Gb524_fol-3
author: Gerson, Jean

-=ðð

N12511892082 021

AAIIEttXne eeereeteern —--—

UB Tü⁴bingen

5
4
„ 4
77
* *
.
.
„ S
.

*
4
8
1
.

.
1
.
4
—
1
.
34
7
4

„
7
.
4
N

—

e

5

18

obann

44

%

ertiag pa

ero

*

na
—

—.—

Tabula Generalis

Certia pars conti⸗/

nens tractatus ad myſticã vitam ſeu con

templationi accõmodatos.

armia nönlla 56 7

beate Marie virginis 79 W

Carmen dedifferenti ĩimunitate a pecca/

to Chꝛiſti et matris ſue. 6o E£
Centilogiũ de cõceptibus. öo F
De vita ſpũali aĩe ſiue ſex lctöes õo S
Centilogium de impulſibus õʒ

De myſtica theologia ſpeclatiua õ4 F.

De myſtica theologia pꝛactica ðð M

De elucidatione ſcholaſtica myſtice thbe

Carmina de purificatione ſenſuum in⸗/

terioꝛum. ZMD
De religiõis ꝑfectõe?⁊ moderamĩe ʒ A

Joſephina 577 D
Dermo in natiuitate

—

De conſilijs euangelicis et ſtatu perfe/

Depꝑpfectione coꝛdis. 67 ⸗=£
Demeditatione. 68 2= —
De ſimplificatione ſtabilitione ſeu mun
dificatione coꝛdis. 68 QD

Sarinede ſimpliliearecoꝛdis: és. 2

Dedirectione coꝛdis. 69 H
De illuminatõne coꝛdis ſiue vna pꝛecio
ſa margarita. 69 O „
Deoculo. 690 HO
De remedijs ↄtra puſillanimitatẽ òↄ
De tẽtationib diaboli diuerß 70

B
Contra ꝓfeſſum inobedientẽ. 2i 2

De zelo et feruoꝛe nouiciatus 7i

„

De exercitijs diſcretꝭ deuotoꝝ ſimpliciũ

Documentũ notabile de ſacra (⸗i

mento altaris. 7i
Epiſtolequedam. 7i ?7
De paſſionibꝛanime 272
Carmẽ de ſomnio huiꝰ vite 73 P
De monte cõtemplationis. 73 Q
Epiſtolequedam 775 „
De mendicitate ſpirituali. 75 T

iuſticia ad miſericoꝛdiam.,. 77 16

De oꝛõne ⁊ ſuo valoꝛe. v7 X
Decem conſideratiões in oꝛando deum
Expoſitio ſuper Dimitteno/ (78 B
bis debita noſtra. 78 J

7

Oꝛatio cũ peccatoꝛ de peccatis ſuis mul

tum eſt anxcius. 78

De canticoꝝ oꝛi

Decanticoꝛdo. 279

Centilogiũ de cãticis et ſolatio 80 *°α
Collectoꝛiũ ſuꝑ magnificat i A

Carmina ſuꝑ magnificat. -n5 A

Centilogiũ de meditatõecruc 9 6 pꝰ? 7
Carminum ſuoꝛum honeſta deſenſio. vi

Anagogicũ de hymno gloꝛie -7 A
Epithalamiũ myſticum theologi et the

Dup cantica canticoꝝ „7 RP
Epitaphiũ Johãnis de gerſon.

Epiſtola fratris Johannis de gerſon oꝛ

dinis celeſtinoꝛũ ſuꝑ opuſculis magiſtri

Johannis de gerſon germani ſui cancel

Annectunt᷑ deniq; hinc operi:tractatus

aliquot:qui licʒ ſint alioꝝ/oꝑibus tamz
Joh.de gerſonènõ parũ cõueniunt.quo

rum tituli ſuntbi.
ractat magiſtri petride Eliaco de po
teſtate eccleſiaſtica:

Tractatus de vitijs miniſtroꝛũ eccleſie.

Nycolai de clymenges.

Tractatus magiſtriHenrici de haſſia de

cõtractibus.deq; oꝛigine cẽſuuüu.

Tractatus magiſtri Hẽrici de hoyta de

redditibus.

Zractatꝰmgr̃iꝛvylhelmi oꝛẽ de moneta

Doctrinalis expoſitio magiſtri Petri de
Eliaco ſuꝑ ſeptem pſal.penitẽtiales.

Deuota meditatio eiuſdẽ ſuper pſal. In

te domine ſperaui.c.
Alia meditatio deuota eiuſdem ſuꝑ pſal
mo. Judica me deus ⁊ diſcerne.?c.

Deuota meditatõ eiuſdẽ ſuꝑ Aue maria
Epiſtola quedã de inſtituto Marthe et

cuiuſlibet fidelis diſpenſatoꝛis.

Epiſtola de cõmendatione ſolitudinis.
ac de ſilentio. c.

Finis tabule gene

Appellatio cuiuſdã peccatoꝛis a diuuna ralis:huius operis quampꝛeclari.

ga 2

ginali roge 78 £D

„
† —
4
“
2

.

.CTabula quattuoꝛ libꝛoꝛũ

tur quatuoꝛ cauſe theologice cõſolatiõis
que ſunt S Scriptura Patientia ⁊

Doctrina.¶ In pꝛimo metro deſlet mi⸗/
eria ciuilis diſſenſionis.¶ In pꝛia pꝛo/
ſa pmi libꝛi colloquũtur monicus id eſt
ſolitarius.⁊ volucer id eſt nücius int᷑me/

⁊ de eius conſolatiõe ꝑ theologiã.
ſecũdo metro ponitur laus t
hoc ꝙeſt efficaxconſolari. ¶ In ſecũda
pꝛoſa ponit᷑ pꝛimo ꝙ theologiã ſuam cõ
olatõem inchoat vbi et vndedeſinit phi
loſophica cõſolatõ / ſcilʒ ꝙ cuncta agimꝰ
ante oculos iudicis cuncta cernẽtis.Am

eologie in

Bummarium libꝛi

e conſolatiõe theologie.

OE pꝛohemio nota

dius/ ſuper ſtatu peregrini ſeu viatoꝛis /

plius.ꝙ triplex eſt iudiciũ dei vnde con/

ſurgit i nobis ſpes ⁊ timoꝛ⸗⁊ quomodo

lecomitãtur Amplius.qꝙ cum ſobꝛietate
poteſt vtiliter recogitari ⁊ tradi conſide/
ratio iudicioꝝ dei in pꝛedeſtinatõne⁊ re/
pꝛobatõne ſicut fecit apoſtolus. Et dein
de qualitc᷑ oꝛitur inde cõſolatio intima et

ſolis expertis cognita ¶ In tertio metro

n tertia pꝛoſa agitur pꝛimo in ſpecia

agitur de ſentimento talis conſolatiõis.
li rr ſit aliqua cur deus iſtũ vel illuʒ

pꝛedeſtinauerit. Deinde cũ qua cautela

talis ↄſideratio in particulari debeat aut
poſſit admitti. Demũ quo pacto poteſt
quietari ſpes in deo e quarto metro
ponũtur exempla quomado per tentatõ/
nes non euellit᷑ ſpes. ¶ In quarta pꝛoſa
traditur pmo in quo ſpes conſiſtit⁊ ꝙ de

nullo hic eſt deſperãdum. Amplius quo

modo ꝑ ſummã deſperatõem veniturad
ſpem.⁊ quãtum ſit vtilis conſideratio di

nine pꝛedeſtinationis: Rurſus agitur de

coꝛroboꝛatõne ſpei exemplo ſanctoꝛũ et
quomõ ſtat cum libertate.nec tamen ple
ne poteſt hoc intelligi ſine gratia dei que

eſt vnctõ docens de om̃ibus. In quito ⁊
vltimo metro ponit᷑comparatio cuiuſdã

naute qui ex medijs tempeſtatibus exilit

ſerendo de varijs ſpeciebo falſe ſpei.⁊ ad/
dendo ꝙ excõſideratõne diuine bonitatꝭ

omnia libere gubernãtis:ſumit᷑ ſecunda

cauſa theologice cõſolationis.¶ In pꝛi
mo metro repꝛobat᷑ opinio philoſopho/
um ꝙ deus agit de neceſſitate nature ſi/
cut ſol lumen ſuũ. keeiide prola ee
tur ratio cur diuina volũtas nõ eſt dicen
da agere ad extra de neceſſitate nat᷑e Quo
modo pꝛeterea ꝓcedit aliter theologia qᷓ;
philoſophia Addit᷑ diſtinctio trimẽbꝛis
de voluntate humana et de cõſoꝛmitate
eius ad diuinã. ¶ In ſec undo metro de/
clarat᷑ qualit᷑ affectòes et induſtrie q̃ ſpar
ſim ſunt in bꝛutis aĩmalibꝰ/ collecte ſunt
in homine⁊ in eius ratione cui ſubditur
eius appetitꝰ ¶ In tertia pꝛoſa fit cõque
ſtio ſuper difficultate quã patitur liberũ
arbitriũ in regendo coꝛpus cõfoꝛmit ad
rectam rõem ⁊ de modo confoꝛmãdi vo/

luntatẽ humanã diuine exemplo chꝛiſti.
Tangem cauſa redditur de varietate iu-

dicioꝝ hũanoꝝ ¶ In tertio metro datur
ratõ diuerſificatõnis iudicij rõnis per ſi/
militudinẽ luminisg viſi ꝑ nubes aut in
ſpecul variatis ¶ In quarta pꝛoſa fit in/

ueſtigatio qualiter adiuuat᷑ libertas arbi

trij Et infert᷑ ꝙ nihil eſt caſuale vel foꝛtui
tum in oꝛdine ad pꝛimã cauſam.et iuxta

quẽ ſenſum ipſa poſſet dici foꝛtunavel fa

tum. Addit᷑ qualiter ex bis que deus in/
uenitur reuelaſſe ⁊ pꝛeſciuiſſe pulcerrime
⁊ ſalubꝛes veritates eluceſcũt ¶ In quar
to metro docemur ſub exẽplo quadrupli

Cqualiter inſequi debemdei voluntatẽ.
Tabula tertii libꝛi

N pꝛima pꝛoſa tertij libꝛi poſt recapitu/

latõem Inchoat ſermo de cõſolatiõe theo

logie ꝑ patientiã deſcribendo quid ſit ʒe/
lus. ¶ In pꝛimo metro docet᷑ꝑ ſimilitu/

eſt ʒelus ſi non gubernet᷑ratione ¶ In ſe
cunda pꝛoſa deducit᷑ hoc idem ꝑ affectus
bhumanos dando cauſam cur ʒelus tur/
bat iudiciũvelut in ſomnijs.Qualis pꝛe
terea zelus eſſe debeat tam in habẽtibus
auctoꝛitatẽ regitiuam q; in carentiba ea.

dinẽ ignis⁊ fuliginis q;tum cAge

in locum tutũ et ſecctum. Henig⸗ noranlnr hredcanſe wrarine
e ſ. do! b ʒeli in rectoꝛib: ¶ In ſecũdo metro lauda
De ſecũ X. 1020 tur vita ſolitaria ſibi vacãs ¶ In tertia p
Apꝛima pꝛoſa ſecundi li (tabula ſa fit ſermo de illoꝝ ʒelo qui nõ habẽt re/
bꝛi fit ſermo de ſtatu peregrini inter gimen aliquod publicũ / docẽdo ſub qui

—

De conſolatione theologie ·

buſdam regulis qualiter ⁊ vbi debeãt vti
vel nõ vti ʒelo ſuo ¶ In tertio metro do/
cemur ꝙ quilibet ſit cõtẽtus vocatõe ſua
et ſᷣm illam bñ agat ⁊ ita pꝛoderit om̃ibꝰ
nec ſe ledet. ¶ In quarta pꝛoſa Heclarg
quõ ſolitarius poteſt omibus pꝛoficer
Deinde ſubiũgitur ſermo de patientia qꝙ
in ea cõſolatio theologica reponatur.
In quarto metro ponit᷑ vtilitas patien/
tie ſub exemplo Job afflicti..

Cabula quarti li/

α☚

quarto libꝛo pꝛoſa pꝛima loqui (bꝛi
ur de trepidatõne conſciẽtie humane re
pectu indicioꝛũ dei. Et ꝙ nihilominus
aboꝛes aſſumendi ſunt pꝛo republica et
adiutoꝛio alioꝛũ fundãdo ſe in doctrina
ſacra. ¶ In pꝛimo metro datur ratõ cur
deus legem naturalẽ dedit in ſcriptis la/

uit. ¶ In ſecunda pꝛoſa ponit᷑ diffuſe di
ſtinctõ de triplici certitudineladdendo q̃
liter intelligi debeat illud Gꝛegoꝛij. Bo/
narum mẽtium eſt culpam agnoſcere vbi
culpa non eſt.Et qualiter poteſt hoc ſine
mendacio fieri. O”U
In ſecundo metro docemur qualiter vti
debeam?ſcrupulis oꝛientibus ex pꝛeteri/
tis culpis.
In tertia pꝛoſa fit iterum ſermo ſuper ea
dem re.(docendo ꝙ ſerenatio conſciẽtie ꝑ
ſentimenta deuota nõ eſt ſignum efficax
diuine gratie gratum facientis. Additur
de modo ſe habendi reſpectu ſcrupuloꝛũ
conſurgentiũ circa ea que ſunt poſterius
agenda.et qualis certitudo ſufficit ⁊ vn/
de colligitur. .
In tertio metro loqͥtur ꝙ pꝛecepta legis
nature ſunt etiã pꝛecepta fidei acleg euã

gelice.conquerendo de erroꝛibus contin

gentibus circa ea. .

In quana pꝛoſa loqttur incidẽter detbe/

pideig: dehinc in euangelica lege repeti /

ologis ⁊ iuriſtis quales eſſe deberent ⁊ q̃
les aliqui ſunt.Concludendo ꝙ in moꝛa
li negocio nõ poteſt vniuerſalis ars tra/

dli/ que cõferre ſufficiat certitudinẽ in ꝑ/

ticulari quolibet agibili / quin cõſurgere
poſſint ſcrupuli mentis inquietatiui.
In quarto metro docet᷑ quomõ pax men

tis poſſit aut debeat inueniri.

In quinta pꝛoſa ponitur ſub ꝑſona the/

ologieê/ grandis oꝛatõ cõſolatoꝛia ſuper

caſibus humanis.noĩatim illius qui tũc
franciã cõturbabat.Concludendo ſupꝛe

mũ conſolatiõis theologie gradũ / in ani

mi pꝛeparatõe ad martyrium⸗

¶ Exrplicit tabula quatnoꝛ libꝛo
frfum de conſolatione theologie.

Hota pꝛo intelle/

ctu huius dyalogi. ꝙ volucer eſt intellle⸗/
ctus diſcurſiuus ⁊ ratiocinatiuꝰ. Moni

cus eſt intellectus meditatiuus ⁊ inquiſi

tiuus. Peregrinus eſt homo cõtemplati
uus ſimul ⁊ actiuꝰ ¶ Pꝛo ſenſu vero litte
rali notandũ/qꝙ cũ eximius doctoꝛ Joh.
de gerſon/ex concilio cõſtantieñ.recedẽs
franciã ꝓpter minas ducis burgungie pe
tere nõ auderet Seceſſit in montana Ba

uarie Ibiq; in Rathemberg opido: anno

dñi. Mccccxviij.conſcripto hoc dialogo

introducit volucrẽ nuncium a ſe peregri

nol.ad Johãnẽ monachũ fratrẽ ſuũ/ qui

pꝛioꝛ celeſtinoꝛũ lugquni degebat / pꝛofe
rentẽ quẽadmodũ ꝑ theologiam ꝑegrina
tionẽ ſuam conſolet᷑. Et ſicuti Boetiũ de

conſolatõe philoſophie in foꝛma ſcriben
di imitat᷑. Ita etiam cõſolatiõis argumẽ

tum vbi ille dimiſit. hic cõtinuare conat

Seguitur Aiber mimus

de coſolatione Theologie⸗ aa 3

ber de conſola⸗

e theologie Incipit feliciter.

Wecũuũgʒ

ta ſunt! ait m
gnꝰ ille diſcipulus
ſ⸗ ch

ad noſtrã doctrinã

patientiã ⁊ cõſola/
. ionẽ ſcripturarũ/
ſpem habeamus. Lonuenerũt aliquã
Ado ſup hoc verbo vhlucer! curſoꝛ leuis ex
plicans vias ſuas.Et monicus in religi/
one degens. Qui vt vidit ꝙ volucer ſibi

eologie Paulus

ipta ſunt/ vt per

.De conſolatiõe theologie

notiſſimus ad ſe venit de lõginguo.mul
ta quidẽ ſuꝑ multis.ſed multa plus plu/

rima ſuper aduena quodã germano ſuo

conquirere diſpoſuit.Cuius inquiſitio/
nem ⁊ alterius reſpõſionem.ſequens dia
ſogus explicabit/⁊ hocꝑ quatriduũ ſub
tetragono conſideratõnum Que licet ad
inuicem cõmunicent.erit tamen appꝛo/
pꝛiatius pꝛima de conſolatiõe theologie
per ſpem in cõtemplatione diuini iudicij
Secunda per ſcripturam in reuelatõne
regiminis mundi: Tertia per patiẽtiam
in zeli moderatiõe. Quarta per doctrinã
in conſcientie ſerenatõne. Deus aũt pati

entie ⁊ conſolatiõis conſolet᷑ nos in om̃i
tribulatõe noſtra.et det ſermonẽ rectũ in

oꝛe duoꝛum. Quoꝝ volucer ſic incipit.

Pꝛimũ metrꝝ pꝛimi libꝛi legiacũ

In quo defletur miſeria ciuilis diſſenſionis,Concoꝛdat in genere carminis

pꝛimo metro Boetij de conſolatione phüloſophie.

urmina

Epe peregrinas volucer tranſmiſſus in oꝛꝛs
Regrediens:patrie menia iam video
y DOulcis aue natalis humus / tu francia felix
Inclvyta pariſius/nobile palladium.
Neu quid id eſt ſeuo bellonam cerno tumultu
CLCiuili furere/ſanguine cuncta replet.

Spiritus in medium miſſus vertiginis errat/
Obtruncant gladijs mutuo ſe pꝛopꝛijs:

7

Carceribus trudunt ali

os:aut flumine mergunt.

NMembꝛaq; toꝛturis plurima dilaniant.
Pars queuis dici pietas vult/publica curans
CLommoda:que patrie viſcera rumpit quans:
Juſticie vultus atrox mentitur erinis.
Rerx iuuo te clamans regia ſceptra rapit.
Exuperant ſyllam/cathilinam crimine vincunt.
im pꝛo virtute bellicus hoꝛroꝛ habet. ⸗
Non pater a natis tutus.fratremq; perire
Ault frater.ſoceri moꝛs venita genero.
Llerum/miliciam/ciues / ſine lege recluſos
Carcere/plebs rabida ſicut oues iugulat.
Nullus adeſt noſtre reſpectus religionis
Jura ſepulture denegat impietas.
Quiſquis opes vel diuitias famatur habere /
Obijcitur titulus pꝛoditionis ei.
Eligit hic partem neutrã defendere partis/
ox vtriuſq; patet innocuus iugulo.
Tlec ſatis eſt alijs vni ſe tradere parti⸗

.
.

liber Dꝛimus -

NMi ſeflagicijs conſcelerent paribus. ”B
Nuid ꝙ te patriam pulchꝛam violare vocatux
Extera gens:hoſtis te lacerando rapit.

HNulla fides pietasq; manet/confunditur omne

Fas q; nefas / regnat h
Ervrtremos nonne fuera!

rida teſiphone.
iocundius indoo)

Aut glaciale ſolum me penetraſſe pꝛius.
Aduena tu felix alia te parte receptans,/
Mamq; patent oculis non mala tanta tuis. S
Verum monachus hic degit /ſua clauſtra ſubibo/

Ac de fratre ſuo fecero verba ſibi.

Monicus

St ne volucer quẽ video: Et

qualis ad me ſoꝛs attulit: .
lucer. ¶ Scito monice.quoniã in còſta/

tificis egreſſum:tandẽ diuerticula q̃rens
exiui cum eodem.qui iuxta cognomẽ ſu/
um peregrinus effici maluit in terra alie/
na/q; ad ſuos huc regredi.¶ Monicus
atis eſt o volucer.ſi certum me face
re potuerꝭ.quid agit dilectus anime mee
quid amoꝛ coꝛdis mei.Nonne dolet ve/
lut exulem ſe fieri in ignota ⁊ longinqua
regiõe/vbi liguã quã nõ nouerat audit:
Nonne ſubtriſtis eſt/ ſe poni ſub modio
vel in obſcuris ſicut moꝛtuos ſeculi.qui
lucere ſuper candelabꝛum fuerat inſtitu/
tus: ¶ Uolucer.¶ NHNihil pꝛoꝛſus o mo/
nice/tempoꝝ tempeſtate penſata/pꝛoqʒ
diuturna animi pꝛeparatõne qua ſibi p/
niderat om̃ia dn occurriſſent equanimi
ter toleranda Gaudet potius in domino
magnificans eum.⁊ exultat ſpiritus eius
in deo ſalutari ſuo.deputans ſe adiutum
meritis ⁊ pꝛecibus alioꝛum. Itaqʒ de ſe
ſecurus.⁊ in ſe domino miſerãte trãquil/

lus.deflet miſeriam patrie pꝛopꝛie.indi/

gniſſimãqʒ ſoꝛtem. Cuius tamẽ calami/
tatis media pars nõ eſt ſibi nũciata.quã

tiam ſuꝑ conculcatiõe veritatis ⁊ iuſticie
ploꝛans ingemiſcit. Miſerabilem deni/
qʒ ciuitatis celeberrime deſolatiõem tan

ꝛoſa pꝛima libꝛi pꝛimi

certe is eſt. Dic pꝛecoꝛ o volu/
er vnde venis:que noua feragz
me te modo ſoꝛs anuliie 0

tienſi còcilio generali.cum germano tuo
conuerſatus vſqʒ ad finalem ſummi põo/

Donicus

en vincit ac pꝛeualet.

oculis pꝛopꝛijs hoꝛrens intueoꝛ.Quine

qᷓ; hieremias ruinas hieruſalem lamẽta/
tur. ¶ Donicus ¶ Qua ratiõe fieri po/
teſt o volucer.ꝙ exula patria/a parentibo
a pꝛopinquis a notis ⁊ amicis nõ angu/

ſtietur in coꝛde/nõ in animo ↄturbetur?

lolucer ( Wonice nihil difficile eſt

volenti. Yemminiſti puro vraduena no
ſter ſemper in medijs etiam turbis ⁊ vꝛbi

bus / ſolitudinem ſibi queſiuit ? dilerit.
Solitudinem loquoꝛ que eſt a curis fo/

rinſecis/⁊ hominũ calumnijs vacatio. p
bans illud ſapietis.qui minoꝛatur actu

percipiet ſapientiam. ¶ Donicuis

cio volucer ⁊ expertus teſtoꝛ.¶ Aolu

cer. ¶ Ecce autẽ nunc elongauit fügiens
⁊ manſit in ſolitudine/ expectans eũ qui

ſaluũ ſe fecit a puſillanimitate ſpiritus et

tempeſtate.quoniã vidit iniquitatẽ ⁊ cõ

tradictõeʒ in ciuitate.Euolauit ſicut paſ

ſer erepta de laqueo venantium. Vndi/

qʒ nimirũ ſibi parabãtur inſidiarum ten

dicule. Enatauit vt potuit /a naufragio
reipublice.pᷣſtolans ſi foꝛte poſtmodum

ſit ſpes. Nihil tandem ſe videns aduer/

ſus currẽtem furoꝛis impetum nitendo
pꝛoficere/deſilijt alioꝛſum a curru publi
ci regiminis/ cedens raptui pꝛeualentis

nequicie ⁊ malicie/quam ad pꝛeſens nõ
vincit ſapientia. ¶ Monicus. ¶ Ain/
cet tãdem aliquãdo? crede mihi:volucer.

Magna quippe ⁊ foꝛtis eſt veritas ⁊ ſu/
ritas o monice quando vincet ne/
ſcio.hoc vnum ꝓpꝛijs oculis inſpicio iu/
xta vocem yſaie/ ꝙ conuerſum eſt retroꝛ/

ſum iudicium / ⁊ iuſticia lõge ſtetit/quia

coꝛruit in platea veritas/ et equitas non
potuit ingredi.quoniã facta eſt Tenlns
44

De conſolatiõe theologie

in obliuionẽ / ⁊ qui receſſita malo pꝛele ¶ Elixtheologus pulcra ſopphiſis
patuit.Quo cõtra videre eſt falſitatẽ:nõ QLui vult a puero ſe dare ſpõſam:
qualemcũqʒ /ſed hereticam pꝛauitatẽ in Que caſtũ tenero ſtringitamoꝛe.
via mandatoꝛũ dei/que ꝑambulat vico Eius ſe vocitans iure ſoꝛoꝛem.
* ⁊ plateas/erecta ceruice/ inſultans cath aſus ſe ſociam pꝛebet in omnes
licde veritati cum defenſoꝛibus ſuis.pꝛotè⅛ ac vite releuat tedia meſte.
rit eos pedibus ſoꝛdidiſſimis. Ac de ipSolatur reſonans cantica ſyon
ſis tanq; domina victoꝛioſiſſima triuꝰ) Securoq; regit limite greſſus. ð
phare gloꝛiatur. pes ⁊ vera fides concomitätur · “OYU

3 ð DM . 22

* (Monicus t diuinus amoꝛ:quadraq; virtus
oR Pꝛudens ſobꝛiaq; foꝛtis ⁊ equa⸗ ßÿMU
Roh dei atq; hoĩm fidem. dic Daonoꝛũq; cohoꝛs iuncta beatis. S
oꝛovolucervnde talis euerſio: dte ſi tribulans ſoꝛs muit vlla. ẽ
Non ne ſancta generalis ſyno / Duris increpitans toꝛua flagellis:
dus.que pꝛo veritatis tuitõne erſtes:impauido ſuſcipevultu DWU
ꝛincipaliter inſtituta fuerat / ſe cultricẽ am ſic viuitur/eſt pax in amaro.

uiuſmodi veritatis exhibuit atq; pꝛote m ſi flammigeris intonat ether
ctricem. Verum hanc interim querelam Fractus fulminibus/totus ⁊ oꝛbis
omiſſam volo quoniã cupit animꝰ ex te In ſe diſſtliat / ſi caro cedit
cognoſcere quibꝰ exercitijs ſe refouet fra/ ens eſto ſtabilis / ſede retents.
ter/quẽ toꝛpere nequaq; putauerim iner HNec tu queſieris herculis arma/
ti ocio?: quibꝰ inſuper armis ſpũalibus Nec grandes validis viribus artus⸗
aduerſus iniquos beruneſenten is im/ ZBins hoꝛrenda ſatis/qᷓ; ſuperarit.
petus congredi ſolitus eſt / ne triſticia ſe agc iutrice potes perdere monſtra.
culi que moꝛtẽ opatur ipſum vel deij,flfliat ¶ Intandas erebi carmine peſtes
labirbenr⸗ Aolucen e vera?⁊ ſo Ticit ugco em temperat oꝛpheus /
lida ꝑegriniconſolatõne tecum ſermonẽ? Mollelcunt lapides/flumina ſydunt
habiturus. ſignifico in pꝛimis ꝙ eamac P ſe nõ ſuperat victus amoꝛe.

cipit doctrice theologia/que comitem ſe t vero cithara dum modulatur
dedit ꝑegrinationi ſue Ab infantia enim Paſtoꝛ poſtea rexcarminis odas /
ſacras litteras nouit/ neq; furoꝛ hoſtilis Duas aptat phꝛoneſis/ocyus exit

4 , . = — — —
— õõ 5

neq; terroꝛ ꝑuertere potuit:quin pſedue Heguam ſpiritus a rege ſaulle
retur iter ſuum /de qua ſapiens.Attingit rp nemo ſatis theologie
ergo/ait a fine vſq; ad finem foꝛtiter/ ⁊ di audes extulerit/tanta patrantis.

ſponn om̃ia ſuauiter. Hanc amaui ⁊ exqͥ Qua cure fugiunt/mens hilareſcit/
ſiui eam a iuuẽtute mea/ ⁊ queſiui ſpon/ Que virtute ſua monſtra trucidat.
ſam mihi eam aſſumere/⁊ amatoꝛ factus anina vi rapitur aduena/degens
ſum foꝛ me illius (Seq tur cõſolatio) in/ is ad nitidum ſcandere celum.
trans in domũ meam conqeſcam cum il/ Excelſa reſidens cernit ab arce.
la. Non enĩ habet amaritudinẽ conuer/ Foꝛtunam merito rectus vtran
Rs oiltine fier radiumm cõuictus illius
ed leticiam ⁊ gaudium. ¶ In cuius pꝛe d ſe „
conium ita libet metro pangere. . Beci Peo Peu E

Becũu metri pei

ilicum volucer. Sed in conſolatione reci/

mi libri dact

alcmaniũ tetrametrũ bypercatalecticum

tra vanam mundi felicitatem. Cur non

AIn guo ponit laus theologie in hocè/q; ſuffecerit celebꝛis ille dyalogus philoſo⸗ *
eſt efficaxſolari ⁊ currit cum ſecũdo me ppie cum HBoetio. qui pꝛoꝛlus elegãti ſti
. tro Boetij Heu quã percipiti: lo / bꝛeui / ꝛ ſplendido compoſitus eſt. ſen
.

5

w =

Memini volucer / ⁊ quali p.
oꝛdiens:quali pꝛeterea medio pꝛogredi/
ens hucuſq;pꝛoceſſerit retineo.nimirum

Liber

tentias grauiſſimas atq; veriſſimas in ſe
tenens: ¶ Nolucer. ¶ Noli mirari mo/
nice.ſi theologia philoſophie pꝛeficitur⸗

quoniã ſicut naturam gratia/ſicut ancil/

lam domina et diſcipulã magiſtra / ſic
tempus eternitas/ ſicut ratiocinatõnei
intelligentia ſicut viſibilia ea que nõ vi/
dentur.ſic theologia philoſophiam exu
perat/quam nõ abijcit ſed in obſequium
ſumit.Eſt autem lex diuinitatis ⁊ oꝛdo.
vt ſupꝛema inferioꝛum iungantur ad ſu/
perioꝛum infima/moꝛe concatenatiõis⸗/
veluti plato loquebat/que in coꝛpoꝛali/
bus argentea in ſpiritualibus aurea vo/
cabatur Et plane hanc in ſcala iacob gra

duũ figuratiõem accipimus. ¶Pꝛopte⸗/

rea ſub compendio pꝛocedentes induce/

mus theologiam inchoãtem verbũ ab il

lo ſupꝛemo /quo philoſophia conſolatõ

nem ſuam apud boetiũ terminauit. Ita

enĩ recto bꝛeuiatoq; oꝛdine pꝛocedet the
ologia/ſurſum machinã ſue deductõnis
erigens. ſi philoſophie ſibi fundamenta
ſubſtrauerit.(¶ Quale vero ſit illð quod
poſtremũ philoſophia poſuerit/puto me

miniſti. Magna enim vobis eſt inquit ſi

diſſimulare non vultis:neceſſitas indi/

ĩ pꝛincipio ex/

qui ſtudio libꝛi illius ab adoleſcentia ve

Ongratuloꝛ eruditiõi tue Si
quidẽ ab hac ſentẽtia qua phi⸗
loſophia deſinit! theologia ſu
am cũ peregrino conſolatiõem
iniciat/qualis ſententia foꝛmaliter in au
guſtini ſoliloquio poſita eſt. ¶ Et certe

Paulusf ad hebꝛeos ſcriberet/ collau/

turus virtuteʒ fidei/ pꝛopoſuit ſymbo

lum nature/quod homibus pꝛo omnitẽ

poꝛe neceſſarium fuit. Credere enĩ opoꝛ

tet accedentem ad deũ/quia eſt et inquirẽ

tibus ſe remuneratoꝛ ſit. At vero deus ip

ſe qualis iudex exiſteret/qualem inſuꝑ re

muneratonem daret querẽtibus ſe/ non
potuit philoſophia neq; diſcipuli ſui du

ctu ratiõis inuenire. Deficiebat enimyo

lentibus ad altioꝛa conſcendere ſcala cre
aturarũ.per quam ſempiterna dei virtus
atq; diuinitas licet poſſit attingi/non ta
men vſq; quaq;ʒ.vt cognoſcerent quales
quantas ve penas repꝛobis deum cõtem
nẽtibus/qualia poꝛro pꝛemia ſe inquirẽ
tibus/iuſtus iudex tribueret. Quod face
re ſi vel philoſophi vel poetetentauerũt/
euanuerũt in cogitatõibus ſuis.⁊ vixali
ud q; erroꝛes fabuloſos ſibiq; diſſidẽtes
fin gere potuerũt. Rectam deniq; manda
toꝛum deiviam neſcierunt qua ꝑgiturad
vitam/que eſt ſtatus omniũ bonoꝛũ ag⸗
gregatõne perfectus.q̃lem hic aſſequi ne

minem poſſe philoſophia demonſtrat ex

perimentali ratõne.Sed velvirtutes vel
actus foꝛmales qͥ bus attingatur iſte ſta⸗

tus obiectiue quideʒ. in deo intuitine co
io philaſophia nadaeno walule Bol
er

ratus autem deſuper humanos erroꝛes
deus / eas veritates neceſſarias⁊ ſalubꝛes

ad quas euehere nõ poterat philoſophia

nec tentare debuerat/ theologia ſuperna
turaliter infuſa/ ſicut et humanus ſuper
naturalis ẽ finis/reuelauit ⁊ addidit. In
ter quas. non irrationabiliter theologia
ſuper iſtam ꝙ deus inquirentibus ſe re'⸗
muneratoꝛ ſit.quia videlicʒ iuſtus iudex
eſt cuncta cernens.collocat ⁊ adijcit mo⸗
dum iudicij a chꝛiſto tradidi. Ibunt hi
nõ dubium quin mali:in ſuppliciũ eter

num. Juſti autem in vitam eternam.

Neq; enim eſt alia veritas efficacius ge/
neratiua timoꝛis domini qᷓ; iſta/claudẽs

in ſe hoꝛrendiſſimũ illud damnationis
tonitruum. Ite maledicti in ignem eter/

num. Nunquid non hoꝛrendũu valde ꝓij

ci a facie dei ſummi boni? Sed ad hoꝛro

ris cumulum inexcogitabilem / additur
maledictio trudens in ignem non qualẽ

cumq; / ſed eternum. Et hoc cum dyabo /
lo ⁊ angelis eius.vbi aſcendet fumus toꝛ

mentoꝛum in ſtagno ignis ardentis⁊ ſul
phuris/vſqʒ; in ſecula ſeculoꝛum.vbi ver
mis eoꝛum nõ moꝛietur/⁊ ignis eoꝛum
nõ extinguetur. Et erunt vſqʒ ad ſatieta
tem viſionis omni carni.Ad hunc audi
tum ſi fides admixta eſt timoꝛẽ domini
quis non ſibi ſuſcepit: Eſtautem timoꝛ
domini iniciũ ſapientie.⁊ ab ipſo conci

pimus ſpiritũ ſalutis.Et per eũ declinat
oĩs a malo.illũiant᷑ coꝛda/⁊a in oblctãtõe

De cõſolatiõe theologie

enir miſerlcordia⸗CBonieno Qua
ratõne fieri poteſt o volucer/q per timo/
rem ⁊ talem timoꝛem venlar ecrns ob/
lectatio? Timoꝛ enim penam habet / quẽ
pfecta charitas foꝛas mittit. Qualis am/
plius eſſe cõſolatio poteſt hñti pᷣ oculis
aſſidue ſtagnum ignis ardẽtis ⁊ ſulphu/
ris.in quod ne coꝛruat: foꝛmidare habet
momento quolibet: Hec vnqᷓ; dum vinit

ab hoc pauoꝛe ſecurꝰeſt Heſcit enĩi homo

finem ſuum neq; ſi amoꝛe vel odio dignꝰ
ſit. ¶ VNolucer. ¶ Recte cenſeres monice
ſi theologia fidelis nequaq; ad vlterioꝛa
per timoꝛẽ iſtum pueheret/ſi nõ ad ſpem
que non confundit:effugere compelleret
Si non deniq; ad deum totius conſola/
tionis/ per dilectiõem amplectẽdum ſibi

q; adherendũ.velut in locum refugijmi/

rabiliter induceret. ¶ Wonicus ¶ Ael/
lem audire quo pacto fieri habet hec in/
ductio vere mirabilis de timoꝛe in ſpem
⁊ amoꝛem Neq; enim eadem ſede coꝛdis
ſimul habitare poſſe vident᷑timoꝛ⁊ ſpes

licet legam pꝛophete iuſſionem regibus

terre vt ſeruiant dño in timoꝛe ⁊ exultent
cum tremoꝛe.Et per ſapiẽtem. Qui time
tis dominũ ſperate in illum.⁊ iterum p/

pheta. Beneplacitum eſt domino ſupꝑ ti⸗

mentes eum ⁊ in eis qui ſperant ſuꝑ miſe
ricoꝛdia eius.⁊ alibi ſine numero ſpes ti/
moꝛi coniũgitur. ¶ Volucer.
dendus eſt o monice:-ſolerter oꝛdo iudici

oꝛum ſupᷣmi iudicis dei.qualem philoſo

phia non attingit. VUnde theologia ve/
lut humano moꝛe loquens triplicem deo
curiam triplicemq; thꝛonum deputat:
¶ Reſigdet in pꝛima curia et thꝛono in/
ulgens gratia. Reſidet in altera curia et

thꝛono coꝛrigens miſericoꝛdia. Reſidet

in tertia curia ⁊ thꝛono damnãs iuſticia
de q per apoſtolũ. Hoꝛrendũ eſt incidere
in manus dei viuẽtis. Agrenet⸗ ho
mines omes in hanc moꝛtis damnatõeʒ
ꝛeuaricatoꝛ adam.nec eratqui de manu

hac iudicãtis dei poſſet eruere/ ſi non ſu/

. Ps nature vires ⁊ merita/cõſtituiſſet no
is iuſtus iudex deus/per ſacramentum
reconciliatõnis vnigeniti filij ſui dei / cu
riam pꝛimã⁊ alteram in quibus gratiam
⁊ miſericoꝛdiã iudices collocauit/inthꝛo
miʒans quando factus eſt nobis a deo ſa
pientia ⁊ iuſticia:ſanctificatio et redem/
pcio.Quãdo pꝛeterea datum eſt homini

vero electi.

Atten

bus damnatis in cunia inſticie eam qua/
ſi grauaminis illatricẽ poſſe decliare ap/
pellando ad ſuꝑioꝛes curias gratie ⁊ mi/

ſericoꝛdie/quoniaʒ ſuꝑexaltat miſericoꝛ/
dia iudicium.fitq; vt vbi abundauit deli

ktum ſuꝑabundet⁊ gratia/quod philoſo

phia nõ cognouit.¶ Donicus. ¶ Inci
pio volucer grauioꝛibus qᷓ; antea ſcrupu

lis vꝛgeri/vt omittam queſtiões interim
multiplices/ex tuis habentes dictis oꝛtũ

de fide philoſophoꝛũ ⁊ alioꝛum quo pa/

cto ſaluati ſint aliqui ſub nature ſola lege
Tradit itaq; philoſophia vix ꝑſcrutabi/
lem diuine pꝛouidentie viuacitatem.pꝛe
ſertim dum ad eam confertur humani li/

bertas arbitrij/ cum certa pꝛecognitione
futuroꝛum Sed ecce ſuꝑaddit theologia

difficultatem in immèſum minus inue/

ſtigabilem / neq; compꝛehẽſibilem.dum

quoſdam ex hominibꝰrecipit iudicãdos
in curia gratie vel miſericoꝛdiet et᷑ne bea

titudinis ꝑticipes facit.Alios vero mul/

to plures damnat in eternũ ſua iuſticie ſe

neritas / dicente eo. Oulti vocati:pauci
electi. Dirum autẽ ſi quis in hac re
cogitatõne conſtitutus nõ perturbetur ⁊

totus hoꝛroꝛe tabeſcat/ qualiter abſcon/
dita non eſt conſolatõ ab oculis ſuis(iu

xta ſcriptureverbum) dum ita deus inter
fratres diuidit ¶ ANolucer. Fatendum
eſt in pꝛimis Monice!ꝙ hec cõſideratio
iudicioꝛum dei qui terribilis eſt in con/

ſilijs ſuper filios hominũ / ſi cum ſuper/
ba curioſitate recenſeatur/pᷣcipitat in il/

lam ſapientis damnatiõem. Qui ſcruta/

toꝛ eſt maieſtatꝭ oppꝛimet᷑ a gloꝛia/exter/

minat omnẽ boneconſolatiõis virtutem
deniq; in repꝛobam de deo deſperatõem /
⁊ in odioſas rabidas ⁊ inſanas blaſphe/
mias demergit ⁊ abſoꝛbet. hoc in viato/

ribus aliquibus hoc in damnatis omi,/

bus oꝑatur. ¶ At vero conſideratio ta/

lis ſi cum debita humilitate ⁊ reuerentia

fidelis⁊ pij coꝛdis aſſumatur Si cum ca
ptiuatõne om̃is intellectus in obſequiũ
fidei reuoluat᷑ nullam exiſtimat peregri/
nus noſter potioꝛem vel efficacioꝛem ad
conſecutõem legitime conſolatõnis viã/
diuinitus elargiri. Nonne ſenſerat hoc ꝓ
pheta dum ſuſpirans ait: Wemoꝛ fui in
dicioꝝ tuoꝝ a ſeculo domine/⁊ cõſolatꝰ

ſum.Quã ↄſolatõʒ neſcio ſi vehemẽtius

expᷣſſit alio loco is qͥ dixit.Et exłtauert · i.

——— ²l˙lQm (enuabä

H Niber Primus 4 .

extra ſe ſalierũt/filie iude pꝛopter iudicia

tua domine. ¶ Monicus. ¶ Obſeruan

dũ ne eſt obſecro volucer:ne minꝰ ſobꝛia

foꝛtaſſis ⁊ inſolẽs ſit huius doctrinetra“/
ditio.quoniã ſtultoꝝ infinitus eſt numg

rus/carnalium ⁊ arrogantium/qͥ non c

piunt que dei ſunt.⁊ ſi nõ dixeris ea que
verſant᷑ in coꝛde ſuo⁊ que ſuo ingenio pe
netrare ſe gloꝛiari poſſint ¶ Uolucer.
CLCoꝛrigit ⁊ repellit tuã hanc heſitationẽ
conſcius arcanoꝛũ diuinoꝛũ apoſtolus.
qui ſatagens contentiõem gentilium ro/

manoꝛũ/⁊ iudeoꝛũ qui ſuſceperãt fidem

compeſcere/collocauit totius diſputatio
nis ſue velut centrũ ⁊ cardinem ſupꝛemũ
conſideratiõem diuine pᷣdeſtinationis et
pꝛeſcientie ab illo loco. Scimus autem
quoniãſdiligẽtibus deum/om̃ia cooꝑan
tur in bonum his qui ſᷣm ꝓpoſitum voca
ti ſunt ſancti.NHam quos pꝛeſciuit ⁊ pꝛe/
deſtinauit.⁊c̃. Vſq; dum exclamat.O al

titudo diuitiarũ ſapientie ⁊ ſcientie dei/

qᷓ; incõpꝛehenſibilia ſunt iudicia eius et

inueſtigabiles vie eius.Quis enĩ cogno

uit ſenſum domini: Aut quis conſiliari/

us eius fuit: Aut quis pꝛioꝛ dedit ei ⁊ re/

tribuetur illi? Illic inſerit ꝙ nõ volentis
neq; currentis:ſed miſerantis dei eſt.⁊ cu
ius vult miſeret᷑.⁊ quẽ vult indurat.Et
ꝙ non ex oꝑibus. ſed ex vocante dictũ eſt
Jacob dilexi:eſau ãt odio habui ¶ Apo
ſtolus igitur doctoꝛ gẽtium in fide ⁊ veri
tate / inter quas erant inſipientes multe
carnales ⁊ ſuperbe.ſi pᷣmiſſam eis conſi/

deratõnem pꝛo ſua edificatõne nõ timu/

it exponere:quatinus eas ⁊ iudeos mu/
tuo reduceret ad legitimã pacis ⁊ carita/
tis foꝛmã.Quo pacto verẽdum cxit inter
chꝛiſtianos:pᷣſertim eos qui de ſua ſalute
ſoliciti ſunt conſideratõe iſta vtiq; apud
eum/talem de ſua ſalute conſolatõem ſu/
oꝛumq; ſimiliũ oꝑata eſt.vt aſſereret Cer
tus ſuʒ enim ꝙ neqʒ moꝛs:neq; vita:’neq;

angeli:neq; pꝛincipatus.neq; virtutes.

neq; inſtãtia.neq; futura.neq; foꝛtitudo.
neq; altitudo.neq; pꝛofunduʒ.neq; crea/
tura alia poterit nos ſeꝑare a caritate dei
que eſt in chꝛiſto ieſu domino noſtro.
Poterit autẽ certitudo talis accipi de cer
titudine reuelatiõis diuine ſi Paulus de
ſe ſolo loq̃retur. Sed dum cõnumerauit
alios electos.dei cõuenientius intelligit
hoc eſſe dictũ de certitudine ſpei:que trã/

loſophie. Cum phebi radijs.

quillitas quantũ ſit oꝑatiua.ſatis admo
modũ pꝛopheta regius expoſuit.qͥ dum
gloꝛiabundus in dñno dixiſſet In paceſin
id ipſum doꝛmiã ⁊ requieſcã.Gubintu/
lit pꝛo cauſa ſpem/dicens Quoniã tu do
mine ſingulariter in ſpe conſtituiſti me.
Monicus. cire velim o volucer

quo ſtudio vel induſtria deuenit aduena

noſter vt in hac pace in id ipſum frueret᷑:
Neq; enim dicere pᷣſumo:niſi quod aſpi
rat ⁊ aſpirare ſuadet ad illam pacẽ in id
ipſum cum pꝛopheta dicente. Concupi/
uit anima mea deſiderare iuſtificatõnes

tuas/in omni temꝑe/ſi foꝛte aliquãdo de

ſiderium ſui ⁊ ſimiliũ pauperũ exaudiat
dominꝰ.⁊ pꝛeparatõnẽ coꝛdis eoꝛum au
diat auris ſua. Scit enim quoniã nemo

ccipito vꝰba mea ſobꝛie

repente fit ſummus.ſcit quoniã mununs

hoc gratie magis eſt q; induſtrie. Nihilo
minus doctoꝛũ deuotoꝛũ ſcripta relegẽs

theologia ductrice/ſuisvti conaturindu

ſtrijs / ne ſibimet deeſſe putetur. deumq;

tentare videat᷑. Enititur experimento co
gnoſcere que ſit illa pacis conſolatõ qua
ſobꝛie inebꝛiatꝰexclamat pſalmiſta.Quã

magna multitudo dulcedinis tue domi/

nequã abſcondiſti timẽtibus te. Signã
ter ait abſcondiſti/qꝛ nec ab habẽtetradi
nec ab eo qui non habet capi poteſt. Eſt

quippe nomen nouũ in calcuio candido

ſcriptum.qð nemo ſcit niſi qui accipit

Certium metrum

pꝛimi libꝛi glyconicũ coꝛiambicũ.⁊ pꝛo/
latõephi/

poꝛtionat᷑ ſexto pꝛimi de conſo

Agnũ crede nimis bonum
Intus quo valeas frui:

erte neſcit homo vetus
Intro quid ſapiat nonus
Hoc eſt manna reconditum.
Senſus quod capit intimus.
Queris qualis ei ſapoꝛ:
Aurem verbaq; quid paras?
GBuſta poſt videas licet.
Degens frater agro ſenex
uerit gaudia/que domi
Frater iunioꝛ accipit.
¶ ecus mel ionathas pꝛus
uſtat/ pꝛotinus hinc videt.·

Extra non liceat loquui.

De cõſolatiõe theologie

.
Me nobis ſapidũ deus:
QAuo faſtidia tollre
Mungi noxia fas tibi.

E.

bum ſuꝑ iſtis affectus deuoti
ſentimẽtis/in quibus ſtat ſapi
entia:que in myſterio abſcõdi/
ta eſt. Hec eſt theologia myſtica/deq̃ tra⸗
ctatus fratris apud me ſeruo/ quoſdã la/
tino/quoſdã vulgari ſcriptos ſtilo. Sed
ſuꝑ his altera foꝛtaſſis die ſermo fiet:
Perge vero pꝛoſequi de ſpe’:reſpondens
ad pauculas interrogatiões meas / qui ſe
cretoꝛum aduene noſtri cõſcius es. Reco
gitat ne ſupꝛemũ iudicem deũ:homines
ex maſſa peccatrice: pᷣdeſtinaſſe quidem
hos ab eterno ſempitne beatitudinis fo/
re participes/aliosvero pꝛeſcitos⁊ repꝛo
batos ad ſuppliciũ perpetuũ: ¶ Volu/
cer· ¶ Recogitat monice/et id ſane freq̃n
WBonicns Recuf at ne diuerſum
huiuſmodi iudiciũ dei:itanqᷓ; pꝛeterea ſit
in eo ſeua quedã en Abde

nitate ſua ſumma:? ¶ Uolucer: ¶ Abſit
monice talis aduerſũs deũ blaſphemia/
neq; enim ꝑſonã accepiſſe/neq; iniuriaʒ
feciſſe dici poteſt qͥ nulli debitoꝛ eſt. Oð
notauit apoſtolus dicens.O homo / tu
quis es qui reſpondeas deo:nunquid di
cit figmentũ ei qui ſefinxit.quid me feci
ſti ſic? An non habet poteſtatẽ figulꝰ lu/
ti ex eadem maſſa facere.aliud quidẽ vas
in honoꝛẽ.aliud vero in cõtumeliam
Talis apð homies ſimilitudo plurima
reꝑitur.nedũ ſuper rebus vita carentibo/
ſed animatis/ quibo vtũtur pꝛo arbitrio
ſuo alijs ad moꝛtẽ.alijs ad conſeruatõem
necarbitrãtur ſeivł iniurie: vel crudelita
tiobnoxios eſſe.¶ QDuid ſi vult deus in
maſ domo ſua maniteſtare diuitias glo/
rie ſue.iſtis in oſtenſionem miſericoꝛdie.
alijs in manifeſtatõem ſue iuſticie/gloꝛi/
ficans illos ex miſericoꝛdia/ iſtos ex iuſti
cia derelinquens: quatinus reſultet car/
men illud pulcherrimũ.Ex graui tenoꝛe

iuſticie/⁊ molli cantu miſericoꝛdie/ de q̃

li pꝛofitet pheta. Miſericoꝛdiã ⁊ iudici
um cantabo tibi dñe. ſi paucioꝛes
ſunt qui ſaluãtur / manifeſtioꝛ eſt in hoc
gratia dei quẽadmodũ int᷑ ſurdos ⁊ clau

tia pꝛoſa pꝛimi

Mueris interim volucer ver/

dos mutos ⁊ moꝛtuos/paucioꝛes ſunt qͥ
miraculo curãtur/q; qui pꝛopꝛie cõditio
ni relinquũtur.¶ Verũ dum ad ſingula
ria fit deſcenſus et inquiſitio.cur videli/
et Petrũ vel Paulum deus elegerit ad ſa
utem. Judam vero ⁊ diuitẽ epulonẽ de/
reliquerit:opoꝛtetvt humana garrulitas
apponat digitũ oꝛi ſuo/ hoc vnum pꝛofi
tens ꝙ iuſtus eſt domin? in omibus vijs
ſuis.¶ Itaq; ſicut nulla poteſt aſſignari
ratio cur inter tot res poſſibiles fieri/ iſta

nõlilla facta eſt/niſi beneplacitũ dei. Ita

de recreatõne ſeu regeneratõne/ad vitam

ſpiritualẽö/multomagis dici debet. Neq;

confugiendũ eſt ad illoꝛũ merita vel ope
ra/quos ab eterno pᷣdeſtinat deus.quia
ſi ex oꝑibus:iam nõ ex gratia. Sed neq;
pꝛioꝛem eterna dei voluntas cauſam ha/
bet/qui fecit om̃ia pꝛopter ſemetipᷣm.im
piũ quoq; in diem vindicte.Nihilominꝰ
fatendum eſt ꝙ nemo ſine culpa damna/

bitur. ſicut abſq; gratia ſaluabit᷑ nullus.
onicns , Rarg volucer inquire/
re cõſequenter/ſi hanc aliquãdo peregri/
nus noſter conſideratiõem ſuper ſe/⁊ ad
ſe reflectit. Meditãs ne foꝛte ſit ex nume/
ro repꝛoboꝝ/neq; enim gloꝛiari poteſt ſe
peccatũ nõ hahere:neq; de alia maſſa eſſe
q́; ceteros ? ( Holucer ( Dicam illõ mo
nice quod ſentio Meditatur aliquãdo ſe
cum cõquerens.quid ſi iuſto dei iudicio
damnãdus es: Si reperit indiſpoſitum
coꝛ ſuũ ad humilem huiꝰ conſideratiõis
ſuſceptõem/derelinquit eã/⁊ ad alia ſe cõ
uertit:quemadmodũ fieri conſiliũ eſt in
tentatiõibus vel interrogatiõibus carna
liũ peccatoꝛũ/vel experientijs earũ rerũ/
que ſuut difficillime electõis.vt ſi querat

aliquis a ſemetipo Halles membꝛatim

laniatꝰmoꝛi/qᷓ; illecebꝛoſe voluptati mu
lieris pulcerrime conſentire: ¶ Si vero
percipit affectum ſuũ/ deo pꝛopicio tran
quillum/humilem⁊ ſuauẽ/ſicut impꝛeca
tur apoſtolus. Deus autem ſpei repleat
vos omi gaudio/ et pace in credendo/vt
abungetis in ſpe / et virtute ſpirituſſan/

cti. ſiſtit pedetentim tamẽ et caute/in hac

recogitatõne.ſi foꝛte damnandus eſt.Cu
ius appꝛehenſioni/ nequaq; remurmu/
rat/ ſcõm pꝛeſentem affectum/⁊ ſenſum

de diuina iuſticia. Sed humiliatus di/

cit. Juſtus es domine/ ⁊ rectum iudiciũ
tuũ. Hõ ꝙ damnatiõem eligat.Abſit. qꝛ

W

—

=

9—

Liber Primus .

nec dens hoc vult iðm velle / ſicut nec pec
care nec deſperare dum viatoꝛ eſt. Dicit

potius cũ Job.etiã ſi me occiderit tamen

in ipſo ſperabo.Et cõuerſus ad dominũ
cũ pio ⁊ humili affectu. Scio inqͥt eqͥſſi⸗/

me iudex/quoniã damnati in inferno te

odiunt.te iniuſtũ.te inuidũ.te crudeliſſi⸗
mũ iudicant.te blaſphemant.te ſanctiſq;
om̃ibus oꝛe rabido maledicũt. Scio ꝙ;
illic cõſtitutus cheu me miſerũ Jic agerẽ.
At vero dum interim affectibotam effe/

ris ⁊ blaſphemis careo.amo te qui totus

es amabilis.te iuſtiſſimũ/ teamãtiſſimũ
te clementiſſimũ diiudico.tecollaudo.ti
bi ſanctiſq; omnibus tuis oꝛe pio bene/
dico.quicquid poſtremo de me futurum

oꝛdinauerit voluntas tua/coꝛde credo et

oꝛe pꝛofiteoꝛ.quoniã nulla eſt iniquitas
apud te qui ſanctus es in om̃ibus operi/
bus tuis. ¶ Honicus. ¶ Placet volu/⸗
cer diſtinctus iſte modus habendi ſe cir/

ca recogitatiõem diuine pꝛedeſtinatõnis

ſeu pꝛeſciẽtie/nam ſicut in pꝛimo curioſi
tas temeraria:ſic in ſecũdo meritoꝛia val
de humilitas exercetur.
eſt in aſpectuvel recogitatõe foꝛmoſe mu

lieris / vbi periclitaret᷑ incõtinens.conti/

nens vero foꝛtiter habituatus/ vteret᷑̃ad
virtutem. ¶ AUideo ꝙ amoꝛ hic gratuitꝰ
eſt:nõ mercẽnarius: nõ recurnus.hec af/
fectio filialis vel fidelis ſponſe.quẽ amo/
rem/quia donũ ſuũ eſt/nõ acceptare non
poteſt.quia diligentes ſe diligit. Beatus

qui aſcẽſiones in coꝛde ſuo diſponẽs ad

hunc gradum pene ſupꝛemũ peruenit
Sentio deinceps magis ac magis q̊ me
dio poteſt hec conſideratõ pacem quan/
dam ⁊ conſolatiõem operari. Ita tamen
ſi ſit apð homines qui peccata iãm non
iterãt.nam iteratio peccatoꝛũ quid aliud
Karcndͤire repꝛobatiõem ⁊ interitum:
ttento ꝙ ſpes nõ ex meritis pꝛoueniẽs
peeſi cõ eſt.nõ ſpes eſtimanda Wo⸗
lucer ¶ Scio o monice quoniã nemo eſt
qui viuit ⁊ nõ peccet quando ⁊ ſepties in
die cadit iuſtus.Et beatus dicitura pſal
miſta·nõ qui non fecit.ſed cui nõ impu/
tauit dñs peccatũ. Mirũ foꝛtaſſe videbi/

tur quod dicturꝰſum. Inuenire eſt bomi

nẽ qui quanto pluribus impugnat᷑ ten/
tatõibus/quãto renitẽs eis pluries euin
citur / vel in voꝛacitate gule.vel in ſomni
culoſa doꝛmitatõne/vel in ſtimuloꝝ car/

nicus. ¶ Ut intelligo volucer. Ita

idere ſimile

nis crebꝛa ppeſſione/⁊ alijs huiuſmodi/

tanto frequẽtius certius ⁊ ideo foꝛtiꝰ.qꝛ

humilius / in deũ ſe pꝛoijcit.de deo ſperat
⁊ confidit.Conſulte quidẽ dum nullam
videt in ſe fiduciã reſiſtẽdivitijs/neq; vir
tutes ⁊ ſalutẽ adipiſcẽdi repoſitã.Falloꝛ

ſi nõ ita dauid egerit inq ens. Impulſus
euerſus ſum vt caderẽ/ſubdit.cuius inni
xus ẽ auxilio/⁊ dominꝰ ſuſcepit me. Rur
ſus cũ ab homĩbus ſibi deſperatõ impꝛo

peraret᷑/quia tulerat ouem ⁊ paſtoꝛẽ occi

derat/⁊ dicerent.non eſt ſalus ipſi in deo
eius/ipſe ſolidioꝛi ſpe deo fiſus reſpõde/
bat. Tu autẽ domine ſuſceptoꝛ meus es
gloꝛia mea.⁊ exaltans caput meũ Do

babet/ꝙ apud vere humilem quãto mi/
nus eſt in ſe ſpei/minus in opealiena ſi/
ducie.minus deniq; vult cõſtituere iuſti
ciam ſuam.tãto plus ſpei plus fiducie de
deo ↄcipit.plus quoq; iuſticie dei fit ſub
iectus.dicens ex ſententia. Mihi autem
acherere deo bonum eſt / ⁊ ponere in dũo
deo ſpem meã.clamans ei.in tua iuſticia

plane non in mea / libera me. Poſtremo

magis intelligere nunc videoꝛ/que in de

uotoꝝ libꝛis legi/de introductiõe ſponſe

in cubiculum ſponſi.de oſculo oꝛis eius

poſt oſculum manuũ ⁊ pedum/de habi⸗

tatiõe pꝛeterea in adiutoꝛio altiſſimi/nõ
in habitatõnevel meritoꝝ pꝛopꝛioꝝ que
vana eſt.vel penarum futuraꝝ que anxia
vel induſtriarũ pꝛopꝛiarũ que timida eſt
⁊ incerta: ¶ Certa vero qualiter eſſe poſ/
ſit in adiutoꝛio altiſſimi. inter tot vite di

ſcrimina. inter tot criminũ lapſus.inter

tãtam electoꝛum paucitatẽ ediſſeras ve/
lim. (UWolucer. m iſta condi/
nice/vt in ſuos fines tendant
quiba adeptis quieſcunt adherentes eis.
hoc de grauibo deoꝛrſum. hoc de leuibus

ſurſum videre eſt. Eſt autẽ humani coꝛ/

dis deſiderium pondus / in deü / ſicut in
locum ſuũ ⁊ centrũ ferri.eſt ſupꝛemũ poſt
quod nõ relinquit᷑ alið humane peregr
nationis refugium. Supeſt igitur nihil

infra quod /vel vltra quod poſſit huma/
nũ ſe coꝛ deflecterevel fugere:dum ponde
re ſuo ſe cõſtituit adherere deo.nũc interĩ

per ſpem:fidem ⁊ amoꝛeʒ.neq; enim ſibi
dat aliter ſtatus pꝛeſens. Poꝛro ſicut ali
quis dicitur adherere certitudinaliter lo

co alicui vel baculo/dum totis viribꝛ itra

4

De cõſolatiõe theologie

ſtare vult.nõ aliter ſpem certã dicimus ꝑ
deliberatã voluntatis adherẽtiam.neq;
enĩ ſpes eſt in aſſenſu et vi rationali / ſed
deſiderio ⁊ expectatõne virtutis iraſcibi/

lis tendentis in ardua.quod deſiderium

tendentia/vel expectatõ reꝑitur in virtu
te ſpei cum tanta certitudineꝑ adherenti
am volũtatis/ꝙ ꝑ nullius temptatõnis/
vel recogitatiõis inſultũ vult ab ea ſemet

euellere . ¶ Lonſurgit ex radice ſimili cer

titudo in aſſenſu fideiidũ ꝑ nullas ratio/

nesvel fantaſias fidẽ impugnantes/vult
derelinquere/ quo minus ſtet in fide/ ad
obeditionẽ dei/⁊ meriti conquiſitiõem.

EE t

2 Pl/
midimetrum Jambiecc.
mõtis alto ſtat iugo
Quercus ſuis radicibus
Defixa nitens foꝛtiter:
=Aentos et imbꝛes non timet.
Aſſumit hinc plus virium
Quo plus in imo ſe locat
Concuſſaventi turbinej/
Dic ſpes ferens tentamina
¶ Antheus inuictus fuit
Dum cautus incubans humi
Non vult in altum ſurrigi⸗
tus ilico perit.
ue collocatur ſaxeo
Domus loco fideliter⸗
Venti/pluuie/fſtiumina
iant/nunq; ruit.
Nerere vos ſpe firmiter
o loco nitamini.
Zeſter locus certe deus·
Quo ſpes reponit certioꝛ.

R 1

ſum̃ eſt aliquibus o volucer
ꝙ ſpes in pꝛeſcitis ſempꝑ ſit er/
ronea Id enĩ ſe putant habitu
quo carebunt. Alij volen/
tes hãc abſurditatẽ euadere dixerũt ſpem
in haccõditionali exiſtere. Si legem dei
obßuauero ſaluꝰ ero. ¶ VUolucer ( Do
nice. nec hoc vltimũ ſufficit ad ſpem.ſta/
ret enĩ cum deſperatõe talis cõditio.Nec

pꝛimũ ſobꝛie dictũ eſt:ꝙ deus obliget re

pꝛobos ad errandũ / ſicut obligat ad ſpe/

Pꝛoſa quarta pꝛi
mi libei ¶ Donicgs.

randũ. Pꝛoinde ſpes ad certã beatitudi/
nis expectatõem /ſicſe habet. Ponit ſibi
ꝑ fidem/ꝙ eſt aliqua talis beatitudo.iun

git ꝙ ad illã pura liberalitate ⁊ gratia de/
us ab eterno quoſdã pꝛedeſtinat ⁊ eligit.
Addit ꝙ ad conſecutõnem hmõi finalis
beatitudinisloꝛdinauit media cõuenien

tia/varijs modis ſine numero Inter que

mediũ pꝛecipuũ eſt gratia.que ideo dici ͤ/,t0
tur vita eterna:.quia pignus eius eſt/vel

arra. Hanc autem gratiã nulli dedit neq;
daturus eſt:niſi ꝑ mediũ mediatoꝛis dei
et hominũ Quã gratiã pꝛo omnibo meru
it ad ſufficientiã.ſed non ad efficaciã.ni/

ſi incoꝛꝑatis ſibi per fidem habitualẽ/vt

in paruulis.vel actualem⁊ habitualem q̃
per dilectiõem ꝑſeueranter operatur.que
fides minꝰ explicita fuit in pꝛophetis tẽ/
poꝛe legis ſcripte/ qᷓ; in apoſtolis temꝑe
gratie.Et longe minus in philoſophis⁊
alijs gentilib p lege nature.Quãuis enĩ
om̃es accedentes ad deum opoꝛteret cre/

dere ꝙ deus eſt. ⁊ ꝙ inquirentibꝰ ſe remun

neratoꝛ ſit.quis eiſʒ tamẽ modus quo ta
lis remuneratio cõſequeretur/ꝑ myſteri/
um videlicet incarnatõnis filij dei ſicut
non erat explicite reuelatũ /ſic nec explici
ta fide credendũ.Ceterum ſpes taliter in
ſtructa ꝑ fidem.que ſuus eſt oculus / figit
in pꝛimis deſideriũ ſuũ ad beatitudinis
adeptõem tanq; ad finem. Et ab illo deſi
derio nequaq; vult auelli.Deinde deſide
rat media quelibʒ ad huius finis aſſecu/
tõem per dei ꝓuidentiã oꝛdinata/ꝑ arma
iuſticie ſicut dicit apoſtolus.a dextris et

a ſiniſtris.per gloꝛiãꝛ ignobilitatem.per

infamiã et bonam famam⁊c. Fides itaq;
rurſugꝑ dicit ei/ꝙ diligẽtibus deum ⁊ ſpe
rantibus in eo/ omnia cooꝑantur in bo/
num /ſicut tradit apoſtolus ꝙ om̃ia no/
ſtra ſunt/confoꝛmiter ad chꝛiſtũ.Pꝛimũ
querite regnũ dei/ ⁊ omnia hec adijcient᷑
vobis.neq; talium aliquis pꝛedeſtinato
rum peribit vnq;. Quo contra fit de re⸗
pꝛobis qbus omnia cedunt in malum/
etiam aliena bona que in ſcãdalum ſibi
vertunt ⁊ ruinã.Nihilominꝰ quoniã ig/
notum nobis eſt quos vult inter homi⸗/

nes deus ⁊ qualiter ſaluos fieri /oꝑandũ

eſt bonum ad omnes / vel oꝛando/vel cõ

monendo / vel hoꝛtando / vel increpãdo/
vel ab erroꝛiboꝛ vitijs abducere ſatagẽdo

Ita ſagena caritatis ↄcludit ĩ ſe bonos ⁊

ALiiber Dꝛimus . 54

malos ſeparandos in littoꝛe iudicij.

Pꝛeterea ſi ex peccatis electoꝛum diuina
bonitas poteſt. ſcit et vult elicere bona.

nõ tamen idcirco mala bona ſunt/vel eli

genda.ſed cauenda penitus plangẽdaq;.
Collaudãdus autẽ benigniſſimꝰ⁊ omni ꝰ

potens deus q; malis noſtris nõ ſolũ nõ
vincit/ſed ex eis operatur bonum noſtrũ

icenĩ dicit᷑᷑ om̃ia ſub peccato cõclu

ſiſſe/ſupple ꝑmiſſiue vt omniũ miſereat᷑.
Peccauit petrus/humilioꝛ cautioꝛ ⁊ mi
ſericoꝛdioꝛ effectus eſt/ nõ actõe mali ſed
miſeratõne dei. Peccauit Maggalena/
plus poſtea dilexit.qꝛ multũ ſibi dimiſ/
ſum eſt. ⁊ in exẽplar penitẽtie ceteris ceſ/
ſit. Blaſphemꝰ fuit Paulus. confitet hu
miliatus/ꝙ nõ ſit dignus vocari apoſto
lus/teſt inter peccatoꝛes pꝛimꝰ. Deniq;

ivocũdatur pater ⁊ epulat᷑ in receptõe filij

pꝛodigi.Et gaudiũ eſt angelis dei ſuper
vno peccatoꝛe penitẽtiam agente. Quis
neſciat pꝛoinde pauꝑes dum de ſtercoꝛe

pctõꝛum erigit eos deus:collocãs in glo

riam cũ pꝛicipibo populi ſui.ꝙ in ampli
oꝛes erga diuinã benignitatẽ aſſurgunt
gratiaꝝactões/nõ quin innocentia pᷣſer/
uata ſeruataq;/ plus habeat dignitatis ⁊
gratie ceteris paribus.Sed in reꝑatõne
depdite magis eminet miſericoꝛdie beni
gnitas ¶ Diſerãdũ vero eſt. quod in re/
Fꝛobia kediuerſo/ de virtute 1 humi⸗
itate ſupbiũt.de gratuitis dei donis vel
ingrati ſunt vel tepidi/vel in ſuã ⁊ alioꝛũ
ꝑniciem ⁊ dei inbonoꝛatiõem abutentes
vertunt. Ita vt eoꝝ quandoq; fiat oꝛatõ
in peccatũ.hic ꝑ ingratitudinẽ. in infer/
no autẽ ꝑ biaſphems inſanioꝛẽ. Recoꝛ/
dantes enĩ quẽadmodũ fuerũt aliquãdo
ſupplices deo.Hec⁊ illa bona facłentes:
venerãtes ſanctos ſanctasq; om̃es cũ de
uotiõe:iquidni rabidioꝛi cõtabeſcãt odio
⁊ maledictis latrẽt aduerſus deũ ſanctos
ſanctasq; om̃es:pꝛeſertim eos quos pᷣci/
pue coluerũt eos inuidos:eos crudeliſſi/
mos:impios ⁊ ingratos.qui non ipᷣos a
toꝛmetis cum poſſent eripiũt/acclaman
tes. ¶ Quid ergo dicemꝰ ad hec:ifaciemꝰ
igit᷑ mala vt deus eliciat bona/ vel bona
vitabimꝰ ne cõtingant mala qualia teti/
imus: Abſit. ꝓpter id enim quod ꝑ acci
ns eſt nõ debet illð quod de ꝑ ſe eſt va
riari. ¶ Monicus. ¶ Horreſco volucer
hec audiens/ et videns te ſuꝑ admirabili

via niti pꝛo cõſolatõis adeptõe/dum tre/

mende ⁊ ↄtrarie deſolatõis memoꝛiã ſub

inducis ¶ Holucer ( Hic modꝰ eſt. hec

ars theologie/credideris monice/ꝙ ſicut
per ſtulticiã ⁊ ſcandalũ pꝛedicatiois cru

cis ſalnos fecit credentes ſic ꝑ inſipienti

am trabit ad ſapientiã dicente apoſtolo.
Si quis videtur inter vos ſapies eſſe in

hoc ſeculo.ſtultus fiat vt ſit ſapiens. Nõ
aliter vult endẽ theologia per ſummã de/
ſperatiõem de homiĩe trahere ad ſummꝗ

de deo ſpem.⁊ ꝑ deſolatõem ineſtimabilẽ
⁊ intolerabuũẽ’ſurſum ducere ad ſolidam
conſolatõem. ¶ Addideris nullã eſſe re/
cogitatõem que plus iſta radicaliter euel
latab humano coꝛde ſuꝑbiam.de ſe ſem/

per aliquid magnũ pꝛeſumentẽ / cui reſi/
ſtit deus. que magis inſuꝑ gignat? nutri
at humülitatẽ legitimã ſub deo et ad ho/

mines. vitijs pꝛocul expulſis que fert ſe
cum ſupbia. Nam qua fronte poterit ali/

quis fratrẽ ſuũ qualẽcunq; deinceps.vl
odio vel iravel inuidia ꝓſequi.immo nec
animo ꝙ repꝛobus ſit iudicare/quividet

ſe de eadẽ maſſa peccati in eadem damna

tione eſſe.neq;ʒ ſcit quid ſibi craſtina pa/
riat dies? ſi voluerit gloꝛiari de bonis

ſuis/mendax eſt ſi non habet.ſi habʒz illa
gratis accepit a deo Quid ergo gloꝛiatur
quaſi nõ acceperit. Quid pꝛeterea iudi/
cat alienũ ſeruũ qui domino ſuo ſtat/aut

cadit:ſtabit autẽ.potens eſt eni deus ſta/

tuere illum. Sub hoc intuitu dixiſſe pu
tandus eſt apoſtolus Venit deus ſaluos
facere peccatoꝛes/quoꝛũ pꝛimꝰ ego ſum.

pꝛimus ĩtelligo quo nullus pꝛioꝛ/vidẽs

ſecum alijs equaliter filium ire.⁊ ex eadẽ

peccati maſſa eſſe/ q́les venerat ſaluare

deus. ¶ Monicus ¶ Intelligo volucer

materiahãc de timoꝛe ⁊ ſpe latã eſſe. vel/⸗

lem traderetur ſub compẽdio modꝰquo
pꝛecipue ſpes ſtabilitur.
NMimirum ſtabilitur a deo / cuius ſuꝑna
turale donum eſt. Sed ſi particulariꝰ ali

quid exigis.inuenit᷑ quadruplex medita
tio que velut in tetragono firmiſſimo ge

. „

ſtat ſpem. VUna meditatio eſt diuine iuſſi

onis vt ſperes. Altera diuine pꝛomiſſio⸗
nis ſi ſperes.Tertia immẽſe dei pietatis
ne deſperes vnq; de ſuis miſeratonibus.
Quarta pꝛopꝛie fragilitatis/ne ſperes in
te vel pꝛopꝛijs viribus. ¶ Dic igitur co

gitationi tue ſolicitãti ſpem deſerere . dů

De cõſolatiõe theologie

non facis certam vocatiõem tuã/ꝑ bona

opꝑa/quotidie coꝛruẽs de peccato in pec/

catum. ingerẽti pꝛoinde ne ſis de multis

vocatis ⁊ non electis/ſicut vita tua ſimi
lis eſt multoꝝ.Dic reſpondẽs/q; obedis
iubẽti deo qui mille locis ſcripture ſacre
pꝛecipit vt ſperes in eo.cui dicito. Exur/
ge dñe deus in pᷣcepto quod mãdaſti.pij

cio me in te iubente te.nõ es crudelis aut

fallax vt abijcias me:iuncta pᷣſertim mul
tiplici ꝓmiſſione tua/ qua ſperãtibo in te
pollicitus es ꝙ liberares eos:eripes:ſal/
uares ⁊ gloꝛificares.Cuius demũ tã im/
mẽſa pietas eſt.vt nullis peccatis etiã in
finitis ſi ꝰↄmiſiſſem ea ſolus/ vinci poſſit
hic in via. Quod q; interpoſuiſti cũ ĩmo
bilitate cõſilij tui iuſiurandũ.vt ꝑ duas
res immobiles ſicut loqͥturapoſtolus tu
us quib ipoſſibile eſt mẽtiri te/ nos foꝛ/
tiſſimũ ſolatiũ habeamꝰ ad tenendã ꝓpo/
ſitam ſpem.q;uis eni ſis inobligabilis a
creatura tua rõnali/quicqͥd agat ꝓ te vel

erga te.voluit tamẽ dignãtiſſima conde

ſcenſio tua:cõmerciũ quoddã habere cũ
hominib / vt bene de te mereãtur ſi iuſſa
tua ↄpleuerint/ꝛ in te ſperauerint /qui fi
gelis es ⁊ teipᷣm negare nõ potes.Hec tu
ita deo. 8
tas obijcit᷑ vt deſperes.deſperes volo.ſed
de te ⁊ in te qui homo ⁊ caro es.nã male/
dictus homo qui ↄfidit in homine/⁊ po
nit carnẽ bꝛachiũ ſuũ/⁊a dño recedit coꝛ
eius.¶ Bed hic occurrit trepida cogita
nio dicẽs.qua ratõe conaboꝛ declinare vi
cia.virtutes adquirere.ſeruare mandata
dei.ſine ꝗbus ſperare vitã ingredi/iã nõ
ſpes eſt ſed arrogãs ⁊ infidelis pᷣſi umptõ?
Conaberis pꝛoꝛſus.ſed in adiutoꝛio al/
tiſſimi.⁊ millies victus.millies conabenꝭ
eo quidẽ amplius ⁊ certius/quo nulla ti
bi ſupereſt fiducia de ꝓpꝛijs opibus.Pꝛo
pterea dicturus Galomon finẽ contio/
nationis ſue dũ pferre vellet. Serua mã
data pꝛemiſit.deũ time.quia videlicʒ ab
ipſo eſt bonũ velvelle vel pficere. ¶ Mo
nicus.
de ſe cõfeſſus eſt Auguſt. Sperabã inqᷣt
aliquãdo in virtute mea que nõ erat vir/
tus Et cũ ſic volui cu rrere/ vbi magis ſta
re credebã/ibi magis cecidi.factuſq; ſum
magis retro q; ante. Dicebã enim/ hocfa
ciam.illud ꝑficiam.fiebatq; poſt. nec hoc
nec illud.quoniã de meis viribo ↄfidebã

ſumptio oĩs carnis

Poſtremo dũ pꝛopꝛia fragili /

etineo ꝙ in ſoliloquijs ſinia

Nunc autẽ confiteoꝛ tibi dñe rex pat celi
⁊ terre.quoniã non in foꝛtitudine ſua ro
boꝛabit᷑ vir.vt nõ gloꝛiet᷑ antete ſtulta pᷣ/
Molucer. Tra/
ducit aduena noſter meditatõem hãceti/

o qm vſq; ad angelos⁊ ſanctos/dum atten

dunt hoꝛroꝛẽ diuinoꝛũ iudicioꝛũ in dã/
natis. Canimꝰ enĩ ꝙ tremũt angeli atq;
archangeli.tremũt intellige/nõ ex foꝛtitu
dine ſue dãnatõis/quibo ineſt gloꝛie ſecu
ritas.ſed eo magis ex alioꝝ dãnatione.qᷓ
ſi ſi tremerẽt ⁊ paueret in ſedeficiẽtes/re/
ſiliunt in adiutoꝛẽ vnicũ deum:-adheren

tes ei / ſe fragiles ⁊ nihilo ſuniles reputã/

tes ſine eo.Addidit de hũanitatexpi ꝙ ſi
cut ineſſe ſuppoſitali/ſic innitit᷑ꝑſonali/
tati filij dei ꝙ pꝛopꝛiã deſerit/necĩ ſe ſub

ſiſtit. ita ineſſe gratie vel gloꝛie innititur

deo/ꝙ nullatenus in ſe.Et ita de ſanctis
quanto ꝑfectioꝛes:tãto humilius ⁊ reue
rentiꝰ in adiutoꝛiũ dei reſiliũt ¶ Ouocõ
tra de repꝛobis.q magis reſugiũt a deo ⁊
ad ſe cõfugiunt:iquo dãnabilius puniũt

qm̃ in ipſis eſt amoꝛ ſui/vſq; ad contem/

ptũ dei. ſicut in alij eſt amoꝛ dei: vſq; ad
contẽptum ſui.¶ Deniq; ſpes velut an/
coꝛa.quantominꝰin arenulis fragilibus

⁊ fluidis humani auxilij figit/ tanto ſoli-

dius⁊ certius ſupꝛa firmã petrã (quexpᷣs
eſt) defixa ſtabilitur. (. ſi queſierit ali/

gquis.qͥd igit᷑ de illis quos nõ ſaluat deꝰ:

Reſpõſum habeatꝙ velut animalia pꝛo
pter hoĩes creata ſunt:ad obſeqoꝛum va

rietatẽ / illa blandiedo / iſta ſeuiedo.intel/
ligere ſic habemꝰ pꝛopter electoꝛũ ſalutẽ
pꝛeſcitos eſſe foꝛmatos / ſiue nocere ſiue

obſequiconẽtur/vt non gloꝛietom̃ig vel
obſequẽs elec/vel aduerſans eis ¶leq;
tamẽ cca ſunt accipienda qᷓ dicta ſunt:q̃ſi
tollatur libertas arbitrij Yoꝛtificat᷑ ſiqui

dẽ magis ⁊ inſtituit᷑/ſed in deo viuifican

teꝑ gratiã.que eſt velut anima quedã vi
tam habẽs in potentia ad vitã ſecũdam-.

cut oꝑatõ animalis pᷣſupponit el
re.ſic oꝑatõ ſpiritualis vitã gratie

ad meritoꝛiã videlicet datdemn. 7 tach ſi
engtu/
5

neq; audiendus eſt Cicero.q vt libertatẽ

in hominib ſtatueret/abſtulit a deo pꝛo

nidentiã. Neq; rurſus ex aduerſo recixpbKi -
endꝰalter.qui diuinã pꝛouidentiã ſic in-

ſtituere voluit/vt arbitrio noſtro neceſſi/
tatẽ imponeret. Pꝛo nefas etiã in pecca/

tis dicẽs deum velle ⁊ facerenos peccare

*
=

ð — ‚,n— =U. —— — —. ——J——N

„ — — — 2— 2 ,– ————

22 — — — — — ————— — —

c
1

FC

4

1.

— — —

lLiber Becundus .

in manifeſtationẽ gloꝛie ſue. Poꝛro viam
mediã ⁊ regiã tradit theologia reuelata fi⸗
de ſubnixa.q̃ gradiẽdũ eſt etiã vbi ratioci

narionis Zriedi ſolutio plena nõ pateret.

inexꝑti ſatis capiũt/nec exꝑientiã dare pðᷣ
teſt induſtria/niſi pueniẽte in bũdictioni
bus dulcedinis ⁊ cooꝑante dei gra/ineffa

bili valde mõ. Et hoc ẽ dei donũ ſcirea q̊

poſtulãda ſit ⁊ impetrãda talis gr̃a. Oul⸗
ta eni dicimꝰ ⁊ deficimꝰ.verbũ aũt abbꝛe⸗
uiatũ ⁊ ↄſummatũ facit ſapiẽtia/ dũ ĩ ani⸗
mas ſanctas ſe trãffert.delicias ſuas cõpu
tans eẽ cũ filijs hoĩm.in quibo bũplacitũ
eſt deo /qꝛ ſperauerũt ſuꝑ miſcðia eiꝰ. Sʒ
ecce iam adueſpꝑaſcit ⁊ inclinata ẽ dies qñ
ad ſe me vocat opꝰ dei/ſimul ⁊ vie laſſitu⸗
do quietẽ te petere ſuadet. Expectet᷑ p reli
quis( multa enĩ quęrẽda ſuꝑſunt ſſequẽs
dies. lucer (Epectet᷑ placet ſi pꝛiꝰ
audieris ſub exẽplari modulamie/q̃lis ſit
vt eũ recogites/germani tui ſtatus.

Mumtũ et vltimũ

metrũ pꝛimi libꝛi dactilicũ tetrametrũ hby⸗

ſo. phi. Boetij Si quis arcturi⸗
NHus e multis nauta pꝛofundo
Dum regit nauẽ. ventus ⁊ imber
Et pꝛocellarum turbida moles
Si repẽtinis motibus vꝛgent
Pꝛoximaʒ nautis crebꝛo minantes
Nauſrage cladem moꝛtis adeſſe
MNititur/fuſus arte magiſtra
Nil inexpertum coꝛde pauenti
Segniter linquens omnia ſolerz
Tentat/vt nauis litoꝛa captet
SS i malivero tanta moleſtat
Deuiens peſtis/iamq; latratu
Terret auditum ſcilla canino⸗
Attrahens gulpho cuncta voꝛaci
MNon opem poſſunt ferre ſodales
Se⸗ et in pꝛeceps vltro laboꝛat
citq; nauclerum ſtertere puppi
Obſtupet talis quis/nihil vltrra
Viribus fidit/ſpes nec in arte eſft
Reſpicit celum vota deo dat
Aut mari ſeſe deijcit allto
Nudus enatans.ſi ſcopuloſum
ꝛominens ſaxum ſuſcipit ipſum
Ael ſinu tuti conditur anrrit
Laudat eccelſum/gratioꝛ illi
Dicit euaſi ſoꝛte benigna

lecticũ. currit cũ quinto quarti de

dei dono fiat ↄuerſio.

reſeruatum ſanctius olim
bſequi fas ſit xp̃e tibi me
Rurſus aut ſi me nauigio das

Eeplicit liber pꝛimus.

Incipit liber ſecũ⸗/

8. Pꝛoſa pꝛima: ¶ MWonicius.

dies ſulſit illa ↄtinuaueris pᷣ
coꝛ effari/q̃ cepta ſunt ¶ Ao

quali ſilitudine finẽ acxepit

ocutio. Hõ oĩno diſſimiliter /

ucer ¶ Meminiſti putò ſub

nũc aduena nr̃ ex ꝓcella publici ciuilisq,;

naufragij ↄſulte fugiẽs / in locũ ſatis abdi
tũ /velut in quãdã ſecuritatis inſulã ſe rece
pit. Illic moꝛe ſolitarij ſedens leuat ſe ſuꝑ
ſe.theologiã habẽs ↄſolatricẽ/que doctrix
eſt diſcipline dei ⁊ electrix operũ illiꝰ.q̃ ſo⸗

bꝛietatẽ ⁊ pꝛudẽtiã docet ⁊ iuſticiã ⁊ virtu
tem/quibꝰ vtiliꝰnihil ẽ in vita hoĩbo. Hec

erigit ad ſpem futuroꝝ/quẽadmoduʒ teti
gimus/aſſerens ꝙ nõ ſunt ↄdigne paſſio⸗
nes huiꝰtꝑis ad futurã gloꝛiã que reuela⸗
bit᷑ in nobis.Addẽs ꝙ ſpes non ↄfundit.
ita tñ ſi ſit vera ſpes.nõ ficta.nõ fallax.nõ
temeraria. Ekirnan repꝛomiſſio neqͥſſi
ma/fallẽs q;plurimos blãdiẽtes ſibi vtere
mũdo dum etas floꝛida eſt/ↄuerti poteris
cũ voles/tanq; videlicet ex ꝓꝛijs viribo nõ
ſt ⁊ alij q̊s eo
periculoſi?qͥ ſubtiliꝰ decipit eſtimatio ſua
dũ caſus peccatoꝝ varios q̃s ꝑpetiuntur
emẽdare nõ curãt.vtunt᷑ potiꝰad ſuꝑbiaʒ.
reputantes ſimile aliqͥd ſecũ fieri cũ aplo/⸗

cui datꝰẽ ſtimulꝰcarnis:ne magnitudo re⸗/

nelationũ extolleret eũ.eis aũt ſicut aiunt
ne magnitudovirtutũ.¶ Ab alijs migrat
Judas.i.oↄfeſſio ꝓpter multitudinẽ ſᷣuitu⸗
tis.Tedet enĩ⁊ pudet eos totiẽs ad ↄfeſſo
res deducere lapſus ſuos/ a qb abſtinere
vel nequeũt dño ꝑmittẽte.vel nõ ſatis vo⸗
lũt.¶ Sũt qs ſcrupuloꝝ inqͥ etudo/⁊ coꝛ⸗
dis puſillanimitas ita ꝑturbat vt vix reli⸗
ctus ſit ĩ eis ſpei locꝰ. ¶ Dufficit alijs ſci

re de ſpeꝑ intellectũ diſſerere/ dicentibo in

deo ſolo ſpem eẽ reponẽdã qͥs neſciat:veꝝ
apud tales nullꝰpene ſpei vel ſenſus vel ef
fecꝰẽ.¶ Inuenies alios ſperãtes in miſe
ricoꝛdia dei/q̃s ad hoĩes nulla ffectit miſe
ricoꝛdia.venia nulla pʒ.¶ Quid ꝙ deſpe
rãt alij de dei bonitate/ ſi non mnauitarein

=

diu. ſpem meruzgg
1

dulcedinis ſue expimẽto iugi guſtẽtquaſi

iam eẽ velint nõ ſpe ſed ipᷣa re beati/⁊ poſſi
dere hereditate ſanctuariũ dei. neq; eſſe in
laboꝛibo hoĩm/neq; cũ hoĩb ꝑ tentatõnes
flagellari. ¶ Alios videre eſt dũ eos pau⸗
lulũ viſitat deꝰin opulento ⁊ intimo bone
ſpei ſenſu ptinus extolli / ſibi magnos eſſe

pꝛopꝛie vite negligentes / et ſeueros aliene
cenſoꝛes/ arrogãtioꝛes demũ / vnde bumi/

lioꝛes coꝛaʒ deo ⁊ hoibo ⁊ ſibi vilioꝛes eſſe
debuerãt. Quid poꝛro dicem de duplici⸗
bus coꝛde qui duab vijs niti volũt.ſpem

in mundo ponere. ⁊ ſpem in celo collocare
cupientes.Quid rurſus de ingratis largi/

toꝛi deo / ꝓ omnibo bonis vel nature yl foꝛ
tune vel gre. Qui vtinã ſaperẽt illã ſapiẽ/⸗
tis grauẽ vocẽ. Ingrati ſpes tanq; biber⸗
nalis glacies euaneſcet. Fon or iſta

eſt. certus ſum me ſaluandũ. neq; enĩ fecit

me teri Made⸗ vult oẽs homies ſal

nos fieri· ¶ Maioꝛ eſt initas mea dicit
aliꝰ/imitatoꝛ Cavn/qᷓ;ᷓ vt veniam meregr.
q́zd conaboꝛ.qͥd ſperabo? ¶ ¶Laxis habe⸗/
nis vtit᷑ alter certã dãnationẽ ſuã ꝓ incerra

faciẽs.quicqͥd inqͥt egero bonũ ſit aut ma
lum/qð de me ſtatuit deillud fiet. Oiruʒ

vero cur nõ vtit᷑ argumẽto ſimili dũ medi/
cinã vt ſanet᷑ vel cibũ vt viuat ſumere mo⸗
netur. qꝛ pᷣſciuit vtiq; ag moꝛiet aut
. viner A [Be
cuiꝰeſt vere nomen dñi ſpes eius.⁊ non re

Honicus ¶ Beat eſt volucer/

ſpexit in vanitates ⁊ inſanias falſas/qua⸗

les cõmemoꝛaſti. Sed reuertoꝛ ad adue/⸗
nanm noſtrum. HNõne queſo retoꝛquet fre⸗
quens lug ↄſiderationis oculos ad pᷣteri⸗

ilit vel alioꝝ exemplo ꝑferre

potuit: ¶ Aolucer (Retoꝛquet quidẽ/et
id crebꝛo gras inter triſticiaʒ ſimul ⁊ gau⸗

ens deo. nihil ſolicitꝰ

iuxta monitõeʒ apli.niſi vt petitiones ſue

innoteſcãt apud deũ/ꝓ ſua ſuoꝛũq; libern

tione.conſolatione.⁊ ſalute.

uſte vero gras agit.qui õ eũ
licem ex hoc vno ſi cetera deeſſent / iudica⸗

uerit ꝙ defoꝛmiſſimã ⁊ hoꝛridã nedũ ciui⸗

tatis pclariſſime.ſed totiꝰ regni nuꝑ floꝛẽ⸗

tiſſimi deſolationẽ/ non dicã experini in ſe

ſed nec oculis inſpicere cõpellit᷑: Nõne le⸗

gimus Auguſtinũ ea tempeſtate q obſide
bat᷑ ciuitas ſua/potiꝰ moꝛtẽa dño petijſſe

et impetraſſe p magno munere.q; ꝙ mala
gentis ſue coꝛã cernere cogeret᷑: Hiĩc⁊ ma⸗

tathias pꝛinceps dũ videret mala que ſie⸗

, De conſolatione theologie

bãt in pplo iuda ⁊ hierm. Ve mihi ait.vt
qͥd natꝰſuzʒ videre ↄtritõeʒ ppli mei/ꝛ ↄtri
tionẽ ciuitatis ſancte.⁊ ſedere illic cũ dat᷑ ĩ
manib inimicoꝝ. Nota ẽ hiſtoꝛia de cato
ne qͥ moꝛtẽ cruẽtã inferre ſibi maluit/q; in
Aſcidio ciuili viuere/ ipᷣmq; videre tãte tẽ

peſtatis auctoꝛẽ. ¶ VHolucer ¶ Eſt vt di⸗/

cis monice. Ponit nihilominus crebꝛo pᷣ
oculis coꝛdis ſui/q̃t indigniſſimas ſubſa⸗

natõnes.qt oppꝛobꝛia peſſimoꝝ:imo foꝛ⸗
taſſe carceres ⁊ vĩcula.multos ex innocẽti
bus caris ſuis.ꝓ fide/ꝓ iuſticia.ꝓ pace rei

ublice. p integritate regal dominij/ꝑpeti
heceil e Mnineits videre ſibi videt/non⸗
nullis h̊ accidere eo dũtaxat ꝙ ſibi vel affi
nitate vl familiaritate vel cauſe ſilis defen
ſione/pariq; ʒelo ↄiũcti ſũt.Eis obicctari
pᷣterea/qꝙ masg mali radix ⁊ oꝛigo ab illo ꝓ

ceſſerit ⁊ aucta ſit. Ueniſſe aũt tpᷣs qñ iudi
ciũ cũ ſuis recipiet/imo ⁊ refuga factꝰ.exul
ignomioſus ee aſpectu publico
tuero traijcit has ⁊ ſi/

dign /iã recipi·¶
miles ↄtumelias/i ſpem vite eterne/ſciens
ꝙ; nõ ẽ ſeruꝰmaioꝛ dño ſuo/quẽ nedũ beel
zebub appellarũt/ſj ad moꝛtẽ vſq; ꝑſecuti
ſũt. Foꝛmidat pinde ꝙ apud deũ nõ ſit di
gnus habitꝰ/q cũ alijs ſilia pateret.aut tẽ⸗

perauit ĩ illo flagellũ ſuũ qͥ vincit ĩ mart- ⸗
rib/ꝑcẽdo ↄfeſſoꝛibo. Aut noluit benigni

tas ſua addere triſticiã ſuꝑ triſticiã/ſuis ꝓ
ſe oꝛãtibo amicis.nec veritatẽ in ei oppꝛo

bꝛio vehemẽtiꝰↄculcari. Aut ad extremuʒ

reſuat ipᷣm ad alia certamina.Aut ita fieri
voluit/qᷓtinꝰi ſolitudine q̃dã ſegregat exer
citet᷑ liberiꝰ/⁊ ſcopat ſpm̃ ſi nuz feeoglrane
oẽs ãnos ſuos ĩ amaritudie aĩe ſue/vt ſan⸗
ctius deinceps ad anterioꝛa ſe extẽdat-
Monicꝰ ¶ Bpero volucer vᷣtet oĩa in bo
nũ de Tui ſapia attigit a fine vſq; ad finẽ
foꝛtit᷑/⁊ diſponit oĩa ſuauitx/qlẽ er comiteʒ

eſſe pᷣmemoꝛat es: ¶ Volucer (Cofidit

talit᷑ euẽtuꝝ ſibi deo ꝓpicio.⁊ ĩ hac medita

tione ↄſtituit alterã ſue ↄſolatõis cãm pᷣct

puã/q̃ verſat᷑ ĩ reuelatõne regimĩis mũdi/ꝑ
ſcripturã ſacrã q̃ deo dicit.oĩa in ſapĩa feci
ſti. Et rurſus Oĩa quecũq; voluit dñs feẽ
in celo ⁊ ĩ tra ĩ mari ⁊ i oĩb abyſſis.q̃ volũ⸗
tas ſicut ſꝑ efficax.ſic ⁊ iuſta ẽ/ſine q̃ factũ
eſt nihil/vſq; adeo ꝙ neq; foliũ ab arboꝛe

neq; paſſer ĩ terrã/ dicẽte xpo/cadit ſine eg·
Vehemẽs pꝛſus h ẽ diuĩe libertatis ĩ omi
actõe ↄcurrẽtis expᷣſſio. Cui volũtati nrſa

vt ↄfoꝛmet᷑ oꝑtet.Nã qͥs es o hõ/loquitur

X

535ß 4 rmr ELEr—s

ALliber Becungduus .

theologia/ qͥ dinine volutati pſumis obſi⸗
ſtere / vl aduerſus eã temerari murmurare
Vide qͥd equiꝰẽ.Aut te volũtati diuie cõ⸗

foꝛmãdo ſubdere.Aut ꝙ ipᷣa tue ſubuiat
volũtati. ¶ Hãc ſolidã de diuĩia ꝓuidẽtia
phia plene potuiſſʒ attigere / vel

veritatẽ ſi
ſuis eã ſectatoꝛibo demõſtrare/theologiaʒ
ſuꝑaddi ꝑ reuelatõeʒ nõ ita neceſſe fuerat/
q;uis voluerit alios deꝰ q; phos ↄgnitõis
huiꝰſaluberrime ꝑticipes fieri. Phis veꝛo
ſic eueĩt vt maioꝛ eoꝝ numer poneret deũ

nõ minoꝛi neceſſitate/q; ſolem agere quic,

guid agit. Unge ſic libet depꝛomere.

(Hꝛumnu metru ſecũ

IIi. dactilicũ adoniũ dimetrũ catalecticũ

curres ciũ vltio pꝛimi ðo

CTuncta moueri

Religionis
Deſtruit omne
Robur etauſer
Segd nec egere

ede ſupꝛemum

Nuoq; creato

Sat ſibi laus eet

Vr placet et vult
Dat ſine motu

Gecunda
undi libi
HBiloſophia

Holucer (Cöſti

H olucer nüqd ns =
apð Boeciũ vtrãq; ponit ⁊ ſal⸗
uat libertateʒ / dei vicʒ ⁊ nature
cuiuſſibet vtẽtis rõe.

X –—

W vf

ne diuinaꝝ perſonaꝝ ad tniga/ qu inſna

ſphinubibpatn
Olradianti tItut 'i ſupioꝛi lumie potuit ita vider? Boe⸗ »
Auce coꝛuſcus tiꝰqlit᷑ nec platonici nec ſtoici ĩ lumĩe ſolo
Aumina fundit phᷣie vᷣſati viderũt.Alioqͥn ꝑpetuitatẽ mũ
Semper eodem di/ vt alio mõ nõ attingã/ neqq; demõſtra
Miſſa tenoꝛe. reconati fuiſſent/ ex carentia libertatis ad
Neſcit auaros vtrũlibʒ pꝛime cauſe.de q̃ canit theologia
Longdere vultus dixit ⁊ facta ſũt.mãdauit ⁊ creata ſũt. Nec
Non ſibi fas eſt mirãdũ h̊ in phis qͥ ꝑfectõeʒ ⁊ actõeʒ pꝛĩe
Quin ſua virtus cauſe venabat᷑ ex inſpectõe creature viſibi
Largiter omnis lis / in qᷓ nõ eſt ꝑ exꝑimẽtũ reꝑire/ꝙ aliq̃ ſit
nfluat obbii·· aut poſſit eẽ creatò. Hinc ꝓ pꝛicipio ꝑcre⸗
iloſophantum bꝛuit apð eos ex nihilo nihil fieri. ſʒ ð ali,
urba pꝛioꝛum bi lati tractãda ſũt.Et amplectẽda theolo
Lege cohercet glie traditõ ꝑ ſcripturã reuelatã q; diuia vo
Hac dominantem. luntas agit ad extra libere.õdictoꝛie/etad
Libera dicunt vtrũlibet /ſic hiſtoꝛial ⁊ ꝓpheticꝰ ſcripture
Non ſibi vis eſt decurſus palã mõſtrat. Cuiꝰrõ ẽ quã pᷣi
Inffua mundo vel negauerũt vel neſcierũt. Deꝰ qppe nõ
Qua valeat plus ideo vult res ad extra fieri qꝛ bone ſut/quẽz
Aut minus vti. admodũ mouet᷑ hũana volũtas ex obiectoõ
Perpetuata ,»„»„ðℳ ne boni veri vel apparẽtis.Eſt eõ potiq
Lege gubernang ideo res ad extra bone ſunt qꝛ deꝰ vult eas
Jugiter vna tales eẽ/adeo ꝙ ſi vellet eas vł nõ eẽ vł ali
Hens ſua fato ter eẽ. id q̊ʒ iã bonũ eẽt. Pꝛopterea bñ enũ
ringiturarto. ciauit magnꝰ Ambꝛoſiꝰ poſt Baſilium/q;
rgo rependi volũtas diuia nature pꝛima lex ẽ. Deniq;
ratia qualis volũtas etiã creata ſi ↄcedat᷑ immobilitari
Debet eidem circavolitõeʒ alicuiꝰboni h̊ nõ ẽ niſi reſpſe
Id quia pꝛeſtat. ctu finis.⁊ eoꝝ ſine qͥb finis haberi ñ põt
et opoꝛtet. Ouis vero negauerit diuinã volũtatẽ nõ
na quid oꝛes aliũ habere finẽ quẽ velit / niſi ſe. qm̃ ꝓpter
Flectere querens ſe fecit oĩa.⁊ ꝓpter ſe erat anteqᷓ; fierent oĩa.
Ad tua vorta qualia ↄſtat non eſſe neceſſario ↄnexa ad
NDui manet idem. volitionẽ ſeu ↄſecutionẽ finis huiꝰ/quare
Deuius erroꝛ nec neceſſario volita ſũt.¶ Secĩ coicatõ
ſte / ſacrate

pe conſolatione theologie

neceſſitate ↄſiſtit ſicut ĩ ſua neceſſ⸗ itatevult

ſe deꝰ. Qualis itaq; reputã

inane. Ita vt mirãdũ potius videat᷑ imen

ſam pfectõeʒ fuiſſe dignatã res tãte imꝑfe⸗
ctionis/⁊ cuiuſdaʒ vilitatis ꝓducereac re⸗

gae de ſi repẽte deſtrueret vel in vnũ con⸗

nderet.quis ei dicere poſſet. cur ita facis
Duineti theologia volẽs ampli capti

are oẽm intellectũ in obſequiũ fidei ꝓpo/

ſuit in memoꝛiã diuinoꝝ mirabiliũ / eſcazʒ

quã dedit dñs timẽtibo ſe in euchariſtie ſa
cramẽeto / vbi relucet incõpꝛeheſibiliter ꝙ
ſuꝑ oẽm ſenſnʒ.ſuꝑ oẽm nature coĩs oꝛdi⸗
nẽ/deus põt /ſcit ⁊ vult q̊tidie mirabiliter
opari. ⸗ ſolationẽ igit aduene nr̃i ꝓ

recogitatis alioꝝ calamitatib ⁊ anguſtiſs

theologia ſumit initiũ a pꝛima? ſupᷣma cI
que de eſt. In cui ditione cũcta ſunt poſi

ta.⁊ nõ eſt qͥ ſue poſſit reſiſtere voluntati.
Dehinc ad inferioꝛes effectus ſe deflectit.
Phia vero ↄuerſuʒ vt ſepius ꝓceſſuʒ reti⸗
net ab inferioꝛibo et cognitis/ad ſuꝑioꝛes
etlatẽtes cauſas/ductu rõnis ſe ſubleuãs.
ccurrit aũt pꝛimit in B; ꝓceſſu mirabi
litas rerũ infra labetiũ.variabilitas ſoꝛtis

huane/qᷓ nunq; in eodẽ ſtatu ꝑmanet. De
niq; ↄfuſio quedã ⁊ impfectio eoꝝ oĩim ᷓ
mũdus inferioꝛ oſtẽtat vt ſũt diuitie. opes
dignitates. regna. gloꝛia. voluptates q fre

quẽtius in ↄtraria dilabũt᷑. Sed inchoat

pꝛotin? ab alto pegrinus ni fide fultus Et

ꝗqm̃ ſicut ſolẽt maioꝛes motꝰimpedire mi⸗
noꝛes ita grauioꝛis mali recogitatio ſuffe
rentiã leuioꝛis facit eqᷓnimioꝛcẽ. ult ecce
ſupᷣmus iudex deus ꝓut edocet theologia
ꝙ ab initio mũdi vſq; hodie ⁊ ĩ ſecula/ſup
plicijs infernalib⸗ ãgeli multi ⁊ hoĩes cru⸗
cient᷑. vult alios in purgatoꝛij locis penis
tradi.ↄqueri ñ audes neq; debes / vult aũr
viatoꝛes hoĩes tribulatõnibo multis exer⸗
ceri. Tu qs es un querulando ↄtradicas
Quid magnũ ſi
tura.ſi moꝛiunt᷑ aliqñ moꝛituri? Hocveꝛo
magnuz eſt elaboꝛare qͥ fine ↄcludat᷑ vita/⸗

ſemꝑ victura/ vel ĩ ſocietate beatoꝝ vel in

danatoꝝ calamitate. ¶ Moniaus (Se
tio volucer ꝙ ĩ alienoꝝ ſicut ⁊ i ꝓpꝛioꝝ ma
loꝝ meditatõe/otentꝰnõ eſt aduena nr̃ in⸗
fima ſectari ſcãdit ꝓtinꝰad ſupᷣma velut in
arcẽ ſupꝛa quã nò eſt altera. videat aũt ne

cadat.Eſt enĩ vt aiũt lapſus iſte ſapiẽiũ ðᷣ

da eẽt diuĩa ꝑ/
fectio / ſi er pductõe creaturarũ depẽderet:
quas ĩ ſui ↄparatõe ↄſtat eſſe q̃ſi nihilũ et

coꝛruũt ⁊ pereũt qñq; ꝑi⸗

pꝛonidẽtia dei cũ arbitrij libertate. Vidæ⸗
at inſuꝑ ne dũ fragilibo ⁊ caligãtib oculis
incircũſcriptibile lumẽ niti᷑ attingere / de⸗

mergat᷑ ĩ tenebꝛas dẽſioꝛes exẽplo nictico

vacis/qð inqucit Areſto.ad nitidiſſimam
ſolis lucẽ. ¶ Molucer ¶ Lutat᷑ eũ monice
fides illuminãs tenebꝛas ſuas/⁊ aciẽ men
tis inualidã ſua luce colluſtrat/ vt in tã ex⸗
cellenti lumie figi poſſit /eiq; ſit delectabi⸗
le.iocundũ.⁊ ſalubꝛe/ videre lumẽ diuinũ
qð abſqʒ ea odioſuʒ foꝛet noxium ⁊ triſte.
ꝛoinde iã accepiſti qͥd de cogitatõne ne
ſ aliene ſed ꝓpꝛie dãnationis agit.¶ Ce
rũtñ ad intelligẽtiã huiꝰrei ne vel incredi⸗

bilis vel ſcãdaloſa ſit ad cognoſcẽdũ. Pꝛe

terea q̃liter ⁊ in qͥbo hũana volũtas diuine

debeat ↄfoꝛmari/rememoꝛãda ẽ diſtinctõ
de triplici volũtate/pꝓut ad oẽm appetituʒ
nomẽvolũtatis ſe ꝓtendit. ¶ Eſt in ſupꝛe

mo /ꝓpꝛie dicta volutas rõnalis inſita pon

tioni ſue ſuꝑioꝛi/ꝗᷓ ad leges ↄuertitur eter⸗
nas.vel ad vnicã potiꝰeternitatis legẽ ſua

fecũditate ſeu virtuoſitate multiplicẽ. Eſt

enĩ iuxta ſapientẽ dei ſpũs vnicus ⁊ multi
plex. Hec volũtas ita ſemꝑ ↄfoꝛmis eẽ te⸗
netur diuine volũtati cognite/vt aduerſuſ
beneplacitũ ſuũ nunq; remurmuret quaſi
vel iniuſta ſit/vel irrõnabilis aut incõpo/⸗
ſita/crudelis ⁊ inuida. Hec volũtas ĩ bea⸗

tis ſpiritibo ita diuie ↄiũcta eſt immobili⸗

ter / vt ſicut ipi cũ deo vnꝰ? ſunt ſpũs. ita ſit

vnũ velle ⁊ vnũ nolle/qð amicoꝝ eſſe ꝓpꝛi

um etiam phᷣia tradit. Hincꝑ pſal.Abſoꝛ

pti ſunt iuncti petre iudices eoꝝ.Que pe⸗

tra xpᷣs eſt ⁊ deꝰ.qꝛ xpᷣs de cui ſancti indis

ces ſeculi ita iũcti ſunt vt abſorpti videan⸗

tur in deo ⁊ vnũ facti in munione volun

tatũ cũ eo· Poꝛro volũtas h ĩ viatoꝛibo bo
nis diuĩe volũtati cognite. licet mobiliter⸗
ↄfoꝛmis ẽ/oꝛãs ex inſtituto xpᷣi. Fiat volũ

tas tua ſicut ĩ celo ⁊ ĩterra.qð in or̃one ſua

ſeruauit dicẽs in agonia poſitꝰ. Abba pf̃.
oĩa poſſibilia ſũt.trãſtfer hũc calicẽ a me.ſʒ
nõ qð ego volo ſʒ qð tu. Coͤſiſtit in haccõ
foꝛmitate ⁊ applicatõe volũtaꝭ ad pꝛimã
et inobliq̃bilẽ regulã diuine volũtatis re⸗
ctitudo coꝛdis nr̃i/quã ↄſequit᷑ exultatio/
leticia/pax/iocũditas/acvniuerſalit᷑ oẽ bo
nu / go vidẽs in ſpũ ꝓpha clamauit. Quaz
bonꝰ iſrael deꝰ his q recto ſũt coꝛde? Quo
ↄtra peſſimꝰ iudicat᷑deus ab habẽtibo coꝛ
diſtoꝛtũ / qlit᷑ ẽ ĩ hoĩlbo malis hic ĩ via.flexi⸗

biliter tñ.in dãnatis vero cũ obduratione

++IW.˙üe. f

— — A——=

— S

;+*¶ð

Liber Gecundus .

ſempiterna. ¶ Altera volutas ẽ ĩſerta poꝛtõ

tioni rõis inferioꝛis. q̃ qdẽ altera ðꝛ nõ in

ſubſtãtia.ſʒ qꝛ ↄuertit ad leges vel res infre

rioꝛes/elõgata quodãmõ a pꝛima luce/⁊vx
tute eo tenebꝛoſioꝛ ⁊ debilioꝛ effecta/q̃ ma

—

gis ac magis ĩ inferioꝝ oblectatõe ⁊ viſioꝰ
ne ſe ↄuertit innectit ⁊ demergit. IJtavtne

queat qñq; oculos tenebꝛis aſſuetos / ĩ ſu⸗
ernã veritatis lucẽ attollere. Sicut ocu⸗
us carnis poſitꝰ⁊ recluſus vbi ſol materia
lis occidit vel occaſui ꝓximꝰ ẽ caligat.hãc
volũtatẽ inferioꝛis poꝛtionis qñq; voca⸗
mus appetitũ ſenſualẽ nõ generalit/ſʒput
natꝰeſt obedire rõni.⁊ ita liber ẽ ꝑ partici⸗

pationẽ. Scðm quam voluntatẽ ꝑmittit

nos deꝰ multa velle vel optare fieri /quoꝛũ
oppoſita vult abſolute diuĩa ſua volũtas
vt pius filiꝰbona volũtate vult patrẽviue
re/quẽ deus moꝛi ſtatuit. Hec tñ in tantũ

recta eſt ſi volũtati ſuꝑioꝛis rõnis / ſicut il

la diuine/nequaq; remurmuret. ¶ Tertio
modo ſub volũtatis noĩe late ſumpto cõ⸗

plectit᷑ ois appetitꝰ/qui nõ ↄiunctã ratio⸗
nẽ ſequi hʒ. vt eſt in hoĩbo de duplici volũ⸗
tate pꝛioꝛi:ſed regit᷑ ⁊ dirigit᷑tm̃modo / q̃ſi
regulata ab intelligẽtia infallibili que deꝰ

eſt. qui ſic res oꝛdinat /vt eas ꝓpꝛios motꝰ
agere ſinat. Pꝛopterea volũtas hec nullo
pacto orio põt eſſe vel aduerſa diuine vo⸗

iũtati. cuiꝰſolius infſuxũ vel inſtinctũ ↄſe

quit᷑ Quo fit vt in bꝛutis nõ habẽtibo con
iunctã ſibi rationẽ culpa careant motꝰ ſen
ſuales / quales in ſingulis variant᷑ ſ̃m na⸗

turã hui ſpẽi vel illi/s oẽs in hoĩbyqdã

modo aggregatos inſpicimus.

Becundũ metrũ ſe

cundi li. dactilicũ archilochium ↄſtans te

●=

frframetro buccolicoꝛ triba rocheis.cõcoꝛ⸗
datvltimo boetij. Quã varijs terras.ſi cõ⸗

binent᷑ linee due in vnũ verſum.
UVot ſubiecta modis animalia
Paſſionibus ſunt
rudelis leo.tigris ⁊ aſperrag
uncaper furoꝛe.

Ingomitus ſiluas onager colit
AVinicoꝛnis atror

Laſciuit vitulus.petulans caper
Et equus ſuperbus
Aſtus fraus vulpi.lepoꝛi timoꝛ
Os voꝛaxlupis et
Liuidus eſt catulus.ſus ſoꝛdida

Tardus eſt aſelluis

Mꝛolſa tertia ſecun

Vrſa ferox. pꝛudens elephas / ſibi

Caſtitas amica D
RZurtur fida pari ſimplexquoq

Stulta coꝛde perdix

Pauo gloꝛius et zelotipus
Eſt auara coꝛni

Felle columba caret.canit omina
Bubo dira plani
Eſt apis arguta mira facit
Arte mel fauoscs·
Erauica ſe foꝛmica regit pigra

Ault cicada ſoles

Miſus aues.lucius piſces rapit

1 odoꝛ Gnltlut
Pugnaci gallus eſt pectoꝛe.
Muüuus eſt inerti 1

Quis philomena modos veſtros capui

calauda veſtros D
Lales innumeras animalibus
nditas videbis
Congditiones/quas natura dat

Alma cuiq; ſparſim

Omnia ꝑpulcro regit oꝛdine
Noxia nulla culpet·
Nullus et erroꝛ ineſt/induſtria

Omne tale ſparſin
Per varias ſpecies rectrix data
Lui neceſſe cunctos

Euiq; mira valde
Ta hominis ratio complectitur

Affectus iuſto moderamine
Temperet regatq;

Si renuit peccat/fit ſeruaq;

urpioꝛq; bꝛutis
Stet ratio/fiet ſibi ſubditus

ius appetitus
Et dominatur ei/ꝙ ſi nequit
NHaud ream putato

gi li. Monicugs.
ſeret me mei vebemẽter meiq;
ſimiliũ crede volucer dũ iſta per

vbi ſumma tranquillitas eẽ debuerat/vbi
par eratvolũtatẽ quãlibet inferioꝛẽ parere
ſuꝑioꝛi/ ſʒ hoc euerſo turbatoq; oꝛdine vt
pax abſcedat neceſſe ẽ.nã pax qͥd aliud eſt

qhl oꝛdinis trãquillitag in imꝑando ⁊ obe⸗

diẽdo. olucer ¶ Obedit monice ſiva

lidũ fuerit.ſi viuax ⁊ efficax imperiũ/cuiuſ

modi viuacitatẽ/ gra virtutesq; lnnt

—

Pengdo. videns iniqͥtatẽ ⁊ cõtra⸗
dictionẽ in hoĩm ciuitate.vel regno ſpũali

B

1DVDee conſolatione theologie

pcipue iugis exercitatio volũtatis ſupior? lutaut debilitat?coluber relabit. Ve noß
vt ad dininã ſe ↄuertat videat.obſeruet in viatoꝛiba qs fatigat ⁊ ſepiꝰ intturbat volũ
hereat. Ita ei fiet vt ipa roboꝛet/⁊ debilite tas ĩferioꝛis rõis.enitẽs ad ſe trahere ſuꝑi
tur inferioꝛ ĩ tractu ſuo.aptioꝛ effecta ſuſci orẽrectricẽ volũtatẽ/põdere gui fomitꝭ oꝛi
pere ſoꝛmã vel influxũ ſeu virtutẽ a ſuꝑpio;: ginalis/guioꝛi pcti actualis/guiſſimo iue
ri deriuatã. Imitãdꝰẽ ihs factꝰnobis a ðOᷣo terate ↄſuetudis.⁊ ſuꝑ oẽm modũ ingenti
ſapia. qͥ ſuſcepit ⁊ oũdit in ſe qͥd agere de mole obduratõis/qlt ĩxpᷣa nec fuit neceẽ
beam'. In q̊ p̃ter volũtatẽ diuinã (erat eni potuit.nec ſilrẽ in Rrie- olucer-
. de?)riplex quã diximꝰ volũtas inuẽta eſt. clamemꝰmonice cuʒ aplo. Intelis ego bõ
Voluit ſᷣm pꝛimã aſſidue qͥcqͥd deꝰ voluit ͥᷣs me liberabit de coꝛꝑe moꝛtis hꝰ.Sub
. laudãs ⁊ appꝛobãs oꝛdinem diuine ſapie inderũdeamꝰ.Gr̃a dei ꝑ ihm xpᷣm. Dicãꝰ
bonitatis/⁊ iuſticie/in oĩbo qᷓcũq; voluit⁊ eidẽ.fiat nob dũe fᷣm iudiciũ atʒ deſideriũ
fecit in celo ꝑ ſaluatõeʒ.in oĩbo abyſſis per nõ inferioꝛis ſj ſuꝑioꝛis rõis atq; volũta⸗
dãnatõeʒz.in terra ⁊ in mari ꝑ quãdã ſaluã tis.fiat ĩ nobᷣ ſicut ĩ celo fit vbi motꝰregla⸗
doꝝ ⁊ dãnãdoꝝ variã agitatõeʒ. Nos ita⸗ ris pꝛimi mobilis tãq; rõnalis/ tꝑat obui
; m ſm hãc volũtatẽ debem? imitari. et as reuolutões oꝛbiũ ĩferioꝝ ſiue planetaz.
ſi nõ vſqquaq; poſſimꝰexequo/dũ hic vi / Poꝛro Znitamur vt poſſumretinẽtes ſal
nimꝰ/qñ nõdũ ↄfirmati ſumꝰ.qũ ꝑ alter? tẽ in ſuſpẽſo q̃dã/libeꝝarbitriũ ne pᷣcipitã
* ſecũdaꝝ volũtatũ diſtrabi põt in nobis hͥ ter eliciat actumſuũ qm ĩ hac vi ſuſpẽſiua
volũtas ⁊ turbari.imo ⁊ ab actu ſuo peni⸗ (ſit velle ſit nolle ſit actmedius)ſaluat᷑ pᷣci
tus impediri/ſicut ⁊ iudiciũ ſuꝑioꝛis rois pue libertas arbitrij ⁊ ſua ĩ nobis vtilitas⸗
m qð dirigit᷑/ põt abſoꝛberi. Secꝰ in xpᷣo Alioqn ſine ſuſpẽſiõe tali vel reniſu volũ⸗
ſicut in beatis.qꝛ ſᷣm hãc poꝛtõem beatuus tas ĩferioꝛ foꝛtificat᷑aſſidue.rebellioꝛ q̊ʒ ⁊ ĩ
fuit in via xpᷣs.Nihilominꝰpᷣ voluntas in domabilioꝛ efficit/ vſchadeo ꝙ ſilis fit iu⸗
xpᷣo voluit vt inferioꝛ duplex volũtas age mẽtis inſipiẽtibo q̃ caret arbitrij volũtate
ret motꝰſuos in oĩbo abſq; pctõ.hĩc doluitt ſupᷣma.imo vo plurimũ differt.qꝛ ſubſter

. „ „ 7

hinc triſtis ⁊ meſtꝰfuit.hĩic oꝛauit.bĩc miſe nit ⁊ fuirefacit ſue libidini dñaʒ volũtatẽ
ricoꝛdia mot?eſt ſuꝑ turbas ⁊ egrotos.hic deterioꝛ effecta bꝛutꝭ.qᷓ ſeuiſſima ẽ ininſti⸗
lacrimateſt.hinc ↄqueſteſt/tãq; ſenſuali cia ferẽs arma. (Oi mittam eos q̊s ad hãc
tatis aduocatꝰ.de deus me vt qͥd dereliq,; fuuitute malicia ptrahit.loqmur ullos qͥ in
ſti me/qñ poꝛtio inferioꝛ abſq; vlliꝰ ↄſola⸗ diciũ roõis(qͥ libertas radicat᷑vl nullũ bñt
tionis redundãtia ſuꝑioꝛis ad eã/dimerſa yt infates ⁊ fatui.vel impfeciũ vt puerivel
erat in acerbiſſime paſſionis abyſum. Ne/ uiualidũ vt femienãq; variũ ⁊ mutabileſꝑ
mo aũt vnq; carnẽ ſuã odio babuit. Hine femia.QOõ ſi cã cogſcit᷑ cur pueroꝝ ſit imꝑ
poſtremo cũ clamoꝛe valido ⁊ lacrimis vð fectũ ⁊ mulierũ iualidũ iudiciũ. Credi nõ
ſupplicãs.expirauit.¶ Exẽplũ igit᷑ nobi½ põt quãtã turbã hmõi pueroꝝ ⁊ puellarã
dedit deꝰ vt quẽadmodũ iuxta banc dupli int barbatos hoĩes expimur. Oulti mul
cẽ volũtatẽ fecit.ſcõᷣm quã erat viatoꝛ. Ita ta ſuꝑ hac re locuti ſunt:aſtrologi.medici.
et nos faciamꝰ/tã ꝓ nobis q; ꝓ fratib plo pbpi. ehi vario mo Pocte mzgicl lte falſi
remꝰ.oꝛem.triſtes ſimꝰ.et clamemꝰ/qꝛ ſi vel idolatre.Pꝛopheta ver tandẽ dixit de
eſt volũtas dei cui ſuꝑioꝛ nr̃a volũtas cõ⸗ deo.Qui finxit ſigillatĩ coꝛda eoꝝ. qͥ intel
foꝛmis ẽ/ſi bona ẽ. Cõſurgit inde merituz ligit oĩa opa eoꝝ.Et ſapiẽs.Coꝛ regis in
multiplex ſi nõ dimoueta ſtatõe ſua.h̊ẽ ſi manu deiẽ qcũq;ʒ voluerit/declinabit illð
ꝓpter motꝰ inferioꝛes illiꝰduplicis volũta⸗ Oui ſᷣm aplm.Cuiꝰ vult miſeret᷑. ⁊ quem
tis nihil vſpiaʒ mali agit qð diuine ſit ad/ vult indurat Theologia vᷣo recipiẽs ex oĩ
Tuerſuz. (WBonc Belgatagerhar⸗ bus pꝛioꝝ dictis id qð ꝓbabiliꝰẽ.⁊ impꝛo
culꝰ? infelix viatoꝛ venũdatꝰſub pctõ ſen⸗ babilia reijciẽs/ↄffat ⁊ colligit ꝓ ſtatu vie
tiẽs cũ aplo aliã legẽ in mẽbꝛis ſuis repu/ ⁊ nature deſtitute caĩm le lacg dezi⸗
gnãtẽ legi mẽtis ſue/ꝛ captinãtẽ ſub pctõè troõnalis depẽdet a coꝛꝑali diſpoſitõevel ar
AIlẽ phᷣi expti ſũt. Quis ei viuẽs exꝑs eẽ t monia.nõ q dẽ in eẽ cũ ſit ĩmaterial ⁊ imoꝛ
ſʒ oꝛigialis cã tãte coꝛruptõis fuit eis incoo talis.ſed in oꝑari in coꝛꝑe. Ita ᷣm varias
gnita quã theologia fuelauit. NHoõnedũco opatões ſuas pᷣſupponit ⁊ reqͥrit diuerſas
nat᷑ animꝰaſſurgere ilico qſi paralyſi diſſo diſpoſitiones armonicas.vnã habet vt in

82

— ʒʒ—ðð

h—

— —

⸗
le

tẽ
di⸗
ic
iur
it
eſe
ung
nö
lan
nul
lic.
alſi
ſtde
ntel
gin
lio

roi
p
vie
ele
or
1
is
166

libertas arbitrij q̃ libertas ẽ facultas ratio
nis ⁊ volũtatis.qꝛ necvolũtas ſine ratõne

foꝛmet ⁊ ſuſtẽtet coꝛpus.alterã vt vegetet⸗

augeat. alteraz vt moueat ⁊ ſenſificet. Et h

quidẽ nõ vno mõ ſicut nec vnus ẽ tm̃ ſen

ſus carnis /ſed ẽ exterioꝛ ⁊ ẽ interioꝛ multi
plex.qᷓs inter armonias nõ dubiũ qͥn pᷣmã

in ꝑfectõe ſcᷣa excedat.ſcaʒ tertia.⁊ ita x

reliqͥs.Neq; negat aliqͥs qn ĩ pᷣdictis oꝑa⸗

tionibo vtat᷑ ⁊ egeat aĩa rationalis oꝛgano

coꝛpoꝛeo ſicut eſt foꝛma coꝛꝑis oꝛganici
phyſici hoĩeʒz in eẽ ↄſtituẽs.¶ Verũ ſuꝑ⸗

eſt alia ꝑfectioꝛ oꝑatio ratõnalis aĩe ſupꝛa

bꝛutales.in q̃ ↄuenit cũ angelis quã opa/⸗
tionẽ dicimus intellectualẽ. In q̃ radicat

eligeret.nec ratio ſine volũtate vellet.liber

tas idcirco ↄplectit᷑ vtrãq; vim. Rurſus h

oꝑatio intellectualis q;uis in ſe non ſit oꝛ
ganica.pᷣſupponit tũ diſpoſitionẽ oꝛgani

cam in ſenſib pᷣſertim interioꝛibo ꝑfectio⸗

rẽ lucidioꝛẽ ⁊ quietioꝛẽ q; aliqua ſit aliaꝝ
oẽm enĩ intelligentẽ ſicut dicit areſto.ne⸗

ceſſe fantaſmata ſpeculari. Quãuis Aui
cẽ.⁊ Algaʒel cũ ſimiliba tradiderint intelle

ctũ deſuꝑ illuſtratões ab intelligẽtijs ſine

ſenſu pᷣuio vel inſpectõe fantaſmatũ poſſe
ſuſciꝑge/hinc ꝓphetias ⁊ diuinatões tã ĩ vi
gilia q; in ſomnijs ſaluare nitũt/ſicut aliqͥ

tradiderũt fantaſias oẽs bꝛutoꝝ ⁊ hoĩma

HD celeſtibo coꝛpoꝛibo exoꝛiri.longũ vero ꝓſeqͥ;

eſſet opiones ſingulas. Redeamꝰad ↄpen
diũ.⁊ dicamꝰ vt cepimꝰ ꝙ intelligẽdo pꝛi⸗
mitus ⁊ ſpẽs intelligibiles eliciẽdo/neceſ⸗

ſeẽ fantaſmata ſpeculari.nõ certc q̃liacũq;

ſʒ oꝛdinata pura ⁊ lucida/ſi libeꝝ arbitriũ
debeat eſſe ꝑfectũ ſtabile? integrũ.Cũ aũt
mille modis imo innumeris ↄtingit iſtaʒ
quã vſus liberi arbitrij p̃reqͥrit armonicã
diſpoſitõeʒ nũc totalit᷑ impediri/v ĩ infan
tibo/⁊ fatuis/ebꝛijs/ ⁊ amẽtibo multis nũc

impꝑpfectã hri vt ĩ pueris.nũc inſtabilẽ ⁊va

riã vt in femis ⁊ in oĩib generalit᷑ qͥ varijs

paſſionibo affecii ſũt.tandẽ integra vix ha
bethmõi diſpoſitõ ad queq; intelligibilia

ꝓpt defectũ ↄſurgẽtẽ ex naturali vel accidẽ

lali ↄplexiõe.Quo ſitvt diuerſivigeãtvſuſ

liberi arbitrij.qdã ĩ iſtis alteri ĩ alijs.⁊ neq̃

q; in vtriſq;. Quid dicimꝰð diuerſis hoibꝰ
cũ varietatẽ iſta diuerſis tꝑib.imo eodem

die ⁊ fere de momẽto ĩ momẽtũ cogͤſcat hõ
q̃ ſe diſcuſſerit acriter/in ſeipᷣo/dũ famelicꝰ
aliter iudicat q; repletꝰ.ſobꝛiꝰqᷓ; ebꝛiꝰ.mã⸗
ſuet?q; ira ſuccẽſus.vigil q; ſomniculoſus

amãs q; iuidꝰ. ↄtinẽs q;ᷓ libidie ſtimulatꝰ.
hũiliatq;ᷓ exaltatꝰ. Et ita ð reliqͥs ſine nũe
ro.Neq; tũ adhuc attigimꝰmelacolicas fã
taſias q infinitas medici tradũt ex hũõox
coꝛruptõe varia generatas.foꝛmataeĩ gra

erxæẽpli/fãtaſia fumis groſſis obtenebꝛata⸗/

fãtaſmata troꝛis?⁊ hoꝛron/ſic puer ſolꝰite
nebꝛis inde clamãs ⁊ fugiẽs.Qua exre ſo
triſtes ſũt aliqᷣ. aliqͥ e diuerſo iocularit leti⸗ E

Certiu metrũ ſecuũ/

di dactilicũ pẽtametꝝ ſaphici

Plendidi ſolis radij vidẽdos
Exhibent ſeſe tuitu fideli

Dunm ſerenus ſit medioq; purus
Aęimo perſpicuo refulgens.
uttule roꝛis/pluuie ve denſe

rus aut nimbus vel opaca nubes
Pendulum ſi ſe per inane libꝛant

Frangitur circa radius cathecum
WViſibus falſas tribuit figuras
MDille poꝛtendens oculis coloꝛes
Iridis micans pluuioſus arcus.
Halo lunaris/varia vel oꝛtrtu
rherbie niteſcens.

ar in obiectis ſpeculis videre

In quibus diſtant coloꝛ et figura

Pꝛao ſitu tali variaq; foꝛma.
nagen virtus anime ſupꝛema
Que reluceſcit radians in ing
Parte paſſiua/ſpecies in acuz
fficax ducit: ſed ſpeculatur
Eer brlns groſſi ſimulacra ſenſus
Spiiitus que ſert cerebꝛi medullis
CLum quibus fumos recipi putato
Hos yvagos/turpes/fetidos/⁊ atro⸗s /
Alteris mulcens nitoꝛ eſt ⁊ oꝛꝛdlo

n babes cauſas ſapienteraptes
Eur ſit eluſus rationis vſus
Arbitrans plene nec ineſt facultas.

Dꝛoſa qnarta ſecd

di. ¶ DonicKdcs.

Ntelligo volucer ilate pateatiſta
pę fãtaſijs coꝛdis/ð fallacibo iudi

V DAbabean numero placenti

cijs aĩeꝑ crutatio ſm quaʒ memiſſe dz hõ .
fragilitatꝭ ⁊ impfectõis ſue. Hã q̃liter inue

niet᷑ aliqͥs qͥ pᷣtactis incõmodis vel in aliq
nõ ſit obnoxiꝰ/ſz quẽadmodũ ð vicijs oꝛa
tius dic. Optimus illeẽ qͥ mimis vꝛgetur
italib ille dicẽdus ẽ qͥ nõvltra cõeʒ hoĩem

modũ / melãcoliq hntaſiio irent Kegeat

b 4

.De cõſolatione theologie

vero ſermo nr vñ ſumpſit exoꝛdiũ vt cõſo
lolucer

nus ſibi fiat. ¶ Uolucer ¶ Redeat volo:
pᷣmiſim qͥdẽ inuneſtigãdo ↄſolatõeʒ adue/
ne nr̃i ſuꝑ ↄtritõne getis ſue/ꝙ eũ theolo⸗
gia ad ↄfoꝛmãdũ volũtatẽ ſuã diuĩe volũ⸗

tati pꝛimitꝰ anhelat: Ita eni habiturꝰ erat
coꝛ rectũ/ac ꝑinde letũ/pacificũ/ trãqlluzʒ
Sed qm̃ de qͥ volũtate fᷣmo fieret ignoꝛa

ri poterat/diſtinctõ trimẽbꝛis de volũtate
ſubiũcta ẽ. Reddita ꝓinde rõ cur in volun
tate pᷣpedit᷑ibertas arbitrij/q̊ͥ facili appa⸗
reret qliter adiuuat᷑. Rrogretee igit
dicam ꝙ intellect? poſtq; inſpexerit fantaſ
mata/ põt inde ſpẽs intelligibiles elicere.

denudãdo quodãmõ eas a naturali ↄditõ

ne ⁊ ĩ eis effodieẽs agalma ſpũale/ G̊ ẽ ſimu
lacrũ vel ↄceptũ nũc vlem nũc ſpecificũ.q̊
facto intellectꝰtalit᷑ actuat iã põt rõcinari
nõ ĩſpecto fãtaſmate/iã ſilogiſat.diſcurrit.
Regulas artiũ ſibi foꝛmat generales ⁊ in⸗

fallibiles ad exeplar artis pꝛie. Neq; negãa
da ẽ hec vis intellectiua.cũ ð vᷣtute eſtima

tiua fateamur ꝙ ex ſenſatis elicit ſpẽs ĩſen⸗
ſatas /vt ouis inimicitiã ex figura lupi.At
vero dũ ſemel actuata fuerit ꝑ fantaſmata
oꝛtũ hñtia ex aliq̃ fenſuũ exterioꝝ/ iaʒ põt
alia ſibi foꝛmaretal generis ĩ ſõno vł vigi

lia. alit᷑ nõ.Cuiſignũ ẽ ꝙ a natura ceci nõ
ſomniãt neq; fantaſiãt᷑ de coloꝛib.neq; de

eis ſciaʒ hũt vllã. ¶ Deniq; ꝑ ↄtẽplatõʒ vt
alibi dicẽdũ ẽ veĩt mẽſ ad ĩtelligẽtiã purã ⁊
ſimplicẽ ſine motu ldiſcurſu ad exẽplar.lʒ
impꝑfectũ valde ſimplicis ĩtelligẽtie ðᷣine q̃ᷓ
vnico ↄtẽplat᷑ituitu pñtia pᷣterita ⁊ futura
et inſtar cẽtri ĩtelligibil ſtabil manẽs dat
cũcta moueri.ſic vnica ⁊ iuariata reſpicit⁊
intelligit oĩa qᷓ motui ſubiecta ſũt.Ad hũc
ſtatũ theologia ſuadet aſpirare cui q̃nto ꝓ
ximioꝛ tãto ſublimioꝛ ⁊ liberioꝛ ẽ volũtas
q̃ velut ex alto iubet ⁊ imꝑat ſenſuali volũ

tati. ꝓpt᷑ ctracũ ſiẽ nec ꝓpt᷑ motũ naturalis
appetitꝰñ deſerit locũ ſuũ qͥ adherei ðᷣo po

nẽs ĩ eo ſpeʒ ſuã fidẽ atq; dilectõʒ.Qõð ſi iu
xta ſapietis vbũ ſic ꝑturiẽtis coꝛ ſuũ fan⸗
taſias patit᷑ vt fit ĩ ſenſualitate ñ dat ill coꝛ
ſuũ ĩtellectuale/niſi ab alto ĩmiſſa fueritvi

ſitatõ ſᷣm quã regit᷑ agit᷑atq; dirigit᷑ñ qͥdẽ

fatali neceſſitate ſeu fluctuatione foꝛtuita.
¶ Zolligimꝰeĩ ex imẽſa vᷣine ↄgnitõis vi
uacitate lõge ſuꝑ nr̃Dm coòᷣſcẽdi modũ ſił⁊
ex volũtatis libertate ꝙ apð eã nihil ẽ foꝛ/
tuitũ.nihil cauſale.nihil inſuꝑ ad extra ne

ceſſariũvlł fatale Rõ pꝛimi ẽ qm̃ nihil agit

in mðo/qͥn ab et᷑no pᷣuiderit illð de cũ to⸗

taſerie cãꝝ etiã mĩmaꝝ.Sec? apud hoĩes
pᷣt qꝝ intẽtõʒ ꝓdeũt effec ex variaꝝ igta⸗
rüq; eis cãꝝ ↄcurſu/quẽadmoð videreẽ ĩ
inuẽtõe theſauri dũ tena fodit᷑ vt excolat᷑ ñ
vt auꝝ inueiat᷑. Hic oꝛtũ habuit foꝛtaſſis
Aõ ar.. ꝙ vbi magis ẽ ð ĩtellectu ibi miꝰ ð
foꝛtũa.Recte qde aðᷣo vbi totũ ẽ ptellectũ
nihil ẽ foꝛtuitũ. Si vo foꝛtunã qͥs tranffe
rat ad cãʒ ꝓducẽtẽ effectꝰqͥ dicũt᷑i oꝛdiead
nos foꝛtuui.ſic pꝛimã cãʒ dicere poſſumꝰ
eẽ foꝛtunã qm̃ pꝛincipalr ⁊ imediate ↄcur
rit ad oẽʒ effectũ. Dediſſʒ h̊ mõ virgiliꝰ ve
rũ epitetõ foꝛtune dicẽs.ſoꝛtuna oĩpotẽs.
⁊ Saluſtiꝰ. Sʒ ꝓfecto inqͥt foꝛtuna ĩ omi
redñat᷑. Ceteꝝ ð fati nccitate liq̃t ex pᷣmiſ

ſis ꝙ nihil ĩ rebo creatis tale ſit facta ad pꝛi

mã cãʒ ↄpatõe q̃ nulla actõis nccitate con
ſtrigit/neq; reſpeetu celi neq; rſpectu terre
⁊oĩm qͥ ĩ eis ſũt. Coagit tñ differẽter ĩ actõ
nibo q̃ dicũ᷑ naturales/qͥbo ñ ẽ ãnexa rõ ꝓ⸗
pꝛia:.nec ex ↄñti vllã hũt libertatẽſen ↄtin
gẽtiã ĩagẽdo ex pꝛicipijs ſuis ĩtriſecꝭ. Ali⸗
ter ĩ hñtibo ↄiũctã rõeʒ qͥ b itriſeca facultaſ
eſt volẽdi vł nolẽdi ſᷣm iudiciũ ꝓpꝛie rõis.
HNihilominꝰ ſi ad pꝛimã cãʒ naturalr agẽ⸗
tia retulerꝭ illa ñ neceſſario ſʒ ↄtigẽter em⸗
ciũt motſuos.hocĩ miracul fact circa ſo⸗
lẽ.circa ignẽ.circa mare⁊ beſtias ꝑſpicuũ
fidelibo ẽ. Dat᷑itaq; regla q ioĩ ꝓductõe ſi
ↄcurrit aliq̃ cã libere ↄtingẽter agẽs q̃tq̃t
fuerit naturalr coagẽtes effectꝰille cõtingẽ
ter ꝓduet᷑. Qua ĩ re ptʒ ꝙ acxꝰelicitꝰ create
volũtatꝭ ſoꝛtit᷑cõtingẽtiã ex duplici radice
exſua ĩtriſeca ⁊ ex ſuꝑioꝛe vðina ¶ Monicꝰ
Cãʒ nõ inueĩo volucer his q̃ dicta ſunt re
pugnãdi/neq; alit᷑ phᷣie vba loquẽtꝭ apud
boetiũ ð fatali nccitate rcipiẽda puto.ſcis

gttñ cõturbari nõnullos apð q̊s deꝰita cõ⸗

ſiderattãq; rex ſupᷣmꝰqͥ vnico ſel imꝑio cõ

ſtituerit vniuerſũ mom/dãs vnicuiq; reip

pꝛiũ officiũ quẽadmodũ terrenꝰrexiſtituit

vl exercitũ ſuũvł curiã iudicioꝝ ⁊ legũ aut

artifex aliqð hoꝛologiũ. Ipᷣe veꝛo deiceps
manet qetꝰneq; ſolicitꝰ p ſingła Nitũnhãc

eſtimatõʒ ſuã fulcire ꝑ vulgatũ illud aug.

verbũ. Deꝰ ſic res admiſtrat vt eas ꝓpꝛios
motꝰ? agere ſinat qͥ ⁊ ꝓbetico oꝛe dixit.ego
ſũ deꝰ⁊ ñ mutoꝛ. glucer (ſta mont
ce redeũt tales ad ſuꝑiꝰ ĩpbatã philoſophã

tiũ opionẽ quã ĩſectãt᷑ młti ſeculariũ lr̃arũ

ac exiſtimatio vulgariũ/quoꝛum videbis
aliquos ſi ad ſcripturaʒ ſacrã ſe conuerte⸗
rint nihilipẽdere aut irridere ſimplicitatẽ

eiꝰ.eo ꝙ maxĩa ꝑs cõtexit᷑ hiſtoꝛijs. babe⸗

nt

ni
15
4

/

pcognitõ ſimul⸗

Li/1iber Secũdus .

m inquiſit aliũde narratões hiſtoꝛicas. j
et ſtili ſplẽdoꝛe ⁊ rerũ geſtarũ magnitudie

nõ inferioꝛes exiſtũt. Veꝝtñ h̊ inteſt qm̃

hiſtoꝛias hʒ ſcriptura ſacra ꝓut ĩ eis ꝰↄ tẽta

reuelauit de ꝑ ꝓphetas.lõge pꝛiꝰanteq; fie

tates eluceſcũt

rẽt.Ex qb rdelnene ſaluberrime veriꝰ

gerũt᷑ tã in celo q;ᷓ iterra.q volũtati ſue ſer⸗

nire facit vniuerſa.nũc ꝑ bonos nũc ꝑ ma

los aduerſus quã nõ eſt ſapĩa neq; ↄſiliuʒ
adeo ꝙ hoĩles vel demões implẽt pᷣdiſpoſi

tionẽ reuelatã dei.dũ conãt᷑ illã vel effuge⸗

re vel fruſtrare. Süt in exeplũ venditꝰ Jo
ſeph/⁊ expoſitꝰcũ alijs infatiboĩ aqͥs moy/⸗

ſes/ dauid a ſaule ꝑſecutꝰ.cũ ceteris abſq;

nũero. ¶ uceſcit pᷣterea ꝙ pᷣnũciatõnes
dei facte ꝑ ꝓhas vel ſcripturã.ↄditõeʒ ſe⸗

pe recipiũt lʒ expᷣſſa nõ ſit ſm varietatẽ me
ritoꝝ vel demeritoꝝ apud iüllos qb vel ꝓ

quiba hmõi pᷣnũciatões fiũt.Hoc de iona
reſpectu niniuitaꝝ. Hoc de iſaia reſpectu
eʒechie.⁊ ita de reliqͥs liquet.Relinquit᷑id
circo ſꝑ hoĩbo dũ viatoꝛes ſũt pniĩe locus ⁊
pie or̃ois atq; ↄuerſionis effect?nec ex im/
mutabilitate dei vel pᷣnũciatõis ſue deſpa
tioni locꝰdat᷑. ¶ Eluceſcit ampliꝰ nõ eẽ ſer
uiendũ deo ꝓ ſola ꝓſperitatis adeptõe vel

aduerſitatis euitatõe tꝑali/ qᷓ veritas ĩ euã

elio manifeſtiꝰ tradita ẽ/ q; lex antiq̃ tꝑa⸗
6

lia ↄmoda vł incõmoda rememoꝛãs expo

neret. Eſt eqͥ dẽ pᷣmiũ pᷣſtantiꝰmerito nihil

aũt tꝑale pᷣſtãtiꝰẽ virtute. Sʒ neq; cũ ſto-

cis dicere ſatis ẽ virtutẽ eſſe pᷣmiũ ſui ſicut

viciũ ſeipᷣm penã hʒ.Alliciẽdi fuerũt hoĩeſ

ad laboꝛioſa vᷣtutũ oꝑa ⁊ a ſuis voluptati

bovicioſis arcẽdi p ſepatũ aliqð mai tap/
miũ q; ſuppliciũ.Ad qð phia qꝛ ꝑtingere

nõ potuit h deficit cũ ſua ↄſolatõe Rficiũt
et illi qͥ volẽtes ſuis exhoꝛtatõnibo vel pᷣdi
catõnibo bñ inſtituere ad amoꝛẽ dei ꝓmit⸗
tũt ꝓ illo q̃ſi ↄmutatõeʒ quãdã /bona tꝑa⸗
lia vt diuitias / vt ſanitatẽ/ vt ꝓlẽ egregiã⸗
aut aliqð ſimiliũ. Siceĩ ⁊ coꝛtex lr̃eveterꝭ
ptẽdebat.q;uis intꝰ ꝓphetici ⁊ eleuati viri
ſpũalia ſub his tꝑalibo ꝓmiſſionib obũ/⸗
bꝛata ↄciꝑent ⁊ guſtaret/ſʒ de h̊ latꝰ infra.
¶ uceſtit poſtremo ex hac dinie volun
tatis ad vtrũlibʒ actõe extra ſe liberrima q̃
ſolo nutu tꝑat oꝛbẽ/ꝙ oꝛões ſpesq; nr̃e di

rigũt᷑ nõ inanit᷑ ad deũ q;uis ĩmutabilẽ qꝛ

cetera oĩa mutare ſcit ⁊ põt dũ vult.Eth ẽ
general mot iſi om̃i creature quẽ obediẽ

luceſcit pꝛĩo diuia oim
ꝓuidẽtia regitiua oim

tialẽ nolare poſſumꝰ / vt eiꝰſeqt impiũ quẽ
admodũ de aſcẽſu ꝗquis ne vacuũ fiat dici
ſolet. Et ꝓfecto ſi de ſinat res agere ꝓpꝛios

motꝰ, ↄñs ẽ vt eos poſſit vel impedire vel

mutare.Alioqͥn nõ iã res ſineret/ſʒ agerẽt

vellet nollet. Quinetiã miſtratio nõne re⸗

ponit᷑ in oꝛdie cãꝝ q́ ab initio de iſtituit
ꝓpꝛiꝰ aũt motꝰ angeloꝝ liber eſt in agẽdo⸗
Pꝛoinde ſiẽ ſpũalia potioꝛa ſũt tꝑalibo tã

illoꝝ finis.ita fit ĩtꝑalib mutatio/ꝓut

exigit gratuitũ regimẽ ſpũaliũ/pᷣſertĩ ad fi⸗
nẽ eterne beatitudis ↄſequẽdũ. In hacãt

regiõevł oꝛdie ſpũaliũ reponũt᷑ diuia carii

mata/pcipue fides ſpes ⁊ caritas/qͥbo mo⸗
taidit⁊ qſi ꝓpꝛi ẽ ĩpetrare miracla dũ expe
dit/vt ꝙ ĩaqs validis tra appareat aridaĩ
medio foꝛna ardẽtis ſit yẽt roꝛis/ mõ
tes trãfferãt: qð lõge mai optabili q; ẽ fit
4 iſtas vtutes ⁊ oꝛoeʒ eis ſubnixã/ vt expe
itũ ſit ⁊ alacre libeꝝ arbitriũvolũtatꝭ hũa

ne/ad dirigẽdũ pedes ſue affectõis ⁊ itẽtõ

nis / i viã pac ⁊ ſalutꝭ. Ad ↄfoꝛmãdũ pᷣtea

diuĩe volũtati ſuã eidẽq; pꝛſus inniti dicẽ

do cũ ꝓpha. Vt iumẽtũ factꝰſum apð te⁊

ego ſꝑ tecũ.tenuiſti manũ dexterã mei.⁊ i
volütate tua deduxiſti me Vñ libʒ colloca

tioni diei pñtis terminũ dareſub h̊ metro

Buartu metru pl

Vminis oꝛbus ſubſidium ſibi
Querit a vildene
Imminens pericdunR
Hatrem dum cecidit puer aſpicit
Ac ei manum ddat
Scit quia non valet ex ſe ſurgere

Querit hinc iuunaumern.
Vulnere fractus qui medicamina

Nouit /hunc requiriiua
Potat amaris.vrit ⁊ ignibus.
Huic obedit vltro.
Winbus implicitus ſibi querere
Pireabiinherint MJ
ictaq; nec refugit ſua credere
Conſcius ſuimeer
ur igitur ceci/pueri quoq;
Saucijq; vallddeo
Juris ⁊ ignari.nos tradere
HNon cito velinung
xpᷣetibi.qui rite ꝑ omnia
Vis opem refee.
Quo ſine nulla valent diſcrimina

ti.ſe. ↄcoꝛdat metro.ij.bli. Quot ſubiecta

Zui plus nitit vt magis audit

4

Vi vel arte pell. gelnz lucis ſe tranſfen:
Das petim?quo vis / moꝛa nulla ſit. ro zelus et ſi qũq; ſignificat inuidiã.qñq;

Jra/quæte lo

die.ad arcam federis.ad libertatis aſlium

ſiquidem ita videmus inſtitutum vt debi

guero.habet itaq; zelus inter paſſiones ve

liaris inimicus.⁊ qᷓ; demoniũ meridianũ⸗ fuerit ſimplexto, coꝛ.tu.lu:erit.

De cõſolatione theologie

quod in angeluʒ lucis ſe tranſfert: Koꝛ

1

¶ Explicit liber ſcus. daloꝝ. Vnde iſtud eſt. ʒelus domꝰ tue co⸗
† iber terti medit me.Cuius recoꝛdati ſunt diſcipuli
EPirnherirnenn chꝛiſti / dum eijceret vendentes ⁊ ementes
Sonieceͦĩus de templo ſeu domo dei. Zelũ hũc vltimũ
Sſum volucer deſiderans laudauit qui dixit nullũ eſſe deo acceptiꝰ
rurſus ex te audire verbũ ſu/ ſacificiũ q; ʒelũ animaꝝ. verequidẽ ſi co⸗
per cõſolatione peregrini.ſo;: mitetur ipᷣm beniuolentia/diſcretio/⁊ con
licitam enĩ ſuper hocauidita ſtantia.que tria ſi deſerat aut contẽnat ʒe⸗
tem/ex ꝑuigili coꝛdis mei cau lus.rfecte ↄꝑaueris ipᷣm gladio bicipiti in
9tempoꝛeq; pꝛeuenit/intelli⸗

4

ſolatur eum/cõfugens ad deum tanq; ad .
thꝛonũ gratie.ad templũ ⁊ aram miſericoꝛ T ¶

eimũ metrũ ter/

ircam federis. ad libertatis a tij monocolon choꝛiambicũ aſclepiadeuzs
ad firmã petram.⁊ ſolidũ litius.A natura curres cũ pꝛio carmie Hoꝛacij Mecenas
glauis edite regib.

lioꝛ innitat᷑ foꝛtioꝛi.ſicut vitis vlmo.edera
quercui.naufragus tabule/puerulus ma⸗ Hox ſupᷣma dom? puolitãs voꝛat
tri. Solatur ipᷣm pꝛeterea ſcriptura ſacra, —
reuelans decurſum mundani regiminis / Eſtas/ihlguribus crebꝛius emicat
a pꝛima volũtate liberrima/cuinoſtra cõ⸗ Eliſusqꝙ; vapoꝛ diſſipat infima-
foꝛmis eſſe debet. Quẽadmodũ vero per Eſt igni ſimilis ʒelus/et eſtuaut
ſpem vis iraſcibilis.ſic per hmõi conſfoꝛ⸗ ntus coꝛ ſtimulans.quo vehemẽtioꝛ
mitatẽ rationalis oꝛdinat᷑ et excõſequen /· Incumbit cohibe / lac teneat modum.
ti cõcupiſcibilis/dum ita fuerit cõfoꝛmis Collidunt in eo ſe pariter duo
et ſubdita ꝙ ipſius ⁊ dei ſit vnum velle et Arffectus/ nimiũ ſingulus impꝛoby⸗
vnũ nolle/quod amicicie ꝓpꝛiũ eſt: ¶ Ui· Hinc impellit amoꝛ binc furit odium.
dens aũt maſcibilis ꝑ impatientiã con/ Selus nam quia rem diligit 1 colit
tubat᷑.⁊ per ignoꝛantia ſeducit᷑ rationalis LCedi non patitur/pꝛotinus incitus
Deinceps igitur ↄplebit᷑ ſermo ſuꝑ impe Ira coꝛripitur/recta nec inſpicit.
dimentis hmõi tollendis/pꝛimũ ꝑ patten Odit/ perſequitur/necrequiem capit.
tiam.alterũ per doctinã/vbi nõnulla que Fingit iuſticiam/tendit in ardua
in pꝛioꝛiba dici potuerãt/inſerent᷑. ¶ Oo Suypꝛa poſſe ferox frangitur ⁊ ruit

—

it / intel manu furioſi: igni rurſus et fulmini ſine
gis. ¶ Volucer ¶ Spes vt dixi monicce obicepuaganiit.

Haẽs flama rapax libera ſi manet
uo plꝰ?abſq; mõ toꝛrida cãduit.

2

Sltalacne mens. odium.aliquãdo imitationeʒ.vtemur hi
i caro tardat:per q; pericula zelo put eſt deſideriuʒ; vehemẽs quo quis
Kuncta te ſequetur. minincitat ea tollere que rei ſibi dilecte viden⸗
SBGrata.nec inualido cum murmun otur aduerſa. Sic homo ʒelat pꝛo vxoꝛeè/ne
Perget auttrahetur. mechus abutatur ea/et hinc ʒelotypia.ma
ur peccata ſciẽs cumulet nouaa ter pꝛo filia ne violetur.iuſtus ꝓ domo dei
Dum licet mereir. volens ab ea tollere quicquid viderit ſcan

nicus ¶ Rlacet qð dicis qm et dictoꝝ re⸗ Secum multa trahens que pereũt ſimul:

coꝛdationẽ ſummgriã/⁊ dicendoꝝ lucidũ Pri G ſe
oꝛdinẽ tradis. ¶ Wolucer ch en, ecug 9 Peo 9 ter/

go de oſolatione ꝑ patientiã recte mihi vi tij. (Monicus.
deoꝛ id agere ſi de moderamineʒeli inch

Ennezeſ eren iſato volucer ꝓpt
o.h⸗ t us in ĩtẽtõʒ boni finis/etiãſi leſerit vt
hemęetiã multã. Audi ſapiẽtẽ Dura ſicutit
fernꝰemulatio. Pꝛefert inſuꝑ ſibi ſpẽm iun dei / ſatagẽs ab hoibo vel hereſes corrigi vl
ſticie qͥ fit eficacioꝛ ad nocendũ dũ deuiat ſymoniã abijci. Ityrãnidẽ ↄpeſci.nõne ſuf
Quid enĩ efficacius ad nocendũ q; fami⸗ fragat᷑ ſibivbũ xpᷣi Si H
olucer

uʒ vult tollere ſcãdala a domo

*D

iber Tertius.55

naiti xpᷣm alibi dicenteʒ. Ecce venit
5024

a⁊ nuc eit/ vt oĩs q interficit vos arbi
tret ſe obſequiũ pᷣſtare deo.qs tñ dixerit ꝙ;
hec intẽtio reddiderit occiſoꝛes martyruʒ
abſq; noxa: Quid q̃ſo iudeos magis exce
cauit qᷓ; ʒelus legis antique/quã putabãt

xpᷣʒ ſubuerterevelle: De quibo apls Teſti
om ꝑhibeo eis / ꝙ zelũ habẽt ſed ñ fmn

ſciaʒ. Pꝛoinde multos inuenimꝰex hereti

cis etiã hac tẽpeſtate / qs fefellit talis zelus

tollẽdi ſcãdala a domo dei/ꝑ hanc aut illã
pᷣdicationis viã. Hinc hereſes ↄtra pꝛima
tũ romane eccłie/ ꝙ ſine ea ſtat ſalus.ↄtra
dotationes vniuerſalis ecclie/q ſuntvt ve

nenũ effuſum ſuꝑ eã. oĩsq; ſymonieoffici⸗
na.ↄtra pᷣlatoꝝ ſtatũ ſplendidũ ⁊ amplam

familiam/ ꝙ a ſecularibo eripi poſſunt eis
oĩa. Contra religioſoꝝ obſeruantiã ꝙ ad/
uerſant᷑ libertati legis xpᷣi/⁊ eſtimãt queſtũ

pietatẽ. Contra oẽm generaliter pᷣſidentiã

nullꝰpᷣſcitus.nullus exiſtẽs in peccato

moꝛtali iuſte dominat᷑neq; pᷣlatus ẽè/neq;

ſacerdos/qm̃ in charitatis radice fundat᷑/

vt dicũt/titulus pᷣſidẽtie/⁊ita de plurimis

Dü eniĩ diſplicuerũt moꝛes / ſuboꝛti ſüt er⸗
roꝛes.dãnatus ẽ pᷣterea ſtatus qñ diſplicẽſ

in eo cernebat᷑abuſus/exẽplo medici ſtul⸗
ti / deſtruentis ſubiectũ dũ conat᷑ expellere

moꝛbũ. ¶ Ceteꝝ reminiſcaris velim eoꝝ
que dies heſterna diſſeruit ſuꝑ turbatõe iu
dicij rõnis.Addit aduena nr̃ exẽplũ aliud
et id plane crebꝛo.Exꝑimur ait ſepius nõ
nullos qͥ vigilãtes loquũt᷑ ſimilia ſomniã
tib/nihil pene dicentes / qð ſibi cohereat.
hãc paſſionẽ freneſim medici.vulgꝗfanta/
ſiã vel reueriã gallice reſuerie denoĩat.cuiꝰ
cãẽ qꝛ fantaſmatibo reꝝ int occurſantibo/⸗
vtunt᷑ ꝓ veris reb ad extra poſitis/quẽad/
moduʒ ſomniãtes/pᷣſertim illi q̊s exexere
oꝑa vigilãtiũ ↄpertũ eſt.qui cũ exꝑgefacti

fuerit inueniũt ſe deceptos in aliq; ſuo iu⸗

dicio/q̃ntũcũq; viſi fuerit ĩſomnijs velut
in vigilia ſe geſſiſſe.Pꝛofecto nõ diſſimili
ter eueĩt aliqᷣbo vehemẽter affectis ⁊ paſſio
natis/ ꝙ ĩ vigilia ſenſibo aꝑtis patiũt᷑ali⸗
qͥd ſiłe doꝛmiẽtibo. Sũt eĩ ↄſopiti ⁊ ſopo
rati vł debꝛiati paſſionũ radicataꝝ fumo⸗
ſitatibo /q licet eo tũc ſibi videant᷑ſapiẽtes
⁊ virtuoſi vt vłliberales vymagnanimivł
Vhumilesvl valde ʒelãtes rẽpublicã.veꝝtñ

ceſiantibo hmõi paſſionibo/intuẽtivigilia
virtutis ⁊ veritatis/ſe q̃ſi ſõniaſſe ⁊ in aliq̊

ſemetipᷣos notabilit fefelliſſe. Nempe qb

erãt opi

erat ex aliq̃ ꝑte ſopitũ rõis iudiciũ adeo q;
nullis clamoꝛibo ex aduerſo mouẽtib poſ
ſent aut vellẽt exꝑgiſci nec ſuadentibo obe
dire. Cur ita:niſi ꝙ ſimulacra virtutũ intꝰ
fabꝛicaia pveris virtutibs aplexãt᷑ ĩ ſõnio
vanitatis. vbi mẽtit᷑iniqtas ſibi dicẽs ʒe⸗
lũ eẽ qͥ furoꝛ ẽ. iuſticiã q̃ crudelitas cẽ.coꝛre
ctionẽ q̃ diffamatio eſt.pꝛudẽtiã q̃ callidi
tas ẽ.⁊ iia de ceteris. Sic ira.ſic ĩuidia.ſic
odiũ.ſic amoꝛ ĩ excellẽtia iudiciũ rõis offu
ſcãt.ↄſopiũt⁊ excecãt qdiu durauerit.Du
rãt vero qũq; plus/qñq; minꝰ ꝓ varijs ho
minũ moꝛibo/pꝓ ↄſuetudie.ꝓ ↄplexione.p
occaſionibo datis aut acceptis.Odiũt ⁊ re
fugiũt qͥ hac ſpũali freneſi laboꝛãt rẽ=hen

di ſicut lethargicꝰ exꝑgiſci.ſꝑnũt alioꝝↄſi

lia.nẽpe qͥ plꝰ alijs ſapere ſaltẽ ĩ hac ſua re
acutiꝰq; circũſpicere diffinitũ apud ſe reti
nẽt. Eos pᷣterea qͥ ſe nõ ſequũt᷑ culpãt/vel
de negligẽti toꝛpoꝛe circa ea que dei q̃ rei⸗
publice ſũt.aut de diſſimulatõe vel inoꝛn⸗
dinato timoꝛe crimĩant᷑ ⁊ ridẽt. Currunt
tãq; aſinꝰindomitꝰĩ oẽ pᷣcipiciũ/relinqnte
eos ĩ manu ↄſilij ſui deo irato.qͥ ſuꝑbis re
Donic (roui tales aliqñ qles
noꝛ ſymeõ ⁊ leui.q̊ꝝ a pr̃e maledi⸗
ctꝰfuroꝛ qꝛ ꝑtinax/⁊ĩdignatio Peges HWr

q ſint vaſa iniq tatis bellãtia. z pa
cto veri ʒzeli cognitõ pᷣſtabit andire deſide
ro.¶ Uolucer ¶ Veꝝ zelũ eleuate ꝓpꝛieq;
deſcripſit ẽ I
qͥ ſcãdala q videt ĩ ecclia tollere vult ſi põt
ſi nõ põt tolerat ⁊ gemit.vulgata vero fgu
la hʒ.illud poſſumꝰqð ð iure poſſumꝰvbi
nouerimꝰ plurimũ inteſſe ĩ eo qͥ ʒelat ſi fũ⸗
gitauẽtate iudiciaria. aut ſi caret illa.vtro
biq; tũ obſᷣuãda lex illa. Juſte qð iuſtuʒ ẽ
exeqris¶ Donic Vellẽ ſepat ſup his ſ

mo fieret.⁊ pꝛio ̊ zelo fũgẽtiũ publica ptã

te. ¶ Nolucer ¶ Fiat ita/⁊ q̃̊t iſidijs expo
ſit? iſte ʒelꝰ accipe. Inſidiat᷑ ĩpotẽtia ꝓpt
auber apies. Noli velle fieri iudex ni
i vᷣtute valeas erũꝑe iniqͥtates. Judex ita

q; qd aliõ agit ꝓferẽs ſnĩaʒ cexecutõis nõ

hz facultatẽ / niſi iuſticiã exponere vel ↄtẽ⸗
ptui /vl diſcrimi:¶ Inſidiat᷑igrãtia eoꝝ q̃
ſtatꝰ reqͥrit eẽ cozòſcẽda/ G ĩ pᷣlat plurimis
reſpectu legis euãgelice/ᷣ ĩ ſeclłi iudicibq̃ᷓ
ad ciuiles ↄſtitutòes iuenimꝰ/q̃les eẽ dã/
nabiles mechanici mõſtrãt int᷑ ̊s ñ recipi

tur niſi qͥ ĩ arte ſua ꝑitꝰẽ. Turbat etiã ĩ ali

qba l̃atis hũc ʒelũ defect exꝑiẽtie.q circũ⸗
ſpicere facit oĩa vt tandeʒ eligatur nedum

De cõſolatione theologie

id qðdeſelicet. ſed q expedit id eſt q ex
pedite fit.attenta circũſtantiaꝝ qualitate.

Turbat alios incõſtantia ꝓſecutionis
eoꝝ que bene pꝛecõſiliata.ↄcluſa. incepta
qʒ ſunt/quos vel ira ſuboꝛiens/ vel huma
nus timoꝛ infoꝛtunij contra ſe vel affines
deijcit a cathedra iudicij. ¶ Ouo ↄtra ꝑti
nacius obfirmant᷑ alij in male pᷣconſiliatꝭ
et ceptis/fatuo quodã pudoꝛe victi/ nevin
civideant᷑/exemplo militũ quos in certam
vltro moꝛtẽ vicioſus fuge pudoꝛ impellit

¶ Duid exiſtimes pᷣterea de ↄſiliarijs mẽ
dacibo ⁊ coꝛruptis a quoꝝ ſeductione vix
aliquis in potẽtatu ↄſtitutus ſecurus eſt.

Quid de notarijs ⁊ pmotoꝛib. Ded rege
rit᷑ culpa in eos qui tales eligunt neccoꝛri
gunt.qui ſola inſuꝑ ſibi placentia dici vo
lunt/qualis erat achab. Veruʒ eſt quippe
illud ſapientis Pꝛinceps qui libenter au
dit verba medacij/omnes miniſtros habʒ

impios.¶ Efficaciſſimũ inſuꝑ coꝛrupti⸗

uũ ʒeli boni ⁊ debiti notat ſcriptura cũ ex⸗
erientia/eſſe munerũ cegtion⸗ a manu
kagun vel obſequio.vnde ſequit᷑acceptio
pſonarũ/ſimiliꝓ reatu damnãs vnum.ab
ſoluens alterũ/que omnia ꝓhibuiſſe legit

cognatus moyſi/dum eidẽ optime policie
Sätqnt ſe ſufficien

foꝛmã deſcriberet. ¶ Sũt qui ſe ſufficien
ter exiſtimãt rẽpublicã regere ſi cõſtitutio⸗

mũ onera multiplicauerint. Si ſnias pe⸗
nales vt excõicatões fulminauerint.mane
ant aũt ipᷣi negligentes /ſimiles facti peda

gogis repꝛobis qui negligentiã ſuã ⁊ igna
niam purgare ſe putant /ſi pueris ſuis cõ/
minationes crebꝛas euen verberi⸗

bus eoſdem affecerint.
vt nullaʒ epikeie virtutẽ admittere velint/
ſepe ſũma iniuſticia fit.¶ Alij paſſim hac
epikeie vel equitatis regula ſicabutunt᷑q;
nihil in legibo. nihil in ↄſtitutionibo et re⸗
gulis ſuis manet ſtabile.cũ tamẽ pᷣcipuuʒ

ntan honnd an uge ſummũ ius

cuiuſſiibet policie / etiã in monaſterijs / regi
men/ex rationabili leguʒ ſuarũ ſtabilitate

reſultet. ¶ Amplius quid de ꝑuerſis ſcan
daloſiſq; moꝛibo cenſendũ eſt ex quibored
ditur contẽptibilis tam vita qᷓ; auctoꝛitas
regitiua/vnde ↄſequẽter inobediẽtia ſub⸗

ditoꝝ pꝛouenit. iuſte pꝛoꝛſus.vt in eo dñi
puniant᷑/in quo delinquũt.Adam in exẽ/

plo eſt/cui in deũ peccãti facta ſunt omnia

pꝛius ſubdita rebellia ſimul ⁊ aduerſa.ita

ecerint. ¶ Inuenies alios
ſuis ita ↄſtitutionibo poſitiuis inherẽtes.

etiã vt caro ꝓpꝛia.¶ Quid ꝙ aliqñ pecca⸗
rum/dũ ↄſoꝛtes ſunt in malicia ↄmittẽdo
vel omittẽdo.ſicut Hely legimꝰ ad filios:
Illud vero magis ſtupendũ exempli gr̃a
exti

in Moyſe qui rectoꝛ virtuoſiſſimꝰ tit
cui hec verba ſunt. Nec miranda ait indi⸗
gnatio in populũ cũ mihi quoq; iratꝰdñs

pꝛoptervos dixit. Nec tu ingredieris illuc
non dubiũ in terrã ꝓmiſſionis.¶ Doni
cus ¶ Durus eſt hic ſermo ꝓ regentib o
volucer. ¶ Nolucer ¶ Durus fateoꝛ adᷣo
ꝙ beatos pᷣdicare compelloꝛ illos qui ſoli
tudine ſua ↄtenti ſunt/quales papa Gre⸗

goꝛius ſuſpirauit /habentes hanc a deo g/
tiam ꝙ abſoluti ſunt a vinculis publici re

giminis.

lacet. —
GBecundũu metru .

¶ Pꝛeconiũ itaq; ſuũ canamus

lumine phebum.
VDnacha clauſtri vita recludens.
Semet ſeptis/ moꝛtua mundo
Cuiꝰ regimen ferre recuſat⸗
SBomo ꝙ; ſuas deſerit omnes⸗/
Animum ſuperans/imperioſa

Regnat.celle conditurantro

Regio fit ei manſio cei
Pelibe vanegon laudis⸗
NUNlil fallacis gratia ſame
arrula palpans.lubꝛica necſpes
Complacet/hoꝛret ferre tumultus
Trepidosq; metus/anxia vota
OQualia medijs vꝛbibus errant.
Hanq; aſſiduis turbine vaſſto
Ceditur curis publica vina.
Oue pꝛeſumit debilis in ſe
Homines pꝛopꝛio ponere doꝛſo
Quoꝛum nugas/crimina/fraudes/
Lites rabidas/vulnera/moꝛtes
An xia poꝛtat.calculus arta
andus ſuꝑeſt cum ratione
MDuid tantis iuuat vltro periclis
Subgere vitam mox perituram
Scrupulosq; pati iugiteracres/⸗
Intro vermem coꝛ lacerantem/
QAudicra vanaq; quanta recurſant
Nuot crudelia/iurpia/feda ODG
Haurit ſenſus diſcolus/extra.
Vingdecoꝛ vꝛit ʒelus amarus
Vel doloꝛ aſper. dira vel ira.

ta ſubditoꝝ redũdant in pᷣſidẽtes:nec mi⸗

tertij dactilicũ archilochiũ tetrametũ. yt il
lud nonũ quantide ⁊ſo.phi. Puro claruz

re⸗
ire
us

n

Sine lbigo ꝛaibug onolens H

onne feneſtras claudere moꝛtis

Pꝛeſtat. et vti ſenſibus imis
Telica cernere mente pudica H
Quã non turbat ſeua remoꝛdens

Extera populi cura recepta.

Fera moꝛs ſibi fit ianua vite

Dua ſpes Ihs eſt. viuit in illo.

De ſanctoꝛum quos coluiſſe

Heminit / meritis et pꝛece fidit.

libꝛi. ¶ Monicus.

Ige volucer ne dũ clauſtralẽ vi
tã extollis ſis ĩiurioſus reipubli
qᷓ periret vtiq; ſine rectoꝛibo.
ed neq; caret iſta vita ſuis ꝑiculis/ſuis

q; tẽptationibo/tãto maioꝛibo quãto collu
ctatio crebꝛioꝛ aduerſus pꝛicipes tenebꝛa

rũ mũdi huiꝰhabẽda ſibi eſt/⁊ plus q; hu⸗

mana. Deniq; ſcit dãnationeʒ ſerui pigri
qui talẽtũ ſibi creditũ abſcõdit in ſudario

ponitq; lucernã ſub modio.nam ſapia ab

ſcõdita/⁊ theſaurꝰinuiſus/q̃ vtilitas ĩvtriſ
qd;: Mãdauit q̊ʒ deꝰ vnicuiq; de ꝓxio ſuo

quẽ ꝑeuntẽ qͥ nõ ſaluat dũ põt/occidit.
Volucer Hic ẽ crede mihi laqueꝰmagnꝰ
q̊ ſolet ʒelꝰ impꝛob ſeducere plurimos vt
ambulẽc ĩ magnis ⁊ alienis a ſe.nõ pſᷣm ſci⸗

entiã.magna qppe ſibividet᷑oĩs pᷣſumptõ

Qua ſup re multü diuq; nr aduena ſecũ q

ſiuit/cheologiãq; ↄſuluit. ¶ Monicus
Igeo audire cupio q̃liter hec ʒeli deceptio
ↄgnoſcẽda/declinãdaq; ſit ab illis/q̃s nõ⸗

dũ admiſtratio publica ligatos detinuit.
imo ⁊ q̊ͥs hʒ religio/ ne mũdus eos ꝑ hanc
ſeductõeʒ reſoꝛbeat / q̃les inueti ſunt aliqͥ
eo dãnabilioꝛes/q̃ pꝛimã fidẽ irritã łecer̃t.

Patiũt alij nõ pauci noxias inqͥ etudines

ſũmurmurãtes ꝙ dona ſua nequeũt ĩ alioſ
trãſfundere docẽdo/ↄſulẽdo/monẽdo/di⸗

rigẽdo / iuxta datã ſibi ſciaʒ. moleſte feren⸗
tes ociũ ſuũ quaſi dicerẽt.vt qͥd ꝑditio hec

qꝛ nõ habẽt qͥ doceat eos iterrectũ.qͥs ↄſti
tuat me doctoꝛẽ ſuꝑ eos vel ad eos:¶ Vo
lucer ¶ Eſt vt dicis in qͥbuſdã/qͥ vtinq do

ceræet ſe pꝛimit? ad ſobꝛietatẽ ſaꝑe/qͥ alioꝛũ

fieri doctoꝛes tãta auiditate deſiderant/vt

ↄgnoſcerẽt q̃ rõne ʒelus ſuꝰmoderãdus ẽ/
er quibo termis coercẽdus./
Erpedit ne quaſdã ſuꝑ hacre
. bꝛeues ⁊ ſoliclas. ( .
accipe.⁊ in pꝛimis certũ habeto q ptätem

dari regula
ſolucer ¶ Expedit/

Liber Tertius

regitiuã ĩ eccleſiaſtica hierarchia / ſi ſupioꝛ
nõ imponit ⁊ iubet eã/nemo laudabilit᷑ et
tute ſuſcipit vł exercet. Talis nimiꝝ ſe glo
rificat ⁊ ingerit nõ vocatꝰa deo tanq; aarõ

ꝛimũq; locũ veniens ad nuptias impu
enter anticipat/deſcẽſurus cũ ruboꝛe.au

diturus etiã qs te ↄſtituit iudicè ſuꝑ nos:
Alach ſarcinã hanc ſi nemo imponit dicit

ug· vacãdũ eſt ocio ↄquirede veritatis.
adde.vel ſtudio ꝓpꝛie ſalutis. Neq; enĩ deꝰ

indiget auxilio nro ꝓ ſalute alioꝝ vt ſecuz
laboꝛemꝰnõ vocati.¶ Ampliꝰptãteʒ regi
tiuã nõ ↄſequit᷑ aliquis ex ſolo titulo ſcien
tie vel eruditionis vel caritat. imo nec ex
pceptione licẽtie mgr̃alis in theologica fa
cultate/que licẽtia non obli
tem/ſed idoneitatẽ eius möltr

ſuſcipiẽ

at ſe
rat.

de ptãteʒ hãc regitiuã/ſi ſuꝑioꝛ legitimus

(ſit deus. ſit hõ) iubet ⁊ imponit / optet re⸗
cipere.qñ poſt auditas recu ſatõis cauſas/
vt in moyſe fuit ⁊ Jeremia/ſuꝑioꝛ ꝑſtat in
ſentẽtia. Refutantẽ eni quid excuſaret ab

inobediẽtia/niſiꝓpꝛiũ foꝛte iudiciũ quo ſi

bi videt᷑ indignus tali miſſione. Sed ſu⸗
perioꝛi ſubijcere ↄuenit/nedũ ꝓpꝛie volun
tatis affectũ ſed etiã intellectus ſui iudiciũ
Alioq; puſillanimitas iſta ſpecie humili
tatis ſe pallians/ arrogãtia dicenda eſt/eo
periculoſioꝛ quo ſibi videthumilioꝛ/et q̃

ſenſum ſuũ pᷣferre non dubitat ſenſui iudi
cioq; ſuperioꝝ. Subinde ptãteʒ regitiuã

poteſt aliqñ vel peterevel appetere hõ ſibi
bene ↄſcius ꝙ nõ peſſe ſed ꝓdeſſe vult/ſcit

et põt/tmmodo caueat ne mentiatvt ſepe

fit / iniquitas ſibi. Arbitroꝛ hoc intẽdebat
8. Qui epᷣatũ inqͥt deſiderat/bonũ opꝰ
deſiderat. Sed vt iniqͥtatẽ abijceret ſubiũ

apls.

xit.Opꝑtet aũt epᷣm eſſe ſine crimie ⁊c. Sic
Iſaias dño querẽti quẽ mitteretrũdit Ec

ce ego mitto me.veꝝ ſe iam ardẽti calculo

purgatũ ↄgnouerat. Poterat hec ptãs tu⸗
tius appeti/qñ pꝛioꝛes ad martiriũ qͥ pᷣſi⸗

debãaãt ipᷣi trahebãt᷑. Hodie vo ſuſpecta ni⸗

mis hec appetitõe gignat eã nõ ʒelꝰaĩaꝝ ſʒ
vel pᷣſumptio / vel inanis glia. vel ambitio
vel inertia/q̃rẽs in ocio laute viuere.vł cu
piditas ditare q̃rẽs carnẽ ⁊ ſanguinẽ. aut
demũ inexꝑiẽtia ptãtis huiꝰ regitiue/ dãs
audaciã de viriboꝓpꝛijs.ſibiq; blãdiẽs q;
efficaci? ceteris euelleret/ ꝙ deſtrueret / pde
ret ⁊ diſſiparet/⁊ edificaret/⁊ plãtaret.Exꝑ
tus vo loge videbit alit᷑ ⁊ metuet.videbit
ꝙ ꝑuerſi difficile coꝛrigũt᷑.⁊ ſtultoꝝ ĩfinitꝰ
cc

Pꝛoin

A

5

De conſolatione theologie

illiꝰ qui puniri debet.qꝛ fitꝓ ſalute neduz
illiꝰ ſed totiꝰreipublice.⁊ vt punitio ſcele⸗
ris cedat alijs in exẽplũ. ECor inſub hec
omitti coꝛrectõ dũ ꝓbabilit᷑ apparet ꝙ pec
cãs alio mõ ꝑ ſe vel ꝑ alterũ coꝛriget᷑. Sic
enĩ famelicꝰnõ ẽ de neceſſitate paſcẽdꝰa pe
tro etiaʒ diuite / ſi veriſilr imineat modꝰ ꝙ;

eſt numerus. videbit oꝑa dei ꝙ nemo poſ⸗
ſit coꝛrigere quẽ ille deſpexerit. Videbit ꝙ;
de pᷣmeditatis ſecũ ⁊ dictis tunc faciã boc
tunc faciã illud.fiet poſtmodũ neq; hoc ne
q illud. Videbit ſe longe fieri ⁊ confundi
ab expectatione ſua/⁊ velut a toꝛrẽte rapi⸗
do alioꝛſuʒ/ac reatus erat/trahi.Aiaduer⸗

1

tet deniq; aliquãdo faciliꝰeſſe ſpeculãtẽ in
cella vel ſtudio deſcribere ſibi pulcrũ boni
regimis moduʒ in republica/q; exequẽdo
pꝛacticare. ¶ Monicr
cẽſes nr̃e etatis querẽtiba ecpectatõnes ad
beneficia/quibo ãnexa eſt alioꝝ cura. Pꝛo

Sonicus ¶ Quid de boĩbo

ſuſtẽtatꝰ ꝑ ſe vel aliũ non ꝑibit.Qua ſuper

re nemo dʒ ſibi fabꝛicare leuiter ſcrupulos

tanq; de neceſſitate pᷣcepti.ſicut nec ĩ alijs

plurimis/q̃ vel pᷣtergredi vel agi pũt inrra:
ttẽto pᷣterea

termĩos diuine iuſſionis.
q; temerariũ frequẽter eẽt ⁊ vſurpatũ iudi⸗

ciũ/coꝛrigere fratrẽ q̃ſi crimĩaliter oꝑantẽ/⸗

quib vel adipiſcẽdis /vel retinẽdis ſe litiꝰ
bus inugluũt/ſumptiboq; lumüt. Co
lucer ¶ Vigerint ipi qualis ſua ſit intẽtio
et quẽ ſibi finẽ pꝛicipalit ↄſtituũt. Poteſt
. itaq; fieri vt idoneꝰ aliqs ſeruire deo in re/⸗
gimine publico q̃rat illud/intẽdẽs exↄñti
et tanq; ſecũdarie ſuſtẽtationem vite ꝓpꝛie
ſufficientẽ habere.q̃tinꝰ a bſiq; mẽdicitate
vel impꝛopoꝛtõnato ſibi laboꝛe ſerniat in
boc ſtatu liberioꝛi/quiete deo. Nec eſt leui
ter ̊ imputãdũ ſymoniace pꝛauitati.Si⸗
cut necdũ frequentant᷑ in eccleſijs hoꝛe ca
nonice ad recipiendũ diſtributões quoti⸗
dianas ⁊ ſolitas.Aut dum vicari? deſernit
vni cure ſuſcipiẽs inde ſtipẽdiũ.Dignꝰeſt
oparius mercede ⁊ cibo ſuo. Dicã ampliꝰ

vbi põt occunere multiplex excuſatõis lo⸗
cus/vel rõne fragilitatis ꝓpꝛie/ vt in puer⸗
et puellis ⁊ ruſticanis.vel qꝛ docirinis et
virtutibo aliũde pollent a quibo eos declia
re nec ſe coꝛrigere nõ eſt leuiter pᷣſumẽduʒ.
¶ Rurſus attẽdere debet iſta coꝛrectio ne
pᷣtergrediat᷑ vllatenꝰ oꝛdinẽ hierarchicũ ̊
inferioꝛes reduci hñt ad deum ꝑ ſuꝑioꝛes
etiã vbi vr in ſuꝑioꝛibo vel inertia vel lata
culpa/nõ inde publicaʒ poteſtatẽ vſurpet
galiqs.neq; in pᷣdicatõe/ neq; in ſacramẽto
rũ mĩſtratõe/neq; in ſuꝑioꝝ coꝛã ſubditis
ſatirica repᷣhẽſione/que nõ edificatõeʒ mo
rũ ſed indignatõeʒ cauſat ⁊ ↄtẽpiũ. ¶ Eſt
auũt ſpecialiꝰ aliqͥd obſeruãdũ circa eos ̊⸗

2

Si ꝓfitet᷑ aliquis vitã clauſtralẽ rõnabili
ter/intendẽs illic ſufficiẽter ſuſtẽtari.alio⸗
quin nõ intraturꝰ neq; tũ ſymoniacus eſt
dũ intetio pꝛincipalis ẽ ſeruire deo/⁊ ſuſtẽ
tatio vite eſt ad illũ finẽ ⁊ ſub illo.vbi aũt

te decreta dãnãtquã ampliare ita nitũtur
9 nani pen nihil apud eccleſiaſticos in

E —

ueniret᷑ ſi verũ ſentirẽt·a ſymonia nõ inſe
ctum. Sed hoc interim omiſſo cũ multis
que magis ſcholaſtice tractãda ſunt. ꝑfice

qðd cepiſti de ʒeli moderatõe ꝑ patientiam

reſpectu fraterne coꝛrectõis. Volucer
Coꝛrectio fraterna cũ ſit opus elemoſine
ſpũalis datũ ſub affirmatiuo pᷣcepto. Si
peccauerit in te frater tuꝰ⁊ꝛc.Sꝑ quidẽ ob
igat / ſed nõ p ſp. ¶ Omittẽda quippe eſt
du ꝓbabiliter apparet ꝙ fieret vel fruſtra⸗
vel in deterioꝛatõeʒ coꝛrigẽdi:i Hoc aũt p⸗
babilit᷑ eſtimat᷑ de peccãtibo ex malicia⁊ cõ
ſuetudine ꝑuerſa.nõ ex ignoꝛãtia. Secꝰin
coꝛrectõe iudiciaria vbi põt ↄtẽni ſcãdalũ

rectio.

rũ ↄfeſſiões audiunt᷑ vt extra neq; publice

neq; pꝛiuate arguant᷑ indeĩmo neq; laudẽ

tur ne aperiat᷑ via ſuſpecte reuelatõis ĩ vi⸗

tuꝑato vel fictõis aut inanis gloꝛiatõis in

—

laudato.vl diffamatõis ꝑ indire ũ ĩ ↄfitẽ
ꝓpter aliud, iam nõ duo ſed vnũ ſunt tib nõ laudatis Boncue icle
C Bonicna Appares loqͥ fauoꝛabilit certe iugũ ꝓ pᷣſidẽtib in viroq; foꝛo qn ſic
in excuſationẽ ſymonie/quã tãta ſeuerita/ obligãt᷑ coꝛrigere ſi tei cõ

c ſe gerere qſi peni
feſſièe nil audiſi nt Sed ad vlterioꝛa ꝑ
gẽs die

Aolucer (Ciciq; nõ cũ impio.ñ
cũ auſteritate.⁊ mime cũ ↄtumelia vel im/
pꝛoperio. Mẽdax eĩ in oꝛe ↄtumelioſi coꝛ
rectio.Sit exẽplo pauli/cũ om̃i humilita

te lachꝛymis ⁊ mãſuetudie. Neq; foꝛmidã

dũ ẽ hic ne nimia ſᷣuet᷑ hũilitas/ vbi nulla

eſt qᷓ frãgi timeat᷑regẽdi auctoꝛitas.Quid
ꝙꝙ in multis diſſimulãda ſũt pctã vł iunio
ne peſiimẽ

rũ/ne ꝑdãt verecũdiã vł ſenioꝝ ne peſſimẽ
turꝑ unpatiẽtiã: increpãdi ñ ſũt/pᷣſertim ĩ
publico.ſʒ nec eis delirãtibo ẽ plauſibiliter

aſſentiẽdũ. Modeſtũ ſilẽtiũ cũ facie ſubtri
ſti ſatß erit ꝓ ſua coꝛrectõe/ ⁊ nr̃a ne peccꝰ
cautõe. Poꝛro ſi pctã talia ſint qᷓ doctrinꝰ

li moderatõe ſit exercẽda tal coꝛn

—

dans laceret?᷑/⁊ verbũ dei ↄculcet.A

õõs

uenerit aud dcik. (WoH
luccr Nolo fiat tibi modo rñſio.latioꝛeʒ
hac in re iterũ ſermonẽ habiturus ſeoꝛſuʒ.
Eteni qua fronte de ſacro ↄcilio ſuſpitõeʒ
de pꝛincipioꝝ moꝛaliũ veritate dubitatio/

xpᷣiane religionis inficiãt publice cũ ſcan/⸗

dalo puſilloꝝ /ſilentiũ ſoluendũ eſt. ⁊ tota
libertate ↄtradicendũ/aut ꝓtinꝰ ad ſuꝑio/⸗
rem deterendũ.Oõ ſi ↄꝑtũ ſit in ſuꝑioꝛib⸗
et inferioꝛibo tantã ſuccreuiſſe ꝑniciẽ/etia
in bis que fidei ſunt/ꝓpter depꝛanatõeʒ i
tellectus ex .inoꝛdinato timoꝛe cuiuſqᷓ; po⸗
tentioꝛis errãtis/aliosq; trahẽtis hos vio
lentia/iſtos fauoꝛibo adeo/ ꝙ nec ꝑiti ſanũ
conſiliũ/nec iudices rectũ iudicium libere
dabüt. diſſimulabüt potius / aut in verita⸗
tis ſubuerſionẽ impudẽter ibunt. hoc ca⸗

ſu ſi defenſio catholice veritatis exponẽda

ſit in publico ꝑ ꝑſonas pꝛiuatas videt᷑am
biguũ.qm̃ vno loco iubet dñs. Eſto fide/⸗
lis vſq; ad moꝛtẽ.⁊ laudat᷑ qui pꝛo lege dei
ſui certauit vſq; ad moꝛtẽ. Et a verbis im
Bos non timuit/exemplo Joh̃is baptiſ.

lio loco vox xpᷣi eſt. Nolite ſanctuʒ darẽ

ranibo. neq; pꝛoijciatis margaritas ante

7

poꝛcos.Cuiꝰ ratio ↄtinuo ſubiũcta eſt ne

nicus ¶ Quãvereoꝛ o volucer/ ne tangat

*

bec ↄſideratio ꝑegrinũ noſtrũ ſua pſecutõ
ne in cã fidei nůccoꝛam oꝛdinario iudice.

nũc in pñtia ſacri ↄcilij. nam quid inde p⸗
is.quid dicit᷑.quid agit᷑

nẽ/de ꝓceſſu iudiciario offenſionẽ ↄcepiſ

ſet. ¶ Beg accipito ↄpẽdioſuʒ in pᷣmiſſis
documẽtũ abſolutos a publicis reſpicies.

monocolon anapeſticũ partheniacũ dime

trũ catalecticũ.currit cũ metro quinto ſecũ

g . phi. ir nimiũ.
G„οal

i de elxmmu
Va ſoꝛte vocat deus/ hanc tu
animo noua vota.

Contentus agas.nec hianti

¶ Oue ſunt aliena relinque.

Tractent quibus eſt data cura:

MNon te nocuis pꝛeme gratis

SDis ſufficiens tibi queſo.
Hec te coquat alterius ſoꝛs.
n ſe retinet ſtatus omnis
uicq; miſerum/graue/durum.
Quod ſcire ſtatus nequit alter.
Experta feres leuiooerr

31 magis ope fiſus.

ebꝛem patiens modo dertrum

(Dꝛeol

Mutat latus huc /modo leuñn·
Hunc ventre cubat/modo doꝛſo.

Hinc pace caret.quia ſecum
Fert intro malum.ſuus omnis

¶ Secoꝛrigat et paret inra

Pacem ſibi.detq; quietem.
Qua non aliter potietur
Bratum referas domino co:
NQui dona dedit ſat abunhne.
AVitaris eis ſine cuppuWie.
Dic pꝛoderis omnibus apte.

Inarta ter *%

..

q Ua ratione fiet o volucer vt ſo
I litarius ymnibo ꝓficiat: ¶ Nlo⸗
lucer

v

imirũ bene vinendo⸗

An ignoꝛas ꝙ oẽ peccatũ offendit neduʒ
deüũ ſed omnẽ imperio ſuo ſubditã creatu
ram:que idcirco armat᷑ ⁊ pugnat cõtra in⸗
ſenſatos. Nocet pᷣterea nedũ peccãti ſed to
ti hominũ ↄmunitati que eſt velut vnum
coꝛpus tanq; acies oꝛdinata/cuiꝰnon põt
ſine leſiua debilitatione quãtulacũq; pars
vel moꝛtificari vel eripi / qualiter fit er pec
cato cuiuſcũq;. Hinc ꝑpende virtutẽ vniꝰ
multo magis omnibe pficere. vnde ſum/
pſit oꝛtũ pſalmiſte verbũ. Particeps ego
ſum oĩm timentiũ te ⁊ cuſtodientiũ mãda

ta tua.¶ Vis inſuꝑ ſcire quantũ ſegrega⸗
tus ⁊ oꝛans ſit vtilis.moyſen oꝛãte in mõ⸗
tẽ dũ pugnaret iſrael inſpicito. Deniq; qͥs

neſciat vicia efficaciꝰoꝛone q; ꝑ oꝛõnẽ vin
ci? Solitarius vero liberius oꝛat q; occu
patus. Zolle oꝛões timentiũ deũ.quid p⸗

derit obſecro laboꝛ fatigantiũ ſe.vel pꝛedi

cando / vel monẽdo / vel coꝛrigeẽdo. qñ me⸗
dicos etiã monet ſapiẽs oꝛare vt opa diri⸗

gat ſua deus: Penſet ergo ſolitariꝰ quãtũ

põt coꝛrigere delinquẽtes abſens ⁊ tacens

ſi bene vixerit ⁊ oꝛauerit.taliterenĩ ⁊ nõ ali

ter ſibi datũ eſt tollere ſcãdala ab eccleſia ſi
crebꝛo ingemuerit iuxta viſioneʒ eʒzechiel

de habentib ſignuz thau in frontib ſuis.
¶ Penſet quãtuũ difficultatis habet exteri

oꝛ coꝛrectio.quãtũ ſolicite turbatõnis.pu

to gaudebit eligere partẽ marie ſedentis.
non marthe miniſtrãtis deſeret querelam
ↄuerſe ad marthã/q nõ ſolicitũ.nõ turba⸗
C

tũ erga plurima reliquerit eũ Jhs.( Ita

qʒ ſi coꝛpus ꝓpꝛiũ ⁊ vnicũ vixaliquis ſuffi
cit obediẽs reddere ſuo ſpiritui qͥtidianis

—

De conſolatione theologie

increpationib/cõtinue monẽs illud ⁊ ca⸗
ſtigaus/ quid cenſendũ putas de tot coꝛꝑi
bus tot capitiba tot ſpiritib alienis nec cõ⸗
iũctis: Sperat aliqͥs ſe coꝛrecturũ hos et
illos verbo ſuo. dicat ſibi pꝛimitꝰ ſeqʒ; coꝛ
rigat ſi valet.⁊ dũ nõ poterit humiliꝰ ſapi⸗
at. Hec ſi recogitauerit acriter ſecũ ſolitari
us / gẽas aget deo ꝙ nõ impoſuit hoĩes ſu
per caput ſuũ.miſerebi v ſtimtis ipnb⸗
ica ptãte.nõ indignabit᷑nõ emulabit᷑.At

tendet qͥd dñs ad Job dixerit. Si habes

bꝛachiũ ſicut deꝰ.⁊ ſi voceſimili ſonas.diſ
perge ſupbos in furoꝛe tuo ⁊ reſpiciẽs om
nẽ arrogantẽ humilia.vbi docet aꝑte opꝰ
boc ſoliꝰdei eſſe. Hincꝑ pſalmiſtaʒ iubet.
Heq; ʒelaueris faciẽtes iniquitatẽ. Quia
nec imitãdi ſunt tales / nec ſpꝛeto diuinu?
inſtituto oꝛdine coꝛripiẽdi.¶ Queris ex
ercere zelũ ptra pctõꝛes.queris eos de tra
perdere/ dabo tibi antidotũ ſine verboꝛuʒ
ſtrepitu.ſine virga. ſine carcere.ſine flagel⸗
lis/aut vulnere.ſine tuo periculo.Benevi
ue tibi/⁊ pꝓ alijs oꝛans. ipᷣos tolera ⁊ geme
nihil aliud tibi ↄceſſuʒ eſt. Sed inde gau
deas.qm alleuiatus graui faſce.cur aliene
miſceberis rixe:cur alienũ iudicabis fuũ:

cur talẽto vis vti in nõ tibi ↄceſſos vſus⸗

qð palã eſt abuti? Oemineris illiꝰ qui pe

nens ſibi tam ab inani gloꝛia / q; a pericu⸗

lo diſtributois / vt fit inique ab ingratitu⸗
dine ⁊ remurmuratõe recipiẽtiũ ⁊ no reci⸗

piẽtiũ ab ſui ocij deniq; detrimẽto ¶ o

nicus ¶ Suages ſalubꝛiter patiẽtia in ʒe

li moderatõe ſuſcipiẽda/vnde ↄſurgit ↄſo

latoꝛia quies multa. pᷣſertim his q́s ſuſce⸗
ptũ nõ ligat officiũ. Adderes vellẽ aliqua
ſuꝑ eadẽ patiæctievirtute. Et in pꝛimis cur

dictũ eſt. patietia aũt opꝰ ꝑfectũ habet.
⸗ ce Scis ꝑfectionẽ homis in dei
dilectõe ſuꝑ oĩa ⁊ ꝓpter ſe/ↄſtitui. Ideo fi⸗
nis legis dilectio. Poꝛro qͥs neſciat veraʒ
dilectionẽ nõ inpſperis ſed aduerſis inſpi
ci.Aduerſitas nepe ſola pbatrix eſt ſiqs in
ꝓpſperitate ver amatoꝛ ſit. Venit ad redeꝰ
cũ auro ⁊ argẽto.cũ ſanitate.cũ honoꝛificẽ

tia.cũ quiete a temptatõnibo intus ⁊ foꝛis

recipis eũ.laudas.gr̃as agis.dubiũ mihi
eſt ſi munera dei nõ deũ diligis. Itaq; qui
deũ vel amat vel ĩi eo ſperat ꝓ ↄmodo tꝑali
tolle ↄmodũ /deſꝑpabit⁊ oderit.venit deꝰin
comitat his oĩbo.ſed cũ paupie.egritudie.
tribulatõe. ſi ꝑſtas in amoꝛe.ſi in gratiarũ

actione/ modo opus amicicie ꝑfectũ oſten

dis ad deũ/quando nec doloꝛe nec inopia

pꝛeſſus diſcedis ab eius amoꝛe. Neq; eni

dolere viciũ eſt.ſed ꝓpter doloꝛem nihil vi
gioſum ↄmittere laus eſt egregia. ¶ But
apud phiam vere ſplendideq; ſuaſiones
ad patientiam.hec vult animũ reddere ſui
cõpotem liberũq;. vicia repꝛobat.laudat

qʒ virtutes.oſtendit omne peccatũ facien⸗

ti penã eſſe.omnis aũt virtus magnuʒ ſui

pꝛemiũ eſt. Addit malos eſſe impotentes

necadipiſci qð cupiũt. GBoni vero deſide⸗
rioꝛũ ſuoꝝ quibo appetũt ſummũ bornum

cõpotes ſunt. Nam ꝑticipatõne diuinita

tis dij fiunt. Docet rurſus foꝛtunã omneʒ

bonã eſſe. ⁊ ꝙ ſepe plus aduerſa qᷓ; ꝓſpera

pꝛodeſt. Deniq; nulla poteſt in iſtis infe⸗

rioꝛibo mutabilibus ⁊ caducis bonis atq;
foꝛtuitis inueniri vel hauriri felicitas que
ſufficientiã/que potentiã/que reuerentiã⸗/
ebꝛitaté / letitiaz ſtabiliter veras donet.
pecioſa quidẽ ſunt iſta ait boetiꝰ ad
iam/tum tm̃ cũ audiunt᷑ oblectant.ſed

miſeris maloꝝ altioꝛ ſenſus eſt. Oſtendẽ⸗
da fuit ꝑ theologis altioꝛ felicitas. qua pe/

tere.⁊ infelicitas oino peſſima.quã refuge

redeberemꝰ. in cui? reſpectu pñtem moꝛtẽ

nõ eſſe timendam aſtrueret. Nolite timere

aait eos qui coꝛpꝰoccidũt.ſed eũ qui poteſt

gaia; 2 coꝛpus mittere in gehennam ignis:

CLũ eni triplexſit maloꝝ pena.quedam

ↄtracta, quedã infficta. quedã ꝑmiſſa Pꝛi

mã plurimi nihilipedũt nec aduertũt quã

phᷣia tñ recte pꝛobat magnã eſſe.qꝛ pꝛiuat
animã magno virtutis bono.tolles ab eo
modũ ſpẽm ⁊ oꝛdinẽ. Inflicta pena qꝛ ſen

ſum doloꝛis infert pl? extimeſcit᷑ ⁊ fugitur
Tertjã vt pꝛimã nõ attendũt pctõꝛes duʒ
in peſã pꝛioꝝ peccatoꝝ ꝑmittũt᷑ iuſto dei
iudicio ad alia ⁊ alia crebꝛo labi/¶ beo
logia vo xpᷣianoꝝ phie doctrinas ſi recte⸗
ſi vere ſunt/ſi ſalutares/appꝛobat vtẽs eis
iure ſuo ⁊ catholicas reddẽs /ſi tenebꝛoſio
res ſũt illumiat. Si noxijs erroꝛibo mixte
ſunt ſeꝑat pᷣcioſuʒ avili.illud retinẽs aliud
exterminãs.qm̃ nihil inqͥnatũ.nihil ſoꝛdi
dũ:.nihil falſuʒ vel noxiũ ſecũ intrat.Nõ ſi

ſtit in ↄſideratõe ſola mutabilitatis reꝝ in

fra labẽtiũ/i variabilitate ſoꝛtis hũane In
imꝑfectõe fallaci eoꝝ oĩm que mũdꝰ infe⸗/
rioꝛ oſtentat.q̃ ſunt diuitie.opes.dignita⸗
tes.regna.gloꝛia.voluptates.q̃ fre’equẽtius
recidũt in ↄtraria.Erigit ſe ↄfeſtim altius

bſo
lud
ſͤſi

.

vin

in

is

frfreſpiciẽs verã btĩtudinis foꝛmã:nõ ſimula
lcrũ quoddã vel ydolũ btitudinis/ quale

ſtoici ponere viſi ſũt/in honeſto qð ſuipᷣi

us pᷣmiũ eſt.pꝛo cuiꝰobſeruatõe moꝛs vo/⸗

lũtaria etiã ꝓpꝛia manu(ſicut egit Cactho)
fm eos queri põt/quã eſſe viaʒ bꝛeuẽ ⁊ es/
Ralita ſed mẽdaciter dixerũt ad libertatẽ.
ileo de poꝛcinis voluptatibus epicuri.

Sed neqʒ pꝛimi boni ſola ↄtemplatio q̃
lem locutꝰeit Areſto.beatitudo dici poteſt

BSublimioꝛẽ ⁊ eternaʒ dat theologia. In
cuiꝰaſpectu monſtrat momẽtaneũ ⁊ bꝛeue
hoc tribulationis/ſupꝛa modũ immẽſum
gloꝛie pond oꝑari in nobis.cõtemplãtibo
nõ ea que vident᷑ſed que nõ vident᷑. Oſtẽ
dit ex aduerſo miſeriã ineſtimabilẽ fine ca
riturã/qualẽ nullus philoſophantiũ cõce⸗
piſſe viſus eſt. Quid aũt grauitatis habe⸗
re cẽſebit᷑ pena tꝑalis quãtalibet eterne vi⸗
te ⁊ moꝛti collataminꝰ certe q; ictus leuis
virge ad ſuppliciũ capitale vitandum ⁊ re
gnũ ↄſequendũ. Ecce ꝓponat᷑ vtrũq; pue⸗
rulo querat᷑quid eligat e duobo moꝛtẽ pa⸗

ti vel virgã.nõ dubiũ quin virgã. Oꝛabit

etiã ffens ſi neget᷑ ei timẽs ⁊ hoꝛrens ꝓpoſi
tum ſibi e diuerſo vel ſuſpendiũ vel incen⸗
diũ.Hinc pueros dũ flagellant᷑ ⁊ clamãt⸗/
ridere ſolemꝰtenẽtes puto illã ſapiẽtis ſẽ/
tentiã.virga eũ cedis ⁊ aiam eius ab infer⸗
no liberabis. NHos vero grãdiuſculi pueri
gemimexcandeſcimꝰmurmuramꝰ ad mo/⸗

dicũ dei flagellũ. Illudq; ꝑ impatientiam
rumpimꝰvt poſſumꝰ.q̃ſi nõ ab inferno ſi /
militer liberare nos querat pater nr deus.

¶ Znbularis quid putas tibi theologia
ſuaſura ſit: Serui deo.ſãctosq; ſuos ⁊ ſã⸗
ctas honoꝛa.pſperaberis in ſeculo delicijs

diuitijs.pace gloꝛia frueris ad votũ. Sic

videlicet docebat ſapiens Fili acceaẽs ad

ſeruitutẽ dei/p̃ᷣpara aĩiam tuã ad temptatõ

nem. Sic aplus.Omnes qui pie volũtvi
uere in xpᷣo ꝑſecutionẽ patient᷑. Sicxpᷣus
dicens. In me pacẽ.in mũdo pꝛeſſurã ha⸗
bebitis. Sic ſancti ſancteq; omnes exem

plo monſtrarunt.Expectandũ ita eſt. pꝛe⸗/
parãdus animꝰ ad tribulationẽ/ que nob

vtiq; talis fiet qualis animerit vtẽtis.de⸗

meruimꝰmilleſies moꝛtẽ ⁊ infernimoꝛtö
eruet nos/ſi volumꝰ/tribulatio. Si nolu⸗

mus puniet nos bis in idipᷣm. Itaq; om̃i

no impoſſibile eſt nõ flagellari. vel hic ad
penitentiã. vel in futuro ad exterminatio⸗
nem. Reſpiciamſꝑ ad dñm flagellantem /

agim

tij monocolon / dactilicũ alcaicũ catelecti⸗

ber Tertius

Ad patrẽ miaꝝ coꝛrigentẽ. Si vere nõ va
ne.nõ ſimulatoꝛie.nõ velut ĩ ſomnio xpᷣia⸗
ni dicimur ⁊ ſumꝰ: Neq; eni venire poteſt
aliũde tribulatio. tenet q ppe ligatũ leonẽ
infernalẽ ne furiat quãtũ vellet.nõ ille ſed

detinẽs eũ rogandeſt.nõ aduerſariꝰ quis
alius. ſit ho / ſit beſtia / ſit ignis / ſit aqua ti⸗
mend? eſt. timeat᷑moderãs illa deꝰ.Et hic

oꝛiet᷑ magna ſecuritas. ¶ Holo dicat hali

quis:non tentabo dũm aduerſus illa q̃ na

turalis fert actio. Qiberrimꝰeni nature re⸗
ctoꝛ eſt deꝰ vtens illa put libet ad ſalutẽ ele
ctoꝝ/ad cõmoditates ſe diligentiũ/qualeſ
enumerate ſunt a ꝓphis ⁊ ſanctis diligẽter

Erudit ꝑ ffagella/purgat ⁊ medet᷑doctri⸗
nas in ſcripturis multiplicat/qð ꝓphe/qðᷣ

boetiꝰ/qð cicero cũ ceteris inſinuãt.Com

pellit intrare vocatos ad nuptias/ lacerãs
alteriꝰtunicã.illius crus franges.huic ocu
luum eruẽs. aliũ mancũ reddẽs.ſepit vias
malas ſpinis/ ne qͥs ambulet ꝑ eas in inte
ritũ.¶ Qribularis ⁊ tẽptaris. Iſta cõis ẽ
ſoꝛs omniũ viuentiũ. Homo qꝗppe naſcit

ad laboꝛẽ.ſi demeruiſti/te equo animo id

ferre equũ eſt.ſi tibi bene ↄſcius es/gaude

qꝛ maioꝛ te merces manet.¶ Quid pᷣterea
ꝙ abſq; tẽptationibo nullo pacto pũsvita
ducit᷑ que militia eſt. tolera quã habes/qꝛ
dũ deerit / cert eſto.ſuccedet altera tibi foꝛ⸗
taſſis aſpioꝛ. Crede nõ eiecit hoĩeʒ deꝰ ab
hoꝛto voluptatisvt hic nouã ↄſtitueret/ſʒ
in laboꝛe viueret ⁊ erũna.Aufers ais mihi
pacẽ.mihi gloꝛiã.mihi diuitias.mihi feli⸗

citatem/nõ aufero. ſed inuitomonſtrans

viam. qꝛ ꝑ pꝛeſſurã mũdi pax.ꝑ infamiaʒ
gloꝛia/⁊ ꝑ inopiã diuitie:ꝑ luctũ ⁊ miſeriã
beatitudo (quod eſt omne bonũ)cõparan

tur. ¶ Ad extremũ pꝛo pᷣſenti die ⁊ re quã
us. Sol eni decliuioꝛ ſilentium ſua⸗

det carmen accie.

Ouartu metrũ ter/

cum Simile pꝛimis duob carmibo Ho⸗
racij i odavltia Phoehvoletẽ pᷣlia me loqͥ
ter coeuos Job vir honeſtioꝛ
Multa refulgens pꝛole beatioꝛ

Rectus/fidelis/criminis inſcius/⸗
Bentes eoas exuperans ninis

BGazis/⁊ amplo velligero grege

Bobus / camelis / atq; laboꝛibus /
Aptis aſellis.plurima turbad
cc 5

Simplex / tremiſcẽs te de ? optime

F

Nus. Pꝛoſa pꝛima:

He conſolatione theologie

eruire debens magnifice fuit.
Lalem ſlagellis expetijt ſathan
entare duris / non aliter valet

Viti/malignis viribus vſpiam

Hi det ſupꝛemus fas dominus ſibi
Laxis habenis hinc furioſioꝛ

Zradit ruine/pꝛotinus omnia

Septena pꝛoles dum bibit ac edit

Tres ⁊ ſoꝛoꝛes/obꝛuit hos domus.

Conuulſa venti turbine funditus.
¶ Job vero vina rupe manentioꝛ
Ferri recocti roboꝛe durioꝛ⸗

Spes cnius alte fixa petre fuit/
Bupplex deo mox lumina dirigit

GBrates rependens religioſiuus
SDi que dediſti vis pereant/ait·

iat voluntas iure deus ua.
Hincedocemur cuncta peraſpera
d

d quem miſellos currere cõnenit

dehrecannuarton deus vnicus

ontes repurgat trux tribulatto
cinnocentes roboꝛat ⁊ pꝛsobat.

Cuiu ſq; dicat mens bene ſubdita

Que ↄmodaſti ſi repetis pater
Bratus libenter reſtituo/capeůe.

Vis per latrones / enſe/vel ignibus

Auferre.linquo.gratius accipis
Sic foꝛte q; ſi pauperib darem

Site vocantem non ſatis audio/

Eplicit tertins.

Incipit liber q⸗

Monicñus
Reteritis diebo locutus es o

querit ↄſolationẽ in omnib-
gque circũſtant eũ tribulatio⸗
nibo.nũc per tu⸗
penitet eũ plurimoꝝ vel in francia vl
in generali cõcilio geſi

patu.ſcribẽdo de poteſtate cõcilij/ moõ cir⸗

cacauſas fidei eam pᷣſertim quedeteſtatur
homicidia ſine legitima auctoꝛitate perpe

trata/cũ ſequelis ſuis que cauſa totiꝰpene

turbationis inclitũ francieregnũ diſcerpvbẽ=

tis/ vt aiunt/ſeminariũ fuit.q;uis aliã dẽt
alij cupidinẽ effrenẽ dominãdi vel vindi⸗

ctam expetẽdi. Nũquid nõ aliquibʒ ſaltez

ſcrupulis ſua ↄſciẽtia remoꝛdet᷑.¶ Volu⸗

volucer/ quẽadmocdus pegri
nus noſter ſuã in theologia
tuã fidem/edicito.nũquid nõ

in li cõcilio geſſiſſe memini/modo
circa ceſſionẽ ⁊ eiectionẽ ↄtendetiũ de pa⸗

Ouis gloꝛiabito monice mũdũ coꝛ

ſe habere/quis dixerit innocẽs ⁊ mũdꝰ ſuʒ

Quis nõ cõſtitutꝰſub iudicijs dei terribi⸗

lis in ↄſilijs ſuꝑ filios hoĩm/nõ trepidaue
riu: Hinc affflictus Job. Verebar oia oꝑa

mea/ait deo /ſciẽs ꝙ nõ ꝑceres delinquẽti

Et iterũ.ſi voluerit mecũ ↄtẽdere/nõ pote
ro reſpõdere vnũ ꝓ mille. Cui cõfoꝛmis ẽ
oro ꝓphetica. Hõ intres in iudiciũ cũ ſer⸗
uo tuo dne.qꝛ nõ inſtificabit᷑ in conſpectu

tuo omnis viuẽs.Et rurſus.Si iniquita

tes obſeruaueris dñe.dñe quis ſuſtinebit.

Poꝛro qͥd Iſayas ſe cũ ceteris inuoluens

ſibiq; vileſcẽs.humili cõfeſſione ꝓptulerit.
legimꝰ oẽs iuſticie nr̃e tãq; pãnꝰ mẽſtrua⸗

te. Quis igit᷑ iuſticias ſuas velut gloꝛiabũ
dus oſtẽtauerit deo/plusq; pannũ ↄfuſio

nis ſue mulier viro. Quẽ denic; no erter⸗
ruerit apli verbũ dicẽtis. Nibil mihi ↄſci
nus ſum.ſed nõ in hoc iuſtificat ſum.Cãm

reddidiſſe videtiapiẽs.Timide ſunt inqͥt

⁊ incerte oẽs ꝓuidẽtie nr̃e.Et alibi. Pꝛa

nũ coꝛ hominis ⁊ inſcrutabile/qͥs cognoę-
ſcet illud. ¶ Monicus ¶ Duig igit agit
ꝓ ſerenatõe ↄlcientie ſue vt deo ht in pace
locus ſuus.ipᷣeq; doꝛmiat mgim Qo
lucer ¶ Doctrinã conſulit quã theologica
tradit ſchola. iudicat aliter agendũ eſſe de

ſcrupulis inq;etis oꝛientib ex his q pᷣteri⸗

ta ſunt. Aluer ſuꝑ his q agibilia futura re⸗
ſpiciũt. fatet er pᷣteritis ꝓfecto ſe timere/ ne
q; timoꝛẽ hũc abijcit. Auget potiꝰcoꝛã iu⸗

ice deo / ita tñ ne deſperet ſuꝑ mĩa eiꝰ/ſed

Ar

in ſolidioꝛem ſpem aſſurgat.oꝛmidat ne

foꝛte poſuerit ſibi laqueos inimiclatẽtes

⁊ abditos in via hac veritatis qᷓ abulabat
Hleq; eni dubi ſed certiſſim?eſt/idipᷣm qð
ꝓſecuteſt/veritatẽ eſſe catholicã.Cuiꝰop

poſitds erroꝛes impios atq; peſtiſeros ex⸗

termiari q̃rebat/ oꝛdine iudiciario. Ita eĩ

ſe indicat obligatũ firmit᷑ credere/⁊ nulla/

ten dubitare / de noticia ac intellectu diui⸗
noꝝ pᷣceptoꝝ. Alioqͥn ſe fidelẽ quo pacto
reputaret.cũ ſcriptũ ſit. Dubiꝰin fide infi⸗
delis eſt:qð vtiq; veritatẽ hʒ dũ qͥs illa du
bitat que ꝑ eruditõeʒ ſacre ſcripture certa
tenet᷑ ⁊ explicita fide tenere.teq; enĩ gene
ralis ſufficeret crudelitas ĩ multis/niſi ꝑti
cularis affuerit.plꝰaut min iuxta ꝑſonaꝝ
⁊ eruditionũ q̃litatẽ. Veruʒ ſi iuxta h̊ iter
veritatis poſuerit ſcandalũ angelus ſatha
ne/qui ſe tranffigurat in angelũ lucis/nõ

ibi
ane
a
neti

e
ige
iſe

nita
it⸗
lens
lent.
tna;
labä
uſio
der,
Cim
inqt
*
pi
e

—

1
ſoᷣ⸗
ne
inn
ſed
ne

Nees.
labat

ng
1op
c,
ei
nlle/
diui⸗
aao
infi⸗
du

ene
iipe
nu⸗
Hin
lic⸗
90

iber Qlartis

veritatis ita ptexerit eũ deus ꝙ timere nõ
habuerita timoꝛe nocturno / aſagitta vo⸗/
lante in die/ a negocio perambulante in te

uebꝛis / ab incurſu ⁊ demonio meridiano.
cti / qd ⁊ fallit / ꝛ ſub ſpecie tũ boni non ql
cũq; ſed magni boni fallaciã tegit. Hic eſt
laqus magnoꝝ viroꝝ dũ magni nõ humi

Demoniũ plane meridianũ dixerunt En⸗
.i

les ſunt in oculis ſuis.dum ꝓpꝛie magis ᷓ
aliene innitunt᷑ pꝛudẽtie. dũ extollũt ſe in
cogitatõe ſua ſicut taurus.dũ pᷣłea ſic agũt

q̃ſi facto etſi nõ verbo dicerẽt/manꝰ nfr̃a ex
celſa ⁊ nõ dñs fecit hecoĩa.quippe dũ pᷣne
nire monitões ſuas arrogãtia ſuꝑba/non
ſubſeqͥ in humilitate lachꝛymis ⁊ manſue
tudine ſepiꝰinueniunt᷑. Deniq; ſupꝛa mo⸗

dũ terribue eſt illud ſapiẽtis tonitruũ.Eſt

via que videt᷑ hõi iuſta/⁊ nouiſſima eiꝰdu

cũt ad moꝛtẽ. Geat igit vir ſapientis teſti
monio / q̃ ſꝑ eſt pauidꝰ qꝛ niſi in timoꝛeði

„ „

ſe inſtãter tenuerit / cito ſubuertet domſua

ſoli ꝓpterea mirari monice / ſi tales inter
lecoꝛdatões poſitꝰpaueat/⁊ extuneſcat/pᷣ⸗
ſertim cũ ꝑfectã caritatem que foꝛas mittit
timoꝛẽ/nõ ſe pᷣumat adeptũ / vtinã habe⸗
re ſe cognoſceret mimã vel imꝑpfectam.
Monicus ¶ Exterruiſti me talia detimo
re diſſerẽs. ⁊ in hos me truſiſti ſcrupulos
dubie q̃ſtionis ſi ꝓ pſperitate reipublice.
ſip defenſione veritatis catholice.ſip errã
tiũ vel delinquẽtiũ coꝛrectõe quis hoĩm ſe
debeat eponere / ſed ſedere ſolitariũꝛ repu
tare ſapientẽ eſſe qͥ nõ curat in cuiꝰ manu
mũdſit.Nã ſi bñ pᷣcipiũt qui docẽt nihil
eſſe agẽdũ qð dubiũ eſt an bonũ ſit/expo/⸗
nũt enĩ ſe ꝑiculo.⁊ qͥ amat ꝑiculũ dicit ſapi
ens ꝑpibit in illo. Quis audeat ſub tata re⸗
rum humanaꝝ incertitudie/quiꝑpꝑiꝗ dein
Evzpalipſe ueg amplecti · Cð

udebit ſi cert'fuerit er doctrina ſacra/
ꝙ; fundata ſit in iuſticia fidei ꝓſecutio ſua
pꝛo qua certandũ eſt vſq; ad moꝛtẽ coꝛꝑis
el in aia deterius moꝛienduiuiuiuꝝ.—

Mꝛimũ metrũ quar

talecticũ currit cũ tertio metro tertij deaſ.
mü eiꝰ verſuz Quãauis fluẽte.
Ex in tabellis a deo binis olim
Inſculpta petrinis ẽ/ↄtinẽs decẽ
ꝛecepta nature.qð idcirco fuit/
impꝛeſſam per indeleble

egem ꝙ;

Lumen pꝛius nr̃is in coꝛdib/fuſcauerat.

HNox criminũ /nubesq; flagiciorum

Obſcura.nec non ꝑtinax ſuetnaꝛdo

Que pꝛima circa vera mentiri facit
In moꝛibus / ſecte docent hoc impie.
urit ergo ſummi velleê/per fidem
urſus iubens ſignis⁊ in miraculis
Hangata ſerues hec dei vigil tu /
Sinon moꝛi vel perire funditus vis

—

Edcauẽda ſunto volucer ſcan⸗
dala.ve enĩ hõi ꝑ quẽ ſcandalũ

ziʒanioꝝ ne ſimul eradicet᷑ ⁊ triti

quererent᷑ deterioꝛes afferrẽt exit ſic eihni

ci ſic ſaraceni ſic heretici plerũq; dimittũt

nec impugnãt/ĩimo ſic agere ↄſuliũ eſt vbi

coitas ẽ in culꝑa.ne deterioꝛ ſciſſura flat
inaene

Scaãdala phariſeoꝝ ↄtẽnẽda
docet veritas. Sinite eos inqt ceciſunt ⁊
duces cecoꝝ talia quippe vitare nec poſſu
mus nec debem?. Sed neq; deſerẽda ẽ ve

ritas aut vite / aut doctrine / vel iuſticie / dũ
certũ habemꝙ pꝑiclitaret nro ſilẽtio/⁊op
poſita falſitas firmaret iuxta regulaʒ. Er/

roꝛ cui nõ reſiſtit᷑ appꝛobat᷑. ¶ Honicꝰ

Redit ecce ſᷣmo nr ad materiqmqᷓ de zʒelo

tractata eſt. Cadit pᷣterea in aliã difficulta
tem q̃liter ⁊ qñ certi erimus ꝙ defenſio ca

tholice veritatis nõ plꝰaffert nocumẽti q;

vtilis edificatõis/qm̃ ſi plꝰ officit nõne te
nẽda erat iuſſio xpᷣi ſuꝑius inducta.Noli⸗
te ſanctũ dare canibo? Lui parabola de zi⸗
ʒanijs nõ tollẽdis ↄſona ẽ. ¶ Nolucer
Adhbibẽda ẽ fateoꝛ ꝓ diſſolutõe difficulta⸗
tis iſtius q̃ pluries incidit doctrinalis vna
diſtinctio. Cuiꝰvel ignoꝛãtia vel inaduer
tentia / multos etiã phoꝝ atq; theologoꝛũ

ↄturbauit.¶ Itaq; certitudo vna eſt ſuꝑ⸗/⸗

naturalis/ altera naturalis/ tertia moꝛalis
vel ciuilis. Certitudo ſuꝑuaturalis ita
ſe hʒ ꝙ nõ ſtat aliquẽ ſic aſſentirex falli.Et
hec iterũ certitudo diuidit qꝛ quedã eſt eui
dentie clare ⁊ intuitiue in pria beatoꝝ.Al
tera euidẽtie reuelate in illuſtratõe ꝓphaꝝ
Zertia ſoliꝰadherẽtie ĩ ſpeculo ⁊ ienigma
te/q̃ nõ euidẽtie rõnis innitit᷑ ſʒ auctoꝛita
ti diuine q̃lẽ certitudinẽ fides hʒ ⁊ pᷣſtat in
coꝛdibo fideliũ.Eſt enĩ qlibʒ hmõi certitu
do tãta/ꝙ ꝑ nullã potẽtiã etiã diuinã ⁊ ab
ſolutã fallaxeſſe poteſt.alioqᷣn der hegret

—

venit. Obſeruãadũ eſt pᷣterea in
collectõe ziza⸗
cuz. Tolerari deniq; mala iubent᷑ qꝗ ſi tolli

56

daquar a

£
„

De conſolatione theologie

ſemetipᷣm. Hanc phoꝝ ſchola non vidit/

necqq; ſtoicoꝝ neq; ꝑipateticoꝝ neq; acha⸗

demicoꝝ Hec certitudo ꝓ tertio ſue diſtin
ctionis mẽbꝛo fidelib oibo dũ ꝑegrinant
in via ↄuenit / qͥs tãta certitudine nedum

duodecim articulis fidei/ſed toti ſacra ſeri

pture credere neceſſe ẽ/actu vel habitu/im
plicite vel explicite/q̃liter credẽdo certi ſũt

neq; falli pñt. Alioqͥn iuxta qð pᷣtactũ exti

tit dubiꝰ in fide infidelis ẽ. Certitudinem
hãc in martyribo talẽ vidimꝰ vt abſq; vlla
dubitatõe mallẽt relinquere vitã qᷓ; fidem

LCcleterũ paulꝰhac ſubnixus/expᷣſſurus ve⸗

hemẽtiã certitudinis/ aſſeruit ↄditionalẽ

ci antecedes ſciebat impoſſibile. Etiam
inqᷣ⸗t /ſi angel de celo vobis euãgeliſauerit

pᷣter id qð euãgeliſatũ ẽ/anathema ſit. Ne⸗
qᷓ; tñ negandũ eſt/quin paulꝰ vltra certitu

dinẽ adherẽtie ꝑ fidẽ/certiudinẽ habuerit

modo in trãſitu ſeu raptu ꝑ gloꝛiã.

euidẽtie ꝑ reuelatõis illuſtratõeʒ/⁊ quodã
ro certitudinẽ alterã q̃ naturalis he

nimus/q talis eſt ꝙ nõ ſtat ꝑ naturã ꝙ ali
quis talit᷑ aſſentiat ⁊ fallat᷑. Hanc Areſto.
⁊ peripatetici.hãc ⁊ ſtoici phᷣi poſuerũt no

bis poſſibilẽ in pꝛimis pꝛincipijs ꝑ ſe no
tis / cognitis videlicet ex ſola terminoꝝ ap

pꝛchẽſione/vtq, qlibereſt velno eſt. Po

ſuerũt ⁊ in ↄcluſioniba demonſtratis/⁊in

euidenti ↄſequẽtia deductis ꝑ talia pꝛinci

pia/quẽadmodü dixerũt mathematicã ſci
entiã eſſe certiſſimã.Achademieci vᷣo in qͥ/

bus ſocrates/carneades/⁊ cicero. dehĩc po
ſterioꝛes aliqͥ / nouã viſi ſunt induxiſſe ſciẽ

tiã / nihil ſcire. ĩmo nec hocſcire ꝙ nil ſci⸗
mus.ita tollere voluerũt e medio certitudi

nẽ oẽm.dicẽtes de om̃i re advtrãq; partez

exequo diſputari poſſe. Et ita neq; pꝛimã
de qua locuti ſum certitudinẽ ſuꝑnatura⸗
lem/neq; naturalẽ putabãt vllã eſſe.Deni
q; certitudo q̃ moꝛalis dici põt vel ciuilis

tangit᷑ab Areſto. vna cũ pñti certitudine
in ethicoꝝ ſuoꝛũ pꝛincipio.Cuiꝰ ſnia eſt.
diſciplinati eſſe/in vnaquaq; re certitudi⸗

nem q̃rere iuxta exigentiã materie. Eque

eni vicioſum eſt inqͥt ꝑſuadentẽ q̃rere ma⸗/
thematicuʒ/⁊ moꝛalẽ demõſtrante/nõ eni
coõſurgit certitudo moꝛalis ex euidẽtia de⸗

mõſtrationis/ſed ex ꝓbabilib cõiecturis/

groſſis/ ⁊ figuralibo magis ad vnã pteʒ q3
tinain nega⸗
nerint achademici.ſi nõ eã pᷣterea ſufficiẽ⸗
tem dixerint ad aliqͥd moꝛalit oꝑari/vide⸗

ad alterã.Talẽ certitudinẽ ſi penit

ree aduena nr in his agat:

oꝛ

rintq̃ rone pᷣſũpſerint aliqͥd vel agere bo/
nũ/vel omittere malũ.ↄfoꝛmiter ad iudici
um rõnis/q̃le debet eẽ certũ ſicut certa ẽin

ſe virtus.alioqͥn virtꝰnõ eſt. ¶ Honicus
¶ Aiaduerto volucer/qm̃ ex pꝛima certi⸗

tudine multa poſſumꝰ ⁊ debem nos fide⸗
les ſine ſcrupulo coꝛde credere ad iuſticiã.

⁊ oꝛe ↄfiteri ad ſalutẽ ꝓſequi/deſendere/et

tueri/pꝛiusq; vacillet vel auferata nobis

hmõi certitudo. ¶ Intelligo pᷣterea ꝙ in

agibilibo hũanis q tantã habẽt varietatẽ/
dicẽte Areſto.⁊ expientia teſte/ vt caſu ma

gis q; arte ↄſtare videant.ſufficit tertia cer
titudo q̃lis nõ ſꝑ ſcrupulos oẽs abijcit ſuf

ficit vt contẽnat vel ſuperet/ſicopando q̃i

a ajrone hoſſi hocfieceit
„Lolu
cer ¶ De ſcrupulis ſicut pᷣdiximꝰ iudicat
alit᷑ agendũ eſſe dũ oꝛiunt᷑ ex pᷣteritis.alit
dũ in eis q̃ agẽda ſunt occurrerint.Depᷣte
ritis q dẽ opibo iã amplectit᷑ Gregoꝛij ſen⸗

nõ ſüũt.

tentiã. Bonarũ mẽtiu ẽ ibi culpã agnoſce

re vbi culpa nõ eſt. Cõſoꝛmiter ⁊ ad illud.
Juſt in pꝛicipio accuſatoꝛ ẽ ſui. ¶ Tõſti

tuẽs itaq; ſe coꝛã tremẽdo tribunali diſtri⸗

cti iudicij dei/ↄſciam ꝓpꝛiã audit⁊ ſuſtinet
accuſantẽ eũ.quãto maioꝛi ſeueritate ſcit ⁊

põt.qᷓtin fiat ei ſpũs cõtribulatꝰ ⁊ ingens
coõfuſio/ↄtritio/⁊ humiliatio coꝛdis.itavt

cadat a ſe ꝑom̃imodã ꝓpꝛie defenſiõis de⸗
ſperationẽ.neq; enĩvult cũ diuina iuſticia
ↄtẽdere/neq; ↄſcie ꝓ iuſticia teſtimonium
ferẽti ð ſe reũ/ſilentiũ imponere/ſuadet po
tius vt clamet vocib magnis. Iſteẽ/eqͥſſi
me iudex deꝰ.iſte qͥ ꝓ iuſto iudicio tuo dã⸗
nandꝰeſt.peccauit enĩ in talibo ⁊ talib ſuꝑ
numerũ arene maris/ita vt pctã ſua vixto

tus cape poſſit mũdꝰ.Sũt eĩabyſſus mul

ta/⁊ ſenebꝛoſa nimis/q̃ altã ſibi dĩẽ natõis

abyſſum meruerũt ⁊ inuocãt. Et hoc dñe
de

e'/ in voce cataractaꝝ tuarũ. hoc ẽ viarũ

tuarũ inſcrutabiliũ/ indicioꝝ occultoꝝ/
in quibo hõ ↄſtitutꝰvidere nõ põt anamo

re vel odio dign ſit.neq; cogſcerede ſuis
opꝑibo quãtũcũq; iuſta videant᷑/quo termi

nent᷑fine/aut qua diſtrictõe iudicen᷑ Ac⸗

caſat inter talia reus nõ defenſoꝛis ſed ac,
cuſatoꝛis.teſtis ⁊ iudicis in ſe ꝑtes agit ex
aggerãs quãtũ põt.Qui etiã ſi totiꝰpopu⸗

li ppiani fudiſſet ſanguinẽ / ſpat ĩ illo apli

verbo/ſi nos iudicaremꝰnõ vtiq; iudicare
mur. Quo ) fit in hũanis iudicijs qm̃ ↄfi
tẽti ctimẽ moꝛs infert.apud deũ voꝗapud

od⸗

no

edac
gter
/
vchl
a

Et alibi.

meo / neq; ofido in oꝑib⸗ meis / quſch vene

quẽ eſt mĩa ⁊ copioſa redẽptio / miſcðia H

dũ viuimꝰ? ſuꝑexaltat iudiciũ/q̃ fit vt dam
nãdusi curia iuſticie habeat aduũ cũ fidu
cia ad thꝛonũ gre ei.q ſaluat dãnantes ſe
abſolutõeʒ ↄferẽs in auxilio oppoꝛtuno.A
cipue ſi dimiſerit hõ ex coꝛde debitoꝛibus
ſuis.vt ꝑticipes velit eos fieri gloꝛie/ neq;
vindicta qrere cupiat.ſed oꝛet ꝓ ſalute ſua
quo fit vt fidẽter dicat deo.bullas veie ſue

pſtãde hũs.dimitte nobᷣ debita nr̃a ſicut⁊

nos dimittim debitoꝛibo nfis. Dani⸗
cus ¶ Qalia frequẽt audiui/volucer. Sʒ
qliter abſq; mẽdacio vel fictõe põt in mul

tis tale aliqͥd agi nõ ſatis aꝑtũ eſt. Eſto nẽ

peꝙ de pᷣteritis oꝑib ſcrupuli ſint ĩ ↄſcia.
nõ idcirco reã ſe iudicare habet.Eſt ei ſeu
pulꝰvacillatio q̃dã / dubitatõ / vel foꝛmido
ↄſurgẽs ex aliquib ↄiecturis debilib ⁊ in
certis.Alioqͥn ſi ex vehemẽtibo argumẽtis

⁊ ꝓbabilioꝛibaꝓ hacꝑte qᷓ; ꝓ altera dubita

—

tio ↄſurgeret/iã non ſcrupulꝰ ſolꝰvelleuis
trepidatio dici deberet/ſʒ moꝛalis de tranſ

greſſione certitudo. Mirũ vero neq; cau⸗
tũ videret᷑ſi iꝓpter hmõi ſcrupulos / oſcia te
ſtificatõeʒ vel danatõeʒ ferret certã. Nũqᷣd

interrogata ab hoĩb / yl acritera ſeipa/ne

qʒ mẽtiri ſibi volẽs/rñũdebitꝓpt ſolos ſeru
pulos ſe ĩ veritate reã ſe crimioſaʒ ſe dãnã
dã exiſtere:nõne magis in h̊ caſu ð merito
q; de pctõ/⁊ ita poti de ſaluatõne q; de dã
natõe pᷣſumit: Quo pacto fert igit᷑ ↄtra ſe⸗
metipᷣam dãnatõis ſniam? Auget dubita
tionẽ apłi dictũ. Mihi inqᷣt ꝓ mimo ẽ yt

a vobis iudicer vel ab huano die / ſed nech

meipᷣm dijudico/q tñ alibiſe pꝛimũ fatet᷑ ĩ
ter pctõꝛes Veit inqͥt de ſaluos facere pec
catoꝛes/qͥꝝ pꝛimꝰego ſum:¶ Dꝛo qle/ad
iſta rũſionẽ aduena nr daret. kglucer.
ualẽ nimixꝝ dat apls / dũ ſubdi
egatũ 4acaä vabi Ame iudicat dñs eſt

foꝛmiter ad illud xpᷣi.Qui Pelie louſt
ſſima igi

Ouid ẽ aũt illud tuũ niſi pctm̃ niſi mẽda⸗

ciũ: ¶egiſti ꝙ ſanct; abbas agathon mo⸗
riẽs / fratrib interrogatib an timeret ⁊ an
in oꝑibo ſuis ↄſideret/rñdit. In veritatet

mini ꝑ deſꝑatoeʒ eĩad

pꝛius q; ipſa velit. ¶

Halecne ſicntſne

Scio ꝙ in me nõ hitat bonũ/cõ

mecaxe, Cnr nõ ſcrupuloſa
roõne tenere debet oĩs hõ viuẽs/ qm ſineß
tia dei dãnat?ẽ/qua ꝓpter hũiliet ſe hõ qᷓn
tũ potuerit /ſibi vileſcat /ſe deijciat / ſe vcul /
cet in recogitatõe ſua/qꝛ nõ hr̃et ꝙ deo dã
nãti rũderet.qͥd obijceret dicẽti.amice nõ
facio tibi iniuriã.accipe qð tuũ eſt ?⁊ vade

56

ro añ deũ/qm alia ſũt iudicia dei / alia ho⸗
minũ. ¶ Honicus ¶ Cotcrede mihivo

lucer/hoꝛroꝛe ↄcutioꝛ/tot meroꝛe tabeſco

totꝰ in deſolatõeʒ ⁊ in quãdã velut deſpa⸗

tionẽ deijcioꝛ H̊ audiẽs.nęc qͥd de pᷣteritis

nec de futuris agã ſcio. ¶ Nolucer ¶ At⸗

uero german? tu hac ↄſideratõe ſic vti ni⸗

tit᷑ vt inter tot pᷣmẽtia mũdi mala.inter tot
hoſtiles carnis ac demonis moleſtias per
Parn dſo Picio Orrioꝛ? aſſurgere qrat in
pem:ſolidioꝛẽ ↄſolatõeʒ. ⁊ in trãquillioꝛi
pace qeſcere/cuiꝰrõneʒ ⁊ modũ collocutio
diei pꝛioꝛis expoſuit. ¶ Monic⸗ Ben
1ſpem veire docuiſti
Cauſant nibilominꝰ ſcrupli tales inqetu⸗
dinẽ mẽtis quã fluctuare faciunt:a q̃ ſicuc

muſce moꝛietes ꝑdũt ſuauitateʒ odoꝛis.i.
deuotõis ⁊ amoꝛis ſentimẽtuʒ Euigilare

demum compellunt ⁊ exuſcitare dilectam

lolucer ecipi⸗
Secudu

icolon tetraſtrophon: pꝛimi tres

anij dimetri acata

iſcoo metro qrtið 2l.phi.

nartc dactilicꝰpherecrati trimeter aca

erſat arenas. Ad finẽ fit di⸗

o

21 Pontus v
720

JItuum tabeſcit in te
Scrupulis exagitatum
LoꝛIgemens et anxiatum
derſta foꝛtius in ſpe. D
EFilijs ſuis quid obeſt

Pꝛouida cura patris ſcit.

Pane filioꝛum ſeruus

Vlt quandoq; cibatur /
Sic cibo ſerui frequenter

Paruus veſcitur heres

Bloꝛietur vt nequaquã

ſperet coꝛ vtrinc/h·
Pꝛoximum ſolet iuuamen
Fieri contribulatis
onne fluctus et pꝛocelle
urgant mare crebꝛo
arturit filium mater

Seg non abſq; doloꝛre.
Letus alacrisq; fies
Moꝛum pꝛole beatus

Si memoꝛ dei reciiis
Hic ſolamen habere 5
5

tertia quar /

ti. Donicus.
Ro qͥs blandimẽta mũdi ſuꝑa/
nerit.qͥs adimpleuerit ꝓpheticũ
yVotuüũllletet coꝛ meũ vt timeat no
men tuũ: Quis ad ſacriſiciũ ſalutis offerẽ
dũ / accedere pᷣſũpſerit/ſi fuerit alien? a dul⸗
cedine dei / ſi aruerit ſic mons gelboe / in q
necros deſuꝑ refrigerãs/ nec pluuia rigãs
et fecũdãs cadat /ſed ſit ſibi celũ eneũ/⁊ ter
ra ferrea / deßta ⁊ iaqſa: ¶ Volucer ¶lu
rimos crede mihi fefellit nimia ſentimẽto
rũ hmõi ↄquiſitio ſeu cupido / hoc in ture
lupinis ⁊ begardis.hoc in ꝗ buſdã deuotꝭ
nõ ſᷣm ſciam exꝑtũ eſt /qͥ deliramẽta coꝛdii
ſni/p dei ſentimẽtis amplexãtes/turpit᷑ er
rauerunt. Alij fruſtra conati ſunt ad nihil
paſſionabilit᷑ affici/cũ ſentiret apls aliã le
gẽ repugnãtẽ. Alij ita deo ſe voluerüt tra⸗
dere/ꝙ oĩa de ageret in eis tmmõ paſſine
ſe hñtibo.Alij ꝑ vnionẽ apicis mẽtalis cũ
ſpũſancto/tradũt br̃i ſciam myſticã ð deo.
Ita tñ ꝙ de; nõ appᷣhendat᷑ ſub qcũq; rõe
vel entis vel verivel boni.¶ Sed ab iſtis
⁊ a pꝛioꝛibo inqrit᷑ vbi meritũ erit ſi dilectõ
nis volũtarie nullꝰhabeat᷑ actꝰ: Atuero q̃
rõne debeat coꝛ tuũ medias int᷑ ſcrupuloꝛ;ꝝ
ac tẽtationũ agitatõnes ſe gerere/ te doceat
exẽplũ palpabile. Utunt᷑naute qͥdã vaſcu
lo /in q̊ ſuꝑ cuſpidẽ erectã libꝛata ẽ extranſ
nerſo volubilis acus ferrea / cui? acies affe
cta ẽ ꝑ magnetẽ/q̃ fit vt in polũ articũ aſſi⸗
dua ſit ſua directio. Nõ aliter coꝛ affectum

dei dilectõe in fide ⁊ ſpe ferri/ↄuenit ĩ deũ.

Poꝛro ſic ex motu vaſis ↄtinẽtis acũ agi⸗
tatur acꝰ alioꝛſuzʒ/nuc detroꝛſum/nũc ſini⸗
ſtroꝛſuʒ / redit tñ ſemꝑ in id ipᷣm dũ qͥeſcere
ſinit᷑. Cõfoꝛmit᷑ turbatõneʒ aut vacillatio
necoꝛ pael wider er ſaupulaſt motibus
mõ ꝑ has mõ ꝑ illas paſſionũ fluctuatio⸗
nes.maneat attamẽ diuinꝰ amoꝛ fumꝰ/ſal
tẽ in habitu ſufficit/ſi non penitꝰeiece⸗
rit ipᷣm hõ.Et ita ſufficit vt aliqͥs inuenia
tur ↄſtãtioꝛ reſiſtere pctis.ĩmo coꝛpꝰexpo⸗
nere mantyrio.carẽs actu taliba ſentimẽtis
q; ali abũdãter plenꝰ eis. ¶ QDuare patʒ ſi
gnũ iſtud ſenſibilis ſuauitatis inefficacit
arguere caritatẽ dei / ſi nõ affuerit comites
caritatis ſignate ꝑ apłm Caritas inqͥt pa⸗
tiẽs ẽ/benignaẽ/cũ reiiqͥs q̃s ſubiũgit.ita
q; ſi fides / ſi ſpes / ſi cetere vtutes ĩfoꝛmes
eẽ pñft/dũ deeſt caritas effugies a facie latẽ

De cõſolatione theologie

tis ſuꝑbie/ eur ñ poterit h expta ſuauitas?
Guſtas igit᷑ hãc ſuauitatẽ vtere cũ hũilita
te ⁊ graꝝactõe.Guſtu rares/ferĩ patiẽtia?

mãſuetudie.attẽdẽs ꝙ aliqũ demõ abutit᷑
gaturali bono teneri coꝛdis / vt e ĩ mulieri

ꝰſic ecõuerſo põt gra naturalebonũ tale

in adiutoꝛiũ ſui ſumere//vt vehemeutioꝛ ⁊

crebꝛioꝛ iualeſcat ſpũalis deuotio. Sʒ dũ
ſurrepit ſuꝑbia(qͥba eĩ nõ inſidiet q verare
voluit aplm ollit᷑ hec pax interioꝛ/redit
Fcu Niennagf, nei ſa an

caſu ſufficiat gra dei. Nec moꝛe genera⸗

tionis pꝛaue ⁊ ꝑuerſe vinũ ſibi deuotõis

ſignũ qrat. ¶ Honic? ¶ cce relabimur
in id/qð ab initio qſuũ eſt/qᷓ rõne poterit
aliqs ꝗcq; aggredi ſub dubio cõſtitutꝰan

agat recte/ſi ex interioꝛi ↄſcie motu ſuffici⸗

ens certitudo ñ habet᷑. Peribit deniq; oĩs
ars diſtinguendi veras a falſis imiſſiones
ꝓpheticas/aut reuelatões: ¶ Volucer.

Habes ſuꝑ h vltĩo ſcripta nõ pauca pegri

ni nri. ¶ Pꝛimũ vᷣo reſpectu eoꝝ q̃ futura

ſunt (depᷣteritis qppe ia diximꝰ)ſic obua

reↄuenit/vt nõ reputet᷑ culpa vbi culpañ
S, Alioqͥn cauſat᷑ erronea ↄſcia õ quã ſi qͥd

libet attetet᷑ fieri/iã culpa ẽ ſi fluctuet ani⸗
mus. ¶ Pꝛetea ſub hac dubitatõne velut

ad vtrũlibet neſciẽs qͥd acturꝰ ſit/oſiliũ eſt
yt nõ ꝗgat/qm̃ exponeret ſe diſcrim/q̃ͥ ca⸗
ſu certũ hẽat ꝙ peccat. is igit᷑qᷣcq; ſe⸗
cur agere cert ſis illud eẽ bonũ /neq; vᷣtu⸗
ti ↄriũ. Sed refert q̃ certuudĩie.ſufficit nẽ⸗

pe certitudo moꝛalis/ qualẽ notauimꝰ / vt

yYel nõ ſis in pctõ duʒ facie qð in te eſt/aut

ſaltẽ peccatũ nõ incurris noui ꝑ temerita

te/exepli gra/celebꝛãdi.oꝛta ẽ enĩ ex diligẽ
tia tue pᷣpationis/excuſatio. ¶ Ceteꝝ mo
ralis hęc certitudo ꝑ doctrinã colligitalte

ro triũ modoꝝ. Vnus ꝓuenit ex alteriꝰau

ctoꝛitate.Alter ex ꝓpꝛia eruditõe Tertiꝰab
exꝑimẽtali ↄſuetudie. Sub pꝛimo viuũt
incipiẽtes ⁊ aĩiales. Sub ſcðo ꝓficiẽtes et
rõnales. Sub tertio ꝑfecti ⁊ ſpũales.Cõ⸗
ſonat phs tradens tres hoĩm maneries ad
doctrinã inueniri. Pauci ꝑ ſeipᷣos dociles
ſunt ꝓpter clarã ſue ↄplexiõis armoniã.ad
do vel aliã graʒ gratis datã q̃ faciliter agẽ
da ↄcipiũt ſcripturas vt Augꝰintilligunt
Dulti ꝑ alios erudiunt᷑ recipiẽtes ab eis
intelligetiã ſcripturaꝝ aut ſi nequeunt cre
dũt ſaltẽ dicẽtibs ⁊ obediũt.Tertiũ genus
deſpatũ eſt ag doetrinã qͥ neq; doceri pñt
neq; docentibo aſſentire volunt. Quibus

ioE f

—

4₰

ALi/ber Quartuis

relictis ſũt enĩ pl diſcholi q;; multa ex bu Quã natura nequit inſinuaſſe/patet

tis / que ꝑ bumanã domãt᷑ in duſtriã/ vt ca

nes / vt equi / vt ſemee / vt aues aliq)fiat ſer
mo de reliqͥs. ¶ Puto ꝙ religionũ inſtitu
endaꝝ pꝛĩcipalis cã fuit autoꝛitas regimi
nis / cui magis obedientia pᷣſtaret᷑ q; ꝓpꝛie⸗

rõni / qᷓ in plurimis dubig valde eſt/ debi⸗/
lis ⁊ incerta. Pꝛeualere ſilr habet hec auto

„

ritas reſpectu iunioꝝ quoꝛũlibet ad magi

ſtros vel parẽtes / qm̃ uidiciũ ꝓpꝛie ratõis
vel nullũ/ vel imꝑfectũ hñt. Hoc pitagoꝛe

ſchola ſeruabat. Sic iubet dñs dicẽs. In

terroga patres tuos ⁊ dicent tibi/ maioꝛes

tuos ⁊ annũciabũt tibi. Maioꝛes intelli⸗

go/qui multis exꝑientijs eruditi ſũt in agi

bilibo humanis / quoꝝ iudicia tradit Are
ſto. eſſe recipiẽda tanq; pꝛincipia ꝓpt mul⸗
ta vidiſſe.Extendit᷑ h̊ ad eos q reſpectu di

uinoꝝ ꝓpter ↄſuetudineʒ exercitatos hñt
ſenſus /qles iã in ſolitudine ſibi viuere ſuf

¶ Budeſt ſanct doctrine modꝰ p/
poſito nr̃o vicinioꝛ/ vñ ſumit᷑ in agendis
ſufficiẽs ⁊ moꝛalis certitudo.Oꝛit᷑ moduſ
iſte / nutritq; ex ſtudioſa ꝑſcrutatõne diui⸗/
noꝝ mãdatoꝝ qualeʒ ſuadet ſapiẽs. Que

tibi pᷣcepit deus illa cogita ſempꝑ/ ⁊ in plu⸗/

nibus opibo eius ne fueris curioſus. Et ite

rũ nihil dulciꝰ qᷓ; reſpicere in mãdatis dei.

Hinc btm̃ dicit pᷣs/qui in lege dni medita
tur dieac nocte/cum ceteris abſq; numero
cadẽtibo in hãc ſniam. NRaq; ſel in ſcriptu/

ris ſuis locut? eſt deus.⁊ idipᷣm/ait Job.ũ
repetet/qm ſufficiẽter erudiũt ⁊ ↄſulũt.tim̃

mogo relegant᷑ puro fideli ⁊ integro coꝛde

Maliuolis quidẽ ⁊ incredulis tenebꝛoſi⸗
oꝛ inde naſciterroꝝ caligo / qo in hereticiſ
olim / neſcio ſi ampliꝰnr̃a hac etate / pſpicu
um fuit/qñ cecutiẽtes facti ſunt multi cir⸗
ca foꝛes pꝛincipioꝝ moꝛaliũ/qᷓ ſunt.ð pꝛi⸗
mis impᷣſſionibo nature.q̃ rurſus digito ꝓ
pꝛio ſcripſit de in tabulis lapideis ad in/

delibilẽ memoꝛiã. repetẽs ea tertio ꝑ fidei
traditionẽ in euãgelio. Itaq; lugereplan⸗

ereq; cõpellimur.

quarti.Dicolon diſtrophon Pꝛimus ver

ſus iambicus archilochius trimeter acata
lecticus.ſecuũdus elegyacus.currit cũ tertᷣ

tertij de 2ſo. phi. Quauis fluente.
Fligma q;uis ꝑferat ſecũ fides
Eſt a fonte tñ lucis/oꝛigo ſua

gis pi

Certium metrum

Per hãc ſophie veritas recõdita

Reuelat ecce paruulis amans os
Atq; docens ⁊ cum ſimpliciba graditurr

Siuli ſupbis mente coꝛdis clauditur
Uult intellectus ſubſit vt omnis ei.

ebet homo totus obſequiũ dño⸗

4 etitq; ſenſus omnis vt ſedeneget·
Par nempe beſtijs peccãdo factus et

Ingiget hinc fidei ſubdere colla iugo:
Vt ambulet vite vias necoffendat/

Pandit qualis ſit finis habendus ei.

Pꝛecepta rurſus inculcat pꝛius data
Mam mos ꝑuerſus obnubilarat ea.
Vis ingredi vitam. mandata conſerunag

Roboꝛat hic decadẽ xpᷣs in alta leuans
Di pꝛima per ſe nota pᷣcepta decem
Mens ſcelerata docet falſa vel ambigua.

In his fides ſi fit obſcu rioꝛ/plena

Meridie palpans/amodo quid ſuꝑeſt
Jefu benigne:quid poteſt magis tuam
Externis legem tradere ludibꝛio:
odos ⁊ regulas viuẽdi deinces
euerſis / plebs tua ſuſcipiet?

Duos / his

õ
ti. Monicus.

h Oceſt volucer ꝙ ſtomachabar
nuꝑ mecũ/dum theologiã effer
res / vñ ſu ꝙ noõnullos ex theolo
mr ĩ nullo melioꝛes. vtinã nõ de
VWolucer (Holo
eologoꝝ nec alio

terioꝛes ceteris hoĩbo.
monice de aliena vitat

rum ſcrutatoꝛ eẽ vel cenſoꝛ curioſus. Hoc

vnũ credidi ꝓpt᷑ qð ⁊ locut ſum/q theolo⸗
gia nõ admixta ſidei/ſpei/⁊ caritati/infſat
⁊ officit/quẽadmodũ de phia romanoꝝ re
fert apls/qm̃ ꝓpt᷑ ingtitudinẽ dati ſunt ſuꝑ
alios hoĩes ĩ repꝛobũ ſenſuʒ: Cãm reddit

q cũ cognouiſſent deũ nõ ſic deũ glifica⸗
uerũt.neq; gras egerũt. Ingratitudinẽ vo

maioꝛẽ eẽ in ↄtemptu vł abuſu theologie
qᷓ; phie nẽo dubitauerit. Pꝛopterea ſicut

Apud ciceronẽ oꝛatoꝛ deſcribit. ꝙ ẽ vir bo⸗

nodicẽdi peritꝰ. Ita theologũ noiamꝰ vix.
bonũ ĩ ſacris lr̃is eruditũ.nõ qͥdẽ eruditio
ne ſoliꝰ intellectꝰ /ſʒ multo magis affectꝰvt
ea qᷓ ꝑ theologiã intelligit/traducatꝑ iugẽ
ruminatõeʒ in affectũ coꝛdis/⁊ executõem
oꝑis.quatinꝰſapia f̃m nomen ſuũ ſapida
ſit/ in bonis / ſuauit᷑ ⁊ iocũde.in malis/tri⸗
ſtabiliter ⁊ acerbe / aliqͥn tales inſtar Vrie

fertlr̃as dãnatõis ſue.dãt aduerſus ſemet

ipᷣos ex oꝛe ꝓpꝛio iudiciũ / pl⸗ ificiũt exẽplo

56

ò

De cõſolatione theol og ie

vite q;ᷓ inſtruãt verbo doctrine/ ſacras de⸗

niq; lr̃as impudenter ſuis inqnatis moꝛi
bus ⁊ deſiderijs ſubſeruire ↄpellũt. ſenſuʒ
A ſanctis patribo traditũ diſtoꝛquẽtes imo
ſepe neſcietes. neſcia ꝓfecto eſt ꝑs magna

taliuʒ qui ſe theologie ꝓfeſſoꝛes iactitant/

ita vt experiri ſtupoꝛ ſit. Ideo qppetheo⸗
logiã neſciũt qꝛ ſe curis alijs q̃tidie tradũt

Eſto ſciant.vides quẽadmodũ ratio/dos

hominũ pᷣclariſſima vertit᷑ repꝛobis ad ſu

am alioꝛũq; ꝑniciẽ. Vinũ q̊ͥʒ quãto meliꝰ
tãto furioſioꝛes eos qͥ ad ſobꝛietatẽ ipo nõ
vtunt᷑/reddit.nõ vini vicio ſed potantiuʒ.
Dicta ſint hec interim q̃tinꝰ aĩo tuo triſti
mos gereret᷑ꝛ ſolueret᷑queſtio facta/ſimul
vt ea q de theologia ↄſolatõeſcribimꝰqua

liter ⁊ a quibo accipiẽda ſint vtilit᷑inſinua

remꝰ. Coſido in dño ꝙ apud idiotas ſoli⸗
citos de ſalute ſua/in quibo ẽ ſimplex fideſ

certa ſpes.⁊ ſuauis caritas/inſidebunt fru

ctuoſius in aio theologice ſentẽetie(ideoñ
fruſtra ſũt)q; apud repletos lr̃is gignetiby
ſcienniã illã quã inflare dicit apls. Oculũ
yero qͥs neſciat quãtũ turbat aut excecatĩ⸗
flatio?: ¶ Sũt alij min?culpabilit᷑/ neſcio

ſi minꝰ tolerabilit errãtes/s/ ex doctrina
di moꝛalẽ querũt certitudinẽ/ nullũ lumẽæ
rõnis mouet ad aſſenſuʒ cuiuſuis agibilis

fiet vt colluſtrent᷑ luĩe pꝛimoꝝ pꝛĩcipioꝝ/

ꝙ ſi vl nolũt vel nequnt/credãt illuſtratis

Recogitẽt inſuꝑ pᷣſtatiã hũane ↄditõis/q̃
ad h̊ ↄdita ẽ/vt totũ ſenſibilẽ mũdũ qͥ ꝑ ſe/
ſuũ poꝛtas ingreuit/impꝛimẽdo ſpẽs ſuaſ
atq; ſimulacra/reducãt in pꝛimũ pꝛicipiũ

deü / cũ qᷓdã ſimplificatõeꝛ puritate. Jta ꝓ

cedẽs a deo mundꝰ/fit eo ↄtinue vtilioꝛ in
ſuis ꝑtibo/qͥ longinꝗᷣoz/ꝓut in elemetis vi
dere ẽ ⁊ ĩ ſolis lumie. Rurſus aũt redditur

ſpuglioꝛ magis ac magis ꝑ oꝑatõeʒ intel⸗

lectꝰagẽtis ĩ fantaſmata coꝛpalia.ex quib⸗
elicit ſua vᷣtute ſpes intelligibiles ſimpli⸗
ces ⁊ incoꝛꝑeas.Et ſic natũ excarne ſenſu

baſape BaodgngRaln

gibili ſpũ / ſpũs ẽ. Adeo qdẽ vt nõ dubita⸗
uerit apls dicere.qui adheret deovn?ſpũs
eſt cũ eo. Hec oꝑatio pᷣcipue ſpectat ad ele
uatos theologos / exercitãtes ſe ad theolo⸗
giã myſticã/queꝑ abnegatõeʒ tẽdit in ſim

plificatõeʒ. verũ qñ veniẽdũ eſt ad aggibili

um tractatõeʒ/oꝑtet rurſus in inferioꝛa re
ſpiciẽda deſcẽdere.Alioqͥn falleretiſti mõ
ad pꝛimos õorio/ ſi lumini pꝛincipioꝝ he⸗

rerẽét adeo/qꝙ ↄcluſionũ viſionẽ omitterẽt

exẽplo aſtrologi cadẽtis in foueã dumam

tm̃modo ſatis ẽ ſi dicere potuerint. Hoc

ſcriptũ ẽ.hoc talis doctoꝛ in lectura ſua ſe⸗7
ſit. hoc aliꝰ ita poſuit/ſimiles aſpiciẽtib x

ſo ad ſolẽ doꝛſo ſplendoꝛẽ eiꝰin mõtibo q̊s

d aſpectũ ſolis nullſufficit oſtendẽtis di
gitus attollere. Cur ita? Quia deoꝛſu ocuu

lũ mergere ſoliti ſunt/vbi nõ aſpicit᷑ ſol ni
ſi circũuolutꝰcaligine P

fiat debilioꝛ/craſſioꝛ/⁊ ſubobſcurioꝛ. Pꝛo
pterea ſi lumẽ intellectuale ingiterad infi
ma ↄſiderãda demergit/groſſeſcit ⁊ craſſe⸗

ſcit quodãmõ/ineptũq; reddit᷑ ſupioꝛa qᷓ;

unis lucidioꝛa ↄſpicere. Sed neq; lumeve

ritatis accipiũt iſti niſi circũuolutum ſit q

dã veluti caligine traductõnis humane.

Honicus ( Experimur id ſepe qð dicis

SDed quid ꝓinde faciendũ ſit inninununa.
Volucer ¶ Monẽdi ſunt ab ingreſſu ſtu
gij nõ ita figere ſolaʒ in ↄſtitutionibo ſuis
retinẽdis memoꝛiã/vt plurimũ mos ẽ/qͥn

exerceãt intellectũ/rationẽq; ↄſulant/exqͥ/

bus pꝛincipijs vel moꝛalib⸗ vel theologi⸗
cis oꝛiginent᷑ hmõi ↄſtitutiones. Ita enĩ

galigine Plane. lucis natu⸗/
r nedũ ſen ſibilis ſed intelligibilis ita hbo⸗
bet. vt quãto longiꝰab oꝛigine ptendit eo

pacte ſũt.

bulãs reſpicit aſtra.¶ Deniq; ꝑfectus erit
qui ſtudioſa circũſpectõe verſabit᷑in vtro⸗
q;. hũc iuriſtã theologũ/ ⁊ cũ theologo iu⸗
riſtã iudicabo. Quales fuer̃t pꝛimi docto
res/ ex q ſentetijs decretales decreiaq; cõ
Monic? (Raros gffert etas
a tales/ cam ſcire deſidero. lucer.
Pauci tolerãt laboꝛẽ ſtudij In multis
vel etas vel ingeniũ vel ſumptꝰ nõ ſuppe⸗

tũt.Euenit pᷣterea ꝙ myſtica agar ãcillavi

gẽs ſe peperiſſe/habet ↄtẽptui ſarã dñam

gquã ſterilẽ exiſtimat. Rachel inſuꝑ foꝛtaſ⸗

ſis linpidos hñs oclos / irridet aliqũ moꝛ
daciꝰſoꝛoꝛis lye lippitudinẽ/cũ ſe mutuo

iure ſoꝛoꝛio conueniat honoꝛare/ipᷣam q̊ͥʒ

agar imꝑpio dñe ſue ſubijci / dictatiſq; ꝑ eã
equũ fuerat obedire. ubinde ꝑpẽdis
difficultatẽ infinitã quã hʒ moꝛale negoci
um/dũ ꝓſeqͥ qrit/qꝛ non ſatis ẽ intelligere
qͥd verũ ſit/ ⁊ qͥd rectuʒ ſicut cadit ſub arte
tradere/ſʒ ꝑticulares circũſtãtias/ q̃ varia⸗

biles ſüt/neq; ſub arte neq; ſub doctrĩa ve

niũt. Circũſpicere neceſſeẽ ſtatũ ĩ pꝛimis

reipublice cũ moꝛibo eã regẽtiũ / ſi iuxta cõ
ſiliũ ſoceri moyſi / ſint viri potẽtes / timẽteſ
deũ / in qbe ſit veritas/ꝛ qͥ oderint auariciã

necq; ſit apud eos ꝑſonaʒ acceptio/ necin

re
ie
i
e
nis
oh

4

ALiiber Quartus

ↄſtãtia / nec; depꝛauatũ cõſiliũ. Alioquin

nõ exibit ab eis iudiciũ rectũ q;tũcũq; fue
rit poſtulatũ / niſi puiderit ex alto de/q ꝑ
pueros / ꝑ inis / ꝑ bꝛuta/ demões / ſepiuſ

exercuit iudicia inſta. qua ĩrethobias oꝛe
viuĩo locutꝰ eſt / dũ filio iuſſit ↄſiliũ ſꝑ a ſa

piẽte ꝑqrere / omi inſuꝑ inqͥt tꝑe bñdicde

um / ⁊ pete ab eo vt vias tuas dirigat/ ⁊ ola
ↄſilia tua in ipo ꝑmaneãt. Que ſint aũt cõ

ſilia dei aperuit pſalmiſta loquẽs ei Lõſi⸗

liũ meũ iuſtificatões tue.nõ ita tũ vthüa ⸗/
nũ ↄſiliũ deſerat/ qð vtiq; debet exiſtimari
diuinũ / ſirite / ſi humiliter / ſi deuote / ſi obe

diẽter fuerit inqͥſitũ. Quale ʒelꝰferuidus ⁊
oĩs generalit᷑ paſſio vehemẽs / ſolet necpe
tere/ nec petito vł ingeſto credere.¶ Ho⸗
nicus ¶ Omittam deinceps ea loqqᷓ ſub

— —

eruditõe doctrinali nõ veniũt/neq; eĩ mo⸗

ralis certitudo/quãtũ ex dictis colligo.po

teſt ſub vna regula tradi qᷓ ſufficiat in om̃i
caſu ↄſciazx agẽtis reddere ſecurã ſe nõ deli
quiſſe/ q er euẽtu reꝝ ꝑpẽdi ſepi: ſolet.
Volucer ¶ Pꝛopterea ↄſtitute ſüt in figu

—

ra. Tres cuntates refugij/fides/ ſpes/ ca⸗
ritas/ↄtinetes lauacrũ penitetie/⁊ emuni/

tatis aſilũ/quatinꝰpax cõturbata ꝑ ea que

ſefeciſſe foꝛmidat homo refoꝛmet᷑/que pax

gugliter obſeruãda ſit intellige·

Quartum metrum
. . ð 2

uarti monocolon / vſus ẽ dactilic alema
nistetrameter byper catalecticcunit cum
quito carmie qrti de 2ſo. phiſi ds arctun.
Ailcra pax/ſũmi mun opimi
CTevoluntati /ſit bona ſff·
Auncius defert miſſus ab alto
am male menti qualis erit paxx

Sternitur lecto ſoꝛde repleto.
Komplet et ſpinis ſe vicioꝛum!1 ·

Dualium turba dilaceratur.
Tracta nunc iſtuc/rurſus et illuc.
Diſſidet ſecum ſeq; remoꝛdet·
Viribus vanis omnipotenti
Stulta guerram dat moꝛe gigantum
Pugnat econtra quodq; creatum

us ſui regis ſedulo ſeruans.
Siplacet fiat vera tibi pax-
Oꝛdinatus ſit pꝛimitus omnis
Motus. affectus nec vagus erret
Queritans extra poſſe quieKd·
Se frui mundo.quod nequit eſſe.·
Pauca pertentet non alienis .

Litibus ſe det. ſed nec habenas

Senſibus laxet. ſemper anhelet

Paeis eterne pignus

Legis eterne iuſſa tenere.
Litteris ſacris aſſiduus ſit

Ouippe dat pacem ʒelus earum.

et arram.

5

tima li. lii. ¶

„ Dueniat oꝛo pax iſta nob. At/
Ajvvero nõdũ ſatis explicuiſti q ſit

☚—

cialis / deliniẽs eũ in tã 2fuſibili rerũ tem

peſtate/ qualẽ in floꝛẽtiſſimo nuꝑ francie

„

regno.nominatim in celeberrima pariſiẽ⸗

ſi ciuitate cõtigiſſe/nõ pꝛoꝛſus ignoꝛat/et
nos intuemur.

homo ꝙ etate tua multi depere

quereris o

unt/quid queſo nouũ accidit: Habet etas
omnis moꝛtuos ſuos.quotidie recipitter
ra mille modis humanũ genus / hos peſt⸗

illos fames.alios gladius.multos nauſra

gia moꝛbi. incendia. voꝛagines abſumũt.
quippe terra ſunt ⁊ in terram reuertuntur.

