głificatõeʒ creatos. Remanſit hec ꝑſpicuitas naturalis.etiã in ipſis demonibo q̊ ad ſpeculabilia. In ter Bext d. glificatos ſpũs. ſoli deo echen excecat eos malicia vehemen ext demũ modus ſpectat ad oẽs tionẽ/ↄgnoſci deus VUnꝰ eſt fidelis⁊ ſim pler deuotio. Aliꝰ eſt phica vel theologi⸗/ ca intelligentie depuratio Sic em̃ ſem⸗ a diſpſione fit reſolutio ad vnitateʒ.ſica pluralitate ſingulariũ vagoꝝ / vt hens/ oc bonũ/cũ inuolucris.accidẽtiuʒ loci ⁊ tꝑis.hic ⁊ nũc/fit reſolutio ad vnitatẽ ſpẽi. ⁊ ↄſeq̃nter ad qͥdditates ſimpliciſſi/ mas.qs ſignãt termini tranſcendentes. Coꝛrñdent ãt vocibo ad extra/ↄceptus naturalłr ſignificãtes.̃ᷣm ̊s ſumebatur ſuppoſitio naturalis ¶ Colligim ex his duas pꝛo fundamento veritates.¶ Pri ma ꝙ expimentalis dei ꝑceptio/ↄgnitio nẽ intelligentie pure pᷣcedentẽ nõ rearit. hec ſntclligentia Pan eiſſ⸗ imis ↄuenit Theo⸗/ ticã öt dioñ. cõem eſſe xp̃ia⸗/ noxꝝ. tera vᷣitas Exꝑimentalis dei ꝑceptio.pᷣt in ſimpliciba ꝑ deuotionẽ ob⸗ tineri.qñq; facilius qᷓ; per lrãtos. ſOtzʒ ex deſcriptionibo deuotionis. ⁊ expimentał noticięa abſtractõis voluntarie ꝑ ſolidã fidẽ Keuolet tãdẽ. O ad a. finis ad pn cipiũ tractatꝰ ipᷣiꝰ O btãoſolatrix pccoꝝ qͥ ceptus eſt ſub hac nota cantici tui Di/ ſpſit ſupbos mẽte coꝛdis ſui. Reſumat᷑ imaginatio.de triclinio coꝛdis. Fiat ſᷣm illud deductio clarificãs q̃ ſupſunt.on ſtituat ſibi nr̃ ſpũs,tria cenacla. Infimũ is. (Beptim vo pꝛideſt Keſtringet᷑ aũt ̃mo nr̃ ad du/ os mocos,. gln pt per abnegatõnẽ ⁊ abla nelĩ cipion⸗ lno⸗ i chan ſoe inhocl pꝛinot vint/1 ſiſan Cpicfi ſopd nodenn hoisſi 1ne nacnl fürwin ſhicn ſigere . lhe⸗ Pote ohii ſcngi, ſtoſta ſiroupi ſpimnſtn Kſluan gnor Winhr letüte elevetp⸗a lotoe/ neſeui no eel mateſo hicatd ninopo⸗ Oeen ſisn Nenoci: Nhloter umnahäi nncenn incuhrn ognoc⸗ ſübline ſugine coſib gbopo gta.te lͤefige SBuper Magniticat 96 –— mediũ ⁊ ſummũ. Sit in infumo ſicut in cipiens.ſit in medio.ſ.ſcdᷣopficiens.ſit ĩ tertio ꝑfectus õcoꝛdãtiã ſuꝑ qua ſta biliat᷑.accipiat.ex ↄſideratiõe ſacramẽti euchariſtie. de q̃ fiet poſterius ſᷣmo ſuꝑ iſto. Eſurientes impleuit bonis. Sunt in hoc bñdicto euchariſtie ſacramento. pꝛimo res ſacrꝗmenti.que eſtveꝝ coꝛpus xpᷣi.ſignatum ꝑ accedentia panis ſimulꝛ vini ⁊ ↄtentum Eſt inſuꝑ hoc coꝛpus ve rũ.ſacramẽtũ totius coꝛꝑis myſtici.qð eſt hic ſignatũ.nõ ſignãs autotẽtũ Et ter tio ꝑ ↄcõitãtiã ꝑſonalẽ ⁊ eſſentialẽ.ipᷣe ve rus deus.qꝛ caput xpᷣi deꝰ ¶ Ecceꝙ ſpᷣs hõis fidelis.ſimplicis etiã.⁊ ſine lris.pᷣt ⁊ dz ↄſiderare ⁊ credere cũ aĩa.ſ.ĩ infumo cenaculo poſita.qm̃ hic eſt coꝛpus xpᷣi ve rũ ⁊ viuũ.cũ articuloꝝ fide.q̃ hũanitates⸗ reſpiciunt Poteſt ex hac fidetotã ſe recol ligere ad meditatiõem iſtoꝝ qᷓ coꝛꝑaliter acta ſunt ꝑ xpᷣm. ⁊ex illa meditatiõe pᷣt cõ ciꝑe ſpm̃ deuotõis ꝑ piũ ⁊ hũilẽ affectum Poõt etiã virtꝰ ſpũſſci talẽ affectũ deuoti/ onis ita purificareivt ad nihil aliud dili/ gendũ ꝓ tũc.ſaltẽ qð ſit aduerſus ſe ↄuer tat affectꝰ ſic credẽtis.Cõuertat ſe modo ſilr ad piã ↄſideratiõem. ⁊ fideleʒ coꝛpis xpᷣi myſtici.i.aĩaꝝ iã ſaluataꝝ in padiſo⸗ vel ſaluandaꝝ de hoc mũdo.ac etiam de purgatoꝛio. Hec aſcenſio tenet locũ ſuũ. vbi luſtrat ſpũs vniuerſa in circuitu. ce/ leſtiũ.terreſtriũ.⁊ infernoꝝ. Cõuertat ⁊ eleuet poſtremo fidelẽ ſue meditatõis de uotõeʒ/ad ſolũ deũ.ſecludẽdo nõ ꝑ ratio nẽ ſeu intelligentiã:ſʒ ꝑ ſincerã dilectio/ nẽ/oẽ aliud diligibile creatum. ſub enig/ mate ſoliꝰ?pie fidei.q̃ credit actualiter.q; hic eſt deꝰſuus.q̊ maiꝰ ⁊ nobilius cogita ri nõ põt nec amari.qͥ toteſt deſiderabil. Sepepꝑtus eſt in deuotʒ ſimplicib totꝰ caſus quẽ ponimꝰ ¶ Exqͥ colligimꝰ.quẽ admodũ deuotꝰſimpliciũ ſpũs.exercet ſe tripliciter vniendo mẽteʒ ſuã in deo.ꝑ pi um ⁊ hũilẽ affectũ ad h̊ ſacẽm Spũs aũt mag. erudit. p rõem ⁊ intelligẽtiã põt ex induſtrijs ſciẽtialibuacquiſit clarius iſta 2gnoſcere q; ꝑ ſolã fidẽ.ſʒ non veriꝰ neq; ſublimiꝰ Vnñ viſitaui pᷣdẽ in infirmitate ſua qᷓndã feminã etate grãdeuã Queſiui quo ſibi eſſet. Mox ſuſpirãdo clamanit quo potuit. Remoui coꝛ meũ ab om̃i cre ata.⁊ repoſui in creatoꝛe.Ego vᷣo rñſiõeʒ tãte fidei ſtupẽs ⁊ laudãsabſceſſi.h̊ vnũ 4 inferens. Santz eſt. Et ve ſi ex aĩo.nihilẽ ¶ Boüs ſubiñ fas hʒ. p ſapiẽtie diffuſi onẽ ⁊ illapſuʒ/mag.ſurſuʒ agi ⁊ reduci. q̃lis erat pauli mẽs Siue inqͥt mẽte exce dimꝰdo.Et iteꝝ Sapiẽtiã loqͥmur inter pfectos.Et rurſus Hos aũt reuelata fa/ cie.trãſfoꝛmamur de claritate ĩ claritatẽ. tãq; a dni ſpũ Sapiẽtiã hãc.S.diximde ſcripſiſſe dioniſiũ.tractãtes illud Et ſcm̃ nomẽ eiꝰcirca finẽ. Aſſignat idẽ dioñ.q; hec ſapiẽtia eſt amẽs ⁊ irrõnalis ⁊ ſtulta. tm eſt oĩs rois ⁊ mẽtis ⁊ ſcie cĩ ¶ Uide amde v̈bo h̊ te docẽte ⁊ illũinante O vir go btã. ſapiẽtiſſima feminaꝝ Quid ſibi vult h̊ ꝓbuũ.vt ſapietia qᷓm qᷓrimꝰ/in nllo videat᷑ nr̃i triclinij cenacło reꝑiri.Nũqᷣd in ſupᷣmo vbi mẽs habitat: At ſapiẽtia ẽ amẽs.i.ſine mẽte. Nũqͥd ĩ medio. vbi rõ collocat᷑: At ipᷣa ðꝛ irrationalis.ſine rõe. Nuũqͥd in imovbi cognoſcit aĩa: Sʒ hec ic obſecro te vᷣgo pꝛudẽtiſſima.dic ꝑ apiẽtiã tuã.qͥ pacto talis repugnãtia.vᷣ⸗/ boꝝ ⁊ nõimimo ⁊ reꝝ/ſecũ ſtabit: Hoc eſt qð lõgo iã ꝓceſſu veſtigauimꝰ Hoc al tero iã tractu poꝛi ð ſcõ nõie filij tui/q̃dã ſ huatid ſtulta vocat᷑.q̃ſi ſciam nullã hñs dicere ſpopõdimꝰ.ſub te fiſi. Hoc nũc ex ſoluere tẽtabimꝰ.expõnẽ recẽſentes diffi nitõis.ſapiẽtie.a deuoto tuo dioñ.poſite ,ℳ apiẽtia inqͥt ẽ dĩniſſima ðᷣi cognitio. q̃ eſt ꝑ ignorãtiã ↄgnita.ſᷣm vnioneʒ ſuꝑ mẽtẽ.qñ mẽs ab oĩbaalijs recedẽs.poſtea etiã ſi ipſaʒ dimittẽs. vnita eſt ſplẽdẽtib⸗ radijs.inſcrutabili.⁊ ꝓfundo ſapiẽtie lũi ne illũinata.Fiat ̊ p ꝑticulas nr curſus apientia ẽ dĩniſſima deiꝰgnitõ Cũ dei ↄgnitio hic in via (qꝛ ſic loqmur in ſe quẽtibo)ſit triplex in gñe QOuedã ſymbo lica. bñ vtẽs ſenſibilibo.qᷓdã ꝓpꝛia.bñ vtẽſ intelligibilib ertia myſtica qᷓ ducit ad ſuꝑm̃tales exceſſus Hec tertia h nõiat᷑ di uiniſſima.qꝛ ꝑfectiſſima.qꝛ expimentalr habita. Quid em̃ perfectius ſcituꝛ.qᷓ; qd in experientia cognoſcitur?: Supꝛa vero deductum eſt ꝙ theologia myſtica eſt exx perimentalis dei perceptio. ⁊ intuitiua. ſuo modo. ¶ Bapientia eſt per igno/ rantiam.cognita. Si ad idẽ ⁊ icõᷣm ideʒ omnino fiat locutio/conſtat ꝙ; hoc con/ ſtare non poteſt. ſicut nec contradictio poteſt. Referuntur ergo ad diuerſa bec duo. per ignoꝛantiam ⁊ cognita. Dolurk vnitio intellectuał.diſcretiua cuiuſcunq; rei create vł creabilis.⁊ h̊ͥ nõ in habitu.ſʒ in actu.ſaltẽ intentio.q̃ poſſʒ mouere vel trahere intellẽm diſcretm/ad impediẽdũ affectũ mt circa deũ ab actu.qͥ ðꝛ hoↄgni tio.¶ Gz qlis cognitio.ſtatim apit ᷣm vnionẽ ſuꝑ mẽteʒ.Eꝛit ſuꝑ hac vniõe ſer mo poſterioꝛ ſuꝑ illð. Eſuriẽtes repleuit bonis. Hõ em̃ pᷣt hec materia grãdis.to ta ſimul euolui. Vocãt vniõeʒ hãc expo ſitoꝛes dionvſij q̊s legi. vniõeʒ extaticaʒ vnientẽ affectũ mẽtis cũ deo. Videt᷑ aljs ꝙ hec vnitio nõ ſit foꝛmalꝛ amoꝛ vel dile ctio.ſʒ radicaliter fundat᷑ in gra gtũ faci ente dũ eſt in actu ſiẽ pᷣncipali ⁊ ſupᷣmo. q̊ eſt vnire cũ deo. Juxta illud apłli Qui adheret deo vnus ſpũs eſt ¶ DHec vnitio p grãm pᷣſupponit tresvirtutes theologi cas.dona ſimł ⁊ btitudines.⁊ ceteros ha bitꝰ.pᷣſertim infuſos.quoꝝ gr̃a gtificãs eſt radix.foꝛma ⁊ finis.qð ðꝛ ꝓpter grãs ſolũ g& datas. q̃ nõ reddũt ex ſe gtũ deo. vt ſunt gre oẽs ſi ſtricte loqᷓmur/pᷣtercha ritatẽ.Cuiꝰ rõ ẽ qꝛ ſola charitate excepta q̃ nõ ↄpatit᷑ qdᷣcũq; moꝛtale õ legẽ dei.ce teri habitꝰ ſtare pñt cũ pcc̃o moꝛtali ⁊gre uatiõe.ſʒ eõ gra ſtat ſine illis ¶ Rurſus ec vnitio ðꝛ ſuꝑ mẽteʒ.quẽadmodũ tra/ ctatu ſcdᷣo ſuꝑ illõ Exultauit ſpũs meꝰ/ deductũ eſt.mariã fuiſſe ſupra ſpm̃.imo ⁊ ſine ſpũ qñʒ dũ cecinit hᷣ cãticũ Magni ficat aia mea dñũm Propterea ðꝛ hec ſapi entia amẽs.nõ qꝙ; mẽs ꝑdita ſit vel deſtru cta.ſʒ qꝛ ꝓ tũc.de ſe nil cogitat. intelligen do ſeipᷣaʒ actualiter vel amãdo Et hoc ex plicat᷑ cũ ſubdit᷑ in diffinitiõe.qñ mẽs ab oĩboalijs recedẽs.poſtea etiã ſeipᷣaʒ dimit tẽs. Hoc qũo fieri poſſit.płies oñſuʒ eſt. etiã naturalibo induſtrijs.maxĩe pᷣſuppo/ ſita fide ſummi dei.¶ Gʒ qð ſeqͥ pꝛſus 5 Gtuitũ.ad q̃d ne natura ſu fficit.nec attin it induſtria. ꝓpterea iure dẽ hec ſepiẽtia ſingulari puilegio.data a ſpũſcõ.qbovult ⁊ quũo vult ſpirãte.⁊ nõ niſi fidelib xpᷣia / nis.q̃ᷓntũcũq; alij fuerint ꝑ intelligẽtiam eleuati ⁊ illũiati. Hec ſapiẽtia nõ datur ꝑ letitiã internã affect circa deũ. ſine ſapiẽ tia incarnata ⁊ impanata ſic loqñdo.ʒ qꝛ xpᷣs oſtiũ eſt.ad hanc ſapiẽtiã dux ⁊ſca la. Idcirco ſeqͥ vnita eſt.ſ. mẽs ſuꝑioꝛ ?⁊ pncipalioꝛ poꝛtio ſpũal.ſuꝑſplẽdẽtiba ra dijs inſcrutabili ⁊ pfundo lũine ſapiẽtie illuminata. ¶ Cõfeſtim elicitur.ꝙ; hmõi Lractatus. VII. ſapientia /non ſit pura caligo.nec purete nebꝛe. nec pura ignoꝛantia.Alioqͥn.mẽs ipſa. qᷓliter eſſet/inſcrutabili ⁊ pꝛofundo lumine illũinata: ¶ TColligit᷑ ſcðᷣo. ꝙ hec illũiatio neqͥt haberi.ꝑ hũanum ſcrutini um.ꝛ dicitur inſcrutabili lũine.⁊ ꝓfun do.qm̃ ad illud nequit per ſe ratio vel aĩa deducere.ſicut nec altitudinẽ dĩne ſapie enetrare Sũt em̃ apð deũ idẽ/altitudo eu ſublimitas ⁊ pofunð. ſicut ipᷣe eſt ini tium ⁊ finis. Solus igitur ſpũſicũs.cau ſat hanc illuminationeʒ ſapientie.cuius ſpũs eſt acutꝰ.⁊ oĩbo mobilibo mobilioꝛ. attingẽs vbiq; ꝓpter ſuã mũdiciã Sp̃ᷣs. aũt ſcũs quẽ mittit pꝛ in nõie filij/nõ eſt acceptoꝛ ſublimiũ ꝑſonaꝝ in docendove ritatẽ/paruuł⁊ ſimplicibo derelictis.qui credũt in filiũ Quin etiã/ſi q̃ dici poſſit acceptio.cadit illa ſuꝑ paruulos ⁊ hũiles in oculis ſuis Ita pꝛ inqͥt filius.⁊ ſic pla citũ eſt apud te. Placitũ dicit.nõ cuiuſcũ qʒ meritũ Cõfundit hec ſnĩa gnaliter oẽs ſcrutatoꝛes maieſtati.hũana quis indu ſtria.niſi hac vna ſola hũiliari ſub poten ti manu dei.vt nos exaltet factos hũiles Poꝛro recũbere in nouiſſimo loco.cũ no uiſſimo viro xpᷣo/ĩ cruce poſito. vt dicat ipᷣe qui nos inuitauit. Amice aſcende ſu perius.veni vſq; ad tronum pꝛis.⁊ in eiꝰ ſinu qͥeſce.vt tibi ſit gloꝛia in idipſuʒ. romptũ erit. deinceps cõcoꝛdare.reten tis pꝛius dictis.quid ſit diuina caligo. quid diuine tenebꝛe Siqͥdem eſt vna ca⸗ ligo. reſpectu creaturaꝝ.ſimiliter ⁊ tene/ bꝛe/qm̃ ceſſat actualis uluminatio.ſeu vi ſio intellectualis. vel ſenſualis / cuiuſcũc; creature. Imo ⁊ ipſiuſmet mentis. ceſſat conſideratio de ſe.Eſt altera caligo ſeu te nebꝛa.que dicitur diuina.quia nullo mo do compꝛehendi poteſt a mente.illud qd per illuminantem radiũ.vel radios oſtẽ ditur. ⁊ hoc minus qᷓ; abyſſus coꝛpoꝛa lis immenſa. per oculum. quocũq; ſolis lumine.ſuperfuſum/ penetrare SFas tñ ad illð immenſum diuinum quantuncũ q́g ſit abſconditum ⁊ in caligine poſituʒ. viſui ſpirituali. YFas inq; affectui. quod aſpiret.quod deſideret.quod ad illud q̃/ lecunq; ſit/vnitiuis pꝛotenſionib ſe ex tẽdat. Siqͥdẽ ⁊ inuiſa nec plene cognita 2= ſuſpiramꝰ? ſpamꝰ. in Habemꝰ igit᷑ duas caligines VUnam erioꝛem. que eſt actualis ignoꝛantia tiöne⸗ ſtheil ſor Aa Arihaf Gent lid noho ſingen ſchr ſinge ſold wot goq⸗ Ahme ncanndyr muchgni daipoſit oordüle lugaſehe 1nöninſd limes ubin jbn vohils waio Nent mdeſn ainen . O Nereen a clig. Gwad luntten, nanoſauri uinſdig nens ſ 1ligoſur uunnlono r lcs Amboſi ſuocnponn⸗ ociq ſols m Fun ngumeman iane winn migt olull rnrmh, pnm:n. — gen⸗ Super Magnikicat qeaturaꝝ Alterã a ſupioꝛi. que actualis ignoꝛãtia ðᷣi.q̊ ad viſionẽ obiectalłẽ. habe mꝰ mediũ/lucẽ.imo lũia młta.młtos ra/ dios. q̃ tũ ſũt vna virtus vnitiua.vnus radius/ſurſuʒ educẽs ad pꝛẽm lũinũ.vñ oꝛiũt᷑ vt a fonte. Siẽ inſuꝑ virtꝰ magne tis attrahit ⁊ reducit ⁊ↄuertit ad ſe ferrũ Et gnaliꝰ ſicut om̃e obiectuʒ appetibile/ ſuũ trahit appetitũ qð vidit qͥ dixit Tra/ hit ſua quẽ ad ſpõſuʒz ¶ nemo venit ad eũ niſi tractus Sʒ o felix tractus rit᷑ hic nõ parua dubitatio. q̃ fundat᷑ ĩ notificatiõe.qͥd fit dĩna caligo vel tenebꝛe. Eſtem̃ caligo talis.defectꝰ cõ pꝛehẽſiõis dĩne maieſtatꝭ Cõſtat ãt/ꝙ be ati. ſilr ab illa ↄpᷣhẽſione deficiũt. ⁊ ſi nõ ab appꝛehẽſiõe. Soluit hoc nomen mox adduũ ⁊ ſi nõ ab apꝛehenſiõe Appꝛeben dũt itaq; deũ obiectalr ⁊ nude ⁊ clare⁊ im mediate ꝓpterea dicũtur extẽſo nõie ↄpꝛe bsſoꝛes. nec reliquũt᷑ eis tenebꝛe vlle. vl caligines.vel thophanie ꝓut hic in vig. Sũt idcirco ſꝑ in luce ⁊ lũine ſuꝑ ſeq̊n tũcũq; exalte deus apð menteʒ btãm in cognitiõe Secꝰin via.qꝛ nec mẽs hʒ ocu los diſpoſitos ꝑ lumẽ glie/vt videat ob/ iectalr deũ nec deꝰ vult obijcere hic nude ſemetipᷣm. Et hec rõ potioꝛ eſt pꝛima.qꝛ ſi vellet hic deus poſſet. qð ⁊ feciſſe credi tur moyſi ⁊paulo.⁊ dilectiſſime feminaꝝ Nõnulł etiã foꝛtaſſis ex pᷣuilegio ⁊exerci tio amoꝛis.ſinglłlariHinc bernardus.pᷣ/ expoſito vᷣbo illo Abſcõdit lumẽ ĩ mani/ bus/ſcribit ad Cartuſieñ.de monte dei⸗ dicens Nõnũq; q̃ſi ꝑtrãſiẽs gra/ꝑſtrin/ git ſenſuz amãtꝭ.⁊ eripit eũ ſibi.⁊ rapit in deũ ꝓ modulo ſuo ad mom̃tuʒ id ipᷣm ei oñdẽs vidẽduʒ ſicuti eſt. Interim etiam ⁊ ipᷣm efficit.id ipᷣm.vt ſit ſuo mõ.ſic illð eſt. hec ille. Sonãt in hãc ſniam. płima vᷣba Aug.⁊ Bꝛegoꝛij. Nõnulli vᷣo/latiꝰ⁊ elatiꝰh̊ aſſerũt q; ſatis eſt.dicẽtes aĩam in oẽʒ plenitudinẽ dei trãſire/vt optat apłs ĩ il.ſ.ideale eẽ ſuũ ↄuerti.qð hñt ab eter no Poſſet ⁊ B̊ ſane intelligi.⁊ inð colligi ſinglaritas.amoꝛis.ſinglłoꝝ btõꝝ in ðo. ſic hʒ ⁊ attingit q̃libʒ linea ꝓpe cẽtꝝ ſuuʒz. ſinger ⁊ diſcrete. qð tñ oĩbo lineis cõe ẽ⁊ ſibi Deſipiũt aũt.qꝛ eE aĩam in eẽ ꝓpꝛio ſui gũis remanere.¶ Beat de reli qs q̃ ↄdictiõeʒ implicare vident᷑. Silen tium occulte docens Eſt pax illa mẽecꝭ q̃ oluptas Qüuo loqᷣt᷑ ſpoõſa (Wrabe me pꝰ te. Sciebat qꝛ 86 exuperat oẽm ſenſum. ⁊ es ab ol ope in/ tellectuali? ſenſuali mõ dicto Eſt q ſibu l aure tenuis.pꝰ ſpm̃ ↄpũctiõis.ſubuer tẽtẽ mõtes. ⁊ ↄterẽtẽ petras pccoꝝ.pꝰↄm̃ tatiõeʒ ſe manifeſtãteʒ in ↄfeſſiõe.pꝰ ignẽ ʒeli ſatiſfactiõis Hic ſibulꝰ ẽ vocatio ma rie in ſilẽtio ꝑ marthã. Hec eſt vox.aure lenis.cuiꝰ venas ſuſurrij furtie capit au ris.ↄtẽplãtis Hec moꝛs optabilis ſine q̃ nõ viðꝛ de. qꝛ nõ videbit me hõ ⁊ viuet. ait dñs moyſi. Hic ẽ vẽtus roꝛis / flãs in medio foꝛnaò babilonice. qꝗᷓ eſt coꝛ nrjm. ſue nate deſtitute Grer. Hace impi/ qᷓi clibanꝰ ignis ſuccẽſus uãto putas opus eſt ſilentio. q̃nta pace.q̃nta ſereni/ tate.vt audiat᷑ vox ſpõſi.in abſcõdito cu/ biculi cũ ſpõſa int? introꝛſuʒ valde.cũ ſũ/ mo ſilentio.ſolus cũ ſola delectat᷑. nec ad mittit alienos. SBilr ⁊ ſpoſa ſecretũ cap.pqp tat.nũc in foꝛaminibe petre.ĩ caueꝛna ma cerie.nũc in mõte mirre.aut colle thuris. nũc ſuꝑ mõtes aromatũ Vnñ cũ q̃ſiſſet di lectꝰ. Que habitas in oꝛtꝭ amici auſculta Fac me audire vocẽè tuã.verecũda ð pñti a amicoꝝ.inter linearis. Yuge dilecte mi nõ ꝙ eo vellet carere. ſʒ hre ſolitariuũ. Et vbi? Certe ſuꝑ mõtes aromatũ.qͥ ſũt mõ tes etni a q bo deꝰ mirabłr ulũinat Paſcit in illis ⁊ quieſcit.vñ turbati ſunt oẽs in/ ſipientes coꝛde Claret ſubinde qͥd ſit ob ſcuriſſimũ illð.quod eſt ſuꝑmanifeſtiſſi/ mũ.̊ eſt ip̃e deꝰ Cõſtat auteʒ illud phice traditõni.q; manitfeſtiſſima nate /ſicut de us ⁊ intelligentie / ſunt occultiſſima nob Veritas eſt/qph̊ia nõ ↄſiderauit aut cõ ceſſit reualatiões deſuꝑ a pꝛe lũinũ.q̃les ponit ⁊ in qb q̃ſi ſolis.innitit᷑ ſpũs xpᷣia nus UWoluit de efferre nos/ad ſuperna/ turalẽ ⁊ eternã vitã.Dedit ꝓpterea legem 7.ſacramẽta ſua. ſuꝑ naturã. Ita vt vita xpᷣiani magis pendeat a miraculis q; na tura Militat hoc cõtra curioſitatẽ. oĩm naturalia ſcrutãtium. vel ex eis in viuen do pendẽtium. ſicut aſtrologoꝝ nonulli ſunt.⁊ medicoꝛum.⁊ alioꝝ/ꝑ pꝛudentiã. ſuam. regere rempuplicam exiſtimanti/ um. quales omnes deducit in ſtultum finem crebꝛo deus.vt ſciãt quia dominꝰ ipſe eſt deus qui regna mutat ⁊ tempoꝛa. Perſpicuum deniq; fit.qᷓ; alta ſis mente contemplata. virgo beata.tu ſuper om/ nes illuminatrix.⁊ illũiata.cuʒ decurſu mundi labentis ꝑegrinatiões hominuʒz⸗ TLractatus. VIII. ſub ſtabili dei puidentia pſpiciens / ceci⸗ niſti. Diſperſit ſuꝑbos mẽte coꝛdis ſui. pfirmãs p id qdᷣ ſequit᷑ Depoſuit poten / tes de ſede ⁊ exaltauit humiles. Ittuoꝛ Prima de depoſitiõe ꝑ impulſus v. p notulas. xliin. TPrima Motula demonio * ſcipu ⸗ Gliat pſaltes nfa. cui oñs huili/ tatẽ reſpexit.gliat᷑ in hũiliũ collaudatiõe ſumul ⁊ exaltatõe. Ex abũdãtia em̃ coꝛdꝭ hũiliati.loqͥt.legerat magna potẽtia ðᷣi ſoliꝰ ⁊ ab huilibo honoꝛat᷑ Propterea ma gnificat dñm cuʒ exultatiõe ſpũs.qꝛ ſibi ygenie in pgenies timtib eũ. ⁊q ſũt timẽ tes deũ ſi nõ huiles: Quo . ſiab hũilib⸗ honoꝛat᷑.⁊ timet᷑ deꝰ.ↄſeq̃ns ẽ vt deſpici/ at᷑a ſupbis. OQuid pꝛeterea ſuꝑeſt.niſi vt deſpiciẽtes ſuꝑbi. diſpgant᷑.⁊ a ſede depo nant᷑.qͥ ſibijpᷣis nõ dño potẽtes eſſevolũt Sůzʒ hʒ qſtiõeʒ Qui ſũt hi potẽtes: tate.notat᷑ ĩ hac pſalterij coꝛdula.dupler impulſus. Vnꝰin deoꝛſum. Depoſuit.i. deoꝛſuz poſuit. ⁊ depulit Alter ſurſuʒ eue hit. trahit ⁊ ĩpellit. ⁊exaltauit hũiles Cõ ſonãtia młtiplex ſuꝑ B̊ ipulſu duplici ſup petit. Vno deoꝛſuʒ ⁊ malo.ſurſuʒ altero ⁊ bono Audi de malo Impulſus euerſꝰ ſuz vt caderẽ. Et iteꝝ Hõ tuert ſtare De helya vo dicebãt filij ꝓpha rũ Ne foꝛte tulerit eũ ſpũs dñi.⁊ ꝓiecerit cũ in vnũ mõtiũ vel ĩ vnã valliũ.⁊ de xpᷣo ſcribit marcꝰ ꝙ expulit eũ ſpũs in deftũ. Vnꝰtñ impulſus viguit an pcm̃.q̊ ſpũs intellectualis ferret᷑ in deũ.nõ violẽter.ſʒ vltroneo volũtatꝭ amoꝛe. Sic trahi pete bat qͥ dicebat Trabe me poſt te. Et xpᷣs HNemo pᷣt ad mevenire niſi pꝛ qͥ me miſit traxerit euʒ Peccauit lucifer oꝛt eſt alter impulſus vſq; ad abyſſuʒ Vnð dict?ẽ dia bolus.q̃ſi deoꝛſum fluẽs Seducti ſũt.⁊ ſeductoꝛẽ imitati ſũt.pmi parẽtes. in pec cãdo.factuseſt par impulſus in cadendo nec poterant ſtare ꝓpꝛia virtute. Sʒ dñs fecit potẽtiã ſuã in bꝛachio ſuo. Ipſe mi/ ſert eſt ⁊ fecit hũiles vt exaltarent᷑ fierent q; ſublimes ¶ Diſcipulus Ve ve pccoꝛi — equitur tractatus viij.ꝑ didragma ſen dialogũ.ptitõshſis Epoſuit potẽtes de ſede ¶ Di bus ab impulſu male q̃ſi ito.q ſunt hic po tẽtes.qᷓs maria pᷣintellexit An demones iſti: ¶ gr/ Loqͥad Job dñs de dia⸗ bolo ſub methaphoꝛa behemoth. ꝙ nõẽ ptãs ſuꝑ terrã qᷓ ei poſſitↄꝑari.qͥ nedum ſuꝑbe. ſʒ rex eſt ſuꝑ oẽs filios ſuꝑbie Qui teſtãte apło extollit᷑ ſuꝑ om̃e qð ðꝛ deꝰ.de quo ꝓphᷣta ſuꝑbie ſuevocẽ expᷣmẽs Cõſcẽ dã ſuꝑ aſtra celi.exaltabo ſoliũ meũ.ſede/ bo in möte teſtamẽti Seqͥt᷑ Et ero ſilis altiſſimo ( Euerũt qͥ opinarent᷑ luciferũ. inuidiſſe altiſſimo filio.⁊ eqlitatẽ eiꝰ affe/ ctaſſe Et qꝛ ꝓpter filium tẽpeſtas aduene rat moꝛtꝭ/ex inuidia diaboli/ in orbẽ ter/ raꝝ/dixit in ſecreto trinitattisↄſilio Si ꝓpter me oꝛta eſt/mitte me in mare Fiam hõ paſſibilis.oĩbo fluctib tentationũ ex/ poſitus.⁊ ceſſabit tepeſtas ¶ Nidet᷑ huic põni.text alludere cãtici. Cũ em̃ dixiſſet maria de deo.fecit mihi magna qͥ potens eſt.qꝛ videlicet hũilitatẽ ãcille ſue reſpexe rat.rurſuʒ ſubiũxit de diſꝑpſiõe locutura Fecit potẽtiã. nec hic ſtetit.ſʒ addidit in bꝛachio ſuo. Nouimus aũt ꝙ ab vſaia.fi liincarnatꝰ ⁊ paſſus appellat eſt bꝛachiũ dñi.quis ĩqͥt credidit auditui nro.ãt bꝛa chiũ dui cui fuelatü res ños ipᷣe tu. ¶ Diſc. ¶ poſitio cũ traditiõe doctoꝝ ꝑ oĩa Ponũt uẽ De q̊ ſeqt vᷣe lãguo ſc. Lõcoꝛdarevrhec eĩ ꝙ ꝑ ſummã hũiliatiõeʒ filij ði.ſuꝑbia diaboli deiecta cẽ.qͥ q̃ſi foꝛtꝭ armatꝰ cuſto diebat atriũ ſuũ ¶ Bz hz oppoſitionẽ. qꝛ lucifer nũq; vidit intuitiue trinitatẽ.nec reuelationẽ/videt᷑ ei ꝰcognitiõem habu iſſe. ſiẽ nec fidẽ.⁊ minꝰvitã eternã.q̃ eſt di cente xpᷣo.vt cognoſcãt deũ veꝝ ⁊ quẽ mi ſit iö̃m xpᷣm Sʒz nec caſuz pᷣſciuit E. Doluiſſet em̃ penaliter ſine culpa. Ho lo tñ ↄtẽtiõib deſᷣuire.abũdet quilibʒ in ſenſu ſuo. Sat eſt ad rẽ nrãm ꝙ diabol⸗ voluit eẽ ſiłis altiſſimo.qꝛ ſibi ſuã btĩtu/ dinẽ.aꝓpꝛijs viribo expetebat.nulli q̃rens aut ferẽs eſſe ſubiectus. Hinc euenit illð pp̃i. Videbam ſathanaʒ tanq; fulgur. de celo cadentem Sic finis ad alta leuatis eſt ruere / dum humiles exaltantur. SBunt queſtiones alie plurimoꝛum. vt cur deus creauit.q̃; caſurũ nouerat.Cur non appoſuit vt redimeret eum ſicut ho/ minẽ po ſt lapſuʒ erexit.⁊ talia que abũde tractata ſunt per doctoꝛes Hec tñ omni bus curioſis ⁊ potentibus apud ſemet/ ipſos.nulla poterũt ſatj eẽ.vt inueſtigarne Cpru fimen⸗ 1ſpen ſn s ntegen prlſs, graſi Nelps Mtöcbl giartes, lge lgtn eNo h RE as⸗’ ſare⸗ tuutr lurti lo/ mnlp chlos, Mint Cpuant. Gerintſen ſinſ⸗ inocon⸗ fe Autd nlionait min gd ſonatpt hüütliat⸗ lin. cluſ. G 10 hül⸗ Nherit⸗ Berke eticon Homonn initnn duodif tasdei. duo de cexpi/ iie rber Conüt ſapdin WoNRNo doneg nnane. ner dembedn mäck⸗ aigeni . „ nu cie. gaqolczin ingnihes biſtänen/ Enulläns ecuentl zlar de Zaaleuas Amur. rimowunn. N nonern mſianpy lucntiͦn rin Mo = ccepit ( ſufficiãt ſenſũj dñ i Niſi ꝑ fiðᷣi hũilitatẽ/ſe captiuẽt.obtũdet᷑ ⁊ reuerberabit᷑ potiꝰ ex lũine rõnũ ſuꝰviſus Credãt ð dño optio ⁊ ſapiẽtiſſimo ꝙ bñ oĩia fecit. Alioqͥn de Ogr Gobꝛie ↄſulis Galubꝛiẽ nob intedere.ne deponat nos dñs de ſede. ſʒ exaltet hũiles.õ potenttis. inſidias ⁊ im pulſus.aduerſus quẽ ẽ nob colluctatio. qꝛ aſſidue circuit q̃rẽs quẽ deuoꝛet. Sit e nullã poterint inuenire rationem. deĩceps igit᷑ ſi placʒ.collocutio nr̃a.õ ten tatiões inimici.cui nõis mille.mille uocẽ di artes. ¶ Diſcipls. Laudo ꝓpoſitum. Magr Plus laudab.ſi recogitauerꝭ pᷣ ac eſſe ſibi artẽ celare ſua nibo tẽtationũ impulſus violẽtos immit ti. Scit ꝙ ꝑnicioſioꝛ eſt ocultꝰ nr̃ inimi⸗/ cus.Nihil inſuꝑ ꝑicło ꝓximꝰ.qᷓ; ſuũ ne/ ſcire nec credere ꝑicłm. Aut ſi foꝛte / habi tualr creditũ eſt octualiter id nec attendi tur nec timet᷑. Male doꝛmit᷑ inter latro/ nes.Cecad oculis qͥd niſi pateat in foue/ am lapſus: At õ. Fruſtra iacit᷑ rete ante oculos pẽnatoꝝ. ¶ Diſcipls Jmo iacit᷑ aliqñ vt tereant᷑ ſonoꝝ impulſiboꝛ territi capiant᷑.Hec alta demonũ fraus eſt.ſi vi derint ſe videri ꝑ oclos fidei/aggrauant icłm.ſpem euaſiõis intercludũt yalloꝛ. ſi nõ conabat᷑ ſathan ſic illudere. ſic t ene re. Anthoniũ.cũ ei totũ mũdũ.laqis ple nũ onñdit Qui territ⁊ ſuſpirãs ait ad do minũ.qͥ hos euad et: Scis qle rñũſuʒ ac DHũilitas. ¶ Diſcipls Cõ ſonat pſalmiſta Cuſtodiẽs puulos dñs. hũiliatꝰ ſum ⁊ liberauit me Euadũt piſci culiꝑ rimulas re.dũ magni retinent᷑ in cluſi. Sʒ in quo potiſſime ↄſtſtit huili/ tas: Vidimꝰ em̃ plimos/ꝑ nimiam pꝑdi/ tos hũiliatiõem.q̃les puſillanimes.qles deſperãtes.q̃les tedio vite ſe necates. Magr Certũ tene ⁊ nullatenus dubites. nulluũ ꝑire. diabolo ĩpellẽte. niſi pꝛiꝰ poſu erit ĩ eo pedẽ ſuꝑbie Uidit h.qui oꝛabat. HNõ vẽiat mihi pes ſuꝑbie ⁊ manꝰpccorꝭ nõ moueat me Ibi ceciderũt oẽs qͥ opãt iniqͥtatẽ. Gũt & duoꝝ pncipum.vexilla. duo diſtinctiua. hũilitas ⁊ ſuꝑbia. Hũili tas dei.⁊ ſuꝑbia diaboli Süũt impulſus duo. deoꝛſum ⁊ ſurſum. Ouid hũiliꝰ cru ce xpᷣi.Quid arrogãtius ſuꝑbia diaboli. cato qð oꝛe cõfitebg pecunia reſtituta terribilis deus aſpicitur in ↄſilijs ſnher du oia reſpicio fieri pccoꝛibꝰ ad muſcipu q; cantantẽ vt audiuit. Wagniticat ani/ ma mea dominũ/miratus cauſaʒ gaudij pariter ⁊ exultationiscredidit arrogan/ tem. cũ ſubintulit. Ecce em̃ ex hoc btãm qui extollit᷑ ſuꝑ omne qð ðꝛ deus.⁊ yt de us ⁊ plus q; deus ſatagit adoꝛari. Hinc oĩa repetit machinamẽta ꝑ vdolatras.ꝑ magos.ſoꝛtilegos ⁊ maleficos. ¶ Diſci⸗ ulus.Fuerit hec arrogãtia ꝑ diaboluʒ P intenta. multos tñ decipit nõ in oib perdiꝶ ſupbiã dnatã Hõne inici um ſuperbie eſt / apoſtatare a deo: Apo/ ſtatat ois qͥ nõ credit.qui deſperat.qui ſu um pꝛe oĩb iudiciũ anteponit. qͥ ꝓpꝛiam nõ dni volũtatẽ implere ſatagit.qui iuſti cie dei nõ vult eſſe ſubiectꝰ.ſed pꝛiam ſta tuere Sic cayn deſperans / maioꝛ eſt in / quit iniqͥtas mea q; vt veniam merear. Certe maioꝛ ẽ o cayu. iniqͥtas tua q; me/ ritũ tuuʒ ex te.ſed nõ maioꝛ qᷓ; dei miſeri/ coꝛdia.ſi eiſdẽ ſubiecerꝭ te Judas pus in tenebꝛis ſathae nimis audax.poſtmodũ tenebꝛis a coꝛde remotꝭ ꝑ aſtutia diabo⸗/ li.factꝰ eſt puſillauimis ſupꝛa moduʒ.ad nudũ pſpectũ.hoꝛrendiſſimi ſceleris ſui Cecidit inde a ſe per deſperationem. ⁊? ſub ſe per damnationem. ſed non adie⸗ cit vt a venie petitioem aſſurgeret de pec k.qð deteſtabat᷑ ope. Diſcipulus. Hoꝛreo totus dũ verſutias diaboli recogito.duz filios hoim.dũ iudicia ſua abiſſus m lãa.laqũ ⁊ ruinã Cadit iuſtus ⁊ reſurgit. cagit alter nec dñs ſuꝓponit manũ ſuam gr ed nõ minꝰ mirabilis eſt mi ſericoꝛdia dei ſuꝑ hũiles. Illudit draco/ ni iſti behemoth'j/ſicut aui Puer aũt ema nuel / tenet ipm laqis Sinit᷑ aliqñ ꝓcede re ad impulſionẽ electoꝝ.gaudet erũpere Poꝛro dũu excedit.pꝛotinꝰreuocat᷑. Yacit ita dens cũ tẽtatione puentũ.nec ſinit tẽ/ tari ſupꝛa id qð poſſumꝰ Poſſumꝰ. intel lige. nõ in nra. ſz ſui fiducia ¶ Diſcipu Putas ne ſathan iſte poſuerit inimicici/ aꝝ ſugꝗꝝ laqᷓos mulierẽ nrãm.virgineʒ puriſſimam. que a ſexu mulier non a coꝛ ruptione dicitur. Gilier a fecundita/ me dicẽt. omnes generatiões. Junxit ap plauſum ſuum demon. impulſit ab extra ſp intenta. multea Sſupbos. qles aliq́s notauimꝰ ¶ gi Inueniat 4 1 * 4 . —⸗ . 1† 2 . . 2 quaſi blandiens.vt eleuatã mariã vehe/ mentiꝰ allideret. Sʒ illuſus eſt ⁊ eliſus ab hũilitate marie.validiuſq; repulſꝰSʒ repulſus ad alterã ſe ↄuertit aſtutiã.ſub/ inferens. O qnta facta es.btã ꝑ oẽs gna tiões.qꝗᷓ talis exiſtis ⁊ tanta. Lu ſuꝑbiã/ hũilitate viciſti.rara/pꝛoꝛſus hunoꝛata. Euge euge.qꝛ digne btã.qꝛ digne laudã/ da p oẽs gñatiões es inuẽta. Cuiꝰinſidi/ as ſubdolas.intelliges maria. blãdientẽ morx repulit vt aduerſantẽ Cõuertãt᷑ inqͥt retrorſum ⁊ erubeſcãt.qui dicũt.mihi eu ge euge ¶ Diſcipulus Eqͥſſime deꝰ.quid hic nobis erit tutũ Dr in ꝓſa. cũ nec ipſa vel virtutũ tuta ſit victoꝛia. O mõſtrum hoꝛrendũ ingẽs ſuꝑbia.q̃ nũc a ſuo ᷣrio nũc a vẽto ſolo.nũca ꝓpꝛia morte/nepha riã trahit oꝛiginẽ. Sʒ o q̃le pᷣſtabi effu-/ gi ſi tã a dextris ĩpugnat q;a ſiniſtris:⸗ Di viuit.ſi moꝛit᷑ſꝑ ſeuit.ſp umpellit.ſꝑ euertit.vt cadamꝰ ¶ Og Accipe ↄſiliũ Impulſus / cade ⁊ vide ne ſteteris in te. Jacta te cũ nouiſſimo viroꝝ ĩ nouiſſimo loco. Securus eris.qꝛ ſuſcipiet te.Hoc erit altiſſimũ refugiũ tuũ. Nõ accedet ad te malũ ſi habitaueris ĩ adiutoꝛio altiſſi mi. nõ in te.nõ in meritꝭ tuis.nõ in indu ſtrijs.non in timoꝛe maloꝝ tuoꝝ.dicens dño. Buſceptoꝛ meus es tu. exultabis te liberatũ a laqo venãtiũ. ¶ Teteꝝ pulicul lus eſto ſub alis ſue miſeratiõis.nõ time bis ab hoc rapace miluo.Te pupillũ ⁊vi duã aĩam tuã.te mãſuetũ ↄſtitue. rede pſalmis ſi nſcibie te. Statuet te in ſubli / mi ptectiõis ſue throno. faciẽs etiã hic ?ꝰ nũc ↄſedere te in celeſtibo.qꝛ ↄuerſatio in celis eſt.dũ ſperas in eo impulſus impul ſu vincet᷑. Cãtabis ⁊ d ices Depoſuit po tẽtes de ſede In me ponere.⁊ ſuꝑ me ⁊ af/ fectiões meas.exaltauit hũiles.qꝛ głliam pcedit hũilitas.¶ Diſopul? ſpecioſa ſũt q̃ loq̃ris ⁊ deuota.ſed q poterit rõe hõ iu ſtus ſibi bñ ↄſcius de virtutibo/iudicare ſe virtutes nõ hre. ¶ Dgẽ Wirtutes vᷣe nõ ſunt /niſi q̃s gr̃e Stificãtꝭ radix ꝓfert. viuificat. fouet ⁊ roboꝛat.qꝛ nõ hʒ aliqͥd viriditatis/ ramus boni opis niſi mane at in radice charitatis. Nelſcit aũt hõ an amoꝛe dignus ſit gratificãte.q̃re neſcit ſe veras virtutes hbre. ¶ Diſcipulus Gcit nihilominus gr̃as ſe płimas a dno rece/ piſſe in bonis. vel foꝛtune vel naturxe. vel aĩe. Quid ſuper iſtis dicet deo?A Tractatus. VIII. Vtiq; Cõfitebit᷑ dño.gr̃as aget bñũfacto ri ſuo.¶ Diſcipulus Lego phariʒeũ in euãgelio grãs agentẽ.qꝛ nõ erat iniuſtus adulter raptoꝛ Jeiunabat bis in ſabbato decimas dabat. Receſſit tñ iniuſtificatꝰ in domã ſuã.potenſq; in regratiõe ſua de lectus eſt dũ publicanus hũilis exaltatꝰ Dagr Intende diligenter. ⁊ inuenies laqueos inimici ſuperſeminatos in vijs phariʒzei Ambulabat iter rectũ/graꝝacti onis.Quid em̃ gtitudine rectius.eſſe po teſt:quid ꝑuerſius ingratitudie: Poſu/ it iuxta hoc iter quo phariſeus ambula/ bat/laqueũ arrogantie.quoopꝛehenſus/⸗/ coꝛruit in foueã ↄtẽptus ceteroꝝ. In cõo/ temptũ nõiatim aſtantis ⁊ penitentis.pu blicani. Nequicia hec eſt demonum. oĩa ſtatim pariter depꝛauare. Sufficit eis v vnus aditus ad ꝑniciem. Sciũt bonuʒ ↄſtitui ex circũſtantijs oĩbo bonis.malũ vo ſibi ſufficit ad reatũ ſi vył in vno pecaa ¶ Diſcipulus Pharizeus iſte bene B dotatus ari dei/ↄſiderare qͥd ha buit: ¶ Ogr Primo illud. Quid ha bes qð nõ accepiſti?⁊ hoc videtur feciſſe gr̃as agens deo. Scðdo diceret. Si acce piſti.quid gloꝛiaris q̃ſi nõ acceperis.Et ſi putabat o bſeruare/mentiebat᷑ iniqͥtas ſibi. Quare? Quia ꝓximos ↄtẽnebat nõ habentes. Judicabat alienũ ſeruũ publi/ canũ/qui dñno ſuo iã iuſtificatus aſtabat Dedit dñs aplis foꝛmã.qͥd agerẽt in arti culo tali Hon inquit vos me elegiſtis ne gloꝛiemini q̃ſi ex vobis.ſʒ ego elegi vos. ne ſcitis ingrati quaſi non acceperitis.⁊ poſui vosvt eatis ⁊ fructum afferatis.ne toꝛpeatis ocio. gram dei inuacuum reci pientes ⁊ fructus veſter maneat.quatenꝰ ꝑſeuerantia coꝛonetur Diſcipulus g cile talia dicimus.facile nos in vᷣbis deij cimus. Sed o pꝛauum coꝛ hominis ⁊ in ſcrutabile Ouis cognoſcet illos ocultiſſi mos in coꝛdis finibus ſathane laqueo⸗: ⁊2 vehemẽtes ĩpulſus.qͥs euadet:¶ agr Paulo añ rũdebas ex oꝛaclo. Anthonij humilitas ¶ Diſcipulus Quid ꝙ humi les/ etiam in grrogantia merſi/volumus iudicari: g Dec eſt palma ſuꝑbie. vigeri vult hũilis / ne vileſtat. Lofitet᷑ ſe aliqũ peccaſſe. imo plłꝰ peccaſſe q fecerit)/ aut ſibi conſcius ſit Quare hoc?: Quia qjuerit ĩ pcc̃o laudẽ iuſticie.dũ audit a ſa⸗ piente Juſtꝰ in pncipio accuſatoꝛ eſt ſui. 2 4 M JJMU ſe⸗ ltagen condeyin biwurinten behe rn ſgnoſcein hoin oröniinſt inhoclea ſeo ſcuitl nnnegrod⸗ dectmosd⸗ dakniciont Erminet inmeſoie coghoe Neca en⸗ An iatecg⸗ Mnrer,⸗ e in Wonn m hucin ſpimiens c his din lenio.D buim;nf ritb. ni gliopeſtb Ponſcet ytdänent inpaite lneſemẽ batlgutſte hobengue hereticos ſthananci leodex lisſeere wmetzo noinben lsinuenin mciher chun ſihin Vris: iſtanoe nbit inglieni loos habe Negiſtisne degiwos. ufnntsn acnun iibo rhonnstin soalbli hnebegneds, DR o. Nchorn iſcipulus Vach. qlis hec ꝑnicies q; ulta gliatio . Yilij hoim vſq; quo graui coꝛde.vt qͥd diligitis mẽdatiũ: Quale da bitur inter iſta ↄſili: ¶ Ogi Conſulit ei 'ba modũ Deus ignoſce mihi pccoꝛi.qꝛ non ſum ſic ceteri hoĩm. Innocentes. caſtitate pollentes. oꝛõni inſtates. ſobꝛie.iuſte ⁊ pie viuẽtes in hoc ſeculo.fructus dignos pnie faciẽ/ beda/ riũ ad phariʒei „ tes.ſicut etiã hic puplicanꝰ.ſicut hec me/ retrix.de q̃libo iurat veritas.ꝙ pꝛecedent in regno dei pharizeos. PNõ ieiuno.non decimas do. aliqͥd boni facio. illð q̃ diſtrictionc in terminer. Viſcivule⸗ Totꝰ intremiſcit in me ſpũs meus.dũ hoc vltimũ maxie recognoſco. neſcit hõ finẽ ſuũ. Quia. ve etiã laudabili vite hoim (t Aug.pꝛo mfe flens)ſi remota mia iudicet᷑. HNõ aũt ex meritis dat᷑ gra alioqn iã nõ eẽt gtui/ ta nec gr̃a. Profecto ſi aliq̃ dʒ hũilitatezʒ parere ↄſideratio.hec vltia dʒ. qꝛ q̃ diſtri ctiõe iudicet᷑ vita nr̃a.⁊ q̊ fine terminet᷑. ignoꝛamus 2 gr Recte ſentis. Sed m hic inſidiari/hic impellere nõ deſinit inimicus. Teſtes accipe mitas hereſes: ex his/ dine gre laudibo oꝛtas.⁊ velut ad/ uerſas. Dixerũt aliqͥ.ſi totũ dĩne gre tri/ buimꝰ. nr̃a qͥd agũt opera: Bñ male fece rimꝰ. ſoli qs ſuſceꝑit gra ſaluabũt᷑. Vox alioꝝ eſt. boni nõ eſt niſi bona tribuere. HNon fecit deꝰhoĩes pᷣcipue fideles ſuus. vt dãnent᷑. Benignus eſt nõ crudelis.qͥ in ꝑditiõe hoĩm delectet᷑. Tollit ſathã ꝑ// inde ſemẽ bonũ a terra coꝛdis nr̃i.pertur bati. aut ſuffocat in oꝛtu.vel duʒ fructus habendus eſſet exterminat ¶ Piſciplus Hereticos innumerabiles nõ inficioꝛ ſermonẽha ſi ſathana circũuentos Poꝛro ſe beto de xpᷣianis fidelibus.¶ gy ⸗ coꝛdis ſecreta.linceis (vt dicũt) oclłis pe/ netrare fas haberes/quot peioꝛes heu in troꝛſus hereticos ſub velamine xpᷣianita tis.inuenires. Attñ nolo te curioſũ ſcru tatoꝛẽ eſſe vite aliene.ſꝑ memineris.pᷣco/ nij charitatis.qꝛ nõ cogitat malu. MHox. ſce.qbonudita ere puta Iſi ñ meliꝰĩ pace colat᷑ ⁊ oꝛet᷑ de ĩ aimi col eſt xpᷣi.xt qd cogitatis.mala in coꝛdibus icet᷑ ignoꝛo.aut quo fine Diſapulus Quo pacto poſſum iſta nõ cogitare.qᷓ experientia palã facit? al Tuge qntũ potes exꝑientiã.te- cũ habita. te cogita.te circũſpice.clauſos in alienis ſcelerib.apꝑtiſſimos ĩ tuis ocu los habe Ouid nẽe eſt/ vt alienis ſoꝛdibo. coꝛ tuũ inqͥnes.aut impleas ſuſpicionib maliuolis ⁊ impur. ¶ Diſcipulus. 0 ſum Fres ⁊ ꝓximos q tatiõe poſſuʒ ñ cu rare:q̃ pacto ñ lugere cũ lugetib cũ infir mãtibo ñ infirmari? ¶gr Crede iam hic latet laqus ſathanẽ multiplex. vix erx· tricabilis.taq; dedali laborintꝰ. q̃ſi nego ciũ ꝑãbulãs in tenebꝛis. ⁊ vñ veniat aut quo tedat vix depꝛehenſibile. Ponat in⸗ terim ſilẽtiũ de bñficiatꝭ.⁊ officiatʒ. in re publica.de pᷣſidibo alioꝝ.qᷓꝝ cura/vel in/ geſta. vl arrepta. vl ſuſcepta ẽ. Coqmur ö hoie ſic libero.qͥ ſoli ðᷣo ⁊ ſibi viuere q̃rit. qͥ ñ hʒ hoĩes ĩpoſitos ſuꝑ caput ſuũ.quẽ punitio pccoꝝ nõ vrget/vt intendat eisv» ui ↄuenit illð attẽdere.qͥd ad te de his qͥ forꝭ ſunt indicare. Poꝛtabit onus ſuũ vnuſqͥſq;. vaca tibi.tueq; ſaluti. Ecce ta/ les młtos ↄtinet eccłia pᷣcipue in religo⸗/ nibo. qͥ depoſuiſſe ſe credũt curã oĩm Ita vt nec ſui ipᷣoꝝ retinuerint. Attẽdat oꝛo qͥlibʒ taliũ Yili accedẽs ad fuitutẽ ðᷣi.ſta in timoꝛe ⁊ pᷣpara coꝛ tuuʒ ad tentatiõm Zps quippe nõò deerit. nã impulſus etiã in iſta re frequẽter.quã potiſſimũ vitare debucras. Diſcipulus Que ẽ res iſta: . —— g Nimiꝝ qua diximꝰde alioꝝ iudi/ cio. Eogitãt malũ. gaudet ſuꝑiniqtate.? ſi nõ faciẽda.tñ audiẽda Vidẽt curioſita tis.aſpectu/õdictiões nedũ ciuitatis. ſʒ regnoꝝ. In tüc de bellis. de titulis regnã tiũ pmos oĩm reꝝ mot accipiũt Eariſſi⸗ mã. ? in familiaritatẽ recipiũt ſibi famã. mõſtrũ hoꝛrẽdũ ingẽs.qð ſua ꝑ mẽdacia creſcit.qdðᷣ magnas territat vꝛbes.ſꝑ ⁊ au ditis/aliqͥd noui adijcit auctoꝛDeniq;ſic cupiũt oĩa cogitare.q̃ſi de oĩbo fuerint rõ vemrcurs ſua.· in deü ꝓijcere. Jpᷣi vᷣo cu rã oĩm ſu ſcipiũt batiõibo ſuis. vt pꝛiam celeſtẽ deſiderẽt. vt/ gr Indud piʒomata pꝛurièt ficul nce.qbonuditatꝭ ſue pudeda tegere putãt lectiõe. ñ in diſpſiõe. quã ncario rumoꝛ. ? fabulatiões ũ yt lex tua dñe / cauſant nu triũt ⁊ auget. Hic incerte fluctuatiões im pulſiue coꝛdꝭ. Hinc mõ gaudia vana.tĩo res ſoliciti.falſe ſpes.odia luct. ptialita/ tes. Exterminiũ poſtremo totiꝰ vnitatis oĩm ſuſcipiũt ¶ Diſcipls Huqͥd n au dire talia pñt/q̃ſi nõ audiẽtes: Audiunt. vt ſibi ↄſulãt.vt vileſcat mũdus cũ ꝑtur⸗/ afflictꝭ deuotiꝰ intercedãt apð deuz. — * Tractatus. . ad deuz. quã pꝛo ꝑte optima ſibi elegiſſe blãdiunt᷑ Itaq; duas ciuitates ↄſtituũt duo amoꝛes Liuitatẽ dei.amoꝛ vniẽs.cĩ tatẽ babilonis amoꝛ diſpgens. Sentiet hec qͥ ſquis attẽdere ꝓfundiꝰcognouerit. ꝙ ↄuerſio ad creaturas/ diſpgit de ſe coꝛ in vana.Colligit aũt ⁊ vnit.ſola in deum ↄuerſio Relinqͥt illa poſt ſe triſtiticiã.iſta ↄſolatiõeʒ Deniq; ſa erit impulſoꝛi etiã ſi cetera ſceleꝝ dãna nõ afferẽt.tꝑis ↄſũp tio. Hec victoꝛia.hic triũphus ſuꝰ ingẽs Diſcipulus Quid.ꝙ in talibo/iõ tediũ grimi/oſolatiões q̃rũt.¶ Og Queft. ſed inueniũt ꝓ refectiõe defectionẽ Itaq; dulcedo fallax.⁊ ſcalpẽs auriũ pꝛuriginẽ. abit celeriter. fixus aculeꝰ.pũgit acrius. miſcent ſe vltro rixis alienis. Pares ſũt tenẽtibo canẽ.vel lupũ aurib.q̃ꝝ moꝛſus vix vel nũq; effugiũt. Nihil ad ſanatiõeʒ animi fluctuantis.plus aduerſum/ q; ſe in talib oblectare.qͥ nũq; animi ſuauita/ te ſi nec ſcitate gaubũt Et qͥd oꝑat᷑ hec oĩa/niſi ſuꝑbia mẽʒ.que ſpꝛeto vᷣo bono q̃rit in infinitis delectari:vult qͥetẽ ꝑ inqͥ etudinẽ poſſidere ¶ Oðõ ſi ſenſerit potẽs calũniatoꝛ xpᷣianoꝰ q̃lẽ loqmur /rumo/ res fugere: curare ſe/ipᷣm ſolicite putas reqᷣeſcet? In puluere ſufflabit alioꝛſum. ſed tñ ad deoꝛſum. Conabit᷑ vt fiat ſolita rius.agreſtis.inciuilis.auſterusſ uis.ſi/ bi triſtis.oĩbo odioſus aut ĩutilis.loquẽ/ da tacebit indiſcret/tacẽda loquet᷑. ama rus vtilis pꝛius ad ↄfeffiones audiẽdas idoneus ad ↄmotiões ſecretas aut pupli cas.fugiet oĩa velut a facie colubꝛi.ſecuzʒ rabioſa ſilẽtia rodit. VUñ ſub regula poſu it qͥ dã. Dũ fugiũt ſtulti vicia.in ↄria cur rũt Hec iã currũt.ſed impulſi rapiunt᷑.ſʒ rapti pᷣcipitant᷑. Abſoꝛbet eos pfundum ⁊ vere qð ñ hʒ remediũ.ſi vrgeat ſuꝑ eos pute os ſuũ deſcẽdent in eternũ bia eoꝝ qͥ te oderũt/aſcẽdit ſpʒ( Miſc lus Cõcludis in vnũ qria.aſcenſuʒ ⁊ ſcenſum. ¶ Ogr. Aſcẽſus ſuꝑbic. deſcẽ ſus eſt. ſiẽ gre deſcẽſio/ exaltatio ſublimiſ ſima reputat᷑. Oð em̃ altũ eſt apð hõies⸗ abominatio eſt apud deũ. Dicta ſunt mł ta ſuꝑ mltis impulſibo.q̃ rõe.q̊ve poſſent indicio ſecerni bonꝰ impulſus ⁊ malus. Hec breuis eſt diſtinctio. ſurſuʒ deoꝛſũ. depoſitio de ſede qetis.exaltatio ad ſedeʒ pacis dicta eſt Altera vnitio ⁊ diſꝑſio no minet᷑.Certia deiectio ⁊ ſuſceptio nõiet. VIII. Quarta rectitudo ⁊ curuitas addatur. quinta ſacietas ⁊ inanitas vocari pᷣt. Et ſexta exultatio mẽtis ⁊ deſolatio ¶ Diſci pulus Qũo poſſunt hec fieri cũ repꝛobo rũ multi gaudeãt.iuſti lugubꝛẽ trahũt vi tã: ¶ Ogr Intra in ſcũariũ dei. vt intel ligas in nouiſſimis eoꝝ Si videris ſtul tũ fixa radice.vide ſimul ⁊ exituʒ.maledi ces pulcritudini eius ſtatim.qꝛ ducũt in bonis dies ſuos.⁊ in puncto ad inferna deſcendunt. At vᷣo.qꝛ nõ attendũt iſta fi lij hoĩm.ipᷣi abſq; timoꝛe ꝑpetrant mala. ;uis timida ſꝑ ſit malicia.ſecuravꝰo mẽs qſi iuge ↄuiuiũ ¶ Hõ eſt aũt vnitas.niſi in vno ⁊ ſolido.eternoq; bono. Pellitur ⁊ impellitur vnita mẽs.ſed ĩmota manet diſpſa velut arũdo vẽtis agitata.nõ ſub/ ſiſtit. coꝛruit tandẽ. fit illius ruina ma/ gna Impellitur viciſſitudine miſerabili HNuũc õ deũ ꝑ pꝛeſumptionẽ.pꝑ impietatẽ. pꝑ deſꝑationẽ.ꝑ infidelitatẽ. NHuncõ ſe.ꝑ. diſſolutionẽ coꝛdis.p debililitatẽ coꝛꝑis ꝑ eneruatiõem virtu.ꝑ ↄſũptionẽ tꝑis. Deniq; ð̊ ꝓximũ.ꝑ erroꝝ inductionem. ꝑpudoꝛis exterminationem. ꝑ rancoꝛis 2ↄtentionẽe ꝑ fauoꝛis denegationẽ.¶¶ Di ſcipulus ¶Aatiſſimos.impulſuʒ maligno m notas impet gnales.pticularis enar/ ratio vel enũeratio plus doceret¶ Dgt Infinitũ (tradit Areſtoteles) incognitũ eſſe. nec numerari pᷣt. Circũſtantie vero pticulares impulſuũ/ſunt in finite.q̊ꝝ pᷣ terea.ꝙ nõ ſe ſꝑ ↄtinuo manifeſtãt. latet exitus.deijciunt aliqñ plus q; ſentiatur. ¶ Hotauit pſalmiſta.ſpẽs ſeptẽ impulſu um. Vnꝰeſt timoꝛ nocturnꝰ.⁊ hic obſcu rus.Alius ſubitus.ſagitta volãs in die Tertius ꝑplexus ⁊ inuolutus.negotiuʒ pambulãs in tenebꝛis Quartus impoꝛ tunus.Quintꝰ violẽtus.qͥ pariter exeũt⸗/ ab in curſu. Sertus eſt a demonio meri diano. qͥ ſe in angelũ lucis tranſfigurat. Septimꝰeſt a diuioꝝcurioſo ſcrutinio ſuꝑ filios hoĩm.qͥ pereũt oẽs a ſiniſtris. cadẽt a latere ſuo mille.qͥ videbant᷑ ꝑfecti oꝛes.⁊ decẽmilia a dextris tuis oẽs fide ſignati. Hoꝛrendꝰ nimis eſt h impulſus Ecce dũ hic viuimꝰ nauigamus velut in mari magno fluctuantiũ cogitationũ O q; ſepe ſuſcitat᷑⁊ inhoꝛret ſpũs pꝛocelloſe tẽtationis.ꝑmittẽte deo.impellente dia/ bolo Inuidet em̃ depoſitus iſte.ſublimã dis ad ſedem vñ coꝛruit Aſcendũt fluctꝰ 64 n ſmii ononde pa ane polunt tcfelt chapti Aſumus powa lbancun olo⸗ a ht nngac logha Patgend Mümamm 6 . WI elos / ḧſn liauens ad pniaʒ/ habes veniã Yeraltar onem.deſcendũt vſq; ad deſpationis ab agd gliaʒ. Süũt hoſtiles nobis inſidie.per ieſd ylſos Affilat ex aduerſo. bonus nr̃ ſpũs. depoſitoðs a ſede. ſũt excubie celeſtes. p 0 Cdn ponit ꝓcellã nr̃i coꝛdis in auram.⁊ ſilent nobis ples Ne timeamꝰ Metent᷑ (vt ali Super Magniticat eni ſterioꝛis noſtri man ad celos/p p̃ᷣſumpti semndn H fluctus eius.⁊ deducit nos in poꝛtũ nf̃e Genn voluntat. ( Diſcipls Venit in recoꝛda tionẽ illð ſctũ tuũ ꝑ ſex lectiones.vbi di nẽ/miniſtrãdo hõibo. Cõgaudet eis.·cer- tũ eſt dũ ſaluãtur. Gaudiũ eſt angelis ði. uſemmh kürminii bon ſen dinonnn aCirara niſ Alnsmiun Minenintt onepinpen bllinecnp⸗ ni. onen, 1ons zmalgno Gngenar, mcdn ſtande de hinine micſit bre Sööſenrann. Zſchkeinpuln wabc umwsnde lums negen Oums inpe siummnnt kanoniomen önmfig. n ſanund 4es1 ſniſri⸗ Hrichnkil ris isoed isckbinnn nnnsn zücogtn, tſiufm inpcletk⸗ it Mui —.— crũ apli tractaſIn ipoviuimꝰ.mouemur ⁊ ſumus Diſtinxiſti q̃druplicẽ vitã ſöↄ.. Poꝛro de motu ⁊ ſtatu nr̃o in deo/pᷣſto labantur aliqͥ ſermonẽ. Nũc aduenit oc⸗/ caſio loqͥ de motibo impulſuum bonoß 2 maloꝝ.dũ nũc impulſos ⁊ depulſos ſu/ ſcepit.ↄtremiſcens moꝛiẽtiũ texxa in quodã ſtatõis ſerene ſinu⸗ tilogiũ accipies ſeoꝛſuʒ de ĩpulſibo pꝛeterea dũ ſuppetit hoꝛa q̃ nũc tarda eſt. plłima rurſus me loquẽte.te auſcultante de bonoꝝ õ maloꝝ angeloꝝ officio/qͥetꝰ ra. velut . „575„ particio. de cuſtod Sequitur ſecunda dampnüpernotulas DNQAaltauit builes. . In hoc heri ſtetim. in b rur/ ſus aduenio.poſt impletuʒ ca — es policitus locutuꝝ. fSiꝑpo tẽtes de ſede depoſitos dignitatʒ/intelli⸗ gimꝰ apoſtatas ãgelos/oſeq̃ns eſt vt erx altati hũiles accipiãtur ãgeli boni.in ſe/ de felicitaᷣ.eternalr exaltati. ¶ Bi mali õies.ad ruinã viatoꝛes.ſi ꝑ eos fiũt im miſſiões male.vult oppoſita charitas be- gatoꝝ ãgeloꝝ fieri.qð ðᷣt ĩ pſalmo Immit ler gelo⸗ dñi in circhitu timẽtiũ eũ. Ad qd:? Vt eripiat eos Hʒ l̃a hieronimi ᷣm hebꝛeũ Eircũdat angelus dñi in gyro ti mẽtes eũ vt eruat eos. Audis circuitum bonã ꝛmalã ¶ Dar oibo ad excertitiũ / cir cuitus ſathanẽè q̃rentꝭ vt deuoꝛet.Circũ/ dat angelꝰ dñi in gyro tim̃tes eũ.vt ad/ iuuet ⁊ ſaluet Exaltet demõ ad ruinaʒ qꝛ ſnꝑbiã.Exaltat angelꝰbonus ad gliaz. „ ⁊ad vitã.q ꝑ hũilitatẽ Eſt nãq; exaltatõ q̃ cauſat hũiliatõeʒ ſʒ vtraq; mala ᷣpmẽs 2 ?2dãänans. Eſt optata exaltatio hüilis. 2 hũiliatio exal teſtat᷑ xrps ſuꝑ vno peccatoꝛe pniam agen ccipies ¶ Diſcipls Delectabit auditio r. f11* IHboaſſitis oia tela neqſſimi ignea extingue iEE re Scutũ iſtud nũqd nõ eſt veritas fidei oꝝ ? fallacijs: de quo pſalmiſta. Scuto circundabit te potentes de ſede ⁊ ex te. quãto magy.ſuꝑ vno iuſto pniam non deſerente ¶ Vexillu ſathane. ci ercitu ſe derert infidelis temeritas Crux exillũ ſathane.cũ ꝑdito ex fidelis ſeu crucis hũilitas/vexillũ eſt an vt eruat eos Hec eẽvictoꝛia q vincit mũdũ teſte dilecto dñi.fides nr̃a Petrus q́ʒ pᷣn Pg Ké e lecto drii :fides nra enus q́ʒ pn ſib. Cras ceps. vexillũ h iubet erigi p diabolu.qui circuit q̃rẽs quẽ deuoꝛet.cui reſiſtite ait. foꝛtes in fide Silis eſt apłi.nõ ignoꝛan tis aſtutias ſathane ſnia.ſub metaphoꝛa ſcuti In oĩb ait ſumẽetes ſcutũ fidei.in q̊ ctoꝛie ꝑ diſcurſum pſalmi per totũ¶ In *, multus effectꝰ vi/ 3 arit me pꝛidẽ.virgo grandeua pꝛo i me ⁊ ðᷣuotiſſime vite.nõie Agnes. nonice inſtitutõis offici. auditurꝰ te ſii Baitas inuida demonũ.circuit ⁊ impellit 18. qz penites 2 ſaluãs Gi bñ te hüiliauen bñ exaltaben Si te huͦi⸗ ꝓpinqua qnda;. Ubanipape v. ö eſt potiſſimũ )ᷣ diaboli tentatiões ſubſidiũ: Dũ ſuſpenderẽ ego cogitabũdus rñſiõeʒ Ipſa ſubintulit mox. rux Suſcepi pti nus hãc vocem:q̃ſi de celo ſonuiſſet.⁊ ita alijs.nõ inuenio ↄpendioſius nõ effica/ tius antidotũ. Quare: Quia nullũ hũi lius.nullũ inſuꝑ arrogãtie diaboli mag aduerſum.nullũ qð ita ipᷣm ꝓſtrauerit O crux ſignum triũphale.clamat eccłia⸗ ſtica pſa Et in hymno. Ocrux aue ſpes vnica.Et iteꝝ ecclłia E cce crucẽ dñi.fugi te ꝑptes aduerſe Et apls Mihi abſit glia ri.niſi in cruce dñi nr̃i ihu xpᷣi. Sileo in terim de pꝛobatiſſimis miraculis.qꝛ no ig ſunt ſatis. In conſtantino In eraclio. + ,ẽ In iuſtina. In xpofoꝛo. In iudeo cruce ſignato.cum ceteris mulis Suadet ob hinc hieronimꝰ Euſtochio/ad oẽm greſ ſum pingere crucis ſignũ. Et criſogonꝰ ad anaſtaſiam carcere clauſam. Zu aũt ancilla xpᷣi.tropheũ crucis.tota mente cõ inge. ¶ Accipiatur bꝛeuis ars crucis. ad victoꝛiam vicioꝝ.non ad aperſgride 24 D maloꝝ. qliter in militarib inſignijs geft aliqui nõ deuotione huũili.ſʒ ſacrilega ty/· rãnide dnandi Impelleris o aia xpiana ſupba ſape vel querere. crux aponat᷑ ꝓti nus coꝛde voce.vłl oꝑis ſignatiõe Quid eli mag.eſt ſupbie inimicũ Inuidia vult obꝛepe.viruſq; ſuũ aĩo ſꝑgere.crux tyria ca fiet efficatiſſima Crux oẽm ire vel rãco ris amaritudinẽ dulcoꝛabit Crux reddet 3 deſidiã ſtrennuũ Cõtra cupiditatẽ effi ciet pauꝑem ſpũ Erux gule ſimul ⁊ luxvu rie febꝛes acutiſſimas tẽꝑabit Una oim cõis eſt rõ.qꝛ pendẽs in ea/ crucifixit pe/ ſtes iſtas oẽs.triũphãs in coꝛꝑe ſuo x-ps Hoc eſt ſignũ thau. qᷓ ſignatos angek* exterminatoꝛ pcutere nõ ſignit᷑.ſaluat po ſentiat Alioqͥn mendax angelus ⁊ mẽda cij pater/arripit qð ſuũ eſt. Gic moyſes exaltauit ſerpẽtem in deſerto. ſic exaltat⸗ eſt filius hõis pꝛudes vt ſerpẽs Curabã tur a ſerpẽtibo pcuſſi enei ſerpentis inſpe ctoꝛes. Aſpice ſerpentẽ hũc ꝓ ſilitudine. ſine veneno culpe. xpᷣm pẽdentẽ in cruce. fides eius a moꝛſibo tentationũ.ne te ꝑi/ mãt. liberabit. Hinc de luca canit eccia. ꝙ crucis moꝛtificatõem iugit in ſuo coꝛ poꝛe poꝛtauit. Hinc apls ait.xpᷣo ↄfirvus ſum cruci. Hinc andreas letus ⁊ alacer. ibat ad crucẽ Hinc rurſus paulus.nihil me iudicaui ſcire inter vos niſi hᷣm cri ſtũ ⁊ hũc crucifixũ.hec hũilitas ſua fuit. hec exaltatio. Et ſ̃m menſurã hũilitatis dabit᷑ ſublimitas exaltatõis. Propterea tu cuiꝰhũilitatẽ pꝓfundioꝛeʒ oĩbo reſpexit dñs. vᷣgo beata merito glłiaris ſuꝑ omẽs in exaltatione tua. ¶ Holo tñ putauerit aliquis lignũ crucis.vt lignũ eſt adoꝛan duʒ.ſicut nec eſt ens dinũ ⁊ ſummũ q̊ ſit fruendũ.qð ſit ſup oĩa diligendũ. Sci/ unt hec fideles.ſciũt ⁊ phi oẽs. Nihil hʒ lignũ cruò dinitatis etiã in qᷓ pepẽdit do minꝰ.ſʒ in cruce tãq; ĩ ſigno.ſurgit fides nr̃a ad dñm nr̃jm. Ihm xpᷣm.deu ven. ꝗᷓ ſalutẽ nr̃aʒ opatꝰ ẽ in ea ¶ Bic de unagi nũ veneratiõe. vet hʒ doctoꝝ determi⸗/ natio. Sic ꝑ figuram. ſignũ accipit᷑ pꝛo ſignato.vt nomẽ ꝓ nominato.imago ꝓ imaginato. ¶ Dices foꝛte mihi.nũquid non in homine. pꝛeſertim in marie virgi ne. verioꝛ ⁊ expꝛeſſioꝛ eſt imago btĩſſime trinitatis: Bed ⁊ ipſe demõ. retinet hãc eſſentialem imaginem. Aſinus pꝛoinde tiꝰ ⁊ ꝓtegit.ſi tñ coꝛde fideli/cruci iſti cõ ter ſoli debet᷑ honoꝛ ⁊ glia 7II. debo pꝛimit ſub vna generali veritate. de re qualibet indiſtincte Hon eſt aliqua res.qᷓntũlibet etiã vilis appareat.quin ex eius conſideratione.poſſit animus fideł eleuari ad magnificatiomem ⁊ oꝛationẽ dei. Ratio.quia a qualibet tãq;a ſigno⸗/ põt a poſterioꝛi veſtigari.vł in quiri ma ieſtas dei. ſempiterna quoq; virtus eius diuinitas.ab alijs quidẽ clariꝰ ab alijs obſcurius. ius. ¶ Poꝛro minus hʒz de peri⸗ culo ſcãdali ⁊ idolatrie (teſte btõ dionv/ ſio)ſi nõietur deus infimis noĩbo creatu raꝝ vilium ꝑ metahpoꝛã ⁊ ſymbolũ.q; ſi fiat hoc de rebꝛ dignitatẽ hñtibo. quales ſunt angeli. qles ſunt homines rõne pꝛe diti Quis em̃ crediderit.ꝙ deus ſit eſſen tialiter lapis aut vermis: Confunditur nihilominus ydolatria.qᷓ̃cunq; fuerit cir ca creaturã aliqm ſeu de creatura.qꝛ non refert totũ hõieʒ ad deũ. ſiſtẽs in auxilio creature.maxime dũ hec.facere ꝓhibetur Habet vᷣgo bñdicta ſanctitatꝭ puilegia. hñt ⁊ hoĩes in dignitatibo ↄſtituti.qᷓꝝ cõ ſideratiõe/ꝑ ticipatiue ſolũ.⁊ ꝑ anologiã dicunt᷑ honoꝛãdi.ſed ſub deo.cui veraci/ eniq; vita mus ſcandalum vel irriſionẽ infidelium aut ſimplicium. ſi coleretur aſinus ſicut colitur crux Nõ em̃ eque faciliter hono/ rem referrent ad pꝛototypũ.i.ad ſignatũ xpᷣm.nec ad redemptionis noſtre myſte- rium.quẽadmodum fit de cruce ¶ Crux hũilis mox vt in memoꝛia venerit aie fi⸗ delis ſit ̊ viſu ſit cogitatu ſit auditu:qͥd aliud ſignat/qͥd aliud ꝑ ſignuʒ ſeu ſigna tionem. intellectui repntat/q́; dñᷣm nrim Ihßm xpᷣm. in quo eſt ſalus vita ⁊ reſurre ctio nr̃a.ꝑ queʒ ſaluati ⁊ liberati ſumus. — Hec ideo conſonãt ꝓpoſito nr̃o.qꝛ vince re docent nos/ de impulſoꝛe nro ¶ Crux hũilis memoꝛiter intellecta.liberationeʒ ſigt. vitã ⁊ ſalutẽ. Ipſa ↄſolationẽ.⁊ ex cõ utationem ſi grat ſit rux hũilis hoiem col locat ⁊ recũbere tacit in nouiſſimo loco. ſequenti gliam ⁊ eᷣ animus / opat E imus viroꝝ pendet in ea. Sic recogita tus. creditus ſperatus ⁊ amatus/qͥ nos inuitauit dicet. Amice aſcende ſuperius ? erit nobis głia.¶ Crux ſicut hũiliat in pꝛofundiſſimo loco ſic exaltat in ſummo Non em̃ mẽtit᷑ nrᷣa pſaltes. Et exaltauit n nullus cogitari pᷣt inferioꝛ.qꝛ nouii Hobopeic Go⸗ ponmiis. mulchen oꝛalhe mnnͤisſi ſeoſinul ſocatoy turecint ucjfnci linttöne töen ma pbaerpu, Blaona Ctur ſin nentwo⸗ nunn 1wimn Orcdait ripos Ban ſemagn nuſief lenit ib ſaee hoſble⸗ ſchouon. lnsnn piane, apern ſenst titucot nitate leſati/ ercelſaſt ſundert ncio ngenti nimut ſtorſon eannar dicͤne hoſfi ſcäſini chaniy, dininis Pꝛigza. Adiſa nuebmn rihödon, gnoborn inriſ hinlnne⸗ nnesfinegre dns ſteſen Confndinur mnqgfientct vunn enon isinaunlo 1 legn. tin po mij im⸗ Ni ria felum nns ſrnt rne ſgani oNre⸗ na m Nnen üeſ⸗ ſuwwaier Gnz ſeuſge ödnnn nswurtüne ſtonidn lerni ubnnn ſboonetarc nſni conicimo ve cruò facit inſignẽ xpᷣianũ. dũ oleo bumiles. ¶ Bloꝛia crucis ⁊ exaltatio ſi/ mul cũ exultatiõe.tanto verioꝛ eſt ſolidi/⸗ oꝛ atq; iocũdioꝛ. qnto minꝰ hʒ de creatu/ loꝛia crucis fit in ↄfir matõis ſacramẽto.⁊ alijs myſterijs/de o leo ſimul ⁊ balſamo.qñq; de oleo ſolo ſed ſacrato.vt qͥ ↄſiderat penã in uce Aole tur ex intima ſpũſſancti vnctiõe. Sina icie linit ipᷣm ex nõie Eſt em xpᷣs ꝑ interpꝛeta tiõem vnctus. Reges aũt ſacerdotes pꝛo phete ⁊ pugiles inungunt᷑ pꝛiſco moꝛe Blia crucis.nõ ↄſtanter retinet᷑ ⁊ pꝛedi/ catur.ſi nõ ad crucis ignominiã. paſſio/ nem.⁊ tolerantiã animus pᷣparat. Nõ eĩ natura ↄpatitur.vt duo fines pncipales ⁊ vyltimi ſimul intendant᷑ pᷣſertim ↄtrarij Quig aũt vane glie qͥd auaricie.qͥd libi/ dini.plusq; ipᷣa crux reꝑit᷑ aduerſum: Bũt qui ſub nõie xpᷣianitaᷣ.arbitrãtur ſe magnificare dũm. qui crucifigũt in ſe rurſus filiũ dei.⁊ Hit oſtenuui. aui guſta uerũt vᷣbũ dei bonũ ⁊ virtutes fut᷑i ſecli. ſed ꝑ apoſtaſie ſuꝑbiã ꝓlapſi ſunt.qs im poſibile ꝓ difficile dicit apłus eſt rurſus renouari.ad pñiaʒ lł certe ſũGit᷑ hic renoua tio baptiſmalis.quã ↄſtat iterari ñ poſſe. Bliet᷑ frater huũilis in exaltatiõe ſua ꝑ ucẽ. moꝛes inſuꝑp/ſcdᷣm nomẽ xpᷣiani. vitãq; ↄponat. Dit pma ſit vltia ſit tota laus tua.O aia deuota.dic ſiml ⁊ ꝓfitere xpᷣiana un Raalus ucſtgttoinnn cipe rurſus xaltatõ cru xpᷣi tota my ſterijs plẽa refulget Eſt in ea lõgitudo.la titudo ſublimitas ⁊ ꝓfũdũ.lõgitudo eter nitat.latitudo charita. ſublimitas ma/ ieſtatꝭ rofũdũ ſapiẽtie iudicãtꝭ Hʒcrux erceiſa ſimul ꝛhuii med iũ cui ſurſnz öo ſum dextroꝛſu ſiniſtroꝛſũ aiũ gutꝛ in hoc medio Ihs tot effluẽs ⁊ affluens miſeri coꝛdieviſceribo. Vñ ſi eideʒ fidẽ affixeris tuã.radiabit ſurſũ amoꝛ.dextroꝛſũ ſpeſ ſi niſtroꝛſum timoꝛ.et deoꝛſũ doloꝛ.q̃ ſunt gie q̃ttuoꝛ pncipales affectões.ſcõᷣm q̃s bñ cõtꝑatas ⁊ oꝛdiãtas ẽ oĩs armõia ſpũ „ alis Exerceat te ſuꝑ his.traditio de canti . ¶ LKõuerſus ad crucẽ pie m̃tis.oculis lacrimoſis.inſpiceas extẽſũ in hoc ligno ſctiſſimũ coꝛpꝰ ihu ſicut tympanũ vel ci/ tharã. vñ ꝓtulit voces ſuas in ſymphõia diuinis auribo gratiſſimas.pꝛo inimicis hꝛĩaʒ ad latronẽ ſcoaʒ.fuit ad mr̃eʒ tertia Ad diſciplłin qᷓrta.ad preʒ qnta ꝓ ſe ipſo ſexta ↄſũmatoõe redẽptõis ſeptia p ſno trãſitu octaua. Ita fact obediẽs pri vſq; ad moꝛtẽ dedit fidelibo ſuis ꝑfectũ hũilis obediẽtie nec nõ pietatꝭ documẽtũ Eſt ãt hüũiliatõ ꝑ obediẽtiã exultatõ.Triplex eſt in gne q̃ ſub arboꝛe cru exercet᷑ huũiliatõ pnialis.ſacramẽtlis.ſuꝑnatal ſcdᷣm tres ſtatꝰ incipiẽtiũ pꝛoficientiũ: ꝑfectoꝝ ſua et rex ipᷣe dauid dare pſalmũ iocũdũ cũ cith ſt aut cithara pñitiũ q̃ vertit᷑ in luctu in pſalterij ſolatiũ. Lradit expo ſitoꝛ vn citharã q̃ dauid adhuc paſtoꝛ et cithara pſalles coꝛã ſaul expellebat ab eo ſpm̃ dñi malũ pᷣtendiſſe ſignũ crucis. Jubet᷑ apð ꝓphetã aĩa peccatrix ſumere citharã ⁊ bñ canere Cantꝰ iſte puto lam̃tatõis ẽ pniab de qᷣ pſalmiſta.Cõſiteboꝛ tibi ĩ cithara ðꝰ meus. ¶ Ita demũ ↄſonat pſalterio iocũ do ĩiterne leticie.ita ſub alio typo cõſonat philomene modul t᷑tur ſuſpiriũ. Ita ſpᷣs noſter vexatꝰ ab anglło dñi malo.melius hʒ. Ita (ſi de poetiò aliqͥd miſceri placʒ) Oꝛphe furias mitigat infernales.i.furi oſas ſuas paſſiões q̃ q dẽ potẽtes nimis deponunt᷑ de ſede coꝛdis ⁊ hũiles exaltã/ tur affectões pie mẽtꝭ Cõpõcbat ad citha re modos pithagoꝛas motꝰ ſuos.Ct ad excitatõʒ ꝓphᷣici ſpꝰ pſaltẽ adhibuit eliſeꝰ. Hec de crucis auxilio.ↄð demonis impul ſus gñales tmdẽ dicta ſunt.ſimul ⁊ ange loꝝ pꝛeſidio ¶ Ceteꝝ qꝛ ꝑicloꝝ pticulari um aĩaduerſio. plus hoꝛretur ⁊ vitatur. plus inſuper liberatoꝛ imploꝛatur.gra/ tioꝛ deniq; fit mia liberãtis.expediẽs iu/ dicaui.pticularib mouendis intendere. niſi tñ aliter cenſueris frater ¶ Diſcipls Imo vere cupidus ⁊ attẽt ſicut hacten auſcultabo. uſq; petiueris a me verbuʒ Mgr Fit impulſus angelicus virtu oſe. ſapieter. ⁊ benigne.qᷓtenus hũiles ex/ gltent. At vᷣo depoſitus iſte de ſede dia⸗/ bolus.deoꝛſum fluens.ſathanas.ſatagit hoĩes deponere violenter fraudulenter. ⁊ maligne. Violentia cernit᷑ in obſeſſis. Fraus vo dũ ſpẽ bona.ſalubꝛis ⁊ virtuo ſiↄſilij.q̃ſi moꝛalis phᷣus doloſe umpel/ lit Paucos accipe modos ex innumeris. ⁊ vt ſit aliqͥs oꝛdo in nõ habẽtibo oꝛdinẽ. ſeg 2fuſioõem obgrnnara ti naria ſeu ꝑ tetrades partiemur. ¶Dete aru anß ſuꝑbiam patentẽ.ſed vt in de terioꝛẽ ſub inuolucro ficte hũilitatis cipitet. Nã eſt qui ſe nequiter bedliar⸗Ee 2= ub inuolucro ficte hũilitatis pꝛe rurſus ait ſathanas. Noli hũilis eẽ in ſa pietia tua.qᷓ̃tenꝰ iſipiẽter exaltet. Deteſtat pᷣſũptõeʒ. timoꝛẽ laudat q̃tenꝰ ingerat ti moꝛis ſcruplos.vbi ñ ẽ tioꝛ vt ablata pa/ ce coꝛdis recedat iſte cui/locꝰ ẽ ĩ pace.de-./- teſtat᷑ inobediẽtiã. vt pcc̃i uitutẽ iducat ⁊ aſininã patiẽtiã q̃ fert ũ ferẽda.qᷓles no2ꝝ·lCL bat aplus eẽ coꝛitheos Yefellit innũeros neq; iſte qͥ ſub velamto obediẽtie neppan da ppetrarũt q̃ſi peccare ñ poſſet qꝛ n hũt velle nolle iuxta vbũ ſuũ Deteſtat᷑ ſupſti tiões qnq; mãifeſtaſſʒ ñ occłtas ⁊obũbꝛa tas ſccis obſeruatõibo In ieiunijs.invir ginitate ĩ ſccis oꝛõibo ſuꝑſtitões impellit Proiñ cur fuit pᷣma deõnis vox ⁊ iter/ rogatõ Cur inqͥt pcepitvobis dñs. Vtit᷑ freqñtiſſime cur iſto qtũs hõies ĩ curioſi tatꝭ noxie laq̃os cadãt Cur fecit deꝰratio nales creatas q́s p̃ ſciebat foꝛe peccatas dãnandas: Eur eas de tles nõ cõdidit peccare nõ poſſent: Eur vᷣlectaf in per/ ditõeviuẽtiũ OQuod iñ ſibi lucrum creſcit Nũqͥd ñ meliꝰ eet vniuerſis ſi pccatꝭ oĩbꝰ ablatꝭ remanerẽt ĩ ſolo decoꝛevirtutũ.cur indurat aliqͥs ⁊alioꝝ miſeret᷑ cur acceptõ Pſonarrebi⸗ apð ipᷣm: cur nõ citiꝰvẽit ad hoĩes redimẽdos ⁊ legẽ veterẽ qᷓ; dederat in fedꝰeternũ ꝑ aliã ↄmutauit.cur tot abſ qʒ baptiſmo iĩnocetes tot in ĩſulis ſn leg auditu viuẽtes tot qͥ ſaluarẽt ſi bonis do ctrinis ⁊ ſocietatibo inſtruerentur pire ꝑ mittit ⁊ dimiſit: Scit iſte nneme ſcrutatoꝛ maieſtat 4 rit curioſus. ¶ Culpat ypocriſim.ſed vt hoĩes abſq; honeſtatꝭ velo.ppetrẽt mala. Aaudgt ſimplicẽ cũ verecũdia ſcã.qtenꝰ vpocriſis fictiões introducat Culpat in uidiã ⁊ benignitatẽ laudat.ſʒ yt maligni tas impꝛoba nocẽetiũ foueat᷑ Culpat ecõ/ trario iniqtafes alioꝝ vt pſonale odiuzZ. 3 fraternã charitatẽ ſuſcitet᷑. Culpat ira⸗/ ſcm quo pꝛeceps ira furiat Eulpat inerti am. ſed vt inquietudo plus cquo laboꝛio ſa fatiget. Laudat quietẽ ſcãm. ſed vt in ſterquiliniũ toꝛpentis inertie deſjciat. Oſtendit odibilẽ auariciã. ⁊ ꝙ nihil nej us q; amare pecuniã.ſed vt pꝛodigalitatẽ conſumptione oĩm cuʒ rapinis introdu cat. Pulcram dicit ⁊ amabilem frugalita tem. vt tenacitati locum paret.Oſtendit quantas gignit inſirmitates gula. ſed vt tatoꝛ maieſtatꝭ opꝛimer a glia Scit hoiẽm phibitũ.ne in plib dei opibo fue/ .èã ä ä 4 periculoſ. ioꝛem vacuitatem. capitis ? coꝛ poꝛis/abq; remedio oꝑetur. ¶ audat om niag ſana eſſe ſanis. ⁊ nihil eſſe reijciendũ. qð cum gratiaꝝ actione accipitur. vt a tẽ perantia fallax abducat O ſtendit q; ftelkla fit luxuria. q; vilis nec honoꝛe digna. vt coniugioꝛum iura ↄtaminet. Laudatp lificationẽ. Imo iubet per illud. creſcite ⁊ multiplicamini qᷓtenus concubinatuʒ. licere demonſtret O ſtendit non eſſe iurã dum. Sit inquit ſermo veſter. eſt eſt. nõ non. vt deteſtetur om̃e iuramentum. Di it ex aduerſo. Qui bene iurat. bñ credit vt periurig vel contumelias nõis dei mł tiplicet. ¶ Circuit iſte ſathan terram. ⁊ ambulat eam.vt circunſtantias oĩm con ſideret Quis quid.vbi.quibus auxilijs. cur qũo.quando.Tendit laqueos in 3s impellat multos valde. vt ſi fuerit aliqs ab yno liberatus.cadat in alterum Facit ad h̊ macharij narratio de populis. NHõ eñm̃ ſemelvictus / ceſſat. ſicut opinatus eſt Origenes Itaq; ↄſiderat dum circuit ⁊ obſeruat volentes placere deo. Videt ap tum aliquẽ ad religionis ingreſſum. Im pellit ad oppoſitũ. ſic iludens. Cur ciui lem vis delerere conuerſationem. qm̃ ho mo/nata. ciuile animal eſt. homines ho minũ gratia facti ſunt vt ſe mutuo iuuẽt. ſicut pecoꝛa vt hõibus ſeruiant. Ve ſoli. Cur non poteris ſub habitu ſeculari. ſa lutẽ tuam operari Sub vno abbate tuo rxpᷣo.gaudeas lege libertatis.quã dedit ti bi deus.⁊ emit xpũs.Quid pulcrius.qͥd eligibilius libertate: Cur tot ⁊ tales.vis ſubire obſeruationes.⁊ vota ſuꝑ te indu cere.qui non ſufficis ad pꝛecepta fᷣuãda: NQuid ſunt obligationes tot/ niſi laquei totidem ad tranſgreſſoꝛes Vide ne illaqᷓ atus verbis oꝛis tui cadas Diſplicet em deo ſtulta ⁊ infidelis pꝛomiſſio Ecce qͥt. quales in religionibꝰ defecerũt. quot ce (Ciderunt. qt apoſtate retro abierunt Cur nãõ vis taletũ tibi creditũ.in his ⁊ in alii gratijs młtiplicare: Vit quid pditio hbec eſſet in religionis ingreſſu ſiue ſolitudie. ¶ Lelat pditus iſte/laqueos in ſecło.fit iſte qui ſaluandus fuerat in religiõe per ditus in ſeculari ↄuerſatiõe. fit ſeculan. ↄiungitur vxoꝛi Heu qᷣs illic laqueos tri bulationum non inuenit: Haſcuntur fi nifica. ſiſterilis. ſi feda.ſi lubꝛica.O qle Super Magniticat. ln ſupplicium Sit de milicia. aut de curiali ncan um nũero. qt illic curis inuoluit: Primi Win tus erit dulcis inexꝑto/cultura potentis N amici. Exꝑt metuet. inuidiã nõ tolera/ mord bit. Sit opoꝛtet aſſentatoꝛ ad oĩa.fit mi in. Uun ſer. viuens. doꝛmiens.ↄmedẽs ad alteriꝰ n arbitriũ. Sit cauſidicus aut pꝛacticꝰ in =l tiõe Dũ querit diues fieri.incidet in deſi cne deria młta ?⁊ laqueos.quibo mergatur in ackctn 06 interitũ. Sit bñficiatꝰ in eccia ⁊ celebs. unnn di cauẽdũ ſibi erit a retib ſymõiea negligẽ mulfnit tg ſeruitij.a luxuria. ab inerti ↄuerſatiõe Nnisdn a dilapidatione bonoꝝ eccie ¶ Circuit ? nimmnte ↄſiderat ſathan iſte alteꝝ quẽ ex inſtabi/ gcin an litate ꝓpꝛia vel infirmitate/cognoſcit.a Duani. iIiiligionis aut ſolitudinis vitã ineptum. Wengin ms Vige ait quanta ſit religionis.quanta ifemnt tis ſolitudinis ꝑfectio. vacare ſoli deo. ſalu⸗/ Amn en tem ſuam opari. Quid pꝛodeſt hõi ſi vni Populs. O65 nerſum mũduʒ lucret᷑aĩe vᷣo ſue detrimẽ opnunocſ tum patiat᷑. Vide quãtnzʒ totꝰ mũdus in naut: maligno poſuꝰẽ. q; bꝛeuis vita. qᷓ; moꝛs ury incerta. que toꝛmẽta inferni.q̃ gaudia pa l radiſi: Vide ne pcraſtines.ne ↄſilia mł/ Curaiu toyn pꝛeſertim domeſticoꝝ ⁊ ſeculariuʒ q̃⸗ ngfibo Has. Inimici hõis domeſtici eius.⁊ aiak gins ho . hõ nõ ꝑcipit qᷓ dei ſunt. Res certa eſt.De noiunt. Poolis incer habendñ ẽ ↄſiliũ. Dicere q⸗ êr religionis ſtatus nõ ſit ꝑfectioꝛ hereſis ẽ Weſdi. tani ſn Magna vo ſtultitia eſt nolle eſſe ꝑfectuz Dontetno Ouig heſitas.qͥd tergiuerſar. Vocat te grädeti deus ꝑ inſpiratiões iſtas. qͥd in teſtas ⁊ Nücis non ſtas: pꝛoijce te in euʒ.⁊ ipᷣe te ſuſcipi/ Nanies. et. neq; deſeret iam ſuſceptuʒ Vide nunc R pauꝑ homũtio duʒ ↄpungeris coꝛde.fac RKHZ”ZZ votũ deo celi. firmet te iuramentũ. Felix wniaan ncitas que ducit in melius. Sciuen opꝰ unii cũ voto deo eſſe acceptabilius. Da tatam ku arboꝛem voluntatis tue cuʒ fructib ſuis un deo tuo. Deniq; qui pꝛopoſitũ tnũ iſtud . ſom̃ diuerteret a te / reus eſſetyt deo ſe red ter O geret in religione loco tui. ¶ Bilet iſte lanl neq; ꝙ ad religiõis introitum opoꝛtet at uinin tendere nedũ bonitatẽ religionis in ſe ſʒ öggron⸗ alias circũſtãtias maxime dnas. Quarũ fuſuui P vna ſe tenet ex ꝑte jeligloſok ſi ꝑfẽte regu esinſchſ lam ſeruãt. Altera ex parte ſui ipᷣius ſi iu Linſeigief cia ꝑabolam xpᷣi dum incboat poterit cõ ie ittann ſummare Quot ſi ſcdᷣm ratõis ↄſiliũ res lichanig, tam grandis aggredienda ẽqᷓ; poſtmocd rdimm mutare nõ licet Hõ tñ ſeqñdi ſuntviriles efnu impetus aut motꝰ deuotionũ q̃les babre ibtnu phica.fraudes mille ſpargẽt᷑ in pꝛactica/ vnica religiõis relicta eſt l 37 poſſunt aut puelle.qũq; plłꝰex incõ/ ſtantievicio vel melãcolie.qᷓ; gracie certo inſtinctu poti aliqñ.q̃liter mõ ex aſtuto demõis impulſu q certe ↄuotõis afflatu Silet qm̃ media ſunt moderãda ſecũdũ vᷣtutem tã agentis qᷓ; patientis.nec pote/ rat. Danid cuʒ armis ſaul egredi ð goly am. Non pñt ſymec cũ botis latõꝛibo q̃s in fraudẽ eis derelict accipiũt incedere.ſi let onera religiõis.cũ moꝛibo inhitantiũ Dat bene ſentire de omnib neminẽ iudi care ſpes adijcit qñq; magnasq; pꝛoficiet alijs ſua eruditio ſuũ ↄſilium qꝛ litteras nouit.qꝛ pꝛudens ẽ in agẽdis. Deniq; ex emplũ dabit reliqͥs de ſeculo. vt ita faciãt Benamadu ? fecit⁊ ſeculuʒ derelinquãt. Quid: Tandem voto ſe ↄſtringit vſe rit habita bñficia dat ſua hnbbus vut⸗ ibi Captꝰ eſt ait in⸗/ ſultãs demon Euge euge iam nõ eſt ſilen dqum Jã in odium religiõis:exaggerãda ſunt oĩa Aperiendi ſũt ocli diſcrimĩa re/ uelanda murmur inducẽduʒ dicat ipᷣe ſi⸗ bi ſentiẽs ſe deluſum Quid mihi feci mi ſer In qò me malũ impuli Nõ potero fer re iugũ hoc intolerabile. Queſiui reͥem yt in pace ſeruirẽ deoꝛ ecce turbatio.fugi hõieshomines inuẽio. Cedebã tentatõ niby de ſeculo ðterioꝛes demõis ꝑfero qͥd feci qͥd agã q̊ me vertaʒ? Amicos carnles offendi ſpernẽs eos cũ ſuis ↄſilijs nulluſ mihi adeos regreſſus Si diſpẽſationem voti q̃ſiero nõ dabit᷑ aut in data nũq; cõ⸗ ſtans ſibi anius qᷣetabit᷑ ſz neq; qũo vine rem in ſeculo relictũ eſt. Si ad aliaʒ miõö uero religionẽ.ſcãdaloſus ero meeꝛ foꝛſi tan ĩtolerabilis aliene. Ouid feci: Deuo tionem in ſeculo ſuauioꝛẽ.et crebꝛius ĩue niebã. qꝛ ſenſus vegetõꝛes nec ꝑturbati ꝑ vigilias nõ exinanitũ cerebꝛũ per ieiunia nõ oppꝛeſſe a mens in ꝓlixitatevocał ſerui/ tij ſed ⁊ ſeclaribo inuoluoꝛ curis p neceſſi — tatib⸗ Eace ogit obedientia currere diſ currere ꝑ ſclm qui quietẽ ſolã ſeerab⸗ mi hi obtinere Sic quotidianis fatigoꝛ odi is et rixis. Quid feci quid tandemvolui mihi miſer: Delectabat me ſtudium. do/ cebam et docebar. Nunc qui doceat᷑ aut doceat nullus eſt. Fratres ſatis eẽ reſpõ⸗ dent occupationes religionis ſuevexatio ſatis eſt Non eſt inquiũt religio ſcola do cendi.ſed diſciplina viuendi. Si vixero ſm moꝛes fratrum collapſos omnino a Qq 3 Xractatus. VII regulis patrum. perdit?iſuʒ ſine dubio feras.ĩdulge ſecurꝰ lautõꝛibo cibis. vtere Si ſingnlaris mihi viuere volo. nec datur nec ſufficit.Ecce quid murmurat. incõſtans quandoq; non ſine magno ꝑ/ plexitatis vinculo. maxime ſi monaſteria mulierum collapſa.iunioꝛ iam aliqua vo nit intrant ( 8 . ſede.querit quẽ deuoꝛet. Inuenit homi/ nem deditum ſtudijs litteraꝝ ⁊ ſcientiaz Si poteſt auertit. Affert occupatiões ex ſeculo.ſicut ex pꝛelatoꝝ ſeruitijs aut pꝛtin cipum.aut penuria tranſcribentium. vel imperitia. aut libꝛoꝝ cauſat nimietatem oneroſam. aut fruſtra fieri verba ſurdis dicit Si nequiuerit abducere quatenus ocium deſideret ſtudioſum ſed libi vacet ⁊ ſapientiam ſcribat in ocio.ſubdołꝰ im/ pellit.vt alios dum docerevult ſcribẽdo/ ſe ſeducat. Laudat iam laboꝛem. ſed coꝛ/ rumpere ſatagit intentionem. ¶ Eia do ctoꝛ ſcribe que relegat poſteritas.que ti bi ſint in nomen eternum. qm̃ melius eſt nomen bonum q; vnguenta pꝛecioſa. O rabũt alij pꝛo te. Non tibiſoli laboꝛabis talentum tuum diſtribues Sed ad quid ſathan iſta: Quid ſibi ſuꝑ alioꝛũ ſalute: Profecto nihil.ſʒ ſatagit.vt iſte ſub hac intentiõe ſcribens.audiat in iudicio.rece piſti mercedẽ tuã. Accipe quod tuum eſt ⁊ vadc.ex oꝛe tuo ⁊ ſcriptis tuis te iudico ſerue nequã. Yers litteras moꝛtis tue ſal infatuatum. Eia ſcribe.ſz ſubtilia. ſed ex/ tranea. ſed nouiter inuenta Turpe eſt ali enis vti. Sic ĩpellit vt deſerat terminos quos poſuerunt patres ſui Vt vane glo rioſus dicat Buper omnes docẽtes me intellexi. Ut deſerens vias certas dicat. Alque furtiue dulcioꝛes ſunt.⁊ panis ab ſconditus ſuauioꝛ. ¶ Eia ſcribe. aut de tuis vᷣtutibo aut celeritatẽ onde dictandi Aut da ſat itelligi ꝙ bñ. ꝙ deuote viuis vt loq̃ris Aut certe in alienis laudib re laudẽ tuã.Quere celebꝛitatem noĩs ſi nõ ex te ſalteʒ ex illis.quos exaltas ſcribẽdo. miracula ſua.viſiones vitã ſupꝛa moduzʒ mirabilem. diuinatões.ſectas nonas Ca noniſatus eris in ipᷣoꝛum canoniſatione Sed o fraudem ſathane deteſtãdã.qñq; tamen ita fallentẽ. vt interim taceamꝰ de manifeſtis erroꝛibo et heretica pꝛauitate. la ſcribe.totus inſiſte laboꝛibus.im poꝛtune. Non des requiẽ calamo poſtpe ri vtin ↄſũmet incarne. ꝓhibeat deterioꝛa deus ne hoꝛas canonicas. aut abſq; intetiõe p/ ircuit iſte depoſitus de I. ſõnovſq; ad ſatitateʒ. Deſere ciuilẽ alioꝝ ↄuerſatõem.Cõpenſabit hec oĩa laboꝛ tu us in dictãdo. Bic impellit iſte neq;. ſcit inutiliter. imo noxie fiũt nõ iuſſa pᷣcep tis omiſſis Scit ꝙ fauemꝰ vltra moduʒz ſcriptis nr̃is.diligimꝰvt filios.placẽt eti am ſi defoꝛmia ſunt⁊ inculta.ſivacua ſen tentijs. Teſt ẽ ſymea fabuloſa Ballia dũ nimio clamoꝛe ꝓdit ouũ ꝑdit illud.Coꝛ/ uus crocitãs.vt avlpe laudet᷑/fraudat᷑ ci bo ſuo. Nõ aliter ſepe vᷣtutes ꝑdũt ſcribe docti. vl q̃ſitas dus vel acqͥrendas in tꝑe Roõ. qꝛ dicũt⁊ ñ faciũt.qꝛ de donis ði dũ glian qᷓrunt.deo rapiunt qð ſuũ ẽ.qꝛ ſcit inſup ſiniſtra tłiũ.quid facit dextera Pos ſüt nihilõinꝰ meritoꝛie fieri noua ſcripta ſi modꝰ affuerit. finis de nus facere ⁊aliud nõ omittere. ¶ Circuit⁊ in nenit hõieʒ ðditũ.ↄfeſſiõibs audiẽdis.O qt immiſſiões facit ꝑ ãgłos ſuos malos. Aenit ad ↄfeſſionẽ plebeius ideota. veni unt pueri ⁊puelle iuuẽes ⁊ maritate Sua det inueſtigare diligẽter ſuꝑ oĩbo circũſtã tijs.vt agnoſcat vultũ pecoꝛis ſui.qꝛ ne gliter ſolui pᷣt pccoꝛ.niſi dixeritoĩa.Abſit ſiſte curioſus ſcrutatoꝛ ⁊ deficiat ſcrutäs ſcrutinia.cũ ſcãdalo ↄfitẽtiuʒ.cum lapſu ꝓpꝛio cũ ſuſpitionibo infinitis.cũ intermi nabilibo ſcrupulis ſiue remittat ñ abſoln tũ ſiue oᷣtineat moꝛoſiſſime vix tãdẽ abſol uendũ. Veniũt tles pꝰmodũ⁊ vertitur in oppoſitã qlitatẽ. qꝛ timet exptus tales fa cere interrogationes.Dicit ſibijpi.ſaluet ſe ſi voluerit. nõ intrabo domũ ↄſcie alie ne nihil interrogabo. ſcit pcca ſua dicati la ſi vult. Sic dimittit inſcios ſic verecũ dos latere ĩ pccis ſuis.ñvtẽs claue ſciẽtie qᷓ data ẽ ad aperiẽdum (cũ diſcretõe tam).) ſecretas ↄſcĩe plagas Ueniũt alij magni pꝛudẽtes ðᷣ ſcło. veniũt pᷣdões vſurarij.ſy . moniaci. rãcoꝛoſi. violatoꝛes ecciaſtice li bertatꝭ. cõcubinarij.notoꝛij.nolũt a pect reſt nige nols reſtitutões facere. ſũt excõi cati ſut ij res. alij ſie ðᷣfedũt pcm̃ ſuũ.dicũt ſe iuſta bella gerere Et plãe miꝝẽ. ſi etiã ãglus de celo repiret qᷣd agẽdũ in tlib mitis niſi coaſſiſteret ſi bi miracloſa vðᷣi tꝰ Vẽiũt alij łalie curio rijs vtinã que ſpiritu cepiſſe videntur.nõ irreglares.alij ſi ełpãt᷑ excuſãt aut ſe agẽtes ad fablatões vtũt ↄfeſſiões ſus ſa colloqͥa ꝓphãis vtinaʒ ñ ð neopa ſhienon ifcutonẽ ynopudan mmcline ſcuſupeno⸗ Mlpouſba ddndd hecſeyiust (Cicatores de Vcioolan ter obiſer comvadpe gegpmmulen logeuma ſane unt loncatocs⸗ mpenn inmuleis voſtblis.nn ſeuanenitt berano thon Zurſirͤſte ommnibus ſuoꝛumtth heefeni lio. in delie minis, neea onotnuite onibusee Super Magnikicat l LCircuit ⁊ inuenit declamantem in p mergunt hominem in interitũ vnde vir· Abnn pulo ſeu pᷣdicantẽ. Cognoſce.demonis fit reſponſio ¶ Circuit iſte ſathan iſte de S tſt quot impulſus ſunt in ſermone Dum de poſitus.⁊ inuenit hominẽ in ſolitundine. mze omni ſtatu perſone ſunt.que vicijs cõtra vel deſerti. ſicut eſt pellicanus.vel domi/⸗ nnoin rijs infecte ſunt. Si culpat auaritiam/p cilij ſicut nicticoꝛax. vel tecti ſicut paſſer. ae digus applaudit. ⁊ ridet auaꝝ. Si pꝛodi pꝛotinus immittit fraudulẽtus auceps wonſen galitatẽ vituperat/anarus libẽs ad ſe cG6 iſte/ laqueos exquiſitos. ⁊ tota maligni⸗ Galirdi trahit dicens. tene quod babes Si lot tate conatur inuoluere nũc pennas nũc lul Con⸗ aduerſus inertiaʒ/gaudet iſte qui ſtulto pedes iſtius qui ſolitarius eligit viuere. nttcd laboꝛelonſumitur. ⁊ eſſe ſub ſentibus au volaturus vt eſtimat ad ſuꝑna.⁊ ſecũ fu iade raꝝ moꝛdentium delicias computat. Ze rens ait Non ſic abibit ſolitarius iſte. ſi onne lus laudatus accendit iracũdos. Pietas bene me noui. Sit piger. impatiẽs.ma nzidi laudata puſillanimes nutrit et deſides. la cogitet. ⁊ ſua querat. Agitatur nũc. fer igit Pro nunc ⁊ qlem tua pꝛedicatio fructu, noꝛe nouitio.fingit ſibi quietem ⁊ otiũ. RWK afferet conſidera. Sunt qui nolunt pꝛ/ finsit patientiam ſi non habeat conſoꝛti gſrbe meditari. nolunt ſanctoꝛũ allegationib um. fingit puritatem in affectibo habitu inn vel auctoꝛitatib.aut certe neſciunt vti. ram. fingit deniq; ꝙ dabit ſe deo totiu . BGarriunt ⁊ effundunt quicquid in bu/ Sedo miſer. neſcit quantum meis arti und 6 cam venerit. ceci cecos alloquentes Buüt bus / ab expectantiõe ſua lõge fiet. Sur 6360 ex oppoſito.qui tot accumulant allegatio gite vos iĩfernales ⁊ impꝛobe peſtes mee. enl nes ſuꝑ allegatiões.rigmus ad rigmos. Stultum hunc impellite caſuꝝ in retia aM concoꝛdantias cũ cõcoꝛdantijs.eſfluunt peccatoꝛum.que fugere putat.nec pꝛeca- Oi vſquequaq;. non deũ. ſed ſe. ſed ſcientiaʒ uet. Lu pꝛimitus inertia. deſes ad bonũ niti ſuam oſtendere volentes. Blandiuntur ſed ad perniciem efficaciſſima. Hic exte r ſibi. qꝛ non ꝓpter ſe ⁊ famã ſcientie.ſed ald rioꝛi caret exercitio.ocioſus vacat. Age. Mr edificationẽ querũt alioꝝ. Sunt qui ſo/ Tedioſa ſit oꝛatio ſibi.faſtidiat ⁊ dicat. is lum apud auditoꝛes ſuos inobedientiaz quouſq; eadem. Succedat nunc impati pi ⁊ rebellionem inferioꝛẽ tacendo culpant entia. Yac ipᷣm ſuimet penitere:fac diſpkli n vicia ſuperioꝝ etiã dum abſunt vñ. Ni⸗ ccere quietem. fac ocium ꝓpꝛium hoꝛrere. dſola hil plauſibiliꝰ audit inuida plebs q; ſuꝑ nec ſe iam ferre poſſit. Yac langueat totꝰ d ioꝝ vicia pꝛodere. augere. inculpare. Et ⁊pigritet. Kurge nunc blaſphemia. iwri hec ſepius ⁊ accuratius ſtudent aliqui pᷣ cogitatiões nepharias immitte.Fac de⸗/ Wesſa icatoꝛes deteſtari. qui ſi vel in modico ſideria occidant pigrum Age doceat oci ifüne vicio culparentur.pꝛotinus implacabili oſitas mala multa. radideris eũ quaet Noeie ter obſiſterent vera dicentibo.⁊ capitali. tuoꝛ quaternionibo paſſionumvinculan mdini clam vel palam perſecutione vexarẽt Ad dum. in cancere noſtro peccatoꝛũ. Scis ſeyeni deq; multitudo pꝛedicationũ. ſepe fitinn nõia. ſcis officia.vulgata ſunt. Spes. neſcine laqueum audientium. Quare: Quia iaz meroꝛ met⸗ gaudiũ. Sꝑet vana.metuat reni ſane ſciunt voluntatẽ dñi nec faciũt.pꝛe falſa. mereat moleſte. gaudeat moleſtt⸗ inm naricatoꝛes effecti de peccantibus Prop Tuũ erit vltimũ h officiuʒ. o libidinoſa nm terea perplexos habʒ behemoth neruos cupiditas. querẽs aſſidue q̃ tua ſũt QOue titti in multis.quib non eſt exitus frequẽter rat iſte ↄſolaciũculas ꝓpꝛias ſi poter? in inih poſſibilis.niſi moꝛs inflicta iudicialis/ carnalibus delicijs. cibo ſõno. venereis eſunci ſeu captiuitatis hoſtilis / viam fecerit.l Si refugerit patetẽ hãc turpitudinẽ tnua eüm berans ab omnibo debitoꝛum vinculis. velauen eã ſilitudinẽ deuotionig ad deũ 1 Aut ſinõ fuent aſſumpta religio celens Da mẽedaciter itelligi ipᷣm qrere q̃ ði ſũt. nd oymnibus.aut vltronea paupertas ſua. ? ſein dñno ðdᷣlectari ſolo.cũ ſua pᷣncipaliter deghantl ſuoꝛum ſubeatur. Sed q; difficilia ſunt q̃rat᷑ oblectatio. Signũ hurꝰ accipe cer cnſiten hec remedia.pꝛeſertim in ſenib.in egro/ tũ.qꝛ dimiſſis.dĩnoꝝ ipletõiba mãdato/ Hülarand iis. in delicatis viris ⁊ pompoſis. In fe rũ.laboꝛat ĩ h tot.vt ĩ alijs qꝗ ſpũalia fin Ncſit i⸗ minis. neſcit nemo. Singulariter idcir. git ðᷣlectet Deridem merito ſabbata eiꝰ. mpine co notauit apoſtolus auariciam. tentati· vidẽtes ignominiã eiꝰ. Videmus introꝛꝛ onibus ⁊ lequeis diaboli plenam eſſe.q ſuz foꝛnicatõib ꝓpꝛijs.mẽdax. Pcelne retrix inquirit ⁊ rapit. ¶ Adauge dolos tuos o libidinoſa cupido Interroget cu rioſitas tua coꝛ eius in plimis. Si mal/⸗ let damnari q; offendere deũ ſponſum ſu um.redẽptoꝛẽ ſuũ.de quo glłiat. Si mal let ſubire moꝛtẽ aut incendi/qᷓ; frãgere ie iuniũ.vel incurrere carnis lapſum Quic qͥd elegerit irretiemꝰ eũ.vel arroganti mẽ dacio.ſi penã ꝓpoſuerit inferni vel incen dij.ꝙ ſi poſtpoſuerit/iã peccauit: qͥa pec/ care pꝛeelegit Adde ſi videris ipᷣm in mł tis deficere.dic blandiens.nõ cõcutiãt te defectus iſti frater.permittit eos deus in te ad hũilitatis cuſtodiam. ne magnitu/ do vᷣtutũ te extollat. Habes in paulo ſile de ſtimulo ſathane ꝓpter magnitudinem reualationũ Capiamus eũ ⁊ illaqueabi/ mus vt defectus ꝓpꝛios iã nõ laboꝛet coꝛ rigi.ſʒ in illis audeat etiã glari. Sit rur ſus tuũ.o blaſphemia. ſoꝛoꝛ inertis deſi/ die machinamentũ.ſit cogitatõcs immit tere. q̃les nec hoĩes ſecłi.nec meretrices dignarent᷑ admittere Pudeat ipᷣm qui tã tus eſt in oculis ſuis/pudeat ⁊ indignet 2 iraſcat᷑.ſuꝑbiẽs etiã in deũ ⁊ ſcõs ange/ log eius ⁊ ſcõs.⁊ deſpet tandeʒ ſe ipſum. Buagerẽ vobis inq; q̃ttuoꝛ ſodalib mihi chariſſimis.ſuꝑ hmõi ſolitarijs /in glia diſcrimĩa deturbandis.ſed ea quoti diana q̃ſi domeſtica pꝛetereo.in curioſita tem ꝑſcrutatõis vite aliene.negligentiaʒ ꝛie vite. videre feſtucã in alieno oculo. nõ aduertere trabẽ in ſuo. Ceteros ſꝑne/ re.ſibi ſuaq; placere. Rumoꝛib nouis aſ ſidue agi.⁊ ſuſpitionibo temerarijs inqͥe/ tari. Pꝛoinde minus oĩbo hõibo.alacres ſpũ.minus eſſe patiẽtes.plus ſui amato/ res ꝓlus ſoꝛdidos alioꝝ mala tenẽtes . Aggite poſtremo ſodales fideliſſime mihi quatenus iſtos exhibeatis ſolitarios.tã/ dem mihi ſiles fieri¶ Golitudinẽ odiãt. fiant diſperſi mente coꝛdis ſui.fiãt gyro/ uagi ⁊ ꝓfugi.fiãt inſtar caynvagi ⁊ ꝓfugi Ouid em̃ mag ꝓpꝛiũ eſt mihi.q; eẽ gyro/ uagũ.circuire terrã ⁊ pambulare eam. Heoc nequã ſpũs At vᷣo qd te agitas fra/ ter.qͥd turbaris.cũ iam ſilętiũ pati nõ po tes actenus obſeruatũ:? ¶ Diſcipls Nũc ꝓꝛſus inſpicio.qm̃ vndequaq; miſer ſuʒ. 7 miſerabilis.nec qd agã.nec quo me vᷣtã ſcio. Ita cõcluſus ſuʒ inter anguſtias.ex impulſib ſathane numeratis.pᷣſertim in vltimis.vt merito tedeat aiam meaʒ vite in pſalmis ⁊ Arctatus. VIII. mee. Nolo tñ deſpare memetipᷣm. ſed au xiliaria potius documẽta querere. Itaq; fraudes ⁊ laqueos inueſtigaſti. tuũ ſit re media tradere cautelas ⁊ auxilia( gẽ Si hũanũ pᷣſtolaris auxiliũ/falleris. I lud em.nec ꝑſpicuũ eſt nec validũ.maxie aduerſus aereas ptãtes. Eſt vita homĩs milicia ſuꝑ terrã. Aduocãdi ſunt milites angeli boni ̊ nequã hos ſpũs. Plures ſunt.foꝛtioꝛes ſũt.ſapiẽtioꝛes ſũt abſq; vl lanpatiõe.feruẽtioꝛes in iuuãdo qᷓ; alioꝝ malignitas in impellẽdo.tmmõ aſſimus nobis ipᷣis. nec vltra pellamus eos adiu toꝛes tam ſedulos beniuolos ⁊ certos Diſcipls Hoc eſt pfecto potiſſimũ qð fla gito. qð ab eis peto dari mihi /ne repellã eos upio piter ⁊ dep̃coꝛ. q̃tenus impul ſiones ſuas quib inſtigãt nos bene age/ re/ſtudueris aꝑire ¶ Ogẽ Si de cuſto dia angeloꝝ/pꝛecipue ſinguloꝝ/qui dan tur ſingulis ab exoꝛdio.ſi de ſuis officijs ſin gillatim. conarer aꝑire. que ſub exem⸗ pli⸗ leguntur in ſcriptura ſacra.queq; ꝑ vſtoꝛias.q̃ ſubinde ꝑ doctoꝛes ſacros tradita ſunt.ſuꝑfluꝰimo vanus iure dice rer.res ſuſcipiens ſupꝛa vires. Attamen ne totꝰ obmuteſcã.q̃ſi ſpernẽs pꝛecẽ tuã. eligã vnũ.ſua auctoꝛitate refulgẽs exem/ plu. Deinde ꝑ ↄſideratiões aliqs/pauc vᷣſibo ↄpꝛehenſas.curabo nos aduerſus diabolicos inſultꝰ reddere doctioꝛes. Diſcipulꝰ Gratus audiã ⁊ attentꝰ¶ a giſter etrpꝰtot ꝑppetrata vᷣtutũ iſignia. V Ddoꝛmiebat in carcere.vinct?catenis inter duos milites LZipus iſte eſt xpᷣiani licet egregij merit.qͥ ꝑ herodẽ iſtũ ſathan.glłi antẽ in pellibs que palliãt nequiciã ſuam detrudit᷑ in tentatõis hoꝛridũ carcerẽ.dii crimẽ imminet moꝛtꝭ.niſi ꝙ oꝛante iug ter eccia fit qð ſequit᷑.¶ Angelus aſtat. xit libtatiq; relinqͥt. ¶ Diſcipls · Placet metri ↄpẽdiũ q̊ ſeptem.angelico ſcõ facta miniſterio ↄplecteris Wagiſter So lerter aduertis. Exiſtimo non grauabe ris ſi ↄſideratiões pauculas/rurſus ita vᷣſibe ligauero ſuꝑ cautelis.quibo agere nos opꝑtet.⁊ pus facere qð ĩ nob ẽ.gallice (fay ce que doce) Biarni grauaboꝛ. nec leuitati deputabo metrũ.qle freqñter canticis ꝓphe ſumpſerunt Magiſter Imo nihil apð vertres phos erioſius metro fuit. Accipe g̊ dogmata ul get. pulſat ſurgere clamat. Soluit ⁊ edu ſcpten⸗ meiß liniſz⸗ ne forttur zuunc4 ccholt ctaco⸗ nuneul heoberi⸗ Golocune e n, tpotan coden in meiter bun tan ctgfin ſlonnü⸗ llſpcinl ſccboin cr Nlio fnochſ ns. Coſee Mhiniſe Mntg nnun gem tun ſagut Ia ond eſtl Dana Achi Mgn rceeni daſ⸗ nanapgudn rgriuen mn My ſb mmpiirair nen ibrciti. tülgiseren⸗ Slis da f08 0nerſs dochons. umb ftumiiſcnu. tenisinter kecehinilis eKüſubmng tnegucäſun Migonri u Douirt edr i ie rcroſöfre 4 (te no on gut noig ius Outis guitn ecdinobige V Pont oedeſaan spheſnhe pi won, 1Aurine Cottnrf Super Magnikicat ſeptem. Penſa quis finis ꝓpꝛius qͥ ſit ſta tus oĩs. A ſatha impelli ſperãs fac iuſſa. timẽſq; Magnifica dñʒ. dic o me ſuſcipe xpᷣe Vixeris hic ⁊ nunc velut.hic ⁊ nunc moꝛiturus. Viue pius.purus.velut hic A obiturus.i.obuiã chriſto iturus diſcipulus. Et ſi puocet me auiditas expoſitiõis latioꝛis.nolo tñ eſſe moleſtꝰ eĩ ſathã ade ,. at. q ferret/ſi ñ ↄ ſtaret ãgel'bonꝰ: Siẽ exactoꝛ/poſt tam multiplex eloquiũ ꝑ te nunc habitũ. Cõſeruabo ĩterim oĩa ba hec ↄferẽs in coꝛde meo.qͥuſq; altera nos collocutio.ↄgreget in idipᷣm. q̃uſq; pꝛete rea centilogiũ de impulſib⸗ accepero. Mgr viat vt vis.⁊ in eo bñ vale.qͥ depo ſuit potetes de ſede ⁊ exaltauit hũiles. equitur tertia par ſtodie.per notulas.lxxxij. Lexaltauit humiles. ¶ Diſci pulus Couentõis huiũs nie diẽ. ⁊ locũ pꝛoſpeꝝ faciat/iſto/ rum btõꝝ btiſſima iſta ꝑ hũili tatẽ ſingulariter exaltata.cuius eſt h̊ ver/ bum Etexaltauit hũiles. gr⸗ tu qͥd affers colloquij poſt triduanũ hoc ſilentiũ?: ¶ Diſe aln ſerlegt tuũ ſuꝑ im pulſibo cẽtiloquiũ. Cxperioꝛ illud eſſe cõ nexũ poꝛi nr̃e collationi.deſinit ĩ auxilio bonoꝝ. apoſtatas angeloꝝ nobis in h exilio.vbi etiã filius dilect?nihil differt a fuo cũ ſit dñs oĩm.ſʒ ſub tutoꝛiba ãgelis ⁊ actoꝛiba eſt vſq; ad pꝛefinituʒ tpᷣs a pꝛe. ¶Mar Bene eſt. bonos tutoꝛes hʒz iſte filius.¶Diſcipulus Iſtic nẽpe ſumꝰ co gnoſcere qlia ſunt adiutoꝛia bonoꝝ.q̃lia miniſteria q̃les pulſus aut immiſſiones Nemini vero te nudiuſtertius ſeptẽ offi cia numeraſſe.ſub tropologia liberatõis petri. Angelus aſtat. fulget. pulſat. ſurge re clamat Soluit ⁊ eduxit libertatiq; re/ linquit. ¶ âgr Hon errat recoꝛdatio. Scis ne memoꝛiter.additas ſimul.vij. ↄſideratiões ad tutelã nrãʒ.ſub q̃drupli ci verſu.¶ Diſcipls Nimiꝝ ſic ↄtinent. Penſa quis finis ꝓpꝛius qͥ ſit ſtatus oĩs A ſathã impelli ſperãs fac iuſſa.timẽſq; Masgnifica dñm. dic o me ſuſcipe xpᷣe. Vixerꝭ hic ⁊ nc velut.hic ⁊ nũc moꝛitʒ.. .ℳ Ss eſto piꝰ velut hic ⁊ nũc obiturꝰ DgrS reddedo ſingla ãglłoꝝ auxilia.ſinguł his ↄſideratõibo aut doctrinis: titio de ſeptẽ modis gñalibo angelice cu/ q́‚ttuoꝛ pᷣma Seines adaptatiõeʒ facere. vij. ad CCupio ſecurius ex te ↄgnoſcere.ſimul vt abbꝛeuiatioꝛ ſᷣmo fiat ¶ Dgr Teptabo ſic efficere.pariterq; reddere totuz marie canticũↄſonãs dici nr̃is Itaq; taliter ac cipe ſũmatim pꝛio Dehinc ãplioꝛ ↄqͥ ſitio nis erit locꝰ ¶ Angel aſtat. vt pẽſemꝰ. hᷣ eeſt põderemꝰ? libꝛemꝰ ĩ trutina coꝛdi.qͥs fit finis. Si eĩ ſathã adeſt nobᷣ vt noce/ pᷣterea qrit iſte ſathã claudere.vel eruere penitoclm fidi ne recogitemfinẽ noſtꝝ qͥ deeſt.ↄueniẽs eſt vt ãgelłꝰbonꝰ/ſanet ⁊ hec de pꝛio. ¶ Angel?aſtãs/fulget in car illũinet oclos coꝛdis.in viã ⁊ ĩ finẽ pac. cere mort huiꝰ.vt nouerit vnuſqͥſq; poſi tus ĩ tenebꝛis q̃lis ſuꝰſit ſtat ꝓpꝛiꝰ. Sũt eĩ iuxta atemoho ingto lita⸗ 4 . — tes auxilioꝝ(¶ Angelꝰa 8 2 fulgẽs. pul ſat incitãs ad bonũ. Scit eĩ gñalr oẽs ? H nos ſcire facit/a ſathã impelli. Dũ em̃ ſcit᷑ ꝑichm.ſolicitudie maioꝛi fugit᷑ ad au xiliũ ¶ Angel aſtãs fulges ? pulſans. in ſpando:dina madata ſuat᷑. Alioqͥn iacet obꝛut in pccis vetꝰhõ nr̃.de ſe deſpans. aut nõ cũ mi ſeu pᷣſumẽs ſurgere iubes/ſoluit a catenis vicioꝝ. vĩ ctũ in mẽdicitate ⁊ ferro. Cõcuſſus eĩ tĩio re caſtoꝛ ſcõ/cũ gta dñi magnificatiõe.iã ſe pꝛicingit virtute actionis. iã calceat ca „ an crimine/nimis ſpãs Angelaſtãſ fulgẽs pulſãs 2 pᷣceptoꝝin pᷣparatiõeʒ euãgelij pac Angel' ſextũ ꝑagit officiũ/dũ aſtãs.pꝰ/ q; fulſit.pulſauit/ſurgere iuſſit/⁊ ſoluit/⸗ educit extra carcere. Apit vltro poꝛtã fer/ reẽeã pñie. vicũ vnũ/ſatiſfactõis arte ⁊ directe.¶ Angelꝰtãdẽ.ſic eductũ.libtati derelinqͥt Quo facto ſic ſane deinceps q̃ᷓ retro ſũt obliuiſcẽs.libat in anterioꝛaſe totus extẽdit. Reuerſus qͥdẽ ad ſe/ðo gtꝰ 2 ãgło ſuo/t ex ſnĩa. Hũc ſcio vᷣe.qꝛ mi/ om̃i expectatiõe plebis iunðoꝝ Delectat ſimul ⁊edificat adapta tio. Heq; curioſitati deputãdꝰ/iſte mihi vᷣe bꝛeuiꝰ ⁊ lucidꝰ oꝛdo Addiderꝭ qð ſpo põdiſti Ogr Intellige pus quẽadmodũ pma/ſpectãt ad oẽs gnalr qͥ pur/ gãt᷑.ſpectãt alia duo mag adillũiãdoſ.tã qᷓ; ꝓficiẽtes.ſeptimũ ꝓpꝛie q̃rit eductꝰ⁊ ꝑ/ ect?. Poꝛro cãticũ nrʒ ſic adapta Sciue rivt ſcis. qm̃ finis vniuerſe rònal create ↄſiſtit in magnificatione dñi.⁊ ꝙ exultet . 1 ſit de? ãgelũ ſuũ.⁊ eripuit me de manu he rogis.⁊ de . ſpũs in deo ſalutari ſuo. Ouid eſt em̃ be atitudo/ niſi dñi dei nr̃i ſalutar/magni/ fica iocundaq; fruitio. honoꝛ ⁊ colauda/ tio: Hoc pmũ. ¶ Ceteꝝ reſpectus hũili tatis.ↄſideratio ⁊ cognuio ſtatug ꝓpꝛij ⁊ ↄditõis in vnoq̊z. hoc ſcõᷣm. ¶ In hocꝑ inde ꝙ facit nobis magna qui potes eſt. ꝙ beatificat apud alios Cõcludimus/ dyñ s eſt in circuitu ppli ſui.ꝙ immittit an gelus dñni in circuitu timẽtiũ eũ. tot gy rouagos demonis impulſus.hoc tertiũ. Rurſus ex ſcificatiõc nõis ſui/dum dat ſpem ⁊ impletiõem mandatoꝝ dei veloci ter inclamat/qui pus aſtiterat/illuxerat. pulſauerat ad deũ/ad nos/ad gaduerſari/ um ſolerter ↄgnoſcendum ¶ Gubſequi tur qͥnto.timoꝛ dñi liberãs a pcco.timoꝛ em dñi/expellit pcẽ̃m teſtimonio ſapientꝭ Deld ne ſeruilis ſit aut viliter mercenari us timoꝛ/magniticat ipᷣe gratis dñũm. re cogitãs qm mia eiꝰ a ꝓgenie in ꝓgenies timentibo eũ Conſurgit aũt timoꝛ dũ aĩa nr̃a ↄſiderat hũanã miſeriaʒ /ſi ſeuere fa ciat dñs potentiã in bꝛachio ſuo.ſi ſuper bos diſpgit mẽte coꝛdis ſui.deponit po/ tentes de ſede.ſi diuites dimittit inanes. q́s non extimuerit:ſi ex ↄſideratione ſue mie.qͥs ipᷣm nõ magnificauerit.qꝛ timen tibo / veniã dat. qꝛ hũileg exaltat.qꝛ eſuri/ entes ſaciat ⁊ ſaluat. ¶ Buſcepit pᷣterea ſexto dũs iſrł pueꝝ ſuũ. illũinatũ.pulſa/ tũ.ↄmonitũ.abſolutũ.ſi dixerit.dñe Ihu ſuſcipe ſpm̃ meũ Dũ vᷣo ſuſceperit/qͥs de manib ſuis eripiat eũ. Dñs qui iuſtifi/ cat.dñs qui ſuſcipit.qs eſt qui cõdẽnet/⸗ aut qͥs dcune ſoſrdo ſpũs ita ſuſce ptus in manib ſaluigardie.i.ſalue cuſto die xpᷣi/ſueq; libertati derelict?.poſt oẽm hberodis expectatiõem.qͥd ſuꝑeſt. agat il/ le qui ſpũ dei agit᷑. qui iam pꝑſpicit vltra in lege ꝑfecte libertatis.q̃ nõ timoꝛe ſup/ plicij.ñ ſpe pᷣmij trahit᷑.ſʒ ſuaui iugo xpᷣi. mentẽ ſcãm ſpõtaneã totam ↄtulit ad ho noꝛẽ dei ⁊ patrie liberationẽ Recoꝛdatur ꝓfecto ſoliꝰ mie dei.dulce hʒ in lege dñi meditari die ac nocte.ſicut locutus eſt ad abꝛabam patrẽ nr̃m ⁊ ſemini eius in ſcłla qd eſt xpᷣs. Hoc deniq; eſt ꝑfectoꝝ. ſicut alia ſunt illoꝝ q ꝓficiũt aut incibiunt. ſteria q tacta ſunt circa petrũ ¶ Angelus aſtat..Cur ita:cur ſi nõ vt aſtare coꝛã ðo nosfaciat Deo aũt tunc aſtare nos tradit Nuüc p ſingula diſcuramꝰ angeloꝝ Lractatus. V III. dioniſt /cũ caſtiſſimis oꝛõibo inſiſtẽtes. reuoluto animo ꝓpinqᷓmus.credẽtes qm ipe eſt dñs deus ſalutaris nr̃. innitentes ei ſicut litoꝛi fixo.tracti a magnete virtu/ oſo ¶ Aſtãs vo tũc Refulget angelus.cũ nos edocet/cuius ↄditõis ⁊ ſtatꝰ ⁊ hũili/ tatis ſumꝰ.qtenꝰ inſpiciat deus hũilita/ tẽ ancille ſue aĩe nr̃e.nouerit ipᷣa qͥd ſe q̃re re ↄueniat. Nõ em̃ oĩb.oĩia eqliter licent decẽt ⁊ expediũt.Totũ paſtoꝛale gregoꝛij ↄtextũ/eſt in hmõi documẽto Propterea trãſeũtes. inducamꝰ q̃ttuoꝛ induſtrias/ ſpecialiter aſſumẽdas ↄ aſtutias ſathãe. fundatas ex locis dialetiò. qͥbo hõies ig⸗ naꝛos ꝓpꝛij ſtatus/conatur auertere. vel mutãdo dũ bñ ſunt. vel retinẽgo ꝑtinaci ter ſtatũ.dũ male locati ſunt Eaa aſſu mit ab auctoꝛitate.ſʒ applicat ſiniſtre LCo cũ ab exẽplo ⁊ ſiłitudine.ſed diſſimiliter. cũ nihil in ꝑſona vel re nr̃a. Locũ ab in/ ductiõe.q̃tenꝰ pᷣcipitet in iudicia falſa ⁊ temeraria. Locꝰdeniq; ſub trũcato enti/ memate.minoe: ſua nõ appoſitavel expli cata cit eĩ ꝙ ex minoꝛibo ſeu ꝑticlari bus pᷣmiſſis/tota pendet difficultas illa tõis Fallit ſe volũtas ſepius in hac argu mentatiõe.dũ pñtato aliquo obiecto gña liter ſub rõe boni/oↄfeſtim fertur in illud attẽptandũ.nõ diſcernẽs in pꝑticulari.qð vel qle ſit illud bonũ.Dicit rõ ſuccurren/ dũ ncitati ꝓpꝛij coꝛꝑis ſui. Comede ⁊ bi be iubet volũtas. Colẽdus eſt deus.tene te igit᷑ in hac religiõe rũdet volũtas. Di cit rõ maledicti ſunt qͥ viã paò pᷣpediunt Rũdet volũtas.qꝙ maledicti ſunt qͥ viam ceſſionis huius ↄtẽden de papatu non inqͥrunt ¶Hotũ eſt/q̃liter loco ab aucto ritate abutebat᷑ apoſtata Julianus.xpũs dicit Niſi qͥs renouauerit ⁊c̃. Imo ſic di abolus auſus eſt dicere xpᷣo. Beriptũ eſt Angelis ſuis ⁊c̃. Hõ habemus neceſſe. lõge moꝛari.qꝛ ex ipᷣo ſumpſerũt oẽs de/ ceptiões hereticoꝝ exoꝛdiũ.maxiĩe duʒ q̃ rũt hoĩes vltra ſape q; diuiſit eis deꝰ mẽ/ ſurã fidei vel doctrine.dũ fieri volũt ma giſtri qui nunq; fuerunt diſcipuli ſacra/ rum litterarum interpꝛetes.qui nunq; di dicerunt illas. ¶ Adiecit igitur diabo/ lus aliud machinamentum efficatius ex B loco ꝑ auctoꝛitatẽ/fieri trãſlatiões vari as pꝛo vulgaribo idioꝶ. quibo habitis ⁊ lectis in ſuperficie. contemnunt mox ſa/ cros expoſitoꝛes Holumus inquiũt niſi ſere ẽ zſtmwor ſenna ſsNd dav feinn tmihi⸗ cnon rechpit Gili inquit us Piot lm ſicno Ateſtune Chrneg idefi B Mecpote G ded oſiere Valreg grgun⸗ ambig hocſe, diina Lnihmlin. Nci bir diuſg niwann, Mmnayp ſnguin Nlloll, xmn nogi in ud nic ccurren weheadi dens ene ͤnns Di edin iſomtqwan ehapann den locona Mumts i i Nſc rick benn nucſe ei did lü mredih õ en tdiohtiſin Bniſih, etiã ꝓ in textum nudum. quem tradidit ſpũſſcũs. Zandeʒ reddũt᷑ iꝑſuaſibiles.neq; ſibi re liquũt auctoꝛitatꝭ põdꝰ.vñ v gleãt ad ve/ ritatis cognitionẽ illuſtrari. Kate de locis ab exẽplo ⁊ ſilłi.tot ſunt erperimẽta fallaciaꝝ. t hoĩm capita. dũ qlibet aſſeqᷓ vult quẽlibet. dũ exẽplo ðt ſe viuere taliũ 2 taliu/q̊s appbat aut cãoniʒzat eccia.vłjq ſuꝑioꝛes eoꝝ ſunt.qͥ rcoꝛes.qͥ doctoꝛes qͥ laudati OQuid facit filiꝰ aiũt niſi qð vi/ derit patrẽ faciẽteʒ? Patres tñ optimos ipſi nolũt ſʒ peſſimos hoc exemplo ſequi ox alioꝝ eſt Paulꝰ ſe laudauit. Paulꝰ viſiões ĩ raptu ſuſcepit.cur ñ põt mõ dñſ in talibo ⁊ talibo ſilia oꝑari:Hinc ↄfictio ꝓphetiaꝝ.hinc miraculoꝛuʒ admonitio. Hinc etiã adoꝛatio damnatoꝝ hoĩm in populis. Teſtis eſt mihi legenda.ĩmo ðᷣ . adoꝛatõne canis moꝛtui viſũ eſt in vien na Caueat igit᷑ ſcã ſedes Romana.caue at in ea ſedẽs papa.qͥbo argumen.⁊ cau ſis ⁊ medijs/canoniʒatio alicuiꝰ ſit faciẽ/ da ( Diſcipłs ognita ſunt oĩa q̃ loq̃rꝭ. lciſſimis dieb⸗ nr̃is Heq; de loco ꝑ inductionẽ nẽce habes exempla po nere.qꝛ quotidianis ſuſpitõibo ĩpꝛobis/⸗ 3 ſtatus varios/ militat ꝑ iᷣm demon p ſertim apð ſolitarios ⁊ deuotos in oclis ſuis. vt dãnent ceteros oẽs Diabolꝰ ðt ex pticularibo inſpectis.defectibo. gũale,z inferãt ↄdẽnatõis ſniam At vᷣo difficul tatẽ hñs maximã qdruplex ille fallẽdi lo cus qᷓ rõe vitabũ. Dicũt iſti. Si gloſas recipit textus vnus ſcpture/cur nõ aliꝰ: Si licuerit iſtʒ gloſas addere/curñ nos inquiũt.aut cur nõ eadẽ facilitate reſpui mus eas/ſicut doctrinas apocriphas: Ouo pacto igit᷑ fiet diſtinctio inter mira cula vera ⁊ falſa Inter reuelatiõs veras ⁊ fictas Si canoniʒzata eſt hec ꝑſona.ꝓpter gtteſtatiöes miracloꝝ ⁊ auſteritatẽ vite. cur nequit hoc tꝑe fieri ſile ſub ſilib;: Dgr Habes alibi tractat.qᷣ ad iſtas.ꝗᷓ ttidie fiũt obiectiones /reſpõdere conãt᷑ Sz apð plimos.neq;talis ſufficiet rñſio nec puto ꝙ altera.ſine g̃tuito miraculoſo q; dei dono Olim dum ſcriptis ⁊ vᷣbis oñderem. in iſtis non poteſt tradi ars vel regula ifallibiliter hũanit.inducebã argumentũ quo ſe fundat achademicoꝝ ambiguitas / dicens nihil ſciri. imo nec hoc ſciri ꝙ nihil ſcitur Argumẽtũ eſt de diſtinctione doꝛmientis ⁊ vigilãtis.duʒ ſe videre putat doꝛmiens. ſimiliter ad vi gilantem. ⁊ hoc cum ratiocinationibus mult ⁊ reflectioniby quibo dicit ſepe ſibi. Zu non doꝛmis.Ecce talia ⁊ talia facis ⁊ inſpicis. Zu ſumnuʒ tuũ alijs narras ⁊ recolis Eſt aũt vigilantis ait Seneca narrare ſomnia ſua Ita ſomnians hec ⁊ talia nũqᷓ; agit Poꝛro ſuppetit in hac re viſitatio petri quam tractamus.De ipſo quidẽ vtiq; vigilante ſcribit hiſtoꝛia Lu ce. Neſciabat verum eſſe quod fiebat per angelum. exiſtimabat autem ſe viſum vi iſcipulus. Cõcludo mag qm̃ neceſſe ſit nobis in his tenebꝛis ⁊vmbꝛa moꝛtis/angelica viſio ſimul ⁊ illumina/ tio / cuz iſta que intimo ſenſu 2 guſtu do cet de omnibus ſpirituſſancti vnctione. ulimus nos aſſidue per deuotionis oꝛa tionem / ſub hoc duplici refugio ſupplici ter humiliari.qᷓtinus veritas nos exaltet Angelus aſtat. Põt immom̃to in ictu oculi nr angelus/a ſummo celo deoꝛſum nobis aſtare. qͥ nihilominus ſꝑ aſtat ðo btifica viſiõe. Nõ deſerit exeplar eternũè/⸗ dũ venerit circa nos oꝑari.ↄſulit nõ mi nodiligenter.qꝛ ſue actõis regulã eẽ ſcit ? artẽ directiuã. Fit aũt aliqñ cuſtos ange lus longe a cuſtodito.nõ ꝑ ignorãtiam. ñ ꝑ negligẽtiã ſuã.ſʒ ꝓpter maliciã nraʒ. cui dedignat᷑ aſtare. Yit h̊ aliqñ ꝑ diſpen ſatiõeʒ· ad exꝑiẽtiã nr̃e colluctatõis cum aduerſarijs nris Dũ em̃ angeli boni qui iuxta nos erãt de longe ſteterint / fit q ſe qt Et vim faciebãt qͥ q̃rebãt aiam meam Etqͥ inquirebant mala mihi locuti ſunt vanitates ⁊ dolos tota die meditabãtur. Fit tũc angelus nr̃ adiutoꝛ in opoꝛtuni/ tatibo in tribulatiõe facit cũ temptatione puentũ. Erudiuit em̃ pꝛius qͥd agere ⸗ neniat tꝑe cõflictus ⁊ impulſus ¶ Diſci. Oꝑe pꝛeciũ eſt ↄgnoſcere/qͥbo doctrini⸗ armat angelus bonus ſuos ſtare contra diabolũ in die belli. ¶ Hagiſter. Dul ti multa ſcripſerunt in enigm tibus 2 fi guris ⁊ ſimilitudinibus varijs/coꝛpoꝛa liter pugnantium. u quoniam ſcolaſti cus fuiſti/gratãtius puto recipies / ſi exx plũ q̃ſi familiare de ſcola tibi tradidero. Eõſtitue ſathanã q̃ſi ſophiſtã. cuiꝰ H̊ to⸗ tũ ſtudiũ eſt fallere.nõ querit ſapiẽs eſſe ſʒ videri Vñ vt decipiat/garruleſt.młta petit. Celat pꝛopoſituʒ ſuũ.⁊ inueſtigat Pagnificctt 87 Dagiſter Jure concludis. iure con/ alienum. ſophiſticus ꝑ omnia. LZu econ tra doctus ab angelo bono: cautus eſto. nõiatim in quattuoꝛ.diſſeremꝰ poſtmo/ dũ de reliquis Primo velis nõ videri ſa piens ſed eſſe. Sapiẽtis aũt pꝛecipua cu ra eſt/ſinem reſpicere Secũ pauca cũ ad uerſario loqui.vel ex toto ſilere. Certum habe tertio ppoſitũ ſuũ ꝙ te qrat deciꝑe. nõ docere. Certũ ſit q̃rt le veritatẽ diſerere ¶ Diſcipulus Diſcur re ſummatim de ſingulis deri. exẽplo cathonis ꝑueniet ad optatũ. iuxta ſocratis documentũ. Atuero ſpũs diſcipline effugiet fictũ. ipocritã ſcʒ.⁊ de luſoꝛẽ ipᷣe deludet.qꝛ deludi ſinet. Eligit talis ſeruire duob dñis. Ingredi terraʒ fit arundo ſemet agitãs.fit cũ garrulo ſo phiſta ſe ſimiliter in oĩb effluẽs. deſerit cautelã ſecundã ſilentij In ſilentio aũt⁊ ſpe eſt foꝛtitudo nr̃a. Obſeruatio ſilentij q; ncaria ſit / notauit rex penitẽs Ego in/ quit tanq; ſurdus nõ audiebã ⁊ ſicut mu tus nõ aperiẽs os ſuũ. Vulgata veritas eſt/ſemina qꝗᷓ auſcultat/⁊ caſtrũ qð loquit᷑ neſciunt diu ſtare. Poſſumꝰaddere de cu rioſitate alterius cuiuflibʒ ſenſus Eua ſi clauſiſſet aures ad pꝛimã diaboli curio/ ſaʒ interrogationẽ.qꝛ ꝑ Cur incepit.Si mox ↄfugiſſet ad mariti ↄſiliũ/ ſuꝑaſſet in 4 te dñe ſperaui.tu exaudies me doĩe deus meus.Et alibi. Educes me de laqueo qʒ ſtatuerũt mihi qm̃ tu ⁊c Et iterũ. Proui/ debaʒ dñm in ↄſpectu meo ſp.Et rurſus tTẽptatoꝝ aſtutiã.Exẽplo cuiuſdã matro ne. que dũ impeteret᷑ ab adultero:queraʒ inquit a marito meo /ſi tibi conſentiam. Probe quidẽ.ſi vᷣbo ſuo/coꝛ ⁊ oꝑatio ꝓ/ tinus iungebãt᷑.alioqn pꝛocacitas dicti/ plus accendit adulteꝝ. diuertere ſe ꝓtinꝰ Fulciamꝰ etiam ex aĩaliũ fabulis dogma nr̃m Vlpes ⁊ cat 7 ſilere/ cautũ mag tus dũ in nemoꝛe fuiſſent obuia ſibi.au/ dierũt alõge ſonitus venatoꝝ ⁊ latratus canũ. Cõtremuerunt mutuo inq;rentes qualiter euaderẽt Neſcio inqͥt cattꝰ niſi mondũ vnicũ. Spernens eũ vulpis aſſe/ ruit ſe habere modos mille⁊ mille ꝑ cir/ cuitũ. Yacta eſt interloquẽdũ irruptio ca nũ.cattꝰ exiliuit in arboꝛẽ.vulpis/canuʒ moꝛſus/plurima circuitiõe deludẽs diu tandẽ ↄpꝛehenſa/ docuit ſaltũ catti vni -/ cũ/plus ad euaſionẽ valuiſſe Hec nos fa bula reſpicit.ſꝑ ad arboꝛeʒ ad quã docet o ꝓpoſitũ tuũ nol re ſummaͤti ngulis Wgr. ſapi eentia xpᷣianoꝝ eſt id ipᷣa nõ ſolũ nõie ꝓfi teri ſe xpᷣianũ Hoc qͥ bona fide queſierit. hoc qui cupierit vt malit eſſe bonus q;vi tuli / qᷓ ſapientia ↄfugiamus.nõ tã motu coꝛpis qᷓ; pij coꝛdis Damꝰ aliqñ aliqð tale ſalu/ bꝛe ↄſiliũ.qð dũ pꝛeterimꝰdecipimurEkx emplũ doceat a parabolis ſumptũ Hidi ficabant palũbi ſiluaꝝ/in arboꝝ ꝓcerita te moꝛe ſuo.circuibatvulpis ad radices/⸗ ſeↄminãs aſcẽſurã/ſe nidos oẽs cũ feti/ bus direpturã /niſi pullułꝰ ſibi pijceret vnꝰ. Trepidantes palũbi/agebãt qð pe tebat ⁊ abibat. Reuertebat ad ſi lleJule; paſſer dato palbis conſilio ↄtinere ſe ni dis ſuis.vlpes a fraude ſua fraudata eſt. Dʒ in paſſerẽ vᷣtit inſidias.nõ viriba ſed adulatione.Erat in dumo paſſer.vulpis affuit. btĩficãs.auiclas q volatu ſuo ſe p/ tegeret a beſtijs ⁊ laqis terre. Sʒ ̊ ynuzʒ deeſt inqͥt/q̃ rõe õ̊ vẽtoꝝturbines⁊ frigo ra ſe ꝓtegãt. Voluit paſſer gliari ⁊ ↄcio/ nari cũ garrulo. Rũdit ſe ꝓptectiõem hbrfe dũ flabat boꝛeas a ſiniſtris.mergebat em̃ caput ſub plumis ad dexterã.⁊eõ ſi a dex tris Fingẽs vlpes ſe nõ ſat audire ꝓpter diſtantia ꝓtrahebat alloqu Dilapſus eſt paſſer ad ramos ꝓximioꝛes terre. q̃ſiuit vlpes/dũ vent flabat ab anterioꝛi quid agebat. Sic ait.demittẽs caput ad pecto ris plumas.Exilijt vulpes in nõ vidętẽ. ⁊ deceptã blandicijs/voꝛax rapuit ¶ In ducamꝰ de ſcpturꝭ Oculi mei ſp ad ðvNOmjm dicit põ. Seqͥt᷑ effectꝰ ⁊ rõ qꝛ ipᷣe euellet de laqueo pedes meos.Et ĩ ps.de dauid qui factꝰ erat ſic hõ nõ audiens ⁊ nõ hñũs in oꝛe ſuo redargutões. Subdit᷑ QOm̃ in Ecce ſic ocłi ſeruoꝝ ⁊c ¶ Diſc. Ridebũt foꝛte nr̃i ſcolaſtici fablatões tuas de aui/ bus ⁊beſtijs qꝛ ſubtilia querunt.Dicẽt pᷣ terea ſpectare potiꝰ ad oppꝛobꝛiũ rñũdentꝭ metã ſilẽtij ſi nõ audeat cũ aduerſario cõ gredi ↄgreſſus nihil reſpõdeat. Vbi erit pꝛeterea qð iubet᷑ Jacobi. Reſiſtite dia/ bulo ⁊ fugiet a vobis Et petrus de eodez Cui reſiſtite foꝛtes in fide.Dic q̃ foꝛtitu/ do que laus eſt fugere?: Zime cede malis apò poetã Ged ↄtra audẽtioꝛ itavlgo dẽ. (Qui fayt on le chaſſe) Qui fugit fu gat᷑ ¶ Hgr. Quid ſi fugerit ſcolaſtici rtã cautelã a nobᷣ hic notatã.qᷓliter accipiat᷑ craſſiꝰ ridebũt Docemꝰ vt quich a ſophiſta neq; diabolꝰargumẽtãsoclu ſoſtap⸗ (itnteto [(en Kaco Aofutt lulnost lonienn lhyſu⸗ Onteel Gbn⸗ hezrt üfn N üe Di cnonen enn Szom wdinchrfin Anra enöenbi Snacchateß Laucire pr Diin nr iſint mais a i N Rd Dum Heencdler 3Ndanid 18Ros ddit Onn nedoieden⸗ delgueni tieni Pro⸗ oo Etmmi⸗ Ne uni zame. omDa, Päüf ciaono nadnde Dciſwrn Timeokemu andennimt ſ Ouiet inncri oin bieotti rngnich Zuotũ.qd ad moꝛale documtũ: “ — ſerit ↄ bonos moꝛes aut fidẽdicat pius 2 fidelis aĩmꝰ/ab angelo monitus/nego pſequẽs. nec aliter/nec alia foꝛma rñdeat Stet in ſua poſitiõe ſecurꝰ. Vñ illud de comico agũt hões.birreꝰ ſꝑ hõ.¶ Du Stult hic modus rũſionis habetur MWe Atua nullus ſa . „ diabolũ. Ouicqͥd aggarriat. quicqd ne/ ctat. hec vna ſit rñſio fidelis aie. Xpiana Sic olim bladina martir.ſic re ⁊ no mine qᷣdã ſtũs / apð toꝛtoꝛes pſtiterãt. vt eis/qᷓ; xpᷣiana ſum. xpᷣianꝰſuʒ. Hoc meuz nomẽ. meũ genꝰ. mea ſoꝛs ⁊ patria. Mẽ tioꝛ ſi nõ ita iuſſerit apłs deuitare ↄtẽtio nes vꝓᷣboꝛũq; ꝓphanas nouitates.⁊ nõ in/ tendere genealogijs interminatis.cũ ſiłi 2 s Diſc. Cur ergo ſcĩ doctoꝛes/tot ꝗᷓ luxert. agitauert. determinaue gr Habes altero opuſculo rõez ¶ Poꝛro pncipalis nr fᷣmo eſt hic de im pulſibo ſecretꝭ diaboli cũ blaſphemijs ſu 18.q;̊ nõ meliꝰ qᷓ; ↄtẽnendo vincũt᷑.fugiẽs rut indignas aut deridens aĩa xpiana/dicat ſimpliciter/qð alia virieß er! Q qͥ tibi rñdeat. Dicat.blaſphemia tua ſuꝑ te. furcifer ⁊ damnate Alioqn ſi velit ſibi facere laudẽ qꝛ bñ diſſoluerit ſophiſtrias oẽs neqͥ ſſias.ipᷣe ſe ſeducit.qꝛ iã ſuꝑbiẽs meret᷑ illudi. meret᷑ laqis irretiri.niſi ta/ lis ſit qͥ ꝓ ↄſuetudine habeat ſenſus exer raros. tot/ ſpͦalis effect oa dijudicas Angelus aſtat ad recoꝛdatõeʒ dei Ful get ad ↄgnitionẽ nri Pulſat vlteriꝰtertio ad ↄfutationẽ aduerſarij. Diximꝰſuꝑ hu iuſmodi pulſib ? impuſibo iã plima.vo/ lo nũc inducere fallacias qᷓtuoꝛ/ex logica lib ſumptaſ:ad cautelaſ q̃tuoꝛ pᷣdictas.⁊ cotidẽ a loq dialetic deceptiones oꝛtas. Sut hmõi fallacie. vna m ples interro gatiões vt vnã. altera ſᷣm qͥd ad ſimplicit „ tertia ſᷣm accedes ꝑ ↄiugatões inutiles. Irta ꝑ apparẽtiã dictõis ⁊ nõ exiſtẽti, iſc. Iſte ſunt ↄgnite logico. ſed qꝗ Multũ ꝑ oẽm modũ. Scis qꝛ extra di⸗ ctionẽ noĩant iſte fallacie.qꝛ ñ ex dictõibo ſz ex reb oꝛtü habet in aparentia ſimul?æ defectu. Neq; p̃terea re eſt ideota ſine exẽpla ¶ ¶Ogi Super Magniticat. cautioꝛ apud xpᷣianos rindẽdi modus õ caciter! Ouere interrogatões. Vrget q̃tinꝰ vna det᷑ ab/ ſoluta rnſio. Ad foꝛmaʒ inqᷣt Querit ab vno (exepli gra)qͥ ex adulterio/ gtiſſimuʒ ei optimis moꝛibo ⁊ artib inſtitutũ habz filiũ. Velles tu deuote petre/n habuiſſe filiũ talẽ:· Si rñdeat placʒ hũc habebere Cerſtat iqres. Ouid ſup adulterio dicſ7 ex q̊ nõ aliter habitus eſt rñde. qͥd elege-/ nex duobo.carere filio.vel adulterio. Gii dixerit carere filio. vſcietia ſe Zdicit. Di placet adulteriũ.plane peccat.nec penitet placet filius. diſplicet illicitus ↄcubitus tet vt ſimpliciter rñdeat ſʒ diſtincte Ca/ ctus ẽ pus alter caſus ſuꝑ ĩterrogatõib⸗ cuꝛioſis. Si doleat hõ de pcco.ſic ꝙ mal let fuiſſe dãnatus vel annihilat?. Si fu/ giat ita pcẽm ꝙ mallet cruciari ꝑ incendi um mltis dieb;/qᷓ; frãgere debitũ ieiuni/ um aut zmittere mendaciũ Citandg eſt pellunt rñũdentẽe/aut ad temerariã falſam ⁊ arrogantez de ſuis virib ſuͤmpriané neutz aut culpabilẽ electionẽ. Dicat igit. neu eligo. diſplicet peccatũ.hoꝛreo incẽdium. nũc incendiũ nõ incũbit eligẽdũ. Quid ſi vehemẽtiꝰ vꝛgeat aliqͥs eligere qͥd agerzʒ adueniente caſu tali/ put erat martiriũ tẽ poꝛe tyrãnoꝝ. Rñndeat ſe humilians ſub deo ⁊ ſcõ angelo eius dicat. Dũs nõ pati atur me teptari ſupꝛa id qð poſſum.Et ſi caſus euen iret qᷓlem ꝓpo nis / ſpero in dñi bonitate ꝙ faceret cũ tẽptatõe ꝓuentum. vt poſſz ſuſtinere. vel aliter q; ꝑ peccatuʒ euadere.Caueat igit᷑ arroganter pᷣdicere cũ petro.Etiã ſi oꝑtuerit me moꝛi tecuʒ/ nõ te negabo. Dicat potius Impꝑfectum = tunitatiby in tribulatione. ptationẽ me ñ inducas te ſobꝛieg; ↄſulis Cõfundis ex hoc curi/ oſas inqᷣſitiõs qruũdaʒ ↄfeſſoꝝ ſuꝑ volũ tate certa nõ peccãdi ſeü recidiuãdi in fu tuꝝ. vt du interrogat kereikens a ſe vel al tero. Credis tu ꝙ; poſtmodũ nũqᷓ; cades 8 cx in tale peccatu. Rnideat. ego fragtlio oꝛ pꝛecãsvt me cuſtodiat a peccato.ꝙ ſi ceci derit fragilitas mea. depeco: aaihcrar y Biſci Bentio ꝙ dãda ſit duplex ruſio Bgr Koͤulte ent ili milies impu lerit/ vt facta ↄparatoe filij ad adulteriũ. reſurgat. Hec fallacia m plures interro gatiões vt vnã quãtũ video non melius euitat᷑ q; ꝑ ſilentiũ modeſtũ.ſe diuertens ag alia cogitãda. aut ꝑ diſtinctioneʒ acu tam ĩterrogationũ. aut ꝑſtet iuxta qdð no taſti.negetq; ↄſequens. ¶ gr. Ita eſt eetia circa ſpeculabilia/fide rectã tagetia. ¶ Diſcipls Exeplifica ¶ gr. Ois pe ne deceptio ꝓpuenit in ſp eculabilib⸗/ er de fectu diſtinctõis? reſolutionis ad ſimpli cia.qᷓ deficiente. doctoꝛ quo plus inqͥret p argumta ſe diſſoluere tãto plus inuol/ uet. ⁊ eo plus/ſi nõ veritatẽ ſʒ aduerſarij ↄfuſionẽ ꝓ ſua laude ſcrutat᷑. Exẽplũ.vo lens vn doctoꝛ ↄcoꝛdare ſimul/quo actꝰ peccati/a deo ⁊ a libero arbitrio. Cõclu/ debat argumtoꝝ ſubtilitate/ñ pia religio ſitate/ꝙ de erat cã peccati.ꝙ de? facit ho mainẽ peccare.ꝙ deus vult hoĩeʒ peccare/ du peccat. Addidit ipᷣe idẽ ꝙ libᷣtas arbi trij ↄpata ad deũ/faciat iſta neceſſario qᷓ factura eſt. In oꝑatiõe ad diuinã pᷣſcien tia/ oĩa de neceſſitate ſunt futura. alioqͥn inqͥ t deꝰ poſſet falli. Addidit q̃/q; ideo ⁊ noõ aliunde res dicũt᷑ impoſſibiles fieri / qe poſitiue de vult ita eſſe poſſibile. cum iñ ſi deus p impoſſibile nõ eſſet. impoſſi bilia nũc/nõ eſſent tũc minꝰ impoſſibilia Aadidit ↄtingentiã in vo inrrinſecã eẽ᷑. gꝛ diſtinguere ↄnotatiões terminoꝝ vel neſciebat vel ſynebat ¶ Diſcipls Can ge bꝛeuit foꝛmas argumtoꝝ gr⸗ guit ſic infoꝛma logicali. demonſtrato. Soꝛteqq facit homicidiũ. vocet᷑ actus ii le. A Soꝛtes facit a. Et ſoꝛtes hʒ pꝛece- ptuũ de non faciendo.a.ergo ſoꝛtes peccat Tunc vltra Deus facit ⁊ vult totum an tecedens ?⁊ quamlibet partem anteceden t conſequens. qõ eſt il Diſcipls. Videtur hec ro ¶Mgr Videt᷑ ſi nõ diſtinxer aliqd ĩ ea. Di pᷣterea nõ reſpex eris ad piaſphemiã inſanã / vltie illatõis. tis. ergo facit ⁊ vult ee lud. ſoꝛtes peccat.¶ in diſſolubil hec ro wwWde facit ⁊ vult ꝙ ſoꝛtes peccat.Quãto mag opoꝛtuerit ſaꝑe ad ſobꝛietatẽ.vbi et᷑ Plmcg atols latulla a dicer ſomnaſen: angl oni ⁊ ſolutõʒ aperiat. Omis abſqh; dubitgfõe rõ qᷓ militat õ pietatẽ/ſophiſti⸗/ ( eſt.peccãs in materia vl in foꝛma.Oð ſi nõ videat diſciplłs hõ.yvidʒ doctoꝛ xpᷣs hõ ⁊ anglus eiꝰ ĩ io ¶ Itaq; du ſoſumit Ddoctoꝛ iſte anglicanꝰ q; ꝓfũdũ ↄgnõiant w.ſoꝛtes hʒ pcepjũ de no faciẽdo.a.actũ l Tractatus. VIII. intelli git abſolute 5 eſſe actaſolmodo. 3SWEn tũc eſt falſa mĩoꝛ iſta.qꝛ ſoꝛtes põt ĩ caib mulctis facere.a. actũ ſine pcco.ſiẽ infuria vl in inuicibili ignoꝛãtia Si vo itelligat ꝙ ſoꝛtes hʒ pᷣceptũ de nõ faciedo.a.deſoꝛ miter ⁊ peccabitr. hoc vtiq vᷣm eſt. Sed iam de neq; facit neq; vult/ꝙ ſoꝛtes tai=r agat⁊ ita ñ facit neq; vult ancedẽs pᷣdicte ſophiſtrie ſue.qꝛ palã ↄcludit ðᷣſormitatẽ aut ↄſequẽtia nihil tenet. Cõſtat eĩ q;q nec de' imo nec hõ poteſtvelle defoꝛmitatẽ ſhᷣ rõe defoꝛmitat dicẽte Dionyſio ꝛpho ꝗ⸗ nemo ad malũ aſpiciẽs opat᷑. velle aũt eit qddaʒ opari ¶ Diſc. Cui ſimplicitas pla cet.placeat ⁊ tua rñſio.ↄſequens ẽ iuditõ meo. Sed neq; ſi caliniabil eet iſta vlal⸗ terg rũſio / deret inueniẽs tãtũ ↄcediq offendit oim pias aures/tã phoꝝ q; mo/ aliũ tſimpliciũ in qcũq; lege viuentium Dic altera ſophiſtriãde futis ↄtigetiby. Mgr. Accepit ſic Añrps fr ere ¶ Diſcipls. Dic reſpõſionem Aut intelligis ꝙ; poſſibilitas ↄꝑatur ad dei potentiam abſolutã ſecluſa omni lege ſen ↄpatione.⁊ ſic ↄceditur.ſed negat᷑ cõ ſequẽtia. ꝙ ergo credẽs ãtixpᷣm futuꝝ ex fige ſit deceptus de facto vel de poſſibili. Roõ eſt clariſſima. qꝛ in maioꝛi non credi it aut ſciuit aliquis antixpᷣm foꝛe/niſiõ lege oꝛdinata.ſciens ꝙ de abſoluta pot⸗ tia deꝰ nõ poſſet facere qͥn potentiã habe ret vt antixpᷣs nũqᷓ; foꝛet Hõ eſt igitur ali qua deceptio ſed ſumna ↄfoꝛmitas. oꝛ ro deceptionis rõnẽ que ponit intrinſecã in deo ↄtingentiã/mõ notauimus Alibi latius apta eſt in centilogio de modis ſi gnikficãdi ¶ Diſcipls Perſpicua fit am/ plius mihi ſapientis narratio.qꝛ qui ſo/ phiſtice loquitur /odibilis erit. Ct iterũ. Illuſoꝛes / iyſe deludet. Dic qui querit mẽdacium ſubuertetur ab eo/cadens in laqueos qͥ̊s tetendit Poꝛro.qui ambulat ſimpliciter/ambulat ↄfidenter. ¶ Mgi Nõ aliter eſt. Narrat Rufin in illo qud adddidit biſtoꝛie eccleſiaſtice euſebij libꝛo it heri futꝰ añxpm eẽ futun / vecepe. Antecedẽs eſt poſſibile ⁊ cõpoſſibile. qꝛ pma nccia ⁊ ſe⸗ cũda poſſibilis.omẽ aũt poſſibile ſtat cuz nckio Sükhla e⸗ qð ĩpiũ ẽ ð deo Ogl vuſtingue mioꝛc q dicit: anxps nõ erit taq; poſſibil ſit. Aut intellige ẽ poſ⸗ ſibilis qᷓcũꝙ lege poſita et tũc iſtaʒ nego. xhii ieennn udio murute rein lüqhno ſlatran bili n Pnsebet anc Uini fnunt cie iie⸗ Permi bes u linre. lebütr deſillc iguidrn Altrhich lubennn ual Khui doleton pafiteg patiater⸗ ſitosin guato. fothers noꝛtẽ pd liis lp ordale crag dinen noeaſe⸗ tandonc luedie dimnatdis cetalrne daridi eo⸗ ſnznego. Mnr 4 adnege ſelneget chnfurmet Adepolb. Kinendn chmicrein ccbſonnepol npormnihr öckigarti —„ nũ.qꝝ arguitas retoꝛquet ſeph / vt ex viſioni de quodam inuincibili ſophiſta contra pietatem fidei.quẽ ſimplicitas pij ſenis/ nudã ꝓponendo yveritatẽ fidei/vicit Dice mur in hoc apð ſophiſtas etiã ömones / pſtare in ſimplici ↄfeſſione fidei. Noſti illuũ qͥ mox vt aliquẽ ſentiebat ſophiſtice vↄtendere/qeſcebat.niſi foꝛſan ex ſilentio ſuo/circũſtãtiũ ſcandaliſatio timeretur. Mos ſophiſtax eſt/ vt tädez ſemetipos V fallatc? appꝛehedaͤt i aſtutia ſua.dũ ad agi bilia venerint. Docet hec pteruia demo/ lemetipos i fines Zrios ¶ Diſciol⸗ empla da. gr. Impulſit fratres Jo ibe ſomnioꝝ inuiderẽt ei querentes media que ſcripta ſunt/ ne mus. Regnauit. Ita qtidie fideles ünpe tit.quoſdãvt deijciat ⁊ exaltant᷑iqꝛ per tri bulatõez huiliant. Fiut doctoꝛes / s in fatuare querit. Fiũt purgatoꝛes. Fiunt ſanctioꝛes q̊s ſatagit inficere.q; diſcipli/ nã/ↄuertũt in pnie patientieq; virtutem Per mittit angelus futura ge demones E in oĩbe fiet electis. ¶ Diſcipls. Hatis eĩ de fallacia em plures interrogatões diri ſti/quẽadmodũ nũq; abſq; diſtinctiõe dã da oſueſcat ¶ OOgrẽ. Aiaduerte q;admodũ ab eis ↄgnita ſimiliter inueſtigare ꝛaudi re. quare: quia ſcit ꝙ dũ querent obniti/ ↄplebũt voluntatẽ dei. Sic ĩ Joſeph ſic ſit vnica rũſio. Video pinde aſiliũ ſa errimũ qð eſt/ ꝙ; ſe fideliter reſoluere in moꝛalibs etiq iſto ꝓdeſt ⁊ expedit. Si dolet caput aliqͥs ex ebꝛietate vel alia cul/ pa.fiat eger. acceptet doloꝛẽ ⁊ egritudinz ſit ꝑs purgationis ſue.peniteat de cauſa. ꝓ quãto eſt culpabił. Si moꝛit᷑ pater/⁊= fiat heres filius locupletatus.doleat pie moꝛtẽ pꝛis.gaudeat gratus de opibo reli ctis. Si puniũt᷑ iudicialiter peccatoꝛes letent de iuſtitia. triſtentur de demeritis. Potes altius ſpeculari dep ꝛeſcientia di circa dãnatos.etiã ſiꝓponistibi talẽ foꝛe rando iuſtitia dei. Juſt/ es dñe ꝛ iuſtitie tue diligẽde ſũt et honoꝛãde.pccavo q̃ ſũt dãnatõis occaſio/ðteſtoꝛ.odio.abomĩoꝛ q talr me velle vis ꝛpcipis Soluit inde laqueꝰ iſte neqſſimi/qvult rñſionẽ vnam dari/dũ curioſus ĩqͥrit. Si de vult te dã Hare.vis hoe ⁊ tu: dic nolo peccare.ꝙ ſi ñ angelus dñni 7 grios (Diſcipls.x maxime quia dicẽ peccauero ñ dãnaboꝛ. Si rurſus vrgeat pulſans. Quid ſi tibi reuelet᷑ tua dãnatõ Quid ſi fuelet᷑ de te petro.ꝙ alt᷑ qͥ pccaue rit ĩ hac die tãde ſaluabit. alter qͥ ñ ita pec cauerit/tande dãnabit᷑. Caſꝰẽ poſſibilis et iõ reuelabis. Nũqͥd eligeres hodie pec care.nũqͥd in pᷣmo cãu öſperares? Rnde cautus ſpꝑ.nõ vnica ſʒ duplici rñſiõe.Ha bẽt hãc induſtriã pueruli/ dũ interrogat᷑ quẽe duobo pł diligis:pr̃eʒ aut mr̃eʒ In quiũt diligo pr̃em diligo matrẽ. Sic in/ terrogat/ demũ petrꝰ.diligis me płhis: Diſtinxit trridit. Tu ſcis dñie q amo te. innuẽs qꝛ diligũt ⁊ alij te. Si Grit.nned malles peccare nũc. poſtmodũ ſaluari Re ſpõdeo. Holo peccare volo ſaluari.Et in altero cãu. Dic volo ſpare qꝛ ſic pᷣcipitur Credo ſilłr deũ nõ reuelare niſi ᷣm.ſʒ nõ ita ꝙ neget ſe ipᷣm. Si ſub electõe ꝓponũ tur duo mala: caue neutruʒ eligas Ham in mal qͥd ẽ eligẽdũ? Atuero ſi culpa nr̃a ceciderimꝰ vt ncce ſit alterũ ex peccatʒ fie/ ri/minꝰ eſt acceptandũ.qꝛ iã ĩ ↄpꝑatiõe de terioꝛis / ſortit bõi ßm aro⸗ Deni; pfiẽ iſte pulſꝰ anglic' q di uũt ſi pia volũtas affuerit ¶ Diſcip 2 plica fallacia m qͥd ad ſimpliciter gr. Loſidera ſolerter vñ volũtas de pſertim a mo ⁊ carne.p ꝓſecutõeʒ voluptatũ.aut ꝑ fugã tribulationũ. Pre ſentant᷑ itaq; ſibi ranq; bone ſimpliciter. caro vel mundus. Hec delectant nunc. bec ↄtriſtãt mõ. Eſt aũt delectatio bona et triſtitia mala. Sivolũtas ſit ĩpia vl in cauta/ofeſtim eligit hoc bonũ ᷣ̃m qͥd ⁊ re fugit ſie malũ. Si vero ſit vᷣtuoſa ↄſulit rectã rõz ⁊ obedit ↄſilio. Si vᷣo neq; ſaè/ refugiet rõʒ oſulere.imo claudit oclos et aures ſibi. Poꝛro.volũtas ĩↄtinẽtꝭ audit r ↄſiliũ rõis/oↄſcia ſibi qꝛ bene ſuadet. Sed tandẽe inclinata p bonuz ſm qͥd/di mittit iudiciũ rõis actualr ↄſiorarel/⁊ im petu ſuo fert ĩilld ſciẽs ſp ĩ hitu ⁊ ↄſenti iagius Aa uci, rõis iudiciũ. i Diſciplus. Quo pacto fieri põt/q; vo luntas ferat᷑ in obiectũ/nõ pꝛeuio ratòis iuditõ ꝙ in i diſceptõ / ſi et qle Ir z oluit colligatiões ſpũales.ſicut in petro materialiter actum Proficit iquã õ oẽs pene es que ſe iſcipul. TXTractatus. V pariſien.articlus habet ita. Si rõ recta⸗ 7 voluntas recta.ẽ erroꝛ ſupple ſic dicere. Itaq; duo ſunt in hõis liberi arbitrij iu dicio. VUnũ qð eſt recte rõnis.⁊ vocatur pꝛie iudiciale ſeu legale. Aliud eſt ꝑ mo/ dũ arbitrarie ptãtis. Arbiter aũt nõ ſo tenet᷑ inſequi iudiciũ ſᷣm leges. ſed hʒ ple nã facultatẽ eligedi ſicut ſibiplacuerit. n aut tale eſt iudiciũ.qꝛ põt inſeqͥ vł nõ ĩſeqͥ ſue volũtatis arbitrio/iudiciũ ratõnis Diſcipls Intelligo tale effici ſepe. xptean ratio pꝛicipat᷑ volũtati nõvt ancille ſʒ ſibi cõſulit vt dñe Poꝛtat tam̃ ſibi lucernã vt videat q;lłr ſit incẽdiũ nõ vt cogat eã.imo diuertit ad eiꝰ imꝑiũ lucernã ſuã.vel ſufſf- focat ⁊ deſerit eã/ne luceat actu pleno.Et ita q́;uis volũtas vicioſe eligẽs / ſit ſpꝑ er/⸗ rãs in electõe tali arbitrariaſnõ oportʒ ta men q' erroꝛ ſit ratione iudiciaria vlł aſſe/ ſiua. Eſt nihilominꝰ vt ↄĩter ignoꝛantia craſſa vel ſupina. Soluit᷑ quẽadmodum Adazʒ potuerit peccare.nec tñ erroꝛe ſedu ctus ẽ in rõe ſic in ↄtinens dũ peccat ð ca ritatẽ nõ ob hoc ꝑdit fidẽ / Perſpicuũ de niq; factũ ẽ auctoꝛis morałl documẽtum. vũ aliqͥd ꝓponit᷑ ↄfeſtim diſcute qd ſitCõ feſtim vᷣgo pꝛudęẽtiſſima ſic diſcui gitabat qlis eſſet iſta ſalutatö. ¶ Dag. Addendũ ẽ ꝓ cautela q̃tinꝰ a bõis ſᷣm qͥc Slectabilibꝰ nimiũ reuellendis voluntas pꝓtinꝰſe diuertat / dũ iſtaoſtiterit ſimplicit mala eſſe. Põt aũt in malis ſ̃ᷣm qͥd de tri ſtabilibꝰ ↄſiderãdis inſiſtere ad pacietiã exercendam. Hõ em̃ furatur intellectũ ſa pientis aduerſitates/ quẽadmodũ volu- ptates. Habes ꝓinde rationẽ dicti illius pus inducti ꝑ te. Jubet apoſtolꝰ. Fugite foꝛnicatõez. Eſſet hic ↄquiſitio de pᷣmis motibo ſi ⁊ qũo repelli debeãt.ſi ⁊ qn ſciri põt ꝙ volũtas acceptat iſtos vł refutat et hoc iputabitur ad peccatũ moꝛtale. Rur ſus ſi ſtat eodẽ tꝑe temptationis/ꝙ volũ tas peccet in venialibo multis.⁊ cum hoc mtltipliciter vitaʒ eternam mereat᷑. Tolle ret iſtoꝝ deciſio/ ſcrupulos a ↄſcientijs plurimis timoꝛatis.