Mentiebaris o neq; dum Eue dicẽti Ne
foꝛte moꝛiamur.ſubintuliſti.nequaq;.om

nes er tunc capitali ſupplicio adiudicati
ſunt. Nil refert quis pꝛioꝛ.quis poſterioꝛ

ſecuri moꝛtis feriat᷑ Anũ dabo tibi qð iu
reↄfitear eſſe timendũ / quo merito vel de⸗

.

niatur apu⸗

2

beris. Interrogo te/ reſpondeat exiſtima⸗

tio tua Moꝛtuos quos immatura violẽ/

taq; nece deſſes ereptos/aut iuſta cauſa ꝑ⸗
didit aut iniuſta:ſi inſta.cur inculpas iu⸗

ſticiam? Cur non letaris lauans man? tu⸗
as in ſanguine peccatoꝛis: Si iniuſta.vi

de ſi ſobꝛiũ eſt eos plangere/ quos pꝛo iu⸗

ſticia moꝛiẽtes beatos xps appellat: Sʒ
dices potuerãt iniuſti viuendo coꝛrigi.iu

ſti vo plus ad ſuã alioꝛũq; ſalutẽ ſuperſti/⸗
tes iuſtificari. Quid ſi ſoꝛdidus ſoꝛquiſſet
adhuc ſi ſue dãnatõis aſſiduepenas auxii

pud ꝑgegrinũ nr̃m ↄſolatio ſpe

iamiam citiſſime deſitura / fi/
gq iudicẽ deũ. Scio mecũ fate⸗

Holucer ¶Accipe ſux-
iſtis doctrinam theologie celitus immiſie
qurdeinecps non meloqui putato. Con

ſet. Juſtus vero vt ſepe fitercidiſſeta iuſti

cia? ¶ Patet latiꝰ iſta deductio.nõne varij

ſunt euẽtus belli et nũc iſtũ/nũcillũ conſu
mit gladi / vt nõ gloꝛiet accinct vt diſcin⸗

ctus/qim̃ nõ eſt ſoꝛtiũ bellũ / dicit Eccleſia

ſtes. ¶ Ded ad altioꝛa ↄſcedere nr̃e roes
volũt q̃ nihil caſuale.nihil foꝛtuitũ tradũt

deo. cuiꝰ cõſiliaſuꝑ filios hoĩm/ bumana

De cõſolatione theologie

curioſitas ↄpꝛehẽdere ꝑ ſingula non pᷣſu⸗
mat. Attin gam tñ aliqua qlia ex ꝓphetic
et hiſtoꝛicis libꝛis nr̃is fas eſt colligere.
Deſtruxeruͦt aſſyrij idolatre qaẽ / lne deo /
ihꝛlm ſanctã ciuitatẽ cuʒ populo.Quid ꝑ
Iſaiã dicat dñs audi.Veaſſurvirga furo
ris mei/⁊ baculꝰipſe eſt in manu eoꝝ mea
indignatio. Sequit᷑. Ipſe aũt nõ ſic arbi⸗
trabit᷑.⁊ coꝛ eiꝰ nõ ita eſtimabit.ſed ad ↄte
rendũ erit coꝛ eiꝰ.Ecce q deꝰmalos de po⸗
pulo ſuo/inter q̊s nõ dubiũ fuiſſe quoſdã
innocetes/ voluit ꝑ lõge deterioꝛes afflige
re/q̃les appellat virgam furoꝛis ſui/qᷓ;uis
obſeqꝗ deo blaſphemi nõ crederet.qͥd fi ta⸗
le aliqd oꝑatꝰ eſt mõ deꝰ/qui ptãtẽ hʒ vite
et moꝛtis. in cuiꝰoſi pectu nõ iuſtificabitur
oĩs viuẽs. Nõne frequẽter in regiminerei
publice cupiditas ſe putat caruatecũ hec
ↄmune bonũ.illa ꝓpꝛiũ ↄmodũ ſemꝑ inqͥ/
rat. Eſto ſit cantas/qͥd ſi nõ adhibuit pꝛo
ſui ſuoꝛũq; cuſtodia ↄtra pditioſas inſidi
as cautela/q̃lẽ hũana põt ⁊ exigit iduſtria

Quid ſi bellaſſent aduerſus infideles/aut

aduerſus exteros ſui regis hoſtes/⁊ occu⸗
buiſſent.felices eos in alteravita.nõne iu⸗
dicares nec moꝛte turpi füctos: Oð ſi pñ⸗
tẽ tm̃ reſpicis vitã/terreat apls ſi in hac vi
ta tm̃ ſpantes ſumꝰ miſerabilioꝛes ſumus
oĩib hoib. ¶ Ouis pᷣterea nouit. ſi qſcẽde
rit in aures dñi ſabaoth clamoꝛ ffagitioꝛũ
ſcelerũ/⁊ abomĩationũ qbo vel pplus vlre
ctoꝛes ⁊ nobiles / velvtriq;/ſoꝛſan peccaue
rt. qᷓs tradidit deꝰnõ in manꝰ infideliũ / vt
alias plerũq;/qñq; ꝑvuandalos ⁊ gothos
et hunos.aliqũ ꝑ alios noĩatim ꝓpter ſpur
ciſſimã carnis coꝛruptõeʒ /vt aliᷣbo reuela
tio dixit. expoſuit ſuos mõ deꝰ cladibo bel⸗
loꝝ ciuiliũ/vbi tumultuat᷑ pplłs cõtra no⸗

biles / imo ſine lege / ſine oꝛdine nobiles in

ter ſe / cuzʒ diſſecatione mutua pploxꝝ ſe de⸗

ſtruũt. Punit/crede mihi /de occultioꝛa ſe
pe delicta ꝑ ffagella patẽtia. illa etiã queꝑ

contritũ coꝛ ⁊ humiliatũ deleta pꝛidẽ fue⸗
runt quo ad culpã/repetit in penã. Hic fit
vt ali 8 pñ̃tialit᷑ bene viuẽtes/ aliqñ ↄpꝛe
hendat afflictio/aut pꝛo paruo ſicut putat
delicto nouo/grãdioꝛ punitio ſi ubſequat᷑/
quẽadmodũ cernere ẽ in coꝛꝑis egritudi⸗
nib/q ad occaſionẽ facilẽ oꝛiri videt/ aut
recidiuũ pati: ¶ Ded da nullũ neq; modo
neq; antea pᷣceſſiſſe demeritũ /virt? vel exer

cet᷑ ad meritũ /vel ad pᷣmiũ coꝛonat᷑. Adde

mutat de vt placet regna de geteĩ gentẽ

⁊ doli miſtrauit ĩ multiplicatõe hebꝛeoꝝ
in miraculoꝝ ꝑ moyſen oñſione. Quocir⸗
ca facile pʒ eè fallax argumẽtũ Pꝛouenert

ꝓpt᷑ iiuſticias ⁊varios dolos Nabuchodo

noſoꝛ mẽte captꝰ teſtꝭ ẽ teſtꝭ troia.teſtis ro

ma.teſtis daniel de diſſipatõe monarchia

rũ q̃tuoꝛ pꝛĩcipaliũ.Habet eĩ qlibet res in

terris quãda ſue duratõis periodũ/atq; vi

o ciſſitudini ſubiecta ẽ.ſit ho.ſit domꝰ.ſit ci

uitas.ſit regnũ.ſit imꝑiuʒ. Mutauit pᷣtea
dñs ſacerdotiũ hely iuxta reuelatõʒ ſamue
li factã.Cuiꝰgenꝰ ſaul extermiauit/cũ ciui
tate ſacerdotũ i oꝛe gladij viros ⁊ mulieres
puulos ⁊ lactẽtes. Vbi pcoꝛ attẽde vigi
lãter(Eſt ei ꝓpoſito res accõmoda)videqͥs
occaſionẽ pᷣſtiterit ꝓximã / neci crudeliſſi⸗
me ſacerdotũ ac viroꝝ veſtitoꝝ ephot / li⸗
neo/ cũ mulieribo ⁊ ꝑuulis ⁊ lactẽtibo ⁊ p:⸗
ſus innocuis/cũ hoꝛrẽda demolitõne ciui
tatis Nõne legis ꝙ declinauerat dauid ad

abymelech ſacerdotẽ/ſũpſerat i ncc̃itate fa

mis panes ſcõs/cuʒ gladio goliad/neuter
iſtic culpabih. Et de dauid teſtis ihs ĩ euã
gelio.Qicʒ vſus ſit bona mẽete/reũ ſe mẽo

rãs.execut ẽ nihilominꝰ ſaul irritatꝰmala

volũtate / deſtructõeʒ quã dei volutas opti
ma ſe facturã pᷣdixerat.

uos eiꝰ. Couertit intellige qꝛ materiã odij
õe hebꝛeoꝝ ⁊

ex iſti oꝑatõe ſcãdala. moꝛtes.malaq; ſine

nũero. Egit talis culpabilit᷑. Nihil ei taʒ
bonũ qͥ neqcia puerſoꝝ neq̃at abuti.Exe⸗

pluü in ꝓteſtatõe fidei ꝑ martires claret. Et

pꝛimo in pᷣdicatõe xpᷣi/qui nõ venit paceʒ

mittere ĩ terrã ſed gladiũ Cuiꝰoꝛtꝰvtiq; di

ninꝰ/tot innocẽtes ꝑ herodẽ dedit neci.ca

ſtigat pr filiũ.medicꝰ egrotũ.ipᷣi ſe ꝑimũt.

nũqdaget pr ſuꝑ filio.medicꝰ ſuꝑ egroto/
pniaʒ.qꝛ moꝛtis occaſionẽ dediſſe viſi ſũt
ior

nõ puto.(¶ Notaueris ⁊ ipñti requẽadmo
dũ pugnauerf̃t filij iſeł tribo vicibo õ̊ benia

min/ob vindictã peſſimi ſceleris in vxoꝛe
leuite. Cã iuſta erat ⁊ qd foꝛtaſſe miraben
dederat de aſſenſuʒ pugnãtibsvicti ſũt pꝛi
mo/⁊ iteꝝ ſcðo/ vſq; ad internitõeʒ quinq̃

ginta miliũ pugnatoꝝ ex iſrl. Tercia pugꝗ

dedit eis purgatis ⁊ hũiliatis victoꝛiã /vſ⸗

q; ad ommodã pene deletõeʒ beniamitice
trib. (Hõ diſcurrã ꝑ plima. ſcrutãti qp⸗

pe ſcripturas meas occurrũt talia copioſe

qᷓꝝ lectõ viuaxẽ ⁊ q̃ſi malleꝰↄterẽs petras
conſolationẽ deniq; faciẽs ↄtra moꝛtaliũ

nrä pd anit᷑ i ſpalmis
de deo. Cõuertit coꝛ eoꝝ.ñ dubiũ egiptio
rũ/vt odirẽt pplłm ſuũ/ dolũ facerẽt in ſer

vigdent᷑ indigni.

Liber Quartus

aplłs. Ogtet hereſes eẽ/ vt qͥ ꝓbatiſüt/ma/⸗
nikeſti fiãt. Qũo manifeſti:plane ĩ bonũ ſi
legẽ dei defenderit ſtrẽnue.ſʒ pꝛſus ĩ malũ
ſi vł maligne impugnauerit aut impugna
tibo fauerit impudęeter ſubdole/nedqter ſub
uertẽdo vel negãdo iuſticiã. Tales dixer
ſcãdaloꝝ cãm oim / q̃lẽ egerũt in alios ꝑſe

caſus inopinatos/⁊ qui iuſta dei bonitate
Si videris ait Ecciaſtes

calũnias egenoꝝ/⁊ violenta iudicia/⁊ ſub
uerti iuſticiã in puincia.nõ mireris ſuper

hoc negocio qm̃ excelſo excelſioꝛ aliꝰ ẽ. Et
inſuꝑ vniuerſe tre rex imꝑat ſeruiẽti. ⁊ ira
imperat vt ſeruiãt ſibi / etiã neſciẽtes etiaʒ
repugnãtes / odiẽtes vt demones.is
nullum ex amicis ꝑdere.vis eos poſſidere
trãquille. oẽs in deo dilexeris ſuã vitã.ſuã
gloꝛiã.ſuas diuitias in eo recõditas habe.
vtiq; ſicut nõ ꝑdit᷑ deus / ſic amicos cũ ſua
vita / gloꝛia / diuitijs / ſo Tvbiq; poſſidebis
CLeterũ nemo deſperauerit de te ihn bone
qm̃ cũ iratus fueris miſcðie recoꝛdaberis

Zu petempeſtatè trãquillũ facis.Lu rem

publicã ꝑ varias agitatões purificare ſcis
velut ex actõe mutua elemetoꝝ nobilioꝛa
gignis mixta. Apud te ſũt innumerabiles

modi purgatõis ⁊ ſaluatõis electoꝝ. Cin⸗
ꝑ ignominiã moꝛtis/q liberat etiaʒ a pur⸗

gatoꝛijs ſupplicijs. Alius ꝑ ablationẽ to⸗

talẽ tꝑaliũ cũ coꝛꝑe/vñ laqus ↄterit᷑ omni

um debitoꝝ.quoꝝ foꝛtaſſis alio mõ non
erat bñ poſſibilis ſolutio.Alij foꝛſitan ege

rũt tepide negligẽter cãʒz vel iuſticie publi

ce/vel legis diuĩe/aut circũſtãtias culpabi

les habuit ſua pſecutio/ oĩa moꝛs abolere
potuit eo efficaciꝰquo ↄtumeliꝰ illata ẽ/ca
ruitq; ſepulcro. E
ret:Audebo ſublimiꝰvocẽ attollere plenã
ↄſolatõis ſancte. Itaq; deſolationũ omni

um q̊s furoꝛ hoſtilis oꝑatus eſt/ꝓut ↄqᷓre

ris/ interrogo q̃lis aſſignat᷑ cã: Si libido
dñandi regẽdiq; /ſi vindicte ʒelus efferꝰ.ſi
diuitiaꝝ vel opũ execranda fames.ſi tituli
foꝛtaſſis alij nõ minꝰ ſcelerati ſacrilegi ne⸗
fandiq;. Yelices oꝛo nõne ſunt q virtuoſis
animis obſiſtere conati ſunt q;uis ſnocu
lis hoĩm ſuꝑati.Auctoꝛes vo tanto infeli⸗

cioꝛes quãto nihil infeliciꝰ impunita licẽ⸗

tia/⁊ ꝓſperitate peccãtiũ/qualiũ miſerean

velim/ꝓ ſua ↄuerſione ſaluteq; depᷣcans.

Dõ ſi cã/iuxta quoꝛũdã impudentiã q̃

ſe de ꝑtinacia dãnat aſſignet᷑ defenſio ca⸗

tholice veritatis.vicia q̃rẽs ⁊ erroꝛes coꝛri
gere.⁊ B coꝛã iudice legitimo/nũc oꝛdina⸗
rio/nũc ſupᷣmo.quidni fidenter affirmaue
rim / btõs eſſe moꝛtuos qͥ ꝓ lege dei ſui cer

tauerit vſq; ad moꝛtẽ/ exẽplo tot martirũ:

¶ Ouid ſtupes.qͥd me reſpicis:nolito mi
rari ſi hʒ qtidie martyres ſuos mũdꝰ/ſi ca⸗
ro/ſidiabołꝰ/cur nõ habeat ſuos xpᷣc:Hic

lia quis oĩia dinume

oberx ineſt actu. ec inſid tu
ſi abſq; fictione meus es diſcipulus. Hec

quẽtes aliq̊s vſq; ad coꝛonã martirij.quo

pacto inqͥes: Rñdeo nõne martiriũ cã fuit
vt ꝓ xpᷣo/ ꝓ veritate 5

iuſticia.ꝓ vicioꝝ re

dargutõe/moꝛs vndecũq; tolerat᷑: Atteẽde

q̃ ca reddiderit ipᷣm abel pꝛimũ martyrẽ in
lege nature Hec nimiꝝ ꝙ ĩ odiũ iuſticie re

ligioſe/q̃ ſacrificiũ obtulerat deo placabile

CLayn frat eũ nihil tale cogitãtẽ/egrediẽtẽ
in agꝝ/inſidioſe ꝑemit. Uides q̃ pacto fit
aliqͥs martyr etiã dũ ignoꝛat.Omitto ð ſe
ptẽ fribo machabeis ĩ lege ſcripta/qͥ nõ ob
aliã cãʒ q; ne legẽ in poꝛcine carnis eſuyſio

laret/atrociſſime necati ſũt. Nõ loquar de
Johe baptiſta qui legis vtriuſq; moyſi⁊

xpᷣi limes qdã fuit:cuiꝰmartiriũ aliã nõ in
uenit cãʒz habuiſſe/ niſi redargutõeʒ publi /
ciinceſt?. Thomas cãtuariẽſis / ob defen⸗/
ſionẽ eccłiaſtice libertatis. eodogariꝰob
ʒelũ domꝰfrancie ↄtra Ebꝛoynũ.Agathes

agnes ⁊ lucia/ꝓpter fidẽ caſtitatis gloꝛioſo

celebꝛant᷑ martirio. Et ita de plurimis. qͥ⸗

rũ exemplis ꝑſpicuũ fit omnẽ hoĩeʒ ꝗ peri
mit᷑odio iuſticie ⁊ veritatis/dũ ſectat ilã/
ꝓſequit᷑ aut defendit/inſignit᷑ apud deũve

ro titulo martirij/ qᷓlecũq; fuerit apud ho⸗/

mines iudiciũ.Quid ſi plłꝰ aliqd addide⸗
rim. Innocẽtes q dẽ occiſos cõſidero/q̊s

eſſe martires nullꝰqui fidẽ habet eccliedu
bitauit. Sed q̃ ratio martirij.nũquid alia
dabit᷑ q; odiũ xpᷣi ex ambitõe regnãdi ꝓue⸗
niẽs: UAbi rurſus colligitur hec regula.q;
infantes aut pueri/ quãto magis ꝓuectio
res/quos in odiũ xpᷣianoꝝ ſeu xpi vel ſue
legis perimũt infideles / iudei/ſaraceni/vl
pagani/aut aliqui noĩe tenus xpᷣiani/here
ticantes/apoſtateq; facti/aut in tyrãnidis
rabiem verſi/tales martirio coꝛonant᷑ etiã

moꝛtis timidi.pᷣcipue ſi nõ alius criminis
HBec inſideant aĩo tuo

mentis ꝑturbationes ra dicit?euellan tqm̃
altioꝛ.ſecurioꝛ.ſalubꝛioꝛ.religioſioꝛ.⁊ glo⸗

rioſioꝛ nõ eſt altera ↄſolatio ad quã puehe

re poſſit doctrina mee legis q; martirij to⸗

lerãtia.ꝑ quod delet᷑in ꝓpꝛio ſanguinc qli
bet culpa ſimul et penavt pꝛotinus homo

MUU!

4

õõ

—
&

ib er erpeditus euolet in celũ / vbi ſtatuʒ

habeat omniũ bonoꝝ aggregatione perfe
ctum. ¶ Volucer ¶ Hactenus o monice

theologia locuta ſit.nos ex ſua nr̃aq; col⸗

locutõne bꝛeuiter epilogãtes ſumam hoc

cõpendioſuʒ in omni tribulatõne ſolamẽ

vt toto coꝛde ſuſpiremus / leuãtes oculos ĩ
celũ ⁊ dicẽtes. Deus ẽ pater miſericoꝛdia⸗

rum/⁊ totius ↄſolationis/in cuiꝰmiſeratõ

ne ſperandũ eſt. cuiꝰſe volũtati ↄfoꝛmãdũ
eſt. a quo eſt vitus patientie. in quo eſt ſe
renatio ↄſcientie. Nos interim trahere co⸗

nemur in affectũ/quod ſub quatriduo diſ

ſeruimus ꝑ intellectũ⸗¶ onicus (Vi⸗

at/ita pꝛecoꝛ/⁊ paxdei que eruperat omnẽ
ſenſum/coꝛda ⁊ intelligentias noſtras cu⸗
ſtodiat in caritate dei/⁊ patientia xpᷣi/ vt ꝑ

atientiã ⁊ conſolationẽ ſe ipturaꝝ ſpem
Leamus Amen. (Explicit.

nec paucis diebꝰ/nec vllis pe
ne verbis explicare fas mihi
eſt. Petis cur terminata ꝑ ge
nerale conciliũ/nõ fuerit cau
doctrinã peſtiferã. Juben⸗

tem tirãnos ꝑ inſidias interfici/ ꝑ quoſſi⸗

bet etiã pꝛiuatos/ oꝛdine iuris nec diuini

nechumani ſeruato/ ⁊ ↄfederatione quali

bet nõ obſtante: ¶ Ego ſynodũ nõ incu⸗
ſo/quaʒ reuereoꝛ ⁊ veneroꝛ/ ſed plurimos

in ſynodo ↄuerſantes excuſare non valeo /
quos anime paſſiones ⁊ peſtes impꝛobe
quibo mos eſt cathedrã humani ſubnerte⸗
re iudicij/fefellerũt ⁊ errare fecerũt alios in
inuio ⁊ nonlin via/alios male diſſimulare

vel negando iuſticiã /vel id qd credere de/⸗
buerant ad iuſticiã/non oꝛeↄfitendo ad ſa
lutem / alios obſurdeſcere ad ſalutarẽ illaz
iacobi iuſſionẽ. Holite fratres in ꝑſonarũ

acceptione habere fidem dñi nr̃i ihn xpᷣi.
Siquidẽ fuit apud aliquos impndẽtiſſi⸗

ma pſonax acceptio / dum eadẽ figei cau⸗
ſa/iſti dãnati ſunt / alij ptranſiti. ¶ Doni

cus ¶ Fuerat igit᷑tutius o voluceratq; cõ

ſultius nõ quefiſſe indiciũ a talibo q;ᷓ expo
nere ſanctü canib/x picere margaritas añ
poꝛcos. quinetiã aduena noſter/nõne de⸗

buerat pꝛius ſedens cõputare ſi ſumptꝰ ei

talia diligenter nein
exitü/ turpis illa nec admittenda penitꝰ ex
chnſatio: nõ putaui.Eſt enĩ circũſpectio ꝑs

ſi ſuffragia coadiutoꝝ p retanta ſi uppete⸗

rent/necũ non potuerit ꝑficere/iure cecide

—

rit in illud ipꝛoperiũ / iſte bomo cepit edifi

cre/æ nõ potuit ↄſũmare. ¶ Volucer

Vrges vehementero monice ⁊ in has me
trudis anguſtias.vt quid rũſurus ſim nõ

ſatis inueniã. Itaq; ſi iuſtificatõneʒ adue⸗
ne noſtri ſuſcepimus/ poterimus id quidẽ
in multꝭ ſperamus ꝑficere’/ſed ignominiã

opoꝛtebit/⁊ turpitudinẽ reuelare nonnul
loꝛum/quos colere quosq; reuereri/quos
diligere/ ſtatus ſuus ⁊ ſocietas efffagitat:
Donicus (Debuerat circũſpici pꝛiꝰ

„

n re tanta quereret᷑ poſt

maxima pꝛudentie/que ſue ↄſiderationis
oculos circũgirat/ nedum in illa que deſe

licita ſunt.ſed quecircũſtantijs omnib at
tentis / vt temꝑe. loco. et ꝑſonis /expediunt

Sunt enĩ quedaʒ licita/que circũſtantijs

obſtantib / ideo nõ expediũt quoniã expe
diri nõ poſſunt/gd debitũ 2ſummatõis
finem induci. ¶ Nolucer ¶ ARgis o moni

—

ceę iuxta vulgi ꝓuerbiũ/poſt reditũ a iudi⸗

cio vela foꝛo / ſapienter ↄſulis. Quippe ſi

de generali ↄcilio / ſi de homib ipᷣm conſti
tuentib/ ſi de ſtudijs ac vniuerſitatibo pe⸗

netotius xpᷣianitatis habentib ibi lega⸗

tos ſuos / ſi de coadiutoꝛib ad pſequendũ

ſide cõmiſſarijs ad examinãdũ cauſas om

nes fidei/ſide ſacro dominoꝝ cardinaliũ
collegio/ſeu romana curia ſuſpicandũ ma
le fuerat / de miniſtratõe iuſticie/curreret ĩ⸗
pusgnatio vel accuſatio tua/pᷣſertim qꝛ ge⸗
nerale ↄciliũ fuerat ſpecialiter celebꝛatum
ad hunc finẽ extirpationis hereſũ ⁊ erroꝛũ

et hocab initio ſicattentatũ eſt fieri vt de⸗
tinerent᷑ etiã errantes in carcere/quoꝝ ali⸗
qui poſtmodũ ignib traditi ſunt. Pꝛimi⸗

tus eni bohemi/dehinc anglici detulerant
erroꝛes lvykRleff. Bohemi circiter. xlv. an⸗

glici plusq; ducentos Pꝛo quoꝝ repꝛoba
tione / zelauit ⁊ pᷣdicauit publice T aduena
quãtũ alter alioꝝ. Videat autẽ pꝛudentia

tua ſi nõ exiſtimare iuſtũ erat/ nec temera⸗
rium/nõ minoꝛi diligentia. ʒelo vel ↄſtan

tia ꝓcedi debere ad danationẽ doctrie ma
gis in moꝛib ⁊ republica peſtiferei/⁊ H̊B om

ni tergiuerſatõne/ vel ꝑſonarũ acceptione
reiectis. Adde ꝙ ſereniſſimus rexroma⸗
noꝛu pcipuus ab initio ꝓmotoꝛ extitit/vt

heceadẽ doctrina tanq; pꝛincipiba palam

— . —

— —

—.

—,

r”ẽ

— — —— —

upper
reccge
Pitecf
lncer
hoone
ſimn
geane⸗
gnide
lofhinii
honnnl
gnos
hgt.
r
Npoſt
enitder
ots
Anons
e deſe
nnicar
Ruunt
Mar
Mis
Gnni R
uci
ppeſi
Gnſti
Hpe⸗
lega
endi
som
dinari
nüma
meri⸗
marge
cheammn
Itomi
nnde⸗
vordli
Peinin
wleant
an
Croba
Nguena
gentia
ſemara,
doſtan
iema
hon
hron
d
mr

Apologetiess

aduerſa dãnaret᷑ ſicut oñdit in aſſecutione
dãnationis vni articuli vel aſſertionis cõ
tinẽtis totã in effectu doctrinꝗ hãc oĩ pub
lice rei capitalit᷑ inimicã. Cuiꝰdãnatoònis
tenoꝛ eſt. Pꝛecipua ſolicitudine volẽs hec
ſacroſancta ſynodꝰ ad extirpatõeʒ hereſus
et erroꝝ in diuerſis mũdi ꝑtibo inualeſcen
tiũ pcedere/ſicut tenet/⁊ ad hoc collecta ẽ/
nuꝑ accepit ꝙ nõnulle aſſertões erronee ĩ
fide ⁊ bonis moꝛiba ac multiplicit᷑ ſcanda
loſe/totiꝰq; reipublice ſtatuʒ ⁊ oꝛdinẽ ſub⸗

uertere moliẽtes dogmatiʒzate ſunt.int᷑ q̃s

hec aſſertio delata eſt. Quilibet tyrãn? põt
et deber licite ⁊ meritoꝛie occidi ꝑ quẽcun

q vaſallũ ſuũ / vel ſubditũ.etiã ꝑ inſidias

et blandicias vel adulatões.Hõ obſtante
quocũq; iuram̃to ſeu ↄfederatõe cũ eo nõ
expectata ſnĩa vel mãdato iudicis cuiuſcũ
q;. Aduerſus hũc erroꝛẽ ſatagẽs hec ſãcta
ſynodꝰinſurgere/⁊ ipᷣm fundittollere pꝛe
habita deliberatõe matura/decernit decla
rat ⁊ diffinit hmõi doctrinã erroneã eſſe in
fide ⁊ moꝛibo/ipᷣamq; tãqᷓ; hereticã/ſcanda
loſam/ſeditioſam/⁊ ad fraudes/deceptões

mẽędacia/pꝛoditões/ꝑiuria/vias dantẽ/re
pꝛobat ⁊ ↄdẽnat.Declarat inſuꝑ/decernit

et diffinit / ꝙ ꝑtinaciter doctrinã hanc ꝑni
cioſiſſimã aſſerẽtes/ſunt heretici/⁊ tãq; ta⸗
les iuxta legitimas ⁊ canonicas ſanctiões
puniẽdi.¶ Honicus ¶ Düũ etiã atz etiaʒ
recogito volucer vᷣba ſacre ſynodi quẽad/

modũ fatet᷑ſe pᷣcipua ſolicitudie deſtructõ

nẽ hereſuʒ ⁊ erroꝝ debere ꝓſequi/quẽad/
modũ pᷣterea ſeueri cẽſura iudicij danauit
hãc aſſertõeʒ q̃ totã fere ↄplectit᷑ doctrinã/⸗
nouẽ aſſertionũ denũciataꝝ cũ ꝓpõe vnde
fideliter excerpte ſunt/nõ inuenio realẽ ſu⸗
ſpitionis cãm fuiſſe fingẽdã/qͥn ⁊ ↄcilium
dãnãs/⁊ res ꝑmanẽs/ꝛ doctoꝝ cetꝰↄiulẽs

debuiſſent advlterioꝛa pcedere.Si aũtali

ter vel cur acciderit/omitto qᷓrere. Hoc ad
pñs inqͥro.cur aduena nr᷑ p̃ ceteris in hac
ꝓſecutõe notatꝰẽ. ¶ Volucer (rloſti mo
nice qͥd ad officium cãcellarie pariſieñ.cui
deſeruit ſpectat in fide materijs / noſti ꝓfeſ
ſionẽ ſuã/exꝑtus es qualẽcũq; ʒelũ ſuũ/ad
ea q̃ religionẽ nr̃am reſpiciũt. Scis qᷓ; li⸗
ber ẽ ab oibovinculis mũdane neceſſitatis
qᷓtinꝰpoſſit ampliꝰpᷣparato aĩo /p veritate
certamẽ hr̃e. Lalis ẽ inſuꝑ de q̊ iuſticia ſi
nõ recte ambulauerit ad veritatẽ euãgelij/
valeat fieri/abſq; ꝑturbatõne alioꝝ ſeu rei

publice via facti/ꝓut alias coꝛã inclita na

* aduerſa vellet deſiſtere.

manifeſtü. ¶ MWoni

tione frãcie vni militi palã dixit. Scis ni⸗
hilomin? a xpᷣianiſſimo rege frãcoꝝ eta
pclariſſima filia ſua vniuerſitate pariſieñ.
imo ⁊ ab ecclia gallicana/ꝓ ꝓuiĩcia ſenoñ.

delegatextititad generale ↄciliũ/ſub certꝭ

inſtructionibo ⁊ lris/q̃ ꝓſecutõeʒ materia⸗
rũ fidei.huiꝰ aũt noiatim/necnò vnionis
eccliaſtice. ſed refoꝛmatõis moꝝ in capite
et mẽbꝛũ multipłr imponebãt. Moni⸗
cus ¶ Eſto ſic fuerit/accepi nihlominus
emanaſſe poſteriꝰmãdatũ a rege/dũ de tra
ctatu pacis in frãcia fuiſſet agitatũ/ ꝙ bec
materia non exponet᷑coꝛã ſacro ↄcilio/ita
s aduerſa vell⸗ lolucer
¶ Monice iam eſſe res integra ceſſanerat
iam ↄmiſſio tribo dñis cardinaliba etiã añ

aduẽtũ ambaſiatoꝝ regis/ ab aduerſa ꝑte

petita fuerat ⁊ obtẽta. Sereniſſim pᷣterea
romanoꝝ rex hãc materiã vt ſciret᷑ veritas
voluit ĩ mediũ deduci / ſicut ex lr̃is ſigillo
ſuo ſignatis/ ac ꝑ illa q̃ palã oꝑatꝰ eſt coꝛã

iudicibo fidei/ꝑſonalit ↄparẽs ꝑſpicuũ eſt

et ex pᷣdicta ↄgenatõe qͥlibet tyrãnꝰreddit
ttẽde volucer
nedũ ꝓſecutõeʒ pꝛimo factã iuſtificare vis
culpes eã que poſtmodũ facta eſt pſecutio
nis omiſſionẽ maxime pꝰelectõeʒ canoni
cã ⁊ legitimã ſũmi põtificis.¶ olucer
Recoꝛdare qͥd antea dixeris/qꝙ ĩ oĩbo circũ
ſpectio tenẽda eſt/ vt penſet᷑ nedũ qͥd verũ
vel iuſtũ ſu/ſed qͥd expediens. Nã variata
circũſtãtiaꝝ q̃litate vere vel eſtimatiue/nõ
erit vicioſuʒ ſi mutet᷑ in diuerſa vel aduer⸗
ſa ↄſiliũ/ quẽadmodũ terẽcianꝰ ſenex ex ſe

refert.¶ Monicus ¶ VUñ cognitũ ovolu

cer pluſq; antea/q; no erat expediẽs pſecu⸗

tionis ↄtinuatio.¶ Holucer ¶ Ah moni

ce q̃ſo ne tale aliqͥd ſcrupuloſe nimis q̃ſie/

ris/qð vt pᷣnotatũ eſt nullis verbis exequi
põt/nec cũ modeſtia q̃ neminẽ ledere vult
nude tradi. Oꝛo patere germanũ tuũ pate
re potiꝰmoꝛſibo alioꝝqᷓ glios ipᷣe moꝛdere
videat᷑ ¶ Monicus B
rõnabilis videret᷑/ſi tiñmõ de ꝑſone leſiõe
vel iactura nũcageret᷑/veritatis vo.⁊ talis

veritatis eq̃ aĩo q̊s ſuſtinuerit detrimenti

fieri/vt ꝑſonaꝝ qrundã oꝑiat᷑ vel ignomi
nia vel culpa: ¶ Molucer ¶ Nõne ſatisvi

det᷑ p triũpho veritatis/ ꝙ nulla aduerſus
eã/poſt tot agitatiões ⁊ ꝑtractiones lata ẽ

ſnĩa/q̃ pᷣſertim in rẽ trãſierit iudicatã. q̃ p⸗
terea diceret ea qveritatis erãt leſa eſſe/pꝛo
teſtãtibo hipᷣm ꝑ lr̃as ſuas ad Epianiſimu

xpoſtulatio tua

pariſieñ.de q̃ re latiꝰalibi. Manet igiti ro

borꝛe ſuo deteſtatõ falſitatis/⁊ heretice pꝛa
uitatꝭ. Manet appꝛobatõ tã ſolẽnis ſacre

theologice facultatis in vniuerſitate pari⸗
ſieñ.cui cẽtũ ⁊.xłi.theologi/ſe manibo pꝛo

pꝛijs ſubſcripſerũt. Manet ſilis appꝛoba

tio pᷣdare facultatis decretoꝝ/in eadẽ vni⸗
uerſitate/que ſilr in ſetota pondꝰappꝛoba

tionis ſue dedit ſub lris patẽtib. anet

autenticũ valide parlamẽti regij decretuʒ
vel arreſtũ hmõi doctrine cũ tota ꝓpõe Jo.
ꝑui capitalr dãnatiuũ. Manẽt deliberatõ
nes ſolẽniſſimoꝝ theologoꝝ de diuer ſtu

dijs/q̃s puerſa nõ ſubuertit affectio. Oa⸗

net deniq; iudiciũ ſacre ſynodi general in⸗
tegrũ q̃ ſuo ſileẽtio/ dãnatõeʒ pᷣdictaꝝ aſſer⸗
tionũ nõ repꝛobãs appꝛobauit /incto qð
in dãnatoe tã ſeuera buiꝰ aſſertõis quilibʒ
tyrãnꝰ ⁊c.voluit ſatis intelligi/alias hmõi
yelut in ſua radicedãnaſſe/q̃ radixẽ/vt ne
minẽ alt᷑ occidat auctoꝛitate ꝓpꝛia q;tũcũ⸗
q; ſceleratũ/neq; iuſiurãdũ ꝓptex incõmo/
dũ tꝑale ſui vel ſuoꝝ violet. Vonicꝰ
Sed qͥd de deliberatõnibo qradã medicã

tiũ eũ magno nüero rñdebis /q̊s dicuntfa

ctaĩ vnũ ↄuentõe ſe cuidã ſcedule ſubſcri⸗
pſiſſe /quã ſigillauerũt ſigillis generaliũ ð
q̃tuoꝛ oꝛdinibo vt pᷣtẽdũt / vbi deliberãt ſʒ
in ſacco ⁊ tenebꝛis:aſſertões iſtas nõ eẽ iu

dicio fidei repꝛobãdas/imo ſniandũ eſſe/

ad fidei iudieiũ nõ ꝑtinẽt. HNeq; ei ĩ hãe
inſaniã auſi ſunt ꝓſilire/ vt aꝑte dicerẽt q;
vere ſunt. Bloꝛiat᷑ tñ adi tacße
deliberauerit veras eẽ.¶ Volucer ¶ O ſi
ſcires oĩia monice q̃ circa ꝓceſſuʒ talẽ emer
ſerũt/nũe iſtis nũc alijs vijs/imo inuijs et
exhoꝛbitãtijs.ebiberet ſpm̃ tuũ vehemens
indignatio/q̃lia nõ ꝓſequoꝛ/ne ſatyrã vel

tragediã aggreſſus eẽ videar. Hoc vnũ ſci

re potuiſti/ꝙ pᷣdicta deliberatio cõſpirata
fuit tandẽ oblata coꝛã toto ↄcilio tanq; he
reticalis/aut heretica pꝛauitate vehement
ſuſpecta/ſub ꝓteſtatõe ſolẽni facta ꝑ adue

nã nr̃m quã tũc noĩe regis ⁊ ambaſiatoꝛũ

ſuoꝝ ꝓpoſuit/de ſubſcribẽdo ſe ad penã ta
lionis ſi aliqͥ quãtũcũq; multiplicitati/ cõ

trariũvellẽt ſuſtinere.Quinetiã ſacra tho

logie facultas ꝑiſieñ.duʒ ad ipam ſcœdula
talis delata ẽ/ꝓ parte dicti xpᷣianiſſimi frã

coꝝ regis/ſuaq; deliberatio qᷓſita/repꝛoba

nit eã multiplici/ ⁊ efficaciſſima rõne/ſub

frãcie regẽ triba cardinalibo qui circũuenti

cardinalibo qui circũuenti paatetibo lr̃is ſigillo ſuo munitis. Nõ igit᷑
pᷣtẽſaʒ tulerãt ſniaʒ/ſuꝑ nullitate ſnĩie Epᷣi

põt aduerſa ꝑs gloꝛiari de pluralitatis ma
ioꝛi theologoꝝ neq; nũero. ¶ Donicus⸗
¶ Scire velim ſi pꝰaſſumptoeʒ ſũmi põ⸗
tificis aliq̃ ſaltẽ eoꝝ q̃ᷓ mõ cõmemoꝛas/in
Jauoꝛẽ cãe fideiiregis/ac vniuerſitatis fue

rint intimata vel ſuggeſta. ¶ Volucer

Nolo monice de ſactiſſimo dño nr̃o ⁊ xxõ⸗
dñi / velut os in celũ ponẽdo loqͥ/collatera

les nibilominꝰ habuit/q̊s in hac ⁊ ſilr ma

teria tãgẽte dños polonos/ꝓceſſiſſe dicũt
aliqͥ minꝰ diligẽter/neq; ſatis ad ʒelũ ⁊ fa⸗

uoꝛẽ catholice veritatis/q neq; verbis ne⸗
q; ſcriptis exhoꝛtatoꝛijs/ ad ꝓſecutõeʒ ſeu
terminatõeʒ potuerũt accẽdi. Tand ti⸗
bi ſit ſcedula multis oſteſa quã hic placet
inſerere ſic habentẽ. ¶ Conſiderẽt ʒelato⸗
res xpᷣiane religionis ⁊ honoꝛis dñi noſtri
pape/ac huiꝰſacri ↄcilij/ſi articulꝰſcdᷣs pꝛĩ
cipalis ↄuocatõis huiꝰↄcilij/qͥ eſt ſuꝑ he/
reſum ⁊ erroꝝ extirpatõe/nõ tractet᷑ vel ex⸗
pediat᷑/pᷣſertim ĩ materijs ſolẽniter denun
ciatis ⁊ multipłragitatis in h̊ ſacro ↄcilio
q̃liter hoc varij varie potuerũt imputare.

NQuidã ad negligẽtiã/in re tãta atq; pꝛeciꝰ

pua ſolicitudie tractãda/put fatet᷑ ↄcilium

in dãnatõe huiꝰqlibet tyrãnꝰ Alij ad igno

rantiã ꝙ; de paucisꝓpõiboꝗᷓ nõ ſunt ð api
ciba fidei nõ decreuerũt qͥd ſ̃ᷣm doctrinã ſa

cre ſcripture tenẽdum ſit/an videlicet vere
fuit vel falſe / ſane vel inſane/ appꝛobãdeyvk
repꝛobãde.Alij ad ꝑſonaꝝ acceptõneʒ/ et
humanũ timoꝛẽ ſeu foꝛmidinem/ ad illo
rum contra quos hic pꝛoceſſuʒ eſt in fidei
materijs/quẽzadmodũ ſũt bobemi remurz
murationẽ. Alij ad aꝑtã inſticie denegatõö
nem in materia fidei ?⁊ moꝝ ſeu culpabilẽ̃
diſſimulationẽ. Alij ad pᷣlatoꝝ ⁊ alioꝛum
guauciã/querẽtiũ in eccleſiaſtica refoꝛma
tione/que ſua ſunt vel vtilia/non que ihu
xypi/vel ſpũalia. Alij ad regũ pꝛincibum ꝰ
vniuerſitatuʒ/ qui pꝛomouerũt pꝛedictas
materias/ vilipenſionẽ ⁊ indignationẽ yt

fuerunt rex francoꝛũ/ rex polonoꝛuʒ ⁊ vni

—

uerſitas ſtudij pariſieñ.et plures alie. Aliᷓ
ad auctoꝛitatis pꝛelatice ſuꝑ hereſibus ex⸗
tirpandis in ſuis dioceſibuseneruation?
et ad curie romane in eiſdem erroꝛibus ex
tirpandis notoꝛiã omiſſionẽ. Alij ad ſoꝛ⸗
didam multoꝛum in hoc concilio vno vel
alio modo coꝛruptionem. Alij ad omnin
q wue facta ſunt in concilio ſcandaliʒation?ẽ?
vel infirmationẽ: Alij ad legatoꝛũ regum

nnn
alo⸗

tem inuocant /hui

Il p ol og ètichs .

et vniuerſitatũ qui ex iniũctione vel inſtru

ctione facta eis/pꝛomouerũt ⁊ pꝛomouere
debuerũt pꝛedictas materias/negligentiã
culpabilem.Aiij ad theologoꝛũ ⁊ pꝛedicã
tium veritatis fidei/periculũ et depꝛeſſio⸗

nem / vbilibet ꝑ xpᷣianuatẽ/ maxime du er⸗/

rantes fuerint potentes ⁊ pꝛincipes. Alij
ad homicidioꝛũ pꝛoditionũ/ꝑiurioꝛũ ſedi
tionũ /nutritionẽ ſeu iuſtificationẽ/maxi⸗
me dum bella fundant᷑ in ſuſtinendũ erro⸗

ribus.Alij ad hereticantiũ ⁊ errantiũ non

emendationẽ/ſed obſtinationẽ. nec ad fra
ternam ſeu iudicialẽ vel paternã coꝛrectio
nem / ſed violentioꝛẽ effrenationẽ. Alij ad
obedientie generalis pꝛeſtari debite modo
ſummo pontifici/foꝛtaſſis(quod abſit)ꝑi
culoſam dilationẽ/apud multos xpᷣianita
tis pꝛincipes aut populos. Alij ad clerico
rum apud laycos imo ⁊ apud fideles ⁊ pa⸗
ganos/⁊ pꝛecipue petrũ deluna ⁊ ſuos fau
toꝛes ſubſannationẽvel irriſionẽ/ꝙ in ma

terijs vulgo notiſſimis que ſunt ipᷣa pꝛece
pta moꝛalia/aliter patiũtur errare/⁊ diuer

ſo ſibiinuicem ꝑtinaciter aſſerere / in pᷣſen⸗
tia generalis concili/ intm̃ vt ſub ſummo
pontifice quẽ omnes pꝛo extirpatione er⸗

roꝛum p̃ſtolabant/maioꝛ diſſimulatõ ſub
oꝛiri videatur.Alij deniq; qð omniũ gra/

uiſſimũ eſt / ad offenſam de / in deſertione
defenſionis catholice veritatis/imo ⁊ fau⸗

toꝛiam heretice pꝛauitatis/ dum ſcʒ erroꝛ
cedule cõpoſitoꝛes/ce⸗

cui nõ reſiſtitur appꝛobatur.
lum ⁊ terrã/qꝙ non ad diffamationẽ cuiuſ⸗
cunq; vel irritationẽ/ ſed ad ꝓpꝛiarum ani
marũ liberationẽ/ ⁊ ad obuiandũ pᷣtactis

et cõſimilibo ſcandalis/ſi non hocdurante

concilio occurſum fuerit/euẽturis iſta ſcri
bunt/atqʒ; notificant/pati voce publica/la
tiꝰ hec omnia deducere/ ſi ita placitũ fuerit
domino noſtro pape.Hec ibi. ¶ Honi⸗
cus ¶ Oualis data eſt ad hec incouenien⸗
tia pꝛouiſiua reſpõſio.¶ Uolucer ¶ Nul
la pꝛoꝛſusq; /ſed indeterioꝛa continue res
lapſa eſt/vſq; adeo ꝙ pꝛo ꝑte dominoꝛum
polonoꝛũ interiecta eſt tandem appellatõ
ad futurũ conciliũ. Cui appellationi cum
reſpondendũ eſſet/lecta eſt/vt dicit᷑ in con

ſiſtoꝛio generali ⁊ publico/qð vltimo con
ſtantie celebꝛatũ eſt/ minnta quedam ſub

foꝛma bulle deſtruens vt aſſerunt qui lege
runt eam/ fundamẽtale penitus robur ne
dum piſani ſed conſtañ concilij/⁊ eoꝝ om

ſona veritati/ mens aduerſa.

vel alteri cui placuerint illa ſub collectoꝛio
vno ſeu pluribo ſcriptis dare.

ra fuit/quoniam per trienniũ cum ſe
pondus doctrine vel lolue 1

nium que in eis pꝛeſertim ſup electioneſũů

mi pontificis/⁊ intruſoꝛũ eiectione atten⸗

tata facta ve ſunt. Continebat itaq; in nul

lo caſu licere appellationem a papa facere

nec eius iudiciũ in cauſis fidei declinare/
plane contra legem dei decretaq; concilij.
Sed tam ceca ſemꝑ eſt affectio que nõ ʒe⸗

lat veritatẽ/tam ſemꝑ ſibi contrariãs ⁊ diſ
Uellem plenius agnoſcere qualis ex in

tegro fuerit hec polonoꝛuʒ cauſa/neq; enĩ

illa leuiter crediderim / que poſtremo ſub⸗

intuliſti/q;uis de occiſione omniuʒ polo⸗
noꝛum facienda abſq; lege vel oꝛdine/ipᷣii
nec auditis nec defenſis audierim. ¶ VUo
lucer coſ⸗ um que bꝛeuiboꝑſtrinxi ver⸗
bis ea ſcriptis multiplicib edocere/ quo⸗
rum aliqua ſuis titulis ſeoꝛſum notabo:
Res eniĩ pꝛolixa eſt/ ⁊ ad alia te vocat ſen⸗

tio pᷣſens dies. Dabo pꝛeterea titulos quo

rundã ec opuſculis germani tui plurimnis
obmiſſis que vel memoꝛia non tenet / vel

vtilitas non tanta eſt. Ita enĩ fas erit tibi

Pratam mihi rem feceris volucer /dici⸗
to nihilominꝰ antea/qualis de natura con

cllij ſit fratris exiſtimatio/inſtructus quip
pe eſt/ne dum e literis vel hiſtoꝛijs / ſed ex

ipſa que doctrix eſt efficax exꝑientia/ vtpo
te qui nouiſſimo huicconſtãtienſi conci⸗

lio cõtinuus aſtitit/quod numeroſitate cõ

uenientiũ/quod agendoꝛuʒ arduitate/ qð

ſui pᷣſertim duratione/maximũ ſupꝛa cete⸗

fere
menſibus pꝛotẽſuʒ eſt. olucer ¶ Si
eret

exiſtimatio ꝑegrini noſtri apud alios qua
lem facit amoꝛ apud teirem exigeres cogni

tione non indignam / nec inutilem foꝛtaſ⸗

ſis poſteritati. Sed neq; plene didici ſuaʒ

in omnibus que geſta ſunt vel opinioneʒ

vel ſententiaʒ/q;uis plurima ſcriptis reli⸗
querit de poteſtate concilij ⁊ ipſius uali⸗
tate. Sua fuit inſuper cõueriatio aſſidue

cum illo pꝛeceptoꝛe ſuo/quem ſapientiſſi/
mum ⁊ pꝛudentiſſimũ nemo dubitauerit /

cardinalem cameracenſem dico / poterit il⸗
le multo doctius ⁊ ſalubꝛius cum autoꝛita

tis pondere ſuper hac re vel verbo vel ſcri⸗

pta tradere qui cognouit. Hoc vnum ſcio
ꝙ zelus habende vnionis in ſciſmate tam
deſperato / tantiq; tꝑis fecit multa olgan

Carmẽ de cauſa canendi

que fuiſſent aliũde nec tollerabilia nec to ? Mens in ſuperna ſeleuet ocioꝛ
leranda. Video q; eccleſie refoꝛmatio nun Odas canoꝛas pſallat alacrioꝛ
qᷓ; fiet per conciliũ ſine pꝛeſidentia ducto/⸗ Quales ſophie dictat amoꝛ piuü
rnis affectati bene pꝛudentis ſimul? conſtẽ Mon quas libido ſoꝛdida/ſuggerit.
tis/pꝛouideant ſibi dum ſciuerint ⁊ poꝛtue Quas muſa garrit ſcenica crebꝛius/
rint membꝛa ꝑ pꝛouincias aut regnanon *ε Ut coꝛ malignis vrat amoꝛibus.
quidẽ in multiplicatione conſtitutionum Cure coquentes anxia pectoꝛa-
OUOUMG nouellarũ/hoc magis interturbat q; adin XTriſtes abibunt/credito/longius
uat/ſed per executionẽ viuacem ⁊ virilem Nam ſpiritus coꝛ viſere celicus
. earum legũ que iam late ſunt abundantii, Baudet quod almũ perſonitat deum
ſime/ſuꝑuacuis etiã reſecatis vel omiſſis: Bopom aauene M
Vigeo ꝙ in doctrinis que fidem/ que rei Atcum ſodales moꝛs mihi ſuſtulit
gionem/que bonos ⁊ ſalubꝛes reſpiciunt Lum pallas arcem vix habitet ſuam /
moꝛes / vix inueniet᷑ in hac tempeſtate/ re? Quero ſonabunt cui mea cantiiq
bus vt ſunt manentibo/nec habito foꝛti ſfa MNerui loquentes/quos lira temperat
uoꝛc/ potentie ſculanis/terminario deb)EKeſponder monicne
ta/ vel expedita iuſticia. Experto credene ODmitto muſas/angelus audiet
q; deductionẽ pꝛo nũc aliam pete/neq; de Sanctiq; tecum / nonne ſatis tibi
remedijs opponẽdis verbum feceris/ſur? Hecpꝛoꝛſus omnes moꝛs tulit effera
ditati/ vbi non eſt auditus/iubet ſapien / (¶ Petrus ſuperſtes / quem ſapientia
non effundas verbũ/ his interim conten/ Totum repleuit / cardo dedit ſibi
tus Habes eni de theologica cõſolatione MNomen ſtatũq; / ſufficit vnieis
grandius opuſculuʒ. Zecum habita/gra, en melodum cui reſonet tuuʒ ⸗
.Y ttryus deo / qui te ſegregauit ab his ſolicituau/ ¶ Uiuit gerardus quis rogo par ſibi
AQAinibus/ pꝛo ceteris in poteſtate conſti· QNui veritatis exul amoꝛe fit
tutis/oꝛa cõpatiẽs flẽs ⁊ lugẽs. ¶ Woni
cus ¶ Konceſlerit ita deus / bene vale vo⸗
lucer pꝛecauens vie caſus Salutaueriſq;
nomine meo fratrem monens eum ſedulo
circũſpicere vigilanter/quẽadmodum in
medio nationis pꝛaue viuendũ ſit: ¶ VUo
lucer ¶Et tu bene valeto monice nr̃i me⸗

¶ Hoſtri damengis dulce ſapit ſtilus
Etas nouellam pꝛogeniem dabit
Pꝛo patribus quos perdidit atropos

Gling einſde alcle
pigdeum catalectioaum
9 rnd tempus ac At e hilareſce
Xoꝛ tepens gelide frigoꝛe bꝛuine
ſum ſurrige te moꝛe volucris
1 Due vires reparat ſole tepenti
W—Een E Wnuut Ogdas dulciſono gutture foꝛmant
la carmina Joh.de gerſon/que ⁊ pꝛecede Alternantq; modos/cernis alaudaz
ſubſequentibo tractacnbo coͤnerio; Se pennis liquidum libꝛat in ethra
iquã habere videntur. Pꝛimü car Senſim peruolitans/deſeritima
J Extra ſe rapitur ebꝛia canu··
Affariq; deuʒ leta videtur
Huuic ſpaſmata cadens vt reditadſe
Jam degit ſolitis ſobꝛia teris
gd 2MMU O ſi terapit hec extaſis alam
Heu perurgent monice/ monice/ Felix/ſi iubilans excidis a te
Aun nefaſti ſanguinei ⁊ necis Hec ſemper ſtolidas incolis oꝛs

Ciuilis enſis cuilibet imminet arm 1 1 bꝛe
Dui iuſte viuit / vera vel elocet Larmen lugubee zà
Eeſbondermonicnd S pꝛo deſolatione vniuerſitatis pariſieñ.p⸗
MDeme fruaris aduena conſule pter bella ciuila. ”
Hac in ruina peſtifere vicis UAgeli pacis gemitus amaros .
Ad te redito ſolus in ocia Si cadunt in vos)facitote toto
Eſto virilis vim facito tibi eniſu/ roboate cei·

4 ———

7

moꝛ in oꝛationibus tuis.

6

. * AEE 22

Aaad monicioam.

ureſe
Muine
8

4

nii,
nnd

be ⸗

Pallada flete.

Zaugdis tem lum domus / ar aſylum

audium veſtrum/decoꝛ omnis oꝛbis
Coꝛruerunt a ſcelerum miniſtris
Pallada flete.
Ecce fons riuis helicon cuentis o
Manat /hinc ſacre fugiunt volatu
Prepeti muſe/reſonantq; triſtes.
Pallada flete. S
Barriunt pice repꝛobis agreſtes
Vocibus/liuens odium perurget
In malo letas ob eam querelam.
Pallada flete. MMUĩ
Celicus cetus datus vt ſupernam
Percolas iugi ſtudio mineruamm /
Augeas pectus feriens ⁊ hoꝛtans.
Pallada fſer.
Non tue pꝛidem cecidere docte
Pallas athene ſimiliruina
Peioꝛ hec ſoꝛs eſt.cupidi ſopphbie
Pallada flellll.
Tequis o te collegium celebe

ar habens nullum phꝛoneſi ſacratum

ſpicit/qui non miſerando dicat
allada fflete.

ꝛdo te trinus decoꝛabatample

TZum ſacerdotum cuneo decenitt
Sterneris vulgi manibus ſceleſtis
Pallada fete. W
D leoninam rabiem/tyrannos
Hoꝛrida cunctos ſuperans nefandi
Criminis noxa/furit en erinis
allada flteer.
Hoꝛroꝛ heu ſeuus / nihil o deinceps
Linquitur tutum / nihil aut inauſum
Res en humanas ſupereſt perire
Pallada flete.
tabit aduerſans hereſi quis vltra:
ontibus quis non trepidus reſiſtet/
nis bonos moꝛes volet edocere
Pallada fileer.
FPaba qui chꝛiſti vice ſummus vti
ratularis/vos pariterq; mundi
Cardines/fidei cecidit columna
Pallada ffete.
lliam tu rex nimium decoꝛam
Pꝛole fecundam recolens videto
Plangit oꝛbam ſe viduamq; clamans
Pallada fer.
nclitum regnum tua dlara doctrix
CThriſtianum que titulum ferebart
Monſtra non gignens iacet indecoꝛa
Pallada flete.

Carmẽin Iindẽduncis auſitie

Et ſophie vultus lacrimis rigate

Tanones artes medicansq; phiſis
Deperit vobis ſtudioſa turba.

Pallada flete. H
Palladis troie referunt imago

Euſtos ablata ſibi darruninam
Francie caſum ſimilem timente

Pallada fleer.

Inuicem fedus ſociale ſernant
Aerus ⁊ miles/patiente clero .
Nobiles veſtro ſtatui cuentte

Pallada flete.

Regij ſceptri rogitamus beres
Clare delphine/repares ruinas
Hoſtice cladis miieris vel odis

Pallada flete.

Eale qui rurſus renouare queret
UViuito felix quater ⁊ beatus

Leſſet vt plangoꝛ doloꝛoſus iſte

Pallada fſete.
¶ Finis.

Larmen in

auſtrie ⁊ ſtudij eiuſdem.
) Oꝛs miſeranda nimis te francia
dina faaggt.
Oluſq; cuiuſuis voxreſerarequeat
Dlim pꝛoſcriptos pꝛo libertate tuenda
Roq; fide paſſos/ mos releuare tuus

eu pietas heu pꝛiſca fides cogũt᷑alũni
neigene moꝛtes exiliumq; paii.

Dentib impꝛeſſam ſcribis ⁊ in tabulis.

ere quos clauſos dira necat rabies
Effugit altera ꝑs alienis incola terris
utioꝛ exilio ſed ſpoliata bonis.
nter q̊s vnus qui cancellarius almi
ariſius ſtudij eſt cedit ⁊ aduena fit

hube eſt talis traditus in regimen
Zeio qui fidei feruens/ ob eã fugitiuuzʒ

Honic miſerans / offert vltro refrigeriuzʒ

ſſignat q̃ locũ cum libertate/ſuiq;
datribus egregij cõmoda collegij
is ſua magna ieſu merces/pꝛo cuius

bonoꝛe

Doctoꝛem recipit diſcipulũq; tuum
¶ Bloꝛia laus ⁊ honoꝛ dux inclite te reſo

nabunt.

Düu pietas terras ſancta fidesq; colent.
3

Senſiſti thoma/ꝓpꝛijs dũ truſit ab oꝛis
Anglia te ſanctum ſenſit ⁊ eccleſia

ſme de p lege tua q; ſub decacoꝛdo
W. quot theologi/q̃t pontifices periere

uſtria tu felix/felix ſtudioſa?ꝛ vienna

Coariẽ pꝛo patientia

lind carmen de

5oäü

d Oꝛs martyrum laudabilis
Pꝛ ecetens optabilis
Baptiſma ſupplens ſi deeſt
Omnem reatum diluit
pꝛo fide viriliter
uſcepta reddit martyrem
An ſub fide lex ponitur
NQuam litere ſacre docceent
Duare beatus omnis et·
ꝛo lege quem dei ſui
ertando contingit moꝛi
aanare caſus necem

ae

oꝛona fratrum ſeptena
efulget ob legis zelum
Martyr iohannes an fnit

Culpans nefas adultere
rgo beati viute
uos tetrius multo ſcelus

Daãnando/martyrium publicum
Deccidit atrox carnifſer:
O pulcra moꝛs coꝛam doeoo
Jocunda plena gloia
CLonſpuat hanc vulgus licet
uam pꝛofanum malignum
¶ Etas an hec felicioz
J5 martyres habet ſuos
LCulpanda vel foꝛſan magio
Nefanda pꝛo tyrannic
¶ Kulpanda pꝛo paſtoꝛibus
upoꝛum qui vices gerunt
yrannidem diſſimulant
nmo fouent / augent/ pꝛobant.
O veritas patris ieiunun·
OPbſecramus verſa vicem M
Vt veritas victrixeat

Cruoꝛis expers et necis
¶ Si vis vt in martyibus
incat/ pateſcat omnibus

S

Laus detur et palam tiobb
te patientie. “

numerare.

DPDPpiꝛꝛoſper que tribuis licet inſcias
Anſcia nõ tamen ẽ ea patris cura benigni

Pꝛo virga qui te manibus gerit.

Mon aliter quã vult nec acerbius ipᷣa fla⸗

gellas.

l

Stigmata ſigna ſui regis gerit/

(Carmen ad

domini delphini cont

Spera qͥs foꝛtuna poteſttua di⸗

Foꝛtis ob hoc remanet patientia

Murmure nõ laceat te ꝓmittẽtis honoꝛe

Fert humiles libꝛans oculos ſibi

Abba pater camat/ magnoeꝓ crimĩe nati

Sat ſit patri ſupplicij pirum
Ectiferũ pando peccatoꝛũ putre vulnus
Vt placet vꝛe ſeca/modo depꝛecoꝛ
Holis in eternaʒ parcendo tradere moꝛtẽ
Eſſet en hec pietas/furoꝛ effenns
Sicut ſanci amoꝛ placite ↄqui
Qmnia que faciunt alij bon
Sic tolerãdo ſuũ patietia vertit in vſum
Omnia que mala reſpicit vndi
Cur igit᷑ diues patientia non erit inter
Aſpera foꝛtune tot tantack⸗
Verbere ſolatur/gelidoq; rigoꝛe caleſcit

27

Potat eam ſitis.eſuries cibat:
Exilium patriam reputat ſuam.
Pꝛeſſuram mũdi facit in xpᷣo ſibi pacem
Docta/foꝛo requiem medio capit.·

Ex alijs ſoluit loculo ſua debita clauſo

.

Vertitur in vitam moꝛs vltima.

Eſt patiẽs melioꝛ foꝛti/paties qꝛ vincit

epius hoc hoſtem ſine vuunre
on tñ eſt aſino ſilis patientia laudi
Stercoꝛis et culpe tolerans onuus
Excutieẽda mag totis hec ſarcina neruis
etienda pꝛius moꝛs coꝛpoꝛis
deceſt ſanctoꝛum patientia vera pꝛo⸗

atrix.
Coꝛde ſuum toto ꝙ amat olum
Dunoꝛ inferno / nec aqs frigeſcit in vllis⸗

Inktert vim celo / rapit aſtra u etriumphi

Hic fructus ſuus hec poſſeſſlio

MDateriã dat ei ſoꝛs aſpera/qua malꝰ in ſe

Seuit abutitur/amens enecat.

o triſticiam repelle ſeculi

—

Exbacletifero plagatur icu·

LCulpe ſpiritus. ⁊ tabeſcit in ſe.

Hil moꝛtale fleas nihil caducum

Cur perdas lacrimas nihil iuuantes
Obſunt/nec reparant peracta damng.
Quod mutare nequis/feras opoꝛtet·

Deduc in meritum neceſſitateem
Damnum tempoꝛis ad perenne ↄ᷑fer

Site pena bꝛeuis doloꝛe toꝛquet

*

itamãdo

Earcerecũ viclis fit libera/qͥd moꝛoꝛvltra

Moꝛtẽ crede pant gerarde duplã
Strigit noxia coꝛ/pᷣmit necatq;

—

Vis lugere:doloꝛ beatus iſte eſt
onſolaturenim ieſu docente
Ploꝛa flagicium.memento finis
Luctus mixtus erit ſapoꝛe dulci
Ob ſpem/ꝙ gemitu reatus iſto
Deletur / manet ⁊ coꝛona celo
Vltoꝛis gladius ferire iuſus
Saluat luctificum thau gerentes
VWult nos plangere lacrimoſa vallis
Nil plus purificat coꝛ aut ſerenat

elggse⸗ quam dolenda culpa

Quam luctus vehemens amaricansq;ᷓ

Hoc merſus pharao mari peribit
Zellus melle fiuens dehinc patebit
OQuam ros hic pluuius rigans venuſtis
Oꝛnat floꝛibus/ac perinde multos
Fert fructus ſapidos decoꝛe grato

—”

Herent crimina quedam
Intro coꝛdis in medullis
Eum radice pꝛofunda)/
Que licet minoꝛa dicant
Homines ad ſuperandum
ꝛoꝛſus excuti nequibunt
ix dum vixeris a te
Flebis vbertim diuck .
Culpans coꝛq; remoꝛdens

Vt grani mole depꝛeſſus

Enites recidiunugas
Foꝛtis alacrisq; pugili
ꝛoſternes grauioꝛes
zubiugo peſtes / eas v ½

Zlij vincere quibunt.
ratiam fateri dei

ſto certus opoꝛtet
Oꝛdinem videto ſuum
Pꝛouidus omnia libꝛꝛt·
Sub mogi ſub ponderisqᷣ;
Menſura ſapienter
Vincis hoc vel illud ſcelus
Sibi victoꝛia detrr·
Milies cadens reſurnge
Semper ſuſtine ſpraa
Flens manus patri poꝛrige
QLacrimis/eſt ſua lingua
Non te deſeret in finem

Toncem elleſ e⸗ tollet

Carmen de puri

Hurict tellus

purita

5„7

te ſacre ſcripture reſpectu aliari G

Ontibo altis Eroꝛiturfons
Purioꝛ auro Vnda nec vllo

Obice fulgete u bibe tutus
Te ſpeculeris Tetua nũquiu
Fallet imags Plurimus inde
Riuulus exit Lapſus ad ima

OQuo mage diſtant
Soꝛdibus opplet NHoxia miſcens

In quibus anguis Ranula venmis

Buffoq; ſerpunt Moꝛs latet vndis
i ſitis vrget Cautioꝛ eſto.
is ſpeculari Reddere verum
Vix ſumulacuum Turbida poſſunt
Kerreat hoc vos Quos derelicto
onte Sophie Terrea potant

oſephina Johã

nis de gerſon carmine heroico decantata⸗

Titulus bꝛeuiscon

re loſeph ioſephina tuo pꝛo
nomine carmen (ficis ãnos
Rarratvt is mẽphi ſeptẽ illiccõ
Nazʒareth iñ redis oꝑans.vbi virgis olim

Conceptũ noꝛas.Et ea cũ virgine nubis

Itq; redit nupta teꝑ montana volente
Das latriã infanti nato. Nomẽ ihs addis
Suſcipis hĩcreges.pueꝝ pꝰlſedulꝰoffers
Inuenis hic teplo/tandẽ moꝛies reqeſcis

Pꝛohemm c

Bntẽ ſueuertveteres celebꝛare po
Sacratũ muſ ꝑnaſi mõte ſboꝛtũ

Ous pes ſodit eqſed babet ſapia monteʒ

Nra aliũ fontẽ ⁊ muſas qͥb altera vox eſt

Fons vite / verbum domini ſublimibo exit

Acelis iugi/puro /ſalubꝛiq; meatuu.
Eriſtallo ſimilis manans a ſede ſuperni
Mötiby eternis muſas nec curat agreſtes
Que moꝛtale ſonãt q̃ noxia carmia texunt
Oue ſolas vanis demulcent coꝛꝑis aures
Nec dant arentẽ ſedare ſitim/ſed adurunt
Potantũ aſſidue mellitis coꝛda venenis/
Fons ni nitidſapidiſq; ſalutifer vndis

Duem ſupꝑ irradiat vbi ſol diuinus aptis
Dia crede notis moi ſpeculi vice mõſtrat
Pura tñ luxh hebetãs diuerberat um

Viſum moꝛtalem /veluti ſol materialis
Aucidioꝛ tuitus obſcurat nicticoꝛacis
Multa videre tñ fidei mediante berillo
Conceſſuʒ nobio ĩ enigmatevoceq; certa.
Mine loq̃r facies ſpeculãti q̃tuoꝛ offert
ons h vt ſpecula quedã/ſic eʒechielis
Viſio dat vultus alalibo eſſe quaternos
Quatuoꝛ ancillis facies ſapientia donat
Senſus bisbinos verbo nã mõſtratĩvno

Aitera geſta docet/ quid credas allegoꝛia

HMoꝛalis qͥd agas/q̃ tendas anagogia
He penetrãt aures mẽtis dulcoꝛe latenti
Tetralogo ſimł ac vno ſermone loquẽtes
Ticipio fons hic ꝑfudit myſticadam
oſt terris legit᷑ fluuijs ffuxiſſe q̃ternis
rrigat ⁊ totũ riuis feilicibus oꝛbem

toꝛrente replet fecundius o ſtudioꝛum

Mr pariſiꝰ paris expers/maioꝛ athenis
Maioꝛ⁊ egipto pꝛioꝛ eſt tua philoſophia
ura/nec erroꝛum ſceno ꝑmixta nocenti

fa cui nomẽ/cognomẽ ⁊ aduena fecit
Hũc iuxta fontẽ viridante in ceſpite ripe

SFructitero vite ſub ligno membꝛa locauit

Hoꝛꝛe ſuo / lenire vie faſtidia querens
Oꝛeq; coꝛdis aquas fontis guſtare beati⸗
Dulce refrigeriũ cõtra tentaminis eſtum

ſſe pegrinꝰſignis erat agnitus aptis.

Laſſidulũ dextro fanũ dependet ab armo

Ad latus oppoſitũ / celſũ caput oꝛbicularg
Fiue abnubit lo eszd pellat ⁊ imbꝛees

Avultu infeſtos baculꝰq; teres regit artꝰ.
Ferrea cui cuſpis/munit᷑ ſura coturno.
Scutũ leua genit / ſaphiro /celo ve ſereno
Coõcoloꝛ/hic auro ſeptẽ radiare planetas
EBnſpiceres medio coꝛ pẽnatũ velut ignis
Emicat/⁊ thau rutilo ſibi ſignat in auro

Egide theoſophꝰ hac hoſtica tela retũdit/

Neccaret ãgelico duce ſʒ caro viſib obſtat
Sedulꝰhũc catulus vt thobiã comitat

Vidi eqͥdẽ ſynodũ conſtãtia dũ generaleʒ

Colligit ecclie fieret ſibi paſtoꝛ vt vnus
¶Ueſp erat gelidas ptẽdẽs lõgiꝰ vmbꝛas
lduena labenti iocũdo murmure riuo
Zumia dü figit meditãs / de fonte/ canoꝛa
Viſa loqͥ ſibi vox ꝓꝛijs accomoda votis.
Vita ꝑegrinis q̃ te pᷣmit exul in oꝛis
Ault libertatem patriete querere celis
Hoc moyſes / hoc ipe leui /dũ noĩa gerſon

„

Dant pꝛimogenitis ſignãt multis alioꝝ

Niteris exemplis.ſed ꝙ deus accola terraſ
Aenit ĩ has fien / nihil boc hoꝛtamie maiꝰ

gla cares mõſtiè/nec hẽs portẽta deoꝝ
Quidã theoſophus iſta nutritꝰ in vrbe

Triſtia

LTerrigenã petere quod teceleſtia cogat

Ergo fides cũ coꝛde pio vnlt carmie dici
Quũo terrene voluit regionis ad ima
Deflecti/claudiq; deꝰſub ventre marie

Quẽ natũ ioſeph ĩ memphi geſtare ꝑegre

Juſſus / vbi ſeptẽ fugitinus cõficit annos
nde relatꝰfit (miꝝ o)ſibi ſubditus vltro
onec eũ ſenio moꝛs exoptata recepit
Theoſophꝰ? gaudet dũvox ſymphõica tal

Inſonat aure ſua/tollit ſuetudo timoꝛem

Quãuis mirãda vox ẽ froneſi/qꝛ tetras
Eſt ancillarũ/dat᷑ ſua cuiq; loquela
Qua dignoſcat᷑ velut in fidiba cytharedi
Oꝛganicis ſiue modulis ſeu carmis odis
Comodat ipᷣe pias dictis ſolertioꝛ aures
Senſibo ac imis/res ẽ nõ parna/reponit.
Quatin aut reſeret audita ſodalibo oꝛe/⸗

Inſerat aut cartis.ſuplex pꝛiꝰ ichoat oꝛãs

lme ioſeph priarcha ſacer ꝓ cuiꝰhonoꝛe

Hr̃a canit phꝛone / tu vᷣgo / tu ieſus olim⸗
Vos tres vna domꝰanguſtis incola ter.·

Quos ĩmẽſa locãt mõ celica regna/ fauete
NHraq; ſit facite/pietas accepta camene
Ancillans fidei/nulli pꝛeiudica vero

Multa ꝓbabilit ſnadẽs / temeraria nuſqS

ta ꝑegrinũ coꝛ ſurſum attollerecelis
nopᷣ ſubeat pꝛimũ narratio fugit

te
L Euritepbo pr, ſpõſa comitãte ieſuq;?

Exẽplũ pꝛimis magis id ſe ſenſib offent.

Embꝛa ioſeph ſõno rcreãs ðᷣfeſſa
Coꝛdevigil iuſſa q̃ nũciat ãgls au
riſtia ſurge ioſeffili dõ accipe mr̃eʒ (dit
Cũ puero/ſuge nen tardes/egiptia rura
Feſtiuus pete/ nã pueꝝ trux qret herodes
Perdẽt ꝓ pietas laxat tremefactꝰ? hoꝛrẽs

Hox grauidas art hũili ſtratu exilit/atqd

Virgineũ ſpõſe thalamũ meſtiſſimꝰintrat
Foꝛte maria ihm quẽ cunis ſomnꝰhẽbat
Zunc vigili blande cura deuota fouebat
Vt vidit ſpõſuʒ cui nõ mos nocte venire
Inſtantis pᷣſaga mali.ↄclamitat/o vir
Enqͥd idẽ qͥd hẽs q̃ fertte ſoꝛs rogo pãde
Eheu ſurge cito pueꝝ rape queni᷑infans

Caai crede mihi /ꝑ reges dirus berodes

e dolet eluſuʒ / ꝓpera/mõ nũcius alto
Demiſſus celo iuſſit / nec fingo / repente
Dic fieri. Tibi tuncanimi qͥd vᷣgo fuiſſe

Credideri noua tẽ inueniſq; puerꝑa pauꝑꝝ
Simpler ſueta domi regionũ neſcia tales

Tete dũ voces vrgent.ſed fiſa deo mox

Coõploſis mãibo lacrimiſq; ꝑ oꝛa volutis

Diſtinctio Ibee R

2

MẽRB

Joſephina

Triſtis /vtrũq; genn añ ipa ĩcunabla nati
Flectẽs te ſternis/ſtupido fixoq; parũper
Heres intuitu/quẽ ↄtemplata benigne
lurima coꝛde gemis tãdẽ ꝓrũpiſ amaro

Suſpirãs aĩo/qͥd amoꝛ me o tener inſjs
Ac vteri dilecte mei/qͥd tuqͥd agemus ꝰ
Iſte tu?cuſtos ⁊ ego.qua parte feremꝰ:

Quale patebit it᷑ vbi ſũt gabꝛiel tua dudũ
Nuücia dicta mihi/dñs ſedem dauid illi

Crede dabit iacob ipᷣe domo regbit ĩ euũ.

En it in exiliũ YFendi cariſſima nõ eſt
Hoꝛa mõ /vir ꝓtulit anxius/effugiendum

Parendũq; dei iuſſis/reducẽ bene ſpera

ꝛomiſit pueꝝ ⁊ faciet/qꝛ dux.via.vita ẽ
xcitꝰhis infans/ oculiſq; ſeren? aꝑtis
Jocundo viſus riſu cognoſcere matrt.

Tiũc aĩm ſtrinxit tenere pietatis imago
VWirgineũ/gladi? ptranſijt intima coꝛdis.
Moxruit in faciẽ pueri. Suauiſſime fili
Acrius exclamat ſingultans mater/abire

Ac migrare ſtatim/notos patriãq; lareſq;

Linqre cogimurarrides.Hõ nr̃avolũtas

Ded dũi fiat ↄiunx dilecta Joſeph vir

Brãdeuꝰ replicat/lacta cunisq; reſolue

Infantẽ/pannis ĩnuolues/ noſter aſellus
A me ſternet᷑ gerulus pueriq; tuid.
Paret mĩ/nec moꝛa nocte fugã capiũtclã

Hoſtiolis poſt ſe clauſis/nullasq; ſalutes

Nulla vale tota vicinia chara recepit
¶ Miranduʒ maius inter ſpectacula q̃le

Tonſpicies anima/caſus nũquid fuit alt᷑

Aſperioꝛ/ſũmaq; magis pietate ſtupendꝰ
Ergo compatere ſaltem pꝛo cuius amoꝛe
Ome fit b/ de eſt ſagieiue⸗ aduena p te
Virgo tenella ioſeph guis euo vixq; bime
Intans/ignota ꝑagrãt ac duraviaꝝ (ſtris

Sat ꝓcul exierãt a naʒareth haud ſiñ mł

Loõtinuoq; metu neu qͥs ſetiret eütes (to

Siue pedũ ſtrepitu ſeu flẽt advbem mr̃iſ

Vagitu pueri/vel ab occurſu vigilantum
Aut aſini ruditu/latratuve canino
Vertice mõticuli facieʒ conuerſa retoꝛſit
Virgo ſuaʒ /ſil ipe ioſeph deuotꝰ vterc;
SDubſtitit inde domũvillã tẽplũq; ſalutãt

MHücia iam ſolis rutilans auroꝛa decoꝛuʒ

Spirabat lumen / virgo doctiſſima legis
Humano partim ſtudio/partimq; ſuꝑno

Largiꝰafffatu ðdit has(faſ credere)voces

Magnikfico te ſũme parẽs ſpes vna ſalut
Certa mee mihi mag potẽs/ asſco dediſti

Brata fateboꝛ ei / memoꝛi iugiq; repoſtuʒ

Loꝛde gerẽs ancilla hũilis parebo iubẽti

Per mediũ q;uis vmbꝛe moꝛtis ſit eundũ

57

AMAulla timebo mala/qm̃ mecũ deus es tu

Tuq; puer diuie ihu/quẽ ſanct obũbꝛãs
Spuũs ex me foꝛmauit Te ſara virüq;/
Te iacob atʒz ioſeph iudit heſt᷑ teq; ſuſãnã
Saluauit dñs ⁊ hebꝛeos ꝑ mare duxit
Per deſerta trahẽs / celi qb eſca parata
HNõ attrita fuit veſtis/qͥd ꝙ danielem

Et dauid eripuit rugientis ab oꝛe leonis?

Quid ꝙ ꝑ coꝛuos fugiẽtẽ pauit helvã (ge
Dux raphael chobie.dux michael ſinago⸗
Quid moꝛoꝛ exẽplis gabꝛiel mihi dux deꝰ
Que voluit fecit oĩs ſibi poſſibił res (illa
Nullłꝰliuoꝛ ei/ſapiẽs tamẽ oĩa ſumus
Diſponit nũero mẽſura põdere/non vult

Tentari/ ꝓpꝛios ſed agi motus ratõnis

Quos valetvt deſũt pᷣſto ſibi ferre iuuamẽ

DHNHinc hoĩieʒ fugimꝰ ſubito cui tollere vitã
ODmßs poteras/vis pauꝑ ⁊ aduena fiat
Filiꝰiſte tuꝰ mũdo/qui regnat olympo
Fratribo vt ſilis ſoluet/moꝛesq; refoꝛmet/
Vis ſcutũ coꝛdis nobis pᷣbere laboꝛem
Vis fieri mẽoꝛes aliã nos qrere vitã

Eſſe ꝑegrinos/debereq; triſtia letis
Sempꝑ miſceri/lacrimaꝝ valle maligna.
Durx igit᷑rectoꝛq; comes ꝓtectoꝛ ⁊ altoꝛ

Eſto ꝑegrinis nobis altiſſime regum

Lui rex moꝛtalis obſiſtere/cui neqͥt obex
Vllus velle tuo ſtatui/pꝛomiſſio noſtris

Dicta olim pr̃iba abꝛahã cũ ſemie fiat.

Dulce vale natale ſolũ/valeant ⁊ amici
Zuq; hieroſolimis in ſyon vertice tẽplũ.
C Wremt hic alacres aĩo ioſeph atz maria

aʒareth ĩvilla multũ iã plebe ſuboꝛtũ
Surmur erat fugiſſe ioſeph fugiſſe maꝛiã

iede greſſus ⁊ ſemita cepta tenet᷑

Lũ puero/grãdis cognatos cura fatigat

Querere q̃̊ ꝑgũt/q̃les petiere latebꝛas⸗
cita fuge cauſa tandẽ cõpeſcuit omnes
Ueſpa defeſſos ambos aſinũ q̊ʒ laſſu,ʒ
Sera domi locat / in qᷓ diuerticula ville
Cõmodioꝛa ioſeph reputauit /ptinꝰ vlnis
Excepit pueꝝ ꝓpꝛijs terreq; reclinat
Ipe ſinu matris ereptus vagit ⁊ inde
Vir dat opẽ dñe ſatagens deſcẽdat aſello
Collapſu facili hoſpes dat ſtabłʒ paleaſq;
Augẽt lig focũ/gremio mox vᷣgo receptuzʒ
Faſciolis euoluens infantẽ igne manuq;
Blãda ↄtrectãs refſouet Quis ⁊o ſpecioſũ
Foꝛma p natis hoĩm pulcerrime/qͥs te
Virgineosq; tuos artus/faciẽq; decoꝛam
Lui ſacros ocul deitas afflabat honoꝛes
Ternere tradiderit/da lac da balnea virgo
Perfice cetera vir / ita fit/pꝰ ambo legume

Appoſitũ ſumũt frugaliter / hymn ab oꝛe
Bnko pꝰreſonat/ſurſũ frons / coꝛda leuãt.
Secretũ ſurges hinc virgo cubile recepit
Se ſuꝑ hoſtiolo clauſo ſilet/⁊ vacatoꝛãs
Donec doꝛmiat is cuiꝰſemꝑ vigilat coꝛ

Ouẽ pꝛi ipᷣe ioſeph blandũ ↄplex adoꝛat

Datq; vale matri/ſeruat᷑ ei locus alter
Seduł?itratibi/pꝛimũ oꝛãs deinde q euit
Dq́qdais nimias q̃rẽs ambitio põpas
Spledida qtidie tibimet ↄuiuia magnas
Inſtructaſq; domos turbẽ mlłtã famulãtũ
Te pudeat/te peniteatdũ talia cernis
arua crede domo mioꝛ ẽ doloꝛ ãxietaſq;
nocitura placẽt placʒ iſanꝰq; tumultꝰ
acren vna vie decurſa dies maĩfeſtat
QNuid valeat pi ĩ reliq animꝰmeditari
Oꝛo pᷣuideat diſcrimia plura viarum

lures hoſpitib fraudes / riſuſq; maloꝛũ

olerter mẽtis oculus.quo pꝛogrediẽdo
Paignorg ubir pie hoanid ſeuaq; tellus
q̃tiens latro/qtiens ſitis/ algoꝛ ⁊ ardoꝛ
Atq; fames potuit inopes vexare viantes
Amboꝛꝝ ſed mẽs virtutis in arce locata
Deſpiciẽs ima/fugiẽs ad federis arcaʒ
Verã non typicã/te ſemꝑ chꝛiſte petebat
Lonfugiũ/vt moyvſes/ꝛ⁊ libertatis aſylum
Addeqꝙ oĩs eos acies comitata tegebat
Teribilis virtutũ donoꝛũq; beata/
Certa fides /ſpes firma/dei dilectio pẽdẽs
Sobꝛia iuſticia pollẽs ſuꝑ oĩa foꝛtis
Quid ꝙ diuine legis tu virgo canoꝛos

Dulciſona poteras hymnoſ cũvoce rferre

n parua vie ſolamĩa/cantica ſuyon

ã ſimul his typice poteratis vocibꝛ vti

Eſto pegrinis nobis cantabilis alma
Lexdñi releuet q̃ tedia dura viarũ

Nam triſtes citius abeunt ꝑ inania cure

Carmĩa dũ diuinꝰamoꝛ modulatamena
Ergo celigena miſeris mẽs aduena terris
Sis pſaltes facito /ſis odis dedita diuis
Non ita te totã terrarũ carcere tero
Fo poreri poſitã reputare ſereno.

Loꝛde pio ſapiẽs tua deuotꝰmeditetur

Virgo mariaviro data vᷣba rceptaviciſſiʒ

Partẽ aliquã ſãcti nr̃as referatis ad aures

Blandicias iũge pueri/foꝛmoſus ⁊ ipᷣo
ocũdꝰſolo aſpectu triſte omne fugabat
ddideris ꝙ multa ieſu ſolamĩia pꝛebet

Tota creatura/quaſi pᷣmemoꝛata beatni

ꝛimeuiq; ſtatus hois dũ cuncta fuere
Sö pediboſubiecta ſuis volucreſq; fereq;
mꝑio q;uis non ſepius vtitur iſtd

Itit ipe tamẽ/ nam quadraginta dieb

Moctibo ⁊ totidẽ legit᷑ manſiſſe ferarum

Deſerto ſocius / eſce cuiuſlibet expers
Beſtia nulla ferox nocuit ſibi/tutꝰabũde

Juſticie dono pꝛimeue /ſic fidei dat
SVlurima virtutũ doctus miracula paulꝰ.

Daioꝛi ſuus ẽ microcoſmus finis ĩ oꝛbe

Duü mutat᷑ homo mundus variet᷑ opoꝛtet

Pꝛo meritis varijs iuſtoꝛũ ſiue maloꝛum
Nãq; creatoꝛi famulant᷑ cuncta creata
Dñ malis penas vult reddere pᷣmia iuſtis
Ergo certa ſides/ꝛ ſpes/oꝛatio iugis
BGBratia qͥd diuina põt tu mente capeſce/⸗

¶ Wuid ꝙ ⁊ ipe de dat ſi tentatio ſurgit
Pꝛouẽtũ/ioſeph h̊ ſub imagie ſciſſe putet

aue ⁊ ſapiẽs factꝰ domĩaben aſtris
HNoctibo eſt vultu ſibi viſa virago minaci

Spinoſũ exagitãs mãib ð moꝛe flagellũ
Verbeꝛibo ſeuis ſꝑ toꝛquere parata

Evxre nomẽ habet tribulatõ/ ſᷣua tremẽdi
Judicis h hoĩm cuſtos/dux/atq; pbatrix

Penaꝝ multa dextris ⁊ multa ſiniſtris
Turba comes / nẽo trãſcurrere noĩa poſſet
Loõtreimit ipᷣe ioſeph/ſʒ mẽs interrita q̃rit
Dic pᷣcoꝛ vñveis/qͥ tẽdis/vbi ve moꝛan?

Tres inqͥt tecũ comites habitare memẽto

eima fides / alia ſpes / tertia S u te
Triplice ð dubio qð q̃ris certific abũt

MUViſo diſparet ad ſeq; redit ioſeph/inde

QLuxoꝛitur/ſurgũt/ incedunt limite cepto
Virgo ioſephq;ʒ ſil/ioſeph oĩa viſa recẽſet
Virgo deũ laudãs ocłoſq; ad ſidera tollẽs
SDis bñdictꝰait/tentatio cui famulat᷑
Ate nãq; venit q̃ſi ſummi nũcia regis
Ad te deducit /teſtis ſpes/gratia/poꝛro

Electas inter docet hãc habitare viantes:
Suſcipienda pijs animis tentatio/ nãq;
E ſt hoĩs vita/iob iudice/militat iwſi⸗
Cedit ⁊ in varios fructus/⁊ finecoꝛonat.

Vltima pena nã moꝛs fera terribilisq;
Loꝛpoꝛeos ſoluit nexus ⁊ vincula carnis
Spiritus vt liber petat alta palatia celi
Om̃e ꝓcul murmur pellãt patiẽtia foꝛtis.
Certa fides/⁊ ſpes/⁊ veri ʒelus amoꝛis

¶ Ouid foꝛtuna vaga/qᷣd ĩexoꝛabile fatũ

Ponit᷑/omnia ſunt a libertate ſupꝛemi
Deducta arbitrij ſapienter ⁊ oꝛdine recto

Nec ſua libertas perit hĩc nec nr̃a volũtas
Cauſaꝝ qꝛ ſunt nũero vel in oꝛdine iũcte

Sed qꝛ ſepe latent cauſe foꝛtuna vocatur
Terris omipotẽs/⁊ domĩat᷑ in omnes

Dia miramur ſtrepidũ trepidamꝰad oem

At/qui ſupᷣmã domĩ cognouerit artem

Om̃ipotẽs ĩmẽſa ꝙ ẽ nec ſcibilis vli

— e – wes ☛ Serr

SS

E gE

SRE

ſrs
ſ

..
. . s

Joſephina

MNil admirat᷑ effectus dü videt imos

Hi miret᷑ eam res tam ꝓducere viles

Philoſophis ⁊ theologis diuerſa notatur

Et quaſicõuerſa ratio/ naʒ philoſohia

Scaãdit ab effectu ſatagẽs cognoſcere cãʒ

Flectita ſũmo ſed theologia deoꝛſum

ccurrit ſub ea nil mirũ nilq; timendum
jJera reters dñavir ait / ſʒ credita pauq
Scis / ſolet aduerſ! dñm vſurgere clamoꝛ
laboꝛ ẽ iuſtis ⁊ iniqui pace quieſcunt

Hocfit care ioſeph qm pñtia ſolum

Moꝛe vidẽt pecudũ / q ſũt celeſtia nolunt

Cernere ꝑ fidei lumen/ſperare futura.

Aldijce ꝙ ſolitis nature legibus herent

Dicũt q ꝓpꝛios curſus n deſerit vnq;
Bratia ꝙ pᷣſit nature/q; dominatrix

Sit dux ⁊ reccrix eius/nõ mẽte capeſcunt

Senſibus vtunt᷑ ſolis/cum ſpirituali

Regio nobilioꝛ ſit coꝛpoꝛee moderatri
Continet infuſa virtuiũ hec regio dona

BGratia ꝗᷓ foꝛmat/q dirigit/aptat ? oꝛnat
Dat motus agere qᷓ̃ ſunt miracula nobis.
MNaatureq; vices variat/ſic gra dudũ (das

PNõne mar rubꝛi velut vtre cohercuit vn⸗

Mãana pluit pr̃ib/ꝑuerſos tra dehiſcens

Abſoꝛbet / ꝓpꝛias vires ſuſpendit ⁊ ignis
Oia qͥs numeretnature eſt gr̃a victrir
Vt cithare nerui plectro moderãte ſonoꝛi
Be minꝰtẽſi varias dãt/cernimꝰodas
tit᷑ haud aliter hoc toto gratia mũdo
Carmiĩa dans rebo cõcẽtu armonica miro
Finis habet ſũmꝰ vnuʒ ſolidũq; tenoꝛem
Poſtulat vt finis moderari cetera debent

Cũ ſit in humanis celeſtis gratia finis

Multiplici medio petit illum gr̃a ductrix
Lonfiteoꝛ tentare deũ vult gratia nunq;

Dõ tẽtata neqͥt natura/ hoc gratia ſupplet
Spemq; tibi dete / dum deſpaueris affert

Matris moꝛe ſuos erudit pꝛouida caxos
Verbera multiplicat patrati crimĩsvltrix
Aſtici⸗ decus / vt peccati turpe refoꝛmet
Aut vt pᷣſeruet/auget quãdoq; flagella

Seua ne fit pietas q̃ curãs parcere perdit

Exercet iuſtos tentatio pꝛo meritoꝛum
aioꝛi cumulo ⁊ ne glia vexet inanis
ic ioſeph / o dña / quero tentatio ſi ſit

tilis vt loqueris/q̊ pacto tot pereuntes
Ternimꝰaſſidue ꝑ eã.pꝛimos ne parẽtes

Perdidit/⁊ tantis ſubiecit cladibo oꝛbem
Quũo talia mens ꝑmiſit pꝛouida ſummi:

Sʒ ſatis hucuſq; dictũ/ decliuis olympo
Veſpera cõpellit recipi mox hoſpicio nos

Plurima ſũt ſuꝑ his alijs repetẽda diebi.

57

Doctus ſermo vie releuat fallitq; laboꝛeʒ.
Dia colluſtrans/ꝓpꝛios reuolutꝰ ĩ oꝛbes
Sol fuehit r petitq; dies/qb alma maria
Cũ ioſeph eloquit᷑ noſtre ſecreta minerue
Que ſyon tẽplo didicit q̃ſi palladis arce.

.⸗. Peꝛodijt vnde noua toti lex poſteriran

Coꝛdiba ĩſcripta/tabuł ñ ſculpta petrinis
Quã docet explanãs ſacre ſcola theologie
Que licet imeſuʒ ſit diuulgata poꝛbem
Vrbe tamen nr̃a cumulo maioꝛe reſedit
Quã repetas lectoꝛ/qꝛvult anguſtia metri
Tantoꝝ artari doctrinas myſterioꝛuz.
Qualia virgo virũ potuit docuiſſe viãdo.

Diſtincno II *

p /Oſt iter emẽſũ duri młtiq; labor
De ꝓcul inſpicit᷑ q̃ſui fra canopi
Hic hoꝛroꝛ ſubitꝰ amboꝝ coꝛda pauoꝛ;
Loncutit/ipᷣa licet mẽs incõcuſſa reſiſtat
Vir pꝛioꝛ alloqͥt ſpõſaʒ/cognoſco decoꝛa
Dð ſis o dna/ gens iſta libidine ferues
Fedis vrgit᷑ ſtimulis/ſi ſciuerit vroꝛ
Oð mea ſis / mihi qͥd niſi moꝛs o vgo ꝑa
Atq; pudicicie tibi diſcrimen/pharaonis
Ducet ad aſpectũ mox te mã?ꝰ ipꝛoba ſerni
Soꝛs indiꝗ nimis/nos o tibi qͥ d faciemꝰ
Blauð puer fugiꝰneu tevnũ ꝑdat herodei
Deſerimꝰ dulceſq; lares/ carosq; ꝓpinq̊s
Ecce ꝙ irruimꝰin tanta ꝑicula ſol··
Ignoti atz inopes / ligue ignari/ deꝰ alme
Nobis qͥd facere voluiſtiiqueſo maria
Filia dic mea ſis / hoc etas credere vernu
Suadebit reliquũ auxilio ↄmitto ſuno
Gare ade dilecte ioſeph nobis ita ſeñ
Sꝑandũi ſicca lacrias trepidꝰpauoꝛ abſit
NVu go refert/ nõne mẽoꝛi nos mẽte ten.ꝰ
Etatis pꝛiſce miracula/qualiter abram
NQNualiter ⁊ ſarã dñs ſaluauit ⁊ aurit
Eſtoppoꝛtuno pꝛotectoꝛ temꝑe ſũmꝰ.
¶ Omni coꝛruerãt egipto vana deoꝛũ
uꝑ poꝛtenta/venturũ ſicyſaias
Pꝛedixit/ſignũ q̃; virginis hoc paritur
Carmia mẽphitũ ſeruabãt abdita vatum
Tale fuit templi pacis tibi roma ruina

Sꝛodigiũ/eterna firmũ qð ſede putabas.

Eimotis igit᷑ ſimulacris hinc pharao rer
Hincĩ ſe mẽphis/fas credere/ tota mouer
Plimꝰ hinc aditu exploꝛatoꝛ qlibet aſtart
Innigilans gentẽq; locũq; reqrere ſoler
iu penetrare ſuos aliqs vult aduẽa fines
Scire voles vbi nã virgo peperiſſe refert
Eminꝰinſpiciũt ambos te virgo virumq
Luü puero ꝓperãt occunere/protinus alter

Cernit ĩ alterutrũ /ſit ſermo mutuus / ißis
Nutu coꝛreptis diuino /o q; ſpecioſa
Quã ſpectabilis hec ⁊ qᷓ foꝛmoſa puella
Diuini vultus/quã vir comitat᷑ honeſtus
¶ Pone metũ domiĩa dixit cui copia fadi
ꝛima fuit /faciẽ regis viſura beatam
Eiepna rmnndit nn regione veniſtis
O bone vir / cõiũx ne tua hec / yl filia / fare
Ouis pater infantis/q foꝛmoſiſſimꝰalto
anguiĩe ſe natũ vultus ſplendoꝛe fatet᷑.
. ne ioſeph gtaq; Ffert doctiſſiꝰheros
Aobis mẽphitici nullas ipẽdere dignas
Sufficim grates/quoꝝ dignatio tantuʒ
Pangdit in occurſu pꝛimo ſolamẽ opemq;
Iſrahel a terra/nos ſoꝛs infeſta coegit
Has oꝛas petere infelix qu cerni huius
Infantis mater mihi filia ſola relicta eſt/
iq; pater pueri reſidetregioneremota.
Pan loquax aulã reg cito garrula totã
Egipti impleuit celebꝛi veniſſe puellam
Vrbe hieroſolima/cuiꝰdecoꝛ atʒvenuſtas
Taãta erat vt nil ſupꝛa/cetꝰ clamitat om̃is
Ergo ſtatim veiat/veniat /videat/ adoꝛet
Regem /ſitq; ſuis vxoꝛibo ãꝗnumerata
Vr bis in ingreſſu certatim cura videndi
Loõglomerat ppłosvariãt hi vᷣbaviciſſim
Hi nutus/ad regẽ alij comitantur euntes
Coꝛã quo poſiti/tu vᷣgo/ioſephq;/puerq;
or ntibe ffexis ſolitos defertis honoꝛes
SIit licet idolatra.ſit flagicioſus in ißo
Sne adoꝛat᷑de a quo cuncta poteſtas.
At rex ↄtemplatꝰeos/interpꝛete lingua

Multa petit/cãsq; vie/ſoꝛtẽ/genus/oꝛtũ

SDi que pꝛeterea virgo peperiſſet hebꝛea⸗

Virgo ſilet demiſſo oclo / vbũ capit heros

Grãdeuꝰ/ſanctusq; mouet ſua ſpiritꝰoꝛa.
Rer in ſempiternũ viue/ſalus tibi/qͥ nos
Afflictos/inopes/oculo ſpectare benigno
Dignaris / tua ſit qͥ condidit oĩa merces:
Eſt nobis o rex tellus galilea pꝛopago
Fertilis ⁊ diues/fuit in qua nobileregnũ
Reges inſignes /ſed nil moꝛtalibus vſqᷓ;
Tutũvel ſtabile eſt/alienigeno dominatu
Nüc pᷣmit᷑/dicũt tamẽ his oꝛacula vatum
Regem venturũ pꝛiſcoꝝ ex ſanguine regũ

Quoꝝ pᷣcipuidauid ⁊ ſalomon numeräf

Quos genuere prẽs Abꝛahãq; iſaacq; ia⸗
Hec cui pᷣdiues oli fuit hoſpita t᷑ra (cobq;
Ad ſoꝛtem ſed rex venio q̃ compulit iſtam
Et me cuʒ puero fugitare ferocis herodis
Imperiũ/qui cũcta timens deſeuit in oẽs
Et mõ dũ regnet ↄfũdit fasq; nefasq;.

Huius ob inde pr infantis cedere iuſſit

—

Hãc miſerã /me dãs comitẽ / pere moleſtũã

Sed qͥd nõ pietas valet extoꝛq̃re paterna
Aufugimus noctu ꝑ tot ducrimĩa rerũ
Tot varios caſꝰ/de hucnos appulito rex
Ergo tuũ ꝑ ſceptruʒ ⁊ maieſtatis aſylum/
Regia ꝑ ſi iam clementia cepit egenos
Atq; ꝑegrinos miti tractare fauoꝛe
Rexſfer opẽ ꝓfugis/petit hãc infantulꝰiſte

Kui geitu/ petit hãc noua nupta puerpera

Nulli nos eri oneri/panẽ neq; gtꝭᷣ (pauꝑ

Sed partũ ꝓpꝛijs manibo q̃ſiſſe voluntas

ãanitide lacrias ꝑcuſſa mente dederũt
r iubet extẽplo detẽ dom?? locus aptus
Nil durũ fiat/vis nulla/iniuria nulla.
Poꝛro memoꝛ repetit/part ſivirgis vllus
In iuda fuerit:ita verbũ temperat heros
Vt neq; ſcire neget/neq; ſe cogſſe reuelet
Nugꝑ ait variꝰſuꝑ hoc rumoꝛ fuit oꝛtus
Vrbe hieroſolima/ſcribarũ turba ſacroꝛũ
Cauſa fuit/relegẽs vatũ reſponſa ſuoꝛum
Zempus eis dubiũ /ſed pᷣſtolatio certa
Offert ſceptꝝ rextangẽdũ/munera donat
Ambar vt ſurgãt/deducant᷑q; domũ/mox
ulica/tota cohoꝛs rſonat/plaudit bñdiẽ
Implet iuſſa libens/ regẽ collaudat ouãt
Cũ fremitu vario/ioſeph admirat᷑ ab iſto
Facundus/laudat alter ſpeciem mulieris
Alter compatit᷑ puero blando atq; decoꝛo
¶ Opater om̃ipotẽs qͥs ñ ſperaueritĩ te
In cuiꝰ ſunt coꝛda manu regũq; hoĩmq;
Quouis infectẽs ea/ rexen lubꝛicꝰ/aſper
lebs incõpoſita/fugitiuos ſuſcipiunt et
ſpiciũt gratis animis tractantq; pudice
Hoſpiciũ pᷣbent/quo tu te virgo receptas
Luʒ ſponſo ⁊ puero/p ſeruo cedit aſellus.
Ligna/cibuʒ/mẽſã vir pᷣparat at pia mat
Infantẽ lactat/euoluens balneat/inde
CLunis aptat doꝛmit/quas tempꝰiniſtud
Dc laudes pẽſa/quotiẽs o coꝛda leuarũt
Cũ manibo dño poſt tanta ꝑicula tuti.
O quotiẽs vertũt ad templũ ſyon ocellos
ic ſalomõ docet/h̊ daniel babilõe ꝑegit
Muiſqͥs es ad ciues prie celeſtꝭ anhelãs
Sic age ſic rtinẽs meditar̃ ꝙ aduẽa tu ſiſ
Exemplũ tibi ſint xpᷣs ioſeph atq; maria.
Foꝛtib om̃e ſolũ pria ẽ/vos viuite foꝛtes
Ebſtern lux oꝛit᷑ ſurgit ioſeph officõſuſ
Morx intratvenale foꝝ/ ſibi cõparat apta
Inſtrumẽta quibo vti ↄſueuerat/artis
Naãq; fabꝛilis erat in ligno/femĩa foꝛtis
Queſiuit lanã ⁊ linuʒ/vicinia tradit
Vt paret/inq; filos ſubtiles ꝓtrahit/inde
Textrino mandet oꝑi doctiſſimus artis

. n e

S2

27

nolc
epumg
ari
llito
daſlun
Nhos
e
nſt
Pnaen
(onp
Wunns
ledecerit
saons
tnol.
Ngioyls
mr hars
ſerancle
tonns
baſagi
laſucuum
nocen
meradore
dorün
ortiti⸗
Gucnorit
midbilo
vnul
gda
mentie R.
Bhoima
laſper
uunte
chpodice
Grweyns
itaſelus
uupune
neat inee
Nplnſh
Nolaumt
mnn.
fonoctlos
bloepegt
Ganhels
Knämſiſ
nemar.
uteſortes
gfooſil
iommape
mans
ninſons
immon
—
nusm

G

Joſephina

Vitgineus digit/domocia nlła recepit
Trãquillus paſcit laboꝛ ipᷣos/lib honeſtꝰ
Qui bñdici vult/qͥ mãducarelaboꝛat
Omne coꝛ inficiũt occidũtc ocia pigrum.
¶ reuerat ipᷣe ihs binos euaſerat ãnos

tare lʒ tremulo poterat pede/ vᷣbaq; gto
NMNõdũ ꝑfecta balbutit lingua ſuſuro
Suauioꝛ hinc nilto blãdit᷑ytriq; penti
Arridet.ruit in vlnas/gremioq; iocatur
Bꝛachiola attollẽs vult nectere colla ꝑntũ
Amplexu tenero vult oſcula figere caſlta
Inſerit atʒ mã iũ manu tibi vᷣgo ioſe S
Perq; domũ ſeqͥtur hũc ⁊ te dpare paſſu
Queq; videt mirans ſcicitat᷑ vt oĩa noſcat
Foꝛte interturbac vrjm qũq; laboꝛez

Peſa/colũ/calathos/ſerras ꝑuaſq; ſecureſ

EStrectãs/vltrove petcẽs ſeſe baiulari
ixerit hocaliqͥs totũ puerlle relatu
llo / ſed riſu dignü / puerile fatemur
Sed puerile deii/ſed ſtultũ / ⁊ debile maiꝰ
Foꝛtius ⁊ ſapiẽtiusiſto ẽ credite mũdo
Nil duro coꝛde peius/nil tetrius/atq d
Maꝛioꝛi pietate facit molleſcere coꝛda
Quã dũ certa fides cernit puereſcere ſũmũ
ꝛopter nos hoĩes miſeros nr̃aʒq; ſalutẽ
Vult ſilis fieri nobis.vult ſit puero par
Scaãdere qͥ ſatagit celi faſtigia puus
Innocuus.purus.hũilis.ſuꝑ ola ſimplex
Infãtes quaſi nüc geniti lac poſcite.nẽpe
Bibans virtus.ſapientia vita

Jã puer ipᷣe ihs nũeroſis itegra foꝛmat

ba ſonis/iã cũ parib colludere geſtit
Kũ pueris puerit/ſilis ſiles ſibi querit
Inter ludendũ puer vnus coꝛde maligno
Impꝛopꝑat tibifoꝛte ihu/miſ aduẽa ꝙ ſis
at palmã tibi/das maxillã ꝑcutienti(cãs
Flẽs redit ad mrẽʒ.gremio te blãda retep⸗
Eur ploꝛas:qͥd hẽs iterrogat/oſcula nigit
Ericcat lacrimas. animꝰ? ſi mt amarus
Dit mihi.qͥd mirũ: ꝓpꝛiũ qͥ neſcio patrem
NHec priam.ſi vera mihi nüc im perantur
Ergo ioſeph ne pr̃ mihi:nõne hecpr̃ia no
Hf ad hec ſtetit imoto vultu ſñvoce(bis
Secretũ coꝛdis iutrãs.multũq; diuq;
Secũ cõfert ſi vł qͥd reſpondeat ipᷣi
Qui nihil igrat.cũ ſit verbũ caro factũ
Eucantẽ puer ampliꝰad reſponſa ꝑurget
Nõ ꝙ neſcius eſt.verũ exꝑientia certos
Ferre modos poterat.hũano moꝛe ſciẽdi

Sic didicit penas.oꝓpbꝛia vlnera moꝛtẽ

— „ „ — „ „ — . RWl O●
Of ei tunicã polimitã neuerat/et iam

Panottie Prlama; prẽm q dicere necd

Ergo rogattotus matris ſuſpẽſus ab oꝛe.
8 reſerat tandeʒ ſuſpirans talia fatur
en mihi c re puer ſentis iã pbꝛa dolo

Penas ĩmerit deploꝛãs ̊ hieremias (res

Et ꝓhꝛis inqͥt ſaturabitur heu mihi fii
rimina iã nr̃a defers nroſq; rentus.

uane fuit pomũ vetitũ qle eua momoꝛ/
Sʒ nibi qͥ ũ peccaſti nimiuũ fitacerbũ)dit

Eara luis ples qð cõmiſere ꝑentes.
Et qꝛ vis fili/pma ſub oꝛigine reruʒ
Altius exoꝛſa repetã q̃ mente reponas
Keincihio celü tenas deus ipe creauit
puũs angelicꝰ nullo cũ coꝛpe merſus
Pꝛotinꝰ impleuit celũ poſt qnq; diebus
Coꝛꝑa diſtinxit oꝛnauitq; oia libꝛans
Põdere mẽſura numero digitis q̃ſi ternis
Nãq; potetia mẽſurã.ſapiẽtia rous
Dat nũerũ bonitaſcũctꝭ ſua põdera r̃ddit
Sicſpẽs modꝰ oꝛdo dei veſtigia ſignant
Qunt exq̃ͥ ꝑ quẽ.ſunt in quo cũcta creata
Sinc mirũ molitopus.deliberat ambas
Nectere naturas.fit hõ deitatis imago
Pulcra.minoꝛ mũdus nature nulliꝰ exꝑs

*„

7

Que cõtemplet᷑ vultu celeſtia recto

S

Zibertate potens.eterne ſoꝛtis oꝛizon

Juſticia pollens.que ſpũale quiete

Regnũ hoiĩs poterat ſeruare ſ oꝛdie plœro

Callidus inuidit ſpẽs a demonecuius
Lingua mouebat.fili.demon fuit olimn
Angel? oĩno pulcer.qͥ ſcandere montem

Dũ vult aſſimulans alto ſe mente ſuba

Eoꝛruit hinc ſibifit mes ↄturbata furore
Zinoꝛe ac odio vult extolli ſuꝑ omne
Oõ de eſtac dicit binc moꝛs venit ĩoꝛbẽ

Pꝛimi peccarũt.hoc decipiente parentes

Nult homini vitã quam ꝓdidit ipᷣepatere
Om̃s mẽbꝛa mali ſua ſunt.omnes ⁊ iniqᷣ
E*nos inſeqan inſtus cõturbat ⁊ ãgit
Ee petit ex cũctis o t pueros ꝑ herodem

—

Juidedit innocuos ferro gladioq; necãdoſ

Quot tibi pᷣpat inſidias tẽtamĩa fraudes.
Retur enim timidus.nec fallit᷑. affoꝛetxs
Quo generi hũano pandet᷑ poꝛta ſalutis.

Captiuis miſenis pcioſa redẽptio ſiet.
Heu pᷣciũ tua moꝛs erito ſctiſſime fli

Hoꝛriſonũ ad moꝛt nomẽ cocuſſa doloꝛe
irgo flet atq; gemit rupit plãgoꝛe qrelã:
doꝛro tuũ mox alme ihu coꝛ plſat acer
Hic mr̃is doloꝛ:⁊ dire pᷣuiſio moꝛtꝭ (bus
Hens imota manet lacrime voluũt᷑ aãre
Qualiter hocfieri valeat ↄqͥrere dignũ
Spũs et rõ ſunt ſi diſtinxeris apte
ee

C

Senſus / et infanti deitas ſil / voluntas
o q̃dꝛupler fuit. in diuerſa moueri

5 aduerſa ſolẽs.nã ſpũs ⁊ deus vnuz
Semꝑ idẽq; volũt.aĩe vero inferioꝛ os
Etſenſus ſubſunt paſſiue cõditioni
Moꝛtalis noſtre ſoꝛtis miſere.indeſinũt᷑.
Hature in ꝓpꝛios motꝰ ſe ferre liceter
Hinc ſy perat / metuit / gaudz dolet / iſtebtũs
Infãs er vtero nõ cogit᷑.hoc facit vltro
a czibuolaerz mõ vᷣgo vöcoꝛaſ
berioꝛ gemit pia viſcera toꝛq̃t ⁊ angit
Foꝛte ioſeph rediès oꝑis pᷣciũ referebat
Feſit in ingreſſu pmo laqimas vtriuſq;
Stc facies ſic voxita geſtꝰ ſigniſicabant.
Oĩia ſic didicit tãdẽ referẽte maria

Acriter ingemuit ⁊ flẽs cũ flẽtibs innit

Equo ſoꝛs aĩo quecunq; ſit vſq; ſeratur

Incola / du ſic vis de hec nos terra recep/

Expedit h dilecte ioſeph patia cuſtos (tat

Optima virtutũ meritis diteſcitopinis

Foꝛs aliqñ ioſeph miſcet dũ vba coeuii
Edoctis gᷓuibuſq; viris. grãdeuioꝛ vnus

Intulit ãnuales ſilis tibi nois hoſy»es

Hicreferũt vnũ pſcis habitaſſe diebus
Cui puida mẽs magvã eſt oꝑata ſaluteʒ.
Egipto toti.natus de gente tuoæx
Alter vt inſtructꝰ erat aſtris foꝛte mariam
Dũ gremio puerũ geſtare/ihᷣmq; vocare
Viderat/⁊ qð erat ꝓlixi virgo capuli
Müũda/decẽs meminit aliqͥd ð virgieſiꝭ
Quale ferũt alta celi regioneviderr
Quid ſuꝑ his dicet ioſeph expectãt rẽoꝛa
Ale arũ.tandẽ ſapiẽti ꝓtulit oꝛe (tus

arinephitemihi femp iure colencl
Hoſpes eni tractoꝛ tãqᷓ; ſim ciuis apð noſ

BGeſta ioſeph c meminiſty ſcripta tenemꝰ
Zegifer edocuit moſſes ſcripſitq; ꝙ iſtum
Pꝛogenuit patriarcha ſenex iacob ãplaq;

Aus alijs / liuoꝛ fres cõuertit in holtes
Sõnia au⸗ retulit odij fomenta dedere

Nuã pᷣtendebatdñm ioſeph eſſefuturi
Sicut erat fraterna cohoꝛs molit᷑amaraꝰ

Moꝛtẽ /ſzvoluit aliter menspuida ſummi
In cuiꝰ ſunt coꝛda manu q̃ ſingula vertit
Finis ad obſequiũ pmo quẽ vidit ab euo

Aendit᷑ ̊ ioſeph dñs ne fiat/et ecee

Fit dñs varia ꝑ tentamẽta ppatus
Zetragono vultus virtutũ/iuſtus in oẽs
Res dñi/caſtus dña ſuadente nefandiu
Cõcubitũ/foꝛtis qꝛ cõtẽpſiſſe furentemn
Suſtinuit/pꝛudeſ qꝛ ſõnia clauſa reuelat

Septenniq; fami cõditſfumeta future
Jugicat egyptus ꝙ ſit ſaluatio midi

Mutato ſed rege capit republic a motuʒ
Nã ioſeph hic tantꝰ tm̃ veneratꝰ ⁊ omẽs

. Pꝛomeritus laudes oblitus poſteritatis.
Excidit a coꝛde ꝑtranſeo plurima tandem

ANos de gente ſua dũs ſic iuſſerat/oꝛas

Per pꝛiꝰ in ſyna deꝰ vnicꝰ eſſe colendꝰ

Tradit᷑ et nobis fieri ſimulacra vetantur

Aſtra nec vlla coli ſolũ veneramuramãteſ

¶ Plures eſſe deos hoſpes nolito negare

Morxdirereſenes mẽoꝛãt apiſ vſidis aris
Igola multiplici cõfirmãt numĩe plena

Hira qͥdẽ facere pᷣdicere ſepe futura

Bontes punire cultoꝛiba auxiliaii
Aua ſupſtitio qꝙ; apis venerat ⁊ yſis
Alle refert ſtatuis demon ſe miſcet in iſtis
Vblcro.necvt fingit ẽ vllo carmine tractus

Eſt eqͥdẽ liber vult diuios ſed honoꝛees

Inge ſibi tribui vult veſtre uludere genti
Duũ mirãda facit ſignis fallacib vtens
voꝛro ꝙ celis vos dicitis eſſe figuram
Signantẽ ꝑtũ cuiuſdã virginis olim
Mil celi libꝛis cõſcriptũ tale puterurr·
Oꝛdo nãq; duplexreb fuit indit ynus
Nature ſeruit de quo fateamuroꝑtert
Oõðõ ſcriptus celo eſt voluit mẽs ꝓuida ſũi
Teib ſibi cõplacitis fuare patrãda (m
Supꝛa nature ſolitas miracula vires
Nue celũ neſcit nec celis inditus oꝛlo
Credite tꝑs erit nectardũ e virgine natus
Oñ ptẽbit hõ cuiꝰ ſe ſubdereleig
Egiptꝰtota volet/expulſis ſimulacris
Jam nec apis bos necmłrvenerabit᷑ yſis
¶ His ſuꝑ atq; alijs docto fmone putan
Diſſeruiſie ioſeph de vera religiõe (dũ eſt
Cũ ſenibathanaos ſed necte virgo beata
Sðoptẽni toto cũ vicinis ſiluiſſe
Frediderim ſed eas de lege ſacra docuiſle
Oue vẽtura foꝛẽt et q̃ credẽda tenerent
Vnñ pꝓbabile fit multos ad ſuſcipiendaãa
Diſpoſitos tunc eſſe fidẽdũ ferturad ipos
Poſt moꝛtẽ dñi poſt te iudeo reliam

Miſteriũ tibi iuſte ioſeph iã tertio ſůnis
Angelus app arẽs denũciat accipe mrẽm
Cũ puero/terra rurſus repetat᷑ hebꝛaeꝛ
Moꝛs etenĩ rapuit puerũ qͥ moꝛte ꝑabãt
Perdere/cõſurgit letus mox viſa reuelat

AVmvoluit puen de egipto reuocare
Juxta vaditicas voces pᷣꝰ ipᷣe rfuelat

— *7
— —

Aepſs
ainiſts
NMns
NNaes⸗
aefen
ſeimnn
nin
un
de

fonn
Gnuchſi
rin (

So
Nunng

6
agis
ncthiſſs
nie i
gie lit⸗
nben

ſe
mal.

Joſephina

Xeta ſuit cõiũx/letus puer/haud ſine q̃dã

Triſticia/notos eteni iã linquere meſtũ

Sanguis acpfr̃ie.tũ eſt vis ſuauioꝛ intus

Cü diſceſſuros triſtis vicinia viſit

Doꝛtant᷑ maneãt ſecũ / nil defore ſpondẽt.
Dũ nequeũt reiine/diu comitant᷑eũtesꝰ
AVrterualla vie dũ cogunt longa reuertt

Dextre cũ dectris/ amplex' oſcula gratis

nis tibi ſeptẽni puero modꝰ igdiẽdo

.

. dant animis nemo pferre valebit

Nõ aſino tua mẽbꝛa ſatis ſuffulta locares

unriculne vehit / foꝛſan te vᷣgo ieſuma
CTCoſcius in q̃les mõ vir fabꝛefecerat vſus

An ſuꝑ etatem diffundit gratia vires
n coꝛpus / vel iter pagrat bꝛeuioꝛe dieta:
irtꝰ anglica nec deeſſe miſtra putãda ẽ
uis dederit peregre tales vidiſſe viã⸗

Si grãdes aqͥ las aut ſi qᷓ ſaltibo aplis (ces

Voꝛibo oꝛnatos vidit ſplẽdeſcerecampos
e vel pluuio foꝛmoſum foederis arcũ.
Luũcta velut mirãs ſcicitat᷑ vtrũq; ꝑentem

Multa ſibi rõ querẽdi vult puerllemn
Et verã carnẽ ſe ſuſcepiſſe videir

Vult ex ſenſatis ita cõmonuiſſe parentes
Za mſenſan ſublimi coꝛde petenna

erius qrit/ſed ſolus ꝑdocet intus

ncolumes ductoꝛe deo terrã iſrł intrůnt
udito vir ꝙ illicarchelans hoſtis
Regnaret/timuit illo ire/petit galileam
Secedẽs ita cõmonitus ꝑ ſomnia rurſuʒ
Angelico alloquio/iam tandẽ ꝓpximus fit
Naʒareth opidulũ /velut in caligine q̃dazʒ.
Cernit᷑ en nr̃am fili dulciſſime villam
Pꝛotẽdẽs illac dextrã faciẽq; retoꝛquens
puerũ mr gaudẽs ait/hec tibi letum
Floꝛentẽq; dedit oꝛtũ/ſloꝛentis ob inde
Hoc eſt naʒarei pᷣaga vocabula ſumes

Applaudit manib hilaris/geſtug; reuidʒ

BGBaudet ⁊ ipe ioſeph / ſalue dulciſſima tellꝰ
Motulit illacrimãs grãdi pietatis amoꝛe
Saluenr̃oꝝ cognatio ſancta parentum

.

ic mixti gemit/ plãgoꝛ lacrimeq; viciſ/
lurĩa ſuſcipiũt/reddũtq; vale/ſociãt ſim

fuerit dubiũ eſt / baiulãd ytriq; penti
Xu nõ appares ſat idoneus/aſpera ferret.
Quõ lõga vie diſpedia pes tener/atqui

BGrata Jeſu:puerilis nam ſoletertts
Pꝛõptuila velle loqͥ qcqd nõ antea nouit.
Si videt aut audit ſiluis vl in aere pictas
Dulciſono volucres modulãtes gutte vo⸗

dẽ poſt caſus młtos varioſq; viarã.

Analis vero fuit generatio talis bẽmꝰ

Anna ſacerdotũ ſacra/de ſtirpe rrfulgens

HGBechleemita fuit / ipi Joachim ſociatur
Kegia cui ſeries dedit ⁊ cui naʒareth oꝛtũ⸗
Anna licet pmo ſterilis / tñ ipa mariam
NPoſtea/ſic voluit virius diuina beato
Dermie ꝓgenuit ablactatãq; reliquit
n templo ſyon ſacra de lege docendam
Anmnaq; pꝰmoꝛtẽ ioachim nupſitcleophe
Er erat tibi iuſte ioſeph/ſpõſare mariꝭ (4
Iſq; tibi voluit anna de cõiuge natam
Exanna cleophe fuit oꝛta ſecũda maria
Virq; thadeus ei fer genuiſſe quaternos

i iacobaminoꝛ atq; ioſeph cũ ſymone iu

Qui fres dñi qꝛ cognati vociran (qas
Exanna ſalome rurſum vir tertius nvnam

Tertia q ſubijt fertur genuiſſe mariam
Exq̃ tu iacobe maioꝛ/tu virgo iohes
Frẽs xoꝛti ʒebedeo patrefuiſtis
ugalẽ qbus ars dat piſcatoꝛia victũ

Rale fuit tibi xpᷣe genꝰ ioſeph atq; marie

NHõ dubiũ plures alij pars moꝛtua pſq;
Aetioꝛ occurſu pmo plebecula clamat
ũ puero veniſſe ioſeph/veniſſe mariam
Oq coplexus que gaudia q̊tlacrimas hic
Ettoꝛſit pietas ſternũt cõuiuia plandunt

uuale pegrinis iter obtigit hoſpita tellus
Septeni toto quali ſub ſoꝛte ꝑacta eſt H

— .

Eoquirũt ꝑiter miſcẽtreſpõſa viciſſim
ero domos repetütlaus ⁊bñdictio pꝰq;

gdita grata veo deuoto coꝛdepiod,ʒ

Digna pegrinisdat hic ſpeculatio nobvᷣ
Mi patriã petimꝰ celeſtẽ quãtus adepta

Toꝛdis dulcoꝛ erit qlis iubilatio meétis

Ouãt ⁊applauſus cũcto illic habitãtũ.

lurima credo ihs fecit fecere deĩceps

õuictu caſto iũcti ioſepb atqʒ maria
Que nõ ſunt ſcripta nõ totꝰ crede iohãni
Scribedos caꝑet mũdꝰ ꝑ ſingula libꝛos
Nil ſuꝑ ignotis igitur meditatio nfa
Affirmet temere ſola ſuffecerit vti
Coniecturarũ thopica růne modeſte
Exſcriptis inferre põt nõ ſcripta pio mẽs
Cũ ſtudio/ſic certa fides incerta reuelat
Qualia ſunt acta vel que fieri potuere
Credis ꝙ puer iſte ihs deꝰ eſt bñdictus
Femina mr̃no regit ipᷣm iure ioſeppqʒ
Vir ſuus eſt/credis q vir caput eſt młierꝭ:
Quãta putas ex his⁊ qᷓ; mirãda valebit
Cõtemplatiuus animus deducere ſolers
Vt ſuus affectus ſancto rapiaturamoꝛe

.

ic nõdũ exoꝛta. nec villula ptulit yvna

SS

PA ſuſpeſai ſpectacka tãta ſtupeſcat

¶ Virbe hieroſolima feſtiuũ paſca qᷣtãnis
Venerat/aſcẽdũt illic vtriqʒ ꝑentes
Fũ puero/certü hoc legitluſtriqʒ duobus
Binos addiderat ieſus annos qñ remaſit
In tẽplo. medius doctos interogatoẽs
De ſacra lege / ſua ſunt reſpõſa ſtupoꝛi
Inuẽtus redijt ſubiectus vtriqʒ penti
Echis fas fuerit paucis deducere multa
Qualia nõ credi ſed necrepꝛobare neceſſe

Si ſſubiectus erat. vt erat. tibi vᷣgo ioſeph
FRp̃us.qͥd ſibi vult oꝛo ſubiectio talis (q3

Obſequiũ nõne vobis pᷣſtabat. eratqʒ
AIn medlo veltrũ lunt qut rite miſt at
Sepe focũ crebꝛoq; cibũ parat officioſuſ
Vaſa lauat/baiuiat vndã de ſõte ꝓpinj
Huũcq; domũ ſcopit/paleas vł aquã data⸗
Vicinis fert mr̃isx0 qð texuit ipᷣa (ſello
Exercẽda/dat᷑ ars crebꝛo pr̃na fabꝛili
In ligno vario/fuit hinc faber ipᷣe vocatꝰ.
Fiſſile ꝑ lignũ/trahitur dẽtata viciſſim
Serra/ſoꝛãt ſtãnũ terebꝛo/planãtqʒ fene⸗
Zinea caſtigat łregula:qqʒ vident᷑ (ſtras
Aſpera necdirecta ſatis:fiũt tripodeſqʒ
ũ mẽſis arce:currꝰ vel aratra: q̃dꝛige.
MHauiculas foꝛte q̃ ſint piſcantibo apte
In ſtagno genezar mare: cui nomẽ galilee
Cõpingũt pix linit eas.liqdũue bitumen
Eũ muſto ⁊ clauis:ꝑtes iungũtur hiãtes.
Kiũ puppi clauũ.cũ malo vela coaptant
Zalia q recolis:qͥ plꝰuilia:plus ſunt
Myſterio plena·xpᷣi dignatio ;tum
Pꝛo nob̃ fuerit humana benigna pateter
Inſinuãt/pudeat igit/ pigeatqʒ ſupbos

Hoꝛroꝛi qbus eſt hoim laboꝛ:ocia ſũmũ.

Qui decus eſſe putãt.q liberatis honoꝛeʒ.
Si ſine ſudoꝛe vultus iã panefruunt
Emẽdicato pᷣſertim fraude doliſqʒ
nuenit qnq; ieſus ſolũ ferianten
abbata duͦ ſernat patle du clauſa ſeoꝛſũ
Virgo manẽs oꝛat.blãdo puer intulitoꝛe
Mipater oꝛo tuũ:neu me celaueris oꝛtũ
Et genus ⁊ vitãgaudet grãdeuꝰ⁊ iöjm
Mox puerũ rapit in vlnas.gremioq; po
Flli pre iacob:cleophas ⁊ego generati(nit
Carne ſumus legalis heli dict pr/ob qð
Ex vxoꝛe ſua frater dederat ſibi ſemen
Lex eteni fieri ſic pmulgata iubebat
Poꝛro iacob rex uluſtrisdauid oꝛdie lõgo
Pꝛogenuit dauid exabꝛaã natꝰ pr̃iarha ẽ
Longa licet ſeries interfuerit medioꝝ·
Iſtis a dño dudũ pꝓmiſſio facta et·
Ad bñdicẽdas in eoꝝ ſemine gentes

Diffi⸗ lere vultu
Aumie coꝛ diuo plenũ:ſoꝛis emicataſſtar.

Ifſrael ettotus erit hoc in ſemine ſaluus

Inſtruoꝛ a puero.ſacre dignoſcere legis
Juſticias.pᷣcepta ſimul:idñm reuereinr

2Zuc vnü colere fugere idola: cui; benig
.Qui mihi ꝓxiiꝰẽ atʒ equũ rader fri( nũqʒ

Inculłcãt mihi crebꝛo primihi talia m
Ci deus eſt ſolus!ſolus timeat᷑tametur
KEi verax:eius inuanũ ſumerenomen
MNoli.cũ bonus eſt facito ſibi ſabbata ſoli
Ru venerare prẽs:nõ occiſoꝛ necadulter

MNec fur:nec fueris mẽdax:iambire caueto

Vxoꝛemires:ancillã que ſuntaliox

Eſto ſoꝛte tua cõtentus diſce laboe

Aiuere de ꝓpꝛio / totũ cõmitte deo te
Agduena ſic poteris/vitã ſperare beatam
Fomiapagil abꝛaãcvſaacq; iacobq;
Atq; dauidcdlara de quoꝝ ſtirpe reſulges
Aer ba ſigillat᷑ad talia/moxſibi totus
AVileſcit pᷣſens mũdus·celeſtia caprat

Sperno iocos fili.luſus ⁊ ludicra.blãdas

Oꝛo frequẽs:dũ grãdis in his adoleuerat
Hãc vitã nrãm mirãs ↄgnatio dicit (etas
Eſt ducẽda ioſeph:ita lexa te petit:vxoꝛ
Sitc petim tua ges prio ð moꝛe:dauidq;
Regia nobiliras vult hoc parere ncce eſt
Aduerſoꝛ:refugit aiꝰ molleſcere tacu
Femineo.cupit amplex caro nec mea tles
Fingere me plebs iſta putat:neſcit ame

Illecebꝛas:⁊ vt ipᷣe vides inſiſto laboꝛi

Spus vt guſtat ei caro deſipit ois (nus
CLelebs & diu mea ſat mihi vita placebat

Anuidie nec erat ffis mipi vita marii
Hõ hoĩ ſe licet vt vuit eſſe fateboꝛ

are puer ſpſam dſio madtemariam
Jure inihidñam ! tibi mrẽm cõſociani
Nec doleo.reliqua ꝑ eã nouiſſe licebit

Deę puer blãdo petit:inſtat vt oĩa narret
¶ Eernit᷑ interea thalamũ reſerare maria
Tota ſibi facies fulgoꝛe nitebat honoꝛo
le eſt coꝛ deuotũ nõ ꝓdere vultu

Lampadis accẽſe:imoyvſi teſtis faciet/ſit
Illi aſſurgit vir reuereter eãq; locauit
d dextri:capit ipᷣa ieſum medioq; repõit
Sermones veſtri qͥ ſunt:iterrogat:audit.
Sicq; refert nunq; fili diuine cupini
Virgo virũ:ſʒ cur fuerim ſpõſata petenti
Vera tibi referã:quoꝝ iam cõſcius eſt vir
Vr be hierlimis in ſyon vertice tẽplum
Ponit: eſt illictam ſedes regia q; ler
ancta parẽs iſtic: me tradidit erudiẽdã
Virginibo ſociãs alijs de ſemine regum

Praſel
Kndlle⸗
necvero
e

dhte
cbetm
gucd
Neen
Nne
ardets
holcu

N

Teplo ſctã f equẽs affnis elizabeth/ alm⸗

Deq ſacerdotũ /ſic mos inoleuerat ipas

Sanctius in tẽplũ nutitũ iri dare qre

Weſſias ꝙ erat talide ſtirpe creãdus
Tea runnneein ꝑs vna laboiꝛ
Nere laboꝛ noſter /varias ⁊ texere veſtes
Sacxa ſacerdotũ geſtamiĩa/cuiq; dabatur

—

Biſſus / bis tinctũ coccũ / linũ / ſericũch

Pars cognoſcẽde ſtudio datur altera leg⸗

Dbſcuras vatũ ⁊ ſa cras reſerare figurngs
Hꝛãdo ꝑs vna venit / pſalmiſq; canẽdis

Indulgettꝑs reliquũ ſomnoq; ciboq;

Virq; ſuꝰ/ſteriles ambo/me viſere crebꝛo

WMe multo doctoq; ſolẽt ßmone monere

Filia tu nr̃e ſtirpis clariſſima ꝓles

Fac vt eã pulchꝛa virtutũ nobilitatte
Exoꝛnes/ſis nr̃ honoꝛ lumenq; decoꝝ
Nos ſteriles / ita iuſte deus vis / cernere fru

Da nos erx iſta bñdictũ poſſe puella ctum

rba ſacerdotes / alij ſcribe ſenioꝛes

õ

Ut ſymeon iuſtus / octagenaria ſanctis

In viduis anna/ nobis inferre ſolebont

Talia nõn uptis in laudẽ virginitatis
Credite vos vates vyſaias pᷣcinit/eccc
Virgo cõcipiet/pariet puerũ /ſibi nomẽ
Emanuel/qð nobiſcũ deus inſonat/hᷣ eſt.

ZArna erit inter vos vᷣgo reperta

Vtfacit auroꝛa cõſurgẽs humida roꝛe
Sarritu vario / celi reſonare volucres
Nã vite fontẽ pᷣſaga voce ſalutaant
Vicinũ ſolẽ/q datcantus numeroſos
Teleſtes hoĩes ita/cõplet moxoꝛiturus
Juſticie ſol aquo vita nouabitur ols
Inge tot audire eſt diuoꝝ carminavatum
aliboaccẽſa / monitis ꝓpono manere
Virgo / de ſi nõ aliud decreuerit/hinc iazʒ
Hoꝛreo miſceri ludẽtibus/hoꝛreo qcqͥd

TTurpe loqͥ/ qd vel geſtu / vel dedecet actu

MNubilis al poſtq; nobis aduenerat łtas
Virginiba ð ſt rpe ſaca/nos nuber̃ cogit

Cura ſacerdotũ/maledictã lege loquunt

Itt in pplo niſ ſeme iatcrllam

nuid facerẽq̃ verba darẽ/coinitto ſuꝑpno

Me totz arbino / ſpes he mihi ſola relic⸗

Cuũq; timoꝛe dei ↄſetio ſumere ſpõſũ(cta ẽ
Zradit᷑ipᷣe ioſeph ↄiũx/qͥ moꝛib vltro
Coõſonat ecce meis /ſancto caſtoq; pudoꝛe
Ante ea notus erat ꝓpter gen; qꝛ feſt⸗
os / me tẽplo veniẽs fmõe ſouebat
Plunima reſtabat vt eas exponere cãs

Ziugij talis cũ virginitatis honoꝛe
Niſteriũq; ſacrũ gabꝛiel q miſſ ab alto

4

NZJoſephina 52 H

Nuncisat/ et qdð iuſte ioſęph ſõnis didiciſii

Foꝛte ſupꝑuenit extrane ac ita ceptum
Ranifaſloquiltt. 3 id infra littera ſupplet
Ancillãs phꝛoneſi cui cõſonat allegoꝛia
Moꝛalis ſe iũgit eis ſimulana gogia
Niüc illa ſolers/ nunc has ſecernito voces

s apð ãtiqs p religiõe verenda
Ereuerat iſte prẽs/ du ſpõſo ſpoſa da
Añ ea qm celebꝛi fieret ſolẽnia ritu (retur
Foedera cõiugi/moꝛa tꝑis vna fluebat
Qua ſponſe moꝛes ſpõſus digᷣſcere poſſet
Hiſq; dei poſſent interpellare diebus
Numẽ ⁊ auxiliũ:digna p ple futura
Pꝛoq; diuturno cõuictu pacificoq
Thobias hoc ſara/ſimul fecere minoꝛes
Hooc tu clare ioſeph/hoc docta maria ſcie⸗
HPic tẽplo ſpõſata pꝰ/pꝰ tecta ſbitras (bas
Naʒareth ad cari pia cõtuberniaſponſi
Diſcreti vobis thalami/tũc cõuenientes
Düũ cibaccipit/ domꝰ aut diſponit᷑ inra
Duüu ſimul alloqa coꝛdis deuotio miſcet
Sepius indluſa tñ oꝛas virgo maria
Zecũ habitãs / tua ſit vt conerſatio celis
Aernũ tꝑs erat/qdã bis qrto halẽdas
Signãt apꝛil/q̃ veſpe paſca colebat
Iſrl/vt dicũt/virgo diuinius intrat
Msẽtis in archanũ / ſuſtollit ſeq; ſuꝑ ſe
Allta ſupꝑ rapit᷑/ celos ſuꝑ euolat omnes
CLũcta creata ſilẽt/fruit caligine diug
Pullũ interturbat /tantã fantaſma qetẽ
Excedit mẽs acta deo/loquit᷑q; ſilenter
Intus ⁊ introꝛſusvalde/vt nõ audiat ĩtra
Wan ſibi rõ/ſenſũ hec oẽm ſuꝑat pax
ibulus hictenuis deꝰ in q̊ cernitaure ẽ
Foelix hic ſomnus qͥ ſõnia mira reuelat.
Ebꝛia ſobꝛietas/moꝛs viuẽs/lux ⁊ obum
Tũcaliqͥ paſca biſ ſexvnoqʒ kaledis (bꝛãſ
Alpꝛil numerãt / ita dicere cõpot vꝛget
Si natale dei/ſi moꝛs numeret/et etas
Aſt credẽda manẽt ſit calculus iſte vł alter
Exurgẽs tãdẽ a ſõno H/lucẽqʒ reuiſens
Coꝛpoꝛeã / vᷣgo ſibi ſobꝛia / d reditad ſe
Ingemit / hinc curat humanã oꝛare ſalutẽ
Alme pf totiẽs hoĩm miſerate laboꝛes.
ũc miſerere pᷣcoꝛ/eteni tꝑs miſerandi
Venit/q̊ dire frangat᷑tanua moꝛtis
Quo celos reſeres / vtinã diruperis illos
O celi roꝛate/pluãt o nubila iuſtũ
Berminet et terra ſaluatoꝛẽ bũdictũ
Coõcurrũt ꝑiter ſacroꝝ carmina vatum
en Keret ee ee ;

Quod dñs ꝓpe/qdð gens quẽ deſiderat ois Foꝛmatur ſubito nouꝰ atʒ noniſſimꝰ adi
Immẽéſuſq; de minimos ſinuat in arus

Adueniet ꝓpera iã nõ tardaueris/oꝛo os ſinuatin
ſam mirare vicẽ ſub oꝛigia pma

Jam ſceptria iuda ſublatũ/iã danielis
Viſio coplẽda/iã virgo puerꝑa fiet
Wairi młr circũdabit enmanuelẽ

Sic ſimeõ / ſic anna ſenes dixere recenter

Etʒacharias vir/et eliʒabeth vxoꝛ anilis

Diu me deifici tepli ſecreta teneren
Miſteriũ pᷣgrãde nimis/qͥs nouerit ſillud

Tpis articulo tali delapſus ab alto

==ð certa fides pᷣſtãda phis

Reradiãs gabꝛiel totus feſtiuus/eo

Mittitur ad tale/talẽ deferre ſalutem
GBfra q̃ celis/q;̃ pax ſit reddita terris⸗

Vitima q iungat ſũmis /de? ac hõ fiat
Virginis ingredit᷑ thalamũ cũ luce choꝛu
Auũ pulcro nimiũ vultcu/cultuqʒpᷣcoꝛo (ſca

OQualiter ex facili coꝛpus ſibi ſpĩs aptat
Aereũ/declarandũ cõfoꝛmiter ad rem/

Sic moyſi /ſic ⁊ abꝛahe/ſic pluribo olim/

Angelus innotuit / naturã cerne / ſiguras
DSuſcipit vt varias ger dẽſatus/vt iris

Mille rrahit pulcros aquerſo ſole coloꝛes
¶¶VWirgo tremit/nũc plꝰ ſolito ſplẽdeſcere

Anglicũ tremit: ſpẽm/qm ſpecioſi umẽ
Pꝛenatis hoĩm/qꝛ dicere venerat oꝛtũ
Foꝛmoſo nimis oꝛnatu vultuq; niteſcit

Adde ꝙ inſtãtis ſuſpecta crepuſcula noc

Eſſe ſibi poterãt/lʒ hoꝛa nouiſſima mũdi

Qua ieſus aduenit ſub veſpe rite notetur·
Quid ꝙ ⁊ ipᷣe ſathan credi vultangls eſſe

Tucis/t hoc ſcit vᷣgo / mñ ſuꝑ oĩa teret

Metẽ huilẽ/dũ dicit aue/dũ gra plena

Dü dñs tecũ /bñdictaq; tu mlieri
Vogitat hãc ꝗᷓ ſit ſecũ turbata ſalutẽ
ſaus vt ancilla ſi foꝛte videre ſußmi
Regis cõiugiũ fama referẽte veniret
Meſcia q̃ fieret vxoꝛ/ſi miſſus ad illã
Nũcius a rege pᷣter ſpẽ qrereteius
Coſenſum/turbareteã dignatio täta
lſt gabꝛiel trepidã ſolat᷑ ⁊ inſtruit ip̃aʒ

Qualiter abſq; viro ↄplebit ſctũs obũbꝛãſ

Spũs archanũ h/naturã gra vincet
Aſſenſum da vᷣgo tuũ / noli eſſe recuſans
Nõ ingrata deo dicit /tu crede voleei
Velle tuũ tribue/gabꝛiel te reſpicit/omĩs
Expectat mũdus/celũ tellus/⁊ abiſſii
Aude/magnanimis/qꝛ magna fides oꝑat
Audet.iãq; fides qualẽ dilectio foꝛmat
Verbigenã reddit aĩam/dũ ptulitoe
Ecce ancilla dei/fiat miſſum mihi verbuʒ

Verboꝝ inſtãti pᷣmo nõ eſſe maria
Exceſſum qndi patit/ qſ ſitſopoꝛ / exqua

Dicendü eſt igit cõceptũ̃ qͥ dedit/addet
T ſpoſo/ dubitatach ſcagala tollet
Lüſt

¶Hãc vᷣſanj

Humani generis limo/fit vᷣgo dei nceps

„ MNullius apta fieri cõplexiboê/hoc qꝛ coꝛpꝰ G

cratũ dno ſolos ſibit fuit in vſus

udijt vt gabꝛiel reſpõſa fidelia/nouiti

Virginei veiris thalamo virtuterepenti

Dõð ver bñ caro factũ eſt / illud pn? adoꝛat
Atq; pacta vidẽs mãdata receſſitab illa
Bloꝛificãs dñm/celeſtis eũ comitatur

Hlta cohoꝛſiubilãs hymniſq; cãoꝛa me

3 ſitcelis dño/ſit pax bona terris (lodis

Or ⁊ ipᷣa noua gto noua gaudia coꝛde

Teta canit/iã magficat ſecũ oꝛſa ftractat
Hachoꝛa ſe paſca puer ihs obtulit vltro
Humani pᷣciũ generis/factuſq; ſacerdos
Etcaput eccie/paſtoꝛ ſeu papa ſußmus
Vnctus ⁊ in regẽ ſũmũ/cognoſce mariam

Inuenit vt ſua mens cũ letis iũgere meſta

De puero aſſidue/ vẽture coſcia moꝛtis
Meret/letificat virtus pᷣſcitaq; nati
BGBloꝛia/dũ pᷣmit exiliũ nos bãc imitemur

¶Poꝛro qͥd faciat vᷣgo/tm̃ ne reueler
Spõſo miſteriũ:fac dicere/quõ credet
Da / celet q̃ pacto deo tibi grata videtur
Et ſponſo/cui res tandẽ manifeſta ptebit/
Saltẽ cõiugij ſacrũ dũ foedus inibut

Solenni ritu/nec eni clam foedera iũgẽet

Affines veniet /vicinia/tota videbit
beqᷣſi foꝛtetumẽs vtems videretur
Ambo ꝓbꝛoſa fierẽt in cãtica vulgi

4 —

Duidq; cognatpgnantẽ ad elizabeth ire

Aec decet aut licet hac / niſi vir coſenkitanñ

Sed neq cõſenſinn niſi cie aſcius addet
tü ́ dedit/addet

eciliã dũ pma thoꝛi ſecn.

„

põſo legimus foꝛti dininitus auſu

Antegra virginen dũ vult fuare pudoꝛem
5ponſo dirxiſſe/ inuenis geatiſſime pãdo

Scxũs crede dei mihi cuſtos angłs aſtart
Tangere polluto / me ʒelat/amoꝛecaueto
Permaneas et tu caſtus te diliget vt me

Eredidit/⁊ caſtũ poſt firmat ſa guĩe votũ
Maioꝛ nõnefuit auſus tibi ſpeſq; maria

Credulus ipᷣe tibi ꝙ vir ſanctiſſimus eſſet

Boʒ dei tali caſu tibi numẽ adeſſet

Feſta dies aderat/q̃ plebs ſua ſabbafa s .
Ergo moꝛe ſuo cũ ſponſo ſpõſa/qͥeto (uat

Secreto q; laco cõſedit/vbi ſacra legis

oiugiũ mirare nouũ /deitas vbi nubit

KEerree —

a ne frãgant aios neu leta reſoluant

a tenerent

——☛ =— D

☛ =

nn
der

Noſephina 57

Dogmata colloquio ſecũ ꝑiter referebant
Tũ virgo intuitu ſolito plus ſupplice vul

Tibꝛãs ad ſpõſũ/ ſimplerxↄuertit aitq;(tũ

Clare ioſeph cni ſum dño ſpõſata volẽte
Eſt mihi ſecretũ qð pãdere cõuenit/ette
Participem fieri/nos vno magnificemusꝰ
Me deü / voto ſili rõne pari
Spoõſa potes dilecta loqͥ qdᷣcũq; placebit
Audiſti iã crebꝛo ioſeph/ſᷣmoq; frequẽter
Inter nos talis hitus/cito ꝙ veniet rex
Dꝛt ſtirpe dauid/pplłm ſaluare potẽter
Et ꝙ cõcipiet puerũ virgo/pariett;
Iſr/hocoĩs deſiderat/optat et oꝛat
Mꝛabã nuꝑ ⁊ ego pauꝑcula queſum
Etcinis et puluis/duũ me dijudico ſolers
Ille tñ cuius oculis hũiles placuerunt

Dui tollit p velle ſuo de pulueretales

Qui laſſo reqͥem/panẽ veſtẽ dategeno.
Qui facit vt ſterił gaudẽs fecũda domi ſit.
Brata/fateboꝛ eni /ſic me reſpecxit/et ipᷣe
Fecit maꝗᷓ mihi cuiꝰ nomẽ bñdicu
Elegit gratis /ita crede ioſephö/parituram
Me foꝛe meſſiã ci virginitatis honoꝛe
Angelus hec mãdata dei/iã ꝑtulit ad me
Spũs ⁊ iã me guidauit germine ſacco
Boſkuerac vba hec ſbᷣito grandeuioꝛ
eros
Etrefugit/qͥd ais/qͥs erit tecũ oꝛo deĩceps
Exia me dna/nõ hoc ſum dignꝰhonoꝛe
etrus vti vidit multi miracula piſcis
etibo incluſi /ſtupoꝛ exclamare coegit
Exia me dñe/pctõꝛ eni nimius ſum
Dic viduã legimꝰ oꝛbazʒ ꝙ dixit helie
NQuid mihi qͥd ve tibi veniſti cõmẽoꝛẽtur
eccata mea/puer inde meꝰ moꝛeretur
CLoꝛripit hic ſe vir thalamo ſolũq; reclu

Coꝛ trepidũ vario curarũ flucti

lat eſtu (ſit

Elſſet cũ iuſtꝰ ſpõſam traducere nolens

rnlan utabat enĩ ſeducere talem
Scaãdala ſed metuẽs voluit clã linqre/fſco
Juſtus vtrinq; ſuo/ſecũ dũ tale volutat
Mẽtis litigiũ/ſopoꝛ irruit/angelꝰaſtat
Coõſfoꝛtãs loquit᷑ ſacxamẽtũq; reuelat

Clare ioſeph filiq; dauid nolito timere

Cõiugij ſed iure ſacri tibi iũge mariam
Natũ qͥcqͥd id ẽ in ea de pneumate ſccõ eſt
Coõcipiet pueꝝ/quẽ rite ihm vocitabis
pe ſuũ ſaluãs ppłm peccata remitte
¶Uirgo putovigil oꝛabat pᷣcibuſq; ſuiſqq
ꝛo meritis ſpõſo data viſio celitus iſta
uſpicione carẽs ꝙ hõ foꝛmauerit illas
Voces/ſõnus eni ſenſus ligat exterioꝛee

Tũc vbi vuit ſpirat exalto ſpũs/aures

E

Intellectiuas reſerans pulſis ſimulacris

Eumine diuino radias ſecreta reuelat/
Vel de pᷣterito pᷣſenti ſiue futuro

Ecce ioſeph diuinũ aliqͥd de vᷣgine natuz

Intra cognoſcit / qqʒ eſt paritura ſalutem

Humani generis deitas vbi pãdit᷑apte
Nãq; de delere põt peccamĩa ſolus
(Boledide vᷣginitas niueo ſplẽdoꝛere⸗· D
Anglico cõpar ↄſoꝛs ꝛami vᷣcoꝛi(fulgeſ
Cuius ꝓpoſitũ eſt nũq; ſenſiſſe/voluptas *
Qualis ſitc arnis tactu fedata pudẽdo
Heſitat /angelica poſtq; mãdatla capeſcit
Jbi nãq; ioſeph aderat/cui talia fatnrr
Quid mihi qͥd vobᷣ almi ioſeph atʒ maria
Quid cũ cõiugio qð plis cedit in vum

Jura ne ſunt eius vr̃o cõtraria voto

Mutua nã duplicis fit ibi trãſlatio ſexus
Ergo cõiugiũ vos vl derelinqre opoꝛtet
Vel me/q̃ pacto fidei parebitis ambe „
na ne vel mẽdaxfieret trãſlatio talis
¶ Uana qͥdẽ minime fiet puriſſimavirgo
Docta refert phꝛoneſis ſupᷣmi filia reg
Deſuꝑ allapſa/pectuſq; amplexa iacentis
Blãdaviri/nec erit mẽdax nec copłla vana
Legitimas inter ꝑſonas diſpare ſeru
Mutua /q dabit᷑ in coꝛpus vtrũq; ptis
Ac indiuidue moꝛẽ vite retinebbit
Nõ ꝙ carnalẽ poſt hec pcedat in actum

Obſtabit votũ / put eẽt cernere/ſi uue

Virgo viro poſtq; nupſit cũ vᷣgine verbo

Pꝛeſenti/cõſtat/poterũt emittere votũ

HMutuo/q carnale nihil poſt hecrepetetkt
Jmo cõditio cõſenſum ſi pᷣitiſaen
An tzatq; decet / ſi nõ piudicet vſus
Et lex eccie laqos cauet atq; piela
Jure licẽt aliq̃ fieri/nõ expedit illa
Extinetus reꝑitur/et hinccõuentio talis
OWerebꝛis Rcfera fednoeffingae vo⸗.
Edere vult ꝓlẽ deus abiq; viro velut iſtic.
Cur:qꝛ facta tue de ſpõſe coꝛꝑe/qle eft·
Juretuũ/ſẽmẽ ſctũs tibi ſpũs almũ
Suſcitat in fris vice/tu legalis haberis
Hinc pr̃ infantis nutritio ſola prremte
Hõ faciet/ſed nec ꝓpꝛie cõmixtio carnis
dlaude ioſeph qꝛ dedño tibi fas erit olim
Didere / filius ecce meus /diuinius oo
Quid ſublimius ⁊ pᷣclarius attulitetas:
Fili arch pater huidnögridieamone
NHoia ſunt/⁊ pᷣcipue piactisimace
ES

—

.. „ „ 5
Obligat hec telaus titulo fundata pr̃no
Infantẽ cũ mr̃e ſua ſeruare deinceg
Lauſa ne cõiugij talis tibi ʒꝑua vide
Vt ſudoꝛe tui vultus tua pane fruatur
Vroꝛ/⁊ illis ſis tu cuſtos fidus in omni
Teis articulo / ſis teſtis virginitatis
Debeat ⁊ poſſit cui credulitas adhiberi
Pꝛoderit atq; tua trepidatio poſteritati
Cocludẽt ꝙ tu iuſtus nunqᷓ; violatam
Duxiſſes ſpõſam / puniſſes vindice lege
Adde ꝙ in vobis yſaie verba valebut
En hitabit /ait/iuuenis cũ vᷣgine / ſpõſus

Spoſaq; gaudebũt:vos hi ioſeph atʒ ma
Nuid ꝙ celãd erat infatis nouꝰ oꝛtus (ria

Coõiugis ob fama/nã pfida qn malo
Plebs iudeoꝝ puerũ ſine ſemine nati
Crederet/in nupte nec ꝑceret impia matri
Adde/ſathan fallẽdus erat/reliqs ego cãs
Pꝛetereo/cur cõiugio iũgenda maria
Pꝛecipue tibi virgo ioſeph vir inſte/ſenil
Etas quẽ nõdũ frangit vel reddit ineptũ

XVYurãde ſoboli cũ mre/laboꝛis et exoꝛs

Non es / nõ fidei/te nulla libido titillat
Ante qͥ dẽ nec poſt ꝑtũ ↄgnoſſe cupiſces
Vroꝛẽ/nec enĩ templũ temerare ſacratũ
Effractis votis fas eſſet/⁊ vuica pliles

Hec ſat erit nuptis cũ virginitatis honoꝛe

Sſnn vᷣginitas / phꝛoneſisdũ tlia fat

Alſſenſit/ ſonuſq; viri mox deſerit artus.

Diſtinctio quinta

Furgẽs ioſepha ſõno / ſibi iuſſa ꝑpegit
Vroꝛẽq; ſu verbo pñte mariam
Accepit / nec eã voluit ↄgnoſcere donec
Pꝛimo parit genitũ nomẽq; ihs dedit illi

Nõ ꝙ poſt ꝑtu /pcul hoc ↄgnouerit ißam

Boneceninegithictps iich fuurdͤ
Scãdala ne tibi dent ſcripture redder̃ paſ

Oue gens oꝛo ꝓbat dam mr̃imonia fcta:
Illa palã iungit/igitur cõuentio talis
Dicit᷑ hicacceptio/nõ iocũdius vllum
Koiugiũ/ritu ve ſacro plus cõcelebꝛandũ
Regia nobilitas inſignit nempeꝑpentes

Junge ſacerdotes/priarchas/iũge ꝓphas

Pꝛogeniẽ veterẽ/vicinos adde decenti

AL etos pauperie/gaʒas exupatomnes

Ipe dei timoꝛ /his cultus ⁊ victꝰ honeſti
Lõueniũt alacres q̃s ipᷣe citauerat heros
Angelicis parẽs monitis cũ virgine voth
Virgineũ pᷣus emiſit/reuerẽteradoꝛans
Haci mr̃edeũ/dñaʒ reputat/neq; pᷣhec
Fomitis illectu ſcit fas ↄguoſſe ſacratam/
Ttimnee teſtem comitẽq; ficelem

Littera tale canit/cui cõcinit allegoꝛia

Hõ ſec'eccietu pap daaris vice chꝛiſti
Spõſus ꝓ pcſtoꝛe pio/violare pudicam
Crede nefas /ſed eã te cuſtodire neceſſe
Diuina ſub lege datã/vel cedere ſeli
Scãdala ſubiectꝭ vł ſciſmata ſi ſtat? affert

Senſimꝰ hoc hodie/tꝑſq; locũq; notemꝰ

Hille emeb enta w tenſe eptẽq; decẽq;
Oꝛbibo in ꝓpꝛijs phoebo ↄfecerat annos
Biſq; decẽ bis terq; dies pagrãdo leonis

Julius in ſigno dederat/tücſciſmatʒ altoꝛ

Peſtiferi/petrus de luna cedere nolens
Eijcitur ſede papali voceſudbyna.
Vꝛbs dũ cõciliũ retinet cõſtantia ſanctũ.
Balchaſar eiectus fuerat/iãxeſſerat alter

Triceps hoc mõſtrũ fuitvt ſuntcerberus/

byda... ð
Anũ nulla mõ cõtentio rumpitoule
Legitimꝰ ſuꝑeſt ſpõſus/paſtoꝛq; oreetur.
Vnus in eccia cui totus pareat oꝛbis
Virgo tuis fac hoc pᷣcib/meritoq; potẽti

Ipa tuo celebꝛes gtiſſima/ ſpero ro qt annis

Fecũdo ꝓlis cũ virginitatis honoꝛe
Cõmgio /ſpõſoq; ioſeph ſacrabit honoꝛeſ

——— yrrr

Natali ne tuo ſic olim octaua dicata eſt
oc pᷣoꝛ inſpira/tali nos munere dotes
lma redẽptoꝛis mi/cui lege ſuʒna
Vir iuſtus /virgoq; ioſeph cũ vᷣgie nupſit
Da celebꝛẽ dignũq; tuo ꝑſoluere culttũů
Loõiagio/fac nos ablutis ſoꝛdib omnes
Poſſe deo iũgi/ſidei qͥ foedere puras
Deſpõſans alas diuino germie cõplet
Hẽtis caſtus amoꝛ nomẽ nõ ĩuenit vllũ
Suaue magis penetrans liquefactis coꝛꝛ
dameduliss
Quã ſpõſi ⁊ ſpõſe ſalomõis cãtica cantãt.

Zũ paſſu ſtudeas doctoꝝ moꝛe poꝝ (ſum
Angls iſta ferẽs gabꝛiel ſi creditur eſſe
Põ hoꝛretrõ/cunnõ vtriq; minitter
Aſſiquus fuerit/diſcretio ſpirituũ daet
ſapoꝛ internus ꝙ nõ ſit viſio vana
Credo recẽſenda ſunt vᷣba poꝛa mathi
et cũ ſpõſata maria ioſeph pia mater
Ante eã ; coõueniſſent / de flamine ſaco
Pꝛegnãs inueta eſt / inuenit vir ſuus ipaʒ
Meſcio / ſi nõ ſolennis ritus celebꝛiſas
aꝛeſaegeultis Nelucinehana galilee
Affuit ipe ihs ⁊ cũ multis ſua mater
Qetificans miro cõuiuas germĩe vitis.·

Vierũ ſi fedis affectib obſita mẽs eett

4
*

uſte

dis

brandi
nteo
Ephes
Ant
mhes

ben
Mexoth
ins
be⸗
amn

dhuſki

i
inorn
igdeig
mannn
ilans
fmſain

Joſephina HM

Plurimus aſt aĩalis bomo eſt / ſeſpualis

Rarioꝛ/hec prẽs potuit mouiſſe pꝛioꝛes
Hoc ne cõiugiũ ritus pplaris haberet
Cocelebꝛare ſacrũ/ tractare pudica pudice
Virx valet impurũ vulg petulãs ⁊ ineptũ.
Vanie gaudẽes / furit iratũ/mediũ nil. .
Dabbata neu cumules ppto male fn gi
Sobꝛiꝰ eccleſie mos eſt / iõ vetus illud ill
Hlimp druidũ phano memoꝛabile Eplũ
Karnoti/titulus cui virginis eſt pariture
Hoc mõ cõiugiũ celebꝛi de moꝛe colẽdum
Cepit⸗/et exẽplũ deuotio ſancta ſequatur
Poſt euãgeliũ miſſus ſunt oꝛdine recto
xurgẽes auũt ioſeph/exurgeſq; maria
Miſſus mercurij poſt te lucia decoꝛo
Xultu plegit᷑ ternũ veneriſqʒ ſequenti
Datclerus / mediũqʒ iouis nou obtiet vſ⸗
— iſius tẽplũlmolimie ſtructũ eſt

nnulꝰ eſt illic duplex / cui gẽmula duplex

Auro cõſerittenu / ãs virgo feruntte
Cũ digitis aptaſſetuis/ eſt addita ʒona
Incertũ tibi vir ſi tradidit iſta ſubarrans

B oelix cõiugiũ q̊ ples eſtqʒ fideſdq;

Eſt ibi res ſacra ꝗᷓ ſignat miſtica trinas
Koͤiugij ſpẽs / ſibi na cõnectere noſtram
Haturam voluit eterno de patre natus

Illã ſuppoſitans/ideomata miſcet vtriqʒ

Nubit ⁊ eccie ꝓpꝛio cũ ſanguine xvàẽõ
Agnus in aſpectu fidei ſub oꝛigine pma
Peccãtis muũdi pᷣuiſus moꝛte cruentus
HNubit etipᷣe de aĩe quã gra foꝛmat
Que ſit vᷣbigeng fit virgo filia mf
Triplex cõiugiũ / triplex pfiarcha figurat
Pꝛimꝰ abꝛa/pꝰhũc vſaac/iacob alter / xilli
Spõſaſ duxer̃tvoſ ſara /rebecca/ rachelqʒ
Zũ lya / carbo tu ſara/rebeccaqʒ multũ
Diceris accipiẽs/vitã ſignatis vtranqʒ
Eõtẽplatiuã rachel/actiuã lya ſignas
Igns cũ carbone facit inctus velut ęnũ
dic deitas carnẽ ſuccẽdit⁊ vnit/et inde
Exoꝛit᷑ riſus yſaac/que plura recebpʒit
A ſpõſo ſpõſa q; que ihus eccie dat:

TZotſacramenta virtutes/dona beatta·

Hinc varie ſoꝛtis frẽs/eſauqʒ iacobq
Naſcũtur / bon bic ſimplex/h eũ fer? alcer
erſeqᷣtur ſ bonitas odioſa malignis
Huicqʒ iacob tot ſunt vᷣtutes qt priarche
Extremi tu care ioſeph tu beniamin ifans
Zn mo creſcẽs diſcretio ſignificatur
ccuſans alias virtutes vt moderentur

—

Coõtemplatiuus eſt benianim/

☚

Fobit ſpecioſa rache ‚hui? i oꝛtu
5 cõtẽplantis/ ratioq; ſagax alienu m

Tranſit in affectũ / leuat : ſeſe ſup altos
Migrat in exceſſus / l ſcit ſoꝛoꝛ anagogia

Eoõſpicit clara caligo lucida nubes
Spũs effari ſecretũ nec valet intro

o ſentit / eit id er docet / erpientia ſola

Spũs ac aia ſcindunt᷑/magnificat vox
Eſt aĩe/ſed ſpũs exultare refertnr·

Apte virgo tuũ carmẽ ſecreuit vtrũdg

Ignis ad exẽplũ qͥ diuidit etherogena
ucta ſimul mixtis omogenea cogit iynũ

Huãqʒ vides crudis vitri /ſoc elicit herbii
Hoc in calce ptʒ/H̊ młia liqmina mõſtrãt

Ornen caſerdirinachnris ird fumi
Sicaĩam q ꝑs hoĩs terrena notatur·
Coꝛpoꝛeis nexã mẽbꝛis vis cogit amoꝛis
Spiritui ſubſtare ſuo / volat ima relinqni

Aniri totus diuino ſpiritui vult

Purus pura petẽs/coꝛdis cõpũctio fontẽ
Lotio q̃ fiatemũdans crede miniſtrat
Feruida cũ luctu lacrimiſq; rigata ꝓfuſis
Hinc fit theoꝛicus exceſſꝰ⁊ extap alma
Quã pꝛaxis ſeqtur zelãs oꝑaſa ſalutem
Alterius /ſeſe tũ circa pluruna verſat
Rax intus traqullla manet/qꝛ mẽs ĩ idipʒ
S£

epe redit/ſemꝑ oculis diuina tuetrr

Eelitus eternis a mõtibo irradiata
Ac oꝑando frequẽs hmeuã cõſulit artem
Rarũ hoĩm genus in teꝛrè/o dixer hoc eſt
Angelica / hec vita e / ſiceſt / ſed ꝓſpice tecũ
Ignib in medijs qͥd nã laurẽtius vſtis
Larnibo eloquit᷑qͥd nam vincẽtius egit
Quid ſacer obſeſſus turbis anthoniꝰ vrb
Alta qͥes erat illis in ſublimeleuatis
BGr̃a coꝛ ſtabilit ⁊ miro roboꝛe firmat
Palis crediderim fueris tuvirgo maria
Dũ poſt cõceptũ / iude mõtana petiſti
Abſecſoſa ſeni cognate miſtica facta es
Martha / maria ſil vna q̊qʒ lya rachelqʒ
Nöne ioſeph gactas obanſq; fabꝛilia cre⸗
Deſi ethereoſ hauſiſſe putã odoꝛeſ(bꝛo
Dü ſibi certa fides / de? eſt abſcõdit? int
Hoc in vᷣginei fructu vẽtris bũdicto
Oui fructus ſuus ẽ vxoꝛis carne creatus
nde ioſeph pr eſt q̃ſi legis iure vocãdus
. nchoeſtberer eres verus / nec adoptio ſola
Dat titulũ hũc/ſecꝰẽ vbi ꝓdit adłteraplei
Abſqʒ viri iuſto cõſenſu / dicerer on eſt
ndag eã ſuccedere ius ſit
ff⸗

ſtaliud q coꝛde capi neqat niſi puro
ariqʒ perit verbis acoꝛe pudicis
Hñ cõiugij fit cõſumatio fiunt·
Vna carne duo / fit homo tanq; caro / totꝰ

*

Deſipit ißa caro/deus et mens ſpũs vnns
Fiũt/et maioꝛac purioꝛ inde voluptas
Bentit᷑/qᷓ;to cõiuncta potẽtia diggnga
Dignioꝛ obiecto eſt / pᷣmat heu niſi ſarciã
Zelotes dñs ⁊ tot amabilis vltro (carnis
Spõſum vult aĩe ſe tradere/vᷣbigenãq;
Reddit/deliciaſq; ſuas dignat᷑habere
Spõſam cãtauit ꝗᷓlem ſalomonis ab oꝛe
Ded qres ſi cõiugiũ ioſeph atq; marie
it ſacriñ magnũ te xpᷣe figurans
Eccleſie ſpõſum/qꝛ copula nõ fuit vlla
Canrnalis/ſed carne deus cõfoꝛmis habet᷑
Ecciĩe mẽbꝛis/an foꝛſan carnea ples
Hoc in cõiugio ſignũ ſuffecerit eſſe
Vn fuit nexus niſi moꝛte ſolubilis vnqᷓ;
In quali nexu fit virgo puerꝑa/natus
hro elarn⸗ virgo deſinit eſſe

Poꝛro velut mrẽm dñs cuſtode carẽtẽ
Einqre nõ voluit ſic quã plus diligitvnã
Eccleſiã remanere vetat/cuſtodis egẽtem
Amus ꝗ pf eſt ſpõſiq; vicarius almi
mpliꝰ ipᷣe dauid rex vxoꝛi ſunamiti
aſte cõuiuẽs quã nõ cognouit amatam
Coöiugiũ ſignat recte ioſephatq; marie
Nõ tñ exequo/nec eni volo crediderit qͥs
In ſpõſi gremio ſic cõuixiſſe mariam
Diſſuaſit fieri reuerẽtia debita mati
ale aliqͥd plus q; foꝛmido libidinis vlla
Vel ꝙ adhuc iuuenis ioſeph eet/nãq; iu⸗
Ad qͥnqginta ꝑhibet/pducitannos Ger⸗
Infra q̊s poterat ꝑrus velamen habere
irgineus / nec ſic effetus ſiſenio vur
Eſſetet hinc vates iuuenis cũ vᷣgine oget
orrupeo nunqͥd fueratſociãda puella
Que grãdeua fuit ſoli cõmiſſa iobanni:
NQNuo mag heluidi blaſfemũ os crede ſpu
Ergo ioſeph r putaſſe ſenẽ fecer ſeileſ(ẽdũ
In ſe vᷣtutes / vel neu carnalis hfert
Suſpicio de te quicq; carnale mariia
Donec virginitas/tua fixa fidelibꝛ eſſet
Coꝛdib/inde mioꝛ ẽ mẽtio ð ioſeph acta

Nõ ſubito totãſe mõſtrat gr̃a müido
Nüc ſecus eſſe decet dũ toto credit᷑ꝛbe

Copula virginea vobis ſine labefuiſſe

Femineos fugite cõuictus / ni latet ignis
Interius viuẽs / cur ſtuppa imittit igni
Credite qͥ netiã ſub religionis amictuu

☚.

c(1urges aüt ip̃

Hiüga decẽs/ cauta/ celeſti paret honeſta
72. eu q; diſſiles hʒ etas perdita moꝛes
Moꝛalis ſoꝛoꝛhic cõclamat q̃ſo/ caueee

Denit amoꝛ cec plus falles illicienſq
Quãto puto turpẽ citius celare pudoꝛem

Verba dat / ꝛgeſtns / quib ẽ laſciuia iũcta

Ac ita paulatim fedo uretitfamoꝛeꝛ

Hoꝛrida vmittũt meretnxqᷓnaget efffõs

Nature iura dicũt nihil eſſe pudenduũn
Et libertatẽ reputãt ſi qð placeraudent

Vt pccã tñ celent/foꝛis aſpa fingunt

Secta flagellãtũ docʒ H/ docuere begardi

Phi tales olim dixere caninos
Sed neq; cõiugibo violari debet honeſtaſ

Hactenus bec/euãgeliũ iam litrera narrer

Turges a maria/ dieb in illis
nhn olana abiſt feſtia/ domu zacha
Düũ ſubijt / meruit ab ea ↄgnata ſalutẽ (rie
Vt reputo pᷣus accepitte virgo beaꝛta
Vrxoꝛẽ vir/qᷓ; cognate tecta ſubires
Et q; vẽtre tuo notꝰ fierettumoꝛ vllus
Hoctua poſcebat/hocclari fama mariti
Oð ſi pᷣgnãtẽ/ſi cõfeſtim parituram
Duũ ꝓfeſſurus ⁊ dũ nũmiſma/daturus
Solicitus voluit te vir trãſducere ſecum
Bethleẽ in villã turbis ⁊ frigoꝛe plenam/
Quid nona nupta tibi/qͥd delicioſa puel⸗
Nuũc ſaceret iuſt/dũ lõgi inſtar eundũ (la
Quõ deſereret te ſolã/neccomitatam
Quid ꝙ paſca ſacrũ vel erat ladeſſe ꝑabat
Omnñ hieroſolimis mas quilibet eẽ tenetur
Ergo põt ex his cõcludi ſuffictitter

Dð dñe fidus cuſtos/tantiq; recentter

Coõſcius archani/dederit ꝑiter comitẽ ſe
¶Mꝛio petis tẽplũ/hincaffines viſere cu
Fecũdos nouit᷑ q bis duo milia diſtãt(ras
Vꝛbe hieroſolis / vbi ſoꝛs ẽ beniamĩ atᷓ
Totiꝰ ẽregni iude metropolis alma
Eſto/foꝛte ioſeph cã q̃eunq; remanſit

Hazareth/ipᷣe tñ pgreſſum virginis ante

HNouit/⁊ adiũxit cſoꝛtia fida ꝑintũ
NHũõ ꝙ foꝛmidet crimẽ ʒelotipus vllil
ed dare ſoliuagis nõ vult exẽpla puell
O q̃·li cũ leticia/dulcedine quanaa·
Coꝛdis deuoti/circũſpicit oĩa templo
Etatis totos vbi floꝛes virgo ꝑgii /
Eredideri ſocias vidʒ hic/notoſq; miſtros
euitici genernꝭ/gerſonitas caathittits
tq; meraritas/ꝛ miltos carne pinquos
Qia dicta pus ſecũ memoꝛata reracaat
Surgit adoꝛato dño quẽ magnitficat/cui
leno coꝛde pias ſatagit ꝑſoluere grates

Vtq; ſubit pᷣmũ ʒacharie lumẽ/anllis

Nccurrit cognata ſibi qᷓ mãſemtinto

tinctio

Virgo tue vox eſt / morx exultauit in eius
e Infans viſceriba/implet᷑ eliʒabeth almo
teffi Flamine / ꝓclamat magna cũ voce puelle
dG Dicẽs/tu bñdicta oẽs inter mulieres
ð Sis foelix/fructuſq; tui. vẽtris bñdictus
n Altq; hoc vñ mibi /domĩ ꝙ veneritad me·
degnl Mk celſa mei:tua ptinus ecce ſalutis
Auribo vt vox facta meis / vtero meus ifäs
nch, Beſtijtexultãs ⁊ gaudẽs/plaude beata
W Que ſic credideris in te qꝛ ꝑficientu·
Adño tibi dicta / maria refert igitur ſit
. Magnificat aĩa deũ mea/ſpũs almo
s Jure ſalutari meus exultauit et altus
isc ncillã vidit humilẽ/ex bocecce beatam
liſr Ne dicẽt oẽs/qꝛ magna potẽs mihi fecit
n Eſt in ꝓpgenies reuerẽtes ſe pius omnes
. In virtute ſua ꝑfecit magna potẽter
.“ ris eleſuniſaſemateſunhos
3 raltans huiles / deponit ſede potentes
uni Ondieterhie inopes / dites dimiſit ianes
zuſcepitq; ſuũ puerũ iſrł-vt mẽoꝛatus
. Eflſt pietatis q; nros p̃dixerat oÜlinm
n d prẽs abꝛaã cũ ſemine iugiter eiuus
Har,/ ¶ Scire velim totis qͥd vgo mẽſib egit
Men Hãq; triba mãſit/qbo et tu nutibo vſus
miſt O zacharia ſis cognata letus adepa
m An ſcriptis aliqñ notas qð coꝛde repoſitũ
nd O qtiẽs tibi vᷣgo ſenex ↄgnata recẽſet(eſt⸗
anor FZFareo vin recub vrero ſeniocs granlac⸗
eſtoꝝ ſeriem/gaudet ſermone ſenectus
u. Begelecles umniii ſuſpẽſa loquẽtꝭ ab oꝛe
mitſe Quã magnus dũs ⁊ qᷓ; laudabilis oꝛo eſt
iaean Talia qͥ fecit nobis miracula ſolus
dikin Jamiam nanq; ſenex ſteriliſq; puerꝑa fio
anin Deſene / tu grauida es de ſolo flamie vgo
n Hoc eqͥdẽ noui /nõ te referẽte/tumentem
* Nõ vterũ video / deus eſt ſecreta reuelans
nant Implet/q̃ cecinit vatũ pᷣſaga pꝛioꝝł.
— Punum vor henietpini aredepto gfes
— Hocʒacharias hocꝛ ego depoſcere crebꝛo
unl Et tu nec dubiũ ſoliti/ſit q;ta videmus
m AUVbſeqᷣoſa deo / cuius mãadata tremiſcit
Juſticiaſq; facit legis/ vitatqʒ querelas
itns Oꝛar du ʒacharias pꝓ vicis oꝛdie ſanctum
. 3 Ponit ⁊ incẽſum tẽplo/gabꝛielis honoꝛꝰ
Inſpicit᷑ vultus ⁊ voxauditſeundem
nguig Erauditũ eſſe/liguã dubitatio plectit
man H Obmuteſcit eni/ plebs extra tota ſtupeſcit
fin Et mihi qͥs reputas tioꝛ affuitãgoꝛ et hoꝛ
egun Dõec miſteriũ nutu talamoqʒ rpãdit (roꝛ
mis Pãdit vtenobᷣ infans naſcet/⁊ omne
uũ nõ bibet aut ſiceram / vᷣt/ ſed helxe

Jolephina

Spledeſcẽs in eo mirabilis vſqʒ ptẽbit
OQui qᷓ;tũ fuerit victu vel veſte ſeuerus
NMNoſti/qᷓ; lucẽs ardẽſqʒ lucerna Hotenter
Coõcepi vt cernis/in pctõ iñ/infans
Nicmeus ex vtero ꝓmiſſus ſanctificari
Senſit in occurſu nr̃o qͥd ptinus acũ eſt
Multa mihi dicẽda tibi coõta ſuꝑſunt-
ia diuinus doctoꝛ legiſqʒ ſacerdos
Vir meus edocuit ritus cultuſqʒ ſacratos
HNõ decet in tẽplo ſolis nos ſenſib. vri

Sẽſit ⁊ uluſtrata mei iubilatio coꝛdis

Mẽte opus eſt o to ſubvelamie ſignant

Sacrifici ritus ea q̃ͥ nõdũ patefiunt·
Infoꝛmes foꝛmarevolunt q;plima moꝛei/
Noõne notat ſus luxuriã/ carniſqʒ lutoſas
erheng i nr̃m nõ cedit in vſum
iclepus et vulpis veſci ſicbubo vetak
Inuenit in vetitis in cõceſſis ruem
d moꝛes aliquã /q ſquis traduxerit apte
Miſtica ſunt veſtes/oꝛnatus foeder arca
Sic ars natura libꝛos picturaqʒ pᷣbẽt
Multos / ſtolidus eſt qͥ nõ ſe dat vel ĩi vno
O ſi me pſcos dũs reuocaret adannos
Qualis erã cũ me templi ſecreta tenerent
Quali me cura q;to ve ardoꝛe ſcienni
Tradiderim ſtudio/qdã ſcio/plłima noſſẽ
Pꝛeſciato iuuenis pᷣcij ſapia quanti eſft
edoleat ſenio/pigeat quoqʒ tꝑis aci⸗
Sed

¶ M ſuꝑ ẽ magnũ cariſſima magnificar
Sed ſupat laudes liguas ſuꝑeffugit os
Quis dederit cognata mihi gratiſſia/natꝰ
Filius ex te dũ fuerit cõplectar in vlnas
Alttollã maniba ac toto pectoꝛe ſtringam
Officio fungoꝛ gerule/t᷑igam oſcula frõéti
QLudat ⁊ in gremio nr̃o ludãtqʒ coeui
Infantes tuꝰ atqʒ meus/ſed fata ſenilem
Zerrent/nõ iõ mihi pᷣſtolatio cera
Viue beata nimis q̃ ſis viſura qd opto
Pluraqʒ dũ fuerit etas grandeuioꝛ illis
Huic deſiderio ↄgaudet virgo benigne
Sit licet introꝛſus merẽs/qꝛ ↄſcia ſoꝛtis
Vẽture eſt/mauulit ſecũ ſecreta tenee
Talia/ſcitqm̃ letis refouẽda ſenectus
Eſt ſeniũ moꝛbo/leſis nõ leſio danda
Femĩa nec pᷣgnans vbis onerãda moleſtꝭ
Surgit ad obſequiũ cognate vᷣgo ferẽdũ
Affert ipᷣa cibos cũctiantẽ hoꝛtat᷑ ad eſum
ꝛeguſtans hilaris vᷣbis vultuqʒ ſereno
Jãqʒ dies natꝰ ſterili veniebatad octo

Lertatim accurrit oĩs vicinia plaudena

Ac de motanis iudea tuis ſiłl aſſunt
Foꝛte tuis pucrũ virgo baiulaueris vlnis

5

Oſtentans alacri plauſu / vos cernite t?“

EEſt decoꝛ infantis/q; ſtaq; gla vultus
Credo etiã ꝙ te grauidã cetus bñdicit
Nanq; mo iã vetre facit ieſus ipe tumoꝛeʒ
Ettu foꝛie ioſeph aderas reduci cõuẽ te
Pꝛebẽs vxoꝛi/poſtq; tu ſyon in arce
Legis moꝛe ſacram/penthecoſten coluiſti
Felicẽ tali te cõiuge ꝓleq; dicut
Sipmplicitas alic ſit tibi virgo colũbe

Noq; pudiciciã vultus geſtuſq; loquunt᷑

Lollaudãt/qꝛ nõ vꝛit decoꝛ iſte videntũ

Lubꝛica coꝛda virũ/led in ipᷣis tꝑat eſtũ
Frigidus e facie q̃ſi ros ſpirauerit intro
Baudia młta nimis omni de ꝑte pateſcũt.
Vox laudis/coꝛdis iubilatio/carmẽ ⁊ hi⸗

gibꝛiel tua vera ptʒpmiſſio / mlti(nus

Baudebũt eius natali/gaudia vite
ius ꝓ meritis nobis ſint ſpũalis
¶ us ne putas erit iſte puer dicũt/mãꝰ
iã dñi puero ſignis ſe moſtrataꝑtꝭ (ipᷣo
CTernit᷑ an pᷣter naturã coꝛpe robur
Aut aliqs foꝛſan vſus ronis in illo eſt
AVñ pater ſibi decãtans ⁊ tu puer inqᷣt
Perfectũ ꝑfecta decet foꝛmatio/mirus
Mira facit dñs / naturã gra vincit
Aedicat hic celi nil cõſtellatio iuris

Deſerti puer hic hoĩem ſup incola manſit

Alla luce puer fu circũciſus/et ißi
Dat nomẽ ʒacharie/mr̃ ſctã iohannem
Ault appellari/ſcripto pr̃ aſtruit ilud
Spyus implet eũ ſctũs/moxoꝛeſoluto

Sit bñdictus ait dñs deꝰ iſr/ hic nam

Viſitat et redimit plebẽ/coꝛnuq; ſalutis
Erigit in nobis dauid ipᷣe domo put olim
Nꝛa ꝓphetaꝝ pᷣdixerat beſnor
Hoſtibus exnr̃is ꝗͥ nos odere ſalutem
Cũ pfib noſtris eius pia gratia fit
Atq; ſui ſancti teſtamenti memoꝛetur
Aun iurandũ qð abꝛaã iuraſſe daturũ
Selegit᷑ prẽm ad nr̃m / nos q̃tinus illi
Berui ſancti iuſti libertate perenni
Hoſtis ab incurſu pulſa foꝛmidine ſimꝰ.
Zu puer vates ſũmi vocitaberis/ibis
Ante ſuã faciẽ/calleſq; pabis eidem
Sicq; ſalutifera dabit᷑ ſapiẽtia plebi
Et peccatoꝝ cõpleta remiſſio feit
Viſcera ꝑ diue pietatis/viſitat alto
Nos qba exoꝛiens /venit illuſtrare ſedẽtes
In tenebꝛis/⁊ i vmbꝛa moꝛtꝭ carcere ceco
MNoſtros dirigere greſſus in limite pacis
Virgo redit reſidetq; domi/ſecũq; retra
NHuũc ʒachariaſq̃ cecinit/mõq; varioꝝ (cat
Vocibaudierat/apicẽ nec iota relinquẽs

Fofert coꝛde ſuo/ neq; paſſim qᷓᷓ reuelat
Aut huic aut illic / ſatis eſt vix cõſciꝰ vnus
Uinue brẽ ioſeph cui miſtica tãta pate⸗
.

euẽis obſeqo dñaʒ deũq; vocattelſcũt
Ater in alterius ꝑiter cõgaudethonoꝛe
Qusõ v̈bigena/ mẽs fit docet anagogia
Hã ſctẽ mẽti gabꝛiel dũ nũciat/hoc eſt

Intiminſtinctus dũ ſuggerit/vt ꝑitura

Dit verbũ dñi/ virtus alta ſupmi
Imnpᷣgnabit eã foecũdãs germine ſancto
DSundereſis cõſentit ei / vgo licetexpers
Vzaguis ⁊ camis/neq; vir cognouerit illã
Vir ſuus eſt intellectus/vis cuius in iſtũ.
Nunq; ꝑtingit ꝑtũ/ſed ſufficit iſa
Gfa vᷣbigenã ſupᷣmã reddere meéttis
Particulã/q ſe dat ei paſſiua miniſtram
ceptus ẽ iſte tui/typus alma maria
Aſt pars inferioꝛ aie/q̃ non ita virg⸗
uuede ſe ſterilis ⁊ qᷓ coꝛrupta frequenter
Eſſe poreſt/te ſignat eliʒzabeth appte

Parturit hec fructũ virtutis rite iodem

Diyxeris eſt in eo qꝛ gra/ꝓſpice rurſus

(Beptimga

Angis impiũ/tot deſcribuit oꝛbi
AJp̃ius edicto/paxtalis tantaq; dium

821

Muneris eſt pdema ſctis pmiſſa ꝓphetis

NMNüciat vt pᷣgnans coꝛrupte vᷣgo ſalutem

Baudet/ſolatur ita metis poꝛtio ſumma

Hüfit vbigena / pte deſcegit ad imamm

Ketificans ipam/ cũ moxꝝ ꝓle beatg
Poꝛtio ſic maioꝛ venit obſeqͥoſa minoꝛi
Bic fert actiue cõtemplatiua iuuamen
¶ Poꝛro ſi tãtas pntia virginis offert

AVlitginis in reditu totis ſex mẽſibactum
Quoæ — littera tradit

erãs qd gra fatur

Significatq; locũ/r

Creueratanguſti iã q̃dꝛagintiduo⸗
eſenibultordis ds

.
„ .

ONuiſq; ſuã ꝑgit vt pfiteat᷑ in vbem
Vdeio Erd⸗ cũ ſit iuſtus parere iubẽti
ult regi/ q;uis ſit flagitioſus eteler
Hoc exemplari cõfunditimpba ceruix
Oue ſubici renuẽs erronea tradit in ipis
Abſq fide populiſ/ꝙ nec poſſeſſio iſtua ẽ
NHNec regnũ/q̃ſi ius nature gr̃a tolat
ECerte vult dñs/iniuſtis tradere iuſta
Empꝑia ⁊ regna q̃ tranſfert/tollit et addit
Vt placet / hec ſua 5
Hunen ſed iuſti ſoli maioꝛa.
liunx ſit licetad ꝑtũ iã xima ꝑgit

titul

oẽ ꝓ iutr᷑ volũtas

ſolimaiora capeſcunt

Sr

nnn
npen⸗
uncci
Nnore

kncn

Jolephina

Et granidã ſuus oĩno nõ pᷣgrauat inſans.

Alleuiat potius / geſtat ſe nang; gerentem
Bethleẽ intrarũt qᷓ voce interpᷣte panis
Dicit᷑eſſe dom/ſecũ cõſiderat alma
Mor foꝛe ↄplẽdũ /qð dixerat añ micheas
Eriet exte dux pplłm reget iſrt/ eius
Fiet et egreſſus ererna a ſoꝛte dieri

Fit nata licet expers ꝓpꝛie rõnis

Dinina regit᷑ que nunq; falliturane.
Hic nidos auis/ inde fauos apis effic ap⸗
Gratia q;to mag ad fines oĩa/ libꝛat (te

DOue pſunt meda / venit ioſeph. dñs fit

Eirus ⁊ expoſitꝰ ꝑdẽdus dẽte ferarum
Scãdit ad impiũ moyſen ſbᷣmerſio ſaluat
Bechleẽ ecce ioſeph veniẽs /oꝛacula vpler

Sica fine regit /vſq; ad finẽ ſapienter
Gratia/foꝛtiter atq; ſuauiter oꝛdine miro

Singula diſponẽs / res oẽs ad boavertẽs
Hectua ſpes / hoc cõſt iliũ / fiducia tota

»„

cqdagas

aut ꝓponas / te dir igat / oꝛa
ethleè haud dubiũ emlti tibi vgo P/

Mfno er genere / diuerticulo tñ vti (pinqͥ

Pauptatis amoꝛ facit atz loc nimis art⸗

—

Et dat᷑ exẽplũ ꝙ nos mũdus pᷣmit iſte

eſꝑ ergat pᷣmã qð dat pꝰ ſabbata lucẽ
icere quã domi ſolis ve diẽ ſolet vſus

NVeſe decẽbꝛili:iani bis qᷓrto kalendas

Se dinerticulo retrahit ſolamqʒ recludit
Virgo / ioſeph cedit /felicẽ poſcit vterq

Partus euẽtũ de hoc vult. nec min oꝛãt

Ac ppe te virgo ſ̃ unt. ignis. balnea panni
Pꝛo cunis pᷣſepe:tibi ſolideus aſtat

Wulla viri ſubijt vt fit meditatio mẽtem.

Mirat᷑ꝙ nõ ſentit faſtidia ꝑtus

Ziur necmoͤſtrat vllos pligoꝛe doloꝛes

Viuidus in facie coloꝛ eſt/nec liuidus oꝛe
Palloꝛ vt in gᷓuidis:ſibi geſt/greſf/ alac
Soluit᷑ in leuẽ ſomnũ lapſuc ſilenti
Loõplexuq; ſacro demulcet pectus amicuʒ
Sratia/quã diuinus amoꝛ genuit pepitq;

Bratꝰ amoꝛ vel amãs / hic gratia ðꝛ apte

Tuifacieſ foꝛmoſa nimis geſt; q; benignꝰ
Neſtis purpurea/ celeſtẽ os ſpirat amoꝛeʒ

Peeibi oiſelo⸗ nõ vba ſimillia! ſõno
MWirarinolito ioſeph.ſi magna potenter
Magnus ⁊ omps vultatqʒ; põtoparn
Hratia nã ſuꝑo naturã /iudiciumc
Iuſticie ſupexalto / ſum foꝛtioꝛ euuis
Toõmunilege / ꝓpꝛias mihi cõdere leges
Js reputo videas q̊t bʒ miracula mudꝰ?
Qualia nemo ſatis mirat᷑ſed ſolet vſus
Solis in raris laudẽ pᷣciũve putare

Sitceloterns pondo / cictis etabiſlis

Inferioꝛ me tot.natura facit/facietqʒ

Lur nõ virgineũ mihi fas erit edere ꝑtum

Quo doloꝛ ois abẽ. nec fractſitpudoꝛ vl/
Sol radiũ genuitradivitrũ ptrauit ¶
Emicuit botrꝰ/ruptũ nil inde videbis

Poꝛro iuſticiã ſine qᷓ pax affoꝛe nollet
In terris/ bmũ placãdã noueris eſſe

——

Ibpa tenax veri/ſua ſtat ſnia moꝛtis
In genus hũanũ ꝓ crimine iuſta ꝑentum

Fiat ꝑuulus hic qͥ mox naſcet oꝑtet

Aobis iuſticia / ſapiẽs / ſcrũſq; redẽptoꝛ
Curas depone dñm bñdicito letus

Virginis inſtãtẽ cõceptũ ſignificre

Et potui ⁊ volui redimẽs ꝑfectius ißam

Pꝛeueniẽs caſum/; ſit relenaſſe iacẽtem.
Tota fuit pulcra:nulli vnq; obnoxia clpe
Abſit vt attritꝰ ab ea ſpẽs caput eiius

Ante eacgtruit gecic Poehu
Abſit ⁊ vt fuerit h̊ mebꝛũ demonis vncᷓ

Gratia ſuppleo iuſticiã quã ꝑdiditadam
Aix mihi maioꝛ ineſtiqʒ oẽs tollere penas
PEõ ſoleã/nulla pᷣmet hãcanguſtia pꝑtus

Cur qꝛ? nulla fuit in cõcipiedo libiddo
Interea ꝑpagrat mediũ nox algida curſſũ Q

irginis clauſa tũc poꝛta ꝓdijt infans

Sermo dei omps regalia ſede beaatus

Morx pãnis inuoluit eũ ſola ⁊ pia mater
Pꝛeſepiqʒ locat/pbet latriam poꝛ illi
Vult infans pᷣmã nobᷣ ſilem dare vocem
Lugubꝛẽ / vagit vagitũ cuius vt audit

7

Soluit a placido vir ſomno/let? intrat
Ad te ſctã parens:tibi colletatus adoꝛat

oplite deflexo: natũ puerũ důmqʒ3ʒ
Stringit ad pecttetetradẽte fouendũ
Deficit h̊ ſenſus:rõ ſtupet/om̃eqʒ mẽtis

Taligatlumẽ / dũ te vir cerneretali

Conoꝛ in obſeqᷣo / qͥd dicã neſcio:voces
Nullas inuenio.cua q̃ pconia dicant
Noõne dei verbũ cuſtodis/cernis⁊ audis
Cotrecias manib/attollis letus in vlnas
Sẽtiat h̊ qð qͥſqʒ volet/mihi ſuadeo nul/

Inter dilectos dñi vixiſſe poꝛe (los
Dui teneros rpᷣi totiẽs ita ſenſit amoꝛes

ectoꝛe tu dñi recipis ſecreta Johãnes
ed ſemel hoc frnit q̃tiẽs hoc iuſt hõꝛe
bñdicta cohoꝛs/te vᷣgoioſephqʒ ihʒ
öſociãs / o qͥs ſpectacula tãta videre (qʒ

Etſi nõ oculis poterit vel mẽte fideli

¶ Du vos letificat ãbos mõ puulꝰ oꝛtus:

Bũ blãda flentẽ cura refouere ſtudetis

Paſtoꝛes celeri cõcurſu bethleẽ inträͤt

Eõquirũt vbi ſit nouꝰ infans oꝛt in illa
Ad diuerticulũ veniũt:aut indice quocᷓ;

nſtinctuſigno vealiquo dininitus acto
Bend Fr. ckelber ybi boſaſinuſc ligati

Sũtad pᷣſepe/medio ihus eſt reſupinus
Atcq; voluminitoligar im faſcia ſtulcris.

Leros mirat᷑/fremitũ pᷣmo ſtrepitũq;

urbe aduẽtantis qᷓ pulſans clamitat ãne
Femina ꝑturijt intus/petimꝰ videamus
Dic nobis bone vir /ſi d cognoueris ipᷣe.
HNã ioſeph exieratad eos/intrate videte
Rñdet/veniũt puerũq; vidẽt etadoꝛant

Vnñ ſit hoc vir Palkoꝛes interrogat / o vos
Felices aiunt/o tali ꝓple beaatos

Dis plebs plaudat/pplus cõgandeat oĩs D
Ecce qð angelica/pᷣdicit viſio nobis

Viſio q̃ qualis ve pᷣcoꝛ dũ vir petit/oẽs

Enarrare volũt tãdẽ ſermo datur vni

Vonne puerũ certatim ẽ cura vidẽdi.
EFertilis et letus ad paſcua cãpꝰabũdãs

Ad triplex miliareſitus/grex multus ĩ illo

Quẽ vigiles dũ cuſtodimꝰ nocte pfunda.
Te ſolſticij q̊ ſol meat in capꝛicoꝛꝛno

Angelus aſtitit/c luxcircũfulſit in omnes

Elara micans tremimꝰ/ma&q; pauoꝛe ſtu
Angls ẽ nobis nolite timere locutꝰ (pem

Ecce euãgeliʒo vobis gaudia magna

Amnioꝓ pplo/qꝛ vobis eſt modo natus
Saluatoꝛ mũdixpᷣus dñs danid vꝛbe
didit etſignũ nos qᷓle videmus aꝑte
Et ſubito facta eſt celeſtis multa cohoꝛtis
Hilitie vox/que dñm laudat/reſonatq;
Glia ſit celis dño/paxreddita terra

Huma no generi qbo eſtnõ pꝛauavolũtas

Alia miranthiq venitad aures
Sarmo ſuo cſa⸗ cõſernat coꝛde maria

aſtoꝛes abeũt collaudãt gloꝛificantq;
bus his dñm q̃ cernere cõtigit imßꝛos
redet foꝛte aliqͥs/ꝙ de grege mũera ce
aſtoꝝ grat? traſmiſerit aut ob hõꝛẽ (tus
Diuinũ/vel ꝙ fuerit miſeratus egentes
Nõ aurũvt reges/ſed mel lac ſiue butirum
leravl nenda vel oues agnoſq; tenel⸗
Etqd nos agimꝰ:nũqͥd ñ glificare(los
claudare decet dñm/cognitio maios
Eſt qͥbus indulta de xpᷣi religione
Naſcat᷑ nr̃o puer hic in coꝛde/fideſq;
Sit ſemẽ / ſit neuma pater/ ſint gra ſpeſq;

Obſtetricãtes / aſt mẽtis poꝛtio ſumma

AImmolata manes ſit mĩ̃ filia virge

u mes verbigena meditãdo ꝑturiterſe.

luinũ nouiter verbũ/ſuffecerit illucd
anniculis tegere ſi defuit aurea veſtis
Pꝛo ſe fulget enĩ cultu nõ indiget vllo

Nõ tamen oꝛnatũ reijcit qñ datur vltro
lus gaudet veſte q̃ verbis texta ſacris ?5*

ſolis q; ſi fuerit depicta polltis

Bira multimode ꝑtitur dona ꝑpomnes

aliter ingtos tñ accipe gr̃a culpat

Euoco te moꝛtalis hõ rũde vociii
ratia ſum/tibi cõtulerim qᷓ; magvideto
Tu redimẽdus eras/qꝛ ꝑditus exul ⁊ atre
oꝛtis in imꝑio poſitus/ſed ſoluere ſolꝰ

Noc poterat pᷣciũ deus/eternalis⁊ ltus

Quẽ fruſtra cape tentaſſes ſiue videre

Feci ꝙ; ſilis fieret tibi/tcemꝑe factus
Immẽſus meſus/t ꝑuulus atq; vidẽdus
Nbijcit᷑tibi ſacco vre camis optus
Palpãduſq; datur /ſi foꝛmidabilis eus

7

Viſa pus fuerat ſapienti

uſte damnatũ/nüc reſpirare memento
ſapiẽtia fit infantia/tfit q̃ſi nõ fans
oꝛro iuſticia damnat/iuſticiatur
tſoluat penas tanq; rea/criminis om̃is
Pudice mep me pſtratur ſumma poteſias
o legem iuſto vinclis aſtringo potẽten

*„

Paup eras/pte ditando diues egenns
Efficit᷑ miruũ ſinõ ſunt ſufficites
Dinitie leles infinituſe theſaunns
ſſe põt ſummi ſctõ ſpiramine mater

Ve tibi/ſed raro ꝑpendo ſigna niter

Intfantis nati viriutũ te qꝛ punni

Jaſcia nec religant diſcipline/nec in ima

Vis inclinari/necte puero ſilem das
Viaaltus diues põpoſus grãdis haberi⸗

reſipiſcevidẽs infantẽ/zvtrũq; ꝑentem

Fungepces ad eos/pete natũ qͥ tibi natus
Eſt hodie/necenĩ pueri mos eſt reminiſci
Irerancoꝛis/odij ve/nec impia fiet
Erga te mater pietatis/mater amoꝛis
NHec ioſeph inuidus eſt/nullã ꝑtiere repul

Juſticie ſi iudiciũ foꝛmidine terẽs (ſam

Pꝛegrauat appella/ pera me/ mea ſuſcipi⸗
Nuria / ſalu eris / ſi te dãnauer; vltro (ette

Pꝛabũtq; tuã cãm ioſephatq; maria

mmo tuas ihs accipiet ꝓ iudice ꝑtes
ũ ſedeo ꝓpera / ſi ceſſero/clamoꝛ inanis
let crede/ meis etiã ſub legibus eſto
Vis tibi dem veniã ꝑcens alijs veniaʒ da

a/flagicioſos
Accuians /ſi iuſticie damnatio terres
oturbabar te/ſi deinde potẽtia ſeſis
Hoꝛrida toꝛmẽtis foꝛmidinecõcutiebat

efficio mens qꝙ tua celica verbi

—

Sd

— —

. —

mmnocfi

un

Joſephina

Saſtoꝛes imitare greg cuſtos vigil vt ſis
Grextuꝰp ſenſus ⁊ motus colligit omnes
Auribointende coꝛdis/quid turba canoꝛo
Teleſtis reſonet hymno / piter cane . vita
Loõcoꝛdat voci/non ſit ſimphonia diſcoꝛſ

L i plena ſat hoĩem monuiſſe putetur
Addidit/infantis dum circũciſio fiet
XLuũ lacrimis ⁊ cũ valido damoꝛe ſalutis
Homẽ qð ihs eſt capiet/ſub luce ꝓpinqua
Dud ſine nulla ptʒ homini ſaluatio terris

s

Mctaua diſtinctio

Aſtti tibi iuſte ioſeph ſic virgo locuta

Mi vir / mi dñe ſit circumciſus opoꝛtet

Infans iſte / ſuis vt fratribus aſſimilet

egibus aſtrictos vt ſaluet lege ſub eſto

Duãnis ſit dñs nõ legi obnoxius vlli

dcunas nati/ leui àbipe ſopoꝛe
Foꝛte quieſcebat fili ſuauiſſime dixit
Jã fundedus erit ſanguis tuus/atʒ tenella
Lultro pᷣſcindẽda caro nudaberis acri
Vulnere ſauciꝰ/a frigus tolerabis iniquũ
Vndabit lacrimis facies ſpecioſa/ dolenti

H et faciẽ detoꝛqt virgo benignã

Vagitu /ſimul ⁊ valido clamoꝛe replebis
Aures aſtãtũ /meme penetrabitacutus

Plangoꝛis gadius/mr̃naq; viſcera rüpet

arendũ tñ eſt/ fuerit quecunq; voluntas
Abba pr tua / tu mõ mi vir ſctẽ miſtros
Accerſi legis.fiet nec erit moꝛa crcrelde
Pãdit iuſtus tremula cũ voce/tremoꝛẽ
Wronepucten quo fit turbatus / amate
Ixoꝛis pueri matriſq; vicem miſeretur
Meo ſecũ meditãdo plurimavoluit.
¶ Aſt poſtq; mr cuʒ ſolo clauſa remanſit
Tũ lacrimis totas vbiſq; relaxat habenas
Huid loquar aut ſileam.qñ puriſſimeſli
Innocnuʒ ſine peccato te cerno raatus

Hüani lucem generis /maledicta pentum

Pꝛimonꝝ nora potuiſti coditoꝛ alme

He caderẽt ſeruare pꝛiꝰvł vt hi cecidiſſent

Nunqͥd nõ poteras aliter fuare cadentes
Sãguine qᷓ geniti penis ꝛatrocibus eius
O gabꝛiel memini mihi te dixiſſe ſalutem
Ecce doloꝛe pᷣmoꝛ/oĩs qꝛ criminis expers

Paar peccati tenero fert coꝛpe penas
ſt ita vult fieri /qᷓ ſum:q̃ murmura ꝰ

Velle ſuũ dederĩ quãuis doloꝛvꝛget ama⸗

Extoꝛquetq; meo molli ſuſpiria coꝛde (rꝰ
Z Soluitẽ interea pueri ſopoꝛ hic adaꝑtꝭ.
Paulũ palpebꝛis lucẽ q̃rens ꝓpe cernit

Pcnaraerii adrne oſcula fronti

coꝛ duriciẽ ſolidi ſuꝑanſadamantis
Qõ nõ emollit tante pietatis imago
Affoꝛe virgo notãs hoꝛã qua tradereoʒ
Exhibet effer nomẽq; Jeſus datur ipi
Pꝛemonet id mjr / ſibi dixerat anglus ante
Dixerat atq; viro / fieret qꝛ cauſa ſalutis

tlacrimas qbo ipᷣe ſuas ĩmiſcuit infãs.

Dulce ihs nomẽ.Exq̊ tu virgo ſuboꝛtas

Koõpeſcis gemitus /coꝛ conteplatio ſurſũ.
Sbleuat/⁊ gaudes toto oꝛbe vẽire ſalutẽ
en cõpẽſant paucos eterna doloꝛes

Romaniveteres poſuere ſalꝰ tibi tẽplũ:
ſalus ihs eſt / ſine q ſaluabero nemo

Vexillũ fuit q nomẽ tibi pauleꝑ oꝛbeʒ
Euius ſunt fidei ſtrati virtute rebelles
Eſtcoꝛdis iubilus ihs/ exultatio mentis.
Eſtq; triũphale nomẽ vincens ſceleratas
O dignare / ſal tua ſum mihi dicere ſerno
Nomẽ ad boc ies in celis terris ⁊ abyſſis
Cücta genu flectũt/tentatio diffugit ois
llhaiee ioſeph/ cui nom̃ tle Fuelat
Angelus in ſomnis / tiens nomẽ ißs oꝛe
Suane tuo ſonuit / verbo dũ faris amico
Vepe ſibi quãta dulcedine coꝛ recreatur:
Fa nature dñans / hodie bũdicit

Anni pncipio / ſunt hec encenia nobis

Masgna nimis / nõ q̃ ſolita ẽ pᷣbere viciſſiz

Vana ſupſtitio/nobis mõ gratia donat

Nalde ſalutiferũ ſacro cũ ſanguine nomẽz

Ergo reddevicẽ pᷣbe ſibi qð petit a te

Alſtantem matrem yultũ que ptinus eius

Peccatoꝝ acies Jeſus ergo mihi ihs eſto

3

Nanq; tuũ coꝛ crede petit/coꝛ trade petẽti

Quis neget ingratus donatũ / nẽo retractz
Cara ihs coꝛdis poſſeſſio / ꝑs bñũdicta
Adijce ꝙ tbꝛonus me in q̊ gratia verſoꝛ
Eſt puer iſte ihs/cꝰ gerulus ioſeph aſtat

Accedas ad eũ pete me ſecurus ab ipᷣo
Auge/qͥd refugis incredulus eſſe caueto
Flecte genu coꝛdis / ſit ſimpler/ſitq; fidele
Pacis amãs hũile/oñi qð verba tremiſcat

oꝛte ioſeph meditãs qͥd circũciſio ſignʒ
Myſtica / ꝗq coꝛdis reſecare ſuꝑflua nouit
Incircũciſũ nã coꝛ vetat eſſe ppba·
Mente videt /qm̃ luges cõtritio cultrum.
Seu cõpũctio fert moꝛał/⁊alma ſacerdos
Bfa / mittit eã vicioſos radere moꝛes
Notũ q̊ pacto /poſt hãc videt allegoꝛiam

SS coꝛ iplere mihi credito mag voluptaſ

Eroꝛes gladio fidei/pſcindere coꝛdis

Altioꝛ ⁊ potioꝛ eſt circũciſio qualem

Intellectus agẽs in nobis efficit vtens

”Mc

Abſtractiua vi/quaſi celte vel enſe ſecido ¶ Illius ignis quo debet ferueſceretonna
Materie ꝑtes vt ſpũale ſeoꝛſum Dens in amoꝛe dei /qm̃ ſolus bon?eſt / et

Separʒ/⁊ fantaſma loco fãtaſmaq; motu Hocnomẽ bonitas ꝓpꝛiũ ſibi qð ihs apte
Intro ſuſceptũ denudans materiales Denotat excelſo demiſſum nomẽ enpo
bſtrahat a foꝛmis vi foꝛti cõditiones Bralneecdiramon ed quaſi verſo
Sicut vbi/qũ/qᷓ;tũ/vel qualerelatum. Ens ſibi cõſimilatrõ/ſed amoꝛ fieri vult

Verũ abſtractiua vis hec hebetata fre/ Jpebonoſſilis / notat puto carmẽ amon
Redadita carne/ſʒ eã meditatõ feruẽs (qnt Dilecxs meyeſt mihi / ſum ſibi / cöſilamur/
Vt cos exacuit.ſi circumciſio dupler AIntellect?eniʒ mihi ſe/ſʒ amo: ſibi me dat
Facta pꝛioꝛ fuerit/quã mos dat⁊allegoꝛia Sed nec amoꝛ / mot?ẽ diſcurſiuus vt eſſe

* Exẽplar dignũ factoꝛ ſtatue tibi monſtrat Vult ratio/ſatis eſt vno ſi ſiſtit amato
Er ligno ifoꝛmi puleũ qͥ foꝛmatagalma icreqᷣes ſibi tũcſomno plaſmata qᷣeſcit·
Adijcit ipᷣe nihil/fit ibi detractio ſola Sepmit in ſolido cũ toto põdere cẽtro
CRarg multiplicis foꝛmoſa reſultat imagoa Ergo porss fit circũciſio vim ꝑ amoꝛis
Sicq̃ſi materiã cui pulcrãvis dare foꝛmã Juũctus ſi fidei ſit amoꝛ virtus rönis .
Entis fantaſma cõfuſum vel vñ/quale Hõ ita laudatur/qꝛ cõquiſitio ſennum
Coꝛdetuo facileretines/⁊ qð pꝛius inrat Multos irepꝛobᷣ dedit/agnouiſſe dabat᷑
Accipito / nihil addideris/ſpes latet inro õð de ens pmü/ ꝙ; mẽs ſuꝑ oĩa pᷣſtis
Eradas facito quicqͥd ꝑfectio non eſt lificaretñ meritas nec reddere laudes
* Entis in hoc ÿbo cõcluſũ/qð vagꝰ affert Mõ latrie cultũ bñ viuendo voluere
Secũ cõceptus/ vt dicimus eſſe creatum Quin libertatem ſibi detraxere docentes
Eſſeq; dependes/cui iũcta potentia tos Zngrara⸗ eũ fato parere neceſe
Aut pꝛiuatio ſit/vbi/quale/relatio/q;dtum uit ꝙ; foꝛtuito flnitarent oĩa caſu
Hec abſtractiue virtutis diſtrahe ceite Legibo oꝛba dei moꝛes idcirco nefandos
Pꝛotinus erũpet entis pulcerrima foꝛma Ac execrãdos pulſo fecere pudoꝛeꝛ
o:tice purgata/ defoꝛmi/nuda remotis. Flagicitoſa ſui coꝛdis cõmenta ſecuti
Turpibo inuolucris/oĩq; qð accidit enti Functi fine malo/ſʒ amoꝛ ſtudet obſeqͥoſꝰ
Cõſpicies ꝙ ſit vnũ purumq; neceſſe Eſſe deo/ refugit ſcrutari plima credens
Eternũ/nec hñs aliqͥd cauſabile rerum Coͤteſtate fide de eſt qð liber et omne
Pꝛincipiũ finis/exeplar/foꝛma/ſigillum. Dõ volũt fecit celis terris?⁊ abyſſlis
Coceptus iñ hic vel imago viſio non eſt Quo ſine nec paſſer cecidit/necab arboꝛe
Clara/ſed abſtracta qᷓſi circũciſa ꝑ emne Hicpf eſt nr merces qrẽtibo ampla( ramꝰ
õ notat imꝑfectũ ſi nudaueris entis Qnanis ꝓpter ſe ſittotꝰ amabilis vltro
Nomen vt edocui/ꝓpꝛie tũccõuenit vni AWa ſides ſeſimpla bono defigit ĩ vno
Dußmo ſoliq; deo / diceſ; qð hocens it licet in firma rõ / ſit defoꝛis / intrat
Eſt infinitũ pelagus ſubſtantia dicuuam Intima foꝛtis amoꝛ dilecti fidit/et audet
NHNomẽ ſigt idẽ tetragrãmaton a ꝓpꝛiate Bupmũ nec iã penſat dñm ſed amicuʒ
neq; reſpectũ genit ad res q̃; catts ¶ Aſtalijs taãtus rõnis tantus amoꝛis
Dec cõteplat ſecũ ioſeph/eſtio ſpõſaz Erga diuina defectus/ſpũale
ult foꝛe ꝑticipem/qͥd nõ cõmunicet illi Fifeapine vira mer ngentepote bruns
Doctioꝛ illa qdẽ ſupꝑ his ea copbat/addes Xauſat ⁊ hãcfreneſim carnał virꝰ amoꝛis
Abſtrahit enſ vtaisdũ mes ſibi forata gll D reputant aias vel nullas vel pituras
Sszʒz capit ipa bõi foꝛmã dilectio ꝗqᷓ nõ ma ANoſtra tñ qꝛ vis intellectiua capaxeſt
Permanʒ itra ſe / nec imagie ſiſtit᷑ ent Numinis eterni/cõcludit ꝑpetuaʒ ſe
Loõcupit ire foꝛas/in amatũ ſe ſibipꝛſus Credit ⁊ indignam ſe camis ſtemere legi
Vult trãſfoꝛmari /vult ſe trãſfũdere totam Hoc aperitur ſi ſit circũciſio coꝛdis
Foꝛt eni q̃ſi moꝛs amoꝛ eẽvt flãmeꝰ ignis ꝛecipue ꝑ canteriũ celeſtis amoꝛis
Ac velut accẽſa rutilans foꝛnace liqueſcit. dditus ⁊ ſi ſit luctꝰ lacrimoſus ⁊vngens
Aurũ/fitq; potẽs oẽm trãſſumere foꝛmam Et cur dulcoꝛans qð cõſolatio linit
NHec ꝓpꝛia ſiſtit/ſic mens ignita ſuono Aã ſatis ẽ dña ioſeph itulit / ecceꝑ oꝛbẽ
Kũ deſiderioſemp liquefata mouetur Heſcio/qs rumoꝛ audit᷑ video qd ſi
Donec fine boni pmo req uieſcat amato Oꝛta qͥdẽ ſuꝑ aduẽtu vaga fama mago
Eſt eqdẽ bonitas hec foꝛnax ſpũalis Pꝛepetiba pẽnis nũc hac nüceuolatillac
.

npemor
vfönis
oſnin
iſe bi⸗
Wßͤſis
Larlances
won

.
R
vaſt
Wnttme
e.
m
gohlne
as

Lonne
bnbee
nnaCnn
isa
grie
frand
numia
mormons
cö
alwmms
Brlgins
namck
nnt.
lmmeleg
cots
AnNns
isnges
Molnnt.
n aahti
RR

—

Joſephina

Interea dat lac puero/dat balnea mater
Nõdũ erat in carne pueri durata cicatrix
ꝛeputij/pellis hec poꝛtio ſciſſa refertur
Terris mãſiſſe/negat hocalius/qꝛ xpᷣus
Maſ urrexit cũ carne ⁊ ſanguine totus
Totũ qͥcqͥd erat nos ſurrexiſſe fatemur

Integris hoĩs natur/pellis adempta

Di cruoꝛ effuſus/ſint talia/crede reſũpta.
His ſuꝑ atq; alijs ſenſus ſit ſobꝛiꝰ/ectu
Dic ita qð fidei pietas nõ deroget vlla
Coſiliũ tale datlittera/deinge ſubinfert

(Nona diſtinctio

Rbe hieroſolima/iudee regia ſedes
Ac ſtudiũ legis/ tẽplũq; iure coleédũ
Extitit a docti ſalomonis tꝑe regis
Hũc alienigena ſua ſceptra tẽbat herodes
Vñ iacob pfis oꝛacula vera vidẽtur
Deſuꝑ aduẽtu meſſie gente cupiti
Venerat ille qͥde/gentes regionis eoe

A balaamdocte qͥ iob memoꝛatamicus

Qui maledicta parãs ſuꝑ iſrł addere / vᷣtit
In bñdicta/potẽte dei virtute coactus

x iacob hic cecinit oꝛiet᷑ ſtella refulgens

Slella fuit foꝛmata noui pᷣnũcia regis⸗
Coõſpiciũt illã reges/veniũtä/⁊ in vbe
Dancta dũ ſiſtũt/conqͥrũt/eſt vbi natus
Zdeon rex:hec vꝛbẽ queſtio turbat
Ceꝑturbato nimiũ crudelis herodes
Jugiter anxia fit dñandi ſeua cupido
Et qualis rectoꝛ vꝛbis tales habitantes
Vel ſunt vel fingunt/rõem plebereras

Inuenies nullã/vẽto ẽ plus mobilevulgꝰ

irba ſacerdotũ/ſcribarũq; agmie mł
Sõmoniti veniũt/⁊dãt reſpõſa petenti(to
Naſcet᷑ xpᷣs in iude bethleem vsbe
Sicut diuina depmpſit vocemicheuas
Auxilio nimis hũano qͥ fidere qᷓrunt
derdũt diuinũ/rfit in vꝛbe recõdita ſtella
Defoꝛis inſpici/reges ꝓcedit ad vſqG
Clara domũ ſupꝛa pueri cõſiſtere viſa
Coõgaudẽt valde/crudelis clã pus ipis
Rex accerſitis fallax cõdixeracite
Querite de puero/vt veniẽs deuotꝰ adoꝛẽ
Metiris / fraus ficta tibi/nã ꝑdere qris
Nõ colere infantẽ/ſic ſe ꝑquirere veri
Fingit ypoc rita/vult expugnare reꝑtum
Inuenilſe ioſeph paſtoꝛes littera tradit
Mẽetio nulla fit hic / ſed qliter huiꝰhonorꝭ
DHuimiſterij mãaſiſſe putabitur exos
Pꝛeſertim reges/qꝛ nõ ceſſere repente
Dereditu vetito na ſomnis viſio facta eſt
Quid qð muneriboerat aptus ſuſcipiẽdis

—

Atq recõdendis/an ſola relica videtur
Mater cũ puero/oñ vaga fama ꝑ vꝛbem
Inſonuit totã/reges veniſſe potentes
In dꝛomedarijs in pulchro ⁊ diuite cultu
Quid ꝙ foꝛtaſſis pᷣgrandis fulgida ſtella
Viſa fuit multis/ſigno q̃ ſtella ꝑpacto
Hateriã reditvñ fuit foꝛmata poꝛem
atos nõne ioſeph tecũ miran hõꝛes

Aunqͥq nõ matri cõgaudes triſticia paſſe

Mita pus / puto qͥd vult hec veneratio q;
Rũdet virgo vates memoꝛata poꝛes (ris:
Mi vir /mi dñe/ſaluãdas credito gẽres
Et ſua ꝑfundʒ fidei luſtratio coꝛda
Nꝛimitie veniũt/inter miracula nullũ
Maius pᷣdictũ eſt/totoq; implebit᷑ oꝛbe
Fiet ⁊ eccia de gentib/aſt ſinagogam
Magna ꝓ pte cecabit denius erroꝛ
Diuitias reges ⁊ opes cumulare cupiſcẽt
Addẽt oꝛnatus tẽplis cũ dotibbamplis
Plurima dõa ferẽt/q̃ miſtica pla docebũt
Tox venit ⁊ iuſtũ ioſeph admiratõ geã
Mẽtis exceſſũ rapit/vt ſecũ meditat᷑(dis
Secluſus ſolꝰhumili caſtoq; cubili
Cõquirit ſi foꝛte magi ſtudio röss
Edocti veniũt/vel tractu legis in aſtris
Nã deduxit eos radiãtis ſtella nitoꝛis
Dicitanne magus magicas qꝛ nouerit ar
Decidit in ſõnu ſcnſim dũ talia pẽſai(tes
Viſa loqͥ grãdeua parẽs natura/decoꝝ
Aſtriferüq; caput illi qdðᷣ ſigniferoꝛnat
Lirculꝰ atq; oꝛbes ſeptẽ/totidẽq; planete
Coõtinet hec vtero cũctarũ ſemina rerum
Semina ſunt elemẽta ſibi q̃ tpat/etque
Inſlua cõciliat vis celi/mixta ꝑRinde
gee aſiauetes diſtincta ꝑ omnes
MHNoli clare ioſeph dubiã deducere mẽtẽ?
Querẽs ſoꝛte meis ſi feci viribo illã
Que ſtetit bic ſtella/ſi me ductrice magoꝝ
Venerit iſta cohoꝛs rõnis lumine ſfiſa
FSe⸗ tale nihil celis vel in aere geſto
Funereas cognoſco meũ foꝛmaſſe cõetas
Flãmiferaſq; faces ſiłes radiãtib aſtris⸗
Quas admirãtur ſubito ꝑ inania labi
Huic alius motꝰ‚/huic ꝑduratio diſpar
Nũccirca puerũ/nec denego/płlima ſiunt
Que nf̃as ſuꝑantleges/pꝑquirere cauſas
Non nr̃m/dño parere neceſſe iubentit
Sed neq; nob eſt hoĩm ſubiecta volũtas
Libera nũc illuc nũc huc cõuertit᷑ vt vult
Idcirco leges neqͥt exꝑientia certaas·
Colligere/hũanos dũ ſub me reſpicit actꝰ
Cur:qꝛ nec celũ nec ego cauſauimꝰ illos
Jũge ꝙ humanus ſupꝛa mefinis bahet

—„
—

Gla dicta beans/ad quã dux gra ſaa
P ego / nec media diſponere ſufficiẽs ſuʒ

Aſt aliter fuerat hominis foꝛmati pma
Pam nemini / cũcta ſibi deditofficioſaʒ
Me dñs / iuſſit illi poſt eſſe rebellen /
Sed maioꝛa dedit valeat q; noſtra ptůs
Dü reparare placet/ceã vult eſſe redẽptaʒ

Miſteriũ fateoꝛ/hoc neſcio/nã ſua reges

Hõ men ſtella trahit / peꝑit ſine ſemie vᷣgo
Abſq;ʒ doloꝛe carẽs/paſtoꝛibo ⁊ data luxẽꝭ
Rome oleũ fluxit/cecidit pacis mõ tẽplũ.
HNõ meus hic terris/nõ celis inditus oꝛdo
BGBratia me ſuꝑeſt /illã pete/pꝑdoceatte
Hec inter ſomnꝰ elabit᷑/⁊ ioſeph oẽm
Peruigil vxoꝛi ſeriem docet/atq; retexit
Viſa pbat/roburq; ſuo ſuꝑaddiditoꝛeꝛ

oſt heclegitimũ dũ tꝑs adeſſe dieri

Quos q̃dꝛaginta numerat lex/ſenſitaboꝛ
Jam pueri/ſpõſo loquit᷑noſti qꝛ tẽplũl(tu
Nõ ſine muneribo nosviſere cõuenit/ifãs

Eſt eteni pmogenitus/redimat᷑ opoꝛtet

õ qð eũ vel me legis cenſura coartet
Spõte placet ſubdi/fiatq; oblatio nr‚a
Paugiba ſiłis/moꝛes humiles doceamus
Eſpõſum ſymeũ accepit deſuꝑ olim
cMõ te moꝛs rapiet niſi xᷣm videris
pus vbivenit qͥd gr̃a ſuggerit audit (añ
Gfra celeſtis radians bonitatis imago
Ecceſuũ venit ad tẽplũ dñs dñatoꝛ
Juſte ſenex timoꝛate dei/quẽ ſpũs implet
Interno aflatu/facoccurras venienti
Vinis accipito puerũ /bñdicito dicens
Dimittis vne me nũc in pace/ſecundum
Verbũ ſctẽ tuũ/qui ſum fᷣuus tuus alme
Hanq; tuã ꝓpꝛijs oculis nũc cerno ſalutẽ
Siue ſalutare/qð cunctoꝝ pploꝛ
Ante paras faciez/ lux gentibo alta reuelãs
= gloꝛia plebis

Mẽbꝛa ſenex ergo q;uis lãguoꝛe gqnata
oꝛð vigẽte mouʒ/tẽplũ petit oꝛnat ouan
Hũc ea/nũc illa loca tepli/ſuadʒ alacrꝭ (ter
Sic faciant alij/qꝛ mox veniet dñatoꝛ
Pꝛoſpicit ex aditis tẽpliq; ꝑ atria/qn
Pꝛomiſſus veniet /vidit ꝓcedere tandem
Bethleen ex vꝛbe te vᷣgo ioſeph puerũq;
Agmine cũ ſctõ vicinoꝝ atq; pentum
Spüs extẽplo ſanctus ſibi pdidit / bic eſt
Exilit/⁊ iubilat/nõ ſe capit/atq; iuuentus
Eſtaquile viſa/mens iu dño renouatur
TZurturis illic par duplicatus ſiue colũbe
Pullus ꝓ puero datur/huic qͥ ſacrificatur

*
,

—

Obroꝛto colle gutrur dirüpit vngne
Sanguis ⁊ effuſus diuina altaria tingit

Pluma veſiculaq; cineres mittũt᷑ in aros

Aidit igemuit noua vᷣgo puerꝑa noſcẽi
Paſſuri hãc pueri ꝓ nobis eſſe figuram

Inſantẽ redimes vir ciclos quinq; dediſti

oꝛreſacanotu nera de ſole bean
ũcaderãt cũ te puero venerãde ioßes
Vir zachanias ⁊ olim ſterilis ſua couunx
Venerat anna ſenex octagenaria vates
Deq; Jeſu cũctis multo ſermoneloquunt
Intulit⁊ ſymeon tibi matri virgo maria
Voce ꝓphetali/poſitus pueriſte ruunam
Eiſt in innlton nulltiſch redẽptio fieet
Iſrlex pplo/ſed erit cui dicere conrrra
Cotinget ſignũ/gladius trãſibit acerbus
Crede/tuã mr̃ aiam/ſic coꝛda ptẽbunt
¶ Singula coꝛde ſuo retinet vᷣgoq recen

Dictaq; fctã ſil / c letis triſtia coͤfert (ſet

2r eph / nec eni memoꝛẽ nõ eſſe dece
¶ Mos erati teplo diſtict ſedibo vti(bat

Virginib nuptiſq; peto q̃ ſede reſedit

Virgo die tali/puto nuptis aſiociatur
Ipᷣa humilis ſecreta tegẽs/⁊ eliʒabeth illi
Loõſignare locũ ſatagit cognata ꝓpinquũ
Cõcoꝛdãt aliq/foꝛs quaſdã liuoꝛ inurit

2

Dinitias reputat ſolas plebs młta colen⸗
Peq; oↄplerũt legẽ ioſeph atʒ maria (das
In teplo ſvon/ redeũt ad naʒareth vꝛbem
Onerit eũdo ꝓut fit cõſolãdo laboꝛem
Vir puerũ ꝓpꝛijs vlnis ad pectoꝛa geſtans
Faſciculũ veluti mirrhe/q̃ſi coꝛdis amoꝛẽ
Quid ne putaſ dña ſibivult dictũ ſymeõis

Hic erit inſignũ cui cõtradictio ſfſei
Pꝛeſertim qꝛ pᷣdixit mihi viſio cera

Dð foꝛet iſte puerpploꝝ cauſa ſalutis
Mi vir /mi dñne vicijs cõtraria virrus

Aitus in medio rectũ tenet/ aſt vicioꝝn.

Sũnt toꝛta extrema / falſi cõuentio nulla
Cũ vero/ nec q̃ fidei natura capeſcit
Pec videt inflatus oculus/nec crimĩe lipꝰ⸗

Signa petit indea/placet ſapĩa greò(vus

Stulticiã verba / reputabit grecia chꝛiſti
Signaq; q faciet/iudei ſcãdala dicent
Si de coꝛpoꝛeis ratio vixredditur vlla
NHi deus illuſtret/capiet celeſtia nemo
Infans iſte dei dicetur filius/ o quoet
Philoſophi ſimul et iudei tale videntes.
Zoꝛpus qð peperi/qð nos geſtauimꝰãbo

Eſſe põt/cũ ſit ſimplex eternus et vnus
At cũ dicet de virgine natus / et abſc

Dicent /qͥd cũ carne deo / qͥs filius ili

Cõtactu cuiuſq; viri/ꝙ vagijt inſfans

—)

Blen

☛☛ÿG-

2 — —–—–– ree “

NNeH
aningt
kinan
noſei
Cram
gdii
Lden.
iches
cͤum
un.

h
Eunn
noſin
nnn.
Aedro
libent
wonm
n (a

neſed

ibr.
lentest
Wain
abebi
nrri
rimnnt
nc;
wi 3
whrben.
obboren
Guckans

cbannn

Sed felicia ſunt/nec enĩ lõgeuioꝛ eteas

JZeoſephina

Lac ꝙ el dederim/q tu nutriueris illum

Scãdaia ſtulta vides fidei ſi lumia deſint
PNõ aliter q; nicticoꝛax ſi fulgida ſolis
Lumina cõtendat tenebꝛoſo cernere viſu
Aut ſiqͥs varia ꝑ nubila/denſaq; lunam
Inſpiciat/fallũt ipᷣa radiante coloꝛes
Eſt oculis mẽtis tetra oĩs paſſio nubes
Paſſio iudiciũ variũ variata rependit
ꝛactica/pᷣcipue ratio dijudicat vt fit
n deſiderio tractus nunc iſte vel ille
Hincocls trabit᷑ oculo /velut oꝛbibooꝛbel
Bd care ioſeph ſenſiſti ſurger ml⸗
Hurmur iã pplo/q; nr erit puer h rex (tũ

Xoõſoꝛtẽ nõ regna volũt/nõ ampla průis

Ecceſed o mivir natiuũ cerno ꝓpinquũ
zʒareth opidulũ/verᷣ iã terminus eſto
Mutua poſterius ſuꝑ bis collatio fiet

gtan ſcis que turbatio facta eſt

Loõplacet/inqͥt vir video ↄcurrere nfros

Affnes / leti veniũt applaudere nobis
ꝛ20q; puerꝑio/ pueroq; tuo/redituq;
Sic erat / o ; mens vẽture neſcia ſoꝛtis

Intereamã ſe reputãs truculẽtꝰberodei
egũ reſpõſis deluſum/ꝑfurit amens
Ergo regnabit alius:regnoq; repellar
Judee/fiet aliter pueros nece ꝑdam

ienrin ucri ⸗ ſunt mõ gaudia meſtum
12

Bethleen in tota/placet hocregiõe moꝛan

Hoc ita ꝓpoſuit pmo /ſed ꝑgere romã (tes
Zser nator delatio facta ſuox
Hec inter ioſeph eſt egiptũ ꝑgere iuſſus ⸗
Eümfe er puero ſic deſcnipſimus ante
Sicdñs ſeuo ſapiẽs eſt vſus herole

exredit/z mãdat cqrudelia nuſſa ꝑ oẽs
ethleen heu tene fines / nulluſq; bimatũ
Attingẽs puer/ac infra delinquit᷑expers
Moꝛtis/t in ꝓpꝛios gladiꝰ deſeuijt equꝰ
Regnãtis natos/hincceſar/poꝛcꝰherqdis
Eſſe malim qᷓ; filius/heu deſcribere tale
Quis poterit facinꝰ:qͥ fando eq̃re doloꝛẽ
Matrũ e cõplexu pueri rapiunt᷑ ipᷣos
Vbera lactãtes fodit crudelioꝛ enſis
Excerebꝛãt alios/elidunt coꝛꝑa petris
Innocuo matrũ lac tingere ſãguie gaudẽt
Mẽbꝛatiʒ excerpũt alios/pes pterit iſtos
Impꝛob/⁊ matrũ lacrias iuſtoſq; doloꝛeſ
Ata pces / geſtus huiles riſiſſe voluptas
Quid tibi vis ceca/terreni ãbitio regni
6 eſt cõſilium nõ eſt pꝛudentia cõtra
Crede deũ/placido deus oĩa fine cohercet
Dixerit hicaliqͥs matrũ infelicia fata

Pen ſcitouerter geſta maloꝝ

Pꝛofuerit/quãtũ moꝛs ↄtulit accelerata

Eccetuũ ſymeon verbũ iam verificatur

Fit puer iſte Jeſus multoꝝ dura ruina
LCoꝛꝑe dura quidẽe eſt/aĩe vos viuite lete
Nõ eteni Jeſus aduenit cõcedere terris
Pacem /ſed gladiũ qͥ paxcõquirit᷑alma
Felices pueri quos circũciſio puros

Oꝛimitus effecit ſacrat ꝓpꝛiꝰ mõ ſanguis⸗

Heu qᷓᷓtũ miſeris moꝛtaliba hoꝛrida ſoꝛſẽ
Perder̃ qñ mal fas vitã ipune bonoꝝ
Quilibet eſt ſi fas ſeuos ingular tvꝛãnos

Aur ſceleratꝰ/cur truculetꝰviuit herodes:
Sed nõ fas/tibi vidictã deꝰ alme refuas⸗

Solis q̊s ſtatuis eſt exercẽda miniſtris
Coꝛpoꝛeas vero ſi moꝛtes has pueroꝛum
Hoꝛreſcit meditãs/q; tetrioꝛ illa tiranis

Que genitas nouiter aĩaſ iugulare reqres
Se aerepli gladio ſecat ipba calcãs (los

edibo mò ſuffocat hoſ mõ ſtraglat il⸗

Sgipti tenebꝛis / boc eſt caligine diuna

Tutandũ/ſimulachꝛa ruũt/fãtaſmata ce⸗
Dirigit ipe ioſeph h̊ ẽ diſcretio greſſũ(dũt
Heu cadat in pᷣceps petulãtis carniſ aſellꝰ
Perfurit interea ſathanas q ꝑdere/ꝑdens
Dulta / neqᷣt puerũ ignota regiõe rpoſtũ
actenus hec mẽtis oculos dũ retro re

„—

Inſpicioqʒ diẽ q̃ tẽplo ſiſtit᷑infans (ſlecto
Febꝛuus intrabat meſis q̊ moꝛecelebꝛi

Romam cũ facib pplus luſtrabat ouãter

Vana ſuꝑſtitio/fidei dũ roma recepit
Qumen mutata feſtiuo ceſſit honoꝛi

Virginis atq; ioſeph pueri/ſimeõis⁊ ãne

Hinc candela/manu poꝛtatcerea multa
In tẽplis hodie pꝛudẽti conſilio fit
Oðõ pplaris mos/qͥ tolli vix potuiſſet

Fundit/in finis melioꝛis vertitur vſum

Auguſti ſic pᷣma tuis data petre cathenis
Sic iano poſiunt encenia/facta coloꝛem
Sumere vtutis/nob dat᷑ ergoſalubꝛis
Regula/dũ moꝛes pplaria coꝛda replerũt

Vana ſupſtitio qbus eſt ſeu deuius erroꝛ

Tollere cũ facile neq̃as/mutare doceto
Fine bono /ſit eis melioꝛ directio cordis
O qᷓ; lata ptz hecregula/que vicioſos
Actus innumeros vtutes reddere poſſet
Dũ nũmos recipit qͥs ſacr̃a miniſtrans
Tollite pclamãt ſunt ſimonis oĩa plena
Quis numeret:q̃t dãt vſure noĩa reb:
Quicqͥd eis vanũ/qᷣcqͥd vł diſplicet/acri
Judicio feriũt/moꝛtali crimine damnant
Plura tñ fieri pñt aliqũ merendo
lia/ ſi fuerit pꝛudens directio corci⸗
n ndedeae.

58

Mes noua vᷣbigea dũ ſe traſterre iubet

Nec tñ hec ñm ſingula tradere metris
Sed redeo/nõ roma mõ luſtrãda poꝛe
Pecvenerãda ſibi ſũt idola muta vᷣinceps
CZũ face ſuccẽſa/ceſſit iam cereus ardens
Indecus ecdleſienomen candela diei
Multiplicata dedit/ſãmãti ſplẽdida luce
Qus fert leticiã/qᷓ miſtica multa figurat
Igne vigoꝛ/fulgoꝛ/ardoꝛ ſunt a ꝓpꝛiate
Patre vigoꝛ/fulgoꝛ genito/ſuauiſſimꝰ ar⸗
Pneumate ſũt ſaco vᷣtut ſitvigoꝛ ĩ te(doꝛ
Fulgeat in mẽete ſapia/ſerpatamoꝛis
Ardoꝛ in affectu/deuotio ſctã coruſcis
QLuceat exeplis / ſi coꝛdib ignea lex eſt
Nã Jeſus atq; ſui nob exempla ꝑentes
ſetißiola ais un Ai quotannis
Iſſe hierlimis referũtur viſere templum
¶ Annus erat puero biſſextꝰ qñ remãſit
Per triduũ in teplo / redijt ſubiectus vtric;

Bngecuma diſtin.
Cire velim pᷣclare ioſeph pᷣclara maria
Hü ihs a teẽplo redies ad naʒareth yꝛ⸗
ramite ptẽſo pluſq; miliaria bis ſex (bẽ
Cũ puero qͥs ᷣmo fuit nec enĩ ſiluiſtis
dederit trilogus fuerit not mihi vr

¶Ambulat vt mediꝰihs ĩter vtrũq; ꝑntẽ
ra manũ manui repetit ſuauiſſima mr
Fili qͥd nobis feciſti ꝑdite totum
Pertriduũ:q̃ verba tibi/q̃ facta fuerunt?
Enarres placeat/via nã ſermõe leuatur
Pꝛima ſacerdotes ⁊ ſcribas viſere mr̃
emplo cura fuit/ de lege interrogo mlta
Multa ſup ritu ſacroꝝ/ſi cito regem
Vlenturũ ſperant meſſiã/cuius ⁊ ipᷣe
Hatus erit:qli ve loco naſcet᷑ ⁊ anno:
Diues vel pauꝑ:q̃ vita:qͥs exitus illi⸗
Quiſq; refert vt doct erat/ceciniſſe ꝓphᷣas
Libꝛis in varijs.ergo veniſſe reuinco

7

Dictis ex ꝓpꝛijs meſſiam viuereterris

Mirant ſe reſpiciũt pariter/nec habentes

Reſpõſum ſolidũ/me reſpondere ꝑurgent
Talibo intentũ reperiſti ſedula mater
Inter eos / reliquo cũ notis tꝑe verſoꝛ
Duos genus affiues reddit/nutrit ab ill.
Incola qͥd faciat deſerti noſter in annis

At nos blãde puer nimis anxia cura co
Mecũ mj e tua/ ruſene ꝑdere tete (qbat
Nuereret impietas chariſſime ſeua tirãni
Ouid ne putas agimꝰ pᷣme dũ nocte diei
Vna domꝰrecipit nos ambos/te ſine fili?
Nãq; viros mos a mlierib ire ſeoꝛſum
Aſt pueris aderat fas iſtac ire vel illac

r an iter cui celica foꝛma ioßes

1U

Hinc ego cũ matre te/mecũ ꝑgere credit
Noõne fuit tecũ petimꝰ/qᷓrimurq; viciſſim.
Fitnobis nox vna vigil/flem?q; pᷣcantes.
Pꝛio manecito ↄſurgimꝰ/atq; ꝓpinquos
Nũchos nũc illos inter te q̃rere cura eſt
Teq die tota fili nõ inueniente
Onñ tertia lux oꝛit᷑repedamus ad vꝛbem
Heu nimiiũ triſtes defeſſus anhelatvterq;
Iſtũ ſed remouet inuẽtio leta doloꝛꝛem
Qꝛamus fili ne taliter egeris vllrrs
Nec faciã remanebo domi/pareboq; vobᷣ
Rũdit puer /hinc fit pxima naʒzarechilli.
Intrauere domũ fuit illis cena parãda
erat intus aq̃ vicino fonte petẽda eſt
Ra uinus vꝛceoli puer cccinit obſe oſia
Ad fontẽ ꝓperat/laſſus licet/o gabꝛiel qͥᷣd
Aſta vides reputas tecũ/qm̃ deus ecee

Seruit ⁊ obſequit᷑terris/quẽ regia celi

Tota cohoꝛs tremit/⁊ ſupplex venerat᷑ ad
oꝛgangees. (um
¶ Ouid dices hoĩs ignaua ſuꝑbia? nul⸗
Dignãs obſequiũ/tolerãs nec pig laboꝛẽ:
Amplius exempiũ pulchꝛũ de religione
Nq; pentibus eſt bũilis ſubiectio dãda/
Beruitiũq; frequẽs pueris dũs ihs offert
Sedula nõ minꝰ hic ſpeculat᷑ cura ꝑentũ
Quãto cũ ſtudio nati ſeruẽtur opoꝛtet
Coꝛꝑe ne pereant/aĩe ſaluatio carra
Zõquirẽda/tñ maioꝛi ſolicita;

Inſuꝑ hoc ſpeculo coꝛ deuotũ mediterur

NQuiid qrat qͥd agat/qñ declinat in iram
Oñ pꝑditus eſt ab eo deus/⁊ Jeſus extra
Diffugiẽs fictũ /vel de virtute ſubum
Fac tibi diſcurſus ⁊ ꝑ loca celica quere
Cũ pedibo mẽed/mãiboq; repẽs/ pauoꝛ in⸗
Vꝛgeat/⁊ doloꝛ anxiꝰ/oẽs ipete ſctõs (gẽs

Dis ĩpoꝛtunus / nec deſine ſepe repulſus.

Irrue tu qſi mẽtʒ nope kad bos ład illos
Pandite/dic vbi ſit fugiẽs dilect/et illũ

Peddite/nõ fas eſt vob/o lãguoꝛ ⁊ hoꝛroꝛ

En moꝛioꝛ/pſtrata pedes nec deſerovr̃os
MHi redeat mẽtis vtero de pueumate ſacro
Nuẽ peꝑi mi /eſt totus amabilis ille
Ve tibi mens tumida talẽ qꝛ reijcis ate
Penitet heu/heu / nunqͥd eũ pnia reddet?
Duo querã:qd agã/ſi nõ inuenero ceii
Teplo /q̊fugiã vel vbi moꝛibũda quieſcã:
Dic rurſꝰpᷣcoꝛ alme ioſeph /tibi ſupplico

Amboſ obteſtoꝛ / mẽoꝛes eſtote poꝝ (vgo

Curarũ ⁊ deſiderij qð toꝛſit vtrunq;

Etqᷣt circuit/quota queſtio facta ꝑ oẽs

Querẽdo puerũ/cũ declinare parumper
A vsbis voluit querentibovt miſeren

e f f — „„ͤ

Joſephina 59

Foꝛſan ſciretis/miferos miſeret miſeroꝝ
Ergo ioſeph ſicut viſus tibi durioꝛ eſſet
Querẽti puerũ/ſi qͥs celaſſe reperruis

Nec iuuiſſevolẽs fuerat/mihi mollioꝛ eſto
Coõdeſcẽde pijs votis ſi recra requiro

Etas in puero/ſapiẽtia/gratia coi;
Muũdo creſcebãt/⁊ in illis pficiebat
Ac ita ſe geſſit triginta donecadannos
Venit / cotinue ioſeph vt prem venerat/
Secũ hitans/preʒ ꝙ plebs exiſtimat oĩs
Aſſerit hᷣ lucas/ notat hoc⁊ fmo philippi
Ad natanael ſexpᷣm reperiſſe loquentis
Quẽ ſcripſit moyſes a naʒareth ex ioſeph
Deſerto veluti ſtuduit latitare iohes(oꝛtũ

XZps ad hoc/celat ita cura domeſtica xpᷣm

Vera repẽtine nõ vult ſe ꝓdere virtꝰ

At ioſeph ĩcuruꝰſenio ſua mẽbꝛa bacillo
Duſtiet atz regit/laboꝛ huic ñ ↄuẽit vllꝰ

Vir faeꝰ reſidere domi/qũq; benignus
Vt Jeſus inſpexit/cõſedit pximus illi
n mis repmit aſſurrexiſſe volẽòtem
Hinc loqͥ dilecte ioſeph fidiſſime cuſtos
Elas dũ tulerat tua iure coledo miniſter
Exercẽdũ opus ẽ ꝓ qͥ ſum miſſus in oꝛbẽ
NHec reſidere domi tibi nec ſocialis adeſſe
Hactenꝰvt feci/potero tolerare laboꝛes
Quos hiĩtur ero poteris nec dura viarũ
EFoꝛte nec innidiã mea q̃ bñ geſta ſequet᷑
krioſeph,acimo ſuſpiria pectoꝛe tra

Ergo moꝛipᷣſtat inqt/ſpes vnica vite (xit

Tu ſolamẽ eras nob/qͥd vita deinceps
Pꝛofuerit: cũ ſit moꝛtis lex oĩbus vna
ERxoxn ſenib venit/⁊ mo ale vas
õcupiã?qͥ d amem:ſi nõ ↄuiuere fas eſt
Sed vereoꝛ dñe/fili ſanctiſtime niim

Noie dignaris bocme/vereoꝛ ſceleratos

udee multos hoĩes ſimul ⁊ galilee
n qͥbus ⁊ verax verbũ ⁊ virt odio ſunt
Que tibi ſola placẽt/hoꝝ ſi carpe vitem
Si moꝛes foꝛmare bonos tẽtaueri/Ehen
Horx volet vt pᷣſcis te liuoꝛ ꝑdere nequã

¶ Et volʒ agnoui ihs intulit/eccevidemꝰ

grãdeue parẽs mõ ꝙ nos diligit omĩs
NMNaʒareth hic ppls/ſed noueris affoꝛetꝑs
Hac nr̃a qũ phariſei me ſynagoga
Roꝛti rancoꝛe/dũ vᷣba ꝓphetica deme
qipta legã/qð me dñs trãſmiſit? vnxit
eſuꝑ boc mõte mepᷣcipitẽ dare querent

Dz mihi cedʒ mõs /veſtigia mõte reliquã

HMollioꝛ hũana lapidũ natura patebit
NHi mea puertẽt miracula/dogmata ſpnẽt
Et dicẽt medice temet curare memento

Plurima ſubticeo/ſj qᷣcqͥd erit ꝑagẽdũ eſt

ntrepide mihi qð ſtatuit diuina volũtas
Sit labo:/ atʒ doloꝛ/ afflictio / vhnera car⸗
Sit gladius /ſit crux dño parerencce(cer
Hoss etid tolerãda pijs/patietia viucit
Et celiregno tribulatio multa coꝛonat
Equa mẽte feras qͥcqᷣd tolerare neceſſe
NHec mihi nec duo pf aſſentire recuſes
Hec ait/ꝛ ſolẽs lacrimoſa Tace entem
Ziguit ⁊ huiccelerem pᷣdixit adeſſe q ett
ecſuꝑ introijt cõiũx ſctiſſima quertt

Di vir / mi dñe qͥd hes:plãgoꝛe doloꝛem
Nempe ſuũ ſenſit/lacrimiſq; ꝑ oꝛa volutꝭ
Nic ſilet/actandẽ potuitq̃ voce recenſet
Singultu mirto /pᷣnicig triſtia xwi
Eõdolet affficto vultũ m ipa ſerenaat
Verbaq; dat blãda.pᷣmit alto coꝛde dolo
Scit qm̃ miſti cõfert affabile verbuʒ.(res

Diſtinctio XxII „

v Enerat illa dies qᷓ vitã moꝛte pararʒ
Per petuã tibi iuſte ioſeph/dauid in
Xp̃ſadẽ cũ mr̃e pia/qͥbofficioſe(clitaplei
Seruieras/vultu placido ſolant᷑ ũtem
Oꝛa licet lacrimis oppleuerit intꝰ oboꝛtꝭ⸗
Haturalis amoꝛ/etenĩ ſat crederefas eſt
Dð prẽm ihs/et ſpõſum fleuit moꝛiẽtem
Virgo benigna ſuũ/ſidi cuſtodis amato
Pꝛocũbit lecto/cõplexãs mẽbꝛa pudicis
ſcula dat labijs / mi vir cõclamat / ab is
Deſeris ⁊ vidua/paſſurã dira relinqͥs(ne:
Aelle tñ dñi fiat/dilecte valet
Nil timeas/dũs placida te ſede locabit
ꝛotinꝰ ipᷣe ioſeph pᷣcioſa moꝛte quieuit
¶ Qugubꝛes recipit veſtes viduata maria
Exequias reddũt deuotas naʒareth vꝛbe
Tota virũ flet plebs qͥ vixerat abſq; q̃rela
Dibns in cõe bonus ſctiſſimus heroo
Certa dauid regis ⁊ pᷣclariſſima ples
Nec tñ eſt obitꝰ ſat certa dies/qꝛ ſignant
SHẽc varij varie ꝓ religione colendam
Eſt febꝛuarius/ẽ ⁊ marcius/eſtq; decẽber
ꝛimi nona dies/cũ deno nona ſecundi
lterius decima ꝑ quoſdã ⁊ nona notat
Sit q̃cunq; dies ſua nob moꝛs boꝛanda
Caſta velut turtur ſi cõpare ſitviduata
Sola volat repetẽs arẽtes arboꝛe ramos
ꝛ2o cantu reſonat plãctu gemebunda pu
Sic dolz abꝛupto vite ſociałl amoꝛe(dico
Virgo gemes / deffeſ; virũ plãgor̃ mode
tſel vt ſenſit ſubtriſtẽ filius eius (ſto G
Solaãs alloquit᷑ ſecretaq; plima pãdit
Atq; futuroꝝ ſeriẽ bꝛeuiando recene
¶ Lara mibi in pmis mi nolito doloꝛis H

Accumularetibi cis / ſec reſpice mentis

Interioꝛe oculo fidei cũ lumine/quales

Collegio patrum bñ qui vixere pꝛioꝛum

Applauſus iubiloſq; dedit cuſtodis aĩci
Decedẽs aĩa / du limbũ ingrelſſa / pinqua
Sicetenĩ nouit denũciat eſſe ſalutem
Nam ſaluatoꝛ adelt/ego ſũ ſalnatio certa
Poꝛro te ſolam mater cuſtode carentem
Peu reputes ſubeo curã /iam diſcipuloꝝ·
Plurimus aſtabit nũer mihi /iã mlieres
Sancte gaudebũtſeſepᷣbere miniſtras
Audis vt affinis noſter pius iſte iohßes
Hactenꝰhec deſerta colẽs mõ flumie cepit
Joidani⸗ baptiſma nouũ baptiſmatee
Abluar / vt ſit aqs recreãdis ſpiritib vis/
Wepplo oñdet/ digito mõſtrabit ⁊ agn⸗
Inqet / eccedei /mũdi qͥ crimina tollit
NHãq; colõbina/ſpecie ſuꝑaſtitit et almus

Spũs et mãſit in eo dũ tingitur vndis
NVidi equidẽ et noui/celi teſtantur aperu
Vox ego clamantis in deſerto / paret ois
Dirigat ⁊ calles dño ppłus venientit
Duenq; ſui pigeat ſceleris/qꝛ ꝓximat ecce
Regnũ celoꝝ/trunco eſt affixa ſecurſis

Erebꝛius et hec plura feret ꝗͥ cõciliabunt

Auditoꝝ animos/ mihi ges ſociabitvltro
Carcereclaudet/volet h̊ imitis hberodes
NQuẽ timoꝛ ⁊ liuoꝛ ſtimulis agitabit acerhᷣ
Public? inde mibi ᷣmo ꝓcedet ad omnes
Jugee terras /ꝑ ſabbata/ꝑ ſynagogis
Deſeno tñ ipᷣe pᷣus remanebo diebus
Bis viginti/ me deducet ſpiritus iluc
Zentãdũ a ſathana/rabida qͥ turbidꝰ ira
Punm ꝑplexa ſecum rõne reuoluet
Hic nedeus q̊ iam potuit ieiunia per tot
Ferre dies: de q̊ ſunt multi tanta locuti
Dõð veniet nr̃m ſpolians violẽt auernum

Si vero de eſt mõ q̃liter eſurit:ibo

Zentaturꝰ eũ/comites aderũt mihipeſtes
Zres herebi furie / gula pma / ſupbia deide
Mente tumẽs / alia rerũ ſcelerata cupido.
Zurpes celabũt vultꝰ ſbᷣ imagine pulcra
Virtutũ ſub fallaci/fictoq; decoͤeꝛ
Debita ſum dicet gula ſuſtentatio carnis

Altera fide deo / dicet quid ſanctius hocẽ

„

Tertia ꝙ toti diues dominabitur oꝛbi

*

His potui moſtris pᷣmos ſuparepentes
= alijs ſilem ſbuertere poſſuzʒ

Iſta ſathan ſecũ ſz erũt tentamiĩa fruſtra

BPiuini gladio verbi cõfoſſus abibit
Deniq; multa mihi mater dilecta trienni

2

—- „ .

Zempꝑe patranda/quoꝝ tu conſcia fies

TFlaʒ pñs aderis ſub me cuſtode deinceps

ſpiritus illu

A. .*W* „
„*
„.

Eoõſpicies oculis tãdẽ meſcãdere celos
Scãdet et ipᷣe ioſeph vt mecũ regnet ĩeuũ
Regnabis ꝑiter fuerit dum vita peracta

Homẽ laus et honoꝛ dabit᷑ꝑ ſecula vobis

Pꝛocũubit mr enibulc affuſ reptdit
rates/⁊ repetit/fiat tua nate voluntas
Debeo ſolari rurſus viſura ioſeph te
Etinos ppᷣicole/talẽ veneremur/amemꝰ
Füdamuſq; pces ſibi ſupplice carmie tles

.

. NℳNEebee
Aluſtr prarcha ioſeph/ d altapago
auſſticie cultoꝛ.clar nũerãde ꝓphetis
Vngieoſplẽdoꝛe micãſſ cuſtoſq; marie
Eeſtis nutrito etrpi fide miniſter
Koſcie miſterij quod neſciuere bpoa
Secula / tu verbũ vite qd erat caro factũ

Geſtaſti manibo etiã tibi ſubditus vlttrro

Dignatus fieri nutu quitempat oꝛbem
Lu vir/tu dñs matris dñi dominoQꝛ

Magne ꝑegrine dudũ terris/mõ regnas

Felix in celi patria/ſecurus et omnis
Exps terroꝛis/laboꝛ anxietas pculabſũt
Oueſumꝰ intẽde noł/miſeroſq; benignig
Inſpice nos oculis/q̃s tãta picula turbat
Eſto gegrinis fautoꝛ/dux auxiliato:
Defeſſos refoue/tot ſcandala tollexiarum
Dirige cecos / erige lapſos/optima detur

Bfa dux / baculuſq; ſpei firmiſſim? aſſit

»

Pax in credẽdo/coꝛdis meditatio ſuauis
Zentamẽta / ſathan/ mũdi /camis ſupꝑemꝰ
TZe ptectoꝛe/peccatoꝛes nec abboꝛre

Pꝛo quiboa dño dignatio taloboꝛta eft

Ergo te/ſpõſamq; tuã dñi genitriceam

DSic age ꝓ cumulo meritoꝝ ⁊ laudetuoꝝ

Cõdatiens eſto / nos heu retinet tẽbꝛoſa

Zoꝛq̃t? egiptus ſis ſaluatoꝛ velut alter
Egregiꝰpriarcha ioſeph frumẽta recõdẽs

Pꝛoiid ia iq; fame reſoue peuntes
Iita fames nr̃as aias nõ coꝛpa pdit

lter laudat᷑ ioſeph inſignis/ qꝛ chꝛiſtum
Loõſepelire ſuo legitcuraſſe ſepulro

Dignus et alter erat dici cognomie iuſtus
Filius alphei. igcob cũſymoneiudas
Hinc frẽs / dño affines comiteſq; fuerre

At noſter ioſeph hic quoties / ⁊ qt tibixpe

Pꝛebuit obſequia viuo / plꝰ płima iuſtus
Sigat demodainarm bennd
Dit ſua iuſticia nobis /ꝓtectio nobis

Peꝛo meritis nobis ſaluatio ſat I

—

—

Cipꝛius aſtaliꝰ ioſeph ertitit/ ſnavẽdẽs

Ante pedes poſuit pᷣmoꝝ diſcipuloꝝꝛ
ogtomecg fuit ſibi qð ſolamina pᷣfert

O noſter petimus cõſolatoioſeph eſto

Lu ioſeph accreſcẽſ dict?qꝛ ſemita iuſti
reſcitad vſq; diẽ ꝑfectũ/ creſcere fac nos

Virtutũ gradibs donecdñs videatur,

Bloꝛia nõ tollit naturam ꝑficit iß5am

lus ea dignificãs que mũdo digna fuef

go ſi dederit natura ⁊ gratia teris
Zacol dü fueras tibi mũera tãta ꝙ altus
Celoꝝ dñs eſt dignatus tibi ſubaid

Dis impetrãdi/qꝛ dũ vir dũ pateroꝛat
Axoꝛẽ ⁊ natũ velut imperiũ reputatur
Cui nõ blaſphemꝰ ſermo pᷣcoꝛ h̊ videret᷑:
De celis niſi que fuerit dignatio penſet
In terris:et que miracula gratia fecit
¶ Kerſonas inter ſiles eſt nexus amoꝛis
De ioſeph aſt rõ ſuadet ſua ꝙ facialis

Foꝛma / Jeſu foꝛme ſilis reputãda fuiſſe ẽ

Sinõ /q̊ pactu pater eius creditus eſſet:
Dualiter oĩmoda matris ſaluaſſʒ honoꝛẽ
Diſparitas vultus ꝓlis cũ patre putato
Gratia nature fieri vult conſona ſepe
HNõne minoꝛ iacobo frater dñi ꝑbibetur
Valde ſibi ſilis qð gr̃a non caro fecit
Hupꝑ in auſtera vir religione pbatus
ſ peragrabat iter/ꝓpe finẽ noctis opace
WVWentis ⁊ pluuia ſimul ac erroꝛe viarum
Zurbatus / vr̃i meminit ioſeph atʒ maria
Oꝛãs hoſpiciũ/mox villa petita pateſcit
Poſſumus hoc ſigno poꝛtũ ſꝑare ſalutis

¶ Eoꝛpa młta Jeſu dño moꝛiẽte ſepłcrii

Erunexiſſe/⁊ veniſſe ferũtur in vꝛbem
Sanctã/ſi tu iuſte ioſeph priarcha beate
Exillis vnus fueris/ſi teq; videndum

Vxoꝛi dederis meſte/ diffininio neutrum

Re ſuꝑ hac/ſatis ẽ animos pulſaſſe fidęleſ
Certũ ꝙ magno es venerari dignꝰhoꝛe
nterris/immẽſa tenet quẽ gloꝛia celis
Eſt etenim xpᷣe tecũ tuus iſte miniſte

Eſtet cũ ſpõſa ſpõſus chariſſimus alma

Virgineos netuos ſedes locat eq̃ꝑentes:
Sit tñ hac in re ſimplex meditatio noſtra

Sanctis ſaluus honoꝛ volumꝰ / alijs ſuꝰ
Ouos de pmatu ↄtẽtio nlla fatigat (eſto

Magne ioſeph mad& velut imꝑioſe pr̃one
Cũ deſiderio petim fer opẽ nr̃i miſerere
Eelica ſuſcipiat nos tandẽ patria teuum
Lalis dum fieret oꝛatio coꝛde fideli
Aiſa vides radijs intus ſplẽdere coꝛuſcis
Fulgurat vt ſubito colliſus nubibo ignis

pũs hũanus / patria/q regnat adepta
Ergo impetrãdi nobis fiducia maioꝛ:
Interceſſoꝛes quo plures gratia donat
NHeſcio quid coꝛde meditoꝛ / mirabile detũ
Diſſerat hoc pietas/terris tu nõne viatrix
Virgo dindegis paſg cõſcenderat aſtra
Filius/atq; prẽs ſctĩ inter q̃s priarcha
Spõſus erat/cuſtoſq; ioſeph fidiſſim ali
Nunqͥd nõ deuota pᷣces:deuota ſalutes
Trebꝛo ſibi mittis /q̃s letatus ſpeculatut
Clarius in verbo /te foꝛſan nõne reuiſit
Ecelis agilis terras delapſus ad imas?
Angelico moꝛe/cur hoc nõ credere fas ſit?
Vt de martin oquẽtu/quẽ tecla vel agnes
Degentem in terris viſiſtis / pluribo idch
Cõtigit in mũdo h̊ miſere ad ſalamiĩa vite
Aut ꝓ doctrina / vel quodã pignoꝛevite
Jamiam vẽture / ſen cõtra demonis aſtus
ditad bec pietas ꝙ; amorꝭ cãtica ſpõ
Mutua cü ſpõſo ſalomõ q cõcinit apte(ſe
õueniũt tibi ſpõſe ioſeph/tibi ſpõſa ma
Duã felix illa puro qͥ coꝛde recenſet ( ria
Supꝛa mel ſupꝛaq; fauũ pᷣdulcia/mentij
Oualia guſtare/q; verbis ꝓmere pꝛeſtat
((((Tinis.

¶ Innotata fuere verba ſequũtur in ex
tremo margine eius exemplaris.vnde hec
coꝛreximus et quedam manu ipius hꝛi

ſtianiſſimi viri Johannis de gerſon/coꝛ⸗

rectum. Mccccxviij. Julij. xviij in com⸗/
memoꝛatione ſancteanne a Kathenberg
cõpilabatur de conſolatione the⸗

221

Frgumentum pꝛo

oꝛdine ret geſte nõ vt cõſcniptaẽ pcarmine

Alme ioſeph/ioſephina tuo de noĩe carmẽ
Nanat / vt angelica cõceptum viſio pãdit
Virgineũ /celebꝛi ritu cõnubia iungis
Itq; redit ſponſa teꝑ mõtatana volente
Das latriaz infanti nato / nomẽ ihs addis
Suſcipis inde magoſ/pueꝝ tu pꝰea tẽplo
Siſtis / et inde fug in mẽphĩſeptimꝰ ãnꝰ
lictrãſierat/redis/ inueis bĩcduodenẽ
ntemplo puerũ / placido poſt fine eſcc·

9

Flãmea rima micat/celos plebs credit aꝑ
Zali ſub radio metẽ rapit anagogia (tos
Empireũ in celũ / videt illudvt angls iplet
Wemndn ſolus / ei ſed plurim aſſociatur.

mo ſciſſoꝛis Cartuſieñ.pꝛius ſcholari na
narre/ In mavo. McccτνHα1π1i;- recepta ſunr
hec metra lugduni. “
Sicut es hbũane Gerſon diueq; perit
CTegis et eloquij/ioſephinã ſenſib altam
Auribo in nr̃is/ceciniſti gutture dulci
NQuã duros ꝑuiq; Jeſu/matriſq; marie
Et ioſeph vna domfuerit ꝓpeſia laboꝛes
Dü fugit aptantẽ letalia tela tyꝛ ini
moꝛtem pueri/noctẽ dũ captat opacã⸗
ũ petit egiptũ/dũ viuit gente ſub ißfa
Dũ nataleſolũ repetit/cũ virgine natum
Arte ioſeph quãta rexit/qᷓ; iuſtus vtriq;
Cuſtos/egregie ſcripſiſti/donec adultus
Ac fieret ieſus/ac aiaʒ ioſeph adderet aſtrꝭ
Illic fine ioſeph/illic ioſephina quieuit
Virgo ieſu/vᷣgoq; voſybevirgon maria
Nũc domꝰ etherea/nũcoꝛbis ſũma ptãs
Ziũc inopes/tũc terricole/nã carmie ſacro
Diſſerit/vtvobᷣ grauis extitit hoſpita tellꝰ

Coõpẽſate vicesꝛin regna vocate ioßem

Veltra pcoꝛ / vrm date cetü / ſit date veſter

Te ioſephina polo gerſon doctiſſime du⸗
Quetã pulcra ſolo te dictatoꝛe relucet (cet

ſta pꝛoſa canitur

Pꝛoles dauitica Sponſam accipere
(GBecundum
Tibi rex gloꝛie Mariam copulat
Mira vis gratie Pugicum poſtulat
Hoc matrimonium Crede magnanis
Audi nil heſites Hec ſunt magᷓ nimii
Cur nouũ cantites Epithalamium

Sis licet cõſcius Qð habetfiluum
Fac iuſſa citius Dumſcis miſteri
No li hoc pdere Exrurge nuncia
Dic ſponſe ptinus Tibi me maria
Nam vult bocdũs Virum do ꝓpere

Virgo ſuſcipias Dei diſpoſitum .
n quo pficaas Aoti ꝓpoſitum
Cum ꝓlis gratia Volo quod nũcias

Ergo ſolennit

Virgo tandemied

Juſſa te celia ANubüt hinc vᷣgini

Reten humiliter Virgo dans gratias
IJungunt connubia
Cboꝛus canentibus
Plaudũt ſctificecss Parentes luſibus
Caſte tripudiant Dulce canentium
en inſeritur Vehens ad gaudiuʒ
14Etillis inbiant

Vult/ꝛ dat pariter
80 8 Llamat elizabetb
Plauſũ infans edit Cꝛophetat queliber
Pantt neu dubites

it
Depamum

En ioſeph ꝑunlũ Decoꝛum aſpice

Da ioſeph oſculũ Ferſouereñce
Qualis o gloꝛia En tibi ſubditur
Quicelis imperat Seruit obſequitur
Quimũdũ tempat O mirabilia
Tuum dic filium Jam iuris coꝛpoꝛe
Jus habes ppꝛium CLonſenſus roboꝛe
Dari coniugio Sanctus ſe ſpiritꝰ
Dedit vicarium Fecundans celiius
Vxoꝛis gremium Te voluntano

Nos noſges aduẽa Pleni miſerie
lenig vicdio Te virgo petimus
Te ioſeph inclite Aeſter quẽ colimus

NVirgo verbigena Dirg fons gratie

Jeſus nos placite Locet in gaudio

O venerãda trinitas Ihs ioſeph ⁊ maria

Quã cõiũxit diuĩtas Caritatis cõcoꝛdia
ater vᷣgo puerpa Jacʒ in diuerſoꝛio
Cui ihſ ſugitvbera Gaudʒ ioſeph obſeqͥo
Nic vᷣgo fuitvirgini Hũili benignitate
Sʒ vᷣgieo germini Ampli? caritate

Maß laus büilitatꝭ In ioſeph ſʒz ĩ vgine

Maioꝛ ⁊ in deitatꝭ Pꝛole lauſ ẽĩ chmie
Huũc hũilitatᷣ onũ Trinisdiſtiaũ ãdibo
Taãtoq; gr̃e donũ NHẽ extollam laudibo

Donet᷑ ⁊ gr̃m Etemisfrui gaudijs

At hüilitatis viam Sus Ee ſaſffagis

Amẽ dicamſinguli Huic ſacro cemi rrio
udes canẽteſ fuuli AUni inoq wd’i

„ „ .
7 .

.⸗ — — —— — — —. — ————— =ð

—

ipppaims

BGermo de natiuitate marie

gloꝛioſe virginis Marie. et de con⸗/

„ „

agiſtri Johanis de gerſon in cocilio cõ⸗

Acob autem genuit Joſeph
virum Marie de qua natus
eſt Jeſus qui vocaturxpᷣus.
Oꝛiginaliter Oath.i. et reci
tatiue in euangelio pᷣſentiali

terlecto. ¶ Inuocandamte
Emus in mis o Maria dequa natꝰ

elſt Jeſus qui vocatur chꝛiſtus Heq; enim

laus altera pᷣclarioꝛ tibi dari poreſt.q; ꝙ ex
te natus eſt dominus noſter Jeſus chꝛiſt?

Tibi quoq; fuit vir ioſeph inſtus etvirgo

tueteſtis et cuſtos virginitatis. Jacob in⸗
quit genuit ioſeph virum marie. tiu hodie
regali ex pꝛogenie oꝛta refulges.cuius pꝛe
cibus nos adiuuari mente ⁊ ſpiritu deuo⸗
tiſſime poſcimus. ¶ Yacnos obſecramus
hac ſacratiſſima natiuitate tua.moꝛi pec

catis. moꝛi mũdo.viuereet renaſci deo.fac

naſcatur in nobis ꝑ gratiam Jeſus quivo
caturchꝛiſtus quemadmodũ pꝛi inte na/

tus eſt ꝑ fidem et amoꝛem (dicente Augu⸗/
ſtino)q; naſceretur ꝑ coꝛꝑalem incarnatio

nem cui diuine incarnationi faciende con

ſenſiſti ſalutata pꝛius ab angelo ſicutꝛnũc

te ſalutamus imploꝛantes et dicẽtes. Aue
maria ⁊c. ¶ Jacob autem genuit ioſeph
26.itiuttas eſt hodic ſctẽ marie virgi
nis.patres celeberrimi.patres aplici. dui
ſapientiſſimi.⁊ oꝛnatiſſimi viri.Eius ẽ in

qᷓ; hodie natiuitas cuiꝰlaudes inditas co⸗

naboꝛ vt potero deducere modo quodam

ſcholaſtico pluſq; declamatoꝛio vel accura
to ſermone/t hoc ex paſſumptis enangelij
verbiſ tanq; ex pncipijs noſtre fidei firmnii
ſima credulitatetenendis. Sic eui phi ſo⸗
lẽt ex hncipijs naturaliter cognitꝭ ad eliciẽ

das cõcluſiones.nũc ex euidenti nüc pba

bili cõſequentia ꝓcedere. fferunt᷑ aũt
nobis erpᷣaſſumptis Oath. euãgeliſtever
bis. duo noſtre fidei pncipia. Pꝛimum ꝙ
exmaria natus eſt Jeſus qui vocatur xpᷣs
et ita fuit mater dei.qꝛ chꝛiſtus eſt deꝰ. Al
terum ꝙ ioſeph fuit vir mare. et ita caput
eusl acnbut mulieris vir ̃ᷣm Apoſtolũ.
Ecxhoc autem duplici ꝑncipio.conclu⸗
nitur alterum duplex. ¶ VUnum decuit

vt maria tãta puritate niteret.ſicut di.Anſ.

6

Sermo de natiui/

endatione virginei ſponſi eins JoſephH

helmus.qua ſub deo maioꝛ nequit intelli⸗/
gi. ¶ Alterum q decuit vt ioſeph tantaß⸗
rogatiua polleret.que ſimilitudinem et cõ
uenientiam expmeret. talis ſponſi ad tales
ſponſam mariam. de qua natus eſt Jeſus
qui vocatur xpᷣs. Vnde ſicut laus marie E
laus chꝛiſti filij ſui:ita laus Joſeph inp⸗
co nium redũdat vtriuſq; Jeſuet Marie.
Sic ex aduerſo dicitſapiensq dedecus fi
lij eſt pater ſine honoꝛe.ſimiliter dedecꝰſpõ
ſe eſſet ſponſus ſine honoꝛe derelictus.

Solunitur ex his queſtio/ cur de marie cur

de ioſeph pconijs dignitatiby ⁊ excelletijs
virtutibo.oꝑibus.⁊ geſtis.amplioꝛa nõ tra

dit ſacra ſcriptura. Neq; eni mũdus ipᷣe ca

perz oẽs qui ſuꝑ his ſcribẽdi eſſent libꝛos
Sed ex hoẽ qdꝛuplici pncipio velut ſe

cuũdiſſimo quodã copioſiſſimo ⁊ ampliſſi/⸗

mo laudũ ſeminario habet deuoti cõtẽplã
tis animus vñ faciliteraſſurgat ad laudes
qtaſlibet marie ioſeph.quò ſicrecte aſcri
bat eis ꝑ ſufficiẽtiam aut vtualẽ cõtinẽtiã
landes qs in alijs creaturis etiã angłic cõ

ſiderat. Nã habʒ hoc hierarchicꝰ? oꝛdo ſᷣm

Dyoni. vt inferioꝝ virtutes ſint in ſupioꝛi
bus ꝑpfectioꝛi mõ repoſue.quẽadmodũ ſa⸗
iẽtia ꝑfectioꝛ eſt in ſeraphin q;; cheribin.

Eſt aut maria ſuꝑ choꝛos angloꝝꝑ gra

tiam ⁊ głam ſublimata.qᷓlealiqͥd de ipo io

ſeph negare nõ audeo ſed nec affirmarep/

ſumo. Erũt igit᷑ in ambobꝰ ꝑfectiões cete⸗

rarũ creaturaꝝ irrõna biliũ ⁊ rõnabiliũ.eti
am angelicarũ eminẽti quodã mõ reꝑibleſ
et attribuibiles. ¶
cõmẽdatiõem vtriuſq; ꝑſpicuũ eſt ſolerter

intuẽti ⁊ ꝑ cõſideratiõem itrãti:cãpos am⸗

— =–☚R „

pliſſimos oimvirtutũdonoꝝ beatitudinũ
fructuũ ſpus ⁊ ſiliũ ganni ex his
Pncipijs laudes vᷣtuteſq; ioſeph ſcʒ etma⸗

rie coartãdo ſᷣmonẽ circa ea qᷓ in bñũdictiiſ?

ſima natiuitate marie ↄᷣcurrũt interſerẽdo
de iuſto ioſeph vᷣginali ſpõſo ſuo.qꝛ laus
eiꝰ marie laus ẽ.et ̊ ſſᷣ q̃dꝛuplici ↄſiderati
onefiat ¶ Aget᷑ in pma de nobilitatis oꝛi⸗
ine marie et ioſeph. Aget in altera de ſcti/
catiõe vtriuſq;. Aget in tertia de fomitis
repᷣſſione in vtroqʒ. Aget᷑ in quarta de mł/

tiplici natiuitate chꝛiſti reſpeetu ioſeph et

marie. ¶ Erit autem deduetio noſtra imi/
tatris ſanctoꝛum ac deuotiſſimoꝝ patrum
qui ad commouendum piarum mentium
deuotionem. dir nt multa de ſanctis et
de dininis. u ct qualia.magis ex

—

z5

thoc q; late pateatad

—

Bermo factus in
coniecturali quadam ꝓbabilitate.q; ex fi/ (Eoꝛno ſi de nobilitate coꝛꝑis quã dare O e
dei neceſſitate tenenda ſciebant. Sic eoꝝ vigdetur armoniaca cõplexionisdiſpoſitio ang
que dicentur plurima volo potius intell bona loquimur. Inuenimus marie coꝛpꝰ cro
gi.ita vt non tam que facta ſunt q; quefie? miraculoſecõpoſitum. qm̃ ex vtero ſterili gu⸗
ri potuiſſe pia quadam religioſitate credi foꝛmatrũ eſt ab illo cuius pꝑfecta ſunt opera *
pñnᷣt abſq; vlla aſſertionis temeritate et ſine quiideo pfecte materiam diſpoſuit.exqua 4
pᷣiudicio ſententie ſanioꝛis referantur. marie coꝛpus foꝛmatũ oꝛganiſatumq; eſt. gli⸗
„— — „ entlcttolligim g nec maliugljaſne in
mG& PRZEſ uſſibet ex planetis nocui E6„ zu
131 Amg conſi crato dus eſt in iHocſrptioigamtnataklag
¶ Maria de qua natus eſt Jeſus qui vo oꝛdio ſicut nec hmòi foꝛmatio ſubijciebat᷑
catur chꝛiſtus ſicut fuit regali ex pgeniedo celoꝝ influxib.qm quicqͥd agebatur h̊ to
uid oꝛta.ita ioſeph virum marie decuitꝛ le tum grane magis erat qᷓ; angel Abr te a
gimus de domo dauid eſſe ꝓgenitum. boc retur hoc loco efficaxargumẽtum cõtra ſu
enangelie traditione certũ eſt. ¶ SGed perſtitioſaʒ. neq; fundabilem aſtronomo
poterat bic ſermo multus de nobilitate fie rum.de iudicijs circa natiuitates hominũ .D
ri.quid ſit ⁊ quid vel quantü laudis habe⸗ traditiõem quo ad plurima q aſſerũt.quo⸗
at. De moꝛibus inſuꝑ nobiliũ ſicut apud niam gratia dei ⁊ libertas arbitrij ſicdñiũ 1
Areſtote.apud Cicero.apud Saluſtium obninent ſuꝑ naturales influxus ꝑ expe 1
apud Boe.et alios plures inunenimus. nentias ſumptas exhoĩim opationibonul 0]
tenĩ cum nobilitas ſit quedam de meri lepoturunt regule certe tradi? vniuerſales
tis veniens laus ꝑentum. hoc in ipᷣa nobi Sed becomutamus quoniam ad alia.ſ⸗
litate bonum eſt vt impoſita nobilibus ne mo depꝛoperat. ¶ Inquiri vero poteſt de
ceſſitudo videat᷑nela maioꝝ virtute dege/ anne ſterilitate vnde erat. Nõ eni videt
nerent. llteri nobilitatis bonũ qꝛ ppa erxſenectute vel ſenio licetanusappelletur
bile eſt fm Areſt. ex bonis.bonos naſci.p⸗/ dum de marie cõceptionefit mẽtio. Con⸗ e
ſertim vbi diſciplina bonarũ artium et vir ſtat eni ex hiſtoꝛijs ⁊ Hiero.teſtis eſt ꝗg an
tutum iam cõfeſtim a puero tradi põr ⁊ de na poſt genitam mariam ex ioachim duo⸗
bet nobilius et hoc ſi vero ⁊ nõ ficto nomi bus viris nupſit cleopheet ſalome.eta pꝛi hn
ne nobiles velint haberi.Colant in pmis mo mariam cleophe.ab altero mariaʒ ſalo m
pᷣcipua ſoliatudine deũ cuius oꝛaculũ ad meſuſcepit.quarũ genealogie metris.ↄpᷣ⸗ 4
puerulũ ſamuelem tale factũ eſt.¶ Qni me henſe ſunt Anna trib nupſit.ioachim. cle X
cõtemnunt erunt ignobiles.neq; enim fa/ ophe ſalomeq;. Exquibo ipᷣa viris peperit 6
ciunt nobilem antiquate diuitievtvidetur tres anna marias Quas duxere ioſeph al ſ
Areſtote.deſcribere neq; dñatio ſuper cete phe? zebedeuſq;. Pꝛima Jeſum. Jacobũ 6
ros.aut aliqð hmõi temꝑale dat nobilita,/ Joſeph cũ Simone iudam.Altera datia
tem. ſed ſeruitus dei.cuiſeruireregnare eſt cobũ dat tertia datq; iobem fracerte
cuiꝰ agi frenis ſũma libenas eſt. Sic aga tur ꝓinde doctoꝛes aliqui ſatꝭ moderni vt n
tha theologiſans gliabatur inter opbꝛia dominus Armacanus cõquiſitiõem faciẽ .
dicens. Buma ingenuitgs iſta eſt in qua tes de nobilitate ioſeph et marie.An vide Ni
xp̃i ſeruitus cõpꝛobat᷑. ¶ Exqbus elicere licetilla talis fuerit et tam ꝓxima ipᷣidauid in
ꝓtinus fas nobis eſt mariam et ioſephſũ⸗ ſcoöm rectam genealogie legem. ꝙ vel ipſa u
ma nobilitatepᷣditos fuiſſe. Queratõ: NHi mania vel ipſe ioſeph.hereditario ſucceſſio n⸗
mirũ qꝛ ſupᷣmam eos in dei obſequio etiiꝭ nis iure.debuerant in regnum tempoꝛale ſy⸗
coꝛpali ſeruitutem exhibuiſſe cedi debet. danid ſublimari.Etan ihs benedictꝰfru⸗ Min
Hobilioꝛes igitur q; nobiliſſimus regum ctus ventris marie.fuerit iure ponendꝰſu Gin
dauid.ſicut eo ſanctioꝛes ⁊ timoꝛatioꝛes i per ſedem dauid ertbꝛonum eius. tanẽᷓ nl
dei fuerunt ſeruitio / Guis illa fuit mirabi?⸗ rextpalis et ſpecialis iudeoꝝ Viñ cõſequẽ ſ
liſſima ſtupendaq; nobilitas dauid.dũ re trer inquiritur ab aliquibus ſi muliebꝛi ſe/ lenſ⸗
ſpondit illi michol irridenti et cõtemnenti xui.deficiente maſculino/apud reges ius efmn
eum in coꝛde ſuo. VUiuit dñs ⁊ ludã añ do ſucceſſionis ad regnum debeat etiam iune . innn
mini.⁊ vilioꝛ fiam plus q; factus ſuʒ ⁊Zero dinio et inuariabili vel ipᷣſcniptibili cõpe nnmeie
humilis in oculis meis.ij. Regum.vi. tere. Que diſcepatio non ꝑuam inter duo ſin
aal iitet ſin
ι
7

gide
ſ
necg⸗
woſte
ntann
Wäl
ungef.
lußtſce
nſterd⸗
Enunge
tctht
Grrbe
nmcäm
aſhonon⸗
whenni
ſnitgro

ſcNfü

nege.
Worbndl
Wnſds
mglug
nokx
Fant⸗
Kyplan
tscenn
chinduo⸗
neceei
munpztalo
inns,n
achim &e 1
Vrsſepen
Wrioſchbal
m. NMaodi
Dndra
1Pcin )
NNiN
mninicntni
mne Rie
nmaäduud
gig
mo uch
mienwe
B Ahfr

nonen
nars⸗ ng̃
Niͤen
Simmitni
Puurgbi
ending
tlie

Hatiuitate beate virginis

aA .

.

quoꝝ ſnĩas omittere decreuimusꝓ pᷣſenti.

PPuto tamen ꝓbabilius ꝙ regnu xpᷣi ſuper

iudeam nõ fuit temꝑale ſed ſpuale.ſicut in

alijs regionibus. Dicit᷑aũt ſpecialiter rex

iudeoꝝ.qm̃ eis in ꝑſona ꝓpꝛia regale ſacer
dotium exercuit pᷣdicando/ꝓpterea dicit.
Non ſum miſſus niſi ad oues que perier̃t
domꝰ iſrael. Hec eniĩ fuit pcipua cauſa de/
ceptionis indeoꝝ circa xpᷣm verũ meſſiam
qm̃ omnia quede chꝛiſti regno dicutur in

9

ter. Cũ tamen vere pilato dixerit Regnuʒz

meũ nõ eſt de hoc mũdo:ſed et alteri qren/
ti. Dic fratri meo yt diuidat mecũ heredi⸗
tatem?rũdit. Quis me cõſtituit iudicẽ ſu⸗

per vos. Etita de plurib.¶ Et faten dum

tamen eſt y iße eſt. Rex regu et dñs duan⸗

tium Jure ⁊ titulo multiplici/quemadmo

dũ declaratĩter ceteros quidã doctoꝛ angli
canus pbare volens ꝙ falſum et blaſphe⸗
mum eſt dicere ꝙ xpᷣs mẽdicauerit. ĩmo q;
potuit mendicare.Eſt eni inqͥt mendicare
ipᷣm mend cãtem petere. de ſolo debito na⸗

turali.ſine omni dignitate/ iuſticia ſeu de⸗

bito ꝑſonali habito ad petitũ. Fuit autem

impoſſibile xpᷣm aliquid petiſſe ſeu mendi

caſſe oſtiatim. vel aliter de ſolo debito na⸗

turali.ſine omni di gnitate iuſticia ſeudebi

us extitiſ

to ꝑſonali. Hoc eni faciendo.fict
ſet et falſus cũ ſibi cõpetiuerit dignitas ꝑ⸗

ſonalis ex iuſticia ⁊ debito.quã dignitateʒ

repudiare nõ potuerat ſcõᷣm veritatem. Fi
ctio aũt longe erat ab eodeʒ Mengdicitas
enĩi defectũ dicit qꝛ mene defectus eſt. Aut
igitur mẽdicans habet dignitatem aliquã
pꝑſonalem aut ali am ad pete

dui id qð petit. vt qꝛ miniſtrauit illi ſpũag

lia.ſq; pdicitiõem oꝛatiõem. vel miſſaz. vl
tempalia ſicut obſequiũ.et ſic non petit ex

ſolo debito naturalis indigentie. ſed habʒ

„ —

debitum ⁊ obligatiöem iure perſonalis di

ggitatis. aut alicuius alterius meritipſo⸗

care ſe ſe dicit. fingit hoc eſt mentit. Diau

—/ . . „ .

tem nõ habet titulũ dignitatis.aut alicui

meniti pſonalis. ꝛ eſt in neceſſitate poſitus
fatenduʒ eſt in hoc caſu ꝙ veraciter ⁊ liciie

mendicus eſt. Si vero deficit vtrunch vt

qꝛ nõ indiget / vel ſi indiget põt retribuere

vbretribuit meritũ ꝑſonale. et ſicmẽdicat.

regna chꝛiſtianoꝛumclariſſima Franciet
anglie. vel fecit. vel fouit cõtrouerſiam:ſiẽ
exopuſculis hincinde cõfectis ſciri poteſt.

ſcripturis accipiũt carmnaliter ſeu temꝑali⸗

de nobilitate Joſep

auã iuſtam cãm ad peten

58

Aſta pꝛſus ? ficta ⁊ hipocrital mẽdicitas
Spus autẽ ſctũs effugiet fictum.nec hy/
pocrita placebit deo. et ergo. mendicare nõ
cõueniebat chꝛiſto. Ouam lte pateat hec
materia viderit doctoꝛ pᷣdictus.viderit et

vyeſtra beatitndo. ¶ Ded oꝛitur dubitatõ

cum Maria ⁊ Joſeph fuerint de regia ſtir
pe pgeniti quo pacto voluit ipe ioſeph ſer
uilib opibus iutendere. Fuit eni faber li⸗
gnarius Silr dicit Hiero. Mariam ope
ri textrino operam dediſſe. ¶ Reſpõdemꝰ
mirandum non eſſe ſi paupertatishoneſte
pᷣdicatoꝛ ⁊ amatoꝛ Jeſus.voluit in hone⸗
ſta paupertate naſci.⁊ laboꝛioſiſſimus cũ
laboꝛantibus educari.Dans in hoc exem
plum omniboetiam nobilibo ne vacent in⸗
erti ocio qð eſt fomes fons et oꝛigo omniũ
vicioꝝ quoniam multa mala docuit ocio⸗-
ſe nor eroguen inſuꝑ nobiles et igno
biles illud pſalmiſte. Laboꝛes manuũ tu⸗

arum q; manducabis / beatus es ⁊ bñ tibi

erit. Agerem hicde mendicitate. niſi ꝙ ad
alia feſtino. ( Zeterum plurima ſuppete/

„

bat hocloco querimonia contra quoſdam

ſuperbe et enerniter ocioſos.pᷣſertim eccle⸗
ſiaſticos et religioſos.ſed aduerſus eos ſa⸗
tis ſit volumen illud egregium quod deo/
pere monachoꝝ compoſuit Auguſti. Aq;

poſterius multa Hugo de ſango vic. ſum

pſit/et explicando diſſeruit. taq; illud
qð de foꝛti mliere pᷣdicatſapiẽs marie ↄue
nit. que panẽ ocioſa ñ ↄmedit.ſʒ q̃ſinit la⸗
nã ꝛlinũ et oꝑata eſt conſilio manuũ ſuaꝝ
Igeo rite ſubinfertur miſtice de ioſeph vi⸗
ro ſuo.qꝙ nobilis in Portsvkrein he
het Marie dicta ſuffi
ciant. ¶ Sequit᷑ de vtriuſq; in vtero ſan-

crificatoornrg.
Gecunda conſide.
Maria de qua natus eſt Jeſus ſicut fu
erat in vtero ſanctificara pꝛiuſq; naſcere·.

ſta de Joſeph virginali viro ſuo pia credu
.H omnino ſimi
liter

Poteſt foꝛſau bec diſſimilitudo no
tari. in hoc ꝙ Joſeph poſt oꝛiginale cõtra
ctum. ſanctificatus eſt in vtero baptiſmo
flaminis ſicnt Johannes baptiſta et alio
rum plurimi.Sic enim in officio hieroſo
limitano de Joſeph compoſito coõtinetur.
et expꝛemiſſo quadꝛuplici pncipio ſequi
videtur ¶ Mariaz vero ita pᷣuenit gratia

Bermo factus in

ſanctificins.vt qu is lege cõmuni tenere
obno xia peccato oꝛiginali. iuxta cãs vles
generatiõis ab adam traducte.nõ ſic auteʒ

filius eius ihᷣs qꝛ nõ exvirili cõcubitu geni

tus eſt nihilominus ipᷣa maria lege puata

ac puilegiata.ſic pᷣuenta eſt vt nequaq; il⸗
lud generale cõtraheret. qm̃ hoc ⁊ potuit⁊
decuit fieri. vt ꝑfectiſſimꝰ ſaluatoꝛ filiꝰ eiꝰ.
ꝑfectiſſimũ in ſua mre modũ ſaluation sĩ
penderet tłreã ſctificãdo a pctõ.vt in illud

in qð aliqñ caſura erat.ipᷣo ſctificãte ⁊ grãz

infüdẽte nõ caderet.⁊ ita cõtererʒ caput ſer
pentis antiqͥ.nunqᷓ; ab eius pede tontrita.
¶ Longus eſſer ᷣmo ſi cũcta pſeqͥ vellemꝰ

de hac ſctificatiouis materia.quã adibñdi

cte cõceptiõis ſue feſtiuicatẽ remittimꝰ. eli
ciẽtes religioſum ac moꝛale documẽtũ.pie
et crebꝛo pᷣdicandũ. Cõſtat itaq; deũ miaʒ
ſaluatiõis ſue nõ ita legibo cõib traditio/⸗

nis xpᷣiane.nõ ita ſacramẽtis ipᷣis alligaſſe
quin abſq; piudicio legis eiuſdẽ.poſſit pu

eros nõdũ natos extra vterũ.intus ſctifica
re.gre ſue baptiſmo vel virtute ſpũſſcti.
Debẽt igit᷑ mulicres pᷣgnãtes.ſ.lłlr ⁊ vlri ſui
p ſc ⁊ alios.diligẽtius pᷣces fundere deo et
ad ſctõs angłos cuſtodes hoĩm etiã puero
rũ in vtero. Debent ad ceteros ſcõs ſctãſ⸗
qʒ oẽs cõfugere.q̃tinꝰ infans nõdũ natus.
ſi foꝛte moꝛiturus ẽ. puſq; ad baptiſmi flu
minis grãm ꝑuenire valeat dignet᷑ipᷣm do
mſnus ibᷣs ſũmus põtifex baptiſmo ſpiri/
tuſſcti pᷣueniẽdo miſericoꝛditer ↄſecrare.
Quis eni ſcit ſi foꝛte exaudiat deꝰ.imo qͥs
nõ deuotiꝰ ſperare valeat oꝛõem hũ̃iliuʒ
et in ſe ſpantiũ nequaq; deſpiciat. ¶ Pꝛo/
ficit hec cõſideratio ad excitatiõem deuoti
onis in ꝑentibo pficit ad leuiãdã eoꝝ ãgu⸗

ſtiã dũ ſine baptiſmo decedit puer/qꝛ non

oĩs inde ſpes ſalutis ablata eſt. Sed neq;
abſq; reuelatiõe dat᷑fateoꝛ)certitudo.

Sedoꝛitur in hac cõſideratiõe ſcðᷣa⁊ꝛ in ſi

milib dubitatio theologica ſalubꝛiter co⸗
raʒ hoc ſacroſctõ cõcilio ⁊ publice ꝑtractã
da. Heceſſitas eni maioꝛ incũbit.vt hoc fi
at qᷓ; antea crediderã.Dicit q ppe nr̃a con⸗

ſideratio ꝙ maria fuit invtero ſanctificata

imo ⁊ ipe ioſeph Cõſtat aũt ꝙ hoc in ſci⸗

ptura ſacra q̃ eſt canon biblie neq; cõtinet᷑

euideter. ¶ Eſt igit᷑ queſtio ſi de neceſſita
fidei tenenda eſt veritas nr̃e cũſideratiõis
ſcde. Et hoc eſt inueſtigare ſub generali re
gula.que veritas eſt certa fideꝛ de ſalut ne

aarr in cõtentis in eadẽ educitur

.

–

repᷣſſiöem fomitis oꝛi

de pietate fidei.et que fit imꝑtinẽs?: Re
ſpondere ꝓpoſueramus ꝑ vnicam diſtincti
onem ſeptuplicẽ collocando veritates Rti
nentes ad religiõem xpᷣianam ſub ſex gra⸗
dibus ad inuicẽ oꝛdinatis.inferendo bꝛe/
ues ⁊ paucas ꝓpõnes coꝛollarias q̃ foꝛſitã
minus hñt pᷣdicatiõis locũ.qᷓ; exercitium
ſcholaſticũ reſpiciũt. quale exercitiũ poſte
rius habere ſperãtes. nos hac dubitatione
relicta tranſibimus ad reliquas cõſiderati
ones tertiam ecquartam. W

Tertia cõſiderati

ceſſitatetenenda. quede ſola pbabilitate 4

„

ginalis. nein vicioſ

exardeſceret cõcupi

tim dũ mfrionialiter eidẽ cõiunctus eſt.
Vnñ ſicut maria potuit ex ſnia dicere illud
Sare vxoꝛis thobie iunioꝛis f lieraguel.
Tu ſcis dñe qꝛ nunq; cõcupiui virũ.⁊ mi
dam ſeruaui aiam meã ab omni cõcupiſcẽ
tia.virũ aũt cũ timoꝛe tio.non cũ libidine
mea conſenſi ſuſcipere.ſicipᷣe ioſeph potu⸗
it apud deum gloꝛiari.ita enim pie teneo.
Xuſcis dñe qꝛ nunq; cõcupiui feminam
et mundam ſeruaui aiam meam ab omni
cõcupiſcentia. Uxoꝛem autem cum timo⸗

reluo.nõ cum libidine mea cõſenſi ſuſcipe

Eeſtis et aſſertoꝛ huiꝰ ſententie. nobis ?

Hiero.libello de ꝑpetua virginitate g

ſancto victoꝛe in tractatu de coniugio bea
te manie et alij ſanctoꝝ plurimi. Hiero/
nimus enim Joſeph pmanſiſſe virginem
non dubitataſtruere. Joſeph igitur pꝛi
uſe iungeretur cum virgine maria. coꝛmi
pfus vel vxoꝛatus non fuerat. Et hoc ma⸗
xime cõcludimus exeo.qꝛ ſi matni ſuedñs

iam ꝓuecte.neminem dare cuſtodem volu

it niſi virginem ſc; Johannem euangeli⸗
ſtam. q;to magis exiſtimandum eſt ꝙ hoc
fieri voluit in adoleſcentioꝛi etate:Simi⸗

lirer filius Jeſus ſicut non voluit naſci ira
nec nutriri niſi in puritate vᷣginali Kor .
ro Joſeph ſi ab vxoꝛe poſt immediatum
tempus nuptiarum.continuit ſemetipſuʒ
ſicut euangeliſte teſtimonium habet ꝙ;' nõ
cognoſcebat eam donec peperit filium ſuũ

tantiq; miſterij.¶ Dicapertiſſime datur

Maria (de qua natus eſt ihus) ſiẽ hũit

exardeſce ian ſicve Jolehl
virginali ſponſo ſuo intelligi pie põt.pᷣſer⸗

—.y—. — — —.——.

— — B

— — — — —.

= –—

rna
ſbſrgn
mngode
Wfaſti
ancnin
NW
Ahimo
ochſcen

huſehi⸗

r n

Deporcſe

naat
adahellel
zoflengg

Püini⸗

cii
ailbun
ecaden

nnpe.

pininun
—R

mantimo⸗
Caſaſchge
wre Ns
gnine

iua Dup

NCingobe
unmi DMen
nilenpie
bln
emend n
1Etenmm
imamſedis
ufocen
en auntel
uncehon
zane Sin
ammm
nuitſnht
nn
eflion
naii

ne

Matiuita

intelligi ꝙ; nec poſt partũ cognouit eam/

quoniã vꝛgentioꝛ erat ratiotunc q;pꝛius
vt ab eius cognitõne ſetẽperaret. Et hoc
nobis nõ vt dubiũ ſed vt certa fide tenen⸗

dum nũc iniũgitur.ſicꝙ maria. poſt pꝑtũ
inuiolata ꝑmãſit ¶ Addamus ꝙ ioſeppy
cũ eſſetvir iuſtus cum pꝛeterea fomitẽ oꝛi

ginalis peccativel repᷣſſumvel extinctum
haberet (ita eĩ decebat fieri/ ne marieſpe/⸗

cioſitas vel familiaritas/ſibi cederet ĩ ſca⸗/
dalum vel ruinã) Ipſe ex cõuictu ⁊ coha⸗
bitatõne familiari marie nõ mouebat᷑ad
libidinẽ ſed ad caſtitatẽ tam ex repᷣſſione
hmõi fomitis in ſeipſo/qᷓ; ex marie virtu/
te ⁊ merito/q; ex diſciplinato cõuerſatõis

modo ¶ Bic figuraliter pᷣt illud de ſuna/

mite que erat puella pulcra nimis ⁊ doꝛ/
miebat in ſinu dauid.qui tamẽ nõ cogno

uit eam.nec in eius cõcupiſcentiã quõli⸗

bet erarſit. Sic enĩ certiſſimũ eſt de Da
ria cõiuge ſua ꝙ ex cõuictu ſeu aſſociatõe
viri nulla eam carnis titillatio.nullłꝰpꝛu⸗
ritus/nulla illecebꝛa pᷣueniẽs rõem vel in
obediẽs ſibivexabat eam.Alioqͥn peccaſ

ſet ſaltẽ venialiter qd Auguſti.negat. Ne/

gant ⁊ doctoꝛes/quia gratie plenitudinẽ
habuit/advincendũ ex om̃i ꝑte petm̃.plꝰ
q́; adam ex oꝛigĩali iuſticia ¶ Cradit do⸗

minꝰbonauẽtura hoc ſe habuiſſe a iudeo

mnũ fideli narratoõne ꝙ nullꝰex aſpectu glio
ſe virginis q;uis eſſet pulcra nimisvꝛeba

tur aut inflãmabat᷑ ad fedã carnis cõcupi

ſcentiã ſed eã potius extiguebat /ille diui/
nus aſpectus q̃ſi frigidus quidã ex oculł
roevirgineſpiraret/vel efflueret a mente
ſua caſtiſſima Sic ex aduerſo de peccatri

ce ac petulanti muliere verũ eſt illud oꝛa⸗

tij. Et vultus nimiũ lubꝛicus aſpiciSic

de talibo notauit Jacobus. Oculos inqͥt
hñtes plenos adulterij ⁊ inſatiabilis de⸗
licti/vnde ↄſurgit faſcinatõ quedã illece/⸗
bꝛoſa in aſpicientes ¶ Bemini me latiꝰ
alias cũ de cõceptõe vi ginis ſermo fieret
materiã hanc ꝑ ſilitudies ⁊ rões ꝑtractaſ⸗
ſe vt de Samma herba cuiꝰet alioꝛũ quo
rundã pꝛecioſoꝝ lapides/ mouet aſpectꝰ
ad caſtitatẽ ¶ Elicio pꝛotinꝰ ad ↄfirman

dã. Marie perpetuã virgitatẽ cũ Joſeph

Nõ opoꝛtet credere ipᷣm ioſeph iuſtũ viꝝ

marie ſenio fractũ / debilitatũ aut frigidũ
fuiſſe.duʒ nupſit marie adoleſcentule/ad
ſaluandũ caſtiſſimũ atq; pudiciſſimũ cuʒ

ea cõuictũ.Potuitvtiq; plus oꝑari ſpũſ⸗

R

te virginis beatiſſine 59

E S

rit deꝰ. ¶ Dic autẽ exiſtimo Joſep fuiſſe

iuuenẽ.ſicut iuuẽtutis termios ponit yſi
doꝛus.q́s extendit a.xxviij:annis.vbi ter
minat adoleſcentiãvſq; ad annũ qͥnq̃geſi

mũ A tꝑe etas tũc ſenectutis inchoat

uit igitur Joſeph dũ pꝛimo deſpõſa
tus eſt ſub quinqᷓgeſimo anno ↄſtitutus
Hlec vꝛget in oppoſitũ libellus de infan⸗
tia ſaluatoꝛis.quia iure dãnatus ẽ¶/ Mo
uet autẽ ad hoc pie tenendũ multiplex rõ
Amo ꝓpter miſteriũ pꝛopheticũ quo
ðꝛ in vſaia ¶etabit᷑ ſponſus ſuꝑ ſponſam
⁊ habitabit iuuenis cũ virgine.vbi gloſa
interlinearis ⁊ oꝛdinaria.dicit ioſeph cũ
aria douet hiltoꝛieni ideratio. q;
cleophas ſcdõᷣs maritus Anne.ex cuiꝰfilia
ſoꝛoꝛe marie virginis/geniti ſunt quatu⸗
fratres Jaco bꝰ Joſeph GSymon? Judas

habuit fratrẽ ipᷣm Joſephvirũ marie fili⸗

aſtre ſue.Non igitvidet᷑ pbabile ꝙ in eta⸗

te cantũ diſtaret Joſeph ⁊ cleophas fres.
Houet tertio finis⁊ ratio deſpõſatõis

marie cũ Joſeph. Que ratio duplex pꝛin⸗/
cipaliter aſſignat᷑¶ Ana pꝛopter miniſte

riũ ⁊ obſequiũ pꝛeſtandũ ipſi marie⁊ pue
ro Jeſu eũtibus in egiptũ illic manẽtibꝰ⸗
⁊ inde remeãtibo ⁊ cõſequẽter vſq; ad pfe⸗
ctam etatẽ. Conſtat aũt ꝙ ad talia nõ fuiſ
ſet idone homo ſenio cõfractus ⁊ ipotẽs
qualis eget ampliꝰvt ei miniſtret᷑ q; mini
ſtret Qualis pᷣterea oneroſioꝛ marie q; ob
ſequẽtioꝛ extitiſſet¶ Altera rõ fuit ad cõ⸗
ſeruandã marie fama apud ꝑfidos iude/
os.⁊ ad incarnatõis miſteriũ celandũ de/⸗
monibus q̃ ratio ceſſaſſet pꝛoꝛſus ſi Jo⸗
ſeph ſenex frigidus ⁊ quaſi maleficiatus
palam apparuiſſet. Talis enĩ quo pacto
credi potuiſſet alicuiꝰpater infantiss
OQuereret igitur aliqͥs cur ſenex depingit᷑
Reſponſio depingit᷑ alicubi ſenex Pꝛopt

mentis⁊ caſtitatis virtutẽ.ſicut dicit ſapi

ens/ ꝙ etas ſenectutis vita immaculata.
986

ſanctꝰin cõſeruando caſtitatẽ ipſins Joꝛ
ſeph ꝑ repꝛeſſiõem.vel extinctõem fomit
oꝛiginalis in ipſo.q; ſenectus vel ſenium
opꝑpetur ¶ Eteniĩ quis neſciat.quoſdam ſe
nes ſeptuagẽarios aut octogẽarios ſpur⸗
ciſſimis ⁊ fediſſimis libidibexarſiſſe eun
tes poſt deſideria ſua.⁊ in adinuẽtõibus
ſuis turpiſſimis/quales etiãvel cogitare.
vel dicere.pudoꝛ ⁊ fetoꝛ eſt cõputreſcẽtes
Senſit virginitatis grãm qͥ dixit. Scio
enĩ ꝙ cõtinens eſſe nõò poſſum niſi dede/

4

7

Bermo factus de

Ouo cõtra dicit pꝛopheticus ſᷣmo ꝙma

led ictus puer centũ annoꝛũ ¶ Vlel iõ pi⸗
gebatur ner ab initio naſcentis eccleſie.
dum Marie ꝑpetua virginitas nondum
vt modo radices fixerat in coꝛdibus ſide
Mũ/ne ſuſpicarẽtur carnale aliquid de Jo
ſeph? Daria. Hinc foꝛtaſſis omiſſa ẽ ſo⸗
lenniſatio celebꝛis.de taʒ venerando leto
q; ↄiugio. ¶ Depictũ tamẽ innenimꝰ Jo
ſephvelut in etate iuuenili qualẽ pꝛedixi⸗
mus ſicut ĩ hac alemania crebꝛo notaui.
Hel dic illud oꝛatij Pictoꝛibo atq; poe
tis. Quodlibet audendi ſꝑ fuit equa po⸗
teſtas. uggerebat hoc loco religioſa
ſtudioſitas plurima cõquirere de caſtiſſi⸗
ma ⁊ ſanctiſſima cõuerſatõe Joſeph cum
Maria de cõfabulatõnibo ſuis diuiniſſi⸗
mis / in loco peregrinatõis ſue ſuꝑ myſte⸗
rijs noſtre redẽptõis / ſuꝑ canticis ipſius
Marie ʒzacharie.⁊ ſymeonis. Suꝑ hispᷣ
terea oibus que dicebant᷑de puero ieſu . et

quevidebãtur in eo ⁊ q̃ reuelabãtur ab ã⸗/

gelo immoꝰ⁊ que felici exꝑimẽto tu mafr̃ia
didiceras. ¶ Vñ ſic decuit mariã vt ſum
ma puritate niteret.ſic decuit/vt hr̃et ſuo
modo parẽ ſpõſum puriſſimũqͥ cũ perpe
tua virgine.virgo pꝛius ac poſteriꝰ ꝑma⸗
neret. Vterq; regali pꝛogenie renitens et
illuſtris Aterq; ſanctificatõem in vtero re
cipiens cũ maria plena gratia fomitẽ rep
mente.mãſit Joſeph repletus gratia/pec⸗

catũ ſaltem moꝛtale quodlibet ſuꝑante

Vouit Maria virginitatẽ / vouit et ipſe
ioſeph ſᷣ m doctoꝛes cuivoto nõ repugna
uit vera matrimonialis cõiũctio neq; coꝛ
poꝛũ mutua tranſſatõ. In quo matximo
nio pꝛoles fuit fides atq; ſacrm¶ Nouit
maria miſteriũ incarnatõnis a ſeculis ab
ſconditũ angelo nũciãte/nouit ⁊ Joſeph
ammonitꝰ ſuꝑ hec ĩ ſomnis ⁊ vt exiſtimo
pie pꝛius edoct?familiarit Maria.ſicut
beatã Ceciliã legimꝰvaleriano ſpõſo ſuo

dixiſſe. Eſt mihi miſteriũ qð reuelẽ aman

tiſſime iuuenis ſi tota illud fide cuſtodi⸗
as ⁊c.Quidni fuerit audẽtioꝛ diuino cõ/⸗
fidens auxilio Maria erga ſponſum ſuũ
Joſeph pudiciſſimũ/cũ eſſet iuſtus/qᷓ; ce
cilia erga Ualerianũ.quẽvꝛgebat unpetꝰ
nuptiaꝝ? ¶ Turbata eſt maria in angeli
ca ſalutatõe ſed nõ ↄturbata vel incredu⸗
la. Turbatus eſt ipſe ioſeph ad ſtupendũ

tante nouitatis miraculuʒ. Ita vt nollet
mariã traducere/ nõ tamen cõturbatus⸗

vel culpabiliter in cedulꝰ/ſed ſtupoꝛ qui
dã appꝛehẽderat eũ /ſicut de petro legim

dum ait ad ihʒʒ.Exiſa medñ̃e.qꝛ peccatoꝛ
ſum Joſeph ſimilr coniũgi cõiugio tã ex⸗
cellẽtiſſimevirginis marie.indignũ ſe iu⸗

dicabat. Pꝛopterea non ex credulitate ſu
ſpicioſa.ſed ex pfundiſſima humilitatevi
det᷑ mariã traducere noluiſſe.ſed quaſi di⸗

xiſſe.Exi a me dña qꝛ peccatoꝛ ſum Hinc
angelus ad eum Joſeph fili dauid.noli ti

mere accipe Maria coniugẽ tuã /nõ dixit

noli incredulus eſſe ¶ Uiſitauit maria ʒa
chariã ⁊ Eliſabeth nõ dubiũ quin de licẽ
tia ⁊ ↄſenſuviri ſui Joſeph/iaʒ de ſacram̃
to incarnatiõis inſtructi. Viſitauit ⁊ Jo⸗
ſeph / vel illo tũc vel in ſolennitate paſca⸗

li que ꝓxima erat/⁊ ad quã ire iubebat lex

in hierim ( Decãtauit canticũ maria. ce⸗
cinit? ipſe ʒacharias.Non dubiũ quin ꝑ
ticeps ⁊ cõſcius canticoꝛũ iſtoꝛũ Joſeph

extiterit ¶ Tongratulata eſt Maria cũ ce
teris parentibo ⁊ cognatis ipſi Elizabetbh

puerꝑe dum iohãnẽ enixa eſt.a qua cõgra
tulatõe ioſeph alienꝰnõ fuiſſe putãdus ẽ.
Recogitabat maria ſignũ datũ ipᷣi achazʒ.
de virgine paritura in ſe completũ fuiſſe.

Bloꝛiabat᷑ et hoc ipſe ioſeph magnificãs

deum in coꝛde ſuo ⁊ aſſidue gratias agẽs
¶ Obediuit Joſeph edicto quod fecit ce
ſar Auguſtꝰ obediuit ⁊ maria. Scriptum

eſt enĩ ꝙ Joſeph iuit in bethleẽ cum &àa

ria vxoꝛe ſua pꝛegnante Sciebat eni obe
diendũ eſſe poteſtatibo ſublimioꝛibo quo
niã ſic eſtvoluntas dei ¶ Maria filiũ ſuũ
pꝛimogenitũ mox vt natus eſt/ adoꝛauit

cũ gaudio ⁊ exultatõe. Joſep ab hoc ado⸗

ratõis gaudio ⁊ exultatõne nequaq; alie⸗
nus fuiſſe credẽdus eſt ¶ Maria conſer⸗
uabat om̃ia que dicebãtur de puero Jeſn

per paſtoꝛes/ꝑ tres reges/ꝑ ſymeonẽ. per
annã/per ceteros/ cõferẽs ea in coꝛde ſuo

et admirans / nõ ex ignoꝛantia ſed ex inſo
lita myſterij reuerẽtia Joſeph ſimilr. Nã

ſcriptũ eſt ꝙ erat pater ieſu ⁊ mater admi⸗
rgantes ſuper his quedicebãtur de puero.

Obediuit ioſeph angelo iubẽti in ſom
nis vt acciperet matrẽ cum puero vt fuge
ret in egiptũ.Obediuit ⁊ Maria.noua il

la puerꝑa et delicata inuẽcula nocteconꝰ

ſurgens In q̃ ꝑegrinatiõe laboꝛioſiſſima
dicere poterant vterq; ad dñũm Cantabi⸗
les mihi erãt iuſtificatões tue in loco ꝑe/⸗
grinatiõis mee(vnde qͥdã metrice ſcribu

ν N-8-89 —8 —.5.5

——— ——— — — ,— — .ꝛ

,

engt
no legn
npecene
ugotitg
cnüͤſein
lline
umilner
dgnnide
nunhie
uggolg
rödrt
nng
Ugundelce
deſtenſt

llautr e

nne aſen
rilbedera
mmrce
dügning
i N
Drude
ibe⸗
ckaguncin
iſenmicr,
Mßinn
npei nl
negni
mfre
haid
Unicivane

4
1

Draſlüeti.

ck Vann
tbhoti
echuiöt
Druant
Npuen i
vſemennick
gincodeſto
muſceiſ⸗
gbſimief
t nuraon
inrdepge⸗
Pibäuinſon
Nco Nig
Brumoun
ſoceiN
RK
Gne non
inui

Hatiuitate virginis beatiſſine 59

ſto peregrinis nobis cantabilis alma.
domini releuans tedia dura vi.
Nam fugiunt triſtes citius per inania cure.

Aarbaen pegrinantiũ : pſallentiũ delege domini.

Earmina diuinus dum modulatur amoꝛ.

ergo celigena miſeris mens incola terris
Sis pſaltes liricis iugiter apta modis:
Sic non te totam lachꝛymarũ valle moleſta:
ed celo poteris. dicere te poſitam)
Eto bone Jeſu o ſalutifer chꝛiſte
i

greſſum ⁊ ingreſſum pegrinatõis illiꝰſeptẽnalis/quãtus ſuerit hinc laboꝛ doloꝛ

7 timoꝛ. quantꝰinde diuinoꝝ ſapoꝛ ⁊ dulcoꝛ Et vñ: NHimiꝝ ex diuina ↄſolatne
que facit etiã cũ tentatõe pꝛouetũ. Exmutua rurſus collatoet allocutone ioſeph
cũ maria? amboꝝ cũ puero ieſu. Ex recogitatõe tandẽ diuini ↄſilij ſuꝑ redẽptõe

generis hũani.ſicut Augu.cõfitetur.ꝙ nõ ſatiabat᷑ dulcedine mirabili.ſt uꝑ altitu
dineↄſilij diuini in redeptone generis huani. Quis der interfuiſſe collocutõib
hmõi? Quis pegrinantibo his cõceſſerit aſtitiſſe:. Quis iconomiam illã honeſta
pauptate Gratiſfim, iri vxoꝛis cũ filio / vbi pꝛo famulo dabat aſin?ꝰvᷣm oꝛigenẽ

ↄſiderare poterit ¶ VUnde ſi vec illa mater elizabech exclamauit ꝓphetice ad vni⸗

cam marie ſalutatõem / ſi exultauit pꝛe gaudio iohes infans invtero ſuo.quid ex
cõtinua cohabitatõe ⁊ allocutiõe cũ maria ⁊ puero ieſu. iuſt? ioſeph acceꝑit diui
ne conſolatõis ⁊ illumĩatõis dici nequit? ¶ Quis det hymnũ decaticis ſyon
Mariãa ſuauiter audiuiſſe in terra aliena? ¶ Quis det eã baiulantẽ in vlnis / ſpe⸗
cioſum foꝛma pꝛe filijs hoĩm/q blandiebat᷑ arridenti.q̃ cõdolebat vagienti. q̃ fre
quẽter tibiviro ſpoſe o ſuo ioſeph.baiulandũ.fouendũ.oſculãdumqꝙ; tradebat/vi
diſſe: ¶ Legimpterea pueꝝ ihm dũ. xij. annoꝝ factꝰeſſet.ſubditũ fuiſſe ioſeph ⁊
marie.q ſubiectio ſicut meſ ecie hüilitatẽ in ieſu Ita dign itatẽ incõꝑa
bilem ſignat in ioſeph⁊ maria in traſu⸗ rie ipmaltit
enĩ hieronim? argumentatur. Sic ⁊ in obitu felici ioſeph recte credendũ eſt Oa
riam ſpõſam.et filiũ ihm.coꝛꝑaliter affuiſſe Ante enĩ xpᷣi paſſionẽ defunctus eſt.
Alioquin enim cuſtodia matris alteri cõmiſſa non fuſſec.
Bine metticus quidain⸗ S
¶ Uienerat illa dies qua vitam moꝛte pararet.
Perpetuam tibi iuſte Joſeph dauid inclita pꝛoles
Fps adeſt cum matre pia quibus officioſe è
Seruieras.vultu placido ſolantur euntem.
Oꝛa licet lachꝛymis/oppleuerit intus oboꝛtis
MHMaturalis amoꝛ/etenim ſic credere fas eſft
Oe patrem Jeſus,et ſponſum fleuit moꝛientem
Virgo benigna ſuum.fidei cuſtodis amatoꝛ.
Pꝛocumbit lecto.complexans membꝛa pudicis
Oſcula dat labijs/mi vir conclamat.obis ne.
Deſeris.et viduam paſſuram dira relinquis.
Velle tamen fiat domini.dilecte vale mi.
Ecce? Jeſus tuus in placida teſede locabit.
ꝛotinus ipſe hoſepb vꝛccioſ moꝛte quieuit.
egimchꝛiſto moꝛiẽte multa coꝛpa ſanctoꝝ ſurrexiſſe.⁊ veniſſe in ſanctã ci⸗
uitatẽ hierim ⁊ apparuiſſe multis

inc foꝛte dicit apłlus Acceperũt mulieres

de reſurrectõe moꝛtuos ſuos. Recogitet oꝛo pius animꝰ.ſi iuſtꝰioſeph.vnus eſft

exillis putadus fuiſſe.q marie apparuerit cariſſime ſponſe. qui ei conſolat ſit /
tandẽ xpo in celũ aſcendẽte.ſimul⁊ aſcẽdit glificatus.Non dubiũ in aia. Sʒan
et in coꝛꝑe.neſcio.deus ſcit.⁊ collocatꝰeſta dextris ipᷣius ieſu.hoc eſt in potioꝛib⸗

bonis ſuis ¶ Loncludit᷑ ad extremũ ꝓ pᷣmiſſis⁊ alijs inen arrabiliba iuſti ioſeph

66 2

q ſufficiẽter exiſtimare poſſit egreſſum pꝛo

Quis det hymnũ de caticis ſyon ex

oꝛro legimꝰin trãſitu marie ipᷣm aſtitiſſe Hoc

2

habitudaine quã hʒ ad mariã atq; ioſeph hmõi natiuitas.

tus eſt ieſus ͥ vocatx

Bermo factus de

pꝛeconijs/;; recte q; religioſe faciũt ⁊ fecerũt qui celebꝛitatẽ devirginali cõiugio

Marie et Joſeph /qui feſtiuitatẽ ſolennẽ de beato trãſun eiuſdẽ Joſeph pagere
ſenſerũt tam verbis q; ſcriptis ſuis que ſcripta qm vel hñturvel facilr haberi pñt
ea bꝛeuitatis amoꝛ linqt. Et advltimã ſe trãſfert ↄſideratõem.q̃ poſtverbũ deno
bilitate ioſepha marie in pꝛĩa ↄſideratõe.De hinc de ipſoꝝ ſanctificatice in alte⸗
ra. Rurſus de fomitis repſſione in tertia.Loquit᷑ de multiplici natitate Jeſu⁊ de

Dugꝛta conſideratio E

—

e maꝛia na

cat ps nedũ coꝛpaliter ſed ſpũalr quidẽ Et devirginali ſponſo

ſuo ioſeph ſuo mõ dici pᷣt.Hõ eqͥdẽ dici pᷣt.qꝙ de ioſeph nat ſit ieſus.mõ quo blaſ

femat iude infelix dicit xpᷣm ex .ioſeph ſemie eſſe natũ/ pcul hoc a pietate fideli
um ¶ Szʒ attẽdo triplicẽ natiuitatẽ Jeſu xpᷣi/attẽdat ⁊veſtra btitudo ſcʒ eterna⸗

lem/coꝛpalẽ ſpũalẽ vel mẽtalẽ. Naſcit᷑ enĩ eternalłr ex patre.quẽadmodũ naſcitur

ſplẽdoꝛ æ luce coeuus luci.Hinc eſt ills ecclie cãticũ.O oꝛiẽs ſpledoꝛ lucis e᷑ne
Et in pſona ſe hie increate dic ecciaſticꝰ. Ego ex oꝛe altiſſimi ꝓdij pꝛiogenita añ

oẽm creatura tyſaias Bener atoz eiꝰꝗs enarrabit: Et in pſal. Exvt er 0 anñ i 1 fe
rũ genui te In hac eternali natitate xpᷣi ieſu.neq; maria.neq; Joſeph cõicat ¶ Al

tera natiuitas xpᷣi mhu / fuit coꝛpalr in mũdo erx virgie.Deq;ᷓ angelꝰ ad mariã Spi

altiſſimi obũbꝛabittibi. Ideoq; ⁊ qð naſcet᷑ ex te

rituſſctüs ſupueniet in te ⁊virt

ſanctũ vocabit᷑fili dei Et hoc factũ eſt qñ ↄpleti ſunt dies marievt pareret ⁊ pepe

rit filiũ ſuũ pꝛimogenitũ.Et in hac qͥd natiuitate ſola maria. materiã miſtrauit
Alt vero qꝛ coꝛpꝰmarie fuit ipſi?ꝰ Joſeph.iure matrimoniali q̊ fit mutua trãſſatõ
coꝛpoꝝ viri ad młierẽ ⁊ ecõtra. Uideam ſi cũ intelligetie ſobꝛietate dicere fas no
bis ſit/ ꝙ ex coꝛpeꝛ carne Joſeph nat eſt xpᷣs ihs. Et hoc dici foꝛſitan poſſet/niſi
piaꝝ auriũ timeret᷑ offenſio. e raterd
ſine pꝛole/ frat᷑ ſuꝑſtes ducebat vxoꝛẽ defuncti vt ſuſcitaret ſemẽ eiꝰ Ac nat? in pu

7

er dicebat᷑ filius nõ quidẽ natural.ſʒ legalilliꝰqͥ iK obierat fris Dic enĩ cõcoꝛdat
euan gelica ſeries genealogie xpᷣi dũ ioſeph legit᷑ habuiſſe duos presvnũ quẽ ma

che noiat iacob. Alteꝝ quẽ appellat lucas hely.q legal fuit pr iacobvero natura
lis Quoꝛſum iſta: Nimiꝝ p intelligẽtia lr̃e ne pateat irriſioivł ſcãdalo neſciẽtiũ
moꝛẽ ſcripture.qi ioſeph habuerit duos pfes naturales Viel ꝙ enãgeliſte mẽtiti
ſunt put opponit Julianꝰ ¶ Pꝛoinde q̃ten daret intellectquo ioſeph dict ẽ pr
Jhu xpi/nedũ a iudeis h̊ putãtibo? carnalr ſentiẽtibo / ſz ab ipa etiã virgine Wa

90

ria. Fili inqͥt. Quid feciſti nobᷣ ſic Ecce pr̃ tu? ⁊ ego dolẽtes qᷓrebam?re uit ita

q; Joſeph pf ieſu reputatõe YFuit pr curatõe.qꝛ nutritius Fuit t᷑tio pr᷑ generatõe
nõ qͥdẽ ſua ſʒ marievxoꝛis ſue/cooꝑante ſpũſctõ? qdãmõ vices ioſeph gerẽte/nõ
virili ſemie ſʒ miſtico ſpiramie Pꝛopterea pr qdẽ ioſeph nõ natural ſʒ legal pue
ri ieſu dici pt. cui ſpũſſctũs ſuſcitauit ſemerwarna le Valẽtiꝰ Nat c igit᷑ ihs in tra
ſen fundo ipᷣiꝰ Joſeph de q̃ tra damat Jſaias Roꝛate celi deſuꝑ ⁊ nubes pluãt iu
ſtũ aꝑiat᷑ terra? germiĩet ſaluatoꝛẽ Et in pſal. Veritas de tra oꝛtac᷑. Quidni ↄpe⸗
tat igit᷑ ipſi Joſeph ius aliqð legale vltra cetos hoĩes ĩ bũdicta pueri ieſu foꝛma

— 7 „

tõe qm̃ natꝰc in ea.⁊ ex ea carne cuiꝰdñiũ iure mr̃imonialivere traſſatũ erat i ipʒ

Joſeph Vnñ nõ ↄfundebat᷑ mariavocare Joſeh dũm ſuũ quẽadmodũ de ſara ad

abꝛaã ſcribit apls petrꝰ. VUñ ⁊ pponit eũ ſibivbi pꝛiꝰ. Ecce pẽ tuꝰ: ego qrebamꝰ

te. NHimiꝝ Quia maioꝛ in maria q; ſara hũilitas? Joſeph dignitas abꝛaedignis
tatẽ ſuꝑabat uit ãt hec pereatio ueri Ihu ĩ te maria ꝑ ſpmſctm̃ de ↄſenſu vero

vyel interpᷣtatiuo viri tui ioſeph Nolebat eni ꝙ fierʒ volũtas dñi pꝑ ola cũ ect iuſt?.

ſublimitas tua O dignitas inc

¶ Becãt dicim ad excludẽdũ ꝑtus adulterinos vxoꝝ.in qbo moritivl nõ ↄſenti

unt. vel ↄſentire ronabilit nequeunt. NHullu idcirco ius pꝛ?nitatꝭ in talibo filijs. lz i
fundo ſuo genitꝭ vẽdicare pñt ¶ Libet hic exclamare. O miraãda pꝛſus Joſeph
pabilis. vt mat dei. regia celi.dna mũdi.appeila
re redñm nõ indignũ putauerit Neſcio ſane pꝛes oꝛthodoxi qd hic aplius heat/

Miaduertamtũ ex legeveteri/ ꝙ ſi frater deceſſiſſet

dnger
denpß
büdeno
cinalte
rde

—„

lſon⸗

agoblac

anfiͤl,
aong
ünganer
Nlasche
ocnlue,
oailaſ
cdictſ
mnmnid
dunſckan
ue
minihuu
ci
nani
Aſ
NnmdiN
ticcdn
inie
u
Niſenenti
nbdakey,
mrene D
EnEirm
nfcane
Gymniuſn
blel e
glionn
Abesphün
Onion Ne
mien em
icin
Nüdeſ
gtbrrdi
Ninn
FrnNi
rin N
nutie
RHZ

maioꝛ eſſe
ſaluis

NMatiuitate virginis beatiſſime 60

mirabilis vel humilitas in mariavel in io
ſeph ſublimitas q;uis incõpꝑabilr exupet
vtrũq; puer Jeſus bñdictus in ſecla de ̃ᷓ

ſeriptũ et iam dictũ eſt.ꝙ erat ſubdit eis.
Subditus fabꝛo is qui fabꝛicauit auro
rã⁊ ſolẽ. Subditꝰfemie textrine.cui flecti

—

mune genu. celeſtiũ terreſtriũ ⁊ inſerno

rũ ¶ Lupem mihiverba ſuppeterẽt/ ad ex
plicandũ tam altũ ⁊ abſconditũ a ſeculis

myſteriũ.tã admirandã.venerãdãq; trini
tatẽ Jeſu Joſep⁊? Marie. UVelle mihi q de

adiacet.ſed poſſe nõ inuenio ac in ipſo co

natu deficio. Vñ cũ grã ſilr⁊ gla.naturazʒ
nõ tollat ſed extollat ⁊ ꝑficiat.recogitemꝰ
pia deuotõe.qꝙ ſivincło dã naturali/ob/⸗

ligatio cõſurgit filij ad matrẽ ⁊ matris ad

ſpõſum ſuũ⁊ vtriuſq; ſcʒ filij ⁊ matris ad

fideliſſimũ vigilantiſſimũ ⁊ ſedulũ cuſto⸗
dẽ et nutritiũ Joſeph q fuit caput marie.

habẽs inde autoꝛitatẽ aliquã pꝛincipatũs

dñnatoõem vel imperiũ in maria / ſicut ⁊ ma
ria ſuo modo.in filiũ ſuũ Jeſum iure na⸗

turalis maternitat quãtus exiſtimãädus

eſt iuſtus ipſe Joſeph / nũc in gloꝛia et in

celis/qui talis ⁊ tãtus inuẽtus eſt.hic in

miſeria? in terris: ¶ Pꝛofecto ſi nõ men⸗

tiebat᷑ Jeſus qui ait. Ubi ſum ego.illicet

miniſter me erit Ille ꝓximioꝛ videt᷑ collo
cãdus in celis qͥ in miniſterio fuit vicini⸗

s in terris. ¶ Ded hec hacten? deip
ſa natiuitate coꝛpali ieſu xpi cuiꝰ ꝑticeps
quẽadmodũ Joſeph extiterit ſupꝛaviros

ceteros.⁊ de ſublimitate ſua aliqliter apꝑ/
tum eſt honoꝛe ſanctoꝛũ ſanctarũq; oim

inter quos nõ eſt ↄtentio.qs eoꝛũ videat
ac intelligẽtie ſobꝛietate ſemꝑp

eſt. et om̃i deuoteviuẽti cõicabilis ſeemo

loquat᷑ de qua xpᷣs apud Joheʒ ait Opoꝛ
tet vos naſci denuo.Et iterũ qð natũ eſt
ex carnecaro eſt.⁊ qð natũ eſt ex ſpũ ſpũus
eſt. ¶ In hac autẽ natiuitate.viciſſitudo
mirabilis eſt qꝛ dũ naſcit᷑ jeſus in aĩa de⸗
uota ꝑ fidẽ⁊ gratiã.fit ipſaverbigena hoc
eſtverbũ generãs.⁊ mat dei q̃ tñ aĩia nedũ
ꝓ naturã.ſed ꝑ gratuitã adoptõeʒ eſt filia
́y7“ veꝝ ſit de qlibet tali ala.qꝙ ipſa eſt vir⸗
go. mater. ⁊ filia. Itaq; ꝗg mater ſit. teſtis
eſt om̃i exceptõe maioꝛ qͥ ait. Qui fecerit
volũtatẽ patris mei qͥ in celis eſt.ipᷣe meꝰ
frater ſoꝛoꝛ⁊ mater eſt. Poꝛro de filiatiõe
Aquid iohes.qͥd paulꝰ dixerint ſcimꝰ.De⸗/

lit in aduerſum. di
geriſi: Certe vt onñderem eã ſꝑvirgine eẽ.
que dũ caret obũbꝛante ⁊ fecundãte ſpiri
tfuſctõ. manet infeliciter ſterilis.dũ ãt ad⸗

delioꝛ poſt mariã in eſt idẽ ſpũs viſitans gratificãs⁊ fecundãs

Euũc de tertia natiuitate.q̃ ſpũak

ex munere diui

dit eis ptãtem filios dei fieri inqt iohes.

Et quo:ſubdit ꝙ ꝑ fidẽ.qꝛ his qͥ credunt

.—

in noie erꝰ.Eodẽ eni teſte Om̃is q credit

aliud qd ꝑtinet ad anieverbigene. derma
tris⁊ filie virginitatẽ Qui nõ ex ſanguini

bus ait/neq; exvoluntate carnis/ neq; ex

volũtate viri/ſed ex deo nati ſunt. Neſcio

dicere qð ſentio.neſcio ſi ſatis aſſeq̊r ver⸗

bis/ſuppleat impfectũ meuʒ ſapiẽtiſſima
btitudo veſtra ¶ Itaq; ↄſiderat᷑ in aĩa ro⸗
nali indiuiſibili quidẽ ſubaliter. poꝛtiũ⸗
cula quedã virginalis/q̃ nec obnoxia põt
eſſeviolatõni. Hec oppellatur quãdoq; a
doctoꝛibo ſinderiſis.quandoq; apex men

tis/quãdoq; ſcintilla rõis/quãdoq; natu
ralis inſtinct? in bonũ.Hac autẽ ſinderiꝰ

ſim.nec ipᷣiviolatoꝛes ⁊ ↄſtupꝛatoꝛes aĩa

rüũ demones coꝛrũpere pñt etiã in ĩferno

quin ad bonũ ſtimulet ⁊ ad malũ remur⸗
muret Hinc naſoi acerbiſſumꝰillevermis
qui nõ moꝛiet᷑. Hicrixa diſcerpẽs ⁊ diſſi⸗

pans/ſupꝛa q; cogitari pt/aĩam inteliceʒ/
di ſinderiſis impellit ad dilectõem dei.ſʒ

toto odioꝛũ conatu reſi⸗

repꝛobavolũtas tot vꝛu cona
Sed ad qd iſta de ſin/

fit ipſa verbigena hoceſtverbũ pariens.⁊

hoc ſine coꝛruptõe qꝛ nõ exſanguinibus
coꝛpoꝛaliũ fantaſmatũ.neq; ex voluntate
cCarnis deſiderioꝝ carnaliũ.neq; exvolun

tateviri hoc eſt ex ptãte liberi arbitrij/ ſed

ex deo eſt quicqͥd hic natũ eſt. Nec tamen
excludit᷑ſinderit᷑/rõisq; ↄſenſus. Sʒ dũ
nũüciatrix gratia. afflatu ſecreto et intimo
veluti clauſo ſuper aiam oſtio ſuggerit ad
uentũ verbi in mentẽ.rñũdet ſinderiſis hu
mili genuflexione.Ecce ancilla dñi: Fiat

mihi ſ̃ᷣm verbũ tuũ. Deindeviſitat Eliſa⸗

beth ſenem⁊ coꝛruptã ꝑ quã myvſtice deſi/
gnat᷑ inferioꝛ poꝛtio rõis/ſe cõuertens ad
coꝛꝑaliaæ terrena vñ quodãmõ violat᷑ſeꝗ

18 ita

66 3

no iohãnẽ in ſe recipit/35
eſt gratiã ꝑticipat. Et ita gaudiũ Marie
yerbigene in eliſabeth grauidã partu tali
gratie deriuari recte memoꝛat᷑. ¶ NHis its
q; bꝛeuiter ⁊ ꝓ captu tante rei tenuit᷑ expo
ſitis de hacvirginali natiuitate ⁊ filiatiõe
dum in aia naſcit᷑ Jeſus q vocat᷑ xpᷣs.nul
li dubia relinqᷣtur veritas nrẽ hꝰ pncipal

X

Bermo de natiuitate marie

qnarte cõſ deratiõis.q ſcʒ tam ex Maria

; ex ioſeph natus eſt ieſus quivocat᷑ xrᷣs
Dõðõ ſi traducere placuerit verba themat⸗⸗
dad hunc gqnagogicũ intellectuʒ. poterim
con uenienter aptare ꝙ Jacob genuit Jo⸗/

ſeph virũ Marie. Quid eni ꝑ iacob. qui

ſupplãtatoꝛ appellat᷑ rectins accipitur q;
lucta⁊ ſupplãtatio vicioꝛum. quod fit in

actiua.in qua pꝛimũ cõtemplatiuũ exerce

ri neceſſe eſt. Opoꝛtet inſuꝑyvt gctiuns p²*
ſe gignet ex ſe meditatõem nanteme

ditatio vehemẽs animi applicatio.ad di
uinũ aliquod inneſtigandũ ↄgnoſcendũ
et deguſtandũ.que meditatio recte ꝑ Jo/
ſeph expꝛimit᷑.quia ioſeph creſcẽs interpᷣ
tatur. Neq; eni poteſt aliter aima meliꝰex
creſcere ſpuůalibus augmẽetis q; ꝑ medita
tionẽ foꝛtẽ⁊ ſalubꝛẽ ꝑ quã aſcendit aĩa de

virtute in virtutẽ reiecta vel ſuperata flu

xibilitate inanium cogitationũ.etvoluta
bꝛo deſiderioꝛũ carnaliuʒ euacuato.Hec
inſuꝑ meditatio.qꝛ robuſta eſt. neq; flui
da vel eneruis ſicut eſt ipſa cogitatio / re
ctiſſimevir dicit᷑.Sed cuiꝰvir: Uirvtiq;
Marie ꝑ quã om̃is mens illũiatavel illu
minatrix diuinit? intelligit᷑ Audi medita
tionẽ illuminãtẽ In meditatõe mea inqͥt

pſalm iſtꝗ exardeſcet ignis Ecceſplẽdoꝛ il
luſtrãs. Ex hac ãt maria myſtica naſcit᷑ p

cõtemplatõeʒ Ihs q vocat᷑ xpᷣs.nõ qᷣdẽ ex
cõmixtõeviri ſui qͥ eſt meditatio.ſʒ put ex
poſitũ eſt myſtico ſpiramĩe dũ ſpuſſciũs
obumbꝛat aiam ad terrena nõ oſpiciẽda
refrigerans ab ardoꝛe illecebꝛaꝝ carnaliũ

Illuminat autẽ ad diuina libero intuitu.

longe lateq; contẽplanda cum deguſtatõ

ne q; ſuauis eſt dominꝰ ¶ Hec eſt illa btã

natiuitas.in qua caſtiſſimis amplexibo te
netur deoſculat᷑ puer ieſus.in q̃ paſcitur
⁊ nutrit᷑/lacte deuotiõis⁊ melle contẽpla⸗

tõis.in qua dulcoꝛ ⁊ ſplendoꝛ eſt. Quine
tiã verſavice renaſcit᷑ aia xpᷣo.vt ita ſe mu⸗/

tuo cõdeceant adoleſcẽs⁊ adoleſcẽtula in
mẽtis exceſſu.⁊ dicat ad dilectũ ſuũ dile/
cta. Dilectus meꝰ.ſupple cõdecet mihi et

ego illi. ¶ Hec eſt gratioſavere deſideran

da natiuitas. Sic ei naſcẽs.ſuccedit deo

parriin nobilitgrege vefhcitihſe glief

patõe diuinitatis. Sic deducit Boetius

Et ꝓpheta ait in pſe A i. Ego dixi dij

eſtis⁊ filij excelſi oẽs ¶ Adeo quidẽ Ma

ria fuit diuina. vt eaq de ſapiẽtia increa/
ta ſcribit eccleſiaſticꝰ.ecclia tranſferat ad

mariã vt eſt ilud. Ab initio et ante ſecula

qeata ſum. ¶ Guccedit pᷣterea talis deo
in dilectõe. Videte inqͥt iohes.qualẽ cha

ritateʒ dedit nobis de patervt filij dei no
minemur ſimꝰ. GSuccedit in ſtrenunitate

quia om̃e qð natũ eſt ex deo vicit mundũ
Et uteꝝ Om̃is qͥ nat eſt ex deo nõ peccat
MNonne tibi magna videt᷑ ſtrẽnuitas vin⸗

cere mũdũ.⁊ nõ peccare:Succedit demũ

in hereditate.quia ſi filij ⁊ heredes.⁊c.

Quo cõtra niſi quis renatꝰ fuerit exaqua

2 ſpũſctõ nõ poteſt intrare in regnum dei
quod eſt hereditas patris noſtri. ¶¶egi
tur ariſtotelẽ dixiſſe.gaudeãt bñ nati.gau
deant plane qꝛ non ex ſanguiniboneq; ex
voluntate carnis.neq; exvolũtateviri ſed

ex deo nati ſunt.mõ dicto. Quo cõtra ma

ledicit Job. maledicit ?⁊ Jeremias natiui
tati ſue repntantes illud apłi. Oẽs naſci

mur filij ire. Hec eſt natiuitas naturecoꝛ⸗
rupte q ſecluſa gratia miſerabilis eſt Job
homo natꝰ de muliere bꝛeui viuens teꝑe

replet᷑ multis miſerijs.Et ecciaſtes lauda
uit magis moꝛtuos q; viuẽtes ę felicioꝛẽ
vtroq;/qui nondũ natus eſt DHua in re

ſtultiſſimũ eſt. ſoleniſare natinitatẽ hoĩm
quẽadmodũ fecit herodes diẽ natalis ſui

celebꝛẽ in quo Johãnes occiſus Myſtice
gratia ꝑdua.(¶ NHinc recte traditur facere
gens chꝛacie.que natinitatęs hoĩizʒ deplo

mmat/cõgandet moꝛietib (Diesveronati
uitatis ſpũalis duʒ homo regenerat? eſt o

Rortbapticno⸗ velſtuminig vel ſamia⸗
ub hac intentõe celebꝛari pᷣt.nedum ſine

culpabili rfepᷣhenſiõe.ſed cũ laudabili gra

tiarũactiõe apud deum.q taliter dedit na

ſci denuo. Pꝛopterea poſt celebꝛuatẽ na
tiniatis beati Johãnis baptiſte ſacrauſ⸗

ſimam et iocundã.quia ſine peccato nat⸗
eſt ꝑ ſanctificatõnem.inſtituit ecclłia nati
uitatẽ beate et gloꝛioſe/ſemperq; virginis

Marie celebꝛiter fieri.admonita pꝛiꝰ mi⸗
raculo.Addidit cõſequẽter octauas Pꝛo

pter adipiſcendã ſicut hiſtoꝛie tradunt ec
cleſie pacem Hinc in oꝛatõne natiuitatis
eiuſdem dicit᷑. YFamulis tuis dñe celeſtis
gratie munus impertire.vt quibo btẽ vir⸗

ginis ꝑtus extitit ſalutis exoꝛdiũ.natiui

ta eiꝰ votiua ſolẽnitas pacis tribuat in⸗
crementũ. ¶ Si vero pꝛopter finẽ conſu

milẽ cõgruat huic ſacroſancte Synodo.

laudis aliquidvel honoꝛis inſtituere pꝛo

virgiali ſpoſo Marie Joſepb.cui? honoꝛ

ſeſcal
lglisde-
grulech
ndeipo
danuie
Anunci
Döperegt
munsyin
brdeni
Z
Neguundei
dünnngnn
Mloneger
nepinſcl
vocömnme
nuongtiui
Dönac
SNarmec
dusck
uymgti

,..
CuſerA

Crun .
drmtoſti
nis Dte
mimſge
Gnect
nGra konis
enclunſn
ilmadrblig
nlundetins
ktruaen
pylrſun
Eatonr,
nrealunni
gognieni⸗
nurpenn
gocnuope
mmienuunte
Grenmmians
„,,4
nsielkels
1caipblen
Enncii.ndnni
esbudin
S
naeOinn⸗
Bintmncn,
ſba

Berſus pꝛedictis coꝛreſpõdẽtes 6o

redundat in ipᷣam.et in eum qui de ea na⸗

tus eſt Jeſum chꝛiſtũ.viderit veſtre beati

tudinis ſapientiſſima deuotio.Nõ q; mł

tiplicatiõem feſtiuitatũ apud vulgus qð
de laboꝛe manuũ viuere habet ſuadeamꝰ

eſſet vtinã apud tales huiuſmodi nume⸗/
rus feſtiuitatũ minoꝛ.ſicut in refoꝛmatõe
hic in cõcilio notatũ eſt. ſed apud eccleſia
ſticos et de eccleſiaſticis talia lo mur.dũ

de celebꝛitate virginalis cõiugij Joſeph

cum maria.vel de ipſius felici tranſitu fie

ri ſolennitatẽ exoptamus. Ad quid iſta:

Quatenꝰita marie meritis⁊ interceſſione
tanti tã q; potẽtis⁊ imperioſi quodamo;-
do patroni/ apud ſponſam ſuam. de qua

Felix illa dies / toto celeberrima mundo.

liuc rui verſuum Qeneratillavies / auit

natus eſt Jeſus qui vocatxpᷣs:reddat᷑ ec⸗
cleſia ynicoviro vero et certo ſummo pon
tifici ſponſo ſuo vice chꝛiſti. Nosq; deni

q; ſinguli/deo renaſcamur/felici natiuita

te/hic ꝑ gratiã et in futuroper gloꝛiã que
eſt natale ſanctoꝛũ Intercedẽte teet ſi fas

eſt dicere/quodã iure tuo iubente gloꝛio⸗
ſiſſime Joſeph vir marie.de qua natus eſt
Zeſus qui vocatur chꝛiſtus.

Aſti ſex verſus ſe⸗

quentes ſunt quaſi pꝛo triplo.ad carmen

5

ponũtur in tertia conſideratoe ſermonis.

H HBSacxra docens leta/qua ſcandit ad ethera virgo

Eredere fas ſta
Loncinimus/

Hoſus er na ſp ſa pi
lum. tales ob honoꝛes

icite nobis hec gloꝛia detur.

ater / et angelicos ciues ſupereuolat omnes
Huc tibi igo Joſep b.

õſa ꝓpinquũ

¶ Alma redemptoꝛis mater cui lege ſupenan D
Vir iuſtus virgoq; Joſeph cumvirgine nupſit
Da celebꝛem/dignumq; tuo pſoluere cultum

Coniugio/fac nos purgatis ſoꝛdibus omnes
Poſſe deo iungi/fidei qui federe puras
Heſponſans animas.diuino germine complet

Poꝛtio nature.pꝛeſtantioꝛ eſſe Maria

38

Dinidit in reliquos.iſtam fontaliter implet.
Due clauſit gremio/quem totus non capit oꝛbis⸗

Hlim / nam celi gabꝛiel feſtinnus ab ar.
Pꝛeradians alacer/totus iocundus in ipſam
zareth.vꝛbem galilee mittitur/illic

Deſponſata viro/ dauidis de ſtirpe / Joſeph qui

Cui tecum dominꝰ/

Dictus erat/ clauſo reperitur virgo Daria
Oſtiolo / cui dixit aue / cui gratia pleanang
ꝛiel que verba ſalutis:

AVlirgo ſilens cogitat / animo turbata quouſ
Nuncius archanum. diuo ſermone reterit.
boc natura ſtupet / ſtupet bocq; ioſeph reputãs ſe

Myſterijs tantis indignü/ voce modeſta

.

Alamat/idvnde mihi quis ſum:te depꝛecoꝛ ame
Dorexi domina / necenim mihi nubere terum
Fass video/ dum multa Joſeph trepidus cogitaret
Boluitur in ſomnũ / cui iuſſio celica didtit

Vunc thꝛonnm/

Auge clare Joſeph vxoꝛi trade virum te.
nimiũ dilecte deo / cui ſponſa frequenter
Blanda Jeſum gemnio poſuit/fidenter adimus
reſidet vbi gratia ſaluificãs nos.

gg 4

R

Mira Joſeph iuſti virtuslans mira/mariam
Zuideus vxoꝛem ſociat/mirare ſacrarum
Fecundum pꝛolis cum virginitatis honoꝛe
Loniugiũ/faber o mirus/ cui ſubditur vltro
Aluroꝛam et ſolem qui fabꝛicat /huncq; benigno
MHNominat oꝛe patrẽ tali quoq; gaudet alumno.
¶ Regia ſtirps et ſacra Joſeph te reddit ab oꝛtu
Qlaris inſignem titulis / te leta decenter
. S„ uperies manuũq; laboꝛ nutriuit/ob inde
trennuus ⁊ liber ac pſalmo teſte beatus
Hiinc vxoꝛ tua/tecum ſicut vitis abundans
Ze dominũ/ſi ſponſt. umq; vocat:nos redde beatos 3

Larmen einſdem de di

—õ

Uerſa immunitate a peccato chꝛiſti ⁊ matris ſue.
ſtra dignatus naturam ſuppoſiture
n Filius eterne ſaliuificare vollens
Lirculusvt fieret coniũxit ad ima ſupꝛemů
Wirg inis eſſe ſatus abſq; viro voluit. “
irgo caret culpa peccati/pena remanſit /
Natusvtrunq; tenet attamen impariter
Virgo neceſſaria nature lege ſubiſſet
Eulpam/ni dominus ſanctificaret eam.
Sed caruit chꝛiſtus pꝛima ſub oꝛ ginceulpe⸗
Kercariſnenam ſponte ſubire volens. S
rpeins ſubiecta fuit nõ ſponte maria
Quãuis virtutis traxit ad obſequium. . H H
Ingiguit redimi/non filius/ergo linpeun
Perkecte fieri/matris honoꝛvolut.
CLopula legitima fuit/et ſemen benedici
Moꝛe ſacro potuit / feſtus et eſſe dies.
Omnis eamvirtus pꝛimo derbruitaboun.
Certatim dotes quelibet accumulat.
Edocuit noſter ſermo vulgaris idiptum =JM
Totamquipulcram magnificauiteam. = ”MUv

4 minat anknomedanod B 39e 10 cz ſpõ
ſo nminterangum marrim
¶1 a. nequam vim zabuli / tu Percatum ſoealli/no⸗
men ſacrum ſuperas Jeſu noſtrũ pꝛecium ſeſu ſpes
merentium/ mentes ſalua miſeras
Quod deeſt i in ihomie. ſupplem muo onomine. quod

B

ʒ

Tentilogiũ de conceptibus 6o

eſt ſalutiferum. Tua circunciſio/ coꝛdis ſit pꝛeciſio:

efficax cauterium.
Banguis fuſus

ſtis det ſolatium. Anni nunc initio bono pꝛo enco,
nio / da te Jeſu pꝛemiium. Amen.

Wintres igitur chariſſimi/ad Mariã exultante,

ſicdeuote iubilantes dicamus vna pariter

mania maris ſtella.alma celoꝛum regia In hu:·

ius mundi pꝛocella. Ad nos virgo te inclina.

.

unm roſa ſpecioſa ſuper roſam tu foꝛmoſa.

liumz viola:Gaude plena fauis ſuunis.

Blanda caris / nulli grauis. Coꝛdi noſtro coniũ=s⸗

ris mentem noſtra alloquaris.fac vt ſpernamus

„

ſus de quo ſurgit flos decor de qua fluit fſons amo-⸗

na./ tua ſuauis cantilena.laus ſanctoꝛum eſt amena.

eæx 4 audium angelicum.

DS

N¶ Nunc gaudeas ac letare/que meruiſti poꝛtare de⸗

¶ Tu es roſa ſingularis / ſola roſa tuvocaris. Lu li

Saudevernans paradiſus / in quaviget noſterii

Hauderoſis coꝛonata/omni floꝛe purpurata. n·
thꝛonum o decoꝛa/ dulcem pꝛolem pꝛo nobis oaa

yt ſe nobis det in pꝛemiiũ.

plena gratia. Cuum natũ oꝛa chꝛiſtum. vt coꝛo

ner choꝛum iſtum. in perenni gloꝛia

Nulcis virgo at; mater quam elegit dens pater

* *
— 101 Pit
„

3 4 6 ð *

yVGequitur peobemiüã.

*
. .

c imploꝛantes cum illa que mente pꝛius
q; carne cõcepit. Cuius nomẽ ſanctum/
i igeder alomonelo quit in perſona
lapietie Necdũ erant abiſſi et ego iam cõ
cepta eram. Agemus pauca de cõceptibꝰ
obediẽtes conſilio Jeſu filij Syrac. Pꝛe
curre autem inquit pꝛioꝛ in domũ tuam
et illicaduoca te.et illicludeet age conce⸗
ptiones tuas:non in delicijs.et verbo ſu⸗
perbo. Sic agebat aſſidue illa/ cui dictũ
eſt per angelum. Eccecõcipies in vtero ?⁊
paries filiũ. Nam cõſeruabat om̃iaverba
de filio / conferẽs in coꝛde mo⸗ Conſets

4

et cum virginali ſy ponſ. o ⁊ cuſtode ſuo Jo

PSS eq; reiterãs canticũ ſuũ nouũ.
Hagn

ificat anima mea dñũm. Pꝛocede/

mus ꝑ verba centũ.⁊ ꝑtes octo.pꝛopicijs

ASaſepbe Wart

I Onceptus in ſua generalitate / di
c

pꝛio vel alieno ad diffuſionẽ/ſeu
cõmunicatõem bonitatis ꝑ amoꝛẽ.Sic

ↄceptus pꝛout ⁊ generatio reꝑitur in om
ni re ſicut ⁊ amoꝛ ſ̃ᷣm dioniſiũ. Hincoꝛit
illa nature deſcriptio. ꝙ eſt vis inſita rebb
ex ſimilibꝰ ſimilia pꝛocreãs vel concipiẽs
Lonceptus entis/eſt pꝛimꝰomniũ cõ

ceptuũ.quos ſepi pꝛimus deus. ſit ad
intra ſit ad extra. Ad intra quidẽ de filio.

Exvtero ante lucifeꝝ genuite.hicens pn

ꝛimum verbum

cit᷑ actus cõcipiẽtis in vtero pꝛo-⸗

noöͤ ſit deus. ¶Co
modis varia nobi

4

Centilogium

mus eſt ⁊ ſolus⁊ neceſſariꝰ.Ceteri ſunt tẽ

ꝑales.quia nihil in eternũ niſi ſolus de/
contra platonẽ ſpecialiter et alios philo⸗

ſophos.ĩmo ⁊ theologos quoſdã quivni
nerſalia etiã realia poſuerũt eterna Duos

⁊ regula fidei et pariſieñ.damnat articulꝰ

Quicqd enim eſt vel eſt creatura vel crea

trix eſſentia.Eternũ autẽ nihil eſt niſi de-

usvel in deo. In quo certe nihil eſt quod
onceptus creaturaꝝ tot

litate. q̃t modis in ſua

ptectõne ⁊ bonitate ⁊ cõcipiendi manerie

diſtinguit᷑. Ita ꝙ nomẽ Jeſn ᷣm humaè

nicatbeimn eſt ſn exaltatũ Deinde no

men
geloꝛũ nomiĩa ſᷣm hierarchias oꝛdinata.

arie matris ſue. Deinde ſunt an⸗

Aucifer vero ceteroꝛũq; noĩa ſm ſubſtan
tie ſue claritatẽ/nomia ſunt dei.ſed ab eis

cipiũ de pꝛincipio. De creaturis vero loq

tur per ꝓphetã.Poꝛtaui in vtero meoꝛ ge

Coceptio entis pꝛimi actiua nõ eſt ni⸗
ĩdeus ipᷣe concipiẽs / ſit ad intra ſit ad ex⸗

in Seſt he ſunt generatõnes celi et terre

tra. Sed cõceptio paſſiua dicit᷑ ipſa res
cõceptaſit ad intra ſit ad extra. Necopoꝛ
tet ponere in creaturis cõceptõem eſſe re⸗
latõem mediã realem inter deũ concipien

tem ꝓductõe rem cõceptã ſeu pꝛoductã.
Eſſet enĩ talis relatio creatura dependẽs
cum nõ eſſet creatrix eſſentia. Et ſi nõ eẽt
ſua dependẽtia pceſſus eſſʒ infinitus aut
equ alr ſiſteremꝰ in pᷣma dependẽtia crea
ture.Cõceptio in diuinis actiua q̃ eſt pa⸗

ter concipiẽs.dicit᷑ fm poſitiõem aliquo⸗

rũ diſtingui ſe ipſa aconceptõne paſſiua
queeſt filis. Sic de ſpiratõne actiua et
paſſiua dicerẽt. Que ſpiratio nõ eque p⸗

pꝛievelvſitate cõceptio nominat᷑ nec ali⸗
quo mado generatio dici debet ſed ſpira⸗

tio. ¶ onceptus entis in vninerſali reꝝ
yvtero.ſicut ⁊ amoꝛ incitãs ad concipien⸗
dum multiplex inuenit᷑. ODiuinus Ange⸗
licus/ rõnalis Animalis vitalis ⁊ pure na
turalis ¶ Conceptus entis relat? ad pꝛi
mü concipientẽ deũ/ſemꝑ eſt bonus/ pul
cer nobilis/⁊ generoſus.nec alitereſſe po
teſt. Decꝰ ſi fiat relatio ad creaturas.que

concipiũt et concipiũtur pᷣſertim ſi ratio⸗

8

nales ſint etlibere/ coceptus eni peccato⸗
ruʒz ſunt ignobiles / degeneres? ſpurij ſeu
baſtardi

onceptꝰ diuinus interioꝛ bH

per pꝛiuatõem lucis gratie defoꝛmata ſeu
cõtenebꝛatavileſcũt ¶ Conceptus quan

ero to ſunt intimioꝛes ⁊ intra manẽtes tanto
ſtaui avulua ſeu matrice mea Iſaie.xl. Et oꝛe ar.
ↄceptus extra pꝛodeũtes quẽadmodũ di
uinus cõceptus eſt pꝛoꝛſus immanẽs et
conſubſtãtialis Ceteri ſunt in creaturis ꝑ
reſpectũ ad deũ velut extra pꝛodeũtes.tan

ſunt ꝑfectioꝛes⁊ ecõtra ceteris paribus qᷓ

; noia ſeuvoces⁊verba dei.Sũt etiã in

ter ſe diuerſi realr etſi fuerint intra manẽ⸗

vtero materie pꝛie.vel exvter et

eẽntialiũ ſpectãtin ad actões vt ĩtellectua

tes ſunt ſepe accñũtales. Quicqͥd ſit de po

nentibo ꝙ eẽntia ronalis aĩe germĩat ſuas
vires ⁊ potẽtias cõſubſtãtiales cuiuſmõi
ſunt intellectꝰ⁊volũtas q̃s eẽ accñtia ↄna
turalia qͥdã tradũt ¶
entis adextra nõ pᷣt totalłr eẽ equiuocꝰnec
penitꝰvniuocus ſed analogꝰdici pᷣt ꝓpter
aſſiłatõnẽ aliquã ad foꝛmã entis/quã cõ
municat pmꝰↄcipiẽs / vel ex nihilo vel er
bediẽtial

—

tis tãto nobilioꝛ eſt atq; generoſioꝛ qᷓnto

tialitate q tribuit᷑ materie. Sec de poſſi⸗

bilitate virtuali q̃ foꝛme tribuit᷑ q quãto ẽ

multiplicioꝛ tãto eſt vnitioꝛ⁊ ꝑ paucioꝛa

ſuã ↄſeq̃ᷓns ꝑfectõeʒ. Cõtra de multiplici

tate ex materia ↄſurgẽte¶ Cõcept habiti

de ðo poſſunt ſub oꝛdie qntuplici notari

Pꝛimeentialiũ.ſpectantiũ ad eẽ. Scðs

ligagolüens elrobiecroꝛ vt intelli⸗

gibilevolibile Quart eentialiũ ſpectãtiũ
ad ꝑſonas. vt intellectus potens ꝑ intelli
gibile adequatum.Et voluntas volibile

ocept bmi ↄcipi⸗

Cuiniril
tnn
igai
niuoc ner
ßtgee
1 guidh
biola
beciensl

n,

ſortto
ſdepot
deholi
igniwe
uncot
nunhi
ebebin
hianon
a⸗ Oc⸗

niclon
intin
iienin
nopnn
ylo⸗

infinitũ. Ouintus eſt coͤſurgens ex pꝛio
ri oꝛdine vt ſcilicet ydentitas.E qualitas
Similitudo Et quia totũ neceſſariũ pꝛe

cedit poſſibile eſſe intelligamus ex iſtis p

ducta intelligibilia et volibilia adextra⸗

qualia cõtinet ratio deitatis.nõ ſicut ſub
iectũ paſſionẽ ſed ſicut cauſa effectuʒ ſub

triplici genere cauſe.quas in deo ſemꝑ co
incidere neceſſe eſt qᷓ ſunt.Efficiens voꝛ⸗

malis/nõ intrinſeca ⁊ rei cõſtitutiua/ſed

exemplaris.et finalis caſa·

nis in ſpeciiil.

—
—

nceptões in om̃i creatura repi

dus He ſunt cõceptões intellectualis ſc

Ratoõnis Anialis vitalis ⁊ pure natural.
Egquiuoca inſuꝑvirtute ⁊ analoga libera

quoq;⁊ ſeruilis.moꝛalis deniq; ⁊ artificia

lis. onceptus cognitiui foꝛmalit᷑ de

quibo ſolis deinceps erit ſermo.cum affe⸗
ctiuis ſunt in triplici genere ſ̃ᷣm tres anĩe

ratõnalis vires ſeu potẽtias pꝛincipales
in vtero ſuo.q̃ ſunt mens ſuꝑioꝛ pꝛia Ra⸗

tio vel ſenſus interioꝛ ſcᷣa.Et ſenſus exte

rioꝛ tertia. ¶ Conceptões in ventriculis

anime rõnalis ſolent geminos fructꝰ ſeu

coõceptus afferre. Quoniã aliqui ſunt co⸗

gnitiuivel appꝛehẽſiui.Alij vero affecti⸗

ui. Conciꝑe autẽ dicit᷑ quaſi ſimul caꝑe ⁊

intelligere quaſi intꝰlegere ⁊ reꝑire in me⸗
moꝛia.quaſi iteꝝ parere.¶ Conceptiões

in vtero ſenſus exterioꝛis ſunt in genere
quintuplici ſcõm quod habet vterus iſte

quinq; ſinus pꝛĩcipales quos dicimꝰ Ai

ſum Auditũ Olfactũ Guſtũ Tactuʒ. deqᷓ

bus nõ eſt hic dicendũ ꝑ ſingula vt ſi ſen

ſus ſint eiuſdẽ ſpeciei in oĩbus ꝑfeciꝭ ani⸗
malibus Et q̃ ſunt pꝛopꝛia cuiuſſibet ſen

ſus obiecta cũ ſimilib ¶ Cõceptꝰ exterio
res iſtoꝝ ſenſuũ.talẽ hñt pᷣmitatẽ ⁊ cooꝛ⸗

dinatiõeʒ ad reliquos interioꝛes nobilio

res/ꝙ nequeũt abſq; ipſis gigni Quoniã
omis noſtra cognitio ⁊ diſciplina intelle
ctiua fit ex pᷣexiſtẽte ↄgnitõe ſenſitiua ᷣm
phm. qui dat hoc ſignũ. Quia deficiente
nobis vno ſenſuũ a natura.deficit ⁊ noti

cia pꝛopꝛia de ſenſibilibo illius ſenſus

oõceptus exterioꝛis ſenſus in ſuis qͥnq;
ventriculis ſunt iniciales,⁊ quaſi ſubſtã⸗

Secunda partitio

biles reꝑiũtur in hoĩe qui pꝛopte
rea dicit᷑ omnis creatura ſeu minoꝛ mun⸗

C conceptibus D 1 0

tiales.reſpectu cõceptuũ ſupioꝛum.vnde
pꝛodeũt om̃es philoſophice cõceptõnes
quas in tria genera diuidimꝰ. Naturalez

Ratõnalem Moꝛalẽ. Quarũ ſunt multe

ſpecies a philoſophis oꝛdine miro tradi⸗
te. Vt ſub naturali Metaphyſica de eſſen

tijs reꝝ Mathematica de numeris ⁊ figu
ris Phyſica de motib. Sub ratõnali ſeu
ſermocinali grãmatica.logica.rhetoꝛica.
Dub moꝛali Ethyca iconomica Politi⸗
ca.Quibus addite ſunt cõceptiões artiũ
mechanicarũ varie.nec hic numerãde.

Lonceptus exterioꝛũ ſenſuũ nequeũt fie

ri ꝑ redexionẽ cõcipientis ſupꝛa cõceptũ

ſuũ.Non eni eſt ſenſus virtus.ſupꝛa ſe re
flexiua. Sicut oculus non videt ſe vide/

re/nec auris audit ſe audire. et ita de reli⸗

quis. Sola eni virtus intellectiua ſe ſu⸗

pꝛa ſe ꝑfecta reditõe reflectit⁊ reducit.Qð
maxime pʒ in intellectu pꝛio qui deus eſt
vbi monas gignit monadẽ.et in ſe ſuum

reflectit amoꝛẽ.que reductõ ꝑfecta eſt.nec

aliter eſſe poteſt ne ſit ocioſa ¶ Conceptꝰ

exterioꝛũ ſenſuũ.ſicut ſunt ſimplices abſ
q; compoſitõne enũciatiua. Ita nulla eſt
in eis falſitas.qualis in cõceptibus ↄple
xis ⁊ iudicialiba inuenimus.Et ita viſus

aſpiciens baculũ in aqua nõ fallitur.ſed

fantaſia vel ratio.ſi iudicet ipᷣm fractum.

Cõceptio in matrice quinq; ſenſuũ ſem

eſt naturaliter pulcra.quia modũ habet

ſpeciem⁊ oꝛdinẽ pꝛout alie res om̃es que
nõ pꝛoducũtur.abſq; numero pondere?
menſura. et hec dicitur veritas vel nobili

tas naruralis indelibilis re ſtante. Secꝰ
deveritate complexa ſigni ſignificãtis ad

placitũ per operatõnem intellectus.

. Co nceptões ſenſuũ exterioꝛũ dant oc
caſionẽ frequẽter ſenſui interioꝛi et ratio

ni vel menti iudicanti ꝙ errent in ſuis cõ

ceptibus vt falſi defoꝛmes monſtruoſiet
ignobiles falſitate ſcilicʒ ſigni/et defoꝛmi

tate vicij et hoc ꝓ ſtatu nature poſterius
deſtitute.nõ pmitus inſtitute quomodo
homo nõ fuiſſet deceptus necvigilãs nec
ſomniãs/domino pꝛouidęete/⁊ intellectu
regulante/reſpectu om̃ium potentiaꝝ in

tota generatõne cõceptuũ ( Conceptus

exterioꝛũ ſenſuũ ſunt ſimplices.⁊ exꝑimẽ

tales geniti naturali neceſſitate ab obie /

ctis ſuis pꝛopꝛijs /vel cõmunibo/ actuali
ter manentibo per ſpecies ſuas impꝛeſſas
etiã dum obiecta pereunt vel ſubtrahunt

◻

Centilogium

Erempla ſunt plurimg de ſono et de viſ⸗
bilibus radioſis. ¶ Conceptiones exte/
rioꝛum ſenſuũ iudicantur falſe turpes et
Diſtoꝛte ex tribus pꝛincipaliter/quoꝝpꝛi
mũ eſt indiſpoſitio oꝛgani vel ventriculi
quo fit conceptio.Alterũ eſt indiſpoſitio
medij ꝑ quod ſpecies obiectoꝝ traſeüt ad
ſenſus. Tertiũ eſt diſtantia obiectoꝝ ꝑ ꝓ
pi

Begquitur tertia

nquũ vel remotũ impꝛopoꝛtionatat.

partitio. De cõceptib interioꝝ ſenſuum
PHnceptiões plures ⁊ no bilioꝛes
fiunt in ſcdo aĩe rõnalis vtero ĩte⸗
ioꝛi oꝛganico /ſicut traditões q̃s

recipit a ſenſatoòiby tanq; ſemina / ſunt ſpi
ritualioꝛes/ et potẽtla cõcipiens illic am⸗

plioꝛis virtutis eſt. Vtrũ vero ſola ratio⸗
nalis anima ſit ſubiectũ inheſionis oĩm
conceptuũ ſuoꝛũvel totũ ↄpoſitũ ex oꝛga

no ⁊ anima ꝓbleuma videt᷑ pꝛout de ſub⸗
iecto materialiũ accidentiũ. Dicũt aliqui

ꝙ ſolam materiã infoꝛmat q;uis totũ cõ⸗

poſitũ denominẽt. Sic viſio que cauſat
ab anima rõnali vtiq; indiuiſibili.inhe/⸗
ret ſibi ſoli q́;uis totũ oculũ vel hoĩem vi⸗
dere denominet.

Monceptões interio⸗

rres et oꝛganice/qᷓ;uis fiant oꝛiginalxr ⁊ ra

dicalr a coꝛde.tñ perficiunt᷑ in cerebꝛo.ve
lut in triplici ventre.ſᷣm tres capitis ꝑti⸗
culas aut cellulas.Quarũ anterioꝛ q̃ ma
ioꝛ eſt cõtinet vim ſenſus cõmunis cum
imaginatiua. Scdavero q̃ mediocris eſt
cõtinet foꝛmatiuã.ſeu cogitatiuã. cũ eſti⸗

matiua.Tertiavero poſterioꝛ⁊ minoꝛ cõ

alijs nomibo. Sinciput. gg
put.ſeu mediũ in capite. G.
ſenſus cõmunis.ſunt tot ſimul quot fiũt
per ſenſus exterioꝛes ſingulos:etiã in ani
malibo pfectis. Ex quibus cõceptionibꝰ
glie ⁊ alie pullulãt imagines ⁊ ſoꝛmeꝑ aſ⸗
ſociatões⁊ cõbinatões varias factas tam
in ſenſu cõmuni q; in fantaſtica ⁊ eſt eſtia
tiuavirtute Duo ingenuann eſt anatura
ꝓpter ꝓcreatõem neceſ
nõ habent anĩalia ꝑfecta alimentũ cõiun
ctũ ſicut plantevel animalia ſolũ tactũ ha

tinet retentiuã cũ memoꝛatiua. Dicũtur

cput. interci⸗
Lonceptiões

arioꝝ advitã. Duʒ

re pñt imagines cum intentõibus⁊vtraſ/

qʒ adinuicẽ pervim eſtimatiuã que exſen

ſatis elicit inſenſata. vt ouis ex figura lu/
pi elicit inimiciciã.Niſi dicamus hocpu

re naturaliter fieri quemadmodũ ab igne

fugit aqua in lignis viridibus / et exterio⸗
res ſenſus qui ſimplices ſunt hoꝛrent cõ⸗
traria per nature ſenſus vel naturaleʒ in/⸗

ſtinctũ ¶ Lonceptões in hoc ventriculo

medie cellule cerebꝛi poſſunt ↄturbari in

bꝛutis ⁊ plus in hominibo excõturbatõe

pꝛioꝛis cellule qua pꝛioꝛi non ĩpedita po
teſt nihilominus iſta ſecunda multiplici
ter cõturbari vt nõ cõcipiat vel eliciat ni⸗
ſi monſtruoſos ꝑtus/maxime dũ accipit
rerum ſimilitudines ꝓ rebus veris adex-

tra vt facit ſomniãs. Poteſt inſuꝑ ventri

culus tertie cellule cõcludi/ne pariat mẽo

rando exiſtentibus pꝛimis ſanis ( Con
ceptões invtero fantaſie bꝛutoꝛũ anima⸗

lium? irrationaliũ.variãtur per diuerſas
induſtrias exvariatõne complexionũ ar⸗

monicarũ adeo ꝙ perueniũt ad rationis

induſtrias quodãmodo percipiedas. Ju

xta regulam Dioniſij/ꝙ; ſupꝛema inferio

rum iungũtur infimis ſuperioꝛü. ¶õ⸗
ceptus irrationaliũ nõ ſunt nobilesvl ig
nobiles foꝛmaliter quia nõ habent vt ho

mines coniunctã rationẽ per quã regula⸗
ri poſſint aut debeant.ſed impetum mo⸗

tiõis obiectalis inſequũtutr et pulcri ſunt
vt ira in caneet in vulpibus aſtutia

CConceptõnes in ſecundo ratõnalis ani⸗

me ventriculo plus ꝑ auditũ diſcipline ⁊
nobilius multiplicãtur. q; per alios ſenꝰ
ſus q́;ᷓuis viſus in ſe ſit nobilioꝛ q; audi⸗
tus (Qonceptõnesvltime ⁊ poſterioꝛis

cellule cerebꝛi que memoꝛatiua dicitur ſu

mũtur cum circunſtãtia pꝛeteriti.Et illic
ſpecies quaſi ſopite dicuntur niſi fuerint
excitate per vias ingeniatas a natura vn⸗
de fantaſmata fluũt ⁊ refluunt de cellulis
anterioꝛibus et medijs in poſtremã ⁊ ecõ
tra. ¶ Conceptus foꝛmari poſſunt ab
gnima ratõnali mediante ſpiritu anima⸗
li/qui eſt pꝛoximũ anime inſtrumentũ in
cellulis cerebꝛi et hoc rebuſadextra non
ita ſenſatis /ſicut cõcipitur mons aureus

et coloꝛes medij in nubibus et vride/ im/ 3
mo ⁊ quidditates ſubſtantiaꝝ per diſcur R
ſum et reſolutiõem ſic foꝛmãtur in venne .
ratõis qꝛ ꝓ ſtatu vie non intuitiue cernũt
Alioqͥn ĩtellectꝰcognoſcerʒ panẽ nõ eẽ iin n,

bentia.ſicut patet in conchis ⁊ oſtreis
Conceptões virtutis foꝛmatiue cũ eſti
matina pᷣcellunt in multiplicatõe ↄceptu
um etiã in bꝛutis ſuꝑvirtutẽ ſenſus ↄmu
nis/quia multiplicius ſeꝑare ⁊ cõiunge⸗

8 ( .

u mina
dinaſ
rorin
Uummind
Nits
munri⸗
vbleorti
bonnpo
niſegnh
Cun o
Maiſon
ſuna
Dncis n
dlapirer

iosſ n

wömnd
ipobens
musduni
ammn Sui
mmmienm

õ

menli
giohunt 6
rmn mnn
Emmenii
inenn i
FnoSMMn
Neaſden
nngen
ginruwm,
mmnnnn,
npmii

gigni ab ania rationali in cellulis cerebꝛi

autẽ obſcurius ¶ Conceptus ſumplexen
tis eſt pꝛimũ pꝛĩcipiũ incõplexũ apovtẽ⸗

Lonceptus poſſunt

qui pꝛopter cõiunctõem rõnis⁊ imperiũ
eius dicerent᷑ liberi non intrinſece ſed de/

noiĩatiue.quoꝛũ aliqͥ ſunt nobiles⁊ actus

imꝑati virtutũ.Alij ignobilesvicioꝛum.
¶öceptões naturales ſeu ſermocinales

de qualibet ſciẽtia pñt foꝛmari in cellulis
cerebꝛi perverba exterioꝛa ad placitum ſi

gnificãtia cũ nutibet ſignis/quẽadmo⸗

dũ videmus in pluribꝰ qui garriũt de di⸗

uerſis ſciẽtijs de ꝗbus intelligũt pꝛopꝛie

nihil plus q; ceci de coloꝛibus.quales di/⸗
cebat apuleius philoſophari ſolis aurib⸗
Et de qbus accipi põt dictũ xpᷣi ſumptũ

a ꝓphetis ꝙ audiẽtes nõ intelligũt Tales

ph̃ᷣs vocat incontinẽtes temꝑe paſſionis

qui loquũtur empediocleas ideſt ſenten⸗
tias graues q́s mente non ſentiũt pꝛout
ebꝛij et pueri ex ſola fantaſia multa dicũt
⁊ alij multi qͥ carent iudicio rationis.

Onceptio entis ſimplex. pᷣm? eſt
inter oẽs cõceptus/tam in deo ;
in creaturis In deo quidẽ.duʒ pf
cõicat eſſe ſuũ et eſſentiã.que idẽ eſt filio.

Et ipſe cũ filio cõicat ſpũiſancto In crea
turis autẽ cõicatur pᷣus eſiſe.que cõicatio

eſt Adda ccinc is quidẽ clgrius.bis
Conceptus ſimplexen

ſincere cõcipit᷑ niſi reſolutõ fiat.ad hoc eẽ
onceptus ſimplex entis ſincerus? eli

Ccitus nõ habet᷑ in via naturalret de cõi le⸗

ge.niſi ꝑ multas abnegatões⁊ reſolutões
factus ab intellectu.qͥ fundat ſe in hociu/⸗
mine dinino ſignato ſuꝑ eum. quo omne
imꝑfectũ neceſſario reducitad perfectũ.ſi

orenti ad actũ.et pꝛiuatõ ad habitũ

onceptus ſimplexentis/recipit᷑ mul/⸗
tiplicit᷑ in ſe Et in paſſionib ſuis pꝛimis
que ſunt.vnũ.verũ.bonũ.pulcrũ.nedum
intellectualiba rõnalibo et cognitiuis / ſed
ſuo modo generalłr in om̃iba creaturis
Coõceptus ſimplex entis in viatoꝛiba hoĩ⸗

bus recipipᷣt ?⁊ gignitot modis quot mo
dis in ceteris buſſibet creaturis vñ cõciꝰ

pi poteſt ens pꝛio naturalr ſicut amoꝛ et
bonitas.Becũdo potẽtialiter vt memo⸗

terminatioꝛ q; pꝛecedẽs. E

tuitiue ſʒ abſtractie mois dicoͤcept
ſimplexentis iſte qno mai cogitari noßt

ſum. Quarto obiectalr ꝑ ſpes ꝓpꝛias ſen⸗
ſibiliũ. Quinto obiectalr per ſpecies alie

nas componendo diuidẽdo ratiocinãdo
abſtrahendo. Sexto ſpecialr in hoĩe per

noia ad placituů ſignificãtia andẽ intui
tiue in patria (2.
genitus ꝑ intellectũ viatoꝛis in vtero pu⸗
re intelligetie ſi diu ꝑſiſtere poſſet ſine cõ
mixtõne vel inuolucro ſolicitudinũ fan⸗
taſmatũ ⁊ cõcupiſcẽtiaꝝ ille merito ſince⸗
raveritas diceret/ ⁊ agalma pulcerrimũ et
pꝛecioſe margarite claritas fulgens in mẽ
teEt talem appellabat augu. pꝛo ſtatuvie
ſincerã veritatẽ que mox inſtar coꝛuſcatõ
nis vt illuxerit/reſoꝛbet᷑ ⁊ inuoluit᷑.nube⸗
culis fantaſmatũ.ſi nõ ſtabiiat mens.

oceptus ſimplexentis

Lonceptꝰ?ſimplex entis accipit᷑ hic invia

de coõmuni lege no intuitiue/ſ⸗ 5ſeptẽ alijs
mogis in genere ſcʒ per expientiã ⁊ reſolu

né ſeu depuratiõem quinq; modis/ et
obꝑ impoſitõem⁊? autoꝛitatẽ ſeu fidẽ
8 (Koͤceptus ſimplexen
tis acceptus ꝑ exꝑientiã eſt aliquãdo pu⸗

re vagus et còfuſus.vt hocens qꝛ qᷣ dicit
heoc ens dicit ens. imo et qui dicit nõ ens
dicit ens. ⁊ ita de ſilib entis acceptionib⸗
c impfectõne vt ens in potetia/ens ana/
logũ ̃m quid ⁊ cõtingẽs creatũ.⁊ depen/

dens. ¶ Coceptus ſimplex entis acceptꝰ
ꝑ abſtractõem? reſoluroem punioꝛ eſt: de

erminatioꝛ ; pꝛecedeés. Et hʒ qtuoꝛ gra
dus. Anꝰ eſt dũ accipit᷑ ens cõiter ⁊ analo

gice. ad ens creatũ ⁊ increatũ. Scos ẽad
enus increnũ.? ſubam creatã Tertieſt ad
ens creatũ carens ipfectõe qᷓlicuq; Quar⸗/

tus eſt ad ens ſimplexvnũ ⁊ ꝑfectum quo

nihil maius ſeu meliꝰ cogitari poteſt. ve⸗

rũ eſt ꝙ pᷣſuppoſita fidepũt haberi conce

ptus altioꝛes etiã ꝑ intelligetiã de beatiſ⸗
ſima trinitate. ⁊ per affectòem anagogice
ſublimatã de toꝛrente voluptatis fontis
vite. ¶ Coceptus ſimplex entis habitus
per impoſitõòeʒ. vt apud philoſophosvel

per fidem vt apud xpianos ſigniſicat ⁊ re

pſentat aliquid quicq illud ſit quo meli
us cogitari nõ poteſt ⁊ hec eſt ↄgnitio d

nominis / ſen quid nomẽ ſignificat cum
qua ſtat.ignoꝛantiavel du bietas / ſi res ſi⸗

abet cõceptus rei ꝑ intdligetiꝗ nedu in

Centilogium

dicit pelagus quoddã eſſentiale infinitũ
ſm damaſc.quod neceſſario eſt eſſe ſuum
⁊ ſolũ neceſſe eſſe ꝑ eſſentiã: vnum etvex
et pulcrũ.⁊ bonũ.Cetera autẽ oĩa ꝑ ꝑtici
pationẽ ⁊ quandã imitatõis analogiam.
Et ſunt hec ita certa de deo apð illos qui
concipiũt reſolutiue purũ eſſe.ꝙ dubita⸗
re nõ poſſunt.quia ſunt ꝑ ſe nota intelle⸗
ctis terminis taliũ. Nihilomin?teneat᷑ re
gula dioniſij ad gaium ꝙ ſi quis videns
deũ intellexit qð vidit/nõ ipᷣm cõtempla⸗
tus eſt ſed aliqͥd eoꝛũ ab ipſo exiſtentiũ et
cognitoꝛũ/ hoc verũ eſt de cõmuni qꝛ nõ
videt᷑ intuitiue hic⁊ nũc.(¶ Cõceptꝰ ſim⸗/
plexentis nullo modo põt eſſe verus bo⸗
nus⁊ pulcer niſi caracteriſatus ſeu ſigilla
tus ⁊ foꝛmatus et quodãmodo viuificatꝰ

ſit ab ente pꝛio ſimplłr quo maius excogi

tari nõ poteſt.cuius nomẽ eſt vnicũ.ſan⸗
ctum ⁊ bñdictũ in ſecula ¶ ¶ocurrũt au
tẽ in ieſu duo noĩa pꝛima ⁊ ſußma. VUnũ
increatũ qð eſt ipᷣm eſſe puruʒ dei ſibi ſoli
cõpꝛehenſi ibile Aliud creatũ.quod eſt hu

mana natura q ſicut eſt ꝑfectiſſima creatu

—

rarũ.ſic eſt nomẽ exaltatũ ⁊ magnificatuʒ

ſuꝑ om̃e aliud nomẽ ¶ Soꝛtitur autẽ de
us plura nomia ꝑ negatiõem intellectus
Pegur in opuſculo de modis ſignificandi

habet dici. Deus ßᷣm Bonauẽturã in bꝛe/
uiloqͥo dicit᷑ lux. vt eſt ratio cognoſcendi

om̃ia/ dicit ſpeculũ. vt eſt ratio cognoſcẽ⸗
di viſa et appꝛobata. Dicit᷑ exeplar vt eſt

ratio cognoſcedi pᷣdiſpoſita. dicit᷑iber vi

te vt eſt ratio cognoſcẽdi pᷣdeſtinata ⁊ ap
pꝛobata. Eſt igit᷑ libervite reſpectu reruʒ
redeuntiũ.Exẽplar vt exiſtentiũ. Specu
lum vt euntiũ Aux reſpectu oĩm Etad ex
emplar ſpectat ydea verbũ ars ⁊ rõ. Idea
m actũ pꝛeuidẽdi.verbũ ſᷣm actũ pꝛopo
nendi.ars ſᷣm actũ ꝓſequendi. Ratio ᷣm
actuʒz ꝑficiendi quia ſupaddit rõem finis
vel intentõem. Cognoſcit inſuꝑ ↄtingẽ⸗
tia infallibiliter Outabilia ĩmutabiliter

futura pñtialiter/teꝑalia eternaliter quia

per ſeipᷣm eſſentialiter.

Bequitur quinta

nitio de conceptibus complexis.
VOnceptus cõplexi quos oꝛõnes

dicim.capiunt euidentiã? quaſi
vVvitam imoꝛtalẽꝛ eternã perviuifi

genus cauſe efficiẽtis.foꝛmalis vel exem⸗

catõem entis pꝛimi ſimplicis.ſᷣm triplex

plantis? finalis. Recipieñ.vt ab efficien
te vnitatẽ/modũ ⁊ menſurã. Recipieñ vt

ab exemplãte ſeu foꝛmãte ſpẽm numerũ ⁊
veritatẽ. Recipieñ vt a finiente oꝛdinem
pondꝰz bonitatẽ.E qbus om̃ib neceſſa
rio ↄſurgit pulcritudo de qua laudat᷑ pul
cerrima mulierũ in canticis canticoꝛũ
Conceptus cõplexi quos dicimꝰrõis.di⸗
cunt᷑ꝑ ſe noti/dũ ↄceptus ſimplices ex qͥ

bus cõponunt᷑ appꝛehẽſi/reddũt ptinus

complexionẽ euidentẽ in lumie rõnis in⸗

tellectiue vt de quolibet eẽ vel nõ eſſe.cui

nõ contigit intellectis terminis diſſenti⸗
re.Tales vtiq; ſunt cõmunes animi cõce
ptões/ ebdomades/⁊ pꝛie impᷣſſiones ⁊
pꝛia pꝛincipia. ¶ Conceptus cõplexi di⸗
cunt᷑ euidetes.qͥ recipiũtur ab intellectu
nõ ſolũ a ſuꝑioꝛi ꝑ lumẽ intelligentie.ſed
etiã ab inferioꝛi ꝑ certitudinẽ ſenſualis ex
perientie.vt ꝙ ignis eſt calidus ⁊ ꝙ abſin
thiũ eſt armarũ.¶ onceptcõplexi om
nes medij dicunt᷑ qui nõ recipiũt euiden⸗
tiꝗ.niſi ꝑ reductõeʒ ſeu reſolutõeʒ ad ↄce
ptꝰexpimẽtales pᷣmos l ſcõos. q̃ dicũtcõ
cluſiões.ſicẽ habet᷑ ĩ pꝛia phia⁊ ĩ pꝛudẽtia
⁊ arte.⁊ in oĩ ſcia Et hoc nõ ĩtelligit᷑de co

gnitone dei qᷓ nullatenꝰ eſt diſcurſiua aut

ↄpoſitiua nec de angelica cognitõe quea
mul ſilr ponit᷑ nõ diſcurſiua ſaltẽ in plu
riba nõ opoꝛtet.Secꝰin nobis hic in via
¶ onceptus cõplexi ſicut ⁊ incõplexi/⸗
reꝑiunt᷑ in hoĩbi pꝛo ſtatu nature deſtitu⸗
te freq̃nter aboꝛtiuivel turpes⁊ ſpurij pꝛo

pter indiſpoſitõem matricis aĩe rõnalis/⸗

er mala diſpoſitoõe coꝛpoꝛis vel pꝛaua cõ⸗
ſuetudinevel aliũde multis modis.Pꝛo⸗

ſunt autẽ ad fecunditatẽꝛ decoꝛẽ Ingeni

um claꝝ exercitiũ electũ:⁊ ociũ ſanctũ ſeu

dénotũ ⁊ ſobꝛiũ ¶ Conceptꝰ cõplexi tãto

ſunt diffoꝛmioꝛes / ignobilioꝛes / et vitu⸗

pabilioꝛes.quanto ꝓpinqoꝛes ſunt pᷣmis

ↄceptib euidẽtibo qui ꝑ exꝑientiã ſuꝑio⸗
rem vel inferioꝛẽ accipiunt᷑.dũ degenerãt
ab eis.nec imitãtur eos.aſſimulatiõe ꝑfe⸗
cta/quemadmodũ culpabilioꝛ eſt errans

in ianuis ⁊ meridie q; de nocte.⁊ turpioꝛ

iudicatur ſymea que deficit ab homis fi⸗
gura quam videtur imitari Conceptus
complerxi in vtero mentis geniti per ſemi

na pꝛimoꝛũ pꝛincipioꝛum complexoꝛuʒ

yel incõpleroꝛum / ſunt nobilioꝛes et ge⸗
neroſioꝛes/ ceteris paribus/q; geniti per
ſemen experientie ſenſualis. Pꝛopterea

ſc̃

al

rfcen
Ppien
umei
Rdinen
neceſe
hikkp
ncon
kisd
laggri
rpeinne
köntsine
Geſe ai
diſenti
mimicice
ſionent
Ppleride⸗
nrellcan
Nntie ſeu
Nunlser
Ergchin
Gcton
üͤranice⸗
i.
6
irän
lyto
muat
eghes
Linpan
biindu
oen
medefin
Non
nitſönnis
Nantc̃
nuds d
gn
ihnanſa
Göplen lio
nafiln
zincn,
l
zieri
nlniepſt
eckenns
aetmupho⸗
moft
Niperſon
neng
luent
86
8. Pn

in vtero / nõ vtentis oꝛgano coꝛpoꝛali

De conceptibus

ſcientie moꝛales que reſpiciũt particula⸗

rioꝛes actꝰhominũ ſuꝑ om̃es minus ha⸗
bent certitudinis. Similiter ⁊ ſciẽtie nõ
abſtrahentes a motu et a materia.ſed ma
thematice pꝛopt᷑ abſtractõem hmõi ſunt
in pꝛimo certitudinis gradu quo ad nos
⁊ pꝛoſiſto ſtatu. ¶ Cõceptus cõplexi poſ

ſunt in vtero mẽtis vel ratõnis gigni pul
cri nobiles ⁊ certi ꝑ ſemen exꝑiẽtie ſeunufua

lis ſed nõ abſq; ſemine ↄciliante ſeu fouẽ
te pꝛimi luminis intelleccualis/in quovi
dent᷑ pꝛima pꝛincipia pꝛactica moꝛaliũ/

vt ꝙ nemini eſt iniuria facienda vnde po

teſt elici ſciẽtia pure ſpeculatiua.de virtu⸗
tibus ꝑ deductõem ratõis logica median
te.que ad hoc inueta eſt ne paralogiſan⸗
do falleremur. ¶ Conceptus cõplexi va⸗
riant᷑ in nobilitate ⁊ ignobilitate moꝛalit᷑

ꝑ varios gradus quales ſolent aſſignari
in certitudine veritatũ ſub numero quin

tuplici ᷣm acceſſum vel receſſum a pmis
pꝛincipijs moꝛalibo ꝑ ſe notis In pꝛimo
radu ſunt pma pꝛincipia In ſcdo ↄclu⸗
ſones euidẽter ↄſequẽtes In tertio ſunt
ꝓpoſitões ⁊ articuli ex autoꝛitate diuĩa ſu

ſcepti In quartopcluſiones inde certitu

dinaliter deducte. In quinto ſunt cõdu⸗
ſiones ꝓbabiles ⁊ de fidei pietate ¶ Con

ceptus cõplexide diuinis ⁊ ſpũalibꝰ ſunt

exſe ⁊via nature generoſioꝛes et robuſtio

res q; de creaturis ſi capacitas vteri ratio

nalis ⁊ intellectualis ad eoꝝ ſuſceptõem
⁊ nutritõem hr̃et armonicã ⁊ expeditã di
ſpoſitõeʒ qꝛ que ſunt pꝛĩa in natura.ſunt
in ſe certiſſima ¶ Conceptus cõplexi foꝛ
mant᷑ in vtero rõnalis anime nobiliꝰ: ge⸗
neroſius ꝑ ſemen fidei ſimplicis et incoꝛ⸗
rupte. qᷓ; ꝑ ſemen ſolũ phie triplicis natu

ralis/ratõnalis⁊ moꝛalis/qᷓ;uis hoc ſemẽ

adiuuetvehemẽter ſi receptũ fuerit cõgru

ener. (onceptſcompleri ſolent gigni
ſatis ↄfoꝛmiter in ſcdᷣo ventricło vel ſinu

matricis aĩme rõnalis:quoꝛũvnꝰdicit᷑ co
gnoſcitiuus/recipies ſemen entis.Alius

Dicit᷑ affectiuus recipiẽs ſemẽ bonitatis.

De quoꝝ quolibet erit ſequens ſermo

partitio.¶ De conceptibus intelligentie

VOnceptus ĩvtero rõnalis ani⸗
me in vẽtriculo intelligẽtie nõ

—

Begquitur ſexta

NAvtentis oꝛgano coꝛꝑis / pꝛoxie

ma inferioꝛum iungũtur infimis ſuperio
rũ/non quin intellectꝰimmediate foꝛmet
a deo / nõ ab alia intelligẽtia m erroꝛẽ ali
quoꝛũ/⁊ hoc quo ad tria que ſunt natura

gratia.⁊ gloꝛia Eonceptoes alique di⸗

cunt᷑ immediate fieri in vtero intelligen⸗

tie humane non quin reqͥratur obiecti pᷣł3/

ſentatõ⁊ lumĩs ſpiritalis irradiatio.⁊ ſpe

cies intelligibilis/que mediat int᷑ poten⸗/

tiam ⁊ obiectũ.ſicut in viſione coꝛpoꝛali.

mediat ſpecies coloꝛis intercoloꝛẽ ꝛviſuʒ

nec minus dicit᷑ coloꝛ immediate videri/

qnia nihil mediat inter potentiã viſiuã?
actũ ſue viſionis.qð ſi contingeret. viſio
medigta diceret᷑. aut reſtexa. Sic in ꝓpoſi

to nceptõnes intelligentie q̃lucũq;

pᷣter pꝛimã que deus eſt. ſunt accñtia vel
actus/ab intelligetia diſtincti.qꝛ ſᷣm arti
culuz pariſieñ. nulla intelligentia creata/

eſt ſna intellectio. vnde patet ꝙ intellectꝰ
poſſibilis ponẽdus eſt in angelis qͥ idem

eſt eſſentialr cum agẽte. ſed diuerſi ſunt re

ſpectus Itaq; ſic angelus malus eſſet ſua

beatitudo/quod eſſenõ poſſit. ¶ Conce⸗
ptio nes intellectus hũani non fiũt ab in

tellectu agente in intellectũ poſſibilẽ.tan
q; intellect? agens fiat cognitõ poſſibilis
intellect?qtenꝰſint idẽ intellectꝰ realr qu
ſᷣm eccleſie determinatõnẽ eitpꝛonziah

9
minis ſoꝛma/agẽs conceptiones ſugꝗs in

ſeipo / eſſentialiter ab eo diſtinctꝰ ¶ Con
ceptiones intelligentie hũane non fiunt
hic naturaliter in via/niſi coniũcto vel pᷣ⸗

uio fantaſmate Secus de miraculovel p

uata legevt in Paulo.⁊ in Moyſe in vir
gine benedicta.Alioquin raptꝰ⁊ pꝛophe
tie/tam in vigilia q; in ſomno.poſſent ac
cidere naturaliter/ vt Auicẽna mentitus
eſt/ in fauoꝛẽ ſecte machometi epilentici/
⁊ contra dictũ ſancti Petri ꝙ volutate hu

mana non eſt allata pꝛophetia (Conce⸗

ptiones intelligentie humane non fiunt
per impᷣſſionẽ ydearuʒ ſepatarũ.que non
ſunt deus vt plato dicit᷑ poſuiſſe. Nec per
ſolam inſpectionẽ fantaſmatũ /vt Ariſto.
dixit nec per influxũ ſolum intelligentie/⸗
vel ſeparatarũ intelligẽtiarum.vtAuicen
na poſuit nec per actualẽ induſionẽ rerũ
intelligibiliũ in anĩa.vt alij fabulati ſunt
Sʒ conflat᷑ ex oĩb verus catholicoꝝ mo
dus ꝙ aĩa in ſui pꝛia creatione eſt ſicut ta

bula raſa ⁊ ꝙ capit ſciam ſuã a ſenſiwa

60

ſunt conceptiõ ibus angelicis/ſicut ſupꝛe

Centilogium

fantaſmatib p abſtractõem ab hic ⁊ nũc

et a materia. Et pꝛoinde ſcientia eſt de ne

ceſſarijs ⁊ eternis/ et impoſſibilibꝛalit᷑ ſe
habere.quia nõ accipit intellectus res vt
in actu/ſed vt in aptitudie.que aptitudo

neceſſaria eſt.nõ quidẽ in ſeyt ſonat poſi
tio Ariſto. ſed in deo qꝛ nihil eſt eternum

niſi deus / vel in deo. Et in hoc cõcederet
poſitio platonis/ſ̃m interpᷣtatõem augu

ſtini ꝙ deus eſt eterna cauſa rerũ om̃ium

in eſſendo/ſupple aptitudinalr/ ⁊ rõ eter
na cognoſcendi.ſupple exẽplaris vel idea

lis.⁊ eternꝰoꝛdo viuendi tanq; cauſa fina

lis. ¶ Conceptõnes humane intelligẽtie
poterãt pꝛo ſtatu nature inſtitute/fieri de
inſenſibiliba ꝑ abſtractiõeʒ a motu⁊ a ma
teria et a ſuis appendicijs.Et in illis con
ceptõnibus potuiſſet homo / ſinceriter ꝑ⸗

ſtitiſſe. Hinc Auguſt. Que cauſa cur pꝛi⸗
mã lucem acie fixavidere non poſſis / niſi
vtich inemta ir auie eã ibi fixit.niſi

vtiq; iniqͥtas: ¶ Cõceptiões intelligẽtie

pꝛo ſtatu nature inſtitutevident᷑ potuiſſe
fieri/nedũ ꝑ aſpectõemvel inſpectõeʒ fan

taſmatũ vt hic invia/ſed ꝑ irradiatõem a

ſuꝑioꝛib intelligentijs ⁊ foꝛtaſſis a ſenſi⸗
bilibo creaturis aliter q; ꝑ ſenſum.vt ꝑ in
telligentiã quevirtualr ⁊ eminẽter ↄtinet

vires ſenſiiiuas. ¶ Coceptões aĩe ſepate
vident᷑ aliter fieri poſſe frequenter q; ꝑ mi
raculũ.ꝑ ſuſceptõem ſpecieꝝ/tã ab intelli

gentijs q; a ſenſibilib per naturalẽ ſui lu
minis irradiatõem.licet imꝑfectius mul

to ᷓ; in angelis /aut in ſtatu innocentie.
Donceg ges buunaneinrell Etie hic ĩ
via / de pꝛio ente triplices eẽ poſſunt Que
dã faciales ⁊ intuitiue ſicut in paulo moy
ſe ⁊ maria.licet in raptu quodã Quedam
ſpeculares.⁊ ſincere ſine fantaſmatũ iuo⸗
lucro.licet trãſitoꝛie ⁊ raro.Quedã cõiun
cte fantaſmati ⁊ cõtinuo ¶ Conceptões
humane intelligentie ſpeculares⁊ ſincere
vidẽtur potuiſſe
gentie ſuꝑ actus viſionis intuitiue.qualł
fuit in paulo ĩmo qualis eſt in beat. Eſt
autẽ viſio ſeu cognitio vnitiua in experi⸗
entia obiecti pᷣſentis in ſevel in ſua ſpecie

pꝛopꝛia.vel in ſi minẽti repꝛeſentatõe

qualẽ deus hʒ. ¶ Lonceptõnes humane

intelligetie ſunt oẽs / vl ituitiuevel abſtra
ctiue/videant q tale aliud ponerevoluer̃t
Foꝛte ꝙ ſunt alie et alieconceptõnes ob⸗

iecto pꝛeſente ⁊ abſente.

fieri ꝑ reflexionẽ intelli⸗

ſpeciali.

7
.

ce rõnalis anie tot modis poſ⸗

tiaz appetitiuã quot modisva

riant᷑quo ad appꝛehenſiuã ſeu ↄgnitiunu’ã
( Conceptões appetitiue nobilioꝛes et
liberioꝛes ſunt in ſuo genere!ceteris pari
bus/qᷓ; cognitiue.niſi degenerẽt in viciũ.
ſicut dicit᷑ de peccatoꝛe/ꝙ cõcepit doloꝛezʒ
⁊ pep erit iniquitatẽ/que duo pertinẽt ad
Mnceplones affectiue nejö
unt fieri ſine pꝛeuia cognitõne ſeꝑata vel
cõiuncta Seꝑata deus eſt/ cõiunctavero
ratio Concurſus autẽ dei generalis/non
impedit libertatẽ/imo cauſat / foꝛtificat ?
actuat/ q́;uis nõ neceſſt itet/qꝛ tolleret pꝛi⸗

affectiuã.

mũ motũ ſuum. ¶ Conceptões affectiue

poſſunt gigni ⁊ cõtinuari/facta pꝛeſenia
tõe obiectidiligibilis/ ꝑ cognitiuã q́;uis

indiſtincte etia.vel cõfuſe Obiectalis aũt
pñtatio ſiue agat in voluntatẽ et cuʒvolũ
tate/ad ꝓductõemvolitõnis ⁊ nolitõis.ſi

ue nõ. vt aliqui volunt ꝙ coꝛpꝰnõ agit in
ſpm̃ Nihilomin? nulla ie inde ncẽi

tas / illibertans voluntatẽ ¶ Loõceptiões

affectiue conſeqntes ad cõceptũ pꝛimi en
tis/ſerenũ⁊ purũ/ſunt nobilioꝛes.ſincere

et delectabiles / ſupꝛa hũanũ ſenſum Vn
de beati pᷣdicãtur mũdo coꝛde. 1Ka

de duodecim fructibolignivite. ¶ Toöce

ptiones affectiue/tãto nobilioꝛes ſunt et
iocundioꝛes quãto ſe magis impꝛimũt⁊
coniũgunt pꝛimo enti.:vice ↄtraria ad cõ

ceptões affectiuas de ſenſibilib queſunt
impurioꝛes.fetidioꝛesq;/ q̊ͥ ſunt intimio
res/cõiunctioꝛesq; vt tactus ⁊ guſtꝰ pꝛo
pterea iocũdiſſima ſunt ⁊ caſtiſſima diui
ni amoꝛis cantica que ſuũ reſonãt ample

xum/oſculũ/⁊ guſtũ/ſed non infectis coꝛ

de. ¶ Lonceptões affectiue nobilitatẽ et

libertatẽ ſuſcipiũt/ab intrinſeca rõnalis

gnime libertate/que eſt liberũ arbitriũ id

eſt liberũ de ratiõe iudiciũ cõſiſtens ex tri

bus.que ſunt facultas / ratio ⁊ voluntas.
Vngde patet actus volũtatis duplicem

contingentiã ſoꝛtiũtur dũ effectus natu
raliter pdeuntes habeãt niſi tm̃ vnam.re
ſpectu pꝛime cauſe. ¶ Conceptõnes affe
ctiue rationales adeo ſunt libere ex vi ſue

equitur ſeptuna *

partitio: ecõceptionibus voluntatis in
Vnceptões in vterovel matri/

ſunt multiplicari.quo ad potẽ

n

tatisin

mar
dis pof
dadpori
wodisy
Dgnirini
Mliorcer
nopan
in vcii.
tdolore;
runetod
Ninenei
Paryel
napero
Usnon
whcnn
Acap
Geffenne
mpehn⸗
nigi⸗
mlei
gapoi
nürgrin
Vdencel
Deoss
günmien
lotsinn
iſmiun

erigi
ie (Lie
lorosſunte

ginprinün
muadei
lipcpeſun
unt mnanmio
t ͦo
Uſtmadiun
vnit ampe⸗
infecnsco.
obllicntegt

*

ſontönals

„ 2

irhiniü

öſctenscen

o1vovnts
Isdupln
cfinns
ſionrmun
coincsn

De conceptibus

oꝛiginis ꝙ ſeruili neceſſitate nequeũt ab
Ima ꝓcedere q;uis alique neceſſario foꝛ/
ment᷑ vt pꝛime cõplacẽtie.cõſequẽtes pꝛi
mas appꝛehẽſiones:.que nõ habent lau /
dem⁊ vituperiũ ſicut nec foꝛmalẽ arbitrij)

libertatẽ. ¶ Lonceptões affectiue ratio⸗

nales et intellectuales vt rationales ſunt
⁊ intellectuales differüt in nobilitate ⁊ li⸗

9

bertate a bꝛutalibo qᷓ ſeruiles ſunt imperꝰ
conſequẽtes obiectales. Hõ ſic ille pꝛoce

dunt ſed a libertate volũtatis/nõ qualicũ
; ſed arbitrij libertate.que poteſt agere⁊
nõ agere.aut in ſuſpenſo ſe tenere poſt pñ
tationẽ obiecti.quãuis hec cõditio nõ ſit
de libertate volutatis ſimplicit᷑ ſed ex im⸗
pfectõe ↄſurgit in actibi ſuis.qui poſſunt
eſſe ⁊ nõ eſſe.pꝛopterea libertas arbitrij/ñ
ponit᷑ in deo ad intra.ſed bñ ad extra.Fit
autẽ ſuſpẽſio vel negatiue nihil volendo/⸗
vel poſitiue/ſe ad alia diuertendo.vel ſᷣm
aliquos.ꝓ actũ imentalẽ mediũ inter
velle ⁊ nolle.¶ Conceptões affectiue du⸗
os habent ſinus velvẽtriculos invtero ra
tõnalis anime.qͥ nominãt᷑a philoſophis
⁊ theologis cõcupiſcibilis⁊ iraſcibilisvn
de gignũtur⁊ pꝛodeũt om̃es aĩme paſſio⸗
nes.circa quas ſuntvirtutes.ſub temꝑan
tia⁊ foꝛtitudine cõſtitute.dũ per pꝛudẽtie
directõem fiant cõfoꝛmes recte ratõi que
regula eſt agibiliũ humanoꝛũ.¶ Lonce⸗

ptiões affectiue/ pñt circa rem eãdem dij⸗

uerſificari/et circa diuerſas vniri virtute

ratõnalis anime / ſicut in cognitiua ſic et
in affectiua/nec in iſtis eſt mendaciũ.De

terminatio autẽ volũtatis ad pꝛimũ velle
nõ fit niſi a ſeipſa ꝑ foꝛmale illud velle. ſi⸗
cut determĩatõ diuine volũtatis ad extra
reſpicit determinatõnẽ in effectu. pꝛopte

rea ſi futurus ſit effectus dicit᷑ determina
rec eerſeana deoſſpiet guſn engan
te poſitõem fieri nõ poſſit ¶ Conceptio⸗

nes affectiue vehementioꝛes ſunt ⁊ effica
cioꝛes ceteris paribus q; cognitiue/imo

ſine eis languidi ſunt cõceptus cognitiui
velut inertes⁊ moꝛtui.Et iðo nobilioꝛes

dici debent. ſicut ⁊ voluntas in homiĩs re
gno pꝛincipat/pꝛopterea lex et pꝛophete

pendẽt ex dilectiõe ſeu charitate.de coꝛde
puro ta⸗

tet conſcĩa bona ⁊ fide non ficta.

Bequitur octaua

et vltima partitio appꝛopꝛiata cõceptibꝰ
mentis ᷣm cognitõem pꝛacticam.

2

xognitiuo.licʒ ad affectũ exxenda
tur ¶ LConceptus cognitiuus ſimplex eſt

actus entis.et verbu eiꝰnaturaliter repñ⸗

q „%„½*

tans obiectũ ⁊ nomie eius declarãs obie/
ctum ipᷣin. Sic inueſtigauit auguſtinꝰp
verbũ ſeu cõceptũ ĩtelligẽtie noſtre verbũ
in diuina trinitate.hocverbũ nõ eſt alicu
ius idiomatis.ſed ſimile apud om̃es,.nec
in ipſo cadit eqͥuocatio qualiſcũq; ¶ Kõ

ceptus interioꝛes invtero mentis natura

liter ſignificãtes.nõ ſuffeciſſent pꝛo ſtatu
nature deſtitute ad cõſecutõem ſentẽtiaꝝ
philoſophicaliũ ſi nõ fuiſſent inuẽta no⸗

mina ad placitũ ſignificãtia vnde Sꝛãma

tica Logica Rhetoꝛica ſumpſerũt initiũ

pꝛoceſſit inde diſtinctio de intentõib pꝛi

mis.⁊ ſcðis in anima.Dicũtur eni conce
ptus eſſe intentões.quaſi intus tentões:

Intentio ſecũda dicit᷑ que repᷣſentat cõce

ptus vt genus.⁊ ſpecies/⁊ noĩa cõceptu⸗
um. onceptus mentales ab exoꝛdio

habitiſunt.nõ per ſolã obiectoꝛũ appꝛe⸗
henſionẽ naturalẽ ſed etiã pꝑ ſupnaturalẽ
infuſionẽ ex quibo potuerũt foꝛmarivarij
cõceptus cõplexi interius⁊ hinc exterius
noĩa ad placitũ ſignificãtia inſtitui pter
ciuilẽ inter hoĩes cõicationẽ in amoꝛe füů⸗/

naturales/nec repᷣſentant ad placitũ.niſi

Onceptus homĩsvt homo eſt. di
cC Acitur pꝛopꝛie de cõceptu mentali

onceptusvero taliũ noĩm ſunt

„

60

p diſcurſum. q;uis imꝑceptibilẽ quia dũu

pcipitur vox extra meminit intellectꝰ. ad
quid ſignificandũ fuerit impoſita de quo
conceptũ nouũ foꝛmauit. Cõfirmat hoc
verbũ textus geneſis.de adã qui vocauit
res adductas/nominibꝰſuis
metaphyſicales pꝛeceſſerũt via naturalis
cognitiois vel adq ſitõnis cõceptus grã⸗

maticales vel logicales.licet econuerſo ſit

via diſcipline ſeu cõmunis deductõnis.
Eſt autẽ pꝛoceſſus naturalis adqͥ ſitõnis

Conceptꝰ

in pmis inuẽtoꝛibꝰ.quia pꝛio per ſenſus

acceperũt accñtia cum ſubiectis ſecum in

uolutis / ſecũdo abſtraxerũt quidditates

rerũ/ab hic et nüc/et denudauerũt ab acci

dẽetibo ſubſtãtias.tertio impoſuerũt apð

ſemetipſos verba mentalia.que quiddita
tes huiuſmõi repᷣſentarent. Et ita fuit in

eis logica quedã mentalis pꝛiuſq; vocal.
aut ſcripta.ĩmo ⁊ grãmatica pꝛius ita cõ⸗/
poſita eſt. que minꝰ aſpicit res.qᷓ; logica.
quia fundat ſe et ſuos modos ſi igniſkide

,

.

creaturas / modis innũeris. Hoĩant hi ſe⸗

in cõceptibus qui ſunt pꝛĩe intentõesvel
ſecunde.ↄſequẽter ars imitata eſt naturã
in vociba et ſcripturis.ĩmo et in nutibus

et ſignis ſenſibilibꝰ ad placitũ inſtitutis. biecti e
doꝛꝝ dicendi ꝑ ſe et ꝑ accũs et per ſe pꝛio ⁊
p ſe ſecũdo.⁊ ꝑ ſe de ſcõᷣm ꝙ ipᷣm.id eſt cõ⸗
uertibiliter/fundat᷑ ſuꝑ diſtinctiõe rerum

Lõcipiens aliter rem q; ſit. nõ pꝛopter
boc decipit᷑. cum intellect?ſit virtꝰ abſtra⸗
ctiua.potẽsvnita diuiſim cõcipere.et di⸗
uiſa coniũctim materialia quogʒ; imate⸗
rialitet ſingularia vniuerſalr ¶ Concipi

ens qꝙ res ſit aliter qᷓ ſit/decipit᷑ dũ abſtra

hit diuidit.aut ↄponit ſua fictõe ſine coꝛ
reſponaẽtia in re. Suꝑ qua deceptiõe re⸗

curſus hñdus eſtad pꝛimã phyloſophiã
gque metaphiſica noĩat᷑.¶ Concipiẽs rem
penitus eandẽ diuerſis ↄceptibo.nõ ſyno
ninmis fallit᷑ſi nõ fundet᷑ hmõi diſtinctio
ſupꝑ diſtinctõe ꝑſonali relatiua.qualis eſt

in diuinis/et nõ altera in creaturis/ q̃ co⸗
gnoſcit᷑ ex hoc velut a poſterioꝛi:qꝙ; deus
poteſt hmõi res ſeꝑare/et ſeꝑatas cõſerua

fre. vt duos homiĩes.aut duas qlitates aut
generaliter om̃e accidẽsia ſubiecto Et ita
nõ opoꝛtet ponere in relatõnibo et reſpe⸗
cCctibus diſtinctõnes eſſentiales a ſuis ſfſun
damsẽtis ſicut nec vniuerſalia realia diſti/
cta a ſingularibo.ſed ſufficit ꝙ ꝑ negocia⸗/
tionẽ intellectus tales relatões reſpectus
⁊vniuerſalitates cõſurgant ex reb intrin
ſecis/ne ponat᷑ pluralitas ſine neceſſitate
aut ꝓceſſus in infinitũ.aut diuine poten
tie deroget. Deniq; ſic diceret᷑ nec ꝙ pun
ca indiuiſibilia/nec inſtãtia ſunt in coꝛ⸗

evel tpe pᷣter oẽm oꝑatõem intellectꝰ.

¶ Koncipiẽs diſtinctõem in diuinis vel
in creaturis minoꝛẽ ex ꝑte rei.qᷓ; ſit diſtin

ctõ ꝑſonaꝝ diuinaꝝ fallit᷑.ſiue dicat᷑diſtĩ

ctio fſoꝛmalis ſiue relatiua ſiue modalis/
niſi tãtũmodo rõis q̃ diſtictio qualr fiat
et ſignificet᷑ ex modis ſupponẽdi ⁊ cõno⸗
tãdi in cõceptibovel termis ſciri debza lo
gico.vl grãmatico/qui ametaphiſico tra
hunt ſcientiã qꝛ nomẽ/bñ⁊ ꝓpꝛie neqͥt im
poni rebꝰ.eẽntijs eaꝝ incognitis Qua ſu

p re latioꝛ erit ſermo in opuſculo de mõis

ptuplicis/quã aliqͥ ſe trahere dicũt ex ſco

tiſtꝭ referri pñt ad tres dũtaxat modos iu

xta ockamiſtas.quoꝛũ vnꝰ ſolus reꝑitin
diuinis que eſt relatõis realis Aliꝰ ſolum
reꝑit᷑ in creaturis q̃ eſt eſſentialis diuerſi?/
tatis.Lertiꝰeſt modꝰdiſtinctõis ratõnis

quã fabꝛicat intellectꝰtã circa deũ qᷓ; circa

ptẽ modi pꝛimꝰratõis.ſcᷣs ex ꝑte rei/ter⸗

tius foꝛmalis.quart realis.quint eẽntia
lis.ſextus ſe totis ſubiectiue.ſeptimus ſe
totis obiectiue Concept diuerſoꝝ mo

eẽntialiter diſtinctarũ in creaturis.⁊ rela

tiue in diuinis vt iſta nõ eſt ꝑ ſepꝛio con⸗
uertibiliter Eſſentia eſt pater generãs / ſic
eni ome qð eſt eẽntia eſſet pater.Et iñ cõ⸗
ſurgit/ꝙ hec eẽntia nõ poteſt eẽ mediũ in
ſilogiſmo expoſitoꝛio in diuinis.qͥ nõ re⸗

ſoluitur ad dici de om̃i.i.ꝑ ſe pꝛio ↄuerti⸗

biliter. qð opoꝛtet in medio ſilogiſmi ex⸗
poſitoꝛijet in alijs ſilr. Cognoſcit᷑ aũt di⸗
ſtinctio rõnis:.q̃ foꝛmalis dici pᷣt ⁊ conſur
git exꝑte rei.quãdo⁊ vbi rõ diffinitiuavł

deſcriptiua vni? termini/nõ eſt ratio alte⸗
rius/vel ecõtravñ ↄſurgit ꝙ pᷣdicata ↄtra

dictoꝛia. verificant᷑ de termis vel cõcepti
bus iüllis.ĩmo ⁊ cõgruitas tollit᷑⁊ vaniat᷑
Dicimꝰenĩ ꝙ materia appetit foꝛmã ⁊ cũ
materie appetitus nõ ſit niſi materia ni⸗
hilominꝰincõgrue diceret᷑ ꝙ materia ma⸗

teriat foꝛmã.ec dicimꝰ ꝙ intellectꝰvult

et volũtas intelligit et ita de eſſe ⁊ eẽntia/
de albegine et ſimilitudine.

ter modos
Loncipiens

ſignificãdi alios ⁊ alios.

res naturales modo doctrinali pᷣt duabꝰ
vijs ꝗſi cõtrarijs incedereet oꝛdinẽ ſcien⸗
tijs dare. Vna via eſt. ex ꝑte rerũ cognoſci
biliũ a pꝛioꝛi. Alteravia eſt exꝑte cogno⸗
ſcentiũ a poſterioꝛi.q̃lis tradita eſt ꝑ phi
loſophos in om̃iboſcientijs: a gramatica

vſq; metaphiſicã ꝑ ſcigs int᷑medias.ſicut

docet oꝛdo pulcerrimꝰ ſcientiaꝝ Nõ autẽ
ſolavolũtate vel a caſu ꝓgrediẽs. ſed in re
rũi natura fundatus yt in de modis ſigni⸗

ficãdi habʒ tradi. ¶ Qoceptus itellectua
les rõnabiliterz ſufficiẽter a phᷣo numera

ti ſunt. dũ diuiſit eos in ſapientiã ⁊ intel⸗
lectũ et in ſciam et pꝛudentiã et in artem.
NQuoꝛũ conceptuũ ratio⁊ diſtinctio alibi
ſatis aꝑte tradita eſt Similr de ſubiectis
et obiectis oĩm ſcientiaꝝ ſigillatim⁊ quẽ
admodũ impᷣſſum gerũtveſtigiũ btiſſime
trinitatis q̃ cũctis eſt cauſa eẽndi.rõ intel

ligẽdi.⁊ oꝛdo viuẽdi. ¶ Conceptꝰhabiti

deſciẽtijs vel artib ſubalternis facilr iue

niunt᷑ erronei.ſi ↄtenti nõ fuerint termis

ſue inqᷣſitõnis. aut niſi trãſeãt aut ſe reſol

uãt/ ad ↄceptus ſcie ſubalternãt. pᷣcipue

— — —

W — ——

r
cenrg
musſe
opo⸗
epion
letc
Trenm
dang
noco
gisſ
Eĩcs⸗
nedfüin
nören
ind
glnie
Nkairde
1coſor
ninnayt
Mogdle⸗
dciceni
ſrymi
enini
Wo
une
ß
nda
wods
lonchins
Hördund
inelſcien
icoghoſe
ecogo⸗
nch adi
AGümana
nolus ſan
iu fümi
nis M
RKRLZ
nsidenm
gbonunet
nütinch
Banman,

Ntindodti.

mnſtine
Animd
gin
inditin
G
misfaki
fnennten

—RKL

rig in eternũ etvltra

ad metaphyſici ſpectatſcire anlabſtract

nes qs facit a materia. ſint ita in re adex/
travel in ſolo cõceptu. Nec ad medicũ ſpe

ctat ſi anima ſenſitiua diſtiguat᷑ ab intel/⸗
lectiua. Nec ad aſtrologũ vt talis ẽ᷑. ſi mo
tus eſt res / diſtincta a mobili. Etſi ſint ve
raciter epiciclivel intelligẽtie a celo diſtin
cte.⁊ ita de ſimilibo ſciẽtijs ſuo mõ. Vtrũ

vero metaphyſica contentet᷑ in ſuis expli

catõnib grãmatica ⁊ logica.vel ſi latiꝰac/

cipit ens ſub diuerſis analogijs nõ eſt no

ſtrü inter foꝛmaliſtas? terminiſtas tantã

cõponere litem / que ꝓfecto ſepe ꝓcedit ex

equocatõne quid nois:que nõ patit᷑ in qꝗ
uis diſputatõe fieri poſſe cõcoꝛdiam Eſſʒ
igitvtraq; via a ſcholaſticis cognoſcenda

onceptus ſpeculatiui facilr tranſeũt

in affinitatẽ pꝛacticoꝛũ et ecõtra/ſicutve/

rum ⁊ bonũ in ente ↄnectũtur.ĩmo nulla

eſt ſciẽtia vel ſapiẽtia quin ad dilectõʒ dei

debeat oꝛdinari.vbiſua ſtat ꝑfectio liber/
tas⁊ nobilitas. Secus in amoꝛeſenſibi⸗

liũ vel ipſoꝝ factõne. ¶ Koncipiẽs quic/

quid eſt ſcibile naturaliter ꝑ intellectũvel
adeptũvłaſſiłatũ ſeu diuinũ iuxta modũ
traditõis platonicoꝛũ peripateticoꝛũ nõ
ob hoc dicẽdus eſſetvere feliximo ſe fun/
dat in pꝛicipijs erroneis.de intellectu hu
manoꝰ intelligẽtijs/ vñ confinxerũt ydo⸗
latre. et demonicole / theletas ? theoꝛgiã ꝓ
purificatõibus animaꝝad ↄfoꝛmitatẽ in
telligentiaꝝ ⁊ tandẽ dei. Sed defecerunt
ſcrutãtes ſcrutinio ⁊ mẽtita eſt iniqtas ſi⸗
bi ¶ Concipiẽs anima diuinũ verbũ hic
per fidẽ ſpem ⁊ charitatẽ.dicenda eſt felixx
iniciatiue ⁊ virtualłr. Adipiſcit beatitudi
nẽ conſummatã ꝑ partuũ verbi in gloꝛia ſi

pſeueraueritvſq; in finẽ De q̊ partu theo

nec auris audinit.nec in coꝛ hoĩs aſcẽdit

,—

Erun ſe. Jpi ſoli glo

2

hannis Berſonis in libꝛũ de vita ſoi⸗
Aianinne--
Euerẽdo in chꝛiſto patri ⁊ ſa⸗
Necre theologie pꝛofeſſoꝛi eximio
dño Petro Cameraceſi epiſco⸗
po / ed diſcipulꝰ Johanes Can
ign eccłie Pariſieñ. ꝓ ſe humi

cellarii

lem obedientiã et ꝓ cõi ſalute ſaꝑe ea qᷓ re
cta ſunt ¶ Poſtulare dignata eſt beniuo

tibi traderẽvnã ex lectõnibo meis: cui pñ/⸗
tiam tuã pꝛeſtare nõ erubuiſti.nec inſoli⸗
tã hanc rem effugiſti / tu ſchole theologie
iubar radioſiſſimũ.tu iam doctoꝛ emeri⸗
tus.Erubui fateoꝛ/ ĩmoꝰ tota ſchola ob⸗

ſtupuit ad hãc humiliationẽ dignitatis?
ſapietie tue / quaſi lumen ſol a ſtella. mare

carevideret᷑ Sed itaverũ eſt vbi ſapiẽtia

ibi hũilitas: ſicut ecõuerſo teſt eſt ſlapiẽs
ibi ſapientiã eſſevbi repitur hüilitas Tu
deniq; quãto maioꝛ es/iuxta eiuſdẽ cõſi⸗
liũ / huilias te in oĩibus. Min? quoq; nũc

mirandũ eſt ſi illã quatulacũq; eſt meam
eruditõem diligis⁊ amplecteris/cuius tu
nutritoꝛ fotoꝛ ⁊ auctoꝛ hacten extitiſti
ODuoc fecit qͥſq; tuetur opus vt ait Naſo
Ita hoc in loco xpᷣiverbũ nõ inepte iũgi⸗

tur. Doctrina mea nõ eſt mea. ſed eiꝰ qui
miſit me patris.Et certe tu pater me miſi

ſti. quia me p te licenciatũ in ſacre theolo
gie facultate feciſti. Lu ꝑ te ⁊ ſub te magi⸗
ſtralib me inſignijs decoꝛaſti e inſuper
motoꝛe in cãcellariatus officiũ tibi ſuccel
mulatiꝰq; queſiſti. Seqntes itaq; lectio-

ſi/ q;; nõ meritis equis.

nes eiuſdẽ materie mittẽdas decreui.non
q̃dẽ ad te docendũ/ſeoꝛſum hec pᷣumptoõ
Sed vel ad obedieter cõplacẽdũ vel ad pᷣ
ſtandũ guſtuʒ aliquẽ veteris ocij onerof

curis tuis/vel qð modeſtiꝰ? eſt ad coꝛrigẽ
dum pficiendũq; imꝑfectũ meũ qð vide⸗
rũt oculi tui. m
noſtro huic opuſculo ſi qͥs foꝛte lectoꝛ ali

ttamẽ q̊ faciliꝰignoſcat

us in ipᷣm cõiecerit oculos.Et ſi offende⸗

rit eum ſermo incultus/ nec ſatis ꝑfecto ⁊

pulcro vt tractatũ decuerat oꝛdine conte⸗

xtus/recogitet pius interpꝛes aliũ pꝛo le
ctionibo / aliũ pꝛo tractatibo ſtilu eſſe Sci
at nõ ita coherere qvarijs tpibus pꝛolata

ſunt/ quẽadmodũ illa que elaboꝛata ſub

vno tenoꝛe dictauitoꝛatio ¶Nihilomin?
his lectõibo moꝛẽ tractatus nüc impoſui
quod q;tum fas extitit/diuidẽs eas itres

ptes ſᷣm materiã pꝛincipalẽ triplicem Et

cofoꝛmiter ad hec tria aplłi verba infra cõ

memoꝛata/⁊ quaſi ad quoddã thema In

ipſo viuimꝰmouemur⁊ ſumviuimꝰeni

in deo viuificatõe gratie Mouemur in eo

ct ad eum/ pondere opatiõis meritoꝛie et
tandem circulo quodã intelligibiliſumꝰ
in eo velut in centro noſtro per alerem
2

60

lentia tua pᷣceptoꝛ inclite quatenꝰ ſcripto

De vita ſpirituali anmme

contẽplatõis ſtabilis ⁊ ſerene. Pꝛimũ eſt
omniũ in gratia exñtiũ quaſiincipientiũ

Secũdum pꝛoficientiũ Tertiũ perfecto

rum.¶Pꝛimũ in baptiſatõne fluminis
vel flaminis. Secundũ in temptatõe ꝑe
grinatiõis.Tertiũ in cõſolatõne angelice

adminiſtratõis.Sicut xpᷣs pꝛio baptiſa

tus eſt/poſtmodũ temptatꝰ deinde conſo
latus.Sicut ipſe eſtvita animãsvia mo⸗
uens /veritas ſtabiliẽs/ alpha et o. pꝛinci⸗
piũ.mediũ.⁊ finis. In quo viuimꝰ per fi⸗
dem foꝛmatã.qꝛ iuſtus ex fideviuit.⁊ hoc
in viratõnali. Mouemurꝑ ſpem deſide⸗
rantẽ que ſurſum ſunt /in iraſcibili. Sn/

quicq; Dicebat paulꝰ atheniẽſib? allegãs
vnũ ex eoꝛũ poetis dũ de deo loqueret᷑ In
ipſo enĩ viuimꝰ.mouemur⁊ ſumꝰ Actuũ

xvij Queverba ſi qͥs ad coꝛꝑalem et hanc
viſibilẽ vitã motũ et exiſtentia referat.ni⸗
hil eũ errare crediderim.quoniã ſicut vas

aquã cõtinet ⁊ ſigurat ita vtverũ ſit ꝙ aq̃
plus in vaſe q; in ſe figurat᷑ſic multo inti

mius in ipᷣo deo tanq; in vaſe oẽm creatu

re labilitatẽ continẽete/viuit quicqͥd viuit

mouet᷑ quicqͥd mouetur.⁊ om̃is exiſtẽtia
ne defluat in nihilũ. in ipſo eſt atq; cõſer⸗
uat᷑. ¶ Ded de ſpiritualiboꝛ inuiſibilibꝰ

locuturi/dicamus ꝙ anima ratõnalis ha

bet in ſpirituſctõ ſuam vitã/ſuũ motũ /ſu⸗

mus ꝓ caritatẽ radicatã in cõcupiſcibili.
S g bars opuſculi que latioꝛ eet am exiſtentiã.Eſt quippe hoc pꝛopꝛiũ ip
Tp lectões diſtinguit᷑a git devita anime- ſi creature ratõnali ſuꝑ ceteras/q capaxẽ
de moꝛte ipᷣius/⁊ de egritudinibꝰſpiritali vite alicuiꝰgratuite ⁊ diuine ſilr et motus
. 3 bus/ inqrendo qdditatẽ peccatoꝛũ a radi etexiſtentie/vltra id quod eſt in ſe natura
ce/et eliciendo moꝛalia documẽta inde ſe le.Et quẽadmodũ materia pꝛima.et ſi de
quẽtia Secũda tractat de vita ſecũda ani ſe non ſit nihil/capit tamẽ ſuum eſſe pꝛin
me que eſt motus eiꝰvel inſtinctꝰ inquirẽ cipalius ꝑ foꝛmã,. Sic ⁊ anima ineſſe ſuo
do diſtinctõem inter bonas inſpiratões? naturali conſideratalimaginanda eſt tan
immiſſiões ꝑ angelos malos / in diuerſis qᷓ; materia nuda que fieri poteſt ſubiectũ
mgterijs ⁊ de modo temptatões ſuperãdi quaſi deferẽs ipᷣm ſpiritũſanctũ/tanq; eiꝰ
Tertia loqͥtur de vita aie ꝑ contẽplatöes veram vitã non quidẽ foꝛmale.Hoceni

— . ð —

ſtabilite et cõſolate. Benevaleas pater in

chꝛiſto et oꝛemus pꝛo inuicẽvt ſaluemur
(Pars pꝛima inci/
pit devita ſpiritualianim.
o vos baptiſaui aqᷓ. ille vos
ÿ baptiſabit ſpũſancto Antiqua
llam atq; notiſſima patrũ tradi
tone cõpertũ habemꝰ?. qͥd opa/
batur baptiſmꝰ?iohãnis.⁊ quid baptiſmꝰ
chꝛiſti.am cũ baptiſari ſit naſci denuo.
ſicut nicodemo dicebat xpᷣs/tm̃ inteſt in⸗
ter baptiſma iohãnis et chꝛiſti/q́;tum ip/
ſa diſpoſitõ ad vitã differt ab introductõ
ne eiuſdẽ vite ſpiritual in nobis. ¶ Erat
itaq; nobis baptiſmꝰ Johãnis pꝛepatoꝛi
us advitã ſpũſſancti cõplendã in ſuſcipi⸗
entibꝰ/ſed chꝛiſtus ſolus vereviuificabat
quia ſolus vere baptiſabat ſpũſancto:
Placet autẽ vt omiſſa interim ꝑtractõne
litterali ſuꝑ hoc duplici baptiſmo.qm̃ no
tiſſima eſt/ vertam conſideratõem noſtrã
ad loquendũ de vita anime quã ſpũſſan⸗
ctus oꝑat᷑ in nobis ꝑ baptiſmũ quivſita⸗
to iam nomie dicit᷑eſſe flaminis. Ille eni
baptiſmus p ſe efficax eſt. Abſq; eo auteʒ

nec baptiſm ſumis / nec ſanguinis pdeſit

ps.

dudũ per magiſtros noſtros damnatũ

Sed foꝛmali nõ pꝛoꝛſus diſſimilẽ.

gqnomodo fiet iſtud / ſi foꝛſan ĩterrogas⸗

Reſpondeo ꝙꝑ baptiſmũ ſpũſſancti.cui
tamẽ pꝛeuiꝰeſt aut natura aut temꝑe / ba⸗

ptiſmus aque viue ⁊ munde/tanqᷓ; quali
tatiua diſpoſitio pꝛereqᷣſita advite huius
foꝛmalis introductõeʒ ¶ Eſt autẽ baptiſ

mus iſte / gratie et aliarũ virtutũ inſuſio.
gaſpſioq; intima animã abluẽs:ꝛ reddens

vdoneam cui ſpũſſanctus ſeipſumvitam
⁊ motũ/⁊ eſſentia inſpiret ⁊ donet. In ip

unns vt in vrig mouemur vrinvia.
fumus⁊ in veritate ¶
tex littere/ abſconditũ habet in myſterio.

Etvide ſi nõ ita coꝛ

Nã ſi iohãnes interpᷣtatiõe ſua gratiã ſo⸗
nat/et baptiſmus ablutiõem nomiat/qͥd
iohãnis baptiſmus niſi gratie ablutõ de

ſignatur.Et hec vt pᷣdiximus ablutio nõ

niſi pꝛeꝑatio eſt in aia ipſa vt ſpũſctõ ba⸗

ptiſet.hoc eſt viuificet/vt iã non in ſe ſo⸗
lum/ſed in ſpũſancto viuat/ moueaturet

exiſtat:quẽad modũ dicebat diuinꝰ Pau⸗
lus.viuo ego.iam nõ ego.viuit vero ĩ me
arendi eſt mib lomin?elſ quaſ⸗
dam diſpoſitões frequẽter in anima. que

longinque ſunt ab iſtius vite.ſpiritus ſcʒ

s
uantk
N
nehane
rnn n
ſcntnes
iſtge⸗
noint
Nengenn
csdint
gliteti
gcoſen
niſibülib⸗
fönglisbe
ümotüſi
Mropriüig
gaperi
kanome
nſemumn
imadde
mmakepen
maineſeſr
mancockn
Clct ſuini
nai möe
e heaß
SAmnnic
lnie 1
limneg:
iſunanai
Etonge den
nöcd
Wrurbris
aebaytl

rutüinfuſt.

Snnodes
ſepfonrian
ndora
vemuriutir
iGeſinoatc
Ntinnſte⸗
eſuagniſt
mronnintt
mmieblucen
usablnon
nſpüſtöbe
üroninſeſ
n mobenme
mnuinſe
. Nuit won
nn ci
inantuf
grürhyine

ALectio ſdꝛima

infuſione.· Ita enim videm in natura⸗/

li generatõne animalis plurima pᷣcedunt
ad pꝛopinquã diſpoſitõem que foꝛmã in

uehit materie. Iſtas diſpoſitões appellãt

theologi in adultis operatiões infoꝛmes
uibo peccatrix ania intendit facere qð in
eeſt. ſe diſponit advitã/nõ ꝙ iſta diſpoſi
tio ſufficiat vtpote que lõginqua eſt/⁊ ni
hil devita ſpiritus habens in ſe. ſed qꝛ ni
hil interim aĩia maius habet/quod faciat
qᷓ; vt bene vtat᷑ ſuis naturalibo potentijs⸗

et donis q buſdam gratuitis licet nõ yiui

ficatis. Quo facto ſicut credis animã in⸗

rroduci ĩ materiã naturalib tantumodo
actiõibo qualificatã / nõ quidẽ in virtute

huiuſmõi qualificatõnis/ſed de ſola libe/⸗

ralitate omipotetiſſima creatoꝛis. nõ ali⸗/
ter exiſtimes in ipᷣavite ſpũs infuſione/iq

leſcunq; eni ⁊ quotcũq; pceſſerint diſpoſi

tõnes/ex ipᷣo conatu anime ad hãc vitam

ex moꝛte tendẽtis / nihil ſunt / nihil attin⸗

gunt:niſi miſeratus ex alto ſpũſſanctus/⸗

vltimatã complexiõis armonice ſpũalis

qualificatiõem infuderit.cum q̃ et in qua

ipſe qͥ verus eſt aĩe ſpiritus / ipᷣam viuitfi⸗

cat/ſuo illapſu ⁊ afflatu ſecreto:qͥ afflatus

baptiſmus flaminis dicit᷑et baptiſmꝰ in
Denran ancto. ¶ Et bec dicta ſint pꝛo cõ⸗
onãtia littere:iad ea q̃ tractare ꝓponimus
ſuꝑ animevita in ſpirituſctõ. ¶ Jam ex pᷣ
miſſis attẽdamus ꝙ anima ratonalis / vi
te quadruplicis capax exiſtit.Eſt enĩvita
nature/eſtvita gratie.eſtvita actiõis meri
toꝛic.et eſt vita confirmatiõ is ſtabilite.et

hoc dupliciter. vel in via vel in patrig.

Vitam nature in aĩa dicimꝰ puritatẽ ſue

elſſentie cũ integritate ſuarũ potentiarum
Attribuũtur etiã huic vite alia quecunq;

acquiſitavel infuſa/citra gratie gratitica⸗
tis ſtatum. Intantũ ergo ꝑfectioꝛẽ vitam
banc naturalẽ aſcribimꝰipſi anime/quã⸗
to pꝛecellẽtioꝛ fuerit ⁊viuacioꝛ in ſuis na
turalibo/⁊ ſi ceteris gratuitis fuerit ſpolia
ta ¶ Altera vita eſt vita gratie.que ideo ta
liter nominat᷑/quia ſpũſſanctus/ qui ſua
dignatõne ⁊ beniuolẽtia animãviuificat
vt potẽs ſit ad vitã tertiã de qua dicendũ
mox ſuꝑeſt/gratiã gratũfacientẽ pᷣinfluit
in animã /velut diſpoſitiõeʒ guãdã armo
nicam de lege neceſſariã EBefupponit
autẽ huic vite pꝛioꝛ que naturalis dicit᷑/
tanq; ſuũ naturale ſubiectũ. ¶ Ceterum

per vitã tertiã nõ aliud intelligo/qᷓ; actio

60

nẽ meritoꝛiãvel gratificã /ab hacvita ſecũ

da deriuatã/ſicut oꝑatio quelibetviuẽtis
nominat᷑/a philoſopho pꝛio de animavi
ta ſecũda eiuſdem. ¶ Poſtremo vita q̃rta
nõ tam vita altera pꝛopꝛie dicta eſt/q; du
plicis vite pꝛioꝛis ſtabilitio atq; cõfirma⸗
tio/qð fitvel in via ꝑ abundantiã ſpũaliũ
cariſmatũ/animã a moꝛte cõtraria phibẽ

tium / vel in patria ex conditonę beatitu⸗

dinis ⁊ ſtabilite felicitatis ¶ Et attenda⸗
mus pꝛecoꝛ ſi apłicaverba a philoſophis
vſurpata/inſinuare nobis poſſint hãc tri
plicem vitã anime ſpũalem/ quia de pꝛia
que naturalis dicit᷑ paꝝ nüc loquedũ eſt.
In ipſo inqͥ tviuimꝰ/ecce vitã pꝛimã gra
tie. Wouemur. eccevitam ſecundã.Et ſu

mus/ecce vitam tertiã.que eſt cõfirmatio

nis ſtabilite? ꝑmanẽtis exiſtẽtie. Et has
vuũas nonne in miſterio exeẽplauit nobis

chꝛiſtus in ſuo baptiſmateiquoniã pꝛio

venit baptiſandus/ tanq; benevtens vira

natunrali. Deinde baptiſateſt tanq; vita,ʒ

gratie recepturus.quam tamẽè inveritate
pꝛius habuerat. Poſtmodũ aſcẽdit de aq̃ᷓ
oſtendẽs vitam tertiã actõnis virtuoſe.
Tandẽ manſit ſuꝑ euʒ ſpirituſſctũs in ſi
gnum vite q̃rte que eſt còfirmatiõis ꝑmã
ſiue icamus adhuc ꝙ huicvite qdru
plici/opponũtur totidẽ moꝛtis genera
Nam eſt moꝛs nature. que fit ſeu ꝑ anni⸗
bilatõem eius totalem / ſeu ꝑ ablatõem eo
ruʒ q̃ nature ſue debita ſunt:ſeu ꝑ immiſ⸗
ſionẽ contrarioꝛũ habituũ pꝛohibẽtium
liberũ exercitiũ huiꝰ vite.quẽadmodũ eſt
peccatũ oꝛiginale/quod fomes moꝛtis di

cit tyrannꝰmembꝛoꝛũ/⁊ lex peccati et a

quo ꝓueniũt cetera incõmoda/ vt debili⸗
tatio viriũ.ignoꝛãtia.hebetudo.⁊ ſimilia

etiꝗ poſt baptiſmũ. Juxta hoc dicamꝰ ꝙ;

eadeʒ anima poteſt ſimłeſſe pticeps/vite

naturalis ⁊ moꝛtis naturalis Moꝛtis di

co que nõ eſt per antiihilation? / ſed aliun
de modis dictis ¶ Si de vita ſecũda que

eſtvita gratie loqᷓmur/ inuenimꝰ moꝛtem
ei cõtrariã.que contigit ex coꝛruptõne de

bite illius armonie quã in gratia gratũfa

ciente cõſiſtere poſuimus.quẽadmoduʒ
enim ſi coꝛrũpitur coꝛpalis illa cõplexio
reſultans ex q̃litatibus pꝛimis cõtempe⸗
ratis adinuicẽ/animã abſcedere neceſſeẽ.
Sic deticiẽte gratia nõ remanet ſpũſſan⸗
ctus/anime vitã pꝛeſtans. ¶ Poꝛro vite

tertie contrariat᷑ actio ꝑuerſa.aut En atio

b 3

ab opatione tunc debita. Videm? enim/
ꝙ natura abhoꝛrẽs ocium/pati neqᷣt ani⸗/
mã diu eſſe in materia abſe pꝛopꝛijs⁊ de
bitis actiõibus Non minꝰ poteſt eſſe diu
ſpũſſanctus in anima qvel criminalit.vł
nihil opatur ¶ Demũ nulla eſt moꝛs coꝛ
rumpẽs quartã vitam cõfirmatiõis ſtabi

lite.⁊ hoc in eadẽ anima. Sʒ obſtinatio
in peccato ꝗqᷓ peccatũ dicit᷑ and moꝛtem Et
he vite conditões habet op poſitas in di /
uerſis. ¶ Addamꝰ rurſus dicẽtes ꝙ ĩpoſ-
ſibile eſt animã ſolavita naturali viunentẽ

oꝑari ſalutẽ ſuam Cuiꝰoppoſitũ pelagia

nus erroꝛ aſſerebat. Itaq; ſi nõ poteſt coꝛ
pus moꝛtuũ/ vitales oꝑationes exercere/
quomodo dicet aliqs animã vita ſua coa/
rentẽ que eſt ſpũſſanctus in operavite ſpi
ritualis exire poſſe? Hon enĩ eſt anima ra

tõnalis par alijs viuẽtibꝰ/quibo ſicut nõ

cõpetit niſi finis vnus naturalis / ſic vna
vita eſt ſufficiẽs. Anime vero ratõnali pᷣ⸗
paratus eſt finis qͥ dem ſuꝑnaturalis.qͥs

ergo negare poterit ſuꝑnaturalẽ ei vitam

et oꝑatõem eſſe neceſſarias/vt ꝑtingatad

minũ.¶ Nolo tamenegare quid anung

eum qͥ ſuper ipᷣam eſt beatitudis finẽ⁊ ter
Fin lotamen

tie diſponere ¶ Et pꝛĩo ſi anĩa nulla moꝛ
te ſit infecta/hãbẽs naturaliũ integritatẽ

in nullo eſtimo fieri ambiguũ.quin habe

at in ſuo arbitrio cauſare opꝰ bonũ de ge⸗/
nere moꝛis / veſtiendo ipᷣm omnibꝰ circũ⸗
ars auas ipi⸗ a bonitas moꝛalis exigit

tam in fine ꝓpinquo/q; in obiecto ⁊ inten
tione.alioqͥn homo ſine culpa exiſtes mi⸗

ſerabilioꝛ eſſet om̃ibus animãtibꝰ. Cur
ita?quippe cetera aĩalia poſſunt in opera
tiões ſue nature debitas ſuppoſito dei ge
nerali auxilio.nõ ſic homo poſſet ¶ Sed

quid dicemus de anima q̃ moꝛtẽ circũfert

ſecum vel peccati oꝛiginalis/vel criminis
actualis: ¶ Yuerũt qui dicerẽt animã ta⸗
li moꝛte pꝛeſſaʒ nõ poſſe ad actus bonos
moꝛales aſſurgereê/quemadmodũ eſt cele

bꝛis de ipſis demonib ⁊ dãnatis opinio

ꝙ; bñ moꝛalr neq; velle poſſnnt/ neq; age

re. ¶ Rationẽ afferunt ſic ponẽtes etiam

in viatoꝛibꝰ moꝛtificatis ꝑ peccatũ abſq;
vita gratie Lanta eſt inquiũt incuruatio
et depꝛauatio ſeu coꝛruptio ⁊ moꝛdifica⸗
tio vite naturalis in animabo taliũ/vt po
tius trahant᷑ in malum q; in bonũ Nam

ò”ZMB.

naturali bñ moꝛalr age/
re/et faciendo quod in ſe eſt ſe ad vitã gra-⸗

violẽtioꝛ eſt in eis tractus moꝛtis qᷓ; vite·
pꝛopterea dicũt ꝙ om̃ia ad turpitudinez
ſuam/q̃ eſt moꝛs ſua/referunt/⁊ ex cõſeqn

ti om̃ia opera moꝛtua ſunt/vtpotea moꝛ
te pꝛocedẽtia ¶ Addunt pꝛo cõfirmatiõe
ꝙ in omi actu peccatoꝛis deeſt circũſtan⸗
tia gratie.bonũ vero qꝛ ſubſtat ex om̃ibꝰ
ſuis conditõibus ſicut exvnica ſi deſit. re
ſultat malũ/ſecundũ dicta dioniſij. Nihil
ſimplicit᷑ bonũ eſt quod ab arboꝛe mala ⁊

aradice viciata gignit᷑. ¶ Hecvero ſentẽ⸗

7

tia ⁊ ſi talibus alijsq; plurimis apparen⸗
tijs fulcita videat᷑/pꝛideʒ tamẽ repulſa eſt
tanq; dura/et plus ad deſperatõem q́; ad

edificatõem ꝓficiens. Quis enĩ nõ obſtu

peſceret audiẽs ꝙ abſq; gratia/ honoꝛare
parentes/elemoſinas dare/eccłiaſtica pꝛe

cepta de ieiunijs facere.ĩmo per attritõe,ʒ

ſe ad gratiã diſponere eſt moꝛtaliter delin

quere: Hon eni requ iritur ꝙ in om̃i actu

noſtro agamꝰex gratia/aut qð gratia illuʒ

infoꝛmemꝰ/niſi pꝛo quãto ⁊ d mereri te
nemur/ꝑ aliquẽ hmõi actum. Reliqui ve

ro actus ſi fiant circa materiaʒ bonã de ge

nere / er cum intentone debita finis imme
diati/ponendo alias circũſtãtias bonas

moꝛaliter.⁊ ſi nõ ſint meritoꝛij vite eterne

ſunt tamẽ boni moꝛaliter/et bonoꝛũ tem

poꝛaliũ meritoꝛij/⁊ ad gratiã de congruo

hchatoi guls per eos homo facit quccd
Ham facere quod in ſe eſt intelli⸗
go hoc facere/quod homo poteſt ſᷣm vi⸗

in ſe eſt.
res quas actualit habet. ¶ Boc loco dis
ſtinxerũt aliqui de grã. Nam ſi grãm ap⸗
pellamꝰom̃e illud qð a deo liberaliter dat

ſine meritis/ totum eſſe noſtrũ et viuere/

inter gratuita numerat᷑/ et in nobis et in

bꝛutis/q;; plus in nobis/ quia beatitu⸗/
dinis capaces ſumꝰ/et pꝛo ipᷣius adeptõe:
datur nobis quicqͥd dat᷑ RNunqd deo cus
ra eſt de bobus:inqͥ t apls Hon de bꝛutis

ſed de homibꝰ ait ꝙ omnia coopantur in
bonũ⁊c̃. Hoc modo om̃is tribulatio oĩs

infirmitas/ immoꝛ ipſe temptatõnes in⸗
ter gratuita numerãtur. Cuius ratio eſt/

quia dei bonitas q;ũ eſt de ſe / nobis im⸗
mittit aut euenire ꝑmittit ad bonũ noſtꝝ
ſi non ꝑuerſe renitimur abutimurq;. Et

iuxta hunc acceptõnis modũ de gratia.p

ſpicuũ eſt nihil nos boni poſſe abſq; gra⸗

tia. ¶ Di vero gratiã noiemus donũ ali⸗
quod infuſum /diſtinctũ ab anima ſupꝛa

velyvltravires ſuas naturales et induſtri

Se.
ucine
rcöſeen.
teann
imgtiie
rüſtang
oſtib⸗
ſdeinn
rßibi
Gemahr
wſene

Gawalo;
Amanmt
nan
Bdorig
ufnone
intobing
riraone
wMie
NNgo
tctgnolad.
ctimali
fmi
locodi

ſigimene

banundit
hiayina
nrobisctin
gubenna
pins Ahlit

Unes d

Pontebtucs
vopenwurin
nbalanoos
Ptarönesipt
Uusnnoet
wobisin
Abonüͤnoſt
innn5
Nüdegan
pſeinſcht
ntodeni
banin
lsgimbe.

.
R⸗ . 7 .
„

as.nullavidetur neceſſitas dicere talẽ gra
tiã eſſe neceſſariã ad hoc vt bonũ de gene
re agamus/per liberũ arbitriũ/ pluſq; nõö

ponimus talẽ gratiã ad cognoſcendũ ve/⸗

rum.circa naturalia per intellectũ.¶ De-
inde dici poteſt/ꝙ impletio pᷣceptoꝛuʒ vt

in multis.q;tum ad ſubſtãtiam pꝛecepti
non coexigit gratiã gratũfaciẽtem/ qᷓ;uis

intentio pᷣcipientis non ↄſeruetur ſi non

fiant in gratia vel ex gratia Intentũ quip
pe eſt in om̃i pꝛecepto vt per illud merea⸗
mur ad vitam ingredi. Sed hanc inten⸗

tõem nõ ſemꝑ ponimus eſſe obligatoꝛiã

ſimpliciter ad peccatũ /ſi nõ obſeruet᷑ Tꝗ

tumodo conditõnaliter obligat /vt ponit

Durandus / ſi mereri volumus.aut dum
mereri tenemur/quẽadmodũ cõtingit in
ſuſceptõne ſacramentoꝝ/aut dum ad gra
tiã reſurgere vel ex ea iam habita debemꝰ
e i Vocmodd intelligũt ülud chꝛiſti
Siy

. is ad vitam ingredi ſerua mandata

ecurſis aliqbus circa pꝛimã vitam

quam habemꝰante baptiſmũ gratie factũ
a ſpirituſancto. ⁊ quidẽ ſub multa bꝛeui⸗

tate.quia per doctoꝛes plurimos materia
hec ⁊ ſimiles incidẽtes latiꝰ tractate ſunt
Pergat noſtra cõſideratio ad loquendũ/
devita vera gratie queeſt baptiſmꝰ in ſpi⸗

rituſancto.⁊ per quã fit vtviuamꝰin ipſo

Et ſimul tractabimus vitã alterã/ꝑ quaʒ
ſumus ⁊ ſtabilimur in eo. Nam et ſimil di
ctuʒ eſt in ißo viuimus mouemur ſumꝰ.

Hoc etiaʒ in loco tractabimꝰ de illis que

vitas iſtas vel alterã earũ funditus extin/⸗
guüt et enecãt. De illis inſuꝑ que illas tã
tũmodo debilitant et in egritudines tra⸗

hunt. et hoc eſt querere ſub terminis vul⸗

gatioꝛib/quid eſt peccatũ moꝛtale.et qͥd
veniale.et quemadmodũ contrahũtun
LCirca quã materiã.licet vſitata videatur

intẽdo ꝑticularia quedã afferre:in qͥbus

tum difficultas tum vtilitas pꝛo conſciẽ⸗
tiarum ſerenitate verſant᷑.¶ Placet antẽ
vt neglecto interimvel tempꝑato ſtilo/nos
per pꝛopoſitões ⁊ coꝛollaria pꝛocedamꝰ.
Hic eni modus accõmodatioꝛ eſt ſchole.
et inquiſitõe tali.ſpeculatiuaveritꝗs ſepe
pꝛeciſioꝛ atq; lucidioꝛ inuenit᷑ runt
autẽ pꝛimit due materie pꝛĩcipales ꝑtra⸗
ctande:vna de quidditate ⁊ quãtificatiõe
peccatoꝛũ.per que vita anime vel tollitur
vel impedit᷑. Altera de quidditate pꝛime
legis diuine et iuſticie.pꝛout nobis exſcri

gere nec poteriteiſcdicere cur ita ſacih

ptura ⁊ alijs innotelcit De noticia quo
ad differẽtia peccatoꝛũ penes illã legem.
ſicad extra deriuatã:tractãdo pꝛi ncipalit᷑
quid pꝛopꝛie debeat dici de iure diuino:
quid de naturali:iqͥd de humano. inferen
do qualiter ſtatuta religionũ ⁊ cõmunita
tum obligãt. Et ſi ſemꝑ vota/iuramenta:
⁊ pᷣcepta cõminatiões quoq;:ſeu intermi
natõneg moꝛtis eterne.aſtringãt ad moꝛ
tale. ebeo pꝛima materia ſit hec vnica
concluſio cum ſuis coꝛollarijs. ¶ Omne
peccatuũ.pꝛo quãto eſt offenſa dei.et cõtra
legẽ eius eternã.eſt de ſua cõditiõe ⁊ indi⸗

gnitate moꝛtiferũ ſ̃m rigoꝛẽ iuſticie.⁊ avi

ta gloꝛie ſeꝑatiuũ ¶ Ratõ eſt quoniã oĩs
offenſa in deũ. poteſt iuſte ab ipſo iudice
deo puniri pena moꝛtis tã temꝑalis q; et
ne.immo annihilatõis pena.Eſt igit᷑ de
ſe moꝛtifera. Aſſumptũ deducit᷑ex bocq;
nulla pena talis:eſt ita mala q́;tum mala
eſt ipſa offenſa. Et ex alio qꝛ potius tole⸗/
randa eẽt omnis moꝛs penalis⁊ annihi⸗
latio. qᷓ committeda eſler quantüliber

na offenſa in deũ.da oppoſitũ Jam offen

ſa dei licite fieri deberet in caſu. ¶ Pꝛete/
rea quelibet offenſa dei niſi remitteret᷑re⸗
pelleret a gloꝛia dei.ꝑpetuo ⁊ abſq; termi
no puniret᷑.alioquin maneret dedecꝰ cul⸗
pe ſine decoꝛe iuſticie.qꝙ autẽ offenſa di⸗

mittit · ſeu remittit᷑ eſt ex pura liberalitate

dei remittẽtis ⁊ nõ ampliꝰimputãtis.

Deniq; nõ minꝰẽ fugibilis offenſa dei q;ᷓ

ſit eligibile illð bonũ ꝓ qͥ adipiſcẽdo nul⸗
lo modo deberet cõmitti:iſed pꝛo infinito

bono non deberet fieri offenſa dei et ſi s

infinita bona poſſideret. poſſet iuſte omi
bus a deo ſpoliari. ſi caderet in offenſam

dei. Ex his radicibus argumentoꝛũ que

poſſent in latius ramificari.videteſſe ſuf⸗
ficiẽter deductũ ꝙ oĩs offenſa dei eſt moꝛ

tifera.ex ſui cõditiõe ⁊ indignitate.ĩmo q;

eſt infinite fugibilitatis ⁊ iputabilitatis:
addẽdovel intelligeẽdo ꝙ ſit in iniuriã bo
ni infiniti.et q;tum in ſe eſt abijcit ab ho
mine deũ tanta elongatiõe ꝙ nunqᷓ; pote
rit niſi ꝑ ſolã: merã grãm illi pximus eſſe
maxie ꝑ vitã gloꝛie.Patet etiã deveniali.
Sz3 diceret aliqs ρ de?ideo qꝛ dñs eſt
ſue creature in ſupᷣmitate pleni dñij ad fa
cicdũde ea qͥcqͥd voluerit⁊ quõcũq; volue
rit.ꝓcedũt rões pᷣdicte ad oñdẽdũ ꝙ pᷣGtp
aliqᷓ offenſa.penã q̃ntãlibet poſſibilẽ ĩſii

†

De vita ſpirituali anime

autẽ diceret᷑ ita de iuſtiſſima creatura.aut
nõ peccatrice/ ꝙ ipᷣa ſubiacere poteſt cui⸗
cunq; afictõni ⁊ penalitati / abſq; hoc ꝙ
opoꝛteat dicere eã eẽ in aliquo culpabilẽ.
¶ Rñdetur q deꝰ põt abſolute ⁊ iuſte da⸗
re q̃lemlibet afſlictõnem ſue creature imo
virgini Marie. Sed hoc nõ erit in penã
⁊ punitõeʒ cuiuſcũq; delicti.⁊ ita quãuis

ſit afdſictio iuſta.nõ tamẽ eſſet ibi iuſta pe

na ſeu punitõ nec etiã iniuſta.quia nulla
ibi poneret᷑ ratõ pene.cũ pena ⁊ culpa coꝛ
relatiue dicãtur kickigit ae er
mũ coꝛollariũ Anune gite dei eſt ve⸗
nialis de ſe.niſi tm̃modo per reſpectũ ad
diuinã miſericoꝛdiã.que nõ vult de facto
quamlibet offenſam imputare ad moꝛtẽ.
cum illð poſſet iuſtiſſime.Et ita cõcludit
ꝙ; peccatũ moꝛtale ⁊ veniale ineſſe tali.nõ
diſtinguũtur intrinſece ⁊ eſſentialiter.ſed
ſolũ ꝑ reſpectũ ad diuinã gratiã. que pec⸗
catũ iſtud imputat ad penã moꝛtis.⁊ ali⸗
ud nõ Omne enĩ peccatũ culpabile exſui
indignitate moꝛtiferũ eſt modo dicto Ad
didi culpabile.quoniã peccatũ eſt in agẽ⸗

tibus naturalibꝰ.vbi tamẽ nulla culpavł

——

offenſa reperit᷑qᷓ; in materia hac ſynoni
me Soiatur yt plurimũ.peccatũ ⁊ culpa.
¶ Secundũ coꝛollariũ ¶ Si nullu infi

.

nitum vel infinite tale.poſſit altero eẽ mi
nus.nullũ peccatũ in eſſe offenſe.eſſet mi

nus alio.qm̃ omne peccatũ eſt infinite of
fenſiuũ. Non eſt tamẽ cõcedendũ.q pec⸗
cata om̃ia ſimplicit᷑ ſint eq̃lia.pꝛout dixiſ
ſe ſtoycos referũt ſeneca⁊ tullius⁊ alij Si

enim ꝑ imaginatõeʒ poneret᷑ linea infini⸗
ta in lõgitudine.⁊ ſuꝑficies infinita in la⸗
titudine ⁊ longitudine.⁊ coꝛpus in trina
dimẽſione. Vel ſi a linea recta ptraheren
tur linee recurue in infinitũ.vel in caſibꝰ
ſilibus multis.nõ opoꝛteret dicere om̃ia
iſta eſſe equalia.vł in dimẽſione.vel ĩ cur
uitate.quãuis eſſet qdᷣlibet in ſuo genere
infinituʒ. Sic nõ offenſas etiã infinitas
opoꝛteret ponereequales eſſe.ſed vna eſt
rauioꝛ altera ⁊ multiplicioꝛ.quare.⁊c̃
¶ Zertiũ coꝛollariũ.¶ Obligamur deo
ad gratificatõem.⁊ gratiarũactõeʒ.ex hoc
ꝙ peccata noſtravenialia nõ imputat ad
moꝛtẽ.ſicut tenemur ex remiſſione moꝛta
lium.quoniã vtrobiq; cõcurrit miſericoꝛ

dia dei nõ imputãs pctã niſi ad penã tem

poꝛale.que de ſua indignitate iputabilia
ſunt ad moꝛte. vnũ depoſſibili· aliud de

(

lege ſtatuta. Immo foꝛte ita diceret᷑de oĩ⸗
bus iuſticijs noſtris.que quãtũ de ſeſunt
ſunt ſicut pãnus mẽſtruate pᷣſertim poſt
p ctm̃.aut abſente gratia ¶ Quartũ coꝛol
lariũ Reccãs venialiter ex deliberatiõe.
abutit᷑ dei miſericoꝛdia q̃ cõceſſit peccatũ
illud eſſe veniale nõ moꝛtale. Relucet in⸗
ſuꝑ miſericoꝛdia dei in hoc.ꝙ abuſus ille
deliberatus nõ eſt niſivenialis. Juxta re⸗
gulã magiſtralẽ.ꝙ cõſenſus inveniale.nõ
eſt niſi venialis. intelligẽdo de veniali ex

ſuo genere. et nõ de eo quod veniale dicit̃
ex eo ꝙ per ſurreptõem aut infirmitatem

aut ignoꝛantiã aut actus impꝑfectõem cõ⸗
mittit᷑. Oppoſitum enidicere eẽt dãnare
om̃es homies pꝛeſertim eos qͥ mentiũtur
enã iocoſe quia deliberate faciũt actũ quẽ

*

ſciunt eſſe culpabilẽ Regulavero illa ꝙ
nullũ pctm̃ eſt adeo veniale:qͥn fiat moꝛꝰ

tale dũ placet.intelligit᷑de venialiba ſecũ⸗

do modo dictis.que ideo ſuntvenialia qꝛ

ſine pleno cõſenſu ratõis ꝑpetrãtur.ad q̃
ſi cõfeſſus ꝑfectus ⁊ placẽs aduenerit nil
mirãdum ſi reddũtur moꝛtalia. qᷓqᷓ; non
ſint iam ijdem actꝰqui pꝛius.ſed bñ ſiles

in ſpecie.ex alia tamẽ radice videlʒa libe⸗

ro cõſenſu pcedẽtes Vel intelligẽda eſt ta
lis regula ſi?⁊ dum peccatũveniale placerʒ

inq;tum peccatũ eſt ⁊ dei offenſiuũ.abſqʒ
aliquo quocunq; motiuovel allectiuo ad

peccandũ Iſtð enividet᷑ eſſe diabolice ob
ſtinatõis ꝓpꝛiũ.qð impugnet᷑ deꝰ et odio
babenegrarige y vbi quis habʒ actum
quẽ ſcit eẽ venialẽ.nõ motus qꝛ offendit
deũ ſed qꝛ delectat ſe.⁊ nõ vellet ipᷣm age⸗
re ſi deus ad moꝛtẽ ⁊ amicicie ſue ꝑditòeʒ
imputaret.agit quidẽ male ſed nõ moꝛta
liter de lege ¶ Di rurſus obijcit᷑ ꝙ agens
cõtra cõſciam edificat ad gehennã.diſtin
guendũ erit de qualitate ipᷣius cõſciĩeſi ſit
de moꝛtali velveniali.⁊ ſcdõᷣm hocrũden⸗
dũ eſt. ¶ Quintũ coꝛollariũ ¶Aullꝰ idẽ
actus numero elicitus bonus aut merito
rius.eſt peccatü etiãveniale Huius oppo
ſitum opinati ſunt aliqͥ.ſed iudicio meo
fallunt᷑.aut quia loquunt᷑de actibus exte
rioꝛibus qui nõ ſunt niſi reſpectiue boni
gut mali vbi idem actꝰeſt optimus⁊ peſſi
mus diuerſis reſpectibo.ſicut paſſio chꝛi⸗
ſti q̃ erat actio iudeoꝛum Aut ſi loquãtur
de actibus intrinſecis elicitis avoluntate
non habebunt! ꝙ eadem volitio:que eſt
mala venialiter / ſit bona meritoꝛie.q;uis

— —

— — — —

eii
eſeſmn
un o
icoro
Nerntüöe,
peccari
Auctring
lſnsile
Dunn
miglend
mula
alediclk
mitatem
nöemco,
adinae
entüur
aũqu
cola
fnmo
ſci
Nendiag
winn ;
N
nn
Gbiſts
htlbe
eiucn
epla
Ninich
anno
Nahdicec
Nadds
sNnzwn
1 ofiN
laönigr
Gtueggin
ſcdnönorn
lgtns

denniDiſkin

–—
croen
ra
8autmenlo
Ninsoppe
ciconeo
Aibis ene
eriuedan
jinunhe
— cnn
urſlogrin
iserolunm
lo u⸗
ec

—

Nectio Pꝛima

ülla que ſimilis eſt. ⁊ quevelut impceptibi
liter poteſt ſuccedere ad eaʒ magni valeat

eſſe meriti apud deũ (Sertu coꝛollariũ
Ueniale peccatũ ſi nõ remittit᷑ punit᷑ ſe

ſolo vel cum moꝛtali pena eterna. hoc eſt
quia de taxauit de lege ſibi certã penaʒ qᷓ
ſoluta remittitoffenſa totalis cõtracta Et

ita poteſtvtraq; opinio ſuſtineri/tam illa

que ponit peccatũ veniale cũ moꝛtali pu⸗

7

niri eterna pena in foꝛo iuſticie infernal/⸗
vt dicit Pꝛepoſitinus qᷓ; illa q̃ dicit oppo
ſitum / ponẽdo q; offenſavenialis bene re
mittit ſoluta pena abſq; remiſſione moꝛ⸗

talis.ſicut de penavł penitẽtia debita pec

cato moꝛtali dimiſſo/ pꝛobabilis eſt opi⸗
mio. dices illam penitentiã quãdoq; fini·
dam etiã in inferno / ſicut ⁊ ſoluitur iĩ hac

vita homie exiſtente in moꝛtali peccato
vocat᷑ penitetia ſoluens non recõcilians.

tioꝛ eſt ¶Et pꝛo intellectu pᷣmiſſoꝛũ con

redife ſenſit alioꝛũ ſentẽtia.ſʒ hec mi

ſideran ũ eſt ꝙ in oĩ peccato actuali tria
ſunt ſaltem diſtincta ratiõe / ſcilz auerſio a
deo bono incõmutabi.⁊ iſt ᷣ vocat᷑ offen⸗

ſa eius.ad quod ſeqͥtur neceſſario impu⸗
tabilitas ad penã que vocat᷑ indignitas?

q;uis poſſet non imputari/⁊ dũ imputat

vocat᷑reatus ⁊ hoc eſt ſecũdũ /tertiũ eſt cõ

uerſio ad bonũ cõmutabile qð ſecũ ĩpoꝛ⸗
tat maculã⁊ obſcuritatẽ/qm̃ anima qnto

ampliꝰ iheſerit ꝑ cupiditatẽ rebs mutabi;
lib/tanto plꝰmaculat᷑ ⁊ fedat᷑/⁊ ab illa lu

Eſupna decidens in tenebꝛoſa demergit᷑
EBonmolgikitpuime ꝙ petm̃ qolibʒ ſi

cut eſt finitus actꝰ /ſic eſt finita ↄuerſio.et

finita talis macula ſeu tenebꝛoſitas. et iu
xta hancↄuerſionẽ libidinoſam maioꝛeʒ

vel minoꝛẽ dicit ſctũs thomas ꝓpoꝛtiona
i

ri penã ſcᷣm intenſionẽt remiſſionẽ acer

bitatis / vt q;tũ gloꝛificauit ſe in delicijs/
ncPaationabi habeat ⁊ toꝛmẽtuni.

Ad hanc peccati cõditionẽ aſpiciũt vt

opinoꝛ illi:qui ponũt qdlibet peccatũ eẽ

ſolũ finite malicie Sʒ nõ video eos ſalua

re poſſe ꝙ nõ debeat ſibi pena infinita ſe⸗

cundi acerbitatẽ ſi natura eſſet capax. vel
deus hacvellet infligere/ quoniã hoc agẽ⸗

do deus nõ ſolũ iuſteſed ⁊ miſericoꝛditer
ageret conſeruãdo naturã.Et ſane impli
catio eſt dicere ꝙ abſq; miſericoꝛdia poſſzʒ
peccatũ aliquod ꝑ finitã penã aut infini⸗
tam ſufficieter puniri. Nam quãtuncũq;

daretur de pena ꝓ peccato. niſi deus miſe

nalis/ iã ali
ctabit᷑ dũ iueſtigab imſi pctm̃ veniale ſit
cõtra pᷣceptũ dei.Dico tamen generaliter
de omni peccato illud eſſead penã infini⸗
tam iputabile. ⁊ q non imputat᷑ hoc agit
miſericoꝛdia copioſiſſimꝗ redẽptoꝛis.

neret dignũ puniri vt pꝛius/ĩmo ꝙ talis
pena ſit remiſſiua et deletiua peccati/eſſe
nullo modo pᷣt abſq;dei miſericoꝛdia libe
raliſſima . ivero attendamꝰ pctm̃ ſᷣm

ita pꝛimã? ſecundã rões/conſtat ꝓpctim̃
moꝛtale qdᷣlibʒ auertit a ſummo bono. ⁊
eſt obiectiue infinitũ.ſilr imputat᷑ etiã de
lege ad penã eternã ⁊ infinitã duratiue

Ded de pctõ veniali an ꝓpꝛie debeat dici
offenſa ſtãte lege.qꝛ nõ pꝛiuat amoꝛe licʒ

ipᷣm quodãmodo ledat.an etiã de facto ĩ⸗
putet ad penã eternã ſᷣm foꝝ iuſticie ĩfer⸗

7

qua dicta ſunt: poſtmodũ tra

——

Octauũ coꝛollariũ ¶ Implicat deum

pun ire ad cõdignũ ſi per hoc intelligamꝰ
ſic eü punire ꝙ iuſte non poſſit amplius.
Si autẽdicamus punire ad cõdignum:
quia punit q;tum recta ratio⁊ iuſticia exi
gunt ⁊ taxant de facto tale peccatũ eſſe pu
niendũ.tũcomne pctm̃ punit᷑aut puniet

ad cõdignũ mnit᷑ qntũ pu
nini deus vult ⁊ oꝛdinat rectiſſima iur rõ

—

ne.¶onũ coꝛollariũ.¶¶Nullũ peccatũ

poteſt remitti niſi ꝑ hoc ꝙ; deꝰ liberaliter

nõ imputat ill ad peccatũ. Hoc pꝛophe

tavidit dicens. GBeatusvir cui non impu

tauit dominꝰ peccatũ. quaſi exponens il⸗

lud quod pꝛemiſerat. Beati quoꝛũ remiſ

ſe ſunt iniquitates. Ham hoc poſito pec⸗
dau tollitur.hoc remoto nunq; amonuet
t

Quali vero figt iſta nõ ĩputatio varian
ir doctoꝛes

Auidã dicũt nihil alið eẽ

deũ nõ ĩputare pᷣccm̃/q; illõ nõ imputare

ad penam. Deꝰ vtiq; cum ſit ĩmutabilis

inquiunt nõ dicit᷑nunc imputareet poſt

nõ imputare ad penã. niſi perreſpectum

ad extrinſecũ et relatõnem ad penam Za⸗
les conſequẽeter habent concedere ꝙ nul⸗
lum peccatũ totaliter remittitur quouſq;
pena tota perſoluatur/neq; moꝛtale neq
veniale licet dicatremitti moꝛtale quãdo

deſinit imputari ad moꝛtem eternam tan
qᷓ; pꝛincipalem. ¶ Alioꝛũ eſt poſitio ꝙ ſi

etiam nulla penavnq; fuiſſʒ ſtatuta a doeo
pꝛo peccatis. nihilominus poteſt adhuc
com mitti peccatum/⁊ pote eciam remit /
ti/ non quidem ex mutabilitate dei. Sed

6

ricoꝛditer remitterʒ offenſam. ſemꝑ rema

ũ quia ſcʒ tantũ punit᷑ qᷓntũ pu

De vita ſpirituali anime

ſic agẽtem eſſe indignũ ſuo amoꝛeꝛ ſua in

9

guia in ernitate ſua decreuit pꝛo talitunc
ſtificatõne et dignum puni

tõne quantali

bet / etiam poſito ꝙ nullum vellet inflige/

re/et pꝛo alio tũc:iquia talis mouetur aut
alio modo ſe habet q; pꝛius/ ſaltem ex de⸗
curſu tempis dignificat iſtum ſuo amoꝛe
et tollit omnẽ indignificatõem ad penaʒ
Lrſ querit᷑ ratio. Sit ꝓ rõne volũtas
NHam hoc honoꝛe digneſt quẽ rexvolue
rit honoꝛare.
pꝛobabilioꝛ videt᷑ nullã eẽ abſolutã neceſ
ſitatẽ ponendi caritatẽ diſtinctã ꝓ iuſtifi⸗
catõe impij/⁊ ſaluat᷑ cõmodeverificatõ cõ
tradictoꝛioꝝ ſine dei mutatõe ꝓut tactuʒ
eſt. (Wecimüͤ coꝛollarin. Rꝛobabile
eſt nullũ actum creature de ꝑ ſe ⁊ intrinſe⸗
ce/eſſe bonum bonitate moꝛis aut meriti
aut ſimilr malũ niſi per reſpectũ ad diui⸗
nam rationẽ etvoluntatẽ.quiavidelicʒ di
uina volũtas⁊ ratio dignificat hominẽ ꝓ
tali actu:⁊ ꝓ alio indignificat jmmo dici
mus ꝓꝙ ſine actu quocũq; poſſʒ dignifica
re creaturã/ vtꝝ vero eꝗ poſſet ſilr abſq; qᷓ
cunq; actõne aut omiſſione aut pꝛo quo⸗/
cũq; actu cuiuſcũq;generis indignificare
non ita eſt mihi ꝑſpicuũ quãuis ſi atten/⸗
dar᷑dñantiſſima deivirt? reſpectu ſue crea
ture/qualitercũq; ſe habẽtis in agẽdo:vel
omittẽdo:nõ videt᷑ vſq;quaq; euidẽs eſſe
wꝙhoc nõ poteſt.ſicut exemplũ videtur eẽ
apoſtoli de figulo! qui exeadem maſſa foꝛ
mat vas in honoꝛẽ:aliud in contumeliã.

SDi autẽ attendit᷑ dei ſapientia? bonitas

iſtõ dicere nõ videt᷑ congruũ. Ideo nihil
hic pono nec aſſero/ mag tamẽ inclinoꝛ
gſſentire ſcòo q́; pꝛio⁊ cauſa patebit in di
ceæẽdis in materia de obligatõe
hoc cõſequẽter habet᷑ facilis manuductõ

ad videndũ:quõ nihil eſt malũ niſi qꝛ ꝓ⸗

hiditũ/⁊ nihil bonũ niſi qꝛ a deo acceptũ
⁊ de non ideo act? noſtros vult vel appꝛo
vgt qꝛ bonos /ſed ideo boni qꝛ appꝛobat
Silr ideo mali qꝛ ꝓhibet⁊ repꝛobat. Ne
mo tamẽ murmuret / nemo conq̃rat/lqm̃
iuſtus eſt in oĩbꝰ vijs ſuis ⁊ ſctũs in oibꝰ
opib ſuis Sapiẽtie. xij. QOuis tibi impu
tabit ſi ꝑpierint natões q̃s tu feciſti: R
ſi dicat᷑ aliquẽ actũ eſſe malũ ꝙ nullo mo⸗
do poteſt eſſe bonꝰ⁊ econtra.Exqvideret᷑
Otalis actus/vtpote odiũ dei / eẽt intrin⸗
ſſece malus Rñdetur hic per ſimile de actu
exterioꝛi pcedẽte ab interioꝛi. Nã et ſi ſit

eqͥtur ex hac poſitõe qᷓ

Et iuxta

aliquis actus exterioꝛ ita malus ꝓ ſtanti
bus eiſdẽ circũſtãtijs om̃ibus:nullo mõ

poſſit eſſe bonꝰ/nihilomin dicit᷑ extrinſe
ce malus ⁊ poteſt eſſe nõ malꝰ.ſi ꝑ ſe pone
ret᷑vel a quibuſdã circunſtãtijs ſuis eſſet
denudatus. Dicendũ eſt ſilr de actib in⸗
terioꝛibo comꝑatis ad pꝛimã regulã. Naʒ
actus odij dei elicitus a demonibo:vt elici
tur cũ om̃ibus ſuis circũſtãtijs.nõ poteſt

nõ eſſe malus.poteſt tamẽ non eẽ malus

ſi ꝑ le poneret᷑ aut alijs circunſtãtijs veſti⸗
ret᷑.Et ſᷣm hoc tractaret᷑ hic ⁊ ſolueretur q̃
ſtio de diſpenſabilitatevel indiſpenſabili
tate legis diuine reſpectu creature et qũo

poteſtvel nõ poteſt deobligari Andeci

mü coꝛollariũ. ¶ Omis rectitudo moꝛa

ipᷣius volũtatis/reſultat ex ↄfoꝛmitate eiꝰ

aut ſuoꝛũ actuũ vel omiſſionũ ad diuinã
legẽ eius rectã rõem / ſicut act exterioꝛes
nõ dicuntur boni niſi per cõfoꝛmitatẽ ad

interioꝛes elicitos. J uxta quo dp oteſt eẽ

pulcra deductio/qualiter nihil eſt verum
nihil pulcrũ / nihil potés / nihil appetibi
le/ niſi pꝛo quanto pꝛimeveritati⁊ pulcri

tudini/⁊ potentie ⁊ ſuauitati cõfoꝛinãtur
⁊ ita de ſimilibꝰ Et pꝛopoꝛtõnabiliter de

falſo turpi et fugibili. Hoceſt ꝙ antiqui
dicebant nihil eſſe verum niſi a pꝛima ve
ritate Hoc modo ſepe deducit beatus au
guſti. nominati in ſuis confeſſiõibus/ ꝙ

voluntas quelibet in ſuis operatõnibus
querit imitari deum/quantũcunq; erret/⸗

aut male habeat.quẽad modũ in illa fur⸗
tiua comeſtione pomoꝛũ in etate ſua pue
rili dicit queſiſſe non voluptatẽ/ſed ſimi⸗
litudinẽ quãdam omnipotentie ⁊ liberta
tis diuine / pꝛimo confeſſionum. Simili
ter de catilina quem Saluſtius dicit gra
taito malum ſuiſſe deducit.
dunt ꝙ bonitas creaturarum ⁊ earum ve
ritas et pulcritudo et ſimilia non ſint ali
quid maius inteſiue cũ deo q; de ſolꝰ licʒ
poſſint dici plłes bonitates aut veritates
impꝛopꝛie ⁊ quaſi extenſiue. Exemplum
de ſaĩtatevꝛine? coꝛꝑis.⁊ de bonitate actꝰ
interioꝛis⁊ exterioꝛis. Palã eſt ergo ꝙ in
ipſoviuimꝰ/mouemurꝛ ſi umꝰ. (Duoge
cimũ coꝛollariũ ¶ In eodẽ actu ↄcurrere
poſſunt multiplices rectitudines/aut bo
nitates. vna nature.alia moꝛis de genere
altera gratie/ altera gloꝛie / et hoc eſt ſecun
dũ diuerſas habitudies ↄſiderãdi eũdem
actũ ↄfoꝛmari miltiplicit᷑ diuine legi/ ſen

¶ Bec oſten

Pitunc
ullong
kaniſe
hſepone
ſuseſe
lin⸗
bnt
dcenuln⸗
Morcki
bamm;
enlcbi
gci

(Dda

conon
mince⸗
udini
ies
Nm
öporckii
Rckwen
hlpet
mumtpar
lcöſrnin
bilie
komnoni
pimre
tbemsan
ſöbnsg
cuönios
unczone
inilufun
mſuapn.
niſatſeni
mnrtlban
gun Oini
ſusdiatge
e ten
mtannre
Anonintal
z ſobl
Int venun
Cunpimn
honineacl
ctacan
TN
ANNCNN
udincs an,
mmisdee⸗
adorche⸗
Hiuntg!

ter eidẽ ↄfoꝛmat᷑

bonitati. Non ꝙ in deo ſit aliqua diuerſi

tas in ſuis legibus que dicat᷑realisvel foꝛ
malis/ſed ꝙ ipſam eandẽ cõcipimꝰ diuer

ſimode ⁊ conſideramꝰſcõᷣm habitudines

diſtinctas realiter ad creaturas/que habi
tudines nõ ſunt ipſe deꝰ ſolus / ſed ipſe et

creatura ſic relate ⁊ conſiderate a quibadi

ſtincti cõceptus ab intellectu foꝛmãturet

abſtrahũtur per potẽtiam longe foꝛtioꝛẽ
qᷓ ſit eſtimatiua ouis/que ex ſpeciebꝰlupi
ſenſatis elicit inimiciciã nõ ſenſatam. Et

q;uis cõceptus abſoluti nõ connotẽt.ta⸗

men:qꝛ a tali multiplicitate cõnotatoꝛũ

eliciunt᷑ et abſtrahũtur retinẽt in ſuis mo

dis repᷣſentãdi virtualr illos modos repᷣ/
ſentatiuos rerũ diuerſaꝝex quibo ſumpti
ſunt ⁊ cauſati /ſicut eſſentia/vita ⁊ intelle
ctus in deo ⁊ ſapientia et iuſticia et foꝛti⸗
tudo.⁊c.non dicũt niſi deum ex ꝑte rei pe
nitus eundẽ q;uis oꝑatio intellect? diuer
ſimode negociet᷑ circa eũ ex his qᷓ videt in
creaturis ⁊ ex habitudinibo earũ ad deũ et
adinuice Dicit᷑vlteri deus intuitiuevi
ſus/ ſufficit cauſare tales cõceptus diſtin
ſtictos abſolutos/abſq; hoc ꝙ neceſſe ſit
ponere in motiuitate obiectali que deꝰ eſt
aliquã diſtinctõem ex ꝑte eiuſdẽ. Si aũt
in oppoſuũ alleget᷑ augu.de vdeis/q alia
ratõe cõditus eſt homo alia equꝰ/⁊ ꝙ ille

ratões ſunt incõmutabiles⁊ eterne/remit

to ad intellectũ quẽ dat ockam in hacma

teria ſuꝑ pꝛimo ſententiarũ:in qua expli⸗

catõne ſi rudis iudicet/neſcio quid appel

labit ſubtilitas. ¶ Hotet᷑ hic ꝙ doctoꝛes

etiã ſancti ſunt magis reuerẽter gloſandi

in multis q; ampliandi.quoniã nõ om /
nes ſemꝑ aduerterunt/aut aduertere cogi

tauerunt ad ꝓpꝛietatẽ locutiõis. Impꝛo/⸗
pꝛietas autẽ nõ ampliari debʒ ſed ad pꝛo

pꝛietatẽ reduci.alioquin quid miꝝ ſi au⸗
getur deceptio Seaͤtur poſtremo/ꝙ nõ
eſt in poteſtate libera volũtatis create’/fa⸗
cere aliquod bonũ moꝛale aut gratuitum

niſi er dignificatõnevolũtaria pꝛĩe legis.
t ſic patet pꝛio ꝙ nulla poteſt eẽ crea

tura rõnalis ipeccabilis ꝑ naturã/ant na
turaliter rectitudo honeſtatis ¶ CPatʒz in
ſuꝑ neceſſitas ponẽdi gratiã eſſe neceſſa/
riã ad om̃e bonũ / ſupꝛa gratuitã largitõ,ʒ
bonitatis naturalis quã bonitatẽ cõſtat
noõ eſſe/ſtante re ipᷣa/ q́;uis nõ ſit bonitas
niſiꝓ quãto luitapa⸗ bono/⁊ exẽplari⸗

ap. xij: virtus eni tua

d. — — „

tantũ habet de bonitate honeſtatis.

iu ſticie initiũ eſt. Dico igitꝙ ſicut om̃is
actus poſitiuns habʒ ↄfoꝛmitatẽ natura

lem ad pꝛimũ bonũ ⁊ ideo bonꝰeſt ſaltem

bonitate naturali. Ita ſi ille act ſit liber

—

one jntũ
habet de ↄfoꝛmitate ad pꝛimã honeſtatẽ.

Sed iſtã confoꝛmitatẽ non pᷣt elicere nu
da natura volũtatis/ niſi cõmunicata ſit
ſibi facultas et gratia in ꝓducẽdo alia qᷓ;

ſit illa ſolũ reſpiciẽs ſubſtantiã actꝰ⁊ non

ceteras circũſtãtias/quẽadmodũ ſunt cir
cuũſtantie finis ⁊ directõis.intentõis et ſis
miles. Exqͥ bo conſeq̃nter deducit᷑ neceſſi⸗
tas huũiliatõis noſtre ad deũ/⁊ꝛ ꝙ non glo
rietur añ eũ ſtulta pᷣſumptio om̃is carnis
nec apponat vltra magnificareſe hõ ſuꝑ
terrã Ex hoc inſuꝑ pelagiana hereſis⁊ in
gratitudo ſuꝑba cõfundit᷑ Deniq; ꝑſpicu
um eſt quãta neceſſitate deſpare debeamꝰ
de viribo noſtris / nec ponere carnem bꝛa
chiũ no ſtrũ/nec cõfidere in homie/ ſed pij
cere totam ſpem noſtrã in deũ ne confida

mur.ſed liberemur ⁊ nutriamur: gloꝛifi⸗
cemur. Innitamur igit᷑ ſibi tanq; ſumme
potẽtie ⁊ gloꝛioſiſſime maieſtati.q̃ ad ap⸗

pꝛopꝛiatũ patri.⁊ hocꝑ vim iraſcibilem/

cuiꝰobiectũ eſt bonũ/arduũ ⁊ honoꝛificũ

Innitamur ſibi tãq; pꝛie⁊ infallibiliveri

rati.ꝗᷓ ad appꝛopꝛiatũ filio? ꝑvim ratõna
lem. Innitamur ſibitãqᷓʒ bono optimo⁊
ſuauiſſimo indefectibili qad appꝛopatũ

ſpirituiſctõz ꝑ ↄcupiſcibilẽ ¶ Ittas vero
innitẽtias oꝑatur et ſolidãt tres ipevirtu
tes theologice fides ſpes ⁊ caritas:h̊ tria
ꝓfecto miracloſiſſima opa cauſant in aia
bᷣiuſtoꝝ fideliũ CHone miraculũ ingẽs

»„

eſt talr innitiveritatibo incognit et ineui
citiꝰdiſſentiret homo vere fideł pꝛio pnci
pio / put dicit vꝛylhelm? Pariſieñ. qʒ al
eſt ᷣ ſapiam grecoꝝ?⁊ ſcãdalũ iudeoꝛũet
ſeuniciã tyränoꝝ?: aꝛruptela itio oꝛigi
ifi⸗

naliũ. Pꝛopterea bñ enũciauit apłs:Xq;

Aes eſt donũ dei/ne qͥ;s glier ſi credit autqͥ
gloꝛiat᷑ in domio gloꝛiet ( Cetey non mi
nus eſt in ipſa ſpei certitudine miraculũ.

Ham qualr obſecro inter tot fluct huma

ne fraguitaris et viciſſitudinis incertiſſi⸗
me/poteſt dicere aliquis cũ apoſtolo Cer

tus ſum ꝙ nec moꝛs neq;vita.⁊c.me ſeꝑa
bit a caritate dei qᷓ eſt in xpo ieſu. Qualit
inter hec pᷣt ita certificari aĩma et quietari

B

61

De vita ſpirituali anime

vt doꝛmire dicat᷑ et requieſcere in idipᷣm/⸗
quoniã ſingulariter in ſpe cõſtituit eã do
minus/quẽadmodũ pulcre declarat Ber
nardus ſuꝑ cãtica ſuper illo. Introduxit

me rex in cubiculũ ſuũ.Cogita ſi potes 2

quantũ potes. Lu hoc hic eſſe miraculũ
grande fateberis ¶Poꝛro de caritate qͥd

dicemꝰ / quale eſt in ea quãtũq; miraculũ.

purificat hominẽ ⁊ gratũ reddit deo.am⸗
bulantẽ in om̃iba mandatis el ſine q̃rela
Nihilominꝰ dicere facit ex affectu homĩ.
qui eiuſmodi eſt cũ apoſtolo Venit deus
ſaluos facere pctõꝛes/ quoꝛũ pꝛimus ego
ſum. Nonvtiq; mentiebat᷑apoſtolus ſtu⸗
dio hũilitatis/ſed ita de ſe ſentiebat repu⸗
tatiõe pꝛopꝛie fragilitatis ⁊ indignitatis⸗

chi tamẽ dignus nõ erat reliquus mũdꝰ.

Bi querat aliqᷣs a me quõ poſſunt hec
fieri HNon me interroget/immo nec quẽqᷓ;
alioꝛũ/quoniã ſolus ſpuũſſctũs hoꝝ mira
culoꝝ ſpũalium ſicut eſt oꝑatoꝛ ſolꝰ ita ſo
lus eſt doctoꝛ. Pꝛeparet homo ad hec ca⸗

pienda mentis puritatẽ/nõ oꝛis loquaci⸗

tatẽ expectet Vis ergo ſecretũ cognoſcere
traniſer te a theologia intellectꝰad theolo
giã affectus.de ſciẽtia ſcilʒ ad ſapientiã.
de cognitõe ad deuotõem.Hec eſt theolo
gia illa quã magnus Airſeniꝰ vir grecis et
latinis litteris tũceruditus:-fatebat᷑ ſe ne⸗
ſcire. imo nec pꝛimã litterã alphabeti ſui
didiciſſeque theologia vtinã nobis om̃i
bus qui theologi noiamur/tam familia⸗
ris eſſet q;ᷓ extranea eſt ignotaq;. ¶ Pote⸗
ram diuti ac lõgius iſta ptrahere/ pᷣſertiʒ
ad collaudation? ſpei collocãdein domi⸗
no. Sed nimia foꝛtaſſis eſſet diſgreſſio.⁊
in ſanctoꝛũ opuſculis laus huiꝰ virtutis
abunge poſita eſt. Noĩatim invꝛylhelmo
pariſieñ.de virtutibo.⁊ in illa cõpilatõne
ſatis vulgata⁊ certe fructuoſiſſima que de

virtutibus ſimilr intitulat᷑ quam cõpila

tionẽ ita cõſonare verbis ⁊ ſentẽtijs cum
eodẽvꝛylhelmo pariſienſi experioꝛ.ꝙ per
ſuaſum habeo vnã ſummã ab altera ſum⸗
ptã eſſe.aut vnũ vtriuſq; autoꝛẽ extitiſſe.
Ag hec ſcripta ⁊ ſimiliavos remitto quo⸗
niam etiã materia ⁊ queſtio poſt pꝛandiũ
diſputãda. poterit nos eleuare magis ad
capiendũ miracula ⁊ miſteria huius ſpei
Eſt enĩ queſtio vtrũ inter om̃es virtutes
theologicas / virtus ſpei ſit nobiliſſima ſi
ne perfectiſſimadcc.
(ec de lecrõne pꝛi

5

¶ Sſum pꝓmiſſiõi mee. nã pollicit⸗
ſi meminiſtis me pxima lectõe ĩueſti

gaturũ pꝛo viribus.Qualis eſt illa lex cu
ius tranſgreſſio vitã ſpũalem quã dat ba⸗/
ptiſmus ſpũſſancti adimit ⁊ moꝛtis e᷑ne

reum facit. ¶ Hec nimirũ dubitatio nõ
parua eſt neq; inutilis.vbi nõ de lana ca⸗

pꝛina ſicut loqtur ſatiricus.ſed de aĩa.nõ
de paupe regno.iuxtaverbũ Stacij.ſʒ de

vita beata fit queſtio. Si ſocrates omnẽ

phie rõem ad moꝛes tranſtulit⁊ hinclau

datus eſt a Tulio Seneca ⁊ Auguſtino.
Sißterea phi fere om̃es pꝛeſerti ſtoyci:ĩ
moꝛ ipſi qð vix credideris.epicurei ſolaʒ
beneviuẽdi cognitõem.ceteris pᷣtulerunt

tanq; ea ſola teſte Apuleo vitupabilit᷑ ig⸗

noꝛetur Quid aget xpᷣian cui repꝛomittit᷑
eternitat ſpes ꝓ pꝛemio bonevite. ipe ſu⸗

ꝑuacuis ⁊ inutilib inueſtigãdis quo pa⸗
cto ſe totũ impẽdit omiſſis que ad vitam

ſunt neceſſarijs:quaſi ñ ex alto iubẽte au
diat.que tibi pᷣcepit deus illa cogita ſem⸗
p:⁊ in pluribo opibeius ne fueris curio⸗
ſus. Vnde ⁊ iudeis q;q; carnalib ⁊ minꝰ

Deute.iiij. Hec enĩ eſtſ. 19 iẽtia veſtraꝛ in

tellectꝰ coꝛã populis.¶ O qͥſquis adeſt qͥ

de ingenij acumine gloꝛiat᷑ qui pᷣter ſubti

lia ⁊ difficilia nihil iueſtigare dignat. ver
tat huc aciẽ ſue ratõis velim:ſuũ hic inge

niũ exerceat. Affirmo multã hic eſſe pfun

dam⁊ vberẽ :ſtudioſiſſimis quãtalibet in

genij laude pᷣditis:ꝑſcrutatõis materiim
etiã ſuꝑ eas ſteriles q̃s nõnulli ſolasmira

ri ſolent imaginationũ varietates ¶ CPꝛo
pterea nõ me dignũ arbitrat ſum qͥ diffi⸗

eultatis huius nodos ad integrũ valereʒ

euoluere.Nihilominꝰ aliqͥd dicere vel im
ꝑfectuʒ:tum neceſſitas tũ vtilitas omniũ
pluries impulerũt. Mecũ ſiquidẽ ⁊ cum
alijs ſepe recogito: multas ex ignoꝛantia
huiꝰnegocij ſuboꝛiri turbatões ĩ policijs

tã eccliaſticis q; tẽpalibo. In hoĩm pᷣterea
cõſcietijs mõ ſcrupuli vani ↄtẽnẽdi ſurre

pũt/mõ ↄtẽptus inſurgit temerariꝰ⁊ au⸗
dacioꝛ q; ſatis eſt.fit inſuꝑ qm̃ ignoꝛatur

virt?legis diuine freqᷓnt᷑ irritũ mãdatum

dei / ꝓpter traditões hoĩm Fit ampli de le⸗

ui iugo xpᷣi⁊ lege libertatis.iugũ ferreũ et
onꝰ graue.pᷣmens ceruices xpᷣianoꝝ.dum

ſcʒ aliqͥ ſuas oẽs leges.ſuas inſtitutõnes.

TLectio ſecũda

—..p—— — —. —

Kdal
Cgöeinef
kilie
Gädarbe
nottgerze
ee⸗
Rlnna
eii
Jumß
Cmwomni
Unbinelnn
Ngſtin⸗
amn ſorei
Mn ſi,
vömlann
npabilkig
imponint
enr eſn
Gdsgron⸗
geußrun
Mwüitn
epuſt
irva
htni
Nlgeſinn
uͤn
asnf;
iniht
ugin
mtüden
Mlideepfe
negühet

Eösnucn

lLectio SGecunda

ſuas regulas ⁊ ſtatuta/ arbitrari volũtac⸗
cipiẽdas eſſe ſicut pᷣcepta legis dei/ad etx᷑⸗
ne moꝛtis interitũ ſi pᷣtereãtur mergentia
Has vero traditõnes hoĩm/ quis cũctas

dinumeret in canonibꝰſummoꝛũ pontifi

cum / in conſtitutõiboſynodaliboꝓuincia
rũ ant dyoceſiũ.in religionũ regul.invni⸗
uerſitatũ collegioꝛũ ⁊ eccleſiaꝝ ſtatutꝭ.in
edictis imꝑatoꝛũ? pꝛincipũ ⁊ in plebiſci⸗
tis cõitatũ. Quarũ plures ſub excõicatõe

late ſentẽtie. Alie ſub intermĩatõe diuine

indignatõis.Alie ſubvoto Alie⁊ fere om
nes ſub iuramenti aut fidelitatis debito
ſtringũt ⁊ obligant.Oe ſi adamvir talis ⁊
tãtus / vnicũ diſciplinepᷣceptũ hñs / in il⸗
lo coꝛruit. Nos inter innũerabilia poſiti

ualr euademꝰ: Ulix poreſt imbecillitas

noſtra diuinas leges ad numeꝝ paruum
gratuita ſua benignitate reductas ĩplere.
Viam igit᷑ obſitã tot ſpinis conſtitutio⸗

nũ ſemet inuoluentiũ/ et obũbꝛantiũ.qs

inoffenſo pede trãſiliet?: Scimꝰ qͥd dixe⸗/⸗
rit petrus apls Actuũ.xxv. Quid tẽtatis
deü imponere iugũ ſuꝑ cernicẽ diſcipulo
rũ.qð neq; nos neq; patres noſtri poꝛta⸗

re potuimꝰ Hoc aĩaduertẽs⁊ pia ↄpaſſio

ne deploꝛãs egregius doctoꝛ angu.ad in

qqJ ſitões ianuarij ibam inqͥ treligionẽ nrãʒ
quã mãifeſtiſſimis⁊ pauciſſimis celebꝛa⸗

tionũ ſacramẽtis.dei voluit miſericoꝛdia
eſſe liberã.ſeruilibꝰpꝛemũt oneribo. ut to
lerabilioꝛ ſit cõditio iudeoꝛũ qui legalib

ſacramẽtis/nõ hũanis pᷣſumptõibo ſubij⸗

ciunt᷑. Si tuo tꝑe ſicdolebas.o ſapiẽs au
guſtine qͥd noſtra tẽpeſtate dixiſſes.vbip
varietate ⁊ motu capitũ.incredibilis ẽ va

rietas.⁊ diſſona multiplicitas onerũ hu⸗

iuſmodi ſeruiliũ.⁊ hũanarũ ꝓut loquerꝭ
pꝛeſumptionũ Inter qs velut inter laqds
alaꝝ ⁊ ligãtia retia/vix quiſpiã ſecurꝰ:et

indephenſus inceſſerit. Hec eſt q̃rela q̃lẽ

olim apð deuotũ berñ. detulerüt quidaʒ
ex monachis/⁊ ꝓpter quã cõpeſcendã / ſic

modo nitimur agere.ſcripſit volumẽ pul

cerrimũ de pᷣceptoꝛ diſpenſatõne. qͥ liber
huic oꝑi noſtro ꝓ fundamẽeto ſupponat᷑
eniq; q cquid dixero accipiat᷑ nõ det
minatiĩe.ſed inqͥ ſitiue poſitũ.pᷣſertimvbi
determiatõem pꝛecedentiũ ſctõꝛũ⁊ docto

caſionẽ ſtudioſis miſtraſſe ſuffecerit¶E
pꝛo intellectu dicendoꝝ ſi unt deſcriptoͤes
⁊ diſtinctões ꝑ modũ conſiderationũ pꝛe

rũ expᷣſſam nõ inuenero. Dihi quidẽoc
tC

verũ/reuelatũ creature rõnali.qð ẽ notifi⸗
catiuũ recte rõnis diuine.volẽtis teneri il

lam creaturã ſeu ligari ad aliqd agenduz

vel nõ agendũ/pꝛo digniticatõe elꝰ ad et᷑⸗,

nam vita ↄſequendã/⁊ dãnatõem euitan
dam ¶Deſcriptio hec cauſalis eſt aut ad
cauſalẽ reducibilis. Cuiꝰratõnabilitateʒ

nõ melius ſuaderevalemꝰqᷓ;ꝑ deſcriptõis
ptes ſi diſcurſum habeamꝰ ¶ Ponimus
igit᷑ ſignũ pꝛo genere:qꝛ deus ſe ſolo non
obligat creaturã rõnalem / niſi ꝑ notifica⸗
tionẽ ſue rõis recte.dictãtis⁊ volẽtis crea

turaʒ ſic teneri ſeu ligari.et qꝛ notificatio

iſta fit aliqũ ꝑ voces.nũcꝑ ſcripturã.nũc
Pinternã inſpiratõem Hoꝝ ſignoꝛũ alioõ
eſt vocale.aliud eſt ſciptũ.alio mẽtale.di
mitto ↄcoꝛdãtias ( x autẽ creatura ratõ

nalis nõꝓpꝛie obliget᷑ niſi per notificatõʒ
qualẽ pꝛediximꝰ.apparet.qꝛ niſi ſic dicat᷑

eſſz poſſibile naturalr fatuos ? iſenſatos
obligari.imo nuülla videret᷑ ratio. cur non

6

mittẽde ¶ Ler dinĩa pᷣceptoꝛia/ eſt ſignũ

1

etiã bꝛutis talis obligatio poſſet imponi

cuiꝰtranſgreſſio eẽt imputabilład penam
aut pꝛemiũ qð nullus cõceſſit:Non nega
mus tamẽ quin res q̃libet indiſpẽſabilit᷑
tendat in deũ⁊ in q̃libet relex quedã inue
nit/pꝛout dicũt Baſilius in ſuo hexame⸗
ron⁊ ſequax eiꝰambꝛoſiꝰin ſimili libꝛo.q;
volũtas dei lex nature eſt.Et boetiꝰhunc
havſum loq̃ndi in plurib.⁊ ↄmẽtatoꝛ di
cit naturã agere tanq;rememoꝛatã ab agẽ
te infallibili.¶ Si aͤs obijciat de puulis

quos obligauit deꝰad baptiſmata ſuſcipi

enda.⁊ taliter ꝙ in vtero materno ſi moꝛi⸗

ant᷑ abſq; hmõi baptiſmo quẽ cõſtat eos

nõ ſolũ ignoꝛare imo nec habere poſſe dã

ñndemus ꝙ; nec ibi eſt pᷣceptuʒ
quale loq mur.cuius trãſgreſſio ſcʒ impu
tetur ad culpã nouã actualẽ. Sed eſt ibi
quoddã ſtatutũ diuinũ.quo nõ obſerua⸗
to nõ reddit᷑ hereditas in adã amiſſa:
Ex q̃ pꝛotinꝰeliciendũ videt᷑ coꝛollat᷑ieq;
nulla creatura rõnalis poteſt eẽ indigna
deo.tãq; pꝛopꝛie peccatrix.abſq; ↄmiſſio
nevel omiſſione libera rei illicite.ad cuiꝰ
oppoſ.tũ erat obligata ¶ Obijceret aliqͥs
de policia hũana q̃ a diuina exẽplata eſt.
In illa enĩ qñq; ligant᷑ ignoꝛãtes in eis q̃
iuris ſunt Knget ꝙ unll?qͥ pᷣt ignoꝛantia
inuincibilẽ ſufficiẽter allegare.pᷣt trãſgreſ
ſoꝛ legis appellari.neq; qͥ ad deuʒ. neq; qͥ
ad hoĩes Plerũq; tũ pᷣumit᷑apð homies
ii

De vita ſpirituali amme

aliqs eſſe ſciens.qꝛ nõ poteſt iuridice per
teſtes iuſtã ſue ignoꝛãtie cauſam aſſigna
re.pꝛopterea condẽnatur aliquãdo ꝑ ho⸗
ines ille qͥ vere innocẽs eſt apð deum.
= ſtatĩ ex his ꝙ apud faciẽtem il⸗
ud qð in ſe eſt nulla eſt ignoꝛãtia inuinci
bilis / neq; iuris neq; facti in lege diuina.
vel agens ex ignoꝛãtia tali nunq; peccat.
Pꝛimã ꝑtem tenuerũt doctoꝛes ercellen⸗
tes vt ꝛvilhelmus pariſieſi. Cõtra quos
ſunt valide rões pᷣſertim de ignoꝛãtia fa⸗
cti.nã ⁊ in talib eccłia eniã fallere poteſt ⁊
falli abſq; pctõ.vt cõcubitꝰ iacob cũ Qya
nõ inculpat/⁊ ita de ſimilib. Pꝛo ꝑte al/⸗
tera ſunt alij vt ꝛvilbelm anthiſiodoꝛenſ
q talẽ ignoꝛãtiã iã pᷣſerti facti aut iur hu
mani dicut poſſe cõtingere ⁊ eã inſuꝑ ca⸗
rere peccato. Et eas ſimilłr actiões nõ eſſe
culpabiles que ꝓueniunt ex ipſa.⁊ hoc fit
qũñ ſi nõ eſſet ignoꝛãtia talis / nõ fierẽt hu
iuſmodi actões ſecus vbi agẽs nõ minus

= id qð agit ignoꝛãtia tali nõ extã⸗
te.

eniq; dicit ſignum veꝝ qm̃ ſigna
falſa⁊ ſi ligare qñq; dicãtur de ꝑ accũs.vt
cõſcientia erronea.nihilomin? de ꝑ ſe ⁊ p⸗
pꝛie legis obligatoꝛie vim nõ habẽt

Subiungit᷑ in deſcriptõne ſignũ reuela⸗

tũ creature rõnali Etenĩ ſola rõnalis crea

tura obligabilis eſt. qꝛ ſola capaxkeſt diui
. ä ñ poſ-
ſſe

ſet eſſe aliqua creatura rõnalis non eleua
bilis ad cognitõʒ hmõi. vt infantes ſunt
de facto pꝛo tẽꝑe nõ eleuati.ideo nõ obli⸗
gati /aut ſi eſſet capax ⁊ ſi nõ eſſet ſubiecta
deo quemadmodũ ſpũſſctũs nõ eſt ſubie⸗
ctus patri ⁊ filio.a quibo ꝓcedit⁊ cognitõ
nẽ immẽſam accipit:talis nõ eẽt ꝓpꝛie ob⸗
ligabilis Et quoniã pꝛecepta diuina pꝛo
ut oꝛdinãt ad deumvt beatificatiuꝰeſt/co
gnoſci nõ pñt a creatura rõnali ex ſolo lu⸗
mine naturali.neceſſe fuit cõcurrere reue⸗
latõem quocũq; mõ fieret/ ſiue ꝑ angelos
ſiue ꝑ hoĩes / ſine ꝑ internã illuſtratõnem

ſicut apls loqͥtur de phis / quibo dicit fuit

ſe reuelatũ illð qð occultũ eſt dei. Sic eĩ

ſentiũt doctoꝛes ꝙ nemini deeſſet deꝰ in

quocũq; loco poneret᷑qui faceret qð in ſe
eſt vtẽdo ſcʒ bñ donis iã habitis.qͥn eum
de neceſſarijs ad ſalutẽ diuinitꝰ illuſtraret
ſicut dicit petrꝰ Actu.¶ SDeqtur in deſcri

ptivõe ꝙ eſt notificatiuũ diuine rõis recie

volentis teneri illã creaturã vel ligari ad
gliqͥd agendũ vel nõ agendũ.qꝛ fit a qbuſ

damqueſtio ꝗᷓ ſit rõ obligatoꝛia in deovł
recta ratio velvolũtas. Ponit᷑ hic vtrũq;/
quia nec recta ratio ſinevolũtate.nec ecõ⸗
tra ſunt in deo obligatõis cõplementum
Pꝛeterea q̃ᷓntũcũq; notificet᷑ volũtas ſui

ſupioꝛis / niſi ꝑ illãvelit ligare nõ ↄſurgit

obligatio.ſcõᷣm deductiõem durãdi ĩ hac
materiavbi querit an teneamur in oibus
cõfoꝛmarevoluntatẽ noſtrãvolũtati diui
ne Si enĩ ſoꝛtes leuat feſtucã.ſcit theolo

gus.ꝙ hoc deusvult ⁊ ita de quocũq; effe

ctu qui ꝓducit᷑. Hõ opoꝛtet tñ vt videt ꝙ;
theolog'talis obligetvelle ſilr. q;uis foꝛte
in his que pctã nõ ſunt.teneat᷑ non ſe dit⸗

foꝛmare remurmurãdo aut cõtranitendo
volũtati efficaci dei plene cognite.quẽad

modũ foꝛteꝛ⁊vilhelmꝰantiſiodoꝛenp⁊ alij
ſentiẽtes oppoſitũ pꝛioꝛis ſentẽtie intelle
xerũt Attamẽ hec cõſeq̃ntia nõ valet Iſta
volũtas eſt iuſtiſſima.vel iſta inclinatio⁊
tendẽtia ſunt rectiſſime.vtputa inclinatõ
nes naturales ergo ↄfoꝛmãs ſe ꝑ actum li

berum talivolũtati aut inclinatõi in revo

lita.aut in obiecto ad qð eſt inclinatõ.nii
q; peccat.Stat enĩ ꝙ deus pᷣceptũ ad op
poſitũ dederit vt ꝙ actualrvolũtas nihil
eliciat. Fatemur tamẽ ꝙ ſi act? elicitꝰ eſſet

oino talis. qlis eſt actꝰ naturał ille nunqᷓ;

eẽt diffoꝛmis.Nã hoc claudit repugnãti⸗
am.ſed hoc dicere.vel paꝝvel nihil eſt.

Tanddèẽ ſubintert᷑ in deſcriptõe / p dignifſl

catiõe ad eternã vitã cõſequendã/⁊ dãna⸗

tionẽ euitandam. Memini me legiſſe in

Durãdo ꝙ ſi nulla fuiſſet facta reuelatio
bhomi de ſua beatiſficatõe ſuꝑnaturali aut
damnatõe. nõ incurriſſʒ pctm̃ faciẽs ſis
ſum reũ dãnatõis eterne.⁊ ita nullũ fuiſſʒ
pctm̃ moꝛtale.Hoc dictuʒ de lege ſtatuta
vritatẽ habere videt᷑/ſed de poſſibili neqᷓ
q;·Nõnevidem ꝙ dans opam rei illicite
pᷣt ad penã hũanarũ legũ q;uis ſibi pꝛius
incognitã iudicari.Etqᷣcqd ſit tñ de poſ⸗

ſibili ita de facto ſe res bʒ/ oẽm obligatõz

diuine legis apð viatoꝛes ad finẽ tendere

vt dignificet᷑ homo ad vitã eternꝗ.:⁊ infer
nalẽ moꝛtẽ euitet. Juxta qð ſaluãt aliqui

nõ ipꝛobabilxrê/q̃lr apð dãnatos vel btõs
non ſunt leges pᷣceptiue. q̃les lomur.ad

quas ſcʒ volũtas diuinavelit teneri ſalua
tos aut dãnatos ſub nouis pᷣmijs aut pe⸗
nis/qꝛ in ſaluatis nõ eſt neceſſe In q bus

maxie habʒ locũ illð apli Juſto nõ eſt lex
poſita/⁊ in dãnatis eẽt inutile.Alioquin

deore
nmnüe
hecec⸗
vennum
Lrn
Durg
id
abes
Uundit
attbeno⸗
oaſgeft
ntig
znishrte
nonſedih
mmirenso
eräd
enßtaij
neintele
NAo
NMCinan
mincünn
Nrun!
möinr
Ncnränt
ride
Nütwnh
urſe
lenunq;
Nugien
nbick.
epdig
ändinn
notgſein
S
nmm
ianvlüfuſß
delgr tumn
choſtblin
vnmillui⸗
lisſbi hung
ſttidep⸗
enobliggto;
ine tene

Ucmnirine

annindlen
Vursrabi

eede
Innn

„2
nsinten
nenſe Ni⸗
ſi

dicendũ eſt vt videt damnatos continue
moꝛtaliter demereri.Quãuis autẽ digni
ficatio ad vitã eternã pꝛecipue cõſurgat a
deo dignificãte.vt a cauſa ſupᷣma⁊ dñan⸗
tiſſima.ſicut ⁊ lex qlibet a pꝛia lege ꝓfluit
vt emanatio q̃dã lũinoſa. Nihilominꝰ di

gnificatio foꝛmalis fit pꝑ grãm ſeu carita /
tẽ.⁊ meritoꝛia ꝑ actõem bonã pᷣceptoꝛum

impletiuã/ad pᷣcipiẽtis intentõem quã ex
plicauit cũ ait. Sivis advitã ingredi. ſer
ua mãdata ¶ Si nõ erram' in deſcriben
do legẽ pꝛeceptiuã tã affirmatiuã quã ne⸗
gatiuã put nõ erraſſe putamꝰ.apꝑta eſt no⸗
bisvia nõ mediocris/ad ꝑgendũ q̊ tendi

mꝰᷣplurimũ qʒ lucis allatũ eſt aciei noſtre

mẽetis ad inferendũ ↄgnoſccdũq; ſeq̃ntia
oꝛollariũ pꝛimũ. ¶ Nõ ideo ðꝛ aliqᷓ
lex appꝛopꝛiatevłl pure de iure diuino. qꝛ
ad illã obligat deꝰ Facilis eſt declaratio.
niã ſicut nihil fit abſq; deo cauſante.⁊ nu⸗
hil eſt veꝝ abſq; pꝛĩa veritate. Nã oĩs ſapi
entia a dño deo eſt Nihil pᷣterea bonũ abſ

q; pꝛĩa bonitate.nihil pulcrũ neq; ſuaue/
⁊ita de alijs put lectio pᷣcedẽs diffuſiꝰoñ⸗

dit. Ita ois obligatio caſſa eſt nec alicuiꝰ
roboꝛis vel momẽti.ſi nõa deo ĩpatoꝛe ſu
pᷣmovires habuerit MHõ eſt ptãs niſi a ðᷣo

inqͥ t apłs.verũtñũ nec oĩs effectꝰðꝛ appꝛo⸗

pꝛiate diuinꝰ / nec oĩs veritas ꝑtinet ad fi⸗

dẽ mec oĩs bonitas ad adoꝛatiõem. Cur
nõ ſilr poterit eſſe obligatio aliq̃ a deo/q̃ᷓ
nõob happꝛo

0200 grm ſecudũ

Non iõ pciſe ðꝛ aliq̃ lex vina ſeu de iu⸗

re diuino appꝛopꝛiate.qꝛ illã creatura rõ

nalis ꝑ reuelatõem aceegir ach fieri pt
ſicut in antiq̃ lege teneo fuiſſe in pluribꝰ/

deus reuelet ⁊ tradat ĩmediate aliq̃s le/
ges ꝓ ſolo regimĩe politico⁊ꝛ ciuili.quẽad
modũ de oꝛdinatõe leg iſrahel de taxatõ
ne penaꝝ ciuiliũ ⁊ ſimiliũ diceret/ ⁊ tales
appellantur a doctoꝛibꝰ leges iudiciales:
qꝛ tñ leges tales nõ ĩmediata ⁊ directa in⸗

tentõe oꝛdinãt in finevltimũ⁊ ſuꝑnatura

lẽ.deęficitvna cõditio deſcriptõis añdicte

¶ Pꝛo cuiꝰelucidatõe ⁊ vt dicti hꝰ rõna⸗

bilitas mag innoteſcat/adu ertẽdũ eſt ꝙ;
hõ qͥ ſubſiſtit ex duplici ſubſtãtia.vna ſpi
rituali et᷑na ðinaq;/ alia coꝛꝑali ⁊ moꝛtali
duplicẽ hʒ finẽ.vnũ ſuꝑnaturalẽ.aliũ na⸗
turalẽ qͥ hũanꝰpᷣtdici ſeu politicꝰ? ciuilis
Nuũuc ꝓ ↄſecutiõe pꝛimi finis date ſunt le/

Lectio Becunda

—

noſter eſt pꝛincipał ſermo.⁊ illas appella

mꝰappꝛopate ðᷣinas ſeu theologicas ſeu

de iure diuino.quẽadmodũ nõ oẽsvirtu
tes ſed eas dũtaxat q̃ ad deũ ĩmediate diri
gũt:theologicas ⁊ diuinas noĩiamꝰfidem
ſpem atq; caritatẽ. Pꝛoinde ad ↄſeq̃ndũ
finẽ alteꝝ qͥ hũanꝰqũq; ðꝛ.qũq; ciuilis et

politicꝰ. leges alie late ſunt.⁊ vt plimuʒ ꝑ

hüanã inueſtigatõeʒz ipoſite. Illevero q;/
uis oꝛdinẽt᷑ finalłr ad finẽ btitudinis eter
ne ſicut ea q̃ coꝛꝑis ſunt ⁊ coꝛpꝰipᷣm ꝓpter

aĩam factũ nullꝰambigit/eas nibilominꝰ

ðᷣinas neq̃q; dicimꝰ.alioqͥn leges ⁊ regu⸗

las medicine q̃ pacto nõ eſſe vinas cẽſebi
mꝰ: Ille ſiqͥdẽ reſpiciũt ſanitatis armoni
am ⁊viuacitatẽ ſenſuũ ĩtegrã.quibo leſis

nõne aĩa abvſu virtuoſoꝝ actuũ ðinoꝝ ĩ
pedita toꝛpeſcerʒ? Illas tn leges ſeu regu
las eẽ de iure ðino nõdũ qͥſq; dixit.qᷓ;uis
teſtet᷑ ſapiẽs medicinã ab altiſſimo creatã

qᷓ;uis deniq; ſint in eavel eẽ poſſint cõclu

ſiones plłime ꝑ reuelatiõʒ magis q; ꝑ hũa
nã inueſtigatõeʒ inſerte Perſpicuũ eſt igi
tur arbitratu meo/legẽ aliquã nõ idcirco
dici appꝛopꝛiate deinredinino⸗ deo re
uelãte ſuſcepta eſt. Hmõi ãt coꝛollarij co
gnitio / pdeſt nõ paꝝ ad elucidatõʒ mate⸗

rie pñtis/tã circa legẽ antiquã/qᷓ; i noua.
17.
6

Lirca qð deducit᷑vlteri nõ oẽs cano
nes ſummoꝝ põtificũvel decreta/ſunt de

lege ðᷣina.ptʒ hoc exradice pᷣmiſſa/q;uis

alie nõ deſint ĩferiꝰ aſſignãde. Sũt itaq;

plures hmõi canones ad politicã ſolũ co⸗
uerſatõeʒ accõmodati.(¶ E ſi dicat aliqs

Noõne bona ecclie oĩa ſpũalia ſunt.qꝛ ſpi
ritalitatẽ reſi hiciüt ad ſpiritalitatẽ indu⸗
cũt. Rñdemꝰſub alia diſtinctõe/ꝙ in poli
tica ↄuerſatõe hoĩʒ/ ſicut ſunt qdã ſpecia

liter deputati? dedicati ad obſeqᷓndũ deo

q̃ anthonomatice eccłiaſtici dicũt᷑ ſeu reli

gioſi. Alij q;uis ad deũ tendãt:qꝛ tũ ſuuz

magis eſt officiũ tractare ea q̃ ſunt ſecula⸗
ris policie.iõ ſeculares noĩant Hõ aliter
dicutur bona pꝛimoꝝ eẽ ſpũalia. licʒ ſint
res mere tpales.⁊ coꝛpꝰↄſeruãtes ſicut in
alijs. Sili roe leges oꝛdinãtes ecclłiaſticã
policiã dicũt᷑ plerũ q; ſpũales ſeu diuĩe qᷓ;
uis ĩpꝛopꝛie.⁊ alie ciuiles ⁊ hũane.
hoc loco fallũtur ⁊ fallũt crebꝛo qdã cano

niſtarũ/pᷣſerti in materia quã tractauimꝰ

ii 2

Si

ges a deo ppoꝛcionate ad finẽ illũ / de bꝰ

De pvita ſpirituali anime

de ſymoniavbi ſpũalia iudicãt illa que eẽ

carnalia ⁊ materialigꝗ nnline neſcit ¶ Co
rollariũ quartũ.¶ ¶

iuris diuini deducit᷑ CPꝛĩo.quia ſicut om
ne verũ omnivero cõſonat. ſic oĩs lex q̃ᷓn/
tuncũqʒ poſitiua ⁊ hũana cõſonat diuĩe
legi:/imo et exea deducit/ſaltẽ a deo⁊ btis
Ampli/ nulla eſt lex q̃ nõ innitat᷑ pꝛinci⸗
pijs iſtis. deo iubenti obediẽdũ eſt. Auto
riſatis a deo parendũ eſt Sugioꝛib ſuis

in eo ꝙ ſuꝑioꝛes ſunt nõ eſt inobediẽdũ/⸗

et ita nulla eẽt lex pure humana. cõtra id
qðveritas hʒz⁊ vſus cõis pꝛo manu
ductõe capiamꝰ ſile in eis qᷓ dicũtur fidei.
Non eni fidei aſcribimꝰ oẽm veritatẽ.que
ſequi p̃t ex veritatibo cõtentis in ſacra ſcri
ptura. Sed illas tantũmõ veritates ſibi

dam que ſpecialr reuelate ſunt/⁊ datead

credẽdũ/p btitudinis fine ↄſeqndo Sci
mꝰinſuꝑ ꝙ nõ oĩa q̃ ꝑ ſummos põtifices
imo nec ꝑ eccliam appꝛobata ſunt.eẽ cen
ſent᷑ de fide.alioqͥn obligarẽt ad ſui credu
litatẽ opuſcula ſctõꝝ oim doctoꝝ q̃ ꝑ ec⸗
cleſiã appꝛobant /ſicut de multis expᷣſſuʒ
eſt in decretoꝝ diſtinctõibo. Hoc aũt dici

neqͥt qᷓre necoĩs lexappellabit᷑de iure di⸗
nino.quã tulitvel ſummꝰpõtitexvel eccle

ſiavel pꝛinceps qͥlibet autoꝛitatẽ habens
dei in ſubditos.¶ Si vero q̃rit᷑ nũerꝰve⸗
ritatũ taliũ qᷓ̃ appꝛobate ſunt de fide. Re⸗
mitto nũc ad ea q̃ tractauit ockã ĩ ſuo dia
logo.libꝛo.ij.qᷓ;uis aliq̃ ꝓ incidentali de⸗
claratione ſum dicturus.

Seqͥtur erpᷣcedẽtib coaſſumptis qui

buſdã veris/ꝙ eadẽ lexdici pᷣt de iure diui
noꝰ⁊ naturali:⁊ hũano ſeu poſitiuo:ſʒ alia

⁊ alia rõne reſpectu diuerſoꝛũ. Et quideʒ
q̃lis eſt legis diuine ratio dictũ eſt e⸗
vero naturalis pᷣceptiua talẽ hʒ rõem. ꝙ
eſt ſignũ inditũ cuilibet hoĩ.nõ impedito
invſu debito rõis notificatiuũ volũtatis
diuine/ volẽtis creaturã rõnalẽ hũanã te⸗
neri ſeu obligariad aliqͥd agendũvel non

agendũ ꝓ ↄſecutiõe finis ſui natural.qui

finis eſt felicitas hũana/ ⁊ in multis debi
ta ↄuerſatio domeſtica.⁊ etiã politica.hõ

eni natura aial ciuile eſt. ¶ Qex huana ſi

ue poſitiua pᷣceptiua pure ⁊ appꝛopꝛiate/
deſcribit ꝙ eſt ſignũverũ hũana traditõe

⁊ qautoꝛitate ĩmediate ↄſtitutũ/aut qð nõ

SS

ex aliqua non ideo
dicit᷑ diuina appꝛopꝛiate/ qꝛ ex pꝛicipijs

ter hüanũ noiĩiari

infert᷑ neceſſaria deductõne ex lege dina ?

naturali.ligãs ad aliqd agendum vel nõ
agendũ/p conſecutõe finis alicuiꝰhũani.
S iqͥs ꝑticulas harũ deſcriptionũ di⸗

ſcurrat/agnoſcet tũ differẽtes rões tripli⸗
cis hꝰlegis:tũ ↄueniẽtiã in reeadẽ.¶

quidẽ lex diuina differt a ceteris in dnob⸗
ſpecialiter ¶Pꝛimo.qꝛ innitit᷑ pꝛincipa
liter reuelatõi diuine.lex vero naturalis ĩ⸗

nitit᷑ dictamĩ rõis qð eſt inſitũ cuilibʒ ho

mini non impedito invſu debito ratõnis

qð impedimẽtũ fit aut ꝑ ĩmerſionẽ cũ ſen

ſualitate nimia: aut per leſionẽviriũ natu
raliũ ſenſitiuaꝝ:aut ꝑ depꝛauatõʒ radica
toꝝ vitioꝛũ ⁊ conſuetudinũ ꝑuerſaꝝ Aex
autẽ hũana pꝛicipalr innitit᷑traditõi hu
mane aut q̃ſi hũane/et hoc q̃ſi hũane dici

mꝓpter illas traditiões pure iudiciales,
quas ꝑ moyſen dedit dñs /⁊ ꝗᷓ nõ innitũt

pꝛincipalr reuelatõnivt reuelatio eſt/nec
ex reuelatꝭ:aut ex dictamĩe pure naturali
cõueniẽti deductõe paterẽt apud oẽs/ſiũ
accederet ſuꝑioꝛis alicuiꝰ determinã au

toꝛitas. Exemplũ de iſta lege. Pꝛinceps

in hac terra cõſtituẽdus eſt ꝑ ſucceſſionẽ

hereditariã.pꝛincipi dabũt᷑ annuatĩi miiu;

le talenta auriꝓ tributoꝛ ſiles.que nec de
ducũtur aꝑte exveritatiba legis diuie ⁊ na

turalis.nec tamẽ illis cõtradicere cogno:

ſcunt᷑: alioqͥn ille nõ tam eſſent leges dicẽ
ecß ſeeni ue tyrãnides⁊ veritate ca⸗
rẽtes. ¶ Scðda differẽtia legis diuine ad

naturalẽ eſt.qꝛ lex diuina pꝛĩcipalr reſpi

cit finẽ ſpiritualẽ.lex naturalis naturalẽ/
hũana vero lex pᷣt advtrũq; dirigere ꝓpter
diſtinctõem q̃ data eſt in tertio coꝛoilario
de canoniboe ſummoꝝ põtificũ.quoꝛũ ali
qui ſunt pure hũani/reſpiciũt tñ ĩmedia⸗

is declaratis patz ſcdᷣa ꝑs coꝛollarij.
Dz pꝛimã manifeſto noĩatim de hoc pᷣce
pto nõ furiũ facies. Nã ⁊ a deo reuelatũ ẽ
ad conſeq̃ndũ finẽ vltimũ.⁊ inſitũ eſt cui

Paaeginanagarzzate ſempit᷑ne.

libet hoĩ nõ impedito in vſu debito rõis

ad conſequẽdũ finẽ naturale. Nihilomiꝰ
reſpectu quoꝛũdã hoĩm ipeditoꝛũ in vſu
debito rõis.poiuit repeti tanq;hũana im̃

—

qutoꝛitate latũ r debeat ſimpli⸗

ꝙ apð aliqͥs excellẽtis ingenij et multarũ

litteraꝝ.ſicut pᷣtvna ꝓpoſitõ dici fidei pꝛo

pꝛie.q̃ nõ ſpectarʒ ad fidẽ explicitã exepli

ſicatã alteriꝰ Ita de legib ſatẽdũ eſt. Hac

xhoc nihilominꝰ pʒ

— — — .

—— —

ſoegtnl
ngindno
irined
mmlsi
Wallbzd⸗

rſoniciſen
Nöinünann
mözrdict
Muaſiin
nndithib
ſhünnediel
kincſciles/
nöͤinnitüt
anoetnee
dne Maunni
nngoisſi
En
K
iſei
bcnenecde
VNüietna
n no
negs dice
1ventatec
Gsdinined
rihalr ei
risnummii
Gdnger
mocrolnt
ici erül

ürtüincdian

porolan.

Inn ehocſe
1deofncaiii
tinſnücti
ſ dchitofos
e fibiond
Pohumiin
idchaſin
Cenhlonn,
gnnanun
ſnufdn
ui
iss

oſona

ALectio Secunda

¶ Beqtur ermiſſis notzdavaldediſm.

de cauſa miſericoꝛdia dei quaſdã leges qᷓ
natural eent note ſi nõ ꝑ pctã obliterate
⁊ q̃ſi delete fuiſſent.decreuit rurſus inno⸗

uare/⁊ innouãdo cõitati hoĩm tradere. vt

rent᷑ nõ naturalẽ tm̃mò ſed eternun.

Seãtur no abſurde cocedi pt omia

pꝛincipia iuris naturalł eſſe de lege diuĩia

ꝓpꝛie dicta.licet diuerſa rõe.hoc ꝑſpicuuʒ
erit ſi attẽdimꝰ quẽadmodũ oĩa pꝛicipia
iuris natural deo reuelãte ac iubẽte conti
net lex taʒ antiq̃ q; noua ad finẽ btitudis

eterne Et aliũde foꝛſan iſtõ ſuadere poſſu

m/ex hoc ꝙ taliũ pꝛincipioꝝ indua ẽ no

uine lucis irradiatõem quẽadmodũ tra⸗/

diderũt aug.⁊ alij doctoꝛes eleuati.⁊ oliʒ
ſuꝑ hoc fuit articulꝰpariſienf᷑ tꝑeꝛvilhel⸗
mi pariſienſ. put legi in btõ thoma ⁊ bo/
nauẽtura declarat pulcerrime in itinera⸗

rio mætis in deũ/ondẽs nullũ eẽ dictamẽ

recte rõis ſolidũ⁊ obligatoꝛiũ niſi in pꝛi⸗
ma lege ⁊ luce ſtabiliat᷑. Pꝛopterea phoꝝ
maximi⁊ pꝛecipui.inter quos floꝛuerunt
ſocrates ⁊ ceteri achademici ingenue pꝛo
feſſi ſunt.nihil in reb mutabilibo ſe ſcire/
nullã in eis reꝑireveritatẽꝛ nullũ eẽ dicta

mẽ rectũ rõis.ꝙ ſi ꝑ hoc oẽm a nobisveri

tatẽ⁊ rectũ dictamẽ ſimpłr excludebãt/er⸗
rabant intolerabiliter. ꝙ de tãtis inueſti⸗
gatoꝛib) veritatis ſentire nefas eſt. niſi p
qnto ſoꝛſan deũ nõ ſicut deũ gloꝛificãtes.
neq; grãs agetes.qꝛ q abſcõdita eiꝰ erant
maifeſtauerat eis.dati erãt iã in repꝛobuʒ
ſenſum ⁊ deficiebãt ſcrutantes ſcrutinio.
DSentiebat igit᷑ ſi bñ ſentiebãt in hac tan
ta ↄfeſſiõe ignoꝛãtie ꝙ ſolꝰdeꝰ ſicut eſt im

mobilis ita eſtveritas ſtabilis/⁊ lex certa

⁊2ſtans / in qjvidemꝰ q̃ bona ſunt⁊ vera/⸗
ↄſonãates in hoc ꝓphe eximio. qͥ poſtq; pᷣ⸗
miſerat.młti dicũt qͥs oñdit nobis bona
Rñdens ſubitulit Signatũ eſt ſuꝑ nos
lumẽvult? tui dñe. Alienü ſubinde nõ eſt
dictũ apli pluries allegatũ q̃ dicit.in deo
nos viuere⁊ moueri⁊ eẽ.Oiĩs qͥppe ↄgni⸗
tio veritatis in nobis nõne pᷣcoꝛ q̃dã mo
tio eſt. vt igit᷑ in deo ſit opoꝛtet ↄfiteri Et
hic eſſet ſpeculatõ gratiſſima ſi nõ ad alia

—

ctio ad apiendũ illð magis ⁊ magis qð q̃
rimꝰ Aliꝗ eſt ler pure dinina. aliq ptinẽs
qd ðᷣina.aliq imꝑtinẽs.Nihil hoc nouuʒ
fingo.diſtinxerüt itaq;ʒin ſili doctoꝛes añ
nos ꝗveritas aliꝗᷓ eſt pure de fidealiq̃ ſo

lũ ꝑtinẽs ad fidẽ q dicipᷣt de pietate fidei.

in ↄꝛio aliq̃ falſitas eſt hereſis.aliqᷓ ſapi⸗

ens hereſiin qᷓ̃ dici pᷣt erroꝛ.aliq oĩino imꝑ
tines/ſalte q́ͥ ad nosviatoꝛes ⁊ noſtrã de⸗
ſignari gradꝰ. In pꝛio gradu reponũtur
leges ĩmediate reuelate a deo ꝓ tota cõita
te hoĩm ant pꝛincipalioꝛi ꝑte.ſcripte ĩ bi⸗

blia ⁊ pᷣſerti in euãgelijs a xpᷣo latis ad cõö

ſeqndũ btitudinẽ Et exh̊ ſtatĩ pʒ ꝙ in pl?

ſe hʒveritas/ q; lex pure diuia.ꝓpter illud
qð pᷣdictũ eſt de multis legibs pure iudi⸗
cialiba antiqᷓ legis.⁊ quia multe veritates
ſunt qᷓ nõ ſunt imꝑatiue⁊ ex hinc nõ obli
gatiue. In ſignũ at ꝙ leges iudiciales an
tiq̃ legis/ non eẽnt ꝓpꝛie de iure dino. ſiẽ
nec deducebãt de directo ĩmediate in finẽ
btũm: xpᷣs legiſſatoꝛ pfectiſſimꝰvolẽs cõ⸗
dere legẽ digniſſimã⁊ btificatiuã.oẽs ta⸗
les leges oꝛdinates hoĩem ad finẽ hũanũ
⁊ politicũ/reliqt ad arbitriũ pᷣlatoꝝ ⁊ pꝛi⸗

cipiũ.ita tñ vt ſʒ memiſſent ptãtẽ eis datã

ꝓveritate.nõ ᷣ veritate⁊ ad edificatõeʒ.ñ

deſtructöem put lodtur apls. O ſi otetio
ſe qſpiꝗ obnitat᷑ dicat leges hmõi idici
ales fuiſſe de iure vino ꝓpꝛie Rñdeat ergo

quõ diſpenſabiles erãt:⁊ nõ ſoũ mutabi
les ſʒ mutate.⁊ ꝙ multꝭ eaꝝ licebat abſq;
dãnatõis ꝑiculo ↄtraire. ¶ In ſcðo gra⸗
du reponẽt᷑ leges diuine ꝗᷓ ex pᷣcedẽtibo ſo
lis in ↄñtia euidẽti ant ſaltẽ reuelate ⁊ p⸗
pꝛie credẽda deducũt᷑. Dixi notãt᷑ ex iſtis

ſolis⁊ in ↄñtia euidẽti aut ſaltẽ ꝓpꝛie de fi

de.qm̃ ſi neceſſario coaſſumeret᷑ ppoſitio
alia.q̃ nõ eẽt ꝓpꝛie de lege ðᷣina aut de fide
aut ſi ↄſequẽtia eẽt euidẽs.nec ꝓpꝛie de fi⸗
de.ↄcluſio nõ eẽt ꝓpꝛie de fide ſᷣm mox dði

cẽda Addidi in ↄntia reuelata? ppꝛie cre

denda. ꝓpter determinatõʒ ecclie rite fa⸗
ctã.quã ſuppono in his q̃ ſunt ad ſaluteʒ
neceſſaria/errare ñ poſſe. ¶ In tertio gra
du reponentur leges dᷣine ĩmediate axpᷣo
tradite/ aut ab eis dicto mõ deducte.q̃ ꝑ.
ſucceſſiuã relatõeʒ apłoꝝ ⁊ alioꝝ ad nos
equalenteʒ ſcripture canonice/ notificate

ſunt. vt foꝛte eſt iſta lex. vniuerſalis eccłia

ii 3

De vita ſpirituali anime

pon tifici romano ſubiecta ſit Non enim

poſſet euidẽteraut ꝑ ↄſequẽtiã pure de fi

de exlegibus pꝛimi generis hũana dedu/⸗
ctiõe fulciri.q; tñ ſit lex pure diuina pz qꝛ
niſi ſic poſſet hũana traditõe pꝛimatꝰ iſte
R caſſari ¶ In qrto gradu ſunt leges ſpecia
liter inſpirateꝛ reuelate q buſdã ſingulari
bus ꝑſonis ꝓ ſe autꝓ pauò ad hoc elecᷣ.

Simitr quicqͥd ex talibo legiba deducere

tur modis pᷣdictis ĩ ſecũdo gradu.de his

legiba notat᷑ in decretis ¶ Ex his aꝑit᷑ in⸗
tellectꝰqualr dicta aploꝝ⁊ diſcipłoꝝ xpᷣi /

ſunt alterius autoꝛitatis q̊ ad aliqͥd/ etiaʒ

pure de fide q; ſucceſſoꝝ ſuoꝛũ.qm̃ pꝛimi

a xpᷣo doctrinã immediate ſuſceperũt / eiꝰ

inſuꝑ facta viderũt ⁊ ad eos expᷣſſe dictũ ẽ

QNulivos audit me audit.Et rurſus q̃ di⸗

covobis in tenebꝛis pᷣdicate ſupꝛa tecta.

Iſte pᷣterea ſunt ĩ euãgelijs poſite ⁊ a xpᷣo

iImmediate tradite. Petrus fuit apoſtolꝰ.

Faxnecrpi⸗ autoꝛitatẽ ligandi ⁊ ſoluen
i. Petrus edoctꝰ eſt in die penthecoſtes
a ſpũſctõ de oĩveritate neceſſaria ad ſalu⸗
tẽ.Tales ãt de quocũq; ſucceſſoꝛũ Petri
foꝛmate nõ ſic habent᷑a xpᷣo⁊ in ſcriptura
ſacra.pᷣſupponũt enĩ ſemꝑ ad minꝰ iſtam
ꝙ talis rite ſuccedat Petro ꝑ electiõeʒ aut
aliter.et hoc eſt hũana traditõe ſolũ ↄgni

tũ. Niſi foꝛſan qͥs diceret ꝙ vniuerſalis ec

cleſie autoꝛitas a ſpũſctõ ſpecialriinſpira
ta / determiauit deqbuſdã ꝙ Petro in pa⸗
patu ſucceſſerũt/vt clemẽs ſilueſter/⁊ gre

goꝛiꝰ/q;ᷓuis in eis qᷓ ſunt facti nõ ſit neceſ

eeccłiam nõ poſſe nõ errare ¶ Conſeq̃n

ter deducit᷑quõ maioꝛ fuit pᷣmitiue ecclie

autoꝛitas quo ad pᷣdicta/q; nũc ſit ⁊ enõ
eſt in poteſtate pape aut ↄcilij aut eccleſie
immutare traditõnes datas ab euangeli⸗
ſtis ⁊ a paulo /ſicut quidã delirãt.Nec ha

bent quo ad hoc qð eſt facere aliqͥd eẽ pu⸗

re de fide parẽ autoꝛitatis firmitatẽ. VUnñ
quantũ licet dubitare de iure alicuiꝰ ĩ pa⸗
patu vł epᷣatu/tantũdẽ licʒ ſuas inſtitutõ
nes in dubiũ reuocare. Hãc materiã tra⸗
ctat Durãdus.Et hic aꝑit᷑ modꝰintelligẽ
di illud aug. Euãgelio nõ crederẽ niſi me
autoꝛitas ecclłie còpuliſſet. Ibidẽ enĩ ec⸗
cleſiã ſumit ꝓpꝛimitiua cõgregatõe fideli
S um eoꝝq xpᷣr 1 ſtes
extiterũt. Weclarem nic poſtmodũ qͥd
ſit lex prinens ad vᷣinã⁊ qͥd imꝑtinẽs.Et
dicam?c. illa lex eſt ꝑtinẽs ſolũ/qᷓ licet de
duci nõ poſſit a veritatibo ſolis leg diuĩe

pure diuĩs aſſigno q̃tuoꝛ gradꝰ.P

viderũt audier̃t⁊ ſui teſtes

deducit᷑ tñ eiſze coaſſumptis aliqͥbove
ris ꝓbabili
pñt. Quia etiã ſfᷣm regulã magiſtralẽ Cõ
cluſio ſemꝑ inſeqͥ tur debilioꝛẽ ꝑtẽ alicuiꝰ
pᷣmiſſarum q̃ neceſſario coaſſumit᷑ ad ſui
illatõem.Aut etiã ſi ↄſeqntia ſit ineuidẽs
nec ꝓpꝛie de fide/ↄñs eſtvt cõcluſio illa ſis
gnãs talẽ legẽ nõ dicat᷑ ꝓpꝛie lex diuĩa.exq̊
vel vna pᷣmiſſaꝝ vel ↄñtia deficiũt a recti⸗
tudine fideivel euidẽtie. Sic enĩ verũ eſt
ꝓpoſitio copulatiua ex vna cõtingente /

2 tota ↄtingẽs/⁊ ex falſa vel ĩpoſſibili to

ta falſavel impoſſibilis iudicat᷑. Ignoꝛã⸗
tia autẽ iſtius diſtinctõis multos pleꝝq;

turbat⁊ inuoluit. ¶ Imptinẽs lexeritad
legẽ pure diuinã que nõ plus exeadẽ de⸗

duci pᷣt qᷓ; opf
que ita pure ſit fidei/qͥn ipſa poſſit cõiun
gi cum alijs imꝑtinẽtibaad fidẽ ⁊ ita totũ
reſultans erit imꝑtinẽs fidei.vt iſta ꝓpoſi
tio eſt pure fidei Euãgeliũ iohis eſt veꝝ/
dicẽdo tñ ſic hoc euãgeliũ iohis ſcriptũa
roberto eſt veꝝ/erit iſta ꝓpoſitio ĩptinens

ſcripſit hoc euangeliũ

ad fidẽ ſicut eſt iſta quã cõdludit/robertꝰ

In legibo ergo ñ
gradcõtinet leges qꝗᷓ licet late fuerit a deo

immediate vel ab autoꝛiſatis immedia⸗

ie ab eo. tamen hoc nõ conſtat niſi per hi
ſtoꝛias aut relationes.q̃ ꝓpꝛie nõ ſunt de

fide q;uis ipſe negari nedant abſq; ſcãda/
lo ⁊ pteruia maĩfeſta. Exẽpiũ de iſta lege.