¶ Diſcipulus. Sʒ peto trãſeas ad aliã fallaciã qͥ ðꝛ acceden tis. qꝛ ſuꝑ his dubijs alibi tractatũ ẽ Cõ plectit᷑ in ipa accidentꝭ fallacia q̃libet in/ R,12 utilis ↄiugatio ſeu cõnexio.duʒ putet ali qs ꝙ excõueniẽtia vel diſcõueniẽtia aliꝗ rũ duoꝝ vel pluriũ ad vnũ terciũ cõnenie- it. Co ant vel diſcõueniant inter ſe. ſilr iſta dus, vel du Da. Suß boc aut tene pꝛo. regla ꝙ oes ⁊ ſingle volutates q ꝑ carita tẽ yniunt᷑ cũ vno tertio qð eſt deus. ipſe vniunt᷑ inter ſe quãtũcũq; viſe fuerãt dii coꝛdare.ſicut de diꝑſione legimꝰ pauli? barnabei¶ Diſcipls. Pulcerrimũ p (per meã fidẽ) ⁊ gratiſſimã ẽ hoc theoꝛeuma. verificat plae ps. bũ Particeps ego ſuʒ vel duo. 2 oĩm timẽtiũ te.⁊ coſtodiẽtiũ mãdata tua Felix ̊ mirabiliſq; vnio pluriũ ĩ deo/qi in vnico medio ↄnexoꝝ¶ Ogf. Quid de plib quãtũlibʒ vnitꝭ ⁊ ↄiunctꝭ in alio q; in deo: Hiſciols Ciideo ; ñ ſimpli citer vniunt᷑. fas ẽ ꝙ nulle virtutes inter ſeↄiũgunt /ſi nõ in vnica vᷣitate hma cõ/⸗ nexe ſint ¶ gr Hoc videt᷑ difficilius. pᷣftim cũ in diuinis videat᷑ exceptõ fieri. qm̃ pꝛ ⁊ filius ⁊ ſpũſſcũs/vniuntur vna veritate qᷓ deus eſt ſeu diuina eſſentia eſt aũt aliꝰpꝛ.alius filius.alius ſpũſſcs. Diſcipłs. Bubintras aliã fallaciã acci⸗ dentis.ad quã alie qᷓi ſingule reducũtur. quẽadmodũ fallacia ſᷣm nõ cãm vt cim. ſicut fallacia ↄſequentꝭ que oẽs fere ple ctit᷑ paralogiſſi imus ex lo dialeticis ma 5 le foꝛmatos. ¶ Dgr. Bubit aim recoꝛ gatio gñalis/me dũ puerulłꝰ eſſeʒ legeiſſe quãdaʒ fallaciaꝝ applicationẽ moꝛaliter dQqg peccata moꝛtalia.ſʒ abolita ẽ recoꝛda- tio ſpecialis ¶ Diſcipulus. Dic ſi hahes mꝰ ant dicere ꝙ infernalis beſtia/de ma ri paſſionũ exiens a coꝛde impij qð eſt ſi cut mare feruens/hʒ ſeptem capita.⁊ coꝛꝛ nua decẽ.qͥb impellit ad trãſgreſſiones / nominatim ſeptẽ. Appꝛopat aũt q̊dq mõ ſingulas ſingulis capitalibovicijs ¶ Nti Arguẽés ita Ois magnus eſt honoꝛâd'. tu es magnus. dũ qꝛ nibil hʒ qð nõ acce pit. ⁊ ita de nihilo ſui poteſt gliari quaſi pncipio. Si aũt veneritgag ven pncipiũ iã nõ i ſe ſʒ in dño glłiet᷑ ¶ Diſciplłs. Pla cet adaptatio. diſcurre ꝑ reliq̊s (¶¶ Æοα Vtit᷑ adinuidiã fallacia ᷣm non cãm vt cãm. arguẽs ſic. Oẽ nociuũ eſt odiendũ. Iſte qᷣ pollet vᷣtutib / tibi nocer. Collit em̃ tibi ne ſis in vᷣtutibo ſingir honoꝛan dus. Ecce ꝙ virtutes aſſumit ad cauſam odij/que ſunt ad amoꝛ cauſe vere ( Ati tur ad irã fallacia ignoꝛãtia elenci. quaſi. iſtam in Fonmt vel aliquã affer pꝛsoba bile gr/Hõ recoꝛdoꝛ illius.poſſu / Fiann Uinin ee vincaenn miatate 1 gen ltis ſeaB amnolae nniia lnicus. vufi 4,crcu 2ge Jte ntllaeu meniat Porene⸗ ſickor Nnonn Gantet aaccitn niun orinu gluo mare 7 ſolſtie Ulityann ſigedicn üdär ſinäſcän ſeupocn yulator iüſifien yeimi ingobi bon Gllino luindin ſreigleni . mnife denloti benes ſpecalr⸗ lüöfen ferode ins oſn. ia de ma wpacöckſi ci den n iſigehiones, Ntaütgin byrias (i ösnench ckhonoris. bycoote ign qni 6wbnoh dasn C mnon nn nückocan no ſngr doeen ſumitM euem RZ latia ſpectãt accidẽtis ¶ Vtit᷑ ad au anm fallacia ſ̃m plures interrogatiões vt glias materig? Super Magniticat. Sdictoꝛiũ ſumat ab aduerſario honoꝛis ſui/dũ ꝑturbat ipᷣm / ne aliter q; opoꝛtet gliet Debet inſuꝑ iraſci culpe non ꝑſone. mititatẽ.nõ maliciã ipᷣaʒ iraſcendo nutri re¶ Utit᷑ ad acediã ↄiugatõibo ĩutilibꝛ ⁊ ĩTeptꝭꝑ euagatões mẽtꝭ innũeras.q̃ ad fal tit᷑ ad auarici vnã.dũ ad oẽs neceſſitates hũanas ſub/ leuãdas/dicit ſufficere ↄgregare pecuni as.que frequẽter afferũt plures indigẽti as.qꝛ qui plura hʒ/płib⸗ iniget Utit᷑ ad gulã fallacia ᷣm quid ad ſimpliciter. Iſtud ẽ delectabile Sonn gule.g eſt ſim pliciter eligendũ ¶ Utit᷑ tandẽ ad luxuri anm fallacia iſta ⁊ altera.qꝛ nõ ↄiungunt᷑ extremitates ↄueniẽti medio Yallaciã qͥʒ pꝓponit ↄſequẽtis arguẽs ſic Gñatio filio rũ eſt bona. erga ceſſatio a gñatõe mala. p argum̃tuʒ a gno ſenſu gꝗð fit ab opoſi to antecedẽtis ad poi — 3z3 ecce cũ tibi q̃i ſcolaſtico ſatiſſacere cupio viciũ curioſitatis apð nõ ſcolaſticos ve/ reoꝛ incurro ¶ Diſcipls.olerabũt.int 98 9gruas eis / hãc infuiſſe ſcolaſticã ¶ gr. Ita maxime qꝛ pᷣtan gelus dñi bon?ꝰ/ex iſtis maligni ſophiſte tes ¶ Diſcip. Tãge qũo ¶ VBgf. Si ꝑ ſigla diſcurſus e eiet faſt diũ Dicã vᷣo tibi ſub ↄpedio reglaʒ certiſ ſimã ſed nõ ab oĩb ſtatim ↄgnoſcibilem ſeu pꝛacticabilẽ.Sic ĩ pure ſpeculabilib⸗ nulla foꝛmat᷑ ↄſeqñtia/tenẽs vniuerſalir niſi fieri poſſit reqductõ ad pᷣmaʒ ⁊ vnicazʒ yeritatẽ qᷓ deꝰ eſt Sic valet nlla ↄſeqñtia in agibiliba bonis / niſi poſſit reduci ad pᷣ mã bonitatẽ q̃ de ẽ.finis oĩs bonitatis Sillitudo fũdat᷑ in hoc.q ſic ſe hʒ finis vltimꝰ in agibilib ſicut pmũ oncipium incõplexũ vł ↄplexũ in ſpeculabilibo hec ẽ phᷣi.¶Poꝛro.ñ fit ſilogiſmi reſolutõ ad pᷣ mũ pᷣncipiũ reꝝ ſpecłabiliũ:niſivᷣtualiter pulſibꝛ curioſis anene ulie ad vᷣtu/ aut expᷣſſe regulet᷑ ꝑ dici deomĩ aut ꝑ dici denllo. alioqͥn nõ poterit effici vᷣa ↄᷣdictõ penes q; defficit fallatia ignoꝛãtie elenci ſpecialr.ſed gñalr etiã q̃cũq; fallatia Hiĩc eſt ꝙ ex puris indefinit nõ tenet argumẽ — tũ ð foꝛma nec ex puris negatis. Hicẽ ꝙ; termius ↄiĩs ad ples res ſic hoc nomẽ eiſ⸗ ſentia diuina nõ põt eſſe mediuz ſufficiẽs in ſilogiſmo expoſitoꝛio. Hic.ẽ ꝙ ſi affir matiua dici öoĩ includãt oĩa qᷓ poſſunt deſte uiecropacio ns ſucfcr v fin milſa deoĩf Exẽplũ. oĩs pr ẽ grans.ſi ñ di ſttribuat ꝓ eſſẽtia dina/ñ ẽ efficax pᷣmiſſa ad ſilogiſandũ ð dici deoĩ.⁊ſic ↄſtat tẽ.q eſt vlis falſa p eẽntia Hõ alit accipiẽdũ ð̊ dici denllo ꝙ neget᷑ omẽ qð affirmatia dici deomni ponit alioqͥn ñ eẽtva dictõ adũt in abſurditates nõ ferẽdas/ q; iſtud nõ ↄſiderãt.Cõcedit vnꝰ ꝙ duo 3 dictoꝛia nõ vᷣificant᷑ in iſtanti tpis.alius ꝙ; innũerabilia vdictoꝛiavᷣa ſunt in iſtãti etnitat. Aliꝰ ꝙ pꝛimũ pncipiũ nõ eſt eui gens in dinis cu ſit ibi pᷣcipue certiſſimũ Aliꝰ ꝙ aia mouet᷑ ⁊ nõ mouet᷑.qꝛ mouet in mãau ⁊ qͥeſcere ſimul põt in pedeAlij ꝙ relatões in deo ſunt de' 2 nõ ſũt de. Alij negatõ capiat᷑ ð dici vnllo/q̃ ſcʒ negat oẽ modo.loco.⁊ ceteris euidens ẽ ꝙ erit vᷣa gdictõ.Et ſi non.nõ. Vnde nõ pdicunt iſte due pr̃ gnat.eſſentia non generat.niſi neget negatio generationẽ a patre. Sed homiẽs groſſi intellect/ſubtiles iſtas ñ aduertũt reſolutões ĩ negãdo vł affirmã Diſcipls. Edoctus ſum iuuenis ſuꝑ oc dici vomĩ ⁊ denllo/ꝙ in eis fũdatur vł reſoluit᷑ omnis ↄſequẽtia bõa ⁊ foꝛma lis.ſʒ nõ hũi tã expᷣſſaʒ ſuꝑ iſt explanatio nẽ. Putabã qð idẽ eẽt ꝓpoſitõ affirmatia cũ dici ðoĩ. Sed video differẽtiã nõ mo/ Kutat idcirco ↄdictões eẽ vbi nõ ſũt. dicã.ſiłr ⁊ ĩ dicinllo.¶ Ogr. Conabã tur aliqͥ ſoluere paralogiſmos in dinis/ addẽdo ly qð eſt Sed hec ars bꝛeuioꝛ eſt ⁊ certioꝛ.quã dir. ſatis intelligit poſuiſſe Platõici q̊ʒ de hoĩe ↄõi ⁊ ſinglari loquẽ tes / habebãt introducere tle dici ¶ S Nũqͥd.nõ mite ſunt ↄſequẽtie topice ſeu ¶ Ogf. Pꝛucdẽter opponis ꝓpter caoni/ ſtas ⁊ legiſtas.ĩmo/ꝓpter oẽs in ſacra ſchbᷣ tura ↄſequẽtias. in moꝛalibo ⁊ hiſtoꝛicis accipiẽdas mõ qͥ ↄgruit moꝛali negotio. vbi nõ pñ̃t hẽri ↄſequẽtie vt ſepi niſi q̃ tenent ſolũ gra materie ⁊ ñ foꝛme.q̃les ac cipiũt᷑ a locis dialeticis. quales pᷣterea ñ reſoluunt᷑ ad odictionẽ.niſi ſᷣm qͥd ⁊ mo dificate. At ſi dicatur Reſpõde ſtulto iu xta ſtultitiã ſuã.ſtatim ſubdit᷑. Ne reſpõ deas ſtulto iuxta ſtultitiã ſuaʒ que videẽt contradictoꝛia.Silr leuãgelio: Giideit r 3 ie A pñt nec dñt iſto mõ reglari Zractatus. VIII. opera vr̃a bona Et in eodẽ textu cul-an ipocrita qͥ faciũt oꝑa ſua coꝛã hoĩb⸗ Sz3 rõ dictoꝝ/tollit ↄᷣdictõeʒ aparẽtẽ imo ex iſtentẽ ex vi logice in ſpeculabilib. Hinc de ſubtilitate logicoꝝ ⁊ metaphiſicoꝛum ſurrexit dictũ/ꝙ nimia ſubtilitaſ repbat᷑ in iure.cuiꝰ intelleccꝰnũc expoſit/veriſſi mus ẽ atq; ſalubrius.alioqͥn ſunt ad mo rale negotiũ ſubtilitates hmõi logicoꝝꝛ ?t methaphicoꝝ/ſicut cynifes egipti moꝛa les ocłos ſuis aculeis tenebꝛãtes Sunt ex aduerſo groſſi moꝛales ad ſubtilia ſpe culãda q̃ de methaphica ſunt ⁊ theolo gia ſpeculatia nĩs ihabiles ſiẽ mõ diximꝰ.qe· iũt niſi ꝑ tropos ⁊ g⸗ Diſg. Quoꝝ ẽlauda tioꝛ cõditio: Dgr Utraq; laudabilis imo nccia.ſʒ ꝓ nccitate matiaꝝ varianda Dicit phᷣus in pmo ethicoꝝ de q̃rẽtibus acribologias id eſt metbaphicas demon ſtratões/in moꝛalib.topicas aũt rões in mathematid.vtrũq; ẽvituꝑabile.qꝛ qren da ẽ certitudo iuxta negocij q̃litatẽ. Pro ficit hec regla ↄtra nimiuʒ ſcrupuloſos iĩ moꝛalibs.dũ certitudinẽ qᷓrunt ãplioꝛẽ ↄſequẽtias nõ accip pologos mõ ſuo ¶ Di hẽri poſſit.ſecluſo miracło.ſuffic eĩ ꝓba/ bil ⁊ moꝛal cõiecta¶ Diſò Coõcoꝛdas mo re vulpis fabuloſe q̃ diſcantũ philomene tenoꝛẽ coꝛuo dedit Miſces groſſuʒ ſub/ tili.vtile dulci.imo iã ñ miſces ſʒ ſuades ſeparatiʒ accipe.¶ Aeni ſi placʒ ad alterã pncipalisↄſideratõis declaratõeʒ.q; oĩs ↄſequęætia debet in agibilibo reduci ad v bes aplm. Oia in gliaʒ dei facite Habes xpᷣm. Primũ q̃rite regnũ dei. Habes ab eodẽ pᷣceptũ de dilectõe ði ſuꝑ oĩa q̃ finis pᷣcepti ẽ. Quocirca ↄcludius ſalubꝛe pꝛo xſianis oĩb documentũ. Pl inſiſtẽdũ ẽ dilectõi q; ſpeculatõi Plus inſuꝑ vnioni affectꝰvacãdũ ẽ qᷓ; diſcretõi intellectus Dilg. aperi qũo.¶ ¶ Ogr. ꝓpꝛietas intel lectꝰ? ẽ diſcernere.⁊ hoc aðo q' illa qᷓ realir idẽ ſunt/ſatagit.⁊ valʒ ſeꝑatim ↄſiderare ⁊ ſepata ↄiũgere. Veritas ẽ hec phie ⁊ erx perientie. Atuero ꝓpꝛietas affectus ẽ ſe in vnũ ferre ⁊ ſe ĩvnitatẽ recolligere.vbi etiã diſtincta ſuut realr amata. oropterea di cũtur amãtes ſe/vnũ coꝛ.vna aĩa.vnꝰſpᷣꝰ Cuũ aũt deus ſit totꝰ öſiderabil/ſm oẽ q; in eo põt intelligi.ↄſtat q̃nta facilitate et libtate põt affect' ſe totũ in deũ ferre. n cellectꝰ dũ difcereta rimat᷑ methaphicado circa deũ penitus vnicũ.plus ſpgit᷑ plus dDifficultat. min? edifica in fine Ke eſt dilectõ. Deniq; nõ ita deũ ↄpᷣhẽdit velap phendit intellecrcum nõ ſita nob torꝰ ccõ gnoltibi ſſ eſt tot?ꝰ amabil.ſi foꝛmaliter unt ĩ deo pꝑfectões diſticte ad affectiuã que totũ amare querit. nõ ꝑfecte foꝛmal? hãc łillã. ¶ Diſꝗ. Saluberrimũ ĩ phicz radice dogma fũdatuʒ elicuiſti. NHos em iubemur oẽ intellectũ captiuare in obſe / quiũ affectus xpᷣiani.que neceſſitas eſt / totũ in intelligedo ſeu diſcernẽdo deum nrm/ꝑ vniuerſuʒ labilis vire Mo Nudi um ↄſumere.nec m attingere ?⁊ effici potiꝰ tales temerarios aſſertoꝛes. garrulos.inflatos.aridos.ſine deuot.. ſine pietate ¶ Ogr. Experta loq̃ris pꝛo dieb nr̃is. Quocirca ẽ laudãda pᷣ talib/ ideotaꝝ ſimplicitas amatĩa. Neq; mibi vident᷑ aliũde phᷣi dati in repꝛobũ ſenſũ/⸗ ; eo ꝙ relicta pietatevnitiua affectꝰ cirz deũ.toti euanuerũt ꝑ inqͥſitões ſolius in tellectus.impulſi nõ dubiũ a ſpiritiber roꝛis qͥbo fuierũt ꝑ thelatas theoꝛgias ſa crilegas potius qᷓ; creatoꝛi.Collaudãdꝰ da extremũ eſt. doctoꝛ theologus. cuius doctrina ſic erudit ad intellect diſtincti onẽ.qꝙ nõ minus allicit trahit ⁊ inducit/⸗ ad affectus vnionẽ beatoꝝ angeloꝝ circa nos ex hiſtoꝛia Pe tri qrimus ꝑ mlia digreſſi ſumꝰ.vix tam̃ attingimꝰ pauca/pꝛo młtitudine dicẽdo rũ.nominatim circa pdictõis obſeruati⸗ onẽ.ad quã opoꝛtet fiat oĩs reſolutõ SDʒ neceſſariũ pᷣdiximeſſe. ꝙ in pa Zdictiõe/ negatio deſtruat /qͥcquid ⁊ q̃lecũq; qð af firmatio poſuerit. Yudat᷑ in hoc ars obli gationũ. ars inſuꝑ rñſionũ ad inſolubi/ lia logicoꝝ.arſ theologoꝝ circa miſteriũ btẽ trinitatꝭ Sepe ei fit apð ſubtilit᷑ itelli gẽtes ĩ ſpeclabilibo/q negatõ ñ accipit vt / negãs ſimplr oĩa ð qͥb fit affirmatõ. Di cimei ꝙ pẽ ⁊ filiꝰſũt eẽntia dina. tñ ve di cimꝰ ꝙ pꝛ non eſt filiꝰ. Nõ accipit ibi ne gatio ſecludẽs eſſentiã.ſed vnitatẽ ſolum perſonalẽ Saluat hec ↄſideratio/młtos ſubtilit᷑ foꝛmaliſantes.ſʒ pauciſſimi ſũt/ qui capiant virtutẽ negatõis hmõi non ſimpliciter ſed cũ moderatõe. Circa hãc vt eſtimo moderationeʒ phᷣs in materia trinitatis faciliꝰ admiſiſſet q; hominez nõ pp̃'i ſi fides ab eis ſecluſa ſit. bec autẽ fides ſaluat eos dicentes. Magiſternẽ 53 ecce dũ officia — Seani 4 ſugpog⸗ mni,d in, n x Ubapal. Giünge ſorrin. ſctu fuitporns Conndun ſofüi ſunktise ipins ſithören nrem giaguſt⸗ Golinar gunte ſoperſollo adomini ſleti. Ou eſtoſcſſo⸗ benta dgo⸗ vmn ſage fogbedni⸗ de donüg hocitore d lifcioſpee olelneai bensenmin cdanfants Wispncton Nii eccleſt ſiemng Cmmulin Chitoirſe un vir n mdmmedicid wsobſenand⸗ Super Magnikicat. xpᷣs ſpõſa ipᷣiꝰ eccia.dedit nobᷣ ita credere ſimł ⁊ↄfiteri Sufficit auctoꝛitas Si plꝰ detur intelligi/gratias ei.¶ Diſcipulus Sentio ꝙ mlta ſuꝑſint ex ꝓpoſitis ð an geloꝛũ cuſtodia.bhões exaltant᷑ contra diabolicos impulſus. Vix diximꝰ ð aſtã tia boni ãgeli q̊ ad pᷣmum.de illumĩatõe ſua quo ad ſcdᷣm. de impulſu ſuo quo ad tertiũ. Ouid de clamoꝛe.q̊ iubet ſurgere petrũ.q̃i myſtice diceret Surgevelociter ſpem fac i uſſa ꝑ obediẽtiã q̊ ad quartũ. Ogr. Hoc eſt bripue fuandũ alioqͥn nihil valet cetera. Soluit pꝛoiñ quĩto li/⸗ atũ angelꝰ. vnde timẽs ⁊ gratus magni icat dñũm. Educit ſexto petrũ qꝛ Ihs ſu ſcepit eũ. Septimo libertati relinqͥt.tũc viuit purus velut hic ⁊ nũc moꝛiturus. Cantat dũ exierit de carcere coꝛpoꝰ Nũc ſcio vᷣe ⁊c̃.q̃ pus exiſtimabat ſe videre vi ſum.Et qͥd oẽ qð vidẽus in carcere põiti niſi viſus aliqͥs fidei ſimulz ſpei. Tũc ãt ſciet hõ vere cũ liberatꝰ ab angelo plene/⸗ relinquetur in libertate gloꝛie filioꝝ dei. qñ depoſitꝭ potẽtibo de ſede/ glłiari licebit apud ſanctoꝛuʒ oĩm ↄciues.Et exaltauit humiles. Megetemur de reliquis. Segquituꝛ quarta pti tio per ſoliloquium vbi de cuſtodia ange ox notulas qnqginta. Orima Apoſuit potentes de ſede ⁊ ex altauit hũiles.¶ Dis igit᷑ hu/ milis anima mea quatinꝰ exal teris. Magnifica.magnũ pᷣdi ca dominũ.Gratias age ſibi inquiete tui ſilẽtij. OQuid niſi magnificet᷑ iſte cuiꝰ opꝰ eſt ↄfeſſio ⁊ magnificẽtia. Gratias ⁊ tibi beata vᷣgo cuiꝰ ẽ hoc magnitudis exoꝛdi um Itaq; ẽ gratũ aĩe mee poſſe in magni⸗/ ficatõe dñi/cãtico tuovti Donũ iſtõ ẽ gr̃e dei. donũ ꝑiter meriti tui· Deder exẽplo tuo cãtare dño pᷣmitus miſericoꝛdiã pꝛo bñficio ſpeciali.Quia reſpexit hũilitateʒ gancille ſue aĩe mee.creãs eã ſui capacẽ.fa/ ciens eam in baptiſmate ſui participẽ at/ q; dei ↄfoꝛmẽ.ↄfoꝛtans eam ſacre ↄfirma tõis vnctione.Deinde ꝑ penitentiam. re parans lapſam. eruens eam totiẽs miſeri coꝛditer ab inferno inferioꝛi.cibãs eã pa ne celeſti qui dat vitÄã mundo.ſpem dẽiq; felicitatis eterne ↄcedens ( Magnificat gnima mea dñʒ Cantans ei miſeꝛicoꝛdiã ſimul? iudicii / pomnibyet ſingulis ani mabus/cum quibo debet eſſe anima vna. ⁊ coꝛ vnum.quia miſericoꝛdia ſua/eſt a ꝓ genie in pꝛogenies timentibo eum. Cãtet rurſus anima mea magnificãs dominuʒz Primo ſuper iudicio/ qꝛ depoſuit poten tes de ſede. De hic ſuper miſericoꝛdia.qꝛ exaltauit humiles. Fiat iteꝝ conuerſio ðᷣ miſericoꝛdia in iudicium. quia eſuriẽtes impleuit bonis. Ecce miſericoꝛdiaʒ. Et ðᷣ iuditio ſeqtur qꝛ diuites dimiſit inães Sola poſtremo mia ſicu t ab initio decã 88 ntetur. Quia ſuſcepit iſrael puerũ ſuum recoꝛdatus miſericordie ſue Appoſuit ab initio magnitficare ſe lucifer ſuper celum et adam poſtea ſuper terram. Zu vo btã noſtra/contrario mõ magnificare cepiſti non te ſʒ dominũ. Vide anima mea ſi vᷣe magnificas dominũ Si ſis humilis an cilla ſua.nõ diaboli ſerua.nõ ire filia Hoꝛ rendũ nimis eſt dictum ad iudeos. VUos ex patre diabolo eſtis.Et iterũ.Oui facit peccatum/ſerueſt peccati. Proditoꝛ igit domini ſui.nõ magnificatoꝛ. Vide ania mea ne magnifices deũ v̈bis/ fact aũt ne ges / vilifices ⁊ blaſphemes. Dilige ſalu⸗ tare ðᷣi.ↄfitere pẽta tua ⁊ dic ſp magnifice tur dñs. Nolo ſolã te cogitauerꝭ FHolo ce teros excluſerꝭ.Exhortare potiꝰcũ exulta tione ſpiritꝰ. Magnificate dominuʒz me cũ.⁊ exaltemus nomẽ eius inidipᷣʒ. Ma gnificatio tua ſit omniuʒ ↄmunis.⁊ om niũ ſit tua ſpecialis. Ita enim dicet fieri magnificationem vnaʒ ſicut eſt cor vnuz et anima vna. Si cecinerimus magnitfi⸗ cantes dominum/pꝛeuenient nos pnci/ pes angeli noſtri cõiuucti pſallentibus. Sis o anima mea talis qualiũ inmedio ſu nt ydẽ pncipes. Sis tympaniſtria.qꝛ ſunt in medio iuuẽculaꝝ tympaniſtriaꝝ. Aduleſcentule ſunt iſte domine deus fa⸗ lutaris meus /que dilexerunt te nimis.qᷓ per mortificatõnem carnis innouate ſua uiter tympaniſant ¶ O ſi depoſito one re veteris homĩs qui nos tyranniſat.qui nos in carcerem mittit vt herodes petrũ. qui nos tradit quattuoꝛ paſſiõibo carnis noſtre/quaſi totidem quaternionibus. Eſt enim quelibet in quattuoꝛ qualibet. Qui cathenis alligat duabo que ſũt amoꝛ voluptatis ⁊ vãitatis.O ſi nos intenhec mala ſopitos diſcinctos diſcalciatos pᷣ/ ueniat vel vnus de pꝛincipib iſtis. Oſi angelus aſtet. fulgeat. pullſet. ſi urgere cla * = met/ſoluat et educat. libᷣtatiq; relinquat. O ſi tũc iubilo coꝛdis.in magnitficatiõe aĩe. in exultatõe ſpũscantare licebit Hĩẽc ſcio vᷣe quia miſit domin angelũ ſuuz et ãta eſt dignitas tua o aia eripuit me. mea/tanta ꝙ ab exoꝛdio creatõis tueltibi tueq; cuſtodie deputatus ẽ angelꝰ vnus de pᷣncipibo celi qͥ depoſitis potẽtibo ĩ ſua ſuperbia de ſede dignitatis ipᷣe hũiliatus ſub dominoꝓpꝛio et ſupꝛemo exaltatus magnificans non ꝓpꝛium dominum. ſed dominantis maieſtatꝭ imperiuʒ. Deniq; datus eſt tibi/quatinus ſe rectoꝛe/ſe du⸗ ce/ſuſcitet te dõinꝰ de puluere e: ſtercoro ſo coꝛpe.vt collocet te cũ ipᷣo pncipe tuo. ceterisq; pꝛincipibus populi ſui et ſolinʒ gloꝛie teneas in palatiodei. Caue pꝛeoꝛ o anima mea/ne ipſi ſis ingrata tanto pꝛin cipi tuo. Noli turpiter in oculis ſuis vi/ uere.noli vilis offendere..noli pꝛeſentiiã ſuam a te moleſtis actibus iniurioſa rĩpel lere. Ve tibi. ve ſi eo lõge ſtante vim faci⸗ ant ⁊ impulſum qui te querũt ꝑdere.ſeda cere ⁊ deuoꝛare.Qua tũc virtute reſiſtere. qua poteris aut ſcies induſtria/ ſola mi/ ſerabilis ceca.nuda pauꝑ euadere: Cõfi⸗ de nihilominus etiam ſiambulaueris in medio vmbꝛe moꝛtis. ſi vincta fueris in mẽdicitate ⁊ ferro/ pᷣnceps tuus pius et cuſtos eſt tuus tibi nunciꝰ id eſt angelus pꝛeueniet te frequenter. aſtabit. fulgebit. percuſſoq; latere tuo quod eſt ſindereſis. acclamabit ſurge velocit᷑ per ſpeʒ. cirũda tibi veſtimẽtum tuuʒ ꝑ operationem.pꝛe cingere per diſciplinã Calciate in pꝛepa/⸗ tionem euãgelij pacis ꝑ obediẽtiaʒ.Lũc catene ↄſuetudinis male cadent de mani bus tuis vt poſſis bene agere. Educet te de medio duoꝝ militũ timoꝛe ⁊ dolore.? hec infra te. ranſibitis ipᷣe ⁊ tu/pꝛimã ⁊2 ſecũdã cuſtodiam noctis/cirea carcer Ecce ſunt hi cuſtodes/mundi tẽptatões indeſiderijs ⁊ leticijs vanis.quos bona ſpes tranſit ⁊ letitia ſpũalis VUenietis ad poꝛtã ferreã Hec ẽ diabo lica cuſtodia ter tia.que viſo angelo diſcedet vltro. viam faciens tranſituris.Tranſibitis vicum vnũ ſtrictum ⁊ longũ ⁊ rectũ. Hec eſt ſcã meditatio de diuinis/poſt ſatiſfactioneʒ de peccatis. Hic te videbitur relinquere ductoꝛ tuus.quia ſoli deo ꝑ contemplati onem tüc aſſutis. ⁊ herebis ſola ſoli.vni ⸗- ca vnico.Quid eſt em contemplatio / niſi Fractatus. VIII. afleſtentia coꝛam deo.⁊ hoc in ſecretoſo/ litudinis.in ſereno luĩs diuini.in amẽo pacis. Po ſtq; ſaluũ te fecerit a puſillani/⸗ mitate ſpũs.ꝑ ſecuritatẽ.⁊ a tẽpeſtateꝑtrã qᷓlitatẽ. poſtq; indicauerit tibivbi paſcat vybicun bet in meridie. Tẽpſalles ex ſentẽ tia.Dominꝰ regit me ⁊ nihil mihi deerit in loco paſcue ibi me collocauitDeniq; ſi pꝛioꝛa reſpexeris quaſi tibi ſobꝛie reddi / ta et rediens a mentis exceſſu ſuſpirabun da grataq; cantabis NHunc ſcio vere quia miſit dominus angelum ſuũ. ein / ceps iam conaberis redire ad ipᷣm famili gris eſſe ſatagens amplius ⁊ amplius pᷣn cipi tuo angelo bono.cuius pꝛeuentionẽ in medijs peccatoꝝ tenebꝛis in obliuiõe toꝛpida.diuine ⁊ ſue pietatis experiri da⸗ tum eſt. Abſit vt aliqũ immemoꝛ ſis liba tionis tui.Caue ſic poſtmodũ eſſe moꝛtu a in coꝛde tuo.Abſit vt gaudiũ ſuũ ſuoꝝ q;/ quod habuit inpenitentiali ſolutione tua/perdas vnq; vel minuas.Dic ſedulo dic toto coꝛdis incendio ad miniſtruʒ tu um qui totus eſt ignis dei.quia miĩſtros ſuos facit ignem vꝛentem id eſt vꝛiel.dic angele qui meus es cuſtos pietate ſuper/ na. Me tibi ↄmiſſu m fua.ðfẽde.gubᷣna qruulos honoꝛa qui tales angelos habent. Doce ſimiliter eos credere.hono rare pꝛopꝛios angelos qui vident omnia que faciunt. Caueant eis ſpectantibus a gere turpia que videntibus hominibus facere nõ auderent. Aſſueſcat orareſſepiꝰ quilibet bonum angelum ſuum.modo pᷣ dicto vel ſimili. Cancellatis manibus ſu per coꝛ et pectus ſtringens. Dicat exaffe/ ctu magno ꝑpuubł coꝛpoꝛe. Mi bone an/ gele cuſtodi me bene (mẽ bon angel gar des me bien) Sic imbibat noua teſta qʒ vetꝰ ſeruet odoꝛẽ.Lactet ab vberib/pie / tatẽ religiõis.ad deũ ⁊ angiʒ ſuũ.ſicut in fãs Agnes Jheſũ Nõ em̃ paꝝ refert pue ros/ſic vel ſic affici. Loquoꝛ expertus c- idam infanti / pater effigiauit ſe contra parieteʒ in modũ cruciſfixi dicens. Uide fili mi. qꝛ ſic fuit crucifixus ⁊ moꝛtuꝰ ðᷣꝰ tuus qͥ te fecit ⁊ ſaluauit. Mãſit hoc exẽ⸗ plar puero vt habuit mẽoꝛiã illa etas illa aĩa ſpeculũ adhuc mũdũ.mãſit vſq; in ſe necti ⁊ ſeniũ creſces creſetiby anis Bñdi cis fuit dies obitus ſi ui ̊ obuiam ijt xpo ꝑ crucis hũiliationeʒ ſublim iter exaltat nu 9 aenp mnizſ gaotnen gbireden mmlun od ril Nilſangt Gtgnn, geu igcor dioecenan Kennnin ls delnn lonſst Plitoni cuicbin Cipnio ſensG Mcrlun omnnegenn tittner foaſtuid Nereanton din Oaln dotecn ben Nſemndirh rsi ſopiruners abangeon tio Peret tudindo molei tebñpla nccſanec rſupſubt Pegiment debitanof ctoin⸗ ſußlibe an iſocder Mimn Giftis⸗ Wisinil lib/ lix⸗ menden riſao leſne an onmeg “ — DH . 4 Supet Magnilicat. cans in nobis nomẽ ſanctũ ſnuum. ⁊ hod quo adimpletionẽ pꝛeceptoꝝ ⁊ oſculum pedum ſᷣm animalem obedientium ſtatũ BSi peeterea ſoluerit angelꝰ tuꝰ bonꝰ col ligatões infirmitatũ nr̃aꝝ. Si nos edu nas irremunerataʒ cuiuſſibet ad ãgelos xerit a tenebꝛis tot fantaſmatum ⁊ cuſto abire enorlonen Mafnzi nõ diarum. Si poꝛtam ferream aperuerit. exultationẽ ſpũs ĩ recoꝛdatione ¶ uid vt nos in pꝛimis canentes ſuſcipiat an/ poꝛro dicemꝰ O regina celoꝝ.o dña an gelus magni ↄſilij xpᷣs ad oſculũ manꝰ. geloꝝ.qͥd de filio tuo qͥ vocatꝰ eſt magni QO¶ Audlis an libenter. obſecro te dña an/ geloꝝ/piumde tuis angelis ſoliloquiũ. ſimul ⁊ pꝛeconiuʒ: Audis pꝛofecto.imo nude ↄſpicis ↄplaces ⁊ apꝛobas. Pijſſi ma q̊ʒ/vᷣbũ de pietate collaudes. neq; ſi/ o⸗ q/ vo gratiaꝝ actiones.qꝛ timentibo miſeri/ ↄſilij angelus: Conſiliũ illud magnuʒ ⁊ antiquũ/ꝑ ipᷣm verbũ fuit nunciatũ ⁊ ex pleiũ ¶ Bi mj es pᷣncipis/imo creatoꝛ ãgeloꝝ Si mr es illius qui totiẽs nõiat dñs exercituũ/dñſq; virtutũ.qui electus eſt ex milibo tã angeloꝝ q; ſcõꝝ.Cuiꝰ cur rus deceʒ milibo mltiplex. iure ſugpeſt / vt exaltata ſis ſuꝑ choꝛos angeloꝝ: vt audi as a filio tuo. Equitaui meo aſſimilaui te.qui tibi me parificaui.tibi me humili⸗ aui paulo minus in h̊ ab angelis minoꝛ factus Sic homiliatus in te ⁊ me ⁊ te ſu per exaltaui.vt in nomine Iheſu ⁊ marie omne genu flectatur celeſtium terreſtriũ ⁊ infernoꝝ ¶ Geatus ille cui beata dede ris affectũ diligẽdi te.honoꝛãdi te.loqui de te. cantando tecũ. magnificat aĩia mea dñm. Salutandi te aue maria gra plena dñs tecũ.bñdicendi te ſuꝑ oẽs mulieres. ↄfitendi ⁊ laudãdi.qꝛ bñdictus fructus vẽtris tui Jhs Amẽ. eatus cui btã ſpiraueris affectũ petitiõis ſeptifoꝛmis/⸗ ab angelo magni ↄſilij filio tuo deſcẽden tis. Pete in pꝛimis tripliceʒ nobis beati tudinẽ.obiectalẽ ĩ ſcĩficatõe nõis ſui.foꝛ/ malẽ ĩ aduẽtu regni ſui.vᷣtualẽ in adĩple/ tõe bñplaciti ſui.Deiñn ꝓuẽtũ cuiꝰlibʒ rei ncẽſarie coꝛpoꝛi vel aĩe.in pane qtidiano ⁊ ſuꝑſubſtantiali. Deniq; remotiõis im/ pedimenti.ſit illud culpa.dimitte nobis debita noſtra.ſit illud pugna.⁊ ne nos in ſeria.ſʒ libera nos a malo ¶ Beatus cui ducas in temptationẽ.ſit illudꝗ ei, 72 mi tu btã fidẽ dederis (que ꝑ dilectionẽ opa tur) credere in deũ cum ceter ſᷣm ditateʒ Btũs inſuꝑ ma ⁊ hanitatẽ articulis ¶ Btus inſup m gnificãs ⁊ magniticus.ſi aſtantibo angeł tuis in illuminatiõevultus ſui.ſi pulſlan tib/ ſi vocantib nos/ magnificabit aia mea dñm. exultabit ſpũs nr̃ in deo ſaluta riſſuo Si reſpiciet dñs humilitatẽ ancil le ſue.anime noſtre. Si btĩficabit apud onmes gñationes htõꝝ in celis ſanctifi coꝛdiam.quia humilibus exaltationem. qꝛ eſurientibo impletionem bonoꝝ/beni gne largitus eſt. ſupbis diſperſis/ poten/ tibus depoſitis / diuitibus inanitis. 2 B quo ad rationalem ſtatum Si poſtremo deſerit ipᷣe magni ↄſuũij angelus/liberos in lege ꝑfecte libertatꝶ. ſub actione vel im pulſuſſui ſpiritus/tanq; in ſtatu ꝑfectõis ⁊ filialis adoptõnis ⁊ in oſculo oꝛis. Hã qui ſpiritu dei aguntx/hi filij ſunt dei.hi ſubleuatis oculis poſt ↄtemplationem ?⁊ mentis exceſſum / nihil vident niſi ſolu,z Ihm. ſolam ſalutem.ſolam miſericoꝛdie recoꝛdationem. Sicut locutus eſt ad pa tres noſtros Abꝛaam.qui diẽ eius vidit 7 gauiſus eſt. Et ſemẽ ei in ſecula Tunt fiet in quolibet tali/quẽ ita dignatus fu/ eris angeloꝝ dñna. Viue dᷣo purua velut bic ⁊ nunc moꝛiturus.imo vero iaz moꝛ tuus toti mũdo. viuens ſoli ſoliloquiuz meum ⁊ angeloꝝ dño deo ſalutari ſuo Lomplacitum tibi ſit.o beata beatoꝝ. G diña angeloꝛuʒz. quia ita ſoliloquium me um ↄfoꝛmiter agito ad canticum tuũ. cõö foꝛmiter ad aliud dragma meum. de pul ſibus ⁊ officijs beatoꝝ angeloꝝ. depo⸗ ſitoꝝ potentiũ.tot violẽtos.tot fraudulẽ tos tot.malignãtes ĩpulſus.Cõfoꝛmiter rurſus ad liberationẽ petri Inſuꝑ ad ſe- ptemplicẽ induſtriã que verſat᷑. In reooꝛ datione dei. In recognitione ſtatus pꝛo/ pꝛij In debellatiõe aduerſarij. In imple/⸗ tione diuinipꝛecepti. Dehinc in medita tione. inſpeculatione. in ↄtẽplatione aut btifica viſione ¶ Hihil itaq; dulciꝰ nihil ſuauiꝰqᷓ; ↄſone tibi dicere vel viuere. cuiꝰ ſpũs ſuꝑ mel dul. qᷓ ſuauiſſima factaes in delicijs.q̃ mater es pulcre dilectõis tiio ris agnitõis ⁊ ſcẽ ſpei. Quãta ſnĩa (ſapi/ ẽtiſſima feiaꝝ)latʒ hic ĩ pauò vᷣbis Sũt iſta eterne ſapiẽtie vbera.cui tu/vnigeni/ to a pr̃e eternaliter ⁊ a te tꝑaliter/pᷣbuiſti vbera tua: Süt nibilomiſusiſt cac ſapientie verba ꝓpꝛie angeloꝝ.qui ab ini/ tio creati ſunt in ſapietia dei.qͥ ad imagi nẽ.quio ad ſiłitudinẽ fiunt ipiſis oꝛigina liter in ſpirata. Oĩa ſiquidẽ in ſapiẽtia fe cit.ſed ⁊ refecit in ſapientia.q̃ pꝛimitꝰ in carnata.poſtmodũ (vt ita dixerim voln/ it impanari.qꝛ panis vite fieri.¶ Nõ eſt iã o aia mea.quid excuſationis inuenias Di querit᷑ a te flente/vbi eſt deus Reſpi ce in ſacram̃tum altaris.dic tota fiducia. Iſte eſt deus meus.iſte frater.iſte dilectꝰ ex dilecto. Et ipᷣe ẽ amicꝰmeꝰ.filie Jheru ſalẽ. Iſte cui aſtant angeloꝝ choꝛi. Iſteqͥ facit angelos ſuos ſpũs. Iſte qͥ miſit an/ gelũ ſuũ petro.⁊ eripuit euʒ de oĩ expecta tione plebis iudeoꝝ. ¶ Uellẽ ex te cogi/ tare petrequo nomine vocabatur ange lus tuus ille bonꝰ qui aſtitit ⁊ refulſit in habitackło carceris.Da veniã ſi curioſus interrogo ¶ Habemus nomẽ illius qui Thobiã duxit⁊ reduxit qꝛ raphael medi cina dei fᷣm nomẽ ⁊ officiũ eius. Hempe liberauit ipᷣm a deuoꝛatiõe piſcis.cuius moꝛs.multꝭ vſibo vtilis fuit. Junxit ſare ↄiugio.demone fugato.viroꝝ ſeptẽ neca toꝛe. Reddidit patri ſenioꝛi viſum lumi nis.ſimul ⁊ ſpm̃ n Phedngue oĩa plena ſunt miſterijs ¶ Habemus nomẽ Pncipis ſinagoge/ꝛ nũc eccie Michaelẽ. qui vt deus/p fuijs populi ſui ſtat.qui pᷣ mitus in celo fecit ruinã diaboli magnã ⁊ angeloꝝ eius. Qui mulierẽ illã.ſignuʒ magnũ in celo/amictã ſole/⁊ luna ſub pe dibo eius/t in capite eius coꝛona ſtellaꝝ duodecim/pꝛotexit a dracone ſepteʒ capi tum. liberauit filiũ quẽ peperit ⁊ colloca/ uit in throno dei.dedit mulieri alas ſicut aquile vt volaret.nõ abſoꝛpta ea ab nqn⸗ 6 draconis ſed vt in ſolitudie nutriret᷑ Nẽ pꝛoſequmur ꝑ ſingula ¶ Habem?nomẽ il liꝰ angeli qͥ ad te miſſus eſt virginẽ deſpõ ſatã viro ⁊c. Appellabat᷑ hic gabꝛiel. foꝛti tudo ði.qꝛ foꝛti mulieri quã ſalomõ inqͥ/ rebat ðputat eſt.qꝛ foꝛtioꝛẽ foꝛti armato nũciabat tibiqꝛ ſingłr ad oꝑa foꝛiꝭ nr̃e ſal uatõis oꝛdinat fuiſſe/pbabiliter eſtimat᷑ Sicut in ꝓphetia ad danielẽ in reuelatõe ↄfoꝛtatiua/ꝛ directiua ad Joſeph ſpõſuʒ tuũ virginalẽ In nüciatõe Johis ad ʒa/ chariã. In cãtico celeſti ad paſtoꝛes In monitiõe ne redirẽt ad herodẽ. ad reges. In reſurrectiõis nüciatiõe ad mulieres. Habemꝰ pinde nom illiꝰ angeli qͥ pur gauit Iſaie labia ꝑ calculũ de altari.voca tus eſt ſeraphin ab incendio ( Babem⸗ de cherubin. dict;ꝭ a plenitudiĩe ſcie.ĩ aĩali bus ⁊ rot Eʒzechielis.(¶Huũc pijſſime q̃ ro Petre/qð erit nom̃ angeli te liberãtis quẽ ãgelũ ꝓpꝛiũ fuiſſe cuſtodẽ tuũ.fas cre dereẽ nob ¶ Dr in Apocri Eſdre Ser mo nob̃ fieri de vriel angelo. cuiꝰ interp/ tatio ſonat ignis dei. Vr ſiqͥ deʒ ignis.el deꝰ. Bñgictiſſime deus Lade n56 cuiꝰ ignis eſt in Syõ ⁊ caminus in ihrlin. in curꝰdextera ẽ ignea lex.cuiꝰeloqͥũ ignituʒ vehementer.imo qͥ torꝛignis ↄſumẽs es. Cui deniq; iſta vox eſt. Ignẽ veni mitte re in terrã Et qͥd volo nũi vt ardeat ice at angelu tuũ o petre.lʒ ⁊ quẽlibʒ alioꝝvi atoꝛibo ſingulis deputatũ vriel appellare. cuiꝰofficiuʒ eſt ſuauiter vrere renes ⁊ coꝛ nr̃m. ↄſumere ſoꝛdes vicioꝝ.ſuccendere totũ coꝛ advirtutes.ſacrificare pietatᷣ ho locauſtũ qð eſt in odoꝛẽ dũo ſuauiſſimũ. oteſt nec negamꝰ ſufficere nomẽ an geli.qꝛ nũciꝰ dñi eſt.ſʒ addere videt᷑ aliqͥd ꝙ angel; iſte ſit ſpũs.⁊ flãma ignis.qꝛ ful get ĩ itellectu ⁊ ardʒ ĩ affectu Subleuauit ãgelꝰ ſps /helyã igneo curru.qͥ pus ãbos qnq̃genarios e celo deſcẽdens incẽderat Data fuit lex ꝑ angelos in manu media/ toꝛis.quãtus vᷣo flaguerit ignis loq᷑ hy ſtoꝛia. Cuſtos erat paradiſi flime enſis Deſcendit deniq; ſpũſſcũs ſuꝑ apłos in igneis liguis fact vriel ĩ ſingulis.Quid eſt ꝙ vriel iſte / redigit ̊s inflãmat ĩ cine rẽꝑ timoꝛẽ ⁊ hũilitatẽ ſpũs.mollit ꝑ pie/ tatẽ ⁊ mititatẽ ↄ̊ coꝛdis duriciã lapideaʒ. reſoluit in luctuʒ ꝑ ꝓpꝛie fragilitatꝭ ſciam coꝛroboꝛat ꝑ decoctionẽ ⁊ humoꝛis flui/ di reſolutionẽ vñ venit apð aĩaʒ fames ⁊ ſitis ↄgrua.tractabilẽ reddit ad ↄſiliuʒ ⁊ mĩaʒ.ſubtiliat ⁊ purificat coꝛ ad intelligẽ tiã.Deũ ſapoꝛẽ ⁊ internã pacẽ efficit ꝑ re nouatõeʒ iuuẽtu ſicut aquile ſiẽ ceruoꝝ ſicut accipitris vt ſerpẽtis.¶ Mote ſunt ſimilitudines iſte q̃les ꝑ metaphorã ope rat᷑ in nobis vꝛiel noſter ſi non obſtiterit ipᷣi/animꝰ noſtex. anima noſtra cũ coꝛde ſimul ⁊ ſpiritu ¶ Studioſitas theologo rũ q̃rit płima de cuſtodijs circa nos ãge/ loꝝ. Si nos vnq; defut. Si nos ſaluã dos pᷣſciũt aut dãnandos.Si xpᷣs mag/ ni ↄſilij ãgelus (cui miniſtrauer̃t ãgeli pꝰ ieiuniũ.quem ⁊ angelus in agonia ↄfoꝛ/ tauit) habuit angelũ pꝛo cuſtodia.Silr ignsca ſtoleſor⸗ lnos mnenrmen reſnoc morſenon feſſoꝛ Od diſpntidi meuavit pothimt liandidiſ uolü lüinigit⸗ affoi. . ſaylitigit Mome dr pncis edhipe rtügah ſeſerſent Ammii purether liſcet let mnoſ⸗ ſumoͤo nio⸗ C gagl Whlnn 1ciwwihds Win mumedo, nobifh füindatis oen His Ouid münniche wolgpi⸗ ncälic. bomasfu⸗ winimen drau ii arwiulli iffo⸗ ripich ſnmnobſtümt tndi d ſinsten⸗ Cnlesi Siwweſni Gitzent kremmin irtpni ſi talem habuerit dña nũc ãgeloꝝ fu tura Si deerit antixpᷣo cuſtos ãgelus Nũqᷣd ãgelus bonus loqͥ põt aĩe nr̃e/ſine fanta ſinatũ ſimlacris. q; ð oꝛdiatõe fantaſſa tũ p ãgelũ.⁊ ipedimtoꝝ remotõe ñ eſt uu — . biũ Eſt eĩ modꝰiſte oꝛdiari p ſtatu vie.q lit erudit mgr̃ diſciplm.ꝓponẽdo ꝑ oꝛdi/ nẽ doctrinã cognoſcẽdoꝝ. iuxta moduʒ capacitatꝭ ſue. Si bõi ãgeli ſũt incẽtoꝛes ad bonũ.ſicẽ mali dicũt᷑ icitatoꝛes ad ma/ lũ. Si cauſent radiũ vel lumem ſpiritui nr̃o. Si cogitatões nrãs inſpiciũt Quiſ nüerszgelov( log accõmoda. Deſit aũt curioſitas ab oĩbus/q̊s decet ãpliꝰſtudere ðuotioni ; ſubtili ſpeculatõe. Certũ habeat vnuſqſ q; fuiẽs ðᷣo qm̃ oẽs ſũt ᷣm apim admini ſtratoꝛij ſpũs.⁊ Gᷓ̊ mediate vl ĩmediate.in miniſteriũ miſſi ꝓpter eos qͥ hereditatẽ ca piũt ſalutꝭ.Qui vᷣo capiũt ⁊ q̃t/noli qᷓrere ſinõ vis en are. Certus eſto ſi bñ vixeris ſub lege magni ãgeli ⁊ cuſtodia ſuoꝝ an / geloꝝ q̊ꝝ dña eſt mꝗria/ſaluꝰeris.ſocius tudeamꝰ igit᷑ plus eoꝝ fact in euũ it plus bñ viuere q; diſputare. Sis o xpᷣiane ſpi ritꝰ/aſſidue paratꝰad moꝛtẽ. Viue ðᷣo pu rus velut hic ⁊ nũc moꝛiturꝰ Erat ynus inſignis cauſidicꝰ in articulo moꝛ. Di-/ xit ↄfeſſoꝛ.vt voce q̃ poſſet diceret ſeptez pſalmos. Venit ad vᷣſuʒ illũ Om̃ ñ eſt in moꝛte qͥ memoꝛ ſit tui.Cepit arguere mo re ſuo.q̃lit᷑ illud ſtare nõ poterat Hã ⁊ipᷣe moꝛſens memoꝛ erat dei. Subintulit cõ feſſoꝛ.O dñe.tꝑs eſt penitẽdi ⁊ oꝛãdi.nõ diſputãdi. Reſpicit oẽs hec narratio.qm̃ media vita in moꝛte ſumus. Angelicum potiꝰ imploꝛemꝰ auxiliũ.qᷓ; de mõisauxi liandi diſputemꝰ. Sciũt aduocãdi.ſciũt auxiliãdi.ſciũt ↄſulẽdi.ſciũt purgãdi.il lũinãdi ⁊ ꝑficiẽdi ſuũ ierarchicuʒ triplex officiũ. Hõ eſt egroti velle medicãtꝭ artẽ. ne; litigãtis aduocati ſciẽtiã ꝑſcrutari. maxime dum oſtiterit ſuꝑ vtroq; fidelis ⁊ pꝛudẽs. fidelis ne deciꝑe velit.pꝛudẽs ne decipi poſſit.q̃les ſũt ãageli ¶ Deputet aũt aĩa q̃libʒ xpᷣiana/magno dei dono / ſi ſe ſenſerit affectaz ad aliquẽ ſcõꝝ/nõiati dad ꝓpꝛiũ ãgelũ reuerẽter pie ⁊ hũiliter De putet h̊ bnficio tuo o dna angeloꝝ. MHa grnificet tecũ ſuꝑ iſta talis aĩa dñm. pſal/ lat in ↄſpectu ãgeloꝝ dño.miniſtret incẽ ſum ðuote oꝛatõis qð offerãt ðᷣo ſalutari nrᷣo.¶ Preterea non timuerit inuidiã fa it hec ſtudioſitas/theo re ꝓtegere u⸗ dagnikicat. cere aĩ axpᷣiana ceteris / ſi foꝛte fuerit ad vnũ q; ad alteꝝ deuotioꝛ ſi fiducialioꝛ ad quẽpiã ſi frequẽtioꝛ ſit recurſus. Sũt re pleti charitate.nõ inuenit locũ inuidia.ũ qrit qᷓ ſua ſunt.Oia deputant ↄia Recur ſus eſt ad. Stephanũ. recurſus eſt ad pe ty Johãneʒ. michaelẽ. gabrielẽ. raphaelẽ yrielẽ/mariã. marthã cij ceteris. uã ei in ↄmune recipiũt oꝛationẽ vni fuſaʒ dũ mõ par vtrinq; ðuotio.tuũ optãt meritũ 2200— nõ honoꝛẽ a te ſuũ. Quid eĩ ipis eſt in e lo q̃ glia.q̃ laus.q magnificẽtia eſt ab oi bus.qͥd volũt ſuꝑ terrã Argue tibi ſic O aĩla xpᷣina dũ impellit te ſpũs ſuꝑbie ſuꝝũꝰͤt, vanitatibo trãſitur. Si głificãda.ſiue ſi magnificaãda a dño in eternitate qui ſp ? vbiq; gliaʒ meã dicet. Quid mihide puũ/ ctali ⁊ vmbꝛatili glłia ſuꝑ terrã: Si vero iuſto (qð auertat dei pietas) iudicio dã/ nãdus ſuʒ tot honoꝛ impẽſus ab hoĩbo/ plus ad toꝛmtuʒ mihi cedet qᷓ; ſolaciuʒ. Plus inde blaſphemabit aĩa mea dñm. plus exiliet furens ſpũs in deũ.qꝛ nõ fu/ it ſalutare ſuũ.plus exardeſcẽt ĩuidi ðᷣmo honoꝛari ¶ Agite qð vñm eſt miniſteriũ ſcĩ ãgeli ði. oĩpotẽs dñs hoĩes ꝑſe cuſtodire q̊s poſ/ ſedit fecit ⁊ aranle — nes aiaʒ 1 re/q̃ͥ plus in bonũ ſenſer̃t epoſitũ vrm ßuare Poterit 3 voluit ſm legẽ ſa piẽtie ſue/q nos inferioꝛes reduceremur ad ipᷣm ſupᷣmuʒ/ꝑ vos mediatoꝛes. Vo luit oſtendere maieſtatem potentie ſue. magnificentiam gloꝛie ſue.quia tales hʒ virtutes ⁊ exercitus militantes ſibi.vnð nõiat᷑ dñs exercituũ ⁊ virtutũ Voluit cõ municare bonitatẽ ſil cũ virtute vobis ã gelis ſuis.vt illã nedũ recipientes in vo bis ſʒ in alios ↄmunicare poſſetis. aude bo dicere deberet. i deus ita res ad miniſtrat vt eas agere ꝓpꝛios mot ſinat imo iubeat ſcᷣm oꝛdinẽ iuſticie ſue Vr̃i aũt ꝓpꝛij motus ãgelici ſpũs/ſunt cuſto/ dire viatoꝛes/magna nobis fiducia dat in veſtre charitatis auxilio.ſi domina.ſi regina nr̃a.ſi mr̃.ð ſi ſoꝛoꝛ nr̃a.gratum vo bis erit ſe end lales filios ⁊ fratres dirige 2 ſaluare. maxime qꝛ ſumꝰ fu/ turi ciues veſtri. Si tãto furoꝛe ſatagit nos ſathanas ĩpellere ſequcere ⁊ ptegere tantus amoꝛ veſter conabit᷑ amplius per ebilis impulſus bonos/nos ſaluare ¶ Debilis tiens. eſt oꝛatio nr̃a.paupꝑ.fragilis.balb ceſpitas. ⁊ ccca ſi nõ fulciat ꝛ illuminet a vobis.ſi nõ loquelã placentẽ ⁊ aptã/loco eius faceritis in neceſſitatib noſtris Si nõ ipᷣaz egenã ⁊ mendicã deduxerid ho/ ſtiatim ꝑ vicos ciuitatis ſcẽ hieruſaleʒ.qᷣ ſunt oꝛdines vr̃i.qͥ ſunt ſcõꝝ ſcãrũq; om niũ choꝛi varij.qui platee patẽtes oĩb ad miaʒ. Clamate nobiſcũ ⁊ nobis.panem nrm q̊tidianũ da nobis hodie. cũ ceterꝭ petitionibo.cũ modis petendi querendi ⁊ pꝛeſtãdi ꝑ vniuerſe ſcripture cõtextuʒ. pꝛecipue euãgelicũ.nobᷣ in exẽplũ datũ. Dʒ ⁊ fratres habemꝰ in purgatoꝛio car ceratos ſub manu iuſtitie.futuri pꝛotinꝰ ſunt ↄſoꝛtes vri.imo ſunt iã ꝑ grãm ↄfir matã. UViſitet eos pietas vr̃a.ↄſuletur ſe qulitas vra.ſalutate ſingulos vice nr̃a. Suggerite vt memoꝛes noſtri ſint dum bñ ſibi fuerit Inſinuate qũo nos memo res ipoꝝ ſumꝰ.q̃tinus inde ↄſolatõeʒ ac cipiãt¶ Gut nob viatoꝛib aduerſantes mũdus.caro.demonia. VUos potẽtioꝛes excubie / ſtate p nobᷣ in acie. Süt incom/ moda nobis plurima rõi e coꝛpoꝛis:nũc ab element pꝑ intẽperiẽ.nũc a celeſtibo in/ fluentijs ꝓpter materialẽ ad influxꝰ ſuos ſuſtinẽdos vite indiſpoſitionẽ. Yas ha/ betis in meliꝰnatalia etiã incõmoda ver/ tere.ſi naturalia poſſunt demones bona frequẽter in deterrius/quãtũ dĩna pꝛoni dẽtia ⁊ quãtũ vr̃a cuſtodia ꝑmiit ĩimuta re. Seuiũt aũt pfidi ⁊ homicide /ſi ⁊ duʒ ꝑmittit᷑ eis.ſeuiũt tũc toto malignitatis ardoꝛe.qꝙ ſi nõ aſtiteritᷣ adiutoꝛes iopoꝛ/ tunitatibo in tribulatõe quis ſubſiſtet Zradiderũt gentiles nos hr̃e ab hoꝛa cõ ceptõis quẽlibet vnũ ſuũ geniũqui cum moꝛiente deficiebat Stulti dicebãt geni um eſſe deũ.qui ⁊ fata foꝛtunãq; deos fa ciebãt. Prudẽtioꝛes/geniũ ad inclinatio nes nob coꝛpoꝛaliter impᷣſſas a celeſtib⸗/ referebãt.Cũ aũt hmõi inclinatões/nobᷣ coꝛpoꝛaliter quedemz commode ſint/du plex genius erit nobis.bonꝰ⁊ malus. Aſ ſumũut pfidi demones ad nr̃aʒ vtrũq; per niciem Vrm vo eſt angelice virtutes pn cipatꝰ⁊ ptãtes/ex aduerſo pꝛo ſalute nra⸗ q dextris ⁊ a ſiniſtris/oĩa in bonũ dedu cere.ſi pij.ſi ðuoti.ſi ſeduli qſiuerimꝰ opẽ vraz. quã q̃rere pᷣmonet ſepe.pᷣueniẽtes ĩ nos bñdictõibo olcedis Doꝛmiebat pet:ꝰ nõ oꝛabat aliquẽ ex angelis.factũ eſt tñ il lud qð s tractauimꝰ ĩ exeẽplũ nr̃m ⁊ ãgeli/ cñ pᷣconiũ Angel aſtat fulget pulſat ſur gere damat. Soluit r educit libertatich relinquit ¶ Sʒ ecce dũ meditatio nr̃a ꝓ tedit᷑ in lõgifrater aſtat pulſans ad oſtio luz ſolitudis nf̃eſ/q̃ſitur (arbitroꝛ) venit ſup plurimis q de cantico nro tractanda ſupſunt. pcipue ſuꝑ eo qð ſeqͥt Eſuriẽtes ipleuit bois ⁊ diuites dimiſit ĩanes. Nõ me fallit eſtimatio. Sumit ab hoc verſu pncipiũ colloquẽdi. Et nos parebimꝰ in Areti. Cõcẽtꝰẽ cẽtilogiũ de ĩpulſibi.ↄſede bim.ſit ĩ medio nr̃i ihs xpᷣs vñs noſter. — lo fiã ominus ĩ hoc cãtico noſſeqd ↄteplabat Eſuries ĩ gne dſcribit᷑.ꝙ ẽ amoꝛ ve ape titus rei vt ↄueniẽtꝭ ⁊ abſentꝭ. Etſi amoꝛ ———— (Sequit tractatus no nus de euchariſtia dragmatic. ſup illud Eſurientes impleuit bonis pqͥnq; parti ðð tiones. ¶ Prima partitio pꝛocedit ꝑ dia Burientes impleuit bonis. Diſcipulus. Si ita res ſe ha/ 4Ppleat me dñs bonis. diues nõ q̃ſo. ne dimittar inanis Eſurio nihil gĩa marie ſuꝑ hac eſurie gr. Legis de dĩna ſapietia dictũ/ex pſona ſua. Qui edunt me adhuc eſurient.et qui bibũt me adhuc ſitient. Eſt igitur eſuries et ſitis gliqua/ñ coꝛpoꝛalis quam exꝑiũt᷑ ⁊ bꝛu ta. Sʒ ſpũalis.que eſt fames non panis materialis. ſʒ audiendi verbũ dei.qð ẽ ſa piẽtia dei patris ꝓcedẽs ex oꝛe ei ĩ àviuit interioꝛ hõ nr cipie. Biacte ne diſſo na ſibi ſit hec expoſitio.Etem̃ ſi edẽtes ⁊ bibentes ſapiẽtiã /adhuc eſuriẽt ⁊ ſitiẽt/ q̃mõ dicũt᷑ hic repleri bonis: Sitis q̊ʒ ⁊ fames / dicunt vacuitatis indigentiã. nõö plenitudinẽ ſacietatꝭ. HNõne ſapiẽtie fons ⁊ fluuius eſt iſta ſalutaris aqua/quã qui biberint nõ ſitiẽt in eternũ: Nõ aũt cohe rere vident᷑.ſitiet adhuc⁊ nõ ſitiet in eter nũ ¶ gr Errae. neſciẽs diuerſimode dici ſacietagtẽ ſitim ⁊ eſuriẽ ſapientie ceu ⁊ iuſtitie Diſcipłs. Hõ poterit hoc apti us fieri q; ꝑ deſcriptionẽ reſolutõeʒq; ter minoꝝ/iuxta moꝛẽ tuũ.Dic igit uid ſit eſuries.quid ſacietas ſapientie.Ete „ tas eoꝛũdẽ ↄſequẽter apparebit. ſequitur appꝛehenſionẽ intellectualẽ ſeu rationalẽ de qua ad pꝛopoſitũ/tũc addẽ/ bet/eſuriã obſecro q̃tinus im 2 coll ies. quid ſacietas ſapientie. Et quid oppoſita ſacietas diuitum.quid ſit inani fupten⸗ uoipe picnsed giton lbeoin⸗ ſinag Ahbend⸗ öonslle Vitnts nanſn, ginſttin luſue:9 cafrii hinbycd nitoonĩ Sechoin Utsiugin Nccudir cändat düedivi fehleni uitipo Auion (. Ben löiſatur⸗ ſatunbi lurati ſun ſii quoꝛſiu DViquic’ linisco cgihen Untuuk büͤnde Rboni imen Konſe füͤtmn ate dutbmns umeſeb⸗ ocinnsin 18 dinchn ronibi 1 atinlbet ula i nbbine, Gagſiis iittben nganis gdeſa heu enediſo ſieees: ia tſiti Sits igenti. hieteint⸗ gage Honi⸗ ſuuneer henſionẽ rõn tia/ꝙ eſuries eſt amoꝛ ↄſequẽs appꝛehẽſi onẽ rõnale/rei ſibi ↄpueniẽtꝭ ⁊ abſent. vel vt ↄuenientis ⁊ abſentis. S coꝛreſpondens.eſt amoꝛ ↄſequens appꝛe cietas ⁊ eſuries ſicut amoꝛ ⁊ deſiderium q̃ꝝ ſunt oppoſite rationes.qꝛ amoꝛ pñtis eſt. deſigeriũ vo reſpicit ad ſutux ¶ Da giſter. Inuenimus eſuriẽ ⁊ ſitim dici/nõ mõ de abſenti vl futuro.ſed etiã de wpñ ti iam habito.qð auide ſumit᷑ ſine penu/ ria ꝓpterea nõ tollit ſacietatẽ Rurſus aui ditas ipſa tollit faſtidiũ.qᷓſi nouũ ſꝑ acci piens qð bʒ ⁊ amet.i.cupiat. Vñ ðꝛ aui/ ditas qͥ cupit ſimul habere ⁊ tenere. Sic habes in pꝛoſa YFruũt᷑ nec faſtidiũt.quo frroui mag ſitiũt Exeplũ ẽ ĩvoꝛacit edẽtibʒ ⁊ bibẽtib.. qꝛ ſatiſfaciũt deſiderio.neq; ꝓ tinus illud faſtidiũt.quſq; fiat alteratio virtutis appetentis in aliã qſitatẽ ¶ Diſ cipulus.Exẽplis ↄſentio iuſi Sʒ vn vẽit nauſea vel faſtidiũ ſpũali fruitioni.cum aĩa ſit ĩmoꝛtalis nec alterabilis in eſſen/ tia ſua? ¶ Ogr. Prouenit hoc ex ↄiun ctione cũ coꝛpoꝛe.Põt etiaʒ in ſeparatis ſpiritibo cũ nõ fuerint ↄfirmati/variatio 2ↄgnitionũ ſimul⁊ affectionum ſuboꝛiri. Secus in cõfirmatis.q̊s fruitio diuini tatis iugiter eodẽ tenoꝛe q̃ſi ſʒ renouato delectabit ⁊ implebit. Quã rem poſtulat eccia poſt ↄĩonẽ oꝛãs. YFac nos qᷓſumus dñe diuinitatis tue ſempiterna fruitiõe repleri.quã pꝛecioſi coꝛpoꝰ ⁊ ſanguinis tui tẽpoꝛalis ꝑceptio pꝛefigurat ¶ Diſci. Audio nũc q;oſone ðt xpᷣs ad boc canti cũ. Beati ꝗ eſuriunt⁊ ſitiũt iuſtitiã qm̃ ipᷣi ſaturabũtur. Et ps Edent pauꝑes ⁊ ſaturabuntur. Et alio cãtico YFamelici ſa turati ſunt ¶ Ogr. Nõ duʒ foꝛte ſenſi Diſcipls Quoꝛſum pꝛecoꝛ? ¶ Pgri. quidẽ ad egilan totius btitu/ dinis cognitionẽ ¶ Diſcipls.Quonam mõ: ¶ Ogr Paucis accipe. Si eſuriẽ tes ĩplent᷑ bõis. ſi ideo btĩ ſunt/qꝛ eſuri/ ſti quoꝛſuʒ te ducere poſſunt hec cantica unt uſtitiã/ cũ additur qꝛ ſaturabunt᷑.ſi btitudo nihil aliud ſit qᷓ; dei fruitio qð ẽ oẽ bonũ.nõne ↄſequẽs eſt ꝙ eſuriẽtes de AOb maria loqͥtur ſint bti⸗ Conſequens eſt.fateoꝛ.niſi de btuudine fiat ſᷣmo eͥuocus ¶ gr. Deſcribamꝰ Ig ſit fruitio dei. q̃tinꝰ equocatio nulla acietas ſibi alé rei vt ↄuenientis ↄiucte elle volo. obſcn .‧ U ſen pñtis ¶ Diſcipłs. Differunt ergo ſa Hon tm mgralis ẽ hec deſcriptio.ſʒ phi/ calis.quãuis de terminis ſit ↄtexta theo logicis. Deſcribit em̃ p̊s delectatõeʒ q eſt oꝑatio ſᷣm naturalẽ habitũ ñ impedi⸗ ta Cõſtat aũt ꝙ fruitio dei.delectatio eſt. ſcipulus Super Moagniticadt. 38 Fßm habitũ gratie gtificãtè/nõ impedita. ¶ Diſcipls. Grauis eſt deſcptio hec ma giſtralis. Sʒ vide ne cadas in illud.Dũ bꝛeuis eſſe volo.obſcurus fio. ¶ Bgr. aut nõ ſine delectatione Fruimur inquit Auguſtin? cognitis. in ab ipᷣis ꝓpter ſe mẽs delectata quieſcit ¶ Diſcipls. Elu/ ceſcere tenuiter incipit/ꝓpoꝛtionalis ad tuã ph̊i deſcptio. Sʒ hʒ vtraq; dubitati onẽ.quo pacto deſcribi delectatio ꝑ oꝑ/ gationẽ.cũ delectatio ſit paſſio quedã mul cebꝛis.ad oꝑationẽ ↄſequẽs.⁊ nõ oꝑatio Rõ.qꝛ fit oꝑatio quaſi expꝛimendo. dele ctatio aũt velut impᷣmẽdo. Exẽplũ in pu eris lactẽtibo.vñ nomẽ delectatõis ⁊ oble ctatõis tractũ eſt puer expmit ſe ad vvↄaDa. vñ lac impmit᷑ in os eius ¶ Ogr. Con qſitio tua/videt᷑ a pho ſine deciſione di/ miſſa Sʒ ſaluemus vtrarũq; viaʒ. dicen tes ꝙ ſi delectatio ſit aliud ab oꝑatione/ cauſatur tñ ab oꝑatõe.⁊ ita deſcptões di cte ſunt date ꝑ cauſam.qi diceremꝰ. Dile ctatio eſt ex oꝑatõe ſᷣm habitũ ↄnatalẽ ñ impedita. Sulr de fruitione ſuo modo. diſcipls. Sit ita vyt dicis Hõ em̃ pla o ttñ nõ habet᷑ intẽ cet in hac re litigiũ ¶ Attñ nõ habet tũ ꝙ fruitio dei ſub tali deſceptione ſit be atitudo Cõuenit em̃ viatoꝛibo ꝑ grãʒ vo=0 o ſi voluerimꝰdiſtinguere ri tua dubitatio duplicẽ btĩtudinẽ. Vnaſſpei.alteram rei. Vnã gfr̃e alterã głie.q̃lis diſtinctio ↄĩs eſt ⁊ accepta. Aut ſi volumꝰ ad btitudinẽ glie monẽ ↄtrahere.patiet᷑ h̊ ipa adduõ q ðꝛ ñ ipᷣedita/h̊ nẽpe nõ implebi ꝑfecte niſuin glig qᷓ eſt gẽa ↄſũmata nullatenus ĩpedita ¶ Diſg. Malo aplecti fateoꝛ diſ tinctõeʒ de duplici btĩtudie. Silr ꝙ du/ plex ẽ fruitio vie ſcʒ ⁊ pꝛie.ſcrupłs tñ ĩige rit᷑ expñti dẽo tuo.qꝛ nulla ẽ ̊ oꝑatio ſᷣm —— — ⸗ — hitũ gre gtificãt/iq̃ ñ iĩpedim̃tũ patiaf Magr. Et patit᷑ ſcimꝰ.ſʒ ñ ſꝑ tale/qð tol/ lat fruitõis di rõeʒ Vñ q̃druplerx in gñe uũerat᷑ ĩpedim̃tũ fruitõis actualis Vnũ cauſat nccitas. alterũ fragilitas.tertium vanitas. quartum iniquitas. Cauſat p/ ma eſt tolerabilis.ſecunda miſcrabilis. fenum ſtipula Quarta v Lractatus. IX tertia punibilis. quarta dânabilis. Pria interrũpit fruitionẽ. ſʒ nõ eſſe moꝛali ſeu meritoꝛio. habitu gratie remanente. In ſecunda fruſtratur actus fruitionis. In tertia ſoꝛdidat᷑ vt kpeolpanuos rie ve 1 int lgna cremabilia ſtipule ototũ deſtruit eradicat fundamentum diſcipls Ho ta loqueris. adde qlia ſunt adiutoꝛia. Mgr. Nimiꝝ conatus libertat multi⸗ niales culpas.que plex. Inſuꝑ babitus adqͥſitus ex actuuʒ frequẽtatione bonoꝝ. uuat pꝛeterea ro 5 boꝛatio vel augmentũ habitus gratie G tificãtis.tã in ſe qᷓ; in ſuis ramificatiõib p virtutes dona ⁊ btitudines. Deniq; ꝑ ꝗblationẽ impedimtoꝝ intus ⁊ extra.di/ ninitus ꝑ angelos.aut hũgna induſtriai ta aperuiſti materiã.qnã coartes oso. coꝛpoꝛe ⁊ aĩa ↄparatam. gr. Si cupis agnoſcere pꝛecipuum fruitõis dei pꝛo ſtatu vie nutrimẽtũ ⁊ fer uoꝛis incentiuũ/qͥd vel quale potero con uenietius exponere/q; euchariſtie ſacra mẽetuʒhoc eſt ſacre ↄĩonis miſteriũ.in q̊ xpᷣs ſumit᷑. recolit᷑ memoꝛia paſſiõis eiꝰ. mẽs implet᷑ ãtia.⁊ future głie nob pignꝰ datẽ Hoc exclamãdo canit ſcã eccia ne ſuꝑaddit.O qᷓ; bonꝰ ⁊ ſuauis eſt dñe ſpi ritus tuus in nobis.qͥ vt dulcedinẽ tuaʒ in filios demõſtrantes/pane ſuauiſſuno de celo pꝛeſtito.eſuriẽtes impleuit bõis. faſtidioſos diuites dimittens inanes Diſcipls Sanctũ pulcꝝ ⁊ ↄſonũdas fru itõis auxilium Deq́ fiat obſecro collotcuu s9 oꝛdinauit deus eſſe regale ſacerdotiũ ¶ Mgr Fiat yt vo les.cui qᷓrenti rũſiones adijciã. iſci. 5 ₰N Sebie in pꝛimis ſi btã noſtra / iſto fuerit vſa ſacramẽtali cibo dũ viueret. maxime ixrtillo cenaculo grãdi ſtrato mõꝶ ſyon. tio inter nos ꝓlixioꝛ. vbi pmitus exhibita eſt inſtitutio huiꝰſa cramẽti.qð an fuit pꝛedicatũ. dicetibo mł tis ⁊ retro abeũtibo.Durꝰeſt hic mo.cui pꝛedicationi ꝓbable eſt interfuiſſe mariã Hgr. Probabile. qꝛ ſeqbat᷑ filtũ ũc vnicũ cuſtodẽ ſuũ (ſicut loqmur)pede pꝰ pedem. Probabilia ĩſuꝑ ſunt plima de? ſup hac beata btãꝝ.que ſunt potius acci pienda de pietate deuotõis / q; de fidei ne ceſſitate. vel temeritate aſſertionis.vbiñ ſuppetit autoꝛitas ſepture cogens.aut rõ ↄuincẽs Se ciplłs. Sic accipienda. de * SSsͦð creui dicta tua alioꝛuq; doctoꝝ ĩ hac ma teria. Alioqᷣn via nimis pna pꝛeberet᷑ ad erroꝛẽ. Neq; placet rõcinatio nõnulloꝛũ gñalis dũ atguũt. De potuit ↄferre hãc grãzʒ matri ſue. ergo ↄtulit. Potuit itaq; dare fruitionẽ patrie ab inſtãti ↄceptõis cũ alijs multis.que certũ eſt nõ dediſſe Mgr. Quid ſi addat᷑ ad poſſe dei ꝙ bec decuit ipᷣm dare matri ſue ¶ Diſcip. Re dit in mentẽ opuſculũ tuũ p articłlo ſimi li / in materia ꝓbatõis articłoꝝ fidei. Cu ius reſolutio finalis ſtat in hoc.qꝙ ĩ reb ad extra/nõ ideo deus dicendus eſt face/ re aliq̃ qꝛ decẽtia ſunt ⁊ bona.ſj eõ potiꝰ ideo aliq̃ dicunt᷑ ⁊ ſunt bona/qꝛ de talia vult eſſe illa. Conſonat illud phie apuud Boetiüũ de deo. quẽ nõ externe pepulerũt fingere cauſe materie fluitantis opus . Biccſt vt meminiſti. Sic tollen dũ eſt argum̃tum tale ad intelligẽtiã veri tatis.niſi pꝛeſuppoſita rectitudĩie fiði.ali oqͥn nõ e ſificatio ſʒ irriſio ſepe venitt. Diſcipls. Ouid eſt pietas fidei ¶ Ogr Hubes a me lati alibi. qgo nunc ſub opẽ⸗ dio repeti põt.Pietas fidei.eſt ꝓbabil ſeu veriſilis opinio.ſuꝑ aliq bo q̃ deuotio nẽ edificare poſſunt.que ex ſcripturis aa tẽticis nec clare ſequũt᷑ nec repugnãt.Et ſic accipi volo q̃ pdes vel deinceps enun ciauero.q̃liter in nr̃a Joſephina pꝛemiſi ꝓpteſtatiõeʒ.metro ludens¶¶ Diſe Redi nũc ad ppoꝛꝗ pꝰ digreſſionẽ hancñ penitus inutiẽ ¶ Ogr Imo neceſſariã pꝛo dicendis.vt temeritas euidet᷑.⁊ cerui coſa ↄtentio/qũñ ⁊ vbi ſecurioꝛ eſt (eſtibꝰ Hieroꝰ.⁊ G reg )pia dubitatio.q; teme-/ raria diffinitio. Poteſt igit pie credi de btã nr̃a.Primo ꝙ credidit ⁊ ſciuit myſte riũ bñdicti ſacramenti.⁊ añ inſtitutiõez ? poſt.ĩmo ⁊ dũ inſtituebat᷑ lʒ pñs fuiſſe nõ credat᷑ nec tücↄmunicaſſe ſacramen⸗ taliter. potuit attñ tũc ſpũaliter ⁊ añ ⁊ p effectũ mãducatiõis accepiſſe. ¶ Diſcip. Ediſſere q̃ re fieri potuerit illð qð dic gr. Poſſuz faciliter ex traditoib do/ 2 ctoꝝ ð triplici mãducatõe ſacram̃ti. Qui dã ſacrm mãducat ſolũ ſpũaliter.Alij ſ lũ ſacram̃talit᷑ Alij vo ſacrantalit ⁊ ſpũa liter vtroq; mõ. ¶ Diſci. ¶ Niſitata ẽ hec diſtictõ. ſed ipaz p deſcriptões elucida Magiſter Mãducatio ſacramenti ſolũ pualis nõ ſacramentalis/fit ꝑ fidẽ hui Diſcipulus. SGiſtamus bic pꝛimo cõ Deid Aain bti hec⸗ iſcipulus Alij ſo mẽti/que per dilectionem operatur· L ſniin do/o⸗ ſocen ſtich iſeſep⸗ imo, holon⸗ lb tia oainatich emrun ſticli 1nunduen nicucut ſcusnic ſechodcl Gocnodi luenet lchommt ſecnent. ſenbitb⸗ forepft eri Arr weerb füchercfan (btaench Vitiinpod aſßtalst .* Volid inge feques honp nitfigeo i. ſenniid hinglho ⸗ Atone nincrlicn Aafidels roſünchi Ard enzös tin ſimal tumabern mt aoin cgbii nnSrnln Wieſih ſenn wfiſ nmneſc ck orbis Aipid aCpwnoen rgitCt naps enun penii (Dhgln one danci Mronedki Gcnicchaon mmin kichh drnna iot proe uimt tu inſtimnig Mi hnioiil⸗ nicſetoimn, finrnh iſdin midcdi⸗ imni i ienih ſnmanſt 1 tgii nonnn n nus Nenm cramẽti co⸗ yvigeo ſine m uolaãs ing Irentes ſi ſpũs agelici dici pñt frui hoẽ ſacr̃o bñdicto ſpũalit᷑.qꝛ conſtat eos frui ðo/ipletos bõis ab eo. Similis eſſet qᷓ/ ſtio de maria btã.qᷓ nõ iã fruit᷑ ꝑ fidẽ. ſecld inbeſiõe ꝑfectiſſima.qͥetiſſimaq; p amoꝛẽ hoc ſacro: fruit᷑ e deo D ſercibẽdo eã ¶ Gacram̃talis mã ducatio dũtaxat. * caritate ¶ Diſciplłs. Si ita eſt/cõfeſtim 5 vitã in vobis ris pꝛiarchis ⁊ ꝓpheꝶ ĩmo ⁊ aplis.Quic qᷣd ſit de illa põne/qꝙ ab vtero fuerit in p uẽtuʒ rõis iudiciũ:cũ actuali oꝑatõe gra tiaꝝ ſimul ⁊ virtutũ. Sumunt argumẽ tum ab exultatiõe Johis in vtero mr̃is. Addunt ꝙ nec in ſomno ceſſabat oꝑatio talis in actu mẽtis. Jugunt ꝙ oĩa ſciuit tuũc q blĩ ſciũt nõ cũ claritate pari Duf ¶ ODgr. Rudet deſcriptõ negatiue Hõ zſus. 1. frui deo. frui ſpualiter H ſa⸗ o. lʒ ecõuerſo qͥſqs fruit᷑ ſpnaliter deo Deficit igit in an gelis rõ mãducatõis ſacramenti.q;ꝛ non oꝛdinatũ eſt niſi ꝓ viatoꝛibo hõib. Ideo recte viaticũ appellat. Maria vᷣo nõ mõ ſʒ tũc dũ inſtituebat᷑ ſacẽm/viatrix erat habeẽs fidẽ. De pᷣmo vo ðᷣt Augꝰ. Crele ⁊ manducaſti. redidit maria ꝓpter qd ⁊ mãducauit Diſciols. Sic viget. traſi nũc ad mãducatiõeʒ ſolũ ſacramtalẽ de/ via cognouit credi⸗ actualis ſuſceptio ſa lutari ſuo ¶ Diſci. poꝛalis. cũ infoꝛmi fide ſine Maria Du letabat Emltiplicatione qᷓſtionũ/qꝙ nec bꝛutũ nec angelus nec infidelis nec here ticus nec diſcredes hoc ſaccm/comedũt hic ſacramtaliter ipᷣm Rõ.pſpicua eſt.qꝛ figde carent. Infantes vero baptiſati/qa fidem hñt habitualẽ ſeu fidei ſacrm/aſiu mere pñt etiã ſacram̃taliter. qꝛ de ſpũali oſtat/ ꝓpter habitũ fidei. Alioqn qũo ve/ rũ eſſet gnaliter illud vᷣbũ xpᷣi. Niſi man ducauerit carnẽ filij hoĩs nõ habebitis (Köſequeter habet qd ſlit mãaducatio ſacramti ſpũalis ſimul ⁊ ſa/ vynPn Ogr. Libat nos a multiloqͥo/pᷣ eniũ tuũ. Nũc accipe qlis ⁊ qᷓ; frequẽs fuerit maãducatio marie: pᷣſup/ ponẽdo ꝓ dicẽdis ꝙ in ipᷣa nõ minoꝛ fue rit fides cũ caritate circa figuras huius ſacram̃ti datas ĩ lege ſcpte/ſimul ⁊ nat̃e qᷓ in alijs patriarchis ⁊ ꝓphed ſal tẽ poſt vceptionẽ Ihu xpᷣi Ducipls HNõ dubi to an ex tũc nõ obſcurioꝛ ſʒ clarioꝛ fuerit in ea fidelis cognitio cũ caritate/pꝛe cete cecinit. Magniticat gia mea duim ius ſacram̃ti/q; patres antiq. tur gapls.q; eandẽ eſcã ſpũalẽ mãducauerũt. gig i fructus ventris ſuii onſentio ¶ Dagiſter? Daria ſuuz fuiſſe agnũ ficit aũt ad rẽ nraz ſolidioꝛ poſitõ quam me dixi nõ ambigere. Deduc vltra qo in tendis ¶ Ogr. Dignare me lau. te v. ſa. ſimul cũ ndicto fructu ventris tui ihu . xpᷣo Daðõ ligno vite/dignos ac ſalubꝛes fructus carpere ſiue excerpere. Da theo⸗ reumata digna pꝛomere. qꝝ ſit hoc Dinn Maria ¶ Bicut pꝛe ceter ĩ via eſurijt inſtitiã/ſic pꝛe ceter: puris viatoꝛibo/im 29 pleta fuit bonis. ex illo. in illo ⁊ illũ qui eſt oẽ bonũ.dicẽs ex ſnĩa aĩe ſue magnii cãti deũ. Gñdic aia mea dñm qͥJ replet in Duſcipls. Cõſentõö Diecut pꝛe ceteris in it ⁊ ltellexit/figuras bois deſi legis ⁊ nature/xpᷣi ſacerdotiũ pᷣſignãtes ſic in illis aut ꝑ illas/maãducauit fruitiue bñgictũ fructũ vẽtris ſui.⁊ ſpũaliter eiꝰ ultauit ſons meus in deo ſa⸗ Diſci. öſentio?« gr Dauid patre dicẽteʒ de xpo filio ſuo es ſacerdos nẽ ⁊ vinũ obtulit.ex tũc intelligebat ⁊ mã ducabat ſpũaliter h ſacrm bñdictũ.vnde ls Köſentio Dagiſte SFlallens illo dauiticuũ. Hemoꝛiaʒ fecit minrabiliũ ſuoꝝ mificoꝛs ⁊ mifatoꝛ dis eſcã dedit timtibo ſe. Hẽoꝛ ero in ſe. teſt. ſui. Credebat ⁊ intelligebat hanc eſcã ſa⸗ — 9„ à. qs loqtur ⁊ eũdẽ potũ ſpũalẽ bibert. Biberũt aut ö ſpũali ↄſequẽte eos petra.petra aũt erat banis. q de celo deſcẽdie 38. qui eſt vere 7 „ onſentio/ A Maria Zicut intellexit filium qui occiſus eſt ab oꝛigine mũdi/pꝛout Johannes in Apoc.ſoquitur. Sic reco lens ſacrificium Abel ⁊ eius martirium: fruebatur xpᷣo agno qui fuit figuraliter ſcipls (Coͤſentõ ( gr (Æ.5aria Dü ſtas vel oꝛãs in tẽplo aſpiciebat cred bgt ⁊ itellligebat/oẽs oblatões victimas ⁊ holocauſta. ſacrificia inſuꝑ matutia ?z veſptina/mãducãs.ĩplebatur bõis huiꝰ bñ̃dicti ſacramẽti. etiã ante ↄceptum bñ iſcipulus xveritatis.fermento vetine maento malicie ? nequitie Ceteri vᷣo tã ſpũaliter q; ſacramt ene/ dicẽda fuit pe ⁊ ſanguine filij ſ̃ ni blus appso ſſe eodẽ půe ⁊ vino myſtice ↄſecratᷣ.qꝛ nõ in fide ſʒ in claraviſione. ne Maria¶ Ueſpe dicte cene/d i em̃ rub ardes incõbuſtus oſentio ¶ gr MWari placuit deo/ plus poſt xpᷣm bñdictũ fructũ ſiue filiũ ſuũ/of feerendo ipᷣm ſpõtanee in holocauſtuz in gra coꝛdis ſui/feruẽtiſſima charitate ſuc vcciſus in eo hmitie martiꝝ ⁊ virginita cratoꝛ( Diſcipls. Kéſentio. giſter. Maria ¶ Duz celebꝛat phaſe ſine paſcha indeoꝝ celebꝛat ⁊t ipiꝰ aia cũ exul tatõe ſpũs/paſca noſtꝝ qðᷣ immolatus ẽ xpᷣs.quẽ epulabat᷑ in az imis ſinceritat iecto cum fer Saria Quo Conſentio¶ Me runq; loco fuerit coꝛpoꝛaliter in veſe ce ne dni / comedit añ ⁊ poſt inſtitution? hbu ius ſacramẽti: veꝝ coꝛpꝰ⁊ bibit ſpũaliter veꝝ ſanguineʒ filij tui.plus axppꝛopꝛiate. dũ illud indas comedit ſolũ ſacramenta liter / ſi ſidem infoꝛmẽ tũc babuit. aliter ñ 7„ 4 frui coꝛꝑe ⁊ ſanguine filij ſui⸗ naugmẽetü char Maria Dicto veſpe Jouis ſcõ. ? ſi ñ fint inſignita caractere ſacdotalis offi cij/ dũ Judas illũ ſuſcepit: Nihilomin⸗ nũc ⁊ antea ⁊ poſtmodũ /fuit in regale ſa cerdotiũ / pꝛe ↄſoꝛtibo ſuis inuncta.ñ qͥdẽ ad ↄſecrãdũ ſʒ ad offerrẽdũ hãc hoſtiam purã plenã ⁊ pfectã. in altari coꝛdis ſu In quo ſpꝑ ignis ardebat holocauſti Fu cenſi/quãuis h̊ pꝛimit fieret in enigma⸗ tibo ⁊ figurig añ cenã hãc bñdictã fruct⸗ vetris ſui ¶ Diſg. Lõſentio Sʒ ecce nu „— *% meraſti qᷓi fruct duodeci ligni vite/qð in bagin o vidert Ezechiel 2 Johes / traſplã atũ iuxta ðᷣcurſũ fluuij ðfluetj a ſeðᷣ thꝛo ni dei ⁊ agni/ᷣm ripas duplices a dextr a ſiniſtris Dixiſti de ſiniſtra figuraꝝ in lege nate ⁊ ſcpte veteris notataꝝ Adde ſi vis totidẽ ex dextra.fructꝰ vᷣitatũ.in euã/ gelic biſtoꝛijs ↄpletaꝝ Marimeq; dixrit aptus. Scrm xpᷣi abſcõditũ fuiſſe a ſecło ſʒ in eccia ⁊ ab eccia pꝛopalatũ ¶ Mgfr di — ctũ aphłi nõ ita ſtrictũ accipiẽdũ putauer. vt ñ aliqłr fuerit ⁊ ab aliqbo ĩtellectũ.p pe ſine cuifið ĩplicita ł exp.nũcq; fuit ſai Diſciplus liter re atis / oſeph in circuciſioe qñ pmo fudiſt lido et MN tñ fuit ante legẽ gfe ſiẽ in ipa/Faliter exhibitũ ſeu ↄpletũ.Yaciamigit᷑ qð hoꝛ/ tar Et ſit theoꝛeuma pmũ 1 Tuan fruitio/eſuriẽtes reples bõis vᷣtuoſiꝰ affe cit marie ſpm/q; corpalis ↄtrectatõ et la ctatio ſuauiſſia tui ipᷣi.qͥ es bñdictꝰ fru/ ctus ventris ſui. Rõ qꝛ cũ maioꝛi merito vñ exultauit ſpũs ſuus i o ſꝗlutari ſuo (Magiſter. hein Tua fruitio ſeu miducati in altiſſimis deo.Et ĩ ter.pax ho.bo.vo. iſò. Bilentõ meo ðinceps ↄſentire videar: vbi nihil addidero ¶ Magr Ju/¶ Qua fruito/pᷣſentabat grie et oſu ſa⸗ ſtulat eccia! vt que ſoleni celebꝛãs officio purifica te metis intelligẽtia ↄſeqmur Ihu Tua fruitio fuit ipi Gimeoiq iuſtꝰ erat ⁊ timoꝛatus ſimul ⁊ ane ꝓphetiſſe / cũ parentibo tuis / in exultatõe ſpus/ gſan ctõe cognita dũ exclamauit Simeõ budi ces deũ. int vlnas te pueꝝ baiulãs Nüc dimittis ⁊cDeniq; in oblatione ⁊ imola⸗/ — tõe turturũ aut pulloꝝ colũbaꝝ ↄgnoſce bãt oblationez tui ipius in cruce ſignatã Jbu. Zua fruitõ fuit in Waria 2 Jo ſeph p illð vninerſũ pegrinatois ſepteniũ dů pᷣterea fuiſti ipis ſubditus ſtãs in me dio ſiẽqͥ miniſtrat. tã in dõus obſeqᷣo:/q; in fabꝛili foꝛtaſſis opificio VUñ dictus es a iudeis nedũ fabꝛi filius ſʒ faber mãſiſti vſq; tempus dũ eras q̃i incipiẽs triginta ãnoꝝ vt putaban filius Joſeph. ¶ Mu Tua fruitio guſtabatur iaʒ a maria ⁊ ab aplis credentibo/dũ pᷣdicaſti h̊ͥ ſac̃m dũ abeütibo alijs / ſ iuiſti a remanentib; Nuũ quid et vos vultis abire. Reſpondit Pe mus iülluminatus intus/a patre foꝛtaſſis ſioꝛ ſuo mõ ĩ maria ſi il ⁊ ꝓginali ſpoſo ſuo Joſeph/ qᷓ ſola ↄtrectatõ vł viſio coꝛpa dũ natus es in bethlee iude.dũ reclinatꝰ ſuꝑ fenũ iacuiſti in medio duũ aialiũĩ p/ ſepio.qᷓi pabulũ iumẽtoꝝ. Et certe copa tus eſt hõ iumetʒ inſipietib⸗ qͥbꝰ ðdiſti ci bũ Et ad qm vilia ⁊ ſoꝛdida coꝛde/ſe epeve nis cõcinẽtib cũ eccia cho; angloꝝ Gla crcncide an pmot pa uinẽ tuũ nõ dubiũ cũ clamoꝛe va et lachꝛymis. vñ tüc exauditus es ꝓ tua fuerentia. ¶ IBu tua fruito/figura/ bat in oblatõibotriũ reguz p pmitijs gen tiũ q; tũc figurã intelligebat Joſeph ⁊ ma ria.confitentes ĩ coꝛð ſuo ſicut oꝛans po umut nonius rone Dchine lusdel furecep gieyn Fopt ACnnnd ſobt 1opont nuirürie gimapeog 1 tniemen dotfnr genonn IGeicni Nhocßr. sinor Ucnlſinen nuneſng Numnten⸗ ſunon⸗ igleriphe untbſoo⸗ Cifoaan noneopet⸗ otlſioner wätlog Gamentan nischode gſſumerc fieiin ttusfeſt — occoype homor⸗ gemeo mafritue niclor ſonoͤn adffolo W o. Cſä udanas densgni tsſiye Münn Aonat pönnpgn di en Nſannmns) umenun Gimeh⸗ tieſis r t inini biliͤfi Marottinid mn asfüsnnn nitz heinſ oVidan gſſhnnit b 47 Nrupanmnn, aſe —K num tempꝰ? locus guidioꝛ q̃ſit monitus. Dñe ad quẽ ibimꝰ. Verba vi te eterne habes ⁊ nos credimus hoc pꝛio Dehinc ⁊ cogno uimus.qꝛ tu es xpũs fi/ luus dei ¶eſu. ¶ Aua refectio dũ ma ria recepit eccie ſacramentũ etiã ſacramẽ taliter/maxime poſt aduentũ ſpũſſancti/ qn cepit hoc ſacramentũ frequẽtari/fuit tio verbi dei. Hec em̃ fruitio ſacramenta lis / ponit generationez verbi dei ⁊ agliud multũ vltra in agmirationeʒ ⁊vtilitatem oimg pꝛogenie in ꝓgenies timentibo eũ. hu Tua fruitio ſacramentalis/fuit miniſtrata marie viatrici ſicut pie credi poteſt/nedũ a Johanne cuſtode.nedum à hetro vicario tuo/ totius eccie pᷣncipa li. Verũetiã a diaconibo ſeptem ↄſtitutis ad hocipᷣm. inter q̃s pꝛimꝰ fuit Stepha nus.imo ⁊ a quolibet paſſim ſacerdote ſi ne diſtinctione. qꝛ ſicexigebat humilitas marie ſingularis.dũ gttendebat opoꝛtu u un fruitio ſacramentalis/quo maria impleta eſt bo nis / exeplar erat ⁊ eſt oĩbo fidelibo/ eſu/ riant h̊ ſacramentũ ⁊ impleant᷑ bonis eiꝰ cũ fidei certiſſime firmitate q̃ ſpem ⁊ dile „ ctionẽ oꝑat᷑. Deniq; ꝙ non inuanum vel omiſſionẽ t ↄteptũ gratiã hac id ẽ eucha riſtiã ſuſcipiant. ¶( Il ua fruitio ſa cramentalis/impleuit mariam pꝛius bo nis q; obiret id eſt obuiaʒ tibi xpᷣo iret ⁊ aſſumeret in celũ Nec abhoꝛreta pietate fidei/ꝙ tu bñdictus fructus vẽtris ſui/ totus feſtiuus adueniens/deder ſibi (ſiẽ Ponmodi dionyſio in carcere) myſteriũ oc coꝛpoꝛis.dicẽs. Accipe h̊ cara mea. qð mox ↄpleho tibi in regno meo vna cũ bpatre meo ¶ IBu. Tua fruitio/ nunceſt matri tue regnanti in patria/copioſioꝛ ⁊ ipletio ⁊ toto oꝛe dilatato. ſʒ ſuo mõ videt᷑ fuiſſe mirabilioꝛ ĩ via. Rõ enigma fidei/maioꝛ.¶ Diſcipls. Cõöſen tio. ¶ gr. Cõgaudeat igit ⁊ exultet ſꝑ eccia/ cũ iocũdo pignoꝛis amoꝛoſi ↄſola ta dono.Ecce em̃.emanuel id eſt nobiſcũ deus. quãuis abſconditus. quãuis vela tus tñ vere deus Cõpleuit deniq; qð aſcẽ gaens pꝛomiſit. Ecce vobiſcũ ſuz vſq; ad ↄſummatiõeʒ ſeculi.neq; iam eſt aut fuit pPꝛeopinquantes ſibi. ſicut deus nr adeſt Super Magniticat. ꝛa matre tua aſtante / nutibo ꝛ ſignis ad/ nobis. certe ipi nõ ſũt dij peo totꝰ mecũ.⁊ admiratõe ſuſpendoꝛ.vñ admirabilioꝛ ſuo mõ/q; maternalis gña is. ? obſcuratũ factũ ẽ iſipiẽs co militer ? ſecte oẽs hereticorũ date ob hoc iniuriã facit. 1ag ſcolaſticus hñs deuotõis ſpm. Ingeſti Diſe Stu 4* tal qᷓliter? cur hec gra. hec euchariſtia hec bonag gia ( Mgi mirari te ad lfinita no lo qui ſiẽ vo uit ſciuit ⁊ potuit.O ia em̃ q̃ ciq; voluit fecit.⁊ q̃ fec bñ fecit ⁊ct⸗ cũcta qᷓ fecit.⁊ erãt valde bõa. Cur hãc mihi cauſaʒ indu. que gñaleſt dqd oĩa. vellẽ vt ad ꝑticlarẽ ⁊ pximi idit em iſcipts ioꝛẽ Cau i mille ſa hui ſacram̃ti deſcẽderes ¶¶ hec in pmis tibi cã ñ ſufficit:neq; alias aſſignauero poter ↄtẽtari.nec ad in telligẽtie lum̃ aſcẽdeſ Et h̊ dictũ ſi. itvniulr p omibo articlis fidei Veꝝ ſiqͥdẽ credere opoꝛtet accedẽteʒ ad deũ qꝛ eſt ⁊ qꝛ metiri gut fallere nõ pᷣt. Sʒ in hoc ſacramẽto p/ cipue reqrit᷑ firmiſſi firmiſſimũ fidei füdamentũ Alioqͥn quicquid rõis inductũ fuerit pl? offendet ⁊ obruet q; edificet vł oſtedet. . Diſci. CTredo ſiẽ ecc̃ia credit. ¶ Magir. Sitg firmꝰ in hac certitudie ꝰboꝝ ⁊ ſecu es. Aut ſiↄpedioſis gere vis. dic er to — do pitio⸗ ge. Quid int vltra get⸗ d exig? MBane cupio vtrũq; in telligere quod credo.tũ ad ↄſolatõeʒ meã ii alioꝝ catholicoꝝ foꝛtaſſis edificatõem ſil ⁊ hereticoꝝ cõfutatõez placeẽt ſi tenueris illð apłi. Hõ q; opoꝛtet. Dũt em diuiſiões gratiarum Ambulet vnuſqᷣſq; igit᷑ put ei diuiſit dñs mẽſurã fidei.Hoc in ex põſi. itõeyl intlletu ſacraꝝ ſcpturaꝝ Hoc vniuerſaliter ĩ oĩb⸗ oꝑibo di ↄſiderãdis obſeruari ncce ẽ. Oð qa phi ñ fecerũt errauerũt ĩ vanitatib ſu Es coꝛ eoꝝ Si in repꝛobũ ſenſũ.¶ Duc · Dabit de me⸗ lioꝛa nob qͥ credimꝰ vt in tel aus. no in telligere volũꝰ vt credaus. ¶ gr. Pre poſterus eẽt oꝛdo nedũ ĩ theologica ſʒ in oĩ gnalr diſciplina nouiter accegẽtiũ ad diſcẽdũ. Hoc pitagoꝛas.̊ plto ̊ ſcĩ pfes pꝛo cenobijs. hoc omnis ſ. cola nõ diſcola canit. Hoc rurſum abſurdũ ẽ docetibo ne dẽt ſcm̃ cãibo.ne ſpargat margaritas ãte poꝛcos.ne ñ edificẽt ſed deſtruãt mẽoꝛes illiꝰ ſapiẽtꝭ.Qui udit illuſoꝛeʒ ipſe ſibi Drultnotus mihi quidaʒ ſunt animo ſuo ſcrupuli multi q̃ſtionuʒ circa bñdictũ boc ſacramẽtum. Petebat inſtaãtia ↄtinua diſſolutioneʒ Denttornn 8 gu curioſitatẽ moueat me. ſi uon/a maximis theolog q̊s nouerat pa riſi. Ouid moꝛarer enarrando ꝑ ſingla Creſcebat moꝛbo ex remedijs.⁊ ſicut de emoꝛroiſſa legit᷑ peiꝰ in dies ſe hẽbat ex re medis ⁊ ipenſis. Cõſuluit tandẽ vnꝰ ex ꝑtoꝝvt ad oꝛõeʒ totũ ſe ↄuerteret⁊ ̊ ſcru pulos oẽs agere. ſuſcipiẽs ſacramentuz. dicẽs hec aut ſilia vᷣba Credo ſic eccia cre dit.Credidit ⁊ acceſſit.ſerenatꝰ eſt ⁊ ſoli/ datus.nec paꝝ ulũiatus deinceps circa venerationẽ huiꝰſacrameti. ¶ Diſcipls. Noui ⁊ ego illũ. Aug.qꝙ ad vnã vocẽ ceſſerũt oẽs dubieta tis tenebꝛe.⁊ perierũt oẽs q̃ſtiones qbus anxiebat᷑ circa textum apli Deniq; memi nit alio loco ꝙ nõ ſatiebat᷑ dulcedine mi/ rabili.ↄſiderare dei ↄſiliũ circa redeptio nẽ gñis hũani.qleʒ deniq; poſtmodũ in oĩb articulis fidei. nõiatim in hoc ſe pꝛe ſtiterit expta letat᷑ oĩs eccia Hodie maxĩe ſub ãnuo ſollennitatʒ ſue feſto q̊ hec ſcri/ bimus ¶ Diſcipls Oradus g eſt de’-.· Mg Credo dne.da intelligã qð credo. nũc q deʒ ex parte. tũc aũt facie ad facieʒ ⁊ u eſt ¶ Diſcols. Ouid ſi nolu erit exaudire dicẽs. Sufficit tibi gra me pfecte oꝛatũ eſt aqꝛ credis Yides eĩ dei donũ eſt ait apls ne quis głiet ¶ Ogfr. Bufficit itaq; mi hi. ſed ſi ãplioꝛa mihi liberalitas ſua ↄce/ dere voluerit non abijciaʒ nec ingrat re cipiã. Alioqͥn deneget aut tollat oeʒ in ca ligine ꝑegrinatõis huiuſmõi intelligetie lluſtratoez. ſit lucerna pedibo meis ſoli= fidei verbũ ⁊ lumẽ ſemitis meis.potiꝰ q cũ claritate maioꝛi.manꝰ pccor cet hoc humilitat; fundamẽtũ. ¶ ⸗ Nunc ſi vis videre Ihm opoꝛtet qꝛ ſt —— puſillus es/turbe ſãta ſiaꝝ te cõpmunt vt aſcendas in arboꝛẽ ficomoꝝ exẽplo za cheiſil obedi ſapiẽtie ꝗᷓ poſt pparatione; huiꝰ ſacramenti ſub typo n Antonis victimaꝝ ſuaꝝ vocat ad arcẽ. iſci. plana qd pꝑ arcem intendis ⁊ ſicomoꝝ ¶ Biſcipls. Quo pacto ſic: ¶ Ogr. Col dicitur ſimiliter ⁊ crede dionvſio dicenti dem ⁊ aplm audi.Quod ſtultũ inqtẽ deꝛ expertus noui.nedum circa hunc articu lum ſed in alijs varijs conſilium hoc ha buiſſe ſileʒ effectũ. queẽadmodũ teſtatur. oim p gr. mentẽ tuam ⁊ myſtica ſapiẽtiã lige * interpᷣtationẽ ſicomoꝛi q ficꝰ? fatua 9 ſapiẽtius ẽ hõibꝛ. Et iteꝝ. OQui vult ſapi ens eſſe / ſtult?fiat. Hic titulꝰ ſcole huius ſtulticia ẽ. tradẽte LQactantõ. Audi apim. Predicamꝰ Ihm xpᷣm iudeis qͥdẽ ſcada lũ grecis vo ſtulticia.ſʒ qð ſtultũ ẽdi/ſapi enti ẽ hominib ¶ Diſci cõmunia ſũt ꝓ tota fide xpᷣiana/nũc indu cis ad ſinglarẽ materiã quaʒ tractamꝰ2 gr̃. Ratio in ꝓmptu ẽqꝛ nlla videtur apud ſapiẽtes hui ſeculi maioꝛ.nulla ab ſurdioꝛ ſtultitia.nlłaq; magis infatuat ſẽ ſus carnis exterius ⁊ inter qᷓ; hec ſapien tia dei. Cognitũ ẽ qͥd latratoꝛ iſte demẽs euomuerit aduerſus leges oẽs ꝙ mle ſũt eſſima.que ðᷣũ ſuũ quotidieↄ xpᷣianavᷣo pe iſc. Cuz tot nephãde leges fu medit erũt ⁊ hoꝛrẽde / dantes in ſacrificiuũꝛ epu las hoĩes viuos imo filios ꝓpꝛios⁊filias cũ alijs innominabilibopoꝛte vicioꝛuʒ. colligo qᷓntũ qleve ſcãdalũ ⁊ ruinã male dictiſte ſibi ſuſcitauerit aduerſus bobe Magr. Bic refert nedictũ ſacramẽtũ. ¶ Magfr.ꝰ Avyra ð iudeis q; idolatras nos exiñ peſ ſimos execrãt᷑. Yacit ad hoc hyſtoꝛia iu dei bulliẽtis ⁊ trãſuerberãtis hoſtiã cõſe cratã pariſiꝰ.ſed miraculũ cõfutauit illuʒ alioſq;ↄuertit.¶ Diſc ¶ Hota loqueris Ald qᷓſita nüc accede cauſa aꝑiens ad in/ telligẽtiã. Cur ita deꝰ fieri voluerit qͥ oĩa fecit in ſapientia.¶ Ogr. ¶ Rñdet apłs qꝛ in dei ſapientia muceum nõ ↄgno uit.placuit deo ꝑ ſtultitiã pᷣdicatõnis ſal uos facere credẽtes. Eſt autẽ bec ſtultitia p̃dicatõis ꝙ deus põt alia facere q;fecerit aut facit p liberrio ſuevolũtatis arbitrio Hoc enĩ xpᷣiane religiõis füdamẽtale oᷣn abil doceſſ ſubuertit᷑ ⁊ coꝛruit funditꝰ fecit dñs dicit phus neceſſario fecit. Nec aliter aut alias facere potuit. ¶ Diſcipls. Pridẽ recẽſui mecũ qꝛ ñ ſe tradi capitali oꝛ diuerſitas ĩter fidẽ ⁊ phiam. Na põito „ phᷣie undameto. ſequit neceſſario mũdũ nunẽ incepiſſe Sequit᷑ aias hũanas vel eſſe infinitas vel eſſe vnicãvt ðᷣlirat Auer rois. vel migrare de coꝛpoꝛibo in coꝛpoꝛa ꝑ infinitas reuolutionũ vices vt ſomnia bãt Pitagoꝛas ⁊ Plato ⁊ ſequaces autq aĩa rõnal moꝛtal ẽ. Ouodcũq; vᷣo pceſſi fuerit ex altero qttuoꝛ boꝝ modoꝝ tollit — 7 ↄſequẽter oĩs pia religio ¶ Ogr. Vere colligis. Hnuc oculos tue ↄſidera 2 ¶ Diſcipulus. Curea d Boꝝ radicale pncipiũ. Qĩa qcung; oluit dñs fecit ait xpᷣianus.Oĩa qcund; — fepn Dyp A/lun ioan niuene Hnope biverde ſos te Nihln Vich ii krenute Ppanaum Tolt io ana opnne hleni bonoftg dbiarch rccen N Gsede nſuuqh ſmunue hehm niefua Cnnicle geodiren oprfliſn edar ociscbn cninn tſüeet hecintle Kultüpb Aenren tonene öuionn hhiſcoe uorete ſcom⸗ ſbiſci ne lgitci⸗ nrint Raſolid poſolletl Rnlong ſuckt legigorn ſenenti Super Maguiticat. fide purgatos. cõuerte ad beatã beatarũ Mar iiam. ppendens apte qᷓ; ven ſit illud eccie/laudantis eã pᷣconiũ.Gaude maria virgo cunctas hereſes ſola interemiſti in vniuerſo mũdo.phoꝝ maxie ¶ Diſcipls Duo pacto ſic:. ¶ Ogr. Himix. q; ver bũ verbo virgo ↄcepit.virgo ꝑmãaſit.hoc nos credimus.ipᷣa ꝑ exꝑientiã intellexit 5 Hac ſolam hre ducẽ ⁊ magiſtrã pfeſii ſũt ph̊i. Siqͥdẽ tolle certitudinẽ exꝑiẽtie.tol le veritatẽ eiꝰ/ſubu tit᷑ pariter oĩs pho/ phantium via vel inueſtigatio veritatis Tollit᷑ v̈ falſa. vel inſufficiens expiẽtia quã opinati ſunt phᷣi hre gnalẽ. ꝙ ex ni⸗ hilo nihil fit. ꝗꝙ nõ niſi ↄinixtione ſexuũ homo fit. ꝙ de? nec hoĩb nec coꝛꝑibo co —— habitat. cũ ceten ſine nũero.qᷓ oĩia partus p virginẽn .* rãm exꝑtus/falſificat ⁊ cõfun ipls. Hẽbat ne maria rõnes hoc vnico partus expimẽétoꝛ Hgr. Habebat ꝓfecto ꝑ ſpm ꝗꝓpheticuz. tam ſuũ qᷓ; brecccerĩ patrũ.qͥ ſpũs/aꝑtiſ ſima luce/ſuꝑ oẽm rõnẽ vel demõſtratio/ nẽ/haberi naturalr poſſibilem/veritates nre figei certiſſime reuęlabat. ⁊ ad intelli gentiã colluſtrabat. iſciplus. Quid coꝛpꝰfilij ſui.dũ ipᷣm ſacramẽtłr ↄſectũ ſu mebat ¶ gñ ſi ð viſiõe ſeſuali q̃t.nab oclis eiꝰ invia neq; nũc in pria c geipi pt thic n⸗ igi vo ſiẽ ⁊ credi vᷣe pt ſiẽ nec ſpũs oclło¶ Diſcipls Cõfundit ec intellectualis exꝑientia ſapientiſſima ſtultũ phie pncipiũ velut in olbꝛ Sʒ erat altera ne rõ Marie ↄtra phos q; ꝑ reuela tionem aut fidez: (¶ E gf. rar pfecto. q;uis ratõeʒ hac/etiã ex natalibo ⁊ metha phiſicis officinis.⁊ nra fides plurimum iuuaret ⁊ illuſtraret ¶ Diſcipls Affer ob ſecro ratõeʒ vl moꝛalẽ ſi habes. vł metha Pen icã vel mathematicã vel Sicaleret queſo dixeris:? An btã nr̃a videbat veruʒ egiſticã/ſm tres ꝑtes phie ¶XF Ani aduerte in pᷣmis veritatẽ vnam. q ſalubꝛi oꝛẽ qᷓ ſolidioꝛẽ/nullꝰ vnq; phoꝝ legitur proſuiſſe niłus rẽte bis ophãtiũ tradit᷑ vel neciſſe vel negaſſe. 1 illa etſi theologie cõſona ſit. Conſona = hec vᷣitas. „2 d fit. fit pter finẽ ¶ Hiſc. Legi eã ĩ phi ſicis ⁊ merhaphiq ab Ariſt legi ab Atuc. legi a ↄmẽtatoꝛe ⁊ Algaſel cũ cet ſub hac ſementia vanie demõſtratã. Hec vox vlla ſimul ⁊ deductũ via neq; nũc in pr̃ia coꝛꝑaliter iſcg. Pape dic uic expiẽtie ↄſonãtioꝛ inuẽitur ſʒ qͥd ad remn noſtra: ¶ Ogrmultũ ꝑ oĩia Primo q ꝰ tet vt ſm expientiã vel exigẽ tiam finis/cete oẽs cauſe tres habeãt mo gerari.ſic efficiẽs cauſa. ſit illa pncipal in ſtrumẽtalis aut coadiuuãs. Iteꝝ materi ſequter opoꝛ alis cauſa ſit illa pꝛima vel ſecudavel terti a. Rurſus foꝛmal cã ſit illa.ↄſtituẽs. in/ foꝛmãs.iherẽs.aut ſolũ exẽplaris.aut ob Edũ ꝑ ſingula. ſufficit applicare pooi diſſe nirai to. (Diſc. Gufficiat. dũ pmit? oſtẽderꝭ⸗ veritatẽ hanc theologie confoꝛmẽ eſſe. MHgr. Nõ põt ad pns efficatius exepluʒ ſumi/neq; ſublimiꝰ/qᷓ; in ↄſtitutõe pꝛima gerarchice policie.vbi ſeraphin ſuꝑioꝛes collocant᷑ ⁊ imediatõꝛes deo.q;ꝛ bõitatem 2⁊ qmoꝛẽ dei ꝓximiꝰ inſpiciũt.q̃ bonitas ⁊ ꝗmoꝛ finis ẽ oĩm alioꝝ.Ad cherubĩi vero cauſa foꝛmabl vel exeplarꝭ ſpectat. ſic effici ens ad potẽtiã in thꝛonis deſignata. Diſc. ¶Qego exẽplũ h̊ a diõvſio tradituzʒ eductũ g⸗ Hũc vero ſoler ter attẽde ꝓ re nr̃a demoſtratõeʒ moꝛalem ſrim⸗ a fine ꝓ ſtultitia nr̃a ↄtra mundi ſapiẽtia/que moꝛe golyad iugulat ẽeſe ſio Poꝛtat inſuꝑ litteras (vt VUrias) moꝛtꝭſu e. Di em̃cũcta facta ſunt ꝓpter finẽ homo (cũ bona gra phoʒ ſi ſüt hoies) ñ eriter cludendꝰ. Nunqͥd em̃ vane ↄſtituiſti oẽs . filios hõim querit ꝓpheticꝰ phᷣs ̊ a dño ſiẽ impoſſi bile. Eſt igit᷑ hõim finis aliq ⁊ hic q dem ſuꝑioꝛ ad bꝛuta oĩa.quẽadmo dum ſcellit ea rõe.qᷓ̃ dei capax ẽ ⁊ ꝑticeps eſſe põt ꝑ cõgnitõeʒ ⁊ amoꝛẽ cũ memoꝛia. Mẽtioꝛ ſi ñ Ariſt. inchoauerit dous li bꝛos ab h̊ pũcto ſᷣm duplicemvim anime In ethicis de volutate. Omnia inqt bo⸗ num apeetüt In methaphiſic de inteleu Omnes inqͥt homiĩes natura ſcire de ſile rãt. Colligat᷑ acriter vtrobiq; cõſequens deductõ qͥd aliud inueniemꝰ ↄcluſum/qᷓ; hoiĩes factos eſſe ad btitudies ſeu ad feli/ CLcitatis ↄſecutõem. Hec aũt ↄſecutõ/neqᷣt haberi (ſic ꝓpximo dicebat᷑ſi oĩa de neceſ/ ſitate eueniũt. vtiq; neceſſario ſi deus ne/ ceſſario agit ad extra. qꝛ nulla cauſa ſecũ dga / eſt non ſibi eſſentialiter ſuboꝛdinata. yel infiniti ponũt actu. vk finiti ſub vno intellectu. vł ꝑ moꝛtẽ totaliter deficiẽtes. aut de beluis ad beluas m aiam regiri⸗/ 982 Zractatus. X. I. tes ¶Diſcipulus. Urget vebemẽter mo 4 . „ ralis hec ratio cõmunes habẽs pꝛo om̃mi ſecta cauſe ꝑtes.dic logicalẽ rje; ¶ giſter. Accipe ſi imul cuz metaphiſicali p maioꝛi ſolidioꝛiq; ↄpẽdio. Pono iſtam. Deus eſt quo maius cogitari nõ põt.De bet egm logicus addmutere. qm ex eius ↄceſſiõe nihil ſequit᷑ impoſſibile. Debʒ ⁊ eã metaphiſicꝰ acceptare.qͥ ponit deũ eſſe bmũ in entib.imo ſuꝑ oĩa quo nullũ ma ius eſſe pᷣt. qꝛ iã ſi eſſe poſſet. eſſet. cũ in ne ceſſarijs nõ differãt eẽ ⁊ poſſe fm Ariſto tilẽ veritatẽ Pono ↄſeqñter vtriq; logi co ⁊ methaphiſico Cũ deus ſit optimũ ? ſũmuz in reb ⁊ ſuꝑ oĩa. dicet᷑ recte ⁊ erit/⸗ ens vniuerſaliter ꝑfectũ. Et ne pceſſum im pediat/vel nõis equocatio.ve ignoꝛã tia.voco ens vniuerſalr ꝑfectũ:cui nulla deeſt perfectio. nec imꝑfectio vlla adeſt. Et hoc anſelmꝰ ſic explicat.Ens cui con ueuit oĩs pfectio ſeu pocꝰ oĩs ꝑfectiõls denõiatio. qᷓ melius eſt ĩm q; non iſßm. id eſt vñ res ꝑfectioꝛ ðꝛ ⁊ eſt ſimpliciter/ ſi ſibi ↄueniat illa denominatõ ꝑfectõis/ q; ſi careret illa. lirer ĩ hac deſchtiõe ent ſimpliciter pfe/ cti / debeat logic? aut metaphiſic/ diſſen tire tibi. cũ nõia ſint ad placitũ. ¶ Vocamus ens tale deũ.imo iam nõ ſolũ vocamꝰ cũ logico/ſʒ ipᷣi metaphiſico aꝑ/ tiſſime demõſtramꝰ qm̃ nat᷑a ſꝑ incepita pfectis. Ideo neceſſe eſt ꝙ; puract?pceſſe rit oẽm potentiã. Quid aũt eſt purꝰ actꝰ/ ſi nõ ens ꝑ ſe ⁊ ſimpliciter dictũ/ſine ad/ ditiõe qᷓ̃cũq;: Et h̊ vtiq; ↄceſſum eſt ab oĩ bus eſſe. ⁊ eſſe deũ. Hã ſi tale ens ſunplr Dictũ /nõ eſt ens/qͥd aliud eſſe põt: Si lo gics reſoluit diffinitiões ſuas ad aliqͥd pᷣ mitsintellectũ. ulo vtiq; neceſſario ð ens pmũ ⁊ ſi implex. Quicqͥd em̃ intelligit᷑ (ar guit Bonauẽtura) intelligit vel vt ñ ens vel vt ens. Hec diuiſio eſt ꝑ ĩmediata.? ĩ pmo.pncipio.ſcʒ vt ens ⁊ nõ ens.cũ pꝛi/ uationes ⁊ negatiões neqant intelligi ni/ ſi ꝑ habituʒ oppoſitũ / pus intelliget ens q; nõ ens Si aũt ita eſt / opoꝛtebit ꝙ ens intelligat᷑ altero mõ.vł vt ens in potẽtia. vel vt ens in actu. pmixto potẽtie vl ſine potentie admixtione Si iſtud ſecũdũ de tur. hẽt ꝓpoſitũ.qꝛ ill eſt deꝰ.opoꝛtet aũt ꝙ ita ſit/q; potẽtia nõ niſi ꝑ actũ cogno/ ſcit᷑.⁊ qſi ꝑ anologiã.Et ↄſeqñter ex phi „* xregula logicali.ſi analoguũ ꝑ ſe poſitũ/po mũ pᷣncipiũ iſcipls. Hõ video qᷓ nitur p ſuo ſignificato pncipali. ita eſt ma va neceſſaria.de eſt ens.ↄcedẽda taʒ a lo gico q; a phᷣo metaphico. imo apð hñ tes verã termĩoꝝ illoꝝ duoꝝ notitiã.ens 7 de' / dicenga eſt ſe nota. nõ min q; p/⸗ ¶ Ducipls Irrefragabiliter mihi videnꝭ ↄplecti iuncto ꝙ ſi ens in po tentia hus dicat᷑ intelligi. neceſſe eſt hoc fieri reſolutiue ꝑ ens ĩ actu.ſʒ ꝑge ↄſeqnt Pgr. Precurro. tu ſequere. Si deo ↄpetit oĩs denõiatõ ꝑfectõis ſimpliciter. abiecta pꝛſus impꝑfectiõe.cũ ꝑfectiꝰ ſit a/ gere libe/ ↄtigẽt:extra ſe.qᷓ; nccitate nat᷑e- ↄuẽit bec libtas ðo Quãuis eĩ libtasↄti entie / ſit pfectõis ſimpliciter reſpectu —2 finẽ.q ſine talibs medijs finis nedũ ha/ beri vel adqͥri põt ſʒ obtinet᷑ neceſſario.ſi cut eſt de deo. cuius ꝑfectio nõ dependet ab alijs extra ſe. alioqͥn ñ eſſz ꝑ ſe ſibi ſul/ ficiens.alioqͥn pᷣterea nõ poſſet eſſe btũs abſq; creaturis Diſcipls. Fecimus ab inchoata ſacramenti euchariſtie materia digreſſum / plus mole ſniaꝝ q; v̈boꝝ gra nidũ.nõ tñ inutiliter ad exaltatione ſtul/ titie.xpᷣianeõ ſapiẽtiã mũdãoꝝ ¶¶ Quid ſi voluerim traducere mathemat cã ad rem nrãz ¶ Diſcip agas.qꝛ nõ hʒ euchariſtie ſacramentum/ emulã acrioꝛẽ.que per ſuas acribologias id eſt demõſtratões potiſſimas/ꝛ ꝑ ↄmu nes animi ↄceptiões/owpugnare nos ſat agit. Cõſtat ait. ꝙ ſi due qntitates iuxta vonãtur /1 neutra alterã excedat abe ſunt qles. Iteꝝ ſi ab e libe inequalia demas que remanéet ſũt ineqlia. Cotũ ẽ maſſua pte. Et ita ð ceter ꝑ ie notis. Ecce vo cla mat iſta Ecce coꝛpus hũanũ ſolite antita tis / applicat hoſtie puule nec tñ excedit vył excedit. ¶ Ogr. Eſſet vtinã nobis intel lẽtual iſtevigoꝛ eleuat? ſuꝑ fantaſiã ⁊ ima ginatõeʒ /q;admodũ fuit ĩ maria pſpicu um eſſet ſtatim ꝙ aduerſus hoc ſacramẽ tü mathematice poſitõis nihil ↄcludunt Poſſemus inſuꝑ ex diuerſis eloquijs fi/ liarũ mathematice que ſunt Ariſmetrica Beometria Muſica ꝑſpectia Aſtrõomi a/gratas acciꝑe ꝓ nobis maãuductõnes. Sed ad ↄpendinm ſatis ſit hic explode re que obiecta ſunt ꝑ diſtinctõeʒ quid eſt uantitatem aꝓplicare qntitati. Aut boc fit dimenſiue. aut ↄmẽſuratiue vel circũ/ ſcriptiue. ⁊ ita mathematicas ↄceptiões inis/eſt tñ pfectõis reſpectu oꝛdinatoꝝ ĩ „ ls. Vide oꝛo qͥd 4 nen ſniener mo. lonſnu hoenhil lnualis nuid daüplus Görnnl vptutnn, eni alins want i Cneen 5 con nlivfn Nepeum nionn gütenn⸗ ſickfeen er Ceſioe piicp poimiton iachitk ſinoncki ſickinton⸗ Mobfop⸗ zAnfe. amfiomn ſudedin luentpoſe Monorei (eqnures diceturf panisſat al ſal jodif⸗ Paclian norpiin myelfo/ ſpl niſt in ſhſair Anhen hla ſi ſionide ſbicſen Alocäſi neqzd ſaüten ſhnpeh diaimn elacedis — nõ negamus.aut applicatio fit tm̃ mõ dit finitiue ⁊ nõ localiter.quzẽadmodũ aĩa rõ nalis aꝓplicat᷑ coꝛpoꝛi ſuo tota in toto.⁊ tota in qualibet ꝑte.nõ localiter. Et ſuꝑ hoc nihil ad mathematicã.cui deeſt intel lectualis oculus fide purgatꝰ vt poſſit di uinũ hoc myſteriũ intueri.Demꝰ queſo/ deũ plus noſſe/q; mathematicus natalis põt intelligere. Si filia eius aſtrologia/ potuit inueſtigare licʒ vmbꝛaliter ⁊ imp/ fecte:virginẽ beatã/geſtare in gremio pu exꝝ celitus in ſigno virgis/quẽ alic m vocant (ſicut teſtis eſt Albumaſar) Nõ abnegemꝰ partũ nr̃e virginis.qꝛ talis de cet partꝰ deũ. ¶ Diſcipls O miſeris iſta pꝛo nũc/fauoꝛẽ fidei ſonãtia.⁊ ad defenſi onẽ ꝓpꝛiã intende docens quẽadmodum qᷓntũ coꝛpus/alteri poſſit coaptari/mõ ñ quaãtitatiuo.qm̃ exẽplũ de aĩa rõnali nul/ lu eſt vᷣe.caret em̃ quãtitate. ¶ gt. Fi at hoc ꝑ ↄuerſionẽ panis in coꝛpꝰ xpᷣi iaʒ exiſtẽs accidẽtiba panis remanetibo. Ita ꝙ iã coꝛpꝰ xpᷣi/nõ ẽ hic locatuʒ in hoſtia⸗ Pdimẽſiones ꝓpꝛias.ſʒ ꝑ illas que pan eʒ afficiebãt Et qꝛ q̃libʒ ꝑs panis/trãſſub/ ſtãtiata eſt in totũ coꝛpus xpᷣi. ꝓpterea to/ tũ eſt in tota hoſtia.⁊ totũ in qlibet ꝑte.ñ plus hñs poſitionẽ ad locũ dimenſiuaʒ/ q; aĩla nra. ¶ Diſcipłs Etſi pꝛeſupponat hec rñſio tua/rem valde mirabilẽ nõ tam̃ ita deo impoſſibilẽ/qn ſubſit ſibi cũ vo/ luerit poſſe. Neq; em̃ maiꝰ eſtimo eſſe reʒ mutare in aliã/ꝑ potẽtiã obedientialem creature/qᷓ; rẽ ex nihilo ꝓpducere. Sʒ qͥd dicetur ſᷣm poſitionẽ illoꝝ qui ↄtendunt panis ſubſtãtiã remanere.tanq; ſit facili oꝛ ad ſaluãdũ hec poſi io 1 gr Jme o difficilioꝛ ⁊ hereticalis.tuʒ qꝛ dãnata E eccłiam.tũ qꝛ tollit verã exiſtẽtiã coꝛpo ris xpᷣi in hoc ſacram̃to. Nõ em̃ remanet via vel rõ ſaluãdi verã pñtiã actualẽ coꝛꝑ is xpᷣi/niſi qꝛ trãſubſtãtiat eſt panis in ipᷣm.ſʒ ſaluat᷑ mõ dicto Yallit᷑ itaq; phᷣoꝝ ⁊ mathematicoꝝ imaginatio.q̃ſi totum coꝛpus ſit extenſum ⁊ extenſiue ſub dim̃ ſionibo hoſtie. ita zpeia quãtitas / ſit rõ ſibi eſſendi in loco.q̃ſi ꝓpterea ſit reſpect ad locũ ſicut eſt ad inuicẽ partib in toto. neq; tñ dimeſiones panis remanẽtes/af ficiũt coꝛpus xpᷣi vel inherẽt ſibi.ſed ꝑ ſe ſtant / ab omi coꝛpoꝛe ſeparate. Vñ ſicut dicimus / nos petrũ videre/dũ videmus ſua accidentia vel figurã Ita dicimꝰnos Super Magniticat. tes dimiſit inanes. videre coꝛpꝰxpᷣi dũ videmꝰaccidẽtia pãis illiꝰ? qͥ in ipᷣm trãſſubſtãtialiter ↄauerſus ẽ E diſc: auſam apis cur pᷣdict' erroꝛ dũ putat᷑ eẽ facilioꝛ ðᷣſtruit totã fidẽ huiꝰ ſacramẽeti de vera exñtia coꝛpoꝛis xpᷣi ſub ſpeciebo panis que non ſolum figurat ſed continẽt. Alioqn ſi nõ ↄtinerẽt/nõ plus eſſet hoſtia adoꝛãda qᷓ; petra defti.q̃ xpᷣm r bat. Petra aũt erat xpᷣs ait aplus. ic de figuris omĩb alijs. Sic de ima ginibo ⁊ picturis ⁊ litteris/curreret argu mtũ Deniq; nec fides hẽret meritum nec yeritatẽ xpᷣi ꝓbum.nec efficaciã eiꝰ ſacra/ mentũ. dicatoꝛibo pᷣmitiue eccie/doctis ab oꝛe ꝓp/ Ogr. Adde ꝙ fieret iniuria p̃ᷣ ꝛio btẽ vᷣginis Sicut ⁊ paulus aſſerit ſe anc veritatẽ a dño accepiſſe.Poſſẽ addu cere mira ſuꝑ hac trãſſubſtantiatiõe mon ſtrata per alia Inſuꝑ mauducere leg vtri uſq; mira. exeplo ambꝛoſ ij pꝛomptuz eſſz Del ſi ſenſus deficit ad firmãdũ coꝛ ſin iſ. ſufficit mihi plane.q;uis claritas intellcualis ra cerum ſola fides ſufficit. tionis addita ſit deo laus ⁊ glia Claret ex fine ꝙ inſtitutũ eſt hoc ſacramẽtum/qua tinus oſtenderet deus immẽſitatẽ ſue po rentie. Incõpꝛehẽſibilitatẽ ſue ſapientie. Inenarrabilitatẽ ſue beniuolẽtie. Et hec triplex rõ eſt potiſſima. qm̃ ĩ pfectõe fina cauſe ſolidat᷑. Propterea naͤſſer te nũc ad declarandũ copioſiſſimã vtilitatẽ huiꝰ ſa cramenti? poſtmodũ regredi poterimus dad ceteras qᷓ̃ſtiões / ſi fuerit inſinuati fru cx (o bnñũdictiſſima vᷣgo)bñdicti fructus vẽtrꝭ tui.vñ crebꝛo ceciniſti magnificãs cũ exultatõe ſpũs ad ſuꝑmentales exceſſ⸗ rapta. Eſurientes impleuit bonis.⁊ diui in ¶ Magr. Eſuries ĩ pᷣ mis neceſſaria nobis eſt.ſi tãtꝭ querĩus i/ pleri zae CPiſ Ri putãdũ. Sʒ qͥd impedit aut d inducit hꝗ eſuriez auire paucis non poſtponas (Aagiler ck quid obſtabat filijs iſrł/ ne ma ne manna ſapet eis ſʒ verteretur in nauſeã ¶ Diſcipnlus Murmur impbum ⁊ ingratũ qꝛ deſide/ rabant rnes allia.poꝛros.⁊ pepões egy pti. ¶ Oagiſter Caueam“? ſiles fieri. gu ſtates quippe tam viliba egyptiace tñbꝛo ſitatis eſcis wethit omnis cibo ſpũal Eſu ries itaq; cauſat᷑ ex euacuatõe ſtomachia noxijs humoꝛiba hanc vᷣo pauꝑtas ſpũs facit.Exemplũ habetur xpᷣi crucifixi.nõ vult bibere vinum ſecularis delectatiõis So ʒ 99 qꝛ mirratũ.qꝛ felleũ qͥa acetoſũ ẽ ſpũ Diẽ cũñ ps. Renuit ↄſolari anima mea Mẽoꝛ fui dei ⁊ delectatꝰ ſum. Rurſus ipᷣe timoꝛ dñi reuerẽtial/obediẽs ⁊ hũilis/oꝑat᷑ eſu —— riẽ ſanctã.qꝛ ſanctã a ſecło inanitat? Oi titas pᷣterea cũ pietate virvamart mũ rancoꝛis ⁊ inuidie. Sciẽtia vᷣo cũ lu ctu purgat ⁊ abluit vaſculuʒ coꝛdis a ſin thomatibo ⁊ fetoꝛibo pᷣteritoꝝ criminum Confert᷑ ꝑinde fortitudo ſanitatis in ſw ũ vñ ↄſurgit eſuries ⁊ ſit iuſtitie.Et vbi iu ſtitia ſi in hoc defuerit ſacrco:Deniq; pꝰq; dixerat ꝓpheta de male hñtib· Omnẽ eſcã abominata eſt aia eoꝝ Addidit clamaue rũt ad dñũm. Sequit᷑ Miſit verbũ ſuuʒ ⁊ ſanauit eos de interitõiba eoꝝ Et qũo ſa nauit: niſi qꝛ faſtidio pereũtem recreauit appetitũ. Ideo ſanauit.qꝛ ñ in ſolo pãe vi uit hõ ſed in omĩ vbo qð ꝓcedit ab oꝛe di At vbi mittit᷑ iſtud vᷣbuʒ pñtialiꝰ alibi qᷓ; apud hoc ſacramẽtum. Oeſit igit᷑ iers de ſidia qᷓ ſibi noxios exindigeſtiõe hũores attulerat. cũ ꝑ exercitiũ caloꝛ nõ acuit᷑ in ſpiritu ſed lãgueſcit.Aſſit tãdẽ maſticatõ p integros ⁊ foꝛtes meditatõis ſancte dẽ tes q fiet/vt cibo ita rumiatus /pł ſapiat pl? appetat᷑.ac ꝑi ñ pł nutriat ¶ Bunece rit hic ꝓ pñti dꝛagmate pſalterij marie ſu per hac coꝛdula Eſuriẽtes impleuit bõis p notulas cẽtũ ¶ Poꝛro ſuꝑſunt lõge plła que certis ex cauſis/cenſeo ↄueniẽtius ꝑ ſoliloquiũ q; ꝑ alloquiũ nr̃jm meditanda eſſe/.vel q̃ntũ nr̃a pſaltes ipetraueritↄtẽ/⸗ planda. Zu interum frat tecũ habita. p)0 modũ fiet dũ reditus erit nob/ad cõmũe colloquiuʒ doctrinał apertio ſup omnibꝰ- in ſoliloquio perſonatis ¶ Diſcipulus Longanimis ex pectabo. .(Finit omus tractatus Sequitur alter ſolilo quꝰ multa varietate diſtinct?. Et ſunt in etate/ tollit vir? amariſſi vltra. ꝓ loco peregrinatonis mee. O pticule quaſi nonule cantabiles elenn vel vel Agnifica anima mea dominũ Du clauſo/oꝛtuli noſtri florentꝭ hoſtiolo vacãus a ſclłlo.dũ nilł⸗ obſtrepit alieus.Loq̃r nũcad coꝛ tuũ.dicã Magnifica pᷣcoꝛ aia mea do minũ. Magnifica qm magnifice fec Eſu riẽtes ein ip leuit bõis. Dedit nob panẽ 85 celo vᷣm ſi ub vmbracko ſacro ſancti eucha R riſtie ſacramẽti.Dedit ⁊ nob abũde omĩa ad fruendũ in hoc benedicto fructu vẽtr⸗ tui.O benedictiſſima femiaꝝ. Fas tibi ẽ o aĩa mea fas głliari ⁊ ex toto dicere Sub vmbꝛa illiꝰ qᷓ; deſiderabã ſedi ⁊ fructꝰ eiꝰ dlcis gutturi meo. Sedge igit᷑ ſolitaria.ſe de ⁊ ſile.⁊ leua te ſuꝑ te.ſede ꝑ qͥetẽ nõ pr toꝛpoꝛem.deꝰ implebit deſideriũ tuuʒ in bonis / deſiderabas dilectũ ex dilẽto. dile ctũ ꝑ amoꝛẽ amoꝛoſiſſimũ Ccce ſub.vm⸗ bꝛa iſtius ſedes ſub ſacrꝭ euchariſtie ſim bolis.os aperi per auiditatem deuotiõis et attrahe ſpirituʒ caritatis.Dilata os tu um per deſiderij feruoꝛem. Ipſe ſ̃m pꝛo/ miſſum ſuum complebit illud. Et quibꝰ implebit: Plane fructu eius qui dulcis erit gutturi tuo Sit o aĩa mea gutt tuũ⸗/ ſiẽ dilecti tui/ſuauiſſimũ. Holi cadere in maledictionẽ taliũ qᷓles ꝓpha deteſtatur. Sepulcrũ patẽs eſt gutt᷑ eoꝝ.Caue feto res hoꝛridos exaltare criminalinz ſepu- croꝝ. Noli ſcatere tetris ðᷣtractionũ.aut q̃rũlibʒ ſpurciciaꝝ/cadaueroſis feditati bus ⁊ vᷣmibo. Sit puꝝ ſcm. nitidiꝰ oleo letitie guttur tuũ. Sit vinũ optimũ.dig nũ dilecto ad bibẽdũ ⁊ labijs illiꝰ dẽtibꝰ ad ruminãdũ.Expieris certe viciſſitudi nẽ dilecti.qꝛ dulcis eſt gutturi tuo fruc eiꝰ. Fructus iſte ſi neſcis (o aĩa mea) fru ctus eſt triũ ſeminũ. Triceſimus incipi entibo. Sexageſimꝰpficiẽtib. Cẽteſimꝰ pfectꝭ. Geminat fuit in terra/ñ exculta vel apta.ſʒ fuſo tmmõ imbꝛe celitꝰ/cũ vo to ſpũſſcĩ viuificoq; caloꝛe.decoctus fuit meridiano ſole paſſiõis. Dat᷑ tibi nũc ve latꝰ nebula Dixit ſapiẽs ꝙ in feſtinatiõe nebule/ẽ oĩm medicina. Suſcipe letãtẽ. ſedevacãs tibi ⁊ ſibiſoli Sẽties affirmo qͥd ſapiat vᷣbũ illð Et fructilliꝰdulꝭ gut turi meo. GBuſtab itaq; o aĩa mea qm̃ ſua uis eſt dñs.guſtab bonũ vᷣbũ eius ⁊ vᷣtu tes fut᷑i ſcłi.credes ſapiẽtie de ſe illa pᷣco / niſanti. ſpũs meꝰ ſuꝑ mel dul& ⁊ heredi tas mea ſuꝑ mel ⁊ fauuʒ. Curres poſt ex hoꝛtatiões. Tranſite ad me oẽs qͥ ↄcupi ſcitꝭ me ⁊ a gñatõibb meis adimplemini. Surge ꝓprea o aĩa mea. Curre.ecce tra hit te dilect?tuꝰpꝰ ſe. Lrahẽtẽ ſeq̃re.ſecu ra ſede ſub vmbꝛa ſacroꝝ euchariſtie ve/ laminũ. Expetierꝭ ſane. gtulabũdaq; can tab Et fructeiꝰdulq gutturi meo Guſta to fructũ dulc aĩci tui Quid ſuꝑẽo aĩa dbaene lbbierie . Oan dii Cnseins Caubibe 8 oſhen hariiC fins rult finiwort leitu ſimu iicpolna nocucitte icnnden Iwant ſineordin tuenoh; collbis. da ſuſum⸗ tememnal lgcantan dumotet gepoug derrreden tecie öbonn tus uns. Wiguiince ſanoni⸗ tkinfnuc nem loonmnoe vitn d teogiam men flle baumg Pectgton mea qͥdoiq. quid ſperas.qͥd gemis: Ac cipio furtiue venas ſuſurrij tui.clamãs introꝛſus cũ ſilẽtio Sitio. Introducat me rex in cellã vinariã. poſt cellaria fru ctus ſui En ipᷣe eſt vitis vera.cuiꝰ vinuʒ generat virgines. nec ſolũ generat ſʒ im/ pꝛegnat. Det ipe vinũ illd. det bibere ſo / bꝛiã ebꝛietatẽ ſpũs. Introducat me in cel lã vinariã.Quid tibi vis o aia mea? Du dũ dixiſti poſt petitũ oſculã oꝛis ſu e lioꝛa ſunt vbera tua vino.Et iteꝝ. Mẽo res vbeꝝ tuoꝝ ſuꝑ vinũ.Cur nõ vinum petis?: Sʒz pꝛo te/ mihi rñũdeo. qm̃ ipe ti/ bi eſt lac ⁊ vinũ.ſiqͥdeʒ.⁊ vbera eius ſunt botri vinee.loquitur quoq;.bibi vinum cũ lacte meo. Vocat iſuꝑ Comedite aici ? bibite ⁊ iebꝛiamini cariſſimi. ¶ Docte fad. O ani ma mea.inuitata ñ abnegas. nõ diſſimilas.nõ cauſaris Dulò fuit fru ctus eius gutturi tuo.q̃ris ſuiens ⁊ vo/ cata bibere vinũ dine ſuauitat poſt ybe ra ↄſolantis humanitatis.petis impleri qð ſeqͥtur Introduxit me rex in cellaʒ vi nariã. ¶ Duid agis aĩa mea quenã hila ritas vultus.qͥs tremulus ⁊ honoꝛꝰoclo rũ nitoꝛ.quiſnã oĩs geſtus.oĩs alacritas letitia ſimul ⁊ voluptas: Quid ſiles.qͥd q̃ſi ſpaſmata ſtupes? Vere ↄgnoſco qͥa ĩ troduxit te rex in cellã vinariã.oꝛdinauit in te caritatẽ.ĩmo caritate vulnerauit te. Imo caritatẽ ſi dici põt.ſicut ſine mõ.ſic ſine oꝛdine dedit. Hinc modꝰ dilectiõis tue nõ hʒ modũ.hinc tota liq̃ſcens.tota collabẽs. tota te nõ ſuſtinẽs/ſuſpirabun da ſuſurrans. Yulcite me floꝛibus. ſtipa te me malis.qꝛ amoꝛe lãgueo.qꝛ vulnera ta caritate ego ſuʒ ¶ Meditoꝛ ego mecũ. dũmõ te talẽ inſpicio (O triſtis nuꝑ an- xia ⁊ pauꝑ aĩa mea)quanta ⁊ q̃lis ſit. hec dextre dei ſponſi tui mutatio mirans ⁊ ego tecũ recognoſco Itaq;libʒ exclamare q; bonus ⁊ ſuauis eſt dñe JBu xpᷣe ſpi ritus tuus.qᷓ; viuus ⁊ efficax ſermo oꝛis tui.qui in cenaculo grãdi ſtrato eccie tue ſyon.panẽ ⁊ vinũ coꝛpoꝛalis edulij/ↄuer tit in fructũ lucẽ aĩiaꝝ corpoꝛis ⁊ ſaugui nis tui. Siqͥdẽ ſermo ille. verba iſta que locutus es.ſpũs ⁊ vita ſunt. Vere ſpũs ⁊ vita. vñ vite talis effectus/eſt exoꝛtꝰ in teo aia mea ( QMHuid reliquũ eſt o anima mea.fulcita es floꝛibo ſcõꝝ deſiderioꝝ.ſti pata malis oꝛdinataꝝ affectionũ.ſub ex/ pectatione futuroꝝ pᷣmioꝝ Video qᷓ; bñ Super Magnikicat tuus. Indicat hoc tuũ velut aure tenuis ſuſpiriũ QLeua eius ſub capite meo.⁊ derx tera illius amplexabitur me.Ecce iã fru/ ctũ edere nõ q̃ris ſuauẽ gutturi tuo.non cellã vinariã introire.non fulciri floꝛibꝰ. nõ ſtipari malis. ſed tota in totũ lapſa et collapſa.totaↄplexu ſuauiſſimo.ſereniſſi mo ⁊ caſto in eius ſinu ↄſopita qᷣeeſcis Oq; btũs ⁊ efficax⁊ felix eſt cibʒ iſte fru⸗/ ctuoſus UVinũ eſt vinaciſſimũ coꝛpoꝛis ⁊ ſanguinis tui xpᷣe JBu. Vñ talis ↄpa/ rat᷑ effectus.talis refectio.talis doꝛmitõ. quies talis in pace ĩ idipᷣm. ¶ Atuero q; bꝛeuis hoꝛa. Dic obſecro te benigne ihu Sic em̃ innuere videt᷑ aia mea) Dic ꝑ amoꝛes tuos qð ſeqͥtur Adiuro vos filie ihrłm ꝑ capꝛeas ceruoſq; cãpoꝝ/ne ſuſci tetis neq; euigilare faciatꝭ dilectã/doonec ißp̃a velit.O qᷓ; bñ ſibimet ⁊ mihi excidit. ſiue excedimus deo.vᷣbũ (o Paule)ſum/ ma ſuauitate rfertũ.ſiue ſobꝛij ſumꝰvob vbu heu erumna miſerie repletũ.q; reple tur hõ multis miſerijs dũ redit ad ſe. dũ redditur ipᷣe ad terrã miſerie ⁊ tenebꝛaꝝ. ab illa qua interim quieſcebat in regiõe viuoꝝ.¶ Bic o aĩa mea.ſuſcitanuit te vi ta immotꝛtalis. reſoꝛbuit te ad ſe põdus coꝛpoꝛis. Coꝛpus itaq; quod coꝛrumpi tur/aggrauat aĩaʒ. Languida pꝛoꝛſus ?ẽ— D t vulnerata charitate /vigilas Tu ſuſpen ſa/reſpectas vndiq; foꝛte redeat ad te di/ lectus tuꝰ. Cuiꝰ adhuc caloꝛe tepet lectu lus nr̃ floꝛidus. Dirig aures ad oẽm ſo nitũ vel flatũ ſeu ſibillũ aure tenuis. Si foꝛte audiat᷑ in ſilentio vox optata dilecii tui. YFalloꝛ aũt in ſomnis vigilo.ſi nõ ita res ſe habeat. Nõ eĩ poterat zelotes ami cus.minus amare q; amica.nõ impar eẽ ad amo: ꝭ viciſſitudinẽ. Nã audio clamã tẽ.vulneraſti coꝛ meũ ſoꝛoꝛ mea Quid igit᷑: Cõſiderãs ego amoꝛẽ ſpõſi ĩ ſceleri reditu.laudo pariter vigilãtiã ſolicitudi nis tue o aĩa Erat adhuc delõge ſaliẽs in mõtibo. tranſiliẽs colles alacer ⁊ hilaris cãticãs pꝛe amoꝛe Sẽſiſti ↄtinuo diſtãtꝭ 1 α2 * yr * adhuc vocẽ ⁊ exultationeʒ. Exiliſti ilico tremefacta ⁊ dixiſti. Vox dilecti mei eſt. ſupplendũ quã audio. Vox ſonoꝛa.cuiꝰ auditu reſurgunt moꝛtui.nã qui audie/ rint. viuent. Et nonne te moꝛtuam indi cas o anima aut certe moꝛtue ſimilẽ.dũ amicꝰ abeſſe putat᷑: HNon auertas mamt 99 tibi ſit. nõ deſerũt te collabentez dilectus Appha/faciem tuã a me. Dat rõnẽ eed. qꝛ ſilis ero deſcẽdẽtibo in lacũ. ¶ Vox autẽ dñi dũ ſuꝑ aq̃̊s ⁊ aq̃s miłtas. fantaſticaꝝ fluctuantiũq; curaruʒ ſonuerit. fit confe ſtim ipᷣo iubẽte/trãquillitas.facit inhabi tare diluuiũ tale fluctiuagũ.illic ſedẽs.il/ lic vᷣtutẽ ꝓplło ſuo ſpiritali dãs ⁊ bñdicẽs in pace.Gʒ ⁊ intercidit flãmã ignis / ille cebꝛoſe tẽptatõis.vituloſq; petulãtꝭ ſuꝑ/ bie licʒ libani.i.cãdidati videãt᷑ ſub colo re boni ↄcigit obꝛuit ⁊ ↄteritHec eſt vox dilecti. Re qͥd agimus:quoꝛſum aĩa quoꝛſum abꝛipimur: Referam ego tecuʒ ſecrete inter nos alloqͥa tractare ð fructu vite. de pane qui de celo deſcẽdit. ⁊ dat vi tã mũdo.vox exhoꝛtatõis mee hoc dede/ rat initium. Magnifica nũc aĩa mea do minũ.ſubiũxerã qſi ꝓ cã vel theoꝛeuma/ te dicẽdoꝝ.q; eſuriẽtes ĩpleuit bonis. Dʒ ignoſcẽdũ eſt.dãdavenia ſobꝛie ebꝛi etati.quã cella vinaria ꝓpinauit.imo vᷣe iã venia nil opus eſt.qꝛ digniſſimo nro ꝓbatiõeʒ intimioꝛẽ oꝑat᷑.oñdẽs in h̊ͥ nr̃o ſacram̃to Eſuriẽtes impleuit bõis Et ſic implẽtö/vt plenitudinẽ nõ capiãt. deſiliãt q́̃ſi rupt᷑ꝭ lagũculis viriũ oĩm.titubãt q̃ſi qs crapulat a vino põdere plenitudinis ſpũs/itãdẽ reſidẽt ⁊ qͥeſcũt in idiᷣm CPon us meũ. amoꝛ meꝰ. ¶ Dic ſi potes/q̃nt bõis ĩipleta eſt/cuiꝰ opoꝛtuit caput aleua dilecti ſuſcipi ⁊ leuari Hiceſt effectus pᷣn cipalis vnꝰ inter ceteros.cibi ⁊ pot?ſaluti feri ſacramti Uidet᷑ ne tibi paꝝ deficere a ſe. rapi ſuꝑ ſe.poſſe ex ſnĩa dicere.Defecit in ſalutare tuũ aĩa mea.Et rurſuʒ. Defec caro mea ⁊ coꝛ meũ. Sʒ ne mala putaret hec defectio /ſubiũctũ eſt. Deꝰ coꝛdis mei 2 ps mea de in eternũ Nõne ꝑs optima uã elegit maria.pꝑs de q̃ glians ps.dice bqt. Dñs ꝑs hereditatꝭ mee ⁊ caliq mei: Suſtollã te ſuꝑ altitudinẽ terre ait dñs. ⁊cibabo te hereditate pꝛis tui iacob Pꝛo pterea idẽ ps. ſubintulit Etem̃ hereditas mea pᷣclara eſt mihi.Diẽ in alio loco. Pa raſti in ↄſpectu meo mẽſaʒ. Poſtq; pᷣmi gt. dñs regit me ⁊ nihil mihi deerit Tan dẽ ſubiũxit.Et calix meꝰ inebꝛiãs qᷓ; pcla rus eſt ¶ Holi deinceps mirari ebꝛiã q̃ ĩ cella vinaria bibit hũc calicẽ. Verũtñ qa reꝑit᷑ aliꝰ calix in ebꝛiãs/calix aureꝰ babi lonis putares nil intereſſe inter ebꝛietatẽ ⁊ ebꝛietateʒ. Audi qͥd aĩa quã introduxit rex pacificꝰ in cellã vinariã.addidit ꝓ mu nere. Ordinauit in me caritatẽ Babilon interpᷣtat᷑ ofuſio.griũvᷣo ↄfuſioni qͥd am plius eſt q; oꝛdo/⁊ oꝛdo caritaᷣ. Caritas em̃ qſi cara vnitas. Vñ colligis ꝙ oꝛdo caritatꝭ/eſt oꝛdo vnitatis. ¶ Hic aſſumꝰ o aia.bonũ eſt hic eſſe.faciamꝰhic tria ta bernacula ſiue cenacla.q̃ fabꝛicauit oꝛdo caritatis ad eſum ⁊ potũ ſpũalis refectio nis ſub vmbꝛaclo ſpũs obumbꝛand/tibi vnũ.intellectui vnũ.mẽti vnũ.łtibi vnũ. ꝓxĩo vnũ xpᷣo vnũ Quid rñdes aĩa mihi NMNeſcit foꝛte ſpũs me exẽplo Petri qͥd di cat. Bibit ⁊ ipe de cella vinaria.expit᷑ in ſe oꝛdinatã caritatẽ.Eſt nimiꝝ oꝛdo pari unm diſpariũqʒ reꝝ/ſua loca vnicuiq; tri- busẽs diſpoſitio. Erit igit᷑ oꝛdo caritatis idẽ qdᷣ oꝛdinat?amoꝛ.Ordinat᷑ aũt amoꝛ ad deũ.ad ꝓximũ.ad ſeipᷣm. xpᷣs eſt deR ⁊ ꝓxim' ſimul Moyſes ſiliter inter deũ ⁊ pꝓximũ mediatoꝛ erat. elyas deniq; bo/ nũ ʒelabat vtriuſq; ¶ Decet o aĩa mea at ¶ tẽtõis trine libet acciꝑe te q̃ dicũt᷑ ⁊q̃ dicẽ da parãt᷑. Multa ſuꝑ h̊ triplici taberna cclo vel cenaclo ſeu triclinio/ſcis vbitra/ ctauimꝰſuꝑ cãtico Marie. ponẽtes ſpm̃ njm velut architricliniũ. te velut in infe/ rioꝛi cenaclo.coꝛ vel intellectũ in ſecãdo. inẽteʒ in tertio Procedamꝰ nũc hic ⁊ alte ra via. tribuant᷑ ſingulis vniuerſa. Sit vnũ coꝛ ⁊ vna ala.⁊ vna mẽs.⁊ vnꝰ ſimul cũ intellectu ⁊ volũtate ⁊ ratiõe ⁊ affectu. ſpũs Oĩa ſiquidẽ vnũ facit oꝛdo carita. oꝛdo care vnitatis.Lu aĩa/ſis eadem.qꝛ coꝛ.mens.ſpũs.intellectus.ratio.volun/ tas.ſindereſis.affect cũ ceteris Nec hoc extraneum. cum legamus ꝙ multitudis credentium erat coꝛ vnum ⁊ anima vna. — uanto magis vnius hominis in ſe ip⸗/ o. qui habet nihilominus intra ſe regnũ dei. regnum omnium ſeculoꝛum:? ¶ Di⸗ ſtribuat oꝛdo ſingulis in pluralitate. et vniuerſis in vnitate. fructus ligni vite. fructus duodecim ſpiritus.quoꝛum pꝛe cipuus eſt caritas. ſupꝛemus quidem. ideo dulciſſimus quia altiſſimus. Diſtri buat in pꝛimis ſubternario fructu ſuos. Aſſignet per relationem ad deum /ſacrifi cij oblationem vel hoſtiam. Aſſignet ad pꝛoximum iſtam communionem ⁊ ami/ aciam. Aſſigner ad ſeißm totu holem vi gtici refectionem.⁊ exitus ad patriam Bene hic datus eſt oꝛdo caritatis circa bñdictũ ſacramẽtum.⁊ quo ad initiũ.⁊ q Asinſ lnelüͦ⸗ fnant⸗ atif ſguceſng cei V iKomn inynu gam'mo eiAniec Ppemus t. urbons ſſnnon gatonipin nipoſil Nhicont Uipadopn Ehen clpdd⸗ 1 i ſbt Glegami cbelcht lchrymey nere Cmne hiſucen ftikarengt ſiin nene Limapesg kgleſriegne bicoreinen pitducitan vultecän ſcriowum Sßsen gialibpelen bus ſubit ibulbit/ ſopuatfema ſido. ſn⸗ zwenſura: hdenn. grdefun ſcͤturſbt AmuhiI exlanr madinin neitenin almadäg moꝛeſo riamdi Vnen Dandinur gridaii i o ſowinn n mpßi emrinie, tinſih. nüchetle mi. J STfinel öetefien. ducntdcn, iuſsadne mSmiowun iamsane S Nllind umtmNN. doninst um man/ i wrun Pin. Eims din oſmanſus Adenn , n. Morn Super Magniticat ad mediũ.⁊ quo ad finẽ ſeu terminũ.que tñ tria/reddũt ad ſe ipᷣaʒ velut in myſticũ circulũ.vt ſit ↄſumatio in vnũ.O blatio ſiquidẽ incitata eſt in cruce.facta deo ſa/ crificiũ. Viaticũ.ꝑducit hoĩem ad termi nũ.Cõmunio tenet interim ꝓximos hic invnũ ¶ O ſi habeamꝰ amicũ.ad quẽ va damꝰ media nocte pñtis mifie ⁊ dicamꝰ ei Amice cõmoda.i.ↄmode da mihi tres anes O vtinã inſtãtia vict.det qtquot le bemus neceſſarios.⁊ eſuriẽtes implea mur bonis ¶ Stugioſitas neſcio an cu rioſitas oꝛdinari meditat᷑ cuilibʒ hoꝛuʒ triũ/fructduodecim/ſub myſticis aſſig nationibo in ſcripta Primo de nũero.xij. panũ ꝓpoſitionis in antiq lege. Secũdo de nüero.xij.panũ in euãgelio ſcʒ ſeptem ⁊ qͥnq;.duplici refectione.ertio de fon tibo Helym. quaſi totidẽ refectionibo.qᷣͥa nihil phibet oẽ qð reticit panẽ dici Dicit nanq; a pan qð eſt totũ. Doceat nos hec petitio cũ ſua gloſa.panẽ nrm qtidianuʒ ſupꝑ ſubſtãtialẽ ponit lucas.da nob bo die qͥd mirãdũ ſi fõtesnõiauerimꝰpães. cũ de lachrymis teſtat᷑ põ Fuerunt mi hi lachryme panes die ac nocte.Et alibi de cinere.Cinerẽ tanq; panẽ mãducabaʒ BGñ ſuggeris ⁊ ſuades o aĩa mea. ſuffece rit iſta tetigiſſe ꝓ oꝛdĩe carita᷑ꝶ.ꝓq; inua mẽto memoꝛie/in ſtudio meditationis. Cãm apis ꝑſpicuã. Neſcit amoꝛ oꝛdinẽ talẽ inſeqͥ.neſcit coartari. O rdo ſuus eſt hic oꝛdinẽ nõ ſeruare.Pergit quocũq; ra pit. ducit aut impellit aut agit ſps. qͥ vbi vult ⁊ q vult ſpirat.nã ⁊ rote ſanctarum ſcripturaꝝ mouebant᷑ fm impetũ ſpũs. Sßs em vite / erat in rotis. ⁊ cũ eleuatis aĩalib eleuabant᷑ ꝑ ↄtẽplationẽ. cũ ſtãti/ bus ſtabãt ꝑ diſtinctionẽ.⁊ cũ ãbulãtib⸗ ãbulabãt/pꝑ oꝑationeʒ. eqmur quo rapiat feruoꝛ ſpᷣs.O remꝰ vt olim qſi rñ/ ſuri ðᷣo. Prebe fili mi coꝛ tuũ mihi.vt ita ꝓ menſura metri. pꝛebe coꝛ tuũ mihi fili. reſpõdeamꝰ. Accipe pr̃ q̊ vis.fer rape duc age. defluat a ſe ⁊ ferueat ad te E ſtuet ebꝛi a mẽs in ſuũ ↄuerſa furoꝛẽ. Scis aĩa qͥd ſeqᷣtur ſub triplici ſiłitudine ſoł nota tibi ⁊ mihi.Arx.pax.fax.dux.lux.frux.rex q̊q; lex. lanx. Concernũt he dictões triplicate tria diuinis appꝛiata ꝑſonis. Solicitudi nẽ ĩterim nocturne vigilie tũamus.ſoꝛoꝛ aĩma dũ puẽerit germãus nr̃ ↄqueſ iturꝰ moꝛe ſuo ꝑ dialogũ ſeu dꝛagmata/va riã dỹerit ſermo Poterit nihilomĩus nr̃i pꝰ modũ ꝑticeps eſſe ſecreti. Eſuriẽtes ĩple uit bõis. Volẽs reficere bẽignꝰ Ihus bo nis/nõ q̃libuſcũq; ſʒ eternis:cibo qui nõ peritipane qͥ dat vitã mũdo/ calice noui⁊ eterni teſtam̃ti: pᷣdicabat dicens caro ma vere ẽ cib.et ſangnis meꝰ vereẽ potꝰ.Li tigabãt etgo iudei.Cõpeſcuit eos Nolite iqᷣt murmurare. HNemo vẽit ad me niſi pr meꝰ qͥ miſit me traxerit eun ira ſẽtẽtia tua xpᷣe ſi iũgat᷑ cũ altera ſilr tua. Nẽo ve nit ad preʒ niſi ꝑ me Dic nob ꝑ benigni/ tatẽvitatꝭ tue.q̃l iſte ſit circulꝰ.ql giratio gualenreini⸗Dem o vẽit ad me niſi a pr̃e tractꝰ Nemo venit ad pfeʒ niſi ꝑ te Atue 99 ro ſic ẽ. Nemo venit ad filiũ niſi repletus bõis ſpũſſci. Nullł dat ſpmſcm̃ filio ĩ di/ uinis/ niſi pr. HNõ põt igit᷑ venire ad filiũ niſi cũ ſpũſcõ qᷓ; dat ei pr. Hincẽ or̃o xpi ad patrẽ vt dilctõ inqͥt qua dilexiſti me ſit in eis ⁊ ego in eis.mira circum inceſſio. Rurſus ipᷣe filiꝰ nõ redit ad pfeʒ niſi per ſpiritũſẽm quẽ ſpirãdo reddit pri/felici et inenarrabili id ẽ ñ narrãte circlo.dat ſpi rituſſcus mentem q; inhabitat nũc filio a patre nũc pf̃i a filio lũ qui philoſophãs dicebat.Da fõtem lu ſtrare boni. Sic intelligit᷑ illð de ſanctꝭ a nimabꝰ/qs lege benigna ad te ↄuerſas re duci facias igne reuerti.i.ignea caritate ſpũſſancti. Conſone adillud Ecciaſtꝭ. Hi rat ꝑ meridiẽ ⁊ ꝑgit ĩ circuitu luſtrãs vni uerla ſpũs celeſtiũ terreſtriũ ſʒ⁊ infernoꝝ. 2ſlectit᷑ ad aqᷣlõʒ motu vel obliqᷓ vel rẽto Ambulãt impij in circuitu ſed circa ſe recurui ſunt. Referũt oĩa ad ſe.nihil dili gunt. nihil agũt nihil timẽt nihil fugiunt vel odiũt niſi ꝓpter ſe.qꝛ ſe ſuũ finẽ ſtatue rũt Sũt gñꝰ ſathã qͥ circuiuit terrã ⁊ ꝑ ã bulauit eã.qͥ circuit q̃rens quẽ duoꝛet. etebat hũc circu Perãbulabat ⁊ Ihs hierico.circuibat ei uitates ⁊ caſtella. Audis ex ſuis ynũ ꝑã/ bulãtẽ ĩ ĩnocẽtia coꝛd ſui ĩ medio domꝰ ſue.nã ⁊ dñs in circuitu ꝓpli ſui. Circuit igit᷑ iuſtꝰ⁊ ꝑãbulat.ſʒ circa deũ.circa cẽtꝝ illiꝰintellectualis ſꝑe.cuiꝰ cẽtꝝ ẽvbiq;ʒ.cir cũferẽtia nuſqᷓ; niſi in ſe Defit ſe iuſtꝰ.ni/ hil refert ad ſe.ſʒ ad deũ.nihil amat.nihil agit. nihil deſiderat niſi ꝓpt᷑ deũ.imo nec ſe vult eẽ vel viuere vł bñ eẽ / niſi ad deũ ?ꝛ ꝓpt deũ¶ Intellig aĩa circuitũ.⁊ circuit⸗ attẽdas effem̃ Paupꝑesĩ ſe/dĩtes ĩ vũ. re/ plet bõis.qm vᷣitas ẽ ĩ circuitu ſuo lum̃ ⁊ reqͥes. Diuites nõ in deũ ſʒ in ſe/ dimittũ tur inanes. qm̃ vniuerſa vanitas ois hõ viuẽs. Doꝛmierũt ſomnũ ſuũ.⁊ nihil in/ uenerũt oẽs viri diuitiaꝝ in manibo ſuis Stulte.hac nocte moꝛierꝭaĩaʒ tuã repe/ tent a te.⁊ q ↄgregaſti cuerũt:¶ Quere bam aliqn paupꝑ ⁊ eſuriẽs. Indica mihi quẽ diligit aĩa mea vbi paſcaſ. vbi cubes in meridie. volebã paſci cũ paſcẽte.qᷣeſce/ re cũ cubante.nolebã vagari.i.vane agi/⸗ in circuitu impioꝝ. nolebã egredia ↄſpe ctu dñi. hoꝛrebat animꝰ paſcere hedos fe tidos ſenſuũ meoꝝ circa tabernacula pa ſtoꝝ abvnitate diuiſoꝝ Inuitabat meqͥ dicebat.. venite ad me oẽs qͥ laboꝛatis ⁊ onerati eſtis.qᷓlis heu ſum Pollicebat᷑ re pletionem in bono Et ego inqͥt reficiam vos. O plena refectio. Guꝑaddebat de qete.⁊ inuenietis reqͥẽ aĩab vris. Vene⸗/ rat aliqũ timoꝛ ⁊ tremoꝛ ſuꝑ me ⁊ ↄtexer̃t me tenebꝛe. Ne q̃ſierit alis vñqm̃ vidi iniqtatem ⁊ ↄtradictiõem in ciuitate ba/ bilonis.⁊ dixi Ouis dabit mihi pẽnas ſi cut colũbe: He ſũt ſuaue iugũ xpᷣi ⁊ onꝰ leue. qͥ totꝰ colũbin? eſt.totꝰmit ⁊ hũilis coꝛde.Expectabã eũ qͥ ſaluũ me fecit a pu ſillãimitate ſpũs ⁊ tẽpeſtate exoꝛãs Velo citer exaudi me dñe.defecit ſpiritꝰ meus. Defecit pꝛe inopia cibi ⁊ potꝰ in regione lõginqᷓ diſſimilitudis hoꝛroꝛis ⁊ egeſtatꝭ Sic volebã.ſic expectabã.ſic oꝛabã.u vo hõ vnanimis. vetus hõ.qꝛ factꝰ eras vt eſſes vnanimis.dux meꝰ ⁊ notꝰ/ꝑ pꝛe/ niã ſenſibiliũ ↄ gnitionẽ.qͥ ſimul mecum dulces capiebas cibos/ſacramentalis de notõis.ↄmunicatõis.ĩ domo dñi domo oꝛõis ãbulauimꝰcũ ↄſenſu.Et heu quale nũc ⁊ hic diſſidiũ: Vẽiat moꝛs ſuꝑ illos vñ ſcãdalũ tale venit. Deſcẽdant in infer vũ viuẽtes.⁊ fundit pereãt quo ad demo nes.aut ſi ſunt hoĩes/vt coꝛrigant᷑ ne ĩ in fernũ deſcẽdãt moꝛiẽtes Detruſerũt euri dicẽ meã mentẽ meã apð inferos.colloca uerũt me in obſcuris ſicut moꝛtuos ſecli Nuerebã elogare ſchm ⁊ manere in ſolitu dine.ſʒ ingẽti mole fantaſmatũ depᷣſſus/⸗/ coꝛruit ⁊ duriter alliſus ſuʒ Dimerſit me cheſtns aq̃ fluctuãtiũ deſiderioꝝ.abſoꝛ/ pſi pfſit me pꝛo fundũ curaꝝ.ſuꝑeſt vt vrgeat ſuꝑ me puteus os ſuũ vtriuſq; moꝛtis Szzo tu benigniſſime de? emitte manuz tuã de alto. eripe me de aqͥs mł. de lacu mitie ⁊ de luto feò. Da dexterã miᷣo.⁊ te ad te ſuꝑ aqs fantaſ meo. Vnñ mihi talis oppᷣ qᷓ mẽ alacri volatu. irruẽtia vndiq; fan/ taſmata/trãſuolare nõ pᷣualeo? Ecce qti/ die/pauꝑ ⁊ eſuriẽs.ad mſaʒ eiꝰ ſacrameta Zractatus. IX. cũ me tolle ꝑ yndas Jubeme dñe venire e fantaſmatũ. fac ſolidũ litꝰ eternitat; attingere. ¶ ehutaba cũ ſpũ io. tãta vpᷣſſio. lẽ accedere ſatago.obedire volo pᷣceptꝶʒ ſa lutaribo dĩna inſtitutiõe foꝛmat.⁊ dico. anẽ nr̃m qtidianũ da nob hodie.Dat. ccipio. HNõ ſentio me repleri bonis.di mittoꝛ inanis.fame.ſiti.macieq; ↄſumoꝛ ⁊ laboꝛo. ¶ Abi g̊ vox tua xpe.ſi vocatꝰ. ſi laboꝛãs onerat.ſi veniẽs ad m̃ſaʒ tujã. nõ inuenio refectionẽ.vtinã ñ defectiõeʒ Terret me heu nimis tua ꝑ os ꝓpheticũ ĩipᷣcatio.Deder̃t in eſcã meã fel.vtiq; fela maricatõis vicioꝝ.⁊ in ſiti mea potauef̃t me aceto.qð ⁊ acerbũ ẽ.⁊ frigidũ eſt.ꝑ in/ deuotiõeʒ. necnõ obſtupeſcere dentes co git me ditationũ.ꝑ abominatiõeʒ.de qua ꝓpha.Oẽm eſcã abominata ẽ aia eoꝝ Ne ve. ve.qͥd ſeqͥt.fiat m̃ſa eoꝝ coꝛã ipᷣis in la queũ.vſq; ad maledictiões.xij.q̃ʒ neutra toler abilis eſt a repꝛoba creata. Cõſultiꝰ ẽ niti ꝑ pniaʒ effugere. qᷓ; curioſiꝰ diſcute re vleſtan velle n mea.da nũc apire miſteriũ vᷣbi tui.Eſuri entes ipleuit bonis ⁊ diuites dimiſit in anes Mẽſa iudeoꝝ erat mſa legaliũ.oĩim ſacrificõꝝſuoꝝ.oblationũ.victiaꝝ hoſtia rũ.pᷣmiciaꝝ.ðciaꝝ.holocauſtoꝝ.vñ ĩple bant᷑ ſacdotes. Viuebãt cũ ceterꝭ q̊s ꝑ ta lia ſcĩficari dicebãt. Vẽit ſũmꝰ põtifex ⁊ ſacdos in eternũ Ihs xpᷣs fᷣm oꝛdinẽ mel chiſedech.panẽ ⁊ vinũ obtulit Fecit ceſſa re ſacrificia cũ cerimonijs oĩbo.nõ ſolu⸗ do ſʒ iplẽdo legẽ. Nõ inqͥt veni ſoluere le gẽ ſʒ adiplere Lrãſijt vmbꝛa figuraꝝ.lux vitatʒ emicuit. vᷣificauit xpᷣs qð pꝛedixit. Auferet᷑ a vob regnũ dei.⁊ dabit geti faci enti fructꝰeiꝰ Relinq̃t vob domꝰ vr̃a deß ta. Hoc ĩpᷣcabat᷑ ſeu pᷣdicebat allegatꝰpꝛo pheta.Fiat habitatio eoꝝdeßta Lõſonat oĩs cetꝰ ꝓphaꝝ/ſuꝑ ablatiõe iugis ſacrifi cij. ſup ceſſatiõe legaliũ ꝑ moꝛtẽ xpᷣi. Hoc idẽ teſtat᷑ effectus. Hoc dedit xpᷣs intelli- gi pendẽs in cruce.dixerat. Sitio yt ĩple rent᷑ ſcripte. Dederũt in eſcã meã fel.⁊ in ſiti mea potauer̃t me aceto. Vide mirabi lłæ coꝛreſpondentiam ad ꝓphetia inductã. Continuo xpᷣs dicit Cõſummatũ eſt. ꝗᷓ/ re:qꝛ oĩa que de eo ſcripta erant/fineʒ ha da beata vgo ꝓphetiſſa — bit 4 — ” rrdon ſcztho/ Cldlcdn prini. an fnisobs iugeiohi, ſtoilb / grinm delhog ftinportt laqz regn bis fnio Ditnbuno⸗ ieoofin inclrora Trufriin. Eemmmoyt chunnien nonehnen⸗ Poihrt ſon Juen ngodocor Ctdecpordiu Caobenen itiße Wodange benigheinen deſenitlen⸗ citch Joſe no vetuſti⸗ myſtiaüf ſit nnoꝛnʒ ſummpſit an op ei Cceptared ſcumſpini ſcnocs fooholczuf monasin ſäſätam ſtbkape GCotorſaof⸗ Plnuneg laſepunad un ſan üspin nechren phibiͤr WW * Arſtlä „. elne N ntic nn ugeinr, mänffizni mmiiini Andini wüm fümmenf ücen um MWn ungönN mmiien rcißti giin Vorn Vin Forof)ienr mignnſ iſbin Eini initin ülggüüdin ünndboſi nſor Ki caniere tſäm ai bsimatdinire omit Feitccl isoidn noſ nitwiſbet ngiechnun vrwitel n ide Aruiet nu Monn mirngsſigi NNttsinth nr Sloni ndaäneifn Dn ari, CGünmnid, ↄſumauit.¶ Hoc in ſpũ pꝛeuiderat qͥ di cebat.oĩs ↄſummatõis vidi finem.finis itaq; legis/xpᷣs.ſᷣm apłm.Dedit ille man datũ dilectõis latũ nimis.latũ ad deũ ad ꝓximũ.ad amicos ⁊ inimicos.⁊ ita latuʒ vt ab eo ⁊ ĩ eo/pẽderet oĩs lex ⁊ ꝓphete.qꝛ finis oĩs legis dilectio. Lũc ablatũ eſt a iudeis regnũ dei. Voluerũt ↄſtituere iu ſticiã legis.i.in ea ↄtinue ſtare.abijciẽtes grãm dei nõ ꝑſtiterũt.ipᷣm velamẽ oculo rũ.⁊ impoꝛtabile legis iugũ tenere ſuꝑ ſe taq; regnũ dei (dicẽte Dionyſio) eſt oĩs finis.⁊ oĩs oꝛdinis ⁊ legis ⁊ oꝛnat⸗ diſtributio. Reiecerũt a ſe q̃ttuoꝛ iſta iu dei. reijciendo xpᷣm.in quo.ꝑ quẽ.⁊ ex q̊. 7 q̊.ẽ oĩs finis.oꝛdo.lex ⁊ oꝛnatꝰ Oꝛna tũ intellige quãlibʒ in re q̃libʒ ĩclinatõe,ʒ quã indidit ſapiẽtia.diſponẽs oĩa ſuaui ter in finẽ ſuũ.ᷣm legẽa ðo ⁊ oꝛdinẽ inter ¶ Nũqͥd nõ o benedi cta in mulieriboê/notatã olim circa te deß ſe mutuo ↄſtitutos tionẽ hanc inuenimꝰ. Remanſerat puer Ihus inlibrim.q̃ſit ꝑ triduũ magni mi ſterij. Inuentus eſt in templo ſedens in medio doctoꝝ. de lege diſputãs ⁊ ruůdẽs Et de qbo arbitrãdũ eſt q̃ſtionibo/niſi de thpe aduentꝰ meſſie.⁊ ſcriptaꝝ impletiõe. oluit ipᷣe benignus filius tuus O virgo benigna virgo bñ ignita. Voluit benigne facere bona voluntate ſua tibi. deſeruit lr̃alẽ ſyon/cũ ſua ihrłm. Deſcen dit cũ Joſeph ⁊ tecũ in naʒareth floꝛida nõ vetuſtã.⁊ erat ſubditus vobis.in qͥb myſtica iã ſyon ⁊ ihrłm reſidebãt Oan ſit annoꝛuʒ ſpacio.xviij.quſq;ʒ baptiſma ſumpſit anno.xxx quouſq; cõſummaret opꝰ ad edificationẽ celeſtis ihrim qnſq; acceptaret deus ſacrificium iuſtitie.ſacri ficium ſpiritus contribulati chriſti obla tionoes (Henum in hoc vnico ſacri /D ficio holcauſtum ⁊vitulos typico/ſuꝑ al tare crucis impoſuit Introiuit ſemel in ſcã ſcõꝝ eterna redẽptione inuẽta.facta eſt hoſtia peccati.Oamnauit de pcc̃o pec catũ.libauit ecciaʒ ſuã ab intolerabili iu/ go tot ſacrificioꝝ.que neq; perfecta/neq; plena neq; placita p ſe erãt. ſed nec placi- 1i2 reputabat ea dus ex bonitate offeren⸗/ tiũ. pter maliciã ſtudioꝝ ſuoꝝ. Lege J ſaiã.pſalmos diſcute.nihil aptius inue/ nies qᷓ; repꝛobationẽ ⁊ abominationẽ.cũ ꝓhibitiõc ſacrificioꝝ.ſi ad lrãm ( ꝓut ac/ Super Magnikicat ngterie, veri ſacrificij/ vmbꝛatile cipiebãt tũc iudei)referãt᷑. Om̃ ſi volui ſes ait dauid ſacrificiũ dediſſeʒ vtiq; ho locauſtis non delectabenꝭ. Et alibi.voce dñi. Nõ accipiã de domo tua vitulos ne — 29 qʒ de gregibo tuis hircos. cũ ceteris ſine nũero cadẽtib in hãc ſnĩiaʒ ¶ Sacrifici uʒz nihilominꝰ expetit dñs ſʒ qle figura bãt ſacrificia illa.nõ lr̃a ſʒ ſpũ. Signifi/ cauit hec ſacdos nr̃ vnicꝰ/dũ pꝛedicaret . oblationẽ gura gectn 7 placitã/coꝛpis · . Verba q̃ ego loquoꝛ inqt vobis/ſpũs ⁊ vita ſunt.Et pus ad ſama ritanã. Deus ſpũs eſt.⁊ deũ opoꝛtet ado ſanguinis ſui. rare in ſpũ ⁊ vᷣitate. Cũ igit᷑ o aia meaſis ſpũs in carne. qͥd ↄueniẽtiꝰ qᷓ; vt ſacrifici uz tuũ eſſet ſpũs in carne. vel caro in ſpũ ꝑ cõicationẽ carnis ⁊ ſanguinis Neq; ei abſq; ſacrificio manere debueras in ꝓte/ ſtationẽ ſupmi dñij qdð bʒ deus ſuꝑ oĩia. ꝑ oĩa ⁊in oibo Sic em̃ deſcribit᷑ ſacrifici um.ꝙ eſt oblatio facta deo in recognitio nem ſupꝛemi dominij ſui. Sit hec obla tio/ſolum interioꝛ in ſpixitu.ſit exterioꝛ in affectu vel effectu. ¶ Gacrificium ſi⸗/ cut ⁊ verbum abbꝛeuiatum fecit deus ſu per terram. hoſtiam vnam. vnicã. mun dam.plenaʒ bonis.plenam effectibo oĩbo illis pꝛo quib hoſtia lr̃alis ſolebat offer ri. Si delectationẽ pccoꝝ petis Ecceag nus dei. ecceq tollit pcca mũdi Si grati arum actionẽ gras agit xpᷣus patri. Si maloꝝ euitationem. ſanat ipᷣe nos ⁊ libe rat. Quia vere languoꝛes nr̃os ipſe tulit Si bonoꝝ ↄſecutionẽ celerẽ. interroga⸗/ tus latro docebit.qͥ tꝑe huiꝰ ſacrificij veſ ptini/audiri meruit cũ iuramẽto. Amen Dico tibi.hodie mecũ eris in paradiſo Veꝝ di (o aĩa) ſũt iſta.iã apð xpᷣianos oẽs ita digeſta.ita cognita. vt faſtidiũ ſit apð plimos vel repetere vel audire. VUis⸗ aliqͥd offerat᷑ nouũ aliqͥd ĩſolitũ: Subit illð rabidaꝝ deliciaꝝ ait Seneca OHuo- uſq; eadẽ: Lales ĩiuenit paulꝰatheniẽſes q ad nihil alið vacabãt q; audire vl diſce re aliqͥd noui. Siles ſũt pꝛuꝛiẽtes aures diuitü.q dimittũt᷑ inanes.ꝛ qͥs ñ replet bõis ſpuũalib vᷣitas.vãitas iq etat ( SBGz ecce o aĩia.nouus rex.naua lex.nouꝰgrex. nouũ ſacrificiũ.nouũ taſtam̃tũ.ñ vitloꝝ ſʒ xpᷣi ſanguine ↄfirmatũ. teſtamtũ here ditatꝭ eterne. ꝓptea ðᷣt qͥ ſedet ĩ throno Ec ce noua facio oĩia Vis vno vᷣbo ↄgnoſce re.qͥd ẽ nouũ ⁊ ſolũ tale: Eternũ. Vetera X* R s ſunt omnia ⁊ ad interitũ tendũt que ſepa ¶ Breuis diſtictio veter⸗ rant᷑ ab eterno ¶ is: 2 noui.ſicut ⁊ tempoꝛalis ⁊ eterni. NHoua plane oia.ſʒ in nouatis.noua ſi lexꝑ ſpi ritũ viuificata ſeruet᷑. Que lex: Audi no nies ſupuenientibo vetera pijcietis Et qͥd vetuſti veteri hõie nr̃o ſᷣm carnẽ: Quid ſi ſibi nihil ſapit nouũ: YFebꝛicitans ⁊ ex cecatus eſt malis humoꝛibo. qꝛ peſſimis humoꝛibo repletus eſt. olle vetera. no ua erunt ſpiritualiter oĩa.coꝛ.opus.