Electio ſancti cemẽtis ſpectabat ad Pes

tru. Nõ eni dubitat᷑ qͥn Petr ex quo ira fe
cit habuerit ſuꝑ hoc autoꝛitatẽ immedia

tã a ꝑpᷣo.⁊ ꝙ ita fecerit licet rõnabilr nega

ri nò pᷣt.tamẽ negans ab hereſi ſe defende

ret.nec vt talis eẽt puniend/ſed bñ vt p⸗

tesuus ⁊ ſcãdaloſus ⁊ inciuilis ⁊ quſq; ſe
purgaſſet aut expoſuiſſet / deberet de here

ſi ſuſpectꝰvehemẽter haberi ⁊ tractari.
¶ Scõs gradꝰhʒ leges q̃ nõ late ſunt im
mediate a deo.iñ coaſſumptis aliq bꝰ que
rõnabilr ⁊ abſq; ſcãdalo negari nõ pñt il⸗
le inferũtura legibo pure diuinis. Exẽplũ
de iſta lege. Electio ſummi põtificis ſpe⸗
ctat ad cardinales/rebo ſtantibo in eccleſia
vt ſtãt/⁊ ſede vacãte.Ex iſta enĩ lege pure

vina ꝙ electio ſummi põtificis ſede vacã⸗

te debz celebꝛari Coaſſumpta iſta q̃ rõna
bilr negari non pᷣt ꝓ nc/Necclia cõmiſit
hãc ptatẽ cardinalibi.ſeqͥ tur lex pᷣdicta.tñ
denegẽãte iſtã diceret᷑ ſicut pbus. ¶ In ctio

q̃ piec rõnabilr negari non

ppoſ. ita / vñ nulla eſt ppoſitio

Ae
Mnnon
niG
iaglins
kad ſi
henidis

llhe

dii
D
niheick
Nangente,
oſlin
ai⸗
e eeg
lrati
egede⸗

tpoſtno
—

N
Hach
uſchi⸗

innlig
mihebi
nöſunt de

dſcſcid

deicalge

e e

agvoint
miimnett
fönubikneg
gliedenet
binp
lstcgſe
can deber
tm.

Glureſuntin

vlib'ne

AIncipit. nI. lectio

Leectio Tertia

gradu ſunt leges qᷓ ad ſuideductiõem per

1

ſleges dᷣinas reqrunt ꝓpoſitões dubias / q̃ᷓ
tñ plus incitãt⁊ edificãt ad deuotõem⁊ re
ligionẽ qᷓ; oppoſite/aut quas tutiꝰ eſt cõ⸗
cedere qᷓ; negare Exepla multa⁊ quotidia
na ſunt in canonibꝰſummoꝝ pontificũꝛ

decretalibo. Illi quippe canones aut ep lłe
decretales initũtur legib ðinis vtpote ta
libus vniuerſalib.Quivos audit me au⸗
dit.Obedite pᷣpoſitis veſtris q̃ dicũt faci⸗
ter ſimilibo. n
ꝓpoſitõne aut in conſeqntia coaſſumũtur
ſepius ꝓpoſitões q̃ nõ ſunt de lege diuĩa/

aut q̃ dubie ſunt aut non pꝛoꝛſus certe

ꝓficiũt obſeruãtibo.tñ in multis tutiꝰeſt

eas cõcedere nec ꝑtinaciter ipugnare Exe?

plũ de iſtis qdrageſimale ieiuniũ obr̃uã⸗

dũ eſt. excõicatões timẽde ſunt⁊ ſiljes. In
hoc gradu reponunt conſtitutiões multe
pꝛelatoꝝ ⁊ canoniſatões ſanctoꝝ.qm̃ fa⸗
ciũt ad pietatẽ fidei coaleſcendã nec eide⸗
ſunt aduerſe ¶ Poſtrem?ꝰgradꝰcõtinet le⸗

ges qᷓ ex legib ↄinis nõ plus deduci pñt.

aut min? q; oppoſite Exẽplũ iſtius/tallie

magne ⁊ tributa ⁊ cdẽde ſunt huic pꝛĩci⸗
i ⁊ ſimiles.⁊c.

ad naturalẽ.aut impꝑtinẽte/concipept qli
betvel mediocriter inſtructꝰ

iacere/ad id edificandũ vtilius qð ſuꝑeſt.
qui pᷣterea de tenebꝛaꝝ quodã inuolucro
lucẽ haꝝ deſcriptionũ ⁊ diſtinctõnũ fecit
oledeſcere ad intuẽdũ limpidiꝰſecutura.

Ergere feſtinabam ad rũdenduʒ
queſito pꝛicipali ꝑ vnicã condu⸗
ſionẽ poſt has terminoꝝ elucida⸗

quippe inſeqͥtur Figamꝰſic pedẽ poſt pe⸗

hũanũ: Siltr de policia. Querẽtes itaq;

qͥd pᷣlati pñũt⁊ iciges conſeqns eſt ina

nõ neſcire.
dio ⁊ dicem

terie noſtre ad dictamè recte rõis termiat᷑
Recta rõ⁊ dictamẽ ſuũ eſt pꝛio⁊ oꝛiginali

ter ⁊ eſſentialr in deo.⁊ an ſit idẽ oino qð

ed ſubſumendo ꝓ minoꝛi

¶ Bilem diſtinctõem de
ege pure naturali et de lege ꝑtinente ſolũ

* rãs deo
qui fundamẽta ſolida⁊ decẽtia dedit nos

toyões. Dʒ reclamauitveſtigiaq; retoꝛſit af
fiinis valde materia ei qua tractauimꝰ Eã

E.·Hec materia eſt/qd ſit ius ⁊ q̊tuplex ẽ⸗
⁊ qͥd diuinũvel euangelicũ vel naturalevł

ediemꝰautẽ ſub cõpen⸗/
Jus eſt facultas ſeu ptãs
ꝓWinqua cõueniẽs alicui ſcõᷣm dictamẽ re
cte rõis Ita ꝙ tota ⁊ finalis reſolutio ma⸗

volũtas eiꝰremitto ad difficultatẽ de fot?

malitatib. et ad bꝛaguardinũ in ſumma

conſtat q; in pꝛaxibo moꝛalibo recta rõ nõ
eſt pꝛioꝛvolũtate.vt nõ ideo deꝰ vult dare
leges ſuas creature rõnali qꝛ pus recta rõ
ſua iudicet hoc eẽ fiendũ.ſʒ ecõtra potius

Viget᷑ igit᷑ poſitio eſſe mag catholica et

expedita ſi dicamꝰneutrũ pꝛiꝰ eẽ altero in
deo.ſicut ĩ ſili nõ ideo qꝛ ſic eſt in re extra
q; ſoꝛtes ambulabit deꝰ ſic iudicat.nec p⸗
pꝛie ecõtra/ſed coꝛrelatiua ſunt? cõcomi⸗
tãtur quodãmõ ſeſe inferẽtia.ita in ꝓpoſi⸗
to ⁊ multis ſilib.Recta rõ conſeq̃nter?⁊ p
ticipatiue ſolũ cõuenit rõnalibo creaturꝭ.
Ponit᷑ in deſcriptõe facultas ſeu ptãs.q̊/
niã conueniũt ſᷣm dictamẽ recte rõis aliqͥ
bus.q̃ nõ dicunt᷑ iura eoꝝ.vt pena dãna⸗
toꝛũ vt punitões viatox flon eni dicimꝰ
aliquẽ ius habere ad ei nocumẽtũ.tñ nõ
eſt penit?alienũ a ſcriptura ſacra.qꝙ ea di⸗

cant᷑ iura qᷓ diuia pꝛouidẽtia ſapieter oꝛn/
dinat. ſicut pꝛio regũ dicit᷑ ꝙ hoc erit ius

regis. ⁊c. Et demones dicim habere ius
ad punitõeʒ dãnatoꝝ. ¶ Ponit᷑pinqua

qm̃ młta pñt alicui ↄpetere ſcõʒ dictamẽę

recte rõis.que ſcõʒ idẽ dictamẽ ei de ſacto
nequaq; cõueniũt/vt exñs actualr in pec⸗
cato moꝛtali habʒ facultatẽ ſeu ptãtẽ me⸗
tendivitã eternã.nõ tñ ꝓpinquꝗ vłvt dici
ſolet nõ ſcõᷣm pñ̃tẽ iuſticiã Wrder autẽ
hoc nomẽ facultas dictũ a fas cõgruentiꝰ
eſſe hoc noĩe ptãs/vt hic loco generis ſta
tuat᷑.⁊ hec ptãs ſeu facultas aliter titulus
iuris vocare᷑ ¶ Deinde ſicut dicta rõ hᷣti⸗
cipatiue in creaturis rõnalib/diuidi ſolʒ
a doctoꝛibo in poꝛtionẽ ſuꝑioꝛẽ ⁊ inferio
rẽ/ſic ſunt eiꝰdictamĩa miłtiplicia.quedã
ſunt circavniuerſalia pꝛĩcipia que appᷣhẽ
ſis cognitisq; termis/mox nõ cognoiciñ
pñt/nec pᷣt eis rõ diſſentire.Etiã vbi ſcõʒ
opinionẽ pbabilẽ aliq̊ꝝ poſſʒad tempꝰ.

ſuũ aſſenſum ſuſpẽdere.Alia ſunt dicta⸗

mina circa cõduſiões ex eiſdẽ pꝛincipijs
deducibiles.Expꝛio officio noĩat᷑ ipᷣa rõ

ſeuerat ¶ Rurſus ipᷣa rõ pᷣt iuuari lumine
ſuꝑioꝛi/⁊ ſuꝑnaturali irradiatiõe/ad aliqᷓ
pꝛactice cognoſcenda/ſupꝛa cõmunẽ cur
ſum creaturis rõnalibo.vtputa hoĩbooſti
tutũ /vel modo non vſitato naturalr.hoc

9

ſ kae lanhoige hoceſt inuiolata p

modo noiari Priglars ðina / dũ diuine re

uelatõi pꝛincipalrinnixa ↄgnoſcit Di

cam'igit᷑ ꝙ ome ens poſitm̃ qntum bhʒ de

ii 4

4

De vita ſpirituali anime

entitate ⁊ ex conſeqntide bonitate / tantũ
dẽ habet de iure ſic generalr diffinito. In
hũc modũ celũ ius habet ad inflnendum
ſol ad illuminãdũ.ignis ad calefaciendũ.
irundo ad nidificandũ.ĩmo ⁊ q̃libet crea
tura in om̃i eo qdð bene agere naturali pᷣt

facultate. Cuiꝰ ratio ꝑſpicua eſt.qm̃ oĩa

talia ↄueniũt eis ſᷣm dictamẽ recte rõnis
diuine. Alioqͥn nunq; pſiſterẽt. Sic ho⸗
mo etiã pctõꝛ ius hʒ ad multa ſicut ⁊ alie

creature natur ſuis derelicte. Atuero ius

tale q;uis ita ſepiꝰa metaphiſicis capiat᷑t
ad euitãdũ equocatõem illõ ſic aꝑire con
ueniat. ¶ Cotractioꝛ tñ eſt eius acceptio
apð politiſantes vt ius dicat᷑ ſolũ de illis

que cõpetunt creaturis rõnalibovtvtũtur

rõe. Pꝛeterea ratio quelibʒ ſicut eſt munꝰ
diuinũ deſcẽdẽs a patre luminũ.ita pᷣt di⸗
ci diuina. Pꝛopterea nõ abſurde concedi

poſſzʒ nihil alicui cõpetere niſi iure diuĩo-

quẽadmodũ nulla eſt facultas aut ptãs ꝓ
ꝓ inqua cõueniẽs alicui abſq; dictamine

recto dᷣine rõnis.Nihilominꝰiterũ ſumit

ius diuinũ limitatiꝰad ea q̃ vłex reuelatõ
ne vl modo reuelãdi ꝑ miraculũ ſupꝛa cõ
munẽ nature curſum ĩmediate ꝑ deuʒ rõ
recta creata cognoſcit Hotet᷑ id qd diximꝰ
exreuelatõevel modo reuelãdi.qm̃ nulla
eſt veritas ita naturalr cognita:.quin ĩ ſu
ꝑioꝛi lumĩe ſuꝑĩfuſo diuinitꝰ poſſit agno
ſci. Hoc liquide cõſtat in decẽ pꝛeceptis
iuris diuini.q̃ ſimł ſunt naturalis iuris
pꝛicipia/pꝓut in ſuꝑioꝛib iã habitum.⁊c.
ũc ſuꝑeſt oñdere qualr ex iure ſic de⸗

ſcripto multiplices ſaltẽ ſcõᷣm rõem oꝛiüuk

policie/⁊ multiplices iuriſdictões ⁊ diuer
ſe dñatiões.regnavel impia/quoꝝ noĩa ⁊

ſi frequẽs vſus habeat etſi pᷣterea ſatis cõ⸗
cipiant᷑ a multis q̃lis in hoc vel in illo ſit

policia.iuriſdictio vel dñatio.verũtũ hec
generali deſcriptõne nõ ita cognoſcũtur.
ed ſolis exẽplis querũtur fieri perſpicua.
docet hoc initiũ decretoꝛũ.Quãobꝛẽ ſtu⸗

dui in re quã tractamꝰ/ipᷣam de nodisver
box reſoluere. atq; de tenebꝛis nubiloſa⸗
rnũ varietatũ.latentẽ elucidareveritatẽ.nõ

quidẽ alia dicturus q; alij.qᷓ;; foꝛte alit᷑/

nec mediocriter hoc ꝓdeſt ꝓut nec ſtatim

facile eſt datis hoc mõ pꝛicipijs generali⸗
bus deſcriptões elicere/atq; oꝛdine cathe
nato cõnectere ꝓpoſitões ſubſeq̃ntes.qm̃

multas⁊ pꝛĩa facievix cõceptibiles cõclu

ſiones.quando poſſet aliter geometer vel

Lleſiã anar
aahamen pꝛincipaliter regula

ariſmetricus in lucẽ pdere/ ad eis aſſen⸗
tiendũ cõmouere ¶ Eſt itaq; voliciad
hua

dam diuina:.queda naturalis.quedã hũ

na.Et ſilr iuriſdictionũ/alia diuina/ alia
naturalis.alia hũana.Sicde dominijs.
Alið eſt do min iũ naturale alið humanũ.
Policia diuiavelvſitatiꝰloquẽdo eccle
ſiaſtica ꝓpꝛie dicta/eſt cõitas viuẽs ſub inu

re pure ðᷣinovel f̃ᷣm id regulata Sub hac

deſcriptõis generalitate cõpꝛehẽderet᷑ po
licia beatoꝝ Ipſi enĩ iurediuino cuiꝰſupᷣ
ma lex eſt caritas /regulant. Sic appellat᷑
noua hierlim ciuitas ſancta regnũ eternũ ⸗
iĩmo ſic foꝛte diceret᷑ btĩſſima trinitas eſſe
policia.Aſt apud politicos reſtringit᷑ ius
ad ius pꝛacticuʒ obligatoꝛiũ ſeu coerciti

uũ/qualr negarevidet᷑ aplłs iuſto eſſe legẽ

poſitã.Ampliꝰvero etſi in dãnatoꝝ hoꝛ⸗
renda cõfuſione.regnet ius di uineſehen⸗
tatis etſi ſub hoc reſpectu diceret᷑ illic eſſe
policia ſub iure diuino.qꝛ tamẽ damnati
nõ habẽt facultatẽ regulatam ad illas pe⸗
nas inflictas/nec ꝑ eas ſe regulant.ipᷣi oĩ⸗
no negãtur haberediuinã policiã.habẽt

potius diuiſioneʒ ſempiternã. Poꝛro nõ

min dicerem policiã quandã eſſe natura
lem inter aĩalia aut res q̃ſſibet.ſi ius gene
raliter eſſʒ acceptũ Vel etiã intertyranos

quos regnare ꝑmittit de pꝛopter peccata

populi⁊ in interitũ ſui:¶ Sʒ loquamur
deinceps de policijs creaturaꝝ rõnaliuʒz.
nõ qugarũlibet ſed hoĩm.nõ oĩm ſedviato
rũ. ¶ Policia eccliaſtica eſt cõitas ſᷣm les

ges pure diuinas obligãtesvel ↄſulentes
aut mouẽtes pꝛincipalr regulata Dixipbn

cipalr/qm̃ etſiquedã ſint decreta ⁊ ſtatu⸗

ta ſpũalem ſtatũ regulãtia/illavel innitũt᷑
immediate legibpurediuinis.vłminus

peincipali intendũt Sub hac policia in
ris debʒ eſſeviatoꝛ qlibet.⁊ de facto ſub ea

ſunt oẽs chꝛiſtianitãlaici q; clerici ¶ Hi⸗

hilominꝰ vt euocatõe nõ fallamur reme⸗
moꝛãda eſt diſtiuctio de eis q̃ ſpũalia pꝛo
pꝛie dicũtur⁊ ꝗᷓ ſolũ attributiue.quemad
modũ ſunt bñficioꝝ eccłiaſticoꝝ redditꝰ

⁊ mmilia certe carnaliaactẽpoꝛalia.niſi
ſpũuũalib ſubſeruiüt eiſq; dicata ſunt Hec

autẽ adinuẽtio.annexe ſpũalitatis.turba
tiones plures q; ſeibi põt traduxit in ec⸗
Eblciaanarumlicec cõitas ſcðᷣʒ

le
ta ¶ Policiahumana eſt cõitas ᷣm leges

pure ciuilesvel hũanas pꝛicipaliter regu⸗

ilcch
danngi
uüllep,
hm
ihe
ter
Gumn
ſisgene
mminos
e
gnumr
nalnz.
ncdr

Gnsnn

Myiante

Budan

Wmtin

Arwdirntꝗit

inarlnind
barpolcun

Netrl d

len N

Amurtene ie

iſpüatapd⸗

ne bend
Gtorn n

rnunſi
domſnth
ilmnant⸗
D
iscktcole
nahkinne
tcöpfti
nicnunmg

sðñůͦ

cauſa qua pꝛius ¶ Non autẽ iudicamus
hic difficultatẽ eſſean aliq̃ ſit policia ſolũ
naturalis interviatoꝛes.aut ſolũ diuina/⸗

Saanne Konag ingſen⸗ de

aut aliqua dũtaxat hũana/ſic ꝙ vna neq̊⸗

5alerins peicigaroem aſſumat / ſatis eſt
nobis diſtinxiſſe ratões.⁊ vt a pᷣdñanti
in policia legib/denoĩatio capiat᷑ Co⸗
foꝛmiter ad hec habʒ viãvnuſquiſq; expe

ditam a vepꝛibo ambiguitatũ.pgerevlteri

us ad deſcribendũ iuriſdictõnes vtraſq;.
Nam cũ iuriſdictio nihil aliud ſua inter⸗

pꝛetatõe ſignificet/qᷓ; iuriſdicionẽ hoc eſ,t

poteſtatẽ iuris.vnuſquiſq; tantundẽ ha⸗
bebit ⁊ taliter de iuriſdictõne ad aliquid.
q;dtum habet⁊ qualłr de iure ad illo/ſinon
cõtraxerimus moꝛe loquendi politicoꝛũ/⸗
iuriſdictionẽ ad ptãtẽ nõ qualelibet ſʒ co
erciuã/que ſcilʒ in alteꝝ vel tanq; in alteꝝ
põt exerceri:etiã inuitũ.Hoc itaq; facien
tes ſecernemꝰ ptãtem oꝛdinis a poteſtate
iuriſdictõnis. Habeat licet ſimplex ſacer
dos poteſtatẽ ex iure diuino ad ea q̃ ſunt
ſacramẽta⁊ alia plurima/que poteſtas eſt
vtiq; poteſtas ſeu iuriſditio magna.nul⸗
lus tamẽ ei ad talia iuriſdictionẽ dicit eẽ
vſus alioqͥn abſq;iuriſdictõe eẽt nemo⁊c
Erit igit᷑ iuriſdictio ecclłiaſtica.ptãs coer⸗
ciua ſcõʒ ius diuinũ politicũ. Juriſdictõ
naturalis ſcdᷣm naturale. Et iuriſdictio

humana illa erit q̃ humano iure collata

¶ Poſtremo par erit dominioꝝ diſtin⸗
ccio:euãgelici naturalis humanivel ciuił
¶Dominiũ euangelicũ eſt poteſtas pꝛo
pinqua aſſumẽdi res alias vel vt alias in
ſui facultatẽ vel vſum ſcᷣm regulas iuris

diuini pꝛopꝛie dicti ¶ Dominiũ natura⸗

le eſt poteſtas ꝓpinqua aſſumẽdi res alias

yel vt alias in ſui facultatẽvel vſum ſom

regulas iuris naturalis. Dominiũ huma
nũ eſt poteſtas pꝛopinq̃ aſſumẽdi res ali⸗
as aut tanq; alias ĩ ſui facultatẽ autvſum

ſcom regulas politicas ⁊ ciuiles iuris hu
mani. ¶ Conſeqnter videre facile eſt nad
qliter iura iſta⁊ iuriſdictões in e

“ ↄcurrũt q;q; diuerſis reſpectibi.

his eniã patet diſſolutio illiꝰ difficultatꝭ q̃

multos turbat / an iniuſtꝰ poſſit iuſte do⸗
minari/et an exquocũq; peccato moꝛtali
perdatur cõtinuo dominiũ Similr quõ
apð religioſos/⁊ quõ nõ/manet domini⸗
um ſupꝛa res cõmunes ¶ Nihilominus
quia nõnulli materiã hanc tractãtes/no⸗
minati dñs Armacanꝰ acciꝑe vident᷑ do⸗

ectio Certia

vel bono ſtabilitum.

miniũ diuinũvel euangelicũ⁊ etiam natu
rale conſtrictius qᷓ; ſupꝛa ſ. cripſimꝰ- NHos
ad intellectũ ſue poſitõis ⁊ elucidatõʒ cla
rioꝛẽ pꝛemiſſoꝝ/notemꝰ ꝙ ſicut nõ eſt po
teſtas niſi a deo/ dicẽte apoſtolo Sic po⸗
teſtas quelibet dicitur donũ dei.deus ve⸗
ro in donis ſuis donare ſe dicit᷑creaturis
Ita loqͥ tur apoſtolꝰ ſpũſſcũs daturvni
cuiq; diuidẽs ſingulis pꝛoutvnlt.Hec ãt
liberalis⁊ dignatiua donatio dei/ quo pa
cto cõcipi pᷣt/ abſq; iure et dominij alicu⸗
ius collatõne apud creaturã cui donatur
quoniꝗ recta ratio dictat vt illud ſit debi⸗

revoluerit.· ¶ His pᷣſuppoſitis aduerta⸗
mus deinceps deum ſe donare creaturis
multipliciter/ nominati quadrupliciter/
ſcilʒ pꝛo ſtatu nature inſtitute.deſtitute⸗
reſtitute. et gloꝛificate. ¶ Pꝛimo modo
dat ſe in donis nature integre / in eis pᷣte⸗
rea que naturã illã vt talis eſt cõſequunt᷑
quẽadmodũ eſtoꝛiginalis iuſticie donuz⸗
in homine.ſcõᷣm opinionẽ bene pbabilẽ
NHon enim videt᷑ bene poſſibile ꝙ; natura
humana integra ſit a iuſticia oꝛiginali q̃
dicit᷑ integritas ⁊ obediẽtia anime viriuz
inferioꝛũ ad ſuꝑioꝛes deſtituta.Et ita ti⸗

tum ⁊ ſuũ quod deus eidẽ cõfer⸗

tul?dominij naturalis fundamentũ babʒ

in hac oꝛiginali iuſticia. ſiue illa dicat᷑ do
nũ aliquod gratuitũ ſuꝑadditũ nature.ſi
ue ſit natura ipſa cõnotãdo rectitudinẽ q̃
dicta eſt ¶ Erit igit᷑naturale dominiũ do
nũ dei quo creatura ius habet imediate a
deo aſſumere res alias ĩferioꝛes ĩ ſui vſuʒ
et cõſeruatõem.pluribo cõpetens exequo
et inabdicabile ſeruata oꝛiginali iuſticia.
ſeu integritate naturali Hoc modo habu
it ada dominiũ ſuꝑ volucres celi et piſces

maris/ ⁊ ad comedendum de omni ligno

quod erat in paradiſo ſecluſo ligno ſcien⸗

tie boni ⁊ mali.hinc appellata eſt ptãs he

reditas ſua ¶ Exquibo mox infert ꝓdo
minin oꝛiginale nõ erat neceſſario in cari
tatefundatũ ¶ Ad hoc dominiũ ſpectare

pᷣt dominiũ libertatis.q̃ eſt facultas q̃daʒ
libere reſultans ex dono dei liberaliter ſe
donãte ad agendũvel nõ agendũ cũ ania
rõnali in ꝓductiõe ſuoꝝactuũ elicitoꝝ vł
eoꝛum ſuſpẽſione ad finẽ beatiſſime frui

tionis obtinendũ. Et hoc dominiũ tãto

liberiꝰeſt et latius/quanto minꝰ pᷣt in ma

lum.⁊ quãto ꝑ eetee d bonũ

mus deũ donareſe creaturerationali pꝛo
ii

Secũdo mõ dici

Gi

ſtatu nature coꝛrupte in donis qbuſdam
ſeu naturalibs ſeu gratuitis.non tamẽ gra
tum faciẽtibus/⁊ in eis que inde ſequũt᷑

Lum eni natura nunq ſit ita deſtituta/
quin ea ꝑmanẽte de ſedet eideʒ plus aut
minus. Nullus erat ita peccatoꝛ quin ha
beat aliqð dominiũ qð dici poterat natu
ralevel gratuitũ gratis datũ·habet ſaltem
dominiũ libertatis in actu vel habitu Ha
rũvero gratiaꝝ diuerſe ſunt ſpẽs ſicut di/

uerſimode deitas ſeſe cõicat.⁊ ĩmutabileʒ

ſe reddit/nũc ſcõᷣm potentiã/nũc ſᷣm glo⸗
riã/nunc ſᷣm ſapiam/nũc ᷣm opulentiã ⁊

ita ↄñs erit dicere/ꝙ i dono tali quolibet
tãq; in titulo fundari poterit dominium
abſq; hoc ꝙ ſicdominãs habeat caritateʒ
Nec ꝑdet illud dominiũ niſi ꝑdendo ſuũ
in quo fundatũ eſt donũ.Exæẽpli grã ſea
ſuppoſito peccato⁊ violentijs inde ſeq̃n

tibus /neceſſe fuit alios alijs pᷣferri/vt ho

mines quieteviuerent.⁊ ſuũvnicuiq; ius

tribueret:qð fierinõ potuit ſi non arceret
impꝛobitas malignoꝝ. Donauit igitur
de aliqbꝰ ptãtem hãc ſuꝑ alios regitiuaʒ
atq; coartiuã ſeu ꝑ ſe immediate/ſeu ꝑ me

diũ alioꝛũ.ſub aliquo ſigno cognoſcibili

d eſt electio. aut qleeſt hereditaria ſucceſ
ſio.aut q̃le eſt voluntaria ad eũ ſubiectio/
aut quale eſt qñq; pꝛudentia magna.po⸗
tentiaq; ciuilis ſuꝑ alios idiotas.aut q̃le

eſt habitudo paternitatis ad filiuz/ ⁊ viri

advxoꝛẽ.ſapiẽtis ad ſtultũꝛ ſimiliũ. Pꝛo
pterea manifeſtũ eſt ꝙ abſq; caritate pᷣt ta
le dominiũ retineri.qm̃ nõ in ea/ſed i alio
dono fundatꝰeſt ſuus titulus/nec ꝑditur
hmõi dominiũ niſi ꝑdito dono ſeu titulo
qð ipʒʒ ſuſtentabat fundabatq;ʒ ¶ Erit igi

tur dominiũ tale gratis datuʒ / ius ſeu fa⸗
cultas in alterũ conſequẽs ſeu reſultãs ex

dono aliquo naturali vel gratuito gratis
dato. Iſto modo ſunt apð inſideles⁊ pec

catoꝛes iuſtiſſima dominia dñoꝝ ad ſer⸗
uos/patruʒ ad filios.viroꝛũ ad vxoꝛes.et

omniũ generalr ad ſuas hereditates ⁊ ci⸗
uiles poſſeſſiones ſᷣm leges hũanitus in⸗

ſtitutas ¶ VUnde ciuile dominiũ ſeu poli
ticum qꝛ de illovſitatioꝛ eſt ſermo / ſic de⸗

ſcribitꝙ eſt dominiũ occaſiõe peccati in
troductũ/nõ cõpetens pluribo ex equo.re

tinibile? abdicabile ſeruata vel nõ ſ̃uata

caritate. Abdicat᷑autẽvendẽdo.donãdo.

negligẽdo.pmutãdo.(¶ Deide tertio mõ
dat ſe de in dono caritatis ſeu gratie gra⸗

De vita ſpirituali anime

tum faciẽtis/ que ꝓpꝛia ⁊ vera dicit᷑ dona⸗

tio.qm̃ fit ꝑ eam adoptio filialis/ius pꝛe/
bens hereditariũ ad om̃ia bona dei poſſi

denda quẽadmodum dicit apls pluries.

Omia noſtra eſſe.omnia nobis data eſſe

abũde ad fruẽdũ qð pᷣterea ſumꝰ q̃ſi nihil
habẽtes⁊ om̃ia poſſidẽtes.etſi ꝓpꝛio filio
ſuo inqͥt nõ peꝑcit ſed pꝛo nobis omnibꝰ

tradidit illũ.quõ non etiã nobis om̃ia cũ
ipſo donauit:⁊ rurſus ſi filij?⁊ heredes/he
redes quidẽ dei coheredes ãt xpi. ¶ De⸗
ſcribit᷑ autẽ iſtð dominiũ qð appellatura
multis euangelicũ/qꝙ eſt dominiũ imme⸗

diate a deo inſtitutũ/cõpatiens ſecũ exeq̊

quotlibet dominos/⁊ꝛ inabdicabile ſerua

ta caritate.Tranſtfert vero multotiens ſa⸗

cra ſcriptura ſub tropis metaphoꝛicis do
miniũ ciuile cũ ſuis attinẽtijs ad hoc do
miniũ caritatis/dũ noĩat illicvenditiões
eſſe/ 1 emptiões/⁊ donatões/⁊ cõmutatõ
nes ſpũales cũ deo/quaſividelʒnumiſma
legitimũ ſit caritas dãs pꝛeciũ actiba no⸗
ſtris / qs ex digniſſima ſeu dignãtiſſima

cõdeſcẽſione dei/mercamur cũ eodẽ de re
gno celoꝝ/cũ fenoꝛe multo.Et qᷓq; oĩa q̃
damꝰeidẽ ſint de ſuo⁊ ſuſcepimꝰ ea dema

nu ſua.⁊ ita dareꝓpꝛie neqͥmꝰ qͥd pꝛo quo

Nihilominꝰ ipᷣe tot deſiderabił acceptat
bona noſtra exvaloꝛe hmõi numiſmatis
tanq; nrã eẽnt appꝛopate:⁊ ñ ſua Reddit
q̃ʒ abſq; vlla ↄmutatõe ciuili/ſʒ emptõne

gratuitavinũ cõpũctõis.lac deuotõis.im

moꝰꝛ ſeipᷣm/⁊ regnũ celoꝝ.ita vt ibi ſit lõ⸗

ge fecũdioꝛ ↄmutatio q; in ciuilib-.qm̃ il

lud qð vẽdit᷑ fit ãpliꝰ⁊ multipliciꝰde poſ⸗

ſeſſionevendęetis qᷓ; ſi retineret᷑.ĩmo q̃nto

lus ↄmutãdo dat/tanto ꝑfectiꝰ ⁊ cumu⸗
ati poſſidet 0ο .
tudis⁊ iĩmenſitatis.vt ꝓſpera oĩa ⁊ aduer

ſa ſint in ei ditiõe.qm̃ diligẽtib deuʒ oĩa

cooꝑant᷑ in bonũ Late inſuꝑ ſtabilitatis
vt tolli neqᷓat ab ĩuito.Tãte deide purita
tis vt nihil crimĩalr coinqͥ natũ ſtet cuʒ eo

qꝛ lex eiꝰlex ĩmacłata ẽ/ↄuertẽs aĩas. Der

dẽs ãt hmõi dñiuʒ/fit ꝓditoꝛ ⁊ reꝰleſe ma

ieſtat.⁊ ĩfamis coꝛã deo ⁊ angeł eiꝰ:⁊ ĩ to

—

ta curia btõꝝ.qᷓᷓ nõ ita ſᷣm leges ciuiles

vt iudicet᷑ neceſſe ẽ ſtremo ſunt alie
pñs ꝓpoſitũꝛ hp

donatões dei nõ ita ad pñs⸗
ſtatu nature gloꝛificate⁊ cõfirmate.ſᷣm di

uerſos excellẽdi modos.vt de ſe dedit hu

maitati xpᷣi ꝓynionẽ ypoſtaticã ⁊ plenitu
dinẽ oĩs grẽ tanq; capiti in mẽbꝛa ĩſluẽti

cdominiũ tãte eſt lati

Se
Doſt
nies.
neſe
inibil
hoflio
un
muc,
tobe
lmn
nne
ie
el
nole
aodo
hoedo
iss
n
umiin
hr
ninſin
wixe
Ftüi
Gden
wa⸗
ins
npie
wösin
diſr⸗
ihcß
ce
linoqe
wtnn
ticklai
tube
Ndo⸗
Ebiuns
Khund
itgae⸗
iis
aknin
—R
woüif
meñ
lnti

cͤchn
Pnini⸗

Lectio Certia

quicqͥd habuit vite ſpũalis.⁊ tanq; impe

ratoꝛi om̃ia iudicãti ⁊ regẽti. Dedit inſu⸗
Pirgini btẽ autoꝛitatẽ mat᷑nalẽ vt dicat᷑

*

matri. Nec dubiũ eſt quin multe conditõ
nes pꝛeclare⁊ poteſtatiue cõſeq̃ntad has
donatões mirabiles ſupꝛa ceteras creatu

ras/q̃s omnes nequaq; cognoſcimꝰ etiaʒ

longevltra ceteros beatos.quoꝝ tamẽ in

coꝛꝑe gloꝛificato ⁊ ania ãmirabiles dotes

erunt/⁊ ſtupende ptãtes vt p agilitati coꝛ
poꝛũ nihil reſiſtet. nihil obſtabit ꝙ eoꝝ vi

ſum latebit: erũt quaſi ſpecula ⁊ libꝛi lu

cidiſſimarũ inſqiptionũ /libere ſeſe pñtã⸗
tes.⁊ ſimilia Bnanni exiſtimo quo⸗

niã modꝰiſte elucidandi naturã atq; diſti

ctiõeʒ dominioꝝ.reducit ſetandẽ ad diui
nã voluntatẽ/liberaliſſima dignatiõe do⸗
nantẽ ſevario modo creaturis. Altervero

mod ad dictamẽ pꝛacticũ recterõis dini⸗
ne ſeſe reſoluebat.ſed in eãdẽ pꝛſus cadũt

ſententiã Nũc expcedẽtibs aliq̃ conclu

damus.¶ Et pꝛio ꝙ diffinitio iſta iuſti⸗

cie. Juſticia eſt ꝑpetua ⁊ conſtãs volũtas

ius ſuũvnicuiq; tribuẽs.cõpetit pelcipa⸗
1

liter iuſticie diuine in oꝛdine ad ſuas crea
turas.de nempe ſolveſt qͥ volũtate M
tua ⁊ cõſtanti dat vnicuiq; qð ſuũ eſt.ſuũ

inq; nõ ex debito rigoꝛis / ſed ex liberaliſ⸗

ſima⁊ dignãtiſſima condeſcẽſione aut do
natõe creatoꝛis. Rurſus qꝛ oĩa pꝛopter ſe
ipᷣm oꝑatus eſt dñs.ipſe oĩm habʒ ſolus
plenariũ dominiũ ⁊ eſſentiale ¶ Dũ ergo

querit᷑ radix diuini dominij ſuusq; titulꝰ

faciliter inueniet in dictamine rectiſſimo
ſue rõis⁊ beneplacito volũtatis.ſed⁊ fon⸗

tale pꝛincipiũ cuiuſſibet dominij apoð pa

trẽ reꝑit᷑.quanq;ᷓ filio⁊ ſpũiſctõ collatũ ſit
idẽ penitus cũ patre ⁊ a patre ꝑ emanatõ
nes internales tã ex dictamie recte ratõis
ſue q; ex beneplacito ſuevolũtatꝭ. oꝛ
ro ſi nomẽ iuſticie trãſferre placeat ad iu⸗
ſticias ꝑticipatas in creatun/eſſent iuxta
arietatem creaturaꝝ ⁊ donoꝝ diuerſe de
ſcriptiões iuſticie.conſiderãdo ꝙ iuſticia
ſit quodãmodo actus a iure habituvel tã
q; habitu ꝓueniens. Aut foꝛte cõuenien⸗
tius eſt traſuertere ꝙ iuſticia ſit habitꝰ vel
tanq; habitꝰ cõfoꝛmis diuine iuſtie eiuſ⸗
demq; imitatiuꝰp participatõnem/et ius
acrus ſitvelvſus vel effectus talis iuſticie.
Iſto modo diceremaliaʒ eſſe iuſticiã oꝛi

—

abere ius maternale in deü cõicatöem
idiomatũ q̃ſi deus ſit ſubditꝰ ei ſicut filiꝰ um fa⸗
tificãtis. Iſta

ginalẽ. Aliã gratuitã non gratificantẽ / qᷓ
in mẽbꝛa plura ſecernit᷑ maxime in cinilẽ
inſticiã/et politicã/tam canonicã qᷓ; lega⸗
lem. Altera deinde eſt iuſticia gratie gra⸗
tum faciẽtig. Altera poſtremo gloꝛie bea⸗
2 iuſticiaꝝ quippe quelibʒ
eſt habit vl quaſi habit quo reddit huic

vel illi qð ſuũ eſt put exigit talis iuſticia/
pꝛotendẽdo etiã nomẽ iuſtice ad natura⸗ꝭ
ce adeo iuſta liberalitate donatam.

iuſticia et dominio:⁊ iure/p ſtatu nature

¶ Ceterũ dimiſſa interĩ ptractatione de

integre.ſilr p ſtatu nature glificate.loqua

mur aliqͥd de ſtatu nature lapſe ⁊ de ſtatu
nature ꝑ caritatẽ reparate hic in via/oſtẽ⸗
dentes quantũ interſit inter ſua dominia
⁊ pꝛeſerti inter illa qvſitatius inter docto
Wamdelckigſttno doan
niũ cinile ſeu politicũ. Similr dominiũ
caritatis qð antonomatice euangelicum
E quoꝝ deſcriptioni
bus tres differẽtigs elicimꝰ iter dominiũ
ciuile ⁊ euangelicũ hoc mõ ſumptũ. Naʒ
quoniã aliter nõnunq; accipit᷑vt patuit
eptãs pꝛopi⸗/
qua aſſumẽdi res alias in ſui facultatẽ vel
vſum fᷣm regulas⁊ leges iuris pꝛopꝛie di

res ventilant

quidã appellãt.

pꝛius cũ ipᷣm deſcribebat

1

uini.Hoceni mõ ↄuenit plurimũ cũ ciun

li.nec eſt in ſolo caritatis titulo ſtab ilituz
vt dicet᷑ Itaq; dominiũ ciuile inſtitutum

occaſiõe peccati oꝛiginalis ⁊ alioꝝ in⸗

de cõſeq̃ntiũ/quibo nõ extãtibs dominiu,z

tale deſuiſſet. Dominiũ vero caritatis nõ
pꝛeſupponit peccatũ/ſed eſt immediate a

deo deriuatũ ſicut ipᷣa caritas. Ciuile aũt

magis hũana adinuentiõe ⁊vtilitatis pu

blice reſpectu ſtatutũ eſt. Nimirũ pꝛopte

rea. ſi radicẽ infectã habẽs illiꝰ ſapoꝛẽ cõ

trahit. ⁊ ſi vix exercet᷑ tenet᷑ abſq; cõtami
natõe ꝑ aliquod delictoꝛũ Radixvero do

minij euãgelici e Qritas. que patiẽs eſt
cdam differẽtiã inue

benigna eſtꝛc. 8 1 .
nimꝰ qm̃ dominiũ caritatis.qꝛ nõ querit
q̃ ſua ſunt/pᷣt ex equo cõpetere quotlibet

dñis pꝛopter ſui ſpiritalitatẽ.abſq; ſui di
minutõne.quẽadmodũ deſuũ dominiũ

cõicat angelis ⁊ hoĩb nec inde minoꝛat᷑
ed dominiũ ciuiletũ pꝛopt᷑ ſui materi
alitatẽ vt ſic dicamꝰ.tuʒ pꝛopt appꝛopa⸗
tiõʒ q̊dãmõ auarã⁊ q̃rẽtẽ q̃ ſua ſunt. neqͥt
exeq̊ pluribo cõ nennena⸗ q;uis eueniret
ꝙ habeant dominiũ ciui erex et vaſallus
vel burgẽſis ſuꝑ eandẽ hereditatẽ.hoc tũ

nõ eſt exequo/ neq; eodẽ iure.neq; ſimili
plenitudine ciuilis ptãtis. ¶ Poſtremo
diſtinctõem tertiã habent.qꝛ ciuile eſt re⸗
tinibilevel abdicabile ſeruata caritate.nõ
ſiceuãgelicũ.vñ qꝛ ciuile politicis legibꝰ
innitit᷑: inſtitutõibo / vt ꝙ qlibet rem ſuã
poſſit alienare vłvẽderevel ↄmutare eam
inſuper defendere iudicialr atq; repetere
aut modis alijs ↄfuare Et talia agere ma
gnã ſepe hʒ ſolicitudinẽ annexã. pꝛopte⸗
rea dnium hoc ſolicitũ eſt anxiu ⁊ penale.
⁊pᷣt abdicaria ſe.pᷣt nihilominꝰ iuſte reti⸗
neri ⁊ exerceri etia extra caritateʒ ſim mox
dicẽda CTaritatis vero do miniũ qͥs ab⸗
dicare autvellʒ aut iuſte poſſʒ? qm̃ ſllð ni
hil aliud eſt q; filialis adoptio dei /vel ali⸗
qͥd conſequẽs ad illã. Idcirco iure neqͥt
abdicari ſicut neccaritas repudiari iuſte

poſſit ¶ Atuero qm altercant multian ci
uile ⁊ generalr om̃e dominiũ pᷣſupponat

ꝓ fundamæeto caritatẽ. Notandũ eſt cõfoꝛ

miter ad pᷣmiſſa/q ſicut liberalitas diuĩa

ſe cõicans nõ cõicat ſe ᷑m oẽm plenitudi
nẽ ſuam:ſed dat ſingulis pꝛout vult. Ita
dum ſubtrabit ſe a ſua creatura iuſto iudi
cio.quia peccauit ei.nõ ſubtrahit ſe peni⸗
tus quin aliq̃ donoꝝ ſuoꝝ miſericoꝛdi ⁊
dignãtiſſima liberalitate repuet eidẽ crea⸗

ture.alioquin flueret in nibhilũ. Quãobꝛẽ

Abſq; vllo dubietatis ſcrupulo / dicem?
dominiũ ciuile ⁊ politicũ.nõ pᷣſupponũt

vt inſint iuſte alicui ꝑ titulũ caritatis.vñ

Suis creatura rõnalis nõ ſit ſimplr iuſta
ſine caritate:eſt tamẽ in caſib iuſtus dñs
ciuilis aut politicꝰ.⁊ hoc rõnabiliter a ſu
pꝛema iuſticia ſtatutũ eſt. ne dñia ciuilia
apud hoĩes ſemꝑ incerta ⁊ dubia mutabi
liqʒ fluitatõe vacillaret / nec aliqͥd haberẽt

vtilitatis roboꝛis vel momẽti Nunqͥd da

uid ꝑdidit ius in regno graaule crimi
ne pollut? eſt: Hũqͥd apð infideles q̊s to⸗
tiens ſcriptura reges noĩat nullꝰoĩno iu⸗
ſte politiſat: Abſit.qͥd mirũ ſi nõ qdᷣlibet᷑
crimẽ tollit ins dominãdi ciuiliter.qñ ꝑ
ipᷣm ius nõ tollit᷑ coꝛpꝰxpᷣi cõſecrãdi.et ce
tera exercendi digniſſima ſacramẽtoꝛum
miſteria.ꝙ ſiquis contederit iſta nõ fieri
pꝛoꝛſus iuſte extra caritatẽ/videat neqͥd
noĩs eum fallat.de hoc qð eſt aliqͥd iuſte
fieri.Et bꝛeuiter iſta eadẽ eſt penitꝰ diffi⸗
cultas ⁊ ſil enodãda.qualis ẽ illa an abſ⸗
q; caritate pᷣt aliqs bñ moꝛaliter operari
nam⁊ iuſte dñari ciuiliter moꝛaleeſtt.

B

De vita ſpirituali anime

Addamus pᷣterea qſicut ciuilia dominia

ratõne peccati.⁊ ꝓ extrinſeca vtilitate rei⸗

publice ſolũ inducta ſunt.⁊ nõ conferun⸗

tur regulariter abſq; ſignis exterioꝛibſic

nõ ꝑditur eoꝝ ius regularit᷑ abſq; peccatꝭ
maniteſtis.nec ex quibuſcũq; ſʒ ex illis qᷓ
ſtare nequeũt cũ debitovſu talis dominij
in republica. et dum ꝑ ſententiã diffiniti
uam talia eſſe mõſtrata ſunt: dãnata Exẽ
pli gratia. Vaſallus aliqs habet ex dono
domini. B. hereditatẽ ad fidelitatẽ ſibi pᷣ⸗
ſtandã.vaſallus iſte nõ pꝛo quocũq; deli
cto ꝑdet hereditatẽ.imo ꝓ nullo interioꝛi

ſʒ nec ꝓ ext᷑ioꝛi.niſi öriet᷑ fidelitati debite

dño ⁊ adhuc añ ſniaʒ diffinitiuã ñ erit ab

hereditate ſpoliatꝰ.quãuis pꝛius ita ſpo⸗

liari meruiſſet.aliud quippe eſt demereri

iure ſpoliatõeʒ hereditatis.aliud de facto
ſpoliatõis ⁊ ꝑditõis pena plecti. Exhin
ta. nulla

perpẽditur ꝙ nulla hereſis occul

.

cultũ tollit ciuile dominiũ.ſiue illud ſit ca
nonicũ.⁊ ſpũale.ſiue legale.⁊ tẽpale.Neq;

cõſequẽs eſt ſi tales cõmittũt in ſupꝛemũ

dominũ deũ crimẽ leſe maieſtatis.et eidẽ
ꝓditoꝛes exiſtũt.q; om̃ia perdãt cõtinuo
que ab ipſo ſuſceperũt/pꝛout ſupꝛa dedu
ctũ eſt.alioquin peccatoꝛ mox annihilati
one puniret᷑. Hmõi auteʒ ignoꝛãtia fallit
multos⁊ noĩatim quoſdã ex doctoꝛiba an
glicanis.⁊ lõge deteriꝰ q̃ſdã ex hereticis qͥ
omnẽ a pꝛelatis ſi nõ ſint in caritate tollẽ

dam eſſe dicunt obedienti/tanq;ius om

ne ſuperioꝛitatis amiſerint.Errant pꝛete
rea circa dominiũ ſummi pontiticis illi
qui pꝛo quolibet delicto occulto:aut etiã
pꝛo publico non cõtrario directe vſui ſue
poteſtatis/ab eiuſdem obedientia tanq;
auõ papa diſcederent Curãt addim?ign
qᷓ; a non papa.infra docebimus. 2
his perſpicua eſt tertia differentia domi⸗
nij caritatis a dominio ciuili/quoniã de⸗

us ſe ſolo immediate dat titulum charita

tis ad omnia pꝛopinquo iure aſſumẽda
in ſui facultatem/fruendo /velvtendo lici

te ⁊ meritoꝛie.quo titulo ſtãte illud inab⸗

dicabile eſt dominiũ.quo ſublato repen⸗
te tollitur vt verum ſit quod Ja
ſtolus ait.Qui in vno peccauerit factꝰe
omniũ reus.Cur autẽ dictum ſit pꝛopin
quo iure alias docuimus/quoniaʒ pecca
toꝛ ius tale ſed remotum habet ante obſti

natiõem. dũ faciendo qð in ſe eſt ad illud

ſymonia mentalis.nullũ deniq; crimẽ oc

ncoh apor L
eſt

adorit
hlreni

„

conſenn
morb
Ncpecc⸗
irle
lunnin
dffinin
Künnen
erndon⸗
Arniſbii
vocigdeii
Lointanori
nnidedi
iſ entab
nusilaſpo⸗
tdena
iucdefza
. Shine
Nln dela
Ncamo
ueilnaſra
frnſnnn
chns gtn
wircinnmn
uſpv
nnbl
Nrüutlli
Monrien
gbarncs
artanti
Vnöuson
Srmmer
ontncsll
clloenei
dinmerſtlin

tinnu m

une
inus. (Er

Fmudoni
li gronͤde
munchun

vi cõſeruet᷑

Lecno Certia

pꝛeparare ius ſe habet ¶ Sed in ciuilib⸗
dominijs ſicut alij tituliſunt ea fundãtes
ita remanẽt manetibus titulis ſuis in in
tegritate ſua/ quſq; ꝑ leges ciuiles ſᷣm q̃s

illa dominia regulant ⁊ roburaſſumunt⸗
caſſant᷑/quemadmodũ rex francie regnuʒ

hʒ titulo ſucceſſionis hereditarie ex bᷣmo
cõſenſu ciuiũ ſuoꝝ. Sũt autẽ quedã pu
blica crimĩa ꝓpter que leges ciuiles iudica
rent hũc ſucceſſiõis titulũ annullandũ fo
re ex oppoſito ciuiũ diſſenſu. In alijs ti⸗
tulis eſt cõmunis electio.leges vero certe
ſunt que electõem hãc vel nullã ipo facto
vel annullandã ⁊ caſſandã eſſe dicerẽt.vł
ab ea recedendũ decernerẽ:.quẽadmoduʒ
expᷣſſa decreta ſunt de electõe ſummi põti⸗
ficis/ꝙ hereſis tunc aut poſtmodũ poteſt

ad inualidationẽ electõis/aut electi deſti⸗

tutionẽ opari.ſicut dicit exſſe Berñ. in qᷓ
dãa epła de ſciſmate petri leonis. ꝙ electio

yvicioſa dʒ pꝛius examinari rõne.⁊ caſſari

iudicio Qð qualr q verũ ſit.iſtud ex iu
riũ expᷣſſa declaratõe cognoſcitè/qm̃ ſi paſ⸗
ſim ꝓvolũtate cuiuſſibet liceret diſcedere
a ſuo ſuꝑioꝛe abſqʒ ſentẽtigꝗ iudicij rõe hu
iusvel illiꝰdelicti qdᷣ eidẽ qͥs ĩponit/quis
nõ videat omnia dñia pꝛotinꝰfoꝛe miſera

coõfuſione turbãda: Rurſus er aduerſo ſi
ſuꝑioꝛes ꝓ ſua libidie poſſent inferioꝛes

deicere/ conculcare/ affligere/ ꝑderei⁊ q;
eoꝝ violentie ſe opponere neq; facto neqʒ

verbo licerʒ/male iret res publice pꝛo qᷓ

vtilitate ptãs oĩs ſtatuta eſt. male pterea
eẽt quibuſdã ꝑſonis ſingularibo vbi ſupi
oꝛes ſuivia facti/ſpꝛeto om̃i iuris oꝛdine

eis vim inferrẽt.ſivim illã per vim repelle

re neſas foꝛet. qðᷣvtiq; fas foꝛet ĩimutabili
iure naturali ſi modeſtia ĩ repellẽdo vim

reqͥrit᷑ ⁊ ſufficit/ſᷣm qualitatẽ iniurie decli

nanda/⁊ intentõe pᷣcipua ſeſe ↄſeruandi.

Qua in re ſtatiʒ apparet multos caſus ec
poſſibiles in quiba aliqͥs gerẽs ſep papa/

⁊ tali habitꝰ ab eccłia/poterita ſubdito

licite occidi/vel incarcerari vel p modum
quendã appellatõis ab eovelſubtractõis
a poteſtateſue obedietie declinari.niſifoꝛ
te quis oſtẽderet conſtitutionẽ aliquã re⸗
uelatã obſtare.qꝛ humanũ ius hoc natu⸗

rale tollere nõ potuit.fundat᷑ enĩ in titulo

naturalis exiſtentie cõicate a deo ipi crea
ture roõnali. ad quẽ titulũ cõſequit᷑ius de⸗
fendẽdi ſe ⁊ noxia repellẽdi.hoc eſtvimvi

Seruat᷑ autẽ qñ reſiſtit᷑jmtũ

—

repellẽdi.modo pᷣus expoſito.vel in titu⸗

lo caritatis ad quẽ conſeqͥt᷑ius refugiẽdi
om̃e peccatũ moꝛtale.vt caſtitatẽ ſnã con
ſeruãdi.Hocvero ius nõ extenditad ĩno
xios ſic ꝙ ex eoꝝ moꝛte poſſim vitã meaʒ
ꝓꝛogare.nec ad iudices q via iuris me cõ
demnarẽt etiã innocẽtem. Sʒ neq; tenet
vYbivia iuris abſq; tali via facti aperta eſt

Aut vbi libido tegnat aliũ impetẽdi ma⸗
ch; ie deſendedi. ¶¶ Nũc aꝑtioꝛ via eſft
ad inueſtigandũ qualis ſit habitudo do⸗

gis qᷓ; ſe deſendẽdi.

minoꝝ ciuiliũ ad ſubditos ⁊ ecõuerſo in
om̃i policia tam eccłiaſticaq; ſeculari Eſt
eni apð quãlibet policiã ſuũ ius naturale
Eſt pᷣterea ſuũ ius diuinũ ſeu in caritate/
ſeu in alijs gratuitis donis fundatũ. q̃ iu
ra ⁊ dominia inde conſequẽtia nulla pñt

huana õſtitutõe deſtitui.vt ꝙ policia tẽ⸗
dat ad ſui ↄſeruatõem et ne ſue depditiõi

vijs cõgruis obnitat᷑/ꝙ nihil agat contra
leges eternas moꝛtalr delinquẽdo.⁊ cõſi⸗

miles.ex quibo palã infert de policia qua,/

libet ſicut deꝑſona ſingulari modo dice⸗
batur. ꝙcõtra ſuꝑioꝛẽ ſuũ quẽlibet impe
tente eam via facti/ius hʒ vim vi repellere

Erẽpli grã.papa de quo minꝰ videretur.
Sivia facti vellet ignes ſpargere per do⸗

mos xpᷣianoꝛũ pꝑ ſevel alios ipꝛobos. aut

mulieres violare.nõ ꝓpter hoc deſinerzʒ eẽ
papa. attñ nulli dubiũ eſſe debet qͥn huic

vie facti eccliavel ei ꝑs poſſʒ via facti de⸗
molitõi ſuoꝝ bonoꝝ⁊ violatõi vxoꝝ reſi⸗

ſtere/etiã ꝑ incarceratoõem realẽ pape. vbi

tunc aliter neq; via iuris neq;via facti ob

ſtare relictũ eſt. quãto mag hoc agere fas

haberet ecclia vel ꝑs eccleſie/vbi ſua caſti
tas ſpũalis in legis diuine obuatõe.aut
ſuavnitas in qua vita ſua poſi ita eſt ab ali
qͥ papa via facti certiſſime violari qreret᷑
ſiqͥs in oppoſitũ mille decretales vł de

creta ꝓduxerit/tãqᷓ; pape in nullo caſu di

cere liceret.cur ita facis.tãqᷓ; inſuꝑ ſuꝑioꝛ

ſit tota ecclia. vel tãq; a nemie poſſi it iudi
cari. Rñdemꝰ ꝙ ptãs ſuꝑior nihil pᷣt ſta⸗

tuere aduerſus veritatẽ leg naturał⁊ diui

ne. ꝙ inſuꝑ ptãs eoꝝ dataẽ nõ in deſtru⸗
ctõʒ ſʒ ĩ edificatõʒ.qͥbo ĩpꝛobe agẽtibo mo

dis ſimilibs ad pᷣtactos.ſi reſiſtit iã nõ po
teſtati ſed eoꝛũ impꝛobitati reſiſtit᷑. Sci⸗

mus tamẽ ꝙ cũ modeſtia magna ⁊ timo⸗

re ⁊ nõ niſi cogente maniteſta neceſſitate

talia attẽptare ſecurũ eſt. Quo in loco ni
mis delirant qͥdã iuriſtarũ qͥ textibꝰſuis

gitos ( HBi t
ſibi mutuo fᷣuitutes/ad q̃s obligat᷑ ex iſta

De vita ſpirituali anime

adeo fixi/adeo pꝛeſſi coherent/ꝙ ad leges

naturales? diuinas ſ̃m q̃s adeqri huma

nas atq; moderari neceſſe eſt nõ aſſurgũt
Deniq; mixtio atq; cõcurſus varioꝛuʒ
dñioꝛuʒ in eadẽ ꝑſona pape multos facit

palogiſare dũ illag ſeipf ſecernere vel no

lunt vel neſciũt ¶ Habet itaq; papa pꝛio

dñiium ſuꝑioꝛitatis a xpᷣo ſupꝛa totã eccle

ſiaʒ/cũ plenitudine ptatis in eis ꝗᷓ ſpũ ale
regimẽ eccleſie ꝓpꝛie dictũ reſpiciũt ¶ Ha

bet pᷣterea ſcdᷣo ptãtẽ canonicã ſuꝑ res ec/

cleſie.q̃ dicũt᷑ ipꝛopꝛie ſpũales quẽadmo⸗

dũ ſunt collatões qᷓdã bñficioꝝ ⁊ iuriſdi⸗
ctionũ quaſi tꝑaliũ atq; puentuũ ¶ Hha/

bet tertio ptãtẽ exↄſenſu tã pꝛincipũ pᷣſer
tim ĩꝑatoꝝ q; alioꝝ ſubditoꝛũ in quadã
tꝑaliũ appꝛopꝛiatõe.quã ei ↄſtat iure di⸗

uino nequaq; conuenire. qm et ſi diceret᷑

dñs eſſe oĩm in tꝑalibê/ nõ tamẽ oĩmodã

dominatioem ciuilẽ haberet in eis. quin

7

gliquis modꝰpoſſidẽdi eidẽ poſſet nouit᷑

aduenire/ ſicut de facto Conſtantinꝰaliq̊ᷣ

modo cõtulit imꝑiũ romanũ.q̊ mõ pape
antea nequaqᷓʒ debebat᷑

Habz qrto ptã
tem qualę iure naturali ſupioꝛ hʒ ad ſub/⸗
(Bis vero poteſtatibo coꝛrñdent

rũ aſſumpta q̃libet poteſtatũ Neq; enĩ eſt
dñatio in quocũq; pᷣter deü / abſe porto
nabili obligatõe fᷣuitutis ꝓpterea ſicut pa

Ppaen ugio⸗ oĩm ita oĩm eſt ſeruꝰ nõ ficta

umilitate ſed metaphiſica⁊ moꝛtali atq;
theologicaveritate noĩnat᷑.vt ſi gloꝛiet᷑ in
dño gloꝛiet᷑ ⁊ nõ de ptãte tumeat ſed time
at de annexa fuitute.¶¶Pꝛĩa ptãs cogno

ſcit᷑ ex enangelijs⁊ actiba aploꝝ /⁊ ex eis qᷓ
ſucceſſiuã relatõem eoꝝ ad nos tãta cer
titudine ſunt deuoluta/vt merito temera

rius ⁊ ſcãdaloſus immo ſciſmaticꝰ iudice

tur/qͥ ptãtẽ hancvel abolerevel diminue/
re pᷣſumpſerit.De hac ptãte ſunt ius con

uocãdi ↄcilia vniuerſalia Jus determinã

di cũ ↄcilio q̃ſtiones fidei ꝑ modũ articu

loꝝ oẽs generaliter obligantiũ. Coꝛrectõ
inſuꝑ pᷣlatoꝝ inferioꝝ ⁊ eoꝝ ſi demerue⸗

rint totalis deſtitutio.⁊ ſilia.qvelvniuer⸗

ſalem eccleſie ſtatũ tangüt. vel finalẽ ſup⸗
mãqʒ determĩationẽ reſpiciũt. Et hec po

teſtas in eccleſia imobilis ꝑſeuerat.qᷓntũ

cũqʒ pſona pape ꝑ moꝛtẽ naturalẽ vł ciui

lẽ mutaret᷑ aut quãtũcũqʒ vſus talis ptã/⸗
tis a papa remanęæte tolleret᷑ in ꝑtevel ĩ to
o ſeu ꝑ ignauiã.ſeu ꝑ aliã.ſicut poſſibile

eſt iuſtã rõem. Chꝛiſtus enĩ optimus le⸗

giflatoꝛ.ſi nõ taliter eccłie ſue in eis q̃ reli

gionis ſunt ꝓuidiſſet.ipſe policiã eccleſia

ſticã nõ optume / qð nefas eſt ſentire. ↄſti⸗

tutã reliquiſſet Sʒ⁊ textus euãgelicꝰ⁊ cõ
cilioꝛũ generalium determiĩatio/⁊ eccleſie
vniuerſalis ↄſenſus tãtus ⁊ aſſertio.ĩmo

⁊ ratõ naturalis pᷣſuppoſita fide ꝓ hac ſu

ꝑioꝛ itate tam aperte faciũt/vt cõtra euʒ qͥ
ſe pꝛo catholico gerit negantẽ hoc/magꝭ
ſit deſtitutõe q̃ʒ diſputatõe certandũ.Hu

iuſmodi ſunt q dicũt quẽlibet in ſuas dioo
ceſi eſſe papaʒ ſupꝛemũ.aut ꝙ plures eſſe

papas licetvel expedit.aut q; nõ opoꝛterz

qrere papã vnũ ꝓ eccleſia⁊ ſiles Hec pote

ſtas tam imediatea deo collata eſt vt tota
eccleſia illã neqʒ deſtruere.neqʒ noniter ſi
tolleret᷑ edificarevaleret.ea tñ ↄceſſa pᷣtad
ipᷣam quis aſſumi ſᷣm leges poſitiuo iure

canonico latas.ꝑ electiõem hãcvel illã ſic

vel ſic celebꝛatã. ¶ Amplius vero ſecũda
ptãs pape ꝑ canonicas ĩſtitutiõeg ã ſunt

hũane⁊variabiles robur habet ¶¶ He po

teſtates due tantũ differũt vt quidã noia⸗
tim ipſi greci pꝛimã concedẽtes.ſcðᷣaʒ ab
negẽt. errant q̊ʒ illi qͥ miſcẽt hãc coeq̃tio⸗
nẽ quadã cũ pꝛecedẽti.Etenĩ qͥs neſciat
xpᷣm ⁊ petꝝ⁊ ſucceſſoꝛes multos abſqʒ ta
li poteſtatiuo exercitio circa tẽꝑalitatẽ ec⸗
cleſie in papali culmine plene fuiſſe ſtabi
litos: Vt ergo talia exercitia ad papã di⸗
uino iure ſaltẽ immediate non ↄpetãt di
cere ↄſequẽs eſt¶ Magevero de tertia po

teſtate iſtð diceret. cũ qua poteſtate eius
exercitio in conſeruãdo eam qm̃ ꝑmixta ẽ

ptãs excõicationũ.que iure diuino ⁊ pꝛi

mo cõpetit pape.ſubſecuta eſt magna tur

batio . ꝛroꝛ quidã eccleſie nimis offici

ens. ¶ Demũ quarta ptas naturali iure

pape ↄueniẽs habet ⁊ reqͥrit vt tanqᷓʒ ſu⸗

perioꝛ⁊ tutoꝛ atqʒ ↄſeruatoꝛ honoꝛetnr:

iuuet᷑ ab om̃ib.quã ptãteʒ poſſet eccleſia

ſi deeſſet oꝛdinare aut aliter ↄmutare ſicẽ

alterius policie mos habʒ.· ¶ Papavero
qui nec impeccabilis eſt neqʒ ↄfirmatus
in gratia.ſubditus eſt legib ðinis⁊ natu

ralibo.⁊ in q buſdam ad leges hũanas ob

ligat᷑. Pꝛopterea ſi peccet/coꝛripi pᷣt iure

diuino ⁊ naturali fraternalr. Huic enĩ le

gi diuĩe ſubditꝰeſt.⁊ ſi nolit coꝛripi.pᷣt tã
dem denũciari eccleſie:pᷣſertimvbi denun

ciatio illa ñ plus afferret detrim̃ti qᷓ; vtili

tatꝭ: vbi pᷣterea vitia talia eẽnt q̃ notabili

Mnnst
nesäi
ciecdee
Nume ſ
iglc,
aeſe
ſoid i
ſed
th
ien
mlic
amnſudeo
Phnmeſe
no
n
ckwion
Bhoniri
lußtad
doſtndire

dioliſt

nſeie

migi
auipi
ln
hictzio⸗
mibrcan
me

mirin

eiiſeſti
tuzl
NeN Mid
WoNu.
upolnnh

andägnim
urdiunten

muckmgen
Eirninbft
nl in
Hinnhin
unboe

inmmuni
l
nuymand

wetunn

sbüng,
gn ii
mman huun,

ſcandalo ꝑturbarent eccliam.ꝙ ſi reqͥſitꝰ.

nolit legittime cõciliũ celebꝛare.⁊ nihilo/

minus pꝑſeueret in delictis.pᷣt ipſe haberi
tanqᷓ; vere ꝑtinax nõ ꝑatus audire ecclłiaʒ
NQõ vero papã caſus iſteꝛ cõſimiles ſubij
ciant ecclie tanq; minoꝛ ſit iure diuino.

quicqͥd hũana verba ſonarent.liquet ex ẽꝭ

ꝙ membꝛũ deuiabile ⁊ potẽs infici minꝰ
eſt coꝛꝑe reſiduo/qð a ſanitate nequit to⸗
tum deſtitui.Simitr ꝑſona deuiãs regu
lam habere debet⁊ iudicẽ indeuiabiles.qͥ
bus mediãtibus ab exoꝛbitatõe poſſit ar
ceri.Regula hec indeuiabilis eſt lex diui⸗

na. Judex incoꝛruptibilis ſaltẽ circa ea
iuris diuini ſunt eſt ecclia aut conciliũ ge

nerale eccliam repñtans Poꝛrovbi perſo

na pape moꝛtua eẽt/ aut moꝛte coꝛpoꝛali
aut moꝛte ciuili/ quã ꝑtinacia notoꝛia et

conuicta in ſuo crimĩe deſtruente eccłliam
manifeſtat.cõciliũ generale robur haberʒ
ex ſede apłica⁊xpᷣi appꝛobatõe:qͥ in neceſ
ſitate talivellet no bis nõ deeſſe.Hoc foꝛ⸗
te intelligũt qͥ dicit nexionẽ membꝛoꝝ
ecclłie advnũ caput xpᷣm / eſſentialẽ eſſe et

nõò ad eius vicariũ papã. qui eſt caput ſe⸗
cundariũ.qm̃ ipſo deſtituto/nihilominꝰ

manetvnitas eccleſie/q;q; referri põt hec
vnitas ad vnitatẽ ſedis aplice que in ſuo
foꝛmali iugiter ꝑſeuerat iuxta dictũ cuiuſ
dã diſtinctõnis ponẽtis in papatu aliqð
eſſe foꝛmale qð eſt papalis dignitas.alið
materiale ꝗð eſt ꝑſona dignitatẽ hãc repᷣ⸗
ſentãs ¶ Leterũ de ptãte ſecũda⁊ ttia pa⸗

pe dicimus eã ꝑ eaſdeʒ cauſas poſſe deſti

tuiꝑ quas exoꝛta eſt.vtputa ſecũda ꝑ con
cilia generalia.⁊ tertia ꝑ diſſenſum dñoꝛũ

tpalium cauſis occurretibus legitimis ꝓ

vtilitate manifeſta ¶ Diutius ſpe noſtra

tenuit nos ſermo de hac ptãte ſummi põ⸗
tificis.qm̃ tempeſtas pñs ad hoc impulit
pꝛo q̃ magis neceſſe eſt poteſtatẽ hanc ad
cLlarũ dinoſcere atq; ſecernere qᷓ; olim ãtea

pꝛeſertĩ advidendũ ſubtractõnis facte iu
ſtificãdevel caſſande rõnem / pᷣſuppoſitis
eis q̃ facti ſunt.¶ Nunc tandẽ de abdica⸗
tõne dominij q̃dam ſubiũgamꝰ:qtũ hoc

liceat vel expediat oſtendẽtes/⁊ in pꝛimis

rememoꝛãdũ eſt ex pꝛioꝛibj.ꝙ neq; domi
niũ caritatis qð ab aliq bus euãgelicum
dicit᷑.neq; dominiũ naturale/neq; oꝛigia
le/neq; beatificũ cadit ſub abdicatõne vo
luntaria ⁊ licita.De ſolo igit᷑ dñio politi⸗

co et coerciuo ſiue illð ſit naturale ſiue di

ret qnq; reipublicevtilitas.

ninſ ſiue bhumanũ ſermo babedus . Et
quidẽ vniuerſaliverbo dicere poſſumꝰ.qꝙ

om̃e dominiũ tale politicũ licẽter in caſu

vel renuit᷑vel a bdicat᷑. Et de papatu quia

quondã fiebat dubitatio illa ꝑ derermĩa⸗
tionẽ expᷣſſam ſopita eſt Celeſtinꝰitaq; re
ſignauit/⁊ dignitatẽ quoq; illã btũs gre⸗

goꝛius ⁊ alioꝛũ plurimi q;tũ in ſe fuit nõ⸗

ne legutur depuliſſe. De regnis pᷣterea et
alijs dominijs abdicatis certa⁊ appꝛoba

ta exempla ſunt. Attamẽ abdicatiões iſte

ſuis veitiri circũſtantijs dñt vt fiant ſicut

opoꝛtet.⁊ quãdo opoꝛtet/⁊ autoꝛitate q̃
opoꝛtʒ/neq; eni ꝑtinacicer/⁊ abſq; aliale

ge pꝛiuata ſpũſſancti renitendũ eſt ſuꝑio⸗

ri ſarcinaʒ alicuiꝰdominij ceruicibo illiꝰ qͥ

ſibi ſubditus eſt ronabili᷑imponæti.alio
quin periret hũilitas.periret obediẽtia ꝑi

dicatio cuiuſſibet dñij ciuilis ⁊ appꝛopa

tionis hereditarie in ꝓpꝛio ⁊ cõmuni.fieri

poteſt cum merito / ſic ꝙ ſolovſu pio ⁊ ti⸗
tulo naturali ⁊ caritatiuo talr abdicãs cõ

tentus ſit.ſicut dicimꝰtitulũ naturalẽ/ ad
quẽ conſeqtur ius nutriẽdi coꝛpus /ſic ꝙ
in eiꝰ neceſſitate omia ſibi ſint ad hoc cõ⸗

munia HNõ eſt autẽ neceſſitas ſi ꝑ ſe poſſit
de victu ſufficienti ꝓuidere ſibi per labo⸗
rem qᷓ;q; et in hoc caſu mendicare neceſſa

¶ Leteꝝn ab⸗

— .
——

riavite ſue/ ſit res licita de genere/ que me

bendis defuerit ¶ Bec autẽ abdicatio to
talis in pꝛopꝛio et cõmuni/de ſe plus ha⸗

ritoꝛia fiet /ſi nu circunſtantijs adbi

bet ſimilitudinis ad ſtatũ innocẽtie/⁊ pa

trie.et pꝛioꝛũ quoꝛũdam heremicolarum

Gq;uis nõ habeat mendicatõem de neceſſi

tate coniũctam. Patuit hoc in heremitis

quiviuebãt ex laboꝛe/ nibil tamẽ appꝛo⸗

pꝛiates ſibi.ſed erant quaſi nil hñtes/ pa

rati ſcilʒ om̃ia relinquere pꝛius q; pꝛo eis

repetendis iudicialłr aut aliter decertarẽt.

Stat enĩ abdicatio talis cũ quantalibet
bonoꝛum vbertate. q̃ ſibi in nullo animꝰ

pauꝑ appꝛopꝛiat. nec ſcõᷣm leges ciuiles
eadẽ occupat/cũ obligatõe ſcʒ vel non ad
repetendũ ea cum iurgio.vel aliter ſi rape
rentur defendendũ.ad hoc quoq; voto ſe
ſe poteſt aſtrinxiſſe. ¶ Quanq; igit᷑ abdi⸗/
catio cuiuſſibʒ pꝛopꝛietatis in pꝛopꝛio ⁊
in cõmuni.ſimilioꝛ ſit ꝑfectiſſimiæ ſtatib
humane creature.nibilominꝰ pꝛeſuppoſi
to peccato/⁊ mõ rerũ ſe habẽdi in policia

eccliaſtica qlẽ exꝑimur / viuere de pꝛio et

De vita ſpirituali anime

cõmuni.videt᷑ regulariter eſſe ſtatus ſalu⸗
bꝛioꝛ atq; ſecurioꝛ JItaq; multa decẽtvnũ
ſtatũ.vtputa ſtatũ innocẽtie q̃ alteri neq̃
qᷓ; expedirẽt vt viuere in nuditate filios p

creare.nullũ coercere ad bonum.⁊ ſimilia

honeſtabãt naturã pꝛius ĩſtitutã.qua la⸗
pſa in pctm̃:cõtraria his q̃dã decent.que
dã expediunt quedã exigũtur Pꝛopterea

fallax eſt argumentũ. Status iſte ꝑfectiſ

ſumis ſimilioꝛ eſt. ergo ꝓ imꝑfectis expe⸗
dientioꝛ.Aliterenĩ opinio ſocratis ꝙom
nia ſint cõia videret᷑ ſuſtinẽda. Auar
vero ea que habẽtur in cõi liceat a q̃̊libet

ſuũ dicere/aut quõ repetere ſi auferãtur.?

ſimilia digreſſiõis nimie foꝛmido ſuadet
ne tractet. Sed et de onere pᷣlationum ꝑ

tales ꝓpꝛietarias tũ iuriſdictões tũ poſſeſ

ſiones.qð onus imꝑiti⁊ inexꝑti honoꝛi⁊
exoneratõni deputãt,⁊ quouſq; teneatur
pꝛelatus ꝓ talibus tuendis vel augendis
iudicialiter cõtendere.ceteris omiſſis ſpi⸗
ritalibꝰexercitijs/ſimili ratõ neptranſimꝰ
pfecto diuinitꝰvł enũciatũ ẽ. vel enũciari

potuit de tlibovenenũ ẽ effuſuʒz ĩ eccia dei

¶ectio quarta

ctões materie neceſſarias.pᷣce⸗
dentes lectões poſuerũt.tũ de
lege pure naturali.tum de lege
pure diuina pꝛeceptiua / tum de lege ſo /
lum humana.et ſimul oñdimus q̃ leges ⁊

quot ſunt diuine.q̃ ⁊ quot ſunt pertinen⸗
tes ad diuinã.⁊ que imꝑtinẽtes.Suꝑad
dimus qͥdꝛ quot modis ius ⁊ dominiũ ⁊
iuriſdictio vocarentur. Supeſſevideovt
ad declaratõem vnice cõcluſiõis noſtre cũ
ſuis ſeq̃lis diuertat ſermo noſter. ¶ Erit
igit᷑ hec cõcluſio ¶ Anima rõnalis ſicut a
deo ſolo inſpirãte? influẽte habʒ vitã gra

tie que eſt baptiſmꝰ in ſpirituſctõ. Sic ip
ſo deſerẽte ſolũmodo/ pdit aĩa vitã hmoi

pꝛehabitã:dũ pᷣceptiue legis ſue pᷣuarica⸗
trix inuenit᷑ ¶ Pꝛima ꝑs de ſeꝑſpicua eſt
⁊ ante deducta in ſecũda lectõe ¶ Secũ⸗
dam ꝑtem ſuademꝰex hoc ꝙ aliꝰ a deo ſiẽ
nõ habet ptãtẽ infundere grãm ſicnec eri
pere. Ipſe pᷣterea ſolus habet daues viteꝛ
moꝛ eterne qͥ aperitz nemo claudit.clau
dit ⁊ nemo aperit ¶ Iſtavero cõcludunt
ꝙ ſolus pᷣt dare pꝛecepta affirmatiua.aut

negatina ſub pena moꝛtis eterne.qꝛ illaʒ

inſtligere ſolus pᷣt.nullꝰergo ꝑdet grãznul

O ſtq; deſcriptiões atq; diſtin⸗

lus reatũ dãnatõis eterne incurit. niſi p
quanto diuine legis pᷣceptiue trãſgreſſoꝛ
extiterit. Ad hoc eſt autoꝛitas auguſt. de⸗
ſcribẽtis orii actuale cõmiſſiõis Pecca
tũ inqᷣt eſt dictũ factũvel cõcupitũ contra
legẽ dei eternã.Ad hoc inducit᷑illud apli
Stipẽdig peccati moꝛs. oꝛollariuz
pꝛimũ. alta trãſgreſſio legis naturał
aut humaneyt naturalis eſtvel hana. eſt
de facto pctm̃ moꝛtale. Et appellamꝰhic
pctin moꝛtale qð pene eterne reatũ opat᷑.
ſm curſum a deo iã inſtitutũ. nõ qͥ poſſet
inſtitui.Addimꝰpᷣtereavt naturalis eſtvł

hbumana.qꝛ eadẽ lex talis.ſepe cõicat cum

diuina.patet coꝛollariũ ex pᷣmiſſis. Et ex
alio.qꝛ lex naturalis? hũanavt tales ſunt

nõ pnnqt attingere ad cognitõem erernitatꝭ
in penavel hecmio non ergo ferütur ad fi
1

nem talem ſuꝑnaturalem ⁊ plꝰqᷓ; hüanuz

Rurſus fruſtra darent᷑ leges cũ appeſi

tiõe penaꝝ quas legiſlatoꝛes infligere ne
quirẽt.immo nec de eis in foꝛo ſuo cogno
ſcere.Alioquin poterit legiſſatoꝛ oẽs fer⸗

livel ĩpoſſibili.quã abſurditatẽ dicere s

—

auderet: Sic eſtde qᷓcunq; lege naturali.

vel hũana.qꝙ neq; natura neq; hoĩes.pᷣla⸗
tivel pꝛincipes poſſent trãſgreſſoꝛes ſua⸗

rũ legũ plectere pena dãnatòtis eterne.nec
de ea ag examen ſuũ ꝑ teſtes aut alr dedu⸗
cere ¶ Hac rõe fulciũt ſe doctoꝛes noĩati.

Duradus.ponẽtes pᷣceptũ nõ poſſe ipo⸗

ni ꝑ pᷣ̃latos aut pꝛincipes.ſuꝑ actibo intri

ſecis et occultis.qꝛ videlʒ illos traducere
neqrentad foꝛum iudicij ſui.qð non niſi
publicũ eſt et de manifeſtis Itaq; ſecꝰage
revelle/eſſet hoĩm ꝓpꝛium officiũ ignoꝛã⸗

tium.⁊ fruſtra conantiũ.immo⁊ diuinuz

iudiciũ temeritate culpabili dãnabiliter
vſurpantiũ.Ex hoc cõſequẽter inferũt.q;

actus cõfeſſionis ſacramẽtalis neqͥt dire⸗
cte cadere ſub pᷣcepto ecclie ſed indirecte.
dũ iubet aliquid ad quod digne exequen
dũ reqͥritur cõfeſſio de lege diuina.cuiuſ⸗
modi eſt ſuſceptio coꝛꝑis xpᷣi ſemel in an

no. Idẽ dicimꝰde quolibet actu interioꝛi

taliter ſecretis interrogare/et cognoſcere

pꝛeſumunt.errant vt diximus.pꝛeſertim
vbi nihil aliud de publicis actibus accu/

ſat policiam ſuam ledentibus ex qbꝰ iſta

re leges ſuas ſub pena quãtalibet poſſibi

aut de exterioꝛi q taliter ſecretus eſt pn
blicari licite non poteſt per teſtimonium
duoꝛum aut trium. Judices vero qui de

ſec
ſ
ſur
Gt
Gun
eu

göniſis
unmmnltzin
benamning
adpſimnag
nigöün
Kemam
mwenntücnn
Snſcoſtocnn
leglnmts,
ginlde

ſmiginng

mtrm.
mug pin i
imisamnene⸗
iwmmealdele
NNsnii⸗

Müniolrie

Nlugzatwinn

1. 3 4

ichſuicdnonnn
„àN „ 17 9 .
nichs oli

Coroul dündunk

X.

oNeAndi

„ * 1 ,
du
olet C
dcsro
1 0 ,

— —

1

N

=—

—=
—

—

4
0

=
SE

SeS

=Sz
—☛

V,
4
„

—
=

Gpise

trinſecis pꝛecepto 1
deum peccans in legem ſuã:me tamẽ pꝛo
tranſgreſſoꝛe humanoꝝ pᷣceptoꝝ nullꝰac⸗

mansnre d e

Patet pmũ in caſib pꝛi oꝛibybi fut
gas

—

Nectio

ſecreta rénabili vehemẽtipᷣumptõnecõ⸗
dudãt/ſicut eſt fama publicavita/q;q;ᷓ nec

ſicvas habet indicialiteraddicere ſußmo
ſupplicio nõ cõuictos neq; cõfeſſos/ dino
ad hoc ogllant⸗ pᷣcepto ¶ Loꝛollariũ ſecũ

dum ¶Hullus legiſlatoꝛ eccleſiaſticus vel
ciuilis habet directe auctoꝛitatẽ pᷣceptiugʒ
ſuꝑ iſtud vt interioꝛi actu diligatur deus ſu

per omnia/ aut ꝙ in eũ ſperet᷑ vel credatur.
ptzʒ ex imediate pcedentibo. Et excõſeq̃nti
dicimus/ ꝙ quãtũcũq; legiſlatoꝛes inten⸗
dant ꝑ ſuas leges ſuos ſubditos debere fie
ri melioꝛes interius/⁊ ſanctioꝛes q̊ ad diui

nũ foꝛuʒ occultũ.tales tamẽ intentiões ſue

ibi tranſgreſſio hũanelegis vt humana eſt
ſed diuine.Etita ſi dicã hoꝛas meas cano⸗
nicas cũ quacũq; mẽtis euagatõne ⁊ nulla
attentõne.Si ieiuneʒz in quadrageſima tã

tũmodo vt ſanioꝛ fiaʒ / vel vt poſtmodũ vo
raciꝰet indevoluptnoſiꝰ comedã. Si feraʒ

tonſurã clericalem/ aut vadam dominicis
diebo ad eccleſiã auditũ miſſazʒ/p vana głia

aut fraude alia. Similiter de alijs actib ex

vago quidẽ male apud

cuſabit᷑ Et h̊ accipiũt fundamentũ dicẽtes

ꝙ in caſibus pᷣmiſſis nõ teneretur aliquis
hoꝛas iterare/ ſicut necaliã miſſaʒ audireſʒ
ſufficit de pctõ in deũ ↄmiſſo cõteri cõfiteri
⁊ ſatiſfacere ad arbitriũ cõfeſſoꝛis. Hec gũt

ſententia mitis eſt p ſcrupuloſis/circa hũa
noꝝ obſeruationeʒ pꝛeceptoꝝ/quos iugi⸗
ter inquietat ↄſciẽtia de iterãdo ſi id qð fa⸗

ciunt non ſempꝑattente ⁊ deuote perficiant

Coꝛollariũ tertiũ ¶ Dtat ſumnl aliquẽ
obſeruare pꝛeceptũ humanũ ettamẽ pecca

re moꝛtaliter ſicut aliqs merẽdo apud deuʒ

poterit humani pꝛecepti violatoꝛ accuſari
itactus
pꝛecepti humani ad finẽ ꝑuernſum ¶ dars
ſecũdũ vbi aliqͥs habens excuſatõneʒ ſuffi

cieutem interius dequa tamẽ nõ poteſt fa⸗

cere fidem exterius.omittit aliqͥd de oꝑibꝰ

bpceptis peccleſiam/ quẽadmouũ dãnatur
ab eccleſia ille qͥ ñ vult redire ad ſocietate,zʒ
eatahtnnſterdiun in facie ec⸗

cleſie ed obicitur per illud apłi.deus

qui iuſtificat/quis ẽ qui cõdemnet: Reſpo

demus q alio ⁊ alio reſpectu deus ipᷣe inſti

Quarta 6

ficat/et condemnat.vult qͥppe legiſlatoꝛes
publicos de publicis tatũmodo ſententia⸗
re.⁊ ad iudiciũ ſuum occulta reſeruari:.pꝛo
pterea idem opus ſicuteſt occultũ eccleſie/
⁊ manitfeſtũ deo.ſic aliteret aliter poterit iu
dicari. ¶ Sed iteꝝ foꝛtius opponit᷑. NHul⸗

lum eſt iudiciũ rectũ niſi pꝛo quãto diuine

legi confoꝛmatur qð eſt dictamen pꝛime re
gule et recte rõnis Quis aũt dixerit diuinã
legem falſam eſſe aut quis dictamẽ rectera⸗
tionis crediderit erroneuʒ. vt igit᷑ quelibet
lex vera ſit neceſſe eſt aut ſi falſa erit.lexnon

erit. Eſt aũt falſa ratio/ dum iudices errant
vt ꝙ petrus quẽ ſupponimus apud deum
nõ cadunt ſub eoꝝ pᷣcepto. Itaq; ſi fianta
ctus exterioꝛes ſuoꝝ iuſſoꝛu etiã cũ ꝑuerſiſ
ſimis intentionib ⁊ finibo occultis.nõ erit

innocentem ſit ꝓ homicida cõdemnãdus.
⁊ ꝙ; petrus ſit compellendus redderedebi⸗
tũ nõ vxoꝛi ſue/ ꝙ exiſtens in caritate.⁊ ex
hinc de ſocietateſanctoꝛum ſit excõicatus.

Sentit hocidem deuotus Bernardus.in
de pcepto ⁊ diſpenſatõue.qui ſimplicẽ ocu

lũ quo totum coꝛpus oꝑatõnũ lucidũ fiat
dicit opoꝛtererectum et verũ eſſe/qꝛ nec ve
ritas ſine recta intentõne/ nec recta intẽtio

ſine veritate ſufficiũt.alioquĩ nõ inculpaſ-
ſet apls quoſdã qui habebant ʒeluʒ nõ ſᷣm

ſcientiã.necxpᷣs cõdemnaſſet interſectoꝛes

martyrum/qui arbitrabant᷑ ſe obſequiũ pᷣ⸗

ſtare deo· ¶ Huicoppoſitioni rſeponden

tes concedimus pꝛo regula/ꝙ nullũ dicta
men priculare pꝛacticũ q̊ imperaturactio

eſtrectũ niſi ſimul in veritate ſubſiſtat. Sʒ
qm̃ exfalſis bene ſequiturverũ.concedimꝰ
multa eſſe iudicia pꝛactica vera que exfal⸗
ſis deducunt᷑. Exempligꝛatia fiat hocargu

mentũ.om̃is homicida pris eſt ſuſpenden
dus petrus eſt homicida pr̃is.ergo petrus
eſt ſuſpendendus. Maioꝛ eſt lex hbumana

vt ſupponitur.minoꝛ ꝓbata eſt ꝑ falſos te⸗

ſtes/qui tamẽ repelli non poſſũtvt etiã ſup

ponitur.⁊ concluſio ſequens eſt dictamen
iſtud. petrus his ſtantib eſt ſuſpẽdendus
quod vtiq; veruʒ eſt/apð concedẽtes igno
rãtiaʒ inuincibileʒ in eis que facti ſunt aut
iuris humani. ¶ Altera eſt reſponſio ⁊foꝛ
ſã rõnabilioꝛ⁊ magꝭad itẽtõneʒ btĩ Berñ.
dicens minoꝛẽ pᷣcedẽt ſilogiſimi ant alteriꝰ
ſilis ñ eẽ iſtã. Petrꝰẽ hoĩcida ſʒ iſtĩ CPetrꝰ

ꝓbat᷑ homicida ꝑ teſtes incõuincibiles de

falſitate/⁊ hec vera eſſet apud eos ſicutma

ioꝛ. Si igitur condluſio vera ſit taliũ nullꝰ

mirabitur Verũtamẽ hocloco ꝓ diuerſita

te opinionuʒ de iguoꝛantia ſi ſit inuincibi⸗
lis aliqua,aut ſi nulla cſſant coſelucte va⸗

De pita ſpũali anime

rietates reſponſionũ.Et qͥcquid ſit de is,
rantia facii aut iuris humani ⁊ naturalis
poſitiui/cõcoꝛs eſt ſnia. Nullã in his q̃ le⸗/

gis diuine ſunt cadere ignoꝛantiã inuinci
bilẽ.qm̃ faciẽti quod in ſe eſt deus ſemper

Quo circa palã eſt ratio cur martyriſantes
apoſtolos credendo ſe pꝛeſtare deo obſeqͥ

um/oculum ſimplicem non habuiſſe cul⸗

pantur.ſicut necilli quos apoſtolus argu⸗

it habere ʒzelum non ſm ſcientiã. ¶ Juxta

hecaperitur intellectus ad cognoſcenduʒ/
ſi fides inclinare poſſitad falſum ⁊ chari⸗
tas ad malũ.Conſtat ꝙ; nõ immediate et
ſub falſi ⁊ mali ratione. Sed an mediate
conſideret ſtudioſus inquiſitoꝛ.(¶¶ Ex inci
dẽti dicimꝰ ꝙ nullus fidelis credit articu/⸗
los de futuro cõtingenti ſicabſolute/ quin

ſciat deum id poſſe non facere. Deus ergo

1 her votentiabſolnraz facerer niſil foꝛe
utur
falſificari/qui potentiã nõ abſolutã ſed oꝛ
dinatã iuxta legem datam intendũt/quem
admodum falſe nõ fuerũt aſſertiones Jo⸗
nead HNiniuitas et Eſaie ad Ezechiam.
nam ſubuerſio ad demerita Niniuitarũ/ꝛ
moꝛs Eʒzechie ad curſum nature cõmuniſ
referebantur. non enim miſericoꝛdiaʒ dei

ad coꝛrectos.⁊ potentiaʒ ſupꝛa curſumna

ture hi ꝓphete ſecludebãt. Ita nec catholi
coꝛum fides excludit potentiam dei abſo⸗
lutam:ad non faciendũ ea que fieri oꝛdina

ta eius potentia ſtabiliuit. ¶ Coꝛrollariũ
quartũ.Omiſſio hoꝛarũ canonicarũ/trãſ⸗

greſſio ieiunioꝝ eccleſiaſticoꝝ:⁊ generali
ter omniũ ſtatutoꝛum ⁊ regularum ⁊ cano

num nunq; eſt moꝛtale peccatum /niſi p qẽᷓ
to diuine legi pꝛeceptiue diſſonans inue⸗
nitur.Etita q;tum lex aliqua habetadmi⸗
xtum de lege diuiua pꝛeceptiua/tantundẽ

⁊ non amplius eſt eius tranſgreſſio moꝛta
liter vitioſa. Quãobꝛem decernere de legi⸗
bus omnibus maniteſtuʒ eſt ſpectare pꝛin

u. nõ videtur exhincaſſenſus fideliu,z

cernere.iõ turbationes in politijs ⁊2 ↄſcen
tijs ſepe oꝛiri cõpertũ eſt Idcirco pᷣterealle
giſlatoꝛes ecciaſtici ⁊ ciuiles plerunq; ſia
poteſtate ⁊ autoꝛitate noſcuntur abuti.pᷣ⸗
nper ſertim eccleſiaſtici illi qui.quicqͥd oꝛdinãt
aſſiſtit paratus illuſtrare mentem/q;tum ic
opoꝛtebit ad ſalutem ⁊ erroꝛis euitation

quicqͥd monent:quicquid pᷣcipiunt /volũt

ꝓ diuinis legibo haberi/par equale quoq;
robur habere/ꝑ interminationẽ damnatõ
nis eterne. NHeq; iñ accuſauerim oẽs legiſ,-
latoꝛes taliter ⁊ talia loquẽtes. Pꝛeſumo
eniĩ ꝙ ad rectã regulã ⁊ diuinã ſapiam ſer ,
mones ſuos voluerũt gloſari.interpᷣtari. ?
recipi:ꝙ' ſi nõ hoc intenderũt pnuncio nõ
ego ſed apls/q nihil pñt ↄtra veritatẽ/ſed
neq; ↄtra charitatz. Deniq; ſuũ eſt talibꝰ

vti verbis in ſuis inſtitutionibus/qꝙ a ve⸗

r neq; deuient/neq; ſimplicioꝛib ⁊ igna⸗
ris timoꝛes ⁊ ſqupulos vanos ingerãt/i
vicʒz ipᷣi ligent᷑ vbiliberiſunt.tanq; pᷣterea

graui iugo pꝛemant᷑ ybi ad leue iugũ ⁊ ſua

uę vocauit eos xps ¶ oꝛollariũ qnin
Ex hocꝙ aliquis peccaret moꝛtaliter trãꝗaſſ,3
grediẽdo ↄſtitutiones aliquas humanag·
traditionũ/nõ ſufficienter concludit᷑ ꝙ ile
conſtitunones obligẽtad moꝛtale deliacũ
Declarabimus iſtud argumentantes a ſio
mili vel minoꝛi.Sit aliquis peritus me⸗
dicus oꝛdiuatus pꝛo republica. dicat ille

ertevorihilegem n tua ſanitate quam ſi
tranſgreſſus fueris ſtatim di ſioluetur coꝛ⸗

prus tuum/quod eam conſeruando cornua
leſcet. Non bibas vinum purum hoc tri⸗
duo. NHNullus neſcit medicꝰ vt medicꝰ? ca
ret facultate cõdendi leges obligantes lcd
peccatuz moꝛtale.⁊ tñ in caſu/tranſgreſſoꝛ
huius legis ſue damnationem incurreret.
Poneretur ſimue in materia de ebꝛietare

alu furie periculo. Si medicus denunciet
ignoꝛantibus.tale vinũ ne biberitis alio⸗

quin vel in ebꝛietatem vel furiã incidetis.
quis neſcit ranſgreſſoꝛes temerarios cri
mingliter delinq̃re.nõ q dem ꝓpt᷑ medici
ceptũ/q;ᷓuis in caſu ſi ñ ita pcepiſſet nõ pc
caſſent excuſante eos igrantia. Sed quia

—

cipaliter ad theologiam / velut ad ſcienti pnanicatoꝛes ſunt boꝝ pᷣceptoꝝ diuinoꝛi
ſuperioꝛẽ/ architectonicã. qᷓtinuſrecta ra ⁊ ſimiliũ.nolite inebꝛiari vino:.nolite vos
tio ſeparet illud quod iuris diuini eſt ĩ eis occidere ⁊c̃. Nõ ꝓꝛſus diſſimiliter eſt in ⸗5
ab illo quod humanũ eſt ſiue poſitium: poſito.q;uiſ em̃ leges hũane ⁊ ciuiles vtta
tanq; ſi aurifaber peritiſſim ſecernat auꝝ les ſunt.ſint ſoluz p oꝛdinatõe policie hiia
ab argento. et argentũ a plumbo. Etquo; ne ecciaſtice vel ciuilis in eis qᷓ coꝛpus re
niam multi hac pꝛecipuã artificẽ theolog ſpiciüt/t ita ſolum merentur punitionem .
am vel ignoꝛat vel negligũt vel ſpernũt/q tpalem violatoꝛes eqrũde/ꝛobſeniatoꝛes .
iñ de ſeipa dicit legũ ↄditoꝛes ꝑ eã iuſte de pꝛemio tempoꝛali donant᷑ Nihilominus

= — — — — — — – — — — — — —

irnſig
oßternt.

Nenngin
urabmni
D

urie

Wlleqnd
unnß
es e 3
8 zin
iſhinhe,
Unngfmn
Mpnmcono
Amnkeſ
ücktuh
s gern
ihige
anbrifi
anczen
angi
WMrüi
upartnn
ushunn
ronchgii⸗
ueaci
mmmnuy
os
ia Nrle
mnrquanſt
u G
Tundocre
Munboen

EN

Migs
in ni
KoctͥN nanoe
muaa dectan⸗
nutkNMu
ineniersi
ungtnutf
iniinin
m Slu

ut nin⸗

L.ectio Quarta

exconſequẽti ?T mutua colligatione ac mi⸗/
xtione quã ad leges diuinas habent / reſul⸗

tat crimẽ faciẽs reos eterne dãnatõiſ ipos
ↄtemptoꝛes. Bollarium ſextũ (¶ Di
aliqua lex humana canonica vel ciuilis ñ

poſſit concludi exlege dinina niſi coaſſu⸗

mẽdo ꝓpoſitionẽ vel ↄſequẽtiam legi diui⸗

ne imꝑtinentem. conſequeuter imptinens

eſt. An tranſgreſſio illius legis ſit moꝛtał.

an non moꝛtalis patet ex pꝛecedentibns.
Oõ ſi quis pꝛelatoꝝ vellet huiuſmodile⸗
gem aut diceret habere roburlegis diuiue
ibi fas eẽt pertheologos aut alios hocco
gnoſcentes reſiſtere in facie.⁊ dicere ꝙ nõ
recte ambulat ad veritatem euangelij. Ex
uo amplius videtur non eſſe ſecurum aſ/
ſereretot leges ⁊ canones ⁊ regulas quot
reperiuntur omnes obligare ad peccatum
moꝛtale / tum ex multis cauſis in erius aſſi
andis.tuʒ nominatim ex eo ꝙ multe hu
iuſmodi ↄſtitutiones imꝑtinentes ſuntle
gidiuine / que in euangelijs cum ſuis expo
ſitionibus ſufficienter tradita explicataq;

eſt. ¶ Ethicnotandum eſt/ pꝛo reſolutiõe
materie ſᷣm quam reſolutionem omnia di

cta ⁊ dicenda volo intelligi.ꝙ pꝛecepta af/
firmatiua ði/q;uis obligent ad ſemper/ñ
tamen pꝛo ſemper / vt ẽ communis regula

magiſtroꝛum. Obligant ergo ſub quadaʒ

diſiunctione ad hocfaciendum velilludꝓ
iſto vel illo tempoꝛe / put caſus incidit ⁊ ſa

piens determinabit. Sicut exempli gra⸗

tia. O ccurrentibus duobus in extrema ne

rere.teneoꝛ ſuccurrere iſti vel illi ſub diſiun

ctione.⁊ non ambobus ſimul.Et quoniã

in cõmunitate chꝛiſtianoꝝ pauci ſunt qui
ſcirent iudicarede tempoꝛecerto/quãdo pᷣ
cepta affirmatiua faciẽda ſũt. Pꝛopterea
pᷣlati qui ſapiẽtes ſunt limitant illa pꝛece⸗
pta tanq; ſub quadam diſiunctione obli⸗
gantia/ad certa opera ⁊ tempoꝛa determi⸗

nata. Exempli gratia.Lexdiuina vult vt
aliquãdo cultus latrie exterioꝛ deo pſolua
tur. ne igitur peccatent homines autꝑ ig⸗
rantiam / aut ꝑ deſidiam ⁊ inaduertentiam

limitauit eccia certũ tempꝰ ⁊ certũ modum

erequẽdi pꝛeceptũ iſtud ſcʒ diem domini

cum/⁊ceſſationem ab oꝑibus ſeruilibo. et

miſſe auditionem. Quo adimpleto imple

tũ eſt pꝛeceptũ illud affirmatiuũ. q ſi pec⸗

cat quis moꝛtaliter tranſgrediendo limita

tionẽ iſtã eccie:hocnõ eſt ꝓpꝛie ex hoc ꝙ ec

cleſia ſic pᷣcepit.ſed qꝛ ſic limitare expedie⸗
bat p cõitate.Et iam hõ fit ↄtemptoꝛ diui
ni pcepti ⁊ ſuoꝝ iuꝑioꝝ quib ſpote ſe ſub
miſit / aut ſüũmittere debuit ꝓ vtilitate ſui ⁊
cõitatis cuius eſt ꝑs.q;uisadhuc in talib
limitationibus qdam adducũt᷑ magis ad
quandã decẽtiã quã pᷣcepti neceſſitatẽ.Et
nõ põt vniuerſaliterdariregula niſi vt eqͥ/

tas qᷓ a phᷣis ðꝛ epykeia iudicabitveꝝ eſt eĩ

illud pialmiſte. Omnia mãdata ta equi⸗
tas. ¶ oꝛollariũ ſeptimuʒ. Nulla lex

appellanda eſt/neq; ferenda tanq; neceſſa

ria ad ſalutẽ eternã/q̃ nõ eſt de iure diuino

in aliquo Fruozgeadun uos lectio pꝛece
dens expoſuit. Oppoſuũ ſentiẽtes aut fa⸗/
cientes moliunt᷑ iugum imponere grauiſſi
mü ſuꝑ ceruices hoĩm/ ſpargerelaqos pe

dib eoꝝ lapidẽ ⁊ ſcidalũ.Quãobꝛẽ theo⸗
logia qᷓ eſtlex euãgelica.dicã melius eius

doctrix ⁊ explicatrix/dʒin oĩbi pcedere pᷣla
tos ecciaſticos ĩ ſuis ↄſtitutõibo ⁊ decretis

ne vel obſint pceptdei ꝓpt mletitudinẽone

ciuilis ſola rexit᷑. Doctrina hec pᷣcipue lo⸗

q̊ pſolis incõmodis tꝑaliby euitãdis / aut
còmodis politicis ↄfuandis / eternã vult

roſi / iuxta ĩpꝛoperiũ xpᷣi factũ phariſeiſ:vł
ne credant᷑ligare ad penã eternã vbi pena

cũ hʒ in materia excõicationũ late ſnĩe.nã)

infligere moꝛtẽ cui q̃ſo ſilis erit: llinimi

rũ qͥ volẽs abigere muſcãa frõte vicini / eã

*

ſecuri ꝑcutiẽs vicinũ ſtolidꝰ excerebꝛauit

Aut ei parẽ dixeriʒ qͥ ſtudẽs curationẽ mo

. Den dici vulneris in pede eq ſui/pedẽ cõfeſtim
ceſſitate famis quoꝛum ſoli poſſum ſuceuur

abꝛupit ⁊ ſcidit/equũq; ꝑemit. Sola ita⸗
q; ↄtumacia va vł pᷣCſumpta renuens ſtare

—

iudicio eccie/reddit poiem, Peian ſege⸗

rentẽ dignũ excõicatione.NHã ſi ꝑatꝰ eſt au

dire ecclam qliter velut ethnic' nob erit er
publicanus: Poꝛro differt plurimũ qua⸗
lis eſt contumacia/cq́; damnoſa eccleſie/

ꝓãq materia/⁊circa quã incurritur/. NHam

peioꝛ eſt contumacia in materia ſidei ⁊ reli
gionis/qᷓ; puſille queſtionis de paucis de

qᷓʒtũ obeſt excõicatioſeꝑatiua a ſpiritalib
ſuaffſagaſ ocietate ſanctoꝝ. Ita vtlonge

mitioꝛ ſit pceſſus qui fit in curijs ſeculari⸗

bus per punitiones coꝛpoꝛales ſeu tempo
rales/q̃ʒ vbi per pꝛelatum pꝛeſcindi que/

in interitum:non ſolum camis ſed ſpiri⸗
tus / ne iam ſaluus fiat ab alioꝛumguxilijs
deſtitutꝰ ¶ Coꝛollanũ octauũ. ¶

narijs. vbi nunq̃ʒ tantum ꝓdeſt obediẽtia

ritur anima a deo vita ſua/⁊ dari ſathane

De vita ſpũali anime

Occurente dubio ꝓbabili de aliq lege vlꝝ

rioſus. Etenĩ ꝓpterignoꝛantiã diuinoꝝ p̃

diuina ſit aut diuine connexa ſeu ꝑtinens ceptoꝝ/quã plerũq; gignit ſupuacua occu
tutius eſt legẽ illã ꝓ diuina ſuſcipe qᷓ;ꝓ hu patio circa traditiones huanas/aut curio⸗ aua
mana negligere. ene ceriũ ↄſulit Aug.⁊ ſa inueſtigatio reꝝ penitꝰ inutilium ↄſur⸗ con
dimitte incertũ. FAraa regula mgra/⸗ gunt exↄſequæti faciliter trãſgreſſiones di fuftt
lis/ꝙ exponens ſe diſcrimini peccati mo uinelegis/qy ſi hͥ danabile ſitapð oẽs/qᷓ;tã ute
talis peccat moꝛtaliter.⁊ hãc fundat dic pcoꝛ danationẽ ſibimet accumulãt culpa⸗ ro
ſapiẽtis. Qui amat ꝑiculum ꝑibit in illo / biles in h vitio vel ecciaſtici rectoꝛes: vł re i
Tlõ tñ de oĩ dubio ſed ꝓbabili ⁊ vehemen⸗ ligionũ ꝓfeſſoꝛes. Mirat ſum aliqñ q̃ra
ti hoc veꝝ eſt. Totã in h loco materiaʒ de tione ipſi ecciaſtici p̃ſertim oꝛdinati ⁊ reli⸗
ↄſcia erronea/quõ ligat⁊ quõ nõ.Et deꝑ⸗ gieoſi/phibentura ſcia medicie/⁊ nõ remo 4
plexitate an ſit poſſibilis/⁊ deſcrupulis q́ uent᷑defactoa ſtudio traditionis hüane/
modo fugãdi ſunt aut deponendi/tractare Nã coꝛpꝰlõge meliꝰeſt qᷓ; tenrena ſuba/cui
ptinens eſſet / niſi ꝙ alium locũ hñt ⁊ ad e⸗ traditiones iſte deſeruiũt/ꝙ ſi ꝑ alios coꝛ⸗ 4
uentũ feſtinamꝰ. Hoc vnũ generale damꝰ pus poteſt curari/nõne ſimiliter ꝑ vicari⸗
documentũ credere ſcilicet faciliter ſapien os ⁊ alios de ecclig ↄtemptibiles put iubʒ
tioꝝ ⁊ bonoꝛum iudicio/⁊ contra commn apls poſſent tpalia miſtrari. Nõne ſanctiꝰ
nes eoꝝ ſniaſ/non leuiter ſibimet foꝛmare eſt ecciaſticũ ꝑ ſe deo fuire.⁊ mũdo ꝑ vica⸗

ſcrupulos anxios timidos. Falloꝛ ſi non

riũ/q; oꝛdie ↄuerſo ĩmo ꝑuerſo vicarijs cõ

ita iubet ſapiens. Fili ne innitaris pꝛudẽ⸗
cietue/⁊rurſus. Holi tranſgredi terminos
quos poſuerunt pr̃es tui. Hoc pꝛecipue
neceſſariuʒ eſt apud religioſos/ reſpectu ſu
perioꝝ ſuoꝝ.hoc ⁊ apud ignaros diuina-

ſtitutis ꝓ ſpuᷣaliba / ſeim negare deo / tra⸗ W
dere totũ moo: Pꝛoꝛſus ia.

Coꝛollariũ decilim

Veritates oẽs vniuerſales i / ᷣbo füdat᷑

rum legũ/ quin etiam iuniores q;;ᷓ theo⸗ legiſlatoꝝ hoĩm ptãs / ſonãtes . parẽ hñt 4
logicis lr̃is imbuti talẽ debent reuerentigz auctoꝛitatẽ traditiões ſue cũ lege diuia ⁊ q . 6
ſenioꝛibo in qbus vita cum ſcia ↄcoꝛdarüt eas ſpnit/deũ ſpnit ⁊ ðo fſiſtit:nccario wdit I
Yt vix ꝓpter aliqs nouas ſuaſiones q;tum intelligi /ſi et qñ ptateſua nõ abutũt/⁊ duʒ Cn
cunq; apparetes/pꝑtinax vnq; feratur cto legibodiuis ſufficienterinnitũt᷑. Auctoꝛita n
Cotra determinationes eoꝛundẽ aſſertio. tes q́; ſanctoꝝ/⁊ canones põtificũ ſũmoꝝ
yintus qppeq́em hebãt genitã ex multis quotqᷣtallegent ſicut ⁊ abiq; nüero pñt in “”” fol
ientijs.lõge certiꝰ arte iudicat ⁊ opatur duci/ nihil aliud pñt ↄfirmare.¶ Duãobz t
Poꝛro iudiciũ rationis ſicut obtenebꝛat᷑/ rim dicimꝰ p regula/q;tum ⁊ q̃liter licet du HS ume
⁊luminoſa eius radiatio diuerſis vitiatur bitare de poteſtate alicuiꝰ ꝓpter defectũẽ de, ich
Apparentijs ꝑ interpoſitionẽ nubiloſaruz bite electionis ſue aut abuſum ſue auctoꝛi ſe
paſmſonũ? pꝛauoꝝ affecuũ etiã in lr̃atis: tatis/tantundem ⁊ taliter licet dubitarede H dad
iuxta ſilitudinẽ ſolis viſi ꝑ nubes. Sic ꝑꝓ obligationetraditionum ſuarus / vt ſueſũt Mu
paucã inſtructionẽ intellectus in ſcientijs pꝛeciſe ¶ Addimus adhucq nulla tradis reo
pſertim diuinis /cauſant nõ nunq; erroꝛeſ tio vel regula vel lex vel determinatio puri uh
in eis qui ſetotos deuotioni tradere credi⸗ hominis qui in talibus fallere poteſt ⁊ faul eqp
derũt/dum voluerũt plus ſapere qᷓ; ſibi ſa⸗ li/obligat/vt pꝛeciſe talis eſt/ ſubditos ad ſbline
tis erat. ¶ ¶id pñs coꝛollariũ inducamus credendum eam tanq; veritatem fideiaut· Uunlg
exemplũ iam inductum de medico/ cuius diuinam legem/licet obligarepoſſit ſub pe bun
conſilio aliquãdo parere debemꝰ ſub pena na politica/ad erterioꝛem eius receptionẽ t
peccati moꝛtalis.dũ extrãſgreſſione ſui cõ ⁊ ad non impugnandum eam. ¶ Exinde donem
ſili / vel ſcim / vel pbabilr ⁊ vehemẽter ere patet via ad inueſtigandum ꝑticulariter / tunſn
dimus / nos inebꝛiandos/ ↄſeq̃nter trãſ· quid operentur determinationes ſummae aen
greſſuros legem de. cnd nieem geigſiblmtne Awen r dinr
Wah. Il . iij ticauloꝝ pariſius vel alibi facte. Poteritſi nöen
R 1 Neollarium nonmi gnilenn fieni vt abſq; peccato moꝛtali imo ungen
¶ ¶/ Saluberrimum eſt ſapientis documẽæ cum merito magno ſit aliquis theologus becen
tumꝗ́ait. Que tibi pᷣcipit deꝰilla cogia vel alius pꝛudens/qui diſſentiet coꝛde ab ſonep
ſeimpꝑ'/t in pluribe oꝑibus eius nefueris u humanis determinationibus aut tradiiiiiio nyni

ngvon
onnr u
fineſna⸗
nitagrin
ſorans
n.

Nonni
iniei
iwonmiii
itgning
inuef
iinn
ſiiner
zineinn
Cn

Lectio Quarta

nibus/qui tamen obligabitur ꝓpter euita⸗
tionem ſcandali/vel aliter non repugnare
exterius. Nam poteſt aliquarum publica⸗
tio veritatum phiberi/⁊ aliquarum falſita

tum dogmatiſatio permitti. Molumus

tamen vt notetur vigilanter modus loquẽ
di noſter/ de traditionibus hominũ vt tali
um pciſe ſunt/qͥ fallere in illis ⁊ falli poſſũt

quoniã determinationes eccleſie vniuerſa
lis in eis que fidei ſunt/ab hoc numero ſe⸗

dudũtur/in quibus nec fallere poteſt nec

falli.Fieri quoq; poteſt vt determinatiões

aut leges humane participent cuʒ diuinis
⁊ hac ratione eas eſſe pꝛo diuinis ſuſcipiẽ⸗
das neſcitnemo ¶ Bequitur deinceps q;
ſicut ad fidem/ita ad legem diuinam pꝛece
ptiuam nõ poſſet aliquis prelatoꝝ quicqᷓ;

adijcere.quod non eſſet pꝛius de fide vł le

ge diuina/q;uis non eſſet hoc auctoꝛitati⸗
ue decdaratum/aut hũano pcepto ſancitũ.

Cozꝛollarium. xI.

22òð

cut fatuũ eſſet omnes plege pure diuina ſu
ſcipere. Ita nihil in omnibus velle de diui

nis legibus agnoſcere nequaq; ſcandaloſa

temeritate vacaret.Secunda ꝑteqꝛ notiſ⸗
ſima eſt ⁊ conceſſa ab omnibus indiſcuſſa.
Ad pmam ptem inducamus id ſapientis.
Noli eſſe nimis iuſtus/qꝛ qui nimis emũ⸗
git elicit ſanguinẽ. Et vt terẽtianũ puerbi
um eſt/HNõnunq; ſummũ ius ſumma iniu

ſticia fit / ⁊ ſiceſſe ĩ ꝓpoſito plane docebim⸗
NHNecaudiar ego ſed chꝛiſtus.qͥ mandatum

dei dixit phariſeos fuiſſe trãſgreſſos ꝓpter
mandata hominum.Dirit inſuꝑ cos alli⸗

gare onera grauia ⁊ ipoꝛtabilia ceruicib-

ſubditoꝝ/⁊a claudere eis regnũ celoꝝ Ve⸗
rũ ẽ qppe illud Julij ceſaris apð ſaluſtius
vbi intendentis ingeniũ valet/a qua ſentẽ
tia vulgatus verſus non diſcoꝛdat Pluri⸗

„

bus intentus mi

tur a ſuꝑioꝛibus ſuis/quid mirũ ſi minus

capaces redduntur diuinoꝛum pꝛeceptoꝝ

qꝛ ⁊ miuus in eiſdem edocentur.nunquid
nõ acerrimo ſupplicio aut acerbiſſima ob
lurgatione punietur quãdoq; ꝓ ꝑuula ino
bedietia legis hũane/⁊ abſq; om̃i repᷣhen⸗
ſione peccare qttidie cõtra legẽ dei enoꝛmi
ter ꝑmittet᷑. Nõ hẽmus neceſſe exẽplis im⸗/
moꝛari crebꝛioꝛa cernimꝰ qᷓ; vellemus.

Xraditiones eccleſiaſticas ⁊ hũanas / ſi

iH tante maniuetudinis cun
noꝛ eſt ad ſingula ſenſus /
Subditi vero ſimplices ⁊ nimoꝛati quꝛn
do tottraditionibus intendere compellun

Echis elicio ꝓ doctoꝛib theologicis do/⸗
ctrinã ſalubꝛẽ/ne ſint faciles aſſerere actio⸗
nes aliquas aut omiſſiões eẽ peccata moꝛ
talia/pᷣſertim ſub verbo vniuerſali/⁊ dum
pᷣdicandũ erit ad populũ: a lrato quodam
⁊ expto viro accepi ꝑnicioſaʒ eẽ in omniar
te vel doctrina aſſertionẽ audacẽ ⁊ extremã

maxime vbi obſeruatio cõis obnititur ob⸗

uiatq;. Itaq; debet qlibet nunq; obliuiſci
&; incerta eſtſcietia noſtra/ita vt idem ſepe
homo bꝛeui momẽto tpis / nũc in hãc nũc
in oppoſitã feraturſuiam. Fit pᷣterea qñq;
vtꝑ tales aſſertiones publicas nimis du⸗
ras generales ⁊ ſtrictas/pᷣſertim in non cer
tiſſimis/nequaq; eruũtur hoĩes a luto pec
catoꝝ/ſed in illud pfundius qꝛ deſperatiꝰ
immergunt᷑. Varie pᷣterea ſuboꝛiũt᷑ ⁊ qua⸗
ſi infinite circũſtantie p quaruʒ diuerſitate
diuerſificari debet iudiciũ/ita vt vix poſſit
aliq̃ in moꝛib generalis regula tradi/q in
particularibo caſibus exceptionem nõ ad/
mittat. Deniq; generant᷑ ex hinc ſcrupuli
inqᷣ etatiui ↄſcientiaꝝ ſimpliciũ / vt in eis
ſit ſolidum nihil. Nam ⁊ ſi beatus vir qui
ſemꝑ eſt pauidus ⁊ qui vereturomnia opa
ſua.obſeruandum eſt tamẽ ſummoge illo
terentianũ ne quid nimis.Et vt idemloqͥ
tur ne in ſcirpo nodum querant ne quoq;
eis impꝛoperetur/illud eiuſdeʒ. Quid ſi ce

lum ruat:Demum quid pꝛodeſt imo quid

non obeſt coartareplus iuſto mandatum

dei quod eſt latum nimis? Quid inſuper

expedit amarius grauiuſq; illð reddere iu⸗
gum chꝛiſti/quod ſuaue eſt ⁊ onus eius le
ue:? Nam ⁊ ſi contemptus exhac laxatione

⁊ dulcedineapud quoſdam impꝛobos ma

ioꝛ oꝛiatur/habentes velamen malicie lib

tatem. Aſt apudalios bene inſtitutos/gra

tiarum reſonabunt actiones. Pꝛeſtabitur

etiam ſedulius obſequium domino/⁊ pri

ntemat nis cinus mandata gra⸗
uia non ſunt/cqui vult nos non temptari
hon grauari ſupꝛa id quod poſſumus

Coꝛollarium. XII.

humane grauiterpenales / non ſunt abſq;
manifeſta vtilitate multiplicande. cn pꝛi
ma pteↄcoꝛs eſt omniũ iuriſtaꝝ traditio/⸗
quos tñ aliqñ miratꝰſum/duʒ eos audiui
rõnem reddẽtes/curnomẽ h̊ excõicationiſ
ſi ſolũ ponit᷑ maioꝛem ſignificat excõicatõ
nem.Excõicatio inqunt nõ pena et 6 3 me
3

¶ Sicutpenereſtringende leges

De vita ſpũali anime

dicina. At vero ſi excõicatio non eſt pena
quid aliud penã appellabim?? Neſcio ve⸗
re. Hõ ſolũ pena eſt ſed dãnoſiſſima pena.
Necobſtat huicdicto/ꝙ medicinalis eſſe
debet. H nempe ꝓpꝛiũ eſt omis pene pꝛeſer
tim nõ exterminatiue.¶ Secunda ps ſe⸗
quẽs ex pᷣma iũctis poꝛi ↄdemnateos qᷣ
tanta leuitate ne dicã temeritate / fulminãt
eccõicatões/t irregularitates / cũ innüera
bili mitiplicatiõe ſtatutoꝝ/q vix aliqs nõ
di ꝛ adiplere/nõ dicã retinere/ itelligere/⁊
2ↄcoꝛdare.ſed vel legere tota vita ſufficeret
VAtinã attẽderemꝰ oẽs/⁊ imitaremur beni
gnitatẽ ſaluatoꝛis nr̃idei. Poterat neceſt

„

dubiũ / exigere a nobis iuge fuitiũ in pᷣce⸗/

»

ptis lõge plurib⸗ grauioꝛibuſq;/ ſed ↄdeſcẽ

dens fragilitati nre/certũ ⁊ paucũ numex

dereliquit pceptoꝝ/q ſi cõpleuerimꝰ ;;
inutiles ſui ſumꝰ.pᷣſeruanta moꝛte.Etqͥ c
quid ſupererogauetimꝰ ↄuertitad deletio
nem pcedentiũ delictoꝝ:aut cumulata glo
ria remunerat.Zeſtaturſapiẽs ꝑ timoꝛem

dei hominẽ recederea malo. Ita ſane meli
us.qᷓ; ꝑ auſteritatẽ hũanarũ legum. Nolu

mus tñ necdehem inculpare deuotioneʒ
religioſoꝝ:quiperfectionis viam aggreſſi

tanto pᷣcepta diuina diligẽti? implent /qʒ/

to ↄſilijs ⁊ alijs obſe⸗ eruationib ſalutiferis
ſemet aſtrinxerũt. Sũt ſatemur vincula ta

liũ/ alligatura ſalutaris/q̃ruʒ diſcretꝰ vſus

nõ impedit ſed expedit gradiẽtes viã man
datoꝝ dei . Attñ q poteſt capere capiat/qꝛ

non omnes capiũt verbum iſtud. Idcirco

aliud de cõitate hoĩm / aliud de paucitate

eſt iudicuum.
Coꝛollarin

gari in eo ꝙ non neceſſario ꝑticipat cũ na⸗

Dis ler humana vel poſitiua / pöt abꝛo

turali ⁊ diuina. Hec aũt abꝛogatio fit / vel

pↄſuetudinẽ oppoſitã / iuxta qð dicunt iu
riſte ⁊ veꝝ eſt/ꝙ ↄſuetudo eſt optima legũ
interpꝛes. Nec vnq; dicenda eſt coꝛrupte⸗
la.niſi vbi legenn diuinã aut naturalẽ lede⸗
re ↄuincit᷑. flam ſicut ↄſuetudo dicitural⸗
tera natura/ſiclexↄſuetudinalis quaſi lex

naturalis habẽda eſt. Fit etiã abꝛogatio ꝑ

expᷣſſam aut interpᷣtatiuã reuocationem fa
ccam ab illo q; condẽdi habuit poteſtatem
Fit deniq; abꝛogatio cauſa maifeſte dam/
noſitatis ſi lex illa uaret᷑.· Patent hecom⸗

nia ex deſcripnione ⁊ cõditionib legis bo/

55eü

n. XIII

ne / am honeſta eẽ debet. iuſta. poſſibilis⸗.
iuxta naturã ⁊ cõſuetudinẽ prie.loco.tem⸗

poꝛiq; ↄueniẽs.neceſſaria.vtilis.⁊ mani⸗
feſta vt hẽtur ex dictis Iſido. ¶ Ex his li⸗
q̃ͥde cõſtat q; temerariũ eſt/⁊ iniqunʒ velle
oĩa decreta ſiue eccleſiaſtica ſiue Ninnlin /ad
omnetps / ad omnem gentẽ/ patriam ex⸗
tẽdere.quoniã lex q̃ pꝛo vno tꝑe ⁊ loco aut

pſonis eſſet vtilis / eet in alijs tpe. loco ⁊ p/
ſonis impoſſibilis aut dãnoſa.imo velle

ſicomia ſtatuta ſtabilire/ hoim eſt deliran⸗
tiũ /⁊ q̃ſi ↄtendentiũ vt oppoſite leges ſi iml

obſeruent᷑ Hic fundãtſe q dicũt nõ ita ex/

pedire vnũ impatoꝛẽ dñari omibus ciuili
ter / ſicut vnũ papam ſpũaliter/qm lex ſidei

vna eſt apud oẽs.nõ iia leges fori. Pꝛete⸗

rea poſitũ eſt in decretis diſti.iij/ ꝙ leges
inſtituunt᷑ cũ pmulgant᷑.firmãtur cũ moꝛi
bus vtentuumappꝛobantur. J gitur per
argumẽtũ a ↄtrario ſenſu. Si moꝛib vtẽ

tiũ nequaq; appꝛobant / ille nulluz hñt fi ·
mamentũ.⁊ ita ppls habet młtũ in ſua po

teſtate dare robur legib/ aut tollere/ pᷣfnim

ab initio. ¶ Hüt aüt hic queſtiones diffi⸗
ciles q̃les.ſ/debeat eẽ ↄſuetudo ad abꝛogã

düu legẽ aliquã/⁊ qᷓnti tꝑis.Etſi poſſit con⸗

ſuetudo introduci cõtralegẽ ülla/ qus cre
nouatione iuramẽti qlibet intrãs aliquaʒ

policiã pfitet/tqd ſit interpᷣtatiue renoua

re(als reuocare) ¶ Dicim aüt q vbiñ eſt

taxatũ tps alegibalijs / oz fieri abꝛogalio.
ꝓut ſapiẽs iudicabit/nũctardiꝰ/nũc citiuſ
iuxta neceſſitatis aut vtilitatis qlitatt.

1
Fob inſuꝑ dicendũ videt᷑/ mlte ſüt
mutiões ad q; obfuatões viqetoẽs ſe
dianis iuramẽetis aſtringere qs tñ obſerua

reñ tenent᷑/ non q;' ꝑiuriũ ſit licituʒ / ſj qꝛ iu

ramẽeta talia ſũt ſꝑ itelligeda ciuiliter. Ho⸗

rũ exẽpia ſumere poſſumꝰ ipᷣcdlara vniuerſi

tate ꝑiſien/t in ecciaꝝ alijs collegijs. Con
ſtat ꝙ nouit intrãtibo dictã vniuerſitatẽ vl

teras ꝗᷓ nullatenꝰ obſeruant᷑. Quibo lectis

petit ab eis. vultis iſta iurare: Ouirũdẽét.

ita iuro.nec aliqͥd excipiũt/ꝙ ſi qs dixerit
oẽs pñtes tam eos q exigũt/ ꝙ; illos qͥ pꝛe/
ſtant iuramentũ / criminaliter deficere . vi ½
deat quõ tot ⁊ tales ſumme lr̃ature? pbita

tis viros / poſſit abſq; temeritate daãnare

Pꝛopterea in oĩ iurameto yt ↄditões mul
te ſubintelligãt᷑ ncce eſt.

uol ꝛimo in oĩ cõ
ſtitutione per ſuꝑioꝛẽ edita / reſeruat᷑ ſ eiꝰ?

collegia / legut explicite ↄſtõnes aliqᷓ intt ce

pöſol

uceo⸗
Gde
pen⸗
pof
offia

acpl
neti
geni
t
Wire
Corea
gutcon
ſocicl
deben
Nale⸗
u
dion
en
ſti
dit
obl
plicc
hlie
ſon
. da
oen
Apl⸗
lenm
holt
lmt
minn
aae
Pen
dena
dehis
avoc
icoge
Une
uuſtl
Eictien
poe⸗
lnü
degen
hernie
feecei
ſtatnt

e⸗

hoſpli
elocdten
1grnn
Dbsit
maunzpele
Meculig ad
1mmar
Werlocdent
Smelor
nckdcin
girbeninl
darrülc
onisanli
weſlaſoc
Gin. Pra
rin
Nrrde
Jnnd
Nenlpetin
darlänine
rlorcn
S
inſon
mngiär
ina

nmimnnn
G üntit
3e
Ulrmsda
clannlrütti
enaitiͤk

R

auctoꝛitas. imo nec põt excdudi / q;tumcũ/
q; aliqͥs iuretſe nolle vnq; iĩ poſteꝝ vti diſ⸗

penſatione/ſeu relaxatione p ſupioꝛẽ faciẽ .

da/qͥn ſuꝑioꝛis auctoꝛitas ſit in h ſuperioꝛ

Etita vſus habet in puilegijs per ſũmos

põtifices collatis / tam in vniuerſitatiby G
officiarijs dñoꝝ.q;uis aũtvid eret eẽ tuti
explicare ſuã intentionẽ in pꝛincipio iura/

— » 7

mẽti/iſtud tamẽ nõ exigiturad euitationẽ
periurij nam a lege ſufficiẽter explicaX᷑.
Rurſus iuramentũ ſicut⁊ votũ nõ obligãt
vbi vergũt palã ad deterioꝛẽ exitum.idcir⸗

co recipiũt diſpenſationẽ aut relaxationẽ

aut cõmutationẽ/ vt ſapiẽs pᷣſertim ſuꝑio⸗
iudicabit.¶ Amplius iuramentũ nõ pł

debet obligareq; voluerit aut roönabiliter

velle debuerit obligare oꝛdinatoꝛ talis iu⸗
ramẽti/⁊ in cuiꝰfauoꝛẽ fit. Hinc ſaluatqð
dictũ eſt de pᷣſtatione iuramẽeti/ apud vni⸗

uerſitates ⁊ collegia ſuꝑ multis qᷓ manife,/

ſtũ ẽ nullo mõ cuſtodiri. Habẽda eſt itaq;

pᷣſumptioi exigẽtes talia iuramẽta ñ intẽ
dut obligaread ea qnec ipᷣi/nec pres eoꝛi
obſeruarüt. Sed ſi upintelligne. ⁊ſi nõ ec/
Bi ⁊ q;tũ rõna

plicet᷑ hecautſilis additõ. Si ⁊ q;tũ
bilitertalia cadũt ſub iuramẽto/iuxta con⸗

ſuetudinẽ ⁊ vtilitatẽ policie.Deh̊murſũůin
fra dicetur. ¶ Etſi ꝑ pctm̃ etiã poſſit aliq̃

lex abꝛogariaut ꝑ maliciã ſubditoꝝ: Pu/⸗
to enĩ ꝙ ſic ⁊ ad multa agẽda vel omittẽ⸗

da pᷣlatus aliqͥs põt obligari ꝓpter genera

lem maliciã auterroꝛẽ ſubditoꝝ/quoꝝ op
poſita aliqñ agere vel omittere tenetur. ſiẽ

Imateria nũccurrẽte dixiſſe ⁊ ſcripſiſſe me
mini/ꝙ ẽt vbi via ceſſiõis fuiſſet minꝰbõa

tñ acceptare eaʒ debebat dñs Bñdictꝰ.ſcʒ
Petrus de luna/attẽta delibatiõe regis frã
cie/⁊ alioꝝ ſubditoꝝ ſue obedientie. Sed
de his alibi ⁊c̃.¶ Poſtremo cẽſẽdꝰẽ ſupioꝛ
reuocare ſuã legẽ poſitiuã/de q̃ ſꝑ loqmur
qñ cognoſcit ſubditos paſſim ⁊ publice il⸗
lam tranſgredi.et patitur/neq; ↄtradicit/⸗
aut ſi contradicit tamen damnoſe contra

decretoꝝ/ vbi mag ꝑs ẽt eoꝝ q̃ ſtatuerũt ge

neralia ↄcilia/nõ fuant᷑. Nã ⁊ in pᷣmovigo
re ecciaſtice diſcipline/ młta ſeuero rigoꝛe
ſtatuta ſũt q̃ mõ defluẽtiboĩ peioꝛa moꝛibꝰ

nõ ſolũ inutilẽ ſʒ ipoſſibilẽ hr̃ent executiõʒ

Hoc attẽdẽs legiſlatoꝛ nr xpᷣs vtiq; ſapiẽ⸗

1.

dicit/aut ſolis verbis cũ deberet vti factis
MNotet᷑hᷣ ſcũs tho. Idẽ gauð. Ad G̊ coꝛol/
lariũ pᷣncipale/ẽ exẽpluzʒ multiplecĩ coꝛꝑe

cundum legem dei que regula ẽ generalis

omni chꝛiſtianereligionis pfeſſoꝝ ſõ vno
abbate xpo ipᷣi iudicet.eã nõ ampliãtes/ne

ꝙ reſtringetes / neq; duriorẽ faciẽtes q; ex
pſſerit xpᷣs/qͥ iugũ ſuũ dixit eẽ ſuaue ⁊ onꝰ

leue. õ:.n.plus hñt in ptãte pᷣlati eccte li/
gare ſubditos ad aliq̃ ꝗqᷓ non ſũt tradita in
regula euãgelica ꝓfeſſa ab oibo xpᷣianis/q;
hñt abbates ſuꝑ religioſ ſuiſ/ad obligãdũ
eos pᷣter regularẽ pfeſſionẽ ſuã/deqbo tmm ẽ?
ſnia ſcti thome ⁊ alioꝝ doctoꝝ cõcoꝛditer⸗
ꝙỹ non põtabbas monacho pᷣcipere aliud
q; in regula ſua ꝓfeſſus fuerii. Hocelẽ vo

ti obedietie interpᷣtatio/ꝙ eiꝰ pfeſſoꝛes ſᷣm
regulam obedientes ſe pᷣſtabunt.

62

tiſſimꝰ/iudicialia oĩa taq; variabilia relidt
illoꝝ iudicio qb dixit. Quivos audit me
audit/ita tamẽ vt nouerit ſe poſitos ad edi
ficationem non ad deſtructionem et vt ſe⸗

Ozollarin. XIIII.

A¾α

nes /queſcripte ſunt/pꝛo nõ abrogatis exe

qui/videtur irrationabile ⁊ legibuſtam di
uinis q; humanis aduerſum. Conſtat eni

omnes huiuſmodi conſtitutiones aut fere

omnes eſſede iure poſitiuo pure.Conſtat
pꝛeterea młtas eaꝝ idiſſuetudinẽ veniſſe
per non vſuʒ aut vſuʒ cõtrariũ/ſcientibus
pꝛelatis nec obuiantibo/immonec obuia⸗

re debentibo. Conſtat deniq; ꝙ tantaẽ bu

iuſmodi inſtitutionũ multitudo/ꝙ ſi tene⸗
retur in ſuo rigoꝛe maxima pars eccleſie dãa

naretur/⁊ charitas que eſt finis totius leg
etiam diuine/ lederetur. Attamen omnis
lex tantum pꝛeciſe habetde bonitate⁊ ſta⸗
bilitate/q́;tum participat de charitatis le⸗
ge/que eſt finis pᷣcepti⁊ ̃ᷣm quam deberẽt
cetera moderari.¶ Etquoniam materia
iſta de eccommunicationibus perplerxa eſt

confuſeq; tractata.Ego aliqnas pꝛopoſi⸗/

tiones ecaminationi ſuperioꝛuʒ ac pꝛudẽ⸗

tioꝛum decreui pꝛoponendas/abſq; aſſer/
tione earum/quas ipſi aſſexendas iudica⸗
nerintad quos ſpectat. ¶ Pꝛima pꝛopo⸗
ſitio. Expediens videretur nullam excom
municationis ferri ſententiaz/niſi pꝛo ma
nifeſta contumacia.qua ſe monſtrat alid
audire eccleſiam non paratum. Ratio eſt/
qm̃ dũ ſemꝑ parat eſt audire eccleſiã:.cur
hebit᷑ ſic ehnic? et publicanꝰ. Curab

¶ Welle omnes excõmunicationum/⁊ſu
ſpenſionum/ꝛ irregularitatum inſtitutio⸗

eadé?

RK 4

De vita ſpũali anime

pꝛeſcindetur:Hoctenet Scotus in iiij.

ſniaꝝ diſt. xxv. ⁊ allegat ad h̊ textũ xpᷣi in
fundata eſt auctoꝛitas eccõicandi/⁊ coꝛre
ctiõis fraterne.Et hic ſumit᷑ validũa ↄtra⸗
rio ſenſte rgumentũ. Juxta h̊ videre ẽ q̃li

„.

ter ipoſſibilitas parẽdi mãdatis eccie/facit
vt qͥs apud deũ nulla ſit excõicatione liga/⸗
tus.ꝙ ſi talis ĩpoſſibilitas notoꝛia ſit/ipe/
dit ne qͥs poſſit ab eccia ꝑ excoicationis ſẽ

tentiã iuſte ſeꝑari. Ad h̊ videt᷑ vſus eccleſie

dũ qs excõicatus ꝓ debitis abſoluit̃duʒ ce

dit bonis ſuis oĩbus/qꝛ facit in ̊ vltimuʒ

eius quod poteſt.ceterũ duz aliqͥs ex igno⸗

rantia q;q; culpabili/aut ex infirmitate et

paſſione vitioſa.non tñ ↄtumaci facit ali⸗
quem actũ/pꝓ quo ſtatuta eſt ſnĩa excõicatõ
ms late ſentetie ab aliqͥ platoꝝ videãt iu⸗
tiſte iudices ſi talis poſſet dici excõicatꝰ
ipo facto/cum ſemꝑ ſit ⁊ fuerit pmptꝰ ſtare
coꝛrectioni eccie ſup ðᷣlicto ſuo/put ſuppo
nit/quia non ex ↄtemptu clauiũ ⁊ iuriſdi⸗
ctionis eccleſiaſtice/ſed aliundemotus ‚yvt
dictũ eſt malũ fecit.õ eni qᷣlipꝑet inobedi
entia ↄtumacia reputat᷑ꝛc̃. ecũda p⸗
poſitio expediens videret᷑'vt nullus tene⸗
retaliũ vitare q;tumcunq; excõicatum a iu
re/niſi poſtq́; denũciatus fuerit eẽ talis/a
ſuo indice. Inomni qʒppe alio caſu fere /pᷣt

homo rationabiliterpᷣſumere pximũ ſuuʒ
non eẽ excõicatum/ oppoſitũ faciens ex/

ponit ſe frequẽter diſcriminipcti moꝛtalis

alienũ ſeruũ temerarie iudicãdo.Exempli

gra.Video ſoꝛtẽ interficere ſacerdotẽ aut
eum vulnerare.Si iudico ſoꝛtẽ excõicatũ
poſſum errare qm̃ vela iudice potuit habe

re mandatũ vt h faceret / vel ebꝛietas aut fu
roꝛ eundẽ excuſat/aut aliquid aliud inter⸗
uenit ꝓpterqð in iudicio ↄtentioſo duʒ ad

illud venerit abſoluet᷑. Pꝛeterea quicquid
ſit in pñtia facti/neſcio tñ infra biduũana
ſuo iudice fuerit abſolutus/quã abſolutio
nem neq; mihi neq; ceteris tenet᷑ nũciare.
Secus eſt dũ iudicialiter eſt ↄdemnatꝰ qꝛ
iudicio publico debet abſolui ſi nõ vulte⸗
uitari ¶ Quereret aliquis quid oꝑant᷑ tũc

cõmunicationis lateſnĩe ꝑ canones? Re

pondebo/ſicutaccepia pᷣceptoꝛe meo/eas

tantũdeʒ oꝑari vt abſq; ꝓceſſu alio iudicia
li/aut noua ↄſtitutione/poſſit iudex ſtatiʒ
ꝓbato facto.vel ↄfeſſato/ferre iuris ſniam

⁊ eandẽ publicare.nõ ſic vbi canones eẽnt

ſolü ferende ſnie/qm̃ monitiones ⁊ ꝓceſiꝰ

m terminos iuris pꝛereqͥrerent᷑ multipli:⸗

—

ces. ¶ Exeadẽ radice videt᷑ ꝙ nullus ꝑꝛo
chianus debet euitare curatũ ſuũ/a ſiis ſe

miſterijs publiceſepando /niſi pᷣuia ſui ſu⸗
ꝑgioꝛis ſnia fuerit publicatꝰ. debet enĩ tolli
qtum poſſibile eſta ſubditis occaſio rebel
lionis ad ſuperioꝛẽ/⁊ diuiſionis inter ſe/et
temerarie diiudicationis cuiuſcũq; alteriꝰ
qm̃ iſta ſunt peccata grauiſſima. Sed da⸗

—

re licentiã vel pᷣceptũ ↄfuſum/q; ſubditi vi

tent curatos ſuos / nõ puia ſentẽtia 2 pub⸗
licata/eſt eos pᷣdictis pctõꝝ periculis expo

nere. Itaq; cñ laici clericis ſint inueſti / po
terũt leuiter dicere de ſuiſ curatis ꝙ ſint ſoꝛ

nicatoꝛ es publici/ſi foꝛte colloqum vel cõ

ſoꝛtiũ modicũ viderintapud eũ cum mu;

lieribo. Rurſus ⁊ ſi curatꝰfuerit heri foꝛni⸗

catoꝛ / potuit tamẽ penitere/ꝛ m iudicium
ſui ſuꝑioꝛis ⁊ ↄfeſſoꝛis obtulit ſe dimiſſu⸗

rũ ↄcubinã ſuã/tꝑe ⁊ loco.qꝛ non ſubito te

net᷑ ſemꝑ h̊ facere.ſicui nec penitẽs aſtrin)
geret remouere ſubito a ſe qcquid fuit aut
eſtoccaſio peccati.tũcparochianus vin
do iſtũ vere abſolutũ/quõ non peccabit:ñ
aut debet leuit ſuſpicari: nũc autals q; ve

ro careat bñficio abſolutiõis / niſi dũ ꝑ ſen⸗

tentiam iudicis fuenit vttalis pmulgatus

Sed tũctamdiu vitabit quoauſqʒ fuerit

publica denũciatioe nouiter abſolutꝰ. Acd
de ꝙ ſtabit tũc eſſe diem dñicum duz paro⸗

chianus pᷣmo inciperet ſuſpicari vel iudi⸗

care ꝙ curatus ſuus eſt foꝛnicatoꝛ publicꝰ

⁊ ita vitandus/quid aget in hoc caſu.aut

vitabit eum/⁊ hoc erit contra pꝛeceptum

eccleſie de audiendo miſſam die dominico
quia aliaʒ vt ſuppono non poterit illo die

pꝛocuraxe.aut communicabit ⁊ hoc erit cõ

tra conſcientiam/⁊ edificabit ad geheunã

Poterit etiam falli vt dictũ eſt de impeni⸗
tentia ſacerdotis foꝛte penitentis ⁊ abſolu⸗
ti iudicando/imo eum potius debet iudi⸗
care penitentem ⁊ bonum/qᷓ; oppoſitum.
cum ſubito potuerita ſpirituſancto viſita⸗
ri ⁊ penitere/⁊ confeſſionem actu vel voto

perficere. Poſtremo quis non videat hãc

licentiam eſſe fomiteʒ ſciſmatum interſub
ditos/ alijs dicentibus dechrato quia bo⸗

nus eſt / alijs non / ſed vitandus.quia necẽ?
par omnium affectio.nec pardiſcretio nec
paręozum que iuris ⁊ facti ſunt cognitio.
bictemr foꝛtaſſe nobis illa decreta

lis cum ſuis gloſis.q̃ſitum.de cohabita⸗

tione clericoꝝ ⁊ mulierũ /vbi perargumen

tum a contrario ſenſu trabitur. qꝙ; foꝛni⸗

ctor
negn
oͤel
leri
Mos
e
1560
⸗
ri
nſtid⸗
ntgit
nafiu
ſalten
Man
Doe
lsit
cene
deia
ſbe⸗
Etn,

len
och
Urlen
nꝛ
focgne

mnodeſen

(ſnon

(arhen
ngena

W
h 1 Maſuiſe
haenit
ackſonct
nsimnere

Cnbſch Aen
inin
ngibfn
lanmmntond
Eialsg
Rininck,)
nrtsgſri
glohunddc⸗
dianmn
narhen ſnn
rfnüdaun
ultſedinſtn
nonſdtoe
Kentistirn
Kedanäfute
Mcanenn
nan unf
Nümien
ns
ſoürti

andüneen

tſemunmd
grnbache
IcrNPNGn
niſumnedni
onorwetlN
mmibetbMe

tctrugtu
acicke Nn

mimnpttbon
möoiun,
Grinenanviin
mNN
(stN üenhi
hmmninni
Sndlun
6fininsdn,
PNENNN
ſenobslu

uann

eſias.vt dicendo.excõicamuſomnes ſoꝛ

*

catoꝛ notoꝛius / qni ſeʒ nulla tergiuerſatõe
negani poteſt eſſe talis / vitandus eſt / etiaz
nõ expectata ſuperioꝛis ſnia. Hicdicimuſ

aliq. vel ꝙ ↄſuetudo oppoſita/⁊ platoꝛum
tolerãtia q̃ nõ executa eſt hãc decretalẽ ĩ cu

ratos ⁊ ſubditos/ interpᷣtate ſunt illã legez
non eẽ ſeruandã.vel ꝙ añ ſniam ſuꝑioꝛis

⁊ diu tolerat᷑/nihil ꝓpꝛie dʒ ita notoꝛium

V crimẽa ſubditis reputari/qnin aliqᷓ poſſit
trergiuerſatione negari. Juſte quidẽ/aut p
pter inſpirantẽ gram/vt dictũ eſt / qꝗᷓ neſcit

viſitãdo tanda molimina.aut qꝛ neſcit᷑ope
rantis intẽtio aut cã. Nonne poſſet mulier

in caſu freqntari a curato/p ſua ↄuerſione
ſicut egerũtaliqui ſctõꝛum erga publicas
meretrices. Sic pᷣſbyter etiã meritoꝛie tra⸗
di poſſet moꝛti.Ad hoc facere videt᷑ decre⸗
talis immediate pᷣcedẽs. Multa inſuꝑ de
qeta que non loquũtur in hac materia niſi
de ſacerdotibus ſentẽtialiter cõdemnatis
ſi bene videant᷑.aut ſi aliq ſonẽt aliter/pöot
eis non incongrue interpᷣtatio talis aptari

Et videãt obſecro oppoſitũ ſentiẽtes/qᷓ; ir

Honabile ſit/ vt pᷣlat cõicʒ cũ curato ꝑochia
li/ ſaltem dü tolerat eum ſcitum eſſe talẽ. et

parochiani eundẽ euitare non dico pote⸗

mrunt ſed debebũt ¶ Oõ ſi qſierit aliqͥs/qd
yalebit ergo iſta diſtinctõ famoſa inter foꝛ
nicatoꝛẽ notoꝛiũ ⁊ non notoꝛiũ: Planead
hoc ꝙ notoꝛiꝰ põt abſq; alio iuris oꝛdine
Plinus ↄdemnari ꝑ iudicẽ. Alius nõ niſi
eſtibo legitimis iuris oꝛdine pus victus.
Juxla ̊ elici foꝛſan põt intellectꝰ q dʒ foꝛ⸗
nicarius notoꝛius euitari/ qꝛ ipſe põtaut
dʒ ſtatim iudicialiterp euitando iudicari.
. 3 udicari dico: nõ a ſubditis ſed pᷣlatis/cõ
ſuetudo ĩmo ⁊ vtilitas publica vident᷑ pꝛo
hac interpᷣtatione militare/t hãcreddereñũ
diſtoꝛtã. Pꝛo dictis oĩb ſunt gloſe oꝛdina
neaug amb. ſi
Siqᷣs fraternoiat ꝛc. ¶ Similis dicere⸗
mus de ſententij

.ſuꝑ illo pmg ad Choꝝ. v.

tijs pmulgatis generali mo
bſ; nominũ expᷣſſione ꝑ ec

niegos omnes impediætes iuſticiã eccleſi
aſticã. ocs talem reʒ ſurripuerũt ⁊c. Ta

generalis ⁊ ↄfuſus non
es ad euitandũ illos/

quos in particulari tales cognouerunt/ni

ſi per iudiciumtales eſſe nominatim pro⸗
mulgentur, Hon enim parem habet effica
ciam generalis modus loquendi/cum ſpe
ciali:Sicut ſacerdos litteratus poteſt di⸗

*

cere ꝙ omnis fureſt ſuſpendendus/necir

regulantatem incumit.qua innodareiur ſi

diceret.hic fur ſuſpendio meruit interimi.

Alie cauſ. epatent ex pꝛedictis. ¶ Deniq;
ratio ad ꝓpoſitionem eſt/quoniaʒ magna

eſſet pena/magnum inſuper eſſet diſcrimẽ

conſcientiarum apud innocentes / ſi ꝓprer
alioꝛum delicta ipi a ſſim ⁊ abſq; iudicio
tenerent᷑ excoicati.Audiui de papa Virba

no.v./qꝙ gloꝛiabatur ſe papam eſſie/ob hãc

pᷣcipue cauſam/q nullis penis excõmuni

ſi dilexiſſet ꝓximos ſuos / ſicut ſeipſum 2 B

cationũ ? in egularitatũ erat obnoxius. q

aduertiſſet:relaxaſſet foꝛtaſſis totlaqueos

tot onera.tot pericula ab eoꝝ ceruicib/vt
lari potuiſſent.¶ Tertia ꝓpoſitio ¶ Expe
diens videret᷑ vt omnes ſentẽtie excõicatõ

aliqli ⁊ ſi non pari/ad ipᷣm libertate gratu⸗

nis/qrum vſus nullus eſt/ aut plus obeſt

qp ꝓſit / lam in eccleſia vniuerſali/q; in pꝛo
uincijs ⁊ dioceſibus/expꝛeſſa reuocatione

caſſarentur. Rationabilitas patet ex pꝛe⸗

miſſis. Et ſi con ſigeremus ꝙ excommuni
catio quelibet medicinalis eſſe debet /ſicut

finis amare potionis eſtſanitas. Ita finis

excommu nicationis eſt emendatio aut cõ

ſeruatio charitatis ⁊ vnionis in ſubditis
pꝛopterea quandocunq; excommunicatõ

veriſimili coniectura non pꝛeſumitur vti⸗

lis reipublice/nec ſubditoꝛum correctionẽ

affere / illa debet omitti. Tuncenim locũ

habet quod dicit Ruguſtinus libꝛo.ij. cõ⸗

tra epiſtolam Permeniani in decretis xxi

pietas/⁊.iłiq:iioꝛdinationes. Reuera cuz

cõtagio peccãdi multitudinẽ inuaſerit/ↄſi

lia ſeparatõis.i.excõicatõiſ ⁊ iania ſũt ⁊ ꝑ⸗
nicioſa atq; ſacnillega. quia impia ⁊ ſuper⸗
ba ſunt ⁊ plus perturbãt infirmos bonos/⸗
q; coꝛrnigant animoſos malos. Et gregoꝛi

us de quibuſdam peccantibus ait. VUnde

necatali conſuetudine auerti poſſunt/xiõ
cum yvenia ſuo ingenio relinquendi ſunt.
Et Matthei.xiij. Dicebat chꝛiſtus dimit
tenda eſſe ʒiʒania ne eradicaretur triticum
Sicpalea dimittit᷑ cuʒ grano donecillud
introducatur in hoꝛreum. Sic ſagena ec⸗
cleſiaſtica omne genus piſcium congregat

necſeparat/preterq; i littoꝛe finglis iudicij
Sic iudas cũ apliſ dimiſſꝰẽê/Sitc iebuſeꝰ

innr filios iſr/ Sic peſſia dic hiero.ſpꝑ cũ op
timis iũcta eẽ / ſictoleratiſut filij in dare er
teradvſurã ⁊ vti libello pudij.ſic hodieꝑ

8R8

D
De vita ſpũali amme
mittũt᷑ meretrices ne vitijs deterioꝛib ois ce diſcipline rigoꝛ abſcedet ¶ Abſit vt boc t
ↄfundant᷑ ꝓpterea dicit Aug.vbi pus.Hõ velim.laudo medicinã/ſed non eam q vul te ſi
põt eẽ ſalubꝛis a multis coꝛrectio/niſi cum nuſaugeat autvitã tollat.fiat a radice moꝛ de
ille coꝛripit᷑ qͥ nõ hʒ ſociã multitudinẽ᷑. Cũ bi curatio.non eligant᷑ad ſacerdotiũ inco.
vero idẽ moꝛb plłimos occupauerit.nihil rigibiles.non indiſciplinabiles.alioqn ſi ti
alið reſtat bonis q;ᷓ doloꝛ ⁊ gemit? vt p illo bi deputent pꝛelati qͥ tales elegerunt.Etſi AUynq̃
ſignũ qd Ezechieli ſco reuelatuz eſt. illiſictales deü quottidie in ſuis pcptis tamim un
.— euadere ab eoꝝ infeſtatione mereant᷑. pudenter contẽnunt/ quid miranduʒ aut . Sin
Deſcendẽdo ad pꝑticularia pñt ↄdluſiones vindicãdũ ſi leges humanas ⁊ ſtatuta ni⸗ O
moꝛtales elici ex locis ⁊ tpibo qñ expedit.et hilipendũt quas etiãvident a ſuis latoꝛib itih,1P
qñ non / in peccatoꝛes vt ſunt foꝛnicarij et non ſeruari.cum tamẽ recte iuſſum ſit/pa⸗ galen
ſciſmatici ⁊ vſurarij ⁊ ſimoniaci excõicatio tere legẽ quã ipᷣe tuleris.Deniq; ſi cauſa ſit ſenot/
nes pmulgari. Pꝛelati enĩ nõ ſolũ pñt. im vt meretrices tolerent/ dicũt ſic opinãtes/ WE
mo debẽt ab excõicationibo aut irregulari / c maioꝛ eſt ratio tolerandi ſacerdotes foꝛ⸗ d
tatibo ferẽdis deſiſtere. aut iã latas tacitey nicarios nec rigoꝛem talẽ ſeruãdi / ſicut ab d
expᷣſſe reuocare ↄtra vitioſos / vt ſunt foꝛni initio/quẽadmodũ antetꝑa gregoꝛij noni 2 Pel
catoꝛes publici vlł ſciſmatici ſi nõvitiũ tale maioꝛi rigoꝛe hec vt alij dicũt/diſciplina te etl
adeo in q buſdã ꝑtib inualuerit/ꝙ ꝑ excõt nebat᷑. Hincrñdẽt ad quedã dicta ſancto⸗/ ſihen
cationũ vel irregularitatũ ſnias nullo mõ rüũ/vt thome ⁊ alioꝝ peccare eos dicentiuʒ fame
pꝛeſumit᷑ coꝛrigi ſed deterioꝛes effici delin ui a foꝛnicarijs miſſam audiunt:nec exeu lef
quẽtes. Et in hoc veritatẽ hʒ qð dictũ eſt, ſare eos/ꝓpter negligentiã pꝛelatoꝝ. Tũc aboo
platos ad multa nõ teneri ꝓpter incoꝛrigi / eni vel vigebãt amplius timoꝛ dei ⁊ diſci⸗ 1
bilitatẽ ſubditoꝝ/ad quoꝝ oppoſita ipᷣi ſi plina chꝛiſtiane religionis / ita vt poſſitle⸗ ſtoli
coꝛrigibiles hr̃entſubditos /tenerẽt᷑. Poꝛ uitertalis lex exequi.vł inexꝑti ſoꝛte erant nnn
ro qᷣd ſitreuocaretacite iam dixim coꝛolla hi doctoꝛes qᷓ; generale ⁊ q; radicatuʒ ſit h fiſehe
rio· xiij. ¶ Ex bis videt᷑ aliqͥb tꝑa mala cõ mal/⁊ quõ deterioꝛa flagicia circa vxoꝛes nmna
ſiderantibo/ꝙ nõ expeditferre ſnias excoi aut filias parochianoꝝ/ abominationes fingn
cationũ generales in foꝛnicarios ſacerdo, borendein alijs puenirent apud multas gael
tes / iubere ꝙ a ſubditis euitent᷑. Rigoꝛ ei patrias / rebus ſtantibus vt ſtant / ſi quere⸗ Cupti
ecciaſtice diſcipline/ vix credi põt/ Gtuz la / renktpertales cenſuras arceri. Scandalũ Cuumn
xatus ſit / ſe ? nulla ⁊ rara fit electio in ſacer certe magnum eſt apud parochianos curs n⸗
dotü introductione. ꝓpterea malũ iſtud taz ti ad cõcubinã ingreſſus / led longe deteri ecreſ
late ſerpit/q; multiplicant᷑tiuuenes ĩutiles ſierga parochianas ſuas non ſeruaueritcæ- ſonen
⁊ lubꝛici in ſacerdotes/de qb ſtultiſſimus ſtitatem / multos itag compertuz eſt erſan apꝛeſ
eſt ſperare/ꝙ poſt ſuſceptũ ſacerdotiũ caſti ctis doctoꝛibus fniſſe/quos inexperieutia Pline
oꝛ ſit eoꝝvita ⁊ honeſtioꝛ/v nõ potiꝰ diſſo; tempoꝛum fefellit/ locuti.ſunt non qᷣd fie coͤd⸗
lutioꝛ q;to iã hñt illud aq̃ pus ex mala vite nipoſſet aut expediret. ſed quid ſtricta iu (gluan
fama foꝛmidare poterant expelli. Quãto rs diuini vel humani regula faciendum uoſiß
ſtultiꝰ igit᷑ imo iuxta verba auguſtini. q;dto eſſe dictaret. Hi dum ad experientiam dit gioinn
vnitioſius / iniqͥus/ ſacrilegio ſimiliꝰ / eet ficultatum/ tempoꝛum/⁊ hominuʒ incoꝛ tunnummn
velle tales effrenatiſſimos ꝑ excõicationñũ nigibilitatem veniunt / mutant plerumq ceno N
ſnias cõpeſcereſq̃ pfecto non tam eos coꝛ? ſententiam / dicentes ꝙ eſi talia mala ſunt lenlban
rigũt/qᷓ; inficiũt:nõ ſolũ eos ſed parochia ueaguntur a ſubditis/toleraretamen ma Sanni
nos cũ eis ↄuerſantes: Nõne melius eſſet gis illa expedit / q; cum periculo deterio Poſuimne
nocæétes quoſdã impunitos remanere/q ea velle ad vnguem reſecare. ¶ Ouo eica Uuranene
pnunire innocentes. Juſte qdem poteſt ali peccãt ñ mediocrit᷑ qdã ex religiof ſolitari ſintonfe
quando malicia tolerari.innocẽtia punir is/qͥ dũ vitã attẽdũt pᷣlatoꝝ.du ſbditoꝛum Hekicoon
nunq;. Puniuntur auteʒ parochiani/ duz effrenatã maliciã ituet/ↄfeſti murmurant/ ſcoſtend
coõuerſatio curatoꝝ eis interdicit/ dũ ſcru? et mox inaudita parte ipſi condemnatönu giuregn
pvulis grauiſſimis conſcientiaꝝ inq etant᷑. ferunt ſententias in abſentes / eos quoc ditpote
y Bediceretali uis:peccata igit᷑ů vis re rodũt ⁊ deuoꝛãt/nõ aduertentes.ſ.inexpti gniapen
manere impunita. Sicabſ; ena hen⸗ reun/qᷓ; difficile ⁊ frequentiꝰ impoſſibile ſit onneni
coꝛnuẽt oẽs in flagitia ·ſicom̃es eccleſiaſti oia ad noꝛmã equãfl dere/ Vtinã hi ſape gnc p
yeſlon

tneanir
anacicene
egtanüſen
Sohnsnnin
ummmdhn
nTſrun t

enefusked

W
daigiang

ſcchinitg.

füamtongt
Gmidiſann
Auecornnont
Ncdidpinan
didaſne
etedig
nlmne

wüpin Dn

nnne
Minrinean
Nrant

ret/⁊ ſuꝑ ſeipᷣos oculũ retoꝛq̃ntes/intellige
rẽt q̃t lites amaras/q̃t defectus culpabiles
tolerare cogit᷑qlibet in ſeipo/nec ſufficitta
li ſolicitudie/ſe vnũ ſufficiẽt emẽdare. Ip
ſi vtiq; ꝑti alios arguerẽt/qͥ beluã tot capi
tũ/vnã loqr dioceſim aut regnũiñ ꝑ oĩa re
gulatam hñt/⁊ pfecto iuxta comici ſniam.
Si hmõi eſſent in loco.ſ.pᷣlatoꝝ/alit᷑ ſen/⸗
tirẽt/ aliter indicarẽt. ¶ Hec dicimꝰ? nõ ad
excuſationẽ inertie dãnabilis quoꝛũdã ſu⸗
perioꝝ/deſtruentiũ peſſimis exeplis viuẽ
di ⁊ moꝛibo factiſq; repꝛobiſſimis vitã ſub

.

—— 2

ditoꝝ/ſ vt boni q;q; in multis deficiãt/ñ
acerbiꝰ iuſto moꝛdeãt Muarta ꝓpoſixio
Expediẽs videret᷑ inſtitutio/aut iã inſtitu
talis interpᷣtatio / vt ſolꝰ excõicatꝰ aut
ſuſpenſus a iudice/⁊ nõ aſolo iure ↄtrabe
ret irregularitatẽ/immiſcendo ſe ſacris/et
talis ſolus iudicialiter cõdemnatꝰ a ptãte
abſoluẽdi in foꝛo ↄſcie ſpoliatus cenſeret᷑.

¶ Rꝛimũ iõ dicimus qꝛ nõ ſtatim aduer
tit aliqᷣs ſe excõicationẽ a iurede facto latã
contraxiſſe ꝙ ſi in tali neſcientia immiſcue
rit ſe ſacris aut alioꝝ ↄſoꝛtio ſe iũxerit/du⸗

rum videretur talem eſſe irreqularem/xta⸗

li irregularitatea qua ſolus papa poſſʒab
ſoluere.hincotemptus apud multos/aut

Kuhll v ⸗ I icula maioꝛa q́; dici pñt

oꝛiuntur

unti de excõicatione minoꝛi quo
ad irre⸗

aritatem non contrahendam ẽ

ſione patet/ quoniam oppoſitum non eſt
pliande ſunt.Circa quod miranturaliqui
quõ decretalem illaʒ. Cum medicinalis.

quidam retoꝛquent ad pꝛobandum q;' om

nis ſuſpenſus a iure ſit irregularis.ſi ſe ſa
cris immiſceat.quoniã ibi fit Smo de vna
tantummodo ſpecie ſuſpeſionis ⁊ in caſu
certo. Alia autem decretalis ab eiſdem al;
legata loquitt᷑ de ſuſpenſis ab bomine.
Decundã partem pꝛopoſitionis idcirco
poſuimus/quoniam ſi oppoſitum tenea⸗

tur attentis rebus vt turbate ſunt in ecdle⸗
ſia. tota fere chꝛiſtianitas fraudata eſt be⸗
neficio confeſſionis ſacramẽtalis/Quod

ſic oſtendimuſ. Si omnis excõmunicatꝰ

aiure.aut ſuſpenſus aut inregularis / per⸗

dit poteſtatem abſoluendi ſacramẽtaliter

quia perdit vt dicunt iuriſte.iuriſdictionẽ

om nem in alios. talis in foꝛo ↄſcientiene
unc⸗ abſoluit. Sed maxima pars eoꝛũ

ↄfeſſiones audiunt /incidit ſepe in ſuſpẽ

ſionem aut irregularitatem ⁊ eccõmuniea
tionem ⁊ hoc vel participãdo cum ſuis ppꝰ
rochianis excõmunicatis/vel tenẽdo pub
lice concubinas/vel dum ſunt infa mati vii
tio aliquo publico vel ſinoniaci vel mer,
catoꝛes publici/vel exalijs centum radich
bvus.taʒ apud religioſos qᷓ; alios foꝛmidaa
bunt igitur ſemper ſubditi/an fuerint rite
2 vere ſacramentaliter abſoluti/⁊ hocratio
nabiliter in tanta ſententiaꝝ multiplicirta,
te. Hocautem aſſerere q;tum ſit pericultluz
⁊ ſcandalũ pꝛelati viderit⁊ iuriſte.¶ ðꝛo
hac parte ſecunde pꝛopoſitionis factt de⸗
cretalis que monet vt in neceſſarijs ſubdi⸗

ti cõmunicent cum curato ſuo/qui tamen

quandoq; ſuſpenſus eſt/vtpote cum foꝛni
H Aiopaſiuco Conſtarautem conieſio D

eſt neceſſaria. Si vero non poteſt abſol⸗/

uere ſacerdos excommunicatus a iure aut
ſuſpenſus.fit illuſio talibus ſubditis quo⸗/
niaʒ nec ſacramentaliter abſoluentur/nec
finaliteraliud repoꝛtant q; ſcrupulos/duʒ
poſtmodum audiunt ſacerdotes ſuos po
teſtate abſoluendi caruiſſe.¶ Ouinta pꝛio

rũq; fautoribo/ſicut de interdicto diceremꝰ

Excõicatio ſiquidẽ baculꝰẽ pure ſpiritua
lis. ppterea nõ videret᷑ rõnabiliter aſſumẽ
dagad ꝓtectionẽ reꝝ tꝑaliũ/⁊ q̃i ꝓphanara
qm̃ res tꝑales nõ debent ↄſeruari vel roꝙ̊ʒz⸗e
ti cũ maioꝛi detrimẽto eoꝝ a qͥ bus repetiü,

tur/qᷓ; ſit vtilitas pueniẽs apud repetẽtes

Sed excõicatio maius dãnũ infert/ q; ſit·
vtilitas alia tꝑalis. Pꝛeterea nõ dʒ eccdian
grauiꝰ punire delinqntes ciuiliter/ qᷓ; ſecu
laris ptãs.Oppoſitũ tñ fit dũ ꝓpt᷑ nꝛtuma
ciã cadentẽ in cã reꝝ tꝑaliũ/iudex eccłiaſti
cus incarcerat⁊ ligat aias quiſſimis excod
catõis vincuł. Juderx vo ſecular ſola co?
poꝝ detẽtiõe ↄtẽtus ẽ. Rurſus Se ſquech
7

q; certũ an ius diuinũ ↄceſſerit pᷣlatꝭ iuri

dicctiõʒ tꝑalẽ imediate/ autſaltẽ ei exercitiũ
ſic cps ill a ſe abdicauit.aut ſi ö conſtare
poteſt reman eret tamen incertum ſi iuriſ⸗

dictionem ſecularem ex conſuetudine vel

dono pꝛincipũ cõceſſam / ſibipoſſit eccia ꝑ
iuriſdictiõʒ ſuã pure ſpiritualẽ exercere/p⸗
ſed/t defẽdere. Sic hʒ eccia iuriſdictiões
tpales / hẽat ipᷣa ⁊ carceres/⁊ alioſ coercẽdi

poſitio.Expediens videretur vt nulla ſen
tentia excõicatiõis ferret᷑ niſi cõtumacia
facta ĩ reba pure ſpũalibꝰ/ ⁊ vbi trãſgreſſio
vgit mãiteſte in diſſipationẽ fidei ⁊ ſue lib
tatis / ſicut eſt de hereticis ⁊ ſciſmaticis/eo

—

De vita ſpirituali anime

modos etiam coꝛpales. que coertio coꝛpa⸗

lis licʒ apnd groſſe intelligentes ⁊ carnales

auſterioꝛ indicaretur/qͥs iñ f.de i mẽte pſpi
ciens/ negauerit excõicationiʒ penã longe
deterioꝛez excellere/ immo ſᷣm dicta ſanco
rum moꝛte coꝛꝑali deterioꝛeʒ exiſtere. Si
aũt nõ ꝓ qualibʒ ↄtumacia infligitur moꝛs
apud pncipes ſeculares/ q̃ eſt iſta eccleſia⸗
ſtice libertatis mãſuetudo/vt paſſim pꝛo ſi
milibo aut minoꝛibo culpis ſpirituale infe/
rat moꝛteʒ: eniq; dixerim iſta non ad
detrahendũ factis pᷣlatoꝝ/ſed vt occaſio pᷣ/
ſtetur maturius in hacreſtatueudi ⁊ tollen
di tot vexationes incredibiles/quas pauꝑ
ibus laboꝛantibo/ꝓmotoꝛes curiarũ ⁊ alij
quidaʒ his baculis fultipꝛeſtant in ↄtem⸗
ptum dei:damnationem pᷣlatoꝛũ:et eccleſi
aſtice iuriſdictõnis irriſionẽ Amplius iſta
nõ ſunt ad determinandũ que diximus/in
his ppoſitionibo/pꝛeſertim vbi textus iuriũ
Falain repugnare viderent᷑. Sed datã vo⸗
umus eſſe occaſionem ſtudendi iura illa et
mitioꝛi ĩterpᷣtatione ea diiudicãdi/q; faciãt

quidam ad pauca aſpicientes. et qͥ defacili
enũciãt palioꝝ illaqueatõne.illibertatione

⁊dãnatone. ¶ Sexta ppoſitio. ¶ Expediẽ
tius eſt in multis defectib illos vel tolera⸗
re/velad bonũ finẽ oꝛdinare/qᷓ; ꝑ fulmina⸗
tiones ſentẽtiaꝝ ⁊ cõdemnationũ.aut per
pᷣdicationes rigoꝛoſas eos conari funditꝰ
extirpare. Ratio ptʒz ex ppᷣmiſſis.vñ pꝛecedẽ
tia facta ſcõꝝ nos docẽt/ qͥ multa que male
ſieri videbant ⁊ nequibãt coꝛrigere/ vel to⸗
lerabant/ vel ad aliquẽ finẽ bonuʒ oꝛdina⸗

bant Sic vdolatraꝝ ſupſtitio facta ĩ febꝛaꝛ

ario / ob honoꝛez febꝛue/ tranſit in honoꝛez
virginis matris. Sic honoꝛ auguſto ceſa⸗
hreſtarugn honoꝛẽ Petri eſt cõuerſus.
Sic pantheon templũ oĩm ydoloꝝ /vertit
papa in ecdeſiã oĩm ſanctoꝝ. Foꝛtetali ar⸗

te poſſẽt encenia que pma die anni mittũt

hoĩes /ad bonũ finẽ trahi Sicnatiuitatis
ſue celebꝛatio apud quoſdã pncipes xj

¶ Hoc modo docendi ſunt om̃es habere
oculum ſimplicem oculũ intentionis rectũ
quo habito merebunt᷑ in multis / vbi alias
graui ſe delicto cõſtringerẽt. Exẽpligratia

decelebꝛãtibus miſſã ſumpta pecunia.de
euntib ad hoꝛas canonicas in eccleſijs/ ?2

ad obitus ſpe diſtributõnuzʒ. de dantibus

ia⸗
nos /ad gaudiũ de ſuo baptiſmate poſſetre
toꝛqueri.Heceĩagere facilius eſt/q; toꝛrẽé/⸗
ti conſuetudinis pertinaciter obniti velle.

⁊ accipientibe cnras ⁊ beneficia ad cenſum
annuũ.de recipiẽtibo pecunias in collatõe
oꝛdinũ,de pꝛedicantibap mercede.deque
rentibo placere in ſuis actibet ſermonibꝰ
publicis et artificialiter ob hocoꝛdinatis.
de habẽtibus plura beneficia/⁊ ſimilibus/
in quibo peccat multi ob defectũ doctrine⸗/

⁊ rectiſicatõnis ſue intentionis/quiboalio

quin merces deberet ¶ Tangamus hicad
extremũ ꝑfuoꝛie modũ rectiſicãdi aliqua
expᷣmiſſis.Si qͥs celebꝛat miſſam autalið
quodcũq; opꝰſpirituale abinainde ſperat
mercedem tꝑaleʒ. Conſtituat ipᷣe ſibi mer⸗

cedem illam nõ tanq; pcium ſpualis illius
operis. Non em̃ eſſetequa ↄmutatio. Dz

accipiatur illud tpale ꝓ ſuſtentatõne mini⸗
ſtri. Non debet itaq; quiſq; ſuis ſtipendijs
militare. Et qͥ altario ſeruit ſiẽ dicit apłs/⸗

de gltario viuere debet.hoc titulo qͥ dicitur

ſuſtẽtatio miniſtri.ſaluatur omis receptio
moderata reꝝ tꝑaliũ ꝓ ſpũalibus iuxta ſen
tentian dñi Durandi/in hacmatena.Hec

aũt ſuſtentatio qualis aut quãta eſſe poſſi

nõ cadit ſub arte generaliter diffinire. Sʒ

hoc loco ſicut ⁊ in omni virtute/ mediũ ſu⸗

mi debʒ put ſapiens iudicabit:attentis cir

cũſtantus omnihaaut put hoſeʒ vncio di
uina docebit. ¶ Hanc eandẽ ſententiã di⸗

ciũt alij ſub alijs verbis.q; omnis res ſpũa⸗
lis ꝓpter tꝑale lucrum tanq; ꝓpter motiuuʒ

„

miuns pncipale/ aut ꝓpter finẽ deo ſuboꝛ⸗

dinatũ/qui dici põtfinis ↄſecutiuus/ licire
qWueri diligi vel exerceri põt Ad hoc nimiꝝ
eſt illud ꝓphete Inclinaui coꝛ meũ ad facæc

das iuſtificatões tuas ineteruũ ꝓpt retribu
tõeʒ Exiſtio neminẽ dubitare qͥn poſſz deꝰ
diligi a me ⁊ exoꝛari/vt mihi det vite ſuſtẽ⸗

tationemad liberins eidẽ ſeruiendũ.Actꝰ

aũt magis ſpũalis qualis eſt q; dei dilectio

vel ad eũdem oꝛatio: Yas habet inſnn ali⸗

quis exercereſe vł in vna religione vł cum
vel alio ſpirituali oꝑe vt inde ſuſtẽteturad

vite neceſſaria/ nõ quidem ſiſtendo in boc

ſed vlterius referendo in deũ vt habitis ta⸗
libus vite neceſſarijs/ipᷣe deinceps liberio
ri mẽtevaleat ðᷣo militare.Dicũt doctoꝛes
nominatim dominus Anthiſiodoꝛenf/
nullus pᷣdicare debet hoc eſt pꝛedicationẽ

ſuã oꝛdinaretanq; mediũ ad habendũvite

ſuſtentatiõez. Eſſet inquiũt hicoꝛdo ꝑuer
ſus.ſi dignius ad indignius oꝛdinareiur.
Hoꝛum dicęa ſicaccipiẽda ſũt vbiad illud
tempoꝛale figeretur intentio pꝛincipalis

”M

add
ferem
latioh
ricugle
nusp
ug,hl
lanpt
lucius
umg
ugia.
flliſime
Heeint
Aunnih
butiont
cunu
punist
moc⸗
fureh
loee
Pn
el
ſci
lerij
noſe
Cehe
Aenee⸗
Gltun
golnin
ſoni
hüri
luop⸗
acuas/

Aectioquinta

et ad dei honoꝛem ipᷣa nequaq; vlterius re

feretur. dũ aũt non eſt finis pncipalis ſuſtẽ

tatio hec miniſtri queſita ꝑ aliq̊s actus ſpi

rituales.ſed ẽ vl motiuũ qdðdã.vł finis mi
nus pncipalis in alterũ finẽ rurſus oꝛdina

tus.nullũ videtur hic de ſimoniaca ꝑuerſi
tate ꝑiculũ imminere. ¶ Iſta ſic elucidare

tutius eſt ad ſerenandũ cõſciẽtias ſimplici

um/et ꝓ rectificatione ſuarũ intentionũ/qᷓ;

tragica aut ſatiricia repᷣpenſione oẽs gene

rali ſimonie lepꝛa reddere infames velle.
Hac intentione põt teneri cura ad ceuſum
annuũ/põt haberi reſpectꝰ ad lucrũ diſtri⸗
butionũ. Põt in caſu recipi moderata pe⸗
cunia ab oꝛdinatis ſub pᷣlatis.ſi ſit aliũde
nimis pauꝑ.nec immineat ſcãdalũ.quoni

am oẽs decretales ſuꝑ hoc confecte ſunt de
iure humano qͥ ad multa/quas poteſtabo
lere cõſuetudo ad vbdaſirt va fuerit ocu⸗

ſimplex mõ dicto. Sic pñt obtineri duo
vel tria bñficia ſᷣm eoꝝ tenuitatẽ/ ⁊ ſi ſine

ſcãdalo fiat.attenta ꝑſone obtinetis q̃lita /

te ⁊ ipᷣius ad ecciam vtilicate. Sic põt im/

mo ſepe debet q̃rere pᷣdicatoꝛ aut alius pla

cere hoĩbo in ſuis actibo/nõ ꝓpter ſe. ſʒ vt vi
dentes gloꝛificent deũ.et vt libẽtius moni

ta ſalutis accipiant.¶Neq; tñ ſum neſciꝰ⸗
gquin in pᷣdictis ſepe cadit vilis q̃ſtus at q
ſy moniacꝰ.vt ſiqs hẽat aliunde ſufficien⸗
ter vñ viuere poſſit ipᷣe multiplicat ſibi per

talia oꝑa ſpũalia/grãdioꝛes diuitias ſuper

unacuas/aut pᷣterneceſſarias.aut ſuam bñfi

ralitatẽ cã rõnalis nõ excuſat·

cioꝝ plu

Lectio quinta

materie/quã tractãdã ſuſcepimꝰ

/ 4
.
. .
—
.

Poꝛro iam nõnulla diuerticula quaſi ſuꝑ
edificãtes adiecimus. Perſcrutãdũ rurſus
eſſe video/ne nos eqͥuocatio fallat.etvt edi
ficij noſtra ſtructura certius ſurgat.ſi foꝛte
ſit aliq lex diuina q̃ nõ ſit obligatoria.Naʒ
de obligatoꝛia ſᷣmo dũtaxat habitus eſt

Videt᷑ nempe lex diuina totidẽ modisdici

q̃t modis diuina volũtas noĩat᷑. Dicit aũt
magiſter in pmo ſnĩaꝝ.qꝙ qͥnq; ſunt deivo
luütates/ſumẽdo ſignũ ꝓ ſignato. Et beſvᷣ

ſuꝑ quiditate peccati moꝛtalis
et diſtinctione eius a veniali mł
tlaãſi iam füdamẽta iecimus. ꝑſcrutando
fumungitus qͥd ſit lex ꝓprie diuina.qͥd natura
lis/qͥd humana/et de cõditiõib vtrarnnq;
Hic eſt enĩ viuax fundus totius difficltatꝭ

plici ſigno volutatis di
doctoꝛes tradiderũt

hoc metro complexe ſunt. Pꝛecipit ⁊ phi⸗/
bet. ꝑmittit conſulit. impler. ¶ De volüta
tepᷣceptina ⁊ phibitiua multa iam diximꝰ.
De pmiſſionevero memini me alio loco
diſtinxiſſe. ꝙ aliq ðꝛ ꝑmittere deus. Ptio
qꝛ nõ vult phibere/aut pᷣciꝑe oppoſituʒ/h̊

R

mõ pꝑmiſit elaſchnge ꝛxxo pluralua
nõ k mmit pena teinpoꝛali. hoc mõ pmittit
tercio aliq̃ ꝑmittere dicit᷑ nõ qꝛ nõ puniat.
ſed qꝛ nõ impedit ea fieri cũ id vtiq; poſſet
quãaq; hoc iuſtiſſime faciat eliciẽdo ex his
malis bona/fp̃m potentiſſimam ſapiam ſu
am attingentem a fine vſq; ad finem foꝛti⸗
et ꝑ inſcrutabilem abyſſum indicioꝝ ſuo⸗
rũ. Deniq; quanto poreſt aliqd ꝑmitti/nõ
qꝛ iudicetur faciẽdũ/aut q; nõ denücietur

p leges et ſtatuta puniendũ.ſed qꝛ de facto

nõ exequũtur leges punitiue contra delin

quentes tales/ne deterioꝛẽ exuũ res habe/

at. Hoc mõ tolerant᷑ qñq; heretici/aſciſina
tici/⁊ alij inter xpᷣianos dũ ſciſſura deterioꝛ
er eoꝛũdem exterminatione veriſilrtimere
tur. De hacigirlege pmiſſiua. ſilr erde im
pletiua q ↄꝛ eſſe efficax oꝑatio dei.⁊ q̃ non
eſt de ꝑſe obligatiua intm dẽa ſint. ( Su
peſt dicere de cõſilio ꝙ lex appellatno ep li⸗
gerzad obſeruatöem ſui. eam qppe deſerẽs
penam nõ incurrit. Impletio iñ eius pᷣmi
um meretur ⁊ coꝛonam. Eam pᷣterea legeʒ
cõſilioꝝ diuinoꝝ nihilipendere velut in⸗
utilem entanq;ᷓ obſeruatoꝛes eoꝝ nõ inde
pfectioꝛes fiant impꝛobareö/damnationeʒ
nõ euadit.Hec lex arllums reſpicit tertiã
vitam/quã eſſe poſuimus confirmationis

ſtabilite / aut eoꝝ qᷣ tali vite mg mq; ap⸗

ximant vt ſunt viatoꝛes ꝑfecti¶ Hec ſum⸗
matim memoꝛata ſint exeis que de quintu
iuina/ qᷓ eſt lex pma
ltuero legem alte⸗
ram ſi ſuꝑaddiderimus mediã inter cõſili
um ⁊ pᷣceptum/que monitio/vel mãdatuʒ/
vel oꝛdinatio/aut alio noĩe abſq; ↄtrouer⸗
ſia noĩetur / foꝛte videbimur ptinus tranſ/
gredi terminos q̊s poſuerunt prẽs noſtri/
ſed nõ ita eſt. conſonabimus potius eoꝛuʒ
traditionibi.et eas atꝑtius intuebimur Ap
parẽtes quoq; cõtrouerſias inter ipᷣos / de
peccato veniali ⁊ moꝛtali/nos facilioꝛi ne
xu in vnũ cõpingemus.¶ Loquũtur ita/
q; nonnulli ſccõꝝ de peccato veniali tanqᷓ;
ſit cõtra pᷣceptũ diuinũ vt Bern. in libello

*

De vita ſpũali anime

ſuo depcepto etdiſpenſatiõe. et Gandeñ.
idem ponit ex autoꝛitate. Augꝰ.in ſuo qð
libet.iij.q/ xxi. ¶ Alioꝝ eſt opinio cõtra⸗
ria vt Lhome ⁊ cõis ſchole / dicẽtiũ venia⸗
le nõ eẽ cõtra ſed pᷣter pceptũ. ¶ Pꝛimi fa⸗

tes quodlibet peccatũ eſſe cõtra pᷣceptum.

qm̃ ꝓfunda cõſideratio reꝑit nihil eſſe pec

catũ niſi qꝛ ꝓhibitũ.Pꝛeuaricãtes reputa⸗
ni oẽs peccatoꝛes terre inqͥt ꝓphᷣa. Pꝛohi⸗
bitũ dico. vel lege diuiua immediate vł na
turali aut humana/voceſcripto vel mente

Nam nõ hñtes legem ip̃i ſibi ſunt lex. Ad
Romañ. Pꝛeterea frequẽs vſus eſt in om

nilege / Jus in antiqᷓ. ius in noua.ius in re
ligionib ⁊ vniuerſitatibo/ vt multa ſtatuã⸗
tcur ſub noie pcepti/⁊voti/⁊ iuramẽti/ ⁊ cõ
minationis eterne moꝛt'è/quoꝝ aliq̃ o mit⸗

tere vel oppoſita facere nõ ſacit hoĩem reñũ

peccati moꝛtalis. Nõne data erat antiqua
lex iudeis in pᷣceptũ/ꝑſpicuũ eſt hoc. Deu⸗
tero / vij. et. viij. Et addũtur maledictiões.
ca.xxvi. Idẽ Hiere.xi. Habet᷑ inſuꝑ Deu
tero.xxvi.quõ ipᷣi pfitebant᷑anno quolibʒ
totã legẽ. Deniq; poſitũ eſt Joſue.xxiiij.q̃
liter ppłs iudeoꝝ expᷣſſavoce ſeipᷣm obliga
uerit ad oĩa facieda q̃ dñs mãdauerat.At⸗

tñ egicger eos in omnitranſgreſſiõe cu⸗

iuſlibet cõtenti in illa lege moꝛtaliter deli⸗
quiſſe: Agebant nihilominus vt videt᷑ cõ/

tfra pceptũ ⁊ votũ ⁊ pfeſſiöem maledictõis

interminatione vallatam. Pꝛeceptũ vtiq;
habebant ſicut et nos nõ mẽtiri.multa ta⸗

men eſſe mẽdacia ſola venialia nullus ne⸗

gat. Silem facit rõem Bern. libello pᷣdẽo
de eis que in euãgelio cõtenta ſunt vt ꝙ ñ

ſiit iraſcẽdũ fratri:non grauanda coꝛda cra
pula et ebꝛietate ⁊ curis huius ſeculi.nõ di

cendũ verbũ ocioſumi/neq; iurandũꝛ ſilia

quoꝝ actus crebꝛo veniales ſunt. Ita ĩſta
tutis religionũ qᷓ;tũcunq; iuramẽto autyvo

to firmatis. Oð vt manifeſtius fiat accipi
amus aliquẽ qͥ iuramẽto aut voto vt ſepe
fit ſe aſtrixerit. Sit ita ꝙ fideliter ⁊ diligen
ter adimplebit opus iniũctũ.aut q; in oĩb
ſus tali ſuꝑioꝛi honoꝛẽ ſeruabit.Nullłꝰar⸗

bitroꝛ audebit cõdemnare iſtũ ſic iuranteʒ
pꝓ quacũq; negligentia aut irreuerentia ad

moꝛtale delictũ.cũ poſſit intercidere negli⸗

gentia ⁊ irreuerentia.nũc ex ignoꝛantia ali

quãtulũ craſſa ⁊ ſupina.nunc ex impoten/⸗
tia ⁊ infirmitate.aut abſq; cõſenſu perfecto

aut qꝛ tranigreſſio talis nõ eſt notabilisdẽ

ni ſeu cõtemptus apud eos qͥbus ipᷣe fide/

literſeruire ⁊ s honoꝛare iurauit Attñ oĩs

negligẽtia cõtrariatur pᷣmo iuramẽto.et ir

reuerẽtia ſcõᷣo.niſi qͥs gloſauerit iuramen
ia hec ꝓut infra docebimus.¶ Quid dice

mus ad hec? (Huũquid eſt ſpuũs diſſenſi⸗
onis in coꝛdib ſctõꝝ dei /vt qð vnus axp/
bat alius damnet: ¶SBtudeamus gcon⸗
trouerſiam hãc verbalẽ/qꝛ de re ſatis ↄſtat
et cõuenit ad cõcoꝛdiam adducere. Ita em̃
agere hic ⁊ alibi modeſtius ⁊ ſalubꝛius ſb⸗
tilius q; eſt/qᷓ; vni parti vel alteri tam ꝑtia
citer inniti/qaltera cõdemnet᷑ Intolerabi

le ſiqdem eſt cõfeſtim exiſtimarede ſanctis

ſapiẽtib/⁊ tanta ſedulitate veritatẽ ſcrutã
tibo eos in rebo nõ vſquequaq; difficilib⸗
diſſonis aſſertionib errauiſſe. ¶ Hos cõ⸗
trouerſie nodos faciliuſ enodare poterimꝰ
ſi aliquã pus dederimus ſilitudinem ex vi

ſibilibo/ꝑquã q̃ſi ꝑ ſcalam ad iuiſibilia cõ⸗

ſcendamus. Comꝑemꝰ& peccatũ ad moꝛ⸗

bũ.⁊ vitam ſpũalem ad coꝛꝑalem /vtab in
iitio fecimus/⁊ repetamus dicẽtes.ꝙ vita a
nime q̊dꝛuplex eſt ſq; nature/gratie/actio⸗
nis meritoꝛie/et confirmationis ſtabilite.

ſᷣm h̊ ponuntur alique ꝓpoſitioões. pmo de

peccato / dehincde meruo. ¶ Pꝛima ꝓpoſi
tio.¶ Peccatũ moꝛtale ⁊ veniale nõ ſunt

cõtra vitã pmã/ſic ꝙ eam ꝓꝛſus enecent

Hec eni vita cõſiſtit in bona diſpoſitione
naturaliũ /vt ſuntviuax ingeniũ/tenax me
moꝛia/⁊ ſilia.aut in donis gratuitis nõ tñ
gratũ faciẽtibus /vt ſunt ſciẽtia multiplex/
æt habituatiões q̃dam bone ad virtutes ſo

lum moꝛales.Hec vero ⁊ ſi ledant᷑ qñq; ꝑ
peccatũ/nõ tñ ea funditus expelli ncce eſt.
alioquin nullus in peccato moꝛtali viuerz

vita nature pᷣdicta Sea Ppoſicio. So

lũ peccatũ moꝛtale eſt cõtra vitã ſcdaʒ/tãqᷓ;

ſibi oĩno incõpaſſibilem. Cũ eni vita ani
me ſpũuͦalis ꝓpꝛie dicta ſit ipᷣe ſpũſſanctus/⸗

nõ quidẽ foꝛmaliter ſed intima q̃dã vniõe
et illapſu viuifico / nob inexplicabili. Hec
vita tamdiu ⁊ nõ vltra eſt in aĩa/q;diu ma
net in eadẽ ipᷣa armonia caritatis ⁊ alioꝛuʒ
donoꝝ ꝑ eam foꝛmatoꝝ/cuiꝰ armonie ſpi

ritualis facta diſſolutiõe / deus diſcedit ab

aĩa/ ⁊ moꝛitur illa moꝛte de qua ꝓpha denũ
ciat. Qð moꝛs peccatoꝝ peſſima. Eſt igit
peccatũ moꝛtale q̃ſi vulnus letiferũ aut ci⸗
bus peſtiter /viſſoluẽs qualitatiuã illã diſ⸗
poſitiõem cõplexionalem / in qvita cõſiſti

Sed peccatũ veniale nõ eſt niſi moꝛbus

gni
cemi
moꝛ
tingi
uagt⸗
nunt⸗
poln,
Clle
loren
ant
oꝛre
laern
oro
nequ⸗
chn
ien
Dor
ſ̃
ſor
in
ben
hop
gnln
m⸗
Nao.
me
pell
len/
ſoxen
guulte
iton
cogere
diceen
ſpünin
taꝛ ſubi
lre
mlo⸗
nuiiq̃
toczitgt
firnale
ſtmncin
eamg
zur
Wign
biliß
eſſecit⸗
Aica
autnoi⸗
eccni

ipibizef
kai
nnmnipet
Gugtimnng
Oucde
nſin
Ncynnsen,
ungin
Pherrſansen
Mänee ef
weſiutneſdſ
Nämmin
m ond
Echeſne
Enhenl
ng Oſfalh
me (ovcs⸗
eromm
Eimäncnan

Wäiuiſdlne

ihei
Wcglanthi
nsc
nrdnpthhl.
ltigid
(mpoi
Eummdeſn.
npivanen
bonudioſwoe
nmümmn
ns eninsnon
mtciammol
nboreuumnde

mtiunteig)

Angchllit
uonrnl
Seumnſund
nniſſn
n. Ciaina
türſiſinans
dummdtünne

quidam aut vulnus citra moꝛtem. et ſicut

ex mille vulneribus nõ moꝛtiferis/hõ non
moꝛitur /niſi ex iloꝝ multitudine generet

quidã moꝛbus alius moꝛtitfer /vt ſepiꝰ ob⸗
tingit. Ita exq̃tcũq; venialibo peccatis vi⸗
ta gratie nequaq;ᷓ amittitur/licet bñ diſpo
nant ad generatiõem moꝛtalis videt᷑ tñ op
poſitũ voluiſſe dũñs Anthiſiodoꝛeñn.ſi non
caute intelligat᷑. Juxta hanc ſilitudiuẽ tali
ter ⁊ nõ aliter dicit᷑ eſſe veniale peccatũ cõ⸗
tra vitam gratie/q̃liter moꝛbus aliqͥs citra
moꝛtem/vel languoꝛ febꝛilis tertianꝰ/aut

H lrulnus ðꝛ eſſe cõta vitã in coꝛpoꝛe.

¶ Zertia/ꝓpoſitio.¶ Actus peccati veni/
alis rõnabiliter põt dici cõtrarius viteter⸗
tie que eſt actionis meritoꝛie.quã vitaʒ ap

pellamus vitam ſcdᷣam gratie/iſicut oꝑatio

viuẽtis ſua vocat᷑ab Areſto.vita ſecunda
Actus itaq; peccati venialis nõ cõpatitur
ſtcũ in eadẽ aia/et ꝓ eodẽ tꝑe/actiõem meri
toꝛiam a vita gr̃e ꝓcedentem. Nũquid nõ
impoſſibilẽ eſt ſimul eandẽ aiam agere li/
bere ex gratia et nõ ex gratia: Sic idẽ actꝰ
nõ põt eſſe meritoꝛius ⁊ venialis.nec eadẽ

anima ſil agere meritoꝛievenialiter deme

reri. Hanc intetiõem ſicut opinoꝛ habent
doctoꝛes qui dicũt peccatũ veniale nõ eſſe
cõtra caricatẽ/ſed cõtra caritatis feruoꝛem

appellãtes feruoꝛẽ actiõem ex caritateveni
entem/q̃ quidẽ actio ꝓ tunc impedit̃dũ ac

tio venialis cõmittit᷑. Exinde ptʒ deductõ
qualiter pctm̃ veniale fugibile eſt cũ impe
diat opus actionis meritoꝛie/q̃ in magnũ
cederet augmẽtũ głe.Sic foꝛte rõnabiliter
diceremus moꝛbos aliq̊s magis eſſe cõtra
vitã aialis ſcõam q; pmã/licet in vita pᷣma
ſpũali hec ſit diſſilitudo ad coꝛꝑalem/q; to
ta ⁊ ſubito ꝑdit᷑ vel integra retinet᷑/ niſi qͥs
diceret ꝙ armonia vite ſpũalis que eſt cari
tas nõ parũ ſtabiliturꝑ alias diſpoſitiões
virtutũ q̃litatiuas/qͥ bo debilitatis aut ꝑdi
tis.caritatẽ leuius expelli cõſequẽs eſt Si
gnanter vᷣo locuti ſumus de actibopeccato
rũ venialis ⁊ moꝛtalis/qm̃ habitus dẽi bñ
ſtant cũ actibs oppoſitis/vt habitus auari
cie cum actu gratie.¶ Quarta ꝓpoſitio.
Actus et habitus peccati cuiuſſibet repu⸗
gnat qrte vite/que eſt vita cõfirmatiõis ſta
bilite/pᷣſertim in pria/qm in via foꝛte põt
eſſe cõfirmatio aliq̃ compatiẽs veniale.
Nũc ad ꝓpoſitũ ſicut habemus in pᷣcepto/
aut nõ in pᷣcepto/hr̃e vitas pꝛedictas. Ita

peccatü veniale affirmabit᷑ aut negabitur

Nectioquinta

eſſe cõtra pᷣceptum Pꝛopterea ſicut ſolavi

ta gratie gratũ faciẽtis cadit ſub pᷣcepto ſic

ꝙ habita ea ſeruat homo legẽ totã/ ea nõ
ba bita nõ pfecte cuſtodit eã. Ita peccatuz
ſolũ moꝛtale/ dicet᷑ iſto mõ cõtrariari pꝛece
pto/Ecceq̃ pacto diuerſis reſpectibo veni⸗
ale ðꝛ vellnegat᷑ eſſe pᷣcepto cõtraniũ.quoꝛũ
reſpectuũ illi iſtũ/alij ex doctoꝛibo aliũ ha⸗
buerunt. ¶ Duinta ꝓpoſitio. Grullum
mentiu vite eterne pcedit a ſola vita pma.
Rõ in ꝓmpꝛu eſt/qꝛ talis vita nõ includit
caritatem qᷓ eſt radix meriti. Demeritũ vi⸗
te eterne ſicut pcedere põt a vita pma/et ſi
militer meritũ boni tpalis /ſic vita altera/

—

gr̃e ſq; nullũ demeritũ vite eterne.licet be⸗

ne mernitũ ⁊ demeritũ boni ſolius tꝑalis cõ
patitur. ¶ Declaremus ea in qͥb põt eſſe

ambiguitas et dicamus/q in puravita na

ture q́lem diximus poſſibile eſt homineʒ

eterne moꝛtis eſſe reũ.et tũ boni alicuiꝰtẽè/

poꝛalis facit eũ deus gratis ꝑticipem decõ

gruo/ꝓpter quandã adeq̃tiõem operũ ſuo⸗
rum bonoꝝ de genere ad bonũ aliqð tꝑa/
le.Quãuis eniĩ peccatoꝛ indignus ſit etiaʒ
pane quo veſcitur/dicẽte Augꝰ.et hoc ð ri
goꝛe ſeuere iuſticie. Tñ iuſticia dei miſe/⸗
coꝛdie tãte cõiũcta eſt/vt nõ ſinat bonũ eti
am de genere abſq; decoꝛe remuneratiõis
ſaltẽ tranſitoꝛie. Ceterũ nihil impedit qn
homo viuens vita gfreê/qñq; bonos actus

ꝓducat/nõ ex vita ſcdᷣa gre/nõ excaritate.
ſed ex ſola vita pᷣma ſcʒ nature.q̃ caſu mere
tur homo iuſtus nõ minus q; iniuſtꝰ/non
tamen vſq; ad meritũ beatitudinis eterne.
qꝛ nõ eſt ſuus actus a vita gre radicalx eli
citus.meret᷑ ;̊ ſolũ bonũ tꝑale.Reliq̃ patẽt
intuẽti.¶ Hic pᷣterea dicẽdũ videretur de
merito ſolius boni tꝑalis quo ad vitam ſe

cũdam/que eſt actionis meritoꝛie ſicut de
peccato veniali diximus/ꝙ vicʒ eodẽ mo/⸗

mẽto tꝑis nõ ſe ↄpatiũtur.nõ deꝑ ſeex ma
licia actus.ſed deꝑ accidẽs er imꝑfectione
eius.qm agere ſimul ex gra nõ cõtingit⁊ ex
ſola vita nature.¶ His itaq; determinat⸗
p ſilitudinem aĩiaduertere poſſumuſ.quid
ſit peccatũ moꝛtale.qͥd veniale.qͥd merituʒ
et demeritũ aut boni eterni.aut ſolius tꝑa
lis.Ois itaq; actus libere elicitus aut diſ⸗
ſoluit pncipalem armoniam in qᷓ conſiſtit

vera aie vita q̃ deus eſt.et ſiceſt moꝛtalis ⁊

demeritoꝛius vite eterne. aut impedit tan/
tũmõ deꝑ ſe vitam ſcðᷣam gre.que dicifac

tio meritoꝛia.aut vitam nature turbat: ob

l 2

RK

De vita ſpũali anime

ſcurat/ et ſiceſt peccatum veniale / et deme⸗

ritoꝛiũ boni tꝑał/dixi deꝑ ſe cã dieta Bili

teromnis actus libere elicitus ſi fiat vi⸗
ta gratie /eſt meritoꝛius vite eterne. Bi fi⸗

at er ſola vita nature cũ circũſtãtijs candẽ?
vitam cõcernẽtibo/ eſt meritoꝛius boniſo/

lius tpalis.et ſepe de cõgruo ad vitam gre
pᷣdiſponit.¶ Placet iterũ alias ſilitudies

ſub maioꝛi copendio ſtringere. dicit ꝓha
de deo. qꝛ ipe eſt dñs deus noſter/nos autẽ
pplus eius.Eſt igitur qdam policia inter
deuz ⁊ nos ſicut inter dominũ et ſubditos
Videmus autem in omni policia leges in

ſtitutas eſſe tanq; conſeruatrices vite ci⸗

uilis ſubditoꝝ interſe ⁊ ad dñm. Iſta? le
gũ in policia humana q exemplata eſt a di
uina/aliqᷓ ferunt᷑ ſub pena moꝛtis.iõ capi⸗
tales ac moꝛtales noiant᷑.Alie ſub minoꝛi
pena ꝗᷓ nõ eſt exterminatiua/⁊dꝛ pena ciui
lis / has vero leges oẽs vocatvſus cõis edi
cta.⁊ pᷣcepta ⁊ iuſſa /ſeuphibitiões ꝓpterea
ↄñter hñt dicere ſie loquẽtes ꝙ oĩs trãſgre
diens aliq; legũ pᷣdictaꝝ peccat in legẽ⁊ cõ
tra legẽ pncipis.hic qͥdẽ capitaliter.hic ſo
lum ciniliter. Ecce quõ põt etiã peccatũve
niale in policia ſpñali dici cõtra legẽ fierip
hibẽtem illug no ſub pena moꝛtis ſed alia
mitioꝛi.¶ Alia compatio ect tertia.amici
ad amicũ./patris ad filiũ.ſponſiad ſponſã
vtrobiq; eni reꝑire eſt qdam vincnla ami
cicie qᷓ eſt vita ciuilis inter eos.Offenſarũ

vero qdam ſunt diſſoluẽtes amiciciã/qdaz
dũtaxat illã turbant ⁊ ledũt.dum quanda,z

indignatiõem adducũt.nõ tñ vſq; ad odiũ

les.alie non ⁊c̃.

Pꝛime offenſẽ li venia q̃ſi ſint moꝛta

eroꝝ qͥ a radice cupiditatis nõ niſip trun
fcũ cõſenſus liberi generãtur. Pñt itaq; gi

palem truncũ.ſed velut a latere. Fructus il

li ſunt pctã moꝛtaliꝗ plãtule vero ille ſunt
actus veniales. ¶ Atuero q̃ſdã intueoꝛ q

bus nõ ſatiſfactũ eſt ꝑ has ſiłitudies ð pec
cati moꝛtalis ⁊ venialis diſtinctione.aut
qꝛ nõdum elucet inqͥunt ex pᷣdictis ſub re⸗
gula generali de actu qlibet qũ enit moꝛta⸗
is ⁊ qũ venialis.ſed eſt incertitudo qualis
pus/aut ꝙ a poſterioꝛi magis q; a poꝛi dif

ferẽtia bec aſſumpta eſt. ¶ Ad bec rũdemꝰ
dicétes. pmo ꝙ petẽteſ hmõi reglaʒ genera
lem facientẽ ꝑticulariter ⁊ infallibiliter ſci⸗

Marta ſilitudo ponere
tur de arboꝛe mala reſpectu fructuũ moꝛti⸗

gni alia qdã ſpuria vitulamina/t inutilee
plãtule/vt fit in pᷣdicta radice.nõ iñ ppnci

rede quolibet actu ſi eſt moꝛtalis aut veni
alis.ſimiliter petit acſi querereta medico
doceri ſe vno vbo regule generalis de oibꝰ

moꝛbis ⁊ venenis ⁊ cibis ⁊ vulneribaquã⸗

do ⁊ qñ nõ moꝛtem inferrent. Certe vtad
ſingulares circũſtantias ⁊ ad ꝑticularia le
gis pcepta diligens nr̃a cõſideratio deſcen
dat/optet. Quibo ꝑpenſis loquendũ eſt vt
ſapiẽs iudicabit. Idem cibo.exempli gra⸗

nõne queſo põt vni moꝛtẽ certã/alieri egri

ditudinẽ leuem inducere: Vide ꝙ venenũ
foꝛtiſſimũ moꝛtis inductiuũ /ipᷣi cõpoſito

res tyꝛiace ad moꝛtis euaſiõem cõficiũt.
Poꝛro igitur diuerſ hoĩib ĩmo eidẽ homi

ni/varijs tꝑibo/qͥs neſciat eũdem cibũ nũc
ſalutiferũ fieri nũc moꝛtem celeriter opera⸗

ri. ¶ Duil igit᷑ inquies ſup his cognoſcẽ⸗
dis doctrina pderi: Oultũꝑ oẽm modũ

Nam regule generales fundamentalr tra⸗

dite.dũ ad ꝑticularia ventũ eſt.onduut qͥd

de ſingularib indicandũ eſt. Singularia
quippe ad regulas ulas vles reſoluere cõ⸗

uenit/quo facto veritas eluceſcet. Carens

aüt noticia hmõi regularũ vlim qñ pꝛecoꝛ
iðe poteris his reſolutoõib vti? Oñ menſu
tabit ad regulas q reglas nõ bʒ ¶Pꝛoge⸗
rit tñ nec negamus cica ſpẽs pctõ regu⸗
las apponere / qliter in vulgari iam fecimꝰ
⁊examinatius in latino tradere ſi deus an
nuerit ꝓponimus. ¶ Lererũ altera nos ob

iectio foꝛtius pᷣmit/duʒ qrit vt a poꝛi inter

hentes/ſed eas nõ curat aduertere/ daudit

7

niali. tertius cõtemptus circa deũ pᷣcipien

tem / t erga platũ ſun initü platus eſt non

moꝛtale ⁊ veniale ſecernamꝰ. Beat? Bem.
in loco pᷣallegato de pꝛe. diſp. nitit᷑ vt pꝛi⸗
ma facie apparet dubitatiõem hanc abſol?⸗
uere/ꝑ hoc ꝙ omne petm̃ quod fit excon⸗
temptu eſt moꝛtale/ii fiat aũt etiam contra
5pceptũ aliqͥs actug et nõ excõtemptu veni
alis reputatur. adint nerione⸗ ego
melius intelligerẽ/ cõſului ſũmaʒ dñi Anti
ſiodoꝛenſis vbi loquitur de cõtemptu/⁊di
cit ꝙ cõtemptus eſt appᷣciarirem minuſ in
ſto. Alio mõ eſt rem negligereꝛ de ea nõ cu
rare vt dũ peccãs habet circũſtãtias retra⸗

quoq; oculũ quodãmõ ⁊ vertit tergum ad
eas.Tertio mõ eſt iraſci rei tanq; vili ⁊ eãẽ
aſpnari. Pꝛimũ malũ / ſcõm peius.tertiuʒ
peſſimũ. Dicamꝰ ergo/q in omni peccato
etiã veniali cõmittat᷑ cõtemptus dei.pmo
mõ verełl interpᷣtatiue.ſcðᷣs cõtemptus in
teruenire põttam in moꝛtali q; in ſolo ve⸗

nöͤri
abſ⸗
wone
dilie
rietll
aun
iit
mo
nis ic
6ooi
vnof
nunh⸗
otſe⸗
C
ſgon
ſuad
lerie
6o0
fun

10
a

1
n
Nepe
Kthee
forn
Mholni
Minan
D
pote
leer.
NAbero
zmmihi⸗
opaci
tüeinoli
halön
chn aſen
on
Cnſn
lanöͤſ
W
onnnege
Eind̃
lalitce
fepenigt

Cae
dilluſ
mono⸗
aegin

Mlentr
drmeln
Allsdech
nhel
nn
Malnae
andi
ogtickn
bamgigi
ni leneg
Uupni
cholt
cnaäfcii.
wocteben
adanchi ti
dnmoen
scgl⸗
idoin nocd
unaIIN
itimil
ichSngen
lerbor
ctinC
ninncigan
reineſ
zinw
Amanimn
ridass
miumnoss
umaporiine
dre

whnitn

nienbncid
i rosfta
nüitaund
göacöeNd

õ

liſnzil

nõ videt᷑ vnq;ᷓ fieri cũ deliben leta
abſq; peccato moꝛtali/⁊hoc vocat᷑ ꝓpꝛie cõ

*

icũ deliberatione ↄpleta

temptus. ¶ Hihilominus aduertendũ eſt
Diligẽter ꝙ refert plurimũ dicere aliqͥd fie⸗
ri ec cõtemptu/et aliqͥd eſſe cũ cõtemptu.ſi

cutrefertfieni alid ignoꝛiter ꝛ alid erig

noꝛãtia.Dicit᷑ ppe aliqͥd fieri ex cõtemp
cu/qñ cõtempreſt pncipalis cã talis actio
nis ſic ꝙ illo nõ exũte nõ fieret actio. Ita
qs oꝑat᷑ erignoꝛãtia q illa nõ exũte/ nul⸗
lo mõ fieret id qð fit. Pꝛouenit aũt actꝰnõ
nunqᷓ; cũ cõtemptu vere vel interpᷣtatine.
nõ tñ ex cõtemptu/ qꝛ cõtemptus nõ eſt in
cauſa/ſed vel infirmitas/aut debilitas/aut
ignoꝛãtia/aut affectio alia vicioſa ⁊ libino
ſa ꝗᷓ dñat᷑. Sicut peccat aliqͥſqñq; ignoꝛã
ter ita tñ ꝙ nõ minꝰ oꝑaret᷑ qd oꝑat᷑ſi illud
cognoſceret. Pꝛopterea palã eſt tũc igno⸗
rantiã nõ eſſe cãm agẽtem ſed circũſtanteʒ
de mmarmodi tingit in ſubditis qͥ dicũt
e ſcãdaliſari de factis ſuꝑioꝝ/q̊s tñ ab ac
tionibo malis nõ cõpeſceret icãdali ceſſatõ
et pᷣlatoꝝ vita bona/ſed ita ſibi blãdiũtur
et ſuꝑ alios qᷓrunt excuſatiões in peccatis.
Ec his oĩb nõ videt᷑̃regula generał poſ
ſe ſumi de diſtinctione inter moꝛtaleꝛ veni
ale penes hoc qð eſt eẽ vel nõ eſſe ex cõtem
ptu/qm̃ ſi cpiatcontẽptus pᷣmo mõ /non
eſt neceſſe oẽm actũ faciũ ex contẽptu eſſe
moꝛtalẽ/dũ ſcʒ deus vel pᷣlatus appciat᷑ mi
nus iuſto ſolũ venialiter/⸗⁊ excontẽptu tali
mẽtitur aliqͥs aut ocioſe iocat᷑/aut lente re
ſiſtit pꝛimis motib. Silr ex ſcdðᷣo contem⸗
ptu põt euenire qᷓ;uis nõ ita leuiter nec fre⸗
quẽter. Deniq; actus qͥ ꝓuenit deliberate
deliberatiõe cõpleta extertio cõtemptu eſt
vt mihi videt᷑ ſʒ moꝛtalis.Hoc enĩfit quã
do peccãs attẽdit ad pᷣcipieẽtem ⁊ ad pᷣcep/
tũ eius licitũ.ſit deꝰ.ſit pᷣlatus/et ꝓpter vili⸗
penſiõem ⁊ aſpnatiõem pᷣcipietis/ſuiq; pᷣ⸗
cepti/aſſurgit effrenate ad actũ talẽ facien⸗
dũ vel omittẽdũ.alioqͥn nõ facturꝰ vel nõ
omiſſurus.hoc ꝓpꝛie eſt agere ex cõtemptu
tanq; ſi dicat vt aliqͥ.ego in deſpectũ vri et

qꝛ ſic pcipitiſ agã in oppoſitũ. Verũtñ nõ

omne pctm̃ moꝛtale tali circũſtãtia veſtit᷑.
Et ita cõuertibiliternõ ſũt iqẽ peccar moꝛ
taliter/et peccare ex cõtẽptu.ſilłr nec pecca⸗
re venialiter ⁊ peccare nõ ex cõtemptu.
lclellem ergo aliqͥd poſſe offerre lucidiꝰ
ad illuſtratiõem huiꝰ materie.⁊foꝛte poſſu

mus nõ inutiliter dicere/ꝙ in qlibet pᷣcep/

to attẽditur q̃dꝛuplex latitudo. Magna.ꝑ

criminalia diceretur.

na. minoꝛ.et minima: ¶ Magnã dicimꝰ
infra quã conſiſtit iuſticia/qualeʒ a nobis
requirit deus/ſub pena incurrẽdi odiũ ſu⸗
um/cũ reatu moꝛtis eterne.Extra hãc lati

tudinẽ nõ ſtat rectitudo quã qͥ tranſit et e⸗

gredit᷑ agẽdo vel omittẽdo.ipᷣe in toꝛtuoſi/
tatem peccati moꝛtalis ſꝑ elabit᷑. Hec lati/⸗
tudo magna eſt/⁊ mediũ virtutis qle poſu

it Areſto. eſſe diuiſibile tanq; ſignũ ad ſa/
gittam. Cõfoꝛmiter ad hoc loqͥtur Oꝛatiꝰ

Eſt modus in rebſunt certi deniq; fines.

Quos vltra citra q; neqͥt cõſiſtererectum.
Scõm hãc pᷣcepti acceptiõeʒ ſtrictiſſimã
peccatũ ſolũ moꝛtale et nõ ipᷣm venigle eſt
cõtra pᷣceptũ. ¶ Aliam aſſignabimꝰlatitu

dinẽ ꝑuam/apcedẽte ſtrictioꝛem.infra cu/

ius limites cõſiſtit iuſticia ſeu rectitudo/q̃

lem exigita nobis deus mediate vel imme

diate/ ſi volumus euitare/nõ tm̃mõ odiuʒ
ſuum cũ reatu pene eterne m legẽ.ſed etiã
offenſam eius qlemlibet aut.nõ retardari
a vita eterna.aut tꝑaliter nõ puniri.Exoꝛ⸗

bitatio ab hac latitudine pᷣcepti conſtituit

aliqñ petm̃ venialetmmõ.dũ vicʒ deuiatõ
nõ eſt tanta qꝙ; exeat pᷣmã latitudinẽ nec ita
ꝑua ꝙ maneat infra ſcõam. ¶ Hocmõ qͥ

cõſiderat pᷣceptũ/palam babet dicere ꝙ ve

nigle ſit cõtra pᷣceptuʒ / ſiue ſit veniale ex ge

nere.cuius.ſ.obiectũ nõ eſt da ꝑ ſe notabił
malicie/vt mẽtiri officioſe aut loqͥ ocioſe /

Sitne ſit veniale qꝛ fit ↄtra cõditõeʒ natu
re pᷣmitus inſtitute/vt ſuntoẽs pmi motꝰ

pᷣueniẽtes rõem. Siue ſit veniale ex defcu

plene deliberatiõis ⁊ cõſenſus vt ſunt cogi

tatiões illecebꝛoſe non moꝛoſe/aut ſiẽ eue⸗

nit in pueris ⁊ infirmis/⁊ alijs non hñtib

plenitudinẽ vſus rõis.in qͥbus ea ſepe ve⸗
nialia ſunt q̃ renmn d ãdioꝛes merito

icerẽtur. lucamus exẽ⸗
luʒ vt manifeſtioꝛ ſit ſermo noſter dehac
titudine duplicipᷣcepti. Sit iſtud pᷣcep

tum honoꝛa deũ et ꝑentes.vide q poteſta

liqs nõ honoꝛare deũ ⁊ ꝑentes multiplici
ter. VUno mõ.qꝛ ꝓ tꝑe ⁊ loco qbus honoꝛã

di ſunt/ ĩe dum cogitat de eis / ſpernit eos

cõſenſu pleno ⁊ deliberato/aut ſciẽter cuʒ
deliberatiõe ꝑfecta illa tũc omittit q̃ ad ho
noꝛem debitũ ꝑtinerent.Erit igitur hec la
titudo pᷣcepti ſicexplicabilis Honoꝛa deũ
et ꝑentes loco ⁊ tꝑe quibcogitabis de eis
ſic ꝙ ſenſu pfecto acdeliberato eoſ necma
lignanter inhonoꝛes.nec honoꝛe ſuo volũ

tarie ſciẽter atq; notabiliter pꝛiues. Quiſ⸗

ll 3

S

6.:

ℳ
5

3

De vita ſpũali anime

quis exierit hoc mediũ virtutis/eam q; la /

titudinem.ille pfecto tenebit᷑ re deuiatõis
toꝛtuoſe criminalis.Atuero qꝛ cõtingit a⸗
liter inbonoꝛare deũ? ꝑentes vel nõ hono
rare.Erit rurſus alia latitudo pᷣcepti/ſum/⸗
pta ꝑ epikeiã ex alijs circũſtãtijs. Põt ita⸗

q; inhonoꝛatio talis ↄtingere q̃ nõ eritno

tabilis malicie in genere ſuo vt eẽt leuis ge
ſtus aut riſus aut verbũ aliqð minꝰ ſobꝛiũ
in pñtia ſacroꝝ dei/aut ꝑentũ ſuoꝝ/etiam

cũ deliberatiõe ⁊ dũ actualis habet᷑ ad iſta

cõſideratio. Põt nihilominꝰ talis inhono
ratio regiri/q̃ lic; ex ſe ſit notabilis.caret tñ

cõſenſu pleno moꝛoſo ⁊ deliberato ob eia
tem.infirmitatẽignoꝛãtiã.ſurreptiõemyve

Facietes pmã inhonoꝛatioeʒ. du tñ abſch
ſcãdalo fiat alioꝝ.qͥs auderet culpe moꝛta
lis arguere. Scðam ſur nullus opinoꝛ vt

moꝛtalẽ accuſabit Ita in omni fere pcepto
repire eſt ¶ Ex hinc elicitur euidẽs neceſſi
tas virtutis illiꝰ quã Areſt.epikeiã hoc eſt
interpᷣratiuam legũ appellat. Cnius eſt cõ⸗
ſiderare nõ nudede ſe pceptũ /ſed circũſtan
tias oẽs ꝑticulariter ipᷣm veſtiẽtes ¶Ex 5
cõſequẽter hẽtur modus cõcoꝛdãdi rigorẽ

iuſticie atq; ſeueritatẽ diſcipline/cũ leuita⸗
te mie ⁊ fauoꝛabiliſ indulgẽtie. Imo ſic ne
ceſſeeſt vt in omni actu nro ad alterutrum

cãtemus dño miam ⁊ iudiciũ.Alioqͥn iu⸗

ſticia in iniqtatẽ/⁊ ſeueritas in crudelitatẽ

cõuerteret quẽadmodũ ſiqͥs ꝑuulũ ſuũ fi

um dãnare vellet ad carceres.qꝛ puerili ira

motus mrẽ; pꝑcuſſit. Ita de ebꝛio aut fatuo

aut inaduertẽte qs nõ agnoſcat bãc penaz
eſſe iniuſtiſſimã /quã in aliũ grandeuũ.ſo⸗

bꝛiñ ⁊ deliberatũ liceret inferre: Quare cõ

cludit᷑ ꝙ pᷣceptũ ſi ſub pᷣma latitudie expli
cata cogitetur.aliter obligat q; ſub ſecũda.

Et bec diſtinctio cõcoꝛdat doctoꝛes in

hac materia.vtũtur enĩ pᷣcepto fᷣm pᷣmã la⸗/

titudinẽ illi qͥ dicũt veniale nõ eſſe ↄtra p⸗

ceptũ ſed ipᷣm cõpati.Alijs placet nomẽpᷣ⸗
cepti ad ſcᷣam latitudinẽ extẽdere.cuiꝰ re⸗/

ctitudo ↄtraria eſt cuilibet obliqtativenia

*„

li.Et qꝛ dere cõſtat diſcolũ eſſe ꝑtinaciani
gere. ¶ Joꝛte ta/
men cõfuſio ⁊ hec apparẽs cõtronerſia do

moſitate de verbis cõtendere.

.

coꝝ vitaret᷑ ampliꝰ ſi ſuũ cuilibet latitudi
ni nomẽ aꝓpparemꝰ.vocãtes pmã latitudi
nem pᷣceptũ ⁊ ꝓhibitiöem. Scða aũt lati⸗

tudo mãdatũ vel ſtatutũ vel oꝛdinatio vel

monitiodiceret. Et placet nob ampli hoc
nomẽ monitio:.qꝛ ſonat vt rõ ſit ꝑuigil/ vt

nexvenialiby deturper/ hocẽ ꝙ; cõiecturare
volebam /dũ imaginabamur quãdã legẽ
mediã inter pᷣcepiũ ⁊ cõſiliũ /que plłꝰligat

q; cõſiliũ/⁊ minꝰ qᷓ; pceptũ/tanq; ſi dicere⸗

mus in omni policia illã legẽ dutaxat eẽ pᷣ
cepiũ/cuius tranſgreſſio ſᷣm oẽs circũſtan
tias pẽſata/extremo moꝛtis ſupplicio ple⸗

ctenda cẽſet᷑. Ali vero legi monitiõis nom̃

a ppare daremus / cuiꝰ tranſgreſſio circun
ſtantijs oĩbo põderatis veniã hʒ/aut tꝑalẽ
ſolũ punitionẽ demereret᷑. ¶ Suteſt dein
ceps aſſignare in pᷣceptis ⁊ mãdatis duas

reliqs latitudines. minoꝛẽ ⁊ minimã.con⸗
ſoꝛmado ſᷣmonẽ ad pᷣmiſſa.q;uis nõ vſq;ʒ
quaq; loquẽdi ꝓpꝛietas iudicio multoꝝſer

uabitur. At ſi res placet ſatis eſt. ¶ Eſt ita

q; tertia latitudo cõplectẽs nõ ſolũ dupli⸗
cem poꝛẽ rectitudinem iuſticie.ſed pariter
finis ↄſecutiõem aut meriti rõem.hoc eſt ⸗
ſi volumus ↄſequi finẽ nrjm vel meritum.

nos vt taliter agamus neceſſe eſt Iſto mõ

actus boni ſola bonitate moꝛali ⁊ qͥ non ꝰ
cedũt ex caritate q;uis ſint infra pᷣmã ⁊ ſe⸗/

cũdam latitudinẽ rectitudinis poꝛis.qm̃
nõ ſunt pctã moꝛtalia aut veuialia/nihilo

minus q; ꝑ eos neq; meremur neq; vitam
eternã còſeqᷓmur. dici pñt non eſſe confoꝛ⸗
mes pceptis. Hanc latitudinẽ intendebat

rpᷣs cũ ait. Si vis ad vitã ingredi fua mã
data. Igitur ꝑ argumẽtũ a contrario ſenſu

mãdata nou ſeruantur /ſi ꝑ ea nõ ingredia

mur ad vitã /hoc ẽ ſi nõ mereamur. Nõ ali
ter diceremus de pᷣceptis policiaꝝꝙ ſi ope

rantes ea non attingãt finẽ ⁊ intẽtionẽ pci
piẽtis.nõ implẽt pᷣcepta hocmõ / qͥ ſtrictꝰ
eſt. Sic nec agẽs bñ ſolũ moꝛaliterꝓ tem⸗
poꝛe q̃ non aſtringit᷑ ad opus ex caniateqꝛ
vũ ad hoc obligatur iã nõ bñ ageret ẽtmo

raliter ſi er canitate opari deſiſteret. ¶ De⸗
mũ q̃rta latitudo oĩm ſtrictiſſima aſſignat

q nõ ſolũ obſeruatiõem ſed obſeruationis

exigit ꝑfectionẽ. Hoc mõ dicere videt᷑ dñs

Eſtote inqͥt ꝑfecti ſicut et pr vr̃ celeſtis ꝑfe

ctus eſt. Et ſi vis ꝑfectus eſſe ⁊c.Ad hunc

intellectũ ponebat Augꝰ pᷣceptũ de dilectõ

nedei non poſſe a viatoꝛibus hic impleri.
Tertia latitudo dici poſſet conſiliũ.Quar

ta ꝑfectioins cõplementũ. ¶ Quãobꝛem

vtendo noĩe pᷣcepti in qdꝛuplici hac latitu
dine quarũ vltima ſtatvelut in indiuiſibili
actus qͥlibet liber nõ ſolũ moꝛtalis aut ve⸗/

nialis ſed qͥ eſt bonus ſola bonitate moꝛa⸗
li/aut imperfectus in bonitate meritoꝛia⸗

wi
d
um
ſſed
ſſtol
guie
iſe
Nel
ſcſt
dog
l
urbe
Uhein
hlen
iar⸗
tſente
Wph
Pumd
isſann
gnag⸗
fennm
neyti
o/e
cn

nsdns
hnmmichn
nsriſ
or
c Tin
niodepl⸗
eCnen
icnc
Nünann.
eck n,
nwiteu,
Niniric
Wrsfsi
rmuth
umgnn
nunchie⸗

ingeafuni
nmmoen

Nanöneta⸗
gunm Foli
iminanen,
beend fnc
ünaaunen

diceretura pᷣcepto deuiare nec illud imple
re.qꝛ tamen actus boni moꝛaliter aut imꝑ
fecti meritoꝛij/licet ſint quedam imꝑfectio

nes / defoꝛmitate tamen carent culpabili.ñ

habet vſus eos dicere eſſe cõtra pᷣceptum.
Om̃ inſuꝑ pccã venialia nequaq; tollunt
amiciciã dei/nec inducũt moꝛtem etermnaʒ.

ꝓſus fuit cõioꝛ doctoꝝ dicere ea nõ cõtra-
ſed pᷣter pceptũ quanq; alius modus loqn

ditolerabilis ſit/attendẽdo ꝙ ſunt obliq
ates quedã /iniuſtciie defoꝛmittes ⁊ offen
ſeer illicite.1 monitiõibo ſctis aduerſe.

Ulta iam dirim /ſedlp magni/
a tudine ⁊ vtilitaterei/ vereoꝛ ne

fecimus ad vlterioꝛa ꝑgere vo⸗

ſtram ad videndũ magis a poꝛi. diſtinctõ

nem moꝛtalis a veniali.Et quidẽ ſicutvo⸗

luntatis diuine nulla eſt rõ querẽda pꝛioꝛ

ſicde duabus offenſis cur iſtam velit care⸗/
re venia/et alteri veniam p̃ſtare/nõ poſſu⸗
mus ab alio poꝛi q; a volũtate diuina retiſ

ſime iudicãte ſumererõem. Cuiaũt placu
erit curioſioꝛ in hoc ꝑſcrutatio legat bꝛa⸗
guardinũ in ſũma ↄtra pelagianos. Poꝛ
ro iuxta humanam rõem ⁊ eqͥtatẽ ciuilis a

pud nos policie(q̃ rõ ⁊ eqͥtas exemplar ſu
um a deo trahũt deducimus aliquẽa anz
eſſe dignũ moꝛtis exterminatiue.qꝛ de ꝑ ſe

eſt diſſolutiuus amicicie legalis.aut illius
qui eſt ſuijpᷣius ad pᷣncipẽ ſuũ.aut alioꝛuʒ
cũ ſeipᷣo.vel ipoꝝ ad inuicem ⁊ ad pncipẽ/

vteſt crimen leſe maieſtatis.vt eſt ſeditio ⁊

ſciſma ⁊ ciuiũ crudelis diſſipatio/et hereſũ
dogmatiſatio cũ ſilibj. Dũ vero talis ami

cicie legalis oꝛdo necus q; ſolũmõ turbat᷑
pauliſp /ꝑ aliq; actũ/aut tenuiter impedit/⸗
aut ha bet circũſtantias aliq̃s excuſantes.

tunc iudicio noſtro illi acui ſola debetci⸗
uilis punit io tꝑalis q;. Sicut eni natura

abijcita ſe penitus q̃ ſuijpᷣius deſtructiua
eſſent alia cõpeſcit moderatet coꝛrigit. ita

coꝛpus miſticũ policie reſecat extoto ꝑtes
putridas ⁊ cõtagioſa ꝑnicie nocituras ali⸗
is ſanioꝛibo.Egris vero ptib.nõ tñ vſque
quaq; coꝛruptis medet᷑leuioꝛibo penarum

ferramẽtꝭ atq; cauterijs.neq; pari punitio

ne vtitapud eũ qͥ leuibverbis iniuriat pxi
mo/et qͥ occiſoꝛ ipᷣius eſt. Ita non pmittit
recta ratio/vtꝓ quibuſq; noxijs / leui cõ

pauca.verũtñ vtcunq; iter pate

tibo et valẽtib.Aperuimus inſuꝑ fene

ſtitutionum tranſgreſſione/poſſita ſuꝑio

ribus ſtatui pena moꝛtis.qᷓ;ẽto minus ipſi
poſſunt aut debent imponere reatũ moꝛc
eterne ex friuolis cãis/et ex q̃libet violatio
ne cõſtitutionũ ſuarũ/quarũ multas abo

leri plus haberet vtilitatis qᷓ nocumenti.
NHinc opinatus eſt vnus ex doctoꝛib p
furto ſimplici nõ eſt aliqͥs moꝛte plected
qm̃ dñs q dedit hanc legem. Nõ occides.
nõ excepit in ſua lege rigoꝛis ⁊ talionis ca⸗

ſum furti ſimplicis.q;'to minus boc ĩ lege

mititatis. Ita fatuus eſſet pᷣlatus / qᷓ ꝓ ſui
libidine aut motu capitis ſepurarerſ

de pᷣmo caſu poſſit haberi ratio ſufficiens
exceptionis ab hac lege. Nõ occides.dum

furtum nimis et nimis inualeſceret in po
licijs / ſi nõ tali rigoꝛe puniretur/quemad⸗
modũ de falſis monetarijs dicũt.Eſtenim

lex dei ⁊ nate vt auferatmalũde medio nr̃i
ſi coꝛpus totũ miſti

cularia magis erudiunt ad eadem deſcen/
dere nõ qdem ad omnia. hoc euim qͥs face

re ſperaret:ſed vel ad pauca exqb poterit
iuxta vniuerſales regulas antedictas/aſſu
mi de reliqͥs ſecurioꝛi facilitate indicium:

¶ Dicamus igitur ꝙ nõ omnis ꝓfitẽs le/

gem euãgelicam/etad obſeruatioem ſui ſe

obligans/ peccat moꝛtaliter in omni trani
greſſione cuiuſcunq; cõtenti in eadeʒ lege.

Hoc pus deducebat᷑ in antiq̃ lege/eti equa
liter eſt de nona. Huius rõ eſt.qm̃ in lege

antiq̃ et noua multe ſunt traditiões/q̃ q⸗

q́; pcepta/qñq; mandata/qñq; iuſtificatõ
nes / qñqʒ leges diuine noiantur.quarũ tñ

alique ſuntgcepaſrico noie en bmã la
titudinem. Alie ſunt moninones bone/iu

xta ſecũdam latitudinem.Alie ſunt cõſilia

Alie cõſumata iuſticia.Nõ eſt autem par
tranſgreſſio in pᷣmis et in triboreliquis.
Oõð ſiqͥs dicere voluerit ꝙ pfitens xpᷣianã

religionẽ in baptiſmo/etad eius obſeruati
onem ſemet aſtringens / non intendit ſe ob
ligare niſi ad illa q eadũt ſub pᷣcepto ꝓpꝛie

dicto Reliqua vero obſeruabit put madãt᷑
monitiões.ſ.vt mõitiões ↄſilia vt ↄſilia/⁊

ita de ↄſũmata iuſticia.Talis itaq; ſic lo⸗/

quens/cõuenit in re nobiſcũ.Nõ enim ali
ud dicimus intelligendũ fuiſſe apud anti
quos iudeos/dum ſub voto ⁊ ꝓfeſſione et
anathematiſatione iurabant expᷣſſe et pub
liceſe omnia obſeruaturos/q lex magabar

re ptãtem mox excõicandi aliquẽ.Quãuiſ

coꝛpus totũ miſticũ nimis inficereautꝑ
dere foꝛmido ſit: ¶ Expedit opinoꝛ qꝛ ꝑti

ctionis ind

hoc eſt qnelegiſlatoꝛ deus mandare ? qua
liter mandare volebat.Quis enim tũc vel
modo poſſet abſq; manifeſta temeritate in
rare ꝙ nunqᷓ; peccaretvenialiter. q;' a nullo
conſilio euangelico recederet.ꝙ ꝑfectuzing

omnibus iuſticiam ſequeretur. NHon mioꝛ

eſſet temeritas omnia accipere p pᷣceptis p
pꝛie dictis que lex euangelica continetet q

ꝓfeſſi ſumus. Sicenim omnis ebꝛietas.
omnis crapula.omnis cuna ſeculi:.omne
verbum ocioſum.omne mendacium.om⸗

nis vana gloꝛiatio:.et ſolicitudo ꝓ tempo-

ralibus ettalia ſine numero/fieri non poſ⸗
ſent abſq; periurio ⁊ puaricatione pꝛofeſſi
onis ſue. ¶ Adijcimus ſubinde ꝙ in nul⸗

la religione quantũcunq; voto firmata caz
ditobligatio ſ pena peccati moꝛtalis/ ad
omnia ſeruanda que in regula continẽtur
Oppoſitum aſſerentes phariſaica pꝛeſum

ptione delirarent/qui traditiones ſuas płꝰ

q; legem euangelicam obligare defenderet
Itaq;ʒ ſi in euangelica lege quedam man/
dantur ſub quadꝛuplici latitudine rectiiu
in caſu cadat in pꝛeceptum.ĩmo ꝗd pꝛepa⸗

dinis pꝛeexpoſita/nullus mirabitur ſi ſan

cti patres ad exemplar illius legis młta ſta
tuerunt non ſub rigoꝛe pꝛecepti pꝛopꝛiedi
cti.ſed quedam vt monitioncs.quedamvt

conſilia.quedam vt biccriones Quis ne⸗

ſciat plures eſſe conſtitutiones in qualibz
religione.ĩmo ⁊ policia que magis ſuntad
quandam decentiam ⁊ honeſtatem/ad ꝑfe
ionem q; ad neceſſitatemꝰę
lum magiſter Nicola
us de lyꝛa ſuper illud Math. xv. Non lock
manibus mãducare ⁊c. De hoc genere ſũüt
fere omẽs inſtitutiones regulares in reigi
onibus.vt de ſulentio tenendo.de diſcipli⸗
na in clauſtro.in menſa.in capitulo ſeruan

Luius ponit exem

da/et generaliter de omnibus pꝛeceptis qᷓ
Bern.facticia nominauit ¶ Verum argu
at ita aliquis. Omnis violãs ſuramentuz
aut votum peccat moꝛtaliter. Nam qͥs ne⸗
gat omne periurium eſſe moꝛtiferum? ſed

Johannes monachꝰ iurauit et vouit hec/
et hec omnia ſeruare que ſunt in regula.-nõö

enim fecit exceptionem / ſicut nec cum inra

uit et vouit in omnibus obedire ſuis ſupe
rioꝛibus Igitur in omnitrangreſſionehbu

iuſmodi voti et iuramẽti et obedientie pec
cat moꝛtaliter. Pꝛopterea loqnela eius in
clauſtro erit moꝛtalis/inobedientia ſimili

ter cuicunq; mandato ſibi per abbatem fa 1
cco.Alioquin quid adderet ſuper ſeclares

pꝛofeſſio regularis. ¶Rurſus ſiſealaris

youet / vel iurat e ibit aas peregread no⸗
ſtram dominam.aut ꝙ die mercurij abſti-
nebita carnibus.aut aliquid huiuſmodi

nonne criminaliter deierabit? Honne fra/
ctcionis voti reus tenebitur: Curnon ſimi

liter religioſus in votis reguleſue: ¶ Re⸗

ſpondemus ad hec pꝛimo dicentes ꝙ; ſiẽ i

pꝛeceptis/ita in votis et iuramentis ⁊ obe

dientia/quadaꝛuplicem latitudinem recti⸗

tudinis fas eſt aſſignare.⁊ pꝛoinde aliqua
impletio iuramenti erit de neceſſitate.aliq̃
de congruitate.aliqua de conſilio.aliquað
perfectione.ſimiliter de voto et obedientia
Et quidemde obedientia communis eſta
pud doctoꝛes talis diſtinctio.vt aliqua ſit
de neceſſitate.aliqua de perfectione.Con/
ſequenter diceretur non omnem iuramen⸗

ti/aut voti /aut obedientie tranſgreſſione,ʒ

eſſe moꝛtaliter.ĩmo nec venialiter culpabi

lem. licet ſemper imperſectam. Sicut ere⸗
gione dicimus nihil eſſe adeo conſiliũ qͥn

rationem animi ſemperligat. ¶ ODõ ſiqs

abhoꝛret huncreſponſionis modumiacci

piat alterum.ſciat tamen vtriuſq; ſimilem

eelſſe in re ſententiam. Juramentum ergo et
votum nunq; ita pferuntur abſolutequin
interpꝛetationes. conditiones.gloſas.et ci
uuiles intelligentias ſuſcipiant vt ſapiens
epieikes iudicabit.hoc iaʒ ſupꝛadixiſſe me

minimus.nec deſunt iura ad hoc. Cũ eniʒ

finis omnis legis ſit caritas ſcᷣm apoſto⸗

lum.Cum pꝛeterea religiones etautoꝛita⸗

ꝛelatoꝝ date ſunt ad edificationẽ. nõ

tes
ad ſbᷣuerſiõeʒ ⁊ illaqatõeʒ fideliũ ſeq; eis ſũ
mittentium.quis audeat dicere vel cogita

re ꝙ ſancti viri ſpirituſãcto pleniſupꝛa iu

gum chꝛiſti ſuaue et facilitatem legis ſue /

adijcere voluerint onus grande tot et tali⸗
um conſtitutionum ſub obligatione pari

ad pꝛecepta pure diuina.hoc eſt ſub reatu

damnationis eterne. ocſe baculo reꝛz

ſponſionistuebatur olim dominus. Pe⸗

trus abbas Cluniacenſis in epiſtola miſ⸗
ſa ad ſanctum Bernardũ vbi deducitom⸗

nem regularem inſtitutiõeʒ inuiolatã ma

nere/quantũcunq; mutetui/ dum caritac
lex et regula in his que fiunt cuſtoditur.

Quamobꝛem eſus carnium / et vſus pelli⸗

tioꝛum ⁊ alioꝛum huiuſmodi /quibus lic

regularis inſtitutionis ſuperſicies aduer/

ſari videtur eidem conſonat in caſu carita
tis et neceſſitatis. Cuius ſimile in libello
de pꝛecep.etdiſpen. dicit Bernar. ꝙ vbich
regulariter viuitur vbi conſuetudines lan
dabiles pꝛo tempoꝛe et loco obſeruantur ·
Ia ex his ego videam concludend me .

iquando monachus abſtinẽs a ca

videri vult.erit eiuſdem violatoꝛ. et hoc ſi

tanq; ſingularis ferus turbet alios/et qua

ſi reos ſuc abſtinentie putatiua ſanctitate

condemnet.quos magiſtra caritas aut ca/
ritatis comes neceſſitas. aut conſuetudo
laudabilis per ſuperioꝛes tolerata velim/
poſita excuiat abſoluit q. Sed heu rarns
valde caſus talis.vtinam crebꝛioꝛ non eẽt
gangrelio pereeſſous per diminutũ⸗.

ꝛopterea non diximus ea que diximꝰ

„

ad laxandum frena luxurie. gule.et inobe/ M
dientie. non ad diſſoluendum rigoꝛem re/
gularis diſcipline.non ad habendum ve/

ſamen malicie libertateʒ.ſeoꝛſum a nobis

boc ſacrilegium. Sed ꝙ interim querimꝰ
inueſtigare quouſq; e quantum obligatõ
regularis extenditur / ne vitare cupientes
ſcillam nimie laxationis/pꝛeci item? nos
et alios in caribdim falſe et auſtere obliag
tionis. quoniam diſplicet infid elis et ſtu /
ta pꝛomiſſio Infidelis nd Ektaſabi H

ta ſi diſcretione non ſalitur. ¶ Rꝛedicabã
aliquando peccatoꝛes non obligari ſtatiʒz

ad confitendum poſt peccatum· ſed certig
tempoꝛibus vt ſemel in anno et in artien /
lo moꝛtis / et dum ſuſcipiendum eſt ſacra /

mentum. quanq; confeſſio crebꝛioꝛ pꝛofi⸗
ceret. Inculpatns ſuper hoc ab aliquibus
quaſilaxarem habenas peccantibus.¶ Re
ſpondi pꝛimo ꝙ deus non indigebat meo

mendacio/ad conuertendum cito peccato
res. Deinde addidi:quid pꝛoſiceret inquũ

immo quid non obeſſet generare conſcien
tias erroneas apud populum? quia necil
lis ſeconfoꝛmarent magis q;ᷓ pꝛius eundo
ad cõfeſſionẽ.⁊ ita peccarẽt.necad gratia⸗ʒ

qm̃ a.
nera falſe putaret.ego vero illa lacerarem⁊

augerẽ. Deniq; iuſto ſtrictioꝛ cõſcia qñq;

nocet amplius q; laxioꝛ.Et ꝙ Bꝛego.ait.
Bonarũ mentiũ eſſe illicagnoſcere culpaʒ
vbi nõ ẽ.Gloſat᷑agnoſcere.i.foꝛmidare ex

emplo Job qͥ verebaĩ omnes actus ſuo.
Fp̃didis deinceps ad alia dareſcixrñ

accipiat᷑ ta
ubem nili lege diſponerẽe
poſſe deſperarãt. Ita dũ ſanare vunl /

ſio. Fatemur itaq; iuxta pᷣfatum reſponſio

nis modũ/ꝙ omnis violatio inramentiet

voti/⁊o

6

O

ioꝛe ſumit. ſed minoꝛẽ negamꝰ ꝙ iuramen
tũ et votũ cadãt iſto mõ ſuꝑ oĩa q̃ in regula
cõtinent᷑ ¶ Sun ꝗᷓ igit᷑ cadunt ⁊ ſuꝑ q¶ nꝰõ
m foꝛſan inqres? Acciperegulã generalez

ſup ſola pᷣcepta ꝓpꝛie dicta hoceſt fᷣm pᷣmã

et iuramẽtũ ꝓfitent regulã. Planeqcqͥd a
liud vba ſonant interptatio talis biida eſt

tũ ꝑ rectam rõem.tũ ꝓpter ſuꝑioꝝ diſcretio

nẽ.tũ deniq; ꝑ legẽ q̃ maioꝛ eſt/legẽ diuinjõ

legẽ caritatis. ¶ Obijcies foꝛtaſſede mul /
tis ſimplicibo.ĩmo ⁊ litteratis / q religion
intrãtes/a regulà audiẽtes putant ex inten
tione vouereſe ⁊ iurare ſeruaturos abſq;ex
ceptionis ⁊ cõditionis adiectione/oĩa que

illic cõtenta ſunt. Rñdemus ꝙ ſi humiles

ſunt / ſicut eẽ debẽt / nõ ita adherent ſenſui
ſuo / qᷣn explicite vel implicite/ actuvel hitu
pati ſint ſtare in talibs ad interpᷣtatiõem et
iudiciũ pꝛudẽtioꝝ. Pꝛopterea ſicut ĩiado-

ratione imaginũ p ecciam ⁊ alijs plunibus

ſimplicitas aliquoꝝ errat/s tñ ſaluat pia

fides ⁊ intentio ſaltẽ general faciẽdi ea ⁊ ñ

aliter qᷓ et qᷓliter eccia tenet.Nõ ſecus i iſtᷣ

exiſtimãdũ puto.et iam ita ſuꝑius reſpon

diſſe mẽoꝛamur de iuramẽtis factis inyni
uerſitatibo ⁊ collegijs /q ab hoim memoꝛia

nunq; impleta ſunt, ita dicim? ne repetere
nos opteat/de oĩbo ſtatutis collegioꝝ/vni

nerſitatũ .capituloꝝ cũ dicit alicui.Tu iu

et tali ſuperioꝛi tuo in omnibus licitis:ho
neſtis.De hinc particularia leguntur quo
rum non eſt numerus.O q́;hoꝛrendũ onꝰ
q;intolerabilem ſarcinã angelicis etiã hũe

ris foꝛmidãdam.O ingũ pluſq; ferreũ.O

laqueum qan intrans nullus euadit.ſi ſic

ras ſeruare inuiolabiliter omnia ſtatuta iu
ra pꝛiuilegia. libertates conſuetudines lan
dabiles. nec ipᷣis quõlibet cõtraire clam vt
occulte.directe vel indirecte.et obedies tali

e iuram̃tũvt nuda verba ſonãt

etſi nulla interpᷣtatiõe mitigat.ſed non iita

to ꝙ opinio pbabilis tenet non minns ob
ligare iuramentum q; votum. ¶ Cogimur

eſt. mitigatur plane. Alioquin pᷣter iã dica
nullus fere intrat auſteritatẽ religion?/exz
pli gratia qᷓ vniuerſitatem piſienſem Attẽ?

ergo certa ratione tale iuramentum inter
pꝛetari ciuiliter. Aut in illo quaſdam la ½

titudines ſtatuere modo ſcilicet ſa i

=ècs

cco in pꝛecedenti lectione. ¶ Eſt antem

interpᷣtatio hec aut ſimilis/qꝙ iurans ſerna

bit ea ſicut a legiſiatoꝛibus oꝛdinata ſunt

et oꝛdinari debuerũt/ vtputa pᷣcepta ꝓpꝛie
dicta vt p cepta.monitiones ſicut monito
nes.cõſilia ſicut cõſilia.ꝙ inſuꝑ obediat in

omnibo licitis ⁊ boneſtis ſuꝑioꝛiſuo. VUer

bi cauſa ſit ille rectoꝛ.obediat inq; in eis ̃

ad officiũ rectoꝛis ſpectant.et q ꝓ vtilitate

manifeſta policie cui pᷣeſt ſibi pcepit/ſm i⸗
ſtitutiones et cõſuetudies laudabiles eiuſ

dem policie/⁊ niſi valeat legittima excuſa⸗

tione vel erceptioneietueri.· At qꝛ pl alijſ
gratis o eacu⸗autc ab alijs vꝛgentioꝛi
1

bus impeditur.Qõ ſi nõ poſſic ita iurans

docere ſufficiẽter de impedimẽto legitimo

ille quidẽ punietur ꝑ rectoꝛem ciuiliter de

inobediẽtia.Ceterũ deus qui coꝛ intueiur

eũdem liberabit.Deinde piʒ/q non omne

impoſuũ fieri generaliter ꝑ iuramentum ?ꝓ-

ſub omni pena / vt fiunt nüc paſſim cõuo⸗
catiões generales vniuerſitatis/ obligat ſo

ſic vocatos ⁊ iuratos ad moꝛtale ꝑiurium

dũ omittunt ¶ Siqs aliter dicendũ puta

uerit videat qͥd dicat.Ego intenm ſic dici
poſſe opinoꝛ (Aauagai ꝑatus ad

coꝛrectiõem. ñ qo arguitur deye
tis ꝑticularibo ſeculariũ/diſſilitudineʒ ha⸗
bet ad vota cõitatũ.qm̃ vota in cõitatibĩ
terpᷣtanda ſunt magis ad intentiõem com

munem q illichabet aut haberidebʒ ad
ꝑticularem intentionẽ vouentis. Nouẽs

aũt pticulariter in re ꝓpꝛia ſicut ẽ auctoꝛ iu
ramenti.ita eſt ſuus interpᷣtatoꝛ ex intentõ
ne ꝓpꝛia/q;uis intentio ſi ſit palaʒ erronea

aut ſtulta/peccat certe/necad voti ligatim
pletiõem.imo ꝙ ſuꝑioꝛis autoꝛitati ſemꝑ
reſeruetur.habet vſus generalis eccie.Ali⸗

oquin nunq; pᷣſumeret vota ſubditoꝝ ſic
mutare diſpenſare relaxare. ¶ Deniq; q̃ri

tur ad qͥd ꝓficiet inſtitutio regularis:qua⸗

ſi vicʒnulla poſſit eſſe ſalubꝛitas inſtitutio
num quarũlibet /niſi tranſgreſſoꝛes earuʒ
hoꝛrendiſſima moꝛte moxafficiat mulctet
et ꝑdat.quaſi pᷣterea nullum ſit dare medi⸗
um inter peccatum moꝛtale et meritũ/qua
ſi poſtremo ſancti patres/vt Augꝰ Büdi⸗/
ccus et alij/voluerint eſſe moꝛdarij vt vnul⸗
go dicitaiaꝝ ſuoꝝ q; filioꝝ necatoꝛes ꝑni
runt deo ſtatuere filios regni/fecerunt eos
gehẽne filios / nõ iaz in duplo/ ſed millecu

cioſiſſimi/nõ pij nutritoꝛes. Dũ pᷣterea q̃⸗

eterũ qð arguitur de vo⸗

li anime

nelas vtiq; erit dicere ꝙ viam mandatoꝝ

dei ip̃i non facilioꝛem effecerint.ſed vndi⸗
ſpinis hoꝛrentibo ⁊ laqueis acpcipitijs
in interna mergenrhus opienenur Cio
ii

luerunt ergo cõſtitutiones ſuas nõ habere

robur par ad legem dei obligatiuam pure
pᷣceptiuam.qñ nec deus hoc deomni lege
ſua vouit. Voluerũt inſuꝑ ſuas inſtitutio

—

inq;tũ addunt ad pᷣcepta dei explicite/acci

pi łvt monitiões ſalutares.vel vt cõſiliav-
vt mãdata tꝑaliter penalia.quoꝝ trãſgreſ⸗

ſio / ant nullius aut bꝛeuis diſciplinetẽpo⸗/
ralis obnoxia eſſet. Quis neſciat eos non
neſciſſe dandum eſſe timoꝛi dei locũ /et nõ
totum humano pauoꝛi/iuxta cõſiliũ ſapiẽ
tis: Qð inſuꝑ ꝑ timoꝛem declinat omnis
a malo. Ita vere fructuoſius q; terroꝛe pu
nientis viri.quanq; et hicterroꝛ nonnun⸗
; vtilis eſt/ſed ne nimis.Quis rurſus ab
negauerit tales patres ſpirituſancto plẽos
Benedictum Auguſtinum.ceteros q; nõ
fructuoſius ea que recta ſunt q;ᷓ eoꝝ ſucceſ
ſoꝛes longe imparis antoꝛitatis atq; ſan⸗
ctitatis ſtatuiſſe: Conſtat autem nouiſſi⸗
me iam in multis religionibus expᷣſſo ver
bo cautum eſſe /vt vouens regulam/nulla
tranſgreſſione cuiuſuis humane ſueinſti/
tutionis reus ſit ad noxam.ſed tantum ad
diſciplinam oꝛdinis conſtitutam. Hoc vi
delicer vtile eſſe diuinus Auguſtinus ⁊ ſa
pientiſſimus nõ vidit/et hoc iſti cognoue
runt: Non ita eſt. Hoc plane vidit et ſenſit
Auguſtinus hoc Benedictus.hocalij ſan
cioꝝ patrum.Et quia ſufficienter ex recta
ratione/et lege diuina/et modo naditiõis

ſic interpꝛetandam eſſe regulam ſuam pꝛe
ſumebant expꝛeſſione hac nõ vſi ſunt.quã

tamen iſtis diebus pꝛopter ſcrupulpſos et
ſimplices vtilem eſſe non negamus. Ael⸗

lem nobis dicerent auſterioꝛes illi religio⸗

plo plus q; pus. Qð ſi bocſentire neſas ẽ.

num cenſoꝛes.ſi queſiſſet aliquis ab Au⸗
guſtino. Ecce iubes pater/vt non loqua⸗
mur in clauſtro / vt in geſtib coꝛpoꝛis nos
compoſitos.vt in nutibus oculoꝛum nos
caſtos habeamus.¶ Vis ne igitur vtqͥſ⸗
quis contraria hoꝛum ſecerit que alinnde

ex chꝛiſti libertate licerent. Ille ſitreus ca⸗

pitalis crimĩs.vis vt infernali eterne moꝛ
tis ſupplicio contradatur: Noui manſue⸗

tudinem animi tui pijſſime puter Augu⸗

ſtine noui pꝛudentiſſimam diſcretionem
tuam.quam audire michi videoꝛ reſpon /

gentem / et ci quogã hoꝛroꝛe ai c ficaioe

mmſu
nstht

1
mrl
umnhal
wt
eNi
Gmtut
asniin
lüinran
iis
Euni
niiing
winplhet
Nnigns⸗b ⸗

o wnonlocbe

ense

—
tordudin

faciei dicentem. Abſit hoc/o filij. qui vos
iudicat dñs eſt. Ego interim qð ſalubſe eſt
dedi monitum vel conſilium. Ego ſi illud

trãſgredi cognouero / diſciplina regule erit
ſupvos qvos liberabit. Itaq; volo ad ſua

ue ingum xpᷣi tenerioꝛes vos adhuc q̃ſi iun⸗

uenes aſſueſcere non necare.erudire nõ ꝑ/⸗

tas eſt. libertas ⁊ regnũ. NHe qͥs etiaʒ exiſti⸗
metvelle nos culpare diſciplinã laudando
libertatem

mo qꝛ ad penam ab oꝛdine aut ſupioꝛeta⸗
xatam religioſus tranſgreſſoꝛ eti inuitus

licite cogi põt.non ita ſecularis. Hz hec rõ

locũ in omni obligatione politica vtputa

in vniuerſitate pariſienſi. Siquideʒ cogi
põt ſuns iuratus ad multa faciẽda.et ſi nõ
ſub pena peccati moꝛtalis in omnib qᷓ in/

raſſe videtur.ſub penis tamen ꝑ vniuerſi⸗
tatem infligendis vſq; ad puationem ⁊ re
ſecatõem incluſiue.vſq; etiam ad penas qᷓ
dantur periuris.quanq; ille apud deũ nu
lius ꝑiurij reus haberetur.¶ Poꝛro erſi fo
ret hocabſq; culpa ſua criminali.non tam̃

abſq; cauſa.ipſe iðᷣo nec conq̃ri neq; mur⸗

murare ⁊ obniti deberet. Hoc maximeve

eſt in policijs quoꝝ finis immediatus eſt

bñ regulare hoĩes in vita ciuili ⁊ politica ĩ

eis ſcʒ que vite huic coꝛꝑali deſeruiunt ſi fi

nis eſt tpꝑalis.Et nonne mediũ gensant

oꝛdinans ad illũ finem vt talis
lis debet. Pꝛopterea ꝑ reatũ pene eterne/

non obligabit pnceps politicus de ꝑ ſe et
Pieng obſeruatiõem legis ſue/ vt talis ẽ.
Sed in ſacramẽtalibo ⁊ diuinis exercitijs
plus habetur ſcrupuloſitatis ſicut ad finẽ
ſupꝛemũ directius ⁊ immediatius oꝛdina
tur.quanẽ; multa ſint in eis plus monitoę-
ria q; pꝛecepta ſicut in religioſi⸗ npli

us ſecũdo ſi religioſus contẽpſerit regulaʒ

ſuam. et ſui ſupioꝛis autoꝛitatem.etiam in

eſt arbitrio derelicta/ille peccat grauiter qꝛ

et monitũ contemnit ait Bern.et remediũ
Quid aũt ſit contemnere ſupꝛadocuimus
Itaq; ſi paſſim ⁊ abſq; pꝛetenſo / qſlibʒ ig

rantie vel fragilitatis.vel impotẽtie velo ſʒ

dere. Hec enim tali viro digna reſponſio:
G Knornaene qͥd ſcrupuloſitatis hereꝛat
quin radicitus extirpetur.queramus a no
biſipſis quid addit obligatio regularis ad
cchꝛiſti ſeruitutẽ/cui fuire ſumma ingenui

etatem ¶Addit. affrmamus. hec regu
laris inſtitutio multũ ꝑ omnẽ modũ.Pꝛi⸗

his ꝗᷓ appellamus monitoꝛia/⁊p quibo ſo
la diſciplina oꝛdinis ſtatuta/aut ſuꝑioꝛuʒ

Lectio ſerrta

pꝛo ſola libidine tranſgrediedi que moni⸗

65

ta ſunt. religioſus effrenis eſt ad omnia ve
lut vnus ex ſecularib.palam eſt ꝙ contem

nit / pꝛeſertim ſi ſuꝑ bis ipſe addiderit per⸗
tinaciam que recuſet diſciplinam Sicac⸗

cipiendum reoꝛ illud Bern. et alio; com

muniter dicẽtiuz talia eſſe criminalia ſi cõ
tẽnãtur. vel ſi fiant ex contemptu.Carent
aũt hoc contemptu qui exfragilitate hũa⸗
na/ vel quadam leui curioſitate frangũt ſi
lentium. aut talia agunt/oppoſita his que
monita ſunt. Vel̃m Bern. facticia.pꝛeci
pue qꝛ pati ſunt ad diſciplinam oꝛdinis ſi
et dum illa iuſte reouiretur ab eis confoꝛ⸗
miter ad regularem inſtitutioneʒ ⁊ conſue
tudinem bonam in talibus obſeruatam.

Noſtrum ideo ſermonem ſic moderamus

qꝛ non liceret abbati ſeuerius iuſto pꝛerer
regulam etconſuetudinem punire talium

monitoꝝ tranſgreſſoꝛes Multo minuſin

vniuerſitatibus ct collegijs. cereriſh poli⸗
ijs. nam in talibus conſuetudo legẽ facit.

deſia inſtitutoꝝ/hoꝛaꝝ canonicarum. fe

ſtoꝛum et ſimiliũ. Et ſi ꝓ libito poteſt pꝛe/
latus abſq; conſenſu ſubditoꝛum impone

tem et neceſſitatem cultus dei/ꝓ loco ⁊ tꝑe

¶ Juxta boc videreeſt / quali reatu con/
ſtringuntur tranſgreſſoꝛes ieiunioꝝ ab ec

re eis iuga magna feſtoꝝ/aut al oꝝ exerci
cioꝝ ſpunalium/pꝛeter manifeſtam vtilita /

Sic abſq; conſenſu occidẽtalium non fu

iſſent apud ſuos ſacerdotes interdicta ma

trimonia. Ham oꝛientales quia diſſeſerãt
ipſi vt nubant / licet. ita de plurimis in qli

bet policie ¶ Rurſus tertio religioſus. qa

non ſibi ſoli viuit. ſed cereris / tam benefa
ctoꝛibus viuis ⁊ moꝛtuis.qᷓ; conſoꝛtibus

⁊coadiutoꝛibus ſuis. Reliquum eſt vt ip

ſeregularius viuat ſub iugo quodam obli

gante eum cum ceteris. alioquin ſcandali

faret ſuos /et ita melius eſſet ei vt ſuſpende

retur mola aſinaria ſecularium negocioꝛũ

ad collum ſuum/et demergeretur in ꝓfun

dum maris anguſtie et tribulationis. Hec

ſocietas et hoc ſcandali periculum / faciũt
vt ſedulius aliqua facere vłomittere tene/⸗
atur. ¶ Poteſt inſuꝑ aſtringiꝓ bono toti
us communis religionis ad aliqua/ꝗue ſi

ſolus eſſet libera mente reſpueret.¶ QDuid

mirum de religioſo qñ ipſe pꝛinceps ſecu⸗
laris poteſt quoſdã ex ſubditis inuitos ad
aliq̃ compellere p manifeſta nccitate cõita
is. Ita in vniuerſitatibus et collegis.

16

De vita ſpũali anime

E xhoc p̃terea ſilentiũ frangere erit in ca
u ſcandali/grande delictum / aut ſimiliter

aliqua taliũ offenſarum aliũde leuiũ/duʒ

nouicij/vel tota religio inde turbantur/ita
vt negligẽdo minima/ipᷣe religionis vigoꝛ
paulatim decidat.et in magnis etiam totꝰ
abſcedat. Verũ eſt itaq; qð apõ Saluſti⸗
um dicit Julius ceſar. In maxima foꝛtũa
minima eſt licentia. Sic in maximis virꝭ
vel oꝛdie vel ſanctitate/vl gradu ſubleuat⸗
tanq;ᷓ poſitis in exemplar alioꝝ/multa qñ

q; nõ licent/in publico ſaltem/q̃ aliũdevel

in occulto licerent. Sic foꝛte Carthuſieñ.
abſq; peccato moꝛtali in caſibo młtis poſ/
ſet vti carnibo/ſi ſolus hoc poſſet.et ſi para
tum eſt coꝛ eius diſcipline oꝛdinis ſubiace
re.hunc tñ rõnabiliter debet tunc copeſ⸗ ce⸗
re ⁊ ſcãdali foꝛmido.et alioꝝ ꝓſpectꝰ. Pꝛo
ptereapuniũtur tanta ſeueritate defectusqͥ
fiũt circa miſteria ſaccoꝝ maxime in miſſa
cõtrectãdo hoſtiam ſacroſanctã et indumẽ
tis miſticis oꝛãdo ſe.quanq; illic poſſit ne
gligentia ſurrepere venialis non moꝛtalis
ſed ita plaeuit ſcandalũ ſedare ſeueritatevi
dicte. ſiquis ex ſacerdotibo dixerit q̊
pacto potuit abſq; conſenſu ꝓpꝛio fieri/ſu⸗
per ſe ſtatutum ne matrimonio iungeretur
Reſpondemus qꝙ neq; hoc factũ eſt Sed
ſi cõqueritur/imputet ſibi qui talem ſtatũ
ſpõte delegerit. Quis cogebat eũ:ſed⁊ qs
cogere poterat: Nullus/ſi nõ foꝛte neceſſi⸗
tas publica/aut reuelatio diuina/aut cul/
pa ꝓpꝛia q̃ ſicarceri merebat᷑ acceſſiſſet.an⸗
te votũ libertas.ꝑ votũ facta eſt neceſſitas
ð ſi dixerit iterũ/ꝙ conſenſus mutuꝰ

viri ad feminam facit matrimoniũ de iure

naturali.Cõſtitutio igitur pure poſitiua //
quo pacio valuit innalidare ius illud.ſed
neq; inquit expꝛeſſe quicq; voui. Reſpon

demus ad vltimum ꝙ nõ ſolũ vouit/ſʒ vo⸗

tum ſolenniſauit ꝑ oꝛdinis ſuſceptiõem.ſi
neſciuit ſciat. Aſt pmum turbat quoſdam
ex doctoꝛibus/nominatim Durandũ Di
cimus au tem exquo ſic incidit q; eccia vcl
habnit hoc ex inſpiratione ſpũſſancti a q̊
regitur.vel qꝛ conſenſus inq;tum quodã⸗

modo policitus eſt/ſubeſt autoꝛitati ſupi

oꝛis.q;obꝛem potuit excerta neceſſitate p
hiberi nefieret /et inualidani ſi fieret.Hoc
in alijs cõſenſib⸗ belie vẽditionũ ⁊ em
ptionũ palã ↄſtat. ¶ Sed ad rem noſtraʒ
redeo. Diximus ꝙ monita ſalutaria ſunt
in religionib.qbus adhibent᷑ pene tꝑales

vt ſeruentnr. Que eſt hecreligio opponet
aliqs velle hoĩes timoꝛe non filiali/ſed pla
ne ſeruili ad obſequiũ diuinũ trahbere. Rñ

demus ꝙ nemo repẽte fit ſummus a timo

moꝛe ſeruili cõcipitur filialis. Quinetiam
timoꝛ iſte ſeruilis radicaliter eſt filialis /ex
voto gmo qð ex caritate ſupponit᷑ pceſſiſſe
Ob hboc non abſurdũ mihi videt᷑ſi dicant
atctus inde pullulãtes etiã dũ ꝓ hoꝛa ſolo

2

timoꝛe diſcipline complẽturlaudabiles eẽ

et ſuo pᷣmio non carere. Vulneratus adeſt

aliqͥs hoꝛret manũ medici.timet cedere do
loꝛibus poſtulat vt ligetur.⁊ ſi poſtmodũ
ipᷣe ligatus reclamet.et nexus excutere ſata

git. ſanatur tamen er laudat.ſibi q̃ z ſua ne /

ceſſitas . locunditatem vltroneam cõmu
tatur umurmurantes adhuc aliquos
audire videoꝛ ex his qni poteſtatem babe
re ſupꝑ alios et ipᷣi nihil ſubijci gloꝛianturæ⸗
Tu totam inquiunt ſuꝑioꝝ autoꝛitatẽ in
ſubditos eneruas.eis ſuꝑ alios quid relin
quis.Tu ſubinde magnã ⁊ liberam inobe

„

pᷣuaricationũ artare debueras. Deniq; ex
oc multiloquio tuo.ex inuolutione ſnia/⸗
num ſermonibo imperitis / nihilü magis qᷓ
antea docti ſumus/dũ ad pꝑticularia veniẽ
dum eſt. ¶ Audiantqͥ tales ſunt ex eccle/⸗
ſia paſtoꝛem eccleſie non dominãtes ait in

ero.ſed foꝛma facti gregis/t illud dñi per

Eʒechielem im ꝓperium. Vos cũ auſterita
te imꝑabatis eis Illud quoq; xpᷣi. Impo

dientie viam. pandis quã in tanta pnitate

nũt onera grauia ⁊ impoꝛtabilia ⁊c. Intel

liganttandẽ eſſe heeptum oĩbus vt nichil
gaddat᷑aut diminuat ex verb̃ dei ſi ſe velint

audiri. Audiãt pᷣmo dñm in lege ſua / etid

qð audierint/tanq; pᷣcones ⁊ interpᷣtes a/

lijs minus inſtructis denũciẽt nõ ſua/ſed

dei qutoꝛitate. Ita demũ qͥ eos ſpemet/de

um ſoynet/ eteme q; moꝛtis reũ ſe faciet Ce

rũ in cereris q xpi lege nequaq; ſirmata ſũt
q̃ pᷣterea magis ad ciuilitatẽ huiꝰ vite pfici

unt / ſtatuant ipᷣi q̃ ſtatuẽda vtiliteragno/

uerint. Ita ꝙ ſtatuta hec inq;tum ſua ſunt
haberi velint quaſi monita et facticia/quo

rum infirmi tranſgreſſoꝛeſ.tempoꝛali non

eterna mulctatione plectendi ſint. Ceterũ
paralogiſant qui ſic augmentãtur. Nonẽ

poteſtas niſi a deo/et quicquid pᷣcipimua
vice dei pꝛecipimus.quicquid iubemus i

terris illud appꝛobat deus in celis. Om/
nia igitur pꝛecepta noſtra diuina ſunt/e
paris ad euangelium auctoꝛitatis.

diblih⸗

(d

cäpas
viterm
msint
ſerptute

lunſche
pobole
cleſiaag
ippei
doein
heobo

ilsaucn

Gamdn
torins
ſmio⸗
cun
Adecc
d
wüi
gene
os
ſe
geſun
ſenni
ſogua
yines!
redet
ien
ihin
ſedal
nücianit
nan
ginſa
Ouse
lünis

hin

ootdec
mnindſon
cepg
ſlesinten
ltil
büſei
tilgric⸗
minden

tiod
(ſertn

Pppier
Vlrinh
lerndi
alentq

RWinii
Rüsgnütn
Mur
eun
nti
Monmäten
Ntit
ndrünken
ð

mnodesrn
öäikſet
nülgin a
MStinrits
iiwsena
Bu uſ⸗
mmifnuft
Mihns irfil
nikmiica.
Ntönſuſun

Sõ

–
niſnla

ungnnin n

knen bde

¶ Plane ſic cõcluderet quicũq; pꝛinceps
etiã paganus ſeipᷣm hr̃e autoꝛitate eter'ne
vite ⁊ moꝛtis. Dic cõcluderet oĩs licentia
tus in tbeologia et decretis ſe hr̃e ptãtẽ in

terpᷣtandi ſacram ſcripturam ⁊ iura/nõ ſo⸗

lum ſcholaſtice / ſed et doctrinaliter. ſed ꝛ a
poſtolica autoꝛitate. Sic libꝛi omẽs ab ec
articnli fidei ſicut

deſia a ꝓpbati oẽs eſſent

biblia. ¶ Fatemur itaq; datã pᷣlatis? pnci

pibo ptãtem a deo.ſed refert qualiter ⁊ q̃leʒ

Doceãt nos exempla poſita licẽciando in
theologia ⁊ decretis data papa auctoꝛitas

*

q̃lis auctoꝛitas: exponẽdi ⁊ interpptandiſa

cram ſcripturã. nõ tñ vt expoſitio illa ſitan

toꝛitas apłica / ſed eſt declaratio q̃dã magi
ſtralis ⁊ ſcholaſtica. Libꝛos ſctõx axpbat
eccia.nõ tñ vt robur autoꝛitatꝭ teneant par
ad ecciam / ſed vt ſciant᷑ in multiſ eſſevtiles
ad edificatiõem. Nõ ſec eſt in poſito Pꝛe

lati ſiqͥdẽ ⁊ pncipes hñt autoꝛitatẽ a veo re
gendi pplm ſuũ ꝑ leges ⁊ inſtituta vltra le
ges diuinitus inſpiratas.nõ q; leges ſueæ
inſtitutiões cẽſende ſini diuine.ſed recipiẽ
de ſunt vt ſalubꝛia monita/nec leuiter con
temnẽda. Alioqͥn tranſgreſſio penã habet

nõ qualẽlibʒ ſj qᷣlẽ poſſibileſas q; eſt ho⸗
mines infligere Pꝛopterea cõcludimꝰ ma

ioꝛẽ deberi obedientiam pᷣlatis ⁊ pncipibꝰ

in eis in qb ſunt ſolũ velut pcones ⁊ nun⸗
cij. qᷓ in illis qᷓ ſuo relicta ſunt arbitrio ſta⸗

nũciãtibo ppło legẽ regis.¶t ouiſſime ꝗꝙ;
inculpãt noſ tãq; dilatem viã inobediẽtie

tuẽda Exẽplũ maniteſtũ eſt in pᷣconib de⸗

ꝙ inſupꝑ nihil edocemꝰ / Dixꝝ nil accidit.

Quid enĩ vl dici vel ſcribi vl fieri põta ca
lũnijs alienũ: Scim ꝙ repbis etiã omĩa

coopant᷑in malũ.oĩba abutũtur.oĩa in laq̃ᷓ
os ⁊ decipulas pedibo ſuis vertũt.Nihilo⸗
minꝰ ſolẽꝛ pluuias nullꝰdicet inutiles/qꝛ
er eoꝝ actiõe ſic germinãtvtiles plãte. Ita
ples infertiles pullulãt nec flios vineaꝝ iõ
exterminãdꝰ ẽ qꝛ bufones necat Plane ma

lus tã laxo qᷓ;ᷓ ſtricto fune laboꝛat.iuxta ver

bui ffacci.hoc ẽ in malũ ſuũ trabhudoctrinã

tã laxi qᷓ ſtricta in moꝛib ¶ Heinde milto
min? ãmiramur. dũ dicũt ſe nihil anfo ml
tiloqͥo doceri nos noui nihil attuliſſe.E

cuſat me ꝓfunditas materie quã Augꝰ taʒ
pꝑſpicax doctoꝛ q̊dã loco /dicit. aut non aut

vix in hac vita attĩgibilẽ. Cõſolatur me pᷣ
terea dictũ cuiuſdã hiſmenij a Hiero.repe

titũ Mihi cecini ⁊ muſis.etſi nemo alau
dierit.quãq;ᷓ de nõnullis aliterſpero. Hos

̃ cẽtilogiũ e

alios vero quoꝝ oculos mẽtis⁊ coꝛpis ob

uoluit craſſa nubes deſiderioꝝ et fantaſia

ſeq; cõfundũt nunq; expecto vt aliquid te
nue.aliqͥ d eleuatũ ⁊ reſolutũ accipiãt.nõ ſi

ipᷣm etiã ſolẽ digito vt aiũt ꝓdiderimus

NZeq; tñ vſurpo mihi tale aliqb tradidiſſe

qð ab alijs dictũ nõ ſit bus. Hoc ego poti
us in laudẽ mihi deputo / qð dicta ſancto⸗

rũ ⁊ doctrinã qᷓ cõis eſt in oꝛe ⁊ coꝛdib bo
minũ / meis verb explicui/⁊ veritatisluci
dã ſnĩaz q̃ſi de dã inuolucro fumoſo di /
coꝛdiũ verboꝝ feci ſplẽdeſcere.dicã mode/
ſtius facere conat?ſum. Oð an ꝑfecerim il
loꝝ ſit iudiciũ qͥ ꝑſpicatõꝛes viſus hñt.tui

pcipue inclite pᷣceptoꝛ / cui ſicut pᷣfaciũcule
initiũ.ita finẽ huius oꝑis dedicamus

.

AQui in plogo tractatus pᷣcedẽtis po
8 ſit cacellarius ſe tres ptes tradituri
iſi vnã abſoluerit. n
tus couenientius
1

a,

di põt ex verb

u in plo

—

n,

vbidictũ apli tractas. In ipo vunm mo⸗

R

uemur ⁊ ſum diſtinxiſil qdꝛuplicẽ vitã ſpi

ritꝰ. Poꝛro de motu⁊ ſtatu nro in deo pꝛe
ſtolabant᷑ aliq fmonẽ Nuc aduenit occa⸗
ſio loqͥ de motib ipulſuũ bonoꝝ? maloꝝ
dũ nücipulſos ⁊ depulſos ſuſcepit vtremi

ſcẽs moꝛiẽtiũ terra.velut in qda ſtatiõis ſe

. =

ſum de ipulſi

0

ra plłima rurſus meloquẽte ⁊ te auſcultãte

. „

Centilogi

.

pulſibemgri Jo de eſ̃ cãcellarij piſieñ⸗
„ Epoſuit

poſuit potẽtes de ſede/Texalta/
uit hũiles Cẽtilogiũ de impulſibꝰ

de cãtico marie / mouz ⁊ illð qð abaplo po
ſitũ pᷣdẽ tractauim / in deo viuim moue⸗
mur ⁊ ſumꝰ.Dictũ fuitꝑ ſex leenões devi
ta quadꝛuplici quo ad verbum viuimus.

rum carnaliũ/qbo uõ ſchola ſʒ diſcholias va
niuas / nõ vitas placet q̊s cure iuges vicioę/

Finitũ eſt bocopus Anno domini ρο

t. nõ videt᷑ ali? tracta
ſcða pte ſubiũgi poſſe
de impulſib. id qo dephen
di põtex verbis eius qᷓ leguũtur in tractatu
octauo ſup magnificat ꝑtitõe pma circa fi
nẽ. in hũc modu. Diſcipulus. Venit in re
coꝛdatiez illud ſcriptũ tuũ ꝑ ſex lectioues

rene ſinu. ¶ Ogt cẽtilogiũ accipies ſeoꝛ·
bꝰ.cras ꝑterea dũ ſuppetit hbo

de bonoꝝ z maloꝝ angeloꝝ officio quie⸗

de im

4 bꝰnũc potẽtes deponun nücer
altanthũiles.traditurꝰſum/mouet tex nr̃

4
.„
— 1

Centilogium

Dicemus nũcin otio de moti bo qb dgni
qᷣqes citiꝰ inoteſcit/quã denotat vᷣbũ ſumꝰ
Dic ex nauigatione fluctiuaga/venimus
Qqd poꝛtum ſolidũ.ſic ex ꝑegrinationis am
bulatione/ciuitatis terminus expenſatur.
Aoquamur ꝑ decades decem verboꝝ ſeu
theoꝛematum aut notularum. Et in pmis
docebimquid ſit ĩpulſus. ¶Decas pma
HMHyulſus nomen/⸗/pus impoſi/
tum fuiſſe a mom locali/tanqᷓ;
ttmnnotioꝛi ſenſibo/ſed tranſlatũ tã⸗
Beagd omnes alias monpitiones

3 Cnpult us nomẽ pncipalius impoſitũ
„fuiſſe mo

tibo violẽtis qᷓ; naturalib/ſed ex
tendituraliquãdoetiaʒ ad motiones et na
turales ⁊ pᷣternaturales/aut ſuꝑnaturales
atq; volũtarias. ¶ Impulſus nomẽ cũ di
ſtinguit ꝓpꝛie captũ/cõtractũ eſſe ad verti⸗
ginem/ motus locales violẽtos Sed extẽ
ditur ad ipᷣos ⁊ alios motꝰ etiã nõ locales
vt dictũ eſt q̃les tñ ſub tropo diſtinguütur
in tres / circularem rectũ ⁊ obliquũ. ¶ Im
pulſus nomẽ dicere large oẽm motiõem cꝰ
terminꝰ aut puatio qͥes noĩat/qᷓ duo dant᷑

intelligi in cãtico marie Depoſuit potẽtes

de ſede.depoſitio ad motũ/ſedes ꝑtinet ad
quietẽ. Bmoulſus nomẽ ⁊ qetis oppoſi
te/phᷣos agnouiſſe.q̃ꝝ allegat apłs dictuʒ
egregiũ loquẽs atheniẽſibo de deo. in ipſo
viuimꝰ mouemur⁊ ſumusg/ſpectat lyſſumꝰ
ad qetem ? ſtabilitate Fm pulſto nome
extendi poſſe q;uis im ꝓpꝛie valde ad oẽm
mutatiõem etiam qualis eſt creatio vel ae⸗
ris ſubita illuminatio. ¶ Impulſus nom̃
extendi poſſe ſed imꝓpꝛijſſime ad oẽm oꝑa
tionem quãlibet intrinſecam ⁊ immanẽteʒ
ita non haberet quietem maxime in creatu

ris/oppoſuam.Sic diceremus ꝙꝙ omnis

res poſita in loco ſuo naturali/ſe pᷣmit⁊ im
ellit quodãmodo in ipᷣm.ĩmo ſicdicit phi
oſophus ꝙ deus vnica oꝑpatione ſumme
delectatur quelibet inſuꝑ res iſto modo ꝓ⸗
pter ſuam oꝑationem facta eſt. ſicut ꝓpter
ſue pfectionis cõſeruatiõem ſi habet vłac⸗
quiſitiõem ſi non habet.¶ Jinpulſus no
men ſic extenſum ſignificarerem ꝑfectioꝛẽ
p modum quietis in ſuo loco.quam ꝑ mo
dum motus ad ſuum locum nõ habitum.

Eſſt enĩ impfectionis in rebs ceatis pin ſu
is locis non valeantimmobili pondere ſe

locare. Solus deus eſt hmõi ſicut ſolus ẽ
eſſe neceſſe / ſolus in ſeipo ſicut in laco e
pꝛio nec auelli poteſt inde nec mutari. Se

cus de qualibet creatura ad diuinam potẽ
tiam cõparata. ¶ Impulſus nomen ſicex
tenſum conuenienter accipi de foꝛmatiõe
creaturarum ꝑ dininam ſapietiam/que iõ
omnibus mobilib dicitur mobilioꝛ/q̃ at⸗
tingere a fine vſq; ad fineʒ foꝛtiterq; diſpo

nere omnia ſuauiter/in numero pondere?

menſura pᷣdicatur. ¶ Impulſus nomẽ ſic
extenſum/cuilibet oeature adaptari poſſe
et eo pfeccius quo de ꝑfectionibus ſecũdis
Hinglius ꝑticipant et abundantius ſuſci⸗

nt.

2 Rr 2
Reaturas eo plus ſuſcipere de i
pulſu diuino quo ꝑfectioꝛes ſũt
plus inſupera deo depengere/

neceſſe eſt / plus deniq; diuino niti impul/
ſui/ſicut et fuxui. quoniaʒz fluxus illo mo/

do coincidat cum impulſu. ¶ Treatura.
beatitudinem ſeu felicitatem naturalẽ poſ

ſe dici ſcõm naturam ꝓpriam/ er bene inſti

lutam/agi vel impelli/ſpectat ad hoc illud

philoſophie iuxta Boetium de deo dicluz
Cuius agi frenis ſumma libertas eſt.
Creaturarum pacem eſſe diuino influxui
ſuauiter obedire.Eſt eniʒ pax oꝛdinis trã
quillitas/Oꝛdo autem diffiniturqð ẽ pa⸗
rium diſpariũqʒ rerũ ſua vnicuiq; tribuẽs

diſpoſitio. Hec autem diſpoſitio non fit ſi

ne impulſu diuino ſiue inſlu u pariterꝛ il⸗

lapſu ſuo modo cuilibet Creaturaꝝ di

ſpoſitiõem diuinam non p ſſe ꝑ depoſitõ
nem oppoſitam conturbari/nec penitꝰ ab
omni ſededeponi/nam quia quecunq; res
deponitur ab vno oꝛdine vel diſpoſitione
defluit et impellitur in alteram ſicut ex de⸗

poſitionea ſede miſericoꝛdie reponitur ĩ ſe
ge iuſticie/ vbi non minus oꝛdinate collo⸗

beatus in paradiſo. reature rationa⸗

catur damnatus in ſuo modo/qᷓ;
lis pꝛopꝛiam beatitudinem hic inchoare

per gratiam/et conſumare per gloriam/ex,

iſtere in ſuſceptione exaltatina humilium
ſicut econuerſo miſeria et damnatio conſi
ſtit in depoſitione potentium ſuperboꝛuʒ.
¶ Ereaturam rationalem plus obligari⸗
deo / ſi nunq; a ſede ſui oꝛdinis gratuiti de

poſita fuerit per peccatum/quaʒ ſi poſt im

pulſionem et caſum reponatur in ſede/ethᷣ
ceteris paribus et ſecundum conſideratio
nem gratie pᷣſeruãtis. (Treatumm roal⸗

igu

inus ꝓptereg exiſtereq̊ad hoc
W

n

znin

ifnfuiſ

depolt

ſihin
gunun
mrwcht
ßophe⸗

Alitl
(bnann

zolre

Mtes⸗

ſeniel

bosec

ſananio

Cid⸗

inn
ſpu

tm

ſoor
Lhpon
ypoſt
Mll⸗

den
ſoofin
ſuphin
top

neyaet
bonüep⸗
Wiutrſe
Meyen.
apuc o

nede

henpdr⸗
Uummor
wnon
kabikne
nelaud⸗
hmöiy⸗
ſuſfen
ceterins

Aknini
ndan
mia.
ntneini
kaßulnsti
nafißi
umimgriis
nihpſtononfeſ
eniumpuntmt
(Dammd
mlepdepot
minnid

manuqang
—
DuanntarcNe
mdienoniwit
insondinnrul
oſo och
tona
Amdrinchon
innnudoni
GdademnN

Der impulſibus

gqiue coꝛruita ſede gre/plceteris pib obli⸗
gari mie liberãti et exaltãti.Et h̊ ᷣm růem
hanc miſericoꝛdie que miſeriam ſupponit
infuiſſe. Keran rönalem que nũqᷓ;

depoſita eſt nec deponi debuita ſede gra⸗

tie qualis inter homines ſola fuit aia chꝛi /

ſti / plus obligari deo quã cetere/in ratione

gratuiti muneris accepti. Concoꝛdant he
tres cõſiderationes vltie rũſum ſymonisa
rpo pbatum Qni minus dimittitur minꝰ

diligit / ſupple factaꝰ ꝑatõead mificoꝛdiã

liberantema miſeria / non ad pure liberali
ter largientem. Hotanit po. quattuoꝛ exal⸗
tatiões.pmo a lapſu moꝛtis Beati quoꝛũ

remiſſe ſunt iniquitates. Scðo a veniali⸗

bus/et quoꝝ tecta ſunt peccata Tertio per
ſanatiõem a peccato oꝛiginali Beatus vir

cui nõ imputauit dñs pctm̃.Qualis fuit ĩ

teer hoĩes virilis marie ſpũs Quarto ꝑfecta

innocentia Qualis eſtaia xpᷣi ſola in cuiꝰ

ſpũ nunq; fuit dolus ¶ reaturam huma
nam viatricem / attẽdere plus debere impł

ſus variosput habent rõem boni moꝛalis

et honeſti atq; laudabilis aut moꝛalis/aut
oppoſitas rões/quã ſub cõditione ſua na/
turali. ¶ Creaturam humanam viatricez

attẽdere plus deberead impulſus rerũ va⸗

rios ſᷣm phiam moꝛalẽ q; naturalẽ vel me
chhaphiſicalẽ vel rõnaleʒz/q;uis ſi vtraq; co
ggnitio poſſet appᷣhendi ſine vicio curioſi⸗
atis. plus

plus vtiq; ſimul laudanda eſt
O
Ognitionem certam / ſup varie
tate impulſuũ moꝛaliũ in boni/

haberi/neq; ſcõᷣm oꝛiginem/ne

H G ſcᷣm media/neq; ſcoᷣm finem/hoc maxi
me videt᷑ de impulſu ſpũſſancti ach eſt ad

—

bonũ/⁊ pñtiſſimus ꝑ illapſum. Spũs tũ

vbi vult ſpirat / vocẽ eius audis/⁊ neſcis
vnde veniat aut quo vadat.Cõſonat illð

apud Job Etq̃ſi furtiue inqͥt accepit aurꝭ

maea venas.i.vias ſuſumij eius Cognitõ
nem ꝓbabilem ſuꝑ hac varietate impulſu
um moꝛaliũ /expedire ꝑſcrutari qᷓ;libet ſᷣm

vocationis ſue ſtatũ.alioquin ignoꝛãs idᷣ⸗

rabit᷑ nec vitatur malũ niſi cognitũ / vitatõ

nelaudabili. ¶ Cognitionẽ pbabilẽ ſuꝑ

hmoõi varietate impulſuũ moꝛaliũ/nõ hr̃i

ſufficienterꝑ impulſuſ quoſtibet coꝛꝑpales
exterius in coꝛpecõſideratis in natua ſua

vel in eſſe nature.Reſpicit hoc vᷣbum ſu⸗

ecas tertia.

tate et malicia / pure hũanitꝰnõ

ſtitioſas omnes obſeruationes awep nue⸗

ro/p ſoꝛtilegos/ꝑ omina/ꝑauguria/ꝑ ſom
nia/ꝑ cyꝛomanciam/cũ omnib demonuz

coõtagijs/contra que nunc oꝛat eccleſia di⸗

cens. Da queſumus dũje pplo tuo diabo⸗

lica vitare cõtagia. ¶ Cognitiõem ꝓbabi
lem hmõi nõ haberi ſufficiẽter ex motu ſen
ſibili coꝛdis humanivel ad bonũ de genefr
vel ad malũ / hic eſt lapſus plurimoꝝ qͥ ſe
deuotos exiſtimant ſeqii vt ſꝑ vel frequẽ⸗
ter impulſum coꝛdis ſui/pᷣſertim ſi videat

ſolitudinis/vel multiplicatiõem in votis⸗

Loꝛ meum aiunt impellit me ſic / et ſic ad
bonum / non eſt reſiſtendum impulſui ſpi⸗
rituſſancti. Addũt inꝑniciem dare ceteris
coõſilia. vel reſponſa/iuxta ꝓpꝛij coꝛdis im⸗

pulſum tanq; diuinũ et certũ. ¶ Cognitõ

nem ſup impulſibus eo frequenter plus eſ

ſe ſuſpectamlquo vehementioꝛ ⁊ vꝛgentioꝛ
fuerit hic impulſus etiam ſub rõe laudabi

lis / hoc milies exptum eſt in furoꝛe nonitõ

hoc eſt habituatis circa delectatiões aliqs
De qualibus apud poetam.lan qui amãt
ſibi ſomnia fingunt.et hoc maxime circa

muliebꝛem auiditatem/quia variũ⁊ muta

bile ſemper femina. Sequitur quoq; pꝛe/
ceps impetum coꝛdis ſui. ¶ Cognitiõem

ſupꝑ impulſibus moꝛalibus/ꝓbabilem nõ
haberi ex motibus coꝛdis naturalib/q́ͥ ꝓ

ueniũt ex radice multiplici/ſe habẽte indif
ferenter ad moꝛeſ.quarũ potioꝛ eſt comple
xio naturalis.ſbᷣ q̃dꝛuplici genere /ſangui
neoꝝ/colericoꝝ/ffegmaticorũ/melancoli/

coꝛum / de quibus alibi multa. ogni /

tionemſupꝑ inſtinctibus moꝛalibus/non
aberi ſufficienter ex altera radice impul/⸗
ſuum naturalium/que eſt cõplexio accidẽ
talis per paſſiones ⁊ paſſibiles qualitates

habitus vel diſpoſitiones acquiſitos.
Cognitionem huius non dari ſufficiẽter

exaltera radice que colligitur a diſpoſitiõe
medij circũſtantis.aut alimenti varijvl eti
am a ſuperioꝛi radice celi Cuius influxus
et impulſus virtuoſitatem /ſentiunt et oñ/⸗
dunt res alie/non habentes rationem / in
quibus tamen nihil tale eſt laudabile vel
moꝛale ¶ Cognitionem non haberi ſuper

impulſibus moꝛalibus/per qualeſcunq; ĩ

pulſus qui ſunt indifferenter ſehabentes
ad bonum vel ad malum moꝛis / iuxta cõ /
ditiões vtẽtꝭ libertate/B vidit qͥ dixit talia

ſüt iſta qlis ẽ animꝰ vtẽtꝭ Cogtõʒ iplſuũ

7

Centilogium

moꝛalium/qꝛ cognoſcere certitudiliter nõ
poſſumus. Dictũ eſt coꝛ hoĩs pꝛauũ et in⸗

ſcutabile / quis cognoſcer illung

dulcoꝛoſus et boc m tria apꝛi⸗
ſathana cõſurgit generalis n
eſt violẽtus.alius fraudulẽtus.tertius ma

lignus Violẽtus impellit iraſcibilẽ Fran

dulẽtus ⁊ doloſus rõnalem/Malignꝰ cõ/⸗

cupiſcibilem. Diuinus impulſus fit ali⸗

ter quã diabolicus/ Deus illabitur aie rõa
li/q̃ tria capit ab ipᷣo ſine medio.naturam

grãm ⁊ gloꝛiã.Dicit᷑ aũt illapſus plenũ ſu

per aĩam interius ⁊ extenius dominiũ Coꝛ
regis (inqͥt ſapies)in manu dei eſt/qcunq;
voluerit inchinabit illud/diabolus aũt vel

altera creatura dñiũ tale nũq; hʒ. ¶ Diui⸗
nus illapſus etſi nõ poſſit cogere liberũ ar

bitriũ vt liberum eſt/qm̃ hoc implicat con
tradictiõem/vt idẽ fiat violẽter ⁊ nõ violẽ⸗
ter/põt tñ inducen neceſſitatem ad illð qd

ſibi placuerit vt de aia nõ volũtaria poteſt
reddere ſpõtanea /docuit hoc pauli cõöuer⸗
Viain clapſio vonttihbiegeſua ho
mines qͥ ſpũ dei agũtur/dicũtur tñ legi dei
nõ eẽ ſubiecti qꝛ ducunt᷑ nõ metu legis aut

ſio

p̃mio / ſz illapiu dei ſolo ad impletionem

legis ſue.Nõ eſt enĩ õdictiõis deus vt libe
ret ſuos a lege ſua/ne faciant illam ꝓut illi
netlarij de lege libentatis blaſppemabant.
Diuinus illapſus nõ ita cõfirmat alaz

.

rõalem qñ liberũ eiꝰ arbttriũ /ꝗpꝛietati ei

relictũ/vt deliberãs vel arbitrans ne poſſit

in oppoſitũ ꝓlabi vel ſuſpeſo ſe tenere ꝓpte
rea finalis ⁊ radicalis cõfirmatio biur eſt
in eterna manutenẽtia illapſus beatifici qͥ
cõſideratꝰ ad diuinã potẽtiam abſolutã/nñ
hʒ neceſſitatẽ eſſedi /niſi ꝑ inſtãs ſolũ/qꝛ pᷣt
dũ eſt deſinere eſſe.q;;uis neceſſariũ ſit dũ ẽ
ipᷣm eſſe.¶ Eſt enĩ contradictio dicere hoc
dum eſt /non eſt. ¶ Lõſequitur ex añdictꝭ
ꝙꝙ oĩs vita ſpũalis aie xpᷣiane/ſundat᷑in ſo⸗
lo miraculo influẽtie diuine ſumme libere
cõtingenter ad extra/nõ intra ſe ꝓpterea re⸗
ducitur vita opeꝝ ad vitã hĩtuũ ſuꝑ natu⸗

raliũ/⁊ hec bĩtualis vita ad pᷣmam in deo
tamquedie er vite Cocluditur
exinde ſtulta pᷣumptio cõfidentiũ in cona

vitam que dicitur liber vite

BIrimus impulſus diuidit᷑uo
ffuam alius eſt vᷣtnoſus / alius ẽ
luuminoſus/alius benignus ſeu

ata in diuinis. Sic ex aduerſo / triplexer
eralis impulſus: vnꝰ

t operũ ſuoꝝ q̃ſipᷣuenire poſſet gratie in⸗

fluxũ/reſpexit vtiq; dũs ad abcl pᷣad mũe
ra eius.Luraũt ad cayn ⁊ ad munera eius
nõ reſpexit. murmuret ſi voluerit ſuꝑbia ñ
ꝑtinget/detur volũtati dei gratia ſua.det᷑ ⁊
ſalus ¶ Diſtinctio diuinalis impulſus a
naturali/nõ ſufficiẽter accipi᷑ hoc ꝙ; na⸗
turalis inclinatio nr̃a ſo eſt recurua ad pꝛo
pꝛiũ bonũ cõmodũ et honoꝛem Natura ſi
quidem fertur in deũ ſicut ↄdita eſt nũero
ſpecie et oꝛdine.Eſt aũt oꝛdo ſuus reuertiĩ

bem flõ eſt aſſerendũ generaliter ꝙ exi⸗
pulſu naturali et habituali/non poſſet deꝰ

ſuꝑoĩa diligi/dum non adeſt naturaliter /

gratia gratum reddens ad meritũ vite eter
ne. Patuit in pmis pentibo m dicẽtes ip
ſos fuiſſe foꝛmatos in puris naturalib⁊ e
licuiſſe actũ dilectionis circa deũ / cõſtat q

hoc actu diligebãt deũ plus quã ſe⁊ ſuper
omnia.alioqͥn peccaſſent et ſymoniace di⸗

lexiſſent/non in merebant / ſic poſt nature

deſtitutiõem / nihil ꝓhibet hoĩem bñ habi

tuatũ.ſine gratia granficãte/deũ ſuꝑ omĩa
diligere. ¶ Diuinus influxus ꝑ gram gra⸗

tũ faciẽtemlimo ⁊ ꝑquãcunq; grãm ſupna

turaliter inſpirata/cognoſci nò põt euidẽ⸗
ter hic niſi ſpecialiter fuerit reuelatũ. Non

enĩ videtur certitudo maioꝛ poſſibilis hic

naturaliter haberi ꝙ homo ſit in caritate/
; ſi ſentiat ꝙ diligit deum ſuꝑ oĩa / paratꝰ
moꝛip ſe.hoc iñ ſignũ poteſt eſſe ſine cari⸗
tate quẽadmodũ notat aplus Si tradide
ro inqͥ t coꝛpus meum ita vt ardeat / nichil
abſq; caritate pdeſt/quid iſta cõſideratio/
ne repietur efficacius ꝓ noſtra humiliatio
ne/timoꝛe/pietate/mititate/luctu.et ad oẽſ
benignitate.qꝛ qua ſeueritate iudicemur.

quo fine terminemur/ignoꝛamus/qͥd ſuꝑ

eſt / niſi vt de mia dei ſola ſperemus.

Jolẽtus demonis ipulſus flãs

flictione Job/virtus aũtdiuini
iülapſus/in ſua exaltatione mon
ſtratus Eteni dꝛaco ẽ iſte deus quẽ foꝛma
ſti ad illudẽdum ei/Sepe ſuis impulſib

deicit/aduerſis impulſib- i ar g,

humiles cxaltantad virtutes ¶ob pꝰ pꝑ⸗
ditionẽ ſubje/poſt necẽ ſubitã filioꝝ ⁊ filia

rum / ſi ad litterã accipiatviolentus hic i/
pulſus/magnam in bumilit atis ↄfuatiõ

deũ 75 ad ſe/ vt ſtabileʒ ſui faciat oꝛ⸗

—

a iiniſtris/manifeſtus fuit in af

eproe
ſswt

inctdea
litnod
golbe

ſipaup
fkeratt

grü/n
ſpüafl
necdonn
tonden
etalogt
depols
inpoliae
cutiocn
emrfn
linerid
birusin
W
huso⸗
thh.
b/,
morc
feno
ſotuas
ſuno
lndeto
nlginten
ſoolpen
laſuorta
lo fidua
ſundevte
lenlismf
hecetin
tofzctns⸗
nonipan
bniyeſti⸗
dei reue
loſhen ctn

mnfbee
Sione⸗

ſteifitagn
nnſſ
nntäiinie
funtſeann
temptgion
phemna
mmortfenn

hbſugni
S
Wollagen
Unondeſede
ckumtin,
ngtintan
fnMlirs
nemnnlite
mdä Ging
ngͤſeſi
maſfnanan
m ſepotne
mirdäiſgen
rirppgingt
ingginſn
Cniſitanc
Wini on
ninpoldishi
onoſtnantn
migci dnd
Mortcſeinrenn⸗
uneimd
zunmian h
sincäſtann
Synoinbmmiin
Nunme vondt
mignm di⸗
iſn

₰

ne pꝛodit exaltatiõeʒ dũ tonſo capite /ſciſ
ſis veſtibus adoꝛauitpnus in terram/dũs
inqͥt dedit/nõ foꝛtuna vel fatuʒ/dñs abſtu
lit nõ diabolus Deus recepit qð ſuũ eſt·ce
do libens plus hñs in hoc verevirtutis q;
ſi pauꝑibo erogaſſet.qꝛ minus vanitatis/⸗
vob ſi ad tropologiam lyviolẽta ꝑditõ
referatur/nõ ꝑdidit vitã totam filoꝝ et fili
arũ/qm̃ fulij moꝛaliter ſunt ſeptẽ dona ſcti
ſpũs/filie vero tres theologice vtutes / ſed
necdomus honeſtatis vite q̃ttuoꝛ angulis
totidẽ virtutũ cardinaliũ funditus euerſa
eſt/ alioquin nõ mãſiſſet iuſtus necgratiaſ
de ꝑditis vᷣtutibo⁊ donis retuliſſet ¶ Iob
impulſus violẽter ꝑdidit ad tꝑs/vſuʒ pfe⸗
ctũ ⁊ iocundum virtutũ/q̃lem hr̃e ſolitus
erat/qm̃ dñs erat ſecũ ꝑ exꝑimentale ſen⸗
timẽtũ Dicit᷑aũt vſus iſte vita ſcda /ſic ha
bitus infoꝛmãs ⁊ gratificans noiat᷑vita p
ma/q̃ mãſit ſꝑ in Job etiã ſuppᷣſſa adtem⸗
pus opppᷣſſa actuali vita ſcda/donoꝝ æ vir
tutũ. ¶ Job ex inſtinctu ſinderiſis certiſfi⸗
catus ſuꝑ boc impulſu tyꝛãnico demonis/
mox exurgit ad ſpem de deo/radita capite

mẽtis/crines cogitationũ aut affectionuʒ
ſupꝑpfluas/ſcindit veſtes opationur

nẽs q; nõ ſufficiũt ad menitũ veloꝛnatũ/tã
dem de toto de ſe deſperãs ⁊ in ſe.coꝛriitp
nus in terram ſolidã etenitatis coꝛã deo iĩ
q̊ ſolo ſpem reponit. ¶ Job impulſus ete
uerſus vt caderet/hũit deũ ſuſcæptoꝛẽ i cu
ius fiducia dixit adoꝛãs:Nudus egreſſus
ſum de vtero mr̃is mee. Poõt bic itelligi lit
reralis mi /ſed aꝓppatius ad miſteriũ mat

hec / eſt iuſtificatio gratuita p oblanoões 9)
eo factas a ꝑentib/ſicut in baptiſmonro⸗/
nouã parit gra mr infantiã. Sic ́noʒ ha

bui veſtẽ actual cuiuſtibet meniti mei/di⸗
cit Job / du ita ſpnaliter renatus ſum Sic
ad deũ reuertar in nullo oꝑe meoꝝ oꝑimẽ
to ſpem cõſtituẽs/dñsdedit vitã oꝑm iocũ
dam ⁊ vberẽ/dñs abſtulit eã ſna ꝑmiſſioe.
Sit nomẽ dñi bñdictũ ¶ Job unpulſus

iterũ fuit acrius dũ ſathanas licẽtiatꝰ a do

mino nõ ſolũ ꝑdidit vitã ſcdᷣam donoꝝ et
virtutũ in ſentimẽtis ſolitis. Sed addita
funt ſentimẽta oria ꝑ immiſſões hoꝛridaſ

„

temptationuʒ de vicijs turpiſſimis ⁊ blaſ⸗

phemijs / qtüs deiceret᷑ aia Job in cõſen ſũ
moꝛtifeꝝ aut luxurie aut blaſphemie Pla
ne ſi terebat in ſomnis ſathan Job q;;to
magis in vigilia / puto ſupabat hec ſpualiſ
afilictio coꝛꝑalẽ/q;uis eſſet tanta q;ta nul

uit.

direta dño cũ panlo taliter colaphiſato.
Sufficit tibi gr̃a mea.nam virtus in in⸗
firmitate ꝑficitur. Qualiter hoc:ſane dum
hoꝛrẽdas blaſphemias demonis / Job to
lerat inuitus nec ſuccũbit/nec obedit vxo/
ri dicẽti. Gũdic deo ⁊ moꝛere: vxoꝛ iſta/eſt
vel ſenſualis vel inferioꝛ ps rõis/quã com
peſcit ſuꝑioꝛ. ¶ Job ita cõcluſit Si bona
ſuſcepimus de manu dñi / bona ſcʒ qlia tẽ⸗
tatus optabat vt eet iuxta menſes pſtinos
dum delectabat in dño. Mala aũt q̃re nõ
ſuſcipiam
timetis.
am de ſeipo / dans ſe totũ deo. qꝛ nichil aſ⸗
ſeribit ſibi nihil retinet/nõ exterioꝛẽ ſbam
nõ ꝓlis fecũditatem/nõ opm bonitatẽ/nõ

et hoc triſticijs ⁊ oppoſit ſe⸗

cõſolationẽ/nõ iocũditatẽ. Sit nomẽ dñi

bñdictũ/hoc vnũ ſufficitſibi hãc requirer̃

Oꝑpa ſequũtur moꝛtuos in dño/non pᷣce/

dũt/fiuntipᷣis ad iocũditatem ⁊ glam etiã

peccata pᷣterita non qꝛ pcta/ſed qꝛ remiſſa
tecta/nõ imputata/p iũllã que multitudinẽ

openit peccatoꝝ caritatem.

Maudulẽtus impulſus ꝑnicio
lſꝛ eſt q; violetus/coq; magis
M latet neq; ita frequẽteraduerſuſ

——

⸗

ius fieri cũ ſpeãli humilitate recurſus/ni
ſi foꝛſitan ab illis qͥ ꝓ bona cõſuetudine ex
ercitatos habent ſenſus. Fraudulentus
impuliꝰ vt euitet petitio vr mag illa fieri
Et ne nos inducas in temptatiõem At ve

ro cõta violẽtũ et malignũ.reliqua maxie
foꝛmat᷑ ſed libera nos a malo. Vel fm aliã
litteraʒ/a irmal Sronn quo

mũdus poſitus eſttotus. ¶ Fraudulen⸗
tus impulſus/ſallere q̃rit ᷑m õmne genus
fallaciarũ in ſophiſta.Etſcdᷣm omne genꝰ
ſtratagematũ/iure bellica.Et ſcdᷣm bꝛocar

dica iuriſtarũ/et ſcõᷣm inſolubilia ⁊ obliga

tiones logicoꝝ.imo etiã ꝓpoꝛtionabiliter
ad omnes induſtrias aĩialiũ ſeſe fallẽtium

Silrt deniq; ad laqueos ancupum /ad ha

mos et retia piſcatoꝝ/ad funes et pedicas

cũ decipłis/ad laqos venãtiũ/ad cautelas
luctaruʒ/atq; inuolutiões diſputantium.
Fraudulentus im

ad furias gladiatoꝝ.
UMUD⁰ mm

64

lus hoĩm tyꝛannoꝝ martirib irrogare ſci⸗
Dob ſedens in ſterquilinioꝓpꝛiede /
ſpectionis/radebat hanc ſaniẽtẽptatiõnũ
teſta cõſideratiõis ꝓpꝛie fragilitatis tãq; au

Job placẽtiſſimã obtulit hoſti

ipm ſolet ad deũ et ſctõs anglos

Centilogium

. pulſus/ Nõnũq;ᷓ illaqueat eoſ et in decepti

onis foneaʒ pcipitat/eoipo ꝙ ſuꝑ ipis no
ticiã alijs tradere ſatagũt amplioꝛẽ.Fouea

vnaẽ ſupbie inaniter gliantis ⁊ ſe ceter in

hacre pᷣferentis. Altera dũ de pauciſſimis
eſtimat aꝑuiſſe oĩa vl maioꝛa.Certia dum
et alios vult ad buius doctrinalem cogni⸗
tiõem tradere curioſius q; oꝑtet. Quarta
dum vincere cõfidit in illis. Quinta dum
irridet vt idiotas ⁊ expoſitos omni lapſui
pctõꝝ ignoꝛãteſ. Sexta ſi tepidioꝛ fiatad
oꝛõis auxiliũ. Septima ſi minus pᷣcaueat
circuitus demonũ/q̃ſi notos ſibi. ¶ Frau
dulentus impulſus eo ſepe plus ⁊ citius il
laqueat/quo qᷓritur ꝑ humanã induſtriam
magis vinci, ſoꝛelum ntio enĩ de viribo ſci
entie vel ingenij. meret illudi/et eo ampli?
q̊ nõ arbitrat᷑ illudi veltẽtari. ¶ Naudulẽ
tus impulſus/dũ pᷣdicãdo vel ſcribẽdo de⸗
tegitur et ꝓpalatur acrius ſᷣm diabolũ q̃rit
machinatiões ad vincendũ etiam ex ſui vi
ctoꝛia eſt furoꝛẽ rõabłis/⁊ amãs cõcupiſcẽ
tiazʒ/q̃re in eo rõem/q̃re pacem ⁊ nõ inueni
es. Faudulétus impulſus ſfecit vt Da
uidd ⁊ alij ↄponeret pſalmos aduerſus ipᷣm
qᷓs cuʒ doctrina pauli/illi nõ ſapiũt/qͥ nũ

eualerũt/ſacti ꝑ humilitatẽ exaltati.Ex

qbꝑ hmõi doloſos inſultus iearlegoze
C

pᷣcipne tẽtationũ vtilitas /ſil vt exrpiamur /

qꝗqm̃ ꝑ multas tribulatiões oꝑtet nos intra
re in regnũ dei.
cognoſcit᷑ in generali/parũ vʒ ad euaſionẽ
Et ſi in ꝑticulari nõ ſufficit hũmana virtꝰ
ſine gra ad ſuꝑatiõem. ¶ Fraudulentꝰ im
pulſus/acceptioꝛ et familialioꝛ eſt ſathane

i ſolus violentus/ quã oppꝛimitomne
in diciũ rõis ꝑ languoꝛes hoꝛridos coꝛpa⸗

les.plus enĩ q̃rit aias ſic impellere/ ipu⸗
tabiliter peccẽt:qᷓ; in lapſum pᷣcipitare ta⸗
lem a nihil imputet᷑ eis de his q patiuntur
que dicũt aut faciũtad peccatũ ¶ Fraudu
lentus impulſus eo plus debet foꝛmidari

et eſſe ſuſpectus/quo magis ↄgnoſcit᷑qꝛ ſfa

piens videt et timet. ſtultus ignoꝛatet
tranſilit.hinc vetus apud grecos puerbiũ

Eruditio timoꝛẽ/ignoꝛantia audaciã pa/
rit.iungat᷑ exemplũ ex natura quaʒ duplex

explicat verſiculus.Si volucri capte dat
ſoꝛs euadere poſſe Partibo in cũctis eſſe ti
met laqueum.

lios / delectatus in nouitateverbo

raudulẽtus inſultus ſi

ſum eſt. Sciebat

Becas ſeptima

Olloſus impulioꝛ ſathan a ſelde C
poſuus vtitur cantelis ſophiſta
Arum.ſe celat/et młta petit Celat
ſe nũc ſub habitu theoloig / nũc

pᷣdicatoꝛis/nũc cõfcſſoꝛis.nũc religioſi.nẽ

ſolitarij/ nüc pᷣlati/⁊ ita de quolibet ſtatu ſe
foꝛmãs vertit in oẽs/ hinc noia mille. Dil
le nocẽdi artes.

e nocẽ oloſus impulſoꝛ ab i⸗
itio ſub figura ſerpẽtis aſtuti ſe fingit theo
logum.locutus eſt ad Euũ dedeo/qrẽes in

Ddolo cur pcepit vobis deus ⁊c̃. Fallax im⸗/

pulſoꝛ illuc ꝓuocat/vt indubitatiõem / cer

tũ pᷣceptũ dei ↄuertat᷑ faciũ eſt vt impulit.
Kuqdit miłr iam ſibi blãdiens/iam obediẽ:
tia trepidans /ne foꝛte moꝛiamur /ſubintu
lit audax ⁊ mendax/nequaq; moꝛiemini.pᷣ
mus accuſauit de inuidia deuʒ/ accẽditad
fcie deſideriũ/futuros deniq; ſpoſpõdit pa
res deo / vicit. depoſuit pᷣmos cũ ſua poſte
nitate de ſede dignitatis ſue. ¶ Doloiꝰ ie
neqoꝛe pteruia tentanit poſtea xpᷣm/theo
logiſans in allegatione ſcripturarũ/ſed ve
ra theologig ſupauit falſam/⁊ bumilitatez
exaitauit ¶ Doloſus impulſoꝛ theologiſa
bat apud demoniacos qͥs curabat chꝛiſt?/

iamans/qꝛ tu es filius dei/vnus intera
vocauit xpᷣm ihm nazarenũ. Sed nõ ſine

bat ihs demonia loqui.nolẽs a pr̃e mẽda⸗
cij teſtimoniũ acciꝑe veritatis/milcet eniʒ

ſ falſum aliqð veniati/quo citins recipi⸗
atur toxicũ melle litũ peccati: ¶ Doloſus
impulioꝛ theologiſabat in puella phitho/
nica de actibo aploꝝ q̃ teſtificansde paulo

et ſocijs. Iſti hoĩes ſeruidei excelſi ſunt/q
anũciant vobis viam ſalutis / phibuit eaz

exemplo xpᷣi paulus/⁊qꝛ q̃ſtũ dñis ſuis ab
ſtulit ꝑſecutus eſt vehemẽter/q cõtra faci⸗
ent fictis miraculis ⁊ reuelatiõibo mulier⸗

ulakert ita q̃ſtũ ſibi ꝑent vel honoꝛẽ/do⸗
cuit
multis / ſub ſpecie ſanctitatis/in obfuſcati

anc fraudem exꝑientia de multis⁊ in

onem catholice veritatis. ¶ Holoſitas ſa

thane deſcribit᷑ ampliſſime ſub typo irum

amicoꝝ Job/qui figuram tenent heretico

rum / ſicut q̃rtus heliu pᷣumptuoſus ſigni

ficat/patet in ipoꝝ diſputatione / Quitus
ſathan oſtentabat eſſe theologus / ſz ad peſ

ſimũ cõtra Job finem armabãtur ⁊ eo do⸗

loſius quo verius ⁊ diuinius allegãt 1plu⸗
rimis. loſitas ſic aꝑitur. Erat Jobi
terioꝛ hõ ſpũalis ae ſaniera ue deſ

dei
nien
5
vtrt
funn
ure
ſitas
tiam
giale
oe
icno⸗/
igſes.
heeſun
dſioden
aanert.
niube
peca
ſedicit
ſcon
ſorö⸗
Volel
mie
per
nerpi
bonis
aboca
nunna
niſeten
oſolt
tor
minot
ſenſun
ctopy
dem
magn

fedceninn
hioheſne
Nnötir⸗
Hmnlicen
aliaſne⸗
appenbllin
N
iben 6
npomopd
nodelegb⸗

De impulſibus 64
n dei ſetõs/ qui nõ haberent hic ciuitatema eſt impunita nequicia/ peccent vt voluerĩt
Wune nentem / ſed futuram inquirerẽt. Sciebat caliquis dicat cur iia facis⸗ nec puniat
udatig qð vltimũ nõ erat in hoc mũdo iudicium/ Halignus impuiſus/apparet in blaſ/
i⸗ n yt reciꝑet vnuſquiſq; opus ſuũ/ ſed oia in phemantib⸗ hoꝛribiliter nomẽ dei ⁊ ſctõon
i futurũ ſeruabã tur incerta quouſq; ullumi ſctãꝝ q; ſuarñ ſine cã ſed ſola libidine blaſ
arli arer dñs ablcondita renebꝛaru. ¶ Dolo⸗ phemanai ſic impune. Indeeſt illud qũ
. ſitas amicoꝝ Job in hoc erat/Iꝛ nõ ſapiẽ dam nobiliũ ad ruſticos. Tu das animaʒ
n ahl tiam ſequebant᷑qᷓ deſurſum eſt. ſed terrena tuam diabolo. tu negas deum. tu deſt icis.
.* hgtm gialem diabolicã/et hoc ſᷣm tria q̃ tꝑaliter cur hoc:cũ non ſis vir nobilis. Mali⸗
Nn offerũtur bona tanq; fines mũdanoꝝ/idi gnus impulſus.in ꝓphanationib olenni
Wrfürn uitijs / in delitijs / honoꝛibe ⁊ pompis. Ita tatũ et locoꝝ ſacroꝝ /vtilitate nulla ſequẽ⸗
nien ꝙ; tres amici Job beatũ dixerũt pplłm cui te / docent hãc malignitatẽ inſanie falſe q̃s
rütynl hec ſunt/ Job ver dixit / beatus ppls cniꝰ palliant ſub noĩe feſti ſtultoꝝ /vbi fiut hoꝛ
Ceginoden dñs deus eius. CBolon us indecxonſurgit renda ſupꝛa maliciaʒ paganoꝝ iĩ cõculcati
munn ſhin aduerſum Job impulſus/qꝛ nõ collaugat onem rerũ deo ſacratarũ. dalign? img
mönalmni; vita hanc veteris hois / ſed ex cõſi ideratiõe pulſus oſtendit᷑in dehoneſtatione pentuz
dan niͤi peccatoꝝ ⁊ miſeriarũ qͥ bus cõpedita ẽ/ma pure gratis/qualiter fuit in nerone/qui p⸗
nighooct ledicit odiendo/deteſtandoq;/ nõ naturaʒ pꝛiam euiſcerari iuſſit mrẽm.iuſſit et pꝛez
zersdiſuſvte ſed culpas? miſeriam/neq; petit cũ abſolu ciuilem ſenecam moꝛi/gaudebat in crude⸗
den to rõis iudicio impoſſibilia fieri ſed qdam libus moꝛtib ſenatoꝝ.Deniq; nimis val⸗
uuapnte velleitate cõdictionata/cõcludi: randeʒ ſe ge debachata eſt ſathane malignitaſ pſecu
mitere miſerias nõ pati ꝓpter peccata ſua/ꝓut im/ tione tot martirũ ſuꝑ rabiem beluaꝝ/Ex/
iuim ihnin ꝓerant amici/nec deſperatin hac vita ind urge et toto malignitat ſpũ debachare. di⸗/
inplirret nec pot/ nec debet/(felicitas expectari. cum cebat Vincẽtiugad tvꝛanũ/malignitatem
Giandt bonis ſepe mala et malis bona Pueniant / im pperans. ( align? impulſus impel⸗
in et hoc qdem lege certa dei. ſed nobis ad ple lit inſipietes yt dicant in coꝛde ſuo.imo in .H
urnntin num nõ cognita. Doloſitas ſathan ma oꝛe tope. Non eſt de/ cũ tñ velint ipi neqᷓ
mmiuir nifeſtatur in helin ganulo / laſtuoſo / non q; adoꝛari ſicut deus. Sed iſta eſt inuido
Mimitkiikiͤ cõſolatoꝛ ſed oneroſus ⁊ amarus inſulta ⸗ mrum malignitas / ig uramppꝛiam querere
emsniuh toꝛ / verba iactat ſapie/inuoluens, teſte do⸗ in alioꝝ leſione Dalignitas diabolica
i n mino/ ſnias ſermonibo impitis caret illoꝝ eſt conari mulierẽ violare qꝛ caſta eſt / quia
mem i ſenſu intimo q; roboꝛat nõ aliter q; miłti do virgo eſt / qꝛ nobilis eſt et honeſta / licetin
un x ctoꝝ velxpianoꝝ iactant de iudicijs dei. - coꝛꝑe defoꝛmis ſit. qrere pᷣterea ſocietatem
n 4 de maieſtate ſua.de ſapia ⁊ honitate verba in peccatis/nec ſibi ſatis eſſe ppꝛiam dam/
— magnifica ſed velut in ſomioo. nninennn ſe nonranbnere guices depuig.
Sõ Woraee Apeen imo dolere ſi ſibi malicia diſplicens eſſet.
gnsen E ( ecas octaung ind⸗ alignitas eſt diabolita delectari in
nifinsiih Alignus impulſus /er pura? ee mendacijs qꝛ fallunt/trahere pᷣterea ſãcto
bmer iini cogitata malicia/puocat ad pec- rum pueroꝝ⁊ puellarũ innocẽtiam ad pec
Nid nin cCãdũ/ſicut honeſtas ſola trahit candũ/delectarideniq; in peccatis extraoꝛ
ſirni bon os ad laudabiliter oꝑandũ dinarijs qᷓ abboꝛret natura/necadduntad
anautuiin iĩ hec palma vicioꝝ honeſta pollue⸗ delectatõeʒ libidinis/niſi coꝛruptam fan⸗
uns tiin re delectatur cũ malefecerint/ exultãt in re taſiam ſicut febꝛicitãtes aut mulieres imp
tins (di bus peſſimis. ¶ Malignus impulſus fer gnate gaudet in cibis qͥs abomiabiles ſci⸗
iſrhhnho ri nõ põt in puram maliciam ſub rõne ſoli unt ſani Pꝛocurat iſte maxie malignus er
iinaralhie ns malicie/ratio qꝛ ſᷣm dioniſiuʒ nemo ad erceri/qtũs ex pudoꝛecõfitẽdi reatũ taz pu-
— L malũ aſpicies/opat᷑ no enim habetroõnem dendum. coꝛruant in damnatiõeʒ oꝛe clau
enmn appetibilitatisvt ſic¶ M alignus impul ſo. zodoma eni dicitur muta: Judasqꝗ in?
4 — ſus bʒ ꝓ ſuo termino fantaſticã ſupbamq; rerpᷣtatur cõſitẽs victoꝛ miſticus in coꝛnu
1 urin n libertateʒ. Tractat illud btũs Augꝰ de fur dexero peccatoꝝ cõmuniũ ꝓſtratus pꝛo⸗
— tu pomoꝝ dũ puer eſſet/cõcludit tandẽ nt in ſiniſtro ſe Etium ad inuentiones in
thiunng nõ delectabat peccatũ/ſed libertas fla pec⸗ kcanei eſt. ¶ dalignitas dia bolica de⸗/
e candi.Dicit alibi ꝙ felicitas mũdanoꝛum lectatur mutltiähelinrr peiſumn / noi lulntin
●

CLentilogium
qꝛ penntſedq: p alios peunt /ſcit qꝛ ſi vo⸗ to iam illudit et adulatur/ impellit et deln⸗/ ſuept
luerint ſeductoꝛes alioꝝ penitere poſtmo⸗ dit/quemadmodũ voluerit niſi ſuccurrat cqn
dũ / vix pniam inueniant pꝑfectam qꝛ redde gratia ſalutaris. imo iam talis factus eſt ſi feln
re nõ potuerũt eos quos pdiderũt/neq; p/ bi demon / ſe decipiens / et fantaſticãs / de yifſ
terea reſtituent qᷓ tota malignitate pus dexę) ſtulto ꝑ adulatiõem ꝓpꝛiam inſanũ ſe faci/⸗ none
ſtruxerũt mille modis ſiue mõ. Deniq; ſua ens (Fictus lucis angelus /ſi cũ tanta di B tey
det et impellit ad blaſphemias ↄtra ſpĩm gnitate creatus / potuit ꝑ ſui cõplacentiim eſe
ſanctũ qᷓ ſunt phampeio impee dng, Qgulatoꝛiã ita decipi vt appeteret ſilis eſſe in
ſperatio / inuidẽtia fraterne gratieè/impug⸗/ deo. Sicde eua ſuo mõ reddit᷑ minus ad/ deibf
ti veritatis agnite. de quibe non eſt hic & mirabile ſi reſperxerimus ad hoĩm inſaniaſ beli
ſingula diſſerendum. aui cũ torſublaceant nnſeris cõtinuis ĩuẽ ſn
dq orag naena— ti ſunt/qui ſe pᷣciꝑent coli vt deos / inuenti N
Decgs nor 4 gqui ſe ꝑ ſuꝑbiamdemẽtarent miris modis . tefnr
Alignitatẽ ſathane tyꝛannica et humane fragiluacis obliti. Wiärus lucꝭ hcben
aptam ſuꝑat in multo ſua inan angelus / cuius cibo electus / et qui hʒ fidu⸗ „ 4
2 gelũ lucis malignitas tranſfſo; ciam inffuat ioꝛdanis in os eius/ſtudʒa
mata / qs iſta crederet ſi bocapo parerein deuotis ⁊ cõtemplatis maxie mi 7
. ſtolus nõ diceret / nõ ignoꝛãs aſtucias ei rabilis.Abſoꝛbet itaq; mare mũdanoꝛum P
ꝑmanet iſte malignus in arrogantia cõce.,) abſoꝛbet et mare oĩm fide vera xpᷣi carenti
pta / vulte tolli ſuꝑ omne qð dicit den / hʒ unm. Ded rpᷣianos abſoꝛbere / deuotiõi cõ
ſuũ neq; ſpũm.fᷣm quẽ ſatagit in deſtructi templationi q; deditos ſua pncipalis ẽ vi oſe
onem nõ edificatiõem dare ſuis de coꝛpo⸗ ccoꝛia. ¶Fictus lucis angelus/ i viderit a Ja
re peccati fallaciter diuiſiones appareines liquẽ xpᷣianũ quẽ nõ audeta fide palãauer nun/
noõ exñtes graꝝ / inſtar ſpũſſi. cti. Huic ipel· tere / ſtudet ipm ad pctã carnis et mũdi/ſe⸗ . luſin
lente eo ꝑmittetedeo / datur ßmo ſapientie pius impellere ꝙ ſi ĩrepulſum ſe ſenſerit / qᷓ ni
alij aut mo ſcie ſcm neq; ſpm̃/alia fides rit aliud machinamentũ vt ad oppoſitavi boo⸗
falſa in eo ſpũ / alij opꝑa virtutũ/ alij gra ſa⸗ cia que nõ ſun carnis ⁊ mũdivehementer
nitatũ / alij ꝓphetia / alij gra linguarũ/ ali i impellat.¶ YFctus lucis angelus paſcit a ſotni
terptatio monũ. ¶ Fictus lucis angelux liqn fuos familiares cibis delicatiſſimis qͥ ladit
wiſta poſſit inducere qᷓ;tum pmiſerit deuſ nõ carnales appent ſed oino ſpuales / et q/ ſopĩ⸗
teſtis eſt apls / loquẽs de antixpo / teſtisiinn les comedunt electi filij in menſa pr̃is ſui ſ gogen
ſup loquens de laude caritatis ſineqᷓ põit dei. Itaq; cibat eos ex adipe frumẽti ſace 2=—
ercellẽtes gr̃as dari poſſe / ſʒ inutiliter. Hi ſcripture. in. miſterijs ſuis elucidãdis/⁊ de. hoͤter
linguis hoĩm inqͥt loquar etangeloꝝ.Ec/ petra fidei qᷓ eſt xpᷣs falſo melle / qꝛ falſa dul perp⸗
cefmoneʒ ſapie ⁊ ſcie ⁊ genera linguaꝝ ſi cedineſaturat eos.qꝛ plꝰ⁊ aliter comedũt Pog
babuero ꝓphetiam / ecce noiatã. ⁊ nouerim qua ſatis eſt / vt cñ fuerint ſaturati dicãt la. mans
miſteria oĩa. Ecce interpᷣtatio fmonũ cuz ti ꝑ ſuꝑbiam/quis nr̃ dñs eſt. di cãt non ſu cücae
ſapia miſtica/iũgit omnẽ ſciam/ iũgit oem mus ſicut ceteri hoĩm peccatoꝛes.ve ve ve ts
fidẽ/iũgit mirabilia in tran ſlatiõe mõtiunz tibi. ¶ Fictus lucis anglus ſi nõ ꝑtomerz Alephos
iügit diſtributiõez oĩm facultatũ in cibos in ſi ua rõcinatiõe/ nunq; hoꝛtaret vtquere nnnonea⸗
pauꝑm/ↄcludit in martirio q̃tradit coꝛpꝰ ret /hõ ſentire er guſtare uã ſuauis eſt do / AuAuurn
ita vt ardeat. ¶ Victus lucis an elus ſuos minus/pᷣſertim circa miſteriũ incarnatõis D
Hhyre.aabet appentes aplos/ſuos ꝓphas/ſuos e et crucis qð aduerſum maxime ſibi ſcit ne Muen
uangeliſtas / ſuos paſtoꝛes ⁊ voctoꝛes.im/ iᷓ ipᷣe ſpũs.Nõ aũt impellit ad hoc ſentiẽ / tohltic⸗
mo ⁊ ſuos martires / ſuas virgines/ſuos be dum? guſtandũ/niſi qtũs in pᷣumptiõis Pineninde
remitas et monachos / ad ctumatiöem re ſpu magis illqqueat. Celat inſuꝑ laquees uuce
ppbi coꝛpis ſui/cuius ipe eſt caput etrex ſun ſue neqᷣcie ſub foſſa humo crucifixivelopes teido
bie / ſicut humilitatis ⁊ obediẽtiexpᷣs rex ris pij.Qui ſuꝑ his dubitat / habet hiſtoꝛi euuriſ
et ca put exiſtit.¶ Yictus lucis angelus vyt am de Martino habet de plurimis here/ Arullldn
opetur in aliquo talia ꝗᷓ dicta ſunt/pmo ſe mitis. haber dexpo quẽ voluit theo logiſã Pönsſten
minat tumoꝛis ſpm̃ / er impellit ipm vt am do deciꝑe ¶ Fictus lucis angelus.ſi ſuper Grbben
bulare cupiat iu ma nis / vt ſit placẽs?⁊ ſaj bos ſuos fallit. ſi excecat in pleno m ridie ſtigoneng
priens ſibimetipi in oculis ſuis. Quo obtẽ legis xpᷣi ſub imagine crucis ſue religiõis. wareie
5

Ge
fii
lainn
muß

KWN
iinitit
Bicännnn
odnſls
Würtingt
hintint
iinnsii
Ninn
n enats
iFonn
menihi
nagi
Enhitun

feien
Cnwii
ingun

ngtsunm

Miriin
migin

Deiimpulſibus

ſue pietatis ſue ad ſanctos ⁊ ſanctas/ad te
etiam beatiſſima nõ cõqueratur/ſed humi

lietur humana pᷣſumptio.Nõ enĩ plaq dðo

vir ſuꝑbo/etlã ſi aſcẽdit in celũ ſbᷣ titulo de⸗
uotionis / ſub titulo crucis/⁊ ſub titulo be
ate virginis ⁊ ſccõꝝ/ſuꝑ eius qͥ ex.ipᷣo fict

eſt/et ſi fictus.igitur ypocrita.qre hoc? qa

ſuam nõ dei glam ſolam q̃rit/qꝛ rurſus nõ

dei bñplacitũ in plificatiõe btõꝝ oꝑm ꝑo⸗

bediẽtiam/ſed meretriciam ſterilemq; quo
dãmõ ꝓſequit᷑ in ſentimẽtis/neſcio q̃livo/⸗
luptate/nõ qð malũ ſit ĩidño delectari.ſʒ ca

ſte fiat et pie/cũ obſeruatione pᷣceptoꝝ/nõ
hba

bendo velamẽ malicie libertatem.

Decas decimg.

Faltatur humilis/ cõtra violen
tũ/cõtra fraudulẽtũ/cõtra mali
gnũ demonis impulſum/qꝛ di
uin?⁊ angelicus impulſus / vᷣtu

ta ſiniſtroꝛſum impulſiua/cõuertãtur ĩ bo
nũ.Sit Job in exemplũ hici⸗qͥ ꝑditis oĩ⸗
bus ⁊ ꝓle duplicia reꝑptauit ſeptẽ ei filios ⁊
tres filias reſtituit. ( Exaltat᷑ hõ pꝰdemo
nis inſultus/ſi ad moꝛalia traducimus/qꝛ
reddũtur ſibi vſus ⁊ oblecamẽta ſeptẽ do⸗
noꝝ q̃ſi totidẽ filioꝝ ⁊ triũ virtuiũ q̃s the⸗
ologicas noiĩamꝰ et ita reddunt᷑ ſeptẽ filij/⸗
et tres fllie domus q; virtutũ Eralrarar
hõ tetatus dũ fit ampliuſtimoꝛatus⁊ pau
per ſpũ /dicẽs illud ex ſnĩia. Ego vir vidẽs
pauꝑtatẽ meã.et illud. Tu autẽ ſuſceptoꝛ
meus es / gloꝛia mea ⁊ exaltãs caput meũ.
cũ ceteris.in hanc ſniam/quoꝝ nõ eſt nũe
rus.Cognoſcũt bꝛuta liberatoꝛes ſuos vt
elephas/⁊ ſᷣ niũt eis/qᷓ;to magis poſt tottẽ
tationes dʒ hõ gratũ dño fa mulatũ.¶ Ex
altatur amplius hõ liberatus/in pietate ⁊

mititate circa ꝓximos.qꝛ didicit exhis q̃
paſſus ẽ/miſeroꝝ miſereri/ſint ipi peccato

res publici/ſint publicani ⁊ meretrices.ne

minem iudicat/neminẽ damnat / dño ſuo
ſtant aut cadũt/aut ſibi ſtant potius.potẽſ
eſt eni de ſtabilire eos / ſicut ⁊ me fecit. pꝰ
tot lapſus. ¶ Exaltatur in ſcia miſeriaruʒ

ſeculi / vel luctu pñtis exilij.qtũs ſit viuere
xpᷣus ſit ⁊ moꝛi lucrũ/vitam in patiẽtia de
gat / habeat in deſiderio moꝛtem. Deniq;
ſit idoneus in ſua ſcia ꝑ exꝑientiã habitaʒ/
docere alios qᷓ et qualia ſint diaboli machi

oſus / ſapiens / benignus / ſuccurrit in ele⸗
ctis.ita diligentibo deũ oĩa cooꝑant᷑in bo⸗
num..et ita oĩa vt etiã diaboli machinamẽ

H

64

namẽta qꝙ; occulte inſidie/quam oppꝛeſſi⸗

ones violẽte. Hinctimoꝛ nocturnus mun
diet camis.Hinc ſagitta volans diaboli.

Hinc negociũ pambulans in tenebꝛis/in

ꝑplexis.Hincincurſus in impoꝛtunis et
violentis.Hinc demoniũ meridianũ ĩ ma
ximis apꝑentiba bonis Hinc caſus tot ho
minũ a derxtris a latere ⁊a ſiniſtris.Et s
munietſe aduerſus has inſidias qͥ nõ exꝑ⸗
tus fuerit eas. raltamrimpnganeſo⸗
te deiectus.ſed reſurgens foꝛtioꝛ. Exaltat᷑
dico in ſpũ foꝛtitudinis / et eſurie iuſticie/

ſentiens q́; nulla ſint pñtia quibs poſſit in

niti.ideo qrit ſibi eterna.¶ Exaltat᷑in ſpũ
conſilij/ſentiens iam ex intimo guſtu/ qm̃
nõ ẽ cõſiliũ /niſi in iuſtificationib dñi/q̃li
ter ſẽtiebat qͥ dixit Cõſiliũ meũ iuſtificatõ
nes tue Hecẽ vera diſcretio ſpũum lex dñi
nõ vt fingit ille malignus/ex motu ⁊ impł
ſu / neſcio quo coꝛdis noſtri/vtiq; ſigno fal
laci/Coꝛ tuũ/iniquit ſapiens quaſi ꝑturi
entis fantaſias patitur/niſi a deo fuerit im
miſſa viſitatio Docuerũt hoc habẽtes phi
tonicum ſpm̃.docuernnt innumerabiles/
qui dimiſſi ſcõᷣm deſideria coꝛdis eoꝝ/iue

runt in adinuentionibo ſuis/et perierũtvti
nam ſoli.¶ Exaltatur in ſpiritu intellectꝰ.
iuncta coꝛdis mũdicia. Dat enimvexatio
intellectũ.dat crebꝛo purificatiõem in ocu
lo coꝛdis/quaſi colliriũ/qua ſi fel tobie/q̃ſi
xpᷣilutum. ¶ Exaltatur in ſapientia/iũcta
pace ⁊ qdopfione filiali dei. Si enim fit ti
moꝛatioꝛ vt pᷣmiſimus/i pauꝑioꝛ ſpiũ/ſi
lugentioꝛ/cõſequens eſt q; ſpũi contrito z
humiliato/ſpũiquoq; purificato ꝑ lachꝛi⸗
mas ⁊ illuminato. Det ſapie guſtũ ⁊ pacẽ
que exuꝑat omnem ſenſum. Sufficiutad
extremũ tales filioꝝ reſtitutiones/gratio⸗
res pꝰlapſũ.pꝰ tot amaritudines. Philo⸗
ſophica voxeſt. q oppoſita iuxta ſe poſiia
magis eluceſcunt.dies ex nocte.dulcoꝛ er
felle.ſanitas ex infirmitate.vigilie veritas⸗
exſomnioꝝ deluſione fit apertioꝛ/vera ſen
ſatio ſapiẽtie poſt freneſim vel reuerſatiöez
ſtulticie.dum vigilans ſe habet vt ſomni⸗/
ans.ſed gratia reddita.reddit pariteret ſen
ſum verum in virtutis vigilia conſtitutũ.
Exaltatur poſtremo liberatus a tenta⸗
tione quia ſpecioſitas reddituramplioꝛ in

ſpe fide et caritate ꝑ afſlatum ſancciſpiritꝰ.

contrarium aquilonis impulſibus.ſicop

tabat apoſtolꝰ fieri. Dominuſ inquit ſpei

replebit vos in oĩ gaudio ⁊ pace i crededo
mm 3

Piꝛima pars de miſtica

t abundetis in ſpe et virtute ſpirituſſan?

ci/ que virtus eſt caritas.Eccetres filias.
Sciunt liberati poſt impulſus fidelitatis

et deſperationis/qᷓ; ſerenus poſtmodum

fidei radius/quã certus innixus ſpei/quã
locundioꝛ caritatis ardoꝛ /ſubſequunt/dũ
depoſitis de ſede potentibus pꝛius animã
verantibus / fit domino liberante quod ſe⸗
quitur.Exaltauit hũiles/fit et gratiarũ ac
tio ꝑ canticuʒ. Oagnificat anima mea do

¶ Enit Centilogium de impulſibnsꝛ ſ

ſungnturtractam vetheolo miſtica qᷓ
ſatiifaciant tertie parti pꝛomiſſi
in ꝓhemio ſex lectionum,·

&A
„ .

derationes ve

a th

ancellarij eccleſie pariſieñ. de miſti⸗

eologia⸗
Enitemimiet credite euange
lio Mar.pᷣmo. Aſtrinxit me
ꝓmiſſio nouiſſima / illudag
— gredi qð veſtram expectatio
neumrepetere nunc ſentio. oñ⸗

ere ſcʒ An cognitio dei melius ꝑ peniten
tem affectum/q; ꝑ intellectum inueſtigan⸗
tem habeat᷑. Vbi eniti debeo. ſi foꝛte pjs

aſpirante conatibus deo / poterit ſtudium

meum eaipᷣa ad cõmunem intelligentiã de

ducere que ſuper theologia miſtica / hoc eſt
occulta/diuinus tradidit Dioni.edoctus
non dubium ab illo qui ait. oquimur ſa
pientiam apud ꝑfectos/ſapientiam in my
ſterio que abſcondita eſt. Conari pꝛeterea

meditoꝛ ſi ea que de contemplatione medi

tatione raptu.extaſi.et de exceſſu mentis.

de diuiſione ſpũs et anime.et ſimilibo / do⸗/

ctoꝛes eleuati ſcriptiſreliquerunt.poterint

ita palam fieri et quodãmodo reuelari. vt
alij ab expertis quales rari ſunt poſſint inꝰ⸗

telligere aut ſalteʒ fixe credere ſanctos illos

viros habuiſſe ſcientiam longe altioꝛem a

natura cõmuni.quos ad ſuꝑmentales ra⸗

puit exceſſus diuina contemplatio.Dicaʒ
vero quod frequens eſt apud vniquemq;

in aggreſſu alicuius vel inſoliti vel ardin.

derationes venerabilis ac egregij ſacre the
Aogie pfelſoꝛs magiſtri Johanis de Her

trabi quippe ſoletanimus in varias ptes

pꝛo varietate rationuʒ operis. Cõpen hoc
ipᷣe pluries/nomĩatim in repᷣſenti.

ctaturus itaq; materiam/qua nulla ſpᷣlumi

oꝛ eſt/ nulla diuinioꝛ/ſed nec vlla queri dit
ficilioꝛ/ſicut nulla poteſt ſalubꝛioꝛ inueni

ri/ vtpote in qua noſtre felicitatis cardo fi,
gitur. Contremui ad aſpectum maieſtatis

huius ſapientie / verens ne perſcrutatoꝛ eꝰ
volens fleri oppꝛimerera gloꝛia. Dehinc
expaui ne ſuperba pꝛeſumptio vexaret me

Quis enim magna moliens nõ impugna

tur ab ea Extimui deniq; ne de curioſa ſin
gularitate notarer quã duabus vltimis le/
ctionibus ſceleris condemnaui ¶ Atuero

poterant hec turbareretro q; flectere pedes .

mee inueſtigationis ne pꝛogrederer/ſi ð ſo
lis viribus pꝛopijs confiderem/etnon in

co qui dicit.Querite dominũ ſemper SZi

pꝛeterea conſtrictus duplici officio publi⸗

co non deterrerer/aſpiciens damnationeʒ

ſerni pigri abſcondentis talentumdomini

ſui/audiens quoq; angelum apud Tho⸗
biam ꝙ opera dei reuelare et confiteri ho /

noꝛificum eſt. Deniq; ſi ꝑtimuiſſet ſapiẽs

ea que commemoꝛamus non dixiſſet deſa

pientia. Quã inquiens ſine fictione didici

et ſine i

additum ẽ. vtinam qui gloꝛiatur in domi

no gloꝛietur. Quis aſſecurabitur homovi
uens ſuꝑ terram etiaʒ ſi ſupꝛa aſtra celi ps

ſuerit nidum ſuum/etiam ſi in lecto cõtem

plationis doꝛmierit. etiam ſi mãna deuo⸗
tionis abſconditum guſtaueri. Quid hec
omnia: Quis non expaueſcat hoꝛroꝛe ve⸗
hementi quando a celi palatio detract? eſt

lucifer.a medio lapidum ignitoꝛum in ſter

quilinium damnationis: Quãdo in dieil

la duobus exiſtentibo in lecto vn? aſſumet᷑

et alius relinquetur. Quando demum filij

iſrahel pſtrati ſunt in deſerto qui pane celi

veſcebantur et inimicos ſuos eos qni me/
titi ſunt ei cibauit dñs adehme

de petra melle ſaturauit eos. ¶ Ue michi ſi
gloꝛiam meã queſiero.illa pꝛoꝛſus nif.
Illa nihilominus condemnabit me. ¶ e
ſi gloꝛiatus fuero in damnatione mea ⁊ in
nihilo / terreat aplica tuba. Si inquit ha⸗
buero ꝓphetiam ⁊ nouerim miſtena omie
et omnem ſciẽtiam et ſi hbabuero oẽm fidẽ.
ita vt montes tranſferam/caritatem autez

non habuero.mihil ſum. Quis autem ceri⸗

nuidia coõmunico et honeſtatẽ illiꝰ
non abſcondo. ¶ Oð autem de iactantia

ſteria omia

nsen
Oui

isdel

loden
nsden
en
ouet
luſtifia
poumee
Mditau
livnon
ſpten
aaſodie
cumqn
aſſolte
uſcſiun

mdiſin

otoneos:
loꝛ roren
figoan
Uigllgtrn
funlhrig⸗

muchel
WNmſn
Wwfanse
wsit
mmiüie

DNIB

mamint
Berndrl
ieinnedd
wahnetnil
iN
amindni.
rherdond.
nncdid
minkaocen
ninünden

Aroa

Anwinmut

s Dinnn.

lud. Vacate et vi nauis eſt
dominus. Stimulentur poſtremo ipᷣi nõ

Theologia ſpeculatiua

tus eſt ſine miraculo caritatem ſe hbabere?:
Quid ſcis pauper homuntio ſi lumen ali⸗
quod intelligentie aut aliquis tepoꝛ tenu/
is deuotionis videtur dari tibi ſeruo neq;
et hoc ad vtilitatem alioꝝ vt illumineutur
vel caleſcant. tu vero inſtar cerei accenſi re
digeris in cinereʒ. ¶ Auerte hoc miſericoꝛ
diſſime deus.etſi dete loquendum eſt ſi in
te exaltandum / exultemus cum tremoꝛe. et
doceamus cum humilitate querendo vni⸗
cam gloꝛiaʒ nominis tui ꝑ ſeruos tuos do
minos et fratres meos / quibus igeo de ſe⸗
cretis ſapientietue loquivelle mihivideoꝛ
vt dimiſſis interim ſterilioꝛibꝰ ſtudijs / di⸗
uaricantibus animũ ad multa/inflammet
eos verbum ſpũs tui querere te in ſimplici
tate coꝛdis. Intelligere poꝛro qualeeſt il/
idete quoniam ſuauis eſt

ita ſoli tradere ſe intellectui ipᷣm erudiedo
alfean aridus/imo paſſionibus hoꝛre
cens et ſoꝛdeſcens deſeratur. Nam apud
quos alios aut quonã potius loco altero

doctrina hec de theologia miſtica tradipo

teſt: Quod ſi hocipᷣm attingerequod op⸗

ſtris deus /et pium qð habere mihi video

deſiderium aut tollat ſi impium eſt eiſi fal⸗

loꝛ/ant ſi recte cõſcius ſum iuſtificet me in
iuſtificationibo ſuis ille qui deſideriuʒ pau
perum exaudit et pᷣparatiõem coꝛdis eoꝝ
gaudit auris ſua. Judicare pupillo et humi

li vt non apponat vltra magnificare ſe hõ

ſuꝑ terram. ¶ Dis itaq; pᷣlocutis pᷣcipue

ad fodiendum de ꝓfundo humilitatis lo⸗

cum quo ſine collapſu tota dicẽdoꝝ fabꝛi⸗
ca ſolidet᷑. Et ab oꝛatione moꝛe diuini dio
niſij ſumendo exoꝛdium explicabo materi
am diſiunctim ꝑ cõſiderationes ſeu anno⸗
tationes in modũ capituloꝝ q̃tinus audi
toꝛ recreetur interuallis/⁊ nõ cõtinua con
fuſaq; locutione laſſetur.Nihil quoq; no⸗

rum libꝛis inueniri/ab eis nimirum quid
omiſſum eſt.ſed eoꝝ ſententias meo oꝛdie

ac verbis explicabo. ¶ ractatus iſte de

miſtica theologia. xliiij. ↄſiderationes con
uiinet / et octo partes habet ſeu materias on
cpales. ¶ Pꝛima pars eſt de quibuſdam

pꝛeambulis ad theologiam miſticam et a

pma cõſideratione vſq; ad nonam induſi

ue. ¶ Secũda eſt de natura aie rõnalis et
ſex potentijs eius anona cõſideratione vſ

5

ui allaturus ſum qð nequeat in alijs ſctõ//⸗

ditatione ⁊ co

tibus in xxvi.et. xxvij. ¶ Bextg eſt de ace
ſitione theologie miſtice et ð decẽ eius dit
ã ſpeculatiuã a.xxvuj.

agd finem.

ZM SS ””” Sð ”M
S U

.
„ „
* .
.

–

Lertia eſt de
luminoſitate dictarum potẽtiaruma deci⸗
maſeptimg cõſiderationẽ vſq; ad viceſimã
pᷣmam. ¶ Duarta de cõtemplatione me⸗

q; ad decimamſeptimam.

Duinta de tribus oculis a⸗
nime ⁊ de tribus affectio nibo coꝛreſpondẽ
exta eſt de ac
ferentijs ad theologi
vſq; ad. xxxv. ¶ Deptima eſt de amoꝛe et
eius triplici ꝓpꝛietate.et ibi de raptu et exta
ſi a. xxxv. vſq; ad. xl. ¶ Octaua eſt de via⸗
moꝛis qui amantem vnit cum deo et ſtabi
litat requieſcere facit a quadꝛageſima vſq;

(Begnitur pꝛima

conſideratio de triplici theologia ſcʒ ꝓpꝛia

vmbolica et miſtig.
Aiqua eſt theologia miſtica vl⸗
tra eã qᷓ vel ſymbolica vel ꝓpꝛia
nominatur Ita enim ſeꝑate tra
ccauit de ea ſub ꝓpꝛio titulo bea

tus Dioniſius a conſcio diuinoꝝ ſecreto/⸗

rum Paulo doctus. ¶(um eni ſcripſiſſet
theologia ſymbolica que vtitur coꝛpeis ſi/

militudinibo tranſiatis ad deũ vt ꝙ eſt leo
luxagnus lapis et ſimilia m quã dicit deꝰ
omninomiꝰ. Cũ pᷣterea tradidiſſet theolo⸗

uris pᷣſertim pfectioꝛibo ad extra cõſurgi⸗

ad affirmãdũ aliqua de deo vt qð eſt ens ⁊
vita a quo omnidb deriuatũ eſt eſſe et viue

re. Tandem addidit modũ inueniendi de
um pꝑfectioꝛẽ ceteris quo ꝑ abnegationem
et ꝑ exceſſus mentales tanq; in diuina cali
gine videatur deus.hoc eſt in occulto et in

abſcondito vbi poſuit tenebꝛas latibuluz

ſuum qð attendens vnus ex ꝓphᷣis ſub aſ⸗
ſertione clamauit. Aere tu es deus abſcon

ditus. ꝓpterea hic liber intitulatur de theo

logia miſtica. Oiſticum autem interpᷣtat
abſconditum. Pꝛimꝰ liber deeſt apð nos
Scus aũt de diuinis noĩboappellatur.

(Conſideratio. II.

ractat abnegatiõem ſilitudinũ ⁊ explicat

Beologia miſtica innititur ad
ſui doctrinã / exꝑiẽtijs habitis
ad intra ĩ coꝛdibpanimarum de
uotarum. ¶ Sicut alia duplex

5*

theologia ex his ꝓcedit qᷓ excrinſecꝰ ondũt᷑

mm 4

itatione a viccſimapma vſ

iam ꝓpꝛiam ꝑ quã exeffectibo reꝑtis ĩ crea

¶ Concoꝛs eſt omnium doctoꝝ ſententia

ꝙ; theologia miſtica pcedit ꝑ abnegatiões

vt ꝙ deus non eſt leo bos lapis ⁊c. Quis
autem diceret q; theologia miſtica ſolã ab
negatiõem conſectetur nihil relinquẽs de

deo poſitiue cognitum vel exꝑtũ: Et ſane

cum anima nõ nihil oꝑetur ⁊/nõ nihil pa⸗
tia turin tali ſtatu cõſtituta/vt aliqͥd exꝑia
tur neceſſe eſt. Illa aũt exꝑientia que intri
ſecus habetur neqͥt ad cognitiõem intuiti
uam vel immediatam deduci illoꝝ qui ta
lium inexꝑti ſunt.quemadmodũ nullꝰpoſ
ſet docere pfecta intuitiua q; cognitione qᷓ
res eſt amoꝛ apud illũ qui nunq; amaſſet.
aue ſimiliter res eſt gaudium aut triſticia⸗

aut alia ex paſſionibo intrinſ. ecis anime / ſi
nnunq; aliqua tali paſſione fuiſſet affectus

Hoc idem de cecis reſpectu coloꝝ/⁊ ð ſur⸗
dis reſpectu armoniarũ dici ſolet. ¶ Bas
vero cognitiones expimẽetales de deo / inte
rius vocant ſancti varijs noibo/ ſicut ꝓ rei
varietate multiplicate ſunt ſup numerum
Vocant autem cõtemplatiõem.extaſiʒ.ra
ptum.liquefactiõem.tranſfoꝛmatiõeʒ.vni
onem.exultatiõem.iubilũ. ¶ Jubilũ eſſe

ſupꝛa ſpiritum.rapi ſq; in diuinam caligi⸗

nem.guſtare deum amplecti ſpõſum.oſcu
lari eum. gignere de deo. et parere verbum
Introduci in diuinacellaria.inebꝛiari toꝛ
rente voluptatis.curtere in odoꝛeʒ vnguẽ
toꝝ ſuo ꝝ. Audire voceʒ eius.intrare in cu

bieulum.in pace in idipᷣm doꝛmire et reje

ſcere et ceter.

citatem et indiciũ po

Animerönalis capa

nit ⁊ idiote recte ſentietis cognitionem 8

tphiloſopho.

expientijs ꝑfectioꝛi certitudine
cognitis. Ita pꝑfectioꝛ atq; certi
o: deberindlichri. (
bigit aiam rõnalem pᷣcellere/tum in eſſen⸗
tia.tum in virtute et oꝑatione/ſupꝛa quaſ⸗
libetalias creaturas/poſt angelos a quib⸗
mioꝛata ẽ paulo minꝰ Pꝛopterea ſiꝑ ea q̃
facta ſunt/cognoſcit᷑ deus/ ſempiterna qͥʒ
vfſrtus eius ⁊ diuinitas/ipᷣe ſane in illis eſ⸗

fecibus vel ex illis amplius cognoſcetqᷓs
pfectioꝛes eẽ ↄſtat/⁊ certiꝰ qꝛ certioꝛes Ex
pimẽtũ ꝗ ppe q̃le erit ab extrinſeco certuʒ ſi

illud qð ĩ itrinſeco fit no certiſſimũ ab aia
exꝑiente iudicetur. ¶ Ex quibe elicio pul⸗

BHoeologia miſtica ſicut inniti

ullꝰ am⸗

limam experientiam pꝛetert omnib

locunditate ſapoꝛe.et ꝑſpicuiitate

Eꝛima pars de miſtca

chꝛum coꝛollariũ.Oõo ſi phia dicatur ſcia
oĩs ꝓcedensex exꝑientijs / miſtica theolo 4
gia vere erit ph̊ia.Eruditiq; in ea quõlibʒ
aliũde idiote ſint/phi recta réne noĩantur

Ingexpus exultans ſpũ Confiteoꝛ tibi i⸗

quit pater dñe celi ⁊ terre qꝛ abſcõdiſti bee
a ſapientibo ⁊ pꝛudẽtibo et reuelaſti ea pꝑuu
lis. Ita pater qꝛ ſic placitũ eſt ante te/non

meritũ. Vñ ⁊ ſapia ꝑuulis locuta eſt / et lex

dei uulis dat intellectum.

Conſideratt

Oſtendit nõ poſſe quene ptingere ad in⸗
terioꝛa ſpũs niſi doctũ et expientia refertũ.
HhHoeolo giam miſticaz q;uis nul
Alus attingat ꝑfecte ignoꝛatis eꝰ
pncipijs qᷓ ꝑ exꝑientiam interio
rem accipiũtur. Hõ eſt tñ ab eiꝰ
ina danda vel accipiẽda deſiſtenduzʒ
Similitudo in ceteris ſcientijs philoſo
Phicis facit pᷣmam pꝑtem eſſe ꝑſpicnam.

Jsnoꝛato quippe ꝙ ignis eit calidus et a

qua frigida.aut ꝙ eclipſis lunefitꝑ inter⸗
poſitiõʒ terre diametraliter inter ſolẽetlu⸗
nam/et itade ſimilibo.cõcluſiones extalib⸗

5

deducte / nõ ſoꝛtire
lis habetde bncipijs/aut minoꝛẽ. Cogni
tio aũt bᷣncipioꝝ in caſu noſtro ſi habetur
habetur ꝑ ſolam fidem⁊ credulitatẽ/ꝑ quã
narrantibo et exꝑtis cõſentimꝰ. EEr di
minus ꝓ ſcða ꝑte cõſiderationis aãddamꝰ
ꝙ pauce ſunt aut nulle ſcientie naturales

ad quas mractãdas et addiſcendas veniẽt
multi qui talium ſcientiaruʒ pncipia acce⸗

perint ab exꝑiẽtia ꝓpꝛia. Sed multa exali
oꝛum appꝛobatis aſſertioniba pᷣſupponũt
Sic Ptolomeus in aſtronomia.ſic Ipo⸗
cras et Galienus in medicina.Sic alij in

iſtis et alijs ſcientijs ſtudioſi feciſſe quoti⸗

die q; facere cognoſcuntur. Hoc viderunt
igaagoas⸗ lato Areſto. et Phus no⸗
er Paulus Quoꝝ pmus indicebat diſci

pulis ſuis vt ꝑ quinquennium ſilerentdi

ctis ſuis crederent.Alius dixit ſumenduʒ
eſſe ex credulitate compendium.Tertiꝰ ait
addiſcentem opoꝛtere credere. Quartus ſi
milia pene verba poſuit in diſſimili mate/
ria. Opoꝛtet inqtaccedẽtẽ ad deũ credere.

ta arguit pꝛeſumptionem in eruditis ⁊ in

—

10. IIII

rentur certitudinẽ.niſiq⸗

Conſideratio quin

gedar⸗

ſobangt
lish
boedi
lepulo⸗
ſaiyin
Fnſnp
ſteßcor
Ehslloq;
(ſpient
pbits
gno heco
no⸗Fll
auöſ
xO
Moih
ine
erpien
limio:
pigio
foscog
le
fmis
turvn/
dideſ

dae
kanee
nagtin
e doinnn
nüineth
Röcſäi

wuchet

ein,
nin
önon
ense
anmintn
Pckfitben
Adſtaen
Wanspdia
cnn.
Siahann

Nin bert
Cnionant
mnini
tnmmi Li
wtvitben

17

Mulrnipc

K
Nons dadre
Werdes

Hmis ni
michaden
Bmngtl
noncffohhi
tmnonai
Nnan Olhin
Mdoltlegn
mmn Dereanmn
cha haop
muuutmli

nginm

ndn u

Güurninin?

unfiann
Hunrenen

rans. Falli aut eos poſſe in expientiꝗ talit
certa qliter pᷣdiximus qs putaret.(Zle

non credunt. 707*

Cheologia ſpeculatiua

tio quarto et ceteris quouſq; mutua refle⸗

Via nemo ſcit que ſunt ſpũs ni
ſi ſpũs qͥ in ipo ẽ / ꝓpterea diſco
li ſunt ⁊ nequaq; miſtice theolo
gie idonei auditoꝛes qui nolũt

Ncredere vt tãdem intelligãt.¶ Veritas hec
S tum ex ſeipᷣa ꝓbatr᷑ tũ er antoꝛifate ꝓphetica
roboꝛat᷑. Niſi inqͥt credideritis nõ intelli⸗
getis.tũ veniq; expᷣcedẽti ſatis patet.

los e diuerſo poſſibile eſt multa cogno ce⸗

re ꝑ alioꝝ traditiõem q fidẽ pᷣſtabant eis qᷓ ⸗

7

in ſcriptura/quiba in nullo credere/atté/
dite pᷣcoꝛ q; inciuile.c;diſcolũ.q;impiumꝛ
os itaq; fallere velle ceteros/nullo pacto
ſuſpicari patit᷑ eoꝝ veraciſſima ſãctiſſima
q; ꝓbitas.nulli lucro/ nulliq; bonoꝛi inhi⸗
ans.nec odio vel alia paſſiõe vicioſa labo

Adde
nõ vnus aut alter iſta dicũt. ſed mũle im

ma innumere ſunt aſſertiões taliũ concoꝛ
diſſime dicentiũ theologiam miſticam per
expientiã intimã colligi.eam qz longe ſub

.—

limioꝛẽ ⁊ vltra qᷓ dici valeat iocũdioꝛẽ/ſa⸗

pidioꝛẽq; ⁊ ꝑſpicacioꝛẽ exiſtere ſupꝛa cete⸗

7 —

ins cogitatiões ab extrinſeco veniẽtes/tan
ß ille ſerpãt inter hebetes ⁊ inertes. iſta lib

rimis alis circũuolãs ⁊ euolans ſuꝑgredia

tur vniuerſa ¶ Oõ ſi nullus ẽ qͥ ſibidiſere

*

dide ſuis exꝑientijs interioꝛiba aſſerẽti fer

deſtructinũ oĩs ſocialis conuictus inter
boĩes ſi tot ? talib ſumme ꝓhitatis ⁊ excel

lentie viris fides negetur.ipᷣi viderint qui

lent

Perationes interioꝛen pᷣſertim

e in affectu / nõ ita clare pferũtur:

tiũtur. Et hec eſt rõ q̃re apls di⸗

.R xit ſe audiſſe archana verba/que non lice⸗

at homini loqui quoniam illa minus po

*

tuit tradere(beato Dioni:exempli gra) ẽ
acceꝑat:Rurſus btũs Dioni.plus ↄcepit
ex v̈bis ap lic

icᷣ. q; ſcriptꝭ derelinqre fas ha⸗

buit. Quiꝰ rei ſenſibile exẽplũ eſt/in ſpecu

lis ſemet quodã oꝛdine aſpiciẽtibo. Obſcu
rioꝛ itaq; eſt imago in pmo ſpeculo ; res
ipᷣa imago deinde pᷣme imaginis ſbobſcu

tioꝛ eſt in ſcðo ſpeculo / et ita deinceps iter

ctox tra ditionesd
ſum me intelligibilibo concoꝛde
QOBOſſibile eſt hoĩeʒ minus exꝑtũ

ſcñ viri/experti taliũ aſſerũt/tam in fmöe

io ceſſet euaneſcens

/

(Con ſiqeratio. II.

ponit cauſam iudicioꝝ quõ errar circa do

— „

iba concoꝛdes.

.

p diſputatiõe eruditũ inueiri Ca

hil phibet qſdã inexꝑtos taliũ / melioꝛes

de multis q ꝑ viſum ſolũ hmitus habita ſt
amiiꝭ alijs. Itaei de btõ Didimo cecotra
Qit interpꝛes eius Hiero. ꝙ in diſciplinis
illis qᷓ viſu capiũtur/ vt ſunt mathematice

ſcientie/fuiteruditiſſimꝰ q̃ᷓs ſcias młtos vi

dentiũ oculis ſuis cõſtat penitus ignoꝛare
LLbr u'/r igitur in re nr̃a par euẽtus negabitur
vthõ parũ vel nihil deuotus.poſſit alioꝝ
deuotoꝝ ſcripta ſtudere/cõferre ad inuiceʒ
vnũ ex altero concludere vel elicere/impu/

gnare vel fulcire. Hocitaq; mõ de fideiar⸗

tium theologice ſchole facit ¶ Hec cõſide

ticulis vtiq; nõ exꝑtis quotidiꝗ exerci⸗
atio iuncta ceteris facit ↄcoꝛdiã inter dẽa

ſanctoꝝ q̃ rixari vi

dei verã accipiũt. alijs Zᷣdicẽtiba multos ex
phis paganis / multos q extheologis ne/
quiſſimis ſcire plura de deo.nimirũ cum?
ip i demones credũt ⁊ ↄtremiſcũt. Pꝛimi

—

itaq; de ſcia exꝑimẽ

„

— o

qaantnancg
do ſitvł a quibus examinangna.

. Xpedit ſcholaſticos viros eti
deuotionis expenos in ſcriptis
deuotis Theologie miſtice di /

ð
„ S
4

tum Medicina qdã multa ↄtinet qᷓ in ſot
exptentöieiandatadtinki q; ſunt. Attam̃
elſe ròcinatoꝛes exꝑtis.qm in cecis a nati/
uitate põt ineſſe ↄgnitio rõciatiua magna

xari dent᷑ ad inuicẽ/qbuſdã
dicẽtib ꝙ ſoli boni ⁊ deuoti cognitionem

cia expimẽtatiua theologie miſti⸗
ſtice. Alij derocinatiua theologie ſymbo⸗
lice vl ꝓpꝛie vl etiã miſtice loqui volunt

onſidera. VIII.

oſtendit fructũ buiꝰ libꝛi et quõ in ea enat

ligenter exerceri dummodo cre
dant eis. Hoc ideo dicitur pꝛimum. quia
quis nouit ſi tandem ipᷣis ex familiari tali
collocutõe aggenerabitvt ſolet qdã amoꝛ⁊
ardoꝛ exꝑiẽdi ea q̃ ſola interim fidetenent.

„

et que docta ratiocinatione conferunt ad
inuicem. Ignitum eloquiũ tuum vehemẽ

ter ait pp.Et ſeruus tuꝰ dilexit illud Quis
autẽ aꝓppinquauerit igni ⁊ veſtimena eius

non ardeant vel caleſcant. ¶ Rurſus aliꝰ
fructꝰ eſt p illis quos pᷣdicatio ſumpta ab

hmõi doctrina/poterit accendere ad amo⸗
rem dei iam pᷣconceptũ/remanente etiã fri

gido pectoꝛe eius qui loq tur.vt ex voce pi

ceq̃ ſe nõ intelligit/venit homo audiẽs ach
cõceptus ſ les quales eſſent ſi voces hmõi
articulate ab hoĩe foꝛmarẽtur. ¶ Deniq;

comꝑtũ eſt multos habere deuotioneʒ ſed
nõ ſcõm ſcientiam/quales ꝓculdubio pꝛo

niſſimi ſunt ad erroꝛes/etia ſupꝛa indeuo/
tos ſi nõ regulauerint affectus ſuoſad noꝛ

mam legis xpᷣi. Si terea pᷣcapiti ꝓpꝛio pꝛio

pꝛie ſcʒ

edois inheſerint/ſpꝛeto alioꝛuʒ
cõſilio.

oc in Begardis⁊ turelupinis ma

nifeſtũ fecit exꝑientia.dũ itaq; ſequebãtur

affectus ſuos ſine regula et oꝛdine/poſtpo
ſita lege xpᷣi.pᷣſumptio nequiſſima pᷣcipita
nit eos / vt dicerent hoĩem poſtq;ᷓ ad paceʒ
tranquillã ſpũs ꝑueniſſet abſolutũ eſſe le⸗

gib diuinoꝝ pᷣceptoꝝ quã pacẽ in eis cau

ſabat angelus ſathane tranſfigurãs ſeĩ an

gelũ lucis.hoc mõ ſimilans pacẽ valde ſi⸗

milem illi paci quã aplłs dicebat oẽm exu⸗

perare ſenſum. Pꝛopterea neceſſe eſt ꝓ arp

gutione aut directionetaliũ eſſe viros ſtu/⸗
dioſos in libꝛis eoꝝ q deuotiõem habueft
ſm ſciam. ¶ Eos nihilominꝰ cõmonitos
velim ne citius debito dãnare pᷣſumãt ꝑſo⸗
nas deuotas ſimplices in ſuis affectibꝛad

mirandis.vbi nihil aduerſum vel fidei vel
bonis moꝛibo palã inueniũt/ſed aut vene⸗

rentur incognita/ ſub ſilentio ſuſpenſam te
nentes ſniam.aut cõcilio ꝑitoꝝ examinan
da remittãt.pitioꝛes aũt ſunt q̊s vtraq; in
ſtructio reddit oꝛnatos vna intellect? af
fectus altera/q̃les fuerũt Augꝰſctũs Tho

mas Bonauẽtura Guilhelmus parif. ? ce

teroꝝ ad modũ pauci.cuius raritatis cau

ſam inferius afferre conabimur. ¶ Deni⸗

qʒ additũ eſt in cõſideratiõe dũmõ credant
eis.Alioquin ipᷣitalia ſcrutantes deficerẽt
ſcrutinio.et nõ niſilaqueos infidelitat ſi⸗
bimet acquirerent.⁊ denſioꝛibus tenebꝛis
circũuoluti cecarentur.

Secũda pars pꝛin

cipalis eſt de natura animeroalis ⁊ ſe po

tentijs eius. Anona cõſideratione vſq; ad
decimaſeptimam Oꝛdine vero nona con
ſideratio/modum oſtendit pcedendii boc
opere ecduſis minus ſeruientibe ꝓpoſito/
manens circa anime ꝓpꝛietats.

ſtice cognitionem ſpeculatiuaʒ
adquirendam/ naturam anime
FHyunglis et eius potentias taʒ co
gnitiuas q; affectiuas cognoſcere./Lon
ſideratio hec de ſe pſpicua eſt qm ignoꝛata
natura ignoꝛantur eius paſſiones. o
ſitis ergo eis q̃ oñdunt aliq; eſſe theo ogiã

miſticã/tradẽdo ſub q̃dã generalitate quz

admodũ ꝓſit ⁊ ꝓ quibo ꝓſit ſuum ſtudium
eniii/volumus adducere in cõmunem in⸗
telligentiam ſi deꝰ annuerit qualis ſic hec

theologia miſtica/et in qua yi anime repo

nitur / qua ratione comparat᷑ quo fnictu/q

ve ſine conquiritur/qð fieri ignoꝛata anie
natura nullo pacto poteſt. ¶ Erquoniam

doctrine modus optimus eſt ꝑ reſolutiuaf
abſtractiões dũ fiut vel vſq; ad pma pꝛin⸗
cipia ꝑ ſe nota.velvſq; ad ſimplices rerum
quidditates.eas a confuſione accidentiũ/
et ab inuolutione circũſtantiarum foꝛinſe
carum denudando.placet hocloco ipſam

ſimplicem anime ſubſtantiam ſecernere dä

dammõ iu varias denominationes / iuxta
multiplicitarẽ effectun ab ipa eadem pꝛo⸗
citiua eſt/et altera quia alioꝛum ¶ In hoc
itaq; mihi vſdent᷑ foꝛmaliſantes agerelau

dabiliter docte/ et acute/ꝙ reſolutiões hu /

iuſmodi queant fieri quęadmodũ apð ma

thematicos abſtractio a motu ⁊a materia

fit etiam abſtractio pũctia trina dimẽſiõe.

linee a dupliciet ſupficiei ab vna Attamẽ

dum affirmant vlna ꝙ pꝛeter omnem opa
tionem intellectuſilla ſunt in rebus taliter

penitus/qualiter intellectus adſtrabes ea

imaginatur/ ſunt vniuerſaliterqꝙ diſtin

cte eternaliter et cetera ſimilia.Ego pꝛocul

dubio tota ſententia diſſentio ab eis / qꝛ
non intelligo qua ratiõe iſtud dictum pꝛe
ſertim in diuina ſimplicitate pꝛo vero poſ

ſit vel ſano ſuſtineri/neque pꝛopterea ab⸗

ſtrahentium eſt mendacium.quoniam et
ſi nature rerum ſic ſe habeant vt intellectꝰ
negocians circa eas poſſit vti talibus ab/
ſtractionibus ad facilioꝛem intelligentiaʒ
nihilominus ſcire debent nõ taliter diſtin

gui rẽ eãdẽ q̃liter põt eã ĩtellecꝰ idiſtincia

NXpedit ad ipius Theologie mi QQ

8

ſccerne
diſting
ctusc
itay
volito
iel
qnotib
Mteri
pugnur
nſto
sh
gelſſe
nonenl
muanmtor
cnsini;
Hettitaf
ſtens n
Vrwutes
leaͤmo
iy
piente
yrAl
eeki⸗
(eno
ſncnon
Cnntqᷓ
nenſicn.
neeſſente
mntesom
nſumplio
Alatemve
litinamt
onitiun
lner Pur
(Secd
halem.
lumin

Con

Pmgcogn
minisopy

Unnant

amumicoce
Mucabiles

Emntoin
Animm!

ininudiniſi
eA
nmnon
—
lensukti
nurüir fn
urukgfn

pturis ſi

pma cogn

Cheologia ſpecnulatiua

re vt q; de quolibet affirmatio vel negatio
totum eſt maius ſua parte. q ĩtellectinũ
ꝑfectius eſt non intellectiuo.ꝙ ſpũale coꝛ⸗

ſecernere. Alioquin res eadem a ſeipᷣa reali

diſtinctione differret. Ita enim põt intelle

ctus cõciꝑe(exẽpli gratia volũtas pdu⸗

ctiua volitioniſdiffert realiter a volũtate qᷓ
volitionem elicit/ſicutꝙ in eadem eſſentia

le ĩtellectꝰ/⁊ volũtas exñtes ab eað eẽntia

quõlibet exꝑterei diſtinguũtur. Sed hec
materia minus vtilis eſt q; vt nos ſua im⸗

pugnatione longioꝛi ᷣmone detineat. Ab

artiſtis pᷣterea logicis ⁊ metbaphiſicis po⸗

tius qᷓ; a theologis pᷣſupponẽda ventilãda

q; eſt/pᷣſertim dum de theologia miſtica ſᷣᷣ
monem habeamus. ¶ Dicamus de ani

ma mtionali ꝙ ipᷣa ꝓ diuerſitate officioꝛuʒ
et agibilium diſtinctas vires habet. diſtin
ctas inq; non re ſed noĩe. Ita enim virtuo

oꝛali ceteris paribo.ꝙ ſi homo intelligit/⸗
vomo viuit et ſimiles. ualis vero ſit

illa lux naturalis.Dici põt ꝓbabiliter/uut
ꝙ eſt aliq̃ diſpoſitio cõnaturalis⁊ cõcreata
anime.quã aliqui vocare videntur habitũ
pꝛincipioꝝ.vel ꝓbabilius ꝙ eſt ißamet a⸗

nima exiſtens lux quedam intellectuał na⸗
ture deriuata ab infinita luce pᷣme.intelli/

gentie que deus eſt de quo Jobãnes Erat

lux vera q̃ illuminat omnem hoĩem veniẽ

ſaeſt ita fecunda quodãmodo ipᷣa eadẽeri

ſtens.quemadmodũ ſi cõtineret in ſe tales
virtutes realiter vel aliter ex ꝑte rei differẽ⸗
tes.ĩmo eo amplius quo virtus non tavni

ta q; vnica foꝛtioꝛ eſt ſeipᷣa diſꝑſa.ſicut ſa⸗
pientia in deo ꝑfectioꝛ eſt ̃ᷣm deductiõem⸗/
vt Augꝰ vult locis plurimis de trinitate/
qꝛ eſt foꝛtitudo.iuſticia.⁊ bonitas.et ita de

cteris pfectionibus.q; ſi ab eis qualibʒoi
ſtinctione ſecernatur. Qui aliter capiũt vi
derint qᷓ; recte. Ego ſane nõ capio. ¶ Atta

men ſic vtamur in ꝓpoſito quaſi vires ani⸗

meeſſent penitus in natura diſtincte / diui
dentes bmo aĩiam rõnalem in intelligenti⸗

am ſimplicem.ſcðᷣo in rõem.tertio in ſenſu

alitatem vel aĩalitatem vel potentiam co⸗
gynitiuam ſenſualem et hoc quo ad vires

cognitiuas.et q̊ͥ ad affectiuas ꝓpoꝛtionabi

liter. Pꝛimo in ſinderiſim ſeu mentis api
cẽ.Secũdo in volũtatem vel appetitũ rõò/
nalem. Tertio in appetitũ aĩalem/quaruʒ
virium inde mox docebimus ꝓpꝛias rões.

Conſiderano deci/

xplanat pꝛ?o

intellectus explan
meet angelo ſimiliſ/ ⁊ dei
6 varijs nominibus in ſcri

ma ſimplicitatem
ut dicitur luxanu
capax/et quon

MNMitelligẽtia ſimplex:eſt vis ani
me cognitiua ſuſcipiens imme⸗
diate a deo naturalem quandã
Jucem in qua ⁊ ꝑ quam pᷣncipia
oſcũtur eſſe vera/⁊ certiſſima/ter
minis appᷣhenſis. ¶ Pꝛincipia hmõi no⸗
minant᷑ aliqñ dignitates/aliqũ cõmunes

animi cõceptiones.aliqñ regule pᷣme incõ

mutabiles et impoſſibiles aliterſe babe⸗

tem in hunc mũdum. Et põ. Signatum
eſt ſupᷣ nos lumen vnltus tui dñe. ¶ Poꝛ⸗

ro qꝛ ᷣm Dioni.vij.ca.de diuinis noĩbo.
In ꝓgreſſu rerũ a deo fit cõcatenatio que/⸗
dam vt infimũ ſupᷣmoꝝ ſit pᷣmum inferio

rum Angelus a quo minoꝛatus eſt paulo
minus homo/qm eſt intelligentia ſimpli/

cioꝛ hoĩe/habet in ſua natura illud q̃ſi infi

mum qð homo habet in ſua natura ſupꝛe/

mum vt m hanc intelligentievim coniun
gantur abſq; medio alterius ſpẽi / duo ĩtel/

lectus angelicus ⁊ humanus. Hoctamen

non ita accipiendũ putamus q̃ſi medium

ſit aliqᷣ inter aiam rõnalem et deũ. Cõtra

dicit eni Augꝰ qui nihil eſſe ſuꝑius mente
noſtra dicit pterdeum. Attamen qͥs nega/

9

nerit angelũ eo mõ recte dici ſuꝑioꝛeʒ ania

noſtra ⁊ deo ꝓximioꝛem q̊ ꝑfectioꝛ eſt:nul
lus vtiq;. Dicamꝰ idcirco ꝙ vterq; a deo e
que immediatetria ſuſcipit que ſunt natu⸗
ra gra ⁊ gloꝛia.Sed in reliqͥs ſicut eſt ĩter
zzelos hierarchicus oꝛdo.ſic angeloꝛum

gare illuminare et perficereet hoc reſpectu

gratiarum et ꝑfectionum ſecundarum.

Deniq; vis hec intelligentie ſimplicis qñ
q; nominatur mens/quandoq; celum ſupᷣ
mum/quandoq; ſpiritus/quandoq; lumẽ
intelligentie/quandoq; vmbꝛa intellectus

angelici/qñq; luxdiuina in qua veritas in

cõmutabiliter lucet ⁊ cernitur / nonnunq;
vero ſcintilla.vel apexrationis.

(Conſideratio. xI. æ

rationis vim expꝛimit quõ nũc intellectui
nunc ſenſualitati deſeruit/ et du⸗

lici nomine appelatur.

Rri eſtvis aie cognoſcitiua dedu

64

voies / m tres actus hierarchicos quoſ
frequẽter nominat Dioniſius qui ſũt pur

8 ctiua ↄcluſionũ expᷣmiſſiſ elicitiua S

Becunda pars de miſtica

quoq; inſenſatoꝝ ex ſenſatis/et abſtracti⸗
ua qdditatũ/nullo oꝛgano in oꝑatiõe ſua
egens. ¶ Bec deſcriptio ꝑ vltimã pꝑticulã
notat differre rõem a ſenſualit ate qᷓ vtit᷑ oꝛ/
gano. Per alias aũt ab intelligẽtia ſimpli⸗
ciſecernitur cuius opatio magis attendit᷑
in receptione cognitionis ſimpliciſ a ſuꝑi
oꝛi luce deo.qᷓ; attendat᷑in deductiõe cõclu
ſionũ/qð eſt ꝓpꝛiũ rõis.ſiue pncipia ſũpta
ſint ab expientijs ꝑ ſenſus ſiue illa ſibi ꝑñ
tauerit ab alto ſimplex intelligentia. Ex
hoc vero duplici vſu rõis nunca ſuꝑioꝛiby
bncipijs ꝑ ſe notis in lumine intelligentie
ſimplicis.nũc ab inferioꝛibo que ꝑ expien⸗/
tiam adquirũtur/vt q; ignis eſt calidꝰ ſoꝛti
tur ratio duplex nomen.vt dicatur poꝛtio
rationis ſuꝑioꝛ.poꝛtio inferioꝛ.vt pᷣterea
dicatur habere duas facies vnam ad ſuꝑi⸗
oꝛa.ad inferioꝛa alteram. Jmo ⁊ exhoc po
nitur ↄſtitui velut in oꝛizonte duoꝝ mun⸗
doꝝ ſpũalis ſcʒ et coꝛꝑalis.¶ Ceteꝝ poꝛ⸗
tionem rõis ſuꝑioꝛem noĩe viri.et inferio⸗
rem noĩe mulieris appellamus.m̃ enim
viuacitatis ⁊ virtutis habet rõ dũ ſuꝑioꝛi⸗
bus intendit reſpectu illius quaʒ cõtrahit
ex inferioꝛib /qᷓ;tum vira muliere differt i
virtute. ¶ Poſtremo rõni qñq; alia nomi
na tribuimusvtqꝙ eſt celũ mediũ in anima
qð eſt in vmbꝛa inteiligentie ſimplicis /ſic
intelligentia ſimplex in vmbꝛa angeli an
gelus in vmbꝛa dei. =
II.

(Conſideratio.x

dinidit ſenſualem virtutem quõ ꝑcipit in⸗
terioꝛiba q; ſibi deputatis quomõranſmit
tit lucide declarat. =è
JIs ↄgnoſcitiua ſenſualis ẽ vis
agalie vtens in ſua oꝑatione oꝛga/
no coꝛpoꝛeo tam exterioꝛi qᷓ; in
erioꝛi/ ad ea q̃ ſenſibilig ſunt ꝑp
ſe vel ꝑ accidens cognoſcẽda.¶ Cõtinuo
apta eſt dꝛia huius virtutis ad duas virtu
tes pᷣcedẽtes.Cuius multiplex eſt officiuʒ
multiplex quoq; appellatio. Nã cũ accipit
immediate motiones obiectales rerũ exte⸗
rioꝝ/⁊ ſicdicitur ſenſus exterioꝛ in quinq;
diſtinctus/qui ſunt viſus auditus guſtus

olfactus tacius. Aut recipit immediate ſe/
ſationes factas in his quinq; ſenſibo indi

exſenſatis elicit inſenſata hanc eſtimatiuã
noiamus/que de ꝓficuo vel nociuo dijudi

cat. Due p̃terea ſunt vires retẽtiue ſi pẽxꝝ in
abñtia. VUna ꝓ ſenſu cõi q̃ imaginatio qñ
q; noĩat᷑.Alteraꝓ foꝛmatiua ⁊ eſtimatiua/
cui mẽoꝛie nom̃ inditũ ẽ.q̃rũ oĩm virtuũ
cũ ſuis oꝛganis amplioꝛ maniteſtatio (qͥa
ad pñs negociũ iſta ſufficiũt)ad naturaleſ
et medicos referat᷑. ¶ Poꝛro vis hec ↄgni
tiua ſenſualis nũcupat.aliqñ aĩalitas/nõ⸗
nũqᷓ; ſenſualitas/qũq; celũ pᷣmũ vłinfimũ
qnq; imagiuatio.qñq; vmbꝛa rõis. In q̃
rurſus vmbꝛa vaſij gradus ꝓ varietate ſu⸗

oꝛum afficlof veſignant. E itaq; ſenſus

extenoꝛ nouiſſima lux potẽtie ↄgnitie que
deficit vel occidit in potẽtia ſolũ vegetati⸗
na vel nutritiua.dehinc ſenſuſcõis (habẽs
ſub ſe hãc lucẽ q̃ſi in vmbꝛa ſua)reponitur
in vmbꝛa fantaſie.ſic fantaſiã ĩ vmbꝛa eſti
matiue.⁊ hãc in vmbꝛa rõis collocamus.

agit de affectiuis potetijs in genere ⁊ ſpeci
es earum ſubdiuidit.

ilibet potẽtie cognitiue coꝛre

ctiua Cũ enim appꝛehendit᷑ali
Nquid a potẽtia qð eſt cõueniẽs
ſibi vel diſcoõueniẽs /et ſub tali aliq rõe ſibi
ſubijcit/exꝑimur aiam applaudere quodã

mõ ad hãcappᷣheſionẽ ſiſit cõueniẽs vłvt
ↄuẽies/⁊ hoꝛrere ſi ſuvt diſcõueniẽs Dicã
ampliꝰnullũ eẽ ens qð nõ hẽat appetitum
pꝓpoꝛtionabiliter ad finem qͥ ſibi iure diui⸗

ne legis debuus eſt Ded nõ dicit hicappe
titus ꝓpꝛie affectiuus pᷣterq; in reb cogni⸗

tione vigẽtib.. Sunt igitur tres vires affe
ctiue ꝓpoꝛtionales cognitiuis ſcʒ ſinderi

volũtas etappetiuus ſenſiuus.

. . *
õ 2ð õſ

ſinderiſim mẽtisdiuidit/eiuſq; appᷣhẽſiõz

Inderiſis eſt vis anime appeti

naturalem quandam inclinatõ
nem ad bonum per quam nabi
tur inſequi motionem boni exappꝛehenſi

one ſimplicis intelligentie pꝛeſentati QOuẽ

cans inter eas.ſiceſt ſenſus cõis.Aut ↄſe,ꝭ admodum nanq; ſe habet intelligentia re⸗
quẽter ex iudicijs vel ſenſationibo factis in ſpectu veri pꝛimi et certi. Ita ſinderiſis re⸗

ſenſu cõi.cõponit ⁊ diuidit.et ſic dicit᷑ima
go.vel fantaſia.vel virtus foꝛmatiua.Etſi

ſpectu boni finalis/ ſine mixtione ma⸗

licie ſimpliciter pꝛeſentati: ¶ Quoniam

Lonſidera. xIII.

ſpondet ꝓpoꝛtionalis virtusaffe

ſm qua tedit declaratci noibappꝛopatis

tiua ſuſcipiens immediatea ðᷣo

ſunpoſſt

gli
hhof
lin

n
V

1
NN
Vicape
conſigen
loliiepo
liuoclee
Nokpppen
ſtpwoli⸗
chrpoſth
daren
tudhhon
comti i
Chgshun
benenine
ſeenln
nonemn ip⸗
biad
Moruniit

n
nodi
dueſſen
onano,
tſſinmn
inyini
nicſneo
dnaun
ebe
nüiclusni
Düytrni
unis N
Vyraneſn
nngſoſi
nepiee
üngen
ſös dadi⸗
iupwoniun
üiucki
8Acanus.

N.

nammir

mrieſt
nippebatiin
wöckchani
hannitieſbi
Nemtmrcnad
iinanis n

Ninnis n

6benwhann
ndwate
rödokhi
Gcinn
—M
inshiin
ſis

CTheologia ſpeculatina

ſimplerx intelligentia ſicut non põt diſſeni
tire talibo veritatibbagnitõne habita quid

termini ſignificẽt. Ita non põt ſinderiſis

nolle poſitiue pncipia pꝛima moꝛaliũ duʒ
ſibi per intelligentiã onſa ſunt. Vtꝝ vero

poſſitea non velle hᷣ eſt in ſuſpenſo ſe tene /

re cõis opinio affirmatiuã tenet parte⸗
Juxta h̊ tripliciter vti poſſumꝰ noĩe ſinde

riſis. Aut ꝓut eſt inclinatio talis de cuus
uiditate pbabilitas eſt.vtiq; talis q̃lẽ de
Narzretinglia intelligentie poſuimus.
ut ſinderiſis dicetactũ huius virtut? cöo⸗
ſequentem ex appꝛehẽſione huius intelli?/

gentie.Aut tertio dicit habitũ ex actibo fre
quẽtatis ingenitũ. ¶ Hon ſecus de intelli
getia diſtinctio ſe offert ꝓ virtute vel pꝛo
actu eius vel ꝓ habitu exactiboderelicto
Sinder.ſſimaũtalijs noibus appellamꝰ/
vel habitũ pꝛacticũ pꝛincipioꝝ /velſcintil⸗
lam intelligẽtie rõne cuiuſdã ſue euolatio/⸗
nis ⁊ ardoꝛis ad bonũ /vel poꝛtionẽ virgi⸗

nalẽ ale.vel ſtimulũ naturalẽ ad bonũ / vel

apicẽ mentis / vel inſtinctũ indelebilẽ/aut
aliquo tali nomine vt q; eſt celũ ſupꝛemuʒ

in affectiuis potentijs.Et ita ꝓpoꝛtionabi
liter ad ea que de potentia cognitiua dica

miniſtis

variat nomeʒ appetitus ⁊ ᷣm hanc accepit
aiua apta moueri imediate ab ap⸗
pꝛehẽſione cognoſcitiua rationis
Hicappetitus ſi ſit reſpectu poſſibilium ⁊
impoſſibiliũ nomĩaturqñq; volũtas.Si
conſideret᷑reſpectu actus a ſe eliciti dicitur

libertas. Si ſit reſpectu obiectoꝝ non fi⸗

naliũ ⁊ poſſibiliuʒ dicitur electio vel appe
titus electiuꝰ. Et reſpectu actuũ impatoꝝ

dicit appetitus dñatiuꝰ vel executiuꝰ. Si
ſit volũtas exequẽdi ea q̃ iam electa ſunt di

citur ꝓpoſitũ:Et inclinatio ad hec exequẽ⸗/

da dicitur conſcia. Niſi dicamus ꝙ oſcien
tia duo ipoꝛtat ſimul iudiciũ ⁊ affectioneʒ

comitẽ. Si vero aſele an pamones mo
ic dicit

tiuas huius appetitus rationalis
generali nomine appetitus ratõnalis affe
ctiuus vel affectio rationaliſ. Si aũt fit re
ſpectn boni vel mali vt ſic appꝛehenſi ꝑ ra
tionem /ipſe appetitus dicitur concupiſci⸗
bilis. Si vero illð bonũ vel malũ pntetur
vt arduũ/iraſcibil appellat᷑. Quãuis ſcðᷣm

lis eſt vis anĩe affe

caus/quoꝝ finẽ ignoꝛamus/vteſt tractus
ferriad magnetẽ ⁊ maris ad lunã/⁊ alioꝛũ
ad alia.Huc aũt ſenſum nature iaʒ in oĩ re

64

phm ⁊ ſeq̃ces he due vires ⁊ ↄcupiſcibilis

et ilaſcibił i ſola ſeſualitate ꝓpꝛieradicẽt᷑

onſiderato. XVI

mini ſe s conuenire.

Ppetitus a
vis aĩe affectiua apta moueri ime⸗
aiate ſolũ ab appᷣhenſiõe ſenſitiua
Addita ẽ dictio hec exduſiua ſoluʒ ne nos

Dʒz augu:⁊ theologoꝝ aliter vſus habet.

lalis vel ſenſualis eſt

Fonephftinanumalen non ſolum ho⸗

vꝛgeat ↄtrouerſia vtrinq; ꝓbabilis/videli

cet. An appetitꝰ ronalis poſſit imediate ex
cognitione ſenſitiua ſolũ moueri/ſicut põt

exdeliberatione rõnis. Huũc q̃q; appetitũ

q̃ mox dicte ſunt obiectales rõnes.(Pꝛe
ter hüc appetitũ/qdã poſuiſſe vident᷑ ſen⸗
ſum nature ad bonũ vel malũ / ſaluãtes ex
hoc multos effectus mirabiles in animãti
bus reſpectu talis vel fuge vel pſecutionis

in iraſcibilẽ ⁊ ↄcupiſcibilẽ ſecernimꝰ . eas

Aliſmodi non pᷣtreddi cauſa ex appᷣhenſio
ne cognitionis ſenſualis/ vt q; pnte hoſteꝛ
non viſo hoꝛreſcũt pili cũ tremoꝛe quodaʒ

qð econtra fit amico pñte.ꝙ foꝛmica pui/
dens future hyemi ingentẽ farris cõponit

aceruuʒ.⁊ ita de pluribꝛabſq; numero.
Quid vo mirãdũ ſi coꝛpa aĩialiũ ducant᷑ ſe

cretis inſtinctibꝰ vel pulſibꝛad ſuos fines

qñ in coꝛpoꝛiboalijs minꝰ ꝑfectis minuſq;

quẽdos naturales tractus iuenimus/imo
plurimi ſuntreꝝ variaꝝ adinuicẽ tales tra

.

poſuimꝰ qͥ alio vocabulo lex nature/vel in
clinatio naturalis/vel directio intelligẽtie

non errantis/poteſt nomĩari.Etnihilab

poſitione diſſentimus.

ij.· conſideratione vſq; ad viceſimampꝛi⸗/
mam/Oꝛdine vero. xvij.

Exiſte potentie tres cognitiue / et
tres affectiue/lumiĩa q̃dã ſũt/q ꝑ cõ

ſcunt᷑. Itaq; ſol iſte naturabſicut in effica⸗

tudinẽ maioꝛẽ hʒ cũ ſpũalibo/⁊ ad eoꝛum
nn

oꝛganiſad/ tot mirabiles ad ſuos fines ↄſe

ſideratõʒ lucis coꝛpoꝛee faciliꝰ cok

cia vᷣtutis pᷣſtãtioꝛ ẽ ceter coꝛꝑibꝰ. ita ſili

Becũda pars de miſtica

cognitionẽ ↄgruètioꝛi manuductõe dedu⸗
E at ſol illuſtratiuꝰ alio eoꝝ.ĩſuꝑ q̃ al
terabilia ſũt calefactiuꝰ/qᷓ duoꝝ ꝓpoꝛtõa
lia gerit in ſe natura ꝗlibetrõnałqm lucet
p cognitõʒ/⁊ caleſcit ꝑ amoꝛẽ. Ois pᷣterea
effec/pſerti imanẽs/ꝓduct? atali natura
rõnali /dici mereflumẽ aliqð/aut rõe clari⸗

tat in cognitiua.aut caliditatis ĩ affectiua

aut ſił vtriuſq;.Nõ.n. foꝛte ↄtingit reꝑire
cognitõʒ q ñ ſit ſoꝛmalr aut vᷣtualr q̃dã af⸗
fectio. Siẽ affectio ñ videt᷑ poſſe ſecerni:
qn ſit qdã expimẽetalis cognitia⸗ aype neu
tra potẽtia effecũ ſuũ cãt ſine alta/ qm̃ ad
cognitiõis cauſatõʒ potẽtia affectiua/ ſicut
adaffectiõʒ generãdã cognitiua concurrit
Effectꝰ ãt ſp ſue cãe q̃dã ſilitudo ẽ ⁊ imago
Sic pᷣterea videmꝰ lucẽ ñ eẽ ſine caloꝛe ſal
tẽ vᷣtuali.Caliditas q̃; lu ꝓductiua reꝑit
¶ Rurſus quẽadmodũ lux ⁊ caloꝛ mutuo
e ſoꝛtificãt/qð in ꝓductõe ignis facile eſt

aduertere vbi calor flãma/⁊ flãma caloꝛem
ingenerat. Hõ alit᷑ exiſtimãdũ ẽ virtutibo

iſtis cognitiuis ⁊ affectiuis/ qn ex mutno
pcurſu oꝛdinato adinuicẽ/fit opatio/ tan
to maioꝛ atq; ꝑfectioꝛ/qᷓ;to virtꝰ q̃libet cuʒ
Ilibet extiterit vnitioꝛ ¶ Deniq; lux ſolis
ſe diffũdit diſpiter ꝓ varietate medioꝝ/alr
in dẽſitate/alit᷑ in raritate/alit in medio ꝑ⸗
ſpicuo ⁊ diaphano ⁊ ꝑuio.alit᷑ in obſcuro
turbido ⁊ ſpiſſo atq; nubiloſo. Quã ſiliter
diffuſionẽ variãt ꝓpinqtas atq; diſtantia.
Mltiplexq̃ʒ obſtaculoꝝ diſpoſitio ñ vnã
reddit lucis radiãtis imaginẽ/ſʒ ꝓ diuerſi⸗
tate incidẽtiaꝝ radiantiũ variatã. Attẽda
mus interim diuinã lucẽ q̃dã ꝓpoꝛtionabi
li ſilitudie ſolẽ ſe cõicare/nõ tñ naturali ne
ceſſitate/ſed libaliſſima ⁊ gtuita charitate/
his qͥdẽ cdariꝰ his vero obſcuriꝰ. Dat eĩ ſe
lucidiꝰ intelligẽtie q;ᷓ rõni/⁊ vtriq; limpidi
us q; ſeſui.Exẽplũ ſeuſibilead h̊ mauducẽ
dũ ẽê/ſi diuerſa vitra oppoſuerimꝰradijs ſo
larib/ſcdõᷣm ꝓpinquũ ⁊ diſtãs ꝑ lineã rectaʒ
inter ſolẽ ⁊ oculũ nr̃m. Cõſtat inter duo q̃
libet ſpecula/eẽ ſpaciũvbilumẽ ſolis aliter
⁊ aliter inſpici poſſet. Ita vt poſteriꝰlumẽ
apparet quedã vmbꝛa vel adumbꝛatio / ſi
ad pᷣcedẽs cõꝑatur. Hoc in cãdelis diſpari
ter lucentibo nocturno tpeptra parietes in
ſpicimus/vbi lumẽ vniꝰ alteri maioꝛi col⸗

latũ/ vmbꝛa videt/ſi certis obicibboſua lumi

na ſimul ↄfũdi vetuerimꝰ.Cõꝑationes ſi⸗

miles de oꝑatõne caloꝛis ſm paſſa aliter ?

ſpeculis

aliter diſpoſita aduerterefacile eſt.

onſidera. xvIII.

ſexpotẽtiaꝝ oñdit capacitate.ſemltis opi⸗
nionibotã theologoꝝ q; medicoꝝ ⁊ philo
ſophboꝛum ſenſis ſup hanceloquitur.
Exiſte potẽtie nõ ſolũ lumina qͥue

— daʒ ſunt/ſed ẽt qꝛ luminoſaꝝ illu⸗

ſtrationũ capaces inueniũt᷑/ipſas
beculis roõnabiliter cõꝑamꝰ.
oñdere q̃liter ſex iſte potentie capaces ſint
luminoſaꝝ illuſtrationũ.Et H̊ qdem age⸗
mus mõ nꝗratiuo/pᷣſupponẽtes veritatẽ
ab alijs. ¶ YFuerũt nõnulli q dicerẽt deũ q;

eſt lux vera/ illuſtrare aĩaz nraʒ ꝑ ſeipᷣm im

mediate/ñ ſolũ actiue ⁊ efficiẽter/ſed ẽt foꝛ
malit᷑ aut q̃i foꝛmalic.Nã iniqᷣunt ſi ↄgni⸗

tio creata hec pᷣt.cura cognitõe ĩcreata iſtðᷣ
auſerret᷑: Pꝛeftim cũ nullã ĩpfectiõʒ depẽ/⸗

dẽtis ſubiectiõis /vel materialis inbeſiõis
ꝓpter h̊ in deo ponere cõpellat. Hec poſi⸗
tio qꝛ ad vitalẽ quandã imutatõʒ de gener
cãe foꝛnalis magis q; efficiẽtis/hãcĩmutã
di maneriẽ refert.Dicũt exↄſequenti deuz

eſſe poſſe anime rationali cognitionẽ/imo

⁊ volitionẽ/⁊ amoꝛẽ/⁊ iuſticiã/nõ tamen
immenſe/ſed ꝓ capacitate q̃daʒ actiua ſeu
vitaliter eleuabili eiuſdẽanimerationalis
Contra hanc imaginationẽ eſt pariſiẽ.
articulus/iqᷓ;q; auicenna ⁊ Algaſel de bea⸗
tcitudine intelligentiarum viſi fuerit huiui
imaginationis doctoꝛes fuiſſe. des
fuerũt alij ponẽtes lumina quedam creata
alia a ſuba anime/veluti quoſdaʒ habitus
innatos ſibi/eſſe inſeꝑabiles ab eadẽ eſſen
tia aĩe//⁊ q̃ſi ab eadem efftluentia ſeu pullu

lantia atq; germinãtes.Nec mirabit qᷣ ſpiã

ſi aliqui dixerũt cum fuerit antiq̃ celebꝛis
opinio de potentijs anime intellectiua et
volitiua talis/ꝙ ipſe ſint accidentia quedã
in eſſentia anime radicata diſtictaq; ab ea

Mota eſt inſuper communis opinio /que

in angelis ponit ſpecies omniũ cõcreatas
ad ſaluandũ quomodo cognitionẽ ſuãnõ
accipiũta rebꝛ nouam atq; mutabilẽ. Cir

ca hoc verſatur controuerſia inter platoni

cos ⁊ ꝑipateticos.dicẽte ariſtotele pipate⸗
ticoꝝ pꝛincipe/ꝙ aĩa eſt tanq; tabula raſa

in qua nihil depictũ eſt ⁊c̃. Platone econ⸗

tra dicẽte nr̃m addiſcere nõ eſſe niſi quod⸗
dam reminiſci.qᷓ;uis adbucdictum iſtuda
diuerſis varie exponatur. Vna expoſitio
tacta ẽ de ſpẽbo concreatis q̃s platonid in

¶ Pꝛimu eſt

☛

de
Kon
lesi⸗
it
lnof
cty.
elhi
Pob
o:
potene
llem
ſilier⸗
englls
☚
üſſſci

Dypnin

Disnan

enonm

Np⸗
acbt⸗

clec⸗

N

inrtn
aanm.
üummnh
minih
enunniſ
egpacsſ
irmrmtn
icdadr
pbönmn
Gin vatt
nanmni
itioenn f
iiödi
muisndais
Mn an
nridee
Hoishän
er,
Emens

—

Nail E
Gblsietid
tnannia i
sfuninhieß

inidn

nr intnuu
uueniccl

niking did

msggino
GanniiC
gintſiͦn
urnhli0
Crnkone he
t und
u,
acunant⸗
n. n 4
nsie

ala nfa / ſicut nos in

—0 =

Alijs ecõtra cerrãtib fruſtra hmõoi ſpẽs po

ni cũñ aĩa ipᷣa ſit imago oĩm reꝝ/q̃ ſᷣm ↄuer

ſionẽ ad hasvel illas res actuat᷑ in cogſcen

theolo

4

Geus poſuiſſe viſi ſüt — ANter ſex potẽtias pᷣnoĩatas/q;to a⸗
T i liq̃ fuerit purioꝛ ⁊ lũinoſioꝛ/tã ex ſe

qᷓ; ex adiucta illũiatignetãto fit ad
giã miſticã aptioꝛ. ¶ Hãc aptitudi

do/aſq; noua cognitionis alteriꝰ foꝛmatio nẽ in pdictis paltertis aatheoloetniſtiea
ſi

ne/quẽadmodũ ſpeculũ hñs in ſe imagies

rexꝝ ſi eẽt virtꝰ cognoſcitiua/ipᷣam cognitõ
nẽ hmõi reruʒ in ſe meta ſemetacciꝑet/aut

ꝓpinqoꝛi ſilitudie/imagines tales ſi ſe cods
ſcerẽt/⁊ in vnã rẽ ↄcurrerẽt.illa res ꝑ hanc
ſui cognitionẽ/eoꝝ oĩm qͥꝝ ipſa eſt imago

cognitionẽ obtineret qᷓ;q; mutatio de non

coòſcente in cognoſcẽs ⁊ ecõtra/difficulter
noõ tñ oĩno ipꝛobabiliter/ eẽt ſaluabilis.
Huic ſilr unaginationi/ↄtradicit parieñj.

artienlus. ¶ Dicam deinde lillð in q̊oẽs
fere ↄueniũt/eẽ.ſ.cognitiones ⁊ affectiões

Qdꝗ ſitas/tã actaules q; hituales / illuſtran

tes pᷣdictas ſex potẽtias.q;uiſ aliter ⁊ aliter
Nã cognitionũ alie ſũt cõplexe alie incom

ſu ↄſiſtit.⁊ aſſenſuũ nõ ꝑua eſt diuerſitas.

OQuidaã ſuüt euidẽtes excognitione ſola ter⸗
minoꝝ.·alij ꝑ experiẽtiã:.alij ꝑ demõſtratõ

nẽ. Quidã vero ſũt ineuidẽtes ⁊ taliũ. alij
certi:alij incerti.Alij cauſant᷑ ex pbabilita
te rõnum ſumptaꝝ ꝑ intrinſecas apparẽti
gagaalij ꝑ extrinſecas vt ẽ auctoꝛitas dicentꝭ

afionẽ ſenſualẽ ⁊ růnalẽ. Sʒ ⁊ iterſenſua⸗
les irradiationes tã ab extrinſeco q; ab in⸗
trinſeco diſtinctio młtiplex inuenit᷑. Silr
in affectiuis actib vel hitib aſſignabilis
eẽt varietas ad pᷣdictos cognitiuos actus
vel hitus q̊ꝝ naturã affectiui ↄſequũt᷑

Deniq; magna ẽdiuerſitas inter irradi

Poſtremo fides nr̃a qͥ ad ̊ ponit multos

hitus ⁊ qñq; ac infuſos gtuitos ĩ vtraq;
potẽtia cognitiua ⁊ affectiua / qruʒ pñtiali

colluſtratione ⁊ virtuali qᷓdã irradiatione/

intelligimus vel foꝛmaliter in ſe

ad eandẽ pᷣdiſponit/q̃ ↄſideratione B̊ mo⸗

do epoſua/nos ipᷣam ex pᷣcedẽete per ſilitu

dinẽ in ſpeculis materialiba manifeſtamꝰ.
SDint itaq; ſex ſpecula ſibi inuicẽ catena⸗

ta ⁊ reſpicientia ſe mutuo oꝛdinata ad lum

⁊ caloꝛẽ ſolis ſuſcipiendũ/ſᷣm ꝓpinquius⁊
remotius/nunca ſuperioꝛi nuncab infe⸗
rioꝛi. Conſtat ꝙ; ſpeculum quodlibet q;/

to erit purius in ſe ⁊ luminoſius ab extrin

ſeco/tato eritaptius ad oꝑationẽ ſuã ⁊ alio
rum/in tm ꝙ ex mutua actione ⁊ reactione

fiat ſplẽdidius qðlibet ex ilis niſi alið ob
ſtiterit/ imo excòbinatione varia poterit ef

fectus aliqs vtputa imago vel coloꝛ reſul/⸗
tare qͥ abſq; cõcurſu tali neqq; appareret.

Vigilanter diximꝰ niſi alið obſtiterit/ qm̃
ſpeculũ qð eſſet ſoli ꝓpinquius tata radia/

tione einſdẽ ſolis ꝑfundi poſſet a ſuꝑioꝛi/⸗
qꝙ ipᷣeõactes alioꝝ ſpecloꝝ ab ĩfimis ñ tã
ꝓ tc illiinarẽt.qᷓ; obũbꝛarẽt. Idẽ dicimꝰð
intelligẽtia dũ a ſuꝑioꝛib ſuãlucẽ capit/qꝛ
tũc ſubobſcurioꝛ aliqn redderetur ex ↄuer

ſioneeius ad potẽtias collucẽtes inferius/⸗

q;uis in H diuerſificentur ſpecula materia⸗

lia ⁊ ſpualia quoniã ſpiritualia duas faci⸗

es habentpᷣſertim ea que non vtunt᷑ oꝛga⸗

nis coꝛpoꝛalibus.Quoꝝ ſpeculoꝛuʒ ſpiri

tualium tanta poteſt eſſe virtꝰ/talis vigoꝛ

⁊ ↄſolidatio/ꝙ ꝑiter exeq̊ ſine detrimẽto a

ſupioꝛi poter̃t ⁊ iferioꝛi pte/iluna ſua ſuſci

ſpũaliter illũiataia nr̃a/p iſtos ad h.perii/

los ad illð.In nũero taliũ ſunt fides.ſpes
chharitas.tres theologice virtutes / dona ſe

ptẽ ſpũſſci/ ꝓphetie ⁊ reuelationes / ⁊ ſiq ſũt
dona talia/q diuiditſpũs vnꝰ ⁊ multiplex

dãs vn ·cuiq; put vult. ¶ Exbis itaq; cõ⸗

memoꝛatis deſuſceptione luminoſaꝝ illu
ſtrationũ ꝑ has ſex potẽtias ꝑſpicuũ fit ſic
addebat᷑ꝙ ipᷣas ſpecuł rõabiliter cõpamꝰ.

potentiarũ ſuſceptionis purioꝛislumino

ſitaie cuin aduerſione/ exeplo ſex ſpeculoꝝ
etrangeloꝝ cognitionem elucidantt·

pe ⁊ tenere ſuſcepta.Hoc maniſeſtũ ẽ ian⸗

gelis ⁊ alijs confirmatis qui ſimul eque co

gnoſcunt tempoꝛalia ⁊ eterna/quoꝛum te⸗
nuem ſimilitudinem ⁊ imitationem gerũt

aliqui ex viatoꝛibus ecſpeciali gratia/⁊ve

hemẽti habituationei/vt inferius domino

duce monſtrabimus

(Co . 1 d C. XX „ Tngtlohes

2 ſerpotentiaꝝ/tcim qua potuerunt
„Pe

ula materialia ſicut multotiẽs

defoꝛ mãtur⁊ inficiũtur ⁊ coꝛrũpũ

tur in ſuis actionibus debitis/qñ
q; ab extrinſeco/quandoq; ab intrinſeco/⸗
nn:

ſicut intelligẽtia capit eam / vel miſteriali⸗
ter ⁊ quodãmodo diſpoſitiue/ ſicut ſenſus

Quarta pars de miſtica

non minus incidit defoꝛmitas ⁊ infectio ĩ
ſpeculis ſpũalibo ſex potentiaꝝ q̃rum tres
ſunt cognitiue affectiue pari numero.
Experiẽtia etiã ſine ſilitudie docet nos qᷓ
ſepe turpia fantaſmata/.et erroꝛes / et fe⸗
derepñtationes obiectales/ Concupiſcen
tiep̃ᷣterea ⁊ paſſiones ſoꝛdide/tetre ⁊ hoꝛri⸗
de/tanq; fumi qͥdam caliginoſi/vel infecti
⁊ venenoſi/aĩas nr̃as obnubilãt/ledãt/at⸗
q; cõmaculãt.Pꝛeftim ĩ pꝛimaria⁊ nouel
la taliũ appᷣhenſiõe/velut in pueris.Deni
q; generalis ⁊ inelicibilis ſoꝛdidatio talis

ꝓuenit ab oꝛiginali macula/q̃ aiam nr̃am
cũ oĩba potentijs ſuis/ad hãc miſerabilem

traduxitaggrauationẽ/vte celeſtibꝛad ter⸗
rena/ ab intelligibilitate ad bꝛutalitatem

demerſa ploꝛet᷑.Hõ iuqͥt ꝓphᷣa cũ in bono

re eẽt nõ intellexit/cõpatus eſt iumetis inſi

pientibo/⁊ ſilis factus ẽ ill.Et iſignis poe⸗

ta Terreniq; hebetãt artus moꝛibundaq;

mẽbꝛa. Nihilominꝰ ab iſtiſemergere ⁊ ſur

ſum eniti h̊ virtus h̊ laboꝛ eſt/vt cum aplo
nr̃a ↄuerſatio fit in celis/ↄtra exclamatiõʒ
ſatirici dicẽtis.O curue in terris aĩe⁊ cele⸗

ſtiũ manes. In B pᷣcipue verſat᷑ ipa cuius

naturã inqͥrimus theologia miſtica/ quaʒ
per pniam/⁊ credulitatẽ euãgelij adipiſci ⁊
nõ aglit᷑ fas hẽmus/ſicut reſtat oñndendum.

uarta pars pꝛin/

cipalis agit de ↄtemplatione meditatione

⁊ cogitatione/vſq; ad. xxvl.aſiderationeʒ.
Oꝛdie vero xxi ↄſiderato deſcribit actoes

Horentig un gencrali miniſiane

v (ce poſſit hr̃i/pꝓdeſt inqrere qͥddita⸗
tem cõtẽplationis.Siqͥdẽ a ꝓpꝛie
tate loquẽdo ſicut ↄtemplatio eſt in vi ĩtel⸗
ligentie cognitiua. Ita in vi ſinderi affe⸗

ctiuar noniyr miſtica theologia /ꝓut in⸗

fra dño illuminãte docere conabimur.
Dupeſt igit᷑recto oꝛdine vt poſtq; deſcri⸗
bere ſtuduimus vires cognoſcitiuas in ho
mine/ꝛdiſtinximus in genere tres virtuteſ

cognoſcitiuas.ſ.imaginationẽ/rõem/⁊ in

telligetia.Et tres affectiuas ꝓpoꝛtionales
que ſunt appetitus ſenſitiuꝰ.appetitꝰ vo/
litiuꝰ ſeu volũtas/⁊ appetitus qͥ dam ſuꝑi
oꝛ q̃ ſinderi noĩani pᷣt eo ꝙ ſeqͥturappᷣhẽ⸗
ſionẽ. NHũc ad ſermoneʒ de actibus eoꝛum
q;tũ ad rẽ q tractat᷑ad elucidãdũ attinet vei
niamus.Etqꝛ notioꝛes ſunt actus intelle⸗
ctiue q; affectiue potentie.magis eniʒ ſub

vehemẽter occupatus.

dicendũ per ſingula.

noticia clarioꝛ theologie miſti⸗

doctrina tradendi ſunt/nõ pigeat hmitus
illos deſcribere noiatim.
termini generales qbo maxime vſos fuiſſe

ũt aüt tres

video eos q deↄtemplatõne ꝑ modũ artis
locuti funt/cogitatio/meditatio/ↄtempla
tio Et hi termini q;; aliqñũ ꝑmiſcue ſumã
tur ab aliq ba ſicut eandẽ rẽ ꝑ ipᷣos ſignifica
reotingit.nihilominꝰ diſtinctas hñt ſigni
ficationis rõnes/q̃s ꝑ facile ⁊ difficile/per
vtile vel inutile ſentiũt aliqͥ. Vñ cogitatoʒ
ſic eẽ deſcriptã reperio a venerabili Rich.

in ſuo de ↄtemplatione/qͥ hãc materiã elu⸗

cidauit vſq; ad fundamentũ/mgr̃m ſuum

hugonẽ inſecutus. Cogitatio eſt ĩpꝛouidꝰ

aĩe obtutuſ/ circa ſenſibilia/ad euagationẽ

ꝓnus.¶ Megitatio eſt puidus ale obtu⸗

emeter occn otemplatio eſt
ꝑſpicax ⁊ liber id eſt expeditus animi ↄtui
tus / in res ſpiritales ꝑſpiciendas/vſq; qua

tus / in veritatis cogn ee en inq ſitione

q; diffuſus/⁊ in diuina ſpecula ſuſpenſus.·

¶ Yogitatio igit᷑vagat᷑ ⁊ ſerpit ſine labo⸗

re⁊ fructu. Meditatio nitit ? intendit cuʒ
laboꝛe⁊ fructu. Contemplatio circiuolat

⁊ circũfert᷑ſine laboꝛe ⁊ cifructu.( In co⸗
gitatione eſt euagatio. In meditatiõe inqͥ
ſitio. In ↄtemplatione admiratio. ¶ Ua
rij deinde ↄtemplationẽ ramificãt in vari⸗
as ſpecies ⁊ varie/de q bus non eſt ſtatim
Sed maximereq/
rendum eſſe arbitroꝛ. Vnde facilitas tam
in cogitatione q; in ↄtemplatione oꝛiatur

⁊ in meditatiõe difficultas. Hoc enimme
per expꝛeſſuʒ legiſſe non memini.q;uis ſit

conſiderationedigniſſimum.

(Conſidera. XXII.

ratõeʒ vñ ſurgit cogitatõis facilitaſ

QOgitatio facilis eſt qꝛ foꝛmat᷑ im/

bus / vel ex fantaſmatibus paſſim
occurrentibus ⁊ vltra nõ nititur. Quẽad/
modũ nanq; ſenſus nr̃os cũ omui facilita
te circũducimus mõ huc/modo illuc/obie
ctis ſufficienter pᷣſentatis.Et ſimiliter nul
la eſt difficultas in occurſu fantaſmatũ qli⸗

umcunq;/ nam euagãtur pntanturq; / nob

etiam inuitis. Cofeſtim apparet ratio cur
cogitatio queſcdᷣm talia foꝛmatur ⁊ hec in

ſequitur/ nullam patitur difficultateʒ. Wi⸗
demus hoc in pueris videmns hoc in bo-

minibus ocioſis/ in talibus queruntob

lectationeʒ qꝛ nullũ afferuut in ↄſiderãdo

mediate vel ex ſenſationiboactuali

lerdfiln
Ron

mntüſt

düenunite
üpefin
Mockpnnt

1 enggetn

Wcrogtobn
gncſnne
Cümnhatoct
msminioni
Gmdrs adn

Nnii n

inhtſdelte
hmmirmed
Irin
umn

„

IaN
rNeNi ds
.M.
atgeiſili

irontnnanl

innbs n
tünmnn,ODin

isämtifclt

. wwdolinch
rs timlin

õ
Gufenmn

4

NK
Sern

Theologia ſpeculatuuug 6)

laboꝛem. Sed de his vere enũciauit ſmo
ꝓpheticus:Nouuoñs cogitationes hoim
qm̃ vane ſuntvan ſunt itaq; qꝛ ſunt fine

carentes ſomnioq́; ſimiies. Non enim ad

aliquẽ fineʒ vtilẽ oꝛdinat/ imo frequenter
cũ hõ in talibo ſe oblectauerit triſtis manet

delſinat eſſe cogitatio uis itach neſciat
foꝛtiſſimos eẽ motus actuales ſenſuũ/nũc

wrafn

,N

meditatiõis difficultatẽ ⁊ laboꝛẽ exponit/⸗

ecemplum tam philoſophicis q; poeticis

deoꝛpheo virgilio hercule.
Editatio difficultatẽ ſoꝛtit᷑ ex eo q;

vltra ptingere vel in aliq fixa ſtare. Ex⸗
1ſe crebꝛo qlibet ſtudioſus difficulta⸗

tem eſt inſiſtendo ad aliquid attente ↄſi/
derandũ cogitationẽ ſine diuerriculis ad
alia. Et h dum fit / cogitatio ia trãſit in me⸗

ditationẽ/nõ vt cogitatio deſinat eſſe ſʒ vt
us itaq; neſciat

hos nũcillos/eſſeſimiliterↄtinuũ fluxum

fantaſmatũ nullus igrat. ꝓpterea/ſenſualezʒ
motũ vnire/aut flnitãtia fantaſmata cohi
bere /vel ſiſtere/vel ſupgredi/⁊ad aliqduam
certã cogitationem ſuã ſub determinatis li
mitibo claudere operoſum eſt valde/ nõ ha
bituatis ⁊ inſolitis/neq; fieri poteſt abſq;
illo qui claudit cert limitibʒ mareſ ponit
terminũ fluctibus eius ¶ At vero difficul
tas hec auget᷑ ⁊ fit laboꝛ inſuſpicabilis dũ
animus denudare nitit᷑ cogitationẽ ab in

uolutione accidentiũ /hoc eſt circũſtantiiss
loci ⁊ temꝑis/⁊ alioꝝ que pꝛeſentat ſenſus

vt abſolute ⁊ nude qdditates reꝝ appare⸗/
6 Dat
exemplũ diuinus aug.de ↄſideratione ve⸗
ritatis ⁊ bonitatis/q̃s dum in ſua puritate
meditari ſatagimꝰ/ↄfeſtim occurrit hec v
illa bonitas. Et hec vel illa veritas ĩ pticu
lari/⁊ fit cogitatõ noſtra cũ tpe⁊ loco/vt di
cit notãter phᷣs.i.methahice. Pertinere
ad GB eſtimo poeticas illas fictiones ⁊ ima,⸗

ant/q̃ſi non conuolute tẽpi ⁊ loco.

ginationes / vnã de oꝛpheo cythariſante ⁊

nititad ſuperos.Et alteram apud virgiliũ

de enea tranſeũtead campos eliſeos.⁊ ibi⸗
dem intelligente qᷓ futura erant poſt enata
tionem maris ⁊ obdoꝛmitionem cerberi.
PFon enimtales viri quos pꝛo theologis
habuit antiquitas ocioſe fabulantur. Oꝛ⸗

pheus eſt vir ſapientie deditus qͥ per aura

vltra ſenſationes actuales / vel fan
taſmata paſſim occurrẽtia/ipᷣa niti

te vel eburnee cithare modulos/ꝑ̊ᷣ eſt ꝑ de/

bitam ⁊ armonicã moꝛũ compoſitionẽ/ſi
ſtere facit flumina defluentiũ deſiderioꝛuz
cCõponit quoq; ⁊ mãſueſcere facit ferinos
bꝛutales affectuſ. Deniq; compellit ſiuas
nigidas pꝛauaꝝ inclinationũ tã innatarũ
qᷓ; adqͥ ſitaruin ad ſuũ volũtatis arbitrium
ſeq/ hic oꝛpheus euridicẽ habet ſpõſam / il
lazʒ de q̃ gloꝛiabat᷑ ſapiẽs /queſiſſe ſibi ſpõ/⸗
ſam ſapiẽtiam aſſumere/ vel accõmodatiꝰ

euridicẽ accipiamꝰ vim intellectualem da⸗
taʒ homini ad ↄſiderationẽ ſupꝑnoꝝ. Hec

vis dũ ꝑ pꝛata floꝛentiꝗ placibiliũ obiecto

rũ vagatur.moꝛdet᷑a ſerpente voluptatis

latentis ſub herba foꝛmoſitatis / ſicut dicit
Aliriſt. ꝙ voluptas furata eſt itellectũ ſpiſſe
ſapientie/B̊ vulnus inffictũ trahit euridicẽ
dd inferos qꝛ hec ſola iam infima cogitat.

in his ſolis ↄuerſatur/nõ potẽs dicere cuʒ
apło. NHra ↄuerſatio in celis ẽ. Vulnerata

igitur deductaq; euridice.i. vi intellectuali.

ad inferos/ꝑ mediũ ſ̃pentis/ſicut ad lr̃am

l

tentatio ſpetis pmos illos pentes ſapien/
tiſſimos demerſit in bratꝝ os illiꝰ miſerie

qualem apud inferos ſub metaphoꝛa con/

gruis exemplis poete figurarut. Oꝛpheuſ
vir ſapiens deploꝛat amiſſam coniugem/

quam ad fupernas auras conatur rurſus
educere:quo canente ⁊ lugente/ſilent furie
infernales paſſionũ carnalium.cerberi la⸗
tratus non auditur/qꝛ res cuʒ temꝑis lap⸗
ſu non ↄcipiuntur.Animus pꝛeterea qui
pꝛeſſus ante erat/lapide molari terrene cu⸗
rioſitatis/ ſicut ſiziphus/ vel qui agitabat
rota volubili mundane occupatõnis ſicut

yxion.vel qui lacerabat᷑ a vulturibus moꝛ

dacis voluptatis ſicut ticius. vel qui eſu⸗

riebat inter aquasa poma ſicutanarus tã

talus/nunc intrepide in requiem ſui ↄuer⸗
titur cũ illo qui dicebat. Còuertere anima
mea in reqͥ e; tuã.qꝛ dñs benefecittibi. In
ter heclamẽta ⁊ efficacia carmina iubetur

euridiceſoꝛpheo reddi/ea tamẽ legenerur
ſus conuertat intuitum. Sed heu noctis

pꝛope terminos oꝛphees euridicemſuam

vidit. p erdidit.occidit.¶ Vos hec fabula
reſpicit/quicunq; in ſuperum diem/men⸗
tem ducere queritis.naʒ qui tartareum in
ſpecus victus.lumina ffexerit/quicquid
pᷣcipuum trahit/perdit dum viditinferos
Hec Boetius. Ad hanc ſententiam facile
traduci poſſunt fictiones alie de enea virgi

liano / ⁊ hercule. ⁊ perſeo deſcendentib ad

nu3—

2 C.

l

Quarta pars de miſtica

inferos ⁊ iteꝝ emergẽtib. Sʒ becinterim

chꝛiſtianoꝛum ditatione.

idera. XXIIII.

Onõ crelcit ? cſturotemplatio oñdit per
plures ſimilitudines exemplares.⁊ vbi p⸗

ſufficiant pꝛo ſpoliatione egyptioꝛum/et

pꝛiereponitur. .

Vnteplatio facilitatẽ hʒ tũ ex biti⸗

Ppter abſtractionẽ ⁊ ſeꝑationẽ ĩtel⸗
igentien

la ſubleuantẽ. Meditatio nimiꝝ ſi debite
fiat tranſit in ↄtemplation?/ſicut cogitatõ
in meditationẽ. Facta.n.ſedula inqͥ ſitiõe
ver itatis/denudatis inſuꝑ ꝑ vehemẽs ſtu
diũ reꝝ qͥdditatibo ab accidentalibo circun
ſtantijs/generat᷑ hitus ex frequẽtatione.de

purat᷑ lumẽ intelligẽtie.fitq; lucidius q;to

eſt tenebꝛoſitati ſenſualis cogitatiõis imꝑ

mirtiꝰ. ¶ Pꝛo cuiꝰ maũductione palpabi
lilimaginemur ↄfoꝛmiter ad diuinũ Aug.·
in ſuo de tri:ꝙ ſit aliqͥs ſupꝛa mõtẽ excelſũb

valde.Ad cuiꝰ cacumẽ neq; venti neq; nu
bes attingãt / ſicut de olimpo narrat Areſt

Bubtus vero q;to ſit ðſcẽſus ꝓcliuioꝛ ad

infima/tãta ẽ illictenebꝛoſitas inqͥ erioꝛ/ꝑ
cõmirxtionẽ/⁊ quãdã incoꝛꝑationẽ radioꝝ
ſolariũ / cñ ceteris impſſionib / vt ſunt vẽti
pluuie.niues grãdines. fulgura ⁊ ſilia.
CLCoſtat h̊ exeplo ꝙ hõ limpidiꝰ liberius et

erxrpeditius circufert oclos ſuos ad ſerenuz
lumẽ ſolis ⁊ celi/dũ ſublimius euectꝰ eſt et

in qqã regione pura⁊ tranqͥlla collocatus.
Siie poſitũ euenit dũ in iferioꝛa di⸗

labit᷑. Ad B̊ exemplũ reſpicit illð pᷣs.Quis

aſcẽedit in montẽ dñi/aut qs ſtabit in loco
ſcõ eius. Ductio q̃̊ʒ illa diſcipuloꝝ in mo⸗

tẽ excelſum valde/dũ figuratus eſt ieſus an
te illos / apta eſt ſatis figura / ſicut ⁊ aſcẽſus
moyſi in mõtem ſynai/dũ e mẽdiovocatus
eſt. ¶ Conuertamus nüc ex hac re ſenſibi⸗

li ↄſiderationem noſtrã ad tres vires anie
pꝛeſcriptas que ſunt intelligentia/rõ/ſen⸗

ſualitas ſeu imaginatio.Et compemꝰ ſen⸗
ſualitatem infimo montis rationem me⸗
dio.ſupꝛemo intelligentiam inueniemus
ꝙ ſi anima ſtare poſſit in arce intelligentie
ſine delapſu in inferioꝛa/ipᷣa poterit libero

intuitu circũquaq; ſemet diffundere/nunc
Ante nunc retro/nunc dextroꝛſum nuc ſini
ſtroꝛſum. Et hic eſt oculus cõtemplatiois / virtus el

litatis fere coꝛruptus.
ſus in hac ſimilitudine/quemadmodũ ho⸗

bus ꝑ meditationẽ adq ſitas Cuʒ

lex ſeuſibilib. Tum ſepius ꝓpter di
uine gre colluſtrationẽ in diuina ſp ectacu

quoniã regulis abſtractis ⁊ eternis nint

xem

ↄcluſiones earũdeʒ acceperunt ¶ Ex hi
pateſaciũ habemus quo pacto ↄtẽplatõis

qui in. Adam ante lapſumviuaciſſimus.
puriſſimꝰ expeditiſſimꝰ fuerat. Nunc ve

nobis.LZotus fere extinctus eſt·/ſicut ocu⸗

lus ratõnis obtenebꝛatus ⁊ oculus ſenſua

Attendamus rur

mo ſtans in ſuꝑcilicio montis/talis videt

libere cum volet / non ſoluz ea que iuxta ſe
ſunt/ſed etiam ea que ſubtus ſeagunt᷑. Et

multo liberius multoq; clarius/q́; habitä

tes inferius/imo purum ab impuro claruz

atenebꝛoſo ſecernet/quod apud inferioꝛeſ

ſteterit / ſpectabit veluti de ſurſum / ea oia qᷣ
in ratõe et ſenſualitate agũtur. Judicabit

vel nunq; vłraꝛo fit. Hõ alit᷑ aia quein ar⸗
cem intelligetie ꝓpuehi meruerit ⁊ illic fira

inſuꝑ in luce ſua/⁊ ꝑ lucẽ ſuã/deè omnibus

ſm quas hñt tegulari cetera oĩa.
pla ad hoc ſumi poſſent in omni arte babẽ
teregulas ſuas/ᷣm q́s iudicãt periti in ar⸗

te hac vł illa / de ſingularib ſpectantibꝛgd

ad antẽ ſuaʒ/qð vtiq; nequeũt imꝑiti.Ille

Pchena pꝛincipioꝛũ noticiã clarã ⁊ ꝑfectã

aberet / videret in eis ⁊ per ea cõcluſiones
ab eis deducibiles/clarius q; ipſe ↄcluſio⸗
nes in ſe videãtur ab eis qͥ nõ ꝑ pꝛincipia
oculꝰ facilis eſt ⁊ expedit dũ habet/quãqᷓ;
adquiſitio ſit difficilima.

atz inſuper

in qua vi anĩe enonll: ce iyp ſuꝑioꝛi co
lli⸗

gnitiua anime que iute

gentia nominat᷑

Iſte enim oculus nõ ſolum intelligibiliaz
abſtracia ſed etiam ea que in rarõe:ꝛ ſenſu
fiunt/aſpicit:qᷓ;uis alio modo q; ratõ/ꝛ ali

ter quam ſenſusvel imaginatio.

mo ſic intelligereeos qui dicunt duas eſſe
ſpecies ↄtemplatõnis ⁊ imaginatõnis. du

as in ratõe ⁊ duas in luce intelligẽtie.Hoc
gquippe dicitur non quin omnis contemmh
Platio fiat in luce et per lucem intelligentie
ſed quia pꝛo obiectoꝛum varietate/huiuſſ

modiſpecies contemplationis variari no

ſcũtur hec ponuntur.

B.

SBſtractio qualem contemplatio

bohcj
ſuperioꝛ Itacq; ſicut ratio vin.

(Conlidera. xXN.
Ponit quid ſitpꝛopꝛie contemplari⁊ quo
modo cira eam erratu—½

4 requinit compleri nequit ꝑ imagi/
nationem neque ꝑ ſolam r

ę Mmnot

Guni nn

eſtſa
mog
glbat
ſonmn
abol
Oie
nem
ſtnuct
ablr.
lione
lunh.
dumnin
dum
pone
oto
ſemne
we
lent⸗
1
ign
lio
dor
oh
n
dent
coe⸗
cſeke
denuan
fudv
ſnenn
loote⸗
tiun

lgenr
Puo
liartan
cabene

ſn
hunen
roon
8ſerſin
nocdh .
eride
kinmn⸗
t.8
öberi
men
lütnoc
Agemngr
tilcir
maci
Tdabt
tonnibro
nosiink
mmedm
hrtinr
onthe
inn,
cſens
eelee
nrt
mSbs
ei
h
Ger
mmninn

A
minlchin
Eunic
höiid
mmd
R
öns
mnsnmh,
ninclſent
menrii
nnsfminn

CTheologia ſpeculatiua

eſt ſuperioꝛ ⁊ abſtractioꝛ qᷓ; ſenſualitas vel

imaginatio/quoniã poteſt abſtrahere qͥd
ditates rerum a cõfuſione accidentium/ et
foꝛmareconceptus ſpecificos ⁊ gen erales
abſolutos/quod non poteſt imaginatio.

Sic vis illa que ponitur ſuperioꝛ ad ratõ

nem ⁊ nominatur intelligentia adhuc ab⸗

ſtractioꝛ eſt q ratio/que in actibus ratiõis
Abſtractis a fantaſmatib tranſitad cogni⸗

tionẽ eternoꝝ ⁊ incoꝛpoꝛeoꝛum / que nul⸗
lam habent fantaſmatũ illuſionem.⁊ hoc
dum irradiationem ſuſcipit ab infenioꝛi qꝛ
dum ſuꝑioꝛi ⁊ diuina luce ſuffundit᷑ nõ o⸗
poꝛtet. ¶ Ex hoc perſpicuũ eſt ꝙ contem/
platio inepte queritur per ſolã imaginatio
nem.⁊ impfecte ꝑ ſolam rationem/ qᷓ;uis
vtraq; vircus adiuuat/ſi limitibus ſuis cõ
tenta eſt. Quos ſi quis voluerit ſuꝑgredi/⸗

reddit᷑ homo vel fantaſticus vel inſanus
in imaginatione,.vel erronee iudicãs in ra

tione.ſicut apud nõnullos viſum eſt qui

dum inſequi credunt eleu atiſſimos viros

⁊ abſtractiſſimos in ſuis modis cognoſcẽ⸗
di.negligunt autem tenere modum eoꝛun

dem in abſtracte viuendo.⁊ vtiliꝗ ſtuden⸗

do.cuertendo ſead ſe ⁊ ſupꝛa ſe. nihil ali

ud referũt niſi fantaſias ⁊ erroꝛes/q;tumll⸗

bet ipi eleuatoꝝ doctoꝛum verba tenere vi

deantur. Fit enim apud talem quemlibet

illud virgilianuʒ de inſana vate.dat(inqͥt)

ſine mente ſonum. Et hoc eſt qꝙ reddit mul
tos exeis qͥ dicunt᷑foꝛmaliſantes in fabulã

⁊ riſum immo in inſaniã/qꝛ ꝑ ſolam imagi
nationẽ ⁊ rationem querut illud qð p intel

ligentie depurationem erat inuenienduʒ.

Quõ autem intelligentie depuratio 7 qua

liter fiat/poſterius q;tum dominus vceſſe
Litxaberietur.

Dumta pars pꝛin/

cipalis agit de mibus oculis anime? nby

affectioniby coꝛreſpondentibus in. xxvi.?

xxvij. ↄſideratione. Oꝛdine vero.xxvi.cõ⸗
ſideratio ponens tres cognoſcẽédi modos
ſcom tria genera hoim ad hos diſpoſitos.

Res cognoſcendi modi ſunt quo⸗

maxime oculo carnis.Alius ratio

nalis vtens plus oculo rationis. Tertius

ſpiritualis vtens oculo cõtemplatiõis /ſiẽ
diſtinxerũt diuini poĩes tres oculos ⁊ tres

viuendi modos. De his augu. in libꝛo de
vera religione.Berñ,ad fres de mote dei⸗

.

ctioes ſz

cens/⁊ rapiens in diuina.

piſcentia. ere ditationem que
eſt pꝛouidus anime obtutus in veritatis

rum vnus animalis dicitur vtens

2

65

carthuſieñ. Et hugo in ſuo deſacr̃is ⁊ ſuꝑ

eccleſiaſtẽ. Videmꝰ itaq; quoſdã ex hoĩb

viuere nõ eleuatius q; bꝛuta.Solis en m
ſenſib vtunt᷑ aut eos ſolos inſequũtur.A/⸗

lij magis inſequũturrõem intelligetes ab/

ſtractas regulas artiũ ⁊ ſcientiaꝝ Tertijvl
tra hec omnia eleuãt ſe ſupꝛa rõem in quã⸗
dã regionẽ eternitatis/⁊ perſpicabilitatis
⁊ ſuꝑ omnẽ fluitanonem ⁊ ↄfuſionẽ infini
tã deſiderioꝝ ⁊ cogitationũ.in aurã quan
d libertatis ſerenã aſſurgũt ⁊ euolãt/⁊ iaʒ

no minꝰ videt differre eoꝝ vita a ceterꝭ ho
minibo/q; diſtãt hoĩes a pecoꝛibj Sʒ qͥs ẽ

hic de optime ⁊ laudabimꝰ eñ: Ille ſolus
ẽquẽ tu eduxeris detenebꝛiſ⁊ vmbꝛa moꝛ
tis ⁊ vincula ciꝰ paſſionũ diruper noxiaꝝ :

Conlſidera. xxVII

onirla vid ek ſpecie eſſe metales affe
ſut 2 io int᷑ eas ponit differetias
Ribus pᷣnolatis cognoſcendi mo⸗
is qᷓ ſunt cogitatio/ meditatio / cõ
templatio tres affectionis maneri

cs coꝛreſpondẽt/q ſunt cupido vel libidoę

ſeu ↄcupia/ſecũdo deuotio vel ↄtritio ſeu
coõpunctõ aut oꝛatio/tertio dilectõ nõ que
cunq; ſed extatica ⁊ anagogica.i.ſurſuʒ du
Si de re pſtite⸗
rit peto vt non magnoꝑecalumnia fiat de
nominibus.non enim accepi ab alijs talẽ
circa affectus diſtinctionem nominũ queê⸗
admodum decognitiõiby reperio. & Szʒ3

tamen interim dicamus q; ſicut cogitatio
eſt impꝛouidus animi obtutus ad euaga/⸗

tionem pꝛonus. Ita conſequenterad talẽ
cogitationem ſi ſit de obiecto delecrabili ſe

tate ⁊ fructu.⁊ hoc mihi ſatis congrue vide

turappellan libido ſeu cupido yel concu /
oꝛro ad meditationem que

inquiſitione ⁊ celeſtium rerum inuentõne

vehementer occupatus / couſequitur que⸗
dam affectio alia a pꝛioꝛi ad res talitet que

ſitas ⁊ inuentas ſi non ſit indiſpoſitio ani⸗

me. Et hec affectio eſt pꝛouida 7 nonvaga

cuʒ difficultate ⁊ fructu.Et hec interim vo
cetur deuotio vel compuuctio aut oꝛatio.
ideſtaffectus pius ⁊ humilis vehemẽter
foꝛtitertẽdẽs ⁊ nitens inꝗ noꝛẽ pꝛime ve/⸗
ritatis ⁊ bonitatis. ¶ Deniq; contem⸗
platio que eſt libera ⁊ expedita conſidera⸗
tio eoꝛum que meditatio cum ingenti diff.
nn 4

Berxta pars de miſtica

cultate ꝑquirit/habet ſuam affectioneʒ in
anima diſpoſita/ſuamq; dilectionẽ ſimili⸗
terliberã puram expeditaʒ ⁊ abſtractã. Et
hbacratione vocani poteſt extatica dilectio/⸗

vel iubilatio / que vltra deuotionẽ addit fa

cilitatem ⁊ iocunditatem ineſtimabilemeꝰ
inexpꝛeſſibilem/ exuperantem omnẽ ſen⸗
ſum ¶ Et hec eſt ſapientia dei in miſterio
abicondita. ¶ Hec eſt miſtica theologia
quam querimus q adanagogicas⁊ ſuper
mentales exceſſus deducit/quã aliquãdo

noĩe charitatiſ/aliquãdo charitatiuiamo

ris lego nomine appellatam. Pꝛopterea

non fallitur qͥ dicit ↄtemplationẽ ſine dile
ctione nomem ↄtemplationis nõ mereri.

Sed nos vnũ ab altero ſecernim?/ vt pꝛe⸗

cioſioꝛ habeat᷑ inqͥſitio veritatis/⁊ coguo⸗

ſcamus qm̃ aꝓpꝛietate loquẽdo ſicut ↄtem

platio eſt in vi cognitiua intelligẽtic / ſic in
vi affectiua coꝛreſpondente reponitur mi

ſtica theologig.

palis agit de adſitõe miſtice theologie ⁊
de eius decẽ differentijs ad theologã ſpe⸗
culatiuã a/xxviij.vſq; ad xxv.oſideratioes
Oꝛdine vero ↄſideratõ.xxviij. Oñditmo
dum ꝑueniendi ad miſticã theologiã eam
qpluribus diff nit diffimtiomby.

„

Ognitio dei ꝑ iheologiã miſticaz
melius adqriturꝑ penitentẽ affe⸗

—.—

cũ q; ꝑ inueſtigante intellectum.
Jpa quoq; ceteris paribo eligibilioꝛ eſt⁊ ꝑ.

q̃ eſt contemplatio. Sicut dilectio pꝑfecti⸗
oꝛ eſt cognitione.⁊ voluntas intellectu.⁊
charitas fide. Hecſecũda ꝑs ꝓ nũc ſuppo⸗
nitur q;uis non ſim neſcius de ꝓbabilita⸗
te poſitionis oppoſite apud multos ⁊ ma⸗

gnos. Sʒp pꝛima ꝑtc cui coꝛreſpõdet de⸗

ductio ad queſitũ / nullus ambigit / an de⸗
puratio ſeu purgatio potentie affectiue ſi

atꝑ feruoꝛẽ penitẽtie in compunctione cõ
tritiõe ⁊ oꝛõe querugire facita gemitu coꝛ

dis. Et q́;uis dicat pha. In meditatione
mea exardeſcet ignis.ſcʒ delecions.medi⸗

tatio hec non ꝓ venitatis inqͥ ſitione atten⸗

ta/ſicut deſcripſimus/ſed magis ꝓ cõpun⸗
ctione ſequẽte/ſumpta eſt. Huius aũt cõ⸗
püctionis difficultas/ magna eſt valdea/⸗
pudnon exercitatoſ.⁊ eos qͥ coꝛruptos ad
nchäeſenſnoab adclekrera. Beach⸗

modũ eni ligna virida aqueo plena hũoꝛe

fectioꝛ qᷓ; theologia ſimbolica vel ꝓpꝛia/ de

vix recipiũt caloꝛẽ ignis.vt in ſilitudinem
eius accendant᷑ ſed pᷣcedunt exufflationes
multiplices pᷣuia eſt etiã depulſio hũidita⸗
tis talis/ac euaparatio / ſic exiſtimare con⸗
uenit de eo qͥ caloꝛẽ ſpũſſancti in ſe recipe⸗
re debet/⁊ ſ̃m eũ trãſiturꝰ eſt in amoꝛẽ pu/
rñ ⁊ pi/ſi nouqũ deſiccatus ſit a ſoꝛdidis
affectionibo/⁊ hᷣ fit initiatiue ꝑ penitẽtiam
Vnge greg.in omelia de ceco ꝑ pnięe lamẽ
ta/mẽtis fantaſmata depellunt. ¶ Ad cu⸗
ius amplioꝛẽ elucidationẽ attendendũ eſt
ꝙ theologiã miſticã ſic poſſumꝰ deſcribere
Theologia miſtica ẽ extenſio animi in de⸗
um ꝑamoꝛis deſideriũ. Aliter ſic. Cheolo
gia miſtica ẽ motio anagogica h̊ eſt ſunſuzʒ
duciua in deũ/ p amoꝛẽ feruidũ ⁊ purum.
¶ Aliter ſic theologia miſtica ẽ exꝑimẽtał
cognitio hũa dedeo ꝑ amoꝛis vnitiui com
plexũ ¶ Aliter ſictheologia miſtica ẽ ſapia
l.ſapida noticia habita de deo.dũ ei ſupte
mus apex affectiue potetie rõnalis/ꝑ amo
rem ↄiungit᷑ ⁊ vnit᷑. Vel ſicꝑ Diony. vij.
de diui.nominib. Theologia miſtica ẽ ir
rationalis/⁊ amens ⁊ ſtulta ſapietia / exce⸗
dẽs laudãtes. Has autem deſcriptiones
apertius intelligemus ſi multiplicem theo
logie ſpeculatine differentiam ⁊ miſtice de
inceps voluerimus intueri.

Honit differetiam inter theologiã miſticã
2 ſpeculatiua. Et in quibus conueniũt mł
Hoeolo
culatiua ſi ᷣm rationes ꝓpꝛias cõſi
D derant᷑ differẽétiam ex multis non
ſine conuenientia multiplici ſoꝛtiuntur.

7
W.

¶ Pꝛima ⁊ pꝛincipalis differentia ſumitk

exſubiectovl potentia/quoniam licet vtra
q; ſit in anima rationali.Nihilominꝰ diſti
nendo potẽtias anime ̃ᷣm rõnes ſuas vt
upꝛa dictũ eſt. Speculatiua theologia ẽ

in potentia intellectiua / cuius obiectũ eſt
verum. Miſticam vero reponimus in po⸗
tentia affectina cui p obiecto bonum aſſi⸗
gnamus. EEr hac aliam differentiam in
nenimus ſᷣm rationes obiectales/quoniã
obiectum echlatebealogi eſt verum
⁊ miſtice bonum. ¶ Conueniunt tamen
in hoc miſtica tiheologia ⁊ ſpeculatiua qu
alio nomine contemplationem dicimus/
quo niã vtraq; ẽ in ſuperioꝛi poꝛtioneani⸗
me ⁊ nõ in ſolo ſenſu vel imaginatione nec

ia miſtica 1 theologia ſpe/

i

u

— . — .

d

nim,
cle
inſ

ns
ſe
kund
B len
ſen⸗
erin
ens

nſün
aitn
Mohüict
Wnann
cinſenne
finmin
Sſtaſeces

eentinnn

Wppinn.

m (
unmncgai
ſundnte
ſominin
laſeTen
zuhckin
Uütpenn.
icinetl
ormiamtcon
miſni
dadieie
inis

innüi

en

immmind
muntnte

tuiginſti

anbegogi
GmmeS
wupia laun
lenfemnuſ

cunln
gbinmn
nefnnnsſue
Nugun haog

eninnsſ

— . . ⸗ „
ſluſup ſpeculum concauum qui exvnitiuo eo

Cheologia ſpeculating

in ratione ſola. Hec auteʒ poꝛtio anime vt
ſupꝛadictum eſt varijs nominibo appella⸗
tur.Et habet duas virtutes vel duos ocu⸗
los ſeu duo officia / quia ⁊ ipa eſt intelligẽ⸗
tia vera ⁊ affecciua ſen amatiua boni.Di⸗
ximus autẽ in ſuꝑioꝛiba ꝙ ſicut volũtas ro
ni et appetitꝰſenſualis imaginatõi pꝛefer
Sic ſuo mõ eſt de affectiua coꝛreſpõden
te intelligentie pure/ꝓpterea dum iſta vis
ſuperioꝛ exit in affectum ſuum ipᷣa dicitux
quodãmõ leuareſe ſupꝛa ſe ⁊ quodammõ
ſupferri Inde fit vtactus talis nominetur
ſupmẽtalis exceſſus / vel ſupꝛa ſpũm. ⁊ m
cuũuũ qͥs dicit qnq; ſuꝑ ſeipᷣm/qñq; extra ſeip
ſum ¶ Duiꝰ rei aliqð excplũ acciꝑe poſſu
mus exↄſideratiõe eoꝝ q̃ ſepeĩ ipa ſenſua
li virtute fiũt. In q̃ videmꝰ tã in nobis qᷓ
in bꝛutis ꝙ qũq; ipᷣa ſenſualitas in ſuis a⸗/
ctibo cognitiuis ꝑmanet/ſine affectu illoꝝ
q̃ velaudit vel intuet᷑. Sepetũ ꝑ audituʒ
vel aſpectũ quoꝛundã obiectoꝝ ipᷣa tanto
coõplet᷑affectu/ vt iã q̃ſi ſaliat extra ſe ⁊ tota
geſtiat / velut ſi equꝰ potitur cãpo lib aꝑto
Hoc mõ ſenſualitas aliqñ q̃ſi ſe nõ capiẽs
⁊ ſedeſerẽs/tota nitit᷑in rem deſiderataʒ ſe
effundere/ſe trãſferre/ ſe vnire/imo illã pe/⸗
nitus q̃ſi introꝛſus penetrare.Quid de ta⸗
liũ oclłis nõne ſcintillãtꝛnunqͥd nõ emicãt
NMNMõne q;tũ dat᷑ ipᷣis tremulo ſe fulgoꝛe dif⸗
fundũt. Trãſferamus hoc exemplũ ad vĩ
intelligẽtie ſuꝑiorẽ/ↄſiderãdo q̃litatẽ eius
dü ſine affectu in ſola cognitione iacet.Et
Dũ trãſit in affectũ taliũ qlia cõtemplat᷑
Adducamꝰ p manuductione huius/ ea q/
bus miſtice theologiſantes vtunt᷑ exeépla.
¶ WPꝛimũ qͥ dẽ de aq in vaſe q̃ dũ apponit᷑
igni caleſcit pmo ſe ↄtinens in vaſe. Sed
duz ferueſcit ⁊ bullit/videt᷑ quodãmodo ſe
ipſam non caꝑe/ſed excedere/ atq; ſupferri
virtute caloꝛis. Sic mẽs nondum amoꝛe
caleſcẽs/ intra ſe ipᷣaʒ continet ſe. Sed ſpi
ritu feruoꝛis amoꝛe concepto.ſupergredi⸗
tur quodãmodo ſemetipᷣam q̃ſi exta ſe ſalti

D

tans atq; volitans.Aliud quoq; ecempliu

inducamus de radijs ſolaribb cadentibus

rum concurſu comburunt ſtuppam effici⸗
unq; flammam ſuperuolantem Sic intel
ligentia noſtra illuſtrata contemplatione
ſerena celeſtium/quandoqʒ quidem rema⸗
net intra ſeipſam non incaleſcens neq; ar⸗
dens, quandoq; vero tãtus amoꝛis ardoꝛ

.

theo

concurſu radioꝛum celeſtium exoꝛitur/ vt
in affectũ ſe erigat/nec ſe capiat/neq; conti
neat /ſed iubilat ⁊ exultat/ex quibus tertia
concluditur differeni.
ſiderga. X XXN.
Scholã oſtedit ad diſcendũ ſpeclatiuã ?
miſticã cũ alijsdifferẽtiſ cheologiequõq;
ſe habeãt inter docros et fideles ideotas
Aperſunt alie inter has theologi
as ſpeculatiuam ⁊ miſticam diffe⸗
rentie/ſumpte ex adquiſitionis ea
rum varietate. Una quidem eſt quia ſpe⸗

culatiua theologia ratiocinationibus vti.

tur confoꝛmiter ad phiſicas diſciplinas.

Igeo ſcholaſticam eam vel litteratoꝛiam

quidam appellant,q;uis non ſufficiqt ute
ſcholaſtice exercitationes / niſi quis ſtudio

vehementi nitatur habere conceptus pꝛo⸗
pꝛios ⁊ intimos/eoꝛum que traditaſunta

ſummis doctoꝛibo. Aliquando tales theo

logiſant ſolis auribus coꝛpoꝛeis ſicut pue
ri vel pice neq; vere intelligentes de quib⸗
loquuntur neq; dequibus affirmant. Ni⸗
hilominus tamen ſepe eis nomen cõcedi⸗
mus theologoꝝ. Miſtica vero theologia
ſicut non verſatur in tali cognitione littera

toꝛia/ſic non habet neceſſariam talẽ ſcho⸗
lam/queſchola intellectus dici poteſt. ſed

adquiritur per ſcholamaffectus ⁊ per exer
citium vehemens moralium virtutum di⸗/

ſponentium animam ad purgationem / et

in theologicis illuminantibus eam in bea
tificis virtutibus eam perficientibus / pꝛo
poꝛtionabiliter ad tres actus hierarchicoſ

qui ſunt purgare illuminare ⁊ ꝑſicere.
Et hec quidem ſchola poteſt dici ſchola re
ligionis vel amoꝛis.ſicut intellectus dicẽ/⸗
dus eſt ſchola ſcientie vel cognitionis.
Sed quoniam plerumq; euenit etiam in

bꝛutis vt ibi ſit maioꝛ affectio vbi parum
eſt cognitionis/ſequiturq;'ad comparan⸗

dam huius theologie miſtice doctrinam/
non eſt magna ſcientia opus pꝛeſertim ad

quiſita. Nam cognitõ ex fide ꝙ deus eſt to
tus deſiderabilis/totus amabilis / affecti⸗/
ua poꝛtio ſi purgata/ſi illuminata/ſi dipo
ſita/ſi exercitata ſit cur non in illum totali/
ter deſiderabile/⁊ totũ amabilẽ/ ſine pluri/
molibꝛoꝝ ſtudio/tota feret᷑ totaq; rapiet᷑/
6Erau⸗ illã ↄcludimus differentiã qm
logia miſtica licet ſit ſupᷣma atq; per⸗

*

— 5„

Bexta pars de miſtica

fectiſſima notitia/ipᷣa tamen poteſt haberi

milem ⁊ quietũ ⁊ trementẽ ſermones ſuos con
aquolibet fideli etiam ſi ſit muliercula vel reqeſcit dñs. Itaq; nihi ꝓhiber fien ver bus!
idiota. De theologia vero ſpeculatiua ali bũapud tales de theologia miſtica/que a⸗ mole
ter eẽ nullus ambigit.ad cuius adeptiõe, moꝛ eſt/⁊ amoꝛe ↄquiritur/⸗ cume diuerſo nti
ſicur ag methaphiſicã/grãmaticalogica. ? ſapiẽtes in oculis ſuis /ſine caſto amoꝛe/lã ſüpf
philoſop hica diſciplia cũ foꝛti exercitio ẽt guentes circea pugnas verboꝝ/ab hacarce ito⸗
dara ingenra reqͥrunt᷑. Ita t / vt gra deſt u/ ri conueniat. amalis enim hõ non ſapit pen
per cuʒ his infundat᷑/ſicut apłis/iꝛ ſicut fit ea qᷓ dei ſunt. ¶ Tonatus ſü inq̊ͥ da vulga Lc
mũdi coꝛdib/quibo ꝓmittit᷑ viſio deiſ: bu ri tractatulo ꝑpalam iſta facere quodã exẽ rel
milibamicis dei/quibus de incerta ⁊ oo 7ℳ plo. Sint duo filij pris vniꝰoptimi.Sit e
cuita ſapiẽtie ſue ⁊ oĩa que audiuit a parre vnus eoꝝ cunioſus ⁊ aſtutus in inqͥ ſitione erhhl
ſuo nota facit. Sic in. Anthonio magno Pditionũ patenaꝝ.nũc exoꝑib/nũce iᷣ/ D
ſic in alijs multis ſine lris.literatoꝛia vt ita bis/qtenus in earundẽ elocutione vel do⸗ Alun
dicam theologia donata eſt. ¶ Expᷣmiſſis ctrina apud alios delectet᷑. Odiat qũt pa⸗ in
ↄcludimus cũ beato Bernardo ad fratres trẽ/vel nullã iuſſis ſuis obediẽtiã accõmo
CLanrthuſieñ.de mõte dei Quod theologia det.Ponamꝰaliũ ſimplicis ingenij/ q de Er
ſpeculatiua nũq; in aliquo ꝑfecta ẽ ſine mi pfe ſuo nihil alið querat.nihil intemoget/⸗
ſtica. Sed bñ ecõtra.Et ex hoc ſumi põt nmniſi quo pacto illi placere/⁊ in omib obe⸗ i
ſexta differẽtia qm̃ nũqᷓ; aliquis intelliget dire valeat/Querimus nũc/quis e duob c
verba apli ⁊ ꝓhaꝝ quãtũcũq; illa reoſnet ab optimo patre magis amabitur: non eſt
exterius/ſi non imbiberit affectũ ſcribẽtiũ dubiü quin ſcõᷣs. Hicpᷣterea plus iocũda⸗
neq; enim aliter cõceptus eoꝛũ verboꝛũ in bit in paterna bonitate / que ſibi plus ſapit
animo generabit. Cecus quippe crebꝛo de Ipße deniq;patertandẽ ſeipᷣm/a ſecreta ſua i
coloꝛiboſermonẽ audiens de illis vtiq; diſ⸗ puto tradet/fariens eũ velutamãtiſſimũ in nu
putare potenit diſerte? acute/quanq;nlkos domo manere ſecũ.Aliũ verovel exhereda ſon
in üllo coꝛdis arcano ꝓpꝛios eoꝛuʒ q̃ diſpu⸗ bit/vel incarcerabit /vel etiã occidet.

Igt/ↄceptus inſcripſerit.

bp(Conſidera. xXXI

(Conſide. xXXxII.

Oñudit qum miſtica theologia diſtata lit . nn
Eos quibꝰ ꝓpalandg eſt miſtica theologia teeratoꝛia/ pter finis diuerſi t Za ſpecula ſuotp
inſtruit duoꝛũ ſilioꝛũ erempto. nug vitijs perimer. nſe
NIcut multis qui clerici vel literati NHNoeologia ſpeculatiua vł lr̃atoꝛia rſi
aut ſapientes vel phi aut theologi hoc vel maximea miſtica ſecerni D
nojantur/ocultãdꝰeſt mo de mi⸗ .tur/ꝙ pꝛima fuire põt vitijs.ſecun br
ſtica theologia. Sic plurimis illiteratis da neqq; niſi ꝑaccidens yalde / ſicut ſi vtin lyon
ſimplicibo/fidelibatñ/tradi pᷣt. Hinc trali geret abuti ſpe vel fide.¶ Hãc differentiã 1ſ6,0
turdra ſeptima ſumpta ex modo publica⸗ octauam que eſt ex poſſidentis qualitate cinb
tionis. Btũs eni dionyſius plerũq; obte, bꝛeui vYerbo completxus eſt apoſtolus di⸗ “
ſtat diſcipulũ ſuũ thimoteũ vt nullus ĩperi cens. Scientia inffat. Chantas autem e⸗ imt
toꝝ hecaudiat. Impitos vocãs eos ꝗͥ vel dlificat. Rurſus ipſe ad thimoteũ loquẽs nltoi
nõ ſũt fideles.nã hectheologia ꝓpniec file dehominenon adquieſcente ei que ſcõᷣm V
liũ.vel ꝗ tumentes iam phᷣia/maleq; viuẽG pietatem eſt doctrine dicit ꝙ ſit ſuperbus / aun
tes/oculcant pedibo ſuis ſoꝛdidis. quicd nihil ſciens / ſeg languens circa queſtiões / lnn

non ſapiũt,/qcquid etiã non intelligũt ca⸗
mino dente lacerãt. De quib ait euangeli

¶ q parabola. Nolite ſanctũ dare canib/ne

q; margaritas pijciatis ante poꝛcos. Sʒ
ecotra ſimplices.qui quidẽ fidem habent
poſſunt ex ea ↄſurgere ad vnitiuũ amoꝛeʒ
cũ deo? Quõ ſic.nempe ꝑ foꝛtem ↄtritiõʒ

moꝛtificatiuaʒ ſenſualitatis/trahente eos

spndtnonieite a mauſionẽ
ꝗpud eos faciẽte. Atteſtãte eſa

ia ꝙ ſuꝑ hbu⸗

⁊ pugnas verboꝛuʒz inutiles/ exquibus oꝛi
untur inuidie/contentiones / blaſphemie/
ſuſpitiones. male conflicationes hominũ
mente coꝛruptoꝛum/quia veritate priuati
ſunt.Deniq; iacobus vtranq; deſcribens /
non eſt inquit iſta ſapientia deſurſum de⸗
ſcendens/ſed trrrena animalis diabolica.
S equitur. Que autem deſurſum eſt ſapi⸗
entia pꝛimum quidem pudica eſt. dein⸗
de pacifica. modeſta, ſi naſibilis. bonis⸗

rones
dafmn
me)inn
zndbem
Kemn
ä nig
Ranctici
GnJi
nhafnone
bnürt
nent d
uün
Kini
ngenn/de
Mbge

nenincden

Psedh
ornock
ninuin
nnni
mmnilni;
U

nuinine
SoerN
ſtorsciit
6wtd
snumt
lbinmi m
de
iihri
Bngtin
s⸗
maün
ronsNN
ewiurhiut
Ninind

Cheologia ſpeculatiua

conſentientes. plena miſericoꝛdia/ꝛ fructi
bus bonis / iudicans ſine ſimulatione ⁊ e⸗
mulatione.¶ Hec aũt dicta ſunt nõ vt ſci
entia aut ſapientia aliqua ſit de ſe mala cũ

ſit ꝑfectio intellectus Gedqꝛ: abuſus eiuſ

tãto deterioꝛ ⁊ ſeuioꝛ eſt in peruerſis/qto
p eam contra virtutes pꝛo vitijs decertat᷑⸗
Eccæ enim finis multiplex falſa ſeductio⸗

ne querita multis/qui quoniã auerſi ſuut

a deo fine vero / vt ĩ varia diſpergnft opoꝛ⸗
tet.huic finis eſt diuitie ⁊ opes/illi ſoꝛdide
voluptates / huic pompatici honoꝛes/apð
alium potẽtatus fragilis ⁊ anxius. Cum
igitur ſᷣm exigentiam finis veri vel eſtima
ti/cetera omnia moderentur/conſequens
eſt vt ſubuerſo et peruerſo fine/ peruertan
tujr omnia ad finem oꝛdinãda. Inter que
nimirum eſt ſcientia que dum ad dinitias
adquirẽdas reducitnr/appellaturterrena.
dũ voluptates indigna ſoꝛte cõquirit/ani⸗
malis nominat᷑. Oñ vero emulationibꝰſe
ctis hereſibo contentioni ⁊ ſimilib nequiti

is ſpũalibus ancillat/quo pacto melins q;

dia bolica cenſebit: Scientia igit᷑in puer⸗
ſis tot ſoꝛtit᷑ nomina quot ſunt vitia.eã ad
ſerapientia/vt ꝙ eſt ſuꝑba arrogans infla
ta⁊ ſilia Betalibdicit ſeriptura. Sapiẽ⸗
tes ſunt vt faciant mala. Inde enimi fitil⸗

lud de grecis eulogiũ/q leges habebãt bo
nas ⁊ peſſima ingenia. Per cõtrarium ve⸗

ro ſapiẽtia que deſurſum eſt qualem loqui⸗

mur /ſicut obſequitur chanitati ceteriſq; v᷑i·

tutibus/ita earum denominationes con⸗
trahit vt ꝙ eſt patiẽs.benigna.non emu⸗

lans:non ambitioſa. Et hoc modò de cete

nis. Sic ergo de theologia ſpeculatiua di⸗

eimus ꝙnon quelibet peruerſa eſt aut per⸗
uerſos inhabitat. nec in ea vitium eſſe po⸗
nimus. Sed in abutentibus ea/qualiter

nullus in theologia miſtica abuſus eẽ po-;

teſt niſi fſoꝛſan modo pꝛetacto per ſuperbi⸗

Conſide xXXIII.

exemplo oſtendens quomodo iudicant de
theologia miſtig..
Nhominibus nõ peruerſis neca⸗
uerſis/ a deo fine ſuo / poteſt altera
Ninter theologum ſpeculatiuũ ? mi
ſticũ differẽtia inueniri/qꝛ vnꝰ ab altero ſe
ceruit᷑ qliter artifex ſolũ ſpeculatiuꝰ ſine in⸗
ſtrumẽtis ↄueniẽtiby ⁊ hitibo adqſitis/dif⸗

Pouit differentiam inter pꝛobos fideles /

lerta practico erpto ⁊ in vtriſq; abdante:

Hãcoram nonã ſumptã exoꝑis facilitate

vel dfficultate/ familiari poſſumꝰ oñdere
exemplo. Si qs pitiſſimꝰ in arte muſiceñ
gut exercueni ſe in vocali cantu neq; in coꝛ
dis aut oꝛganis/imo vocez hẽatraucaz/et
ſtrumenta muſicalia diſcoꝛdia/ ſatagit ta⸗
mẽ iſte vel cãtare/vel inſtrumẽta pulſare/⸗
nulli dubiũ qͥn oberrabiti⸗⁊ neq; dulcẽ ne⸗
q; ſuauẽ ſimphoniã valebit affene. Hec ſi
militudo reſpicit eũ qͥ de diuinis ſcit irtifi⸗
cioſa diſſerere/qͥ de moꝛibo ſilr ⁊ virtutib⸗

regulas hʒ/ꝛ ſpeculatiuũ plerũq; fmoneꝭ/

ſed nõdũ vultad ea qͥ cogſcit ↄfoꝛmit᷑oꝑa⸗
ri/cogitlangues illa apli vocẽ plagere. vel
leadiacet mihi/pficere ãtnõ inuenio. Ca⸗
ret q ppe virtutũ hitibo tanc; inſtrumẽetis/
hñs carnẽ rebellẽ ⁊ diſſonã ſpũi/que dũ tã⸗

git᷑ nibil ſuaue/nihil diuinũ/q raucũ.ſoꝛdi

dũi. ac ſtrepiduli reſonat. Sʒ ⁊ ſpus dum
velut q dam

2

tmmodo fragoꝛes ⁊ tumultꝰ obtuſi deſide
rioꝝ carnaliũ atq; terrenoꝝ. Iſtã rem mil

le ſilitudies pares oñderet in ceteris artibb
ſcribẽdi.pingedi.medicãdi.militãdi.naui
oꝛro ita pueri magis ſine
arte/paulati ecte deédo deambulatõz/diſcũüt
recte àbulare/q́ iacẽdo etiã ſi mille regule

txis gradiedi vel modi dicerent᷑.ſic fabꝛicã⸗
do fabꝛi fimꝰ/ qꝛ ſilr inqͥrimꝰ qͥd eſt virtus
nõ vt tmmodo ſciamus/ſed vt beneoperã
do boni efficiamur ait Areſtoti.

Conlide. xxXIII

—

„

bymnis ⁊ cqticis pioꝝ deſiderioꝝ/ſentint᷑

Dügiephox caliginẽ ⁊ theologoꝝ clarita

tem ſub exemplo maris galilee ⁊ nauis ve/

toꝝ piſciũ ⁊ vocatiõe filioꝝ ʒebedei.
Ertheologiam miſticã ſumus in

ri turbido ſenſualium deſiderioꝛũ
vd littus ſolidũ eternitatis adducimur.
In hacↄſideratione differẽtia etiam inter
dyuas theologias ſpeculatiuã ⁊ miſticã edo
cet᷑. Speculatiua qppe ſi ſola eſtnũqᷓ; qe⸗

tat. inqetat potius.alioqͥn nõ dixiſſet ille q
voluit iueſtigare de oĩbo diligeter/q; ñ ſatu

rat᷑ocłs viſu/necauris auditu/dans per h̊
intelligere q etẽ non eẽ in ſola inueſtigatio
ne veritat /ſʒ famelicũ quoddã ieiunũq; ðᷣ
ſideriũ. Yalloꝛ ſi ñ ita apꝑuii i maxis phᷣis
q poſt oẽs inqͥſitiões ſuas tedio affecii/qꝛ

non refecti dixerunt h vnü ſe ſcire. qynibil

deo / hoc eſt in eo ſtabilimur ⁊ a ma

Octaua pars de miſtica

ſcirent. Videte q̃ſo qᷓ inanis retectio / vbi

tot tꝑa/ꝑ tot ſtudia/nihil uiſi vanitas in
anis in viſceribo aiaꝝ reperta ẽ. Pꝛeteren

cognitionis iſta videtee natura/q; plus ſa

tagit rem cognitã ad ſe trahereac ſibi aſſi,/

mlilare/q; ad ipam eat. Oð innuere videt᷑
ph̃;s dicẽs veꝝ eſſe in intellectu/bonũ in re

bus. Quid igit᷑ miꝝ ſi cognitio ſola/nõ e⸗/

rit mare deſiderioꝝ ſenſualiũ ſi etiã poꝛtũ

vel littus eternitatis extra ſe poſitũ non at

tingat.Quẽadmodũ nauta in regimie na⸗
uis qttidie garrula loqcitate docte diſſerẽs

nihil vero eoꝝ agens qᷓ loqtur/nũq; a me⸗

dijs põti fluctibo nauẽ in littoꝛe ſtabiliet/⸗

demerget potius eã/vel piculis oĩbʒ expo-

ſitã fluctuãtemq / iugiter inueniet. Simi⸗
liter ſpũalis natura/nũq; ex ſolg cognitiõe

maris intelligibilis/nũqᷓ; ex aſpetcu ſolo/⸗/

ſta bilitatẽ deifici poꝛtus poterit adipiſci.
¶ WMulta ſunt in hãc ſniam ↄcoꝛdãtia di⸗

nine ſcripture teſtimonia. Sʒ libet vnũhᷣ

ſignãter inſerere de vocatione filioꝝ zebe⸗

dei qs dñs ieſus a mari galilee ad litt ena
tare docuit. Ubi cheologig miſtica ꝑ ſenſꝰ

anagogicos cognoſcit᷑ ¶ Midendũ eſt qͥd
anagogiã i.ſurſum ductionem ſignificet
mare galilee/qͥd littus eius/qͥd nauis/ qͥd
vocatio dñi/tita de alijs. ¶ Ita ſic ma⸗

re moꝛaliter pñs ſeculũ.ſicanagogice co?;
ruptã nr̃e ſenſualitatis fluctuationẽ ſigni/
ſar dicenelann ente. Coꝛ impij q̃ſi mare

feruens ( Odð iõ mare galilee dicit᷑ qꝛ mu
tationẽ vel migrationẽ ſignificat galilee.

Quid aũt mutabilius.quid inqͥetius.qͥd
ꝓcliuius ad emigrationẽ qᷓ; ſenſualitas in⸗
uenitur: Nũc arrogãtita umet/nũc ſpe at/
tollitur/nuc deſperatõe deijcitur/nũc effer
ueſcit ⁊ extra ſeipam rapi per iracundiam

nüc per inuidiam in ſeipſa frangitur atq;
fatigatur. Noꝛax eſt per ingluuiem/per lu

xuriam/ſoꝛdida voluptate deſpumat / eaz
reddit inſatiabilem inexplebilemq; cupidi

tas.¶ Illic deniq; piſces ⁊ reptilia vario⸗
rum deſiderioꝝ/quoꝛum non eſt numerꝰ.

ſualitatis/nauiboratiociuatõnũ naturaliũ
pᷣi vidẽt oꝑa dei/⁊ mirabilia eiꝰ i pfundo.

DSzʒ q̊ pfudo:pfundũ inquit ſcriptura coꝛ
hominis ⁊ inſcrutabile ⁊ quis cognoſcetil
lud. ¶ Zeteruʒ mirabilia valde operatur
deus. in hoc pfundo que ſtudioſi picato⸗/

res/philoſopi mũdiales/per rhetia ſuaruʒ

adinuentionũ atq; docinnaꝝ ſcrutari co⸗

oꝛro qui deſcendunt in hocmare ſen⸗

natiſunt ſed deſfecerũt ſcrutqtes ſcrutinio.

neq; eni cim tantetam cq; inqete fluctuato
nis in carne nr̃a attingere valuerũt.nobis
aüt reuelauit deus/qꝛ peccãte pmo homie
rnpta eſt ↄcoꝛdia/ſeiſſſum fedus legis indi

te interrõnem gubnatrice/ obſequentem
ſenſualitatẽ ¶ Inde q̃ſi iuxta potetiã fictõö

nem apto eloi antro qͥ.ſ.eolus fingitur de⸗
ventoꝝ mox flauerũt veti.ſ.paſſionũ/que
velut exaduerſis ꝑtib/agmine facto/ↄtur
bauerũt tempeſtate magnũ mare noſtrum
NHã qs neſciat.qͥs nõ qͥttidiano naufragio

piclitatus agnoſcat.meſtũ ulud ecclie can

ticum: Cõſfuſa ſunt hicomiĩa ſpes.metus.

meroꝛ gaudiũ.Hõne q̃tuoꝛ iſte paſſiones
venti ſunt totide cardinales/gaudiũ q̃i ab

oꝛiete.meroꝛ ab occidente.ſpes a mendie.
metus a ſeptetrione/rabido impetu fltes
Aqbexagitatũ mare noſtrũ nücad celum

ſpem ⁊ gaudiũ aſcendit/nũc deſcendit v/

q; ad abyſſos ꝑ metũ ⁊ meroꝛẽ/hinc metu⸗

unt.cupiunt gaudẽtq; doletq / git egregt

poeta. ¶ Dentimus hen nimiũ / vtinã ſic
deſcribere valeremꝰ/qnẽadmodũ his paſ⸗
ſionibqquauerſum ſine oꝛdine ſine lege
perfſiantibus/ abe ipitura ſtabili eternitatꝭ
poꝛtu/nauta noſter id eſt ſpiritus rationa⸗
lis/faciens opationem in aquis multis co

—

tereunte ieſu ſecus mare galilee/niſi exẽ/
plo filioꝛum ʒebedei vocantem eũ ſequat᷑/

relictis tamen pꝛius rhetib mundanecuri
oſitatis/⁊ naui ratiocinationis naturalis/

immo ⁊ patre ʒebedeo id eſt tempoꝛe mu⸗

tabili ⁊ fluido in quo gignimur zebedeus

enim fluidus iſte vel fluens interpꝛetatur.

Euehatur autem opoꝛtet ſpiritꝰ noſter ſu⸗/

per omnem tempoꝛis mutatiõem ſi ad lit⸗

tus eternitatis/⁊ poꝛtum virtuoſe ſolideq;
contemplationis applicare voluerit/ vbi
immotuſ permaneat / ybi figar ancoꝛã ſpei

dependentema naui fidei vbi petre ſtabili

que deus eſt / per amoꝛem totus adhereat /
non caſurus:/quicquid exagitet aut circuʒ
uolet ſenſualium deſiderioꝛum ⁊ fantaſma

tum confuſiſſima inconſtantiſſimaq mł/
titudo. De hac quoq; naui hancſimilitu⸗
dinem ⁊ poꝛtum non hic nouam confingi
mus.dudum enim diuinus Dionvſius in
in tertio de diuinis no.illam nob apemit.
cceſummatiʒ ꝑſtriximus qd ꝑ anago
giã verba pᷣdicta euangeliſtenri deſignant

Fitationuin raſfecrionnm⸗ neq; venit ad
ittus tranquille contemplationis niſi pꝛe

K

1

0
u
lunf
Oł⸗
ſon
Tud
Horio
Ano:
annor
S
Ter
reque
ncen

o

mlon

ſ

Nopneins
nheceſln
tarporen
Cnſöegin
rent
Gczili,

Ahnen
donpenfin
thinuentadnn
Urnicdc
Wowibecnen
es ui
nmi niiſ
gunntübsſi
innmtineg
mIiamn
mienl
mlnrstiid
mn itiick

mammntiüſcni

fonnmundnen
CuefiN
üdhmans
gnn i
erhin itn

smnichi

minnilid

„£

palis ages deamoꝛe ⁊ ei triplici⸗

(Conſide. X XX

Dur eſt ſenſualitas littus eternitas vẽti
paſſiones.piſces vel reptilia ſenſualia de⸗
ſideria ⁊ fantaſmata. Spũs piſcatoꝛ.na⸗

uis ratiocinatio.rhetia ſtudia mũdana.ʒe/⸗
bedeus tꝑis fluxus.mercẽnarij mundani
phi.vocatio Jeſu diuina attractio. Piſca

ri vero hoĩes eſtſupnaturales vel diuings

inueſtigare inuenireq; veritates.

„ . .

te/⁊ de raptu ſil ⁊ extaſi ⁊ a xxxv·ↄſiderato
ne vſq; ad xl. Oꝛdine vero.xxxv: conſide/
ratio ponit aiam rõnalẽ ſine inſtinctu dei

Ationalis ſpũs tãq; ſpnalis nauta
echeologiã miſticã docꝰ / nõ niſi
vocãte dño/ꝛ ſecretis afflatibo ve/⸗

lũ mẽtis ĩpellẽte/ a mari ſẽſualitat ad littꝰ

eternitatis ̊ eſt a carnalib ad ſpũalia ꝑue

nit.Et nõ niſi ꝑ eiꝰ amoꝛẽ/in deifico poꝛtu

ſtabilitꝰ atq; ſolidatus ↄqͥeſicit. Hoc ex pᷣ⸗
cedẽti ſilitudine ſatis ꝑſpicuũ ẽ ex his que
diximus in pᷣcedẽti ↄſideratõe. Nã cuʒ ibi
oñſum ſit/q ñ acqͥrimꝰ poꝛtũ ſtabilẽ in ðo
ꝑ ſolã cognitõʒ /ſuꝑẽ vt h̊ fiat aliũde/vicʒ ꝑ
amoꝛoſã affectõz/ꝑ hãc q ppe cũ dᷣifico poꝛ

tu nro vnimur/⁊ ei adheremꝰ/dicẽte ꝓpha

Mihi ãt adherere deo bonũ ẽ. Et rurſus
ſcriptũ ẽ. Quiadheret deo vn? ſpũs eſt.

Illud q̃́ʒ clarius eluceſcit ex ꝓpꝛietatibo/a⸗

moꝛis qꝝ tres ad pñs attingere ſatis erit.

Amoꝛ. n. rapit. vnit. ſatiſfacit. Pꝛio qdeʒ
amoꝛ rapit ad am:tũ ⁊ inde extaſim facit.

Scðdo amoꝛ iũgit cũ amato ⁊ q̃ſi vnũ effic
Tertio amoꝛ ſibi ſufficit nec alið pᷣter ama
re querit.De his itaq; pꝛopꝛietatibus de⸗
inceps aliqua ſunt pꝛoſequengna.

explicat vi amoꝛis putẽ in raptu ⁊ extaſi ꝑ
ꝓpꝛias differentias exemplificando ð pau
lo et exemplo naturait
HMoꝛ rapit ad amatũ ⁊ extaſim fa⸗
cit.Et vocatraptus in ꝓpoſito ele
uatio potẽtie alicuiꝰſupꝛa inferio

res potẽtias/t exactuatione eiꝰ in ſua oꝑa⸗

tione/ceſſantib vel debilitatis actibo infe⸗

rioꝝ potentiaꝝ. Vel raptus ẽ foꝛtis actua

tio ⁊ vehemẽs in ſuꝑioꝛi potetia/ vñ ceſſãt

opatiões inferioꝛis potẽtie/vl ita debilitã

tur ⁊ ligant/vtſuꝑioꝛẽ in ſua opationene⸗
q̃q;ᷓ ipediãt.¶ oꝛro extaſim dicimꝰ ſpẽʒ

⁊amoꝛe nõ poſſe ad finẽ debitũ peruenire

intendimus.

quandã raptꝰ qͥ fita ꝓpꝛiatiꝰ in ſupioꝛi po:

tione aĩerõnalis/q;̃ ſpũs/vel mẽs/vel icelli

gentia noĩatur dũ mes ita ĩ ſuo actu ſuſpe⸗

ſa eſt/ꝙ potẽtie inferioꝛes ceſſantab actibʒ

ſuis ſicꝙ necrõ/nec imaginatio nec ſenſuſ

65
3

—

exterioꝛes/⸗irio qñq; nec potẽtie naturales

nutritiue/⁊augmẽetatiue ⁊ motiue/poſſint
exire in ſua ꝓpꝛias operationes. Diſtguen
do igi ⁊ quodãmõ ↄtrahẽdo raptũ ↄtra ex
taſim. Roptus eſt mioꝛis efficacie in ſuſpẽ
dẽdo/vel ipediẽdo actũ inferioꝛe. Inueni
tur tñ etiã in oĩ potẽtia ſuperioꝛereſpectu i
ferioꝝ. Extaſ vero in ſola mente fit / ſed et

gctus inferioꝝ potentiaꝝ nõ ſolũ debilſtat

ſz tollit funditus/ ;qiu durauerit. ¶ Pau
lus itadq;/exẽpli cq/i ſuo raptu duo expmit
q̃ ↄcurrüũt in extaſ deſcriptione. Expꝛimi

ei potẽtia q̃ rapta ẽ.ſ.tertiũ celũ ipius anie

mõ ſupꝛa expoſito.qð celũ ĩ potẽtig cogni
tiua/ẽ mẽs / vel intelligẽtia/⁊ in affectiua ẽ
apex mẽtis.vel eiꝰ ſcintilla.Expmit᷑ ſecun

do ceſſatio oĩm viriũ inferioꝝ ab actibo ſu⸗

is/alioqn quõ paulus neſciſſetan i coꝛpo
re vel extra coꝛpus fuiſſet. CEſt igit᷑ extaſ
raptus mẽtis cũ ceſſatiõe oĩm oꝑationũ in
in ſerioꝛibo potẽtijs.Et hec pᷣtrurſus ſubdi

ſcda raptus extra ſpm̃.¶ Piſi foꝛte aliter

velimꝰ diſtignere hos e penes obiectca
pectu intelligibili
um ſub ðdoä/⁊ raptus ſupꝛa ſpiritñ reſpectu
diuinoꝝ.⁊ foꝛte vtranq; acceptionẽ in ſcri
pturis legimus permixtim. Inuenimꝰ? eni

vt raptus in ſpũ dicat᷑re

de regina ſaba ꝙ non habebat vltra ſpiri⸗

tum quoniã admiratio vehemens ſuſpen⸗
derat actus omniũ potẽtiaꝝ in ea reſpectu
eoꝝ quede ſapientia ſalomonis fuerat cõ/
templata. Et H̊ poteſt dici ſtupoꝛ vel ſpaſ⸗ N
mus. Wioiracß pᷣlocutis de nomnie ra/
ptus ⁊ extaſis ſupereſt indagare quõ hec fi

ant oꝛiginaliterperamoꝛem. Cum igitur

amoꝛ ſit radix aliarũ qualiumcũq; affectõ
num / ſi oſtenderimus affectio potius ;

ſt in pꝛimis ſimilitudo
amoꝛis quo ad põdus/quemadmodũ vnꝰ
exſapientibus dixit.Amoꝛ meus pondus
meum.illo feror quocunq; feroꝛ.O poꝛtet
igit᷑q; amoꝛ ſit trahẽs ⁊ rapiẽs vFerũt᷑itaq;
guia ad locũ ſtabilitat ⁊ qet ſue/tractu q̃⸗
dã potiꝰ/qᷓ; ex cognitõe hꝰcẽtri/ſiue põderꝭ

cognitio s.E tè/patebit ſufficiẽter qd
P

tẽdẽtꝭ ad cẽtꝝ mði h̊ palã i guibꝛcosᷣſcẽtib⸗

uigi ſm duplicẽ viʒ ment. vnã coguitiuaz
⁊ affectiuã aliã.Pꝛia extaſis ẽ raptus i ſpũ

Octana pars de miſtica

ceſſante oĩ ſua cognitione/nihilominus ſenſuũ exterioꝝ vt neſciret qͥd ab extra fle⸗ uac
deoꝛſũ ñ ĩpedita ferũt᷑. Et lʒ amoꝛ/pᷣſerim ret/ſʒẽt virtuti fantaſtice ac imaginatiue ſong⸗
qlem loq mur/tfoꝛte magis hʒ de ſilitudine ſua actio denegabat᷑. Ita vt coꝛpoꝛeũ fan⸗ nina⸗
cũ natura leuitatis/cuiꝰ eſt ſuꝑferri.tñ ißa taſma nilli irrueret/aut irrũpere volẽs/ſu/ m
ẽt leuitas põdus qdðᷣdã dicipᷣt/iuxta inten/ prioꝛi rõnis volũtatiſq; virtute pᷣmeret᷑. pa ööbiie
tionẽ pᷣnoĩati ſapiẽtis.¶ Rurſũ exꝑimuri tuit h in q buſdaʒ/de q bus apud valerium Heen
ſero ga vua kcrl Wagneterapikad ip maximum nota eſt hiſtoia. nnechi
ũ pꝛſ?ſine cognitiõe. Sʒ ⁊ virt nutritiua ſi volbb ſt 15
nirime gue ſurſũ trahit/ñ oꝑãte ad ̊ co (Conſi. XX XIX. eſt Run
gnitiua virtute: Bedinene nſeamꝰ ad deraptu mentali ſiueſcintilla eiuſdem⁊ ĩũſo cioev⸗
aptum virtutum cognitiuarum linm. mmocoeſtmagis perfecoum. icſon
Naſi eb TY(Alium Aptmẽtis ſupꝛa potetias ſe ĩiferi
Zoſi. XXXVII. ſcribit ¶ oꝛes fit affectõis ꝑ ſcitillã/ mẽti co O ſng
raptũ imaginationis/in paſſionatis exveem ggatã vel appoꝛpat/q amoꝛ eta ſcan
Plificang. tic ððẽð gpdi
Aptus imaginatiõis ſuꝑ vires ſe /ex poꝛibo raptibꝰ/qͥ ſiccrebꝛioꝛes ⁊ facilio⸗ Fi
ſitiuas inferioꝛes/fit ꝑ amoꝛiſaffe res ſunt/ſic ĩtelligibilioꝛes inueniũt᷑‚qliter ſ
ctionẽ. Manifeſtũ ẽ q; amoꝛis vel mens in ſuis actibo taliter efferri pᷣt ⁊ fig / d
ſiderij affectio. p̃t tãta fixione/ virtutem vt nulla inferioꝝ potetiaꝝ eã interturbet/ e
imaginatiuã trahere vel rapere/q põtẽtie imo ꝑ vim ſuã affectiuã/ ua ſeipam actuun i
inferioꝛes ſenſuũ exterioꝝ/obiecta ꝓpꝛia e· bitꝙ vis ſua ĩtellectiua/vt ſicneq; ſeè/ neq; N
is oppoſita nõ attẽdũt. ſũpſit phᷣs ab er alia repogitabit/ rénabiliterceſſo/ pmp
ꝑientia.Eth ẽ raptꝰ qͥdẽ pᷣmus ĩ pꝛio cello tiſſima ſut ↄſeq̃nter ad intelligẽdũ oĩa que C
die/quẽ raptũ qͥd alið pucipaliter efficit/docctoꝛes eleuatiſſimi/noĩatiʒ Diony. tra or
feruidũ intꝰ deſideriũ rei ꝑ imaginationez diderunt de miſtica theologia.Ea inſuꝑ qᷓ

pñtate/neq; eĩ ſola cognitio imaginatiua/ dicut fieri in ſapiẽtib ⁊ deuot/vt ſũt extaf Wen
pGdaftiongfecaeſffcarer: Aidemꝰ mktis exceſſus. anagogica ductio. rapt? in
capii in philocaptis alijſq; plurimis tertiũ celũ, diuiſio aie ⁊ ſpũs. Introductio
qs melãcolicos ⁊ fataſticos appellamꝰ ⁊ q ain diuinã caliginẽ exemplo moyſi. Vel in
buſdã repere timẽtibo ⁊ iratꝭ/ aut vehemen ſcãſanctoꝝ cũ nube oĩa tegente/inſtar aa⸗

ter ʒelãtibi.Sic ãtimaginatio vel alie vi , ron.Quid etiã amoꝛ vehemens.i.mente,z . nnf,
res ſuꝑioꝛes/ſuꝑ ſenſus exterioꝛes efferü vehẽs qͥd moꝛs aie viuente ſperituid nor die
trapiũt᷑. Sic ecõtra ↄſtat aiam qñq; ſicð illuminatiua tenebꝛis qͥd moꝛſrachel in ꝑ ne
cin eri circa ſenſationẽ exterioꝛis obiecti/ꝶ tu beniamin? quid anagogica ↄuerſio io.; nſin
tactũ/guſtũ/aſpectũq;/ꝙ opationes potẽé danis retroꝛſum / intelligentie ſe pꝛeſenta⸗ Mihi
t mplo cellant auc ipeciiwr. Hocat bunt ⁊ ſimilian. MU inne
Ipꝛie nõ ðꝛ rapt ſʒ tractus aut demerſio / Prtq PEτWwin elooſ,
dap potẽtiã inferioꝛẽ ſuperioꝛ deoꝛſũ tra⸗ R ctaug Pars P’? n/ tbicht
hit᷑/ ⁊ ab actu ſuo cõpellit᷑ceſſare/qð fitĩð no cpalis agit de vi amoꝛis q amantẽvnit ci hunſcin
bis ex coꝛruptela pcti nimis heu faciliter ?ꝭ deoacſtabilem facit acreqeſcere vſq; ad fi W
frequenter. apennin aaatns. Dꝛanne vero eſt ↄſide nunin
v veVVT Iatio.xl.que remouet varios vnionis mo⸗ ſaani
A onſi. XX XVIII. dos ⁊ peruenitad illũ quẽ etia oſtendit/à Rnalthl
mptus vim ꝓut ẽ in rõne ſicut in ſtudiois animam dicitur deo vnire wanſuſ
Apparet oſtendit declamndunm. Moꝛ vnit amãtẽ cñ amato ac pin altfun
Aptꝰ rõnis in actu ſuo ſuꝑ poten?ꝰ e ge hũc ſtabilire acſiſtere facit cũ il⸗ hatſtinet
tias inferioꝛes fit pvolũtatꝭ amoꝛẽ Alo. hec dicta ẽ ſcᷣa amoꝛis ꝓpꝛietaſ ichn
„ Fecerũt h̊ ꝑſpicuũ ſtudioſi ꝑſcru/ Pꝛo cui intellectu ioqᷓndũ eſt aliqd de ſeſton
— atoꝛes regulaꝝ generaliũ in varijs artibb? modis vnionũ varijs ⁊ diuerß. Sʒ e hec ſrhlüm
z abſtrahẽetes a motu/ materaa/ vel ſpua / vvnio de qᷓ loqͥmur ñ coꝛpal eſt / ſz ſpüalis/ egenlch
lia meditãtes/qrüt deducere ⁊ rõcinan ex decoꝛꝑalibe vnionibo nihil h dicendũ eſt⸗ ſenſenſ
/ notis incognita/q̃s aliqũ volũtariꝰ hmooi WVniones aũt ſpũales iuenimꝰ/vtpꝑ iheſio etdaſd
appetitꝰ/ceſſarefec ab opatiõibo nõ tmjmõ nẽé.ꝑ infoꝛmationẽ/ꝑ actuationẽ paſſiſtẽ/⸗ negogijt

*

Küm
Kiee
nchi
hheni
ren

W

Anpeinn

ee
(Düconr
sttct⸗
Mmmtle
Rümne
uchnm
nng
dümuhm
a ün
üNnn
WuDGtLn
GriNr
Nend
uhrmdrd
enminden
Wö Nan
Deneet

dni
elziinii
crunnen

Enneinien
ei

gimn
inrſlenit⸗
icngelct

4

innbi

4
/

sinmn

dit ⁊ rationib

um/deficere peni

.

Theologia ſpeculatiua

clam pncipalititis. ꝑ illapſũ/ꝑ ſuſtentatio⸗

ne vpoſtaticã/vbi plures nature in vna ꝑ⸗
ſona ↄueniũt.Sʒ oĩm ſupᷣma vnio ẽ in di
uina eẽntia ſeu natura/in q̃tres ꝑſoneſum
ma vnitate ſubſiſtũt. Sʒ has vniones tan
qᷓ; huic ꝓpoſito minꝰ cõuenietes relinm
Hec vero vnio amã cũ amato/ab ariſto.
in ethicis.cãgit᷑ vbi ait amicus ẽalter ego⸗
cuiꝰ vnionis rõ expmi videt᷑cũab eode ðꝛ
Amicoꝝ eſt idẽ velle ⁊ idẽ nolle.ſpũs ̊nr
cũ deo adheretꝑ intimũ amoꝛẽ/vnus ſpũs
E cũ eo ꝑ volũtatꝭ ↄfoꝛmitatẽ.ſolꝰ.n.amoꝛ
Pfectus ⁊ ꝑfecte vᷣo adherẽs:veraciter oꝛat
ſiat volũtas tua ſicut in celo ⁊ in terra/⁊qͥ
ſicoꝛat/oꝛat vtiq; in ſpũ ⁊ veritate/ ſicuto⸗

randũ eẽ veritas docuit in euãgelio. Nã et

ipᷣe pr̃em oꝛauit dicẽs/verũtñ nõ ſicut ego

volo ſʒ ſicuttu. Ita; qᷣ ſic vnit deo ⁊ adhe

ret ꝑ amoꝛoſam volũtatis ↄfoꝛmitatẽ/vti⸗
q; ſtabilit᷑ in eo.Ad quod traduci põt illud
pſalmiſte/abſoꝛpti ſunt iũcti petre iudices
eoꝛum.i.in deo totaliter ſtabilitiii.

Conſideratio. xI. I

de en oꝛibo circa trãſoꝛmationẽ aie in
deũ/r qdſit/? quõ etii coplet/ ereplis oſt
*½

Hoꝛoſa vnio mẽtis cũ deo qᷓ fit ꝑ

tio noĩatur/ſicut btũs Diony.
ſancti pr̃es locuti ſũt/ſed inexplicationis
mõ varietas inuenit᷑. ¶ uerũt.n.qͥ dice⸗
ret ſpm̃ rõnalẽ SS amoꝛe fertur ĩ de⸗
ta ſe/ acreuerti in ydeaʒ
ꝓpꝛia/quã habuit iĩmutabiliter ac eternalit᷑
in deo iuxta illud Joh. qð factum eſt / in ip
ſo vita erat. Dicũt ergo ꝙ talis anima per⸗
dit ſe/⁊ eſſe ſuum/⁊ accipit verum eſſe diui

num/ſicꝙ iam non eſt creatura/necꝑ qea

turam videt/aut qamat deum /ſed eſt ipᷣe de
us qui videtur ⁊ amatur. Hanc inſaniam
voluerũt aliqui trahere ex verbis Bernar

di. in epiſtola ad fratres de monte dei. hãc
etiam niſus fuit ponere almaricus heretic?

ab eccleſia condemnatus/quem pꝛopterea

auguſt. inter hereſes nominauit ⁊ numera

uit.Hanc etiam niſus eſt renouare auctoꝛ

illius tractatus/ cuius titulus ẽ de oꝛnatu
ſpuᷣaliũ nuptiaꝝ cuius initiũ ẽ᷑.Ecce ſpon
ſus venit exite obuiã ei.· ¶ otra hũc erro

rem ſcripſi dudũ quandã epłam/lʒ in alijs
ſcriptis eiꝰ hũc erroꝛẽ coꝛrexiſſe videat᷑.po

nedo ꝙ aĩa talis ſꝑ remanet in eẽ ſuo ꝓpꝛio

theologiã miſticã / cõgrue trãſfo.

narietraſtoꝛmani ſicut amatoꝝ dicimꝰ coꝛ
vnũ ⁊ aiam vnã qð vtiq; ↄcedimꝰ. (ue
ruütalij ponetes P amoꝛ creaturead eum

nihil ẽ aliud q; de ⁊ ita ꝙ ſpũs rõnalis/foꝛ

maliter amat deii ꝑ ſpũmſcm.Hec opinio
iponit᷑ mgro ſniaꝝ/quã iõ doctoꝛes nonte

nẽt qꝛ ñ poſuit foꝛmã aliquã dilectiõis a⸗

ctuał vel hitualis qᷓſi mediã ad diligenduʒ
deũ eẽ neceſſariã.Nã ſi H addidiſſet.⁊ reſol
uiſſet qd dicit hec pᷣpoſitio ꝑ. dũ ait ꝙ deuf
diligeret ꝑ ſpmſcm̃.qꝛ ſcʒ dicit cãm exẽpla

rẽ/tũc poſitio ſua cõpletioꝛ ⁊ irrephẽſibili⸗
oꝛ fuiſſet. Fuerũt alij/q ꝑ ſiłlitudies reptas

in coꝛpalibo/voluerũt hãc vnionẽ ſen ſpũa

lłetrãſſoꝛmationẽ/reddere clarioꝛẽ. Dixer̃t

eĩ aia ſic vnit deo ⁊ in ipᷣm trãſtoꝛmatur.

quẽadmodũ ſi gutta aq mittat᷑ in doliũ foꝛ
tis vini.Illa nãq; gutta tũc ꝑdit eẽ ꝓpꝛiuʒ/

ↄuertiturq; totaliter in alienũ /velut ẽt ſi ci

bus ꝑ nutritionẽ ↄuertat᷑in cibatũ/iuxta il
lud qð aug.loqͥtur in ꝑſona dñi. Ciboſuʒ
grãdiũ crede ⁊ mãducaſti.nõ tu me mutab
in te/ſicut cibũ carnis tue/ſed tu mutaberꝭ

in me. Memini melegiſſe ꝙ ad pᷣdicatiõʒ

pfate ſilitudis/deuota q̃dam mulier /ſicec⸗

eſtuauit /ſic exarſit intriſecuſ/ ↄcepto ſpũ
ſeſe nõ capiẽſ/ipᷣa velut muſtũ nouũ/abſq;
ſpiraculo/ ruptis venaꝝ ⁊ neruoꝝ vincuł
vitã cũ ſanguie tradiderit ¶ Craducũt ali
q̃ vꝰbũ deuoti berñ.in de pᷣcepto ⁊ diſpẽſa⸗
tione ad hũc ſenſũ dũ ait ꝙ verius ẽ aiavbi
amat/q; vbi aĩat/q̃i vicʒ amãdo/ſe ⁊ coꝛpꝰ

deſerat/ac in deũ ſuũ tota ptrãſeat ¶ Veꝝ
hec ſilitudo deficit/hẽtq; plurimũ de diſſi⸗/

militudie / alioqn rediremꝰ ad erroꝛẽ pꝛiꝰ
cõmẽéoꝛatũ.nõ eĩ ꝑditaĩa ĩ vac vnione ſuũ

eẽ ꝓpꝛiũ/ſicut gutta aq̃ deſinit ꝑ coꝛruptiõo,ʒ

q; alterius generatio ſubſeqͥtur. ¶ Rurſus
ꝓpter eandẽ rõem /ſilitudo trãſſubationis/

qꝗ fit in bũdicto ſacfo /nõ ſatis ẽ idonea ad

explicãdũ trãſfoꝛmationẽ amãtis in deum

amatũ. ucũt aũt alij ſilitudinẽ ferri

cãdẽtis.ſeu carbõis igniti:vbi carbo ⁊ fer

rũ remanẽt ſub eẽ ꝓpꝛio.induũt m̃ q̃ſdã pp
etates ignis ſeu calor incoꝛꝑati/⁊qi ꝓpas

perdunt.vt frigiditatem.rigoꝛem.⁊ nigre
dinem ſic ꝙ ferrum illud candens/videtur
eſſe totaliter igniſ. Sic pꝛeterea aer illumi
natus/incoꝛpoꝛat in ſelumen ſolis /ita vt
ex aere etlumine vnum fieri videatur.ſic
errum affectum per magnetem / induit
magnetis pꝛopꝛietateʒ/vt videlicet ipſum

65

qð hʒ in ſuo genere ſʒ ðꝛtm̃modo ſilitudi/

Octaua pars de miſtica

ferrũ aliud ad ſe valeat trahere.ſic vapoꝛ qͥ
ale iene quandaʒ
ex caloꝛe aeris ↄditionẽ.¶ Dãata
tudinẽ generaliter ꝓ pᷣfate vnionis manu⸗
ductiõe de vnione materie ad foꝛmã ſeu ꝑ⸗
fectibilis ad ſuũ ꝑfectũ. Conſtat nimiꝝ ꝙ
materia añ ſuſceptionẽ foꝛme iĩpfecta eſt/e

ſine decoꝛe/ſine vtute/ſine actiòe det᷑ei foꝛ

ma / mox venit ad ꝑfectionẽ iuxta ſoꝛmeſi
bi vnite ꝓpꝛietatẽ. Sicaĩa pᷣus q; vniatur

Dat alij ſimili⸗

deo / ꝑviuificũ amoꝛẽ/manet in qdam moꝛ
te ſpuᷣali/ſine decoꝛe/ſine vᷣtutead actus vi

ficos meriti vite eterne.Si aũt deo ↄiun

gat᷑tanq; fontali totiꝰ vite pᷣncipio/dat ſi⸗
bi vita qᷓdam diuina:nõ qdem ꝑ foꝛmaleʒ
inheſionẽ dei ad aiam.G̊ eni repugnatdiui
ne ꝑfectioni ſʒ p illapſũ qndam intimioꝛẽ⁊
ſpuale/ſecluſa ipfectiõe q̃libet/⁊ hoc mediã
te amoꝛe/tanq; qlitatiua ⁊ armonica diſpo
ſitione/q̊dammodo ꝓpoꝛtionabiliter / ſicut
diſpoſitio materie pᷣꝛeqritur/nectñ ſufficit
ad hũane foꝛme ſuſceptionẽ ¶ Pꝛemiſſis
igit᷑ his ſimilitudinib/dicamꝰↄſequenter

ad eas/q amoꝛ ſicut caloꝛ naturã hʒ ↄgre⸗

gãdi ſeu vniẽdi omogenea/ſicut etiã ſeꝑat
⁊ diuidit etherogenea. Cõſtat aũt ꝙ ſpũa⸗
lia cũ ſpũalibo omogenitatẽ q̃ndã.i:ſiłitu⸗
dinẽ ſeruãt adinuicẽ/⁊a coꝛꝑalibo ſeu terre
ſtribo ſint diſſimilia. Oẽ igr qð in hoĩe re⸗
perit᷑ ſpũale vel diuinũſegregat᷑ quodãmo
do ꝑ amoꝛẽ vnificũ/ab omĩ eo qð terreſtre
eſt atq; coꝛpoꝛeũ/ſic fit ibidiuiſio ſpũs ⁊ a⸗
nime.i.ſpũalitatis ⁊ aĩalitatis ⁊ ſeuſualita
tis/⁊ ſepaturpᷣcioſum a vili/⁊ qꝛ deus ſpũſ
eſt ⁊ ſilitudo eſt cã vnionis/ꝑſpicuũ eſt cur
ſpũs rõnalis ſic depuratꝰ⁊ defecatus/vnit᷑
ſpũi diuino/qꝛ vicʒ ſilis efficitur cũ deo
amus tñ alterã huius vnionis cãm e⸗
tiã qͥ ad ea ꝗᷓ coꝛpus ipᷣm reſpiciũt.Spũs
itaq; ſie aſſimilatus deo / ſic qlificatꝰ/⁊ affe

us ꝓpꝛiũ tanq; ſuũ formabileſeu materia
eꝑ redũdantiã ſpũs ad coꝛpꝰ. Quo fit vt
coꝛpus ꝓpꝛiũ ſic hĩtuatũ ⁊ affectũ/induat⁊
gerat q̃ſdã ꝓpꝛietates ipᷣius ſpũs/ꝓpꝛijs vł
derelictis vel multũ ab actione ſuſpenſis.

Inge eſt dictũ ariſtoin virtuoſo inqͥt oia

conſonantrõni. Sic ergo ſpũs noſter tra
ctus a deo trahit ↄſequẽter ea que coꝛꝑis

ſunt/ac pinde reſultat vnio mirabilis ſpiri

tus ad deũ/⁊ coꝛpoꝛis ad ſpiritum.

(Conſigera, xLII.

quietem aĩe in deo ſm triplicẽ ipius tenſio
nem oſtendit/put ſancte trinitati ſilitudi⸗

narie quodaãmõ in eadẽ ſtabilitatur.

miſtica theologia ↄſiſtere videtur.
aiĩa qᷣetatur.ſatiat᷑ ⁊ ſtabilit᷑.quod
facile eſt in pᷣmis ex pꝛioꝛideducerere- Hã
cũ res qlibet ſit inqͥete/dũ ꝑfectõnẽ ſuã ade
pta eſt / illlic; coniũcta. ⁊ ſpuũͦs noſtervnitur
⁊ ciungitur ſummo ꝑfectibili/ꝑ amoꝛem
pfectũ/vt exinde q etetur ſatietur ⁊ ſtabilia

tur neceſſe eſt. Sic materia in foꝛma hita.

ſic lapis in centro poſitus.ſicres q̃libet in
adepto fine ſuo qetatur.Aia q pperõnalis

dum coniũgitur ⁊ vnit᷑ deo copulatur ſuo

ſummo bono. Eſt enĩ deus ſummñ bonuʒ

eius / eſt cente eius/finis/totaq; ipſius ꝑ⸗/

qͥd aliud vlterius inhiaret:(¶ Poꝛro in ip⸗

fectio/q̃d ergo aliud ipᷣa requirxeret:aut ad
ſa aĩa ↄſidero tres tendentias eroinͤ

poꝛtionabiliterad triplicẽ vim eiꝰ ſiue po⸗
tentiã.quaꝝ vna eſt ↄcupiſcibilis.alia rnc⸗
nalis.:tertia iraſcibilis noĩatur.ↄcupiſcibi

lis tendit in bonũ:rõnalis in veꝝ.iraſcibi⸗
lis in arduũ. Sicaĩa ꝑ has vires tendenti
am habet in bñdictam ⁊ ſanctã trinitatem
Nimiꝝ qꝛ ad eã ⁊ eius ſimilitudinẽ facta ẽ
eiuſq; imago conſtituta. ¶ Attribuimus
itaq; ſpũſancto bonitatẽ/⁊ad hanc tendit
vis ↄcupiſcibilis.attribuimus filio verita
tem/⁊ ad hanctendit vis rõnalis/ attribui
mus pr̃i potentiã maieſtatẽ.⁊ gliam.⁊ ad
B tedit vis iraſcibił. O poꝛtet igit᷑ vt bis vi
ribo ſatiatꝭ ꝑ ↄiũctõeʒ cuiuſlibet cũ ſuo ſup̃

mao appetibili / aĩa rõalis totalr ſatiet. qete

tur ⁊ ſtabiliatur /nã ſidelectatio ĩ bono cõ⸗/
ueniente ⁊ voluptatis ſuauitate qritur/qͥd

de aĩe voluptate / btã maxime.ſentiendũẽ?:

Audiamus qͥd ꝓpheta dicitad dñũm. Toꝛ⸗
rente voluptatis tue potabis eos.Ois aũt
delectatio in infimis/plus aloes q; mellis
habet / inqͥt ſatiricus / lingit en mel in ſenti
bus ⁊ vꝛticis / ꝓpter qð recte dicit Boetius

habet h voluptas ois ꝙ ſtimulis agit fruẽ
tes. Si pᷣterea querit᷑ veritatis cognitio/

conuertat᷑aſpectus ad verbũ diuinũ:velut

ad artẽ pꝛimã:.cuius exemplar ven eſt eſſe

veꝝ. Si deniq; potentia ſi glia.ſi opulen⸗

tia.ſi dignitas qratur.hec oĩa eſt deus aie

eũ diligẽti/qꝛ eſt merces ſua magna nimis

in q̊ ⁊ ola ſe poſſe gliaturapłus. Oia inqt

poſſum in eo qͥ me ↄfoꝛtat.Deꝰ ergo finis
eſt anĩe/n eina vltima pfectio/ inſe eſt velut

Erpᷣdictaã amoꝛoſam vnionẽ/inqᷓ

lenaun
lionſt
latare
Altentf
ſuedu
ation
mes
ceno
niſiß
noy
og
lendur
ndeo

(e
gem
ge
fun
(ol
nimis
W

u.

erſupn⸗
lio expin
emoffe
turilluan
eſ /hvenn
eLalehn
ſtiathmia
onimraſi
crolli
pa ogſi
üttie
turdangeni
ſeniktgte
fücocnee
Breginone
vero feogtte
guidenick
Mligzgfin
Mended

nmni
mnin
ketili
dtnenef
ecön

E

EE
=+☛t
=

—

i
Mhnatene
wdliemen
mmamtli
Nuinſetan
Elerwäſeet
ipri
Wapnnin
wimmihn
ug ſto
muN.
nni
Mnmckſuen
Mladlgii
in gi

niicinun

gnümadnetede

n (Mium
rinubwetmeit

1

umscodent

sränuis Wed

tri gen n
Mematrce
umndadſui

5 2

l
. . .
ͤiii
sArfl
eatinn
ah.
„
Md bor
urivi

rioꝝ ſuoꝝ.Dum ergo in ſe deficit ala in ſa
lutare dei velut ad nihilũ redacta nulli iaʒ
Alteri nec ſibimet innititur ſed ſoli deo / vt
ſue dulcedini /vt ſue veritati / vt ſue gloꝛifi

cationi.dicens p pᷣmo Renuit cõſolari aia

mea memoꝛ fin dei / et delectatus ſum Di
censꝓ ſcdo / nihil arbitratus ſum me ſcire⸗/
niſi iſjm xpᷣm factus ſtultus ꝓpter ipᷣm/di⸗
cens ꝓ tertio / vtinam qͥ gloꝛiatur in domi
no gloꝛietur. Ac pinde non hñs qͥ vlteriꝰ
tendat/aut qͥd vltra requirat/quietatania
indeo atq; ſtabilitur poſſidens in eo omĩa
celeraq; contemnens atq; ꝑuipendens
Toſen ad hec explicãda verba magis

ac magis ſine termino multiplicari/ſeda⸗

pud exꝑtos hec pauca vidẽtur ſufficere.
Nam inexꝑtis ſiue rudib vel qui laboꝛio

ſe poſſunt hũano adminuculo excitarivta

nimũ ad amandũ exercitarent / nulla vnẽ;
verba ad hoc plene capiendum ſatis erũt.

Agit de amoꝛoſa oꝛatione et eius ꝓpꝛieta⸗
te eam etia

m diffinit m traditiõe; magno
tum viroꝝ ſtudioſiſſiie.
Ropꝛietates et cõditiones amo
ris ac theologie miſtice q̃ ſupꝛa
dicte ſunt/etiam oꝛationi ꝑfctẽ
cõneniẽter aſcribi pñt.Huiꝰrõ
eſt qꝛ in anima cõtemplatiua amoꝛ/et my⸗
ſtica theologia.et oꝛatio ꝑfecta/aut idẽ ſũt
Aaut ſe inuicem pᷣſuppouũt. Nam vt patet
ex ſupꝛa dictis.miſtica theologia eſt cogni

tio expimentalis habita de deo ꝑ cõiũctio

nem affectus ſpũalis/cũ eodẽ.dũ ſcʒ imple
tur illudapłi.Qui adheret deo vnus ſpũs

eſt/que nimirũ adheſio fit ꝑ extaticũ amo⸗

re Teſte btõ Dioni. Rurſus heceadẽ mi⸗
ſtica theologia dicit᷑ ſapia put inter dõa re

2

ponitur a ſapoꝛe.ſ.q̃ſi ſapida ſcia. Vocat

pterea a diuino dioniſio irrõalis ⁊amens
ſapia/co ꝙ ſuꝑat rõem ac mentẽ/tranſiliẽſ

in affectũ.nõ qualẽcũq; ſed purũ ipiq; mẽ
tali iutelligẽtie coꝛrñdẽtem/q affectn vide
tur deus a mũdis coꝛde. Videt᷑inquã. qa

ſentit᷑ ⁊ guſtatur iuxta ꝓmiſſionem xpᷣi.btĩ

mũdo coegeqen ipi deũ videbũt/⁊ ſm illõö
nel. Amoꝛ ipᷣe noticia ẽ ¶ũc ⸗
vero recogitemus deqͥ incepit cõſideratio K

Breg.in ome

quid eni eſt aliud ofo ꝑfctã q hmõi expim̃
talis ⁊ affectualis cognitõis noticia: Or̃o
gquidem deſcribit ꝙ eſt eleuatio mẽt ĩdeuz

Cheologia ſpeculatiua

centrum.et locus naturalis omniũ deſide/

TConlſiderat. xLIII

pium et humilem affectum.ecceꝙ oꝛatõ
tranſcẽdit mentem ⁊ ſpũm. ꝓ qᷓ;to mens et
ſpũs dicũt vim cognitiuam intellectiuam
tranſit enĩ ſupꝛa ꝑ deſideriũ ꝑ piũ et humi

lem affectũ.ſed qᷓlem affectũ.affectuʒ vtiq;

mentalem aut intellectualem ſupᷣmũ/⁊ nõö
olũ ſenſualem aut rõnalem / alioqͥn nõ eẽt
oꝛatio ꝑfecta/q̃lem loquimur et qualeʒ de⸗
ſcribit aplus cũ dicit Oꝛabo ſpũ oꝛabo et
mente/ſpuũm ibi ꝓvocis inſpiratione.men
tem vero ꝓ ſuꝑioꝛi anime poꝛtione accipit
oꝛatio eni ſolũ in voce/aut imaginatione
verſata/caret ſuo ꝑfectiõis cõplemẽto/trã⸗

ſeat neceſſe eſt ad mentẽ et coꝛ/quemadmo

dũ dicebat danid addnm. Inuenit ſ̃uus
tuus coꝛ ſuũ/vt oꝛet te Sicut pᷣterea mos
ecciaſticus habet hoꝛtari ppłm anteoꝛõeʒ
vel graciarũactiõem ⁊ dicere. Surſuʒ coꝛ
da. Recte quidẽ hocfac/ne ꝓphᷣica illa ma⸗
ledictione notaret/ que dicit.ppłus hic la⸗
bijs me honoꝛat.coꝛ aũt eoꝝ longeẽ a me
Hanc btũs Anthonius heremicola hanc
ceteri eleuati prẽs ſenſerunt dicẽtes.Oꝛa⸗
tionẽ nõ in ſtrepitu vocũ / nõ in cõpoſitio⸗
ne vᷣboꝝ/ſed in affectiõe pioꝝ puroꝝq;de
ſiderioꝝ ita vt crebꝛo neſciat oꝛãs nec ĩtel/

ligat ſe aliqͥd poſtulare Sic docet Antho

nius Quare hoc:qꝛ ſupꝛa ſe ꝑ intellectum
nequaq; mens ſicaffecta reflectit᷑ nequaqᷓ;
cõponit/aut diuidit ſed puro ſimpliciq; ac
tu deſiderij vel amoꝛis in eo qð eſt om̃e bo
nũ fertur/pauſat/ſopoꝛat᷑q̃ſi dicens cũ p/
pheta In pace in idipᷣm doꝛmiam ⁊ rede⸗
ſcam. xpᷣmiſſis eluceſcit darius ꝙ; mi
ſtica theologia ⁊ oro ꝑfecta in hoc cõueni⸗
unt ꝙ vcraq; ponitur in vi affectiua ſuꝑio
re/et ꝙ vtraq; eſt reſpectu pᷣmi ⁊ ſummi bo

ni Et eſt ipius amoꝛ quidam purus / aut

—

ipᷣm cõcomitans vel gignẽs vel ſupponẽs
cui amor ꝓpꝛietates quas ſupꝛa poſuimꝰ
vtiqʒ conueniunt.

Oꝛationis pfectiõem ⁊ vbi. eiuſq; effectũ
⁊ ꝓſtinctum oꝛantis quã ꝓ quibooffer᷑po
nit ißius peeſum ad pᷣcellentiam

2 rfectio ſeu felicitas aĩe rõöna/

lis ꝓ vita pᷣſenti magis in oꝛõe
ꝑfecta ſeu theologia miſtica q;ᷓ ĩ
cõtemplatione intellectiua r̃po

nitur Coõtemplatio nanq; ſi nude cõſide⸗
retur ſine dilectione vel affectu ſubſequen⸗
te/iam arida eſt/inquieta eſt/curioſa ingta

00

inflata eſt. Deneq; fit longe ab illa pace 3
exuꝑat omnem ſenſum. Qua ꝓpter conclu

dere fas eſt/ꝙ ſchola oꝛandilaudabilioꝛ E
ceteris paribo/qᷓ; ſchola litteras edocendi.

erxcellit ſcholã eruditionis ꝓ intelletu.

quemadmodũ ſchola religionis p affectu

Pꝛoinde laus oꝛõis extatice ſeu pfecte col

ligitur ex oꝛdine ſuo q̃dꝛuplici vicz ex oꝛdi

ne ad deũ/ad ꝓpꝛium ſubiectũ/ad ꝓximũ

ſibi ſoli dat gloꝛiam adoꝛatioõem/gratia ;
actiõem ⁊ honoꝛem/eũ ſibi amicũ cõciliãs

Acinde ꝑ legem amicicie / que eſt idẽ velle /
et nolle / ipa að petit accipit/ et qo querit in
uenit. ſibiq; pulſanti aperit non ſic una
(Urrn ſo

lectio aut queuis alia opatio.
oꝛatio ſubiectũ ꝓpꝛiũ qð inhabitat.purgat

ꝑficit.illuminat.quietans ipᷣm ſatians at⸗

q; ſtabilens ¶ Zertio oꝛatio iuuat ꝓpximũn
nõ vnũ aut duos ſed totũ coꝛpus eccie my

ſticũ viuifico quodã influxu/ nutrit / et ca⸗
paciſſimo quodã materne beninolentie ſi

nu / omnia eccie mẽbꝛa ſuaq; oꝑa comple/

ctitur. offerens ea deo/ his ſupplicãs et
impetrans/ tanq; queſtuaria gratiſſima

——

indigentijs inopũ ſpũalium ſubleuandis

et ꝓ elemoſynis grãrum querendis atʒ im
petrandis / in magno ac miſerabili hoſpi⸗
tali huius minn 7 carceris et penalis
purgatoꝛij. ¶ Huic oꝑi nulla exterioꝛ ad/

monitio nulla pꝛſus comꝑabilis exercita

tio põt in efficaciam coequari. Nimiuʒ qꝛ
fruſtra hec oĩa fiunt/ vane / ſi non aduene
rit oꝛatio iũcta charitati. Poſtremo nichil
ita ſicut oꝛatio vires inimici ſeuiẽtis pꝛote
rit. nihil ira tendiculos laqoꝝ ſuoꝝ euacu
at et oñdit. Alioquin nõ dixiſſet ꝓphᷣa.ocu
li mei ſemꝑ ad dñm qm̃ ipᷣe euellet de laqo
pedes meos. Etiteꝝ puidebã deũ in con⸗
ſpectu meo ſp/ qm adextris eſt mihi / ne cõ⸗
mouear. Etrex Joſaphat ad deũ/ Cum ig
ramus inqͥt qͥd agere debeamus: hoc ſolũ

habemus reſudui vt oculos nr̃os ad te di⸗

riga mus.Quocirca bñ iubebat dũs. oꝑtz
ſemꝑ oꝛare ⁊ nõ deficere. Semꝑ autẽoꝛat

ſemp oculos ad deũ habet.q ſꝑ pio humi⸗

liq; affectu deſiderat.
quã cũ vera ſapia ⁊ miſtica theologia ↄue
nire diximus de eius quoq; virtute et 2di
tionib ac ꝓpꝛietatibꝰ copioſis/hoc loco ſer

mo poſſz incidere. ſed de his remitto ad ea
que ſancti et doctoꝛes ſaluberrime tradide
runt/⁊ pᷣeipue Hugo de ſctõ victoꝛe itra

Pꝛimo quidem ad deũ qm̃

eniq; de oꝛatõe

He miſtica theologia

ctatu ſuo quem de oꝛatione compendioſi/

ſime et ſubtili ſſime compoſuit cuius ẽ hoc
initiũ. Quo ſtudio quo veaffectu oꝛandꝰ
ſit deus ⁊c̃. egatur GBuilhelmꝰ pariſieñ.

in libello qui rethoꝛica diuina intulat᷑ Le/ .
gantur et ceteri qui oꝛõis ꝓpꝛietates vtilita

tes ⁊ bus excluditur/quibuſq; impedit᷑/
doctiſſime adigergt. Bonelt vrs pꝛa
ctica theologie miſtice in ſequentibus pꝛo

ſequamur.

.

culatiua.

——

Ancipit pꝛolo

ſiderationibo ſine induſtriss.
Ractantes in
lam a multo q;uis interrupto tẽ
poꝛe.de theologia miſtica ſecu⸗
ti ſumꝰ oꝛdinẽ in alijs ſcientijs
obfuatũ vbi pus tradit de ſpeculatiua q;
ꝛactica nihilominꝰ hec ſcia ſupꝛa ceteras
multas h̊ hʒ ꝓpꝛiũvt ſpeculatio in ea necꝑ
fecte tradi/nec plene ĩtelligi poſſit niſi.pꝛa
ctic' p̃ceſſerit vſus.Quãobꝛẽ deinceps p/
ſentis oꝑis erit tradere ſub aliqbo cõſidera

tiõiba modos ⁊ vias quib ad theologiam

miſticã babeat᷑acceſſus. Perqͥrere eni qd

ſit theologia miſtica/et in qᷓ vi aie reponit᷑

⁊ de dꝛĩa eius ad ſpeculatiuã theologiã / et

ſikia / qlia plocuta ſunt / no ſatis eſſe dz hbo⸗
mini xpᷣiano/pᷣſertim eccĩaſtico.opꝰexerci
tatioq; requit qð vt fiat pdeſt nou medio⸗
criter aꝑire ea q ad opus aggrediẽdũ finie

dũq; neceſſaria ſunt vel accõmoda vt obf/
uent᷑.qᷓ etiã ꝑturbare ſolebãt oꝑantẽ / vt vi

tent᷑ q elucidatio nos expediret ab hiſoi
bus qᷓ in hocnegocio tractanda pᷣdẽ ſuſe

pimꝰ ¶ Et dicimꝰ in pmis ꝙ magiſteriuʒ

theologie miſtice ⁊ oꝛõis extatice ſeu ꝑfctẽ
Jeſus xpᷣs ſibi ſoli ſueq; volũtati retinuit

nec ad illud humana ſufficit induſtria q;/
nis ipᷣa nõ dẽat penitꝰ derelinqͥ Eteniſioẽ
datũ optimũ ⁊ om̃e donũ ꝑfectũ deſurſü ẽ
deſcẽdẽsa pr̃e luminũ.pꝑſpicuũ habet᷑ cõſi

derationis huiꝰ pncipiu /q donũ pfecto

„

ratiõis ꝓfluit a diuina volütate tenente lu
cẽ in manibaſicut Job notat Et exponit

Breg. ꝙ dũ vult illuminat et claudit dum

vult LZeterũ q, hũana nõ ſufficit induſtna
poſterius elucidabit᷑ ꝙ; tñ noͤ ſitpꝛſus abij

cienda docet apłs Vocans nos dei coae

—

Finit pꝛima pars de myſtica theologia
us

lectioniby noſtrꝭ

inon
ſeojner
nodis

gicatb
toniby
attegen
ſcer
re Oun
ſo
cunolt
nimtan
afenon
eiato
nolei
töipp
ſered
henere
peſto
d
feyrt
bi⸗
utan/
loplen
kmnn
manno
Goben
ſireg
unde

4

hl
1

in

aumhl
nnnsſenn
tinſnm
penoren
lig Aiin
wibtiſhiitn
1 Kohmmit
tuinät
tüliscſed
õ
Crrti⸗
maugthitii
rämturn
icüenif

ð

a so
nMer
natiuili

iutoꝛes/non compulſoꝛes/ non pꝛeuento/⸗
res/ne dicamus. Manꝰ? noſtra excellſa/ et
nõ dũs fecit hec oĩa. ¶ Pñt aũt duodecim
ĩduſtrie pᷣſuppoſito pᷣus afſlatu dño ꝓ pꝛa
ctica theologie miſtice/ſub totidẽ cõſidera
tioniba annotari/ Pꝛima dei inuocationẽ
attẽdere. Scða ꝓpꝛiam cõplexiõem agno⸗
ſcere.Tertia ꝓpꝛiũ officiũ vel ſtatũ aſpice⸗
re.Quarta ſemetipᷣm ad ꝑſectiõem extẽde/⸗
re.Quinta occupatiões effugere. Sexta
curioſitatem deponere. Septima longa⸗
nimitatẽ aſſumereê/Octaua paſſionum vł
affectionũ oꝛigies aduerter̃ Nona tꝑs ido
neũ et locũ inqrere.Decima.ſomno⁊ cibo
moderãter indulgere. VUndecima medita⸗
tiõiba pijs generatiuis affectuũ ſilẽter inſi
ſtere. Duodecima ſpũma fantaſmatiboa⸗

uertere. ¶ Has igitur induſtrias nouiſſi⸗
me ſtudui redigere ad foꝛmã qᷓndaʒ tracta⸗
tuli dum poſt laboꝛioſam legatiõemvtinã

fructuoſioꝛẽ ſuꝑ negocio pacis ecciaſtice/

regredi tandẽ datũ eſſet a roma ad Januz

vbi pᷣſtolabamur cõuẽtiõem iurata⁊ ↄcoꝛ

datam marſilie/ꝑ duos cõtendẽtes debere

cõplcri in ſaona/illic pendẽte noſtra q̃ fru⸗

ſtrati tandẽ ſumus expectatione. Ego ne

vacatiõem datã male vacãdo cõſumerem/⸗/
ſed obedirem dño dicẽti ꝑ ꝓpham / vacate?
videte qm̃ ego ſum deus/vacani vt viderẽ
qua ratione/q̃ ve induſtria cõtingeret eẽn⸗

tiam dei cũ ſua exaltatiõe/cõtemplãdo co⸗

gnoſcere/⁊ cognoſcẽdo cõtemplari.

eſticetheolo ie pꝛactice tres goctia⸗
nũ modos fᷣm triplicẽ in deũ cõuerſionem
aie.⁊ triplicẽ getiũ oſtendit.
Induſtria pꝛima
A vocatiõem attẽdere.¶ Uo⸗
cat deus ad ſalutẽ oẽs hoĩes / ſi⸗
quidem vult oẽs hoĩes ſᷣm apo
ſtolũ.ſaluos fieri. hinc ille natu⸗

ralis apud vniuerſos indelebiliſq; ad bti⸗

tudinẽ appetitus.nihilominus inviadiui
ne vocatiõis alius ſic alius ſic ambulat.ſe
cũdũ diuiſiões gratiarũ/ãmiĩſtrationũ ⁊ o
perationũ vt deducit aplłs.Alij qͥdẽ ꝑ ſpiri
tũ dat᷑ fmo ſapie.alij aũt ſᷣmo ſciĩe.alij fides

alij gra ſanitatũ.alij oꝑa virtutũ.alij ꝓphe

tia.alijdiſtinctio ſpirituũ.alij gra linguaꝝ
alij interpᷣtatio fmonũ.Hec aũt oĩa opera
tur vnus atq; idẽ ſpũs/ diuidẽs ſingulis ꝓ
ut vulc. Sicut coꝛpus vnũ eſt ⁊ mẽbꝛa bʒ

(Conſideratio. I.

diuerſa/ officiaq; varia. Ecceqꝙ ſermo ſapi

entie qui cũ gratia cõtemplatiõis plurimũ

ſilis eſt/vel eadẽ reputat᷑/datur.ꝑſpiritum
huic aut illi nõ oĩbus/ſicut nec gra ſanita
tũ/nec fides.hocẽ vt arbitroꝛ pax in eredẽ
do/nec oꝑatio vᷣtutũ/nec ꝓphetia/et ita de
reliqͥs. Aakamodi igitur nõ oẽs vo⸗
catos ad gloꝛiam adipiſcẽdam conari con
uenit ad quãlibet adminiſtratiõis vel oꝑa
tionis gram indifferẽter/ Sic nec vniuer⸗
ſos oꝑtet ad ſapie vel cõtemplatiõis ſtudi⸗

um ſe tradere.Hoc in ſciẽtijs vel artibo re⸗/

liquis docuit etiã phᷣs/⁊ poſt eũ tullius/de
bere politiſantes attẽdere/qꝛ nõ oĩa poſſu
mus omnes.Et hoc clarius eſt qᷓ; vt curio
ſius indigeat declarari Quãuis aſſignatõ
cã? in ꝑticulari ſit varia/⁊ frequẽter electõ
difficilis/iudicãdo de quolibet tu ad hanc
oꝑatiõem in coꝛꝑe miſtico.tu ad illã elcũs
es coneris/facere certã vocatiõem tuaʒ ad
ſalutem. ¶ Pꝛogeſt vero nõ mediocriter⸗

cõſiliũ acclpe/⁊ accepto credere/viroꝝ exre
toꝝſpũaliumq; qles iudicant de omnibb.

Juuat iuſuꝑ circũſtãtias ꝑſonales attẽde
re vt coꝛꝑis ſic vel ſic cõplexionati. Statꝰ
q̊ʒ in republica/loci pᷣterea⸗/⁊ tꝑis/ vel mẽo
rie ⁊ iudicij/aut q̃lis in iraſcibili/q̃lis in rõ
nali/qlis in cõcupiſcibili repitur. ¶ Hinc

facit vt nõ oẽs ad grãm vocati cõtemplati
onis/pñt qñq; ſublimius ferri ĩ deũ frepi⸗

di ⁊ anxij tanq; in ſeueriſſimũ iudicẽ ſuũ ⁊

mgrm auſterũ cuiꝰirreuocabilis eſt condqd

natio. Rugiũt hi frequenter a gemitu coꝛ

dis ſui plãgentes ad deũ. Quis nouit p tã⸗
tem iretue ⁊ pᷣtimoꝛetuo iram tuam dinu
merare: Et illud ſi iniqᷣtates obuauerdo

mine/dñe qͥs ſuſtinebit. Illud inſuꝑ Hon
intres in iudiciũ cum f̃ᷣuo tuo dñe/qꝛ non
iuſtificabit᷑ in cõſpectu tuo omnisviuens
Rurſum quoq; Dñe ne in furoꝛe tuo argu

as me ⁊c. Et varia in hancſententiãapud
iſtos non tam deſideratur pᷣmiũ q;tũ eter⸗

nũ ſuppliciũ foꝛmidat᷑ q̃le pfecto foꝛmida
re cautum ⁊ licitum eſt. UVnuenies alios
quos mtrcẽnarios dicimus/qꝛ mercedem
ꝓ obſequio celeſtem expetunt a deo/tanq;
rege liberaliſſimo aut tanq; a pre miarum
et totius cõſolatiõis dicẽtes ei.Pater pec⸗
cani in celũ ⁊ coꝛam te/iam nõ ſum dignꝰ
vocari filius tuus/fac me ſicut vnũ ex mer
cẽnarijs tuis Et hi quidem recte agunt tã
q; filij ſibi male cõſcij/ſed nõ vſq;quaq; ad
ꝑfectum ¶ Sunt alij rarioꝛes qui animo
E 1 on e

65

Der miſtica theologia

nec ſeruili neq; mercẽnario/et pluſq; filia
li rapiũtur in deũ / velut obliti ſue ſeruitut
ſue mercedis / ſue paternalis auctoꝛitatꝭ.ſo

7

ciant᷑ ei velut amicus ad ami

ſus ad ſpõſam / dicit ex ſnia qui hmoi eſt:
lectus meus mihi.et ad me cõuerſiões eiꝰ.
Etillud.qͥd enim mihi eſt in celo ſupplep
mercede/za te qͥd volui ſuꝑ terram. ſupple

p ſupplicij vitatione/defecit caro mea? coꝛ

mei / deus coꝛdis mei/et ꝑs mea deus in e⸗

ternũ.¶ Numeramus pmos inter incipi
entes / alios inter pficientes. pfecti ſunt re

liqui/ita tñ vt ad poꝛem ſimilitudineʒ cre/

beꝛo ſeſe reuocent·/ſe arguãt/ſe habere iudi⸗

cem ſeueriſſimũ/ſe magrmvel dñm / vel pa
trem cõſeruatoꝛem /vltoꝛemq; negligentia

rum cũ tota mẽtis ꝓſtratiõe recogitẽt. Ali

oquinvereant᷑ illud.niſi in timoꝛe dei inſtã

rerte tenueris cito ſubuerteretur domꝰ tua
Mihilominus etiã aut poſt offenſas adul/⸗

dũ / vel ad amoꝛem filialem infundendũ/et
vłrad oĩa ſue laboꝛio ſe ꝑegrinatiõi neceſſ
ſaria reuerenti/fiducia poſtulãdũ ¶ Ouip
pe noĩa hec/dñs iudex mgr.iuſtus.reddẽs

hec noĩa/ ſponſa amica / ſpoſa manens in

”

(Conſi

terationeſq; regredi ad ſpõſum.ſcientes di
ctũ ab eo ꝑ Hiere.Zuvero foꝛnicata es cũ
amatoꝛibo tuis multis.reuertere tñ ad me/
et ego ſuſcipiã te. ¶ Pꝛoindeliberũ ſitvni

cuiq; indiciũ/ego interim opinoꝛ/cõſultio
rem obſeruatiõem apud plurimos iſtã eſſe

qui deũ ſicut prẽm nr̃m q in celis eſt ꝓpõit
ſibi vel ad timoꝛem reuerentialẽ incutien⸗

vltiõem velociter ⁊ ſilia / vehementi pauo
rem/et minus amoꝛem incutiũt
delicijs et in cubilib aromatũ / dilect / pul
cer et rubicũdus/manẽs intervbera/cuius

leua ſub capite ⁊ dextera amplexat/mollio
rem apud quoſdã q; ſatis eſiet affectioneʒ/

minuſq; ſinceram ꝓcurant. NHNomen B.pa/
ter noſter / miris modis inter vtraq; fec tẽ⸗
pare/vt ⁊ timoꝛ ſit cũ dilectione/et dilectio
cum timoꝛe.

⸗

—RMNEE”c

plexiòem/ꝙ; naturalis inclinatio ad mul

ta hoĩem diſponit vel impedit/qð et exem

α

plifica iſerer bonã naturaa pentib vlali

„7

unde vel in inuetute adqſitam dic mirabi

re

liter eſſe operoſam.

Mde

nduſtria ſecunda

cũ/imo ſuaui
oꝛi familiaritate cõiungũtur⸗ ei ſicut ſt on

derat. II. do/

cet vigilãdũ ad cognoſcendã ꝓpꝛiam com/

Ropꝛiam cõplexiõez agnoſcere
Pien dictũ eſt aias inſequi
coꝛpa/qð exꝑimẽto quotidião
cognitũ.ſic accipiẽdũ eſt/ vt nõ

neceſſitat vel coactiõis ſit hec ſeqla / ſed in
clinatiõis Juuat aũt miris modis ad oꝑa

tiões has vel illas/cõfoꝛmitatꝭ inclinatio
naturalis ſicut ex aduerſo diſſonãs tm̃ ob⸗
eſt / ꝙ vix libertas animi / vix diſciplinatio
vix conatus aſſuefactiõis/ſufficit euincer̃.
¶ Zraditibtũs Breg.quẽ in arte cõtẽpla⸗

tionis ſepe diuq; cõuei ſatũ cõſtat/quoſda
hoĩes inuenire nature tam inqͥete ⁊ varie/
vt ociũ contẽplatiõis vel nõ poſſintvłmo
leſtiſſime poſſint ferre.ad qð alij natetran⸗

quillioꝛis aptiſſimi ꝓniq; ſunt / pmos ad
actiõem. ſcõᷣos mittit ad cõtemplatiõem

Leterũ qͥs neſciat quoſdã ex hoĩbus plus

vigere in iraſcibili vᷣtute.quoſdã in rõabi⸗

li/alios in cõcupiſcibili.Quo circa vide⸗
mus alios citius venire ad cõpunctionis

et cõſequẽter cõtemplatiõis grãm exconſi

geratione deteſtatiõeq; vilitatis ſuoꝝ fla/

Periorer hoc ꝑ vim iraſcibilem intenta ad
oneſta.Alij magis ex iudicio recterõnis

ad idipᷣm ꝓuehũtur qbus faciliter ſuadet

veritatis amoꝛ cognitio ſplendoꝛq; miriſi
cus viuere cõformiter aà eãdem ratiouem
quã excolẽdam ſuſceperunt.Poꝛro molle
coꝛ et amicabile/videns/apud alios flexi⸗

biles ad ea q̃ ſunt cõpaſſionis vel amoꝛis/

qualis vt plurimũ deſcribit᷑aĩa ſctã que to
ta liquefacta eſt vt dilectus ille ſuus totus
dẽſiderabilis locutus eſt. Talem alam fa⸗

cilius ad cõtemplatiõis reqͥem trabit con/
ſideratio / nüc dnice paſſionis / nũc diniedi
gnatiõis/ac dilectionis ad ſeipᷣam/nũc cᷓ

uerſatiõis pie ac doloꝛoſe ſctõꝝq; ſctaꝝ p/⸗
cedentiũ In q̃ virtute ſepius viget femine
us ſexus q; ꝓpterea pius deuotuſq; noĩatur
¶ Perſpicua aũt cã eſt cur facilius H iſto

mõ qͥ trahitur ad cõtemplatiõem/cũ acti

ones actiuoꝝ ſint in patiente bñ diſpoſi⸗
to. diſpoſita vo eſt ſenſualitas obedire ſpi/

ritui ſurſum intento / du hz ſimbolũ hoc eſt

cũueniẽtiam ad illud ipᷣm qrapit᷑. ¶ Poꝛ⸗
ro qtum ex geſtis eoꝝ cõijcere mihidatuʒ
eſt / plus in Hiero. et Amb. viguit iraſcaibi

lis. In Aug et ſctõ Zho. õalis. In Dꝛæ⸗
go. et Bern. cõcupiſcibil. Quãuis nõ du⸗/

bitem in quolibet illoꝝ potuiſſe reꝑire vi⸗

ciſſim molle coꝛ/amicabile / flexibilead eaan

que dilectiõem faciũt/alioquin coꝛ durum

ſclei
pitue
nbin/
ulimnt
nhi

lunton⸗

Nniahinn

enmeciti

micöſte ei

ndgeryert
Mippſingim
caönniennn
Gin dnose
anhttin
kighedsins
Ladiandri

EOmNe

nnänngen
mdia

närurin
Gnnorgrif
nN⅓

esNini

cipaſnrtns
edtiti
nsd Du
nüsnren
mmnsei
entiiz;li

5

fuerit quoq; in quolibet ſtudiũ vehemens

ad inquiſiciõem veritatis. ʒeluſq; feruidus
ad omnis inhoneſtatis ꝑſecutiõem Po

ſtremo gaudeant bene nati /ſiue hoc babe⸗
ant a ſolo dei miraculo vt Johes baptiſta
ſiue ab influxo ſuꝑioꝝ coꝛpoꝝ/ſiuea pꝛo⸗
xima radice ꝑentum /vel ab educatiõe bo⸗
na que moꝛes facit.grãs agant vndecũq;/
ꝓuenerunt.neq; grãm talem in vacuũ reci
piant. Videat autem quiſq; vt ait Bem.
qm̃ verbũ qð egreditur de oꝛedei nõ reuer
tetur ad eũ vacuũ.ſed pſpetur et faciet om/

niaad que miſit id vt dicere poſſit/et ipſe⸗

GBratia dei in me vacua non fuit. Nam in

iniuriam cedit donantis donũ negligere/
nec eovti qð donatũ eſt/qð eſſe conſtat in⸗

tolerabilis ſuperbie diſplicentis et inte.