⁊ lin gua. ¶ Dabo tibi latiſſimã nouitatũ ma teriã. onſidera tot varietates ſacrifici on.oblationũ.holocauſtoꝝ.veter leg.pᷣ ſertim in leuitico. olle nebulas figura rũ ab eis. Aufer ab oculis tuis veluʒ qð ſccciſſum eſt tꝑe paſſionis. Cõſfer ad interi oꝛis legis ſpiritum.oꝛiet᷑ ꝓtinus tibi ſol iuſticie xpᷣs Et qui in ſacrificio coꝛpoꝛis ⁊ ſanguinis ſui/noua fecit oĩa.paſcalem agnũu. manna deſerti. panẽ celi.thauros. vitulos immolatiõis.hircũ emiſſarium. paſſeres.turtures ⁊ columbas. vinũ ⁊ li/ bamina.ſal in omni ſacrificio.caudã cuʒ capite.neq; mel neq; fermentũ.Deniq; q̊/ tidianũ bis ſacrificiũ cũ matutino veſp/ tinũ. Oĩa hec cũ ſilibo erũt tibi nouitatꝭ materia. immolabis hedũ xpᷣm. pꝛo ſimi litudine carnis peccati.ſine peccato. Co medes agnũ nõ crudũ/ꝑ ĩfidelitatẽ tuã. nõ coctũ aqua/ꝑ curioſaʒ phiaz. ſʒ aſſum igni.ꝑ caritatis ardoꝛẽ.deuoꝛabis ꝑ de/ nvotã auiditatẽ caput Siquidẽ caput xpᷣi deus ſimul cũ pedib hũanitatis ⁊ viſce/ ribo ſacramẽtoꝝ intimis. Os non ↄfrin ges ex eo. violẽtia ꝑſcrutationis. Lotuz qð comedi nõ põt/ꝑ intelligẽtiaʒ.igni ſcĩ Se cõbures ꝑ venerationẽ amoꝛoſam. ũ lactucis agreſtibo amare ↄpunctiõis. Sint accincti renes ꝑ caſtitatis zʒonam. ſit ſpei longanimis baculus in maniby. comede feſtinãter. auide ſcʒ anhelans et tveẽdens pegrinꝰ ad patriã. Aini ad extre- mũ vtrũq; poſtẽ ſeu ſuꝑlimiare domꝰ tue yel hoſtij de ſanguine agni. Fit hec lini/ tieo ſub ſignaclo fidei in intellectu. ⁊ amo ris in affectu ¶ Gcis hec o anima mea: Scio. At nihil eſt qð magis ſuadeã face re de te/q; ipᷣaʒ te ſacrifices totã deo. Fi et h̊ ſi captiuaueris ⁊ q̊dãmõ trucidaue/ ris/oẽm intellectũ tuuʒ in obſequiũ xpᷣi. oeẽm affectũ ĩ holocauſtũ caritatj. Crede zama illũ qui latet/ ꝛpñs eſt. ſis cẽs hoſtia.ſis rõnabile ſacrificiuʒ. nedũ int azʒimi panes ſine fermẽto malicie 0 mane ⁊ veſpe ſʒ aſſidue nocte dieq; Inui tata eſt o aĩia ad nuptias ⁊ cenã magni re gis in H euchariſtie ſacramẽto Noli excu ſare te. noli tardare. Aſſume veſtẽ nuptia lẽ.tãdẽ in nouiſſimo loco recũbe. cuʒ illo q̊ᷓ ꝓ te facteſt nouiſſimꝰ viroꝝ.vñ nec re putauimꝰ eũ ait ꝓp heta euãgelicꝰ.nerat ei ſpecies neq; decoꝛ.¶ HBabet altare cru cis /latitudinẽ charitatis.longitudinem eternitatis.ſublimitatem maieſtatis.p/ funditateʒ ſapiẽtie iudicãtis. Proijce te ⁊abſcõde in B ꝓfundo.⁊ toto niſu pedez crud ſtringe aplectẽs. Dic cũ fiducia ſpã de pietatꝭ. viuit dñs qꝛ nõ dimittã te.O/⸗ rit᷑ hec virga cruò ex radice Jeſſe qð int pꝛetat᷑ incẽdiũ. Cõcremet᷑ hic totũ coꝛ tu uʒz o aĩa mea. Ardeat in holocauſtum in odoꝛẽ ſuauiſſimũ dño. Dicit ꝓpheta dño de malignis.i.male ignitꝭ Pone illos vt clibanũ ignis in tꝑe vultꝰ tui.Dicat ideʒ de benignis. Sint ipi cliban? boni ig⸗ nis qͥ eſt in ſyon.⁊ camineius in ihrim. Hoͤſtruoſuʒz nimis gelicidiũ / ſi nõ fluat ſiẽ ne coꝛ tuũ O aĩa mea a facie huiꝰ ig ni uſ qlit fluebat qͥ dicebat ĩ cãtic Aia me a liqfacta ẽ vt dilectlocutꝰ ẽ. Jã hẽmꝰnõ vocẽ ſʒ pñtiã.Quid ſi addiderimꝰ in bo nũ qð de malis ſubiũgit᷑dñs in ira ſua/⸗ in ira boni ʒeli quẽ tollit a repudiata Cõ turbabit eos vt ſanent᷑. ⁊ deuoꝛabit eos ignis bon?; dñs eſt. ¶ Felix vero deuo ratio.Deuoꝛet vtinã nos totos ignis tu us benigne ihu. Si qdeʒ ignis ↄſumẽs es tu.⁊ pedes tui ſic electrũ in camino ar OGẽti. Jacuit ad pedes iſtos:ↄgeleta pus maria tota mox in lacrimis inſtar niuis. dqadſolẽ feruiduʒ liq̃facta eſt. Audiebat ſi mul eloqũ tuũ.qð eſt igniũ vehemẽter. noõ ſolũ ignitũ.ſʒ ſiẽ oleü effuſuʒ nomẽ tu uz in fomentũ ardoꝛis. Ante faciẽ ardo/ ris hui qͥs ſuſtinebit:qͥs eſt qͥ ſe abſcon/ dit a caloꝛe eeꝰ: Quiſqs erit infelix.cõge lat erit. ¶ Bpectat h̊ nimis accomode myſterio cõꝛꝑis ⁊ ſanguinis tui Jheſu xpe. qͥ ꝓpter nimiã caritatẽ qua dilexiſti nos / deſcẽdiſti in abiſſum incẽdij.Coꝛri get foꝛte alqͥs. ⁊ dicet nõ te deſcendiſſe.dũ mitteres huc ignẽ in terrã ſʒ aſcẽdiſſe in altitudinẽ cru. tpe meridiane ⁊ardẽtiſſi me paſſiõis tue Profecto nihil aduerſuʒ eſt Quiſqͥs deſcendit ipſe ẽquiꝛaſcendit Oul Ouilon/ niniͦ nogelee zinciſ. tcpetbe 2 fitinanes redeſien us intdl ßnden niiuoß gciſenon iihlecoo ſſteſoan ſcnitinot papofnu oeigad Fſtannt Tmrpen nnnte lichinh Goiniſcke . t .ℳ ilbzoro⸗ ſcemarb⸗ ginticyiuch ga Mnoltſtac; aiuiuntſue Finnodſatp erd Kotic itn politone! ues ſl ginatioef telligenna Elauote nitpis: ef, Abicenue halit ndeie ſen mamurde flapfumt mnidipmn . Cieine ne ari Nernd inüdnirinbe inigninſn Manndindk Peucebten (Kuawrd iwenmnsfgun idecigoini dinamn Biids ſe Wimsntrug c utni Nfiimin rischiet ſanntr c nmns ni rnt udn ſmminiitid rimnt mißtin⸗ imnnnlun geinin 8 Super Magnikicat. Quliſqs hũiliabit ipſe eſt qͥ ? exaltatur. Quiſas nouiſſimũ locũ elegit.ipſe ẽ cui nimiũ ⁊ ſublimis gilitag, Probkea de merge teo aĩa mea/cũ nouiſſin r ꝓfundũ ſapiẽtie iudicãt qͥ ꝛhũiles eleuat ⁊ replet bonis.potẽtes vᷣo detbat ⁊ dimit tit inanes alder dict nr̃is qð ſci⸗ re deſiderat aimꝰmeꝰ. Quo pacto põt ig nis intꝰ claudi velut in clibão coꝛd nri/ dũ ipᷣm deuoꝛat exteriꝰ. Grata pꝛſus hec inqᷣſitio.ſʒ gtioꝛ inuẽtio.Exꝑientia deni —— q; c ſeſu gtiſſia? ita gtiſſiavt nil ſup Hec erepletio oĩs bõi.hic effect pᷣcipueucha ignitꝰ.imo totignis. ¶ Adiuuet nos phica poſitio. Nil eĩ phibet vel ab hoſte doceri.quãq; va phia/nr̃e theologie neq̃ᷓ q; ſit aduerſa.ſʒ ñ aſcẽdit ad ei⸗ altiſſima. Tradit phia.ꝙ aĩa pᷣtim rõnalis/tota ẽ in totoapoſito ſuo.⁊ tota in q̃libʒ eiꝰpte. tãq; in ̊ ſit microcoſmꝰ.i.mino: mug?. maaioꝛi ſilis. vbi deꝰtotꝰeſt in toto ⁊ tot ꝗlibʒ ꝑte p eſſentiã. pñtiã.⁊ potẽtiã ¶ Cõ ſidera coꝛ hõis.⁊ vide qm̃ intra ſe eſt tota aĩia tacq; in clibano Eſt em aĩa ᷣm phos ⁊ hoerds lonen vis.vel igneus vigoꝛ.Dit undit itaq; ſe ꝑ totũ coꝛ/tãq; infra ſpaʒ actiuitatꝭ ſue.viuificãs ipᷣm. Jpᷣa nibilo minus aĩa/pꝛeãbit ⁊ circũdat ⁊ ↄtinet ex teriꝰ/totũ coꝛ nr̃m. tãq; circũferẽtia eius ad extra.dũ eſt ipᷣa eadẽ tota.ſiẽ centꝝ ac intra.tota tñ indiuiſibilis.nõ ſiẽ punctꝰ poſitionẽ habens in ↄtinuo.nec extra ſe *„ Ruẽs.ſʒ aliter miravirtu τ opatiõe. qua ginatio em̃ nõ capit h.ſʒ rõ ↄcludit.⁊ in/ telligentia ſi pura ſit ⁊ ſimplex) intuetur Eleuat ſe ſupꝛa ↄtinuũ ⁊ tꝑs.ſupꝛa hic ⁊ nũc/tꝑis ⁊ loci materialis Tis intelligẽ tie vel m̃i pure.ðfigit oculos ↄſpicuos. p eſſentiã/iñ aliqñ ꝑ ſpeclin nitidũ : ima ginẽ.de q̃ apls. Nos inqͥt reuelata facie ſupple ab inuolucris fantaſmatũ/trãſfoꝛ mamur de claritate in claritatem tanq; a dmi ſpũ.vit quippe talis trãſfoꝛmatio/pꝑ illapſum ſciſp nie hurgat aiaz eleuãtis in idipᷣm Bartem hec introducta faci unt vt oꝛemcũ eccia cuiꝰoꝛões elenãtiſſi me ſũt ⁊ tote i cũs inflãmet, addaim: ðᷣuoꝛet/quẽ dñs mo viroꝝ ĩ B gnee / niſi ſit frigidũ pectꝰ/⸗ plỹcriſtallo ↄgelatu. Illo noo igne ſpuſ⸗ nr Ihs xp̃s.addamus in hoc ſacro. mi/ piet tunc ignea mẽs/cũ ſumma facilita, tus ⁊ circũſeretia.tot ſtabilis/dãs cũcta 7 chariſtie ſacramẽti. Zradidit em̃ xp̃s rẽ a ſenſibo taliter elögatã / vt diſcam⸗ nedũ amare ſʒ intelligere ⁊ venerani celeſtia. ſe⸗ cernere materialia a ſpũalib.deũ a crea/ turis oĩbo. vitã eternã a mũdi fluxis ⁊ ca duò calamitatibꝰ Sciamꝰ ꝓinde ꝙ alit hʒ ꝓceſſum ſuũ dei puidẽtia ſuꝑ hoĩes. — dine gre ⁊ miraclis innitamur qᷓ; nate. Nõ quidẽ vt tẽptemꝰ deũ ſʒ vt nouerimꝰ nos ad finẽ nrjm qͥ ſupꝛa nos eſt/nõ niſi gtuitj ſup nataʒ miracłis puenire. Hoc qꝛ nõ vidit Pelagiꝰ.errauit.ingtꝰgre dᷣi. nꝙ; hõ oᷣſtituat᷑ opatiõe ſua nat᷑ali pꝛia/⸗ Plus q; bꝛuta. ſʒ ad altioꝛa niti debz. ⁊ in his gre dei tot'inniti. Nota diſtinctiõez hãc de duplicitate oꝑationũ/g oppoſitas 2 ſapietia/ſpm̃ rõnalẽ ↄiũgere mrie. q̃tinꝰ iſta nos onexio. doceret/ſpm̃ nr̃m/cum deo qꝗ ſpũs eſt/faciliꝰ ↄiũgi poſſe. Et qm ex eiſdẽ gingnimur 7 nutrimur. incarna ta pᷣus dehinc velut impanata vel ĩeſca/ ta / ſub ſpeciebo ſacrainti ſapiẽtia. facta nutritio nr̃a/ſic ⁊ foꝛmatio.Et qm̃ nutri tio ꝓficit ſanis ⁊ mũdis. facta eſt eadẽ ſa pieria / nob in ꝓbatica piſcina. qnq; vul⸗ neribo coꝛpoꝛis ſui. ſalus mundatio. Coꝛ famelicũ.coꝛ qð aruit qꝛ oblitꝰſũ co medere panẽ meũ.coꝛ duꝝ.coꝛ carneum. coꝛ ad ſolẽ iuſtitie ñ liq̃ſcẽs ſ 3 obduratũ. coꝛ qð derelinqͥt aiaʒ meã. ⁊ facta eſt ſicut colũba effraim ſeducta. Redi nũc ad vo/ caãtez te xpᷣm in altari.Dic cũ põ. Introi bo ad altare dei.ad de.qᷣ le. iu. meã. Eras nẽpe coꝛ vetuſtũ/pusq; emitteret lucẽ ſu qm. Recreauit te ⁊ inuocauit in taberna clis eccie/ detracta pelle vetuſta pcci/de/ te. Dentiet cũ ſũma iocunditate/quẽad/ modũ deeſt oĩa ĩ oĩbi.⁊ totꝰin ſingulis. cõis oĩbi.⁊ vnicuiq; ſingularꝭ.tot appꝛe henſus ꝗ q̃libʒ btõ.a nullo ↄpꝛehenſus. totintim.totꝰextimꝰ.totꝰ oĩm centꝝ.to Agd hoc phi conati ſunt/maxĩe haphici. ſʒ ſolo dei gra ⁊ veritas ꝗᷓ ꝓ Ihm xpᷣm facta eſt/poterit hoc adipii: ci? thcꝑ gliaʒ ↄſũmatã.⁊ hic invia ꝑ theolo giã myſticã. Valet inſuꝑ hec mẽt eleua/ tio mirabilr ad intelligetiã myſterioꝝeu 3 rões Auguſtini ↄcoꝛdabᷣ oluit di fluetibo plumis ad caloꝛẽ auſtri. Kotuſ⸗ a ad petrã xpᷣm in abſtinentia curuitate ni mia roſtri riae⸗ nob fiduciã ſpãde pietat indulſiſt 1 e⸗ ẽplũ filij pdigi.cui tanta celeritate p? oc/ currit. cecidit ſuꝑ collũ. oſculat'ẽ eũ Sto lã cito pmã iuſſit pferri.anulũ cuʒ calcia mt dari. Deniq; vitulũ ſaginatũ in epla tioeʒ occidi Zu figuraliter es vitul⸗ iſte. quẽ reuertẽti de regiõe lõginq̃ pecci. filio vis apponi O altitudo ditiaꝝ ſapiẽtie? ſcie ðt O ſupeminens ſcia caritatꝭ xpᷣi.ſi maãſiſſet WD preʒ. pdit iſte filiꝰ4 rand, te/ net ade.fugietꝭ a facie dñi.vitulꝰad epła/ tiõeʒ ñ fuilſet occiſus.qꝛ nec xpiᷣs ĩimolatꝰ fuiſſet. Ceſſet igit᷑ o cuꝛioſitas ꝗᷓſtio tua. Lur dimiſit de vt peccaret adã:? Ecceq̃n tũ fructũ / ði ſapiẽtiſſia bõitas / elicere ſci⸗/ uit potuit ⁊ voluit ex pcco ¶ Curre iaʒ o aĩa penitẽs.clama pꝰ xpᷣm cuʒ chananea. Dje ihuᷣ fili dauid. miſerere mei. Qui ſi foꝛte a mre comite rogat vt dimittat te. ſi leat ⁊ ꝓcedat.irrue feſtiatiõe tota. pᷣueni faciẽ eiꝰ in adoꝛatiõe dicẽs. Dñe adiuua me. Si rurſus oppoſuerit ↄſundẽs te/q; pãis filioꝝ ñ ẽ dãdus cãibo.Rñde tota fi ducia Etiã dñe.nã ⁊ catelli edũt de mic qᷓ cadũt de mſa dnoꝝ ſuoꝝ.Taãdeʒ merebe ris audire. Yiat tibi ſiẽ vis.Filiã tuã (qᷓ eſt ſenſualitas lũnatica ⁊ a demõio fomi/- tis oꝛiginalis male toꝛta) iueniẽs ſedatã ⁊ ſedẽteʒ in obediẽtia rõis¶ Cõuiuiũ em̃ — ſi recogites o aĩa figuralit reſtaurat. vij. filij Job cũ tribo ſoꝛoꝛibo libz iĩ diẽ ſun. Ssẽſiſti qñq; motũ reuerẽtie ꝓfunde.nec — — . — nõ hũilis ad dẽũ tioꝛis.ñ audes pꝛevecũ dia ſurſuʒ oculos attollere. dicẽs cũ ꝑcuſ ſiöe pectoꝝꝭ. Deus ꝓpiciꝰ eſto mihi pccoꝛi Sclito ꝙ apð te fecit vuiuiũ pᷣmogenit⸗ fiptimoꝛ in die ſuo ¶ Beſiſti motũ pie tat ad deũ.ad te.ad ꝓximũ.ſuauẽ ⁊ letuʒ. mitẽ.inſuꝑ valde ꝓfuſuʒ Hec dies ẽ ſcði filij. ¶ Dẽſiſti eſtio tot mißoꝝ afflictões in penis ⁊ culpis ſuꝑ filios hoĩm vel ex ꝓpꝛijs ã guſtijs luxiſti btõ ſcõq; luctu Hec eſt dies tertij filij oꝛroboꝛata es 1 gaoꝛe tolerãdarum aduerſitatũ / vel in ab/ ſtinentiarum rigoꝛe. firmata (Facta es eſuriẽs ⁊ ſitiẽs / latiſfaciẽtẽ iuſtitiã. ¶ Ec ce qrtꝰfiliꝰinſtaurauit die ſuo ↄuiuiũ. Cõſiliata eſt ĩ oꝑibs ſuperogat iuſtitie / caſtitat/ pauꝑtatꝭ ⁊ obediẽtie Hec ẽ dies ibenigne Ihu. pponẽs ex pꝛecipue huiꝰ. retuliſti oĩa que videnkad eternitat ſpectacla. obtinuiſti etiã mũdi ciã coꝛdꝭ nedũ a pcc̃is.ſʒ a fantaſmatibo ⁊ curꝭ. Pulcer iſte dies ⁊ ſerenꝰ eſt ſexti filij Sapuit tibi tãdẽ ꝑ oẽs ſenſus ĩtimos⸗ q;ſuauis ⁊ bon ẽ ſpũs dñi guſtãtibꝛ euʒ vidẽtibo eũ.audiẽtib eũ.adoꝛãtiboeũ.am plexãtiby eũ ĩ h ſacro.Feliciſſimũ hũc ac btiſſimũ ĩ aparatu ↄuiuij diẽ/filiꝰ ſepti⸗ bhʒ ſuũ¶ Bibüt illic vinũ ſeptẽ filij cu tri bus ſoꝛoꝛibo. cuiꝰqlis ſit effect ſi ſcire de⸗ ſigeras. inſinuabit qͥ t. Inebꝛiabũt᷑ ab vbertate domus tue. ? toꝛrẽtevoluptatis tue potah eos ¶ Biberat hãc ſobꝛiã ebꝛi etatez ſpũs pia mr augu. Monica dũ p⸗ ſuſceptionẽ ſacram̃ti ĩ publico rapta cla/ mauit. volẽus in celũ fideles voleꝰ ĩ celũ Pulſata ⁊ exqͥ ſita qͥd ita clamaret.Demii ſa cũ vultu voce ĩqͥt. Coꝛ meũ ⁊ caro mea exultauerũt ĩ ðũ viuũ Altera qdã ruptve nis expirauit.vim amoꝛisſci ferre nõ ſu ſtinẽs Felices ſũtdomille fideliũ/ꝑ qs fi „ — . . unt ꝑ oꝛbẽ ꝑ fructũ ↄuiuiũ ſinglis dieb⸗ illũinateauerſatõis. ¶ Offert nihilomiꝰ holocauſta Job myſticus qm iuſtitienfe nõ lũt omnio ſincere Egẽt ĩſuꝑ ↄſeruatõe Dẽt deniq; ↄſũmatõʒ acciꝑe ĩ graꝝ actõe oĩs cibo ↄit᷑ ¶ Duos pᷣtea fructuſ appone re ſdleat ĩ hac euchariſtie mẽſa ſpũs ſapiẽ tie cẽſeo meditatõi ðuotoꝝ poti qᷓ; ſcpto rn eioilianenien olee viigebũt. ⁊aↄcinesfuturos beatoꝝ ſpũum ab ipᷣisð ſeri. dũ ſedẽus in ecciepio Fli ſũt awe oẽl agdmiſtratoꝛij ſpũs ꝓpter eos qͥ hereditatẽ capiũt ſalut cuius amafoepins Hꝛpignꝰ Siad inſtructõʒↄuiuij ꝑfectã płi 3 neq; putãdũ ẽ nos ↄſoꝛteſ Siad inſt uiuij ꝑfectã plłima re/ qrũtoiuites ſunt hi ſpũs ad ãplioꝛa.hñt ag votũ cellaria rg.. pferũt ð theſaun ſuit — Icq; voluerit ĩterioꝛ hõ nr. Petit ignis et caminus ĩcẽdij.ſeraphin ardẽet. Petit ſat ⁊lumẽ. cherubin ſapiũtꝛlucẽt Petũt᷑ ſedi lia tbꝛoni hũt illa Oiniſtrat a ſußma ier archia qe miniſtrãtiba impãt Querit᷑ qui dñet᷑ in Zuiuio.q vᷣtute peat.q ptãte tueaa tur. hec ſeda põt ierarchia Querit p infe⸗ rioꝛi cenaclo ꝙ oꝛdo ſit in ↄuiuãtiba offe rũt ſe pncipatus ſuboꝛdinãt archãgeli.⁊ ãgeli lub ſeruiũt Si fructus ðᷣfuerit aſcẽ dãus in palmã crud.appꝛebẽdamus fru- ctus eius.qꝙ ſi ſolos carpe poſſüus ĩfios minuſq; maturos / diſtribuit liberalir de medijs ⁊ ſupᷣmis choꝛus ipᷣe ſcoꝝ ꝑ raos phjdin froi ng ühen ſonee wu ſüt, piene löup hienne Niontho liinop⸗ e⸗ mipoiai. ſeſigfn contüni ſpecioſt ii/in geefes moꝛtis n Ne⸗ rtmoh⸗ reradl mbbita P E nw öſchto i gſtete iws ſan ofüſütagriß wsanint re bñdicti ¶SBequitur tertia y H onẽ Doꝛothea virgo. heophilus qͥdã ſcolaſtic exclamauit ad eã (ſuſpicoꝛ irri dens) O doꝛothea ſpõſa xpᷣi.mitte mihi mala de paradiſo ſpoſi tui. Spopõdit ſe miſſurã. Juſſa flectere ceruicẽ. oꝛariũ pꝰ eximẽs:aſtanti dedit puero qͥ ferret theo philo ꝛ⁊ diceret. Doꝛothea ãcilla xpᷣi. mit tit tibi mala de paradiſo ſpoͤſi ſui. Rece⸗ pit qtus.axplicuit faciei Senſit ↄtinuo vim celici cuiuſdãodoꝛisq̃ repletꝰ? torꝰ in alteꝝ viꝝ mutatꝰ. repetẽs dicebat. Bñ dictũ ſit nom̃ dñi mei Jhu xpi Qui mox captus. dire toꝛtus.poſt occiſus.aſcẽdit in palmã.vbi pleno oꝛe voꝛat fruct eius er Hpoffum a te fiqucia ↄfuge/ ſtie.qꝛ mr̃ gre bone.Lu clauigera cellari on regꝭ pacifici. Tu frãgere panẽ potes/⸗ illũ petetiby Lu eplaris qtidie ſplendide noõ negabᷣ micas vlceroſis nob ⁊ mdicis. In tot ſüt lingue clamãtes ad tuã miaʒ/ uät ſũt vlcera/nr̃aʒ oñdẽetia miſiã ¶ Cor ſapiẽtie. vox tua eſt Nimix. ꝗ: tu nequ ſa piẽtia ꝑ emphaticã locutionẽ. ſʒ mr̃ es ſa pientie.ſpõſa.ſoꝛoꝛ.filia O q; ampliſſimũ pũãdit nobᷣ he meditatio. ⁊ qᷓ; amenũ o⸗- tũ.imo paradiſuʒ ðᷣliciaꝝ tuaꝝ/vᷣgo ſapi 5 * entiſſima.cuiꝰ in filio ſacr̃aliter ſuſcepto. laus oĩs terminat᷑. Ego inqͥt ex oꝛe altiſſi ſiẽ vitʒ fructificaui. cũ ceten in ſapiẽtie pᷣ/ coniũ nũeratꝭ nec finitis Qu q̃ſi oliua ſpecioſa in cãpis.q mõ naufragio.ramũ ill/ oliue pine ptuliſti im cpm. Kolli/ gere fas hʒ ipᷣm in h̊ euchariſtie ſacr̃o fiðᷣ lis aĩa.fas illũ ferre in oꝛe ſuo.dũ veſper moꝛtis adueniẽs.ſuadebit regredi ad ve rũ Noe deũ.qͥ dũ creauit eã/miſit p aq̃s ⁊ fras huiuſ diluuij qᷓtinꝰ bñvolãdo redi ret ad ipᷣm qͥ miſit illa. Felix plene aĩa. qᷓ redibit ad veſpã vite ſue/ferẽs in oꝛe ſuo ramũ hüc oliue xpᷣm/pꝑ ſacralẽ ſaltem ſpi ritaliter ſuſceptionem. 444 tio. Per ſoliloqͥu. ↄuerſuʒ ad mariã.ꝑ no ‚BHnteplatiõib tuis deinceps intedere cupientes Nos eſuri envs/ↄuertimur ad te eſurien 4 K olim. Ad te paupẽ ſpũ ꝛ hũi Iapi bgo btaygo ia bñdta ꝑ oẽs Super Aagnikicat. inbabitans Exeplũ accipe Ibat ad paſſi ima feiaꝝ. Tu mr es euchari roruliſti Gfas k nimis ſapiẽter Tu ↄſcia ſup oẽs pofiliũ/⸗ ſacram̃ti huius abſcõditi a ſeculis extiti ſti Eccè pł̈qſalomõ hec O uare: Dic no bis p miſeratioues mias dic ꝗᷓ et quanta bñficia tibi ſingulariter exhibita. lu gña onis ¶ Marrat Aucas ↄſciꝰſecretoꝝ tu 5Akeatch mulierib ⁊ inaria ife Ihn. Subait poſtmodũ. Quotidie qs P durates vnanimiter in tẽplo frãgebant circa domos panẽ.ſum̃tes cibũ cũ exulta tiõe ⁊ ſimplicitate coꝛdis Eras inter hos cibu haud dubium O maria mr Ihu exultabas in ſimplicitate coꝛdꝭ.col/ laudãs deũ.⁊ hñs grãm ad oẽm plebem quid ſeq; Dñs ãt augebat qͥ ſaliii fieret qᷓ tidie in idipᷣm E ſt igit᷑ ſalutaris effectus huius ſacram̃ti:ſalus.⁊ augm̃tũ fideliuʒ q̃tidie in idipᷣim. Et hec ↄteplatio tua pᷣci Pus EMul fuit natio/qᷓ nõ ſacrificiũ cẽ ereqũ illi ſoli quẽ credebat aut fin ſeret o Bebat den ſibi Sacdos ⁊ ſacrificiũ ẽ nob factus omiaria filius tuꝰ Sʒ q̃lis ſacdos ⁊ q̃le ſacrificiũ: Expõit apls eiꝰ latiſſime ſeribes ad hebꝛeos Hõ iĩ vituloꝝ ſangui ne. ⁊ tauroꝝ cede.Hec ↄtẽplatio altera Cõtẽplabat᷑ mẽs marie.quãtũ ſe ſacrifici uʒzʒ arbitrabat᷑ dauid. quãtũ ſalomõ:qᷓn,-/⸗ tũ oẽs pſce leg/exoluiſſe.ſi inlłta taurox. ſi agnos abſq; nũero iugularet dño. At nos /ſub vnica pãis exigui ſpecie.ſub mo tiõe placidiin odoꝛẽ ſuauiſſimũ dño ↄſe cramꝰ offeretes. Et ſiq̃dẽ hoſtia fᷣm lrãm Pania. nites. ſana. teres.aʒima.nudacq; ſcpta. Signat hec ſeptuplex ↄditio/nos ſcribere vicia capitalia ſepte exclude en paruitate ſupbiã In nitoꝛe inuid iã Inin tegritate irã. In rotũditate volubili/acci dia In aʒimo furfur auar icie Inmũdici gule Bras tibi vgo bia q talẽ nob hoſtiã ilio tis qui nos a ingo gis intolerabili libauit. Ve tẽtãtiby in ducere rurſus ſup ceruices credẽtiũ illo iugũ qb ſe paulꝰ 9 ſtãter oppoſuit. ⁊ apli pſenſert (Coteplabat maria. quẽadmo B du fuit tꝑs añ paſſi õem. dũ legalia curre bãt. fructuoſe in plło iudeoꝝ ? uit tps p⸗ paſſioeʒ vſq; ad ꝑfectã pᷣdica tioez nage⸗ gnatiões. vᷣgo nũc eternis epulis ſ abũ ALireactatus. I. X. lij ꝑ iudeã. dũ erãt ꝑmiſſa q́;uis inutilia. qᷓ̃tinꝰ mr̃ ſynagoga cũ honoꝛe ferret᷑ ad tumulũ. Fuit tꝑs tertiũ. q̊ temeratoꝛ ma terni ſepulcri reputãdus ẽ ⁊ a fide alienꝰ qͥ legalia vł obf̃uat vł obſeruãda ↄtẽdit L libenter ꝓfecto nos credẽtes de gẽtibo⸗ caremꝰ iugo tali.libenterq; ĩ q̊ ſacrificio puro facili ꝑfectoq; glamur Hõ ſumꝰigti —— gre di Juſticiã eĩ ↄſtituerevolumꝰ.ſʒ ꝑ ꝗ̊ tiã ſpamꝰſaluari lõge ↄfidẽtiꝰq; illi ꝑ legẽæ vt interĩ de ſacrificijs execrãdis gẽtiliũ ſi lcamꝰ. Cõgregauit nos deꝰ ĩ vnã eccẽiaʒ.i ↄĩonẽ ſcõꝝ vnã.dans remiſſionẽ pccoꝛꝝ.„. Itaq; ſub fide articłoq; vniꝰeccie cathbo⸗) lice/ↄpᷣhendit᷑ ↄĩcatio ſeu ↄĩio oĩm ſcõꝝ. Eſt eĩ eccia ↄgregatio ſeu potiↄuocatio fideliũ viatoꝝ.ꝓut accipit᷑ a triũphãte di ſtincta.Eſt inſuꝑ eccia ↄtinẽs ↄionẽ ſco rũ.i.ſacr̃atoꝝ.ꝑ q nimiꝝ ſacra fit rmiſſio pccoꝝ.Ceſſat igit᷑ qſtio nõnulloꝝ Cur ð euchariſtie ſacro nõ factꝰ ẽ ĩ ſimbol arti/ culꝰ.factꝰ q e ẽ ſub ↄĩone ſcõꝝ.i.ſacc̃ato rũ. Inter q̃ pꝰ ſacr̃m baptiſmi iſtð ſacem fuit pᷣdicatũ ⁊vſu ↄtinuo diuulgatũ qð ?⁊5 anthonomatice ↄiĩo vocat᷑ Cõtẽplaba bec ↄĩonẽ ⁊ ſapuit mẽs marie ↄtinuäůdi . gnatiõ es vſq; ad ↄſumatõeʒ ſcli. ꝙ ſiñ mutabit᷑ h̊ᷣ ſacrificiũ. vtiq nec ſacdotiuʒ xpᷣin? lex mutabũt᷑. ↄ Joachim.⁊ ſeq̃ces eius:nouã ſpũſſci legẽ ĩ euãgeliũ eternũ/ dãnabilr ꝓmittẽtes.ꝓptea ðꝛ hoꝛa nouii ſima tps leg xpᷣi.qm̃ altera ñ ſuccedit. Cõtẽplabat᷑ mẽs marie.ↄferẽs iugiter in coꝛde ſuo.quẽadmodũ xpᷣi coꝛpꝰ ↄtẽtũ nñn ſolũ ſignatũ ſub ſpeciebꝰ pãis ⁊ viniieſt va res huiꝰ ſacramti. Eſt ĩſuꝑ ſignũ ſeu ſacr̃m toti coꝛꝑis miſtici.qdð eſt eccia ca/ tholica tã militãs q; triũphãs.cui caput xpᷣg eſt. xpᷣi aũt deꝰ Coꝛpꝰxpᷣi.⁊ ſiñ vidᷣat᷑ eſt kñ de ſe ſignũ viſibile. gra vo vniẽs fi deles in vnũ coꝛpꝰ⁊ ſpm̃/cauſat᷑ a xvo Xoõtẽplabat᷑quẽadmodũ in oĩ ſacrificio gltarꝭ/dat᷑ ſpõſus xpᷣs/eccie ſpõſe ſue.dat᷑ caput m̃bꝛis a àᷣ ſuſe eipiür inncri Pigce, uſe onis ſᷣm m̃ſurã vniuſcuiuſq; m̃bꝛi. pueniãt ad m̃ſurã plenitudis xpᷣi. ¶ ¶I õ⸗ —— * — teplabat᷑.oẽm boẽʒ viatoꝛẽ/EFcari ſub h ſa cram̃to qͥ ad ſufficietiã ſacriſicij. nõ tñ ad finalẽ efficaciã niſi tĩ decti r dten plabat᷑ hoĩm ↄĩonẽ ſu b młplici dra. Eſt dio nate a q nullꝰexcipit᷑ Eſtↄĩo ſᷣm apti tudinẽ ad głiaʒ.⁊ ab iſta nullꝰ viatoꝛ exci pit᷑ qꝛ de vult oẽs hoĩes ſaluos fieri Eſt dłꝰ oꝛãdi ꝑ mem̃to. renda eſſet excõicatio.⁊ qᷓ; timide ferenda ⁊ timidiꝰſuſtinẽda.q̃ facereęc hoĩeʒ ab hac fera ſeꝑatũ ¶ Ttepiabal r. E in rõne ſacrificij petit ſacdos qſlibʒ aſſo ciare ñ ꝓhibitos ab ecẽia ⁊ ei pia intẽtöe. — repbi / viui moꝛtui excõicãt᷑ łexipiii· Loöotẽplabat᷑ ↄĩonẽ aliq; eẽ in gra. in meri tis ſᷣm pñ̃tẽ iuſtitiã timmõ Silr aliq̃ erat excõicatio ſᷣm pñteʒ ĩiuſtitiã ⁊ demeritũ. Rurſus aliq̃ erat ſᷣm pñt eccie extrĩſecũ iudiciũ. ꝑ ſnias irreglaritatũ ⁊ excõicati onũ iniciata ¶ Cõtẽplabat᷑.q in oblatde ſacram̃tivt erat ſacrificiũ/nullłꝰviatoꝛ an tũcũq; puerſus lexcõicatꝰ/erat excipien⸗/ ab offerẽtꝭ affectu caritatiuo. ex ᷣ erat capax btitudis Secꝰde excõicatiõe iã dã natoꝝ.hic oꝛat ecc̃ia ꝙ h ſacficiũ ſit ab*”ſe lutio ſceleꝝ.⁊remiſſio oĩm ðᷣlictoꝝ.qtinꝰ pꝑ ſacrificij vᷣtutẽ/ pccoꝛes reuiuiſcant. ? otẽp.ꝙ eccie iunli ciũ potat arcere ſacdotes offerẽteſ ſacriii ciũ.ne ꝑ expᷣſſaʒ eccie oꝛõm ↄpᷣhẽderẽtex cõicatos ab ipᷣa. Noluit tñ nec debuit p⸗/ hibere caritatʒ interrioꝛẽ affectũ vt dictũ eſt. ꝓpterea foꝛte fuit inſtitut mtalis mo (MKöreplabat gp bor ad vitã gre reuertã ↄĩone ſalutifera ſeꝑatũ „ õtẽplabat᷑ ꝙ lz vna miſſa ſuffici ens eſſz de ſe. ſicut ⁊paſſio xpᷣi ꝓſaluatiõe oĩm viatoꝝ Nihilomin? in rõe ſatſfacti onis ⁊ pcij/płvalebãt płes miſſe q;vna. ⁊ plus vna ꝓ vno q; ꝓ młtis.ᷣm oꝛdinex dine ſapiẽtie qᷓ dat oib mſurã nũeꝝ ⁊ põᷣ dꝰ Scit aũt ipᷣa btã nũc in ᷣbo/mſuraz hãc in eʒechielis m̃ſuratõe figuratã.nos terat ſacerdos offerre ſacrm /ꝓp pccis alio rũ qñq; cuʒ pli merito/q;ᷓ ſi ꝓ ſe ſolo cele/ bꝛaret. nec ſe tñ nec aliquẽ dzʒ exciꝑe. niſi neſcm A XSrenlabar exeplo xp̃i / po⸗ . dicto. nec ſingir apꝛopare. Proptea ulte agũt ꝗᷣ volut milſas dicere Em intẽ tiões ſuas qſi venales ⁊ mercenarias ⁊ a uaras. ñ lm intẽtiõeʒ T traditiõeʒ eccie libalẽ plaee. nec ſũt audiẽdi. ¶oteplaba tur. dita ſᷣuabat charitas Marie. vt ſacri = 7„ HZ ficiũ intofferret ñ niſi deo.nec ad aliquẽ ſe obligaret qſi p vice gtuitoꝝ oblatoꝛu. Jaã eĩ videret᷑ ſimoniaca mercatio.ſʒ nõ pmo mõ. dũ ſolꝰdeꝰẽ pneipalis termin? AVñ ſicut oblatio xpᷣi fuit ſinglan p oĩb. ita fuit cõis pqᷓlibʒ ſinglari Hec ð tinid gquaros in ſpualibo.qͥ qᷓrt appꝛopare ea ſi- bi/b ñ eſt libalitas huiꝰ ſacrificij ſalis lenphbe lote ylal Mpeccab⸗ ng noatgit Pfonnn nato nechlie mäpt man chy – iigiabeni⸗ nrinſei niſein lis fmacin uen ngind mnnun S ieni Anrhanin mn fn 9 oteri mingttuln nnd ,, mũdꝰa ſimonia vl turpi q̃ſtu.ĩ receptiõe tꝑaliũ ꝑ ſacdotes/ẽ titulꝰ ſuſtẽtatõis mi niſtri ſeu ſacdot celebꝛãtꝭ Qua ſuꝑ re/lõ gus alibi de ſolitudine ecciaſticoꝝ tracta tus ẽ habitꝰ ¶ Cötẽplabat᷑ ꝙ titulo gña⸗ liter q̃druplici/q̃libʒ ꝑſona viatrix tenet᷑ offerre ſacrificiũ h̊ ipᷣi ðᷣo/ſaltẽ ſpũaliter ĩ ſui coꝛdis altari Prio rõe caritan ad ſe. Scdo titlo rde ↄſoꝛtij ad 65 hoĩeʒz capa cẽ btitudis. Tertio rõe bñ gre Quarto rõe graꝝ actõis deo⁊ꝛ ſcĩs oĩ bꝓ bñficõ tãti ſacram̃ti cũ ceter.ↄplacẽ ter bnuole rcolẽ do Eialbal ꝙ vltra titlos iſtos/obligabãt᷑ ſacerdotes.titulo ſuſcepti tanti ſacdotał officij. vt poſſint. glari cũ apło Gra ði in me vacua nõ fuit Cũ eĩ creſcũt dona/rõnes etiã creſcũt do noꝝ,diuerſimode tñ.ꝓ q̃litate circũſtãti aꝝ Cõtẽplabat᷑ quẽadmodũ xpᷣs lauit pedes aploꝝ anoſtitutõeʒ huiꝰbñdicti ſa cram̃ti. ⁊ añ miniſtratõeʒ ĩ ſignũ ꝙ ſolis mũdis dʒ tradi.⁊ mũdis celebꝛari.dicen te ap lo. Probet aũt ſeipᷣm homo ⁊ ſic de pane illo edat Hota ſunt que ſequũt᷑.ſed p mitis hoꝛrẽda ¶ Cõtẽplabat᷑ ꝙ ad cele bꝛatiõeʒ ⁊ ſuſceptiõeʒ tã ſublimis ſacra/ mẽti nullꝰ de ſe dignus eſt. qꝛ nec ex meri tis. q̃ incerta ⁊ ſepe vana ⁊ ſoꝛdida ſunt. nec ex officio qe iuſte ⁊ ſcẽ qᷓ ſcã ſuntexeqᷓ ris Hic fuit Saia apð mltos reuerẽtia fugert. legit H de ſcõ Dar ſacerdotes e co ⁊ de nõnullis heremit⸗ ꝓꝙ ſtãte ↄſciẽtia bñ ſibi ↄſciã de nõ impe/ dim̃to pcc̃i moꝛtalł vł irreglaritat lexcõi catõis vel ſcãdali:ſacerdos laudabiliꝰ fa ciebat celebꝛãdo mõꝛ eoſtitut⸗ ab eccia qᷓ; ꝓpt᷑ ſolã reuerẽtiã abſtinedo.⁊ ̊ ccter parib. Rõnes poter̃t infra tradi. templabat᷑ qu ẽadmodũ ſtarʒ aliquẽ ſacer dotẽ vł alteꝝ ↄmunicãtẽ eſſe realir ĩ pẽco moꝛtali ⁊ extra graʒ. vl in excõicatõe.⁊ tũ nõ peccabit nouiter ĩ celebꝛãdovł ↄĩcãado NHõ negat᷑ tñ qͥn ſp ſit ĩ pccẽ̃o.ſʒ nõ peccat nouiter ĩ hoc actu ſuo Valʒ hec ↄtẽplatõ ꝓ ſcrupuloſis.⁊ hẽt locũ qñ facta ẽ exami natõ ↄſciĩe put ſolʒ ĩ tlibo fieri bõa fide.de recoledo ⁊ amouẽdo om̃e peccm̃ ꝛimpedi mẽtũ ꝓ nũc ñ occurrit .Cõtẽplabat᷑ exiñ maria ꝙ ad nõ ĩdigne celebꝛadũ ſeu ↄiĩcꝗ dũ/ſufficit ↄſcia probabił ↄiecte.ꝙ nilim ꝓtũuc hʒ ĩpedimtũ nccio veiãsvl arcẽs ad Super Aagnitict. Tötéplabat q titulus ſolus ſea ecurus cẽ biſtudis. Certio rõe bñficij ſuſceyti. ſit in bõis foꝛtũe.ſit ĩ bõis nate.ſit ĩ bõis otẽplabat peccatoꝛes eliciũt.. et refrenationẽ temptatoꝝ celebꝛãdũ vł ↄicandũ Et h̊ iteꝝ ↄtra ſcru puloſos ↄſolatoꝛiũ ẽ docum̃tũCõtem plabat᷑ ꝙ a tãto bono.tã honeſto taʒ vtili de ſe ⁊ öᷣlectabili/nõ erat puãdꝰ vł arcẽdꝰ hõ/ſine magno ⁊ legitimo ĩpedimto vt p imũdicia coꝛꝑali ſola/q̃ moꝛtali peccato iuncta nõ ẽ/ſcãdalo tñ rõnabili nõ immi nẽte Longeeẽt hic pceſſus de lepꝛoſis. de mẽſtrua patiẽtibo.vł'emorovdes. vl pol/⸗ . lutiones in ſomno cũ cetenꝭ. Rõ oim̃ c.qꝛ nõ ẽ afflictio dãda afflicto.ſz ↄſolatõ Rö5 altera qꝛ cib iſte mag ẽ ſpũs q; carnis.qͥ nec carnalib ſordiba/in ſe vłex ſe maclat Eleuet ĩ hacoſioratõe ðuotõ fidlm ſurſũ coꝛda CKõtẽeplabat᷑ magnificãs aia mari quendmoduũ pꝛeſetialr erat in h̊ ſacro iſte cui miniſtrãt milia miliũ ⁊ decies cẽtena milia aſſiſtũt ei HNon ita tñ/ꝙ oẽs dimii ſo empir̃o celo/aſſiſterẽt huic in terris ſa cramẽto.niſi ſ̃ᷣm oꝛdinationẽ diuine ſapi entie cũ bñplacito creatoꝛis bat nõ eẽ indignũ ſʒ digniſſimũ videri ã elicls ſpiritib / viſitare preſentialr eccle ias in ꝗᷓ celebꝛat᷑ vl ſeruat᷑ euchariſtie ſa/ Lötempla eramẽtũ Exẽeplũ hui figurale fuit ĩ ſcala Jacob. et in monte ſynai.qñ data ẽ lex x aglos in mãu mediatoꝛis cũ ſiłiba mitis ontẽplabatur qᷓnta erat patiẽtia xpᷣi imnta angloꝝ beatoꝝ hic aſſiſtetiũ dũ tole rant indignitatẽ ↄtrectantiũ hoc ſacrm. Cũ ülli tãta ſeueritate puniebãtur accedẽ tes ad montẽ ſynai. VUnde ⁊ beſtia ſi teti giſſet montẽ / obꝛuebatur lapidib Sepe ꝗguiẽ poteſt in hoc ſacramẽto ↄqueri xpᷣs. Manus tradẽtis me/mecũ eſt in menſa Et illð Juda oſculo filiũ hõis tradis Hi hilominus ex peccat taliũ elicit deꝛ bona in ſalutẽ electoꝝ ſi bonis dei. mala agtoꝛes eliciũt. ¶ Konteplabat q hoc facrificiũ dabat gloꝛiã ðᷣo in excelſis ⁊ in terra pacẽ hominibo bone volũtat. letiti⸗ cabat angelos.liberabat purgatoꝛio detẽ tos.vt eoꝛum pena bꝛeuioꝛ ſit aut leuioꝛ. Viatoꝛibo impetrabat.nũc ↄuerſiõem ad graʒ. nũc ↄſeruatõʒ in gra.nũc ↄtra mði picula firmamẽtũ.nũc ãgeloꝝ cuſtodiaʒ ötẽplabat ex his et ſimiliby effectibo. laudabilius eeæ ex amoꝛe ſacr̃i.⁊ ↄfidẽtia miſericoꝛdia ðᷣi ſepius accedere q; ex timoꝛe vel ſcrupulis diu ſe ab eodem ſacr̃o quodãmodo ſe ex/ zmunicati face d nec ſe rpoit picio eeese . eſubn nsõð hʒ certitudinẽ ð legitimo inpedimẽto c. vyt rex introduceret q̃ſtoꝛẽ ĩ cellaria ſus lun et accedit. quẽadmodũ ſupꝛa notatũ eſt. collatus bõa / dũ ꝓ płibo ⁊ maioꝛib inch/ vn Sed ⁊ ſtultus illius timoꝛ eſt.vel reuerę getiby expõit ſe qᷓrere Siqdẽ vbi abunda ſanil tia minus pꝛudẽs. qͥ ad dũm ſe vocãteʒ ? uit delictũ ſuꝑabũdat ⁊ gra. maioꝛ qʒ mi St coꝛui. cras cras. cras Sepe demũ fit illõ ¶XLõteplabatur ⁊ aſſumebat hmõi ſcr̃m 4 mna Dui nõ eſt hodie cras minus aptus erit iſſi hora ſua eẽt q tranſitᷣa crat/ex h̊ mdᷣo Rab Lõoteplabat᷑ tales qͥ nolũt accedere niſi ad patrẽ vł poſt deſertũ ad terrã ꝓmuſio ratch ſint actualiter deuoti ⁊ feruidi.ſiłr agere nis. cõeſtura de fructib. Reuoluebat aio gannn qi frigidus nolit ad ignẽ ꝓximare/niſip tota celeritate oĩa noua ⁊ vetera de theſaun ſan us calidus ſit. nec ſoꝛdidꝰ niſi ſanꝰ. Sit ro coꝛdis ſui/que ad vᷣuotõʒ ⁊ veneratiõʒ ni tmñ iſteviuẽs nõ moꝛtuꝰp moꝛtale qͥ ↄfidit ⁊ laudẽ ⁊ iubilũ cũ exultatõe ſpũs puoca/ ad accedere.alioqͥn ſi ſit moꝛtuꝰ/non recipbit baãt.maxie oĩa ꝗᷓ cepit Ihs facere?ꝛ doccre ſii⸗ ecemolimẽta viuoꝝ. nõ eſt ↄditio moꝛtuoꝝ ſinglrxr ſecũvniłr cũ olbo ꝑ totũvite cuſfũ Perne H yt comedãt. otẽplabat᷑ maria etiã ſe ab introitu ĩ exitũ ⁊ vſq; in ſeculũO q̃ntã Alph cr ſe neqᷓq; eẽ dignã.excelſioꝛ ſuꝑ oẽs. Di ᷓ; vbere vides aĩa xpᷣiana mariaʒ tibi mi ſctolnfi cebat igit᷑ cũ aplo. Venit deus ſaluos ſfa niſtraſſe materiã ↄtempladi. Expgiſcere ſiſint Cere peccatoꝛes qᷓ; pᷣma ego ſũ Sʒ miaz igit᷑ oclos api. aures erige.coꝛ dilata.? en· ſoniul in ſpſeruatiua ſciſicatiõe ⁊ redẽptõe ab oꝛ cipiẽs euchariſtiã clama. Faſciclłꝰ mirre üSud peccato etiã oꝛiginali/ↄſecuta ſuʒ alioͤn dilectus me mihi inter vbera mea ↄmo lenn etiã nata fili a ire fuiſſem ſicut⁊ alij. Go rabit. aſciclus vtiq; ꝑpuulus mole ſʒvir ſenert lus ⁊ vnic filius meꝰ. neq; peccatũ ne; tcute inmẽſus.Dic ex ſna hocẽ ſenſu vłſe frde ncæcitatẽ habuit ↄſequẽdi pccm̃ puilegio timento intimo O mnia poma dinau ſcri ASdeſ ſinglari.qꝛ ſingłariter ex ſpũſcõ natus pturaꝝ noua et vetera dilecte mi ſeruaui Gilsyr Lõtep labat᷑ aliqn cõicãtes ſecũ in eucha tibiEt vñ:qꝛ dediſti mihi de tuo tibi red Axhſi⸗ nitſtia/peccõꝛes eſſe foꝛte ⁊ peccatoꝛes ſcMie do Talis mihi certe es.qᷓleʒ te fidlr reco/ ni bgat cẽ aliq̃̊s qͥ ſacẽm miniſtrabãt/q̃lis ſu gitauero. Infans.puer. Juuẽis pᷣqicis. ffne iſſe putat᷑ ſeptimus diaconoꝝ NHicolaus ſanãs.moꝛiẽs.reſurges.regnãs ¶ Co irnoo Szʒ nõ ceſiabat ob hoc nõ refugiebat. ñ̃ templabat᷑ ſuſceptionẽ euchariſtie/ aſi fi⸗ iFricr ſe excõicabat.i.extra cõicationeʒ ſe pone- liũ audiret ex cruce dicẽteʒ ſibi/qð latrõi Dtde bat Sciẽs⁊ recolẽs dictũ filij ſui qͥ ſumi iurauit.Amen dico tibi hodie mecũ eris chclite tun in hoc ſacro Veni peccatoꝛes ſaluss in padiſo. Siqdem gfa dei (teſtionio ſa hilinavi facere.dũ phariſeoꝝ falſa iuſticia idigna pientis)eſt padiſus inbñdictionibus Et ret᷑. expꝛobꝛãs ⁊ dicẽs.hic peccatoꝛes re ybi gra /ſi nõ euchariſtia/q̃ ꝑ excellẽtiam batceh cipit. Et iteꝝ ad diſciplos. OQuare cũ pu bona gr̃a nũcupat᷑: Poꝛro gra dei vita et m ſie * plicanis ⁊ peccatoꝛibo mãducat mgr̃ vf/ na ſcʒ vita ⁊ pax.Eſt auteʒ in euchariſtia pocn Szz neq; xpᷣs phibuit iudã ꝑ abnegatio pax nta ps. onpletnr erde ſalutatõ tu eccenen nẽ cibi ſui. Töteplabat aplius ↄple/ ao paule totiẽs poſita: a Johe ⁊ petro ſi +⁊jỹ’ cctabat᷑ ampliſſimo ſinu caritatis/oẽs pec militer Gra vobis ⁊ pax.Quid gra ⁊ pax kea catoꝛes terre/publicanos ⁊ meretricesê/q niſi gr̃a pacifica Et ſi pacifica nõ ẽ ipediu Gndc lige chñ lacrymis / intra tẽplũ coꝛdis ſui ſe eternavita ẽ fruitio dei ᷣm habuũ gre nũõn ia ſice dↄnũüerãs exẽplo Danielis Pccoꝛes.te ro/ ipedita.pᷣftim qñn ẽↄſũmata ¶ Cotẽpla⸗ 242ð gam? audi nos. Mitere nr̃i 'm magnaz baßr cũ exultatiõe ſpũs euchariſtiã ĩ teplo cdcc mificoꝛdiã tuã q; pccoꝛes magni ſumius iubilãſq; dicebat Duſcepim de/ miaz tu 1 Mi Eti ſᷣm mititudinẽ mifatõnũ tuaꝝ.qꝛ m aʒ/imedio tepli tui Duſe Snne olĩ miaz iſan ti ſiẽ inſpiq ſumꝰ Exeẽplũ itaq; dedit noß hac viſibiliter. me pn‚tãte Bimeone frei⸗ ſkbaf Intũcũq; videamur iuſti / vt quẽadmodũ priẽte Anna ꝓphetante Etem de me mia ann illa fecit ita ⁊ nos faciamꝰ Nẽo aliũ iudi· mea Suſcepumꝰ hãc eãdẽ ſacram̃taliter ſante cet. nẽo dãnet. ſʒ ſolũ ꝑ ecciam ſuã ⁊ ſuos q·ſtidie ſi volumꝰ.ĩ medio tẽplo coꝛqꝭ nr̃i. tmie damnet deꝰ. Coꝛuꝰfuit qͥ paſcebat helyaz Itacq; tẽplũ dei ſumꝰ Nõ queramꝰ ſapien zti Preſchſit foꝛmã oꝛõis/excipiẽs nilʒ qͥ di tiã acccuſantẽ.ñ iuſtitiã dãnãteʒ.nõ poẽ᷑ “ ccre iuſſit.pr nr.nõ meus dimitte nob de tiã puniẽteʒ.ſʒ miaʒ abſoluẽtez. Duſcipi kiah bita nr̃a.nõ mea ¶ Coõtemplabat fieri qũ mꝰ eã ſacramẽtaliter tidie mirabilia in n Wlsgeßt ubriſant ondine Arn ſnn Nernothirl D isſeei⸗ (Lon nkecſiſi Ndentcies Michionio inonidis wedaſut Gnachnin rog Aunin S exceſſu facientẽ. Yaẽ de ſapietia accuſan⸗ te aduocatã.de iuſtitia danante abſoluẽ/ tẽ.de potentia puniẽte ꝓtegentẽ libantẽ Siquidẽ factus eſt nob xpᷣs a deo ſapiẽ tia. iuſtitia.ſanctificatio redẽptio.via.ve ritas ⁊ vita ¶ Cõteplabat᷑ exiſtẽtiã mira bilẽ filij in h̊ͥ ſacro quẽviſibiliter tractaue rat cñ blãdicijs ⁊ oſculis ſuaniſſimis in gremio coꝛridẽteʒ. Credebat hoc idẽ ſibi licere nũc.q;uis alio mõ ſʒ nõ minoꝛi me rito.O ſculat᷑.tãgit.⁊ qð ſibi tũc nõ licue mfat coꝛpaliter/manducat ⁊ bibit ⁊ accipit vitã. Nã qͥ manducat me inqͥt ⁊ ipᷣe viuet —— –— —— * „ ꝓpter me.Grãdẽ rẽ tibi o aĩa xpᷣiana gran de nimis eſtimaſſes ſi vᷣgo bñdicta poſu iſſet olim filiũ ſuũ in gremio tuo. Si cõ ceſſiſſet ãplexũ ⁊ oſclm SGʒ habes hic re/ ſuo miraculo ⁊ merito grãdioꝛẽc. Eia nũc o aĩa canta cãtica cãticoꝝ.q̃ ſuſpirabũda petebas.Quis det mihi te fratruelẽ meũ ſugentẽ vbera mr̃is.vt inueniã te ſolũ fo ris ⁊ deoſculer te.⁊ iam nemo me deſpici at. Ecce foꝛis.⁊ vere foꝛis.a nemine viſi bilis. dat ſe ſolũ tibi.datvt oſculeris euʒ. fac qð ſeqͥtur. Aꝓpꝛenhẽde eũ ⁊ introduc in domũ ↄſciẽtie tue ꝗᷓ eſt domus ſapiẽtie myris tue. Illic docebit te. Da ⁊ mibi po/ tũ ex vio ↄditũ deuotõis tue Da mib mu tu malogranatoꝝ tuoꝝ/feruide dilectio Coõtẽplabat᷑ in euchariſtia.qꝛ nõ ẽ hic localiter coꝛpꝰfilij ſui. Hõ eĩ poſſi tra hi linea viſualis a coꝛꝑe xpᷣi vt hic eſt ſa cramẽtalit/vſq; ad oculũ ⁊ ecõuerſo. Cre debat ꝙ ꝑ ↄcomitãtiã erat anima in coꝛ/ poꝛe.ſilłr cũ ſanguine ⁊ cũ deitate Sʒ nũ q̃d ꝑ ↄcomitantiã erãt illic dũ ↄſecrabat᷑ tpe ceneveſteſ ſue.nũqͥd aer circũſtãs coꝛ pus ⁊ veſtes: Curioſitas aut ſtudioſitas oc inqrit. vt deducat ꝙ in hoc ſacro/ per ↄcomitãtiã ſũt oẽs angeli.oẽs ſci. Et tu btiſſima vᷣgo. imo ſub bꝛeui ybo totꝰ mũ dus.ſiqͥdẽ deo canit᷑. Pleni ſunt celi ⁊ ter ra glia tua.Orat eccia pꝛeʒ vt veniẽs filiꝰ tuus cũ nEner torre ſibi inueniat mãſionẽ. ¶ Cõtẽplabat᷑ coꝛpus veꝝ filij ſui/ſacr̃m eẽ coꝛꝑis ſui myſtici. Signat igit᷑ hoc ſacrm/totã ecciaʒ electioꝝ. etiax ex vi ſacram̃ti Hõ tñ dicimꝰ ↄtineat tota eccia ſub ſacr̃o. Cõcedimꝰ ꝙ xpᷣs hõ eſt vbiq; pſonaliter. qꝛ videlʒ ꝑſona xpᷣi. vbũ dei eſt vbiq;. Nõ tñ ↄcedimꝰ ꝙ xpᷣs ſit vbiq; coꝛpaliter dimẽſiue.ſʒ tm ĩ celo. 2 ſacramẽtaliteꝛ in teplo. Logica hic opꝰ Buper Magnitict. 900 eſt. vna exancillis ſapietie ſi nolumꝰmale loqᷣ. ¶ Cõtẽplabat᷑ ideo dici coꝛpꝰ xpᷣi in hoſtia qꝛ ↄuerſa erat in ſe/ſpeciebo hoſtie reſuat Vñ ↄſeques eſt.ſi xps awaruerit hic aliq ſub ſpecie pueri vel crucifixi /ſi debeat credi ꝙ ſit ibi xpᷣs.opoꝛtʒ ꝙ ſpeci es hoſtie remãſerit alioqͥn ñ erit ibi xpᷣs ſacramtaliter. ſʒ nec videt᷑ ꝙ localiter. cũ talis n ſit in celo ſtatus t ſtaka auegt igi tur ſibi curioſitas inqrẽdi miracłla Caue at vicina leuitate.tales ꝓtinus adoꝛarevi ſiões. Meminerit de martio cui ſpũs ne q; trãſfiguratus apparuit in ſpecie xpᷣiqͥ ã gelus ẽ magni ↄſuij. nedũ ãgelus luò ſʒ lux ägelonreplabar exiſten filij ſui viuacius ꝑ ĩtelligẽtiã q; ꝑ ſolã fidẽ.⁊ nul lo mõ imaginatiõez admittebat imo nec rõnẽ. Percipiebat inſuꝑ pñtiam eius ꝑa moꝛis ſentimẽetũ ⁊ ↄplexũ. OQuãto vo ſit ꝑſpicatõꝛ oculus intelligetie q́; imagina/ tõis vel rõnis/metaphᷣici tradidert/imo ⁊ mathematici de qͥba mius videreturvix credibilia poſuer̃t.utãt ſe ꝑſpectiui de/ mõſtraſſe/qꝙ oẽs radij lũinis ⁊ coloꝝ om niũ quãtũcũq; a circũferẽtia pdeũtiũ cõ/ currũt imꝑmixti/in qlibʒ pũcto medij vł ſpeculi vel oculi. Eic inqͥuũt. In guttula iridis /ſunt tres coloꝛes qͥ apparẽt in ar⸗ ci.ſic in collo colũbe.ſic certe ↄſequẽs eſt q infinities infinite. Sic in oꝛgano me moꝛie diceremus. Et qͥ ineruditus o'o crederet iſta: Demõſtrat ariſmetrica cuʒ geometria ꝙ in qlibet paruo piſo vel cal/ culo/ſũt oẽs nũeri cũ figurꝭ oĩb ⁊ habi⸗ tudinibo ſuis.q̃ oĩa vtiq; ſũt ifinita. NHec E vt dicat᷑ ꝙ) ſolũ ſũt ĩ potẽtia. Vidʒ qͥppe deusg getu ⁊ in actu oĩa talia. Si põt ꝑ ſo la remotiõeʒ exeplo Dioniſij vna figura fieri viſibilis ĩ hoc piſo pᷣexiſtebat igitẽ in eo.qꝛ nihil additũ ẽ.ſʒ ſi ubtractũ. cur nsn ₰ ita de ceten figur dici põt: ¶ Cõtẽplaba tur hec maria lõge vinacius oclo ĩtelligẽ tie qᷓntũ ſpectabat ad magnificãdũ dñm (cuius potẽtie ⁊ ſapiẽtie n eſt numerus) q; qcũq; phus/docẽte eã ſpũ ſcõ oẽm vita te/Et ſi non foꝛte ſꝑ in actu tñ in habitu. Accipiat hãc expoſitõeʒ/qͥſqͥs aliquã vel let ſtruere calũniã ſuꝑ oĩbo marie ↄtẽpla tõnibo tactis aut tãgendis ſi ⁊ quãtũ ↄti/ nẽt vᷣitatẽ Sciat mariã maioꝛi cognitõe totius ſeculi cuʒ decurſu fuiſſe pditaz/q; Phetax. vel aploꝝ vel phoꝝ cetus vllus. Si mathematicus viſo piſo Anaſcit „ 8 2 9 in eo nõ p imaginatõeʒ neq; pſenſuz er Zmõſtratõis adqͥſitã/ terioꝛẽ. ſʒ ꝑ ſciẽti X tot theoꝛeumata geometrie.tot ariſmetri ce tot ꝑſpectie.nõ abneget illa q̃ de ſacr̃o credimꝰ intelligi poſſe dñ o reuelãte q in tellectũ dat paruulis Sũt innũerabiles ppli s deus trahere vult poſt ſe / ? cogni tionẽ ⁊ amoꝛẽ.Et qꝛ cognitio intellectua lis dat᷑ pauciſſimis.dedit fidẽ ĩnitetẽ aun ctoꝛitati dicẽtꝭ.intuentẽ viciniꝰ ⁊ adherẽ teʒ firmius⁊ certius/q; adheꝛeat Pons P ſcientiã ſuis ↄcluſionibo. Docet hoce ctus.qꝛ fidelis/citius vitã ðᷣſerit q; fidẽ. nõ ita phᷣus.Tale aliqͥd mirat ẽ in igna tio raiam ſiẽ legit᷑. Cuiꝰ ignacij illð ẽ inſigne eulogiũ Amoꝛ meus / trucifixus eſt. àᷣ a te vᷣgo btã lrãs accepit rñſiuas ſu phitoꝛumfirmaretur. oceffe is petõnibus.vt ex te ꝑ te ⁊ ĩ te/fides neo influẽtiã ſpecials liter optabat qpphe ta dicẽs. Vtinã dirũperes celos Et iten Porate celi deſupꝑ ⁊c. VUox inſuꝑ eſt ecliie ãtulãtꝶꝭ. hodie ꝑ totũ mũduʒ. meiliflui fa dixiſſe de ſamſone. Nũc apuit mibi coꝛ ſuũ. ſecretũ eĩ fuelauerat. ſic h reuelat ce⸗ ¶Cõtẽplabat᷑. ꝙ iſtic ingunt ima celeſtib ꝓpter ↄnexionẽ mẽbꝛoꝝ eccie mi leſtia — 7 . litãtꝭ/cũ mbꝭ eccie triũphãtis in vno ca pite xpᷣo pnᷣtialiter hic exhibito.O rat ec cleſia patrẽ Jube hec ꝑferri ꝑ manus ſcĩ — angeli tui. rps eit igelus magni oſiliſ. pferrẽs totũ coꝛpus myſticũ /in ſublime gltare dine maieſtaq.i.ſupᷣme ⁊ altiſſime ditatꝭ. Maieſtas itaq; ðꝛ qi magnitudiſ ſtatus · Peracto demũ ſcro ðꝛ coꝛpꝰxpᷣi ra pi/t ĩ celũ ab ãgłis deferri.nõ ꝑ realẽ lod mutatõʒ.ſʒ ꝑ oꝑpatie ↄnexiõis virtutẽ. r ferũti ffert fili. offert· ſpus ei ſe. Offe yvyah rũt ãgłi.offerũt ſacerdotes.offerũt fivᷣles lſu aſſiſtẽtes. à qntoples ſũt ? öuotõꝛes /ti⸗ ſytst to fit acceptioꝛ oblatõ.qð valʒ ꝓ celebr⸗ AlleC tib in medio ſeu patẽti eccie loco. Cu ſin rn quit partitio m 31 Cõtẽplabat᷑ ꝙ iſtic ẽ oblatõvna.⁊ plłes of 2 Per ſoliloqũ q narratinuz detẽ (ta platoib marie ſuꝑ ̊ ſacfo. Et pncipali de. xij. bois ei ab replet eſurietes . p no/ tulas centum iam additione quadragin 1 theoꝛeumatum de ynitate. ta. gulariter ? efficaciter offers p'filiſi virrg mummnlhol bñdicta/vita dlłcedo ⁊ ſpes nrſa Cotem ſchtiepen Ontẽplabatur ãplius maria cit ipᷣe cenã.q; lautũ ⁊ ſplẽdidũ cõuiuiuʒ.dũ ſuis fidelib inſti tuit hoc ↄlonis ſacr L uit bonis. Dicta ſũt aliqᷓ de euchariſtia ꝓut data eſt in oblationẽ ſarrificij.mixta ſunt aliq de ipa eadeẽ / put eſt in ↄionẽ cõ/ niuij. Sʒz ſupſunt amplioꝛa. ſi bndixerit dñis cenã ſue familie. ſi fregerit panes.ſi cũpiſciculis / inſſerit illos / recũbẽtibo mi ſtrari. HNũc duodecim ſpoꝛte.nũc cophi ni ſeptẽ. poſt ſaturitatẽ. colligent fragmẽ toꝝ.Tata eſt tã efficax xpᷣi bñdictio qꝛ ⁊ꝛ bñᷣdictiõeʒ ſe totũ largit eſt in hoc ↄ0 creat nou AIlis ẽ carnis vlł vᷣmis vl alteriꝰ rei / q per acctõʒ accidẽtiũ ſuccreſcit. Placet alijs me lius dicere qſiẽ accidẽtia hnt modũ ſub nis ſacr̃o Eeteꝝ facto interim ſilentio de ſpeciali ſeu pſonali refectõe viatici / qo ẽ tertiũ bonũ/notemꝰ adhuc pauculas btẽ marie ↄteplatiões de ſcòo bono/ↄtẽti de rens in coꝛde ſuo-ad inſtructiõeʒ buiꝰ cõ uiuij/qi oẽs cataractas reli aꝑiri. QOuis dich ſup pmo fideliũ dubitet (inaͤt Breg) in ipᷣa imola tionis hoꝛa celos aꝑiri.⁊ imis celeſtia iũ gi: Dicut᷑ hic aꝑiri celi/nõ ꝑ fractionẽ.ſʒ magnificãs dñnim/q́;magnã fe onis ſacr̃m.dũ eſuriẽtes iple/⸗ mo Vſue ẽ ſcrmtal ↄmedere ⁊ bib ereſbvᷣ intẽtione eccie: Hic vſus/etſi vᷣaciter nu endat᷑ trãſſubſtãtiatõ.⁊ G̊ ad fi/ dei meritũ) nõ tñ oꝛdiatur vſus ad hũce fectũ.ſʒ ad ſoliꝰ m̃tis nutrimẽtũ.hĩcæpo glit. Verba q̃ loquoꝛ vob / ſpus et vita ſũt qꝛ vitã ſpiritalẽ reficiũt. Iſte ẽ finisibecĩ ſtients. oteplabat mariga iſtic pꝰ ðᷣ ſitõʒ accidẽ tiũ pãis ⁊ vini ðᷣſinit eẽ coꝛpꝰ (ncip it pticula quar pid aur wiſtie aluc eid ſneramentum. ͤi aliud vſus ſacramenti. non ſic in baptiſ/ triat ene ſiẽ ⁊ alios effectꝰ hẽʒ naut᷑ales (ne dep xp̃i ⁊ ſanguis nõ ꝑ ãnihilatõʒ vł alia in ſe mutatõʒ. Redit aũt materia.vł eadẽ nüie ro q̃ pꝰ fuit.qð vtiq; fieri põt ꝑ creatõʒ vt redeat idẽ nũero.aut materia creat᷑ nou ſtãtie ꝑ mag ad reʒ nr̃aʒ ⁊ önotõis amplificatõʒ Alſpiciebat ĩ latitudĩe coꝛdis ĩnocetꝭ/qʒ/ admodũ electi oẽs ↄferũt ꝑtes ſuas ado pulẽtiã huiꝰↄ uiuij/a pᷣmo abel iuſtovic 5 ſe ſubſiſtẽdo. ſic tenẽt loeum mate oꝛme pãis ĩ agẽdo ⁊ patiẽdo.nõ no Cöteplabatur iiſn bitadic ſimfwen Plkicud Panpes diverin riin prer fies/ menn buone orteſ buntab lurlioe edii nobst trigli Hen ſeiſie tatis. ones ſocht aſenbepeſ⸗ erbiarſd cizachernn sbözturtds nn 1dan rſusnd ütf ſisaſuſt iinsbti ugiegö5 te iznuün mlaiirik. Gorißrt Fimniinl itnN P Appoſuit eĩ alibet bolu ſu. i. arti⸗ o magne de/q́; magna ete ſffertuʒ. In troducat nũc nox rex in hec cellaria ſua q̊ᷓ rũ tu celleraria es O tu btã tu maxie ↄſci * Su5uper Magnikicat ad vltĩuʒ qͥ naſcitus ẽĩ mᷣo Cõſiderabat pᷣcipue fratres ſuos xij.aplłos.Hi volen/ tes ↄuiuiũ eſſe ſplẽdidũ colligerũt ex oĩbꝰ reliquijs ciboꝛum a domino benedicto rum ⁊ multiplicandoꝛum.xij.ſpoꝛtas vb cophinos Hos vocamꝰ ſ/ n boli aploꝝ ec cellaria ſua q̊ᷓ a ſubſtãtia.i.fũdamẽtuʒ es illoꝝ q xᷣm ð te dicũt ↄceptũ ⁊ natũ. 25 tẽplabat᷑ quẽ admodũ ſuꝑ floꝛidũ Ihm (qͥ flos ẽ campi inenarrabil bñdicti vẽtris ſui)ſpũſſãctꝰ ſeptẽ dõa q́ᷓi totidẽ refectiõis ſpũał nutri mẽta diffuderat ꝑ deſcẽſiuũ illapſum.nec deſinit efluere tãq; caput in mẽbꝛa. Sed ꝑ qð mediũ: Plane p te vᷣgo virga Jeſſe. turr eburnea. ⁊ ſuauiſſimũ qᷓi vinũ. Tu ↄnectꝭ eccie mẽbꝛa/ſuo capiti xpᷣo filio tu o. tu ſuſtẽtas.tu vitales hauſtus pᷣma ſu ſcipis ⁊ refluis.tu aſpirag ⁊ reſpiras/in eccie coꝛpus vniuerſuʒ labe ptem panes dotũ iſtoꝝ donoꝝ/ ↄiſũctos panibo alijs ſeptẽ btitudinũ.qbo ↄ nectũt ſeptẽ panes dotũ btãꝝ. Poꝛro ſacramta ſub eodẽ nũero. necnõ virtutes totidẽ. rabidã famẽ ſeptẽ vicioꝝ. Sʒ hec ex ali⸗ Lötẽplabat ſe/ bi tradit/notiſſimañ hic docẽdo ſʒ cur/ ſim rmemoꝛãdo poſui paupes eccie militãt/cir diuerſimode ſe hñtes Vox aliq̊ꝝ eſt. Pa raſti in ↄſpẽtu meo mẽſaʒ aduerſus eos ò tribulãt me Et iteꝝ.Calix meꝰ iebꝛiãs ʒ6Bßpꝛeclarus eſt. O vᷣ̈e mirabilis/õ tribu-/ lates/armature ſpẽs.vt mẽſa ſit ad tuta- mentũ q̃ pᷣus lrãliter afferre ſolet carnali bus nocum̃tũ.O vehemẽs ebꝛietas que moꝛtẽ ſuꝑat ⁊ infernũ.de q̃ pgẽ. Inebꝛia/ bunt᷑ ab vbertate dom?tue tur alios q̃i mẽdicos.petere.q̃rere.pulſa ree.dicẽtes ex inſtitutõe xpᷣi. Panẽnr̃m qᷣ/ tidianũ ⁊ ſuꝑſubſtãtialeʒ addit lucas⸗da nobis hodie. Jũgebãt ſex petitiones iſti medie.tres vltimas que ſunt de remote triplicis mali ſcilicʒ culpe.pugne.⁊ pene. HNecnõ tres pmas.q̃ ſunt de collatõe bvoi ſciĩſicatõis ⁊ regni ⁊ bñplaciti dĩne volũ tatis. ¶Cõtẽplabat᷑ plimos ꝑ oẽs gñati ones eã dicẽtes btãʒ.qꝛ gra plena.qꝛ dñno e/ſatis ſit/ad am Kõtẽplabat᷑ maria ſcirca tale ↄuiuiũ/ oõtẽplaba ſociatã.q; bñdicta in mulieribi.⁊ pᷣcipue i. articz SGJ bono mea dñm 90 cꝑ p eã collatꝰ fuit fructꝰ vite. fructus bñ dicti vẽtris ſui.ihs xpᷣs.amẽ. Quare torta deuotõe offerebãt ſibi aue maria.qꝛ ↄpla cebãt in recoꝛdatõe nõis ſui.qꝛ ↄgratula bant᷑ ſue felicitati. ? ſuã famã optabãt au geri. Cõtinebãt deniq; poſt impletioneʒ bonoꝝ ab enlee ncnifltardi nificãs dñm cũ exultatõe ſpᷣs/quẽadmo/ dũ dũs inſtituẽs euchariſtie ſacr̃m. eſuri entes im. bo. ⁊ di. di ina. Et h ſub tripli- ci bono /eſurientiuʒ impletiuo. Vnũ eſt bonũ oblatõis ſacrificij. Alteꝝ bonũ cõ municatõis ↄuiuij Tertiũ rfectõis viati ci vel edulij. Primũ q̊ ad deũ. ſcdᷣm q̊ ad ꝓximũ.tertiũ cuiuſſibʒ q̊ ad ſe iÄßm. Et q dẽ de duob pmis plime ſunt marie ↄté⸗/ platões inducte. Fuer̃t nõnulli qͥ nõ ſatꝭ attẽdebãt ad h̊ pmũ duplex bonũ eucha/ riſtie/qð hʒ/oblationẽ deo ⁊ ↄpĩonẽ ꝓxio. Coõſiderabãt dũtaxat tertiũ bonũ. ꝓpter ſi militudinẽ ad panẽ ⁊ vinũ qð dat᷑ in refe ctionẽ edulij ſeu ⁊ viatici. Conſulebãt id circo ſeuerius.ne qͥs accederet ad hoc ſa⸗ cram̃tũ niſi valde ſanus ⁊ müdus. % uebat eos iſte medicoꝝ ãphoꝛiſmꝰ.Egra coꝛpa quãto mag nutries/tanto plus loo- des. Atuero ꝑſpicuum eſt/q; euchariſtie ſacr̃m/etiã vbi ledit accipientẽ aut ↄſecrã teʒ neq; ſibi ꝓdeſt ꝓ viatico refectõis:pꝛo deſt tñ eccie toti ꝓ ſacrificio oblatõis ⁊ ſa craqm̃to pionis. Ve tñ hõi ſi vuiuerſum mũdũ lucret᷑.aĩe vᷣo ſue detrim̃tũ patiat᷑. Hec eſt p pᷣfatione. Veniamus ad marie ↄtẽplatões circa tertiũ fructũ. Premitta m' ſub qdruplici metro. totũ materie cõ pediũ dict ⁊ dicẽdis. Hoſtia ſacrificat atiat. cibat (Ecce tres fruct? pncipales. Sedt᷑ in ſpeciali de cibo. ſub nũero ↄtẽ/ plationũ duodeci) Et cibe iſte.reſtaurat. ſaciat.ðᷣlectat.roboꝛat.auget. obdoꝛmire facit.caro ſeruit. mens dnatur. vim geni tiuam dat. trãſfoꝛmat. inarrat. ⁊ vnit. Lontẽplabat᷑ mens marie ſacramentum euchariſtie tanq; cibum refectionis ſub ſpecie panis ⁊ vini. et ſignum ſignato mnũderet. vt ſilitudo curreret pedibo ſuis. duũ ðꝛ Eſurientes impleuit bonis ⁊ diui tes dimiſit inanes. ¶ Lõteplabat᷑ in eu⸗ chariſtie ſacro filiũ ſuũ.qͥ factꝰ eſt ciba ho minũ.q ſꝑ eſt cib angeloꝝ ¶ Coõtẽplaba tur ꝙ eſuriẽtes qͥ ſũt paupes ſpũ/imple/ uit bõis ꝑ hũc cibũ / dũ faſtidioſi dalite ötẽplabat᷑ mẽs marie mag OQ dinmittüt inanes Eſurietes ſi iqᷣdẽ ĩpleuit ¶Pꝛimo. bong reſtauratõis ( Bcdo. bo no ſatiatõis ¶ertio.bono delectatõis. ¶ Duarto. bono roboꝛatõis¶ OMuito. bo no au tarols Berto bono obdoꝛmi tõis¶ Beptimo. bono ſubiectõis in car neMctauo. bono dñatiõis in mente MHNono.bono inſuꝑ generatiueyirtutis Decimo.bono trãſtoꝛmatõis ( Undecio bono inarratõis ¶ Ouodecio.bono vni/ onis.¶ Gumamus ↄpẽdiũ a vocabulis bonoꝝ iſtoꝝ cũ ſuis ↄtẽplatõib ĩ maria iũgendo pᷣdici. ¶ Primo bonũ Reſtau rat. Vita ſpũalis ſiẽ ⁊ coꝛꝑalis/ſuo mõ ↄſeruat᷑/in calido ⁊ hũido/debite ↄmẽſu ratis. Loqmur aũt hic de vita ſcda. ꝗqᷓ c ſiſtit/ in actiõe. puenitq; a vita pᷣma. Vi/ cẽ calidi/tenet caritas ſeu gra.ꝓut carita tẽ nõiamꝰferuoꝛẽ caritat in agẽdo. viceʒ humidi q̃ſi paſſinã /ſibivendicat affectio bona volutatꝭ. Sit hoc memoꝛabile pꝛo dicæẽdis oĩb/fũdamentũ. Sic eĩ nõ ꝑdit᷑ vita eſſentialł aĩe/ſic nec reſtaurat᷑. Poꝛro dici vitã aĩe xpᷣiane.vitã ão⸗ᷣ. Amoꝛ tuꝰ vita tua.loqͥt᷑ ad aiaʒ ſuũ PHugo. Amoꝛẽ itellige nõ cuiꝰcũq; ſʒ ðᷣi.alioqn qlibʒ ad uerſus amoꝛ/ noĩatꝰ libido vł cupiditas moꝛs nõ vita dicẽdꝰ ẽ. Diliges deũ exto to coꝛde iubet deꝰ. ſubiũgit amoꝛis huiꝰ effectü ꝛviues ¶ Ereſcẽte vo cupiditatevł libidĩe/minuit᷑ ãt obtũdit᷑ actꝰ⁊ feruoꝛ ca ritat etſi habitꝰpmãeat Ouot ãt mõis ⁊ qztiẽs iſtõ ↄtĩgat/pł exꝑiẽtijs edocemur q - v̈bis. notauit hec mala/ſub qdruplici clade Amos ꝓpheta.qᷓi ꝑ totideʒ aĩe paſſi ones.q̃ ſũt.ſpes.metꝰ.meroꝛ.gaudiũ In eruca noĩatur gaudiũ carnis virẽtia car/ pens. In locuſta notat᷑ ſpes arrogãtꝭ In bꝛuco aũt iners ⁊ totꝰ exterioꝛibo ĩcũbẽs mets. In erugine meroꝛ ſcli ĩterioꝛa cõ/ ſũmens. Et ex his qͥd ſuꝑ ẽ / niſi vita lan guens ⁊ egra Pollicet᷑ aliꝰ ꝓpheta vicedñi ꝙ reuerẽtiboad ipʒ reſtitueret ãnoſ q̊ſ eru ca. locuſta. bꝛuc. ⁊ erugo ↄſũpſert¶ HBec ẽ reſtauratõ qᷓ; oꝑat᷑ dũs ꝑ euchariſtie ſa cꝝ cibũ.qꝛ ſanat haſ iſirmitatũ peſtes ⁊re plet ĩ bõis eſuriẽtes¶ Cõtẽplabarꝭ.o ma ria reſtauratõz hmõi.ſʒ alit᷑ exgiebaris qᷓ; ceteri Nihil qͥ pe ꝑ viciũ deꝑdebat᷑ in te/ ð vita gre qlłr in nobis. Attñ natal ncci tas vie nõ ſinebat hãc vitã inſuo feruoꝛe ſeee qliter tibi nũc ẽ ĩ pria.ſed nec eras ĩ mĩo meriti Tu idcirco iuſta iuſtificaba . „ 9 r is adhuc ⁊ erat ſe emita tua ſi cut lux ſplẽ dens. creſcẽs vſ ad ꝑfectã eternitatꝭ diẽ Reſtauratõ tua erat ñ tã ſuppletio ðꝑditi q; augmtatõ ia habiti ¶ Gciebas eucha riſtie ſuſceptõʒ vᷣtutẽ hre puilegiatã q di cimus vim oꝑis oꝑati.Addit hec vis ad ꝓpꝛiũ meritũ ſolius volũtatʒ vlł ꝓpꝛij opis plꝰ? valet hic:ſic ⁊ ĩ baptiſmo/actualłr acci pere/q; ſolũ volũta oſideriũ har̃e.OQuo circa ſtulte agũt qͥ ſe reddũt inhabiles ad ſuſceptõʒ. ſtulte q ſine cauſa rõnabił ĩpe/ dimẽti/ſe ſubtrahũt. Prudęæter vᷣo qͥ ſibi bñ ↄſcij freqnter acedut CPoꝛro meret᷑ ſaä gos digne ↄſecrang. ſʒ apli digne ↄĩcãas etiã nõ Kcerded.S. am ↄſecratã eſſe q̃ nõ eſt.⁊ ita pñtãtes ad dde ꝙ fingẽtes hoſti adoꝛãduʒ vł ↄĩcandũ rei ſũt crimis ydo latrie qᷓntum in ſec.Et q;uis ignorantia poſſit alios excuſare/nec peccẽt adoꝛãdo ꝓpter ↄditionẽ ſubintelctã etſi nõ expᷣſlaʒ ſuſeipiẽtibo tñ nõ accreſcit tantꝰ fructus. Exemplũ in alijs ſacramẽtis. maxie ð ba ptiſmo. Deniq; nõ ẽ cauta ſaꝭ ↄſecrãtiuʒ ſolicitudo/q hoſtiã pꝰ qᷓ; ſit ↄſecrata ſur⸗ ſum leuãt.flectũt geua.poſt bñdicũt.plo reſpiciẽte nattẽdente ↄſecratõis hoꝛa vł momẽętũ.Eſt aũt coꝛpus xpᷣi pñtialr ſolũ tũc in altari pᷣmo dũvba ſcfalia finita ſũt inĩſtanti vltio Ita ꝙ pmũ nõ eẽvᷣboꝝ/eſt pmũ eẽ coꝛꝑis xp̃i ĩ hoſtia.qba ñ ſolũ ſt ſignificatiavl demr̃atia.ſʒ opat ĩa ex oꝛdi natõe inſtitutõis xpᷣi coaſſiſtẽtis efficacit ꝓ iſto inſtãti pᷣmo nõ eẽ vᷣboꝝ Et illud in ſtãs demõſtrat᷑ ad intellectũ dũ ðꝛ hoc eſt corpus meũ.qꝛ illð ẽ pᷣmũ inſtãs exiſtẽtie coꝛꝑis xpᷣi.⁊ nõ factõ Jdo nõ bñ ðꝛ. hoc fit coꝛpus meũ.Confoꝛmiter de ſanguis ↄſecratõę ſuo mõ.cuius forma nõ ðpẽdʒ a pᷣma ( Cognouit iſta tuus (ovꝰᷣgo btã) Zuotus⁊ ſapie magnus diſciplus Hugo q̃ͥ laboꝛãs ĩ extremis / noluitvti hoſtiã q; ꝑ ĩitimũ ſpũs ſeſũ vpᷣhẽdit nõ eẽↄſecratãa. Poſt dũ ẽ allata cõſecrata/timẽs piculuzʒ vomitus ſi ſumeret / dixit magna fide. Yi lius redᷣat ad preʒ.⁊ ſps ad ðũᷣ qͥ ðdit illũ Et ita pie crediuſ(qꝛ ſtatĩ obijt)eẽ ↄpletũ Becũdũ bonũ.Sati⸗ OQuanta ſit cq; ipꝛoba fames pccoꝝ (t q̊s non implet et occupat caritat cibus potus/rcogitare ſtupoꝛ ẽ ſentiregrandis ⁊ incõꝑabilis miia.qꝛ vſq; ad moꝛtem. Cxede nõ mihi ſʒ ſapiẽti. Deſideria inat foc⸗ ſoorit ffuctuiy/ Uranitn, ficci On Mmiſaant Mames Hyrital rdeoi bonoren fameſcn pluocht mäguce hocbon nuſchit⸗ lota/ euc ll.neci tusoce Qulen teri pt lü dicese Kinom Aiter rnd erxhbei himag Pllitgen heeph ntonm Eäuri ucitöciſg amefnn rrzi nir in ronſ/ Nkthiinit ninnß ſi Afinuſir iſtit niacrondi iscfient bor tiludin dädebocck iinſtisenli nöbiiN nim Ningi ſrnatodi⸗ mroofw cin nic . nmnspol⸗ i hrn gq uẽadmodũ aures pꝛuriũt ad rumoꝛes. oculi furiũt ad reſpiciẽdũ vanitates ⁊ in ſanias falſas.glo. ſcʒ q̃ faciunt inſanire. Itaq; nec ſaciat᷑ oculꝰ viſu nec auris auu²³ ditu Adde ꝙ os ſcurrilitate ⁊ vaniloqis guſtus ſapoꝛib.olſact'odoꝛibo.tact? con ttrectatõibo adimpleri videt᷑ nec ſaturat᷑. Proinde ſũma maloꝝ vanitas vanitati ⁊ oĩa vanitas:ſi ñ repleuerit veritas.⁊ czʒ ritas. erigit᷑ ⁊ inaneſcit vanitas.ſibi di / nues. vacua ðo uadet ĩmovrget ſuppbia ⁊ ðt.viuas excellenter Inuidia ſuſurrat. eminẽs ſingulariter. Ira vult hoc ſcõm ipturbabiliter retinere Accidia ĩfatigabi Iliiter. Auaritia indefectibiliter. Gula 2⁊ lu xurjria delectabiliter. ipocriſis venerabili ter. Deniq; ſũmatim collige’/qy vanitatis fames ⁊ↄcupiſcẽetia ẽ/vt ſibi ſubuiat im Pureit neqͥtia. Hec felicitas mũdanoꝝ. hec vᷣo eꝛ vana ſunt ⁊ inania/nõ ſatiant. 6 acrioꝛi tales fame ꝑurgẽt.lãbũtvmbꝛrãa fructuũ/ſuꝑ ſpinas apparẽteʒ. Inbiant vmbꝛe craſſi oſſis/inſtar canis/qͥ natas du vanitatẽ vmbꝛe captat.hiãdo/ꝑdit ve rã eſcã Quid nõ moꝛtalia pectoꝛa cogis? qaluri ſacra fames.exclamat qͥdã.Deuoꝛat galiꝰ carnes ſuas.alius ſcintillas ardẽtes haurit.aliꝰin mõtibo attrahit ventos.Et cvur hec oĩa:niſi q: rabies famis/tẽ valida Ali1uero ciba ni/digne ſuſceptus. qꝛ vero bono replet/vere ſaciat/aut p magna ꝑte famẽ ſedat. Alioqͥn timeat/q nõ minꝰaut plusq; añ dimittit᷑ inaniſ/ne iudiciũ ſibi mãducet ⁊ bibat ( Cõteplabar ſacietat hoc bonũ ſimł ꝛexpiebaris o btã ꝓpteren nuſq; ĩ te dñabat᷑ vana gla/q̃m replebat totã/euchariſtia. Nec erat locꝰ in te vani tati.nec duplicitati. nec falcitatiiquã fun ditus occupabat vᷣitas ſimplex ⁊ ſolida. ANuid em̃ qreres in celo.aut qͥd velles ſu p terrã. pᷣter vnã hãc rẽ ſolã.optimã⁊ eter nsa. dicẽs ex ſnĩa.Et ꝑs mea de in eternũ SPlane.nimis auareſt/cui tãta ꝑs ñ ſufſ/ fic᷑.imo miri ⁊pauꝑĩꝰqͥ pᷣt hãc aliã q̃rit. SBSit q te mariã de inani glatiõevellẽt na tare.qꝛ cũ exultatiõe ſpũs ꝓtuliſti Ecce eĩ crx h̊ btãz me dicẽt oẽs gñatiões.qꝛ feẽ mi hiꝛi magna qͥ potẽs ẽ. Yaciũt de te ᷣm ſe iun diciũ.qᷣ ad oẽʒ gliũcule vẽtuʒ/agitant᷑ t arũdo. NHeſciũt qnto hũilitatꝭ põdere ſta brilita eras:ñ ĩ te ſʒ in ðo ſalutari tuo.duʒ hec ꝓphica nũciatiõe ꝓferrẽs.beatã me di cent omnes generationes. carnis/ olctatioez hꝰpais. Siciſte helmo pariſieſi mẽoꝛatꝰ ĩ rhetoꝛica ſua.q monueat inqͥs pſecutõis auſteritas. Gidelectatio ẽpceptio ↄueniẽt ctat Siũcti/aut ex hmoi ꝑceptiõe ↄſurgit. FHi 7 bil; o ↄuẽientiꝰ/nihil intimiꝰ pↄiugit᷑ aie iſte ciba i qͥ xpᷣs ſumit᷑. Delectat igit᷑ in ſũmo.ſi ſenſus ĩterioꝛes ipi aĩe ſiue mt⸗ hur gati ſit iſũmo Figural iccirco g mã na. de qͥ ſapies teſtis/ꝙ oẽ delectamtu i ſe — hebat. ¶ Beſert aliqͥ ꝑceptibilr ĩ ſenſib⸗ Hic iſte a guil p olfaciũ ↄgnoſcebat locũ qntũcũq; aliai icognitũ/vbi repoſit?erat dũs ſuꝰ Jta ei loqbat de euchariſtia Hui iſup cibi gu ſt? ia ſibi ſapuit/vt nõ ↄtẽt comeſtiõe ſa cram̃ti/vaſculũ ruminaueret ligneüu ote/ tiuũ eiꝰ. Quid dicemꝰ de paſſis extaſim ſepe/vl pꝰcomeſtiõeʒ huiꝰſacramenti vel ad ſoluũ dᷣuotõis ituitũ: ¶ Poſſz hui? öle faciẽs/colligi ꝑ totũ pᷣcurſuʒ cãtici cãtic. ſub alloqis amoꝛoſis ſpõſe ad ſpõſuʒ Ui dereẽ illic.vt eſtuet affectibo. vt totũ ſcin tillet amoꝛoſuʒ ipᷣiꝰ incẽdiũ.vulnerat᷑.lã/ guet. ſtipat fulcit᷑ cadit ⁊ pſalmat᷑ AUe illii Iꝝ aia nauſeat ſuꝑ cibo iſto leuiſſio.ſuſpi rans ad ollas carniũ egypti.allia poꝛros pepones. UVe alijs nec calidis nec frigi Gi nanle 2 vomitũ ſui/puocãt de oꝛe pidoꝝ dſiderioꝝ moꝛiẽtes. qͥ ſiles ſũt o/ uis male foꝶ.⁊ iõ fetidꝭ vł qͥ maioꝛi male dictiõe miſcẽtfel ĩ ̊ cibo ⁊ vinũ dãt mirę ratũ xpᷣo/ꝑuerſe ſumẽdo. ¶ Cõteplabarꝭ ⁊ exꝑiebar hãc ðᷣlectatões/etiã in medijs doloꝛibo o vᷣgo btã. fiebat tibi in euchari amar? Sʒ i ↄſioratõe ditat tot?foꝛmoſꝰ ⁊ ſuauis ⁊ cariſſim ĩ oᷣlicijs.⁊ vᷣe totꝰ aſi/ uauitatẽ vnguẽti ꝑdũt ꝑ muſcas te derabils i exultatiõe ſpũs in ðᷣo ſalutari. Sitc nouiſſie leger ignatõ ſcribẽs Nõ te ſz exul tet ſpuͦs tuus in deo ſalutari. (rat. Nuartũ bonũ. Robo Exducaſ panẽ ð tra qrit ps.cuiꝰeffectꝰſub iũgit᷑⁊ pãis coꝛ hõis ↄfirmet Jũgit᷑vinũ letificãs coꝛ.⁊ oleũ deuotõis/faciẽ exhila rãs Hec ſt tria qbo iſaac ſua bñdictòe ſuũ filiũ Jacob / ſtabiliuit. Frum̃to iqͥt ⁊ vio ſtabiliui eũ LQegit᷑ ĩ ſiguraq mi futa Sa muel ana/comedit ⁊ bibit ⁊ vlłterñ ſt a/ pliꝰĩ diuerſa mutati Timeant illi pᷣcibũ iſtum mutabilioꝛes effecti.quales notat apls Eoꝛinthijs loquẽs. Jo ĩter vo⸗ mr ti infirmi ⁊ ĩbecilles ⁊ doꝛmiut mlti. hoc 1 Cõtẽplabarꝭ ⁊ ex mutabilitat ad vicia ¶K. uiꝰ vᷣtutes O ma pꝑiebarꝭ coꝛroboꝛatõis de ſomno moꝛtz vel ⸗ pt ĩtelligi/ ſeu ria ↄualeſcebas ⁊ ĩ aduerſitatibo ſcłi. quã pſtrauit in terrã. Sta/ nec ipᷣa moꝛs filij 4.2 virgineꝰ? Johᷣs. ſtabat bat inqᷣt cuſtos tu iuxta crucẽ ihu mĩ eiꝰ.Hʒ vᷣt/ſuã ãtipa/ riſtaſim. coadunat᷑ ſe/ex circũſtãte ñ pe netrãte orio.ac ꝑiñ foꝛtificat᷑ Sedʒ Job ꝑcuſſus vlcere peſſimo.ſedet ĩ ſterqlinio. vbi velut in throno regio ↄcionatur.nec mocẽtiã defit. n vitatẽ. n animi robur⸗ virtutẽ amittit Quauis aſt delectatio te neat oꝑãtẽ in oꝑatiõe. nihilominꝰ tenʒ ⁊ triſtatio qᷓ m deũ ẽ. Cur ita? Nimin j· delectat Que rõ:qꝛ ſcit placere ðo Vñ h: certe qꝛ l ꝓbat exerces ad vᷣtutẽ vl vurgat ⁊ libat a reatu.lłl erudit ad ſapientiã. ( lectatio.roboꝛatio.⁊ augm̃tatio.Et rur —— ſus ſextũ. qd ẽ obdoꝛmitio. Collige ſim vnico pſalmiſte vᷣbo / tres vltimos frucr⸗ ſuos Dediſti inqͥt letitiã in coꝛde meo. a frnctu frumẽti vini ⁊ olei ſui.multiplica ti ſũt Ecce poſt delectat. deʒ augmẽtũ ſeu mlctiplicatiõeʒ. Seqͥ ᷑ obdoꝛmitio In pa ce in idipʒʒ doꝛmiã ⁊ reqeſcã. ¶ Coõtẽpia/ ban ⁊ expiebarꝭ h̊ augmtũ ꝑ euchariſtiã o btã Diximꝰſupꝛa.qm vᷣtus euchariſtie ſacram̃taliter oꝑat᷑ in ſui digna pceptiõe Differt ex h̊ maxie a ſacramt antiq̃ leg-. qm vᷣtus inanis erat.ſi nõ ex deuotione ſuſcipiẽtiũ.aut ſivirtus erat in circũciſio ne erat lõge minoꝛ.Trãſibimꝰinterea de — augmto vᷣtutũ tuano btiſſima btĩſſimaꝝ Tu facta es nobis exẽplar lõganimitatꝭ efficaciſſimũ. vt nõ ita deſideramꝰ pegri- nari a coꝛpe/qͥn ĩcolatũ cedar ꝑ pacẽ ꝛeqd nimitatẽ toleramꝰ. Poſtulãtes ⁊ ſpãtes/ gre ſimul ⁊ gle/nos ãplioꝛẽ cumulũ rece pturos Cõfundãt᷑ ⁊ erubeſcãt neq; ſpũs: qͥ paſtos hoc cibo dũ ꝓſternere qrũt ele/ nãt. dũ expugnãt/ coꝛonas fabꝛicat. diͦ ſe extollũt ſuꝑ oẽ qð ðꝛ deus. vidẽt inuidi/ ſtercoꝛoꝝ hoiẽʒ quẽ ſuſcitat dñs egenũ ð pluere ⁊ðᷣſtercoꝛe erigit pauꝑẽ.vtſedᷣat cũ pncipibayvñ excõicati ſũt⁊ ſoliũ głe teneat 1 get ¶ Koſequũt iſta ſe mutuo in aĩa nõdũ ꝑ ecte charttat;. viᷣlʒ. reſtauratio. ſatiatõ. ens ĩ coꝛde ſuo.ñ ẽ deꝰ Dixit ⁊ ſap oñdit ſa extollũt riſuz. ſubſãnãt ⁊ blaſphemãt Du LTiactatus. IX. qð appetẽtel / cecidertvt vulguri abyſluz. extũ bonũ. Obdoꝛ ⸗ * elix vᷣo ſomnꝰ ſuauis ? (mire facit ocũdus.Hic aufert ⁊ ligat/ſenſus exteri oꝛes.vt vigeat interioꝛ. Hʒ hic ſommus extranea valde ſʒ ſalutifera ſõnia. ſuo mõ pagit ſepe vigilãtiũ opa. Soõnia hec ſi qd ris/ſũt dĩna ſpectacula.ad q̃ nr̃ ſpũs doꝛ miẽs / rapit ⁊ eleuat᷑. Pulcra valde ſuntæ iocũda ⁊ qᷓ i ſtadiũ ducãt oẽ; glaz mddi. cũ iſta ꝗᷓ dicebat. Regnũ mũdi ⁊ oẽz oꝛna tũ eius ↄtẽpſi Töteplabar expiebar⸗ freqñter hec ſõnia o ſereniſſima feiaꝝA¶. gim de vᷣginali ſpõſo tuo Joſeph: ꝙ plun ries coꝛꝑalit dormiẽs/acceperit dinas re nelatões QZu coꝛpaliter vigilãs. ſs ꝑ 2t⸗ platõis extaſim doꝛmiens /mirabilioz reſpexiſti. Signũ tue doꝛmitõis poſt cõ ceptionem filij notat ¶ucas dicẽs Exur gẽs aũt maria in diebo illis/abijt in mon tana cũ feſtinatiõe Vñ pᷣcoꝛ exurgẽs fui⸗ ſti / ſi nõ aſõno q̃dã nõ tã ſenſuali q; ſpũa li.⁊ H̊ in ↄtẽplatiõe: q̃tinus ſedula fieres miniſtratrix in actiõe: Ocioſoꝝ em̃ eſt e dere vł doꝛmire. actiuoꝛum exurgere ? o gredi. ¶ We nũq; ſopoꝛatis in hoc ſõno buius ſcłi ſequũt᷑ fantaſias ⁊ freneſes ca pitis ſui.funũt.mouẽt lites. neqũt cate⸗ nis pᷣceptoꝝ teneri. lacerãt occurrẽtes.di —a ſcerpũt ſe. reuerſant. neſciẽtes qd dicant. nech de b affirmãt. accipiunt vmb:as falſa ſimulacra ꝓ veris reba qᷓ ſole ſũt eter ne. eoꝝ vo ſilitudies ſũt flexibiles ⁊ incer te At e doꝛmiẽtes mũdo ⁊ vigilãtes ðo/ vidẽt vᷣa. ſʒ ab inſanis iſtis irridẽt᷑ vt ĩſa⸗/ ni. Rõ qꝛ nõ capiũt ea q̃ vᷣra ſunt.ſed vm bꝛatilia vidẽt ſub imagine vanitatis.que eſt leuib⸗ veris volucrich inc ĩplacabilis rixa ð ſpiritales per mũdanos. hinc ſubſannatiões ⁊ pugne. Volũt nepe ſpiritales ad ſanitatẽ ducere freneticos iſtos. at ſibimet ſapiẽtes. ſibi diuites. ſuis in malis ridetes ⁊ cãtãtes/ refugiũt odiũt ⁊ ꝑſequi. Dixit inli⸗ ieti ti⸗ die.vbi ẽ deꝰtuꝰ. Sapiẽs ⁊ fid rus ẽh̊ pᷣmo ꝛqͥs põt eũ audiꝛe: Eõtẽpla bar ovᷣgo tales benigna pↄpatiebarꝭ 10ꝛ2a bas. ⁊ mentẽ optabas eis meliorem dari reqͥei ſpualis Loꝛq̃t eos inſaniavigiliaz danterde Diritdis ſilia ſomno medecorp aſasopo⸗ ſubüürxerit ſuppelib⸗ tiaſiüine Decüm ferevigin ſoo. ern Vnſſitd pbatota⸗ glurini cbonum mns tyno? Poliq dict Gzillifn icgener ie Di ſeſitnofn liſdco atrathn. Welban pbil. füfi⸗ ſcilae eomms hmint Uunnd Dahraſcktt umennert, nsinbocio Wübtfe a. iis ätc, õ umder wiſoreſün ircerbiesiun itoiguid sinuicti⸗ imimln Getri wcig inn mmjhritN Mnin ſ tia ſi ñ in euchariſtia ↄfertur diſpoſit· * Super Magnikict 91 * Debilitat᷑ itaq; fomes carnis cõ (ro fuit cupiſcẽs ⁊ tyrãniſãs aduerſꝰ ſpm dũ rite ſumit᷑ iſte cibo vitalis. Guſtato qͥ ppe ſpiri tu. deſipit caro. ¶ oteẽplabar expta nõö nouiter) bonũ iſtð o maria.qͥ pe fomitezz oẽm carnis extinxerat vᷣbũ in te caro fcmnm Vtꝝ vᷣo paſſionabiliter al iqñ mouebanr? tractauimꝰ q̃dam dragmate cãtici tuii. Sʒ videre me videoꝛ ſubſannãtes inſa nos legẽ ⁊ euchariſtiã dei nr̃i. Ecce ĩũt ꝓmittis ꝑ euchariſtiã carnẽ ſubſeruitute redigi. q̃ plerũq; ſeuit acrius. impugnat acerbiꝰ Exẽplũ de aplo vro ſumite. qͥ di / cebat. Caſtigo coꝛpꝰ meũ ⁊ in fuitutẽ re digo.nihilominꝰ ſub põdere eiꝰ pᷣſſus ge mebat.Hõ qð volo facio Et rurſus TUel le mihi adiacet.poſſe aũt ñ iuenio. Hin exclamabat. Infelix ego hõ qͥs liberabit me de coꝛꝑe moꝛtis huiꝰ: Accipiat vero qſqͥs oꝓpoſuerit talia.dictum qð ↄtinuo ſubiũxerit/q̃ſi taliba ſibiq; rñũdẽs Br̃a vᷣi ſupple libauit me ꝑ Ihm xpᷣm. Et vbigS/ „ Dudũ m re ſiłi/miltas aſſignauimꝰrões. fere viginti.cur nõ ſꝑ ↄceditur ſentimſtũB- ſpũs. extinguẽs fomitẽ carnis actualeʒ. Trelſ ſũt pᷣncipaleſ.hũiliatõ.patiẽtia ſeun pbatio.⁊ coꝛonatio. rocedimus nunc alia via / träſeuntes ad octauum enchari ebonun. (domingtur. ctauũ bonu O ðð * BGi mẽs in ſacr̃o euchariſtie ſubijcit ſe fſideliter deo. ſubiectã hẽbit ꝓfecto carnẽ Dixit dũs ad Cayn. Sub te erit appeti / tus tuus ⁊ tu dñaberꝭ illius. Intellexert H aliqͥ dictũ de appetitu volũtario ⁊ libo vdicere nec obedire.tãq; liba pdictoꝛie ĩ ſeipᷣa. Dñat᷑ aũt rõ cũ volũtate/appetitui ſenſitiuo fuilit ⁊ deſpoticc.qꝛ põt ⁊debʒ⸗ rebellãtẽ coercere.Atſi nõ põt ⁊ vult/libe rat᷑ a culpa.ſi mẽs ſit in gr̃a.ſub lege xpᷣi/ ane libtatꝭ ¶ Lõtẽplabar hec dũ viueres vᷣgo btã Lolligebas ex hac radice cãm aſ ßtiõis filij wi gugů ci meũ ſuaue ẽ.⁊ onꝰ meũ leue. Det᷑ aliqͥs q̃ntũlibʒ onerat põo dere carnis:tollat ſupꝛa ſe iugũ xpᷣi/vł in baptiſmo ł ĩ euchariſtie ſacro/vl in pñie lauacro/ofeſtim efficietur dignꝰ ciuis vi te eterne. Tradebãt phi felicitatẽ aliquã nos poſſe 2ſeͤ. Sʒ o bone de; , quãta tẽpoꝝ diſpẽdia/ꝑ q̃t exercitia virtutũ mo raliũ.p quã rarã ⁊ artã pꝛudẽtie ſemitOG ⁊ directiõz / pauciſſimis datã. xps nĩ/vno mom̃to viã ad btitudinẽ.nõ qlẽcũq; ſeld eternã apuit. Qui crediderit ⁊ baptiſat fu. ſal.erit. Et rurſus pꝛo re nr̃a. Sidas mãducauerit ex hoc pane/viuet ĩ eternnũ ¶ Deniq; legẽ dedit quã obſeruat Di ſe pties. imo ſeptuageſies ſepties peccauue rit hõ ⁊dixerit.penitet me.iubet vt dimit tat᷑ ei. Hõ eſt minꝰmificoꝛs/vt nõ dimit tat ſibi dicenti penitet me. Plene ſunt e Eplis ſcpt᷑e ſue.de publicãis.de pccoꝛib. de adultera.de latrone.de petro OQ uis ve ro neſciat.qͥn mẽs euchariſtie ſacro ſe r / te ſubiciẽsdicat ex aĩo.penitet me OHuo dicto / vincit carnẽ/vt nõ ſibi rebellis ſit ad ꝑditionẽ ſi nõ ſpõte ſe dederit rurſus mãcipiũ ſibi. ſᷣua vilig effecta ꝑ indignꝰz libidinẽ aut furoꝛẽ.¶ Aſt foꝛte dicet ali / q̃s. Dñationẽ mẽet ſup ꝛa carnẽ/eẽ fragi / lem/nitutiq; ꝓcliuẽ. YFatemur.qm̃ ⁊ the ſauꝝ nr̃m/habemiĩ vaſis fictilibʒ.ne qs gliet᷑.ſʒ aſſit robur fidei q̃ ꝑ dilectõeʒ oꝑ/⸗ at᷑. Accedat fides hmõi mẽes vtiq; dña fi· et inuincibilis. Poterit qͥdẽ a coꝛpoꝛe vi olẽta moꝛte tolli.ſʒ ñ vincet᷑. imo victrix coꝛonabit᷑. Nolo ꝑ exẽpla ſingłla moꝛari. Turba martiꝝoĩm/ð om̃i etate? ſexu/p fert teſtimoniũ/omi exceptiõe vł calũnia maiꝰ.q̃ꝝ płimi ſub eodẽ pene mom̃to.de 7 3 repꝛobᷣ ꝑ oẽʒ vitã ſᷣuis ſue carnis. fecit fi des xpᷣi/dare carnẽ ſuã ad moꝛtẽ. Roma nꝰ. Beneſiꝰ. Joſias.latro bonꝰ.mille alij tã ſubito mẽs eoꝝ dñata eſt carni.tã feli / citer ⁊ ſoꝛtiter ex ei ſubiectõe ſunt in eter nũ triũphatoꝛes effecti. (nitinã dat. Cib bʒ h̊ ꝓpꝛiũ dũ nu tritomedẽtẽ. vt tp? ſuo faciat habilẽ ad gñatõeʒ. Sem̃ ei/ſu pfluũ ẽ alimti.ñ ĩ qli ſʒ ĩ q̃nto puẽit in ſti mułꝰ? tꝑs amatiũ.¶ Plãe qn vẽit pleni tudo tꝑis / de ðdit cibũ euchariſtie. feẽ ꝑ ipᷣm mtẽ eẽ vᷣbigenã ſterilitate ðpulſa Ei bus iſte iuxta pᷣmiſſa.reſtaurat.ſatiat.ðle ctat.roboꝛat.auget.obdoꝛmire facẽ Ouid ↄſequẽtiꝰ/qᷓ; vt vim genitiuã det Immi/ ſit dñs ſopoꝛẽ ĩ adã. ex eiꝰ coſta/vice ſeis ſtatuit eã ĩ młierẽ Oyſteriũ ẽ xpᷣi doꝛmi ẽt ĩ cruce.⁊ ecẽie ſpõſe Hũc xpᷣm ĩebꝛiatũ vino caritatꝭ ꝛnudatũ ſenioꝛ iudaic filiꝰ nã. ꝑ volubilitatẽ obediẽtie. ꝑ rotã inter lrrilit ? mtedẽꝰẽ ¶ Toteplaben o maria Im̃ ſi mẽs exẽplo tuo ſit dña/fit apta ad gnñationẽ vᷣbiTua eiĩ interpꝛetatio/dñaʒ ſõat Et certe ita decebatvt ad dñaʒ mitte ret᷑ ãgelꝰ.ptu ↄſecrãdã dino.ꝑitãqͥʒ dũñũm dnatiũ. B ᷓ ad lraʒ ð carnali gnatõe vbi ſñ ſecꝰ de gnatiõe mentali ¶ Contempla bar/oĩa q̃ de ſpũali deſpõſatioe dei ⁊ aĩe notata ſunt in ſcriptun/pᷣſerttm in canti cis cãticoꝝ. nre ligehg oĩa quẽadmo dũ vergũt in hãc ſnĩiaʒ Ecce ꝑ anologiã/ virginalis aliq̃ mẽs / nutrita cibo vitali. manet ĩ ſe tãq; ĩ ciuitate.i.ciuiũ vnitate. qͥ ſũt cogitatoões ⁊ affectões oꝛdinate.Ci uitas hec eſt galilee/ꝑ trãſmigtionẽ eter/ minabile / circa btiſſimã trinitatẽ. Huic ciuitati nom̃ nazareth.ob floꝛidã ↄuerſa tiõeʒ. Muttit agelus a deo / foꝛtz ſcz ĩſtin ctus diuus.ad mtẽ hãc vᷣginẽ/deſpõſatã ſ6j nõ in ↄcupiſcẽtia iũctaʒ. viro qͥ eſt ſs ſuus intellectualis.ſonãs in augmtũ Jõ nomẽ eius Joſeph. de domo Dauid reg vtiq; celeſtis manu foꝛtꝭ Et nom̃ vᷣginis maria qꝗᷓ dña.ſalutat᷑ vt gra plena.turbat vt verecũda.cogitat vt pꝛudẽs.q̃lis ẽ iſta ſalutatio. Cõfoꝛtat᷑.edocet᷑.aſſecurat᷑ ꝑ in ſtinctũ.qm̃ ſpũſſcũs ſuꝑueniet in ſe puri ficãs eũ ab om̃i ↄcretiõe materiali.⁊virtꝰ altiſſimi/vᷣbũ pꝛis/obũbꝛabit ſibi ꝑ ſecꝛe tũ ſui lũis illapſũ Ideoq; ⁊ qð naſcet᷑ ex il la ſcm.vocabit᷑ filius dei. Credit. optat. ↄſentit ⁊ ↄcipit.efficit᷑ verbigena mox vt Saend breni Ecce ancilla d.f.m. ᷣm Cotẽpſabar expiẽs qtidie mẽtẽ tuã o maria filiũ dei parturire.ꝑ amoꝛo ſoꝝ exertitia donoꝝ.donec in bethleẽ do mo panis celeſt; naſceret᷑. Hic iã nõ puer ſz vir ꝑfectus.⁊ collocaret᷑ nõ in pᷣſepio. is in throno pꝛis ſũmi.⁊ aſtares a dextis ełrꝰregina.q̃ oĩa ecce 5terg ſunt in te. Jõ dtã q̃ credidiſti Jõ ꝑ hãc biĩtudinẽ obſe cramꝰ/m̃tes nr̃as tuis pᷣcibo dĩno germi ne repleat euchariſtie ſacer cibꝰ (foꝛmat Becimuũ bonũ tran / ¶ Nullus inuenitur illapſus intimioꝛ coꝛpoꝛalibo/q; vt cibs ↄuertat᷑ ⁊ tranſfoꝛ met᷑ in cibatũ. Manet iã nõ in . in co medẽte. viuit eius vita nõ ſua ¶ SGcimꝰ ꝙ ex voce dñi dixerit Augꝰ.Cib ſuʒ grã diñ.Creſce ⁊ mãducabis me. Nec tu me multab is in te / ſ iẽ cibũ carnis tue.ſed tu cimꝰ2 . õä ”?M Tractatus. I’=-AI.. mutaberꝭ in me. Notauit hãc intimitaæ xps qͥ olim ſub nõie ſapietie poſuiſſe ſe di xerat meſã ⁊ miſcuiſſe vinũ. Nouiſſie cuʒ cenaret cũ aplis Excce inqͥt diſpono vobdᷣ regnũ vt edatꝭ bibat ſuꝑ mẽſã meã ote rat infirmos aut carnales mouere vt cre deret ꝙ regnu di ſit eſca ⁊ pot/ niſi verba ſapiẽtie ꝓꝛſus nos a tłi ſuſpitõe reddereét alieos.⁊ apls expᷣſſiſſet imo ⁊ xpᷣs affirãſ/ ſet ꝙ erũt in glia ſicãgłi di.qͥ nec nubent nec nubent᷑.pfecto nec ideo ↄmedent aut bibẽt cibũ carnis Qu id aũt ſit iſte pais iſte cibo regni celoꝝ ðit xps ĩtelligi dum ait Qui maducat mei catnẽ ꝛ bibit meuʒ ſanguinẽ i me mãetꝛego ĩ eo Eſt igit᷑ hũc cibuũ maqucare ĩ eo maere ¶ Cõteplaber o ſapietiſſima feiaꝝ qm ĩ euchariſtie ſcr̃o fit trãſfoꝛmatõ pãis in eẽntia ſua remanẽ tibo accñby Atuero dũ mẽs ĩ deũ tranſfoꝛ mat᷑ remanet qͥdẽ eentia meꝭ/ſʒ accidẽtia noua ſuccedũt.nõ fãtaſtica nõ materialia ſʒ ðifoꝛmia.dĩna claritate radiãte. Trãſ foꝛmãaur inqͥt aplłs ð claritate ĩ claritates de claritate cõis notitie roõnal adqᷣſite /in claritatẽ fidᷣi deifoꝛmis ĩfuſe.de claritate hac fidei/i claritatẽ itelligẽtie ⁊ de hac de mũ ĩ claritate ſapoꝛoſeꝛ ſapieẽtial expiẽtie 4 Expiebarꝭ traſfoꝛmatõʒ iſtã in ſũptõe acri cibi.ꝓpterea ſicðᷣ voluptuoſis bꝛuta lib ↄcludit phia apð boetiũ/q defoꝛmãt᷑ in beluas ita ð ſapiẽtib elicit ꝙ in deum trãſfoꝛmãt᷑ Deniq; ſen coꝛa / in effigie coꝛpis hüa ſco cte dicimꝰꝙ ſũt dij ſub huana ſpẽ trãſfo:- mati felix huiꝰ traſfoꝛmatois ↄgnitõ.ſed mi ſüt belue vl pe ſani ita ð ſcðᷣis re expimentum? ſentimentũ longe beat/ Vndecimũ bonũ. In Degerat oli dñs aĩe ronali pigno (artat ꝛa ſue dilectõis/pulcras arras ſue deſpon ſatõis celũ ⁊ terrã adeiꝰ obſequm ſilł ⁊ſola ciũ.Cõtẽpſerãt has arras płimi eẽ phᷣorũ atq; eis olaviluerãt Dedit adextremuʒ ſe ipʒʒ ꝑiter ĩ arrã ⁊ pciũ.dũ ĩ h ſacro ↄuiuio ⸗ cãticũ eccie/fute głie pignꝰ datur. õteplabaro dilectiſſima młieꝝ ſedu⸗ lamte cũ grax actõe pignꝰ ⁊ arra deſpon ſatõis tue/nõ in vna tm ſʒ ĩ qlibʒ creata/ rũ ffulgere Dicebas ad ĩtuitũ cuiꝰlibʒ ar/ rã hãcoilẽtõis ſueↄtlit mihbi dnꝰſpõſꝰm̃ Delgit oĩa mibi.⁊ nõ minus mihi qꝛ cuʒ młtꝭ.imo tãto iocũdiꝰ qᷓnto nulla ſine ſo cio iocũda poſſeſſio.dedit oĩa mihi qua/ dienſunt bfuucnl oscenn inceec ünun roWü d ug.omi oglä ſus oſtituit. nedilea oſcoloo: ttüco verder barisob Wgnali Tmaſöͤe⸗ vnnode Mbrnr ad Wüco Penetr⸗ Gn⸗ lntli eonn giie e Aeinr Nhe acnlapin iinſioe wlnnpſs bunn i pceſonil ndn gindan niſätbetente imiindſer nms Mliſl ti ongebe⸗ nigg vrs er tinl i nufmnif zic rnü nal tmideht biiͤſtien Bintiarſt⸗ unbicifi nins nbier ſmulſt Nttaunhi⸗ D ro vnũ eſt neceſſariũ.Et diuinus di penetrabas oteplas oẽs has ſilitudt Dʒ neſcio ſi difficiliꝰ ⁊ ꝓfundius ſit ad Super Magnikicat tinus ipʒʒ cũ oibꝛ ſuꝑ oĩa ↄgnoſcã. colã. Diligã. laudẽ. ⁊ adoꝛẽ. Dedit celũ ⁊ terraz Quid em̃ hoꝝ indigebat: Dedit ⁊ oĩa ᷓ in his ſunt in ↄſulatũ vel famulatũ Ecce pignus amoꝝꝭ. Addidit mai in repatõe, qꝛ ꝓpter nimiã caritatẽ ſuam/exinaniniu maieſtatẽ ſuã. vt acciꝑet cã mei.ꝓ me ſer uilẽ foꝛmã.frater effectus ⁊ filius.ex deo rege dño ⁊ pre.Creuit itaq; arra beniuo/ lstie ſimpli&/ in dilectiõez gtuite electõis Viñ dilectio nomẽ hʒ. Proinde ꝓlapſa ẽ dilectio in amicicia (ꝗᷓ addit ad dilectio/ nẽ/ſigna mutua cũ cõicatõe ſecretoꝝ) qñ cũ hoĩbo puerſatus eſt Ja inqᷣt nõ dicam vos fuos ſʒ amicos. Amicitia pinde ꝓ/ . 7„ lapſa eſt in zelũ. ꝓpter ſinglaritatẽ aĩcicie. ꝗᷓ nõ ↄpatit᷑ ſocietatẽ in amoꝛe.qlis ẽ ſpõ ſi ad ſpõſaʒ ⁊ eõ.dũ ⁊ ſi ſocietas rũpit feðᷣ ra pactõis Zelotipiã hãc ↄſeqtur inamo ratio. q̃lẽ ſuo mõ exꝑimur in ſtulte philo capt Hãc ſenſerat qͥ lãguẽs dicebat. vul/ nerata caritate ego ſuʒ. Poſtremo nil ſu peſt/ niſi plena 2 ſecura poſſeſſio. Hec no minat᷑ ꝓpꝛie in bonũ charitas.i.cara vni tas. ð q ſeqñs ẽ vltimũ euchariſtie bonũ. uodecimũ bonum ¶Bic finis. H ↄplem̃tũ oim ᷓ Enit. dicta ſunt aut dici pñt ſuꝑ cibi iſtius lau dibo.fructibo ⁊ effectũ. Totus ob h̊ mun dus creatus ẽ exterioꝛ ⁊ interioꝛ. Ad qͥd inqͥes: Certe ad vnitatẽ. vt oĩa ſint ĩvynũ ↄſũmata.hoc eſt ũlð vᷣbũ de q̊ xpᷣs. ſoꝛ⸗ . onſi — „ . . . us.omĩa vno participãtDemũ ⁊ ipᷣe tho logiã ſuã myſticã in vnione ſupꝛa mẽteʒ oſtituit. Unionẽ hãc pᷣpoſuit ſpõſa ꝓ fi⸗ dAH ne dilectõis ſub oſculi nõie. Oſculet᷑ me oſcolo oꝛis ſui Cõſonat apłs.vnus pãis 2⁊ vnũ coꝛpus mlti ſumꝰ.oẽs qͥ de vno pa ne⁊ de vno calice ꝑticipamꝰ. ¶ Cõtepla varis o btiſſima btãꝝ vnionẽ iſtã ſub ve laminib ⁊ ſymbolis / mltipliciter inſinu atã. qualis erit in pria vna domus pfis 2 mãſiões mlte.⁊ vnũ ouile ⁊ vnꝰ paſtoꝛ. vnus denarius diurnus. vna coꝛona. v/ nũ bꝛauiũ.vnus lectulus.vnus ſinus.v nũ cubicłm.vnus nidulus.vnus panis. vnũ coꝛpus.⁊ vnus ſpũs.vnũ Faudium itudines intelligẽdũ vᷣbũ xpᷣi/qᷓ du trãſituꝰad pa cẽ oꝛaret ꝓ electisvt ſint vnũ inqtↄſum –— ſe/ cũ ðo Magna ⁊ admirabilis ẽ vnio hüanitatꝭ xpᷣi in vnitate pſone verbi Sʒ ſip intellectuz ſecludat᷑ vnio btiĩfica/hec ſecũda erit inq; eligibilioꝛ pma. ¶ Da ſa piẽtiſſima btõꝝ oĩm. da poſſe me qᷣtq; in re tẽta ſcribeê/qð ſentit aut ſentire deſiidGd rat/habes mẽs mea. da te illuſtrãte ⁊ deo picio/aliqͥd balbutire Aſſumit᷑ in pmis manuductio imaginatõis.nõ vt duret ſʒ matico.ex cuius cẽtro medio indiuiſibili penitus ⁊ vnico/ptendãt᷑ linee recte/vſq; ad qðᷣlibʒ pũctũ circũferentie ¶ Crãſcen dat rõ vel mẽs imaginatioem. ⁊ addat.q; cẽtꝝ. heat vim ↄgnitiaʒ. qle hʒ agls. bẽat ſilr q̃libʒ linea recta/a cetro egrediens ad circũferẽtia/vim hmõi ↄgnitiuã. Cõſtat ex hac ypoteſi/ ꝙ qlibz linea / ognitiöez nõ ſolũ ꝑ terminatõeʒ /attiget totũ pũctũ PNecq; ei põt dici ꝙ ꝑtẽ vnã vna.alterã al/ tera.ſolũ appꝛehẽdat.cũ ꝑs eius ñ ſit.Cẽ/ trũ ſilr ĩtelliget ſinglas lineas a ſe ptẽſas ad circũfereti.· marxie ſi ponat ꝙy iſte ſitã bit actiuitatꝭ ſue ⁊ ↄgnitõis. cẽdat adhuc ſublimiꝰ mẽs nr̃a ⁊ põat ꝙ ill cẽ/ tu ſpe ĩtellectualis/ñ accipiatↄ gnitõeʒ lĩe aua ſe ꝓgrediẽtiũ ꝑ reeptõeʒ cuiꝰcũq; mo toõis obiectalis ab extra/ſz i ſe ſit ex ſe ſuf ficiẽs oĩm cognitõ Ecce ꝙ hucuſq;/ nihil bo⸗ uimꝰ a magnis ⁊ eleuatꝭ phis alienũ. Si dixerimus deũ eſſe cẽtꝝ tale.talis ve nat᷑e ¶ Accedat mõ fides aut intelligẽtia fidẽ purgata.illuſtrata.roboꝛata:eleuet᷑ mẽteʒ ſupꝛa phiaʒ. ſeqñtiũ ſolã exꝑiẽtiaʒ effectuũ /ad inueſtigatiõeʒ cãe pme. Do/ ceat fides queadmodũ deus q̃ſi cẽty iam poſitũ.ñ educit ex ſe lineas aut circũferen tiaz ex ſe cauſat extra ꝑ effectus. niſi pure libere/ↄtingẽter. qꝛ plãe/bonoꝝ creature ſue/ñ eget/ſufficiẽtiſſimꝰ ꝑ ſe ſibi(Poꝛro ſiẽ ñ efficit aliqd extra ſe niſi pure ↄtingẽ ter / Ita nec obijcit ſe ꝑ modũ foꝛme intel ligibilis cuicũq; ĩtellectui creato/niſi pu re. liber ↄtingẽter.ſub q̃cũq; rõe Sic iſta us / ꝑ indiuiſiõeʒ ſui. Sit denõiatiua rõ vi/ꝑ ↄpatõeʒ ad ĩtellectũ. Sit denõiatĩa appetitũ rõnalẽ vel intellectiuũ ſeu mẽtalẽ 91 mmati ĩ vnũ Et rurſusvt ſint vnũ ſiẽt nos vnũ ſumus. Maioꝛ itaq; vel ſinglarioꝛ vnitas nulla eſt/q; btẽ trinitat. Magna igit᷑ ⁊ ſinglar eſtvnitas oĩim electoꝝ iter rõ bõi/ꝑ ↄpꝑatõeʒ ad apetitũ.maxime ad —= Tractatus. IX. qꝛ ꝓpꝛie ſolus talis eſt pꝛimi boni capax⁊ veri ¶ Cõoſeqniter adiuuet imbecillitateʒ nr̃e mt/illuſtratio tua vᷣgo ſapietiſſima: qtinꝰ iſtã quã qᷓrimꝰ vnionẽ/ attingamꝰ. Etſi nõ hic ꝑ exꝑiẽtiã facialẽ.ſaltẽ ꝑ intel ligentiã diſcretiuã ⁊ ꝑceptionẽ directiuã Coceſſuʒ inuenio ⁊deductũ a magnis mũdi ph̊is.maxie platoni ꝙ ꝑ virtutes purgati animi.pᷣt intellectꝰſeꝑatꝰa coꝛpo re/vniri foꝛmari ſuſtẽtari in deo/pmo ⁊ vnico oĩm centro Cõceſſit hoc aduerſari us nr ꝓpcaciſſimꝰ Auerrois. Errauer᷑̃t tũ eius eane põt ſiẽ̃ ⁊ intellectꝰ pꝛimi iſti ⁊ defecerũt ſcrutãtes ſcrutinio.qꝛ viã ⁊ hoſtiũ ſcalã ⁊ vehickm ꝑueniẽdi nõ ha/ buerũt aut reiecerũt dñũm nrjm Ihᷣm xjm Rurſus qꝛ deũ nõ ſiẽ deũ głificauerunt bñ viuẽdo⁊ hũilłr gras agẽdo.pieq; colen do erat eoꝝ intelligẽtia diſcretiua/nõ ſatꝭ qͥdeʒ clara de deo ſuꝑ hic ⁊ nũc.q̃lẽ hñt et demões.ſed ſine hũilitate ⁊ pietate ⁊ ðuo tõe⁊ caritate In elatõe ocloꝝ in exaltate coꝛdis.in ſuis nõ dei viribo ſpem hñtes. Venit xpᷣs tuꝰ ⁊ nr o bñdicta/ſe viã ⁊ exẽ plar oꝓpoſite hũilitat exhibuit fẽcus obe diẽs deovſq; ad moꝛtẽ.moꝛteʒ aũt crucis qꝛ nil abiectiꝰ poterat cogitariCur ſic?vt eleuat a terra.i.ab omĩbo q̃ terreni hõies querere pñt traheret ad ſe oĩa.tã exemplo tli.q; auxilio inuiſibili. Poſtremo qꝝ trã ſiturus erat ad patrẽ.etiã coꝛꝑalr/vidẽti/ bus diſciplis bo cũ eras hũilia creataꝝ reliqt hoc pignꝰ dilectõis / hãc arram eu chariſtie/qᷓ nos ↄſummat in vnũ Nã qͥd dici põt vnitius/qᷓ;qͥ mãducat meã carn- et bibit meũ ſanguinẽ in me manet etego in eo. De ineſſe ⁊ mãſione ſuꝑ admirabi pꝛſꝰ iſta ſentẽtia. Qui mãducat meũ car/ neʒ ⁊ bibit meũ ſanguinẽ ĩ me mãet ⁊ ego in ꝙ nec minus admirãda ſił? ãplexãda qué ſeqͥtur. Siẽ me miſit viuẽs pr̃ ⁊ ego viuo ꝓpter patrẽ.⁊ qͥ mãducat me/⁊ ipᷣe vi uet ꝓpt me.Deniq; ſubdit᷑. Qui mãducat hũc panẽ viuet ineternũ. Et qm̃ alio tẽꝑe et loco xpᷣs ait. In domo pfis mei mãſio nes multe ſunt. Et iteꝝ de diligẽti ſe. Et pater meꝰ inqͥt diliget eũ.et ad euʒ veniẽꝰ et manſionẽ apð eũ faciemꝰ. Subdãus a liq̃ ð huiſmõi mãſione.ꝑ quã nr̃ emãuel qð interpᷣtatum ẽ nobiſcũ ðꝰ/manʒ ĩ mã/ ducãte et mãducãs in eo ¶ Mãſio ĩ glio pᷣſupponit eẽ in. Sũt aũt ᷣm gramaticos xvi modi eſſendi in q̊s phᷣs reſtringitad * octo.addũt aliqͥ nonũ Sʒ ſub ↄpẽdio di camus ꝙ eẽ ĩ alio maxime ꝑ mãſionẽ di duo. Dicit em̃ diſtinctõeʒ aliquã.qꝛ nibi vnũ penitꝰ/ſine q̃uis diſtinctõe reali ł rõ ne ſubſtãtiali vł accedẽtali/abſoluta vłre latia/ðʒ eſſe in aliquo.licet bene ↄcedãus aliqͥd eſſe idẽ ſibijpi.reſoluẽdo locutõʒ ad hac negatiaz. h ide nõ differta ſeipo Al terũ qð inpoꝛtat mãſio oᷣt qndam vniõeʒ ſeu ↄuęæiẽtiã duoꝝ ĩ aliq̃ qi ttio.ſiue illð t tiũ ſit ſubſtãtia/ſiue ſit res aliq̃ flatiaſiue ſit accidẽs abſolutũ ſiue relatiuũ Subla ta em̃ ꝑ intellectũ omiↄuenientia ad inui cem/non remanerʒz mõꝰ/curvna res dice ret᷑ eſſe in altera. Fiat hoc ꝑſi cun taui mõs eſſendi in/diſcutere voluerit.S niamus ad ↄpendiũ ſuꝑ ꝓpõita manſiõe. ¶ Manſio mutua mãducãtis cũ mãädu cato in euchariſtie ſacramto/mãitfeſtã hʒ mãdqucantis ⁊ mãducati diſtictiõem ⁊ di uerſitatẽ. Supeſt idcirco ſolum inueſti⸗ gare /qͥd eſt illð in quo vniũt᷑. Et pmo di ci neqͥt ꝙ vniant᷑ in eadẽ eſſentia.ſiẽ tres pſone diſtincte / ſũt eiuſgẽ penir eſſentie Vnñ ↄſurgit ꝙ pꝛ eſt in filio.⁊filius in pa tre.⁊ ſpũſcõ. ꝑ circũinceſſiõeʒ.q̃ nulla pᷣt eſſe maioꝛ. Bic em̃ euãgeliũ ſcĩ Johis in cipit. In pᷣncipio erat bũ.⁊ vᷣbum erat apud deũ. Sʒ neq; eſt iſta vnio in idẽpti tate relatiua ꝑſone.quẽadmoduʒ in xpᷣo tres nate vniũtur. Poꝛro nõ eſt vnio qᷓ p participatõeʒ carnis eiuſdẽ.qũo tu btẽ vgo cũ filio tuo/cõionẽ ſoꝛtita es.vt dice ret ſinglr. oñs tecũ. v filio tuo ſingula⸗ re pꝛeparaſti hoſpiciũ ãſio quã in/ quirimus/nõ tmmõ gnalis in exiſtẽtign. H q deus ðᷣʒ eſſe in rebo ꝑ potẽtiã.pñtiam.⁊ eſſentiã.ſᷣm triplex genus cauſe eEfficiẽtiſ qua dicit᷑ eſſe in reb.appꝛopꝛiate ad potẽ/ tiã.foꝛmalis ad pñtiã.⁊ finalis ad eſſenti am. Om̃ hoc mõ/eſt in re q̃libet.vſq; ad inſenſibilia ?⁊ demones Imo ꝛſi ꝑ impof ſibile res nõ dependerent a deo in aliquo genere cauſe / tñ ꝓpter imenſitatẽ ſuã dice ret᷑ deus/adhuc eſſet in reb.qꝛ videlʒ res nõ eſſent ſine deo / ipas penetrãte.neq; de us ſine eis noꝛum non gratificantium. qulia nũera uit apls. de diuiſione grarum loquens. q̃ lʒ ſint a ſpũſcõ.pñt nihilominus eſſe ſi ne ipᷣo.ſupplẽt doctoꝛes gtificãte vel acce ptãte.qꝛ ↄſtat iſtas gras/eſſe ñ poſſe.io Sʒ neq; mãſio quã qᷓrimꝰ fundatur ſufficiẽter in coniunctione do , agle. ſumnt indepaelo mdinench — gtonem? endiindl ſnoͤaani lerckinfli Mbetprin uetetton ſſeiorſch fipenape⸗ cpaatapan itgepau uncnun ſeheauhon⸗ d'Gmna Mherpi cenan ſo⸗ ima ghnnin ſnpomu. Nocones n Oen lcbinusg nunſonose Geprermel aſlüdeffen hdceaſe Eſtaütptic terclannse minſccolge etidem )ſe⸗ Hatur ülvd ervnnndo n waeen diatin na ſanivelen ſconneten eſinp maſrne citie ſimphonin Umterpren quidenge ſumpfain mmanducn quireſpic dumoce l diabe ſignhi S Mtioeman monitin Cnoorzinpho Nöckrno e ecäomfd GrtncsNd Ponoſipin Hüinn s nerſtn 9 äniinn SnEfwi nerul zümisnahn Traymi umniil miei tid Pibnngc 3 R cign Bunper magnificat nõ opante. ſm tripler genus cauſe. lmo ſi ſcrutamur acutius / nlla res poteſt dici eſſe e in deo et econuerſo / niſi ßᷣm aliquam habi tudinem cauſe vel ꝓductionis vel cõicati⸗ onis.accipiendo amplenomẽcauſe ad cre ationem ⁊ cõſeruationẽ. Et ſic Richar.ex tendit in diuinis ad ꝓductionẽ ꝑſonaruʒ. ſʒ nõ admittitura moderuis. Sic eni pa/ ter eſt in filio.qꝛ cõmunicat eſſentiã quam babet pꝛimitus et fontaliter/pducendo fi⸗ lium.et non ꝙ ſit ꝑfectioꝛ filio vł filius im pfectioꝛ.ſed hec eſt pductio ex ꝓpꝛietate pꝛi mi pꝛincipij. ſicut eſt ex ꝓpꝛietate filij ꝙ re⸗ cipiat a patre totũ qð eſt patris.ſecdluſa pꝛi mitate ꝓducendi naturali modo filiũ alte⸗ rum.còmunicat nihilominus pꝛimitateʒ. reſpectu ſpirationis ſpũſſancti modo libe⸗/ rali. Sanccus vero ſpũs non poteſt vltra habere pꝛimitatẽ / niſi reſpectu pductiõis filio.¶ Manſlionis cõuenientia quã inqͥ rimus/cõſiſtit in habitu vel actu vel vtro⸗ ru vtvnum pꝛincipiũ cum patre⁊ q; gratie gratũ facientis.vł cõſũmate ſicut in patria.vel inchoate ſicut in via cõſonãt doctoꝛes. Sequiturex pꝛemiſſis ꝑ indire⸗ ctum. Stemus igitur in hac veritate ⁊vi⸗ debimus quõ ſunt in domo patris/multe manſiones et tamẽ vnica eſt. Multe qui⸗ dẽ/ꝓpter multitudinẽ ſingulariũ graꝝ foꝛ maliũ.differentium in ꝑfectione.ſicut ſtel la differt a ſtella ßm aplm ĩ hoc pꝛopoſito. Eſt aũt vnica/gratia gratificans obiectali ter. clarius et abſcurius non in actu ſuo in trinſeco(qui certe vnicus eſt. etimmenſus et idem) ſed in effectu extrinſeco. Sic ſal⸗ uatur illud de ꝓſa ꝙ vna vox eſt letantiuz et vn ardoꝛ coꝛdiũ.Trahit ad idẽ illð po. Un voce exultationis et ſalutis ſonus epu ntis. Non dicit in vocibus et ſonis.nec dicit in vna voceet ſono. Traheret nos ſi ſequi vellemus/ad ampliſſimã iſtam de cã ticis materiam ⁊ armoniam quẽadmoduʒ vnica ẽ ſimphonia ĩ vniuerſo tãqᷓ; ĩ oꝛgão mas qm̃ vnicavoxẽ.⁊ vnꝰſonꝰ.vł vniſonꝰ cõcentus. Vnde et armonia ⁊ cõcentus et ſimphonia ⁊ vniſonũ vel monicoꝛdũ/ſua interpꝛetatione dicuntab vnitate.Et hoc quidem gratiſſime et qꝓpꝛiatiſſime ad ver⸗ ſum pſalmiſte nũc indnctum Cõſonat ad manducationẽ vel epulationẽ euchariſtie qui reſpicit inſuꝑ ſimphoniã illã et choꝛũ: dum occiſo vitulo ſaginato pꝛo reditu fi⸗ li/ dicebat pater euãgelicus / duro et diſſo⸗ no fratri. Epulari et gaudereoptebat Sʒ alibi copioſiſſime marerlabeclotin ſalu⸗ bꝛiter) a nobis tractata eſtĩ vtraq; lingua Manſionis huiꝰↄuenientia.lʒ ſitvnica in radice gratie gratũ facientis.ſoꝛtitur ni⸗ hilominus noiationes plurimas ſine nu⸗ mero ꝑ ſcripturas ſacras.Et hoc expediẽs eſt ſcire ſimul notare ꝓpter amplificatõeʒ ſanctaꝝ meditationũ.⁊ affectionũ deuota rũ ↄſequẽeẽdã,.qᷓ;uis hoc nequearad plenuz fieri:niſi fuerit hõ ſpũalis effectꝰ⁊ qſi totꝰ deifoꝛmis:aut deifſoꝛmatꝰ.aut deificatus. ſm varios gradꝰgr̃e invia.⁊ ↄſũmatõis in pria.Dicit exempli gr̃a)mãſio dei in hoie ⁊ hois in deo. vt hic. Dicit᷑ viuificatio ⁊ ha bitio vite eterne.ſaltẽ in radice, vt hicviuet in eternũ qꝛ ſuã graʒ habet.dicit aũt aplus gra dei ẽ vita eterna.Dicit᷑⁊ oſculũ oꝛis ſponſi. qð petit ſponſa. Dicitlac ⁊ vinũ. et vngueta ⁊ oleũ eſtuſuʒ. ⁊ tractus.⁊ pulſus ad ſpõſuʒ. Dicit᷑introductio in cellaria.cõ iũctio dilecti inter vbera ſpõſe.tanq; faſci⸗ cul?mirre. Dicitſuꝰdecoꝛ.ſua qiues ĩlectu lo ffoꝛido. Hoc eſt donũ ꝑfectũ de ſurſum deſcẽdens nõ aſcẽdens de deoꝛſuʒ. Hec eſt ſapia diuinitꝰ inſpirata cũ ſuis laudibvni „ uerſis. Hoc diuinũ ſilentiũ.hoc ſibulẽau⸗ retenuis.hoc ſuſurriũverbi abſcõditi.hoc vox q̃ſi aure lenis.imo ⁊ ronitrui magni.⁊= vt ad vnũ colligamꝰinnumera.quicqͥd ſo⸗ nat mãſionẽ/vel habitationẽ/vel inheſio⸗ nem / vel vnitatẽ vnicoꝛꝑis ⁊ vniꝰſpiritꝰ. aie cũ deo. ſponſe cũ ſpõſo.vnice cũ vnico. ſub gre gratificãtis noĩe ⁊ radice pꝛĩcipio ſoꝛma ⁊ fine.vnico vocabulo dat᷑intelligi qð eſt manere in xpᷣo ꝑ mutuũ gre ↄplexi. Inuenies aũt ſꝑ in hac maſione quolibet noĩet᷑ habitudinẽ cauſe ad cauſatũ ⁊ econ tra. Sic materia deq̃ minꝰvidet᷑/ð: eſſeęin foꝛma.nedũ qꝛ recipit influxũ foꝛmalẽ ab ea.ſed qꝛ coĩcat ſibi potẽtialitatẽ ſubiecti⸗ nã.vt ſubſtet ĩ ea ſic in materia.qᷓ;uis ðꝛ ſo lũ patiẽs/nihilominꝰ appetitiua ſil eſt. vt accipiat foꝛmã.vt ꝑficiatab ea.Sicloca⸗ tũ appetit locũ vt ↄſeruet᷑⁊ locꝰ locatuz vt ↄſeruet ipᷣm. Silr de qͥ bonoꝝ noſtroꝝ ñ eget / vult gratuita pietate coĩcare ſe creatu re ſue.pᷣſertim rõnali.q̃ coĩcatio ðꝛ inhabi⸗ tatio ſ̃m triplex gen?cauſe.extendendo ad creationẽ ⁊ ↄſeruatõeʒ ⁊ obiectalẽ motõeʒ vel ĩimutatõeʒ/vocabulũ cauſe. Plurimuʒ eſt iſta ↄſideratio/ꝓ ↄgnitõe qͥditatis ipſiꝰ mãſionis reꝝ ĩ deo:iuxta illud philoloyhi WWv Tractatus nonus . c/ q paułtheologicũ feẽ. In ipo vinuim⸗ monemur ? ſumꝰ. Fas poꝛro ↄuertibile di cereẽ de in rebo ſuis ẽ ꝑ potẽtiã pñtiã⁊ eſ- ſentiã mõ dicto. Sʒ in aliqbo vltra ſimplex eſſe/ↄfert bñ eſſe.maxiĩe ꝑ graʒ ⁊ gliam. Et bec inhabitatio reſpicit influentiã dininã que ſuꝑadditad naturã ⁊ eẽntiã. ¶ Man ſionis huiꝰↄueniẽtiã gratuitã. ꝓfecto felix q̊ͥ poſſederit habitualit᷑. felicioꝛ qͥ actualit cũ habitu. Sʒ feliciſſim qͥ reuelata facie/ trãſfoꝛmatfuerit in eĩdẽ imaginẽ.de clan tate in claritatẽ tanq; a dñi ſpũ actꝰ duct?? tract ita ꝙ ſentiat ꝑ illũiaros coꝛdis ocłos (ſicut impcat᷑apłs) ſuꝑeminẽtẽ ſcie / carita tem xpᷣi.hocẽ graʒ bãc ↄiũgentẽ.⁊ caravni catẽ ad ſimplificã deitatẽ. Oulti qdẽ ſunt qui hñt in habitu. ſicut pueri nouit bapti ſati · Multi qͥ in actu poſſident ⁊ exercent dü merent᷑. Sʒ pauciſſimoꝝ eſt ſentire di ſtincte ⁊ ngte ei iſtũ.mãſionẽ iſtã:voceʒ iſtã. ꝓpter occurſatões curarũ in memoꝛia. fantaſiaꝝ in intelligẽtia.⁊ ↄcupiaꝝ (Guis mime crimiĩaliũ )in volitiua vel affecciua. Sentiũt hãc graʒ inhabitatõis xpᷣi ⁊ ſpnſ ſancti/qͥ cũ aplło mẽte excedũt deo.qͥ pterea ſentiũt opatõeʒ intra ſe verbi dei. De qᷓ diẽ tiũ. Fiat etiã diſcretio cogitationũ ⁊ inten idẽ apłs.ꝙ vinꝰẽ ſermo dei.qꝛ loqͥ põt cuʒ quolibet.⁊ efficax ⁊ penetrabilioꝛ om̃i gla io ancipite.quẽ gladiũ venit xpᷣs mittere in terrã. vt ꝑtrãſeat vſq; ad diuiſionẽ aie ?æ ſpũs.vt ferat᷑ſpũs ſurſum⁊ aia maneat de⸗ oꝛſuʒ. qð fieri nequit niſi maxia pax fuerit ⁊ ſilentiũ tam ſurſuʒ qᷓ; deoꝛſuʒ.niſi pᷣterea fuerit diuiſio ↄpagũ ⁊ medullarũ ⁊ cogita — tionũ ⁊ affectionũ naturaliũ /ſeſe ↄplecten tionũ ſimpliciũ naturalit᷑ adqͥ ſitaꝝ vel ad q̃ſibiliũ.⁊ remaneat in ſentimẽto ⁊ exꝑien⸗ tia/ ſolus felix iſte ⁊ gratuit deifoꝛmis illa⸗ pſus ⁊ influxſpũs ihu xpᷣi.plꝰſuꝑeminẽs in ſpũ ⁊ mete ſuꝑ aĩiam/qᷓ diſtat celũ a tra. Dicim oꝑatõeʒ vitalẽ nõ ita ꝑenit eſſe eẽ dem in ſpũ vel cuʒ ſpũ ⁊ aia. ¶ Sentiunt hãc graʒ actualẽ ⁊ exꝑimẽtalẽ.nõ qͥdẽ oẽs à digne mãducãt coꝛp xpᷣi.⁊ in bo manet — — „ — xpᷣs ⁊ ipᷣi in xpᷣo.ſicut mõ dicebam?. Sed ve etiã coꝛdi hoĩs qð pꝛauũ ẽ ⁊ inſcrntabi le.qꝛ putauerũt aliq gloꝛiãtes in ſe/⁊ habẽ tes coꝛ elatũ ⁊ exaltatũ/ ⁊ elatos oclos am/ bulãtes ĩ magnis ⁊ mirabilibo ſuꝑ ſe/ nech; hũilit᷑ ſentiẽtes. Putauerũt inqᷓ;/ vel ec cõ ſuerudie ſenſuũ exercitatoꝝ ſic aliqñ fit in bñtibo ↄſuetudinẽ phetãdi. vel exdiaboli „ ſtoptea magnẽ pietas h/cũ ca illuſiõe excecãte coꝛ / inſto ſz occul tod 4 iudicio tq; ĩ ſomno gui. ſentire diſtiguere ⁊ exꝑiri⸗ ĩ ſe regnũ dei h̊ intra ſe.⁊ dicere ex ſnia.Defecit caro⁊ coꝛ meũ/de coꝛdis mei ⁊ ꝑs mea deꝰĩ eternũ.ſed mẽtiebat᷑ iniqtas ſibi. Beata igit᷑ ⁊ ter beata ſꝑ hũilitas.qua ſolꝰdocet⁊ dat ille qͥ ait. Diſcitea me qꝛ mi tis ſũ hũilis coꝛde.Deniq;.biũs vir qͥ ſʒ ẽ pauidꝰ⁊ exultãs ĩ tremoꝛe ↄples illð qð eſt oĩs hõ. Deũ time ⁊ mãdata ei obſᷣna.õ ꝙ timoꝛ hũanꝰmũdanꝰ⁊ fuilis/ſtet cũ cari tate q̃ talẽ oẽm timoꝛẽ mittit foꝛas.Szũ illũ ꝓfecto caſtũ.qꝛ manet ĩ eternuʒ. Auget potiꝰaſſidue vſq; ad gliaʒ ↄfirmatã.ĩ q fir / mat᷑ ⁊ ſiſtit. Oanifeſtũ ẽ igit magnũ pieta tis ſacramẽtũ.qð mamifeſtũ ẽ i carne.iuſti⸗ ficatũ ĩ ſpũ.⁊ ẽ aſſumptũ in glia.Neq; mi⸗ nus mira bilit ĩ hac ſacra maducatõe ſacra mẽtũ ̊ pietatis exhibet᷑.qð qdẽ manifeſtũ eſt ĩ ſen ſibilibo ſignis panis ⁊ vini velutin carne.ſʒ ꝑ graʒ cũ fide ſpe ⁊ caritate iuſtiſi- cat hoĩs ſpm̃.⁊ quodãmõ aſſumit ĩ glia qꝛ ſides dinigitad imaginẽ ſpeculare glie dei Spes erigit vſq; ad intioꝛa velamis eiuſ-⸗ dẽ glłie dei.Caritas vo ſe erigit ſubintrat ⁊ appᷣhẽdit ⁊ aſtriĩgit dicẽs.Jnueni quẽ di ligit aĩia mea.tenui eũ nec dimittã.Subin devox eiꝰẽ ſunamitis ad heliʒeũ.vinu dñs ⁊ viuit aia mea.qꝛ nõ dimittã te.Appᷣben⸗ dã te inqͥt aĩa ĩ caticis ⁊ introducã te in do mũ mr̃is mee ⁊ ĩ cubiculũ genitricis mee· —— Felix introductõ.⁊ notaſi nr ſequũt Que cal . ſufficiẽtia. Re ponit eĩ coꝛ hoĩs ĩ ſede ſua.⁊ ĩ cctro.⁊ ĩ loco qñq; pxim dũ plꝰẽ coꝛ aſſimilatũ.depura⸗ — ⸗ — — tũ ⁊ illũiatũ.cũ pondere maioꝛis caniatis Exẽplũ in magnete ferꝝ trabẽte,.nũc vehe mẽtiꝰ.nũc remiſſiꝰ ꝓ q̃litate medioꝝ.nã ſi circũliniat᷑ ferꝝ ꝑ alliũ/ ſuſpẽdit vis attra⸗ ctiua. Pietas itaq; ſubinde valet ad oia- qm̃ reddere docet⁊ oꝛdinare ꝓut vnicuiq; debuũ ẽ. deo ſibi ⁊ prio.ſᷣm gen oẽ paſſio⸗ nũ vl affectionũ vt gaudeat ſperet imeat⁊ doleat ſiẽ oꝑtet moderate ſm circũſttias oẽs.pꝓut ſapiẽs iudicabit.⁊ debita pij coꝛ⸗ dis armonia ſuadebit.¶ Dicam pᷣterea mãſio mutua mãducãtis h̊ ſacramentũ cũ xpᷣo mãducato ſaluari nõ põt neq; coòſciſi 4 ne coꝛdis mentalis motu. Ita eni dicebat berñ.pluries exꝑtꝰ/ſentire ſe pñtiã verbi ex motu coꝛdis. intellige mẽtalis. Uñ erſin nullivoluerit hãc mãſionẽ poſuiſſe ſine ba bitu gre / diſticto a ſpuſcõ? nulli m negaue ſitnonie⸗ ſeunmaecoꝛ nuorure ſmno necip Suisſttin limomde mottner rſoi ſ. tini 1itiſonud Pſfſanau ſelgtgeis ſäſncn caliad ftua che NE ſomir. Nlreſ nipe Cuna. italirin loenointia Cogyutiuüi cſenltorme nadepedes lipoſtättn Rred umnegkien fimleben herevoluen ſinemooe bereconat n Etalt Jürclloe ceiouisſch aiuch liimefi Kophiente unmnne⸗ ns nathenn adrosni Tiſttäͤſii giakeri beathent mus ert poſitis mmt cr Nnöcucricun önmnic, ms hetanunt mo ſuntig niſaulriclen Kagtübin 6 umnini Nnmmriebin äſuſfpen n ticinotibo 1nairscI nmber üifb hüffbin anra hereconataẽ. — . 1 — mẽti/q; expᷣſſuz oꝛe. dũ i — rũt motũ coꝛdis diſtictũ tã a deo qᷓ; a coꝛde ſeu mẽte coꝛdis.qͥ mot coꝛdis tot? fit ſuper naturalr ꝑ infuſionẽ ac illapſũ ſpũſſcti mo uẽtis coꝛ.q̃lit᷑ nulla facere poſſet creatura. ĩmo nec ipᷣa mẽs ſola / talit᷑ ſe mouere poſſʒ ;uis ſit inſtrumẽtũ ſeipᷣm mouẽs.ſʒ nõ ta li motu deifoꝛmi / niſi det᷑a ſpũſcõ. Iſte ãt motꝰẽ nexꝰipᷣe mediꝰq̃ xpᷣs eſt in mãducã⸗ te ſe digne actualit᷑.⁊ mãducãs in eo.ita ꝙ; recipiẽs iſtũ motũ/tãq; ſi coꝛda muſicalis ꝑcutiẽdo ſonoꝛe moueret᷑reddit illũ motũ ⁊ iſtũ ſonũ deo.quẽadmodũ filiꝰrecipiens ſpm̃ſanctũ a preꝑ inſpiratõeʒ actiuã pr̃is. reddit ꝑ eãdem vim ſpiratiuã quã recipit/ ſpm̃ſanctũ pr̃i.Agitꝭ̊ ⁊ agit aĩia/mãducãs actualiter digne xpᷣm ⁊ in eo manẽs.qꝛ ſcʒ taneã/eſſe ſuũ. ualis ãt ſit iſte motus facit illũ actũ ꝑ Auan⸗ ⁊ redditõeʒ ſpon gut qͥd. dixerũt a iqᷣ nõ eſſe rẽ abſolutã vel foꝛmã.vel reſpectiuã ſeu relatiuã.Alij q ẽ ↄplere ſignificabile.ſcʒ aĩaʒ ſicſe bre. Alij foꝛmã poſuerũt eſſe abſolutã de genere qli tatis. Alij tenẽtes idẽ ꝙ ſimłẽ foꝛma reſpe ctiua.addiderũt ſubiectũ denoĩare eſſetale vitaliter imutatũ ⁊ deo acceptũ.vñ nec ta⸗ li denoĩatõe/poſſet infoꝛmare ſubiectũ nõ cognitiuũ vel affectiuũ.Et qm̃ deꝰ nõ põt eſſe tał foꝛma ↄſtituẽs vl infoꝛmãs ⁊ relati na depẽdẽs/iure dãnatꝰẽ pariſiꝰarticulꝰta li poſitõi fauẽs. Silrĩ decretaliba ſũmoꝝ borikcli a de lol e ſoꝛma is btitudo.ſiue umẽ glie.nihil actu ſuꝑaddito.Nec celebᷣ rimꝰille hugo.neq; mgr ſi niaꝝ/vnq; ita po nerevoluerũt.q̃lit᷑ ipꝛoba q̊ꝛũdã ſubtilitas tz ad extremũ ſeſus apli ci ᷣbi.vnũ coꝛpꝰ⁊ vnſpũs ⁊ vnꝰpanis ſu mꝰ.Et alteriꝰluce Erat coꝛ vnũ ⁊ aia vna. Intellectꝰinſuꝑ totiꝰilli?celeſtis ſmõis no cte iouis ſcã ꝑ tria capla.Qibet exclamare cĩ cãticũ illð.Ecce q;bonũ ⁊ qᷓ;iocun dũ hitare frẽs ĩ vnũ. Sic vnguẽtũ ĩ capite ſine Paarae⸗dl freno furioſe ſe agẽs tra xpᷣo.xpᷣi aũt caput deꝰẽ.Reliqͥ ãt q̃libʒ erea tura.maxie aũt rõnalis.ẽ coꝛpꝰeiꝰ.veſtimẽ t eiꝰ.mõs eiꝰ. Mons qͥdẽ hermon pꝛius anathematiſatꝰ.⁊ mõs ſyon iuſtificatꝰ Et qd ros niſi groſus illapſus illiꝰ. Ego ros 2⁊ iſrk qſi lilin germiabit. ¶ Deniq; dat cre di.dat᷑ etiã ſciri.dat᷑ ⁊ aliq̃liter ĩtelligi.ſʒ qᷓ beatierit ⁊ exꝑiri/qũo deꝰhoſpes glioſiſſi mus/erit oĩa in oiba modis vt potuimꝰ ex poſitis. Sʒ pl docebit vᷣbũ iſtud impᷣſſuz 7. poplene viſo / toto 5 tis aut ineq̃liter ↄgnit. Buper magnificat oꝛe.totaq; auiditate fruemur Quã fruitõʒ ⁊ tꝑalis ꝑceptio coꝛꝑis ⁊ ſãguis gurar⸗ Pmnusg aſip notu⸗ Onectem us eteſtm⸗ qdraginta notulas ſeu minutias theoreu⸗ matũ qdraginta. centralis pucti poſſe manuduci.Hincẽ ex phis dei deſcriptio.ꝙ ẽ ſpera intelligibilis cuiꝰcẽtꝝ ẽ vbiq;.circũferẽtia nuſqᷓ;.¶ ¶Uni tatem dei abſq; creaturis/poſſe intelligi. Vnitatẽ dei abſq; ipᷣiꝰabſoluta entitate/ũ poſſe intelligi.¶ Anitatẽ dei nõ poſſe cõti nuo ⁊ tꝑe/ꝑfecte intelligi.¶ Unitatem dei nullaten a creaturis depẽdere. ¶ lnitatẽ dei ncario teeclnea ctn eg vᷣtuali ter includere.( eternitatẽ ↄcludere.¶ VUnitatẽ dei / non ne ceſſario quãlibet diſtinctõeʒ foꝛmalẽ intrĩ ſecã ex ꝑterei q̃ ad nos ↄcludere.¶ Unitatẽ dei nõ neceſſario ꝓductõeʒ tualẽ creatu⸗ rarũ ſupponere vl infen e.( nitatẽ q́ʒ; nu meri/⁊ oꝛdinẽ creaturaꝝ exiſtentiũ.reſerri ad diuinã q̊ʒ vnitatẽ ⁊ monadẽ opoꝛtere. ſm triplex genus cauſe efficientis exem/ plaris.et finalis. Wnitare diuinã gigne re vnitatem ⁊ in ſe ſuam reflectere vnitateʒ⸗ Pamoꝛẽ ſpiratiuuʒ/triangulo intelligibili ꝑfecte rulacnurne dei / poſſe plus aut minꝰintelligi/ꝓ libero arbitrio ſue mo tionis obiectalis:nũc ſine viſiõe creatura-⸗ rũ.nũc cũ viſione pluriũ vel paucoꝝ. Exẽ plũ de lineis/oĩb/ terminatis ad centꝝ.q̃⸗ rũ q̃libet ſi pũctꝰ centrał ad eas libere ↄtra dictoꝛie inffueret ↄgnitõeʒ aut lucẽ/poſſet intelligere centꝝ.lineis egrediẽtiboñ ↄgni nitatẽ diuinã ſeipᷣa ſe inuariabłr hũte.ↄgnoſcerevariabi lia imutablłr.mutabilia futura pñtialit: cõ tingẽtia neceſſario ⁊ certitudĩaliter.nullaʒ tñ iõ ponẽdã eẽ ↄtingẽtiã ĩtriſecã ĩ deo.ſiẽ nec tꝑs.nec locũ.nec coꝛꝑa.nec ↄplexiões nec diſcurſus.qꝛ talia ſcit ⁊ ↄgnoicit.Et h̊ eſt lapſus magnoꝝ doctoꝝ/qrentiũ meta⸗ phiſicã vbi logicꝰfacilit᷑ ſe expediret. VUni tatẽ dei poſſe diuerſiſſima ꝓducere ad ex⸗ tra.nulla diſtinctõe niſi ꝑſonali exiſtẽte ad intra: Nulla inſuꝑ variatõe determiatõis ad intra facta.Et hic ẽ lapſus hoĩm groſſi ſenſus.ponẽtiũ ncitatẽ fati aut foꝛtunã.in oĩibo. Nec valẽtiũ ꝓuidẽtie ſimpliciſſima,ʒ foꝛmã/foꝛmalr ĩtueri.neq; cũ libertate hu mane volũtatis/ipᷣam ↄcoꝛdare.neq; cum peccatis hoĩm/actionẽ dei tügere⸗ nech cũ Imitatẽ dei/ꝑ vnitatẽ nugtẽ dei neceſſario ſuã Tractatus nonus miſcdia / repꝛobati dei potuiſſe ⁊ poſſe ſemꝑ / effectuũ varieta/ tem educere/⁊ eductis puidere/⁊ ꝓpuiſa re⸗ ducere ad ſe.qdlibet ad ꝓpoꝛtõnabilẽvnio nẽ. Hic eſt lapſus phoꝝ.pᷣſupponẽtiuʒ 4 — —— ab eodẽ inqntũ idẽ nõ ꝓuenit niſi effectus idẽ. Nec ab antiq voluntate / nou effectſ̃ i — ne imutatõe volutatis. Hic eſt lapſus coꝝ qui putãt intelligere ↄꝑationẽ dei ad crea/ turas/ abſq; creaturis cõparatis. Cũ tñ iu tellectus vniꝰcoꝛrelatiui/ ncario pꝛeſuppo — nat alteriꝰ intellectũ:cãq; duo relgtiue pꝑa tionis extrema ſeu fundameta.¶ Mione nature intellectualis creature cu deo ꝑ deũ ⁊ in deo.alit ↄſiſtere/q; ceteraꝝ creaturaru nõ intellectualis nature.qm̃ ute ꝑcipiunt deũ. alie nõ. ¶ Unionẽ nature intellectual ☚0 cũ deo ⁊ ꝑdeũ ⁊ in deo nõ poſſe nec debere cõcipi / trãſfoꝛmatõeʒ ipᷣius intelligẽtie / eſſentialẽ ſz accidẽtalẽ.ꝑ habitꝰſcʒ ⁊ actus m obiectales influrſen vltales. ſeu (clari us loquẽdo :pceptiuos nionẽ aptitu⸗/ dinalẽ nature intellectualis cũ deo ꝑ deuz 8 —— ⁊ in deo ↄſiſtere ⁊ attẽdi.ᷣm triplicẽ erꝰpo⸗ tentiã / in vnitate eẽntie.q̃ ſũt vxis memoꝛa tiua.intellectiua.⁊ volitina Qnione ha⸗ bitualẽ gratificã / nature intellectualis / cü deo p deũ ⁊ in deo / cöſiſtere ⁊ attẽdi ꝓ ſtatu vie / m triplicẽ virtutẽ cheologicã. in gre gratũ faciẽtis vnitate.¶ Unionẽ actualeʒ nature intellectual cũ deo ꝑ deũ ⁊ in deo cõ ſiſtere ⁊ attẽdi/pꝓ ſtatu vie/ ſᷣm opꝑatõeʒ ꝑce ptiuã ⁊ motiuã triplicis vᷣt tis theologice in radice gre gratũ faciẽt/¶ VUnionẽ actua lẽ nature intellectuał cũ deo ꝑ deũ ⁊ in deo cõſiſtere vel attẽdi ꝓ ſtatu glie ᷣm oꝑatõeʒ triplicis dotis / in radice glie ſen gre ↄſum mne da Pglno ſil fruitio. q̃ eſt ↄſũmata ꝑceptio.¶ Anionẽ intellectualis nature cũ deo / aptitudinalẽ habitualẽ vel actualẽ in via vel pr̃ia nõ poſſe cõſiſtere vel attẽdi / ꝑ trãffoꝛmatõeʒ nature diuine eſſentialẽ / in naturã intellectualẽ creatã. ¶ Anionẽ na⸗ ture diuine cũ natura intellectuali creata/ debere concipi / illapſus obiectiuos fieri cõfoꝛmiter ſeu qdã ꝓpoꝛtõe/ad motões ſen ſibiliũ ⁊ ſenſuũ obiectales.⁊ hoc altero tri⸗ um modoꝝ ab aplo poſitoꝝ.facialit.aut ſpecularit.aut enigmatice pceptiue. Unio nẽ nature diuine cũ creatura intellectuali/ radicalit᷑ plus attẽdi ſᷣm vim tactiuã obie/ ctalẽ ꝓpoꝛtionalit᷑ ad ſenſus materiales.q oẽs in vi tactiua radicant᷑. Nã ⁊ guſtꝰeſt qͥ onẽ pᷣſcitoꝝ. ¶ Unitatẽ nem obiectalis ülapſus/ Fm vim ree p dam tactus. ſitralij ſenſus.ſuo mõ Cõſo) nat illud phᷣi.om̃e agens agit ꝑ cõtactum. VUnionẽ dei cũ creatura intellectuali/ſm vim cõtactiuã ſpũaleʒ obiectalẽ / eſſe vehe⸗ mentioꝛẽ intimioꝛẽ ⁊ purioꝛeʒ.nõ ſicut in ſenſibo. in quiba tactꝰ eſt materialiter ⁊ im/ purus. ¶ Anionẽ dei m vim tactiuã ſpũa lem oblectalẽ/ ꝑfectius purius intimius et ſuauiꝰattendi in via/qᷓ; ᷑ᷣm motionẽ obie/⸗ ctalẽ ad viſum vel auditũ ſpũs ꝑcipientis. nionẽ dei ꝑ euchariſtie ſacramentũ di gne ſuſceptũ / plus attendi ᷣm vim tactiuã —— et guſtatiuã ſpiritales.q;uis in hac vniõe actuent ſenſus oẽs ſpiritales ſuo mõ.ſaltẽ in enigmate.⁊ ꝑ fidẽ ⁊ ſpem. ¶ Unionem dei ſcoͤm vim tactiuã ſpiritalẽ obiectalem actuale / eſſe ſecretiſſimã. nec pcipi poſſe ni ſi ab accipiẽte. Sicut nec ſi ubiectũ pceptõ nis / alibi vel extra eſt. Hinc eſt illud. NHẽo eſt. dus nionẽ dei cũ natura intellectuali/g eſgaien hoĩs / niſi ſpũs hoĩs qͥ in ipſo . intellectuali / pcellere poſt xom/in mariax ↄſequẽter oĩb in patria nionẽ dei cuz natura intellectuali. remotiſſi imã eſſe a luci fero / vel altero ſiqs ſit dãnatioꝛ eo. ? conſe⸗ quẽter alijs in gehẽna.maxime qͥ ad vnio⸗ quã ſentit᷑ guſtat᷑ q;ſuauis ẽ dñs:¶ Anio nem dei cum natura intellectuali / inter bec duo extrema pr̃ie ⁊ gehẽne/ medias intelle ſe repellere rum cũ deo obiectaliter /effici ꝑ repletionẽ intuitiuã ⁊ nudã / oim ſenſuũ ſpũaliũ/⁊re⸗ dqũdantiũ in ſenſuales / tã ad intra q; exteri us. vt ſiue ingrediat᷑ ſiue egrediatnatura / tellectualis paſcua inueniat¶ AUnionẽ cõ ſummata / eſſe cũ quolibet electo ſingulari⸗ ter/⁊ tñ coĩter apud oẽs.iuxta ↄpationem centri ſpere intelligibilis / reſpectu lin earũ ctuales riclan⸗ aut minꝰ reciꝑe vła egredientiũ ⁊ in centro ↄiũctaꝝ. Sic vir⸗/ tus celeſtis influẽtie / in ſpera coꝛruptibili um neceſſario ↄiungit᷑ ad centꝝ.ĩmo verr ad deũ. ¶ Unionẽ ↄſũmatã reciꝑe magis aut minꝰiuxta maioꝛẽ aut minoꝛẽ circa cẽ trũ ipᷣm qð eſt de / virtualẽ ⁊ q̃ſi circulare pꝛoximatõeʒ. Exemplũ de circulis ſpere. comꝑatio ↄmodioꝛ eſt q; ꝙᷓ egreſſus crea⸗ turarũ fiat inſtar numeri/ꝑ addicionẽ vni tatum.qꝛ pnt eſſe ſpecies multe/ eq ꝑfecte. 8 abere varios ⁊ multiplices p varie-⸗ tate obiectaliũ illapſuũ diuinoꝝ ꝑceptiuo rũ ⁊ ſentimẽtoꝝ. ¶ Unionẽ dei cuʒ natura nionẽ ↄſũmatã oĩm electo G ,osdeſeh elnpte⸗ ſrwbin ſcoprin 1nnith 4 cllob aecn Giod mi gleguic⸗ rplun loort henad chusin ſe Noen⸗ Tewent grithe Ceenobon ſſülo ſtench⸗ Pinege Uniſeen Aſnpl gonic georſir Colglen GNpolis Duinäno 1ighous Mecokdi⸗ noso⸗ tanosr mnus⸗ abloc luominie hac pe vluce/ ſevttio ctarer ſnöed nſod noniobie, Apeenrss: Umentüdi muganni bacmiͤe oo ſdi Wonen odianen pigeſeri widen lud. ni, sqini Meenal 9 wne pepnuo na MunzE deiaz lealuci. conſen dvmo’ actinä Dro⸗ interbec Asintelle ccipe la dimdeco replcione ünlütne möam utnanni, Urnonec vſngubn gnnonen uuhnen „ Gr † nnnhl winem naenhh⸗ inoriadt Ziamun luminis/tabernaculũ pacis. Buper magnificat et oes de neceſſitate Ziũcte deo ſunt. ſicut ĩ centro linee.¶ Unionẽ ↄſũmatã efficerevt ſit de? oĩia in oĩbo/ cuʒz tradiderit filiꝰcũ ſpũ/ ſancto pr̃i regnũ.qui fõtalis eſt diuinitas ⁊ vnitas.q̃ ſimplicioꝛ aut vlterioꝛ neqͥ t in telligi. Hec eſt apli:a dionvſio declarata. Anionẽ ↄſũmatã / ſi ꝑ intellectuales cir⸗ culos accipiamꝰ/opoꝛtere ꝑ ↄuerſum mo dũ ad materiales ſperas celeſtes intelligi. que quãto maioꝛes ſunt mole.tãto effica⸗ cioꝛes in virtute. Spũalia vo quãto ſim⸗ plicioꝛa ⁊ cẽtro ꝓximioꝛa/plus hũt de in/⸗ ffuentia. Viñ beata beataꝝ ↄtinet oẽs hie⸗ rarchias in ambitu ſumpliciſſime virtutis ſue. Inde regina celoꝝ ⁊ dña angeloꝝ/di⸗ gne vocata eſt.¶ Unionẽ in euchariſtia fi guratã ⁊ ſacratã deſiderare nos et eſurie pᷣ ceteris bonis cõtẽplatiuis debere. ꝓpterea ſurſũ leuare coꝛda a ſpẽbꝰ materialibo ho⸗ ſtie/ ad xpi corpꝰveꝝ. ⁊ ab illo ad miſticũ.⁊ ab inde ꝑ eleuatiuã vim ⁊ vnitiuã verbidi uini/reduci ad ↄgregãtis pr̃is diuinitateʒ et ſimplificaʒ deitatẽ.qua nil vltra.hec eſt dioniſij VUnionẽ hãc nõ poſſe nos ↄſequi Pfecte/ſine dino illapſu/ſegregãte mentem Ab oi alteritate.curis iſuꝑ ſolicitudinibus q; depulſis.⁊ ſuꝑmũdane explicatis.vt in diuinã monaden ↄgregemur.⁊ ieffabilibꝰ ⁊ ignotis/ieffabiliterꝛ ignote ↄgregemur. hec eſt dioniſij. ¶ Unionẽ hãc mon poſſe nos ↄſequi/ niſi irruẽtia vndiq; fantaſma ta/nos mentis puritate trãſuolare pᷣualea/ mus: hec Berñ. Erras inquit ſi citra expe ctas locũ quietis/ſecretũ ſolitudis/ſerenuʒ Vnionem hãc/pcipi motu coꝛdis maxie mẽtalis eſſe p̃ſentẽ.colligi vero ſuos effectꝰet efficaciaʒ vinuacẽ/ex diuiſione ſpũs ⁊ aĩe.cũ depulſio ne vitioꝝ/⁊ refoꝛmatiõe virtutũ.in iocun ditate ⁊ ſuauitate in ſpũſctõ/iũcta magni⸗ ficatiõe dei et exultatiõe ſpũs in deo ſaluta ri ſuo. Dũ in hoc ↄuiuio/ mẽs implet᷑ gr̃a el future gloꝛie nobis pignus dat᷑. Amen. Incipit quinta par titio Per ſoliloquiũ exhoꝛtatoꝛia ad medi tationes huius ſacrameti.ꝑ notulas qui/ foꝛte ↄtemplari non ſatis ad uc ↄceſſũ eſt. Deditari cuʒ vehemẽti ſtudio animi.qua⸗ Ilis et quãtus ſit iſte/q tibi ſa⸗ Fditare nunc aĩa xpᷣiana cui cramẽtaliter nuũc offert qᷓ; magnus q; ſapi/ ens.qᷓ; delectabilis ⁊ benignꝰ.Eſuriens et pauꝑ es ⁊ nihil habens.plurima debes.iti bi nõ ſuppetunt merita vñ reſtituas.vnde diues fias. fodere nõ vales ſʒ mẽdicare nõ erubeſcas. Sit tibi mẽdicitas tua lucrum tuũ. Neceſſiias neſcit verecũdiã.ſiẽ nec hʒ legẽ. Ille tibi nũc offert᷑ ſi neſcis⸗q ꝓpterte dixit ⁊ paſſus ⁊ exꝑtꝰeſt.Ego aũt medicus ſuʒ ⁊ pauꝑ.Libi dat iſte qͥ ꝓprer nos egenꝰ factꝰeſt.vt illi inopia diuites eſſemꝰ.Can tũ tribuit ꝙ q̃i nihil ſibi retinere videretur Diues eẽ debes.cui diuitie largite ſũt imẽ ſe. Noli cadere o aĩa xpᷣiana in ũllã expbꝛa⸗ tionẽ vt dicas.Ecce ego diues ſuʒ.⁊ nulliꝰ egeo. Gciueris qꝛ miſera es ⁊ miſerabilis ⁊2 pauꝑ.ceca ⁊ nuda.⁊ eo plꝰ miſera ⁊ miſe⸗ rabilis /ſi H̊ ignoꝛaueris. ſera/ſe miſerã neſciẽte? Audi ↄſiliũ.ſuade⸗ at tibi ſaluatoꝛ tuꝰ/pñs in hoc ſacramẽto. Suagdet tibi vt emas auꝝ ignitũ.qtenus diues fias. Nõ opꝰ eſt ꝑ diuerſa vagari vt vẽditoꝛẽ inuenias. Ipe eſt vẽditoꝛ ſil ⁊ pᷣ⸗ ciũ emptõis.Suadet inũgere collirio ocu los tuos:.ipᷣe fecit colliriũ ex ſputo gr̃e ſue. ⁊ luto moꝛtalitatis tue. Suadet veſtiri ve ſtib albis. ipᷣe tibi gratis ⁊ auruʒ ignitum erit in h̊ ſacramẽto ⁊ colliriũ ⁊ veſtis.Eſu⸗ ris ⁊ ſitis.cenare vis.hoſpes nõ eſt longe q̃ rendꝰqͥ cenã dat. Ecce ipe ſtat ad hoſtiũ et pulſat.aperi ſibi ianus.cenabit tecum ⁊ tu cũ illo.O ſplendida felix ⁊ lauta cena.vbi ipᷣe qui cenat xpᷣs ſumit᷑vbi fas ẽ habere ⁊ dicere. In voce exultatõis ⁊ ↄfeſſionis ſo⸗ nus epulãtis. ¶ Gtat ⁊ pulſat nũc. q̃ſi cũ digito qᷓ eſt ſpũſſanctꝰ.nũc malleo terribil iudicij ſui. NHunc ſonitu velut aure tenuis blãdiẽs ⁊ dicẽs.Aperi mihi ſoꝛoꝛ mea co⸗ lüba mea imaculata mea.Cõquerit᷑ nõaʒ ſua qᷓ; ſuoꝝ ⁊ tuã noctis incõmoditatẽ.vñ refrigeſcit feruoꝛ caritatis.Dat h̊ intelligi. qꝛ caput meũ plenũ ẽ roꝛe ait ⁊ cicini capi⸗ tis mei/ guttis noctiũ. NHoli tardare Exur e velocit᷑.noli ſomnolenta verba reddere Aroqn declinabit ꝛ diſcec t atq; ſepe q̃ſi⸗ tus clamatꝰ obſurdeſcet.¶ Faciat cenã ſy/⸗ mon/olim lepꝛoſus nũc curatꝰ a dño. Ipſe eſt ſpũs nr/ante lepꝛoſus Miſtret martha 1 ſolicita ſit erga ſrane miſteriũ. hoc ẽ in ferioꝛ poꝛtio rõis. Maria vᷣo ſuꝑioꝛ ꝑs in ungat pedes ihu fracto deuotõnis alaba⸗ ſtro. Effundat iſuꝑ ↄfiſa magis ſuꝑ caput illiꝰrecũbẽtis. Caput ãtxpᷣideꝰ. Impleat᷑ VUv 3 lã qͥd miſeri mi Tractatus noſnus· domtua coꝛdis/ex odoꝛe vngnẽti. Ceſſet murmuratio indeſenſualis ⁊ furis.de quo fure ↄquent᷑ ynus ꝓphaꝝ.Oculus me de datus eſt aiam meã. Sit laʒarꝰ nup reſu ſcitatus ꝑ gre vitã / vn de recũbentib. Et 6 bic eſt affectc?nr̃.ſepe quatri xpo ſymon idẽ vel alter in lr̃a / ſimilis in fi⸗ guras. Accedas o peccatrix aia xpᷣiana nul la te verecũdia ꝓhibeat.nullũ in peccando modũ tenuiſti.nibil ad te moderari ẽ quo ſaneris. Sta maneas retro ſec pedes recũ bentis in hac ſacramẽtali cena. laua lacri/ mis,:terge capillis meditationũ ſanctaruʒ. Junge oſcula caritatis.oleo pie miſeratio nis inunge. Sic age vt tãdẽ merearis au/ dire.fides tua te ſaluũ fecit.vade in pace O fides.o ſalus.o vadeo in pace. ¶ Yecerũt xpᷣo coꝛꝑalit᷑ diuerſi varias cenas cũ viue/⸗ ret in tris. Fecit apud illos magna miracu la. Nõ eſt impotẽtioꝛ nũc in celis.nõ ẽ ma nus ei? abbꝛeuiata vt ſaluari nõ poſſit in mẽte / ſicut tũc in coꝛꝑe.E ſtima cenã an⸗ (o aĩa xpᷣiana)nũcex illis vnaʒ eſſe. ¶ Ce⸗ nabat apud petrũ ⁊ andreã iohem ⁊ iaco/⸗ bum / noſter xpᷣs hic in ſacramẽto velatus. Tenebat᷑ ſocrus petri magnis febꝛib⸗.im⸗ perauit febꝛi.⁊ ſocrus ↄtinuo ſunmexit ⁊ mi niſtrabat eis.⁊ tu ſpera ſiłr.¶ Cõuiua fuit apud matheũ noſter xpᷣs hic in euchariſtia CLõuenerũt publicani ⁊ peccatoꝛes.mur/⸗ murabat falſa iuſticia phariſeoꝝ qͥ cũ moꝛ bo ſuo ſenſuʒ amiſerãt pariter. Cõfitere te —— de numero peccato; aindigerii penitetia ⁊audies.nõ veni vocare iuſtos ſʒ peccato⸗ res. ¶ Audies pᷣterea ſimilẽ i domo ʒachei penitentiã.in hierico cinitate lunatica.Et vere tu lunatica es aĩa xpᷣiana h̊ in via tna immẽſi lunatici.Tu ſtulta q̃ vtluna muta ris.Lu q̃ nũq; in eodẽ ſtatu ꝑmanes.Ni⸗ bilomin? obedi dicẽti.Oꝑtʒ me hodie ma nere ĩ domo tua.feſtinꝰ⁊ letꝰ.deſcẽdat o aia Feſtinꝰſuſcipiat ihm in h ſacramẽto ſpũs tuꝰpꝛĩceps publicanoꝝ.qꝛ pꝛinceps ⁊ pꝛi mus peccatoꝝ.Dic hilariter. Ecce dñe di midium bonoꝝ meoꝝ do pauꝑibo.O heu dñe qd ⁊ q̃le eſt illud dimidiũ bonoꝝ qͥ ni bil habeo.nihil hr̃e ↄcupiſco/dum tm̃ cu⸗ pio niſi te dũ poꝛtio mea tu ꝑs mea.tu he⸗ reditas mea q; pclara es mihi. Ecce ergo dñe nõ dimidiũ bonoꝝ / ſed te totũ bonuʒ meiũ / in hoc ſacramẽto ↄtentũ/do pauꝑib⸗ hoſpitalis tui magni in hacterra moꝛãtiiũ duanꝰ moꝛtuꝰ miſcðia dei ſuſcitat?. ¶ Faciat ⁊ alia cenaz Et in altera ſcʒ in purgatorio oſitopꝝ. ſi aliquẽ defraudaui/reddo Gnanpfie temetipm qͥ vn pꝛo decẽ milibs oputanis. ⁊ in cuiꝰditione ſunt oĩa:quo ſoluẽte ⁊ ad/ quitãde/nemo põt dicere cur ita facis.tol⸗ lis qð meũ eſt.qm̃ oĩa tua ſunt iure pleno. ¶Deſiderio deſiderauit mãducare paſca cũ diſcipulis ſuis ihs paſſurꝰ.O aĩia xpᷣia⸗ na.putas deſideriũ ſuũ vt ſalua ſis iminn/ tũ ſit ꝑ gloꝛiã.vt nõ deſiderio deſideret mã ducare paſcha.ſ.tecũ ſuã cenam: Cauene dura ſis.ingrata.ruſtica.ciuilis.vt fraudei dñm tuum benigniſſimũ / a deſiderio ſuo. Hoſpes eſt.petit in hoſpiciũ tui coꝛdis ſu ſcipi ⁊ colligi.Eto bone ihu qualis ⁊ quã tus qᷓ; honeſtꝰ ſuauis ⁊ ↄmodꝰ hoſpes ad⸗/ uenies/qũñ aduenis etiã nõ inuitatus ſepe ſed inuitãs.Quid inuitatõe; cõmemoꝛo? Cõpellis.Oittis manũ tua.omnipoten⸗ tie tue actiueꝑ foꝛamẽ obediẽtialis poten tie paſſiue/in omni creatura, ¶ Sic tacta dic o aĩg xpᷣiana.⁊ venter meꝰintremuitad tactũ eiꝰ.Exurge taliter excitata.ſtillẽt ma⸗ nus tue/mirrã pꝛimaʒ.pleni ſint digiti tui minrra ꝓbatiſſima qᷓ̃ſi nihil in oꝑe tuo pu⸗/ tredinis aut fetoꝛis appareat. Moꝛtificat ocia carnalia: mirra ↄpuũctõis amarniſſima. Aperi dilecta peſſulũ hoſtioli tui.ſʒ heu te pida ſedes ſonolẽta.pena ↄgnoſcis pigri⸗ tãtis ignauie.vult certe.vult ad feruoꝛẽ ſpi ritꝰ/altiꝰinflãmare.Setis iã nũc vim elo⸗ quij ſui vehemẽt igniti.alioqͥn vñ clamoꝛ ile tuꝰ. Aia mea liqfacta ẽ vt dilectꝰ locutꝰ eſt. Nõ iã tenet᷑ aia termis ꝓpꝛijs ſic fluit cx ra a facieignis.Sic tota defſuis.tota liqſcx in amatũ. ¶ Inuenerüt te vigiles qͥ babi⸗ lonicã cuſtodiũt mũdi ciuitatẽ. dũ ꝑ crea⸗ turaꝝ noctes q̃ris dilectũ ⁊ vocas ꝑcutiũt te ſuis pulcritudinibo allectiuis.qᷓ ſunt in mũdo.ↄcupiſcẽtia oculoꝝ.ↄcupiſcẽtia cax nis ⁊ ſuꝑbia vite. Verberãt te q́;uis nõ ad moꝛtẽ peccati moꝛtalis.ſʒvenialis tñ ledũt Poꝛro cuſtodes muroꝝ / iniqͥtas ⁊ dolus ⁊ iniuſticia ꝑuerſoꝝ ciuiũ / dũ nõ talia ſed dilectũ q̃ris eo ꝙ triſticiã inferũt coꝛdi tuo palliũ gaudij tui nũquid nõ aufer̃t:Quis ſcandaliſat᷑ ⁊ ego nõ vroꝛ aĩa pauli clamat ignita. Atuero caritatẽ cũ ſuis lampadibꝰ que ſunt ignis ⁊ flãmaꝝ/extinguere nõ po tuerũt aq̃ tribulationũ multe.nec turbida babilonis flũia/obꝛuerũt eaʒ. ¶ Tranſio aĩa trãſi ciuitatẽ hãc cũ hĩtatoꝛib ſuis.nõ q̃ſiueris.an viderũt quem diligis/verberas nnin Lpebi⸗ ams ni flusbieit t Mna aoli aNlegold Plegenoi Nſopbuon pnubnnct undigut nüpaig ionipon Aecisin Ota rndehe Unglenhe ſalinomsi ſipellua hutcolign lepinss Wargrine R Efüsſ Pmecu banopan anann Ponn⸗ iointe plo be⸗ hofin givefn o Cene lerſu⸗ Imthin Mihon⸗ deiſoms inluen fieif bitoesee leanic⸗ Depie gapcli⸗ Cohtioin Rolmi hbaute ſoolsgn Güünücin e loenricane. indlac;lan⸗ isisfifuic ina ie Cnii inad türnegtmn Aemusri mmia Auimiͤ muisileti nimnln ininnluſd inirincndicn nöantir inallch iisime S ni ms; ſ Khſun — Buper magnificat potiꝰqᷓ vba bona dabũt. Eleua oclos tu⸗ os in mõtes. vbi ſunt filie hiertm. clamoꝛ ingẽs tu aud iat᷑. Filie hierlm nüciate dile cto.qꝛ amoꝛe lãgueo. Felix lãguoꝛ.⁊ ſuaui vulnerans telo caritatis. Ecce ſentis o aia quãtũ ꝓfuerit tibi ei quẽ diligis abſentia. Loꝛpebas algida.iacebas ſomnolẽta.nũc curris.nũc liqueſcis ⁊ lãguida ꝑ amoꝛẽ ad filias hierlm ignitas/anxia anhelaq; ↄuer tere. Clemẽtes ſũt filie hierim. amoꝛoſum hſit pectꝰ amoꝛis. Idcirco vba ſcintillãtia recognoſcũt. Introgãt q̃lis ſit dilectꝰtuus ex dilecto.i.dilecto ꝑ dilectõʒ totꝰ amoꝛ tuꝰ Dilecte:noĩant te pulcerrimaʒ mulieꝝ.nõ vt ſuꝑbias niſi foꝛte ſancta ſuꝑbia. Volũt ꝙ tua ſancta pulcritudo tibi cognita ſit.q̃ᷓ iam digna ſit ⁊ amari ⁊ amare.Lalem pul critudinẽ nõ decet amoꝛ niſi pulcerrimus Cẽpꝰ tibi venit amqtiũ:caue ne des amo⸗ eniq; poſt notifica rẽ tuũ indigno tuo tionẽ ſpecioſitatis ſpõſi.Tu o aĩa xpᷣiana// recte cẽſes int᷑rogata. Vbi abijt dilectꝰ? tuꝰ Myſticũ oñdis ecclie oꝛiũ.in quẽ deſcen⸗ dit q̃tidie ſacramẽtalit᷑.ad areolã aromatũ 2T in altari ſacro ſuauit redolente.vt ibi pa⸗ ſcat᷑ in oꝛtis irriguis ⁊ foꝛmoſiſſimis ſctãꝝ aiaꝝ ⁊ lilia caſtiſſimoꝝ ſpirituuʒ ad ſe tra⸗ hat ⁊ colligat ad talami celeſtis oꝛnatũ Ac cede ꝓpius ad hũc oꝛtũ imo ſis oꝛtꝰ a ꝓpha deſcript?irriguꝰ.a cuiꝰ fonte nõ deficiẽt aq̃ faꝝ. Sis oꝛtꝰocluſus.ſeruãs te ſolã ſoli. dis fõs ſignatꝰ. ne pateas adultero. Sis puteꝰaquaꝝ viuentiũ.cuiꝰimpetuoſuʒ a li bano paradiſi fluxũ/nullꝰobex peccati tar dat aut impediat. ¶ Hoꝛa eſt qtidie o aia xpᷣiana. Hoꝛa qua trãſeas ex hoc mũdo ad patrẽ.ab exilio in patriã.a deſerto afflictio nis / in ter pmiſſionis. Si retardet te coꝛ pus.liber m eſt animꝰvt euolet. Ault tecũ ihs facere paſcha ſuũ. facte illi cenaculum grãde ſtratũ in dilatatõe ⁊ amplitudie coꝛ⸗ . enare ignabi. lauabit pedes diſci uu ouloꝝ ſuoꝝ.qͥ ſunt diſciplinati affectꝰtui. Dint ipᷣi nouelle oliuaꝝ/in circuitu mẽſe dñi.quoꝝ ⁊ mater ẽ ſapietia.vxoꝛ ſpũs tuꝰ deifoꝛmis. Habitet ipᷣa ſicutvitis abũdãs in lateribo dom?tue.Ego inqͥt ſicẽ vitis fru ctificaui ſuauitatẽ ⁊c. Quid deniq;; Ciba bit oẽs / ex adipe frumẽti.Dicet. Comedi⸗ te amici ⁊ bibite ⁊ inebꝛiamini cariſſimi. Zrepidas timoꝛe: Tandẽ / hic timoꝛ ali⸗ qñ pellẽdus eſt foꝛis a caritate.Cogitas te tantis indignũ myſterijs: Cerie necex me momęẽzta que pr̃ poſuit in ſua ptãte. mus in hac pte. ißp̃m de lãguido moꝛtuũ. citer. Hõ eſt nouũ abſcõſuʒ a ſapiẽte.qꝛ oc digna fies. Digniticet te opoꝛtet qͥ te inui⸗ tat ad ſe. Oignifica bit aute/ſi ſtudueris ea que diſplicẽt oculis ſuis a domo coꝛdis ex pellere.Enitere pᷣcoꝛ hic⁊ nunco aĩa mea/ pararete ſi te ↄgnoſcis imparatam. Caue diutiin ſterqlinio fecis moꝛtifere voluta⸗ ri/ſub expectatõe cra ſtini.Quid ſcis ſi cra ſtin? eluceſcet tibi dies: Quis ſuper hac re ur. reddet te ſecurã.Hõ eſt biuaane vel pe/ ſus ita collige.ſi ↄſcia tibi nõ fueris i dimẽti legitimi.quo minꝰeuchariſtiã ſuſci pias.Cur tãto te bono pigra ⁊ ingrata pꝛi uabis: Si remoꝛdẽs accuſet tecõſcia.cur penitẽdo.curimpedimẽta tollẽdo/poſſete nus nõ intẽdis? Cur nouis te laqueis/ma uoluis. le ierege ſtulte ↄtẽnendo/ te rurſus in⸗ udio qͥd rũdeas.frigida ſũdiſpꝑ ſa ſuʒ. carnalis ſuʒ.exagitoꝛ curis.ſcrupu⸗ lis inqᷣetoꝛ.moꝛdeoꝛ ↄcupiſcẽetijs.fides im becillis ẽ. nutat ſpes.caritas refriguit:q̃ mi hi ↄuẽtio cũ hoſpite tanto:? Imo vero q̃ ti bi curatio/ niſi ſub medico tanto. Si te ſa nã iudicares.opꝰ medico nõ haberes iure repelleres a teEnbln penin appꝛoba DStupuit ad capturꝗ piſci um.ſubintulit tremẽs.Exia me dñequia peccatoꝛ ego ſum. Tanto magis o peire ſi peccatoꝛ es/retinẽdeſt medicꝰ ſanctificãas ⁊ peccata tollẽs a te.Quãto ſapiẽtiꝰ/pecca toꝛ ʒacheꝰ/qui feſtin gaudẽs ſuſcepit ̊m ad ſe. Deniq; q; pꝛudenter hoc fecerit/data ſalus oñdit.¶ Cẽturionis(O aia mea) ſili tudinẽ inducis.quã in hũilitate tua ꝓcliui oꝛ es imitari vtinã nõ ex ignaui ꝓcraſtina tione. Dicat inqͥs ihs tãtuʒ vᷣbo ⁊ ſanabit puer meꝰ. Affectꝰſcʒ rõnalis.qͥ iacet parali ticꝰ. ⁊ male toꝛquet᷑ſufficit hoc.non iptret tectũ meũ.nõ intret ad me vt remẽorẽt pec cata mea ⁊ intficiat de puerũ meũ.reddẽs irges ꝑtina⸗ caſiones querit.qͥ vult ab amico recedere. Si vera te humilitas cõpeſcit a ſuſcipien⸗ do.cur eadem te nõ impellit in obediẽdo: Vocat te de ad mẽſaʒ ſuã. ↄpellit etiã ꝑ b⸗ uos ſcʒ pᷣlatos de ecclia qñq; intrare/tꝑib⸗ inſtitutis. vt ĩ paſcha. Statuit xpᷣs teſtam̃ tũ hoc eternũ ⁊ nouũ dicẽs. Hoc faciie in meã ↄmẽoꝛatõeʒ.Si te retrahit ĩidignitgs tua maioꝛ alliciat conſiderata dignatio ſua.Caritas.miſericoꝛdia veritas mititas Av 4 9 ritis tuis / etiã ꝑ mille milia noꝝ ſa tages Tractatus decimns ateß; benignitas. Accede ⁊ dic E. iſcöia et veritas tua/ſp ſuſceperũt me. grot“, an nõ agit ſtultiſſime:cui tãtũ diſplicet defoꝛ/⸗ mitas egritudis ſue/ ꝙ aſpectũ vel aduẽtũ boꝛret medicãtis man aliene. dũ medicin nitat. oftert. puocat. aſtat. vt ſuſcipiat᷑ ſa⸗ net. ¶ Deblilis es o aia xpᷣiana.ſurge ↄme de. bibe ĩ meſa ſapie. in arce ſyon. aut ſi po⸗ tius inueneris te ĩ deſerto ſolitudis meſtã/ ſi tedio vite huiꝰ moꝛibũdedeiectã. Sur⸗ ge ↄmede? bibe ⁊ ãbulabis in foꝛtitudine cibi illiꝰvſq; ad montẽ dei oꝛeb in mẽſa re/ fectõis etnalis.¶ Eſurit daniel inllacu leo nũ cetus ſcʒ fideliũ in purgatoꝛij lacu mer⸗ ſoꝝ. Fer pꝛãdiũ meſſoꝝ laboꝛãtiũ in eccia viato. refocillabit eos cibo iſte tiꝰ.qꝛ ꝑ te datꝰ eſt ⁊ oblax /in altaris alueolo: ad cetũ deſiderãtiũ nũc in lacu degẽtiũ. Poꝛtabit in momẽto.⁊ hoc in cincinno vno capitis tui.qͥ cincinnꝰ eſt vnica metis ad eoꝝ refe⸗ ctionẽ intentio. ¶ K an voluẽs ⁊ reuoluẽs coꝛ tuũ.ad excuſan/⸗ das excuſatões.vtinã nõ in pctis. Pꝛepa⸗ tũ ait vult medic coꝛꝑalis infirmũ ſuũ fie/ ri ꝑ euacuatõeʒ humoꝝ coꝛruptoꝝ.pꝛiꝰ q; cibet eũ antidoto ſalutari. Scit illũ ãpho riſmũ.egra coꝛꝑa q̊ pł?nutries/eo mag le/⸗ des. Còſonat apls q̃ſi pconiſans ⁊ arcens indignos. Pꝛobet aũt inqᷣt ſeiᷣm hõ. Nil plane ↄdixerim vᷣbis tuis iſtis.O aĩa xpᷣia na. nõ ꝓhibeo ſʒ pcipio pᷣparatõeʒ. S tal ſufficiat!vt plena nequaq; pᷣmit pfectaq; ſanitas exigat᷑. Cõpatit᷑ſecũ vita ſpũałlan guoꝛes qͥ nõ ſunt ad moꝛtẽ.Tales non au get moꝛbos.ſʒ tolliteuchariſtie gratioſa ſu ſceptio. ¶ Nolo vt diiudices te dignã iſto ſacramẽto/etiã ſi calida.ſi feruẽs.ſi trãquil la.ſi in pace ſpũs. ſi ſtabilis in fide.ſi ſpe gaugẽs.ſi efficax ⁊ vigil in ope.ſi caſtitate. ſi ſobꝛietate pollẽs.Alioqͥn ↄdemnabit te SAun⸗ pꝛauum te iudex tuꝰ cõpꝛobabit. c iid ingemiſcis ad hec⁊ ſuſpirabunda amas cuz Suſanna. anguſtie ſunt mihi vndiq;: Caue ne ſic erraueris. Patet exi⸗ tus ⁊ egreſſus amplus.Deſere te.⁊ ꝓijce te in manꝰ ſalutaris tui. Nõ eſt crudelis.non inuidus. Curinuitãs te nõ ſuſcipiat te.et ſuſcipiẽs nõ ↄſeruet ⁊ ſanet: Cõſiliũ tñ eſt. vt recũbas in nouiſſimo loco.vt cruceʒ ab imo tota mẽte ↄſtringas. Poꝛro ſi conſcia fles veſte te nudatã nuptiali.hic illã confe ſtim poteris ab inuitãte rege ſi petieris/im petrare.ↄtemptꝰſolus deſit. ¶ Sʒz ſola fa⸗ Kndes o aia pigritans. btꝛio furoꝛe ſuccẽdi. taſijs aut phoꝝ argutijs impetit᷑ fides ·:ſi curioſitas acceſſerit cũ ſerpẽte dicẽs. Cur iſta ⁊ iſta ↄſtituit deus/cur nõ maniteſte ſe pᷣſentat deꝰ.cur pñtia diuinitatis nõ ſuffi⸗ cit: Qualis ſit ẽ hic coꝛꝑis xpᷣiivbi caput vbi pedes:.ſi coꝛpoꝛeis nos intuet᷑ oculis: ſi audit ſi mouet᷑: Dic ad hec oĩa fide ſim/ plici.xpᷣiana ſuʒ.catholica ſum. Deꝰ oĩa q cũq; voluit fecit.deꝰ oĩa quecũq; fecit ⁊ di⸗ xit vere dixit ⁊ bene fecit.ſit nomẽ eiꝰbene⸗ dictũ.ſit in eccłiefide meritũ meũ.ſit acceſ⸗ ſus ad ſacramẽtũ. Eir tu maria mater eu chariſtie.qꝛ mater gre.mater pia miſeroꝝ. qꝛ mater miſcõie.Tu ↄtra tales verſutias tales fantaſias.viles ↄcupiſcẽtias. viliſſi⸗ mas nec nominãdas blaſphemias.tu nos ab hoſte ꝓtege. Et quia moꝛimur aſſidue (quid eĩ aliud quotidianꝰdefectłꝰ coꝛruptõ nis q; quedã ꝓlixitas moꝛtis)tu continue nos hoꝛa moꝛtis huiꝰ ſuſcipe. Sis ſuſce/ ptrix omniũ qͥ filio fidenter dicimꝰvnuſqͥſ q;:dñe ihu.ſuſcipe ſpiritũ meũ. Si te mi⸗ ſerante ⁊ opitulãte/ſuſcipimꝰ filiũ tuum.in euchariſtie ſacramẽto/ ꝓfecto ille nos ſuſci piet ⁊ incoꝛꝑabit ĩ myſtico ſuo coꝛꝑe.Cre⸗ dimꝰ⁊ mauducamꝰeũ diligimꝰ: ſperamꝰ. ⁊ ipᷣe mãducat nos.qꝛ ſibi nos incoꝛpoꝛat ic tecũ ↄferens o aia.Dic ſi introiero in domũ eccłie/domũ vtiq; meã ſi coheres ſuz fili/ cui' dom hec ẽ. Inueniã victimas imolatas.qꝛ vnicã ꝓ omnib hoſtiã pꝛeꝑa tam. Inueniet᷑ menſa ſapiẽtie poſita.⁊ mi⸗ xtum vinũ.Sic cibata /ſic potata/deſidera bo in iocũditate ſpũs/iu innouatõe iuuen tutis / verbigena fieri. Nõ enĩ eſt pꝛius aa apta venire ad oſculũ pignoꝛationũ verbi niſi fuerit ab vberibo ĩebꝛiata ſuis ꝗᷓ fragrã tia ſũt vnguẽtis optimis/amoꝛoſiſſime al locutõis. VUñ ſentit᷑ ſicut oleũ effuſũ nomẽ ſuũ. Vnñ adoleſcẽtule nõdũ apte viri copu le.ſtimulos inchoãt amãtiũ ſctõs/intra ſe ſentire.necnõ amoꝛis amoꝛẽ / igneo ſz ſo⸗ es debitꝭ.o aĩia mea.miltis nimis.⁊ apð cre ditoꝛes ⁊ exactoꝛes qͥ ꝑurgẽt.dicẽtes. Red de qð debes. Ecce nihil habes ex te vñ re⸗ ſtituas.niſi foꝛte paꝝ olei deuotõis. Qla⸗ ma ad verũ heliʒeum in h̊ ſacramẽto. Dñe vim patioꝛ.rñde ꝓ me.liberabit ipe te ꝑ in fuſionẽ olei/in vaſa viriũ coꝛdis tui.q pñ/⸗ tabũt filij tui.affectꝰſcʒ pij ad ihm.cuiꝰno/⸗ mẽ eſt ſic oleũ effuſũ. Creditoꝛ pꝛimẽ craa tio,cui te totũ debes.ſic̃ab alio nihil bẽs⸗ Slurimis obligata E Schuce ngiaple glelodil potpan Oind gen inbocalann dinfinno⸗ ſos Geplin glitenul zge ageabe ſtaniu nievehiese enlicie Müeruc ſinuͤru gücton ſebeneoe Venitendn tgleq ſuſa ecbobo benodulae noͤcchibest ſanoüſeaan olisq penen bonmenscon ſondeckle batnpuin Gena⸗ cuini Pönemir⸗ ptionede⸗ J foni,cin ſConigi ſgezune ipeniurn ugenuo centoesg lopceb. ceceen lnignard ſnn) winmpor Deſinmeao riſicobaes pboſen itpoſin tn woran deiin uuſneiſhi Mmorblinr olichivni/ iirnigt tirism. mioſſ ncis. lamnit Bionind Mie enteni, luiniii Nunpmn i Scous eſt recreatio.a q̊ b habes queto⸗ ta ꝑieras.Tertiꝰ eſt baptiſmalis adoptio. que nõ data eſt cuilibet nationi.Quartus poſt tot pctã penitẽtialis iuſtificatio et ab inferno liberatio queʒ milies demerueras Nuintꝰ gratuita bñficioꝝ largitio. noĩati in hoc alcaris ſacramẽto. Gextꝰ ꝓpximoꝛũ dãnificatio.in ↄmiſſis.in amiſſis.in omiſ ſis. Geptimꝰfutura beatificatio.cui cõſe⸗ quẽede/ nulla ſũt digna tuoꝝ oꝑa meritoꝝ. ¶ ſʒ ecce venit:ad h̊ͥ ſacramẽtiũ xpᷣs qͥ fa⸗ ctus ẽ nobis ſapia creãs.recreãs ⁊ adoptãſ Juſticia iuſtificãs.ſanctificatio mũdãs et implẽs.redemptio debita ſoluẽs. Deniq; via vehẽs ad celum.veritas dirigẽs.⁊ vita beatificãs. ¶ Buſcipe pueꝝ ihm ſacram̃ talitervt ſuſcipiat te miſericoꝛditer.faciẽs ſpiritũ tuũ eſſe iſrł puerũ ſuũ. Suſcipe re⸗ gnũ celoꝝ ſe cõſule ſicut puer amplexabit te.benedicet tibi. Dicet.Sinite paruulos veniread me.taliũ enĩ eſtregnũ celoꝝ.vnũ talẽ qͥ ſuſcipit.me ſuſcipit. Nec mirũ qꝛ tu idẽ es o bone ihu qͥ ſuſcipis ⁊ ſuſceptꝰ ha⸗ beris dulcis hoſpes aĩe.dulce refrigerium. nõ echibes te vidẽdũ.ſed S endũ.ſed gu⸗ ſtandũ.ſed amplexãdũ. ¶ Au aĩa mealſic ouis q̃ perierat redẽpta.repoꝛtataq; ꝓpꝛijs humeris.comedis nũc domeſtica de pane ſuo.⁊ de calice bibis.doꝛmis ĩ ſinu ſuo.ha bet teꝓ filia.ĩmo ꝓ ſpõſa.imo ꝓ mr̃e verbi gena.cui miſtrare dignat᷑ ⁊ ſubiectus eſſe. Nõne mira ſuſceptio? Yiet ſuper hac ſuſce ptione/dragma ſequens. Suſcepit iſrael Incpit tractat/x. ſuper illo. Duſcepit iſrahel puerũ ſuũ. Et gum ⁊ notulas ſeptuagintaſex. UVſcepit iſrł pueꝝ ſuũ.Exhila⸗ reſce tu qͥ ꝑieras in adã totꝰiſrł. Exulta in iubilo coꝛdis ⁊ laudi bboꝛis. Exulabas expoſit ꝑpdi⸗ tioni.cecitas ceciderat in iſrł. Erraueras ſiẽ ouis q̃ perijt. Videbat᷑ dñs oblitꝰ mĩe ſue q̃ iurauerat abꝛae dicens. Per memet ipᷣm iuraui qꝛ feciſti hãc rem.⁊ nõ peꝑciſti vnigenito tuo ꝓpt᷑ me. In ſemie tuo bñdi⸗ cent᷑oẽs gẽtes. Clamabat vniuerſus ꝑdi⸗ toꝝ cetꝰ. AUbi ſunt mie tue antiq̃ dße. Ee ce cũ eẽt rex ĩ accubitu ſuo qͥeſcẽs ĩ ſinu pa⸗ tris. nardꝰ tua(o pulcerrima ⁊ ſuauiſſima femia ꝝ)dedit odoꝛẽ ſuũ:ſic odoꝛẽ agri ple frater q;iuſte.qᷓ;alacrit id e Finis nõ hic ſtetit. Subdidit ei.? Aahren duplex parritio. Peima firp dlale lo rem ſuauiſſimũ totiꝰ honeſtatis tue/virgo ſãctiſſima/nata ex ſemie abꝛae. Pꝛopterea recoꝛdatꝰeſt miĩe ſue antiqᷓ.ſicut locutꝰerat ad abꝛaã ⁊ ſemini eiꝰ in ſecula. Miſit ↄti⸗ nuo ⁊ ab intimo ſinu diuinitatis ſue/ filiũ ſuũ.qͥ ad liberandũ ſuſcepturꝰ hoĩem/non hoꝛruit tui virginis vterũ. Hoc deniq; eſt. ꝙ magnificãs dũm cũ exultatõne ſpũs de⸗ pꝛompſiſti iubilãs ⁊ erũpens in canticuʒ. Duſcepit iſrłpuerũ ſuũ. ¶ Diſcipulus. Dic obſecro rõeʒ echoꝛtatõis tue pntis/ſu per hac notla cãtici marie ygbemẽtiꝰ habi te/qᷓ; in exoꝛdio ernn C alia bficia dei magna valge/ꝓ quibo pſal lebat inuẽcula nr̃a in h̊ pſalterio decacoꝛ⸗ do.magnificãs in aĩa dñm cũ ecultatione ſpũs in deo ſalutan ſuo. Magnificabat ꝗ; reſpexerat hũilitatẽ ancille ſue.q; beata di⸗ ceret᷑ ꝑ oẽs generatões.qꝙ feciſſet ei magna qͥ potẽs eſt ⁊ ſanctũ nomẽ eiꝰ hoc q̊ ad ma gnitudinẽ dei in ſe ⁊ ad ſingulare bñficiuʒ collatũ in maria. Pꝛocedebat ↄñter ad in ſinuatõeʒ alioꝝ ſub generali narratõe bñ⸗ ficioꝝ.ſub tropicis antithetis.iũgẽs cum mĩa pietatis/timoꝛẽ ſeueritatis.cũ diſꝑſio ne ⁊ depoſitõe ſuꝑboꝝ/ exaltatõʒ humiliũ cũ eſurie ſatiãte/ſaturitatẽ inanẽ Tandeʒ oĩno ↄcluſit vt oꝛatrix Ziine hoc ver bũ. Suſcepit iſrł puerũ ſuũ. eſt ad pa.no. Abꝛa.⁊ ſe.eiꝰ in ſe. Finis(vt phia te docuit)pꝛimꝰ eſt ĩ inten⸗ tione.vltimꝰ in executõe.Pꝛeceſſerũt plu⸗ ma ſuſceptõeʒ iſrł pueri dñi ꝑ incarnatõeʒ inter q̃ fuerũt nũciatões ꝓphetie.q̃s maria ſuſcepit dñs iſrł pueꝝ ſuũ. cipu Nũquid videt᷑ecõuerſo text euangelice lo cutõis notare crebꝛo dicẽs. Hocãt totũ fa ponit ↄſũmatõeʒ accepiſſe tũc imn cuz ctũ eſt vt impleretſcripture phaꝝ.¶ Da ge ndder vias cois gloſatorr r vt po itũ hic/dici ꝑ ↄſequẽtiã nõ ꝑ cãm pꝛĩcipa lem ⁊ finalẽ.Sub h̊ ſenſu ſcripture ſũt im/ plete.qꝛ talit᷑ factũ eſt nr̃e redẽptõis myſte⸗ riũ. Sed in ꝓpoſito quicqͥd dũs locutꝰeſt pos ſanctoꝝ/finẽ accepit cũ ſuſce.iſr.pue. ſuũ. Hinc totiẽs de ſuſceptõne tali/nũc ad lraʒ/nũc ꝑ allegoꝛiã/mõ ꝑ tropologiaʒ/ſe⸗ pe ꝑ anagogiã/ ſãctoꝝ vnuſqſq; meminit ↄſonãs ad hoc bũficiũ. Suſcepit iſr.pue. ſuũ. At eſt ilð. Suſceptoꝛ me deꝰ Jacob. 92 nicui bñdixit dñs. Odoꝛatꝰeſt de pr odo ecerim. Sunt inten⸗ Diſcipuus. Tractatus decimns Etillud. Dicet dño ſuſceptoꝛ meꝰ es tu.et iteꝝ. Adiutoꝛ meꝰ tibi pſallã.qꝛ dñs ſuſce⸗ ptoꝛ meꝰ.deꝰmeꝰmĩa mea.Quare mia mea 2 recoꝛdatꝰmie ſue/mihi dedit illã. 1 ſcipulꝰ. Copioſiſſimã cũ diſſolutõe dubi⸗ tatõis facte/materiã veusedis apuiſti/ ð ſu ſceptõe dignatiua dei. ¶ Ogr.· Imo ſire⸗ cogites.q;merito ſic incideri meꝰvt rpᷣianꝰ/dei dono/q T ſacras ab infaã tia lr̃as nouit/ↄſiderabat freq̃ntes ſcriptu raꝝ voces ſub hac ſnia Memẽto finis Re coꝛdare nouiſſima. Memẽto iudicij mei. Etqꝛ moꝛs nõ tardat. Etab ecclia. Me⸗ dia vita ĩ moꝛte ſumus.Exꝑiebar h̊ idẽ q̃ti die in moꝛtiba hoĩm etiã magnoꝝ ⁊ cariſſi moꝝ. Aiaduertebã tutũ eẽ ↄſiliũ ſapiẽtis. Anñ iudiciũ para iuſticiã.Et qꝛ bonꝰfinis nõ ẽ quẽ nõ pᷣceſſit bona vita. Subibat⁊ illð. Ad aliquẽ ſcõꝝ ↄuertere. Quid młta Pꝛopoſuit mihi ſpũs/exẽplũ vniꝰſcõꝝ.c⸗ꝰ in moꝛte fuerat hoc vbũ. Dñe ihu.ſuſcipe ſpm̃ meũ. Perenſſit ilico coꝛ meũ/ſuauis qedã ⁊ ſpõtanea deuotio/ſuſpirans mecũ ⁊ dixi. O ſi daret᷑ h eſſe vbũ meũ ſilr vltimuʒ dñe ihu ſuſcipe ſpm̃ meũ. Suggeſſit pin⸗ de coꝛ meũ in me.Cõſuetudo inqͥt ẽ altera natura.Cõſueſceĩ vita.qð ꝓtinꝰoccurrat ĩ moꝛte dũ curſus vite tue coget dicere. Cõ⸗ ſũmatũ ẽ.Dic vᷣbũ vltim xpᷣi.Pr ĩ ma.t.ↄ. ſ.m. Jũge ſupplicãs cũ illo mag ꝓtomarti re ſtephano. Oñe ihu ſuſcipe ſpm̃ meum. ¶ Diſcipulꝰ. Jocũda ſi narratio.¶ Mgr. Cõfirmatõeʒ hʒ ab üũlo qͥ duriſſim ad baptiſma ſuſcipiẽdũ/ ꝑ ap⸗ poſitõeʒ floꝛũ ðᷣ altari eiuſdẽ ſtephani ſub puluinari capitis ipᷣiꝰ doꝛmiẽtis delatoꝛũ repẽte mutatꝰẽ ĩ virũ alterũ.qꝛ tetigit deus coꝛ fuũ. Suſcepit de ſpm̃ eiꝰad fidẽ bapti ſatꝰ. ⁊ deinceps vſq; ad vltimũ fuit in oꝛe ſuo hocvᷣbũ.cũ neſciret ſtephani illð fuiſſe nouiſſimũ.Dñe ihu ſuſcipe ſpm̃ meũ Va de ⁊ fac ſiłr. ¶ Diſcipulus. Fiet ita.ꝓpicio mihi deo cũ olbſctis eiꝰ⁊ ſtephano. Jue/ rat iſte mos meꝰ:tñ dicã in om̃i recollectõe mea ad deũ cũ nouiter ꝓfitẽtibo. Suſcipe me fᷣm eloquiũ tuũ ⁊ viuã.⁊ nõ ↄfũdas me ab expecatõe mea.adinua me⁊ ſaluus ero gr. Salubꝛiter id effeceris. ſum?eni nos xpiani/ de numero illoꝝ q̊s aſpnabat᷑ phariſaica iuſticia.⁊ iõ iã nõ iuſticia quia phariſaica.qꝛ h̊ pctõꝛes recipit. Suſcipit nos benignꝰihs i religiõe ſua cũ camamꝰ2 Hiſcipulꝰ? Cur illud ẽ/pᷣcoꝛ eloq̃re? ¶ Ogr.· Spũs 2. Jocũda ſimł ⁊ exẽplaris ẽ H Abba pr. Sumꝰp dũ viuimꝰĩ ea nouicij: Zꝑs ꝓbatõis habemꝰ, vſq;qͥ venit dies p feſſiõis faciẽde coꝛã abbate nro deo/ꝛ cele⸗ ſtiũ ↄuẽtu toto.vt tũc habeamꝰ vocẽ ĩcapi tulo.ſtallũ ĩ choꝛo.cibũ ĩ refectoꝛio.lectulũ in doꝛmitoꝛio.Cõſtituit h̊ ⁊ ↄſtruxit offi⸗ cinas mags. abbas nr xpᷣs ſue abbatie. dũ pẽderet ĩ cruce ꝓ nob nouicijs.Oꝛatoꝛiuʒ Pr igſce ilł. Capłm. Latronẽ ↄfitentẽ ab ſoluẽs Amẽ dico tibi ⁊c.· Doꝛmitoꝛiñ. cu⸗ rã mr̃is iohi iq̊ gra totã linquẽs.Clauſtꝝ clamãs ⁊ ſtãs ꝑſeuerãt ĩ cruce.Refectoꝛiuʒ dicẽs. Sitio. Cellã ꝓbatõis vſq; ad ↄſũ/⸗ matõeʒ dicẽs.Cõſũmatũ ẽ.Deniq; nil ſuꝑ eſt niſi ꝓfeſſio ĩ mãibo abba. nõ ſᷣm carnẽ ſʒ fᷣm ſpm̃. Dicẽdo.Pr. In man?ꝰtu..ſp. meũ.Et oꝛãdo. Dũñe ihu ſuſcipe ſpm̃ meũ ¶ Diſcipulꝰ. Nimiũ heu miſeros dixerim bos nouicios:ſi ꝓfeſſiõis hoꝛa dũ venerit audiãt.nõ ſuſcipiãvos Diſcedite a mema ledicti ĩ ignẽ eternũ. Quo ↄ beatiſſimi q̊s mĩa ⁊ veritas ſuſcipiũt.Audiẽtes. Venite bñdicti pr̃is mei: 3 reuertamurvt oñ das qͥs ẽ iſte puer iſrł ̃m lr̃am.qͥs ſᷣm alle⸗ goꝛiã.qͥs ſᷣm tropologiã.qͥs ſᷣm anagogiã ſic añ tãgẽs/nõdũ elucidaſti. aggiſter Iſrł vnlralis ẽ ſᷣm carnẽ pplłs vñn xpᷣs car nẽ ſũpſit. NHuſq; ei ĩgelos appᷣhẽdit.ſed ſe men abꝛae ĩ maria. Iſrłẽ alter lr̃alis.ꝑ rep miſſionẽ.pplłs gẽtiũ.qͥ vidit lucẽ magnaʒ Hüc ppłm ab ipotẽtia.ab ignoꝛãtia:a ne⸗ qᷣcia.ab om̃i turpitudie ⁊ inꝗnatõe/ ſuſce⸗ pit deꝰin ppłm acceptabilẽ.doctũ.ſanctũ. pulcꝝ.incoinqͥ natuzʒ.vt rexpotẽtiſſimꝰad regnãdũ.vt doctoꝛ ſapiẽtiſſimꝰad erudien dũ.vt ſpõſus ſuauiſſimꝰtotꝰpulcer ⁊ deco⸗ rototꝰdeſiderabił.Cui diceret. Deſpõſabo te mibi in fide.qꝛ caritate ꝑpetua dilexi te. Deniq; repudiato carnali iſrl/ ſpiritale ſu⸗ ſcepit gẽtilẽ pplłm tãq; iſr pueꝝ ſuũ.¶ Di ſcipulꝰ. Mõ me latet qͥn milta pnt lralit᷑ h qᷓ ri.de vocatõe gẽtiũ iudeis repbatis.Trãſi ad allegoꝛiã. Bugf Sbecrn, eã / ipſa gẽtiũ ſpirital vocatõ. Nihil eĩ ꝓhibʒ eüdẽ textũ/plures ſiml ↄiungere ſenſus.qͥꝝ qͥli/ bet tñ erit l̃alis.qᷓ;uis ſit allegoꝛic⁊ moꝛa lis. Ptʒ ex illo. Exegypto vocaui filiũ me um. Et iteꝝ. Iſrł pꝛimogenit me. vñ iſtł lralis ⁊ allegoꝛicꝰipe panit᷑ vn expᷣs.¶ De mũ iſrael moꝛalis ⁊ anagogicꝰ/figurat᷑ in pſonali iſrł/qͥ ⁊ iacob dictꝰẽ.qͥ bñdictionẽ pris accepit ebeccealilio, ͦ icala n mort vidit. duodecim priarchas genuit. qp * = üüüfde ge O; 6ſonhtünor⸗ ginarti Ounblen ſobaun⸗ iUooutin Prudel ſnpronn Ufnononen ſdnpeucen Pouonnſen ierindeänen cGindenot nen wipnta Gniiwnerit lick eigon ncocgorck GSaN Apioo Gioducere deivernl deſpoh rcſiitte Leletco: Ouenied uuſnen lenolatots h⸗ Col cgalem ſchecchſenit laborrdole faronädii Gaborde⸗ nnle o ceps. Vnn tibtmiſcen nucnu gbonie ſnigpan dudie dinmnmn wörifniͤ⸗ änn SNINNe . Emasfl ignoriinan mnängöe ſiilS l doai ſni⸗ potenſirn in Menddga we uler den n. cho xpenndimn ri f ii Di mnufiithi bns Diſ numnmudi 7 4 lägntdi ſennns ugnieine oroniflin ntmetis e ſhu! Senan. e pnicheer Pphinn ſelſe Anfls Gtlcen Guper magnificat prdictionẽ angeli mutato ſibi noje / gliat? eſt dicens. VUidi dñm facie ad faciẽ ⁊ ſalua facta ẽ aig mea.Et aplłs. Nos inqͥt reuela⸗ ta facie głiaʒ dñi ſpeculãtes/trãſfoꝛmemur de claritate ĩ claritatẽ tanq; a dñi ſpũ.Tro pologiã ſimul ↄſpicio cũ anagogia lucẽte in puero hũili ⁊ obſeqoſo iſrł ꝑſonali.Elu cidanit omne myſteriũ anagogicꝰ iſte Ri⸗ chardꝰde.xij.pr̃iarchis. cludẽs ad benya min adoleſcetulũ in mẽtis exceſſu Potero foꝛtaſſis abbꝛeuiato ſᷣmone aliq̃ poſt que⸗ rere. Sʒ vehemẽter mouet̃animꝰad h̊ my ſteriũ cũ auctoꝛitate apli noniſſime poſitũ cũ ſcriptũ nouerimꝰ. Hõ videbit me hõ et viuet. NHec b̊ paſſim cuiꝰ diciũ ẽ ſed moyſi oꝛãti videre faciem dñi. ¶ Diſcipulus. Quaſi nibil añ notaueris ĩalijs tractatuł. ⁊ ſuꝑ h̊ cantico de cognitõe dei. Nũcitavi deris nouꝰ? inſciꝰꝑſcrutari velle. ¶ Dg Materia hec(crede mihi)⁊ iam vet??tz tũ ſemꝑ noua. Conoꝛ iudicãs obedire hiero nymo monẽtiDiſcamꝰin tris q̊ꝝ nobiſcũ ſcia ꝑſeueret in celis. Oꝛo cũ Augaddũm Nouerim te nouerim me.Et certe ſi nõ no uerim deũ nec me noſcã. Querebat in cãti cis aĩia deunota Indica mihi quẽ diligit aĩa mea. vbi paſcas.vbi cubes ĩ meridie.neva gari.i.vane ⁊ inutilit᷑ agi incipiã.ſupplen⸗ dũ eſt te ignoto. Qui gliat᷑ ait ꝓphavice ði in hoc gloꝛiet᷑ſſcire ⁊ noſſe me.Deniq; hec ẽ vita erna vt ↄgnoſcãt te deũ verũ ait xpᷣs ad pr̃eʒ. Noli ꝓpterea te in admiratõeʒ coꝛ dis ducere/ſi pꝛidie ſi q̃tidie/ circa viſionẽ dei verſoꝛ.ſatagẽs vnꝰ eſſe generatõis illiꝰ de q̃ pð.Hec ẽ generatio q̃rentiũ dñm q̃rẽ tiũ fa.dei ia.Et iteꝝ.Tibi dixit coꝛ meuʒ. exqͥ ſiuit te facies mea.fac.tuã dũe requiraʒ templatois aut aꝑte viſionis: etet᷑ coꝛ querentiũ dñm ad oſculuʒ oꝛis. Ouerite dñm ⁊ ↄfirmami ꝑ cõplexũ amo⸗ ris.querite faciẽ eiꝰſꝑ.qͥd n e ciũ cõ⸗ iſcipu⸗ lus. ¶ Collaudo deſideriũ tuũ ſimul⁊ ſtu diũ.quale me decet.maxie duʒ occupat me ſenectꝰ ſeniũ.Et qͥd ampliꝰ in ſeculo / niſi Aaboꝛ ⁊ doloꝛ: Unde ↄſolatio /niſi qꝛ miſe rationũ dñi cũ ſua veritatis agnitõei/recoꝛ daboꝛ: Depereãt oẽs iſte queſtiones infi⸗ nite.qbo pꝛidẽ fruſtra laboꝛaui.dicã dein⸗ ceps. Vnã pecij a dño.a q̃ vna/qͥſqͥs auer tit/miſcet ſe neceſſario qᷓſtionibo infinitis⁊ intermialibo. Si auertit᷑ volũtas ab vna p ma bonitate/ↄtinuo miſcet ſe q̃ſtionibo in finit ꝑ cupiditatẽ inſatiabilẽ. Intellectꝰ ꝑ facie ad faciẽ vidẽtes? ¶ gẽ. ſciẽdi curioſitatẽ. Potẽtia vel memoꝛia/p inquietã mutabilitatẽ. Sit igit᷑ nobis ſꝑ dulce q̃rere faciẽ dñi.Aut ſi nõ dat᷑ cõcupi⸗ ſcat aĩa nr̃a deſiderare ſicut ceruꝰad fontes aquaꝝ ad te deꝰ. Sitiuit aĩa mea ad te fõ⸗ tem viuũ. Dicebat ad hãc ſiłlimdinẽ ꝓphᷣa Sed q̊uſq; ſities o ꝓpha.Sane.donec ve⸗ nia ⁊ apparebo añ faciẽ dei. Dñe auertiſti faciẽ tuã a me ⁊ factꝰſũ ↄturbatꝰ ſilis deſcẽ dẽtibo ĩ lacuʒ.ſuſcipe me dñe pueꝝ tuũ iſrł aut ſi nõdũ ſũ tali dignꝰ noie pueri tui iſrt ſuſcipe mevt dignũ efficias.qꝛ tali honoꝛe dignerũ/quẽ tuvolueris honoꝛare. qͥ cle⸗ mẽs en ĩ quẽ tibi placuerit.ſuſcipe vᷣbũ tuũ in bonũ. ¶ gr.¶ Exq̃ͥ votũ ẽ vnicũ coꝛ dis nr̃i/q̃rere faciẽ eiꝰſꝑ.nec mutuo q̃rimꝰ ſi nõ inuicẽ ðᷣ deo loq mur.colloqmur aſſi, due.q̃tinꝰſit ĩ medio ð ſe loq̃ntiũ.Oñqʒ ſe foꝛtaſſis.ſaltẽ ſub ꝑegria ſpẽ.aꝑiet intelle: ctũ.inffãmabit affectuʒ. Poſtremo coactꝰ ad euchariſtie mẽſa/ſe cogſci faciet. vel ſal tẽ rapti ĩ fraccõe = frãgim?ce lebꝛãdo.¶ Diſcipulꝰ.¶ Dic idcirco qͥd ſi bi vult anagogicꝰiſrł. Vidi inqͥt dñm fa⸗ cie ad faciẽ. Cõcinit paulꝰ.nos ãt reuelata facie. Quid ẽ aliud reuelata facies/q; viſio nuda facial? Cur dic ſpeculãtes ⁊ nõ iũgit 1. aciẽ vie Og ¶Doces rñſiõe/dũ pꝛudẽt᷑ introgas. ¶ Diſcipulꝰ. Qualit᷑ ita q̃ſo.nũqͥd ſapiẽt᷑ intcſum Ougr̃.¶ Aiaduerte qũo ſi facies eẽt penitꝰ reuelata.put ĩ pria fulgebit/nõ eſſemꝰ ſpe⸗ culãtes ſʒ ↄpᷣhenſoꝛes. Rurſus ſi nihil gie Pean vuern coe⸗ ſtatũ vie ↄferret᷑ nõ fieret Pilitvuli Idaritatẽ/ tanq; a dñi ſpũ.(¶ Diſcipulꝰ¶ Cuũ ẽ G̊ apire.¶ Ogr Dubioꝝ iuolucra qd euoluit ⁊ diſcrimĩat ſi nõ diſtictõ? Diſtiguamꝰ ̊ ð plici facie. de łplicivelamie.ð ᷑plici ſpeclłatõe.ð tpli⸗ ci claritate.ð t᷑plici trãſſoꝛmatõe. ¶ Diſci pulꝰ. Auſculto. ¶ gẽ. Habes ex poꝛib cplicẽ ĩ triclinio coꝛdis hoĩs faciẽ eẽ fᷣm tri plex hitaculũ ſiue cenaculũ. Facies mẽtis ſuꝑioꝛ ẽ.ſacies rõis media.facies aĩe ñ illi ferioꝛ. ¶ Diſcipulꝰ. Hemi traditũ pꝰ ſu iſto. Diſꝑſit ſuꝑ.mẽ.coꝛ.ſui.Studuipꝰ mecũ phiaʒ ↄcoꝛdare iuxta cooꝛdiatõʒ ha⸗ bituũ qͥnq; /nobᷣ ꝑti inſitoꝝ:ꝑtĩ adqſitoꝝʒ. ncr⸗ ⁊ pꝛudẽtia pꝛimũvẽdicãt cenacu lũ. Scia ⁊ intellectꝰ ſcᷣm tenẽt.Sapiẽtia velut in arce ſedet.in ſupꝛemo cum mente vel ſpiritu vel animo retinens pꝛicipatuʒ. us bꝛutal obediẽtꝭ rõi q̃ ðꝛ poꝛtõ rõis in CTractatus decimns ¶ Dagiſter. ¶ Solerter egiſti colligens ec auditis alia nõ accepta.Ariplex ↄſequẽ ter accipe velamen. Lerte fidei velamẽ pꝛi ma que ſola ſoli deo nata eſt ↄnecti.Et ne⸗ bulas patit᷑ aliq nõ in ſe intrinſece ⁊ eſſen tialiter.ſed f̃ᷣm quid ⁊ accidentaliter.ꝓpter molem ⁊ nebulas coꝛpis. Vnde ſolicitudi nes velant memoꝛiã. fantaſmata intelligẽ tiam.ↄcupiſcentie voluntatẽ. Velat᷑ aliter ſecũdo facies mẽtis eminẽtioꝛ.nõvt pꝛius excoꝛruptione coꝛꝑis.ſed ex ſtatu viatoꝛũ Sic facies hoĩs pꝛo ſtatu nature inſtitute recipiebat velamẽ ſaltẽ in ſomno. ſalteʒ in quotidiano coꝛꝑis obſequio.vt non tota claritate faciei ſue ferret᷑ſemꝑ in deũ. Vela tur aliter tertio facies mẽtis/velamie quo⸗ dam:nõ tam poſitiue q́; negatiue. ⁊ nullo modo pꝛiuatiue.Tale velamen (vt accipi as faciliꝰ que dico)habuerũt angeli incoꝛ⸗ poꝛei.pꝛima moꝛula vie ſue.pꝛius q; rape rentur ad gloꝛiã felicitatis eterne.¶ Diſci pulus. ¶ Bed quid vel quale velamẽ erat Baagiſter. illud: slane volutas dei. nolens ſe facialiter ⁊ obiectiue ꝑ eſſentiam ſuã nude apire.Eſt igit᷑iſtud velamen ter⸗ tium/ſemꝑ apud viatoꝛes de ↄmuni lege. Eſt pꝛimũ apud omnes ꝓ ſtatu nature de ſtitute.qñq; totaliter.qnq; plus aut minꝰ. niſi fuerit ablatũ ꝑ gratiaʒ ſpecialẽ.qualit᷑ fuit ĩ te o maria beata ⁊ bũdictiſſima femi⸗ narũ.Alterũ videlicet ſcõᷣm velamen men tis/quale fuiſſet nõ in angelis ſed in paren tibus pꝛimis dũ ſtabant innocẽtes /poteſt auferri minꝰde ↄmuni lege q; pꝛimũ.ĩmo nec arbitroꝛ ꝙ a te digniſſima et pulcerri⸗ ma fuerat totaliter dũ viatrix eſſes/ euolu⸗ tum vel ablatũ.ſed crebꝛo.ſed ſepe.ſed fre/ quentiſſime.tollebat᷑ pꝛo loco ⁊ tꝑe.quan⸗ tum ſtatus vie moꝛtalis tolerabat. (¶ Di⸗ ſcipulus. ¶ NHon obuio ſi non aſcribas pᷣ conia iſta digniſſime feminaꝝ/que necec⸗ cleſia ſibi tribuit. ꝑ que poneret᷑ exrra vie ſtatum.neq; enĩ ſimui ⁊ aſſidue poterat nõ eſſe viatrix ⁊ eſſe. ¶ Wagiſter npler amplius nota ſpeculũ.quia dicit᷑ ſpeculan tes.cui ↄiunge triplicẽ claritate.· Anũ ſpe culũ eſt cũ claritate ſua qð indidit natura. ⁊ induſtria poliuit.quale fuit apud phos quo ad intelligibilia ꝑ inueſtigatõeʒ natu ralẽ.q;uis mixte fuerint multe nebule.imo tenebꝛe erroꝝ. Nõ tũ opoꝛt et dicere cũ ali quib/ ꝙ nihil ſpeculati fuerint veritatis. etiã de deo ⁊ intelligẽtijs. Sciebãt ſaltẽ ꝗ; deus no erat lapis aut bꝛutü. Kurſus alte⸗ rũ nota ſecũdo ſpeculũ.ꝑ ſuꝑnaturalẽ irraꝗ diationẽ ſuꝑ intellectũ humanũ/cũ limpi⸗ dioꝛe ⁊ ſincerioꝛe claritate qᷓ; poſſit natura ſola vel induſtria ꝓpinare. Deniq; tertium accipe ſpeculũ cũ ſua claritate qð intime la tet.qð ab exterioꝛib nequit aſſumi totalit᷑ Sed oĩs hec claritas filie regis ab intꝰ eſt introꝛſus valde.ad quã non admittit᷑alie⸗ nus. Bibe de aquis tuis pꝛioꝛ. iubet ſapi⸗ ens Coꝛ qð nouit amaritudinẽ anime ſue in gaudio eius nõ miſcebit᷑alienꝰ.Nõ eni gaudiũ habet intrinſecus oꝛtuʒ ab amariꝰ tudine coꝛdis in cõtritione/qui nõ ſimilit afficit᷑ in doloꝛe qui vertit᷑in gaudium., Diſcipulus. Fre la dicis. ſed nõd tioꝛ Fne ↄcipiam YFac maniteſtũ ſi po tes. ¶ Magiſter. ¶ Bi manikfeſtationem expectas doctrinalẽ ⁊ diſciplinale/pollice⸗ oꝛ hoc facilitereffecturü ſi diſcipulũ quaſi ex medijs ſeu locis extrinſecis.videlicet ex auctoꝛitate dicẽtis qð ⁊ ex iſta maxia Cui libet exꝑto in ſua arte vel ſcia credendũ eſt Tali loco ⁊ maxima:fides innixa deo ⁊ ec⸗ cleſie que regit᷑ ſpũſancto / ſtabilit. Si vo nõ ↄtentus iſta noticia/tibi queſiueris de monſtratõeʒ euidentẽ. aut noticiã intelle; ctualẽ ex termis /aut expimentalẽ pceptio⸗ nem. fruſtra(ne dicam ſtulte) conabimur. Haniteſtiſſima ſumit᷑ratio ex alijs in no- bis exptis.qᷓ nemo põt extra ſe tradere exꝑi ri.nectñ abſq; exꝑientia pñtſciri. Tale ſpe culũ/talis ſua claritasnete ſuſpendã diu⸗ tius)eſt vnio ꝑ guſtũ ⁊ tactũ ſpuũalẽ.q̃vnio dicit hic ꝑ anagogiã ſuſceptio iſrael pueri dñi dei. Per apli dicit᷑traffoꝛmatio. Di⸗ citur in cãticis oſculũ ⁊ amplexus.Dicitꝑ pſalmiſtã adheſio ⁊ inheſio. Jungitadhe ſioni ſuſceptionẽ. Adheſit inquit aĩa mea poſt teme ſuſcepit dextera tua.Hec ẽ mu⸗ tatio dextre excelſi. Hecactio vel deductio ſpũs.¶ Diſcipulus.¶ Bultiplices licet talia centies noia/no ad intelligentiã ſatis erũt. ¶ Magiſter. ¶ Verbü lates in mẽte nõ aliter põt extra pꝛodi qᷓ; ꝑ voces.maxiĩe qñ eſt verbũ tale quale deſcribit auguſtinꝰ Verbũ inquit eſt noticia cũ amoꝛe.Dixe⸗ rit aliqͥs fidus tibi. Noſco Johem ⁊ amo eum.cõſentis ei.⁊ foꝛmas in te credulitatẽ de noticia cum amoꝛe.quãa intueri:i.intus equẽter audiui talia qua um dicere vales niſi men puerũ te pᷣbueris.Crede pꝛimo moꝛe diſci puli.ſeiueris ita poſtmodũ q̃ dicent᷑ ſalte,z ir Euneme nrͤ neit⸗ invsenit ibiige⸗ ſglienn de ocept Gint en boncagrn (müan⸗ ienis /h delecl⸗ per ſii ſoſenti 4 4 7 ſocſinn ina funtphion ptiebonud Corcit Peichm eswteſu gioleq fodedee thr ſenec poluenin⸗ ep ſoni lircczin Iioasoi rüüſennt ls eniſina Powrati/ indigtipe⸗ acgationeſ manzſuſfi eretſcbi nöcuride ſtostct ſurgene itgiali ütſoli. bnapale⸗ rdeleagt ſDiase ilcepinh oneali co mnotingpis u.ern nasgent bepiens. ierzſiſi diſticey ſandide henode norcäintcle mennligechto econadin, moerAbsinro Wiſemaargi tgitſen Tee. nereſuſpancidi aiüſpüleinn ſcchnoiſ inifunmod moens del õ Neitingetintd. is DMH wo feldellcn Balhindii ineligenniſfͤ— tilnaunn öbrest ebitnni cemrdr cnin tueri vel aſpicere fas nõ habes. Nihilo/ minus enitere tecũ in coꝛde tuo. Johem illũ diligere.vniet dilectio te Johi.nõ pꝛi Super Magniticat. ꝛ aliena dilectio.ſʒ tua. Genties intra coꝛ/ſuſceptionẽ ipᷣiꝰ Johis.nõ iã aliena ſʒ int? ꝓpꝛia exꝑientia Cõuerte ſiłitudinẽ hanc ad vnionẽ cũ deo.ꝑ ꝓpꝛiũ tuuʒ/non galienũ amoꝛẽ.ſenties in te/qͥd habeat ſua uitatis/qͥd virtutis/vᷣbũ hoc anagogice de te. ad te.⁊in te ꝓlatũ. Suſcepit iſrahel pueꝝ ſuũ. 1nõ am⸗ ro/ſentiã tale nihil ſuaue vel iocundũ Siſcipls. Cur ſi nõ amaue Mg. repetã altiꝰex intimis phᷣie pꝛinci pijs ꝗſi ñ iã credas auctoꝛitati ſʒ rõni cõ uincẽti. Triplex eſſe genꝰ boni/diffinue runt ph̊i- ꝑ nature voces edocti Bonum vtile.bonũ delectabile.bonũ honeſtũ Co gnouerũt vlteriꝰ.ꝙ res inaĩate tendũt ꝑ appetitũ natalẽ inditũ.adbon ũ dũtaxat eis vtile.ſicut ad loca ſuiↄſeruatiua.⁊ ad glia/ ſine qbo eſſe vel bñ eſſe nõ pñt. doꝛ/ ro de delectabili bono nihil habere dicũ tur.ſic nec triſtabili.niſi ꝑ trãſſumptões voluerimꝰample nimis loqͥ Res aũt aĩa te/ꝑ foꝛmã ſenſitiuã in actu fundatã/ten dũt qͥ deʒ in bonũ vtile.qð dũ ſequũtur ⁊ illud eis ↄiungit᷑/ſentiũt delectatõeʒ. ita vt iã ferant᷑ in ꝓpꝛiũ bonuʒ qꝛ delectabile eis.etiã ſi nõ eſſet vtile.imo nociuũ ſepe. Natura tñ/plus ingeniauit delectatõeʒ in aĩalibo/ꝓpter oꝑationẽvtilẽ/qᷓ; ꝓpter de lectationẽ ſuauẽ.vñ ſi haberet alal nutri/ mẽtuʒ ſufficienter ſibiꝰiũtcuz.ſi pꝛeterea gnaret ſibi ſile adoſeruatõʒ ſue ſpẽi/nat᷑̃a nõ curaſſet adiũgere ðᷣlectatõʒ in ſſibo gu ſtus ⁊ tactꝰ/plꝰ q; in igne qͥ fertur ad locũ ſuũ⁊ generat ſibi ſile ſine delectatiõe. Si aũt aĩalia/dimiſſo ſibi vtili.vł ſue ſpeciei ꝗqrũt ſolũ ðᷣlectari.fit h̊ͥ pᷣter intentõʒ nat᷑e Pncipalẽ Si vᷣo ↄiũgũt vtuq;/nõ errant vt delectatõ teneat oꝑatõʒ ⁊ foueat ( Di ſ.Dicis ea q̃ phie ↄſonãt.⁊ expiẽtie con clude ꝓinde.qꝛ delectatõ nõ fit ſine oꝑati one aliq̃/cognitia ſimulz motiua.qꝛ nec motiuavis ſola ſufficeret płꝰ qᷓ; i reb ſine dia. Nec rurſus ſola diſcretia ſine motu vtutis appetitiue/ſatis eẽt ad ðᷣlectatiõis oꝛiginẽ ¶ Ogrẽ. enſes acute.poꝛro cer nas acuti volo. q̃lis ſit hec ↄbiatõ ſᷣſus xcipiẽtis? appetit mouẽtis. Nec ideoq̃ſi ueriʒ ſi ſint due potẽtie realrꝛ eẽntialiter diſticte vł ſola ratiõe Sufficiet ꝙ ad can ſandã delectatõʒz / mutuo ſe pſt uponüt Diſcipulꝰ. Rreſuponũt ſcio n aliter qᷓ foꝛma lraꝝ/pᷣſuꝓponit oclm dirigẽtem et manũ mouẽtẽ.vbi neutꝝ ꝑ ſe ſufficeret Mgęr. Exeplũ placet. etſi ñ pẽitꝰ adeqtũ Exẽplũ alid ẽ ð libtate arbitrij.q̃ ñvnã ſʒ duas pᷣſuppõit potẽtias.aut potẽtie vniꝰ eẽntial.duas rões. Ouero tñ q̃ potẽtia p us occurrat ad cauſatõʒ ölectatõis axꝓpꝛe heſiua vł motia/aut ſi ſit pẽit res eadeê/iq rit᷑ ſub q̃ rõe pus ipᷣa ↄcurrit. łappᷣbẽdẽ do vl mouẽdo: Wihe Lur hoc inque ſtiõzʒ vocas:cũ vis a ppetitia aĩal/nõ mo⸗/ uet᷑ niſi pus obiectũ ſit apꝛehẽſũ ⁊ ſibi pᷣ ſentatũ. ꝓpterea ⁊ nõ ob aliò vocat᷑ aia Hg̃. Quid ſi tibi mõſtrauero.ↄuerſuʒ oꝛdinẽ inueniri.Exẽpli gra.in hoĩe qͥ po tẽtiã hʒ reflexiuã ſuꝑ ſe/ ðlectat᷑ ipᷣe ĩ obie cto ꝑ appꝛehẽſiõʒ ⁊ vim motiaʒ volũtatis Eõuertat⁊ reflectat appꝛeheſiuã ad ↄgno ſcẽdũ qͥd ⁊ ql ſit hec ðlectatõ/cauſata exꝑ ceptõe pᷣmaniũctõis obiecti conuẽientis cñ appetitu qͥ vis motia ſoli / vt ſit nõ cõ gnitia nec ꝑceptia.Attẽde ſolerter ̊ dẽm Cuiꝰ ignoꝛãtia Hincõſideratõ/młtosfal/ lit ⁊ inuoluit. Heſciũt em ſecernere id qd attribuat᷑ vᷣtuti motievt ſic/avᷣtute diſcre tiua.2 B ꝓpter ↄtinuitatẽ mutuã ⁊ circun cũdatũ me tñbꝛis inueni.ne ↄgnoſcerem illd dilucide.ꝗad qdð (qᷓntũ iã ↄiecto) ducer me ſatag. ¶ Ogr. Nil admirãdũ.ſi di/⸗ ſcreta ↄiũctim.⁊ ↄiũcta diſcreti.ↄcipiant gliter ; opoꝛtet ↄfuſio ſubſeq̃t᷑. Cõcedis ꝙ in pᷣma cauſatõe ðlectatõis/ncce ẽ vim gAppꝛehẽſiuã in actu ſuo pᷣcedere. ſi nõ tꝑe m oꝛdine nat᷑̃e. Nũc aĩaduertere poſtq; 8 lectatõ cauſata ẽ ſi vis ↄgitia ↄnoſcit hãc Slectatõʒ!ↄſtat ꝙ inde ↄſequat᷑ noua öᷣle/ ctatõ ⁊ ręflexa.q̃ fit vt hõ ſciat ⁊velit ſę vᷣle ccari. ¶ Diſc.. Lõſtat et expiri ꝓtinꝰ licet ſilr a ñ ꝓteruo nec di vnicuiq; nõ ꝓteruo ¶ Mgr. Quero nũc „ colo qᷓ cauſa p̃cedat oꝛdie natali ꝑceptõʒz öᷣlectatõis iſtiꝰ ſecðᷣe reflexe. vty appetitꝰ vł vis ꝑceptĩa ſenſus qut ĩtellectꝰ.¶ Biſcj. Videoꝛ apte rñder ſi dixero ꝙ ad hãc dᷣlctatõis ſcdᷣe ꝑceptõʒ neutra potetiaꝝ ꝑ ſe pᷣmo.ſola ↄcurrit.ſʒ vtoiũcte fuerĩt ⁊vnite ad pme ðᷣleccatõis ¶ Mgr. Cõſeqͥt ̊ ſcᷣa ꝑceptõ/ad vniõʒ nũc obijcit/hñdã reflexe ſuꝑ ſe ꝑceptõʒ Vtriq; cauſe ↄcurrentꝭ. nec potuiſſet aliũ de ꝑcipi reſlexa ðᷣlectatõ / niſi ſiumpler poꝛ inceſſionẽ ſeu coexigẽtiã ( Diſc. Vinꝰ ex ill vſq; nüc fui. Vñ frequẽter ůbatũ ⁊ cir/ eſſet. Diſci. Neq̃o ↄtradicere. perge ſi. placet ad tertiũ bonũ.qð honeſtũ nõiat Mgr B ꝓpꝛiũ ſoli nate intellectuali eſt. vt ad bonũ honeſtũ ſoluʒ ꝓpt᷑ ſe moueat᷑. etiã ſi nihil iñ vtilitatꝭ nihuq; ðlectatõis oꝛiret᷑.q;uis in ſe tñ ſũme ſit vtile et dele/ ctabile Honeſtũ inqᷣt tulliꝰeſt.ꝙ ſua nos vi trahit ⁊ allicit ſua dignitate. Finis ita qʒ nate intellectualis eſt/ vt ſuſcipiat᷑ ad bonũ honeſtũ q̊ ſolo fruat᷑. ⁊ in illo dele/ ctata qͥeſcat Nulla ad hũc fint attingit ir rationabl creata.qꝛ nec ad illũ creata ẽ me morãduʒ intelligẽgũ ⁊ amãdũ ¶ Coõtem plabar altiſſimã hãc/⁊ pulcerrimã vᷣita/ tv᷑c.o altiſſima ⁊ pulcerrima feiaꝝ.Hac in ſinuaſti / vũ de ſolo iſrael q; ſua interpᷣtati one ðꝛ videns deũ vel viſio dei/ↄpleuiſti cãticũ tuũ. Suſcepit iſrael pueꝝ ſuuz Diſci. Propoſueras inter diſtictiões añ dictas. de facie. de velamine. de ſpeclo. de claritate / giſtictuꝝ te inſupꝑ de traſfoꝛma tione ¶ Mgr. Apte recolis. ſil ⁊ alia ſũt de ſuſceptõe pꝑ anagogiã (quã ſuſceptõeʒ trãſfoꝛmatiuã dicimꝰ) addẽda poꝛibus. ſeules interim ab inaͤſitiõe.⁊ ſuper hac ſuſceptõe trãſfoꝛmatiua tredecim ↄſide/ ratões accipe. = uſceptio Sci iſrael tranſfoꝛmatiua/ſicut nõ ꝓpꝛie dicẽda eſt gñatio vel tranſſubſtantiatio.ſic nec pꝛo pꝛie eſt natalis alteratio. Gnatio q pe tẽ dit ad introductionẽ foꝛme ſubſtãtialis q̃lis nõ introducit᷑ in hac trãſfoꝛmatõne quã noĩare poſſum deifoꝛmeʒ.q;ꝛ foꝛma impmit᷑ diuinit m̃ti q̃lẽ nõ hʒ ex nat᷑a v ſola induſtria. Sʒ neq; mutat᷑ aliq̃ res eſ ſentialiter in aiaʒ quẽéadmodũ pãis traãſ- ſubſtãtiatur in coꝛpꝰxpᷣi. Poꝛro nat᷑alis alteratio / fit h abictõez foꝛme poꝛis orie. ⁊ hoc in melłi vel in peꝰ. ¶ Buſceptio vᷣocrãſfoꝛmatia ðᷣifoꝛmii/ñ pᷣſuppõit aut reerit hmõi variatõʒ ſᷣm zoörias q̃litates Silat᷑ id circo mag i llũinatõi ſol ĩ celoꝛ medio ꝑuio atq; ꝑſpicuo. Sica luĩe ſu- no / illuinari ðꝛ tã vniuerſal q; ꝑticlarꝭ ec clelſia/ ſica ſole lũa. ¶ Buſceptõ trãſfoꝛ matia plꝰ? aſiſtit ĩ ꝑceptõe vnitia qᷓ; ĩi ãore ſolo ꝑ ſe łĩ ↄgnitõe ſola Veritas iſtaoclu dit᷑ ex colloqͥo pᷣꝰ hĩto:qͥ q̃ſiuiꝰ ðᷣlẽatõnis oꝛiginẽ/etiã ſenſuał Deꝰitaq; cũ ſit ſũmũ bonũ / obijcit ſe mediate łimediate dilẽto iſrael puero ſuo /ſub triplici rõe gnali.bõi ſcʒ honeſti delectabil ⁊ vtil. Aut ſub alijs loquẽdo termis/ illabit᷑ in mẽ tẽ vt pulcri tudo ſeu foꝛmoſitas.vtiſuauitas.vt ſalu⸗ bꝛitas Eſt deniq; deꝰ imẽſa lux in q̊ tũbꝛe n ſuntvlle Joh̃is teſtionio.Eſt aut ꝓpꝛie tas lu ſe ↄĩcare ſeu diffodere/pvniuerſaãa ſperã ſue actiuitat Spera vo dine actiui tat?/ ĩmenſitas⁊ eternitas ſua.cuiꝰcircũ feretia nllaten extra ſe eſt. Viñ eternitas q́ᷓi extra termĩos entitas vł vnitas. Sic ide ẽ peit cẽtu circũferetia Sic ifinits ĩ do magꝭ ſᷣm re ðꝛ poſitie qᷓ negatie.No men vᷣo videt᷑ negatm̃. Siẽ eõ de finitate q̃ vocat᷑ termiatõ ſic qꝛ fines habeat vltra q̃s ꝓgredi nõ pᷣt Eſt igit᷑ hec negatõ q; ne gat infinitas/q̃i nõ finibilitas. Noſtivo logicã/ꝙ duplex negatõ reddit affirma tõem Sed ꝓſeqmur qð cepimꝰ.lux dina iĩcat ⁊ ꝓducit ſuã ſpẽʒ ꝑ totã ſe ſimillimã ſibi ⁊ eqlẽ ꝓpter qð bʒ pulcritudiĩeʒ infini tã de q̃ ſapiens.Pulcritudinẽ eiadmira bit᷑ oclus Nã oclo maxie ↄuenit ð pulcri tudine iuditiũ.ſiẽ alijs ſenſiba ð ſalubꝛita te ⁊ ſuauitate.ꝓpterea ↄꝑat᷑ bono honeſto bonũ pulcꝝ qð nec ðᷣlectabił nec vtilis vt ſic includit rõʒ. Amaret᷑ em etſi necvtilis Eęęt nec delectabilis aliũde q; ex ſe. Poꝛro ſi dina pulcritudo /ſolũ ſe offerret indiui duo creat᷑e rõnał intuẽdam ſiue pluri/ſo lus itellecruat ocub/ index eſſet. n guſt aut tactꝭ/qua ſuꝑ re ſeq̃t alia ↄſideratõö. Buſceptõ traſfoꝛmatia / ſi pfecta ſit / H ſuppõit indiuiduo create ronalis illapſũ fieri vᷣbi lũinoſi/qð eſt ſpẽs adeq̃ta ſue lu ci.⁊ hoc ſᷣm vᷣtutẽ actiuã ſũme ꝓpoꝛtiona⸗/ tã.⁊ ſᷣm opatõem ꝑfecte replẽtem oẽm in digentiã pueri iſrł. ad hãc traſfoꝛmatõeʒ ſuſcepti. Placʒ itaq; ſpẽi pulcritudo.etiã ppter ſe ſolã. Sʒz vᷣt ſpẽi/agẽs pꝛopoꝛtio nalrxr ĩ poteẽtiã receptiuã ſuauitateʒ iducit Sicut ⁊ oꝑatõ replẽs indigẽtia/affert ſa lubꝛitate Habes igit᷑ bonũ honeſtũ ĩ pulł critudie.hẽsdelcabile in ſuauitate.habes vtile ĩ ſalubꝛitate.hẽs piñ bonũ oẽ ð qͥ ac — 7 — moyſen dñs.Oñdã tibi oẽ bonũ. Coclu dit iten / ꝙ ſuſceptõ craſſormatia / oſiſtitiẽ ↄcurſu oĩs boni et ſi nõ foꝛmalxr ſaltẽ xtu alr ⁊ eminẽt.hoc aũt tale bonũ /in hĩtib- deifoꝛmiby eſt ſola gra gratificãs aut glie 2ſummate ſctificãs uſceptõ tran⸗ foꝛmatia/ nũq; potuit ob tineri niſi ꝑ gæ tiam dinitus in fuſã ꝗᷓ radix ẽ oĩs traſfoꝛ matõis deifoꝛmis ⁊ ſurſuʒ vnionis.õ tinet aũt vᷣtualit in ſe fidẽ ſpem ⁊ caritat? c ceten hitibo lũinoſis et affectis. taliter ſlen coltinca enteſt ſconiſn oninb ilian ſenincoſ neosh Abiefie wgi viighöͤ ſelunten ſipnnit nuleqſes deren. mil lio ſewti niciſimaie, nurſllitudi Aocſtßs. zomihiapnn ngvochil Zatcadof Rocisor⸗ gichchatr lenetiiſin ſiaga ſuſee mädpcn Um ſonger ntiarpo.⸗ iohoſolt Sih ſſni June cggeo⸗ Miiſkſpüs ſän iine N a⸗ nero n wbi ſoretniſt ſugcnde ſuſecpno ꝛgenit wiſe omige S fni munithiinn ntzolei W Anien köak don mſuepiun ch o ſ RDM ni. igimnſß fnalsiup agnſuenn fine ornonn amoni icriſmnig illanmtotd xnmnm unnmin mrirgiſtti mnurſllifti nni inbich ODiichönn umt reois, u sO * ſeel tis aſſecuti. Super Magnikicat. ſuo mõ q̃liter eſſentia anime oꝛiginaliter ↄplectit᷑ ſuas vires O mittat᷑ interim ſili tudo ð diĩua eſſentia/reſpectu triũ ꝑſona rũ.reſpectu ĩſuꝑ oĩm rõnũ/ꝑfectioneʒ in dinis dicẽtiũ.qꝛ nulla creata ſimplicitas iſti pᷣt adeq̃ri vel par eſſe. uſceptio trãſfoꝛmatiua actualis/ñ ↄcedit᷑ de cõi le ge ſiue exercitio actuali mij. faciẽdo qð ĩ eẽ ad hãc ſuſceptõʒ.ſaltẽ ꝑ obic cuiuſſli/⸗ bet ablatõʒ Exẽplũ inſuꝑ nat᷑ale foꝛme ra rõal introductõe. qᷓnsatales diſpoſitõs pᷣ ſuppõit in coꝛꝑe Cõſideret᷑ ex hac duplici ↄſideratõe ſtatĩ.q; abſq; miraclo nõ fit ſu ſceptõ trãſfoꝛmatia maxiĩe qtificãs.nihil/⸗ ominꝰ illã aſſerere/nõ fit certũ euidẽter ſi ne miracłoſa reuelatõe. ꝓpter ↄſiles moti ones q̃s hʒ nat᷑a ꝑ hitꝰ adqͥ ſitos ĩ foꝛmeſ ad hitfide ſpe charitateq; foꝛatoshĩc he retici ꝑtiaces.hic ñnllłi ĩfioᷣles hĩc pcẽores vãigloſi ð ſuis ſẽtimẽꝭ ſepeↄfũdũt᷑ ĩeſtia tõe ſua.relat᷑i ſuꝓplitiũvñ pᷣmiũ magnũ⸗ↄ ſeqͥ putãt. Hincẽ illud Cadẽt a latere tuo mille q; ſe ð latere ꝓximos arbitrabãt᷑ Et decem. milia a dextris tuis ſtatũ xpᷣiãita Buſceptõ trãſformatiua/ viciſſitudĩeʒ hʒ recipcã.⁊q̃i circlare.Vti mur ſilitudie palpabili ex ſcpt᷑is. Dixit ĩ A pocꝭ.xpᷣs.Ecce ſto ad hoſtiũ ⁊ pulſo.ſi s mihi aꝑuerit ianuã. introibo ad eũ et cenabo cũ illo ⁊ ipᷣe mecũ. fit ꝑiñ illud de gmatica hoſpes qͥ recipit ⁊ qͥ ſuſcept hẽt᷑ Audis ꝙ vpᷣs intrat vt hoſpes in aiam. aĩaz ciba t yt ipᷣaʒ ſuſcipiẽs.Et certe ſicẽ tenẽdũ ſimł ⁊ admirãdũ.nõ iã ꝑ ſilitudizʒ ſi ad ſuſceptõʒ euchariſtie trã eãus QOui mãducat (inqͥt xpᷣs)meũ carnẽ⁊ bibit me um ſanguinẽ in me mãet q̃i hoſpes ſuſce . . ptꝰa xpᷣo.Et ego in illo q̃i qͥ ſuſcipit᷑ ĩ mẽ tis hoſpitio. Felix nimiũ puer iſi rbhoſpi te tãto.Felix munere duplicato atq; fcip co. S uſcipit iſrł deifoꝛmis nr̃ ſpũs/pue rũ ſuũ. Jure ſtupes ad hoc vᷣbuʒ o frater. Scis qꝛ vocẽ ihm xpᷣm pueꝝ nr̃m.ſuſci/ pit iſr ſpũs ſuus deifoꝛmis.ſuſcipiendo ſcr̃m. Plane ſic legẽ de eodẽ xpᷣo Puer na tus ẽ nobdꝛ filiꝰ datꝰ ẽ nob. põt h itelligi ðᷣ puero Ihu Em carnẽ.qͥ ꝑ te vᷣginẽ puerpã dat' ẽ nobᷣ ⁊ coꝛpalr natꝰ.Eſt aliꝰmirabi lioꝛ et niſi de ſe teſtis eẽt incredibilioꝛ ſen ſus.qꝛ dat ẽ nobᷣ vt ſit puer nr/ꝑ filialez ſuſceptionẽ in vtero m̃t: iſi raelitice ↄcepꝛt 7 genitꝰ. Qui fecerit inqͥt volũtatẽ patris meli/ ille meꝰ frater ſoꝛoꝛ: mr ẽ Audis ma trẽ.⁊ cuiꝰ matrẽ.nõne pueri Jhu: Sic ei a pre puer.⁊a ꝓpheꝶ ⁊ab euãgeliſt crebꝛo xpᷣs nõinat᷑.quis vir fuerit ab vtero Eti am iñ fẽm ẽ nouũ ſuꝑ terrã/qꝛ młr circũð dit virũ. uſceptõ trãſfoꝛmatiua r̃d dit aĩiaʒ vᷣbigẽaʒ. Ipa ſiqͥdẽ q̃ ꝑ naturam ancilla ê/q̃ ꝑ grãm adoptionis filia qᷓ per ſubarrationẽ dignitiuã ſponſa fit ꝑ nimi am gr̃e ſuꝑabũdãtiã grauida de te puero 7 Hu.te marito te viro te ſponſo. vt iã ſpõ us ⁊ ſponſa ſint duo in vno ſpũ. imo in vno fetu qͥ es tu dñe. Suſcipe pꝛopterea o deifoꝛmis anima ⁊ ſimul ſponſa dicta. Suſcipe tuũ pueꝝ/non iã vt hoſpitẽ tu um.nõ iam vt dñm.nõ iã vt amicũ.nõ vt ſpõſũ qualẽcũq;.ſed vt ſponſũ ⁊ filiũ tuũ Filiũ qui ↄcipit᷑ in vtero mẽoꝛie ꝑ infuſi onẽ roꝛis gre. iliũ qͥ foꝛmat᷑ in vtero in telligentie ꝑ infuſionẽ deifoꝛmẽ. Filiũ qͥ parturit᷑ ꝑ oꝑa caritatis/elicitie vł imꝑa tiue.donec in mũdũ naſcat᷑ ꝑẽnitatꝭ glłio ſe. Videoꝛ audax nimis/ recte videoꝛ/ſi nõ teſtimonijs ſcpturaꝝ fulcit eſſeʒ q̃ de um eſſe tradũt aĩe ſancte et iſraelitice.oĩa q dicia ſunt. Yilioli mei inqͥt Paulłꝰ. q̊s iterũ ꝑturis donec foꝛmetur in voõᷣ xpᷣs. Et domĩꝰ ꝑ pꝛophetã amos ðᷣt. Vir me⸗ es tu. dux vᷣginitatis mee tu es.Et iterũ Foꝛnicata es ⁊c. tam̃ ad me ruerteret ego ſuſcipiã te. uſceptõ trãſfoꝛmatiua mirabilior effecta ẽpoſt lapſum/qſtante nec peccãte natura fuiſſet. Primo quia ñ maius eſt celum ⁊ terraʒ creare/qᷓ pẽoꝛes iuſtificare. Ratio. Hõ em habet poſitiuũ creatõ ↄtrariũ ſicõriatur iuſtificatõi pẽᷣm Rurſus in creatõe ſola potẽtia ↄſiderat᷑. ſʒ iuſtificatõe ſapia ſil ⁊ beniuolẽtia nec minꝰ cũ potentia pẽſatur Quid ſapientiꝰ vtvincat ſapientia malitiã.⁊ itavincat ex ea ſit elicere maximã iuſtitiã: vult ex hibere ſummã beniuolentiã. vult exercer ſummã potentiã in debellãdo per humili tatis deiectionẽ omnẽ ſuperbiã. Conſere bas hec iᷣba frequẽter in coꝛde tuo virgo digniſſima.nec ſatiebaris du lcedine mi/ rabili ſuper hac ſuſceptiõe iſrael pueriſui Hinc deuotũ tibi cũ ex actione pia/diri⸗ git᷑ ĩ pꝛoſa votũ NHec ab hoꝛre pcẽoꝛes ſine quibo nũqᷓ; fores tali digna filio. Zu q́ʒ regoꝛi ſic exclamaſtiO felix culpa Eue q̃ talẽ et tantũ meruit habere redẽptoꝛem addamꝰ ſuſceptionẽ. O certe neceſſariuz Ade peccatũ quod xpᷣi ſanguine Vetie x ꝛ 3 — Tractatus. X. MNoli pꝛopt hoc extolli o culpabilis Eua. voli tibi blãdiri pccoꝛ Adã.qꝛ ði bẽigni tas oĩpotes n ipotẽs vra puerſitas / talẽ meruit redẽptionẽ. ⁊ ſuſceptoõeʒ exhibuit Buſceptõ trãſfoꝛmatiĩa/clarioꝛ qũq; nõnũq; obſcurioꝛiuẽit Prouẽit h̊ pncilłr a bplacito ſuſcipiẽt actie. ſʒ diſpoſitie a ↄditõe ſuſcepti. Vox iñ ẽ illa pauli.Craſ foꝛmamur ð claritate ĩ claritatẽ/qꝛvidelʒ alia clari tas ſoł ⁊ alia claritas eſt lune.ſic nõ par ſꝑ ẽ reuelatõ faciei. Lenet vñs in manibo lucẽ ⁊c. Si vult videt᷑ ait Aug.ſi nõ.non. Sit aliqs clauſis palpebꝛis ſeu membranulis ocloꝝ/ poſit extra radios ſolis. ↄſtat ꝙ nihil aut uis ocli ſint ſaniſſimi.necvelamẽ aliqðᷣ maxie ↄpoſitõis hñtes. Prodeat iſte ad intetiſſimũ lumẽ ſoł aſpiciendũ ↄuerſo ĩ/⸗ tuitu nõ videbit itaq; rotã ſoł. attñ młto ſpledoꝛe luceſcet ocułꝑ velamẽ palpebꝛa Euiſſime videbit. rum Sit aliud exeplũ ð ocłis aꝑtꝭ ad ob liquũ lumẽ ſol/circa crepuſculũ diei in ſu ſuſceptõe matutia qᷓli xpᷣs reſurrexit cũ te nebꝛe eẽnt ſuꝑ terra oꝛto iã ſole. Dit aliꝰ exẽplʒ Si poerẽ ſolẽ libere obiẽcalir ſe vi ſui pñtare pi Suſceptõ trãſfoꝛmatia fer⸗ uentiꝰ excane leſcit aut tepidi.duplici rõe q̃ nũc de claritate põebat᷑.ſcʒ arbitrio dei vel diſpoſitõe ſubiecti. Diſpõit᷑ aũt ſubie cxũ ꝙ eſt mẽs rõnał maxie ꝑ hũilitatẽ ſpꝰ qꝛ: hũilẽ ſpũ /ſuſcipiet głia. Interroga na curã. audis ſub exeplo reſpõdẽtẽ. Obijce ſpeculũ ↄcauũ politũ/ſolaribo radijs cau ſabit᷑ ex multa kelectoe in plc oetrtf us radioꝛum ardẽs ignis.· fect' ex vaſe criſtallino velvitreo. plẽo aq. QDuid ꝙ aſpect pulcritudĩs corplis/ali/ Is trãſfoꝛmat infuriã ⁊ m̃tis amẽtiã:cur nãpoterit inſpecta pulcritudo ſpirital ði Xur nõ diĩnoꝝ ſpectacloꝝ pulcerrimorũ ſideratõ / in talẽ ſuo mõ ſpũal ardoꝛꝭ e6/ fectũ mẽtẽ euehere? Cur ñ poterit extra ſe fieri: Cur nõ ad dilecti pulcritudinẽ tota rapi ac ꝑiñ amẽs eſſe: Sic em̃ dĩnꝰ loat imilis erit et/ Dioñ. in re nr̃a.ſʒ o felix amẽtia ꝓã̃ ſe eqᷣt᷑ C S uſceptõ tranſfoꝛmatĩa ſpual/õrio mMõ ſe hʒ ad trãſſoꝛmatõʒ aĩialẽ et bꝛutalẽ. Zradit.Dioñ.q amoꝛ ĩ terrẽis ẽ diſꝑſio labefactõ amoꝛis. Sʒ dinus amor / eſt ſicut qdaʒ eterncircłs. ꝑ optiuʒ ex optio ⁊Z in optio ⁊ ĩ optimũ inenarrabiliↄuerſi one circuens. Lolligit᷑ ptinꝰ ora bꝛeuis inter duos amoꝛes q vnus ↄſtituit ciui Dicitur ⁊ ihꝛlłzʒz cuiꝰ ꝑticipatõ eiꝰ in idipᷣʒ Edificãs inqͥt ꝓpha ihꝛłm dñs / diſ perin nes iſrael ↄgregabit. Fit hoc dũ ſuſcipit dñs iſrael pueꝝ ſuũ.quia ſimilitervẽit ad hoc cavpha ꝓphetãte. ſed nõ a ſe ipᷣo. vẽit em̃ vt filios iſrael in vnũ cõgregaret con/ gregatione nõ tam locali q; ſpũali.ĩ vnaʒ fidem. in vnum ouile.invnũ nidoluʒ ſub alas amoꝛoſiſſime circa ſetus galline.q ⸗ gratia mea tatẽ dei m Augj alius cinitatẽ babilsis. Primus vnit.ſecundꝰ diſpargit Et vere ſic eſt ſi ꝑ oĩa reſpexeris. Dedit xpᷣs intel ligi cauſam. quia inqͥt. vnũ eſt neceſſariũ plurima vero ſunt ↄtingẽrer variabilia. Neceſſariũ itaq; (quia tm modo vnicũẽ) colligit.cetera oĩa qꝛ labilia ſunt/diſpgũt Amoꝛ qui innititur vni neceſſario/ſtabi litur in eo amoꝛ innitens mutabilibus vt mutetur neceſſe eſt. Eſt aũt oĩs creata vanitati ſubiecta Audi de hoĩe qui fugit velut vmbꝛa ⁊ nũq in eodem ſtatu ꝑmaʒ Cuinuitas igitur babilõis quã fundat ãoꝛ ſuivſq; adↄtẽptum dei quã recte babilon id eſt cõfuſio noĩatur. Liuitas vero iure vocatur eccleſia.quia conuocat ⁊ colligit 10 eterna ſapientia xpᷣus ihs ¶ Buſceptõ quelibet a deo nominep ꝛijſſimo. dici po teſt vnitõ. ſiue literaliter ſuſceptionẽ acci pias.ſiue ꝑ allegoꝛiam. Miſteriũ quippe incanatõis quãdo celebꝛatum ẽ. finis ſu us totus fuit vnitio. unc em̃ fecit xᷣs vtraq; vnuʒ. dũ ↄiunxit ima ſũmis.dum factus ẽ lapis in caput ãguli.dum cãtata eſt ĩ terra pax hominibus bone volũtat. pace refoꝛmata celeſtium cũ terrenis Di vero ꝑ tropologiã.ſi per anagogiã ſuſce / ptio ifrael pueri conſideret᷑.quid alið vi- debitur q;vnitio.hoc eſt ad vnum collẽtõ ſti ⁊ ad vnum erxaltatõ. ad vnũ impletio.ꝛeſt tutio. ꝛconuerſio humiliũ m̃te coꝛdis ſui ¶ Diſcipulus. Dile queſo ſile. iam ſatis eſt mihiiam quaſi luce ſerenitatis ĩfuſa. omnis conſummatõis video finem. Cõ — fũ matio ſermonũ eniʒ iſta eſt pꝛocul du/ bio. Det hoc vnum deus et dicemus ſul ficit nobis. credemusdicenti. ſufficit tibi Magiſter. Eſtuas gaudio nouo.quaſi non pꝛius omia que pꝛotuli lid. zapłicis tũ a collatõibo mutuis quib⸗ ita frequẽter inſertus ẽfmo de theologia myſtica doctoꝛe Dioñ. ¶ Diſc Augdliui fateoꝛ ⁊ legi.· nũq;ᷓ vo mẽte ita ꝑſtrinxit ꝗ⸗ Annalson ſinemenen pnonin lapros dun lide tch Denig Alqinthla Pianti Pcfipenia etomert ſtchrii dDe citadepe ⸗ lſe⸗ bendaekkn hömec ſemide n iſinie fier oſpinle uinoryer mmiciägeli⸗ mtuiO⸗ naortngi repeindire tefinisin W liniirea tes grom zabſerni biaip⸗ cit ad ereplum· Caulus.ſuphabũdant in miraculoſe viſitatis ⁊ ſuſceptis.teſtionia Super Magnilicat. dã vt nũc ĩtia pcept. Nũq; ita mibiſapua it verbũ hoc hõis plei fide ⁊ ſpſũcõ. Ste phanũ loquar. One Ihu ſuſcipe ſpũz me um QOð verbũ/nõne ↄſonãter erat ad ver hü marie ſiue cãticũ. Sul. iſ.pu. ſuum. Hoc plene mox effectũ ẽ ſm anagogiã dũ obdoꝛmiuit ſtephanus cũ dno ĩ pace in idipᷣm F. Blioſus dey in ſcis ſuis mirabił i maieſtate? magnitficẽtia.qꝛ nũc magis aꝑuit ĩtellectũ vt intelligeres ſcri płas / i ſua collocutõe. hic ĩ via ſub pegri na licet effigie. tetigit coꝛ ⁊ſtrinxit.q̊ ſuſce ptionẽ ei ꝑciꝑes.nedũ ꝑ diſciplinã docti nale. ſz expimẽtale ognitõʒ. Hec ?ↄgnitõ cũ q ⁊ ſine q̃ nõ adqrit᷑ ⁊ guſtat᷑ ſapientia myſtica. hec ſuſceptõvnitia ſãcti irłrecg nr̃i. hec collectõ hũiliũ mente coꝛdis ſui. Hec ſola diuidit inter ciues ihꝛlm? babi lonis.hec ſcificatõ. hoc regnũ.hec volun tasdei.hic pãis ſuꝑſubſtãtial.hic liberat a malis culpe.pugne ⁊ pene Amẽ.hocẽꝙ ſine mene vl defectu mixto cniuſuis nat᷑e ꝓ momẽto hmõi expiẽtie Crede mibiqm̃ vel exꝑtis meregratꝭ dat᷑.q;uis nõ ſoleat dari / niſi deſiderãtibꝛ querẽtibo ⁊ pulſan tibo. Deniq; vim patit᷑.q ſi cui dat᷑ Cõfert᷑ aliqũ nihil agẽtib. qñq; aliqͥd agẽtibo.qñ q ſomnoletis rapti. vt ſubito neſcire poſ ſis qñveniat aut quo vadat: Cur ita plãe ne tuo merito vel induſtrie aſcripſeris ſu ſceptõʒ viſitatõis ſue.ſed dic tꝑs bñplaci ti de ¶ Diſcipu daulus. ſuphabũdant in vel alteri/lectõ.nõ allocutõ ðᷣuo bendae ta. nõ meditatio ſolers. nõ oꝛo frequẽs ⁊ feruida.nõ demũ ſacramẽtalis ſuſceptio. ſi rite fiet/ſuꝑatvigoꝛ eiꝰ attractiuꝰ.hec oĩa ſpũal exercitij documẽta. Erede cqͥdẽ dũ in oꝛtᷣ eccie hĩtas ↄſecratõis tpe/aſſũt cem tua Oñge ei faciẽ tuã / i dcoꝛa ?, Se net vox tua ĩ auribs eiꝰ ſi ſuauis ẽ. ¶ Di⸗/ ſg. Docuen obſecro ꝗᷓ ſit illa vox.q; audi re petit dilect? meꝰ mihi. ¶ gñ doceat te finis ⁊ ſũmatõ cãtici cãticoꝝ/qð iũge mus ad hoc pſalteriũ. Fuge dilecte mi aſ ſimilare capree hinuloq; ceruoꝝ ſuꝑ mõ tes aromatũ. ¶ Diſg. Mirabilis vo eſt talis amice vox ad dilectũ peter̃ vt fugiat q̊ abſete nihil iocũdũ.cui⸗ pñtia nil opta/ Ogr ignoꝛãs mi l9. Loqris expta. Suffi ſteriũ / neſcis qꝛ nõ põt altera pximiotad dilectũ fieri pñtia/q; ſi fugiat ipᷣe ſuꝑ mo tes arõatiũ.nõ q̃licũq; mõ.ſʒ ad ſilitudieʒ capꝛee hinliq; ceruoꝝ Mos eſt capꝛee/ſo litudis ſecreta diligere. Capꝛea qi capiẽs alta. Decretũ ſilr mutuũ qrũt dilect?: di lecta. Nucĩ foꝛãinibopetre.nũc ĩ cauerna macerie Petra aũt ẽ xpᷣs crucifix pfoꝛar ? in latere cauernatꝰ.Secretũ vᷣo nouiſſi q ſuſcipiüt imo dat pacẽ plo Ceteꝝ qd rit hinnulłꝰ ceruoꝝ/dũ fugit ꝑ deſta mõ tiũ: puto redit aſſidue ad vbera matris. in cii atro qeſcit ? ſinu. Scis aut qꝛ ſe retert ⁊ oĩa filiꝰ Pad picʒ. Je hinnubg „ tiſſimꝰ ad ceruã cari qd ꝑ adiũctã oꝛo te petis ſilitudineʒ. niſi vt fu giat dilect' ad preʒ.qͥ ibidẽ qͥeſcente. mũ ⁊vltimũ/eſt ſuꝑ mõtes aꝛõatũ.mõtes imꝰad ceruꝗ cariſſimã ſapiẽtiã ingeitã ⁊fert. Cõcludo tãdẽ ꝙ ſonet hec delicatiſ ſima vox in amoꝛato ꝑ amoꝛẽ. dilecte mi: trahat dilectã ſuã ſecum collocet nõ iam cũ vnico. delicioſꝰ ꝗamatoꝛ ↄplectat᷑. Siẽ in eodẽ lectulo floꝛi do.ſicut ĩ lectulo ſalo mõis pacifici.ſic ĩ cubilibi ſpõſi.vbi ſpõ/ ſa dicht er ſentetia. Dilect) me mihi tot⸗ T ynicꝰ coiũ git.et ego illi. Dicat ⁊ ſud dei/ foꝛmis ſpũs/iam iſraelita ꝑ limpidã viſi onẽ. Jam puer ãplexatꝰ / ꝑ intimã ſuſce/⸗ ptionẽ. Ja ſuꝰ effectꝰ heres/ꝑ filialẽ here ditariãq; poſſeſſionẽ.nũc qͥdemin ſpe ſub certa expectatõe futoꝝ. Duſcepit iſrł pu en ſuũ. ¶ Diſch. Bñgict? de?? magniki⸗ cus in ſctitate deſero iã ex aĩo alias q̃ſtio nes oẽs/p̃ dulcedine vᷣboꝝ iſtoꝝ/pᷣ ſuqui Ogr. Placet tate mellei ſpũs ſapiẽtie. gr. Placet ad initiũ regredi.nõ ratiocinãdo/ſʒ iubi lando.placʒ ↄcinere cũ exultatõe ſi puũs in ig iᷣm. Mag.ani.me.doĩ.qꝛ ſuſc.iſr.p.ſ. (Segquitur altera pti⸗ amici ãgeli auſcultãt.fac dilẽtũ audirevo nio quaſi ꝑ ſoliquium et meditationes.. notulas triginta. AUſcepit iſrł pueꝝ ſuũ. Suſci pe me dñe fuũ tuũ ĩ bonũ Ser uus tu ſit ſpũs meꝰ.qui ðᷣſide rat eſſe iſ rael puer tuꝰ. Multi dicũt aĩe mee / nõ eſt ſal? ipſi in deo eiꝰ Di cunt hoc crebro calũniatoꝛes ſupbi:.moꝰ caro. demonia u aũt dñe ſuſceptoꝛ me⸗ es glo. m. ⁊ ex. ca. me. Cꝗput meũ mes me dñne.qꝛ capiat te Caput em̃ a capiẽdo no men habet Sʒ hecalfcra soſſigna tdig potioꝛ mentis ad reliq̃ oĩa mẽte carentia niſi qꝛ capax tui ẽ ⁊ ꝑticeps eẽ põt. Capax ꝑ intriſ ecã ↄditõz memoꝛie. intelligẽtie et volũtat. Particeps vo.i. pfecte capiẽs ꝑꝓ hĩto actq; ſuꝑadditos. maxie ꝑ illapſum deifoꝛmis gre tue. ¶ 4 ſ̃m eloqͥu tuũ.ſuſcipiã ⁊ ego te ꝑ amoreʒ tuũ. Quid hoc ſuſcipe. niſi ſurſũ me cape in mẽt mee cenaclm: Dñe inclia celos tu os ⁊ deſcẽdevt aſcẽdã ad te adiutoꝛ me ti bipſallã qꝛ öus ſuſceptoꝛ meꝰ es Ad hoc em̃ feciſti me deꝰ meꝰmia mea ſPoropterea pcoꝛ⁊ obſecro ſuſcipe me recoꝛdatus mie tue ¶ Süt vae ſuſceptões. B ẽ ſurſũ acce quſq; veniat ↄſũma ptõs mtis mee de te tio. quouſq; dextera glie tue ſuſcipiat me — in finẽ. Suſceptõ aut enigmatica creata rũ extriſec c. Intiꝰ capio te. it: ĩ aiamegn. nẽ ꝑ ſpecłʒ ↄgnitõis et ãoꝛis.nũc in eiſdq ſpeclis ꝗᷓ ſũt ↄgnitõ ⁊ ꝑceptõ dilectĩa qb interĩ ↄſtring ⁊ alliꝗ exꝑimẽtcłr paupclʒ coꝛ meũ ſuſcipiẽs ipʒ ſʒ ñ in illa q rfulgeſ claritate ĩ id ipʒʒ.ñ in illo torrẽte volupta tis tue. Cũ H̊ factũ fuerit vt ita ſuſcipias me ⁊ ego te. fiet illð de pð. Satiaboꝛ cuʒ apparuit glia tua. Dic benigniſſime puer Bhßu. dic ſpũi meo quẽ imples dono tuo. Ecce puer meus.qᷓ; elegi.quẽ ſuſcepi.q; opp lectoꝛ cui bñdico O lim ferebas in dig ne ſi qs phiberet pueros ad te vẽire. Ve nio ad te. ſuſcipe me Si eijcis foꝛas veni entẽ ad te/qũo ſuſcipies fugiẽteʒ? Abi eſt illa vox mãſuetudis tue. eũ qͥ vẽit ad me/ noõ eijciã foꝛas: ¶ Scio dñne docẽte te peꝛ fſcptas qᷣ ẽ puer ⁊ puer. Puer ſenſib ⁊ nõ malieiavł moꝛib.qlis ẽ puer centũ ãnoꝝ maledictꝰ. Nolo dne tal iuẽiri puer.ſʒ in q̃ ſit inogeela iel itad ⁊ obedientia.qlis agwellar'ẽ daui ecenart⸗ ¶ Tollegit vnꝰ/ſeptẽ pueroꝝ oalitões/adueꝛſarias ſeptenario vicioꝛuʒ Siut pueri pui vñ frãgit᷑ ſuperbia. Puri vñ luxuria deturbat᷑. Modico ſaciatis q ãnoſus qlis iã abꝛahaʒ. gula nõ ſupat. Ludũt ne ſint inertes ⁊ lã guidi Cõcoꝛdãtõ malignitatẽ inuidie Ci to dãt vt liberales. Cito pacificãt᷑ rãcorꝭ exꝑtes. Süt iſta ſepiꝰ ex etaᷣ bũficio.co mitãt᷑ alia młta ex etatꝭ vicio. ¶ Teten ve rus puer efficit᷑ ſpũs rõnalis ĩ qlibʒ etate coꝛpoꝛis / ſi fuerit pꝛeditus innocentia. ſi huũilitate. ſi obedientia. alis erat ſpi ritꝰmarie hũilis ⁊ obediẽtis ãcille Calis ipᷣiꝰ Dauid.q vileſcebat ĩ octis ſuis Cnb uſcipias igit me büllitas — in abꝛaaz q̊ iuſſus imolare filii ptin? ob. edire ꝑauit. Eto q́ mirabilir obedire. ſpiritũ talẽ qͥ ſit humilis innocẽs⁊ obedi ens.innoua ĩ me deꝰ.quẽ digner ſuſcipe Su in eo ſimplicitas ſʒ cũ prudẽtia.ſit dueia t obeatenoi angaria marie fiducia.magna obediẽciepmꝑtitu do. magna ĩ ſumplicitate pꝛudẽtia qm nec temeritate / pceps fuit in rñdedo.nec poſt inſinuatõʒangeli qlr fieret mr ði dare dik fidit ſuũ aſſenſũ.q̊ hito/mox ꝑ ĩcarnatõ- ſuſcepit iſrael pueꝝ ſuũ ¶ Guſceptõ tua dñe Ihu / collucatoi ſilis ẽ. dũ te viciſſim ſuſcipeꝛ retiere laboꝛamꝰ Figurauit hic luctã iſrael iſte lr̃alis puer tuꝰ. iebat ni mis a facie fris ſui Eſau. trãſmiſerat o; comitatũ ſoł? remaſerat Apuit vir luctãa cũ eo vſq; mãe in phãuel. Jacob illũ vol? tez diſcedere detinuit Nõ inqt dimittã te niſi bũdixeris mihi Bñdixit ĩ eodẽ loo ⁊ ſtati oꝛt ẽ ſol. ¶ Auctat᷑ hõ ſolus exñs metuẽs impulſusõrios oꝛat deũ tota mẽę te nocte tribulatõis.Et ita luctat᷑ cũ ãgło magni ↄſilij. Quid em̃ ofo ferues ẽè/niſi quedã luctatõ dei cũ homie?: Se mutuo bꝛachio amoꝛis ſuſcipiũt. Poꝛro ñ ceſſat Jacob ſupplãtatoꝛ vicioꝝ/quouſq; bene dictõʒ ſuſcipiat meritoꝝ etiã ſi videat᷑ iaʒ auroꝛa mẽtalis illũinatõis.pſtat ſũ donꝰ ſtati poſt bñdictõʒ ſol oꝛiat᷑ luinoſioꝛĩ ex ꝑimẽtali ꝑceptõe Butat nom̃ qꝛ trãſfoꝛ mat᷑ in viꝝ alten Jamẽ iſrł vir potens et foꝛtis dei. viget in actõe arduoꝝ ⁊ in diffi ciliũ ꝑ peſſione ⁊ in limpida dei viſiõe fit iſrael Gratulat᷑ ſe vidiſſe deũ facie ad faci em. ſz per ſubiectã creaturã q̃i ꝑ ſpeculũ. — Cõcipit interne fiducie guſtũ. ? ſalua iqt facta ẽ aia mea Robur deniq; carnalis a/ morꝭ qᷓ; neceſſe emarceſcit. ꝓpterea claudi 7 . cat. ſolo pede neceſſitatis tagẽs terrã Fca ſunt hec poſt gñatõʒ.xi.filioꝝ ⁊ natus eſt multo po ſt in itroitu bethleẽ dõus pãis. ipᷣe benvamin. filius dextere vel doloꝛis „ moꝛiente rachael matre ſua duʒ parturit eu. ¶ Placet pꝛeterea o aia xpiana/ ſum/ matim recoꝛdari miſteriũ genealogie nri Jacob iſrł.ab alio diftiſſime expoſitum. Habet myſticus iſrael. dũ Jacob eſt / dſu as ſoꝛoꝛes liberas/iĩ vxoꝛes. yam ?⁊ RaH „ chel. Habet Lyam. vim affectiuã. hec la boꝛioſa eſt ſm nomẽ. in exercito virtutis Huic Lxe deeſt oculus intelligentie per agna ꝓꝛſus erat ĩ hũilitate ice daitſ einte ſennerg t vt ſmaginat ntionep amnn noreſeni inecill ſteputa ginekelt ſthiügoſen ſir ridesin ſciünnor⸗ iſionis. Gine bic ganberungi Leuiiaadt tſpe. Ou ſto lofeff ü Copola lnq; nrroſn ſisdüthacl ti plis fen .Etqnnbz Gtomoreq Gndeſgenn glegniien tczdrs doch rhtif ncru Peciits dandoſi⸗ futssinn flldia logupnl icmnoſa nuc ytt; ſ⸗ ſobalie Palmpye ſuinezelpb⸗ tulufaiii⸗ inizi lii nie: Oenumo i bowiaſir N onſcbene aüinicentin aginfdn un üinoſi noncenen. iyirpotest eramtuͤnf Audaplirt Ginn Tai ilui tnganin Nu grmali Wumnſa nänintſ aeo hus. WrMN niuda;unm i nelogen ſümecctinan e i n ümn nan ne⸗ nudin ſpicacis. Hʒ idẽ Jacob myſticus / rachel decoꝛã ⁊ ſimplicẽ iſtar ouis ᷣm nom ſuũ. Hecẽ intelligẽtia ſuꝑioꝛis rõis.q ſe ver⸗ ſat in exqͥſitõe veritatꝭ ſpecialiter hncipij ¶ Dat vtriq; ancilla ſua. Seruit racheli imaginatõ nõ q̃liſcũq; nec bꝛutał ſʒ cum ratione ꝑticipãs. Dicit᷑ hec bala hoc ẽ in ueterata.loq? qͥdẽ inceſſãter.etiã dũ ſola ẽ moꝛe ſenũ. Sẽſualitasaũt łſenſualł appe titus obſeqtur ¶ye. Eſt ipᷣi nom̃ ʒelpha iterpᷣtata os inhiãs.qꝛ neq; viſu neq; au/ ditu (teſte ſalomone)nec alio ſenſu ſatiat᷑ in hiãdo ſeu deſiderãdo ¶ Ceten Jacob yvir vidẽs in pᷣmis pauꝑtatẽ ſuã/gñat af/ fectũ nimor ex ¶ya Dicit᷑ iſte ruben. fili⸗ viſionis. Gignit᷑ pꝰ hũc affectꝰ doloꝛis. Simeõ hicẽ auditio.qꝛ qͥ ve dolʒ⁊ pẽitʒ ꝓtinꝰ exaudit᷑. Seqͥ tur tertiꝰ filiꝰ dictus Ceui.i.additõ.qm̃ poſt tiorẽ ⁊ doloꝛẽ ad dit᷑ ſpes.Quartꝰ ĩ filijs Lvye Judas con⸗/ fitẽs vl ↄfeffio ſubſeqͥt. h̊ ẽ amoꝛ aut gau diũ. Copulat᷑ em LCya qᷓ ẽ bõavolũtaꝗs dᷣo tanq; viroſuo ꝑ gaudiũ amoꝛoſũ.¶ Ter nẽs aũt Rachel ſoꝛoꝛẽ ¶yã ſcʒ volũtatem totã. plis fecũditate letãtẽ. ʒelat⁊ ipᷣa pare re.Et qm̃ hʒ timoꝛẽqͥ ẽ pncipiũ ſapientie hʒ ⁊ amoꝛẽ qͥ trahit rõis ocłm videre dile ctũ/deſiderat ipᷣa rachel ↄgnoſcere deum quẽ ya tiet⁊ diligit Atuero qꝛ neceſſe ẽ ↄgnitõz pus a ſeẽſu imaginatõe fieri/di cẽtibo hoc phᷣo.aplło.⁊ expiẽtie ſono.Dat Rachel ipᷣi Jacob ſpõſo ſuo/balã ancillã maginatõʒ. Suſcipit ab ea duos filios pectãtes ad imaginatõʒ iũcta rõi. Vnꝰẽ dan qᷣ;ſiderat ſpeculat᷑ ⁊ciudicat/ð malis fut᷑is in maloꝝ dãnatiõe Neptalim alter filiꝰ.ↄſideratoꝛ ẽ bonoꝝ futuri ſecłi. dãs eloqͥa pulcritudĩs.nũc in cãtic cãticorũ. nũc in pſalmis.⁊ iuxta nõis interpᷣtatõʒ. nũc vtitↄꝑatõe mõ ↄuerſatõe recõgnitõ luia orro dũ A ya ↄſpicit anci llã ſoꝛo ris balã/peꝑiſſe geinam hãc plẽ dan ⁊ ne ptalim.puocat᷑ tradere ſiłr ãcillã ſuã no mine zelphã ĩ ſinum viri ſui.Fit ita. NHa ſcit iñ duplex ſibi filiꝰ Gad ⁊ Aʒer. hoꝝ intetpᷣtatõ ẽ btĩtudo ⁊ felicitas. qm̃ beati ſunt ⁊ felices/qͥ poſt ſpeculatõʒ eternoꝛũ/ hĩc maloꝝ hĩc bonoꝝ/pariũt ĩ ſenſualita te q̃ ẽ iſcta volũtati imo ꝑticipatie volun tas. Pariũt inq; duos filios.q̃ʒ pᷣmus ẽ vigoꝛ abſtinentie. ſecundus vigoꝛ patiẽ tie. Accipe quomodo beati ſi unt qui lu gẽtvt Had.beati qͥ ꝑſecutõʒ patiũtvt aʒer VUex poſt H tpo / rubẽ ia adults/ ingre⸗ iẽs ⁊ egrediẽs inuẽit mãdragoꝛas bone fame qm qͥ abſtinẽtes ſunt ⁊ patiẽtes ſũt. timoꝛe dei collandãt᷑ Gõꝰ odoꝛ tpᷣi iqᷣt ſumꝰaplus. Rachelvero petit ꝑtẽ mãdra goꝛaꝝ q̃s totas.Lya dat libẽter Racheli ſubijcit ſe rõi / qᷓ tinꝰ viro ſuo copulet᷑ Jam em nihil ad famã reſpicit.ſed ad dei gooꝛiã. ſed ad futurã viuẽtiũ terrã ? qeteʒ Dicit e ſetentia. Quid enĩ mihi ẽ ĩ celo.⁊ te qͥd volui ſuꝑ terrã. ¶ Gup eſt igitvt Lya gñet duos filios qͥ ſunt. Iſachar et zabulon Iſachar ẽ aſinꝰ foꝛtj ſibi vileſces bõa.⁊ terrã ſupple viuẽtiũ / ꝙ eẽt optima. ⁊ fact ẽ tributꝭ ſpũaliũ exercitioꝝ ſeruiẽs qͥ int᷑ termĩos hitauit.neq; enĩ qrebat eẽ ĩ terra neq; poterat in celo Fecit qð potuit. Inter terminos hitauit.poſitꝰ hic in oꝛi oculos ad dina.Quint iſteẽ filiꝰ Lyeq; eſt gaudiũ ſpũs.⁊ amoꝛ boni.¶ Muẽoſe quit᷑ ſext? filiꝰ.qͥ eſt ʒelꝰ factꝰ in odio mali Hũc ſextũ Aya mr.appellat dotẽ bonam qui vidit reqͥeʒ haud dubie eternã/ꝙ eſſlet zonte diuinoꝝ ⁊ hũanoꝝ.crebꝛovertebat Nã q̃ melioꝛ dos ʒelo aiaꝝ ⁊ odiovicioꝝ Hom̃ eiꝰ fm laudẽ ſuã/ʒabulõ habitaclʒ foꝛtitudis Nã qð aliud habitacłem fortiꝰ qᷓ; vbi moꝛat᷑ emulatõ dura ſicut inferus lãpades ignis atq; flimaꝝ Patuit ĩ mar te ꝑſecutionũ aq̃/nõ potuerũt extinguere fluminavoluptatũ obruere valuerũt veniẽs ex gaudioſa dĩni numeris di lectõ ne.que vt moꝛs foꝛtis ẽ/cuiꝰ lãpades ſũt tyribo zelando ſalutẽ aĩaꝝ.q̊ꝝ caritatẽ mł Kurſũ yo ſatis eſt ꝓbabile ꝙ ʒelus dũ exercet᷑/ offendit ĩ mult.⁊ dũ currit incur rit /ſi nõ inde naſcat᷑ ſcta verecũdia coꝛazʒ deo. qᷓ; nõiamꝰoynam in femino ſexu. ꝓpt minoꝛẽ qᷓ; in viris foꝛtitudinẽ. et qꝛ ꝓter foꝛmoſitatẽ plł allicit. Quid enĩ apð ðᷣuʒz qͥd apð homines gracioſiꝰ/q; humil ve/ cundia/poſt tot ſãctos moꝛes/pꝰ gẽitos quales diximꝰ ſex lye filios⸗ ſex pncipales ꝗffectꝰ voluntat᷑i. moderati ſimul ⁊ oꝛdiati Etenĩ vᷣtus quid aliud eſt q; dilectõ vel affectõ veritatis/moderata ratõis noꝛmã.⁊oꝛdinata ꝑ volũtatꝭ in/ tentionẽ nomiĩa ſunt.Timoꝛ.doloꝛ.ſpes gaudiũ.qͥs ſic noĩat pſa Spes meroꝛ.me tus.gaudiũ. Sub inde ſunt amoꝛ boni. zelꝰ vl odiũ mali.Cõiungunt᷑ filij q̃ttuoꝛ ancillaꝝ Bala quippe genuit duplicẽ ſpe/⸗ culatõeʒ.vnã ĩferniAlterã ꝑadiſi gepha ut iſti Tractatus. X. aüt genuit duplicẽ inſenſualitate affectũ. vnũ qᷣ eſt rigoꝛ abſtinẽtie.alterũ qͥ dicitur patiẽtie vigoꝛ. Sʒ ve filijs hominum a ſcãdał'qm̃ nõ ẽ hõ qͥ viuat ⁊ non peccet ñẽqͥ ñ hoſtilib qñq; pateat inſidijs. ecce dũ pᷣdicti oẽs filnj Jacobi.circa paſcẽdos greges bonaꝝ actionũ ad ꝓximos occu/ paãt᷑. Oyna ſoꝛoꝛ iã adulta/nec ſe ↄtinẽs in ſolo mẽtis hitaclo/egredit᷑ videre mu lieres regionis illiꝰ.Egreſſus hic/ꝑ cu/ rioſitatẽ dũ vitã aſpicit alioꝝ.duʒ deniq; moꝛes ⁊ foꝛmã vite eoꝝ/ↄpatõe ſi ui ↄfide rat. Gloꝛia ſua iã nõ tota ẽ teſtioniũ ↄſcie ſue coꝛã deo.ſʒ gloꝛiã foꝛis expetit. Nio⸗ lat᷑ hoc mõ Dyna.q̃ ẽ ſancta ver cũdia dũ ſatagit mo gloꝛioſa videri.¶ Gza quo violat᷑ Dyna.i. iudiciũ vᷣecũdie.Certea laboꝛe aſinino.ſcʒ a ſychem qͥᷣ interpꝛetat laboꝛ ꝗq́ʒ gignit Emoꝛ.qͥ ſua interpᷣtatiõe ſicut ⁊ actõe notat aſinũ. Quid em̃ ſtult ᷓ vane gloꝛiari de nõ ſuis vᷣtutib vlð re ceptis aliũde: Amoꝛ igit᷑ ppꝛie excellentie gñat vanã głiaʒ. que dynã quis obnitat᷑ oppꝛimit ⁊ violat ¶ Offert ſe nihilominꝰ ad ↄpeſcẽdũ furoꝛẽ fraty dyne. Sichem iſte offert circũcidere moꝛes ſuos omnes ſcʒ ꝓ gloꝛia vᷣa laboꝛare.vt nihil appareat „ bo inuerecũdũ.hac circũciſio * in ſuis moꝛi ne facta ꝓpter hoõm gloꝛiaz tres dies ſũt tres ↄſideratões trãſeũt.dũ ſimeõ ⁊ leui/⸗ doloꝛ ⁊ ſpes / nõ m ſcĩiam arrept gladijs ſfuis / inſiliũt in oẽs mares ſub ſichẽ ⁊ ẽoꝛ hitãtes.viriles qᷓ ſuas oꝑatões occidũt. du doloꝛ ẽ ãuiſſimꝰ. Simeon ꝑ gladium expbꝛatõis. Qeui ꝑ gladiũ exactõis ĩpoſ/ ſibilis ſeuiũt. Doloꝛ gꝛauis ẽ.qꝛ pᷣdixerũt exteriꝰ famã. Laboꝛ ẽ gauioꝛ.qꝛ perdide rũt interiꝰ ĩnocẽtiã.quiſſimꝰ q; demerue rũt gehẽnã. Quãto ſatius erat hmoöi fili/ o8 oꝑatiõm / cuſtodire ſ̃ ub religiõis diſci plina. ipoſ q̊ʒ paulati bonos efficere ꝑ in tentionẽ melioꝛẽ/qᷓ; furoꝛe ptinaci ⁊ emu/ latõe dura / inutiliter expbꝛãdo/⁊ plus ex igẽdo q; poterat/ꝑdere ſimul⁊ oppꝛimere Aidemꝰ qadmodũ neceſſaria ſit poſt T iĩter vᷣtutes oẽs / diſcretõ. q; ꝓ ſui vtilita/ te/ nõ eſt nata pere niſi Rachel rõ ſuꝑioꝛ. Eſt iſte pmus rachel filiꝰin oꝛdine filioꝝ vngdeciꝰ Jacob priarche.qͥ nõiat᷑ Joſeph ſcz accreſcens.qm exꝑimentis crelcit aſſi dquis ⁊ virtutibo excolit/dũ płꝰ viuit. Fa cit huic pr̃ tunicã talarem.qꝛ ſolus ad ta/⸗ los ↄſummatõis/oꝑa ꝑduxit. DHunc odi excolit quoti mẽt exceſſu. ſpeculatis oſculate ſunt unt fratres ſui.dũ modũ vult eis invone re. du impetus refreare. Accuſat eos apðᷣ patrẽ crimine peſſimo qð eſt vpocriſis qꝛ ſimulata n⸗ nõ ẽ eqͥtas ſʒ duplex eſt in iqtas ¶ Rurſus inter hec Rubẽ violat balã. dũ nimiũ grãdis effectꝰẽ.qꝛ timoꝛ ſi nimiꝰ ẽ/dũ ſe cuſtodire nitit/foꝛmat ĩuti les imaginatões.qᷣb ſe ↄuoluẽs/a ſaluta ribo inpedit᷑. Cãdẽ ipᷣe Joſeph/dũ ſemet lit quotidie ꝑ pꝛudentiã fit maioꝛ. Mater eiꝰ Rachel ↄcipiẽs ⁊ ꝑturiẽs ãxij doloꝛis deſiderio Benyamin hicẽ filius dertre filius inpotioꝛiby dõis celeſtiũ col lãcõqꝰ moꝛit᷑ in eiꝰ partu/rachel. qꝛ dum celeſtia mẽs rimat᷑/opoꝛtetvt rõ ſuccũbat ⁊ huic vite moꝛiat᷑.qꝛ nõ vigebit mebõ? viuet ait dñs ad moyvſen ¶ HBic eſt benia min adoleſcetułꝰ in met exceſſu Et vbi? Eſt nempe in eccleſijs vbi bñũdicitur důo Et qᷓ ſunt eccie/niſi ↄuocatões tã cogita tionũ q; affecctionũ ſcãꝝ: Pſallunt medi —— nib/ ty mpaniʒãtibo in coꝛpoꝛe moꝛtiſica „. 4* to. reueniunt pncipes an geli / oiuneti pfallentibo in medio innẽculan tympani ſtriaꝝ Ibi beniamin adoleſcentulus in — * iſrael. qm amãtiſſimus eſt oni. ⁊ habitat confidenter ⁊ in eo ſicut in thalamo/tota die ↄmoꝛabit᷑. qꝛ manet in caritate.⁊ ois talis in deo manet ⁊ de in eo.Deniq; de licioſus puer inter humeros dei ꝑ mutu os amplexus reqeſcit. Dixit Lexceſſu ſuo — oĩs hbomo mendax.qꝛ iã factꝰ ſuꝑ hoĩez⸗ . dicit in exceſſu mẽtis ſue ꝑ hüuiliationem huius miſerie. Proiectus ſuzʒ a facie ocu loꝝ tuoꝝ Vſquequo dñe auertis faciem tuã a me.qm facies tua plena egraꝝ.quz abeeli moꝛtalitatꝭ huius/celas a me. S qties vẽdit dñe nr Joſeph i egi ptũ tubꝛan baꝝ/ qtiens iſte fi ſu? benia⸗ min minius / deſcẽdit ad eũ Jungit oſcu . . la cũ ãplexibi.dũ diſcretõ pꝛudẽs huma nis/⁊ ↄtẽplatõ pꝛudẽs ĩ dinis vna vitat⸗ ſna ↄuẽiũt Sic iuſtitia pꝛactic. par s ur ita: NHimiꝝ qꝛ mĩa? vitas obuiauerũt ſibi. ð ab vtq; gliat. Mia tua ⁊ vitas tua ſemp ſuſcepe runt me Et tu dñe JBu p quẽ facta eſt mi ſericordia ⁊ vᷣitas.cuius currꝰ ẽ deceʒ mi lib multiplex. Currus igneus. vehens ad celeſtia. Euius eqtat victoꝛioſus eſt. in curribo pharaõis. trahẽs ſpõſaʒ ad te. Suſcipe fuũ tuũ ĩ bonũñ calũpnieł me — gobitni ain muffhr⸗ mi edni. uan Puugna lreonſo. nilynune 3 nſcipit dñs hũc puex· ſollerti Ppncpe ſuo Coni Bllisen ſuro ſuon ſdllgofu uDiae din vo. ſchent Ou on Gen Ginl agdi dig chtuscte nitate mir ſemeline⸗ Pbotoal pue ſunt: leriturini migeius⸗ i Oupe chcanee ſooſtcole olchd loonech Dskoon magnit wöſtfi gmmant nibyd Mgn Aupoln Mreſ Lucs beune riiis o Dang sdeig nun tieuceſtuſo⸗ ſuobeig dälutonen ſcafncrdal mnsſn ic buusals i rie “ — timnũ voluer ſuꝑ bis oĩba qᷓ tẽplata ẽ mẽs mare ſapienter. Videoꝛ aut ita ↄuenien mei Obſtituat ſapia tua.ſuſcipiẽſ cãʒ aĩie mee. furoꝛes calũnie ſue. recoꝛdat ſolius mie tue dñe ihu ſpes vltia ale mee. Finit ncipit tractatus.xj. Hꝛagmaticus. ſub duplici particione.ſu tres nros. Prima partitio de cõteplatio niby marie ſuꝑ locut ione dei ꝑ ꝓphetas. —— 7 maxime per ſemetipſuʒ. incipiendoab euãgelica narratione.iuxta ↄpilationem nouiter factã. que ðꝛ vnũ ⁊ quatuoꝛ. per notulas quadraginta. ſupꝑ rubꝛica pma ñ dat intellegi In vncipio erat verbũ Uñ dar uãtũ ſuper reliqs mo ꝓtẽſioꝛ eſſe poſſʒ 22 Ic locutuseſt ad patres no Bgr. Multifarie multiſq; modis olim/deus locutus eſt in patꝛib ⁊ ghe tis. Nouiſſime locut eſt in ſauro ſuo noua ⁊ vetera Silis ⁊ ſponſe q̃ dilectolſſuo ſeruat oĩa poma vetera ⁊ no ua ¶ Diſcipulus. Quo pacto nõ obuiat dictüũ Job. Semel loquit᷑ deus.⁊ iᷣmñ repetit: Qũo pꝛeterea verbũ ps.nõ repu gnat. Demel locut? eſt deus. duo hec au dia: ¶ gr. Locut? eſt ſemel deus. lo⸗/ cutus eſt etã młtipliciter. Semel in eter nitate. multipliciter in tempoꝛe.verbuʒ⸗ da ee dei eſt. ⁊ tibi dñe miſericoꝛ/ ſemel in eternitate locutũ /nõ repetet. Ex v̈bo tꝑali /mlta audiũtur. Inter qᷓ pꝛeci⸗ pue ſunt duo mia ⁊ veritas ſeu ptãs. Cõ texitur inde verſiculus cantici huius.Et miĩa eius a pꝛogenie in ꝓgenies timẽtib⸗ eũ. Suꝑ quo tractatus habit' eſt. ¶ Di ſcipulus Habitus eſt memini. Eſſet autẽ iocũda nec infructuoſa collocutio / ſi rece ſerent᷑ collatiões marie ſuꝑverbis illis qᷓ locuteſt dũs in pꝛiba ⁊ ꝓphᷣis. q̃ pꝛeterea locutꝰ eſt in filio. qui fuit ſemeʒ abꝛae cui vñs locutus eſt. ¶ gr. Vocas ad rez magnificã valde.⁊ cuius magnitudinis nõ ſit finis. Dicã tñ er infinitꝭ pauciſſia q̃ maria ↄferebat in coꝛde ſuo de locutio niby oñi. Lu ex minimis collige quãtuʒ 7 8. Interroga pariter quã = äü ſu. Sicut locutus eſt ad pa Diſci. Placent iſta cillationẽ aĩaꝝnr̃aꝝ.qᷓ Loͤſeruabat aüt maria (ſicut ſcribit QLucas) oĩa verba hec cõferens in coꝛde ſuo. Conſeruabat nedũ noua ſed vetera. Billis erat patrifamilias qͥ ꝓfert de the/ rũ ãguſtijs clauderet᷑ ¶ Diſci. Recte d Mgfj audebo nihilomiꝰĩ auxilio pleni de ſuo.quẽadmodũ pfecerit oĩa qᷓ ſibi di/ cta fuerãt ab eo/iuxta cognate elizaberh vaticiniũ Eſt eĩ magnificetie ꝛietas.cõ ſũmatio foꝛtis inchoatoꝝ.ſic ad magna/ nimitatẽ ſpectat aggreſſio ↄſiderata ma/ gnoꝝ. Laudans igit᷑ ⁊ magnifice gras a gẽs dño/cuiꝰ ꝑfecta opa ſũt/ↄcinebat in pſalterio hoc de cacoꝛdo ꝑ mi iub Anüll. ¶ Wgr Licz aut de miltitudine magnificatõis marie młta p/ qrere. Mlta iã ſane dicta ſunt ſed eo pla ſuꝑ ſũt.tãq; ð ifinito q̊dã pelago cuiꝰquã titatẽ nõ molis ſʒ vᷣtut accipiẽtibo /ſp vl⸗/ „ tra ↄtingit accipe. NHeq; vidimꝰ idcirco ab hauriẽdo deſiſtere. ſz inſiſtere ad refo/ — . vnraꝝ. ꝗ nõ areſcent ſiti. dũ fons oꝛtoꝝ.dũ pute aqꝝ viuẽtiũ. Muũri/ petu nõ impediti de libano cãdoꝛis vir/ ginei ſcaturiẽtis in abũdantia de fontib⸗ ſaluatoꝝ xpᷣi ſui. Ceterꝭ qwe ꝑ partes da tur. marie aũt (Hieronimo teſte)ſe infun dit gre plenitudo tota. Ideo ſalutat᷑ an/ thonomatice gra plea. cuiꝰ plenitudinis abudantiam / nullus apire hmo ſufficiet. Põ eĩ iã eẽt aðo mirabiłᷣ ⁊ ãguſta/ſiꝰbo diſcl. Recte dic⸗ tudinis gre ſue/ trãſire ad ↄteẽplandã ſa/ pientiaʒ atẽplatõis ſue. ſapiẽtia ua co⸗ templata eſt multo intuitu. querã plima — inoi locutione nr̃a/mi ſceas vtile dulci. ſpeculationẽ cũ deuotione. nec ꝑ mltos opinionũ riuulos effundaris. Dic poſi tionẽ vel q potioꝛ vel ſua nouitate iocun dioꝛ apparebit. Sciſcitoꝛ in pᷣmis/qbo?⁊ q̃t modis ↄgnoſcat/q mẽes marie ↄtem plata ſit multa ſapienter. vt ad magnificã dũ dñm.aia cũ exultatione ſpũs molłere tur ( Mgr. Cõgratuloꝛ ſcõ tue deuotio nis ſtudio/qꝙ in ampliſſima ⁊ magnifica vis nos exerceri materia. ↄtẽplatões / btẽ 1 ſapientiſſime ſapiẽtiũ oĩm/ſuadẽs recẽ ſeri. nõ ͥdẽ oẽs vt impoſſibile recte cẽſes. ſz qt ⁊ qles /ipᷣa dignab it miniſtrare ð ſe loquẽtib. magnificẽtiã ſil cũ laude mirã tib? cupientibo.quãtũ fas fuerit recoꝛda ri. pꝛoteſtatione pꝛemiſſa ꝙ;' ea tãätummo do volumus aſſerere/que certa tradit au ctoꝛitas fidei.vel que ratio clara conum cit. Eetera vero/ tanq; pie opinabilis ac ter incipe / ſi dixero ↄtuliſſe mariã in coꝛ/ Tractatus. XI. exercitium deuote ſpeculatõis recenſebi mꝰnon ꝙ ita fuerit affirmãtes. ſed ꝙ ita fieri potuerit/ſcom ꝓbabiles ↄiecturas⸗ eſtimantes. Didiciſti ꝙ duo gdictoꝛia ñ in veritate ſtant ſimul.ſed in ꝓbabilitate Pictoꝛes imitabimur rhetoꝛes.qui nõ adeq̃tã ⁊ aꝑtã fcationẽ geſtoꝝ ꝓmittunt inducere.Alioqͥn temeritate fallerent᷑ at/ q; mẽdacio.ſʒvᷣiſi leiliß icturas/iſti rõnes/offerre ↄtenti ſunt.¶ Diſcipulus Diſcolũ eſſz plus exigere de reb. que nec ſenſu percipi.nec rõne ꝓbare.nec auctoꝛi tate poſſunt ↄfirmari.De qͥbo tñ aliq̃ di/ cere vel ſcribere vel audire decet licet ⁊ ex pedit. Incipe ſecurus. ones marie recẽſere placet/tꝑe qͥ qividua mr/poſt aſcenſionẽ filijê/poſt miſſionẽ ſpi rituſſci /clauſo ſuꝑ ſe cubiclo/ reducebat añ mẽt oculos/pᷣteritũ decurſuʒ vniuer/ ſe vite filij ſui. Hoc ſibi ſpeculũ/hoc ſibi cemplar/ſatis erat/in oĩ ↄtẽplatiõe ſua. Diſci. Placet electio tꝑis. duz btã nr̃a viatrix adhuc exiſteret.⁊ duʒ reductis ad geſta dictaq; dñi nr̃i ſpũalibo ocłis/illoꝝ poterat reminiſci. NHos demũ ꝑ hecedifi cari familiari repetitõe valemꝰ. Abi em̃ mõ paſcit.mõ cubat in meridie claritatis immenſe.qͥs ↄtẽplaturꝰ aſcenderet Poꝛ⸗/ ro ne te foꝛtaſſe oꝛdo geſtoꝝ ſolicitet/ꝑge qrſuʒ voluerꝭ in ↄtẽplationibo btẽ marie virginis recẽſendis.qm̃ nec euãgeliſtaꝝ traditio doctrinalis/oꝛdini ſe geſtoꝝ per oĩa ↄfoꝛmauit. Sens ex iſta ↄpilatione laboꝛioſiſſima.que nuꝑ edita eſt ex quat/ tuoꝛ vt vnũ.neq; veritati tñ euãgelice.ne qʒ deuotioni.neq; doctrine/deperit aliqͥd ſaluari ¶ Ogr. Cõtẽplabat᷑ eo tũc mari a. ſolitaria ſecũ frequẽtius.oĩa que vide/ ratvel audierat.que ↄtrectauerat de ver/ bo vite. ſicut eius cuſtos virgineꝰ Johes de ſe pꝛo multis loqͥtur dicẽs.O uod fuit ab initio.qð vidimus.qð audiuimꝰ.qðᷣ ocłis nr̃is ꝑſpeximus.⁊ manus nr̃e con/ trectauerũt de verbo vite. ⁊ vita manife/ ſtata eſt. ⁊ vidimꝰ ⁊ teſtamur ⁊ ãnũciamꝰ vobis vitã eternã.que erat apud patrem: ⁊ apparuit nobis Hoc teſtimoniũ/in nul la fuit eminentiꝰ creatura pura qᷓ; in ma- ria verificatũ.que ᷣbũ vite neduʒ vidit/⸗ nedũ audinit/nedũ ↄtrectauit.ſed ↄcepit peperit.lactauit ⁊ aluit.Ceteꝝ.nulla ſunt q̊ ſola ſibiↄſcia fuit/nec ꝓdidit dicens. . nrus. q; ꝑſuaſum ſic te- neo.nec aliter recipio ¶ Ogr·; Cõtẽplati Secretũ meũ mihi Multa q̃ potuerunt ſe ſola reuelãte cognoſci. q̃ꝝ fecit partici pes aplos ⁊ euãgeliſtas.maxime Lucaʒ. Cognonit.viuente Joſeph virginali ſpõ ſo ſuo.ſingula que dñs nr̃ ſubditus eis/ oꝑatꝰeſt vſq; poſt obitũ felicẽ eiuſdeʒ Jo ſeph. cuſtodis ⁊ teſtis fideliſſimũ.qñ ceſ- ſit ipᷣa ĩ cuſtodiã peculiarẽ filij ſui.ſequẽs eũ q̊cunq; iret.pñntis in oĩbaque faceret⁊ doceret.vſq; dũ cuſtodie Johᷣis in cruce tradita eſt ¶ Diſcipls. Affer ſi habes / vl auctoꝛitateʒ vel rationẽ/de ſeq̃la matris/ toto tꝑe xpᷣi pꝛedicãtis/hac illacq; diſcur rentis per ciuitates ⁊ caſtella.qꝛ venerat ad hoc ſicut rũdit/ipᷣm retinere volẽtibb. Calis aũt diſcurſus videbat᷑ impoꝛtunꝰ verecundie virginali.honoꝛi maternali. ſexus inſuꝑ etatiſq; fragilitati. ¶ Og. Coõuenientiſſimus ergo fuit comitat ta/ lis matris cũ filio. Viri nempe viduata ſolacio fuit.filius q̊ʒ pꝛedicans/matris indigebat obſequio.qm̃ nõ renuit extra⸗ neas etiam mulieres ſe ſequi.ſibiq; mini ſtrare de facultatib ſuis per om̃e iter qð erat ipᷣe facturus.Teſtat᷑ hoc euangelica narratio q̃ matris ſocietatẽ expꝛeſſit locꝭ płibo.vt in nuptijs dum dixit filio VUinũ non habent.vt poſtmodũ dum deſcendit capharnaũ infideleʒ ciuitatẽ. ipᷣe ⁊ mater ſua/dicit Johãncs/Quãto pꝛobabilius credenda eſt aſcendiſſe cum eo Jheroſoli mã ſanctã ciuitatẽ.vbi vidit filiũ qui cuz feciſſet q̃ſi flagelluʒ de funiculis.omnes eiecit de tẽplo. Legimus pꝛeterea ꝙ; ma ter IJheſu ſepe queſiuit loqui ei/foꝛ ſtãs ⁊ inſequens. Quod inſuꝑ efficacius af/ ferre poſſumꝰargumentũ pꝛeſentie conti nue/q; illud dũ filius ignominioſiſſime moꝛti traditus eſſet. voluit btũſſimã ma/ trem adeſſe ↄſpectricẽ.De diſcipulis rur ſus ⁊ aplis ſcribit lucas poſt paſſionem dñi ꝙ erãt ꝑſeuerãtes in oꝛatione cĩ mu lieribo ⁊ maria matre Jhu. Coꝛro ſi filiꝰ nõ habebat vbi caput reclinaret /hoc ipʒ pꝛobabile de pauꝑe vidua matre ſentire. Fouebatur igitur a filio Legimus qua tuoꝛ philippi filias pꝛophetiſſas.ſequen tes ipᷣm pꝛedicantẽ Apoſtolus quoq; di cebat ſe poteſtatem habere ſoꝛoꝛem circũ ducendi ſicut ⁊ ceteri apoſtoli Deniq; qd charitas materna velit ⁊audiat.qͥd filias reribi at pietas Augꝰ?cũ Monica teſtis 9 i,0 D iſci. Probataʒ ſatis eſtimo ſe⸗ D öapoo⸗ ouficnſiun teenſont binvitinn ureeui⸗ ſons titänder dfilalon ficans,n fianef⸗ izn magnik phücin ſcipulos Moſiden modi Uüne. m . Gnagn . — Ar nicop ccori en mi, bile⸗ Woöeing boraungn eſttle⸗ Ntflo i dundaſendt Metmeer oo⸗bülns no edſ Mufügnia, nicuis.onns Ne Nui ſ fi cfiaaist ponimnoiiin XNiNs i on nmin 1iil um hoeiß unmeſanm. Donns n. Mmins.ſenn tons o) nſenman ſol oigt Pliribfi Horu sm qlaʒ marie ↄtinuã cũ filio ꝙ nob afferet nõ mediocrẽ ↄtẽplationũ ſuaꝝ/mariã at q; fidẽè/ꝑ vniuerſam totius euãgelice ſeri ei narratione. Quinetiã maria ↄtẽplaba tur ea que didicerat infantula/ſub paren tũ domeſtica diſciplina. Dehinc/que to/ to puellaris etatis tge didicit ⁊ ꝑlegit in tẽplo/ ſub doctrina ſacerdotũ/cum alijis virginib/de ſacerdotali regaliq; pꝛoſa/ pia nobilẽ trahentib oꝛiginem/erudita. Tandẽ reliq̃ tã ab euangeliſtis poſita/qᷓ; longe pla nõ poſita/ꝑ totũ beatiſſime v / te ſue curſum/eſtimamꝰ/młta nimis In uenire tuũ eſt Incipe qũo placuerit.Dig nabit᷑ ſpo ſeſe/nr̃o qlicũq; f̃ᷣmone lauda/ ri.quã audire video⸗ exhoꝛtãteʒ oẽs/per verba pꝛis ſui dauid Magnificate omm mecũ.⁊ exaltemꝰ nomẽ eius in idipᷣm.di/ cẽtes Magniticat aia mea dũm. qm hic eſt finis nr᷑.iſta ſalus.iſta ꝑfectio.iſtð pn ipiuz. ⁊ vxltimũ/create rõnalis opus bo nuũ. Mgr. Cõtẽplatio marie pᷣcipua fuit de magnificãdo dũm.Cauſaʒ vᷣo po ſuiſti. Et dicant ſp. Magnificet dñs (ait ꝓha)qͥ diligũt ſalutaꝛe tuũ.qð ẽ xpᷣs vꝰᷣbũ in pncipio apud patrẽ.deꝰ de deo.ꝑ queʒ oĩa facta ſunt.ꝑ queʒ ⁊ deſtructa ꝑ pccm/ refecta ſunt.qm vᷣbũ caro factum eſt ⁊ ba bitauit in nobis. Et qꝛ ↄtẽplabat᷑ mens marie quẽadmodũ futurus erat deꝰ hõ⸗ factus Judeis in ſcãdalũ ⁊ gẽtib in ſtul titiã ⁊ deriſum/voluit a magnificatione dñi ſalutaris ſui/canticũ inchoare.ſigni ficans. nihil in depᷣſſionẽ diuine magni / ficẽtie factũ eſſe/ꝑ incarnati verbi my ſte riuʒ. noua potius mentis nr̃e oculis (O magnificẽtiſſime deus)lux tue claritatis infulſit.vt dũ deũ viſibiliter agnoſcimꝰ⸗ ꝑ hũc/inuiſibiliũ amoꝛẽ rapiamur Di ſcipulus. NHec cauſa ꝓbabilis eſt: cur a magnificentia ſumpſit exoꝛdiũ.dũ recre/ ata ↄſiderat ꝑ exinanitionẽ paſſiõis. At uers dũ attenderet oĩa q̃ facta ſunt ꝑ ver bũ / nõne ↄfeſtim a magnificatiõe creatu raꝝ aſſurrexit ad cognoſcendꝗ laudãdaʒ q magnitudinẽ creatoꝛis: ¶ gr. Al/⸗ * ſurrexiſſe ñ denego.ↄiecturãs ipaʒ ꝓpter ea pᷣpoſuiſſe nomẽ dñi qᷓ; ſalutaris.cõſo⸗ nãdo põ.vbo.Oĩa q̃cũq;voluit dñs fec i celo ⁊ in terra. mari⁊ ĩ oib abiſſis Jdeo qͥe dñs appellat᷑.qꝛ ſubiectã habuit ce aturã. iure ſuo factã. aut ab eo fieri poſſi / bile. Poꝛro ſi qreret᷑ a maria de rebↄdi⸗/ Super Magniticat. fuit in ocłis ſuis h̊ fecit.⁊ qð fecit/pus ĩ ipo vita erat.⁊ vita erat lux hoĩm. ⁊ luxi tenebꝛis lucet.⁊? tenebꝛe eũ nõ ↄpᷣbendert Diſcipls. ollebat ex h̊ curio ſitatem ſtultã ſcrutãtiũ ſcrutinio volẽtiũ ſapꝑe nõ ad ſobꝛietatẽ. nõ ad meſurã coꝛdis ſui ni mis exiguaʒ.q̃ neqͥt imẽſitas dei claudi. Non attendunt iſti ꝙ omniuʒ que facta ſunt ⁊ quomodo facta ſunt/ſimul ⁊ refe cta/tota ròẽ omipotes ⁊ oĩ ſciẽs volũtas opantꝭ ¶ Ogr. Coteplabat i H euangeli co Johis cuſtodis ſui pncipio mens ma rie młto intuitu/ſeptẽ abyſſos.q̃s ſolus dei penetrat oclłus.lucidioꝛ ſuꝑ ſolẽ. SGi qdẽ deꝰ ipᷣe dñs qͥ intuet᷑ abyſſos. Jõq; ſu p oẽm create ſciaʒ notatã ꝑ cherubin/ſe⸗ dere phbihet᷑. Hinc tenebꝛas eſſe ſuꝑ faciẽ abeli ĩmoyſes ſcpſit Hinc de luce diuina po oĩmodã luò puationẽ. Sic angelus eſt oꝛdine naturali pma vmbꝛa ſeu refulgen tia ſũme lud ꝑticipatio Aia rõnalis alta Deniq; vmbꝛa ↄgnitiue lu'/occũubit pꝰ vmbꝛã ſenſitiue virtut; in vegetatiua.ac deinceps ¶ Diſcipls. Quid de vita dice geat tr ĩi creaturꝭ ⁊ occũbat. m. An eff 70 Mgjr. Si vita dicat᷑ oĩno illð qð bʒ vim motiuã ſui/ↄcluſimus alibiq nulla res eſt ſine vita.qm̃ nat᷑alis amoꝛ/oĩbo in ſit? eſt. q̊ res q̃libʒ/tãq; podere ſuo moune at mediate vel imediate/ad ꝓꝛiũ cẽtꝝ oi- uz/ deuũ. Rõnales crate/ꝑ cognitionẽ ↄiũn ctã ſibi.ſʒ irrationales/ꝑ ſeparatã.ferũt nẽpe ad loca ſua ꝑ impetũ amoꝛoſuʒ /dei dirigẽtis. vt a ſagittãte ſagitta dirigit pe tere ſignuz qd ſagittãs intendit Eſt lgit res q̃libʒ in ðᷣo q̃dã vita:etiã pᷣus q; fiat. ⁊ hoc ꝑ rõnẽ vdealẽ.nõ qͥdeʒ extra deũ ( ꝓ ut Ariſtoteles arguit Platonevdeas po ſuiſſe) ſʒ in deo. m reſpectꝰ?hĩtos ad crea turas. per intellectum paternum. ⁊ ꝑ ver bum ſuum.iuncto volũtatis amoꝛe.quo vult deus bonitatem ſuam ad exrra com modo ſplendeſcere.⁊ vmbꝛatiliter radia/ re. Alioquin ipſuʒ verbum diuinum/vt culatiuũ nõ oꝑatiuũ / ceſendũ eſt, etiã dũ 95 tis in tali mẽſura nũero ⁊ oꝛdine/nõne ꝓ/ oĩ rõne potuit rñũdere.Dũñs eſt.qð bonuʒ itũ eſt. ꝙ, tenebꝛe eã nõ ↄpᷣhender̃t. nõ negãdo q̃lẽcũq; participationẽ huiꝰ lug velut vmbꝛatilẽ VUmbꝛã q pe dicim?eſſe refulgẽtiã quãdã lucis.plus aut minꝰ⁊ ñ H 0 Aractatus. XI. pꝛotedit᷑ ſeu pcedit ↄĩcatiue ad ꝓceſſiös creaturã.repꝛobãs⁊ indurãs eã. xeputãs ltumn ſpũſſcĩ qͥ amoꝛ ẽ pꝛis ⁊ filij. Praxis igi/eã indignã ſe ipᷣo 4 auit eif Bubi Dien nõ intedit᷑ in intellectu ſpeculatiuo ſi con ſunt abiſſi due ꝓpoꝛcionabilr ad dupliceʒ Gunis feſſe ſe habeat ad appetitũ / niſi ꝓcedat ad haãc hoĩnũ ſoꝛtẽ aſſignãde Primis dicet. ſormin⸗ opatõis rõneʒ Sicut alibi de theologia venite bñdicti pꝛis mei.percipite regnũ mnhlron ꝙ ſit ſpeculatiua didiciſti.q;uis eifinis qʒð paratũ eſt vobis ab oꝛigine mũdi.qð hirebittl pcipuus ſit amoꝛ dei ⁊ laus eius magni nec vidit.Audient alij. Ite male icopdel ſicans dñm. Zũc vo diuinũ vᷣbũ nõ irra dicti. ¶ Demum cõſidera duas abyſſos ſlosdaf tionabiliter appellat᷑ pꝛacticũ/duʒ diuina velut intermedias.que ſint vie ad dupli/ „ inmmum volũtas accipit ipᷣm ad ꝓductionẽ ſeuꝓè cem pꝛecedẽteʒ. De qbo in ps. VUniuerſe Piuddo. ductibilitatẽ eoꝝ oĩm q̃ facta ſunt/fm tri vie dñi mĩa ⁊ veritas Ecce q; incopꝛehen Nidmit. plex fieri.vnũ eſt in mẽte angelica vel hu ſibilis ſit vtraq; viaꝝ OQm̃ eſt via qͥ videt ſcknoſ mana. ſcᷣm in exiſtentia ꝓpꝛia ſeu genere hoi recta. ⁊ nouiſſima eius ducũt ad moꝛ oniudien pꝛio ⁊ in eſſe foꝛmali ſuo. Ceteꝝ puatio cc.Et viceuerſa iuſtoꝝ ſemita/reputat᷑ in ſcumneſt ſeu nihil/ðꝛ ſine ̈bo facta.nõ qꝛ ſit alidd ſania. Alternatio tanta poſtremo cernit ſonuofuit extra intelligentiã.ſed ita ꝙ nomẽ entis in vijs iſtis/tã ambigua/tã ꝑplexa/tã ti⸗n oitn vel eſſe vel exiſtentie/phᷣs extendit ad illa mida ⁊ incerta.vt vere dictũ ſit. neſcit hö⸗ dlorrpe circa q̃ negociat᷑ intellectus.vt ſũt puati finẽ ſuum. ⁊ oĩa in futuꝝ ſeruãt incerta. (WWſcbne ones.⁊ relationes rõnis/vt ↄplexe ſigni · Aatro ꝑ totã vitaʒ ſceleratus/ad vnũ pe Mnntn ficabilia/ex fabꝛicatione intellectus ↄpo titõis vᷣbũ meruit audire.hodie mecũ er?⸗ ſclon nentis ⁊ diuidentis.cũ ſilib ¶ Diſcipta· in paradiſo.dũ petrus negauit.dũ iudas nereprm Grandes ſub paucis collegiſti ↄtẽplädi apls / deſperatõis peioꝛi laqᷓo qᷓ; canapis lengi materias.redire placet ad illas abiſſos ſe ſe ſuſpẽdit. 2* q̃tiens mentẽ marie ↄtẽ eſpien ptem.q̃s innuis marie mẽteʒ fuiſſe ↄtem plaãteʒ ſapienter has abyſſos arbitramur Pignid platã. ¶ Ogr. Abiſſum dicimꝰ ꝓfundi deo diriſſe. O culi mei defecerũt in ſaluta tolturti tatẽ.cuius fundus aut terminus/nõ pot retuũ.qͥ ad tres abyſſos mie.⁊ in eloquʒ nronl ab inſpicientib intueri. ¶ Vide ſi nò ſit iuſticie tue. qᷓ ad tres abyſſos veritatis ſ rieet abiſſus talis ipᷣe bñdictus deus trinus ⁊ ſeueritatis eiuſdẽ iuſticie.O quotiens ex aii vnus in ſua maieſtate.nõ ꝑ reſpectũ qu pauit ſicut paulus. q̃tiens caſto ſilentio hyfnne uis extrinſecũ cõſideratꝰ.qꝛ nemo nonit magnificãs dei ſecreta.nec audaci temeri (Ecndcn pꝛeʒ niſi filiꝰ.nec filiuzʒ niſi pꝛ.nõ excluſo tate ſubintrãs aut irrũpẽs ſuſpirauit.O Mad tñ ſpũſcõ.qͥ ꝓꝛſus eſt eiuſdẽ ↄgnitõis een gltitudo diuitiaꝝ ſapientie ⁊ ſcie dei.ſapi mdss tialis cũ pꝛe ⁊ filio Sex alias abiſſos nu entiã qͥ ad intrinſecã abyſſuʒ diuinitaʒ. * meramus/habendo reſpectũ ad res exte/ ſcientiã vo referamus ad alias. Seqͥtur imiel rioꝛes. maxiĩe rõnales. q̃ ſole capaces ſũũt q; incõpꝛehenſibilia ſunt iudicia eius.⁊ ſainsne btĩtudĩs eterne.vel ꝑennis miie.Hũ innueſtigabiles vie illius Has vocat poõ. 1 gida q̃d nõ abiſſus eſt mie dei.q̃ res viles ⁊ de catharactas. Abyſſus ait abyſſum inuo/ Gogn lie nihilũ / dignata ẽ facere ſe ißa dignas. cat in voce catharactaꝝ tuaꝝ ¶ Diſcipu B miz atq; participes ſue pulcritudinis. nobili lus LCõſiderans iſta totus hoꝛrore ↄcuti nabec tatis. ⁊ honoꝛis.ĩmẽſaꝝ. vſq; adeo ꝙ id oꝛ totus ad me. meãq; vilitatẽ reſiliẽs /di nnen ipᷣm ſũt ꝑ graʒ/qð dei filiẽ ꝑ natazʒ Hoc ninã maieſtatẽ trepidꝰ expaueſco.nec qͥd chnnn intuebat᷑ in ſpũ ꝓpha loquẽs ĩ ꝑſona dni. agã/qͥd dicã/q̃ me vertã/q̃ fugiazꝭ/ꝓꝛſus nn Ego dixi dij eſtis ⁊ filij excelſi oẽs. Sidq ſcio. C. Proijce te totũ ſecurus in rehe dẽ dedit eis ptãtẽ filios ði fieri.nõ ex ſan illũ qͥ; eſt deꝰ nr̃ refugiũ ⁊ virt. Itaq; pꝛe guinib coꝛpoꝛeis ꝑ volũtatẽ viri ſeↄmi trahẽte/venimꝰad filiũ. Filius vᷣo polli/ 1 ſcẽtis cũ carnis ſue.i.mulieris volũtate. cet᷑ eũ qͥ venit ad me nõ eijciã foꝛas Pro ü ſz ex gre germine. dũ ex deo nati ſũt ꝑ ver ijciamtota fide totaq; ſpe nos in manus iten bũ regenerãs.qð ideo caro factũ ẽ vt eſſſj miſericoꝛdie ſue/ reſilientes a ſeueritate ſumn caro de.hĩtãs in hoĩb ⁊ hoĩes in eo ſuꝑ inſticie. Non poterit miſericoꝛdia claau-/ nhadc admirabili pꝛſus vnitate. ¶ Uis altera dere gremiũ redeũtib.q̃ ꝓ fugietiba/reqͥʒ wte velut ex opꝓpoſito tibi mõſtretur abiſſus. rendis/reparãdis/⁊ ſaluandis/ in h̊ mi⸗/ . ati hec eſt incõpꝛehẽſibilis⁊ hoꝛribil dine in fie ðᷣfto/lacerata ẽ ſpinis ⁊ cruce clauata ſun ſticie ſeueritas.q̃ ꝓijcit a facie ſua/rõnalẽ? Ooſtꝛemo qͥd niſi magnificẽni talis dni . in wönem Wir can munin Mrmig Pdintg anys orim mitinſin tuchit Wiuns Hawrcner akoſimnto Muimm tpinui. ſcder ſpi diunni. idicnans! Detſ nimn e ii tlis0i iny gis minenn ne niiens d snw Gilanmn R nutſe „ lumine ¶ £οα ſciens neſcio/oꝛdini ccuius ſupꝛa meminiſti de q̃ttuoꝛ vt vnũ. dq opus in centum qnqginta rubꝛicas partitũ eſt. cũ aliquot rubꝛicellis. Duʒ eĩ verbi generatione ↄtẽplationẽ incepimꝰ marie. tu nunc traducis vt de pꝛecurſoꝛe ioquamur. ſequamur hũc oꝛdinẽ ſi com placitũ ita tibi fueri. E qſo de btõ Johe q̃lis fuerit marie ↄtẽpla Super Magniticat. reuerearis. exultãs ei c tremoꝛe dicens Die deus magnificatus es vehemẽeter. Rurſus q obietluna mnlier WMagft ficat anima mea dũm ( Diſcipulus. templationez dic alterã marie. qꝛ pꝛopo/ ſui redire poſterius ſuꝑ iſtã de abyſſs iu dicioꝝ dei. qͥ aliquos miſericoꝛditer dat filios dei fieri. coheredes regni. alijs ad interitum derelictis.iuſto quidẽ ſʒ ocul/ to iudicio.¶ Ogr. Salutada ſepe eſt ? oꝛãda mater miſericoꝛdie vita dulcedo ⁊ ſpes noſtra:quatinus dei miſericoꝛdiaʒ/ non iudicium ſentiamus Etem̃ ſiquod factum eſt/in verbo vita erat/quãto per/ fectius fuit ⁊ eſt ipſa in eodem verbo / vi⸗ ta ꝑ quã ⁊ in qua verbum caro factum. reddidit perditis ⁊ moꝛtuis vitaʒ? Dul cedo ſubinde noſtra eſt. que fontem in ſe parturijt dulcedis Spes inſuꝑ interce dendo.recõcilians ⁊ ſubleuans.nõ aucto ritate pma ſaluãs. ¶ Tranſferunt᷑ obin de per ecciaʒ.illa ꝰbi pꝛeconia.ſub nomi/ ne ſapientie pꝛedicata. ꝑ ſapientẽ/ad iſta vbigenã de v̈bo ⁊ in vᷣbo gliantẽ. Ab ini tio inqͥt ⁊ añ ſecla creata ſum. ꝑ pꝛedeſti/ nationis electiõeʒ pꝛe oĩbo. In me om̃is pes vite ⁊ vtutꝭ p auxiliationẽ ¶ Diſci. oui talia oĩa ꝗᷓ ſapiens colligit.⁊ mecũ ſepe retracto.maxĩe dum natiuitat eius ſacra celebꝛitas recolit᷑.ð q̃ fieri poſſet cõ paratio ad illius natiuitatem qui fuit hõ miſſus a deo cui nomẽ erat Johes.qͥ vẽit in teſtimon iũvt teſtimoniuʒ phiberet de Ogr. Alludis ſi ſciens vel in/ iniotextus euangelici/ . „ diſci. Beqmur tio/qi ſcdᷣa pncipalis/ediſſere. ¶ gri⸗ CTCõtẽplabat᷑ mẽs marie Johez. nüc ad li terã.nũc ad tropologiã.qũ; vᷣo ꝑ allego rie. ⁊ anagogie myſteriũ Diſci. Ara pa lam facta eſt de Johᷣnis nũciatione.cũ pᷣ/ conijs eiꝰ.parentũq; ſuoꝝ. affer aliqòͥd de myſterijs. ¶ Ogfr. Cõtemplabat᷑ maria verbũ qð erat in pncipio/qñnq; metaphy ſicaliter Aſſumebat em̃ ſilitudinẽ hõis p eArtẽ operãtis in exterioꝛẽ materiã Conſe ſebat aliq̊s phos ita ſenſiſſe ſicut ðt Jo haãnes euãgeliſta. Deus em maniteſtaue rat eis qm inuiſibilia dei per ea que ſacta ſunt a creatura mũdi id eſt homine intel lecta ↄſpiciũtur. Sempiterna quoq; vir — tus eius ⁊ dĩnitas oſtẽdit oꝛdinatiſſime pſtituta ſupꝛa omnẽ artis excogitationẽ. ars vero qͥd eſt niſi recta ratio reꝝ agibiii um. Ita concludebat maria metaphyſi - cans. opoꝛtere poni verbũ ſeu logos idẽ ſermonẽ vel rationẽ patris.ꝑ qð verbuʒ⸗ oia facta ſunt. ⁊ qð factum eſt erat vbiq; pꝛecognitũ ab hoc verbo.nõ alia cogniti one ẽ; ſe ipſo qͥ deꝰeſt.quẽ nullꝰdubitat eẽ vitã ⁊ pᷣmã vitã alioquin iã non eſſet deꝰ verbum ſuum vel ydee ſue. Cuius rei ab ſurditatem/ipſe etiam phᷣoꝝ pᷣnceps Ari ſtoj. ferre nõ potuit.ↄferens cum Plato ne. Poꝛro noluit deus condens vniuer ſa/latere penitus immenſitateʒ lucis ſue. dum eam fecit ſplendeſcere ꝑ creaturas. quas omes in ſapientie ſue luce conſtitu it Omnia in ſapientia feciſti ait p Fuit igitur homo miſſus a deo.qui ſpectatoꝛ eſſet omnium operum dei.quiq; teſtimo nium perhiberet de lumine. nõ em̃ erat il le lux.ſed vt teſtimonium ꝑhiberet de lu mine Erat lux vera que illuminat omnẽ hHomint᷑ venientem in hũc mundũ. quia nullus illuminat᷑ ad cognitioneʒ liqͥde ?⁊ pure ⁊ pꝑſpicue veritatis/abſq; pᷣma luce/ EFm triplex genus cauſe efficientis exem/ Ilis oꝛo põt eſſe maioꝛ.etiã phie teſtimo/ nio? Erat ꝓpterea hõi miſſo a deo/nomẽ Johes.duʒ mũdi ſpectatoꝛ in ſtatu inno cẽtie ↄditus eſt.vt teſtimoniũ ꝑhiberet ðᷣ lumine UVidebat pᷣmã lucẽ ꝑ ſpeculũ ⁊ in ſpeclo creaturaꝝ.nõ in obſcuritate enig/ matis. Videbat ⁊ in imagine ment ſue. 2 ꝑ eã lucidius multo q; ꝑ veſtigium veł ſpeculũ creature.nõdũ tñ intuebat᷑ in ſua jdditate nudã lucẽ. Sʒ heu hõ cũ in ho noꝛe eſſet / nõ intellexit. ↄpatꝰ eſt iumẽtis inſipiẽtibo ⁊ ſilis fact eſt illis ſoropterea tũc euenit vt lux vᷣa in mũdo eſſet ꝑ quã mꝰ/eũ ñ cognouit.ad quẽ cognoſcẽdũ fa ctus erat. ¶ Diſcipul. Nihil hacten at tuliſti ĩ hac ↄteplatione marie fm phicaz —– 93 rebat ad pᷣmũ artificẽ deũ. qui oĩn que fa cta ſunt/ꝓduxerat ñ naturali neceſſitate. nõ caſualr aut foꝛtuite. ſ ſpõtanee. Recẽ rfationẽ/qð ſit ab hoĩe vere philoſophan te negãdũ.ſi ñ ſit auerſus a vera luce ðᷣo/⸗ ꝑ tenebꝛas pccoꝝ.ſi ñ ſit obſcuratũ ĩſipi/ ens coꝛ eius.nec dat in repꝛobũ ſenſum SDi deniq; fuerit in eo gra dei. vt merito Johes appellet᷑. Atuero ſi id qð ſeqͥt/ita poſſit ad ↄmodũ phie flecti/deſidero co gnoſcere ſcʒ ĩ ꝓpꝛia vẽit ⁊ ſui eũ nõ recepe rũt.qtqr ãt receper̃t eũ dedit eis ptãtẽ fili os ði fieri.hiſqͥ credũt ĩ nõie eiꝰ.qͥ ñ ex ſã guinibo neq; ex voluntate carnis.neq; ex volũtate viri.ſʒ ex ðo nati ſũt Et vᷣbũ ca⸗ ro factũ ẽ ¶ gr. MNõ pᷣt ad lrãʒ expoſi/ tio tradi niſi de incarnatõe v̈bi. ꝑ cuiꝰ fi⸗ dẽ/fiũt boĩes filij dei.cuiꝰ ĩſuꝑ lr̃alis Jo hãnes pᷣco fuit.vox ⁊ lucerna Lõfitet᷑ hic Augẽ. ꝙ qͥd hẽret myſterij.Et vᷣbuʒ caro factũ ẽ.nec qͥdẽ poterat ſuſpicari.cũ de p/ cedẽtibo aliqd ñ negaret ĩtellegẽtiã ↄcepiſ ſe ductũ phie Erat nẽpe platõis ĩſtitutꝰ⁊ fihagoꝛe diſciplinis Attñ ſine pᷣiudicio fe videamꝰſi vᷣbũ ði poſſit dici ĩ ꝓpꝛia ve niſſe/ꝑ ifuſionẽ lũis vultꝰſui/ſuꝑ faciẽ m̃ tis huũane.imo ꝑ quãdã ex vtero m̃tꝭ ĩcoꝛ poꝛationem ſui.Oĩs itaq; res quantũcũ qʒ ſubtilis ſit.ĩcoꝛpoꝛeeq; nate/ſi ↄparat ad ſimplicitatẽ pᷣme lucꝭ'/coꝛpoꝛea iudica tur.materialis iſuꝑ.qꝛ potẽtialis eſt atq; mutabilis.⁊ ñ puract Dũ ̊ pma lux in fluit ⁊ illabit᷑ ĩ poꝛtõeʒ rõis ſuꝑioꝛẽ/q; di cimꝰ apicẽ m̃tꝭ vł ſindereſim vᷣgineã.qͥd/ ni dicamꝰdði vᷣbũ q̊dãmõ incoꝛpoꝛatũ vel hoĩeʒ factũ ꝓpter ðifoꝛmẽ pᷣncipal hũane pt vnionẽ.pꝑ quã (ſi Boecio credimꝰ)fi/ ũut hoies dij: Dei eteĩ ꝓpterea genꝰ ſumꝰ.ĩ q̃ mouemur. viuimꝰ.⁊ ſumꝰ.Et hĩtat in nobᷣ vᷣbũ ſuũ vnigẽeitũ ⁊ et᷑nũ plenũ gr̃e ⁊ vᷣitatꝭ ¶ Diſci. Hõ aduertebãa talis phiſi ceↄteplatõis applicatõʒ.q̃ ñ aberrat a fiʒ g. Lides pl?eleuat arcẽ mmtꝭ vt vᷣbũ i inhabitet ꝑ fidẽ ĩ interioꝛi hoĩe vt hoꝛ tat᷑ apls. Cõſiderãs igit᷑ hãc vnitiuã ha/ bitatõöez Augꝰ. öt mariã mr̃eʒ ði ↄcepiſſe pmo feliciꝰ deũ ꝑ fidẽ.q; poſteriꝰ ꝑ carnẽ Põ ei. ue pma / ſibi ſaltẽ attuliſſet ↄceptio.¶Diſci. Vtꝝ potuerit maria ſi ne fide vł caritate fuiſſe mr̃ ði coꝛpalis Mgr. Bi Poreri oꝛdĩatã ſpectes/ñ po tuit.qm̃ deꝰh̊ facere ñ oꝛdinauit.ſʒ qͥn ali ter oꝛdinaſſe potuerit cũ ſit ĩmẽſe potẽtie nec ĩplicʒ gᷣdictõeʒ/ita fieri qͥs hec a dei potetia negauerit? ¶ Diſci. Sũt alie qſti ones abſq; nũero ſuꝑ icarnatõis htẽ my co ñ induco Tractatus. XI. 1 ſterio. vt puta ſi D fuiſſz ĩcaꝛnatũ/hoĩe pmo ñ peccãte. Si põt rõ tradi ↄuinces Cur de / hõ ſit. Ita ei conari videt Anlſel mꝰcũ alijs nõnullis. Rurſus cũ oꝑa tri⸗/ nitat ſint indiuiſa ad extra/qũo fieri pp- tuit vtſſolꝰfiliꝰ diceret incarnat. cũ ſiliby abũdatiſſie tractatꝭ ꝑ doctoꝛes. q̃s idcir/ ñ in gr. O quãta credis ꝑ/ ſpicacitate mẽs marie ↄteplabat᷑ oĩa talia ↄferẽs ĩ coꝛde ſuo.q̃lia meruit exꝑiri qñ dom pudici pectoꝛꝭ tẽplũ repente fit dei. qñ fas fuit pꝛo ſalutatoe ſibi dici. Salue mr pietat ⁊ totiꝰ trinitatꝭ nobile triclini um. vᷣbi tñ incarnati/ſpeciale maieſtati pᷣ parãs bonvici Tnddi fuit/p fidẽ caritate foꝛmatã.ſʒ ſpeciale hoſpiciũ/per verã mr̃nitatẽ/nedũ carnis ſoliꝰſʒ ⁊ mẽtiꝭ pparauit Intelligit᷑ aũt ſpũalis mr̃nitas in aĩia vᷣbigena faciẽtẽ voluptatẽ ði pꝛis. q̃ ideo frater ſoꝛoꝛ ⁊ mj eſt bi dei.mr vir go. filia ¶ HNũciat hãc vᷣbi ↄceptõeʒ ſpũ⸗ ſcũs qͥ vbi vult ſpirat q̃ inſpiratio vel in/ ſtinctꝰ interioꝛ tenet ad aĩaʒ viceʒ ãgeli.q̊ gabꝛiel eſt foꝛtitudo dei. nã qͥd foꝛti/qͥd ve potẽtiꝰpõt nũciari:¶ Ceteꝝ gr̃a dei ꝑ Johezʒ fcata pᷣcedit.viã pᷣparãs vᷣbo dei. qᷓ Johes ꝑ oꝛoneʒ ↄcept eſt/gabꝛielẽ ſilr nũciãte Hihil eĩ hʒ hõ fecũdita in quis poꝛtõe rõis / ſit vir vel mulier /vt talis fi⸗ liꝰ inde Poſſir gigni.pᷣcedat opoꝛtet.⁊ pᷣce dat/ʒac templũ.poſiturꝰ incẽſuʒ deuotõis.cuius oꝛo exaudit᷑.⁊ ↄcipit Eliſabeth (q̃ eſt dñi memoꝛia) filiũ.cui nomẽ eſt Johes. In q̊ gra dei.quãq; nullꝰ in ↄgnatõe natxali⸗ vocet᷑ h nomie· ¶ Poꝛro ſi ſeq̃n allegoꝛi am/ʒacharias ſacerdotiũ.eliſabeth legeʒ veterẽ fcat.ex qͥbo tioꝛe frigeſcẽtib/ñ po/ tuit ↄcipi gr̃a ð i Hihil em̃ ad ꝑfectũ ꝑdu xit lex.quſq; venit plenitudo tꝑis.qñ ſol iuſticie debuit oꝛiri ſuꝑ terrã hũane ↄdi/ tõis.p myſteriũ incarnatõis Tũc pᷣceſſit in Johe lucifer/ illũ ſolem qͥ exvtero pꝛis añ lucifeꝝ genitꝰ eſt in die virtutis ſue in ſplẽdoꝛibo ſcõꝝ.¶¶ Diſci. Ergo ne putan dũ eſt mariã nihil de pᷣnüciatõe Johnis cognati ſui fuiſſe lr̃aliter contẽplatam HBgjr. Imo vᷣo nec vnuʒ iota dimiſſum eſt. nec vnꝰ apex oĩm.q̃ᷓ Lucas ſcpſit. qͥn maria rimaret᷑.⁊ meditando ruminaret. cõferens ad innumerabilia q̃ nos latent. neq; ſcptis mandari potuerunt. Itaq; ſi Johes fuit tanta ſollennitate nüciatus. X arias (dictus dñi ſaturitas) in — ſenma hmne nsbincn rotilnt ne Johis elcbat: adot Furntnss ſüboſitn Ulemoh⸗ boincäfn Ntſolitn ſepinici Gchyueni ſnn Fulgt⸗ loſ chiop e don mandd⸗ loch⸗ net notulas nonaginta. Super Moagnuificat. ſi ꝑ oꝛonẽ ſupꝛa nate curſũ ĩpetrat. ſi ſciĩ ficat'i vtero.ſi gaudiũ ⁊ exaltatõeʒ cũ ad/ miratõe parẽtibo attulit. ſi pᷣcepit xpᷣm in ſpũ ⁊ virtute helye.ſi ſobꝛie educat ꝛveſti tus ĩ exẽplar H tpꝑalis felicita 8 amoꝛc eterne Si talia nob innotuert Auca ex oꝛe marie nob referrente. nemo dubitauerit qͥn ad ſe ipᷣazʒ/płima taliũ re⸗/ tulerit.ruoluẽs oclos ad ꝓpꝛios parẽtes. q̃liter ãgelica nũciatõe/fuit ipᷣis oꝛtꝰ ſuꝰ/⸗ cũ vite ſerie.i.oꝛdĩe reuelatꝰ.vt ũñ minꝰ de gtijs ab vtero ſibi largiꝰcollatꝭ maria cõ/ ſurgere ad graꝝactõeſ/q;ꝓ pᷣcurſoꝰ; huiꝰ iocũdo ſcõq; natalicio nũciato. repetens crebꝛiꝰcũ exultatõe ſpũs/cãticũ ſuũ Ma 2 Finit pᷣma ꝑtitio. gnificat aia mea dñz ð vita ſolitaria Johis, qᷓi ſuꝑ rubꝛica ſcda de nuciatoe ſua.⁊ habitatoe ĩ defto. Sut iĩ hac ptitõe tres pticle.iuxa triplicẽ modũ manifeſtandi vitã ſolitariã Et ↄti marie ↄtem Tſi mlta fuert ipᷣi tẽplo. Si circa viſitatõez ⁊ ſa⸗/ lutatõeʒ eliſabeth Si circa na tiuitatẽ/ circũciſionẽq; pueri/b interſru iſſe maria credit᷑.ſil ⁊audiuiſſe cãticũ illid ʒzacharie Bndict dñs deꝰ iſrael.cũ myſte rijs h incluſis. Nihilominꝰlad pñs vᷣte- re ↄtẽplatõis ocłos deſidero/ad ſolitudi ne Johis de q lucas ſic intulit Pueraũt creſcebat ⁊ ↄfoꝛtabat᷑ ſpũ.⁊ erat in dẽto. vſq; ad diẽ oñſiõis ſue ad iſrael. ¶ ¶ Fiat vt vis.⁊ incipio qũo vis. ¶ Diſci. Cũ hõ ſit natalr alal ſociale gregale ⁊ ci⸗/ uile ſᷣm phᷣm. Platonis qͥʒ ſnia ðt/hõies hoĩm cãa factos eẽ.Ecciaſtes inſuꝑ male/ dicit ſolitario dicẽs. Ve ſoli. None ritꝰ iſte viuẽdi in det/culpabilis ẽ habedꝰ. tãq; ↄueniẽs ferꝭ ĩdomabilibo.aut hõib⸗ melãcoliq Solitudinẽ eĩ q̃rere Ariſto. poſuit in homero fuiſſe ſignũ melãcolie. Fuit igit᷑ puer Johes melãcolicꝰaut fera lis ¶ Ogr. Addere debebas vnã diſtin pho poſitã Solitariꝰ inqͥt/ vel de?ꝰẽ. vel beſtia Fuit aũt puer Johes⸗/ de pꝑ pticipatoeʒ ditat..ñ ꝑ nataz Etemrm manꝰ oñi erat cũ illo. YFuit replet ſpũſcõ ex vtero mr̃is ſue. Neq; ↄplexiõe melãco lic.cũ ꝑ mirachm fuit dno oꝑante foꝛma plãda circa Johis nũciatõeʒz i er aũt creſcebat ? ↄfoꝛtabat᷑ ſpũ· Soſt ſub dit᷑ Et erat in der̃to.Quare ⁊ qᷣuſq;: Ni miꝝ vſq; ĩ diẽ onſiõis ſue ad iſrael.q̃tinꝰ interea loqret᷑ oñs ad coꝛ eiꝰ in ſolitudie. reuelãs⁊ indicãs ꝗᷓ eſſʒ ipᷣe factur ad iſra el ⁊ docturꝰ. Sil vt ñ leui ſaltẽ maculare vitã famine poſſʒ. Dedicabat euãgelicuʒ viꝝ in ſuo celibatu ᷣgineo.imitabat᷑vitã helve ꝑ quẽ erat ipᷣe figuratꝰ Cõplebat pᷣ nũciatã de ſe ꝓphetiã Iſaie. Ego vox cla mantis in deſerto. Predicabat pꝛimitꝰ exemplo ſanctoꝛum ſpem regni celoꝛus⸗ per ↄtẽptũ terrenoꝝ.q̃tinꝰ auctoꝛitatꝭ põ dus/adderet vᷣbis ſuis oꝑatio.atq; talis merito iudicaret᷑ qͥ fallere nollet cupidĩe mũdanoꝝ/ne dũ alijs pᷣdicaret pniaʒ. ip ſe ꝑ deliciaꝝ inſecutõe/repbo inueniret Diſc. Colligiſti ſũmatim cãs ſolitudis ĩ Johe De ceterꝭ vᷣo ſolitarijs qͥd iudicas: Hõ ei ſilib tueri ſe valẽt cauſis ¶ Vgr Oꝑi tuo ðᷣt Ambꝛoſiꝰ/intẽtio nom̃ ipo/ ſuit Et xpᷣs. Si oclus tuꝰfuerit ſimplex/ nñ hñs aliq; ꝑtẽ tenebꝛaꝝ/totũ coꝛpꝰ tuuʒ lucidũ erit.⁊ ſic lucerna fulgoꝝꝭ illũiabit — „.G te Pꝛimũ ẽ igit᷑ aſpicere q̃ ſit ⁊ q̃lis ĩtẽtio . ſolitudinẽ ĩqͥre ¶ Houet aliqs feritas incõpoſita ↄplexiõis natalis vł adqͥ ſite. ñm paties ciuiliter ↄuerſari. cuiꝰodiũ oẽfẽ ⁊oĩm õᷓ ſe.ſiẽ de hyſmaele loqͥt᷑ ſchᷣt᷑a Hãc cãm ſolitudis ĩ catho mõſtro/ab hercle necato.Hãc ĩ leonibꝰHãc ĩ auibo noctur nis accipimꝰ ¶ Mouet aliqͥs cupiditas implende voluptatis. ſeu pꝛopꝛie volun tatis quoꝛum felicitas eſtimatur impu/ nita nequitia. peccare ſcʒ volunt.neq; ve cũdiã hoĩm neq; penã pati Querit eĩ lati bula/feð voluptat ipletio.qð ⁊ fere ðᷣmõ ſtrãt.⁊ auicłe qdã oñdũt.niſi foꝛtaſſis ali q̊s ita beſtiales inuenies/qs ꝓpꝛie neqͥ tie publicatio delectat. pᷣdicãtes vt zodoma pcẽm ſuũ.⁊ cuʒ malefecerint gliantes. Mouet alios/animi q̃dã deiectõ ſeu pu ſillanimitaſ/cauſata ꝑ freneſim aut melã coliã młè mõis.q̃les nũerant medici.q̊s nihilomĩfatẽt᷑ inũerabiles reꝑiri.Talit demẽdatũ tradũt expoſitoꝛes Danieł ipzʒ Nabugodonoſoꝛ.cuiꝰ fuit habitatio cũ feris.Et demoniacꝰ iſte ꝑ legionẽ oppꝛeſ ſus.qͥ habitabatĩ ſepuleris. Pueros in- ſuꝑ aliqs imo iuuenes ⁊ ſenes/hac timo ris foꝛmidine agitari ſic ↄſtitit: vt nec vi gere alios vellẽt. nec ſeſe paterẽet᷑ ſacialit intueri. Quoxꝝ tãdeʒ aliq ꝑ deſerta vaga ces / nuſq; ↄparuerũt. Alij laqueo vel pꝛe cipicio vel aliter / ſibi moꝛtez intulerunt. Laudabil certe verecũdia/maxie pueri lis ⁊ in mulieribo.ꝗ ſaluã reʒ facit.malis obſtãs conatibo. z ne qͥd nimis.ne le/ ſa tandẽ verecũdia/tfrons accipiat᷑ mere tricis.atq;verificet᷑ ille ſubuerſiuus inue nüũ v̈ſus Angelicus iuuenis ſenibo ſatha nizat ĩ ãnis. MHouet alios ĩanis.iacta tia Alios ſpes qᷓſtus vberioꝝ Alios ociũ iners. Alios fantaſtica libertas Alios q̃ dã feruoꝛ nouitiꝰ nõ ſᷣm ſciaʒ. volens ſi/ bimet eſſe dux.boꝛ.⁊ abbas. Alios igno rãtia difficultat heremitice vite ſeducit. eſtimantes ſolitarijs deeſſe nihil/ pꝛeter oꝛare deũ. dũ vbi ſegregatos ſe faciũt ab alijs inueniũt ſemetipᷣos cũ paſſionibus duriſſimis.luxurie.gule.ðſidie.⁊ accidie ſupꝛa modũ.vt ĩterim diabolicꝭ aſtutijs/⸗ de viſitatõibo hoĩm curioſis ad inſolita⸗ de victualiũ poſtremo veſtiũq; carẽtia ta ceamꝰ. Landẽ penitet eos ſuumet.⁊ giro uagi fiũt cũ Cavn. ſolũ de heremitica vi 4. barbãa⁊ appellationẽ retinẽtes.quibus ſolitudo nõ abſtulit vicia:ſʒ aluit auxit ? multiplicauit. qᷓliba vicos ⁊ plateas vide mus impleri. eterrimũ hoc genus mo nachoꝝ ait Hieronim btiſſimꝰ.? Bene dictus.ĩmo monſtra ſunt hominũ extra terminos bõe policie ðpellenda pls. Et qͥs ad ſolitudinẽ his attentis/ pu tabit᷑ idoneꝰ: Cõfirmas em̃ qð oppoſui. Ve ſoli.¶ Dgẽ. Videto ne malicia płi moꝝ/paucis obſiſtat bõis ⁊ electiſſimis pꝛſuſq; dĩnis cultoꝛib ſolitudinis.q̃les in commendationẽ fidei vocatapłs. In ſolitudinibo errantes.in mõtibo⁊ ſpelũd. in melotꝭ ⁊ in pellibꝰ capꝛinis.qles Pau lus ? Anthonius. Arſenius. Agathon. Hlilarion.cũ ſiłibo innũeris.qͥ naturã ſu pꝓgredientes/oñderũt in ſeipis ꝙ regnuʒ celoꝝ vim patitur. ⁊ violenti rapiũt illud Duid deniq; de Johanne nr̃o Quid de Biſc. Spũs vbi vult ſpirat neq; mira dilia trabẽda ſũt ad imitatõeʒ. ſʒ reueret Aadmirida AOgf.- Recte ſent. Hlõ agif itaq; feliciter vita ſolitaria/ſine dã affla tu ſpũſſci.qũq; patẽter reuelãt.qnq; ſecꝛe tioinſpirãt ducẽt ⁊ agẽtꝭ. Dẽ eĩ de xpᷣo qꝙ ſps ipulit eũ in deßtũ. Dꝛ ꝙ ⁊ ductſitDẽ q ⁊ agebat᷑ in deßtũ.Et hic de puero.Jo hãne pᷣmittit᷑ꝙ ↄſoꝛtabat᷑ ſpũ.Qui autẽ Ziractatus. XI. puata lege ducũt / publice; 2 gñalibo ñ ſub tõis. inſinuaſſe vidᷣr mibi ps.ↄparãas ſe tripli ri ſolitudine differẽs tũ ab vtraq; litudo clauſtri colocat᷑ ĩ ciuitatib.ſic hʒ nicticoꝛax domiciliũ in eiſdẽ. Sic ſe hʒ ſolitudo paſſeꝝ in tecto. Nõ eĩ refugit ci nitates.ſicut pellicanus in deſerto lõge fit ab eis.⁊ heremi cultoꝛes ſimiliter lõö eteꝝ ſolitariꝰ ſicut paſſer ſoli tariꝰin tecto.nulla lege viuẽdilſub voto a ſtringit᷑ imitans in hoc voluntarios be remitas. Nihilominus locum villarum ge fiũt. — ſunt inſtitut ¶ Diſci. Oua roe cognoſce tur ꝙ a ſpũſcõqͥs ducit᷑ ĩ deſtũ/ſolitariãä ductur? vitã. cũ tot ſeductõis cauſas nar raueris?⁊ vniuerſaliꝰ expeto de ſolitarijs oĩb.qͥs debʒ eẽ ſuꝰ finis.qͥs ſue ocłs intẽ Mgr. Tres modos ſolitudinis citer. Silis inqͥt fact/ſuʒ pelicano ſolitu dis.⁊ fact ſũ ſiẽ nicticoꝛax in dõicilio Vi gilgui ⁊ factſũ ſic paſſer ſolitariꝰ in tecto Pria figurat ſolitudinẽ fti.ſcdᷣa clau rtet tecti ſiue tẽpli.qð ſignat tectuʒ Aplu. aliꝰpccoꝝ punitio.tertiad deũ ꝓximatõ H.ʒ tñ in ſingulis ſpũſſcũs ꝓpꝛios fines. q̃ poſtmodũ ↄſtat ex euetu.ſʒ interim loqͥ mur de hüano ↄſilio. ¶ Ampliꝰq ſit ⁊ qᷣt ſolitudo deſerti.pʒ in heremicolis. iuxta narratões ⁊ vitas patꝝ.qͥ pꝛeterea ſunt.⁊ e ſolitudiĩie vᷣo clauſtri vł cenobioꝛũ habet᷑ notitia ꝑ reglas ipoꝝ.qᷓ ↄueniunt osẽs eſſentialiter in triplici voto.obedien tie.pauꝑtatꝭ ↄtinẽtie.(¶Poꝛro de ſolitu die tertia quã imaginamur ſileʒs paſſeri. q̊ ſolitariꝰ ẽ in tecto.nñ ita ↄgnitionẽ inue nimꝰtraditã Participat aũt cũ Ete 0 vł ciuitatũ ũ relinquũt.diſpares in h he/ remit. ⁊ oꝛõibo vacãs.Legimꝰde ſcã Judith ꝙ fecerat ĩ ſupioꝛibodom ſue/ſibi cubicim vbi cũ puellis ſuis ſola moꝛabat᷑. Sara iunioꝛ moleſtata/ꝑrexit oꝛare ad ſupiꝰcu biculũ domꝰſue HBelye ⁊ helizeo fuerunt in ciuitatibo aſſignata ĩ ſupioꝛiba domꝰ/ cenacła Petrꝰoꝛaturꝰ aſcẽdit in ſuꝑioꝛa ₰ domꝰ Ita ꝑ mlta colligt ſcõs viros loca ſibi q̃ſiſſe ſecreta ⁊ alta ¶ Diſci. Ediſſere q̃mõ poteſt eẽ laudabilis huiuſmodi ter tia ſolitudo.q̃ſi ſit cũ domo ⁊ ſine domo. :. plũ. ¶Coſiderat᷑ inſuꝑ triplex in gnali finis qrẽde ſolitudis.vnꝰ peccãdi vitatõ. nüc ad hãc ſolitudinẽ idonei tradidert egimꝰ. ꝙ Anna ꝓphetiſãs de puero Ihu/ñ recedebat de tẽplo.ieiunijs Autanum tytcaukr ſtuhmnetea ne Gian äfüütimndo neyulti niſuiin nucinopid punck adaͤno n⸗ nekaben. ammanituc vldensenj tlteet do nnechoerte⸗ lanes in ſo fernnneci ſaheeſt Cefütiu fugne .D Danncdd ihoann mnecitib banaſe Ducern (Dlin Raür lelamet: cad Ak faſtnnt leſtnecn ſtnſe taliane gi ſu Gftem noꝛüpf Snne AoDedn Dorweſbin rg aſe Minoneinue itängdo. o⸗ mmnd ſch; e Gieſch Pbäſcingi in denb N ſmiin ſani nitiſtonn wummil⸗ banfümm hmiin xunis Cianidn utt Sn muiſuntd Nlgeofnam Nininnng Gitinſtpen i 4 MtieN miſitudinẽ nõ ſiluit ipᷣe xpᷣs loqns de tri⸗ bulatione futura/monẽs eum qui tecto eſt vt nõ deſcendat tollere q̃ in dmo ſunt Hſit eni domꝰ regionis illiꝰ tecta plana. apta deãbulatiomi. ſecreteq; ↄuerſatiõi. tanq; pauimẽta lapidibo plams. cuʒ ce/ mento ſtructa. Bngiſtereſe ꝛopoſitum ſolitarij talis ẽ/vti mũdo quaſi nõ vtaf. Non eni fidit in viribo ꝓpꝛijs aut coꝛporʒ aut animi.poſſe pati.ſolitudinẽ.vel deſer ti vl clauſtri. faut hoc qð põt.Accipit ſo litudinẽ tecti.nõ ſꝑ ad lrãm.ſij ꝑ ſimiltitu⸗ dinẽ.Sicut eiĩ manẽs in tecto nõ reſpicit q̃ fiũt in domo/ſic nec ille ſolitariꝰea cu rare vult q fiũtĩ mðo.Aiuit ſibupſi ⁊ ðo. curã ſuã totam ⁊ cogitatũ ſuũ ⁊ ſuaʒ ſolici tudinẽ ꝓijcit in deũ.Finis ſuꝰ eſt triplex pꝛetact. Pꝛimus vitare faciliꝰpctã futu⸗ ra. dũ nõ tangit picẽ cure tpalis ne inqui nef ab ea. Scðs cogitare oẽs actus ſuos ĩ amaritudie aĩe ſue. Zertius ꝓximare veo videns eni iniqͥtatẽ ⁊ ↄtradictionẽ in ciui tate.et dolos et vſuras.et blaſphemias ĩ medio er. elongat ſe nõ ccꝛpꝑe ſed mente. manẽs in ſolitudie qualẽſibi fecerat he/ ſter in mecho palacio.vocãs ſe ſolitariam et qu pꝛeter deũ nõ efſ auxiliatoꝛ alius Diſcipulus. Contraria viðꝛ eſſe ſibi⸗ met hec ſolitudo.videt enĩ et audit mala que fiũt in ciuitatibo.nihilominꝰvt dicis fugit ea. Si fugit qualuer ilavidet ⁊ au dit. ¶ Oagiſter. Doceat te ꝓpheta regy Dauid dicẽs. Qui inquixebat mala mi⸗ hi/locuti ſunt vanitates ⁊ wolos tora die meditabãt᷑.Ego aũt tanq; ſurd nõ audie bam. ſicut mutonõ aꝑiens ⁊c. Non dicit ſurdet mutus. ſ̊ tanq; ſurdus mutus. ¶ Diſcipulꝰ. Si ʒelũ dei habet.quo pacto nõ obuiat iniqͥtatibo/ quõ ſaltẽ voce non redlamat.nõ arguit.ñ pᷣdicat.nõ incul pat ¶ Sugr. Habet vtiq; ʒelum.ſed ſᷣm ſciam que dcʒ eũ ↄuerſari in medio natiõis pꝛa ue.qᷓ nõ ſapit aut inqͥrit qᷓ; owꝛtet. NHeq; fruſtra nitit.ſʒ gemẽs inttolerat q nec po teſt nec debʒ arguere. Rñdet crebꝛo curio ſitati ʒeli ſui. Quid ad te. Nõ ẽ tuũ noſſe talia vel talia nõ arguere Non eniti ↄtra icſi fluuij. Curã illã deo linqᷓ et tuã age. iſapul“ Es hoc mõ ſi dicere facere q; ſtatuerẽt/quis ꝑſeq̃ret᷑ vicioſos.qͥs bo noꝛũ ꝓfectũ pacis conciliatoꝛ intẽderet: ☛ Sancta ruſticitas (ait Hieronimꝰ) ſibi ſo Buper magnificat Reſidet itaq; ſolitarius in tecto/quam ſi li pdeſt. mo dũ noõ opitulafalijſ/ oleſt dũ nõ eſt pꝛo ꝓximo. atrariaf ei. Nauta dũ nauẽ deſerit:nõne ſũmergit. Dãnatiõeʒ pꝛoinde pigri pᷣui.nõne ꝓ talẽto recondi to tal meref ⁊ meruit?¶ Sagiſter. Cur metueret qui nihil erogadũ ſuſcepit ex of ficio cui nipil ex articulo neceſſitattincũ⸗ bit agendũ.radit ad vſurã talentũ om̃e qð accepit.dũ vtit᷑ illo qᷓliter ⁊ quouſq; ſe lex ⁊ volũtas erogãtis extẽdit.Si nõ abu tif donis ſibi traditis qn et q̃liter nõ opoꝛ tet. ꝓfecto nõ retinet talentũ.nõ eſt ↄtra rius xpᷣo. Non veſerit nauẽqui cuſtodiaʒ eius nõ accepit.Atuero videãt.qͥ ſuis hu meris officia publica vel impoſuer̃t vel ĩ⸗ oſita ſuſceper̃t/quẽadmodũ reddẽt rõem ce ſubditis. Quid ad iſtũ de nõ ſuis/q̃ fo- rig ſunt.q̃ iuris ſunt alieni:¶ Diſcipul⸗ Mõne mãdauit dñs vniuiq; de pꝛoxi mo ſuo. Nõne iufſio legis ẽ.Oiliges ꝓxi mũ tuũ ſicut teipᷣm? (¶ Magiſter. Man datũ iuſſumq; fatemur curare pꝛoximuʒ et diligere.ſʒ nõ plus qᷓ; ſeipᷣm.nõ plꝰ qᷓ;ᷓ; eſ DHeus certis amoꝛẽ dei ꝓximi termi nis limitauit.de qͥbus nõ ẽ hic dicendũ ꝑ ſingula. quoxꝝ delxs alibi noticiaʒ; cõpaſſe ſczin de olatione teologie. Hiſapulꝰ Dichci ꝙ fieri iuſte debet qð iuſtum eſt. O nihil ꝓdeſt homi.ſi vniuerſuʒ mũdũ lucret᷑/anie vero ſue detrimẽtũ patiet᷑ pꝛedicare ⁊ arguere nemo ſolẽniter debet niſi miſſus. fraterna coꝛrectio nõ pꝛo ſempꝑ obligat. ſepe fit eadẽ coꝛrectio temerarie. dũ neq; fruct cernit᷑.neq; mo⸗ dus cuſtodit᷑.nec temp. ꝑſona aut locus obßuat. Sʒ apparet difficile quõmanẽs inter alios/nõ icurrat caſus plurimos.i bus opoꝛtebit ipᷣm nõ ſolũ ſibi vacare.ſed pꝛoximis intẽdere.Alioqͥn vel iunilis⸗wi inciuilis / vel arrogãs foꝛtaſſis/ aut fan⸗ taſticus poterit multoꝝ iudicio reputari. Suſurrabt mutuo du vigerint aliqueʒ litteratũ/qͥ füdit vngentũ ſue meditatio e a pedesvel caput trijc ercitio hec:? Cur nõ erogat ꝑ pᷣdicatõeʒ i paupes idiotas ⁊ egenos: Talia ſibi ſoli mechaf et rumlat. curregimis curano qnte Cur nõ ſuſcipit oblatã quo pacto pri habita cereliquit?· ¶ Ogr. Hibil affers incogni tum.ſʒ ad alta vadenti/ↄtẽnendꝰ eſt ipſe contẽptus.nec populari rumoꝛe/ſʒaſcle writate vita ducenda eſt. maxime q̃ꝛenti deo viuere.qꝛẽti cſũ pheta dicere. Mihꝛi VY n pollicẽs ait. oca ſola nocent.loca ſola cõuictꝰ q dicis oñdit. hi. poſſe vacere ſibi/ nõ eſt gligendũ talentũ.nõ eſt infodiẽduʒ terre qʒ nõ eſt terrenis occupatõibo obꝛuendũ Tractatus vndecimus aüũt adlxrere deo bonũ eſt:⁊ ponere in dño deo ſpem meã. Om̃is glia eiꝰ. Cuiꝰ eius: vtiq; anime vuote.filie regis ⁊ ſponſe/ abint eſt. cui ꝓ mime ẽ / vt ab ĩbus vel ab huano die iudicef.ſed nec ſe iudicat/ omne iudiciũũ ſuũ ponens ſuꝑ eũ qui dñs eſt. cui ſoli intẽdere.quẽ qͥrexe.in quẽſpe⸗ rare.quẽ diligere ↄſtituit. Qui vlt inter vos ſapiẽs eẽ( monet apls)ſtultus fiat vt ſit ſapiens chꝛiſto.deſipiat mundo vt placeat chꝛiſto. Nam quivolũt bomibus ſeculi placere. qui ciuiles ab eis.qui beni uoli.qͥ ſociales.qui(vt eoꝑ vbũ ponamꝰ) lvni ſocij.blãdiẽti ligua vocari deſideràt videãt ne dei/imo ſui ↄſtituant inimici.ꝑ dũt nẽpe tẽpꝰcomeſando iocũdãdo.detra bẽdo.narxràdo fabulatões.ſ̊ ſi vt lex tua Dfie. deterioꝛa nõ addim q ferre cogütur nobis hominũ t paruũ neq; ne ¶Diſcipulꝰ?. Quotidig bpʒ hõ ꝓ quolibet ſenſu quos accepit. ta⸗ lenta totidẽ.ſinguł nõ ꝑpiter vtif. Si totꝰ ſe ad videndũ ſalubꝛia.totus ad ↄuerſio nẽ coꝛdis ↄuertit/reddit excuſata manuſ ℳ₰ℳ vel pes. vl ligua.ſi tũc nõ oꝑat hõ.autam bulet aut loqtur.Ecõuerſo ſi robuſta fue⸗ rit manꝰoculꝰlipus/vt videre vix poſſit mittat manũ ad foꝛtia.lvcẽ viri ſolitarij et actin. Determĩat Areſto.philoſophi ca rõne, vitã ↄtẽplatuã.ſimplx/optimuʒ eſle bis bonũ. Conſonat omis theologi⸗ ſantiũ choꝛꝰ. Determinat hoc Aug. ꝙ oci um veritatis inquirede/ pferendũu eſt ne⸗ gocio caritatꝭ.ſi nullꝰ unponat. nec ſi ctñ fundit ociũ deferendũ nra ſuſtinẽti.( Aa v querit quis ad hãc ſit idoneꝰ vitã ſoli⸗ tariã. Nõ iuuenis moꝛibo qui ad oꝑatõʒ mittẽdꝰeſt:ne vacet Multa enĩ mala do cuit ocioſitaſ. Aidit hvc philocapto mede caueto.Lalis nõ cũ deo.ſed cũ deſiderio rabioſo ↄtinue loqret᷑. Occidũt veſideria pigrũ pᷣptim ſine lr̃is.cuiꝰ ociũ moꝛs eſt (Seneca teſte) viui hoĩs ſepultura.Et Oꝛatius. Si nõ intẽdas ſtudijs ⁊ rebꝰ hv neſtis. inuidia vł amoꝛe toꝛq̃bere. Ceteꝝ neqͥ t vacare ocio ↄſtitutꝰ ſub alteri pote⸗ ſtate.Quo iubente fac S/faciendũ ẽ. Aa deullac/iſtaceũdũ eſt. Obſeq̃re ſubſiditꝭ iſtos virige. rege parendi eſt. ¶ Ampli us ſi ꝓpꝛio te voto ↄſtrinxeris ad actiõts negociũ.iam nibi vacatiõis ociũ ſuſtuliſti Si deniq; nccitas piclitatõis ꝓxiox/coꝛ wꝛal aut ſpũalis ĩminet.cui tu potes nõ ali pꝓ nũc/pbabiłr opitulari. lex neceſſira tis/imo caritatis/ a vacatõe te ſeꝑat.Lex woſtremo diuine iuſſionis inſpirata te per urget. ſeſe ſequi.qlẽ hi qͥ ſpũ dei ducũtux infallibilłr recognoſcũt ¶ Diſcipulꝰ. Ha ctenꝰ młta ↄq̃ſiuim de vita ſolitaria ſub quadã fluctuatione ſententiauet oꝛdinis cupio natutã ipſi phiſica ſił ⁊ teologica rõne ſcrutari.deſcciptionẽ quoq; ſuam in (Beqt fundamentalt notam eſſe. Bequitur ſecunga pars vemonſtratiua wſtpꝛim inqſitinã ta intellectua La ſolitaria. eſtv ctualis ſolirariã vitã ſtringis.cũ ſit auibo sO aliquibo ſua ſolitudo viuendi. Nagiſter. Aolui ſub compẽdio vitam tollere oẽm.qͥ beate vite ꝑticeps eẽ Bzd Diſcipubꝰ. Nunqͥd ſatis erat.vt de itel⸗ lectuali nafa ſmo. fierʒz additõeñ facta de txõ nali dicens.intellectualẽ dimittendo: Dagiſter. Poſtulat hoc fieri / ꝓpꝛietas ſtitutiua lvis nec ſolius bis ſᷣm Poꝛphi rniũ platoniciũ/ wonentẽ demões ⁊ angelos eſſe animalia rationalia.q̃ veos vocat.et compoſitos ex aĩa ⁊ coꝛꝑe.tradit ꝑ immoꝛ talitatẽ differẽtes ab homine. Diffinitio noſtra debuit hoc notare. Quãuis aliqñ rationalis dicaf natura qlibʒ /qͥ pᷣtvti ra tione.⁊qᷓ libertatẽ hʒ arbitrij wotẽs in op poſita.Eſt eni libe arbitriũ facultas rõis 1 volũtatis.q̃i libex verõne iudiaũ.iuxta quẽ loqndi modũ.de diceret nedũ intelle ctualis nate / ſʒ rõnalis.licʒ bpeti appꝛo⸗ pꝛiet intelligentiã purãa /ſoli ſoli.aut veri⸗ ſoli generi diuio.qm̃ vſus philoſophoꝛũ tribuit angelł intelligẽniã.quos iõ vocant intelligentias.