(Conlideratio. III.

Siat crofficium totius eccleſie bꝛeuiter
ctàd vnicuiq; coueniat oñdit ¶Indu iij
fFficiũ ꝓpꝛium vel ſtatüm reſpi⸗
cere. Plurimã officioꝝ ſtatu

enumeret: NHimirum iam dictũ

uerſa mẽbꝛa non eundem actũ hñt. Cũ au
tem ocium et vocatiõem ab exterioꝛibo cu⸗
ris cõtemplatio poſtulet/et plures inueni⸗
untur/quoꝝ ſtatus et officia quiboalligati
tenent᷑/ nequeant exerceri ſine multo ſtrepi
tu curarũ/et exercitatione coꝛꝑis et ſenſuũ

quid ſuꝑeſt niſi tales arcere a cõtemplatio

nis inquirenda requie: Alioquin neutruʒ

feliciter aget homo/quem medius ĩter ſtre

pitus verſare neceſſe eſt / videbũt qʒ eũ ho⸗
ſtes / et deridebunt ſabbata eius. ¶ Dilea

=? . „ .

mus interim oꝑa mechanica mercaturas/

ruſticatões laboꝛioſas/mr̃imonialevincu
lum/qð impellit mulierẽ cogitare que ſecu
li ſunt.quõ placeat viro ſuo/et virũ ꝓuide⸗
re vxoꝛi ⁊ liberis. Attendamus etiã ipᷣospᷣ
latosecciĩe/quos licet Grego.dicat opoꝛte⸗
re pᷣ cunctis cõtemplatiõe eſie ſuſpeſos At
tñ ſi tũc pmũ niti voluerit cõtemplatiõis

adeptioni ſtudere dũ deberẽt ſubditoꝝ ne

ceſſitatibo coꝛꝑaliba ⁊ ſpũalib intẽdere ipᷣi
ſemetipᷣos irrident ⁊ fallunt tentationi q̊ʒ.
id eſt.curioſitati potius aſcribi tũcdebet ſi
curam plebis deſerẽtes/qᷓrant in ſuauitate
ocij cõtemplatiui delectari.quippe deſerũt

pᷣceptũ dei neceſſariũ/volũtarijs etnon ne

Pꝛactice cõſcripta

quomodo nõ male habebit in nouiſſimo⸗

umq; varietatẽ in republica qs

eſt / qm ſicut in vero ſic in miſtico coꝛpe di

templatio ceſſit alicui in talem familiarita
tem/ꝙ ambidexter factus põt imꝑturbatꝰ

velut angelus dei cõtemplãdo agere/⁊ agẽ

do cõtẽplari/aut ſaltẽ ꝓtinus abſq; multa
difficultate de hoc migrare/oare q; ſe ĩ alte

rum /q̃lẽ eſſe cõnenit eũ qͥ in ſtatu ꝑfectiõis

exercẽde poſitus eſt. ¶ Eſt poꝛro ſtatꝰ offi
ciũq; ecciaſticoꝝ/pᷣſertim religioſoꝝ tẽde⸗
re ad ꝑfectiöem banc inquirendã/qm̃ ĩ ſco
la deuotionis ⁊ oꝛatiõis ad hoc traditiſũt
vt ſint velut oculi/cetera mẽbꝛa coꝛꝑis mi
ſtici dirigẽtes tam ad ſeipᷣa q; ad deum.
Sunt attñ nec ignoꝛamus inter ecciaſti⸗
cos/etates/ſtatuũq; varietates plurime at
q; aliter puerilis etas/aliter adoleſcẽtis.a⸗
liter iuuenilis / aliter virilis / et cõſequenter
ſenilis ſua requirit inſtituta totũ nihilomi

nus apud tales qͥcqͥd agit̃docet᷑aut impo

nitur/vt ad hũc q ete cõtemplatiõis finẽvlł
ſero capiendũ oꝛdinent᷑/neceſſe eſt. Infan
tibo et pueris q;q; parũ capacib/puidẽdũ
eſt ſolicite.ne ꝑuerſis ⁊ o bſcenis verbis pi
cturis aut exemplis inficiant᷑. Imbuãtur
potius ad oppoſitũ ſcʒ totius pudicicie ac

pie religionis vᷣ̈ba/picturas/et exẽpla. NHã

quo ſemel eſt imbuta recẽs ſeruabit odoꝛẽ

teſta din. Ve ſcandaliſantibo puſillos bu⸗
iuſmodi/aut nõ debite docẽtibo. Adoleſcẽ

tioꝛes aũt plus onerãdi ſunt exercitatiõib⸗

etiã coꝛꝑaliba repᷣſſiuis earũ que tũc violẽ
tioꝛes inſurgũt paſſionũ.quibp aſſuefa⸗

ctionẽ et etatè moderatas.illud qð ſuꝑerit
vite/totũ laxetur ad ocium cõtẽplationis.

libere capeſcendum.

¶ Conſideratio quar⸗

ta dicit ꝙ omnes tenent ſe extẽdere ad ꝑfe⸗
tũq; pᷣfert vita cõtemplatiua actiue elo⸗
(Induſtria quarag.
met ad ꝑfectiõem extẽdere.
Vox multoꝝ eſt /ſuff cit mihivi
ta cõis/ſi cũ infimis ſaluari po
tero/ſatis eſt. Nolo merita aplłlo

rũ / nolo volare p ſumma incedere ꝑ plani⸗
oꝛa cõtentus ſum. Sed viderint hi ꝙ; iam

impfectio eſt nolle eſſe ꝑfectũ. In via eniʒ

dei nõ ꝓgredi regredi eſt. Damnatur inſu⸗

ud in fenus nõ tradidit. ¶ Facimus hoc
ꝑſpicuũ in exẽplo familian. Habetaliqᷣs
pᷣpotẽs nobiliſq; p rfamilias plures filios

kefuns piger qͥ talentũ cõtentꝰ / il

5

ceſſarijs intendentes. Secus vero vbi cõ

tis et futuri et

De miſtica theologia

quemlibet aptiſſimum ad ampliandũ ho⸗

neſte rem familiarẽ induſtria ſuavnus illo
rum alijs laboꝛãtibo ſedet in domo piger⁊
iners/nihil curans/dñmodo nihil ſoꝛdide

viuat.nihil altũ/nihil pᷣclarũ vel dignũ in

genio ſuo/aut pr̃na nobilitate recogitetdi

cit ſufficere bona iam ſibi habita/ et quali

cũq; vita vti.Euocat aũt pater eũ ad act⸗
ſublimioꝛes/et arduos monet ſtimulat ꝗͥs
non facile viderit quõ hic filius ſi obaudit

nec obedit odioſus erit pri: Sic ſur poni

turapð prem celeſtẽ his quos trahitad ca
riſmata melioꝛa/ad actus diuionioꝛes/dũ

toꝛpeſcunt herẽtes infimis nec ad ꝑfectiöz
ODõ tñ intelligi volu⸗
mus deillis qui nullo ſtatu vel officio hũi
lioꝛi/’ſic alligati tenent/ ꝙ abſq; pᷣcepti trãſ
greſſione neqᷓantad altioꝛa cõſcẽdere hici
terim pfecio altiſſimũ merito reputari con

nenit/ꝙ obedientiã diuine iuſſionis ope⸗
rant᷑. ¶ Aniaduertenduʒ eſt deniq;/qꝙ etſi

Maria poterat honoꝛabiliter cuʒ martha

hoſpiti xpᷣo miſtrare/collaudat eaʒ nihilo⸗

minus diuina ſapia/ꝙ vni intẽta optimã
ptem elegerit. Itaq; maledictus eſt qͥ ꝑtem

ſuam aliter(licet faceret)facit deterioꝛem

Exhis vero palã deducit᷑ ꝙ cũ vita cõotem

platina ſicut oñdũt theologi ꝑfectioꝛ ſit q;ᷓ
acriua/ qllibet ad cõtẽplatioem idone/ nõ
Ealugaluæcionis neceſſitate põt ad illã
1

center ſe tradere/dimiſſa actione.· Det᷑in
hec fides Augꝰ.dicẽti/ꝙ ſi negociũ.i.actio
nem charitat nemo imponit.Intellige ſu
perioꝛis iuſſionevel euidẽti neceſſitate.ſtu
dendũ eſt cõtemplãde veritati.¶ Necop⸗
poſuerit aliqͥs facultatẽ quã hr̃et iſto mõ p
iciendi in vita actiua cõdemnatiõem ſu
am ſi talentũ abſcõderit et in quo poſſi ne/
gociarip̃diciãdo vei paupibo miniſtrando
qm̃ abunde pficit eccie vir cõtemplatiuus
obſequẽs deo/de coꝛde vel oculovbi alij ö

manib oꝛe vel pedib ſubſeruiũt. ¶ Poꝛ
ro multi ſunt apud q̊s dãnabitis iudican⸗
da eſſetobmiſſio cõtemp
quẽadmodũ poſiti in ſchola religionis q̃ ẽ
eſt ſchola deuotiõis oꝛõis et fletuũ/q̃les in
ſuꝑ eſſe conuenit ecciaſticos/qui laboꝛes
pploꝝ in ocio poſſidẽt vt cuſtodiaut iuſti
ficatioes dñi/et legẽ eiꝰexquirãt. Quales

demũ plures inueniũtur viri ⁊ femĩe de ſe,⸗
culo/qbus ſufficiens ocium/ inſtructio et
ingeniũ ſuppetunt.vt ſe totos in deũ ↄuer
tant et rapiãt.Aſſint itaq; apud eos fides

verũ ẽ bui ec impedimẽtũ

latiõis inqrende

ſpes et charitas Subtilioꝛ inſtitutio non
magnopꝑe inqrenda eſtvt toti tranſeantin
Affectum coꝛd “

Conlie

is bonum.

7.

moꝛem in deũ ferri delectatioe pſalmodie
pcipue in clauſtralibo. et cantũ altũ dicit et

—
2-

cipiet eam ꝓpterea ſint in pau
cis actus tuii/ſi ſtuderevis bone

tur inuenit / nõ dicit habuit. hocenĩ falſum
elſe in iã pfectis cognitũ eſt/ Non poteſt a⸗

uis alligatas hñs alas vel illitas viſco/va
cuas ſe ferre ꝑ auras Et neqͥt hõ pedibbim

plicatis enatare. Occupatus nibilomagꝭ
ag ſerenũ cõtemplatiõis ether põt ſemete/
nebere/ vacua ſit oꝑtet latitudo pagie coꝛ⸗
dis nec impleta curis / vel ſolicitudinibus
coõtracta/nec offuſcata tetrꝭ paſſionibo vbi

ſapie ta immeẽſ doctrina ſcribi cort᷑ Ca
piamus ex arboꝛiboexemplũ q̃rũ hũoꝛ nu

tritiuus qͥ ad ꝓceritatem ramoꝝ ſurſuʒ du
tex ex vulnererimam habuit.Amoꝛ autez
in aia nunqͥ d nõ apte dicefhumoꝛ ſuꝰ/ qͥuꝛp
fecto ꝑ infima liqueſcit dũ ꝑ paſſionũ car?

naliũ ſeu curarũ terreſtriũ vulnera lacerat᷑.
Tũc nempe viã facit nocituramamon ſui
nutrimẽto/pᷣuſq; ſuꝑius ad celeſtiũ deſide

rioꝝ vegetatiõem deducat᷑. Hoc gemũt hbi

qui dũ amoꝛis ſui pẽnas vellent in alta cõ

templationis libꝛare/ptinus efffuit amorꝭ

illius humoꝛ/ea ꝑte q coꝛ aꝑtũ inferius in
uenerit vel ad curã rei familiaris/vel ad vi
dicte recogitatiõem/veladaliquã hmõi ſo
licitudinẽ Experiũturq; qð deploꝛat ꝓpha

di. OQm̃ lũbi mei hoc eſt affectiões impleti

ſunt illuſionibo.Et reuera illuſiones ſunt

q̃s alibi vocat vanitates ⁊ inſanias falſas
et cõfabulatiões iniqꝝ His obſiſtere liri
cus voluit dũ ait. Si nõ intendis ſtudijs
vel reb honeſtis/inuidia vel amoꝛe vigil
toꝛquebere Sed qͥs obſecro liberat eſtab
iſtis vt nõ aliqũ moleſtet̃ab eis:puto quia

nullus hõ viuẽs / qui vtiq; eſt vniuerſa va
nitas. Verũ aliud eſt tradereſe ſponte vel
ex officio vel ſtudio talibuſoccupationibz

aliud eſt eas toto deſiderio mẽtꝭ/manu di /

poꝛc ocij. nas qui minoꝛafactu

ſaiot
trepi
Zbꝛge
8
ſonis
necite
gerel
genbe
ticis ix
alugie
nnwꝛel
hocc
onhun
nin
Atu
Auneri
inſan
wtiggie
lance
ſlic
metes
fanel
rtiq
neint
ilibene
cinſeno
ſrepen
ſreans
nchi
ſcon
euns
Palr
ſan
noct
lerag

guͤbeſin
Nlbeins
etongtie
ogeitöen
ſopornne
nüschgt
imnen
urgnn
anin
diucicn
Gipudin

Paꝛactice cõſcripta

ſcretionis ſoliciteabigere. taᷓ lpoꝛtunos
ſtrepidularũ muſcarũ aculeos / velut aues

Abꝛge ſacrificium veſꝑtinũ circũuolãtes.

Quereret aliquis de occupatiõe religio
oꝝ multoꝝ/in pſalmodijs et canticis alti

ſonis multiplicatis ſupꝑ numerũ.O bſtant

ne cõtemplationi vel acquirẽde vel exercẽ/
de: vellem rñderent ipᷣi qͥd ſentiunt Et qui
dem beatus Aug'.flebat vberrime in can
ticis ſuaue ſonantibo eccleſie/vocibuſ eins
alacriter cõmotus. et eliquabatur veritas
in coꝛ eius. Sed an eſſet vnus excantanti

bus expᷣſſum non inuenio. Quia veroad
comꝑandam ↄtemplationis quietem plł

gratia ꝓuehit qᷓ; induſtria.qꝛ rurſus inter⸗

polatio fit in cantib / nõ eſt incredibile qͥſ⸗

dam ex ſic occupatis mentibo tamẽ ad boc
ipᷣm ſentire ſuꝑmentales exceſſus/pᷣſertim
vbi quis ſatagit exanimali fieri rõnalis.⁊
tandẽ ſpũalis.poſt vtrũq;.Et hec foꝛte mł
tiplicatio/ſtatuta eſt magis ꝓpter aialium

mẽtes interim occupandas/qui ſcʒ altio⸗

ra neſcirent quiete ſecũ meditari/ necocio
vti/qᷓ; ꝓpter ſpũñales qui rari ſunt.et q̃les be
ne inſtituta religio poſſz foꝛtaſſiſ a iugo ta
li liberioꝛes reddere nevel ſemp araret bos
cũ aſino.vel ad pedes Jeſu ſedẽs nũqᷓ; ma
ria reperiretapð eos.ſed ſola martha. QOð̊
ſi tecanẽtem in pſalmis deducat victoꝛ de
us ac ſpũs ſuus/ſuꝑ hec excelſa fluentoꝛuʒ
ſuꝑioꝝ nihil foꝛtius/nihil beatius/ Itaq;

beatus pplus ille qui ſcit iubilatiõem.qui

pſallit ſapiẽter iungẽs verbo ſenſum cũ af
fectu.Quã felixeſt Jeſu bone talis anĩa q̃
nõ eſt velut terra ſine aqua tibi.q;ſalubꝛi⸗
teragitur cũ hac colũba tua.ſponſa tua.a⸗
mica tua.qᷓ;ſaluberrime ꝓꝛſus/q;beniuole
Nazʒ et pᷣceptũ religioſe laudis implet ĩ ho

ris dicẽdis/nihilominus gaudet puilegio
alicuius in alti ſilentij ſolitudine cõtẽplan

tis.vtiq; foꝛtioꝛ hec qᷓ; illa.beatioꝛq; dicen
da eſt. ¶ Pꝛodeſt ad hocipᷣm pᷣuenire tꝑs
oꝛõis/ea pᷣmeditãdo que depmenda ſunt/
vt liberius tranſeant in affectũ ¶ Pꝛodeſt
et conari trahere illa que dicũtur nõ taʒ ad
cognitiõem ſubtilem ac multipliceʒ/qᷓ; ad
ſapoꝛem ⁊ exultatiõem. Sepe enĩ vbi mi⸗
nus cognitiõis ibi plus affectuuʒ. Intrat
quoq; dilectio vbi cognitio foꝛis ſtat Imi
temur gaudẽtes ad ſonitũ tympani vel cy⸗

thare/qui carminis armoniam nõ magpe
dijudicant /ſatis hũtes iocũdos exultãtis

tripudij numeros exercere/q̊s ꝓuocat ipſa

modulatio. Tu ſimiliter id qð leg.audis:
vides.loqueris.aut cogitas.trahe cõfeſtiʒ
in affectũ/velut aſpirans exintimis/olfaci

ens aut guſtans.vt ſi audieris pater nr̃.aſ/

ſurgat ꝓtinus animus/ad reuerentiã ſiml
et dilectiõem. ad poſtulatiõem fidem ꝓ ne/

ceſſitatiba tuis fratrũq; tuoꝝ/quoꝝ pr cõ⸗
munis eſt. Arripe generoſum nobilemq;

cõtemptũ omnis fede ruſticitatis/tu qͥ taʒ

mas exiliũ/cui celeſtis hereditas filiatiõis
titulo/cuius pater in celis eſt/reſeruatur.

Tales quoq; affectus inuenire eſt ſine nu
mero vel termino / de die in diem ſugues et
nouos/ velut in fauo vel in mãnavl in nu/

cleo recõditos/qui vbertim fluent.ſi contẽ
lationis dente comp̃ſſeris.

õ

q; abutunt᷑ ſuis beneficijs ponit.⁊ bꝛeueꝗᷓ

iuſte reddere vel ꝑmittitur. ſedecim oſtẽdi⸗

turrationibus. ¶Induſtria ſexta.
NAVirioſitatem deponere. ¶Tu⸗

en lia/ aut vtilia magis & liceat / de
ceat vel expediat. (hoil pcoꝛ

adocium cõtemplationis anhelare tanqᷓ;

cogniturus aut alijs oſtentaturus tmmo⸗

do ſublimitatem eius/qualem ex veraciſſi
mis ſctõꝝ atteſtatiõibo fide quadã accepi⸗
ſti. Et non potius vt inde vilioꝛ ſis ⁊ abie
ctioꝛ ſis in oculis tuis/viſa ꝑſpicaciꝰ in di
gnitate tua in comꝑatione recogitate diui
nitatis. Sis inſuꝑ cõtra tentationuʒ tela
robuſtioꝛ.et feruẽtioꝛ quoq; in amoꝛeʒ dei
et ꝓximi.et vt demũ currẽdo viã mãdatoꝝ
dei alacrioꝛ inneniaris.Tene ⁊ audiẽs cõ

tremiſce qꝛ ſunt filij infideles ⁊ alieni ſunt

ſerui neq;/quos aliqñ cibare ſuſtinet pr ce
leſtis ex adipe frumẽti⁊ de petra melle ſatu
rauit eos. QOuẽadmodũ apud aliqͥs expᷣla
tis ⁊ pncipibus videre eſt/qui cõdemnan
dis paulo poſt ad moꝛtem mittit aliquoti
ens in carcere de pᷣcioſis mẽſe ſuereliquijs
Pꝛopterea noli altũ ſapere ſed timerecogi
tans qꝛ gratia cõtemplationis numeratur
inter grãs gratis datas/q̃ ſicut ſpes/fides/
et ꝓphetia.aut alie vᷣtutes.põt infoꝛmis et

ſine charitate haberi. Quis igitſecure niſi
in dño gloꝛiabitur: Ve vetibi humana p

ſumptio/qñ has et ſiles grãs ſpũales repe
rire eſt apud maledictidis rephartani⸗ q5
oo ½

igeratio ſexta

Dei diſpoſitiõem circa bonos ⁊ malos eo

rioſitas eſt ſtudium circa inuti⸗

66

regio patre gloꝛiaris .diſpliceat tibi atʒ ge

iirroꝛationis.

fiulios velin augmentum ſue damnatiõis
vſu ingratiſſimo dono deivel ad alioꝛum
eruditiõem /vel ꝓ qualicũq; laboꝝ ſuoꝝ⸗
velut falſoꝝ ac inutiliũ pᷣmio tranſitoꝛio:
ꝓ tali numiſmate talis merces.dicit ꝓuer⸗
biuz. Foꝛnicari tm̃mõ queſierunt idonis
dei p impꝛobam dilectioem aut pᷣſumptio
nem. Quid igitur: deſideriũ eoꝝ affert eis
deus. ſed iratus. Audiũt illud euangelicuʒ
Accipe qð tuũ eſt et vade. inc puenit

ex diſpẽſatione miſericoꝛdie dei/ꝙ ab ele⸗
ctis ſuis ſepe dedlinat ipᷣe/ſed nõ in ira/nec

in finem. Abyvſſum vero iudicioꝝ cius qͥs
inueſtigabit: ¶ Poſſumus tñ er dict ſan⸗/
ctoꝝ qui ſepe deo inſpirante locuti ſuntq̃i
dam hmõi miſterij cãs agnoſcere- ¶ Fit hᷣ
qñq; et ſepius ad humiliatiõem vt retun⸗
datur ſuꝑbia vel que pᷣfuit vel ne ſurrepat
ꝓuidetur. Pꝛopterea teſtat exꝑtus Bern.
Vere nihil eſſe efficacius ad grãm hãcvel
inueniendam / vel retinendã vel recuperã/
dam/q; ſi ſemꝑ inueniariſ nõ altũ ſaꝑe ſed
ſaperead ſobꝛietatem. Deniq; beatus vir
qui ſemꝑ eſt pauidus/⁊ ſuꝑ cuſtodiaʒ ſuaʒ
ſtat. U hoc aliqñ ad deſiderium vehe⸗
mentius igniendũ/quẽadmodũ ignis fla⸗
tu compᷣſſus/erumpit ardentioꝛ/⁊ vt diſca
mus grãdia granditer querere. ¶ JYit hoe
vävt ab hoie ſua fragilitas/et abyſſus miſeri
arum/pfundius ⁊ exinde clarins ſentiatur
equatinꝰvileſcat ipᷣe ſibi / recogitãſqualis
ſe ſit / et qualis ex dei munere eſſe poſſit.
Fit hoc aliqñ ad induẽdum viſcera pie
tatis ſuꝑ alioꝝ deſolatione/qbus hec con⸗
ſolatio vel nõ cõcediturvel cõceſſa ſubtra⸗
Riruri r hocad ſatiſfaciendũ interim ꝓ
ſe vel alijs / p doloꝛem ſenſibilẽ ex tali care⸗

tia derelictũ/quẽadmodũ humanitas xpi

derelicta e/ t oꝛrente penalitatũ tota iĩmer⸗
ſa/q̃tinꝰita ſatiſfaceret ꝓ peccatis non ſuis
ſed alienis. ¶ Fit hoc qũq; neqͥs idoneus
in doctrina alios iuuare/aut in re aliq̃velit
aſſidue ſic ociari ſibi.ſic interamplexꝰ Ra⸗
chael herere/ꝙ negociũ charitatis ſpernat

et Ave fecũdationi nequaq; inuigilet.boꝛ

ret itaqʒ; natura bene inſtituta pigriciaʒ.p
pterea ſi nõ in altꝭ poſſit/ſaltem vel ifimis
queret occupata ꝓficere Quo euenit vt ſic
infirmata aia ſic humiliata ꝑficiat᷑ ampliꝰ
Illiq; pluuia volũtaria ſegregetur diuine
t hoc vt hõ ꝑp multa tem
ptatus diſcat ex his que patitur obedienti

AIn'ceteraſq; virtutes/q̃tinus eas poſtmo

4

De miſtica theologia

dum edoceat efficacius. Itad; verum eſt i

lud ſocraticũ.Lo q mur melius que meliꝰ
cognoſcimus. Illud autem melius cogno
ſcimus/qð intimius exꝑtiſi. ummas Etlan
vir inexꝑtus quid cognouit: (Fit ho
liqñ ne deſerat homo ꝓ cõtemplationis ſu
pererogatione obligatiõem diuine iuſſio⸗
nis. ¶ Vit hbocad punitiõem venalium de
fectuũ/tanq; ſi pater indulgentiſſimusvel

aulertat interim faciema filio laſciuioꝛevel
triſtioꝛem oſtendat quatinus exinde ſtudi
oſioꝛ ſit in omni modeſtie cuſtodia. Etne

minima negligẽs paulatim decidat (Fit
hoc qñq; vt cognoſcatur illud apłli. no eſt
volentis neq; currentis ſcʒ ꝑ induſtriã pꝛo
pꝛiam/ſed dei miſerentis cuius rationis ſi
EGnum ꝑſpicuuʒz eſt.qꝛ poſtqᷓ; homo ſibidi
xerit. Lu tali die tali hoꝛa vacuus eris ab
ommni occupatione.tu certiſſime aptꝰ eris
ad ſuauitatem cõtemplationis deguſtãdã

T3u ſic ages / ſic te diſpones. Sed qͥd: ve⸗

niet illa dies. veniet ariditas in ania ama⸗

rnioꝛ. faſtidiũ ſpũs.hoꝛroꝛ lectionis ⁊ oꝛati
onis. tenebꝛe ⁊ conturbatio.acex aduerſo
dunm tu nihil hoꝛum ꝓpoſueris: grata ſuꝑ⸗
ueniet que nõ ſperabathoꝛa.¶ Jithoca⸗
liqñ ad purganõem maris ſpiritualis ma⸗

gni ⁊ ſpacioſi/quod ex nimia quiete / ſicut

—

et materiale ſoꝛdes contrahere ſolet q̃s exa
gitatio cõmotioq; depellunt Fit hocali
quãdo vt innoteſcat ſi gratis anima timet
deum ſi parata eſt / ſcz obſequi ꝓpꝛijs expẽ

ſis tribulationũ ⁊ doloꝝ.quemadmodum

ſi ſtivendia cõſolationuʒ ⁊ ſuauitatum ab
imperatoꝛe ſuo reciperet.cõtra illos qͥ oꝛa
tionem ſuam vel effundere nolunt / vel i ef
ficacem credunt /niſi cõſolationũ ſentimẽ⸗
ta merueriut/quaſi non fingeretvnq; deus
laboꝛem in pᷣcepto.
lectet homo ne ſp putreſcat/aut ne foꝛnica
ri incipiat in donis dei ea ꝓ ſediligẽs / his
adherens / his ſe oblectans/aut ne pᷣmiuʒ
tempoꝛaneũ hic tale recipiat/illo futuro ca
riturus. Itaq; pꝛinceps negligit ſtatim re
munerare militem/et pater filiũ denanovł

it hoc quatinꝰ ab⸗

obulo vel pomo aut cibo/qui poſtmoduʒ
pꝛincipatum daturus eſt aut regnum / quã
uis indulgentia pꝛincipis aut patris/ illa
qñq; minoꝛa det ad cõſolatiõem ⁊ ad amo
nis indicium/reſeruans.poſtmodũ nihilo

minus excellentioꝛa ad pᷣmium ¶ Fit boc

qũq; vt diſſimulet veniretantꝰ hoſpes ad
animam ne grauetur expenſis: Sicutait

ca/

abml
nagüvn

Pꝛactice conſccipra

iacrimis pijs gemitibus.ieiunijs vigilijs.
ceteris q; coꝛꝑa grauantibus/ aut foꝛte qͥa

anima iunioꝛ non poſſet ſuſtinere ebꝛieta⸗
tem ſpiritus/ſi iugiter introduceret rex eaʒ

in cellaria vinaria ſua/ꝓpterea clauem ge⸗

rit/nunccdaudens/nunc aperiens (Yit ̊
vt pꝛouocet te deus/ſicut aquila pullos ſu
os ad volandum/⁊ mater filium ad ambu
landum. Uides quia deſerit mater filium
hac induſtria vt derelictus clamet ad eam.
vtq; regrediẽſ cautioꝛ ſit adherer̃ ſibi Cau
tioꝛ iniuper /ne cadat pꝛoſpicere/ ⁊ queſitã
matrem letioꝛ ſuſcipiat inuentam/ blandi
cias ⁊ oſcula ſuauius addat. ¶ Yit hocad

exercendam pat:entiam que opus ꝑfectuʒ
habet. Naʒ que eſt acerbioꝛ tribulato que

materia patientie copioſioꝛ apud animã/⸗
que aut pꝛeguſtatione delitiarum paradi
ſi relabitur ⁊ coꝛruit ad doloꝛes inferni/ad
ſimilitudinem vmbꝛe moꝛtiſ.ad erumnas
huius exilij. Sumitur poſtremo coniectu

ra quante futur eſſʒ amaritudinis ſepara⸗
tio ꝑpetua. uiſquis es igitur quiad

cõtemplationem traditus es/ſatage impi⸗
ger ad eam.ſed ita vt illam expectes ab al⸗
to/paratus humiliter ea vti ſi venerit cum

gratiarumactione/paratus ſimiliter ea ca⸗

rere bono animo/ſi non aduenerit/haben

tes ama.ſed ne ſpernas aut iudices nõ hñ/⸗

tes/recogitãs aſſidue quia in ſola charita⸗
te dei eſt regnum dei. ¶ Deniq; maledctã
terra noſtra ſpiritualis ſicut et coꝛpoꝛalis
non germinat fructum ſine ſpinis et tribu

lis / nec abſq; doloꝛe/ anima pꝛegnans / ve⸗

Lonſideratio ſepti

ma docet aſſumere longanimitatem volen

ti peruenire ad guſtum internum. inſtan⸗

ter querendo/ ſepius ; repulſus pſeuerat
nceptis nec fitigeturquouſq; mereat᷑ mi

— 2„rè—

ſericoꝛditer exaudiri et aqmitti.

5„ „ .
—ñõ „„

Vnganimitatem aſſumere.
. oterat foꝛtaſſis ex pꝛemiſ⸗

ſaluberrimos ⁊ ſuauiſſimos cõ

templationis fructus quaſi uegligereet di
cA vt quid fatigarer fruſtra.quid eniterer

adquirere quod ignoꝛat anima mea ſi pꝛo

ficuum fuerit aut damnationi imputãdũ:

ſaconderationedeuotus animꝰ

tionem ſue dulcedinis hic ſentire / neget ſi
voluerit.paratum coꝛ meumad vtrunc;
¶ Sed audi tu qui ſicloqueris. Scis ne

queſo quoniam neq; qui plantatvt dicita

poſtolus.neq; qui rigat eſt aliquid. rflibil
ominus vult nos deus plantare ſolerter et
rigare ſiue hoc camnaliter intelligaſſiue ſpi
ritualiter. Alioquin quomodo coadiuto/⸗
res dei ſumus.qualiter implemus. Nõ te/
ptabis dominum deum tuum. ſi laboꝛem

tes ſolum diuinitus adiutoꝛium pꝛeſtola⸗
mur:? Sit igitur laboꝛ noſter.ſit induſtria
ſit conatus plantans et rigans:incremẽtũ

vero quaſi viuificam ſuꝑinfuſamq; virtu⸗

tem / donet chꝛiſtus / a quo petatur humili
ter et fiducialiter expectetur. ¶ Hemo ð ne
gligentia et inerti coꝛde ſibi blandiatur / ſi
nolit ad cõtemplationis culmen anhelare

Confundit pꝛioꝛ vna ratio vna conſidera

tio dicens ad perfectionem ſemetipᷣm extẽ

dere NHemo pꝛeterea deſerat ceptum iter

boc perfectionis ſi ſenſeritvt ſentietlaque

os innumerabiles temptationum abſcon
ditos / in via qᷓ ambulat.ſepe repulſus nõ

confundatur/qebꝛo deſudãs/nec iudicio
ſuo pꝛoficiens non conturbetur Satagat
enitatur innitẽs foꝛti baculo pꝛotectionis
altiſſimi/non arundineo laboꝛis ſui.
QNui capit capiat quoniam laboꝛe queri⸗
tur.imo requiritur ad illã/quam tamen da
re nequit/contemplationis gratiam. Sʒ
ita videmus in hominis foꝛmatione /pa⸗
tres generant.matres alunt in vteris.Alio
quin quando naſci puerum cõtingeret:ni
hilominus quid virtutis habent hec om⸗

nia niſi deſuper anima detur.ſolo creantis

arbitrio viuificatur totum illud p us ĩfoꝛ⸗

meac veluti inutile. Homo ſcilʒ feneſtras
remouet.leuat caput.oculos aperit. Alio⸗

quin qua ratione videret: Quod ſi ſol ab⸗

ſconderet radios / fruſta ad viſionem hec
omnia fierent. de ſole iuſticie idem exiſtia

oſtremo ſi nihil abſq; magno laboꝛe
it deus moꝛtalibus vt poeta loquitur.
Si nemo coꝛonabitur niſi qui legittime
certauerit ſᷣm apoſtoli verba. Sideniq;
minoꝛes artes quarum enumeratiõem ꝓ⸗
ſequi vacuum eſt/cũ tanta ſolicitudine vi⸗
gilijs anxietate diſcunt bomines / vel ad fu
gam paupertatis / vel ad augmentum di⸗

uitiarum / vel inanes laudum titnlos / aut

00 5

656

Fiat itaq; voluntas dei.det ſi velit p̃guſta

diltaen tiamq; datam humanitus de eren

—–

”Mä
“

De miſtica theologia

aliquod tale moꝛtale/ caducum / aut fluidũ
ſi ꝓpter hoc fuit inductus poeta dicere.La

boꝛ omnia vincit impbus et duris veniẽs

in rebus egeſtas. Pudeat pigeatq; ꝓ re pł
cerrima maxima/et diuina/minus eſſe ſoli
citos.minus lõganimes/et erectos. ¶ Foꝛ
tis aſcenſoꝛ montis huius/attingere para
tus ad cõtemplatiões/alacer erumpe/exul
tans vt gigas ad currẽdam viã/firma greſ
ſum nelabaris retro.ſed et lapſus violenti
oꝛ erigere/abijce molã terrene cogitatiõis
a collo tuo.hoc te fabuloſus Siſiphꝰ edo

ceat. Vſq;q̊ placebit tibi regio hec egeſtat⸗

in vallelacrimarum/in limo ꝓpfundi/⁊ lu⸗
to fecis. Illuc ſurſũ aſpira/vbi diuitie pax
gaudium ſpũs in ethere puro ¶ QDuouſq;
rurſus algido rigoꝛe toꝛpeſcit anima tua/
q;diu non exardeſcet ignis deuotionis in
eainſuffla/exufila.ne ceſſaueris legendo/
melditando/et oꝛando/ donec ſcintilla de
uotionis vel tenuis euolitet. Lurbabit te
ab initio fumus temptationũ ſimul erum
pens/fuliginoſus et teter.punget hic ocu⸗
los rationis/et faciem interioꝛem velut in
rugas cõtrahet. Ita vt tecum nũc qᷓ; antea

moleſtius aliquid agi videat᷑.et felices di/

cas qui ſoꝛte cõmunis vite contenti ſunt:
ſed noli timere fumi impetum pfla ſufſlãs
donec flamma vehementioꝛ. dehinc puri⸗
oꝛ emicet/donectandem ſereniſſimatran⸗
quilla q; lux velut in carbone viuo/ſupcra
uerit omnem fumoſitatis inquiete caligi⸗

nem.Zaliter accendi taliq; luce pfundi ſi-

bi cupiebat ni dicebat. Vre renes meos

felicitatem tuam.cõgelatiõem tuam.dicẽs
ex ſentẽtia illud ꝓpbeticum. Miſer factius

ſum et curuatus ſum vſq; in finem totadie

cõtriſtatus ingrediebar. Crede mihi non
minus nõ ꝑdes laboꝛem tuũ/nõ mercedẽ/

apud illum qui laboꝛem et doloꝛem conſi⸗/

derat. ¶ Atuero ſi deſideriũ animetue tri⸗
buerit tibi deus/pᷣueniens te in benedicti⸗
onibus dulcedinis.hoc vnũ ſũmoꝑe cura
ueris/vt deuotiõis ignem accẽſum/multũ
congtu tantoq; labore cõſeruẽt cineres hu
militatis/cõtra flatum anogãtie/neq̃ſi iã
gliqͥs tibi magnus videaris.cõtra gelicidi
um inſuꝑ inertis negligentie/ne q̃ſi iã ſuf⸗
ficienter attigeris qð queſiſti. Jamq; lice⸗
at hac illacq; verbis aut actibꝰ ſupuacuis
effluere.vera ſiqͥdem eſt ſnia metro cõpꝛe/⸗

.

meu. ¶ Oõ ſi nitendo/ſi agendo/ta
le nihil inueneris / dolens doleas ſaltem in

henſa. Non minoꝛ eſt virtus/ q; qrere/ par
ta tueri/Zld qð ſpectat illud vulgare. Bo

nus cõſeruatoꝛ par eſt bono conquiſitoꝛi.
Sed ve ve ſtultis quoꝝ gratie effundẽtur
Siẽ alio notatur puerbio. Miſero nõ ob

Conſideratoô. vIII.

eſt paſſionũ et affectionũ oꝛigies aduerter
Et hecars traditur ſub triplici mõ cogno
ſcedi reſpectu diuini iudicij put miſeretur
mõò incopꝛeheſibili pctõꝛiba ⁊ pceditin vi
res aie nre varias/exẽplificãdo ᷣm ꝙ incli
nantad virtutũ excellentiam
nozmitatem. (Induſtria octaua
Aſſionũ vel affectionũ oꝛigies
aĩaduertere. ¶ Habet hãc ꝓpꝛie
tatem theologia miſtica ꝙ in af⸗
fectu reponitur/oĩbus alijs ſciẽ
tijs repoſitis in intellectu. Et qm̃ oĩs affe⸗
ctio vel amoꝛ eſt.vel ab amoꝛe cõſurgit ̃ᷣm

—

vel vicioꝝ e⸗

philoſophicã deductiõem. Nõne rõnabili

ter ip̃a theologia miſtica noĩari debet ars

amoꝛis. vel amandi ſcientia? Atuero non

eſt ſic ſolus amoꝛ quin oꝛigo ſit cetetoꝛuʒ
affectuũvel paſſionũ.ita vt ipam etiaʒ odi

um pariat. Illa inſuꝑ que hicconfuſa ſunt

omnia.ſpes.metus.meroꝛ.gaudium inde
ꝓueniunt Quippe ſi diligitur deus ſuper
omnia.cõſequens eſt vt odiatur quicquid
eius amoꝛi cõtrarium fuerit appꝛehenſum
Rurſus quiadeus tanq;obiectum ſumme
cõueniens pꝛeſentatur anime ꝑ cognitio⸗
nem ſubſequitur gaudium de pᷣſentia: Et
ſi abſit. triſtitia vel metus oꝛiuntur. Ce
terum de numero oſtonum multi mul⸗
ta tradiderunt/vt Areſtotiles in rhetoꝛio

Hugo in tractatu de oꝛatione Guilhelmꝰ

pariſienſis in ſuo penitentiali Et alij qui⸗
dem nunc plures enumerant nunc pauci⸗
oꝛes. eminimꝰ earum alio loco vſq; ad

vicenarium extendiſſe.Hugo in ſuo deo⸗-

ratione nouenario cõtentus eſt/quamuis
eas innumerabiles eſſe nõ ambigat ¶ Et
quoniam in paucioꝛibusvia maioꝛ. cõtẽ
tabimur ad pũs eas ſub ternario ↄcludere
confoꝛmiter ad tria appꝛopꝛiata in diuĩs.

potentiam.ſapientiam.et bonitatem/ſec,i

dum qð ſatis aperte poteſt recipi id ꝙ ve⸗
nerabilis Richardus ait dũ cõremplatio⸗
nis gratiam tripliciteroꝛiri commemoꝛat.
Fm tres exclamationes de aſſenſu anime
in canticis / ex abundantia deuote com⸗/

uenit bona ſcutella quã non effundat.

dlli
minnn
iri
anint
S
ngipünn
Urömne
Wünt
laur woi
Nur i
winnegn
Shemnfnne
ninr cli
Neinn.
ſonun Muin

munh „ 2
muni dn

womenune

m iboſn

Deotindh
nsd nns

ürter I

muni,
nm
urmandde

aut dei maieſ

Paiꝛactice conſcripta 66

punctionis /quaſi virgula fumi / er magni

tudĩe admiratiõis/q̃ſi auroꝛa cõſurgẽs ex

Peenlcugleerulcan dis⸗ uaſi innixa ſuꝑ di

ectum ſuum. ¶ Itaq; ſi conſidero ꝓfundi
us diuinam potentiam et opulentiam re⸗

ſpectu mee infirmitatis ac indigentie/qua
ratione nõ potero cõpungi nõ phoꝛreſcere
nõ timere meam miſeriam indignitate; G;

viuẽdo ſub hoc terribiliſſimo iudice in cõ
ſilijs ſuꝑ filios hominũ in quẽ deliqui /ſbᷣ
tali dũo magno quẽ offendi/ſub tali patre
maieſtatis quẽ còtempſi? ¶ Rurſus ſi co⸗
ram oculis eiuſdẽ cõſideratiõis poſueroq;
mirabilis facta eſt ſcia ſua valde qᷓ; cõfoꝛta
ta et nõ potero ad eam /pꝓtinꝰ oꝛitur admi⸗

ratio ſtupoꝛ et defectio.dum caꝑe neqo q̃li
ter hos ad glłam.alios ad infelicitatem pꝛe
ſciuit ꝑpetuam. Quo pacto negat gradè/et
benevſuris multa/que pᷣſtat ingratis.dein

de pugnaturis cõtra eũ.Qua cõditiõe ſu⸗
ſtinet pluresſaluandos pene ꝑ totam vitã

in ſcelerib abominandis/vt latronẽ ĩ cu!?
ce/dũ alijs eternaliter perituris/ſicut iude
variarũ virtutũ grãm elargit᷑ pᷣterea ne,/ h tion
P fantaſia vel imaginatione. nunca ratione

mo poſſit coꝛrigere eũ queʒ ipᷣe deſpexerit.

Et ꝙ cõcluſit oĩa ſub peccato/et ſilia.ſuꝑp

quibo cõpulſus aplus ſtupens exclamare.

O altitudo diuitiaꝝ ſapietie et ſcie dei ꝛc.
oſtremo venit in recogitatiõem men
tis/toꝛrens ſuauitatis diuine.et q;bonus
deus iſrael his qui recto coꝛde.Quid e niʒ

totus exultabũduspnũciet affectus meus

ODõᷓ ſuauis eſt dñe ſpũs tuus. Et illud qᷓ

magna multcitudo dulcedinis tue dñe/qm
abſcondiſti timentibite. ¶ Habemus in

his tres pncipales affectus. CLõpunctiõez
cũ tremoꝛe.admiratiõeʒ cũ ſtupoꝛe.exulta
tiõem cũ iocũditate ſ̃ᷣm potentiam dei.ᷣm
ſapiam.ſᷣm bonitatem.⁊ ſ̃ᷣm tres vires aie
iraſcibilem. rõnalem.et cõcupiſcibilem.
Poꝛxro nihil inuenies ꝑ oẽm ſeripture ſeri
em qð ex bac recognitiõe nõ poſſitad oꝛan⸗
tionem dei placatricẽ accõmodũ fieri. Ob
ijciatur tibi quippe potẽtia dei cõtra imbe
cillitatem tuam/et aduerſantiũ tyꝛannideʒ

dei ſapia cõtra tuam inſipientiam et hoſti

lem aſtutiam/dei beniuolẽtia cõtra tuaʒz et
alienam nequiciam. Omnevero qꝗð in ſori
ptura legitur.ĩmo omne qð cernit᷑ an non
aliqð hoꝝ videt᷑ reſonare/aut noſtram mi
ſeriam / aut aduerſantium impꝛobitatem
em.in potentia. ſapientia
uero ſi cogitatiões vane

et bonitate? ¶

14

fuerint ac de terra. Si fons amoꝛis coꝛrn: S

ptus extiterit.ſurgent cõtinuo paſſiões ſi⸗

ueniente.egeſtate vel ex repentino interitu
ꝑ tyꝛannidem/vanus timoꝛ.et inutił com
punctio.exaſtutia deceptrice.admiratõ.ex
feda voluptate/iocũditas falſa.et peſſi mis

rebus. peioꝛ gloꝛiatio. ¶ DHis igitur om̃s
affectiones gignere laudabiles/fontẽ amo

ris purum habeto/ſimul obſeruaus.qꝙ; oꝛi
go fontis huius ⁊ ſincera bone fidei et ſan
ctarum cogitationũ tern hauriat ſcaturi⸗
ginem. Hinc monet aplus. Refoꝛmatos
ſenſus habere mundatos ſcilʒ a coꝛtupti a
moꝛisfebꝛe/quatinus oculus in ſũme pul
chꝛum ac lucidum.Auditus in ſummear;
moniacum ac ſonoꝛum Buſtus in ſumme
ſapidum. Olfactus in ſumme odoꝛiferum
Tactus in ſumme ſuaue ac iocũdum. mũun/
da quadam deifoꝛmitate feratur. Woſ

ſumus hanc noſtram conſideratiõem in a

liud tranſferre. vt dicamus paſſiones vłaf
fectiones oꝛiri.nunc ab extrinſecoꝛum am
boꝛum immutatione.nunc ab intrinſeca

negociante. nunca mente vel ſpiritu deo

ſuꝑiüluſtrante.nunca bonis angelis ſolici
tantibus.nunca malis.aduerſus quos eſt
nobis colluctatio magis qᷓ; aduerius car⸗
nem et ſanguinem/adeo/ ꝙ puriſſime ſan/
ctitate q; anime moleſtiſſimos aliquando

ſtimulos blaſphemiarum ſoꝛdidiſſimarũ

qʒ ſpurciciarum pati coguntur.etiam in ſe
nectute et ſolitudine ſua.quales neſciebat
ipᷣimet dum in mundana conuerſatoue¶in
ter medias temptationes carnis et mundi

demum non inepte conſideratio noſtra di

latari/tradendo radices naturaliter gene⸗
ratiuas huius vel illius paſſionis/confoꝛ
miter ad docirinam philoſophi in retboꝛi
cis.vbi de paſſionalibus ſermonibus cau
ſas reddit/vt vnde verecundia. vnde gloꝛi
atio. vnde erubeſcentia. vnde deſperatio.
vndc ſtupoꝛ.vnde admiratio.vndeiravn
de inuidia. vnde adulationis et detracti
onis appetitus vnde reuerentialis tremoꝛ
vnde abominatio et vniuerſaluter vnde ge
nerales quattuoꝛ paſſiones Spes metus
meroꝛ gaudium.¶ Hotauit acerimus ꝑ/
ſcrutatoꝛ cogitationum.Auguſtinꝰ in ſu
is ſermonibo.qviciũ nullũ cõmittit᷑ niſi ꝛ
volum (lʒ fle Diuiaz excelletiã imitari/ita

De miſtica theologia
2oꝛſus eſt qꝛ initiũ omnis peccati ſuybia lac circũducit. Siſtit alius greſſum / alter
Auidaut peccatũ / niſi inoꝛdinata ⁊ intẽ⸗ Nbae Eidülina eſtum lte n
Parse affectio. Eſt igi᷑ ſuꝑbia radix cuiuſ bungat in ſuo ſenſu.ſuus vnicuiq; mosẽ 4
ibet impꝛobe affectionis.ſicut ex aduerſo ait comicus ¶ Regulam hanc ſuꝑ bis om ii
ꝑturit oẽm affectiõem piam/humilitas nibus nraditam inueni/ vt ſequatur vnuſ
NQuocirca bꝛeuiſſima hic tradit/ ſed effia quiſqʒ; qð bonum in oculis ſuis viſum fuu· e
ciſſima regula/diſtinguẽdi inter affectiõe, erit/ad facilitatem cõtempla tionis aſſeq̃n ggll
bonam et malam.ex bac duplici radice/q gde His exceptis quos regularis cõmunis gat
mʒ ſp altera in fnenbo affectionũ ſidilige,· ligat diſaplina ad obſernantiã certi te⸗ ”?
ter attrectaueris ſapit. Inuidet aliqͥs. qre? poꝛs loci et coꝛꝑalis compoſitionis. Ali⸗ ge
qꝛ ſolus cupit impunitus excellere/ JIraſci oquin veilli ꝑ quẽ ꝓ ſua ſingularitate ſec,
tur aliqͥs.quare:qꝛ vult imꝑturbatus nec dalum venit mamer vineam. dñicam qs 1
punitꝰ excellere Auarus eſt. qre:qꝛvulcabſ depaſtus eſt: Talis vtiq; ſingularis fera ·
q; indigetia ⁊ cũ impunitatepᷣcellere.Accii Banrquo⸗ adiuuatlocus abditus ſſᷣ W
dioſus eſt.qᷓre:qꝛ vult ſiue fatigattõe labo obſcurus. artus. baſſus.et quodam alti ſi⸗
ris impunitus excellere. Quxuriat/ aut gu lentij hoꝛroꝛe tremendus. habitant hi ve⸗ ne
loſus eſt. qre:qꝛvult in delectatiõibꝛ impu lut in ſepulchꝛis ⁊ cauemnis terre et ſpelun br
nitus excellere. Puſillaminis eſt. arrogis cis. Bunrubua aptioꝛ eſt locꝰ patẽs nn
eſt. inobediens eſt. gratis maleagit ⁊ noc plucidus. amplus.altus.vndiq; celo vel e⸗
quare:qꝛ vult in iudicio ꝓpꝛio ac volunta / there circũfuſus. Habitauerũt tales in de⸗
nis arbitrio manes impune excellere/Col ſertis er montibo vbi ſi Hieronimo credit/
le hũc appetitũ impunite excellẽtie cupidũ neſcio quid ſcrenius emicat q; in fumoſis .
confeſtim rami oẽs /fructus ⁊ folia vicioꝝ vꝛbibus. Inuenies aliquos quos offẽdit 4
aruerũt.Et ꝓ inuidia charitas.et ꝓ ira mi· onmnis ſonitus.alius vero quib nihil ob⸗ 4
taſ.p auaricia frugalitas.p accidia ſtrenui ſtat / ſed pficit locus ſtrepiduloſꝰvel er mur ſ
tas.et ita de reliqs germinabũt In his hbõö meure labentis aque / vel ſuſumris volitanti ie
xps / lucifer in alijs ſemꝑ imitatur. unrn foliox / vel ſonoꝛis cantibus auiumvk ſe
— ſtrianla Jeruop ſipſe vel haminvelmna ma
u Rüiigoerg 7 rium alliſione confuſa.vel maxime demu
. C oſiderato.Ix. do exreſonantia ſuaue ſonantis ckeſie invo en
cet tempus ⁊ locum idoneũ in ꝓficientib cibus modulantis.in campanis etoꝛgãis cr,
eſſe inquirendũ/ ꝓpter varias hominum di et choꝛo. Et quod alijs ad laſciuiam.his nnba
ſpoſitides / eligitur q; et oſtedit eo ꝙ ibid ad mogeſtie cedit grauitatem. ¶ Quineti ſinete
cum gratia abũdantioꝛ influita dno/ tum am videre eſt in nonnullis/ſed paucis nec
qꝛ in tribulationibo conſequitur ſolacuum paſſim imitandis/quibo omnis ille nupti are
et cõſolatio ſpũalis. mnmduſtria nona alis apparatus in choꝛeis et citharis/i ge/ 1
KFEimpus idoneũ et locũ inquire ſticulationibus. in venuſtate feminarũ cũ Renl
re. ¶ Locoꝝ alius publicus/ a veſtitutu deaurato circũamictarum varie muu
lius ſecretus.alter in quiete.al? tate / vertitur in theoꝛicos ſinceriſſimos q; ptne⸗
ter in ſtrepitu. Quidam obſcu/ maentis exceſſus / vnde libidines ſuas inep Jumm
rus et artus/alius lucidus ⁊ amplius.⁊ ſõ tiſſimas/nec minus fediſſimas / impꝛobi ⸗
diuo patens. Silr in temꝑe tpat deus rex conſectantur. Sic diligentibus deuz om⸗ nood
vices. Eſt veſptinum.eſt ſerotinum. eſt no nia cooperantur in honum.ſic in omni re mele⸗
eturnuʒ.eſt gallicantus.eſt cepuſculũ ma vrtilitatem ſuam. ſic mel ſuum velut apes iĩ glerei
tutinũ.eſt pma.tertia.ſexta.nona.Ampli,: ueniũt.Exaltati quippe/a tera.omia tra clmi⸗
us vero ſunt in locis modi varij cmponę huntad ſeios. Onld ſubinde diffiniẽ/ gam
di coꝛpus vel aptandi ad cotemplationey dum eeritde tempoꝝ vanietate / quãdo nũc n
Hic ſtat.ille genuflectit.ille toto coꝛꝑe pio tempus eſt flendi nuncridendi nũc ample Dalrbe
ſternitur. Hic ꝓnus. hic ſupinus iac;. hic xandi.nunc fieri longe ab amplexibus.et ſiaud
faciem media inter genua locat. Alteram iaa de reliquis Quin pꝛetere gloꝛiabun⸗/ Uchi
manu operit.ſedet alter innixꝰ cubito vni dus in in domino Pſal. ait. Depties ĩ die legti
yeil duoby. ſubleuat vnus oculos q;ꝛtumva laudem dixi tibi ſuper iudicia iuſticie tue⸗ Anerer
let ſurſum.alius deoꝛſum figit. alius hacil Et alibi.Media nocte ſurgebam ad cõſi⸗ ir

cochnniſt
bbunhie
nomaßen
nnckhei⸗
dsentt
Mis
Dominocdd
natönim
e
Wocideb⸗
NeNe
Wüinswi
anthusnuum
mit
unENI,
mrsadiein
nsds
Pilicuund

um En
nls Ans
mmsleng
Wtntmnm
unſin ſnin
Kihun iil
—

Conmite

Pꝛactice conſcripta

ſit. ham tempus eſt flendi et tempus ri

tendum tibi. Etrurſus ait ſe in matutino ĩ
terfeciſſe oẽs peccatoꝛes terre.hoc eſt om̃s

rem barione⸗ ad peccatũ inducentes/ſub

iecii

qui tempus audeat pᷣfinire deo et nõ illud

beneplaciti ſui beneplacenter nec minꝰ vi /

gilanter pᷣſtoletur. Viſitas e diluculo / di⸗
cit afflictus Job. et ſubito pbas illum·
Mihilominus q;dtum humanã reſpicit in⸗

duſtriam/arbitramur hoꝛam cõuenientio
rem illam eſſe ad hoc ipᷣm/poſtq;ᷓ cibus di

obſeruatoꝛ adeſt nemo.qui gemitum lugu

geſtus eſt / 1 cure mũdi ſepoſite dũ inſuper

bꝛem / q ſuſpiria ex imo pectoꝛe eruta/q ru⸗

gitus amaros/qui plangoꝛes interruptos

qui pſtrationes humiles.qͥ madentes ocu
los.qui faciem nũc ruboꝛe/nũc palloꝛe ſuf

fuſam / qͥ palmas vtraſq; tenſas cũ ocukad

celũ/qui pectoꝛis crebꝛas tonſiones/qui fi
as terre vel altarib oſcula/qͥ ſuppliees a/

tare potuerit. ¶ Ad extremũ vero coꝛpoꝛa
lis illa ſituatio ſeu collocatio efficacioꝛ eſti

lios uatieen mẽbꝛis impᷣſſa/no

Preunalte quieti mentis aptioꝛ eſt. Naq;
ſedendo ⁊ quieſcẽdo fit aia pꝛudens. Nec
valet animus in ſua pace ſatis flabiliri/ni/

ſi coꝛpug in eodem ſitu fixum maneredidi
cerit. amus ꝙ eligibilioꝛ eſt ceter

paribus locus ſacerquẽ virtuoſiſſima cri⸗

ſti pꝛeſentia.conſecratioq; ſolennis et vo⸗
ta fidelium/⁊ geſta ſanctoꝝ depictavl ſeul
pta/⁊ ſepulchꝛa defunctoꝝ reddũt aptioꝛẽ

imiliter ſacris tempoꝛibo atzʒ celebꝛi /

bus/quis dubitauerit copioſioꝛa ſolere in

fundi gratie diuine fluenta/ſuꝑ magnũ ho

ſpitale viuentium / et carcerem purgando⸗

rum moꝛtuoꝝ/Tunc enim in die bonave

nimus ad deũ.tunc fiducialius ad aliqueʒ

. P

ſanctoꝝ dicimus / pſpera diem triumpha⸗
lem tuũ. Tunccopioſioꝛes cariſmatum re
liquie veluta menſa ſplẽdidiſſima beatoꝝ
cõuiuarũ decidũt largiende pauꝑibo ⁊ mẽ

dicis petentibo.querentiboet pulſantibus.

An nõ canit eccia ꝓ cõiunctione ⁊ nuptijs
Heſter. hoc eſt humanitatis noſtre cũdiui
nitate/hodie ꝑ totũ mũdum melliflui facti
ſunt celi. Doceant nos coꝛꝑales mẽdicide
biles ⁊ infirmi ſic tꝑs obſeruare.doceãt in
carcere ⁊ tẽbꝛis dlauſi.ſica menſa iudiq ali
inannio⸗ ciboꝝ fragmenta ꝓmereri:
inſuꝑ qð de tempoꝝ varietate dici poſ

ſe. qd non niſi vigilans ⁊ oꝛans feciſſe
credendus eſt. Rurſus ad dñm. Exitus in
quit matutini ⁊ veſꝑe delectabis Et qͥ eſt

dendi.tempus ſcʒ aduerſitatis qð per no⸗

ctem.et tempus ꝓſperitatis qð ꝑ diem ſcri

ptura ſepe ſignificat. Sileam interim de

perfectis qui vtroq; temꝑe ſciuntvti per ar

ma iuſticiea dextris et a ſiniſtris/velut am

bigextri/ dicentes cum aplo. Scio abun⸗
gare et ſcio penuriam pati/gaudere cũ gau

dentibus/et flere cum flentibus.Quãquis
etiam inter lachꝛimas contingat eis illud

virgilianũ.¶ Mẽs immota manet lachꝛi

me voluuntur inanes. Mens qppe taliuzʒ
manet fixa in vno eternitatis cẽtro/veluta

xis circa quã decurrit volubilis rota tꝑali/⸗
tatis. aut ſicut acus affecta ꝑ magneteʒz ad

polum ſedirigie .Af vero de incipientib⸗

et ꝓficientibus videtur experientia cũ ſcri⸗

66

pturarum autoꝛitate doctrixeſſe ꝙ plꝰ? eis

ꝓdeſt tempus aduerſitatis.ſiquidem ipſa

tientia puentũ oꝑetur. ¶ Aduerſitas qp⸗
pe talis potẽtioꝛi quadã manu monet eos

eripe ſeab boc limo ꝓfundi/vta terra ſe ſb
leuent / dum illictribulatiõem et doloꝛem
inueniunt:agunt ſtudioſius qð ꝓpha ſub

iunxit.et nomen domini inuocaui. Sen⸗

tiunt quippe quoniam ꝓpe eſt dñs his qui

tribulato ſunt coꝛde.et quia adiutoꝛ eſt in

inſuꝑ. Inuoca me in die tribuiationis eru
am te et honoꝛificabis me. ¶ Bic eniʒz co
lumba rationalis non habens vbi pes de
ſiderij quieſcat.reuertiturad archam con⸗
templationis/ſic eadem archa creſcentib⸗

aquis tribulationũ/ſubleuatur amplius.
SDic aſcendunt tribulati in ſuperioꝛa do⸗
mus ſue ſpiritualis.vt Anna ⁊ Petrus cũ

ceteris/dum vel oppꝛobꝛium aliqð vel pa

rentum moꝛtem / vel patrie iem vl

rerum inopiam accipiunt:¶ HBec eſt anti

mogderata ſit/atalis que indicium ratiõig
integrum cuſtodiat/⁊ in qᷓ dei munere pa⸗

oppoꝛtunitatibus / in tribulatione. Alud

pariſtaſis quedam ſpũalis que cõtrarium
foꝛtificat.hec eſt cos ferrum exacuens.hec

abſinthium pueros ablactans/auellenſq;

ab vberibo. hec malleus dilatans⁊ extẽdez

In tribulatione inqͥt pſał.Dilataſti mihi
hec lima polliẽs.mũdans eruginans.clari
ficans.hec foꝛnax in da purgat᷑ vt ruti⸗
let. hecvirga qua ꝑcuſſuſeripitur ab infer⸗
no vt dicat tribulatus ex ſnia. Dñe ſi ſicvi

uitur/et in talibus vita ſpiritus mei.coꝛri

pies me et viuificabis me.Ecce in pace

amaritudo mea amariſſima. (Etillud.

2. 3

G

De miſtica theologia

Ingrediatur putredo in oſſibs meis/⁊ ſub
ter me ſcateat vtr equieſcam in die tribul

tionis ⁊ aſcendam ſq; ꝑ cõtemplatiõem ad

pplm accinctum noſtrũ ſc; ſũmoꝝ ciuiũ.

is vtens exemplis.pcipue tamẽ trãſmittit
ad btm Hiero:quem lege.ad ruſticũ Pau
linũ Furia Euſtochiũ.de ſeruanda virgi
DOHmno⁊ cibo moderãter idulge

pmis indulgẽtia/iam dictoꝛuʒ
ddicendoꝝq;/ꝙ alie ſunt inſtitu⸗
toꝝ obſeruatiões in incipiẽtibo cõtempla
tiõòem.alie in ꝓficiẽtibus.alie in ꝑfectis/ 3

cõſuetudinem iam exercitatos hũt ſen

qui cũ apło ſciunt abundare/ſciunt penu⸗
riam pati. Et in omni loco leuare puras
manus. ¶ Becus apud incipientes qui
bus vt fragilioꝛibo appodiacula querẽda
ſunt/donec ſolidioꝛ ſtructura ſurrexerit.p
talibus fuit ſᷣmo de locoꝝ vel tempoꝝ ob⸗
ſeruatione.ſicut hic de moderatione cibi ⁊
ſomni.Et quidẽ attẽto/ꝙ in hoc ſtudio cõ

templatiõis inchoande/vehemens et qua
ſi iugis laboꝛ animi requirit/ ac ꝑindevita

les alaleſq; ſpũs cõſumũtur plurimi.pluri

reꝑatione ꝑ cibũ ⁊ ſomnũ /vel ſalteʒ crebꝛi
oꝛivti neceſſe cſt ¶ Ded quat aim inquies
Ligat ⁊ inniſcat abũdans refectio. Nam

guſtata carne deſipit ſpũs. ¶ Abũdanteʒ

dicis nos loq mur tpatam q;uis abũdans
grauãſq; p moꝛula ſumptiõis/hr̃i poſſʒ tẽ
perata ſi ad cõtinuationis tenoꝛem inſpe⸗
xeris. ¶ Fuerũt qͥ ꝓ gratia cõtemplatiõis
vclorrie neende conati ſunt imitari
ve
lem.vłaliquẽ de pr̃ibus egipti/in abſtinẽ
tia ⁊ auſteritate/qui nõ ꝓphᷣici ſed fantaſti⸗

ci facti. Docuerũt ſuo exemplo ꝙ nõ cuiuſ

libet eſt volare cũ ꝑfectis.quibo gr̃e quedã
plus a poſteris admirãde q; aſſequẽde cõ⸗
ceſſe ſunt.Qõð ſi ad debilitatiõem coꝛꝑis ꝑ
ieiunia ⁊ ſomnia crebꝛioꝛa gemitu latiua
ſuꝑaddat/et laboꝛ animi.ſpũsvt diximus

vitales ⁊ aĩales exhauriens: Quid niſi dii

ſolutio bꝛeuis aut grauis egreditudovł fã

taſie ⁊ cerebꝛi cõturbati leſio ſubſequetur.

craſſitudine vel macie.vẽter qq; eſuriẽs e

Hutriat᷑ coꝛpus ad auxiliũ nõ obꝛuat᷑ vel

eri habet / nõ penitus attriuerit.

Nre/ Aniaduertendũ eſt hic in

elyã vel Johem baptiſtã vel Danie

ſepecomedes ſi Hiero. credit pferkbidna⸗

nis ieiunijs ¶ Si quem ergo pfeſſio regu
laris iam ligatũ tenet ſub auctoꝛitate pꝛe⸗
ceptoꝛis indiſcreti/q̃ͥ necſomno q;tũ ſatis
eſt nec cbo ſinit indulgere. Ille incipiens
ſᷣm meũ cõſiliũ/tꝑabita vehemẽti medita
tione ⁊ cõtritiõe ſimul cũlachꝛimis /ne pe
reat/ꝓ inſipiente vero factꝰ inſipiẽs.vtpo⸗
teleſus in iudicio rõis.Tali ſatis fuerit /ſi

ecme
latet. qꝛ de ſomno et cibis illudvni parum
eſt qð ſupabũdaret in altero. Neqͥt idcirco

cõuentũ ſequi poſſit.ſi aſinũ carhigguetu

doctrinalis traditio determinare q;titatez

illa / ſed expientia ꝓpꝛia ⁊ lõga vel diſcrerio
hũilis/credẽs ſapiẽtioꝝ cõſilio / velvnctio

ſpũalis edocebit. Plus itaq; lederet vtdi⸗

cunt medici ⁊ theologi indiſcretũ ieiuniuʒ
qᷓ; eduliũ intemꝑans.illud quidẽ ſanabile
aliud ſepe ſine remedio/quãq;. natura pa
cis cõtenta eſt.niſi blandiat᷑ gula ſibi Ac

cipe quoddã in plãtis exeplũ ſilitudinis.

Sũt q́̃s irrigatio ⁊ freques ⁊ multa iuuat
Emarceſcerent hinc alie. Sũt qͥbꝛad au⸗

gmẽtũ ⁊ fructũ ꝓdeſt plantari ſecus decur

ſus aqrũ/aut etiã in limo paluſtri.petũta⸗
lie mõtes altos lapidoſos ⁊ aridos.vt per

petuus eis viroꝛ decoꝛi ſit Sunt qͥbus ab
initio plãtatiõis tm̃mõ/miſtranda eſt cre/

berrima/ſed paulatiua ⁊ tenuis irroꝛatio.
vt adoleſcant/qͥbus poſtmodũ rara ſuffici
et. In alijs p omne tꝑs exigef continua.
Deniq; ſicut virtꝰ ſuꝑioꝛ plus hʒ virtuo⸗

ſitatis ex natura ſua/vel ex aſſuefactiõe bo

na vel ex altera foꝛtificatione deſuꝑ veniẽ/
te.tanto poteſt ipᷣa facilius regere vires in

ferioꝛes ⁊ inſtrumẽtales. licet renitãtur q/
dam ſuo pondere vel coꝛruptione conra⸗

ria.Sicut hec eſt ſapientis vox. Coꝛpus
quod coꝛrumpituraggrauat animam. Et
mag ſi crapula ſi ebꝛietas.ſi cure huius ſe
culi coniunguntur. Quo fit vt ſpiritus ho

minis virtuoſi/qui foꝛtitudinem contra⸗

xerit ex dei munere/et longa exercitatione
non ita diſtrahitur ſi coꝛpus pꝛopꝛium fu
erit aggrauatum vel cibis vel curis huius
ſeculi/quemadmodum alterius ſpiritꝰ mi

nus exercitatus.cuius omuis ratio fundi⸗
tus euerteretur.aut nimium turbaretur.ſi
cut imperitus nauta ſe cõfundit ſi fluctuã/
tibo ꝓcellis ſenſerit nauim nũc ad celũ aſcẽę

dere/nũc deſcendere ad abyſſos vbi peritꝰ
et exercitatus rectoꝛ maneret intrepidus

animme
ccere
man
inde
lige⸗

gah

g

M
gutn
lnno
ure
Niuoa
noſil
lauche
D
heeſare
cäſtlenn
cötinno
fluitpet
ſernoci
ihodea
tnarſ

eltitone

gelicn
Nutnulci
Mlignt
lorsſole
reot
Uione
caſlen
umpe
ſabitſol
mihinn⸗

Kyſn

tuungi

mingun
niniämack
unmun
Nintümif
afonm
Naginthnind
ſiaſuiitn
NN
õ

õ

NrMNNr

rgun
ürsianut
ð

cet pijs meditation

Pꝛactice conſcribtta

ac religioſos. ĩmo theologicos / niſi qa vix
ſuſtinet aliquis ſecum ſolus eſſe/ ſecuʒ diu
meditari. Itaq; puſq; vix inceꝑit animus
in meditatione ſua.repetitur aut lectio vel
colloquiũ/aut aliqð hmõi exercitiũ/quod
et ſufficiat ad nõ peccandũ.et qðamõ laſſi

animoq; conſtanti artem nauigationis ex

erceret ꝛopterea bñ iubet apłs. Quinõ

manducat/manducantem non ſpernat· et

ita de reliqͥs /que ſicut male ita et bene pꝛo

lige.

—
4

ne plus valere q; inſtantiam lectionis vel
collegij. Inſuꝑ dat modum meditandi cõ
paratiuũ pᷣcipue ex ꝑturbation iboſurgen/
tem et plura alia bona ad hocopus neceſ⸗

ſaria maifeſtat ſua induſtria.¶ Induſt. xi.

——

Editatioibo pijs genergtiuis a

quẽtiboacciꝑe.ſi putãt exinde cõtẽplatõis

grãm familliat
ſunt hec:ſed nõ ſufficiũt.Eſto nanq; com/
pungãtur interim tales ad lectiõem vel ſer
monem. abſtuleris libꝛũ/autverbũ.abibit
ilico comes cõpũctio.nõ alitcer q; cuʒ libꝛo
gqut verbo reuerſura.Quãobꝛẽ oꝑtet cũ ſi⸗
lentio pᷣſtolari ſalutaredei /vt cõſueſcat hõ
oꝛare ſpũ.oꝛare et mente/dũ etiã vocis ſtre

pitus ant libꝛi deerit intuitus.ſit ipᷣa medi

tatio ſilẽs libet tuus.ſit pᷣdicatio alioqͥnvi
deat / ne ſy diſcẽs nũqᷓ; ad ſapiaʒ peruenia t

Opponent ſcio nõnulli querulantes ſe

necſcire nec poſſe ſpũm ſuũ ad ſe colligere
cũ ſilentio ⁊ meditatione. Euolat inquiũt
cõtinuo nũchuc nũc illuc ſe diuidens.Ef⸗

fluit velociter niſi infra limites lectiõiſ aut
ſermocinationis artatus teneat᷑. Hoc plãe

qð dicimꝰ ꝓpterea ſecũ eẽ ſecũ cũ ſilẽtio cõ
tinere ſpũm.hocopus hic laboꝛ eſtad hoc

ęeniti totis affectuũ neruis ſuademus/Se

de ſolitarius leuans te ſi potes ſuꝑ te.qð ſi
diu multũq; conatus hec facere neqͥueris.
noli ꝓpterea citovł ad lectiõis ład collocu⸗
cionis ſolaciũ effugere/illo dũtaxat recto.

uĩis: ꝓpter hoc inutiliter quieſcere te iudi?ꝰ

cas.ſed expecta.vincat hoc tediũ moꝛa ꝑti
naxne cõſuetudo ꝓtinus obꝛũpendi ſilen

tium/pabulũ det faſtidio/nõ leuamẽ. Ceſ

ſabitfoꝛſan ad tꝑs/ſed redibit acrius/creð

mihitanq; canis oſſe pingui foꝛas pullus
Et vñ pꝛochdoloꝛ tanta raritas contẽpla,/
tiuum etiam apud litteratos / ecciaſticos⸗

varietate circũſtantiarũ ſieri ↄtingit intel/

cet pi nib affectuũ generatis
ſilenter inſiſtere. Hecq; oñdit pbabili ratõ

fectũ ſileter inſiſtere. (Fallunt
quivolũt ſẽꝑ vel legere vel oꝛare
vocaliter / vel deuotõis vᷣba a lo

liarẽ ſibi cõmittere. Acceſſurop

tudinem reficiat/ne animꝰ fatiget᷑ fruſtra⸗
nequaq; vt putas fruſtraturanimus.quia
nõ obliuiſcetur tandẽ miſereri deus/te ꝑſe
ueranter ſic petente querente ⁊ pulſante.

Dicri eſt de ſilentio.tranſeamus. nunc

ad meditationes pias/videamus qles ſint
ad affectus gignẽdos efficacioꝛes.Et hoc
poſſe me vniuerſaliter diffinirepꝛſus nego
HNam quot capita tot ſententie/ dicit comi

cus / nõ minus tot meditatões/ nec votovi
uitue vno. Nihilominus extanto aceruo

colligamus aliquas queęad affectum timo
ris ꝑturiendi iuuant ¶ Itaq; vere diuiech
dictũ eſt. Initiũ ſapiẽtie hoc eſt /ſapide ſci⸗
eotie/timoꝛ dñi.Et qꝛ timoꝛ ſtatim ĩ deſpe
ratiõem rueret vt ſpem ſociemus neceſſeẽ.

Sic Bern. ſup cãtica. Sic Richardũ de

xij.priarchis.Sic Hugonẽ de virtute o⸗
randi/ſic ceteros pene omnes videmus in

choaſſe. Nimirũ beneplacitum eſt deo ſuꝑ

rimentes eumet in eis q ſperant ſup miſe⸗
ricoꝛdia eius.cãtantes ei miſericoꝛdiam ⁊
iudicium. ¶ Obijciet aũt moxaliqs dictũ

eſſe ſuꝑius ꝙ; amoꝛ eſt initium radixq; af/

fectiõis cuiuſlibet alterius.ſi non pᷣceſſerit

igitamoꝛ/timoꝛ et ſpes quõ ſubintrabunt
Ded alius eſt amoꝛ inhiãs imꝑfectꝰq;ʒ

de deo / qualez ſuff. cit fides de exiſtentia ði
gignere. Et hic antecedit ceteros affecius

imo fidem/quam pᷣterea in certitudine ſua
figit/ de quo amoꝛe diſputauerũt aliq ꝙ ſi⸗

ne pᷣcedenti vel cõcomitante cognitiõe fer⸗

ri poteſt in bonũ/tanq; in obiectũ pᷣmanũn
obijciens ſe aĩe.ſicut in oꝛdine hierarchico
pꝛioꝛ eſt ſeraphin q́;cherubin.hoc in libꝛo

cuius initiũ eſt vie ſyon lugent cõtinetur.

lius inuenitamoꝛ feruens extaticꝰ ac
pfectuſ/qui põt cõiungereamantẽ cũ ama
to Cuius adeptio nõ niſi pᷣcedentibo mul

cis affectionibo alijs venit/dũ pᷣus aia pu⸗
rificatos ⁊ ſanos habʒ intimos ſenſus ſu⸗
os. Hanc purificatiõem a febꝛili languoꝛe
peccati inficientis/quid magis operat᷑ q;

iße timoꝛ domini:q expellit peccatum qui
cofigit carnales affectiones/q nihil negli⸗
git/ qui beatos lugentes cõſolatos reddi.
aquo concipit᷑ ſpũs ſalutis/quas et aliis

66

AonN

QO ſe plus attollat ꝑ pᷣſumptiõem.

De miſtica theologia

„

efficacias ſcriptura ſibi tradit. t bicſolʒ
timoꝛ magiſtraliter diuidi in timo ꝛem in
itialẽ‚/mercẽnariũ/et filialem. Initial pe⸗

nam incurrere.mercẽnarius pdere pᷣmiuʒ.

filialis ſeꝑatiõem tm̃ a dilecto refugit.
QVies audire meditatiõem in timoꝛe. Me⸗
ditaboꝛ inquit illerex vt colüba. Medita⸗
tionem colube qualem eſtimas/ niſi plan⸗
crum vel gemitũ/quem ipᷣe timoꝛ inducit:

Miinc foꝛte rex alius quis dabit mihi inq t

Pedibo timoꝛ addit alas inqͥ t alius
Fabꝛicemus igitur ſub tvpo colũbe medi⸗
tationes ad timoꝛem et ſpem comites ido
neas.⁊ dicamus colũbam hanc miſticam

pennas ſicut colũbe/⁊ volabo etrequieſcã
4 V 1

aĩam eſſe. Ita eni ipᷣam noĩare dignatdeꝰ iĩ

canticis.hec binis alis/dextra ſpei / ⁊ ſini⸗
ſtra timoꝛis/volat ſurſum.et cauda diſcre
tionis dirigitur.pennas deargentatas ar⸗
gento ſacri eloquij/fert ala quelibet ad ſui
cõſtitutiõem numero decem / vt poſſit me⸗
ditari has ad timoꝛem / illas ad ſpem habi
litans. Integrat᷑ penna quelibet ex tot pen
nulis circũpoſitis/quot ſub vnaquaq; ſu
mi poſſunt ꝑticulares meditatiões. Vtra
q; demũ ala/velutcquo libꝛamine ſuſtẽtat
hanc colũbam.vt necala timoꝛis/nimisð
pꝛimat ꝑ deſperatiõem.nec ala ſpei ſurſuʒ
Ponan
tur hic ergo mõ penneꝓ ala ſiniſtra timo⸗
ris/cũ pennulis aliquiba ᷣm omẽm poſi⸗
tionis differentiã. ¶ Pꝛima penna eſt di⸗
uina ſeueritas huius tot pennule q̃t diuĩe
ſeueritatis exempla/vt caſus angeloꝝ ade

et hoĩm in diluuio interitus ʒodomoꝝ/et

gomoꝛreoꝝ calamitas. ſerui ingrati iude
deinde cqux ʒpᷣi. Judiciuʒz ſeculi vbi pauci

electi cda/ damnatiõis ꝑpetuitas.pẽ
nule tot q̃t ſpẽs varie toꝛmentoꝝ Ignis.ſ.

inextinguibilis/ vermes/fetoꝛes / hoꝛroꝛeſ
clamoꝛes/vlulatus et fletus / dentiũ ſtrido
res⁊ frigoꝛa.toꝛtoꝝ multitudo.peſſima ſo
cietas ola incõpꝛehẽſibilia ⁊ idefeſſa Snu
per omnia timenda ablatio oĩs ſpei/⁊carẽ
tia diuine viſionis penaliſſima. ¶ Tertia
peccatoꝝ enoꝛmitas.pẽnule tot q̃t pecca⸗
ta cõmiſſa/cum circũſtantijs aggrauãtib⸗
ea. ¶ Quarta ꝓpꝛia fragilitas.pennule tot
quot ꝑicula ſunt caſuum futuroꝝ vſq; ad
moꝛtem. ¶ Quinta ſeducẽs pſꝑitas.pen/⸗
nule iot quot occaſiões peccarox in ꝓſpe⸗/
ris/p ſuꝑbiam atq; luxuriã. ¶ Gexta frã⸗
gens aduerſitas/ pennule tot qᷣt o

5„

ccaſiões

impatiẽtie turbationis et vindice.¶ Se

ptima familiaris hoſtilitas/ pẽnule tot qt
excarne ſurgunt illecebꝛoſa tentameéet.

Ocaaua demonis puerſitas / pẽnule tot qt

demonioꝝ fraudes et laquei. ¶ NHona ad

viuos iniqtas/pennule tot quot ingratu⸗

dines etſcandala contra ꝓximos ⁊ maxie
domeſticos ⁊ bñfactoꝛes ⁊ ſubditos oꝛiũ⸗
tur.¶Decima ad moꝛtuos crudelitas/pẽ

nule totq̃t ꝑ negligentiã ſuffragioꝝ manẽt
in toꝛmẽtis vela gloꝛia retardant.· Sðᷣ
ditur ala ſpei dextra/ꝓpoꝛtionabiliterad ti
moꝛis pẽnas ⁊ pennulas. ¶ ſPꝛima pẽna
diuina mia/tot pennule q̊t diuine mie mo
numẽta/vt gla angeloꝝ/ſaluatio ade noe
loth/ dauid/ petri/pauli/latronis/magda⸗
lene/chananee/ filij ꝓdigi:adultere.ſaluãs
ad ck inſuꝑ cuſtodia ꝑ anglos ſan

cios. Vcðdða incomphenſibilis glia/tot

pennule q̃t dotes aĩeꝛ coꝛꝑis
nitentie gratia/tot pẽnule qt pnĩe actus p/

ertia pe

cedẽtes p peccatis. ¶ Quanta ſuſtentatio

dei cõtinua/tot pennule q̃t auxilia dei per

virtutes dona ꝑ beatitubines / peneuchani
ſtie ſacrm̃ gꝗd hoc efficaciſſimũ/ꝑ penitẽtiã
et ſitia. ¶ Quinta cõfoꝛtans leticia / tot pẽ
nule q̃t ex pſpitate humiliter ſuſcepta in⸗

mũtur occaſiones bñfaciendi.¶ Sextae

rudiens tniſticia/tot penule q̃t bñficia pꝛe⸗
ſtat aduerſitas foꝛtiter tolerata. ¶ Depti⸗
ma volũtas libera/tot pẽnule q̊t mõis po

teſt ipᷣa volũtas carnẽ ſubijcere ¶ Dctaua

angloꝝ ſccõꝝq; beniuolẽtia/iot pẽnule qͥt

Ho na viuoꝝ auxilia/tot pẽnule q̊t mo
is iuuamus viuos/ꝛ iuuamurab eis.

modis iuuant nos ſancti.ſancteq; omnes

. —— „

iuuamꝰ moꝛtuos ⁊ iuuamur abeis.

Exemplar hoc inſecuti ſtudioſi poterũt

abũdãter exerceri/q̃tidie in meditationib
ſm deductiõem ꝓlixioꝛẽ babitã ſpſim per

totũ ſcripture ſancte coꝛpus. Poterũt inſu

per ꝓpoꝛtionabileſ alas fabꝛicare.p alijs af
fectibe vtꝓ charitate dei ⁊ pximi ponendo
meditationes ad hoc ipᷣm inducẽtes. Pꝛo

odio peccati/numeraudo cãs/ꝑ reſpeciuʒ
ad deũ etꝓximũ curodio debeamus habe
re peccatũ/ſuꝑ quibo oĩbus abundatſũma

ſus compoſita ne meditatiões pꝛo

illa neneit elcieis que eſt vtiliter pꝛ⸗
tſane 8 pz
timoꝛe ſatis inducunt ad odium peccati.

ſicglie ad dei pꝛoximiq; iuuant charitatẽ.
Amenibt pennas iſtas diluculo / hor

ern

Decima moꝛtuoꝝ ſuffragia/tot pẽnule t

cſtviglen
nine lu
animenue
nline
cgtate
llucdet
tuaſean
Etdices
gdcalg
liniona
mneninde
Cuaop
iuseuell
niacöge
dnu
G

ien

ec
inme

ſag
Cſeguita
oevein
Arip⸗
woget
Wümg
Cbeneq
ce
eſerpe
pordin
ligcpula
ſlnaii
iwinyt
Vohplli⸗
cpulin
Anenoemn
lnigain
mundädenii

caolndnul

Abrinnantn
umteſhemn⸗

empligen
alkeſin
ſpinlig e
dellucl Len
ſnurzcl

nocenn
vns nge
e i
angooten
dlockat
Eme
Neme
Wſkanm
nngluder
Net
ſniii
wi
i (Se
nbiie
o
Uiniis
e (ODauu
Vdendt
nargonn
mhänuehn
mumuddes
1uunbe
u muimunn
ttihinſ
1s fi
tiantügt

rnnN

bCrenes
nce
“
thni
=
Genotunig⸗
coun 47
adn.
ſrdin⸗

ma docet ſoum̃ auertere a fantaſm⸗

ce.inſuꝑ remittit ad maioꝛ

eſt vigilanter / mox vt ſenſeris auroꝛam di

uine uluſtrationis irradiare ſuper terram
anime tue / habita tũc in excremis maris tã
q; in littoꝛe quodam ſtabili fluctuantium
cogitationũ et eſtuantiũ deſiderioꝝ. etenĩ
illuc deducet te mirabiliter/ non induſtria
tua/ſed manus dñi/⁊ tenebit te dextera ſua

Et dices foꝛſitan tenebꝛe cõculcabũt meã
ad caliginoſam aliquam inferioꝝ oĩm ob⸗/

liuioneʒ/⁊ nox iſta in infimis /illuminatio
mea in delitijs intelligẽtie ſupuenientis
Caueto pinde ne pennas iſtas vel infide⸗

litas euellat / vel deſperatio frangat / vel in
ertia cõglutinet/vel auaricia circũliget / vel

vꝛat luxuria/vel gula pᷣgrauet.

Coſidera. duodeci⸗/

varijs modis poſſe fieri oñdit methaphiſi
8 qs exẽpli gra
ria duodecima

matibo auertere

introducit in lra ¶ Indu
Pirit a fantat

Nniſſe/que ð qͥdditate miſtice the
ologie tractauimus. Poſuimꝰ

itaq; miſtcã theologiã eẽ amoꝛẽ extaticũ qͥ
cõſequit᷑ad intelligẽtiam puram ipᷣiꝰſpiri

tus/que intelligẽtia caret vtiq; nubibo fan
taſmatũ ꝓpterea neceſſe eſt eũ qͥ vult miſtice
cheologie ſe tradere/conari ad hanc intelli
gentiam puram.Alioqͥn amoꝛem inde ſe/⸗/
quentẽ q̃ rõne compꝑaret.(¶ Rurſus ſi apð

exercitatos methaphicos hñdus hic f̃ᷣmo

eſſet/ꝓficeret meditari/q̊ mõ totus iſte mũ
dus ſenſibilis ad aiam rõnalẽ ꝑ ſenſuſ coꝛ
poꝛis ingredit᷑vt circulo quodã intelligibi
li ac pulcerrimo ipᷣe mũdus deriuatꝰa deo

reducat᷑ in eũ. Vnde res ab ipo egrediẽtes
Ito imꝑfectioꝛes diſtãtioꝛes q; ꝓfluũt/ta⸗
to amplius materiales/: q̃dam craſſitudi
ne coꝛpulẽtioꝛes inueniũtur.pſpicuũ eſt ĩ

elemẽtis ⁊ mixtis. Videmus etiã in lumie
ſolari ꝙ cõtinue plus groſſeſcit vt ſic loq̃⸗

mur /dũ denſioꝛi medio ſeſe miſcet.dumq;
coloꝛiboquodãmõ ſemetipᷣm incoꝛꝑat Fit
auũt in recurſu ad deũ cõuerſa conditio abe

unt q ppe magis ac magis in ſpũalitatẽ/ex

empligra/lumẽcũ coloꝛũ ſpẽbo ferturado
culos.illic ſpẽs ipᷣe aggregãtur ⁊ deferũtur
agd ſenſũ cõeʒ/ille q; eas dijudicãs puriꝰ ac
ſpũalius.eaſdẽ ad vᷣtutem imaginatiuam
deducit. Ceterũ cũ ratio negociat᷑circa fã⸗

taſmata elicit ſpẽs intelligibiles / quib iaz

tiba qd

Opoꝛtet nos hic eoꝝ memi/

cõcipit rem ſine illo qð pᷣfuit/fantaſmate.
Poſtremo potẽtia intellectiua ſuꝑioꝛ quã
ſpiritũ vel mentẽ noĩiamus/poſt cognitio⸗
nem rõnis/deducit rem eandẽ ad lumẽ pu

re ſimplicis q; intelligẽtie/ſm qð oꝛdinem

habet immediatũ ad angelicã cognitionẽ
¶ Amplins vero ſi diuinũ dyoniſiũ edo⸗
ctum a cõſcio ſecretoꝝ celeſtiũ paulo pla⸗
cet inſpicere/ vbi de miſtica theologia diſſe
ruit cũ expoſitoꝛib ſuis/inueniemus eum
tradere modũ auertendi ſea fantaſmatib-

coꝛpoꝛeis/⁊ abnegatis oĩbus/que vel ſen⸗

tiri vel imaginari vel intelligi pñt/ ferat ſe
ſpũs ꝑ amoꝛẽ in diuinã caliginem vbi in⸗

effabiliter/acſuꝑmẽtaliter cognoſcitur de⸗

dat exemplũ de ſtatuifico ſculptoꝛe/qui ex
ligno vel lapide ꝑtes abradens/foꝛmata/⸗

galma pulcerrimũ / hoc eſt ſimulachꝛũ/⁊B
uidem ꝑ ablationẽ ſolam. Confoꝛmiter
ſpüus remouens omnia ꝑ abnegatiõem/q;/

lia poteſt hiccognoſcere quevtiq; ſuam ge
runt ſecũ imꝑfectiõem vel potentialitatis

vel depẽdentie/vel pᷣuationis/vel mutabi

litatis:inuenit tandẽ his oĩbus ablatis/a⸗

galma dei /hoc eſt noticiam tanq; rei actu/

aliſſime / ſine potentialitate.ſupᷣme / ſine de
pendentia.pure/ſine pᷣuatione.neceſſarie⸗

ſine mutabilitate. ¶ Atuero ſi noticia illa

ſit ſolũ exꝑimentalis in affectu ſupᷣmo vni
to deo ꝑ amoꝛem / vel ſi poſſit dici ĩtellectu
alis nõ quidẽ intuitiua/ſʒ abſtractiua/ſeu
veſptina cognitione/nec cognotatiua cog
nitione/ſed abſoluta digniſſimum eſſetcõ
ſideratione ⁊ inquiſitione.¶ HNam habet
pars quelibet / ſuos defenſoꝛes eleuatiſ⸗
ſimos.¶ Sunt nempe qni exponẽtes dy

oniſium pᷣmũ tenent. ¶ Sunt alij dicen /

tes haberi poſſe vltra pᷣdictam expimenta

lem vel exꝑpimentatiuam noticiam / intelle
ctciuuʒ cõceptũ ꝓpꝛiũ/etabſolutũ q́;uis nõ
intuitiuum / diuini eſſe.¶ Si ab eſſe remo
ueatur ⁊ abſtrahatur/oĩs impfectio. Idẽ
de vita. idem de bonitate.idem de ſapiẽtia
igdem de potentia. et cõſilibꝰ pfectionalib
p̃dicatis/vñ ſicut facta abſtractiõea cõce/⸗

ptu vago huius hoĩs viſi de ſitu/motu⁊ fi

gura et ceteris accidẽtaliũ cõditionũ inuo
lucris/reſultat agalma.i.hominis imago⸗
fFfm grecũ.hoc eſt Scebrus ſpecificus ⁊ ab/
ſolutus hoĩs. ſic de eſſe
ſtractio huius qð eſt eſſe/a potentialitate.
pꝛiuatione.dependentia.et alia q̃uis imꝑ

eiudicant / dũ fit ab

ſectione.reſultat tunc conceptus dei pꝛo/

66

ꝛius et abſolutus.¶ Addũt argumẽtum
unocu hoc eſſe ſibi nomen ꝓpꝛiũ reſpõ
dit movſi dicens. dices inquit qui eſt/mi
ſit me ad vos.¶ Affirmãt iſti ſiłe de conce
ptu bonitatis ſicut in lege nouna rñdit xpᷣs
ſolus deus bonus eſt. flecti vident᷑ in hãc
ſententiam Aug. pluries / nolatim / in ſuo
octauo de trinitate/vbi in bonũ abſolutũ
docet ferri.et ſequax eius Bonauentura in
ſuo itinerario ſexto. ed ecce neſcio q̊
pacto dum pꝛacticã dare pfeſſus ſum my⸗
ſticam theologiam.relaboꝛ rurſus ad ſpe
culatiuam.ſed nõ ſuꝑuacue Eſt quippeti
bi neceſſariũ/o anima que in deum ferre q̃
ris te ꝑ anagogicos exceſſus / vt auerteredi
ſcas te.ꝑ innatam vim abſtractiuama fan
taſmatibo/ſicut abſtractiua virtus inferioꝛ
in bꝛutiſ er ſpẽbus ſenſat elicit inſenſatas
Sciueris quoq; imꝑfectiones ſecernerea
pfectionibo/vt tandem pure aliqͥd ꝑfecu
(

tibi reſplẽdeat in eſſentia ⁊ bonitate.(¶

cantiſq;/totus magnus ⁊ mirabilis in ſa⸗
piẽtia cuius nõ eſt numerus/totus deniq;
ſuauis.totus deſiderabilis.totus amabi⸗
lis valde/in bonitate ⁊ toꝛrente voluptat

totus eſt terribilis in cõſilijs ſuꝑ fülios bo/

vtroſq; oculos tuos interioꝛes. Tu vᷣo foꝛ

quamur tñp minus eruditis in methaphi
ſica ſeu theologia/etdicamus.ſi po ſſumꝰ/
quo pacto quo ve obſeruatiõis ſtudio/po
terit ſe ſpũs a fantaſmatibo auertere duma
nagogicos aut ſuꝑmentales querit exceſſꝰ
E. foꝛtaſſis hoc poterit fieri ſi in omni co⸗

gnitione/⁊ meditatiõe ſua de deo.nequaq;

iſtat hõ in cognitione. ſed aſpirz ꝑ vim af⸗/
fectiuã/quaſi coꝛdis oꝛe inhiante in ſuã po

tentiam/⁊ in ſuam ſapiam/iu ſuam bonita

tem/ſapoꝛãdam/⁊ guſtandã/tanq; eius/ qͥ

minũ /ꝑ maieſtatẽ potentie dñantis /iudi⸗

ſue.Occurret tibi ſic nitenti /ſic intẽto plu/

rima turba fantaſmatũ.credo equidem ir⸗
n

* .

ruent impoꝛtune fantaſmata ⁊ irrũpe

titer abijce ſeoꝛſum ea q;tũ potes mãu me⸗
ditationis et velut excuſſo eapirs ſpus libᷣ
euadere laboꝛa.aut tu q̃ſi diſſimulatis eis
ſpꝛetis ve perge quo ꝑgis.et ꝑ mediuma⸗
gmen illud impbũ / alacer erũpe. Sitis te
ſpiritualis extimulet.vt quẽadmodũ deſi⸗
derat ceruus vndiq; canũ moꝛſib patens
et ſuꝑcaleſcens ad gelidos tutos q; fõtes a
quarũ.ſictu laboꝛa cõtra impediẽtia fãtaſ⸗
mata vt poſſis ⁊ tu dicere/roꝛe ſanctiſpiri⸗
tus calefactꝰ/ deſiderat aia mea ad te deus

De miſtica

integerrimam et nõ fictam penitentiaʒ/ ni

q aliud oĩno vel ſeruilevel mercẽnariũ an

Cractati

celi ⁊ terre

quebat᷑ aplus pfectis /⁊ in quib excedebat
deo.qlia tradidit ex reuelationeſua diuinꝰ
dioniſius / in de miſtica theologia. ⁊ de di⸗
uinis noĩbo pᷣſertim ca.vij.vocãs hãc ſapi⸗
entiam irrõnalem ſtultã ⁊ amentẽ ¶Qua
ſupꝑ ſapia dudũ opuſcula duo ſcripſimus.

ma in tractatu de triplici via in deũ vbi de

theologia

Sitiuit aĩa mea ad deũ fotẽ viuũ/qũveni
aʒ ⁊ apparebo añ faciẽ dei ¶ Scito aũt qy
niſi te pꝛius expurgauerit timoꝛis lima/ꝑ

ſi mens inſuꝑ elimata peccati ſcoꝛia.clara
refulſerit ꝑ refoꝛmatioem in nouitate ſpi⸗
ritusfᷣm duos actus hierarchicos pꝛimos
qui ſunt purgare ⁊ illuminare/vanũ pꝛoꝛ⸗
ſus erit tibi antelucem ſurgere.ad hoc ꝑfe
ctionis culmen. Surgite pinde poſtq; ſe⸗
deritis qͥ manducatis panem doloꝛis in ti
moꝛeſcʒ ſine quo iuſtiſicari nemo põt/an/⸗
te deũ. Impbe audes irrũpere in oſculum
oꝛis /ſi nec pedibus cũ lachꝛimis /nec ma⸗
nidcns ia rone uln illlud clare
curauenis ¶ Atuero dũ eouſq; peruenerit
bene cõſcia mens.⁊ mũda vt nec gaudia ne

xia recogitʒ.neq; pᷣterea de deo quicquam
negocioſum durum/aſperũ /vel turbulen⸗
tũ penſet ſicut de iudice retributoꝛe vel in⸗
flictoꝛe vindicte.Sed hoc vnicũ venerit ĩ
mentem/qꝛ totus deſiderabilis eſt/ſuauis
et mitis / totus amari etiamſi occiderit di⸗
gniſſimus.dũ ſolũ ita placuicamorꝭ nego
ciuui/inuola tũc ad amplexus ſponſi.ſtri /
ge pectus illud diuinũ totꝭ amicicie puriſ⸗
ſime bꝛachijs.fige oſcula caſtiſſima pacis
exuꝑantis omnem ſenſum. vt et dicere ſub
inde poſſis gratulabunda⁊ amoꝛoſa deuo
tione / dilectus meus mihi etego illi ⁊c.

s venera⸗ =

bilis magiſtri Joßis ð Berſõ de elucidati
one ſcholt tica miſtice theologie ſub duo⸗
decim cõſideratiõibtradius.
DVbis datũ eſt noſſe miſteri ⸗
4 um regni celoꝝ.dicebat ihus
n diſcipulis ſuis. Pꝛopter qðᷣ
et in alio loco exultauit ĩ ſpũ
dicẽs. Cõfiteoꝛ tibi pater rex
abſcõdiſti heca ſapiẽtibus ⁊
reuelaſti ea ꝑuulis. Hec miſteria ſunt q lo

,

Scripſerũt et alij noĩatim Hugo de bal⸗
terminat finaliter et ex intentione ꝙ ab ex

lisytin

Sprit
tſ
Intelle
nnſent
lerfaunn
Genrſ
nnodior
theolog
inuel
balma
hoſei
Etdee
fepun
bitn⸗
joꝛa
Mit̃
Cngu
plerwe⸗
rcino⸗
novsd

u⸗

athinnent
ſirboim
(Aüregin
nialiſin
gitioq̃
ſoobinte
uo bnn
ſira mon

Cerenlm

cöfenin
In giatön
imonoſe

lishuins

damngeni

wumeerei
KMidäreen
Mocki
mn
ncdorſcd
umrnd
cpn.

Et eius elucidatione 66

mentis fertur in deum ꝑ amoꝛem extaticũ
abſq; pᷣuia vel cõcomitãte cognitiõe Et h̊
eſt miſticum et abſconditũ.qð nemo ſapiẽ
tum ſeculi capit.Cõſentire videtur domi⸗
nus Bonauentura in itinerario ca/ vij. et
vlti. Alioquin pᷣterea non videtur poſſibi⸗
lis vltima induſtria quã notauimꝰ ibidẽ.

Spiritũ a fantaſmatibo auertere.qꝛ cũ ne

ceſſe ſit ſm phᷣm omnem intelligentem ſeu

intellectuali oꝑatione vtentem fantamma/

ta ſpeculari.opꝑtet ſi nõ ſpeculẽtur ꝙ aĩa ali
ter feratur in deũ q; ꝑ intelligentiam vt vi⸗
detur ¶ Pꝛeſupponẽtes igitur oĩa qᷓ Dink
nus dioniſius cũ ſuis expoſitoꝛiboſuꝑ ha
theologia tradiderũt⁊ exꝑti ſi. Bntpoe
ad intelligẽtiam dicti huius Hugonis de
balma cõſiderare tres modos/quibo videt

poſſe fieri ꝙ; amoꝛ ſit abſq; cognitiõe. vnꝰ

eſt de amoꝛe pure naturali.ſcus de amo⸗
re pure ſuꝑnaturali.tertiꝰ eſt de amoꝛe ha⸗
bituali/vel potius ex habitibo elicito libe⸗
ro ⁊ actuali See inſuꝑ triplexactualis co
gnitio q;tum ſufficitad pᷣſens: quedam re
cta.quedã reflexa:.et vtraq; poteſt eſſe ł ſim

plex vel cõplexa.ſpãlis vel cõfuſa. Quo

circa notetur ad elucidatiõem pᷣmiſſoꝝnu
merus duodenarius cõſiderationum

onſidera. peima

L B Tatamoꝛem naturalem cauſa⸗
ri ſine pᷣuia cognitione in re ꝗq
Ne diligit amat vel appetit. ¶
– in hoc ꝙꝙ in omni re ſ̃ᷣm dioniſi
um inuenit᷑ amoꝛ naturalis Uñ Boe.O
felix hoĩm genus,.ſi vros animos amoꝛ q̊
celũ regitur regat. Nõ eſt aũt in celo mate/
riali ſicut nec in rebalijs aĩa carentibo/ co
gnitio.qᷓ;uis pondere ſui amoꝛis impꝛeſ⸗
ſo ab intelligentia puia nõ errãte/feruntur
quo feruntur/ multo verius et certius⸗qᷓ;
ſagitta moueaturad ſi
cientem impꝛeſſo.

.

Conſideratio. Ix

cTat hominem ꝑ amoꝛem natu
ralem nõ liberũ/ferri in deũ/nõ
exactuali cognitione que talem
Ain ipᷣo cauſet amoꝛẽ.Sequitur
exp̃ſenti.nõ enĩ minus eſtamoꝛ naturalis
in aĩa rõnali q; in rebo ceteris aĩa carentib
ĩmo nõ ſtat hoĩeʒ eſſe ſine pondere natura
lies huius amoꝛis quo fert᷑ in deũ / etiam ſi
daimnnetur in inferno. Cõſurgit exindever

2

gnũ ex impetu ꝑ ia-

uia reſp

mis ille ſeuiſſimus/quem ↄſcientie remoꝛ
ſum appellamus.vñ verificatur de ꝓpheta
Non eſt pax impijs dicit dñs. Et illud de
damnatis.vermis eoꝝ nõ moꝛitur.Deni⸗

q cũ pctõ neqòͥ t ꝓpter hoc eſſe ſalus ꝑfca vel

eterna. Hic amoꝛ eſt aduerſarius noſter ſe

cũdũ legẽ carniscoꝛrupte.cui ꝑ dilectionẽ

liberam cõſentire nos cõuenit.dũ ſumꝰ in
via.ſi nolumus tradi toꝛtoꝛibo in gehẽna.
LZare nõ põtq; amoꝛ etiã natu⸗
ralis fiat/aut maneat/abſq; om
ni cognitione cõiũcta vel ſeata
Deſ ſepata qͥdem hoc certũ eſt q;
cõcurrit ad quelibetamoꝛẽ/dũ ꝓducitur⁊

ſeruat/ pmũ cognoſcẽs qð eſt deus. Cete⸗

rum potẽtia quelibet cognoſcitiua rõalis
nõ minus põt exuia ſua cognitione natu/
rali/qᷓ; a ſuoamoꝛe. Pꝛopterea manẽt ſem
per ⁊ iungũtur in eadẽ natura cognoſcẽte.
amoꝛ et cognitio naturalis. ¶ Vitrũ autẽ
poſſet eſſe potẽtia cognoſcitiua q̃ nõ eſſʒ q̃
mõlibet appetitiua/puto ꝙ nõ.qꝛ nila res
põe eſſe q̃ nõ appetat bonũ.eſt enĩ bonum
qð oĩa appetũt.¶ ellet aliqui foꝛtaſſisę
cõuerſo ſilr dicere/ nõ eſt appetitus ſine

cognitione qᷓlicũq; licet imꝑfecta valde/q̃ᷓ

eſt tanq; aliq̃ naturalis impᷣſſio/cõſequẽs
ad pmam cãm efficientem/exemplãtem/⁊

finientem. ¶ Sed iſte modus nõ recipit᷑

cõiter.ſicut nec ponit᷑in rebꝛ non coguiti ,
uis delectatio.de qᷓ magis videret᷑/q; q; ab
aliquibo philoſophãtiũ vtrũq; poſitũvide

atur.cõfoꝛmiter ad vſum cõem q̊ dicimus

pꝛatũ ridere vel gaudere dum floꝛet ⁊ floꝛe
ſcit dvennat. A Gearus eſt qͥ liberũ amoꝛẽ
ſuũ cõfoꝛmat iſti naturali/qꝛ ſi duo cõſen⸗
tiunt/fiet ipᷣis a pre quicquid petierint.

QDuippe nõ petent niſi deũvel cõfoꝛme ðᷣo
ſimul et nature pmitus inſtite

(Coſideratio. IIII.

at hoĩem ferri indeũ ꝑ amoꝛẽ
libeũ ſuꝑnaturaliter infuſuʒ vel
cõſeruatũ.nulla in ipſo cogniti
one libera cõcomitante vel pꝛe⸗
ectu illius amoꝛis. ¶ Loſtat eniʒ
qꝙ amoꝛẽ libere elicitũ ab hole poſſet deus
cõſeruare deſtructo oĩs cognitiõis actu.q̊ᷓ
Eaſiro diligeret homo deũ/ tũc intellectua⸗
iter nõ cognitũ/ſaltem cognitione q̃ ſitac⸗

tus ſcᷣus elicitus/qð dicit ꝓpter imediate

deratio. III

R

notata de cognitione pure naturali que ẽ
bmus actus eſſentialis aie/imo nõ eſt nii

aĩa / pter qð ab ipᷣa ſepꝑari nõ põt ipᷣa ſtan⸗
te ac perinde noĩatur entelechia.

atificos in pria ꝓducit ſolus deus.

¶ Conſigeratio. v.
at veritas eoꝝ q̃ tradũtur de
theologia miſtica ꝙ cõſiſtat in
amoꝛe ſolo.⁊ ꝙ amoꝛ ille ſuꝑna
turaliter inſpiret᷑ illis qͥ cõcupi⸗

dei ꝓut ex pᷣcedenti cõſtat Spectat ⁊ ad ip
ſius ſapiam atq; bonitatem.vt aꝑientibuſ
os mẽtis inſpiret ſpiritũ amoꝛis.neq; ne⸗
get mũdis coꝛde oſculũ poſtulatũ/ſed pꝛe
ueniat etiã in bñdictioniba dulcedinis /de

ſidenũ pauꝑm/qͥ cũ daniele ſunt viri deſi⸗

derioꝝ Satiet inſuꝑ ꝑuulos ſuos eterna
ſapia/ab vberibo cõſolatiõis ſue/tanq;ᷓ pia
mater.cuius vbera nõ ſugit/qui nõ veraci⸗
ter abſq; fictione ſe cõſtituerit vt ꝑuulũ ſbᷣ
ea / iuxta ſententiam xpᷣi qui ſimul eſt ſpon
ſus ⁊ ſponſa.pater ⁊ mater.amicus ⁊ ami⸗
ca.qm̃ amoꝛ ſpualis ſexum neſcit. ¶ Põt
deniq; tota fere ſcriptura deduci ad hũc ſẽ
ſum. Atuero nibil ad phantes ſuꝑ hocaſſi
duo p deuotꝭ miraculo Pꝛoptea dicit hec

a dioniſio q;ᷓ a ceteris. trouer
ſia vel dubietas oiĩs ceſſat in hac ꝑte/qniaʒ
ſtat apicem mẽtis in deũ ferri/ſine cogniti
one actuali pᷣuia.vel cõcomitãte ſic accipi
endo q; ↄgnitio nõ cauſat amoꝛẽ illũ ſuꝑ⸗
infuſum/nec oꝑtet vt comitet᷑ ijᷣm diſtin⸗/
guendo cognitiõem appᷣhenſinam / vel de
claratiuam'/ab exꝑimẽtatiua affectuali

¶Conſideratio.vI.

VNat vt amoꝛem ſuꝑinfuſum comi
tet᷑ actualis cognitio q̃ ꝑcipit᷑ itel⸗
ligibiliter amoꝛ ille / hoc eſt q̃ᷓ iudi

note ignotis ꝑ amoꝛem iungi Pꝛo cuiꝰ in

telligètia memoꝛet᷑ illud de canticis. Auer
te oculos tuos a me qꝛ ipᷣe me auolare fece/
runt. Vbi colligit᷑ ꝙ duo ſunt oculi aĩe rõ⸗
nalis.vnus ſpectãs ad cognitiuã potenti⸗
am.alter ad affectiuamJleſcous pꝛie ðꝭ

liter diceretur ſi deus ꝑ ſe immediate caunuſa
ret actum amoꝛis liberum in volũtate/ nö
cõcurrente intellectu vt intellectus ẽ/iuxta
poſitiõem quoꝛũdam dicentiũ ꝙ actus be

ſcunt ſapiam. Spectat bocad potentiam

ſapia miſtica appꝛopꝛiate xpianoꝝ eẽ/taʒ
tita controuer⸗

cat aĩa ſe amare/⁊ in deo delectari/imo ⁊ ig

De miſtica theologia

oculusamoꝛis veloculus ſponſe. Deq in

eilſdem caticis Uulneraſti coꝛ meũ in vno

oculoꝝ tuoꝝ Cotingit aũt ꝙ dũ aĩia fertur
in dilectũ ꝑ oculũ amoꝛis /ſi temptet intel⸗
ligere/quid ſit illud qð diligit/euolat dile⸗
ctio.ac ꝑinde diciteuolare dilectus Nihil
ominus eſt aliter poſſibile ꝙ ⁊ dilectio ma
neat et cognitio ſimul talis dilectõis ad tẽ
pus ꝑſiſtat.Aliter enĩ nõ potuiſiet tradivł
ſcribi q̃liſcũq; noticia de theologia myſti⸗
ca vt qð illa eſt cõiunctio amoꝛoſa dilecti
cum dilecto/qð exuꝑat omnẽ ſenſum/qꝙvł

nerxrat ꝙ cõiũgit ignotis ignote/tanq; indi

uina caligine cũ ſimilibus multis.

Conſideratio. vVII.
p CCat q amoꝛ hmõi ſuꝑinfuuus
maneat abſ; caritate/ſic ꝓphia
j ſiẽ fides et ſpes ⁊ alia carimmata
Pꝛopterea talis amoꝛ nõ eſt ſi //
infallibile gre gratũ faciẽtis. Conſo⸗
nat his cõis ſchola doctoꝝ/ꝙ nemo ſcitſe
caritatem hr̃e iuxta illud Nemo ſcitana/⸗
moꝛe an odio dignus ſit quis iſtud intelli
gi videat᷑de ꝗmoꝛe pᷣdeſtinatõis et odio re
ꝓbatiõis.¶ Ualet heccõſideratioplaude
caritatis et vt qͥ gloꝛiat᷑ ꝑ miſterioꝝ ↄgni⸗
tiõem in dño gloꝛiet᷑ Si nouero inqͥ tapo
ſtolus miſteria oĩa inter ꝗᷓ eſt plane miſti/⸗
ca theologia.nihil ſum. Veritas eſt/ ꝙ ſic
de donis et beatitudibo loquit᷑ ſic de ſapiẽ /
tia miſtica ¶ Loquũtur de ea aliqũ docto
res noiatim. Hugo de balma / ꝓut ĩcludit
caritatẽ. Pꝛopterea dicit ꝙ bec ſapia excel
lẽtius donũ eſt q; ſola gra gratũ reddens
Himirum qꝛ et gra eſt gratificans/et ſapi

entia ſopoꝛifera ⁊ delectans.

Cat dilectiõem liberã ⁊ elicitaz
naturaliter poni in apice mẽtis
q̃ dicitab aliqba ſindereſis abſ/⸗
q boc ꝙ mẽs ſeactualiter iudi/⸗
cet aliqͥd diligere/q́;uis iſta dilectio cogni
tiõem ſequat᷑ ⁊ cõcomitet᷑. ¶ Concederent
iſtã phi naturales ac ꝑinde multa ſaluarẽt
abſq; miraculo /ſuꝑ his que de miſtica the
ologia tradũtura catholicis.¶ Studui⸗/
mus in duob opuſculis de miſtica theolo
gia pdẽ cõpoſitis ꝑ multas cõſideratiões
et induſtrias iſta detetminare velutad co/
munẽ intelligetiã ⁊ phiam deducẽtes hãc
ſapiam.nõ ꝙ ſecludere vellemus diuinos

Conſideratio. xII 2*

addiſ
g
ayſin
nn
ſpnlae
Cürner
vvſbhog
ucitur. 10
lpriarin
Copßtnlig
nlinoteer
W
Puniate
deſimplie
bane
Uuatgefn
comtii
mnuene⸗
ſtanien
Lauſubd
meuphy⸗

iiſggindts
eſi
Auaninan
mnͤckil
s C
nnt
otin⸗
ustwil
ircre

iudicamus. ¶ Pꝛece ominns? co
mitatur naturaliter in omnidilectione p/
ſertim elicita ⁊ meritoꝛia/cognitio dilectio

inueni cõpendioſi

et ſupnaturales influxus. abſit hec pelagi⸗

ana temeritas/ſed cõſoneloquivoluimus
ph̊is ⁊q ſcholaſticis theologis/talia que nõ
abhoꝛrerenta ſuis traditioniba ⁊ ſcholis ⁊

ſi effectü eſt / qlicunq; ex ꝑte / iudicium ſitle
gentiũ.et gloꝛia deo.ſi vero nequaqᷓ;/igno

ſce tu deus et tui. ¶ Deniq; tota rõ cõſide⸗

rationis pñtis cõſiſtit in hoc/ꝙ dicit pᷣs
de vehemẽterhabituatis ꝙ in ſuis actioni
bus nõ deliberant aut ſaltem ita fe habent

ſe deliberare nõ iudicant Agit enĩars ꝑ

ſecta mõ nature.ſicut oñdũt oẽs artifices⸗
etiam mechan ici circa exterioꝛa laboꝛãtes
textoꝛes cythariſte ſcriptoꝛes ⁊c. Quanto
amplius hoc inueniri poteſt in actionibꝰ
immanẽtibus vel intrinſecis. Nam et ſepe
multa cogitamus / multa diligim? ſub om
ſictcnn 4 ue nec cogitare/nec diligere

ꝛecedit nihilominus⁊ co

nem. erſi nõ cognitio reflera/tñ recta. Hec

eſt traditio oĩm tam phᷣoꝝ q theologoꝛuz
et moꝛaliũ cũ exꝑientia dicẽtiũ ꝑ vocẽ Aun
guſtini. Inuiſa diligere poſſumus / inco⸗

—.

gnita nequaq;.

ℳ

ſticam.q; eruditog in theologia ſcholaſti⸗
ca ⁊ diſcurſiua. Bune ad hoc multe rõ⸗
nes quarũ aliq̃s notat ſciũs Tho. inqͥrẽs
cur ſimplices ſunt aliqũ deuotioꝛes qᷓᷓ lit
terati. Ita fides taliũ minꝰ eſt inquieta ꝑ

fantaſias cõtrariarũ opinionũ/qᷓs nec au
diunt nec cogitant. Sunt inſuꝑ humilio
res ꝗ bus grãm dat deus/qͥ cũ ſimplicibus

graditur.oĩm vero ſuꝑboꝝ ⁊ ſublimiũ col
la ꝓpꝛia virtute calcauit

in timoꝛe et tremoꝛe. ¶ Dualiter auteʒ ſit

iſtis ſimplicibo imo et pueris ambulandũ

ꝓ miſtica ſapĩa/tetigimꝰin opuſculo daʒ

de ſimplificatiõe coꝛdis / via ſcða. ¶ Dice

bat vnus.Ego ꝑ.xl.annos ⁊ ampliꝰ verſa
ui ⁊ reuerſaui/multa ſtudẽdo/legẽdo/oꝛã⸗
do/meditãdo/in ocio tpis multo/et nichil
us/efficacius vead con
ſecutiõem theologie miſtice /q; vt ſiat ſpũs
⁊ aĩa ſub deo/tanq; pꝑuulus ⁊ ꝑuula/iuxta

metaphoꝛam andictã vbi medicitas ſpũa

Tat ſimplices idiotas ꝑ fidem
ſpem ⁊ caritatem citius ⁊ ſubli⸗
mius puenire ad theologiã my⸗

ꝛeterea ſimpli
ces hñt aliqñ curam de ſalute ſua maioꝛe,ʒ

Ydeus puer natus eſt nobis.⁊ ꝑuulus da

tus eſt nobis

ur attetis. Cu philoſophis aũt fide

tes craſſa ceruice/ ⁊ erecto collo/ nolentes

Aptiuare oẽm intellectum/neq; volũtatezʒ
in obſequiũ xpᷣi. Quãobꝛemvcriſſime enũ

ciatũ eſt.ꝙ hec eſt ꝓpꝛie ꝓpꝛia ſapia xpiano

rum. tanq; fons ſignatus.cui nõ cõicat ali
enus. qm̃ carnalis hõ nõ ꝑeipit ea que de
ſunt. Stulticia eſt eni illi.dum fit eixvus
petrra ſcandali ⁊ ſignũ cui cõtradicitur. dũ

nõ intrat ꝑoſtiũ vt paſcua inueniat.maxi⸗
meqꝛ nõ vult mãducare panẽ de celo veꝝ

nec bibere vinũ germinans virgines Per
chius tamen ſacre cõmnnionis frequenta
tionẽ ſuꝑ oĩa fit hõ deuotus et habilis cd

theologiam miſticam.:ſi vitã et moꝛes hu/
ic ſalutifero ſacramento cõfoꝛmarenono⸗

RAlKare nequit vt theologia m
u ſit in hois mẽte ſine qlicunq;
dDei cognitione. ¶ Fuerũt qͥ dice

tatearticulus pariſius cõdemnatus. Sʒ
aliũde deducit᷑ cũſideratio pñs/notãdo q;

ois app̃henſio vel motio intellectualis /ſi⸗
ue de deo vel dealijs / dici põt cognitio.im
mo ⁊ viſio/ꝑ illũ loquẽdi modũ qͥ vtimur

de ſenſibo exterioꝛib. vbi ois ſenſatio viſio
noĩatur.vt dicimus vide qliter hoc ſapit.
hocolet.ſonat.ſuaue eſt.ledit. Sed mate⸗
ria de his ſenſibo in intellectu ꝓpoꝛtionabi

liter exiſtentibo / latioꝛ q; vt diſſerat p pñti.
Sic enĩ vocãt Areſt.⁊ Baſilius intellectuũ

ſenſum. SDic cõis vſus dicit de bñ iudicã⸗
te. Iſte bene ſentit. iſte clare videt in mate⸗

ria.Sic Gregoꝛius in omelia. Amoꝛ ĩqᷣt

ipe cognitio eſt. Et vere ſiceſt 'm tactũ/gu

i
ſtum / et olfactũ ſpũales.imo tantũ potioꝛ
pceptibilioꝛ et punioꝛ eſt cognitio/cto in
timioꝛ circa deũ qualiter ipᷣm tãgũt/guſtãt

pP 3

lis locũ habet p̃cipuum.cum fide ſimplici

Tat cõcoꝛdia theologoꝝ et de
theologia miſtica loquentium.
Bnmilſis coſideratioõibo ſicut arr
carentibo neqt eſſe cõuentio in hac ꝑte. Ra
tioqꝛ nolũt credere vt intelligant. inceden

mittat / put alibi ſub coͤſideratione mltipli

miſti

ihil nos cognoſcere de deo niſi ꝑ ab
negatiõem. Cotra qs eſt cũ röne ⁊ auctoꝛi

De purificatione ſenſuum

et olkaciũt miſtice theologiſantes. non au⸗
ditoꝛes tm̃:iſed inſpectoꝛes/ſed rozeg
Ponatur exemplũ puuli ſuꝑ mrem ſuãdũ
ſugit ⁊ amplexatur eam.qui plerũq; nichil
vigdet / nihil audit / aut ſalteẽ nõ iudicat ſe vi

dere/ vel audire quicꝙ;/ totus in lactatione

vñ delectatio dicta eſt occupatus.Cũc ni⸗

hil cognoſcit ſub qᷓcunq; rone reflexa etiaz

cy lac ſit dulce vel bonũ / vel ens vel nõ ens
ſed tm̃ mõ lactãdũ ſe vbertimpmit Et fit
mulcebꝛis quedã opatio expimetatiua/no
reflexa/nec declaratiua/ nec enũciatiua.

Felix puer ille eriamſi centũ ſit annoꝝ ſub

ſapia matre ſua/ qualis erat magnific rex
ille dauid puulus in oculis ſuis/ virilioꝛ
ceteris añ deñ. ¶ Fundemus ſupꝑ hanc ſili
tudinem ſenſuũ ſpũaliũ ad coꝛpales / ſimi⸗
litudinẽ aliam ꝓ theologie miſtice cogniti
one cõuenientem. Coõſtituamus duos ho
mines coꝛã oculis noſtre cõlideratiõis/q̊/
rum vnus ſit acutiſſimus in duplici ſenſu
viſus ⁊ auditus.ſed habeat hebetatos pe⸗
nitus ⁊ obtuſos tres alios ſenſus.qui ſunt

olfactus guſtus ettactus. Cõſtituat᷑ alter

qui cecus ſit ⁊ ſurdꝰ.ſed habeat expeditos
alios ⁊ viuaces.olfactũ/guſtũ/ꝛ tactũ Cõ
ſtat ꝗ iſte ſcõs poterit maioꝛes exꝑiri dele
ctatiões.ſenſuales qᷓ; ĩ mus. Coiecturemꝰ
ex iſta ſilitudine ꝙ pß i vel theologi littera
ti / vigẽt in viſu ⁊ auditu ſpũalibo. ſed euẽit
multis ꝙ trib alijs careant ſenſiby vel im⸗
peditos/ vel obtuſos pꝛſus hñt. Pꝛouenit
ecõtra de ſimpliciba illitteratis/ꝙ velut ce⸗
ci ⁊ ſurdi ſunt ad phieſcholaſtice ꝑceptiõʒ

qui ceteris ſenſibo vigẽt in ſpualiũ olfactu

guſtu et tactu. Nullus ergo mirabitur iſta
cõſiderans ſi ſimplices illitterati ceci et ſur
di niſi q;tũ fides inſ. onat / oblectant in deo
quẽ deſiderãdo ⁊ amando olfaciũt / guſtat/
et amplexãdo tangũt.Hñtes ꝑ vite purita
tem ⁊ ſimplicitatẽ ſenſus iſtos purgatos/
atq; refoꝛmatos.dũ in alijs male viuẽtibo

penitſtupidi ſunt / nec ꝑcipiũt ea qᷓ de diui

nis ſuauiter redolẽt ſapiũt ⁊ mulcẽt. ;uis
videãt ⁊ audiãt.Exẽplũ ſile de canibo vẽa⸗
ticis reſpectu nõ venaticoꝝ poſſet induci.

¶ Reducũtur inſuꝑ iſti quinq; ſenſus ad
duos oculos q ſunt intellectus ⁊ voluntas
cognitiõis ſqʒ ⁊ amoꝛis Viſꝰenĩ ⁊ auditꝰ
ꝑ a peiatiõm mag ſpectat ad intelligetiaʒ

ceteri es ad affectum vel amoꝛem.

(Conſideratio. xII.

mirxtiõe fantaſmatũ. Hoc vero tante diffi⸗

ant ſimul affectualis cognitõ
ttheologie miſtice/⁊ alter modꝰ*
coõtemplatiõis qui dici᷑ pure et
liqͥde veritatꝭ diuie. Süt diuer⸗

ſi tractatoꝛes de vtraq; ↄtẽplatõe⁊ varieq̃
libet figurat᷑. Affectualis in maria ſe raente

⁊ in ſpoſa qᷓ delitijs afffuit innixatłr ſup di
lectũ ſuũ. Intellectual vo in iſrł ⁊c rachel.et

in ſpõſa aſcẽdẽte ſicut auroꝛa luna ⁊ ſol.
Szohterg intelligẽtia ferat᷑in deũ ſineß

eſt ſine cõtinuo ⁊ tꝑe ⁊ ita ſine cõ/⸗

cultatis eẽ dicit Augꝰ cõſonãs Platoni et
ſeq̃cib ꝙ nõ niſi in raptu q̊dã moꝛe choꝛu

ſcationis poſſit ſincera vitas bec cognoſci

etiã a paucis ⁊raro Quẽadmodũ non ita
ſenſerũt de theologia miſtica affectuali / qᷣ
eam aſſeqᷣbilẽ tradũt Dollibelinaisdent

Nq cõſideratiõis huiꝰ ſuadẽt ea q̃ in paulo

facta ſunt ⁊ in btis ↄplebunt᷑ Sʒ amplioꝛ
pſecutio nõ ẽ opuſeulo pnñti neceſſaria nec

ſue poſſibilis hreuitati ¶Penic diſtribu
ua

it vnicuiq; de miſteria ſua putvult qͥ hodi

erna ſolẽnitate aſcẽdẽs in altũ dedit done

in hoĩbo. In cuiꝰ cõmem oꝛatiõe ſolẽnitatꝭ
hec ſcripta ſunt Lugduni ad elucidatiõeʒ
ſcholaſticã / miſtice theologie / cõſiſtentis i
amoꝛeꝑ Johem de Berſon cãcellariũ pa/
riſieñ. Anno. M.cccc xxiiij.pma Junij.
Coſcis eſt animꝰ meꝰ.exꝑientia teſtis
Myſtica q̃ retuli dogmata vera ſcio .
Põ tñ idcirco ſcio me foꝛe głiſicandum
Spes mea cruxxpᷣi Gratia nõ opera.

armen dep

HGaudia queris Coꝛtibifr
Senſibus herens Infatuatis

6

Larnis amoꝛeꝛ Tactus et auris

Naris odoꝛa Vis oculoꝛum
Lingua ſapoꝛa DHitibi ſenſus
Quinq; dati ſunt Spirituales

Duos ebetautt MHoꝛbidus intro
Coꝛpis bumoꝛ Hoꝛridus/ aſper /
Fedus/et ater Spurcus / amarus /

Vis reparetur Lonteretete/

Noxius humo: Oꝛe vomenn
Pꝛodeat extra am minus egni

Celica carpent Baudia ſenſũrs
Obijcietſe Tunc deus vltrro

Omnia fiet Omnibus vnus
Aure melolus Dꝛeſapoꝛuns

oui
/ Pe
lnuenint⸗
lmane
Ntendic⸗
ioꝛisci
ſercoibe
Nanii/
ine fib
oſtidii
aſenidn
Egoddir
W
locbſunt
gubavl
iroſegimn
C
ſbrlivar
aumßnn
liſthnron
meg

eciins
cilrin
E
unts
edo.
mticn.

ℳ

Nh

Ua
nus

—

CTactus in ima
Nectet vtrimg
Koꝛq; deum
Influa tanta eſt Uis in amoe
Di tamen aſſit Gratia foꝛmans
aliter acto Pelipironi

Zunxoculo.
Suauiter ibit
Spũs vnuus

Carneus actus.

puſculum epiſto
lare magiſtri Johis de Herſon cancellanß
pariſieñ de religionis ꝑfectione ⁊ modera
minead Guilhermũ minandiquondã me
dicũ dñi cardinalis Saluciar etuncaute
monachum domus maioꝛis Carthuſie.

Afgatia vobis et pax in xpo ie/
mn. Atiq; dicetis mihi ꝑ ſili⸗
tudinem Medice cura teip/
ſum Itaq; qui aliũ doces ait
A aplus.cur teipᷣm non inſtru⸗
is? Sed rñdebit ꝓ me ſapietis iuſſio. Ho
noꝛa inqͥt medicũ.Et iterũ. Da locũ medi
co. Rõ eſt:iqꝛ diſciplia medici exaltabit ca⸗
put eius. Nam q̃ põt in medico diſciplina
inueniri melioꝛ/q vt relicta ſeculi põpa re
licta arte ſua.relicto demũ ſeipᷣo qð maius
eſt / tradiderit ſe medicus noſter diſcipline
maioꝛis carthuſie. Lalis eni tu es cui nuũc
ipe reſcribo / qui dignaris exqrere diſciplie
doctriuã / ab illo qᷓ tali nũq; ſubiacuit diſci
line. Nibilominus in vebro ſumi medici
noſtri dñi Jeſuxpi / qui iuſſit omni peten⸗
ti ſe tribuere Et rurſum. Aperi os tuumet
ego adimplebo illud/q eſt magni conſilij
angelus vocatus admirabilis Audebo tu
is medice chariſſime qſtiũculis / que ſatis
cões ſunt/apud egros ſpũales in religionũ
grabato laboꝛãtes.remedia /nõ dicã inue⸗
mire/ſed inuẽta deſignata ꝑ doctoꝛes repe/
rere. Cõia quidẽ ⁊ vulgata neq; cõꝑanda
ſubtilibo artis medicine ſpũalis apicibus.
ſed tanq; rudes aliq̃s receptas viſum fuit
cõſiderationes pauculas aãnotare SBzi
aũt tria que querunt᷑in foꝛma. ¶ Pꝛimo
v8ytrũ qͥs exercitiũ oꝛõis cõtinuãs /vłalia ex
ercitia ſpũalia cũ affectu. vtputa lachꝛima
rum ⁊c. ſentiens ſe in viribo debilitari pꝛo⸗
pter hmõi exercitiũ / et remitti in ceterꝭ coꝛ⸗
poꝛalibo laboꝛib / vtpote in cantu foꝛti ⁊ ſi
mulib, vires coꝛpoꝛeas igenrine ſitreß
henſibilis Cu tñ dicit aplo Pfallam ſpu /

et

tio. Feq; enim ſolitarioꝝ

De religionis perfectione 67

pſallam et mente. Penſat enim deus poti

us coꝛ q;ᷓ verba. imo ꝓpter laboꝛem cantus

õt debita m deuotiõem habere dĩ ca
Sco ſi röne debilitatis coꝛpis vw

tat.

foꝛtioꝛ ſit ad poꝛtandũ oꝛdinẽ ſue pfeſſio?-

nis / ſine cõſciẽtie ſcrupulo lautius viuere

poſſit q; oꝛdo ſeruet/ vel ad phibengum la

pſum inegritudinemad gus et lboliin

vel dubitat incidere in futurũ. ¶ Qertio ſi
oꝛans ſolitarie ex debito vtpote hoꝛas ca⸗
nonice inſtitutas/teneatur verba adeo ar⸗
ticulate pferre et explicare vt ſeipᷣm audiat

XEũ frequentius autrone debilitatis / aut

grauedinis coꝛꝑalnõ ſine graui laboꝛead
plenũ id queat.Coꝛde tamen dicet et foꝛ⸗

mabit / aut alias elenatione mentis affe

ceſſabit officium lingule licer nõ coꝛdis.
Det dñs rũſionem verã ſcribere ſalubꝛem

efficacẽ/ Et velut ab alto repetẽtes dica
mus ꝓ pma cõſideratioo?
KEligio chꝛiſtiana ſub vno ſub/
Nnmo abbate xpo / ſola eſt ſalutar?
T Pet ꝑfecta. Siquidẽ extra illaʒz nõ
ſtat ſalus neq; pfectio. Docʒ au

tem ſufficienterad ꝑfectioem puenire ſalu
tarem ſub ea et in ea. oẽs recteviuẽtes Uñ

ſequit᷑ptinus neminẽ iudicãdum exira ſta

tũ ſalutis aut ꝑfectnis eſſe / q viuit ſb xpi

2

ana religione. Aalet aũt hec cõſideratõ ad

builitatis cõſeruatiõ eʒz inter mẽbꝛa coꝛpo⸗

ris xp̃ᷣi miſtici. ⁊ vt abiecta pᷣumptiõe pha

riſaica ⁊ murmuratiua cõtentione/ mẽbꝛa
ſe inuicẽ honoꝛe pᷣueniãt/inxta monitiõeʒ
apli. Nec aliqͥs in eccia ſibijpi de ſtatu ęe
ctionis ſuꝑ alterũ inaniter blãdiat᷑/ vt qui
monachus eſt / nõ monachũu non ſpernat.
neq; ſecularis ſolitarium dijudicet.

Conſideratio. II.

Eligio xpᷣiana qᷓ;uis vna ſit.ni
hilominus diſtincta ẽ multipli
. ci et ⁊ pulcra varietate graduuʒ
maeritoꝝ/ꝛoꝛdinũ/ſᷣm oꝑatiõeʒ
ſpuſſcti diſtribuit vnicuiq; ꝓutvult.que

—
“
— „*

ei adeo ſut / oꝛdinata ſunt. qd at mag pceſ

—

ſit a deo qz religio. ſʒ ꝗᷓ religio:? Religio vti

oꝛdo q;deſcribiiur e paniũ diſpariũq; rerũ
ſua vnicuiq; tribuens diſpoſitio ſeu colla
beus us tantü eſt /

„ ——
,. „ . „ -— .

e religionis perfectione

in cõmuni viuẽtium ſed et ſeculariũ/v tri · compenſantoꝑ b?. Sinaũt/ pgrauat eos
uſq; ſecus / cuiuſcũq; ſtatus. Dequit᷑ p titulsiſte dignitatj.no ſbleuaenee honoꝛat
inde rõem foꝛe inefficacem dicetiũ illos ſo — i.eeee
cũ reatu grãdi fmoueri a dño ſuo xpᷣo ieſu
quibo datur aliqñ cõſiliũ nevotis aliquib
ſe ſubijciant vltra legẽ cõem xpᷣi. Põt fate⸗
mur hoc male.põt ⁊ nõnunq; bñ ⁊2 pie?ꝛ di
ſcrete ſuaderi.feq; enĩ oẽs capiũt verbuz
tud, Sed de bocalibi. NHunc ꝑgamns ) er carttatereligio xpianaermmen argin
Vtra/quo cepimugs. eius eſt titas eius in merito/⁊ ↄſequẽter
Tertia conſiderailio. in pᷣmio. Ac ꝓindereligiões q directeꝛ me
Eligio xpiana q;uis extẽdat ſe Wunt dicẽde pfecti oꝛes. aut foꝛte melius ap
ad oẽm xpᷣianũ/ attñ a pꝛiato prellaripũtichole quedã t inſtrumera pfe⸗
ddunm vſu loquentiũ reſtringitur cctionis put loquit Caſſianus. Hon enim
aaa religiones/qs Anſbelm ap yidet᷑coſequens /ſi ſtatus aliqͥs ſit ꝑfectio
pellat facneias.q licet etiã multiplicibo mo nis adquireude/ ꝙ ꝓpterea ſit ſtatus pfecti
dis varie ſint.vniũtur tñ miplici voto ſcilz onis ſimpliciterappellãdus NHeq; dicetes
aobedietie caſtitatis ⁊ pauptatis. In qͥbus hocderrahũt religioſis ſed in humilitatis
ſtat eſſentialis ro talis facticie religionis p veritate? ſecuntate ſe tenent / dum nõ ano
t. Aipi voctoꝛes late rſcierificc decucrũ gant ſibi qð nõ ſunt/addẽtes ꝑiculiũ picu,

¶ Quinta conſideratio.
ligio Facticia tanto debet di

7

ciꝑfectioꝛ/ qto ad dilecionem

„ del Tcaritatis augmenti primi
8 apinquat. Cõſiſtit eni in dilectoe dei

cut eccia ſignificat pncipalr vni⸗ lo.du rurſus nõ negãt poſſe aliqs extra ſta
uenſalem cõgregatiõem fideliũ/et inde v tũ gfectiõis inueniri valde pfectos Sicut
atholica.i.xlis. nomen tñ iſtud vulgan ecotra pchgolo⸗ pfectiõis ꝓpfeſſio vel ſtatꝰ R
vſus reſtrinxit ad celerum. ſic in poſitode multos pati impfectos. Hotii ſideell c⸗
religione etiz eſt/ pter maioꝛem circa chꝛi ⸗ Aug'ſe in hacreteſtatur inueniſe.—

CSern conſiderntio.

ſti conſilia religationem.
Eligio cõſtituta ad vitã conte/

Eligio facticia ſiue dicat ſtanuus W
ſiue oꝛdo ſiue gradus in ecch lare omnes cõſtitutiões ſuas e eumlurt
nes qad eũdem finem cõmodius öſtcote

lUllatñ nõ eſt de ſe ſtatus vłoꝛdo obſem
vel gradns ꝓfectionis exercẽdeſed adqren aſiequendũ. Finis ait dat: imponit neceſ Auulior⸗
de. Alioqninalenimio eller multio reiig⸗ ſitatem medis queſunt ad finem/ᷣmeii ecemmmn
onem pfitentibo /à impfectos ſeeſſe cogno gentiam finis deberent cerera moderani.· bcktgon
ſcũt aut valde deſipiũt. Ex quo fundãt cõ⸗ Inge eſt q rerum eximus et fines pꝛudẽtia unon
ſequẽter doctoꝛes excellẽtiã pᷣlatoꝝ ſuꝑ re, metitur ꝓpterea finis eſt cauſa cauſaꝝ Eſt irn den
ligioſos.qꝛ ſtatus pᷣlatoꝝ eſt ꝑfectionis ex inſup finis pᷣncipiũ in moꝛalib / ſicuti ſpe nwnni
ercende/alius adquirẽde/qni vocat᷑ alun culabilib⸗ Pncipia demonſtratcionum A anrpo
de ſtatus lugentiũ ſeu penitẽtiũ.De cura⸗ rurſus pᷣma in intẽtione q́;uis in executio crit
tis vero qͥ ſunt ſcði oꝛdini ſuccedẽtes diſci ne ⁊ aſſecutione fit vltima.Eſt demum foꝛ
pulis.ſicut aplis epᷣi.volunt aliqͥ dicere q ma moꝛaliũ actuũ/qm̃ ſicut foꝛma materi D N
nõ hñt ſtatũ.cũ nõ ſint inramẽto vel voto lis dat eſſe materie diſpoſite. Ita ⁊ finis le/
aſtricti. Sed quicqͥd ſit de hocetde nomi gis qui eſt dilectio dat foꝛmalem exiſtenti
ne ſtatus cõſtat curatos eſſe in gradu ⁊ oꝛ⸗ am actibo debite circũſtantionatis. Circũ

dineꝑfectionis nedũ adqrende ſed exerce⸗ ſtantie nimirũ ſunttan ; diſpoſitiones q⸗
deꝑ actus hierarchicos/q ſunt purgareſpᷣ litatiue quibdeficientibus aut inoꝛdina
ditos illuminare ⁊ ꝑficere/magis q; religi⸗ tis / nequit intentio finis intoꝛmareactuʒ/
oſi inq;tũ religioſi. Oð addit᷑ qm̃ aliunde vtbon⸗ moꝛaliter dici poſſit. ꝓpterea recti⸗/
pñt monachis tales hierarchici actꝰ cõpe⸗ tudo intentionis ad finem debet ſibi cõiũ⸗
tere.dũ ipis a ſupioꝛe ltime cõmittuntur. gere rectitudinem medioꝝ ad ipᷣm finem.
GBrandis eſt hec platoꝝ tam maioꝝ q; m Acc ꝓinde fiet totũ coꝛpus opationum lutnt eEeertiG
noxꝝ pcelletia. magni quoq; meritiſi ſtani gum etrectum/aliternon.

Mühh
mtian
Nin
tmösſun
nimGnodn
mmponm
nfnenti
maN
mcinen

õ
röuvin n

m DiNImH

ianirmnmae
õ
temiancre
immnsl
mödinans
mndosemine
insmiom
S
Linmdeeit⸗
nguiſnn
gu
mho⸗

in ip̃is reli

*

Eligio cuiꝰ finis pꝛincipaliterẽ

cõtemplatio.ſeu vite cõtẽplati/⸗
ue exercitiũ vel ad quiſitio habʒ

ꝓ pᷣambulis / lectiõem oꝛõem et
õem. Luiuſmodi vident eſſe reli

giones ſub regulaſancti Bñdicti cõſtitu⸗
te. Celebꝛis quoq; Carthuſie religio⸗ cniꝰ
pfeſioꝛem reſpicit pñs verbũ.Opoꝛtet hic
pᷣſupponere multa / que de vita cõtempla?⸗

tiua ⁊ actiua determinata ſunt ꝑ doctoꝛes

Dueſcʒ et qles ſunt / in quibo coͤſiſtũt. in 4%
bus differunt ⁊ coueniũt. Aut qliter ſe ſup
ponũt aut excedũt. Cõſtat eni multas ĩ di
cis religionib exercitationes fien coꝛpa/
les / in quibo nõ cõſiſtit cõtemplatio / ſ aut
fiunt ad moꝛtificatiõem vicioꝝ pᷣſertimac
cidie qm̃ peſſima omniũ maloꝝ doctrix ẽ
ocioſitas iners / Aut fiunt ad coôſerugtiõeʒ

virtutũ moꝛaliũ iam hab itarũ. Aut fiũt tã
q; fructus aliqͥ redũdantes exradice ↄtem
plationis.dũ cõpletur illud Memoꝛiam
abũdantie ſuauitatis tue eructabũt/iuſti
cia tua exultabunt.cũ ſimilib innumeris
n quibo eſt gratiarũactio ⁊ voxlaudis.
ut deniq; laboꝛ pnĩalis afflictionis intẽ
ditur ꝓ ſatiſfactione volũtaria tam ꝓpꝛioꝝ
qᷓ; alienoꝝ pctõꝝ.Et hoc valde crebꝛũ eſt
. gionib / que tñ ſub vita cõtem⸗
platiua reponũtur/uis vtiq; laboꝛ hmõi

5

penalioꝛ q;ᷓ aratio in campis vel nanigatõ

ꝑ maria / vel curatio egrotoꝝ. Sed qm̃ ha

ber᷑ tꝑs ad reliquũ ſatis ad recollectiõeʒime
ditationis / vt ipᷣa tranſeat in cõtemplatioę⸗
nem / denoiatio fit a dignioꝛi ⁊ pncipalio/

* „

ri / vttalis vita clauſtralis/cõtemplatiua di

catur potius q; actiua Pꝛo q; intelligendo

„

rius / ſit ſequens cõſideratio.

pncipaliterq̃litatẽ vnius ꝑſone

. ſpoſitiões cõplexiões.ꝰgnitio⸗
nes. ⁊ a
eueniũt. Cuius rõ eſt qm̃ reꝑiunt᷑ aliqͥ pe⸗
nitus indiſpoſiti nedũ ad finẽ cõtẽplatõis

coſequẽdũ in hac vita / ſzetiã ad ipiꝰ oꝛdis
ſtatuta capiẽda ꝑ intellectũ ⁊ exequendaꝑ
effectũ. Süt ⁊ alij quibo iã nõ eſtopus pꝛe
ambul exercitijs ↄtẽtꝭ ĩ hac religiõe vt ad

in magnam ſepe ſui ꝑni

6 ſit cõtemplatio ſed actio/verioꝛ qñ; et

EEligio Carthuſieñ. nõ attẽdit
ſingularii/ ſzʒ ad ſe introeũtiũ di

ectiõs/quẽadmodũ vt in plurib

ſernatiões oꝛdinis/moꝛtificant vicia/⁊ na

turam cuſtodiũt.qui abſq; eis viuendo ſe⸗

culariter dũ fouere putarent naturaʒ vicia
nutrirẽt.imo deinceps vt euenit natura ꝑ

exceſſum coꝛrüperent Et qm̃ inueniuntur
vt cõmunius hoĩes huius religionis ꝓpfeſ
ſionẽ arripiẽtes qui ſe tles reputãt, pterea
regule date ſunt alie/q;ᷓ qᷓ ſolam cõtempla⸗
tiòem reſpiciũt. Om̃ multo plures ſuntap
ti reguł hmõi q; cõtemplationis altitudi/
nij/pſertim ab initio / in feruoꝛe cõcupiſcẽ
tiarũ.qͥbus nõ edomitis/cõtemplari.que⸗
reret hõ nedũ inutiliter/ nedũ arrogãter /ſʒ

„

ciem / put ex vitaſ⸗

Eligio q;uis vna ſit in cõſtitu⸗

1r tionibo ⁊ votis / deber nipilomi
Mnns eſſe in ea diuerſitas ĩ execu⸗

etas in cõditione ꝑſonarũ.Alioquin fieret

cõtra dictũ legis ad allegoꝛiam tractũ.Nõ
grabis in boue ⁊ aſino. Fieretq; cõtra legẽ
caritatis fraterne/ in qua tota lex pẽdet ⁊ ꝓ
phete/dũ nõ fieret alteri qð rõna biliter q̃⸗
reret ſibi fieri caſu tali. Põtvero varietasp
uenire circa diſpoſitiõem coꝛpalẽ in deteri
us/nũc citius/nunctardius abſq; culpa ꝑ

ſonali. Ceterũ pfectus ſpũalis in bonũ ar

duum.neq; ita frequẽter euenit/aut ꝓueni
ens latet ſine ꝓpter illius vᷣtutem qͥ dicit ex

ſnia.Secretũ meũ mihi/ſecretũ meũ mibhi

ſiue ꝓpter alioꝝ aĩalitatem/qui nõ ſtatiʒ pe

netrant qͥs ⁊ qllis ſit hõ ſpũalis/et q;longe

ab hoĩbus aĩalibus.Et qꝛ rarũ donum eſt

„»

bec humilitas / vt aialis bõ ſetalẽ peraciter
eſſe ⁊ ſentiat coꝛde ⁊ ꝓfiteaturoꝛe. Nullus

itaq; mirabitur / ſi ſpiritualis homo nõ ſe⸗/

per dimittitur inter eos liberis alis euola⸗

re neq; ad pedes Jeſu ſedendo audire cum
ſilentio verba illius. Fit potius vt ſolicitu
do marthe de ocio marie conquerat᷑. ¶ Fe
licem iure dixerim religiõem ꝗ ſaltẽ pau⸗
cos cõtemplatiõis gra pditos ſuſtinet: fo

uet ettanquã pꝛecioſam margaritaʒ/ vtde
licatum aliqð lilium.vt amãtiſſimum dñi

67

cõtẽplatiõeʒ puehant᷑ qm aliũdeptim pꝛo
pꝛio ſtudio⁊ exercitio/⁊ ꝑtim/imo ⁊ maxi⸗
me diuino auxilio. puecti ſunt ad arceʒ cõ⸗
templationis faciliter aſcendenduʒ. Rara
pec auis in terra fatemur.nõ tñ deſpandũ
ꝙᷓiꝛ nulla. Sunt etiã alij qͥ diſciplinati ꝑ ob

A

́MUMã

Derreligionis perfectione

beniamin adoleſcentulum in metis exceſ/
ſu colit.et honoꝛat.obediens xpᷣo ſpõſo di
centi Adiuro vos filie hieruſalem/ne ſuſci

tetis neq; euigilare facietis dilectaʒ donec
ipᷣa velit. Non occupetur in pꝛacticis exte

vt impleatdeſideriũ pauperum. Sivexat
te vocalis oꝛatio cum vigilijs.ſi non ſapit
vt cuperes diuina dulcedo.illa tibi ſeruat

in infirmitatem pᷣſertim incurabilem dila⸗

rioꝝ negocijs.nõ conuẽtum aſſidue ſequi

cõpellatur. Tales olim extitere Bern. Hu

go Richardus et ſiles. Atuero quiſquis
es aptus ad gratiam hmõi noli ſi foꝛte cõ/
pelleris eſſevnus ex alioꝝ grege/conqueri

noli ꝑ impatientiam murmurare.noli tan

qᷓ; ſingularis ferus depaſcens vineam ma

lignari. Expecta potius dũm / viriliter age

et confoꝛtetur coꝛ tuum ⁊ ſuſtine dominũ.

Scit ꝓuidentia ſua quid expedit tibi ſine
eius volũtate/ nec paſſer vnus cadit in ter⸗

ram.in cuius manu ſunt hominum coꝛda
conuertere potens ea quocunq; voluerit.

in celis. HNõ velio pᷣmij fructum percipere
dum adhuc metis. Careas interim quoti⸗
dianis vt ita loquamur diſtributionibus

qꝛ integram ſeruatoñs tibi pᷣbendam in ce

lis.Non ſemꝑ nutritur filiusdum ꝑuulus
eſt de menſa patris.qñ tamen nonnulli de

ſeruis hereditatem minime habituri pr̃nã
veſcũtur ipᷣo pane filioox.

Eligio curam debet habere pᷣci
puam de infirmis. Sanxerunt
VPVPeooc ſancti prẽs et addiderũt/qꝙ;
DdDdicenti ſe infirmum credat᷑ Vñ
quitur vltra ꝙ ſolicite curandũ eſt.ne qͥs

Decuma conſide.

batur. Inter omnes auteʒ infirmitates fu⸗

gibilioꝛ tam ꝓ ꝑſona/qᷓ; ꝓ oꝛdine/eſt capi⸗

tis inſania ex euacuatione et vitio cerebꝛi.
exqua perdit homo iudicium rationis/ et

per cõſequens quodãmodo deſiniteſſe hõ

et fit miſerabilioꝛ iumentis inſipientibus
oppꝛobꝛium hominũ.et abiectio plebis:

et oneroſiſſimum totius ſtatus ſui ludibꝛi

um. Auertat hanc ciuilem moꝛtem a fᷣnis
ſuis medicus ſummus dñs noſter Jeſus
xpᷣus/ſuggerendo media cõſeruationi con
grua/et ꝓhibendo noxia.que nõ ſemꝑ eue
niunt ſubito vel repẽte.ſed lente⁊ ꝑ increi
tavelut impꝑceptibiliter ab ipᷣo patiẽte Ab
alijs quoq; hmõi taʒ grandi ꝑiculo ſi apð

oculos non ꝑſpicaces in talibus pᷣuidẽdũ

in oꝛdine neceſſee

contingeret ꝑ artem medicine nedum coꝛi-

poꝛalis ſed et ſpiritualis obuiet᷑ Agat ita⸗
q; ſpiritualis bomo. vt omnia dijudicetat
qʒ pᷣuideat.doctrice ſapientia. ue cnas
nouit anteq; fiant. In qualquidem ſapien
tia ſeu ꝓuidentia/vigere maxime maioꝛes
ſt. Pꝛo quo pleniꝰ enu⸗

dleando.ſint adhuc deceʒ cõſideratiões q̃

ſequuntun addendo denarium denarioyt
ſic ꝓlati videanturouo denarij ad viaticũ

ſauciati.

Eligionis ſecuritas ⁊ ſoliditas
fundamentalis/ Poſt diuinaʒ
gratiam. conſiſtit in diſcreti⸗
Vone et caritate pᷣſidentium quo
cunq; nomine cenſeantur. Pꝛeſidẽtes nã⸗
qꝙ; ſunt aut eſſe debent tanq; lex viua/mo⸗
deratrix legum moꝛtuarum.id eſt conſtitu
tionum. Sunt diſpenſatoꝛes miſterioꝛũ
et miniſterioꝛum dei.fideles ad deũ et pꝛu
dentes ad ꝓximum. Sunt ꝓut Areſto. lo/
quitur veri epieikes hoc eſt interpᷣtatoꝛes
legum generalium.ſᷣm applicatioes ad ca
ſus ſingulares. Quã virtutem videt᷑ pſal⸗
miſta vocaſſe equitatem vbi dicit alloquẽ
do deum. Omnia mandata tua equitas/
Et ita legiſtarum imo vulgaris vſus habz

dicere aliquid fieri de bona equitate. Se⸗
ueritas vero conſiſtit in ſolis generalibus
verbis legis ꝓpterea nominantur homĩes
huiuſmodi nimis verbis ſtatutoꝝ innitẽ/
res /litterales/et quandoq; inbumanityꝛã
ni / duri et crudeles / vtpote non attendẽtes
illud etiam pueris inculcatum.q; videliq;
ipᷣe quoq; leges cupiunt vt iureregantur.
Etpmittiturdogma noſtro ꝓpoſito ſatis
accõmodum.cum dicitur Judicis auxiliũ
ſub iniqua legerogato. Iniquam intelli⸗
ge legem ſi ad iniquitatis et iniuſticietra⸗

ducatur abuſum. Hinc per ſapientem di⸗

citnr. Noli eſſe iuſtus nimis. Rurſus qui
nimis emungit elicit ſangninem Etapud
comicũ Sũmum ius eſt ſũma iniuſticia.

nodecii

r hʒ diligeter inſpicere vultũ pecon
üſui/iuxta monua ſapientis.⁊ ꝓut
Vltile viderit ſua intereſt cuilibetp
dere. Eſt itaq; ſicut ceteroꝛum hominũ
ſic et religioſoꝛum varia valde conditio.

conſi. sS

Eligionis maioꝛ quiſqͥs illefuert

Aie
ſnin
gligs

capproh⸗
Nloch.
iſtder⸗
hotubaſp
copod⸗
Gmungn
Qluif
ian
Gnanndi
vigllist⸗
tisgaym
diarhe
lerbio⸗

R
ei
da
Wllini
darment
coneniin
Rchcan
Nrunm
Wiri

o
B 4
dumrgtſod
l Ninn
mitrüdſm
küininn
betäi
möninn
ANes ,
Asihin
Iumm
ch fmoing
ngpians
immmſen
WnNNi
nueguu

vngroriobe

munnicn Oe
noisgondes
rinmurdoris
wwstnumorimnin
nbocahemadig
WNtnaNN
nanann
wintnunngn
muinin mintn
Nenn sni
Wn Junnil

*
4

cet.vt ait beutus Bern.Talibus occurren
dum eſt/nec expectandumꝙ petant relaxa
tiones in oꝛdine.ſed inuiti etiam cogendi

ſunt illas reciꝑe.Qui ſi id ꝑtinaciter renu⸗

erint.peccantquidem grandi inobedien/⸗

tia.et vix ſpes de ꝓfecin futuro de eis habe

ri potent. Quippe qui iam ſapientes ſunt
in oculis ſuis.iamq; ſuꝑ ſenioꝛes ſuos ſi⸗
bi videntur intelligentes / nec iam ſe putãt
eſſe tales e onſii indigeant maioꝛum
Poꝛro taliũ quis ſi iam haberet vnum pe

dem in celo. vt loquitur vnus patruʒ rerra
hi deberet ꝑ alterum.qꝛ cum talivno ſuper

bie pede clarum eſt ipᷣm nunq; totũ introi⸗
re celum. Zenditad hoctota grandis illa

conſultatio magni anthonij/nũq; nimis ĩẽ

culcanda / de diſcretione ſeruanda/quam
finaliter eſſe dixit ſubiectionem et obediẽ/⸗

tiam ad ſupioꝛes.Apud quos valet plus

auctoꝛitas qᷓ; ratiocinatio. Alioquin po⸗
teſt de facili fingere ſibijpᷣi quilibet fanta⸗
ſticus ſi ne numero rationes. Nihil eſt enĩ
inargumentabile. Pꝛocedit nonnunq; vſ
q; adeo coꝛpoꝛis inualitudo.cum ꝑturba⸗

tione cerebꝛi.qð valde leſum eſt ratiõis iu

dicium.etſi non penitus ablatum in non/
nullis / de quibus vᷣe ⁊ pie ꝓpnunciat Hie/

ronimus ꝙ magis indigent fomento xpo
cratis.qᷓ; noſtris monitis:Nõ enim ſuã mi

ſeriam cognoſcunt/et hinc eo ꝑiculoſiusq̊
inſenſibilius infirmantur. Culpat nihilo
minus idem alibi pᷣferentes vigilias et ie /
iunia/ſenſuum integritati. Sicut allegat

etappꝛobat ſanctus Thomas ratioq; nnõ
diſcoꝛdat. Caueat tamen in his diſcipulꝰ
chꝛiſti.ne ex diffidentia quadam ſui auxi/
lij / ſtudeat fieri diſcipulꝰ Balieni. Credat
potius et ſperet/quoniam bona diſpoſitõ

coꝛꝑis / donum dei eſt. qui dat illam et cõ
ſeruat quando/vbi/et quomodo voluerit.
QLuius ſi iganun fuit in multis manifeſtuʒ
qui cum ſumma ſobꝛietate in victu/et ma

gna nuditate/et auſteritate in veſtitu/ cum
vigilijs ſupꝛa modum /ꝑſpicaciſſimo men

tis acumine viguerunt. Qum et e diuerſo
dicat Hieronimus antiquo innitens pꝛo
uerbio / craſſo ventre ſenſumtenuem gigni

noderatione 67

Nam et ipſi religioſi quid aliud niſi hoies
Aliquibus ex eis ineſt feruoꝛſnouicius et
zelus vehemens.ſed nõ ſ̃m ſcientiam/ qui
ſi dimittantur ſuo curſui/ruunttandem in
aliqð pᷣcipicium. Quoniam ʒelus ſine di⸗
ſeetiõe pᷣcipitat.ſicut diſcretio ſine ʒelo ia,⸗

non poſſe/put nonnullos aliquãdo inter
ciboꝝ abundantiam comꝑtum eſt cerebꝛi
vertiginem fantaſticam irreparabiliter in
enrrief.

Eligionis maioꝛ poteſt aliqᷓs⸗
qui nimis habent verecũdie.ne
dicamus ſuperbie / puenire. vere
cundia enim pᷣſertim cõtumax⸗
naſcitunex ſuꝑbia. Poteſt inq; tales quen
doq; iuſte pꝛeuenire cum gratijs. antequã
petant eas. Poteſt nihilominus quando⸗/
q; ipe expectare ꝙ eum interrogent pꝛius⸗
et conſulant.ſi rigoꝛ oꝛdinis ad tempꝰ eis
intolerabilis videatur. Judicet tũc maioꝛ
ſm regulam fraterne caritatis. Non dico
ſm düpoſitionem ꝓpꝛij coꝛpoꝛis que foꝛ⸗
taſſis robuſta eſt/ſed pꝛo qualitate cõque//
rentis / pꝛecipue ſi viderit ꝙ cum humilita
te non ficta/gratiam petat aut conſilium.
Eueniet aliquando quod duobus ſimilia
pctentibus diuerſa dabit reſponſa. Diuer
ſa q; dabit conſilia / non quia vicioſevaria
ſit virtus ſua inacceptione perſonarum ſʒ
quia pꝛudenter variat iudicium.iuxta pe⸗
tentium varias conditiones.quas virtuo
ſe deſcernit. Non itaq; opoꝛtet murmura⸗
recontra maioꝛem.ſi non ſemper exaudie/
rit /nec inuidere alteri qui exauditeſt. ve/
rum magis expedit gaudere quia nociuuʒz
quod male id eſt indiſcrete petitum fuerat
non acceptum eſt.et congaudere fratri ĩ hu
mili caritate.et caritatiua humilitate.eo q;
cõmodũ accepit quo neceſſario indiguit.

Decimaquarta co/

* .
— Ve. *

Eligionis maioꝛ in diſpenſan
Odo / debet ſibi duplicem oculuz
aſſumere. Unum quo commũe
ſue religionis bonu. Aliuʒ quo
particularem ſui religioſi pꝛofe
ctum dare conſideret. Ratio eſt quoniam
religio maxime conſeruatur in ſtabilitate
conſtitutionum ſuarum /ſicut ⁊ omnis po
licia in legum ſuarum firmitate.tanquaʒ

coꝛpus verum in ſoliditateneruoꝛum. Et
fere nihil pius aduerſum eſt religioni quã

variatio paſſim facta in conſtitutionibus
ꝓut heu exemplo ſunt religiones quas de
non obſeruantia ſeu lapſas nuncupamus

F.

N

Colige. tree eCcIS 1

N

litati/q;ᷓ

Etob quid aliud/rogo /dicat᷑ qᷓ ex diſpen

(atio nibus indiſcretis.nunc et antea.ſin

lege / ſine oꝛdine ⁊ ſine cauſa/ſaltem ratiõa/
bili/tam multipliciter ⁊ inaniter factis.vũ
merito iam non diſpenſatiões.ſed diſſipa⸗

tiones cenſende ſunt. Rurſus exoppoſu

to ſi ſeueritas ipius maioꝛis nulli diſpen

ſationi cõdeſcẽderit.fit apud aliquos ſub⸗

ditos grande ꝑiculum moꝛtis.aut moꝛte
coꝛꝑali deterioꝛ/deperditio irrepabilis iu⸗
dicij rationis.Qð ꝑmittere vbi occurri po
teſt/ nil aliud eſt plane q́; homicidam eſſe.
et pietatem religioſe diſcipline conuertere
in tyꝛannicam feritatem. Perpendi ex his

poren quanta ſit neceſſitas abud omem re
igionem/ꝙ maioꝛ ſit circũſpectus non ce⸗⸗

cus / non luſcus / non monoculus / nõ imp

uidus/ita vt vtriq; diſcrimini velit/noue/⸗

rit/ et poſſit opem ferre/autꝑ ſe/aut cuma⸗
lioꝝ/ſi non ſibijpᷣi ſatis cõfidat/cõſilio au⸗

xilio et aſſenſu.

Conſiderano. xv.
E. Eligionis maioꝛ ſi dubitet pꝛo
babiliter de ꝑiculo ꝑſone querẽ
tis auxilium.agit ſecurius con
deſcẽdendo interim ipᷣius fragi
moꝛe relaxationis in oꝛdine cuʒ
ſeueritate neget auxilium. Poterit itaq; fa

cilius fieri ꝓuiſio circa rigoꝛeʒ oꝛdinis ſer/

pararet᷑ ad ſanitatem aut vitam.talis cgro

tus /ſi lapſus eſt. Conſonat cũ his pium il

lud cõmune dictũ. Melius eſt de nimia pi

etate/qᷓ; de nimia ſeueritate redargui Quo

circa due hic aduertende in maioꝛibo ſunt

cõditiones nõ parum habentes e diuerſo

periculi. VUna eſt debilitas coꝛꝑalis.vel in

nata vel accidentalis. Altera eſt foꝛtitudo

virilis que tolerare valet facile graues la⸗
boꝛes.Pꝛima reddit aliqñ holem nimis
cõpaſſiuũ Ai didicit ex his q̃ patit᷑ com/⸗
paſſionem. Altera vero iudicans alios ſe⸗

cundũ ſuas/vt aiunt / baſes ſeu vires fit de

bito plus rigida ⁊ auſtera. VUnde eueniet
nõnũq; iuſto dei iudicio/vt hi taleſ nimis

alijs duri/incurrant debilitatem / etſi non
ſemper in floꝛida iuuentute ſaltem in mar
cida ſenectute/ꝑ quã diſcũt tũc alijs oculis
intueri debiliũ neceſſitates q; exañ conſue
uerũt/⁊ ſic pij efficiũtur tandem.etiam inꝰ
uiti.dicẽtes cum aplo. Non enĩ audeo lo⸗
qui quicq; eoꝝ que ꝑ me non oꝑat᷑pᷣus.

Conſideratio. xI

7 lo/ced

Lui ſententie inherens quidam pater ſe/
nioꝛ/renuebat iunioꝛes foꝛtes alijs fratri⸗
bus pſidere.quãqᷓ; nonnunq; tameu iuni

oꝛes vtilius ꝙ;ᷓ nonnulli ſenioꝝ pꝛeeſſe in⸗

ueniantur. Ded pater iſte ooulum direxit

in id qð contingit communius.

Eligionis maioꝛ non in ſua tã⸗
tundem pꝛudentia.verum etiã
et multo amplius de diuina gra
Etuia per oꝛationem ſedulam po/

„

exercendis. Ita enim diſcipulus ille queʒ
diligebat Jeſus loquitur. Quoniam vn⸗

ctio eius docet de omnibus. Nec de hocſi
luit Areſto.ſed conſone ait.quia virtus o⸗
peratur certius qᷓ; ars/ Sic deniq; fiet vt
meritis et pᷣcibus humilis ⁊ pij paſtoꝛis/
ouicularuʒ ſuarũ ueceſſitatibus ꝑ ſe pꝛoui
deat bonus ⁊ ſummus paſtor.et ipᷣe verus
celeſtis medicus. Vide nũc an non ita de
medicis coꝛpis/ſuaſerit ſapiens. Jpᷣi inqͥt
dominũ depᷣcabuntur vt dirigat requiem
coꝝ ⁊ ſanitatem/ꝓptercõuerſatiõem eoꝝ.
Tu vero qui religioni ſubiectus es.petep
us a dño inſtantiſſime cõſiliũ.non quideʒ

expectans illud abeo ĩmediate/aut ꝑ medi

um angeli quaſi ꝑ miraculum tibi tradi.ſ
ꝑ maioꝛem tuum.cuius os obſeruare con
uenit tanq; dei loquentis in eo ⁊ ꝑ eũ. Si

cut et vere credendum eſt.quia vicari deiẽ

et locutionis dei in hoc oꝛganuʒ. niſi foꝛte
peccatum ipᷣius cõſulentis obſtiterit ꝑ dif
fidentiam.coꝛdis fictionem.aut alias ꝓut
nõnunqꝙᷓ; cõtigiſſe.⁊ cõtingere poſſe daruʒ
eſt. Aaius nc itaq; poſſz ex pᷣdicſelici
diſſolutio queſitoꝛuʒ dubioꝝ nihilominꝰ
placet deſcendere adhuc parumper ad par
ticularia.Quoniam in moꝛalibo particu⸗

lares ſermones magis erudiunt.Et fiet re
ſtrictio ad celebꝛem ſanctam q; Carthuſi⸗
enf.religionem.ſub omni reuerẽtia ⁊ timo
re non tam docentis faſtu.q; rememoꝛan/
tis pio affectu/ea que quaſi in genere pꝛe/
milla ſunt.

(Conſidera.xvII.

„. *
E

Eligionis Carthuſieñ.maioꝛ
polteſt in caſu dubij / ſco ꝓpoſi⸗
ti. abſq; vllo dubitatõis ſcrupu
elautioꝛẽ victũ ſic ꝑiclitantiꝛ pe
tenti/imo et non petenti dʒ ingerere Dum

(
ſbino
1
aſtai
Nhetn
Acet
Mti⸗
nſer
meditant
iteran
moci
landir
nulooe
inis
Mſito
ronepa
ſig
lgauigdeo⸗
Nuotonen
ſenumtir
minoſot
Gnanapn
Uimnpenin
neceſſtnr⸗
uureien

Aaürin
Jmigfen
Uor ns
lerheepe
Mngien
Münmi
r Fi
rurtiag
icn
Z
metunn
imtsettmi
M
mwer bin
mmmui in
gerns Cmi

4

prinpef

AIlc moderamine

cognoſcit eſe talis / votiſſime cnz p olſit in
hac religione cõpetentiꝰſeu faciliꝰindulge

re magis ſine nota ſingularitatis/ et abſq

murmurationis occaſione/ ꝓpter ſolitariã
in cella refectionẽ. Addã verbũ vnum/qð
fuit vt accepi reſpõſum ꝑ patres diffinito⸗
res in caplo generali eiuſdẽoꝛdinis cuidã
inquirẽti/dũ fiebat gr̃a generalis ſiue illa
pietãtia ſiue aliter nominet᷑ Ego inqt ille
ſentio me nõ indigere tali gr̃a. Nunquid

ergo/ꝓpr ↄſciaʒ teneoꝛ abſtinere ab hmõiꝗ
tia/⁊ eam nõ accipere.At patres illi. Etiã
ſi tu nec paruũ uild⸗ bolũ ſeu moꝛſuʒ acci

pere indigeas. Nihilominꝰ accipe gratiaʒ

que pꝛeſtat᷑reuerẽter.⁊ vtere cũ gratiarum

actione.Et certe meo iudicio pꝛudentiſſi⸗
me vt ſic in tali fratre ſingularitas vitaret᷑.
humilitas ſeruaret᷑. murmurq; ⁊ indigna⸗

tio ab alijs ſecluderetur.

(Conſidera. xvIII.

Eligionis carchuſienſis maioꝛ

centiã ↄcedere fas habet vt peti
turpſertim in oꝛationibo nõ ne
ceſſarijs ⁊ peculiarib. Tutius tamen eſt
vbi nõ fit diſpenſatio / officiũ lingue nõ pe
nitus omittere. Quoniã illud tenuiſſimuʒ
et faucibo oꝛantis intercluſum ſufficit.nec
poteſt notabiliter aut periculoſe grauare.
Abũdat qlibet in ſenſu ſuo iuxta apli ſen⸗
tentiã. Sũt pᷣterea qui tꝑe vocalis oꝛatio⸗

nis pᷣſertim laboꝛioſe / nõ ſtudioſe inſiſtũt

meditationi/ſed expediũt oꝛationẽ ſuã ala
criter cum attentione ↄmuni.quatenꝰ poſt

modũ liberioꝛes habeãt animos ad medi

tandũ /vel cũ ſilentio oꝛandũ. Docuit nõ⸗
nullos exꝑientia ſic agere ↄſulte/ex ſue cõ/
ditionis neceſſitate/eo ꝙ cũ vocis ſonoeti
am ſatis tenui/ neqant ſuã ſtabilire medi⸗
tationẽ ꝓut in caſu pꝛimi noſtri dubij que
rela fit. Yoꝛtis ꝓfecto.foꝛtis ⁊ felix videtur
is cui a deo donatũ eſt ſimul ſpiritu oꝛis/ꝛ
deuotione mentis.deuotione inq; tali q̃lẽ
ſentiuunt in ſilentio ipſi cõtemplantes/do⸗
mino ſuo ſeruire. Sed rara eſt valde hec
gratia/pꝛopter humanã infirmitatem par
tim.partimq; pꝛopter noſtrũ toꝛpoꝛẽ.nec
etiam huiuſmodi gratia eſt ab omnibo de

neceſſitate et ſub obligatione requirenda

agut exigenda.

Conſidera. XIX.

in caſu tertij dubij / conſiliũ ⁊ li⸗

Eeligionis carthuſienb. maioꝛ
Vfratres ſuos habet inducere q̃te
nus nõ minus ei reſpõdeantve

rogant ; de ſuis vicijs ⁊ defectibb.Ratio
huius/quoniã periculoſiſſime ſepe ſub te⸗
gumento ⁊ velamine virtutũ / ſe vicia pal⸗
liant.Expoſuit hoc inter alios ĩmo ſupꝛa

alios Egregius ille moꝝ indagatoꝛ Bea⸗

tiſſimꝰpapa Gregoꝛius in diuerſis ⁊ pene
ſingulis moꝛaliũ ſuoꝝ locis. Verũ in ꝓpo
ſito ſatis ſit exemplũ de lachꝛymis / de qui

bus pꝛimũ nobis obiectũ dubiũü inquire⸗/

bat. Itaq;ʒ caueas tibi quiſqͥs in religione

pᷣſertim ſicauſtera ſicut eſt de qua loq mur

cõuerſaris/a laqueo quẽ venantes abſcon

dunt demones. in omni qð cogitamꝰ/q

loquimur/qð agimus. Itaq; laqueos plo
ramus.laqueos loͥ mur. laqueos comedi
mus ⁊ bibimus. laqueos nectimꝰ in cun⸗
ctis operib noſtris. NHec ſufficit ↄtra tot la

queos remediũ aliud efficacius/ q; ex ſen⸗

tentia dicere cũ pſalmiſta Oculi mei ſemꝑ

ad dominũ/quoniaʒ ipᷣe euellet de laqueo

pedes meos.Fuerũt locuti de lachꝛvmarũ

cõditione multi.Et ferme nihil mentẽ no

ſtram ſic purgat/illuminat/ꝛ ſerenat vt p⸗
funda cõpũctio ⁊ lachꝛymarũ inundatio.

Verũ id quidẽ/ſi obſeruat᷑illud/ne qͥd ni⸗
mis. Fit aũt nimis dũ ex his incurrif᷑eua,/

cuatio ⁊ turbatio cerebꝛi.dum pᷣterea flenſ

ritatem de ſuis virtutibo dũ ine

reddit᷑impotens ad oꝑa ſibi de neceſſitate

faciendũ incũbentia/ vel ex voto / vel er p/⸗

cepto vel ex ſuꝑioꝛis inſtituto.Eſt fateoꝛ ĩ
lachꝛymis aliqͥd dulce ⁊ mulcebꝛe.ſed pꝛo
cul ſit hec dulcedo que criminis amaritu⸗

dinẽ ꝑ pᷣuaricationẽ parturit.⁊ que vulne⸗

rat ſuffocatq; naturaʒ. Eſt igit̃ abijcienda
nõnunq; hec lachꝛymarũ pꝛofuſio.Et ne⸗
ſcio ſi lachꝛyme inde fluent vberius/qꝛ la⸗
chymari /vel nõ licet/vel nõ decet /vel non
expedit. Itaq; eni qñq; videt᷑ Nihilominꝰ
tamẽ opoꝛtet vt ꝓhibeant᷑ſepe.qꝛ neceſſa⸗
ria pꝛeceptoꝛũ regulariũ diſciplina/pꝛepo
nenda eſt lachꝛymis/tam extoꝛtis ⁊ mẽdi⸗
catis qᷓ; infuſis⁊ placitis. Eadem enim eſt

cauſa de huiuſmodi lachꝛymis/que de ſen

timentis ſpiritualis dulcedinis / et ſenſibi

li ſuauitate/cur hec ſepe non expediant p⸗/

pter plures reſpectus.pꝛout de hoc alibi
traditum eſt. Pꝛopterea pꝛudens religio⸗
ſe fuge quantum poteris interim tales la⸗
chrymas/quoniã haud dubiũ latʒ anguis
4

ſin berba. Dũ aũt oĩno tu? ſueris / ſeu diſpẽ?

nẽ carthuſieñ.inſtitute/ ſed ꝑ ſedẽ aplica,z
aut ſedẽtẽ in ea ſũmũ pontificẽ/ generalix
ꝑ vniuerſaʒ xpᷣianã religionẽ oꝛdiate. Ve⸗
rũ tñ ꝙ he oꝛões dicant᷑ alta voce vel ſum/

De religionis perfectione

ſatõe ſupioꝛis / ſen diula oꝛdinatoe / tũc ul
vtere.illis te inebꝛia.illis te refi ce.ſuauiſſi⸗

mũ tibi balneũ mẽtis in illis frequẽter in⸗

ſtrue. Secꝰ vo vbi tuꝰnõ es.ſed oꝛdinis ⁊

coĩtatis.ac carcerali q̃ſi obſeruatõe/ ſpõte

quidẽ vtilit (niſi recalcitres)mãcipatus.
cõpedibo charitatis / ex ꝓfeſſione tua volũ⸗
rie facta/ pꝛo xp̃o aſtrictus.

in caſu pꝛimi dubij ꝓpoſiti /quo

aa ofoes publicas canonicas
bhabet cü magno podere delibe
rationis aedere/q;' tales oꝛões nõ ſuntvt

ita dicam facticie ſeu voluntarie ꝑ religio

miſſa/publicevł ad ꝑtẽ/hoc ſpectat ad ius

poſitiuũ ⁊ ꝑ ↄñs ad maioꝛis arbitriũ. Vñ

in b̊ in omi religione diſpẽſatio põt indul

geri/quãtũ religiõis vigoꝛ pati põt.Quo

circa vulpecula in pꝛimis capioppꝛimiq

—

ↄuenit dũ inducit᷑ in vineã dñi ſub h̊ tegu

mẽto/ꝙ dñs pẽſat coꝛ nõ ᷣba. Penſat erxe
gite/ penſat dñs vᷣba multiplici rõne/noĩia
tim qdruplici. Ad ſacrificiũ laudis ad exer
citatõeʒ coꝛꝑis.ad meritum ſatiffactõis ⁊
ad pᷣſtandũ exẽplar ꝓximis ⁊ laicis. Nolo
igit᷑ dicat mibi religioſus aliqͥs / ꝙ dñs pe

ſat coꝛ nõ verba: Cũ apls dixerit Oꝛabo
ſpũ.vocẽ intelligẽs ſ̃ᷣm gloſas/exoꝛabo et

ate. Et Amb in Imno. Os-lg enec.
ſenſus.vigoꝛ.ofeſiionẽ ꝑſonet.Nolo ſic hᷣ

ſumat ſolitari dum in cõe venenit / vt ſe di⸗

gnũ reputet ſola ↄuẽtione.vt ſocietatẽ ſen

pↄuentũ ſꝑnat in pari exercitatõne. vt voti

ſit imemoꝛ ĩ ſua ꝓfeſſione.vt querat hic re⸗
muneratõeʒ trãſitoꝛiã ꝓ eterna beatitudie
vt eccłiam dei deniq; ſuꝑbe ↄtẽnat / in ſua

iuſſione ⁊ ꝑſonali miſſiõe. Demũ ſi neceſ⸗
ſitas ꝓut qñ q; fit vꝛgere videat᷑ pꝛo valitu

dine coꝛpꝑis aut mẽtis. Nolo ꝓbibere / no⸗
lo ↄtẽtioſus eſſe Nolo tyrãnꝰ/nolo crude

lis toꝛtoꝛ inueniri.Sed tũñ nolo etiã te ti⸗

bi ſoli ↄmittere. Yallit nos amoꝛ alienꝰ in

iudicãdo. quãto magis igit᷑amoꝛ ꝓpꝛius:

Lucifer inde coꝛruit. Coꝛruerũt inde oẽs
qui oꝑant᷑ iniquitatẽ. Expectes igit᷑ volo
expectes iudiciũ maioꝛis tui:Credeiuxta

.
nſi derat 2 10. ——

Eligionis carthuſiẽſis maioꝛ/⸗

foꝛmã ſancti Bernardi/ſp magis indieio

alieno/et maxie tui ſuꝑioꝛis/ qᷓ; ꝓpꝛio/qm̃

ille vice dei tibi dicet ſi petitio iua liceat / ſi
expediat /ſi deceat.non im̃ ꝓ ſalute tua/ſed

pꝛo ↄſcia q̊z ſua/ necnõ ſi pꝛo fratrũ tuoꝛũ

pacifica cõmunicatõe/imo etiã ꝓ generali

ip̃ius oꝛdinis ↄſeruatõe. Et vt non fallat
ſuꝑioꝛ tuꝰ in ↄſulendo.iuũ ſit humili pie⸗

tate deũ iugiter exoꝛare/vt tuas ꝑ eũ in cu⸗
ius te manibo ↄmiſiſti /vias dirigat. Vetꝰ
pꝛouerbiũ eſt a Seneca poſuũ. Cqpꝰ do⸗

cet pugilẽ.Ad qð ſpectat illud/ꝙ viſio/cõ
trectatio/⁊ allocutio egrotantis/ docet me

dicũ qͥd agere debeat.Nõ aliterẽ de medi⸗
co ſpũali. Fiũt enĩ curatões nõ hoĩs ſicut

loquit᷑ Areſto.ſed hur?hois / q fit vt ſingu⸗
laria que nõ cadũt ſub arte referri debẽéttad
iudicium pꝛudẽtis in arte ſua. ¶Poſſent

iſta latioꝛi deductõe ꝓduci/ꝑ mẽbꝛa ſingu
la / ſeq eplaris anguſtia tãtũdẽ ſcripſiſſecõ
tẽta ſit. Bene vale pr dñe/frater/mediceca

riſſime.Et oꝛemus ꝓ inuiceʒvt ſaluemur⸗

SBeriptu lugduni penultima octobꝛis

Eſpõdere vberiꝰ q́; neceſſe erat
conatꝰ ſum q̃ſtiũculis ꝑ te miſ⸗
Rſis Builhelme pater ⁊ frater in
V.po chariſſime / ſub duplici cõſt
ũ denario ſuꝑ religionis ꝑfectio⸗

deration

neac moderamĩe. Suadẽs vt lachꝛymis

ponat᷑ modus/vt in ↄgregatõe vocalibus
intendat᷑ exercitijs/oſeruãdo vires ad hoc

ipſum / vt inſuꝑ nulla lautioꝛis victus cõ⸗

ceſſio deſuꝑ facta repudiet/ ſiue illa fuerit

pꝛopꝛia/ſiue ſingulanis / ſiue fuerit cõmu⸗
nis ſeu vniuerſalis. Vt deniq; oꝛõnes in

cella que ſub pꝛecepto pᷣſertim eccleſie ca⸗

dunt oꝛe offerri.⁊ pꝛoferri nõ omittant᷑.ni
ſi foꝛte id fieret de conſilio ⁊ licentia ſuꝑio

ris/cũ pꝛolatio oꝛe ten fieri poſſitvtiq; te⸗
nuit᷑ ⁊ abſq; ꝑiculoſoyt apparet grauamie
Attẽto potiſſimũ etiã ꝙ qꝛ fitab inſtitutõ
ne/ noĩe eccłie/ aut ex regulari oꝛdinatõe
oꝛãs ipᷣe ſicoꝛe/er hoc multum meret. Pꝛi
mũ qꝛ obedit.ſcðo qꝛ oꝛis ſacrificiũ reddit
tertio ſatiffactoꝛiuz ꝓ pctis ex laboꝛe agit.
quarto otiũ excutit/ ꝗð facile ſurreꝑe ſolet

in ſola mẽtali oꝛoõne ſeu meditatõne. Facit

ad hec illud apłi.pſallã ſpũ pſallã⁊ mentes

cũ gloſa oꝛdiariq que ſi placeat videnat

Uuntt
Lxcot
ſninn
res
ut
guo⸗
gae⸗
m⸗
ſer
lia
rir
guno
inu.
ſllori
hrek⸗
piso
ſaadc
nmuite
pyniq
turot
woluerir⸗

ſienic

tuinnfn
W.
timatein
diciagle
nureſum
naerioe
ſtciroon
funcamet

lcin

lethinee
duſoneice
ſepobt
loſtri
lpſingc
ckinopun
vicinin

ludaoitet
leindeon

auin
HGhrnuſ
vfmimi
nenne
Anmrfll
ſ hmnlge
sgin
GNere
un C
uenſo
ns Mnne
midemet
snidesſan
iinſmngn
Nn ag
Eun (Man
gwuſne
ANeaee
nuciimn

=

N MAA

„

le

rtaliͤ
Uubrinehe
Usrisn
nmmuinti
mirninth

munolo
Ne ſe W.
ihhi
eh-

=☛

Begquitur queſtio
theologica/ cu

̃x

more rutilans ſolem ediderit. In qua tra⸗
cta .

urde conſilijs euangelicis 2 ſtatu per⸗
fectionis ab eodem dño Cancell.
— Wieſtio determinãda Vtruʒ
auroꝛa mane rubens ſolẽ edi
derit. Quia iuxta Areſtote.
in Elenò. Omnes tranfferẽ
tes ſᷣm aliquã ſimilitudinem
cranfferunt. Aiaduertendũ eſt/ꝙ vt longa
et certa ecperiẽtia cõperit medicus auroꝛe
imitans naturã veris tꝑati in dieb anni/⸗
vires aĩiales confoꝛtat ⁊ perficit.pꝛo eo ſcʒ
ꝙꝙ in eo vt ipſi tradũt humoꝛ ſanguinis in
quo ſᷣm eos vita conſi iſtit dñat. Et ſol iſte
quem nobis auroꝛa parit vita eſt viuenti⸗
um ⁊ animãtiũ iſtoꝝ.¶ Idcirco alti?trãſ⸗
ferẽdo inueſtigare libet in quo ſtat manet

—

et conſiſtit vita aĩe nr̃e ſpũalis.⁊ perfectio

vite xpᷣiane.qð ꝓpꝛie eſt theologice inueſti

gationis/⁊ nõ inutilis ↄſiderationis.No/⸗
uimus itaq; vitã iſtius coꝛꝑis ſtare ⁊ con⸗
ſiſtere in vnione vel ↄiũctione ipᷣiꝰ ad aĩaʒ
que eſt pꝛincipiũ vite ⁊ actus ſubſtãtialis
coꝛꝑis oꝛganici phᷣici.Quãto igit᷑ 2iũctio
iſta ad coꝛpus ipſum qð actuat infoꝛmat

et viuificat maioꝛ eſt ⁊ indiſſolubilioꝛ.tan

to vtiq; vita iſta coꝛpꝑalis ꝑfectioꝛ eſt. Si
igitur ↄfoꝛmiter ad iſta ſcire ⁊ inueſtigare
voluerimꝰin quo ſtat ⁊ ꝑficit᷑ vita xpᷣiana.

ſciemꝰiſtud / habito ⁊ cognito illo qð ſpiri
tum nr̃m rõnalẽ ſuo vitali ⁊ ꝑfectiuo pꝛin

cipio / qy deus eſt / pfecti?: intimiꝰ vnit ⁊ ĩ
timat ⁊ iungit in ipſo.Etenĩ ſicut a poetis
dictũ allegat apłs. In quo viuimꝰ moue⸗
mur ⁊ ſumꝰ. Hinc ⁊ ipſe dicebat. Dihi vi
uere xpᷣs eſt. Et iterũ. Vita nr̃a abſcõdita
eſt cũ xpᷣo in deo. ¶ Eſt igitur ↄcluſio iſta
fundamẽtalis hmòi. Uitale eſſentiale in⸗

trinſecũ ⁊ ꝑfectiuũ foꝛmalit᷑.pꝛincipiũ vi/⸗

te xpiane/eſt caritas ⁊ eius mãdata.Con⸗
cluſionẽ iſtaʒ ponit in ſnĩa ſanctus doctoꝛ
ſcõᷣa ſcõe.q.clxcxiiij.ar.iij. ¶ Due quidem

ſic pꝛobat᷑. Pꝛimo de ipſa caritate.qm̃ in

illo ſtat ⁊ conſiſtit vita xpᷣiana ⁊ perfectio
ipſius/qð ſpm̃ nr̃Dm rõnalẽ ſuo vitali ⁊ ꝑfe
ctiuo pꝛincipio ipſi ſcʒ deo.vnit ꝑfectius
viciniꝰintimat ⁊ ↄiungit.hoc ſupponit.il
lud aũc eſt caritas/qm̃ qui manet in carita

te in deo manet ⁊ deus in eo. vt ait Joßes
in canõica. Juxta qð Coloſſenſes monet

ius titulus eſt Vtaauroꝛa

apłs Super oĩa inquit caritate; babẽtes

queẽ vinculũ ꝑfectionis.Et.ij.ad Choꝝ.

xiij.ſcribit. Si habuero omnẽ ꝓphiam/et
nouerim myſtena omnia/⁊ omnẽ ſcientiã
et ſi habuero omnẽ ſidẽ ita vt motes tranſ

ferã. caritaté aũt non habeã nihil ſũ. De
cuũdo arguit᷑ ad iſtã partẽ/ qm̃ vita xpᷣiana

conſiſtit in virtutibo theologicis ⁊ moꝛali⸗
bus.inter eas aũt omnibo ſuꝑeminet cari⸗

tas velut perfectiſſima ⁊ aliaꝝ perfectiua.
¶ Tonfirmatr᷑ quoniã vita beata q eſt con

ſüũmata ⁊ ↄpletiua ſtat in dilectione ⁊ amo

—

do eteni legis eſt dilectio. Quocirca volẽs

re inter beatos. Eteni ille perfectiꝰviuitvi
ta beata/ qui deo plus adheret ⁊ intimatur
perdilectioné/a tranſfoꝛmatiuũ amoꝛem.
¶ ertio ad idem quoniam illud eſt vita
amme noſtre ſpiritalis / qõ eſt ſumma/ter⸗
minus/finis/ ↄplemẽtũ totiꝰlegis ⁊ eus⸗

gelij. hoc aũt eſt caritas ait apls. Plenitu⸗

ſaluatoꝛ petrũ ſicut ꝑfectiſſimũ ꝓ ſe ducem

æ paſtoꝛe inſtituere hfecti coꝛpis eccleſia/

ſtici/de ſolo amoꝛe interra gauit. Petre in⸗
quit amas me.diligis me plus his.aperte

volens in nuere illũ in omni ſexu / ſtatu / et
gradu pfectiſſimũ qui deũ maxime diligit
¶ Secũdo pꝛincipaliter ꝓbatur cõcluſio
de ipſis mãdatis/auctoꝛitate Joh.in cano
nid. Sceimꝰ? inqnit qm̃ tranſilati ſumus a

moꝛte ad vitã.Rur ita:cauſam ſubintulit

quoniã diligimfratres VUnde xpᷣs math.
v. ca.poſt pꝛecepta dedit de dilectione ꝓxi
mi ⁊ inimicoꝝ ↄcludit. Eſtote igitur per⸗/
fecti ſicut pater veſter celeſtis perfectus eſt

Sic⁊ QLQuce.x.ad legiſpitos ait de amoꝛe

xp̃i ⁊ pꝛoximi.Hoc fac ⁊ viues.Loqͥtur ſe
pius ⁊ de ipſis mandatis in lege ⁊ ꝓᷣis q;
ea faciens viuet in eis.¶euit.xviij.Deut.
vi. et alijs plurib in locis. Sic ⁊ gloſa ſu⸗
per illo iam allegato. Super oĩa aũt cari⸗
tatem habẽtes ⁊c. Cetera inqͥ t pꝛecepta ꝑ⸗
fectũ faciũt pꝛo quãto ad caritatẽ oꝛdinan

tur. Quãobꝛẽ ⁊ beatus Athanaſius homi

num pfectiſſimꝰ vnus / in li. quẽ fecit de ſa⸗

tiſfactione fuge. Hic eſt dicebat ipe homi

nuʒ terminus ad pfectionẽ ducẽs. Si qð

iubet dñs ipſe faciã. ¶ Stat igitur in hoc
puncto radixdicendo?/ꝙ caritas ⁊ eiꝰmã

data per ſe ⁊ eſſentialiter integrãt. conſtitu

unt.⁊ perficiunt vitam xpᷣianã.¶ Excon/⸗
cluſione infero pꝛimo. Sicut pᷣcepta dei
dant de caritate ⁊ omnibo virtutibo ⁊ acti⸗
bus eoꝝ.ſic etiam data ſunt de paſecione

caritatis / ꝛ omniũ virtutij. Pꝛima pars
patet/quoniã ſᷣm theologicã doctrinãs om

nes virtutes pꝛo loco ⁊ iꝑe ſunt in pᷣcepio

Cum eni virtutes neceſſario cõnexeſint⸗

optet ſi vna ſit in pcepto ꝙ ⁊ oẽcs. ¶ In ſe
cuda parte volo dicere/ ꝙ pᷣceptũ caritatis

claudit omnẽ ⁊ totã beatitudinẽ tam intẽ/⸗

ſiuã q; extenſiuã dilectionis ⁊ amoꝛis/ q̃n
tũcunq; ꝑfecta ⁊ inteſa fuerit iſta latitudo
et ita de ceteris pᷣceptis imaginãdũ eſt que
ſunt de virtutibo vnde loquitur pſalmiſta

Dis ↄſũmationis.hoc eſt oĩs ⁊ totius ꝑſe

ctionis/vidi finẽ Quid:atũ mandatuʒ
tuũ nimis.latitudinẽ videlicet nimiaʒ vel
multa/extenſiue vſq; ad dilectionẽ inimi⸗
coꝛũ et ꝑpſequentiũ nos.intenſiue vt q̃ to⸗
tam perfecnonẽ gradualẽ claudat dilectio

nis ⁊ amoꝛis. ¶ Corollarium iſtud ponit
expꝛeſſe beatꝰ Augꝰ.in libello de ꝑfectione

iuſticie vbi ex introductõne determinatꝓꝙ

perfectio iuſticie que eſt virtus generalis
includens omnes virtutes/eſt in pᷣcepto.
LCur enĩ inquit nõ pꝛeciperethomini iſta

perfectio.q́;uis eam nemo in hac vita ba-

beat.Neq; eni ait xpᷣs recte currit ſi q̊ cur⸗
rendũ eſt neſciat᷑. Qũo autẽ ſciret᷑ ſi nullis
pꝛeceptis oſtenderetur: Manifeſte colligi
tur iſtud ⁊ ex foꝛma pꝛecepti caritatis. Di
liges dñm deũ tuũ/ex toto coꝛde tuo/ exto
ta anima tua/totũ aũt ⁊ perfectũ idẽ ſunt.
iij. phicoꝝ. Et de pꝛoximo mandatuʒ ha⸗
bemus. Diliges pꝛoximũ tuũ ſicut teipᷣm:

Maioꝛẽ aũt ⁊ perfectioꝛẽ dilectionẽ man⸗

dare nõ potuit dñs/qᷓ; ꝙ eũ ſicut nos dili⸗

gamus.qui noſmetipos maxime amamꝰ.
Qua ꝓpter et ꝓpheta regius loquitur dño.
Zu mandaſti mandata tua cuſtodire ni⸗
mis. Etiterũ. Mandaſti iuſticiam tuam/

teſtimonia tua/⁊ veritatẽ tuã nimis. Vbi
gloſa Auguſtini ⁊ alioꝛum. nimis hoc eſt
multum / valde ⁊ intenſe. Imo iuxta aliq̃s
gloſas/plusq; etiaʒ natura carnis patitur

Vnge ⁊ in hoc concoꝛdãt doctoꝛes theo⸗
logici ꝙ ſoli beati unplent pꝛeceptũ carita

tis in ſua ↄſummatõe vel cõpletione. Nul
lus autem inuent eſt qui diceret / ꝙ ipſi ſic
agentes faciant opus ↄſilij ſed pꝛeceptiñ

quidẽ nouiter dati ſed a creatõe ſua ſigna⸗

ti ſuꝑ eos. ¶ Infero ſcðᷣo ꝙ min? ſufficiẽs

eſt imaginatio illoꝝ qui imaginati ſunt
pᷣcepta dei oꝛdinant᷑ ad charitates/⁊ alias

virtutes / ſub aliqua certa mẽſura minimo
gradu,qð aũt eſt ſupꝛa illã mẽſurã vel gra

De conſiliis enangelicis

dum illũ eſt ſub ↄſilio. Apparet iſtud miꝰ
ſufficere. Pꝛimo ex ſtatim dictis. Scoo
ex ipᷣa ſoꝛma pcepti que totalitatẽ mandar
et pfectionẽ ⁊ nullũ gradũ relinquit ſub cõ

ſilio.diliges pᷣcepit ex totis viribo.qui aũt
totũ diligit nihil excludit. orollanuz

aüt iſtud eſt de intentione doctoꝛis ſancti

ſcðᷣa ſcðᷣe.q.clxxxiiij.ar.iij. Et ĩlibello ſuo

de ꝑfectione vite ſpũalis. Pꝛeceptuʒ inqͥt
dilectionis nullis terminis coanat᷑ ita vt
recie dici poſſit/ꝙ tanta dilectio ſit in pꝛe⸗
cepto ꝙ nulla excedit limites pᷣcepti.imo

ynicuiq; mandat᷑ vt deũ quãtuʒ poſſit di⸗

ligat. Poteſt ⁊ iſtud deduci.qm̃ pꝛecepta

et ↄſilia vt infra melius videbit/ bñt aliaz
et aliã mateniã/ſiue alind ⁊ aliud obiectuʒ.

Sieni caderent ſuꝑ eande materiã vel idẽ
obiectũ /eſſet ea ↄfundere.Dilectio aũt dei

et pꝛoximi eſt materia circa quã cadit pꝛe⸗

ceptũ caritatis.igitcirca iſta nõ eſt ↄſiliũ.

Ande nuſq; in tota ſerie ſcripture ſacrere
peritur ꝙ aliquis gradus vel menſura ali

dilectionis dei ⁊ pꝛoximi ſit in ↄſilio.

Sequit terio. Non modo dileno que
haberi põt in via / eſt ſub pꝛecepto. verum
etiã dilectio ipſa beatifica. Iſtud ex inten⸗

tione ponit beatus Aug. in libꝛo de perfe
ctione iuſticie ſicut iam allegatũ eſt. Er ar
guitur iſtud qm̃ mandatü dei eternũ eſt ex
tota materia ſua dilectio autẽ beatifica eſt
de ipa materia,/ergo nõ exit limites pᷣcepti
Pꝛeterea ad dilectionẽ beatificã oẽs obli⸗
gamur tendere/ niti/⁊ conari.ergo illo mo

do ſaltẽ eſt in pꝛecepto.Etiã qꝛ vt dictum

eſt beati qui ꝑfecte ⁊ totaliter deũ diligunt
non faciũt opus ↄſilij ſed magis pꝛecepti

x quo apparet vltra ꝙ illud qdᷣ cadit

Teraus obligant perfecte deü diligere
unb pꝛecepto poteſt diuerſimode impleri

abſq; culpavel tranſgreſſione.Aliter enim
diligunt deuz viatoꝛes. aliter compᷣhenſo⸗

res/alitet perfecti vini.aliter incipientes.
aliter pꝛoficientes.:Et tamen minus pec⸗

cant imperfecti ſi nõ eque deũ diligant ve⸗
lut perfecti iam in caritate fumati⁊ radica
ti.nec imputat᷑ viatoꝛibo ad culpam ſi non
eo amoꝛe vnitiuo deo hereant quo et ipſi
beati.quanq;ᷓ ᷣm Auguſtinũ dilectio bea

tifica ſit ſub pꝛecepto. Licet eni ſit ſub pꝛe
cepto / non tamen eſt de neceſſitate pꝛece⸗

pti. Heq; eni neceſſe eſt vt opnimo modo

diligatur deus. quinimo ad euitandũ cul?s
pan/ ſufficit app:eciatiue plus eũ diligers

voceke
ſccb⸗
ammoꝛen
vnusn
ſbilis
croonel
ſectone
nontn
invuar
ſueuang
ſcopee
ſouanaa
Gorame
nunme⸗
lfini
chs
wenni
geozt
ne⸗
ile
linee
Mp
ſv
duuiho.
lgnio
diciiu
lirſunt
Apomnon
anwue
Nguſirn
oger
ſiurionen
ſolamintt
ocurunt
Cuaikain
Gngabn
fioſedin
thlitere⸗
lr Hoce⸗
egan
Heranonts
guanmle
luimnepin
dicgne
litecenne
rum hed
monncope
nncöfun⸗
nis Heren
depaffeg
eun Hocef
hollſe⸗

.

=

44
2
E =

Et ſtatu perfectionis

hoc eſt ꝙ amoꝛ dei omnibus pꝛeponatur⸗
ſic ꝙ paratus eſſet homo ante omnẽ aliuʒ
amoꝛem dimittere q; dei amoꝛem. ⁊ bic eſt

vnus modus pfecte dilectõnis nobis poſ
ſibilis / 1 de neceſſitate pꝛecepti. Vlterius

ex concluſione ſequitur ꝙ ſi conſilia ad ꝑ⸗
fectionem vite xpᷣiane facere dinoſcuntur⸗
non tamen eſſentialiter hominẽ ꝑficiunt
invita xpᷣiana.Pꝛima pars claret ex decur
ſu euangelij.pꝛo ſecũda arguit᷑ quoniã plu
res ꝑfecti fuerũt in vita ſ pirituali abſq; ob
ſeruantia conſilioꝛũ euangelicoꝛum / vt de
abꝛaam conſtat / cui dñs ait. Ambula co⸗
ram me ⁊ eſto ꝑfectus/de Job etiã cui nul
lus ſimilis eratĩ terra.de ceteris quoq; pa

triarchis / patribo / et phetis veteris teſta⸗

menti. quos fuiſſe perfectos nullus negat

neq; tamen ſeruauerũt aut impleuerũt cõ/⸗

ſilia euangelica. Item in ſtatu innocentie
fuiſſent homines ꝑfectiſſimi in vita ſpũa⸗
li.nec tamen obſeruaſſent conſilia euange
lica.paupertatis/obedientie / et caſtitatis.
ſed eoꝛũ perfectio fuiſſet in adimpletione
diuinoꝛũ pꝛeceptoꝛũ.Exquo patet ꝙ pꝛo
tanto conſilia euangelica pertinere ⁊ face/⸗
re dicũtur ad perfectionẽ vite ſpiritualis.
quia ſunt inſtrumenta quedã expedientia

„

et pꝛomouentia admodũ ad perfectionem

P

ipſam vite ſpiritalis cõquirendã / vel iam

adquiſitaʒ conſeruandã. ¶ Sequiturex
dictis ꝙ exquo non intrant eſſentialẽ con
ſtitutionem vite xpᷣiane.opoꝛtet dicere q;
ſolum inſtrumẽtaliter ad illam faciunt et
cõcurrunt/ quẽadmodũ in vita coꝛpoꝛali

qualitatiue diſpoſitõnes / inſtrumenta/ oꝛ⸗

gana.⁊ hmõi ꝑficiunt quidẽvitam coꝛpo/⸗
ris/ſed inſtrumẽtaliter tm̃modo/acciden⸗

talit er ⁊ fm quid.⁊ nullo modo eſſentiali
ter. Hoc expꝛeſſe tenet ſanctus Tho.ſcõa
ſcoe.q.clxxxiiij.ar.viij.hocĩ ſolutione pꝛi⸗

me rationis atq; ſequenti articulo.iiij.vbi
querit an liceat epᷣis aliquid poſſidere ĩ ſo
lutione pꝛimerationis. Idem ⁊ queſtione

ſubſequenti.ar.ij.in coꝛꝑe queſtionis vbi

dicit ꝙ ad perfectionẽ vite xpᷣiane eſſentia
liter pertinet perfecta obſeruantia pᷣcepto
rum. Hoc idem ponit.q.clxxxviij.arti.pꝛi
mo in coꝛpoꝛe/ vbi querit an haberealiqᷣd
in cõmuni diminuat de ratione perfectio
nis. Hec eadem determinat in libello ſuo
de perfectione vite ſpiritalis. Sic et poſt
eum Godefridus de fontib ⁊ alij. ¶ VUl/
terius infero ꝙ paupertas voluntaria quã

tũcunq; arta non perficit hominẽ eſſentia
liter in vita xpᷣiana. Iſtud expꝛeſſe deter⸗
minat Caſſianus in collationibo patrum
collatione pꝛima.⁊ allegat ſanctus doctoꝛ

in libᷣ.ſepe memoꝛato. Jeiunie inquit vi⸗

gilie.nuditas.pꝛiuatio omniũ facultatum
non perfectio ſed perfectionis ſunt inſtru⸗
menta. quia non in ipſis conſtat diſcipli⸗
ne finis ſed per illa peruenitad finem Ob
hocenim au ſanctus doctoꝛvbi ſupꝛa hec
in religionibo inſtituta ſunt/ non quia in
ipſis pꝛincipaliter conſiſtat perfectio.ſed
quia his quaſi quibuſdã inſtrumentis ad

perfectionẽ venitur. Hoc idem ponit ſcõa

ſcðe.q.clxxxiiij.ar.iij in ſolutõne pꝛime ra
tionis. Vnde ⁊ querens in lib.de perfectõ
ne vite ſpiritalis. quomodo fuit Abꝛaam
ꝑfectus qui diuitias habuit ⁊ diues moꝛ⸗

tuus eſt. Hec inquit queſtio ſolui non po

teſt ſi perfectio vite xpᷣiane conſiſteret ĩ ipᷣa

dimiſſione diuitiarũ. Sequereturetenim
Abꝛaam diuitem / non eſſe perfectum aut
fuiſſe. Nerum ſi verba domini diligenter

conſiderẽtur/non in ipᷣa abdicatione diui
tiarum perfectionẽ poſuit.ſed hoc eſſe quã
dam viam ⁊ diſpoſitionẽ ad perfectionem

ſicut et ipſe modus loquendi clare oſten⸗

dit. Si vis inquit perfectns eſſe/ vade et
vende omnia que habes/⁊ da pauperibo/

et veni ⁊ ſequere me. Vltimo ponit/et ſeqq⸗

67

re me.quia in ſequela xpᷣi conſiſtit perfe⸗

ctio.ad quam inſtrumẽtaliter/diſponit ab

dicatio diuitiarũ. VUnde ⁊ illam abdicatio
nem oꝛdinat ad dilectionem pꝛoximi.Da
inquit pauperib. Quocirca ⁊ beatꝰ Hie⸗
ronimꝰſuper illo.Ecce nos reliquimꝰom⸗/

nia ⁊ ſecuti ſumus te.Parum enim inquit

erat omnia relinquere. quod ⁊ ſacrates fe/
cit.et multi phᷣoꝛum. Ideo ⁊ iungit quod

perfectum eſt.et ſecuti ſumus te. NHon qui

dem paſſibus coꝛpoꝛis ſed amoꝛis. Sic
et Oꝛigenes ſuper illo. Si vis eſſe perſe⸗
ctus ⁊c̃. Nõ ſic inquit intelligitur iſtudvt

in ipſo tempoꝛe quo tradiderit quis bona

ſua pauperib/perfectus fiat.ſed quia ex il⸗

la die incipit ſpeculatio dei.depoſito ſcili⸗
cetonere diuitiarũ.quia ſic liberius deova
care poteſt eum adducere ad omnes virtu
tes. Videtis q; in actibus virtutum ponit
eſſentialem ⁊ finalem perfectionem. Sic

igitur poteſt quis poſſidens ampliſſimas
diuitias / perfecta caritate deo inherere. et

ipſis affluentibus coꝛ non apponere. quẽ

aqa 3

—

caritatis/⁊ non eſſentialiter ꝑfectio.

De conſiliis enangelicis

admodũ conſtat fuiſſe deabꝛaam/cuiꝰper
fectio non ponuur in abdicatione diuitia

rum.ſed in hoc ꝙ coꝛam deo ambulauerit
Ambula coꝛam me ait ad eum dominus

cte deum diligendo etamando.

et eſto perſectus Simbulaunaulan nerte

lium paupertatis /ſicut ait ſanctus doctoꝛ
vbi ſupꝛa.Non enĩ vt ipſe ait pꝛopter hoc
dedit conſilium iſtud quaſi diuites perfe⸗
cti eſſe non poſſint.ſed quia faciliter nõ ꝑ⸗
ficitur ho mo cum poſſeſſione diuitiarum

Hoc idem ſentit dominus Gnilhelmꝰ an
tiſiodoꝛeñ.reſpondendo ad quoddam ar⸗

gumentũ / cum arguiutur. Relinquere om/
nia eſt opus perfecte caritatis Hoc inquit
ſic intelligenduʒz eſt ꝗꝙ eſt ſignum perfecte
Ke⸗
terea ſi paupertas eſſet eſſentialis perſectõ
ſequeretur ꝙ nulli diuites poſſent perfici

in vita xpᷣiana. exquo non haberẽt pauꝑ⸗
tatem/que ſ̃ᷣm aduerſarium pertinet ad eſ⸗

ſentialem perfectionẽ. Falſitas conſequẽ⸗

tis ex ulo arguitur Ecci.xxxi.vbi beat? di⸗

ues ille dicitur/qui inuentus eſt ſine ma⸗

cula/nec ſperauit ĩ theſauris pecunie. Su

per quo gloſa magna. Siquidem virtus
eſt diuitem eſſe ⁊ perfecta caritate deo figi
et adherere.qui ex affectu diuitiarum ma⸗

culam non contraxit.qui poſt aurum con⸗
cupiſcendo non vadit.nec dediuitijs ſuꝑ⸗

biendo ſuper alios ſe extollit. Sequitur.
Nuis enĩ eſt hic:: laudabimus eum. fecit

ernim mtrabilia in vita ſua. Vere enĩ mira
brilia facit qui in diuitijs affluentibus coꝛ
non apponit. Poſt que omnia concludit
qui pꝛobatus eſt in illo ⁊ perfectus inuen

tus eſt. Item ſi paupertas volũtaria eſſen⸗

tialiter faceret ad ꝑfectionem vite xpᷣiane.

ſequeret᷑ ꝙ poſſeſtio opum ⁊ diuitarum eſ
ſentialiter imꝑficerent hominẽ.⁊ ita pꝛela

ti papa domin? omnium. viri eccleſiaſtici
poſſidentes diuitias / iſti deficerenta per⸗

fectione xpᷣiana.ĩmo ipſi religioſi qui ð ar⸗
tiſſima paupertate gloꝛiantur. tranſeũtes
ad pꝛelaturas/in quibus recipiũt amplas

diuitias. illi inquã caderent a perfectione

eſſentiali vite xpᷣiane. et ita nunq; deberẽt

ad pꝛelaturas illas tranſire. Poꝛro ꝙ in
ipſa dimiſſione pecuniarum ſeu diuitiarũ

non conſiſtat eſſentialis perfectio.decla⸗

rat ſanctus doctoꝛ in libello ſepe dicto/ar⸗
guens per exemplum/ꝙ ipſe ſaluatoꝛ tra⸗

lec ex
hoc arguere poterit quis inutile eſſe conſi

diulitias poſſegerunt. ¶ O

dens Math. v. capitulo docum enta per⸗

ſectionis / dicebat. Si quis percuſſerit te

in maxillam pꝛebe ei ⁊ altera. Et qui vult

tecum in iudicio contẽdere ⁊ iunicam tol⸗

lere.dimitte ei ⁊ pallium. Et quicũq; te an
gariauerit mille paſſus.vade cuʒ eo ⁊ alia
duo milia. Manikfeſtum eſt ꝙ viri perfe⸗
cti nõ ſemper iſta actu implent. Alioquin
ipſe dominus a perfectione defeciſſet/ qui
percuſſus a ſeruo pontificis.non pꝛebuit
aliam maxillam / ſed dixit. Si male locu⸗

tus ſum.teſtimoniũ perhibe de malo:Si

autem bene. cur me cedis: Similiter pau
lus.Qui alapam a ſacerdote receꝑat non

obtulit aliam maxillam. ſed conſtanter di⸗

xit. Percutiat te dominus paries dealba⸗
te. Dic ergo non eſt de neceſſitate eſſentia
lis perfectionis/hoc opere implere.ſed ſu.⸗
ficit yt in pꝛeꝑatione animi babeantur / vt
ait Aug.li. de ſermone domini in monte,
quod ⁊ diuites habere poſſunt. VUnde ⁊ vi
ri ꝑfectiſſimi Athanaſius. Silueſter. Hi
lariꝰ et alij ſancti plures viri pfecti/opes ⁊
iuitias poſ eniq; in ſtatu ĩ⸗
nocentie fuiſſent homines perfecti / et ta⸗
men fuiſſent maxime et vere domini tem⸗

poralium/quibo dicebatur a domino. Do

minamini piſcibus maris ⁊ volatilibꝰ ce⸗
li ⁊c.¶ Sequitur vltra/ꝙ ieiunium / abſti
nentia/inedie/vigilie/non pertinent eſſen
tialiter ad perfectionem viexpᷣiane. Hoc
ex intentione tenet Caſſianus vbi ſupꝛa
allegatur in pꝛioꝛi coꝛollario. Nam et de

domino legimus ꝙ venit manducans et

bibens. Quãobꝛem Auguſtinꝰ. x. confeſ⸗

ſionum. Non ego inquit timeo immundi
ciam obſonij.ſed immundiciam cupidita

tis. Hec eſt enĩ que imperfectum facit.nõ
ipſum obſonium. Et in libꝛo de doctrina
xpᷣiana.Vſus inquit talium non eſt in cul

pa.ſed libido. Fieri enĩ poteſt /vt ſinevicio

aliquo voꝛacitatis / pꝛecioſiſſimo cibo ſa⸗
piens vtatur.inſipiens ardentiſſima gule

flãma in viliſſimum inardeſcat. Simile

dicitur in libꝛo de queſtionib euangelij/ꝛ

recitatur in decretis.Opoꝛtet inquit ſapi⸗

entes ſilios intelligere.non in abſtinendo

vel manducando eſſe iuſticiaʒ.ſed in equa

nimitate tolerandi inopiam. Nam Pau⸗

lus qui ſciebat abundare ⁊ cum manducã
tibus manducabat.non impficiebaturex
hoc.alias nunq; egiſſet. Qua in renichar⸗

dus de ſacto victoꝛe ĩ libꝛo de ectermiatõe

nali
mulro⸗
ffiel
nble⸗
piſen
goris
cha,
öauſt
re Q
potede
fante
heutus
runmh
mdinen
Ninie
rarl
ſlsp
lerum
NReeſe
leoc
poſe
turg
jeiut
ſibut
ins

ſunta
ſoꝛſcde

bſinen
naroonn
Roere
nuesa
ſtine
peffci
ſiiſzel
lpfirmi.
ofmnes
fylainne
eECdi
ulamnn
yymmvſa
W
ngainſtm
turllai,
ornan⸗
huiii,
nepagſtn
dictis
-
derſelgnen
ſebonerde
funefun

n Eneen
mnäaige
Szett
sin
rnn
v de
wrnri

Temmmfi g
Wpennanen

rchend de
ſnsrwiſh
Arneſanad
Ami
Gtnninl
mmdaR
tntiin
uirXNN

Et ſtatu perfectionis

mali et pꝛomotione boni. Hinceſt ait/qp

multos videmus mira abſtinentia coꝛpus
afflixiſſe.moꝛbos graues incurriſſe ⁊ incu
rabiles.eoſdẽ ipſos poſt edomitam concu
piſcentiã.poſt acceptã diuinitus gratiã ri⸗
goꝛis pꝛiſtini frena laxaſſe.⁊ coꝛpoꝛi ſuo ĩ
cibo.potu.ſomno.veſtitu.multo amplius
q; cuſtodia ſanitatis poſtulaſſet/ indulge/⸗
re.Conſtat aũt ꝙ loquitur de perfectis vt

pote de illis qui concupiſcentiã edomue⸗/

rant ⁊ diuinã gratiam receperant. VUnde⁊

beatus macharius ſummus ille anachoꝛi
tarum hominũ ꝑfectiſſimus vnus.de ſoli

tudine veniens ad congregationẽ fratrum

et vinũ bibens cũ eis / non ex hoc imꝑficie
batur.QOð ſi abſtinentia a vino eſſet eſſen

tialis perfectio nunq; illã relaxaſſet.(¶ Ce

terum ſi ieiuniũ. abſtinẽtia ⁊ cetera/ eſſent

de eſſentiali ꝑfectione/ ſequeretur ꝙ vten
tes cibis delicatis carnibo ⁊ volatilibo/nõ

poſſent perfici in vita xpᷣiana.ĩmo ſequere

tur ꝙ infirmi.debiles ꝗᷣ foꝛte tota vita ſua
ieiunare non poſſunt. ſenes ipᷣi in religio⸗

nibus ⁊ alibi. Iſti inq; deficerent qui in⸗/

edias vigilias abſtinentias ferre non poſ⸗
ſunt a perfectione xpᷣiana. Oð quis dice⸗
ſartrollin iſtud tenet ſanctꝰdoctoꝛ
ſcdðᷣa ſcdᷣe.q.clxxxvi.ar.ij.in coꝛ.queſtionis
xpꝛedictis infero ꝙ pauꝑtas vigilie.

abſtinentia.ieiunium.inedie.nuditas.pꝛi

uatio omniũ facultatũ non ſunt virtutes.
Apparet ex pꝛedictis/quoniã omnes vir⸗
tutes ſunt de eſſentiali ꝑfectione vite chꝛi⸗

ſtiane. Hec aũt omnia ſunt extra eſſentialẽ

perfectionẽ vitexpᷣiane vt deductiũ eſt. Itẽ
ſi iſta eſſent virtutes ſequeretur ꝙ debiles
infirmi.ſenes.diuites non poſſent habere
omnes virtutes.cũ ipſi ſenes/⁊ valitudia⸗
rij ieiunare non poſſint/⁊ abſtinentiã face

re. Et diuites non habent pauꝑtatem/ ſic

nullam virtutem habere poſſent.Cum eĩ

virtutes ſint connexe.⁊ diuites non habe⸗

ant paupꝑtatem/que ſᷣm aduerſariũ eſt vir⸗
tus.⁊ infirmi non habent abſtinentiã.ſeqͥ
turillatũ.(¶¶ Exquo ſtatim apparet ꝙ iſta
omnia pꝛedicta ieiuuiũ.vigilie.pauꝑtas⁊
huiuſmodi.magis ſunt quedam voluota
rie penalitates qᷓ; virtutes dicende.patʒ ex
dictis.Quoniã ſi pauꝑtas vel ieiuniuʒ eſ⸗

ſent virtus vel gradus virtutis/ tunceẽnt

per ſe laudabiles/ quoniã virtutes ſunt ꝑ
ſe bone ⁊ de genere per ſe laudabiles.Cer⸗
tum eſt autem ꝙ paupertas non eſt lauda

8

bilis / niſi exr hoc adiuncto ꝙ eſt volũtaria.

Dic eſt de ieiunijs ⁊ vigilijs. VUnde quẽ⸗
admodũ moꝛs ipᷣa volũtarie perpeſſa pꝛo
chꝛiſto licet ſit meritoꝛia.non tñ eſt virtus
anime aut potentie ꝑfectio/ſicut actus vel

habitus exiſtens in aia.ſed magis eſt que2n
dam volũtaria ⁊ meritoꝛia penglitas.ſic ᷣ
pꝛedictis imaginandũ eſt. ¶ Ulterius in

fero ꝙ habens familiã vxoꝛẽ ⁊ liberos po⸗
teſt eentialiter ꝑfici in vita ſpiritali ⁊ xpᷣia⸗

na, patet de abꝛaã vt argutũ eſt. de Job et

alijs q;plurumis viris pfectis/tam veteris
q́; noui teſtamenti qui vxoꝛes habuerunt
Scðo quia tales pnt habere omnes vir⸗
tutes. Di eni daret᷑ inſtantia maxime eſſet
de ipa incõtinentia.Hanc aũt habere pñt

ipſi ↄiugati vt erpꝛeſſe determinat augꝛin

li.de bono ↄiugali. Continætia etenĩ ſicut

ipſe ait nõ eſt virtus coꝛꝑis ſed animi.Nã

virtutes aliqñ latent in habitu.aliqñ ma⸗

nifeſtant᷑ in oꝑe.omnẽ aũt actũ vel habitũ

animi quẽ habent non ↄiugati / pñt ⁊ ipſi
cõiuges habere. Sicut eni exemplũ ẽ bea
ti Aug.vbi ſupꝛa.Non impar eſt merituz
eſſentiale foꝛtitudinis vel patientie in Jõ
hanne/qui paſſus nõ eſt.⁊ in petro qͥ paſ⸗
ſus eſt. Habuit enĩ Johßes virtutes foꝛti⸗

tudinis ⁊ patientie eque ꝑfectas/ſicut?⁊ pe

trus. Sic ⁊ ↄſimiliter non eſt impar meri
tum eẽntiale caſtitatis vel ↄtinentieĩ Jo⸗
hanne qui nuptias exptus nõ eſt.⁊ abꝛaaʒ
qui filios genuit. Abꝛaã etenĩ caſtitatẽ ce⸗
libatus Johis habuit in voto ⁊ habitu.ec
caſtitatẽ nuptiaꝝ ĩ vſu qͥ libẽterabſtinuii
ſet ab om̃i actu ↄiugali ſi dñs pcepiſſet.ſi⸗
cut Joheʒ legita nuptijs reuocaſſe. QOui
quidẽ Johes ↄtinentiã oñdit in actu erte
rioꝛi. quo ſequit᷑ꝙ virginitas ſᷣm il

lud qð addit vltra ↄtinentiã.⁊ ſi ſit quideʒ

decoꝛ virtutis.nõ tamen eſt virtus nec gra

dus virtutis / alias ↄiugati nõ poſſent om

nes virtutes habere.ĩmo qꝛ virtutes neceſ
ſario ↄnexe ſunt nullam oĩno virtutẽ habe
rent quib deeſſet virginitas. Scðo nulla
virtus tollitur niſi per peccatũ.virginitas
autẽ abſq; peccato perdi poteſt/vt in actu
cõiugali. Lertio omnes virtutes etactus

earum pꝛo loco ⁊ tempoꝛe ſunt in pᷣcepto.

virginitas autem nulli ſeruanda pꝛecipi⸗
tur.Quarto omnis virtus ꝑdita vel amiſ⸗
ſa per penitentiam poteſt reparari.ſolavir
ginitas perdita vel amiſſa nunq; repara⸗
tur.Expᷣmiſſis igitur apparet anarnoco

De conſiliis euangelicis

conſilia enangelica faciunt ad perfectionẽ

vite ſpiritalis.faciunt eni vi dictum eſt ſi⸗

cut inſtrumenta pꝛomouentia vel expedi⸗

entia/ vel manuducentia ad illam / aut ſiẽ
remouentia pꝛohbibens. Quia eni concu⸗

piſcentia oculoꝛum plurimũ impedit⁊ re⸗

tardata erfectione habenda. Ideo ad tol

lendum iſtud / dedit domin? conſiliuʒ pau

pertatis per quã tollunt᷑ abdicant᷑ ea que

extra nos ſunt /videlicet tꝑalia.Quia pꝛo⸗

inde cõcupiſcentia carnis/viam pᷣpedit ad
perfectionẽ habendaʒ. Ea ꝓpter adhibuit
domin? conſiliũ caſtitatis que tolleret illð
qð eſt iuxta nos videlicet vt eſt cõcupiſcen
tia carnis.Quia deniq; ſuꝑbia vite maxi⸗
mo impedimẽto eſt ad ipſam perfectionezʒ
Datũ eſt idcirco conſiliũ obedientieö/qua
noſmetipſos abnegemus/ponentes/ pꝛiã

voluntatẽ in arbitrio alterius. ¶ Loncoꝛ

dat cum iſtis doctoꝛ ſolẽnis in queſtioni⸗/
bus de quolibet dicens. ꝙ conſilia euãge⸗
lica plus faciunt ad vitaʒ ſpiritalem nega⸗
tiueremouendo pꝛohibentia/ q; poſitiue
C Hoc idem ponit doctoꝛ ſanctus in plu
ribus locis/ dicens ꝙ conſilia oꝛdinantur
ad vitam ſpiritaleʒ / ſicut ad vitam coꝛꝑis
tuendã oꝛdinat᷑ medicina pᷣſeruatiua/que
non intrat eſſentialẽ ↄſtitutionẽ viuentis
et ſine ea poteſt haberi ꝑfecta ⁊ integra ſa⸗
nitas. Cetera aũt pᷣcepta alia a caritate fa⸗
ciunt ad vitã ſpiritalẽ/ ſicut cibus vel ali⸗
mentũ ad vitam coꝛꝑis.ſine autẽ cibo vel

alimento non eſt vita.ĩmo ⁊ alimentũ per

actionẽ caloꝛis naturalis cõuertit in alitũ
vel cibatũ. Sic ergo apparet ꝙ quãtũcun
q; remoueant᷑ impedimẽta ꝑfectionis per
inſtrumenta conſilioꝝ.vel quantũcũq; ꝑ⸗
ſecta inſtrumenta habeant᷑ ad perfectionẽ
habendã.nunq; tamẽ dicendus eſt homo

perfectus niſi habeat illa queveniunt ⁊ cõ

currunt ad eſſentialẽ conſtitutionẽ ⁊ perfe
ctionem vite ſpiritalis/que ſunt obſeruan
tia pꝛeceptoꝝ diuinoꝝ ⁊ exercitiũ virtutũ
de quib omnibo dantur pᷣcepta ⁊ de perfe⸗
ctione earũ. Itaq; et ſi conſilia euangelica
plurimũ expediant ⁊ valeant ad perfectio⸗/
nem vite ſpiritalis cõquirẽdam.nõ tamen
neceſſario requiruntur ad eam/quoniã in
omni ſtatu ſexu.oꝛdine.gradu perfecti vi⸗
ri inuẽti ſunt. ¶ Ex quibus colligi poteſt
bꝛeuis ⁊ neceſſaria dra pꝛeceptoꝛũ et con/⸗

ſilioꝛum quo ad materiam vel obiectum

ſuper quo feruntur. quoniã conſilia ꝓpꝛie

indiſpẽſabiliter.

et maxime reſpiciũt materiã inſtrumenta⸗
lem / diſponentẽ ad facilius ⁊ bꝛeuius adqͥ

rendã eſſentialẽ vite xpᷣiane pfectionẽ.Et

ideo ſunt ꝑfectio fm quid ⁊ accidentaliter
Pꝛecepta vero diuina magis de directo et
immediate / reſpiciũt illa que eſſentialiter
pꝑtinẽt ad vitã xpᷣianã ⁊ ſpiritale/ſicut ſunt

virtutes ⁊ actus earũ.¶ Ex iſtis infero ꝙ

obligatio pꝛeceptoꝝ maioꝛ eſt ⁊ efficacioꝛ

qᷓ; obligatio votoꝝ. Pꝛobat᷑ iſtud pꝛimo

quã cadunt. Scdo/comꝑando ad modũ

et vim obligandi.Et tertio/comꝑando ad
illa a quibo trahunt rationẽ ſueobligatio⸗

nis.¶Ex pꝛima radice arguit/ quoniam

pꝛecepta diuina ſunt ⁊ dant᷑ de illis que ꝑ

ſe bona ſunt.vtpote de actib virtutum/de
dilectione dei ⁊ pꝛoximi/quibo homo ſim/
pliciter bonus dicit᷑ in vita ſpiritali ⁊ xpᷣia

na/⁊ in quibo ſtat ⁊ eſſentialiter conſiſtitvi
ta ſpiritalis ⁊ pfectio ipſius. Vota autem
non ſunt de operib⸗ pꝛeceptoꝝ / ſed magis
de inſtrumentis ad vitam xpᷣianãvt ð pau
pertate.abſtinentia.vigilijs⁊ hmõi/q̃ non

ſunt per ſe bona virtutũ ſed magis diſpoſi
tio ad virtutes. ¶Ex ſecũda radiceargui

tur idem: Quoniã naturalis obligatio vel

vinculũ iĩmutabile ⁊ indiſſolubile/ maius
eſt q; voluntariũ ⁊ diſpenſabile. Ad pꝛece

pta autem obligatur homo naturaliter et
i li⸗ xtertio medio pꝛoba
tur coꝛollariũ.quoniã pꝛecepta trabunt et
ſoꝛtiũtur vim a deo dictante/⁊ naturaliter

inſerẽte in tabulis coꝛdis. Nota aũt ſuam

immediatã obligationẽ accipiũt a volun/⸗

tate hoĩs vouentis.qui quãtũ vult ſe ligat

et obligat.⁊ pꝛo libitu votũ ſuũ qualificat
Item pcepta ſunt de neceſſarijs ad ſaluteʒ
non ſicaũt vota. Magis autẽ obligamur
ad illa que ſunt de neceſſitate ſalutis.qᷓ; ad

ea que ſicnõ neceſſario requirunt᷑. Pꝛoin

de vota nõ hñtvim obligandi /niſi ab ipᷣis
pꝛeceptis. Vnde tenet᷑ quis vota ſua im/
plere virtute pꝛecepti illius iuris natural/
quo iubet᷑ pꝛomiſſa reddere.igit᷑. ¶ Vlte⸗
rius infero ꝙ conſilia ⁊ obſeruãtia cõſilio
rum oꝛdinat᷑ finaliter ad pᷣcepta ⁊ manda⸗
ta.hoc eſt ad ꝑfectã obſeruãtiã pᷣceptoꝛũ⁊
mandatoꝛũ.Sequit᷑ ex dictis qm̃ ꝑfectio
ſm quid ⁊ accidentalis/oꝛdinatur ad per⸗
fectionẽ ſimpliciter.conſilia aũt ⁊ vota ꝑti
nent ad perfectionem ſᷣm quid.⁊ pꝛecepta

ad ꝑfectionẽ ſimpliciter yr dictũ eſt. Etigz

ctitinſtn
niitl
nenl
ceCensco.

lti

ptaigar
unc
nüadeh
pareiq
luibon
ſedagſa
nsdicl
nooop
Puupen
mnl
dinite
lüdeme
ena
lirc⸗
cciir

pero⸗
lcen

11194
gmope
uößnet
ſicia/
Leiurte
fucum
nitſolun
lennave
apoten
fncuy
perpon
chaupe
tionen
n
4
dea
Nan
towo
linns e

Hulnocſe⸗

nEn
nwohrii
Danaggon
nelgde
miponakea
repapaine
tumaſcd
dumncte
alsinnul
Welppſn

Niſrodian⸗
W gonin
nhrmuIIAX
hrlrcii
unncgcher
s Vaunuen
Wn ſelns
mohminden
gthrii
üig
Mitdie s
heide Ar

niarhut

NrinI

mas Oniüin
anigüüntlg
uwiii
nimi lu
prinhel
ſnuni
vi Netaiun

Et ſtatu perfectionMis

quia inſtrumẽtũ eſt ꝓpter pꝛincipaleages
vota aũt ⁊ conſilia ſunt de materia inſtru⸗

mentali.Ex quo poteſt ſumi ratio/ad pꝛe/

cedens coꝛollariũ.quoniã ad vota ⁊ conſi
lia obligat᷑ homo finaliter ꝓpter ipᷣa pꝛece⸗
pta.igitur pᷣcepta magis obigant/per regu
Pingageſto⸗ ꝛimo poſterioꝝ. Pꝛopter qð
vnũqðq; tale ⁊ illud magis.¶ Ex quo ap
paret ꝙ dum conſilia dicuntur eſſe de me
lioꝛi bono nõ fit comꝑatio eoꝝ ad pᷣcepta
ſed ad ſua cõtraria. Verbi gra cum pauꝑ⸗
tas dicit᷑ melius bonũ/non cõparat᷑ pauꝑ
tas ad opus pꝛecepti/ſed ad diuitias.ſicq;

paupertas melioꝛ eſt ad perfectionem ad/

quirendã vite ſpiritalis.q̃ᷓ; poſſeſſio opuʒ

et diuitiarũ. Vel pꝛo tanto dicuntur conſi
lia de melioꝛi bono.quia oꝛdinant᷑ ad me⸗
lioꝛem ⁊ ꝑfectioꝛẽ obſeruantiã pᷣceptoꝛum
q̃ʒ ſit cõmunis obſeruantia eoꝛũ qui non
accipiunt inſtrumenta conſilioꝝ ⁊ votoꝝ
CBonairur yvltra. Et ſi plus mereat᷑ qͥs
peropus aliqð factuʒ ex voto/q; per illud
idem ſine voto/votũ tamen non mutat ge
nus aut ſubſtãtiã oꝑis. Pꝛima ꝑs arguit᷑
m̃ per votũ homo dat plus deo.ſcʒ opus

ipᷣm ⁊ potentiã.dum facit ſe non poſſe qͥn

faciat/quod pꝛius poterat non facere. Si
ue iuxta cõmunẽ metaphoꝛãa/ vouens dat
fructum ⁊ arboꝛem.Alius aũt qui non vo

uit/ſolum dat actum.vel fructum ſine po⸗

tentia vel arboꝛe. Maius aũt eſt dare actũ
et potentiaʒ/fructum ⁊ arboꝛem.q̃ʒ ſolum
fructũ vel ſolã arboꝛẽ vel actũ. Item quia
per votũ magis firmat᷑ hõ in bono.¶ Se
cũda ꝑs arguit᷑.qm̃ votũ non addit niſi ra
tionem voluntarie obligationis.iſtud au⸗

tem nõ mutat genus vel ſubſtantiã opis.

¶ Ex quo vlterius hoc patʒ/q multa oꝑa
ſine voto/ꝑfectioꝛa ſunt ⁊ melioꝛa.q̃ʒ aliq̃
alia ex voto. Pꝛobat᷑ quoniã diligere deũ
ex toto coꝛde/ melius eſt/ q̃ʒ aliqua tepida

caſtitas.et opus martyrij ſine voto/ longe

melius eſt q̃ʒ paupertas vel ieiuniũ ex vo⸗
to. ¶ Expꝛedictis infero/ ꝙ papa in om⸗
ni voto religionis diſpenſare poteſt. Hoc
patet quoniã in omni emiſſione voti ſub⸗
intelligi debet volũtas pꝛincipis vel ſum⸗
mi pontificis. Item ſi nõ poteſt diſpenſa⸗
re papa in omni voto / vel hoc eſſet qꝛ vo⸗

tum. ⁊ ſic de iure diuino ⁊ naturaii redden
gum eſt / vel quia ſolẽniſatũ. Non pꝛimuʒ

als in nullo voto papa poſſetdiſpenſare.
qð eſt abſurdum. Et patet ↄñtia quoniaʒ

quia ſolẽniſatio voti eſt de inſtitutione ec⸗

eſie/ ita de iure humano.ſupꝛa quod eſt
papa:⁊ ita patet ꝙ papa põt facere de mo⸗

—

nacho non monachũ/quoniã ſicut arguit
de palude.eſſe monachũ non eſt niſi eẽ ob
ligatum ad obſeruantiã trium pꝛincipali
um votoꝛũ.Huiuſmodi autẽ obligationẽ
vel vinculũ ſoluere poteſt papa / ſicut ⁊ le⸗
gitur feciſſe de rege vno arragonuʒ/quem

exire coegit de clauſtro eglen pꝛocreã

dam ⁊ vxoꝛem ducendã.¶ Ex pᷣmiſſis oĩ⸗
bus ſequit᷑ ꝙ multi ſunt perfecti ⁊ fuerunt
in vita ſpiritali.qui nõ ſunt in ſtatu perfe⸗
ctionis. Patet de multis coniugatis.qui
ſunt ⁊ fuerunt ꝑfecti in vita xpᷣiana.nec ta
men habent ſtatũ ꝑfectionis qm̃ ſtatus cõ
iugalis nõ dicit᷑ ſtatus ꝑfectionis. Conſi⸗
militer multi(vt pchdoloꝛ ⁊ clare nimium

videre eſt ſſunt in ſtatu ꝑfectionis pᷣlatio⸗
nis vel religionis/omnium impfectiſſimi
diſſoluti in vita et moꝛibo.vt inde dixerit
greg'in paſtoꝛali. Plerũq; oꝛdineʒ ꝑſona
rum ꝑmutauit qualitas moꝝ. 4naes

declaratione amplioꝛi deſcribit᷑ ſtatus ꝑfe

ctionis/q eſt modus viuẽdi in quo quis
obligat᷑ad ꝑfectionẽ adqͥrendã vel exercẽ⸗
dam/ſiue obliget᷑ per votũ aut pᷣlationem
vel dignitatẽ. Dixi adqrendã ꝓpter ſtatuʒ
religioſoꝝ.Exercendã ꝓpter ſtatũ pᷣlatoꝛũ
epᷣoꝝ ⁊ curatoꝝ. ¶ Intfero vltra ꝙ ſtatꝰ g⸗

fectionis ecercẽde generaliter ꝑfectioꝛ ẽ ſta

tu illo qͥ oꝛdinat᷑ad ꝑfectionẽ adqͥrendã B
de ſe notum eſt. qm̃ exercere opera ꝑfectio⸗

nis / dignieſt ⁊ ꝑfectius.q̃ ad illa niti/ten

dere/⁊ feſtinare. Simul ⁊ ſtatus ille perfe

ctioꝛ eſt qui obligat aſſumentẽ illũ ad ope

ra ꝑfectioꝛa exercẽda vel adqͥrenda. qᷓʒ ille
qui ad minus perfecta obligat aut exercen
da aut conqͥrenda/(¶ ¶Aiterius ſequit᷑ ſta
tus perfectiſſimus in eccleſia militante eſt

ſtatus epiſcopoꝝ. Patet quia obligat ad
opera hierarchica perfectiſſſima exercenda

que ſunt purgare illuminare et perficere.

Purgare arguendo/coꝛripiendo/⸗ increpi
0

do Argue/increpa/obſecra/monet apo

lus thimotheũ quẽ epᷣm oꝛdinauerat. Il⸗

luminare autẽ inſtruendo.docẽdo.monẽ⸗

do.Opoꝛtet ſcribit apoſtolus epᷣm ample

ctentem eſſe eũ qui ᷣm ſanam doctrinam

eſt fidelem ſermonem / vt ſit potens erhoꝛ
tari in doctrina ſana.Et contradicentes

qq 3

redditio vnius voti nõ plus eſt de iure di⸗
uino q́ʒ redditio alteriꝰ. Nec ſcõm dici põt

tes.
nõ i

E

He conſiliis euãgelicis

arguere. Quãobꝛẽ ⁊ in oꝛdinatione epi pe

titur ab eo. Scis nouũ ⁊ vetus teſtamẽtũ

et reſpõdet.ſcio. Perficere deniq; hoſtias
pces/ orones/ſacr̃a que ſunt vaſa ſanctifi⸗
cationis ⁊ gre offerẽédo.Omnis eni ponti

fex vt inſtruit hebꝛeos apls / ex hoĩbus aſ⸗
ſumptus pꝛo hoĩbs conſtituit᷑ in his q̊ ſũt
ad deũ.vt offerat dona ⁊ ſacrificia pꝛo pec⸗

catis. Item qꝛ pᷣlatus debet aĩam ſuaʒ po⸗
nere pꝛo ſubditis.qð eſt opus ꝑfectionis
maxime. Debet regentib ſubſidia miſtra⸗
re tpaliũ bonoꝝ. Si enĩ inquit gregꝰ/nõ
dat ſubſtantiã ſuã.qñ daturus eſt aiam ſu
am? Item ſᷣm aplłm ⁊ diuinũ dionyſiũ epi
ſunt cooꝑatoꝛes dei. Pontificuʒ oꝛdo ait
dionyſius pꝛimus ⁊ ſublimiſſimꝰ.Et hu⸗

go in ↄmento Epi ſunt ſublimes ⁊ ſuꝑio⸗

equit᷑ vlterius ꝙ ſtatus pᷣlatõis
dicit᷑ perfectiſſimus.qꝛ ↄuenienti
oꝛ ⁊ aptioꝛ eſt ad ꝑfectionẽ adquirẽdã.ſed
quia hominẽ iam ꝑfectuʒ requirit. Patet/

res ac ipᷣidiuinitati magis appꝛopinquã⸗

quia ſtatus eſt ꝑfectionis in alios exercen

de nõ adquirende.quarę hominẽ ꝑfectiſſi
mũ exigit ⁊ requirit. rca .
mus dram inter ſtatum ꝑfectionis adqui

rende/⁊ ſtatũ ꝑfectionis exercẽde.que qui

dem dr̃a a fine ſumenda eſt. Status nem

peꝑfectionis exercẽde intendit bonũ ſuũ

in alios effundere ⁊ multiplicare. Status
vero ꝑfectionis adquirẽde bonũ illud qð

iam alius diffundit/intendit/nitit᷑ / ⁊ feſti

nat in ſe adqrere. Pꝛimus ex abundantia
in alios redundat.ſcdᷣus in ſeſtat.Scoõm
enĩ areſto.v.eth. Virtus tunc perfecta eſt/
quãdo habẽs eam põt ad alterũ vti ⁊ mo⸗
do ad ſeipᷣm. Multi enim in/ꝓpꝛijs virtute
vti poſſunt.qui ad alterũ nequeũt. Vltra

ſequit᷑ etſi ſtatus pᷣlation is ſit ſtatus perfe

ctionis exercende.nõ ſic tamẽ exercẽde/qͥn
etiã et ſit adquirẽde.Patet quia pᷣlati non
ſunt in ſummo ꝑfectionis/ ſed in dies pꝛo
ficiunt in gratijs ⁊ virtutib. Non ꝙ iam
acceperim/dicit apłus/ aut perfectus ſim/
hoc eſt ſic quin ampliꝰperfici poſſim. Se
uoꝛ autem ſi quo modo compꝛehendaʒ.
uare autẽ plus dicatur ꝑfectionis ex
ercende qᷓ; adquirẽde.ideo eſt quia pꝛinci⸗
paliter datur ⁊ inſtituitex officio ⁊ oꝛdine

vt bonũ quod in eo eſt extendat/deriuet in

alios ⁊ effundat.⁊ quaſi ſe neglecto/alijs ñ

ſibi viuat.qui nec ſic perfectus eſt quin vl

terius perſici queat.ſed quia maxima exꝑ⸗

Quocirca accipia⸗

te iam pſectõnis eſt. ſicut perfectus doctoꝛ
et clericus / dicitur quia excellenter ꝓfecit

in doctrina q;; omni die pꝛoficiat in ea.
CEFins infero quia ſtatus curatoꝛũ in
oꝛdine pꝛoximus eſt ſtatui epoꝛuʒ. Patet
quia eadem opera hierarchica eis incun⸗

bunt que et epis. Etſi non in tam excellen
ti gradu. Debent enĩ ſubditos purgarear
guendo/increpando.illuminare docendo

et pꝛedicãdo. Perficere ſacramenta mini⸗

ſtrando.Tenent᷑ ⁊ in caſu ſicut ep̃i aias p

ouibo ponere. Vnde ⁊ in miſſioneſeptua⸗

ginta duoꝛum diſcipuloꝛũ /quibus curati

ſuccedunt ſᷣ̃m theologos ⁊ iuriſtas.quaſi
eadem opera mandaulit eis xpᷣs/queꝛ apo
ſtolis / luce decimo. ¶ Bequuur ſtatim ex
hoc/ꝙ ſtatus curatoꝛũ perfectioꝛ eſt ſtatu
religioſoꝛũ. Patet quia pꝛoximioꝛ eſt ſum
mo ſtatui epiſcopoꝛũ/ ergo ⁊c̃. Qð autem
eſt ꝓpinquius ſummo eſt ꝑfectius. Secun
do quia ſtaius curatoꝛũ eſt ſtatus pfectio⸗
nis exercende. Religionis vero ſtatus ma
gis eſt adquirende.ſᷣm pᷣdicta autẽ ſtatus
perſectionis exercende perfectioꝛ eſt ſtatu
perfectionis adquirende. ¶ Oõ ſtatus re

ligioſoꝛum ſit perfectionis adquirẽde hboc
expꝛeſſe ponit ſanctus doctoꝛ ſcᷣa ſoe.q.

clxxxvi.ar.pꝛimo in ſolutione. iij.⁊.iiij.ra⸗

tionum et ar.ij.in coꝛpoꝛe queſtionis. Et
libello ſuo de ꝑfectõe vite ſpiritalis. Sta,/
tus inqnit religionis ad perfectionẽ perti

nere dicitur pꝛo quãto eſt via tendendi ad
perfectionẽ per quedã exercitia regularis
obſeruantie. VUnde et.ij.ij.in pluribo locis
queſtionis eiuſdẽ. Religioſus inqͥt nõ ꝓfi
tetur ſe eſſe ꝑfectũ/ſed magis adhibere cu⸗
ram/operã/⁊ ſtudiũ ad adquirendã perfe⸗
ctionem/per regulares obſeruãtias ſue re⸗
ligionis/quã aſſumit. ſicut inſtrumẽta ad
perfectionẽ.Et ita ſicut ipᷣe dicit/dicit᷑ſta⸗
tus ꝑfectionis ſolũ ex intentione finis per
fectionis adquirẽde.Qui aũt oꝑatur ad fi
nem.nõdum aſſecutus eſt finem. Alioqͥn
religioſus ꝓfeſſus vnius diei / qui veriſſi⸗
me ⁊ ꝓpꝛie eſt religioſus/eſſet iam ꝑfectus.
et pueri.xiiij.annoꝝ ꝓfeſſi/dicerent᷑ iam ꝑ
fecti.qð quis diceret?: VUnde ⁊ in religioni
bus licite ⁊ bene recipiuntur pueri adole/
ſcentes/homines indocti/⁊ imꝑfectiſſimi

yt ſcʒ ꝑficiant᷑ in religione/ tales aũt nun/
deberent admitti ad curam regendam.
ic igit᷑ ſtatus curatoꝝ requirit hoĩeʒ ꝑfe

ctioꝛem q; ſtatꝰ religio nis.Ea ꝓpt dicebat

fndul
fſtuatuike
Eſau⸗
gadeu⸗
onito

vitig
ſigulon⸗

Gn
OMieo
copeld
lone.
Cduntan
orcinanil
ſaaporeſt
penoſen
tiporocha
Pgliuni
Pnrun
riclaion
Unisſtutin
Moſaechit
bedarniiſ
aiuis

unninh
ruig
Wän
San
ueinnttn
wckud
latſme
sten
aruitn
ne t
wamlade⸗
ee

nünriNi
nündkuniginl
NAliennrs
2250
fünraä
iriunett
Fmnznuiel
* 31
Aſtini
— ene N
AAYPNNR.
dANNR. .
ℳ uun

N

Et ſtatu perfectionis

augꝰ et habet᷑xxi.qi.c. Pꝛobatioꝛes non
niſi ⁊ melioꝛes in clericos hoc eſt curatos

recipimꝰ. Non dicit in monachos vel reli⸗
gioſos ad quem ſtatũ qꝛ eſt ſtatus ꝑfectio⸗
nis adquirẽde.om̃es recipi pũt. Pꝛeterea

Em diuinũ dionyſiũ ſtatus pᷣlatoꝝ pꝛefert

ſtatui religioſoꝝ.qꝛ eſt adductiu? et aliꝰin
ſe ſtatus. Ipſoꝝ aũt curatoꝝ eſt etiã alios
ad deũ adducere/exhoꝛtãdo/inſtruendo et
monẽdo/quo ſic ad deũ redeãt. Vñ.vi.ca.
celeſtis hierarchie ait ipe dionyſius.Con⸗
ſũmandꝰmonachus / retro ſacerdotem ſtat
nõ ſupꝛa caput hñs tradita eloqͥa. Sequi
tur in textu. Qð aũt neq; ſupꝛa caputtra⸗

dita eloquia hre dicit et aſtare ſacerdoti/

declarat monachicũ oꝛdinẽ nõ eſſe alijs pᷣ⸗
latũ. ſed in ipᷣa ſtantẽ ſingulari ⁊ ſacra ſta⸗
tione. Vnde ⁊ ab initio inſtitutionis reli⸗
gioſoꝝ / vt ex legendis pr̃m claret et appa⸗
ret.religioſi erant ſubditi parochialibi cu⸗
ratis a quibo⁊ recipiebãt eccleſiaſtica ſacra
menta. Poſtmodũ vero vt vagandi tolle⸗

retur occaſio.abbates eoꝝ inſtituti ſũt cu⸗

rati eoꝝ. ¶ Item arguit ad coꝛollarium/

quonia curati oꝛdinati ſunt ad bonũ ↄmu

ne/ religioſi vero vacant bono pꝛiuato/ et

ſingulari/⁊ ſacre ſtationi /bonũ vero ↄmu
nediuinuis eſt ⁊ melius bono pꝛiuato.

nfero vltra ꝙ ſtatus curatoꝛũ ſicut et

VeEepᷣon/eit de pꝛimaria ⁊ oꝛdinaria xp̃i inſti
tutione. Patet qꝛ ipſi diſcipuli quibo ſuc⸗

cedunt curati ſ̃m gloſas ⁊ canones/fuerũt
oꝛdinarij hierarchie/⁊ imediatea xpᷣo miſ⸗

ſi. ⁊ poteſtatẽ hierarchiſandi acceperũt/nõ

a petro ſed a xpᷣo.¶ Sequit᷑ vltra ꝙ cura
ti parochiales/ nõ ſe habent ad epos ſicut
baliui vel pᷣpoſiti ad regem vel pꝛincipem
Patet quoniã ipſi curati habẽt oꝛdinariã

iuriſdictionẽ ſiue poteſtatẽ exercendi ea q̃

iuris ſunt in ſubditos / ſicut ⁊ diſcipuli qͥ⸗
bus ſuccedũt. Pꝛepoſiti aũt ⁊ baliui non

babent niſi ſubdelegatã iuriſdictionẽ non
oꝛdinariã. Secũdo ſi curati nõ haberent

oꝛdinariaʒ iuriſdictionẽ plusq; pꝛepoſiti
vel baliui regum ⁊ pꝛincipũ/tunc epᷣi poſ⸗
ſent pꝛo libitu ⁊ mere gratis / eos depone⸗

re abſq; culpa/ſicut pꝛincipes de ſuis pꝛe⸗

poſitis ⁊ baliuis facere poſſunt. Cõſequẽſ
autem falſum eſt. quia ſᷣm canones /eccleſi
am quã quis iuſte adeptus eſt. non niſi p

graui culpa coꝛaʒ epiſcopo canonica ſeue⸗
ritate amittere debet. Item quia curati de

lure diuino ⁊ ↄmuni poſſunt opera hierax

ficere/ſacrameta miniſtrare. ſequit᷑ ꝙ ſtat

cunatoꝝ nõ eſt faccicius/vel adueticius vł

—

volũtarius. Patet exq̃ ᷣm pᷣdicta eſt de pꝛi

maria xpᷣi inſtitutione/⁊ oꝛdinariꝰſtatus.

¶ Ulterius ſequit᷑ ꝙ ſicut papa nõ poſſet
ſtatũ epoꝝ ab eccleſia tollere / ſic nec ſtatuz
curatoꝝ. Patet quia in ſuis anteceſſoꝛib⸗
immediate a xpᷣo miſſi ſunt. ſicut et epi in
apłoꝝ miſſione. ¶ Ultimo infero ſicut ſũ

67

chica rercere arguere docere / pꝛedicare

mus potifex nõ poſſet ſtatũ curatoꝝ abole

„

re vel tollere.ſic nec a parochianis omniũ
curatoꝝ omnẽ debitaʒ ſubiectionẽ tollere
vel ſuſpendere.ita vt in nullo eis ſubijcerẽ
tur. Pꝛobat᷑ quoniã ſᷣm dicta/curati a xpo
in ſuis ſucceſſoꝛibo acceperũt auctoꝛitatẽ?

—

poteſtatẽ actiuã.ĩmo mãdatũ ⁊ pceptũ hie

rarchiſandi ſi. ubditos ſuos.ergo xpᷣs eodeʒ
actu vel madato inſtituit/oꝛdinauit/⁊ pꝛe

cepit/ꝙ ipᷣi ſubditia curatis hierarchiſarẽ

tur ⁊ ad eos venirẽt. Fruſtra eteni daretur
actiua poteſtas hierarchiſandi niſi ⁊ paſſi

ua. Ande ſicut arguũt doctoꝛes theologi.

Chꝛiſtus dando aplis poteſtatẽ abſoluẽ⸗
di Quoꝝ remiſeritis peccata ⁊c̃ illo eodeʒ
actu ⁊ mãdato obligabat hoĩes ad ↄfeſſio
nẽ peccatoꝝ/quoniã ſine ↄfeſſione nunq;

abſoluerẽt. ⁊ fruſtra dediſſet autoꝛitatẽ ab

ſoluendi. niſi in ſubditis coꝛreſpondenter

inſtituiſſet obligationẽ p̃ceptiuã ad ſe ſub

mittendum eis ꝓ beneficio abſolutionis:.

Ita in ꝓpoſito imaginãduʒ eſt. Item quia

ipſi curati iure naturali ⁊ diuino obligan

cur curã ⁊ ſolicitudinẽ gerere/ acrationem
diſtrictam reddere de ouib ſibi cõmiſſis.

igitur ipᷣi etiam parochiani eis obligãẽtur

et ſubijciütur / tenet conſequẽtia/quia obli
gatio debet eſſe mutua/necclaudicare de⸗

belt. Itaq; neceſſaniũ eſt / ſi rex vel pꝛinceps
teneatur ſubditos tueri/regere/pꝛotegere/
et defendere/ꝙ coꝛreſpondẽter ſubditi eis
debeant ſubiectionẽ/tributũ / ⁊ vectigal/⁊

econtra ſi plebsvel populus debet pꝛicipi
reuerentiã ⁊ tributa Rexetiam debet eis ꝓ
tectionem ⁊ defenſioneʒ. Nam ⁊ ipſe ſum/
mus pontifex pꝛopter magnitudinẽ obli⸗
gationis vocat ſe ſernũ ſeruoꝝ. Sic etiaʒ

opoꝛtet ꝙ omnes ei maxime obligentur.
Sic igitur inter curatos et parochianos

eſt mutua naturalis et diuina obligatio/

quã generaliter papa non poteſt ab omni

bus tollere. .

De perfectione coꝛdis

RWR 4 Aana eEEGE ☚ Eααααο ——
4*

M. ccccxiij. Cheolog lo

mimam criſtianam.
AAIAliges dominu deum tuum
Eerxr toto coꝛde.um hoc tibi
pꝛeceptũ ſit o anima chꝛiſtia
na. tu ad impletionẽ eius/to⸗
tum coꝛ pᷣpara/⁊ vigilãter in

litas coꝛdis in quo conſiſtit.quoniam tot
varijs ⁊ ad varia motibus continue ſpar⸗
gitur.⁊ nunc hac nunc illac celeriter diui⸗
ditur. qꝙ vix aut nunq; totum in ſe collectũ

7

le quale deus eſt obiectiũ. T¶Totũ ſi⸗
cut dicit Areſto.idem eſt qð perfectũ. Per
fectũ vero dicitillud cui nihil deeſt. Si au
tem hec ꝑfectio ſimpliciter ⁊ abſolute con⸗
ſideret᷑ſolus deus ꝑfectus et totus eſt.qꝛ
ſolus eſt cui ſimpliciter nihil deeſt. in quo
ſcʒ omne illug eit / qð melius eſt eſſe q; nõ

feratur in vnũ.pꝛeſertim ſpũale ⁊ inuiſibi
e

eſlſe. A (¶ Bec ita eſſe nedũ fide ſed phi⸗
ca ⁊ metaphyſica demonſtratione ↄfiteoꝛ.
Verũtũ aliter loqͥ de totalitate vel ꝑfectio
ne/ cogũt hec verba. Diliges dominuũ deũ
tuũ ex toto coꝛde tuo. Z¶Recte ſentis
et dicis o aia. Pꝛopterea totalitas aliqua
vel pfectio dicit᷑in creaturis ſᷣm quid vel
contracte.duʒ videlicet alicui rei nihil de⸗
elt eoꝛuʒ que ſibi competere debent / inxta
hanc vel illam conditionem ſue ſpecieivel
nature vel gratie ſuꝑaddite. Sicenim di⸗

citur homo ꝑfectus in coꝛpoꝛe/dum nihil
coꝛpoꝛei deeſt qdðᷣ ad eius integritatẽ ⁊ cõ⸗

poſitionẽ ꝑtineat/ſed membꝛis omnibus
plene donatũ eſt. A (Klolo per multa

vageris.Dic in ꝓpoſito. Quid ſit coꝛ totũ

vel perfectũ. Non quidem perfectione na⸗
ture ſed moꝛis ⁊ gratie. Sic enilr̃e circun
ſtantia iubet intelligi. ¶ Triplex ſo
leta mgr̃is.ipſa quã queris totalitas coꝛ⸗
dis diſtingui.que ſub quadam latitudine
vnita/totalitas dici põt/diuerſos fᷣm ma⸗
lius ⁊ minus gradus habens Vode coꝛ to
tum ſeu perfectũ dicitur. qð ſpirituſſanctꝰ
inhabitat per gratiã gratũ facientẽ.quoni
am tali coꝛdi ſicſe habenti non ſtat vt ali⸗
quid deſit eoꝝ que ſibi neceſſaria ſunt ad
ſalutẽ. Jam enĩ nõ in gratia.ſed in moꝛta⸗
li culpa eſſet/ſi careret neceſſarijs ad ſalutẽ

quitur ad

tende. Aia ¶ Deſidero agnoſcere. tota⸗

vel ſolum habitualiter vt in

A Duigat igirdeũ ex toto coꝛde.x iſtud
implent pᷣceptum pueri nouiter baptiſati:

Doꝛmiẽtes etiã adulti duʒ ſunt in gratia⸗
ĩmo ⁊ vigilantes dum venialirer peccant
coꝛ ſpargentes ꝑ varia creaturarũ oblecta
menta. ſalua tamen caritate. T Sli
quos dicis/quẽadmodũ dicũtur deo pla⸗

cere per fidem ſine qua impoſſibile eſt pla

cere deo dicũtur inſuper deo placere et crxe⸗

dere. Ita ⁊ dici poſſunt deuʒ ex toto coꝛde
diligere. quia etſi non actualiter / tamen et
habitualiter coꝛ habent iunctum deo. Ce

terũ diſtenſio varia coꝛdis ꝑ venialia/cuʒ

non auertant a deo / nõ expellit coꝛ extra la
titudinẽ totalitatis ſeu ꝑfectionis de qua
loquimur.Habet aũt ſicut pᷣmiſimus hec

latitudo totalitatis gradus aliquos/vide⸗

licet tres in genere/quoꝛũ gradus mõ nu⸗
meratus eſt infimus.Alius eſt ſupmus in
beatis. vbi coꝛ fert᷑ actualiter ⁊ aſſidue ᷣm
caritatis motionẽ in dei dilectionẽ ⁊ amo⸗
rem.ita qð nihil eſt qð retardat/aut rüpat
aut interpolet/aut impediat hmõi conti⸗

nuam coꝛdis in deũ lationẽ.Tertiũ ⁊ huũc
mediũ nominam gradũ/qui ſecum venia

lia actualiter admittit. Nec ſolum ꝑficitur
in ipᷣm coꝛ ꝑ caritatis habitũ/ſed frequen⸗
ter ꝑ actũ/quãtũ humane vite huiꝰfragili⸗
tas agi ſinit.qᷓ;uis ad beatitudinis finem
non attingat. 1 Placer hec diſtinctõ

Sed exipᷣa ↄfeſtim ſequividet᷑oẽm exiſtẽ

tem in gra habere ſtatũ pfectionis.¶ K
NDuare: A ¶ Duia pfecte deũ diligit er

toto coꝛde ⁊ hoc actualiter ſehe vt adulti.
antes bapti⸗
ſati. T¶ Utiq; ſic fateri neceſſe eſt.qm̃
Dennis talis eſt in lntn ſanclseteneare
igionis xpᷣiane.qui ſtatus merito ꝑfectus
obenaͤgend A¶ Quid ſibi volunt igit
tot de ſtatuũ varietate ⁊ ꝑfectione conqui⸗

ſitiones? ſi ſtatus vnicus chꝛiſtiane reli⸗

Copia ullelen it ſtatus pfectionis.
Z¶ Pꝛeſuppoſito ſemꝑ ⁊ retento eo vo

qõ nũc intulimꝰ. nec aliquis ambigere de

bet xpᷣianus/ ꝙ pfectio ſtatꝰ humane vite

cõſiſtit in caritate. Multiↄſequẽter cona

ti ſunt tradere modos ⁊ media nõ in quib
eſſentialiter ↄſiſteret perfectio coꝛdis. Ju⸗
xta Caſſianũ colł.pꝛima.ſed ꝑ qᷓ mediatz
fectio talis tanq; finis attingeretomodi/

et augeret/vel roboꝛaret᷑efficacius.qm iu.

xta pᷣdicta ꝑfectionis huius latitudo / ſuſci
pit ĩ ſe maius atq; minꝰ. A¶ Duxflua

tumdͤ⸗

„ dxilpd

m
Neßlu
orainit
guuleri
Honuiii
nio nonun
lunt Je

ofirnaue
actoanne
ſeſſoꝛine
deoumn
cllouner

Nrin pe
mũporfi
bCollot
bermi
ſhbietöero

elbicht
hamnt

.

nlinneden
lr
2 a s

— .4
nmiTii

ininr
1rdngtan
wri frn
Grnahuftgit
cuminsfitn
Krhaatknen
d C
nintdäi i
Mun enu.
””
enuhini

H e⸗ N
uins niiin

6 8
W „„ .
P ₰ „,
GCNe.

8. 4 4 / %B

nisboin
e

1

4

Nee

Biue de ſtatu perfectionis 62

lne dici curioſa)videt eſſe de ſtatũ perfe⸗

ctione talis locutio. Itaq; nũquid legiſla⸗

toꝛ xpᷣs /qui de eſt/cuiꝰ ꝑfecta ſunt oꝑa/ꝑ⸗
fectaʒ dedit legẽ.que ↄtineret media ↄmo
diſſima retinẽdi ſtatũ ꝑfectionis euãgelice

et in magis ac magis ꝓficiẽdi/per oꝑa nũc

cõſilioꝝ.nũc medijs iſtis.et nũc illis/pꝛo
qualitate ꝑſonaꝝ/tempoꝝ/⁊ locoꝝ/cũ ce⸗
teris circũſtantijs/que creberrime variant
Fuit tꝑe Conſtãtien.ↄſilij quidã il⸗
lic frater oꝛdinis pᷣdicatoꝝ/aſſerens nullũ
eſſe poſſe in ſtatu ꝑfectionis /niſi tria vota

cum ꝓfeſſione ſolẽni ſuſciperet. Examina
ti doctoꝛes theologi obiecerũt de xpᷣo qui

nõ iſta vouit.ĩmo nec apli om̃es / nec diſci
puli / nec virgo maria. Nam in ecclia pꝛi⸗

mitiua qñ erat ꝑfectõ xpᷣiana.qñ erant eis

omnia cõia/qñ nullꝰegens erat inter eos.
QZegit᷑ ꝙ vxoꝛes habuerunt multi / ſicut ex
anania ⁊ vxoꝛe ſua colligitur ⁊ de petro cõ

ſtat. Quid rurſus ꝙ hec aſſertio ſtatui pꝛe
latoꝝ qui dicunt᷑ rede Ahion

tria hec vota nõ feciſſe cõſtat. A EC
ne pᷣlati oẽs/imo ⁊ clericivniuerſiinſ
oꝛdinibo ↄſtituti votũ habẽt caſtitatis.nõ
qualecũq;/ſed ſolẽne/quale dirimeret mr̃i
moniũ iam ↄtractũ.
uis nõnulli taliũ vel neſciant vel nõ atten
dant. Ideo ꝙ nõ expᷣſſerũt verbo illud vo
tum/qð facto ꝑ ipſaʒ oꝛdinis ſuſceptioneʒ
ↄfirmauerũt.quẽadmodũ nouitius tranſ⸗
acto anno iudicat᷑ꝓfeſſus.vtens veſtibo p
feſſoꝛũ/necreclamãs verbo. A ¶ Ut vi
deo iam nõ põt de imꝑfectione ſtatus iſte

culpari ex carentia voti caſtitatis. Sed qͥd

de altero duplici voto dicef. ¶ Colli

giturin pꝛimis ↄtra dictũ fratrẽ/q; votum

vnũ põt fieri nõ additis alijs ⁊ hoc in ſecu

lo. Colligit᷑ deinceps/ ꝙ ſacerdos ſecularꝭ⸗
habet ſtatũ ꝑfectionis ſaltẽ in hacꝑpetua
ſubiectõe voti caſtitatis. Colligit᷑tertio qꝙ;

ſi iuramẽti vinculũ.ſi pᷣterea fides ĩ baptiſ

mo ꝓmiſſa nõ min? obligant deo qᷓ; votuʒ

voluntariũ.nihil ꝓhibet ſacerdotes hmõi
canonicos collegiatos ⁊ reddituatos / ſta⸗

tum pfectionis obtinere. A Expecto
declarationẽ. T iquidẽ facilis eſt

Noõne quilibet taliũ debet obedientiaʒ ſu⸗

pꝛemo abbati chꝛiſto ⁊ eius vicario ſupꝛe
mo ⁊ ↄñtter inferioꝛibus vſq; ad decanum

ſuũ.vel alterũ imediate ſibi ppoſituʒ/quo⸗
cunq; noie dignitatis appellet᷑.ſit vnꝰ ſint
plures in vnũ ſicut capitulũ.Ecce obediẽ

lon

ſt fateoꝛ q;

tiam ⁊ vt ſepe luramento firmataʒ. Jurat
omnis de nouo gremio vniuerſitatis in⸗
grediens rectoꝛi ſuo. A Minnliterin⸗
telligit tale iuramentũ/ nõ de omnib⸗ vni⸗

uerſaliter/ſed quãtũ ſe poteſtas oꝛdinaria

rectoꝛis ectendit. Fatendũ eſt pla⸗
ne ſic intelligi. Sed necãliter iuramenta
vel vota religioſoꝝ ſuꝑ obedientia plena/

—

ria reſpectu ſuoꝝ ſuperioꝛu; debet accipi/

dum videlicet ſuperioꝛ iubens regule ſecõ

foꝛmet.Alioquin in multis quilibet voto

cõſtrictus regularis obſeruãtie hr̃e poteſt
et velle ⁊ nolle. Iſti latius / iſti ſtrictiꝰ. Po

teſt quoq; iubenti cõtra limites regulares

Abbati vel pꝛioꝛi cur ita facis dici.ſed nõ
paſſim aut leuiter ſine grãdi cã. A¶ ¶Vi
deo quẽadmodũ ↄcludere vis obedienti⸗
am in ſecularib pꝛout in monachis inue⸗
niri. Sed quid de voto pauptatis indu⸗
ces/cum ſeculares ſint ꝓpꝛietarij.ſint ſub

diſtinctis tectis.ſint in diſtinctis menſis.