⁊ ab hvĩbo nõ penit abſt runt.ponẽtes agentẽ intellcctũ. ¶ Diſc ulꝰ. Vis igit ponere in deo / vitã ſolitaria li wl ſocialẽ. ¶ Magiſter. Audies poſtmoę dũ.ſi primit expoſuero de ꝑte diſfintõis addita cũ ðꝛ.vita nafe intellectualis / aut rõnalis.q agit ſegregatim a multc ꝓpter ꝑlis nafe ſeu rõnalis.q agit᷑ ſegre⸗ gatim Amulza atrterri r ſcipulꝰ.Cur ad vitã ſolius nature intelle vocabuloy. Lũ emim rõnale ſit dꝛñtia cõ — . Höniince ß nlelen fienn Uhali ſno gtelilt literrarn ſamn tul nin⸗ mnſcd Pbhacyil sclan Mainar Gltinel iccn funhiins ennto Pütſen 6omeeiſ obienipe pvnti rropv. iancin piwnent ſoteqfiun aiwerhis toogi⸗ Aitniͤi icame Multsm auosfi K Wluptan mui ſpiam lo petoꝛ nltetöna gupitil Eiſoht bamuun maroſa iohines mum endip epran wmſen litsmn Nunod Buper magnificat deũ. Damaſus. ſer lvc intelligi cim foꝛ⸗ malẽ ſeu dꝛñtiã a vita ſodali Cam inſuꝑ finalẽ vite ſolitarie.nõ cuiuſcũq;/ſʒ lauda bil aſſign am ꝓpter veü.qͥ deus / gra ſui eſt mo im roͤ quedãa ĩ ſe ðꝛ vita pꝛia.ſi nihil etiã actua⸗ Keeknrzeſ liber ⁊ nobil in ſup liter ratiocinaret᷑ vel intelligeret.actu ꝑp⸗ fecto.neq; ſilx vllet cui vite.nõ attri bui turxr ꝓpꝛie ſolitariũ vel ſociale.ſed vite q̃ͥ ðꝛ vita ſcdᷣa ꝓueniẽs/ꝓfluẽs aut emanans ab hac vita p ma. Hec ãt ðꝛ oꝑatio vita lis. elicita ſeu ꝓducta a re q̃ ẽ vita pꝛima. vt aima rõnalis.vł hʒ vitã pꝛimã vt hõ. Sic intelligit diſtinitio philoſophi ð aia ẽ actꝰ pꝛimꝰ.coꝛpis phiſici.oꝛganici.vi tam hñtis in potétia:ſupple ad viti ſcdaʒ qẽ vital opatio.Sic ĩtellexit idẽ phũs qͥ pſuit felicitaitẽ vis/ñĩ bitu ſolo cũ ſtoy cis.nec ĩ ſola ſubſtãtia vel nafa a ponẽtib⸗ fata.ſq̊ in optia oꝑatiõe /reſpectu optimi obiecti ꝑ optimã potẽtiãoptimo hitu ro⸗ ꝛatã.Sic dicebat xpᷣs. Hec ẽ vita et᷑na vt cognoſcãt te ſolũ vex deũ ⁊ quẽ miſiſti ieſum xpᷣm. Loquũt᷑ ad ipᷣm ↄfoꝛmit thoeoo logi ponentes vitã eternã ĩ eterna dei vi⸗ ſione q fruitõeʒ cõplectit᷑. delectatoemq; ſupma includit. cimꝰex his diſtinctionẽ phiſicam piter thologicã de młtiplici vita. Quedã eſt actiua.qdã ↄtẽplatia.q̃dã mixta. Rurſus dam ẽ bona auilis ⁊ moꝛal.quedã mala. Poſtremo ſumptã di multis modis.ob peſſimas opatiões ſᷣm pꝛ auos fines.ſic ad ſuꝑbiã ſonoꝛes va⸗ nos. ſic ad diuitias opes ĩiuſtas.ſicut ad voluptates ⁊ lux ſoꝛdidos. Et hec iuxta tria q̃ ſunt ĩ mðo.qͥ triplicẽ ſibi vendicãt ſapiam.terxrenã aĩlalem. diabolicã.?cmpli us vero diuidit᷑ vita tal que ẽ oꝑatio na⸗ ture rõnalł vel intellectualł.in vitã ſocialẽ. et in vitã ſolitariã. de q̃ pñs ſᷣmo querit. Aita ſolitaria agit᷑ nõ in multitudine.aut ſaltem nõ cũ młtitudie.ſed ſeꝑatim a tur ba. marime ſᷣm ꝙ accipit. vulguſ dũ ſepa ratio ſeu ſegregatõ fit in locis ſol. vt erat iohãnes puer i deſtis. ¶ Addit᷑ ad extre mum. ꝙ ſegregatio ſit pter deũ. ad exdu⸗ dendũ pꝛauã quãlibet ſolitudinẽ. q̃lem/ epycureoꝝ voluptatũ aſſertoꝛes ⁊ ſtoyco rum ſeeta/laudabãt. ad q̃le pᷣterea beſtia litas mox.vel coꝛruptio ↄplexiõis ĩpellit. ſoipulus. Elucidarã ſufficienter exi diffinitõem vite ſolitarie.ſʒ an con eteꝝ.nafa qlibet p̃pᷣtim rõnalis) ueniat deo ⁊ angelis ſcire deſidero¶ Da giſter. Si viuũt intellectualr ꝓuteos vi u exre nulli dubitare fas eſt. viuant opoꝛtʒ galiqua vita ſolitaria aut ſociali.Et quidẽ de angel ⁊ homibo ſaluatis/pꝑſuaſum ſat habemus ꝙ viuũt ſocialiter atʒ ciuiliter. BGBlioſa dicta ſunt de te ciuitas dei loq̃tur heta ð ciuitate celeſti. Concludẽs.Siẽ etantiũ oĩm:eſt in te habitatio.Et ĩ ꝓſa ꝙᷓ; felix iſta ciuitas. in qᷓ iugis ſolẽnmitas.⁊ ᷓ; iocũda curia q cure pꝛſus ẽ neſcia. Cõ ſonat Ariſtotelis verbũ ꝙ extra celũ ſunt animalia optimã vitã ducentia.̊ ſi no⸗ minat aĩalia largo mõ intelligentias vel angelos. Si dicat inſuꝑ eas extra celum rant Bae celũ nõ foꝛmãt nec tꝑe mẽſu⸗ cuũ eſt ſi ſocialis fuerit eſtimãda.Ob Atuero de vita diuia. nõ ita Eb⸗ a phũs methaphiſicãdo.ponẽs deũ pꝛimuzʒ et ſupßmũ monarcham. extra oꝛdinẽ toti vniuerſi.tanqᷓ; ſolum ſingularẽ ⁊ vnicum pꝛincipantẽ.cui nullꝰſociat᷑ nõ plus foꝛte qᷓ; ſi ꝑx impoſibile ᷣm ipᷣm.ſed ꝑ pwoſſibile et verũ ex poſitione fidei.deus fuiſſet ab eterno ſine creatura.Hec eſt altiſſima de dei primitate ſnia phelophi ↄſonans theo logie ꝑ omia imméſitatẽ ⁊ immutabilita tem pꝛimi entis magnificãs ⁊ attollens. iſapulłꝰ. Mõne latuit phm̃/ trinitas pſonaꝝ diuinaꝝ in vnitate ſubſtãtie.quã ſi ↄgnouiſſer.viꝑ dixiſi deum ſolitarium vel ſolitariã in ſe gerere vitam.aut aperi q̃d theologica fides ex dictis inferret. Magiſter. Callit aut ↄturbat nõnullos ntes de diuiitate ſermonẽ / du nitütur phiſicas coaptare ↄſideratões/ex creatu ris ſumptas/ad illa qᷓ voo ↄueniũt.q̃ pluſ in ĩfinitũ diſcõueniũt creaturarũpꝛiera tiboq; aſſimilent᷑ eis.Exempli gra. poni mus fide docti/generatõem naturalẽ/fi lij dei de pr̃e deo.q̃runt ſi generatio talis ſit vniuoca vel equoca.Qðdcunq; dicatur inſtãtie plłes occurrẽt.Expeditioꝛ via te⸗ neturq̃ nec vniuocã dicit generationem nec equocã. Eſt eni pluſq; vniuoca q̃ ge⸗ nerans cõmunicat generato. eandẽquam pꝓʒ naturã.necdũ ſpecificã put in ceatur ſed pꝛſus ipſam vnã.nec ſpede nec nũero diſtinctã. Rurſus nõ eſt pꝑenit equiuoca generatõ ex iſta radice.q;uis hẽat aliqðᷣ ſimile in hoc ꝙ actus geniti / eſt alius ſpe⸗ cie ab actu generãtis.quia filiatio nõ con uenit pr̃nitati. Sʒ hvx cũ ſilibo declaratõ y?S⸗ 93 Tractatus vndecimus theologis remittaf.Ad rem nrãm venien⸗ tes dicamꝰꝙ vita dei ſe / nec ſolitaria nec ſocialis/talłx exiſtimãda eſt/q̃ liter rõnabi libus ↄuenit creaturiſ. Itaq; ſi ſingulareʒ diuine nafe ſpectes vnitatẽ.nil min ſocia le vel gregale.ni plus ſolitariũ vel ſegre⸗ gatũ ⁊ ſolũ reꝑies. Si o ↄuertexis ocu los fide purgatos /ad cõmuoicationẽ di⸗ uine eẽntie/q̃ nõ in vno abſoluto ſuppoſi to ſiſtit/ſed ftuit(vt ita loqᷓ mur)pullulat aut germĩat a pr̃e.ᷣm Dioniſiũ hñs tria ſuppoſita relatiue diſtincta.⁊ hocex imẽſi⸗ tate bonitaris ſue. NHihil min ſolũ aut ſo litariũ iudicabis. Sic loqͥtur nerabił richardus.ſic alij iłeologi volentes dedu⸗ cere phiſica rõne/trinitatẽ in diuis.ex im menſa bonitate q̃ ipſiꝰ diſfuſiua eſt. nedũ punctualit. vt in creaturis ſ imenſe. Tũ rõne iocũditatis.qꝛ nulliꝰ rei ſine ſocio io cunda ẽ poſſefſio. Tum rõne felictatis/et ex talibo indicijs ex qbus ſocietas ponaf diuis / ſic trinitas. Eſt tñ hec ſocietas⸗ diſtans nimis a ſocietate creaturax. que quãlibet aſſociate viuãt nõ efficiũtux/nec ſũt vnũ ꝑ eẽntiã.qᷓ;uis bñ dicant᷑ coꝛ vnũ ⁊ala vna.vnſpũs.ꝑ grãʒ⁊ ↄcoꝛdiã volũ⸗ tatu. (Lolligas expmiſſis licebir coꝛrol lariũ puicercerrimũ devita qlibet create rõalis.vtendo deinceps rõnali pꝛout ex⸗ tendit᷑ ad intellectuale. ſit hoc in angelis ſit in vmle.pꝛo bꝛeuitate pmõis. Ee uida ſcipulus. Aſto cupidus audire ſi quidę eras noui. ¶ Ga gr. Audi ? vide ꝙ om̃is vita creature rõnalis.tanto pfectioꝛ ẽ.qᷣn to magis pticipauerit de xtraq; diuia vi ta.ſociari ſcʒ et ſolitaria. ¶ Diſcipulus. Ouoõ fiet iſtud.ci ſoſale ⁊ ſe litanũ/ ↄtra rias hñt rõnes. . Anie ſunt rõnes contarie, ſi reſpect ad varia fiet. Alioqn vn ica vei vita/nõ eſſet piter ſociał ⁊ ſoli⸗ taria.cꝰ oppoſitũ mõſtrauim.quã inſequi vitã.tota laus.tota gla.tota ꝑfectio iure putat.rõnalis qeafe.¶ Diſci. Quid ↄclu dere rurſus poſſis cõij cio.ſ̊ aptius ediſſe re. F. Poſt xpᷣm / vita btiſſime ma⸗ rie/fuit excellentifſime ſocialis ⁊ ſolitaria dů viueret. et nüc ſocetatẽ cherubi ⁊ ſera phin oẽmq; ngälies vitaʒ exuꝑat gloſa Coiungit᷑ vna ſola pfecta pulcra colũba amica.ſponſa.ſoꝛoꝛ ⁊ mi. vnico ſponſo ſuo et filio dicẽs ex ſnĩa.Dilectusmeꝰmihi ego illi. Inueit eũ q̃ſi foris ſuꝑ oẽm crea turã in eternitatis ſolitudine.in deſertis ſeoulox.queʒ voſculat᷑ toto coꝛdis ⁊ oxis vnitatẽgre:q reddit dei affectu dicens. Et iã me nẽo deſpiciet.ec⸗ ce ſolitariã. Piſcipul⸗ ſoꝛro de iohan ne qͥd dicexes? quid de tot ſecularijs i vi⸗ ta pnti tã viris qᷓ; femſis Marie magdale ne.maria egyptiaca.⁊ ſincletice.quid pᷣte rea de retinennbo vitam ſocialem Quid de mutua collatiõe duplicis hꝰvite ſocial et ſolitarie. ¶ Ogr. Diriiam ſi retines. nec grauat repetere. ꝙ oĩs vita create rõ⸗ nalis ſit in via.ſit in patria.ſit ſocialis.ſit ſolitaria.pfectioꝛ eſt tãto.q̃nto magis ꝑ⸗ ticeps eſt diuĩe vite.quã ſupᷣme ſolitariã deduximꝰ ſocialẽ ſuo mõ.¶ Diſcip. Qua rone fit hec pticipatio: ¶ Ogẽ. Nempeꝝ tgle.q oꝛmẽ eẽntiã crea ture rõnalis in ſe/⁊cũ deo vnã facit.ſicei in multiplicitate potentiaꝑ/aſſociatio vir tutũ tlxologicaꝝ ⁊ moꝛaliũ / cũ donis ⁊ lbe atitudiniboꝛ augib ropatoc iadsſaln tibus.⁊ pulcerrimã int ſocietatẽ ↄſtituẽ⸗ tibus in viatoꝛibo.ſʒ pulcr ⁊ ꝓpoꝛtionas biliter excellenti in btis. Longa eſſet ſed facilis adaptatõ ad ꝗꝓpꝛia ſił ⁊ aꝑꝛopꝛiata diuine vnitatis ⁊ trinitatis ꝑſonaxr reſpe ctu vnitatis eſſentie rõnalis cũ trinitate wtentiaꝝ imaginis.necnõ cũ virib ſibi in ſitis ꝑ naturã vt ita fas ſit dicere ſuꝑna⸗ turalẽ. Vetus ẽ diſtinctio de natura na⸗ tuxãte q eſt ðs:⁊ łeᷣ natura naturata quax indidit creafis. ¶ Diſci. Cõſentio ꝗᷓ loqᷓ ris de vita bonox. ſed repꝛolax vitã qlem dicis ſolitariã an ſocialẽ¶ Sagr. Ego vo neq; ſolitariã neq; ſocialẽ appellabo.vtp te.que vita nõ eſt ſ̊ moꝛs hpꝛrida/möſtꝛ loꝛtendũ.peccatoꝛ ingẽs c.qͥ ſecũ diſſidet qui cõuenit nulli.qͥ diſipat ſoluit᷑ curis et ſceleribꝰ.facinoꝛibꝰ flagicijs inceſſan ter. ſine mõ.ſine oꝛdine.ſiue pondere mẽ⸗ ſura ve ſubſiſtens. ſe odit in ſe. in ſe ſeuit malus oibuſ. peſſim ſibi. eo infelicius q́ᷓ deteriorib petis fuerit obnoxius/a pꝛio ctõꝛe vſq; ad vltimũ. Diſci. Terribi leeſt qdð loqris.ſolitariã hnñt vitã s oꝑa comitant ⁊ vodunt.ueq; ſociales aſppellan di ſunt / q̃ nec ſbimet federanf. agitati pᷣ cipites vhi nulloꝛdo ſʒ ſenpin irer i⸗ babitat. ¶ Gugr. Atuero vulgus indoctũ writates iſtasex abditis philoſophie et theologie penetraliberutas / foꝛte n capi⸗ et. foꝛte tanta mala ꝗᷓ tolerat / paceʒ appel labit/ſi ad tꝑs gaudeat de unpunitate ne quicie.ſi abũdat diuitijs.ſi ꝓlouptatib effuat.maxie ſi ſibi fuerint fliij ſic nouel⸗ le plãtatoes aiuuẽtute ſua. ſi filie wſite nes ff Adprini. len.Ado mö Lor n litan tenſelf Mcisdl dinniti ingenere los inuen ſoaetates lticvron Aenpar casb hiah Cotiq̃ Womian ſeami ſanon Meſoln nbign ininen n E Clbals aglsj⸗ Uteamn gtli nunmucnn Cnni⸗ ſeapen igenz ticgcinl nachals loatth Akq⸗ naſolt ſban ſhpte⸗ wenaurs na umde mogis aliqᷣd di ſed in vita hũana ſeu moꝛali. altten in genere vel ſpece, talisvite ſocialis mo etcircũoꝛnate vt ſilitudo tẽpliſi pmptua ria eoꝝ plẽa.ſi oues fetoſe.ſi boues craſſe ſi neq; ruina.neq; tranſit neq; clamoꝛ in plateis eoꝝ. Si blandos veniq; ſenſerint amicos dicentes. Btm̃ pplin cui hec ſunt. Sʒ lu pple me⸗ ↄqrit᷑ pheta dicens.qui btm̃ te dicũt ipſi te decipiũt. Rõ qꝛ ſolus bis pls anꝰ dñs ðᷣs eius.qͥ ſolꝰ ẽ in deſola tione poteng adiutoꝛ in aſſooãdo fidelis comitatoꝛ Erpedit g loqͥ familia ptionẽ vulgariũ.tũc eĩ eo fiet vtilioꝛ quo cõmunioꝛ ſermo multis.¶ gr̃.Recte cenſes. Sapientibꝰ enĩ ⁊ inſipientibꝰœbi toꝛes ſum. iet aũt lucidiꝰſi ꝑ diſtinctio nes ⁊ diffinitiões hẽatf᷑ reſolutio.cõſeq̃nt ad pꝛimã vite ſolitarie diffinitõeʒ genera lem.q deo ſił cõuenit angelis ⁊ vvumibꝰluo mõ..oq̃mur pᷣterea de viatoꝛibꝰſolł vib⸗ os woere monereq; iã ppſſum Etqm̃ olitariũ diſtinguif᷑ cõtra ſociale non pᷣm rem ſed ſ̃m foꝛmalẽ rões/pꝛi ẽ videre q̃t d dicaf ſociale.nõ Püerrun Attende qͥt dos inuenies. „ diſci. Phũs. duas pꝛĩo liticavo młtiplex ẽ Ana ciuitatis pfecte altera patrie magne ſeu ꝓuincie. Deinð policias bonas diſtinguit.in regnũ.ariſto trachiã.⁊ thimotrachiam. Policiã vo ſa⸗ cerdotũ.q dudũ dꝛuydes ĩ gallia vocabat termſat ptẽ eſe polide quuſlilet ꝑfecte ſiẽ ⁊ milites et populũ ( Magf. Sufficit iſta notaſſe ad inueniend diſtinctionem vite ſolitarie multiplicẽ.ne nos decipiat gmbiguitas ĩ noĩe.oꝛro ne pgreſſus eat in imẽſum coartabit᷑ ſub tetrade ſeu q̃ter nario.Et dicem ꝙ eſt vita ſolitaria.pꝛio celibalis.ſcðᷣo mõachalis.tertio lxremiti calis.qrto ſupientiał. Aita celibalis.ẽ vi ta creature rõnalis.abdicãs a ſe ſocietatẽ cõiugalẽ ꝓpt vũ.vt liberiei uiat in cõti nentia coꝛpali alit q; iconomica ſocietas Aita mõachalis/vltra celibalẽ abdicata ſe appꝛopꝛiatõeʒ reꝑ ꝑſonaliũ ⁊ ꝓpꝛiã volũ tatem ꝓpt veũ in pnia ſalutari. alit q; poli tica ciuilitaſ. Aita heremiticalisvltra mo nachalẽ abdicat a ſe ſocietatẽhũanã bᷣm loca ⁊ tpa ꝓpt vũ.in abſtinẽtia ſingulari 3 * glit qᷓ; mõachalis vel ciulis ſocietas ¶i ta ſolitaria ſapiẽtialis repit᷑ in q̃libet ſeu ſub quolibet genere vite ſolitarie tripliciſ ſcripte. Et eſt vita / abdicis a ſe qᷣntũ fert Buper magnificat ſocietates wonit yconomicã ⁊ politicã. Po tolerabili/vniꝰvl paucoꝝ vult ſufficiẽtiã buũana moꝛtalitas qcqdobſtare pt ſapte ↄtẽplãde ꝓpu veũ.⁊ expientie ſapoꝛali aut pfectiꝰ qᷓ; ſentiat aut ſapiat q̃uis huana cõôitas. ¶ Ecce qᷓdruplicẽ vitã ſolitarias que qdruplici opponit᷑ vite ſociali.ſᷣm rõ⸗ nes foꝛmaleſ autobiectales ſũptas expxi mis finibo ⁊ differetijs accidentalibꝰ. Et pꝛia ẽappꝛopꝛiata ſacerdotij vel oꝛdis ſi cri. q;uis alij ſũt celiles ſacemlores vel oꝛdis ſacri ꝓfeſſoꝛes.ſʒ ñ ad ſacra deputa ti myſteria. Scdᷣa vita eſt moaſterij vel ce 2 nobij vel clauſtri.⁊ him ſub triplici voro viuentiũ. Zertia eſt heremi vel deßti 2 u minũ loco ſegregato ſehptinẽtiũ pt deuʒ Nuarta vita ẽ ſtudij ñ q̃liſcũq; ſ̊ diuine ſapie. Et iſta ẽ lvim apð ſemetipᷣos ↄtem plantiũ.curis oĩbꝰalijs poſtwſitis ⁊ calca nis vel reuerent omiſſis.qð addit᷑ ꝓpter iſtos/q̃ regularibꝰ aſtricti diſciplinis.licẽ tia accipiüt legitimã ꝙ ñ exerceant᷑i illis ſed vacet ocio ſctõ ſople ↄtẽplade. Co tat pſal.tres ſub tribauibo ſplitudines. Silis inqͥt faaſum pellicano ſolitudinis lec ẽ apꝛopriatioꝛ heremitis.Et fact ſuz ſicut nycticoꝛax ĩ tomicilio. hec cenobitis vel mõachis.Aigilaui ⁊ fa.ſũ ſicut pal.ſo⸗ in tecto.lecp ↄtẽplatis. q̃i ſup tectũ in e uitatib'ſibimet vacantib/( Bila. Oul te paſſim inueniũt᷑ traditònes de tuplici vita. pꝛia 4 ſolitaria ðꝛ nõ ſimplicit ſʒ per reſpectũ ad ſocietatẽoppoſitã Clericos ei celibes/ſcim qͥtidie publice ↄuerſantes. carẽt tñ iconomica ſocietate.⁊ illo ↄſoꝛtio qð ab initio ðᷣs cõſtituit dicẽs Nõ ẽ bvnũ lviem eẽ ſolũ/faciamei adiutoꝛiũ ſimile ſibi/qð cõſoꝛtiũ xpᷣus in noua legetpauit nõ pꝑenit abdicãs ab bvĩbꝰſz pferẽs caſti⸗ tatẽ illoꝝ qͥ ſunt eunuchi aꝓpter regnũ dei Qui p̃t cape capiat Aita taliũ celibũ bac rNõne ðꝛ ſolitana.de nde pl' mõachoꝝ De inde ſpaliꝰheremitaꝝ vl anacivꝛitaram. Nuũc de q̃rta vita ſolitaria cuiꝰ nomẽ nõ iia reſonat i vſu vulgani/tcolloqͥ veinceps deſidero Et pꝛimo qͥ s ſit finis e ſpaãlis⁊ ꝓximus ¶ Ougr Finis/qͥ generalis eſt ðᷣ iure vel fc/ cuilibet homi ſcz vniti deo per grãʒz 1 vðßüutes / iſte ẽ boi cõtẽplatio ſpalis et ꝓximꝰ/nec alteꝝ onio ſibi pᷣſtituit Nõ ℳ vult bñficioꝝ curis intẽdere nõ regiminii etiã ſpiritali płoꝝvt ſacerdotes/ plati ſ vult officiũ clauſtrale ſi fas hẽat inſeqͥnõ vult in auſteritate heremi ſeipᷣm cõclude⸗ re/ſj tẽperant vti abo ⁊ ſomno ⁊ obſequio yy 3 ſapoꝛare p affectü ti Hic eſt ei duplex oculↄteplatõis/ſe mu⸗ Tractatus vndecimus balere libꝛoꝝ/ad intelligentiã ſapie valẽ tiũ / vult aliqn/ſ rariſſime/collationẽ di⸗ ſputatõis hre cũ ſcolaſticis / quoꝝ vita ſo cialis ẽ/ nõ hoc mõ ſolitaria/nec penit/ ta li fine atvꝛãt igif multi vt intelligant ⁊ diſputẽt. de ſapoꝛe vo guſtare vel negligũt l nequnt /diſtenti curis alijs aut paſſio nib'ſenſualib' ipediti (¶ ſtiusaſta patebut ſi exepla narraueris. Pgr Marrabꝰ/ſz pꝛrmit'explicabo fi⸗ nẽ ocioſi nii vl ſapie ſtudioſi. Ita eĩma/ 2 loc noieq; ſolitarij vocaãdus apparet tudet alternatim veluteqᷓ pꝛio.nũc intelligere gue credit fide. nũc ſaꝑe ea vt ectũ q̃ credidit aut intelligit tuo iuuãs ⁊ 3ieqns.⁊ hoc m duplicẽvim rõis ſupioꝛis/ĩ q duplex ꝑs create aſiſtit imagis bte trimtai Inteſlect?.ſ. ⁊ affect ſiue rõ ⁊ volũtas ſiue intelligẽtia veri ſũ⸗ m boni ⁊ ſinderiſis ꝓut ðꝛ ſcintilla tẽdẽs in amoꝛẽ pꝛimi boni.Ceter poſt hüc finez duplicẽ.vnꝰi poſſe interpᷣtari q̃ ſentit⁊ in telligit. qntũ lic; eloqᷓ. Oulta qpe ſunt arcana int vba/q nõ licet hĩ extra loqui Subinde qrtus finis ẽ in ꝓmptitudine animi/nõ ſp in opis excutõe / ecciaʒ edifi. care et illũinare.in toto vel in pte.ex his 1Pilla/ qͥ ↄteéplat ẽſapiẽter. Nüc accipe pꝛimũ exeplu ⁊ pᷣcipuũ pꝰxpᷣm lapiẽtiſſi⸗ me muliep. Tegis itaq; de maria ꝙ ↄua / batoĩa vba q̊ ve xpo etant. feres coꝛde ſuo.Ecce duplicẽ pꝛimũ finẽ/ intelligen ge ſapie ⁊ aſſidue meditãde in coꝛde ſuo. in elligit⸗ ſuꝑioꝛ ps rõis vl arx mentʒ Aocat eni ſapia ad arcẽ ⁊ ad mẽſaʒ. VUer ba nepe ſaple dulcioꝛa ſũt ſup mel ⁊ fauũ Ita ſi faumaſticat dente meditatõis rũ paf ꝓffluat inos nõ infecte mẽtis. oꝛ „ ro duplex alter finis qͥ eſt interpᷣrari poſſe cõtemplata.⁊ ecciaʒ ilũinaxe.none ↄgno ſcit᷑in maria fuiſſe ſm dectoꝛes/qñ ruela uit aplis ⁊ euageliſtꝭ ea q de filio ſuo x-po erãt.q;tũ ⁊ quouſq; licuit ei loqͥ.⁊ audire vecuit aliosvel exped iuit: Hõ hoc ignoꝛa bas o Igna ti/feruẽter ignite.cunꝰ amoꝛ erat te dicẽte cruafixus. Eteni ſcripſiſti marie xpᷣifere Nenire iqͥt debueras viſita re neophitos.vt exte ⁊ P te ⁊ i te ↄfirmẽet Cui benigne maria/hiiis ãcilla rſcripſit 1. Logratuf⸗ ſe cũ iobane ventur㶠Diſci loꝛ in exẽplo.ſʒ ſcripta lapie ue debuerat vt vidðꝛ poſteritati relinq r e ar⸗ Ned- Mima fe. PAnieiligebat etafhie nodde ¶Bila. anife) ſeribã eã ¶ Diſ ui lanus.cłebꝛo facilr q; fallunf in viſiõi bus capitis ſui.et ꝓfecto ſciẽter⁊ ſubdo⸗ leqñq; fallũt ⁊ fingunt.Loquoꝛ exꝑt de multis.Ouãſob rẽ his omiſſis / dic de vii / minaꝝ. id ꝙ ap łs poſtea ſanxit. doctrinaz publicã nõ eſſe feminei ſexus officiũ pfti regilare. Cõfundit exẽplo ſuo/garrulita tẽ arrogãtẽ nõnullaꝝ/q̃s in ſpũ futuras aſpiciebat/femiar. Intelligebatpterea cãm in filio ſuo xpᷣo alterã qͥ ſuã noluirp calamũ et attrametũ ſcri ere legẽ. õm de ductionẽ Auguſtini ð cõſenſu euãgeliſtaꝝ cir ca pꝛincipiũ. Scripſit eã ſufficient‚/et adhuc quotidie ſcribit in coꝛdibo fideliuz Oð euẽtux hieremias ꝓphetauit. Dabo legẽ meã in viſcetibo eoꝝ ⁊ in coꝛde eoꝛu iſa. De wetnnis feiar i ris quos exuꝑauit mania mĩ illa mirabił feminee cogitatõi maſculinũ anunũ inſe rẽs.Nã plꝰq; młr hec.pax ẽ płq; vir. vc mogicũ ẽ.plꝰq́; angel'oĩis ppe modũ ſadẽ Magiſter. Poſſem tibi nuerare tam — aplos q;ᷓ aplicos viros ipis ↄtẽpoꝛaneos niſi ꝙ ſapiaʒ magis acceper̃t ꝑ reuelatöe,z q̃ p Kripturar meditatem. teſte Hiero mmo. Sũt affines ꝓpoſito nro auguſtin“ paulo poſt cõuerſionẽ ſuã ſegregat/ hitãs Et qq ageret/ oñdunt ſoltloquia ſua etli ber cõfeſſiõis cũ multis. Gꝛeg.inſupx mos nach? ꝛimo.ſumm epᷣs: Pꝛeterea ſancx· berñ. Hug.richar. ↄtẽoꝛanei.In quoꝛum coctrinis/qͥd ſit intelligentia ſcripturarũ q̃d cõtemplatio relucʒ.ſił⁊ lis fuerit vi/ ta talx cõtẽplantiũ ⁊ ſentientiũ de dno ĩ bonitate 2 ſi tis liqt. ¶ Diſci. Nomias ullos qͥ mõaſti⸗ ce fuert vite.ſicut⁊ beda ⁊ baſili? ? bo. et dus Ber⸗ ra/ s ſubticere no opoꝛ tuit. ¶ Ogr. MNoõne dixi tibi/ꝙ nila ſpẽés viteſedudit bvĩeſ.qͥn hito moderamie poſ ſint vti vita bac ocioſa⁊ ſtudioſa.lł in toto ſi aliũde fuerit idonei ad itelli vl ad tꝑs. gentiã cõtẽplatõʒ ſcriptuxa maxie pꝰ* edomitã furiã paſlionũ.¶ Diſc. Quale WBgr. Uacatoz te/ſit anim li moderamẽ intelligis: de qᷓ Hiero. Nacate ⁊ videte/ſit animli. rronn ſint ſenſus int? a extra q etiſſimi necen lo vin volum? qm ſuauis ẽ dñs rũtqͥ ad ↄtẽplatiua vitam tradere ſe ſataa gut. mõſtrat expientia de plimis deqbuſ radicales cauſas/ phiſica ſeu medicinalis dat doctnina. ſublumi apit tkeologie mx licitate ⁊ ſuauitate ſpũs, ſa èc eẽ. ſi guſtãdo viuere/a videdo ſtare eter. qualia ſint tante tranqͥllitatis ipedimẽta/ noue⸗/ 1 4 ethen in iux aſtenpel leſie Ctintine⸗ hantdfolt Pnn ſuenta etoco i ſtenganſe⸗ bertlhi liſols⸗ Stememe⸗ (oflenios, ſent che⸗ ſ oheie bebire Ni Psſarſii tepthf göolunnd efuci ſöleuist Cniennon Dledvorni ſüdent⸗ Pleri rareller cactaptla Gridnd Geofri ſenwüe ſſtusdn⸗ Lounthi ſecplura ſtituitds cgſushine fuenrcelen ſſaime./ lo iti⸗ eloeeat. noooaoſ. ſenonnce müne lhefacr, ſtegnüini udiootn ſhactus hüdiare ſanto Hapen Aovuete röege Kemol Buper magnificat. 94 moꝛtuus eſt. Suo dſio ſtat aut cadit.liberaru/ ſtice diſciplia. Putas.officiarẽt doctoꝛes pnoſati circa tpalia / vl etiã ſpũalia mo naſterioꝝ exercitia cõtinua.putato me⸗ lius ſeebaͤ ad ꝑedes ieſu audientes illiai ſeripturj Sedebãt ſolitarij? ta cebant.ſine cãtu wl voce carnis.dũ cãta⸗ vᷣbũi bant dſio ĩ coꝛdibꝰſuis.dũ inhiabanti ſu ꝑna fluenta fotis vite.dũ in ocio ſuo ſine negocio/ lalvꝛabãt ⁊ negociabãt ꝓ ſe⁊ pp ſterisin itelligentia ſapſe ſalutar Apta baf illis vbũ ſcipionis. Nunq; minꝰ ſolꝰ q; cũ ſolus vt qͥ woterqt aptis ocul.ac pe/ dibꝰmentis expꝑedit/ inſexere ſe toni mũ do.pᷣteritoꝝ/pnitiũ atʒ futuror. taʒ eoꝑq vident᷑ q́; eoꝛi qͥ ñ cident᷑ q̃lia ſũt ſpũa⸗ — lia.Ceſſert ob hoc nõnulli/paſtoꝛali cuxe habite.Alij oblatã ſuſciꝑe noluer̃t.vten tes pabolica ſilitudine.d lignis cõſtitue/ re volẽtibo ſibiregẽ.quibaſſenſit ramnuſ nõ oliua.nõ fic.nõ vitis.ↄtente duleedi ne fruct'ſui. (Diſei. Hʒ multã 2qſitõeʒ ſi platõis ſtat in vita actia / ſit pfectioꝛis emientioꝛiſq; meriti/qᷓ;ᷓ ſolitarioꝝ cõtem platiuoꝝ vita. Qua ſuꝑ re Criſoſt. ad ba niin dyaloglſans / Pfert abſq; dubitatiõe p̃ſulatũ F. No intrare litẽ. vtrac; vita certe ↄtemplatia et actia pulcra eſt. Atraq; meritoꝛia. vtra qʒ dei vnũ.vtraq; diſtributio ſpuͦſcti. vtlꝝ q; ueceſſariũ eſt myſtici coꝛꝑis oꝛnamtũ⁊ membꝛũ Teazaf elcgantiſima ſilitudinis iſtius eductio/ꝑ aplm ad Romãos atq; XLoꝛinthios introducta. quã nec Ariſto. nec Plutarcſiluet᷑t. Cõtemplatiuũ te cõ ſtituit ðᷣs.noli altũ ſape ſʒ time.Aide ne caſus hinc grauioꝛ fiat/quo mens altius fuerit eleuata.gemẽs illð. Et eleuas alli ſiſti me. Caue ne mõteʒ aſcẽdere cone ris.vñ tãq; fulgur viðbat xpᷣs ſathanãa elocadẽtẽ. Si cõſtitut es ĩ lecto ↄtẽpla tiõis ocioſe.ſi myſteria noueris oĩa ſi ro ſueris in celo nidũ tuũ.ſi caput nubes te⸗ gerit.tu ad vnũ ſlatũ ſuꝑbie repꝛob' a oa⸗ ritate faciꝰ detraleris in abyſſlum.⁊ ta; ſterquiliniũ in fine ꝑderis.qñ ille actiu- iudicio tuo mũdan totus. ꝑ difficiles diß ſtractus actões moꝛdacib attrit curis ce leſtia nec intelligẽs nec ſapiens / ſuſeipiet huiliat in celũ. agente miſcðia uliqui ſu ſcitat de puluere egenũ.⁊ ð ſtercoꝛe erigit pauꝑem vt ſedeat cũ pꝛincipibo ⁊ ſolum gloꝛie tenear. ¶ Ambulet vnuſquiſq; vo catiõe quavocat eſt.in timoꝛe ⁊ tremoꝛe NHemo iudicet alienũ ſeruũ ꝓ quo xpus 1 f. Nolum ad pñs iſtã ſub 2 es a cura ſeculariũ actionũ.nõ incũbit tibi re⸗ gimen per auxiliũ pꝛoximoꝛum.tibi tue q; ſa⸗ luti va care còceſſum eſt. Aaca igit᷑ gratꝰ deo. QLaboꝛãtes ipᷣos/iuua pᷣcibaſſiduis.memine ris iudicioꝝ dei terribiliũ ſuꝑ filios hoiʒ qͥ quo rum vult miſeref. (lemens inqᷣt ero in quem mihi placuerit. ¶ Deniq; ꝓ cõcdluſo tene ꝙ q fuerit hũilioꝛ ac vilioꝛ in oculis ſuis apð deuʒ reſpiciet illũ ꝓpitius/⁊ miſerxicoꝛs ðs qui ꝑ os loquit ꝓpłte.ad ques reſpiciã niſi ad pau rculũ ⁊ còtritũ ſpũ/⁊ trementẽ ſhmões meos Diſcipulꝰ. HNõne maledict qui pꝑteʒ ſuãẽ acit deterioꝛem. Cur nõ igif quilibet apt ſex dere ad pꝑdes ieſu/⁊ audire vba erꝰin ocio ca maria / pteʒ optimã iudice xpo ieſii) ſibi q̃rit Tur nõ ĩplebit hoꝛtationẽ ſapientil.pꝛecuxxe pꝛioꝛ ĩ dmũ tuã.⁊ illuc aduoca te.⁊ illuclude age cõceptiões tuas.Et iteruʒ.Fili ĩ paucis 7 int actus tui.⁊ in tpe ocij ſcribe ſapĩam cur⸗ cõuerſatio nõ bʒ amaritudinẽ. cu aſpect p crioꝛ eſt ſup ſolẽ.cuiꝰ amoꝛe iohaànes pueral⸗ lectus.confoꝛtabat ſpiritu.et erat in deſtis: ( a. Artende uid ſequit vſq; in diẽ oſtẽ ſionis ſue ad iſxtł. ac no licet biem ſexe eẽ vt vult. S puͦs vbi vult ſpirat. viſtrtbuẽs ſta tus.oꝛdines ⁊ grady. nõ ꝓut hõ ſ put ipe vlt. Erat iohãnes in deſerto /ſed nõniſi quouſq; vo luit deus ipᷣm oñdere in iſrael.⁊ pᷣdicare/⁊ pᷣdi cando ſubire martirũ.Etheri / ſpecu clauſus. vincular in archipᷣſulem lugduneñ. rapt fuit Alij inſtiterunt ecõtra:ſeculi curis.q̊s depu⸗ lit ſpũs.Attende iſtũ ſᷣm heliʒeũ pꝛi arantem iuſtũ. poſt archießn. lugduneñ. Sic igit᷑ hoim vite mirabilis eſt nũc actiue nũc ſolitarie mu⸗ tatio dextere excelſiſ. Oultos ſaluauit euos medijs in fluctibꝰ negocioꝛũ/qui litus ocij te⸗ nentes/ naufragaſſent. ¶ Diſc. Et nibilomi ex duob bonis: nõne fas eſt apð holes. delibe⸗ rare qð meliꝰ/ſalteʒ de genere opis in ſe quic quid ſit de circũſtantiarũ oĩm qlitate: Pe giſter. Ariq; fas e:vt in olbus vonoꝛificet d vtq; ꝑ cognitionẽ muneris/gra cognoſcat/ et masnificef auctoꝛ. Si c egit pulcerrima muli eru? magno ſpiritu videns vltia. Ecce inquit hoc braãm me dicent om̃s generatões.quia ecit mihi magna qui potẽs eſt. Et quo fecerit medio:iunxit.Et ſctm nomẽ eius.ſuppleri pᷣt Eit ad vbũu iſtud fecit ſoꝛqᷣri. virgo eni:fide qᷓ nomen eſt dei ſctm̃ cõcepit ſanctũ ſanctoꝛuʒ. Diſciplus. Laudes igitur vel paucas nume ka, vite ſolitarie.qualis eſſe debeat in ꝓfiten tibus eam.ſit in xxemo.ſit in vmialio. ſit in tecto ſeu ſtudio.q̃ ſciliq; dei gratuita pietas in * itaelis Cractatus duodecimus electos. iuſta ſeueritas in repꝛolvs ſolita rios:tali collaudatoõe monſtret᷑ wlut ĩ pi⸗ ctura vel ſpeculo. Scitũ eſt ilð aug. An be remo bñ viuere/ẽ ſumma laudatio.⁊ ma le/ſũma dãnatio. Oñ viuẽs gloꝛiet᷑ĩ dño Male / vrecundet᷑ ⁊ ↄuertaf in aio.nedũ vitã ſolitariã extollat pᷣconijs qͥbꝰ caret audiat a dño Ex oꝛe tuo te iudico ſuene qua.¶ Ogr. Fed pictoꝛ/vt ſpecioſiſſimã vite ſolitarie pingat imaginẽ.ſuades.Fa Aat hvc nõ nr̃ a turpitudo.ſed ꝓpꝛius eius So illa ſum vita ſolitaria q̃ de ter renis wib?celeſtes. e carnalibus ſpiritales ↄſtituo. Ego diſpſiões itaelis cõgregabo / ꝓpter qᷓs dei fill ſegre gatus a pctõꝛibꝰexcelſioꝛ celis factus.de ſcendit in aulã ſecetã ⁊ clauſaʒ vteni virgi nalis. Cõcluſerã in oꝛatoꝛio cubicli mreʒ a vite ſolitarie. ncipit tertia pars eeius ſolitariã/qñ ſalutata ẽ ab angelo.qñ irñdẽs:fiat mihi ſᷣm vᷣbũ tuũ.ↄcepit mox eternũ verbũ/ caro factũ ẽ. Nouũ tũc feẽ dDfs.vt mit᷑ arcũdarer vix.an nomẽ erat oꝛiens. qͥ wxre ds abſcõditꝰ.quẽ ab eter⸗ no cõtinebat ſin pris illius qͥ ſolꝰ ẽ ⁊ aliũ bxʒ. uui ſoli honoꝛ ⁊ glia p veſexta ſpacioſa ꝙᷓ ſeculoꝑ ¶ Ego iſta ſum vita ſolitaria quã oia facta ſunt.⁊ in qua oẽ qð factũe nihilomin vita erat. ſy nõ altera et altera oꝛſũ a turbis ꝑnoctare pluries ſolũ ĩ oꝛõe ei. Multiplicauit in ſolitudine paes. ſu perauit in ðſerto diabolũ.ſolus cu ferꝭ ha⸗ bitans ⁊ ieiunãs.nihilominꝰcomites fue runt angeli miſtrates. dũ hũano carebat Oſoꝛtio. Dum traſfiguranòis oñdit glaʒ ſeoꝛſui nes tmmodo duxit in montẽ. vbi tanckẽ leuantes oculos/neminẽ vidert ni ſi ſolũ ieſum.qm̃ a ↄtẽplatiuis ſola ſalus peroẽ qð inſpiciũt cogitat. Solus ⁊ auul ſus a ſecrenſſimis etiam aplis ter oꝛauit pꝛẽm.et fact in agonia ꝓlixi qñ ſudauit roc ſanguineũ.qn apparuit illi angelꝰ de celocõ foꝛtans euũ.no auxilij nece itate/ ſegd diſpenſatõne myſterij. us cedit puero iohani locũ amplũ in ſolitudie.qs aluit ĩ eſertis.qͥs ſolitariũ ↄfoꝛtauit.qͥs myſteriũ baptiſmat ſibi reuelauit⁊ diſpo ſuit: Aderam ego cuncta diſwnẽs. Care barllicpuer iohanes ſolatio nutricis 2 ntii n ſedebat ſupollas catnii: vino i lenno frequentera maria cõtemplatus. eſtuabat. nõ wſciebaf mollib vroꝛẽſi ba bebat. Aderã ſibi ꝓ oĩb p ola ad ſolaci um. victũ.veſtẽ pᷣcioſam. Deniq; qleʒ qſi uit ſapiẽs aſſumere ſibicopulabt apiem et myſticã ab yſaac ſponſaʒ ſunamite. qᷓ in cendiũ pris ſonat.in ſinu rewſui. Poꝛ roqͥd ð pꝛimo illo foꝛmato adam /dictura ſum.qui tãdiu ſaluꝰmãſit q;diu ſolus Da ta fuit mir in auxiliũ.mox iſtũ detruſit in exiliũ. Raptus ẽ enoch in ſolitudinẽ pa⸗ cdiſi terreſtris/ ne malicia imutaret et ſub uerteret coꝛ ipᷣius. Placita ei erat ðᷣo aia illius. Pꝛopterea ꝓperauit eũ deducere ð medio iniqͥtatũ. Sedebat abꝛaã ſolſub ter ilicem mãbꝛe:qñ tres vidit ⁊ vnũ ado rauit. Poſtmodũ gradiẽs ſolꝰ audiuit ab eis myſteria Sol erat dũ ritũ circũciſio⸗ nis aceepit a dno.¶Aidit angelũ in ſoli tudie achar ancilla qͥ ð puteo viſiõis reſo cillauit pueꝝ moꝛientẽ. ¶ Nacob ſolꝰ pꝛi mo vidit ſcalã cũ angel eſcẽdẽtibꝰ aſoẽ dentiba typu dom cei Sol cñ angelo lu ctat ⁊ meret bñdici.ineret᷑ noĩe nouo /qñ mutat in vir alter inſigniri. ¶ Moyſes iſte magnlegiflatoꝛ didicit in ſolitudine viſionẽ magnã rubiarqẽtis. patrationeʒ mitxaculoꝝaccepit. ꝓpłi literaroꝛ ⁊ ðs pha raonis inſtituit᷑. Poſtmodũ ſolus cũ ſolo Ro vocaus ab eo demmenlo caligiug lo⸗ qns ſiegmic,ad amicii tabulas legis acce pit.¶ Deerãt pan es ĩ deſerto.atida erxãt omia. Ego vᷣo nõ defui.mãna pluẽs de ce lo.etaqs ꝓduces de ſaxo duriſſimo.. Po ſtremo aggregaui mihigphetas ⁊ filios ꝓ płetaꝑ nõ ſine mirabilibo multis quopvi tam pᷣſtim helie imitat puer nr̃ iobãnes erat in deßtig ſepe ↄfoꝛtat ſpũ nõ minus qᷓ; helias. lunc arcũductis vſq;quaq; oculis. video turbꝗ magnã ſolitarior.tur bam fugientiũ. ¶ Raul?ſub palma cõclu ſus/paſcit eius fructu.folijſq; weſtitꝰ bibit de fonticulo caua mau. Aiſitat ipᷣm ꝓtinꝰ migraturũ magniulle ſolitan anthonius cuiꝰeulogiũ ẽ:ñ poſſe extra ſolitudinẽmo chũ viuere. nõ magis q; in arido piſces Digrat arſeni i heremũ ab ãgelico iuſ ſu dicẽte ſibi ¶ Arleni fuge bvies ⁊ tace er ſaluaber. Multos hmõi ↄtẽnentes mła tudinẽ ciuitatũ q̃ſi onagri liberi.ruptis vincuł vicioꝛum. uec clamoꝛem exacto⸗ rum audientesoſtendunt ipſe nangtio/ nes quas appellant vitaſpat?: ¶ Bed o bone ieſuq; mimã loquũt᷑ meoꝝ filioꝛiũi woꝛtionẽ.quos recepi.quos alui.quos ſa⸗ beeni iiicderi lücnespe Gcprenreen füdce ſnntleci⸗ ſbinez m ſeccrti⸗ ſoord⸗ Gentag tilnn mnſvl luͤsco⸗ llpe'E Dunio Gakſean tnwa 0,dun Amando Mpann Obſegue ſnrte erne cexi iſe ſet ſagn 4A Vel E Wänen weln; ii mnn Guucl busege warch e Buper magnificat. lubꝛiter inſtitui.ad btõx oĩm. ſocietatẽ re cco calle ꝑduxi.dicẽte mihi ſapia quã dile xi. Tu cara mihi in pꝛimis.O vita ſoꝛoꝛ ſolitaria. tu ſuſcipias velim vnãqnq; alaxꝝ ad te.q me diligit. me q̃rit.me colit.a me vigilat ſine ſictiõe. Habito ſiqͥ dem in ocio ſctõ.⁊ exuditis interſũ cogitatmbꝰ. Fugio fictũ.fugio ſeclariter occupatum: PNã q mibi ſonetas cũ ſeculo.q̃ ꝑuuł me teuelo.nõ diſpſis mẽte coꝛdis ſui.Eſurxi entes ĩplebo bõis qͥbo appono mẽſaʒ lau tiſſim / ꝓcul eiectis ⁊ dimiſſis diuitibꝰ. Buſcipe igit᷑ pauꝑculã alaʒ qͥ me ſitit me eſurnt. Duc eã tecũ in ſolitudinẽ illic loq̃ re ad coꝛ eiꝰ.ibidẽ lacta eã ⁊ iebꝛia ab vbe ribo ↄſolatõis tue.qm melioꝛa ſunt vbera tua vino terrene ðᷣlectatõis ĩ cõmeſatõibo turbulẽn.Si ãt ãbulat ĩi magnis.ſi in mi rabilibo ſuꝑ ſe.ſi n hũilr ſentit.ſi ꝑ pueri⸗ tiã innocẽtie.ñ vt puer iohẽs in defertis. ſit vt puer iirł vidẽs deũ quẽ ipe ſuſcepit. recoꝛdat mie ſue.Sit talł ala ſiẽ ablactata ſupmfe ſua.egrediat᷑ ⁊ abeat.qm̃ ignoꝛat bedos ſuos fetidor affectuũ.iu⸗ ſe.paſcat h xta talernacla paſtoꝝ mũdanoꝝ. Eſuriat ſiliq̃s poꝛcoꝝ l regiõi lõginq̃ egeſtatis.nec ſit q̃ t vñ vẽter ſu ipleat Si ſe magnũ iã aliqͥd exiſtimat q̊ͥ ðs indigeat ad paſcẽ dũ oues paſcue ſue.pꝛũpat ad auxiliadũ oĩpotentẽ eo ñ trahente Si ꝓprea qrat exi tũ ſolitudis/vł hoꝛreat ĩtroitũ / eijce ꝓcul inutilẽ cũ hac axrogãtia.ſ.q̃ neq; ſalutem ſibi.neq; iocũditatẽ allatura ẽ nibi Sale nimix/ꝓpe deterꝰẽ infatuato efectũ. lero ſi te qsat te ↄplexet ĩ ſimplicita te coꝛdis.ſis ei ꝑadiſus in bñdictiõibus ſis oꝛt ↄduſus.ſis fons ſignat?c nõ defi⸗ cient aqᷓ.ſʒ ſit ei dveſertũ ĩ ſtagna aq̃ꝝ ſaliẽ⸗ tiũ in vitã etnã. Oñde ei faciẽ tuã/ q̃ in⸗ trin ſec latet/ſub palloꝛe ⁊ ſqualoꝛe tribu latõis coꝛpꝑal. Sonet vox dule tua in au ribei.Et die Ego ſũ illa ↄtẽplatõis mr ꝓximioꝛ ðo.viſu ꝑſpicacioꝛ.venuſtate pul crioꝛ.ſecurioꝛ.ſedatioꝛ.ſuauioꝛ.pmanen⸗ tioꝛ.deuotioꝛ.familiarioꝛ.verioꝛ.pꝛecioſi⸗ oꝛ.diuinioꝛ finalioꝛ. et ideo perfectioꝛ. amantioꝛ ⁊ amatioꝛ.ſimplicioꝛ.intimioꝛ. purgatioꝛ.clarioꝛ.timoꝛatioꝛ.humilioꝛ. obſequentioꝛ.citius impetrans plus eſ⸗ ſentialx merẽs.fecundiꝰ?plificans.cuius ad extremũ finis totus aſſiduꝰẽ magnifi care veũ. ſigu ocũde ſũt laudes iſte. ſed hʒ dubitationẽ iſta laudis ꝑticula ſcʒ ꝙ vita ſolitaria ſit plꝰ eẽntialr merxẽs fecundi“q; ꝓlificans. Quõ fier iſtud. vt qui ſolꝰeſt/ſit in ꝓle fecũdioꝛ rachel. nunqͥd lya fecũdioꝛ? ¶ Ogr. S merita q̃dã ſunt ⁊ plifi poſſimaccidẽtales. Sic eihʒ tio theologica / de duplici pᷣmio. vocat vnuʒz eẽntiale. accidẽtale alteꝝ. HKadix meritoꝝ cũ ſuis ꝓlificatõibo ⁊ pᷣmijs/cõſiſtit eſſen tialx᷑ ĩ caritate.q qntitatẽmerito datetpᷣ⸗ mia eêntiałr iuxta ſui magtudinẽ. Poꝛxo ſuut extenoꝛa opa.qͥb exmltitudie ⁊ vti litate ꝓueniẽte circa ꝓxios / accreſcuut ſe pxe ꝓuentſpiritales ex oꝛõnibo bñfactis aliop. quo fitvt euãgelica pauꝑvidua/q; uis plꝰoĩbuſ miſerit in gazophilaciũ dãs minuta duo.magna tñ exterioꝛ largitõ cũ minoꝛi caritate.pᷣt:.bi facere amicos.põt Aꝓpꝛie diuitię.ſed in ↄpatõòe eternoꝝ.talia nõ magna ſunt. Eſt expᷣſſuʒ vbũ gregoꝛij cui rõ Bemea Bir ꝓↄtẽplatiua maioris ẽ meriti⸗ 2 obiectõeʒ meã /tuã diſtinctio de duplici merito. Sʒ alia ſuboꝛit. OQu are iohanes bapᷣta optima ꝑte dimiſſa quã ↄtẽplãdo tenebat in deſerto/ad ſecim venit ad pᷣdi catõnes qs dicere õ ul Redẽptio vis iſcipul?. Copeſcui- ti candũ ſił⁊ baptiſundũ.imo ⁊ hxxodem arꝰ guebat ad niterũ.¶OJgr. Obedientia ſic impulit.qᷓ ſpꝛeta/ↄtemplatõ ſolitudinis noxia eſt. nõ meritoꝛia Contẽplata es fre q̃nter idipᷣm ↄferẽs in coꝛde tuo. O ſapi entiſſima femlax. Placuit ĩ deſtoſiobam q;diu ſibi licuit/hiĩtare ſolitariũ Placuit et olediendo illi qͥ ſe miſit baptiſare/ ſeu viſibili ſoꝛma feat vcvt ꝓbabile ẽ ſeuſe creto ſctiſpũs affatu ꝑdoctus cẽ. Conqͥſi uit in lxemo vtutes ꝗ directõeʒ ſibi ↄfer rent in ſeculo. Sobꝛietatẽ in victu. auſte ritatẽ in weſtitu.lucè ſil et ardoꝛẽ in affatu ⁊effectu.Erat eni lucerna ardens ⁊tucẽs Erat ſtabił/nõ vt arundo agitata vento. pta pꝛo qlitate dicendoꝝ Eratregla viuẽ di ceteris.qm̃ proinceꝑat a ſe ñ iponebat onera grauia pnie:q̃ puy ipſe nõ tuliſſet ſuꝑ ſe.nõ docebat ſeu loqᷓbaf expprijs.qm̃ qui loquit᷑ er prijs mẽdaxẽ.Sʒ q̃ luadi/ explicuit ĩviſiõe colũbe ſignãtis ſ pm̃ſctm̃ in voce pr̃na de nube ad fum.Pꝛim viaʒ H in pᷣdicando diſcretus:variãs pᷣ ce, n ſtrauit pnle nõ pꝛo tpali altqᷓ. ſj eterno c loꝝ regno. Pꝛima vox q̃ dechꝛiſti verbis colligitur ex euãgelijs poſt illam duũ pu⸗ * er innentus in templo oixit. Quideſt ꝓme querebatis · fuit ad iophẽm ad quem baptiſatur aduenerat dũ ꝓhiberet eũñ Jo hãnes.ſine inqͥt mõ.ſicuos vecet implere omnẽ iuſticiã.Et qͥd om̃is iuſticia/ ſi nõ hũilitas/iferioꝛi ſe ſubijciẽs ſicut ecõtra? rio oĩs ĩiuſticia ſupꝑbia ẽ ſuꝑioꝛi ſe pᷣferẽs Diſciu Eſt ne putandũ ꝙ biiſſima virgo viſitauerit vni; in deßtis cognatũ iohannẽ/afiliolũ quodãmõ ſuũ / tã in vte ro dũ ſanctificat e. q; poſt vteꝝ dũ natus et circũciſus ẽ ¶ BPgr̃. ? ſu / ſi! ⁊ Yoſeph/pie credi pᷣt.dũ in deſtis ieiunauit xpᷣs pᷓbaptiſmũ.x ſi ieſum/ lſathan ẽ auſus aggredi diuerſis tẽptatio nibꝰ/ñ eſt incredibile iobãne eiꝰ impulſi⸗ bus exoꝛtẽ nõ tranſiſſe qᷓtinꝰ pbatꝰvince ret. ⁊ vincens coꝛonã adqͥreret. ¶ Attñ vt aſpicis. diuturna nos locutõ /traxit ad ve „ ſperũ . dũ ſup marie Pteplatunitn cepamꝰ ſi pfe ſmonẽ᷑.⁊ vix pauciſſimas nũeraſie ſuf fecim Quid exiſtimas ſi ꝑ totũ euãgeli⸗ cũ cõtextũ/ſm capitula vel rubꝛicas nota tas in no⸗ vt vnũ ꝓgredi ſtuderemus: Eſet iſta ſcã ⁊ ſalubx recogitatio.ſedꝓ ſua infinitate min foꝛte cõueniẽs ad ſcxi bendũ. Hõ ſunt itaq; ſolitarijs ⁊ ↄtẽplãti⸗ bus/explicãde ↄtẽplatões marie ꝑ ſingła Hittant ipᷣi manũ ad foꝛtia hñt abunde Is ruminẽt dente meditatõis digerãtq; ruminata viuido caloꝛe caritatis.ſi nõ cõ tẽpſerint ea qꝗᷓ locutꝰ ẽ dñs ad abꝛaã pr̃em nrm ⁊ ſemi er qð eſt xpᷣs in ſecha. Amen. ncipit tractatus duodecim n pſona matie p ſoliloqum ru marie ꝑ notulas centũ.qſi ꝑ pſalterii vccies decacoꝛdij. Supaddit? bis duob ſiculis ab ecclia freqnrannis in quolitet (Prima notula. Agnificat aig mea dñm Juſte quidẽ qꝛ magfic eſt in ſctitate qꝛ fecit mihi mag qui potẽs ẽ: ſanctũ nomẽ e. Et exultauit ſpi.me in deo qͥ facłꝰ ẽſalutarꝭ meꝰ ieſus meꝰ.qꝛ reſpexit huilitatẽ ãcille ſue. ecce enĩ ex Ive btam me dicẽtom̃s generatiões. ¶ Bin gularia ſunt hec mihi magnifica.vñ ſingu lariter/magnificat aia mea dñm.vñ exul tauit ſps me in deo ſalu.meo Sũt alia q̃ magnifice fecit ⁊ oꝑarvſq; mõ generalłx Eeurus ſeculoꝝ. magnꝰipe dñs et lau⸗ dablulis nimis cmagtudinis nõ eſt finis cuiꝰſapie nõ eſt nũex/cuinõ eſt terminꝰĩ Pgt. Aiſitaſſe eũ cũ ie as centũ.qſi ꝑ pſalteriũ Tractatus duodecimus bonitate!.qm̃ mĩa eiꝰ aꝓgenie in ꝓgenies timentibo eum Quia fecit potentiã ĩ bꝛa⸗ chio ſuo diſꝑſit ſuphos mete coꝛdis ſu Quia depoſuit potẽtes de ſede ⁊ exaltauit hũuũiles. Eſurientes ipleuit bõis:⁊ diuiteſ dimiſit inanes.Suſcepit iſrł pueꝑ ſuum recoꝛdat mie ſue Sicut locut eſt ad pꝛẽs nrõs/abꝛaã ⁊ ſemĩ erꝰ in ſecla. ¶ Sub boe verſuũ venario / meũ cõſtituit᷑ pſalterij de⸗ cacoꝛdũ.placʒ imitari pꝛẽm meũ dauid re gem. ꝗ pe' necem goliatis dño victoꝛiaruʒ nõ ingrat.dus inqͥ t canticũ nouũ canta b tibi:in pſalterio dvecacoꝛdo pſallã tibi. Bonũ ſane eſt ↄfiteri dũoꝛ pſallere nomi tuo altiſſime in decacoꝛdo pſalterio cum cantico ⁊ cythara.Diuidit᷑ hc pſalreriuʒ in duos tomos ſeu ꝑtitiones:q ex tetra⸗ coꝛdo ⁊ hexacoꝛdo/xeddũt decacoꝛdũ.So nat magnifica.dũii ſpecialia ĩ tetracoꝛdo poꝛro magnifica cõmunit᷑ largita.cãtant in hexacoꝛdo¶ Wagficat igit ala mea do minũ.qꝛ me dñam ↄſtituit ſᷣm nomẽ me um. Maria nẽpe ſua interpᷣtatõe dñaʒ in ſinuat. Futuꝝ eſt pᷣterea vt me dñam nõ qualẽcunq; i̊ dñam moi. dniam btqʒ me dicent oẽs generatiões.Scitote qm̃ dñs ipſe ẽ ds.deus aũt ſcientiaꝝ dñs eſt.ſcien tievo inquã que illũinat:q veſcẽdit a pr̃e luminũ. Pꝛopterea conſeq̃ns fuerit vt dñnam me dũs inſtituẽs illũinaret ſᷣm no men ſctm̃ ſuũ et meum. Maria quippe vꝛ illumiata.⁊ ipſe ẽ luxqͥ ilũinat oẽm vieʒ vnientẽ in hũc mom. q̃nto amphlioꝛi ꝑfũ dit lumie dnam mũdi. Pꝛoinde ſupꝑeſt vt Dñna illuinata refundat lumen in ceteros Eſt enĩ lumẽ/ſuupᷣius naturali liberalita te diffuſiuũ.quod factũ eſtot iure dicerxer illũinatrix. Sic eni ſonat maria ꝓpꝛium nomẽ men. Sic maria p ethimologiã di⸗ coꝛ maris ſtella quã illuũinatricẽ eẽ ↄſtat Hec illa ſum q̃ ꝓxima deo cardini totius machine mũdli/dixigo nauigàtes in ciuis tatẽ quã nõ hñt hic manentẽ ciuitatẽ:ſed futurã inquirt bbies.Et qui vies? Cer te Aaraeeb,peeihe b marzmagnierarck umpulſi.ffuctibuſq; ⁊ cautibo inceſſant im pulſi. YFutuꝑ eſt ꝑ om̃s generatões vt me ſtellam eſſe maris pᷣdicent.me reſpiciant curſus ſuos ad illuſtratõeʒ meã dirigant Nec fallenf hec agẽtes nec errabũt in dve⸗ uijs.nec in ꝑiculis ↄtabeſcent. Itaq; dño pꝛopicio me wminà inuocantes me illu⸗ minatã ⁊ illiinatricẽ aſpicientes.patrie poꝛtũ ſalutarẽ introibũt. Hec ſunt qͥ ma Pnfur lutn pedhn. clicltte Nerſ nie etclaſcon tnstun d Vitpnivet Guertgnt ſtierqin nuren inhaata nncorenme 6tenit landen ſennfie in dan engnſlü „ lidiecn ſtensgen plimicog muphone gugnikat lsiv⸗ Cobtphi ſoelo nag Noſcvein (Sitinbw limspr Wrpienm teſot.T ßſcen mhnd Penape Nen nſſſ ſhemi Nbacdy mernti Morsſen glecorren 1a Kin eſeung Mlanin ſibinte opgt iopmn Eecerat ſemlan efec Puenit Unben gliox. du extulit me ĩ ſi nbne gnificat.magnuʒ pᷣdicat. magnũ eſſe apð oẽs generatões clariſicat ⁊ ſignificat aia uerſo mũdo. Futup certe eſtvt vecãtet oĩs ecclia ſcõꝝ colentiũ ſcem̃ nomẽ vi. Natiui tas tua dei genitrix vgo.gaudiũ annũcia/ uit vniuerſo m vᷣo. Salufabit etiã ⁊ vicet Aue regina ce.aue dña ãgelox.aue radix ſctã exq̃̊ mdo luxeſt oꝛta. Pꝛeſignata ſũt pꝛidẽ hec magna q̃ mihi fecit qui w.eſt.q iã nũdiata ꝑ angelũ ↄpleta ↄpuocõferens in coꝛde meo. Nõne coꝛ meũ ardens eſſe couenit. NHöne cantãs iubilãs ⁊ exultãs ĩ collatiõe tã magnor. Nõne iuſtifſima rõ ne magficat aĩia mea dñm.q̃ me ſublima in dñam. qui me illuſtrauit.pꝑ imenſaʒ lIu cem ſuã.qui dñam illũinatã dedit in lumẽ mea dnñm. ¶Et exul. ſpũñs m.i deo ſa. meo qui ſalutẽ fecit.qͥ lucẽ dedit ⁊ gaudiũ ĩ vni iſtłpuer ſuũ / recoꝛ.mle ſue dũ wrbü fuit caro factũ.( Habitãt igit᷑ in triclinio coꝛ dis animꝰ⁊ aſa.vix ⁊ vxoꝛ ſua.vigoꝛ pce ptiuus ⁊ vis motiua.vigoꝛ cognitiuuũs. vis actiua.Lalẽ dmũ coꝛdistales ⁊ in⸗ hitantes in ea/pr̃ meus dauid rex intel⸗ lexerat dicẽs.Perãbulabaʒ in innocẽtia coꝛdis mei ĩ medio dom mee.Et itex Nõ hitabit in medio domꝰ meeqͥ fac ſupbiaʒ qꝛ tũc dñaref oĩs iniuſticia.tũcfieretſpe/ lũca larronũ domus dei. Poꝛro nõdũ dixi mus de ſpũ.nũqͥd putãdus ẽ in domo coꝛ⸗ cdlis intima.locuʒ nõ hr̃e.Hʒ ꝓfecto ñ q̃lẽ cũq; ſed vniuerſuʒ.quo merefarchitricli⸗ nus noſari q̃ſi pꝛĩceps tricliuij. Hic / alio noiĩe notioꝛi ꝓgrio.ſub neutro genere.qꝛ nullius õ genenis.vocaf liber arbitriũ. pe⸗ nes qð ſapᷣma ptãs c. Necmirandũ Con ueniũt nẽpꝑe ad integritatẽ ptãtis ſue ani mus ⁊ ala.vixr ⁊ vxoꝛfamilias vigoꝛ perce õ maris ſtel⸗ HlIa/directricẽ nauigantiu. ¶Cupier expo ſteris generatõibo me btãm dicentibus / plimi cognoſcere. cur nõ cecinerim in pꝛi ina pſona.magnifico dñm.ſʒ ĩ tertia.ma ptiuus ⁊ vis affectia. Uider̃t hac ↄnexio nẽ/acutiſſimi metaphiſici noĩm primi i/ ſitoꝛes. Diffinier̃t arbitriũ eẽ facłcatẽ mignificat ala mea do. Silx de exultat ronis ⁊ volũtatis.q̃i ꝑ interpᷣtatiõ; libex ſpũs ĩ vo ſalutari meo. Docebũt ex tto arbitriũ ſit liber de rõne iudiciũ Aocatur 5 gicis⁊ phiſicis traditõibo cũ rethvꝛicis co loꝛih. magnã ſup iſtis rõeʒ.ſed ñ exxectẽt vt oĩa (qꝛ incõpꝛehẽſibilia ſũt) ↄpᷣlendãt ¶ Sůt in hſjano coꝛde meo ꝗð ↄfert ve oĩ buſ.tres ꝑ tropologiã manſiões.dñm imi toꝛ pr̃em meũ.in cui vmo mãſiones mul te lunt.Lrahit ei ꝓpꝛie dñs nomẽa domo pᷣſidens ⁊ pꝛinceps aut pꝛimus ⁊ icono mus in dvmo c. Dna quoq; ſixa domo qꝛ pꝛincipal cũ dño nomẽhʒ. O. iſrłdamarx Arvlxta.q; magna eſt dvm dñi.⁊ inges locꝰ hic ipᷣa rõ qᷓ;uis alio termio) vigoꝛ cogni tiuus/qͥ eſt anun pceptiuus Aolũtas ãt eſt motiua vis in ala.ꝗᷓ vtit᷑ rõe.q̃ ꝑ eã iu motibo /ꝓpꝛijs dirigit.ſi wlit iure dici dña ſi regina ĩ coꝛdis wvmo intimo regno mæx gno/pꝛincipari.Kegnũ ſiquidẽ dei intra nos é. vbiſub dſio ſupmo deo. gnat ſpũs deifoꝛmitatẽ decoꝛẽ indut. Alioqͥn de⸗ wmit ð ſede dignitat ſue.⁊ diſpgit ſupbo mẽte coꝛdis ſui.Quo ↄtra ſpũs cũ aſo et . ala bñ regulat ⁊ acx /exultat iĩ deo ſaluta generatio nafa poſſeſſiõie eius.Gerit hmagne dom/ ima ginẽ/microcoſmus hõ mioꝛ mᷣs Eminet in hac wvmo coꝛ.in coꝛde domiciliũ trira meratũ ſeu tricliniũ reꝑif. Eſt inhitatoꝛ b triclinij anim. hic appellaf vigoꝛ pce⸗ ptiuus ſeu cognitiu. Cõſociat huic/aĩa que coꝛreſpõdẽter ðꝛ vis motia vł affecti ua. Fit inde ↄiugiũ philoſophicũ ⁊ moꝛa le ſeu myſticũ dũ vigoꝛ pceptiuus animi vl animus / dirigit vim motiuã aĩe. Tal ſubinde ĩ̃ſultat marital nexus.vt neutꝝ iſtop pꝑ ſeſufficiat ad generatõʒ plis vel fi lioꝝ in bonis bun⸗ meritis.nõ aliter qᷓ; alis vel a viro ſepatim vel a femia ſola pfici neqͥt. Excludo miraculũ qle fecit mihi ⁊ in mequi porẽs c.Dũ ſu⸗ puenit ĩ me ſpũᷣſſcũs ⁊ vtus altiſſimi ob umbꝛauit mihi.quin tũcpꝛio ðᷣs ſuſcepit tialis locutio.qua fit vt abſtractu natur pꝛo concrxeto.deus pꝛo diuino.?/ ri ſuo.Colligit᷑ hoc loco.reſultãs imagoer ſilitudobeatiſſime trinitaappꝛopꝛiatoꝛ- ſuoꝝ. Spũs architridin iconom pꝑten tiã pris pꝛimeuitatẽ tetinet Poꝛro filij ſapia relucet in vigoꝛe aĩ ꝑceptiuo. o 4 tqm in paucioribo via magis ptʒ.cõ tuam totà domũ mierocoſmi ſeu mino Etan ſciſpũs in aimi vi motia pſitat ris mũdi/in coꝛde pᷣſidẽtis in domo. Di camus animũ ⁊ aiam.viꝝ⁊ vxoꝛc.ſpõſum et ſpouſam. quoꝑ ſexe vox ẽ eadẽ. ſic ideʒ eſt nõ coꝛpꝰ ſʒ aia ⁊ animꝰ. Pꝛeficit᷑ huic domui⁊ vmiuerſe familie cogitationũ affe ctionũ ſpũs veifoꝛmis /vice ſãctiſpũs/fa ctus idẽ cũ eo. Nã qui adheret deo. vnus ſpiritus eſt. Et hec emphatica non eſſen b krenppanca non eiſen Peritnalt ſpũs.vt fiat vhem̃tioꝛ expᷣſſio Supeſt mo de triplici mõ ↄiugij myſtici qð celebꝛaf cũ aio ⁊ aia.iuxta triplex hita culũ ĩ tricdlinio coꝛdis domcoꝛdis.Diuer ſificat᷑ nẽpe ↄditio Nie varietate hĩtacu loꝝ coꝛdis.vnũ eſt infimũ.aliud mediuʒ. tertiũ ſupᷣmũ. Ania tanq; ãcilla ẽ in infi mo. Ania q̃i ſocia ⁊ libera ⁊ cõpar /reſidet in medio.ſᷓ aie in ſupᷣmo locate nõ dñat. nõ iungit᷑ animꝰvix/ipſi ſic hĩtanti/tanqᷓ; ancille vel cõpari.ſvt dñe ſue cuſtos oꝛdi natꝰ in ſolatiũ datꝰ.Ego maria talis da ta ſũ in ſponſa /virgiali meo viro iuſto io ſeph.Nõ vt me hũiliaret.nõ vt parerẽ ex eo.ſ̊ᷣ vt cuſtos ⁊ teſtis ⁊ nutriti ſeduleſſʒ Peꝑpit elyʒabeth vxoꝛ libera.q̃nq; ſterilis ex virxo ʒacharia/ tanq;ᷓ in medio cenaclo Pepererũt ancile iacob ꝑ myſteriũ bala ⁊ ʒelphba/ ꝓle in ĩferioꝛi cenaculo cũ libera rũ lye ⁊ tachel filijs nũeratã.Loq̃ns ĩtro dncif᷑ aĩa in cãticis canticoꝝ dũ reſidet in ſuꝑioꝛi cenaculo.dũ vult eẽ vexbigena nõ ex virili ſemie nafalis aimi.ſʒ myſtico ſpi ramje ſoliꝰſi ſn. ciqͥ eſt ſpũs verbi diumm. Voxeiꝰt.Oſculet᷑ me oſculo oꝛis ſui.Et paulo pꝰ. indica mihi quẽ diligit ala mea vbi paſcas.vbi cubas ĩ meridie.nõ q̃rit ĩ fimũ.nõ mediũ.ſjj ſupᷣmũ.in meridie eter nitatis cubiculũ.vbi ⁊ cenaculũ ẽrefectio nis cibi q̃ nõ perit.locpaſcue vbi nihil de⸗ erit.¶ Erat aia mea ſᷣm melioꝛẽ ſui poꝛtõ nẽ/q̃ ab ĩminẽtia mẽs ðꝛ/ↄcdluſa ĩ hoc ſuꝑi oꝛi cenaculo.qñ fecẽ mihi magna q potẽs ẽ CLõplacet dñe ðs meꝰxex vniuerſe creafe tue.Complacet recoꝛdarxi⁊ ↄferrein toto coꝛde meo ſupꝛa.ſub.⁊ ĩ medio.q̃lia qnta q; fuert magna q fecit mibi magnificat vlyementer ⁊ gloꝛioſe. ¶ Miſſus E angel⸗ tu gabꝛiel in ciuitatẽ galilee.q trãſmigra tio?q̃ volubilis.ꝗq rota ꝑ interpᷣtatõem ſi gnificaf. ꝓpt volubilẽ ad iuſſa tua ꝓmpti tudinẽ. Poꝛro nomè ciuitatis ab vnitate q̃ſi ciuiũ vnitas Naʒareth aũt a ffoꝛitiõe nũcupat. Aure quidẽqꝛ flos cãpi in ipſa nutrit eſt.Erxã deſpõſata viro. vere ſic di cto a viribo ⁊ virtute.vere noiato Yoſeph ab augmẽto vere ð dmo dauid a nobilita te ⁊ mãſuetudie Erat virgini mihi nomẽ maria. Nõ exã a viro cognita vel cognoſcẽ da. Votũ obſtabat.ſimul ⁊ oꝛdo diuie ſa pientie ↄſtitut ab eterno. Salutauit in⸗ greſſus ãgel ad me ſolitariã.clauſo litte⸗/ rali ⁊ ſpuᷣali cubiculo.Oixit. Aue gra ple na dñs teci,Collocauer ad boſtiu cuiuſ libet cenaculi/ pꝛudentẽ p boſtiaria cogni tionẽ. Hec vt audiuit angelicã ſalutatõʒ ſtetit ⁊ cgitabat ſecũ ⁊ meci.q̃lis eẽt illa ſalutatio.nõ erat pᷣceps eiꝰↄſiliũ.non ſub ditus ad quẽlibet ingredientẽ ⁊ blãdientẽ axplauſus. Me tnrxbata ↄſolax'ẽangelus me noĩe meo vocãs. Ne timeas inqtma ria inueniſtigrãm apð deũ. Gĩas veo i/ ueni.qꝛ mueni quẽ multũ diu q; qſiuerã. Pꝛomiſit me ↄcepturã pariturãq; filinz ieſum noĩe.q̃ eſiʒ magnꝰ ⁊ filius altiſſimi vocarxef. Pꝛomiſit daturũ illi vũ.ſedẽ da uid pt̃is ei· Pꝛomiſit qꝛ regnaretĩ domo tacob in eternũ ⁊ regni einon eſſet finis. Exat iiaq; regnũ illud nõ terrenũ.qð vti c. finit.ſ celeſte. Fallunt ergo iudei meſ ſiam exxæctãtes.neſcio quẽ/tpaliterapud eos regnaturũ cũ potentia põpaq; ſecula ri.cñ de pauptate regnaturimeſſye. de paſ ſione ⁊ abiectõe lia plene om̃es ad tꝑa meſſie reſpiciẽtes ĩplet ce aciulla dñi.fiat mibi ſᷣm vbũ tuũ. xi cũ hũilitate nafe.magnanimitatẽfi. et gre.Cõcepi mox filiũ altiſſimi. MDulie er a ſexu nõ coꝛruptòe ſic dicta.virũ mox circũdedi qꝛ totũ in ꝓtute ꝑfectũ. Pꝛedi xerat boc hieremiaſ. Faciet nouſ dns ſuꝑ terxrã.mulier circũdabit virũ. ¶ Fuic hec ↄceptio mirabil in ifimo cenaclo aie mee imo ſub ea i ꝑte vgetatiua.nutritia ⁊ ge⸗ neratiua Hac hũilitatem ãcille ſue reſpe xit ĩ carne mea deꝰ. Nã matrice feminea q̃d hũui. Mirabaf olĩ ⁊ nc letabit et le tata cãtabit deo ſalutari meooĩs eccleſia ſcõꝝ. Tu ad liberandũ luſcepturꝰ lvminẽ non hꝛruiſti vᷣgis vteꝝ. Gta pꝛoꝛius ⁊ di gnatiua ſuſceptõ.vñ me mr̃em vi.mrem gre. mĩreʒ mie.me btãm deniq; dicẽt om̃s generatões. Añ collaudabũt/ ꝙ extollẽs ddã mulier de turba vocẽ dixit. Gfs vent qui te ꝛ.⁊vbera q̃ ſux.Sʒ nõ hoꝛruit pla ne. Coceptio nẽpe pꝛi effecta eſt ĩ ſuꝑioꝛi cenaculo coꝛdis ꝑ vᷣtutẽgre ſemia.q vir ginalẽ aie mee woꝛciũcula eleuauit diuitꝰ vt eſſem mẽ vbi ꝑ dignatiuã ſuſceptõem pꝛi in mente qᷓ; in carne.Tũctenebꝛe co gnitõis nr̃e moꝛalis/lucẽ nõ tã ↄpᷣlende/⸗ rut q;; apphendert. Nihil eĩ aliud ab ipſo plene ↄphendit ipᷣm/ niſi idipʒ Tüc dedit omnibo quotquot recepert eũ peteſtatem filios dei fien his qui cxedunt in noĩe et“ dũ nos diuitatis ſue ꝑticpes eſſe tubuiẽ lenutt e ſint Queſiui mo dũ ab angelo.ocuit.⁊ exemplũ eliʒabett cognate ſteril induxit.Cõſenſi dicẽs Ec ſchiſisne rwnutt tcognind Oubieal. gfeuſn⸗ mmocn noäniu nebntſhil tfrismeite cularüe golen noeb een lluſrmenn ſe hii. abbenin ntlepot niadeling Eknud ionean Penira Pice pr ridſod oee. de ſodeit goopt ſerehroe lre,dia Mäſer ſusenit lapötar eethecid ſanin be'ind! unh ſudin Bagn Palni Amignu wgiing negen. Reiin krit int CMidsl mini z Mninif iiufin Pi idannii me muehini l wagidsl twri. (Frck ndrien mialeſune Nimmcimn Uanielcchitt n endbti üiaparpn Dai wenn nerinn inmngu Mui enl⸗ ecimnnh⸗ lamnttiſihnl nif: in , itauin ttiſice⸗ ne Lintr⸗ uci ſii Fr iicin „ 10 9 Intraui in domũ zacharie. ſalutaui eliʒa⸗ bech. exdlamauit ſalutata.Et vũ hoc mihi vt veniat mr̃ dñi mei ad me? Cauſã addi⸗ dit cognitiõis ecxultatõeʒ infãtis in vtero. BSubiecit. beata qꝗᷓ credidiſti.qm̃ ꝑficient BGuper magnificat B Feliro ioßes generis nr̃i lux ⁊ decus.felix ꝗà& miſſus es a deo vt teſtimoniũ ꝑhiberes de luie.⁊ de his q̃ ad dexterã altaris incenſi q̃ oꝛãte vniuerſo pp lo q̃ ꝑ gabꝛielem. q̃ cũ ohetatõe futuri meriti.q̃ cũ ſiſitudine ad Pelwärepmiſſa ſüt / fuit celebꝛata ¶Bꝛata mihi erit recoꝛdatio tꝑis illius.qñ de naʒa rath licentia recepta a virginali ſpõſo.a iu ſto Joſeph abij in mõtana cũ feſtinatiõe⸗ „ ea q dicta ſunt tibia dño Magnikfici nẽpe ꝓpꝛietas eſt/ↄſümare qð incepit ⁊ certe dei ꝑfecta ſũt oꝑa. Subdidi ꝓtinus.ipᷣm oꝛe ꝓpꝛio qð diu mẽte pꝛius tractauerã/cãticũ nouũ in iubilo Magnificat aia mea dũm Et exulta.ſpũs meꝰ in deo ſalu.meo.Mo⸗ uebat ſpũſſctũs.ſpũs bñdicti fructus ven tris mei/totũ coꝛ meũ. vt in aĩa ⁊ in ſpũ cũ exultatõe magnificaret dñũm. Dederat iaʒ cognoſcere poſterioꝛẽ decurſuʒ ꝑ oẽs gene ratões ſeculoꝝ.quãtũ iudicauit/talis filiꝰ illuſtrare talẽ matre/ꝓ bñplacito volũtatꝭ ſue. Hinc iſta pᷣnũciatio ꝓphetica. Ecce eĩ ex h̊ beatã me dicẽt oẽs generatões. Jũgũ⸗ tur alie poſtmodũ in hexacoꝛdo pfalterij ðᷣ mia dei. in ꝓgenie ⁊ pgenies cũ reliqs. At vero delectat plurimũ ↄferre in coꝛde meo ſuꝑ iſtis nomibo dñm ⁊ deo ſalutari meo. Eſtimauer̃t ꝑſcrutatoꝛes ſeculi:q; ꝓpt la tionẽ actualẽ ad creaturas/de ab etno di⸗ ctus fuerat dñs. Sed ſi vniuerſa creatura ↄueniret ĩ vnũ:poſſet expꝛimere vocẽ ſup⸗ plicẽ/pr̃is mei dauid.Cõſerua me dñe.di xidño/deꝰ meꝰ es tu.qm̃ bonoꝝ meoꝝ nõ eges. Deꝰ? itaq; ſiẽ̃ fuit ab et᷑no ſine creatu⸗ ris deꝰ.ita dici põt fuiſſe dñs.nõ ꝑ actualẽ ſed ꝑ aptitudialẽ creaturaꝝ poſſibiliuʒ ad ſe relatõeʒ. Deꝰeni/pleniſſimo ⁊ liberrimo iure/dñat᷑ ſue creature ſiue ſit ſiue non ſit. —à Põt eĩ ſvult educere in eẽ nõ exũtes.⁊ rur ſus eas ĩ nihilũ redigere q̃ iã exiſtũt.cui nł la põt creatura dicere.cur ita facis? Qual eẽt hecĩdño maieſtas.i.magnitudis ſtatꝰ⸗ ſi ad ſui magnitudinẽ deꝰ creaturis exũti⸗/ b'indigeret: Uidit aĩa mea/ in arce poſita dom ?coꝛdis mei.magnificũ nimis ⁊ imen ſuʒ dñiuʒz dñi dei. Cecinit idcirco ꝑ iubilũ Magnificat aĩia mea dũm.Excitaueraʒ ꝑ pſalmiſte vocẽ/crebꝛiꝰeaʒ. Gũdic aĩa mea nẽ vſitatiſſimo moꝛe toti ſcripture(maxie de ad ſapiaʒ ꝓuiſiuã. dñm.: ⁊ ola q̃ intra me ſũt nõi ſcõ eiꝰ.qꝛ ſcm̃ nomẽ eiꝰ. Cõſiderabã qꝛ nihil accreuerat ſibi. ſz creaturis ex eaꝝ ꝓductõe. Nulla eſt apud eũ traſmutatio neq; viciſſitudis obũ bꝛatio. Sꝑ ẽqͥ ẽ.ſꝑ qͥ potẽs ẽ Et hocẽ pꝛi mü ſanctũ nomen eiꝰ. Quiẽ inqͥt miſit me ad vos. Addidit ſpũs meꝰ.Exultare pote⸗ rat ꝓ om̃i laude.ſatis ẽ deũ noĩare deũ qm̃ maiꝰeo cogitari ñ põt.Addidit ad expᷣſſio pſalmox)in deo ſalutari meo. ¶Pꝛolix⸗ nimis eẽt ſᷣmo ſi myſteriũ ↄtẽtũ in verbis iſtis/ dño deo ſalutari meo.q̃reret expꝛime re. Zyſteriũ ſiqͥdẽ beatiſſime trinitacꝭ cuʒ appꝛopꝛiatis ꝑſonaꝝ/cõtinet᷑ his termis. dns de ſalutaris meꝰ.ſił ⁊ habitudo crea⸗ ture intellectuał ad ipᷣam trinitatẽ.Capax eni eiꝰẽ ſola.⁊ ꝑ beatitudinẽ ꝑticeps ipᷣiꝰ.is ꝑfecte capax/eẽ põt. Spectat dñs ad potẽ tiã adiutiuã actu vel An Spectat ſalutaris ⁊ meꝰad bonitatẽ reductiuaʒ. creatura q̃ntũcũq; tenuis entitatis/ad iſta tria.vñ ſoꝛtit᷑ vnitatẽ veritatẽ ⁊ bonitatem aliquã.ſuo mõ. ꝑ analogiã ad pꝛimũ ens: vnũ.verũ.bonũ. Soꝛtit᷑ modũ.ſpẽm ⁊ oꝛ dinẽ. Soꝛtit᷑ deniq; mẽſurã nieꝝ ⁊ põdꝰ. Reddant᷑ ſingla ſi ingtis. . Korno creatu⸗ ra intellectual/lõge altioꝛi diuinioꝛi ꝓxi⸗ mioꝛiq; dignitate/potẽtiã ſapĩaʒ ⁊ beniuo lentiã diuinas/imitat᷑. Dicebat᷑ nũcratio. qꝛ triũ iſtoꝝ capaxẽ.Et qũo capax: Certe ꝑ mẽoꝛiã.ↄgnitõeʒ ⁊ amoꝛẽ. Deniq; ꝑ in⸗ tudine. Spectat ¶õpat᷑ois ffuẽtiã gratuitã pfecte capax.hocẽ ꝑticepes eẽ põt. NHulla ſiqdẽ alia creatura cõpatr̃ad deũ ſic ad obiectũ cognoſcibile/amabile/⁊ mẽoꝛabile.pᷣter intellectualẽ. Sola igitur ſcit/⁊ põt ſi vult/magniſicare creatoꝛẽ oim vt dñm ſuũ.vt deũ ſuũ.vt ſalutare ſuũ.⁊ ita ſuũ.vt ſemel habitũ ⁊ poſſeſſuʒ/nũq; ꝓꝑde⸗ re poſſit inuita. ¶ Fuit ĩ me ſpealis ro/cur appellaret᷑ ſalutaris meꝰ qð ẽ ihs meꝰ ꝓpt marnalẽ pᷣrogatiuã.ſᷣm quã voluit etiã di⸗ ci firꝰ mePꝰimo ⁊ ſubdit eẽ meꝰ.O de altiſ⸗ ſime.qͥs q̃lis quãta maieſtas quãte hũilita ti? Sʒ minuit admiratõeʒ dũ venit ad pec catoꝛes ſeru eẽ.oppꝛobꝛiũ hoĩm ⁊ abiectõ plebis vſq; ad moꝛtẽ crucis.Dat᷑ hic docu mẽtũ q̃tinꝰad hec noĩa.dñs deꝰ meꝰaĩa vel ſpüs / ſꝑ aſſurgat In timoꝛẽ ſctm̃/ꝓpt maie ſtatis dñiuz. In honoꝛẽ piũ ꝓpt ſapĩe dec⸗ eximiũ.q̃ ſua dignitate trahit ⁊ allicit.De⸗ J niq iamoꝛẽſinceꝝ pr poſſeſſiois biſi in “ è”Mõl 4 Tractatus xö Etenĩ plamamꝰq nr̃a ſunt. Nomẽ vᷣo ſa⸗ lutaris ⁊ ſalutis ↄplectit᷑ hec tria.qꝛ replet indigẽtiã iraſcibilis q̃ tẽdit ĩ arduũ.rönga lis qᷓ tẽdit in honeſtũ pulcrũ ⁊ verũ.necnõ ↄcupiſcibilis qᷓ ſe iſgit ⁊ intimat ad bonũ ↄſummatiuũ ⁊ vnitiuũ.vmbꝛis derelictis Quo fit vt turpioꝛa iudicet⁊ hoꝛreat recta rõ/q̃ magis eã ab honeſtatis nobilitate et libertatis ſede deijciũt.ſicut luxuria ⁊ gula rahit h altiſſima ⁊ ꝓꝛſus iugit᷑ rumi⸗ nãda ↄſideratio/ex ipᷣis nature ꝓpꝛietatib⸗ “ MNatura q ppe filia dei / pr̃eʒ imuat᷑. Coclu ſerũt phi cultoꝛes ſui/q; ñ põt inueniri ni⸗ ſi triplexrõ boni.vtilis ſcʒ delectabil ⁊ ho⸗ neſti. Rurſuʒz triplex hec rõ tota nõ reꝑit᷑ in alijs q; intellectualib creaturis.⁊ H̊ aduer⸗ terũt pauci nimis. Creature inaiate/tẽdũt in ſolũ ↄuenies eis ⁊ vtile abſq; delectabi⸗ li.ſ.ad loca ſua ꝓ ↄſeruatõe.vel ad actiões pꝓ ſui multiplicatõe ne ſpẽs deficiat.Crea⸗ ture ſenſitiue.tẽdũt vltra bonũ ſuum vtile ad delectabile.ſʒ nõ ad honeſtũ. Creature intellectuales tẽdũt ſub hac rõe triplici ad obiecta ſua.maxiĩe ad honeſtũ. veꝝ ſiqͥdeʒ ſi recte ſũt.aut ſoluʒ apparẽs:ſi ꝑuerſe.Eſt enĩ ſinglaris ⁊ eminẽs ꝓpꝛietas aĩle rõnalis vt appetẽtiſſima ſit honeſtatis. Sũtĩ aia⸗ libo ⁊ auibo q buſdã/q̃dã ſimulacra ↄcupiti honoꝛis.qꝛ pugnãt vt vincãt.ſji radix ẽ nõ honeſtũ bonũ ſed vtile.vt ꝓ nidis.vel deli cioſuʒ p cibis ⁊ ꝓlificatõe. Silr ⁊ bꝛutgli bus hoibo qͥ ↄꝑati ſũt iumẽtis inſipiẽtibo. qbo nõ ẽ intellectꝰ. ne poteſdñs.ſic magnificãs⁊ extollẽs aĩaʒ et ſpm̃ rõnalẽ.ſic ꝑ hoc triplex bonũ rplẽs ſi nõ repleuerit ome in bonis deſideriũ ſcʒ qᷓ repletio/beatitudis ẽ ↄſũmate fundamẽ tũ: Magnificate igit᷑ mecũ dñm o filij ho⸗ minõ.⁊ exaltemꝰnomẽ eiꝰĩ id iᷣm. Canãt oẽs ⁊ dicãt ſinguli mecũ. Magnitficat aĩa mea dñm. Itaq; bonũ ẽ ↄfiteri dño ⁊ pſal⸗ lere nõi tuo glſſime. In dees cacoꝛdo pſalte mipotẽs patx rio cũ cãtico in cithara. tuꝰ(o ſpũᷣalis aĩa)qͥ poſſidet fecit ⁊ creauit te.noluit te derelin quere ſine muſica dele⸗ ctatõe. Voluit ĩ pꝛimis te ĩ cãticis exerceri Mutriũt hec/amoꝛẽ ſanctũ.qꝛ ſpm̃ exhila⸗ rãt.delectãt mentẽ ⁊ letificãt.oblectãt aĩaʒ. Totũ ꝓinde coꝛdis tricliniũ gaudio r̃plẽt in voce exultatõis ⁊ ſalutꝭ. Cõplet ille de⸗ cacoꝛdi pſalterij dauid pr̃iſ mei finis ĩvnũ ulcerrima pinde virginitas nuncupatr᷑ᷣ. Etis inſipiẽtib. tiplex erit ſcia. qn ¶ Mone magnific?nõ architricli coꝛdis.pꝛĩceps coꝛdis. Jcono mꝰdom? ſue.vocat᷑ ex nature ſue ꝓpꝛietate/ libeꝝ arbitriũ.aut ſpũs liber arbitrio. Cõ⸗ ſurgit ptãs eiꝰ. ex aĩo ⁊ aĩa.viro ⁊ vxoꝛe mo dis expoſitis.Hõ enĩ eẽt ſpũs liber /ſi ſola ſibi ptãs eẽt ꝑceptiua.nõ etiã motiua. Ne qᷓ ſi ptãteʒ hret mouẽdi ſe nõ etiã ↄgnoſcc di ſe/ſpũs libᷣtate polleret Etqm̃ ptas vtra qʒ ſibi ↄueit/facultas a facilitate ðꝛ illa po teſtas. Sic eĩ duo ſil ↄueniẽtes ad traciuʒ nauis/facultatẽ ſoꝛtiũt᷑.quã nõ hʒ qͥſq; perr ſe ſumptꝰ. Sicad ſcribẽdũ ↄcurrũtoculꝰ yviſione ſua diriges.⁊ manꝰ digiioꝝ motu ſcribẽs.alioqͥn nõ eẽt facu tas / in foꝛmatõe lr̃aꝝ. to/mẽoꝛit᷑q; retẽto/ fiat adaptatio finalis. qũo cõcoꝛdat pſalteriũ cũ catico ⁊ cuhara. Dicat igit᷑ ipe ſpũs.Exurge glłia mea.exur ge pſalteriũ ⁊ cuhara. Sonet pſalteriũ ab glto.fidiculas hʒ ex auro vł auricalco. dat ſpũs deifoꝛmis/aio ⁊ aĩe dũ reſidẽt in excel ſo coꝛdis habitaclo / tãq; in arce ſyon qᷓ eſt apex mẽt. Dat inq; pſalteriũ.dat idẽ ſpũs gio ⁊ aie dñ manẽt ĩ infimo tabernaculo ci tharã.q̃ ex imo ſonat.q̃ excoꝛio deſiccatoꝛ tẽſo cũ coꝛdulis neruoꝝ toꝛtis/ↄtexia ẽ in ſignũ moꝛtificate carnis Subinde cãticũ ↄmẽoꝛatũ int᷑ pſalteriũ ⁊ citharã/dat ſpũs aio ⁊ aĩe.ſpõſo ⁊ ſpõſe.duʒ mediũ locũ my⸗ ſtici coꝛdis tenẽt. In pꝛio ſola etnitas. In ſcdᷣo euit᷑nitas: In tertio materialitas ĩſpſi — cit᷑. Veiet etas qñ Sädbitpinmmir ml⸗ apia abſcõdita in myſte et. Dulta ei habeo ſugꝑ iſtis dicere/q̃ mõ poꝛtare nõ põt vnuſqͥſqʒ Exurgat cũ diluclo ſpũs exhilaratꝰex pſal terio decacoꝛdo cũ cãtico in cithara.Exur gati głia ſua.exurgat diluclo.dũ auroꝛa lu cis ꝑ graʒ rutilat.dũ hyems ĩfidelitatꝭ ãſi it.imber carnalis ſenſus abijt ⁊ receſſit tra hẽs deoꝛſũ.lumẽq; ↄglutinãs.ffoꝛes ſcõx deſiderioꝝ pulcerrimi ⁊ vernãtes apparue rio / copioſi?eluceſcet. rũt ĩ tra.q pꝛiꝰmoꝛtis ⁊ aliena facta ẽ viteꝛ nr̃a.ps putatõis palmitũ minꝰ vtilium aduenit. Vox turturis caſti gemitꝰ ſuauis qʒ plãcꝰ/ audita ẽĩ fra nra. qa vicijs dere⸗ licta deßta ẽ.ſʒ vᷣtutib ſpecioſa pĩgueſcẽs?⁊ vberrima ficꝰ.q̃ ſicẽ̃ vitis ⁊ oliua/noluit de ſerere dulcedinẽ ſui fructꝰ vt reret int ſteri lia ligna ſcłi.ptulit groſſos ſuos.vinee fflo rẽtes ſub vnica vite q̃ ẽ eterna ſapia.⁊ ſub agricola pre/odoꝛẽ dedef̃t.bonis vitã. ſʒ male odoꝛ moꝛtꝭQuid ſuꝑeſt niſi vt vox ltas/hoc ẽ faciii voc planepgni üitton t “ Holea — bapurnn mſie mi Oo undulan ſere mibi uau delteſue kuni lüchen poleenun binib 2 ageieenn fpmund ſnne daaſuu ſo⸗ ſthohi⸗ utoam onplofegt lomonisi burhn⸗ birbe n ſtech magnüie ciſuu Ocllim bilispt incithan feſperitl mneſuſcig meadün inherua fiuasnte Hecdefi moend nunte bonicne liſcben nicoon crultati dii hoeni zachen ſimie apore Cnns 1 — Nopoi Sabünrrn zmnatben nclo dänmmr niictin nii bürnnrſq an nis weblit mimoyne auhaeniet ni iun ni ſune gemahun woapigheis zolras Mord niirtn Rr ulhun fibonsi lomonis/i oꝛdinatis oꝑibs ſuis/nõ habe⸗ Hculi mei defecerũt ĩ ſalutare tu BGuper magnificat ſpũs deifoꝛmis imagineʒ hũs dilecti/ nũc audiat᷑ ꝛdicat ad aĩaꝭè/quocũq; fuerit habi taclo collocata. Surge ꝓpera amica mea. imaculata mea.⁊ veni colũba mea. Colũ ba put manetĩ inferioꝛi. Inmmaculataput tenet ſuꝑiꝰ. Amica ꝓut reſidet ĩ medio. Au diat᷑ ſequẽs exhoꝛtatio.Oñde mihi faciez Sonet vox tua ĩ auriba meis. Noxei tua dulcis ⁊ facies tua decoꝛa.Quidni re⸗ ſpõdeat amica delitijs plena? Dilectꝰ? me⸗ mihi ſuauis ẽ pulcer ⁊ decoꝛꝰ.⁊ ego illi.qꝛ delitie ſue eẽ cũ filijs hoĩm. Nã ſi delectabi tur deꝰ i oꝑib ſuis.quãto putãdꝰ ẽ ampliꝰ delectari ĩi hũana natura quã poſſidet in fi liã ⁊ heredẽ gratiſſimã.quã fecit ĩ imagine pulcerrimã.quã creauit ĩi facultate liberiar bitrij ſub ſe potẽtiſſimã. Siqͥdẽ ex ipo cre ata ẽ ĩ eẽntia ĩmoꝛtalis. Per ipᷣm facta ſeu foꝛmata ẽ/vigoꝛe ꝑceptiue ĩtellectuał. In ipᷣo poſſeſſa ẽ in vi affectiua ſeu dilectiua. dũ ad ſuũ pꝛicipiũ redit circularit᷑ ꝑfectibi lis. ¶ Caudauit ĩ pſalterio aia mea dũm / ſub duplici coꝛdula.Pꝛimaĩ exultatõe ſpi ru e deo ſalutari meo. Rapta q ppe ſuʒzi His arcẽ. etiã in ſpũ.ĩmo ⁊ ectra ſpm̃ Ex Saba. q̃ ad aſpectũ ſapĩe ſa coꝛ bat vltra ſpm̃. Et certe plꝰq; ſalomon hic. SPlſallit hinc ꝓpheta Dauid pr̃ meꝰ. Quã magnitficata ſũt oꝑa tua dñe.Oĩa in ſapia feciſti. Impleta ẽ tra poſſ.t.ĩmo eleuata ẽ magnitficẽtia tua ſuꝑ celos ⁊ terrã. Hic ẽ ĩ cui ſalutari deficit aia mea dñe de meus. — . Hira⸗ bilis pꝛſus ſʒ felix h̊ defectio.(¶ Qaudauit in cithara aia mea dñm.magnificãs eü.qꝛ reſpexit hũilitatẽ ancille ſue moꝛtalitatẽ in me ſuſcipiẽs nature. Laudauit ĩcãtico aia mea dñm ꝑ vniuerſos modulos qͥ ſequũt in hexacoꝛdo. Gra cũ eliſabeth q̃ dei ſatu⸗ ritas interpᷣtat᷑ſic ⁊ zacharias dei mẽoꝛia. Hec de filiab Aaron / in lege ꝓphet ⁊ pſal mis eruditiſſima.vetꝰ młier ⁊ noua mr̃.ſʒ in antiqͥs ẽ ſapia/maxiĩe duʒ part iohis.i. boni opis in ̊ gra/ comitat. Laudauit hᷣ eliſabeth dũm exclamãs voce magna in cã tico oꝛis. Senſerat eĩ ex iohis pᷣgaudio ⁊ ecxultatõe/oñi pñtiã ĩ me.cãticũ icepit a me Bñdicta tu in mu.⁊ bnñð.fru.vẽ.tui.Etvñ hoc mihi vt velat mr̃ dñi mei ad me: Erat ʒacharias ſapiẽtiſſimꝰqꝛ ſacerdos dei altiſ ſimi.pdiderat ꝓ ſigno vſuʒ vocis.quẽ na⸗ ta voxclamãtis dei poſtmodũ mox vt no⸗ ſuuũ a pctis eoꝝ.¶ Pꝛerereũdũ nuqd ẽe nicũ ãgeloꝝ.· Imõ magis eo ↄmẽoꝛadũ.qᷓ ſubito facta ẽ cũ ãgelo młtitudo militie ce⸗ mt ſcripſit r̃ſtituit:. Cõtuleram plima ſpa cio mẽſiũ triũ.eliſabeth ⁊ ego vᷣbis.illi nu⸗ tibo ⁊ ſignis. Pꝛotinꝰvt ſolutũ ẽ viculũ lin gue eiꝰ collaudauit dñm diluculo naſcẽtꝭ auroꝛe ꝑ gram roꝛiffue.Cãticũ eiꝰfuit ſub triplici tetracoꝛdo ⁊ ꝑſonuit ter nomẽ ſalu tis.Et qͥd ſalꝰniſi ihs.Et qͥd ſalꝰ niſi virtꝰ replẽs totã indigẽtiã ſui paſſi: Quid h̊ ſa⸗ lutaris repletio ĩ hoĩbo niſi btificatõ:quid hec btificatio.niſi bñdicta viſitatio? Deq̃ iob. Et viſitatio tua cuſtodiuit ſpm̃ meũ. Bñdict'igit᷑ dvs de qꝛ viſi.⁊ fe.r.pl.ſu. t exalcauit coꝛnu ſalutꝭ nob. Sʒ vbi ex⸗ gltauit coꝛnu ſalus.hoc ẽ potẽtiã ſalutarẽ. Subait. In domo dauid pueri ſui. Poſ⸗ ſem ꝑ ſinglłos modulos ↄcoꝛdare triplex 5 tetracoꝛdũ ʒacharie in.xij.vᷣſiculis cũ meo plſalterio decacoꝛdo.Dixit ſalutẽ a dño fa⸗ ccã ĩ domo dauid pueri ſui.Sic locuxꝰẽ ꝑ oos ſcõꝝ ⁊c̃. Cõſonat vltimis pſalterij mei vſiculis. Suſcepit iſrł pu.ſu. Siẽ lo.ẽ ad pa.no. Dixit ſalutẽ ex inimi futurã.⁊ ple riſſimo vᷣgiali ⁊ iuſto viro meo ioſeph / de bñdicto ihu ſcõ meo.vocab nomẽ eiꝰ iᷣm Laãm addidit. Jpe eĩ ſaluũ faciet populũ ꝛetereũdũ nũqͥd ẽ cã⸗ leſtis q̃ſi choꝝ ducẽs. Pꝛemiſit h̊ choꝛ?ꝰca ſtroꝝ/pſalteriũ inchoãs a ſũmo: Glia ĩ ex⸗ celſis deo. Jücit citharã cũ pſalterio Et in ter.pax ho. bo. vo. nöne cãticũ ẽ?: ¶ multiplici ⁊ ſedu ſut glificãtes ⁊ laudãtes deũ. Silemꝰ pa⸗ lox ipoꝝ laudariũ deũ õne ſilr ẽ cãticũ ĩ ipᷣa tã paſtoꝝ laude: Reuerſi ſtoꝛales ad lr̃aʒ fſtulas tympanũ ⁊ choꝛũ coꝛdas ⁊ oꝛganuʒ.tibias ⁊ cimbala. Plus gnagogia nos delectat. ec incõmẽoꝛa tꝰabibis.O ſymeon.iuſte pie.lõganimis. timoꝛate.Lu veniẽs ĩ ſpũ i tẽplũ.dũ indu ceremꝰego ⁊ pr̃ ei/pueꝝ ihm cũ oblatõni bhoſtiaꝝ.cuũ r̃dẽptõe qnq; ſycloꝝ.tu pue rũ ĩ vlnas ſuſcipiẽs ⁊ gr̃as agens ceciniſti Sufficere potuerat ꝓ ſũma laudis ⁊ glie/ verbũ h̊ ſatis vnicũ expᷣſſiſti Cumẽ adre⸗ uelatõez gẽtiũ⸗Cõtuliſti mecũ ð ſkrhtoe 3 bẽ hũilẽ deo fuiturã. In ſctitate ⁊ iuſticia coꝛã ipo Totã hãc ſniaʒ meũ ꝑſonuit hexa coꝛdũ.Colloquẽs ⁊ alloquẽs pueruʒ cũ q̊ lã erat man dni Pꝛeibis inqͥ t añ faciẽ dñi aa dãadã ſciaʒ.nõ qlecũq;.ſʒ ſalutis. ecce ter tio iã dicta ſalꝰ. Indeẽ ꝙ reuelauit ãgelꝰ? ca Müc dimit.ſer.t.d.ſ.vᷣ.t.in pa.qꝛ vide.⁊c. d 1 94 SS E . „ 5 Tractatus xII iſikpueri ſui. v cãs ipᷣm ſalutare. gliaz ple bis ſue iſr ł.·¶ Exhilareſce nũc rex ⁊ pr̃ meꝰ dauid.pſaltes dñi.Cõpleri ſentis ⁊ intelli gis.exhoꝛtatões tuas totiẽs ĩ pſalmis po⸗ ſitas.iteꝝ iterũq; rpetitas.Catate dño cã. no. Exurge glia mea exurge pſal.⁊ cyth.ex urgã diluclo.Hʒ aliqͥd/diluculũ iſtud my ſterij. etiã ĩtelleciũ lr̃alit᷑. Dixit dauid alio loco / me ſignificãs Sãctificauit tabnacu lũ ſuũ altiſſimꝰ. Adiuuabit eã de mane di luculo.Dedit ⁊ titulũ pſalmo illi cuiꝰiniti um fuit vᷣbũ ĩ cruce filij mei.Deꝰde meus yt qͥd me dereliqͥ ſti. Dedit inq; titulũ ꝓ ſu ſceptõe matutina. Peri ĩcãti. ſpõſa.ſpõ ſuʒ. Mane ſurgam ad vineas qñ.ſ.aſpiret dies etnitatis ⁊ inclinẽt᷑ vmbꝛe moꝛtis hꝰ Rurſus int᷑ tot oꝑa dei facta ↄmemoꝛatio ſpãlis ẽ ꝑ ꝓphetã diluculi.Tu fabꝛicatꝰ es inq t auroꝛãꝗ ⁊ ſolẽ.Et ſane.qͥd auroꝛa pul⸗ criꝰ.qͥd iocũdiꝰ.qͥd ſalubꝛiꝰ: Ad hoĩes ve/⸗ nit ĩ ſuſceptõe matutina ros lucis ros refri gerãs.ros fecũdae. Roꝛat deſuꝑ iuxtavotũ ꝓpbete. Roꝛate celi deſuper Inde dñs ait. Ego ros ⁊ iſrł q̃ſi liliũ germiabit.hoc roꝛe ꝑfuſa ↄcepi ſatietatꝭ fructũ.̊ roꝛe mẽs im⸗ pleta inſtar teſte oui roꝛe pleni trahita ra⸗ dijs ſolis ĩ excelſuʒ.Cithariſãt in auroꝛe di luclo.pſallüũt iubilãt alacrit᷑ volucres ſpũa les. Sũt exultatões dei ĩ gutture eoꝝ. qͥ b⸗ excitatꝰ/ois ſpũs exurgit diluculo laudare dñm. uſat hᷣ oĩa ſol oꝛiẽs nõdũviſus Soliq̊ͥ poſuit dñs tabernaculũ ſuũ.qꝛ ni hil i rebê/ſenſu ꝑceptibiliba/efficaciꝰmann ducit ad deũ ⁊ inſenſibili ↄꝑat᷑. Sũt iſta ĩ ſole.lux.vigoꝛ.fulgoꝛ.feruoꝛ.ſub ſyllab ex⸗ plicata ſeptẽ.Luxeminent᷑ ↄtinet h̊ tria q̃ ſũt ꝓpꝛietates eiꝰ.vigoꝛ.fulgoꝛ.feruoꝛ. Vi⸗ — goꝛ (qᷓi fecũdꝰplena luce)ↄtinet eminẽt ful goꝛẽ. Vigoꝛ ⁊ fulgoꝛ/ↄtinẽt eminẽt feruo rẽ.⁊ ibi ſtat? cũ circło qdã.Fulgoꝛ ⁊ feruoꝛ redeũt ad vigoꝛẽ eentiali luce plenũ ſen fe- cũdũ velut ad parẽtẽ. ¶ Cõfoꝛmit in diui nis.eẽntia diuina cõis triba ꝑſonis.ↄtinet eminẽt᷑ ipᷣas cũ oĩb ꝑfectõibo ſimpłr nõ tñ foꝛmalit.etiã ſᷣm ponẽtes ĩ diuĩs foꝛmales pfectões. Pr/fontalis ẽ plenitudo vᷣine eſ⸗ ſentie. potẽs generare filiũ.ſic vigoꝛ lucis fulgoꝛẽ ſuũ. Pr ⁊ filiꝰ/ſũt ſufficiẽs pꝛĩcipi um ſpũſſancti.ſic vigoꝛ ⁊ fulgoꝛ ſũt pꝛinci 1 piũ feruoꝛis ⁊ ibi ſtatꝰ.qꝛ filiꝰ ꝑ acceptã vi m ¶ Trãſeamad imaginẽ ſpũs hũani dica ipᷣm eẽ lucẽ ſiẽ vere ẽ lux. Et eo ꝑfectioꝛ Arutam ed ſe ⁊ ſpiritũſanctum patri. ãamemit intelligit: diligit. ſech ſup ſerefle ctit:qꝛ ſe ꝑcipit.qꝛ ſe mouet dũ ꝑcipit.⁊ ꝑci pit dum ſe monet. circũinceſſiòe mirabili. Eẽntia ſpũs/ↄtinet eminẽt᷑ vigoꝛẽ mem rie fecũde.⁊ B/ↄtinet eminẽt᷑ fulgoꝛẽ intel⸗ ligẽtie. Duo aũt h/ vigoꝛ mẽoꝛie ⁊ fulgoꝛ intelligẽtie/ↄtinẽt euident᷑ feruoꝛẽ amici⸗ cie.⁊ hic ẽ ſtatꝰ.qꝛ reffexio fit ad fõrale pꝛi⸗ cipiũ.dũmõ redit finis ad pꝛicipiũ ꝑ medi um.qꝛ ſi linee tres recte ſũt q̃libet de pũcto ad pũctũ ſᷣm oꝛiginẽ reſultat triãgulꝰintel ligibilis. Sʒ qꝛ finis redit ad ſuũ pꝛicipi⸗ um ꝑ mediũ.ncceẽ intelligi ſperã autcirnen lũ.¶ Oni põt puro viuaci⁊ irreuerberato ſpũs oculo ↄſiderare qᷓ diximꝰ/de architri clino vel iconomo coꝛdis nr̃i/poterit ĩ ſe ⁊ ꝑ ſe tãq; ĩ ſpeclo ⁊ ꝑ ſpeculũ ↄgnoſcere ſe in ſe.Et ꝑ ſe poterit ↄnt rapi a ſex ſupꝛa ſe.ad ſapĩaʒ diuinã./q̃ ꝑ 61 oꝛãtiaʒ ↄgnita ẽbm vnionẽ ſuꝑ mẽtẽ.Qõ ſi deficit iĩ multis fi⸗ delibs h̊ ſapia. ſola fides ſpes⁊ caritas ſuſſi ciũtĩ gre eẽntia radicate.⁊ ĩea vᷣtualitimo ſuꝑeminẽt᷑ repoſite.eiſi nõ foꝛmalit. Oꝑtʒ eni ĩ oĩbo ſic fieri.vt oĩa participẽtvno ⁊ ad vnũ ↄgregẽt᷑ſ̃m varios oꝛdiesvſq; ad mo nadẽ diuie eẽntie.q̃ fontalit᷑ẽ in pre. Sic potẽtie aĩe ad eiꝰeẽntiã. Sic habit oẽs vᷣ⸗ tutũ. donoꝝ ⁊ biſtudinũ ad vnã gfram refe rũt᷑. Deiq; ſi ↄtẽtio ð tot diſtictõiba ᷣm foꝛ mas metaphiſicales ſit rõnalł ⁊ q̃ntũ rõna lis ſeu miꝰnccaria.magis ex ̊ pʒ ſi diſtictõ pꝑ relatões ĩ diuĩs ſit maxia:q̃lis ꝑ abſolungz finger᷑. Colligit᷑altera ſilitudo:lucis ſolis ad lucẽ ſpũs.Lux ſe diffundit ꝑ mediũ nõ impeditũ ſ̃m totã ſperã ſue actiuitatꝭ. Ma net tñ ĩ ſe iugiter ſuꝰ vigoꝛ fulgoꝛ ⁊ feruoꝛ.· Diuinꝰ ſpũs ſtabilis ſꝑ ĩſe/ diffundit ſeꝑ oẽs creaturas q̃i cẽtꝝ oĩim ꝑ illapſũ fm een ambit 2 ½ tiã pñtiã ⁊ potẽtiã.NHibilominꝰat ambit creaturas vniuerſas. qᷓi crcũferẽtia Rurſus ad rẽ nr̃aʒ ſpũs boĩs totꝰẽ ĩcoꝛde carnali.ſic cẽtꝝ eiꝰinffuẽs ⁊ radiãs ad to⸗ tã circũferẽtiaʒ coꝛdis.Spũs vᷣo nõ inde minꝰẽ N haboſ coꝛ qᷓi circũ ſ ferẽtiã eiꝰ.¶ Dui fixo poſſet hãc⁊ aqlino veritatẽ oculo ſpũs intueri.ꝓfecto facilioꝛ ad oia ꝗ dicta lut de deo ⁊ de ſp nro / pſpe ctus ſuꝰ eẽt. Sʒ reuerberat᷑ ꝓpr ↄiũctõʒ ad ↄtinuũ ⁊ fãtaſmata.⁊ ad h̊ ⁊ nũc.donec pu nitate mẽtis / poſſit ſpũs ad vnitatẽ ſe colli gere ⁊ collect ſtare. Szo dñe de qs babi⸗ tat ĩ tahᷣnaclo mo.Quã h̊ paucoꝝ. q; hoc pauciſſmoꝝ q icqt. Aut dsredeſen in oret Hrihn ici ſinepen churs. geslylie Snnome! iiudeß⸗ bltadſe bleſui⸗ Hicphicee hitſonge⸗ Goberts (uini. ſipnei nrone 5 (ni ume pnurl oinica Cemntn C(lig cin Nainonug mpniüͤſ Reuiande Nacagetf ridin tistöozde Kaue ppeptin Deqgern muiſtima ſtimne: tonẽ hi⸗ Mumdns: manoi Ponziſaln Bme ehidrtie⸗ oosſkun miſese⸗ Paciseri nadis ſbeh Paüdi N elaft; uper magnificat mmöte ſcõ tuo.O reqͥes.o ĩ pace.o ĩ id ipᷣm: Hec ẽ pax⁊ vnitas. In q petit dimitti ſy⸗ meon ĩ cãtico. Venit ad h̊ oꝛiẽs ex alto/di iItigere pedes nr̃os ĩ viã pacis vt cecinit ʒa charias. Coõſonat ãgelicũ melos.dãs ĩ tra pacẽ hoĩb bone volũtatis. Dedit ſilrtan⸗ geẽs ĩ vltio pſalteriũ meũ. Suſcepit iſrael pu:ſu. Quid ei ſuſceptõ /niſi ſurſũ acceptõ fim nomẽ ſuũ. Et qͥd adeo ſurſũ acceptio/⸗ niſi ad ſe ſpũalis attractio.ſic̃ vis magnedꝭ trahit ad ſeferrũ.⁊ vniuerſalr oĩs finis fini bile ſuũ: O m̃e appetibile appetitũ ꝓpꝛiuz Hic ph̊ice enũciauit nõ poetice qͥ dic Tra hit ſua quẽq; voluptas. Hocĩ te factũ ẽo glioſe teſtis ſtephane qñ ↄplẽdo om̃e deſi geriũ tuũ h̊8 vnuʒ petiſti. Dñe ihu ſuſcipe ſpm̃ meũ.Hoc tuũ inſtar oloꝛis cãticũ pa moꝛte/ſuauiſſimo gutture pꝛotuliſti. S Magnificat aĩa mea dũm. Quia fec mi hi magꝗ qͥ potes ẽ.qn qͥ creauit me‚reqeuit ⁊ ſe vniuit ĩ tavſᷣnaclo meo.qñ noua facta ſüt oĩa ĩ ceo ⁊ i tra.Qũo noua:Eo nimiꝝ qꝛ etnitati ſũt ↄiũcta. Vidit ̊ p.ſepiꝰin⸗ citãs ad cãticoꝝ nouuatẽ. Cãtate dño cã⸗ ticũ nouũ qꝛ mirabilia fec. Nũqͥd nõ oĩm nouitatũ ſuꝑeminẽs nouitas q̃ mutauit ſi gna.inouauit mirabilia.qñ vᷣbũ imẽſũ ab bꝛeuiatũ ẽ.qñ diuia mateitas ita ẽ incliata vt acciꝑet ſᷣui foꝛmã.q̃tinꝰ exaltaret᷑ foꝛma ſerui ad diuinã?: Subdit mirabilẽ nouita tis rõeʒ dicẽs. Saluauit ſibi dextera eiꝰ.⁊ hoc hũiles ad et᷑nitateʒ exaltãdo. Dextera Appe ptinet ad etnitatẽ. Hicẽ illud ſpõſe. gut facta eẽnt.q̃ tãdẽ ĩ me mõ ↄpleta ſunt. Loſeruabat mẽoꝛiter ĩ ſimplicitate coꝛdiſ ſui ſalutatõʒ ãgelicã.quã acceꝑata me. ſilłr ⁊ cãticũ nouũ meũ. Caãticũ inſuꝑ ʒacharie cuũ cãtico ſymeõis Cãtabiles ſibi erãt he iu bilatões ĩ loco ꝑegrinatõis ſue. Heceãtica ſoon.hec ĩ recoꝛdatõeʒ celeſtis ihꝛlm ſolatõö ſibi tradita ſũt. Et qꝛ doctiſſimã me noue ragt ĩ pſalmis ⁊ cãticis.dicebat aliqũ maria dig mea.qꝛ mr̃ dñi mei. Dextera illiꝰãplexabit᷑ me.Et pſaltes.Te nuiſti manũ dexterã meã.⁊ cũ głia ſuſcepi⸗ ſti me.qꝛ dextera tua exaltauit me.Salua tionẽ hãc ſeu ſalutẽ oꝑat?ẽ ĩ me q fecit mi⸗ hi mag.q̃ ſũ tra illa de q̃ veritas oꝛta ẽ. Ete nim dñũs dedit benignitatẽ ⁊ tra nr̃a dedit fructũ ſuũ bñdictũ.dũ germĩauit ſaluatoꝛẽ Itaq; nõ iã mãdauit tmmõ ſalutes iacob cG6 töopat᷑ ſalutẽ in medio tre. Dicit vnicuiq; Sabtua ego ſũ.qm̃ nõ ẽ in alio ſalꝰ.· Neq; enĩ datũ ẽ ſub celo alið nomẽ ĩ qͥ opoꝛteat nos ſaluos fieri.¶ Tũ pprerea o gabꝛiel dũ miſſus es a deo legat ad ea q̃ ſalutis hꝰet pacis erãt/a ſalutatõe cepiſti Aue gr̃a ple⸗ na dñs tecũ.bñdieta tu ĩ mu.Addidit Eli ſabeth ↄgnata mea. Et bñdictfructꝰven⸗ ris tui. Suppletũ ẽ ꝑ te gabꝛiel nomẽ p⸗ pꝛiũ.dũ cogitãti mihi q̃lis eẽt iſta ſalutatõ Subintuliſti. He timeas maria. iueniſti eni graʒ apud deũ.Termiat aliq̊ꝝ deuotõ bec ſalutatõ cãticũ Magnificat aia mea dñm. ruit tãdẽ mag fides eiꝰ.dũ viſitatꝰ a ihᷣs xpᷣs amẽ. Salꝰ ſua abſeq; mene ſeu de⸗ ſectu ve fiat. Hoc ẽ qre,qlir ⁊ vñ beatã me Dicẽt oẽs generatões qꝛ btitudinẽ ſalutarẽ fecit ꝑ me.facies mihi magq potẽs ẽ⁊ ſcm̃ nomẽ eiꝰ.qð dũ bñ viuimꝰ/ſctificat᷑i nob. Scificauit ⁊ i me tabnacłm ſuũ altiſſimꝰ qꝛ ſcm̃ nomẽ eiꝰ. Hoc q́; qð natũ ẽ i meſã ctũ.vocabit᷑ fili dei ihs magn p ãgelũ.⁊ ſã ctus ſcõꝝ ꝑ Daũñ. videl oñns ĩ oib vijs ſuiſ qʒꝛ oĩa oꝑa ei ĩ fide.⁊ ſanctꝰ ĩ oibo oꝑiba ſuiſ Sãct ſanctꝰ ſanctꝰ do.de ſab. Ple.ſ.ce.⁊ ter.gl.t. Lalit᷑ ↄp̃uo mẽoꝛit᷑ oĩa qᷓ ſalutife⸗ ra ſut/ ↄterens ĩ coꝛde meo. Meditãs ſum gaſſidue.⁊ admirãdo deficiẽs.q̃nta ſit ⁊ qł Ecce ei ex h bea.medi. oes gene. Cõcinet oli mihi oĩs eccia ſcõꝝ ſalu tiferũ ꝓmes illð atq; gtiſſimũ. Salue regi na mie. Et iteꝝ. Salue mr pietatꝭ ⁊ totiꝰ trinita nobule tricliniũ.vᷣbi tñ incarnati. ſpẽale maieſtati pᷣꝑans hoſpitiuʒ. Deniq; frequẽtiꝰ Aue mania gra plena dũs tecum Decet pfecto/me mreʒ ſalutis ſalutãtẽ/ nõ — inſalutatũ pᷣterire Debet obſeqoſus amoꝛ viciſſitudinẽ amatõis reciꝑe.Oʒ gra plẽa cuũ q̃ᷓ dñsẽ/refũdere gram ꝓ gra.Dʒ bndi⸗ cta bñdictõeʒ.fructifera frẽm.dña regnuʒ. Illũiata ſił ⁊ illũiatrix ᷣm nomẽ meuʒ/de⸗ beo coheredibo meis illuiatõeʒ. Dabit po⸗ ſtremo ih̊s ſalutẽ ĩdefectibilẽ.ad H̊ etiã ve⸗ nit. ¶ Cötuli crebꝛo mecũ i coꝛde meo ta- lia. Cotuli ſil cuʒ vgineo ioſeph viro meo vocãs ipᷣm ſiẽ ſara abꝛaã dñũm. Querebat a me inter ſecreta colloqͥa.qũo h̊ ⁊ fierẽt Sonet vox tua ĩ aurib meis. Vox eĩ tua dulcis. Noxvero mmaea q d apti ſonaret i aurib ſuis Brn Appa agelo triſte illud iuſſuʒ accepit. Surge ⁊ accipe pueꝝ ⁊ mr̃eʒ eiꝰ.⁊ fuge ĩ egyptũ.Audierat pꝛi ab ipᷣo ãgelo ↄfoꝛtãte ſe.vt me acciꝑet in ↄiugẽ.Oð ei ĩ ea natũẽ.de ſpũſancto cẽ. Pꝛedixerat me filiuʒ pariturã. Juſſerat vt vocaret nomẽ ebihin. caz tolunmn ateʒ 94 2 – Tractatus XII ”M “ . ttnoen aperiẽs inq́t. Jpe eĩ ſalu ũ faciet pplm ſuũñ tecoꝛdis. Jũgebat᷑r̃o dũica. Simboluz iten a pctis eoꝝ.cũ delẽs iniqͥtates ſit de ſolus ↄditũ ẽ me ↄſulta.Hoc ãt vltimũ de me in lintl 15 diſſilis h pᷣnuciatõ videri poterat canone ſqipture catholice. vbũ repit expſ uni ad iſtã. Surge ⁊ accipe pueꝝ ⁊ fugeĩ egy⸗ ſuzʒ.qꝛ ſũ maria mr ihu. Szolahteiſſt ſchn ptũ.qᷓ;diſtãs o gabꝛiel nuũciatõ tua Regna me dne de ſalutaris meꝰ.q̃nta ⁊ q; multifa tugebe bit ĩ domo iacob ĩ eternũ.⁊ iſta Accipe pue ria ſũt pᷣter h dicta docta collataq;.q̃ ſi per gucnn rũ ⁊ fuge ĩ egyptũ. Magna ſides/magnazʒ ſingla ſcriberet᷑.nec ipᷣm arbitroꝛ mudũ ca P fecit magnificẽtiã. Vtriq; nr̃m.cũ magna pere eos qͥ ſcribedi ſut libꝛos.Et qm finis nein nimi ſpe ↄtulit.vt õ ſpeʒ ſperaremꝰ ¶ Poꝛ legis ihs xpᷣs.⁊ hꝰ ego appelloꝛ maria mm̃ egiſ ro totũ illud ſeptẽnalis pegrinatõis exiliũ ihu. Placz collatões aliqͥs ð dno ihu meo an qᷓnta ſedulitate/patia.⁊ lõganimitate/trãaſ ſub fine pſalterij huiꝰdecies decacoꝛdi/no luh egit cũ puero ihu ⁊ mecũ.recolat pi?anim tulare.Sũt xuiij.hmõi collates. lcidſn 729ferat i coꝛde ſuo. ¶ Veniẽt generatöes P sbet en. Nnezahan aſriberaltin denerg pkima ſun ii pie 12 uitur Peuna ſing ſpeculãda.miłta ꝓſaice.q̃dã heroico carmi tula ſeptua geſimaſeptia i Ie 9 icenuli ne.cui ioſephina nomẽ erit.q̃dã alit ⁊ alix: X Bimn de ſmaſeprin ig Gdine hfelinni. Nöõnullide laudibo iuſti vᷣginal ſpõſi mei d quẽ magnificat aia mea. cũ exulta Appeibll fidiſſimiq; cuſtodis ⁊ teſtis delegati/mita none ſpuͦs. Et ipᷣe ẽ finis oĩs ↄſũ⸗ aigriin ſue poſteritati legeda relinquẽt.ſtatuet õ matõis.Etẽ rega lis diſtributõ oĩs legis v· tatun ſũmatõeʒ ĩ ipi pᷣcioſa moꝛte.q̃ pñtib filio oꝛnatꝰvel ĩclinatõis naturał oꝛdis. Ipſe ftäiuſiun meo ⁊ me.pieq; ffẽtib/ appoſitꝰẽ ad pfes rexregũ ⁊ dñs dnantiũ. Dñs de ſaluta⸗ nondiſ ſuos.iĩ ſenectute bona.cuiꝰ mẽoꝛia in genne rnis meꝰñ vane ↄſtituit oẽs filios hoim mi giakideſi ratões ſeculoꝝ.¶ Dcribẽt deiceps certio⸗ nqꝙ;ᷓ alia opa ſua ſubiecta ſub pedibꝰboĩs mmnm raſpdecurſu tpis qᷓ ihs erat incipiẽs qi a ꝗᷓ tũ facta ſut bona valde. neca ſuo fine fu· ie fi⸗ noʒ· xc. qn tota ceſſi ĩ cuſtodiã ⁊ idiuiduã ſtrata.¶ Dñs de ſalutaris me ↄſtituit na ſennyeſt ſequelã eiꝰ.dũ ꝑ poꝛes ãnos fueratvelutoc turã bũanã ſupꝛa ceteras irronales creatu Ifneſdan cultꝰ: ĩgloꝛiꝰ.ſubdit pauꝑculis nobqi o/ ras.vyt capax ect ⁊ ꝑticeps eẽ poſſʒ honeſta un tl uulꝰqͥ venerat etiã miſtrare nõ miſtrari in tis q ꝛ honoꝛis ſtat terminꝰ boni ⁊ finis ugtoef bũilitatis ⁊ ſũme obediẽtie documẽtũ.tũc honoꝛis.Eſtãt honoꝛille/bonũ boneſtũ. üiifmniib ꝓdiẽs iohes ab heremo iuſſus baptiſare. bonũ ↄueniẽs appetitui rõnali vtrõnałlł?⸗ isnmiei iuſſus clamare.parate viã dño.iuſſus ãänũ Oñs de ſalutaris meꝰ.nõ ẽ ſalutaris v uugſcz ciare pꝛim regnũ dei.iuſſus pᷣdicare pniaz ſal vel ihs ſᷣm nomẽ ſuũ.ſi nõ ĩplerevaleat uuill in remiſſionẽ pctõꝝ. Signũ pinde ſuſci:⸗ totã indigẽtiã rei ſaluabił m oẽs vires ſu iiſ piés. Sup quẽ videnis ſpm̃ deſcẽdentè ? as. Ptʒz h erdeſcriptõe ſalutis vel ſalutan. nſitidi, manẽtẽ. ipe qᷣ baptiſat ĩ ſpũſcõ. Cõſenſit cuiꝰfinis ẽ vt repleat totã indigẽtiã patiẽ/⸗ adyverib baptiſare filiũ meũ.ſeruꝰdñm.vox verbuz tis. ¶ Sal;Nrebo ſenſu caretib/ ſufficienr 2 min ie amicꝰſpõſi ſpõſuʒ. Cui refugieti cũ reuerę obtineẽ / dũ ſuo ↄueniẽti vel vtili bono co⸗ celſis di ti timoꝛe ihs ſubitulit Sine. Sic nos de iungũt etiaſi nõ delectabilit ꝑticipãt illud lanallu cet iplere Seunigci. Bioſſttatog oĩis Pttzʒ hĩ qete reꝝ ſenſu carẽtiũ ad loca ſua. ecſpeo iuſticie nr̃e.¶ Cãpꝰecce copioſiſſimꝰaꝑtè̈ñ Duüßpterea foꝛmã ſibi ſ te introducũt ad/ uhltton collationũ meaꝝ/mẽoꝛit᷑ ĩ coꝛde meo/affa ↄſeruatõem ſpẽi.¶ Salꝰi aialibocarẽtibꝰ mnhitie bilit᷑ ſepe doctrialr ⁊ deuote/cũ alloqͥo alie rõne/ſufficiẽt obtinet.dũ ſuo ↄueniẽti vel dwettte no cõicatoꝝ etiã viuẽte filio meo bñdicto vtili ↄiũgũt᷑.⁊ dũ illã ↄiũctõeʒ ꝑcipiũt.⁊ in ſeroli Seduliaut ↄtuli pꝰreſunrectõeʒ ⁊ aſcẽſio ꝑceptõe delectãt᷑.etiãſi nibil ꝑticipãt ð hboz lſoin nẽ ipt.qñ (vata ſub cruce/ ĩ filiale diſcipa neſto. Ptʒ qꝛ ad honeſtũ ꝑcipiedũ neq tolre⸗ li illi? quẽ diligebat ihs enſtodiã maſivſc; ↄdita ſut. ¶eliĩ oĩ creatura ronali vyin cpinch ad felicẽ obitũ meũ cũ aplis ⁊ diſcipulis i tellectuali neqq; obtinet/ſi nõ boneſto bo ocbee ihꝛłm. qͥ fuerũt illicꝑ ãnosxij.ad ↄuincen no ſuo/cũ ꝑceptõe pↄiũgat᷑ itelligedo ðᷣ ſalu cien qũñ iudeoꝝ ĩcrequlitatẽ. Ert eiſica eruit te ꝑfecta.q ↄſiſtit ĩ actu.nõ aptitudineſolla llqn medic cariſſimꝰ lucas ſecretoꝝ ↄſci? meo⸗ vel habitu. Rtʒ qꝛ ad honeſiũ bonũ ꝑcibi (q rũ )oes ſił i oroe ꝑſeuerãtes cũ mulienbddet endũ aqtualit᷑ foꝛmata ẽ. al?ĩ bõibo cõ MMim. maria mr̃e ihu.Lũc dato ſpũſcõ/ celebꝛis ſtitui nõ potuit ab vtentibsrone/phᷣis aut WMWM babebat᷑ ſacri panis ↄmunio / ĩ ſimpliciia alijs.pterq; ĩ boneſto ſolo bono ſupꝛemo: kenmaayno:ns indi en ee t 320 S =ð ns ins d M 94 rariaſ an H oĩa hondeitn vel gloria tna aum ⁊ rectũ.Rõ qꝛ ⁊ ſi i Fbatsrieken:Ea: nshmrleld. Ken lnis bhituekbonde gſt gnificẽtia. ſa ti ⁊ illi? ꝑcepti , ſuſcep t itelligit fieri adñ io ſalutaris mul ¹ clen Pr,AN ſalutaris ad h eptiua. ¶ D VUnus modꝰ?. ieri adno: aris multi⸗ lae us nature intellectu⸗ peſcegũ dictũ ẽa filio ĩ iohe. eſtinatõe. Fm q̃ᷓ . Wesdernt⸗ oõne ꝙ bo ao eſtũ. vl ſtat ĩ 18.B0/ at. qꝛ generatõ dei Qui ex deo e/ne qm J oni. etia onu hocauti ti eo / ſub bac tiã habitua atõ dei 2ſeruat ilũ /non pec Iit. tiãſi nõ habe t illo/ ↄſonat rec bac i habitualit gratificã nat ilũ. Alt?* gra⸗ ont bererronede natrectirati in h gratificãtẽ qlis i. li gra⸗ Mpume ikoiwan⸗ gppeeq = elegekerrieaechele onez nicate Honeſtũ vi nos trahi i tũ p ſen ictis cũ pceptõe di Cere' ioꝑa ne a06 B te nſuneleßrferdtrnd Egnnahe dadäag „„ Seſiz, lutaris ad h tura. . ligetiã ⁊a ugeminer 29 .q natura eẽn⸗ teiſniggigg, pfe lũinũ.apuj honeſtu/ 29e getiã affectũ TYK tinẽs mẽoꝛiã i cnh- nn Belarsdtezselar auaius pediidcit ðð mini g lepr eim fer viio boncſtas innin in viriby infimis. Ego doꝛmio ſu 82 el Delec Ifecẽ dũs.nõ ꝓpt ali 8 ſua.oĩ coꝛ meũ vigila 8. gctu nõ ſentiẽ⸗ o ſupple ſdi etdeleriabilei nõ pt aliug vel v ia nop. Degtlartſoſnens ectae tpaliũ. disdeſin ficẽtia ſalutari uitu pꝛicipali. vel vtile . (Beatitudo mnijs ſpectac ier iloo i a ſalutaris:neq; he ipali. e eneratöe⸗ titudo aie rõn taculo Gn. recta rõ qᷓ s:neq; habet᷑ Magn generatoes. ſiſtiti ie ronal/dicẽc eter mſbußhi cta rõ q ſo ad opti abet neq; ni potes ? ſiſtit ĩ factõe m diceda ꝑ oẽs niati deſideri optia depcat / t. uat/ niſi q potẽs ẽ. H D factöc magne 480es RKr”Z iderio ſu epcat/termiet autf tio et᷑ni DHoc ãt fiet. dũ e agnonpi r murat inqetat uo. Sp eni cun ĩet aut i ri ernitat 2 pac er t.dDu erit mẽ Pilluz nerrtini murat inqetat᷑ ⁊ impfee ni curua / remur; ritatis ⁊ lũi paò erit ĩtelligeẽti Eoꝛie reple pl.me auid. Q cere ñ põt. Hi. ipij da p oes generatoes / )ſi⸗ oaĩerönal dicẽ dn danitfnn Pf me dauid. Coꝛ ereari põt. Hic oꝛa bonoꝝ generatoes / 2ſiſtit i naldi c Kregengsi . E ĩboneſtũ. / vt recte.ſa 18 bilit tetia/ optio ſuo⸗ cit ĩ optio. du or Köeſan ris varie q̃ſita ẽ E2 ſancte. fo 7 ic oiucta ẽ. uo obiect 1 pti Aincesnt pꝛiꝰiplicite 1or m deuz ſalutare erũt hacte elt lo etotiꝰł 238712 magnũ ĩ nal ↄſiſtit Iurswüur eni ẽ q totũ ut explicite credel meũ. velc/ r utabilitat ſub t iĩrõnali.Eſt lun cta Gnacfin oſiſtẽs ĩ ſinu pr̃i ſaluũ fec ̃m oẽs . Jbe Eſt coꝛona totiꝰ pꝑ dib ei H ↄcupiſci o/ zſe erz he fis/ãnũciauit oẽs vires d/ capite vᷣt tia ir tiꝰ? pfectõis qᷓ̃i piſcibi⸗ cich üfan ad verã honeſtatẽ vi ũciauit nob d nicqq; vtutis iraſcibil q te q̃i ſtellaꝝ. xij.ĩ unigug min iaẽ. ¶ Reſ via ẽ. vectoꝛ. hoſtiü j getiles filiũ q; rapitad: iti ardua. De Aid ide⸗ C1. .vecthꝛ. Pol 3 getiles affecto apit᷑ ad thꝛo dua. De Pitecgnin celſus ons 27 eſpectio ſalutaris il n eter di 2 „2 affectões - t ꝛonu di maun min cilla ſua / reſpici ſpicit. ſolã ĩ aĩa rõ ex, ſibiꝛ⸗ uſſact?. et vᷣtaltĩ bigea. qꝛ deſcẽ — ec ſpẽoſitas pie uilitatis ho ong/ nebꝛa M⸗ ũbꝛatõ niſi lucte lobüubꝛabi üinuih it ipᷣm ⁊ allicit. Ne 2. 5 pulcritu⸗ até. ſub luce cle oꝛ idcirco ĩtelli ffulgetia cũ te honeſtateq̃m de licit. qm ĩ hachüi IJbs deur facta ẽ mihi.ſub ci atio. qᷓl pꝰaiaʒ ig ohiutan ſpecti teq̃m dedit/ n ac huilita 2 dera bã ſepe ſec i.ſub cuiꝰ vy glaz fa ingiin ſecrio Nlumrlo rbal di igit is riel. eſet TPoſte dnh qucdeli/ 1 . le rex inqͥtĩ * 5 a. põſaĩ cãti 1 4 —— Stitudo gie rõ . cite miſtr. . id s ocgnbſun bnigagtnchende borkgenltopedern biſaus nagnd cipim b i. In nardo huili ree eade in nẽtie ĩſtatu fini ñplacito ſi 3 inihmht ocul?? oneſtatẽ. Int hüili redolere ac/ in vigoꝛe pꝛi un finis vltimi ⁊ ho ne ma⸗ i ẽefficax ⁊ vii tuit?hni? he ac; uo. goꝛe ꝓpꝛie nature/ mi ⁊ honeſti / qᷓ; irliudin coꝛ ĩ amo: vin q; penetrat oneſtatis o. aut iappetiti ture / vel i fulge i‚qᷓ; ͦgmninrin cilla qᷓ reſpicit: eſpectio ſ. tz vulncrat n cilit qſtio. curſ iotõe. Soluit pi P Mim⸗ ctũ.qͥ reſj picit ↄuerſa viciſſiti aris fitĩ an; uit du alij ſteterũtĩ an irremediabili e nnng er i.q̃ reſpicit ꝑ oculũ iciſſitudine. lan/ datü cnilib terüt ĩmobilit iabilirc Hõ ioculꝰtuꝰſ plicẽ ⁊ rectũ dile nẽ de ſege di oꝝ ĩpleuerũt. hi ꝑd inũ vie puſfe⸗ MM acondtuani/aitiuel lrate boneſtate h hbo facli nli⸗ l ſpeolitate koꝛdio nlüertoe noit hni⸗ MMM nce ꝛdis ſui 2natoe. 0 itate. nois dei / ouenit cũ hon eſtate. Zuenit cũ ſa lute. ↄuenit cũ hũili diuia reſpectõe.ↄueit cũ magnificẽtia btĩtudis ab ipo collate. cõ nenit inſuꝑ cũ timoꝛe dei.cũ hũiliũ exalta⸗ tione.cũ eſuriẽtiũ repletõne in bonis. Po⸗ ſtremo cũ iſrł pueri dei ſuſceptõe.· Sancti tas ⁊ om̃e generalit nomẽ qð ad etemitatẽ ſignificãdã adaptat᷑ ꝓpꝛie ꝓpꝛia ẽ inter crea turas nature intellectuali ꝗᷓ ad finẽ ſue ↄdi tionis intẽtũ.ſi nõ ex ꝓpꝛia malicia ⁊ impu ritate deficiat. Eſt ei ſanctitas libera ab oi cõtagione puritas / ſpõte ſeruata. Sic ſa⸗ nitas ſuo mõ.ſic nobilitas.ſic libertas.di⸗ cũt facultatẽ pximã ⁊ facilẽ/ad oꝑatões p⸗ ꝛias ⁊ oꝛdinatas et debitas exercendas. Sic inſuꝑ pax ðꝛ oꝛdo nõ impeditꝰvel oꝛ dinis trãqllitas. Sic modeſtia modi ſta⸗ tus ẽ.⁊ bonitas boni ganno Beeatua colligit ⁊ ſatiat.dũ ſalꝰ oĩm ⁊ ſanctꝰſãctoꝝ ihs.ſplẽdoꝛ pr̃is ĩ diuinis / illabi creature intellectuali tanq; ſpẽs ⁊ imago ⁊ virt dũi dei ſui pr̃is.dũ enĩ illabitvt ſpẽs.pꝑcipit᷑ yt pulcerrima. Quid eĩ ẽ pulcritudo niſi pꝛ’o poꝛtio numeroſa.ꝗᷓ ſuũ ꝑfecte repᷣſentat ex/ emplatũ? Poꝛro dũ illabit vt virt'ggẽs ꝑ cõtactũ mediũ ſeun moderatũ. ꝑcipit᷑ ſuaui tas. Natura eiĩ q triſtat᷑ in extremis. in me,/ dijs delectat᷑. Poſtremo dũ illabit᷑ vt opa/ ms: ne mea. pſalteriũ iocũduʒ in ſpũ ⁊ glia pa⸗ tio.replẽs totã capacitatẽ ⁊ indigentiã ſui paſſibilis.ipᷣa ſalutẽ oĩa ↄplentẽ oꝑat᷑ ⁊ fit qͥes. ¶ Hãctitas ſalutaris ⁊ beata/cõple⸗ ctit᷑ neceſſario in aĩa rõnali(quã ſanctificat ſaluat ⁊ beatificat om̃e bonũ. vt verifice illð ad moyſen. Ego oñdã tibi om̃e bonũ bonũ honeſtũ pꝛĩcipalit.Et ex ei ꝑceptõe neceſſario ſeqᷣt ſũma delectatõ. ꝓpt ↄueniẽ tiã ſũmã. Demũ vtilitas ꝓpt᷑ indigetie cu⸗ iuſlibet ſupplemẽtũ. Vñ fas hʒ bñdicere deo ́ replet in bonis deſideriũ ſuũ ↄcines in exultatõe ſpũs in deo ſalutari ſuo. Oa⸗/ gnificat anima mea dum. Loꝛia pfi et filio et ſpũ nſpirãte te ⁊ pᷣueniẽte in bñdictioni lius⁊ ſpũſſanctꝰ) Ego hũilis ãcilla magni ficatõis tue/cũ exultatõe ſpũs/cãticũ in fi⸗ nem vſq; deduxi. Glia tibi qͥ es alpha ⁊ o. — vt ſubnectã cãticũ głie tue.qð habuiſti ĩ te ⁊ apud tepꝛiqᷓ mud fieret. Müdũ eni et oĩa qᷓ in eo ſuntↄdidiſti ꝓpt magnã gloꝛiã uit cherubin clamãtia. s dulcedinis glioſa rinitas pf etfi/ pꝛĩcipiũ ⁊ finis.cui ſoli debet honoꝛ ⁊ glia Giũxi pꝛiꝰ pſalteriũ iocũdũ cuʒ ctha⸗ ra.miĩaʒ ſcʒ ⁊ gram/cũ potẽtia. Jure ſuꝑeſt tuã. Inde ẽ qceli enamãt gliaʒ tnã oiſ celi ãbitu ↄtinẽt᷑ gliam magnificẽtie reonig tui.Gloꝛiã hãc vidit ĩ ſs nas dũ audi Sãcx ſanctꝰſanctꝰ dñs de ſabaoth. Pleni ſunt celi⁊ tra glia eiꝰ.(¶ Sndũ in pꝛĩcipio qñ creati ſũt celi?z terra canticũ h̊ glie tue frequẽtatũ ẽ ꝑ ſpĩis angelicos.laudãtes te dũm ⁊ pr̃eʒ ⁊ fiũ v ſpmſãctũ.cui cãtico qꝛ diſſonare pᷣſumpſe/ rũt apoſtate ſpũs.q̃retes eandẽ ſibivſurpa re gliaʒ. ʒelaſti ꝓpr eã / qm̃ ſola tibi ꝓpꝛia eſt zelauitꝛ pꝛiceps milicie michael excamãs ¶ Duis vt deꝰ: Fuit poſtmodũ in ↄſũma tione ſeptẽ dieꝝ.cõditꝰrõnalis ſpũs ĩ hoiĩie cui datũ eſt pſalteriũ decacoꝛdũ ad magni ficãduz te dũm.qm̃ pᷣceptũ diſcipline.ipſi ſ̃m qð tibi ↄcineret in laudẽ ⁊ gliaʒ tuã cõ tuliſti. Rupit ipſe coꝛdulas huiꝰ pſalterij. trãſgreſſoꝛ effectꝰ.⁊ ideo ꝓiectꝰeſt extra ꝑa⸗ diſuʒ deliciaꝝ.cui ſi nõ data fuiſſet cithara pnie/ad reꝑandũ pſalteriũ iocũdũ obediẽ tie ⁊ gre.nihu ſibi reman ebat de cãticis.ni ſi lamẽtatõnes moꝛtalis exilij cũ beſtijs.⁊ ve ve dãnatõis cũ demonibi gehẽne ſupz plicijs. ¶ Reꝑauit H̊ pſalteriũ iocũduʒ cũ cithara.filiꝰ ſcdᷣa in trinitate ꝑſona.volẽte pf̃e.cũ ſpũſancto cooꝑante.dũ fact eſt ipe ꝑ aſſumptõeʒ carnis ⁊ ſpũs.cithara in car tris ĩ diuinitate. Sic eĩ alloquit᷑eũ pr.Ex urge głia mea.exurge pſalteriũ iocũduʒ cũ cithara.Cni filiꝰ rñdens inducit. Exurgã diluculo. Tu ei ſuſceptoꝛ meꝰ es.glłia mea ⁊ exaltãs caput meũ qð reſuſcitaſti ad glo⸗ riã. Lalit᷑ itaq; egregiꝰ dauid pſaltes/ pa me / dedit intelligi. ꝓpterea ſił ↄſonãs ſibi erupit nũc aia mea ĩ magnificatõeʒ dñi cũ exultatõe ſpũs miſcẽs pſalteriũ iocũdũ mi ſericoꝛdie cũ cithara ſeueritatis ⁊ penitẽtie „ ¶ Ampliꝰ po cur nõ potiia glificatoec; a magniſicatõe ſũpſeri initiũ.vt dicerẽ. G li⸗ ficat aia mea dñm. Sentiebã ꝓfecto pꝛiui legiũ h̊ cãtici glie.reſeruãduʒ multitudini milicie celeſtis exercitꝰ.qñ ↄpleti fuerit di⸗ es vt pariã filiũ meũ pꝛimogenitũ. Fiat tẽ reuelatõ celitꝰ ad paſtoꝛes.q boꝓ ſimplici⸗ tate ſua ⁊ ſedulitate vigiliſuꝑ gregẽ ſuũ ve luti q̃dã ſolicitudie deſerti / ſubito fiet cuz ãgelo euãgeliſãte/gaudiũ magnuʒ:comes multitudo milicie celeſtis.laudãtiũ deũ ce lico carmie ⁊ dicẽtiũ. Glia ĩ altiſſimis deo Etĩtra pax hoĩib bone volũtatis. Veniẽt paſtoꝛes videbũt mirabuni/ reuertent gl⸗ iie ſosmot ſinond hauti ſeagen an S ſürconu vsnune ſtchaue ſciema kingan ſcktiopun,d CoNenib fncnf norcs it ſſiminin igann bo blat echazpic coreegie. ſia Tuad an Pegitons/ bosſcnlo⸗ dchloqyli fupanefi Pnogoor fun Znn⸗ Dan ſuunngn ooe⸗ lenfont — mſ Mrizſi cniüd Carmẽ ſuper magnificat 95 ficãtes deũ. Futuꝝ ẽ inſuꝑ ad bethleeʒ di⸗ uerſoꝛiũ partꝰ mei.inoleſcat mos ꝑ ecciam ſcõꝝ toto traꝝ oꝛbe diffuſã / iungere finib⸗ ſalmoꝝ cãticoꝝ ⁊ hymnoꝝ celebꝛiter. ve, ut vna ⁊ inceſſa bili voce cũ oĩ milicia cDee ſtis exercitus. Glia pri ⁊ filio ⁊ ſpũiſancto cut erat in pꝛin.⁊ nẽ ⁊ ſꝑ:⁊ in ſ.ſ.amen. Sʒo glioſa trinitas quãto põdere ſnĩa r / reſonat i auribo meis/paruꝰhic ⁊ paucu lus numerꝰ vᷣbuloꝝ. Quot ⁊ quãti futunri ſunt cociues ſcõꝝ ⁊ domeſtici dei / qͥ ad iu/ ſticiã erudiũt płlimos:⁊ fulgebũt velut ſtel le in ꝑpetuas etnitates qͥ ad declaratõeʒ ce leſtis huicãtici głie/laboꝛabũt/te doctrice CLoncertabũt apud diſſidẽtes futuroꝝ he reticoꝝ fragoꝛes.ſtrepitꝰhoꝛrendosq; cla moꝛes.vt ĩ debita ↄcinãt armonia. te bea⸗ tiſſimã trinitatẽ i vnitate.⁊ vnitatẽ ĩ trini⸗ tate ĩ ꝑpꝑenni ſeculoꝝ tꝑe Amẽ. Dicent cre⸗ bꝛo. Blia tibi dñe. NHoiabũt te deũ gloꝛie. te gliaʒ plebis tue iſrł. Te dñm virtutuʒz qͥ es rex glie. Lu rex glłiexpᷣe/ↄcinit oĩs ecctle ſia. Lu ad dexterã dei ſedes ĩ gloꝛia dei pa tris. Libi laus.tibi glłia tibi grarũactio: Quid igit᷑ ſuꝑeſt humilitati mee quam re ſpexit dũs/ niſi vt cũ omnib generationi / bus ſeculoꝝ.ſubiũgã pꝛo fine pulcerrimo debitoq; ſuꝑaddens ad canticũ meũ. Olo ria patri ⁊ filio ⁊ ſpũiſancto Sicut erat in in ſecula ſeculo⸗ pꝛincipio ⁊ nunc ⁊ ſemꝑ ⁊ i rum Amen. ( Zmit. Sequitur carminn * —☚ℳ ſuꝑ magnificat ꝑs nõ mĩma/ q̃ ꝓ abigtdo tedio quiete ſenectutis/⁊ recoꝛdatione pꝛie teritoꝛũ ſtudioꝝ/ non tam nitoꝛi ſtudens quã deuotioni et vtilitati/ modulatus eſt. Agnitficat anima mea te dominũ/ Imeus iniite Bypyüs exultat / reſpice fac humile Adguenn dũ terris dego/ me cura placendi Sepius eluſit/xpᷣe peto veniim Da modo cõplaceat tibi ſoli ſerioꝛ etas Carmie ſe ſolans/ſis ſibi ſolus honoꝛ Cernea carnales elegia cantat amoꝛes Cęlica celeſtem pꝛomat amicicam Beſta ſtilo memoꝛi miſerandi tꝑis hꝰ — Dent alij/nobis diua ſophia placet Non eſt conſiliũ pulcri ſpectacula celii Zinquere/ſcenũq; vile ſtilo terer De mea ſcripta tuis ↄmitto p̃᷑ maĩba fac Quãtũ qᷓ; ve parum vis fieri maneant Haxia ꝑs monet ⁊ ſupponit noſcere ſeſe .5. Nẽ . Virib in ꝓpꝛijs intus ⁊ exterius „ 7 . . Seſcripturaꝝ mauiteſtauit dictaviciſſunm· Crebꝛo latet ſola / plege/le reſerant· Deniq; pᷣueniat reſerans oꝛatio ſenſus TLectoꝛiq; comes ſit pia ſedulitts Vr ſpeclatiuas claudo ſub lege me, Datias qrit coꝛ iuuenile ſeni (troꝝ. etroꝝ leuitas an nõ minuit grauitatez Senſus:x ꝓpꝛiuz pondus hr̃e vetat· . . Etatem ꝗꝓpꝛuuʒ quãq; decet ſtudiiu Hrãdioꝛ es/pudeãt puer lia/nẽ lacrima· Tempꝰnüũc lacrimis coꝛda pianda pis Audicra põe ſenec puer vt ñ ſis maledictꝰ Seria res agit/moꝛs volat añ foꝛꝛes Parce ſeni iuuenis/paucis ↄfuſa reſoluo 8 gaudet numeris arcius arta tenet Fdificat ſeniũ doctrina virilis/⁊ ate Tudicra delectant metra puericie Gratus erat puero iã de ↄceptibo oͦTs Sermo / nimis cupies noſcere quid ſit bõö Wins 7 exteriꝰ quot hʒ vires repetebam Sendulus/tandẽ ſero videre datum eſt Tnidiiniũ coꝛdis qͥ ſit / qͥd mentis aſitum Oc op p ſtudiũ canoſexcreuit iãẽnoſ Spreqe reqͥes / menſis de menſe vocrre Dant/exaltatus vt deus eſt videam Miris iſta modis de attulit ocia nobis inxia curaꝝ vincula diribiens Foꝛte/nec inuideo/poterit qð ſcribit᷑ olim Igd foꝛe nõnullis vtile.ſuaue.placens Nec puerilia ſunt qͥb vſi metraꝓphete Kltes Ahi heologiaj graues Atctñ auditu carnis reſonãtia non ſunt armina de rebo quas ſapit vnica mẽs Doꝛe ſuo ſi ſit bꝛeuitas obſcura pateſcet Nocibo aut pꝛoſis latius expoſia Ingenijq; moduʒ decet vnũquẽq; nctare SKarsauile noncſtanea volabit aunuis Ars q́z nulla ſtatim totã ſe pdit/opoꝛtzʒ Vſus vt acceptaʒ ruminet aſſiduus Ingeniũ clareſcit ⁊ ars/ſi longioꝛ vſus fuerit/nemo ſumma repentecapit Rguit᷑ ſeniũ ꝙ deſipiẽs puereſcaoat· Altera cã ſubeſt/ pꝑdita vita pꝛioꝛ Eſt vᷣłꝰ vegeta minoꝛ ĩ ſene/ foꝛtioꝛ aufert Ex aĩo pacem de cerebꝛo requiem Fulget in antiqͥs ſapia/ſed quiboetas Junioꝛ in claris cõſenuit ſtudijs Berſide gaudet elegia claudere ſenſus 7 an ſunb dnplic palcrior indeaune: 7 — 1 Oecia delectant ſabbata ſola placent B =ð Meſte dãt aim du medi Coõueniũt/ꝙ hõ ſit ratione vigens Rurſus ſola bonũ ratio ↄcernit honeſtuʒ Bꝛuta ſup/finis ſolus ei deus eſt NWaerbũ qui capi ent Zaliboptima pars cedit/q cogi SSPoſtpoſitis curis / ſcire vacare deo Cõplacuit p eã vaene monimenta ſenecte Vtile cũ dulci conſociando dare Ocia pꝛudẽter vitãs bermicola quidaz In pleccis oꝑans fine qemabat eas Erẽplo ↄſoloꝛ in /ſi nnllo manerẽt Poſterius ſtudij ſcripta laboꝛe mei Pꝛofuerint ſi nõ alijs obliuia vite tãdo replent EDui loquit linguis / neas intelligit / illũ ꝛecipis vt cantet / paule / deo ſibi; Ergo tecũ habitãs cane muſis ludeq; tecũ fa quãta/ deo poſſe canendo moꝛi Ouis modꝰ? nr̃is oꝛdo rat ſtudis ia. fides.cũ quauis religione Finis diſpariter bꝛutisqm̃ memĩſſe Waſſec. noſſe deũ quin? amare datum eſt umit er iſtis veraciter eſſe beatos iüt retinent dunin „ Contẽplatiuos ideo laudare beatos . Auſus ariſtoteles conſonus eſt fidei Multa tñ variat / ſed in h̊ ↄcoꝛdat/vt etas Vlitima diuiĩo dedita ſit ſtudio Non niſi poſt artes/moꝛes/⁊ phiam Ocia concedit poſſe beata ſequi Ffßicolas quãto lenius citiusq; betos „.. nomune facit ſpes amoꝛ atq; fides N Heologia quidẽ panitercũ pia NSõoꝛes nõ deſint/altius erudiunt Sit ꝓcul atra comes cui mos iffare ſciẽteſ Scire tumere facit /teſtis apłus efft Contẽplatiuos ratio demõſtrat amicos Eſſe dei/quibo ⁊ paucula ſufficiũt Signat amiciciã/ꝑquirere ↄditiones Dilecti / de quo cogitat/⁊ loquik Hoc ↄtẽplatoꝛ/pᷣſertim theologizans Hoõne docẽdo facit:vel meditando ſilens: Viuit contẽtus pᷣſentib/anterioꝛa Poſthabitis alijs / vnica cura ſequi thõ rixas hoim / belloꝝ ſiue tumultus Audit/ad hec ſurdus/mutus in oꝛe ſuo Sumit ĩ exeplũ loth qͥ ꝓut aduena iudex Tam ſceleratoꝝ nõ fuit in ſodomis Trãſiliens iditũ cur ſe miſceret iniquis Oui foꝛis eſſe volũt/cur ſibi ſit nocuus ltioꝛ eſt mũdo/curas qͥ deſerit omnes Vmane finis nature nos docet aptꝰ JIuſticier⸗ 35 tat vni Duẽ ſuſcepta nihil pbᷣlica cura pᷣmit Agnificãs xpᷣm bñ plebs ait oĩa fecit Nam qne fecte t omnia valdebona irma fides niſi ſit diue pietatis amatrix Jugiter inquirens / irrequietus erlis Illa vel illa deus cur fecit:q̃ſtio curis Bles nimis/plenũ ſciueris oſa notat ſum cur iũgas / cur oſus erit vicioſus Scrutatoꝛ rerũ quas agit om̃ipotens Querat ⁊ inquirat nõ inueniet rationẽ Ipſe quidem fecit omnia que voluit Dꝛdo duplex rebo nã pꝛim reſpicit vnum Qui creat/eſt mediũ finis ⁊ initũu Eternus/nulli mixtus q;uis ſit vbicq ñs eſſe ſuuʒ poſſe vel inffturre lter ineſt reb inter ſe viuidus oꝛdo Certis qui numeris mutuo nectiteags ꝓPꝛimũ ↄtẽplãs nullã pꝛoꝛſus rationẽ fecit omnia que volutt ieradix eſt velle ſuũ pꝛioꝛ vla erit᷑/errat᷑. quid pꝛius iniio Dic / niſi ꝙ .◻ Sit ſtatꝰ in pꝛimo /ſi nõ / vbi conſtituetur Diſpoſitis rebo oꝛdo ſecundus ineſt nuenies iſtic cõnexas mutuo cauſas t cur exrebe ꝓpueniant alie Hoc natura facit/q̃ vis eſt inſita reb ⸗ ODue rem ↄſilem pꝛocreat exſliii·· Phis ſtudiũ talis fuit oꝛdo ſecũdus bochd pꝛimũ ſcandere cura fnuit TCheologis qꝛ mox ſolũ ſublime fides dat Se pꝛi his ſtatuũt/infima deinde petũt Ardua diſparitas/felixqui ſemꝑ in alto Hirus pꝛincipio/iudicat in relquis Actio baſſa petit/ſed ↄtemplatio fini Zugiter intendens / dirigit huc oculos nde qͥeta manet / toꝛq̃t nibil oꝛdo ſcðᷣus Scit qm̃ pꝛimo cõſonat/optim? eſt Sſe gradꝰ reꝝ varios coòᷣſcit/⁊ apto Cũcta loco poſita qͥcqͥd iniquꝰ agat ꝛdo ſcdᷣus bʒ mala plurima.ſed t illa olis noxia ſunt /iure volente/malis Sis bonꝰinnitẽs pꝛĩo bona ſũt tibipꝛſus Exclamabis ad hec q́ o qua ratõne kranad tuo deerit in obſequio Eſſe bonꝰvaleo ni deus hoc dederit Hõ potes / affirmo.qre ſis ſubditus ilii Atq; tuã minime iuſticiã ſtatuags Eſt tñ oꝛandũ /bñ viuendũ/medijs lex Due iubet inſtandũ / nec potes abſq; deo Hurmura nõ reſonẽt hoim da qjſo ſalutei Ißpe deo ſoli /qui creat ⁊ reoreat . nſin Lolituuge Ndiuina caret recia ratõne volũtas Kon caret/ipᷣa ſibi ſufficens ratio ſꝛimipotẽs faciat qð vult qͥd iuſtꝰvllũ eſt A ibertas aliter quomõ cedet ei Qriarut Condiuwul Paturaln Lontingen Ged manet Odlneſus Inpiust Pmmnufub Pesbzinttn Simulni⸗ Loledeiti Poncnidan Qurimnni Penomali Semopus Aane Minoer Denre Bpüstmes AIose Futhaſem Msimmr Bhösang Dadans Atſidiuid Semon⸗ Ouuliter⸗ ſonredit Dtoam Ppiatob Ausim⸗ Vidcne „ craune Pꝛime libertas cauſe determĩat omnes Dũ ꝑegrinat᷑ ducitarbitrio RWDNW Effectus/pꝛopꝛio vuit vt in arbitrio Virgo maria ioſeph nõte quidauit eratvir clſi hus ſi libertatẽ denegat iſtam Attñ ulletuus/ cotinuusq; comar N Aut nihil aut fiet omne potens ſiei Quiũ puero mr̃eʒ fidus deducit alebor· Aofien Ecce grad ſiłes nuero ſiue poſſibiles ſunt Spõte laboꝛe ſuo/ſedulitate paa· nuned Quilibet vt fiat / hic fit / ille nihil Spũs haud alit menti dar/impi? 2trux ugriit Vaicio res ſolerti penſata/docebit Eſt ſi nõ dño paret ⁊ obſeduiuk· nkßn Oia ꝓꝙ pꝛimi terminãt arbitra vis Impieras quãata eſt ſeductoꝛ de duce ſi ſfit nrinl HNon tñ arburij libertas vlla creani Mentis ſi fetü ſuffocat aut perimit sledg Zollit/ auget ⁊ viget inde malilis Euenit hᷣoperũ quotiẽs alimẽta bonoꝛũ irn Cur itavult ua naq; de q cũcta miſtat Detrabit/ aut gladio crimis vltro feirt dh, Condita vultꝓpꝛijs ⁊ ſinit ire modis tt ſi peniteat ↄſurgit cum puero mens SZ Haturalis vis quã reſpicit oꝛdo ſecũdus Runu⸗ ⁊ ad patria fas erit ire ſaam l Eontingenter agit / ſi deus inſpicik State viget hõ duplice pꝛia coheret G gerphi Ded manet arbitrio dupla ↄtingetia nr̃o Iini/que nũqᷓ; tota perire poteet ſineſl yne ſub duplici ſic patet imparitas Tibera vis hec ẽ/q̃ nõ deliberat/eſt vrMis Gonne Impius eſt erroꝛ dicens pdue neceſſe Ar bitra cui flecti ſemꝑ vtrimq; dat tniei⸗ Omnia ſub pꝛimo/ſi referanfiit Coõplaciti pꝛimã nos dicimꝰ/altera nomẽ W Res hʒ inſtanti ſolo quecũq; neceſſe Acontingenti ſumit/ officuz· migiſfig SDi vult nãq; deus/qq; repente perit Boller vtraq; de pꝛimaʒ ſpiat ad intra RRã Tolle deũ facere qᷣcq; mala nulla manebüut Altera diſponit cuncta ſuis victb R Non tñ idcirco vult deus eſſe malag Pꝛima neceſſariũ nõ aufert / altera veo Eur ita:nã ꝓpꝛiam vult appellat rationeʒ Contingenter agit ꝓſpiciens media muune NHNemo malũ vellet ſub ratione maili Arbitra vis / lune ſimilis/mutabilis inde nuoal Sermo pias igiledens aures repꝛobe Obuia fit pꝛime noxia crimitilb Dõð deus actoꝛ vult crimia. ꝓbꝛa.nefſas Si duo ꝛcoꝛdent vir ⁊ vxoꝛ/ ſpũs ⁊ meus Kiah Kiritꝰexultauit ais me alma ſuꝑpo Pꝛomiſit / faciet xp̃s erit medio H kaſl Mente ſui coꝛdis ad nibilũ rediges nõ duo iã vel tres incõnexi/ſed in vfrnn aeleiln Sypyũs ⁊ mes ſunt eſſentia/ponimus/vna Coꝛ ſimul atq; aiam foꝛtis amoꝛ rapiet kanfun In nobis animaʒ conſociamus eis Gratuitꝰcũ natiuo iũgent᷑amo·ꝛes· iblinefcts Fu tñ a ſermone dei/ paulo referete Finis pꝛincipio/qtũs alpha ſit cO .—. udenderii NHas inter vires ſectio mira ninlig Hens puerlſa/ mens pf es / dux vᷣginitat nſengnhh Spyũs atq; aia qua ſunt ratione ſecati Alme mee / dicens / oſcula ſancta ferrt Ennnns Aucida nonulli ſcripta dedere ſſna. Rbitra vis ſi ſpiritui pꝛiet/ ad ipſum miroft At ſi diuidit᷑ vel quomõ ſpũs ⁊ maes ꝗAꝓH Ois culpa redit/noxa. ſcelus. vicium Gideccale ermo rarioꝛ eſt / vti; diuiditnur·· Scllicet omittit vel ↄmittit / qꝛ meni nblant ſi⸗ Qualiteraſtrui᷑ rationis poꝛtio dupler· Diſſonat / intente ſemꝑ amare deum eagaith⸗ Metis amoꝛ de eſt ſolus / ſe ſpũs omme Tis refugit/ qdð amãs libera vis memit ebncgt Reſpicit obiectuʒ quo bene diligimus Haoãc deus ipꝛeſſit menti cũ viribsꝛ eius n äl Meẽetis imago deũ ꝓſpectat vt vnica ſolũ Ingelibiluer dũ manet ens pꝛui/ nerenuis Spyũs obiecta plurima reſpiciet L ibera vis nũq; niſi ſit ſit arbitra peccat l emn in ance manct ſyon mens ſpũs oez Dotequidem tali pollet imago deii nobec Hieruſalem quaſi rex regulat atq; regit AVult natura de/ vult inclinatio reca gunnn Hentilectulꝰeſt ſponſ. locꝰ vnicus omni Spñũs vt mentẽ ducat in alta ſuaz·· —— clinio mentis ſpũs imperiat Spũs arbit᷑ẽ/ mẽs libera/ collige paucdcis bansi Pus ẽ mẽti dux ⁊ rectoꝛ / vice ſponſi AInter eas vires ſectio qualis ert Quã fecundare gfr̃a ſola potett Sopus arbiter eſt vires aĩe ſuꝑ omnes me Nãq; vtero mẽtis dũ ſpũs aduenit almus Qualis contingit ſub ratione regi nl Sußmi vinus ſemet obübꝛatei Eſt penes arbitriũ queuis oꝑatio laudis es⸗ Naſcit hincſanciũ dñi qð gra gignit Viel vicij/rebus vtitur aut fruitur nußt Kocipit illud mens parturit atq; parit Arbitriũ tuleris nihil ẽ pecca bile/nullum UVerbigene menti duxſpũs addit eius LCLCLarmẽ ſuper magnificat Demeritüu cuiq; ꝓuenit/aut meritum irit? typice dict? iacob/⁊ varie vir Arvncille/ſocie vir pariter domine Mentẽ dic dñam / doni cui fulget imago Bloꝛia/lux/ſpeculũ/quẽ memit/ſcit/amat Singeriſim qnq; ſcias pꝛo mente reponi Cuiꝰnatura pellit ad omne borũü At ꝓut h̊ loqͥ mur ſoli mẽs dedita pꝛimo ẽ . Cuiz obiectũ finis ⁊ vnicus eit Mens ita ſinderiſim ſuꝑemi Que ſolet ad ſponſum filia virgo deum Mens ⁊ apex mentis ideo diſtincta notẽt᷑ Sit qꝙ amoꝛ radix finis ⁊ initũi Oia finit amoꝛ ꝓut inchoatoĩa/nũq;ᷓ Ipſe tñ neſcit/nec memoꝛ eſſe nequit Vnius ⁊ trini ſaluat᷑ ſemꝑ imago 2 A pfe ꝑ verbũ circulat almus amoꝛ — Imypmit hoc natura bonũ/ſed gra foꝛmat Bloꝛia cõſũmat poſt rudimẽta vie Cotẽplãtis habes finẽ qͥ ſubleuat ad ſe Dentẽ ſupꝛa ſe / ſicz ſigillat eam St naturalis affectus ⁊ eſt aĩalis Eſt rõnalis mens amat arce manẽs SO ẽs priaʒ repetẽs amat / ⁊ q̃ poſſidet illã Mẽs amatè/ꝛ ſe mẽs omipotẽetis amat Diuini generis amoꝛ eſt mẽtis triplꝰiſte Finis ⁊ obiectũ ſtat triba ipſe deus er ſpeculũ pꝛimꝰamoꝛ eſt ſpeciẽ tʒ alter / Acu ſe pꝛopꝛio ſolus amat dominus Solus in ĩmeſuʒ ſe nouit/amat/fruiturq; Actu nõ mẽſo nullus amare poteſt Sub gradibo ternis opus exercet᷑ amoꝛis Credulitate pꝛioꝛ fit/ratione ſequens Ex intellectu reliquũ fit/conſimili dic Bratificus ꝙ amoꝛ triplificat meritũ Pꝛimũ ſimpla fides / intellect?qᷓ; donũ Dõ ſequit᷑ pꝛeſtat/dat freneſis reliquũ Bloꝛia triplat᷑/coĩs pꝛima/ſecundna Mater habet/ternã xpᷣe ſupᷣme tenes Vnica ſublimis gradibo caret omipotẽtiſ Gloꝛia/ ſit q;uis trinus ⁊ vnus idem S Ratia gtuit amoꝛ ẽ/baptiſmꝰ amoꝛi Pꝛimit?umpꝛeſſo deſuꝑ addit eaʒ Mens ꝑ eam pris eterni viteq; ꝑennis Heres adoptat /ſponſa fit/ana datur Naturalis amoꝛ nũqᷓ; deletur/eundem Add repꝛo bes etiã cõtinuat dominus OPbniti conat᷑ei male grata voluntas Seccruciãs vt equcalcitrat ad ſtimulũ Minra dei bonis patʒz ac inuicta poteſtas Curq; volũtati pax nequit eſſe male 3 Extimulãs agitat vrget pũgitq; rfmoꝛdẽs Cõplantatꝰamoꝛ iura dei retinens Pꝛimamoꝛ mẽtis liber ſe ſponte coaptat et vnica iũngi . ꝛimo pꝛincipio qð nec amare nequit Arbutriũ ſequit᷑ vſum rationis/⁊ vltro Flecat᷑ in partes /ſi volet/oppoſitas Spoõte ve ſuſpedit ſe partes inter vtraſq; Vſq; q̊ cõfirmet gloria velle bonũ Liber amoꝛ melioꝛ/q̃ plꝰfulgetviget ardet Coꝛde manu ſenſu ꝑuigil/ hinc melioꝛ St occaſus in ens puꝝ fit caſꝰ⁊ alter Mn purũ nõ ens. mẽs abvtraq; cadit Dic dᷣa ↄtigẽs/qꝛ nõ valet eſſe ⁊ ineſ/ſe Nõ impoſſibile dicit᷑ eſſe aamse Falſa ve ſunt nõ alio eſt in eis mediũw Non negat omne qð affirmatio ponit Et viceuerſa.quid meduretibi Pꝛincipiũ pꝛimũ ↄplexũ fallere ponẽs Rbitra ſe vtꝰ vireſq; ſuas mouet oẽs Flectit᷑ ad ſeſe mota mouens eade Altera cã tñ ſemꝑ ↄcurrit/vt ißm Obiectũ ſaltẽ cauſa ſußma mounet Actio nõ eadeʒ motus ſeu motio moto Hoc deus ad ſeſe ſolus habet pꝛopꝛiuʒ Karet obiectũ par eſt ratioq; videndi Actio ſed diſpar cũ deus inſpicik Verbũ ſi dicat ea mens/aliter tũ inro lerbum diuinü coꝛde pr generat Spuüs ⁊ ſanct?mentis ſpiraf†amoꝛe HNon ꝓut hũc ſpirant filius atq; pater Exemplar verbũ dices/ exemplar amoꝛem OQuẽ ſanctꝰ ſibimet ſpũs appꝛopꝛiat Vnica foꝛma dei foꝛmas ſuꝑeminet os Altera dic non eſt foꝛma realis ibi Foꝛmales varias/rõnis fabꝛicat vſus Intellectiu abſtrabit/ aut reſerat Loõponẽs caueat falſos ↄiũgere ſenſus Dũ ſuꝑ abſtracto ſcire cupit quid id eſt Ens a mene dũ variat᷑ imagine lune Ms ita tot bõ/mẽs intellectꝰ⁊ eſt ens Ipſa volũtas eſt vis memoꝛãs pariter Blees hõ dũ lunaticꝰeſt/ dum moꝛe zachei In iericho degit / luna ſonat iericho AVir interualla recipit lunaticꝰiſte Zucida pauca nimis/valle manẽs miſera Toꝛq̃t ⁊ illidit vł humi vł aqs vel ĩ ignes Paſſio crebꝛa ruẽs / doꝛmiat aut vigilet Mitat᷑ tmñ vt vel raro cogat in vnũ Spiritus initiũ quod ſit amoꝛe pio Semet adunat amoꝛ vires relis ſil oẽs Colligit ĩ peritans/actificans habius Zũc lucet tenebꝛa/radiãs caligo ſubit᷑ Mens intro rapit/lux inabyſſat az Sicut aqͥs olen ſuꝑeminet/almꝰamoꝛ ſic Supꝛa quodlibet ens exilit vſq; deum Mens ꝗꝛ metit᷑/eminet/⁊ meminit nimore ang ae Wpormeen Ppograt 8ſugomincts misdbi ſbncurs unian , ügerſans aguqndtc rulindge Ndenitckas ie ntmtzhe ere nte lemmienii nusrie õ zümi l res ßli AnsdihG alihi nme unchu Carmẽ ſuper magnifict 9 Argentũ viuũ ſemꝑ ptendit adimũ ntzꝝ qð deus eſt ſemꝑ homo repetit Agna potẽs fec mihi mag canis bñ⸗ Ecce beatã me pᷣdicat oẽ genꝰ (dicta itas mr̃i/fidei coꝛ/ſummꝰad imuʒ Juüugunt/mirer quid potius dubito Magna potẽs tollit miran / ſolus is ipe Coꝛ fidei iunxit omnia qui potuit Deſine mẽs hoĩm temeraria velle pfundũ Conari ſenſum te penetrare dei Infinitus eni non circũſcribit᷑ aꝛto Foꝛmate mentis quolibet ingenio Ciũcta de ſapiẽter agit nec ho rationꝰ Aſſerit hoc ſalomon ſcire poteſt aliquã Deſtruat edificet ꝑdat vel collocet vt vult Cur ita feciſti dicere quis poterit: Deſpicit excelſos oclłos/coꝛdisq; ſuꝑbos Mente ſui / digne fallik impꝛobitas Impꝛobitas ſaꝑe qᷓ nõ vult ſicut opoꝛtet. Senſus ſobꝛielas eſt inimica ſihbi Coõtingęter agu extra ſe pꝛima volũtas Siberg ſe varijs inſinuando modis mOt?cuiq; rei ꝓpꝛius diuina volũtas Paret ⁊ ad nutũ ffectit᷑ illa dei lulla pꝛioꝛ cã eſt / cui ſoli dicere fas eſt Sic volo ſic iubeo / velle mihi ratio eſt BGBrãmatici cauſam querenti ſignificati Reſpondẽt/qꝛ ſic impoſitoꝛ volutt Diſpoſitis rebo dataltera cauſa ꝓpinqua Nꝛdine pꝛo rerũ pꝛopꝛietate modis Queq; de foꝛmat vult ñ qꝛ ſũt bona deſe Ded bona ſunt qꝛ ſic diſpoſuit fieir Cũ voluit nihil eẽ pꝛiꝰquodcũq; creatum Ziũc nihil hoc fuerat ſi capis eſſe bonũ Fiat lux dixit / bona lux/qꝛ cõplacuit lux Vt fieret/bona ſunt omnia iure pari Nõ bõa/qq; potẽs ſapiẽsq; ꝑ oĩa clamãt Vocibs excelſis cuncta creata ſiul Bes ita diſponit/ꝓpꝛiosvt eas ſinat actus SDeu motus agere / vertere ſpõte poteſt Zerrer elrnur t diens miracula fiunt Vt dũ ſuſpenſa quelibet actio fi VUlci qᷣd fatũ qͥd ſit foꝛtuna requirũt Solaq; ſi pᷣter noĩa ſunt aliquid mt aliquid/ nec enĩ ſermo coĩs inanis Pil penitꝰ fruſtra publicꝰvſus haber Eſt operãs a pꝛopoſito certũ ſibi ſinem Certaq; pꝛo fine pꝛeſtituens media Dicere foꝛtuitũ nemo pᷣſumit vbi quis egiſs medijs quod petit aſſequit At du pueniũt ea raro qualia pꝛoꝛſus NHon intendit agens/dicito foꝛtuiiaga Pergis ad eccleſiam dño tua reddere vota Att nos ve miſeros nubila tanta tegunt Et patet ante pedes aurea maſſa tuus Vtiq; foꝛtuitꝰeſt hec inuentio/cauſam Eius foꝛtunã dicere rite ptes Inde vides pꝛimã cauſam qͥ cqͥd facit/eſſe Hil ſibi foꝛtuitũ/nã videt illa pꝛius Nõ ita fit nobis quos ignoꝛãtia duxit NHNon pᷣconceptis finibꝛaut mediis Adde ꝙ excelſus de efficit oĩa/quare oꝛtuna omipotens / eſt deus 1 dominus Aicqͥd ↄtigerit nob nec pᷣſcia mẽs ẽ Apꝛeuidiſſe deũ nõ dubitare potet inc foꝛtuna liquet q in omi re dñnart Nemo ſcit ſibi quid veſꝑa ſera vehat Heg cauſas alias ſi colligis om̃ßes pſas foꝛtunã ſepius inuenis Cur qꝛ ↄcauſant vbi nemo intẽderet acũi Talem / vel tali fineè/modo fiei· Juge intellectꝰ vbi maioꝛ ineſt/ minꝰ illic Eſt de foꝛtuna/cur:qꝛ plura videt Angelici poꝛro ciues aieq; beltte Nil vel raro aliquid foꝛtuitũ reputant Omnes nãq; docet in verbo viſio cara Noꝛro pꝛioꝛa tenes de foꝛtuna / ſciet apte Hox quid ſit caſus cauſa/vel eius opus Caſus ineſt ſoli pꝛopꝛia rationecarenti Vt ſunt bꝛuta/quibo nulla pᷣeſt ratio Nulla qͥdẽ ꝓpꝛia ẽ/ſʒ ineſt aliea /reges/ dux Et que nõ errat pꝛimi potens rato d Ireris bũc vigilẽ ſenſus ſũt cuiꝰaꝑti Peruius ⁊ liberſpũs hos animat Coĩs/groſſus fumus opilateum Ergo ſtat mediosvariosq; notato freqᷓnt Senſib humanis poſſibiles fieir½ Sõniculoſus enĩ vigilat toꝛpoꝛe grauatꝰ Nec vigilat pꝛſus/inter vtrũq; manens Leſio coĩs ſenſus/vel apertio lenta Dat freneſim capiti ſic reueriſa venitꝰ Verba nihil cõnexa ſibi ꝓfertreueriſans Neſcit quid ſequit/quid ve repugneteis Cur:qꝛ nulla regit ratõ fantaſmata/nullo Qꝛdine que girant vt mare fluctiuagi Sõniat & vigil minꝰaut plꝰ/płima vexãt Foꝛtia vel modica dũ ſimulacra caput BGBallũ nunc loqᷣł/aſinũ mõ/caſtrave terris Fundat in hiſpanis /vota ſacit varia Paſſio q̃ foꝛtis fuerit q̃ fixa cerebꝛaꝛ Eredite ꝙ nõ vult ſe ratione reig· Aſſio dũ turbat cerebꝝ fi hõ fatuiſãſ Auget᷑ tandẽ/ledit/⁊ eſt freneſſis Ergo vides coꝛdi deuoto vel ſtudioſo BSonus vero quid eſt illibertatio ſenſus NHoxia cur fiunt vdola coꝛpoꝛaa Abbſtrabat ergo ſagaxa fantaſmmatib almã Vim mentis/puro lumine ſe recreet Sed quã difficileẽèquã rax /necvenitylli ¶ In Bratia ni fuerit deſuꝑ iradians Nua duce pᷣſumat coꝛ ſurſum poſſe leuari Et quadã lucis ſe regione fruiun. S Semp ſuſpecia ſit quãtũq; ſalubꝛis Paſſio credat᷑/quẽ retinere nequis HHãq; pire ſuã que ductrix eſt rationse Beſtit ⁊ effrenẽ ſe rapit abſq; modo Nõ ſecus indomitũ vidi geſtire caballũ Sic ſtimulis acti taurus/aper furiunt Panlio iudiciũ variat.put ebꝛietatem on vno faciunt fumida vina modo Hic ſilet.hic loqͥ᷑ furit hic.ridet pius ille Hic vigil / hic ſtertit / fit ratione nihii Loꝛia celſa deo vob vir ⁊ o młr pax. Oue vos conciliet ſemꝑ amoꝛe pari. Qui moꝛes hoĩm/q̊s ſecũ ſexus vterc; Fert/oↄferre cupit/ſcandala pcauneaat Nam generare ſolet odiũ collatio talis Laudetr᷑ potius fedus amicicie Mutuo ſe refouent artus in coꝛꝑevero Humanus ſic ſe ſexus vterq; inunet Foõſona mebꝛa ſibi / nõ vllũ coꝛpeſciſma ? Nõ oculus manui dicit inepta mihi es Eſt hoĩm ſpẽs eadem / ſit femĩa/ſit mas Sunt aie ſiles que ratione vigen Xoõditoꝛ vn eis plaſmatoꝛ ſiue ceatoꝛ Par ⁊ oꝛigo dedit nobilitate frui Materies ſilis/claudunt᷑ moꝛte parili Erimĩa nemo libẽs ſua credito vult rcitari Cum ſoleat laude quiſq; tumere ſina Dixeris ergo frequẽs qð ſexũ poſſitvtrũq; HNexu iocundo conciliare ſibi Fboꝛtare/ colãt ⁊ amẽt ſe ſexꝰ vterq;. APꝛeneniãt gratis iugiter obſequijs. Si vitã inſpicias hoĩm / ſi deniq; moꝛes Memo caret vicijs iunioꝛ aut ſenioꝛ O tandẽ maioꝛ parcas inſane minoꝛiꝛ Non alios dãnet quẽ mage culpa ligat Omnes nõne ſil eadẽ dãnatio ſtringit Hmnes peccati perdita maſſa ſumus Quiſquis ſaluat hunc ſaluat gr̃a ſola BGratuiti doni eſt gloꝛia/nulla tibi Nos fecit dñs/nos deſtructosq; refecit Sunt ⁊ apud dominũ femĩa virq; pares: NHNuũquid vita mares ſolos eterna beabit Hec ne ſalus cuneo femieo dabitur Oui ſexũ culpat muliebꝛẽ ſiue virilem CLulpat cũ puero te pia virgo tuo Matribo ⁊ pratriba pꝛopꝛijs cõuicia dicit Vir bon? eſto memoꝛ/ꝙ ſit tibi feia ſoꝛs q;ᷓ tibi gratũ ſit data ſubſidiui Et pallet valido mens tua iudicio Femia ſi variũ coꝛ habet mutabile ſemper Plus indulge ſibi/plus miſerere pFius Tu dux / tu rectoꝛ caput es rge ↄſulenutri Dilige / conſerua/ xpᷣs vt eccleſiam Scãdala ſʒ dices pbet mihi femĩia crebꝛo Blandicijs rixis cultib/illecebꝛis Coõſentire caue/tibi nil affirmo nocebunt Hoc tua/ſi pces/nõ ſua culpa factt NOAuid ꝙ res oĩs laquePculpe fit iniquis Omnis nõ ideo res odienda bonnis Cultu ſi nimio mulieruʒ ſexus oberrat Ponat noſtra viri pꝛouida cura modu Euã debuerat adã repᷣhendere/ſed dũ Lonſentit/pꝛopꝛiũ plectit᷑ obviciũ Femia ſis ſubiectaviro/caput eſt / ſibi pare Laus ſua laus tua ſit gloꝛia/ſama decꝰ Pꝛobꝛa mal dicta bõa ſis ſcito tua laus ſr MNam virtutis honoꝛ dedecus eſt vicij NOOn nocʒ inocuis ifamia feda nocẽtũ NAnte tribunal onꝰquiſq; feret ꝓpꝛiu⸗ Femina cũ tibi ſit pudoꝛ ⁊ deuotio coꝛdis Flebilis ⁊ mollis/vtere dotetua·⸗ Cerneꝙ; omnipotẽs ꝑ ſexũ foꝛtia fregit Sepetuũ /tribuens martirij bꝛauiui Ergo ꝓbas conare ſeq/ vos foꝛtia foꝛtes Exercete mares/laus ſit vtriq; ſua Sit vobis ĩ amoꝛe bono nexꝰ/coꝛ ⁊ vnũ/ UVina ꝓut ſpẽs/finis ⁊ vnicus eeft Spyñs ãnexas tres vires tres q̃ſi ſponſus Ancillã/ſociã/ſuſcipit: dominam Eſt ancilla caro / ratio q̃ʒ libera/ ſed mens Eſt dominãs grauidat ſol' eam dominus Artes fuſca petit ſeruiles fulgida francas/ Deica vult ſoli ſola vacare deo Spyÿs eſt ſeru / liber / dñs / Put his ſe Arrbitrio ꝓpꝛio plus ve minꝰ/ſubicit Voõſona ſi fuerit microcoſmo copla tplex PNil macrocoſmo pulchꝛius aſpicies Sanctoꝝ/ſanctos vt ſuperas alios anct?