ſint ementeg vendentes.dantes?⁊ mutuã
tes. T ¶ Wiaetur iſtud nõ obſtare per·
fectioni pauꝑtatis.ſi ſuerit apud tales in⸗
ſitum veraciter illud ꝓpheticũ.diuitie ſi af⸗

fluant nolite coꝛ apponere/vt ſint talibus
vtentes/quaſi nõ vtẽtes.Qualis erat pau

altiſſimã vouiſſe paupꝑtatẽ.ſimilit᷑ de caſti

tate ⁊ obedientie votis.Oõð ſi taliter habe

5 2

lus/q̃les aplłi quos foꝛtaſſis dicit Aug. iõö

re diuitias ſit imꝑfectum. Dic mihi de tot

abbatibo / pꝛioꝛibo/ceterisq; plurimis reli⸗
gionũ ꝓfeſſoꝛiba quid cenſebit᷑iquos con⸗
ſtat nec ſub eodẽ tecto iacere.nec in eadem
menſa ↄmedere.ſedere cũ ceteris qui ven⸗
dunt/emũt/diſpenſat/agunt demũ in nul⸗

lo qð appeat ſecularibo reddituans diſſi⸗
mile. A ( Brandis potius inuenitad

huc differentia.qm̃ poꝛtio data ſecularib
de muni dotatõe totiꝰ ecclie ſue dũ diui⸗
ditur id qð ↄmune eſt ꝑ ſingulos/cedit in
verũ dominiũ cuiuſlibet. Nõ ſic apud reli

vſus rerũ plurimarũ /vel ꝓ diſpenſatõe in
alios / vel ꝓ ſua ſuſtẽtatõe.dũio ſemꝑ apð

ſuꝑioꝛes remanẽte. ¶Dicũt ſcio ta⸗
lia plures eoꝝ/ſi vero magna ꝑs aliter ſua
ſeruat/ipᷣi ↄſiderent. Neq; leuiter velarro⸗
ganter ſeculares dijudicent/qui cũ ſuo(q̊/

lem notant imperfectionis)dominio/pñt
yſum modeſtũ ne dicamus modeſtioꝛem
frugaliter exercere. Concludendum igitur

gionũ pfeſſoꝛes/quoꝛũ multis pꝑmittitur

ad vnũ / ꝙ ſolus ſtatus religionis xpiane

De perfectione coꝛdis

ſub abbate po vſt ſtatus pfectionis / ſient

ſolꝰeſt caritatis ⁊ ſalutis extra quẽ neq; ſa⸗
lus ſtat / neq; ꝑfectio. Sũt tñ in ſug latitu
minꝰ ad ↄpẽdiũ ꝓpinquãtes. id
ſibi blandiũtur ergo religionũ ꝓfeſſoꝛes ⁊
inſtitutoꝛes: Z( Exiſtimãt ꝙ regule
per eos date vel explicate / vũ ſub quadã p
feſſione ⁊ obligatõe retinẽt ſuos pꝛofeſſo⸗
res q̊ͥs cõi vocabulo religioſos dicimꝰipſi
iam ſtatũ ingrediunt᷑.nõ quidẽ ꝑfectionis
iam habite vel exercẽde/ſed adipiſcẽde.
A¶ Ecce iam diuertunt iſtia vera ſignifi
catione huiꝰqð eſt ꝑfectio xpᷣiana.dũ fatẽ⸗
tur hoĩes in religionis ſtatu poſitos eẽ nõ
ad hmõi ꝑfectionis exercitiũ/qð certe pꝛe⸗

miſſis repugnãs eſt. Eſt enĩ xpᷣianus oĩs

in ſtatu ꝑfectionis exercẽde / dũ ſibi vacat
pꝛo loco ⁊ tꝑe.ĩmo ⁊ hoc etiã ex pꝛomiſſio
ne ſeu voto ꝓfeſſionis baptiſmalis.cuſto⸗
diendo obedientiã.caſtitatẽ.⁊ pauꝑtatem
iuxta vocatõeʒ ſuã/ ⁊ ſi nõ ſemꝑ in actuali
echibitõe/ tñ in animi pᷣꝑatione ⁊ habitua
tione iuxta ꝑ te nücdeducta. ( LCon⸗/

tẽdere nõ ↄuenit de noĩb/ vbide revſtite⸗

rit. Rurſus omittẽda eſt hmõi diſceptatio
ſuꝑ ꝑfectione ſtatuũ/qm̃ ſapere videt pha

niſaicã gloꝛiatõeʒ ꝓ qua ↄpeſcẽda ſcripſit

apls ſuã pfundiſſimã ad Ro.eplam. Cõ⸗
cludẽs ſalutẽ noſtrã eſſe ex gra dei/vt non
gloꝛiet᷑ ante eũ ſtulta pᷣſumptio oĩs carnis
Poꝛro q; de ſtat ſui ꝑfectõe gloꝛiat᷑. Reco⸗

gitet ꝙ nõ in ſtatu ꝑfecrionis eſſe / ſed perfe

cte viuere laudabile eſt. Penſet qꝛ quanto
gradus altioꝛ/tãto caſus grauioꝛ.erreat

ilud Aug. Areſtotelico ↄfoꝛme verbo In

heremo bene viuere ſũma ꝑfectio eſt.male
aũt viuere ſũma dãnatio.Et iterũ/ſicut in
quit.nõ facile inueni melioꝛes/ q; qui pꝛo
fecerũt in monaſterio.ſic nec eis qͥ defecer̃t
deterioꝛes. Vtrũ vero plures in talibo vo⸗

catis ꝑfectõis ſtatib ꝓficiãt qᷓ; deficiãt/no

lo te curioſam eſſe in inueſtigando.nec te⸗
merariã in iudicãdo. nec ſuperbaʒ in ↄtẽ⸗

nẽdo.nec garrulã in diſputãdo.qꝛ iã ĩ mul

toꝛũ moꝛiba ꝓchdoloꝛ⁊ ↄuerſationib ma
gis q; in codiciba ⁊ diſputationibo veritas
expe rit᷑que ↄcludit aꝑte religiones huiuſ
modi facticias nequaq; dare ꝑfectionẽ ſed
frequẽter in ↄtrariũ eius qð intenderunt/

non ſui/ſed abutentiũ vicio / vel ex ĩpꝛopoꝛ
tionatis ſuis moꝛibo vite.ſeuviuendi regu
lis ſe foꝛtaſſis altioꝛibo miſerabiliter dila⸗

buntur. A

dine ploctönis vie multe.quedã 1 Ba

qnquidẽ in omni ſtatu/ꝑfectionis hoĩes

inuenire ↄtingit/habentes obedientiã/ca
ſtitatẽ/ pauptate in animi pmptitudine/
ſm quã in ſeculo dici pñt obedientes.⁊ in

matrimonio caſti. et in maximis diuitijs
pauperes ſpiritu. Ac exinde ꝑducũtur ex
is medijs ad augmentũ ⁊ perfectionẽ ca⸗

ritatis ſupꝛa multos in religione in celiba

tu / in mendicitate/vinẽtes. TKRecte

dicis / ſi tamẽ ſolicite tibi pᷣcaueris ab erro⸗

ribus Jouiniani ⁊ alioꝝ ſimiliũ detrahẽ⸗

tium ꝑfectioni conſilioꝝ/qui ↄfundere vi

debantur ad vnã equalitatẽ ſeu paria me⸗
rita coniugiũ cũ virginitate eſum carniuzʒz

cum ieiunio. obedientiã regularẽ cum ſecu
larilibertate. diuitias cũ pauꝑtate/ vindi⸗/
cationem licitã iniurie pꝛopꝛie cũ indulgẽæ

tia ⁊ manſuetudine ⁊ ita de conſimilibo.

A¶ Abſu vt ita deſipiam / vt obſeruatio⸗
nidetrahã conſilioꝛũ. Quãuis enĩ nõ ob⸗
ligent hoĩem ad obſeruationẽ ſuã.qꝛ iam
non eſſent cõſilia ſed pꝛecepta-NHihiulomi⸗

nus teneoꝛ aſſentire ꝙ; diſcreta conſilioꝛuʒ
obſeruatio / ceteris paribo eſt ꝑfectioꝛ q; im̃
modo pᷣeeptoꝝ. ¶Doge loqueris ⁊
diſcrete de obſeruatõe Zſilioꝛũ/ dũ iungis

w ſit diſcreta. et addis ceteris paribo. Põt

itaq; fieri/ pᷣbere alterã maxillã ꝑcutien⸗

ti. aut dare palliũ tollenti tunicã/⁊ ita ð cõ
ſimilibo ſit vicioſum. dum ꝑcutiens aut ra

piens per impunitatẽ fit deterioꝛ/ in per
niciem rei publice diſſimulatio talis ver/⸗

git. Contingit iterũ/ q homo nõ obfuãs

conſilia per votũ / nec per actualẽ opis ex⸗

hibitionẽè / habeat intenſioꝛẽ ⁊ cenioꝛẽ in
coꝛde pᷣꝑationẽ eadẽ obſeruãdi ↄſilia duʒ

7

impletionis faciẽdi ſibi neceſſitas vel vti⸗

litas occurrerit. Quis nõ dixerit pł valere
aurũ qᷓ; plũbũ /ſed ceteris paribe intellige.
Paã mmnti glubi nalo eſ pcij / pauciſſi
mo auro.Sic cõꝑationes ſemꝑ examina.
qm̃ vix aliter eſt ͥn ↄpꝑata hr̃e epoſſintvt
excedentia exceſſla. A ¶ Concedimus
itaq; eſſe. Sed nũquid ꝑfecti eſt iſta tria

bfre/obediẽtiã. caſtitatẽ/ pauꝑtatẽ ſub vo⸗

to ſicut hñt religiones(qs Anſelmꝰ noĩat
facticias qꝛ facte vident᷑ poſt inſtitutionẽ
legis euãgelice)vt ea que ↄſilioꝝ erant fie

rẽt ſub pcepto / hõ q́ʒ ſubderet ſe perpelue

ſeruituti pꝛopter illũ cui ſeruire regnane e⸗
et cuius regi ſrenis ſumma libentas eſt. et
cuius vincula ſunt alligatura ſalutaris⸗

¶ Fiat mibi m conſiliũ tuũ

Unt
(dadi⸗
tlisg
ſpenlt⸗
uns
lubirte
ſſporois
hwo porg
nchiäſe
ſbgencde
popten
dotroe
banoge
guitehe⸗
aptyrpen
plaotze
luie Ous
goueppe
¶quiaie
lan idrii
eorenomd⸗
unchicinie⸗
Naſſtie/
attcno
linodicitee⸗
noſenen.
föreſtorn
lignitöcte
les/qlande
Plan T0
go drinon
ſpel ii
gefzalltnen

cru orini.

nyMmain
Prche
(arlors
niin
Uanmmdd
õ
miftenm

ginmur

ni enenniſſß

tione ꝑpetua. A

Bine de ſtatu perfectionis

A pinde mutet ſtatũ de qjdã libertate ſecu
l in ppetuo ſub voto iugj. ¶ Habz
bocoĩis doctoꝝ ſnia/ꝙ opꝰbonũ factũ cuz

voto / circũſtantiã accipit q̃ de ſe melioꝛat

ip̃m. Et ꝙ religio qlibet facticia / oſiſtit eſ⸗
ſentialit᷑ in h̊ triplici voto q;uis in regulis
⁊ inſtitutõniba alijs varia ſit ⁊ lata dr̃a ma

xime inter varietatẽ finis pximi ſub deo fi

nep̃intẽto. Soꝛtit᷑ deniq; talis qlibet reli

gio nomẽ ſtatꝰ rõne iã pᷣtacia/imo ⁊ ſtatus

ptectõis ſm modernos. antiqͥs ſilẽtibo ap

pellaf᷑. A ¶ Muo pacto põt iſtud nomẽ
tam egregiuʒ ⁊ nobile/ plurimis qᷣ ſunt in

hmõi religionib ꝓfeſſi ↄuenire / qs eſſe ne

mo negat multũ imꝑfectos vel ex ignoꝛan

tia. vel ex naturali ⁊ moꝛali inpotẽtia / vel

ex certa malicia. ¶ Rũñſio iã ſicut ⁊ ob
ictio pᷣtacta eſt. ¶ Pꝛo cuiꝰelucidatõe ple⸗

nioꝛi diſtinguũt loquetes de ꝑfectõe ſtatu

um/ꝙ ſtat? eſt aliqs ꝑfectõis nõ vt habite

ſegd adipiſcẽde/ qm in ipᷣm ⁊ ꝑ ipᷣm ſatagit

ꝓfuẽs ꝑfectõeʒ adqͥrere/nõ q̃licũq; mõ ſed
ſpẽalit᷑ ꝑ tria vota cũ ãnexis regule ⁊ inſti⸗

tutis. Eſt inqunt aliꝰſtatus ꝑfectõis yt iiä
habite ⁊ exercẽde in alios.qlẽ dicũt eſſe ſta
tü pᷣlatõis/ad quẽ ſpectat alios nedum ſe⸗

ipos / purgare / llumiare / pficere tanq; hie
rarchicũ ſtatũ in ecclia. Aete iã ap⸗
ꝓbare videt᷑ hecdiſtinctõ illud qð cãbatõ

ĩpꝛopꝛietate locutõis /dũ ſtat ꝑfectõis ille
dicit q nõ ex ſe ꝑfectos hʒ /ſed pficiẽdos vi

deat logicſi ſeqͥr. Iſte eſt ſtatꝰ pfectõis ad⸗

quirẽde/ ergo ẽ ſtatꝰ ꝑfectõis. Nũquid nõ

aptiꝰ vocat᷑ ſcola / vel vꝛa / vel diſciplina ad
pfectõeʒ adipiſcẽdã q; ſtatꝰ ꝑfectois abſo⸗
lute.Quis diceret ꝙ religioſus eſt in ſtatu
gloꝛie ꝑpetue/eſt tñ in ſtatu talis glie.non
quidẽ adepte ſed adipiſcẽcde. ¶ Ho⸗/
lumꝰvt pᷣdiximꝰvbi de re ↄſtiterit deſerui⸗

reↄtẽtioni de noĩe. Pꝛopterea neq; repu/
tamꝰhic inſiſtendũ ſi ſtatꝰ curatoꝝ debeat

dici ſtatꝰ / vel tm̃mõ gradꝰ /vt ↄcedat᷑ gra⸗
dus ꝑfectõis exercẽde/⁊ nõ ſtatꝰ/ſᷣm illos
qui nõ dicũt eẽ ſtatũ ſine voto /vel obliga⸗
iↄcedat᷑ hoc illis
HNõne ſũt curati ſuis eccłijs ſel ſuſceptꝭ ob

ligati/nõ cedere/nõ fugere tãq; veri paſto⸗

res/quẽadmodũ ſuis ſũt aſtricti maioꝛes
pᷣlati: (icuũt ꝙ nõ/⁊ h̊ ex duplici ſi
gno. pꝛimo qꝛ pnñ⸗t intrare religionẽ abſq;
ſpẽali diſpẽſatõe pape.nõ ſic epᷣi. Rurſus

qꝛ facultatẽ hñt liberã reſignãdi vel ꝑmu/⸗

tãdi q̃lis nõ ↄcedit᷑ efßis. A ¶ Diuerſi⸗

O

ius ꝑiculũ ibi cautiꝰagẽdũ fuit.Eſſet autẽ

maiꝰ pꝑiculũ ſi fas eſſet ep̃ᷣis paſſim ecclias

ſuas dimittere/qᷓ; de curatis. Nihilomiꝰẽ

68

tas arguiter bac duplici radice/qꝛvbi ma

ꝓoꝛtional obligatio iure diuĩo curato ad

ſuã eccliaʒ/ ⁊ pᷣlatoꝝ maioꝝ ad ſuas cathe

drales.ita ſcʒ ꝙ neutris licuũ ẽ abſq; ratõ⸗

nabili cã deſerere ceptã eccliaʒ. Sʒ euidẽ⸗
tioꝛ cã reqrit/ vbi maiꝰ vt diciũ ẽ ĩmineret
ꝑiculuʒ. Hinc de pᷣlatis papa retinuit ſibi

ꝛobabilis ẽ iſta rñſio. q̃ ↄſequẽt᷑ ĩfert
curatos eẽ tã in du q; in ſtatu ꝑfectõis ex
ercẽde.Nõ ita de religioſis qͥ.vt tales.pᷣci⸗

ſi ſüt.nõ pᷣſũt ceteris.nec ſũt ſacerdotes nec
clerici/yñ monachꝰ or q̃ſi ſolꝰ plãgens/
ſeu dolẽs. A ¶ Quo pacto igit᷑ põt ali⸗

s curatꝰ deſerto ſtatu ꝑfectõis maiorꝭ ad
atũ mioꝛis vltro deſcẽdere vt monachꝰfi

cognitõeʒ ſpealẽ. nõ ita de curatis.C CE

at. ¶ Dicẽt aliqͥ ꝙ hocñ põt niſi rõ⸗

nabilis cã fubſit.cuiꝰcãe ↄgnitõeʒ/papa re

liqͥt eoꝝ ↄſcie.Eſt aũt rõnabilis ca/ſi cura
tꝰvidet eẽ ſe ſcãdaloſuʒ pplło ſuo.ſi penitꝰi⸗

eptũ/ lſufficiẽtẽ/⁊ ignaꝝ ꝓ ſuſcepti regimi

nis officio / qᷓ cãe ſufficiẽtes ſũt etiã in epis
a Baorel ſpõtanei vł inuiti trãfferant

ouet ex diuerſo nonnullos iſta qᷓ

fit trãſſatio de monachis ĩ eos.Aduerſat᷑

inqͥ t talis aſſumptõ duplici voto/ obedie

ſcʒ ⁊ pauꝑtatis.qm̃ ⁊ diuitias hũt ſine ꝑfe

ctionis diminutõne ꝓut ab eis ↄcedit᷑.eta
ſuis abbatibo cũ regularibodiſciplinis ab⸗

ſoluũt. T¶ Rñdẽt iſti diuitias ſe hr̃ei

epiſcopio.Nõ in ꝓpꝛietate poſſeſſiõis/ ſed

in officiũ diſpẽſatõòis. Dãt exẽplũ de mri⸗

monio.qðoð dat᷑ pꝛimo homi in officiũ ꝓpa⸗

gatõis/nõ in remediũ libidinis/vt mõ da
tur aliquibo hac ſola de cã. q̊s eſſe ↄſtat nõ

idoneos ad ꝓlificandũ. Sic inqunt diui⸗
tie retinenta q buſdã vt ſecularibo pꝛo ſolo
ſui ſolatio/nõ in officiũ. Ecõuerſo reꝑit᷑ ĩ
p̃ᷣlatis monachis/q diuitias qͥb añ renun

ciauerũt nõ amplectunt᷑ in pᷣlatura ꝓ ſola⸗

tio ꝓpꝛio magis q; antea/ſed ad diſpeſatio
nis obſeoſum in paupes officiũ.¶ A
Deſuꝑ ẽ inſpectoꝛ deꝰ qͥ nouit intẽtiones

coꝛdis alr in plurib ſe hr̃e qͥ dixit. Oꝑib⸗

gedite. (Toqͥmurh nõ qles ſint ſʒ
quales eẽ debeãt monachi dũ pᷣlaturas aſ⸗

ſumũt.Quipᷣterea nõ abſoluũtur ab obe⸗
dientia ſʒ mutãt illã ſub ſũmo põtifice q̃n⸗

tũ ⁊ qliter pꝛioꝛẽ vitaz videritregularẽ nõ
poſſe cum pꝛelationis executione ſeruari⸗

De perfectione

Konfirmat hoc ea que ſuꝑ ſeculariũ

obedientia diſſeruiſti. Sed nũquid ſuper

eſſe difficultas maioꝛ videt᷑ in mendicanti
bus / qui iam vtiq; nequeũt vere dici men⸗
dicantes/cũ ſuppetat eis ius plenum diui
num naturale ⁊ poſitiuuʒ/recipiendi tꝑa⸗
lia a ſubditis:ita vt ipᷣi iam nõ ſolo titulo
naturalis neceſſitatis acepiant neceſſaria
qui titulus ſolus ꝓpꝛie reddit mẽdicanteʒ/
eſſe ſimul ⁊ dici. Alioquin reges gentiuʒ ⁊
omnis hõ generaliter accipiẽs aliquid ab
alcero qui dat ſponte.pici poſſit mendica⸗
re. „ (Dicerẽt aliqui mendicantes id
circo remanere/ qꝛ titulo poſſeſſoꝛio renũ/
ciant/⁊ ſolo quo ↄtenti ſunt titulo pauꝑta
tis aut naturalis neceſſitatis petunt gratꝭ
nec vꝛgent ſi negent᷑/ nectitulo iuris diui⸗
ni vel naturalis impellũt? hoc ꝓ cauſa ſua
ſed de pauꝑibo curant certant/ ⁊ diſceptãt/
A Fateoꝛ ita vel dici vel fingi poſſe / ſed
veritas necilludit/nec caſſaf. L¶ Sic
volunt dici xpᷣm fuiſſe mendicũ/nõ quoni
am eſſet dñs vniuerſoꝝ. Quid enĩ verius
ſed abdicauit a ſe etſi nõ dominiũ tamẽ do
minij vſum. Sic voluerũt aliqui nedum
monachos/nedũ clericos/ſed pᷣlatos om/
nes cũ papa ⁊ cardinalib debere paupꝑes
eſſe/vel mendicos.exẽplo xpᷣi mgr̃i.Dicũt
alij minus intꝑate loquẽtes ꝙ eccleſiaſtici

ſeculares/etſi nõ mendicẽt/viuũt ſalteʒ de

elemoſinis q̃ſi ſcʒ pure gratis collata ſuſce
perint/ ⁊ nõ vt oꝑarij digni cibo ſuo / dño
pꝛo ſe ⁊ alijs deſeruientes.

Becñũda parsp:

cipalis que ſtatim oſtendit quid inquirit᷑

Mittimus interim materiam
hanc mẽdicitatis/ que q̃t diffi⸗

ſertim in regula minoꝝ/qui ex
ꝓpꝛiationẽ aſſumũt ⁊ in ꝓpꝛio ⁊ in ↄmuni⸗
multitudo decretaliũ extrauagantiũ nunc
iſtarũ nunc illarũ/maxime tꝑe Joh̊.xxij.ſa
tis inſinuat. Reuertat᷑oꝛo ſermo noſterad
initiũ/qð erat inherere ſuꝑ coꝛdis totalita
te ſeu perfectione.vbi queſtio ſurgit ſcitu
digna/ſqʒ ſi coꝛ teneat᷑ pꝛo ſua ꝑfectione ſ᷑ᷣ⸗
uandga / ſemp illud agere qð reputauerit eẽ
deo placẽtiꝰ‚meritiq; maioꝛis. ¶ Re
ſoluit᷑ hec queſtio tua ſub generalioꝛiba ter
minis. Si pᷣpoſitis alicuiduob bonis ĩ
cõpoſſibilibo/ſemꝑ qð melius eſt / illud eli
gereteneak. A ¶Placet reſolutio/pꝛo/⸗

cultates ⁊ ambages attulerit/pᷣ⸗

ſequere qd ſit in ea veritatis. T¶ Fue⸗

runt dicẽtes/maius bonũ dum ꝓponit vo

luntati ſemꝑ ampliꝰmouere / nec poſſe vo⸗
luntatẽ in electionẽ boni minoꝛis tũc fer⸗
ri.Alioquin data eſſet facultas libertatis ĩ
malũ voluntatis. A¶ Scis ꝑ articulũ
ꝑiſieñ.hoc eſſe dãnatũ/⁊ famẽ quid ad ra⸗
tionẽ taliũ rñdet᷑.elucida qꝛ ꝓpoſitis ſimul
duob diſparibo in bonitate/ ſemꝑ minus
bonũ ↄꝑatũ maioꝛi habet rationem mali.

Volũtas aũt nunq; ferri põt in apparens
malũ/ſ̃m dionyf.⁊ areſto.qꝛ nemo ad ma⸗

lum aſpiciens opat. T oꝛtiter op⸗

ponis.ſed vtrũq; diſſoluit᷑ſi pfunde reſpi⸗

ciatur.natura liberi arbitrij qð eſt facultas
rationis ⁊ volũtatis /ſiue liberũ deratione
iudiciũ.Cetere nimirũ creature nõ ratio⸗
nales ferunt᷑ in finẽ ſuũ ex ppᷣleterminatio⸗

ne ſuꝑioꝛis cauſe regentis/nec habẽt ĩ ſua

poteſtate modos oppoſitos tendendiĩ ſu⸗
os fines.Sed vno mõ quelibet ſpẽs oꝑa
tur.vt vrundo quelibetfacit nidũ ſuũ pari
mõ.ſic apis fauos.ſic aranea telas/ ſic foꝛ⸗
mica colligit bladũ.Atuero rõnalis creatu
ra/quia ꝑcipit ꝑ inſitã ⁊ ↄiunctã rationeʒ /
diuerſos modos ad eundẽ finem venien⸗
di/nec ad vnũ limitat᷑ facultatẽ habet hoc
vel illo medio vti. Hoc aũt nõ eſt in malũ

ſed grande pꝛiuilegiũ volũtatis q;uis illo
one ſalubꝛius
eſſet humane creature q; inſtar aĩaliũ liga⸗

contingat abuti. A

retur.ad vnũ ↄſecutionis finis ſui moduʒ
quia ꝑinde nec peccaret/ nec a ſuo finede⸗
ficeret. Nõne pᷣterea ſicvidemꝰin ſublimio
ribus creaturis/q; ꝑfectioꝛes inter eas ſũt/
que ſub paucioꝛibo motibo finem ſuũ cõſe/⸗

quũtur /ſicut deus in ſe ꝑfectiſſimꝰ eſt/qui

nullo vel eget vel agitat᷑ motu. Cur igitur

nõ erit ſic in inferioꝛib eein ho

minibo ſicut in angelis. ¶ UWolũtas
optima ſapientiſſima/⁊ oꝛdinatiſſima pꝛi
mi cõditoꝛis/in hominiby ſolerter attẽden
da eſt/quoꝝ duplex eſt ſtatus poſt pꝛimũ
innocẽtie depduũ.vnus vie.alius patrie.
verũ illud erit in patria qð arguis de mo⸗
tuũ quadã vnitate queadmodũ nũc exem/⸗
plificas in angelis. Sed in via que da⸗
ta eſt ad merendũ voluit altiſſimꝰhanc ho
minibo dare facultatẽ/ vt relinqueret eosi
manu cõſilij ſui. Alioquin neceſſitas limi
tata/quã laudẽ/quod meriiũ/quod premi
um repoꝛtaret: HNuc accedit gratie donuʒ

paratũ omnibo non renitentib/ qð diuio

goc
ona

cll
botün

ntoe
unon
wolün
cdb
obiea
ltiin
lonio
lc
aunio
ſu
enol
atei.
fnt
cune
müͤt
mot
ſiſi
lf
oolerh
fvoli
genn⸗

rſnox

Pineeſo⸗
Ceſſonm
mhsr
lagnice
1
dyobt
poſſibt
boni.
opteryr
ſuſnm
Hckey
eaurde
ſlpolien
Eettnog
oeicelan
Woonnttian
nnn
ſcslnfͦ
onſe
lugnali
late n l

hecgpisex;

nicöcſtheat
Albeierne
Gmmnönn
fdnnine
Nönahtaiſ
Knemimtii
cchaß
crmanutt
ginümdel
norsineü
tan wiirie
Uſonim nin

sore

„

MN
mntinniti

ttnete

iredush

Coꝛdis

quodam ⁊ vnico nec ꝑturbabili ductu /p⸗

mouet ad vltimũ finẽ noſtrũ.nõ minus qᷓ;
grauitas deoꝛſum aut leuitas ſurſum.
A¶ Bugeſt pꝛioꝛ mea obiectio ꝙ minus

„ 5

ratõez mali. L¶ Memi ſatis. ſed neq̃/

Raemnten Ae, Wandita dc ned⸗

unt oĩa ſimul dici.Concedo in pꝛimis.qꝓp

volũtas nõ põt fieri in malũ ſub rõne ma⸗

li.cũ bonũ vel apꝑens bonũ ſit ꝓpꝛiũ eius

obiectũ.Quin etiã minꝰbonũ maioꝛi col⸗
latũ incõpoſſibili/põt ſub hac pᷣciſa colla⸗
tionis rõne rõeʒ hre mali/⁊ ita nec poterit

vt ſic acceptari.verũtñũ habetur hicduplex
edij via. Pꝛimã dicimꝰ
facultatẽ ſuſpenſiuã/quaſi mediã in velle

euaſionis ſeu remedij via.

et nolle.fugam ⁊ ꝑſecutiouẽ.acceptionem
et refutationẽ.
tanta virtus eſt in via/ ꝙ ꝓpoſitis quibuſ⸗
cunq; obiectis bonis aut malis citra vlti⸗
mũ finẽ/imo ſᷣm plurimos ipᷣo etiam vlti
mo fine ꝓpoſito/poterit ſe voluntas tenere
in ſuſpenſo ne neutrũ acceptet vel refutet.
ſʒ ſe figat cũ rõne q̃ſi plꝰ deliberatura.Nec
oꝑtet hic qᷓrere qũo põt hoc fieri/qm̃ natu
ra volũtatis ſica pꝛimo ↄditoꝛe data ẽ ſuꝑ
agentia naturalia/vt nõ rapiat᷑ ſeu ↄpella
tur mox irruere/ ſed ſe ſiſtere fas habeat/ac
ꝑinde ſpaciũ deliberatõis ne fallat᷑ ita ſibi

cõceſſum eſt. Nec eſt altera ꝓ vitãdis erro⸗

ribus ⁊ vicijs ↄſultioꝛ exercitatio. Pꝛudẽ⸗

tie quidẽ nil obeſt ampliꝰ qᷓ; pcipitatio/ne

Vigeo iuxta viã hanc non optere vt
duobo bonis inequalibo ꝓpoſitis ⁊ incom⸗
poſſibilibo/ volũtas neceſſariovelit maius
bonũ. rlõ optet vt eligat/quia nec
oꝑtet vt conferat ad inuicẽ illa duo bona⸗
ſed fertur vltro in obiectũ ſuũ qð in ſe bo⸗
nũ eſt/⁊ vt tale pñtat᷑ ſibi.At ſi ꝑges inqͥ/
rere cur deſerit maius bonũ: Rñdebo qm̃
ſola volũtas eſt ſibi frequẽter ſufficiẽs cau

G Aden an ↄſulenti moꝛã gerẽs

ſa vel ratio ꝙ iſtud eligit.⁊ illud non. Nec

exterioꝛ alia ratio querenda eſt. Cur iſtud
vocant aliqui ecꝑientiã ꝓpꝛie libertatisvel
vſum eius.vt ſi querata voluntate.cur ita
facis/iure rũdeat illud ſatiricum inferens.
Dic volo ſic iubeo ſit pꝛo ratõe voluntas
Et itaq; nullũ poſſumus in diuina volũ⸗
tate reſpectu creaturarũ hoc vel illo tꝑevel
gradu vel ſpecie cur aliud inuenire. Sed
nec apud grãmaticos in plurib impoſitõ

nibus termĩoꝝ aliter dicunt/q; ſic placuit
impoſitoꝛi.Quãuis cauſarũ inquiſitio ꝓ

uiꝰ facultatis ſuſpenſiue

pꝛout exigit hec materia. Z

—„

pinquarũ non fruſtra ſit ad cognitionem *
diuinoꝛum / nobis qui pꝛimaʒ ⁊ ſufficien⸗
tem non ſufficienter poſſumus intueri.qᷓ

plene cognita nibil inſcitum liquetur.
A ¶ ranſi nunc ad foꝛmam ꝓppoſite du⸗
bitationis.aꝑiendo non quid voluntas
poſſit/ſed quid agereteneatur. ( Ze
nebitur aliquãdo minus bonum pꝛopo⸗
nere vel acceptare/dum eſt alteri maioꝛi in

dit ſub pꝛecepto.⁊ maius eſt in ſolo conſi
lio. A ¶Fateoꝛ hoc. Sed ponamꝰam⸗
boꝛum quõdlibet cadere ſub pꝛecepto nõ
quidẽ ſimul/quoniã implicaret/ cum po⸗
nantur incõpoſſibilia/ſed ſub diſtinctõne

qua tenet᷑ iſte vel vnũ vel alteruʒ de duob⸗

acceptare.nũquid peccabi minus bonuʒ
eligendo/ſpꝛeto maioꝛi ?. endet re
ſponſio maxime ex cõſideratione libertat
iam expoſita/ſm quam poteſt abbꝛeuiato
verbo dici/ꝙ ſufficit eligere minus bonũ.
non equideʒ ſub hac ratione qua eſt minꝰ
bonũ/ſed quia honũ / ⁊ quia ſub diſtinctõ
ne.licet nõ abſolute pꝛeceptũ. A

—

compoſſibile/⁊ hoc dum minus bonũ ca⸗

das oꝛo ꝑſpicuã hanc concluſionẽ.queſi

non concedit᷑ neſcio quis hominũ viato⸗

rum tutus erit/quin teneat᷑ illud ſemꝑ age

re/quod melius eſſe ꝑſpexerit. Hocvero ſi
quis compleat aut implere valeat circũda
tus tot infirmitatibus/ non ſatis inſpicio

Rurſus ex aduerſo militat doctoꝝ magne

reputationis aſſertio/ ꝙ in pficiendo regi
minibo animarũ teneturpᷣlatus eligere me
lioꝛem. Militat illud qð nolle fieri ꝑfectũ /⸗
iam contẽnere eſt. Nam regredi/eſt iam lã
guere eſt circa pꝛecepta dei:iam nõ ex toto
coꝛde.ex tota mente.ex tota anima.exom/⸗

ni foꝛtitudine.ex virib omnib diligere de

um.quoniaʒ maioꝛiba omiſſis dat homo
arguis. Stat nihilominꝰveritas in robo
re ſuo/ cuius ignoꝛantia ſcrupulos affert
inextricabiles cõſcientijs volentibus am/⸗
bulare in via dei / dum vel in ſpem temera⸗
riam/vel in timoꝛem irrationabilem dila⸗
buntur. A ¶ LCuum erit igitur palaʒ fa
cere veritatem hanc pꝛecipueper manudu
ctiones exemploꝛnm moꝛales et groſſas/
lat Cõ
ſtituamus mentis oculos in religionibus
appꝛobatis neclapſis/ vt Carthuſienf.et
celeſtinoꝛum (Hogie enim celebꝛitas agi

tur Petri celeſtini) Sit pꝛioꝛ /habens ſub
xr

otenter ad vtrãlibz

ſe quatuoꝛ fratres petruʒ.paulũandream.
Jacobum. Dicit eis cõuocatis.Ecce qua
tuoꝛ ſunt officia pꝛo conuictu religioſo cõ
plenda. Pꝛimũ eſt cõtinuatio diuini ſerui
tij / vel diuini operis in eccleſia. Secundũ
eſt miniſtratio ciboꝝ ⁊ alioꝛũ neceſſarioꝝ
fratribo. Zertiũ eſt ſcriptura libꝛoꝛuʒ qui⸗
bus fratres infoꝛment᷑. Quartũ ſpeculatõ
viuinoꝛũ exemplo marie. ſicut neceſſario⸗
rum miſtrationẽ habet martha. Pono di⸗
cit pꝛioꝛ/electionẽ cuiuſſibet iſtoꝛum vni⸗
cuiq; veſtrũ/qᷓ;uis voluntas mea vel cõſi⸗
lium magis declinaret iniũgere tibi petro
pꝛimũ officiũ.tibi paulo ſcm.tibi andree
tertiũ.tibi iacobo quartuʒ. At vero mag/
verbo xpᷣi ad cecũ.Dic quid vis vt faciam
tibi? A ¶ Recipio caſum ⁊ quid elicere
vis expecto. L¶ VWolo ſane ꝓtinus eli
cere/ꝙ vterq; pꝛemiſſoꝝ / liber eſt accepta⸗
re vnũ de quatuoꝛ.vbi ⁊ pꝛioꝛ vnum fieri

per alterũ melius iudicabit non cogendo/
ſed conſulendo. A (Perge ↄſequenter

¶ Kergo / dicens q inter oꝑpa quatuoꝛ
antepoſita nõ dubiũ quin vnum ſit deſeꝛ
in genere ſuo meliusq;ᷓ alterũ. Nibilomi⸗

nus dicit (arbitroꝛ)nemo peccare petrum/

ſi voluerit in illo qð de ſcðᷣo loco vel tertio
pꝛopoſituʒ eſt exerceri. A ¶ Des alind
elucidationis eremplum. Z¶ Sit ho
mo multas a deo gratias habẽs.vnazʒ pꝛe⸗
dicationis popularis.Alterã lectionis do
ctoꝛalis. Alterã inquiſitionis nouarũ veri
tatũ ꝓ ↄfutãdis hereticis vnã quoq; ſolita
rie quietis ad vacandũ ſibi cõtẽplandũq;

celeitia. Conſtat vtrãlibet haꝝ gratiaruz
talentũ eſſe ↄmiſſum a deo. Cõſtat pᷣterea
nõ poſſe ſimul vtrũq; talentũ hmõi poſſe

exequo diſtribui. Remaneat igit᷑ opoꝛtet
optio poſſidenti / quã gratiã exequi ne va⸗
cua ſit eligere/excepto dũtaxat vꝛgẽtis ne⸗

ceſſitatis articulo/quo caſu vel ſimili iam
nõ eſſet duoꝝ diſſimiliũ ⁊ incõpoſſibiliuʒ

electio libera/ſed ad vnũ limitatio certa.

A¶ Reſpiciũt exẽpla pꝛioꝛa ꝓximũ. Dic

exemplum reſpiciẽs hominẽ ad ſei¶Äößm.
L¶ Querunt doctoꝛes ſi debeat hõ ſemꝑ
ↄteri de peccatis. Rñdẽt inter cetera muł⸗

ta,. ꝙ doloꝛoſa contritio qũq; poſſit obeſſe
melioꝛibo exercitijs/quo caſu poſſit obmit

ti ↄtinuatio ſua. Sic dicet᷑ de cõpaſſioni⸗
bus a ꝓximi calamitatibo qm̃ iubemur ffe

recum flentibo.nihilomin? obmitti poteſt

hec cõpaſſio vel recogitatioꝓ bonis alija⸗

cllinationi

Diceret᷑ſimiliter ſuꝑ innumeris alioquin “

nunq; eſſet finis/nunq; conſiliũ ceriũ/nũ⸗

q; exercitiũ ſtabile circa quodcũq;.niſi con “

cluſio teneretur confoꝛmis ei que dicta eſt

Sufficere poteſt homini deũ querẽti.de⸗
um toto coꝛde diligenti /ſi ea ſtuduerit im⸗

—

plere que ſibi pᷣcepta ſunt. Juxta illð. Si

vis ad vitã ingredi ſerua mãdata.¶ A«
Onid eſt igit᷑ ꝙ ſuꝑ inſtinctiba tot ⁊ tanta

ſcripta ſunt/vt ſequat᷑ homo melioꝛa q̃ in⸗

ſpirat ei deus/ Nec lãgueai(vt iaʒ de grego

rio ſumptũ dicebat᷑)circa pᷣcepta.ſed atten

dat que ſit volũtas dei nõ tmmmodo bona
ſed beneplacẽs ⁊ ꝑfecia. Su deniq; ſpũa⸗
lis diſcernẽs inter omnẽ diẽ. L/ De

ditat ſum plurima ꝑ annos plurimos ſu⸗
per inſtinccibo hmõi / ſi poſſet fundari ſta⸗
bilis regulatio coꝛdis noſtri.iandẽ non in

uenio regulã certioꝛem ⁊ fidelioꝛẽ qᷓ; dei le

gem.iuxta illud pᷣs.Conſiliũ meuz iuſtifi⸗

cationes tue / in quib. ſ. deus ſemel locutꝰ
eſt / ⁊ idipᷣm non repetit. Scribit aũt pꝛoz⸗
pheta terribilẽ de ſequentibo coꝛ ſuũ/ſentẽ

tiam. Dimiſit inquit eos ſm deſigeria coꝛ
dis eoꝝ. Ibũt in adinuẽtioniboſuis. Vi⸗
uit iſte qui crebꝛo cõmonitus vt crederet

amicoꝛũ conſilio. Rñdebat ſe vtiq; velle /
imo ⁊ debere ülud facere.Nam quis eſt ad

errandũ ꝓcliuioꝛ/ qᷓ; qui ſpꝛeto alioꝝ con⸗

ſilio ſuo fiſus fuerit: Subiũgebant. Fac

igitur hoc ⁊ illud quale cõſulimꝰ. Subſi⸗

ſtebat inquirẽs. Si ſub pena peccati moꝛ

talis ↄſulerent illud agendũ ſibi.quo caſu

nollet obniti ſed eniti ↄplere. Si vero de⸗
centiã quãdaʒ tꝑi vel rebaccõmodã dum
taxat intẽderẽt ſuadere/dicebat hocrema⸗
nere in arbitrio ſuo.qꝛ nõ tenemur ſꝑ ⁊ in
omnib melioꝛa ↄplecti. A¶ Noui quẽ
intelligi das ſilẽtio.vellẽ dares ſui talis re⸗

ſponſirationẽ?. T ¶ Eſt incõpꝛehẽſibi

lis humane diuerſitas ↄplexionis vel ↄdi
tionis/nedũ in pluribo homib/ſed in vno

eodẽq; diuerſis.nõ dico annis.non menſi

hus.nõ hebdomadis.ſed diebus hoꝛis et
momentis. Hotũ eſt inſuꝑ illud Areſto.q
Ddelectatio in oꝑatione tenet ⁊ auget illam⸗
Et metrũ vulgatum habet.Oð natura ne
gat nemo feliciter audet.Et quoniaʒ con⸗
ſuetudo eſt altera natura. hinc ſuadeturvt
quam quiſq; nouitꝛ in qua nutritus eſt ex

erceat artem / ⁊ ſit cõtentus ſoꝛte ſua. Cur

7

non poterit ↄſcius homo cõditionis ?⁊ inꝰ

„

s ꝓpꝛie/ p tꝑe velↄſuetudie dare

Letnli
ſivid
nato
tasf
porn.
nisdi
. netae
ſerig
coꝛle
lesg
ligere
Crimnin
Geape
lleos
k
lunin
ſtene
ſap
lune
ere
Glo
niſt
iba
ſalnt
guemn,
Poot
ſtowon
ſapert
ſcuuntan
tunſaun
umnd
lendes
golvol
ooſin
ſumſa
ngſig
tos
cpeie⸗
nodem/
reftinn⸗
clononega
ndocennter
quſeunii
nihltinsan
porninen
Pinnuh
Nobusit
ebitincci
nohepaſti

wwenn

N
diie
Gagrne
N
iaiinz
unhs
mahee
At
e
WCENANNH
Ordng
i. T
nuginmman
Mfafunanih
mantinn
Nſcagizr
Nilünat
lWintes
1 Srirü
neſrNid
mäanhüsd
nmoNN
aueng
rkmnineel
rtine
beugan
Giſne
=
Armiat
ordAN
laim
16 nitiß
emin,
ioznaN 8

ee perfectione coꝛdis

ſetali qd operat᷑delectabiliter exercitio / et
ſi videat᷑ humilius ſtatu ſuo. Hoc tñ ob⸗
uato iugiter ꝙ pꝛeceptiua domini volun⸗
tas fiat.aut eam dum apparuerit implere
paratus ſit/dicens ex ſententia illud oꝛatõ
nis dñice Fiat volũtas tua. A ¶ Rema
net adhuc poſt oĩia pꝛioꝛ allegatio/q nolle
fieri ꝑfectũ peccatũ eſt.qꝛ igm non ex toto
coꝛde diligit᷑ deus. mo dieunt tA
les ꝙ hoc eſt fieri ꝑfectũ/⁊ ex toto coꝛde di
ligere deũ/dum cauẽt in pꝛimis offendere
criminaliter eũ.dum pᷣterea ſuſcipiũt cum
graꝝactõe gratiã bonitatis ſue/que nolu/⸗
it eos obligare vt ſemꝑ illud agere tenerẽt
qð eſſet in ſe meliꝰ.ſed acceptat de pauꝑcu
la nr̃a munꝰobſequij qualiſcũq;. Neq; po
ſtremo ſic languẽt circa pꝛecepta que ſibi
ſuſcipiũt implẽda/quin iſta ſtrẽnue.vigi⸗
lanter.integre ⁊ quaſi ſuꝑerogãter ſtudeãt
exercere. Sintq; in iſto ſtatu patientes at
q; longanimes/non vt Cayn vagi palie
ni ſtatus oblectationes.nõ pꝛofugi a facie
tribulationũ/quas ſuus ſecũ ſtatus affert.
ſcientes nullũ pꝛoꝛſus eſſe viatoꝛis ſtatuʒ
quem nõ circũſtent aduerſitates plurime.
Pꝛopterea non querit ob aduerſitates ſui
ſtatus mox in aliũ vel aliũ fieri tranſitum.
ſed perſtat patientia vincens eas/cum illa
ſecuritate conſcientie/ qua iudicat eſſe ſta⸗
tum ſuum cum ſalute.Alioquin fateoꝛ vel
mutandus eſſet/vel coꝛrigendus / vel deſe⸗

rendus. Nos aũt loquimur aduerſus eos

qui volunt in omnibeſcire quid melius ẽ.

quaſi nõ ſatis ſit in chꝛiſtiano / ſi ſe ſciat in

ſtatu ſalutis eſſe. Neq; tamen ad ſublimio

ra qñq; pꝛohibemus pꝛogredi. Sed neq;

ad hoc ſemꝑ teneri ſentiamus/ neq; ſemꝑ
expedire pꝛonüciamus.pꝛopter inſtabili⸗
tatis detrimentũ.Quo fit vt minoꝛa tene⸗/
re foꝛtiter.ſepe ſit conſultius qᷓ; aſſidua va⸗
cillatione ad pꝛerupta niti. NHos ſuppoſi⸗
ta doceant exempla. Petrus eligens inſe⸗

qui ſeruitiũ eccleſiaſticũ.cõtinuabit illud.

nihil aliud attendens quod ſocijs nouerit
impoſitum. Paulus ita miniſtrabit tem/
Poꝛalia.vt non neceſſe habeant conqueri
ſpiritualibo intendentes. Andreas indu⸗
ſtria fideli ſcribet libꝛos alijs pꝛofuturos.
Jacobus itaq; ſe dabit deuotioni.ita ſtu⸗
debit in celis conuerſari ꝙ alijs in occupa

cione poſitis.gratiam.auxilium ⁊ gloꝛiaʒ

valeat pꝛomereri. Recre ſicut in vno coꝛ⸗
poꝛe vero/laudatur membꝛum ſi rite fece⸗

data eſſet cuilibet homini tanta cognitio

rit officium depᷣntatum. quãuis appareat
altero vilius. Vituperat᷑ autem / ſi pꝛepo⸗
ſtere velit alienum licet honoꝛabilius offi
cium accipere.Sic in coꝛpoꝛe myſtico di⸗

uiſiones gratiarũ eſſe cõmemoꝛauit pluri

es apoſtolus. Poteſt ille pꝛedicare. ſit ita.
poteſt eciam libere cõtemplari. Poteſt in
homine manus vice pedum coꝛpus aliqñ
ſuſtentare. Nemo tamen diceret manꝰ de⸗
bere paſſim/ambulationi ſeradere. .

Sentio cõmonita multaq; pꝛofunde re⸗

cogitas ꝙ centralis finalis punctalisq; re
ductio in via dei eſt pꝛe ceteris omnibus /
veraciter agnoſcere quid iubeat deꝰ. Sit
ille ſũmus abbas noſter. ſit noſter paſtoꝛ.
nos oues ſimplices paſcue eius. Alioqͥn

quantũcunq; ſit zelus ardens et feruidus

ille tanq; ſcientia carens pꝛeceps eſt ad rui
nam. EPꝛopterea beatus vir qui in
lege domini meditatur die ac nocte/ vt ſci⸗
at quid iubendo pꝛohibendoq;.velit de⸗

us.Nam per conſiliũ ligatur nemo.q;uis

raro fiat vt homines pꝛecepta ſtrẽnue cõ⸗
pleant/quin quodaãmodo ſupererogent et
miſceantur conſilijs. Vide ꝙ qui diligit
deum exempli gratia ſub quatuoꝛ gradib
poſſet implere pꝛeceptum ſub vno gradu

vel duobus. facit igitur amplius qᷓ; neceſ⸗

ſe fuerit ad ſalutem.quod ſuperogatio con

ſilij nominari poteſt. Adde multos eẽ qui
perfectioꝛibooperibo intendentes. minus

incompꝑabiliter adquirerent de perfectio⸗

ne dilectionis dei/qᷓ; in ſua pꝛopꝛia vel ele
ctione vel vocatione ꝑmanentes in imper

fectioꝛibus.Fuit apud athenas quidã ma
gnus ciuis cui quaſi pꝛo cõtumelia cõmiſ
ſa eſt emundatio platearũ ciuitatis. Su⸗

ſcipio libens inquit ⁊ talem operam dabo

vt ipſa ciuitas munda ſit.Quo ſic imple/⸗
to contigit vt officiũ pꝛius viliſſimuʒ glo⸗
rioſum putaret᷑. Dixit vnus de pꝛudenti⸗
bus noſtre etatis dum fieret collatio ſuper

officijs vel artibus vel ſcientijs. Quiſquis

in ſua arte ſic exhibet ſe vt excellat in ea / ille
laudandus / ille ſuſcipiendus / ule eligen⸗
dus. A (Supereſt adhuc ſerupul ve⸗
hemens / oꝛtuz habens ex pꝛedictis que vi
dentur aſſerere nullũ eſſe conſiliũ vel q̃ren
dum vel dandũ niſi de pꝛeceptis.QOõð dice
re quid aliud eſt q; conſilioꝛũ pCᷣrogatiuam
penitus annullare. dimiſſo quolibet ho⸗
mine in latitudine pᷣceptoꝝ: i

7

rr 2

68

Trahis ad matenam din multũq; nobis
alias ventilatã. Sed hoc vnũ referre placʒ

dininoꝝ pᷣceptoꝝ. tanta ad illoꝝ ↄpletio/
nem dilectio quãta requirit᷑ ſufficit ad fi⸗
nem beatitudinis adqnirendũ. nõ eẽtopꝰ
amplioꝛi cõſilio. hec ſentẽtia eſſet ſatis cui
libet hoc fac ⁊ viues. Verũ longe aliter eſt
Hinc religiões ꝑticulares ſub xpᷣi religio⸗
ne generali ⁊ de ſe ſufficienti ſupaddite mł
utpplicateq; ſunt. Hinc quotidie noua vel
incipientiũ in via dei / vel in ea pꝛoficienti
unm oↄſilia Hinc poꝛro tam multiplex apð
plurimos cõquiſitio partim verax/partim
fallax/ ſepius mendax/ſuꝑ diſtributione
tal enti cõmiſſi.quale ſibi quiſq; ſuadet le⸗
nibus er cauſis eſſe datum. Sit illud talẽ
tum ſcientia ↄquiſita. Sit eloquẽtia in re
bus humanis.ſit animaꝝ regendarũ ars:
ſit zelus eaꝝ. hinc appetitus ille nõ dicam
ab initio pᷣlaturarũ/ magiſterioꝝ / officioꝝ
pꝛedicatoꝝ ad populũ/que omnia reuela⸗

ret vtinam caro ⁊ ſanguis. Deniq; religio

num ingreſſus ⁊ pꝛofeſſio miſcet aliquan
do ſecũ puluerẽ ſi nõ lutum denſum ſuſtẽ⸗
tationis habende carnaliter ocioſe ⁊ laute
nec ſpũs in manibo pꝛelati ponit᷑ aut reci⸗
pitur /ſed caro. A (NHegare nequeo / ſiẽ
et nõ dolere nõ valeo miſeriã noſtrã hanc
cõmunẽ/que vt frequẽter incedit nõ recio
nec ĩmaculato calle.Sed nõneverũ ẽ apli
dictũ. Qui epᷣatũ deſiderat.bonũ opus de
ſiderat: Oð dictũ cõpꝛebendit in ſe pꝛima
tum quoꝛũlibet alioꝝ regiminuʒ. ¶

ad pñs / veluti cõcluſerim ꝑ aplica verba.
Si potes liber fieri magis vtere. Scis q̊⸗
niam omnis pᷣlatio ſeu dñatio veriſſime
uitus eſt. Hec fruſtra nec ficte nec mẽdoſe
dicit ſe ſmnm bonrfferſenn ſauor⸗ tãq;ᷓ
babẽs omnes hoĩes impoſitos ſuꝑ caput
ſuũ / redditur?de omnibo ratõeʒ. Si conſi
geret igit᷑ vehemẽter ⁊ acriter homo q; ni⸗
hil de ſe poſſit humana induſtria ꝓ ſalute
ptꝛo coꝛrectõne/pꝛo eruditione hoim. Ita
vt vbi plus aliquãdo pꝛoficere crediderit/

ibidẽ nõ ꝓdeſſe ſed obeſſe frequẽterreꝑiat

quia ꝑuerſi difficile coꝛrigunt᷑ ⁊ ſtultoꝝ in
finit eſt numerus. Mirabit᷑ pfecto ſtolidi
tatẽ humane pᷣſumptõnis nõ expectantis

väyt vocet᷑nec vocari ſatis eſſet niſi ſimul co

geret᷑. Quo pacto cogeret᷑: Per auctoꝛita
tem ⁊ legẽ vel dei reuelãtis.vel pᷣlati mittẽ

tis. vel vꝛgentis vel ineuitabilis neceſſita

R tis. ¶ Sed allegabis gregoꝛiũ in omelia

moſine ſpiritualis.

Quantum poteſt colligere allen

tum minime accepi.nõ eſt vnde rõem po⸗
nere cogar. O deus equiſſime quot hoĩim
temerarios auſus hec cõſideratio minus
intellecta fefellit. Quot mnchltatlonco ina⸗
nes/⁊ noxias pꝛoximoꝝ repᷣhenſiones in⸗
duxit.¶ Zeſtis eſt ꝛ valdẽſiũ ſtaaruüſuis

coõpliciba innumeris. Aduerſus q̊s opoꝛ⸗

tuit decretales cõdere/ ne quis auctoꝛitate
pꝛopꝛia pᷣſumeret pᷣdicare. Qð ad ceteros

actus hierarchicos extendit᷑ ĩimo nec frar⸗

na coꝛrectio fieri ſecure poteſt niſi mlio di
ſcretionis ſale condita ſit. A¶ Dua ra⸗
tione poterit ergo diuinũ pᷣceptũ comple⸗/

n dilige pꝛoximũ iuũ ſicut teipm.Cui cõ⸗
ſonat illud ſapientis. Mandauit deꝰ vni /

cuiq; de pꝛoximo ſuo. Deniq; de elia non
tam coꝛꝑaliter qᷓ; ſpũaliter largienda.Et

quia maledicit᷑ qui frumentũ abſcondit in

populis. Nam ſapientia abſcondita ⁊ ihe

ſaurus inuiſus/que vtilitas in vtriſq;: Et

ſeruus piger non quia diſſipauit ſed quia
in ſudario(qð mundũ eſt)pecuniã ſerua⸗
uit domini. ſeueriſſime dãnat? eſt. ¶ ¶
Mouent iſta dum allegantur. Habengũ
eſt idcirco ſuper talibus conſilium vt ſcire
valeat homo quid agendũ.Agendum in⸗

telligo non p ſolam erogationem conſili/

ſed neceſſitate pᷣcepti. Conſurgit autẽ pꝛe
ceptum altero trium modoꝛũ quos tetigi⸗
mus vel a deo reuelante. Vel pꝛelato legi⸗
time iubente. Vel vrgente neceſſitaie.Ad⸗
dimus quartum. Si facta eſt obligatiovl
tronea voluntate. Que vero ſit neceſſitas
vrgens determinari non poteſt niſi pꝛout

ſapiens iudicabit, quãuis collatio de obli

gatione ad elemoſinã coꝛꝑalẽ ſatis appꝛo
ximat ad inneniendum obligationem ele⸗

ſconſione talenti / qni dum tibi vacas di⸗
cis vt quid perditio hec: Exence potiſſimũ
tui coꝛdis talentum. fac omnibus de illo

ſeruitium. Sit in eo peregrinatio tua. ſi
pꝛedicatio.ſit cõmonitio. ſit elemoſine di⸗

ſtributio. ſit illud hoſpitale miſeroꝛũ om⸗
nium. Quo pacto dices:oꝛando pꝛo qua⸗
libet ⁊ in qualibet aduerſitate pꝛoximoꝛũ

pꝛo ſua eruditione. caſtigatione. conſola⸗
tione: patientia.cibo. potu. veſte ſanitate⸗

„ . 9

Sciet pater omnium deus / et volet deſõ
derium pauperis exaudire. anna⸗

nem eoꝛum audiet auris ſua? Anima

tio mea

u qui times de ab

)

ſtmedi
Piricve
hemens

ettign

Elbec
teny
minor
namne
ſune
ccloꝛ
Holeg.:
mooa⸗
cone

Adiſtin

nenbebe
modlplt
aglegoe
huum
orpore⸗
henan

HoNumo⸗

lusmenn
ochluoce

de pꝛemiſſis omnibus circa perfectione
coꝛdis in dei dilectione onchnlitlo E
mum ⁊ pꝛincipium eſt ſemper oculuʒ coꝛ⸗
dis habere pꝛout ſapiens iuſſit ad illa que
pꝛecepit deus. Cetera vero omnia tãq; iu
uãtia q̃dã acceſſoꝛia reputare/niſi pꝛo q̃n⸗/
to fuerint vel voto pꝛopꝛio /vel ſuperioꝛis
iniũcto pꝛecepta. Non ita tamen vt acci/
piamus quaſi velamen malicie libertatem.

in diuinoꝛum latitudine pꝛeceptoꝛuʒ/ſed

bona⁊ equa fide ſtudeamus ſeruire deo in
ſanctitate ⁊ iuſticia coꝛam ipſo omnibus
diebus noſtris / nec ita periculum amemꝰ
vt pereamus in illo. C Reare collig
vere ſentis.hec fac vt diligerere deum ex to
to coꝛde perccwgnon caris.
init.

Tractatul docto⸗/

6*

H

24

*
* *
„
–

De meditatione

ecunda conſide.

* .

ſetriplexoculus per peccatum contur⸗
Uit ab initio bene cõdite rationa

liliis creature talis oꝛdo/ oꝛdinisq;

rãquillitas.q ad nutũ ⁊ merũ imperium
ſenſualitas rõi inferioꝛi/⁊ inferioꝛ ratio ſu
perioꝛi ſeruiebat. Et erat ab inferioꝛibus
ad ſuꝑioꝛa ꝓnus ⁊ facilis aſſenſus/facien⸗
te hoc leuitate oꝛiginalis iuſticie/ſubuehẽ
tis ſurſum coꝛda.quẽadmodũ naturaliter

ignis ſua leuitate fert᷑ ſurſuʒ. Atuero pꝰ qᷓ;

ganeſus dñm ſupꝛemũ ingrata pꝛoditio

emeruit auferri hãc iuſticiã oꝛiginalem.

ſubintrauit põdus grauiſſimũ ↄcomitãs

peccatũ.qð miſerã ⁊ captiuã animã trahe

re nõ ceſſat ad infima/tanqᷓ; circũligata ſit

funibo.catenis ⁊ cõpedibo vincta.⁊ in mẽ⸗

ris conſolatoꝛij venerabilis magiſtri Jo?

llarij pariſienſis

uid ſit meditatio/a de triplici oculo.
Egditatio coꝛdis mei in con⸗
ſpectu tuo ſemper. Felix cer⸗
te qui cuʒ pꝛopheta poteſt ex
ſententia dicere verbũ iſtud.
MBSegdvideamus pꝛimo quid
ſit meditatio coꝛdis.non pꝛo carnali / ſed
ſpirituali coꝛde. Eſt autem meditatio ve/⸗
hemens coꝛdis applicatio ad aliquid in⸗
neſtigandum et inueniendum fructuoſe.
Et bec applicatio foꝛtis habet difficulta⸗
tem/ que quandoq; eſt maioꝛ/ quandoq;
minoꝛ.Quod vt intelligamus pꝛeſuppo⸗
namus ex creditis.⁊ ab experientia/coꝛ no
ſtrum conditum eſſe.⁊ habere tres ſpecies
oculoꝛum. Oculos ſcilicet mentales.ratõ

dicitate et ferro. Sicq; mõ mirabili.ĩmo

cõfuſione miſerabili eſt facta oꝛdinis pꝛio

ris cõuerſio.ĩmo ꝑuerſio.q in hoĩe ſic mer
ſo tenebꝛis ⁊ carcerececo.conturbateſt in
ira oculus vtriuſq; triplex/ ꝑ infectionem

in ſenſualitate. ꝑ obnubilatoeʒ in inferioꝛi
rationis poꝛtione.⁊ ꝑ quãdam excecatio⸗

Megitan

nales. ⁊ ſenſuales. Et ex illis eſt vtrobiq;

vnus oculus in cognitione/⁊ alius in affe
ctione. Fundatur bec diſtinctio in quadã
alia diſtinctione qua diſtinguimus homi

nem habere poꝛtionem ſeu faciem ratio⸗
nis duplicem. Quarum ſuperioꝛ vertitur

ad leges eternas/altera ad tẽpoꝛales. neu⸗
tra tamen in actu ſuo dependet ab oꝛgano
coꝛpoꝛeo. Sub iſtis eſt ratio demerſa coꝛ
Par que ſenſualitas appellatur. Pꝛimus
hoꝛum oculoꝛumvocatur ab aliquibo ocu

lus mentis.Alter oculus rationis.Tertiꝰ 17

oculus coꝛpoꝛis.

nem in rationis poꝛtione ſuperioꝛi.

Certia conſigera.

li difficultas pꝛouenit ex pena

difficultatis/ quã in meditatione

ſentimus/quã in habendis ſemꝑ ad dñm

oculis experimur.facit hoc penalis graue
do deoꝛſum iugiter impellens.quẽadmo⸗

gumyvidere eſt ſen ſibiliter in aqueductu.qͥ

tota facilitate deffuit in ima/ continet᷑au⸗

tem cũ ſurſum leuat᷑.nö tamẽcũ violentia

Non alitereſt de humano coꝛde/qð ad in⸗

fima ꝓnum leuiter effluit. hacq; ⁊ illac ve⸗

luti fine retinaculo vel laboꝛe deſcendit.
Qm̃ facilis eſt /vt ait poeta/deſcẽſus auer
ni. Sed reuocare gradũ ſuperasq; euade
read auras.hoc opus.hic laboꝛ eſt.

Ouarta coniidera.

WMeglitatio nõ ſolum fit in cognitiua ſed

etiam in affectiua⸗
Erſcrutemur conſequenter ex pꝛe
dictis naturam ſeu pꝛopꝛietatem
NRmeditationis/ quoniaʒ ex hocipᷣo
ꝗᷓ neceſſaria nobis ad deuʒ tendentibus
rr 5

h Abemus ecce pꝛimariam cauſam

4

Megdit

cxiſtat videbimꝰ. Dixim aũt ⁊ repetimꝰ

meditatio ẽ foꝛtis ⁊ vehemens applicatio

vel attẽtio aĩ ad aliqð inueſtigandũ ⁊ inue

niendũ fructuoſe Addimꝰfructuoſe ne me
ditatio vᷣgat aut in ſuꝑſtitionę/aut i curio

ſitatẽ.vel in melancolicã ſtoliditatẽ. Dica

mus ↄplectẽtes ꝙ meditatio? vehemẽs
et ſalubꝛis aĩ applicatio ad aliqͥd inueſti/

gandũ / vel expimẽtalr ↄgnoſcedũ. Pona⸗
mus hoc vltimũ ꝓpter naturã ipſiꝰ affectio

nis q̃ diuerſa ſoꝛtit᷑ noĩa/ꝓpoꝛtionalit᷑ ad
ↄoditionẽ cognitõis.Hõ eni põt aliter affe
ctio ↄgnoſci qᷓʒ exꝑpimẽtalit.per eũ qui per
eam afficit᷑. Quã exꝑimẽtalis affectõis co
gnitionẽ/non põt eam hñs in aliũ verbis

ꝗbuſlibet fundere / niſi ſilr affect;ſit ille alr
Qm̃ ſolꝰnouit ſicut in apoc.ſcribit᷑qͥ acci

pit. Pꝛopterea vocat᷑ mana abſconditum

Exemplũ eſt ꝑſpicuũ in illo ꝗͥ nouit dulce
dinem mellis ſolũ ꝑ doctrina/ ſicut medi/

cus ſan? noſcit infirmãtis doloꝛẽ. Hec au
tem dulcedo a guſtãte.⁊ hic doloꝛ ab egro⸗

tante / longe aliter cognoſcunt.

ta conſidera.

vt ignis deuotionis ardeet.
Erpendimus ex his q;pꝛofunde
ſenſerit ꝓpha naturã meditatõnis
dũ git In meditatõne mea exarde
cet ignis. Vtrũq; enĩ amplex?e/alumẽ in

intellectu ⁊ ardoꝛẽ in affectn. Quãtũ vero
ſit difficile. ꝗꝙ ignis deuotõis ſpũalis exar

deſcat flatu meditatõis.fiet notũ deſiderã⸗

tib ignẽ materialẽ dũ qᷓrĩa lignis aquo⸗

ſis viridibo aut luto reſꝑſis elici. Suffla
quãtũ potes. iteꝝ atq; iteꝝ multo conatu

reſufffa.emergit plurim ab initio fumꝰcõ

turbãs oculos/ vix emicabit ſcintilla que

morx euaneſcit. Diſpges foꝛſitan iratꝰ ↄge

ſta pꝛius ligna/ſi nõ in lõganimitate ꝑſti⸗
teris/quã lõganimitatẽ appellamꝰp̊ medi
tationẽ/ aut meditationi ↄiungendã.
difficilevalde eſt dare regulam cenam de

N modo meditandi
Eminimus aliquas nos ſcripſiſſe

neceſſaria eſt longanimitas.

doctrinas vel induſtrias nedũ lati

ro de mõte ðteplatõis edito/alteroq; rurſ

de mẽdicitate ſp'aliↄpoſito. Denicq; tſta
repit᷑ difficultas tanta /ꝓ diuerſitate homi⸗

num varietas in pꝛacticando doctrinam

vere ſancteq; meditationis/ꝙ an ſilereyel

aliquid ſcribere conſultius ſit videoꝛ ego⸗

met mihi quandoq; ſub dubio. hincinde

mente ffuctuare.

et ꝑiculoſa ꝓpter indiſcretionẽ.

Vm eni recogito/ꝙ abſq; medita

raculo dei ſpeciali ad ꝑfectionem

ↄtemplatõis dirigit ant ꝑuenit/nullus ad

rectiſſimã xpᷣiane religionis noꝛmã attin?

git/ imo vix ſe ↄponit/audeo ʒeians ſancte
meditatõis ſtudiũ ſuadere.Atuero dũ to⸗
tiens exꝑtus ꝑicula ſedulus recogito diffi

cultatẽ ⁊ardua raritatẽ ꝑueniẽdi q̃ trahere
meditatio nitit/ego q̃ſi toꝛpẽs ⁊ ſtupidꝰ ef

ficioꝛ. Sed q̃ſierit qͥs qͥ pacto ſiceueniat.
Oõ nimiꝝ frequẽter exꝑtũ eſt videlicet vt

„

immoderationẽ/vel pꝛopter ſuꝑbiam da⸗
ri in repꝛobum ſenſum diabolice illuſiõis
Eꝑmeditationis abuſu id fieri ſciat.

¶Mctaua conſidera.

Abuſus meditationis cõꝑatur abuſui vi⸗

m reſpectu febꝛicitantuum.
nuducamus id qð dicimꝰ. Sc

—

Alutẽ ↄditũ eſſe. Sicenĩſcriptura/
icrõ loq? Midemꝰtñ ex abuſu potãtiũ pᷣ⸗

ſertim dü febꝛiũ diſcraſia laboꝛãt/q; potus

vini alias ſalubꝛis/cãtvł egritudinẽ ãplio

rẽ/vel maniã vel furoꝛẽ ⁊ qiq; moꝛtẽ.nos

giit filios adã qs egrotos.qͥs febꝛicitantes
eſſe peſſimis ale febꝛibo negauerit: Quib⸗
vertunt᷑in nauſeã ⁊ amaritudinẽ diuino
eloquioꝝ verba.qͥbo in fel ↄuertit᷑ſuauiſſi
mꝰdiuini verbi panis. Heu miſeros nos.
heu q;ᷓ ex intima ↄſideratõne talis miſerie
ↄclamauit aplus. Infelix ego hõ quis me
liberabit de coꝛꝑe moꝛtis huiꝰ.Et ſubiun
git Gratia dei ꝑ ihm xſſfm.

Beptimaconſide.

Begitatio eſt vtilis ad contemplationezʒ

tionis exercitio nullus ſecluſo mi

ↄtingat ſtudiũ meditatois ↄuerti dilabiid
vel in moꝛbũ melancolice paſſionis ꝓpter

mus vinũ in iocũditatẽ ⁊ hoĩs ſa⸗/

fjali

ſcipture
diſcuſio
nenimd
loboꝛiot
cogltat
lgein/
ſnte n
ſenlloy⸗
daar Gene

eſrato

ſepſgcico
Gnbene:

no ſed gallico ſermone / ſuꝑ habẽda medi demdin
tatione tali.licet foꝛtaſſis vſi ſimus alijs t⸗
minis vtpoteĩ tractatulo de myſtica theo⸗

logia/ꝑte ea q̃ pꝛaxim hui ꝰdocet/⁊ in alte⸗

ong conſider. *.α

In meditatione aſſit diſcretio quaz parat
eꝑti ⁊ boni viri conſultati.

ndir
Augf
isAnde

Nlckvnen

RAuuliis
uüini

ican

—

Nigr n

n.
sAgden
ocädti en

Srienan

athrunii
iinif
Sciu
mi gieni

dtartln

i mniini

ptügtin

msDanidand

n
3
Nnn

N

upiclen
NSi

ſen

—

Aitatio

Aigd agamꝰ ergoꝛ quid dicimus:
cioꝝ? Ibimꝰne ꝑ deſideria coꝛdis
noſtri. ⁊ in adinuẽtionibo peſſimis deſpa⸗
ti / ſine freno ſinelegeſine oꝛdine: Nũquid
ſufficient nobis cogitatões inutiles / vage
inſtabiles/ſoꝛdide/fluxu ſomnioq; ſimilli
me que nõ ↄſolatõeʒ vel edificatõeʒ allatu
re ſunt/ſed deſolatõeʒ meſtiſſimã ⁊ ruinas

oblectãtibo ſe in eiſdẽ. Rũdebimꝰnequaqᷓ;

ita fieri debere / ſed aſſit diſcretio mogera⸗
trix in oĩb.quã nõ ſecuriꝰhr̃e poſt diuinã
grãm poterimꝰ/qᷓ; ꝑ ſedulũ ⁊ ſecurũ alteriꝰ

ne pᷣcipites per abrupta vi

Peimecditatione

meldlitatõe vero qᷓ ſimã babet difficultate⸗.

ſi bona fide.ſimplici coꝛde.⁊ diſcreta dili⸗
gentig exerceat᷑ pueniemꝰ ad hãc ꝑfectöem
ꝙ abſq; vlla difficultate fiet apud nos fru⸗
ctuoſe/ qð ſummo meditatõis ſtudio 245
rere voluim?. Ita deniq; tranſibit medita
tio in ↄtemplationẽ.nõ enĩ differt medita
tio a ↄtemplatione / niſi penes facile ⁊ dif⸗
ficile.quoniã vtrobiq; eſt fructus / aliter qᷓ

in cogitatione.

Conſidexatio. xII.

latio tam quo ad affectũq; quo

eæpti nosq; diligẽtis ⁊ agnoſcẽtis ↄſiliuʒ. Nag intellectum deſcribitur.
amer Wel vorcrenc dene d Eſcribit᷑aũt ↄtẽplatio ꝙ ẽ liberet

ars ⁊ virtus ſunt circa difficilia /vt ars pin
gendi.ars ſcribẽdi.ars cithariſandi.vtus
caſtitatis.virtus foꝛtitudis.virtus ſobꝛie⸗

tatis.Hocvero ſic intelligẽdũ ẽ ꝙ ab initõ

virtus ⁊ ars multas in adqͥ ſitione ſua pa⸗/
tiunt᷑difficultates. dũ vero fuerint adq;ſi⸗
te facilia ſunt eis oĩa. ingit facilit᷑ pictoꝛ
exercitatus in arte. Sic de ſcriptoꝛe et ci⸗

thariſta videmus/ita vt dicere cogeret᷑idẽ

Areſto.ꝙ ars ꝑfecta nõ deliberat/tam ſibi
facilis eſt actus ſuus.

Conſideratio. x.

Tomparatio meditantis ad ſcribentẽ ꝛc.
ſtudioſe vel inaduertenter.
immur iſta ↄpatione dũ de medi⸗

.

trahẽdo pᷣſertim lineas picturevel
ſcripture.difficultas nulla ẽ.ſicut necetiaʒ
diſcurſionis digitoꝝ ꝑ cithare coꝛdas. In

tatione loq mur. Attendamꝰ ꝙ in

uenimſilr in cogitatõe/nõ enĩ difficulẽ v

laboꝛioſe nũc h. nunc illud ꝓut occurrerit

cogitat᷑. Sed q; nullꝰinde reſultet fructus

vides in ſic pingẽte.ſic ſcribẽte.ſic cithari⸗
ſante. Ita neq; ꝓꝛſus ĩ ſiccogitãte imo cũ
ſe talibo vagis cogitatõibo oblectauerit vt
dicit Sene triſtis remanebit.poꝛro labo

rioſe ſtudioſe ⁊ attẽtiſſime cũ mira tardita

te pingẽdo.ſcribẽdo ⁊ cithariſando/fit qũ
q; vyt bene ⁊ celeriter iſta ſant.
Conſideratio.xI.
Er vaga cogitatõe nõ ſurgit meditatio.ſʒ
de meditatione bene fit contemplatio.

oꝛſum iſta? Nimiꝝ vtoñdamꝰ

quẽadmodũ de cogitatõe nullus
vnq; pꝛoficiet aut emerget in me⸗

—

nẽ/quãto minꝰin ↄtẽplatõem. Ex

—

erxpedit?mẽtis intuitꝰ in res ꝑſpici

endas vſqueq̃q; diffuſus. Et hoc q̃ ad cõ⸗

templatõem q̃ reſpicit intellectũ. Poꝛro q̃̊

dqd ↄtẽplatõeʒ qᷓ ↄſiſtit in affectu ⁊ in pꝛaxi
deſcribit eã Hug. ꝙ eſt ꝑ ſubleuate mẽtis

iubilũ.moꝛs qᷓdã carnaliũ deſiderioꝝ.hoc
eſt guſtare q; ſuauis eſt dñs. Quẽ guſtum

ſequit᷑ longe alia cognitio q fuerit intelle/
ccaualis ſoli viſio/ſeu quedã auditio per fi?⸗
dem Sricer HW

Con

deratoi xII

Hegitatio in pꝛincipio difficilis/ perex⸗
ercitium fit facdlis.
Edita bit᷑ ecce aliqs gemẽs ⁊ ſuſpi
rãs vt colũba.dicetq; cũ ꝓpha Me
um nocte cũ coꝛde meo/excitabar?
ſcopebã ſpm̃ meũ. Faciet h̊ anxie difficult᷑
⁊ laboꝛioſe.nũc recogitãdo ãnos ſuos in

amaritudie aĩe ſue.nũc iudicia dei qᷓ ſunt

abyſſus multa ĩ celo ſurſũ.⁊ in tra deoꝛſuʒ
⁊ ita de reliqͥs circa q̃ vᷣſat᷑ meditãtis inten
tio vehemẽs / vt ea qᷓ meditat᷑ vl cogitat li⸗
pidiꝰac firmiꝰveluti affectũ trahat.efficiet
tãdẽ. vt h oĩa tãta facilitate recogitet ⁊ ſapi
at q; facilis ẽ ipᷣa cogitatio. Docẽt nos exẽ

pua olcaſ vibuam⸗ fb enĩ plꝰlaboꝛis

zſcriptoꝛ/pictoꝛ/⁊ cithariſta bũñ agendo

qð optie didicerit.q; vagꝰ⁊ vanꝰ aliqͥs ab

initio.diſcurrẽs ſine arte ⁊ oꝛdineꝑ lineas
ſcripture vel picture.aut ꝑ cithare coꝛdas.
Conſidrea. XxIIII.
Heditaus/ quatũcunq; exptus laboꝛem
neceſſe eſt vt ſemperſentat.
Ddendum eſt ad pꝛemiſſa nihilo
minꝰ ꝙ vix aliquis eſt in arte ſua
ita peritus.quin aſſidue ad Digna

vel cognoſcẽda vel agẽda poſſet ꝓficere.q̃/
lia neceſſeẽ.vt cũ laboꝛe nono audiat⁊ pꝛa
cticet. Oulto magis hoc veꝝ ẽ in ipa ð qͥ
loqͥmur.meditatõne que nouos veritatis
aut deuotionis iugiter parere fetus ſtudet
Sed nõ deeſt parturitionis doloꝛ ꝓpter il
lud maledictũ ſpũaliter intellectũ. In do⸗
loꝛe paries filios. Nõ tñ meminit Pſſure ꝓ
pter gaudiũ qꝛ nat eſt ſibi nou cognitõis
aut affectõis ſancte fetus in mundũ.

Conſideratio. xv.

Hondũ purgatihbñt loco meditatõis gra⸗
ues cogitationũ tentationes.quibs timoꝛ
‚deli eſt neceſſarius.
Venit aũt ab initio frequẽtius vt
dũ aliqͥs nõdũ purgat vicijs / ſata
git meditari vt colũba/meditabit᷑ quaſive
tus ſimea dolos ⁊ odia. meditabitur vt ca
nis rodens iuxta verbũ ſatirici rabioſa ſi⸗
lentia.meditabit᷑q; quaſi ſoꝛdida ſus fediſ
ſimas coꝛde voluẽs ⁊ reuoluẽs carnalium
turpitudinũ cogitatõnes. Quid poꝛro de
blaſphemie ſpũ q;abominabilis.qᷓ;hoꝛrẽ
dus. nõnunq; inſurgit certãs meditatem
loquẽdos aduerſus deũ ac ſanctos ei.in/⸗
gentia tam execrãda ꝙ nec ea farilicitũ ſit.
Hincq; adijciunt᷑ ⁊ inijciunt᷑ pene vſq; ad
coꝛdis intima/in fidelitatis iacula. Spei
nullꝰmanet locꝰoĩa ſunt grauia.Etiam te
dio eſt ipᷣa vica. Baratꝝ deſpationis vndi
q; patʒ. VUñ ꝓpter hoc ⁊ talia manitfeſtat er
perimentũ qᷓ; rectiſſime ſapiẽs conſuluerit
cũ dicebat. Fili accedens ad ſeruitutẽ dei
pᷣpara aiam tuã ad tentationẽ. Subiun⸗
gens pᷣſidium ſecuriſſimũ.Sta in timoꝛe
Beateni vir qui ſemꝑ eſt pauidus.

Onit õõ e 1 S õ XVI

Nouꝰmeditãs debet credere ſuo directoꝛi
et de inuiſibilibo ad inuiſibilia conari.

. —

reret aliqͥs.dũ timoꝛ addit᷑ timoꝛi
ſcrupulꝰſcrupulis/puſillanimitaſ
dpduſillanimitati.pᷣſertim dũ non adeſt aſſi⸗
due ↄſiliatoꝛ/dux/⁊ pᷣmõſtratoꝛ itineris ar
ti ⁊ recti? Si vero talis qͥ rarus ẽ hñs artẽ
pariter ⁊ pietateʒ fuerit foꝛte inuẽtus/cum
ocio nouũ meditantẽ inſtruendi quãtũq;
licuerit.Felix quidẽ erit ipſe nouus tyro.ſi
tamen ꝓtinus abſq; vlla trepidatõe para⸗
tus eſt credere ↄſilio Sed o quotiẽs bone
ihu quoniẽs heſitabit ⁊ idẽ repetet iterum

( Auidus vero ſemꝑ qũo beatus:q

iterũq; quaſi falli refoꝛmidãs. Scripſi qᷓp
dam ſuꝑ hmõi ſcrupulis in tractatu depᷣ⸗
parãdo ad miſſaʒ. Aliqua etiã ſimiliterde
cautelis ↄtra ſpũm blaſphemie diriſſimũ.
Aduerſus q̃ remediũ optimũ eſt ↄtẽnere /
nec curare/ qnpoti? irridere/ neq; ſuꝑ his
ſolicite ↄfiteri/niſi foꝛſitan in pꝛincipio ꝓ
cautela ⁊ hñdo ↄſilio. De ſcrupulis qͥʒ te⸗
neat hec regula ꝙ aduerſus eos agedũ ? / ſi
ſit pꝛudens aliqͥs ⁊ exꝑtus ↄſiliatoꝛ dicta⸗
uerit aut iuſſerit. Necaget in ̊ ↄtra ↄſciaʒ
demeritoꝛie/ dũ illã ad ↄſiliũ ſapiẽtioꝛis ꝑ
rõnis libertatem ab aio ſuo mutat ⁊ depo
nit / q;uis aſſidue ſenſualitatis remurmu⸗
ratio ſentiat᷑. Alioqͥn nunq; fit in pace deo
loccoꝛdis.¶ Rurſus aduertendũ.qm ſiẽ

docẽte areſ. Ois nr̃a ↄgnitio venit a ſenſu

⁊iteꝝ ꝙ neceſſe ẽ oẽm intelligẽtem fantaſ⸗
mata ſpeculari.Sicoꝛiginatur meditatõ
coꝛdis nr̃i a ſenſibiliba qᷓ figurata ſũt ⁊ co⸗
loꝛata ac ceteris accidẽtibo tꝑis ⁊ loci circũ
uoluta. Hinc ſunt meditatones ↄſcripte.
hinc imagines picte vel ſculpte. Hinc ge⸗
neralit ſit illud pſalmiſte. Meditatꝰſuʒ in
oiĩb oꝑibo tuis/⁊ĩ factis manuũ tuaꝝ me⸗
ditabar. Que vtiq; facta ſũt coꝛpꝑalia ſiẽ ⁊
oꝑa.Nihilominꝰ debet aſſurgere meditãs
⁊ vltra ꝓgredi/veluti ꝑ ſcalã aliquã ex viſi⸗

biliba ad inuiſibilia. Siẽ dicit apłs ꝙ ĩui

ſibilia dei ex his qᷓ facta ſũt intellecta ↄſpi
ciũt᷑.ſempit᷑na q̊ʒ vtꝰeiꝰ⁊ dĩnitas. Pꝛopte
rea docẽs nos a coꝛꝑalib ad ſpũalia mig⸗
re. dicebat. Etſixpᷣm m carnẽ cognouim⸗
nũc tamẽ ſ̃m carnẽ nõ nouimus.

Conſideratioxvi

et ꝓpter carnaliũ imaginanonẽ.
Dplius vero addimꝰ. Comꝑtuʒ
eſt ſepius qꝙ volentes intẽdere me
ditationi/ſi non diſcrete hoc fece⸗
rint/decidũt vel in tentationes ⁊ illuſiões
diaboli pꝛopter eoꝝ (licetlatentẽ)arrogan
tiam/vel efficiunt᷑ fantaſtici ⁊ melancolici
pꝛopter fixam nimis ⁊ radicatã atq; ꝓfun
datam in reb coꝛpoꝛalibo imaginationeʒ
Que quãdoq; ꝓtendit᷑ vſq; ad inſaniam.
Supeſt imago mulieris lapidea / cuiꝰ in⸗
ſpectione nimis crebꝛa/quidã fact? eſt phi
locaptus.quẽadmoduʒ de pygmalione et
ſua imagine narrant fabule poenice. er de
narciſco qui pꝛopꝛiam in fonte perluci⸗
do ſpeculans imaginem.ſic in eius foꝛma

deditans venit ad ꝑicula ꝓpterſuꝑbiam

ſultas
fimad
vurtut

uuk ſ

herve
ſantu
ſchſb
terei
lt
mi
ſantat
Aralt
giti
uman
fennd
lpel
cdine
nücd
ſon

o

ben,
Lus
s/
bden

ro

o ui

eloen
ugeoq̃

ſanſinn
MMeTocani
Winn
aehi
Bnmimr

nnn
üügirni

Mncteui

mimani

Knnene.

Ailfiand
RDMW
5Movimn.

Mum.

nin .⅞

N
lunminit
mans i

Gtilie:

.

eiuſdẽ de ſimplificatione. ſtab

(Pꝛung notu

le coꝛ aĩie(qꝛ caro nõ ꝓdeſt quicq;advnita

De mũdificatione coꝛdis

ſtultus heſit vt occũberet. Potuerãt hů plu
rima dici de cauſis ⁊ modis hmõi leſionis

virtutis fantaſtice. Ideo ꝙ vigilãtes pati

unt᷑ ſomniãtibo ſilłia.Et h̊ vocat᷑ gallice re
uer vel reuerie. Ita vt reputent ea q̃ in ſola
fantaſia verſant᷑ interi/exterioꝛibo ꝑciꝑe

ſenſibo. Notũ ẽ hoc in maniacis. Notũ pᷣ⸗

terea in q buſdã melãcolicis / qͥ nõnũq; vo

lunt ſe deuotos meditatiuosq; dici ⁊ repu

tari.Quos hmõi ꝓfundata circa coꝛꝑalia

fantaſiatio facit errare multiplicit/ eouſqʒ
yt vel in eleuatõe coꝛꝑis xpᷣi / vel in alia re⸗

cogitatõe ſua/exiſtimẽt ſe videre realir de⸗
um crucifixuz/aut ſub alia qᷓuis fantaſtica

foꝛma coꝛꝑali. Putãtq; alij ſe voces audi

re tanq; xpi / vel alicuiꝰ ſanctoꝛũ. Qua ſuꝑ
re p aſſignatõe naturalis cauſe diuerſa ſũt

adiuerſis ſcripta volumia de quibo nõ eſt

nũcdicendũ ꝑ ſingula. ¶ Conſurgit h dif

ficultas nõ modica qualiter videlicet ſciri

poſſit diſtinctio inter reuelatõnes veras ⁊
falſas.An fiant ab angelis lucis aut tene⸗
ꝛaꝝ.Hoc ẽ a ſanctis angelis aut diabol.

Quas reuelatões vtiq; abnegare ñ poſſu⸗
mus foꝛe nõnũqᷓ;ᷓ a ꝑturbatis fantaſmati/

beꝛ erroneis. Felix pinde qͥ in lege dñi me

ditat᷑ die ac nocte/ſi tũ comes fuerit diſcre/⸗
tio/quã ſolã parat hũilitas captiuãs oẽm
intellectũ in obſequiũ fidei/ ⁊ ſemꝑ alieno
magis q; ꝓpꝛio credẽs iudicio.

Auinis. iꝗ 83. ipᷣo die valeriani.

AIncipit tractatus

9

Nſimplicitate coꝛdis queriteil
lum. Hãc ſapiẽtis exhoꝛtatõeʒ:
ha23nc ſimplificatõeʒ coꝛdis/ ill

ntellectus.

arijq;. Pꝛopterea neceſſe ẽ ſpũa⸗

tẽ recolligi.ſi cauere debeat ꝑiculũ q̃le no⸗
tauimꝰin fine tractat? alteriꝰ. Hoc vᷣo qũo
fiat explicare difficiliꝰeſt.qʒ qliter non fiat
agnoſcere. Et qͥdẽ apud eruditos in phiq

diſciplinis hẽbit iſta manuductio nr̃a pꝛi
ma minꝰ difficultatis. Pollet itaq; nr itel⸗
lectꝰvi abſtractiua/q̃ longe ꝑfectioꝛ effica⸗
cioꝛq; ẽ.q̃ᷓ ponat᷑ in eſtimatiua vᷣtute bꝛu

ti vtpote ouis.Quetñ vt dicit Auicen/ex

motu ⁊ figura lupi viſi / elicit mox inimici

ciã nõ ſenſatã quã refugit. Nr igit᷑ intelle⸗
ctus pꝰ inſpectõeʒ fantaſmatũ cauſatoꝝ a

reb extrinſecis.vnde foꝛmat pꝛimo conce
ptus vagos ab omni ↄnotatõe accidẽtiuʒ
vt a ſitu.a loco.a figura.a tꝑe.⁊ ſic de alijs.
Quo facto remanet in aia ſilitudo eẽntia⸗
lis / in qᷓ ↄueniũt exteriꝰa ꝑte rei oĩa ſenſata
que ſunt eiuſdẽ generis vel eiuſdẽ ſpẽi.Ex
emplũ pꝛimi aĩalitas. Exẽeplũ ſcdðᷣi hũani⸗

tas. Qua denudatõe ſic facta remanet ab⸗

ſolutus ⁊ vlis cõceptꝰaĩalis. Remanetin⸗
ſuꝑ ſpecificus ⁊ abſolurus cõceptus hoĩs
quos ſignãt voces iſte aĩal ⁊ hhoõo.

Sotula II.

Deſ ſimplificatione coꝛdis in meditatione

bſtractionẽ a fantaſmatibo et figuris

— herhonung s
t) Raducam ↄñter ad ppoſitũ ð ſim
plificãdo meditatõem nr̃am circa

diuina / babſtractönez a fantaſmatib, ⁊ fi⸗

guris.Ecce ſtet ꝙ ſcimꝰnos hr̃e dilectõem
boni ⁊ odium mali. Stemꝰin his paucis
pꝛimo.qm̃ inuenit᷑ ſilłe de reliquis multis.
Audio igit᷑ ⁊ cognoſco ꝙ diligis bonum.
Introget te meditatio tua q̃ res ẽ iſta dile⸗
ctio. Lõſtat itaq; ꝙꝙ neq; coloꝛata eſt.neq;
ſonoꝛa.neq; ſapida neq; odoꝛifera neq; fri
gida.neq; calida.nõ lenis.nõ aſꝑa. Itẽ in

terroget te meditatio tua qliter ⁊ in quoſe
figat ⁊ ſtatuat.cũ id in qᷓ ſe figere ⁊ ſtatuere

videt᷑ neq; figuratũ.neq; coꝛpulentũ ſit/ca
lidum/frigidum/aut coloꝛatum.

(WMotula III.

facere nequeũt qͥ ſunt in ſe mul,/ ac
ad bonam tunicam ad bonum cibumacd

bonũ hominẽ. Et ita de reliquis. Reſpon

De conceptu boni abſoluto ſen vniuerſa⸗
li qualiter fiat. “

☚

Ices foꝛtaſſis ꝙ non habeas con
ceptum dilectionis boni / qn de
neceſſitate feratur coꝛdis intuitus
oc vel ad ũlud bonum particulare. vt

ſio tibi patet ꝑ alteram ↄſiderationẽ pꝛio⸗
rem de vi abſtractiua coꝛdis intellectualis
Per cuiꝰvirtutis oꝑationeʒ.tolle bonum
hoc.tolle bonũ illud ſicut loquitur Augꝰ:
et remanebit verum ⁊ generale bonũ.Oð
qualiter fiat iam aperuimus. Conueniũt

nempe bona omnia in vna generali ratio

ne que eſt cõuenientia ad appetitũ. GBonũ
quippe eſt qð omnia appetunt.Denudes

68

*

)KDe ſimplificatione

per idẽtitatẽ qm̃ eſt ipſe deus.

Doruig YX.

igitur hancrationẽ boni ab vbi ⁊ nũc hoc
eſta loco vel ſitu vel tꝑe.ab omni pᷣterea cõ
fuſione ſeu ↄnotatione accidentiũ/ ⁊ erit i

le conceptus qui remanebit abſoluꝰvni & Iges arbitroꝛ q neadmo dumegts
uerſalis coueniens omni bono. v) tas põt inicllenu gertinecc
„½(120 II.,. gnitõe boni nõ hꝰvel illiꝰfigurati
R (Motula = IIII. coꝛpulẽti vel coloꝛati. Et ↄñter fert volun

VUeres foꝛte iterũ vbi eſt illud om tas in dilectõeʒ abſolutã pꝛimi ⁊ veri boni
. q & patõeʒ vt alia oĩa. ſed

ne ⁊ generale bonũ: Ecce caditiin qð nõẽ bonũ ꝑ ꝑtici
materiã ↄmunẽ de vlibo quid ſint per eẽntiã. Poteris ita negociari circa po⸗
et ſi ſint in reb extra/pter oẽm intellectus rentiã.circa ſapiaʒ. circa iuſticiã/t ita reue⸗
oꝑatõeʒ: Dicimꝰaũt qtũ hic ſatis eẽ puta reri diuinã potẽtiã. Verecũdari ad ſapĩaʒ
mus ꝙ vłitas deriuat᷑⁊ fundat᷑ in reb ſin; ſiturpis es.Trepidare ad ↄſideratõeʒ iu⸗
gularibo. alioqn ficta eſſet. ſed ſũmat᷑ ⁊ c ſticie ſi malus es. ¶ Oð ſi foꝛte queſieris/⸗
ſtituit᷑ in oꝑatõe intellect abſtrahentis eo an ↄceptus hmõi ſint abſoluti ⁊ ꝓpꝛie deo
modo q tact?eſt ſimilitudies reꝝ in quib viſum eſt hacten? mihi ꝙ ita / ſaltẽ de poſſi
eeẽntialiter ſeu qdditatiue ↄueniũt ab vbi bili hoc eſt ꝙ in via poteſt meditãs etab⸗
et nüc id eſt loco ⁊ tge. Vñ ſi qras vbi ẽ hu ſtractiuꝰintellectus foꝛmareſibi conceptꝰ
manitas ad extra? dico ꝙ in hoc hoie ſin⸗ abſolutos ⁊ pꝛopꝛios cõueniẽtes ſoli deo.
gulariter ⁊ in altero ſilr.⁊ ſi nullꝰeet ſingu⸗ Qui dabunt noticiã pꝛopꝛiã ⁊ abſolutam
laris ks mulla pmaneret erbiianiau. ſed nullatenus intuitiuã de eo. 8D
uoniã deſtructis pꝛimis ſubſtãtijs vt di⸗ —/ 1 ——0
Areſt. impoſſibile eſt aliqd alioꝝ rema 3 Otula = VII „
pere. nihilomin? adhuc remaneret hocyle 3Perta ẽ nobis expᷣdictis via ad ĩ⸗
humanitas interius in mente angeli ſicut ſtelligẽdũ myſticã theologiaʒ/ de q̃
ante mũdi ↄſtitutionẽ erat.Et ꝓut nũceft Iſcripſit diuin dioñ. vltra illaz qᷓ ſi⸗
vlis ratõ hũanitatis in mente dei/nec erat bolica illã q ꝓpꝛia nũcupat᷑ Pꝛocedit ita
res aliaq; mens dei/neq; realiter/vt omßmes q; ſimbolicę c

ali neq; realiter/ j olica theologia ꝑ ſilitudies reꝑtas
2cedũt.neq; foꝛmaliter vt nõnullis placee in reb/attribuẽdo deo qcqͥd videteſſe ꝑfe
Eſt demũ articul pariſien condẽnatꝰdi,⸗ ccionis in reb cauſatis/ita vt hoc mõ dica

cens ꝙ ab eterno fuerũt extra deũ qͥditates tur deꝰnedũ noĩabilis. Et hoc mõ dirit di M doede
alique / vel vles roes. quales fantaſiatiſũn uinꝰ GBarcholome put dionyſiretfert / euã ſtone
quidã eſſe vłia realia pᷣter deũ/ ⁊ pᷣter oem geliũ eſſe latiſſimũ /ſicappellatꝰdeꝰ leo prrt note
intellectus oꝑationẽ ſeu cõceptum,. foꝛtitudinẽ/lapis ꝓpter durabilitatẽ.agnꝰ Hont
2otu la v. pꝛopter mãſuetudinẽ.ſol ꝓpter illuſtratio/ gun
„ Erkneess ess nem. ⁊ ita de reliqs /que nõ m eſſentiã ſeld penr
AVAVArſus ad intelligẽdũ dictũ hmõi per ſolã attributione/⁊ ꝑ analogicã ſikitu eſr,
Fꝙᷓdeſtructis pꝛimis ſubſtãtijs im dinẽ de deo lo mur q̃ſi balbutiẽtes ⁊ pal⸗ DD
Ppoſſibile eſt aliq alioꝝ remanere pantes in vmbꝛa occũbentis lũis vel gre D
Attẽdendũ eſt ne locutio varia ſit dũ loqͥ intelligẽtie nr̃e in nobis. Pꝛocedit vo my ſoe
mur de hũanitate qꝗ ẽ ab extra/⁊ de ↄcepu ſtica theologia ꝑ abſtractionẽ/modovelut Aß
hũanitatis quẽ intra reponimꝰ. Eſt eni 5 oppoſito ad pᷣcedentẽ/qui quicqͥd eſt affir glurere
nomẽ hũanitas pꝛimo mõ nomẽ pꝛime in mat de deo / iſte vero pꝛoꝛſus negatð deo tinr
tentõis ſupponẽs iĩmediate ⁊ pꝛincipalit᷑ omnia.Et ita bꝛeuiſſimũ eſt vt ait idẽ bar gllii
Pꝛ20 regdord deſte Neper ſiſramni tholomeus euangelium. Aadn
tiua ſuppoſitio/ ⁊ hec in ſolis ſingulari Ia VrIIT 6
hoiborepit Boc veronome banitsoſié, 2Otulag vII uni
ptum ſcõo mõ/ſupponit non pꝛo reb ad Xemplũ palpabile dat ipe dioñ emm
extra/ſed pꝛo ↄceptibade hũanitate habi⸗ manuductõe huiꝰtheologie myſfitit anrnn⸗
tis ad intra ſeu ꝑ angelũ ſeu ꝑ humanũ in ce. Cõſidera fabꝛicatoꝛẽ ſtatuari cdackne
tellectũ.Aut eſt idea hũanitatis in mente nonne hic foꝛmat imaginem vel ſtaiuam cnalsr
diuina/ꝑ idẽtitatẽ locutionis / ſicut poni⸗ nõ addens quicq; ſed reſcindens etremo eoſſon
mus ꝙ ſapia eſt in deo nõ ꝑ inbeſionẽ ſeld uẽs.ex qua ſubtractione remanet agalma AUia

Nonlenn

I
czirn
ingiden
Grliiinn
cigitiſ
unbornid
Dharnädod
miemſiendi
Nn W
ulimi
fiibs
hu tntin⸗
Perninun

Ac mũdificatione coꝛdis

puleerrimũ / imago pulcra figurata vl ſcul
pta. Sic agit ſuo modo meditãtis animꝰ

dum ab hoc conceptu vago cõnotatio ſcʒ
boc ens/⁊ illud ens.qui conceptus habet

exrebus exterioꝛibo ſenſatis / intra facit ab
ſtractionẽ modo pᷣdeclarato. Remouendo

ab hoccõceptu vago quicqd eſt imꝑfectio

nis in entibo cognitis ꝑ fantaſmata.Etqꝛ
nullum eſt cãtũ ens quin ſit imꝑfectuʒ/ne⸗

gat merito omne ens tale a deo quia dimi

nutũ.quia dependens.quia potentiale.qꝛ

defectibile.⁊ ita de reliquis imꝑfectionibo
Qua abſtractione facta dici nequit ꝙ ni⸗
hil remaneat cognitũ in abſtrabentis ani⸗
mo/quin potius reſultat agalma pulcerri⸗

mum / ſeu iuxta cõmunioꝛẽ philoſophan⸗

tium locutionẽ/ remanet conceptus entis

perfecti/denudatus ab omni imꝑfectione

Et hmõi eſt pꝛopꝛius dei conceptus abſo
lutus.licet nõ intuitiuus.de quo dominꝰ
ad moyſen. Ego ſuʒ qͥ ſum.hec dices filijs

iſrael. Qui eſt/miſit me advos.:Et hoc mo

do iuxta verbum pꝛopheticũ eſt vnum no
men domini dei. rUNB

otula IX.

Oncoꝛdat his dictuʒ Damaſceni

£☚

bis dominus Bonauentura in itinerario
ſuo mentis in deum ſcðo capitulo/ ꝙ iſto
modo ens eſt pꝛopꝛiũ nomen dei. Conſo
nant hebꝛei qui dicunt hoc nomen thetra
gramaton ſignificare deum abſolute.non
per reſpectũ ad creaturas. Quod qualiter
eſſet d cendũ niſi poſſet haberi conceptus
huiuſmodi abſolutus/non ſatis intelligo
Aidentur foꝛte talia falſavel impoſſibi
a nõ exercitatis in abſtractione taliũ con
ceptuũ. Non eni videtur eis dum intelli⸗
gunt/exempli gra hominẽ/ quin ſemꝑ in⸗
telligant ipᷣm cum confuſione / ſeu veſtitu
quodã vel circũſtantia loci tpis ⁊ alioꝛum

accidentiuʒ/dum nõ concipiũt hominem
niſi vt eſt animal rationale.⁊ ita concipiũt

actum rõcinationis/cõcipiunt etiam aĩali
tatem que nõ eſt pꝛopꝛia ſoli homini.Re⸗
dargutio aũt taliũ hominũ magis facien⸗

da eſt monitione/vt vim ſui coꝛdis intelle

ctualis attẽdant/qᷓ; ſtudioſa rõcinationis

oſtẽſione.Alioqͥn ſic agit᷑cũ eis q̃ſi ſi cecco

.„

alicui.aut nicticoꝛaci / ſolis radius di
monſtratus querat an videat⸗

hoc nomen ens dicit ſubſtantie
pelagus infinitũ. Demonſtratno

gito

Sotula X.

cepit recogitatio qualem de bono
poſuimus.Oõ ſi ſit aliquod bonũ partici

patum.⁊ erit aliqð eſſentiale ⁊ pꝛimuʒ bo⸗

num. Videtur itaq; eſſe ſimilis rõ de ma⸗

lo. Oð ſi ſit aliqð malum in reba creatis. ſi
cut ita eſſe quis negauerit dabit᷑ aliqð ma⸗
lum pꝛimũ ꝑ eſſentiã. ¶ At vero diuinus

dioñ. ⁊ aug.dram certiſſimã ⁊ latiſſimã do

cuerũt demonſtrãtes ꝙ nihil eſt malũ poſi
tiue in rebe/ ſed tm̃ pꝛiuatiue. Pꝛopterea
ſegquit᷑ ex conceſſione mali/ ꝙ aliqð ſit pꝛi⸗
mũ ⁊ nullo mõ ꝙ ſit aliqdð pꝛimũ ⁊ purum
malũ.Eſt eni impoſſibile ſicut dicit areſt.

ꝙ purũ malũ per ſe ſubſiſteret. Quia ſi pu
rũ eſt. ſe deſtruit· Nõ habet igifundamen

tũ niſi bonũ vel in bono. ¶ Yallitaũt leui
ter ignarus aut neſcius analogie entis vel
huiꝰ verbi eſt. Que ponit᷑ quadruplex ab

areſt. iiij. metaphᷣ.ita vt illud qð nullo mõ
eſt poſitiue ⁊ in actu/eſſe tñ dicatqꝛ videli

cet eſt in potetia.i.põt eſſe. VUel qꝛ dicit ca⸗
rentiã alicuiꝰboni debiti in eſſe. Nõ eni ſe⸗

quit᷑. Malũ eſt pꝛiuatio boni debiti in eẽ.
ergo malũ eſt actus/ vel aliqð poſitiuum.

Om̃ ita nihil eſt. Quis ergo mirabit ſi nõ
ſit aliqð pꝛimũ ⁊ ſũmũ tale malũ cũ nulluz
ſit ꝑticula

re vel infinitũ actu tale hmõi.

.

p gis modũ qͥ ſimplificari ⁊vniri po
terit ſpuũale coꝛ meditãtꝭ.ſecluſa fã
taſiaꝝ multiplicitate.remoto leſionis ima
ginatiue vᷣtutis ꝑiculo.Dicũt beat dioñ.

admodum caloꝛ omogenia ↄgregare⁊ ab
etherogenijs ſeꝑare bʒ. Pꝛeſupponamus

igit᷑ er ſuꝑioꝛibi.q; meditãs fabꝛicauerit ſi
bi ↄceptũ boni potetie.ↄceptũ ſapiĩe.cõce⸗
ptrũ iuſticie.ↄceptũ clemẽtie.ↄceptũ beni⸗
uolẽtie ⁊ dilectõis /figit iſtic pedẽ ſiniſtruʒ

aĩe q̃ eſt intellectꝰ vel rõ. Deinde pedẽ alte
rũ dextꝝ/qͥ eſt volũtas/ptẽdat ꝑ amoꝛẽ tał
boni / vel potẽtie / ſapie/ clementie ⁊c̃.velut

in anterioꝛa ſe extẽdẽs. Hoc eſt dicere.ꝙ 5
id ſatagat amare quod cognoſcit/conetur
amare deum ſumme⁊ pꝛimũ bonum. Hic
amoꝛ cũ non ſit diſcurſiuus/nec vaget/ſed

inhereat amato in ſeet pꝛopter ſe.Ita vt

VUdeſt ex pᷣmiſſis dubitatio ꝓpter
erroꝛẽ manicheoꝝ/quos foꝛte de⸗

areſt. ⁊ alij/qꝙ amoꝛ hʒ vᷣtutẽ vnitiuã/ quẽ⸗

88 N

.„

nitatur ſuo mõ totus in amatũ penetrare

⁊ in ipᷣm collabi/⁊ vnũ cũ illo quãtũ poſſi
bile ẽ fieri Fit tũc qdã ſeꝑatõ coꝛꝑaliũ oim
q̃ ſunt etherogenia ad ſpualitatẽ cõpata/⸗
ita remanetvnitio qᷓdã ſpũaliũ.qlia ſũt deꝰ
⁊ aia coꝛꝑalia vo feces ⁊ cineres remanẽt.

WMotula XII.

AIgit ⁊ ſenſit hanc ſeꝑationẽ ſpũa/⸗
v/liũ a coꝛꝑalibo in hoie fieri poſſeqͥ
Vicebat. Verbüũ dei viuũ ⁊ efficax
ꝑtingẽs vſq; ad diuiſionẽ ſpũs ⁊ aieↄpa⸗
gũq; ⁊ medullaꝝ ⁊c.vbi capi᷑ anima ꝓ ſen
ſualitate vel aialitate que coꝛpus includit
etaiam. Quãuis vero apls tribuat virtu⸗
tem hãc diuiſiuã aĩe a ſpũ.verbo dei /h di⸗
cit ꝓ tanto ſi diligat᷑ verbũ dei ab ipᷣo ſpũ.
Om̃ ſola cognitio verbi dei ſpiritui ad h̊
nõ ſatis eſt. Pꝛopterea audi qͥd vltra ver⸗
bi cognitionẽ/ ſubſequẽter ſenſerit aĩa de⸗
uota.Aiĩa mea inqͥ t liq̃facta ẽ/vt dilectꝰlo⸗
cutꝰeſt.Locutio ⁊ auditio ad cognitõeʒ.li
q̃factio ſpectat ad amoꝛẽ. Qm amoꝛ vna
2atõe ðↄꝛ hr̃e acutũ nomẽ ꝓpter deſideriũ
penetratõis intime dilecti. Liqfactõis vᷣo
nomẽ molliꝰſuauiꝰq; ẽ/affectũ ſpõſi diligẽ
tis accõmodatiꝰſatiꝰq; repñtat.Quia liq

facti natura ẽ nõ ↄtineri termĩs ꝓpꝛijs.nec

qeſcere/ ſed efffuere ſꝑ ⁊ dilabi q̃uſq; ſiſtat
in alio. Intelligamꝰ?ſilłr ð liq̃facto vłemol

lito ſpũ ꝑ amoꝛẽ dei/ſuo mõ.ꝙ in ſolo deo
terminü ſuũ inuenit ⁊ qetẽ. Ad cuiꝰ exem⸗/

plar ſigillat᷑. exẽplat᷑trãſfoꝛmat᷑.ſimplifica
tur. ⁊ vnit᷑. Et ita dereliqͥs ſilibꝰ Remanet
feculentũ qdð eſt poꝛtõis inferioꝛis.¶ Viñ
colligit᷑ coꝛollariũ vel poꝛiſma pulcerrimũ
ꝙ ſiẽ res dũ emanãt a deo ⁊ ↄſequẽterduʒ
ſe diffundũt.ſic̃i ſole ↄſpicimꝰ/fit ꝓgreſſuſ
ad ꝑticularioꝛa ⁊ groſſioꝛa q̃ plꝰhñt mate/
riales ↄditões.ſicĩ reditu ad deũ qͥ fit ꝑ ho
minẽ ↄtẽplatiuũ.reducẽdo ſiłitudĩes rerũ
pꝛimo ↄceptas in ſenſibo ad intellectualẽꝛ
ſpũalẽ puritatẽ/fit abſtractioꝛ ⁊ vniuerſa⸗
lioꝛ reductio ad vnitatẽ ⁊ quãdã ĩmateria⸗
litatẽ. Nam qð natũ eſt ex ſpũ.ſpiritus eſt.
ixerũt añ nos hec oĩa ſancti doctoꝛes
uid enĩ inexpoſitũ reliquerũt: Sed hec
iterum meis verbis et oꝛdine ſub paucis

cõmemoꝛata ſunt.

Dotula XIII.

Due alium docet modũ ſimplificandi coꝛ

ſpectantem ad affectum.ſicut pꝛioꝛ magis

ad intellecttum.

Nitamur ſi foꝛte poterimꝰinueni⸗
re modũ alterũ meditatõis ſimpli

ficande ⁊ a fantaſmatibo elongãde
qͥ familiarioꝛ ⁊ ab hoĩbo ñ exercitat⸗ at ele

uatis in phᷣica diſciplia ſeu metaphica ca⸗

ptibilioꝛ foꝛte fiat. Cõſtituamꝰin pꝛimis
exẽplũ palpabile cuiꝰerũt capaces etiã ipᷣi
pueruli ſuo mõ. Dicat aliqͥs vni puero iã
vtẽti rõne.qͥ neq; patrẽ ſuũ/neq; matrẽ vi⸗

dit vnq;. Dicat inqᷓ; Ecce tu puer pr̃feʒ ha

bes in regione lõginquiſſima potẽtiſſimũ
ſapiẽtiſſimũ.optimũ.⁊ gloꝛioſiſſimũ. Ille

eſt qͥ te genuit ⁊ fecit.ille ẽ a q̊ͥ ⁊ ꝑ quẽ mit⸗

tunt᷑ tibi oĩa q̃ habes bona.He veſtes hec
cibaria.hec poma.he nuces ⁊ ſilia. Nũqͥd

nõ merito habes talẽ diligere/tali obedire
facere qᷣcqᷣd ipᷣe mãdauerit: Hoc audito
bonꝰ puer mouebit᷑ affectu naturali ad au

ditũ pr̃is nomẽ.vt ferat᷑in dilectionẽ ipſiꝰ
cum tñ apud hmõi puerũ nõ ſit alia pr̃is
cognitio.q; ea q̃ ꝑ fidẽ aut narrãtis ei inge
ritur ſimpliciter auctoꝛitatẽ. Hic puer nõ
ↄſiderabit de neceſſitate pr̃eʒ ſub aliquib⸗
ↄditionibo materialibo/vt qꝙ ſit alb/ niger/⸗
paruꝰmagnꝰ ⁊c. Vel etiam ſi ↄſiderauerit
ipᷣe ꝓtinꝰſine młto conamieſe auertere po⸗
terit ab hmõi ↄſideratõe/ ⁊ in noĩe ſeu co⸗
gnitõe huiꝰqð eſt pr totꝰ defacili intẽdere
valet/tenerrimo coꝛdis amoꝛe/ꝓut totꝰ no

nit in eiꝰdilectõeʒ inhiare / ſuſpirare/ totũ

ſuũ in eũ deſideriũ ↄuertere.Quidni dixe⸗
rit ſibiipᷣi aut alijs de pr̃e ſic. Viuat talis
bonꝰ pr. GBñdictꝰ in ꝑpetuũ ille dilectꝰpr
Bñ ſit ſp iſti pri/⸗qͥ certe mihi ẽ valde dili⸗

głẽdus.honoꝛãdus/ reueredus.⁊ pᷣ oculis

iugiter habẽdus.Deniq; ſiqs ab hmõiq
ſierit.q̃lis eſt tuꝰ iſte pr. Rñdebit vtiq; nil

aliud. Neſcio plus/niſi ꝙ ipe eſt me cariſſ/

ſimus pr/pgenitoꝛ meꝰ.nutritoꝛ meꝰ.bñ⸗
factoꝛ meꝰ.ptectoꝛ meꝰ/⁊ ſiq̃ ſunt ſimilia.

Et hectñ nouit ſolũ fide ꝑ auditũ/⁊ nõ in

tuitiue vel ꝑ viſum vel attactũ.

.

XFiſtimo ꝙ ſimili manuductione
poterit chꝛiſtianus etiam quiuis

vt tranſeat in affectum coꝛdis erga domi⸗

num deum ſuũ/ꝛ ea que ſunt diuina ⁊ ſpi⸗

ritualia/ deſerendo coꝛpalium rerũ fantaſ
as/aut ſuꝑgrediẽdo eas quodã quaſi traſ
uolatu generalis meditationis ⁊ amoꝛis

rudis ⁊ literarum ignarus/induci

gige
gareſ
flter⸗
cbi.
tone
llu
gies
rof
gabolea
deſe
goce
gn
inhpi
ſcnn
oo
guil
igee
gen
ſkn
n
en

,

Cgtomn
ndllig⸗
Mliti⸗a
porco
ſenſibe
amoz⸗
cuen
una
rum:
Gigffor
hagenn
idich
gabzed
Nlors⸗
goris
ccogt
coe
lucicen
mei E
ſtepgn⸗
ons

ſinponeſti

rſſſni
eiieggnen
Aheneteobe
rſla hüg
gnetliohein
oemcin
mnmmiu
indiemnnihr
Winöſtiuee
mmizarg
mni Mn
mnngitiülch
mmtknmmd

mir mnie

fedetülen
dsmemnen
n Dumndn
epftie Dunt⸗
1pemilen,
nrndiinun
müstf
õ
iutimun
nignutman
Gräſrinli.
iun nai hdl
.

W.

W
MCinncz

e ſunplificatione coꝛdis

Exemplificemꝰ adhucaliter Deſiderat

aliquis ſaitatẽ dũ egrotat HNõne põt hic op
tare ſen petere medicũ/ñ hũc vel illũ ſingla
riter. Sicut ſitiẽs appetit vinũ ⁊ eſuriens

cibũ.QOð tũñ facit ſepe nõ pᷣhabita fantaſia,

tione ad hoc vel illud vinũ.autad hũc vel
illũ cibum ¶ Applicet meditãtis coꝛ ſilitu
dies iſtas ꝓ pꝛactica ſue meditatõis/oↄfeſti
vt offertur aliqðᷣ coꝛpoꝛeũ oculis ſue medi
tatõis.Hon quieſcat in eis ſed ſuſpirando

deſiderãdo.diligẽdo.ſuꝑuolare queratad

quoddã abſtractuʒ/denudatũ /vnũ. Vtat᷑
coꝛꝑalibus q̃ſi quibuſdã ſcalis ad Faeañ
in ſpũalia.non quieſcẽdo in ſcala.Exẽpli⸗
ficauimus iam de filio meditãte circa pr̃eʒ
ignotũ/de egrotoq; / de ſitiẽte / de eſuriente/

qui ſuſpirãt ad medicũ.ad vinũ.⁊ ad cibuʒ

ignotos/atq; ad huiuſmõi afficiunt᷑⁊ deſi⸗
derant. Imo etiaʒ ſi cognouerimꝰ ihm cri⸗

ſtum ꝓut loquit᷑ apłs/non tamẽ eo mõ ̃ᷣm
carnem nouim/ſed vt redẽptoꝛẽ ⁊ ſaluato
rem ⁊ vt dei virtutẽ ⁊ ſapiẽtiam ipᷣm recogi
tamus. Qui fact eſt nobis a deo preſapi⸗
entia. iuſticia ſctificatio.⁊ redemptio.

õ

Vto iuxta traditionẽ hanc/mo
8 eſt Hugo dicere Quoniam
aliqñ dilectio intrat vbi cogni⸗
tio foꝛis ſtat. Nõ qꝙ; amoꝛ exclu⸗
dat omnẽ ↄgnitioneʒ.ſic enim fieri nõ põt
vt diligat᷑ pꝛſus incognitũ. Sʒ ⁊ iße amoꝛ
vt dicit. BGꝛeg.q̃dã cognitio eſt. Et qualis
ↄghnitio? Certe exꝑimẽtalis/⁊ ſuo modo ꝓ
poꝛcionabilis/tactui guſtui /vel olfactui/i
ſenſibilibj. VUnde quãuis dicat᷑ ab aliqb
amoꝛ eſſe cec. hoc habet foꝛtaſſis veritateʒ
loquendo de cognitione luminoſa/ſeu de⸗

claratiua/ꝓpoꝛtionabiliterad viſionẽ ocu

lorum ⁊ aurium. Quia ſe manifeſtare non

poteſt/aut in aliũ trãſfundere/ſapoꝛ ⁊ dul⸗

coꝛ amoꝛiſper experientiã habitus/putin
pᷣcedenti tractatulo de meditatione.ſcʒ coꝛ
dis dicebat᷑. ¶ Rurſus patet ex pꝛioꝛibus

qͥd hʒ reſpõdere coꝛ ſimplicis meditantis

Yloꝛãtꝭ. Si qᷓraturab eodẽ qͥd meditãdo

qd oꝛãdo cogitʒ /qͥd aſpicit autquid diligit

Recogito.dicere pᷣt patrẽ meũ celeſteʒ/bñ⸗
factoꝛẽ meũ r̃dẽptõꝛẽmeũ:ſaluatoꝛẽ meũ
iudicem dominũ/immo ſpõſum⁊ amicuʒ
meũ.Etſi pergas vltra requirere. Quis ẽ
iſte patertuus? Cuius eſſentie eſt:?cuiꝰꝑ⸗
fectionis.cuiuſq; ↄditionis: Rñdeat.In⸗

pabet

l

compᷣhenſibilis eſt ⁊ infüintus.Etideocõ
pᷣhendere ipᷣm non laboꝛo. Satis mihi ẽ

ipᷣm ꝓ ſtatu pñtis exilij cognoſcere ſub eis
que memoꝛate ſuntrõnibqꝛ pater.qꝛ pi⸗

us.qꝛ benefactoꝛ.amicus.intimus.pulcer

decoꝛus.⁊ totus deſiderabilis/pꝓut ſponſa

dixit in cãticis. VUnde ⁊ puer de q̊ plocuti
ſumus q̃renti a ſe q̃lis eſt patertuus nun⸗

quid ꝑuus aut magnꝰ.rubibũdus aut pal

lidus.nuduſ aut veſtitꝰ.diceret neſcio.nec
B ſcire dum in G̊ ecilio dego/ↄtendo. ſciaʒ
abunde cum nũcad ipᷣius pñtiam venero
NHec itaq; cognitio ſufficit mihi qdiu ipᷣe
illic ⁊ ego iſtic ſumꝰ/vſq; ad tꝑs bñplaciti
ſui/ vt interim ſic honoꝛẽ ſibi dilcctionem/

obedientiã reuerẽtiamq; toto conatu im⸗

pendam. ¶ ¶iuit ille cui adhuc puerulo⸗

ſuadebãt pij parentes.vt ſi poma:ſi nuces

vel ceteratalia hr̃e vellet.genua flecteret/⁊
illaa domino deo eleuatis peteret manibꝰ

At vero puero ita facieti /pijciebãt᷑ hec ab
alto loco / vtputa a camino vel ſolario/ ap/

plaudentibo q̃ſi ⁊ congaudentibus puero

ipſis parentibus ⁊ dicentibus. Vides di/

lecte fili/q; bonum eſt oꝛare dominum de⸗
um/q talia confert oꝛantibuus

Sotula. xvVI.

ESõ

bus. ſine offendiculis vbi veritatẽ

pliciter/ambulat ↄfidenter Hinc euenityt
ſimplices ſine litteris rapiant celũ.vbiilit⸗

terati ⁊ ↄquiſitoꝛes huius ſeculi.vbi ꝑſcru

tatoꝛes maieſtatis.aut ianes remanẽt.aut

oppᷣꝛimunt᷑a gloꝛia.Legimus in ecciaſti⸗
ca biſt.de q̃daʒ ſancta femina martyre.no⸗

mine(ſi bñ recolo) Blãdina/cũ toꝛquebat᷑
grauiter/interrogaret᷑ de multis. Hoc vnũ
ſolũ rũdebat. Chꝛiſtiana ſum. Hec ab ea
aliud poterat extoꝛqueri rũſum/ Vtinam
ſic fieretin omnibo nobis meditari volen⸗

tiba in ſimplicitate coꝛdis/confoꝛmiter ad

aplłm.qui ait. Nihil arbitratꝰ ſum me ſci⸗
re inter vos/niſi vnm noſtꝝ ieſum chꝛiſtũ
⁊ hũccrucifixũ ¶ Ecce enĩ dum querit ali
qus meditari in ſimplicitate coꝛdis/ occur

mit vel naturales fantaſie/ vel diabolice il⸗

luſiones/qrentes qͥs xvbi eſt de tuus. Au
dl ꝓphᷣam ſimilib impeditũ queſtionibus
Expꝛobꝛauerũt mihi qͥ tribulãt me inumi

ci mei.dũ dicũt mihi ꝑ ſingulos dies wi E

68

Ec via videt plana:cõmunis.re⸗
gia.ſine periculis.ſine difficultati

ud pꝛouerbiũ.Qui ambulat ſim/

deus tuus. Audi quoq; quid reſpondeat /

vt ettu poſſis reſpodere ſimilitel. Hã poſt⸗
ꝙ; dixit p ꝛopheta.Quare triſtis es anima
mea ⁊c.cõſequenter reſpondendo ait.Sa

cere vellet. Deus meus eſt mihi lumen gra
tie/a gloꝛie omne bonum. ꝙ ſi amplius
curioſe magis q; fructuoſe. impoꝛtunate
cogitatio interrogare perſtiterit/expellat e⸗
am ⁊ fuget meditatio tua flabello ⁊ manu
ſimplicitate. humilitatis/auertẽdo ab ea
⁊ nihilipendendo ſtali reſpõſo hꝛeui/ſʒ effi
caci. Jpe eſt deus meus/domin? meus / et

pater meus/qut poſſedit me ⁊ fecit ⁊ crea?

uit me. Quid vis vltra-

WMotula. xMII.

Audatin ſcriptura ſacra ta docto⸗

HFnon habet doloſitat falſitatis.aut
curioſitatis. Sic iob ſimplexfuiſſe memo
ratur.nõ ſimplicitate que opponit᷑ ꝑſpica⸗
citate intellectꝰ/ſed q̃ cõtraria eſt doloſitati
⁊ frqaudi affectus. Sicut ⁊ ſapies ait de ðᷣo

ꝓ cum ſimplicibus graditur ⁊ cum ipſis ẽ

ſermocinatio eius Sicq; faciebat ꝓpheta
loquẽs ad dñm in ſancta ſimplicitate. Vt
iumentũ inqͥ t fac? ſum apud te Felix qͥ ta⸗
liter ſimplex ⁊ tale iumẽtũ eſſe meruit / ſi tñ
in via dñi.Nã foꝛtitudo ſimplicis via do⸗

mini:Hec ſimplicitas.dum diuerſitatem
hominum in naturalibus/moꝛibusê/con/

ſuetudinibus/ſtatibus ⁊c recogito/ videt᷑

pꝛecipue locũ habere apud cõſtitutos ĩ of⸗
ficijs religionũ/ꝓpter cmunem congrega

tionis vtilitatem ex obedientia/ nec non il
los cõmuniter omnes qui laboꝛãt in vita

Aqctiua/⁊ multis curis ſolicitudinibus ⁊ od

cupationibus pꝛegrauantur. ex charitate
alioꝛum ſaluti intendentes. Talibus qp⸗/
be nõ conceditur ocium vacandi ſubtilio⸗
rib inquiſitionibus catholice legis/ neq;

uppetitvirtus/facultas/locus/tempus ⁊c

—

ad recolligendũ ſe in vnitatẽ hmõi qᷓ doce

A phis ꝑ abſtractões mẽtales ſcholaſticas
Igem videt᷑ ſentiendũ de maxima ꝑte eoꝝ
ðo ſub regulari in religiõibo militãt diſci
plina/qs coiter fatigatnon modicũ multi⸗
plicitas/ꝓlixitas/⁊ ↄtinuitas diurni ꝑiter
7 nocturni.Addit᷑abſtinentieauſteritas/⸗
crebꝝ ieiuniũ.lõge vigilie mala quies.la⸗

2

lutare vultus mei deꝰ meus. Hoceſt deus
meus eſt ſalutare/aut ſaluatoꝛ mei vultus
qui duplex ſcʒ gratie ⁊ gloꝛie exiſtit.q̃ſi di/

ribus ſimplicitas vera/que plicaʒ

boꝛ aſſiduus.ſuꝑioꝝ obiurgatio parium

indignatio.⁊ penetotius vite vna ⁊ iugis

temptatio ⁊ verxatio.laꝝ erit pie ↄſiderã
ti ꝙ hec omia nõ Penlkrürf vt f B
hũuũanã infirmitatẽ ſe libere ⁊ expedite trãſ⸗
ferre in meditationiba ſuis ad hmõi qlesp
notauimꝰ phicas abſtraciones. Pmnt ni⸗

lte vt frequẽter

hilomin? hita les aut aliqͥ ex eis ſingulari
dei gra pᷣuẽti ⁊ adiuti/de q̊ minime dubita
nerim/qñq; aſcẽdere ſublimiꝰ atq; ſecuriꝰ⸗
deducẽte eos ſup excelſa ipᷣo victoꝛe deo in

pfſalmis canentes/q; plures alij/pꝛeſertim
phiſica/q̃ttidie ſcrutates vtinam non ma⸗

gis curioſe q;ᷓ fructuoſe/ſcrutini.
8 Ncamadpucaliq de hoc medi⸗

tationie modo/q ſolet a coꝛꝑalib
Dincipꝑe/⁊ ea ſibi ſubſternere/ ſeg ſa⸗
luberrimũ ⁊ ꝑneceſſariũ ↄſiliũ eſt in eiſdeʒ
nõ ſiſtere nec ꝑedẽ figere. Alioqͥn/vt frene

ſim vel turpiſſima incurret deſideria ipſe
meditãs. Aſſignemꝰ hoꝝ rönem Conſtat
plane virtutẽ oẽm ꝗᷓ coꝛpoꝛeis vtitur oꝛga
nis / fatigationẽ qnq; totalẽ in opanone

ſua ſi nimis ↄtinuet᷑defectionẽ pat. Con

ſtat inſup ex h cogitationẽ oẽm particula⸗
rem q; nimis ⁊ plus debito ꝓfundat᷑in ima
ginatiua vel eſtimatiua virtute.leſionem

inferre ſic fantaſianti.itia vt ñ maneat dũs

ſui.neq; liber ad expelledã hmõi cogitatio
nem Patet hoc in oĩ paſſione radicata.po
tiſſimũ tñ in qmoꝛe ꝓutvideri põt in philo

capitis/qui q̃ſi nihil differũta maniacis
inſanientibo. Viuit adhuc qͥdã iuuenis/qͥ

ſuã taliter fixit in vnius amoꝛe mulienis fa

taſiam/ꝙ' in ripa cuiuſdã exiſtes fluminis
exiſtimabat ſe illã coꝛꝑaliter videre in alte⸗

ra eiuſdẽ fluminis ripa.vnð ſatagebat na⸗

tãdo venire ad eandẽ. Sed foꝛii verbere
adhibito ſanatꝰ eſt.⁊ fantaſticã deceptioʒ

intellecit. Viuit quoq; qui aliter ⁊ caſtinſ

exercens ſemetipᷣm in legedis meditationi

bus anſhelmi ⁊ eas in affectũ trahẽdo/ad

hocdeuenit ꝓpter indiſcretũ laboꝛẽ hmõi/⸗
vt ſolus aſpectꝰlibꝛi in qͥ ↄtinebant᷑ſcripti

ſibi cum nauſea poſt cauſaret hoꝛroꝛeʒ pa⸗/
riter ⁊ ti

moꝛem / capitiſq; vertiginem.

Egi pꝛidem libꝝ quenq quẽ vir,

Dechius dictis meinoꝛi mete hoc

go certedeuota cõpoſuiſſe dicebak

mum
igpm
tiſume
biſat⸗
ſuiho⸗
nunt
omni
pterſe
mulie
one⸗
Hecn
utda
chun

nnſs
niol⸗
lmd
VI
bae

dil
o
Ci
fele
nom
butri
ſmnum

honi

2

itan

pue

ſeri
ſtuden

ſonis
oq fe
nmn.

4

ſcpen

/

Peele

Ontſcbo
Uitmups
conmgen
lentgn

nunn.

goannn
ginttun
borent

mmneht
menbem
Gnahedo
Slann
Numninnn

WI
gadedeeneh

ee N e

“ .
4 cN
0 Ra

wedeEe
ſtoronang
„ 4
l
2ꝑ2R
Perr WMedee!
ean! Mucs
“
CMKON.X.⁵0α
.
zmeerite
4 14
oe

. .
“
N W—LA.
* „
„ /

SX

3 3
le, 1

S
“è

☛

1,4
fhr urict
02 * 2

4
6

vnum diligenter retinui 1 notaui. quoniã

id ꝑ multa expertus/dictum rectiſſime cau
tiſſimeq; repperi.Nihil eſt inqͥt magis mi
hi ſuſpectũ q;amoꝛ/etiam circa deum. Po
ſui hoc in lectione quadam edita ꝑ moduʒ

tractatuli de ꝓbatione verarum reuelatio⸗/
num typo numiſmatis Eſt enim paſſionũ
omniũ vehementiſſima dilectio/qua pꝛo/⸗

pter ſemper eget diſcretionis freno. Viuit

mylier que caſtitatem cum viro ꝓpꝛio/ mi⸗

e ſimplificatione coꝛdis 68

bunda veloxpergebat ciréumeundo. Ta/

gem cum fatigata deficeret pꝛe laſſitudine

⁊ canum moꝛſibus pateret/impꝛoperauit
murilegꝰ vulpi ſuos multos circnitus/ at⸗
qʒ deriſit dicens plus ſibi pꝛofuiſſe ſuũvni
cum in arboꝛem ſaltum/q; ei omẽs ſui mł/
tiplices circũitus

(Motulg. xXXI.

ro(necaperiendo)rigoꝛis tenoꝛe ſeruabat ¶ N altero alteri phᷣoꝝ.qm̃ plus ꝓficit

Hec nihilominus amoꝛi ſpirituali ſe dĩõs
aut dare putans.carnale(neſcio quid) aut

fedum pati ſe ſatebatur in coꝛpoꝛe.Que
rurſus vt alie plures ſub velamine deuotõ
nis(quale deuotioniſ velamẽ/magis q; ip
ſam deuotionem nonnunq; mulierculas
⁊ viros muliebꝛiter cõplexionatos/vel ha
bere vel retinere quis neſciat nõ eſſe diffi⸗

cillimũ ad ꝑſonas aliquas de ſanctitate fa
matas pꝛolapſa.nũc ad hanc.nũc ad illaʒ
diligeẽdas furoꝛe ducebatur magis q; amo

re/ita vt ſui compos nõ fieret/nec vllis ar⸗
ceri mõitis poſſet ad moderationẽ in amo
re tenẽdum/ꝙ niſi foꝛtioꝛes ⁊virtuoſioꝛes
in amoꝛe cõpeſcẽdo fuiſſent illi quos ama

bat viri.pꝛofecto/credendũ/res ipᷣa in peſ
ſimum exitum nedum coꝛam deo ſed etiaz

„

bominibus vertiſſet

otulg. XxX.

dad quid fit iſtoꝝ cõmemo

ditantis animus detſe/ſed accõmodet /iu⸗
xta verbum Senece/ rebus coꝛpoꝛalibocõ
ſiderãdis.hoceſt dicere ꝙ ꝓtinus euolare
ſtudeat ad meditationes vniuerſales qua⸗
les pꝛenotauimus.Quoniaʒ ita vitabitur
leſionis virtutis fantaſtice periculum. ita
quoq; fiet illud.Oculi mei ſemper ad do⸗
minum. Et conſequenterillud. Quoniaʒ
ipſe euellet de laqueo pedes meos. ¶ Oc
currit fabula de vulpe ⁊ murilego. Queſi⸗
uit vulpis.Quot modos ⁊ circũitos ſciret
contra caninos inſultus. Reſpondit muri
legus.tantum vnicum. Vach inquit vul⸗
pis.Ego mille noui ⁊ habeo talibus ſaccũ
plenum. Euenit inter loquẽdum multitu⸗
do canum venantium. Murilegus vt au⸗

diuit latratus canum confeſtiʒ exilijt in ar⸗

boꝛem ſurſum. Uulpis vero infra fatiga⸗

da cõmemoꝛatö)
Nimirum vt ſuadeamus/⁊ wa .
cemus ;tum fas nobis eſt/ne me

– Eert ſeneca ſimile aliqð dictũ ab

Vvvnũ moꝛale pceptum ſi vſu conti⸗
nuo in illo te exercueris/q; multa ſi negle⸗-
geris vſum.Exemplũ de luctatoꝛe.i Ab⸗
blicen hec ad ꝓpoſitũ ⁊ dicam ꝙ hicvſus
bec exercitatio meditãtis eſſe debet vt aſſi⸗

due diſcat ad oẽm coꝛꝑalis rei intuitum/le

uareſurſum coꝛ ſuũ/velut in vniuerſalem

quandã recogitationẽ diuine bonitatiſ.di

uine ſapiẽtie ⁊ poteſtatis.⁊ ita de ſimilibꝰ/
iuxta ſenſatoꝝ exterius vel interiꝰ q̃litates/⸗
qm̃ laquei ⁊ rhetia ſunt in infimis. Quid
mirandũ ſi ſpũs inſtar auis dũ inſidet mo
rans in eis capiatur irretiatur/ſed ſi mox

euolet ſecurus erit

Potula-xxII.

E

Vit hoc ſtoicoꝝ (quoꝝ ſeneca nõ
infimꝰ fuit) inſtitutum/vt mensvi
rili aliq̃ ⁊ foꝛti cogitatione animũ

ſtabiliret / que valeret ad virtutẽ. Citiꝰ eẽt
vagari per multa dũ caſta ſit ⁊ oꝛdinatava
gatio. Hec aũt cogitatio vel rectius medi

tatio verſabatapð eos circa fictũ quoddaʒ
virtutis ſimulachꝛum/qð honeſtum voca
bant vel honeſtatẽ dum ſua vi nos trahit
⁊allicit/nec ꝓpter aliud queri habet.At ve
ro diuinius actũ eſt nobicum/quiveram
ſolidam virtutis ⁊ felicitatis rem tenemus
non ſolum imaginem/que res non ſola ra⸗
tione nobis/ſed fide certa ꝓponitur tenen⸗
da/querenda, meditandaq; iugiter. a⸗/
nuducũttñ nos odia adhocipᷣm/ſi ñ abu⸗
timur /ſi nõ ſignis/nutibo/⁊ vmbꝛis ĩheſe⸗
rimꝰ relicta veritate. Eſſet eĩ hoc vtiq; ho
minis inſipietis ⁊ ſtolidi ¶ Dicimus hoc
ad inculcãdũ magis ⁊ magis.receſſũ a coꝛ⸗
poꝛaliũ ↄſideratione diutina nimis ⁊ fixa
qm̃ ſi eis oĩbus laquei ſunt.decipule ſunt
picula ſunt/pedibociuxta ſniam ſapientis)
inſipientium. Dicet aliqͥs phibes igir fie⸗/
ri imagines aut inruen phibens Eeſer

Carmen ad idem

neceſſe eſt? litteras/⁊ita qͥd reliquũ erit me
ditãti. Rñdemus ꝙ imaginum nec vſus
nec intuitus ꝓhibet/ſed talis inheſio q̃ me
ditãtis coꝛ ne ſurſum ferat᷑q̃ſi circũligatuz
funibus aut inuiſcatũ detinet. Supuola⸗
re igit᷑ frequenter nitatur etiam ſi recidere
crebꝛo cogatur.

Zotula. XXIII.

Vtimelcimus in noſtro multiloqͥo
Aluuſare cuiq; faſtidiũ/nihilominꝰ
Agulig ſolet inexercitatis ad quales
eſt ſermo pſens / pficere pticularis exempli
ficatio.Gubiungamꝰ⸗ exemplũ hoc vnuʒz
de plurimis. Et qm dicente ſapiente. Jui
tium ſapientietimoꝛ dũi.Detimoꝛe domi
ni conſtituamus ante meditatõnis noſtre
oculos.exemplum illud celebꝛe a quo ce⸗
piſſe dicitur oꝛdo carthuſien. Moꝛtuꝰ eſt
quidã magne reputationis mgr̃ apð ſcho
laſticos. Parabant᷑ exequie ĩ templo. Ve⸗

nit yvox Juſto dei iudicio accuſatus ſum.
Dilata eſt ſepultura in diẽ alterũ. Tũcau⸗

dita eſt vox. Juſto dei iudicio iudicatꝰ ſuʒ
Tertia die in quã dilatio ſepulture iteꝝ fa
cta extitit/inſonuit vox. Juſto det iudicio

ↄdemnatus ſum. Ecce in his eſt poſitũ co/

*

ram meditãtis oculis iudicij tremendi:ac

cuſationis.iudicationis. ⁊ ↄdemnationis

ſpectaculũ. Hec itaq; materialia ⁊ ſimilia/
videri pñt qͥttidie apð vtrũq; foꝝ/ eccleſia
ſticũ ſq; ⁊ ciuile. Que coꝛ meditatis poteſt
ſpualiter quaſi q̃ttidie intra ſe pꝛacticare/
vt ſe ad diuinũ timoꝛeʒ ſic excitet. Attamẽ
inter hecad ſ- edẽ miſericoꝛdie queteſte bea
o Jacobo ſuꝑexaltat iudiciũ tremebũduſ

⁊ fiducia nõ deſtitutuſ appellet.dumq; mi
ſerẽdi tngelt toto illi coꝛdis affectu ſe ſub
*

2

mittat. Sic pꝛedic
ſcripſimus in vulg
les qrere miio magis.ſeduloq; affectu mẽ⸗
tis. Dic in ſenſu Irali pſalmoꝝ Dauid ex
ſe docuit. Sicpia q̃dã mulier doloꝛẽ de ꝑ

ditione filioꝝ/retoꝛquebat ſuꝑ aie ſue / ſuſſ

;/⁊ alioꝛum ſpiritualibanguſtijs cogitã⸗

dum/ac ita puide ⁊ ſalubꝛiter conuertebat
triſticiã tpꝑalem in ſpũalem.⁊ exↄſequenti

in leticiam. Siquidem verum eſt beatos
eſſe ſic lugen.quoniã ipſi ↄſolabũtur. No⸗

lumꝰmñ in his ſimilitudibo coꝛpoꝛeis figi.

ſed ad ſpiritualia conſideranda ſine loco⸗

Motul

ic pꝛediciũ de mẽdicitate ſpũali
npſumus in vulgari q̃tenus exemplo me
dicoꝝ manuduceremurelemoſinas ſpũa,

ſine ſitu / ſine coloꝛe / ſin ech figura / cötinus

meditatione coꝛdis reflecti.

cplicauerimꝰ⁊ ſi nõ vt voluimus.

iñ vtcunq; put valuimus. licetnõ
ſatis/modu ſumplificãdi coꝛ in me
tatiohib). Deg an ſans erpleuerim? iu⸗
dicet cui placet. Sed ⁊ impꝑfeciũ noſtrum
ſuppleat de? qui ſolus ſen ſum aperit vt in
telligant ſcripture neduz quein libꝛis ſed
etiꝗ que in vniuerſis creaturis ꝑ varia de⸗
ſcripte ſunt exempla/q̃tenus ad dei legant
honoꝛẽ.nr̃am edificationẽ pconſecutio
ne felicitatis eterne. ¶ Roꝛro quicqͥd hic

edoctũ videtuper ſimp ificatione coꝛdis

traducipoterit faciliter ad coꝛdis ſtabilitõ
nem.deqᷓ dicit aplus. Bonü eſt gratia ſta⸗

bilirecoꝛ / dum docet coꝛ vel ſtare in deo /

yel non elõgan diurius ab eo. vt ſic ibi no
fixa ſint coꝛda vbi vera ſunt gaudia
Trahi ſiliter põt ad coꝛdis młidificatiõeʒ

Dequa Oqauid. Coꝛ mũdũ crea in me de

us. Que mũudificatio fit cũ ipᷣm coꝛa mul⸗
tis/⁊ pᷣcipue cũ (licet difficillime)a fantaſ⸗

matũ coꝛpaliũ ↄtagio/viſco vmbꝛa/ſeu fu

„

ligine/aſſueſcit ſepari oſſet deniq; ſub

ſimplificatione coꝛdis/introduci directio

vel rectitudo coꝛdis.Sed erit ſuꝑ hacreꝑ
ticularis dño volente deciſio. Deq rectitu
dine eſt illa pſalmiſte exclamatio. Quã bo
nus iſrl de his qͥ recto ſuntcoꝛde.Et iteꝝ
Cõfiteboꝛ tibi ĩ directiõe coꝛdis. ¶ Yini
(Carmen de ſi

plficalionecoꝛc ts.

is yeꝝ liberↄgnoſcere ſimplificetur.
Koꝛ ſurſum remeãs / infima deſpiciat.
Materie trahit infectias res condinones.

Quo magis a ſummo / diſtat oꝛigo ſug.
Hoc in ſolenotes ⁊ lumine/ſed viceuenſa.
Dum redit ad pꝛimũ/ſpũale ſapit .R
Oẽs hoĩs mom/ſua ꝓ ſimulacra receptũ

Senſiby effigiat ſpurſimilem.
Spis eſt nepe q gignitſpũs/IJſta.
Mẽtis ↄditio libera/pꝛimo fuit. =

Pꝛincipiũ reb pꝛimũ ſpeculando creatis

Obijce cũ nullo crimie leſa iacet /

Inficitur carnis oculus/ſed ebetratõnis/

Lõtemplatiuus lumine pene caret.
Par fit iumẽtis/ꝛ coꝛꝑe merſa grautfß.·

Decliuus ſtolidã vix bñ viſitbhumũ,

ſe
lb
fb
et.a
ſon
ſi

Manti
mlt
Cpuig

NN

digert
heden.

6R T 1 APPFGα X per quem inclinatur coꝛ habentis ipſum/
ſſſ . — nci 0 it tractatus fſfſeddere vnicuiq; quod ſuum eſt Quam iu
I. doctoꝛis ↄſolatoꝛij magiſtri Johannis de ſticiam diuiſerunt philoſophãtes in com/
R genſonno Cancellanj pariſien. dedirecio mutatiuam ? diſtnibutiuam/&;uis nõ de/
nlen ne ſeu rectudinecoꝛdiss, ufernnt qui iuſticiam direrint omnem vir⸗
d — Onfiteboꝛ nbi in directione tutẽ. Recte pꝛoꝛſus.ſi de legali iuſticia ſub
Mann coꝛdis. Pollicet c̊ᷣ pſalmiſta generalitate locutiſunt.q quidẽ rõ eſt red/
ünin perſona in ſe gerẽs anime cu / gere vnicuiq; ꝗᷣ ſuũẽ. Cotinet᷑ itaq; ſub
mpain iuſlibet fidelis deuote / loquẽ? SB ambun virt oĩs tam pꝛudẽtia queẽ re⸗
enlbigi r tis deo ⁊ zfidentis in eo. C cca ro agibiliũ/q;ᷓ tempantia qᷓ ẽ modera⸗
Gnnnn ponius hebꝛaico moꝛe.futux indicatĩ po trxpaſſionũ ↄcupiſcibiliũ/ q; foꝛtitudo q
lg nithic optatiui loco.qſi vox ſitnõ pmittè elt mediatrix inter audacis ⁊ nmoꝛe/q; iu⸗
RB tis ſ optãtis.atq; oꝛãtis/cũ dicit. Cõfite-⸗ ſticit putẽ ꝑticularis virt reſpiciẽs ↄmu/⸗
nmnatbe boꝛ tibi in directione coꝛdis. Pꝛoclamati tatiões in pcijs/⁊diſtributiones pꝛo meri
Wri 4 Sl Kaärbtetigng gegſen cllin⸗ gui tis uatinus recte kant. S
Aetags allẽdo ait.q́; bonꝰ iſrl deꝰ/his qͥ; recto ſũt ſid αr TTY
Eain e⸗Felirpianecbt drean nraglon 4 Oon. 1etg. III
natgnuſn Sʒin directione ⁊ rectificatione crebꝛius NOſ ſſet ↄfeſtim fieri ᷣmo dedirectõ
Inin heu fallimur putãtes nos rectũ coꝛ hr̃e/cũ ne coꝛdis in hac ꝑticulari ⁊ dupli⸗
Cnrftſdlga varie diſtoꝛtũ ẽ.qꝛ iuſticiã nr̃am volentes ¶Vaiiuſticia/cui ſolet aduerſari quaſi
tungnie ſtatuere / iuſticie dei nõ ſum? ſubiecti · Pꝛo dupler peſtis lenfera. Cõtrariat᷑ itaq; cõ⸗
ntskn pterea diligẽter attẽde tu meditans quẽad mutatiue ↄtractus vſurarius q̊ ad tempo⸗
Aaunne modũ deo ↄfiteberis in directione coꝛdis. ralia/⁊ ſimoniacus qͥ ad ſpũalia. Poꝛro iu
fncntn Vide qͥd ſeqͥtur. In eo ꝙ didici iudicia iu ſticiã diſtributiuã vulnerãt ⁊ inficiũt pꝛo⸗
lmen ſticie tue. Wix vero ſi qͥs gloꝛiari audeat motio remũeratioq; male meritoꝝ in rep.
nnbaſt ſe digiciſſe iudicia iuſticie dei/qᷓ ſunt vti; ecciaſtica ⁊ ſſ puali. Sed videamꝰ in pᷣmis
emngſt abyſſus multa.qᷓ incõpꝛehenſibilia/q̃ ⁊ ter velutin radicevel fonte qnid coꝛdis ſit re⸗
oi ribul ſunn ſug blio⸗ Poln. z piecto ſat alitudo. ſeu directio
atinbur eſt coꝛdi ſaltẽ fido ⁊ ſumplici/nõò curioſa c ſi ä
n ſcrutatione ſed hlieuorione/afiten oo .Oniideratio. IIII £
mnn. Olin cñ ꝓpᷣa dicẽdo. Juſtus es dñe/ ⁊ rectũ in⸗ Irectio coꝛdis attenditur pene
dei diciũ tuũ. Item iudicia dñi vera iuſtifica⸗ onfoꝛmitatem ad rectitudinem pᷣ

ds. (Ft

0

VDe directione coꝛdis

ta in ſemetipᷣa. Etrurſus iuſticie dñi recte

me ⁊ vniuerſalregule/quam eẽ cõ

ſus flexibilem/quẽadmodum toꝛtuoſa re⸗
diguntnr ⁊ rectificanturad noꝛmam rectã

kat inobliquabilem/neca rectitudĩe pꝛoꝛ⸗

69

ningiin EAndqamentũ igit directionis coꝛ per applicationem. Et quoniaʒ naturato
K dis/ ẽ meditatio rectitudinis diui⸗ ta dirigitur in ſuis monionibus ⁊ acrõnib
— * ne inſticie/q eſt ꝓpetua ↄſtãs vo ad hocagente infallibili ⁊ inobliquabili·
inah. Wutas reddes vnicuiq; qð ſuũ ẽ. Hinceniz naturamomnem directam ⁊ rectam (vt ta
JAIſurgitoꝛdo.Qui eſt pariũ diſpariũq; re⸗ lis eſt)foꝛe neceſſe eſt. Et hoc eſt coꝛollari⸗
rũ ſua vnicuiq; tribuens diſpoſitio. Hinc uim ſeu poꝛiſma pulcerrimum. CPꝛopterea
* mi ↄſequẽter oꝛit᷑ pax.q nihil aliud ẽ qᷓ oꝛdis conduditura ſapiente/⁊ apud boetiuma
gmu tranqllitas/ ꝓpterea bene enüciatum eſt. phia ꝙ' ſapientia attingita fine vſq; ad fi⸗
bu iuſticie ẽ pax.⁊ ꝙ iuſticia ⁊ pax oſcu⸗ nem foꝛtiter ⁊ diſponit omnia ſuauiter.
N lagate ſunt. H IGReraf Ly»
, Conſideratio. I. Conſideratio. v.
imnde ☛ ͦ 11 era 110.II. IAnc verodirectionem nature/vo⸗
n Sſet aũt gratiſſimũ hãc ꝑ ſingu⸗ 1 auerũt aliqui philoſophoꝛuʒ / cir
RN las res meditari iuſticiã.oꝛdinẽ. ?⁊ Eculum intelligibilem pꝛimi boni
ipta. bpacem.ſed tranſeat meditatio co ad deaturam / rurſi us creature ad ſuũ pn⸗
rcb dis/ vt irigaturad participatam iuſticiã/⸗ cipium/Et hec meditatio non eſt diſcoꝛs
rtn que deſcribitur habitus vel quaſi habitus anoſtraſi ↄſideretur huiuſmodi recurſus

ſt 3

ℳM—

N dei non obligat voluntatẽ creatà ad imita
tionẽ ſui ⁊ confoꝛmitatem/⁊ ꝑconſequens

. „
.

illius. Non ſic auteʒ et in appetitu ſenſua
li bꝛutoꝛum/aue non habent rationem di

7

q ualiter ideo dici volũtas qua aptus nat⸗

De directione ſeu

ſeu reuerſio qui vel quefit tãq; reflectatur

radius rectus vel perpendicularis in ſeip⸗
ſo de deoꝛſum in ſurſuʒ/vnde pꝛouenit foꝛ
tificatio mirabilis in natura/quod in ſpe⸗
culis pꝛobatur per exemplum.

Conſideratio. vI.

õ

nerſionem ad ſuum pꝛincipium ſi
NHinobliquabiliter/ haberet huma⸗
na voluntas pꝛo ſtatu pꝛeſenti.eam quip⸗
pe in gloꝛia habebit ſed in inferno ab hac
rectitudine tota deficiet. Nunc autem duz
,in via ſumus dirigituraliquando / ſed fre⸗

quentius detoꝛquetur per peccatuʒz ab hac

directione/redditurq; toꝛtuoſa:.ita vt non
ſit cum deo ſuo rectum vel directum coꝛ ei⸗
SDicũut in pluribꝰ ſacre ſcripture locis ver
ba huiuſmodi ſonant.

Conſi dera. vII·
VUVierunt qui dicerent hancrectitu⸗
f dinem coꝛdis ad deum eſſe / vt vel⸗
lert homo quicquid vellet deus/añ
aliud vel aliter. Alijs viſum eſt ꝙ volũtas

nec ad ſuã rectitudinẽ/niſi pꝛimo ſit cogni
ta dei volũtas ipᷣa Et deniq; ꝙ ad eius imi

tatiõ obliget᷑ ſub pᷣcepto affirmatiuo vłne

gatõ.Quod aliqui ſic explicãt vt coꝛ homi
nis teneatur velle illud quod ſcit quod de⸗
vult ipᷣm velle/⁊ hoc non ſolũ ↄſultiue vel
permiſſiue/ſed pꝛeceptiue vt dictũ eſt. Re⸗

ducitur ergo ſ̃m iſtos tota coꝛdis rectitu⸗

do ad rectitudinem impletionis diuinoꝛũ

pꝛeceptoꝛuʒ/que ſunt iudicia ſeu dictami⸗

na diuine iuſticie.

ℳ .

¶Conſigeratio vni

voluntateʒ accepto large vocabulo/ Fmn
volutas ſeu appetitꝰ ſenſualis , 3 pot eſtali

eſt obedireratiõi/iuxta areſtotilis verbum

confoꝛmiter ad illud dictuʒ de cayn. Sub

ter te erit appetitus tuusä/⁊tu dominaberꝭ

Anc igitur naturedirectioneʒ ⁊ re⸗

Aerunt quoq; quibus hoc nõ ſa⸗
tis dictum ample videbat᷑. Diſtin
xerunt igitur triplicem in homine

plicem in homine cognitionem. Eſt enim

rectricem ſibi adiunctam/ꝓpterea paſſiões
ſenſitiue non eis imputãtur nec dicuntur
turpes. At ſuperbia in equo.ferocitas in
leone.timiditas in lepoꝛe/aſtutia in vulpe

⁊ ſicde alijs ſimilibus. Eſt ⁊ alia volũtas

vel eadem ſed aliter conſiderata que conſe
quitur cognitionẽ rationis inferioꝛis quã
appellant ſancti velut mulierem reſpectu

poꝛtionis ſupioꝛis quã virũ dicũt. Hecre
ſpicit leges tempoꝛales ⁊ cõcluſiones que

colliguntur exſenſibus. Sed poꝛtio rõis
que ſuperioꝛ dicitur confoꝛmaturad leges
eternas.ſm has dicitur pꝛopꝛie voluntas

rationis.

C

—

onſideratio. IX.

tas cõſequens iudicium rationis

bet ſemper ita eſſe confoꝛmis diuine volũ⸗
tati ꝙ; nuuq; in aliq̊ ſibi remurmuret. nec

de damnatione hominum / nec de ꝑmiſſio

ne peccatoꝛum/nec degratie ſubtractione
Immo nec de ſua futura damnatione / ſi il
lam deus diſpoſuerit iuſto ſuo iuditio ven
turam/ſed dicat humili coꝛde ſine murmu
re/id quod apud damnatos ⁊ per eos dici
non poteſt. Juſtus es domine'/⁊ rectum iu

dicium tuum/cum ceteris ſimilibus Non
qꝙ; homo ſimpliciter ⁊ abſolute debeat aut

poſſit de lege oꝛdinata conſentire in dãna
tionem ſuam/ſicut nec in peccatum vel de

ſperationem. Sed hecita ſub conditiõe
ꝓonuntur. Quamuis nõ expediat apud

multos tales interrogationes particulareſ

ſibi foꝛmare / vel in eis deliberando diu ſta

re.Hoc tamen poteſt fieri vt ſᷣm iudicium
rationis ſuperioꝛis nolit in aliquo remur⸗

murare diuinis diſpoſitionibus/quod ſa⸗

cilius eſt q poſitiue ea laudare⁊ appꝛobã
do in tationę eis gaudere.·

rr

Dꝛro quo ad voluntatem aliã du
plicem/quo conſequitur iudiciuʒ
rationis inferioꝛis ⁊ ſenſualitatis
poteſt fieri ꝙ bonus filius(ſic loquuutau⸗
guſtinus)velit patrem ſuum viuere/ queʒ

deus vult moꝛi/pꝛopter quendam nature

tractum ⁊ colligationem ad ea quetempo⸗
ralia ſunt.Opoꝛtet nihilominus hanc du

plicem voluntatem ſi debet carere vitio/ſe
reſolueretandem in eam que ſeqnitur iu/

Icuntconſequenter pᷣdicti qꝙ volũ

ſuperioꝛis ⁊ directionem eius de-

an
ne⸗
.
neſi
loꝛn
fone
gueſ
lunnn
Ponnn
ſenpe
keue⸗
i

Conſideratio. x

E

oituſfe
ſſediann
anlun
nilinave
gtekzclin
Pontue
ſane,
plunm
Alterdent
uſczwon
umobl

69

Rectitudine coꝛdis

ſi
Nann
dangn
unnh⸗
Alis
enecone
anbani
nchen
crchen
lores
ononis
mdle

olnne

Wntee
emiier

“

4 .

ere odcd

WV

amme.

n ſbenine
1

bencdd
ginnigoen

7
*

4X.

mmmlid

infu H

. tefe
dagtenn,
ſ
Prieum

geie

dicium rationis.

„*

Spinsaddiamul-Quianaurd
Pdelectatur in medijs/⁊ triſtatur in
na canti

ctremis.colligitur ratio ſpeculati
coꝛum ⁊ pſalmoꝛum/qui quando
qʒ collaudant rectos coꝛdeä/⁊ ad leticiam et
collaudationem pꝛouocant/vtibi. Leta⸗
mini in domino ⁊ exultate iuſti.Et gloꝛia⸗
mini omnes recti coꝛde.Et iterum. Lux
oꝛta eſt iuſto ⁊ rectis coꝛdeleticia. Cõiugũ
tur autem iuſticie ⁊ rectitudo coꝛdis ratio⸗
ne pꝛedicta Quoniam iuſticia medium te

net/⁊ conſiſtit in quadaʒ rectitudine ſcõom

uam debet rectificari coꝛ atq; diriig

Ttendendum eſt nihilominus q;
rectitudo voluntatis humane pꝛo
Hſtatu vie non ſtat in indiuiſibili/ſi
cut rectitudo volũtatis dei.Et ſic ſtoici po
nerevoluerunt dicentes equalia eſſe pecca
ta/quoniam equedeuiat vnum a rectitudi
ne ſicut alterum. Exemplum delinea paꝝ
toꝛta vel obliqua.Stat igitur ex modera⸗
tione iuſtitie per diuinam miſericoꝛdiam
que ſuperexalcat iudicium/q; rectitudo vo
luntatis humane latitudiuem aliquam cõ
patiatur/infra quamvoluntas ſtans/dicet
ſemper recta/q;uis ad centrum indiuiſibi
le iuxta modum loquẽdi pꝛedictoꝛnm/ nõ

pertingat.

Conſideratio. xIII

miſerunt aliqua peccata venialia/

Dicentes ea non eſſe contra rectitu
linem diuinoꝛum pꝛeceptoꝛum/que ſunt
ði iuſticie ſeu iudicia participata/ſicut nec
eſſe dicuntur contra caritatem. Quia non

extinguunt eam. Sunt tamen peccata ve

nialia quedam obliquitates/a medijs per
que facilius ⁊ rectius tenditur ad finem.
Nlon autem tollunt rectitudineʒ finis. Et
ſinon perimuntillam / pꝛepediunt tamen
plurimuʒ.ſuper qua re loquitur tractatus
alter de vita fpirituali docens q;tuʒ ⁊ quo⸗
uſq; vota ⁊ pꝛeceptaoꝛdinum ſeu religio⸗
num obligent ⁊ ſe extendant.

Conſidera. xIIII.

tradideruntatq; docu

Eſcendamus cõſequenterad par⸗
ticulares caſus aliquos quoniam
a dſermones ꝑticulares in moꝛalibo/
dicente areſtolile ⁊ teſte experientia/magiſ
ꝓſunt aut erudiunt/quẽadmodum videre
eſt in pᷣceptis medicine/neq; tamẽ oꝑtettẽ
ptare de ſingulis ꝑticularibꝰquoniã infi⸗
nita ſunt ⁊ iõ nec diſſerere neceſſe. Sed in
pꝛimis ſicut directio coꝛdis tendit ⁊ termi

natur in deũ ſic ⁊ ab eodẽ habet oꝛtum ⁊c̃.

¶ Vige cõſequentia in tratatu de oꝛatio⸗
neeius valoꝛe partetertia.

Conſidera. Xxvw.
Enuit nos ecce plus ſperato ver⸗
edbũ de directiõe coꝛdis in oꝛõnecũ
annexis. Ad quoꝝ elucidationem

amplioꝛẽ pficit tracat de meditatiõe coꝛ⸗

dis/⁊ alius de ipᷣius ſtabilitione.veniamꝰ
ↄſeq̃nter ad alias ꝑticulares actiones.Et
in pmis videamꝰ qlis eẽ debeat coꝛdis di⸗
rectio in adoꝛatione imaginũ/qm̃ abuſus
videt᷑ eẽ multꝰ apð laicos ⁊ ſeculares/imo
⁊ nõnũqᷓ; apud litteratos ⁊ religioſos/qui
ynã imaginẽ citiꝰ adoꝛãt q; alia.Et h ſolũ
qꝛ velvenuſtioꝛ/aut pulcrioꝛ/aut oꝛnatioꝛ
Vnde loquũt᷑ ad illavelut ſi intelligat.Di
rectio finalis ↄſulẽda ⁊ ſepiꝰ inculcãda at⸗
qʒ pᷣdicãda talib in his ⁊ in pluribaalijs/ẽ
; hẽant intentionẽ generalẽ faciẽdi in hu⸗
iuſmodi adoꝛatõib/illud qð intẽdit face⸗
reeccłia/quodq; pᷣlati doctoꝛes ⁊ ſancti pa

tres hmõi inſtituentes ⁊ tolerãtes facere in

tenderunt/nec figant directionem ſui co⸗
dis vel intentionem ad aliquod particula
re/quin ſemper habeãt coꝛdis pꝛomptitu⸗
dinem ad faciendum ea in his ſolum que

eccleſia ⁊ ſuperioꝛes noſtri ac pꝛioꝛes fieri

4õ IL

Ranſeamus quoq; ſtatimvltra ad
P alios cultus ſanctoꝛum/qui pluri
.mum ſupſtitiones habere vident/
ita ꝙ nouena fiant/⁊ nõ ſeptimana/vel qͥn
tana. Quod offeratur tale munus/vel tale
Sic gallus pꝛo pueris/gallina pꝛo puellii/
beato Chꝛiſtofero vel Johanni baptiſte
quod ad ſanctum Hupertum pꝛo moꝛſu
canis rabidi fiant innuentur particulares
obſeruantie/que nullam videntur haberc
rationem inſtitutionis. Etita talis ritus
tranſit in ſuperſtitionem que nibil allude

„*

———

H

; vana religio. Diciturautem vana quiaꝗ
rer ratomes effectu. Similiter eſt de B
ꝙ ſanctus Anthonius plus habeat virtu⸗
tis in curando ſacrũ vt aiunt ignem q; alij
ſancti. Rurſus idem eſt hoc ꝙ in hac eccle⸗
ſia dedicata beatiſſime virgini / ipius virt?
ſit potentioꝛ/q; in alia ad faciendũ miracu

la/z ſuccurrendum inuocantibus ſel hbo

pꝛeſerti rõne tał vel tal imaginationis ſue
vel ratione ſolite peregrinationis illiccon⸗
tinuate/⁊ ſicde ſimilibus abſq; numero

Conſideratò xvIiI

Onſiderandũ eſt igit᷑ ꝙ pauciſſi⸗
moꝛum eſt ad diuina ſe erigere vel
eleuare/ niſi ꝑ coꝛpoꝛalia. Sʒ nec
entia de deo ⁊ ſanctis faciliter a mul
tis habetur ſine quadã ſpeciali obſeruatio
ne ⁊ frequẽter coꝛꝑalivel imaginatiua.Ca
lis tamen imaginatio foꝛtis ⁊ cõfidens de
diuino auxilio licita eſt ⁊ meritoꝛia q;uis
conſurgat per media vel exempla coꝛpoꝛa
liea/⁊ per quaſdam actioneſ extraneas/que
mouent adiuuãt/⁊ augent imaginationeʒ
ad ſpem vel ↄfidentiã de obtinendo ſalutẽ
pꝓut ⁊ medici dicunt.videlicet imaginatiõʒ
E foꝛtem facere caſum vel etiam liberationẽ

Conliderg. XVIII.

Molius diſtinguendũ eſt de obf⸗
uationibus circa cultum dei⁊ ſan
toꝛum/ꝙ alique obſeruatõnes hu
iuſmodoſunt manifeſte licite/immo ⁊ obli
gatoꝛie/quas videlicettradidit eccłia.Ali
que ſunt penitus illicite ⁊ demeritoꝛie/qs
eccleſia repꝛobat perexpꝛeſſum.Alie autẽ
ſunt medie que de genere ſuo nec bone ſũt
nec male ſicut leuare feſtucam in templo
Sed fiũt moꝛaliter bone aut male per ap⸗
poſitõʒ circũſtãtiaꝝ pᷣſerti intentõis⁊ finis
¶ Similis poteſt fieri diſtinctio de credẽ
dis ꝙ aliqua ſunt firmiter credenda. Alia
eque firmiter diſcredenda. Alia vero que
ſine periculo poſſunt vel credi vel non cre⸗
di.Ceterum de obſeruantijs pꝛimi ⁊ ſecũ⸗
dli generis poteſt ⁊ debet fieri ſecure pꝛedi⸗
catio/ſcilicet quãdo ſunt expꝛeſſe per eccle
ſiam ⁊ doctoꝛes vel appꝛobate vlł repꝛoba
te.De alijs vero tertij generis cautiſſime pᷣ
dicanduʒz eſt vt nec nimis generaliter aſſer
tiue ⁊ abſolute appꝛobentur/⁊ pꝛeſertim qᷓ
ſi cadãt ſub pꝛecepto vel fide certa/nec eti⸗

—

4 capie

ſupꝛa deↄſideratione decimaſeptima.Ad

yliq; placeat.

ritus no

am repꝛobẽtur abſolute ⁊ ſimpliciter qua⸗
ſi ſint peccata que non poſſunt bene fieri
⁊ que obligent ad non credendunu.

(Conſideratio.xIX

Virſus aduertendum ꝙ apud ſim
plices qui videntur bone fidei / et
in alijs religioſe viutes/ obſeruan
tes eccleſiaſticam duciplinam ⁊ doctrinaʒ
agendum eſt potius ad rectificationẽ actõ

num ſuarum/⁊ ad bonam interpᷣtationem

iuxta intentionem bonam quaʒ haberede

bent.q; damnentur / vel arceantur deſerere
ſuas cõſuetudines/pꝛeſertim perillos qui

non ſunt tante auctoꝛitatis/qꝙ poſſint ſine

ſcãdalo tales obſeruatõnes extirpare. Se
cus foꝛte vbi adueniretauctoꝛitas pꝛelato
rum vel pape vel generalis concilij. VUnð
⁊ quando pꝛedicatur nimis acriter contra
obſeruationes talium perſonarum/quede
uote ſunt in multis alijs / poteſt conſurge⸗
re in ipſis quedaʒ puſillanimitas/atq; oꝛi⸗
ri exhoc in peruerſis maioꝛ arrogãtia irri⸗
ſiua bonoꝛum ⁊ ſimpliciũ huiuſmodi/alia
mmq; deuotarum perſongrum.

Conſideratõ. xXx.

datur adhuccirca dictas obſer⸗
Wuationes pꝛeſertim ꝓpter illos qui
ſunt depꝛeſſi in intellectu.acrides

ndum ſubtiles reſolutõnes noſtre
olice religionis/pꝛouttactumẽ

datur inq; ⁊ dicamus ꝙ in talibus ita tem
perate ſe habeant/ꝙ nec repꝛobẽt eos qui

tslia non faciunt quaſi ſint obligati ſic face

re/ꝙ etiam in talibus non ponant firmaʒ

ſen ſuam/taliter ꝙ exiſtiment deum vel
9

naos non debere eis pꝛebere auxilium

vel ſalutem.niſi obſemationes tales exer⸗
cuerint/quaſi ſit iu illis quedaʒ neceſſitas

vt pereas ⁊ nõ aliter inducatur deus ⁊ ſan⸗
cti id facere quod petuntur. Poſſunt tamẽ
exiſtimare vel ſperare cum pietatefidei ⁊ re
ligiõis chꝛiſtiane/ ꝙ reuerẽtia echibita ðo

nfirmãtur per pᷣmiſſa Cenkl
que videmus in eccleſia.Quia cõ
mutauit ecclia multos gentilium
eos penitus auferendo/ſed intẽ⸗

—

⁊ ſanctis per huiuſmodi obſeruatiões/eis

ſuiin
Uerigon
tionliti
ioreden⸗

ioboes

geyene
citnteri
yelyini

honored

omS.
Gnsden
Zloncii. D
Saigam
nonnmne
ackcnin
ciumtt

enn
merbscn

nNN
Mininan
Dasi
NCmidiN
gumdwun
Anning
iinrarigrh
ni

wfmmumt
mmmsds

hui⸗
umwin,
inmn
mtuftun
tuchdl

Rectitudine coꝛdis

tiones fidelium circa hmõi in finem bonũ
dirigẽdo. Catet h de feſto purificatõis qð

ideo candelaria vulgo ðꝛ.qꝛ poꝛtant᷑ can/

dele ardentes illa die in honoꝛe puriſſime

2 lucidiſſime virginis Manie / qᷓ pꝛiꝰ poꝛ⸗

tari apud gẽtiles ↄſueuerãt in veneratiõeʒ

cuiuſdã dee/⁊ in luſtratione vꝛbis romane

Sic ſolẽnitas pᷣmediei mẽſ ſexti/q̃ quon/⸗
dã in honoꝛe octauiani auguſti fiebat / ceſ⸗
ſit in eccłia in honoꝛẽ receptionis cathena
rũ pncipis aploꝝ.Secundũ ↄſimilẽ ↄſi⸗
derationẽ apud pncipes chꝛiſtianos poſſʒ

hodie tolerari celebꝛatõ natalis ſui.ĩmovt

meritoꝛie ꝑagi/dirigẽdo videlicet intentõ
nẽ ſuã ad ſpũalem natiuitatẽ regeneratõis
ſue ꝑſacꝝ baptiſma / glificãtes deũ qͥ gram
baptiſmi ↄtulit. Sic etiã encenia ꝗͥ dant᷑

bmo die ianuarij tolerabilit fierẽt / ſi dirige
ret᷑ intẽtio ad illud enceniũ głlioſum ⁊ pᷣcio

ſum / qð xpᷣus ieſus deꝰ ⁊ dñs nr̃ nobis do⸗
nauit in ſui bñdicti noĩs ĩpoſitiõe.qð vti⸗
q; nom eſt ieſus / ſalutẽ ĩpoꝛtãs / atq; ĩ ſui
pcioſi ſanguinis effuſione/quã in circũci⸗
ſione inchoauit/ſed tũc ↄſummauit.qñ in
ara crucis cũ latrone.⁊ clamoꝛe valido ſe⸗

ipſin totũ ꝓ nr̃a ſalute deo patri in ſacrifſici
um obtulit/⁊ exauditꝰ eſt ꝓ ſua reuerentia.

Sicfit intentionẽ rectificãdo multa erũt

religioſa /que alias foꝛent ſuꝑſtition.

(Conſidera xXxII.

Nueniet ſtudioſus doctꝰ lcan⸗
mus in talib obſeruationibo q̃ de
ſe non ſunt male/q̃ſdã rõnesvel di
rectiões coꝛdis/q̃ faciũt obᷣuatões hmõi
nedũ licitas ſed etiã meritoꝛias.Etſic nõ

eſt ncce in obſeruationibaꝑ ecclłiam datis

ꝙ ſimplices ⁊ laici coòſcuut taliñ rönes/ q̃
in aliq bo vix pñtalitreddi/qᷓ; ꝙ ſic placue⸗
rit legiſlatoꝛi/vel eccłiaſtice conſuetudini.
Sic multo magis in ꝓpoſito dicendũ eſt /
ꝙ ſufficiãt leues piecture/ſi dicat᷑ nouena⸗

ria potius qᷓ; duodenaria/ad honoꝛemno

uẽ vicʒ oꝛdinũ angeloꝝ.Etꝙ fiat ꝑegrina
tio ad iſtã eccliam magis q; ad illã/ob ma⸗
ioꝛẽ deuotionẽ fideliũ.Et ꝙ deus vultĩ va
rijs locis/⁊ diuerſ ſctis/ varie ⁊ diuerſimo

de venerari.ſtãte tñ in his ſꝑ vere fidei ſoli

ditate ⁊ itegritate. Sʒ ⁊ ꝙ pulli /vel panis
vel vinũ /vel equi / vel imagines cene / vel

aliq̃ ſilia certis ritibo offerant᷑/totũ cedit in

honoꝛẽ dei ⁊ ſanctoꝝ/⁊ ad ſuſtentationem

Conſidera. xXIII.

ta intentõ pꝛaua/ꝛ omnino ↄtraria diuine
religioui Conſulendũ eſt igit᷑ vt ſtent in di
rectione ⁊ intentione generali/ſaciẽdi ideʒ
qð placitũ ſit deo/nec in talib nimis mul⸗
tum ſe ſubtiliʒent.

Vrſus ad elucidationẽ pᷣmiſſoꝛuʒ

rN amplioꝛẽ addendũ eſt/ꝙ nõ paſſiʒ

ratur tentani deus per inuocatio⸗
anctoꝝ ſuoꝝ/vel oblationes eis fa⸗

ctas.q̃ſi debeat ſemꝑ ſtatim facere miracu

loſe illud qð petit/pᷣſertim qñ eſt immodo
bonũ tꝑale adipiſcendũ.vicʒ qñ eſt p acqͥ
rendo aliquo cõmodo /vel ꝓ euitãdo incõ⸗
modo /ſic ſolent facere plurimi qͥ ꝓ q̃libet
re q;tumlibet ꝓphana ⁊ modica/ querũt a
deo ⁊ ſanctis eius oꝑationẽ ſuꝑnaturalem
q;uis oppoſitũ illiꝰ qð ipſi petũt cadat fre⸗
gueti⸗ ad ſalutẽ ipoꝝ ſpũaleʒ /ſicut eſt in⸗
irmitgs / vel aliqᷓ in bonis tꝑaliboaduerſi⸗
tas. SE eni inuocãdus deus maximeꝓ

eterna ſalute animaꝝ/⁊p medijs ad illam
ꝑ arma iuſticiea dextris ⁊ a ſiniſtris/ꝑ diui

tias/ꝑ pauꝑtatem/per bonam famã ⁊ infa
miã/quẽadmodũ ſupᷣmus noſter medicus

magiſter ⁊ rectoꝛ nobis vtile eſſe nouerit.

Itaq;:ſicut dici ſolet/a magno magna pe⸗
tenda ſunt ⁊ ſperanda/atq; aliquid ſoliduzʒ

ſeu permanſurum / ne foꝛte videatur deus
coli ſolum vel amari pꝛopterqueſtumtem

poꝛalium que vilia ſuntetilico vtiq; peri⸗
BAa. eo vilch pert.

Conſidera. xX XIIII

Ontingit autem deum tentari du
pliciter.vno modo ſine neceſſita⸗
e/vel abſq; magna vtilitate. q̃ ten
tatio dicitur curioſitas.Alio modo quan⸗
do dimittitur auxilium humanum/ quale
poſſet haberi /videlicet dum fiat illð quod

naturaliter vel humanitus fieri poteſt. Et

boc vocamus facere quod in ſe eſt. Ad pꝛi

mum ſpectat/cum homo vult per aliqugs

oõnes vel ieiunia acquirere ſcientiã aliq̃ꝝ

occultoꝛum / vel eoꝛuʒ que non ſunt ſibi vł

ſtatui ſuo competent ia / vel vt habeat gra⸗

tias aliquas gratis datas/que nõ ſunt vti⸗

les ipᷣi petẽti/ſʒ magis ĩutiles foꝛte ⁊ noxie
vt ꝙ hõ ſperet dicẽdo hanc vel illã rogen

69

eecliaſticoꝝ miniſtroꝝ/ dũmodo in his et
in alijs nõ addat᷑ poſitiue ⁊ ꝑticulariter cer

non incurret tunc infirmitateʒz / vel ſic
babebit diuitias / vel pꝛoſperabit᷑ in mer⸗
caturis/ vel etiaz in ſpiritualibus / exempli
ficãdo ꝙ videlicet viqebit ante moꝛtẽ ocu⸗
lis coꝛꝑalibus beatiſſimam virginem aut
aliquem ſanctoꝛnm/vel aliquam ſanctaꝝ
⁊ ita de reliquis.Que omnia friuola ſunt.
nec habent quicq; roboꝛis aut fundamen
ti.

tum eſt expectare aliqua quaſi per
miraculũ cum recurſu ad deum et
ſanctos eius/qualia ſic expeciareſine coo⸗
peratione pꝛopꝛia alias nequaq; foꝛet lici
tum ſiue laudabile.Et hoc in multis caſi⸗
bus eſt conſideratione digniſſimum. VUn

de ſi ſimplices homines non haberent pꝛe

dicatoꝛes ⁊ inſtructoꝛes ſuper credendis⁊
agendis ad ſalutem pertinentibꝰ/ poſſunt
rationabiliter inſtructionem ſui poſtula⸗
re a domino deo per miraculum.vtpoteꝑ
infuſionem diuinitus/pꝛeter nature ope⸗

rationẽ illuminari.Quia vbi deeſt natura

le ⁊ humanum ſubſidium. poteſt immo et

debet ſpirituale ⁊ ſupernaturale rationabi

liter expeti ⁊ expectari/cum gratia non de⸗

ficiat⁊ vtiq; minns/q natura/ in neceſſa⸗
rijs. Pꝛonenit inde foꝛtaſſis ꝙ; multi rura

les ⁊ idiote ſepe citius operantur ſuam ſa⸗

lutem / ſine offendiculis eroꝛis / abſ; de
niatione pᷣceptoꝝ diuinoꝝ ⁊ eccleſiaſtico⸗

rum/ꝓpter firmam deuotã ⁊ humilem ſpez

quam in diuino habẽt auxilio repoſitã.q;

clerici ⁊ litterati ⁊ alij.quottidianis exerci⸗
ati lectionib fmonum auditionibo/qui
plerumq; facilius erroꝛe ⁊ deuio ꝑiclitant

tur. Sic etiaʒ ſepius a deo miraculoſe ab
eccleſijs ⁊ congregationibus paſtoꝛis ſola

tio oꝛbatis/petiti ſunt/⁊ adhuc licite peti

poſſunt idonei boni ⁊ vtiles paſtoꝛes ⁊ ᷣ/
lati. Sicut legitur de ſancto nicolao ⁊ plu

ribus aliiss

Conſide.xxVI.

EE

religioſi ⁊ ſolitarij qͥ ðᷣſeruerũt mũ⸗

1 Abeẽt oñterad bancoſiderationẽ/

dũ ⁊ ea q̃ in eo ſunt q̃ ad curã admi

niſtratiõis/cãm magnã recurredi ad deuʒ
in ſuis oꝛonibo cũ expectatione diuini au⸗
xilij/ſine ſolicitudine alterius cure q̃rendi
vel vtẽdi auxilio alio tꝑali/in faciẽdo illud

facant quod in ſe eſt

Oro aliquibus nihilominus lici

De directione coꝛdis

qð in ſeẽ Nã oꝛado ⁊ bñ viuẽdo faciũtto
tũ qð in ſe eſt. Secꝰ eẽt in hñtib admini⸗

ſtrationẽ atq; cura/ſiue in pᷣſidẽdovtreges

8*

⁊ iudices ſiue in coꝛripiedo ⁊ docẽdo vt pᷣ⸗

lati ⁊ doctoꝛes /qles vix ſcire pũt ſine mag
ſolicitudine ? trepidatione an fecerint vel

HIeeeAα VII.
Jhilominꝰ dak p regula ꝙ in oꝛõe
ſua oſideret homo ſifaciat vel fece
rit ꝓbabili diectura qð in ſec ⁊ qͥ

Icd ſpectatp tũcad ſe vel ſuũ officiuz iuxta

naturalẽ ꝓcedẽdi modũ.Nõ enĩ reqͥnit᷑ eui
dẽtia Et ſi ſic.tũc ferat audacter/ꝛ ſineſcru
pulo deũtẽtandi.totã coꝛdis ſui directõeʒ

ĩdeũ/expectãdo ſuũ diuinitꝰguxiliũ. Qua

ſi dicat cũ ioſaphat rege. cũ idremus qͥda⸗
gere debeam? ſupple vltra ea qᷓ egimꝰ aut
fecimꝰ̊ ſolũ hẽmus reſidui/vt oculos no

ſtros ad tedirigamus.

Conſide. xXVIII.
Alet inſupꝑ hec doctrina apð quẽli
bet optantẽ bonũ alicui/cui tñ via
nature ſuccurrereñ pt / vl ppr diſtã

tiã locale/ vel inſufficietiã ſuã quãcũq; aliã

vttoto coꝛde dirigat᷑ad deũ ⁊ ſctõs eiꝰ oꝛõ

ſua / dicẽdo dñe de? me? apud te eſt oẽ deſi⸗

deriũ meũ ꝓ ſalute huiꝰ vel illiꝰ pſone. Sʒ

nihil alið mihi ſuppetit/qᷓ; vt tuũ imploꝛẽ

pꝛo ea auxiliũ/put ⁊ iploꝛo.⁊ toto coꝛde af
fecto / jten tuß temetipm / autcenep ange
los tuos ſctõs / vel ſaltẽ ꝑ hoĩes alios/ad ̊ᷣ.

magis q; ego idoneos agere dignens cir⸗

catalẽ vehialẽ ꝑſonã/q̃ ſueſalutis ſũt.q ego

neqq; ſufficio iplere docẽdo / monẽgo / hoꝛ
tago / coꝛrnipiendo ⁊c autalias ꝓut vnctio
ei ꝗ docet de oĩbo / inſpirauerit / oꝛando

Dda

crudelitatem eoꝝ que narrãtur in

*

.

rum/ talioꝛum geſtis / ſiue illa ſint miracu

la /ſiue excellentis gratie merita / que faue⸗

re vident chꝛiſtianereligioni/ꝛ bominum
pꝛoficere edificationi. Similiter quoq;
circa indulgentiarum adeptionem per ta⸗

les vel rales oꝛatiões / vtpote q; dixerint qᷣn

qes pater nr̃ ⁊ aue maria coꝛã imagie be⸗

ate crucis. habebit mille dies / vel/xx/an/

erg. XXIXN.

mus p directiõe cordie irca

ſcriptis verbis ex legendis ſancto

woind
Nenunc.
igenn
nigon⸗
nunndl
fone
oſena
mtione
(autep
phon
age
faboi
firene
brres
ciatte
mpi⸗
feili⸗
Ms
ded
ſnct

aeſin
lonqjli
ſrelre
gana.
nlinicia
Gneanc
ſericodi
gſſerune
gentigs⸗
las. It
oanin
quatiob
mnengon
ſſtae
0oEt
Cutlann
hrunet:
utum⸗
ſter poret⸗
ſteretahi
(Connn
zſnnn
Blumplice⸗
ſiennam,
fceigeen

n
Ufchin
fäie
S
Kricl
mmmien
nairn
MAaen

—

kiiaain

tiinichli
mücedo
Ourd
A
mömiie
nmm
Egbeiclis
sirdon
itinsſii
äng ihin
iuns NN
nprurtun

—

viuiint

—

quaſi obligatus ſed pie admonitus. pꝛeſu

Rectitudine coꝛdis

nos indulgentiaꝝ. Similiter etiam circa
denunciationes futuroꝛum per illos qui
videnturdeuoti ⁊ religioſi. Similiter de⸗
niq; circa viſionẽ quoꝛundã ſomnioꝝpꝛo
iuuandis moꝛtuis/vtꝙ videatur paterad
monens ⁊ petens tot⁊ tales miſſas aut ele
moſinas vel peregrinationes pꝛo ſua libe/
ratione. Circa hecitaq; ⁊ ſimllia multum
caute pꝛocedendũ eſt/⁊ pꝛouidendum ne
apponatur firma vel pertinax credulitas

pꝛopter erroꝛis periculum/neq; etiam oꝑ/
tet huiuſmodi omnino ⁊ ꝑtinaciter diſſen⸗

tire/nec etiam penitus cõtemnere ⁊ repꝛo⸗
bare.Eſt igitur ambulandũ in his via me

dia ⁊ regiaſi q̃ dirigit᷑ deuotõ illa quã voca

mꝰ pietatẽ fidei/cuius ↄditio eſt accepta/⸗
reilla ꝑ modũ cuiuſdam ꝓbabilitatis ⁊ a⸗

moꝛis/que videntur religioneʒ chꝛiſtianã

⁊ dei dilectionem confouere / vel ad ipſas
incitare ⁊ accendere.·

F de in pꝛedictis caſibus ⁊ ſimili⸗
bus poteſt homo amplecti talia et
imilia q̃ inducta ſunt/ non tanq;

tanq; aliq̃ que poſſunt aliqͥd vtilitatis af⸗
ferre ſi reogitent᷑ aut ꝑficiantur. Exempli
gratia. Si dicam quinquies oꝛationẽ do

minicã cum ſalutatione angelica/coꝛã ima

gine crucifixi/poſſuʒ ſperare de diuina mi⸗

ſericoꝛdia.Quod ſi nõ tantas quante ibi

aſſeruntur ſaltem aliquaſ conſequar indul
gentias/ deo indulgentiarum domino no⸗
tas. Similiter ſi fecero quedaʒ opera pia
pꝛo anima patris mei/exviſo ſomnio/non

mendum eſt ꝙ vtiq; melius agam viſioni

ſatiſfaciendo/qᷓ; eam penitus contemnen

do.Et ita conſimiliter intelligendo ꝓpter
cautelam maioꝛem de pꝛenunciatione fu⸗
turoꝛum/⁊ de oꝑatione miraculoꝛum / in
uibus vtiq; reuerentia diuine miſericoꝛ⸗
ie ⁊ poteſtati omnipotentis dei pꝛincipa
liter eſt echibenann.
Veruntamen pꝛelati ⁊ doctoꝛes debẽt

vigilantioꝛes ⁊ cautioꝛes eſſe in pꝛemiſſis

ss
DH . W

q̃ᷓ ſimplices/ vt pꝛouideant vttalis pieras

.

fidei ſi plus debito exceſſerit/⁊ non ſcoum
ſcientiam / vergattandem in detrimentum
fidei acſuperſtitionem intolerandam.De

neceſſaria ad credendũ vel operãdum/ſed

.„. *

69

itaq; potiꝰ in publi pᷣdicatõib⁊ erhoꝛta⸗
toõibo talia reſtrigere/q; appbãdo dilatare.
Tum pꝛopter pꝛonitatem hominuʒ ad ſu
perſtitiones. Tum quia ſolennis pꝛedica
tio doctoꝛum/talibus ſimplicibꝰalias af⸗

ferret fidem/et augeret/in his qſi vera ſint
et de neceſſitate credenda/eo ꝙ a tam ma⸗

gnis hec appꝛobare quaſi intellexiſſent.
Tumtertio quia ſatis ſuppetunt exempla
pietatis fidei ⁊ religionis chꝛiſtiane in ſcri
pturis ſacris ⁊ hiſtoꝛijs aucteticis/ſine mł
tiplicatione huiuſmodi nouoꝛum ſuper⸗
fluoꝛum/que nec ſoliduʒ ſatis habent fun⸗

damentuin cui poſſit ſiccum talibus quis
inniti/quin immineat mitiplicis calus e

riculum.cum deuiatione a pꝛincipali fidei
fundamento. Quemadmodum videmus
in ſimili.in regionibus aliquibus.de cen⸗
ſuris et legibus adinuẽtis circa particula⸗

res obſeruantiasquandoq; nec ad ſalute

neceſſarias/qꝙ videlicetſepe pꝛeferunturle
gibus dei et euangelicis/immo et hocipſũ
maniteſte videmus in decretis et decretali
bus.vndeet ſeuerius punitur quandodqq
monachus ſine cuculla incedens/q́; adul⸗/
terium aut ſacrilegium cõmittens.Et gra
uius plectitur agens contra vnuʒ pape de
cretum/q; delinquens contra diuinum pᷣ⸗
ceptum et euangelium. Juxta impꝛoperi⸗/
umchꝛiſtiad phariſeos. Irritum feciſtis
mhandarum dei / pꝛopter traditiones ve⸗
ras J

—„

Idera. xXXxXI.

DOnſequenter in adminiſtratione

„ ſpiritualium quoꝛumcunq; dire⸗

crio coꝛdis vnlis eſt et valde necel,

ſaria/pꝛopter duo pꝛincipaliter.· Pꝛimum

eſt deteſtatio et ampliatõ ſimonie facta per
aliquos doctoꝛes iuris canonici. Alteruzʒ
eſt vſus communiſſimus qui ad oppoſitũ
eſſe videtur iurium canonicoꝛum de ſimo⸗
nia loquentium/ita vt niſi reperiatur exitꝰ
aliquis per directõnem coꝛdis/vix inueni
tur inter diſpenſantes vel ſuſcipientes ſpi⸗
ritualia qui tutus et purus eſſe videatur.
Qua ſuper re editus eſt tractatulus et in⸗
ducta diſtinctõ pꝛopter illos qui dicunt cõ
mitti ſimoniam ſi dentur ſpiritualia intui⸗
tu vel interuentu alicuius commodi tem/
poꝛalis pꝛeſertim re ſecuta

—— —

De directione coꝛdis

Conſide. X XXII.

mus inuenire diſtinctõnẽ quadru
plicem de intuitu vel reſpectu com
npoꝛalis pꝛo ſpirituali.poteſt enĩ
intuitus ferri ad tempoꝛale commodum.
Pꝛimo tanq; ad pꝛecium rei ſpiritualis/q̃
ſi fit adequatio valoꝛis vnius reiad alterã
ſicut eſt in emptione ⁊ venditione cuiuſli⸗
bet rei.· Poteſt ſecũdo ferri intuitus / ad cõ
modum tempoꝛale tanq; ad motiuũ pꝛin⸗

tis. Poteſt tertio ferri intuitꝰ cõmodi tem
poꝛalis tanq; ad motiuum minus pꝛinci⸗

pale/vel ad finem ſuboꝛdinatum ſub vlti⸗

mo fine. Poteſt quarto femi intuitꝰ com/
modi tempoꝛalis tanq; ad rem debitaʒ iu⸗
re diuino pꝛo ſuſtentatione illius qui ſpũa
lia ſubminiſtrabit.iuxta doctrinã chꝛiſti ⁊
apoſtoli. Quoniam dignus eſt operarius

mercedeſua.

Vncad ꝓpoſitum dicamus pꝛo re
ſponſione ſuccincta ⁊ ſolida/q; pᷣ⸗
Nmus intuitus ⁊ ſecũdus ſunt vere
imontaci de iurediuino ⁊ humauo/ꝛ ſi cõ
currat erroꝛ intellectus ꝙ ſcilicet talia poſ⸗
ſintfieri/ſicut in pꝛimo dicitur /vel qꝙ licite
fiant ſicut ponitur invtroq; modo.tunc in
curritur hereſis pꝛopꝛie dicta ſi ſint perti⸗
naces.Dicimus conſequenter q; ſi feratur
intuitus tertio ⁊ quarto modis ille poteſt
eſſe licitus.immo etiam laudabilis meri⸗
toꝛius acdebitus.hoc tamen attẽto ꝙ ob⸗
ſeruetur illud apoſtoli. Ab omni ſpecie
maliabſtinete vos.hoc eſt Adminiſtratio
ſpiritualiũ faca ſub altero tali intuitu/nõ
appareat fieri ex modo ſuo/intuito pꝛimo
yel ſecũdo/ vtſi non pꝛius exerceant᷑ ſpũa⸗
lia ſi non pꝛius denturtempoꝛalia. Aut ſi
turpiter illa vel iſta exigantur cum ſcanda
lo ⁊ auaricie nota:. In quibus vtiq; caſib⸗
poſſent haberi ſuſpecti de ſimoniaca pꝛa⸗
uitate ſicagetes/⁊ B pᷣſũptione iuris vel fa
cti/2z poſſent ipſi in boccaſutanqᷓ; tales iu
giclaliter euocari.

Conſi. xxXIIII

Ttaq; reſoluendo materiã poſſu⸗

Conſide. xxXIII.

pꝛelaturam/quatinus poſſit habere ſuſtẽ⸗

RagitArꝭ.q; in finib ſuboꝛdina⸗
Ji vbi vnus eſt ꝓpter alterum. re⸗
putat vtrobiq; vnum. Hoc dictuʒ
ꝓficit plurimum ad directionem coꝛdis in

pꝛemiſſis ⁊ ſimilibj. Vt exempli gratia⸗
Vadit canonicus ad eccleſiam vt lucretur

diſtributiones ſuas. Ant celebꝛat curatus
miſſam vel exequias / vt recipiat funeralia
Attendendũ eſt ſi pꝛincipaliter ſiſtat hicvł
ille intentionẽ ſuam ad lucrum tempoꝛale

non reducendo ad finem aliũ pncipalioꝛẽ
zaleta ne ꝛin / 2⁊ ſpñalem. Si ſic certü eſt. quia ẽ peccatũ
cipale dandi ſpũalia.vel ad finem vltimũ ſi
in quo ſiſtit intuitus ſpiritualia conferen/

imonie. Si vero referatad finem vlterio
reʒ ⁊ ſupioꝛẽ ac bonũ.qꝛ.ſ.iſta lucra tpalia
vult reciꝑe p ſuſtẽtatione ſua/⸗ qtenus nũc
⁊ poſteriꝰ occupani poſſit circa ſpũalia ex⸗
ercitia pncipalr. Hecẽ intentio coꝛdis re⸗

ctaz boa. Sed attedat diligeter hõ ne mẽ
tiat iniqtas ſibi.Oð ex varijs ſignis pote

92

tit qs in ſeipᷣo ⁊ in alijs cognoſcere

Iſum ẽ aliqᷣb.ꝙ ſi canonic?vadat
ad hoꝛas lucratiuas. alias nõ iturꝰ
hoc ſit ſignũ euidẽs q ad eccliaʒ

ſimoniacep.
queat eẽ recia.Attamẽ hocnõ opoꝛtet ita
ſ. dici. Alioqͥn ſeqretadẽnatõ q̃ſi totiꝰ ſta
tus tã clericoꝝ qᷓ; religioſoꝝ atq; ſeculariũ
Coſtat qppe ꝙ nõnũqᷓ; carthuſieñ.in cer⸗
to ↄnẽtu ſuo/certas dicẽt exeqͥas p certo ð

functo.qs ſaltẽ ꝓtali.alias ñ diceretſinon
gliqs inde fruct?tꝑalis eetſecuturꝰ. Et iu⸗

ſte. Silr ẽ de alijs religioß. necnõ ð ſeclari⸗
bus canonicis ⁊ curatꝭ.⁊ de oĩ generaliter

hoim ſtatu ĩ eccia dei. Siẽ necopifexage⸗

ret q̃ ſue art ſũt ſine ſpe lucri. CRõt itaq; ec⸗

dlaſtic' ad ecciaʒ ireſub ſpe lucn mõ pᷣdcõ
etꝓ tũc nõ iturꝰ ſine tali ſpe/ſʒ ĩ alijs ſe oc⸗
cupaturꝰdũmõ ſit intẽtio pncipalis dire⸗
ta ad finẽ ſuperioꝛẽ vttactumeft.

onſide. XXXVI.

ferre ad ſtatum clericalem aut reli⸗
immo ad curam animaruʒz.qutad

tationem vite ſue / ſine ſolicitudine tempo⸗
ralis exercitij. Ita tamen ꝙ illam liberta⸗

tem vel ocium referat pꝛincipaliter ad ho⸗
noꝛem dei / et eius obſequium. ſuamq;

pꝛanitatis.⁊ ꝙ intentio talis ne

Oteſt conſequenter ex pꝛemiſſis
elici qualite rliceat homini ſe trãſ/⸗

1

falion
giure
liete⸗
lnunre
poteſt
Geure
che
Gorn
fereta
par.

geuch

parn
lack.
mope
nnn
Uiyrer.
Eitils
ocan
Ne
lc⸗
ſuant
tlinen
Gimnent
Aeinn
neprehi
ſasoi
nooff
fmaſnut
hbamnne
nomune
luneſgoch
lpirusndhn
Peruntſanan
ibugnrzen
Trehulſnie
nisineſin
Pperitumm

donf

thice⸗
Mal
unch
—– 4
Congln
inni
nachn
echinfne
lnii
lüäptnt
ckonginen
Nisfmntte
lüm
riuingi
ſtauiit
eumnocrs
lein öner
nsſcgg
o

4

=
E.

6☛

S

4

E
1E

=

cnnsagfi,

Ricntiile

Negenoler
nidcnögant
edio
in gdn
iöaniciine
tardnnee
iclasidcitin
Asaätſonmn d
ginenid

EntNie
aGindin
rhetan atna

ziribpelmtift
iiefiißlt
Eran Nunnͤni
N

NN.

õ

Mr NENN

Gtmmaa
vormmnnni,
R
hebicnn

õõ

*

talioꝛum ſpiritualem ſalut. ¶ Etſ oppo
nitur ꝗ nullus poteſt appetere pꝛelaturaʒ
licite ⁊ minus illam querere hac ratione.
Quia adofficiandum debite in ſtatu pꝛe⸗
lature.neceſſaria eſt gratia d ei.de qua non
poteſt certus quis eſſe an habeat illã. Vi⸗
detur ergo pꝛeſumptionis eſſe ingerereſe.
Reſpondemus ꝙ; fallit hecratio q;uis ma
gnoꝛum ſit doctoꝛum. Quoniam exſimili

fieretargumentum ꝙ homo non poſſetap

petere aut querere ꝙ; celebꝛaret miſſam/vl
ꝙ euchariſtiam recipiat/quia pꝛerequirit

homo ſit in gratia alioquin iudicium ſi⸗/

bi manducaret ⁊ biberet/quia indigne ſi⸗

Ropter argumentum immedia
te motuʒ et alia pꝛetacta.diſtin⸗
guendum eſt de certitudine pꝛo
ut in quodam tractatulo de pꝛe
paratione ad miſſam notatum eſt. Hama⸗
lia eſt certitudo euidentie. ſicut eſt in pꝛi⸗
mis pꝛincipijs et in rebus expertis. Alia ẽ
certitudo moꝛalis.⁊ eſt que colligitur tra
ditur ex pꝛobabilibus coniecturis ⁊ ſignis

Et talis requirituret ſufficit in caſibus p

miſſis. Qua certitudine moꝛali poteſt ho⸗
mo certus eſſe ꝙ; eſt in gratia aut ſufficien⸗

ter diſpoſitus ad celebꝛatõnem miſſe.quia
videlicet diſcuſſit diligenter conſcientiam

ſuam nec eſt ſibi conſcius de peccato moꝛ⸗

tali neq; de quocunq; alio canonico impe
dimento. Similiter talis certitudo poteſt

eſſe in viro eccleſiaſtico volente curam ſi⸗

ue pꝛelaturam videlicet quia non eſt con⸗
ſcius ſibi quin idoneus ſit cum dei agiuto
rio ad officium tale ecequẽdum q́;tum hu⸗
mana ſinit fragilitas que nihil perfectum
in homine ſaltem ex omni parte ⁊ beatum
iuxta ↄmune puerbium admittit. Scimꝰ
tamen pꝛochdoloꝛ ꝙ ipſa certitudo nihilo

minus adhuc paucoꝛum eſt/pꝛopterea di⸗

xerunt ſancti conſiderãtes ea que vt in plu

ribus accidunt ꝙ videlicet in tali appetitu
⁊ requiſitiõe pꝛeeſſendi ſit peccatum.quã⸗
uis in caſu poſſiteſſe vt deduximus etiam
meritum magnum.
Ecce patet erpꝛemiſſis ꝙ ad directionẽ
coꝛdis pꝛoficit eruditio/ne per ſerupulos

De illuminatione coꝛdis

69

“ . . H . .— . .
nimios ⁊ irratiõabiles deiciatur ſiniſtroꝛ

ſum nauis a ſua rectitudinevel p plus de⸗/

incidat in malum.

bito relaxationem auertatur dextroꝛſum ⸗2

Imile eſt regnum celoꝛuz ho
numi negociatoꝛi quereti bo⸗
nas margaritas:inuẽta autẽ
vng pꝛecioſa margarita abijt

vna heecioſa margarita: etiam de ipia ſan?

xvedidit omnia q habuit/ et
Mitedm. Matthei. xiij. na pꝛecioſa
margarita cni comparatur regnum celoꝝ
eſt calculus ille candidus / in quo eſt nomẽ
nouũ ſcriptũ quod nemo nouit niſi qui ac/⸗
cipit/quod beate margarete virgini 2 mar
tiri collatum eſt/ſcdðᷣum ꝓmiſſum chꝛiſti in
Apocalipſi/quia fideliter vixitin manda⸗
tis domini:cuius hodie feſtiuitas celebꝛa
tur in edicula celle noſtre/nomen illud no⸗

uũ/ cens ſimplicit/vel ens puꝝ vl ens vni
uerſaliter perfectuʒ/vel ens quo maius ne⸗
quit intelligi/⁊ tale ſolus deus/quo non ẽ
maius nomẽ ſanctificandũ i ſecis. Dicẽ⸗
te deo. Ego ſum qui ſum. Ena ſianalo⸗
gice dicatur de deo ⁊ decreg a/ d ſimpli
citer ꝑ ſe ponitur ſtat p ſolo deo ᷣm regulã
areſtotilis ꝙ analogũ ꝑ ſe poſitũ ſtat ꝓ ſuo
pꝛincipali ſignificato.Etrece ſicdicitquẽ
admodũ actꝰſemꝑ pꝛioꝛ eſt potetia/⁊ pfe⸗
ctũ pus q; impfectũ. Enb quod ẽ deus
nõ plene ↄgnoſciturab alio qᷓ ab illo q ac⸗

cipit dum vicerit/⁊ duʒ victoꝛ deduxerit eũ

in excelſa/quãdo ⁊ vbividehitur deus ſicu

ti ẽ Nihilominꝰ hic in via cõmunicature⸗

ius cognitio impfecta multis modis. Sʒ
incõpꝛehenſibilis eſt ſibi ſoli. ¶ Ens põt
vniuoce dici de deo ⁊ creatura. Sed nõ

vniuocatione pfecta ſicut nec ens dicitvni

uocatione pꝑfecta de accidente ⁊ ſubſtantia
quia non ſᷣm eandem perfectionẽ/nec ſᷣm
oꝛdinẽ eundẽ/licetratio nominis ſit eadeʒ
ſcilicet res poſitiua/quecunq; ⁊ qua liſcun
qʒ; ſit illa ſupꝛa quam pꝛimuʒ fundatur pn⸗/
cipiũ cõplexũ/qðlibetẽ vł ñẽ.Ac ꝑinde

deſcendit ens ad ſpecies ſuas p differenti⸗
as vſq; ad indiuidua. Rurſus econuerſo
reſoluendo venit vſq; ad ens pꝛimum at⸗

q; puriſſimum/ cõſtituendo agalma pul-/

ritam. ¶ Ens vniuocedictum de deo
creatura ſcòm rationeʒ poſitiuam incõple⸗
xam ⁊ pꝛime intentionis foꝛmaliter/ẽ ſub/⸗
iectum methaphiſice. ſic ens dictum ſcõm
rationem poſitiuam ſcòe intentionis foꝛ⸗
maliter ẽ ſubiectũ logice ⁊ grãmatice/q;uiſ
vtrobiq; tractet᷑ de omni entetã pꝛime qm

cerrimum/ atq; 3 pꝛefulgidaʒ anime marga⸗
m

ſcecunde intentionis materialiter. Et hec

eſt oꝛigo omnis philoſophice diſcpline.
beologia duplex reſultat ex ente ſim
pliciterquod eſt deus. VUna naturalis de

Zo que ſubalternatur methaphiſice exqua
ſupponitur demonſtratum/deum eſſe.Al

tera ſupernaturalis que poteſt aliquo mo⸗
do dici ſubalternari theologie beatoꝛum.
Vel ẽ ipſamet theologia in beatis tanq;
pꝛecioſa margarita:que venditis omnib⸗
debet.

ter/tam ſcᷣm rem q;ᷓ ſ̃ᷣm rationẽ ſeparato⸗
non methaphiſica aut phiſica vel moꝛalis

aut rationalis philoſophia/que ſunt deen
tibus vel non abſtractis vel tantumperra

tionem abſtractis.

Zbeologia ſuꝑnaturalis fidelium via-

toꝝ pꝛecioſioꝛ eſt margarita/q; aliqua que
cunq; naturalis ſcientia/vt merito dici de

beat venditis omnibus / hoc eſt curis ali⸗

is derelictis/comparari. Eſt inſuper vna
vnitate pꝛime veritatis/cui ſemper inniti⸗
tur in credendis/vt q;' omne reuelatuʒ aᷣo
eſt verum. eologia ſupernaturalis
fidelium viatoꝛum/conſiſtit pꝛincipaliter

⁊ fundatur in vna et triplici margarita vir

tutis theologice/que dicitur fides.ſpes.et
charitas. Sed quo ad intelligentiam cõ⸗

paratur multis modis /vt per abnegatio⸗-

nem omnium/quaſi per vmbꝛam atq; cali
ginem / rurſus per aſſimilationem ſymbo⸗

licam. Rurſus per viam cauſalitatis. Rur
ſus perappꝛopꝛiationem ⁊ ſupereminen/

tiam.Taãdem per miſticam analogiamaf⸗
fectu mentis in deum totaliter tranſfoꝛ⸗
mato. ¶ Una pꝛecioſa margarita cuius
nomen eſt purum vſquequaq; perfectum

Zheologia beatoꝝ naturalis pꝛecioſi⸗
eſt margarita q;ᷓ alia quelibet ſcetia ſpe
cialis/quia tractat de ente pꝛimo ſimplici⸗

relucet et inuenitur in omnibus creaturis

tanquam in veſtigijs ſignantibus poten⸗

tiam.ſapientiam ⁊ bonitatem ipſius. Sʒ
pꝛecipue refulget in creaturis rationalib/

tanquã in imaginibus/ que ſunt diuine

eſſentie vel nature, nedum repꝛeſentatiue

ſed participes et capaces. Vnde recte pa⸗

tet imaginis atq; veſtigij diſtinctio.

AVna pꝛecioſa margarita diuini nominis

uod eſt ens ſimpliciter perfectumê/ dum
ſola refulget in puro coꝛde viatoꝛis / tunc

defoꝛme conſpicitur / teſte Hꝛegoꝛio.quic⸗

quid pulcrum offertur excreaturis.
Pꝛecioſa hec margarita/qui deus eſt / ſic
vna eſt vt diſtinctio eſſentialis nulla ſit pe
nitus in eo/immo nec diſtinctio foꝛmalis

ad intra nec extra naturaʒ rei/niſi tantum/
modo diſtinctio perſonalis relatiua/ que

large poteſt dici realis/qualis non inueni⸗
tur in aliqua creatura. na hec pꝛe/
cioſa margarita/diſtinctionem admittitq̊

ruudam nominum/que conſurgit ex ope⸗

ratione intellectus/per comparationeʒ ad
diuerſas res ſeu reſpectꝰ⁊ ex modis quos

fabꝛicat/cognoſcendo qeaturas/ vel ex ſo⸗

ratur ipſe deus in quo non foꝛma

Ee

la diſtinctionerationis/dum ſibi dunpa

penitus et vnica ſimplex et illuminata ali⸗
ter q; in geatura.Exemplum tamen habe
tur aptiſſimum de centro ſpere cuiuſdam

ignee/quod ſtans penitus indiuiſibile/ li⸗

neas terminatinfinitas. VUnde poteſt in⸗
tellectus varios foꝛmare conceptus/dum
ſcit tales comparare reſpec?ꝰ. ¶ Una hec
pꝛecioſa margarita/diſtinctionem non ad
mittit eſſentialem vel foꝛmaleʒ /aut aliquã
non identitatem inter intellectum diuinũ

et humanum/ necinter penonas et eſſenti

am / nec inter ppꝛietates etattributa. Ded
deus vno ſimpliciſſimo et ynico actu illu⸗
minato/ſupereminenter eſt intellectus / et

voluntas / eſſentia/ et perſona / vnitas/ ꝛve

ritas / bonitas / ſapiẽtia/ iuſticia/ miſericoꝛ⸗
dia.et qͥ cquid de deo dici poteſt/non habi
ta vel incluſa ad res exa ſe collatione vel
reſpectu. Voluit hõc pluries iĩculcare dio⸗
nyſi. dicens deum ſuper vitam. ſuper bo⸗
nuatem ſuperns. na hec pꝛecioſa
margarita diſtinctionẽ admittit diuinamũ
ruelationũ adinuice/q̃ ex mõ ſe hñdi facvt
odictoꝛia verificeni de eentia ⁊ ð ꝑſona/

ſe deus r ſed
ſupereminenter eſt omnis perfectio cadeʒ

Kent
rige
conue
ghan
ſennan
filintn.

limnit
Hnins⸗
iibere⸗
gnos
lefinis
inc!
ſunne
necl
nire⸗
Fun
ſiner
ſ

boe
mo
me
ih⸗
Nt
ſefini
lena
Hnſi
gecum
ſonwr
Gi
lmonte
uontnr
Aunluten
duntmes
nongaid

(tplns

maogne
ſMnii
onno
Ndaor po⸗

ſnobco
ulifrele

ſtenmte
eneit
Plconſnent
Cürſunnan
lgtnonin

gliquid

inrtellecnnn
goſior eſen
fcpalter
nluerzaip

WWE

scn

anin
l
ninmn
ulstr g
lng
„(
Cimnahn
kcrigdtgc
onennge
Wanupn
SAnſtionn
nfrmlerſ
mshetnd end

mimananbe
mhetuni
insmänidu
sVndenoti
WeCNcNNe
ſ
imanan

De illuminatione coꝛdis

Aſſentia non refertinr ⁊ tũ pſona refert᷑. quia

.
„*

1

vicʒ eſſentia non eſt perſe pꝛimo modo et
conuertibiliter idem cũ perſona.non ꝙ ali
qua non identitas vel diſtinctõ ſit inter eſ⸗
ſentiam ⁊ patrem.ſed bene inter patrem et
filium .mec in creaturis ſimile reperitur/qꝛ
nullam poſſibile eſt eſſe ſimpliciter vnam
illimitatã/ vſquequaq; ꝑfectã. icor
huius pcioſe margarite ꝗᷓ deus eſt/ꝓducit

*

libere ↄtingentertanq; ad extra radios ali⸗

quos ⁊ fulgoꝛes.Et nullo modo neceſſiia

te finis vel agentis/alioqn non eẽtensvſqᷓ

quaq; ⁊ vniuoce perfectũ/ſi reqͥreret ad eẽ
ſuumexiſtentiam creature.Et iteruʒ/ſi de
neceſſitate agererad extra/ nihil poſſet eue
nire ↄtingenter/⁊ ceſſaret omnis religio.

Prmmmo raultberenaeſte inſinunm vm
fieret naturalitera potentia infinita. Hoc

eſt ſtultum dei quod ſapienti eſt homini⸗
bus nolentibintelligere deũ nõ agere quo

modolibet ex arbitrij libertate ſed neceſſi⸗

tate naturali. VUnde obſcuratuʒ factum eſt
inſipiens coꝛ eoꝝ/vt dicerent mundũ eter

num/cum eenis enoꝛibus/ꝛblaſphemijſ
infinitis. igoꝛ huius pᷣcioſe margari⸗

te/candoꝛ ⁊ decoꝛ/animos ↄtemplantium

les cognitas in enigmate. ¶ Vigoꝛ huius

ipam ſub noĩe entis puriſſimi rapiũt ada⸗
gendum res mirabiles/ ⁊ ad ↄgſcendũ res

ſuꝑnaturales/ ⁊ ad ude Ein ſpiritua⸗

margarite candoꝛ ⁊ decoꝛ/mouent ⁊ attra⸗
hunt animos contemplantiũ circulo quo⸗
dam intelligibili miris modis/vbi coinci⸗

dunt tres cauſe.que ſunt efficiens ⁊ foꝛma
non quidem intrinſeca/conſtituens/ſed ex
emplaris.⁊ ipᷣe finis qui mouet/non vt foꝛ
ma cognoſcentis /ſed vt eſt res talis in ſeip
ſa/quia ipᷣe mouet vt res appetitũ non vtẽ

cognitio go⸗ huius margarite cãdoꝛ
7 decoꝛ/ po

unt allicere ⁊ afficere pꝛius a⸗
nimos contemplantium/ad dilectionem
Fac intellecruglemn cognitionem.ſed non
mne miraculo ſpirituſſanctilſe per charita⸗
tem mirabiliter diffundentis/⁊ mentis a⸗

picem ſingulariter inflãmantis.quia ſcõᷣm
curſum naturalis vie intellectus non intel
ligit non inſpecto fantaſmate.nec volun⸗

tas aliquid vult/obiecto non ſibi pꝛius ꝑ

intellectum pꝛeſentato / niſi loquamur de
volitione tamtummodo naturali. ¶ ꝛe
cioſioꝛ eſt margarita cognitionis entis pu
ri/qᷓ; altera cognitõ de deo que poſtet natu
raliter adipiſci/imo ⁊ certioꝛ eſt qᷓ; altera qᷓ

uis noticia de qdditate ſubſtantiarum viſi

bilium vel inuiſibilũ naturaliter in bacvi
ta/ de quibus hic intuitiue nihil ſcimus. et

de accidentibus pauciſſima/in quibus ali

quando fallacia non contingat (Pꝛecio

ſitas ⁊ certitudo margarite non repugnat

cognitioni fidei de diuinis neq; meritum
diminuit. Semper enim minoꝛ ⁊ obſcuri

oꝛ remanet cognitio vie q; ſit illa quam ſpe

ramus in patra recepturos (ꝛecioſuas
huius margarite non obinde minuitur ꝙ
ad pꝛaxim deduciturdiuine dilectionis et

cultus ⁊ laudis.immo finis eius eſt huiuf
modi pꝛaxis.Apoſtolo teſte ⁊ chꝛiſto reue

lnate/ ꝙ finis legis eſt charitas/ que colerẽ

facit deum extota mente ſine obliuioneex

toto coꝛde id eſt intellectu ſine erroꝛe.ex to
ta anima.id eſt voluntate ſine contradictõ
ne/⁊ extota virtute ſine defectione. Et hec

eſt felicitas initialis huius vie.pꝛo qua ſi

dederit homo omnem ſubſtantiam ſuam/⸗
quaſi nihil deſpiciet eam. ¶ Pꝛecioſitas

huius margarite non foꝛmatur in nobis

trie gloꝛioſe/que ſupernaliter
q; gratis infuſa foꝛmatur ¶
cioſa margarita tanto pꝛecio q;tun
homo/ſi pꝛius illam tota ſolicitudine que
ſierit/in aquis ⁊ littoꝛibꝰ magni maris na⸗

de lege communi/ſi nõ ab inferioꝛibus ſen
ſibus aſcendamus ad intelligentiam/qui

eſt pꝛopꝛius locus ⁊ matrixeiꝰ/quãuis ra⸗

dicale ſeminarium deſcendat a roꝛeceleſti/

influentie/in pꝛimalcreatione rationalis
anime. Becus de margarita fidei/vellpa⸗
Pinuenitur/at

q;;tum habet

turalium ſtudioꝛum/perfoſſioneʒ ⁊ depu⸗

rationem veheinentem/ꝛ aſſiduam conffi
cationem ſanctarum meditationrnGum
Emit᷑ hec margarita ſi bus abeat homo ſe
relinquens/⁊ vniuerſa que habet ven denſ
⁊L hoc ſcõᷣm hominem exterioꝛem ⁊ huma⸗
nam conuerſationem. Et ſi redeat homo
interioꝛ conuerſus ad coꝛ ſue mentis/vbi

gignat᷑nutriat᷑depuret᷑ vegetet᷑ ⁊ augeat

traſfoꝛmatus de daritate in daritatem/vſ/

q; adperfectionem habendam in celis.

E imitur hec margarita tanq; ſnfficiẽs poſ
ſeſſio coꝛdis/quia per eam et in ea poſſide
tur non tena ſolum.non celum ſolum. ſed

dominus terre et celi celoꝛum. Qui ſi non

ſufficit tibiinimis auarus es immo iam

nihil es. ¶ Emitur hec margarita conue⸗
nientius in ſolitudine.conſeruatur illic in
ſuꝑ ſuꝰcãdoꝛ aptiꝰqᷓ; in vꝛbiũ tetra fuligie

Emitur hecp

De illuminatione coꝛdis

Hec dum cõfricata fuerit manib aſſidue
meditationis caleſcit/⁊ ſcintillat/⁊ deuotõ
nis igne flãmata refulget. ¶ Qua ſuꝑ me⸗
taphoꝛa placet inſerere ↄſideratiões.xij.qᷓ
ſequũt᷑. ¶ Scintilla ẽ modica ꝑs ab igne
vel ignitã re deciſa volitans ⁊ emicans·
Scintilla ſe hʒ ad fauillã vt res viuens ad
coꝛpus extinctũ.⁊ ſicut ad materiã foꝛma.
Sicut ignis trãſſumit᷑ ad ſignificãduzʒ

deü. ſic oĩs elintula quedã dei ſim

bolice dici pᷣt. Bicut ignis trãſſumpti⸗
ue dicit᷑ lex ignita dei.ſic oĩs pticula legis
dei ꝗ lucet ⁊ ardet ſcintilla congrue noĩat᷑
ſuꝛriſſimũ qð in oĩ creatura pᷣſertim co
gnoſcibis vel cognoſcitiua repit᷑ ſcintilla
dici pᷣt. Vñ ſupioꝛ ꝑs aĩe rõalis ſinderiſis
appellat᷑.¶ Rei cuiuſtibet ſua ſcintilla ma

gnas ĩ ſuo genere vires hʒ. Sicut ex igne

ſcitillula deciſa /magnã ſuuã incẽdit.⁊ ſcin

tillãtes ſpũs aniales magnos interius et

exteriꝰ effectus oñdunt/maxime ꝑ oculos

Drz; ſcinitilla rõnis vel intellectus ex·
ti

cta ẽ cũ igne ſuo cognitiuo/ↄſequens ẽ

vt nihil ſcintintillare videat᷑. ¶ Huxta q̃li⸗

tatẽ ſcintille cognitiõis lucẽtis ⁊ ardentis/⸗
ſcintillationes reꝝ cognoſcibiliũ ⁊ amabi⸗

liũ ſuſcipiunt᷑.vident᷑ ⁊ amant᷑. ¶ Scintil
lationes cognitionis ⁊ amoꝛis lucẽtes ſcʒ
⁊ ardẽtes fruſtra fiũt hñtibus exctinctas pe
nitus ſcintillas appᷣhenſiuas ⁊ affectiuas.
iuxta illud. Fruſtra fiũt verba ſurdo.ſic de
be ceco.ſic deamoꝛibo non amatiuo

Scintillationes que videri vel ſentiri ĩ

ſua puritate non poſſunt/ab oculiſ ⁊ tactu
debilibus / debent ſub quodã moderamĩe
cuiuſdam interpoſitionis perobumbꝛatõ
nem yel diſtantiã pꝛeſentari velſenſui oſtẽ
di ¶ Scintillationes verboꝝ dei q;tum⸗/

cunq; lucentes velardentes mox extinguũ

turdum ad congelatas ⁊ extinctas mentes

ꝑuenerint/niſi ſpũſſanctus afflet ⁊ fluent

aque. ¶ Gcintillationes amoꝛis exſe vi⸗
uaces non pꝛofert nec recipit frigidum de
ſe pectus.ſed dominus eſt qui dat voci ſue
vocem virtutis.alioquin totum fauilla eſft
⁊ cinis extinctus. Secus vbi pᷣcioſe mar⸗
garitecandoꝛ per inflammationem rutilat
charitate.Cuius lampades ſunt lãpades
ignis ⁊ flãmarum/quã aque multe non po
terunt extinguere/nec ex conſequenti mar⸗

gariixe noſtre ſuccenſe claritatẽ penitus of/
fuſcabunt.inſtar lapidis cuiuſdaʒ qͥ ſemel

accenſus nequit extingui Senſerat aliqᷣd

tale qui dicebat. Quia inflammatum eſt
coꝛ meum ⁊ renes mei cõmutati ſunt. Se
quitur. Defecit caro mea ⁊ coꝛ meum.deuſ
coꝛdis mei ⁊ pars mea. deus in eternum.
O certe pars optima o vna illa quam peti
it ⁊ queſiuita domino rexpꝛopheta. Poꝛ
ro hoc vnum eſt nereſlanufn. acpna pꝛe

cioſa margarita quam nobilis virguncu⸗
la paſtoꝛalis inter nutricis oues inuenit.

quam pꝛopꝛio ſanguie tinxit ⁊ cõparauit

„ 2

nomine margareta.cuiꝰ hodie celebꝛitas

„.
»

co celle ⁊ ſolitudinis vtitur exiguitas mea
ſicut nicticoꝛax cecutiens in domicilio.vel
ſicut paſſer ſolitanius in tecto. Pꝛo cuius
virginis rememoꝛatiõe notare fuit animꝰ

pauculas curſim conſiderationes/ nõ ape

riendas omnibuſ/⁊ h̊ ſub metaphoꝛa mar
garite/tibi pater ⁊ frater qui margaritum iĩ

deo chꝛiſtianiſſimi regis francie vtputa cõ

feſſoꝛ eius rutilas pꝛecioſum. Bene vale.

4

M..ccc. xxxiiij.

Auiſi ſüt diſcipli viſo dũo / qb añ di⸗
xerat:Beati oculi qui vident qᷓ vos
detis.Et nos de oculo multiplici quovi
derunt euʒ diſſeramus aliqs ꝓpoſitões ſeu
ↄſiderationes ſub nũero qdragenario ſue
aſcẽſionis tempi conſecrato/quas poterit
pꝛolixius elucidare cõmentuzʒ.Et pmo de

oculo in ſeipſo. Poſtmodũ de ipſius obie

iecto tandem de actu ſuo 7.
¶ Oculus generaliter acceptus.eſt vis ꝑ⸗
ceptiua rei ꝑ ſuã vel altenꝰ ugtlonea⸗
ſic oẽ qdð manifeſtat᷑ lumẽ ẽſm aplum ſic
omne qð manifeſtatiõeʒ ꝑcepit oclus dici
põt /qð generaliter fit tribo modis / intelle⸗
ctualiter ſcʒ ⁊ rõnaliter/⁊ ſenſualiter.
Ocllus intellectualis eſt vis perceptiua
abſtractiua rerum ⁊ motu ⁊ materia/hocẽ
ab bic ⁊ nunc/⁊a motu ⁊ ↄtinuo/ſine com
plexiõe vel diſcurſu. Qui tiplex eſt diuinꝰ

angelicus/⁊ humanus. Diuinus eſt illeqͥ

reſpexit deus humilitatem ancille ſue. De
quo ſapiens oculi domini lucidioꝛes ſuꝑ

ſolem.

¶ Oculus ſenſualis eſt vis perceptiua re⸗
rum/perpꝛopꝛiam vel alienam ſpeciem cũ
motu/⁊ continuo.hoceſt cum hic ⁊ nunc⸗
vel non ſine illis.Et hic triplexeſt/exterioꝛ

agitur in edicula ſeu capella/quatanq; lo

Sq iptum lugduni die ⁊ loco pꝛedictis.

Pi⸗
ſio:
ipt
liun
uuus

e
eins
cees!

4

nlo

Uire
fun
ſhyp
dicur
in
pon
ſuſ
tere
ſinc
e⸗
hemn

6.
*

Noi
elinn⸗

ipltan

ſnecaud

eſegp

tnnn
umſn
nnen
dong
lage
nhi
un en
Wlgfrang
d u nn
Mrttchern
duduung,
rccunne
Windoficloe
un Non
ktnumtſäitmnin
anmnonc nöm
iddandunn
runnmgnun
Mnm. Doer

=

—
☛ =ͤ

= –

S S

Nnidio n
inianq
üiulgläc
Wlisgeſtdcr⸗
icnitragenand
Hond adas ne
ſtnoüdeigtu
Uun endn

Wün Hüngi

mmmInN

i racn
t,.
e

medoe:
wadhi an

gsckr
nn n /
hacl i

Deoculo

ꝓpꝛius extenſus ad quinq; ſenſus. Inte⸗

rioꝛ cõmunis vel imaginatiuus in interio
ri ꝑte cerebꝛi.ſuperioꝛ fantaſticꝰvel eſtima
tiuus vel cogitatiuꝰ/qͥ rönalis vel rõnatũ
uus in hoĩe dici põt/in media cellula ⁊ me

moꝛatiuꝰ in poſtrema.

culus carnis exterioꝛ ꝓpꝛie dict/ꝑfici
rexrebeq̃ ſunt lux ⁊ lumẽ/coloꝛ ⁊ ſpecies
eius/necnon ↄuerſio aĩe cognitiue ſuꝑ ſpe

cies lu ⁊ coloꝛis/⁊ ita ꝓpoꝛtõnabilit᷑ deqᷓ

tuoꝛ alijs ſenſibo dicere.
Oculus carnis exterioꝛ dicit᷑ intuitiue
obiectabilix videre ſeu ꝑciꝑe reʒ aliquã

dum res illa mouet in obiectali pꝛeſentia
ꝑꝓpꝛiam ſpeciem ⁊ immediatã/etiam dum
perijt res obiecta/nec fallihic oculus ſed

ſuꝑioꝛ ſi iudieat rem pñtem dum ſola ſpeci
cies eins adeſt.

mediatã.i.a ſenſibo exterioꝛibus immedia
tederiuatam/aut dum accipit rerum ſimi⸗

litudines tanq;ᷓ veras res quarũ ſunt ſpe/
cies /⁊ fallitur mille modis tam ſomnianse

q; vigilans dum furit ⁊ reueriſat.
culus carnis ſuperioꝛ eſt vis ꝑcepti⸗

uã reꝝ ꝑ compoſitionẽ ⁊ diuiſioneʒ ſpecie
rum ⁊ intentionum ab eis deriuataꝝ aſen

ſibo ꝓpꝛijs ⁊ cõibus ꝑ abſtractõeʒ inſuper⁊

diſcurſum. ¶ Ochlus diuinus eſt vis per⸗

ceptiua oĩm ſine ſpecie extranea/ſine com/
poſitione vel diuiſione/ſine q̃cunq; diſcur

ſu/ſine quacunq; diſtinctiõereali vellexꝑ⸗

te rei/diuinis relationibo exceptis/⁊ ita di⸗
ſtinctiones idearum fundant᷑ ſupꝛa rebus
adextra obiectaliteracceptis per operatio
nem intellectus.

Ochlus angelicus eſtvis ꝑceptiua ſi ine
actu diſtincto a ſubſtãtia ſua/ꝑſpẽs rerum
vel innatas vel acqͥ ſitas/tã ſine diſcurſu qᷓ;

cũ diſcurſu tã incõplexe qᷓ; ↄplexe. Necnõ
vniuerſaliter ⁊ diſtincte/⁊ hoc ꝑ ſpecies tã
indttas a deo qᷓ; arebus vt videt᷑ acceptas
ſed aliter q;ᷓ ꝑ ſenſum. Alioquin difficile ẽ
ſaluare punitiones demonum ⁊ ſeperata⸗

rum animarum/cognitiones inſuper ſin⸗

gulares angeloꝛum / necnon locutiones in
terſe/⁊ nobiſcum.

¶ Oculus intellecualis bumanus eſtvis

derceptiua rerum per modum intelligibi⸗
is oculi angelici/ſed vigoꝛe longe diſſimi⸗
li ꝓ ſtatu vie aut ſeperationis eius a coꝛꝑe

ſiue cauſentur ſpecies ab influxu diuino/
ſiue recipiantur a rebus per intellectum ir

tis inſipientibꝰ. et.ſim.

Oculus carnis interioꝛ
eſt vis ꝑceptiua rerum ꝑ ꝓpꝛiam ſpeciẽ ſed

radianteʒ ſicꝑeas / put hicintellectꝰnoſter
irradiat ſuper fantaſmata/⁊ oculos catti ſu

N Oꝛulus intellectualis humanus extin

cts fuit ᷣm hugonem / ſicut oculus carnii
infectus/ oculus ratõnis contenebꝛatus
adam peccante/dum coparamng eſtiumen

reparari poteſt ꝑfecte oculus iſte triplexſi⸗
ne verbo incarnato quod eſt lux vera illu⸗

—

mBinũãs omnẽ hominem venientẽ in hun
Sanke fide purificans coꝛda noſtra

Oaulus amoꝛis totmodis dicitur quo
potetiã affectiua vel appetitiuaʒ ſeuvos
litiuam / quot modis dicitur oculus appᷣ/⸗
benſiuus vel animalis vel intellectiuꝰ. Et
ita ſunt oculi duo ſponſe ⁊ ſponſis in can⸗
ticis/vognitionis ſue ⁊ amoꝛiſquibus pe
netratafficit ⁊ vualneratad amoꝛem.
Biectum cuiuſlibʒ oculi/ẽ ens
in ſua generalitate vel analogia
ſuſceptũ.ſiue viſio ſit naturalis
⁊ appꝛehenſiua/ſiue ſitaffectua

lia ⁊ appetitiua.

¶biectum oculi diuini eſt eius eẽntia
in ſui puritate recepta/ſiueviſio ſiteſſentia
lis ſiue perſonalis ⁊c biectuz ocu/
li angelici attingibile ꝑnaturam / eſt ens
creatum/⁊ ꝑ gre lumen eſt cũ hoc ens ĩcrea
tum. (Bbieumda humani intel⸗
lectualis dum ſeparatus eſta coꝛpoꝛe / p⸗
poꝛcionatur ſibitanq; oculo angelico/ſed
longe inferioꝛi modo/⁊ non niſi ꝑ diſpen⸗
ſationem / vel gratiam vel gloꝛiam. Et ita
non fruſtra collocata eſt anima rationalis
in coꝛꝑe ſed vt inueniretſeipſam/⁊ perſecti
us deum cognoſcere poſſet/⁊ amare ⁊c.
¶ Obiecum oculi intellectualis dum eſt
in coꝛpoꝛe non eſt de lege cõmuni/niſi fan
taſma in coꝛpoꝛe/aut ſaltem fantaſmate et
ba kunaſina⸗ Obiectum oculi intel⸗
ectualis humanidum eſt in Rpone ſe⸗
Auene habet fieri pergratiam ſine cõcur
u fantaſmatis / vt in raptu / vel reuelatiõe/

vel ſupermentali affectu / aut foꝛte natura
liter/ſed in tranſitu ſolo.inſtar fulguris co
ruſcantis. Obiecum oculi carnis ex⸗

terioꝛis/eſt ſenſibile pꝛopꝛiũ cuiuſlibetſen

ſnns exterioꝛis/q;uis generaliꝰ capiẽdo lux
quedã ſit obiectũ oculi exterioꝛis/vnde vi
ſio dicitur de qualibet ſenſatione/vt vide qᷓ
liter hoc ſonat autredolet. omnis enimma
nikfeſtatio lur quedam eſt/ ⁊ eius perceptio

tkf

actus eſtillis: Nec H

De oculo

viſto dici poteſt.

Obiectum carnalis oculi exterioꝛis pox
teſt percipi quãdoq; ſe abſente per ſpecieʒ
in ſenſu retentam/ꝛ ſine ſua ſpecie naturali

ter non ſentitur. Hec pꝛopꝛie dicenduʒ eſt
obiectum intuitiue ſentiri ſe abſente q;uis
itareputeur “—

¶ Obiectum carnalis oculi interioꝛiſqui
communis dicitur eſt ſenſatio cnuiuſlibet
ſenſus exterioꝛis cuʒ ſenſibilibus cõmunis
bus / qui ſunt numeruſ/&;titas/figura/mo
¶ Obiectum carnalis ocu

tus / quies. ¶ Ob gaus’
li ſuperioris qͥ cogitatiuus vel eſtimatiuuſ
dicitur /vel rationatiu in hominib / eſt fa⸗

taſma vel imago / vel foꝛma vel ſpecies ab
iumaginatione cõiuncta ſenſui cõmuni re/
ccepta/vel inſpecta/auta memoꝛia que po⸗
ſterioꝛ eſtreerunanags.
¶ Obiectuz carnalis oculi ſuperioꝛis/ nõ

ſimplicitabvna reflexibił ſpecie ſuſceptũ

ſed ꝑ varias combinationes/⁊ deductões

⁊abſtractiones ⁊ diuiſiones / ⁊ reſolutio⸗
nes conſtituum.

DOblecumtam mentalis q;ᷓ camalis o⸗
culi/ſicſe videtur habere/qꝙ; oculus perfe;
ctioꝛ ⁊ ſanioꝛ/ipſum percipere poteſt nobi
lioꝛi modo q̃ᷓʒ imperfectioꝛ/qui modus ꝑ⸗

fectionis iuxta pꝛedicta diuerſus eſt ⁊ mul

cLiplex. Ac perinde poteſt cognoſcere intel?

lectus eminenter omnia que ſenſus viden
do/audiendo/olfaciendo/guſtando/con⸗
trectando/ſuomodo/ qui nobilioꝛ eſt pu⸗

rioꝛ/ pulcrioꝛ/ atz ſuauioꝛ/q; in ſenſu / ſicut

ſenſus communis non cognoſcit que pꝛo⸗
pꝛius omnis ⁊c. r.

y plevx/quia quedam eſt facialis ⁊
iliintuitiua/quedam ſpecularis ⁊
PPp,D)bſtractiuna? quedaã nubilaris et
enigmatica.Conſoꝛmiter ad triplicem co
gnitionem meridianam/matutinaʒ/⁊ veſ⸗

pertinam. Pꝛima vt ſol. Secunda vt lu⸗

na.Lertia vt auroꝛa.Addit᷑ q̃rta quã poſʒ
ſumus anagogicam ſeu miſticam nomia⸗
re que conſiſtit in amoꝛis vitali perceptio
ne· ¶ Uiſio dei facialis ⁊ intuitiua nõ
habetur a creatura angelica vel bumana
per naturam ⁊ per Karniam illuminatio⸗
nem. SDi vero ſit ali
intuitiuam ⁊ abſtractiuam noticiam que
ſcilicet pꝛeſente obiecto ſit intuitiua/⁊ ab⸗

te alienum.

ſente ſit abſtractiua / non eſta pꝛobabilita

Iſio dei menralis habetur tri,

qua que mediat inter

¶ Aiſio dei facialis / poſita eſtper docto⸗

res tripliciter fieri. Vno modo ꝙ de eſſet
ipſa foꝛmalis viſio creature. Alio modo q;
eſſet obiectum ſine alia media ſpecie ſedũ
viſio.Lertio modo ꝙ eſſet obiectum im⸗/

mediatum/⁊ tamen mediante ſpecie vide⸗

„

returcum lumine gloꝛie potentiam eleuã⸗
eerr;—
¶ Viſio deifacialis haberi poteſt velad
tempus vel ad perpetuum / inter poſitio⸗

nes de mõ / viſionis huius ſecunda pꝛius

Aacen magis habet.

iſio dei ſpecularis ⁊ ſincera/que dici⸗

tur abſtractiua non intuitiua/vł immedia
tg.habita eſt ab angelis ?⁊ hominibus pꝛo
ſtatu nature pmitꝰ inſtitute añ collationẽ
gloꝛie/licet diuerſimode in vtriſqq
¶ Uiſid dei ſpecularis ⁊ ſincera/conceſſa
eſthominibus mundis coꝛde per lumen
gratie ſpecialis/dum cognoſcitur deus ſi⸗
ne motu ⁊ ↄtinuo.ideſt abſolute ſiue hic?

„

nũc/t aliquo fantaſmate / ſed in conceptu

pꝛopꝛio dei ⁊ abſoluto.

UWiſio deiſpecularis ⁊ ſincera/non acqͥ

nitur ab hominibus modo naturali/niſi
uijs creaturarũ viſionibus multis/ cũ ab/

ſtractionibus reſolutionibus multiplicit᷑
factiſ/cũ ſtudio vehemẽti/immo talè poſſe

Haben naturaliter pꝛo ſtatu pꝛeſentinegãt
ſicut nec lux pura videri poteſt niſi iu coꝛ⸗

poze terminatot.
VUiſio deiſpecularis ⁊ ſincera/longefa⸗

Qllius acquiritur ꝑ fidem/ſpem/⁊ caritateʒ
cum vita confoꝛmi/purificante mentis o⸗
culuʒ/q́; per ſolas phiſicas diſciplinas/ac
queritur ⁊ poſt raptum/qualis eſſe ponuit
viſio pauli reflexa ſuperactum/quo intui⸗
riue vidit deum. Et a pulcerrima mulierũ
etiam dum hic viueret non videtun pꝛiuile
gium hocabneganduʒ quã a nullo illuſtri
um Damaſcenus dicit vincc.·

¶ ¶Uiſnio dei ſpecularis ⁊ ſincera/non ha⸗

betur cum certitudine ſine reſolutione ad
exemplar pꝛimum/quod eſt eſtdeꝰ/ummo
nec aliqua veritas aliter cognoſciturinfal⸗
libiliter ⁊ cõſtanter / m intentionẽ Augu

¶ Uiſio deiſpecularis ⁊ ſincera/ non ha⸗

betur hic in vig permanẽter ⁊ fxxe/quiavix

hoꝛa dimidia fit in celo mẽetis ſilentiũ. dũ
incurſu tot fantaſmatum turbatur coꝛdis
ſabbatum. ⁊ confuſa ſunt hic omnia ſpes

metus: meꝛoꝛ gaudiuam.

nis/
giatof
cgblotun
W
ceniſin
choifmn
güov
toel
gn
ipun
e
ſoſi
at
Gl
rhr
199
lau
io⸗
ſoan
Nls
ſonſuf
ſonoß
Nltom
deſame
lgait
gunsvo
totame

pololinn
ſo net

tionen
diſſoluti
ntadk
Acedgte
hcecl
ltorint

enAne
Knyig
Biihem ant
Forur,
cttetiut
Grin
Wuml /
nenbd
moteruudi
mümidi
winptonnec
Npnün

—
— =

rotſinm et

rhameN
dicsdieel
n e
miini

.

Eicei

ncnt nedn

aenmwi
re
S
inhn
n.

tota meꝛces / ⁊ gaudium plenum.

Contra puſillanimitatem

tat᷑quãliber aliã cuiuſcũq; rerviſionẽ.ſicut
coloꝝ viſioni,comes ẽ viſio lucis ſeu lumi

nis / la nihil videre poſſumꝰ / niſi per irra⸗

diationẽ diuini luminis directe vel obliq
abſotute vel ↄfuſe / ſe mõſtrantis.

¶ Vliſio vi nubilaris v enigmatica / haber

certiſſimeꝛ ſecuriſſime ꝑ fidẽ mediatoꝛiſ ði
⁊ hoĩm potiꝰ qᷓ; ꝑ phiſicaleſtudiũ/habetur
etiã ꝑ viã abnegatõnis mõ q tradit᷑a Dio
nyſio.quẽ ob hoc vocat tenebꝛas atq; cali
ginẽ.qꝛ fit ꝑ pꝛiuationẽ ſicut tenebꝛa pua⸗
tionẽ lucis dicit. 62
anagogica ꝑ amoꝛis oculũ /’faciliꝰ obtinet᷑
in via q; viſio ſpecularis ſincera.quã nec
optet pceſſiſſe nec comitẽ eẽ ĩ miſtica viſio⸗
ne / ſiẽ nec intuitiuã viſionẽ /ſicut canis ce⸗
ecus odoꝛat pꝛedam ſuã.¶ Wiſio dei ana⸗
gogica / hẽtur ꝑ theologiã miſticã / docentẽ
ignotis ignote ↄiũgi ſub diuina caligine/⸗

4

Aiſio dei qᷓ noĩari põt

q;uis ſine coꝛꝑe a fataſmate/dũ amoꝛ itrat
vbi cognitio foꝛis ſtat / ſufficit oculo amo⸗
ris ꝙ oculus cognitõnis mõſtrauerit ei di

lectũ ſuũ etiã ſub enigmate fidei ſeu ↄfuſe/⸗

qᷓ poſuittenebꝛas latibulũ ſuum/qð ſubin

tras amoꝛ dicit Et noæilluminatio mea in
delicijs meis · ¶Oiſio dei qualiſcunq;
non ſufficit viatoꝛibus ad gloꝛie conſecu⸗

tionẽ. ſz neceſſaria magis eſt diuinoꝛũ im
pletio mandatoꝝ/qui enim dicit ſe noſſe
deũ ⁊ mandata eius non cuſtodit mendax

eſt / qͥ aũt ſic fecerit ⁊ docuerit hoĩes/hic ma

gnus vocabit᷑ in regno celoꝝ / vbi viſio / et

nit.

Tractatus einſdeʒ

de remedijs contra puſillanimitatem/ſcm

puloſitatemdeceptoꝛias inimici cõſolatõ

nes. ⁊ ſubtiles eius tentationes qui nõnul

—

lis vidlet᷑ gallice ab ipo pꝛimũ conſcenpptuſ
⁊ ab alio in latini tranſlatus

Vipuſillanimis eſt ⁊ paui⸗
dus/ cauere ſibi dʒ a nimio
timoꝛe.Si eniʒ coꝛ ſuũ ⁊ na
turalia ſeqͥtur/ad deſperatio⸗
nem vel nimiam mentis deie
ctionem ꝑueniet.Timoꝛ eſt vtilis duris
diſſolutis acremiſſis.quia timoꝛ terret et
cuſtodit.Zimoꝛatis vero atq; pauidis/ſi
accedattimoꝛ/ad peccatum eos adducet.
UVnde cõuertere ſe debẽt magis ad conſo⸗
latoꝛia ⁊ dulcia qᷓ; ad contraria. Contrari

nis ⁊ voluntatemanim.
¶ Duplexenim voluntas eſt in homine
ſiue duplex lexſicut dicit apoſtolus.lex car

is enim contraria curantur/frigida calidis
temperantur/⁊calida frigidis. Stultꝰ ve/⸗
ro eſſet qui caloꝛem caloꝛi⁊ frigus frigoꝛi
agddijceret.Oꝛtus irrigatur ſiccuatiſ tempo
re/ſed ſatis complutus non amplius irri⸗
gatur. Qui vero ſcit excolere oꝛtũ ſuũ.ĩpe⸗
nitus eſt ſi neſciat excolere animã ſuã.Ani
ma enim plus q; oꝛtus immo plus etiã q;
coꝛpus Vndeꝓ regula generali habendũ
eſt. vt in quacunq; tentatione de qua im⸗

pugnamur ſemper contraria obijciamus.

Sic eni conqueſti ſũt demones dequodã
monacho ꝙ ipſos ↄfuuderet/quia cũ ipſi
eum vellet extollere/ ipe ſe depmebat. ⁊ cuz
eũ in deſperationẽ niterent᷑ipellere.ipead
ſpeʒ ſe erigebat. ¶ Aliqͥ ꝑ coꝛdis puſillani
mitatẽ putãt ſe deſpare cũ ñ ðeſprãt.ſetiũt
enim mot deſperatiõis ꝑ puſillagnimitatẽ
coꝛdis.⁊ hũcſenſum putãt ↄſenſum. Sed
q;tumcũq; ſentiãt/etiã ſi quaſi operiantur
hactentatione.qᷓ;diu ratio contradicit nec
conſentit.hi tales charitatẽ nõ amittũt.
Ignis qui in die ardet / in nocte operiri ſo
let cineribus a quibus ita extinguitur/ vt
tamen mane alterius diei ſcintilla aliqua

inueniatur.que ſcintilla dum queritur/li⸗

cet lateat/ nihilominus tamen ibidem in⸗
uenitur ⁊ de eadem modica ſcintilla tã ve⸗
hemens ignis reparatur ſicut pꝛius. Ita

de ſcintilia caritatis/que q;tũcunq; operia

tur tentationibus / ſi intentio hec maneat

in ipſa vt adhereat deo/⁊ nullatenus con⸗
ſentire velit alicui moꝛtali peccato/viuus
remanet ſecure ipſe ignis caritatis/qͥ po⸗

ſtea tam magn erit vt pus. ¶ Exempluʒz

aliud non diſſonuma pꝛopoſuo de pugi⸗

le in duello/qui q́;dtumcunq; deijciatur et

percutiatur/non reputatur victus niſi cõ/⸗

ſentiat dicendo. Reddo me victum. Sic

nec ſpiritus hominis vincitura diabolo/

niſi conſenſus voluntatis adueniat. Clal“h
mandumq; eſt in huiuſmodi tentationnz
conflictu. Domine deus meus fac mihi
ſcm iudicium ⁊ affectumrationis/⁊ non
ſcom illud quod in ſenſualitate verſatur.
BSimiliter dico de omni tentatione-Non
enim iudicatur homo ſcõm ſenſum vl ſen
timentum carnis/ſed ſcõm ſenſum ratio⸗

nis ſcilicet ⁊ lex ſpiritus. Vude ⁊ ideʒ apo
ſtolus dicit ſe cõcupiſcere ſcõᷣm legẽ carnis
tt 2

—
= .
2

69

De remedis

⁊ carnaliter delectari contra ſpiritus volũ⸗

tatem:ſed quia illud quod concupiſcebat

nolebat ⁊ contra voluntatem hoc faciebat
immo vt magis pꝛopꝛie loquar non facie⸗
bat illud ſed magis patiebatur / ideo dice⸗
bat. Ego non operoꝛ illud ſed quod habi/
tat in me peccatum/itaq; quicunq; tenta⸗
ris carnali concupiſcentia deſperatione.
ira.rancoꝛe.inuidia.aut alio quocũq; pec
cato q;diu ratio tua non vult huiuſmodi/
ſed vt poteſt reluctatur/ ⁊ libenter exonera
ri vellet ab impugnationetaʒ peſtifera.nõ
tu agis illud ſed magis videris pati/ vnde
nec iudicaberis fm huiuſmodi peccati ſen
ſum /ſed ſcm rationis ⁊ voluntatis con⸗
ſenſum. Si ille aduenerit iudicandum te
cLcias. tquid mirum ſi duplex in ho
mine reperiatur voluntas quarũ velit vna
altera quodammodo nolit. cum ⁊ in ipſo
redemptoꝛe noſtro duplicem ſuiſſe quoq;
voluntatem. vnã qua voluit caliceʒ paſſio

nis a ſe tranſferri.⁊ aliam qua iuxta dei pa

tris voluntatem voluit pati/videatur. ita⸗
pʒ vt non te deijciat voluntas ſenſualitatꝭ

adhereat fideliter deo volũtas ſpiritus et

rgtionis in te/⁊ nõ timebis
¶ Tene ſuper hoc exemplum mulieris ne
ᷓ; quam nũq; cogere ad hoc valuit vir ſuꝰ
́y3tk taceretnam cum pꝛoiecta in ſcenum ſi⸗
ue lutum/ꝛ quaſi tota inde cooperta ⁊ con
duſa/inquireretura viro an non adhuc ſi⸗
leret. Conuerſa ad eum voce pꝛocaci/pꝛo
ut poterat/reſpondit.Non adhuc ſileo.ita
ergo ⁊ tu cum totus inuolutus luto fueris
tentationum. noli cedere/neqʒ victum te

reddere/ſed coꝛde ⁊ oꝛe clama contra impſu

gnantes te temptationes.⁊ dic Adhuc nõ
ſileo/ab adherendo domino deo meo. Et
retinebis innocentiam /ſicut mala illa mu⸗
lier retinuit ſuam nequiciim
¶ Audi adhucamplius conſolatoꝛium vᷣ

bum.Quicunqʒ peccato tentariſ pꝛealija

acrius tanto ſi legitime certaueris coꝛona⸗
beris a deo gloꝛioſius. Ettentatus habe
bis pꝛemium duplerx / vbi non tentatus pᷣ⸗
mium es habiturus ſimplex.Et qᷓ;to plus
ſentis alicuius peccati fatigatiõem.tanto
amplius ſi non conſentias conſequeris in
ge peccatoꝛum tuoꝛum purgationem. Et
quia in huiuſmodi conflictu/cum quis tẽ⸗
tatur/cõtingit vt plura cõmittantur venia
lia. Ita etiam econtrario/contingit ſcõum
doctoꝛes communiter/vt pena illa quam

ſuſtinet in reſ ſtendo / deleat penam veuia⸗
libus debitam ex vna parte/⁊ exalia parte

creſcat meritum pꝛopter pugnam contra

vitigꝗ ⁊ laboꝛem pꝛo virtutibus

Sicut igitur iuxta pꝛemiſſa/ſenſuſ pec

cati ſeu tentationuʒ ad peccatum / homini

non nocet ad ſalutem. neca caritate dei ſe⸗
parat q;diu ſenſus non cõcumit. Ita quo⸗
qʒ exſimili ſenſus deuotionis ſeu ſentimẽ⸗

tum ſpiritualis dulcedinis ⁊ conſolatiõis/

non aſſecurat hominem ipſum ſoꝛe in ſta⸗

tu gratie gratum facientis. Necreddit euʒ
perfectioꝛem ex hocalijs/neq; deuotionis
gratia huiuſmodi ſublata/eundem repꝛo⸗

batum a deo iudicat/nec etiam imperfedõ
rem ceteris facere pꝛeualet. pares quippe

eſſe poſſunt in cantate coꝛam deo.⁊ ille qͥ
ſpitituali conſolatioue perſunditur / ⁊ ille
qui ea pꝛiuatur.immo ſi diligenter penſe⸗
tur/magis periclitari poterit qui deuotio⸗
nis dulcedine fruitur/qᷓ; is cui hec der ega
tur. Ratio quia ſi conſolatiõe huiuſmodi

fungenſ de gatia tali conſidat/aſui imper

fectum exinde conſiderarenegligat/ſua de
Uoltione enit deo potius remotioꝛ qᷓ; pꝛopi

quioꝛ/pꝛopter ſuam pꝛeſumptionem ⁊ fa⸗

tuam confidentiam. Anidus vero ⁊ ſpiri⸗
tualis dulcedinis vacuus attamen pꝛo de
uotione laboꝛans/⁊ id quod in ſe eſt facieſ
licet coꝛde quaſi frigido/ ſpiritu tepido/
debitum ſuum deo ſoluens / cum ſuupius
vilificatione/⁊ diuine miſeratiois magni⸗

ficatione poterit pꝛopter ſui humiliationẽ
deo mlio foꝛe acceptioꝛ/⁊ pꝛealio in merẽ
di ſtatu maioꝛ.dummodo tamen conetur
non negligere quod in ſeeſt/ſed pꝛo gratia

conſolationis laboꝛet ſine fictione.Sede

at ergo neceſſe eſt iſte aridus iuxta viam et
mendicet a domino Jeſu trãſeunte lumen

gratie.Et qᷓ;uis turba malarum cogitatio

num impoꝛtune inſtet vttaceat / ipſe nihil
ominus multo magis clamet/⁊ ſucdamet
doneclumen a domino recipiat Et ſi ſic lu

men gratie a chꝛiſto humiliter mendican
do tandem recipere meruerit.non dubiuz

quin magis meritoꝛie/qʒ ſi ſponte ⁊ ſinela
boꝛum certamine quaſi inueniſſet.Si ſa⸗
men in humilitate perſeuerans cuʒ gratia⸗

rumactione recognouerit non ſuis merit

3

nec pꝛecibus aridis.ſed mera dei ex boni⸗

tate gratiam conſolationis collatam gra⸗

tis.Oꝛatio anime talis non eſt pura ſiäũ du⸗

ra.⁊ quis non dulcis ta meu foꝛtis.vnde

lonem
guommo⸗
reſeſ.
(do⸗
canim
Uiſtbile
peratio⸗
ſeuinſt
dians.
reisoeg
litpoe
eiumme
len inte
Ureſein
fionepol
ohn
ſimmnn
cenith
dinente
conſitit
kioꝛibn
ſtius
Jumit

Kr
mondn
cllan⸗
Mnnen
unbrs
W
Nunmn ien
Nergan
zAantarde
l
nng. ang
Weſefndin ti
Mnortnietr
ir snmn
lemaithni

e

, =
=S

e

.

=
E⸗

E=
S-

Se
S= =
☛

2
EE

==

S=
F

=
=

Mmentt

nAuen

R
tirni
n Türien
nionmu it
,
mmninn nt
. eE
ſohminntn
oW
DRAAE/CM.²
ENY,
TATIN
sAW,
„* eE

Ee (
Glions⸗

Contra puſillanimitatem

ceteris paribus ipſa apud deum tantũ ob⸗

tinere poterit ſua dura foꝛtitudine/qᷓntum

alteriꝰ oꝛatio ſua deuota dulcedie.ꝓut in⸗
nuere videtur beatus Bernardus ſuper il⸗
lud pſalmiſte. Delectare in domino ⁊ da⸗
bit tibi petitiones coꝛdis tui. Non eſt in⸗

quit hoc dictum de affectu. ſed de exercitio

Ille eniʒ bene hec implet/qui delectari co⸗
natur/etſi non pertingit ad hoc vt delecte⸗
tur/⁊ viribus hocagit/quod ille qui dele/⸗
ctationem hancpercepit. Nõ ergo incau⸗
te quis ſequatur huiuſmodi dulcedinum
ſentimenta!⁊ ſenſibiles in oꝛationibus ſu⸗
is conſolationes.nec pꝛeſumat ſe ſcdᷣm ta⸗
lia a deo exaudiendum.ſed magis ſcoᷣm ra
tiõis ſue ⁊ voluntatis iudicium/quod de⸗

us potius penſat.maneatq; in illis termi⸗/

nis/ſcilicet ꝙ iuxta diuinum pꝛomiſſuʒ ac

cepturus quandoq; indubie erit/ id quod

poſtulat. vel aliud quod vtiliꝰ diuina pꝛo
uidentia eideʒ foꝛe cognouerit/ſi fideliter ĩ
oꝛatione ſua ſine heſitatione de dei pieta⸗
tate perſeueret.(¶ Addendum hic videtur
non incongrue ꝙ nonnunq; ſimplicibus
deuotioni vacare querentibus/huiuſmo⸗
di ſpiritualium conſolationum ſubtractio
ſit vtilioꝛ q; conceſſio.maxime eis qui nõ⸗

dum exercitatos habent ſenſus ad diſcre⸗
tionem boni ⁊ mali.nec aduertere noꝛunt
quomodo perſepe angelus tenebꝛaꝝ trãſ⸗

ferre ſe ſolet in angelum lucis/ vt decipiat.

Pꝛo qua clarius intelligendo ſcienduʒ
q; anima rationalis que eſſentialiter indi⸗

uiſibilis eſt/duobus modis ſuas exerceto⸗

peratiões.Aliquas videlicet ſine oꝛganis
ſeu inſtrumentis coꝛpoꝛeis ſaltem imme⸗
diatis.Etaliquas cum huiuſmodi coꝛpo

reis oꝛganis.Etſcõᷣm hoc diuidi conſue⸗
uit potentialiter in partem ſuperioꝛeʒ que
etiam mens vel ſpiritus dicitur.Et in par
tem inferioꝛem que ſenſualitas nomina⸗
tur. Pꝛima autem poꝛtio anime in tribus
conſiſtit potentijs/ſcilicet intellectu ſeu ra
tione/voluntate/⁊ intellectuali memoꝛia.
In quibus illa ſumma maieſtas.gloꝛioſiſ
ſima trinitas.ſcoᷣm cõmuniter loquentes
creanit hominem ad imaginem ⁊ ſimilitu
dinem ſuam. Secunda vero anime poꝛtõ
conſiſtit in potentijs ſenſitiuis. tam exte⸗
rioꝛibus q; interioꝛibuſ⁊ appetitibus ſen
ſitiuis.ſcilicet iraſcibili ⁊ concupiſcibili
Juxta itaq; pꝛemiſſa/notandum ꝙ quili⸗

—

betſpiritus deſui natura niſi diuinitus p
hibeatur/cuilibet illabi poteſt coꝛpoꝛi. et

circa ipſum ſiue in ipſo operan.hoc enim

pꝛiuilegium inditum eſt nature ſpirituali⸗
ſupꝛa naturam coꝛpoꝛeam. Vnde ſequit᷑
q; angelus honus vel malus poteſt opera
ri in noſtris ſenſibus/⁊ ſenſitiuis appetiti
bus / eo ꝙ ſint coꝛpoꝛei pꝛopter oꝛgana.
Vnꝰtamẽ ſpiritus creatus/nõ poteſt illa
bi alteri ſpiritui/quia ſicut in coꝛpoꝛalibꝰ
impoſſibile eſt fieri penetrationem dimen
ſionuʒz iuxta philoſophos/ſic ⁊ in ſpiritua
libus impoſſibile eſt fieri ilapſus ſpiritu⸗
um iuxta theologos.Et hoc eſt quod dicit
Auguſtinus in de fidead Petrũ vbi inqͥt
Singulis ſpiritibus ineſt terminus quo
a ſeinuicem diſtinguũtur.⁊ vnus in alio ñ
eſt. ¶ Exiſto ſequitur ꝙ; diabolus nõ po⸗
teſt intrare parteʒanime ſuperioꝛẽ/ſiue ip⸗
ſius anime eſſentiam:? Patet.quia anima
eſt ſpiritus indiuiſibilis ⁊c̃. Et per conſe⸗
quens etiam non poteſt immediate in ip⸗
ſam operari/cum omnis operatio fieri ha
beat per contactum.Et hoc eſtquod vene
rabilis vult Beda Aciuũ.v.ſuper illo loco
vbi Petrus ait Anania/cur ſathanas ten
tat coꝛ tuum ⁊c̃.Dicit enim ſic.Notanduz
q mentem hominis iuxia ſubſtantiam ni⸗
hil implere poteſt niſi creatrix trinitas ⁊c̃.
His itaq; pꝛemiſſis bene conſideratis.
poterit faciliter attendi/q;tis periculis ex⸗
poſiti ſumꝰ/⁊ qᷓ; diuerſimode nobᷣ illudere
poſſunt ſpiritus nequam / etiam ſimulata
ſpecie boni.vt finaliter nos decipiãt ĩcau⸗
tos.⁊ ad mala perducãt.vt beatus Augu⸗
ſtinus.in de ciuitate dei in diuerſis locis
maxime.xviij.⁊.xxi.libꝛis clare oſtendit.
Poſſunt nanq; vt tactum eſt ſenſibus no⸗
ſtris illudere.poſſunt etiam immittere di⸗
uerſa fantaſmata.quibus /ſi ſenſualiter de
lectabilia fuerint/alliciant ⁊ inclinent ap⸗
petitum noſtrum ad illicita. vel quibus/ſi
triſtia fuerit/appetitum noſtrum deterren
don bono retrahant.⁊ pꝛopter difficulta⸗
tes experimentaliter immiſſas.impediant
totaliter.ita vt a bono inchoato vel incho⸗
ando penitus pꝛopter ſenſibiles grauita⸗
tes deſiſtamus. Rurſum quoq; immutare
poſſunt noſtrum appetitum ſenſitiuum ꝑ
hoc/quod aliquam facere valent immuta⸗
tionem circa eius oꝛganum. Sic nãq; vo

lentes deo non pꝛohibente aliquẽ incitare

tt 3

ee

De remedis

aglibidinẽ/poſſunt cauſare circa renes ali
aſq; coꝛꝑis ꝑtes.vbi libido ſedeʒ tenet/ali⸗
quã vehementẽ calefactionẽ.Et volentes
in aliq̊ puocare virtutẽ iraſcibilẽ. poſſunt
deo pmittente pcurare ebullitionẽ ſangui
nis eiꝰ circa coꝛ ⁊c᷑. Sicq; mirabiliter de

fame.ſiti:ſomnolẽtia.⁊ aljs humanis paſ

ſionibo appetitus ſenſitiui intelligat᷑/qua⸗
rü oĩm paſſionũ cauſas diabolus nõ igno
rfat ꝓpter nature ſue ſubtilitatẽ. ¶icet nãq;
agra ceciderit naturalia tñ non amiſit.
7 (Etiangau malus hmõi cãs paſſio⸗
ſii admouerein hoĩe põt. Ita quoq; ange
lus bonus:eaſdem amouerepᷣualet.vt ho⸗
minẽ a tentatione liberet/immo credo qð
⁊ angelus malus eas poſſit deo permuten
te.⁊ angelo bono nõ reſiſtente/in homine
remouere.dũmodo ſperet ꝑ hoc hoĩem pe
riculoſius poſſe deciꝑe.atq; ad peioꝛa ma⸗
la ꝑducere.put qũq; comꝑtũ eſt ¶ Põt eti
am ſpũs malignꝰ naturã noſtrã coꝛpoꝛeaʒ
⁊ totã anime poꝛtionẽ inferioẽ/multa trã⸗

quillitate fouere:⁊ eam delectare gaudijs.

⁊ apparẽte voluptate/ſiue ficta ⁊ ſophiſti⸗
ca dulcedine/qbus hõ incautus.⁊ ſpũaliũ
fallaciaꝝ inexꝑtus.ad tantũ allici poterit/⸗
vvrt eiam tandẽ in virib animeſuꝑioꝛibus
multum indegaudeat'/: magna qſi in toto
homie conſolatõne ꝑfruatur.ita ꝙ homo
vix credere poſſit aliud quin a deo foꝛet tã⸗
ta ſuauitas.cuʒ tamẽ certiſſime qũq; ſitab
humani generis inimico. Qui hanc cau⸗
ſare tentat nõnunq;/ vt hoĩem ꝑ hoc in ſuꝑ
biam erigat.nonnũq; vero vt hoĩem per
ingdiſcretionẽ ⁊ abuſionem h..as decepto
rie ↄſolationis in veſaniã aliaq; mala fina
lit deijciat. Diligent tñ ↄtuẽdũ ꝙ; ſpũs
malus nõ pᷣt imediate tentare hoĩem in ꝑ⸗
te aĩe ſuperioꝛi.cum ſibi nõ illabit᷑ put ſu⸗
pꝛa tactuʒ eſt.quãuis poſſit mediate. Oð

tunc fit/cum intellectus ſeu ratio incaute

conſentit fantaſmatibo illis. q̃ ſibi illuſus

ſeſus repñtat.nõ debite.ſ.abſtrahẽdo/ eli

ciendo/aut diſcurrẽdo. Item põt id fieri ꝓp
pter vehemẽtem paſſionẽ appetitꝰſenſiti⸗
ui.q̃ paſſio ſepe iudiciũ rõnis ꝑuertere ſo⸗
let. ¶ Similiter põt ipᷣa volũtas in hoĩe
tẽtari mediate.Et h fit cũ rõ ꝑ erroneũ ſuũ
iudiciũ de qͥ tactũ eſt/ipᷣam voluntatẽ mo⸗
uet/vel cũ caro foꝛtitertentata/q̃ ſꝑ tñ ↄcu⸗
piſcit aduerſus ſpũm.ipᷣam voluntatẽ tam
diu ſtimulatquouſq; eã ſibi incdlinat Sic

—

eni ſm ſem̃ Jacobñ vn uſqſqz tẽtat a Ocu⸗

piſcẽtia ſua.abſtraciꝰ ⁊ illectꝰ.¶Hec/licet

aliqliterꝑ exceſſum:nõ tñ inutilit᷑ vtappa⸗
ret ad ꝓpoſuũ dicta ſint.p detegẽdo fallaci⸗

as ⁊ ꝑicula:q̃ inexptis ↄtingere poſſent cir

ca ſpũales dulcedies in oꝛõnib ⁊ medita⸗

tiõibo ſuis/ ꝑ angelũ ſathaue traſfigurantẽ
ſe in ãgelũ bonũ.niſi caute ⁊ diſcrete ſe ha⸗

buerint in ſuis ſentimentis.⁊ ſenſu ꝑcepti⸗

bilib ↄſolatõibo. ¶ Expmiſſis etia facile
elici poterit ↄſideratio.quõ hoĩes in capiti

bus ſuis debilitati.aut alias in naturalib

ſuis leſi.⁊ indiſpoſiti.ſeu ex cõplexiõis ma
licia ad aliq̃ vitia ſoꝛtiter ⁊ ſpealiter pᷣcete⸗

ris inclinati/q cõiterpaſſionati dũr/pñt ci

tius.facilius ⁊ multipliciꝰ.q; alij bñ diſpo

ſiti ⁊ bñ ↄplexionati.ſen bñ educati ab ini
mico illudi.vexari.decipi.⁊ ꝑiclitari ꝓpter
oꝛganoꝝ ſuoꝝ indiſpoſitionẽ/ deo pmittẽ

te.Quiboↄſulendũ eſt.vt ↄtra inuiſibilis
hoſtis inſidias/deũ ⁊ ſcõs ſepe inuocent/⸗
ꝓpꝛiũ ſenſum nõ ſequant᷑:alios ↄſulãt ⁊ eo

rũ ↄſilijs acqͥeſcant.nimietate exercitioꝛn,ʒ
tam coꝛꝑaliũ q; ſpũaliũ ſeipos nõ grauét.