ſanctoꝝ vult ſanctuʒ ſanctiſicari Pomẽ/vt oꝛando pꝛima petitio dat onis cete⸗ claris Eſt natura capaxrati Dotiby excellens / que memit/ſcit/amat Pꝛouida cura pr̃is homĩ ſpẽaliter aptam Dꝛandi foꝛmã iuſſit ⁊ inſtiuuit Hic bõa q̃ cupiat / mala q fugiat nüerant Mentis ⁊ interpꝛes lingua deü rogitet Irq foꝛtioꝛ es quãto robuſtioꝛ ine Q Zſanctũ nomẽ eius cuiꝰ:niſi ſancti † Znplcie Tuicene Flisege Fimore Polapem Muoarne Pnochtl Omnafan Oiſoligen Ouoclbee Demnür⸗ orislan Deccaig Qudoe Ganbin Oumnniaf Dii Oittwea vog Irentos Ahrdnü Oncäſa onener Awin Innaft Hednlo⸗ Ktpfn Feit Vliad giczim mn 1daonocs em iftufigt beamä 1senaſnae micgſe nicsck Gmnsqiſonis donmmen ilben r okendenmm Suguf N ni iu mewaplee. an eNnſed grichensns Dneen S — Carmẽ ſuper magnificat Oui pater es noſter in celis / ſanctificek Abba tuũ nomen ſanctificare potens Addueniat regnũq; tuũ/fiatq; voluntas In terra/ ſicut celicus oꝛdo facdit· St ſuꝑ ens / triplex qui datur ⁊ ſatiat Debita dimitte nobis / dimittim? vt nos His quoꝝ nobis debita noxia ſunt Ne nos inducas vt nos tẽtatio ledat HBratia ſed tua nos liberet abſq; malo Iradei pietas oĩs pietatis oꝛigo Ex nihilo miſeris ſe dedit eſſe patrẽ. Eilius es / nõ iam de terra / celicus etto Celeſti caueas degener eſſe patri Adde ꝙ ⁊ frater dici dignat/et eſſe Pꝛoximus ⁊ ſocius factus homo voluit vmmo miſter ait ego ſum/nõ ↄditione Seruili/pietas vnica flexit eum Tradit ſe menti deigenãq; facdit Filius ergo tuꝰ?deus / o dignatio qualis Factus verbigena/magnifica dominũ Noſter paruulꝰes natus nob/datus idem Filius/et nomen emanuel pꝛopꝛiũ. Yactus es ⁊ nobis vltro ſapia/iuſtus Sanctificans/redimens/ vitaq; vera via Qui ſolꝰ ꝓpꝛie es/exquo/ꝑ quẽ fit/⁊ĩquo Onodlibet es foꝛma/tfinis/i⁊ efficiens Hinc vnũ verũ /bonitas/ſpẽs/modꝰoꝛdo Rondus/mẽſura/ꝓuenit ⁊ numerus NMNcelis hitas/celũ celi ſimul ipᷣm — lũ celoꝝ dixeris ex pꝛopꝛiss Uel celis ideo qꝛ te celas/tenebꝛasq Ponis latebꝛas/cui locus eſt nebula Hec caligo quid eſt tibi mo myſticꝰedet/ Quẽ docuit paulus/crede dionyſio * 4 Scnibimꝰ? legi/loqͥmur q́; płima/ſʒ dad Omnia ſunt ſi nõ ſpũs introduce Multis hos celos deuotio fecit aperto⸗s Dixit vterq; iohan celica viſa ſioib QPꝛologꝰhactẽ oꝛãdo nos fecerit aptos Alttentos / dociles/ queq; petenda ſeui Abba tuũ nomen oꝛamus ſanctificetur Sanctũ ſanctificans ſanctificare decet Nomẽ noticiaʒ quaſi notamẽ vocitamus Eſt vnũ nomen omnimodũq; do Sanctificantẽ nos decet illũ ſanctificemꝰ Sedulo queramus noĩa noſſe dei BHoeologia tłplex nüeratmiſtica tradit Sol ꝙp ſe ſcit exuperante gradu lt ꝑ ſymbolicã trãſferre in quodq; creatũ Fas eſt/⁊ ſummo noĩa ferre do Vilia dum tranffers aures offendere noli anẽ hodie noſtrũ da nobis quotidianũ Aumpliꝰadijciã/qð crede tamẽ/qꝛ ſponſuʒ Ex ꝑfectis pꝛopꝛia conſtat theologioa Hil impfectum nominib reſona· Oia tollit myſtica ſũmo/datq; ſecunda Noiĩa cuncta deo /terna ſtat in pꝛopꝛiſs Pꝛima deũ celat in ſe/volatq; ſecunda Dymbolicis retinet terna velut medium Tertia nãq; parit conceptus interioꝛees· Abſtractos/pꝛimo pꝛincipio pꝛopꝛios Actus ꝑfectꝰ pꝛimꝰpurꝰqð . eens⸗ Z Eternũ /verũ / ſimpliciterq; bonũ Vtit᷑ in patria conceptib intuitinis Quos nuge viſus impꝛimit ipedeus W Finge de retrahat ſe/ceſſat ⁊ intuitina Viſio/nanq; deus ſolus erit ſpis Duelat regnũ/qꝛ ſi ñ pꝛimitꝰad nos Venerit ad regnũ nitimur iuvacuũ. — Intra nos regnũ ihs eſſe dei manifeſtat Ergo ſuũ regnũ rex regat vt pꝛopꝛium Tigna petũt regẽ nec ficus/vitis/oliua Conſentire voſunt /nam ſua ſuſficiunt Solus in aſſenſum ſe rãnus inutilis iſtis Deuouet vt regnet/deuoꝛat ignis ea Fabula ſpectat eũ/ꝓpꝛiũ qͥ ſonere regnũ Suſtinet interius/exterioꝛa petenrs Fiat velle tuuʒ dices cõſentit ⁊ etat Cõgratulat/ amat/cõplacet/atq; fauet. Electiuus amoꝛ ſe ↄfoꝛmare ſfußſſo Velle tenetei/dum ſatis innotuit SDi iubet aut phibet / ſed cõſilij / monitic; Ac de ꝑmiſſis/non eadem ralio⸗ Hemo dei tetet fieri cĩ murmure iuder Cur mala ꝑmittit res aliasq; facdit· Dũ pctã ſinit nõ vult ea/ſed vetat/odit Quãuis nõ remouet/punitat illa tamẽ Jat ꝓgreſſuʒ deſignat/an oẽ creatuz BDicendo ſiat/pꝛotulit ie deus Coꝛpoꝛei mot?terrã ſi reſpicis / hi ſunt Rectus ⁊ obliquus/circulus eſt reliquus. Spũuzʒ motus ita triplex/oꝛbiculansꝰ Rectus ⁊ obliquus/pꝛo medio deus eſft Circulꝰeſt ſimplex /rectꝰ ſe duplat vt altuʒ Tentꝝ qð de eſt ꝓximat autrefugit Terminꝰobliq̃ q̃druplex/mõ nãqß ſiniſtr Nũc gradit᷑ dextris/ante retro ve petit Düũ reſoluta manet cãe mens vtice pꝛime Egrediens nuſq; girus ibi ſuns eft Pꝛogrediens ratio motus ſe diuidit in ſex Nuatuoꝛ obliquus/rectus hʒ biuios Coõſtãs pᷣma ſuo mẽs cẽtro ꝓuida vis eſt Da fatum aut caſus foꝛtuitos reliquis Caſus vitabis te celo fixeris alo Velle tuũ terris ſit quaſi celicoÖlls 95 Simplas atcq; pias / vera licet tua ſint „ 6 In tera fiant pꝛout in celo tua ſancte Juſſa voluntatis / dic ita/ rectus eriss Anẽ dũ petimꝰ / petim qͥcqͥd rfic nos BIntus ⁊ exterius ſpũs aut caro vult/ Dic qᷓſi pan panẽ qꝛ totũ ſignificat pan Panis ⁊ ergo deus ſolus ⁊ omne bonũ Hoſtrũ ſe fecit/dum nos foꝛmauit/⁊ addit Daans foꝛmã /pariter queq; ſequũtur eam NDuottidie qꝛ deficimꝰ / ſic quottidianum Duerere nos panẽ cogimur in pᷣcib 9 Da tu qui ſolus ꝓpꝛie das / reddere quicõᷓ Nemo poteſt /donũ dicito tale datum Nobis qui vita ꝑegrini viuimus iſta Qui nõdum fines attigimus patrie — MNüc hodie tempus pᷣſens / nũ dicim? eui Nunc eſt eterni/ſemper vtrũq; notat Nũc mõ/nũc euo/nũc ꝑpetuo petimus da Te panem ſuꝑ ens/⁊ ſuꝑ omne deus Hoſtia tu ſacra nobis/tu quottidianꝰ Panis ſacraris / noſter ⁊ efficeris Panẽ ſi petimus / nunq; /te teſte / negabis gec pꝛo pane/pater celice/das lapidem TTdimitte pr̃ nobis tot debita nfa CCreditoꝛ exclamat ſuffocat ⁊ cruciat Reſponde pꝛo me queſo benigne pater Debeo me/qꝛ ſum factꝰ/qꝛ ſum reparatus Dõ baptiſatus filius efficioꝛ. Heres ſum /frater/ſocius/mẽbꝝq; mĩſtrũ Se dedit/⁊ toto ſe licet vltro frii „ Pauꝑ bomũcio tot tantis obnoxie donis Da de coꝛde tuo que tibi debita ſunt Toti debitoꝛ es oꝛbi/pugnabit ⁊ oꝛbis TZotus contra te/gratificus niſi ſis Et ne nos inducas. hoc ẽ ñ ſine pulſos Tentatosq; graui pondere ſubꝛuere Si tẽtas purges / doceas ſtimleſq; ꝓbeſq; Fac humiles/mites noſſeq; nos facito Eterna duc alme via/tẽtatio nõ nos Demonis illaqueet inficiatq; carro Hmne qð ĩ mũdo ẽ ſuꝑemꝰ te duce/tolle Tot laqueos / vel eos cõtere ſub pedibus. QOctis nõ pauidos faciat tioꝛ atʒ diei Nulla ſagittavolãs ꝑfoꝛet aut noceat Perplexũ/dubiũ ſit pꝛocul/aut pateat. Trebꝛioꝛ icurſuſ nimis autvioletioꝛ abſit Demoniũ cedat meridiẽ ſimulans Sis ſpes /ↄfugiũ / tuꝰ aſſit ⁊ angelꝰ/aſpis Et draco ſub pede ſint regulus atq; leo Totere ſub pedib ſathanã/tot retia rũpe ot laqueos funes / vincula/tendiculas Impi ſtulttẽtantẽ vincere iactanse Dðõ debes redde/ multi ſũt/ vim patioꝛ/ſʒ . cio qd tenebrꝭ latet atʒ ꝑãbulat ancepſ —G ODuãuis omnis ei gratia defuerit. Seld nos libera ſoꝛs ⁊ verax liberet omni τve malo/ popul? dicat 1 omnis amen Pouimꝰeſſe malũ ↄtraciũ/fſemus ⁊ actuʒ Cernimus exactũ/quod tolerare grauat Trina mali peſtis tres vires depmit ãgẽs Nebilitat cecatvrit ⁊ igne malo Virgo ſalutata ꝑ aue gabꝛielis ab oꝛe mboliciq; pres/ferte leuamen.amen / Exercere quibo ingeniũ poteris Virtutes contra rectificant totidem Dona tot expediũt mentẽ/ſeptẽq; beatos Perfficiunt/ſeptem ſcito petenda tihii Purgat ⁊ exoꝛnat ſacri ſeptemplicis vſus Dotes tot patrie totus homo recibit· Addere młta tibi poteris ſeptena coaptäs Singula coꝛde pio/quotidie meditans. TZaliba aſſueto tibi contemplatio tandem Tedia depellens perfacilis veneit Sũma builoquij bonauẽture tibi tradet PNoſcere ſummatim ſingula dicta modo Oꝛdine ſepteno ſanctos vt quodq; dierũ Poſcit opus/ſtudeas cõnnmerare tibi Ouale qͥd acta dies tulerit / nũcanua Pfer Vt foꝛmes aim ↄmemoꝛãdo tuũ. Fm ſalutifere ꝑ partes diuide ſeptem Alu tttti pꝛogenies pietas ſe dina timẽs daue/ ieſus ⁊ xpᷣs amen / ſit ita Lompatit᷑ miſeris ⁊ miſeret eis Paup ſpũs eſt timidus/reueret᷑i inſe Maioꝛẽ inſpiciens / decidit ⁊ reſilit. Ergo dei ſumma ſub maieſtate timenduʒ Delperans de te decide/ſuſcipiet. Te timoꝛ edoceat que ſit ſententia xpi Trado ſuaue iuguʒ / do leuitatis onus Eſt pietas amoꝛ ex affinitate reſultans Pꝛimaq; pꝛoximitas a patre pꝛogredit Celeſtis pater eſt oĩs pietatis oꝛigo Celis ⁊ terris finis ⁊ initium Ex bonitate dei pietas excreuit in omnes Pꝛogenies / regnat ve nimis impietas Hectria ↄueniũt pietas/timoꝛ/atʒ ſophia Accipe iob teſtem qui tria connumerat Suaue iugũ xpᷣi e/timoꝛ aſſit iũct amoꝛi Laugem nã perſe neuter habere poteſt Eſt puerilis amoꝛ niſi ſit reuerẽtia/poꝛro Seruilis timoꝛ eſt ſi ſit amoꝛe carens Dici vel fieri ſuaue iugum dui ex q̃ſi ſit facilis legi ↄtraria camis · Tex que radices fixit amara ſuas ⸗ Eptẽ ſeptenas ex ſcriptur nũerabis Diſtoꝛquẽt aĩazʒ capitalia crimina ſeptem Vo pacto poterit inqͥtvulgata qrela E— Fynns, Sohnu⸗ Syane Eſowo: Dacor⸗ Ponegt Ganſe Enpiere Hulhyd Aniqe hfamedt Bfanic Drobap Ouorä⸗ Pfaſonn MN et Felces Pfaſuen Oofue Inmean Pntude Min anus Buan gnaifie faliand ſoncert QWiran Virrrir Gaben LConcs Guand Cimi, 1 ſrs⸗ Hecdy Ekone Bfamen en whe Fis Curte Guße Uiie Orep Hiep⸗ Us Qua Die Carmẽ ſuper magnificat Imbibit᷑ totis ſerpitq;ᷓ maligna medullis Fo mes ad om̃e nefas eſt q; tyranus atrox Sobꝛÿeſto / vigil / mitis / caſtꝰ / moderatꝰ Sperne voluptates/lex tua xpᷣe iubet E ſto voꝛax/doꝛmi /vẽtrisq; libidie feruẽõs Da coꝛ ad illecebꝛas/clamat amica caro Nõne guẽ paulꝰcarnis ſathaneq; ſagittaʒ Senſerat/exclamãs crebꝛiꝰheu miſerũ Eripiet quis me miſerũ de coꝛꝑe moꝛtis Hui/vbi pugna depꝛimit aſſidua Audi qͥd ſacro reſpondet numine plenus Gfra me dñi te miſerante ieau· Gr̃a nãq; poteſt hoĩem pietasq; repent Vt ꝑ baptiſmũ ſaluificare hoĩem = QNuot q̃lesq; legis q̊s vno moꝛtis in ictu Gfra ſuaue iugũ /vexit ad ethera In vllum dici vult phia beatũ OQui nõ ex habitu depulerit vicia fit vt paucos vel nullos inueniemꝰ Felices/quales ponitis o ſtoici BGr̃a ſuaue iugũ momẽto tradit in vno DNDuo fias felix/ſcriptus ⁊ ad patriaam In medijs igit᷑rixis pugnis quoq; carniſ Bratia donat / gloꝛia quã ſequi t Inſipiens ſi ſis / iniuſtus / ſoꝛdidus/oĩs eruus peccati vileq; mãcipiũ Solmnee ieſus xpᷣs/ſapientia/iuſtus anctificans/virtus/ atq; redemptio fit Foꝛſitan ẽ aliqͥs multo grandiq; grauatꝰ Pongdere peccati/flagicij/ſceleris Coõſtituit dignũ mox gra ſpeq; beatũ Vitat ⁊ infernũ /celica poꝛta patet Saulꝰerat ſpirãs cedẽ/plenusq; minaruʒ Concidit/⁊ paulũ gr̃a mox ſtatuit Suauiꝰ⁊ leuiꝰqͥd erit:nã tollit᷑a te „ Crimiĩs om̃e iugũ/ſponte niſi ſubes niam dat . ires ⁊ xpᷣs adiuuat arbitrij Hec dulcedo iugi remanẽs abſcõdita pꝛa Eſt/quã deuotis exꝑientia dat uis Gjrt̃a martvribo leuis ⁊ foꝛtis data mõſtrat Carnis vt arta iuga ſuaue iugũ ſuperat Impietas timida venia caret om̃e iugale Fit ſibi difficile/murmurat ĩpatiens Cur tediſtendis ventoſa ſuꝑbia/quid te Dufffas ⁊ iactas/dũ tibi vana place Vidi ego veſicã modico turgeſcere flatu Que piſis ſonuit quatuoꝛ impoſiitii Hãc puer vnꝰacu pupꝑugit diſploſa repẽte Vilis ⁊ abſq; ſono ffaccida detumnit Quiſqs adulantũ turgeſcis voce ſub iſto Diſce tropo tibi quid moꝛtis acumẽ aget Sitib pecces rurſus / conuertere/ mox ve⸗ Tepꝛiꝰs humilẽ ꝓpꝛij cõpũctio coꝛdis Spina ve cõſfigens ſi ſapis efficie Nullus adulatoꝛ peioꝛ tibi qᷓ; tibi fies i blandiris teq; colendo tumes lcifier hinc cecidit/nec mirum duz videas nos MM. TZur pes ⁊ viles / peſte ſub hac rure Pulcer qͥd faceres / qͥd in rni peevecoms Dmi cũ plenus ſoꝛde ſuꝑbis homo Dicis diues ſum nec eges / neſcis qꝛ pauꝑ Nudus cecatus vilis es/atq; miſer . Proſperd ſoꝛs nutrixẽ huiꝰſubdola peſtis ſpera ſanat eã pꝛoſperioꝛe manu Vnꝰvt e pr̃ib ventoſo coꝛde careret Demone vexari queſijt/obtinuit — Ergo qͥd aduerſas tãto fugimꝰſtudio res / Conſulimſoꝛtes /fidimus aſtrologis Sed nolo tentare deũ dices / agis apte Si m̃ anteferes pꝛeſidiũ dYi Angelicũ ſi ſubſidiũ /ſi ſpemq;/fidemqdʒ Cura nec humanis ſit nimis auxiliis Cura ſuꝑflua fit /ſi plus /ſi nõ vt opoꝛtet Nec pꝛo ꝑſone conditione/ſtatu XZu coꝛpus reſoue.tu cura ſedulo carnæz Quid niſi cõfeſtim putre cadauererit X⁊ bonitate pr̃is pietas ẽ intꝰ oboꝛta Unius ⁊ trini/ſumit hincratio iffnſiua ſui bonitas eſt/ſũmaq; ſũme Qualis ꝑfecte defoꝛis eſſe nequit Hec tenuis vix vmbꝛa boni / diuĩa ncẽe ẽ Seſe diffundat interius bonitas Eſt naturalis cõmunio/dic ⁊ amoꝛis Suppoſitis trina eſt/licet ẽ eẽntia ſimplex Sũma palã bonitas hincreſerata patet ODia dic eadem / niſi ſola relatio cogat Ponere perſonas noĩbo pꝛopꝛiis Eſt pr/eſt genit/⁊ ſanctuſſpũs vnus Hptimus / omipotẽs / omiſciens / domin? Qualibet in re ſunt huiꝰveſtigia cauſe Plus hoĩs mente claret imago dei — Mens etenĩ ſe cognoſcẽs/ſe diligit/inde Mens verbũ gignit/hinc amoꝛ exoꝛit Mens pf eſt /verbũ genit / dilectio nexus At eſſentia ſunt hec tria non eadem ena eſt ſimplr ideo deitatꝭ imago Nec lux in ſole lumen ⁊ ipᷣe caloꝛ Vis verũ liber cognoſcere / ſimplificet᷑ CLoꝛ ſurſum remeans/infima deſpiciat Marterie nahit imꝑfectas cõditiones Quo magis a ſũmo diſtat oꝛigo ſuaua Hoc in ſole notes ⁊ lumine/ ſed viceuerſa Dũ reddit ad pꝛimũ ſpirituale ſapit Mens hoĩs mũdũ ſua ꝑ ſimulacra feptii 4 Senſiby effigiat ſpiritui ſimilem Spüs eſt nempe qð gignit ſpũs/iſta Mentis conditio libera pꝛimo fuit Pꝛincipiũ reb pꝛimũ ſpeculando creatis Obijce cũ nullo crimine leſa iacet Inficitcarnis oculus/ſed ebet rationis Contemplatiuus lumine penecaret Certin iumẽtis / mens coꝛꝑe merſa grauat᷑ ecliuis ſtolidam vix bene viſit humum Eſt domĩ pietas in pꝛogenies timoꝛatas Contritis grauibo/ dat leue ſuaue iugum ãciapgeniẽ pietaſ germana coartat Flere tuã/ꝙ eã dura manus cruciat ermittẽte deo francoꝝ nobile regnũ Cur tot ab erũnis hactenus atteritur Scire volẽs / vt cura ſolet diſtẽdere mẽtes Humanas /noſſe conſiliũ domini Scripturas ſcrutare ſacraſ ſcrutare ꝓphaſ His velut in ſpeculo qð petis inuenies Effectus ſiles cauſe ſiles operant Ergo ieroſolimã cernito cur perit Mittithanc contra diuini virga furoꝛis Aſſur/qui plenã flagicijs adimat Noõne pares/ pudet heu / cauſas ĩ pariſiẽſi Vrbe fuiſſe diu vidim excidij Erroꝛes cecos populo/pſeudoq; ꝓphetis opoſoec Katus vndſeraini venit ndeq; ſeditio/pauꝑtas/publica cedes Dembꝛis impꝛopꝛijs hoſtibo innalida O nimis erratũ eſt/tandẽ vexatio nobis Intellectũ det /pᷣteriti pigeat Ertetp pria/p iuſtis legibo oĩs ꝛodigꝰatq; rapax/lux piger exulet ois Pꝛiſci cauſa mali ſeditione poteens Feda libido ꝓcul/q̃lẽ vel dicere tupe Arſit que quondã ſulphure pentapolim Apopulo dñi moderata ſtipendia querãt Finia ⁊ hic ſit ne publica res pereat Vt coꝛpus nerni ſic vectigalia regnn Suſtentant/apte diſtribuenda tamen Expedit ⁊ populo pᷣnmere nõ dominari Experti ſumus/⁊ tradit ariſtoteles Curia cũ paſtoꝛe tuo romana memẽto De te quid totiens francia pmeruit Redde vices feropẽ letalia dogõta dãnes Oue vitas hoĩm fedus ⁊ omne necant ANulla fides det᷑ mẽdoſis aure ſuſuris Scire cur nolunt nil rationis habent Regnet iuſticia/vigeat pꝛudẽtia ſacrũ ꝛole noua creſcat pariſij ſtudũũund Aer?francus:erit laus ſibi cũ merito yDOꝛs miſerãda nimis te frãcia diua fa pPlq; cuiuſuiſvoxr̃ſonare qat (cigact Dllim pſqiptos p libertate tuenda· Dilito b ſiſit hoim circũdata tirbis Diſſidet hec nulli cõuenit ipᷣa ſibi Po du itamic Sicut dilecti ſponſa/colũba/ſoꝛoꝛ Has dat theoꝛice laudes ſapia vtte Mec ſolus tñ eſt/q;uis locꝰ⁊ manꝰꝛ pss . — . Huſq; ciuilis nec ſocialis eiirt Mens hũilis ſimplex ⁊ ſolitaria ſeccd Petre nixa manet / cöcomitata doeo Bala ſimul ſocialis ⁊ eſt / vbicũq; locetur . Sola qͥdẽ mĩme cui virtꝰfit comes ois Sit licet extremis finib acta maris · Sola tñ ſecũ nũqᷓ ſe deſerit/etſſſi· Multꝰei populꝰcingat vtrũq; latus Eſt vicina deo quẽ iugit aſpicit/eſt ſpes choꝛa ne ffuitet/ ꝑſtet/amatur/amat Mperat vnit᷑ ſecura/ſerena/ſuauis⸗/ Sulcra videns/ſini cõſociata ſuo onſcia ſecreti diuini/ſicut amicd Solitarius eſt ſolus amicus i Osq; vacent/aiꝰ omnib obſequit oaneie hie nũc veꝝ ſcrutãdo/ſalubꝛe Scribit que ſenioꝛ poſteritas relegagt Nulla liq; ſcribat/nil pᷣdicet oꝛe/ꝑoꝛat Moꝛib exemplis / voce loquẽs open ꝛoq; fide paſſos/mos releuaretuns uiſn SDenſiſti tboma ꝓpꝛijs dũ truſit arboꝛis hi Anglia te / crebꝛo ſenſit ⁊ ecclelſſia V Heu pietas hen pꝛiſca fides/cogũt᷑alũni Sohſtant Fancigene/moꝛtes exiliũ ve peii anhe Sũme de/p lege tua/quã ſub decacoꝛdo Hentib impᷣſiam ſcribis⸗⁊ in tabulis Pon O qt tbeologi quot pontifices periere Btwenn Carcere quos clanſos dira necatrabies Thorc Eſfugit altera ꝑs alienis incola teris Gürſone Tutioꝛ exilio/ſed ſpoliata bonis · Leonlus Anſtria tu felix/felix ſtudioſa ?ꝛ vienna Fludu Dux quih eſt talis traditus in regimen Artinar Zelo qui fidei feruẽs/ob eam fugitiuo Solus n Offert doctoꝛi ſponte refrigerfii· Hosnode Sis ſua mag ieſu merces / ꝓ cuihonoꝛe Ocanol⸗ Doctoꝛem recipit diſcipuiũq; u · Seonla . Iſperſit dñũs vanade ſede ſubos Etminp VDete ſui coꝛdis vita necapta manz Vellaobo⸗ Lurbis curaꝝ lacerata rotat/⁊ eſt par Guenitot luenibe turbo quos violentus agit Concedit ede ſedet nulla ſtabili / nec ↄuenit vlli⸗ Ambopan Diſſidet ⁊ ſecũ/turbida mens hoĩs Vlleoitt Nuſq; vita malis eſt ſolitaria/q;uis · Eſtequiae Deſertis heremi ſit religata lo⁰cis ſmpte Fua ri Goen Bitc Sid Gl 10 Atali Nüche Opeim baude⸗ Aenit Lun Viaad Eſt ſolitudo pᷣcioſum crede talenti Terrenis caueas dũ datur infodger Poſſe vacare ſibi nõ gra pama/videre rener msbes s ars nr ad ndeo. aſdi. conesd das nai nigbas hanhe Mad Krigln NDuã ſuauis dñs gratus ea fruere Martha ſit intẽdẽſ mltis / ſinat ißa ſoꝛoꝛẽ Vti pte ſua/ vult iheſus hos fieri HD Sciſma nec ĩterſit mẽbꝛis/oclłuſq; tenell⸗ F E . — KHon culpetur agat ſi manuale nihhiI G Agna domvaſis nec ſᷣuis vtit᷑ hiſdẽ MHon par officiũ/ſoꝛs ſua cuiq; ſat eſt Sũt tot in actiuã pede qͥ ſe pcipiti dant/ Zheoꝛice paucos queſo vocare velint: Sint foꝛtes/gladios teneãt ſalomõis/ab Tectulus obſpõſã /ſpõſa qͥeſcat ibi (itra ẽ Filia clauſa domi maneat/matri famulet At vir in arma ruat /ditioꝛ ex ſpolijs Solus / nõ pugnat/ſed ꝓ pugnãtibo oꝛat. Hos nõ dedignans actio quos tribulat Ocia nõ laudi tribuit/ nec obinde ſuꝑbit Se catulo ſegni iudicat eſſe paDrem Et tñ impetrare poteſt dilectio/quod non Vel laboꝛ aut meritũ ſe cruciantis habet Sueuit amicicie ius/regla/ius dare/qð ũñ Concedit merituʒ iuſticieq; rigsos Aumbo parem referũt pꝛedã/tẽtoꝛia ſeruãs Miles / ⁊ hoſtiles eruperans acies Eſt equidem felix/eſt ſolitudo beata i ſimplex nec iners fructiticet/vigeat ratio trahit affeciũ / ſi ſenſus ⁊ actꝰ Hõ diſcoꝛdent /ſit gloꝛia vana ꝓcul Rũmoꝛes fugiat/dicẽs ſibi clauſe qͥd ad te Factoꝛum ratio ſit tibi velle dei Solitudo nocet niſi deſit ſollicitudo Curarũ interioꝛ coꝛ lacerans miſerũ Coꝛ guat ebꝛietas/coꝛ crapla/curaq; vite Sole ſub hac triplici peſte perire caauue Sũt qui delicias reputant ſub ſentibo eſſe Sub curis quibo eſt irrequieta quies Parcit eis dñs ſibi ſe cõmittere ſolos Atq; miniſterio collocat ipſe ſuo Aſt alios q̊s ſcit ꝓ vita qualibet aptos Nuũc has nũc illas vult variare vicesee Optima ꝑs hec eſt / hec robuſtiſſima felix GBaude cui dñs pꝛeſtat vtraq; frſuun Alternis vti gaudet natura/nec vno Coꝛpus iners ſtudio iugiter eſſe ſinit Vita beata venit cui ſolũ ſufficit vnum Sola vacat ſoli/ſed ſocialis oaat Ibertas onagrũ delectat libera colla ¶ Liber ⁊ a turbis montis apꝛica colit ellicanꝰ macer eſt deſertis incola ſolus Serpẽtes perimit pulliculosq; fouet Nicticoꝛax tenebꝛis latitat/qꝛ lumẽ ab ex/ Interioꝛis vim diſgregat intuitus (cra Swaſſer vt in tecto ſta ſolitarius alto De neq; cõturbet turbida cura domus Carmẽ ſuper manigficat Vnus ait culpatus eo ꝙ; nõ loqueretur Ni tacitus pꝛoꝛſim/ſermo necedificot Pꝛima dei reqͥes ſopoꝛ ade tres abꝛahãcq; Eernens/ac eſau ſacrificare volens Scala iacob ſua lucta racheł amoꝛq; Zᷣcoꝛe Ignis oꝛeb/moyſes monte loquens dño tica cũ p ſalmis mõtana maria pecẽdo Simeon iubilans/quiq; colũt heremum Beniam in/⁊ paulus/aquile ſilisq; iohes Extaſis ⁊ petri/celſa videns ſtephanus Turtur ſoliuagavolitãs/⁊ alauda canẽdo VAitam ſymbolice theoꝛicam tibi dant Uam multos homines pᷣuentrix gra Atia meſtos .VM ximpꝛouuſ viſitat ⁊ reficit Hũc ſapit h̊ pſalmꝰnũc vᷣſus ĩ intima coꝛ⸗ Eabit apparuit aridus a nimis (dis Ergo nec introitus ſcitur /non exitus eius Felix qui ſemper peruigil optat eam Expecta tñ in tempus placiti tribuentis Sit locus atq; modus/eligat ip̃e ſuus ¶ A ſeruo nũq; dominus declinet in ira Sed nec in ira ſit o ſuus introttus Hoſtes heu legimꝰ / oñs quos ipᷣe cibauit Frumenti ex adipe/ melle repleuiteos Curvt iuſtioꝛ hinc pateat dãnatio donis Duü ſunt ingrati muneriboq; patris Tolle pr / tolle tua munera / ſi tuꝰ hic ſit Geruus abuſurus / verbera da potius Aſt heu verberib potero foꝛtaſſis abuti Quicqͥd vis igit᷑fac/modo ne peream Gr̃a pᷣueniat/comitet᷑⁊ vſq; ſequat decurus donũ poſtulo tale mihi Ens pure ↄiũcta deo ſecreta nitelcit/ Fit regio pacis/lucis ⁊ aula placens gida caligo ẽ nebłe tenebꝛeq; coꝛuſcãt Montibo eternis lumina crebꝛa micant Ancg ſinu mentis numeroſe ſpnales nguſtat rerum ſe nihilũ ſpecies Dꝛdie qͥn etiã reſidẽt fantaſmata pulcro Immotis vt aquis ſol radiare ſolet Interea mũdi fugiũt ꝑ mania cure Illecebꝛe carnis/⁊ ſathan inſidie Sed redeũt heu ſepe nimis velut ag mine O bice coꝛ firmo ſe niſi munierit (facto Loꝛꝑis occultat ſenſus/aditusq; doloſos Sauſßll ertloꝛec eimanoch vi ſuperet arrula vitet᷑ cũ fictis fama ſuſurris Mil aliud ledat/tempoꝛa depereunt Typa res pcioſa nimis / ſtimulos ſʒ ⁊ acies Infigunt mage vix ⁊ abire vallent Inuius patiere / iugũ qð ſponte ſubiſti Frena ferentis equi fabula te docen . d x Ecipit qui vult nimũ ſociabilis e=ſſe Fiitq; petens / noſcens / lancra / deũ patiens Dũůi pudecagreſtis nomẽ habere viri Vnio pacifica modus abſq; mõ reputat Elongans fugito / perſta/claudent᷑ ⁊ oꝛa Et gradus abſq; gradu/lux ſine luce ſimul Sic viuat dicent / ſit ſuus iſte modus Tcheologia poteſt ꝓpꝛiã quã dicimꝰiſta Celis interea tacitũ miſcere licebbbit Loncoꝛdare ſimul/myſtica guſtateam Alloquiũ/fiet mentis in arce locus Mentis ĩ exceſſu/ſapiẽs ſapit/inſipiẽtis Stillabũt lacrimas coꝛdis liq̃facta ſuuen Eoꝛ conturbat/ poſſe negat fieri . We⸗lna n quales cogit acerbaluens XFaltauit ais hũiles o virgo beata piritui ſił ⁊ carni cibe iſte placebit Müůdi quã dnaʒ mas potens ſtatuit mnia fecundãs roꝛe ſalutifee LTur-q reſpexit hũilẽ deus / vttuus eſſer Szʒ caueas laqueũ caueas ſub melle Yve.·Yilius/⁊ mairis ſubditus imperio i tibi plłplaceat quã deꝰ iſte ſapoꝛ (nenũ GBloꝛia ſuſcepit hũilem ſublimioꝛ erkoc Exploꝛabis ita/dñi ſi iuſſa retroꝛſum Ipſa nouiſſima ſis/pximioꝛq; do Pꝛoijcis /vt vitam delicioſus agas Fiaq; nouiſſimus ⁊ abiectoꝛ eſſe viroꝛum Pꝛemia ſi petis hicoperũ/dicet᷑ amice In cruceſuſpenſus eſſe ieſus voluit Que tua ſunt/tibi ſint/accipe/vade/ſile Pꝛopter qð de exaltauit eũ / ſibi nomen Heu mea qlia ſũt niſi peſſima pᷣmia tollies ale dedit/nomẽ omne qð exuperat Nuid niſi prauus ero ꝑpetuoq; miſer Sta mõ collige te mea mẽs hĩc coꝛrue to- Argue / caſtiga pater / vre / ſeca / neq; parce Pꝛona ſinu / ſignũ ſtringe ſalutiferi o Dũ modo ꝑmaneã.cõplaceãq; ttbib Tolle iugũ crucis h/ a quo diuellere null⸗ HDINtellectus agens habitus ⁊ ſpũales Pꝛeualeat caſus/dic crucifixa ieſ — Illuſtrat ſpecies/nec locẽ tenebꝛis Faſcixulꝰmirre mihi dilectꝰmeus/inter Brfa dũu comes effulget / ſi vita ſerenaa Vbera oſtringet ſe mea/ſuauis amoͤꝛꝛ BSit / neq; conturbet paſſio turbida coꝛ Oſcula det labijſvngat trahat afffet odoꝛẽ Aere ſicut ſol athomos radiãs manifeſtat Intus ⁊ in cellas ducat aromatiics Oia ſic coꝛdis intima clauſa pꝛiternrt Amèẽs q̃ rapis mea mens:q digna fſagelb Penitet ob vicia tantis hoꝛrentia neuis Oſcula vis:cuiꝰterra tremit tuttu Enitet inde boni gratioꝛ intuitus Eſt regio lucis ⁊ pacis gratia menti umen ab eternis montibaccipiens Gratia nãq; dei paradiſus deliclari Arce pꝛecoꝛ/rapit en pietas inſpecta ſupꝛema Que maieſtatẽ nõ ſinit vt veraeaer Bꝛachia diſtendit vultũ declinat apertuʒ m natis hoĩm delicie ſibi ſunt Per latus oſtendit ſecoꝛ/amoꝛe dei Hõne fit abſq; fide/dices cui cura ſuoxæ Frigidꝰ/ingrat?mens eſſet amoꝛ/ꝑ amoꝛẽ Nulla ſubeſt hoim ꝓximitasq; prit Sitalem mime ffexus amaret eum Fit fateoꝛ/tñ ⁊ curas cognoſcere debe Maieſtas fateoꝛ retrahit ſi cõſpiciatur Atq; modos varios/pꝛo gradib ſtatuum Carne tegit ſeſe/ſola patet pieets äl O pietas q̃ nec colaphos nec ſputa flagel⸗ bſentes populos /nõ ope/ſed meritis Clauos/nec moꝛtẽ reſpuit eccecrucis (Ia MNon ita paſtoꝛes aliqui regesq; ducesq; Jã necamoꝛe mei lãguet neq; vulnera ſeen gui qttidie clamitat ad populum Moꝛtu⸗ / in dura ſz cruce pẽdet adbuc (tit Rrationalis amens ⁊ ſtulta vocak Moꝛtuꝰamplexu ſe qũo ſubtrabet aude vſtica cui nomen theologia dedit Mens pia cõiungi cũ pietate ſua 4 Pꝛiuat᷑ratio mens/ſenſus/pax quia xpi Os dare qͥd refugis:curñ ĩamoꝛe liq̃ſcẽs Exuperat ſenſum cum ratione ſimul Tota fſuis cur nõ crux madet ex lacrimis Cauſa tamẽ mentis ⁊ ſenſus ⁊ rationis Ip̃m foꝛte tenet flẽtis gremiũ genitricis Lux tenebꝛoſa/ſilens vox ſcia neſcia fit De cruce depoſitũ/flens ſibi cõpatere Eſie ſui generis rõ mens ſenſus hñt/ſed Sacxea mẽs nimis eſt/ adamãteq; durioꝛ Zalia q̃ ſpectãs /mollioꝛ eſſe net (atro Noſcendo nequeunt equiparare deũ ctas/r Ange ieſu virga totiens crucis/ vt la Solꝰi immẽſuʒ ſe nouit/amat / fruitic Ouiſq; gradu menſo ſanct? amare poteſt Ncrimarm Vnio ſimplifica ſatians ⁊ pura/quietam De coꝛdis ſilice largioꝛ vnda fſſat Vnio deifica mentẽ quaſi ſoꝛbet abyſſo Nõ rogus accendit/ſtasq; gelu nigidãũ nsee lu! an kepunt ugineſin unianſſen Uaſan aſchrinigi negerßie Goniben epongfn W unen hnblm, — Akacſeyiwnn eichszolit nci ſbihonen egölpar Anisbitlonten ngeſlunfgi in igodenclarnd manfticn Nen degine. nſunseno: niraftaahe 1Awe Bad fogek mitmin apicusinſpeas Nen iinataan moredel cſaamor anae Bamman hHiſicöſpican unpicns Noletſpungſtn hHuitagtanes 1 unes ſ nubee aa viombannde gunean iianmeliſſi mdctcrlaains ſibicöp . Wamäng cſenit n censancs ndſee ns gglthi Carmẽ ſuper magnificit ãmuolis ſaltem ſcintillis intege te coꝛ arte / vides / laliüt Que crucis ex omn parte / vides / laliũt unsq; nouiſſima iũge Incipe/ꝑcurre/ pꝛimis. ſſim Singula q̃ patit᷑ virgo/ieſusq; nota Aina tibi poterit ſcintulla/niſi repꝛobo ſis / Ignem de lignis crede crucis parer dijce ſarmenta vicioꝝ/que reſecabis Junge quaſi ligna/plurima dona dei Ancã cuiꝰadeſt celebꝛis lux ꝑlege lucss Triuis cũ ſocijs geſta crucis reſerant O luca felix qui viuendo ſtuduiſi Hoꝛte crucis coꝛpus moꝛtificare tun Criür petꝝ reuehit ad celos/ ⁊ cruce frater Zu ſuus andꝛea letus alacris obis Stigmate fraciſco ſeraphin ſub imagie ſi tmoꝛſfoꝛtꝭ amoꝛ flãme ac penetrãs (cit Vbonauẽtura cru h̊ ſucceſꝰamoꝛe Do ſueris / nomẽ ⁊ tua ſcripta docẽt udicat ̊ picta tumlo ꝓpꝛio crucis arboꝛ AZugduni/qualẽ plurim oꝛbis habet Ei ad exẽplũ ſtrictim crucis acta repone Due videas oculis coꝛde/vel oꝛeleggas MHidulꝰeſto tuꝰ cruxtutꝰ pulcer amenus Intra quẽ foueas pulliculos operiũů Fp̃ᷣs obũbꝛabit ſub pennis bꝛuma nec ar⸗ Niec poterit miluꝰeẽ ſathan nocuꝰ (dorꝛ Adde q ex omni regionis parte ſubibit Fans pius affectꝰflamie/carmen agens Carmẽ ab interno coꝛdis rſonare docebit Hama nouũ pũctis qð crucis inſeri autica delectant ſi talia lectoꝛ abunde Dub duplici lingua cõperies alibi Soꝛte nec equali /nõ oculis parlb Martbã ſollicita ꝑs circa płima turbat Aũ pꝛo parteſua ſola maria ſelet Qopi ſũt oculi lye/claro ſed ocello Kachel amicicioꝛ cernere diua pot Viuat ꝑte ſua quis ↄtenta ſoꝛox·· Alternare vices gra ni dederit· Htra qð nõ dat nemo feliciter audet Br̃a rara nimis mente vacare do oꝛpoꝛe veſtiuit ideo ſexpᷣs vt eſſet· Ad diuina tibi dux /via/ſcala/ſtatus CLoꝛde tenẽs xpᷣm ꝑ ſenſus carnis habere Eecũ crede deũ/quod ſatis ad meritũ Zheoꝛicos / huilis q̊s nõ dat᷑ hic imitari Collaudes/ terunt pᷣmia certa tcbii Stringecrucis malũ ſi nõ potes alta tueri Ad patriã ducet te ratis ecclelie Sit tua theoꝛia crucis inſpectio crebꝛa Sufficit en ſanguis pulliculis aquile Düũ crucis accubitu rexẽ/tua nard odoeẽ P ur ratio vult opus eſſe dei BSint ipi nobis depᷣcoꝛ auxilio Ebꝛiſte Ralẽdariũ vocat ad pr̃et mẽoꝛãdoſ Eccleſie/quoꝝ vita pꝛecesq; iuunant Prim recõcilians ſeries iocũda dierũ Aduentus dñi ꝑcelebꝛis coltur Aduet duo ſũt xpᷣi/pꝛim cruce vilis In maieſtate crede ſed altererit Meſſie regnũ coꝛpoꝛeũ reputans Quicqͥd in oꝛe ſonẽt/pſpera coꝛde petunt Dinutias / ſi delicias / ſi pꝛeſtet bonoꝛes Thꝛiſtus honoꝛat/conditioue follꝛ Deleritur finis igitur/quia ſpũalis An xp̃i cultu murmura crebꝛa tonant Scceè tot ãnis iam colo xpᷣm/lãgueo panꝑp Meſtꝰ/inops/gaudet ꝑfida gens opibus ¶ Surgere de tenebꝛis hoꝛtat epla pauli Becauguſtino verſio mira fut KX Duenis andrea decoꝛ ⁊vir vᷣſus iana Wui crucifixꝰ'amoꝛ cuicrucevita veit Foꝛnmoꝛ cruc e/ſupans moꝛtẽ qꝛ viuũ cuce deponi foꝛtis amoꝛ vetuu E „ m dominu ¶Rꝛim vt inſtituit alaz/ coꝛp dedit ap Coꝛpus peccati fit modo carcer eei Rem ſed nõ cãʒ vidit plato ſiue pouete Emendanda tñ coꝛpoꝛa nõ capiur Accipiũt ſancti velut andreas/cupiuntſe CLCoꝛpoꝛibo ſolui/reſtituenda ſciunt Eligit electũ gratis deus/attũ ipii Tradit᷑ electo gloꝛia pꝛo meritlts Electis igit᷑ n eſt operatio fruſtra Par vice cõuerſa dicito de repꝛsobis. Mirãdas hoĩm facies/ſuꝑ aſtraq; traʒ Demon ait xpᷣm/coꝛruit ad reliqauu Pꝛat vt andreas /nicolaꝰluxurioſus Sobꝛius ⁊ caſtus ſaluus ⁊ efficit VNMnia ſũt ſcripta ſpeʒ ↄſolãtia nr̃am Eſt ſolamẽ in hoc themate theologũ SSopem faciat ſũmã tua deſperatio ſumma Zn e guiſterar en malecierus homo voniügenda tñ operatio mira videt Hec ſententia/ſed gra firmat opus Actu peccati coagit deus/⁊ ſinit eſſe Culpã/mox oꝛa tollat vtrũq; deus Tollat / ſi deſit actus / ſi nõ ſinet eſſe Culpam/teq; ſtatim gra ſanctifieer Sfpinat / ſi neris plantula/ pama/calens Impoſitas laudes pꝛi ? deuotius imple cutes ad pres nr̃os mirabił alme Hos iudea/rudis qꝛ nõ intelligit erat Fp̃icolas dic cõſiles/qui tempoꝛis huius video qui vocat ad patriaʒ Teſſat murmur ſta neq; mens ↄaria fiet Aelle dei / dic fac quomõ vis domine Alult bona nos facere bñ talia taliter oꝛãl Sic facit/⁊ qð fit tũc tamen eſſe nequit ꝛoijcit vt ficus greſſos / ita plurima celo Stella cadet terris /gloſa modos aperit Bloſula ſi deſit hic textus ridiculus fit Philoſophis ſciolis/acrudib⸗ tumidis Depereant igit aici qui ſimplice textu Vtendũ dicunt/clerus ⁊ eij ctur Vult intelligere pꝛiꝰ⁊ poſt cedere quiſqᷣs . . „ . . 9 † inumerare fnit falſidicus nimi6 Calculus a xpo dũ ſcanderet aſtra reciſus Zempoꝛa nãq; pater vt voluit poſuit Scire diẽ finis mũdi quid ſollicitanris Hoꝛa tui cũ ſit tam pꝛope iudici Quin ⁊ pꝛinci multis „ Duerãt ꝑ triduũ/qð agũt /ſi penitet ipos Hnic ſacra ſcriptura nil niſi ſcandala dat.· Empus iudicij quoꝛũdam calculus pia de multis reb in auue E Diſcoꝛs in numeris interßnes ligua videt A numeris quales textus hebꝛeus habet Loncoꝛdare tamen ſcit ſpũs omnia ſanctꝰ Si nõ ſcire datur/credere ſat tibi ſit Ritiba innumeros fallacis demonis ãnos Plus centũ mille milib ãänumert Sũt qui ſaluare nitunt᷑ menſib annos Momina ponẽtes / nec tñ iſta valent OVmittit geneſis de multis pꝛogenieb Ouas dicit pꝛimũ cõglomeraſſe chain Nõ ego / ſed noſter iſtud ſcit ſoluere doctoꝛ Al impoſſibile fuit eſt erit om̃ipotẽti Finis ⁊ eſt legis xpᷣs/myſteria cuuus Edocuit duplicidans in amoꝛe ſtatum CLCaptiuare iubet intellectũ ſimul omnem Obſequio xpᷣi doctoꝛ apoſtolirus Diſcipulos monuit exercerẽt pietatem HNon intendentes iudaicis fabulis noua quã vetera geſtat ĩ arbitrio Querenti vitam nouerat ⁊ volut· Scandala tradiderit euãgeliũ tibi nulla Puüs ⁊ ſua mẽs pueꝝ ꝑdũt aliii Et ſanctũ domi crimie moꝛtifero Lontritos / faſſos / atq; ſatiſfaciunt Perdit᷑ aut potius q̃ſi ꝑ miliaria diſtat Sgrun voti ↄperiũt triplicis 5pũs ⁊ ſua mẽs dũ ↄtemplant᷑ id ipſum Zemplo celeſti cõperiũt wÄbDſ nmm Siu triduũ cuiꝰeſt pꝛima dies alienis ANullis in curis ſollicitos fieirirn te poſſe carere . Altera multiuago fantaſm Textia leticie ſpnalis amoꝛ —— Nos eteni templũ dñi ſumꝰ ac ibi chꝛiſtſi Per triduũ triplex fas reperire ieſum Hoc triduũ triplex ſignat᷑ in oꝛdine trino oꝛtalis vite triplificante gradu Haʒareth adueniũt ioſeph ⁊ mr̃ comes al⸗ Dubgitamboby obſequioſus eis (mus Dubait/o qualis dignatio/quãta decorꝭ Bloꝛia/ſunt annis octodecim pariter Sola deo ſociat gratia gloꝛiave Etſi cognitꝰeſt q̃ſi ꝑ camẽ ieſus ante Credo magis moyſi mõ ꝓpterteſtificantẽ Lhꝛiſtũ/cõuerſa quẽ vice credo ieſum Immoꝛtales lex aias ſi tradit aperte Lur viget inter eos ſecta ſaduceica Aex vero xpᷣi manifeſta traditione Spemq; fidem vite ꝑpetue tribuit Huic intẽde ſagax ſcruplłos fantaſmata ſi Deſpice / ſit velle credere/pꝛo merito (dãt Oꝛando potius fidei tu pace frueris Quã ꝑſcrutãdo viue pius domino Qui potuit mũdũ fidei mox legetenere Hic potuit mũdũ multiplicare cito Non iam ꝑ camem notus ei deus eſt Obſequit tñ in ſenio ihs atq; miſtrat ⸗ Celeſtis menſe delicias patriis Accipito mẽſaʒ nõ carnis/ſʒ fruitiuss Vnius ⁊ trini delicias anime Ad pr̃is mẽſaʒ /qua cibat yt deus eſt Coꝛpoꝛis ⁊ carnis ꝑceptio ſacta figurat Speratas patrie ꝑpetuas epulas Inuentũ retine puerũ ne ꝑdat hbercdes Bloꝛius/aut mũdus/aut vicioſa caro Archa dei tipice mens ſacrificãtis habet᷑ ydolicus dagon nõ ſocietureiri Ignis in altari ſacer eſt/caueas alienũ Mittere / ne pereas pcutiente deo AIVlrbis ĩ medijs heremꝰfuit ĩ genone antica mos habuit ſu eſtimo dulciil Oue ſalon cecinit coꝛde ſonare pPio Higra ꝓut caſule cedar extra ſeruo decoꝛ? Interius pelles vt ſalomonis habens Zunsnarkirin me geniti ꝓpꝛie genitricis Vitibus addentes deſerui pꝛopꝛiam Tu mibi dic aĩa mea quẽ dilexitamice · Octco ꝑ decades virgine vita fuit Explicuitq; modos tü ſatis eſſe b entam 6 ATobitu ioſeph atq; ihu viduata ma Vna ſibicuſtos gra diſponit (rigz HMentẽ trãſceſo carnis fantaſmate ſurſuʒ * ð Praſug Fonnal Couuns Parleg Ois Eodlu (Nuc Uninse Volnn Unarlu QLlusit Kemigne Binirbiti Sericin dneg gbininn õ õ ainonn buneun Fipond (ui gongre nichsame noadansck Schiina Nams nsſzfrinne ine. anuſtar iuni sie Carmina ſuper magnificat 96 Ealcis vbi / vel vbi meridierecubes Nolo vagari poſt pecudes qᷓſcũq; ſodales AQLaretui paſcũt/dux mihi ſolus eris Abera ſugentẽ mris /qͥs det mihi frarrrem Tefoꝛis inueniã ſolus vt oſcula des Appꝛehendã te ducãq; domũ genitricis Intro cubile mee/meq; docebis ibi Pocyula de vino tribuã/conditaq; muſtũu Halogranata quod mea pꝛeſſa ffuũt Stringet in amplex?ſeſua dextra meos n Atio fraca ſui guillermi feſta decoꝛat AAui ⁊ hoc ideo geſta fuiſſe ferunt Febꝛicitãs tremit/i culpas curvꝛgeoꝛ inqͥt FY ebꝛis ⁊ interioꝛ in maledicta fremit aule pꝛioꝛ ſolꝰdeſerti cultoꝛ haberis ODinxa fuge cauſa fauſtula facta ſDſit Fonticulꝰ potus fit/palmaq; veſtis ⁊ eſca CLCoꝛuus fert panem quottidie medi,n/ Panle genu flexo moꝛeris/tuꝰ aſtra pene⸗ SSopüs / anthoni talia viſa refer étrat Effodiũt tumulũ fremitu q̃i flente leones Frugalis vite dona tuis triluue Illuſtris doctoꝛ hilari miſteria libꝛis nius ⁊ trini ſcis reſerare dei HS MWVincit luciferũ mens hilarata ſerum Lelitus ĩmiſſo regem dũ criſmate ſacrat Remigius viguit multiplicata fides Dulcis remigi freta remigat effera remis Spyüs in validis ſis ſibi remiguu Aiban lerzuguiliniua vita RI Aecta dedit xpᷣm totus vt eſſet amãs Deemonis inſultus miros ppeſſerogamꝰ Fac pce nos eiꝰvincere vimq; doloo Annonã tibi cũ paulo coꝛuꝰouplicauit Poſt aĩam pauli ſcandere celſa vides Hoꝛrendũ curare ſacrũ tibi dat deꝰignem Zotaq; laude tua terra repleta ſonat Ralpitat ert piſcis male viuit Interius monachus exiliens ab aquis gnes zelotes xpᷣi/lepꝛeq; fugatrir NUita lepꝛoſa tuo ſana ſic auxilio Ecceduos video validi q̊s vrit amoꝛis Vis nimiũ/ſeuꝰhicamoꝛ/ille piuus Viſio ſolamen caris pᷣclara miſtrat Flentibo ⁊ ſua ſe gaudia flere vetat Dilectrix agnes agni mitis ꝑ amoꝛem Due ſalomon cecinit cantica ſepe refers Vulneroꝛ ⁊ lãguet flãmãti mẽs ab amoꝛe Floꝛes cũ malis moxadhibete mihi Eſſet in accubitu dũ rex afflauit odoꝛem MNardus grata ſuũ plãtula parua calens Eius leua meo capiti ſupponit tic; alpitat extractꝰ ab aqͥs piſcis male viuit Allloquit᷑ dilect eam/laudatq; viciſſim Ter pulcrã dicit/quod latet intro ſle Aſſilaui te quaſi ſis equitatus amia Inter currus/quos ſeuus habet pharao RPulcritudo genas vt turtur oꝛnatvtraſc; SBoonſa tuũ collũ pulcra monilia ſunt Murenas auri faciemꝰ vermiculatas Argento/que ſunt ſenſus ⁊ eloquui ¶ n Dua luce ſuũ dũ fſebꝛuus exitĩ oꝛbeʒ Kranſ mare dicũt᷑ feſta ioſephb colere Signat ⁊ hoc nr̃a pia/ſed rudibo ioſephia Exametris texta/myſtica multa canens Sis ioſephina ſoꝛoꝛ mea dux mea lux et Arra ihu/mris vgis/atq; ioſeph (amoꝛis Nuüo tres olim fuerint domꝰ vna pegragn Hũic domus etherea/tu ioſephina canis Poſce vices referãt/pete celis me ꝑegrinũ Suſcipiant pr̃is cõſocientq; domo NManſio ſat fuerit quecũq; nouiſſima pr̃ii Altis equari qui nequeo meriis Tu mihi iure locũ retineſ ioſephia ſophie Eſt tibi fas laudes appꝛopꝛiare ſuas Tu mlier foꝛtis ſalomõ quã carmie ſcpᷣſit Alphabetiʒzans/cantica quã reſonant Eſt carmen totũ ſapia/nam ſapiens eeft· WVWir ioſeph atq; puer mater ⁊ eſt ſapiens Spũũs vnus eo cõiunxit viuificauit Spus iſtoꝝ fit ioſephina ttung ) Uaã bonꝰ⁊ ſuauis ioſephie ſpũs idtʒ OJultus ⁊ ẽ vnus coꝛ ioſephia repke Bubtilis penetrãs renouãs ſtabił tñ oĩ NMobilioꝛ motu /coꝛ ioſ. rep Roꝛe ſalutifero ſiccatas cõplue mentes Bermine fecundo/coꝛ ioſ. rep Duiſqͥs adherere tibi vult/it ſpũs ynus Vinuit ⁊ in xpᷣo c.io.re. “l ulcra colũbinis oculis foꝛmoſavenuſto Simplex aſpectu c.iorre. Te puer ⁊ inuenis te nũc etate ſenili Dueſiui ſponſam/coꝛ io.rep. Delicioſus amoꝛ ſoꝛoꝛ ⁊ dilecta ſophia Amplexu caſto coꝛ io.rep. Simplifſicans aĩaʒ ↄuertis ad interioꝛa Dilatasq; ſimul coꝛ io.rep. — Immaculata manes ĩ te fedũ nihil inrat Eijciens ſoꝛdes coꝛ io.rep. H Alſſilas vni trinoq; deo facis vnam NDuosq; tuos animam/coꝛ io.rep. v¶ Eſtibo oꝛnãda fueraſ ioſephia decorꝭ ⸗ APꝛo modulo nr̃o pãniclos dedimꝰ2 Reſpicit hunc ſolum ſpijalis bomo Symbolicis vti ſinomihyplacct anplam — ermanet intn decoꝛ integer iuiolatus H Carmina ſuper magnificat Materiã laudis quolibet inuenies Dentes / cñ labijs / narib / adde gengs Biꝛachia/cũ manibo/ mamas / 1 pect amo⸗ Veter qura/pedes/oĩa labe carent (ris Vit oliua roſe thꝰ balſama mirra cipᷣſſus Palma virens libani/cedrus odoꝛa decẽs ꝛtꝰocluſus/fons ſignatꝰ/putenscd Plenus aquaꝝ/quas fundit ei libanus Punica mala ſtruũt paradiſuz deliciaruʒ Lilia fert vallis/fert ⁊ ager nitii Filia/ſponia/ſoꝛoꝛ/regis dileeta ſuᷣmi Currus/ quadriga/ nardus odoꝛifera ONuid miłtis moꝛoꝛ es lignũ vite qð in euũ Ainere dat / queſo coꝛ ioſephina reple „ Eſta ioſeph ioſephĩa trahit trigita ꝑ WMyſteriũ loquit᷑ incarnati quoq; verbi Vſq; ioſeph moꝛtem fine quieſctteoo . Perca bit hãc anim ſpeculãtis lõgiꝰ vſq; Decula que celis ꝑpetuata manent Uina dom'tris ioſeph ⁊ iſs atq; maria Nüc patris eterni celica regna tenent AUVna manet ioſephina/licet varient᷑ ĩ iſa Tempus ⁊ etates ⁊ ſtatus atq; loæx Coꝛ ſpeculantis eam deducit iugiter apte Ad meditanda nouis aſſidue ſtudiis Ingeniüũ ſolers exercet/tedia tollit Hec faſtiditis eſt reguies animis Colloqͥᷣo ſuauis / reuelat fᷣmone viantis Loꝛdeq; ſincero/fãmat amoꝛe dei Scripturas aperit/ſenſus exponit eaꝝ Intellectus agens clarioꝛ efficiGc7 Influit allapſu ſecreto faucibaꝛ imis Mãna/fanos/lac/mel/coꝛ ioſephĩa replet d Etrib h̊ nr̃m modulat᷑carmẽ amicũ Appꝛopꝛiat nomẽ cur ioſephina ſibi Appęllare ſacram/nomine pᷣciuo Et poteramꝰita.ſed vir caput eſt mulieris Et leſus ambob ſubditus vltro fuit Adde ꝙ vna domꝰ fuerat curanda ꝑ vnuʒ Patris yconomici ſollicitũ ſtudu Ampliꝰ vn erat ipᷣis anim caro mens coꝛ Sponſo cũ ſponſa/natus erat medius Paʒareth oppidulo vigintiqnq; ſub ãnis Noſtra parũ notis fit ioſephina comes Yonſcia ſecreti magni/qð virgo retractãs Coꝛde pio cõfert cũ ioſeph atq; ieſu DQuicqͥd ibi rſonat ihs ẽ ioſeph atʒ maria Solus ⁊ affenet an ieſus omne bonrnũ Auge ꝙ augmẽtũ ſignat ioſeph⁊ ꝑegrinꝰ Se bonus extendit anterioꝛa petens EE 5. Hpe cũ ſpõſa dũ ꝑegrin eratãnoſ Nõne marianã poteramꝰ vel ieſuinnãa Omne bonũ ſatiare potett/ alind ſatlarei Particulare nihil/ coꝛ ioſephina replet Vis dederit tales affat?noſcereqles PNunc hoc nũc illud myſteriale ſacfu FEiecturali das ioſep bina nonaga Fas ſpirare tibi diuino neumate plene l Müc agis a claris in clara coꝛ aſpicientuzʒ Per ſpeculũ claꝝ/velꝑ enigma latens Roꝛas nũc etiã de celis⸗⁊ pluis hos tres Mentib inſpirãs que coluere colant Amplectẽs / ſtringis / refonesq; ſinu bene:- Et deſideriũ ſponte ſuũ ſanas (dicto Sic abiſac pris incẽſuʒ gelidos pris anꝰ Grata miſtratrix caſta puella ſoneet O mihi ſi talis dignaberis eſſe miſtta Blanda ſenẽ recreãs o ioſephina tuuu Qiuitijs / opibus / alius querit ſanari Deq; replere putat/diues inanis eget Gloꝛia multoꝝ coꝛ gloꝛia vexat ⁊ angit WVanaq;/qͥd mirũ:nulla replere quuunt Exqua ꝑte voles ⁊ q̃niũ volue/reuolue Nulla quies/ſi nõ coꝛ ioſephina replet Vel coꝛda ſophia replet ſicut poterat po⸗ i in omnibus pꝛecedentibus loco iſtius coꝛ.io.rep. Sponſi feſta tui fac colat eccleſia Dicit᷑ octauis vpapanti cõcelebꝛain Trãſmare ↄdignis moꝛs ioſeph obſeqͥis Cis mare dign erat recoli feſto ſpeciali Virgo tuus ſponſus ieſu Aſt alibi colit᷑ quarto denoq; kalendas Jam / vel totidem ſicut apꝛilis habet Sancia q̃ polles ſuperanti noĩe xvpi Cur deuotio fit hic tua poſterio: Deicet / hoc fas eſt cuilibet ⁊ facle Vir ioſeph illuſtris vᷣgo iuſtusq; ꝓpheta Spoõſus dux teſtis virginis atq; coput Zu pf es xpᷣi/nutritoꝛ/cõſcius/heres E ſto ꝑegrinis dux/via/vita/ſalus Digna tuis meritis tibi nos pᷣconia digs VUirgineo laudes fac dare cõiugio Onſcia ſecreti ſapiẽs ioſephĩa ſupni Oueſtio me pulſat plima/ſolue pᷣcoꝛ ONueſtio pᷣcipua/ternis ſi virgo viatrix Andiq; pfecta plus gabꝛiele fuit Affirmatiuã pietas materna videk Ponere/nãq; deus ſolus eam ſuperat Dppoſitũ pbat ignoꝛantia paſſibilitase Matris / cui nec emt viſio clarg dii Et docet hãc gabꝛiel trepidã ſolatan iᷣm . „7 — . Perdidit ignara pertnduũ puerũ Londit orro GBinoig Omniaa Saer⸗ Purgiril Mauoꝛes Diſuse Occfuent Purfusm Oümit R A cepi⸗ Appoſi Men Oin Bloꝛia ſu * OQuid ꝙ ⁊ ipſius aĩam ꝑtranſijt aſper ꝛte ieſu gladius/ vaticinante ſene Sciretuũ nõ eſt reſpõdit ſacra ſophia mnia myſteria. Qualiacũq; dabo Virgine mr̃e fuit virtꝰhabitus ſtatus ipſi Tic ſtatus in terris qᷓ; gabꝛiele minoꝛ Virtus ac habit quos gra deſtinat illi Gratificans matrẽ celſius arce locans Attñ includũt ſcrupulos pᷣdicta fatemur Difficiles /tibi ſunt iſta notanda/pꝛius Eſt naturalis eſt carnalisq; voluntas Tertia ſit duplex que ratione viget NHanc abſolutã dic ⁊ ſub ↄditione Deu deſiderio foꝛmat eam pietas ni tñ interpꝛes eſſe ſolet ratio Pꝛuma duplex ex ſe nũq́; peccare valebit Abſoluta deo ſemper cõfoꝛmis opoꝛtet DSit ratio/pietas nulla repugnat ei Conditio ſaluat ſe ſupponens rationi Velleq; diuino ſic ieſus edocuit Poꝛro qui neſcit nõ eſt ideo vicioſus Di nõ ignoti debeat eſſe ſcius Omnia que nounit dñs res nulla creatta Scire valet /multis pena nec eſt viciũ Purgãt illuſtrãt mõ ꝑficiũtq; hierarche aioꝛes imos nulla tũ macula eet· Miſſus ab ercelſis act?ꝰ afferre hierarchoſ Sic fuerit coꝛdi virgineo gabꝛiel Rurſus multoꝝ virgo ſi neſcia meres Ouid mirũ:triſtis filius eius erat Hoc pietas potuit ſe ſaluans cõditione Appoſita/de qua multa loquẽda foꝛent Eſtde noticijs diſtinctio plurima quãdaʒ Exꝑimẽtalem iũgimus ad reliquas 2oficiens in ea xpᷣs — 1 uni in couentu celeſtinoꝛl. ECen tilogium eius de meditatione crucis cuius pars magna habetur inter carmina ſuꝑ magniſicat. Xaltauit ais hũiles o vᷣgo beata Mõi q; dnaʒ mag potẽ ſtatuit Ipſa nouiſſima fis.pꝛoximioꝛq; deo Tlãq; nouiſſimus ⁊ abiectioꝛ eſſe viroꝛuʒ In auce ſuſpenſus. eſſe ieſus voluit Pꝛopter qð de exaltauit eũ ſibi nomen CTale dedit nomen omne qð exuperat De meditatione crucis Riſticiã dat ars res aduerſata volẽéti t Oualiter hoc potuit eſſe volente deo Tantüdẽ reꝑtum eſt de carminibus bis ECur.qꝛ reſpexit hũilẽ deꝰ vt tuꝰ xiliꝰ mr̃is ſubditꝰ imꝑio (eccẽt ꝓpit humilẽ. ſublimioꝛ er hoc Sta mõ eollige te mea mes hĩc coꝛrueto⸗ Pꝛona ſinu.ſignũ ſtringe ſalutiferũ ſint u ſt (10 Tolle iugũ crucis d/ꝗ quo diuellere nuſ Pꝛeualeat caſus.dic crucifixa ieſu Aſciculmirre mihi dilectmeus.inter Vbera conſtringet ſe mea. ſuauis amoꝛ Oſcla det labijs vngat trahat affflet odoꝛẽ ntus/⁊ in cellas ducat aromaticas mẽsq rapis. mea mẽs:q digna flagellis Oſcula vis.cnius terra tremit tuitu Arce pcoꝛ rapit en pietas ĩſpecta ſu5 DNDue maieſtatẽ nõ ſinitvtverear(mã Bꝛachia diſtendit. vultũ declinat.aꝑtum Per latus oſtendit ſe coꝛ.amoꝛe mei igidingratꝰ?meus eẽt amoꝛ.ꝑ amoꝛem Sitalem minime flexus.a maret eum Haieſtas fa eoꝛ. retrahit.ſi conſpiciatur Carne tegit ſeſe.ſola patet pietas O pietas q̃ nec colaphos nec ſputa gager Llauos nec moꝛtẽ reſpuit eccecrucis Jã nec amoꝛe mei lãguet neq; vulnera ſen Moꝛtnin dura ſʒ cruce pedet adhuc (tit Moꝛtu amplerxu ſe qũo ſubtrahet/aude Hens pia.cõiungi cum pietate ſua Os dare qͥd refugiscur ñ ĩamoꝛe liq̃ſcẽs Tota fluis:cur nõ crux madet ex lacrimis Jum foꝛte tenet.flentis gremiũ genitricis De cruce depoſitũ.fſens ſibi cõpatere Saxea mes nimis eſt. adamãteq; durioꝛ lia qᷓ ſpectãs.mollioꝛ eſſe nedt (atro Ange ihn vᷣga totiẽs cruòvt lacrima Nõ rogus accendit.ſtasq; gelu rigidum Flãmiuolis ſaltẽ ſcintillis te ingerere coꝛ Oue crucis ex omni parte vides ſaliunt Incipe ꝑcurre pꝛimisq; nouiſſima iunge Singula que patit᷑.virgo.ieſusq; nata Vna tibi poterit ſcintilla.niſi repꝛobꝰſis gnẽ de lignis.crede crucis paDrer dijce ſarmẽta vicioꝝ/que reſecabis unge.quaſi ligna plurima dona dei Aucã cui adeſt celebꝛis luxꝑlege lucas XT rinis cũ ſocijs.geſta crucis reſerant O luca felix qui viuendo ſtuduiſti Moꝛte crucis coꝛpus moꝛtificare tuũ Crux petꝝ reuehit ad celos ⁊ cruce frater Zu ſuus andrea.letus alacris obis Stigmata fraãciſci ſeraphĩ ſub imagie fixit Vbonauẽtura cruc h ſuccẽſ amoꝛe Oõ fueris nomẽ.⁊ tua ſcripta docẽt. 96 De coꝛdę ſilice largioꝛ vnda fluat (ri Harmoꝛe frigidiꝰ.o coꝛ qd tantꝰamoꝛis At moꝛs foꝛtis amoꝛ:ffãmeꝰ ac penetras Indicat h̊ picta.tumlło pꝛia crucis arboꝛ Centilo gium Lugduni qualẽ.plurimũ oꝛbis babet Eiꝰad exẽplũ.ſtrictim crucis.acta repone. DOue videas oculis.coꝛde vel oꝛelegas Hidulꝰeſto tuꝰcrux.tutus.pulceramenus Intra quẽ foueas pulliculos operum Xpᷣs obũbꝛabit.ſub pennis bꝛuma necar⸗ Mec poterit miluꝰeẽ ſathan nocuꝰ (e Addeq ex omni regionis parte ſubibit Flans.pius affectꝰ flamine.carmẽ agens Carmẽ ab intno coꝛdis reſongre docebit⸗ Guzãma nouũ /punctis qð crucis inſerit᷑. Lantica delectant:ſi talia lectoꝛ abunde Sub duplici lingua. comperies alibi Erux ẽ actiuis.crux theoꝛicis ſpeculanda Soꝛte non equali:nec oculis paribus Marthã ſolicitã.ꝑs circa plurima turbat Dum pꝛo parte ſua.ſola maria ſedet Fppi ſunt oculi lye. claro ſed ocello Kachel. amicicioꝛ: cernerediua põt Viuat parte ſua.queuis contenta ſoꝛoꝛuʒ Alternare vices.gratia ni dederit BGBratia qð nõ dat nemo feliciter audet Gratia rara nimis mente vacare deo Coꝛpoꝛe veſtiuit.ideo ſe xpᷣs / vt eſſet Add diuina tibi dux via.ſcala ſtatus Loꝛde tenẽs xpᷣm ꝑ ſenſus carnis habere TZecum crede deum.quod ſatis ad meritũ TZheoꝛicos.hũilis.q̊s nõ dat᷑ hic imitari Lollaudes.⁊ erunt.pꝛemia certa tiobb Stringe crucis malũ.ſi nõ potes alta tueri Add patriam ducet te.ratis eccleſie Sit theoꝛia crucis inſpectio crebꝛa Bufficit en ſanguis pulliculis aquile Du crucis accubitu:rex ẽ/tua nardꝰodoꝛẽ Spirat.ſi fuerit plantula parua calens Impoſitas laudes.pꝛiꝰ⁊ deuotiꝰimple ꝛecipuũ ratio vult.opus eſſe dei. Ecleſie vocẽ.loqueris.q̃ foꝛtioꝛ ẽvim Eeſcio quã dat ei qui regit eccleſiam Pſallas attente/ſapienter pſallere iuſſus Poſt intende tuis.vel meditando ſile Affectus ſi quãdo pios deuotio guſtat Ruminet / vt dũ vult mandet eos notulis. Mobilioꝛa nimis ſacre ſunt vaſcula mẽſe 2 SDed guſtata fauis mella placent pꝛijs Suſpectꝰ ſapoꝛ ẽ.quẽ nõ ꝓfert cru arboꝛ DODꝛtus ⁊ ille ſacer a froneſi riguus BGfra certa crucis eſt.qũ repente coꝛ vno Mutatur viſu.moxq; nouus fit homo Anxius eſt aliquis.curis ſtimulatꝰamariſ Cruxanimũ ſubeat.ſoluit᷑ omne maluʒ Erigit ad ſpem lugentẽ ſolatur.⁊ atre Diſparent tenebꝛe.vis inimica fugit (dorꝛ Effugat a ſetriſticiã.mens leta maloꝝ Jam meminit.que ſe pꝛeterijſſe videt eccatis.deꝰindulſit.quia penitet ergo Jobꝛia letatur iure doloꝛe ſuo Os hʒ vt fedis in amoꝛiba illaqueati ¶Qrebꝛo voluptates. pᷣteritas recolũt Hic locꝰ?.̊ tempꝰadeſt.modꝰille iocoſis Dum deſiderijs perfruoꝛ ipſe meis Dona crucis płꝰver amoꝛ ſuſcepta recẽſet Bratus amatus ſe quo magis afficiat Hiclocus / iſta dies / fuit hec oꝛatio talis Gratia quãdo modis ſe dedit in varijs Ergo pᷣcipue ſatagas ſemper memoꝛari Suaues affectus quos tibi crux peperit Affice magnete ferrũ /ſpectare videbis Vſq; polum /tua ſit mens uea fixa cruci Mens affecta fide / xpo ſe dirigit.⁊ ſpes Erigit/amplexum poꝛrigit verus amoꝛ Tũc froneſis reficit/pax dicit ſufficit vnit BGloͤꝛia/perficiens perficiendo cadens Caſus ⁊ occaſus felix/qꝛ ſemper in oꝛtu Permanet /ꝛ mira fit nouitateplacens. Viſio non tedet recreatq; fruitio viDſi MIlige tota mente deũ ꝓ te patientem Arq; redemptoꝛis ĩmemoꝛ eſſe caue Dilige toto coꝛde pio puroq; nec vllis Erroꝛum nebulis obtenebꝛare ſine Dilige tota ſicanima / ſpotaneus vltro DHoõ facias hilaris que iubet ipe deus Foꝛtiter deũ ſapiẽter ſuauiterq; omni Dilige virtute / viribus omnimodis Sit nimoꝛvt dño ſit honoꝛq; deo ſit amatꝰ Vt tuus eſt totiẽs ſe vocat eſſe tuum Ditius eſſe nihil poterit/qͥs ditioꝛ hberes Quã cui de ſummo dicere fas / meus eſt Interioꝛes ſe iunguntſenſt⸗ us deitati Obiectum deitas cuiq; fit vt ꝓpꝛium Lux ocuł ſplẽdet quã nõ loc accipitvſqỹ Attamen in nullo deficit ipſa loco Dulciſone reſonat ſinetꝑe/ſpirat odoꝛem Aere qui nullo flabilis inſeritur Ac ꝓpꝛie cib hicreficit / qui veſcit illo Eſuriet nunq; non iterum ſitiet hEret ĩ amplexu caſto pᷣbetq; frui ſe NAAAquo diuellunt tedia nulla ſui es clauſos aꝑit ſenſus / vice lingue Expedit vt vires iuſſa paterna ſequin Suaue iugũ / mitis hũilisq; ieſus tibi fec Eſſe crucẽ/poſt ſe quotidie fer eam Moꝛſib hoꝛreſcis peri in Hunc ligno fixum reſpice/tutus eris Deui? eſſe times variaꝝ ambage viari’ũ Eſurit ⁊ ſatur eſt ſemꝑ edens qð habet mi ſerpẽtis iniqui Cooꝛid Signret at Chiiſtipen Imun Qartamno Lcſoüpe Palatrbin Ececuc. Quttoeb⸗ Ecosdeſpi Dicchꝛiſop Fnislegisa Dübeneoſcn Onipdöde “ Judapioc MB*E Finitedtii⸗ Aono.2) Lomnite Alleſe Noy Auhat Wrpoof Spon msufnand edngrrſs norrmommo⸗ dicrſgfotnt ddandodd Plrpeinon Nuueglgans gfunoni goe prrpenentn morcſeane wneyls chenrſine mneso nbatihedens nitachonnl ommimocts cdebſtm uchemum 1isdiiobes mioack sdann He cnmnih hrndon a öbacgzfn⸗ unulaſu ſio nui⸗ enaten. , isllit⸗ en , nMW£ Truxiter oſtendit.ducit ⁊ ad patriã. Pinge thau frontẽ / nete gladiꝰ ingulabit Hac cruce ſignatus ciuis erit ſuperi Zella emit groferccniverila riumphi Aiſis hoſtis eis pꝛotinus effugiꝛat Demonis ars ⁊ mille modis verſutia tẽtat Pinge crucem veluti fumus inanis abit Telica lux veluti iocũda ſerena micaret Mentẽ tranquilla pace frui tribuit Anthoniũ talis auguſtinũq; beauit Aux⁊ q; plures deſuper irradian uctꝰhonoꝛe fuit adã tali ꝙ ab arce Mentis / in eterna pꝛimit? inſpiceret Jole mõ pᷣmit᷑/⁊ carcere carnis opoꝛtet Signa vel obiecta myſtica dona crucis Eſt foꝛis/eſt intus/virtutũ regula/libꝛo Cbhꝛiſti pendentis ſanguineſcripta ſuo E ſt modꝰ?hic oĩs diuinꝰſcriptus amoꝛis Cartam nõ aliam quere neceſſariam o⸗ Ceſſes iã petere ſpõſo pia mẽs ab amica Paſcit vbi vel vbi meridie recubet! Ecce crucẽ cernei neq; ſic vaga pꝰ alienos Cuſtodes pecoꝝ.nec malus erroꝛ agat Edos deſpiciat fedos.fictosq; ſodalez Dic chꝛiſto paſtoꝛ tu mihi ſolus eris Finis legis amoꝛ chꝛiſti de coꝛde ſereno Düu beneoſcia mens / dum neq;ʒ ficta fides Lhꝛiſtꝰ?bõ deꝰẽ hũc ergo time ſua ſeruans Juſſa.pio coꝛde.fac ita/ſaluus erris Finit editũ ꝑ cancellanũ in die beati luce. Anno.. cccc. xviijlugduni. neſta dies ante vite conſummatione. Iit liuoꝛ edax vt mea carmia v/ Deſpexit/nitida veſte carent/ait R Nec pulcris facies picta coloꝛibꝰ Vorx eſt rauca ſonans pDrrumnm ꝛznatus varios ſi meretricula Nii virtutis habens nec ſolidũ bonuʒ DODuerit /qͥs ſtupoꝛ ẽ.ſt ſibi ſi placet Fallax / alliciens pꝛocos H Fucatos oculos hec ſtibio gerit Comit ceſariem/lubꝛica conſpick . Alſſſueſcit placidis blanda/pcax/vagas Quos pꝛoſtituit enccat Aſt matrona grauis / caſta / pudicaq Cui natiuus adeſt coloꝛ/⁊ decuius Vit pꝛoſit ſatagit ſeria moꝛib Sponſo quod placeat ſtudet Coꝛpoꝛis aſcenſu querere vera Ppeius Sacra rep̃ſentat ſuꝑ omnia hoſtis ſenſus De meditatione crucis 97 Totam compoſuit cĩcta modeſtia · Eultũ net ꝓpꝛium nent famule ſimul Zimum lanas venon petit exra Sollers artifica manu JMU?Bÿ Non nequam petulans/ſi ubdola/fractac; Vox/ſed ſuaue ſonat cui rigidus tonꝰ NVinax ex oculis celica lux micat Dancta pꝛole beatioꝛ . Frugi menſa ſibi/ſplendida/ſobꝛia In qua pſalterio rex dauid inſonat Nymnos imparibo quos muneris ligat Melris carmen amicius Larmen tale cano ſit ꝓcul ethnicz Mẽdax muſa ſtrepat his quib eſt venus ut mars delicie/vanaq; numing Woſter ſolus amoꝛ ieſus. ¶ Jeſus Gnagogicu de ver efenſio decantata lugduni vix xij. *, bo ⁊ hymno glie doctoꝛis ↄſolatoꝛij Oa giſtri Johis de Herſon ancellarij pari⸗ oꝛia excelſis deo pri⁊ filio pᷣferri volẽtibo nobis de vbo 2 hymno glie ſᷣmonẽ myſticũ vł anagogicũ facere ĩ noĩe pris⁊ filij ⁊ ſpũſ ſcti.Et qꝛ ſapia mittit ãcillas ſuas vocare ad arcẽ quã diuinꝰdionyſiꝰvocat myſtico⸗ rũ eloqoꝝ ſuꝑincognitũ ſuꝑſplẽdẽtẽ ⁊ ſub tiliſſimũ vticẽ. Incipiamꝰ velut ab ĩfima ſapie ãcilla qᷓ ẽ grãmatica pᷣſupponẽtes ex eai; ſm nois interpᷣtatõeʒ glia ẽ qſi cara ſcʒ cũ laude vł honoꝛe noticia.eſt ãt honoꝛ echibitio reuerẽtie in ſignũ vtutis.ſoli ai=t deo honoꝛ ⁊ vtꝰ. Pꝛeſupponamꝰinſuꝑ ab eadẽ acilla ſapie vocãtis ad arcẽ.ꝙ tres ſüt gradꝰnoticie glłioſi dei videlicet poſitiuus ↄꝑatiuꝰ ⁊ ſuꝑlatiuꝰ.Et h̊ aliter ⁊ aliter hjm duplicẽ ſtatũ quoꝝ vneſt viatoꝝ. Aliꝰ cõ⸗ pᷣhenſoꝝ. ꝓut infra patebit deducẽdo/pᷣut in ſuꝑ ᷣm hos gradꝰ Poſitiuũ Compꝑpati⸗ uũ Suꝑlatiuũ.clare patet verbũ glie. Pꝛi mo im myſteriũ regni dei. Deinde f᷑ᷣm my ſteriũ fidei. Rurſus ſ̃m gloꝛiam dei eterni. UVlterius denicq; multiplicuer ſ̃ᷣm tempus et locũ ⁊ modũ beneplaciti tui deus.laxcan do in verbo tuo rete verboꝛuʒ noſtroꝛum. BGloꝛia patri cũ filio ⁊ ſpinituſancto tan quã clara noticia.et lux lucet in tenebꝛis ? tenebꝛe eam nõ cõpꝛehenderũt.E ſt auteʒ triplex tenebꝛa. Vna culpe. Alia pene ſeu miſerie.Certia defectibilitatꝭ nature. Pꝛi⸗ ma in peccatoꝛibus. Altera in viatoꝛibua ⁊ ſpũiſctõ. Nihil ei põt aptiꝰ A – . „ Alnagogicũ de verbo poſt peccatũ. Tertia in oĩb etiã beatis ci⸗ tra deũ. Gloꝛia aũt deo ð ſuꝑlatiuo gradu ⁊ vertice ſublimiſſima ⁊ ſuꝑincognua qui eſt pelagꝰentis infinitũ qui habitat lucẽ in acceſſibilẽ cui ſoli honoꝛ ⁊ gloꝛia.Cui ſo⸗ li debet᷑ echibitio ſupᷣma reuerẽtie ĩ ſignũ virtutis infinite.Sufficiunt intellectuali creature duo gradꝰ cognitõis diuine qͥ ſũt poſitiuꝰ ⁊ cõꝑatiuꝰ. Tertius vo ſuꝑlatiuꝰ in quadã caligine ⁊ ſilentio veneret᷑. Scia tur deniq; ꝗꝙ lux in tenebꝛis lucet ⁊ tenebꝛe eã nõ cõpꝛehẽderũt.quẽachnodũ triplices ſunt modi tenebꝛaꝝ. Anus culpe Alli pe ne ſeun miſerie. Tertiꝰdefectibilitatis nate In peccatoꝛib pꝛime. In viatoꝛib ſcðe. In omnibo creaturis etiam beatis tertie. Quãobꝛẽ ↄcludimꝰcũ ſapiente ꝙ oĩs per⸗ ſcrutatoꝛ maieſtatis.alius a ſpũſancto qui etiã ꝑſcrutat pfunda dei.oppꝛimet᷑a glia. peccatoꝛ infeliciter. viatoꝛ bonꝰ? ſalubꝛiter ↄpꝛeheſoꝛ vel appꝛebẽſoꝛ in pria feliciter. loꝛia pri cũ filio ⁊ ſpũſancto.fᷣm my⸗ eriũ regni dei deſcribi põt ꝙ eſt noticia ꝑ ignoꝛantiã habita m vnionẽ ſupꝛa mẽtẽ boc ẽ expᷣſſe dionvſij quã poſſumꝰſub alijs verbis tradere ꝙ eſt vnio defectiua vel de⸗ fectio vnitiua in cognitõe ⁊ amoꝛe dei. ſic eſt enĩ defectio vnitiua in volũtate ſicut in intellectu. Circa qð attẽdendũ iuxta tripli cem gradũ ↄꝑationis grãmaticalis in me⸗ taphoꝛa fundatuʒ ꝙ defectio ſeu pꝛiuatio vel tales termini dicentes negatõeʒ in hac materia nõ accipiunt᷑ niſi ꝓut negãt vel pᷣ⸗ uant gradum ſuꝑlatiuũ vel ſimplr ſicut in beatis vel reſpectu cognitõis vel fruitõis gloꝛie ꝓ ſtatu vie. Alioqͥn manikfeſta eſſet ↄtradictio neq; diceret᷑ plus aĩa cognoſce⸗ reꝑ eã q; lapis aut aſinus ꝓpterea nõ dici⸗ mys ſit defectio ſolũ.ſed ꝙ e vnitiua de⸗ fectio vel vnio defectiua. Eoria pfi cuʒ filio ⁊ ſpũſancto.pᷣexigit hoĩem eſſe fideleʒ xpᷣianũ.huiꝰſignũ eſt ꝙ diuinꝰ Dionyſius incipit hãc noticiã ꝑ oroem ad beatiſſimã trinitatẽ.Lrinitas inqͥt ſuꝑeſſentiał⁊ ſux deꝰ ſupoptimexpᷣianoꝝ inſpectoꝛ theoſo phie dirige nos ⁊c. Notet᷑ in pꝛimis.inuo catio trinitatis cuiꝰ nõ habet᷑ in via cogni tio niſi ꝑ fidẽ ſaltẽ.nõ ꝑ gloꝛiã.E ſt igitur hec noticia? inuocatio nõ ad ſenſum ſicut cõſtat nõ ad imaginatõeʒ nõ ad intellectũ viatoꝛis.Eſt igit᷑ ꝑ fidei myſteriũ.(¶ Glia pfi cũ filio ⁊ ſpſancto ſm myſterium iure vocat᷑ theoſophia xpᷣianoꝝ accõmodatiꝰ imaginañ ſua ſcia deuʒ udeee ge⸗ qᷓ; theologia.Theoſophia ſiquidẽ ð ma⸗ gis a ſapoꝛe dei qᷓ; a logos qð eſt ſermo vñ theoſophia noĩat᷑ q̃ſi ſapoꝛ dei.hoc vidit qui dixit ſapiam eſſe ̃m nomẽ ſuũ q̃ſi ſapi dam ſciam.Tribuit igit᷑ diuinꝰ Dionyſiꝰ magiſteriũ huiꝰ theoſophie ipᷣi beatiſſime trinitati vocans eã inſpectoꝛẽ theoſophie xpᷣianoꝝ. Abi enĩ amoꝛ ibi oculus⁊ inſpe ctio. Pꝛouenit aũt ex amoꝛe dei benignit inſpitieñ xpᷣianos cognitio ſᷣm myſteriuʒ que eſt vnitiua defectio ꝓpterea pꝛimo ca/ pitulo in lr̃a poſt or̃oem ad deũ ⁊ exhoꝛta⸗ tionẽ ad thymotheũ ſic ait. Hic autẽ vide quomõ nemo indoctoꝝ auſcultat ⁊c̃. vo⸗ cat indoctos/paganos idolatras et phᷣos tamẽ poſuit tenebꝛas latibulũ eiꝰ.(¶ Blo⸗ ria pri cũ filio ⁊ ſpũſancto.ſcdᷣm myſteriuʒ fidei in viatoꝛibo põt dicere negationẽ ſeu pꝛiuationẽ cognitõis dei ſᷣm duplicẽ gra⸗ dum ſuꝑlatiuũ ⁊ hoc vel ſimplr ſicut ĩibea tis vel ᷣm qͥd ⁊ ↄꝑatiue reſpectu tm̃modo theoſophie beatoꝝ.qui ꝑ myſterium fidei nõ cognoſcunt.Notat᷑ aũt iſta negatio ſeu pꝛiuatio vel defectio ꝑ hãc pᷣpoſitõem ſuꝑ exemplũ ſtatim in pꝛimis tribo adiectiuis additis ad hoc ſubſtãtiuũ trinitas. q̃ ſunt ſuꝑeſſentialis ſupꝑdeus ſuꝑoptime.fſᷣm tria que appꝛopꝛiant᷑ trinitati.Eſſentia vł vni tas quo ad pr̃em ꝓuida deitas quo ad fili um ⁊ optima deitas quo ad ſpm̃ſanctum. Conſtat itaq; ꝙ ſi eſſentia deitas et boni⸗ tas accipiant᷑ ſᷣm gradus cognitõis dei p⸗ mos. Poſitiuũ ſcqʒ ⁊ ↄꝑatiuũ.cõpetit via⸗ toꝛibo talis cognitio.ſed nõ in ſuꝑlatiuo g̊ du qui eſt poſitiuꝰ⁊ ↄꝑatiuꝰ in beatis quã ↄpꝛehedit. oꝛia pri cũ filio ⁊ ſpũſan⸗ cto ſcõᷣm myſteriũ regni dei vbi videt᷑ nu⸗ de ⁊ clariſſime deꝰ.Hec tria vocabula ſuꝑ⸗ eſſentialis ſupꝑdeus et ſuꝑoptime nequeũt negare ſeu pꝛiuare ſuꝑlatiuũ gradũ cogni tionis vie ſed ſuꝑlatiuũ gradum cognitio nis patrie. Quis autẽ ſit iſte gradus patet ex iam dictis. Patet inſuꝑ verus intellectꝰ et ↄcoꝛdia grecoꝝ ⁊ latinoꝝ ſi cuʒ veritate to minus eleuue gradũ ſimpliciter pᷣdictoꝝ iudicent᷑. latini ſana tradentes et diffinientes ꝙ dens in patria clare videt᷑ nude nõ in theophanijs ſolis.vel ſaci ſim bolis intelligunt᷑quo ad gradus poſitiuũ et cõꝑatiuũ gloꝛie.Greci vero ponũt dum aiunt deũ non videri cuʒ beato Dionyſio in theologia myſtica pꝛimo capitulo lraf. ” leſtmn umnun einu ſſcnsl üwtan ſinect ind 4. „ (Bord Alacot. cficrent nn. K fſionisi gosinle tioni n ſescl de fiones v lestinſi Cognitio (olaſtci Peoheb. mnwpibr vodtn Ptaws⸗ Huoluee nis reling litie ne tonunqe Coſceter Gaanfi Pönept incogtn tnel d noͤcun vtroc etſpi fmate roſog Cur Wnalätahen en einini r Malmte winmge S Slndllich ön drrſegngti Sdafn hlig, wtinktin uenſennmhn Enütitanegnni büßeuſnnin mmümmig iſunt nugnikfndin n. Cenna deis guosfi wnſpfſnen, min dansabors scogniͤe; Anmi ghe GGrönſheru agnüini nitni⸗ iifinitn Mnint ipnumunic n uginahli Stktcoen ninensmal nnſchn miin isisir ggniii wpi – —R nudnit referendo ad gradũ ſuplatiuũ ſimplx vti patria vel ſm qͥq vt in via. In q̃ de cõi le⸗ ge impoſſibile eſt videre diuinũ radiũ:ni ſi ſacxis ſymbolis circũuolutũ.vel crcuue⸗ latũ vl circũtectũ.ſicut in exẽplo ſenſibili Lumẽ celividere nõ pᷣt ab oculo coꝛꝑali⸗ ſi nõ ſit admixtũ coloꝛib vi coloꝝ ſpẽbo. .loꝛr pr̃i cũ filio⁊ ſpũſcõ. Scom my ſteriũ tã fidei in via qᷓ; regni dei nõ patũ elucidat ꝑ trad tionẽ hãc ſcolaſticã q́;uis efficere neqat vnionẽ defectiuã ſeu myſti cam. RRõ potiſſima eſt vitatio erroꝛis ⁊ cõ fuſionis ĩmo ⁊ ixriſiõis apð impios ⁊ ari dos in lege dei. Signũ heſt ꝙ wvies deuo tioni traditi ⁊ vniẽtes ſe vel vnixe putã⸗ tes cũ deo pluries explicauer̃t ſuas deuo tiones veras aut fictas ꝑ erroꝛes heretica les ⁊ inſanos. Confeſſi alij magis ſobꝛie cognitionẽ hanc iuſtioã doceri nõ poſſe ꝑ ſcolaſticã quo ad explicatõem doctrinalẽ Pꝛohibuit idcirco eoſ a conatuvel ſtudlio impofſibilitas eſtunata cognoſcẽdi. Nũc vo doctrinalis ſᷣm termĩos clariſſimos et vſitatos palã facta eſt traditio ſine vboꝝ inuolucro.adeo ꝙ nec apð xpianos idio⸗ tas.xelinquit vlla cõtradicriõis ſeu repu gnatie nebula. Ftacq; ſi qraf a fideli xpia no. nunqͥd pᷣt aliqͥs vel ĩ via vl in pria co gnoſcere vel amare cũ in tãto ⁊ excellenti gradu ſicut ipᷣe cognoſcit ⁊ amat ſeipum: Nõne ꝓtinꝰrñdebit ꝙ mihil pᷣt equari ðo in cogmtiõe vell amore. Si rurſus inqrit pñt ne bvĩes tã viatoꝛes q;ᷓ bii ↄgnoſcere deũ ⁊ amare multis modis: Fideł hmoõi nõ cunctabit᷑ affirmatiuii dace rñſum de vtroq; ſtatu ſno mo. Blia prici fllo: et ſpuſcõ. cognoſcit᷑ hic i ſim quos dicit Dyoninꝰ ca. iij. de myſtica tlxologia.theologiã ſe qᷓdruplicẽ dediſſe Vnã pꝛiã de diuis caracterib.i.ꝑſonis aſffirmatiue vt de incarnatiõe vbi ⁊ hãc nõ hẽmꝰ Allterã de diuinis ſcripſit noibꝰ cta eſt de diuĩs noĩb.Sub hac theologia ꝓꝛia ↄtinet᷑ tertia ꝑs de ſubſtãtijs ſpũali bus l⸗ de celeſti hierarchia ⁊ ecclłiaſtica. Terki tleologiã noĩat ſymbolicã q̃ care mus niſi qꝛ in locis plimis tangit multa de ſymbolis loc eſt ſi itudinibo tranſlatis ad den. Quartã nomiat myſticã circa qu/ nuc inſiſtimꝰ. Deniq; notat.c.eo ij 7 Cc0 ſeqnt in.iiij. .v.⁊i eplis ad gayũ.⁊.c. vij. de diuis noib' ↄſideraratões alids huic n via qᷓtuoꝛ mol ſm eentiã diuitatis.Et hec apud nos di mont.ſʒ pᷣmõis defectũ ſicut in ſilentio et caligine ⁊ ocio.⁊ in loc caſu ſuꝑintellecttu p vefectũ noĩationis loc ibi. Ponit ↄſide rationẽ alterã ꝙ pcedendũ eſt in ablatõꝛ bus ſeu negatoibꝰab inferioꝛibo ad ſũma qᷓ;uis fiat ꝓceſſus oppoſito mõ ꝑ theologi as alteras poſitiue ꝓcedendũ. Caàm red/ dit in textu maifeſte.qm magis ẽ vita et bonitas qᷓ; ger ⁊ lapis ⁊ magis nõ crapule et manie nõ dici intelligi. Tertia ↄſide ratio eſt ad intelligẽdum difficillima pm foꝛmã vᷣbop.ſed facillima ſi pᷣmiſii gradꝰ cõpationis notentf.Dicit eni in fine.c.vl timo/ꝙ neq; eſt ei?vniuerſalx poſitio/ ne ablatões facientes ipſam neq; auferim⸗ neq; ronimꝰ. Aocat pterea cognitõsʒ iſtã ene ſuꝑlucentẽ aaliginẽ ĩi obſcuriſſimo qð eſt ſupꝑmanifeſtiſimũ. Coõſonat hec ſnia vbis philoſophi dicẽtis ꝙ maifeſtifſima nafe ſunt occultiſſima nobis. Si vo fiat cõparatio ad nram cognitionẽ tmmõ cõ⸗ coꝛdabis ꝑ diſtinctiõeʒ triplicis gradcõ patiõis.Deniq; ſi eſthic odicno.qꝛ cũ ðꝛ deus eſt ſuꝑ oẽ ens ⁊ nõ ens.lynõ ens nõ refertur ad purũ ens.qð eſt ðs.qꝛ tũc eẽt aperta cõtradictio.ſj refert ad modũ co⸗ gnitiõis q̊ creafa pᷣt cognoſcere ens qdðᷣcũ .quia nõniſi finito gradu/ꝓ quo ſit vbũ ſeqns. ¶Hlia pri cũ fi. ⁊ ſpuſco. m myſte riũ fidei in via.iĩmo ⁊ regni vi in pr̃ia co gnoſcit᷑ ꝑ ablationẽ ſeu negatõʒ vel pꝛiua tionẽ aut defectõem ab oĩ eo qð eſtens vel nõ ens ad gradũ ſuꝑlatiuũ referendo. Rõ. qꝛ ſicut ðs ſibi ſoli ſᷣm hunc gradũ co gnoſcit᷑ eẽ ita ſibi ſoli cõuenit hm hũc gra dum pfecte cognoſcereqͥd ẽ nõ eſſe Om oppoſitoꝝ eadé eſt diſciplina ſᷣm phm̃/ꝓ⸗ pterea nẽo ꝑfecte cognoſcit ñ ens ſimpłx niſi ↄcipiat ꝑfecteqͥd eſtens ſimplłr.hoc aut ſol deus ipſe de ſeipſo nouit. Dicit ſua cognitio myſtica eſſe ſupꝑ om̃e ens ꝛñ ens vñ ⁊ in pꝛuma epla ad gaiũ ſiquis ⁊?c. inq̃t videns deũ intellexit qð vidit nõ ip ſum ↄtẽplat eſt.ſʒ quidda eoꝝ ab ipſo exi ſtentiũ ⁊ cognitoꝝ. Apſe aũt ſuꝑ animũ et eſſentiã ſupercollocat vlx nõ cognoſcendo neq; videndo cognoſcif et ipſa m qð me lius pfectiſſima ignoꝛãtia ſciẽtia eſt eius ſuꝑ dĩa cognita.xc ille. Conſtat itaq; iſta mãifeſtã includũt ⁊ nõ intelligibileʒ nafe e ahtatlo ſeleord wſt eã ſüt woſitões er 97 theologie myſtice opetẽtes. Ana ꝙ opt; eam eſſe bꝛeuiſſimã imo nõ ſᷣm bꝛeuẽ ſex cõtradictõem ſi nõ ſit adaptatio concoꝛs ſcdᷣm tres grad ↄpatiois qᷓs ancella theo⸗ logie grãmatica nob tradit dictis mõis. Frbü glie ſcvᷣm myſteriũ fidei ſe/ ppiꝰapit᷑ ⁊ efficaciꝰ p dignã eucha⸗ nſtie ꝑceptõeʒ ſpualẽ q; ꝑ hſanã induſtriã. Itaq; dñs nir ieſus xpᷣs cꝰſpũs reuelat myſteria. dixit int cetera lʒ euãge lia non explicẽt poſtqᷓ; pᷣmiſit. hic eſt calix ſanguis mei.myſteriũ inqͥt fia ei qð/ꝓ vo bis effudef. Expt' bãc efficaciã fueratcre do ſeꝑe btiſſimꝰ dioniſi qͥ pꝰnimia toꝛmẽé⸗ ta poſitus in carcere ſaœ iſtð myſteriũ ce⸗ lebꝛauit.cui viſibiłr aſtitit dñs nr ieſus xpᷣs cũ młtidĩe ãgeloꝝ ⁊ ſeipʒʒ tradidit ſa ccram̃talx eidẽ be.Oioniſio dicẽſ.xlccipe loc care me.qðᷣ morchhielonh vna cuz pfe meo. mecũ ei eſtmaxia merces tua. et bis qͥ audierint ſalus in ĩgno meo. Sub⸗/ iunxit/p buſcũq; penieris impetrabis. Obſecram igit᷑ te dioniſi benigniſſime vt nob impetres reſeratõʒ myſtice theologie tue qntũ expedit ſalut nr̃e. Si eni volũ⸗ tate hũana ñ allata ẽ aliqñ ꝓphetia dicẽte petro.qᷓntomin hec myſtica tlxologia ſeu wtiꝰ theolſophia quã a ↄſcio ſeccetoꝝ pau lo didiciſſe . Dolban coopante pũſctõ in vbo glie. ¶ Uerbũ gloꝛꝛe qð eſt magnũ pietatis ſacr̃m /qð mãaifeſtũ eſt in carne.viuificatũ ẽ in ſpũ ⁊ aſſũptũ cĩ glła quotidie pñtialr exhilet᷑ in ſacẽo coꝛpis 2 ſanguis qð ẽ myſteriũ fidei. Fides igit di rigit nos ad myſticas viſiõeſ. Spes erigit Laritas poꝛrigit ⁊ attigit. Deiñ ſapia re ficit Pax ſi fficit. Olia ꝑficit / ſm iferi de ducẽda.(¶ Cerbũ glie ſcðᷣ myſteriũ fidei in euchariſtie ſacr̃o nos indueitad gloꝛiã myſterioꝝ dei.qm̃ maifeſtaf᷑ nobᷣ in carne nfja ꝑ ſenſus coꝛpales exteriꝰ⁊ interi dũ ſub ſctis ſimbol dat ſe xpᷣs palpabilẽ oſcu la bilẽ mãducabilẽ imagiabile. Juſtificat gaũt in ſpũ nro ꝑ ilapſum ſpũfſci qͥ diffun dit᷑ in coꝛ nr̃m.Et ſic vnũ eſt coꝛpꝰver 35 eſt res hbꝰſacri ⁊ ſignũ coꝛpis myſtici qð ẽ vnũ in eodẽcoꝛpe ⁊ eode ſpũ xpᷣs.ſuꝑeſt tandẽ ꝙ aſſumat᷑ in glia ſpũᷣs nr᷑.q;uis in terim vita nr̃a abſcõdita ſit cũ xpᷣo in deo Sʒ cũ appuerit xpᷣsvita nfeet 7 noſ ap parebim cũ ipᷣo in glona.¶ Aerbũ gloꝛie du in boc ſaco nob mafeſtaf in carne dũ iuſtificat in ſpũ.nũcetiã ⁊ hic pñtialr aſſu 2 Becunda partitio. mit in gloꝛia. obmittamus interea de deo gloꝛ ioſas cognitões q̃ p affirmatões fiũt de qb ẽ triplex theologia. ſic notatuʒ ẽ ex dioniſio vna ↄſideratõe pᷣcedẽte vniam ad qrtã q̃ fit ꝑ oĩm ablatõem ⁊ oñdamus quẽadmodũ fideſ erigit ad ulà. Dimuſſis itaq; duobo gradibo cognitõis dei poſitiuo et ↄpatiuo fides relinq̃tux i pura caligie quo ad gradũ ſuplatm̃ reſpcũ pr̃ie. x ſi are⸗ a fide Zid qͥd dirigit ſpm̃ noſtx? Rñ⸗ ebit ad caliginẽ. Silr duʒz qrit a ſxe ad qd erigit? Rñbebit ad caliginẽ. Poꝛro ſi qraf a caritate. Cui ſe wꝛugit: Quid at⸗ tingit: Cui ſe vuuit? Rñdebit ad caligieʒ Deniq; pſeqndo ſi fiat inqͥ ſitio. Quid eſt illa caligo: OQuid q̃ſo hñt rñdere.niſi ꝙ è cognitiois pꝛiuatio ⁊ amox defectio.Arx geat aliqs vlteri ꝑqrens.Quõ pñit hec ſi eri? Num caligo ẽvs nr. Nunqͥd negatõ põt eſſe affirmatio: Nunqͥd ignoꝛãtia pᷣt eſſeſcla: Nunqͥd vnio fit ad nihilũ.qꝛ cali go qͥd eſt niſi pꝛiuatio? Pꝛofecto rñdere ptuer̃t. fides ſxes ⁊ caritas. ꝙ ñi tꝗ agunt ; agunf. Et a q̃ agunt᷑: Certe ab ipo vo qͥ caliginẽ inhitat ⁊ lucẽ inaccefſabilẽ.nõ vti q; ſimplx.ſj in ſuo gradu ſupᷣmo.qͥ eſt ſuꝑ iucognitꝰ⁊ ſuꝑlucẽs ⁊ ſublimiſſim vertex ad quã nos dirigi oꝛat dioniſi. Inuocãs trinitatẽ ſupeſtentialẽ ſuꝑ veñ ⁊ ſuꝑpopti⸗ nũ xpᷣianoꝝ inſꝑectoꝛẽ ⁊ tłoſophie cu re liqͥs ſeqntibo in textu. bunc textũ exxedit repetẽdo rumiare ꝗpterea iunget poſtenꝰ ad anagogicũ noſtr.loc de pymno gloꝛie. ¶ Werbũ glie ſm myſteriũ fidei qꝛ ſuꝑ⸗ gredif᷑ duplicẽ gradũ ↄgnitõis glie dei wo ſitiuũ ⁊ ↄpatm̃ in q̊ ſe meditates ⁊ ↄtem⸗ plantes exercẽt tã cognitine q; dilectine deficit totałr in ſe ⁊ recidit ſuꝑ eũ q̃ͥ ꝑ ſim plicitatẽ ⁊ in ĩfinitũ ẽ ſub ſe.et ꝑ maieſta tẽ in ĩfinitũ ſupꝛa ſe.Cõſtat ãt hmõi caſũ vel exceſſuʒ cauſari nõ poſſe niſi ab infini⸗ ta vtute.Eſt igit᷑ ſũma defecnio ſũma refe ctio de qᷓ xpᷣs vnite ad me oẽs qᷓ laboꝛatis et onerati eſtis ⁊ ego reficiã vos. Qualit aũt pᷣt ſpũs rõnalis ⁊ lawꝛãs ⁊ onerat pl vnire ad veũ xpᷣm qᷓ; abijciẽdo nedũ labo rem ſuuʒ nedũ opꝰ pꝛiũ vel auenũ ſy deſe rendo ſemetipᷣm. Quid ſtas inq̃t Mugꝰ et qͥd nõ ſtas.dũ in re ſtas. Pꝛoijce in deũ et uſcipiet te. Et grego. NHiſi qͥ a ſeipſo deficiat ad eũ qͥ ſuꝑ ipᷣm ẽ nõ appꝛopinqᷣt. Nec valet appꝛehendere.qð ſupꝛa ipᷣm eſt niſi ſciat mactare qð ẽ Faciliter auteʒ iſta * diantefin igtelen nophane ſpifaifn, nnmmn ſinfigein dſeretſe ſepnege pli ge 1 figeite lopants ſgotinet dimnei. ſingis d ncſikſic cantetue kabye ynusſi⸗ tioꝛintea eſtnetfin gfoon leſiu. ſipcogn celſpo iſtonesd lgrad Giagttalt Gtahͤc⸗ muli. feckihisn gob inpane Diinids Ger tubit mutu ſotgeo em mmlltnn ſu. Co uhn flädd hütcke linsn nut⸗ erert lennf N len mo nanihle in firͤckin üüiminur tnoni rs guntn 1t Nneiar Mnclertiemi Jünge in dehnmno on i fiͤriin . usgied- —R 214 urſeiſnnn ſbertut i tic Pſenihunt nisikbain uinsDn e Mmisten Gafhnit rlaeni aſus = E. Prheen csten falinund Et himno gloꝛie. dicunt faciliter credunta fidelibꝰ ſed p intelligentiã ornt loc op? hic laboꝛ eſt imo plane nec opus nec laboꝛ. ſed actio pũſicti ſm tꝑs ⁊ locũ et modũ bñplaciti ui in multitudine mie ſue eſerat ſe ⁊ oĩa ſua.ↄtingit vt eadẽ etiam ſe ꝑ negationes gradatim exerceat. Exẽ pli gra in euchariſtie ſacro qð ẽ myſteriũ fidei recogitat fidelis ala dũ vidit accidẽ tia panis ⁊ vini.Eſt hic deus tuinõ inqͥt ſeg ↄtinet pnñtialiter coꝛpꝰvep ⁊ ſanguinẽ Ni mei. Deiñ ſubiũgit.Coꝛpꝰloc veruʒz ſanguis dni dei tui.nũquid eſt deꝰtuus.ñ inquit.ſed vmiunt dno deo tuo. Signifi cant etiã coꝛpꝰeccleſie myſticũ/qð viuifi cat᷑ ab vno ſpũ dñi dei mei vnũ coꝛpus et vnus ſpũ̃s ait apls.Subifert ſi coꝛpꝰ hoc myſticu cũ coꝛpe vero/ſit dñs deꝰ ſuus:æll tioꝛ inqͥt eſt dnñs de meꝰqꝛ nec materialiſ eſt nec finit nec tꝑalis/neq; ſᷣm carnne 6 ſcom ſpm̃ cognoſcibilis eſt hic in maie ate ſua. Sic fit tandẽ vt deficiat a ſeij ſa ꝑ cognitõis vfectũ. ⁊ ſuſcipiata ſpiritu chꝛiſti ꝑ dilectõis illaſum. Remanẽtautẽ q̃ſtiones difficiles. An ſq; rõnalis aĩa ſub — tali gradu ſuꝑlatio cõſtituto ſentit aliqᷣt Siagit aliquid: Si meret aliqͥd: Si dili git aliqd? Si nouũ ſꝑ fiat ⁊ ſuꝑnaturale miraculũ. Rurſus q̃lis eſt dꝛñtia talis de fectiõis vel abnegatõis in via wl in pria qꝛ blaſphemũ videtf dicere ignoꝛantiã eẽ in patria.qꝛ nec aima xpᷣi illa hũit in via. Rñndeam'ad ſingula.ↄiungẽtes alpha cũ o.initiũ ſcqʒ creatõis cũ fine gloꝛificatõis ¶ Verbũ gloꝛie fm myſteriũ fidei noſtre trapit woiem foꝛmarũ eſſe ad imaginẽetſi militudinẽ dei. Añ ⁊ apls dic ꝙ vixr è ima go ⁊ gloꝛia dei. in vcaut nõ eſt diſtinctio viria mulieris. Coſideremhãc imagineʒ ſimilitudinẽ ⁊ gloꝛiã vei in prima creatõe ſua. Conſiderem in ea eẽntiã ſuã fecũdã qua ꝑ mẽoꝛiã capax eſt dei.et ꝑ intelligẽ tiã ⁊ voluntatẽ ꝑticeps eiꝰ eſſe pt. Quid aüt eſt aliud litas niſi qdã impᷣſſio pꝛime ⁊ eterne vni tatis/vit atis ⁊ bõitatis ꝓut aia naturali ter ex impᷣſſõe pꝛima ↄfigurat ⁊ eo aptat beatifſime trinitati in mẽoꝛando / cogno⸗ ſcendo et amãdo ſuũ pꝛincipiũ efficies ex emplas ⁊ finiẽs.Dicif aũt aia rõalis ſᷣm bec tria nafaliter agi vt meminerit tei ßm imp̃fſionẽ pꝛimã vt inſuꝑ cognoſeateſ et i in e (Aerbu glie pm fidei myſteriũ duʒ agit vt rõnalis aĩa ipᷣa capacitas ⁊ iſta ꝑpceptibi cipiũ effectiuũ exẽplatiuũ. Quocixca vo cabit łec vitalis opatio vel actio aptitudi nalis reſpectu dei naturalit deifoꝛmis ſim plex ⁊ quieta q deleri nõ p̃t etiã in dãnas vt nafalis ẽ.qꝛ nafalia in eis dicẽte dyo⸗ niſio remanẽt ſplendida.q;uis in malũ fi nẽ ſicut ⁊ in abuſuʒ reſplendeãt.¶ Uerbũ gloꝛie ſᷣm myſteriũ fidei nr̃e tradit hoĩem refoꝛmatũ eſſe in baptiſmo ꝑ grãm. infu ſionẽq; virtutũ hĩtualiũ ⁊ eſt hec refoꝛma tio velluti qͥd ſupiuductio coloꝝ deifoꝛmi um ad liniamẽta nafalis imaginis? ſilitu dinis. Eſt inſupꝑ tante pulcritudis ⁊ deco ris vt reddat aiam vo placitã gratã ⁊ acce ptabilẽ.adeo ꝙ ſi migret ſtatim a coꝛpoꝛe ſpus mox ſtola gloꝛie decoꝛat᷑. Eſt aſt hec vita gre ſpũalis ⁊ hitualis operano ſuper naturali eifoꝛmis ⁊ ſimplex ⁊ qͥeta ꝑfici ens aoꝛnãs ſimilitudinẽ? gloꝛiam create roõnalis ale. Cranſeamꝰ mediã vitã pegri natõis iſtiꝰq̃ eſt vtiq; diſcõtinua multi⸗ plex ⁊ inqͥeta ⁊ vniamad vitã gloꝛieq̃ͥ pꝓ ficiendo vitã nate ⁊ gre ↄfoꝛmit ad illas eſt cõtinua ſimpliciſſima /quietiſſima et eterna. Cõcludamigit᷑ ꝙ qntũ vita pere⸗ grinatiõis gre ↄfoꝛmat initio creatõis ⁊ recxeatõisſue necnõ fini gloꝛificatois ſue in patria tantũdẽ pficr᷑ ſimplificat qui eſcit hic in via iuxta pſalmiſte qſtionem. Dne q̊s hitabit iu taber.tuo/aut q̃ͥs reqͥe ſcet in mon.ſcõ tuo:De beniamin q́ʒ ẽ ha bitat afident᷑ in eo ſic ĩthalamo tota die moꝛabit᷑. et int humeros illius requieſcet Requiẽ hãc optabat petrꝰin mõte factꝰ in extaſi/dũ poſt vocẽ allatꝗ a magnifica glo ria dixit neſciẽs quid diceret.qꝛ maglage bat q; agebat. Dñe bonũ eſtnos bic eſſe. Faciam hic tria tabernacula ⁊c. Eerbũ gloꝛie ſm myſteriũ fidei dũ ſubintrat per abnegatões latibulum nubis tenebꝛaꝝꝑ⁊ caliginis aĩa rõnalis acta ꝑ ſpm̃ſctm̃ rea git pm eundẽ ſom̃ iuxta illð.Oilecx meꝰ nmnhiꝛ ego illi Et ita meret atʒ reficit᷑qm̃ te latibulo caligis venit ad tabernacłin ꝗs eiarcũitu er.iuxta illð dauidicũ poſtip de deo dixerat incliauit celos ⁊ viceẽdi et caligo ſub edibei. Dehincaſcendit ſu per cherubi ⁊ volauit. vola. ſuꝑ pẽ.vẽtoꝝ Cocluſit woſuit tenebꝛas latibulũ ſuum Qui ↄſonat werica fictio. In ſublime vo lans nube ſe imiſcuitatre. Superadditur Et in cicũitu eitabernaculũ el. Cõſide 30 2 diligat indelibili ↄfiguratõe ad ſuũ pꝛin remus igit᷑ ũ velut in latibulo tenebꝛaꝝ ſm theo ogiã miſticã qͥ fit pexr abnegatõeʒ in gradu ſuperlatio vbi eſt vluti in mõte ↄdenſo ⁊ vmbꝛoſo.⁊ in deſertis ſeculoꝝ. in mõtib etnis.Et vere ðᷣs abſcondit ſal uatoꝛ ſctũs iſrael. Attñ in crcũñitu eius ta bernaculũ erꝰ. Juxta cãticũ eccie in circũi tu tuo dñe lumẽeſt qð nunq; ðᷣficiet vbi cõſtituiſti lucidiſimas mãſiões. Et pſal. In circuitu eiusvitas e Spectãt ad hec ola qꝗᷓ ſeraphicꝰ doctoꝛ bonauentura tradi⸗ dit in itinerario mẽtis ĩ deũ ſub capitulis et gradibꝰad hoc tabernaculũ ↄtinẽs du⸗ plicẽ gradũ cognitõis dei poſitm̃ ⁊ patñm Spectatx o ſeptimũ capim ad latibuluʒ caligis et tenebꝛaꝝ qð explicat ſuo mõ nõ cõtrarie ad noſtꝑ hymni gloꝛie.( AUerbũ ſm myſteriũ fidei ſicut nò eſt in patria.ſʒ clara viſio ⁊ fruitõ ſic nõ ibi ꝓpꝛie loqndo eſt ponere teologiã myſticã q;uis de? gle neq q; in ſuꝑlatiuo gradu qͥ ꝓꝛſus infini⸗ tus eſt videaf gut amet᷑ Pꝛo cuiꝰ elucida tione ⁊ tot materie cõſiſeremꝰ ↄſeanter ad pᷣdicta qtuoꝛ modos ſpehales qͥ bo iſpi citur dus ꝑ abnegatõeʒ. VUn ẽꝑ ſimpli cẽ fidẽ ſpem ⁊caritalẽ. Alter eſt ꝑ inueſti gationẽ phiſicã tmmõ.tertius ꝑ iueſtiga tionẽ theologicã qui ↄplectit᷑ duos pcedẽ tes.qᷓrtus ꝑ aptam ⁊ clarã dei viſionẽ.de quo dicamad pnñ̃ᷣs.x ala btiſſime virgi nis.exẽpli gra.clariſſime videt deũ pꝰani mã filij ſui.quo ad gradũ cognitõis poſiti⸗ uum cõꝑatiuũ. NHihilomin dũ extendit ſe ad ſuꝑlatiuũ qui ſoli vo ↄuenitillic de ficit videns ꝙ inattingibil eſt ſʒ nõ reſſe ctitux aut nõ cadit in caliginẽ cognitiõis quẽadmodũ fit in via.ſʒ ſp in aꝑtã viſio nem. Quã ob tem ſua defectio nõ ðꝛ eni⸗ gmatica ſeu caliginoſa vl tenebꝛe. vñ cũ dici de Johãne bap̃ta ꝙ fuit plꝰqᷓ; ꝓple ta nõ tollit᷑ ab eo grad ꝓpletie ſed auger. Pꝛopoꝛtionalłx ĩ ꝓpoſito ſi mara nõ cogno ſcit vũ qᷓntũ de ſeipᷣm nõ ponit᷑ in ſua co gnit õe tenebꝛoſitas Si eni ſol darioꝛ eſt heſperus aut lucifer.nõ ponit᷑ in iis he ſpero vel lucifero caligo tenebꝛar.ſʒ clari⸗ tas ſolł ſuꝑioꝛ pᷣdicat᷑. Sempꝑ ardũ ãbula mus ꝑ ſxem ⁊ fide qᷓntũcunq; ꝓfecerit co gnitio nr̃ᷣa de cõi lege cadit in in cognitõ nem per ſpeculum 71 enigma. Certia partitio 4 De verbo gloꝛie, n... . . — — vl intellectualis dũ ãbulat ad dei ꝑ vtrunq;/ ſi plena fiat reſolutò:ſemꝑ fit occaſus vel defectio ad ſuplatiuũ graduʒ quo de in ſe cogſcit ſe ſiẽin ĩferioꝛi fit vli oſcubii cognitõis ⁊ motPꝰ⁊ potentias vita carẽtes. Quocirca dicimꝰ vlteriꝰ ꝙ actu finito cognitiuo ⁊ affectio.qꝛvterq; piter incidit pᷣt attingi obiectũ ĩſinitũ. Et ita i⸗ finitũ qle ẽ de a finita potentia ⁊ actu ſini to memoꝛabit᷑ intelliget ⁊ diligef in pr̃ia. Poterit igif dici talis actus infinit ter minatiue wl obiectie q;uis in ſe ſit fini/ qntitatiue quẽadmodũ viceueria de infi nito actu ↄgnoſcit oẽm creaturã eſſe ſini tam. Quocirca pᷣt qlibet creatura qntũcũ q; finita dici infinita cognoſcibilr.qꝛ . infinito actu qͥ deꝰẽ cogſo. Neq; comp heneli põt totalłr ab aho q; a deo q; uis ab ania btã cognoſcaf qntũ hʒ de pfectione pm principalia intrinſeca ſua qͥ in eẽntia creature finita ſunt ⁊ pꝑfectiõis limitate. De tali ſcire loqbat᷑ phũs deſcribẽs ſcite eſie rẽ ꝑ cãm cognoſcere. Antellige ð ꝓxi mis ⁊ creatis cauſis.qꝛ pꝛima cã ⁊ ſi pᷣt co gnoſci ꝑ demõſtrationẽ vel aliter compꝛe xcelſus in vbo glie ſpũs rõnalispcedendo ad cognitõem dei tandẽ deficit ⁊ cadit in occaſũ m poſitõ di tñ plene neqt. nẽ phõp.maxie platonicoꝝ quã recitat et repꝛobat Aug.in ſuo de citate dei/quam inſuꝑ albert?magnus explicat in ſuo ð in tellectu⁊ ĩtelligibili ex dictis philoſophł rũ dimittẽdo pietatẽ fidei Legat in ſpali capᷣ.vltimũ vbi cõcludendo dicit ꝙ ſpũis debet ꝓpcedere de cognitõe in cognitioem quouſq; fiat aſſimilatio ad cãm pꝛimã:in q̃ ſic ſubſtanficet᷑ ⁊ foꝛmet᷑ ꝙ iam nõ indi⸗ gebit oꝛganis iu ſua cõtẽplatiõe.Et hic eſt inq̃t caducuũ alijs vite imoꝛtal. Quã/ uis iſta et ſilia videãt᷑ alte ⁊ ſpecioſe dicta per phõs et idolatras ſunt tñ impoſſibilia et ꝑ multos articulos pariſieñ: phibita ? excõmũicata. ꝓpterea dimiſſis infidelibo tranſeam ad fideles etiã ſimplices dum mõ fundati ſint ⁊ radicati in fide ſye etca ritate qᷓles iuemm fuiſſe martires ⁊ ana⸗ choꝛitas pres. Placeat aũt ſub cõpendio ꝓtin inſinuare modũ ſᷣm puemiẽdi ad ſu pincognitũ ⁊ ſuꝑſplẽdẽtẽ ⁊ ſublimimſimũ Wrticẽ h' ſapie ꝗᷓ ꝑ ignoꝛantiã cognoſat xcelſus in verbo glie ſpũs rönalis G .–cogmition actuate. nüc inu eſti gationẽ naturalẽ.nũc ꝑ ſimplicé fidẽ.nüc piſut gäitelie füſugtin lodolmne npäche achben ar natiuev vſſionenn caligope etlenebe ſeai/ Wwlamor Gitis⸗ taelecd⸗ ſautenehe luvmnfor Platul⸗ larooptere dbtoe daſpkr ſeched Rꝛcels. arione. laiprn pmnoe ſtive⸗ fection didi glieſpt annta nusag tlſmri Ceglure Vumdn Prun lusden mo gineſo ten ntn ſarine feeti mocce Pegri nn imnedeign atinſti = ilegrad hng dencc Vangnin igininh aa . in occaſu ⁊ occubitu ⁊ defectione ĩeffabili Et bimno gloꝛie. tãq;ᷓ a dñi ſpſi. Itaq; ſpũſſcũs diuigit ani mã ꝑ fidẽ vſq; ad ſuplatiuũ gradũ diuĩe cognitõis excluſiue.Et ſꝑ ſpem erigit eaʒ vſq; ad interioꝛa lamis ſᷣm aplm. Etꝑ cariatẽ illic figit ⁊ vnit Quelitet eni iſta rũ triũ vᷣtutũ theologicax hʒ ꝓ ĩmediato obiecto ⁊ termio ſuo deũ.Ac pinde ſcðm tlxologos deñta vtutibb moꝛglihet alijſ que circa alia vſantobiecta.¶ Excelſus ĩ vrbo glie ſpũs raõlis ſic eleuatꝰ actus a ſpũſcõ ꝑ fidem ſpem ⁊ charitatẽ ſᷣm mẽo ria intelligẽtiã ⁊ volũtatẽ radicatas ĩ eẽn tia ſua ⁊ in ſupioꝛi facie qᷓ foꝛmata ẽa ſo⸗ lo deo imediate ⁊ capax eſt eius ſm tripli cem hãc potentiã telminat imediate ſuaʒ actõem ad ſolũ deũ ⁊ attingit ipᷣm termi⸗ natiue vłl obiectĩe.⁊ cũ hoc nõ ſit ꝑ apertã viſionẽneceſſe ẽ ꝙ fiat ꝑ caliginẽ Eſt ãt caligo pꝛiuatio lumiĩis ſeu cognitiõis ſicut et tene bꝛa ꝓut etiꝗ ſilentiũ dicit ſoni de fectũ. Mirũ vᷣo videf quõ poſſit cogiytio vVel amoꝛ cognoſci vel agi ꝑ pꝛiuatõem co⸗ gnitiõis ⁊ amoꝛis.Sʒ in pꝛioꝛibꝰ euacua ta ẽ lc difficultas.qꝛ pꝛiuatio vel vefectõ ſeu tenebꝛa ſeu ſilentiũ nõ dicunt᷑ ſimpłr ſeu vnifoꝛmit Sʒ tmmõ reſpectiue a ſu platiuũ ↄgnitiõis vel amoꝛis gradũ. Pri ugatio pterea nõ dicit hic negatiõeʒ hites cũ debito exñtie eiꝰ quẽadmodũ cecitas ñ ðꝛ ſimplx pꝛiuatio viſus niſi ſit circa ſub lectũ qð debet hr̃e viſũ.nõ enĩ lapis ꝓpꝛie 2 cecus. Nos aũt in ꝓpoſito accipim pꝛi uationẽ ꝓ negatõe ſimplici dũ wonimꝰ ꝙ ſcrĩ pꝛiuatiue cognoſcãt deũ ſub gradu ſu pmo. Nõ eiapti ſunt vel lebito res ita po⸗ ſitiue cognoſcere q;uis iſtud notet imper fectionẽ. Et certe qlibʒ res creata reſpcũ cei dici debet ĩpfecta. ¶ Excelſus in vᷣbo glie ſpũs rõalis ꝑ hmõi defectionẽ ſuper admixabilr reficit.qm̃ plus vnit deo ſince rius atʒ ſublimiꝰ ſine qᷓuis admixtiõe fan taſmatũ vel ſoꝛdiũ ⁊ ipfectionũ cuiuſuis ccxeature qᷓ; per poſitiuũ Quo pacto ſic:qꝛ nimixꝝ nullũ ẽ ibi mediũ int deũ ⁊ ſpiritũ. Pꝛiuat eni cognitio ⁊ amoꝛ cuiuſſibʒ alte rus rei pᷣter deu. Si vo qrit nũqͥd termi nus cognitõis ⁊ amoꝛis ſtat finit᷑ in cali gine ſola ꝓut eſt pꝛiuatio qᷓdã. Rñdendũ negatioes ⁊ pꝛiuationes termiareñn pñt niſi ꝑ affirmatões vñ nec ðᷣus cogno ſcit mala ⁊ iperfecta niſi pec ydeã bom? ꝑ fecti.Quid fit igit᷑: Rñdet bts dyoniſi⸗ 17 1 coniũgitanĩa ineffabilr ignote ineffabilibul et ignotis. Et itex ait partitis alteritatibꝰet g concupiſcẽtijs curiſq; incluſis ⁊ ſupermũdane explicitis. nos in diuinã monadè ↄgregamur⸗ Apterea vocat hãc defectionẽ vnionẽ ſuꝑ mẽetẽ Rurſus viuifica inqͥt vᷣtus diuian illũinatio⸗ nũ qᷓ ſq; fuit ſᷣm poſitiuũ gradũ abunde nos te plet ⁊ reſtituit ac ↄuerrit ad congregtis pris vnitatẽ ⁊ ſimplificã veitatẽ Attẽde ꝙ iõ noiat prem qm in ipᷣo eſt fontal deitas ᷣm eũdẽ dio miſi. ilinſup 7 ſpuſſcis oẽm gliam ſuã re⸗ ferũt in glaꝛiã de pr̃is.(¶ Excelſus in vᷣo gle ſpũs rõnaſis per vxhemẽs exerxcitiũ theologicũ ſil ⁊ phiſicũ pᷣt eleuari ad apicẽ ſeu vticẽ theo loglie myſtice cũ au xilio fidei ſpei ⁊ caritatſub limius q; rudis ⁊ ſimplex xpianꝰ.⁊ hoc e cõi le ge ſupꝛa quã tm ẽ ſpũſſcts. Patuit loc vltimũ in aplis idiotis at alijs q; plurinis. Patʒ xo pns cõſideratio de doctoꝛibo catllicis grecis latinis ex libꝛis ⁊ traditionibſuis /ex qͥ b'ali⸗ „— ij vetailis excerpta igẽf infenꝰ ad textũ my ce theologie dioniſij ↄfirmãdũ. Fuit aliqͥbꝰ bonis ⁊ magnis viris hec doctrina ꝓpt ſii/ ꝓfun ditatẽ in ſcandalũ qꝛ ñ ſatis aduertebanraut aduertere poterãt modos locutionũ de eminẽ tia dei ſupꝑer oẽm creaturã.⁊ ꝙ tñ oiby eſʒ eſſe et bñ eſſe. Concluſer̃t itaq; ex iſto ſeqͥ ꝙomis creatura eſſet ðs.qꝛ deꝰ ſuũ eſſe ſunt olno idẽ Sic aliq̃ iuriſte ivoſuer̃t iohãni. Scoto tranſ latoꝛi libꝛoꝝ dioniſij woſiuſſe ⁊ ſũme in hoc here ticaſſe ꝙ omis creatura efſʒ de. Reducũt aliqͥ wſitionẽ ð vniuocatõe entis creati ⁊ increati m rẽ vel ex nafa rei aut ſm realia vniuerſa⸗ lig ad erroꝛe iſtũ q́;uis hoc ñ intẽdãt ili. (G Excelſus in verbo glie ſpũs rõalis circa cogni tiõem myſticoꝝ eloquioꝝ ñi pꝛincipalx innitit hũane induſtrie illã tñ non abijcit ſed exercet Dudũ poſtq; ſcolaſticis lectionibo tractauera mus de tleologia myſtica ſpeculatie per. xluij. ↄſiderationes ⁊ octo partitões ſmotidẽ ma terias principales. Notauim poſtmodũ duo decim induſtrias ꝓ pꝛactica et pꝛidẽ in vulga ri ad ſoꝛoꝛes ſcripſeramꝰ de monte ↄtẽplatõis certos grad'⁊ modos.Pꝛia induſtria dei voca⸗ tioni intendere.ſcdᷣa ꝓpꝛiã ↄplexionẽ aiſcere tertia officiũ wl ꝓpꝛiũ ſtatum aſpicere. qrta ſe met ad perfectionẽextendere.qͥnta occubatõ nes effugere.ſexta curioſiratẽ deponere ſeptia longanimitatẽ aſſumere.octaua paſſionuʒ vel affectionũ oꝛigenes aniaduertere.nona tẽpus idoneũ ⁊ locũ inqrere.decimoſomno ⁊ ci mo derãter indulgere. vndecima meditationibus pijs generatiuis affectuũ inſiſtere. duodecla Kc 3 97 Anagogicũ de perbo Ipm̃ a fantaſmatibꝰ auertere. Poꝛro dum in) terrogaref a me germanus.nicolaꝰ.celeſtinus poſt inſpectionẽ induſtriaꝝ iſtaꝝ. Ouenã eſſet Difficilioꝛ in pꝛactica? Rndit ꝙ ſpm̃ a fantaſ matibo auertere ſenſit hoc vrũſime neq; põt lc induſtria pꝛacticari q;ᷓ ꝑ theologiã myſticã bic in via dũ intellect nt᷑ ↄiũct eſt ↄtinuo tꝑi Ponit dñs albert vt priꝰlibꝛo de intellectu⁊ intelligibili penultimũ aſcẽſum ĩ reditu aĩe ad deu ꝙ efferat ſuꝑ hoc/⁊ nũc hoc ẽ ſuꝑ cõtinuũ ettꝑs. Deiñ ponit aſſiłlatiõeʒ in vniõe cũ deo vocat occaſuʒ alteri vite ↄſonãs ĩ ̊ btõ dyoni ſio/ ſi diuie gre mun’ tale tribuiſiʒ in xpᷣo ieſu Dño nr̃o.qꝛ ad hũc occaſum xpᷣs ẽoſtiũ via du ctoꝛ vehiculũ quẽéadmodũ de deo canitapð boe cium pvᷣia Pricipiũ rectoꝛ dux ſemita termi nus idẽ.Conſonarẽt inſuꝑ multa q pᷣmittit al bertus de intellectu agente cũ lumibs intelligẽ tiaꝝ ſe ↄiũgẽte. Vñ inqͥ t. Oulti vocati ꝓplx⸗ te oꝛdinauert multas ſuppoſitões ⁊ oꝛdinatio nes. Iſti certe fuert magici⁊ idolatre qͥ ꝑ tele tas execrabiles ⁊ demoniacas.axbitrant᷑ alas urgartac Pitias miracula facienda de q̃ bus het᷑ apð Auguſtinũ de ciui.dei.a ſeptimo vſq; ad dveccimũ.Et ↄñterx in alijs q buſdã capi tulis. AIpſe eni ſathanas qᷓ coli vult vt de imi tatur ſeꝑ vel imitari fingit veros ritus ⁊ mo⸗ dos ſacrificãdi veo ꝑ oꝛõnes ꝑ ieiunia. p caſti⸗ tatẽ ⁊ purificatões. Nos aũt ſoli vᷣo ſacrxifiauʒ laudis offerimꝰ/aad ſctõs ãgelos ſuos vies Nq B btõs tanq; interceſſoꝛes ⁊ agminiſtratoꝛes ſpuũs ꝓpt electos ſupplicamꝰ. ¶ Excelſus ĩ vxbo ſpũs tõalis nõ euehif᷑ ad tleologiã myſticã per raptus inſanos qles fuer̃t in ſibillis ⁊ vatibul xæ qᷣbo hiſtoꝛie ⁊ poete faciũt mẽtionẽ.ſilr ⁊ ſcrri Penne ſacra ſic de phitonicis ⁊ de balaã qͥ cade bat ⁊ ꝗpiebat eiꝰ oculos. Sicut ⁊ epilenticin nulhi.qlis fuiſſe credit᷑t macmet/quẽadmo dũ pᷣterea ponũt medici infinitas melancolias riũ ſpẽs ⁊ alienatões aĩaꝝ vñ credũt ſimplices wtales rapiant in celũ ⁊ cadũt ĩ ſcenuʒ.aut in eodé ſtatu ꝑſtant imobiles q̃ moꝛbꝰinueit eos et wlut geln ↄſtringit.vñ ↄgelatio appellat in mente.ſicut tꝑe nro plures tales qͥ ꝓphetias ⁊ viſiones ſe diuitꝰbre iactabant vidim falle bãt ſic ⁊ aliq fallebãf.¶K Excelſus ĩ vᷣbo glie ſpũͦs rõalis ĩ theologia myſtica ſe exercẽs nõ hʒ neceſſitatẽ vt in eo ſit coꝛꝑalis defectio q ualis legit᷑ bonis etiam ꝓphetis vt daniele eʒechiele ⁊ ſilibꝰ.Oioniſi eni nihil tale ponit exigi.freqns inſuꝑ exꝑientia cõtradicit. Sed nec oꝑtʒ ad ſuꝑmẽtalesexceſſus theologie mi ſtice itelligentia purxe ↄcurrere q̃lis fuit ĩ mul — tis philoſophis qui ſᷣm Auguſti.votueĩt omia mũdana tranſire ⁊ attingere pꝛimã cãm.ixridẽtes idcirco ſimplices xpianos nõ potẽtes ad intelligentiã talẽ euehi.q̃/ bus tñdet lug.ꝙ ſimplici fide tenẽt cer tius ⁊ lalubꝛi malũ ſeu wllũ in ecchaſtica nauicula q ꝓducit ad celũ. Non oꝑtʒ pᷣte rea ſuꝑmtales exceſſus tlxologie myſtice fieri ꝑ tale micaculuʒ quõ ꝓtlvmaruir ſte phanꝰdũ lapidarefintẽdens in celũ vidit gliam dei ſicut vincẽtius.ſicutlaurẽti.ſiẽ btũs andreas.ſicut felicula.ſicut de alioꝝ ſctõꝝ płimis in raptib reuelatõibo q̃les legunf in apocalipſi Johãnis.De quoꝛũ diſferentijs ꝓꝛietatibꝰpñis bꝛeuitas nõ mãrit. elſus in vᷣbo glie ſpũs rõalis du ꝑ anagogiã ↄſcendit in deũ deſerit oẽs opatões vt ſic nedũ intellectuales ⁊ ami cabiles ⁊ dilectiuas.imo oꝑtʒ pꝛſus actũ Apꝛiũ ⁊ libeꝝ circa dveũ in ſupmo gradu ob⸗ ietalr poſitiue eſſe terminatũ.Et qm̃ vi⸗ iſtõð vbũ dux eſſe ⁊ repugnare dictis ⁊ ſcripturexpoſitoꝝ bti diomiſij.imo et ntis hacten de theologia myſtica tradinis quaʒ 1in amoꝛe poſuimꝰ. Ponemꝰ in foꝛma ꝓ te ſtimonio intellectu taʒ hꝰ qᷓ; pᷣcedentiũ textũ dñi Gonauẽture ſuꝑ diſt xuiij.q.ij. en fine.Ad ulð inqͥ t qð vltimo obijei᷑ de compᷣlenſiõe dicendũ ꝙ ↄpᷣhendere ðꝛ tri pliciter. Ano mõ aplyndere eſt idẽ ꝙ ca⸗ ritati adherere. Et ſic accipit berñ.ad Eu⸗ genuũ ſi ſcũs inqͥt es ↄpᷣhediſti. Alio mõ eſt idẽ ꝙ clare videre ⁊ perfecte amare ſiẽ ad Philipᷣͥ. iij. Si quo mõ cõpᷣhẽdã in spiebelns u. Zertio ↄpᷣhendere idẽeſ Kataucere termios rei.ſicẽ de incõpꝛebẽ ibilis. Cuʒ ðꝛ ꝙ ſcti ſunt cõpꝛeheſoꝛes in patria.⁊ ꝙ xpᷣs fuit ↄpᷣbẽſoꝛ.Dicendũ ꝙ medio mò acapit.⁊ ſic hʒ veritatẽ.las xpᷣs videt dei ĩmẽſitatẽ/nec tenet hoc fide ſed certiſſima cognitõe.hoc ẽ nouit deum immẽſum. Ecce ꝑ hec dicta tres gradco⸗ gnitiõis ſeu cõpꝛehẽſionis dei lucidiſſima Diſtinctiõe notatos confoꝛmit᷑ ad pᷣdicta. Subiũgamꝰillð qð ꝓtinꝰ idẽ doctoꝛ dicit ꝓ vᷣb pnti.Et ſi tu qras inqt.an poſitiu- vl pꝛiuatiue chꝛiſtus nouit deũ unmuẽſ Dicenduũ quodãmodo poſitiue/quodam modo pꝛiuatiue. QPoſitiue quantum ex⸗ tendit ſe capacitas ſeu intelligentia. Pꝛr uatiue deinceps admirat etiã illꝗ ꝓfundꝗ et ſummã ꝓfunditatẽ diuie imẽſitatis /ſi cit vicit pſal. Mirabil tci eſt laetia tua ceſt⸗ Cll jon giwe cien⸗ atolee auſuß⸗ ft inueni antt ſtuech vdeci Nindeſ⸗ nirut⸗ ſapie, olauce atlun 1 ſeaoſ gleſpi Podeen ſumma htish ſaitan lionise wvylſoe Kecyti tmogo Powiaqn aainre genrir lno Apni ſtesg hieen gene bolir don ſiri Fieft ſtere. ſunen oa, ſſer G Pnrn ben elinj Aler chon inſieo tens ſſtil meig Wncnm, Wonelini ſordeii weriidie du Nnn Dihun dhrſieii indidare Aliztn ewinni önetlc igäi Mrmzas nliais ucnte miſempe — erdꝛt Arceſtideg Drhrtiad edihi. Moni nene mu oͦczpilin Fa fridniii mtitiſn chni eetma peſß nne S smnluniin didadi nitanpin utdi nn i dſpuen e aunind gtlgenn 1 feniliſi ieinilin Et hiinno gloꝛie. ex me! ↄfoꝛ.eſt ⁊ ſ wotero ad eã. Hecille. Ecce ꝙ wĩt pꝛiuatiuã cognitõʒ in aia xbi q̃nto magis in alijs. Hec eſt aũt cognitio quã vocamꝰ myſticã ꝑ abnegatõeʒ.ſ.defe ctõem ⁊occaſuʒ.Cõſtat ãt ꝙ nõ min defi cit dilectio ſeu beatifica fruitõ ab illo gra du ſupmo fruitõis / qᷓ e fruit ſe ſolo actu nfinito q; ipſa cognitio. In ſignũ cuinõ inueni poſitũ a btõ diomſio tradeñ.myſti cam tlxologiꝗ ꝙ dixerit ipſaʒ termiari o ſitiue obiectaliterĩ deo. ſʒ vel nihi erxpſſit e dilectõe vel ipſam dixit fieri ꝑ caligi⸗ nẽ ⁊ defectiue.Hinc ẽ illð iã inductũ.ĩmo mirxant᷑ ⁊ deficiũt. Rurſus ĩ altero ex vbiſ ſapiẽtꝭ. Quantũ potes tm̃ aude qꝛ maioꝛ ol laude/nec laudare ſufficis.Poterit di ci T laudãdo deficis q̃ defectio ſũma eſt re fectio/ſumm q; pfec. ¶ Ercelſus in bo P . glie ſpũs rõalis intrado diuinã caligine defectõem ſublimiꝰ hʒ dicere. Omis cõ ſnmmatõms vidi finẽ.Tradit ſenttialr btũs hylariꝰꝙ nec angeli nec archangeli ſciũt aut penetrare pᷣſumũt diuie genera⸗ tionis arcanũ.Cõſtat ꝙ loc nõ pᷣt ĩitelligi e viſiõe btã in wſinuo vel ↄpꝑatio gradu. Accipit᷑ igit᷑ de ſuplatiuo quo ꝑ ignoꝛãtiã tm̃ cognoſcẽdo. ꝓficit ſpũs in viaĩmaai patria qntũ ꝑ grãm aut ꝑ gliaʒ magis exj ercitatꝰ eleuat fuerit ꝑ mẽoꝛiã et intelli gentiã ⁊ volũtatẽ in gradu ↄgnitiõis poſi tiuo vel cõꝑpatiuo.qꝛ płaccedit ðᷣficiendo adſvnionẽ refectiuã Cuiꝰ he ſunt cõditio nes ꝙ infallabilis etiã in via qᷓ nibil pöõr hr̃e erxroꝛis admixtũ vel fitaſmatis nibil create defecibilitatis/nihil inſidiaꝝ dia boli. vbi ẽ altiſſimũ refugiũ/vbi ſolꝰvnit᷑ ceo ⁊q vnic/ ſoli⁊ vnico ſpũi.Si q̃ras quõ ſiet iſtð. Audiñ me ſ̊ diuinũ dyoniſum Ineffabilibo inqͥt ⁊ ignotis mẽs ineffabi liter ⁊ ignote ↄiungit.Quis pꝰhec vᷣba p ſumeret ineffabilia fari ⁊ incognitionum Aoraſhferre doſſum'itaq; Toctrinalit ⁊ ſculatie ꝑ qͥd nois vitatẽ eloqͥ miſterij Sola vo trinitas ꝑ exꝑim̃tũ rei.Super ſunt alia ð vᷣbo ⁊ hymno glie noĩatim ſuꝑ loc vᷣſiculo Sicut erat in pꝛin.⁊ nũc ⁊ ſꝑ et in lecula ſclox amẽ. Differat᷑ in ptitiõʒ altexã.Et ꝓ cõfirmatõe dictoꝝ ſil ⁊ refe⸗ ctione anioꝝ iũgant᷑ vltima ba hugonis in ſuo de arra ale. Abi ſic ania ↄqrit᷑ aſſe⸗ rens ſe in cogſcendo veficere.Ania Quid eſt ulð dilecte ꝙ in ei recoꝛdatòne aliqñ me tangere lolz/atã veyemter atq; ſuauit Dnarta partitio uatee Loꝛificatio mutua pris ⁊ filij ⁊ ſpũſſe afficere vt iam tota quod m a memetipſa ab alienari ⁊ neſcio quo abſtrahi ĩcipiã expilarar cõſcientia. In obliuione venit omis pteritoꝛũ malor memoꝛia. CLoꝛ illuinat. Deſiderxia iocũ dant᷑. Jamq; alibi.neſcio vbi me eſſe video/⁊ qi qbuſdã amplexibo amoꝛis intꝰteneo.Et ne ſcio qͥd illud ſit. Et tñ illud ſy retinere ⁊ nũqᷓ; perdere toto aio meo labꝛo Luctaf quodaimo debilit anim ne rcedat ꝙ ſp ãaplecti deſiderat ⁊ q̃t in illo oĩm deſiderioꝝ finẽ inuenerit ſůme et ineffabiłrexultat.nihil ampliꝰqͥrẽsſp ſic eẽ volens. Nuũquid ulle ẽ dilectꝰ meꝰ: q̃ ſo dic mi hi vt ſciam ſi ille ſit.vt ſi denuo ad me venerit ille eſt dilecttuus qͥ viſitat te ſ venit inuiſibil vwnit occultꝰvt tangat te. Ideo vt videaf a te. obſecxẽeũ ne recedat.ſed ſpꝑ ꝑmaneat.hõ.wxre Venit ñ vt totũ infũdat ſe ſjͥ vt trahat afectũ Pꝛimitias q̃ſdã poꝛrigit ſue dilectõis.nõ ple⸗ nitudinẽ expibet pfecte ſocietatis. Et hoc eſt qð maxiĩe ad arrà veſwonſatõnis tue ptineat q; illle in futuro ſe tibi videndũ ⁊ perpetuo woſſidẽ duũ dabir. Nuc aliqñ vt q;; vulcis ſit agnoſcas ſe tibi ad guſtandũ pᷣbet Simłeriã vt interim de abſentia erꝰ.ↄſoleris qñ eius viſitanonene licias inceſſanter reficeriis. pſtulabat᷑ fieri cũ xpᷣs ait Pr veit ho⸗ ra darifica filiũ tuũ vt filituus clar exteri oculis ſubleuatis in celũ fecit de verbo gloꝛificatiõis hymnũ glie dũ armonia addit vocis. Hymnũ q pe dicim laudẽ dei cũ cãtico Hunc eſle hymnũ ↄijciunt wctoꝛes de q̊ͥ mar montẽ oliuaꝑ.on dubiũ.qꝛ poſt inſtitutõem et refectõem ſacramẽtalẽ Kärun gorereſfergt iudas.chꝛiſtꝰ dixit teſte Pobãne. Nüc clarifi⸗ catus eſt fili vis.⁊ deꝰ darificatus ẽ in eo/et deus dlarificauit eũ in ſemetipᷣo. Deinð poſtq; cocuit diſcipulos mlta.Seqͥtur de hymno glo⸗ rificatõis ſeu gloꝛie. Atrũq; eni rradif ex vᷣ greco. vñ gloꝛia q̃ſi carea ſeu clara. Pr venit mꝛa clarifica filiũ tuũ vt fili tuus clatificet te Pꝛoinde ſubiũgens claritate inq; quã babur pꝛius q; mos fieret apð te. dedit palã ĩtelligi e gloꝛi car⸗ equã hʒ in eternitate ſolꝰ cum ſpũſcõ in gla vi pris loqbaf. Hocipᷣm imitat᷑ eccleſia dũᷣ freqntat hũc hymnũ gloꝛie. Gloꝛia patri ⁊ filio ⁊ ſpũiſcõ. Mox ſubiũgit᷑ Siẽ erar in pꝛincipio ⁊ nũc ⁊ ſemꝑ ⁊ ĩ ſecula ſcloꝝ amen. 97 cet te. Potuerat quoq; rex glie xpᷣus ſm boc verbũ gle ad prem deũ glie dicere.ſj expꝛimẽs Bloꝛificatio pris ⁊ filij cũ ſpũſcõ deſignatux fieri multiplicit ſub his ⁊ alijs væbis. Ano mõ cõplacenter ↄgaudẽter ⁊ cõgratulatiue.qꝛ ſcʒ complacet in gloꝛia dei.Alio mõ ðᷣſiderãter exhoꝛtatiue.q; hec gloꝛia mãifeſtat᷑ ꝑ oẽs crea/ turas pᷣptim rõnales.Tertio mõ repñtatiue et expᷣſtiue.ſic opꝰſapientis ðꝛ ſapia er et glia eius. Dicit᷑ñ aut gloꝛia dei fieri vl augeri nõ in le ſed dũ mãifeſtat᷑. Fit aũt manifeſtioꝛ ieffe ctibꝰſuis. Oꝛam ſub hoc tropo ſanctificef᷑ no⸗ mẽ tuũ.Adueniat regnũ tuũ.quẽadmodũ lo quit᷑ ⁊ hic xpᷣs ꝑ totũ hunmi OQuomõ ſilx diẽ apls. Deiñ finis ait Eũ tradiderit regnũ deo et patri. Sequit᷑. Cũ aũt ſubiecta fuerint illi oĩa.tũc ipſe filius ſubiect erit illiqᷓ ſibi ſubie citoĩa vt ſit dep ola in om̃ibo. Antelligunt᷑ hec — per patefactõem generalẽa pfectꝗ nõ ꝑ noue gloꝛie collatõ em in eternitate quã dicimſup latiuũ gloꝛificatõis diuie gradu ad quẽ om̃ia conſũmabũturx. ꝛeſtim electi/ſub gradu glo rie cõ ꝑatiuo ſeu ſco conſtituti.ex ęgrunt ſicnt hic oꝛat xps ↄſummati in vnũ.¶ Gloꝛificatõ patris ⁊ filij cum ſpũſancto in beatis dici põt habxre gradũ.vel vt Gerñ.loqui᷑ moduʒ ſine modo.hoc ẽ myſteriũ axcanũ quod loquimurx et inquiximus. Apertũ wro eſt ſchlaſtice per pꝛecedentia ſi maneat clara ⁊ certa diſtinctio de triplici gradu ſeu mõ qð idem eſt in poſito Vnu poſuimus gradũ gloꝛificationis poſitĩ Ellreꝝ cõparatiuũ Tertiũ ſuꝑlatm̃. Et liqʒ cõ paratiuus grad ⁊ ſuꝑlatiu pᷣſupponãt ſoſitm̃ Aeruntñ aꝓpꝛopꝛiamus poſitiuu in gloꝛia vie Compꝑpatiuũ in gloꝛia patrie. Suꝑlatiuu; in gloꝛia eternitat; diuine. O ſi voluerim atten dere q̃litet hie gracus gloꝛte ſit ſine gradu et modus gloꝛie ſine mõ patebit pᷣmo c lpa dißf/ finitione et interpᷣtatòe noĩis hui Eternitas quaſi extra terminos entitas.nunqͥd infinita⸗ tem illã rini dauitici hymni. Magn do minus ⁊ landabilisnimis.⁊ magnitudis eius nõ eſt finis.quo ad ↄpatiuũ pr̃is.Et ſaple eiꝰ nõ eſt nüer.quo ad a ꝓpꝛiatũ filij. Et miſcia eius ſuꝑ oĩa oꝑa ei.quo ad clementiã ⁊ bonita tem ſpũfſancti.Si quidẽ in omni re creata vł creabili ppni᷑ modus.mẽſura.terminꝰ.nũer et ſpẽs.finis ⁊ oꝛdo.Solus de ẽ ſine nũero. modo.mẽſura vel termino ꝓ quo ſit ſeq̃ns ver bum. ¶ H Gloꝛificatio patris ⁊ fi.cũ ſpũ ſancto in ſeipſis recte diaf᷑ infinita et immeſa nedum pꝛiuatiue ſed poſitiue ſicut q̃libet głia creature viceuerſa dicit᷑ finita.nedũ poſitiue ſʒ priuatiue vtendo large nomie pꝛiuatiois pꝛo negatione. Pꝛoficit hec conſideratio ad intel/ ligendũ ꝓpꝛias voces ſcripturarũ. Vnde fin itum dicimillud quod habet termios roſitionis ſeu poſitiuos.ſed intelligit᷑ vna negatio ſeu puatio.ꝙ vltra termios illos rvl finitũ ilud ꝓgredi nõ valeat vel extẽ di. Anfinitũ viceuerſa ðᷣꝛ negatiue.qꝛ nõ babet terminos q̃bus cixcũſcribat᷑ finiat diffiniat ur aut terminef.Et lvc ðꝛ infini tum extra genuſ. Poꝛxo dicit infinitũ ali quid affirmatiue/dũi negat negatiõem in nomie finiti clauſam. Equipollent enim due negatõ es vni affirmationi. Conſide retur acriter nominũ iſtoꝝ ⁊ ſimiliũ.talis ſignificatõ / tũc nõ erit abſona wl diſcoꝛs iſta locutõ. Gloria dei eſt gradus ſine gra du/modus ſine mõ. Similit de cognuõe fruitione delectatõe q;uis alie delectatio nes addi poſſunt. Sed nunqͥd eternitas Vl eternus dðs ſeu trinitas.claudit ſe ſu⸗ is terminis et compᷣ vndit? Pꝛofecto ſic aſſentire poſſumꝰ ⁊ ↄſequẽtiã negare q̃ ſub inferf. Exgo dveus babʒ terminos. Nõ enẽ ſequit. Deus eſt infinitus termin.ergo eſt terminꝰ.vel terminũ hñs. Sʒ nunqᷣd pꝛeterea ania xpᷣi vll marie videt clariſſi me term ĩios eternitat ifinitos qͥbus eter ai ſeipſam cixcũſcribit ⁊ diffinit. Sic iẽ h̊ ſeqns vbũ declarabit.in cur expli catiõe totũ ſtat qð inqͥrit᷑ myſteriũ regni dei. ¶ Hloꝛificatio pris et filij cũ ſctõſpũ conſpicit ⁊ diligit fruitiue ⁊ obiectalit᷑ in ſupᷣmo ↄparatiui grad patrie /ab aĩa xpᷣi et marie.nõ tñ in ſuplatiuo foꝛmałret in trinſece quo btã trinitas ſe cognoſcit ⁊ di ligit tam obiectaliter qᷓ; intriſece. Atten denda eſt hic veterminatio eccdleſie cũ ap⸗ pꝛobatõe doctoꝝ modernox ꝙ duplex ẽb atitudo vna obiectalis ⁊ vetermiĩatiua.et illa eſt ſolus de ſicut ſolo veoo fruendũ eſt Xltera eſt beatitudo foꝛmalis ⁊ intrinſe ca.conſiſtẽs in duobo actibusqͥ ſunt viſio et fruitõ cum tentiõe ſeu poſſefione ſecu ra.Sunt etiã apð deũ ꝑenitus idem btĩtu do foꝛmalis et obiectalis. At vero diſtin ctio maxiĩa eſt in creatur btĩs.inter btitu⸗ dinẽ ipſor obiectalẽq nõniſi ðs⁊ foꝛmalẽ quã vtiq; ↄſtat eẽ finita itriſece.⁊ ab ĩfini taextrinſeca btitudie dei differrivl diſtin gui Etiã vbi poneref ꝙ ðus p ſeipᷣm ſine creatis habitibꝰ aut ſpecieb alijs illaben do foꝛmalẽ hac btitudinẽ in ania btã cau ſaret. Concedũt hoc illi qͥ etiã cõtrariant eccleſiaſtice determiationi.qꝛ foꝛte nõdũ gliudſin geretcen ummti lteina gecaam datcige nerigtco ſiozwo ſeyinet (kas tudo ſeupt⸗ turisſ cternit gelfir ſeala tunita ſine t Kotaui Tonin umeri ſton ſaͤen iit lect Eno⸗ ligie ef däne eſtſe sdsee niük naerpl fen enni haäſciſdi lcbiegelin fonmalteen Got niſ. An Anſi egei tᷣN 4 ſecettbfn feindin S, nſt lel⸗ Et himno gloꝛie tionalit᷑ ad ea qᷓ dicta ſunt de baſoↄuerſi⸗ ue ad dveũ ⁊ auerſiue a deo.Certe ſicut ens primũ in ſuo gradu ſuperlatio ↄphendit᷑a ſe ſolo.ſic ⁊ e pꝛiuatio nõ eſſendia ſe ſolo vaglebit totalit᷑ cõ pꝛehẽdi. Inde fit vt ne viderant eam. Cocedunt inq; de facto vel de potentia dei abſoluta nõ pᷣt eẽ ðs aĩe create niſi finita btitudo foꝛmalis.qꝛ nec creafa ẽ capacitat ꝑceptiue cognitiue et dilectiue dei.niſi finite ⁊ limitate. Quaʒ ob rẽ neceſſe ẽvt beatitudo creafe foꝛma lis ſꝑ ſit finita.quicq̃d ſit illa foꝛmał beati tudo/q vtiq; ẽ mot? aliea doo diſtinctus. Etiã ſi poneret ꝙ aſa em̃ ſi' motus. Nec mgr h̊ negat.ſʒ expᷣſtit ¶ Gloꝛificatõ pfis et fi. cũ ſcòſpũ /tota viðꝛa btis ⁊ nõ totatx ſub hoc intellectu ꝙ gloꝛia brõꝝ finita eſt foꝛmalit᷑.qᷓ;uis obiectalit᷑ infinita. velvt Bꝛego.loquit᷑ d dño gloꝛie. totꝰẽintra ñ incluſus.totꝰ extra nõ excluſus.totꝰ ſubtꝰ nõ ꝓſtrat.totꝰſupꝛa ñ eleuat.totcirca ñ cixeũſcriptꝰ. Aeritas iſta faciliꝰ inueſtiga tur nõ ratiocinàdo ſʒ exẽplificãdo ꝑ ſilia in creaturis.vt de oculo lippo qͥ videt totã rotã ſolis.ſʒ ñ totalit᷑ vel totã albedinc.aux aliud ſimilevt dæ lineis circuli/ſi inselli⸗ geretcente ſuũ¶Exẽplũ aĩe rõalis appꝛo xima t q̃ ſic tota in coꝛde ẽ.ꝙ tota ẽ extra coꝛ. Sic ẽ in centro coꝛdis ꝙad ei ſimpli citatẽ indiuiſibilitas cẽtri ñ eq̃tur. Sicut nec ad magtudinẽ nõ molis ſed virtu aĩe q̊ arcũdat coꝛ.totalit᷑ nõ paxificaf. Cõti/ ner igit coꝛ ipaʒ aiam tota ſi ñ totalit flib alio v̈bo circũſcriptibiliter. Ipſa vo totã ſe ↄtinet ⁊ totalr infra terminos ſue capa citatis qͥ finiti ſunt/⁊ in vvc deficit ſimili tudo q̊ ad veũ qͥ ſimplicit infinitꝰ ẽ ⁊ circũ ſcriptꝰ. Cuiꝰꝑfectio nec accreſcit ex crea turis ſi ſint.nec vcreſcit ſi ñ ſint. Quiſpꝑpi eternita ſue ſolio ⁊ trinitaſ triclinio ſe⸗ det fixus.ſicut etat in pꝛinci.⁊ nũc⁊ ſꝑ.⁊ ĩ ſecula ſeculoꝝ amẽé. Multa de ↄditõibus trinitatis ⁊ eternitaᷣ poſſent induci q lati ſime tractant ꝑ doetoꝛes ⁊ aliq̃ ſub metrꝭ notauimꝰ. Denic; ꝓ vᷣbo nr̃o fac illð iob Tonitruũ inqͥt magtudis er qͥs porerit intueri. Dat pꝛimo intelligi ꝙ nulł.dat inſuꝑ intelligi ꝙ intuitꝰ vel iniueri vel vi ſus rkehif. ad om̃s ſenſus tã coꝛꝑales qᷓ; ſpũales. Tonitruũ inqͥ teiꝰ qð vtiq; ẽob iectũ auditꝰ qͥs poterit intueri. Simileĩ Exoð.ꝙ ꝓplus videbat voces. Poꝛro col ligit᷑ ex iſto ꝙ dñs hitat in ſilẽtio ⁊ caligie reſpcũ cuiuſſibet creafe q̊ͥ ad cognitõem ⁊ viſionẽ ſuam ſibi ſoliꝓpꝛiã modo pᷣtacto. ¶ BGloꝛitficatio pris ⁊ filij cũ ſcõſpũ mani feſtat᷑ in dãnatis ꝑ oꝛdinẽ iuſticie quoꝛuʒ dãanatio obiectaliter ⁊ termiatiue ĩfinita eſt. ſed foꝛmaliter ⁊ intrinſece finita ꝓpoꝛ q; demões neq; creafa aliꝗᷓ ꝓlene intelli gat pcti moꝛtał ignominiã ſicut nec glo⸗ riã act' meritoꝛij vll beati. Caliter eni ia diximꝰde ignoꝛatia vel nõ cognitòe cuiuſ uis creatuxe.cuiꝰ cã pꝛincipalis ẽ ꝙ de co gnoſci ⁊c.neqͥt in ſummo. Supeſt igit vr ſuperbia æmonũ deſcendat ſꝑ vll aſcen / dat ad nihilũ.Gloꝛia vo btõꝝ ſꝑ veſcẽdit in bonũ deficiendo vel ꝓficẽdo ↄſcendht mõis dich. Juxta qð ſum exef intellecłꝰ myſtici verbi qð btũs dioniſiꝰ appꝛopꝛiat ipſi ſeraphin ꝙ in eis ſꝑ eſt mobile inceſ ſabile calidũ acutũ ſuꝑferuidũ et holocau⸗ ſti purgatiuũ. Sumit᷑ aut hic motꝰvł mo tio lagiſſime videlʒ ꝓ optatiõe qᷓ ↄtrariat ocio.de qᷓ dicit Damaſcen ꝙ nulla res de ſtituif ꝓpꝛia opatiõe.Sic enĩ ⁊ vllle dei ⁊ intelligere ðꝛ oꝑatio q̃dã ⁊ motio ⁊ in an gelis magis ꝓpꝛie. Terra ſiqdẽ ẽ inertiſſi ma oĩm.hʒ nipilominꝰſuã oꝑatiõem q̃ ſe tenet ⁊ figit in loco ſuo.xeſtringẽs remo⸗ unere volenti. Dicit g ſeraphin ſp mobile ſine interruptõe amoꝛis in deũ. Inceſſa bile ſine deſinitiõe. Sempꝑ calidũ.ſine du⸗ minutõe ſeu minoꝛatioe ſeu tepꝑefactiöe. Acutũ qꝛ penetrat ad ſimplictatẽ dei ve⸗ lut ad centꝝ Suꝑferuidũ:qm eleuatſe ad immẽſitatẽ e vlut ad circuùferẽtiã. Holo cauſti p nrgatiuũ ⁊ reliꝗᷓ q̃ ſequũt.ſpectärt ag tres actus hierarchicos rᷣſpectu ſferioꝛ qui ſunt puꝛ gare.illũinare.pficere.O ꝑa rio igit᷑ generale nomẽ eſtad alias qnc ſpecies/ſonãtes in motũ.q̃ ſunt Motiol⸗ bec ſucceſſiua. Mutatio.⁊ hec ſubita ĩ ſub iecto. Yacito.et lec ſubita.Denihũatio qᷓ aliter dicitur creatio. Quarta eſt ꝓductio in duuĩs vbi eſt immutatio q;uis ſit ibige neratio ⁊ ſpiratò. Quinta eſtactio qᷓliter foꝛma inffuit in materiã. dans eſſe foꝛma le ⁊ intrinſecum.dicit᷑ ideo talis foꝛma re latiue ad materiã/qualit foꝛma q̃ eſt tuſ nullo modo põt dio. ¶ Blorificatio pris et filij cũ ſcõſpũ/q̃drupliciter cognoſcir · amatur ab intellectuali creata tam in via q; in patria. In via quidem per gratiam vnam in ſe / et trinam in fige / ſye et char tate cum adiutoꝛio diſepline cheiſtiane. Exemplum duʒ quis videt aut ſumit eu chariſtiã.hic ẽ cognitio ſenſibił exterioꝛ. 97 BGuper cantica canticoꝛũ E ſt ⁊ cognitio ſenſualis interioꝛ taʒ ima ginatiua q; eſtimatia reſpectu coꝛpis xpᷣi tã wri qᷓ; myſtic. Hic pᷣterea eſt cognitio rõalis ſᷣm vtranq; rõis poꝛtionẽ ſuꝑioꝛẽ et ĩ inferioꝛẽ q̃ cxedimꝰ ſperamꝰ ⁊ amamꝰ ſpũales ſubias/a ſub deo / vt aiam xpᷣi vt angelos? ſpũs electoꝝ. Hic eſt enq; co gnltio ſupmental miſtica ⁊ anago gica ip ius ſimpliciſſime deitatis in vnitate tri nitatis. Concoꝛdãtie ſunt plurime noĩa/ tim illa iã cõmẽoꝛata ab aplo. Manifeſte inqᷣt Magnü eſt etanſckma manife ſtatũ eſt ĩ carne.⁊ locq̊ͥ ad duplicẽ pꝛimũ cognitõis modũ. Juſtificatũ eſt ĩ ſpũ quo ad terxtiũ.ſſumptũ eſt in glia quo ad q̃r tum. Teneat ergo ꝓ regla ꝙ q̃lis ẽ in co gnoſcedo ⁊ amãdo veũ xpian talis eſt ſibi in retribuẽdo de. Ego dilecto i inqr ſronſa.Et adime cõuerſio er.¶ loꝛifica tio pr̃is ⁊ filij cũ ſpſſcõ facta in btis repi turaliqñ dioi foꝛmal eo ꝙ imediate fit p eẽntiã ſine ſpecie media qͥ ſit rõ cognoſcẽ di diuinã efſentiã.imo ꝑ eandẽſpẽm aut foꝛmã q̃ ðs ↄgnoſcit ſeipᷣm aia btã cogno ſcit deuũ.Addũt aliqͥ ꝙ etiã act beatiticꝰ caracteriſef ſeu foꝛmet᷑/nõniſi a diuia ſa⸗ pientia ⁊ eius eentia dũ obiectiue videf AVñ ⁊ ſi diuia eſſentia ſubtraleret ſe ĩ rõe talis caracteriſatiõis ſeu foꝛmal ↄfigura,/ riõis ſᷣm imaginẽ btiſſime trinitat:.crea⸗ tura nullo mõ poſſet dici btã.neq; intuiti ue videns dveũ.imo efſz implicatio quẽad mogdiũ implict creaturã eſſe deũ ſe ſub⸗/ trahere in rõne efficientꝭ. Notãdũ eſtigit ꝓ cõcoꝛdia doctoꝝ ꝙ ðᷣs ꝓpꝛie dicit foꝛma vm tres cõditiões foꝛme ↄueniẽtes. Foꝛ ma emim ðꝛ qꝛ eſt in ſe foꝛmalrx.ſiue ſit ab alio ſiue nõ oꝛiginalr.ſcdᷣo qꝛ dateſſe foꝛ⸗ male.tertio qꝛ denoĩat aliud eẽ. Conſtat aut qe de hʒz eſſe in ſe. ⁊ ꝙ dat eſſe ol crxea ture.⁊ ꝙ oẽm creaturã denoĩat eſſe tanqᷓ; pocipua ſue exñtie cauſa. Sic enĩ dicit be nus in q̃libet creatura eſſe aliud quo eſt. et aliud qð eſt. Quod intelligi alit᷑ neqͥt/ oiſi de deo quo denomiat exiſtere creata. Doctoꝛes igit ponẽtes den eſſe btitudinẽ foꝛmalem.acoipiũt foꝛmãꝗ iſto mõ ⁊ nullo aulio. Nec volũt ꝙ de? ſit foꝛmalis beatitu do inherẽs vel cõſtitues ſicut foꝛme acci⸗ dentales vel ſubſtatiales inherẽt ⁊ ↄſtitu unt/q;uis illapſus foꝛme diuie ſit pfecti oꝛ ⁊ intimioꝛ rei cuiliet qᷓ; poſſit eſſe foꝛ⸗ ma ſue materie vel acadẽs ſubſtarie. Ita i tes qlilet plꝰdependet a cauſis extinſe ” cis qꝙᷓ ab intriſecis ſuis qᷓ ſũt foꝛma 2 ma teria qᷓ vtiq; neqᷓunt efſe ſine cã extrinſe —„ ca efficiente/ exeplante ſeu foꝛmãate ⁊ fi⸗ miente. Poꝛro ſi voctoꝛes talxſe reſoluũt nõ ſunt ↄtrarij articulis piſieñ.qꝙ deꝰ non poſſit eſſe foꝛma vel foꝛmal beatitudo crea ture. Oð vtiq; wp ẽde foꝛma inberẽte v! intrinſece cõſtituẽte. Sũt qͥ neceſſario di cunt eſſe foꝛmã mediã vel ſpẽm in beatis qua noĩant lumẽ głe iuxta determinatõʒ eccleſie reqͥſitã Dicũt alij lufrcere Pftin de potentia der abſoluta deũ 1 aiam ſi li lumie ad beatificandũ ꝑ foꝛmalẽ ilapſũ le ta Quicql tñ dicat hinc et inde necceſſario poncd? motus intellect ⁊ volũtat:qͥ vti⸗ q; foꝛmoſus eſt illũinoſus ⁊ ſpcoſus.Et ſic vocamfoꝛmalẽ btitudinẽ ſine quo im poſſibile ẽ creatura eſſe brãm. etiã depotẽ ria dei abſoluta. Implicaret eni ſicut ptʒ intuẽti quicqͥd dictuʒ fuerit de neceſſitate hahutuũ diſtinctop ab actibo iſtis. ¶Bloꝛi ficatio pris ⁊ filij cũ ſpũſcõ fit pᷣcpue er pꝛincipalit᷑ in mẽte q̃ ſola ꝓpꝛie ẽymago et glia btiſſime tnnitat,⸗hentbi⸗ reme moꝛãde diſtinctões plime ð diuerſis ale Ptentijs eap officijs.maxiĩe quõ diuidit᷑ ala a ſpũ:⁊ ſpũs a mẽte.⁊ q̃les ſunt actus ſpũs ⁊ mẽtis.Quẽadmodũ iſup ſola mẽs ponit᷑ in ſupᷣmo vertice vł culmie / vel arce totius aĩe ⁊ potẽtiaꝝ eiꝰq̃ reſpiot ꝓ obie cto et fine ꝓpꝛio ſolũ deũ memoꝛãdo intel ligendo ⁊ volẽdo pure liberalr᷑ q;uis ĩmo biliter. Spũs aũt ⁊ mouet liberalii ⁊ arbi trarie ⁊ ↄtingẽter. Oirabilis pꝛſus ẽ di uiſio anie ⁊ ſpũs quẽ facit ſᷣm aplm ſᷣmo deu viu ⁊ efficax. Sʒ eſt ſuꝑadmirabilioꝛ diuiſio ſpũs ⁊ mẽtis q̃lẽ dat intelligi pau lus eũ dicit de ſᷣmõe dei ꝙ eſt diſcretoꝛ in tentionũ ⁊ cogitationũ coꝛdisput Ah c dã metro veduximꝰ Arbitroꝛ inſup ꝙ mens in cãticis noĩat᷑ ala vt ibi. Dic mi hi quẽ diligit aĩia mea ⁊c.Et in cãtico ma rie Magnificat aſa mea w. HNõ ei ↄueniẽ ter intelligi pᷣt de aia ſenſuali.nec de pciſe rõnali. Ania igit eſt mẽs q̃ manẽs ſꝑ ĩ ar ce dirigit amoꝛẽ ſuũ vuica in vnicũ deuz ſola ad ſolum. diligens ad dilectũ. Exem plo ſolſequij reſpectu ſolis.vel ferri reſpe ctu magnetis aut poli. Dicuntur iſta ſpe cioſe faaliter et ſchlaſtice. Erxeduntur pꝛeterea ſimplici fide ſed rara ẽ feliiaras Eri. Erpumt tamẽ aliqui hic in via foꝛtaſſis etiam finaliter repꝛobandi.vt qui gloꝛiat in domino/zʒloꝛiervt timeat. ſino⸗ naturan unſuin güttoe lostl roſib gouti ſivoee ſaoott ufiy leſis 9 hin⸗ wif oln Hoſt mugnu 1 Alohe ſespi letonn nun peſle⸗ un ne Sſerhm rödueſßi teudinti lutans iſipſuns Unie wlane hiatpobee endric nel mlräöusinn Hiwraltrn blis rſcid Ifmilnfn hacnmble Anmnteligzn ckniauen nisgungt mutpe⸗ iDen Cniionn Aunſit immis i zud Nlan n A enafe ianmiſe ariflucs gn end Jacob amas me. Partitio pꝛimm 97 Eſtimo eni ꝙ vemones ipſi iuxta dictũ ia cobi credũt.ſmo et aliqͥ mõ intelligũt per naturalia ſplẽdida.⁊ ↄtremiſcũt.ſʒ in ma⸗ lum ſuũ:qꝛ ᷣuili timoꝛe trabũt᷑ quo refu⸗ giũt ⁊ odiũt flagellantẽ. Contrarie ad bea tos qͥ timẽtes trementes in ſe deficien tes ſub ruerẽtia maieſtat laudãt diligũt gloꝛificant hymnũ gloꝛie. vna inceffabi⸗ livoce diceñ.Sãctus ſanct ſctũs dñs ðs ſabaoth. pleni ſunt celi ⁊ terra gloꝛia tua Con foꝛmiter ad q̊s freq̃ntat eccleſia di⸗ cens. GBloꝛia pri ⁊ fi.⁊ ſpũiſanc. Sic erat in pꝛin. ⁊ nuc ⁊ ſꝑ ⁊ ĩ ſe.ſe.Amẽ. Deo glo raa q finẽ apoſuit ad canticũ marie iuxta qpoſitũ nr̃m. Atinã dveo bnplacitũ ⁊ eide⸗ gloꝛioſiſſime virgini mr̃i ⁊ filie Cumq̃ ſꝑ init znagoglel de verbo ⁊ phymno glie R — a lohane cancellario piſieñ. lugduni.an. no. O. cccc xxviij. Et ↄtinet qtuoꝛ ptitõ . Pehluran anima mea dñm.Amen. nes pꝛincipales in ir qlilet ſunt dece vr te notule ſeu verba ꝑ as alphateti vſq; ad numex.i? ..⁊ decẽ. Pꝛeſulatũ tũc agen te Reuerẽdiſſimo pre dno amadeo archi .0 pꝛeſule comite lugdun. Pꝛumate gallia rum /noſtre pe grin atõ is benioliſſimo p ceptoꝛe. — cum t ologi ⁊ txologie.Sub tyw iacob chel. dachel loquuur. Ro ꝑ ceruos capꝛeaſꝙ; campi. Dꝛo ſacxatos per amoꝛis ignes.) Per fidem ſctãm vec honoꝛẽ. p Ergreges nĩos /onm peragnos. Perq; foꝛmoſum virid ens ſalictũ: Et per illimes nitidoſq; fontes Rachel amo te. Ruſticum ſi me genuit dei ſoꝛs : Rectoꝛ ⁊ ſi ſim poſitus bidentiꝗ. Nobilem claris titulis adauctam. Raclyl amo te. Lucis eterne ſpeculum vecoꝛum. Feminã foꝛtem decus omne ſponſi. Luius effulget ſpecies honoꝛa. Rachlel amo te. Ibo fiſus te gelidas per alpes. Affrice ſirtes paragrabo tutus. Scylla nil terret nipil ⁊ charibdis Rachel amarrtte. Si tonet celũ crepitu fragroſo. mgri iobanis gerlsne cancellarij piſieñ. i thuſienſis ααααααιαιυ ddαe N mini. H. cccc. xxi ¶ Nacob rndet. addere pauꝑtaoula nullt Zotus ⁊ caſum minitet᷑ oꝛbis. Inter hec tanta poſitus periclla. Rachel amo te. Nil ab amplexu placido reuellet. Quicquid occurret nihil hinc timelbd. Mullius vincar ſub amoꝛe/quipe. Rachel amo te. Aentre fecundo lya ſit licebit. Et ſit ancillis nũeroſa pꝛoles. Heſcio quid plus nitet ⁊ placetcur Raclvl amo te MB Suauis a te pax requieſq; coꝛdis. Triſte mi aufers roboas camenis. Dulcibus pꝛoꝛlus/bene conanentem. Rachel amo te. Rectoꝛ egypti ſapiens pudieus. Naſcitur ioſeph tibi beniamincd. Beniamin quanqᷓ; moꝛiaris oꝛtu. Rachel amo te. Oſculeris me labijs pudicis. Bꝛachijs ſacxis mea colla ſtringe. Iſtud vt fiat tibi ſemꝑ hexens. Rachel amote. Spirituſſanct tibi multus vnus. Bona pirrurärenne⸗ benka. H Diligentes te ſatias in euum. — cipit tracratus* cop/ ad frẽs oꝛdinis car/ editus apud iugdunũ Anno co Ho te ſacer oꝛdo Carthuſieñ. qm̃ amas me ꝓximũ tuuʒ.et iõ ꝓximũ.argumẽto xpᷣi.qꝛ feciſti NRin me miſcdiaʒ. Amoꝛis q̊ͥ z tur pꝓbatio.opis ẽ exhibitio. Lricenariũ nã it puenire me viuẽte. ¶ Geditatus ſuʒ mecum.ſiquã oꝑis viciſſitudinẽ.vacua ſenectꝰmea poſſet affetre. Subijt mox ani mũ.petitio vr̃e deuotiõis mõ facta ꝑ non nullos ex vobis.q̃ſi vice oĩm.qᷓtinꝰ ſuper cantica cãticon ſcriberer aliqᷓ ꝗliſcũq; ſtu dioſitas mea. Inclinaui ꝓtinꝰ coꝛ meum aſſentixe.qꝛ amo te.Etenim amcoꝑ vota qᷓ; poſt moꝛtẽ meã Lendlgarcten placiu ſunt ſilia.¶ Uex oſt tota ſmis ingenijs dictata ſuꝑ eiſdẽ canrigq aut qle poſſet i vel tepide deuo⸗ tiõis mee. diu ſatis ĩ dubio fuit animus. Tandẽ ↄfiſus ĩ auxilio pᷣcuʒ vr̃aꝝ decreui nouũ aliq̃d.aut ſaltẽ nouo mõ ſcribere ſub 2 —– ”M Buper cantica canticoꝛũ emiſſo themate.Amo te. init peem Oote. Uox iſta petri eſt ad dñm ter interrogantem.tertio repetita Dñe tu ſcis qꝛ amo te. Juxta qð verbũ triplicatũ poſſumꝰ allegoꝛice.moꝛa liter ⁊ anagogice. triplicẽ ĩ creatura rõali amoꝛẽ itelligere.libex.arbitrariũ.gratui⸗ tũ.liberũ ↄcreatũ·axbitrariũ veliberatiuũ gratuitũ ſuꝑ infuſiuũ. Dimiſſo iterũ ſer⸗ mone de amoꝛe pure naturalivgetatiuo ⁊ aiali.⁊ habito tmmõ reſpectu ad amoꝛẽ ði ſicut hũit petr dicẽs Amo te. ¶ Eſt autẽ amoꝛ nr ad ceũ tripl ex in genero put ſtati dictũ eſt. Et hꝰ verbi amo.tres ire ſignãt in enigmate. A pꝛincipiũ. M.mediũ.O finis.Exq triplici amoꝛe habituali taqᷓ; triplici vita pꝛima/ reſultat act amoꝛisꝑ fectus ⁊ meritoꝛi fruitiu dei:de q̃ ſolo pꝛĩ cipalx cantica canticoꝝ ſunt. ꝑ anagogiaʒ id eſt ſurſũ actõem.qᷓliter agunt a ſpũſcõ. (quẽ hodierna die in filios SEE xpᷣs effudit) ipſi filij vei ſiles aplis. ¶ Atuero ꝓceſſus nr̃ vt oꝛdinet᷑ ex notis.pꝛemittet Aliqᷓs cõſideratões.de quidditate amor ĩ ſpeciebꝰſuis.⁊ hoc ꝓ pꝛia ptitione. Pꝛoin de ſcdᷣa ꝑtitio cõtinebit ↄſideratõesqͥnq̃ ginta ſm totidẽ dies iubilei pentecoſtes qñ ſpũſſcũs his diebo in liguis igneis ap pares mẽtes carnaliũ in ſui amoꝛẽ ait gre goꝛius ĩmutauit. Amoꝛ ſiqͥdẽ ignis ẽ. vñ noĩaf ſeraphicꝰ.qð ardoꝛẽ ſignificat.⁊ qͥn quagĩta ꝓpꝛietates ſuas q̃i totidẽ linguas igneas(ꝗbo ſe loquit᷑ et aꝑit) diſpertitas oſtendemꝰ/tandẽ partitõ tertia ↄſũmabit wlut ĩ cuſpide piramidis flãmee vniuerx⸗ ſum amoꝛis ſermonẽ ad paln 7 vnicã ꝓp⸗ pꝛietatem ſuꝑ ullud oſculet me oſculo orz iſe reffectens. (Mꝛumna cõſideratio õss 7 de pꝛimo amoꝛe lilero nobis concreato. Moꝛ liber reſpectu dei nataliter et indelebili inſit ẽ.cõcreatꝰ inſer Aus di cõditus eſtad imagineʒ et Nilitudinẽ tei qᷓ ↄſiſtit in mente noticia et moꝛe Sʒ qret ꝓtin aliqͥs quo pacto ſi quõ nafalis: Eſt hicalta ⁊ grata doctoꝑ ꝑ ſcrutatio.quoꝝ pᷣcipui inuenerũt ꝙ ſicutĩ deo amoꝛ ꝓductiuus ſpũſſcei lixrim' eſt qͥ tñ immuiabilr agit ⁊ neceſſario.ſic ĩ crxea⸗ tura rõali wl intellequali. amoꝛ pꝛio iſitꝰ t vie. niſi puiaſ. pꝛio qͥ eſt vt dixim ↄtinuus ſimplex ⁊ q̃ͥe nafalis amoꝛ iſte liber dici põt et ſi libhex. reſpectu i. quẽ aliqͥ ſinderiſim vocant. li⸗ cet quodãmõ ſit altioꝛ ⁊ ſpecialioꝛ.qui ↄſti tuit tertiã ꝑtẽ imagis. nec aliud reſpicit bonũ qᷓ; deñ ꝓ obiecto ⁊ fine vltimo. Iſte inq; amoꝛ licet inuariabilis ſit ⁊ indelibił nihilominſpontaneẽ ⁊ vltroneus.aliter qᷓ; ſit amoꝛ lapidis grauis ad ſuũ centrũ. et hoc rõe cognitiõis intellectie cõiũcte ſi bi ꝓut eſt ſcdᷣa ꝑs imagis oꝛiẽs ex pꝛia q̃ eſt mẽoꝛia.nõ qdem ſenſualis reſpiciens pteritũ.ſʒ mentalis ↄplectens oẽm tꝑis Dꝛñtia ĩmo ſupgrediens. E ſt ergoamoꝛ iſte ex natura ſua ſpontaneatʒz liber q;uis in oppoſitã ꝑtem verti non poſſer. .Becunda conſideratio. iſte dei liber. fundamẽtalis eſtad ocẽm affectõem alterã intel poꝛtionalxr ſicut duswnica opatione dele ctaturx/⁊ nullatenꝰ paſſiõe. Itaq; neceſſe eſt oĩa mita reduci advnũ.⁊ mutabilia ad . ect alẽ qᷓ pꝛie nõ ðꝛ paſſio.ſj oꝑatio/ꝓ⸗ imnſutabile ⁊ fixrũ Opoꝛtuit ergo oẽs afjꝭ⸗ fectiões/quaꝝ multas cõſtat eſſe variabi les rduci ad vnã quietã ⁊ ſimplicẽ.alis eſt amoꝛ nafalis dei.inſitus aĩe in ↄſtitu tione imagis ſue quẽ dicim eſſe cõueniẽ tiam ⁊ coaptatõem ad deũ.tanq; ad fineʒ ſuũ vltimũ.⁊ quodãmõ intelligibile cẽtꝝ in quo iugiter manet innitit᷑ ⁊ q eſcit.Ex quo pᷣterea oẽs alie affectões qͥ dicũt mo⸗ tũ vel mutationẽ. ſiue in bono ſiue ĩ malo ſiue in arduo.vt vᷣſideriũ.fuga ſxs timoꝛ audacia.ixa./ſegnicies oꝛiuntur. =è oꝛ dei iſte liber/ nõ hʒ actũ ſcoʒ qᷓ ſequit᷑- Sgieeteacaliſ ſta iſi puia ſenſatõe q;uis ſp ſitlactu tus. Poſz bic introduci tota materia de cõceptibo ⁊ intentõibo cognitiuis ⁊ affecti uis.⁊ ſpãliter e ſex mõis ſpeꝝ q̃ fũt initiũ cognoſcendi ſupꝛa ſenſũ intellectualx Nãa qued ſũt abſtracte ꝑ fantaſmata.qdam nafalit᷑ inſite ex pꝛia creatõe.ſic eſt ſpẽs ĩ nata cognoſcẽdi deũ ⁊ amãdi q̃dã ſunt im pſſe ꝑ ſubſtãtias ſpũales q̃dã relicte.q̃dã ꝑ collatõem adqſite.Alie ꝑ expientiã ba bite. ſed ð his nõ eſt hic dicendũ ꝑ ſingu gula.qualia tñ cognoſcerxe multuʒ iuuat ad amoꝛem dei peculiariter exercendum. . QWMuarta conſideratntg. Moꝛ iſte dei liber impᷣſſus ñi cau af in volũtate rõali vel ĩtellectiua — W — niger lone Ang r gauß cum ſoli 1es d nni re Ns H HW L 227 Partitio pima 97 dat “ i ex amicabilibo qᷓ ſt ad ſe.ſic videt᷑ diere (Secuncdaonſideratoo. . n . ariſto. et auctoꝛ de cauſis.ſz ecotra amicd 1 2Moꝛarbitrari reſpectu dei diſtingut titeibir bilia ad ſe oꝛiũt ex iſto amoꝛe ad deũ. Hec tura libero naturalipyt cõſiderationẽ Arr eſt ↄſiderario theologica pulcerria atʒ ſaan 6 NIduplicẽ aie rõn alis ⁊ ſue liertarj. Coõ inn catoꝛes ĩſtituti pꝛimit oꝛdis/dũ ab amo wvl vt actualit᷑ deliberãs. Si pꝛio mõ ſic ſua lis an re dei deflectũtur arbitrio malo. ad amoꝛẽ bertas ſp eſt eq̃lis ⁊ inuariabił ⁊ inauferibilis n n ꝓpꝛiũvł alienũ aduerſus deũ.hñtes coꝛ di iipᷣa ꝑmanste in eſſe.⁊ ſicaccipit᷑ a vctoꝛibus Nun ſtoꝛtũ ⁊ imuſtu.nec cõueniẽs ⁊ ↄ»ſctũ euz bernardo ⁊ anſᷣtelmo qͥ dicũt eã eſſe eqlẽ in oi NnS pꝛima ⁊ rectiſſima regulꝗ ⁊ amoꝛis ſui liA/ buskã angelis q;ᷓ; hoĩbo ⁊ potiſſimã ſub deo.ĩmo n leralt natalit impᷣſſi. ¶ Gufficiat interi qÿuaii ſilem qᷓ neq; cogiſt neq; minui ipa ſtan ös ꝓ certificatiõe hui cõſideratõis tologo te natura gie. Si vo ↄſiderat vt actualr arbi rũ auctoꝛitas in hoc fundata ꝙ ðs eſt ſup trans.⁊ſe ſuꝑ ſe reflectens.tũc libertas bmõꝛ K2. ola/ꝓpt ſe diligẽddilectõe atbitaria qnto variabilis ẽ et impedibilneq; eq̃lis in omibo GnlG mag dilectõe nafali.⁊ libera.qᷓ neq; falle tam angelqᷓ; hpib. ſz patit᷑ ſpuitutẽtnncculpe. Dnin re wil exrare pᷣt. neq; falli cũ regat᷑ ſicut i ⸗ nũc pene ⁊ multe miſerie.iĩmo vt turbato iudi OPat e Meſſa eſt ab agente infalh bili. . cio rõis.tũc oĩno tollit.et ĩpedit.in actu ſuo ne en —☛ uinta conſideratio. celiberat. Fundaf aũt ſuꝑ hac diſtinctõe.diui nereſe aoꝛ iſte liler dei. bebit actũ ſcom ſio ſpũs ⁊ aie ex vna ꝑte.diuiſio pᷣterea ſpũs ⁊ DNdan R NNin patria pleniſſimũ.cõtinuũ ſin, mẽtis ex altera.de qͥbo in metrico oꝑe ſuꝑ ma dise e· (S plicẽ ⁊ iocundũ qui ðꝛ fruitiuꝰſiue fruitio gnificatiſtinctõe.ij.latius tracratum eſt. fennmni wl oſculatio.ſicut oñdet tertia ꝑtiio. Oo,ʒ . Tertia conſiderato. TlsS in hac valle miſerie vix bẽt᷑ iſte act ſcos. MHoꝛ arbitrari reſpectu vei nõ bẽr hie Nn mniſi valde interrupt p infualla. ꝓpf cur Ein via. ſicut nec intellectualis coguitö . igens mu0iitatẽ amoꝛis libidinoſi depꝛimẽtis.Do actualis ſine puia cognitõe ſenſuali.Cradit hᷣ . inq; cet vc ꝓchdoloꝛ valde nimis expientia Kug ereele voce loq̃ns q;uis ignoꝛaret be blecenk ¶ Atx vo amoꝛ iſte liberalis ad den eruilis colligatõis ex oꝛdis rõem.ſic nec pcti t r buinet ↄtinue actũ ſcõᷣm.qͥ ↄſiſtit in ha oꝛiginalis tranſgreſſionẽ. Añ factũ ẽ vt intel⸗ ütni tione. hoc ꝓ ſtatu innocẽtie.imo eti in lect nõ poſſer actuałr ferri in deũ niſi pꝛi· do — eimaio angel pꝛima ſui ↄdictõe.vletiã in purga ceret ꝑ ſenſũ.dicta ꝑinde ſenſualitas ⁊ vxxꝰhõ vafi toꝛio nũc hẽant aie finalx ſaluãde talem ſi mẽ pater interioꝛis et nouii. NMoꝛ arbitrari reſpectu vei vetermiat NVVet figit ad vnã prxẽ.ſ.dilectiuã in btis ſicut ecõtra neceſſario veclinat in odium dei.et . caum hẽant remoꝛſuʒ ↄſcde whementeʒ. no cit HD ſolũ in hitu ſed in actu qͥ cauſat᷑ ſᷣm docto iſeG res ex repugnãtia amoris ꝓpꝛij axrbitrarij itt ad amoꝛẽ nafalẽ ⁊ ĩſitũ dei lectoꝛ aduertat// inuidiã in ammnartse el comunis daai L (Bimm Nſidoratigg tio doctoꝛuz. q;uis in aſſignãdo cauſas videa mate C: 2 IIIE Cõſideratio tur aliqua varietas ſuꝑ bmòi confirmatione hummade (((SDe ſecundo amee. in beatis.vel obduratiõe in dãnatis. Sed re⸗ urfen S Moꝛ arbitrari reſpcũ dei n hale ſolutio finaliter cadit ad oꝛdinatiohẽ cei.⁊ qꝛ innti ANmſi puia vil ſil concurrẽte pdieto pſiti ſunt in termino neq; eſt amplius locus nrfi nafali libero amoꝛe.Perſpicuuʒ ẽqꝛ ra meriti vl demeriti vllus. Pꝛoinde nõ tollun hiter ir ẽ bmõi amoꝛ oſm alioꝝ effectuũ. Rur tur ab hoc duplici ſtatu multe actiões arbitra ſthposi ueJs volũtas ñi fert᷑ libere niſi pᷣmoniaf ob; rie reſpectu obiectoꝛũ alioꝛum a deo.ſicut des iſanin iectaliter et cognitie ꝑ intellectũ ſub růe mones arbitrarie tentant hoĩes.quibus arxbi⸗ telſI tvni vl mali.cõuemiẽtis vel diſcõuemẽtꝭ trarie angeli ſubminiſtrart. ſennin ex q̃ motõe ꝓtin oꝛit᷑ in volũtate actuai ,Auinta conſideratio. gſnmn L quadã complacẽtia vel diſplicentia natu Syoꝛ arbitrari reſpectu vei. ferri põt Wluoak furalis /iuxta ſniaʒ damaſceni.⁊ vxbijẽ bl! ad vtranq; pte dulectue vel omiſſiue mun. auguſtini ꝙ nõ ẽ ĩ ptãte nĩa qͥbo viſs tã hic in via.iĩmo nõ videf repugnãtiaʒ mmdudere gamur. Ceterũ ꝑꝰ appꝛehẽſionẽ hmõr ob cæporẽtia di abſoluta. vel ſupẽſa lege cõi quin dhn ꝛectalẽ volũtas ſe mouet libere acceptädo voluũtas arbitraria ferre poſſit oditiue in deũ leetu WIefutando vel ſuſpenſam ſe tenendo. dlare viſum.poſſet eni apꝛehendi ſub ratiom Buper cantica canticoꝛũ bus odibilib. ſcʒ punitiui vel damnatiui Exrx q̃ oſideratõe motiſunt aliqͥ dicere ꝙ daãnati foꝛſitan in extrẽo iudicio videbũt ꝓ moꝛula intuitiue vũ ñ ſolũ in hũanita ta de q cõſtat:ſed etiã in diuitate ad augẽ dũ odiũ.⁊ↄñter ſuppliciũ ſuũ magis.Sʒ nõ hʒlvc cõis doctrina qꝗͥ poti vt ſp ſeq̃nda eſt.qm̃ curioſitas eſt nõ octrine pietatis opiniombextraneis delectari. Mꝛuma cõſideratio De amoꝛe gratuito. Hmoꝛ gratuitꝰ vi actualis dicit inffuentiã diuinã gratis dataʒ in Aia qͥ foꝛmalr redd t lem grati eptũad vitã eternã.¶Coſidera rionis hꝰ materia latiſſima tradita eſt per octoꝛes.ſj a multis expimẽtalłx nõ intel lecta.ſupᷣ quã ponaf ad pñs iſta diſtictio AV amoꝛ gratuii q̃drupłr hʒ conſiderari. vno mõ ꝓut ẽ foꝛma qͥdã abſoluta vel in fluẽtia effectuałr a diuia bonitate ꝓueni erns.Aſlio mõ ꝓut reſpicit ipᷣm ſubiectum qð infoꝛmat ꝓpoꝛtionabilłx ſicut albedo i⸗ foꝛmãs ſubiectũ reddit albũ. Tertio mõ põtattẽdi in oꝛdie ad deũ acceptantẽ illũ quiby gram ad vita eternã. Ouarto mõ ꝓut ille amoꝛ gratuit qͥ ðꝛ caritas ẽ 1 uerſalis motoꝛ ⁊ pꝛincipał int om̃s ⁊ ſu of̃s hitus in aia p reſpectü ad finẽ vltim ad quẽ ipe dirigit inclinet mouet tanqᷓ; ad vltim finẽ ſuũ.Almoꝛ pꝛimo mõ ẽ q̃dã res abſoluta ꝑ ſe diſtincta ab alijs q̃ poſſʒ remanere ꝑ potentiã vei.⁊ nihil gratũ red dere vt ſiwneret extra ſubiectuz. Amoꝛ reddat ſubiectũ foꝛmalr gratũ intrinſece m iſte eſt act ſuus pꝛimꝰ foꝛmalisſicut in alips accidẽtibo abſolutiſ. Amoꝛ tertõ mõ reddit de lege cõi ſubiectũ ſuum acce ptũ ad vitã efnã.ſʒ abſolute nõ repugnat qn aliquis ſit accept ad vitã eternã abſ⸗ q; amoꝛe hmõi.vletiã nõ accept'cũ amo re tali.Amoꝛ q̃ꝛto mõ ↄſiderat ẽoĩm ha bituũ ⁊ acuũ laudabiliũ meritoꝛiop ⁊ ag ceptabiliũ ad vita eternã radic foꝛma ⁊fi nis ſine ꝗͥ finis vltimꝰnõ habet᷑.cui ↄiũctł ſſtt diuin amoꝛ increat illabẽs aĩe purifi ficans eã illũinas ꝑficies ⁊ acceptans. Secunda conſideratio. Moꝛ gratuit ↄgnoſci nõ pt in eẽ Wmi abſq; ſpeciali reuelatõe. Ju — vt ſi poneret extr 5. Z in bap ſcdo mõ reſpectiue aſiderat ad ſubiectuzs et ad infſuentẽ deũ.ñ videt poſſe ſtare.qͥn ſum ñ 1 xta ſᷣlud xpᷣi. Spũs vbi vult ſpirat ⁊ vo cem eius audis neſcis vñ veniat aut quo vadat.ſic eſt oĩs qui nat eſt ex deo. Cauſe multiplices hỹ ignoꝛctie notanf a doctoꝛi bus. ſed pᷣapue eſt qm̃ interioꝛes hitꝰnõ cognoſcimniſi ex actib.Sũt ãt actꝰhabi tuũ adqſitoꝝ ⁊ infuſoꝝ ita ſiles ꝙ diſtigue re nõ ſufficimꝰ.ſic videmcoloꝛẽ artificia⸗ lẽ in facie diſtingui facilra naturali neq; lumẽa ſpẽbo coloꝛis. Vñ ꝓuenit ex acii b' vtuoſis gra infoꝛma duplex argumẽ⸗ tatio.vna moꝛalis ſeu naturalł.altera gra tuita vel ſuꝑnaturalis.dũ gra.ſ.augmen taf. Gꝛatia vo magis mouet influxiuege neralit ſm legẽ eternã.q; pticularit᷑ ⁊ in leſiue ſm ꝑticularẽ inheſionẽ q̃liter ncli⸗ nant hitus adaᷣſiti et nnde magis peipiũt Sed an ſint gratuiti vel infuſi neſcif pte rea bfs vir deniq; qui ſꝑ eſt pauidꝰ Qm2 ſi cognoſceret᷑ creare gre pñtia.tñ de perſe ueutia ⁊ de amoꝛe pᷣdeſtinatõis increato eteterno neſcimus ſed ſperamus. Certia coſideratio Voꝛ gratuitꝰ dei q;uis a pꝛima acoiꝛigine nõ fuit in adã.erat tñ tũc ig eo amoꝛ dei ſuꝑ oĩa laudabilis. ſʒ ſ me Etoꝛi vite eterne. Sʒ ꝓ tꝑe legis curren tis tale mediũ nõ occurrit qm hõ eſtĩ ſta tu wl gre vll culpe. Silr de angelis in ſua conditione pꝛimaria diceretur. —MDuarta conſideratio. baptiſmo. qͥ reddit baptiſatos dignos et acceptos vita eterna. ¶ Co qualit omis baptiſatus in chꝛiſto cũ exul tatione delxat dicere illud pſaie. SPaudes gaudebo in dño.⁊ exultabit aima mea in deo meo.qꝛ induit me vſſtimento ſalutis. diuerſis habitibꝰ vtuoſis.et indumento iuſticie circũdedit me.chꝛiſto ſcʒ ſole iu⸗ ſticie. Quotq not inquit Paulbaptiſati eſtis chꝛiſtü iiſtis edun tanqᷓ; ſpõ u co ſpm. 7 fancq; ſponſam oꝛnatã monilibꝰ ſuis quo ad mẽ tem vel aiam ſuꝑerioꝛẽ. unc enim appaè ruit ſignũ magnũ in celo.rõnalis aie mit amicta ſole ⁊ luna ſub pedibeius.⁊ in ca⸗ Hicgenus coꝛona ſtellaꝑ duodecim. (Cole igitur inde poſitioms magiſtri inſuſfi⸗/ centia qui gratiam habitualem non po ſuit. ſed increatam cum actuali creata. Hoꝛ dei bitualis gratuitus hm ccleſie dterminatoeʒ infunchtur H fner Kolligit inde ſi occa eti ſan nonti⸗ V wWäd erlern DAan nn nil ſale⸗ ſie ſome Nem aor/ dept bs llse weci Gote moie gecn eſten Etit Poartitio pima Sy len sõ säs Naurn Sueri eni baptiſati ? dꝛmictes.quõ foꝛ ¶ N ud TPaſidgerg maluer grati efſent.q̃s conſtat actualem O06 Cua coſidera. idnn grarie motũ non habere. H L Quart⸗ s niien nz⸗ alric. 1„ —— – Moꝛ vi reſultãs ex amoꝛe tripli dnnn ð mta co nſiq erg. ci.ſcʒ libero arbitrario et Ceamiro Cdäre VBoꝛ gratuit hitualis.ifuſus pue A⸗ t ↄcurrens in actũ ſcᷣm laudabi Lanhan Nnus baptiſat.reddit eos accepta lſioꝛ eſt q;ᷓ ſi quilibʒ ſtet in actu pꝛio vłha hullne, NANN biles. deo amabiles 1 gratos. nec bitu tmmõ. Perſpiciũ eſt erarentia qli mere non wibus ita regdere vlet tanq; ange bet iuncta ſuo actui luudabili ⁊ bno. perfe ranni los quoſda di. Polligerent inde plima ccioꝛ eſt ⁊ fimi ſuo cõiunctioꝛ.qᷓᷓ in hituſo ng ccumẽta moꝛalia tã in laudẽ ↄſeruantii lo mans qi ſopita wl ſomniãs. ¶ De q̊ lumnn innoce ntiã baptiſmalẽ in ſe et ĩ alijs q; in triplici actuamoꝛis ſil ↄiũcti reſrectu dei irne loꝛrẽdũ vituperiũ⁊ dãnabilitatẽ eox qui coõpoſita ſũt anagogice ꝑ pꝛẽʒ pulcerrime M innocentiã hmõi /ꝓſtituũt in ſe vel ĩ alis et amaroſiſſime femiar marie ſalomon gint rxurſus crucifigetes chꝛiſtũ ⁊ oſtentui ba, cantica canticoꝝ. Silx ⁊ alia plima q con i lentes. ¶ Atrũu vo baptiſati qui nõduʒ p templata eſt mes ſua ſapiẽter nomiatim nrirn uener̃t ad vſum rõnis. facere poſſint opa. tde duplici mõ veſponſanõis anagogice et ih grata deo ⁊ bnplacita.puto ꝙ ſic q́;uis no moꝛal ſeu tropologice. Pꝛia deſpõſatio ides dũ meritoꝛia. ſed neq; tũc demerenf. bene cantat᷑ ꝑ epithalamiũ cantici canticoꝛum 8 n tñ eccant.qꝛ peccaxe nimis dicit q; deme Altera ꝑ epithalamiũ capiruli vltimi ꝓ⸗ reri.ſicut diamꝰ mõſtr petm eſſe in naa. uerbiox curꝰ initiũ eſt. Oulierẽ foꝛtẽ qͥs 2/ non tñ efſe culpam aut trimentũ. mnnenerAöſtiuin Euna iek Z WA1 gFRLGAer ania tanq; ſponſus ⁊ ſponſa ſe mutuo ʒelã ln (PDꝛi IE 9 CO ſid eratlo tes amort,mne⸗ ad vnicã.⁊ vnica ad vni)0 J⸗. ahrin quarti de amoꝛe collecto. cum .ve q̊ gloꝛiaf ſponſus.Ana eſt inqͥ t co „ me tie BDoꝛ dii reſultãs ex amoꝛe tri lumba mea.perfecta mea vna mĩis mee. häne plici. ſq; libero arbitrio ⁊ gratuai electa genitric ſne. Moſuruſiturinalia anen to.de quo dinceps habendertk deſwnſanione ſpũs cifoꝛmis ⁊ ſapia tan Geſtiſta ſermo conſiderari põt ſub mul qᷓ; ſvonſus ⁊ ſpõſa.magis p trowlogiã et lsnſia tiplici triplicitate iuxta vbũ petri ð amo allegoꝛi tanq; in vita adia.qᷓ; pꝑ anago⸗ re ter repetitũ. Amo te.amo te.amo te. giam iotẽplatiua. ¶ Piſcernit ex bo pa B Diſcuxxamꝰ vlut in ſupficie qꝛ materia pue varietas huiꝰ duplic deſponſatiõis ⁊ mins n late ptʒ.¶ Pꝛimeſt amoꝛ itaq; incipien epithalamij coꝛrñdentis.qm̃ vna ſxectat nfunära tiũ ꝓficientiũ ⁊ ꝑfectoꝝ ( Gcðs eſtamoꝛ dad incipietes ⁊ ꝓficientes generalłx. Allte s dighos fßm veniã grãm ⁊ gliam etiz hic inchoatã. ra ꝓpꝛia nõniſi pfector ⁊ i anagogicos ex liori Eermus eſt amoꝛ ſm viem aĩalem ro ceuſſus ſeſe rapiètiũ de cantate daritatẽ ſocäan me mrellertuale. Bnarg E gino ſm ani a dñi ſpũ ꝓut i ſca ptitione dicef. vſtigiũ.ſᷣm imaginẽ ⁊ ſ̃m ſilitudinẽ deii? ¶ ¶npꝑs & g —α☚ 2 5 rt foꝛmé.¶Quint? eſt amoꝛ ſcdᷣm purgatio ertiga Con ſiderato Z nem illũinationẽ ⁊ ꝑfectõeʒ. ¶ Bext ett &Moꝛ expoſit in cãticqcãtico? frui nento amoꝛ ſm troplogia allegoꝛiã ⁊ anagogäs ¶ no dei vel oſculatio oꝛis noĩat᷑ ap⸗ R Heptim eſt amoꝛ ſcõʒ deſwonſationg ſpi M nmime Nõ ſolu bitual ⁊ tepida ſʒ dtſi iitus.cũ ancilla cũ libera in hen actual feruẽs.et extatica.⁊ pꝛecipue ſera RKZ uus eſt amo: ſcðᷣm trichmniũ aime Inferꝰ ‚phica.cuieſt ĩmediate ferri in deũ.q;uis tunn, mediũ ⁊ ſupius. ¶ Honus eſt amoꝛ ſcom expte ale ↄcurrat mititudo habituũ et in ouine adolecentulas ⁊ 2 cuhinas.ſcdᷣm reginas ſRuentiarũ. Ome pᷣterea datũ optimũu.et et ad vnicã colũbã ecimꝰ ẽ amoꝛ n donũ ꝑfectũ vſcendẽs a pre luminũ ⁊c. nn triplex celũ. Infimũ mediũ ⁊ ternũ.n Mui oia taq; vrus vniuoca tradete dyo zun decimꝰ eſt amoꝛ ſcdm triplicẽ bierarchiã niſio replẽt ⁊ reſtituũt ⁊ ↄuertũt ad ↄgre⸗ v infimã/mediã ⁊ ſupmã. ¶ Suodecimus gantis pfis vnitatẽ ⁊ vificã ſimplicitatẽ eſt amoꝛ Engelicꝰ.cherubicus ⁊ ſerxaphbicꝰ vbi tũc apex vl ſeraph metʒineffabil ⁊ ig⸗ if Et ita de triplicitatibo talibus mulnis re noto o.ineffabur ignote oↄiũgit.igno⸗ Au entibus in eandẽ ſententiam. te quidẽ qꝛ infinite ⁊ immenſe cũ vicius Guper cantica canticoꝛum. Sed de boc poſter tangamꝰ. interim ꝑꝓ temẽoꝛatõem paucula de veſwonſatõe mo artnetwſketh u ⁊ nafa ſint finiti vali ſeu tropologica ſpũs ifoꝛmis cũ di⸗ uina ſapia dicimP /quoꝝ ↄſideratio pᷣcede re debet tanq; via ad ſponſatõem/anago gicam necefſaria.(Mlſculũ ſponſi vel oſtu latio eſt digniſſima impᷣſſio cuiuſdã ſuaui tatis ⁊ intime cõſolatiõis ꝑ illapſum ſe⸗ cretũ in animã. Petit᷑aũt atq; cõcechi ad facilius tolerandũ pnñg exiliũ dum ſpoõſa Peregrinaf a ſwonſo. ¶ OPſculi aür eſt ila ſuauitas ⁊ intima cõſolatio Jocũditas ⁊ exultatõ quõcunq; fiat aut ſeêntiat᷑ in aia pm poꝛtionẽ virginalem ſupmaʒ.q mẽs ðꝛ vl axꝑer mentis ↄdiuiſa ad ſpm ꝓut ad alia cognoſcẽda/vel diligenda/vel oꝛchnaè da ſub deo veflectit᷑. Om̃ ſoli doo coheret? intẽdit.tanq; obiecto ⁊ fini vltimo. et ſo li ſponſo qui ſolꝰſibi ⁊ totus eſt deſiderabi lis amicus. ¶ Malis eſt inqͥt dulectus meus. ⁊ ipᷣe eſt amicus me filie hieruſalẽ Dicit᷑ aũt amicus tanq; amoꝛis cuſtos. ⁊ addit ſuꝑ amoꝛẽ ſimplicẽ cõicationẽ pꝛiũ omnia eſſe cõmunia Et in ſtatu pꝛe enti de gerit amiciciꝗ erga aĩam ſanctam qꝛ cõmunicat ſibi ſeipᷣm ⁊ gqmoꝛẽ ſuũ.⁊ do na ſua ad fruendũ vtendũ/a vniuerſalid pertractandũ.qntũ ipa rõnabiliter volue rit ⁊ potuerit acciꝑpe plusul min ꝓ varie exit tertia parxritio. Wuarta cõſideratõ Eoꝛ derreſultãs ex amoꝛe tripli a. ſq libero arbitrauo ? gratuito. Aſufficies eſt ad ſalutẽ.⁊ fruitõ dici em mig amoꝛẽ icer vmanq; bſiti cata⸗ re llud epitpalamuiũ qi moꝛale ⁊ pꝛacticũ altero. ¶ An bic ipſe ſalomõ qui deſcripſit hientia. ; ale panagogia cũ deo. ſauit ei qð nec phõs quoſda latuit.quoniã ad be⸗ atam vitã tria ppabant.ſtudiũ.ſapientie te. Primũ docet in pabolis in quibp inſe⸗ ritur hvc epithalamiũ. Mulierẽ foꝛtẽ qͥſ inueniet. radit alterũ in eccleſiaſte de vggtietate rex. Subiungit tertiũ in canti as unticop. Cetetui ad mia bec maxie acd — nO ſe⸗ 6. ccetoꝝ.⁊ mutuã readamatöem/cuius eſt tate ſtatuũ.in quibo eſt ↄſiituta. Sup vc de bet ĩ quocũq; fuerit. idiota vl ſimplici duo pꝛima ſubſeruit vniuerſitas ſcripfax et creaturaꝝ q̃i libris ⁊ wetrinis innũer⸗ ¶ Motate ſunt płes ⁊a pluribꝰ ſpeciales quedã induſtrie.q̃dã cõmunes.qdaʒ ma gis appꝛopꝛiate ꝓ vtraq; veſponſatiõe.ſiẽ ſcripturas prio inſpicerxe.⁊ eaꝑ ſaltem qͥd nois intelligere. ĩtellectas ad bꝛeuia q̃dã reducere bꝛeuiatas ex ſe vl alijs mẽoꝛit recondere. Reconditas meoꝛiter meditã⸗ do ruminarxe, Rumiatas tandẽ digerere et vnixe.Pꝛeterea notate ſũt ſᷣm exignau tatẽ nram duodecim pꝛides induſtrie ad thologiã myſticã adoptãde. Quibo omiſ⸗ ſis oibo aut pᷣſuppoſitis/latius enĩ patent ꝓximem ad cantica cãticoꝝ. ⁊ de neceſſi⸗ tate vel cõmoditate expſitiõis eoꝝ vltra ceteras ſcripfas diuitus inſpiratas. Iſtðᷣ vnum pᷣmittamus. IHMoꝛ dei reſultas ex amoꝛe tripli cia tangebaf fic in ſpali amoꝛ ſexraphicus multiplicat in diuerſis nedũ ꝓ ſtatu prie na. graꝝ ⁊ exercitationũ varietate Huidaã fuer̃t ex gra ſingulari vt pauł.æt eſtimo ꝙ maria q rapti ſũt aliqñ ad nudã diuie eẽntie viſionẽ.vbi tũcñ indigebãt theophanijs ſcripturaꝑ. canticoxvel Yboꝝ quibꝰ nil ad pñs.Allij fuer̃t ſi tů adpuc ſunt nouit deus.q eni ñ viderint aut vi⸗ deant deũ ꝑ eſſentiã nihilominꝰ ad intelli gentiã purã ⁊ ꝑſpicuã ꝑducti ſunt q̃ſi ſiłx ad ad ꝓ ſtatu inocẽtie.q vidit deũ in ſpe culo claro a lucido diuĩt inſpirato ĩ ima gine ſua ſilitudine ⁊ glia.q̃liter et lucidiꝰ viderũt angeli ꝓ ſtatu vie ſue.x ſiadaʒ viderit etiã den in enigmate per vſtigia ccxeature ⁊ in vſſtigijſ. c fuit ꝓpi nccitatẽ directiuã ſenſualitatis ſue.Lales qͥ ſũt bmõi iã in ſuis ↄtẽplatõibo er amoꝛib ſe raphicis.non indigẽt exercitio qcq; ꝓ il lo tunc.ad fruendũ deo ꝑ oſculatione etꝰ imo faſtidiũ eis eſſet oĩs creatura ſicut in pꝑſona magdalene q̃rentis veũ. Dicitoꝛi genes. Quero creatoꝛẽc. faſtidio mihi eſt omis creatura. Tales videbat᷑ phũs cõ⸗ mẽdare in emneio methaphiſice dicẽs „ eos nõ egere awlogis.q̃les expetunt bo/ mines grofſioꝛis itellectꝰ.in qͥ b' ꝑſpicui tas ⁊ luciditas ſuoxꝝ intellectuſ.iminnxta nta conſidera. 7 a ſcʒ libero arbitrario ⁊ gratutto aüicut in genere multiplices hater gradus ⁊ dꝛñtias ꝓut in conſideratõe ter tun⸗ vting autmnoen fatin (ehd eicelen Pequug pye lbisn lſo.ne trſenſe ligend ſolidic⸗ nig⸗ er cotin taſunt ſogian oimme unciks ſtos tict an oolnl ſensne⸗ egati ſobätun ſenſaan od Würf fnli . ’ Hartitio ſecunda. 98 in eſt cñ materiali groſſicie plus vel minus. eſtlilercanticoꝝ ſub tropis a ſilitudinilv RNdt vt in phetmminus. pl?in naturalr hebettbo. ad hui fruitiui amoꝛis exercitiũ ſub typo ſin nn aut moꝛionibet ſtultis. Wediocri autẽ nuptiar. ( Gtuduert in bis exponendis. ſndeſi ſieut in pĩih pluriblaicis literatis. nm ſumma diuia ingenia. nũc p ptes pꝛout Uenzi certe pauciſſimoꝝ ẽ ⁊ fiut. dicẽte platone materia quã tractabãt. exigebat. nũc in⸗ eni et cetetis pſpicuitas intellect atʒ men? tegralx pomelias. perſmòes. p wſtulas. ſsnint Exrqua cõiigir tanq; in ſup̃mo ſuo angek er diſtinctões. p gloſas oꝛdinarias ſcoᷣm eneitß et intelligetus.ᷓ woꝛtio q;uis ſit ſupioꝛ in qgruplicẽ ſenſum viciſſim permixtum. Nerr mie. tm potius venoiaf hõ a rõe ronalis Poſterioꝛ vn abbas verſellen. ſtaruit i N As ſibipeia S. q; ab intellectu intellectua ſiſtere cica lenſuz anagogichi. p ſilitudie; ſne lis. ſ nec a ſenſugpt᷑ impfectõem nomia ad ſupᷣmũ amoꝛẽ creatũ qͥ eſt in ſeraphbin nnſ tur ſenſualis. Alij ſunt qui a ſi videst in/ coattans ſend alaz rönaléad d. ſcom ſur inn etelligentiâ bnt mpilomin impeditã / nec pmã intü pöt eieuari anie poꝛtioné/quam deneti ſolid contuitionewritatis ureuerterata appellat leraphyl leraphi.ri hierarchijs nrn Indiger pterea fulcunéto quodà ſymbo⸗ anime. exeplariter/ ad celeſtes oꝛdinatis licarũ ſilitudinũ vigoꝛantiũ ad pſiſtentiiꝰ fundamęetũ capiens ex x. caplo Dyoniſij ſe et cõtinuatõem ꝗꝓpter tales maxie cõpoſi cũ expoſitionibꝰ ſuis/qiiter ipe lbonauẽtu aſunt catica canticop. cũ ſilib anago gi/ ra pauaſſimis vbis ↄplex' é i itinerario gen os manuductoito radita einſup tlxxo ſuo/cap. uij. ¶ Koꝛro amoꝛ fruitiu2 exe e logia myſtica dyomiſij. q ꝑ abnegationeg taxticus. vel anagogic ſeraphicus. qꝛ coſi den oim magis i; affirmatões nergteN ſtit in expimętali pceptiõe oiunctõis aie iR uun xit aut wiſelleñ.velut i vnũ tres iſtos cum ſupmo obiecto ſuo ⁊ fine deo.nullate rttt ſtatos hvĩim in expſitõne ſua cantia can nus tradi pᷣt ꝑ dotrinãtmaxie cũ a ſolo ðo een tici canticoꝝ bꝛeuif̃᷑ ⁊ accõmode apð cõdi pure gratis ⁊ ſup oẽm induſtriã infundat nppins tos in libꝛis ⁊ ctrina dioniiij nõ itap ce Zider potia inſiſtendũ in expwoſitiõe canti hupfe teris neq; ꝓ ignoꝛatibo ſuas tot pꝛeſeuſas coꝝ⁊ ſimili. doctrinalx ⁊ ſvlaſtice tradẽ Arnk Allegatioes.moꝛe iuriſtan qᷓ vix coꝛrecæ do qͥd noſs terminoꝝ exvonẽdo ſymboli NG Kxribũtur aut notanf᷑. Siſtit inſuꝑ in ſolo cas nignificatões eop qᷓ; ĩ declamatiõiba lnudi ſenſu anagogico vei ꝛ afe nihil miſcedo v ec exlvꝛtatiõibꝰmoꝛalib' ſine fine ꝗqᷓ neqʒ⸗ igi Aallegoꝛica veſonſatiõe ci ecclie/q;duis unt yt diximꝰ amoꝛ frnitiuñ infundere Mz vnũ pficiat ad altep. dũ ſe mutuo nõ con (¶Sz hito vel cognito qd nomis termior ig ſundar. Intereſt eni tam ecclie vniuerſa extixologia ſcolaſtica. vebet exetcitiu in⸗ un anie ſingularis cantare iugit deo ti; Etnnſecũ remitti ad interioꝛẽ mẽtis pſcru ſl ſponſo coꝛde vbis ⁊ oꝑe. ¶ Amo te.Amo tationẽ cooꝑante gra dei q̃ non dar cõiter . nfiit we⸗ A Amoter. ſe nõ exercentib/et ingrati qͥbo deigr̃a vł tdrüint N¶ Evpplicit pꝛima partitio quaſi ꝓhenniaꝭ nulla eſt wl in vacuũ accepꝛa.ſj tam vtiq; rſuͤ 4 nag Darrifie ret vacuũ gra q́; nata.¶ Dicutur vo can Aiu ecung rtio. lacahricor . excellẽtiã Fragitwnenaf H unt Ta. N oie ideero de ce. qꝛ ſola in eis ratõ canradi ẽ amoꝛ pure Hote. enert ſonant gralu itꝰ.nõ delileratio 15 lvſtibus / vt pꝛi Nssqſſiͤr aliud cantica canticoꝝ q́; iſam mũ illud caunicũ: Cantem' dno gloꝛioſe i re. In intuno 2 toto coꝛde vocem. Nona viſitatdeet redéptione wr ſie l üy Amo te. Oua in re pmittendſ ẽꝙ, amoꝛ Biñdict' oñs ðs iſrł. Et ita de reliqͥs ſuo Muint⸗ Fuikil. wei/ marie ſeraphic Nndhrnre mõ. ᷓ in his cãtias ſola cãtandi ro eſt iſa Diun burfrare actuali. Indiget ad exercitiũ ſu ſed diuſo et ſupmo q ſeraphic iuxe ðꝛ. eo bisch maxle ceñ dicat Dyvoniſi Impofſibile nob bpuomim' amoꝛ ſwonſe. qm talis amoꝛ caſt 4 dii⸗ relucere diuinũ radiũ nin ſacrisa archity etzʒelotes ⁊ ſumm ee delet q̃ſi iõm noie hntß Pics exeplaribus vl ſimloł circſuelatui, ꝓ qꝗlitate materie duxim' in ſeqͥntibo ap i queadmocũ pura lux material ſine color: vællandũ. Ilacuit igit᷑ duce ſpliſco vfax lin admixtione nõ videf. Pꝛopterea cõpoſitꝰ ope pcu coattaxe monẽ ⁊ aptare pꝛlc palt BBuper cantica canticoꝛũ. ad ſenſum anagogicũ de amoꝛe ſponſe qð yt ſinceriꝰfiat/⁊ abſq; inuolucxis ſilitu⸗ dinũ.exxediẽs eſſe cenſui ↄditiões vel ef fectus ⁊ ſigna vel ꝓpꝛietates bꝰ amoxv ſub q̃nq̃ginta conſideratõib q̃i totidẽ ſcinnil lis aut linguis igneis annotare. ¶ exũ tamẽ ne videamur nimis a lr̃a exoꝛbitare ſtuduim iſtas amoꝛis ꝓprietates ab inuo lucris ⁊ fumis littere q̃daʒ exagitatiua de puratiõe in emicatõem deducere. Hic eĩ modꝰtradandi ꝓximioꝛ eſt ſcholaſtico qᷓ; retlvꝛico ſtilo.quali hactenvsiq; ſtadui/ mus. ꝑermixtiõe q deʒ facta q; accõmode wl vtiliter iudicet lectoꝛ.ſʒ lbeman.Gratł inſuꝑ acepiat ꝓ ſuccincto quaſi ꝓhemio in auxuiũ mẽoꝛie decadem verſun elegia⸗ coꝛum/in q̃̊libus nunc oblectat ſe ocia le (Seymplaſina ptziuum. nectus mea ſtudij memoꝛ puexilis. Irrdi „ niſi amo te:que ex fiduaa amici cauſari ſo let vt reamet vt patet. oſculetunme gquia melioꝛ oleum traha me Pſcula poſcit amoꝛ/ delectat lenit ⁊ ardet in cellaria nigraſum ſed foꝛmoſa Ingredit᷑ cellas/pulcer et ipſe niger. pugnauerunt in meridie Opugnatur amoꝛ/veſiderat alta tenere 9ꝛo non ” ne vagari ſiiignoꝛas (quitamui E ſſe vagus refugit, woet / equesc; dei eſt cũ eẽt rex faſciculꝰ ſic colabaꝝ en lectułꝰ nr flo. GBꝛatamoꝰ/coꝛ hʒ ſiplex/cui lectulꝰextar BGecundum capitulum ſecundo capitulo Floꝛidus/Eſt fruci dulas in oꝛe ſuo. vinariam aimnplexabitur me Potat amoꝛ/lãguet/cõplexilb lerer aici. ecce iſte venir en dilect? dilect?me? mihi Quo ſe cunq; rapit hũc vid et/audet/hʒ Tertis caplo tenut en ſicut virgula Quent amoꝛ qð amat/tenet/in ſ bᷣltmia en lectulũ fertulũ fecit in diade mate (lurgit Aut cubat / aut fert / aut dyadema gerit. tota pulcra Quartũ capłm in vno oculoꝝ 2 Pulceramoꝛ tot/ p ſingla mebaa/vidẽétdo „ per totum reſiduũ auarti capituli Aulnerat/a miris delicijs redolet. ſurrerexrit quito capteo Doꝛmit ego doꝛmio Surgit amoꝛ lifit paſſ a vlneraliguet et ipſe e ſt amicus meus Dilectum laudat/iactat amiciciam. vna eſt colũba ſexto capitulo Ani iũgit amoꝛ ſoli ꝑfect/eſt et paDar. vt ſol ⁊ luna vt caſirop acies oꝛdinata Auroꝛe/nitidus/oꝛdine terribilis. — rine fer ligeromia! us reſpiciut ſenlum anagogicũ neſcini ꝑ idrigas xp̃i ſpõtanei ꝑ admiratio nsẽ renertere q̃terdicitur Neſcit amoꝛ / whit / cubat / crebꝛo vocat. ſeptimo caplo per totum pꝛope finem. Pereatet wnies lanaſihl multa datur. 7 octauo capitulo quis mihi det Oſcula vult pueri/foꝛ amoꝛ qſi moꝛs. Leterũ fiet reductio in bac ptitiõe ſcda ad ſympſalmatis decacoꝛdũ cum dyapſal mate totiens intpoſito iuxta vccad? vſuũ et p nũero dꝛagmatuũ totidẽ ab exwſitoꝛi bus notatoꝝ/qtinus cantica canncor re ſonent/ſcoᷣm pſalteriuʒ vecacoꝛdũ dauid regis.et iuxta canticũ filie marie pił niar. (Denich tertia ptitio b amoꝛis oſculo ſctõ. qnnus — a. intelligibili quodi gyro. — 5 „ renoletad ¶ncipit pꝛimũ ſim videlicetanie a dei/s nibil aliud reſonant. pſms ctacocla plalleril in canc. ticula Oſculet me oſculo or ſui OSpoꝛtʒ vt iam notauimꝰ nos loc loco. ſcholaſtic theologie ⁊ philo POphie regulis vti.maxie dũ qrim ad in⸗ telligentià cõmnunẽ/cannica canticoꝝ tra⸗ ducereaut ſalte; ꝙ credulitatẽ ſecxetiſſi moꝝ ſenſuũ ⁊ caſtiſfimor/quos iĩcludit fu muus litteralis et q̃ſi carnalis/nullꝰ abhoꝛ reat.neq; ſcandalũ fede carnalitat quis incurrat. Puderet referre/q̃d exꝑtus au⸗ diui.offenderet eni pias aures. Oportʒ pꝛeterea ſupponere tradita ꝑ alios ⁊ alibi 7 a nobis pluribꝰ locis repetita ⁊ exwſita nominatim in opere ſup magnificat cũ ad iuncto collectoꝛio q̃ſi ſeptem ſwꝛtarum ad duodecim prioꝛes/de viribꝰ anime. de conceptibꝰeius ⁊ ſupomia de hymno ⁊ vr bo gloꝛie.ↄfoꝛmiter ad diuinũ Dyoniſiũ. Quicqͥd enĩ pᷣſentialx᷑ allaturi ſumꝰ.hoc vnũ pene reſonat aut explanat myſteriuʒ Si qua deniq; vt fit cõiunganf alia.ſpe/ ctant potius ad amoꝛẽ incipientiũ xel ꝓfi cientium/qᷓ; dumta xat ꝑfectoꝝ niſiꝓ qᷓn to cogſcere debet ⁊ exxdit foꝛtis mulieris exẽplo.ſemitas dvmusſue.q̃s ꝑfect'amoꝛ mens/amat arte manens. ſus inter voctrinas de paſſionib ſpaliter attendere/q; apð theologos am Opoꝛtz rur conſiderauit vt ꝑuenixet ad Bwenn ni plioꝛ eſt acceptio pafionũ.ſicut amoꝛis filie marie pulcer⸗ Scuila poſcit amoꝛ. Exilitbec amoꝛis igneipꝛietas ab hacꝑ gnĩe hbo wlom. ſtoele nulas ſial. ſctne uguſt onnian pediͤn etlkati impten ni Cua üiota nmurpp ſnapice uchzci neciſ⸗ biltiſi pomo: lauſat muretl diffiout leoel⸗ enierl diamn c aoſuis ſataae⸗ (attus et Nalapo⸗ Nrsſun imn äwrte teſpicn Oenn dünn luſit pimt ſid hehe Moꝛ⸗ Utmnit ninsſn mnin neſie sde⸗ lelisi oſchn ligune Aßi gnor⸗ dum funce Eanithe abhae ſeuloy otauin’ pbio adine tn tr cenſſi dnditfu Wö nsqus istü 1ai farcin nme e me in hoe nſſtenu⸗ zuſhr ürys npin mulcns fec ume en i Monn miepe en m em Buünpſalma prinrũ vel amatiõis ⁊ ↄſeqntiũ inde qᷓ; apð Ari⸗ ſtotelem nafalis heat traditio. Ip̃e enim nullas/niſi in iraſcibili ⁊ ↄcupiicibili ſen ſuali.cenſuit ꝓpꝛie remnẽdas paſſiones ſicut nec in o vel angel. Nos ãat ſeqntes auguſt:nũ cũ ceteris ſtlxologis.ponimus omia noia paſſionũ.nedũ in rõne hũana: nedũ in eius mẽte ⁊ ſpũ.nedũ in angelis et beatis.ſed in ipᷣo etiã ðo głioſo.omi tñ impꝑfectõe ſeclula.Dicimꝰ enĩi deũ delecta ri T gaudere.ſicut⁊ btm̃ eſſe neactno dũ igit᷑ amoꝛ ſaraphicꝰ cuius affſignare ni timur ꝓpꝛietates/ſigna. vel effectus poni in apice ſeu vᷣtice mentis intellectuał. ſic audacia quã amoꝛ pturit in oſculi peritio ne cũ ſꝑe et ceteris illic collocaf.⁊ loc ſta⸗ bilitũ ſit ad oĩa ſeqntia.¶ ¶.onſtat igitur ꝙ amoꝛ nõ q̃liſcũq;.ſ feruid⁊ familiaris cauſat dve amico vel amato fiduciã. Experi mur etiã lvc in bꝛutis nedũ faciłr ſed cuʒ Difficultate domeſticalibꝰex ferocitate vt leo.vel ex timiditate vt lepus.Cõtrahũt eni ex longa ↄuerſatòe beniunola eis auda ciam cõuerſandi cũ ꝓpꝛijs dñis ⁊ wmeſti cis ſuis.ĩmo et cũ bꝛutis alteriꝰ ſxciei q̊s nafa creauit aduerſas.ſicut ſunt canis et cattus et vulpis ⁊ lepꝰ.(Hũc ad ꝓpoſipñ puto iam lectoꝛ intelligat ex qᷓnta fiducla oſcula poſcit amoꝛ O ſculet᷑ ait me oculo oꝛis ſui Pulcra eſt hocloco ⁊ ꝓlixa deuo ti bernardi deductio. apologiſantis ad aĩaʒ — q etit oſculũ oꝛis.ab illo tali et tãto qui reſopicit terrã ⁊ facit eã tremere. De q̃ iob Dempꝑ inqͥt tanq; tumentes fluctſuꝑ me cu timui.⁊ pondꝰeius ferre nõ potui. Ta lia ſũt plima ad repᷣſſionẽ audacie ð q̃ vnꝰ pr̃m iubebat. Nunq; in omi vita tua affũ ſeris fiduciã. At vo diſcipulꝰille quẽ di ligebat Yeſus tota libertate audet dicere timoꝛ nõ eſt ĩ ca ritate.qm̃ ꝑfcã caritas fo rit mittit timoꝛẽ. Sʒ nõne ſeraphica ca⸗ ritas ſponſe nr̃e pfc eſt: Nõne iaʒ ꝑ expe rimẽta phima. facta ẽ tota wmeſtica? Hõ ne nüeranda eſt int ciues ſctõꝑꝝ ⁊ womeſti cos dei.cuiꝰ exẽplo Pauli ↄuerſatio eſt in celis.q̃ totiens admiſſa eſt nec rpulſa.ad oſcla pedu dilectox. Deiñ gradatim fami liarius ad oſcula manuũ.quidni tandem aliqn ſumat audaciã in feruoꝛe ſpũs ſui dicere Oſculet me oſculo oꝛis ſu Sic amoꝛoſa xpᷣiilla magdalẽa pꝰ vnctõem pe dum /poſt remiſſionẽ pctõꝝ.pᷣſumpſit ef fundere vnguentũ.pcioſioꝛis liquoris ſb tyw frgratiſſime deuotõis. ſup caput ipᷣi recũbent. Caput aũt xpᷣi deꝰ qͥ ꝑ deuotoʒ ſingularẽ olculari ðꝛ oꝛe ad os.qꝛ nullum interponit᷑ mediũ creafe ſepatiue vt dice „Wuanmeper ſeculi hoibus. auda⸗ tur. cem faciebat amoꝛ. Si bonitas caduca.et aliqñ peſſime eſtimata/rapit ad ſe amoꝛeʒ alienũ vt audeat ⁊ pᷣſumat.qͥd de illa foꝛ⸗ nace iĩmenſa bonitat ⁊ beniuolẽtie eſtimã dũ eſſe putabim: Quid inqᷓ; niſi ulð dy⸗ oniſij a paulo diuitꝰ edocti benign ieſus venietes ad ſe.totus totos veoſculat᷑ ra ctũ eſt hoc ex euãgelica adoleſcentioxꝭfilij parabola reuertẽtis Audemꝰinqͥt apius ⁊ bonã fiduciã hẽmus magis peregrinari a coꝛꝑe.⁊ eẽ pñtes ad deũ qᷓ pñ̃tia dei quid aliud eſt ꝙq; oſculatõ oꝛis ſui: (Gemp ex aduerſo pᷣſumit ſeua turbata cõſcientia/ nec audet oculos ſurſum ottellere. quãto minꝰoſculũ oꝛis poſtulare Multũ dilexit xetrus.iõ multũ pᷣſumpſit.Dñe inqͥt ſi tu es iule me venire ad te ſuꝑ aqs. ¶ Setio me latius effluere qᷓ; ꝓpoſita bꝛeuitas fla⸗ gitabat Sʒ neq; fims fuerit ſi voluero cũ cta ꝓſequi q̃ dictantis aſo vel occurrũt vł materie ꝓxima ſunt vel foꝛtaſſis a lecto⸗ re qᷓrenda ſunt.Ece dilatatõnis materia magna nimis ¶ Quererẽt enĩ ↄfeſtim nõ nulli. nec ab expectõe ſua ↄfundi putabũt Ediſſere nobis ſi exoſitoꝛes plenari.qͥd oſculũ.quid os.quis oſculãs.qͥs oſculatꝰ qualis oſculatio.Dic q̃ ſunt oꝛis.duo la⸗ bia. in oſculante ſił ⁊ oſcłlato. Sʒ neq; ter minus hic erit inqͥſitiõis.fiet ꝓceſſus ad om̃s ſymblicas ſignificatões q́s text cã⸗ ticoꝝ decurrit vniuerſus / de vlerib' de vn guẽtis. de cellarijs.de tabernacuł cedar. de pellibo ſalomonis.et ceteris in bũc mo dũ.Sʒ iam pᷣtacta eſt nr̃i ſuꝑ his cꝭ ſilen tij plus itaq; ſuſcepimꝰ vmbꝛas ⁊ fumos excutete qᷓ; diſcutere. Dane diſtinctiões et magiſtrales ſᷣmões.omelie pᷣtexea ſcõ⸗ rum copioſiſſime p inapientibo ꝓficien tibus hec docebut. Sed nũc ꝑfectis (qᷓ; uis imꝑfect) debitoꝛ ſum.qͥ ꝓ ↄſuetudie exercitatos hñt ſenſus. Venient vltima Duo ſympſalmata ꝓ minexꝑtis. ¶ Poit hugo tres in cõtẽplatiõe Peſu inſtar ignis qͥ cũ aſcendi q̃rit.pꝛio fumoſus ẽ ſi⸗ ne flãma. deiñ cũ fumo nãma miſcet᷑. tan⸗ dem purꝰ dqetus ignis ẽ in cartbone. Gꝛa dum hũc tertiũ tenenigneus amoꝛ ſpõſe qui foꝛtꝭ exilit ſcintillat ⁊ emicat.nec inf ach 2 „ BBuper cantica canticoꝛũ. fumus latere groſſos ⁊ inq erosvolutatur Deniq; qꝛ ñ de ſingul oĩa ſil dici pnt etiãa q̃ ſunt accõmoda. trãſeat ſmo nt᷑ grada/ tim ad reliq̃̊.¶ VUnitaq; ſolʒpaſſus ĩ ſcri pturis mutuo ceteros exponere. imo qöli t vᷣbũ pt intelligibilx loqͥ cũ altero.qm eſt ignea lex. ſcam hñs vocis.⁊ oim liguiſ loqns. Dũ eni ſpũſſcũs affiat.ſic fugiunt fãtaſmata. dant cariſmata.ſpirat arom ta ſic reſonãt idiomatꝗ. EE ſymbolis Qnia melioꝛa ſunt vbera tua vino fragrãtia vnguẽtis optimis] Siqꝗ inebꝛiemur vverib. Ainũ qʒ letificat coꝛ wis odoꝛibo atʒ vnguẽtis coꝛ delectaf. Sꝛeterea delectatio ſoꝛtit ̊ noĩe aſſiti/ tudine lactẽtiũ pueroꝝ.q̃i dulcis lactatõ Cauſat᷑ aũt ab amoꝛe/lmo nõniſi ab amo re vel amatõe dvelectatio. hinc illõ popula re. Jã hõmenara yoye / ſe damour ne vi⸗/ ent. Gaudiũ niſi de amoꝛe nullũ eſſe põt. Eſt itaq; delectatio ꝑceptõ ↄueniẽtis cõo iuncti.¶Amoꝛ aũt nõ eſt niſi ↄueniẽtia ⁊ agaptatio rei ad ſuũ ↄueniẽs. Poꝛrxo nul- lũ eſt obiectũ ↄueniẽtiꝰſponſe/qᷓ; iße deus ſummũ bonũ.ad qð capiendũ ⁊ poſſidẽduʒ facta ẽ. Quare ſupeſt/ du ſibi ↄiũgit inbe ret ⁊ vnit᷑ tãta ꝓpinqͥtate.q̃nta fũt os etos oſculantia ſe mutuo/ꝙ cauſat ex hac vni/ tionis ꝑceptõe delectatio nõ qiſcũq; ſed — in ſuo genere ſupma.qꝛ ſuꝑiꝰ eſſe bonũ nõ ℳ₰B 1 põt. ꝓpterea qerat᷑ gaudet ⁊letat᷑ ĩ hac vni c( oꝑatiõe. nullü aliud obiectũ petẽsqᷓ;/ uis ipi ↄtinuatõem/poſſeſſionẽq; ſecuxaʒ apmare ñ ceſſet. Neq; tñ ẽ mot ꝓpꝛie dict/ q̃ eſt act'entis in potẽtia cũ hẽat amoꝛ id qð actuałr requirit. ſiceſurics id edẽs/qð pʒ ſp in pñtia. caret motu faſtidij. Conſe quit᷑ amoꝛ ex hac delectatõne illð de plal. Delectare in dño.⁊ dabit tibi pꝑetitõnes ccvoꝛdis tui.Etrurſꝰ Rẽnuit cõſolari anſa mmea/mẽoꝛ fui dei ⁊ delectat ſum exerci⸗ rat ſu.Alia lr̃a garrini.Et defic ſpũs me us. bona ſiquide defectõne.in ſalutare dei Et hec delectatio ſpũalis/ſi authonio cxe dimꝰſola eſt rõ vincẽdi inmicũ. Ceteꝝ fit ꝑ amoꝛẽ.aĩe ↄiũctio ad deũ cũ ꝑceptõe multꝭ mõis.ſicutↄtingit deñ multipłxcõ⸗ HGecuũda coſidera. De ſecunda pꝛopꝛietate. oꝛ delectat. ¶ Exilit hec ignea lingue ꝑticula ex ſeqntibo verboꝛun dem iſta delectãt vtẽtes. Inuenit᷑ ei dictũ apð ſapientẽ ꝑ inſipiente mulierẽ. Aeni templari. Sʒ loqͥ mur hic ve cõiunctõe. p pon dcaritan.q̃ mota ab ifinito amoꝛe faẽ ſuꝑmũdanũ ⁊ imẽſuxabilẽ ⁊ abſolutũ pu⸗ re mẽt exceſſuʒ.ſic ait Oyoñ. Tüccognn tio ꝑ ſveculũa enigma qͥdmõ deſerit᷑ for et ſubitrat amoꝛ vſq; ad ĩterioꝛa velamis vbi poſuit de tenebꝛas latibulũ ſuum.Ar vero nũq; remanet abſq; cognitõe Qð ſi foꝛet ita ipᷣe nibil ꝑciꝑet.Et cũ neqatoꝛi ri delectatio ſiue pceptõe ↄuenieni cõiun cti vbi tũc ſua ðᷣlectatio eſſʒ Rñderẽt aliqͥ q; amoꝛ eſt foꝛmali ſua cognitio.vldderẽt aliqui qð ẽ foꝛmalit ſua delectatio. Aidet verſellen. cõſona loqui ſuꝑ cantica ad häc poſitõʒ. Sʒ cõſonãti ad phiĩaʒ ⁊ dctores. „ potẽtie. ſic cognitõ ⁊ volitio velamoꝛ diſti guunt diſiũguũt᷑ dico.nõ ita tñ/qͥn circũ⸗ incidãt ſe mutuo.⁊ loc ſolerter aduertere eſt ⁊ vtile: ¶ Pꝛoficit in hac pte ſpecula⸗ tiosde mõ ↄnexiõis vᷣtutũ catdinaliũ eui prudentia ⁊ tologicaꝝ cũ gra.Et dnoꝝ oĩm generalit ⁊ btitudinũ cũ caritate.ſi ñ infoꝛmes ⁊ imꝑfecte.nec ve virtutes debe ant p utari. J taq; circũincidũt ſe mutuo vt qlibet vᷣtꝰ⸗e Dicim eni cũ aplo ꝙ caritas ẽ benigna⁊ Patiens ⁊c.ꝙ tẽperãtia ẽ pꝛudẽs.iuſta.foꝛ tis ⁊ ecõtra. Silr ꝙ fides ſperat ⁊ diligit et econtra. Hõ alit in re nr̃a dicit Ariſto. de volũtate ꝙꝙ ipe eſt appetit intellectiuꝰ. vel intellect a petitn: S. icde actib ipa rum potẽtiap / licet dicere ꝙ amoꝛ ẽ cogni tiuus. cognitio amoꝛoſa duʒ oꝛdinat ad amoꝛẽ nõ liſtens in nuda ſpeculatõe vvita tis. ¶ Exemplũ mateniale. man er ocul- et manꝰ mouet calamũ. Nõ tñ virt viſiua eſt virtꝰmotia calami.nec man eſto culus⸗ ſed qᷣdãmõ circũincidũt ſe ꝓpt᷑ cõnevionẽ in vna actõe ſcribendi. Soluit᷑ ex his fcẽ dubitatio.qm̃ amoꝛ dirigit a cognitiõe / in prima ſui generatõe. Cerxtiſſimũ qͥpe eſt ꝙ volũtas nõ fert᷑ in ꝓꝛſus incognuũ cũ obiectũ ſuũ ſit cõueniẽs vel aparenter oſtẽſum. Nõ aũt fertur aliq̃ potetia in nõ ſuũ obiectũ.vt olfactꝰin ſonũ. ¶ Aeritas eſt ſatis annotãda/ꝓ vniuerſitate dictoꝛ et dicendox.pcipue de amoꝛe ſponſe ꝙ vo luntas q ſolũ hʒ/p obiecto ſuo vltimo.bo num ſummũ ⁊ optimũ.q̃ ſola inſuꝑ ẽ vni uerſalis motoꝛ in regno aĩe. ſeu toto mi⸗ crocoſmo.dũ fuerit ꝑ directõem 2 d uco nẽ intellect' applicata ad obiectu ſuu. tuͦr dicim ſiẽ itellectꝛ volũtas ſt diſticte funta alteriꝰ denolationẽ ſoꝛtiaẽk. cõcurrũt ad ſcribendũ.oculꝰvidetmanui/ ſuffia resal ri 9⁰ polan conue negb Dei intel mantb loꝛrnel vnitt fogi⸗ eJnn de do. füive⸗ ere? int p eriſte Gniti utne fum lur fagta bcooa wolita Pearbi diido K n leniga iuſato tadiigt 1A. tclecnu. weocgn oralnatid ſdetmam mitiuã quã attribuit amoꝛi inereato.non ſine creato/canẽs in ecchia. Oñ venis coꝛ San ( BDinpfalmaſe ſufficit ſeipſam mouere lilere per actum amoꝛis elicitũ Sufficit pᷣterea mouere vi res alias ꝑ hitus eaꝝ imꝑatiue.quo fit vt vis ↄgnitiua q̃ priꝰ mouebat obiectaliter volũtatẽ pũtando obiectũ.nũcoꝛdine q̃i conuerſo mouet libere impatie ⁊ arbitra⸗ rie ab ipſa volũtate.Exẽpli gr̃a ꝓpoſito Memoꝛia aie intellectiue fecũda ſpẽbuſ intelligibilibꝰadqͥ ſitis T abſtractꝭ ex fãtaſ matibſenſibilib eſtimatie.quã ↄmenta toꝛ noĩat intellectuʒ paſſiuũ.mẽoꝛia inq; ponit in acie itellect ſpẽm.rxepntantẽ deũ nõ quidẽ nude.ſᷣ q̃ſi ꝑ ſpeculũ ⁊ ĩ enigma te. Intellectiua virt foꝛmabit ſile verbuʒ de deo.⁊ illud nafaliter obijciet potẽtie vo lit iue. Quo ꝓceſſu hĩto nouus poterit li⸗ tere ⁊ arbitrarie icwari.qꝛ mouebit ſe vo luntas duectiue nõ in cognitõeʒ pñtatã intꝰ p intellectũ.ſʒ in rẽ extra vel q̃ſi extra exiſtentẽ.ſ.deũ.Nõ eni amat volũtas co⸗ gnitionẽ hmõi dei tanqᷓ; vltimus finc.ſi⸗ cut neq; eẽ pot finis eiꝰ. Amat eni deũ ip ſum imediate. ſe fert in ipᷣm/⁊ amplecti tur ⁊oſculat᷑/ vleri bꝰ ſuis hexet.⁊ in eiꝰ fragrantia delectat᷑.licet nõ videat ſupple oclo ad oculũ vel facie ad faciẽ̊ deũ.Deiñ volũt as cõiũcta fini ſuo vltimo deo.pꝛꝑci pit arbitrio ꝓpꝛio ⁊ impio iutellectui /qſi Dicẽdo.Aeni/vide/guſta ⁊ ſenti:q;ᷓ dul& eſt dñs.vd cui eludatõeʒ amplioꝛẽ acce it amoꝛis i eni i gE RÆ mei lingua tertin. Certig conſideratio. BHMoꝛ lenit. Lolligit᷑ iſta pꝛietaſ Aamouꝛs ex bis vbis. Olei effuſu omen tuũ: Ideo adoleſcẽtule dilexerũt ¶ Loͤſtat per oleũ deſignari ↄditionẽ le da lenis. Eſt inſup oleũ in cõdimẽtũ dul⸗ cecnis ⁊ ſuauitai.et mitigatiuũ wloꝛis An petrus. Si iñ guſtaſtis qm ſuauis ẽ dñs. Et apls cõcoꝛdat. Guſtauer̃t inquit bnũ dei vbũ.Et dauid damar. Quã ma⸗ gna multitudo dulcedis tue dñe.Et rur⸗ ſum. Memoꝛiã abundãaãtie ſuauitatis tue eructabũt. Samarit erue Samaritan q́; ad curã vulne rati/ oleũ appoſuit. W inchoa ta vclarateſ/qͥ⁊ lis ſit cognitio pcipiẽs reũ vt optimũ cõueniẽs cõiũctũ.ex quo amoꝛ nõ eſt foꝛmalr pceptiuꝰↄgnitõis q̃i in eo vl cũ eo ſit foꝛmalit᷑ ꝑceptio/ſicut⁊ cælectatio.llioqͥn neq; delectaret᷑ ſi ñ ꝑ/ ciperet.neq; quieſceretaut frueret᷑ deo.ſi obs eſt dat ĩtelligi th nõ delectaref ĩ eo ¶ Iſts cõſideratiõe digniſ⸗ ſimũ/cunꝰignoꝛãtia multos in amore dei fige re ſe volẽtes ſolet cõturbare.Loquoꝛ exꝑt per tot annos. Muãuis aũt multa dixerimꝰſuꝑ magficat. nibilominꝰfaciẽs de gram ꝓ gra/et paulatim ſᷣm tꝑs ⁊ locũ ⁊ modũ bñplaciti ſui Tona ſua multiplicãs.dat in dies ferri magis a claritate i clari atẽ tanqᷓ; a dni ſpu.q amoꝛ eſt dans exꝑiri illð dauiticuʒ.DHeclaratio ſer monũ tuoꝛũ illũinat. amiliaris itaq; ↄuictꝰ oſtenſoꝛ eſt ſecxetoꝝ amicicie.qꝛ ⁊ xbs vbuʒ et ſapia pr̃is medi accedit loqns linguis. neduʒ loim. nedũ angeloꝝ.ſ arcanoꝝ pris/q nõ licet lmiloqͥ. Yoꝛtaſſis illa ſũt arcana qᷓ diuin dio niſiꝰ a paulo viſcere nõ potuit.nec ipᷣe ſcribere vl docere niſi ꝑ ſilentiũ.ſ̊ eis reuelauit deꝰp ſpmſcm̃ ea q nec oculꝰvidit/nec auxis audiuit nec in coꝛ lvĩis aſcẽdit. Stult efſ lectoꝛ ſi qͥ/ reret.et ego pᷣſumptoꝛ inſan.ſi conaxer altio ra vel altiusqᷓ;ᷓ ipſi exponere ſecxeta celeſtia. Blane dũ etiã atq; etià rumino verba pauli vYba ſubiude dyoniſij/ſuꝑ hac ſapia qͥ i myſte rio abſcõdita ẽ mirãda ⁊ imiſerada apparet he⸗ betudo intellect nr̃i nõ int/ſʒ foꝛis vrẽtis ad eoꝝ doctrinã. Ipᷣox qͥ ppe vᷣba ſi xlamẽ ⁊ obſcu ritas auferat a coꝛde.cognoſcũtur aꝑtiſſima eſſe.de quibꝰambigere minꝰ ẽ fas i; de ipo ma terxiali ſole.vt iure dixerit Boeci.Hanc qᷣſq; poterit norare lucẽ candidos phebi radios ne⸗ gabit. ¶ ꝓ Oꝛitur eſtas hodie vꝛbani feſto qñ ſolviridioꝛ eſt.⁊ plus fulgidꝰ⁊ feruidꝰ. Ae⸗ nit in mẽoꝛiã baptiſina valeriãi inſignis ceci⸗ lie virgims ſponſi. ¶Qilenter eni diei cuiuſſibʒ occurxẽtia ſveculari ſoleo myſteria. Vidit ipᷣe valerianꝰ ſenẽ candidis indutũ cũ libꝛo aureis Ir̃is ſcripto in q̃ legit iſta pauli verba. An/ dñs vna fideſ.vnũ baptiſma.vnðs ⁊ pr oĩm qͥ ſuꝑ om̃s/ap oſa. in oĩb/ nob. Aalerian interro gat a ſene ſi crederet.ilico rñdit. Nihil wrius dicipoſſe. In quib tñ vniuerſa diomiſij ttxolo gia notata ẽ.Haã in hot ꝙ vn'eſt ðs ⁊ proim notaf theologia de tritate ⁊ vnitate diuia. Nò eni eẽt pr̃nitas in diuis ſi ñ eſ trinitas cuiſõ tale principiũ eſt pr/ꝗquo oĩs pr̃nitas celo et in terra nolatur. ¶ Ceter cũ additqui ſuꝑ oes eſt dat itelligi txologia myſtica q p exc ſum infinitũ ſup oẽs hʒ ſciri. Poꝛro cum de? eſſe ðꝛ ꝑ oia ſymbolicã exoibp ⁊ in oibo ↄcipimꝰ theologiã. Deniq; cũ ſbᷣũctũ ẽ ꝛĩ oib nob tle ologia ſigf ꝓcedes exꝓprijs ⁊ irelligibilibo poſi tiue.qlit fit i diuis noib/tã ꝑ cãm qᷓ; ꝑ excel/⸗ lentiã nõ attẽdendo ſi fuerit ifinita/ qm̃ ĩ hac excellentia ꝑ infinitatẽ myſteriũ theologie per Ad 3 “ Buper cantica canticoꝛũ. abnegationẽ collocaf Additurp̃terea triplx hitudo quã hʒ vead nos vltra ceteras ixrõna biles creafas.ſ.ꝑ imaginẽnaturalẽ.p grãm et p gliam. ¶(Pꝛima ſiqͥdem hiĩtudo ẽ ad deũ ne dũ vt pꝛinapiũ cauſatiuũ.ſicutĩ oĩiboẽ ꝑ eſſen tiã / pot ẽtiã ⁊ pñtiã.ſed etiã ſicut ad pꝛincipiũ obiectiuũ rõe imagis qᷣ dei capaxc feãꝗ. Dein ſi cut ad pꝛinoipiũ inhabitatiuũ rõe ſilitudis et refoꝛmatõis ꝑ grqʒ. ertio ſicut ad pᷣncipiũ gloꝛificatiuũ ſub qᷓ ↄpᷣhendi pᷣt hitudo ypoſta⸗ — vmionis in xpᷣo ⁊ mine dignita᷑ in maria Sot eſtimo ſᷣm triplicẽ hàc ſilituclinẽ reddi ratio vna:cur totiẽs in ſcripfis cõiũgunt᷑ hec tria.dñs deꝰ nr̃. ſe ex incidẽti tranſcurſis redeam ad cm lemiat amoꝛis.q̃lẽ hũit aplłs nr Remigiꝰ ð qͥ legit᷑ ꝙ bonitatẽ ⁊ benignitatẽ mãſuetiſſimi coꝛdis ondebat in lenitate mo⸗/ nis.qm̃ deꝰ in fide ⁊ lenitate ipᷣiꝰ ſctm̃ fec ulũ. Hẽmcerte in amoꝛe ſponſe obiectũ ↄueniẽ tiſſimũ veu.bẽm ↄiunctõeʒ ipſi ad ſoonſũ per oſculũ intimũ.⁊ ꝑ inheſionẽ ad ſedẽ amoꝛis pꝑe ctus ſuũ qð notat᷑ in vberibo.⁊ ꝑ lenitiuã olei leticiã. iuxta ilð. Vnxit te ðs oleo leticie. Supeſt aſſignare cognitoem ꝑceptiuã qm̃ de lectatio ⁊ lenitas ẽ ꝑceptio cõueniẽtis ↄiũcti. Difficultatẽ auget vᷣbũ hugõis.Amoꝛ inquit intrat vbi ↄgnito foris ſtat. Allð inſuꝑ ð qᷣdã omelia poſ ſu mus figere deſideriũ/vbi nou eſt fas ĩferre obtutũ. 1. ẽꝗqð mag;.ↄgſcim de ðo qͥd nõ ẽq; quideſt. ta igneiamoꝛis lingua eius pꝛopꝛietas e *. . 2 4. 2 noꝛu Mirusvo ardoꝛ T inextiguibil fragra tia. Certe ſvonſa cõceſſo iã oꝛis oſculo fidẽt po ſtu lato wlut ab abſete/ſuſcepta fuerat ad vbe c vᷣo loquatur mar Do ꝛ ardet. Colligit boc ex feruoꝛe vrſiderij ſvonſe ad ſwonſum Trahe me ſt te. curremus in odoꝛẽ vngentoꝛuz ra ſpõſi qm melioꝛa dixit eavino.fragrãtia vn guetis opſmis. expta loqtur ⁊ electata. Hã ſubiũgit Oleũ effuſum nomẽ tuũ Nuncex ſatietate ⁊ vbeꝝ plenitudie/velut inſatiabilius ſeſtuãs clamat rahe me p'te/curremi odo rem vnguetoꝝ tuoꝝ Aure dixit ð amoꝛe ſera phico dyoniſi ꝙ ẽ ſupferuid⁊ holocauſte pur/ gatir ain ⁊ ſexaphin interpᷣtat ardẽſ.Eſt qͥdẽ in angelis ardoꝛ iſte.eſt in ſingulis etiã beatiſ quib eſt vna vox letantiũ et vn ardoꝛ coꝛdiuʒ ꝓpterea dicũt᷑ lapides igniti.pᷣcipue tñ⁊ in ex cellentia ſexraphicꝰ oꝛdo poſſider hũc ardoꝛem. Pꝛopterea nec ipᷣe a ſcia ſicut crubin neccle rubin ab ardoꝛe nomiatur.qᷓ;uis abſq; vlla du bitatõe.⁊ ſeraphin cognoſcat ⁊ cxxrubin arde⸗ at. ſic⁊ volũtas cogſcit ꝑ intellectũ.et ardet ꝑ voluntatẽ intellectus. icamusidcirco de ſeu ardoꝛe ſpõſe.ꝙ ſi eſt abſq; cognitõe. alio quin delectabilis eſſe non poſſʒ.⁊ lenis ei ſpõſus ſuꝰvᷣs vt opponebat᷑. Omis vtiq; delectatio fit ex ꝑceptõe.⁊ omis ꝑceꝑtio ſine dubitatiõe / eſt cognitio. nõ qliſcũc; ſed expimẽtalis ⁊ pꝛactica.eſt pñs q̃ſi per ſenſum ens vel exñs.q differt duplx a co⸗ gnitõe ſolũ ſpeculatia ⁊ diſtinctiua ſeude claratiua. Pꝛĩo qꝛ reſpicit prinapalit bo nũ/ſʒ ſyculatiua ver. aut ſi magis phylo ſophice dixerini reſpicit plane vex.qꝛ w rũ eſt obiectũ intelleciꝰ. ſed ñ ſiſtit ĩ ſola rõne weri.imo ꝓut ↄſone vel cõfoꝛmit᷑ aut cõfeſie ſe hʒ ad apetitũ boniꝓtendit᷑. Exq̃ diſtinctõe ſumit᷑ illa altera.de intel lectu pꝛactico ⁊ ſpeculanuo. cundo perceptio exiꝑm̃talis ⁊ pꝛactica a ſxculatiua in oꝛdine ⁊ oꝛigine.qꝛ neceſſe eſt gerceprõem ſeqͥ ↄpatõem appetit pᷣſer tim volitiui.⁊ab eodẽ cauſari.ꝓpterea reꝛ⸗ ctevocat᷑ hmõi perceptio oculꝰ volũtatis vel amoris ſui maxie eliciti.qm̃ iñ cauſat nec alit oriref De e efficaciaa dicẽdũ erit inferi ſuꝑ illo. Uulneraſti coꝛ meũ ſponſa in vno ocloꝝ tuop. Eliciam exinde pul cerrimã de cognitiõe exꝑimẽtali ſcintillãꝗ ritat reſpectu amoꝛis.ſponſe ad deũ ſpõð ſum. Aiolentioꝛ wlemẽtioꝛeſt iſta pce⸗ ptio ad trahendũ pꝰ ſponſuʒ q;ᷓ ſeculatiua Ratio iã tacta eſt ex oꝛdie lr̃e.⁊ ptʒ exem plo iã inducto ð ſcxiptura quã ſcribir ma nus ad direcnõem oculi. Si eni oñderet oculꝰvolũt ati ſcribentis.tmmõ ſpeculaii ₰ ue qᷣdã exẽplaria lr̃ap ſub qdã obſcura ge⸗ neralitate/ volũtas ñ ita traberet᷑ ⁊ allice ret᷑ ad ſcribẽdũ.ſic̃ fiet ex pulceria ſcripfa ſua quã ꝓducet/quã ꝓtin inſuꝑ oñdet xꝑ apiens oculus.qm̃ oculvidet voluntate ſe kegnn⸗ſent volũtas mouʒ oculu ad vi endũ lr̃as q́s foꝛmat mediãte manu. ſed impio ſuo. Sentiẽs igit᷑ vis affecriua motiua pulcritudine egregiã in litre ris aut picturis / q̃les alibi nõ viderat.qꝛ nõ ſeripſerat trakt᷑ ampli'ad ↄtinuanduʒ ſcripturã.pᷣcipiens tũc oculo ꝑmanete in hac ſua opatoe directiua. vt ꝑmaneat et delectef᷑ in vi motia ſua.qm̃ ex dici duo⸗ bus ↄſurgit ⁊ oꝛit vlemẽetioꝛ delectatio que fᷣm Ariſt. ⁊ expientiã tʒ opantẽ ĩoꝑa tione. Yacile erit ex hac vna ſi litudie côſẽ derare ſenſibiles alias innũerabiles.? ex illis aſcẽdere ad ꝑceptões T motões rõis et mentis.quales plurimi/non habentes exercitaros ſenſꝰſpũales ñ aduertũt.niſi foꝛtaſſis in foꝛmis ⁊ volucx fantaſinatuʒ iffert ſe fſpndin Utell Man numnet lbor gbimmt Rca⸗ Colſo tiel cupi eſt⸗ hahe gerip leno ctss hoͤtn ſoꝛtin um ſtun d Manes Nhius Wes Men gois nert wo ner ſe . ua ſo. t SPls Ur ſune ſose ſ ſer ſa P jet eg s tls Bimplalmaſecunda ſicut ex ſola ⁊ ſimplici fideet ſxe de deo in ſolo enigmate. ꝓper q̃les foꝛte putãt aliqᷓ dictũ illud qð inductũ eſt ve cognitõe dei magis cogſcitquid nõ eſt q; quid eſt. Winnta Ppꝛietas. „ Moꝛ ingreditur cellas Intro⸗ duxit inqͥt ſwonſa me rexin cella⸗ ria ſua Lui cõgaudẽt ⁊ aplaudẽt ille de quibo iam bis dixerat adoleſcẽtule.Ado⸗ leſcẽtule inqͥt dilexer̃t te.Et ſe rurſus cõ⸗ numerãs ſe eis Curremus in odoꝛẽ vn guẽtox tuor. etabimur inquiũt ⁊ exul/ tabimus i te mẽoꝛes x bep tuoꝝ ſuꝑ vinũ Reca diligũt te ¶ Kecti dicũt. Amo te Conſonce loquit᷑ diſcipul ille quẽ dilige⸗ bat ieſus.Odor tuꝰxpᷣe in me excitauit cõ cupiſcentias eternas Opſe q̃dem xpᷣs rex eſt / de quo pulcerrima mulieꝝ mr̃ ſua fas habʒ dicere. Ecce odoꝛ filij mei ſicut odoꝛ agri pleni/cui bñ dixit dñs:ſine cui/odo⸗ re nõ cuxritqꝛ nẽo venit ad pꝛẽm nihᷣ tra ctus a filio ſicut nec ad filiũ nemo venirxe põt niſi pr ſuus traxeriteũ. ¶ Büt aliq ſoꝛtiti aiam bonã.quos etiã a pᷣuero notai niman helare ad diuios odoꝛes ⁊ ad cele ſtia veſideria.naturali quodã inſtinctu ſu ſpendi.nõdũ hñites rõnis vſuʒ pleuũ. Ha lent alij caruas in terris anias a celeſtiuʒ inanes inſtar pecoꝝ ¶ Diſcipulus patris vnius in heremo queſteſt eidẽ cũ admi⸗ ratõe ꝙ vn ex fratribo awſtatauerat. Mi rare inqͥt poriꝰfili.quo pacto remanet ali⸗ quis cũ nullꝰbic remanere poſſit / ſi nõ ve⸗ nerit ſpãlitex a vo.nõ hũano ſo lũ cõcilio iractus. xemplũ addidit de vario ge⸗ nere catulor/ Aor aliqͥ perodoꝛẽ beſtie ꝓ ſequunf eã infatigabilit᷑.dũ alij q;uis ex citati per clamoꝛẽ ſtatim deſiſtãt.nec alios comitaf.quia odoꝛẽ venaticũ nõ hauriunt naribꝰ. ¶ Chꝛiſti bonꝰodoꝛ ſumꝰ/dicebat apls. ſz ñ omibo ad vita:.quẽadmodũ iu das/qñ dom' repleta eſt ex odoꝛe vnguẽ/ ti.nõ cucurrit ᷓ lapſus eſt. Lales notati ſunt ab adoleſcentul dicentibo ad ſponſaʒ Recti diligunt te Nouerat eſſe nõnul los qui rectis eã oculis aſpicere ñ poterat nec odoꝛẽ optimũ eius ferre.nigrã quoq; ſpernebãt ⁊ fuſcã. ¶ Poꝛro qᷣd egerit ſpõ ſa quã introduxit rex in cellaria ſua ſatis colligit᷑ ex lencia ⁊ exultatõe adoleſcentu laꝑ luap in vberib' ſuis / ſup vinũ carnalis leticie/aut ſapie ꝑ induſtriã adqͥſite Col legit itaq; ex diuie ſapie theſaux atʒ cella rijs docttinas vꝓberes pietaij.Eſt ei infini tus theſaur vib qᷓ qui vſi ſũt ꝑticipes et fecti ſunt amicicie dei. ¶ Aue vo ſint hu iuſmõi dectrine pietad. ꝓOut noĩat aplus pſt dicen ſi pꝛi aliqᷓ de ſexta amoꝛis pꝛo pꝛietate terigerimP adaptaueriꝰacanticoꝛ dũ / hoc ẽ adcanticum coꝛdis omja qᷓ dicta ſũt ⁊ dicẽtur ſuꝑ hmõi canticis canticoꝝ. Sexta ꝓprietates. aoꝛ pulcer/ et ipſe niger. Nigra lqt ſum ſʒ foꝛmoſa filie hiertm. Abbſtractũ/ꝓ ↄcreto ⁊ femineũ ꝓ maſculi / no freont accipim.qm̃ ſicut ſvonſi ⁊ ſpon ſe vn ẽ ſpũs. Ita vox cõis ẽ.Nolite me cõ ſiderareq fuſca ſim/qꝛ vecoloꝛauit me ſol Quid pulcritudo ſponſe niſi ſua ad deum ſincera duectio: Quid nigredo ſua vel fu⸗ ſcedo niſi timoꝛata ⁊ reuerens hũiliatio? Sua qͥ pe plcritudo ſua qʒ qntũcunq; pu ra ⁊ feruida dilectio/ necnõ cognitiõis da ritudo/qͥd eſt ĩ eſtimatõe ſua/dũ ↄpat ad illũ ſolẽ iuſticiede qͥ ſubiũgit. Red dẽs cãʒ ſui timor in nigredie vel fuſcedine vł pal loꝛe notati.qꝛ inqᷣt decoloꝛauit me ſol.Et ita decoloꝛauit vt i caliginẽ ⁊ tenebras to ta ruat. Ea in trãſcurſu ſolo.qm̃ alibi latiſſime ⁊ pluries in vtraq; lĩigua rracta uimꝰ/fiat aꝓplicatio canticoꝛdi noui ad h̊ epithlaamiu ſm ꝓpꝛietates ſex in dupli ci pꝛio notatos ↄfoꝛmit ad notulas et vo cẽ eiuſdè cãticoꝛdi q̃ ſũt he ̃ᷣm qᷓsomis do ctrina pietat q haurit in cellarijs ſuis cã tari pᷣt in armonia aganene, meroꝛ ſpes timoꝛ ⁊ pietas. u bic accipitf aõꝛ ↄſurgẽs ex affinitate.oĩs auũt affinitas ꝓcedit ab ipᷣo pr̃e luminuʒ ex q̊ oĩs ꝑr̃nitas ſᷣm aplin in celo ⁊ in trx noiat. ¶ Repetitio. Oſcula poſcit amoꝛ de lectat. ecce gaudiũ.lenit ecce wloꝛẽ ꝑ idi⸗ reciũ qͥ lenit᷑ Et ardet.i.deſiderat velemẽ ter eccce ſm. Ingredit᷑ cellas pulcer ⁊ ip le niger. ecce tinoꝛẽ in nigredie ſen pallo req̃ eſt timẽti coloꝛ apt. Effect eĩ t ris ẽ palloꝛ ꝓpt ſpũs ↄſtuẽtes ad coꝛ.¶¶ Ri at hic diapialma: h̊ ẽ pauſatio pſallẽtiuʒ in caͤticis ꝓ r̃creatõe cãtantiũ.tin etiax poſſit ipᷣa toctrina pieta diligẽti inſpici qm̃ pietas ad oĩa valʒ qᷓ cãticoꝝ oĩm ĩ coꝛ dibo nĩis radix ẽ exẽplar ⁊ finisput vber rime/ vtinã fructuoſe tractata ꝑer nos de canticis manifeſtant. ¶a. Haudiũ e. Ss.i. Pietas.o. imoꝛ v. Doloꝛ. Fimto diapſalma/ te pꝛimo. Sequitur ſympſalma ſecundiũ Pauma pꝛopꝛietas ſeptuma in oꝛdline. ſt ãt pietas ꝓut . . 4 . 4 4 in meridie (ttendat Aũ cito nomẽ Regis/qð eſt excellentie et Buper cantica canticoꝛumn Ppugnatur amoꝛ. Filij inquit mr̃is mee pugnaueũrt ↄtra me yvnũ exĩmediate ptedenti / vbi cãm reddit ſpõſa ſue nigredis dicẽs.qꝛ de coloꝛauit me ſol.ſol videlic; iuſticie.pmit tens me tribulatõis ⁊ tẽptatõis ardoꝛibo exponi.Cõtra qð ðꝛ in pſal.Per diẽ ſol ñ vꝛet te. Juxta quẽ ĩtellectũ filij mr̃is ſue pugnãtes ↄtra eꝗ acciperẽtf i ſiniſtrã pteʒ vl de puerſis ecclie filijs.vel de demoib qui ꝑ creatõem ſunt veitat mr̃is oĩm fili Vel certe de adã eua/quoꝝ flij neq; ſũt tirãnici mot ↄcupie oꝛiginał.quoꝝ lexxe pugnat legi mẽtis/q̃ diuertũt aĩiam verbi genã ad infimas/ ad infames vineas. tot veſiderioꝝ qbꝰ obnitinõ ſp pᷣt. Sicut eĩ totiens delrik apie: Ema iivnſe vineam is veſiderij aſſiduo feruoꝛe cu⸗/ Pꝛin celeſti⸗ feruoꝛe ſtodire nõ pᷣualet. Inde palloꝛ ille timo⸗ ris/⁊ fuſce nigreq; vecoloꝛatiõis.qꝛ velle lvnũ. ſibi adiacet.poſſe qt nõ inueit iuxta votum ¶ Büt alij ſenſus ꝑ anagogiã / et in wnã pteʒ de filijs ecclie celeſtis/quos angelos ĩtelligit amoꝛ ſponſe /q̃lis fuit i le angelꝰqͥ pugnauit in luctu cõtra Yacob Aut certe per allegoꝛiã de ecclia gentiũ ſe coartef.vt cepim canticũ nr̃m ad amoꝛeʒ ſponſe.Et qͥd ſm doctrinã pietat rſonẽt lxc⁊ ſeqntia pſcrutemur. Hõ eni fruſtra Dixit amo: ſponſe pꝛius Introduxit me. Rexiu cellaria ſua/ſed illic edocta eructa uit vbum bonũ dicens oꝑa ſua ⁊ vota ei qẽ regi.qm̃ facta ẽ ligua ſua calamſcribe velociter ſcribentis. ¶ Scoa ꝓpꝛietas. oꝛ igit᷑ veſideiat Indica mihi inqͥt ſvonſa quẽ dili git aia mea.vbi paſcas vbi cubes die (Atrendat pietas quẽadmo „ – Dignitatis veſſexit ſenſim in nomẽ paſto ris. Abi paſcas inqͥt. Scimus attribui paſtoꝛibꝰ //amatoꝛia carmina. vbi ſimpli⸗ (itas libera ⁊ capeſtris ſine vole vbi nec arrogãtia dñat᷑. ¶ t qm̃ ex hbac Apꝛietate pendent nõ modicũ pcedentes ſeqntes.ↄ ſideremqͥd ſibi velit amoꝛ qui cſiderat alta tenere.et tã alta vt noticiã de ſponſo ſuo deo meridianã audeat oſe lare ECötzar ex voctria pieta hauſta.in ſapie ce riabluce in genere notici ameè amoxr dini. Meridianã de ſe 1 apð ſe vbi eſt q eſtens pux ſuꝑ ſe r̃ſexũ. Me ridianã ſcdo noticã dicim c vo. ſed exX⸗ Pengdet hec ſnia iuxta ſenſum jpiam tra ſe in creaka btã. tertõ matutinã in ip̃o e creatuxis.qꝛto veſlptinã ĩ ꝓpꝛio genere videndo creatas ꝑ ſculũ ⁊ in enigmate maxie ꝓ ſtatu vie / vel i ſpeculo. ⁊ foꝛtaſſis in enigmate quod veſtigioꝝ etiã in pr̃ia Ault amoꝛ ſponſe / ſoli intẽdere.quẽ ex to to coꝛde ñ diuiſo/nõ diſperlo diligit. Pe tit idcirco pñtiam ſponſi iugit agnoſcere / 8D cã ſubdit in ſequent ꝓpꝛietate. . (Tertiaapꝛietas Moꝛ eſſe vagus refugit dicens NHe vagari loc ẽ vane agi. inci⸗ eni diuiſionẽ ab vnitate ſeꝑante recipit. aut nutrit/lvꝛret ⁊ amoꝛ tanqᷓ; vmce dile cto cõtrariũ.Pꝛeterea ſodales hoc locoet greges ſilł ⁊ tabernacula paſtoꝝ in ꝑtẽ in⸗ telligim vni ouili/vni gregi/vni paſtoꝛi Octus eſtamoꝛ ſxonſe. vt altera ens ſponſus ſed ne ſuꝑbiat ſponſa immo cognoſcat qualiter et vnde wnum iſtud accepit dicit in altera ꝓpꝛietate. Si ignoꝛgs te ⁊c.Etx iũgit ꝓ qͥnta ꝓpꝛietate. (Muinta ꝓpꝛietas. et eſt vndecima. ergo ſponſus neq; cñ auſteritate in lignabüdus abijciẽés Si ignoꝛas te ait O pulcerrima mulier ſip nõ intelligẽs Egredere ⁊ abi loc ẽ egredieris ⁊ abi⸗ bis vagabunda poſt veſtigia gregũ in di ſpſione hac illaq; diſcoꝛditer erxrãtiũ ⁊ illic paſces edos ſenſuũ tuoꝝ qͥ ponendi ſy Huta ſiniſtrſub varietate paſtoꝝ taberna tatui meo ĩ curribo pharaonis afſimilaui te aica mea qꝛ grãm ↄtẽplatõnis q̃ te ve currib pharaonis eripiat. q̃ ꝑſecutrices curas pdere te volẽtes ꝑdat largitus ſuʒ. Dedi pᷣterea vt eẽnt pulcre gene tue ſi⸗ cut turturis in hõ eſtate ↄuerſationis er collũ tuũ qð mihi te oↄiũgit ſit ſiẽ mõilia ANos qͥʒ murenulas aureas qᷓ ſunt ſnie pietaſ auree faciem tibi wrmiculatas argẽto eloqntie/qm̃ eloqa mea eſoquia caſta ſũt.argẽtũ igne examiatũ purgatuʒ terxre purgatũ ſeptuplũ.¶ Sit hecinteri ꝓ ↄcoꝛdia ⁊ ſimpſalma te ſcõo ↄtexta.abſ qᷓ; pᷣiudicio ſniaxꝝ qᷓs eẽ multiplices ali⸗ as,/nõ me latet.fiat recurſus ad ꝑetitõe;, · deſideriũ ſpõſe ex amorʒfiducialoqnt.A R—— 7 poſt greges ſodaliũ tuox quicqͥd Cõtrariq accipi. ¶ Quartapeletas. ? 6. x. denotat amoꝛis ꝓpꝛietas.⁊ hoc ſci⸗ Hoꝛ eſteques dei / q vehit. . 1 whi tur Equitatui meo ⁊c. Glãdiẽs 4 Annnplicgtil in falſitate ⁊ vani⸗ ð ne feceris aut factura ſis equi ſumie ntalv hiiſa ſe Cui⸗ gu mnri inalio wlale ſicut⸗ matas ſoonſa el var jan introa Alreue Ultabil or ſi lslon pienn nüſcen 1 Kdio (i hos nori nilib fas rem ſibi amo dilig ction Dle ecti. ſoge s e ſee ert npeein ihatri N Aen ripra ſewnun r.S etne, n. ſerhi Nities em s te ait nsabi mndi nini iwneni vübe tenymn fs en fimlän ileᷣ noſi. eluefi nis el möl ſunſie aluis eogne Ulgauc⸗ uitvei tun g nlhe ſtudio torculatũ. Bimpſalma ſecundu mo te Indica mihi ꝑ amoꝛem tuũ quo amas me vbi paſcas. vbi cubas in meri )½ die ¶ Accipiatur ſeqntia qᷓ̃ſi ꝓ dyapſal- amate ad iũlluſtratiõeʒꝭ canticoꝝ.¶ Dicãa* hic cũ petro de cuiꝰ filia cariſſima petronel la hodie meminit ecclia. Gonũ ẽ nos hic eſle/nõ vt faciam tria tabernacla. Neſcie bat enĩ qͥd diceret ſi vt leuãtes ocłos no ſtre ↄſideratõis neminẽ videamus niſi ſo ſum ieſum qͥ ꝑ effectꝰ varios ⁊ inſtinct q̃ rit a ſuonſa amas me: Cui q̃ſtioni ſemper bñ cõſaa ſpõ ſa rñũdet Dñe tu ſcis qꝛ amo te.Cui dñs rñũdʒ. Paſce agnos meos.Et peragnos hic foꝛtaſſis intelligimꝰnõ incõ grue idẽ qð ꝑ adoleſcentulas ð q̃bo ſupꝛa in alio ſimpſalmate q̃ ſtatuũincipientium vl aialium ⁊ impfectox ſignificat ⁊ tenẽt ſicut ꝑ filias hierlm nos in gloꝛia cõſum / matas aias vel angelos intelligun a qᷣbo ſponſa cõſolatõnem petit ⁊ accipit/mutua et varia collocutione freqnter exibibita. Itaq; cognoſcẽtes adoleſcentule.quòniã introduxit rex ſwonſã in cellaria ſua. Ita ei reuelauit eis ↄgaudẽt mox ⁊ dicũt ex ultabimꝰ: leta bimur in te/mẽoꝛes vberũ tuor ſup vinum Plus eni delectat ãcil las ſponſe adoleſcentulas.lac doctrinalis pietatis ſtillantes ec vberibus ſuis q;wi nũ ſcientie cuiuflibet ſecularxis vel hũano has/nũc illas pꝛo deſiderio paulatim ad noticiã ſponſi puenire ſatagẽtes/⁊ ſe mo/ nilibo aureis vermiculatis argẽto qᷓntum fas eſt oꝛnare/cupientes po rem mutuum ſponſi ſoonſe multiplices ſibi qᷓſtiunculas indicari. ¶ Pꝛima q̃ſtio amoꝛ ſponſi ſũmꝰ nunqͥd pᷣt tot totaliter diligi ⁊ a diligẽte hr̃i. Aſone diſtin ctionẽ. Cõcuxrunt enĩ a lectũ. Itaq de ſi eſt tous deſiderabił.qꝛ totus bon. Ita ẽ de ſe tot/ totalr diligi bulis.qꝛ finis vltimẽ. ſe extoto coꝛde/ex tota ala/ex tota mẽte ex toto intellectu/⁊ ex oibus vixibus ſuis Alioqͥn ñ pciꝑet᷑ ſi nõ poſſet ipleri.Qð fi et maxie dũ venerit qð ꝑfectũ ẽ in patria ſt ↄphenſiões eẽ.qm̃ appᷣhendunt pm totũ poſſe ſuũ /totũ none.totum velle —— vbi dicũt ⸗ Pꝛoinde tertõ ſi fiat collatio diligent ad Dilectũ / ſic dilect' deus ſolus a ſe totalit diigitur : copꝛehédit ſcut ſol bʒ cterni⸗ lio torculatũ. ¶ Mõſtituam igit añn conſideratõis oculos adoleſcẽtulas.nunc ſtulare pamo ad dilecröem tnia. Dilectꝰ diligẽſ/⁊ hitudo diligẽtis ad di ¶ Huigens vo aia poteſt tota ⁊ totalr diligere.videlʒ extota 99 tatẽ ſolꝰ lucẽ immẽſaʒ ⁊ inacceſſibilẽ inba bitat. ſolꝰ nulla cognitõis finitate circunꝰ ſcribi põt.ſolꝰin eterna trinitate ſu i plẽo et infinito tonitruo magnitudĩs reſonat in ſecula ſeculon loqnte q̃libet perſona ad alterã. Amo te Amo te.Amo te.( Amoꝛ KRñſio ↄfoꝛmi quid amat cũ deũ amat: ter ad Aug.querentẽé. Quid amo dũ de/ um meũ amo? Amo qndã lucem quã non capit locꝰ.q̃ndã ſonũ quẽ nõ capit tẽpus. quendã odoꝛẽ quẽ non ſpargit flatqndaʒ ſapoꝛẽ quẽ nõ minuit edacitas.qndaʒ am plexum quẽ nõ diuellit ſocietas.( Amoꝛ us? ¶ Rnſio ꝑ diſtinctõem cuiꝰ ignoꝛan tia multos turbat. Aut eniʒ q̃rit᷑ e cogni tione quidditatiua dei ꝑfecta ſingulari et nund ognoſcit duigendo deũ.quid ẽ de aſpectiua ſeu diffinitcia.⁊ hoc quodã mõ v- rũ eſt qð neſcit viatoꝛ quid eſt ðs. immo nec compᷣ henſoꝛ miſi cognitõe ⁊ dilectöne actuali finita foꝛmalit ſicut eẽntia vtus et oꝑatio finite ſunt. Si vo qritut de co gnitione ⁊ dilectõe quidditas dei ſub ge⸗ neralibꝰattribu appꝛopꝛiatis.ſibi per q d nois deſcriptiue/⁊ excellentiã ſupabun dantis affirmatõis qᷓlia ſignificãt omnia nomiĩa imẽſitatẽ dicentia explicite vel im plicite.conſtat ꝙ nedũ in celo intuitiue/ ſed etiã in via abſtractiue cognoſcit᷑qͥd ve us eſt/imo ꝓ regula. Quantũ qͥſq; cogno ſcit de deo ꝙ eſt.tantũdẽ ipſe nouit quid eſt / ſi ꝑfecte:ꝑfecte.ſi imꝑpfecte.impꝑfecte Neq; enĩ ſunt audiẽdi qͥ dicunt mpũ de deo cognoſci/ſi nõ cognoſcat oĩs er ꝓpꝛie⸗/ tas/ loc ſalzẽ in negarõibꝰhʒ inſtantiam. Veriſſimũ quippe eſt ꝙ ðs non eſt lapis vel afinus. Quantũ vo ſat᷑ de deo quid nõ tundẽ de veo qᷣd ipſe eſt. mne immediate diligit deũ dicẽdo ſibiaæracit Amo te toto coꝛde. Amo te tota anima. Amo te tota mẽre.Amd te toto ĩtellectu eſt (cũ pꝛiuatio cognoſcat ins cit᷑ tan ſine deceptõe.tota voluntate ſine ↄtradi ctiõe.tota mẽoꝛia ſine oblimõe.tota vtu⸗ te ſine defectoòe.ex oĩbus viribo ſine diſcre atiõe. Deniq; ꝓpt te ſincerit et vnice:ꝛ nſio ꝑ ↄſideratões efficacẽ excellẽtiã hbẽ oꝛõis. Almo te/amo te/amo te deſignã tes. ¶ Amo te vxbũ ẽ ⁊ cãticũ ꝓprijſſime cõueniẽs ⁊ eternałr toli trinitati. Añ vᷣbo loc dñi celi firmati ſut/⁊ lc ſpũ oꝛis eiꝰ oĩsvt eoꝝ. Jpᷣe enĩ dixit ð qlibʒcreafa in eſſe ꝓpducta.Amo te facta ẽ. Suum eniʒ oꝛ nunqd Guper cantica canticoꝛũ vult creafe eſſe ⁊ bñ eſſe.tm̃ dicit eidẽ ⁊ ꝑ effectupamo te. ¶ Amo te. Vox ẽ vel ofo in qua ⁊ ꝑ quã ſicut in enigmate cognoſcit leus vn in trinitate/⁊trinꝰĩ vnitate dixit Amoꝛ nr̃ ieſus ꝙ Yota vnũ aut vn' aper nõ pᷣteribit a lege. Fuer̃t qͥ ꝓpfea ex ſr̃is ſcripfe tanqᷓ; ſemiarijs ⁊ elemtis vitatũ conati ſũt vt Joachim ĩtelligere.i.intꝰle gere. mlta etiã vſq; ad ꝓphetias de occult et futuris.ſʒ ĩ muli fefellit iſtũ audacioꝛ curioſitas ꝙᷓ; ſatis erat ad voctrinã pietas Dicamg cũ ſobꝛietate ꝙ; in hac dictõöe Amo /ſignat pꝛincipiũ mediiꝰ: finis ſᷣm * tres eius lrãs.Eſt enĩ pꝛecipuũ in creatu nis veſtigiũ ſm pithagoꝛicos Pririin me diũ ⁊ finis.qð peripatetici plꝰſpecificaue rũt dicẽtes in re q̃libet eſſe tria q ſunt na tura vᷣtus ⁊ opatio. ologi vo ꝑticla rius ⁊ diffuſi aſſignãt in veſtigijs bertimi⸗ mã trinitatẽ. Reꝑit᷑ nanq; in oĩ re vnitas vritas ⁊ hmtas. Reꝑit᷑ modſpẽs et oꝛ⸗ 3 do. Reꝑit᷑ mẽéſura nſjer ⁊ põdus. Repit᷑ in magrudine longũ latũ 2 pfunduʒ. Et ita ꝑ ſingulas rex ↄditiões noĩatim in re nrꝗ. Otaq; dixit xpᷣus referente Yobãne in Apocalp. ego ſũ alpba ⁊ o.pꝛincipiũ et finis. JOungif apte ꝓ medio.Ego ĩ ſtetit ⁊c. ¶ Rurſus hec lr̃a duplicata iu xta moꝛẽ antiquũ ſcribendi cõplectif api ces qᷓtuoꝛ lineales ꝑ quos in enigmate co gnoſci pᷣt veſtigiũ trinitat ſil cũ myſterio vnitatis ſic ſcripſert Inde qͥdẽ ꝙ; hmõi dictio noõ ſine ſctiſpũs inſtinctu pᷣpoſi ta eſt in canone miſſe ⁊ ſubiũctũ Clemen⸗ tiſſime pr̃ qð eſt nomẽ oĩs amoꝛis oꝛigia le fundamtũ.quo ſumit oro dſuca ex⸗ aucditõis ſue aulũ.¶ Amo te/vox eſt vnm uerſalr cuiuſlibet create. Sua laus inſuper ſuũ capticũ fua iubilatio vᷣtus hvnoꝛ ⁊ ex ultatio pſalmP oꝛganũ et adoꝛatõ.elixes o creafa rõalis q pax facta es audixre ſil et intelligere ꝑ omia generalr in deo ⁊ in creatura.iſtã iocũditat᷑ vocẽ Amo te. In felix ex aduerſo creafa rõalis q diſcoꝛdat a tali cantico puerſa volũtate/cui placet ideocanticũ amoꝛis ⁊ pacis/qꝛ nec dat gloꝛiam deo in excelſis.nec in terris ha⸗ betpacem bone voluntatis. ¶ Pꝛete⸗ rea iure dixiſti O adoleſcentule/recti di ligũt te. nõ iniqͥʒ.nõ diſtoꝛti ⁊ repꝛobi.hoc cognoui dicit Ecẽs.ꝙ fecerit ðs hominẽ rectũ/⁊ ipᷣ e myſcuit ſe infinitis q̃ſtiõibus per curioſitatẽ/inſtabilitatẽ ⁊ cupiditatẽ. uit in medio ſuʒ ⁊c.Et iohẽs mediꝰ vrim ter deũ ⁊ creaturã Pꝛimũ ĩ ali. m iĩ irraſcibili. tertiũ ĩ cõ cupiſcibili. ¶ Amo te. Aox ẽerũpens ab oꝛe pietat᷑ naternalis ĩ oẽs vniuerſalx ge⸗/ neratões. Pꝛeſupponit᷑ hic ex alijs ꝙ pie⸗ tas ẽ amoꝛ ↄſurgẽs ex affinitate. An iux⸗ ta diuerſos grad affinitatis diuerſificat amoꝛ pietat is.vt pr̃is ad filiũ ⁊ econtra/ vixi ad vxoxẽ ⁊ ecõtra/ciuiũ ad ciuitateʒ. aut patriã/ꝓpin pinquoꝝ/domeſticoꝛũ et cõſanguineoxꝝ ad inuicẽ. Cõſtat ãt ex ax ſtolica ſnia ꝙ ex deo pr̃e oĩs pr̃nitas in ce lo ⁊ in terra noĩat᷑/ et ex ↄſeqnti qlibetpxi mitas aut affinitas in oib generatõilp ce li et terre/ nedũ in hoĩbo de qͥbo dixert qͥdã wetax ipᷣius eteni genꝰſumꝰqð vᷣbũ fecit apls ↄfirmãdo cathlicũ.Cõfirmat petł ¶ Amo te. voxeſt tã efficax viuax ? ſono ra vt ad aures deiäiq̃ ſunt eius imenſa vir tus cognoſotiua/ generalr imediate ꝑ⸗ tingat. Sciebat amoꝛ nĩ ieſus ꝙ omia de dit ᷑i pr̃ in manꝰ. Dicebat alibi. Omne gð dat mihi pr ad me veniet.Ad locũ q̊q; ſuũ vnde exeũt flumia reuertũtur. Dicẽ te ſalomõe/⁊ pbiſicã ſnĩiam ↄfirmãte com mẽoꝛatã a Boecio. Repetunt ꝓpꝛios q̃q; recurſus/redituq; ſuo ſingła gaudẽt. nec mnet vlli tradit oꝛdo.niſi qð fini iunxe rit oꝛtũ/ſtabilẽq; ſui fecerit oꝛbẽ.Etrur⸗ ſum altero metro Quia nõ aliter durare queãt:niſi cõuerſo rurſus amoꝛe refluant cauſe q dedit eẽ. Conſtat ꝙ reditꝰ iſte fit ꝑ amoꝛẽ/ſicut altero metro dicit. Defoꝛ mis qs lege benigna. ad te oↄuerſas reduci facis igne reuerti. Quis aũt ignis ſit iſte conſtat ex dioniſio de ãgelica hierarchia in fine. Et eodẽ boecio.ꝙ eſt amoꝛ cõmu nis inſit nafe.ð quo ſic exclamat O felix boĩm gen/ſivꝛõs aimos amoꝛ q̊ celi regit regat ¶ Cõſtat ex iſtis vitas ↄſideratois rñdens inqͥſitiõi.ſi ðs ĩmediate amatur. Perſpicuũ ẽ ita eẽ.Nihil qͥpe mediũ in Szʒ foꝛte pticularioꝛ erat intẽtio de amoꝛe lilero creafe rõnał Dicemꝰ ↄſñiter.ſi pꝛiꝰ addiderim ad pꝛe⸗ ſſa de viuacitate huiꝰvocis.Amo te. Amo te.tante viuacitatis vox eſt ⁊ effi⸗ cacie.ꝙ neq; moꝛs neq; infernꝰ illẽ oppꝛi⸗ mere valeat aut tollere.Hʒ infern bvꝛrẽ dos gemit penaꝝ ex hoꝛribilioꝛibo claãoꝛibo vicioꝑ.nihilomin tſultat ex ilł cũ iuſticia et nafa ſil cũ mia.carmẽ pulcerrimũ ⁊ ſum me armoniacũ auribo pijs ⁊ bõe volũtat Habet locũ tenoꝛis ſeueritas iuſticie /ha ebol tetlocn vlme⸗ lano⸗ nlate ſpfer ge tot ſeide ſtoqn hent liin lamut Dece tüpfl ſes. guuth kariſu etalio plicen röcm mis ſansd vnii ginoi ounnee Cſtoſ Die ſcgen gie ſſa bos VW ci g⸗ nöͤig ikee Rgnr Arr haffiar mnu ne ni heren e Uepe Phü ſeet munr demmn rtſn⸗ menſayi iitth ganin One lüdge n. D niecon ipiß et, ner iunre Etr durare dektuant bieſt 1 dein 1sleinc naſi lte Meapen e diori⸗ nit olitu e latis de reliqͥs. voluim vti ↄſuetudie generali de cauſalitate d ei⸗ ꝓin oĩi actiõe concurrit ſua ĩmediate ad Bimpſalma ſecundi bet locũ ritatẽ/nec flumĩa obꝛuent eaʒ. ¶ Amo te ſi ꝓfert a creatura rõnali deo ſuo.toto coꝛ de/tota aima ⁊ tota mẽrte ꝑ pietatẽ fidei⸗ ſpein caritatis.ipᷣa ↄiungif imedlate deo ſuo quo dicente.Amo te/ipᷣa facta cẽ.quo patiẽte iſta amoꝛoſiꝰ repata. ¶ Coartat læc ꝓpoſitio ad amoꝛe; lilvrum et piũ. Et poſſumꝰ ipᷣm ꝑ tres grad diſtinguere iux ta multiplex ternariũ qð pꝛius notatũ ẽ. Deqͥ lbp ſuffiat ille cõis ternariꝰ incipiẽ/ tiũ ꝓficientiũ ⁊ ꝓfectoꝝ ꝓut aliqͥ ſũt ala les.aliqͥ rõnales.aliqͥ ſpnales.ſᷣmquos lo quit᷑ hugo dicẽs/nõnullos iu ecclłia cõten tari ſimplici fide xpᷣiana nõ inueſtigates rõem.qrũt alij cũ fide rõeʒ ad ſolamẽ ſuũ et alioꝝ edificatõeʒ trãſcendũt alij ad ſim plicem intelligentiã creditoꝝ ⁊ eoꝝ qᷓ per rõcm didicerũt. ¶ Etſi ꝓbauerim de pꝛi mis ꝙ pñt necereioilt gere pſpicuũ ¶ Et in primis ſi voluimꝰ omnẽ effectũ ſm triplex gen cauſe pꝛ/ ceſſus ñ erit ambigude amoꝛe pio ⁊ libe ro. Dicit aũt piſien. articulꝰ/ꝙ pꝛla cau la ſic eſt remotiſima ꝙ etiã ꝓpinquiſſima Sgeneral ſien ꝙ; etiam ſingulaxiſſima. dqnatq; poſitioues oppoſitas q̃ ſi foꝛſan aliqũ vile fuerint diſputabiles.tñ xvitas iſta ꝑ poſterioꝛes certiſſimis demõſtra tõi bus ↄpꝑta ẽ nullatene dubitabił. VUnde vermicul eq̃ ꝑticulari ⁊ imediate ꝓdu/⸗ cit᷑a deo/ſicut angelꝰ qᷓ;uis in loc fit drTẽa ad pductõʒ vmiculi acurrũſt alie cie ꝑ ticulates cũ deo.nõ ſic cũ ãgelo dũ creaf᷑⸗ Ano ſiqͥdẽ amoꝛe penit inuariabili pdu cit᷑ vermiculquo ⁊ qliꝓduct/ ẽangelſicut eodẽ vᷣbo de oĩbo ipſe dixit e fcã ſunt.Erat aũt iſtud dicere dei idẽ penit᷑ qdð amare di cere videlʒ pꝛacticũ appꝛopꝛiatũ ſpũiſcõ nõ ſpeculatiuũ tm̃mõ qð interiꝰ ꝓpꝛiũ eſt verbi dei. ¶ Accipimꝰergo amoꝛẽ deip fer uoꝛe actuali. ſilramoꝛẽ ſronſe ad ſpõſuʒ pꝛo feruoꝛe ſe actualr exercente Conſtat nanq; anim q;diu eſt in caritate cõiungi babitualiter ⁊ imediate deo ſcʒ actu pᷣmo Poſſumꝰcon ſimili rõne ita ſentixe defer uoꝛe quẽ dicimus actũ ſcðᷣm ⁊ pꝛ oductũ a feruoꝛe dei qͥ ꝑ ſmſctm̃ agit ĩ filios dei ſi ↄtratenoꝛis.bonitas nature ba⸗ bet locũ diſcant ſuauitas mie. Foꝛtꝭ igit vt moꝛs dilectio ⁊ dura ſicut infer emu⸗/ latio.Aque młte nõ potuer̃t extiguere ca er tu in me ſicut ꝓmittit 98 una te vel oſculoꝛ te / dictũ veracirer a ſionſa.ſpõſo ſuo deo. Jũ git eam imedia teſibi ſuauit et qͥere vt dicat. Dilect me us mibi ⁊ ego illi.inter vbera mea cõmo⸗ ra bit᷑.⁊ dextera illiꝰãplexabit᷑ me.Conſo⸗ nead illud æ benyamin adoleſcentulo in mtis exceſſu.qᷓ mẽs paulo quẽ nũc reco limꝰamãtiſſim dſii habitabit ↄfident᷑ in eo tanq;ᷓ in thalamo tota die meditabit᷑. et inter hüeros ill requieſcet bꝛachijs.ſ. ſuſpenſis innexis ad collũ. ¶ Quia in re notandꝰeſt ꝓceſſus redeũdi in deũ/vt in⸗ noteſcat lier tandẽ ⁊ vbi fiat qes.( Cõ ſtat in pꝛumis nõ eſſe quietẽ ĩ vinib vege/ tatiuis ꝓpt neceſſarios⁊ aſſiduos in nutri endo.vgetãdo ⁊ augendo mor ⁊ alteratõ nes. Monſtat inſuꝑ nec in vixibo aĩia libus ſenſuũ exterioꝝ/lʒ ne varias obiectoꝝ ⁊ neceſſarias imutatões Löſtat ampli ꝙ nec in virib' rõnabilt bus 7q ſunt obedibiles rõni qᷓ ſunt rõnał ira ſcibilis ⁊ ↄcucupiſcibilis ꝓpt diſcurſus vagos ⁊ varios qb'agitantf.¶ Cõſtat am plius ꝙ nec in woꝛtiõe vel vi intellectiua -/ que naturalx᷑ mouerf ab obiectis q̃ ſũt fan taſmara.aut ſpẽs intelligibiles.etiã ſi ne gocief intellectꝰ circa pꝛima pꝛincipia.q ſunt infallibuis ⁊ inuariabilis veritatns Hupeſt igit ſi dẽat eſſe qes ⁊ fnis mo tus in ſvonſa.ꝙ qrat᷑ in volutate ſua cuiꝰ eſt ſoliꝰpꝛincipalr dicere ðo ſicut obiecto et fini ſuo vltimo.¶ Amo te.maneo in te/ cramẽtali mãducatõe. DNicit ãt manſio fi nẽ motus et quietẽ.¶ Cali mõ redit vlttit mus amoꝛ caritate fõꝛmat ad pꝛimũ quie tũ nafaliter qᷓ;uis liberalr inſitũ /circulo quodã vbi eſt pꝛincipiũ mediũ ⁊ finis q̃ſi triplicato verbo. Amo te. eniq; con ſtat iſtic eẽ qͥetẽ ĩ amãdo.in cogſceſᷣdo.in mẽ oꝛiter retinẽdo.ſᷣm hitũ etiãa ĩ via.niũ ſronſe volũtas auerterit faciẽ ab oclo ſpõ ſi.⁊ ab amplexu peccãdo ſe ſtraxerit Poꝛ ro d feruoꝛe actuali dilectõnis ꝓ tꝑevie nõ ſt ita dici obſtãte moꝛtalitatis neceſſi tate młtiplici. Añ oppugnat᷑ amoꝛ interi et exterius ponitur in vineis ſenſuum. et vineã pꝛopꝛiã actualx nõ cuſtodit. Hinc emebũdus et anhelꝰ ad patriã exclamat S Indica mihi què diligit aima mea.vbi cas.vbi cubas ĩ meridie neqñ tã mi⸗ ſerabilx ⁊ iugit vagari incipiã/ ⁊ cetera qᷓ ſuꝑficialiter pꝛetacta ſunt. N nec interiop/pt s fruenn ſe l z- Buper cantica canticoꝛũ Ancipit tertiũ ſim plalma continẽs quattuoꝛ amoꝛis ꝓpꝛie Rarus amoꝛ/coꝛ hʒ ſimplexcui lectulus extat floꝛidꝰ/ẽ fructꝰ dul eſſet rex in acubitu ſuo diẽ Almoꝛ ſvonſe. nardꝰ mea ðᷣditodoꝛẽ ſuũ. Abi bᷣm dDiiudẽétes ctica ꝑ dꝛagmatfa decé. Ancho at ſcᷣm dꝛagma. Paulo poſt tertiũ. Ecce tu pulcer.Deiñ qrtũ. Sicut malus. Hui tum vox dilecti. Serxtũ dilect᷑ me mihi. Septimũ egredimi.Octauũ. Aeniat di⸗ lecus. Nonuũ. Aox dilecni pulſani Deci mũ. Quis mihi det. ¶ t aut rõ diuiſio nis inchoatio locutòis ſronſe ad ſwonſum CcCcuũ rñſione ſronſi.¶ Sʒ oꝛdinẽ ceptũ tenẽ⸗ tes pꝑ ſympſalma ta decẽ/ſm tondẽe metra ntᷣa p amoꝛis ꝓpꝛietates cum murenulis aureis docixine pietat. Rememoꝛemur in paimis quéadmodn ſwnſa qſierit In dica mihi quẽ diligit aima mea Abi pa fſcas/ vb i cubes in meridie.Et itelligamꝰ bem gniter q̊ ad aliud ex/ petitõem ſponſe b A dut E Facheau⸗ eni xpᷣs quẽ diligit qquẽadmodu paſcit ⁊ cubat in meridie ar dentiſſime paſniõis ſue reméoꝛate per eu chariſtiã. ¶ In q̊ accubitu cũ eſſet pacifi cus gloꝛiat ſponſa ꝙ nard ſne deuotiõis txegerit odoꝛc ſuauitat.p deſiderij feruoꝛ? ad hoc ſacrifioũ qdð ẽ in odoꝛẽ ſuauiſſimũ dſo. Aple eni ide eſt ſacrificãs ſacxificiuzʒ et cui ſacrificat. In quo hitat plenitudo dDiuitatis coꝛpalit/lvc ẽ ꝑfecte ⁊ ſm oem virtutis dimeſionẽ integralt᷑ ſicut apls ĩ tellexit ⁊ martin vocãs deũ coꝛpꝰ. Amoꝛ ſubinde poſt expientiã ſuauicat ſentit va lidã fuiſſe vocatõʒ ſvonſi dicẽtis. Uenite ad moq laloꝛa ⁊ onerati eſtis.cetera q̃ anlitu muananotant ſigillatim in amo roſiſſimo hoc vᷣo leqnti ſvonſe. Faſcicu lus mirre dilectꝰme mihi int vlera mea cõmoꝛabi Attede in faſciculo lenitatẽ In mirxra ſuauitate. In eo 4 Edilectꝰ mi lis eſt. In eo ꝙ dignat eſſe ſuꝰ. huil coꝛde Poꝛro dat ſibi. i ꝓ ſe ad refectiõeʒ/⁊ int vbera ponit᷑ vt iugũ ↄnectẽs.⁊ cõmoꝛafvt quietãs.Eſt igit᷑ xpᷣs veniente ad ſe dile lecte poſt tot laꝛes ⁊ onera tẽptationuʒ et tribulationũ iugũ ſuaue ⁊onleue. mi tis q́ͥʒ ⁊ huilis coꝛde reficens deniq; q tans.id qð ſxctat qð addit ſwonſa. Bo/e cis in oꝛe ſuo. Gꝛatus inq; qꝛ cuz ca. ꝗ; recipꝛocav trus cipꝛi dilectꝰ meꝰ mihi in vineis en⸗ gaddi, Siqdé i wtrocypaz vineis engad di/refectõ ſuauis acapif.ſim pliatas ꝓin de laudat in ſpõſa ꝑ oculos colũbinos q̊s dirigit ad ſronſuʒ.qm̃ vbi amoꝛ ibi ocul ieiſſitudine laudat in dile cCo. ꝙ pulcer ẽ⁊ vecor. Subinfert deniq; qi verecunda in ſilitudine petens oſculum Aecul' nr̃ floꝛid. Iaudãs domũ totà ex ti gnis ⁊ laqaribus viriũ foꝛtiũ eẽ cõpoſitaj. qtinꝰappareat inde lectuli floꝛidi.i.ↄſcie ieægquies ſecurioꝛ Dilect'adiũgit nõ aduer ſatiue ſ ↄfirmatiue ad vᷣba ſponſe diceni lectuł nir floꝛidꝰ. nimiꝝ qꝛ ego flos campi et liliũ cõualliſi.tu vo amica mea ſic luiũ floꝛifep/oms filias excedẽs.ſicut liliũ ſpi nas exuꝑat ĩ coꝛe. Subiũgit pin amoꝛ ſpõſe, Sicut malint ligna ſiluar. fertilis ſQʒ int fructuoſa.ſicamicus me int filias. qð. p experientiã ſe cognouiſſe demõſtrat dicens. Sub vmbra illiꝰ quẽ deſiderabaʒ ſedi.et fruct'eius dulcis gutturi meo. ¶ Curſim iſta ꝓ textu lr̃ali de pꝛietatibo amoꝛis dicta ſint.latioꝛ aliqnto ð amoꝛe fruitiuo fiat ſermo ¶ Amoꝛ fruitiuus vel amoꝛoſa fruitio ſi pꝛie ſumat᷑ icludit tria pꝛincipalr pᷣſupones cogninõeʒ vei ſaltẽ ex ſimplici fide. Primuʒ eſt libera motio volũta in deũ tanq; finẽ vltimũ.⁊ vcex pondere caritat create ſil⁊ increate.Alteꝝ eſt ꝑceptio talis vniõis cũ deo.Zertiuʒẽ ↄſeq̃ns ad hec duo ⁊ ipſa pficiens/qð eſt delectatio.q̃ deſcribit᷑ ꝑceptio ↄuementis cõiuncti.ſicut iſta pluries exoſuimꝰ.ſj re petim ad eliciendã deſcriptionẽ ſuccinctä gmoꝛis fruitiui. O eſt ꝑtractatio libera finis vltimi.ſatians⁊ qetans. Pertracta — tio ponit᷑ quaſi pꝛo genere.qm vſus ⁊ frui tio hnt actõem circa obiectũ ſuũ ⁊ ſuo mõ tenent et pertractãt ipᷣm. Et hoc ſub alijs verbis ſignificat Augꝰ.dicẽs de frui et vti ꝓ eſt ſumere aliqͥd in facultatẽ volũtatis Et qꝛ ꝓpꝛie ſola volutas vtitur aut fruit Apterea iungi libera ad hoc quaſi genꝰ per tractatio. Deiñ ꝓ dꝛñtia fruitiõis ad vſũ ſubcdit᷑ finis vltuni. Rurſus qꝛ finis vlti⸗ mus.cõtinet om̃e bonũ /ſubingit᷑ ſatians et qetãs.(¶ Amoꝛ fruitiuꝰſic veſcript ↄue nit omini ⁊ ſoli qͥ fruit etiã ipᷣi doo qm̃ per tractat liᷣe ſecirca finẽ vltim delectabilx qete. Conſonat aug.deſcriptio.Fruim̃ xebcognit.qb meſpt ſe ðlectata qeſct B duplex expꝛumit᷑ i am eepob put buu Totene ccteif inbac quisd fonob luuil follcete tvigi⸗ Riſtravi uunneh Prlo⸗ nartine heceii lentia v Theolo pprlumè onefin figeofeſp ubentti fscidin. ſicattem AIslin Pleme dateie gdfin fuitin crlene lunime cniag qmoi aſſumm tisyeb nagut gutder niũeſ leicipſtg „ Motöatner ſwleden Goſosaamo naſel dunllifl N pin efn ne intfli ſernöſ e dſtende mnmnen. vppretanhn noöane turunoyel ſiltenn e diſalt ea nonio mü. dcer rene. Aen o.Teuz; ciens gdet Menents un n nelicanci cano lhen ,Permacn nſistfun ſii lon lr ſbalis Nfnletvn Gpolänans uuf geii nölsai finis dſaiye iogi n wlectsbt 2 ipnounm eauuagein — ticipatõ Binmpſalma Tertiũ Aecipitur aũt fruitio latius aliquãdo put extẽdit᷑ ad vſũ liberũ/imo ⁊ magis imppꝛie pꝓut bꝛutis ↄueniret. Sʒ ſtet iſta ꝓpꝛietas ⁊ attendamus.quale quantũq; ſit habere deũ in libera facultate voluntatis vt ꝑtra⸗ ctet eũ faciens de eo ſicutvoluerit ¶ Quis in hac partevim amoꝛis digne laudauerit quis dignatiõeʒ diuine pietatis ĩ miniſte⸗/ rio nobis datam ſatis admiratus fuerit? Qua in re dicebat fructus vite Ego in me Aio veſtrũ ſum ſicut qͥ miniſtrat.Et rurſuzʒ pollicet᷑ ꝙ pᷣcingit ſe ⁊ ſeruos quos inuene immed ſcdo mogdo motus charitatis. q eſt ↄcupiſcẽtie rit vigilantes faciet diſcũbere ⁊ trãſiẽs mi⸗ nat ⁊ inclinatur Singularis hec ꝓpꝛietas hec ẽ ipᷣius charitatis exqua ſumiturexcel lentia voluntatis/ Sunt alie due virtutes Theologice Fides ⁊ ſpes circa deuʒ taſiqᷓ; Apꝛium ⁊ imediatũ obiectum ſed nõ ſub ra tione finis vltimi qð eſt ſimum bonũ.qmm fides reſpicit deũ ſub ratione veri pꝛimi.et ſpes ſub ratione ſũmi ardui.que duo non habent finis vltimi rationẽ. Poꝛro virtu⸗ tes cardinales dona ⁊ beatitudines vel ha bent ꝓ obiecto immediato res alias a deo ſicut temperãtia moderat᷑ paſſiões ↄcupi⸗ fſcibiles/ ⁊ foꝛtitudo paſſiões iraſcibiles et penitentia reſpicit peccatũ. Similiter ⁊ lu ctus/⁊ iuſticia humanos actus.Aut ſi ten dant in deũ inclinatiue nõ tñ inmediate et ſe motiue ſed ſolũ mediãte charitate que dat eis vita pondus ⁊ decoꝛẽ (⸗ tiuus omnẽ vſum licitũ terminat ⁊ mouet ad finẽ vltimũ. Pꝛeterea ↄnectũtur om̃es Imoꝛ frui actus meritoꝛij cũ habitibo ſuis ad amoꝛẽ fruitiuũ Unde tamvtẽtes qᷓ; fruentes hñt ex ſententia dicere Fructus eius dulcis gut turi meo.Quo circa patet laus et pᷣcellẽtia caritatꝭ. qꝛ ꝓpt᷑ qð vnũqðq; tale ⁊ illud ma loꝛ ᷓ o u nitas eſt ꝑ eſſeẽtiã qᷓ; ꝑ par/ moꝛ fruitiuꝰ dicẽs deo Amo te ⁊ ab eodem audiens paſce agnos meos Plus obſeqͥᷣ?᷑ ⁊ obedit q; aliqua virtutum OIm̃ ꝑ ipᷣm oĩia referũt᷑ in deũ et fuiũt ei duʒ aſſumütur in facultatẽ volũtatis aut oꝑan tisvt bona nr̃a aut apbantisvt bona alie na aut tolerãtis vt ꝓpꝛie peneꝛ aliene culpe aut deteſtantis culpã ꝓpꝛiã Poteſt igit᷑Dom niũ eſſe bonꝰvſus obiectiue vłꝑ ſe ſi bona ſũt appbando/ vl ꝑ accidens/mala deteſtã⸗ ¶ Amoꝛ fruitiuus habet ĩmediate de um nedũ ꝓ obiecto circa qð verſat᷑ſed etii⸗ Tiitraoitei dicens Comedite amici ⁊ bi⸗ ꝓApꝛio ⁊ imediato fine vltimo ad qð inci dao ppetrata. reſpusdo oblata tolerudo ula ta. Heq; tñ ideo bona ſũtqꝛ finis vſus bo nus ẽ Intelligit᷑ qppe maxima talis devſu bono ꝑ ſe/nõ ſolũ ꝑ accidẽs. ¶ Amoꝛ frui⸗ tiuꝰcotus liberalis eſt atq; gratuitus q;uii poſſit hr̃e oculos ad mercedẽ ſed nõ intẽti one pꝛincipali ⁊ vltimata motiõe. Motio ſiquidẽ charitatis duplexẽ. vna ↄplacẽtie deñ nie nõ eſt culpabuiter vl ſymoniace merce ffruitiuꝰ fructuoſioꝛ eſt ceteris parib ⁊ beniuolẽtie/ Altera deſiderij ⁊ ↄcupiſcen tie.Et hoc ſco modo duplr Aut ſiſtendo circa finẽ vltimũ aut referẽdo ad ipᷣm actu vel hitu medliate vl immediate.Et h̊ ſcõᷣo licit? quẽadmodũvolo mihi deũ?⁊ amoꝛẽ ſuũ opto. Oꝛeterea ꝓximus mihi deñ dari ſisc mihi deſidero fieri Poꝛro totũ hoc fina ver⸗ amoꝛẽ amicicie⁊ ↄplacẽtie circa aluat᷑ex ꝭ̊ quẽadmodũ ſpes pecu naria.neq; timoꝛ ſcũs ẽ ſeruilis neq; gene⸗ trfaliter qͥuis actus vtutũ imperati ⁊ foꝛma ti ab ipa charitate. Sed G̊ ꝑfecte ⁊ pure fa itiu fe ce i; vir tutũ qᷓrũlibet vſus- Ratio qꝛ ꝓpter qð vnũ cere difficile ẽ.ſimilit᷑ ⁊ diſcernere.⸗ gðq; tale ⁊ illud magis.ſed fructꝰeẽntialis ppmij deq̊ͥ lo mur nõ venit alijs vᷣtutibus nmniſi ꝑ charitaiẽ Purioꝛ eſt inſuꝑ ⁊ fini ſuo pꝓrximioꝛ Additũ ẽ ceteris paribo qꝛ nõ om nibo fas ẽ intẽdere ſolũ amoꝛi fruitiuo.eli⸗ LCito ĩmediateꝛ dũtaxat circa deũ imo necetſ ſeẽ alias vtutes.dona ⁊ beatitudines aſſu mere. ꝓpt᷑ accꝰhierarchicos duos qͥ ſũt pur gare ⁊ illũinare ꝓptignoꝛãtias ⁊ pctã.circa ſe ſi fuerit ĩfectꝰ/ ⁊ circa alios qͥb ex officio debitoꝛ eſt. HNon ei lʒ talibo nec expedit ſoli vacare ↄtẽplatõis qeti:ſed neq; poſſibileẽ faciliter ⁊ feliciter a talibo iſtud agi/Opoꝛ⸗ tet vacare volentẽ deo/pꝛiꝰ exꝑlłri illui qðᷣ p̃mittit᷑. Arcũ ↄteret ⁊ ↄfringet arma ſcʒ vi cioꝝ ⁊ aduerſatiũ ſcuta ↄburet igni carita⸗ tis ¶ Si qs aũt fuerit liber a iugovicioꝝ ⁊ hoĩm̃ ſᷣuituti.q̃les erãt heremite.fructuo ſioꝛ ẽ exercitatio ſua circa deũ.vt ſic.qᷓ; cir⸗ ca/ꝓximũ.q;uis idẽ act?amoꝛis elicitꝰime⸗ diate circa deũ.ſit ratõ ſufficiẽs boni vſus „ ——ę nedũ circa ꝓximũ ſʒ circa qdᷣcũq; creatum Ita ei beat vno actu ſimplici fruitiuo dei⸗. ſimul vtit᷑ bñ toto mũdo.vt ſit idem actꝰdi uerſimode ↄſideratꝰ vſus ⁊ fruitio rectus ⁊ reflexus. Vnꝰeſt oĩmodꝰnõ tñ eẽntialit᷑ in 36 A moꝛ fruitiuꝰcrebꝛiꝰ in exercitio debet accipi reſpectu boni q; intellect ſpe/ Guper cantica canticoꝛũ culatiuꝰ reſpectu veri. E ſſet hic ꝑſcrutatio grãdis ſuꝑ eminẽtia duplicis huiꝰpotẽtie rõnalis.qm̃ Ariſto.⁊ ſequaces etiã theolo giſiẽ ſanct'thomas vident᷑ intellectꝰpferre dignitatẽ. Alij vo magis ſequẽtes augu.⁊ xpᷣianã pietatẽ certiſſimis rônibo volũtatẽ anteponunt.ſic dñs bonauẽtura q ꝓpterea ex doctrina ⁊ vita pietatis circa caritatem ↄgnomiat eſt ſeraphicꝰ. Solius itaq; cul tura intellectꝰ ſpeculatini qᷓntũcũq; ſubtił cadit in illud apłicũ.ſcia inflat/cultꝰ vo vo lũtatis in amoꝛe meret᷑.illud qð addit᷑.⁊ ca ritas edificat.q̃ ſedẽs ſub vmbꝛa illiꝰ queʒ deſiderat fructuʒ guſtat.ĩmo fructus ſpũa⸗ les duodecim dulces gutturi ſuo. (Incipitſimpſalma quantũ. contines ſex pꝛopꝛietates amoꝛis ſxvi xvij Cviij.xiv. iDM. DPtiat amoꝛ. laguet ãplexibo he⸗ p ret amici.Quo ſecũq; rapit hue yviget.audit habʒ Introduxit inqt me rer in cellã vinariã ⁊c vſq; in finẽ capituli ſcõᷣi.: Potat amoꝛ in⸗ troductꝰ in cellãvinariã potat fructũ dulcẽ gutturi ſuo potat ſobꝛia.ſicut hymniſat ee cleſia ebꝛietatẽ ſpũs ⁊ ̊ de calice illo pſal⸗ – miſte gloꝛiãtis. Et calix merinebꝛiãs q; pᷣ⸗ clarus eſt. Vñ iteꝝ· Inebꝛiabunt᷑ abyber tate dom?tue. Et in cãticis iſtis. Comedi⸗ te amici ⁊ bibite ⁊ inebꝛiamini cariſſimi. Aer⸗ qꝛ dixit aplus. Nolite inebꝛiari ino. in qᷓ eſt luxuria. Ad qð refert᷑ illõ eiuſ dem. Hõ plus ſapere q; oꝑtet ſapere.ſed ſa pere ad ſobꝛietatẽ.ſubiũgit amoꝛ ſpõſe ſuã ſignificãs ſobꝛietatẽ in ebꝛietate.Et oꝛdi⸗ nauit in me caritatẽ Amoꝛ ſiqnidẽ etiã dei ſi nõ fuerit oꝛdinatꝰ.ſi fuerit ʒelus dei ferui dussed nõ ſ̃m ſciam multiplicẽ ſepiꝰ ꝑni⸗ ciem oꝑat᷑.vbi tñ arbitrat᷑ obſequiũ ſe pᷣſta re deo. ſicut alibi deductũ eſt de impulſib⸗ ⁊temptationib. ¶ Ett iteꝝ poterit hic ali qjuid curſim tangi. Eſt qũt oꝛdinatꝰamoꝛ ſeu caritas yt diligat᷑ deꝰſuꝑ omnia extoto coꝛde ⁊c. ua in re miruʒ videt᷑ſi amoꝛ dei poſſit eẽ nimiꝰcũ modus eiſit eſſe ſine modo ꝓut notat nomẽ ebꝛietatis q̃ſi extra bꝛiam ſeu mẽſurã.qm̃ ex verbis Dionyſij myſticꝰamatoꝛ p imẽſurabile ⁊ abſolutum pure mẽtis exceſſuʒ ad ſuꝑeſſentialẽ diuia rũ tenebꝛaꝝ radiũ oĩa deſerẽs.⁊ ab oibe de ſtitut aſcẽdit. Vtiq; ſi mẽtis exceſſus ẽ im mẽſurabilis:, ipᷣe ẽ immẽſus ⁊ ſine mẽſura vel bꝛia. ⁊ ita vere ebꝛiꝰ.· Et hoc plane cõñi temur.ſed nõ eque poſſumꝰloqͥ qlit᷑ in hac ipᷣa ebꝛietate ſpũs. Idẽ ſpũs ineffabilibo⁊ ignotis ineffabilit᷑ ⁊ ignote ↄiũgit᷑ ⁊ vnit᷑ Quo ſuꝑ myſterio.multa balbutiẽdo gar⸗ riuit inſipiẽtia.nr̃a in ð vᷣbo ⁊ hymno glo rie.⁊ ſuꝑ illo xpᷣi. Qui mãducat meã carnẽ ⁊ bibit meũ ſanguinẽ.in me manet ⁊ egoĩ eo.Tractatu.ix.ſuꝑ magnificat. Veꝝ quã to płbibit᷑ hec ebꝛietas ſpũs cũ ſobꝛietate pie meditatõis / tato creſcit ſua manifeſta⸗ tio.⁊ de manifeſtatõe ſua ſuꝑadmirabibin finitatio miro quodã ⁊vix intelligibili my ſterio.ꝙ ex manifeſtatõe naſcit᷑ebꝛietas.et ex obſcuritate ꝑcepta clarificatio maioꝛve nit Ad qð ſpectat totꝰ ille mo diuiniſſimꝰ lẽstes diuerſi doctoꝛes diuerſos ſibitmios hoꝛa cene ꝑ q̃tuoꝛ capitula Johis qui tũc ſupꝛa pectꝰ dñi recũbens introduct eſt in cellã vinariã vbi cũ oꝛdinata caritate han⸗ ſit ebꝛietatẽ ſpũs ad intelligedũ iſti? vim f⸗ monis. In q̃videt᷑q̃ſi nugatoꝛie nob igna ris totiens repetere xpᷣs / de circuinceſſione triũ ꝑſonaꝝ.ad inuicẽ in idẽtitate eſſentie De incircũceſſione pᷣterea ꝑ quandã ꝑtici pationẽ analogã tnũ ꝑſonarũ in eleciis et electoꝝ ad inuicẽ ⁊ in eis.vt ⁊ deꝰ ſit oĩa in eibo ⁊ lpᷣi electi ſint ↄſũmati in vnũ.¶ Et gqm̃ nr̃m hactenſtudiũ fuit ↄcoꝛdare iheo logiã hãc myſticã cũ nr̃a ſcholaſtica: tente mus bic pauca dicere ſaltẽ vt nõ lateat pe- nitus qͥd nois termioꝝ. pᷣcipua cã difficultatis ad intelligẽtiã ſcho laſticã in hac ꝑte videt᷑eſſe ꝓpter oĩmodaʒ/ finiti ad infinitũ.creature.ſ.iad creatoꝛẽ im Jane tota vel pꝛopoꝛtõeʒ ⁊ euocatõeʒ.q̃lẽ elucidare vo inuenerũt.¶ Poſſumꝰſine pꝛeiudicio ad duos ⁊ vſitatiſſimos tmĩos totũ reſoluere vt dicam?ꝙ oĩs ↄ ꝑatõ actualis dei ad crea turã/eſt dũtaxat ſic ↄpꝑatio cauſe ad effeetũ Zeffectꝰad cãʒ. ſumpta cã i illa amplitudie de q̃ in cẽtilogio de cã finali tractatũ eſt.vt vigelicet creatio ⁊ ↄfuatio ⁊ trãſſubſtãtia⸗ tio ⁊ vitalĩmutatio obiectalis/referant᷑ ad cãʒz efficiẽtẽ maxie/vel foꝛmalẽ ⁊ finalẽ alit qᷓ; ariſto.explicauerit qm efficiẽtiã dei /qlẽ traditveritas fidei/ponẽs creatõeʒ de nihi lo. ⁊ reꝝ creataꝝ potẽtiã totalit᷑ obediẽtia⸗ lẽ/ad potẽtiã dei actiuã.ſic ĩ miracul ſupꝛa naturã pᷣſerii i admirabili euchariſtie ſacr̃o ſtat fieri Pꝛoſeqᷓntes igi᷑ ſubiũgamꝰↄfoꝛ mit ad phos ꝙ vniuerſalit᷑ ꝓpoꝛtio ẽ cauſe acd effectũ ⁊ ecõtra alioqͥn vnũ ñ depẽderet l mlüt init mue ott Cua ſibi cſei ſubot uot ſjobe hlve hines uitge lislat ſcit tizer guön lura u87 cnuh⸗ ſüblin tenis faanls qame Giatno⸗ ic detsis Gind Cens ſaine turd mut toch. glte d ſea dro ſuue⸗ des oſar ton ni⸗ vide eſt. ciſſe dei⸗ tura dor (ehe Ouumniſſin⸗ sgnii Arayckin nmrhan⸗ iheeinf⸗ enoge Uinccſtone nreeſſenne i gii 1cdamset ſtoigin ni. (Et aretheo⸗ tntene lateatper netotae igetüͤſch⸗ roimoc eatorim lncdarer ſibitros füolc Nl Acftfiü nplundie mieſt. ſubſtäng camiu fmalt vadeſti betinn nalſin ir Num biui wun Bimpſalma Quartũ b altero nec fieret.ſiẽ nec effectꝰ gereret ſi⸗ miltudinẽ ſue cauſe.ſic gerere tradũt phi qͥ inſuꝑ multũ ponũt ad rem noſtrã/ moduz vnũ eſſendi in pꝛincipalẽ cauſe in effectuz ecõtra. Si igit deus imo qꝛ vere deus eſt cauſa vniuerſalis ⁊ ſimul ĩmediata.oĩm vi ſibiliũ ⁊ iuiſibiliũ effectuũ.ↄſequẽs ẽ ipᷣm eſſe in quolibet effectu ſuo.⁊ viceuerſa qͥli⸗ bet effestus eiꝰ in ipᷣo eſt. ſʒ tũ in diuerſis ⁊ ſub diuerſis gradibo. Vidit hoc Ariſto. qᷓ; nis obſcure ⁊ imꝑfecte dicẽs A pꝛima cau ſa oĩbus datũ eſſe ⁊ viuere.his qͥdẽ clariuſ bis vero obſcurius. Sed diuinus ipᷣe Jo bãnes de vᷣbo dei OQõ faciũ eſt inqͥt/in ipᷣo vita erat.cuius verbi ꝑtractatio vniuerſa- lis latioꝛ eẽt q;ᷓ hͥ bꝛeuitas expoſcit.¶ Buf ficiat applicatõ ꝓ re nr̃a/de amoꝛe dei pᷣſer tiʒ extatico ꝑ gram ⁊ gloꝛiã.vt intelligamꝰ2 quõ ꝑ amoꝛẽ fiat circũinceſſio dei cũ crea⸗ tura amante.⁊ ecõtra.qᷓ;uis deus ſit infini tus ⁊ creatura finita Quõ pꝛeterea fiarpbec cauſalis circũinceſſio vel intimatio vaide ſublimiꝰin creaturis diligẽtibo deũ qᷓ; in ce teris.ſic nihil in reb creatis ſublimiꝰ⁊ ⸗ fectius eſt q́; amatoꝛ dei nec actio diuinioꝛ q; amare deũ oĩ amoꝛecreato.deus ẽ ſic cã in effectu. vs rũtũ qꝛ amoꝛ dei ↄuenit ꝑfectioꝛi creature deus idcirco ðᷣ eſſe ꝑfectus in actu amoꝛiſ q; in alijs affectibo. Aia vero ꝓducẽs ⁊ eli⸗ ciens actũ amoꝛis.eſt in amoꝛe ſuo ſic cau ſa in effectu ⁊ ecõuerſo. qᷓ;uis deus ſuꝑna⸗ turaliter oꝑet᷑. Ecce igit᷑amoꝛẽ q̃ſi neeum mutuũ dei cũ aĩa dingẽte tanq; opus abß „ troq; ꝓductũ totaliter nõ ꝑs abvno.ꝑs ab erſpicuũ ẽ ꝑ deducta ꝙ ĩ altero. neq; pꝛius aut poſterius in oꝛdine ꝓductionis.q;uis deus pꝛioꝛ ſit oꝛdineꝑ⸗ fectionis. rſus ex iſtis elicitveritas a dyoni. poſita de amoꝛe dei tã actiue qᷓ; paſ ſiue ꝙ videlʒ extaſim qᷓndã facit Recipit eĩ deus nomẽ amoꝛis ſic ꝓbat idẽ Dyo. per Ignatiũ totũ ignitũ dicentẽ Amoꝛ meus crucifixus eſt Cui ↄſone theologiſãs gloꝛi oſa martyr Felicula collectanea beate Pe⸗ tronelle dũ toꝛtoꝛes dicerẽt NHega te xpᷣia⸗ nã ⁊ dimitteris. HNõ negabo ait. Nũc cepi videre amatoꝛẽ meũ in qᷓ̃ amoꝛ meus fixuſ eſt. Sed ⁊ phi dixerũt Amoꝛẽ deorũ eos fe ciſſe fecũdos in ꝓductione reꝝ. Deus ſiqͥ/ dẽ infinitus dü ex amoꝛe ꝓducit finitã cre⸗ turã exit quodãmodo ſuã infinitatẽ diligẽ do rẽ finitã q;uis actu infinito.Ceterũ vi⸗ ceuerſa rõnalis creatura finito actu dilige⸗ doden obiectalirer infnieg honicerauer minos oiĩs creature cũ nlla ſit infinita. ce ſuꝑadmirabilẽ extaſim in vtroq; amoꝛe Ddei.ſ. ⁊ creature cui itelligẽtia reqͥrit peneĩ ſingul verbis huiꝰlibꝛi cãticoꝝ ⁊ euãgelij Johis cũ theologia dionyſij.⁊ eplis pauli ⁊ hymnis. Pꝛoptea nimis vnq; neqͥ t vel exerceri meditãdo vlł repeti ꝑdocẽdo h̊ illa pſus h̊ circũinceſſio h̊ ebꝛietas ſpũs.( ¶Uñ ↄſurgit ſequẽs ↄditio.Lãguet amoꝛ. In⸗ telligimꝰ ſpõſaʒ in exitu celle vinarie q̃ſi te mulẽtã neſeire cũ petro qͥd diceret.nec exbp⸗ mere cũ qͥba ⁊ ad qͥs vłq̃s loq̃retur.Fulcite me floꝛibo ſtipate mal qꝛ amoꝛe lãgueo.vł vt alia lr̃a hʒ qꝛ vulnerata caritate ego ſuʒ H.ʒ itaq; amoꝛ ſpũal ⁊ ſcũs ſua vulnera ſu unm lãguoꝛẽ.ſuã moꝛtẽ ſuã vitã ꝓ varietate ſtatuũ ⁊ viciſſitudinũ ⁊ ꝓ ſilitudie q̃dã ad amoꝛẽ carnalẽ q̊ͥ laboꝛãt philocapti.qᷓ;uis lõge diſſilr. Vbi notãdũ ẽ ꝙ dũ ſumꝰ ĩcoꝛ poꝛe qð coꝛrũpit᷑aggrauat aĩaʒ ⁊ depꝛimi trena ihabitatio ſenſũ młta cogitãtẽ ¶ VUñ cõſurgit ꝓ diſſolutõe qõnis mote ꝙ amoꝛ deipᷣth ĩvia nimiꝰeẽ modũ q̃ recipit ⁊ mẽ ſurã. ¶ DHʒ certe amoꝛ dei ↄſiderari dupłr. Pꝛimo mõ ſᷣm ſe.alio mõ ſᷣm circũſtãtias diligẽtis ĩ oꝛdĩe ad obiectũ.(¶ Bi pꝛio mõ oↄſtat ꝙ amoꝛ ĩ ſe finitꝰẽ mẽſurã hũs nũeꝝ ⁊ põdꝰſic ↄdita q̃libʒ creatura.( Gi ſcðo mõ ſic debz amans circũſtãtias apponere quẽadmodũ ĩ actib aliaꝝ vᷣtutũ vt exerce gtur qñ oꝑtʒz vbi oꝑtʒ quãtũ ⁊ q̃lit᷑ oꝑtet ꝓ pter alligatõeʒ cũ coꝛꝑe qð ꝑ exceſſuʒ ꝑicli tari ↄtigeret aut notabilit᷑ ledi· ¶ Poꝛro iu xta tertiũ modũ qͥ reſpicit obiectũ deũ.ſ.qͥ ẽ totꝰ⁊ ifinite diligibił exceſſus ⁊ nimietas ĩ diligẽdo neqͥt fieri neq; modũ oꝑtʒ appo⸗ ni ſiẽ necĩ laude eiꝰqꝛ iuxta vbũ ecce ſũptũ ab eccaſtico Maioꝛ ẽoĩ laudenec lqudare ſufficis.Cõſurgit igit᷑l ãguoꝛ amoꝛis vł ex pte coꝛꝑis qð affſigit᷑ vl ex ꝑte mẽtis cꝰde⸗ ſideriũ nõ implet᷑.¶ Oua ſuꝑ rerurſus at⸗ tẽdẽda ẽ diſtictio circa diligẽtes deũ.Quo rũdã ei dilectio.etſi tmĩetad deũ ſicut ad fi nẽ ⁊ obiectũ veꝝtũ exercet᷑q̃ſi ꝑ ſolũ ſenſuʒ ex recognitõe ſenſibiliũ.quẽadmodũ circa myſteriũ icarnatõis.natiuitatis paſſionis ⁊ crucis.circa vitas imagiesq; ſcõꝝ ex qͥb pie recogitatis.ĩſpectis vł imagiatis ⁊ au⸗ ditis.tales recipiũtveras ⁊ ꝓpꝛias paſſiões ſenſuales.cũ motu reali coꝛdis ⁊ coꝛꝑis ſi⸗ cut pateret enumerãdo ꝑ ſinglas paſſiões ex amoꝛe ſenſuali trahẽtes oꝛiginẽ. LZales ge 2 BGuper cantica canticoꝛũ ſunt vt plurimũ ſimplices ⁊ deuoti in reli⸗ gionibovl ſeculo de ſtatu incipiẽtiũ qs aĩa ſes dicimꝰ.Colligũt᷑ ſigna dilectõis taliuzʒ p ↄpatõeʒ ad amoꝛẽ carnaliũ vehemẽtem. Excuiꝰↄſideratõe nõnulli totũ decurſum textualẽ cãticoꝝ exponere voluerũt.¶ Süt alij multo rarioꝛes q̊s ꝓpꝛie ſpũales ⁊ ꝑfe⸗ ctos noĩamꝰicẽtes cũ apło.Etſi xpᷣm fᷣm carnẽ cognouimꝰ.nõ iã tñ eũ ſᷣm carnẽ co⸗ gnoſcimꝰ. Iſti trãſcendẽtes oĩa ſenſibilia ⁊ intelligibilia creata.ĩ ſola dei ſimpliciſſi⸗ ma bonitate.veritate ⁊ et᷑nitax defigũt mẽ tis amoꝛẽ vel affectũ. Pꝛo qba ⁊ ad q́s ſer⸗ mo totꝰde myſtica theologia ↄgnoſcit᷑iſti⸗ tutꝰ.ĩmo tales ꝓpꝛiũ etiã deſerũt mẽtis affe ctũ vel amoꝛẽ.deſertõe pꝛſus ĩeffabili.qui fieri nõ pᷣt.ſi ñ ſuꝑnaturalit᷑ attraxerit ⁊ ele unauerit deꝰ:⁊ oĩia ſuꝑmũdane.q̃ mundana ſũt explicauerit. Partitis inqͥt Dioñ.alte ritatibo ⁊ ↄcupiſcẽtijs.curisq; ↄcluſis.⁊ ſu per mũdane explicatis.in diuinã monadẽ ↄgregamur.Cõtingit nihilominꝰ regreſſũ vel deſcẽſuzʒ ſeu redũdantiã fieri ad ſenſua lẽ poꝛtõeʒ.vbi ꝓpꝛie dicte cauſant᷑ paſſiões ex dilatatõevel ↄſtrictõe coꝛdis.nõ interru pta totalianagogica mẽtis ad deũ vniõe ꝓ qndã głiaʒ ⁊ iocũditatẽ ĩ apice mẽtis ef⸗ fectavbi aliqũ pꝰlãguoꝛẽ amorꝭ ſeqͥt moꝛs quedã ſpual.ꝗ poti vital dicenda qmm la bit᷑ i amplexũ ſpõſi.totã ſe deſerẽs ipᷣa ſpõ⸗ ſa. ſic exſequẽti ꝓpꝛietate dat᷑ intelligi Le ua ei ſub capite meo ⁊ dextera ei amplexa bigtne! & Arelptam , ad leunã ꝑtinere qd cũq; creatũ vel finitũ.dextera vo ſit et᷑nitas ip̃ᷣa.Quo ↄueniẽt᷑ pᷣſuppoſito.mox intelli gemꝰdoctrinalit᷑ totũ amplexiõis bꝰmyſte riũ.de q̊ ꝑ ſapientẽ amplexu dictũ ẽ.Glifi⸗ caberis ab ea ſapia videlicʒ increata cũ eaʒ fuerig amptexatꝰ. Seꝑat᷑h̊ q̃ſi pcioſũ a vi li.etefnũ a tꝑali ĩmẽſuʒ a finito.tãq; ſi cõſi⸗ deret᷑ de abiq; vaiꝰcreature ſocietate eẽ ſo⸗ lus.nõ qͥdẽ in aliq̃ͥ fantaſiabili loco.ſʒ ĩ ex⸗ nitate ſua.ſicañ mũdi creatõeʒ neq; pceſſit pe ſʒ etnitate.neq; nũc ẽ excra celũ localit ſeg ernalit᷑. Cũ igit᷑ q cqd ẽ cognitõis i ſpõ ſa.qcqͥd amoꝛis foꝛmal totũ ſit finitũ.totũ ſpectabit ad leuã. ⁊ dextra ſola ſpõſi.ãplexa bit᷑ ſpõſaʒ.q̃ tñ ꝑtinet ad leuã. Pꝛoptea ne ceſſe ẽ ꝙ nihil ſit mediũ int᷑ eoſſʒ manebũt duo extrema,.de?ſuꝑioꝛ ñ loco ſʒ et᷑nitate ⁊ ſpõſa inferioꝛ cũ oĩ qð ĩ ea vel circa eã fini⸗ te poſitũ ẽ.Ecce ꝙ amoꝛ ſpõſe foꝛmal vni⸗ tc actualit ideali amoꝛi ſpõſi cui fuerat ab ſtibo(q ꝑ filias hier et᷑no ſolũ potẽtialłrvel aptitudĩalit oꝛdiatꝰ nulla facta penitꝰ mutatõe.ĩ amoꝛe eterno ſpõſiſʒ ĩ ſpoſa ꝓpr relatõʒ actualẽ ad ſpõſũ⸗ nihil ponẽtẽ ĩ eo.ſʒ ĩ ſpõſa. Sicut creatio actualis nõ in deo ſʒ ĩ creatura ſeſe tenetit nouit᷑ adueniẽs.Deniq; deꝰmõ nouit᷑ dili git.⁊ ãplexat᷑ ſpõſaʒ nõ mutatꝰ ĩ aliq̊.vel in nouat ſʒ ĩi amoꝛe actuali ſpõſa nouitatẽ ac cepit.q̃ deũ facit foꝛmaliteramãdo.ſuũ eſſe amoꝛẽ obiectalit᷑.volẽte ita deo cãlit᷑. ⁊ aĩia effectuałr recipiẽte.imo⁊ coagẽte cũ ðᷣo.ve rũ eqͥ dẽ ẽ ꝙ amãs alteꝝ ſacit illũ eẽ ſuũ ma xime dũ fit amoꝛ recipꝛocꝰ.q̃lis ẽ ĩ deo dicc te. Ego diligẽtes me diligo. Et iteꝝ.Qui diligit me. diliget a pr̃e me.⁊ ego diligã emũ̃ ⁊ maifeſtabo ei meipm. ¶Cõſurgit exinde rõ vera amicicie inter deũ ⁊ hoĩeʒ ſcm.q̃lis eſſe nõ pᷣt in irrõnabilib creaturis.q̃l ami cicia tãto delectabilioꝛ ẽ q̃nto magis ꝑcipi . wre Rarcltano/i non curauerũt phᷣiqͥ coꝑʒnoſcẽtes deũ/nõ ſic deũ glificauerũt ne q;d gras egerũt ⁊c.De q̊ꝝ nüero ſegregarẽt vtinã theologiſãtes aliq qͥ ↄfitent᷑ ſe noſſe deũ. factis negãt ⁊ ĩ exercitatõe ſpeclatiua tm̃mõ vani inſipiẽtes ⁊ aridi ↄuerſant᷑qᷣs in cella vinaria poſitos.neq; caritas oꝛdi⸗ Lat neq; dexta ↄplexat᷑neq; poſtremo doꝛ miũt ſpũalr aut qeſcũt.hñtes qͥdẽ ſpẽʒ pie tatis.vᷣtutẽ ãt ei abnegãtes.Quo ſeqs ſpõſa Adiuro vos filie hierim ꝑ capꝛeas ceruosq; cãpoꝝ ne ſuſcitetis nec euigilare faciatꝭ dilectã donec ipᷣavelit Felix ſopoꝛ q̃ ſub adiuratõe tali.p talẽ fit ⁊ ad iles.hec eſt optia ꝑs marie.q̃ pᷣfert᷑ ſolicitudini max the qᷓ;diu ꝑmiſerit ſpõſus.q̃ potẽtioꝛ ẽ ĩpe trare vacãdo q;ᷓ alia laboꝛãdo.Pꝛoinde ſo let adiuratõ fieri ꝑ res valde diligibiles q̃⸗ les ſũt ĩ figura capꝛee.ceruiq; cãpoꝝ filia⸗ bᷣhierlm. Quid ei P lꝰ amabile ciuibo cele⸗ . acutiſſimo ĩtuitu ⁊ ſaltu pᷣpeti ꝑ latitudinẽ cãpoꝝ celeſtiũ librime ↄuerſari Sentiẽs ſpõſa tali ſe libᷣtati dimiſſã laudat efficaciã vocis ſpõſi Vox inqͥtẽ dilecti mei De⸗ indeqꝛ ſõnꝰ ſpõſe nõ ẽ iners ⁊ oppᷣſſus ſʒĩ eo coꝛ maxie tũc igiat pin iit notat᷑ qᷣcũ q; ſe diuerterit ſpõſ ꝛietates h̊ poſitas.pᷣma ibi.ecce ibi yenit aliẽs ĩ mõtibo ⁊c.ſcdᷣa: En dilectꝰ loqͥt᷑ ꝛc. tertia dilectmeꝰ mibi. Videt ſpõſi alacitta tẽ audit eiꝰ allocutõeʒ.bʒ cũ eo intimitatez,· tripudiat ⁊ iſpicit alacriter. alloqͥt ⁊ iuitat i (llig ljdre ſibbo⸗ v R Mone nbun i m h̊ ⁊ pꝛiꝰ accipiũt᷑ qᷓ q; ſed videt.audit:.⁊ hʒ vigi lãtiſſimꝰamoꝛ ſpõſe ſᷣm tres amoꝛis hꝰ pę- efbuut gogel iſedi ſpon sco di 5 cered: ſtrast Gieß geinte oond (atun (nr McC ( cies n nn ſtp ſe tſp⸗a an d⸗ n pele ain ſeig orol⸗ lmodoꝛ ſpizpie⸗ zſecſ Capres wiglan Cirſope ilshe Ncininar ingripe goineco⸗ vorſli miiſ ncine nis ffeaci de lisßi en B o biſat boͤtu⸗ d nian Br gbinſ J GBimpſalma Quartri amicabillter. intimat᷑ ſibi ſe dĩs totaliter. y ¶ Sãti ̊ loco ſic ⁊ ĩſcpture totiꝰexpõne memoꝛiter hũdi figurales ⁊ tropici locuti⸗ onũ modi a rhetoꝛicis ⁊ grãmaticis.tradi ti.qᷓs inſequit᷑ tytoniꝰ in ſuis ſeptẽ regulis gq m̃ h̊ frequẽter illð qð ẽ ſpõſi atribuit ſpõ ſe ⁊ ecõtraꝓpter vnitatẽ ſpũs. Neq; pᷣteren ſexꝰattẽdit᷑ qꝛ ſcũs amoꝛ ſine genere eſt. ſiẽ apð Jſa· xps gloꝛiat᷑dicẽs. Tanq; ſpõſuz ſe decoꝛatũ coꝛona ⁊ tãq; ſpõſã oꝛnatã mo nilib ſuis Sic ⁊ illð qð ẽ cauſe attribui effectui quẽ fecit Siẽ dies vel de ipe ðꝛ le tus qꝛ letificat vel triſtis qꝛ ↄtriſtat. Qua in re dũ viciſſitudics actionũ ſponſa tribu Hr it ſponſo vt ꝙ; venit ſaliẽs ĩ mõtibo ⁊ trãſili ens colles cũ ſiłib.accipiẽdũ eſt ꝑ efficien ciã.nõ ꝑ inherẽtiã vel ꝓpꝛietatẽ. Sic reſpi cere ðᷣꝛ ſponſ feneſtras ⁊ cãcellos.i.fene⸗ „ ſtras reticłatas.gallice treł.qꝛ reſpicere fac Sic pᷣtea loqͥ.qꝛ fac audire ſeu ↄgſcere ꝑ ef fectũ ea q̃ ſt ſppòſi. Poſſumꝰãt ſubopẽdio colligere moꝛalr q̃dã ſigna qb oũdit ſpõ⸗ ſa qetẽ ſuã placere ſponio potiꝰ qᷓ; turbari. ejãẽ circa plima: qᷓ;uis accipiãt nõnulli ſpõ/ ſa ;̊ loco vocari ad actõnẽ ꝓ regimie ſubdi toꝝ Nos abſq; pᷣiudicio ꝓſequamur adiu mtionem ſponſiꝓ gratiſſimo ocio qð ſpõ⸗ ſa tribuit bñplacito ſuo. Ex h̊ pꝛio/ qꝛ vij det in ſe agilitatẽ alacrẽ ad currẽdũviã mã datoꝝ dei.ꝑ ſublimia⁊ lata meritoꝝ exerci cia tanq; vires ſue ſiles ſint capꝛee.hinulo ceruoꝝ trãſiliẽtiũ.nũc mõtes nunccolles. nũüc cãpoꝝ planicies ꝑſpicaciter et libere. ¶ Eſt eĩ ↄteplatio liber pſpicax mẽtis in thitoin res ꝑſpiciẽdas circũquaq; diffuſus ungit᷑ idcirco ſignũ ſecũdũ.ꝙ dilectuſ ſtat peparietẽ reſpiciens ꝑ feneſtras ꝓſpi⸗ ciẽs ꝑ cãcellos. Parietẽ h intelligimꝰ vite pñtis incolatũ ⁊ obſtaculum.ne dilectꝰpa⸗ tenter ⁊ clare facie ad faciẽ videat᷑. Cot q̊ʒ ſũt parietes qt obſtacula ꝓhibentia viſio⸗ neʒ. totvero feneſtras ⁊ cãcellos ꝑ qͥs reſpi cit ſpõſus effectualiter.qꝛ reſpicere facit.q̃t fuerit ſpẽs illũiatonũ deſuꝑ a pr̃e luminũ adqꝝ ſuſceptiõeʒ diſpoĩt ociũ ſcm̃. ¶ Ad dit᷑tertiũ ſignũ in excitatõe blanda ſub ap pellatõe amice colũbe ⁊ ſoꝛmoſe Surgeĩ ꝗt ꝓpera amica mea qꝛ ſecretoꝝ meoꝝ cõ ſcia foꝛmoſa mea qm̃ ĩ te eſt ꝓpoꝛtio nu meroſa donoꝝ cũ gre coloꝛãtis vel illũinã tis ſuauitate colũba męa qꝛ ꝑ ſpm̃ſctm̃ meũ ſimplex effecta. .„. 2 17 Seqtur ſeptuplex ↄmoditas extꝑe ⁊ loco vñ poſſitet debeat amoꝛ ſponſe ꝓperare pdilctm̃ oñdendo ſi bi pulcritudinẽ faciei cũ vocis ſonoꝛa dul cedie ꝑ acceſſũ in foꝛaminibo petre ⁊ cauer na macerietãq; in abditis⁊ ſolitarijs habi taculis.ĩ qbo ſola cũ ſolo.vnica cũvnico de licioſe q eſcat. Incedẽdo pꝛiꝰ ꝑ ſeptẽ itine⸗ ra q̃ ſunt.intẽtio.meditatio.ↄtẽplatio.di⸗ lectio. reuelatio.guſtatio.oꝑatõ.Qualiter apte ꝓſeqͥt᷑ liber cuiꝰinitiũ ẽ. Eũ qͥ veĩt ad me nõ eijcio foꝛas. Sumũt᷑ ex iſtis alia ſe⸗ ptẽ ſigna bñplacite vocatõis⸗ oꝛdie ẽ emollitõ coꝛdis pꝛiꝰgelidi qð amo ri neqͥ bat ingẽderę neq; ſe ſurſuʒ ferre Jã St qrtũ in hyems trãſijt einde ꝓ quinto ſigno Imber abijt ⁊ receſſit qꝛ ꝑ meditatõeʒ foꝛtẽ ꝓhibite ſũt ſtillare tot graues ⁊ multi plices vagãtiũ deſiderioꝝ ⁊ fluctuãtiũ cu⸗ rarũ cũ fataſmatibo pluuioſis exũdatõnes Rurſus ꝓ ſexto ſigno floꝛes gratiſſi⸗ mi veritatũ diuinitꝰapparẽtiũ in terra coꝛdis emicare vernareq; cernut᷑ꝑ ↄtẽpla tionẽ. Teren p ſeptio ſigno tꝑs putatõ nis ſeu reſecatõis aduenit qtinꝰhũoꝛ amo roſus a radice coꝛdis egrediẽs nõ diſꝑgat inutilit᷑ ꝑ ſpuria germia.vel ſuꝑffuitatẽ ra muſculoꝝ vanitatis curioſe.nõ ꝑ ſolicitu dies occupatõnũ etiã aliũde tolerabiliũ ñ ꝑ locutões ⁊ oꝑatões q̃ ñ ꝓſũt.aut ita ꝓſũt ſic anagogica dilectõ. Si deſierꝭ inqt dñs ꝑIſaiã extẽdere digitũ ĩ oꝑe ⁊ loqͥ quod ñ ꝓdeſt ↄcludit᷑tãde, ababo te hereditate pa tris tui iacob. ¶ Uoxturturis addit᷑ pꝛo octauo ſigno qꝛ lolitudis amica.⁊ gemitũ daãs pꝓ cãtu.vernũ inſuꝑ tꝑs adueniſſe de/ nũciãs q̃le ẽ tꝑs amãtiũ.apta ẽ ad ſuꝑmen tales exceſſus figurandos. En pruliſt e groſſos ſuos ad ſuauitatis indiciuʒ ponit ꝓ nono ſigno.q̃le manifeſtat᷑ pᷣcipue in eu⸗ chariſtie libera frequẽti ⁊ deuota ſũptõe / ſe 98 motis oĩbo impedimẽtis alienis.exquibb ſpũales ſenſus vł acetãt᷑ vł młtiplłr æſpiri⸗ tali deguſtatõe deſipiũt. Habet᷑ tractatꝰ ĩ re nonꝰſuꝑ magnificat Deniq; floꝛẽtes vi nee dãt odoꝛẽ bone cõuerſatõis ꝑ exercitia ſpiritalia meritoꝛie actõis ĩ ſecreto coꝛdis vbi pñ̃t eleuatiue ſpiritales ĩmo⁊ coꝛpales ſpiritalit᷑ ad pxios exerceri fructuoſiꝰ reue⸗ ra plerũq; q; ꝑ actões illoꝝ qͥ ſoliciti ſunt turbãt᷑ erga płima fiãt. ¶ Poꝛro qd ſibive lit h̊ iuſſio capite nob vulpeclas ꝑuulas q̃ demoliũtur vineas. vinea nr̃a floꝛuit Grãdis eẽt ad exponẽdũ matia q̃ ſub pau cis dat ĩtelligi quãlibet occultã pꝛofectuuʒ 4 natid ge „ 14 N BGuper cantica canticoꝛũ ſpũaliũ demollitõeʒ viris ſpũalib quãtũ⸗ cũq; ꝓfecerit inſidiãtẽ.q̃les ſũt balſphemie ſoꝛdidiſſime vix credibiles a malignisvul peculis imiſſe tã carnis qᷓ; ſpũs. Qua ſu re tractat pꝛidẽ edit ẽ in vulgari.⁊ apð pa tres ⁊ doctoꝛes remedia tradua ſũt. ey⸗ cipiũt aliũde fallaces vulpecule tẽtationũ du fingũt ſe moꝛtuas ſʒ ꝓximãtes icautas arripiũt auiculas q̃ tũc(ſʒ tarde)ſẽtiũt vul⸗ eculas carnales ⁊ ſiles i ſeipis adhuc ma le viuere vſq; ad demolitõeʒ qñq; totalẽ et virtuoſi cuiuſſibet germis moꝛtificatione Dequaliba accipitᷣmaxime illud apli IJm poſſibile ẽ eos.i.difficillimũ.qͥ guſtauerũt bonũ dei vᷣbũ ⁊ ꝓlapſi ſũt ⁊c. Vix eĩ tales ad ſpũalia reueriũt᷑effecti fetẽtes abomia⸗ bilit᷑ ſic ouũ ſemifetũ dũ frigeſcit.(¶ Amoꝛ poſtremo dilecte nõ rñũdit dilecto.illũianti vocãti.blãdienti.circũſtantias inſuꝑ acco modas enumerãti qͥuſq; ſenſit.iubẽre ſpoõ⸗ ſo/ vulpeculas ꝑuulas captas eſſe. Lũc in ſpe ſecura iubilãs.neq; vocẽ integrare ſuf⸗ ficiẽs.ptulit interrupte Dileciꝰmeꝰmihi ⁊ ego üli Mille ĩmo infinite pñt fieri ſuꝰ pletões.ſufficiat hic vna Dilectꝰmeꝰ mi⸗ hi loquit᷑i aure mẽtis Amas me ⁊ ego rũdeo illi amo te Subdit paſce oues meas.paſce agnos meos qꝝ mihi gran⸗ dis ẽ numerꝰcu familia młta nimis ſic mo raliter i Job oñdit Greg. interq̊s ſimul paſcit᷑ dilectꝰ inter lilia cãdida meritoꝛuʒ donec aſpiraretdies etnitatis ⁊ incli⸗/ nent᷑ vmbꝛe caligis ſtatꝰ pñtis.qð vt cele niter adueniat.cupio eĩ diſſolni reuertere dilecte mi ad diuinitatis gliaʒ ſuꝑ mon tes bethel i celeſtib.trabẽs me tecũ ĩ ala⸗ cruate ꝑnici ſilis] in h factꝰ capꝛee hin nuloq; ceruoꝝ liceat illic ex ſnia dicerevo 4 10 * gquintum in qua ponunt᷑ex ꝓpꝛierates. ſcz „ 7 . - — EEE — ij. xxiiij. xxv. xxvi.et. xxvij. Uerit amoꝛ quod amat/tenet/ĩ ſublimia ſurgit/ Aut cubat/aut fert/aut diadema gerit¶ Amoꝛ hboꝛtat᷑ ps. ¶etet᷑ coꝛ qrẽtium dñm ⁊ ↄfirmami qrite faciẽ ei ſꝑ.Pꝛimũ ĩ oſculo. Alteꝝ ĩ qplexu. Tertiũ i ↄtẽplãdo. Eſt itaq; iuxta qð ptactũ ẽ pꝛimꝰactꝰamo ris tã natural liberi qᷓ; gtuiti ſuꝑinfuſi ſim plex ⁊ ↄtinuꝰ.Aciꝰ vᷣo ſcdi q̊s dicimꝰſeruo rẽ amoꝛis ſũt qdẽ ↄtinui ĩ pria.Sũt ãtin enni Olſculet᷑ me oſculo oꝛis ſu via frequẽt᷑ heu nimis interrupti Opellete neceſſitate coꝛꝑis ſeu fragiluiate aut ĩpieta te ſpũs iſtud faciẽte.Pꝛeteg ncce crebꝛo re petere qð crebꝛo deſert.¶ moꝛ igitk leſe re colligẽſ ðt In lectulo meo ꝑ nocteſ LZe ctulꝰᷣ accipit᷑ ſepiꝰ p qͥete ↄſcie qͥ ñ admit⸗ tit alteꝝ q; deũᷣ.coãguſtatũ ẽ eni ſtratũ ita vt alter decidat. Nocites pñt ad lr̃aʒ ĩtelligi qꝛ ſũt ↄtẽplãtibo aptioꝛes.Sũt inſuꝑ no⸗ ctes vmbꝛe creaturaꝝ.Sũt qʒ tribulatio⸗ nes intꝰaut exteriꝰ.ex pciis aui penis ↄtri⸗ bulãtibo exurgẽtes. Dicebat vn?ex amato rib. Yaciꝰ ſuʒ ſic nocticoꝛaxin domicilio. Scaãdala nocticoꝛax ſi pꝛodit. mox tolera bit. Moxalijsq; dabii(.ſ.auicul diurni) tuti? latet. Hec ſilitudo ẽ ſolitarij/poſitta n Dniel ſeipᷣo dũ ad epᷣatꝰ ꝓdiret actões. beato ſilr optata ẽ ⁊ laudata Greg.nobᷣ hoc epytetõ quẽ diligit aia mea.Queſini il lũ ⁊ nõ inueni. Cur obſecro nõ inuenit.qd nõ erat tũc iꝑs.aut locꝰbñplaciti ſui. Scie bat ↄ moditates aplioꝛes q̃s exdilatõe ſpõ ſa ſuſcipet q̃ꝝ mitas traciatu ſcdᷣo ð theo⸗ logia myſtica pꝛidẽ notauim?ꝰ: ĩ vulgari ðᷣ nẽdicitate vbi foꝛmã iſecuti ſum de medi cãtib ꝑ vicos ⁊ plateas ſatis ãple qᷓ fſoꝛma ſub paucis h̊ tangit. Surgã ait plꝰ? animi feruoꝛeq; coꝛꝑis agitatõe ⁊ circuibo ñ pai ſihbo coꝛꝑis ſj ſpũs. ciuitatẽ cuiꝰ ꝑticipatio eiꝰ in idipᷣm.de q̃ glioſa dicia ſunt q̃ libera mr nr̃a ꝑ vicos q̊s dicimꝰ eẽ oꝛdies ãgelozx rũ.⁊ plateas generaluer oĩm mãſionũ celi Oueſiui ⁊ nõ inneni deo ĩ meliꝰ diſpo-: nẽte.¶ Amoꝛ ſubiũgit Innenerũt me vi giles ꝗ; cuſtodiũt ciuitatẽ ¶ Eſt ciuitas qᷓ ocadit ꝓphas in q̃ vidit po.dictõeʒ ⁊ ini⸗ qtatẽ.ſuꝑ cuiꝰmuros ſũt iniqͥtas ⁊ dolꝰ vi giles hnñs ⁊ cuſtodes malignos ſpũs.totũ antifraſim.qꝛ ibi nec ẽ ciuiũ vnitas neqʒ; malignoꝝ cuſtodia.ſʒ ſubuerſio. Si foꝛſi tan vt aliqũñ res ſe hñt feruoꝛ amoꝛis offen — — — derit ĩ hãc ciuitatẽ q̃rẽdo dileciũ.ſi ſe cum ſuis oñderit ſathanas ĩ angelũ lucis tranſo foꝛmatũ Si p̃terea neſciꝰamoꝛ xpᷣi ebꝛieta te q̃ſierit Num quẽ diligit aĩia mea vidi⸗ ſtis ſi deniq; nihil ſibi rndentibo ꝑirãſie⸗ rit.⁊ paululũ p dilectũ iuenenit/ſiue potiꝰĩ melioꝛẽ ꝑtẽ ciuitas accipit᷑ de celeſti vłſnꝑ celeſti hierlim. Suntꝓ vtreq; doctoꝝ ſnie put in qnto capitulo Percuſſerũt me et añt oꝛe ſil ⁊ aĩo ſepi receſita.¶Amoꝛ idcir co ðᷣt in nocte q̃ſiui quẽ diligit aia mea Satis ẽ ab amoꝛe notificatꝰille qͥ qrt᷑ſub fali noci Cll var nie kite ſub nie dia ſpe ſun orcer Aunumen egirti⸗ 1Cin inann nuiger Olheſp⸗ dooͤtbeo/ no ſemii kiſoma Mbanimi nboſel gricipeto mtälben aics igto iſonücti lsdine naürnen Kciuinᷓ igtin ntdo. is i ninonog; Oiſoꝛſi Nisofen ſiſean isnn chichan R lbpriſe ſuepon iwi cphi ſgütme * N ci ibeiꝰ/aĩaduerten dũ eſt ꝙ etſi dens ſolꝰdet gr̃am et gloꝛiam cũ pmis actib ſuis.nihiloĩnꝰſcdᷣos actus vulnerauerũt me ⁊c Amoꝛ H / ſi p bõa ciuitate ſteterit et cnſto q̃s exercitia dicimꝰ ⁊ oꝑatões actuales co⸗ oꝑant᷑ ⁊ adiuuãt in via ſimul ⁊ pr̃ia ciues celeſtes q̊s dicit apłs oẽs admiſtratoꝛios ſpũs/qbo attribuit. Oyoniſius tres actus hierarchicos.purgare.illũinare perficere. Noĩant᷑ aũt in his cãticis filie hirm q̃s al loquit᷑frequẽter amoꝛ feruidus.aliquãdo ſub hoc noĩe.aliqñ ſub de termiatõe vt ibi fulcite me floꝛibo.ſtipate me malis qꝛ a- moꝛe lãgueo petẽs haud dubiũ ſolamen ab ipis / anxij amoꝛis vulnerati.caritate in cella vinaria pietatis ¶ Amoꝛ voti cõpos ſubdit Tenui eũ nec mittã det aliqͥd ſiłe cũ ps.in abũdãtia ſua.Non moueboꝛ ineternũ.Et rurſus Juraui ⁊ ſtatui cuſto⸗ dire iudicia iuſticie. Donec introducã illũ non ꝓꝛſus introduceret niſi ſił introdace⸗/ retur Dom aũt mr̃is ſuedine.ſ.ſapieñtie ðꝛ aĩa ipᷣa ſᷣm latitudinẽ capacitatis ſue vĩ uerſã cubiculũ vᷣo gelnices ſue eſt eadẽ aĩa ſ̃m apicẽ ſublimi qdãmodo ꝓpꝛia q̃ ꝑ creationẽ mr ẽ oĩm vi uentiũ.ſola reqeſcit vbi mẽs amat arte na nens cũ q̃ ñ cõicet alienꝰ.ſolꝰcũ ſola moꝛat zelotes ſpõſus adiurãs vt pꝛi?⁊ ʒelãs ꝓ qͥe⸗ teſpõſe Adiuro vos ⁊c ¶ Amoꝛ q̊ quie tioꝛ ĩ cõi cubiculũ tenet dilectũ.eo iugit in ſublimioꝛes theoꝛias aſcẽdit qð admiran do filie hierm dicũt Queẽ iſta ⁊c Aut certe itelligamꝰſpõſuʒ ab ãplexibs exꝑiẽtia ſemotũ adtꝑs.vñ mẽs deuota ↄpũgit᷑ ad piũ ⁊ hũilẽ affectũ ꝗ ꝑ virgulã fumi ex aro matibo deſignat᷑¶ Amoꝛ rurſus in lectulũ pacifici ſalomonis admittit᷑ cũ cuſtodia ã⸗ geloꝝ.q; vtutũ oĩm. cardinaliũ ⁊ ſuꝑnatu raliũ q̃ᷓꝝ nũerꝰp.xl.foꝛtes deſigt᷑õ timoꝛes do ⁊ carne/¶ Amoꝛ iteꝝ tãq; vehiculũ⁊ fer culũ pacifici ſalomonis defert ipᷣm ꝑ ſuble uate mẽtis actũ.qͥ gradatim ↄſurgit a colũ otenne, Anor ug c ex demõe mũ nis ĩfimis ꝑ aſcẽſuʒ purpureũ ĩ medijs ca⸗ ritate.ↄſtratuʒ vſq; ad recliatoꝛiũ gureum ſublimis ⁊ qͥetiſſime caritatis¶ Amoꝛ de⸗ niq; decoꝛat᷑ diademate ꝑ mr̃em ſapiaʒ q̃le diadema ſibi dedit.⁊ eo circũdedit ĩ die de ſpõſatõis ⁊ leticie coꝛdis ſuis.Hãc diẽ rõ⸗ nabilit intelligimꝰhoꝛã q̃ ꝑ baptiſmi graʒ factũ ẽ illud de Iſaia Gaudẽs gaudebo ĩ Bimpſalma Quintũ ublimiſſimũ ſimpliciſſumũ mẽ tis ſue.vbi genitrix ſua ſapia ydealiter ſibi — dño. ⁊ exultabit aĩa mea ĩ deo meo.Quia ĩ duit me dñsveſtimẽtis ſalutis vtutũ om niũ celit?infuſaꝝ ⁊ indumento iuſticie xpo ſcʒ qᷣẽ ſol iuſticie circũdeditme ſici Apoc.Viſa ẽ mulier amicta ſole ⁊ ĩ capite ei?coꝛona ſtellaꝝ duodeci. Sequit᷑ ocoꝛ⸗ diter ad pᷣmiſſa taq; ſpõſuzʒ decoꝛatũ coꝛo⸗ na:⁊ ſpõſam oꝛnatã monilibo ſuis.¶ Eſt aliud in hac excitatiua voce Egredimi fi lie ſyon ⁊ videte qð altiſcrutãdũ ẽ pᷣſtãte eo qͥ dixit. Ego ſũ hoſtiũ.ꝑ me ſiqͥs introie rit ſaluabit᷑. Ingrediet᷑ ⁊ egrediet᷑ ⁊ paſcua inueiet. Egleſſus iſte ponita doctoꝛib de ſiderabił viſio pacifici ſalomonis xpᷣi ᷣm hũanitatẽ: Ingreſſus vᷣo ſ̃m diuinitatẽ. p 22 ſpüal rete ete rũ filie ſyon.eiſi poſſint ĩtelligi ciues ageli⸗/ ci hierlm qͥ deſiderãt aſpicere regẽ ſalomo⸗ pter q; duo ðꝛ liber ſcripiꝰintꝰ foꝛis.⁊ xytri uſq; hoĩs.coꝛꝑalis Sſaltetectio(K. nẽ xpᷣm totũ deſiderabilẽ intꝰ ⁊ foꝛis.ↄue⸗ nieter etiãviatoꝛes hoĩes ⁊ ↄpᷣhẽſoꝛes acci piunt᷑ s exhoꝛtatio talis ⁊ ad meritũ exci⸗ tat.⁊ ad pᷣmiũ inuitat.qm̃ viſio ẽ tota mer ces cũ amoꝛe qͥ viſionem ad ſe trahit. AUbi amoꝛ ibi oculꝰ.Et qmi amoꝛ vulnerat ſub ſequit᷑ ißa manꝰ vis actiua.vbivulnꝰibi di git?. Coꝛ deniq; ſociat. qm̃ amoꝛ ẽ infinitꝰ theſaurꝰhoĩbo.ſic ⁊ mr̃ ſapia.mr̃ inq; pul⸗ re dilectõnis. Ubi vero theſaurꝰ ibi ⁊ coꝛ. nauit eũ.⁊ q diademateĩ diedeſpõſatõnis illiꝰ?? ĩ die leticie coꝛdis eiꝰ. Concoꝛdãt iu⸗ dei ꝑ regẽ ſalomonẽ in cãticis iſtis.accipi deüũ ſpõſuʒz ſynagoge.ſʒ incarnatõeʒ eiꝰ ne⸗ gãt quã doctoꝛes catholici ↄcludũt er hoc ſoco oñdẽtes opoꝛtere ꝑ mr̃em illiꝰnõ aliã q; mariã dei genitricẽ denotari.⁊ ↄnter ſy⸗ nagogã de q̃ coꝛꝑalit᷑ natꝰẽ xpᷣs de ſemine dauid ſᷣm carnẽ.Deſpõſatio ꝓinde ⁊ coꝛo natio ſalomonis accipit᷑ dei ilcarnatio et vnio cũ hũanitate ĩvnitate ſuppoſitiverbi qñ verbũ caro factuʒ ẽ.⁊ circũdedit mulier virũ coꝛonãdo ipᷣm diademate carnis cuʒ vniuerſitate vtutũ. Synagoga vero coꝛo nauit eũ diademate ſpinaꝝ qn foꝛmanit ⁊ deſponſauit ſibi eccliaʒ ⁊ dotauit de latere ipᷣius doꝛmiẽtis qñ exiuit ſanguis ⁊ aq̃ ad ſacramẽtoꝝ ↄſtitutõeʒ. Sʒ qũo fuit iſta di es leticie coꝛdis eiꝰ.ſiue referat᷑ad mr̃em ſi ue ad ſalomonẽ deſpõſatuʒ: Fuit qͥdẽ dies illa amaritudis ⁊ triſticie ſᷣm infirmitateʒ carnis.ſjij ſũme leticie fᷣm ꝓmptitudinẽ ſpi⸗ ritꝰqñn ↄſũmatũ ẽ deſiderãtiſſime rdẽptois gece † Poꝛro qꝗᷓ ſit mr regis ſalomonis q̃ coꝛo⸗ BGuper cantica canticoꝛũ nfe totũ opꝰ. ¶ Amoꝛ igit̃ad nillũ grãdiꝰ nullũ admira biliꝰ.nullũ amicabiliꝰſpecta culũ poterit iuitare deuotas aias ſyon ſpe culãdũ.vidẽdũ.⁊ amãdũ dicẽte apłlo mani feſte. Oagnũ ẽ pietatis ſacrm qð manife ſtatũ ẽ ĩ carne.iuſtificatũ ẽ in ſpũ.apparuit ãgelis.pᷣdicatũ ẽ in gẽtib.creditũ ẽ in mũ⸗ do.aſſumptũ ẽ in glia.qm̃ videmꝰ vt alibi en reb ſign glia? honoꝛe coꝛona tũ.¶ Atu ero grãdis oꝛit᷑ h̊ int doctoꝛes qõ Vtꝝ ſine paſſiõe ⁊ moꝛte crucis xpᷣs fuiſſʒ głia ⁊ honoꝛe coꝛonat? ꝑ incarnatõeʒ ec⸗ cleſie deſpõſatꝰ̊ eſt qrere termis vſitatioꝛi bꝰNuũqͥd adã nõ peccãte dei filiꝰfuiſſet de ſpõſat?cũ hũanitate:Sũt ad vtrãq; ꝑem grate ſil ⁊ deuote rões q́s ad ↄpẽdiũ ponit dñs bonauẽt.in pꝛic.iij.pᷣmiſſa diſtinctõe. wde incarnatõe ẽ loqͥ duplr. Eſt eni incar natio carnis aſſumptio. De carne ãt aſſũ⸗ pta ẽ loqͥ vel qntũ ad ſubſtãtiã vel qᷓntũad defectũ paſſibilitatis. Siſco mõ aſtat q/ hoĩe nõ peccãte.carnẽ moꝛtalẽ nõ ſũpſiſſet Sipꝛimo mõ ꝓbabile eẽ dicit ⁊ ãpliꝰↄſo⸗ nũ ròi ꝙ pᷣcipua rõ incarnatõis fuit ꝑfectõ multiplex ſurgẽs ex dignitate illioꝑis In carnatio enĩ facit ad ꝑfectõeʒ hoĩs ⁊ n s ad pfectõeʒ totiꝰ vniuerſi in h ꝙ ↄplemẽtũ dat hüano generi q̊ ad naturã graʒ ⁊ gliaz. In incarnatõe eĩ ẽ ↄſũmatio modoꝝ edu⸗ cendi hoĩes in eẽ ⁊ ad ꝑfectõeʒ agẽtis in h hõ qͥ evltimꝰↄiũgit᷑ ſuo pꝛicipio vnione q̃ ſub deo nuila ẽ maioꝛ/⁊ ſm graʒ oĩa coꝛ poꝛis myſtici mẽbꝛa rõe plenitudis verita tis ⁊ gre in capite xpᷣi: Facit iteꝝ ad ꝑfectõ nẽ meriti ⁊ oblatoeʒ cõpletiſſimi ſacrificij Nullũ eĩ donũ põt placabiliꝰofferri deo.qᷓ tñ oblatio non reſpicit ſtatũ ſoliꝰnature la⸗ pſe ſiẽ nec meritũ ꝓ ſtatu vie.nec pᷣminʒ ꝓp ſtatu glie ſi natura mãſiſſet ſine culpa.De⸗ niq; plet* totiꝰnature appetitꝰdũ ꝑ opꝰ incarnatõis nobiliſſima idoneitas qᷣ erat in natura hũanæſ̃m quã vnibil erat diuie ↄplemẽtũ accepit ⁊ ex ↄñti q̃libet creatura cuʒ q̊ hũana qdãmõ pticipat. Sʒ neq; vi / det᷑ n nobiliſſima aia xpᷣi pꝛĩicipaliꝰfuerit inteta foꝛmali ad ſui glificatõeʒ qᷓ; occaſio naliter ad lapſoꝝ reꝑatõeʒ. Pꝛopoꝛtiona⸗ lit᷑ de aia marie. imo de tota electoꝝ eccłia que tale caput ſibi ↄfoꝛme in natura poſce bat hr̃e¶ Amoꝛ pietatis ⁊ nimie caritatis diuine. cũ auctoꝛitatiba ſanctoꝝ. pijſſimũ mouit animuʒ huiꝰdoctoꝛis bonauẽt. de⸗ clinare ad alterã ꝑtẽ: ꝙ ſi nõ fuiſſ exceſſus credimꝰꝛ videmꝰ pᷣuaricatõis ĩ hũano genere. ñ fuiſſz exceſſ⸗ nimie dilectõis ĩ incarnatõe. Veꝝiñ pace ſalua tã hõꝛati dilecti doctoꝛis.pᷣmiſſa po⸗ ſitio nihil derogat pietati ſidei vł deuotõi fideliũ Esecenulgt q̃dãmõ accendit ⁊ fir⸗ mat. A. ſʒ vna vinitate.ſigna q̃dã ĩ hac materia nõ vt qͥdã ſubtiliſare volẽtes ſigna in ipᷣa re q̃ de ẽ ſignauere. Cõcipiamꝰigit᷑ nr̃o ↄcipi⸗ endi mõ groſſo. q̃les ſũt cogitatões hoim diſtãtes ĩ infinitũ a cogitatõòib dei. Cogi⸗ temꝰ deũ in etnitate ſua q̃ nũceadẽ ẽ q̃ tuit añ mũdi ↄſtitutõeʒ. Pꝛopoſuit ſcom cõſi⸗ liũ volũtatis ſue ⁊ bonitatis coĩcare ſe ccea turis ad extra maxie rõnabilibo ⁊ intellecti uis.Pꝛopoſuit tũc velut ĩ pꝛimo ſigno foꝛ mare natur ãgelicã qð ⁊ fecit ĩ creatõe celi ⁊terre.Sit ſcdᷣm ſignũ lapſus ãgeloꝝ quẽ vidit ꝑpetuo deſerẽdũ neq; reꝑandũ ꝑ eoſ⸗ dẽ ãgelos.Sit tertiũ ſignũ foꝛmatõ hoim ad ꝓfectõeʒ vniuerſi.⁊ velut occaſionaliter ad reꝑatõeʒ lapſus angelici. In q̊ ſigno vi det᷑ronebilit aſtruẽduʒ naturã huanã que nũc in xpo ẽ.vt ꝑfectiſſimã fuiſſe pᷣuiſam ⁊ pᷣdeſtinatã ad gliaʒ ipoſtatice vnionis cũ carne impaſſibili. Sit q̃nũ ſignuʒ pᷣuiſio lopſus huani cũ pᷣuiſione ⁊ ꝓpoſito reꝑiadi Sit qntũ ſignũ 9; repationis q̃lẽ nũc dei ⁊ bñdictiſſimi filij ſui ſaluatdũ dicimꝰ ꝙ fili dei pᷣdeſtinatꝰ ad głliam ſuſcepta car⸗ ne impaſſibili iuxta tertiuʒ ſignũ. ſuſcepit paſſibilẽ iuxta qntũ ſignũ. Hõne fuit h ex- ceſſus nimie caritatis.qꝛ fuerat nimiꝰexcei ſus iniqtatꝭ vñ canit ecca. Que te vicit cle mẽtia vt ferres nr̃a crimia.crudelẽ moꝛteʒ patiẽs.vt nos a moꝛte tolleres. Ipſa te co⸗ gat pietas vt mala nr̃a ſuꝑes ⁊c.Dic euã⸗ geliũ ꝙ ĩ trãffiguratõexpᷣi apparuer̃t moys ſes ⁊ helias loqnies ei ð exceſſu quẽ faqu⸗ rerat ĩ hierłm.Tałeĩ fuit exceſſus pietatꝭ ⁊ mie.vt iuſticiã ipᷣaʒ tãqᷓ; ream dãnaretad moꝛtẽ.moꝛtẽ ãt crucq ↄſetiẽte iuſticia q̃ rur ſus nũq; ĩ exceſſu tłi ↄſetiet ſʒ dũ acceꝑittẽ pꝰiuſticias iudicabit.¶ Galuat iſta poſi⸗ tio q̃ rõe dixerat apls mrumoniũ eue ⁊ ade nõdũ peccãtiũ.fuiſſe ſaccm magnũ ĩxpᷣo ⁊ ecca.etiãſi abſq; pctõ ꝓꝑmãſiſſent.Fuiſſet —— —.,„* „. 2 — xps cũ ecca q;uis ĩ hitudie altera ⁊ ſtatu im moꝛtalitat ſine paſſiõe moꝛtꝭ.ſine moꝛtuo at. Coſideremitaq; iuxta modũ ĩtelli/ gẽdi hũanũ.de imꝑnibili ⁊ ſüime nõ vnita. Vlae Duibo ſic imagiabili ter fantaſiatis.poti? qᷓ; intellectualit in vðo poſitis. Videamſi pietas ⁊ nimia caritas aſip⸗ dit⸗ ice ſͤtn unf nußl ſaad gam en ploo⸗ 1p nonis ſuli „ agn⸗ gura ſet d voc tione leye gine glio tiq̃ gien nnehe augn incarn nitc⸗ lieb⸗ ſco noe pon eſf⸗ ha⸗ ar in ſeh ee C ndl Gigeu⸗ Wöboin ſonelier lior mnigee Poiam⸗ lonio Böniſo onpidi enüͤc Agiabii Ukindo ACAis didiin⸗ a ſiſcht efuuher int kencuce linore reco/ Deai⸗ tnof gehgau⸗ pieng narera cun Nclplle ſtipoſ⸗ erce⸗ icho: Nuies ſruin wora er ⁊ ſapiẽter vberrietractatũ ẽ. Incipit ſunpſalma ſextũ in qno ponunt᷑quatuoꝛ ꝓpꝛietates.ſ. Bimnpſalma Bertum 99 rũ ſuſcitatõe.ſine dãnatõe iniqnq facti ſũt qſi W vltra pᷣdeſtiatos ad głiaʒ ⁊ ſal⸗ uãdos. tura fuiſſz onſus ad grãde ſpectacem etſiñ in pᷣciũ redẽptõis exqͥ nullꝰpibat.tñ valuiſ ſet ad gratiſſimã oblatõeʒ deo ð filio ꝓpꝛio ad mutuã coĩcatõeʒ mẽbꝛoꝝ ſub vno capi teↄnexoꝝ. Rurſus ad ſurſũ actõeʒ ꝑ ptem platõeʒ ⁊ qd meritũ.deniq; ꝑfectã fruitõeʒ ⁊2pletã ad pᷣmiũ.¶ Utxꝝ vo dies deſpõſa⸗ onis ⁊ coꝛonatõis filij dei fuiſſʒ ab initio ſeculi adaʒ ſtãte.vel ĩ t᷑mio.vel citra tminũ ſic mõ fuit ĩ nouiſſima hoꝛa q;uis dicatur agnꝰfuiſſe occiſus ab initio ſeculi ſcʒ in fi⸗ gura abel ⁊ pſcia dei. Si pᷣrea lucifer vidiſ⸗ ſet vbũ ĩcarnãdũ ⁊ vidẽs ĩuidiſſet peccaſſʒ ⁊odiſſet. Si pinde filiꝰincarnat cõuerſa⸗ tionẽ habuiſſet coꝛꝑalẽ cũ hoĩb vel ſacr̃a⸗ lẽ vel vtrãq;. Sipᷣtea carnẽ ſũpſiſſet exvir gine maria.vel ꝑ creatõneʒ hũanitatis aut alio mõ.videt᷑ ſup his ⁊ ſiliba trãſeũdũ po⸗ tiq; curioſe ſcrutãdũ.cũ ſuꝑ his nihil tra⸗ diderit ſcriptura pietatꝭ niſi foꝛte qᷓtũ pia mnẽes extraditis coiecturarep̃t ad deuotõis augmeiũ.Sʒ neq; audiedi ſũt qͥ myſteriũ incarnatõis ꝑ rões ncarias ſe putãt vł cs⸗ — nãt᷑ cõcludere.Tũc eiĩ maniſeſti fuiſſet ãge . lis ab initio demõſtratũ ꝓpt ꝑſpicuitatẽ in genij. cũ dicatapls Myſteriũ h a ſecuł ab ſcõditũ.Om̃ ex ſolo dei poꝛdinãtis arbito no ex ↄneciõe cãlitatis neceſſarie. p ꝑfectõe mũdi vel alit᷑.oĩa generalit᷑ qᷓ extra fecit deꝰ pure ↄtingẽt᷑ effecta ſũt.Qua ſuꝑ re ꝑuulꝰ effectꝰẽ dialogꝰ ꝓ intellectu ſcõꝝ qrüdã in ac ꝑte loquẽtiũ tãq; optuerit deũ ncario carnẽ aſſumpſiſſe.¶ Poſtremo qᷓ; vtil ⁊ ad mirahilis ſit egreſſus filiaꝝ ſyon.deuotas aias ſignificãtiũ.ad vidẽdũ ꝑ ↄtẽplatõem regẽ ſalomonẽ xpᷣm ĩdiademate q̃ coꝛʒona/ uit eũ mr̃ ſua maria.ſ.vł ſynagoga.h̊ dia/ demate carneo iſta ſpineo ꝑ multos moꝛa viij.xxix.xxx:et.xxxi. . Ulcer amoꝛ tot/p ſingula mẽ/ bꝛa vidẽdo. Vulnerat et miris 1 ldã etiã nõ peccãte amoꝛ nimiꝰ increate caritatis ad hoĩes ꝑ myſteriũ ⁊ de ſpõſatõeʒ incarnatõis filij dei cũ hũana na vtit᷑ ſilitudiniba coꝛꝑeis. uis ſit ſimpliciſſimꝰaccipit noĩa ab oĩbꝰre delicijs redolet. ¶ Amoꝛ ſiẽ cõ/ ſtat nullis dimenſionibo coꝛꝑis nullis q̃ʒ mebꝛis diſtinguit.ſicut nec aĩa rõnalis q̃n to minꝰ ipᷣe deꝰ: Nihilominꝰ doctrĩa pieta tis nobᷣ infãtib q̃ſi balbutiẽdo ↄdeſcẽdẽs Deus pterea qᷓ; bus. Sic aia ronalis q̃ qdãmõ ẽ oĩa. tãqᷓ; iImago illiꝰꝗᷓ creauit oia. Sic inſuꝑ amoꝛ eiꝰliber aſſilans eã deo.ſoꝛtiũt᷑ ab oĩboreb⸗ noĩa: ꝑ ſymbolicã trãſſumptoeʒ nõ ꝑ ꝓpꝛie tate Amoꝛ idcirco cũ amãte.deſcribũt᷑ ſub mlta varietate tropoꝝ vt vlł ſic habeat᷑ ma nuductio ad iuiſibiliꝗ:qlicũq; mõ.⁊ abſq; faſtidio capiẽda. ¶ ¶eterũ ne foꝛtaſſis he bes aliqͥs reret ĩ ſilitudinib q̃ſi ꝓpꝛijs.p uidit doctria pietat dare ſilitudies ſtatim aſpectu pꝛimo ſtultas ad lr̃aʒ. neq; vllate⸗ nocredibiles.vt q capilli ſpõſe ſint ſiẽ gre⸗ ges capꝛaꝝ. ⁊ dẽtes ſic greges tonſarũ ⁊c. qlis im pꝛietas mox ĩducit ñ herere ſʒ itel⸗ ligere. B ẽ int Aegere ſenſũ altioꝛẽ ⁊ ꝓpꝛium. Amoꝛ rurſus ↄmẽedat᷑ h̊ a ſpõſo de młti⸗ ici pulcritudie ⁊ efficacia ⁊ voluptate ſa tis cõueniẽt᷑ ad finẽ pᷣcedẽtꝭ ſympſalmatꝭ. Vñ ſeptimũ ĩchoat drama Egredimi et videte ⁊c Eſt ãt ĩ ſpẽali qᷓdruplex H̊ loco ꝑ repetitõʒ ĩſinuata amoꝛis pulcritudo cũ qdã admiratõe Quã pulcra es amica mea Hᷣ ẽ dicere. Amoꝛ meꝰ rᷣpetit qᷓ; pulcra tpli⸗ cat.ocli tui colübaꝝ.Cõcluditqrũ nobis Kan witn abſq; eo ꝙ intrinſecꝰlatet. moꝛ vt i pꝛima ꝑtitõe lanꝰexpoſi tũ eſt. nꝰẽ nature rõnałaliꝰiduſtrie.tertiꝰgre. qrtꝰgle. Quãpulcer pꝛimq factꝰẽ ad ima⸗ ginẽ dei ⁊ ſilitudinẽ.Quãaãpulcer ſcᷣs.tãq; actỹex pꝛimo ꝓgrediẽs:dũ vo ſuꝑinfundit᷑ gra fit ſimplificatõ lõge pulcrioꝛ iſtar colũ baꝝ. Quãte vo ſit pulcritudis foꝛmoſitas amoꝛis ꝑ glaʒ.expolita ⁊ ꝑfecta intriſecꝰla tet oẽs pᷣter deũ.qm̃ ipᷣe pulcritudo ẽ amo ris obiectał.q lucẽ hitat in acexſſibilẽ quã nullꝰhoĩm vidit.ſʒ nec videre pᷣt.moqᷓ ſevi get actu ĩfinito.¶ Amoꝛ ſpõſe ↄtinet motũ ſenſũ ⁊ delectatõeʒ.ſatietatẽ circa deũ ſpon ſũi totũ deſiderabilẽ. Quotqᷣt igit᷑ ſilitudi⸗ nib ſymbolicis fiat ĩ his cãticis ⁊ alijs cir cũlocutõ de ſuis cõditõibo intriſecis.oĩa re ſoluũt᷑ ad iſtas ſpiritales ⁊ paucas alioqͥn lr̃a occideret ſi ñ viuificaret ſpũs. Collau⸗ datio ſiqͥdẽ ſenſuũ carnaliũ ſpõſe refertad — — cognitõeʒ intellectualẽ q̃ nõ multiplicatĩꝛt oꝛgana viſus auditꝰ olfactꝰguſtꝰ? tactus. Collaudatõ pᷣrea motõnũ ⁊ diſcurſuũ ſpõ ſe refert ad actõeʒ liberã volũta q̃ nec pe⸗ des hʒ neq; liguã neq; manꝰ.Collaudatio ge 5 Bupercantica canticoꝛũ denich pulcritudis ⁊ placibilitatis oculoꝝ varioꝝ q bo incitat᷑ad ſenſum ⁊ motũ dele⸗ ctabilit᷑ ia volũtas cũ intellectu ſuo/refer turad bonitatẽ finis vltimi dei circa quez mouet ſentit ⁊ delectat᷑ ſic viceuerſa qcqͥd pulcritudis ⁊ placibilitatis ſeu diligibili⸗ tatis mirat᷑ in ſpõſa/ totũ refert᷑ ad vnicã ⁊ radicalẽ pulcritudinẽ caritatis cũ ſuis vir⸗ tutibo tãq; ramis/qᷓ reqͥrit᷑ ⁊ ſufficit vt pla⸗ ceat ſpõſo.⁊ dicat Dilectꝰmeꝰ mihi ſup ple ſufficit ⁊ ego illi ſufficio ꝓut ĩfra di⸗ cet᷑ Una ẽ colũba mea ⁊ꝛc ¶ Amoꝛ ſpõ ſe ꝓbat᷑ delectabilis ex muli q ſpõſus oꝑa tur ⁊ laudat in ipᷣa. In qbo dicit ſe delecta⸗ ri.iuxta illud Delitie mee eẽ cũ filijs hoim nõ foꝛmalit᷑ ſed cauſalit᷑ qꝛ facit effectualit᷑ delectari. vt ẽ illud ¶Qetabit᷑ dũs in oꝑibꝰ ſuis. Que ↄſideratio cũ pᷣcedẽte ſũme no⸗ tanda ẽ ⁊ iugiter retinenda ne lr̃a nos deci piat. Ne pᷣterea neceſſe ſit ſingillatim expo nere ſigniticatõnes ſymbolicas termioꝝ qᷓ p expoſitoꝛes alios diſcuſſe ſũt.⁊ in ſcintil las ſpũales euolute. S ũt aũt plła q̃ deli cias amoꝛis ſpũalis reddũt ↄmẽdabiles p voluptate carnis. Dignitas.puritas.ona turalitas ſeu ↄfoꝛmitas.intimitas.pᷣterea ↄtinuitas.ſecuritas. Iteꝝ mediocritas vł eqbilitas.ſtabilitas ⁊ ſanitas.poſtremo ſa tietas. ¶ Amoꝛ ſpõſe delicioſus ẽ. quia di gnus ⁊ nobilis.purꝰ⁊ generalis ſeu cõfoꝛ/ mis amoꝛi pmo fontali.cuiꝰimago ẽ ⁊ gla Vñ ꝓ regula LQaus amoꝛis creati gratui⸗ ti maxie ẽ laus increati:gram hãc infundẽ tis/ita ꝙ vnꝰ ⁊ idẽ amoꝛ ẽ dei ⁊ aĩe.ſed dei vt agẽtis. ale vero vt recipiẽtis ⁊ cooꝑãtis ad actũ.Quẽadmodũ verecũdꝰeodẽ rubo re coloꝛata verecũdia cauſalit/ ⁊ ab ipᷣa ru bedine foꝛmalit. Nullꝰeni ẽ qͥ neſciat dele⸗ ctatõeʒ ĩ amoꝛe carnali nõ hr̃e dignitatem neq; nbilitatẽ neq; ↄnaturalitatem ↄfoꝛ⸗ mẽ mẽti q̃ ẽ altioꝛfacta qᷓ;vt ĩ ſolis infimis delectet᷑. Nihilominꝰ? ꝑ ſilitudinẽ ad notaʒ mulieris pulcritudinẽ alliciẽtẽ ⁊ delectãtẽ obiectalit/accipit᷑ foꝛmoſitas mẽtis inuiſi bilis cũ circũſtãtijs delicias augentib.ſic̃ laudat᷑ hic amoꝛ ſpõſe cuiꝰeſſe cãtat ſpõſuſ oclos colũbinos ⁊ ſimplices/capillos mũ dos ꝓlixos ſubtiles ex alto defluẽtes / den⸗ tes cãdidos ⁊ mũdos nec inutiles.labia ĩ⸗ ſuꝑ ↄpᷣſſa/nõ tumida.nec pallida ſed ſicut vitta coccinea apta/ crines ↄpꝛimere ⁊ oꝛ⸗ nare.Eloquiũ pᷣterea elegãs.eloquiũ dul⸗ ce.qꝛ lex clemẽtie ĩ ligua eiꝰ. HGenas q̊zrubi cuũdas ex intimo vigoꝛe. Collũ foꝛte rectũ ⁊ ſtabile. Abera grata neq; tumẽtia quaſi mons mirre⁊ collis thuris.Deniq; ↄclu⸗ dit Tota pulcra es amica mea.⁊ macula nõ eſt in te Inuitat᷑ ſiml venire de celeſti oↄuerſatõe.qᷓ̃ ſilis eſt mõti lybani.cuiꝰinter pᷣtatio notat cãdidatõeʒ.vt coꝛonet᷑eterna plene felicitat iocũditate. deuictis ex omi pte ↄtradictionib hoſtilibs que notant᷑ in Amana ſanir ⁊ hermon. fᷣm interpᷣtatões ſuas. In leonib inſuꝑ ⁊ pardis. Amoꝛ ꝓinde tante virtutis eẽ pᷣdicat᷑ yt in vno oculoꝝ ſuoꝝ.⁊ ĩ vno crinecolli ſui vulne rauit coꝛ omipotẽtis.qð vtiq; coꝛ vel nul⸗ lũ vel nõ vulnerabile ↄſtat eẽ. Sed h̊ oĩa ꝑ ſilitudinẽ dicta ſũt nõ ꝑ ꝓpꝛietatẽ ꝓut⁊ ce tera q repetunt᷑ ⁊ adqucunt᷑i delicijs ſpõſe q̃lia ſũt pulcritudo mãmaꝝ ⁊vbeꝝ cũ odo re vngẽtoꝝ.ſuꝑ oĩa aromata Qabia inſu per q̃ſi fau diſtillãs. Sub lingua q́ʒ mel ⁊ lacæ odoꝛ ĩ veſtimẽtis ſic odoꝛ thuris qꝛ veſtimẽta ↄuerſatõis honeſte.redolẽt ſacri ficiũ celeſte. Et qm̃ plurimũ ↄfert ad deli cias.ſpecioſitas.amenitasq; locoꝝ lauda tur ſoꝛoꝛ ⁊ ſpõſa ſicut oꝛtꝰↄcluſus ſecu⸗ rus ab incurſibo vaſtãtiũ beſtiaꝝ. Et ſicut Kans ſignatꝰ nõ ꝑturbatꝰ cuius oꝛti fonte ſũt emiſſiões tãq; paradiſus ma loꝝpunicoꝝ cum pomoꝝ fructib ⁊ vni uerſalit᷑ cũ oib aromaticis arboꝛib.⁊ lin⸗ gnis lybani ex b fertilitas vᷣtutũ.dono⸗ rũ biitudinũ cũ fructib ſpũs inſinuat᷑.con cludẽdo ↄtinuã / indefectibilẽq; graꝝ mũ diſſimã ⁊ inſuꝑabilẽ copiã ex alto cũ impe tu.cui nihil paluſtre pᷣt obſtare/veniẽtem. „ ¶ Amoꝛ inſuꝑ miras hʒ delicias exitimi⸗ tate obiecti.ↄtinuitate ſubiecti.ſecuritate ſpei. Itaq; ſecura mẽs ſicẽ iuge ↄuiuiũ q̃li ſecuritate gaudebat apls.Certꝰinqͥt ſũ qꝛ neq; moꝛs neq; vita ⁊c. Cõtinuitas pᷣtea. vł iuaria bilitas ſubiecti ĩtelligibił.płimũ cõfert ad ſtabilitatẽ delectatõis.q̊ ↄ ſubie⸗ ctũ delectatõis libidioſe vl carnalis ĩ cõti⸗ nua mutatõe iocũditatẽ eãdẽ ↄtinuare nõ põt.q̊ fit vt variata diſpõne ſenſus oꝛgani civariet᷑effectꝰvt cadat ĩ faſtidiũ.vł abomi natõeʒ.qð mõ cauſabat delectatõeʒ. ſic ĩ ci biſ⁊ potiba ⁊venereis.ĩ odoꝛibo ⁊ cãtilenis Oe ſi delectatões ſpũales r̃cipiãt trãſmuta tionẽ circa diuia ⁊ ꝑpetua hñ ẽ ð ꝑ ſe ſubie cto aĩe ſʒ de ꝑ accidẽs ex cõnexione ad coꝛ⸗ pus ꝓ tpꝑe vie.¶ Gz ponam qlit eritĩ glia coꝛp plene obſeqᷓns eẽ rõi nec paſſionabli diſc Gna aſfe nal. Po⸗ öp ame imp Et den O Pnnn vati ſep 66 ti alin, dono mtcon i cüimpe nam ginnd mumnnn nii qi atſice giti⸗ Nund ſbie⸗ icoi; neno Ngn cbon ſcia lens nnn Aube Goor igh tt Binmpſalma Beptimũ diſcraſiabile.gaudiũ aĩe de deo etiã in eni⸗ gmate viſo ⁊ amato eẽt ꝑpetuuʒ.¶ Amoꝛ poſtremo ſerenitatẽ ↄciliat.ſanitatẽ ↄtert. affert ſatietatẽ. Cõtraria ſunt ĩ amoꝛe car⸗ nali.turbiditas.infirmitas. inſatiabilitas Rõ diuerſuatis ẽ.ↄfoꝛmitas boni amorꝭ: ad pꝛimã regulã caritatis ad deũ in bono amoꝛę.diffoꝛmitas aũt in malo.Quis aũt reſtitit deo ⁊ paceʒ habuit: Sed neq; pax impijs ait dñs.ſed hoĩba bone voluntatis Eſt aũt bona volũtas tua dicẽs ex ſentẽtia deo. Yiat volũtas tua ſicut in celo ⁊ ĩ terra DSuꝑ q̃ ↄfoꝛmitate maxime ad voluntatẽ Emilſionis que magis indignatio eſt ⁊ pꝛi uatio qᷓ; volitio vel poſitio quedam alibi ata ſunt in vulgari. ¶JFinit D (AInci dit ſimpſalma eumumun quo ponunt᷑qnq; ꝓpꝛietates xxij xxxiij xxxiiij. xxxv.et. xxxvi. q; vulnera languet/Aaudat di⸗ lectũ/iactat amiciciaʒ.¶ Amoꝛ loquit᷑ Ego doꝛmio⁊ coꝛ meũ vigilat Segvelut in diapſalinate recogi temus oꝛdinẽ.Collaudata fuerat pꝛecedẽ/ ti ſympſalmate multipliciter ſponſa vſq; ĩ finem quarti capituli vbi cõcluſerat ſpon⸗ ſus optabundus ĩmo imperioſus Sur⸗ ge hoc eſt diſcede aquilo quaſiligans aquas. ventus gelidus.delicijs cõtrarius amoꝛoſis ⁊veni auſter calentes ſpirans auras ꝑflſa hoꝛiũ meum qui ꝓculdubio ſimulẽ hoꝛtus ammede quo in Iſaia.Et eris ſicut oꝛtus irriguus.⁊ ſicut fons aqua rum ſapientie ſalutaris.cuiꝰ non deficient aque viue ſalientis ⁊ vitam eternã.cõſone ad textũ pꝛius expoſitũ Et fluant aroma ta illius quo ꝑſiante/diſcedunt fantaſma ta dant᷑ cariſmata.reſonant idiomata. vo⸗ ces diuerſas intonant ⁊c. ¶ Amoꝛ dehinc ſponſe ↄgranilãs letus ⁊ aſſentiens. AInce⸗ pitoctauũ drama dicens et optans Ve⸗ niat dilectus meus in oꝛtũ ſuũ efficient/ meüũ tñ effectualit vel in effectu. Poꝛro fi⸗ nis innitationis eſt vt ↄmedat fructũ po moꝝ ſuoꝝ .i.comedere faciat.nũc vt plu⸗ ries expoſito. Rñdet dilect? applaudens ?= blãdiens Veni in oꝛtum meũ pᷣueniẽs votũ tuuʒ ſoꝛoꝛ mea ex affinitate pater⸗ na 'm diuinitatẽ. ⁊ materna ſᷣm hũanitatẽ ſponſa mea in fide ⁊ caritate.in miſeri⸗ coꝛdia ⁊ miſerationibo.in iudicio⁊ iuſticia Dꝛmit amoꝛ/liquefit/paſſus ᷓ in ſempiternũ MWeſſui colligẽs mirrã meã bone oꝑationis qᷓ ſicut electa datſua uitatẽ odoꝛis qm̃ ab omni fetoꝛe vane glo ne putreſcẽtisq; luxus aliena eſt cũ aro⸗ matib meis virtutum ⁊ donoꝝ ſuaniſſi⸗ mis Comedi qꝛ comedere dei feci fa⸗ uũ cũ melle meo qm̃ ex humanitate mea et diuinitate, cibus pcedit amoꝛis. Simi liter ⁊ potus vini deitatis cuʒ lacte huma⸗ . nitatis. Sequit᷑ pinde quaſi generalis ni⸗ miũq; liberalis innitatõ Comedite ami ci ⁊ bibite quia menſa ſapientie parata et inebꝛidmini cariſſimi Sicut piꝰeſt eſſecariſſimũ qᷓ; dutaxat amicũ. Ita maiꝰ eſt inebꝛiari q; ſolum bibere. Tunc intelli gendũ eſt ſponſam tanq; vere cariſſimam in deluijs pꝛout infra laudat᷑obdoꝛmiſſe pꝛe ebꝛietate ſpũs ⁊ dixiſſe quod ſequituri nono dramate Ego doꝛmio ⁊ coꝛ meum vigilat ¶ Amoꝛ incipit hic ſeptimũ ſym pfſalma doꝛmire ſe dicens ⁊ coꝛ ſuũ vigila⸗ re. ꝓelix ſopoꝛat?cũ tali vigilia. Quãtũ pu tas differat a ſomno vetens hoĩs ⁊ carna- lis. Fumant ex coꝛde et ſtomacho vſq; ad cerebꝛũ vbi eſt ſedes pꝛoxima ſenſus omu nis qui vocatur ab ariſtotele, pꝛimũ ſenſi⸗ tiuũ Yumant inq; echalationes que ex fri⸗ giditate cerebꝛi reꝑcuſſe fiũt graues ⁊ groſ ſicie ſua oppilant vias ſenſuum. que fit vt ſpiritus animailes ſenſitiui.qui ſentire dat inſtrumẽtaliter.trãſire nõ poſſunt. Fiei 65 terea quies ⁊ ceſſatio ſenſualiũ opationnʒ fatigataꝝ ex vigilia. Neq; iam res vident᷑ ſed vel nihil vel eaꝝ ſimulacra qũq; ſom/⸗ niare cõtingit.Fit deniq; cõfoꝛtatio ſpiri⸗ tuũ naturaliũ ⁊ vitaliũ.¶ Amoꝛ vero no⸗ ui hominis ſomnũ patitur ⁊ ſomniũ.exil⸗ luminationibo deſuperaduenientib.quã do vere res aſpiciunt᷑aut ſentt᷑/eierne ſci licet ⁊ fantaſie rerũ mutabiliũ ceſſant illu⸗ dere. Reuera nõne tꝑalig ſi conferanteter⸗ nis.illa potiꝰſimulacra rerũ dicẽda ſunt qᷓ; vere res. Ceſſant aüũt huiuſmoditempoꝛa lia cogitari.quando doꝛmitamoꝛ ꝑ contẽ plationem. Sed coꝛ mentis vigoꝛatur vt vigilet ad inſpicienduʒ ſempiterna dilecti ſecreta.quibo alloquitdilectam audire po⸗ tentẽ.quia doꝛmit a terrenis ⁊ vigil eſt ad domini celeſtis aduentũ.¶ Vox inquit dilecti mei pulſantis Sic ĩgpocalipſi ꝓ teſtat᷑. Ecce ſto ad oſtiũ ⁊ pulſo Api inqᷣt mihi] blãdiẽs ex quadruplici nomine to⸗ . . taluer amoꝛoſo ſatis expoſuovłexponẽdo BGupercantica canticoꝛũ Soꝛoꝛ mea.amica mea colũba mea Im maculata mea Dehinc intelligenduz eſt cur vocet ⁊ pulſet.NHimirũ vt feruentioꝛ ꝑ quãtiſper ex ocio tepeſcere.Pꝛopterea trãſ figurat in ſetoꝛpoꝛem iſtum dilect dicens gquia caput meũ plenũ eſt roꝛe qui vti⸗ q; frigidus eſt ⁊ cyncinni mei capilli ſci licet cogitationũ intentionũ criſpantes et in altũ recurui pꝛo deſiderio celeſtiũ gut tis noctiũ que tamẽ roꝛe ſimiles ſuntaut ros ipſe/conſonant hinc intelligentie no⸗ ſtre. eiſi multiplex altera ſit reſgonſio moꝛe doꝛmitantis. ⁊ quaſi ſomniculoſe pigreq; vigilantis Expoliaui me tunica mea curarum foꝛenſiuz quomõ induar illa Aaui pedes meos affectionum h luto et puluere fantaſmatũ quomõ inquinabo illos ambulando rurſus per vias terre/ ſtrium: ¶Amoꝛ quia nõ ſatis excitatus a voce videtur.tãgitura manu. Senſit hoc amoꝛ ipᷣe iam factus alacrioꝛ ex tremoꝛedi ſplicendi cũ ſolicitudine cõplacendi Di lectus inquit meus miſit manũ ſuaʒ que eſt vis oꝑatiua intima per foꝛamen oc⸗ cultum anime penetrans et illabens vſq; dqd ventreʒ que inferius amoꝛis ſedem ha⸗ bet Surrexi ꝓximioꝛ in amando vt gAperirẽ dilecto meo nedũ vocanti iam et pulſanti.ſed interius operanti OJanus mee quatenꝰ eſſent purioꝛes ad amplexũ ſponſi ſtillauerũt mirram pꝛimã coinqͥ nationis expulſiuã ⁊ digiti mei diſcre⸗ tionis tenentes ꝓlem ob ſimilem cauſam ne coꝛrüperetur oꝑatio mirra pꝛobatiſſi ma pꝛobata ex induſtria virtuoſe penitẽ tie ⁊ venie.pꝛobatioꝛ ex ↄſecutione gratie ſed pꝛobatiſſima excerta ſpe gloꝛie. Vel ꝓ bata per fidęm.pꝛobabilioꝛ per ſpem.pꝛo batiſſuna ꝑ taritatẽ ¶ Peſſuluʒ oſtij mei qð aliter nominatur vectis verreul gallice Laperui dilecto meo quia rigoꝛẽ omneʒ. oſtium mei conſenſus obcludentẽ amoui At ülle declinauerat atq; tran ſierat Ita vulgo dicitur. Qui nõ vult dum põt.non poterit cũ volet. Nũquid nõ iuſta eſt talis ingrate tarditatis mulctatio. Que tamen conuertit᷑ ⁊ cooꝑatur in honũ future ſolici tudinis amplioꝛis. ¶ Amoꝛ itaq; et ſi di⸗ cat peſſulo amoto. apertoq; oſtio. ꝙ dile⸗ ctus declinauerat atq; trãſierat.nihilomi⸗ nus multũ ↄfitet᷑ vocẽ pulſum ⁊ tactũ dile cti valuiſſe.Anima mea inquit liquefacta eſt vt dilect?locutus ẽ·Nõ excludit pulſuʒ cũ taciu.quoꝝ vehemẽtioꝛ virtus eẽ ſolet qᷓ; ſolius vocis.Quid aũt ſit iſta aĩe lique⸗ exercitium ſuſcitetur amoꝛ qui notatur ali factio ↄiecturamex materiali qualis ſit in niue.qualis ĩ cera recẽti ad ſolares radios qm̃ fit ſeꝑatio partiũ etherogeniaꝝ ab ho mogeneis.⁊ ecõtra ⁊ qð remanet nõ ſe con tinet iaʒ ſub terminis ꝓpꝛijs.ſed alienis vt in continẽte vaſe ſeu loco. Fit ꝑ contraru in multis obduratio.q̃ cedere neſcit agenti ſe penetrare conãti. Ideo cecus amoꝛ igne us maxie ſpiritalis ⁊ celeſtis facit liqueſce⸗ re coꝛ piũ vt tenerũ male habebit in nouiſ ſimo. Poꝛro duricies iſta qũo cauſet᷑⁊ qͥd eſt illud apłi.Deus cuiꝰvult miſeret᷑ ⁊ quẽ vult indurat.nõ mediocris eſt queſtio.Si quidẽ deus neminẽ deſerit.niſi pꝛiꝰdeſera tur.per auerſionẽ ab eo ⁊ peccatũ.ſed deſer tione facta cadit homo in ꝓfundũ ⁊ contẽ nit. Contẽnenti vero deus nõ dat gratiaʒ. ſed reſiſtit.Ac pꝛoinde non emollit᷑ coꝛ nec liqlʒefit ad gratie ſuſceptionẽ.tandẽ pena dãnationis infligit ⁊ obduratio cõfirmat᷑ Cauſa igit᷑ obdurationis.eſt volũtas auer tens ⁊ hec initiat voluntas reſiſtens ⁊ hec cõtinuat.culpa ꝓmerens ⁊ hec confirmat. deus gratiã non dans ⁊ hec non liberat de is iuſte puniẽs.⁊ hec oꝛdinat.¶ Amoꝛ pa titur vulnera Inuenerut me cuſtodes inquit qui circueũt ciuitatẽ] Ciuitas et ſi poſſit in bonũ accipi cum cuſtodibo ſuis angelis ⁊ pᷣlatis quoꝝ bone ſunt ꝑcuſſio⸗ nes ⁊ vulnera ſancte ↄpunctionis.amoto pallio vanitatis. Attñ cuſtodes iſti qͥ cir⸗ cueũt intelligi pñt de peſtifera gẽte illiꝰ ſa⸗ than q circuit terrã ⁊ ꝑambulat ciuitatem peccatricẽ.in cuiꝰmedio ſunt iniqᷣtas ⁊ do lus ⁊ babilonica ↄfuſio. In quo ſenſu ſi te xtus pñs accipit᷑ ↄſequẽt᷑ ſpõſa ʒelãs amo⸗ rẽ ſpoſi incurrit vt fit inter currendũ.ĩ aſpe ctu ↄfuſionis hoꝛribilis.qꝛ videt iniqͥtatẽ et ↄtradictõeʒ in ciuitate.quid vulneretux ſentiẽs cũ aplo. Quis infirmat᷑⁊ ego non infirmoꝛ? Quis ſcandaliſat᷑? ego nõ vroꝛ Sic eĩ pentapolis peccatrix.afffigebat ne quiſſimis operibo animã iuſti loth.nõ fla⸗ gellis coꝛpoꝛalibo. ¶ Aſt aũt apud vſaiam pallium laudis.quod dandũ erat pꝛo ſpi⸗ ritu meroꝛis.nunc aũt exaduerſo concipit zelus amoꝛis ſpiritũ meroꝛis ſublato pal⸗ lio laudis. Nam quomõ cantaret canticũ domini in terra babilonis aliena: Amoꝛ pꝛeterea quo ad pꝛopꝛietatem alteram. 1 — — — — — — — — — lhnng gin eſanw etr Sndios nhbo hoſecon linen vnmmni 1 Genei norige gueſen nroniſ ſchrag e ctiog lenn uetr inont Nnoz⸗ nec Chen fene, loenc nothet fmer. onde norpe des laset ſuis uſiof mon ficen elllt innten srd niuſr eo liche iitné auur onon Mo: batte nöfin ſtun vh gap hpel mud no tan. languet exdamãs Adiuro vos foꝛt ob ſecratio filie hierlm ſuꝑne ciuitatis ſi inueneritis dilectũ imo quia vobiſcũ eſt Lvt ãnũcietis ei qui nouit oĩia qꝛ amo⸗ re langueo Sane qꝛ ledit amoꝛ ⁊ honoꝛ ipᷣius.nequeo nõ languere.quãdo nulluʒ valeo pᷣſtare remediũ zelus eniĩ domꝰ?ſue co medit me.Et qꝛ tot mala que video tollere nõ valeo.cũ languoꝛe tolero ⁊ gemo. Heu mihi qꝛ incolatꝰmeus ꝓlongatꝰeſt ⁊ habi⸗ taui cũ habitãtibo cedar tenebꝛaꝝ haꝝ.ne q; patet vobiſcũ celer ingreſſus ad dilectũ. Lupio enĩ diſſolui ⁊ eſſe cũ xpo.Cupio ci uitatẽ turbidã deſerere coꝛꝑis mei.vt libe/⸗ ra fiat mihi ꝑtractatio ſũmi boni ſatians gquietans. Eſt igit᷑ cauſa languoꝛis mei ex vnico amoꝛe ſuo duplex.qm̃ ledit᷑a pᷣuari catoꝛibo neq; mihi plene poſſidẽdꝰ cito da tur.Fiat vtinã languoꝛ iſte mihi in moꝛtẽ qualis eſt illa iuſtoꝝ. ¶ Amoꝛ ſpõſe quo ferueat ampliꝰ ⁊ feliciter langueat ꝑflaen⸗ terrogationibo filiarũ hierlm. quaſi neſcia rũ.vt eſt illud adãvbi es:vel potius illð ad mariã.amoꝛe languentẽ.mulier qͥd ploꝛas Oualis eſt dilectꝰtuꝰ ex d:lecto.Amas enĩ ꝑ amoꝛẽ O pulcerrima mulierũ q̃lis eſt dilect?tuus qꝛ ſic adiuraſti nos Reſpo dens ꝓtinꝰ amoꝛ ꝓ ↄditione ſua laudat di lectũ ex vinaci coloꝛe qꝛ candidꝰ⁊ rubicũ dus ex ſingulari decoꝛe electus ex mili⸗ bus exoꝛnato vertice caput eiꝰauꝝ opti mũ cniꝰ come ſunt ſicut elate palmarũ foꝛtes ſcʒ in alrũ dilatate cogitatões. ſicut exaltatur celum a terra.cogitatões aũt ho⸗ minũ vane ſunt.Et quoniam abditiſſime ſunt cogitatõnes dei neq; cõpꝛehendi pñt dicunt᷑ nigre ſicut coꝛuus Ceterũ ↄmẽ⸗ dant᷑ oculi ſapientie eius ex colũbina ſim⸗/ plicitate mũdiſſima ⁊ lactea.Et quoniam pꝛofunda ffuuioꝝ ſcrutant᷑ habitant iuxta fluenta ſcripturaꝝ pleniſſima Bene üliꝰ ſunt oꝛnamẽta faciei foꝛmoſe ac redolen⸗ tes ſicut aureole aromatũ conſite a pigm̃ tarijs.labia eius quib enarrat ſcientiam labia ſunt diſtillantia moderate ⁊ abſq; vlla putrefactionis labe mirrã pꝛtimam vt eſt illud cũ ſimilibo.beati pauꝑes ſpiri⸗ tu.⁊ mites ⁊ qui lugent.⁊ qui non habent hic ↄſolationẽ ſuã.ſed flẽt ⁊ eſuriũt Ma nus virtutis executiue ſũt toꝛnatiles per agilem equabilitatẽ:auree ꝑ ſapientiã plene iacinctis celicis cõuerſatiõis Nen ter qui vim vel memoꝛatiuã vel genera⸗ per candoꝛẽ caſtitatis nõ vꝛentis ⁊ per ſa⸗ phiroꝛũ pꝛecioſoꝛũ diſtinctionẽ in celicis donis Crura illius vſq; ad pedũ firmi⸗ tatem ſignat vias greſſuuʒ diuinoꝝ ſcoõm mĩam ⁊ veritatem ſub typo colünarũ mar⸗ moꝛearũ ſunt ſuꝑ baſes aureas in flexibi liter ſtabilite. Species eius candoꝛẽ pu ritatis odoꝛifere gerit vt libanus et ele ctus eſt inter alios ſicut cedri] ꝓcerita⸗ te ſunt imputribilitateq; laudabiles. Cõ⸗ mendat᷑ gictur illius ſuauiſſimuʒ in vi ſpiratiua ſonatiua ⁊ diſtributiua ad infe⸗ rioꝛa coꝛꝑis membꝛa.Et quid ꝑ multa fie ret moꝛoſa dinumeratio totus deſidera⸗ bilis ¶ Amoꝛ ad extremũ qꝛ ſublimius aſcedere nõ poterat ſubiũgu Talis ẽ di⸗ lectus meꝰ⁊ ipᷣe eſt amicꝰ meus filie hieru⸗ ſalẽ dilectio dicit amationẽ ex electione- ſed amicicia addit reamationẽ ⁊ mutuam coĩcationẽ. Rurſus qꝛ ſponſus ſumitur a ſponſo.nedũ ꝓpter coicationẽ. ſed ad filio⸗ rũ generatione. Vbi fundat᷑ coĩcatio natu re ſcᷣm oꝛigineʒ filij vel filioꝝ a pr̃e. Pꝛe⸗ terea vxoꝛ in eodẽ gradu videt᷑ eſſe ponen⸗ da.q̃ntũ ad amoꝛẽ beniuoletie cum filijs. ſcõᷣm quã coĩcationẽ magis diligitfilius q; pater.qꝛ filius eſt aliquid eius.nõ auteʒ pater.Pꝛeſumit igit᷑ ſancta fiducia multuʒ de deo dilecto. ipᷣa diligens ſponſa cuʒz ad⸗ dit.Et ipᷣe eſt amicꝰ meus filie bieruſalem qꝛ diligit ⁊ diligit᷑ ⁊ in ſecretis coĩcat. Plꝰ deniq; videt᷑ dictura fuiſſe.ſi iunxiſſʒ ⁊ ie frater meꝰ.Quid pᷣterea ſi dixiſſet ⁊ ipᷣe eſt ſponſus meus.Quid demuʒ ſi velut exce⸗ dens audaci verbo ↄcluſiſſet ipᷣe eſt filius et puer ⁊ miniſter. Nõne dixiſſet talia con⸗ foꝛmiter ad ſponſuʒ ſic loquentẽ ⁊ laudan tem.nedũ ſponſaʒ pulcerrimãæ imaculatã ſed omnẽ generaliter qui fecerit volintatẽ patris ſui q ẽ in celis. Sane ſuffecit ei ſoꝛ⸗ taſſis laudatio nõ ꝓpꝛij ſed alieni oꝛis/ſpõ ſi ⁊ ſuoꝝ paſtoꝝ ⁊ doctoꝝ quaſi paranym phoꝝ inter ſpõſam ⁊ ſpõſuʒ.qui ſponſam vocant verbigenã ſeu deigenã ⁊ ita dei ma trem . Ambꝛoſius.hieronymꝰ.auguſtinꝰ. bernardus. cũ ſimilibb quoꝝ ſcripta patẽt et ratio certa ↄuincit ex dignantiſſima co⸗ babitatione ſponſi cũ ſponſa ⁊ eiuſdeʒ per gratie ſemen.fecundatione/ non ab alters nec de altero qm de ſeipᷣo / vt audeat dicere ſponſa in ſuperaduentu ſpirituſſancti.Et in obumbꝛatione virtutis altiſſimi:filius 99 tiuam ſpũaliter ſignificat eburneus eſt Bupercantica canticoꝛũ meus es tu. ego hodie genui te.ĩdie deſpõ ſationis mee ⁊ leticie coꝛdis mei. Quid h mirabilius Vel dicere deo Cibus me es tu ego hodie comedite. ¶ Explicit octauum. in quo ponũtur quinq; ꝓpꝛieta⸗ tes ſcʒ·xxxvij. xxviij. xxxix xlet. cli. NVingit amoꝛ ſoli ſolus/ꝑfectus et eſt par Auroꝛę/nitidus/oꝛdi neterribilis. ¶ Aumoꝛ vn?? vni cus ſimplex ꝑfectus ⁊ electus inſinuat᷑ cuʒ dicit᷑ circa mediũ ſexti capituli Una ẽco lũba mea ſimplificata videlicet ꝑ ſpiritũ ſanctũ pfecta mea cui nihil deeit eoꝝ qᷣ/ rũ eſſe ꝑticeps debet. Que pᷣterea iũcta eſt mihi ꝑfecte ⁊ fini ſuo. Tunc enĩ ꝑfectũ eſt vnũqðq; cũ finem vltimũ ſuũ fuerit aſſecu tum.ſicut ex oppoſito omne illud vanũ eſt gõ fine ſuo caret. Pꝛopterea vani ſunt oẽs hoies in quibanõ eſt ſapietia que ipᷣoꝝ fi⸗ — nis ſtatuta eſt. ¶ Gequi᷑ VUna eſt matri 5„„ ſue electa genitricis ſue Materꝛ genitrix * ſponſe recte intelligit᷑ eandẽ increata ſapien tia.cuiꝰ filia eſt mẽs anagogice ſurſuʒ acta Nam qui ſpũ ſopie agunt᷑ hi filij dei ſunt Vigderunt illã filie ⁊ beatiſſimã pᷣdicaue rũt regine ⁊ ↄcubine laudauerũt eã Pen/ det hec ꝑs ab illa pᷣcedẽti.ſexaginta ſunt re guine.⁊ octoginta ↄcubine ⁊ adoleſcẽtulaꝝ nõ eſt nũerus.que bhic poſſunt intelligi fi⸗ lie nücupari. Eeault voradmiran tiun Oueẽ iſta que pgredit᷑quaſi auroꝛa cõ⸗ ſurgens.pulcra vt luna electavt ſol.terribi lis vt caſtroꝝ acies oꝛdinata Hec ꝓ con textu pᷣſentis octaui ſympſalmatis trãſcur ſa ſic ↄiungamꝰ ad pᷣcedentia tanq; ꝓ dia⸗ pſalmgte. ¶ Amoꝛ fidẽter auſus eſt dicere poſt deſcriptas dilecti ꝓpꝛietates ⁊ ipe eſt amic'meus filie hierlm Subiugüt adi/ cendij fomẽtũ cremẽtũq; petitionẽę Quo abijt dilectꝰ tuus o pulcerrima mulierũ. q̊ declinauit dilect?tuus ⁊ queremeũ tecũ Nõ itaq; petũt ꝓpter ſe quẽ libere poſſidẽt in hierłm celeſti.ſed ad ſpõſaʒ ideo iungũt Ltecũ Rñdet amoꝛ in pꝛicipio ſexti capi tuli Dilect?meus deſcẽdit in hoꝛtũ ſuũ ui ẽ in ſubceleſti hierlm qͥ ad vniuerſos ⁊ ſingulos q̊s gr̃a facit eſſe q̃ſi padiſuʒ ĩ bñ/⸗ dictioniby vt ibi paſcat᷑ in hoꝛtis et lilia colligat ad aureolã aromatũ.q̃ oĩa ſũt be⸗ nedictões meritoꝝ.quibo paſcit᷑ dilectus ? ncipit ſunpſialma que colligit qñ remunerat. ¶ Amoꝛ rurſus quaſi delectat ↄfabulatione ꝓlixioꝛi ad fi⸗ lias hierlm narrat in ardoꝛe ſimplici coꝛ⸗ dis laudes ſuas ſibi pꝛiꝰ attributas a ſpon ſo. cũ redditione multiplici. Et ita ꝓcedit huiꝰtotus capituli.vi.⁊.vij.ↄtextus quaſi ſua ſit alternata narratio.vſq; pꝛincipium octaui.vł paulo ante vbi decimũ ⁊ vltimũ drama incipit ꝑ collocutõʒ noĩatim ad di⸗ lectum ⁊ ipᷣius reſpõſionẽ. NHos autem ex ipᷣis tria partiti ſumꝰſympſalmata.ſub tri⸗ plici verſu nouiſſimo.· ¶ Amoꝛ igit᷑ collo⸗ quiũ habẽs cũ filiab hieruſalẽ que vicẽ ge rũt paranymphoꝝ inter ſpõſum ⁊ ſpõſam nõ vt inſtruat eos ſed vt deſiderio ſuo ſatii faciat ⁊ doceat᷑. ↄtinuat reſpõſionẽ ad int᷑⸗ rogationẽ factã.imo diffuſa verboſitateſe⸗ pius interrupta dilatat eã Ego inqͥt dile cto meo intendo ⁊ dilect?meus inten⸗ dit mihi qui paſcit᷑ inter lilia candidoꝝ meritoꝝ ab eo mihi magnifice collatoꝝ ex quib me collaudat dicẽs pulcra es ami⸗ ca mea⁊ decoꝛa ſicut hierlin ad cuiꝰexem plar foꝛmata ſũ atq; pacifica.Qðõ ſi fident dixerim pꝛius ⁊ iſte eſt amicꝰ meus.nolite mirari quoniã medignat᷑totiens amicam oĩare cuiꝰiudicio ⁊ dono virtutũ ſuarum tfribilisvt caſtroꝝ acies oꝛdinata] Amoꝛ iteꝝ ↄtinuat narrare vba dilecti ad eam Auerte inqͥ t oculos tuos a me quoꝝ vnꝰ eſt diſcretiuꝰ ſeu ſpeculatiuꝰ.alt experimẽtatiuꝰ ſeu pꝛacticꝰ qꝛ ipᷣi auola⸗ re me fecerunt dicit᷑in põ.Accedit homo ad coꝛ altũ ⁊ exaltabit᷑ deus. Hoc verbũ eẽ põt pᷣſentis intelligẽtie de auolatõe dilecti ꝗ ſublimioꝛ ſemꝑ apparetq videri ſolicitu dine qᷓri amplioꝛi. Ponit enĩ tenebꝛas la tibulũ ſuũ.Sequit᷑ laus S dentiuz ⁊ genarũ ꝓut õ/iiij.caplo. equit᷑deni q; materia pñtis ſympſalmatis iam aꝑta Seragita ſunt regie ⁊ c vſq; deſcẽdi in hoꝛtũ ⁊c.Fecũdꝰ eſt iſte textꝰ in ſentẽtijs ſi deberẽt ſingla diſcurri q̃ oĩa reducũturad vnitatẽ amoꝛis ⁊ multiplicitatẽ eiꝰ. Vni tas obiectal miłtiplicitas ſoꝛmalis ẽ Vni⸗ tatem expꝛeſſit apoſtolus cum totiens di⸗ xit. Vnum coꝛpus. Vnus ſpiritus. Vna ſpes vocationis. VUnus dominus. Vna fides. VUnum baptiſma. Vnus deus ⁊ pa ter omnium. Et iterum. VUnum coꝛpus et vnus panis ſumus.Et vniuerſaliter ĩ euã gelio Johannis pertotum. Et quid po⸗ teſt compendioſius dici q; illud apoſtoli⸗ == = = +–— . — — S S= ‚+ om — HMcw Bimpſalmna Octanũ 99 iane NOuiadheret deo vn ſ̃ pũs eſt. Quinimo il piꝛincipijs ↄcluſiones ſcibiles. Et ex infe⸗ 22„ n lud xpᷣi de manducãte ⁊ bibẽte carnẽ ⁊ ſan rioꝛi ſenſualitate ſenſationes experimenaa M ſrn guinẽ ſuũ ſacramẽtaliter. In me manetet les ſenſuũ exterioꝝ ⁊ interioꝝ.Circa quaeas Neck ego in eo. Ceteꝝ notati ſunt ſtat varij in ſenſationes ⁊ ex quibo inferioꝛ hierarchia RCcd adoleſcẽtulis ↄcubinis reginis Illuſtratö coſtituit᷑ ſicut ex ratione inferioꝛi media et — nes inſuꝑ varie in auroꝛa luna ⁊ ſole. õ⸗/ exſuꝑioꝛi ſupma. Pꝛima ꝑ naturã.ſecũda mn cluſa ſunt tandẽ oĩa in oꝛdine ſeu cooꝛdia⸗ per induſtriã.tertia ꝑ gratiaʒ iuncta indu⸗ N tione caritatis. qm̃ pꝛius dictũ erat oꝛdia,/ ſtria. Duꝑ quas oẽs collocat᷑ mens in ar⸗ Woogn nit in me caritatẽ. NHũc iterũ repetit᷑ ⁊ poſt, ce ſyon tanq; imago ⁊ gloꝛia ⁊ ſimilitudo Ennn modũ quãtũ valeat oꝛdo caritatis ⁊ amoę? quedã beatiſſime trinitatis.Amoꝛ oꝛdina keoloe ris dicẽgo/terribilis vt caſtrox. acies oꝛdi tus habet in qualibet hierarchia quandã niig nata. ( Amoꝛ ſi oꝛinat ſit nihil foꝛtius?: ſpeciẽ trinitatis ſcõᷣm maius ⁊ minꝰ.Hie⸗ ſün inimicis terribiliꝰ?. Cõſiſtit aũt oꝛdo amo rarchia ſiquidẽ mentis in aree ſyon tanqᷓ ſone. . ris ad deũ ad ſe ad ꝓximũ. Derinat᷑ inſuꝑ ſuceleſtis imago.immo ⁊ deificatio pure . i oꝛdo iſte ab oꝛdine tam ſuꝑceleſti beatiſſi gratuite ſigillata.ſignata ⁊ tracta habet de W me trinitatis.qm celeſti angelice dignitat um.nedũ pꝛo cauſa vel pꝛincipio efficien⸗ nin Et iſte oꝛdo ſubceleſtis dicit monaſtic in te quẽadmodũ res oẽs habent.neduʒ pꝛo nn hoie ſingularit᷑ Eccleſiaſticꝰ in policia ſpi / cauſa vel pꝛincipio foꝛmante vel obiectali iie rituali.politic' in regimie tꝑali de quibañ ter ⁊ vitaliter imutante.quẽadmodũ capa . eſt hicdicendũ ꝑ ſingula.niſi ꝙ generalis ces ſunt oẽs creature ronales.ſcom memo iſta põt regula dari ꝙ nihil abſq; oꝛdie ali? riam intelligentiã ⁊ volũtatẽ.ꝑ diuerſas il⸗ ſoen cubi pulcrũ eſt. nihil placens nihil ſtabile luminationes? ꝑticipationes gratiaꝝ gra füe Sũt a beato dionyſio tradite ſicut credi tis dataꝝ quales ſunt ꝓphetie.dona ſanita n reuelãte paulo.celeites oꝛdinũ angelicoꝛũ tum. dona linguaꝝ. ⁊ abbꝛeuiato vᷣbo oẽs — nolle hphierarchie. Sunt ad exemplar eꝝ iradite gratie.pᷣter gratiã gratũfacientẽ ⁊ acceptã⸗ ne ſubceleſtes hierarchie.tres monaſtice ĩ eo⸗ tem ad vitã eternã.verũ etiã per eandẽ græ nm Aeum hoie ſcõᷣm metaphoꝛã ſiẽ loquit᷑ arej. tiam gratũfacientẽ/ſanctificantẽ: inhabi⸗ n F ⁊ tropologiã ſicut loquit᷑ tbeologꝰ iñcta tantẽ.que reddit mentẽ ſponſam dei.cariſ⸗ dleei ſimul anagogia.Tradita ẽ hierarchia ſulb ſimã filiam ſoꝛoꝛẽ coheredẽ amicã ⁊ ↄmen ne celeſtis eccleſiaſtica ꝑ allegoꝛiã.maxime iũ ſalem .imo audaciſſimo cuʒ pietate verbo cta tropologia. Tradita ẽ etiaʒ ſubceleſtis matrẽ Vnde verbigena vel deigena noia⸗ ANoln hierarchia tꝑalis maxime ꝑ tropologiã in tur.Poſt iſtam quaſi ſuꝑceleſtẽ hierarchi⸗ tbo cegdens. Poꝛro hierarchia fubceleſtis moꝝ am. ſunt in homie ſicut in microcoſmo ſeu ahic⸗ naſtica ⁊ eccleſiaſtica magis ſpectat ad ſim minoꝛi mũdo reperibiles alie omnes hie⸗ den pfſalma pᷣſens ⁊ duo ſequẽtia. ¶ Bua in re rarchie figuraliter tam celeſtes q; ſubcele⸗ . ſn— poſſet introduci tota traditio dionyſij de ſtes ſpũales ⁊ tempoꝛales. Cuiꝰ rei conſi⸗ Nun angelica hierarchia. ca x. cũ expoſitionibꝰ deratio manifeſta eſſe poteſt perſcrutanti n g ſuis.LZradũt enĩ ꝙ in hoĩe quolibet nouẽ trinitatem inuenibilem eſſe in omnibo his o officia vel oꝛdines celeſtiũ angeloꝝ reperi hierarchijs antedictis. Nunquid non ha⸗ an ri debẽt. Infima hierarchia ſcõm naturaz bet ſenſualis hierarchia memoꝛiam̃ noti⸗ din mnmnegdia ſcom induſtriã. Lertia ⁊ ſuᷣma ſe- ciam et amoꝛẽ reſpectu obiectoꝛum phice isſi auuuindũ gram. Multi ſuꝑ hoc oꝛdine ⁊ hie cognoſcibiliũ et amabilium: ſicut in logi⸗ Urad rarchijs multa tradiderũt pꝛo ſuo qͥlibet ſe cis moꝛalibus et phyſicis.per infallibiles Ui aſlſu ⁊ ingenio.Deniq; redeũtoĩa in vnaʒ de leges et regulas in quibus velut theopha Vri poꝛtionibo aie humane ſnĩaʒ cũ ſuis habiA nijs et enigmate videtur triuitas deꝰ. Nũ⸗ VN tibo ⁊ actibo cũ relatione.pꝛeterea ad foma quid non poꝛtio rationis ſuperioꝛ memo ⅓⅝ leum obiectoꝝ roem/ qm̃ bonũ eſt obiecta⸗ niam habet. noticiam et amoꝛem reſpectu lis ratio ſolius dei.⁊ finis vltimꝰ eſt. ⁊ hec ſui:quoniã ſibi maximepᷣſens eſt Comꝑa n in arce reponitur vbi mens amat arce ma⸗ turetiam ſcõᷣm memoꝛiã noticiã ⁊ amoꝛẽ. H nnens vnica vnicũ ſola ſolũ deuʒ. Pꝛoinde ſubſtantiarum ſpiritualium ⁊ immateria/ ud ratio ſuꝑioꝛ habetnſp obiecto ſeipam ⁊ res luium que ſub deo ſunt eternitatis partici ſpuales abſtractas ſicut angelos / ſubſequi pes. Amoꝛ ſi conſideretur/pſallere canti⸗ 4 ttttur inferioꝛ ratio:deducens ex ſuꝑioꝛibus ca canticoꝛum confoꝛmiter ad pꝛedictas Bupercantica canticoꝛũ hierarchias ſe viciſſim coaptãdo.nunc ad illã quaſi ſuꝑceleſtẽ nũc ſigillatim vel ↄiũ⸗ ctim ad alias.velut celeſtes vel ſubceleſtes ſpuũales vel tꝑales maniteſtuʒ eſt q; latiſſi⸗/ maſſit canticoꝝ materia vel exponendo vel — incipit nonũ ſim Eſcit amoꝛ/vehitur/ turbat cre bꝛo vocatur. Paregtvt 8 lens laus ſibi multa datur. Amoꝛ dionyſiũ. Sic amoꝛ ſponſe poſtq; ↄfabu⸗ lando narrauerat filiab hieruſalem ex ꝑſo na ſponſi Deſcendi ĩ hoꝛtũ meũ vt vide- rem poma ↄualliũ qᷓ ſũt merita humiliũ et inſpicerẽ ſi floꝛuiſſet vinea que ꝑ ba⸗ ptiſmũ de egypto trãſſata eſt ⁊ germinaſ⸗ ſet malapunica ſanctaꝝ intentionũ.ſub⸗ iũxit ĩ ꝑſona ſua MNeſciui anima mea cõ⸗ turbauit me ꝓpter quadrigas aminadab Arbptiſſime quidẽ ꝑ aminadab qui ſponta⸗ neus interpᷣtat.accipit᷑xpᷣs qui voluntarie genuit nos ſcõm iacobi verbũ.Cuiꝰ qua⸗ Arige ſunt euagelice quatuoꝛ doctrine.qui bus euecti fideles ↄturbauerũt mũdũ bo⸗ na ↄturbatione qñ ↄturbate ſunt gentes ꝑ penitentiã ⁊ inclinata ſunt regna per fidei ſubiugationẽ.vocãtibo apoſtolis ⁊ ſucceſ⸗ ſoꝛibo ſuis ⁊ pie clamantib quater iuxta q̃ᷓ tuoꝛ euãgelia reuertere reuertere ſuuamit i eſt captiua reuertere reuertere vt intuea⸗ mur te H eſtvt reuerſam ⁊ ↄuerſam diliga⸗ mus teᷣ. Nã vbi amoꝛ ibi oculꝰ: ita videre diligere eſt. ¶ Amoꝛ ſponſe ↄtinuo cõuer⸗ tit alloquiũ ceptũ.cũ filiab hieruſalẽ.non quidẽ verboꝝ ſtrepitu ſed ſolita meditatõ ne.Cõuertit inq;; ad laudẽ ecclie de gẽtib⸗ tam vniuerſalis q; ſingularis.qm̃ vnitas necctit oẽm.vt etiã remaneat cuiuſſibet ſal⸗ ua ſingularis ꝓpꝛietas. Hihilominꝰ placet in hoc ſympſalmate ſᷣmonẽ facere ſuꝑ vni⸗ erſali ⁊ ꝑ allegoꝛiã q̃tenꝰ ſolers lectoꝛ aiad uertat ita potuiſſe fieri ꝑ vniuerſũ decurſũ iam ꝑactũ pꝛicipalit ſeᷣm anagogiã cũ il⸗ luminatõe phica.quẽadmodũ in ſequẽtiꝛ vltimo ſympſalmate ↄuertetoro ad tropo quo tangũt᷑ quinq; pꝛopꝛietates Nneſcire ſe dicit ſimiliter ad pſal? miſtã pluries noĩatim ibi Onia inflma,/ tũ eſt coꝛ meũ ⁊ renes mei ↄmutati ſunt?- ęego ad nihilum redactꝰſum ⁊ neſciui. Per ignoꝛantiã aũt cogit᷑ incircũuolate dei pᷣm logiã.q̃ſi ꝓ adoleſcẽtulis ſicut magis apta turad ↄcubinas ⁊ reginas.⁊ pᷣcedẽtia texũ tur de illa q̃ vnice ꝑfecta ẽ ⁊ electa virgo fie lia ſoꝛoꝛ ſponſa q̃ſi mater honoꝛificata ⁊ daãmodo deificata. Eſt autẽ ſenſus ille alle goꝛicus dicẽdus:in h̊ libꝛo ꝓpꝛie l̃alis.tã⸗ ᷓᷓ ab auctoꝛe ſalomone pꝛicipalit᷑ intẽtus. vvbi voces aliud loquũt᷑ ſed res lr̃aʒ ſigniſi cant.quẽadmodũ de lignis libani q̃ conſti tuerũt ſibi regẽ. moꝛ noiari põt tripli⸗ citer.ↄfoꝛmiter ad actuʒ triplicẽ hierarchi ciũ.Nam eſt amoꝛ purgatiuꝰ.cui ſeruit tro pologia ⁊ moꝛalis ſcia.Eſt amoꝛ illumĩa⸗ tiuꝰ. cui ſernit allegoꝛia ⁊ ſpeculatiua theo logia.Eſt amoꝛ ꝑfectiuꝰ.cui ſeruit anago⸗ gia⁊ pꝛactica theologia. Dictũ eſt hactenꝰ pꝛincipalit᷑ de amoꝛe ꝑfectiuo ſcõᷣm anago giã ⁊ pꝛacticã theologiã.iungẽdo ſpecula⸗ tiuã aliqñ. Dicendũ eſt in ̊ nono ſympſal mate pᷣcipua intẽtione de amoꝛe illumiati uo/ꝑ allegoꝛiã aut ꝑ ſpeculatiuã theologiã Decimũ vero ſympſalma deſeruiet maxie amoꝛi purgatiuo ſcoᷣm tropologiã ⁊ moꝛa lem ſciam. Sic eni debitũ ſoluere conabi⸗ mur.nedũ pfectis ⁊ ſapieẽtibo.ſed min pfe⸗ cis qui ꝓficiũt aut pficere deſiderant᷑ inci Müt. ¶ Amoꝛ illumiatinꝰ conat᷑ꝑ allego⸗ ias ex narratõe ſpõſe ad filias hieruſalem ſub ꝑſona dilecti eccliaʒ de gẽtibo ↄmẽda⸗ re ſub noĩie ſunamitis q captiuitatẽ ſonat. gui ſenſus ꝑ expoſitoꝛes copioſiſſime ⁊ qᷓ ſi pꝛincipalit᷑ tractatꝰ eſt in h̊ toto cantico⸗ rũ libꝛo. Docet h gloſa oꝛdiaria ex eoꝝ di⸗ ctis ꝑticularit᷑ eccerpta. Vocat᷑ ̊ʒ oſcula tio oꝛis incarnatio xpᷣi ſiłr deſponſatio ꝛ amplexio cũ ſilib. Dicunt᷑ adoleſcẽtuie/ ſimplices de ecclia.dicunt᷑ cõcubine ⁊ re⸗ gine pᷣ̃lati mioꝛes ⁊ maioꝛes bñ fecũdan⸗ tes ⁊ regẽtes eccliaʒ. Dicit᷑ vnica colum⸗ ba ꝓfecta tota vniuerſalis ecclłia ad vnuʒ paſtoꝛẽ xpᷣm ⁊ eius vnicũ in terris vicariũ põtificẽ ſummũ ſimplificata. Debinc plu⸗ ralitas paſtoꝝ ⁊ ſodaliũ cabernaculoꝝ ⁊ oppugnationũ refert ad hereticos.( Poꝛ ro lectulꝰfloꝛidus cũ ſimiliba ſpectat ad cõ templactiuos ſicut egreſſio ſpõſe ad exterio res vineas⁊ hoꝛtos trahitad actiuos.pᷣſer tim pᷣlatos ⁊ rectoꝛes ecclie maioꝛes ⁊ mi⸗ noꝛes ⁊ doctoꝛes.adeo ꝙ tota fere ↄnexio coꝛpoꝛis myſtici ecclie ſignificata ꝑ actus coꝛpoꝛis veri traducit᷑ad iſtos. Nunc no⸗ mineoculoꝝ quoniã illuminãt.nũc ꝑcho os caſtroꝝ quia letſicant⁊ defendunt in 2 –— — — — — — — — —-ꝓßſ —. —,— el — — ddf — — —ʒ—LD ve umi Mooß nr letle gti ine⸗ hſi con lonnbi mo Uuni muhen Nangge n mang, aal oferye Ulunir huk lamni ienen ondb nin , ntincj Alegon⸗ uſalem mda ſona⸗ meri NNCα reopdi 3loa onlano Nind lbinern früdn colun uing ianiä incplus cnlon (Peo nado⸗ genn⸗ nog wrn and guns nen in⸗ aunn Bimpſalma nonũ concoꝛdia qſi choꝛi.nũc landat᷑ub admi⸗ ratione q̃ſi filia pꝛincipis ex pulcritudine greſſuũ quoniaʒ ſunt calciati ⁊ pᷣparatiad euangeliʒandũ pacẽ pꝛout loquit᷑ Iſaias. Qusã ſpecioſi pedes euãgeliſantiũ bonuʒ. Rurſus ipᷣi eidẽ ↄparant᷑ capillis quo⸗ niã adherẽt xpᷣo capiti immediatius ⁊ ſunt oꝛdinati ſicut greges capꝛaꝝ q̃ apparue/ rũt de galaad id eſt de aceruo teſtimonij ſcripturaꝝ.De quibo xpᷣs Teſtimoniũ in⸗ quit ꝑhibent de me.Comꝑant᷑ deuiq; den tibo ↄterentiba cibum ſpũalis doctrine ſub vnitate oꝛdinata.put eſt grexouiũ q̃ aſcẽ der ũt de lauacro baptiſmi vel penitẽtie. nõ ſine multiplici fructu ſed gemellis fe⸗ tib ꝓpter geminã dei ⁊ pximoꝝ caritateʒ Comꝑat᷑ inſuꝑ ſua ↄuerſatio:que ꝑ ge⸗ nas figurat coꝛtici.ꝑ humilitatẽ pallenti. malipunici/ↄtinẽtis in ſe grana doctrina rnũ.rubicũda ꝑ caritatẽ ſub oꝛdine mirabi li ſnĩiaꝝ.que dicunt᷑ hic occulta genaꝝ vel SE ipᷣius eccłie. ¶ Lomꝑat᷑ iũcturis feminuʒ et monilibo.vmbilico ⁊ crateri toꝛnatili.qͥ nunq; indiget poculis. Ventri q̊ʒ ⁊ acer⸗ uo triticivallato lilijs.⁊ duobo vberibo duo bus inſuꝑ gemellis binnulis capꝛee ꝓpter vim genitiuã ſpiritalit᷑ atq; nutritiuã.Cõ parat᷑ collo ⁊ turri eburnee. ꝓpter vim ſuſtẽ tatiuã ⁊ caſtã Oculis rurſus ⁊ piſcinis ĩ eſebon.q̃ ſunt in poꝛta filie młtitudinis ꝓpter vim ſpiritalit᷑ inſpectiuã.⁊ aquis do ctrinarũ fecũdã inſtar piſcinarũ. Dicũtur ſubinde naſus ꝓpter vim olfactiuã ſpi⸗ ritalit᷑ vnde ꝑcipiũt inſidias hoſtiũ ſicut a turre libani fit coꝛꝑaliter q̃ reſpicit cõ⸗ tra damaſcũ Dicunt᷑ caput ꝓpter vni⸗ uerſalẽ vim regitiuã ⁊ influxiuã ſpiritaliũ ſenſuũ ⁊ motuũ ſicut a carmelo monte nu⸗ trimẽta coꝛꝑalit accipiunt᷑. Poꝛro come capitis huiꝰſpiritalis ſunt ſicut purpu ra regis rubicũda ⁊ pᷣcipua ꝓpter caritatꝭ nitoꝛeʒ qᷓ iuncta eſt canalib a ſuꝑna hierlm fluentib. Deniq; laus totiꝰ ecclie ab ipᷣis ſumit᷑ quoniã ꝑ eos pulcraẽ ⁊q; decoꝛa ⁊ cariſſima in delicijs cuiꝰ altitu/ do aſſimilat᷑ palme quoniam ⁊ ipᷣipᷣlati cũ doctoꝛibo ſunt ſimiles vberibo ⁊ botris. ꝓpter vim nutritiuã nũc in lacte ſimplicio 5 ris doctrine nũc in vino ſubtilioꝛis.¶ Di cit ꝓp ter iſtos ſponſus ꝙ aſcendet in pal/ ma; ꝑ gratiã ⁊ appꝛehẽdet fructus eiꝰ per remuneratòeʒ Et vbera tua loquit ad ſpõſam ſicut botri vinee cauſa dicta modo ⁊odoꝛ oꝛis tui a quo ſonatpᷣdica „ tio erit ſicut odoꝛ maloꝝ Odoꝛ ingu G ite in vitã bonis Hut/ tur tuũ ſignificãs vim guſtatiuã eſt ſicut vite in vitã bonis ⁊ in moꝛtẽ malis vinũ optimũ exefficacia. Subiungit po⸗ tremo ſpõſa q̃ſi ſecũ reputãs ⁊ loquẽs di⸗ gnũ nõ dubiũ qm̃ bonũ dilecto meo ad potandũ labijsq; ⁊ dentib illiꝰad rumi⸗/ nanduʒ cauſalit intellige.qꝛ potare facit et ruminare. Aeo⸗ increatus abyſſus amoꝛis.fons ffuuiꝰ ⁊ ffumen.cuiꝰderiua⸗ tio eſt ipius vocatio.cur ab initio vocataʒ ⁊ electã ſynagogã velut arentẽ deſeruit ⁊ re pudiauit.ſuꝑinfuſa ⁊ deſpõſata gentiũ ec⸗ cleſia. Pẽdet iſta queſtio ab oꝛdine diuine pꝛouidentie.q̃ caritatẽ oꝛdinauit in effecti bus ſuis quos vtiq; dicere poſſumꝰ amo⸗ res ſuos.qm̃ ſuũ dicere amare eſt. Amauit ⁊ facta.vidit inſuꝑ cũcta que fecerat q̊ ocu⸗ lo niſi amoꝛis’t: erant valde bona. Valde ergo amabilia qm̃ bonũ ⁊ amabile ↄuertũ tur. Pꝛopterea res vnaqueq;. tãtũ habet ðᷣ amabilitate quãtũ deo amanti placitũ eſt. Leſſet ergo ſuꝑba curioſitas moꝛtaliũ ſuꝑ hmoõi queſtiunculis. Cur: Rñdet ꝓpheta. NQAuecũq; voluit fecit. Rñdet ⁊ pꝛo ſeipſo. Miſereboꝛ cui miſereboꝛ.⁊ clemẽs ero in quẽ mihi placuerit. Repudiata eſt ſynago ga pꝛius electa Demeruit pꝛius ita fieri di cente ꝓpheta ad deũ. Quoniã qui elongãt ſea te peribunt.perdidiſti omnes qui foꝛ⸗ nicantur abs te. Elongata eſtperijt. Foꝛ⸗ nicata eſt diſperſa eſt ⁊ repudiata.⁊ eccleſia gentiũ gratis electa.ſub typo vaſti ſuperbe et heſter gratioſe. ¶ Amoꝛ eternus qualeʒ dicẽdus eſt plus diligere vel pꝛeſcitum/in gratia nũc exiſtentẽ.ſicut ſynagoga fuit vł pꝛedeſtinatuzʒ/odioſum peccato actuali q̃⸗ lis erat eccleſia gentiuʒ futura? Reſponſio fit per diſtinctionẽ. Quoniã Ccðm pꝛeſen⸗ tem iuſticiã plus amauit ſynagogi repꝛo/ bam / tunc exiſtentẽ in gratia.ſed ſimplicit᷑ plus eccleſiam gentiũ tunc exiſtentẽ in cul pa.ne gloꝛiet᷑ ſtulta pᷣſumptio omnis car⸗ nis in cõſpectu ſuo. Amoꝛ increatus q̊s awmaſſe plus exiſtimandus eſt. vel angelos vel homines. Quos inſuꝑ inter homines vel xpᷣm vel totam eccleſiaʒ. Quos rurſus in eccleſia.vel matrẽ ſuam vel Johannem cui cõmiſſa eſt in cuſtodia.vel petrum cui ſue cõmiſit regimen eccleſie. Quem plus ſubinde dilexit vel Johãnem.vel petrum Rurſus ſi deus ab eterno dilexit mund uz atf 99 2 2 Buper cantica canticoꝛũ creandũ cum omnib que in eo ſunt vel ex tꝑe.Et quãalibet dicat᷑ſi plus dilexit vnaʒ creaturã qᷓ; aliam cũ in actu dilectõnis ſue infinito nõ videat᷑ inueniri poſſe plus vel minus. Sed videt᷑econtra ſi omnia dile⸗/ xit equaliter cũ non fallat᷑ in dilectione ſũt omnia equaliter bona.¶ Amplius ſi dili⸗ git omnia ⁊ nihil odit eoꝛuʒ que fecit.quo pacto creature ſue quas fecit quotidie defi ciunt.coꝛrũpunt᷑.intereunt moꝛiunt᷑nedũ moꝛte tempoꝛali.ſed qð hoꝛribiliꝰeſt.etiaʒ ſolo cogitatu moꝛiunt enn Vlr ilurs ſi diligit omnia cur nõ omnibo dat ſaluteʒ cur non pꝛoſperitatẽ cur non ddlicias. cur malis pꝛoſpera cur bonis aduerſa. ¶ Cur multa tolerat ĩmo laudat in creaturis irra⸗ tionabiliby. ſuperbiã in equo Inuidiaʒ in cane. Iram ⁊ ferocitatẽ in leone. Auariciã in coꝛnicula. ſegniciẽ in bubone.luxuriaʒ in ſue vel hirco. gulam voꝛacem in lupo.⁊ ita de ſimilibo.qualia tamen velut odiens repꝛobat in hominibo punit ⁊ dãnat.Ta⸗ les ſunt queſtiones ſuꝑ pꝛouido ⁊ oꝛdina to amoꝛedei ſine numero. ¶ Pꝛo quibus ſit hec vnica cõcluſio ꝙ amoꝛ dei in ſe vni⸗ cus eſt inuariabilis ⁊ imotus.ſiue cõpare⸗ tur ad homines ſaluãdos/ſiue ad damnã⸗ dos/ſiue coaptetur ad creaturas irrationa les/attamẽ multiplex ⁊ varius dicit᷑amoꝛ eternus.relatus ad effectus/ſcdᷣm quos di citur recipere maius ⁊ minus in amando pꝛout creature ſue plus recipiunt vel minꝰ de ꝑfectione in eſſendo.Aliquiba contulit ſolum eſſe.aliquibo viuere.quibuſdã ſenti re.nõnullis ratiocinari ⁊ intelligere. Suꝑ addidit aũt electis ſuis beneviuere ⁊ letari cum beneplacito gratie ſue.quos fecit ca⸗ paces ⁊ participes imaginis et gloꝛie ſue. per memoꝛiã ſui intelligentiã eternoꝝ.cuʒ merito hic in via in oſculo ſancto oꝛis ſui ſub ſpeeacificationis in gloꝛia. Neq; eſt qui dicere poſſit cur ita ſacis.qui omnia q̃ cunq; voluit fecit facit ⁊ faciet in ſecula ſe⸗ ncipit ſimmpſalma in quo tangun᷑quatuoꝛ vltimep pietates amoꝛis.ſxlvij.xlviij. xlix.et.l. 5 Aſit amoꝛ vineas hoꝛtos/et po vV ma reſeruat.Oſcula vult pueri⸗ foꝛtis amoꝛ q̃ſi moꝛs.¶ Amoꝛ VWviſitat oꝛtos Veni dilecte mi egrediamur ⁊c rſeruat poma dilecto vult ofſculari fratruelẽ ſuũ infantẽ. qꝛ ſugẽtẽybe ra mr̃is Quis mihi det te. fratrẽ meũ ⁊c. Deniq; foꝛtis vt moꝛs dilectio.Et ſi qua⸗ tuoꝛ iſtas amoꝛis ꝓpꝛietates yltimas qu., ſi totidẽ linguas igneas.vel ſcintillas. aut ſub ſilitudine fontis q̃ſi totidem riuulos. Juxta quos canit᷑ decemũ ⁊ poſtremũ ſym pſalma canticoꝝ poſſem adaptare pᷣcedẽ/ tibo ſcõᷣm anagogiã ⁊ allegoꝛiã. nihilomi⸗ nus placet appꝛopꝛiare ꝑ tropologiã amo ni purgatiuo q̃ſi pꝛo adoleſcẽtulis.quaruʒ nõ eſt numerus. Plures ſiquidẽ ſunt imꝑ fecti qᷓm perfecti vel diu iam pꝛoficientes. õpetit adoleſcẽtulis adhuc lac ſugere cũ infante ihu quẽ introduxit fratrẽ ſuũ ſu multũ intelligit᷑ yirgo maria. Juuat inten tionẽ noſtrã/quia deinceps ꝑ totũ capitu⸗ lum nulla fit mentio de dilecta ſub appella tione ſponſe.ſed ſoꝛoꝛ appellat᷑ ⁊ dilecta/ð qua ſubiungi᷑ Soꝛoꝛ noſtra paruula ẽ ⁊ vbera non habet quaſi nõdum ſit apta gentẽ vybera matris ſue.que hic accomode· viri eõnubio. ¶ Amoꝛ purgatiuꝰ ⁊ ꝑfectii uus differẽtes habent cõditiones ſicut ⁊ ꝑ ſone quib habent incipietes ⁊ ꝑfecte mul tum diſtant. Sicut pᷣterea diuerſificant᷑ in triclinio coꝛdis inferius ⁊ ſupius habita⸗ 1 culũ.aut potius exa ſublimiſſima ſuꝑ ipᷣm triliniuʒ.de quo plurima ſupponunt᷑ hic declarata ſuꝑ cantica canticoꝝ marie.ſpe⸗ cialiter tractatu ſcdᷣo.Et exultauit ſpiritui meus. Et in oꝑe metrico ſuꝑ idẽ m&t vici⸗ bus repetitis. ¶ Amoꝛ purgatiuꝰ in ado⸗ leſcẽtula ſunamite dũ inchoattpᷣs amanti en adhuc ꝑuula.nedũ apta numero cõcu inaꝝ vel reginaꝝ donec adoleuerit etas⁊ vberibo intumuerit.ↄuerti debet ad ↄſide⸗ rationes hũanitatis xpᷣi maxime dũ infan tulus erat.ſugens vbera ad lr̃am mr̃is ma rie/ vel ꝑ allegoꝛiã mr̃is ecclie. Ita fatetur bernardꝰſe egiſſe in nouitiatu ſuꝑ illo faſci culꝰmirre dilect?meus mihi. Et alioꝝ ſine numero ſunt exẽpla.Altera(qð ſequẽs ad iſtã eſt paſſiones ſenſuales veracit᷑ fiũt in ↄcupiſcibili ⁊ iraſcibili ſicamantis ⁊ ſe afficientis ꝑ pietatẽꝛ gaudiũ.ſpem timoꝛẽ triſticiã. Deoſculatio pᷣterea nõ querit᷑im⸗ mediate fieri ad caput xpᷣi qdð eſt deꝰvbi eeft os ei diuinũ:.ſed ad pedes hũanitatis que rendo veniã.vel ad manꝰ?ſpũs /in petẽdo ⁊ reddẽedo graʒ.vt ꝑ pꝛimũ oſculũ declineta malo. ꝑ ſcm faciat bonũ quouſq; dignet dilect?tenere manũ dexteraʒ eꝰ ⁊ deducere e ic⸗ 6o mii an n ſe un 4 e 1 it iſe n ick gre t a4 Bimpſalma Decimũ hoc eſt delectabilit ducere ⁊ cũ gloꝛia ſuſci pere vt iam ꝑfect amoꝛ dicat.Defecit caro mea ⁊ coꝛ meũ.de coꝛdis mei.⁊ ꝑs mea de us ineternum.Deniq; ↄuenit huicamoꝛi purgatiuo vita actiua ↄſiſtens pꝛincipali ter in refrenatione vicioꝝ cũ aſſuefactione virtutuʒ moꝛaliũ.quibo pᷣſuppoſitis q̃ſi ꝓ diapfalmate loquat᷑ iam textus nr/⁊ ab eo ſumamꝰque reqͥrit amoꝛ iſte. ¶ Amoꝛ pur gatiuꝰ quẽ nouitiũ dicimꝰ.qui ꝓtendit᷑ad oẽs xpᷣianos.lr̃atos ⁊ idiotas.umꝑfectos. pꝛoficiẽtes.⁊ ꝑfectos:põt remẽoꝛatõeʒ ſuã ad pauciſſima reducere.magis ꝑ interiecti ones ſuſpirãdo.q̃m ꝑ ſubtilia ſpeculando Suapponamꝰex ancilla theologie grãma⸗ tica ꝙ interiectio ẽ ꝑs oronis ſignificans mẽtis affectũ voce incognita. Addi pote⸗ rat geſtu incognito. Pꝛimũ ꝓpr aures diſci pline capaces.Alteꝝ ꝓpter ocłos geſtuum cognitoꝛes. Dixerimꝰ iſta qꝛ nulla ꝑs or̃o nis efficacioꝛ ẽ ad mouẽdos affectꝰ q; int᷑⸗ iectio tradẽte hugone ⁊ exꝑientia teſte.Ge ſtus ſũt ad ocłos. voces ad auditũ exẽpla ſüt in ſenſibilibo manifeſta qᷓlia videmus trãfferri ꝑ deuotos ſimplices iĩ oronibo ſuiſ ad deũ.coꝛã imaginibo crucifexi.Aut iacen tis xpᷣi in pᷣſepio.vel adoꝛati inter magos vel pñᷣtati in tẽplo velifugiẽtis in egypiuʒ vel reuertẽtis vel inuẽti in tẽplo.vel deſcẽ⸗ dẽti in naʒareth. Simpliciũ itaq; fides.et ſi nõ põt ad remẽoꝛatõeʒ altitudis ſapien/⸗ tie dei ꝑtingere.ꝑ ſubtiles intellectꝰmedita tiones.fiat qð dicit dionyſiꝰad ↄgregantiſ pr̃is vnitatẽ ⁊ deificã ſimplicitatẽ vnio vel vnitio.Ad qð faciendũ ſumplex fides.⁊ eri gens ſpes.⁊ amplexãs amoꝛ ſufficiũt. ma⸗ gis affectualit᷑ ſuſpirãdo q̃ſi ꝑ interiectões qles ſunt.O vtinã qᷓ; ꝑ intelligibiles alias ſpeculatões.q̃ nõ ſũt in hoĩs arbitrio.ſicut interiectõis affectões. Nihil eĩ magis ĩ po teſtate nr̃a ẽ q̃m deſideriũ vel volũtas.Ce teꝝ pꝛactica ptʒ in iſtis latiſſime ꝑ oẽm le⸗ ctionẽ.meditatõeʒ ⁊ oronẽ ĩmo cogitatõeʒ vt ↄfeſti ſuſpiret amoꝛ nonitiꝰad deũ qũo⸗ cũq; ꝓponat᷑ ſibi.vel ĩ ſpecło.vel ĩ enigma⸗ te interiꝰvel exteriꝰ intelligibilit᷑ vel ſenſibi litervt dicat cũ pſalmiſta. Diligã te dne foꝛ titudo mea.vl adbuc ſuccincticũ illo.qͥ re cogitãs dictũ apłi.Oð qꝛ ſumꝰfilij dei mi⸗ ſit deꝰ in coꝛda nr̃a ſpm̃ filij ſui clamanteʒ Abba pr Reflexitſe ſuꝑ ſe. Quid poſtulaſ dũ dicis abba pr. Rñdit ſibijpᷣi ſuſpirabũ dus inalta/te. Adbeſit in iſto te.nihilvltra petens:qꝛ nece quid peteret vltra patebat· Cõpoſuerũt ſibi multas ꝓ multitudine di ninarũ inſpirationũ viſitatõnes.rñſiones hmõi bꝛeuiſſimas ↄfoꝛmes affectui pieta tis vt illud vbi ihs ibi maria. Dilectꝰ meꝰ mihi ⁊ ego illi. Dñe ieſu ſuſcipe ſpm̃ meũ. Et ita de qualibet petitõe oronis dñiceſic̃ dicedo cũ ſuſpiratoe interiectiua. O pr̃.o noſter.o qͥ es in celis ⁊ celatis ineffabilib ⁊ ignotis.O ſanctificet᷑ nomẽ tuũ ſanctifi cans ⁊ ſãctificãdũ.O adueniat regnũtuũ. regnũ ompiũ ſeculoꝝ.vt ſis oia in oĩboꝛ re gnes in meqꝛ regnare debes.O fiat volun tas tua pceptiua.phibitiua conſultiua.co hibitiua ⁊ volũtas beneplaciti tui ſicut in tate ꝑmiſſionis tue.quoniã indignatio eſt contra vicia.nõ eoꝝ volitio ꝓpterea roga⸗ mus.Cõuerte nos deus ſalutaris noſterꝛ cõuertẽdo nos auerte irgm tuaʒ.cadere nõ ꝑmittẽs nos a nobis. ¶ Amoꝛ nouitiꝰ po teſt in remẽoꝛatõe ꝓ omni ſubtilitate.⁊ ici⸗ entia. fixos habere ⁊ herẽtes oculos ſpectã tes ad incarnatõeʒ dñi noſtri ihu xpᷣi.qui per euangelia digeſti ſũt ⁊ in pictis vłſcul ptis imaginibo ondunt᷑ſatis cõfoꝛmit᷑ ad apłm. Nihil inquit iudicaui me ſcire inter vos niſi ihm xpᷣm ⁊ hũc crucifixũ.Simi⸗ lis eſt ratio vel potioꝛ de remẽoꝛatõe circa euchariſtie ſacramẽtum. ¶ Altuero diceret foꝛte aliquis ꝙ in picturis imaginibo re, pꝛeſentat᷑ deus ſub foꝛmis ſenſibilib.que occaſionẽ dant erroꝛi ſicut in figuratõe ſã⸗ cte trinitatis. Rñdemꝰ?cũ illo qui dixit. Pi ctoꝛibo atq; poetis qölibet audendi ſemꝑ fuit equa poteſtas. Om̃ vt pictoꝛes ugat 999 illa que ad rei veritatẽ aliter ſe habẽt vl buerũt. Ita ſcriptoꝛes nedum poetici ſed ꝓphetici ⁊ euãgelici ⁊ moꝛaleg multa dicũt ſub parabolis ⁊ figuris aliter qᷓ; res ſe ha⸗ beat.niſi coaptemꝰſigna reꝝ cũ reb. Suf⸗ ficiet igit amoꝛi nouitio.p om̃i ſubtilitate exercitiũ.in deſiderio catholice vite pñtis cũ ſuſpirio ad eternã q̃i dicẽdo Quis mi hi det tefratrẽ ⁊c cũ ſilibo aſcẽſiuis.ptẽeſi uis.⁊ vnitiuis interiectionũ affectibovt O abba 3 O diligã te O oſculer te O amem te.¶ Amoꝛ nouitiꝰ ſciẽs ab aplo ꝗ optet accedentẽ ad deũ credere.qꝙ de cto meo ⁊ ad me ↄuerſio eius Vñ dotata caritate qꝛ diligẽtes ſe diligit nuertiurad af 2 eſt. 7 ſeqd rentibo remuneratoꝛ eſt accipit fidẽ ⁊ ſpem p quas dirigit᷑ ⁊ erigit᷑ vt dicat Ego dile 99 celo ⁊ in terra.Auertas aũt faciẽ tuã a volu BGuper cantica canticoꝛũ oꝛationẽ/ ſciens illud. Sine me nihil po⸗ teſtis facere.Et qꝛ nemo venit ad patre ni ſi ⁊c̃.adiungit fidei ſpei ⁊ caritati oronẽ vt appronmeide⸗ ſcoᷣm doctrinam dionyſij t ꝛ oꝛatio ſepius arida eſt niſi lactetet foueat᷑adiũgit lectionẽ ſcdᷣm doctrinã pie tatis.quã cõtinẽt vniuerſe ſcripture cano⸗ nice ⁊ ſancte deuotioni cõgruẽtes.Et has ſignificat ſub metaphoꝛis varijs ad lectio nem ⁊ meditatõeʒ aptis.vt ꝑ agrũ in quo eſt theſaurus regni celoꝛũ. In quo ꝑ alle⸗ goꝛiã dicit᷑ exiſſe Jacob ⁊ Iſaiꝗs ad medi tandũ. Cõparat ⁊ libꝛos villis ⁊ vineis ⁊ malis punicis vnde ſuſcipit floꝛes ⁊ fructꝰ ſanctoꝝ deſiderioꝝ vt incipiat docrrie lac git ad extremuʒ fidei ſpei caritati oꝛationi lectioni ⁊ meditationi grarũactionẽ queĩ odoꝛe mãdragoꝛaꝝ ſpirãtiũ in ſpoꝛtis ſen ſuũ ſuauiter ⁊ ad fecunditatẽ valentiũ deſi quaginta/ꝛ ſcõᷣam in hoc ſympſalmate /ſi⸗ nequa nullꝰaut crign in vochine pietat pꝛofectꝰ accreſcit. Et hec ẽ remẽoꝛatio ſen nõ obliuioſa retentio ꝑlectoꝝ.Et hoc ob;⸗ ſeruaſſe denotat vbi ſubſequi᷑ Omnia poma noua et vetera dilecte mi ſeruaui ti⸗ bi] ſuꝑ bonitate ⁊ adiutoꝛio memoꝛie ſen ſualis intrinſece.ulti muita tradiderũt Seneca in eplis Tullius in rhetoꝛica no ua tradens artẽ q̃ndã ꝓ rhetoꝛibo/cõpoſue runt.alij certas abbꝛeuiatões ſniaꝝ.vel er alijs cõpoſitas tradiderũt mẽoꝛie.figuras nõnulli ptraxerũt quẽadmodũ fecimꝰcan tici coꝛdis/⁊ alibi de pẽnis colũbe/de pſal terio/t alijs muſicis. Tradunt᷑ hac intetio ne in mathematicis ſigure theorematũ.nõ vt ibi manegt herẽs imaginatõ.Alioquin dicẽte Auguſtino facilius eſt in terra naui Srec ꝑ hmõi figuras ſciam adquirere. lioquin pterea reddet᷑ homo faciliter fan taſticꝰ: ineptꝰad intelligibilia. Sint igit figure pauce ⁊ oꝛdinate ad adintoꝛiũ fan⸗ taſie.miſtrare debẽtis intellectui fantaſma ta clara ſerena oꝛdinata trãquilla ad intel⸗ liſgibiles ſpẽs abſtrahendas ſ̃m q̃s intelle ctus ⁊ volũtas iã valeãt dimiſſis vel quaſi ſopitis fantaſmatib negociari circa rõem intelligẽtiã ⁊ amoꝛẽ diuinoꝝ. Cõuenit h̊ mõ remẽoꝛari parabolicos ſermones ſcri⸗ pture ſacre ꝑticulares inſuꝑ hiſtoꝛias ð re bus ſingulariby. Hã cũ ſcia ᷣm Ariſtotelẽ ſit de pꝛimis ꝑ ſe vniuerſaliba⁊ neceſſarijs nũq; habet᷑ ſcia de pᷣdictis niſi ꝑ reductõeʒ ad intelligibilia ⁊ vniuerſalia ꝓpter q̃ ſenſi bilia ⁊ ꝑticularia inducunt᷑ tanq; p exem⸗ plis manuducetibo a ſenſibo in intellectuʒ. Sic enĩ oĩa lr̃aliter poſita de hiſtoꝛijs r̃au cunt᷑ ad vniuerſalẽ dei ꝓuidentiã.nec al nitunt᷑ oñdere.aut ad moꝛalẽ ⁊ diuinaʒ in ſtructionem ſub vniuerſalib regulis vt ꝗq lya ſignificat vitã actiuã ⁊ rachel vitã ↄtẽ⸗ erma ſicu martha ⁊ maria petrus ⁊ Jo haãnes ⁊ ita de ſimilib ſuo mõ ᷣm q̃ ſciẽtia coõcludit᷑ vera ⁊ certa.qð fieri nequit innitẽ do imaginationi ⁊ mẽoꝛie ſenſuali.Amoꝛ nouitiꝰ concepto feruoꝛe ſpũs ex doctrina pietatis ⁊ aſſidua ruminatõe ipᷣius iã oſcu la vult pueri xpᷣi Quid mihidet inqt ie fratrẽ meũ ꝑ ↄfoꝛmitatẽ hũanitatis ſu⸗ gẽtẽ vbera mr̃is mee ꝑ dignatõeʒ nimie itatẽ x canitatis vt inueniã te ſolũ foꝛis netur/ gnatur. ¶ Amoꝛ nouitiꝰſubinde notat p⸗ pꝛietatẽ alterã antepenultimã in oꝛdieqn ba pudoꝛis turbatõʒ inducat Et deoſcu ler te ꝑ ſincerũ ⁊ ſanctũ deuotõis affectuʒ in pign dilectõis ⁊ anã ſperate deſpõſatio nis ⁊ iã me nẽo deſpiciat velut idignazʒ te tãto amoꝛe Appᷣbendã te nõ ꝗpꝛijsvi ribo ſed dignãter appᷣheſa a te ⁊ ducã du ag te in domũ mr̃is mee qð eſt vlis ec clłèſia fideles ĩ te regenerãs ⁊ in cubiculuʒ genitricis mee qðẽ alid ſpkalis artioꝛ religio q; ſolavliiſ ſub te abbate xpᷣo vbi ob ſeruer oꝛner ⁊ erudiar ĩ nouiciatu meo pla centioꝛ eẽ tãq; ſub aggeo eunucho in tricli nio femiaꝝ ibi medoceb qm̃ tu de ſci⸗ entiaꝝ dñs es/a edocta ⁊ ſpũñaliba epulłre⸗ ferta.de manu tua dabo tibi poculũ ex vi no ↄdituʒ ⁊ muſtũ maloꝝ granatoꝝ meo rũ nõ q̊ in veſcaris vel inebꝛiaris ſed ego te. Dicã qʒ ex ſnĩa in exꝑientia ſpũs ⁊ de uoloe leua ei ſub capite meo p ſpei ſu⸗ ſtentatõeʒ,/q̃tenꝰ in pace in id ipᷣm doꝛmiã et req eſcã. Donec dũ tu dñe ſingularit᷑ cõ⸗ ſtitueris me ⁊ dextera caritatis tue am plexabit᷑ me te ꝓtegẽte ⁊ cuſtodiẽte in me trãquillũ hũc deuotõis ſtatũa ↄturbatõe boiĩm⁊ ↄtradictõe linguaꝝ ꝑ miſteriũ filia rũ hierim quib dignenis iia maãdare ⁊ dice re Adiuro vos filie hierlm ne ſuſcitet ne q; euigilare faciatis dilectã donec ipᷣa velit NDuinetiã dicãt cũ admiratõe Queẽ iſta que deſcẽdit de deſerto ðelicijs affluẽs in⸗ nixa ſuꝑ dilectũ ſuũ Nimiꝝ ego ſuʒz mo⸗ mita ꝑ te ꝑos yſaie ſuadẽtis. Vt qͥ ãbula⸗ nenit in tenebꝛis. ⁊ nõ eſt lumẽ ei ſperet in — — — –☛ EE ☛ . ſ ind n — dñoꝛ initat᷑ſuꝑ dũm deũ ſuũ Ceterũ gras ago dilecte mi. qꝛ dicis ⁊ ita feciſti Sõub arboꝛolmalo ſuſcitaui te ibi coꝛrupta ẽ mm· tua ibi violata ẽ genitrixtua Arboꝛẽe ma lũ.intelligo crucẽ tuã ibi coꝛrupta ẽ ⁊ vio⸗ lata mr̃ mea ſapiẽtia tua q̃ͥ bonoꝝ oĩm mr eſt ⁊ genitrix in vtute ex moꝛte culpe ſuſci⸗ tãs me. Audio deniq; ⁊ obedio dũ pꝛinci⸗ pis Pone mevt ſignaculũ ſuꝑ coꝛ tuum vt ſignaculũ ſuꝑ bꝛachiũ tuũ Sed obſe cro fiat in me exꝑtmẽtaliter cauſa q̃ ſubiũ⸗ . ſub typo dilecte ſunamitis adoleſcẽtule Nuüc ꝑtractet᷑ vltima ꝓpꝛietas amoꝛis q̃ cõ uen iẽs eſt in qcũq; qͥ vere dilexerit Yoꝛtis amoꝛ q̃i moꝛs. Moꝛtificatio ſiqͥ dẽ fit car⸗ naliũ deſiderioꝝ in bonis.dũ creſcẽte cha ritatelminuit᷑ ⁊ moꝛit᷑ cupiditas. Zelus iin ſuꝑ vel emulatio xpᷣi dilecti q;ᷓ dura füür tã actiue q; paſſiue ſic infernus docuit hoc ſua moꝛs in cruce ex qͥ factũ ẽ illuc· O moꝛs ero moꝛs tua ⁊ moꝛſus tuus o infer ne Docuit hoc idẽ ʒelus.emlatio tot mar/ tvyrũ ꝓ dilectõe xpᷣi in ba fuerũt lampades ignis lampades ignis atq; flãmaꝝ In qᷣbo pᷣterea aq̃ multe pploꝝ ⁊ tyrãnoꝛũ nõ potuerũt extinguere charitatẽ nec ſᷣiian mina ſuꝑirruẽtiũ tribulatõnũ ⁊ exundã⸗ tiũ ſupꝛa modũ obruerũt illã In qb ö niq;. facto declamauerũt Si dederit ho; . ncaciter la rantes Et ducẽti argẽtei q̃ſi ꝑfectioꝛis mo oẽm ſubſtãtiã domus ſue ꝓ dilectione q̃i nihil deſpicit eã imo nec aĩaʒ ꝓpꝛiaʒ di lectõe facit carioꝛẽ ꝓclamãtes cũ apoſtolo lue viuimſiue moꝛimur domini ſumꝰ2 X Amoꝛ ꝓinde nouiciꝰ ne ↄdẽnẽdus ſed erudiendꝰ videret᷑ a xpo ↄmẽedat᷑ hũilitas eius.ſagacitas ⁊ virtuoſitas vſq; in finẽ c pituli ⁊ libꝛi.cõtra vanũ timoꝛẽ ⁊ noxium tepoꝛẽ Soꝛoꝛ nr̃a loquit᷑ xpᷣs velutad filias celeſtis hiꝛlm ꝑuula eſt ꝑ ſui repu tatõeʒ Et vbera nõ hʒ excreſcẽtia ꝑ tũo rẽ Quid faciemꝰſoꝛoꝛi nr̃e in die tenta,⸗ tionis qñ alloq̃nda ẽvarijs hereticoꝛũ aſtutijs aut hoſtiũ ceteroꝝ ĩſultibo crebꝛis Rñdent ad tuitiõem ꝑuule ſoꝛoꝛis Si murus eſt cardinaliũ vtutũ ⁊ donoꝝ con ſtitut? ad cuſtodiã eius edificemꝰ ſuꝑ euʒ ꝓpugnacła argẽtea ꝑ collatõʒ doctrinari eloquẽtia fulgẽtiũ Si hoſtiũ eſt ꝑ qð ĩ gredi poſſit hoſtis ↄpingamꝰillud tabu⸗ lis cedrinis hoceſt impuunibilibyreſpon ſionũ ſẽtẽtijs. Poꝛro gratꝰamoꝛ ſunami⸗ 1 Ouia foꝛtis eſt vt moꝛs dilectio) Amoꝛ nociuꝰ ſic dixiſſe ſeu optaſſe puter di erea ſubt ee ſubditu D nſja ſunamite Vinea fuit pacifico iaean rã dilecto ¶ meo q̃i pacẽ reperiẽs Quia cũ foꝛtis armatꝰ cuſtodit atriſ ſuũ in pace tis. nfi abyſac. ↄfitet᷑in ſe iã impletũ e? d pꝓponit᷑ faciẽdũ Ego inqͥt murꝰ clauſus ſq; vndiq; ad defenſionẽvirtuoſã ne ſubin deſup impugnationẽ I¶Ecquo virrutuz oꝛnatu reſiſtendo ⁊ agendo facta ſum co ſunt oĩa que poſſidet.neq; timoꝛi cedit muůũ dit. Pꝛopterea ſub typo vinee ſubditurde ſubaudi pace/de quo mõ dictuʒ eſt ex quo dano diabolico vel hũano. nõ quidẽ pꝛia virtute ſed illi qui cuſtodit ⁊ cuſtodib taa facta ſum coꝛã illo q̃i pacẽ reperiẽs. Onne yin ea ha bet oculos qͥ ſunt porẽtie ⁊ vire ißpiꝰanime cũ habitibo ⁊ actibo ſuis Tra⸗- didit pacificus xpᷣs eam cuſtodib an gelicis ⁊ doctoꝛibo ſeu pᷣlatis ⁊ hoc quidd non ſine merce quoniã vir affert ꝓ fructu eius nuille argeteos ſ qui ſunt rorigẽ acru / boni vel meritoꝛij ĩ numeri ꝑfectione deſi, gnati. Monfirmãs rurſus iperps cuſtoę diam adoleſcẽtule ſue ſub pᷣmiſſe vineet / po dicit vinea mea coꝛã me eſt perↄpila centiã ⁊ cuſtodiã. Deinde ptinꝰſermonem tia enogig. Daincae tin ſermon couertit ad eãdẽ¶ Mille argetei ſup ſunt illiꝰꝗ eſt tibi pacificꝰ. Remuneratoes ꝑfecte reddent᷑ eis qͥ ſunt tui pacifici ro gãtes q̃ ad pacẽ tuã ſunt ⁊ efficaciter labo- numeri his qͥ cuſtodiũt fructus eiuſde/ vinee ne ꝑdant᷑ aut demoliant᷑.¶ Gqequi tur vox dilectixpᷣi Que habitas in oꝛiꝭ doctrinalis pietatis ⁊ virtualis oꝑationis amici auſcultãt teqͥ ſunt oẽs zelante ſiderioꝝ.¶ Amoꝛ nouitiꝰ rũdt veex hu militate verecũda indignaʒ ſe reputãs loqᷣ dllecto ſub pñtia amicoꝛuʒ Fuge dilecte ſentiamꝰde ea dicemꝰhancrũſionẽ ex fidu cia ꝓcedere ⁊ ꝑ inſinuatõeʒ oſculũ ⁊ ample xum dilecti poſtulare in petitõne ſecreti ad altioꝛa ſecretioꝛaq; loca qᷓ ſint oꝛti cũ ami cis. Ita enĩ pꝛi optauerat Quis mihi det te fratrẽ meũ ſugentẽ vbera mr̃is meevt in ueniã te ſolum foꝛis ⁊ deoſculer te ⁊ nemo me deſpiciat vel reſpiciat.ſperãs a dilecto fugiẽte ſuꝑ mõtes aromatũ poſſe ſe ſurſuʒ trabi amoꝛoſo q̃i ſuſpirio blãda ſuſurranit af 3 fectũ ſalut tue Yac me audire vocẽ tu Epithaphiũ iohã. Gerſon in amicon piſtia ¶Fuge dilecte mi aſtimt⸗ pꝛee hynnuloq; ceruoꝝ per alacrẽ lare capꝛee ceruoy pe amoꝛis ⁊ ſurſum agẽtis hilaritatẽ ſuper mõtes aromatũ mõtes eternos a quibuſ mirabiliter illuminas vbi eſt ſecretm ſolitu dinis.ſerenũ luminis cubiculũ pacis.lati⸗ bulũ caliginis in foꝛaminib petre in ca⸗ nerna macerie vbi ſunt deſerta ſeculoꝝ ⁊ ſpecioſa deſerti regio pacis ⁊ lucis et terra viuentiũ deſerta inuia ⁊ inaquoſa carnali⸗ bus / vbi eſt deſideriũ collium eternoꝝ vbi loqueris ad coꝛ in multitudie magna dul⸗ cedinis amantibate/abſcõdens eos in ab⸗ ſcondito facieituea ↄturbatõe hominũ/⁊ꝛ in abſcõdito tabernaculi tui a ↄtradictõne lingua. Illuc ad extremũ tracta ⁊ poſita scu ſols vnica cũvnico quid aliud expe ctem.quid oꝛem quid inſinuem a dignatõ ne dilecti mei niſi illud ab initio oſculetur D Explicit Jobanes de BGerſon ſuper canti⸗ ccanticoum. Frater Johãnes pꝛioꝛ celeſtinoꝛũ lugdu/⸗ ni de completione hui operis ⁊ moꝛte fra⸗ tris ſui adiunxit quod ſequitunr. OPnmpleuit iſte doctoꝛ eleuat hoc is egregiũ ſuꝑ cantica cantico⸗ mn udlugaunns gallie. anns dñi. M. cccc xxix die ſabbati nona mẽſis , anno etatis ſue. lxvi. inter verba oꝛationis Doctrina quã iulij. Duodecima vero die einſdeʒ menſis . xt pie credit᷑ amplexib ⁊ oſculis dilecti ſpõ ſi ꝑfruit᷑. Dequibo in his vltimis ſuis can ticis tanta ⁊ tam ſublimia mira ſubtilitate ſpiritũ deo deuote reddidit.⁊ dulciba nunc taſfect ſuauitate dulei gutture velutoloꝛ parata modulat eſt. Uale mi dne frater ⁊ vn ie tut germani celeſtini quõdam tibi cari in hoc ceno relicti curam apud domi⸗ ſtri Jobannis de Heſfſſon. Viocat ad plãctũ/ſtudiũ te ꝑiſiẽſe: M( Et celebꝛẽ geitũ funere plaga rcẽs ROuitibi nẽ rapitpᷣclarꝰ moꝛte Jo Cance Intra tuos natos nõ huic ſilem meruere r er quẽquã ſecula noſtra parem: ¶ KRullꝰpãgerico mẽdaci me putet iſta Latius vt creſcat.ſcribere/ſama viri . ariꝰ in te fuit officio (baãnes . Hic calamꝰlaudis/qð ſibi ferre valet. Pꝛimitias eui xpᷣo dãs/indole pura acta ſenex legit ſemina meſſe grauu Ocia deuitans puerilia/tunc puer ipſe BGrandis honeſtatis pꝛodidit indiciaa Carnis ſoꝛde carens.etatis iter iuuenilis Tranſijt hinc lubꝛicũ.quo fere quiſq; ruit D meſequẽs tꝑs / dedit alme theologie Tuius pꝛofeſſo: claruit eimius Cepit enĩ rectũ facere/poſt recta docere UVt melius voci conſona vita foꝛet Tinnula voxeiꝰ/geſtu comitata venuſto: VWVera ſuadebat.celica verba docens At quotiẽs dura ceruix flecti repꝛoboꝛum Debuit.inſonuit aſperioꝛe tono. Rhetoꝛ ⁊ oꝛatoꝛ miro ſermone diſerto Dicta coaptauit moꝛibus in varis t fuerit. quãtũ arte pfundꝰ Edita que fecit plurima ſcripta docent Scripfſit ad om̃e genꝰmulierũ ſiue viroꝛũ Aaũ chꝛiſtum via ſit quo bꝛeuioꝛe modo Multos pᷣterea tractatus/opuſcula grata . ondidit. hbec moꝝ ſunt decus ⁊ ſpeculuʒ Semper amicus ei fluxit ab oꝛe ſuo Pꝛedicat hũc ↄſtãs ſecurꝰ⁊ abſq; timoꝛe Due ſibi cauſa dedit aſpera multa pati Pꝛopter eũ natale ſolũ linquẽs ꝑegrinus Dꝛis ſe externis tradidit atq; lois Vñ a re ſumpſit gerſon cognomẽ honeſtũ Onod ſi tranffertur aduena ſignificat ¶ Talia pꝛĩcipia meritoꝝ totq; triũphos Quis finis claudet meta ve qualis erit Heu moꝛs ſeua nimis ſubijt q̃ floꝛida cũ⸗ Coõtriuit vaſtãs/ac cito cõminuit (cta Tot bona furatur vna qua ꝓximat hoꝛa lum ſuccidens impia parca ferox. 53 d ago dũ te moꝛs crudelẽ vocitaui Alli cum potius grandia dona pares Egit enĩ moꝛiẽsxpᷣs/ꝙ poꝛta quietis Perpetis. atq; foꝛes luminis introitus Hinc ipſi refero grates ꝙ te ſpoliauit enn perniciem perimit. ¶ Duo fuerit nat? anno vel obit.retinere An pꝛomptu ſi vis/ calculus iſte dabit nnos mille cape xpᷣi.centũ quater adde Vicenum nonum tu ſimul accipito Julius oꝛbe ſuo lucem voluit duodenam CLurarũ requies,que ſibi grata fuit Em ſexagenis terris cũ liber abiret ¶ Hüũc cãpan ager gallꝰdat pariſioꝛũu. Bermo tenax veri. ferro penetrãtioꝛ oi 1 nae . d e ſrũ qͥ i ceł?· Addo ꝙ ſiẽ mibi crebꝛi abſc vlla palpãt adulatõis nota teſtare/7 ali Erudijt tellus.emula turba fuagat Aſt hüc dũ fugeret. fouet germania feli Fit ſibi lugdunum / poſterioꝛ requies Quod viuũ recipit defuncti ſic tenet oſſa mpꝛecoꝛ au iritus ad dim Foꝛtis in eccia bellatoꝛ maxime gerſon Armatus gladio/cingis ouile deit Viuũt ſcpta tua.quauis ſint oſſa ſepulta Omnib exemplar ſe dãt imitabile doctis in circũferẽtia ſepulcri in LQugduno in ec⸗ cleſia ſcti Pauli et in tabula muro appeſa inxta armaſnggg. Magnü parua tenet vᷣtutibo vꝛna iohem Pꝛecelſũ meritis gerſon cognoĩe dictũ ariſius ſacre pfeſſoꝛ theologie laruit ectie qui cancellarius:.anno Milleno dñi centũ q̃ter/atq; vigeno MNono luce petit ſuperos iulij duodena Ppiſtola fratris io/ pãnis de Berſon oꝛdinis celeſtinoꝝ dire⸗ cta fratri Anſelmo eiuſdeʒ oꝛdinis ſuꝑp o⸗ puſculis Johis Cancellarij pariſieñn. GBſtulaſti ſepius amantiſſime mi frater ĩ xpᷣo / vt ea tibi cõicarẽ oi/⸗ ſcula quea germano meo dno pa⸗ loꝝ ſtudiũ incũbere.Pareo libẽs petitiõi tue. tü qꝛ nil tibi denegare qo. tum qꝛ mira ↄplacẽtia ſicuti creberrime ſũ expt/eadeʒ Amplecterꝭ adeo vt tãta impoꝛtunitate de/ ſiſſimaꝝ occupatõnũ qlb artar/nõ potue ris abduci/qͥn płima exc his ꝓpꝛia mau trãſ ſcripſeris/⁊ auide ruminãdo vẽtri mẽoꝛie tenacit᷑ vmẽdaueris Crudele ̊ mi fr̃ exiſti marẽ / ſi doctrinã hãc ſaluberrimã ſimilagi neüũ panẽ/ quẽ ĩ diuerſ tractulł/veluti qͥbuſ dã cophinis aut ſpoꝛtellł recõditũ largiter habeo / eſuriẽti tibi ⁊ tã auide poſtulãti nõ coĩcarẽ. Pꝛoinde nõne ſacrilegij ↄuĩcerer ſi hũc doctrie theſaurũ quẽ mihi ĩidigniſſi mo eÿffri/ p mea eruditõe/grãdi zelo ↄmẽ⸗ dauit/humo defoſſuz abſcõditũ retinerẽ Scia eni et theſaurꝰabſcõditꝰ q̃ vtilitas ĩ vtriſq;.Qua ĩſuꝑ rõe luceruã accẽſã abſcõ derẽ ſub modio/q̃ ponẽda potiꝰerat ſupꝛa cãdelabꝝ / vt luceret oĩbo qͥ i domo ſũt. Nõ ne etiã ſaluatoꝛ nr̃ admonuit Sic luceãt oꝑa vr̃a bõa coꝛã hoĩb/vt glificẽt preʒ ve Pitha fin ſcriptuz riſieñ. cancellario compilata ↄgnoſcimuna aſſerẽs te feruẽtiſſimo amoꝛis deſiderio il⸗ ho. Ger. plimi viraliqd ſtudedo repis q pl Em ſubiectã matiã tuũ dilectet aim / uluiet pꝓficiatq; h̊ idẽ certiſſime ↄfirmare i memet — rnal amoꝛ ſuſpectũ redde agi/ſi ñ ↄtinuoſ reteſtioniũ diceret. ¶ Duid g nöne pᷣferre volum?hũc nouiſſimũ vł ſui ſiles antiqͥ ſſi mis ⁊ ſciſſimis diuie ſcripte doctoꝛibo qui abyſſał ſapie ⁊ ſcie fõtes ſcaturiẽtes/⁊ ĩ ma ximos fjuuios excreſcẽtes eccliaʒ vniuerſã irrigarũt ⁊ qͥ ſalubꝛiꝰ vᷣbis docueft/vite cõ firmauert exeplo miracuł creberrimis cho ruſcãtes. Quoꝝ eqͥdẽ i elucidatõe diuiĩe le⸗ gis/ tãt fuit laboꝛ vt icredibili ſtudio pene plures ediderit libꝛos / q; exiguitas ĩgenij ſequẽtiũ vlł legere vł appᷣhẽdere potuerit. Patuit h ĩ augu.ĩ ambꝛo.i oꝛigene cuiꝰtot WN milia voluminũ bieronimle legiſſe teſtat Abbſit h abſit vt hos relinqmꝰ hoꝝ obliui ſcamur/ vt nouis aduenietibo veteres do⸗ ctoꝛes piciamꝰ/eos potiꝰimẽſis honoꝛib attollimꝰnouis pᷣferimꝰ Nã ipᷣi pculdubio ſũt qͥ laboꝛauerũt.⁊ hi nouiſſimi ĩ laboꝛes co itroieft / illi dẽtiũ roboꝛe maſticauerũt gqð i meatꝰfauciũ lenit᷑ hi trãſglutiũt / illi a⸗ cumie natal igenij⁊ tota me ãuiſu cũ gra Dei radiate vᷣitates altiſſimas ⁊ abſcõditas valde ꝑſcrutãtes/a crimĩe oꝛetenꝰeructaue rũt/ veluti ſiqs er abiſſo tre pfudiſſima ſuf foſſis ⁊ egeſtꝭ igeẽti conamie ruderiba pᷣcio⸗ ſiſſima auri vł argeti põdera ſuſtollat.hi ãt ſua quis opuſcla nõ aliũde q; exiloꝝſentẽ tijs ſa piẽt ↄtexẽtes/qꝛ foꝛte clariꝰ ſeu poli⸗ tiꝰlocuti ſũt/nõ aliud egiſſe videt hoꝝ plu rimi/q; ſiqͥs rudẽ ⁊ ifoꝛmẽ ſeu ſcabꝛã metal . eimaſn nonlte pinera pauctd in ſplẽdẽ tẽ ⁊ gratioꝛẽ diuerſo limat᷑e Artificialit educat. Nemo & nouiſſimoꝝ pᷣ genere foꝛmaʒ ſumat ſe pꝛioꝛibo ↄꝑaremnẽo ikos tuſtate ſua ↄtẽnere. Quẽeadmodũ ab hac temerita te lõge eẽ nõ dubito ffvnanimis germanũ nr̃m/ quẽ loqmur ſic ⁊ dicta ⁊ facta eiꝰ oĩa teſtioniũ ꝓhibẽt. Qui lʒ int᷑ cereros huiꝰ ĩ feliciſſimi nr̃i tꝑis/pace oĩm dixeri/ veluti vas electiſſimũ replet?eẽt ſpũ ſapie ⁊ ĩtelle⸗ ctus/ ⁊ ob h̊ a me meisq; ſilibsſepiꝰintpel lat fuerit/vt ſᷣm talẽtũ ſibi creditũ de ſcbtu ris ſctis ad ifoꝛmatõeʒ moꝝ nob aliq̃ ſaltẽ ſnuo mõ diſſerere vellei/vix tãdẽ ad h̊ addu cpotuit vt exra ea qͥ vl e iniũcto cãcella⸗ riat officio / vkrõe ſcolaſtici exercitij ↄpila re coact᷑ ẽ pauca opuſcła iien anecrzi⸗ ſub aof 4 hhõäl — Annotatio opuſculoꝛũ noĩe ꝓpꝛio voluerit ↄſcribere. Nam moxyvt inde ſibi ſᷣmo fiebat / aut velut obſurdeſce bat / aut in aliud citiꝰrẽ ducebat /aut duris ſentẽtijs nos increpitãs dicebat Neſcitis quid petatis. Quanta qualia ve ſuppetũt ad manũ ꝓ deuotõis exercitio inſignia p⸗ batiſſimaq; ſctõꝝ doctoꝝ volumĩa/q̃ oẽm vite ꝑfectõem ſalubꝛiter ⁊ ſufficiẽtiſſime ꝑ docent /nec intendimꝰ.Ecce in ꝓmptu ſůt augu. ſuꝑ pſalteriũ.Gregoꝛiꝰ ſuꝑ iob.caſ⸗ ſianus in collationibo ⁊ inſtitutionibo pa⸗ trum / bernard ſup cantica. Richardus de xij.priarchis ⁊ de archa myſtixa/bernardꝰ iterũ ad fratres de mõte dei / hugo deofoe / anſelmꝰin meditationib/auguſtin iteruzʒ in ↄfeſſionibo ⁊ ſoliloquijs/ actoꝛ pꝛeterea ſume de virtutibo ⁊ vicijs / actoꝛ de ſpiritu et aĩa ⁊ reliqui qᷓ; plurimi.Quid ampliꝰq/ ritis:quid veteribo nouellos faſtidioſi cu⸗ mulatis. Yaciẽdi plures libꝛos nõ ẽ finis in his in moꝛemi. in his exerceat᷑ſpũs vr/ hoꝝ in ſtudio vrjm deſudet ingeniũ /nõ in curioſis ⁊ ſuꝑuacuis ſubtilitatẽéquãdã mẽ tientibo/ que nõ implent aim aut ſatiant/ ſed potius pꝛuritũ accendũt auribo ⁊ a ve⸗ ritate tandẽ abducũt. ¶ Lalia nobᷣ dicere ſolit? erat ob qð etiã quaſdã lectões contra ſtudẽtiũ curioſitatẽ inferi annotatas diſſe ruit. ita ſemꝑ modeſtiſſimi fuit ingenij ma ioꝛiby cedens nõ ſua quis pcaciter ingerẽs quẽadmodũ de ſymea turpi refert fabula/ quã nõ puduit p ceteris terre beſtijs / fetnz ꝓpꝛiũ veluti pulcrioꝛẽ ante ↄſpectũ iouis ĩ ferre. ¶Ad hoc argumẽtat᷑ꝙ plurima per eũ dictata/ita neglexit/vt niſi pia quoꝛũdã cura fuiſſent diligetiꝰrecollecta ⁊ trãſcripta neſcio ſi vſq; modo cõparerẽet. Patuit hoc in illis pꝛimis opuſculis exercitij ſui ſcola ſtici/ in ſtudio theologie ꝑiſien.de nuptijs ſapie/que nyiro iocũdoq; artificio/ q;tũ ex aliqui ↄcipi põt ſtudio floꝛẽti ꝑegit/ſũ⸗ pto themate Queſiui ſpõſam mihi eã aſſu mere/q̃ tñ vel mala vt aiũt cuſtodigꝗ/vel q̊⸗ rũdã auida rapina ꝑdita ſunt oĩia. Sic ni⸗ hilẽ in huanis oꝑibo ſtabile/ nihil durati⸗ uũ itaq; debemur moꝛti nos niace glsond tius. Sed nec mirãdũvt ait aug.ſi caduca cadunt ⁊ moꝛtalia moꝛiũt᷑. Et qt dixiſſe q̃t ſcripſiſſe crededꝰeſt aplus paulꝰceleſtiũ cõ ſcius ſecretoꝝ/qui ab hierim vſq; illiricuʒ mare totũ repleuit euãgelio/ ⁊ tñ ex om̃ib⸗ vix ſuꝑſunt qtuoꝛdecim epłe Sileo reliq̊s quoꝝ nõ eſt nũerꝰ·Defſeãt alij minas pa⸗ „ lacioꝝ/laq̃atas domos erutas/de popula,/ tiones ciuitatuʒ/ abruta caſtra foꝛtiſiima/ moꝛtes ſi vis hoĩm/ ego ſũme plãgendam duco iactnrã vel modicam ciuitatis noue hierlm/ deꝑdita videlicet pᷣclariſſimoꝝ vi⸗ roꝝ ↄmẽtoꝛia/ↄtinẽtia verba vite doctĩe q; ſaluberrime quibo fides catholica gigni poterat ⁊ nutriri/quibo inſuꝑ roboꝛari ve⸗ lut arx firmiſſima/ edificata cũ ꝓpugnacuł cõtra quelibʒ inimici ſeuiẽtis machinamẽ ta/⁊ ex talibo viuaciſſimis efficaciſſimisq; ſententijs/ penetrabilioꝛibo om̃i gladio an cipiti/ cõſodi valebat hoſtis ⁊ enecari:qua ꝓter nõ abſq; illi ſubdola ꝓcuratõne hoc aliqñ cõtigiſſe credendqũ eſt/ſicut ecõtrario libꝛoꝝ inutiliũ ⁊ curioſoꝝ atʒ ꝑnicioſoꝛũ multiplicatio/que quidẽ ↄtra ſidei noſtre tradinonẽ tanta ſemꝑ ꝓrupit inuidia vt ꝑ ſe ſuosq; ſatellites/eã funditꝰde terra tolle ree/aut ſaltem diuerſarũ hereſuʒ veluti ʒiʒa⸗ nioꝝ ſuꝑſeminatõe ↄſundere voluerii.ĩed o plene om̃i dolo et nequicia/ nequaq; ita erit vt exiſtimaſti/nunq; obturare poteris „ ſontẽ aque viue/ ſalientis in vitã eternã / ſi illã interdũ turbidã reddideris. Nam licet caduca ſint oĩa que ſunt ſub ſole/ vtait ec⸗ cleſiaſtes/verbũ tñ dñi quod ſuꝑ ſolem eſt aner in eternũ/qð aſſidue ꝑſpicuas atq; Da uiſſimas emanat aquas ſapie ſalutaris quaꝝ impetletificat ciuitatẽ dei.¶ Dõ ſi qquis interroget qͥd ꝓdeſt tanta libꝛoꝝ ad libꝛos acumulatio/ ⁊ nouelloꝝ ↄſcriptio⸗ cũ iam totus oꝛbis plenus eſſe videat᷑. Pa tet reſpõſio pꝛimũ quidẽ honeſta occupa⸗ i criptura quippe diuina puteus altus eſt cuiꝰ nũq; deficiũt aque/a quo plꝰ exhauſeris inde ſcaturiẽdo ↄtinue largius tibi refluet.Eſt inſuꝑ velut ager vberrimꝰ a quo quãtũnis extrahas eo feracioꝛ redi⸗ bit. Regiones vt ait eſtrem vno tꝑe habẽt yindemia/ſcriptuna aũt ſacra ſemꝑ affluit doctnina viuiſicãte. Regio qñ metitamit⸗ tit gr aʒ / ⁊ vinea poſtq; vindemiata fuerit humiliat᷑. Scriptura ſacra qtidie metit/et ſpice interpᷣtationũ non deficiũt/quotidie vindemiatur ⁊ bꝛotrionũ ſpes nõ deſinit. Ergo in hac vinea dñi laboꝛandũ eſt aſſi⸗ dque/ꝓpoſita ſpe mercedis immẽſe. Namqͥ elucidãt me/ ait ſapia/ vitã eternã poſſide⸗ bunt. ¶ Demũ ponẽda eſt veritas pᷣcipue legis dinine in medio tanq; pulcruʒ aliqͥd Tanq; videlicet pᷣfulgidũ quoddã lumen bonis amicũ⁊ deleclabile / malis aüt odio ———r äe ſum ſemp / q̊ radiante ſi quid in domo dei decoꝛuz pꝛobatũq; eſt maniteſtũ fiat /ſi qͥd autem turpe venenoſumq; velut in angu⸗ lo deliteſcit palã fiat arguat᷑ nna enĩ aluce manifeſtant᷑ ait ſaluatoꝛ. ¶ Am ſicut in hominũ coꝛpoꝛib videre eſt innu Ampli? meras ⁊ diuerſiſſimas cõplexiones aut cõ ditiones/ſic in animab pꝛoſpicere eſt Ec ce in coꝛpoꝛali refectione/ vt de ceteris ad pꝛeſens ſileam/cõueniens ſumat᷑exemplũ Cernere eſt aliquos quos ruſticos ⁊ agre⸗ ſtes vocamus/cibis groſſiſſimis vti conti nue/⁊ in his delicias cõputare/qui tamen etatem pꝛouectiſſimaʒ trahunt. VUidebis alios tanta accuratione delicatioꝛa queq; perquirere/⁊ in diuerſa curioſe ferri /vt vix inueniat᷑qui deſideriũ illoꝝ vel ſemel libi tum explere perficereq; valeat. Sunt rur⸗ ſus alij cunctis oneroſiſſimi/qͥ velutimoꝛ tifera peſte languentes/ad omne quod ap ponitur nauſeant.et omnia repꝛobantes vt dici aſſolet/neſciũt quid volunt.&r alij temperiẽ bonam vbiq; retinentes/et ſi al⸗ ternationibo interdũ gaudeant/ omnia ta⸗ men oppoſita cũ gratiarũactione recipien tes/ de omnib edunt ⁊ dum eſuriẽ fugent/ et ventrem vt aiunt impleant qualib non curant. Simile aliquid reperire eſt inali⸗ mento ſpirituali verbi dei/quod nõ equa⸗ liter omniby cõuenit/nec vno modo paſcit omnes ⁊ viuificat.Ea pꝛopter ſũmus pa⸗ terfamilias/ menſam ſacre ſcripture omni generis dapibus refertiſſimã nobis appo ſuit.in qua ſicceleſtium deliciarum copia ſalutaris exuberat.vt ibi ſit quod ꝑfectus comedat/ibi quod paruulus ſugat / ibi la⸗ cteus potus quo tenera adhuc fideliũ nu⸗ triatur infantia/’ibi ſolidus cibus/quo ro⸗ buſtoꝛum perfecta iuuentus ſpiritualia ſã cCte virtutis accipiat incremẽta. ¶ Poſtre meæ non ignoꝛãtur aſtucie dyaboli/cui mil le nocendi artes inſunt/ qui in huius eta⸗ tis ſenio delirare multos cogit ⁊ vbi palaʒ ſeuire non valet/inſidiatur interdum per⸗ nicioſius in abſcondito quaſi leo in ſpelũ/ ca ſua iude raptoꝛ attrabit pauperẽ ⁊ adeo in laqueo ſuo humiliat ⁊ inuoluitvt vix in ueniatur quãtumuis eruditus ⁊ ingenio⸗ ſus / qui ſciat euoluere.pꝛopterea ſicut no⸗ uis moꝛboꝛũ generib'/nouis remedijs oc⸗ currendũ eſt. Ita ꝑuerſis ad inuentionib⸗ inimici ſalutaribaaſſidue doctrinaꝝ ſtu⸗ gijs obnianduũ. ac pia ↄſideratone ꝑ⸗ 99 moti ſunt nouiſſime nõnulli inter q̊s ger⸗ manũ hũc nũero/quoſdã tractatꝰnouellos cudere.ĩ quibo materias aliq̃s ab alijs etiã vẽtilatas/ ꝑticulariꝰ vel enucleatiꝰp circũ⸗ ſtatiaꝝ varietate dilucidare conatiſũt NHõ eni ola a pꝛioꝛibo modis oĩbꝰtradi vel detx⸗ minari potuerũt/ꝓpter ĩmẽſuʒ chaos circũ ſtãtiaꝝ ꝑticulariũ/q̃s multiplicari ſuꝑnu merũ ⁊ diuerſiſſime variari nullꝰ ignoꝛat. Et quẽadmodũ nõ oĩbꝰegris eq̃liter ↄpla cet ĩ medicis/ſiẽ nec ineſt oĩbꝰeqlis gra cu rationũ /ſed illi pcipue ꝓ ſanitate capeſſan da ↄſulẽdi ſunt/qui moꝛboꝝ q̃litates vñ⸗ cũq; ꝑſcrutãtes lõga artis exꝑientia bñ de cibus noꝛũt indicare. Ita apud medicos ſpũales ꝓpoꝛtionabilit᷑ reꝑire eſt / vt aliqꝝ etiã nouelloꝝ traditio vel doctrina/pleriſ⸗ qᷓ; placidioꝛ/ſecurioꝛ/⁊ ꝓ circũſtãtiaꝝ q̃li⸗ tate accõmodatioꝛ iueniat᷑. Huicapparet cur hac etate nr̃a plus qᷓ; antea· veritates alique clariꝰ iocũdius eluceſcũt/vt verifi cetur danielis ſentẽtia/ ꝑtrãſibũt plurimi ⁊ multiplexerit ſnia.Dũ enĩ ↄferunt᷑antiq̃ n dicta cũ ſequẽtibo ⁊ applicant᷑inuicẽ oꝛ dine ↄgruo tũc velut in quodã ſuſfuſoꝛio/⸗ pferuẽs ⁊ acutũ ingeniũ confat᷑ ⁊ erumpit veritas puriſſima/eliquãda in coꝛdibo pio rũ.Hemo ꝑpuipẽdendo dicat nihila mo⸗ dernis recipio/quoꝝ auctoꝛitas nõ ppon derat/qꝗ dictis facta nõ cõpẽſãt nec moꝛibo eoꝝ ꝓfeſſioni ↄgruis adoꝛnant/ vel mira⸗ culis clarẽt/ſed i pluriba vita ſoꝛdet ⁊ hoꝛ⸗ rida ẽ. Naʒ licet pchdoloꝛ młtos lugeat ec⸗ cleſia tales tãq; degeneres ⁊ ꝑditõis filios ſũt nihilominꝰ alij potẽtes oꝑe ⁊ ᷣmõe/qͥs alicuiꝰdonis gr̃e ſue dotauit deꝰvt luceãt ĩ domo dei ſiẽ ſplẽdoꝛ firmamẽti/⁊ ſicẽ ſtelle in petuds ernitates. In q́ nũero ⁊ oꝛdi ne ſi germanũ quẽ loqͥ mur deputauero nł liiiurioſus ero.Eiꝰtraditõ doc ia/fidẽt affirmo / luculetiſſima atq; ꝓbatiſſima ſem per extitit/nec vlliꝰerròꝛis aſpgine fedata/ quã gratioꝛẽt efficacioꝛẽ reddit moꝝ ſꝑ ex ta ꝓbitas / ⁊ honeſtiſſima vite puerſatio ſſecutꝰdoctrinã ⁊ moꝛibo pijs adoꝛnat/ bonos iure caluit tolerauit malos veritatẽ pꝛomouit erroꝛes eſt ꝑſecutus.⁊ bonũ cõe grandi ʒelo ꝓſecutus que pacis ſunt requi rẽs pacẽ in pꝛĩcipio ⁊ in fine ſemꝑ optans patuit hoc nouiſſime in ſacro cõſtantieñ. cõcilio in q̊ quidẽ tũ noĩe karoli frãcoꝝ re⸗ gis illuſtriſſimi ⁊ vniuerſitat ꝑiſieñ.qᷓ ſo lẽnis am baſiatoꝛ erat.tuʒ noie ſpr o teis Annotatio opuſculoꝛũ viribo laboꝛauit / ne id ip̃m ↄciliũ qð p pa⸗ cis adeptõe/⁊ hereſuʒ extirpatõe adunatũ erat / ſubdola hoſtis malicia/dviſſolutuʒ iri ↄtingeret/⁊ infructuoſum abiret / fuiſſetq; nouiſſimꝰerroꝛ peioꝛ pꝛioꝛe.De hoc extãt egregia ipᷣius opuſcula/illic palã cõciona⸗ ta. Poſtremo aduerſus peſtiferas hereſes quatos latratꝰmoꝛe fedeliſſimi ⁊ vigilãtiſ⸗ ſimi canis ediderit / vel hec ſola res indi⸗/ ciũ eſt/q; veritatis tuẽde cauſa/domo/pria ciuitate/cognatis/ amicis / dignitatibo / re⸗ busq; ꝓpꝛijs pꝛiuatus eſt ⁊ ex ilis ꝓpulſus ac innumeris inſidijs expetitug. Pꝛoptea refugiũ aliqð/ad tempꝰſibi coaptauit In bac pᷣclara lugdunẽſi ciuitate.in qua ia fe⸗/ re ꝑ quadrienniũ demoꝛat eſt/vitam quie tiſſimã ducens.⁊ tam ſolitariã/vt vnum ex heremicolis crederes / niſi ꝙ deſerti receſ⸗ ſus nõdum petijt/ſed habitat in medio po puli ſui mirantibo multis ⁊ inquirẽtibus. QDuid hic agit tã ſolitarius: Cur ad pub⸗ licũ non ꝓcedit: Curnõ it ſedatũ hominũ iurgia/que taʒ acriter vbiq; debachant᷑ vt quid ꝑditio hec: Sed quid agit inquiunt. multũ aio ꝑ omnẽ modũ. Pꝛimo quidem intrante ad ſe in domũ ſuã/poccurrit illico leta decoꝛaq; facie ſapientia/quã a iuuẽtu te queſiuit ſibi ſponſam aſſumere/ibi cum ea requieſcit ⁊ ſermocinat᷑ tota die / q̃ ſi vi⸗ derit eũ vel ad modicũ triſtem ⁊ anxiũ/nõ ceſſat blandicijs delinire/ donec ↄſolatũ re linquat. Non enĩ habet amaritudinẽ con⸗ uerſatio eius/nec tediũ cõuictus illius ſed leticiaʒ ⁊ gaudiuʒ. Dehinc ne putes ipßᷣm ita parnieti bhanguſte celle coartari vt foꝛas egredi nõ liceat/ extendit ſepius dũ licet af ſfectiones in omnes fines terre/⁊ in marilõ ge/⁊ ꝑagratis tantis regionibo ac pſpectis culo ronis varijs hoĩm ſtatib nunc pꝛo⸗ ſperis/nunc aduerſis/coaptat aim vnicui q; ꝓut eĩlguitas valet oib oĩa factus/ mõ per grarũactionesellis applaudendo/mõ pijs oroniba illos adiuuãdo/has exhoꝛtã do/illis cõpatiendo. Inter hec nõ credereſ quãtis lacrimaꝝ ꝓfluuijs ab intimo coꝛ⸗ dis ꝓruentib deffet miſerabilẽ dadem nũ qᷓ; dignis planctibꝛad equendaʒ pclariſſi⸗ mi francie regni/ qð inteſtinis ⁊ ciuilibus bellis dirũpitur atrociter ⁊ vaſtatur⸗⁊ pᷣda hoſtibo patet/qð quidẽ inuictiſſimũ ꝑdu⸗ raſſet/ſi ↄcoꝛdie ſedus in eo mãſiſſet ũliba tum Ibi ꝓchdoloꝛ tumultuat᷑ puer contra ſenẽ/⁊ ignobilis contra nobilẽ / illic vulgꝰ B indoctũ varios rectoꝛes ſequẽs miſerã in vertiginẽ rotat᷑aſſidue.Gemit inſup ama riſſime cũ altero ieremia/videns ↄtritionẽ populi ſui/⁊ laboꝛẽ ⁊ ↄᷣdictõeʒ in regali ꝑi ſien.ciuitate q̃ nuꝑ erat vrbs ꝑfecti decorꝭ gaudiũ vniuerſe tre.Talibs ſuſpirijs ⁊ ſin gultibo/tumidũ coꝛ exonerãs / ſedet ſolita⸗ rius ⁊ tacet qñ dies mali ſunt/et pᷣſtolat᷑cũ ſilentio ſalutare dei / ſi foꝛte ſit ſpes / ſi veni⸗ at tempꝰmiſerẽdi eius/ꝛ pulcra paxlongiꝰ effugata/redeat aliqũ iocundioꝛ. Ob hoc iuge ſacrificiũ noſtre redemptõis in altari nõ ceſſat offerre/rogans in ſpũ humilitatꝭ ⁊ aĩo ↄtrito vt in ſeruis ſuis iterũ ꝓpicietur dñs/⁊ populũ ſuũ ↄtinuis tribulationib⸗ laboꝛantẽ benignꝰreſpirare cõcedat. Am⸗ plius dum libero mẽtis volatũ in ſugꝑioꝛa domus placet aſcẽdere/leuat ſe ſupꝛa ſevñ conſpicit eminꝰ late patentes etheris pla⸗ gas/arctumq; terraruʒ ſitum / ibi videt ce⸗ los celoꝝ oꝑa digitoꝝ dei/lunam ⁊ ſtellas quẽſundauit ſapientia/pulcrũ equidẽ ſpe ctaculũ:Qð ſi ꝑſenſerit aurã vel tenuẽ hu⸗ mane vanitatꝭ alicũde ꝑffare/⁊ ruinã mia⸗ ri/mox ab alto deſiliens / leſe in ima recipit et in tuto locat/aut ſi moliẽte ſeuiſſimi ho⸗ ſtis nequicia/contra ſe quicq; aduerſivide ritentẽtari/illico moꝛe ſpũalis erinacij/to⸗ tum ſe in ſe curuãdo recolligit/⁊ ponit pe⸗ tram refugiũ ſuũ.ibi abſcondit᷑ in abſcõdi to faciei dei a cõturbatõe hoĩm ⁊ tẽpeſtate ſecuro munitꝰvallo quo graſſanti ſtulticie aſpirare fas non ſit.Lũc ſobꝛia mẽtis leti cia decãtare cũ ꝓphᷣa licet Oculi mei ſemꝑ ad dñm/qm̃ ipᷣe euellet de laq̃o pedes me⸗ os.Et iteꝝ meditatio coꝛdis mei in ↄſpe⸗ ctu tuo ſemꝑ dñe adiutoꝛ meꝰ? redemptoꝛ meꝰ. Non igit᷑ putes illũ datã quietẽ male exequi/ inerti ocio tota die toꝛpeſcere/qñ quidẽ nec ipᷣius diei decurſus interdũ ſuf⸗ ficit ad explẽda que ſalubꝛiter ſuggerit ani „mus/etiam nocti ſepius detrahenduʒ eſt. et in tempeſta noctis hoꝛa.nũc pꝛima/nũc ſecunda/aut tertia vigilia noctis/ nõnun⸗ lrmedia nocte ſurgendũ ad confitendum nomini domini. Inter hec neceſſe eſt edu⸗ lium coꝛpoꝛi mĩſtrare deinde ſomno mo⸗ deranter indulgere/artus ſolutosvt quies reddat laboꝛis vſui/mentemq; feſſam alle lUet. Num tibi videtur ſapienier vitã inſti⸗ tuiſſe: J nunc ⁊ ipſum maris huiꝰ pꝛocel⸗ loſi ꝑiculis rurſum expone. Nõne conſul⸗ tius eſt delectari in domino ⁊ vacare bone petue oꝑam dare/ q; quotidie fruſtra niti/⸗ ⁊ nitẽdo nõ niſi odiũ querere/qñ ꝑuerſi diſ ficile coꝛrigunt᷑/⁊ ſtultoꝝ infinitꝰeſt nume rus.¶ Addo ꝙ ſicut ipᷣe mihi ſepi teſtatꝰ eſt/nũqᷓ; qᷓntũ memit/tãta pace⁊ coꝛdis ala critate ꝑfruitꝰeſt/vt hoc aliquãto tꝑis int᷑⸗ uallo quo plꝰacriter in eũ iam ſexagenariũ deſeuit inimicꝰ/⁊ varijs tribulationiba eſt ventilatꝰ. Sic veraciter enũciauit qͥ ait ma la que nos hic pᷣmũt/ad deũ ire cõpellũt/⁊ ꝓpha teſtat᷑ in tribulatõe ſibi multiplicit᷑a deo dilatatũ eſſe. Hoc modo exiliuʒ ꝑſecu⸗ tiones/ingensq; furia mũdi/hunc longiꝰ ꝓpellentes/⁊ vt ſic dicã intra ſe reſtringẽtes quadã antipariſtaſi ſpũali feruẽtius eũ in ꝗamoꝛẽ dei/ ⁊ odiũ ſeculi intenderũt/ ⁊ vice cotis pulcrioꝛẽ ⁊ ſplendidioꝛẽ reddiderũt. Quapꝛopter etiã gloꝛiabũdus in dño mi⸗ hi dixit/aliquãdo ſentire ĩigeniũ clarius et viuacius in eſſe nunc ſibi qᷓ; vnq; antea. Hec mirũ cũ dicit ſapiens Scribe ſapien tiam in tꝑe ocijê/⁊ qui minoꝛat᷑ actu ꝑapi⸗ et eã.Ob hoc etiã egregia ſcripſit opuſcu⸗ la/que dũ mihi nuꝑ coĩcauit tã auide ꝑle⸗ gi vt illoꝝ doctrina veluti vino meraciſſi⸗ mo debꝛiatus fuerim.Optoq; ſepiꝰaman tiſſime mi frater anſelme/tibi quaſi amco meo riuali poculũ ex his tribuere.Sed lõ ga regionũ diſtantia qua coꝛꝑe nõ animo ſeꝑamur /hoc ad tempus vetat. Pꝛopterea annui vt hec ipſa que nouiſſime vel antea cõpoſuit iſdem germanꝰ/in tabula quadã annotare curarẽ/ꝑ quã poſſis vel que iã ac ceperis / vel que tibi adhuc deſunt agnoſce re Simul ⁊ in hoc obſequi coꝛdialiter vo lens venerabilibo ac deuotiſſimis patrib meis/fratribo maioꝛis carthuſie/annotatõ nẽ hãc affectu grãdi poſtulãtibo/quibopo ſitũ mihi ſemꝑ eſt totis viriboↄplacere/ſpe rans illoꝝ ſuffragijs apud deũ nõ modice ſubleuari.Nõ aũt eo tꝑe vel oꝛdine quo ꝑ⸗ acta ſunt oꝛdinauioĩa/ ſed ꝓut occurrerũt memoꝛie.Ceterũ qualitas materiaꝝ pote rit vel ex themate / vel ex tenoꝛerubꝛice / et maxime opꝰ ipᷣm ſi affuerit legẽdo cogno⸗ ſci. Uale in xpᷣo ihu fratvnanimis mei me moꝛ.Etcircũuagãtes maris huicẽpeſtuo ſi ꝓcellas aſpiciens/equanimi mẽte cũ pa⸗ tientia ſuſtine/in qua ſola poſſidemꝰ aĩas: Scriptũ lugduni in monaſterio nr̃o cele ſtinoꝝ Anno dñi milleſimo quadringen⸗ teſimo.xxiij.menie maij ⁊c̃. Zohãnis Gerſon menti /totisq; conatibo adipiſcende viteꝑ . temi due lectões ↄtra curioſitatẽ ſtudentiũ tio opuſculoꝝ Johãanis cancellarij piſieñ quoꝛũ multa depierunt de multis incenũ elt ſi ? vbi ſupfuit ꝛc. HU Vllatio in pꝛimo curſu theolo⸗ gie parit᷑ in regali collegio na⸗ uarre/⁊ ↄſequẽtr in ſcdᷣo ac dein ceps in quadriꝑtito libꝛo ſentẽ tiarũ ⁊ tandẽ in magiſterio anno etatis eiꝰ circiter.xxxij.ſumpto ſemꝑ hoc themate ꝗᷓ⸗ ſiui ſponſam mihi eã aſſumere/ſub meiha foꝛa nuptigꝝ theologi cũ ſapientia/in mo duʒz dyalogi/ꝑ pꝛoſas ⁊ metra moꝛe boetij de ↄſolatione mixtim ꝓcededo. Lectões mgr̃ales.ſuꝑ euãgeliũ ſcʒ marcũ Egrediebant᷑ ad eũ ieroſolimite vniuerſi⸗ Lectio vna de duplieci logica quarũ vna ẽ pꝛo ſpeculatiuis ſcientijs / alia ꝓ moꝛalibo que rethoꝛica noĩat/vbi de duplici vi locu tionis agit᷑ Et erat Johes veſtitus de pi⸗ lis camelotum. Due lectiones vna de nõ eſu carniũ/quaʒ a fratres carthuſieñ.deſtinauit / ⁊ incipit Egregio viro Johi /altera de diſtinctione verarũ reuelationũ a falf/quã fratribo cele/⸗ ſtinis trãſmiſit ⁊ incipit Nuꝑ vnam. Item poteſt ↄueniẽter ãnecti huic lectõ ni opuſculũ aliud ab eodẽ cõpilatũ de ꝓbatõ ne ſpirituũ / ⁊ incipit ꝓbate ſpũs Ego ba⸗ ptiſaui vos aquag. Multe lectõnes ſpecialiter ſe exque redacte ſunt in modũ tactatꝰ/cuiꝰtitulus eſt de vi⸗ ta ſpũali aĩe/penitemĩ ⁊ credite euangelio Reu erẽde in xpᷣo pr̃. ¶ Oulte lectões de varijs materijs inter q̃svna ẽ de theologia myſtica ſpeculatiue tradita/⁊ incipit aſtrĩ/ xit me ꝓmiſſio altera de theologia practice tradita/ incipit tractantes. ¶ Item ſi his duabo lectionibo addat᷑ vn ꝰtractatꝰ de paſ⸗ ſionibo quẽ poſtea edidit / ⁊ incixlt paſſio- nũ oꝛigines ꝓdeſt/erit.opꝰ ↄpletũ ⁊ vnli⸗ beode tribo. ¶ Itẽ ſuꝑ eadẽ ꝑticula peni⸗ Ran q̃dã eplłe de hac materia ad mgros tudẽtes in theologia ĩ collegio nauarre. Item opuſculũ de ꝑfectõne ⁊ moderamie religiõis ad carthuſieñ Gra vo bis ⁊ pax. Item ad fratres celeſtinos opnſculũ ð ſo licitudine eccłiaſticoꝝ MHolite ſoliciti eſſe. Item opuſculũ ad fres celeſtinos ⁊ carthu ſieñ.de laude ſcriptoꝝ ſcrutari ſcripturas. Item libellus de coꝛde continens plures 99 SBequitur annota⸗ IAIAIurlunnotatio opuſculoꝛũ Jo. Ger. partes / de meditatione coꝛdis/ de ſimpliii Item de ſtatu pape ⁊ minoꝛum pꝛelatoꝛũ ⸗ catione coꝛdis/de directione coꝛdis ⁊ dee paxquã ome. fectione coꝛdis/meditatio coꝛdis mei. Irem opuſculum de concupiſcendo pꝛela Item libellus de tenoꝛe noſtre legis vel de turam cui annectitur aliud contra ſtatum decem pꝛeceptis tranſilatus in latinuʒ. Re pompaticũ pꝛelatoum. 1 uerende in xpo pater. „. Item regule madatoꝝ agamꝰ nũc interim ꝛedicatoꝛũ contra ſecia Item opuſculũ ad rectoꝛes pueroꝛũ Si,; um: tanta devirtutibus tnis. nite paruulos venire ad me. Item determinatio queſtionis an liceata Item liber quidicitur monoteſſerou qua⸗ Item epiſtola ad magiſtrũ vincentiũ oꝛdi nis pꝛedicatoꝛũ contra ſectam ſe flaganti⸗ papa appellare vbi ponuntur etia articuli ſi vnum er quatuoꝛ in quo egregie fit adu theologice cõpoſiti contra petnim deluna natio ⁊concoꝛdia quatuoꝛ euangelioꝛim Ouent vrrum hec alſertio ſit atholica. et incipit vnum ex quatuoꝛ cõponere. Item volumenin —— Item libellus qui dicitur ioſephina meri ſermones eius in concilio conſtantienſi / ce cõpilatus in quo etiam continett opuſen ambulate dum lucem habetis en/ E lum de virginali cõiugio iuſti ioſeph ⁊ꝛ ma Ytem olumen in quocontinerur multa lie in pꝛoſa/ fontem ſuauennt. ſenpta eius contra ꝓpoſitionẽ magiſtri io⸗ Item opuſculum de pꝛeparationead miſſj bannis pui/ occaſione erroꝛis coni m üllud Dirnnhuaugrauetta beaeeeceptum Hon occides. Item aliud de cognitione caſtitatis qͥ põot Item opuſculũ contra erroꝛẽ de coĩcando cõuenieter pᷣdicto ãnecti Scripſi ſuꝑ ⁊ꝛ. laycos ſub vtraq; ſpecie Oblaturꝰ iuxta. ſcripture declaratio cõpendion. Jiem de pꝛobatione doctrinarum. lem egregius liber de conſolationetheo logie per modum dyvalogi metro et pꝛoſa conſtans:quecũq; ſcripta ſunt. Item dyalogus apologeticus eius collo⸗ cutoꝛes ſunt volucer ⁊ monicus ꝓut in p/ cedenti ſeruatũ eſt/⁊ coueniẽter adiũgi po teſt pᷣdicto libꝛo vt ſit vnus/rem inquiris. Item triceloquium aſtrologie theologiſa re ſapientiam a domino deo eſt. Item opuſculum ad confeſſoꝛe inſtructione ipᷣius claro ⁊ erudito viro. ciſmatis eccleſie ad tollendũ quoꝛũdã. Item trilogin materia ecclie ſepe nũero. Item ꝓpoſitio facta coꝛam perro de luna ex parte vniuerſitatis pariſieũ.pꝛo reſtri, cione oeedlentie / benedic hereditati tue. Item ſermo coꝛam eo in die circũciſionis apparuit gratiadel. Item opuſculum de vnitate eccleſie cõpo ſitum tꝑe quo celebꝛandũ erat conciliũ pi⸗ ſanum vnitatis eccleſiaſtice traccatoꝛibb. Item ꝓpoſitio coꝛam anglicis ex ꝑte vni⸗ uerſitatis pariſienf inſtanti pꝛedicto con⸗ cilio piſano congregabũtur filij iſrabel et iuda pariter. = Item egregi liber ð poteſtate eccleſiaſtica Item libellus de de auferibilitate ſpõſi ab eccleſia/veniẽt aũt dies cũ auferet᷑ ſpõſus. m regis p Nolumẽ in qͥ ↄtinent᷑ᷣmões eiꝰ Item libellus de gradibo ventatum ſarre ¶ Iten libellus qui dicitur de canticis / bea Fra u qui audiunt. èòUM Item tractatus vtilis de contractibus. Item volumen in quo continentur multi ermones eius qd clerum ſpecialiter invni uerſitate pariſſiien.. “ Aem volumen in quo recolligũtur multa beuia per ipſuʒ edita de diuerſis materijs vt patet in tabula/⁊ poteſt intitulari/mul⸗ i bꝛeuia ⁊ vtilia a cacellario pariſieñ. Item opuſculum quod dicitur cantica ꝑ⸗ egnini in merro incipit E heu purgent in quo continetur bꝛeue teſtamentũ peregri⸗ ni in pꝛoſa incipiens /ſicut homo qui. em oyalogus dequolibet. Sequit᷑ annotatio opuſculoꝝ eiꝰĩ gallico 2 ad pplm Item tractatus de monte cõtemplationis ad quinq; ſoꝛoꝛes eius in celibatu cõuiuẽ tes apud remis methopolim gallie Item de decem pꝛeceptis. ⸗r——— Ntem aliꝰtractatꝰ de mẽdicitate ſpũali ſub duplici racatu ⁊ ĩ moꝛẽ dyalogi m ſpecu tiuã ⁊ pꝛacticã cꝰ initiũ ẽ mapaurema miſe Itẽ ad eaſdẽ ſoꝛoꝛes de tẽtatõibo. (rabile Item ad eaſdeʒ de diſtinctione peccatoꝛis moꝛtaliũ a venialib/qui vien cõfidere. Item fᷣmo de paſſione dñi/ad deũ vadit Item opuſculũ romãciũ deroſa. (vo- Iteʒ ꝓpoſitõ coꝛã r̃ge viuat rex. ⁊ alia veiet Itẽ libellꝰin q recollecta ſũt młta bꝛeuia ?ꝰ vtilia ab eodẽ ↄpoſita vt ptʒ in tabua. S =ẽ — — — ẽ — r r * SBubſcribũt d Cituli quoꝛũdã tractatuũ iuxta myſticã ꝛchriſtian theologlã/ ſe ol⸗ — — ſculox d Poor ſita eſt. ¶ Tractat de nõ eſu camiũ pa⸗ riſiꝰlegẽdo ↄpoſitꝰañ annos dñi.O.cccc.· ¶ ractus de diſtinctõne reuelationũ cir ca idẽ tempꝰlectus. ¶ Tractat de pbatõe ſpixituũ in conſtãtia poſt longe ↄpoſitus. Tractatꝰſuꝑ magnificat ↄtinẽs multoſ pticulares tractat ↄpoſitꝰ lugduni ſic ap⸗ paret extenoꝛe eius.¶ Kꝛecipuꝰ inter ꝑti culares tractat apparet ſibi nonꝰ ſuꝑ illoꝰ ſiculo eſurietes. Placeret vt multiplicaret ſeoꝛſuʒ cũ additionibo duoꝝ aut triũ opu⸗ ſculoꝝ vnũ ẽ ↄtra boemos de nõ coĩcando lavcos ſub ſpẽ ſanguinis.Aliud eſt de pꝛre paratõe ad miſſam ſub.x.ↄſideratõibo pꝛi⸗ dem ↄpoſitũ ad ſcienduʒ q̃liter ⁊ quouſeʒ pollutio nocturna celebꝛatõʒ impediret ðᷣ neceſſitate. Tertiũ addi poſſet de ſymonia videlicet ſi ⁊ qũ celebare miſſas ꝓ pecunia ſit ſymoniacũ.(¶ ractatꝰalius eſt ſeoꝛſuʒ de ↄſolatõne theologie ↄpoſitꝰin almania poſt ↄciliũ ↄſtãtie/imitat᷑ ſed a lõge boetiũ ſicut fatebat/⁊ eũ ſupponebat. ract, tus heroicis vᷣſibo de laude iuſti ioſephvir ginalis ſponſi marie/circa idẽ tempꝰ editꝰ alme ioſeph pr̃iarcha ſacer. ¶ Collectoꝛiũ quoꝛũdã centilogioꝝ de diuerſis materijs de quibo aliqᷓ fit mẽtio in grãdi tractatu ſeu libꝛo vel collectoꝛio de magnificat. Et in ſpeciali iungit᷑ tractatꝰ pꝛincipalis de vbo ⁊ hymno glie p ĩtellectu ↄſũmato ſᷣm.theo logiã myſticã verſiculi iſtiꝰ /glia pr̃i ⁊ filio Tandẽ ꝓ monimẽto vacue ſenectutis ſue ↄfoꝛmiter ad ãnos diſciplinaris exercitatõ nis in pueritia/ↄpoſitũ eſt opus metricuʒ ſuꝑ magnificat/verſibo exametris ⁊ pẽtha metris/hoc ẽ carmie elegiaco.ꝑ multa ver⸗ ſuũ millenaria/magis ad ꝓpꝛij ingenij reſo lutõʒ circa mat᷑ias difficiles ⁊ apices theo logie maxime ꝑ anagogiã quã vt docerent indocti qᷓ;uis inſpectio ⁊ ſtudiũ cũ mode⸗ ſtia nõ nocebũt cupidis quibuſcũq; q̃ fm pietatẽ eſt veritatis. Pꝛoinde ſũt in pᷣnoĩa tis ⁊ alijs opuſculis/ plurima ꝓ varietate legendũ documẽta/quoꝝ maxima ꝑs ẽ ꝓ vacare volentib ⁊ valentibo ocioſe ↄtẽpla- tioni tam ſᷣm intellectũ ↄfoꝛmiter ad phi/ cam ⁊ ſcholaſticã theologiã/qᷓ; ̃m aſpectũ me iacobũ de cireſio tituli quoꝛundã opu / ni mei dñi Johis cãcellari pari / ſieñ.cũ q buſdã ãnotationiboꝓ dño oſꝛval do de domo maioꝛis carthuſie vbi iamps X N — docuit ſpũſſanctus ꝑ os pauli⁊ ſcripturas dionyſij/quales in vnũ iũgere ⁊ cõcoꝛdare pᷣcipua fuit actoꝛis intẽtõ pᷣnoĩati.¶ Quo circa ſi fuerint inuente/quedã doctrine ni⸗ mis abhoꝛribilesvel extranee p ſimplicibꝰ religioſis ⁊ occupatis penitꝰ in regularib ⁊exterioꝛibo diſciplinis/ poterũt ille placẽ⸗ les ⁊ vtiles eſſe ceteris vel ſecularibo vł ſco laſtig vl monaſti/qͥboociũ qrẽde vitatis cñ exercitio ſtudioſo a iuuẽtute maiꝰ ineſt. Deniq; mẽſa fercul habũdãs ẽ ⁊ agere plã tulł aſſumatvnuſqͥſq; qð ſibi viſũ fucrit ad aptãdũ facta coĩcatõe frnali ſine liuoꝛe vel tepoꝛe.Deniq; vult petit ⁊ rogat idẽ iohes cacellariꝰ/ ꝙ abſq; difficultate vłſcrupulo venerãdi pr̃es ⁊ frẽs cariſſimi ð oꝛdie cele⸗ ſtioꝝ ĩ auinioũ.cõicet puer ſimplr ⁊ libere oĩa ⁊ ſilia opuſcła ſua/q̃ apð eos ſũt hono rãdis pr̃ib ⁊ dñis de domo maioꝛecarihu ſie aut ad mãdatũ eoꝝ cũ bona fide rſtituẽ di tpe ⁊ loco put coĩcatõnis q̃litas exegerit citiꝰaut tardiꝰreſtituẽdi put intẽdit ſignifi care idẽ.d.c.⁊ iam ſignificauit. Et ſit eiſdẽ celeſtis ꝓ teſtionio ſufficiẽti ſcedula manu 99 ſua ſubſcripta. Anno. M.:cοtρ.apeili. B C nerga il gerſon poꝛi cele ſtioꝝ lugd uñ ĩ oĩbo ſingulariſſio.¶ Aene rabũ pr recõmẽdatõe pᷣmiſſa ĩ eo q abſter⸗ git oẽm lacrimã ab oclłis ſuoꝝ margaritaʒ 1 pri fri Johi de hic nuꝑ ĩ eccłia eminẽtiꝰrutilãtẽ in vigilia margarete vᷣgĩs eiꝰglioſe hoſpitis deſcribi tis migraſſe/margarita eẽ ↄcupierat dũ ad huctenera ⁊ inuenili carne tegeret᷑/ ⁊ mar⸗ Garitã inueniẽs vẽdidit oĩa q̃ i carnis deſi derijs habuit vel hfe potuit vt emeret ag;· illũ cuiꝰiã piæ eredimeũ btm̃ eẽ poſſeſſoꝛẽ altera ſi ñ falloꝛ repꝛomiſſio priarche nr̃o abꝛabe facta a deo venerabil pr voboceſſa eſt/ ille nãq; deo pri carnẽ ſua ĩ vnico filio vmolãs/angeluz ne iuguilũ filij admitteret inueit / vos vᷣo deo ſilr pr̃i oĩpotẽti carnẽp pꝛiã ĩ vnico germano ↄmitto inqͥt teoĩpo ti deo cariſſime frat᷑ ne iugulũ ſathane iue⸗ niret angelũ pie credo deũ inueit/⁊ cũ alta margarita vᷣgie eiꝰ patrona ⁊ hoſpite luci⸗ das ſedes accepit:ↄueniebat nãq; mẽs eiꝰ deuota margarite vginis votis / illa draco nẽ vicit/⁊ crepuit victus.Iſte ſiłr vicit toꝛ tuoſuʒ ſerpentẽ/⁊ ab eo ſuꝑatꝰremãſit ↄfu ſus/illa crudelitatẽ olibꝛij ſuperauit. Iſte olibꝛias veſtes vt legalẽ ſequar ſapientiaʒ Epiſtola ad pꝛioꝛẽ celeſtinoꝛũ oĩno deſpexit. Nouerat enĩ plene nr̃ pius pater/ꝙ qui mollibo veſtiunt᷑ in domibo re gum ſunt / dixiſſeq; libeat poſt tantos ſecu li huiꝰhonoꝛes/vbi pꝛim pater alme vni⸗ uerſitatis ꝑiſieñ.re ⁊ noĩe ac merito exiſte⸗ bat /que int ceteras vniuerſitates ſic ſydus radiat matutinũ / vbi tantis rerũ copijs et beneficioꝝ valoꝛibo abundabat ꝓ veritate longũ paſſum exiliũ / etiã interdũ in ligua ̃; nõ nouerat apoſtolica fretus doctrina⸗ ſciuiſſe ſimul abũdare ⁊ indigere/viciſſeq; vicia ⁊ ſeruiſſe virtutes/ↄfutaſſe hereſes/⁊ exaltaſſe veritates / in xpiq; Roꝛioſa cõfeſ⸗/ ſione ⁊ ſua ꝑegrinatõe deuote obijſſe/ mar⸗ tvyrio nõ carere/ multos nãq; ſanctos legi⸗ mus ⁊ in cathologo martyrũ deſcribimus qui ſoli paſſi ſunt exilia/ꝙ ſi lucidas ſedes accipiens ↄciuis celeſtis effectus eſt/quia gaudiũ eſt angelis de loco pᷣuaricationum aias ex carne aſſumi ſue ciuitatis cõſoꝛtes. vos pater venerẽde qui re et noĩe celeſtinꝰ eſtis/ ⁊ cuiꝰ cõuerſatio in celis eſt / nõ dicaz — panẽ qui coꝛroboꝛat ⁊ ↄfirmat coꝛ ominis cũ fletu miſcere/ſed fletus in gau dia ⁊ riſus oĩno commutare debetis. Nec illa vos moueat ſemꝑ colende paterrõ/ ro/ nodoſas diſſoluebat queſtiones/ ⁊ in e. vobiſcũ ↄueniã ꝙ poſt ſe nõ reliquit ſimi⸗ lem ſibi / ſed in agro ſemꝑ ꝓficiens dñi inceſſabili calamo ſcribens poſteris ambi guitates plimas ſubmouit /ſcripta ſua re⸗ uoluentiũ mentes eleuauit/⁊ ꝑ acumẽ ſui eminentis ingenij tenebꝛas fugauit. Suꝰ vtiq; erã/⁊ qð viuã vobis placebo / ipo au ctoꝛe qui oĩm eſt ſalus/ in quo bene et diu vos valere popto. Parlbtuzternandidie xxvij. Julij. ¶ A.archieps lugdunenſis. Eriniunt opera can cellarij pariſiẽſis doctoꝛis chꝛiſtianiſſimi magiſtri Johanis de gerſon. que vt frugẽ lecoꝛi vberrimã ferant/e ma caſtigata fuere. Anno domi. lxxxviij. Idus vero menſis nb: ndatiſſima li⸗ SE 2. =. 1. — ☛ 4 W „ S S — æ — —W * . * S 1 8* 1 „ * „* S 2 . . . . . 1 * „.. — Tertia pars o erſon docto: = e ErEr on O Balance Q Focus N VierfarbSelector Standard* -Euroskala Offset Copyright 4/1999 VXVMaster Gmba ww.yXyVmaster. om