Occaſiones pctoꝝ qᷓ;tum poterũt fugiant
ↄtra paſſiones ſuas viriliter laboꝛẽt.⁊ nul
lo modo locũ eis dent neq; eis cedant.nazʒ
ſi ſemel iteꝝ ⁊ iteꝝ paſſiõiboſuis ceſſerint
deueniẽt paulatim ad h. vt cum eis reſiſte⸗

re volẽt.difficulter aut minime id poterũt

Exquo vſus ſeu ↄſuetudo eſt quaſi altera

natura. ¶ Et vt reuertamurad h̊ vnde ſer
mo ſumpfit exoꝛdiũ.vicʒ; ad puſillanimita

tẽ.nõ q dem am plectenda. ſed oĩmode fu⸗
giendaã.ſumam

raliboquibuſdã defectuoſus.huic ſi coꝛam
multitudine q ppiam agendũ incubuerit.

poterit facillime ſpũſneqᷓ; (dᷣo id ad ꝓbatõ

nẽ ⁊ exercitationẽ huius ꝑmittente)paſſio

nẽ timoꝛis in tali ad tantũ intentare.cũ na

turaliũ deſfectuũ eius adiumẽto /vt q̃ſi totꝰ
ſtupefiat/viſuſqʒ ⁊ auditus vſum q̃ſi inter

mittat immo ⁊ ſenſu tactus.q̃i intercepto
per totũ coꝛpus ſpaſma incurrat.⁊ frigido
quodã ꝑfuſus ſudoꝛe.velutamẽs in terrã
cadat.Quẽadmodum exꝑientia in nonnl
lis docuit. Cui grauiſſime paſſioni timo⸗
riſ.ſemel aut bis exꝑti.ſi is de quo lo mur
ceſſerit.⁊ iuxta ſupꝛa datũ ↄſiliũ ſe viriliter

ꝓpter comꝑtam difficultatẽ ⁊ pꝛeſumptam

confuſionẽ eideʒ nõ oppoſuenit / deueniet

gliendã.ſi de ipᷣa exemplũ ad/ ꝓpoſitũ
Sit quis naturalitertimidus/⁊ in natu⸗

Atiti
gunqe
fantaſt
lermo

nn
denön
norten
ninem
ſangae
aſpaſt
2 ri
bammu
nnna
ſines
ſoane
.1
denot
wus
man
at
tin
n
ſal
lcls.
to
ldean
idat
niöne
o
ene⸗
ſnn
hi
bone
o7.
ln⸗;
Myfe
Nmun
eum:
Adann
Cporn
Mnrbu
ncbbe
Mo
honten
ſanobo
cenan
(ſoc
lmnpein

cceſſitot⸗

botamna

E
—
——,
E
—
—
=—,
—
——
S

romiſiseie⸗

otnade

tinmn
ugährin
rthilinfen
Nirgid
mora
mweifgen
Wrlaärnt
unumten
wockanden
mmurMINA
prilnmn
amngiingei
mumidrs tmm
woishuien

õ

—
inmm

„

giunis Atd
ugfüräinm
ummänarh
ummafie
Enmäsn
ſienin 6
—
vran n

4

uH

Contra puſillanimitatem

ad tãtã indubie puſillanimitateʒ ꝗ vixaut
nunq; curabitur/imo videbitur ſibiqnq;

fantaſtice ⁊ diabolo illudẽte.q; potius vel⸗

ler moꝛtem ſubire q; tali operi vbi tantã ex
pert?eſt difficultatẽ.iteꝝ intẽdere ¶ Cõſo
nat huic exemplo noſtro illud phiſicoꝛum

de nõ nullis ſemel grauiter ⁊ quaſi vſq; ad

moꝛtem vulneratis.Qui vt aiunt.ſi ſang⸗

uinem poſtmodum viderit/aut foꝛtiter de

ſanguie fantaſiauerint.ſincopim facillime
et ſpaſma patient᷑. ꝓpter id qð pꝛiusg exper⸗
ti ſunt incõmodum ⁊ ꝑiculum ¶ Ded te⸗
deamus modo ad deuotoruʒ ⁊ aridoꝛũ cõ⸗

parationem.vnde ꝓpter deceptoꝛias ↄſola
tiones manifeſtandas digreſſi ſumꝰ. Vñ

notandum qꝙ; put aliqualiter ſuꝑius tactũ
eſt. Aridus nõnunq; in ſtatu eſt tutioꝛi.qᷓ;

deuotus / hacratione. Sint nãq; duo q̊x
vnus / ſcilicet deuotionis dulcedie fruens

maioꝛem habeat confidentiam. Alter ſcili
cet eadem carens dulcedine minoꝛeʒ 2fidẽ
tiam teneat. Haud dubium quin poſſit cõ

tingere ꝙ is qui plus confidit/periclitatur
facilius.⁊ fit inferioꝛ/quia eius conſidẽtia
ex ignoꝛantia ſuiipſius ꝓcedit/cum neſci⸗
at ad quantum teneatur coꝛaʒ diſtricto iu⸗

dice. Alter veꝛo minus conſidens nõ faci

le decipiatur. 2 ſit tutioꝛi ſtatu quia eiꝰtre/
pidatio eſt ex ſui diſcuſſioneſedula/et cog⸗

nitõne ꝓprie infirmitatis ⁊ impfectõis ſue

Igdeoq; quantuʒ hic per humilitatẽ timet
et trepidat/tantum dei ante indicium ſecu

rioꝛ aſtabit.quia dijiudicauit ⁊ diſcuſſit ſe

ipſum. Ita eſt quandoq; confidentia non

bona et timoꝛ ſecurioꝛ deoq; pꝛopinqui⸗
oꝛ Hinceſt ꝙ quidaʒ patrum aiebat.nul⸗

lam peioꝛem paſſionem foꝛeq; nimiam
confidentiam.tam erga deum q; erga pꝛo
ximum. Nam generat comunitercontem/

ptum ⁊ debitam negligit reuerentiã.tam q̊ᷣ

ad deum q; quo adpximum habendam.et

in vanitatẽ et ſuperbiã ſepiſſime terminat

¶ Konnunq; etiam cõtingit / vt is qui co⸗
natur habere delectationes ſpũales.expen

dat ob hocquaſi totum tẽpus/quo tamen
vtilioꝛa ſibi ⁊ pꝛoximo magis q; grata deo
non tantũ poſſet ſed ex iniũcto et ſancte foꝛ

ſan obedientie debito deberet agere/1 tan⸗

dem cum adeptus fuerit qð queſiuit.male

cuſtodit dimittens ilico mentẽ ſuã ad alia
im ptinẽtia euagari.aut vertens ſe ſine ne⸗
ceſſitate ad alia.quaſi diceret.Et ſi nõ ver⸗
bo tamẽ facto. Jam qð cupiui teneo / dietã

ſcriptũ ſit. In pace factꝰ eſt locus eius.

meam modo bene cõpleui.bñ ſto.ſecarus
ſum. Attamẽ neſcit miſer /aut ſe neſcire diſ
ſimulat.q id qð accepit cadit ſub gratia g/

tis data.⁊ poteſt ſtare cum peccato. VUnde

pfit adhucomia ſua peccata manere ſuper
eum.qq; is cui multũ donatũ eſt.multum
etiã in iudicio reqͥreturab eo ꝓ ratione red
denda.Et rurſnm cum poꝛem gr̃am ↄſola
tionis quaſi nihilipendendo abiecenit / re⸗
uertetur ad deũ inſtãs ꝓ alia accipiẽda.qũ
ſibi placuerit.quaſi dignũ ſit vt deꝰ ad eiꝰ
beneplacitũ ſemꝑ ſit ꝑatus.donetq; ſibi iu
ſteqncunq; ⁊ quodcũq; poſtulauerit Hec

eſt illa vna pᷣſumptio fatua mala.⁊ ꝑiculo⸗

ſa ↄfidentia.que nonnullos ſe deuotoſ pu
tantes poſſidet.(¶ Ded nõ ſic eſtde illo /qᷣ
auxilium diuinũ tantũ.⁊ nõ dulcedines q̃
rit ꝓ ſuis neceſſitatib.⁊ ad reſiſtendñ tem⸗

ptationibus.qui querit peccatoꝛum ſuoꝝ

remiſſionẽ.nõ ſpũalem conſolationem.qj

puram qrit dei miſericoꝛdiã.nõ ſingularẽ
ſuauitutis gratiam.qui iuxta dñi ſui bene
placitũ cum laboꝛe ⁊ doloꝛe.eidem ſeruit.
nec ↄſolationes bic.ſed in futuro req;rit.et

ſi qua conſolatio offeratur/ eam cum timo
re ⁊ humili gratiarumactione ſuſcipit.⁊ cid
recedit.non triſtioꝛ inde/ neq; ad ſeruien⸗

dum deo ſegnioꝛ fit. NHNam iſte ſalutem ſuã
operatur cum timoꝛe.pꝛioꝛ quaſi cum tu⸗

moꝛe. Iſte in vᷣitate.boꝛ in vanitgte. Iſte
fideliter. alter fallaciter. Hic ꝓpꝛijs quaſi

ſtipendijs militat deo.aliꝰ niſi mercedem
a deo hiceelniat ↄſolationis! militare re⸗

nuit olet etiã puſillanimes reddre nõ

nũqᷓ; deuotioni intẽdentes/nimia ſcrupu/

loſitas conſcie.q̃ vtiq; uõ eſt bona/vcpote
cum qͥs de venialib ⁊ leuiba peccatis ſine

quibo iſta vita vix aut nullatenꝰ trãſfigi po
teſt. ⁊ hene de omni actione ſua ↄtinuaʒ ꝗ/

ſi ſibi foꝛmat ↄſciam.plus hmõi ponderaſ
lance iuſticie/q;ᷓ diuine miſericoꝛdie.⁊ hoc
pꝛeſertim vltra debitũ.ac ſi ſua iuſticia tan

tum.⁊ non dei miſericoꝛdia potius ſaluan

dus ſit. VUndeↄtingere poteſt.niſi huiuſ-
modi ſqupulos inoꝛdinatos deponat.vt
id quod pꝛius non erat peccatuʒ ex ſe/fiat
peccatũ exſcrupulo ↄſcientiequicqͥd eniʒ
cõtra ↄſciam eſt.peccatũ eſt. Nec poteſt h
talis gr̃am ꝑciꝑe.qͥ de moꝛtali vbi moꝛta⸗
le nõ eſt.foꝛmat ſibi ſcrupulũ ↄſcle. Nõ eĩ
gquctoꝛ gratie deus habitare vult in tali cõ⸗
ſcientia inqͥeta ⁊ turbida.qͥppe cum de eo

tt 4

De hoꝝ ſqrupuloſoꝝ nũero vident᷑ hi foꝛe
qui cum pſalmũ autoꝛõnem dixerint non
cum actuali intentione ſʒ mentis ſubꝛepta
euagatoe / qua hüana infirmitas exſe vita
re nõ põt repetere ⁊ reſumere iteꝝ ⁊ iteꝝ nõ

ceſſant. Atramẽ ↄtingere põt/vt q;tumcũ⸗

8 reiteret.id quod reiteratũ eſt/fiat ita in⸗
ipidũ.⁊ qñq; plꝰ q; illõ qð pꝛius negligẽ⸗
ter ⁊ inaduertenter ir pſolutũ.¶ Quibꝰ
⁊aſſociandi vident᷑ illi qui cum copeten⸗

ter⁊ ſi non ſufficienter/contriti ſunt atʒ co⸗

feſſi:qꝛ impoſſibile quo adnos videtur vt

ſufficienter contriti ſintde peccatis ſuis//ñ

ſunt cõtenti /ſed ſemp ſcrupulũ habetſſe nõ
dum debite feſſos elſe / fatigant ſeipſos et
confeſſoꝛes ſuos cũ reiterationibo confeſ⸗
ſionũ.pꝛeſertim de leuibo peccatis modi⸗
ci ponderis. Illic iuxta pſalmiſte vocẽ tre⸗

pidãtes vbi ñ erattimoꝛ ¶ Iſt oib pit cõ

ſultũ ſit / vt ñ de ſua iuſticia / ſz de mera dei
2fidaãt mia/ſicq; põderẽt ſuã negligetiã vt
pᷣpõderẽt dei infinitã clemẽtiãẽ Hemierit
quoq; illius cõmunis dicti/q; vltra poſſe
viri non vult deus vlla reqri. Iteq; illi rei
terantes oꝛationes ſuas aduertãt:q ecclia
non obligat ad actualẽ intentionem/q;ᷓ
bona ſit.ſed tantũ vt oꝛe ꝑſoluant᷑. Nõ er⸗
go neceſſe ẽ vt reiterẽt qð ſemel dictũ. licet
inaduerteter putãt. Sed ſufficit vt de ſua
negligentia doleant/ confiteant/ qð iu⸗

iunctüũ fuerit loco negligẽter actoꝝ ſolum
reddant. Hoctamẽ intelligivolumꝰð his

qui naturaliter / aut ex infirmitate acciden⸗

taliter / ſuxibiles nimis hñt fantaſias: ve
lint nolint.q̃ſi ad leuẽ ventięflgtum.adalia
a ꝓpoſito facillime diſtrabunt᷑. Nõ autem

„

de his qᷣ foꝛtes ſunt a natura in ſuis
nis / ſed quaſi animales ⁊ beſtiales. ex ſui
carnalitate ⁊ toꝛpoꝛe.malaq; conſuetudie

nis ſunt ꝓmpti.qui ⁊ ſponte quaſi tꝑeꝑſo

lutionis hoꝛaꝝ ſuarum.quia eis non ſapi
unt. aſſumũt ſibi cogitatiões de exterioꝛibꝰ
in quib eoꝝ animuſplus delitiat/auttan
ta ſomnolęetia/ex malaſſua conſuetudine.⁊
diabolo ipis illudete/ obꝛuunt vt vix reco

lant de ynico verſiculo totius boꝛe quam
ꝑſoluiſſe putãt.Talibytimeo grauiſſimuʒ

inſtabit purgatoꝛiũ.ſi euaſerit ꝑpetuũ incẽ
diũ:.niſi hicdebite conterantur/⁊ ſatiſfaci⸗

ant ꝓ tam grauib⁊ quaſi affectatis negli⸗
gentijs. flon eſt noſtre mẽtis hos tales ex⸗

cuſareaut occaſionem male libertatis eis

n ſuis ,
ua

ad omnia ſpũalia pigri.⁊ ad cũcta que car⸗

” 4
. 266
I . .

dare. Sicut necin ſuperioꝛibus intẽtiẽis

pimus.q;tum ad pꝛeſens attinet conſolani
⁊ tam ipᷣos q; alios ꝗd caute operandũ ſuã
ſalute exhoꝛtari.¶ Et quia tactum eſt ali⸗

„

quid ſupꝛa deſerupulis circa ↄfeſſiões/ſu⸗

pereſtadhucꝙ nõ incõgrue putamꝰ addẽ
dum.Expedit quippe ipᷣis ſcrupuloſis di

„

cere ⁊ ↄſulere/vt non ſint nimis arte ↄſciẽ⸗

tie circa peccata mino: a in ↄfeſſione expo
nenda/ſed ſuccincti ⁊ bꝛeuiter quaſi in ge⸗

nerẽe ſufficiat ea explicari. Maioꝛa vero et

ea in quib eſſet anime periculũ/ſtudeant

cognoſcere / ea diligenter in ſpecie detege⸗
re⸗ ¶ Buper quib tamen notandũ “
da cogitationes turpes/⁊ execrabiles blaſ⸗

phemie/ etiam luxurie/ non ita groſſe ſüt

contfitende put occurrunt/ſed ſufficit vtſic

dicantur /vt ↄfeſſoꝛ mentẽ ↄfitentis intelli

gat / ſeuata honeſtate loquendi/q;tũ poſſi
bilitas aqmiſerit. Licet eni confeſſioni ne

noſtre extitit/pferre ſimpliciteraridos de⸗
uotis, ſeq ſicut hic ſic ? ibi. ⁊ viceuerſa pu /
ſillanimes ⁊ pauꝑes bonevoluntatis ſuſce

è

ceſſaria ſit hũilitas/non tamen ꝓpter ſacraz⸗
menti ⁊ ↄfeſſoꝛis reuerentiã excludit hone
õ etiam cogitationes exe⸗
cran

ange ſiue blaſphemie ſiue luxurie/nemi⸗

nem nimis tun bent. Hon enim delecant
deuotos ſed cruciãt. Nec ſunt hoĩs ſed dia
boli eos ſuggerentis/vnde nec imputabuũ⸗

tur homini ad demeritũ ſed reputabuntur

potiug eidem ad merituʒ/⁊ purgatanimaʒ
pacientis eas magis q; maeglei Pprer a⸗
ndo

boꝛem quem homo perfert in pugn

4

necdelectat/non facile in talibus tempta⸗

toꝛ nocere poteſt Quicunq; itaq; in Hnist
*

cogitationibus / ſpecifice nimis vellet ð

dere in ↄfuendo eas/⁊ multum ſcrupulo;

ſus circa ipſas eſſe/hic pꝛoculdubio nõ ex

hocconſequet᷑ pacem coꝛdis/ſed foꝛtꝰop⸗

poſitum/ dat occaſionẽ inimico ſe multo
amplius inqͥetandi verãdi:quemadmo⸗

dum nonnunq; contingit illisqui latratꝰ

canũ mitigare conantes/proiciunt eis pa⸗
nem vt ſic ſaltem latrare ceſſent. immo fre⸗
quenter eum qui ꝑꝗnem piecit durius la⸗

trando infeſtat. ¶ Habeatur ergo ſemper

in memoꝛia regula illa quaz quaſi in pꝛin
cipio poſuimus.ſcilicet vt in quacunq; ꝑ⸗

te quis ſeſentit pꝛonioꝛẽ ad malum/atem⸗
ptari ſe poſſe facilius/ibi ſemper opponat

affigit contra ſuam voluntatẽ ⁊ nõ placet

5
6

stp
pelein
Pene
lceſen

ſen
ſbiſoon
kend⸗
neran
eſtyqi
mizcop
ſtpugn
ſlichlum⸗

Contra puſillanimitate 70

i
rammüßi,
Caianiſin

Mmaerien

Eirirmeeni
rarkenm
Kinhtsid
munli
nüüwrhon
nmänin

Smain

en N
ühenpehnnn
Wuncninige

õ
1nmi⸗

naüt
iinnuinnih

rä mImen

laens
bsi
ms wontte
Nee wr
ALNñ

e zunst H

Lcrp,
4
e 3
.

Pi*

remecdia pꝛeſciſe cõtraria ſolicittiꝰ. Si
ſtudeat coꝛdis libertati. Si quis iracun/

BSi quisſimpatiens ad queuis adt

itia nimis leuit᷑

2„.

dus ⁊ vehemens ⁊ commouetur faciliter.

fugiat occaſionem ire/⁊ quaſi cum violen/
tia intendat mentis tranquillitati 2 man/
ſuetudini. Dotus nãq; maioꝛeſiuxcta phi

lo ophoꝝ ſententiam expellunt minoꝛes.

empla patrũ ⁊ maximechꝛiſti ?⁊ martvꝝ a/

nimo ſepe reuoluat Siqͥ nimis ʒeloſus
etiam in cauſa iuſticie/ perimpetum ſpi⸗

ritus nimis efferatur. zelum cum modeſtia

—

temperet.Et quod etiam ipſe in multis of⸗
fendit recogitet/quodq; diſtrictum iundicẽ

ſuper ſe habeat foꝛmidet. Si quis nimis

tenax.largitati inſeruiat.⁊ ſicde ſimilibus
¶ Inſuper aduertendum pꝛo quadam re
gula generaliq; tenendum vt omnia ad ꝗᷓ
voluntas cum quodam impetu ⁊ vehemẽ/

tia ſine pꝛeuia deliberatione inclinat᷑/q;tũ

cunq; appareant bona. habeantur ſuſpe⸗

cta/quia cõmuniter ſunt motus ſenſualita
tis ⁊ paſſionũ quibus hoſtis antiquus ꝑſe

peſe immiſcet. Juxta quod ſenptum eſt.
Ab ea que doꝛmit in ſinn tuo tecuſtodiſci

licet ſenſualitate.vt ipſa non domineturra

tioni tue/tanq; mulier viro. Si enim hãc

teſtatem tali mulieri dederis/ipᷣa cotra⸗

na erit: rebellis viro ſuo.id et ſenſualitas
rationi / placeatvel dipliceattibi. VUndeſi

nõ Poreris eam ſic ſubigere vt ſit amnimo

4

iqu idem non ſolum viciſſe inalum bo⸗

num eſt/ſed ⁊ pꝛo viribus malo yeſtitiſſe.
immo nõnunq; melius eſt diutius pugnã

exercere/iqᷓ; cito pꝛeualere. Attendit nanq;

pꝛudẽtiſſimus ⁊ equiſſimus rexnoſter dex
ug / militum ſuoꝛum velle potius q; poſſe.
Et ſicut on e vincere ſuum eſt. ita vincere

velle noſtrum eſt.Et q;qᷓʒ in vtroq; gratia

dei neceſſe eſt concurrat/in velletamẽ ma⸗

s Ein poſſe liberum arbitriuʒ hominis
ſibi locum vendicat/vnde iuxta ipſum mi⸗
litum ſuoꝛum dominus certamẽ ad remu⸗
nerandum penſat.Et dignuʒ vtiq; ⁊ iuſtũ
eſt vt qui longius ⁊ laboꝛioſius certauit pᷣ
minʒ copioſius percipiat.

riculum/ſed cum venerit eſt viriliteragen⸗

erſa/ er

ſubdita viro/ſempertæmẽ ei reſiſte/nec
vnq ei cedas/⁊ ſic huiuſcemnodi rixa et pu/
coꝛam deo tibi reputetu pꝛo victoꝛia

Copt ripia lon tamen
eſt pugna optanda ne videgmuramarepe

dum/in nomine eius/qui non patiturnoſ

tentani vltra id quod poſſumꝰ/ſed facit eti

am com tentatione pꝛouentum vt poſſimꝰ

ſuſtinere. Cui ⁊ quottidie bumiliter æfidia
cialiter idcirco ſupplicare debemus dicen /
gqo quod ipſe docuit. Etne noſinducas in
temptationem. Creditur naq; ꝙ hecipſa

dauſula bꝛeuis verbis/ſed ampla viribus

in temptationibus irruentibꝰ? deuota me⸗

te replicata/non mediocris ſit efficacie/de

zis qui ignoꝛat quis eius auctoꝛ ſit.
Hotent etiam ſqupuloſi quoꝛum puſilla⸗

quo nullus eſtimo dubitabit niſi infidelis

nimitatem conſolari intẽdebamꝰ/qʒzq; nõᷣ

—

nunqᷓ; ad alia digredi videamur. Notent

inqᷓ q valde eis expedit cum conſilio ſuo

rum ſuperioꝝ ⁊ alioꝛum viroꝛum ſuoꝛum

pꝛudentum / deum timentium / contra ſu /
os ſcrupuloſagerevt ſic tandem aſſueſcãt

eos non timere/ſicut domificatoꝛes aſſue⸗

facti ambulant ſecure ⁊ intrepide ſuper te,⸗

cta altiſſima/vbi non ſic pꝛacticati ſtatim

foꝛent ſi huiuſmodi atrentarent in pericu⸗

lo vite· ¶ntendant quoq; puſillani⸗
mes ſerupuloſi ꝙ inimicus bumani gene
ris/cum impugnat hominem ſtercoꝛibus
turpiſſimarum cogitationuʒ/veluti in ob⸗

ſidione vebium vel caſtroꝛum fieni coſne ⸗/

uit cum ſtercoꝛibus clogcarum / aut cuz ter

retrepentino ſtrepitu quempiam/vel hoꝛ⸗
roꝛem immittit quaſi inopinate ꝓur ſimi⸗/
ter bombardo:um tonitruo impugnato⸗
res munitionũ agere couſueuernnt.? queè⸗

admoduʒ ioculatoꝛes ⁊ trufatoꝛes pueris

hoꝛroꝛem inuſitatis ſuis geſtibꝰ incutere

nouerunt. Intendant inqʒ talla non cu
rent/neq; multum cum his litigent/ſed po

tius irrideant dicentes/cum illo patre in

dicia tua ſuperte demon. dominus mibi
adiutoꝛ nõ te timebo.Ouia enim immũ/

dus ſpiritus es/immundicia opus tuum

eſt. Item terroꝛes tuos non timeo quia e⸗

um qui venturus eſt iudicareviuos ⁊ moꝛ

tuos etſeculum Rernignein defenſoꝛem ha /
ter ſciant ꝙ ſi confeſſiones ſue magis ſe in

beo. ¶ Puſi

quietãt qm tranquill ent/ dummodo ta⸗

men firmum ? firum iudicium de moꝛta⸗

li peccato in ſe non habeant/ quod ex

hoc ſepius cognoſcere poſſent/quia ſi in

ſimilibus caſibus eos moncnillait d

—

luum imbꝛe lachꝛymaꝝ ürngetur/⁊ ſic fecun

De tentationibus

glijs requirerentur / dicerent caſus tales
minime peccata moꝛtalia/ tunc ceſſanduz
cum ſuꝑioꝛum ⁊ peritoꝝ cõcilio foꝛeta fre
quentatione ↄfeſſionũ ⁊ fiducialiter nihil/
ominꝰcelebꝛandũ/atq; humiliter dicendũ
Domine non in iuſtificationibo meis pꝛo
ſterno pᷣces meas ante faciem tnam/ quia
nulle ſunt / 2 ſcio ꝙ ſi milleſies confite⸗
rer/⁊ diſtricte diſcutere volueris me/non
ero mundus in conſpectu tuo. Sola nan
q́; domine miſericoꝛdia tua mundabit me

Igeoq; in multitudine miſericoꝛdietuei⸗

troibo ad altare ſanctum tuum in timoꝛe
luo timens ꝙ te plus offenderem ſi dimit⸗
terem qᷓ; ſi acceſſero/eo qꝙ; tu in memoꝛiam
tuam ita fieri iuſſiſti/⁊ ego multis debitoꝛ
ſum pꝛo quiboꝛaꝛeteneoꝛ. Nulli debet eẽ

dubium /quin talis humiliatio plus acce⸗

pta ſit deo q́; nonnulloꝛum vana pꝛeſum/
ptio/qui poſt confeſſionem ſuam ⁊ qualia
cunq; exertiola ſe diguos ⁊ bene mundos
reputant/quaſi intrepide ad illa terrifica
diuia miſteria accedẽtes. Secꝰ ãt eẽt vbi
haberetur fixa ⁊ q̃ſi certa ↄſcia de peccato
moꝛtali. Illud enim eẽt confitendum.nõ
ſicde veniali quod de neceſſicate nunc; ca
dit ſub obligatione confitendum ſacramẽ
taliter in ſpecie/qᷓ;q; quandoq; perutile ſit
Sed ſufficit confeſſio generalis.Nam ve
nialia per diuerſa deletur / vti confeſſione
generali.oꝛatione dominica.tunſione pe⸗
ctoꝛis ⁊c. ¶ In nonnullis etiam eſt tam
arta conſcientia vt q;to magis eam ſcoba⸗
reper confeſſioneʒ conantur/tanto ampli⸗
us quaſi inde fedantur/pꝛopter plura no⸗
uiter ecfricatione pullulantia/que tamen
frequenter modice aut nulle ſunt reputatõ
nis.conſcientia talis non firmatur meliuſ
;ᷓ dimittendo eam in pace ⁊ quiete.⁊ ꝙ ſo

data celeſtis dono gratie ſolidet᷑ ¶Aenia
le autem peccatũ cõmuniter eſt omne illud
quod factum eſt abſq; rationis deliberatõ
ne quodcunq; ſit illud/etiam ſi ſit odiũ vel
ira contra deũ /aut hoꝛribilis blaſphemia
Vel veniale peccatum eſt/quando actus
talis eſt/qui non tollit debitam ſubiectio/⸗
nem hominis ad deum atq; eius amiciciã
ſeu dilectionem / nec perimit debitum frat⸗
ne ſocietatis vinculum ad brorimmm en
xa ſimile in legibus ſecularibus ⁊ politi⸗
cis/ vbi quedaʒ peccata moꝛte puniuntur

⁊ quedam non.q;uis ſint contra pꝛecepta

⁊ ſtatuta/quia non tollunt debitam ſubie⸗
ctionem ad pꝛincipem acad ciuilitatemet
pꝛormnm Erquo elici poteſt/ ꝙ non

omne quod eſt factum contra pꝛeceptum/
aut votum / aut iuramentum.aut etiam cõ
tra dei interdictum//eſt peccatum moꝛtale/
quia in quolibet hoꝛum ſtat peccari poſſe
per ſurreptionem quandaʒ/ abſq; ꝑfecto
ratiouis ↄſenſu/qui ↄſenſus nunq; eſt in
pꝛimis motibus/niſi poſt deliberationem

habitã vere vel interpᷣtatiue / que delibera⸗

tio in aliquibo citius / in aliquibo tardiꝰ fie⸗
ri habet/quod ſignanter addimus pꝛopter
habituatos in bono vel malo.quia in tali

bus habitus eſt quaſi ſimilis deliberatiöi.

Sicut dicit Areſtotilesꝙ ars pꝑfecta non

vaiberer wrerbocin ſcriptoꝛib ⁊ cxtho⸗

riſantibo. Sunt etiam quedã circa quera⸗
tio magis debet eẽ ꝑuigil qᷓ; in alijs/ quod
niſi fecerit interpꝛetatur conſentire. ro
tent quoq; puſillanimes ſcrupuloſi/qꝙ; nõ
ſemꝑ tenemur agere melioꝛa ⁊ melioꝛi mo
do quo poſſumꝰ/maxime ſub obligatione

peccati moꝛtalis:quoniã de omnipotens
q;uiſ hoc poſſit a nobis licite exigere.quia

ipſe dominꝰc nos ſerui eius. nõtamẽſica:
gere voluit. ſed contentus eſt / vt certa que

dedit pꝛecepta ſeruemus/quod ſi fecerimꝰ

ſufficit ſibi ?1 manebimꝰ in ei dilectiõe ⁊
tia. Beati nihilominus qui ita eſuriunt et

ſitiunut iuſticiã.in obſequendo tanto ⁊ tä

dulci bonoq; domio / vt poſſetenus aliqd

ſuperogare dñi ſui pꝛeceptis contendant.
Beatus quoq; qui ſemꝑ eſt pauidꝰ/timtes
minus debito feciſſe/dummodo tamẽ ob⸗

ſeruet ſemper:ne quid nimis.⁊ ne ſit iuſtꝰ
nimium.⁊ demum ne dũ nimis emungit
ſanguinem eliciat. ¶ Itaq; puſillanimes
contſortamini et nolite timere. Confidite
puſillꝰ grex/quia complacuit patri veſtro
celeſti dare vobis regnum in ſecula ſeculo
rum Amen.
Tractatuſeinſde
dediuerſis diaboli tentatönibus e gallico
in latinũ verſus ad pꝛeces venerabilis pa
mis domini Hicolaide Huremberga

. „.

qo
opo
N/
s/
ſonar,
liuriſ
Hipret
turainte
peregn
anr
ſcac⸗
(Cpion
Alinsi
pleren
Ininen
effanl
ſaneali
ſothoſ
namn
fzmbu⸗
clidatuf
Chnizeen
lennnione
peraloſn
gnozke
invinnhe
eſt/ist
Cetuum
michpic
Vltüplie
cnequil
Eeo

Mansninee
mdee
mmhliſn
iien
1erummt
Ninni
acrann
ngctutn
ſedunwN
wümmsti

41.

t
mili

4

neüntgn
lkenn

nobis admodũ nihil.verum in dei ſolum
atq; ſanctoꝛum fidamꝰ auxilijs/mihi pꝛo⸗

D nos ſub dei mann humili
angqdos/atq; cognoſcẽdam vt
cumq; generali noticianr̃am
virtutũ itinere pergrandem
ignoꝛantiam at demum ad/
em inimici nequiciam. noſtrã
fragilitatem/imbecillitatẽq ſcieudã / vt in

poſituʒ eſt ſubtiles nõnullas inſidias enu
merare.quas cũctis noſtris operibus ho⸗

ſtis huani genenis diabolus ingerit/ quo
nam ſcilicet pacto in eo omni quod cogi⸗

tamus.loquimur.opera mur.deceptionis
ſue tendit laqueos.ſemperq; nitituraduer

ſus eos.pꝛeſertim quos diuino famulatui

magnopere cernit intentos.quos videli⸗
cet ſub ſpecie boni ſi valet ad malũ conuer

tit. Ipᷣe nanq; fallaciſſimi latronis inſtar/

vie / ſocietatiq; bonoꝛum ſe cõmiſcent. Et

quoaduſq; feriendiac occidendianimam
opoꝛtunum tempus nanciſcatur / ſeſe fin⸗

git amiciſſimũ.tum ratus congruum tem⸗

pus adeſſe/pꝑ admixtiõem malicie alicuiui
ſanctam actionẽ pꝛoꝛſus cõmaculare mo⸗
litur.ſiue initio ſiue medio ſiue fine ope⸗
ris. Cum vero impedimentum boni actõ
ni pꝛeſtare nequit quo minus ipᷣa perficia
tur.intentionem ſaltem conatur coꝛrum⸗
pere.pꝓuta vt eius operationis finis cõſti⸗

tuatur peruerſus.aut inanis gloꝛiaautq̃
libet carnalis voluptas.Atſi actiõis pꝛin⸗

cipium/conatus eluſerit ſuos.rurſus cum

illius medio ⁊ fine conffiget/quinetiã com

plete iam actioni adhuc inſidiabitur.ho⸗

minem ob virtuoſe perfectum opus.vana

efferri leticia.ſumma opecontẽdẽs. Vult

ſane aliquis elemoſinam largiri/ cus id ne

fiat hoſtis impedire non poteſt. hoꝛtatur

vt eam vel ob conſequendam mundi glo⸗
riaʒ tribuat.vel ſpealiqua inductus ab eo
cui datum eſt munꝰ.aut honoꝛem.aut qð⸗
cunq; accipiendi ſeruitiũ.x ſi quis et hãc
tentationem ſuperarit.aliã multo ampliuſ

periculoſam ei rurſus immittet/que boniſ
quoq; eſt cõmunis plurimum/quam ⁊ vix

in vita hac funditꝰ poſſe tolli arbitroꝛ. Et
eſt/ vt is tunc ſecum ita dicat ⁊ cogitet. Re⸗

cte tuum iam opus perfeciſti pꝛeclare ini⸗
micũ viciſti:non inanis gloꝛia.non ꝓꝛſus
vitiũ vllum ſuperare te potuit. Nequaq;

certe quiſq; aliꝰ/ puta ille vel ille / ita egiſſet
Eccequomodo eoipſo quo is ſuperbiam

Diaboli diuerſis

tunc vero ic ce
paratum irrui:.vel odij vel inuidie vel con

dit/in hec eadem vitia iam ruit. delabitur
q;: ¶ Atqui ſtulta bec ⁊ temeraria cogita
tio pene ſemper menti ſeſe infertac ingerit

Manifkeſtum itaq; eſt ni ſtudioſe occurrꝗ
tur / de virtute vitium/⁊ de humilitate oꝛi⸗

ri ſuperbiam.
Onnunq hoſtis certo tempoꝛetẽ
are deſiſtit. vt quis ⁊ ſecenſeat eſſe
ſecurum.⁊ penitus tueri negligat/⸗
ero ic cernens repente ſubitoq; in i⸗

270

gloꝛiam vanam / pꝛius ſuppꝛeſſit 2 contu⸗

cupiſcentie carnis validam immitteus ten

tationem. Alio etiaʒz commento.hec inter⸗

miſſio tentandi fieni poteſt. vt videlicet hu

iuſmodi ſecuritate ac immunitate tentatio
nis/quis ſuperbiat/quaſi pꝛopꝛia virtute
vniuerſos iam hoſtes deuicerit. Siue vt
eo minus apud deũ mereatur quo iam la⸗
boꝛe certaminis vacat. Siue certe vt eos
qui admodum tentationibus affliguntur
ſpnat.contẽnat.deſpiciat.

dialta quedam ⁊ difficilia virtutũ
opera.ſicut immoderata ieiunia.

p inatiões maximas. vel ſimile quod

cunq;/ſiue vt homo ſuccumbatoneri neq;
Vllo pacto ipſum ferre valeat /ſiue vt exip⸗
ſo ſequatur deterius aliud.puta ex immo⸗
deratione ieiunij:cerebꝛi vacuitas/melan

colia/triſticia vehemens/ex nimia peregri
natione grandis impatientia/ex velle ali⸗
os eminenter docere ingens tumoꝛ. here⸗

ſis exceſſiuum nature grauamen.
mios virtutuʒ actus/⁊ minutis in

do ſequis pꝛeſtantiſſime virtutis hominẽ

Ar bitretur / vel vt nunq; ad perfectionem ꝑ
tingat.velvt huiuſcemodi humilitatequa

ſublimem deuitat ſtatum ⁊ pꝛecellentia o⸗

pera / ſuperbiat ⁊ alios quos non ita face⸗
re cernit,temere dijudicet.

Onnunq; enititur hoſtis. vt q
recte quis cuncta faciat:in vno ta⸗
men ſolo labatur ⁊ delinquat. illi

quippeſatis eſt.ſi anime caſtrum. vel vno

patente ſibi aditu nanciſcatur/capiatq;

¶ HBanc autem occultataliquando tenta⸗
tionem.quoaduſq; moꝛs aduenerit.quo
ſane tempoꝛe ſeuius maioꝛiq; dolo tentat
cconfligit.ſciens ſituncdefecerit penitus

ſe fruſtratum

Oꝛatur onnunq; hoſtis aggre⸗

Onſulit nonnunq; relinquere exi

rebus verſari.vt vel hec complen⸗

He tentationibus

4 aut ſaltem ſimulatam deuotionez.
vyel etiam ſi hecdiuino munere af⸗
fuerit ſuadèt indiſcreta vota ſeu iuramen⸗
ta fieri.vt poſtmodũ ceſſante deuotiõe ho

mo ſit in ſe turbatus.inuolutus.aut etiim

pmiſſoꝛum violatoꝛ
Xcontra.nõnunq; ſub ſpecie di⸗
e ſcrettonis emitti ſancta vota phi⸗
bet. que aduerſus peccata quibus
homo vehementer pnus eſt ⁊ deditus ſalu
berrima remedia foꝛẽt/vt ita ſoꝛdibus ſu⸗
is is iugiter immanet.

—

DOiꝛtatur nõnunq; ex cõſuetudine

dicere multitudinẽ immẽſam oꝛa⸗
tionum.vel vt ſequis nimium gra
uet.vẽlafficiatur tedio.eaſq; ſine douotio⸗
ne pficiatvel vt hinc extollatur/vel vt rem
gliam que ſibi ẽ vtilioꝛ ⁊ magis neceſſaria
foꝛet omittat/vel vt deum credat ob hanc

oꝛationũ frequentiã ſibi iure debere vtad/ A

impleat quictla iße cgle . 2
RRequẽter ſub humilitatis ſpecie q̃

omines ſanctum dicant ⁊ arbitrẽ

gAgacediam/ diſcretam hũilitatem eſſe iudicet
⁊ nõ largiri elemoſinam.nõ ieiunare is iu⸗
dicet.nõ hoc quidem eſſe auariciam gulaʒ
ſed pꝛeclaram virtutẽ humilitatis.
( Onnunq; ſub pᷣtextu erogãdi ele⸗

moſinam hoꝛtatur vndequaq;ʒ pᷣ⸗
ter ius ⁊ ſas cumulandis inherere
diuitijs/ſcit enim eſſe multo deterius ob
largitionem iniuſte adquirere qᷓ; abſtine⸗
re ab ea ⁊ velle iniquũ habere nihil.

ODnnunq ſub ſpecie coꝛrectionis
cõſulit/aut iraſci in alteruʒ/aut irã
AAſimulare/ vel vt il le in coꝛrectione
ipſa excedat irrogando iniurias.cõtumeli
as inferendo vel vtex ira plus ꝓpꝛiam vin⸗
dictã q; alteriꝰ bonũ querat. Vel vt is qui
coꝛrigi emendariq; deberet ꝑ alterius feri⸗
tatẽ fiat lõge deterioꝛ.comꝑtuʒ enĩ habet/
mãſuetudine q; rigoꝛe nimio vtilius ac fa
ciliꝰad bonũ quẽq; poſſe adduci. Ita im⸗
patientiã:iuſticia:vindictam:tegit effigie
coꝛrectionis.q̃ ꝓfecto neq̃q; coꝛrectio ſed
plane deſtructio cenſenda eſt
Onnunq; econtranio ſub vmbꝛa
mie aclenitatis ſuadet.ne qͥs alte⸗
rũrepᷣhendat/ne ve ſibi indicet er

Onnunẽ; immittid alicui veram

cunq; fieri bona impedit/neillum
* . nq; na impedit/n

/vt inde non ſuꝑbiat. Itaq; efficit vt is

caritatis is obligatur/ſicq; virũq; perdere
ac iugulare molitur.

Onnunq; cum qͥs andit aliquem

Rſibi placeat. agit tamẽ hoſtisvt me
tu diſplicendi ei qui detrahit.is aut male
dicta ↄfirmet.aut taceat ſaltẽ/noſcit enĩ ho
ſtis nõ paruũ eẽ delictũ detractionẽ vel pa

tienter audire. Deberet nãq; talis aut vbo

detrahentẽ altcru⁊ſi illud minime

aut faciei triſticia/aut quõlibet aliter/oſtec,;

dere palã / ingratũ eſſe ſibi huiuſcemodi de
tractoꝛiũ ſᷣmonẽ.qua in re poſſet ab obtre

ctãte ꝑcũctani/fecerit ne vnq; bonuʒ aliqͥd
is de quo fᷣmo habetur: Itaq; dicere debʒ

foꝛe longe melius illius bona qᷓ; mala re⸗

ferre/aut certe illa nõ alijs.ſed ei qui pecca

uitob ſuam emendationem referre opoꝛte

re. .
Onnunq; ſub ſpecie diſcqetionis

troducit.

ſtudioſe adniaduertat /⁊ tñ vt his
qͥdẽ ↄm dei ecclieq; pceptuʒ certa
fides adhibeat᷑ ea vᷣa eẽ.cũctaq; ꝑ oꝛdineʒ
veluti indicabãt euenire faciet. Silr ⁊ de
alijs ſuꝑſtitiõibo innũeris.vti q; mane ob
uiũ hr̃e canẽ aut lepoꝛẽ putet qͥs ſignare il

la die futuxꝝ infoꝛtuniũ. Et vt paucis loq̃r

tã varijs ⁊ multipliciba hmõi ſuꝑſtiſtiõib⸗

ſimplices referti ſunt.vt vel id cogitare ani
mus perhoꝛreſcat/quas ſane ideo diſſemi

nat hoſtis / quoniam eas nouit deo admo
dum diſplicere/ſcit nempe homines non
in deo ſed in his confidere:ac ſpem locare

ſuam.Ideo vero hoꝛum coꝛdibus impꝛeſ
ſe ſunt/tum quia neq; ſapientes audiunt/

neq; eoꝛum dictis fidem pꝛeſtare volunt.
tum quia vſque adeo nefande ſuntopinio

nis/vt quicquid obtigerit/huic alicui de⸗

mentie tribuant /verbi gratia.ſi quid illis
boni euenerit. confeſtim dicuntid bene fu
turum et ipſe putabam.meo enim in ſom⸗

nio hanc rem ego conſpexeram. Deu aͤp⸗/
pe relinquentes.⁊ ſibi omnium bonoꝛum

auctoꝛi non veriti gratias pꝛomnde nõ age
reiad has impias ſtultaſq; credulitates cũ
cta referũt.At ſi quod frequẽter fit/ illa die
acciderit malum aliquod. dicent etiam id

ſibi contigiſſe quia tale aliqͥd viderint aut

bſtinentias.ieiunia fieri vetat/ſic
chſomnum. gulam. acediaʒ. hacvxe
econtectos in habitaculum ſpiritus in⸗

Onnũq efficit vt ſua s ſomnia

—

donino
Ghen⸗
ſenge
Kken
NE
ckit
uan
Gan
Cnnn
/ 4
ſ
mncehr;⸗
ſegnie
meſeit
ſioꝛemt
ſpernton
deog:
lepeccnt
I

4
,

3
diemnin canem. vel lepoꝛẽ habuerint obui ”””l
Pemin tidem r de ſannacibo arbitraͤu nium. Ilkẽ? amplaz. vt nec;
meinr tidem ⁊ de ſanitatibo arbitrãtu JIdẽ? amplaʒ. vt neq; peccarequis foꝛmi
un ed vel atufe E neſcio rteteennn bae⸗ B olttngetui ntteh. ſoꝛmicet. ne
N iibus aut conſcriptis pomis autin huiuſ An dumnpenireaa
z Wh hec pꝛofecto ſine q̃cun R/ Eoſtea Delictii erg eſpatio
nüdneeze ſuritnitmiei q̃cunq; ratione/ſolo ver⸗ poſtea delictũ exa ae
nnir ſuti inimici ſuaſu/que etiamſſingulis di gQdo hoꝛroꝛẽ ſceleris ⁊ cõmiſſi ggerat/ oñdẽ⸗
SW b nici ſuaſu/que etiamſſingulis die/ hoꝛroꝛẽ ſceleris ⁊ cõmiſſi delicti imn
eltt bus dominicis ſub excõmunicationis nitatẽ/qᷓᷓ ſcʒ ſit ſſi delicti imma
B na diſtrictiſſime ab eccleſia phibent . talis beotur taindeieſtanan aamſſſenol
nduune ro longe ſalubꝛius foꝛet? rutius der oꝛ nus / contra vero ante dn admiſiſſe faci
Vantin ſanctos adi vꝛet ⁊ tutius deum ac /contra vero antea nonnũq; diſtrictã
ben ſanctos adire cum fiducia/q; in his ſpera⸗ anguſtãq; ⁊ ſcienti nnüc diſtricta
tenzen redementij q;ᷓ in his ſpera⸗ vbi cientiaʒ reddit. facitq; timere
nn redementijs. Quamobꝛem quiſq; cauagat vbi non eſttimoꝛ hñd c nele
nn as melancolicas inſanias incidere/ nę qui pueris viã tranſeũti itlabens
— vero al a inſanias incidere/ neq; eũtibo pclamãtlaberi
hg vero alios ⁊ pꝛecipue iuuenes in talibꝰfi cades / vt metu turbati impingã abene
ödisltegg deʒ habere ſuadeat. Eſteni n talibꝰfᷣ mpcipi i impingãt acruant
nnaci aeSdretel eat. Eſt enim difficillimũ pcipites. Ita his lapſum in
l ab his quenq; erui/cum ea teneris imi aamans ⁊ dicẽs ↄtinuo/err Alcat hoſtis.
. biberit. teneis ab an⸗ dunnaauatmbietansgeg⸗wennuagmo
SS Bit nonnunq; hoſtiſ.vt in ſuis ca do Netlepacc accnnecc giurdan⸗ aam
inu lamitatibus quis immod ence aaeo vt talis neq; oꝛare ne bor tadlimit
enn ‚ man ——„ cõfidat ope / vt ſi he per⸗ oreler egt cotin gerteri⸗ riltuch ot
ane nirnn iuinitus fuerit liber er aliud ſceleſtius ? longe maioꝛis pe .
murmuris ⁊ impatientie beratus. clivt videlicet quie gemazon ber
ſceleris deum arg elabatur in foueã los vitare volẽ quis huiuſmodi ſcrupu⸗
erügt eleris deum arguat quaſi impiũ ſi los vitare volẽs/tantã amplitudi upu⸗
ützni aurrang dengtiotet quaſi impiũ ſit euʒ vitare volẽs/ tantã amplitudinẽ ↄſcie
R ui tanta deuotione illũ ſupplex uz amipiat. tã q; effre II ↄſcie
tind⸗ nõ exauditũ ere ũ ſupplex oꝛauerit gdDaciã. vt nlla p̃ce natam ſibiaſſumataun/
RRZRZM naene eptumqʒ fuiſſtie. aciã vt nlla pcepta pẽſihabeat / nibil e 7,
E Onnunqᷓ; alia fraude qi met illicitũ. Quamobꝛẽ cũ eat / nihil eſti⸗/
ſcrinng ai — Aſtinaaer, a fraude quod dicũãD⸗ nibus me NQuamobꝛẽ cũctis tati
—RK WMl Nn vt ſcilicet cũ is libera⸗ fieri pot diũ ſeruandum eſt/qð equidei
nen deo imimn ſe ſerner deuotl.6 acuna ſiaeri um dapumAn⸗ ne i
fced deo an ſeſe cr anctum ac ſubſidio oꝛationis. ti Aultatoert
vimigignn domino vota gcenathor⸗ cuiusa miltareaadrum ent ſv ſuper onmna Pi⸗
en ſp ninbdeh In pꝛimo autem rzaulſt coꝛdia commixta 6arnbit. deilius miſen⸗/
,Rorit. t ideo deum ſuis non: 1 Onnunqß ill SS
aus el N In ſecudo vero ambigendũ ſibi tim at⸗ (Eſapie ſuadet
nepun Seküorocfendnnttenien dis menduũ talium dercata a ſegucmer conſnler⸗ yt
len Peeſettl aſtigatione / era Velconem perd 1 is/ nonnune vero banetohlinfntinunn
toctarfe ꝛecum ſuam mercedem eſſ. em vero ſuadet frequentian utationum
Nmenmtl ſe damnandſ finaliter. ſſe debere. itaa cur aſlnronttwnginorarlhnaren .½
tenl Onnuno homini ſeupulos im Drramrar antconſnumarrlſaernal,
— mitkin innumeros.reddẽs illiꝰ on mulc; bageanr. um accipit vna ſi⸗
trgmignd reanii delinquat.ſcit enim eun , Alo deo vel ab oꝛatione i ſo
n ui idagit. quod pcert. um peccaa nem oꝛatione inſtructio⸗
Gttmarüe ſan agit.quod ꝓ certo conſcientia ma ti/ expectare vel pꝛopꝛie pꝛudentie in /
ndan 5äsoäsce ſſeena nid dier ꝛie pꝛudentie inni/⸗
Cumaucind! nihil. Faci t/q;res in ſe mali haberz ag quaſi ſecum ita dicere. Quid i R
acorn D nihil. Facit etiã iſtud hoſtis ob aliũ de 3agengdum tibi ſit ipſe qᷓ alter un nact
ot N rioꝛem finem. vt. ſetalis q 8 ob aliũ dete⸗ ſti, tibi eni ipſe q alter quiſq; meliꝰ
minne ozemn vt. ſetalis qui deliquit in de noſti. tibi enim melius res ipſa.tibi 1
tdiemninid ſperationẽ delabatur.i qui deliquit in de mus tua tibit elius res ipſa.tibi tuꝰani
spwori delabatur. iudicans ſe repꝛobun lus. tua tibi melius compert
n, a deoq; ammnabnnanicnnd le erobil tas. Inſuꝑ hos liliuz tmbui eſt facul⸗
tg te peccat.neq; vllo pacto adi facilita,/ ĩpellit vtilitas ꝓpꝛia/ ſe dt uũt foꝛtaſſis
net. ⁊ hec tẽtatio int᷑ ceteras ẽ ꝑni⸗

ceoſioꝛ ⁊ ãplioꝛis ꝑiculi/pſonis deuotis/p/

in g Amandaralllius
n r Onnun reddit hoſtis conſcien
eiin tiam ante commil is conſcien Etimè/t his e No
ECtiamante commiſſam ſecuram et Plecto na te are lierin pollent. etẽ

De tentationib

Vnnũq; poſt abundãteʒs ſumptio
n ßnem cibi ⁊ potus deuotionem ⁊ la
AIEchꝛimas imittit hoſtis / vt s hãc
gulam in conſuetudinẽ ducat.quaſi ipa de
uotionem effuiiat S
SOnnũq; huiuſmodi deuotionem
A ⁊ lachꝛimas poſt grãde ⁊ immode
ADT ratũ ieiunium lmittit.vel vt ſequa
tur cetebri vacuitas. exinanitio capitis et
totius coꝛpoꝛis ꝑmaxima leſio/fiatq; poſt
modum talis melancolicus.triſtis.iracun
dus.vel vt ipſe has abſtinentias ieiunia
vigilias in moꝛem vendicetet conſuetudi
nez. vt in hac ſingularitate ſuꝑbiat /ſiue vt
in malum pꝛedictum incidat?
Onnũq; hoꝛtatur vt quis ãgelos
vigere velit/miracła cupiat/optat
reuelationes habere ⁊ aliqñ pꝛeſti
gijs fallacibus ſiueĩ ſomno ſiue in vigilia
becapparere facit/ agẽs hec omnia.vel ad
decipiendum ſub effigieveritatis.vł ad in
troducendũ in illum ſuꝑbiam. Quãobꝛeʒ
hinuſmõi deſideria ſuper omnia deteſtari
vitareq; debet quiſq; deuotus.Ea enim q̃ᷓ

de his ꝑ alios geſta ſunt dñt ſibi admoduʒ

ſufficere ſatiſq; ſibi eſſe vtiq; debet ſi incel
mercedem accibiet. —
ODnnũq; ingenteʒ mirabilẽq; dul⸗
Acedinem in modum ⁊ ſimilitudinẽ
Adeuotionis inducit.vt ĩ huiuſmõi
ſuauitate homiuis tota cõquieſcat fruitio
neque deum amare. neq; ob aliud ſibi ob⸗
ſequi velit.niſi ſolum vt hoc potiatur.
Dnnũq; in diuino famulatu duri

AYJtiam.vta domino ſeqs derelictuʒ
cenſeat.neque illi amplius impendat obſe
quium /ſed ad carnis ſe cõferat voluptates
et in illis conſolationem requirat. Poꝛro
qui deum pureſinceriterq; diligunt.quiq;
ficticio amoꝛeꝓ ſua ſola delectatõe ei inhe
rent:hoc in caſu pꝛobantur ⁊ innoteſcunt
Onnũqᷓ; agit.vt qui ſtatũ aliqueʒ
RN delegeru. eos qui in illo ſunt defec
ARtus ⁊ incõmoda ↄſideret.certũ enĩ
eſt quemlibet ſtatum ꝓpꝛios habere ſingu⸗
lareſq; defecius:et illos quidem frequẽtes
ac plurimos.qui ꝓfecto patient᷑ ferendi et
modeſte tolerãdi ſunt.Hecautẽ efficit ho⸗
ſtis vt ad impatiẽtiam quẽq; impellat.ali⸗
unm ſtatum oſtendens ſemꝑ eſſe querendũ
Sed de his particlarius loqᷓmur Delegit

tiam immittit atque ſpiritus triſtit

aliquis celibeʒ ⁊ ſine ↄiugio ducere vitam

NHuic ſuggerit id eſſe nimis ꝑiculoſum.ea
etiã q̃ in cõnubio bona ſunt ſibi ꝓponet.ne
qʒ; vero illius diſpẽdia et ferme ĩfinitas mo
leſtias eũ ſinet attendere. At cõtra cũ quis
iam mr̃imonio deuinctus obſtriaus q; eſt

necab eo reſipiſcere licet.mẽti obijcit.quã⸗
ta felicitas.quanta quies eſt libertate per⸗

fmui.ſine hoꝛum terrenoꝛũ occupatõe deo
poſſe ſeruire.geſtãde ꝓlis non angi doloꝛi⸗

bus.non maritoꝛũ duros perferre moꝛes/

nullius quaʒ ſui curã habere opoꝛtet.cete⸗

raq; ingentia bona (quoꝛuʒ ꝓculdubio ex

pers eſt diugium)demonſtrat/atq; coꝛam

oculis conſtituit ⁊ hoc facit.nõ quidem in⸗

tendẽs bonum aliquod affeneautꝓpalare
veritateʒ de eminetia aut ſecuritate tal ſta⸗
tus/aut etiam acceptioꝛi eius apud deum

ↄditione.ſed hec que pfecto vera ſunt ꝓpo⸗
nit. vt eoꝛum conſideratio ad impatientiã
et deteſtationem ſui ſtatus/quem neqͥtde⸗

ſerere / pcipitet. Viuit quis hominũ in fre⸗

quẽtia puta in religioſo cenobio.apð hũc
ſolitudinis bona magnitficat atq; plurimi
pendit/ oſtendit ibidem melius eſſe oꝛõis

locum.non adeſſe mũdi tentatõnes.iracũ
die non occaſionem adeſſe.tacet vero que

ſolitarijs ↄtingãt ꝑicula.Ex aduerſo.ſolis
abgiteq; viuentibo.deſiderium mũdi inge
rit dicens.ꝙ ſibi tantum non alijs hoc mo
do ꝓſunt.in mundo vero meſtos ſolarent
egrosviſitarẽt.largirẽf̃elemoſinas magas

Inhabitanti vrbes ſuadet ſalubrius foꝛe

actutius villulas aut rura ĩcolere.eo qꝙ in
ciuitatibus omniuʒ maloꝛuʒ exempla ſint
uo contra ei qͥ extra ciuitates hĩtat ſug⸗
gerit multo foꝛe melius in vꝛbibus moꝛa⸗

ri.neminem enizʒ hic eſſea q erudiri queat

ibi vero eũ verbum dei auditurũ/: ingenna
quedam patraturum opera / nec oſtendit
qᷓ; innumera illic conſcientie diſcrimĩa ſint
hᷓ etiam difficile ſit ꝓpterreruʒ neceſſariaꝝ
cariſtiã nimiã/ vitã ibi traſigere. ¶ eteꝝ
iſta omia ob id ſicut initõ dicebã in aſide⸗/
rationẽ deducit aitq; ante oclos ſtatuit ho
ſtis.vt nemini ſuꝰ ſtatꝰ placeat/nemo in il
lo ↄtentus ſit / nouas qͥſq; mutationes cu⸗
piat / vtq; ita pectoꝛis trãquilla pꝛiuet᷑ pa⸗
ce.⁊ ptinuo grauibaac moleſtis incõſtatie
fluctibo agitet᷑. Has igit᷑cũqas tentatioões

⁊ ſi q̃ ſißes inueniunt᷑a ſe qͥſq; depellere⁊ il

lis ĩ hũc modũ apð ſe rñdere dʒ. Scio vti/
q; mala ⁊ boa vbilibʒ rꝑiri.qdð ſi mala qᷣdã

gtnone

Aimnns,

ſihent
Unaiorn
lunur
fenſalun

potusſo

igpol

hrole
Euchen.
ſeherlhbe
Wrene⸗
Mtoardtſen
AIymoqzn

erme,

boniegen
Meiſi ſun

ſübain

wefnan

unmſmi,

Nunmuiin

nutnsann
Cugehmitt
eümnttit
niiisdn

ntdann

ndänmnüiit
Wimmmmdhsdan

mnbNiden

Urgämmterk
Vbcsiuadtnun
smia
minee
ngnanmiun
Cncignniene
õ
dun Anniff
ummN h
Auconinnan
nünin ſt

tmmdsi⸗

—
—
— =

—

perare.

ſed con
nam ab hoc dictam recipiat / vt quicquid h
ſi ſubditus eſt tractet immaniter / atq; vlla

Alibi pꝛeterea
eſt. quibus v

uperet / vel etiam delicta quedã

grägde maluʒ abpoſteſnggennn kian per
huiuſmodi que bicaduerſus ſuam
dDicere/ agereq; videtur/ aliquando in eum
maio: irrepit ſuperbia vult quippe hoc pa
ccto verax haberi ⁊ reputari is qui ſuam lau
gem minime querat:quaʒ tamẽ ſuo in ani
mo ſlagrantiſſime cupit.· Ita autem eſſe di
gnoſci compeririq; poteſt. cum ea ipa que
is de ſe indigna dicit.alius quoqʒ aſſeru et
teſtatur. Nam id ⁊ moleſte fert ⁊ ſeſetũcex,/

us ſuam gloꝛiaʒ

chhlat commengggcc
SOnnunq; hoꝛtatur hoſtis / vt cuʒ
Nalicui opus ſuum agere incumbit

vel rem quamlibet ſcõᷣm moꝛẽ eo⸗

rum quibus conuiuit efficere tunc ad va⸗

candum deo/cunctis huiuſmodi occupa⸗

tionibus ⁊ quidem debitis/ſe ſubtrahat.⁊
ſolum conſtituat / vel id ab hoſte fit vt illo
tempoꝛe facilius tetre abominandeq; co⸗
gitationes rancoꝛis/inanis gloꝛie. ſinguaua
laritatis/que certe peſſima eſt mentem hu⸗

ius ſubeant. Agit etiam nonnunq hoſti⸗

vt maioꝛi complacentia quis bonum vo)
luntarium ad quod nequaq; obligatur/q;
rem ſaluti neceſſariaʒ efficiat: Puta ꝙꝙ qͥs

potius ſoluere infringereq; malit ieiuniuzʒ

quod pꝛecipit eccleſia:.q; illud quodlpꝛoꝛ⸗
pꝛia voluntas inſtituit/que pꝛofecto res
pꝛoꝛſus eſt illiciiiiags
Eraduerſo aliquando ſuggerit coꝛpoꝛeo
ſemper laboꝛi intendere/vtquis nunq; do

vacare queat neq; ꝓpꝛiam vitam animad/

uertere diſcutereq; poſſit. Sane optimuʒ
eſt vtroq; moderate vti ⁊ iam huic etiam il
li viciſſim operam dando vnuʒ altero tem⸗

Onnunq; alioꝛum peccata conſi⸗
erare facit/vt pꝛoximum quis iu
dicer ⁊ infamet:vt non euʒ diligat
temnat.vt nullam ſalutares doctri

—

mens continet ſtatus.in eo tamẽ nonnui⸗
laſunt bona que alibi minime reperiũtur.
nala aliqua inueniri cerũ
ea caret ⁊ eſt immunis.
monet nonnũq; hoſtis vt ad H
quis / hominum in conſpectu ſeſe

committat ? perpetret.vt ſe indicet nec fi⸗
ctum eſſe necypocritcam. Quod ꝓfecto in

talium diuitiarumtalis ſtatus pompati⸗
cLiitalis gloꝛie.talium veſtiũ.equoꝛũ taliũ
pulcritudinis talis.⁊ generaliter taliũ quo
rumcundq; bonoꝝ/ vt etiã cũ eiuſmodi bo
na nanciſci adipiſciq; nequit. hinc doleat

70

ſine miſericoꝛdia coꝛrigat/ ſuper omnia.
vt quia hmõi delicta non operatur melio⸗
rem ſimpliciter ſecẽſeat.⁊ hoc pacto deter⸗
rimam in ſe aſſumat ſuꝑbiam que foꝛtaſſe
maius peccatum erit q́; oẽs alioꝛum defe

ctus:quos tãta duigẽtia ↄſiderat. curioſi⸗
tatetanta exploꝛat.Quãobꝛem ↄuenit ab

glienis delictis oculos abducerelz eos co⸗

uertere HH ſi aliena peccata cõſide
rare neceſſariñ extiterit.id fiat ilis compa⸗

tiendo.de his enim multo plus q; de coꝛ⸗
poꝛali moꝛbo dolere debet/ æ compati. Id

etiam fiat. dominũ ꝓ his oꝛado/⁊ cogitan

do deniq; ꝙ ſui defectꝰ maioꝛes ſuntaut
niſi eum dei miſericoꝛdia ꝓtexerit grauio⸗
nibus multo criminibus irretiri implicari
q poterit/qui etenim non vult diuinã mi⸗

ſericoꝛdiaʒ ita alieuis ſicutſuis delictis i̊/
ſcere/is pꝛofecto illam odio habere videt᷑
– Onnunq; aliena bona oſtenditet
n demöſtrat. vt quis in ſceleſtiſſimũ
Efacinꝰ coꝛruat/in liuoꝛem.ſ.⁊ indi
el is inflãmetur ad Pcupiſcentiaʒ

angatur/atq; melancoliam incurrat.

ctis in mentem alicuius vebemen
tem ſuſpicionem inducit hoſtis.

perſuadens illi huiuſmodi cuncta fieri vel
agd irriſionem/turbationemq; eius/ vel ad
ſibi damnũ inferendum. De quibus tamẽ

in veritate nihilẽ. Suboꝛitur autem hec
aliquando tentatio inter vxoꝛem ⁊ mari⸗

tuminter fratrem ⁊ ſoꝛoꝛeʒs/⁊ inter quoſq;
amiciſſimos/exc qua grauiſſima mala ⁊ fer
me inqredibilia pꝛoficiſcuntur. Et eſt pla⸗
ne peſſima tentatio:de altero.⁊ de amico pᷣ
ſertim/malum ſuſpicari adeo faciliter:.⁊ id
ita celeriter credere/quod pene ſemper eſſe

falſum poſtmodũ comperit᷑. Quare ſum/

mo ſtudio vitanda eſt huiuſmodi infauſta

ſuſpicio. Quod ſi eam quis aſe nequit pe

nitus abijcere:tunc multum pꝛoderit ea qᷓ

aduerſus alterum quis animo ſuo verſatil
limet apire/vt is pꝛoideſe eccuſet/⁊ ſatiſfa⸗
ctionẽ afferat. ¶ Elerum nonũq agit ho⸗

ſtis vt has ſuſpitiões in coꝛde qͥs recõdat.

⁊apõ ſeteneat.vt hac recluſione ille incre⸗

mẽeta ſuſcipiãt.pluſq; iferãt nocumti/neq;

ODnnunqᷓ de alioꝛum dictis ⁊ ſa⸗

De tentationibus

4

DODnnunq̃ ſub pterxtu ſubueniẽ

alter inde ſe excuſare queat Cõtra vero nõ
numq; icõſiderata neq; obſeruata oppoꝛ⸗
tunitate ↄgruetiaq; tꝑis.vlł ermalignitate
iracũdiaq; animi illas pferri facit.vłetia Nntatẽ hñdi/agit hoſtis,vt quis
cũ nimia aſſertiõe/vt ꝑ bocis cui hec dicũ in auariciã labat᷑.vł fraudulete negociatõi
iraſcat᷑ ⁊ turbet᷑atq; in aliũ odiũ concipat intedat/vel emendo vendedoq; cõmittat

q̃ſi hoc mõ apud ſecogitãs. Quid ita.iſta ꝑiuria.vti pus tactum eſt/nunq; tamẽ mo

ne iſtud de me arbitrat᷑: metalẽ is eſtimat: raliter peccandũ eſt etiam qᷓ;tumcunq; bo

ſi mihi amicus eẽt pfecto hec mime ageret num inde oꝛiri queat.
nõ ſibi oſtendi vnde de me ſentire ſicdebe; ⸗ Onnunq; in bono oꝑe graudẽ gac
at. Sic de eo ipe non cõmerui Ecceitaq; cidiã ⁊ triſticiam ꝑmagnã im mitit
ys hoſtis vndeqqʒ tam dicendo qᷓ; tacen Hhoſtis/ſuadẽs tũcin delectationi⸗
do ſuas fraudes inijcit.

ſieri derrimeta atq; grauamẽ infer
ri/⁊ nihilominꝰ dat intelligerecallidus bo Secundũ eſt ꝙ ill ius accidia
ſtis.hec fieri ꝓpter veritatẽ/iuſticiã/⁊ publi ſanatur.veꝝ magis ac mag nutrit ⁊ creſcit

cam vtilitatẽ Vel etiã ꝓpter bonum ⁊ ſalu, ꝛſieniĩ eo tꝑe hica triſticia liberetur.ipᷣa ſi

tem alioꝛũ. Dicit enim hocipᷣm qð agitur poſtear lit longe validioꝛ. Qui vero eam

alijs nociuũ⁊ ꝑnicioſum eſſe/itaq; eẽ opti;, abigere ſuꝑareq; vult. aduerſus illla m foꝛ

mũ ⁊ illũ ⁊ ſuam maliciaʒ in aliorũ noticiãnx ti ꝑſtare animo/ſibi acriterreſiſtere debʒ
deduci.vt ceteri ꝓinde ſetueri/ↄſeruareè/ca fiam tunc diſcedet. Poſtmoduʒ minime
uereq; valeant.idq; omittere etiaʒ fore ad,; reuerſu.
uerſũ veritatis amorẽ. Hec res tñ ꝓculdu⸗
bio eſt ſumme ꝑiculoſa/his qui alioruʒ nõ
ſunt conſtituti iudices.necad eos punien
dos ordinati. Et pᷣterea huiuſcemõi mala Etagit qꝙ illo puncto tempoꝛis quo quis
poſt terguʒz in abſentiaq; referre / ſue hisa viget huiuſmodi/qui illicplerũq; ſunt im

Onnunq̃ aliui ſubijcit hoſtis ar
dentiſſimã cupiditatẽ cernẽdi mũ

pꝛodeſſe nihil.obeſſe vero aliquid poſſunt pudici geſtus /non tentatur de peccato car

in bonuʒ vergere nequit, Econtra nõnũ nis/ꝛ per hoc illum nimium audacem effi
agit hoſtis vtex metu/ꝑ inuidiã aut detra⸗ cit hoſtis atq; immoderate ſua de caſtita⸗
ctionẽ peccãdi:.quis alteriuſ malum occul te pꝛeſumere. Vnde cuenit vt is vel in ſuꝑ
tet ⁊ taceat.in illius ſimul⁊ aliorũ ingentez biam decidat /vel finaliter in obſcena oꝑa

perniciẽ. Videtis igit᷑laqueos perpleuos aut ſpurcas ruat in cogitationes.ſiue hoe

diſalnns /tc recte picincedercdifncili⸗ in loco / ſiue poſtmodum alibi cum ſolitari
mum eſt.

.„

n Iquam ſublimẽ inci
agenm ſibi videt᷑ad pficiendũ alteri. ricula.neq; vnqᷓ in illis confidere.
Vti vero veritas habet ad ꝓpriã oſtentatõ /
nem.quod manifeſtuʒ eſſe põt.cum is hãc
rem ꝑ ſeipᷣm fieri maluit.qᷓ; per aliũ quẽq;
Dato ꝙ eque bene vłmelius eam alter ali⸗

gioſas ſpiritualiſamicicie/ agit ho

ſtis.

enim euidens indiciũ.ꝙ in hocopereeali; libidinoſum camalemq; amoꝛem ⁊ demũ
quid ſue gloꝛie is ad miſcet.qũ potiꝰoptat in finem ignominioſiſſimum. .
ꝙ homies eũ/q; alios hocagere cognoſcãt ni;
Eſt inq; ſignuʒ ꝙ nõ ex integro illud ꝓpter
deum oꝑatun. Periſtud vero etiaʒ in alijꝰ
pleriſq; caſib intentõnis puritas diſcerni
poteft.

ſingularitatis/ obſeruãdi moꝛes
alioꝛum.vel alicuius ſimilis boni

di pauꝑibo.aut inſtituedi eccle⸗
ſias.aut in vltimis annis ſecu⸗

t. breoerus ſechli ↄſolationẽ querere.Exquo duo
Onnũq; cõmouet hoſtis male de⸗ malaaccidunt/ vnum eſtc- ceqncnerpe
liq̊ effari / vł ex ira aut liuore. illi hocquis in ſtultiloquia aut peccatũ aliud
decidit/per quod etiam alios ercare facit
oc pactoñ

di vanitates/ plauſuſq; nuptiarnz

uss erit/ tunc enim huiuſcemodi cunda re-
Onnũq; cohoꝛtat᷑ vt quis rem ali dibunt in memoꝛiam. Quãobꝛem tutus
piat / veluti qui eſſe nſpil poteſt/q́; ſemper hecdeuitare per

Onnunq; ſub velamento ſanctira
tis.deuotionis.⁊ in perſonas reli?

melius ea is. vt ex conſuetudiue intuendi. loquen⸗
quis facere poſſet / dato etiaʒ ꝙ ita deo grag di/epulandiſimul ridendi /mutuo ſeſe io⸗
tũ foꝛet eã hũc amittere ſicut ⁊ efficere.Eſt coſe tangendi/vertitur ſpiritualis amoꝛ in

Onnunq; ſub pꝛetextu fugiende

ſuadet hoſtis vt quis plꝰ veſcat᷑ aut bibat
ſibi conneniens eſt.Et panſoꝛmiter eſt

deyett
ſummo
ſgetio⸗
gtinoꝛt
quigis
velgun
eubeſ
acnira
neutn/
ſtctet
guanu.
corun
Ouamn
lugnn
monis

g

.
Unrho⸗
anzten
nenms?
funtenpea
Ntfequen
OIinalumm
gumbhomm
Ulius men
Vnullam
ohemish⸗

lodi
lnong boea
Cibtetindan
hoſtt ug
toinacade
Criunnurbang
cumſtucioe
mundoee
gdhernt.
On
mur

G

Ponuim mn

Aahetiggiti
S
marnesde
i ihcin
wnN
lunnimaa
mmoin
HAaermti
dändinitie
in oo

õ

unbudndN
norun. Oümmmn
töarw
zniin
miünmmin
Gnta riii,

ſmyrimmnſt

Onnunq; ſub humilitatis ſpecie/
N ſeſe cuſtodiendi facit vt quis ſile
. at excontemptu.iracũdia.ſuꝑbia.

Dinuerſis diaboli

de veſtitu et huiuſcemodi rebus. Quare
ſummopere eſt in omnibus adhibenda di
DODnnunqᷓ; agit hoſtis vt ſancta in
n tentione quis loqui incipiens/ↄti
nuando ſᷣmonem ad plura deflu⸗
at inoꝛdinate dicendum/quod euenit.vel

quia is loquendo cõmouetur. iraſciturq

vel quia ſuam gloꝛiam querit. ¶ Vel quia
erubeſcit ⁊verecundatur niſi audientibus
admirationeʒ ingerat.ſubtile aliqð.extra

neum/nouũ.inauditumq; dicendo. Quo

fit:vt et queſcit/iet que neſcit ĩmoderatelo⸗
quatur.aut ea pꝛoferat que audientibꝰ ob
eoꝛum ſimplicitatem minime cõueniunt
Quamobꝛem ſub rationis regula ſemper
lingua tenẽda eſt/eque in medio fineq; ſer
monis.:ſicut in initio.

vel cum loqui deberet.exvecoꝛdi puſillani
miq; metu reticeat. “
Onnunq; ſub tegumento honeſti
oꝛtaſſe deſiderij quo quis rem ali⸗
quam ſcire geſtit et agnoſcere / hoꝛ
tatur hoſtis/vt is ad cuncta videndũ audi

enduʒ.temptandũ. curioſus ſit atq; pꝛſus

intentus Vnde ingens poſtmodum feda

rum temptationũ impudicicie ⁊ odij obre
pit frequentia Et qᷓmẽ; nullum exinde ali
id malum naſceretur:ea tamen res ad mo⸗
dum homini ꝑ ſe nociua eſt.Nã vſq; adeo
illius mens eiuſcemodi nouitatibo obruit

vtnullam poſt hecpuꝛam dedeo cogitati⸗

onem is habere valeat·

tate cogitationes mẽti offert aduer
Aſarius/dicens.non eſſe ꝑiculoſum
illis dũmodo ↄſenſus abſit ĩmoꝛari paulu
lum.atq; hoc modo intantum hominẽ ſuc

cẽdit et inflammat. vt easa ſe vir excutere

poſſit. Itaq; nihil eſt ſalubꝛius qᷓ; illis ini⸗
tio intercludere aditum. Aliquando auteʒ
oꝛiuntur huiuſcemodi noxie cogitationes
cum ſtudioſequis ſuoꝛum affiniuʒ qui in⸗

mundo et connubio viuunt ſtatum anim

aduertit·
Onnunq; alicuius mentem pluri⸗
n mum conturbat hoſtis.in illã ma⸗
⅞gnam fedarum acturpium cogita⸗
tionum multitudineʒ ĩmittendo, vt his ſe

Onnnuq; gratas de carnis volup

Itinuo peccare credat. Dicitenim hoꝛren
dum eſſeſcelus.cum legeudo hoꝛas ⁊ deo

obſequendo he cogitationes adueniunt.

Itaq; hoꝛtatur vt illis pꝛoꝛſus penituſq;
ugãdis ſemper inuigilet.neq; aliud quic⸗
q; agere curet. Scit nempe malignus ho⸗
ſtis/ventum facilius in manu poſſe firſum

manere qm illas tolli funditus/radicitus
q; conuelli. vel ita poſſe abigi.vt ne quidẽ
poſtea vnq; redire queant. Atqui nõ cum

impie mentem cogitationes tangunt pec⸗

camus moꝛtaliter.ſed dumtaxat cum eis

conſentimus.id eſt quando illis voluntas
noſtra fauet.quando eas ipſa cum delecta
tione complectitur.quãdo eas adeſſe gan
dei/qᷓ;diu vero he ſibi diſplicẽt.ſibiq; ſunt
hoꝛroꝛi acodio:nullum eſt moꝛtalis noxe
periculum ¶ Sciendñ autem.nõ eſſe poſ⸗
ſibile in occupatione laboꝛis vel tempoꝛa

lis adminiſtrationis/tantam ineſſe bomi

ni mẽtis ſerenitatem / ſicut in ſua quiete pꝰ
diuturnam moꝛam.Et aliter illam quere⸗

re eſt ſepe irritus laboꝛ ⁊ ſola tentatio. Fre

quenter autem he cogitationes meliꝰ vin⸗
cũtur.ſi eas nihilipendimus aut curamus
ſed alijs in rebus occupamꝰ animum.qᷓſi
eas vi nitamurꝓpeller
unnüũq; bonas cogitatiões ſubij⸗
n cit hoſtis/ non certe pꝛopterbonũ
ALaliquod.veruʒ ad id ſolum vt ſan
cte oꝛationi impedimentum pꝛeſtet. Nam

illas eo immittit tempoꝛe cum eas ſuſcie

re nec licet nec conuenit.Non enim audiẽ

do vel canendo miſſam oppoꝛtunum tem

pus eſt dere cogitare familiari/quod tamẽ
ijs hoꝛis bonum expediẽſq; foꝛet
Dmonet nonnunq; hoſtis ſemel
V in tantum alicui peccato incum⸗
bere/aut illicite cuidam vacare vo

AQuptati.vt exinde ad plenum is ſatietur/

neq; poſtmodum illius vnq; rei concupi⸗
ſcentiam habeat. Ideo vero iſtud agit ho⸗
ſtis.quia in hoc grauiter iſtum nouit deli⸗
cturũ. Agnoſcit etiam/' ⁊ ſi is modico tẽ
poꝛe buiuſmodi deſiderio carebit. paulo
poſt tamen hic multo tentabitur foꝛtius.
Vt enim qui eſtu graui febꝛeq; laboꝛant
cum gelidam aquam biberint/pꝛimo rele/
uari videntur. Deinde vero longe graui⸗
us ⁊ vehementius affliguntur. Sic exple
ta libidine illius/poſtmodum amplius in
graueſcit cupido.Sicut etiam ⁊ hi qͥ q;to
vVV

De tentationibus

plus ſeſe vngulis ſcalpũt ⁊ fricant/tãto ma
gis pꝛuriginem ſentiunt.Atqui ſi modicũ
id tolerare poſſent/citius multo liberaren⸗

ODnnũq; in ſe quis percipiẽs mo⸗
tus iracundie ⁊ vindicte in alteruʒ
oqß in hoc ſibi diſpliceat ingratũ
q; ſit.attamen ei dat intelligere hoſtis/non
debere oꝛationem dicere dominicaʒ/neq;
pacem in miſſa ſuſciꝑe/quoniam non libẽ
ti auimo cuncta ignoſcit.Reuera tamen ſi
inimicum is optat ſuum pꝛopter deum di
ligere / dz ⁊ tuto poteſt deu m oꝛare / vt quẽ⸗
admoduʒz alijs in ſe malefacta remittit.ita
ſuoꝛum quoq; delictoꝛum veniam ſibi lar
giri dignetur. Nam ſi efficaeiter inimicuom
amare volet id vtiqʒ efficere valebit-
Onnunq; ſuadet vt ſue quis fame
n integritatem nimium tueatur/do⸗
cens hoſtis ad hoc quemq; teneri⸗
ſecuſq; agere velle id eẽ crudelitatis ⁊ ima⸗
nis ſeuiciei. Qua dere innumera mala cõ⸗
ſurgunt.nam cuncta is quede ſe dicereau⸗
dit/excuſare conatur/omnia ſua facta col⸗
laudansꝛ/ de illis volens rõnem reddere
putat nempe hoc pacto claudere hominũ
oꝛa/ quod pꝛofecto impoſſibile eſt. Ita er⸗
go plerũq;ʒ is labitur in iram/ impatientiã
arrogantiam/perturbationem mentis.ac⸗
cuſationẽ alterius/ſecretoꝛum q̃ celari de⸗
berentreuelationem. vt ꝑ hec omnia ſuam
aſtruere innocentiam queat Ruit item per
id frequenter in ypocriſim ⁊ fictionem/ha
bens ab hoſte perſuaſum ſua opera homi⸗
num in ꝓſpectu fieri debere.non quidem/
vt dicit/ob mundi vendicandum applau⸗
ſum.verum ad pꝛebendum alijs boni exẽ⸗
pli viam /ſimul ⁊ad pꝛopꝛiam vitandum
infamiaʒ/nam mihi/ita eloquitur / illeſa fa
ma manente. pluris homines mea verba

eſtimabunt /fientq; exinde melioꝛꝛe.
XF altera parte monet nõnunq; ho
ſtis / vt quis nihili pendat quid de

ſe homines loquantur ⁊ ſentiant/
neq; in aliquo ſuam famam cuſtodiat.ſed
equale ducat in manifeſto ⁊ occulto pecca⸗
re/atq; in tali ſue vite negligentia incuria
q viuat.ſecum inquiẽs/mea qualis ſit cõ⸗
ſciẽtia deus agnoſcit. Id ꝓfecto mihi ſatiſ
eſt. dicãt alij quicqͥd eis libuerit.Ecce ita⸗
q; videtis/q; difficile ſit hũc vtrũq; effuge⸗
re laq̃uʒ.⁊ reco gradiẽdo tramitea neutro

re dente.

ſcitus / vt

detineri ⁊ capi.ſunt enim ambo pernicio⸗

ſiſſimi. ¶ Quamobꝛem pꝛimũ debetquit

q; ↄſiderare quale opus ſuuʒ exiſtat.bonũ
ne an malũ. Nã ſi eſt malũ qto magis illð
in patulo aꝑtoq; facit/tãto grauiꝰ ipᷣe pec⸗
cat.Et h ĩ caſu is celare/abdere/⁊ occulta⸗
re debet nõ qͥdem ob ſuperbiã,ſed ne alijs
occaſionẽ peccandi male loquẽdiq; tribu⸗
at. Sin vero opus bonũ ſit/attamẽ is no
ſcit alios ipᷣm veluti malum iudicaturos.

auimaduertere oꝑtetan hi qͥ ita iudicant
ad h̊ exignoꝛantia ⁊ ſimplicitate adducan

tur/aiũc hoc opus ſi ad ſalutẽ nõ neceſſari
um extiterit.intermittendũ ẽ/ vel illius rei

cognitõ ⁊ veritas eſt eis apienda/docendi

qʒ ſunt non ſic deillo arbitrani debere. ꝙ ſi

ex malicia hmõi ꝓdeat iudicium. Süt en!

nõnulli q bus aliena virtꝰ inuiſa eſt qͥ neq̃
,uicha ſi vidẽt.maligno nõ carpe⸗
ipꝛſus ↄtemnẽedi ſunt / neqʒ eĩ
pñt vllo pacio claudi iſtoꝝ oꝛa. Itaqʒ mi⸗
nime opus eſt eum qͥ bonũ oꝑatur aduer⸗
ſus huiuſcemodi homies ſuã famã tueri
oꝛro hoc loco animaduertenduʒ eſt⸗

cqꝙ ſublimia opꝑa crebꝛius efficere dignatun

eſt dñs p illos /qui / vt docet apls / fatui. in⸗
ſcij.vel nullius eſtimationis habiti ſunt.
qᷓ; ꝑ alios quoſq;.Quare nequaq; optare
quis debet vt in eo qð agit bono. ab ali⸗

is cõmendet᷑.neqʒ/multo minꝰ/ ſuã debet

depmere pᷣdicareq; laudẽ.vel etiã pcurare
vt hoc fiat ab alijs.ſed totũ deo relinqndũ
eſt.qͥ de nihilo nouit oꝑari ingentia. Fre⸗
quenter nãqʒ videmꝰ quo amplius ſuam
8D oſtentare q̃rit innocẽtiam/aut:pꝛiũ bo
nũ in alioꝝ noticiã ducere/eo minus aba⸗
lijs eſtimat᷑ ⁊ curat᷑. Lõge etiã minus tum
ſibi tum ceteris apud deũ ꝓficit.

it ad gloꝛia vel ad penã eternã pꝛe
th pacto vel in pᷣſumptuoſam ſpez
vel in deſperationẽ labatur ⁊ coꝛruat Pꝛo

inde neutrũ hoꝝ diffinita ſnia iudicare de
bet homo.ſed in dei ſpare miſericoꝛdia/cũ
ingenti timoꝛe ſue diſtricte iuſticie.

Vnnunqʒ ſuggerit hoſtis apudſe
Auel eternaliter damnan mallet. q;ᷓ
aliquod moꝛtale committere peccatuʒ / vt

ſi is affirmatiue reſpondeat / in eo denuo

peceet ꝙ magis eligit peccatum admittere

Bit nõnunq; hoſtis vt ſecuz quis
ſciſcitet᷑⁊ inqrat an pᷣdeſtinat a ðo

ꝑcunctari an potiꝰ nunc qs moꝛi

ſcchitee
quocun
idebel
gſſcmen
alen
vognnm
Uundumm
nezeis
gbcien
donine
enſin
anrl
efne
ſaſun
munus
gluin
mnſc
n

„

Ulwmnun
gnorech
ſnenpd
Mare⸗
eblen d
fegulter
nlgrinß
lcgdai
fetlſcii
Vaport
larian
ſibipo

ini

.
“

lcerirtn
—
ul,
nir
inn
Mimiüiin

nmurnt

mruaͤmgn
GOrni

õ
Nldiaie

wutognini
innocmu

DcidudrA.

õ

raunitin
GrtziiN,
mmitm un
mann
Gugnen

abiſciendeq; ſunt ⁊ dicendum deo. Meaz

virtute ipi peccatü deuitet

=

it

Diuerſis diaboll

gunt. puta mentiri/ ſuperbire. alios teme/
re iudicare Debet itaq; is dicere quicquid
ex me habeo totum peccatum eſt. ſivero in

atq; ita offendere deuʒ q; huiuſcemodi pe
nas perpeti deum quippe offendere pꝛo
quocunq; vitando ſupplicio velle nequa/
qᷓ;ᷓ debet. Sin vero contrariai is partem
a ſſeruerit/pꝛimum foꝛſuau mentietur.de /
cidet etiam foꝛtaſſe in iactantiam atq; ar⸗
rogantiam. Quamobꝛem magnopere vi⸗
tandum eſt huiuſmodi facere queſtiones/
neq; eis ſi ſubꝛepſerit eſt reſpondendum/⸗

1„

domine fragilitatẽ agnoſcis ſcertus equl,/
dem ſum/quoniam niſi tua gratia mihi ſo

ret auxilio nulla ita modica eſt pena/ quin

me vinceret. atq; peccato faceret pᷣſtare cõ⸗

ſenſum. Quare me miſerum in tuaſ ꝓijcio

manus/obſecrans ne ea tentationum peri

cula incurrere me ſinas / que tnoꝛum ſine

tranſgreſſu mandatoꝛum ſuperare non ꝗ;/
ami. Hocitaq; modo periculoſus is mali⸗
gnus q; laqueus tuto pertranſiri valebit.

Fragiliratem videlicet pꝛopꝛiam humin⸗
ter recognoſcendo/ in deo ſolo conſtituen

do ſpem.neq; quo

us ſe velle moꝛi q; deum relinquere ſpon/⸗
debat.deum poſtmodum deſeruiſſe/ neq;

buius quod pꝛomiſerat effeciſſe aliquid.
Sicpꝛofecto agunt q;ᷓ plurimi putantes
qꝙ omnia perferrent anteq; ad peccandum

2—

pertraherent᷑.quaſi nõ diuina gra ſed ſua

Onnunq aliã tentationẽ immit⸗
tit hoſtis huic pene ↄſimilẽ / ⁊ eſt
euz quis pꝛeterito tempoꝛe grauia

it ſcelera/ vnde bona ſibi aliqua

kuenerund ſichi per foꝛnicationem autad
ulterium pꝛolẽ ſuſcepit quã ardentiſſimo
amoꝛe cõplectitur.tunc agit hoſtis vt is a
ſemetipſo inquirat. vel ab alio interoget.
Vellet ne non peccaſſe/⁊ hancnõ habuiſ⸗
ſe plem. Accidit enim hominem delinque

ni. vt in pᷣcedẽti tentatione dictũ eſt. Dico

itaq; dictũ remediũ hic etiam locum habe

re.tali ſcilicet queſtioni non reſpondendo
vel poteſt homo dolerede ipſo peccato.do
lere ſtem poteſt ꝙ per huiuſmodi delictum
ſibi pꝛoles oꝛta eſt.Nõ autem abſolute do
lere oꝑtet de eo ꝙ plem habet. .
.Onnunqᷓ; incitat hoſtis hominẽ
n ad hoc vt apud ſe petat.an ſit cete⸗
Ais hominibꝰ vel hoc aut illo dete
rioꝛ.vnde plurima frequenter peccata ſur⸗

uipen
cogitare debet.eo ſibi maioꝛa pericula gra
nioꝛemqʒ imminere damnationẽ ſi nõ re⸗
cte diutnis vtatur muneribus. Cogitare
etiam poteſt q; nemo adeo eſt impius qui

ud. Scitis nempe beatum Petrum qui p

tet nevololei e

70

„„

ine eſt aliquod bonum.id eſt ex gratia dei/⸗
quam eque alteti ſicut mihi veus ipſe lar⸗
giri poteſt /ſatis pfecto ſum iniquus ſi ni⸗
Hil ex me niſi peccatum habeo.nõ ergo me
ceteris cõparare opus eſt / cũ ipe ſim ex me

„

ſcelerati linus

Onnunẽ gratias ⁊ dona que in
aliquo ſunt ante huius oculos ſta
tuit hoſtis.vt hinc intumeſcat. p/⸗
atq; ceteros: Quare ex aduerſo is

Pon meinns huiuſmodi vteretur donis ſi
ecipſa ſibi collata fuiſſent. ⁊ ita quẽcũq;
ꝓximũ /ſiue iudeũ /ſiue gẽtilẽ/ſeipᷣo melio⸗

rẽ iudicabit. aut ſaltẽ nõ deterioꝛ e⸗

penitere conteriq; debet. a ſeipo qᷓ
Viattantaʒ ne de peccato ſuo diſpli⸗
drguit / in plus doloꝛis ⁊ lachꝛymarũ de

Hnnunq efficit hoſtis vt cum ͤs

„*

damno hret tpali.;ᷓ nunc heat de diuina

offenſa/ quare nequaq; hinoi diſplicentia
ſufficere videt᷑. Sed ſciendũ ꝙ; non eſtne

teſſe coꝛpaleʒ de peccato eſſe doloꝛẽ tantũ/

q̃ntus ſfoꝛtaſſe eſſet de temꝑali malo vel in

R

commodo. Sufficit euim q; cõmiſſuz pec

catũ ſibi diſpliceat/⁊ nequaq; in ſimili ca⸗
ſu deü offendere vellet. Nõ enĩ ſicut pꝛius
dictũ fuit / oꝑtet malle dãnari moꝛi aut om
nibus ſpoliari bonis.q; peccaſſe.aut hoc
modo peccare/ Rurſus nec talem hũc oꝑ⸗
nalez de ſe diuina poſtu
oc ſit ĩpoſſibile. Quia

lat immẽſitas / cũ

ipſa pꝛſus eſt infinita nrm aũt doloꝛẽ fini

tum eſſe neceſſe eſt. Is ergo doloꝛ qui dict⸗
eſt ſufficit. Ven qͥdem eſt ꝙ tanto hic do⸗

loꝛ eſt melioꝛ/qto ⁊ in anima/⁊ in coꝛpoꝛe
eſt maioꝛ.aſſit modo q ad coꝛpalem dolo⸗
tem recta diſcretio. Non eni ex eo coꝛpꝰ de
ſtrui aut ratio ledi dtler. C Pnrimheper
iſtudvitantur tentationes.que ſubeuntcũ

qinis nimiũ veretur nunqʒ ſatis penitere/

aut ſuum non facere debitum. Debituʒ in
qᷓ; q;tum ad ſalutem ſatis eſt. vt eni eſt di⸗/
ctum nequaq; noſtruʒ debitũ facere poſſu
mus qntum dei altitudo depoſcit.neq; eti

am 'm beneticia que ab ipio recepimus/

vVVv. 2*

nec hoc pfectoa nobis indulgentiſſimus

ille pater expetit/immo ꝓ mira gratie ſue
benignitate ſibi ſufficere vult.⁊ nos ĩ ami⸗/
cos habere paratꝰ eſt ſi ea que in certo nu⸗/

mero/certis agenda tempoꝛibus manda/

ta nobis tradidit.ipſi compleuerimuſque
etiam ſub eterne moꝛtis interminatiõe im
plenda mandauit. VUniuerſa autem hec pᷣ⸗

cepta in his duobus continentur. Dilige

deum ſuper omnia.⁊ pꝛoximum tuum ſi⸗

cutteipſuʒ. Si quis vero ſuꝑ hecaliquod
bonum effecerit.is pinde maioꝛem gratiã
obtinebit. uod ſi intenoges.quid eſt
ſuper omnia deum amare:plane groſſeq;

reſpondeo. Hoc eſt ſic eum diligere. vt nul
lo pacto quodlibet aliud quis amare velit

per quod perderet dei amoꝛẽ. Pꝛoximum
autem ſicut ſeipſum diligere/ eſt ei finaliter
quidem vitam optare eternam / gratiaz ve
ro in pꝛeſenti ſeculo.inſuꝑ id ei facere velle
quod rationabiliter ⁊ iuſte in ſimili caſu ſi
biquiſquis fieri vellet. VUnde manifeſtuʒ
eſt ꝙ is qui eſt iuder conſtitutus.nequaq;
yelle debet latronem a moꝛte vel carcere li
berare/qᷓq; ipſe foꝛtaſſe in ſimili caſu con⸗
tra ratiõem liberari cuperet.Etex hoc plu

rimis eiuſcemodi tentationibus reſponde

ri poteſt.
J

delicta conf.

nunq; ſe dignũ ꝗꝓpꝛijs vinbus fieri poſſe/
q;q; etiam centum annis ad id laboꝛans
incũberet.niſi ex ſpeciali vði munereid fiat
quod ſane munus põt eque nunc ſicut pꝰ
centum annos dominus elargiri. Debet
mirſus conſiderare.quoniam bac in vita⸗/

nemo ꝑ infallibilem abſolutamq; certitu⸗

dinem ſcire poteſt. vtrum in gratia ſit an ñ
vere ne ſit penitens.an non.vtruz recte cõ⸗

feſſus ſitan non.niſi ad bocſingulanis ac⸗
cederet reuelatio. Itaq; qui ſine hac certi⸗

tudine ſuſcipere nollet euchariſtiam. is p⸗
fecto ſeipſum deciperet ⁊ qndam ſuperbie
ſpeciẽ habere videret᷑ Eſt alia humana vl
moꝛalis certitudo/q in nr̃o ꝓpoſito ⁊ reqͥri
tur⁊ ſufficit.cũ vicʒ qͥs in ꝓpꝛia recollectiõe

⁊2cie diſcuſſione/ id egit q tũ ſua diſcre⸗

——

nonnunq; qui ſacũ altaris ſun⸗ 5.
ſcipere conſtituit ſacramẽiũ/occur
rit ſue indignitatis cogitatio/q; vi
delicet nequaq; ad hoc dignus eſſe poteſt
Ercſertun ſeh videturq non bene ſua ſit
ifeſſus Fieri autẽ põt hoc ſugge
ſtione demonis. vt tantum bonum impe⸗
diatur. Quare igit᷑ is cogitare debet ad h

De tentationibus

tio i donb alion ailiͤ / eſ debere fatere
ſu

iudicat atq; ꝑ ſufficiẽs tꝑus ad id cõiter
obſeruaiũ ↄſuetũq;. Qõ ſi iic in pctõ moꝛ
tali ſᷣm ꝓpꝛiũ iudiciũ is ſe eſſe nõ videat.iu
to ⁊ ſine noui ꝑiculo pcti/ad cõionẽ accede

repᷣt/⁊q;; vt freqnter accidit ſibi foꝛtaſſe

leuia qᷓdã dubia ſuꝑueniant.ea tñ ↄtẽnere
imo vincere debet/⁊ ad ↄtrariũagendũ ſe⸗

metipᷣm cogere. Leue aũt dubiũ voco. cũ
qᷣs pon de aliq; fert iudiciũ.qð ſitbonum
in t malũ ⁊ petm̃/⁊nihilominꝰ
qſdam roõnes vel cogitatiões iu ↄtrariũ bʒ

„

iuſtü ⁊c.q; ꝙ ſi

7 —

q aliquã ei dubitationẽ afferũt, non tñ ita
qn pmũ iudiciũ multo ſibi ſit certi/in tm̃
ſi res ipſa alteriꝰ foꝛet.de ea nequaq; am

bigeret aut cũctaret. Veꝝ ſi nõ maioꝛẽ cer
nitudinẽ de vna partiũ habet q; de altera.

ſiſtere debet quouſq; ad eaꝝ aliquã magiſ

aſſentiat/⁊ hoc vel alioꝝ vel ſue rõnis con
ſultatione /vel inſpiratione diuina obten
ia ꝑoꝛõnem. Niſi enĩ hoc mõ qͥs ſecurita⸗

tẽ in ſemetipſo capiat/ſe malefuiſſeafeſſuʒ

ſemp indicabit.neq; tranqllus eẽ/ aut con
ſciepacẽ vnqʒ hr̃e potent.Oð pfecto neqᷓ

qᷓ; bonum eſt

gateʒ hẽat.⁊ tũc ei plurima ꝓponit
hoſtis / vßtim ꝙ niminn it
taʒ crebꝛo in pctã lapſus ẽ ⁊ adhuc q̊ttidie

labit. Conſiderare aũt is debet veꝝ qdem

Eeẽ non poſſe eum vitare pctm̃ viribo ſuis.
NHõ etia aſſerere opus habet nunqᷓ ſe pec

catuꝝ.pᷣſumptuoſum qppe eſſet hoc/neq;

m etia iudicare debet ſe peccatuꝝ. Jaeni
hoc eſſet delinqre. Satis igit᷑ eſt ſi fimuz

ei ꝓpoſitũ adeſt cũ dei adiutoꝛio deuitan⸗
di peccatũ/⁊ ad id diligentiã adhibẽdi/nec

ſm pñtem voluntatẽ vllo vult pado in po

—

ſterum pecccare.

moꝛatis neceſſariũ eſt vt in pᷣmis magno⸗/

pere animaduertãtad quid ſub pena pec⸗

cati moꝛtalis ſᷣm ſuũ ſtatum obligantur.⁊
adquid non. Poteſt autem de hoc haberi
non quidem infallibilis ſed humana ceni

tudo/per ſapientium ⁊ deuotoꝛum bonuʒ
conſilium/perſcripturas.per iudicium ꝓ

pꝛie rationis/et ꝑ ſuum cõfeſſoꝛem. Nam

Seipſo penitẽs nõnunẽqᷓ inqui⸗
rit ſi ſrma nunq; peccandi volun⸗

ftim ꝙ nimium eſt fragilis/ ꝙ tẽ

Onnunq́; vt didum eſt enititur
hoſtis: perſonis deum timentibꝰ/
magis qᷓʒ ceteris/nimiũ timoꝛem
immittere/quo in cunctis ſuis operibus
deficere foꝛmidẽt. Quamobꝛẽ eiuſmoditi

ſlign
hlcte
tii
ſn
Nurn
ſaq;
hoit
ney
ueil
Nerti
gelus
purz
inpe
Neneri
icia
nochbi⸗
☚
ſgtgn
ſtitne
Ale
tentan
nliſty⸗
be
Vieli
intot

m

Gnunnn
eieniigtn
tnuhii
Pelei
innhhing

Raiinzil
Z
int
rindi di
ilgii Rhne⸗
iitsMN
rs dabannii
nippecſeken
S
i

õ

1
n iteaßn
Nrinummit!

mdinſen
. Camrican
i tbd
üutnndng
Gkmen en .

Dinuerſis diaboll i⸗

Fm baꝝ pſonaxꝝ ↄſilium ⁊ dictamen debet
is frequẽter ꝓpꝛiũ iudiciũ mutare ⁊ vincere
CCũ ergo de eo qð agẽdũ eſt habetis hmõi

cetitudinẽ/ põt ſe merito qᷣetare/lʒ plures
alias negligẽtias /q̃ venialia pctã ſunt/ad/

miſerit. Sed ſi in his pũctis pncipalibus
ſe defeciſſe ↄgnoſcit. penitere debet / poſt
modũ loco ⁊ tꝑe ↄfiteri.. Videtis itaq; ꝓꝛ⸗
ſus eẽ neceſſariũ / vt qſq; diligeter ꝑqᷣrat q̃
res pctm̃ moꝛtale ſit.q̃ nõ.in q̊ qſq; oblige
tur in q̊ non. Et tũc quicqͥd ſuꝑ hoc egerit
id vltroneũ erit ⁊ ſuꝑerogatõis/ad augmẽ
tũ ſue gre/ſimul⁊ alioꝝ.Credere enĩ ꝙ illð
meliꝰ bonũ qð qͥs facere valet/ſemꝑ imple
re teneat᷑ ita ꝙ ſi ̊ obmiſerit.peccet moꝛta

liter / erroneuz eſſet. nunq; etiam ;s poſſet

obtinere⸗ ↄſcientie pacein·

mnu poꝛtant cunctaq ſeu pſppa ſen

7

ad ſalutẽ ⁊ pfectũ bonoꝝ ↄuertũt.ſic exad

tur hoſtis. undar qͥs diuitijs enitit᷑
hoſtis vt illis abutat᷑ vel in ſuꝑbiã / vel ĩ lu
xuriã/vel in vſurã/⁊ iniquã tꝑaliũ adqᷣſitõ
né. Loõtra ſctũs angelus conat᷑ ⁊ ſuadet.vt
illis vtatad largiẽdas elemoſinas/ad ſup⸗
pliciter reddẽdas gras deo/ad hñdã ſuffici

entiã ¶ Silr aſiderate in pulcritudine.vi

ribi. ſcia.ſtatu / bona hoim fama.⁊ hoꝝ cõ
trarijs pauꝑtate,. defoꝛ mitate.mala obſcu

raq; fama. Diuerſitatẽ etiã inclinationis

hoĩm ad ̊ vel illud/nouit ſcſis angelus be
ne vti / hoſtis vero male. ¶ OQuãq; etiã fre⸗
gquster ⁊ ipam dei inſpirationẽ in malũ cõ

uerti facit hoſtis.ſicut ex aduerſo bonꝰ an/⸗

gelus malã inimici tentationẽ in bonum/
puta quis tentabitur ideo religionẽ ingre⸗/

di vt poſtmoduʒ egrediat᷑ ⁊ exeat. In ea tñ
pſeuerãs ↄſtãſq; manebit. De ſuꝑbia aut
inuidia tentabi/ huic valide reſiſtet ⁊ inde
merebit᷑ plurimũ. Ita freqnter dũ grauiter
nocere cupit hoſtis ꝓdeſt admodũ/⁊ ꝓfiẽ̃

in tantum ꝙ hominem crebꝛo tentare deſi

ſtit / ne tentationem ſupando mereatur.

Agduerſus vero cuuctas ſuas illaqueanteſ

tentationes/que certe ſunt innumere.non
niſi vnicum generale remediuʒ reperitur/
vti beato Anthonio reuelatũ extitit.vt qs
videlicet pfundam ſemper habeat humili
tatem/⁊ affectione ſincera/puroq; coꝛde ſu

am totam ſpem in deiac ſanctoꝛum auxili

nalit generali regula accipite/
vti de? bon? angelus ſp ad bo;

aduerſa/ſiue bonũ ſiue malũ / ſui vel alteri

uerſo oĩa in damnũ ⁊ ꝑniciẽ detoꝛqᷓre moli

um ſtatuat / idq; ſe facere poſſe / eſſe dei gra
tiam cenſeat permaximam. Hihilominus
tamen ſemper ſuum debitum faciat apud
deum/ obſeruantiam mandatoꝛum eius
pꝛedicte innitendo ſpei. Ham ſicut firmi/
ter credimus hominem ſola dei ſaluari mi
ſericoꝛdia:ita eam miſericoꝛdiam ſumope
re venerari /diligere / caripenderec; debe⸗/
mus /ſecus enim faciens vel hoc intermit⸗
tens agere/ pfecto illam perdere ſeſe reddit
digniſſimum. ¶ Duog ſi ſuggerens tibi
hoc modo dicat hoſtis.quicquid egerꝭ cer⸗
to nouit deus an damnatus eris vel ne.ne
qᷓ; vllatenus aliter eſſe poteſt. Reſpondeb
quicquid de me oꝛdinauerit deus ipſe ta⸗
men amari dignus eſt et coli. cunq; menti
ri nequeat / ipſe ſibi obſequentibus ⁊ ad h
pꝛo ſuis viribus conantibus infallibiliter
gloꝛiam celeſteʒ largietur. Quãq; vero mi
hi meus ſit finis incognitus. bene tamen
ſcio/quoniam bona vita in bonum finem
perducit:neq; ob hãc incertitudinẽ/ omit⸗
tere debeo quo minus meum efficiam de⸗
bitum. immo ꝓfecto magis ac magis eni/
tendum mihi eſt. ſicut⁊ ſi infirmus ſe ſanã

dum ignoꝛęt:iure tamen ad id ſuum debi
tum facit ¶ Concdludendo dicimus nihil

ita inſtruerehominem in pꝛedictis tenta⸗
tionibus infinitiſq; alijs.ſicut gratiaʒ dei
que per deuotam oꝛationem / in ꝓfunda fu
ſam humilitate atq; cõtritioue coꝛdis/ad/
quiritur. Pane uobis gratiam meritis
ac interceſſonibus omnium ſanctoꝝ ſan⸗
arumq;/largiri dignetur pater ⁊ fil iuſet
ſpirituſſanctus Amen. (Finis.

nobedientem eiuſde J

jſohannis Berſon.
Eoꝛe tuo te iudico ſerue ne⸗
qᷓ;. Si h̊ dixit ĩ pabola dũs
de ſerno nõ multiplicãte liq;
eddẽte talentũ/ qͥd dicturus
eſt de fuo diſſipãte ſił ⁊ negã
te talentũ.Lalis eſt ille inobediens pfeſſ
ſit dericus ſit laicus/qui ꝓpꝛiã ſpũs ſui vo/
luntatẽ acceptama deo/cauſa lucrandi vi
tetheſaurum eterne/ dedit illam in manu
ſuperioꝛis ſui dicens. Suſcipe me ⁊ vi⸗
nam abba pater. In manus tuas commẽ
do ſpiritum meum/quoniam fidẽs in te et
de me diffidens do illum tibi. Adiuua me
⁊ſaluus ero.Nunctu quiſquis es ꝓfeſſus
R vVv 3

De monacho inobediente

hoõc m vel ſimili/qͥ patri cuiꝰ eſtvoluntas
tua/dono tuo imo ſpõtaneo pus/nẽ in ne
ceſſitatẽ verſo parererecuſas qͥ ptra ſtimu⸗
lũ calcitrare pᷣſumis/interrogabo te paucu

la q̃tenꝰ exoꝛe tuo te iudicetↄſcientia tua.
Interrogo te nõ dico ſerue neq; ſed fratrez

⁊ↄſeruũ in xpᷣo cariſſimũ/agens in ſpiritu
lenitatis ⁊ inſtruẽs iuxta monitionẽ apłi
⁊ chꝛiſti/cupiens te ſaluũ eſſe ab erroꝛe vie
dinine/quoniã omis inobediẽtia/deuiat a
via vite.ad quã qͥ reduxerit ⁊ ↄuerterit pec

catoꝛem/ operit multitudinem peccatoꝛũ

interrogo teſi memineris ꝓfeſſionis tue ⁊

ſi penitet te feciſſe / pcul abſit hec ingratitu .
do a ſpiritu tuo ꝓcul ⁊ talis. Poꝛro ſi me⸗
mineris ⁊ appꝛobas interrogo quis ſapiẽ

tioꝛ ⁊ potioꝛ interpꝛes erit pfeſſionis huiꝰ
qualiter obſeruãda eſt/aut ſuꝑioꝛ pater tu
us/ maxime cum cõſilio ↄuentꝰ/auttu ſub
ditus ⁊ vnicus.⁊ vi fertur laicus.Si te/tu
umq; dixeris pᷣferendũ pᷣponendũq; iudi⸗
cium/erras intollerabiliter.neq; eſt qͥ talẽ
te non aſpernat᷑ tuam pꝛotinus arroganti
am ſubſannans ⁊ dicens Quis poteſt hũc
audire? Certe puto ꝙ pudet te etiam hec

interrogatio auditu ſuo pꝛimo. ¶ Inter⸗

rogo deinceps.putas ne patrem immo et
patres tuos/ita malignantis eſſe nequicie
q in male conſulendo ſaluti tui.vellet ſe ſi
mul⁊ te ꝑire:Exclamabis arbitroꝛ ad hãc
interrogationẽ cachinnãs ⁊ indignans ru
gata fronte. Lõge ſit hec inſania a me pau
perculo idiota ſubdito ⁊ peccatoꝛe. vtde
ſanctiſſuma ſuperioꝛum meoꝝ ꝓbatiſſima

ſapientia.tam ſacrilege deſipiam .—
Euigila nunc ⁊ perſpice/ſinon bꝛeui ratiũ

cula pꝛotinus exoꝛetuo te iudico qui iuſſꝰ
hoc ⁊ lllud facere/tu non obedire perſeue⸗
ras. SDi enim ſuperioꝛ tuus ſapientioꝛ eſt
in cognoſcendo pꝛecepta regule quaʒ pꝛo⸗
feſſus es.ſi pꝛeterea credis ꝙ nollet ſe dam

nare dum tibi pꝛecipit obedire.quid obni

ti potes.quid excuſationis afferre ſuper in
obedientia tua ne dicam pertinacia.Sed

dicis foꝛte demiſſis oculis.⁊ facie humi de

iecta ſi non omnis a te pudoꝛ abſceſſerit.ſi
non attrita iam fronte meretricẽ imitaris.

dicens. Volo virtuoſus eſſe.⁊ domio per

afffictiones abſtinentiamq; placere.exem
lo pꝛioꝛum ſanctoꝛum.nominatim Jo⸗
Inis baptiſte. Sentio foꝛtitudinẽ coꝛpo
ris meis.ſcio ꝙ ieiunium a vino/non erit
in grauamen mihi.Ecce fraterrecedis iaʒ

aconceſſis pꝛioꝛibus. Tu iudicium tuũpᷣ

fers omni alteri.quaſi ſi dicat infirmus et
inſanus medico ſuo Cognoſco melius diſ

poſitionem meam q;ᷓ tuipſe. Scio quali⸗

terobtemperandum mihi non eſt / regulis
artis tue. ¶ Aggrediar nunc te altera via

durioꝛe vtecoꝛe tuo te iudicem ſi pertinat
eſſe decreueris. non tantummodo ſeruum

neq;. ſed vel hereticum apoſtatam. vel de
hereſi ⁊ apoſtaſia vebementer ſuſpectum.
ita ta men ſideꝑditio iudicij ratõnis per ce

rebꝛi leſionem/tcibi non fuerit excuſationiſ/

ſuſidium.quo caſu nõ ita argumetis theo⸗

logie.ſed fomẽtis medicine opus erit. Di⸗

xit dominus noſter ieſus chꝛiſtus ad om⸗
nes in eccleſia pꝛelatos loquens ad perſo⸗

nas apoſtoloꝛum ⁊ diſcipuloꝛũ. Oui vos

audit me audit⁊ qͥ vos ſpemii me ſpernit.
Crediſhoc:? Credis ſi catholices. Scio

pꝛeterea q; ſuperioꝛes ſunt ⁊ pꝛelati ba
luz

tres oꝛdis ſancti in quo ⁊ ſub quo/pfe
te negare non potes.aut ſi negas.enas in

facto ⁊ conuinci teſtibus potes.immo ver

beribus ⁊ carceribus coerceri. Alioqͥn fas

eſſet exemplo ſimili ⁊ pernicioſo aulibetp
ſeſſo religionem ſe negare pꝛofeſſum ⁊ im
pune. Ceterum ſi fateris te pꝛofeſſum / fa⸗

tearis opoꝛtet te ad obedientiam conta p

pꝛium etiam voluntatis arbitrium teneri

ligatum. Aliaquin contradicis euangeli⸗
co nunc inducto pꝛecepto. Qui vos ſper⸗

nit meſpernit. OQui autem ſpernitchꝛiſtũ/

ꝙ hec licite faciat.ſe palam in hereſim pꝛe
cipitat,.ex qua ſi non velit extrabi pertinax

vtiq; blaſphemat ⁊ apoſtatiſat.Etſi addit

eſt iudicandus ⁊ vt talis bꝛachio ſeculani

relinquendus.ne duma monoſterio pellẽ

dus. Pꝛouideat ſalubꝛioꝛa deus.tamẽ et

ſi ita loquimur⁊ vere loquimus. ¶ Ten
tabo viam rurſus alteram que ſanioꝛis eſt

ad moꝛbum fomenti.Dicis(vt accepi ⁊ iã

pꝛetactum eſt) non exinobedientia deſi
ſtere vis a potu vini.ceteriſq; cibis launo

ribus oꝛdini conceſſis.ſed ad virtutes ad/
quirendas ex penitentia. Vide queſo fra⸗
ter ne mentiatur iniquitas ſibi. ne ſit iſte
laqueus ſathane ſub angelo lucis.nõ vir⸗

tus abſtinentie in ſpiritu humilitatis. Nta

qʒ ſi vis vt caedam tibi/oſtende vel pauliſ⸗/

per obedientiam in q;tulo potu vini.nec⸗

non in alio fratrum edulio/ſaltem pauoi⸗
lo. vnde non poſſit coꝛpus ad laſciuiaz ex,
citari:neq; rigoꝛ abſtinentie ꝑdi. Nuũc ve⸗

ſo gualee⸗
ſer Vthec

ſormis t

licispo
Allitabſt

heooctie
nemo / n
galuntat
demultis
funabus
fatern⸗
nſipnun
Gnentäk
Dictckh
ſticoit⸗
netepta
Cpient
ſen vi⸗
Ouis
ſudi

4
d imaua

ſun⸗
nemlee
o.:not
eßlenzin
nopinge
ſſenecſeco
Gkapudn
Galiteine
ſicjäinue
öfanmnm
Pulerunty⸗
tur taten
eſtapreſan
fioobitinen
poncloin
beums Ben
nahimme
ſontumplace
nunr octh
goſtbhcre
(us incgdt
halhomulnn

lummanolhne

niuf⸗ (6
ſantglirfer
W
eepuſllsſed
Umendanett

—–
igsgi

ki L

unn nt
dnn

einte

brn

NAitsn

M. Oung
menhenttii
voctunſar Clun
Paam mdceng
Atehien
ns danhoe
Nrotn
hrete
ens l

de
—
Gegeelnsli

ro quale. iſtud eſt/ ꝙ abhoꝛꝛes a vino tali

Deferuoꝛe nouiciatus

ter/vt necↄſuetudini eccleſie vclis eſſe con

foꝛmis:que poſt ſacram coõmunioneʒ/dat
laicis poculũ vini tantillũ.Qualis eſt iſta

obſecro ſingularitas.nunquid deradicep

cCeldit abſtinentie. ⁊ non potius ex intimis

hvpocritalis dementie.vtdum facis quod
nemo/mirentnromnes.⁊ tibilaudem ſin⸗
gularitatis impune pꝛeſumas. Legimus
de multis ita ſeductis/peſſimo fine termi⸗
nantibus vitã. YFuit ſcõ frãciſco collaudatꝰ

frater vnꝰ qͥ iuſſus cõfiteri ꝑ verba / noluit

niſi ꝑ nutꝰ.Lollite inqͥt ſctũs frãciſcus fi⸗

gmentũ h̊ diabolicũ docuit exitus ita eſſe.

Dicit climachꝰ. Si videris aliquẽ qͥ ſibi
ſit ĩ cõitate ſingularꝭ.ipᷣe nõ indiget demo

neteptante ꝗꝛ fact? eſt ſibi demon. Etapoð
ſapientẽ ſcribit᷑. Vidiſti hoĩem ſibi ſapien

tem videri/plus illo ſpem hẽbit inſipiens

Quis vero plus ſibi videtſapiẽs q; ſit ille

iudiciũ ſuum pᷣfen iudicio quoꝛũcunq;.
At vero dicit frater iſte ſicut accepi. Nl⸗
lum audiã in abſtinẽtia mea / niſi ſolã eccle
ſiã.q̃ſi viq; ꝓ quolibet tali/ſit auocandum

generalecõciliũ aut ſit papa ſpeẽaliter adeũ

*

dus.⁊ non ſufficienter dicat ecclia qñ ſuꝑi

oꝛ pᷣſertiʒ in re tali/decernit ⁊ iubet.Exiſti⸗

mo ꝓindeqꝙ ſi mitteretur ad papaz/frater

iſte nec ſicobedire iuſſioni ſue vellet.
Eſtapud narrationes patrum de quodaʒ
gloꝛiãte in abſtinentie ſingularitate qd re/
mediũ inuenerũt pr̃es.ligauerũt ipᷣm tan⸗
q; fatuum.⁊ certe iaʒ ipᷣe talis tal erat. Cõ⸗
pulerunt vti lautiſſimis cibis ⁊ vino ad ſa

tur:tatẽ ⁊ nauſeam. Quidtandẽ?: Sanatꝰ

eſt a pꝛeſumptione vel arrogantia ſingula

ris abſtinentie ⁊ conſequentera vanitate ⁊

periculo inſanie liberatus. ¶ Zradidit

beatus Bernardus ꝙ; diabolus nõ habee)
7

machimamentum maius ad pditionẽ q̃
rentium placere deo/q; ſi ſuadeat currereſ⸗
diſcrete.q̃tenuſ qui currit incurrat ⁊ pceps
ruat. Vocathoc demoniũ meridianũ quã

do ſub ſpecie magni boni⁊ ſingularis pfe⸗

ctus.incidit quis in magnuʒ malũ. Et qð

maius malum q; inobedientia. que pecca
tum ariolandi.i:idolatrãdi a domino noz

minat᷑: ¶ Pꝛererea dicit aplus. Si eſca

ſcandaliſat fratrẽ meum/non manducabo

carnes in eternũ.qto magis ſi abſtinentia
tua(o frater)ſcandaliſat frẽm.ne dum vnũ

ec puſillis.ſed patrem ⁊ maioꝛem. Vetibi
timendum eſt. Itaq; non expedit tibi con⸗

triſtare patrem tuum.non contumacem eẽ
ad illum.id eſt.non tollere te ſibi.cui te vo
to tradidiſti.hoc rapina eſt.hocſecrilegiuʒ
icam tibi in veritate nec mẽtiar. Si
de duob malis a lterum eſſet faciendũ.vel
comedere carnes in die veneris ſctã. cũ re/⸗
niſu conſcie timoꝛate.aut abſtinerea vino
contra pꝛeceptũ obediẽtierõnabiliter im/
poſite/pᷣferrem primũ.qꝛ ſ̃m non ideo ma
lũ ſed vt bonũ deberet impleri bibẽdo vi⸗
num. Alioqͥn cum ꝑtinact reniſu nõ ſtaret

ſalus vbialiud ꝑpetrãdo cũ ſubſeqnte hbu,
mili pnia comedens carnes ſaluaret᷑.

Denicq ſi foꝛte dicturus es. Woueoꝛ lege
ſpiritituſſancti. vide ſi ſpintuſſanctus eſt
diſſenſionis deus. Vide ſi quilibet pꝛo⸗

feſſus regulam ita diceret/q;ta confuſio ſe⸗

queretur. Vide ſi ſufficientem doces exce
ptionem a regula gen erali.quã ⁊ ſcõm quã
pꝛofeſſus es Sed foꝛmido ne faciam ver
bt mea ſurdo.niſi ꝙ non iam tibi ſed patri
bus pꝛo te loquoꝛ.Et foꝛte pꝛo ceteris im⸗
poſterum ſi quod auertat deus occurreret
caſus talis. ene vale coꝛ boni conſilij
ſtatuens tecum.non plus aut aliter ſapiẽs
q; opoꝛtet. Johannes Cancellanius pari⸗
ſienſis Qugduniiinno Milleſimoqua⸗
dringenteſimouiceſimoſexto in Janua⸗
rio Kc. D L

cellano pariſieñ deʒelo ⁊ feruoꝛe nouicia⸗
mus · b

Alet zelus dom? dei/ pftim dũ
? nouiti?/ hoies bone volũtatis
ccomegere h ẽ vꝛgere/vi ola qᷓ cõ
ſpiciũt vitioꝝ ſcãdala/ſatagant

vbktollere vl culpare. vel ceros ad ablatõez
acrit aiare. Nõ diſſimulãdũ aſſerit.ñ pcen

qdũ.ñ ſcãdalũ foꝛmidãdũ.ſʒ incedẽdũ virilr
ꝑ arma iuſticiea dextr ⁊a ſiniſtris.p iſami
am ⁊ bonã famã ꝑ vᷣbera ſi opꝰẽ ꝑ ſãguinẽ

moꝛtẽ. ¶ Uexꝝ euenitq; pꝰexpientias

varias/pꝰirritos conatꝰ/pꝰagnitã hũane

fragilitai ⁊ iniqͥtat abyſſũ iexhauſtibilẽ/
tepat᷑ ⁊ molleſcit feruoꝛ iſte.bulliẽti muſto

ſilis. ⁊ qͥ maturioꝛ / eo ſanioꝛ efficit᷑. Miti
gatq; tribulatõis aq̃/ vinũ nimis feruide

caritatꝭ (Koꝛro ñ negaueri/me poꝛiboan

nis zelũ hmõi qlẽcũq; ſenſiſſe. ſʒ ; freqnt᷑
fuerit ñ ſᷣm ſciaʒ/me docuer᷑̃t exitꝰ.¶ Finit

VVy †

De exercitiis diſcretis
ſum erat ꝑ nimis delicatã educatõem. (gtlis⸗
Cuſtodiat ergo hõ dᷣuotus ꝓ regulis ead G,
ſubiunguntur documenta (coꝛamdeo. hndl

* Cractatus einſdẽ

Cancelł. Pariſieñ.pꝛo denotis ſimplici

bus Qualiterſe in ſuis exercitijs diſcrete⁊ S . humiliand 0 ſe e 65 waun

caute haberedebent de gallico in latinum
trãſſatper quedã. Qui quidẽ maſatoꝛ ad

2 Rimo det obliuiõi totũ tꝑs ſuũ pᷣteri e

yitandu ruſticitate latini eloquij ꝗreſultaſ tü.itavt ñ nimis ↄtinue in ſpecie reco Nuc
ſet magis ex vulgari in ſenſu e ſenſu q; ver · giket de ſuis ꝑactis peccans. pus ↄtritis et nung
bũ ex verbo traſferre cirauit.vndenec mi⸗ leſſie ſen ſufficit vt qnq; ꝑ tritionẽ ge⸗/ nnre
randum ſi opuſculum iſtud non ↄuenerit neralẽ. ſicdicat oꝛe vel coꝛde. ¶ Dfe deuſ rc⸗
iatis in ſtilo cũ alijs eiuſdẽ cacellarijopib· meus ↄfiteoꝛ tue bonitati paterne:ꝙ vſq; ſun
Eus vult vt ſit ratiõabile ob inpſens male ꝓchdoloꝛ ꝑdidi tempus vi/ e
EYSI ſequiũ noſtrum.itavt cuncta te meein peccatis ⁊ vanitatibus.quia tibi en
que in eius ſeruitio facimus digne nunq; fuiui.: Sed ⁊ inſuꝑ ie multi/ H e
fiãt cum diſcretõne.tam quo plrxoffedi.⁊ nihil heo qͥ poſſum tibi pꝛo ne H
4 ad coꝛpus.qᷓ; quo ad animã glectis ⁊ male geſtis ſatiſfacere niſi coꝛ me wr
Ham iuxta comune puerbiuz. Omne qd um. vtinã debite ↄtritu ⁊ buitliatu. Docer. As
eſt nimiũ / vertitur in vitiũ. Studeat ergo go tibi dñe offero. ⁊ rogo ne deſpicias ⁊ de nnd
gia ſic regere coꝛpus ſuum.vt ex vna parte licta iuuentutis mee ⁊ ignoꝛantias meas 4 Ein
non contra ſe pꝛeualeat.⁊ ex alia parte vt immo ⁊ neqᷣcias meas ne memineris.
in ſeruiendo ſibi/ etiaʒ non deficiat. Quo⸗ Eriã ſcio dne.ꝙ totis vinbo meis nõ ſuffi⸗
rum pꝛimũ fit/cum nõ nimis laute ipſum cio talẽ facere ↄfeſſionẽ/q̃leʒ bñ exigerent no
coꝛpus enutritur. Secundũ quãdo non pctã mea. Sʒ ⁊ tu ſcis deꝰ meꝰ deſideriuʒ

nimiũ exercitijs ſiue coꝛꝑalibus ſiue ſpiri⸗
tualibꝰ fatigat᷑.Et maxie ĩ ſpiritualib ſeu
ad ſpiritualitatem tendentibe exercitijs / eſt
cantela adhibenda.quia in talibus ꝓpter

meũ ⁊ volũtatẽ meã bonã.qꝛ ex tuo dono

⁊ tua inſpiratõne/nihil volui vicario tuo/
meo confeſſoꝛi celare de peccatis meis.Et

iße ↄfeſſoꝛ/ ſe ſatis putat inſoꝛmatum de

loſbit

nehn/
ano
ſaceg

ſimplicitatem nõnulloꝛum deuotoꝝ ⁊ an mea vita.¶ Rogo igit pie dñe. ſufficiat ti⸗ 50
tiqui hoſtis inſidias/ſub ſpecie boni poſ bi.⁊ da vt oblit ea q retroacta ſunt/extede⸗/ irſehe
ſet homo incurrere periculum magni mali reꝑ ãpliꝰ me poſſim in aterioꝛa in tuo ſctõ cuminbo
Exempli gratia. Si quis nimis⁊ nõ cuz fuitio. Si ãt dne in futuꝝ aliqd aliud ti⸗ Pcig
debita diſcretione nec cum conſilio alioꝛun bi de me placuerit ſuꝑ ↄfitẽdis meis pctis unibist
deuotoꝛum expertoꝝ/a ſuoꝛum ſuperioꝝ; iteratis viciba/ offero me patü. iuxta oſiliũ Minſalu
intendere vellet. ieiunijs. fletibo. vigilijs. cuiuſcũq; ꝑ quẽ tuã mihi dignariſ inoteſce lochi
diſciplinationibus.oꝛationibus. medita reſuꝑ b̊ volũtatẽ. Nihil eni intendo retine 4 1boninn
tionibus, imaginatõnibus circa ſubtilita re apð me qð ſit ↄtra te.Lñ nõ ignoꝛo eti ifi
tes quaſlibet ⁊ diuinas res. terroꝛibꝰ moꝛ am dñne de meus ꝗ q;uis milleſies ofite⸗ Menobi
tis ectremi iudicij ⁊ inferni.⁊ ceteris his ſi oꝛ/ex ̊ nõ poſſum ſatis iuſtificari.ſʒ ex tua nob
milibus. Hic poſſet caput ⁊ cerebꝛum ſuũ ſola maa / mea depẽdet iuſtiſicatio. Cuũ enĩ ubndehr
aliaq; oꝛgana quibus anima vti habet in tu mihi nõ iputaueris pctm̃.iũc iuſtꝰſum hnoſipenm⸗
ſuis opeanonibhus intant ledee t uſn ⁊Znon alias. ”MUMU?, nin
rationis amitteret.aut fieret totus debuis „ è ont
fantaſticus ⁊ melancolicus ſibijpſi/deo et ¶ Infoꝛmatio con 1 milun
hbominibus inutilis non ſolũ ſed ⁊ periu, ſolatio officialiũ qͥ circa exterioꝛa occupãt nnictene
loſus ⁊ grauis. ¶ Ande conſilium meum Irca pᷣmiſſa ẽt notãdũ ꝙ ꝑſona de Redicnne
eſt. vt homo deuotus ſi omnino menſuraʒ uota q circa curã reifamiliar ⁊ er/ O:atoigree
ſeruare nequit.nutriat potius coꝛpus ſuu ? ga erxterioꝝ diſpẽſalõʒ/mltũ ẽ occu ſepainnie
aliquali cũ exceſſu/q; ſubtrahat ſibi nimis pata.r dʒ cũ nimia axietate conani ad hñ/⸗ debenge
cũ defectu. Ratio qꝛ difficilius immo qñn/ dũitalè pacẽ trãqllitatẽ ⁊ puritatẽ coꝛdis: laconemn
qꝙ nullaten ſubueniri poteſt coꝛpi leſo pr lez ꝑſona ſoli deo ⁊ ſpnalibo vacãs pᷣt ⁊ dʒ ſcnppun
huiuſmodi niuiiam neceſſarioꝛum ſubtra hr̃e. Nec deꝰ reqͥrit ̊ a tali ð nccitate ſalutꝭ rtconang
ctionem. vbi tamen facile per vnaʒ gut du Scit eĩ ꝙ hüane ifirmitati id ipo ſſibileẽ. hatenzun
as abſtinentias /repꝛimi poſſet quod exce,n· Ad hoc enim conari nimium eiſet ſignum mnunen

h.
leg
Gan

iif
enen
r
Eir
ereſt

busquuch
üpzen
mabipn
reniſt corn
ni Hor
chictsen
mmnasmen

dmidens,

deszöcch

ſes

Zhicne

n in
Khodono
inon
nones
upaunde
itfcarti

ünrcrid e

minmoſc
As aind
dionrsen
miunn i
dganſingen
fiimencontt
Linoipova

nleſg
Efenſen.

iciſtin

110

tice
ſefmmin/
1bmnattt
Anns ,
önän
ui ihii

indethun

nen

ſuperbie ⁊ labo: ianis. perditio tempoꝛis
inutilis. Hõ ergo perſona ſic exterioꝛibuns

occupata ꝓ ſua ⁊ alioꝛum ſalute ex. diuina

haud dubium ꝓuidentia/triſtet᷑ multuʒ ſi
deuotionem tantam no habuerit q;tam li/
benter hret.⁊ q̃lem alios habere ↄſidernt·
Jmpleat ipſetantũ fideliter miniſteriũ ſu
um ad qð deus enʒ vocauit ⁊ ſatis eſt.HOi
cut nanq; ipſe nõ ſolũ p ſe ſʒ ⁊ palijs / ſe er
terio:ibo occupat iuxta diuinã volũtatem·

Ita etiã alij nõ ſolũ ꝓ ſeſedꝛ p ipᷣo ſicoccu

pato ⁊ ꝓ alijs/deo ⁊ ſpũalibo exercitijs va⸗/

cãt. Hoc adiecto.vt qñũq; certis hoꝛis ſibi
magis aptis put poſſibile fuerit/ad deum

etiam recurſum hẽatconquerẽdo humili⸗

ter de ſuis negligentijs ⁊ exponẽdo domi⸗
no deoſſuo neceſſitates occupationes ⁊ mi
ſerias ſuas oꝛãdo vt pius dũs/dignet eaſ⸗
qẽ ſuſcipe a paupere fᷣuo ſuo loco deuotio
nis qua libentius ſibi offen et.ſi eam habe

ret. ¶ 2Hinc ſurgit pia ⁊ pnlqa conſidera
tio/de coꝛꝑe xpᷣi miſtico. In q̊ͥ ipſe dñs Je

ſus de?a hõ/eſt noſtꝝ caput.noſq; mẽbꝛa

eius. Vñ ⁊ ſicut in coꝛpoꝛe oꝛganico / oĩa
mẽbꝛa non eundẽ actũ habent.nec ſibi ſo⸗-

li.ſed toti homini in ſuis acibo deſeruiunt

Pedes qppe nõ ſibitm̃ ambulãt.nec ma⸗
nus ſibi ſoli laboꝛant necos ſibi ſoli come

dit ⁊ ſicde alijs ſed ipſi toti homini.Itae⸗
tiam in hoccoꝛpoꝛe xpᷣi miſtico quocunq;
quodcũq; bonuʒ operatur / non ſibi ſoli ſʒ
omnibus in chꝛiſto exiſtentibus id opera
tur in ſalutem. Et exeo ꝙ; dominus noſter
ieſus chꝛiſtus.deꝰ ⁊ homo/mediatoꝛ ẽ dei
⁊ hominuʒ ⁊ caput nr̃m.oꝑa noſtra bona
per ipᷣm fiunt diuini maieſtati grata ⁊ acce
pta ⁊ nobis ſalutaria ⁊ fructuoſa ⁊ non ex
nob ¶Nemo ergo deputatus opib inferi
oꝛibo / deſperet. nulluſq; intendẽs maioꝛi⸗

bus / inperbe ſeeleuet. Quia omnia in chꝛi

ſto ieſu domino noſtro erunt nobis cõmu
nia.¶ Hon bene itaq; agũt illi/jq pꝛedicã⸗

tes aut alia magnalia agentes ſe magnifi⸗

cant.⁊ ceteros religioſos ⁊ chꝛiſtifideles ñ

pꝛedicantes.ſed quieti contemplationis?

oꝛatiois vacantesvilipendunt.velut eccle
ſie dei inutiles.non attendentes.q ſi ſßmo
debeat pꝛoficere exoꝛe pꝛedicantis.deuo⸗
ta contemplatiuoꝛum oꝛatio habet hoc ef
ſicere apud deum ⁊ impetrare als inuanũ
erit conatus laboꝛantis. ¶ Dimiliter nõ
bene agunt qui ſpiritualibus vacantes / eõ

temnunt tempoꝛalium admin iſtrationem

Deuotoꝛum ſunplicium

redeber

Et non omnibus omnia pſunt:.necomẽs
omnia poſſumus. Sit ergò quilibet con⸗

tentus de ſituatõneſua/in coꝛꝑechꝛiſti mi
ſtico etiã ꝓ quocunq; repuretur membꝛoĩ

fimo.⁊ ſtudeat fideliterageręin ea vocatõ
ne qua dñs euʒ vocauit. ¶ Expᷣmiſſis ap⸗
paret erroꝛ illoꝛum qui in religionibus/ ex

obediẽtia deputati ad exterioꝛa officia ſua

ci murmure ⁊ inuoluntarie.immo quãdo
vi coactione? p conſequens negli/⸗
Fene dinfidelite implent. ſpiritualia ſi⸗

i furtiuecontra bonum obedientie vltra
q; ad eoꝛum ſtatum pertinet/vſurpantes
⁊ id quod alioꝝ eſt ſuperbe ſibi vendican⸗
tes:quodq; ſuum eſt/negligentes. ⁊ ſic/et
iſtud ⁊ illuq/non ſolum ſaluti ſue infructu
oſum ſed ⁊ ſepe per ꝓpꝛie voluntatis ⁊ ino⸗
bedientie᷑ vitium damnoſumj/facientes
Apparet quoq; ſimiliter æc pꝛemiſſis ꝙ; i

antognt nonnunq; religioſi/ modicaʒ
1

rioꝛa explenda deputatis ſi quando in ſpi
ritualibo minus pꝛompti inueniantur ha⸗

bentes. ip ſos temere quãdoq; tan; inde/
uotos non ſolũ coꝛde dijudicantes.ſed qd

peius eſt/ſepe gladio lingue ſue detracto⸗
rie percutientes. Non attendẽtes illud vul

gare puerbiuʒ. Pluribus intentis /minoꝛ
eſtad ſingula ſenſus. Nec recogitant ꝙ ſi

7¹

crercentes. Sicut enim ſpiritnalia ſic? tS
poꝛalia bona qdiu ſumus invia ⁊ peregri
namur a celeſti patria/nobiſ neceſſaria ſů=t

Epmiſſis dp/

ipſi explere deberent talia ſcilicettempoꝛa,⸗

lia et ſpiritualia.neutrum hoꝛum foꝛte fa⸗

berent eſſe deo ⁊ hominibus grãati ꝙ ipſi⸗
ad ſeruiendum deo in quicte ⁊ pace oꝛdi⸗
natis.alij cogunturſeruire cum multa fati

ga ⁊ tribularione ⁊ deo ⁊ ſibi ⁊ alijs.⁊ q ip
ſi velut domini recumbunt.alij velut ſerui
ernn linidtrant ew. in tempoꝛalibus

de nece arie eis pꝛouidere habẽt.Timè⸗

pter eos detenti.apud deum iuſtum iudi⸗
cem percipient.pꝛopterſuam potiſſime in
ſtitudinẽ.qᷓ deo maxie in nobh diſplicet.
Jurta pᷣmiſſa qʒ iſtruit᷑nõnllłoꝝ ſimplici⸗
tas.qͥ occupati alijs/conãt᷑ñ tm̃ coꝛde,ſed
ẽtoꝛeſꝑ oꝛare ipt᷑ vᷣba apli qͥb ditj. Sine

intermiſſione oiantes. Nam ſcpᷣm expoſi⸗

–

toꝛcs licet ſeimper oꝛet qui bonũ oꝑari nõ

itales e ſpiritualium operuʒ
ſuoꝛum fructum non ipſi.ſed alij officiale/
ſcilicet exterioꝛibus occupationibus pꝛo⸗

cererite poſſent. eq; aduertunt q́tuʒ de⸗

De exercitis ſecretis

ceſſat.⁊ qui ꝑ pctm̃ moꝛtale oꝛõem ſuã nõ
interrũpit.poſſumꝰ iñ ex pᷣmiſſis ⁊ ad ꝓpo
ſitũ dicere plane ⁊ veriſſime ꝙ ſemꝑ oꝛatqᷣ
alia bõa opa ſiue ſpũalia ſiue coꝛꝑalia pꝛo
dei honoꝛe ⁊ ſeruoꝝ dei vtilitate facit. Li⸗
cet enĩ non oꝛet ꝑ ſe oꝛat tñ per alios in xpᷣi
coꝛꝑe miſtico.⁊ ̊ ſufficiat ſibi dũmõ als
debitũ oꝛãdi ad qð ipſe obligat extitit /nõ

Qualiter et quare
AVlrſum pſona deuota debet dili⸗
gentia adhibere vt nõ incurrat ali
Aꝗquã ſingularitatis notã ꝑ ſuã öᷣuo
tionẽ pᷣ ceteris int q̊s ↄuerſatur. Hoc eniʒ
repᷣhendit᷑a patribo,qꝛ turbat nõnunq; ali
os cum qbus viuit᷑. Et eſt ſignũ ſußbie et
bvpocri. Studeat ergo eẽ in publico cõ⸗
munis ⁊ alijs ↄfoꝛmis ꝗabſq; tñ pctõ. In
ſecreto vero/poterit eẽ ſingulariter deo de
uotꝰ ⁊ coꝛde ⁊ moꝛib et geſtis ⁊ exercitijs.
cũ diſcrerione tñ ne ſe deſtruat. ¶ Pꝛo iſt
aũt deuotoꝝ exercitijs q̃ cõiter aptiꝰ fiunt
in puato q; in publico (vt ſunt vicʒ menta

les oꝛõnes ⁊ meditationes)notandũ ꝙ qͥ/

cũq; in his ⁊ ꝑ hec/vult amoꝛoſe ⁊ affectu
aliter tẽdere in deũ/ſecure ⁊ diſcrete ne ca⸗
put⁊ ſenſus ſui foꝛſan ledant᷑ dʒ diſcere co
gitare de deo / ſine aliq re coꝛpali ſiue abſq;
imagine.ita vt nõ cogitet rẽ magnã aut ꝑ⸗
uam.lõgã aut bꝛeuẽ.albã aut nigrã eh̊ aut
ibi in tali autalio loco exnñtem. Sʒ oibo ta
libus ⁊ ſilib excluß/eleuet coꝛ ſuũ ad intel⸗
lectualia pura ⁊ incoꝛpea.cogitãdo dei oĩ⸗
potentiã q omiapᷣt.dei ſapientiã q̃ oĩa pᷣte⸗/
rita ⁊ futura ſcit vt pñtia.dei bonitatẽ qua
omnib; q;tum in ſe ẽ/ bñ vult ⁊ nulli male.
Silr eiꝰ miam.dulcedinẽ.pulchꝛitudinẽ
⁊ ſic de alijs pfectõib/ðo ſũmeoueniẽtibo.

⁊ inerñtibodicendo coꝛde ⁊ oꝛe. O dñede
omnipotẽtiſſime.ſapiẽtiſſime.poptime.

—

totꝰ pulcer.dulq z mificoꝛſ.O prpijſſime

*

es.plus me diligẽs qᷓ;; vnq; carnalis pᷣqter

ſuum cariſſimum dilexit filium. Quod be
ne oſtendiſ in tuis beneficijs magnis ⁊ in

tis mihi indigniſſimo datiſ perte ⁊ adhuc

dandis/ex ſola tua maxima hoc faciẽs bo⸗

nitate.te adoꝛo laudo gloꝛifico.toto coꝛꝑe

⁊ ſpiritu tibi gfas ago p omnib donis tu⸗
is. quia quicqd ſum.poſſuʒ ſcio ⁊ bene ſctẽ

Vel alio modo oꝛando ꝓut ſpiriti

rioꝛibus apparet oculis.vtpote circa glbe
dinem rotunditatem et paruitatem ſacre
huius hoſtie.ſed cogimus quaſi violenter
cogitatum uoſtrum / vt ab illisviſibilibus

qʒ cupio volo ⁊ deſidero.hoca te habeo to

tum.⁊ nihil habeo ex meipſo niſi peccata.
que clementer petõ ignoſce ꝓpter gloꝛiam

nomini ſtui benedicti:Qð me/cum omni

bus ſanctis tuis/bñdicere laudare ⁊ pᷣdica
re ſine fine ꝓpitius etiã ↄcedere Higherts,
anct?
inſpirauerit. ¶ Zalem reſpectũ hahendo
in oꝛationiba ⁊ meditationibꝰ ſuis/ homo
non facile incurret freneſim.nec erit fanta⸗
ſticus. ⁊ in capite ſeu ſenſibo ſuis deſtructꝰ
quẽadinodum aliter faciliter poſſet cõtin⸗

.

gere.cum homo nimis figit cogitatũ ſuuz
in res coꝛpoꝛeas ⁊ reꝝ ſenſibiliũ imagies.

Holumꝰ tamẽ perhecrepꝛobare imagi

captione/ alligatione / colaphis/ ſputis. ſla

gellatione / crucifixone dñi nfi leſui chꝛiſti

⁊ ceteris hmõiiJmmo hoꝛtamii q;tũ poſ
ſumus.vt de talib hõ ſepe cogitet.ſed ſub

diſeretiõe ⁊ nõ nimis ſ̊ faciat.atq;yt nõ ni
mis diu/i/ꝛ imobilitq̃ſi ſeu nimis fixe/cir⸗

ca coꝛ palia ⁊ imagines rerum hmoi/cogi⸗
tatio immoꝛetur. Sed ſemꝑ conet᷑ cogita

tum ſuũ ab iſtis coꝛpoꝛeis imaginationi⸗

bus / trahere ſurſum ad earũdem reꝝ coꝛpa
lium ſpiritualitatẽ.q̃ inde (ſpũſancto docẽ

te)elici potenit copioſe ſi homo aſſueſcat et

dederit ſe ad talia facienda. ¶ Et ne videa

tur ĩpoſſibile totaliter licet appareat inexꝑ

tis difficile aliqualiter/id quod dicimus.

Sumamus exemplũ de venerabili ſacro
dñici coꝛꝑis.qð cũ videiꝰ in manibus ſa

cerdotis.oculis coꝛpoꝛeis(adoꝛamus de⸗

note.ſicut veꝝ deum ⁊ hominem humani

generis redemptoꝛem angeloꝛum dñm.⁊
demonũ erpugnaroꝛẽ ꝓpter hoc ibi vi⸗
demus oculis coꝛdis.nec moꝛamur cum

cogitatu noſtro diu circa illud quod exte⸗

ſpeciebus ſe auertat.et conuertat ad inui⸗

ſibilia que oculus mentis per lumen ſan⸗

cte catholice fidei ibi videt et credit vera⸗
ciſſime. quaſi diceremus cogitationibus
noſtris id qð oculi coꝛꝑis nobis repꝛeſen⸗
tant nõ eſt de? noſter. See qð ibi ocuk
coꝛdis cernitur eſt dominus deus noſter
Hoc ergo cogitate⁊ in hoc vos figite.

Aliud exemplũ põt applicani de puro ex⸗

cipkmi
oeend
ſeſüno⸗
tani
donceet.
enicke
Glalpaut
tortis.
itongt
umern
6zocccpeo
Pet

6 denotain
aws
ee
Cran
fisc
lüe
nd,
ſedche
Nc
ſaao⸗
mndebl
l'sden
Ckti
Cepod
Malt
blaſe
eſenot
Cogiut
cnpore
ClllC
Nuoma⸗
gulnconn
lcfanmn
Gaälmnon
monan
llcnnio
Unmeeg
busrſſen
Curpiune
Hiuosros
goot ſeni
Enples
de ihen
Uhtaſana

zdin det
ucnetita
tardigne
rſpfinfnc
ſdegübihen
nbeſnidon
mneranfinn
tpſtsdfnn
arpeſcrcin

Nr coginn
hidilüinnee
ſepohnen
redenprign.

*

boſins

fünfteücni

umir i
Necgnit eh
uunen
rjti
nmnbfo,
untugt
Worator
nierco
nanaodoct
oaſncena
Sieridn
nüaenine
cnoradli ſadi
Pinſwunddrsſt
NgGorgfnnd
ommenbunn
ctoemdin

õ
e orsruren.

1ls iden
arate
mminenſin
aninioent
Püsrübite
Vnuenu ei
nse unn,
gaco
oginn;
vhaln,
Selicöhi
innsngi
e woi

tra patriã poſito qͥ nne; vidit pr̃em ſuũ:et
cni pr mittit victũ ⁊ amictũ ⁊ alia neceſſa⸗
ria.ſalutatq; dulciter ſepiꝰ ꝑ medios nũci⸗
os eunde:Hõ dubiũ qn puer iſte licet pa/
tre ſuũ nõ videat moueat᷑ naturaliterquo/
dã amoꝛoſo affectu ad diligendũ hũc pre⸗
⁊ ad cogitandũ ſepiꝰcoꝛdialit᷑ de eo.⁊ ꝙ li⸗

denter eẽt apud eundẽ/ ad videndũ ipᷣm ſi

cati eſt. Quia neſcit an ſit lõgus aut bꝛeuiſ
an alboaut niger. ⁊ ſicde alijs coꝛꝑalibocir
cũſtantijs. ergo etiã in cogitãdo p r̃em ſuũ
qleſcunq; hmõi coꝛpoꝛee imaginationes
occurrerint/nõ in eis qeſcit.ſed repellit tã/
q́;; deceptoꝛias ⁊ inutiles. Sed qm alibi/⸗
de hoc latiꝰtractatũ eſt.ſufficiai hic modi/⸗
cetactũ ¶ Itac iurta pᷣmiſſa diſcat ꝑſona
deuota / in ſilib ſimlr agere.alioqn in oꝛõ
nibo ⁊ meditatõnibo ſuis/nõ ſolũ ptimeſe⸗
re hebet pᷣmiſſa ꝑicula.ſed etiã incõmoda
grauia alia.ſoterii eni ↄtingere dũ hõm
mis cogitat cũ imaginiba⁊ de rerũ coꝛpo
raliũ circũſtantijs.vt ꝓpter fantaſie fluxibi
litatẽ/⁊ inniſibili hoſte illudẽte ⁊ coopan⸗
te deueniata deuotis ⁊ pijs cogitationibo/
ad cogitatus turpes ⁊ impios.a puris affe
ctioniby ad immũdas.a ſpũalib ad carna
les.⁊ nõnũqʒ a ſanctis cogitatiõiboad exe
crande blaſphemiecogitatiões.ꝓut in nõ
nulis deuot ꝑſonis ĩ his incaut?/cõꝑtũq;
qũq; eſt. In ipſa etiã venerãda imagine
crucitixi.ex nimis fixa cõſideratione circa
coꝛꝑis dnici nuditatẽ.eiuſq; femoꝛalium.
Qui caſus ſiẽ mulierculis eſt valde poſſi⸗
bilis.ſic viceuerſa poterit caſus iſte ⁊ viris
eſſe nõ impoſſibilis /ſi nimis figant᷑ eoꝛuzʒ
cogitatus erga ſanctaꝝ vᷣginuʒ imagines
coꝛpoꝛeas.ꝓut etiã exꝑientia uõnullos do
cuit. Caueamꝰ igit᷑ dum cogitare volumꝰ
nudum cruciſixũ.ne incaute id fiat. Alio⸗
quin contingere poterit dominũ noſtrum
crucifixum decruce nobis euaneſcere/nos
qᷓ; c latronibo non tantũ his qui cum do⸗
minuo crucifixi ſunt/ſed ⁊ illis inuiſibilibꝰ
illic inſidioſe cõtra nos latitantibo ſolos re
manere.q ⁊ deſpoliantes nos cogitationi
bus ⁊ affectioniba puris ⁊ ſanctis ⁊ plagis
turpium ⁊ execrandaꝝ impoſitis/vix ſemi
uiuos nos ſub cruce relinquãt. Semiui⸗
nos ⁊ ſemimoꝛtuos nãq; nõnunq; deuoti
ſimplices ſe putãt.cũ ec hmõi coꝛpaliũ ſpe
cieꝝ/incauta ⁊ nimia imaginatione/veni⸗
unta ſanctis cogitatõnibo meditatiõibo et

Deuotoꝛum ſimp

litiuim 7

oꝛõnib/ad cogitationeſ nefarias ſpũ nec
ſepiꝰ cooꝑante.eſtimates cũ qᷓdã deſpatiõe
ſea deo derelictos ⁊ repꝛobatos/ꝓpt᷑ hmõi
turpitudines/cogitaui eoꝝ occurretes ⁊ ꝑ
oↄñis ſe in alaa dei gra moꝛtuos foꝛeê/⁊ vix
vita coꝛꝑis viuere.qð tũ falſiſſimũ ẽ.Ecce

ad q;ta ꝑuenit᷑ꝑicula ex nimis foꝛti imagi

nũ coꝛꝑaliũ reꝝ fantaſia.⁊ exantiqͥ hoſtis
cooꝑatione malicioſa. Nemo ꝓpt᷑ pᷣmiſſa
credat ſanctoꝝ imagines ſic qͥdaʒ heretici
ſenſerũt/eſſe ↄtemnendas.ſʒ ſunt potius
reuerẽeter tractãde.⁊ ea intetõne q̃ ecclia ði
eas inſtituit digne honoꝛãde. Et ſic diſca⸗
mus ab his viſibilibo mẽte trãſire ad inui
ſibilia coꝛꝑalib ad ſpũalia.Illenaq; eſt ſt
nis imaginn.

iitum blaſpheme
Eblaſphemie teptatioe/ occaſio⸗
dneußmiſſon!/ẽ etia notãduʒ/ꝙ ipſa
nouit ad dei uitiũ ↄuerſos/qñq; guiteri
feſtat inimico hũani generis (vt tales ꝑ G
in deſpationẽ deducat ⁊ a dei ſᷣuitio viaq;ʒ
ſalut arrepta retrabat)id agẽte.ðo aũt ( vt
phmõi ques tẽptationes ſi eis nõ ↄſenſe⸗
rint/a pctis ſuis purgati.influẽtie ſue gre
idonei reddant) H̊ pie ꝑmittẽte. ¶ ¶ũ igit
cogitatio hmõi mala/hoꝛreda.groſſa.tur⸗
pis.⁊ nefaria.iĩpoꝛtũe occurrerit.ñ terreat᷑
nectriſtet᷑ pſona ↄuota/ptea nimiũ.neq;
credat ſe ꝓpt talẽ/a deo derelictũ.ẽt q;ꝛtum⸗
cũq; tal cogitatio hlaſphemie videat᷑eẽ cõ
tra dei vl alicuiꝰſci honoꝛẽ.aut ↄtra fidem
caſtitat? ⁊c. Sʒ maioꝛẽ fiduciã.ſe ꝑtinen⸗
di ad peũ inde accipiat/dicendo coꝛde aut
oꝛe. ¶ Dnede? meꝰ/guiter ⁊ iuitiſſime to⸗
lero hãcteptationẽ.tñ qꝛ multuʒ peccaui.
iuſtũ ẽ vt multũ afnligar. Cõfidẽs dñe.qꝛ
tã foꝛte certamẽ mihi cõmittis:q ẽt int ma
gnos ⁊ electos tuos milites/vel cõputare
me indignũ. Si igi᷑ dneẽ tue volũtat/vt
hectẽtatõ dura mecolaphiſʒ ñ recuſo labo
rẽ.ſj ſupplicitrogo.vt tribuas ſᷣuo tuo vᷣtu
tẽ pugndi ⁊ vicẽdi.ne ei vnq; i et᷑nũ ↄſetiã
XTun.deꝰmeꝰ/ſcis creature tue ipotẽtiam
nec ẽt igras inimicoꝝ meoꝝ ĩuiſibiliũ/iue
teratã iuidiã ⁊ maliciã ↄtra me.Et hecoꝛã

go dicat hõ deuotius vt poreritſignando

quoq; ſe interiʒ ſepiusſigno ſccẽ cru ⁊ aqᷓ
benedicta ſi affueritſeaſpergendo. His ꝑ
actis ſit homo contentus ⁊ nõ curet deeis

ſig cõtra ſpi *

De exercitiis ſecretis

amplius multũ nec litiget vltra pꝛo illa vi
ce nimis cum eiſdem ſed cõtemnat.⁊ ſic ci⸗
tius euaneſcent a memoria. ¶ Super pᷣ⸗
miſſis habemꝰ exemplum dequodam mo
nacho in heremo.quitalibus turpibus co
gitationibus vexabat᷑c.annis.⁊ nemini
audebataperire tentationem hanc/pꝛopt᷑

eius abominationẽ.Tandem tamen cui/

dam antiquo experto patri eaʒ/non oꝛe ex
verecũdia ſed ſcripto detexit. Qui ridens
ait pone manũ tuam ſuper caput meuʒ qð
cũ ille feciſſet.ait ideʒ pater. Super caput
meum ego accipio totum iſtud peccatum
tuũ ⁊ omne pouduſeius. Non ergo tuam
plius/indi conſcientiam aliquaʒ habeas.
Cũ autẽ monachꝰ ſuper hoc miraret᷑⁊ cau
ſam huiꝰ q̃reret. Reſpõdit pater querẽdo.
Alaariene vne tibi iſta turpis cogitatio
bſit inquit ille. Nam maxime mihi ſem⸗
per diſplicuit.Et ait ſctũs pater. Manitfe

ſtü eſt ergo ꝙ tu eã nõ agis.ſed eaʒ pateris

antiquo hoſte pcurãte/⁊ te vt ðᷣciꝑe tandẽ
per deſperacionẽ poſſet/ita fatigãte. Nunc
ergo fili mi audi ↄſiliũ meũ.Etcũ iteꝝ iua
ſerit tal turpis cogitatio/dic. Tibi ⁊ ſuper

te inimice neq; ſit hectua blaſphemia ego

nihil in ea habere volo. ſed dñm deü meuzʒ
ego adoꝛo ⁊ veneroꝛ.in iſumq; credo. Ex
poſt vero iſte frater/nũq; habuit amplius
hãcgrauẽ tentationẽ ↄſilio ſenis adiutus.
Et notandũ ꝙ ꝑſona deuota hmõi ten⸗
tationes graues / nõ debet ofiteri indifferẽ
ter cuicũq; ſacerdoti q;q; plurimũ littera⸗
to.ne foꝛte occaſionẽ deſpatiõis habeat p⸗
pter multoꝝ inexꝑientiã ſed recurſum ha⸗

beatad viros deuotos religioſos diſcretoſ

Nec eſt opꝰin ſpeciali nimis declarare in

ↄfeſſione talẽ turpitudinẽ.ſʒ ſufficit ita di/

cere/ vt cõfeſſoꝛ intelligat mentẽ cõfitentis
⁊ hocp ſemel.Siampliꝰ vexauerit.ſatis
eſt eidẽ ↄfeſſoꝛi ampliꝰſimplrin genere eãẽ
dẽ dicere.¶ Pꝛo illis q̃ pᷣmiſſa ſunt/notet᷑
ꝓ regula generali:q; qualeſcunq; cogitatõ
nes male occumerintſiue ſintdecarnalita⸗

te.ſiue de inuidia ira ſuꝑbia ⁊c.fiat diligẽ⸗

tia vt ab intra eis nõ ↄoſentiat᷑⁊ vt ab exctra
nõ impleant᷑.⁊ ſecurꝰ erit hõ ꝙ nullo mõ
hmõi erũt peccata moꝛtalia.ĩmo cõiter cũ
eis ita reſiſtit erũt magne vᷣtutis hic.⁊ in
futuro remũerationis ſingularis materia
ſen occaſio. Ex hũilitatetamẽ poteſt hõ de

eis ↄfiteriinõ in ſpecieſed in generali dicẽ

do ſic. Tales malas cogitatiões habui.ta
mẽ ꝑ dei gram ipſe mihi nũq; placuerũt.
Zimeo nihilominꝰ ꝙ nõ tam cito eas im/
pugnauerim/ſiẽ debuiſſem/⁊ cnʒ dei auxi⸗
lio potuiſſem. Nocandũ aũt eſt.ꝙ ſi in his
adueniret qð abſit/delectatio cũ ↄſenſu/H̊ᷣ
oĩno expᷣſſe ⁊ ſpecifice eẽt ↄſitendum.⁊ſi in
oꝑationem ꝓcederetur/tunc adhucmulto
ampliꝰ.qꝛ hoc foꝛet grauius. ¶ Buic re⸗

gule generali videt᷑addẽdũ.q ſi pꝑſona de⸗

uota/fuerit ex naturali quodãmodo indi⸗
natione nimis pꝛona ad aliqð peccatũ ſeu
vitium/ſit hoc ira iuuidia.male loqͥ deali⸗
is.aut alið qdðᷣcunq;.ita vt qñq; etiã cadat

moꝛtaliter. nullo modoꝓpter hocdeſperet.

ſed coꝛdialiter de hoc doleat ⁊ cõfiteat᷑ hu⸗
militer.⁊ ꝓponat in animo nñqᷓ; amplius
ita velle peccare.etiamſi milleſies tũc vna
die ceciderit aut vltra/nõ tamẽ ꝓpterea dã⸗
nabit᷑ dũmodo ſaltem totiẽs ſurrexerit qti
ens ceciderit.Ante caſum igit᷑ cogitet diui
nam iuſticiã.ſed poſt caſũ/diuinã miam.
ſemp attedat. Mia eni dei tta eſt vt ſi hõ
bfet oĩa peccato mundi ſuꝑſe.⁊ doleretq;
cũ eis tam bonũ dñm deũ ſuũ/ſuꝑbe offen
diſſet/ꝛ firmiter poneret ampliꝰ abſtinere
deus talẽ nũq; damnaret.ĩmo habem? mk
ta exempla de pluribo ſanctis qui grauiter
peccauerũt.⁊ poſt peccata ſua/ꝓpter penitẽ
tiã ſuã⁊ maximã dñi dei noſtri dulcedinẽ
⁊ pietatem qua diligit humanã naturam/
facti ſunt apud deũ maioꝛes ſancti qᷓ; non⸗
nulli ſancti qͥ nõ ſic ceciderũt. Verũtamẽ
ſuꝑ hiſ nemo debet peccare.ſed poſtqᷓ; pec
cauit cõfidat de dei bonitate ⁊ ꝓpter pᷣmiſ⸗
ſa reſurgere feſtinet. ⁊ ſaluꝰ erit. Nam deuſ
peros ꝓphete dicit.ꝙ nõ velit moꝛtẽ pec⸗
catoꝛis. Seg iuxta veriſſimam ſancti Jo
hãnis Chriſoſtomi ſniam/de? quaſi dolet
cũ hominem per ſuã iuſticiã damnare de⸗
bet pꝛopter hominis iniuſticiã excquo ho⸗
mo eſt imago dei tam nobiliter creatus et
tam pꝛecioſe redemptus. Nemo ergo de⸗
bet deſperare de ðᷣi miſericoꝛdia q̃ntumcũ⸗

q etiam grauiter ⁊ innumerabiliter pecca
uerit.ſed toto coꝛde doleat/qꝛ tam dulciſſi

mũdominũ inhonoꝛauit ꝓpter ſua pecca⸗
ta ⁊ in futurũ cauere pponat.⁊ ſic dubitare
nõ habet qͥn diuina pietas ſecũ miam faci

at. etiã ꝓ regula ſeruãdũ.q; ſi hõ in

aliquod peccatũ ceciderit etiã moꝛtaliter.
nõ tm̃ ſemel ſt pluries.ñ triſtetiim̃ ex ᷣꝙ

bipſ
linci⸗
ioſi
qyogi
humi
60t
aaröen
benco.
ceſo
hulane
gutt
aert
incign
ſahen
ſvage
ſeſurg
ſunne
nose
od
gos
ſop
1s.
er.
ſoliis
ligha
Nbuufn,
ſpeccn
norotel
Aproxi,
ercaa

Her

/ horüp
gohucch
Arthai
ntuelinc
zapegi
unpoſibe
bloorb⸗
nnes
Cſkonerin
nurefent
ummoner
citlllimon
nobate
nullsdane
ſnone
migo⸗ lun

beſar,
Gfthe⸗

Anns.

lücyn
Waadie
namti
gindi
uuninimn
1kri;
Mrg
rroftn
Aſinere
ben'm
lguulte
Nerpenice
lrchint
imem
ncichnon
Vemame
öpoſiöpe⸗
tipeerömi
m fondal
nori ſe⸗
nanhna),
Nhnidole
ummar def
niagpoho⸗
Zarnus 4
no eho den
aäntumch
diterpec
am dalaſ
teſſig pecs
aſicdubtn
cünin
icgſhin
ni norule,
cingh

Deuotoꝛũ ſimplicdun v7i

ſibijpſi grauiter indignet᷑inde aliqᷣd ma

li / indiſcrete / ſine ſcituꝛ cõſilio ſui cõfeſſo
ris vel ſuꝑioꝛis pꝛopterea faciat ſibi /ſʒ cũ

quadã mentis libertate ⁊ coꝛdis fiducia /

umiliter recurrat ad dñm deũ ſuũ. petẽ⸗
do coꝛdialiterveniã ⁊ ſe accuſando⁊ emẽ⸗
datõem cũ diuino adintoꝛio in mente ha
bendo. ¶ Faciat ergo homo iſte ſicut fa⸗
cere ſolent pueri nondũ ſatis foꝛtes ad ã⸗
bulandũ.qui cũ libentervellet ambulare.
cadũt ſepius.Et cũ ſe cecidiſſe cognoſcũt
indignãturvt ſicvelint iacentes ꝑmanere
ſed humiliter fiducialłr extendũt manus
ſuas ad piam matrẽ vt ſe releuet exquo ꝑ

ſe ſurgere nequeüt. In infinitũ plus nos
ſumus cari ⁊ dilecti diuine maieſtati que

ſponit.qᷓ; vnq; aliquis filiꝰ ſue matri car/⸗

nali extitit carus? dilectus.Recurramꝰer
go ad eam cũ humilitateꝛ confidẽtia poſt

lapſum⁊ impoſſibile eſt vt dãnemur Nul
lus autẽ pᷣſumat q velit aut poſſit ꝑ ſeſur⸗
gere a peccatis aut peccata cauere.hoc eĩ
ſolius diuĩe eſt gratie Caueat ergo quiſq;

a ſigno tante ſuꝑbie. Nam pꝛopt᷑ ipam ſu

ꝑbiam /ꝑmittit deus qñ q; cadere hoĩem

in peccata.in qᷓ nõ cecidiſſet ſi humilr ⁊ ti

D̃ůẽ

moꝛate ſead dñʒ deü ſuum. ⁊ compaſſiue
ad pꝛoximũ ſuum/qͥ pꝛius in ſimilia pec⸗

cata cecidit / habuiſtlet.

* —

Oe malarn cogita/

tionũ cauſis atq; remeds.
Via tactũ eſt ſuꝑius de grauibꝰ⁊

ſeu cogitationũ.cũ doctrinaꝝ ali⸗

ritualia cõtra moꝛbũ ſpũalem tam peſtife
ruʒ/expedit declarare aliqualr canſas qn⸗
tum poſſibile fuerit ⁊ dñs donauerit ex qͥ

ꝛimu ita fien polſunt ex ſug

ratões (Pꝛimü ita; fien poſſunt ex
geſtioneꝛ ĩmiſſione inuiſibilis hoſtis/⸗

virtutẽ fantaſticã: imaginatiuã ſimplici

um mouet.bmõi abominatõnibo.put fe⸗
cit illi monacho.xx.ãnis vñ ſupꝛa dictũ ẽ
Pꝛobatõem huius docet exꝑiẽtia/in nõ⸗
nullis deuotis innocetibo ⁊ caſtiſſimis p
ſonis.que nũq; ab extia audierũt blaſphe
mias ⁊ turpitudiĩes tales qles ab intra ꝑ⸗

abominãdis tetatiõibus coꝛdis
quarũ ꝓ earundẽ remedio annotatõe Ut
adhuc clarius poſſit intelligi qð dictũ eſt
⁊ vt facilius poſſint inueniri remedia ſpi

piũt Vnde claꝝ eſt ꝙ niſi ab hoſte inni
ſibili immitteretur / minime ſentirentur.

Immiſſſion es autẽ hmõi ꝑmittit defieri
ad humiliandũ hoiem ⁊ vt timoꝛatꝰoꝑet

ſaluté ſnã. ⁊ ad diſcendũ antiqͥ boſtis inſi

dias.⁊ vt homo eo deuotius ad diuinuʒ
auxiliũ recurrat. ¶ Remediũ bonũ eſt, vt

homo ſaciatvt ſupꝛa heremita docuit Rte

pdeſt vt hõ diuino adiutoꝛio ↄfidẽs / deri

deat contenat ſpm̃ nequã? ſuꝑbũ cũ ſu
is imundicijs dicẽdo. Immunde ſpũs.ſi

qͥd poſſes ampliꝰ/etiã faceres. ego te non
curo.qꝛ dũʒ deũ meũ nẽ tibi vnq; Cõſentiã
in adiutoꝛẽ inuoco:Scio ꝑſonã que per
hmõi irriſioneʒ ſolatioſe.de facili ſe eruit
ab his ſpurcitis. Spüs qppe ſugbꝰnõ
diu patit᷑ ſe ita oteptui baben. Sed
fieri prt hmõi cogitatõnes turpes⁊ abo⸗
minabiles/ ex cauſis naturalibe ᷣm hũa⸗
ni coꝛꝑis diſpoſitõem Pꝛĩio videlʒ.aut ex
nimia cerebꝛi euacuatõe ꝑ ieinnia ſtudiũ
vel foꝛtẽ imaginatiõem. Scõðo aut ex ni⸗/
mia abũdantia groſſi fumi.cauſati ex coꝛ
ruptis humoꝛib ꝓpter cibi potus intem
pantiã.vel etiã cauſati ex certo cibo vel po
tu.qui licʒ modice ſumptus/habʒ natura
liter generare groſſos hũoꝛes caput ptur
bãtes. Tertio aut ex eo ꝙ pſona talis ẽ ni
mis ocioſa. Quarto aut exinde ꝙꝙ; hõ eſt
cõſuetus curioſeꝛ incaute viderevel audi
re res de quibo faciliter ſumit᷑ occaſio po⸗
ſtea cogitandi nefaria. Quĩto aut etiã ex
inoꝛdinato⁊ nimis ↄtinuo timoꝛe offen;
dẽdi deũ.Quẽadmodũ videmꝰexẽplarit᷑t
ꝙ ſepe⁊ cõ iter ꝑtrãſiturlignũ qᷓntũcunq;
etiã auguſtũ in terra ſimplicit᷑ poſitũ abſ⸗
q; aliq̃ trepidatõe qð nõ ſic tieret ſi lignuʒ
foꝛet in alto.aut de ſubtus haberet pfun⸗
dã foueã etiã q;; eſſet magis amplũ.naʒ

tũc imaginatio de piculo ſaceret hmõi tiꝰ

moꝛc.Et timoꝛ ↄñter faceret caſum exeo
ꝙ ſm naturales ĩ magno timoꝛe ſanguis
totus conat᷑ iuuare ꝑtẽ nobilioꝛe coꝛpis /
ſcʒ ipᷣm coꝛ recurrẽdo ad ipᷣin. ⁊ ſic ceterſis
membꝛis euacuatis hõ ꝑ totũ coꝛpꝰ qua⸗

ſi ſpaſmat᷑ ⁊ deſicit virib.vñ neceſſe eſt t·

cadat ¶ Dilt eſt exemplũ de timoꝛe in te
nebꝛis.Erpientia ei docẽte.ſcimꝰ ꝙ in lo
co obſcurovł tenebꝛoſo⁊ in nocte cũ vide
re nõ poſſumus que iuxta nos ſunt/time
mus naturalr:velimꝰaut nolimus Ita vt
etiã qñq; videat᷑ nobis extimoꝛe nimio li
cet fantaſtice.ꝙ videamꝰvlł ſentiamꝰ circa
E

„

4

OQ

nos tetras imagines vel audiamꝰ voces/

aut ſibilatões hoꝛribiles cũ tñ ĩ re nihil ſit

camus igit᷑ nũc ad ꝓpoſi ituznoſtrũ
ꝙ quantũ ad euacuationem cerebꝛi
vel eivabũdantiã in hũoꝛibo coꝛruptis ⁊c

ꝑſona talis indiget magis conſilio exxto

rum artis medicine ⁊ bono regimine coꝛ

pali/qᷓ; doctrina theologoꝛũ ⁊ ſpũali me⸗/

dicamine. ¶ Ded quantũ ad ocioſitateʒ
nimiã ſi ipſa fuerit in cauſa que oĩa mala
docere conſueuit.remediu pꝛincipale MB
vt ho mo ſtudeat cogitatõnes ſuas beſtia
les ⁊ indomitas.freno rõnis tenere.ne va
gent᷑ libere ſemꝑ quo voluerint Et poterit
oc fieri. ſi hõ occupauerit ſe diuerſ exer⸗

citijs vtilibo tã ſpũalibꝰ q; coꝛꝑalibo alter⸗

natis vicibo.dũmodo tñ hoc fiat cũ mẽtis
quadã delectatõe.⁊ nõ vſq; ad tediũ⁊ nau
ſeam in vno exercitio:alioqn cogitatõnes
ꝓpter tediũ nõ recederẽt.ſʒ eq̃vt pus⁊ qñʒ
multo ampliꝰdiuagãdo ad alia ſe redirẽt.
¶ Sug hbis habemꝰexemplũ de ſctõ An
thonio qui q̃dã vice in heremo grauit af⸗
Higebat᷑ tẽptatiõe malaꝝ cogitationũ.vñ
conq̃rebat᷑ dio dicẽs.Dñe vellẽ ſaluari ſʒ
nõ volũt ꝑmittere cogitatões mee. Tunc

apparẽs ei angelꝰ in ſpecie heremite oñt

eidẽ remediũ cõtra cogitatões hmõi/ nũc

paululũ laboꝛãdo manibo.nũc genibo fite
xis oꝛãdo deinde coꝛpꝰreficiẽdo.poſt qͥe⸗

ſcendo.⁊ rurſus iteꝝ laboꝛãdo⁊ tandẽ ait
Anthoni ſic facias ⁊ tu.⁊ ſaluus eris

Vtinã attenderẽt bene hoc exemplũ non

nulle ꝑſone q̃ ſub ſpecie q̃ſi vacandi deo ⁊

deuotõi/nihil oꝑparivolũt manualr cũ tñ

apls dicat.Qui nõ laboꝛat nõ mãducet.

Nuãuis eĩvacare deo ꝑ ſpũalia exercitia.

nõ ſit ſine laboꝛe/ laboꝛare nibilomi int᷑
dũ etiã manib expedit.vñ ↄtingit nõnũ⸗

q; vt hoc negligẽtes nõ qͥdẽ ob coꝛꝑis de⸗

brilitatẽ ſed ex deſidia et carnis voluptate
deueniũt ad magna pꝑicula ſuaꝝ aiarum.
nõ ſolũ in malis cogitatõibo ſed etiã qñq;
in grauioꝛib
religionũ inſtitutoꝛes ſuis deputarũt fi?
lijs certas hoꝛas nõ ſolũ ad cãtandũ.oꝛã⸗

¶ Rꝛudent itaq; ⁊ rectiſſime

dũ ad meditandũ.⁊c.veꝝ etiã ad laboꝛes

manuũ exterioꝛes faciendũ.ꝓut clare pa⸗

tet in regula ſancti Benedicti ⁊ alioꝝ ap⸗

pꝛobatoꝝ oꝛdinũ inſtitutõibo. Non eſt eĩ
aliqua cogitatio tã turpis tam abomina⸗
bilis mala⁊ execrãda quã nõ inueniat de⸗

teſtanda ocioſitas. fã coꝛvacãtis ocio/ẽ

inuẽtuti. Vñ ad magna poſ
iuuenes aĩaꝝ ꝑicula.ſi nõ qũq;⁊ ſepiꝰ coꝛ
palibo exercitarent᷑ opꝑib

De erercitus diſcretis

ad inſtar molẽdini:qð cũ nõ habʒ ad mo
lendũ bonũ frumentũ.qꝛ in cõtinuo mo⸗
tu eſt.molit⁊ ↄſumit ſeipᷣm.etiãvſq; ad to

talem ſui cõſumptõem aut deſtructiöem.

niſi pꝛohibeat᷑ alicuiꝰdiligẽtia Et eq̃ cito

molit aduolantes fedas muſcas ſicut gra

noꝛum electoꝝ adipes.pᷣſertim cum ſunʒ

ſit ↄtinue molere⁊ nõ quieſcere.nequaq;

vero qͥd molat ſiue bonũ ſiue malũ diſcer

nere ⁊ eligere pt/niſi regẽtis ꝓuidẽtia alit᷑

curet diſponere. ¶ Si cui exepla pᷣmiſſa
pꝛovitãdo otio nõ ſufficiũt. Attendat eti

am ipſi fratres carthuſieſes qͥ plus cete
ris religioſis ꝗeti contẽplatõis⁊ ſpiritua⸗
libus exercitijs deputati vident᷑ hñt put

intellexi certas hoꝛas q bus coꝛꝑalib in⸗

tendũt oꝑibus ſecrete ⁊ ſine ſtrepitu in ſu

is cellis.ſit hoc ſcribendo libꝛos ligando
coꝛruptos emendãdo.oꝛtulos ſuos colẽ⸗

do aut cetera hmõi exterioꝛa ꝓ loco⁊ tẽpe

ↄgruo faciẽdo.Quippe conſiderantes ꝙ
ſpũalibꝰ ſemꝑ intẽdere nõ ſinit humana
fragilitas religioſi qũq; coꝛꝑalia exercẽt
vt vitet᷑ ꝑiculoſa ocioſitas ¶ Atteſtat᷑ pꝛe

ictis diuina ſcriptura quõ nõ ſolũ ꝑicu⸗
loſum ſed etiã dãnoſum ſit otiũ de ſodo⸗

mitis qͥ peſſimi peccatoꝛes noĩant᷑ ⁊ inter
ceteras cauſas ꝗᷓ eos ad tantũ perduxerũt

malũ cõmemoꝛat/ni falloꝛ ipᷣm ocium

Addendũ pꝛopt pᷣmiſſa eſt ꝙ licʒ q̃ſi oĩb
generalr ſit ꝑiculoſum ſimplxr velle inten

dere contẽplatiõis qᷣeti.⁊ nõ laboꝛi qũq;
intẽdere manuali.ſpeciałr tũ videt᷑ hocꝑ

nicioſum iuuenibe ꝑpſonis etſi nõ oĩbꝰ t̃

multis. maxime pꝛopt naturalis caloꝛis

in ipſis exceſſiuũ dominiũ.ac etiã pꝛopt᷑

eoꝝ indiſcretõʒ⁊ inexpientiã.que diutur⸗

nitate tẽꝑis remouet᷑imo etiã pꝛopt᷑ pꝛe⸗
ſumptõem que ſatis cognata eſle ↄſueuit
n ad magna poſſent ꝑpuen ire

ercitaren Nulli tñ dubi
um qn cõtingat iuuenes qñq; pꝛe multis
ſenibo/contẽplatõi inueniri magis idone

os:qᷓ;q;ᷓ de cõi curſu id negandũ videatur
Inueniũtur nãq; iuuenes vel ex naturali
diſpoſitõnevel ex bono regimievel ex ſin⸗
gulari dono diuie gratie qetiſſimi.⁊ ad ex

terioꝛa quaſi in nullo inclinati / ſed totali

ter pene deuotiõi dediti Inueniũtur etiã
inueterati dieꝝ maloꝛũin qbus q̃ſi nulla
maentis eſt ſtabilitas.nec animi traquilli⸗

tas.nec coꝛdis deuotio.ſʒ ex mala ↄſueiu

ntpiſ
ſeinnul
armisſun
liinene
liczſfien
Slegpnt

nkt
poſtipe

hc ſene

Nichbet
ſgeſnerin
Cfinsena

guctist
iweis,
en
* ondin
Gines
ubeſ
o
ds
wones
Vin
lhoe
Mm.

c
inmmae⸗
oin
umcogit
tiruenn
wnoo
omiün
ſnlbpvit
sſaudi
Nokrnöd⸗
mvalarvt
lhcogen
germenteſ
ſmnleſien
ſeg hoſeob
ſincsia
hnnnl
ogſcs
Dlogned
böſcinti
goſalgitidi
funn
ehattgles
ſietan
ieſtierite
cginiͤ
elentſene
Wmöſnne

gln
ohnond
Nſn
Qciain
Lſiar
namſin
nalidice
icennalt
Phömiſa
nncgteri
hnsce
Rſpirinn
Rhitn
Cnglhiz
nnſ
hiiantn
ſscdi
Hong
füene
nthunen
amnit
Arlrne
ilian
ideſodo⸗
imtrinrc
odukeri
nocam
icdſton⸗
Ewaleinn
öladoncig
widckbee,
ſinöii
nunlss lon⸗
ai
tüceduun
iipptnr
ucſenen
vſntvvonir
ſgt
iät
igenults
nugsione
ndüvideam
dernanmt
nier at
gari lete
nucnüme
mim nicl
rnugin

dine/ paſſionibovicioſis abũdãtes.et pe⸗

ne in nullo moꝛtificati.nihil alið q; que

carnis ſunt ſapiũt. Quis ergo dubitz qn

illi iuuenes advꝗcandũ deo plus ſint ap⸗
ti qᷓ; iſti ſenes nuret
dat᷑ ꝙ ſunt ſcriptura teſte pueri centũ an⸗

nar⸗ Et ſunt adoleſcẽtes nõ ↄtẽnendi qͥ
poſte

oſteri pꝛioꝝ vitã moꝛib trãſcẽderüt.
Hec remedia data malas cogitatõnes
dũ cãʒ habuerint ex ocio:valent etiã ſi cau
ſate fuerint ex nimio⁊ inoꝛdinato timoꝛe

offendendi deũ. Occupatꝰ nãq; diuerſis
exercitijs faciliꝰ obliuucet᷑ timoꝛis hmõi

q́;vacãs ↄtinuo ocio Remediũ nihilomi
nus eandę cqm efficar eſt vt hõ cogitet
potiꝰdiuina miam q;dei iuſticiã.⁊ cum q̃

dã mẽtis libertate fiducialr ſe totũ pijciat
in abyſſum vine bonitatis⁊ clemẽtie dicẽ

do. Dñne quãq; multa⁊ magna ſit mea ini

qtas.vñ merito te timere habeo.ſcio tñ

multo eſt maioꝛ tua pietas.qꝛ eſt infinita

Vñ multo ampliꝰiĩ te ↄfidere volo Aufer

ergo a me deꝰ meꝰnimiũ timoꝛẽ ſeruilẽ. et

ↄfirma me in timoꝛe tuo filiali q̊ mag te

coꝛdialr diligã q; nimis vehemẽter timeã
Si autem ↄſuetudo mala⁊ curioſitas
intendẽdi illis.de qͥbo facile occaſiões ma
loꝝ oꝛiri pñt fuerit in cã tã turpiũ ⁊ iniq̃/
rum cogitationũ:remediũ difficiliꝰ pote⸗
rit inueniri.qꝛ ſemꝑ inqeta ⁊ famelica ſo/⸗
let eẽ curioſitas in mal enutrita⁊ cõſueta
Remediũ tñ 15 eſtvt ſupꝛavt hõ occupet
ſevtilibvitãdo otiũ.Et cuſtodiat ſe a vi⸗
dẽdis/audiẽdis.loquẽdis.⁊ taãgẽdis no/⸗
xijs/⁊ nõ dãdo occaſiõibo pctõꝝ locũ Eti
am valet vt homo cũ ſenſerit ſe inuadi ta⸗
libo cogitatõibe/ſtatĩ q̃ſi cũviolentia reuo
cet mentẽ ſuã inde ⁊ applicet ad alia Etiã

ſi mülleſies vna die holem inuaſerit/mille

ſies hõ ſeab eis auertat ſignãdo ſe ſigno
ſctẽ crucis ſuſpirãdo ad deũ/iuocãdo no
ſtrã dñam⁊ ſanctũ angelũ cuſtodẽ ſuũ ce⸗
terosq; ſctõs q̊ in ſpeciali hʒveneratõeꝛ
dilectõne Vel ſi hec oĩa nõ ꝓſint.infligat
hõ ſibüpſi aliquẽ doloꝛẽ ꝑ flagella aut ali
as ſalua tñ diſcretõne. Etſi nec adhuc ſic

pax fuerit nihil meli?eſt niſivt tũc hõ con

tenat tales ſpurcitias⁊ faciat ſicuti facerʒ
ſi qͥs ſibi diceretvel oñderet aliq̃ q̃ ipe au⸗

dire ſiuevidere dedignaret᷑ Cũc enĩ q̃ſi cũ

indignatiõe auerteret? aures ⁊ ocłlos ⁊ cõ
uerteret ſe ad alia etiã q̃ntũcũq; aliꝰloq̃ret

ſeu moͤſtraret q ſibi nõ placerẽt. Sic⁊ hie

t ne qs murmuret attẽ⸗

—

fiat Si aũt nec ſic infernales tales muſce
pun gitiue pacẽ ꝑmiſerint. optimũ reme⸗

dqiũ eſt vt hõ nihil de eis ampliꝰcuret.ſed

ſub ðᷣina confidẽtia paciaʒ hẽat⁊ ſit ſecu/

rus ꝙ nõ eũ nocebũt nõ ſolũ.iĩmo⁊ ad ma
gnam coꝛonã eidem pꝛoderũt.

¶Qugatuoꝛg

N

cta ſunt.⁊ p facilioꝛi remedio ↄſe
quẽdo. Cotra tã groſſas? ruſtica
nas tentatões cogitationũ. ponamꝰ aliqᷓ
documẽta bꝛeuiter uoꝝ pꝛimũ ẽ iſto
Periculoſiſſimũ eſt.cu qͥs ſe dare vult ad
deuotõeʒ⁊ ad ſpũalia exercitia/ ſi non ſcit
ſcripturas.nec hʒ bonũ directoꝛẽ ↄſiliari
um fidelẽ.exptum deuotũ.⁊ diſcretũ.deũ
timentẽ.de quo audeat ⁊ poſſit totalit᷑ cõ

uelare/ alioqͥn enĩ ↄtinget talẽ ꝑſonã faci

lius⁊ piculoſiꝰerrarea vera via ſalntis/q;
aliquẽ qͥ cõi ſeculariũ fideliũ graditurvia

Exẽplũ ſuꝑ hoc hẽmug in vitaſpatæ Nã

dicebat qͥda ſctũs pr. Sivideris iunenẽ/
p ſevolente intrare ꝑadiſum/ id eſt ſine do
ctoꝛe.etiaſi iãvnũ habuerit pedẽ in ꝑpadi⸗
ſo. retrahe ipᷣm infra ꝑ aliũ pedẽ.qꝛ ſic nũ⸗
q́; intrare poterit ¶ Scoõm documẽetũ ẽ.
Poſtq;pſona deuota expoſuit ſuo pfiſpi
rituali illã tentationẽvillanã verbis gene
ralibo.nõ eſt neceſſariũ de eavltra in ſpali
aliqd dicere.niſi foꝛte in illũ finẽ vt meliꝰ

intelligi poſſit ex qua cã ſit oꝛta.⁊ vt ex cõ
ſeqnti ↄueniẽtiꝰpoſſit dari remediũ Non

tamẽ adbuc fieri dʒ hoc freqnter. Qui enĩ
pᷣſumeret ⁊ liberari ſe ab hmõi tentatõne
graui/pꝑ ↄfeſſiõis⁊ manifeſtatõis iteratõʒ

nimiã/erraretvalde. Na exꝑientia docẽte

freqnter habiturꝰeẽt peius ex hoc Attẽda
tur ergo ꝓut ſupꝛa tactũ eſt.ꝙ nõ eſt neceſ
ſariũ vt inde qͥs cõfiteat᷑ eo qꝙ; nõ eſt pctm̃

niſi foꝛſitan ipa ꝑſona eſſʒ in culpa exna

qnq; cauſaꝝ ſupius expſſaꝝ Tüc ei pote
rit fieri itavt petat conſiliũ ⁊ auxiliũ a cõ⸗

feſſoꝛe.⁊vt veniã cõſeqͥ mereat᷑ de occaſio

ne pᷣſtita tã abominabili tẽtationi. vtpu⸗
ta. ſi videlicʒ ipᷣa perſona deuota/cõſueta
eſſʒ nimis vacare ocio aut curioſitati.aut
qꝛ nimis ieiunaſſʒ indiſcrete aut quia ni
mis in cibo⁊ potu exceſſiſſet De his bene
pt fieri ↄfeſſio.aut etiã extra cõfeſſionẽ pe
ti cõſiliũ.abſq; tũ ſpãli ⁊ atꝑta moiſeſtatoe
xX

R

. — .* . , 5
ð

Ro plenioꝛ i intellectu eoꝛũ qᷓ di/

Hocumentũ notabile

talis blaſfemie que ipſam ꝑſonã vexat.
Tertiũ documentũ eſtvt diligẽtiſſime ab
oĩbus caueat᷑ ne quis aliquo modo quic
; dicat aut faciat vel ſcriptis vel picturis
vel geſtibo vel figuris quibuſſlibet/ coꝛam
vtriuſq; ſexus pueris ſiue iuueniby vnde
poſſit in eis cauſari poſtmodũ huiuſmo
di nefarie aut aliarũ quaruũcunq; turpiuʒ
cogitationũ incentiuũ. Pꝛout pꝛochdo
loꝛ nonnulli facere non verentur qui ſine
omni neceſſitate ⁊ ex mera ſua carnalitate
ſeu animi leuitate/ loquũtur audacter de
ſecretis matrimonijaut õ fidẽ. contra de
um ei?q; ſctãm humaitatẽ.vel contra ſan
ctos ꝑ modũ ioci vel alias leuiter.coꝛam
puellis ⁊ iuueniba.aut ꝑ turpes picturas
aut ꝑ geſtus laſciuos/innocentũ coꝛrum
pũt coꝛda Aut qͥ caniculosvel cattos aut
pullos vel alias beſtias laſciuiẽtes ⁊ ad la
ſciuias⁊ turpes cogitat de facili inſpiciẽ⸗
tiũ aios puocarevalẽtes / nutriũt / ab hu
iunſmõi taliũviſu auditu⁊ tactu/pueros
puellas ĩnocẽtes nõ caute cuſtodiũt.
eri ꝑmittũt/in magnũ ſuũ ⁊ taliũ innocẽ⸗
tũ piculũ aiaꝝ. De facili nãq; pueri etiaʒ
innocæztiſſimi/occaſiõe.ex hmõi nefando
rũ audituviſu tactu vel⁊c.data cogitabũt
inimico cooꝑante/vtinã nõ excogitatiõe
etiã ope poſtmodũ cõpleant/qꝗᷓ loqͥ nõ lʒ.
Sʒz dimittamꝰilla ⁊ eueniamꝰad alia.
Nuartũ documentü eſt. Tentatio illa
grauis⁊ turpis blaſfemie ſeu qᷓcunq; alia
que in ſola cogitatõe adhucverſat᷑vincit᷑
vt cõiter melius/eã contẽnendo/ obliuio
ni tradendo et ſe de ea excutiẽdo ⁊ ad alia
foꝛtiter mentẽ trabendo. q́; inultũ cũ ipᷣa
litigando repugnãdo ⁊ diſputãdo. Ratõ
efficax eſt hꝰ. dequanto enĩ nitit᷑ qs ſufſlã
do foꝛtiter extinguere magnũ ignẽ de tan

to ignis ampliꝰinflãmeſcit vehemẽtiꝰ. et

auget᷑ citius.Silr eſt de potentia homĩs
imaginatia ſiue virtute fantaſtica.qꝛ q̃n
to magis aliq̃ ſpecie appᷣhenſiua/ ꝑ cogi⸗/
tatões ↄpugnãtes fricat᷑ mouet᷑/tãto foꝛ
tius in ipf figit᷑: indelibiliꝰfoꝛtificat Ni⸗
hil ergo cõſultius /niſi vt trãſeat᷑ facilr in
his.⁊ nõ nimis immobilr ⁊ q̃ſi ex directo
eis repugnet᷑ ſʒ qſi ex aduerſo ꝑ indirectũ
alia videlʒ in cogitatu foꝛtiter appꝛehen⸗
dendo.Etvt bꝛeuiter remedium bꝛeue di
cũ.aqua penitẽtie in lacrimis coꝛꝑis⸗/⁊ ge
mitꝰ ſpũs in ↄtritõe coꝛdis ꝓ pctis:bãc

ne om̃iverecũdia coꝛã eis cũ his turpia fi

xta illõ dictũ

malã tentatõeʒ ⁊ qᷓcũq; aliã maculã anie

efficaciꝰabluit purgat ⁊ extin guit.Exꝑto

credat᷑.ſi tũ t ſupꝛa monuimus) diſcre⸗/
tio nõ deſit Ita vt caput ſenſus ⁊ rõ nõ le⸗
dant᷑.Et dũmodo firma ſpes de dei miſe⸗

ricoꝛdia nõ abſit. Itavt ex nimio timoꝛe

offenſionis dinie in deſperatõnis voꝛagi

nẽ nõ labat᷑ deſicimꝰ quippe ex nobis in
cũctis.ſed nõ vſ; qq; ad ꝑditõem grẽ dei
Ipſe enĩ nouit ſuſtẽtare noſtrã inſufficiẽ

tiã ⁊ infirmitatẽ plus q; pr̃ ⁊ mr qui nos
m carnẽ genuerũt.dũmõ nos noluerimꝰ
ſponte declinare extra ei? ↄfidentiã ⁊ diui
nã caritatem. (VFinit

uke

7

Begquitur docume

ℳ₰

tum notabile eiuſdem cancellarij de ſacra

Ui eſurietes implet bonis. iuſſit
q nos oꝛaretanq́; paupes? mendi⸗
nẽ noſtrũ q̃tidianũ da nobis hodie. Ziu

eundũ eſt media nocte pñtis miſerie.petẽ
do queredo pulſando. Commoda mihi

tres panes.cõmndo hoceſt cuʒ modo da

vel cõmode da/id eſt ad cõmodũ da Om̃
amicus meꝰ venit de viavt ponã ante illũ
amicus veniẽs de via/ pᷣt intelligi vel ſpi⸗
ritus pꝛopꝛiꝰab euagatiõe ſe colligẽs vel

noſter pximꝰviuus aut moꝛtuꝰſuffragijs
indiges. vel ipſe xpᷣs.ad oſtiũ ſtans ⁊ pul
ſans⁊ cenarevolens.Amicus autẽ eſt iße
deus ad hoĩeʒ tripłr. VUno mõ ſicut domi
naãs ad liberũ ſubditũ. Alio mõ ſicut pa⸗
rens ad filiũ delicatũ Tertio mõ ſicut ſpõ
ſus gerens ſe ſicut philocaptũ ſeu inamo

ratum gallice amij ꝑ amours.quod ſonat

dilectus ex dilecto. Amicus autẽ iſte eſtp
pꝛie potens cõmodare.a quo oẽ donum

fontalr ⁊ iniciatiue/liberalit᷑ ⁊ irreditiue/

indeuiabilr ⁊ termiatiue.q̃ſi circulo qdaʒ

intelligibili vnde fitvt repetãt ꝓpꝛios q̃q;

recurſus/nec manetvlli traditus oꝛdo.ni

ſi qð fini iũxerit oꝛtũ.ſubtilemq; ſui ſece⸗

rit oꝛbem Amicꝰautẽveniẽs de vig qs pa
nes alios petere pᷣt/qᷓ; coꝛꝑales ſpũales et

ſacr̃ales/⁊ hec oia ſunt vnꝰpanis.vnꝰ do⸗
minꝰ⁊ trinꝰ.qui ſolłlꝰeſt panis ſᷣm verã no
mis interpᷣtatõem. Panis eniĩ dicitᷣa pan
qð eſt totũ.Et qͥd totũ niſi ſolus deꝰ: Si
cut⁊ nihil alian eſt.qᷓ eſt oẽ bonũ iu

cosg ſʒ filios a pꝛẽ qͥ eſt in celis.pa

4
ani
guott
.no
nbi
niſtr
lotio⸗
1reſe

friſe
tione
tüon
Cbat
guun

ſun

da qvere es amicus ille euangelic ad quẽ

oiſi. Oñdã tibi oẽ bonü.

h

b
ſſn
nut
niſe
luſa
gon

ſnnten
lolne
uisecte
ſecollin
beaher

Dsit
ön
fanor

li
c
e
Grtön
Ndeiniſe
motinor
nsng
dnodsein
denge Ne
hüinft⸗
Wr Gll ſos
Vshanain⸗
ftatidii

mne⸗

nin

ensit
ſcknaden
bohoce
naign
gnnhepet
mmuhmgi
Unocod
NünO
nimteili
ligwſoi
tohligigr
ufracts
iſanetll
nomicki⸗
wöſtandori
vonöfoanh
onöſathi
ptüſcouirane
sglotſent
o ellrchp
oeoNo
trmudaue
ſamnloden
nit rioscs
Giusorcont
lencgſlſt
todeſihket
hnusſn
nontn
msfnen
senidoien
iſorone
ckeihil
ättii

De ſacramẽto altaris

ꝛopterea yt ad campẽdiũveniamus
anis ſacr̃alis ſolus et ꝓpꝛie dicẽdus eſt

quotidianꝰet ſuꝑſubſtãtialis.qui noſter

eſt.nobis datus.nobis natus.nobis mi⸗

rabilr/ſuꝑ omnẽ eſtimatõem vtiliter mi⸗

latio.ſicut cõio⁊ incoꝛꝑatio.ſicut viaticũ)

ſecratõem ⁊ ſanctificatõem. recipit᷑ ad ſui

trãſfoꝛmatõem⁊ vnionẽ.recipit᷑ad nutri

tionẽ ⁊ oblectatõem. Et hecoĩa ꝑ excellẽ/
tiã omnimodã.qm̃ excedit om̃es hoſtias

oblatões ⁊ holocauſta/veteris⁊ noue leg
u

quantũcũq; multiplicatas Copulat in
per oĩa eccleſie mebꝛa inſtues motür ſen⸗
ſum meritoꝝ ⁊virtutũvt fiãt coꝛvnũ⁊ aĩa

vna ⁊ vnũ coꝛpꝰ in dño Extedit ſe denid;

—

,—

ad refectõem ſeu repatõem oĩs virtutis.tã

coꝛꝑalis ; ſpũalis pꝛout eſt neceſſe. et ſi⸗
dicẽtes panẽ noſtꝝ quotidia⸗
nũ.⁊ ſuꝑſubſtantialẽ(vt ait Cuc) da nob
hodie Et dat ꝓfecto amico petẽti querẽti
pulſanti pſeuerãter/ quotq̃t hʒ neceſſari⸗

cut petim

os ſicut ille qͥ verus ⁊ ſolꝰamicꝰ ⁊ adiutoꝛ
eſt in opoꝛtunitatibo ĩ tribulatõe.qͥ dixit
Nunqͥd pᷣt m, obliuiſci filij vteri ſui.vt ñ
miſereat᷑ eiꝰ⁊ ſi illa fuerit oblita nõ tñ ob⸗
liuiſcarvos.Et rurſus.ſi noſtis bona da⸗
ta dare filijs veſtris.qntomagis pꝛ veſter
celeſtis dabit ſpũm bonũ petẽtibo ſe?⸗

Tripliciter autẽ offert᷑ panis iſte ſacca

liter Pꝛĩo in Ras totiꝰecclie p ſua gene
rali refectõe. Scðo ĩ ꝑſonaꝓpꝛia ſacerdo

tis⁊ debita miſtratõe Tertio in ꝑſona ↄfe

rẽtiũ ſtipẽdia ꝓ miĩſtri ſuſtẽtatõe.Rurſus

offerturvt ſatiſfactio ꝓ penis⁊vt deletiua

maculevenial.⁊vt petratiua grẽ pꝛimicia

eſt. virtual melioꝛ.actual optima ¶ Ob⸗/
latio ſilr ſi fiat abſq; ↄſcia pcti moꝛtalis?
alteriꝰĩipedimẽti legitimi / licet cũ ſcrupu⸗
loꝛ tepoꝛe bñ fit.Si ſine ſcrupulo ⁊ cum

lis ereis ãt intẽtio rna Bh⸗

feruoꝛe:meliꝰfit. Si cũ exultatõne ſpũs⁊

iubilatõe optime fit Sic eĩ ðꝛ de pꝛimiti

uis ecclłliediſcipul ꝑſeuerãtibo in cõicatõe

fractõis panis Act.ij.ꝙ ſumebãt cibũ cuʒ

„

enöerſmnd licitate coꝛdis.⁊ hoc q̊ ad
e.collaudãtes deũ⁊ hñtes grãʒ ad oẽʒple
bẽ.⁊ hoc q̊ ad deũ⁊ ꝓximũ Seqͥ tur fructꝰ
Dñs at augebat qͥ ſalui fierẽt qtidie in id

X ipᷣm ¶ Sumẽd?eſt panis iſte iubẽte xpᷣo

q eſt panis ipᷣe ĩ mẽoꝛiã ſui.Et boc tripłr

fieri p: Quauis ſixpᷣm ᷣm carnẽ cognoue

rimꝰ.non tñ ſᷣm carnẽ cognoſcimꝰſupple

tanq; moꝛiturũ/nihilominꝰ in luine fidei
reuoluẽtes ocłos ad ea que pꝛo nobis ſuu
ſciꝑe dignatꝰeſt oſideramꝰinfantiã.⁊ oẽʒ
vſq; ad triceſimũ annũ ↄuerſatõeʒ p refe/
ctõe lactea/ↄcupiſcibilis Cõſideram pꝛe

dicatõem ꝓ illuiatõe rõnalis. cõſideramꝰ

paſſione/ꝓ ſtabilitõeꝛ exaltatõe iraſcibi

Subitabit foꝛſan aliqͥs/maxie pcto?/

conſeiꝰ imũdicie ⁊ iniqͥtatis ſue/ꝑgeread

amicũ qͥ reſpicit terrã⁊ facit eã tremere.de

umvltionũ.deũ terribilẽ ſuꝑ oẽs deos.re⸗

foꝛmidabit dicere. Amice cõmoda mihi

tres hanes. Venit iſta cõſideratio cuidaz
er deſiderãtibo deũ. vt quaſi cõplectẽs di⸗

ceret.de coꝛdis mei.de amoꝛ ⁊ deſideriũ.
de dulcis amoꝛ me?ꝰ Repꝛeſſit ſe ↄtinuo.

reuolur in indignitate? puitare ſuã. S
agente ſpũ qͥ ſtimulabat coꝛ recepit:nõ in
ſe amãte ſed in deo ſpem reponẽs Cõſide

rauit/amoꝛẽ dici nedũ paſſiue ſʒ actiue.⁊

vidit ꝙ nullꝰ vnq; amatoꝛ vel amoꝛ actie
etiã inſaniſſimus⁊ philocapt pᷣ amoꝛe tã
tundẽ amauit affectu ⁊ effectu/q; amoꝛo⸗/

giam rõnalem amauit.ſit illa peccatrix ſit
ſaluata.⁊ qͥd diſtiguit peccatricẽ a ſaluata

Oẽs enĩ peccauerũt eguerũt grã dei Ne

Apls⁊ tradidit ſemetipᷣm ꝓ me nõ exoꝑi

bus Neq; minꝰideo qꝛ ꝓ multis.ſed neqʒ

minꝰ ꝓ nõ ſaluatis.ĩmo tãtomagis qda/

mõ/q̃ plus doluitꝓ talibo⁊ de talibo ꝓpter
quoꝝ ingratitudinẽ qꝛ nõ receperũt eum

vel infidelitatẽ.moꝛs ſua gloſa de ſe ſuffi ⸗/

ciẽs efficaciã nõ eſt ↄſecuta. olideres

obſecro tu qᷣſqͥs es egens triplici pane et

vnico qð eſtverbũ dei.ↄſideres quanta fi

ducia ibis media nocte ad amicũ iſtum qᷓ

maioꝛẽ caritatẽ nemo hʒ/⁊ hoc media q̃

dã nocte ſubvmbꝛaculo ſpecieꝝ ſacramẽ

taliũ.ſub nebula.in cuiꝰfeſtinatõe eſt me⸗
dicina oĩm Et dices ad eũ Amice. HNũqͥd

nõ verꝰamicꝰ⁊ ſolꝰamicille fuit⁊ eſt.qͥ pb⸗
oꝛ dilexit te.qͥ tradidit ſemetipᷣm ꝓ te q de
captiuitate? moꝛte ꝑpetua redemit te/nõ

gratis ſed ꝓpꝛio ſanguiĩe.qͥ iuſſit diligi ſe.
pollicẽs ineſtimabile pꝛemiũ ſi facias.cõ
minãs hoꝛribile ſuppliciũ ſi renuas. Si
venderevis amoꝛẽ tuũ emit illũ.q̃ſi reco⸗
gitans illð amatoꝛiũ Sivis amari ama.

7

Di gratis pᷣſtarevolueris/nullꝰinuen iet
dignioꝛ in quo tuum reponas amoꝛem.

De ſacramẽto altaris

Ouiſquis hec recogitauerit / alto et fideli

animo.nõ poterit nõ amare amoꝛẽ ſuum

taleʒ.qui pure grateſt ex amoꝛe.nõ ex¶ me

ritis velvtilitate vel oblectatiõe.ſed ſolus
amoꝛ ꝑ amoꝛẽ. ꝓut Salomon dictus eſt
amabülis dño nõ qꝛ mereret᷑ qui tãta de⸗

meruit. nec(vt dicit᷑ p ſuis pulcris ocul /

ſed gratuito pꝛoꝛſus amoꝛe pᷣueniẽte.nec
aliud pᷣter amoꝛẽ querẽte. Lu fac ? red/
de ſiłr. ama amantẽ te/⁊aſi nõ pari affectu

nec affatu.nec effectu Fac quod tuũ eſt.de

ſidera/etſi deſiderare nõ ſufficis / deſidera
deſiderare et cõcupiſcere.qm̃ deſiderium
paupeꝝ exaudiuit dñs. Fiet vt aliqñ coꝛ
accẽſum inflãmet᷑ amoꝛe.⁊ ita lucebit⁊ ra
diabit latiſſime amoꝛ tuꝰ/ ambiens totaʒ
ſperã actiuitatis tue.nedũ vſq; ad celũ ſed
etiã ſupꝛa celũ celoꝝ. Dices exſentẽtia il⸗
lud amatricis inſane ſed cupiẽtis Ille me

os pꝛimus qͥ me ſibi iunxit amoꝛes. Ab⸗

ſtulit.ille habeat ſecum ſeruetq; ſepulcro.
Pꝛimꝰitaq; qui ſibi te iunxit /qs aliꝰ fuit
niſi creatoꝛ tuus? Quid enĩ pꝛius merue

ras:Habeat ille amoꝛes tuos/pꝛimꝰꝛ ſo⸗
lus ſecũ.⁊ tuo ſuoq; ſeruet ſepulcro / exhi⸗
bitur? eos vbi nõ habebit finẽ amoꝛ Lrãſ
fer ad tevulgare carmen illõ nõ petulãter
ſed vtiłr. Ames pᷣmiers amours ieme ten⸗

drai.hoceſt. Ego me referã vel reducã ad
pꝛimos amoꝛes meos. Vide q̃ſo qui fue

rint pᷣmi amoꝛes tui pᷣterq; illius / de quo
Apls. Deus autẽ qui diues eſt in miſeri⸗

coꝛdia/ꝓpter nimiã caritatẽ ſuaʒ q̃ dilexit
nos/cũ eſſemus moꝛtui pecca; / cõuiuifi
cauit nos xpᷣo. en
pñt conſideratõesvarie/circa panẽ hunc
ſacramẽtalẽ⁊ ſuꝑſubſtãtialẽ/ſub diuerſis
ſilitudinibo ſimbolis/ſub quadã incõne

xionecõnexis.ſicut oĩa q̃ fiſt in mũdo/re

ducunt᷑ad monadẽqͥ eſtvnꝰdeus. Noſtꝝ

hic⁊ nũc eternitatis ⁊ tꝑis.centꝝ ſcʒ eter⸗

nitatis qð vbiq; eſt⁊ circũferẽtia nuſq; Et
poſtremo qͥ ꝑſeuerauerit pulſans / dabit
amicꝰpanes quotq̃t hʒ neceſſarios.qͥ pꝛo
fecto oẽs quotq̃t ſunt/ſuntvnũ neceſſari⸗

um.qð eſt res huiꝰſacramẽti.vnitas vide
licet coꝛꝑis myſtici.q̃ fit vt vnus panis et
vnũ coꝛpus młti ſumꝰ oẽs qui de vno pa
neꝛ de vno calice ꝑticipamꝰ VUnã hãc pe⸗

tebat Dauid a dño ꝙ pticeps eſſet oĩm ti
mentiũ

E.

etcvota

onſequẽter adaptari

eatꝰq mãducat hũc panẽ in
regno celoꝝ qð eſt ecclia.qͥ panis eſt ange
loꝝ nõ ſacramẽtalrvt nobis ſed ſpũaliter

⁊ ↄfoꝛmitateetſi nõ ſpecifica qm̃ angłos

xpᷣs non appᷣhendit.cõfoꝛmitas tamẽ eſt
in genere intellectualis nature.quã in hbu
manitate ſuſcepit xpᷣs.hoc eſt.ad ſe cepit

in icarnatõe.ſed ⁊ quotidie ſuſcipit come
dentẽ ſe.nõ tanq; cibũ carnis ſed ſpũs.qͥ
in deũ ſuo modo ↄuertit᷑ ⁊ fitvnꝰcum deo

ſpũs. Pꝛopterea voluit in ſcripturis bea⸗

titudinẽ xpᷣs ſignificare ſub comeſtionis
nomine. HNon eniʒ eſt coniũctio ꝓximioꝛ

realioꝛ⁊ intimioꝛ q; cibi ad cibatũ. eriꝰ

ergo xpᷣs comedit nos ſuſcipit nos ⁊ cõti⸗

net in hoc ſacramẽto/ q; nos ipᷣm. exẽplo
foꝛme atq; materie.q;uis ibi ſit recipꝛoca

tio mirabilis.qꝛ viciſſim vnũ eſt in altero

quaveriſicat᷑ illud xpᷣi Qui manducat me

am carnẽ ⁊ bibit meũ ſanguinẽ/in me ma
net:⁊ ego in eo Hoc eſt euxeniũ ſingulare
quod ſacerdos celebꝛãs dat eccleſie taʒ in

coꝛꝑe q; in mẽbꝛis Btũs igit᷑ qui celebꝛat

maxime ſi nõ expertẽ ſe fecerit ꝑ indignita

tem tãti doni.quod amicus nõ ſolũ com

modatvt petebat᷑ quaſi reddendũ.ſed dat

poſſidendũ,nec ad ternariũ coartat.ſʒ ad

oẽm pꝛoꝛſus neceſſitatẽ dat ſufficiẽteret
o Fen merita ſupplicãtiũ excedit

nõ eukariſtia q̃ per excellentiã dicit᷑ bona

grã/rite dicet᷑: erit padiſus.Eſt igiturre⸗
cipiens euchariſtiã/ꝑticeps illius ſupad

mirande dignitatis.ꝓmiſſi ꝑticeps / qð

dñs petẽti latroni dñe memẽto mei dum

veneris in regnũ tuum iureiurãdo dixit.
Amẽ dico tibi/hodie mecũ eris in ꝑpadiſo
Vbi papa ibi Roma.vbi rex ibi regnum.
Gaudeat idcirco ſacerdos ⁊ tãte felicitati
nõ ſit ingratus.nec abijciat grãʒ dei q̃ nu
trix eſt oimvt dicit alter ſapiens.⁊ de qua
Apls.Bꝛatia deivita eterna. Sit illõ ho
die hicz nũc tꝑis ꝑ ſpem ⁊ ſubarratiõem⁊
hicꝛ nũc eternitatis ꝑ finalẽ anime perſe⸗
uerantis aſſecutionem. ¶( FTinit

.

le quedã eiuſdem cancellarr.

oõä

diſcretõne fideliſſima pꝛeditũ eſſe nullus
negat qui eũ cognouerit Is eſt cameracẽ

¶ Vinaluer / ſi gram dicit ſapiens
vnꝰ eſſe padiſum in benedictõib/nũquid

Um placuit humili caritati Re⸗
7 uerendiſſimi patris ac pꝛecepto⸗
ris mei pᷣcipui quẽ circũſpectiõe?ꝛ

—

eo cd
Fcni
Ponäkn
hoſrn
inad
towe
fci⸗
nnog
us’
imul
ouey
iole
fuͤpum.
gcx terp
giodoce⸗
r
lorregul
Agefrare
Lincepta
bplarade
indigeeſn
ſcisin
noliobla
poloott;
nlaſfenenn
ltsſpote⸗
Olſegus
ſimnl rupi
Himsrn
mneſeceen
Minneeni
quoꝛr penn
isinc
leoſtaman

Ggimoob

funeoſt
ſoemnui
baendn

nchee
anich
äinde
ſecgi
tcone
higi
4
omio
i Vap
08 rccti⸗
gii⸗
reipꝛoct
inaltero
ncatme

innema
ingure
emin
nicdenn
Bindignin
oſolin
iſar
d
iint
utt
gn
nüge
albona
Gemren
1 ſupad

ichs ed

waidun
midodo⸗
ingad⸗
bingun.
titefclan
gizdatn
go:
Oelöho

bmnnin

GDna.

liaiik
uſu
ni emn
ticeuls
ckann

—

multa cõuenerã cum dño Pꝛioꝛe veſtro ⁊
tecumvt mutuo ſuꝑ ſtatu germani noſtri
nouicij ſcriberemꝰ/ que inqrenda cognos

ſcendaq; vidẽtur.nã ea lex eſtvt vel ſermo

ne ve ſcripto/libẽter ſe viſitent.ſe inſtru⸗
ant /ſe ſolẽtur/amici Ego pᷣterea iure meo

mihividebar rõnabiliter vſurpare magi⸗
ſteriũ aliqð iudicandi de ſtatu ſuo.tã ꝑ ex

ꝑientias ꝓpꝛias/qᷓ; ꝑ inſtructiões adquiſi
tũ iamvſq; ad ꝓpinquã etatẽ ſenectutis.ſi
conditões eiuſdẽ fratris/ſi tentatões inſu
ꝑ aut motiones circa ſuũ ꝓpoſitũ emergẽ⸗
tes/eodẽ fraternalr᷑ reuelãte/cognoſcereʒ.
Ita enĩ compoſita eſt hoĩm natura ſicnt
ponit᷑ apud Terentiũ / vt meli aliena qG
noſtra videamꝰ/quod maxime locũ habz
in adoleſcẽtibus inexꝑtis.qui de ſe ſibi ci
to mentiũtur neſciẽtes.qͥ pꝛeterea ſuã egri

tudinẽ animoꝝ/credũt frequẽter ſanitatẽ

magnãᷓ eſſe.vſqueadeo vt iraſcãturvoleti
bus eoꝝ curam gerere ⁊ nõ adqᷣeſcãt mo⸗
nitoꝛiba niſi oĩa dixerint q̃ in eoꝝverſant᷑

coꝛde Fit ampliꝰvt ſepe docẽdi inſtruen

di ↄſulendi ſentẽtias adaptandi magiſte
riũ pᷣſumant etiã apð incomꝑabiliter ſeni

oꝛes ⁊ exꝑtos.non aliter qᷓ; ſi egrotus ali⸗

quis doceat medicuʒ quomõ curãdus ab
eo ſit.⁊ qbus medicamentis.qbus ve mo
dis ⁊ regulis ac dietis ſubleuãdus ¶ In⸗
tellige frater q̃ dico.res talis apud me pꝛi⸗
dẽ incepta cõtinuat᷑.abijcioꝛ.doceoꝛ.no⸗
lo plura dicere.Nunc vero ſi ita eſt frat vt
indignꝰſim.inſipiens ſim.repꝛobꝰſim ne
ſciẽs quippiã.iudicet me ſcõʒ iudiciũ di⸗
ligentiũ nomẽ ſuũ.Si autẽ tu alr ſentis⸗
noli obſecro dare ſolicite caritati mee re⸗
pulſas taʒ acerbas.noli tibi tueq; opinio
ni affecte ad religioneʒ ꝓpꝛiã ſic inniti/lvt
ledas ſpõte eum qui te diligit in veritate.
Sit pectus tuũ tam dilatũ vt duos frẽs
ſimul recipiat.alterũ⁊ me.coanguſtatũ eẽ
nimis ſtratuʒ coꝛdis tui ſi ab eodẽ cadere
me neceſſe eſt. Sʒ nec neceſſe.nec opoꝛtu
nũ.nec etiãvoluntariũ ſcio hoc.etſi ita lo⸗
quoꝛ.veruntñ vocẽ oꝑis hꝰvoluntarie di
lectõis indicatricẽ exigo Cõicemꝰvt amã
tes ſi amantes. Atuero foꝛſitan obijci⸗
es ĩmo obijcies certe. Turbãt helitere tue
fratrẽ noſtꝝ.inquietãt eũ.ſurripiũt ab eo
ſomnũ.phantaſias ipoꝛtunas gignũt.q;

Epiſtolequedam

ſis Ep̃ᷣs.duʒ inquã ſibi placnit dicereme
ag viſitandũ te:ꝛ domũveſtrã. Landẽ int

reſponderim.

expertus ⁊ inſtructus/viarum diuerticu⸗/
la. et offendicula tentationũ diſcutiendo

docere. ⁊ docendo diſcurere. p̃ᷣſertim dum
adhuc eſt in biuio/ quid expedit ſibi ⁊ ſa,

luti ſue.conſideratis circũſtantijs. quas

qui nõ attedit.facillime decipitur ſub ſpe
cie boni in genere.quod peſſimum reddi
cce iam accipio ꝙ grauiſſimis

poteſt
toꝛquet᷑ inſ.

equer inſomnijs. Hanc vniq; moleſtiaʒ
Reuerendus pater. antedictus ⁊ ego.ſibi

maxime ꝑtimeſcimus.quam tamẽ in ſe/

culo ſibi contigiſſenõ memini.Et o ſalu
vegeto / talis cruciatus occurrit: Cruciaß⸗
tus quo nullus poteſt reddere ipſum ma
gis heberem in ingenio / fluidum in me⸗/
moꝛia.turbatum in ratõnis iudicio.et ge

neraliter ineptiſſimũ ad omnia. Nam pa

rum refert a maniavel furia talis turbatõ:
Ecce quid efficiet ſolicitudo tua? tuoꝛuʒ
pꝛeces/ſi de ſano⁊ ingenioſo / reddit ſtoli
in Abſit inqnies vt hoc
nos vnq; videre contingat.Et abſit obſe
cro.nihilominus nequeo ſuper hoc non
extimeſcere/ pꝛeſertim dum hocipſuʒz q

dum et inſanum.

foꝛmidabam in poſterum/accidit tam ve

lociter Non accidit inquies ex religionis
artitudine vel conditõne. ſed litterarum
pulueres/ hanc ſtimulatõem ſuis aculeis
attulerũt.has voluit et reuoluit inuitus:
neca memoꝛie domo poteſt eas vlla dili⸗/
gentie manu ſecludere Ingerũt ſe nolenti

.

⁊ intellectui ſuo roſtra figunt.hinc illa ca

pitis turbatio.hinc ſomni carẽtia hinc ce

rebꝛi vertiginoſa rotatio.¶ Hec te dictu
rum foꝛe nunq; eſtimaſſʒ iudicium quod
de te deq; tua iam in religione experien⸗

tia teneo:ſi non ita per expꝛeſſum ſcripta

notaſſet. Verumtamen attende frater / ſi

ſole tales littere bine vel trine / ſufficerent
verecundum iuuenẽ diſciplinatum / ſoli
tum audire longe grauioꝛa/ in talem defe

ctũ iducere niſi ieiuniũ ariũ.vigilie ſupꝛa

modũ.oꝛõis vocalis exercitiũ ingẽs.atq;
lecti duricies⁊ ſimilia ↄcurrãt ¶Nec alle
gaueris alios q ſimilia agentes nequaq;

72

conſcientie ſue.quid opoꝛtet eius ſecctta
rimari/quid neceſſe eſt quieſcerevolentt.
reſer pos allo ui, iideno fater ctiam
m. Volo ſicut amicus ⁊ frater
vel conſolari / vel gaudere cũ gaudente/et
flere cum flente Aut deſidero velut magie

Epiſtole quedãa

emistn
ſimilia patiuntur. Siquidẽ potes memi ſtolg eiuſdem. A ien

Rater

niſſe qͥd reuerendꝰ pater pᷣdictus ⁊ ego di⸗

ximꝰtibi ſuꝑ hoc ⁊ ſi ibi pᷣnotabamꝰ. Suüt . 6 tñ caritate germanioꝛ. Salꝰ bñ nſotn
enĩ complexiões diuerſe hoĩm ſunt voca⸗ diictio ſuꝑ te. Tardioꝛes ad te ai
tõnes dei ſimilr varie.ſunt ſicut in coꝛꝑe ſperabãveniũt literule mee.nõ qꝛ tui obli rric
vero / itat in myſtico /mẽbꝛa nõ eundẽ ac · Itus ſum: ſcit veritas.ſed obſtitit irruens 1 4
tum hñtia.aliud oculꝰ.alið manus aliud alioꝛũ negocioꝛũ turba/q̃ ad ſe metrabꝝæs D
nares Sic alius ad intelligentiã ſcriptu/ abduxit a te. Nũc dato paululũ ad reſpi⸗ /
rarũ.alius advigilias oꝛationũaliꝰſicet randũ ſpacio /valefacio curis alijs.et tibi nn
alius ſic vocatꝰeſt. Scio de meipſo.qꝛ ſi q aiʒ meũ pꝛoꝛſus habes/manũ⁊ calamãũ l
vigilare qualitervigilãt multi cõpellerer. pꝛeſto ¶ Yateboꝛ in pᷣmis molliciè aĩ mei Fan
parum vel nihil differrẽ ab inſano cſ au indicatricẽ q; non ſatis adhuc totſim ca l
tagio iã habito.ſicutvulgo dicit Peni paxꝛ⁊ amatoꝛ celeſtiũ.quantũ pᷣterea tenta % me
q; ſup hac ↄſideratõis radice fundãt᷑ oss toꝛ nõ deeſt mihi ſicut nec tibi ſcio.necvl⸗ unmnn
articki ⁊ ſimiles.qles vere ſcripſi⁊ ſalubꝛi⸗ li penitus moꝛtaliũ cuiusvita eſt tentatõ ſber
ter venerint attẽdendi in pfeſſione religi / ſupꝑ terrã. Itaq; frater. poſtq;ᷓ ab illa anaee at
onis cõſummãda ¶ Bec inteni frater dile lica ſocietate in hũanis coꝛꝑib exiſtente/ Wd
ctiſſime.malui tibi ſeribere q; alti germa⸗ cui ſelicit᷑ adiũctus es/ ſeꝑatiſumus nos Gt
no noſtro q̃tinus ſatiſfacerẽ ſicut patereet illi qsvidiſti.ſenſi eqͥdẽ tum ĩ via.tũ paris 6
frater indulgẽtiſſimꝰ delicato adhuc filio ſius/teneritudinẽ erga te quãdã in coꝛde
⁊ fratri Petiuit itaq; ne ſcriberẽ aliqᷣd vlte meo / vltra q; alias ſim exꝑtus. Viſa ẽ mi ne
rius.ĩmo obteſtateſt.qᷓ; iuſtevideri᷑ os bhi tüc abſentia tua oneroſioꝛ.⁊ ſoꝛs duri ſi
vos⁊ q; diſcrete Nolo tamẽ cõtriſtare euz oꝛ ſupꝛa ſolitũ.Gemebã ad te vt bos ſeꝑa 0
nolo aliqͥd diutius etſi iure meo id poſſe tus a cõpare ſuo. Dilaniabat inſuꝑ ⁊ nõ 2”?è
viderer reqrere.Si nihil impedit qͥ etem abſq;ſenſu magno doloꝛis qͥdãmõ lacera a
ſuã neq; turbaturũ eſt/pᷣter litteras maas bat aiam meã euulſio ſegatioq; tui a me. eu
ego ſponte/imo cupide derelinquã illas. Atq; inter cogitandũ: loquendũ de te/p MM
Seq apð me ꝓfecto caret hoc ꝓbabili rõ5 currebãt non vocatęlachꝛyme ad oculos “
ne. ¶ Poſtremo frater obſecro te cũ tuis. ⁊egre mihierat. ¶ CZoarguebã me vicio ð
ꝑ cõem fidei xpᷣiane religionẽ quaʒ ꝓfeſſi in ſecretis aime mee. increpabam quoq; ðD
ſumoẽs ſub abbate xpᷣo in baptiſmo.et ĩ ipſam hanc eneruatõem meã ſtultaʒ / que 22
qua ſufficiẽter ſtat ſalus oĩs carnis.ꝑ cõ⸗ condolebat felici tuo ſtatui.cui cõgaude; o
munẽ inſuꝑ matrẽ oĩm caritatẽ q̃ finis reſciebam eſſe iuſtius.Sciebam dixeriz. R
oĩs legis.ſiquideʒ etiã germana ſanguis quoniã meſciebam.quãdo ſcʒ ad me redi en
affinitas te mouet ad ↄpaſſionẽ diſcrertaz ens dicebam in lumie fidei ⁊ experientie i
atq; laudabilẽ.tu miſericoꝛdit᷑ age cũ hoce ꝙ nihileſtvita pꝛeſens/quemadmodũ ip ennn
Femhans noſtro Miſericoꝛdit᷑ autẽ ages ſa eſt ad modicũ parens et omnis caro ve s
ſi diſcrete. Diſcretevero id agere nõ pote: lut fenum⁊ om̃is gloꝛia eius quaſi flos ſe AAne
ris.ſipꝛia ⁊ libidinoſa te et tuos affectio ni:et multa ſimilia exinde conſiderabam ((b
ſic te obſideat /vt alioꝝ a te cõſilia nõ rei Conſurges intrabam ſanqtuariũ dei ⁊ cõ en
ias.monita contẽnas aut contẽnenda ſiderabamviuaciter nouiſſima iuſtoꝛum ((Woren
ſuadeas.Si deniq; nullis difficultatib?ꝰ dies antiquos⁊ annos eternos Tũcvero euunt
vel accidẽtaliba pñtib autveriſilr futuris tu mihi felix. pꝛo quãto felicitatẽ hic ſpes M ert
nequaq; poſſis ab incepto de pꝛofeſſione inchoat.tu ſalubꝛiter poſitus tu in poꝛtu di
fratris iudicio deterreri. ¶ Bu vale frater quadã ſeculaniũ fluctuũ atq; pcellag na, a
intime coꝛdis mei memoꝛ mei in oꝛõibꝰ nuigare videbaris. Magnificauit aĩa mea Pei
tuis.Et de ſtatn tuo tuoꝛũq;. maxime hꝰ dominũ.⁊ exultauit ſpũs meus in deo ſa⸗ ing
nouicij fratris / aliqd dignüꝛ verũ reſcribe lutari meo. ¶ Ita frater mihi erat dü be⸗ ſi⸗
re nõ pigeat.polliceoꝛ oĩa ſic recepturũ et ne eratet dominabatur ratio. Sed eraa hend
interptaturũ/qualr ego mea recipi inter? uerſo viciſſim de repete inſurgebat tum/· ndee
pꝛetariq; requr. tus ingens carnaliũ affectionũ. que tun0uaz nſro
E uitur a ig E i ⸗ apud meobiectabãt im becillitatẽ in coꝛ⸗ ’ tögn
E gt Arebe dgein, Di proꝛe.penã intolerabilẽ in auſteritate reli⸗ ſoet

int
lon nnz

Lnögni

adſenenpe
ltün t

hmmütclnj
Gnolleiin
Whuenfne
ußrun
Etdiſcden,

Wcktnrri
Gißpln
ghhalſen

Anim n
nmini n

tgnicinceg
Vns Uhin
iortiwven
Vrnitn
untipend
inihen

Gd we.

midete
ne ochlos
imevi
ddan cdo

Mäſhlgan

Wcai ögnte
Nchundin;
Goſczuuenti
Geitapcnente
Ovemuanocii

gonniscnoe.

cusnit
Knidetben
naumide ed

imsiuſftoan

moe ücren
lammihieſe⸗
mstoinpen
Ncypellu
nüczvitaien
nensinn
mn Sun
uinandi

me de meipſo ſenſualitas ſtolida. me du⸗

rũ increpãs.meculpabilẽ.inſuſurrans

parũ fraternalr⁊ pie olim te tractaſſem.et
nũcvelutvnũ ex aduenis⁊ extraneis a me
pꝛocul abijcerẽ. Fuiſſet inqͥt neceſſaria ti

bi ⁊ iocũda ſocietas eiꝰ.fuiſſet etiã ſibi cũ
ſalute aĩme ſue.tecũ minoꝛ aſperitasvite.
Ita ꝑſtrepabat ĩ auriba meis ſenſualitas

impꝛoba.q̃ ceca eſt:tm̃mõ pñtia vixaſpi⸗
ciẽs.⁊ de ſola coꝛꝑisvoluptate curã hñs.

Ita felicitatẽ aliene ſoꝛtꝭ miſerã ſuadebat
nõ aduertẽs ipſa.qᷓ; miſera⁊ ergkilla⸗
pauper ⁊ ceca? nuda ſoꝛs ꝓppꝛia Fal
ſum tñ ⁊ repeto ꝙ eiꝰ vocibo grauiter ĩpel⸗
lebar.⁊ parũ oberat quin in ſuã me tradu
ceret ſententiã.· Sʒz obnitebat ſicut deo ꝓ
picio iugiter rõ fide illuiata. Hec tibi tuo
qq; ſtatui cõgratulabatvehemẽt᷑.⁊ de meo
cõgemiſcit.nec falli᷑ Hec nõ moleſtiã tui
coꝛꝑis/nõ abdicatõem ſoꝛdidevoluptatꝭ

aſſus

nõ ieiunioꝝ vigiliarũq; extenuatiõeʒ.nõ

frigus aut eſtũ conſiderat.vt talia in te de
ploꝛet/defleret potiꝰſi ab his licẽter ſepo⸗
ſit atq; liberatꝰ in ſeculo moꝛbos vicioꝛũ
ꝓnicioſiſſimos⁊ crudeliſſima vulnera in
troꝛſus incurreres. ſi religionẽ talibo ad/
uerſum peſtibꝰ refugiſſes. ſi relicto mãna

deſerti? via ꝓmiſſiõisiad ollas aſpiraſſes

egypti.⁊ in deuiũ dãnatõis retro aſpiciẽs
coꝛruiſſes. Pꝛudent᷑ ſane elõgaſti fugiẽs

vt ſaluꝰfieres a puſillanimitate ſpũs ⁊ tẽ⸗/
peſtate.flũqd tempeſtas in ſeculo eſtvbi
peſſima contagioſiſſimaq; ſoꝛdetvbiq; ſo

cietas.vbi iniqas eſt? laboꝛ in medio eiꝰ

⁊ iniuſticia.⁊ nõ defecit de plateis eiꝰvſu⸗

ra⁊ dolus.⁊ ſilia monſtroꝝ crimĩa cõuer⸗

ſant᷑. ¶ QHuãobꝛẽ frater dilectiſſime coꝛ
dis mei.noli aĩo cõtabeſcere ſi foꝛte pſen⸗

ſeris irrepere in animã tuã molliciẽ illã ti
bi inſidiantẽ.ql de me nũc explicui Su
ſpicoꝛ eni hoc tibi facilr euentuꝝ.qm̃ nõ

doꝛmit q tẽtat te.ſʒnõ doꝛmit etiã qͥ cuſto
dit te. Exurge velocit᷑ ergo ad eiꝰauxiliuʒ
⁊ dic cũ gloſo Martino in cuiꝰſoleẽnitate
ꝓfeſſus es.Dñs mihi adiutoꝛ nõ timebo

qqd faciat mihi hõ Holi ſecuritatẽ a tenta⸗

rõibo tibi inaniter polliceri qnpotiꝰ audi
ſapientẽ.Fili accedẽs ad ſᷣuitutẽ dei:ſta ĩ

timoꝛe? iuſticia ⁊ ppara aiam tuã ad ten/
tatõeʒ Biue ergo iſta tentatio ſeu alie mł
tifoꝛmes inſurgat aduerſum te.virilłr age

⁊ cõfoꝛtet᷑ coꝛ tuũ ⁊ ſuſtine dñʒ ¶ Deniq;

Epiſtole quedam

. gionis tue cõdamabãt.Querulabat᷑apo

Enerabil pr dñe in xpo dilectiſ⸗
vv ſſime.nõ indignet᷑ obſecro caritas

ingratꝰeſſe.ſed dic cũ ꝓpheta Miſericoꝛdi

as dñi in eternũ cãtabo. Dic aie tue. Bñ⸗
dic aĩa mea dño⁊ oĩa ꝗᷓ intra me ſunt noĩ
ſctõ eiꝰ⁊ cetera q̃ ſequũtur. Ille ei qͥ ſegre⸗

gauit te abvtero mr̃is tue.ſegregauit nũc

a ſeculo.⁊ future hereditatpign dedit Il
leqͥ a puero miſerteſt tibi.dãs tibi coꝛ pi
um⁊ timoꝛatũ⁊ ſuꝑ afflictos ↄpatiẽs.ſup

addidit miſericoꝛdiãvt te repellerʒ a ſecu

lo nequã.in qͥ iĩ demergẽdꝰ penefueras ir
reuocabilx/ſi licẽtiã aut magiſteriũ in ar⸗

tibo adeptꝰ fuiſſes vt ꝓpꝛias cõiecturas ex
alijs recipe
ꝙ neminẽ eꝑntibovł ami habuiſti.qͥ vo
lẽs (vt fit te aliquẽ magnũ eẽ in ſecło fue⸗

rit aduerſari ꝓpoſiti tui Oihi lõge alr eſt
⁊ fuit aſſidue⁊ ceter innũen /in exꝑietie li

bꝛo legẽtib.qm̃ iimici hoĩs domeſtici eiꝰ
vt eĩ ſuccurrãt liberꝭ.eos nũqᷓ; liberos eſſe
volũt.q;q; mihi mlto minoꝛ fuerit iimica
dilectõ fuit tñ WBe

tis.ec añ tui ↄceptũ.te talẽ aliquẽ a dño q̃
ſiuit.velut Anna alta Samuelẽ. Deinde
natũ ⁊ adultũ:iugibo fere lachꝛimis.ĩ hoc

te ſtatu(ſicut pie ſentio pygemuit Hemi⸗
ſtivt oꝑinoꝛ lrãꝝ q̃ ſuꝑ h̊ pbẽt iudiciũ⁊ qᷓ
alterã Aug.matrẽ repnitãt eã erga te. Red

des eivicẽ oꝛationũ tuaꝝ Etĩtevno nos
oẽs erga deũ intceſſoꝛẽ hẽbimꝰ Ita age fr

⁊ vale in dño felici Supplico recõmẽda

ri pꝛi nrõvenerabili/dño pꝛioꝛi domꝰvẽe

1 ſinguł fratribo habitãtibo ĩ ea. ¶ Nodũ

ſcripta hẽo q tibi mittere diſpoſui.tu inte
rim ſtude ivnovoluminũ Aug.ſuꝑ pſalte

riũ/qð apðvos eẽ noui Eſt ei doctria hec

xpᷣiana.tibi tuisq; ſilibo qͥ q̃tidie pſallitis
ſupꝛa modũvtił? appꝛopata.q̃tinꝰ ex fa⸗
uo arido lr̃e pſalmoꝝ/mel ſapidiſſimũ in
ternoꝝ ſenſuũ cãtãdo noueriꝭ eliq̃re Ite⸗
rũ bñ vale cũ tuis patriboꝛ fratribo/ oꝛemꝰ
inuicẽ. Scriptum quinta decembꝛis

ſtola ab eodẽ edita de fratre ſuo nicolao

vꝛã. ſi idip̃ʒʒ qð agit hucuſq;egi
ſtis.pᷣſumo ↄmonere de⁊ ſuꝑ filio vꝛõ.fra
me meo Nicolao Oultü quippe ſolicitoꝛ

frater chariſſime noli in vanũ grãm acci ,; CE
pe q̃ᷓ data ẽ in te Noli obmurmurare.noli

oꝛro magnaẽ mĩa dei hec

ctõ fuit tñ Heniq; noli obliuiſci mi
ſericoꝛdiã dei ĩ pgenitoꝛiba nr̃is ⁊ germa
nis ſoꝛoꝛiboĩ mr̃e pᷣſerti.qᷓ ineffabiibvo

Bequitur alia epi/ „

ſed ſpero ꝙ dñs ſolicitꝰ erit mei. et tui ſilr

Epiſtole quedã

quia multũ diligo.qm̃(ſi naſoni ĩmo ex
periẽtie credimꝰ) res eſt ſoliciti plena tio
ris amoꝛ ¶ Supplico igit᷑ pauidꝰ ĩ xpi
viſceribus/ſynceritatẽ veſtre dilectõis ob

teſtoꝛ.vt nõ deſeratis opus veſtꝝ in eodẽ
fratre meo.quin fragilitatẽ ſuã in aia⁊ coꝛ
pore- ia iugiter cõpaſſiõe ſuppoꝛtet Ex
ibete q̃ſo vos aſſidue talẽ et talr erga eũ/
vt oẽs neceſſitates ſuas etiã coꝛꝑales cuʒ
oĩ fiducia vobis aperiat. Alioqͥ n pꝑiret ex
facili in ſimplicitate aut timoꝛoſitate ſua

aut ꝑ feruoꝛẽ indiſcretũ in lachꝛimis.aut

alijs religiõis qᷓ ꝑ ſe dura ẽ exercitijs Sci
tis quoniã ſupꝛa vires eſt opꝰ qð ꝓfeſſus

eſt. adeo vt ammirer ⁊ extimeſcà vehemen

ter.dũ mecũ recogito.⁊ deficerẽ ſi nõ eſſet
ſpes in deo.⁊ poſt eũ invobis amãde pr
in alijs fratriboveſtre religiõis de qͥba ſpe⸗
randũ rõnabilr eſſe cenſeo.ꝙnõ crudeles
ſunt/nõ indiſcretivt ꝑdere ſinãt aĩaʒ pꝛo
qua dũs moꝛtuꝰeſt.⁊ quã tanta cõcoꝛdia

ſecũ aſſumẽdã poſt lõgas pbatões decre⸗

uerũt. Credat igit᷑ ꝑ ola ſe⁊ ſua/veſtro cõ⸗
ſilio ſicut credituꝝ eẽ ↄfido.ſecurꝰreddoꝛ
nõ ꝑibit.nec ꝑeat obſecro pᷣcoꝛ ⁊ ſupplico
Sʒ habeã in eo oꝛatoꝛẽ ppetuũ apð deũ
in quo bene valete.memineritq; mei pec
catoꝛis. Scriptũ Pariſiꝰ in nocte conce⸗

ptõis virginis Marie gloꝛioſe.

E

na ad ſpſialem pꝛofeell.
Ariſſime frater / libẽter tecũ diui⸗
do ſi q d boni dñs pauꝑi fuo ſi ug

geſſerit.Ego ſum pauꝑ⁊ mẽdicꝰ/

Vñ oꝛo e clemtiã.vt eleõſina cõis ſit no
bis de largitate menſe ei? Occurrit hodie
dominꝰmendico ſuo cũ ſuauiſſimo pane

de celo Dulcis admodũ⁊ grõſus ſᷣmo in⸗

fuſus ẽ in auribo meis ſonuit enĩ letõ apo
calipſ ⁊ de multitudie tãtoꝝ miſterioꝝre
tẽt? eſt apud me bꝛeuis verſiculꝰplła capꝑe
nõ ſufficio.ſed nec pauca q̃ obſcurius ſo⸗
nant. Dedit dominꝰ vt aliqͥd bꝛeuiter et

dulciter ſonarʒ vnde traheret᷑ affectꝰvtinã

donet etiã vt hocipᷣm aꝑiat᷑ intellectui.qꝛ

ſi ſpiritalibovidet᷑ liquidũ/ manet tamen

carnalibo occultũ Volo ergo te participẽ
fieri hmũeris Nã tuncvere comites indi
uidui ſumus/cum in chꝛiſto vnũ ſa im?.
vnũ querimꝰ⁊ advnũ tendinm4 Anho⸗
ne aurẽ ⁊ aſculta diligẽter quod ſonat val

biſtola incitati /

de dulciter. Qui hʒ inqͥt aurẽ audiat qͥd
ſpũs dicat eccleſijs.vĩcẽti dabo mãna ab

ſconditũ ⁊ dabo illi calculũ candidũ et in
calculo nomẽ nouũ.quod nemo ſcit niſi

qui accipit.Audis iam frater celeſtẽ vocẽ
vtinã ⁊ interioꝛẽ coꝛdiũ noſtroꝝ audituʒ
tãgat.⁊ vim virtutis illius ſentiamꝰ. Ser

mo viuus eſt. ⁊ om̃i acceptõe dignꝰ. O qᷓ;

celeſtis vox que nil terrenũ fatur.ꝙ ſi caro
nõ capit capiat ſpũs/quo nimi
ſmo plenꝰeſt Verba inqͥt que ego loquoꝛ
ſpũs et vita ſunt. Spũs eſt qui viuiticat
caro non ꝓdeſt quicquã. Non ergo ſentit
archana ſuperne reuelatõis.homo exter⸗
nus carnalis.vagus.⁊ elatus.paulo atte⸗
ſtante qui ait Animal homo nõ ꝑcipit ea
que ſunt ſpũs dei.ſtulticia enĩ eſt illi.⁊ nõ
poteſt intelligere qꝛ ſpũaliter exaĩaturſpi
ritualibo ergo loquit᷑qui ſpũ facta carnis
moꝛtificãt.⁊ mundũ odio habẽt.et mali⸗
gna diaboli conſilia reſpuũt. Hi eniĩ pꝛi⸗
mitias ſpũs habentes qͥd ſit hoc abſcon⸗
ditũ manna ignoꝛare nõ poſſunt.qꝛ hoc
guſtando potius q; legendo vel audiẽdo
didicerũt. Datur autẽ manna dilectis fi⸗
lijs.ex amoꝛedeo patri ſeruiẽtibus qͥ eius
volũtati ſemꝑ placere.eius gloꝛiã ſtudẽt
querere.Et ſi nõ hoꝛres accipe manna in
terioꝛis mẽtis.expꝛimit dulcedinẽ ſiue cõ
ſolatiõem ſanctoꝛũ in hac vita Eſt igitur
cõgruꝰ ſenſus. Vincenti dabo mãna ab
ſconditũ.contẽnenti carnalẽ conſolatõʒ
dabo ſpiritualẽ.reſpuẽti terrena ⁊ exterio
ra bona.oſtendã eleſtia interioꝛa cariſ⸗
mata/que merito ſui excedunt oĩa alia de

lectamẽta.Talia ac tãta etiã exiſtũt.vt di

vana ⁊vilia ſolacia cõtẽnere. criptũ
eſt enĩi.vir inſipiens/non cognoſcet ⁊ ſtul
tus non intelliget hec.¶ ibet autẽ p ex
pugnãdis vicijs/⁊ malis conſuetudinib
vincendis aliqua latiꝰitroducere. Sicut
quondã filijs irrael in deſerto habitãtibꝰ
deus manna pluit.ita ⁊ modo ſpiritalibꝰ
filijs ſuis/gratiã interne conſolatõis con
tra tẽptamenta tribuit. Tamdinu filij iſra
el illi cibo aliti ſunt.donec terraʒ pmiſſio
nis attigerent/ et q;diu electi in mũdo ꝑe
grinãt/panevite ⁊ intellectꝰfouẽt᷑. Donec
depoſito coꝛꝑe.terrã viuẽtiũ intrẽt Dim
ãt de frugibo illi?ꝰterre mãducare cepiſſent

gnus nemo ſit cognoſcere niſi diſcat

ſtatim mãna deſijt. ⁊ dũ ſctĩ aſſumpti fue

rint in beatitudis gła.ãmodo non idigẽt

2 totꝰ? hic

Cnst
gote

orſſe

fcoi⸗
(talacan
Fckrini
hubreuen
vereere
minisdn
dobiame
Kiogvin
coleſe
ſofme
mondi
ſickssr
Nchu
106
an
for
ligi⸗
ime
Na
deſffua
loona
wero
ſicin
ſinten
pons
mulail
rerube
nacnla
miſĩ
filiſoiſ
henin
ſcni⸗
rlingui
meng
ſcengab⸗
Amanün
ennobedie
Jutoßne
fegadtoſt
hunler
cöcstas⸗
Kantiſint

Ldrrireg

lerſiosi⸗
Pfeauſa⸗
(Erituine
cpiſſeco

degologue
piniki
nagoſennt
mnoene
uloame
opapiten

Atllltnrü

umrphi
hcenis
diranai⸗
Dienipi
docbbion
ſunghir
Wuutii
inpſ
piens
liſudet
mmnain
neſinec
Nigar
dwünat
Corſolaro;
Minc
wioncn
moingude
iceſirndi

emi
nüuneinn
en Gan
Phhtinb⸗
Mhbrnnd
nialnisen
mdufiͤf
mmnin
nin nüce
ſii dn
jinmud⸗
Cartcyla
Aſunmnn
otoriic⸗

füdrodian
1Sonni!
olntk

varijs deſiderijs terrenoꝝ Sꝛ.

Epiſtole quedam „

recreari noſtro moꝛe / ſpiritali alimonia.
AVnus tñ panis eſt/ qui angelos paſcit et

hoĩes:.aĩas in gloꝛia ⁊ viatoꝛes in gratia.
ed eſt qdð me multũ mouet.qꝛ płes
ſibi de eſſe mãna cauſant᷑.plures qui illo
refici ↄſueuerũt/guſtũ iam ꝑdiderũt Que
eſt alia cauſa huiꝰariditatis ⁊ ĩſipidi oꝛis
veſtri/niſi quia ad egena ⁊ infirma mũdi

huliꝰreuerſi eſtis: Wemẽtote egreſſionis
yeſtre ex egipto. Dies ille memoꝛiale no⸗-

minis dñi in ſempiternuʒ recoꝛdet᷑.nulli

dubium quin man dominivobiſcũ erat.

alioquin in ſeculo remãſiſſetis Vbi eſt er

go ille ſpũs: ille pᷣmitialis feruoꝛ? Inten⸗

tio firma?pꝛopoſitũ immobile: foꝛtis vt

moꝛs dilecto?: Quodãmodo armati egreſ

ſi eſtis mundũ /dum conſtãti aĩo oĩa ꝑter

readuerſa vilia ⁊ aſpa aſſenſi eſtis. Inſuꝑ

⁊ cũ gaudio veniſtis ad mõtem dei oꝛeb:
ad audiendũ legẽ dei vite ⁊ diſcipline· dũ

monita ſenioꝛũ libẽter audire.⁊ ſᷣm ea re⸗
ligioſeviuere rũdiſtis. Cur ergo nũc vos
itineris tedet: cur ad ſarcinas ſedetꝭ. gra
uati ingemiſcit: Jã pꝛopter tꝑs ⁊annos
de fructibo terre pmiſſionis botros ⁊ ma⸗
lagranata alijs afferre ꝓpinare deberetis
⁊ eccevo bis mãna etiã deeſt Conuertimi

nifilij reuertetes qꝛ ſi coꝛpe nõ eſtis reuer
ſi ad ſeculũ/ tamẽ coꝛde aahuctenemĩ in
ꝛochdoloꝛ

multi ſpiritalłr exeũt egiptũ.tranſeũt ma⸗

re rubꝛũ.ambulãt ꝑ deſertũ.poꝛtãt taber⸗

naculũ et vaſa eius.ſed nõ intrãt terra, p
miſſiois Peneola accidũt eis q̃ ↄtigerũt
filijs iſrael qui murmurãtes ↄtra moiſen

penituerũt qꝛ educti ſunt de egipto. Sic

ſic quãplures hodie reꝑiunt᷑.qui mundũ

relinquũt parentes ⁊ amicos deſerũt pec⸗

cata⁊ vicia plangũt Pꝛeterita carnalia de

ſideria abhoĩant᷑. ignotã iuſticie noꝛmã/⸗

ad manũ magiſtroꝝ ducti.ſequũtur. Vi⸗
tam pp̃ᷣi crucifixi aſpiciũt/⁊ iugũ dñi ſua⸗
ue in obedientia ⁊ abnegatõe ꝓpꝛia ferũt.

Itavt om̃es ꝑati ⁊ feruẽtes ſunt ad labo⸗

res / ad abſtinẽtias.mites ad increpatões
bumiles ad obiectões. patiẽtes ad coꝛre/
ctões.⁊ ad aduerſa quelibʒ ⁊ indigna con
ſtantiſſimi. Sed nõ in tali feruoꝛe om̃es

ꝑdurãt.Nã aliquãto tꝑe egreſſiõis.i.con

uerſiõis ſue ꝑacto/minꝰcauti⁊ ſolliciti de
ꝓfectu ſuo incidũt in varias tẽptatões.et
egritudines paſſionũ:ita vt nõnulli ſe in
cepiſſe cõtriſtent: Quidã vero deliberant

inueni.e tern
cia⁊ paſſiões/certare qͥ ſemper pᷣt: Mul

⁊ modũ excogitant redeũdi.Alij autẽ et ſi
mãſerint/cũ tepoꝛe quodã ⁊ vſu/aſinariã

molã trahũᷣt. ⁊ paruã deuotõeʒ ⁊ affectuʒ
habẽt in his q̃ agenda didicerũt.laboꝛio⸗
ſa? dura oia ſentiũt.qꝛ mãna nõ habẽt/ce
lũ eis didet᷑eneũ.⁊ terra ferrea.qꝛ neq; ce⸗

leſtia cõtemplari/neq; agrũ coꝛdis virtu⸗/
tibo⁊ deuotꝭ exercitijs excolere ſciũt ¶ Di

cunt tñ qꝛ libent eſſent deuoti.libent᷑ ha⸗
berent virtutes. vellet ſe viciſſe paſſiones

ed nõ ſufficit tm̃ bñ velle.ſi deeſt manꝰ

„

—

⁊ oꝑa Opoꝛtet ꝙ laboꝛetis/q vim nature

faciatis:ſicut dñs dicit Regnũ celoꝝ vim
patit᷑ ⁊ violenti rapiũt illð. Violẽtia opꝰ
eſt. ⁊ ſcitis ꝙ ſetĩ nõò ocio ⁊ ſomno pꝓmerue
rũt regnũ dei Uſq; quo tardatis:⁊ q̃re nõ

armami paſſiones:vt obtineatis virtu⸗
tes.⁊ diuerſas cõſolatões ſuſciꝑe digni ĩ⸗

ueniamĩ.Quãto ampliꝰtardaueritis.tan

to peius ſꝑ fiet.⁊ ſine doloꝛe ⁊ laboꝛe op⸗

tatã reqͥem nõ percipietᷣ.petite ⁊ accipietꝭ

qrite? inuenietis.pulſate ⁊ aperiet᷑ vobis

Sigritia ⁊ negligetia vos tenẽt.ſed cõtra

a8. pꝛĩo accingimĩ. ⁊ bellate pᷣlia domĩ.
Quid negligitis ꝓpꝛiũ pfectũ:certe pvobᷣ

eſt/⁊ pace veſtra erit laboꝛ veſter. Dicit

ſcriptura modicũ laboꝛaui/⁊ multã reqͥeʒ
¶ Dz foꝛte rũdetis aduerſus vi⸗

te ſunt⁊ pene inſuperabilesvt nobisvide
tur.qͥs tantã ſuſtinere pᷣtvexatõem Audi⸗

te increduli? rebelles.delicati milites ⁊ f/⸗
ui pigri.laboꝛẽ attẽditis.pugnã ↄſidera⸗
tis/ſʒ depᷣmio ⁊ victoꝛia cur nõ cogitatꝭꝛ
Etqd eſt oĩs laboꝛ ad eternã requiẽ?ꝛ qͥd

bꝛeuis exercitatio.ad bone ↄſcie cõſolatõ
nẽ: O ſi inciperetꝭ/⁊ foꝛtit ac integre ꝓpo
neretis.qð mõ inſuperabile putat vix ali
qũñ itavicioſus qͥs reperteſt/cui diligẽtia

cũ perſeuerãtia bonivirtutes negauit Vi
detvobis laboꝛioſuʒ vĩcere paſſiões vꝛas

ſʒ niſi edomite fuerint/ nũq; hẽbitis verã

coꝛdis reqem. QOñ ergo alij cũ deo ſunt in
deuotõe⁊ bona pace/tũc vob erit triſticia

grauedo et tediũ for et intꝰ. Nũq; eritꝭ ſe

curi et veracit leti niſi moꝛtificaueritꝭ car
nalitates vꝛãs ¶ Oe ſi nõ trahatvos ſeg⸗
gl

religioſitas/et plimoꝝ deuotõ / terreat ſe
tẽ miſerabil inopia vꝛã.et vine vltõis ſen
tẽtia.Cõgregabo ſuꝑ eos inqͥt malalet ſa

gittas meas ↄplebo ĩ eis/ↄſumẽt᷑fame:et

deuoꝛabüt eos aues moꝛſu amariſſtõ. ſat
dure itonãt verſiculi iſti.et vtinã cõuertãt

ℳ

Epiſtole quedã

vetuſtatẽ veſtrã / quaten? innouati ⁊ ferni
di effecti/ melioꝛes vos qttidie ⁊ alacrio⸗

res faciant ꝓmiſſa ſpũſſancti Vincẽæti ait

dabo manna abſconditũ.Si volueritis
et audieritis me/ bona terre cõmedetis.

Piietur vobis ꝓ ſpina roſa pulcerrima⸗/
⁊ pꝛo tribulo candidiſſimũ liliũ Oagna
ſunt hec dulcia ⁊ conſolatoꝛia a cupienti
bus pꝓficere ¶Hõ ergo te cõturbet homo
dei. nõ te deijciat multitudovicioꝛũ. Cre

de deo ⁊ ſpera in eo.⁊ eris melioꝛ q; fuiſti
Dominꝰpugnabit pꝛo te ⁊ tu tacebis/in

telligis ne hoc?: Dominꝰ ipᷣe dabit foꝛtitu

dinẽ:vt reſiſtas ire.pigriciã excutias.⁊ cõ

cupiſcenti animo nõ cõſentias.et tu tace⸗
bis.quia tibi hãc potẽetiã nõ aſſcribes.te
pꝛopter hoc nõ eleuabis / ſed deo totũ pu
re tribues.qui aſtitit a dextris pauperis/

etiã quantu vales hominibꝰabſcõde.⁊ ni

bil alið q infirmũ ⁊ inopẽ.te cõfitere Si
quãdo inſurrexerit oriꝰ tibi.⁊ dixerit qð

nõ libenter audis:eſto patiens ⁊ tace Illa
tis malis dũs reſpondebit. Juſtꝰ eni do:
minꝰinultũ nõ patiet᷑ abire qdcunq; no⸗
ciuum verbum. Quid tibi nocere pᷣt alte
rius malicia.ſi contra te inflat.ſi detrahit

„

ſiobiurgat. Seibm ma

pꝛobꝛio coꝛa ſapietibus tu ꝓbatioꝛ exvir
tcute patientie. Nemini nocet pꝛauitas al
terius.neminẽ ledit verbũ cõtumelioſuʒ/
qᷓ; diu ipſe pius⁊ immotus fuerit.Om̃is

homo qualis ĩteriꝰeſt.talis ei exterioꝛ ad;
uerſitas erit:quia ſi tu bonꝰſimplex⁊ rectꝰ
ac deum timẽs pꝛobaris/ nemo tibi boni
tatem iuſticiã? pacem tuã poteſt auferre
niſi eam volũtarie reliqueris. Non eſt ma

gna patientia/quã parua res ꝑturbat Di
ſce ad minꝰtacere ad iniuriã.quia pꝛuden

tis eſt tacere in temꝑe malo. Qui vincere

deſiderat/victũ ſe tradat.Cogita de coꝛo

na.nõ de iniuria.⁊ quomõ poſſis aliũ ſa⸗/

nare:inõ quid poſſis ecõtrario quaſi ʒelo
iuſticie motus rũdere Si ille nõ ignoſcit

tu ignoſce/quiavt frequẽter maioꝛẽ habʒ
culpam q alteri iraſcit/ qᷓ; qui iratũ patit᷑.

Miſeroꝛũ pꝛopꝛiũ eſt conqri:⁊ impatiẽ⸗
tium citi?moueri.⁊ cauſas alijs impone
re.Tu ergo eſto libenter reus vt fias ante
deum innocẽs.tu pꝛimo a teipſo incipe:
Tſic poteris etiã aliũ ſanare.(¶ Audiat ta

8pdit quia bo
nus nõ eſt. Hã ſi tu bon?fueris.⁊ in patiꝰ
entia maſeris/nil mali tibi intulitſed po
tius meritũ tuum auxit. Lu clarioꝛ exob

men qui ʒelũ videt habere aduerſus alio⸗
rum defectus / qui indignat᷑ ſi quid cõtra
iuſticiã agitur.qᷓ; recte ⁊ pꝛudẽter ageres

ſi ʒelum tuũ etiã contra cõmotõem tuam
exerceres.⁊ qð in alio repᷣhẽdis.pꝛius in

te emendares Cum ergo alioꝛũ culpis ira
ſceris/ quid iuuat de oclo fratris tui feſtu⸗
cam tollere/⁊ tue impatiẽtie motus nõ co

hibere. An tibividet᷑nõ etiã feſtuca ſʒ po

tius trabs illiꝰ culpa Vide ne foꝛte extuo
iudicio/trabem ſuſpicioſe reputas.quod
coꝛã deo vix feſtuca habet᷑. Non fidas niꝰ
mis pꝛopo indicõ.quoniã homo es⁊ nõ
deus. ſiue tamẽ magnũ ſiue paruũ fuerit
vtilius tamẽ ſemꝑ teipᷣm cõſideras.quia

⁊ tu pctõꝛ es ⁊ curatõne indiges. In quo
ergo aliũ iudicas teipᷣm condẽnas:cuʒ ea

dem facis. Quid eni mihi ꝓdeſt/ ſi aliquẽ
verhis meis ſanauero.⁊ in pꝛopꝛijs meis

paſſionibo manſero Bene uᷣli cui malicia
cedit in bonũ.ſed ve mihi.pꝛope ſaluꝭ in

teremptoꝛi.nõ eſt iudiciũ maſueti coꝛdis
inconſiderate aliũ coꝛripᷣe.aut coꝛreptõe

modũ tranſire.vel nõ poſſe motũ inuectõ

nis differre. Donec ira in manſuetudinẽ

⁊ ʒelus amara redeat in dulcedinẽ. Foꝛſi⸗
tan tũcvidebis nõ eſſe tãte culpe reũ quẽ
repᷣhenderas.ac etiã magis excuſabis:ſu⸗
per quo pꝛius ſubito indignabaris / ſʒ et

tue malicie imputabis nõ in cõgruei/ꝙtã

tillum nõ potuiſti iniurie ꝑferre.lugebis
quoq; plus iniuſtã coꝛreptõem / q; illius
culpam. Pudeat igit᷑te nõdum didiciſſe
puos fratris defectꝰ tolerare.qui q̃ttidie
infirmitatẽ ꝓpꝛiã/ab alijs deſideras poꝛ⸗
tari.Cur ergo eandẽ miſericoꝛdiã non ex

hibes alteri/quã optas fieri tibi. Reuerte

re ad temetipᷣm.⁊ ꝑtimeſce.ne graui deli⸗
quiſti indignãdo⁊ male ferendo.qᷓ; frater

tuus peccando Ille foꝛte caſum ſuũ mox

vt agnouit fleuit⁊ de cetero cauere pꝛopo
ſuit.tuvero impatiẽs⁊ incõpaſſiuus.pec
catũ tuũ nec inſpexiſti nec fleuiſti Adhuc
ille ſatis bene in coꝛdeſuo ꝑ amoꝛẽ tecuʒ
ſtat.⁊ nibil mali de te exiſtimat.ſed ſe ma⸗

gis bumiliat ⁊ ſuꝑ ſe iuſtificat Uideas er

go ne ille qnividet᷑ peccatoꝛ.in regno dei
te pꝛecedat.⁊ tu cũ iuſticie pᷣumptõne. ſi⸗

milis fias ſuꝑbo phariſeo qͥ repꝛobatꝰ eſt
kannhugnlirue de aduerſus pub

licani humilitatẽ.¶ Ecce iaʒ aliqliterau
diſti kariſſime quõ teipᷣm
⁊ ʒelum cõtra pꝛopꝛia vicia exercere Stu

4

.

ipm debes vincere.

daso
cigwi⸗
cutnegt
gnnittae
amahe
kinpen
Pollnef
ſeofi
ſtuo ni⸗
ſos ͤ
oanc
e
ſgone
wroe
Uudin
Ccon⸗
hi
eac
O
e⸗
pu
mi
o.
ul
geffu
ote
finem
lumn
Müneo⸗
oploce
donoroes
Unte Heg
elescene
enarah
Vincent

u deas ergo magis ac magis ꝓficere ⁊ ſemꝑ
imien, aliqͥd vicioſe ↄſuetudinis amputare. Si
Gennmn cut negligẽtiavicia nutnire ſolet⁊ virtutes
8eptlgi amqcittere / ita diligetia / quelibet inuetera⸗
iahen ta mala euertit ꝛ erpugnat Nam ſilaboꝛ
veniſnn eſt in pꝛincipio pugne/tamẽ cum videris
n paulatim hoſtes ruere / conſolaberis de p
1 ſpero fine Impedit nosvalde.qꝛ nõ aude
eren mus violentiã inferre nature. ¶ O quan
tos laboꝛes faciũt homines pꝛo terrenis
Ni lucrandis:et nos ꝓ eternis bonis marce⸗
hnnc ſcimꝰ Nauta petit mare/ mercatoꝛ circuit
mii regiones miles fert arma bellica.ruſticus
WRKMl vomere ſcindit arua.⁊ ſine laboꝛe nõ que
unt diuitias ⁊ honoꝛes obtinere.vt quid
“ ergo nos virtutes ſine magna ſolicitudie
de acdipiſci credimꝰ ¶ Hodie aliqͥd inchoa⸗
naus re.et cras modicũ addere.⁊ ſic diebus ſin
neg gulis virtutẽvirtuti/ pꝛopoſitũ poſito iũ
mali gere/ pficit hominẽ virtuoſum. deuotum
. n purũ ſanctũ et religioſum.deo carũ.⁊ ho⸗
lunine minib gratioſum. Hoc oꝛdie ꝓmeret᷑ ho
n mo nomẽ nouũ in calculo clauſum.quia
my. calcatisvicijs efficit᷑ cĩdidus interiꝰ. ⁊ ſe/
uncii pe fruit᷑conſolatõibo ſuꝑne dulcedis que
foſn ignote manẽtcarnaliba ⁊ tepidis. ¶ Ru⸗
tri go minem'igit᷑ ſedula mente/pñtem verſicu⸗
ſhisſu lum/aduerſus deteſtabilẽ deſidiã ad igni
nnsſche endũ nos⁊ frẽs noſtros/ĩ amoꝛẽ ſpiritua
zFnegi lis pꝛoceſſus/vt⁊ vicia noſtra curentur ⁊
wgen⸗ donatões celeſtiũ virtutũ/in nobis auge⸗
n öl Ant᷑. Neq; enĩ fraudabit a deſiderio ſuo fi⸗
umdiol deles certatoꝛes:ſpũs ſctũs.qui vt virilit
babiizni certarẽt hoꝛtatoꝛia voce inſonuit dicens.
idansne Uincenti dabo manna abſconditũd

odüen
dia habenda ad ſeipſum.

egrDdad
nlocjfan
inuünor
nepopo
ſuuns ee
iſiAedoc
more ecch
ſellemn

unhiin,
ennw
täm O
”äl
nN

Pne H

piuſtola de cuſto

Rater mi in xpᷣo dilecte / videas qᷓ
mogdo caute ãbules.qm̃ dies ma⸗
lil ſunt/mgna cautela eſt ſeruo dei
abẽda:-in oĩbo verbis⁊ oꝑiboſuis.Nã qͥ

nõ eſt pᷣuiſus ĩ rebſuis.aut cito ledit aut

ledit᷑. ⁊ magnuʒ damnũ ſentiet in fine.qᷣſ⸗
qs ĩ pncipio fuit negligẽs aut pᷣceps Diu
ꝑpendẽdũ eſt anteq;fiat aliqͥd.⁊ ſepius re
currendũ eſt ad coꝛdis habitaculũ.ne hõ
ſit abſq; cõſilio ſicut gens pꝛaua ⁊ exaſpe
ras qᷓ nõ direxit ad deũ coꝛ ſuũ Igit᷑ pꝛece
dat oculłꝰ tuus oĩa oꝑa tua.⁊ oĩa age cum
pꝛudẽtia nec ĩcedas ꝑ aliena facta.te neg

lecto.qꝛ nemo illo ſapientioꝛ eſt. cuiꝰanĩa

ſua ſemꝑ in manib eiꝰeſt Hõ hʒ homo ca

terrã (ſi bene cogitauerit); aiam ſnam
Deber igit᷑ vigilare ⁊ ſemꝑ eſſe ĩ cuſtodia
aie ſue.qꝛ nihil compari pᷣt ſaluti eiꝰ Sa⸗
lus eiꝰↄſiſtit in veris virtutibo.odit ⁊ ab⸗
hominat᷑ om̃e viciũ Quãto quis nitit᷑ cõ
travicia.tantomagis accedit ad virtutes·
quãto virtꝰ ampliꝰ placet.tanto plus dete
ſtat᷑ eius contrariũ. ¶ Cognitio vicioꝛuʒ
multũ ꝓdeſt ad ſuꝑpandũ vicia.plures nõ

cognoſcũt in veritate ꝓpꝛios delectꝰ.⁊ qui
dã q;uis ſciũt/nõ ſatis põderãt.aut ſi põ⸗

deràt/ cito oclos auertũt ⁊ obliuiſcũt qð
tolerãt. Hõ eſt ita faciendũ kariſſime frat
ſʒ reſiſtẽdũ eſt ſo malicie ⁊ iniqͥtati? reme⸗
diũ inqrendũ ⁊ auxiliũ a deo flagitandũ.
Maxime eſt antẽ obuiandũ motibopaſ/

ſionũ in pꝛicipio pugne. q; ſi magna cre
uerit. infirmꝰ hõ vbi erit? Exꝑua re fit ſe

pe grauis inqᷣetudo.⁊ ex verbovno naſcũ
turverba młta⁊ de modico riſu:ſcaturit ſe
pe grãdis diſſoluntio. Parua ↄtumelia ge
nerat ſtultꝭ? incõſideratis hoĩb difficileʒ
exitũ⁊ ꝓfundũ vulnꝰ.GBene ergo⁊ pꝛudẽt᷑
agit qͥ omib neglectis.ſe cuſtodit iudicat
⁊oꝛdinat Lanto minꝰpᷣt vnuſqᷣſq; ꝓuide
re ſibi quãto pꝛonioꝛ eſt ad cõſiderandũ
alios Berlaeras habere pacẽ.debz ha
bitare in ſyon.hoc eſtvtile homi qui non
inuenit requieʒ in hoc ſeculo.vt cõſugiat
ad dñm.⁊ cupiat cito diſſolui⁊ eſſe cũ xpᷣo
quia non eſt aliꝰqui ꝓ nobis pugnet niſi
ipſe qͥ fecit nos. Si ſentis inſurgerevicia
oppone remedia queſcis tibi eſſevtilia.et
que audiſti ab alijs.cogita ſemꝑ ſi tibi de
ſeruiunt. Quotidie bellũ gerendũ eſt. qm̃
tẽptamur q̃tidie.nec eſtvictꝰquivicioſam
cõſuetudinẽ ſepe rebellare ſentit. Dolere
tamẽ debet qꝛ adhucĩ eo malũ viuit.⁊ nõ

dü perfecte ſibi moꝛtuꝰeſt Accipienda eſt
ſemper noua fiducia. licet ſepe deijciathõ

In ſpeciali ꝓponendũ eſt ⁊ cõtra illa vi
cia que mag moleſtãt.⁊ frequẽtius adue

niũt.aliquado ira.aliqñ ſuꝑbia.aliqñ cõ
cupiſcẽtia:coꝛ hoĩs tribulat᷑.⁊ vehemẽter

inflãmat᷑.ſed ſcuto oꝛõis.aut gemitu coꝛ
dis:.aut inuocatõe ſancti noĩs ieſu.eſt oc
currendũ.⁊ in celũ reſpiciendũ vndeveni

et om̃e auxiliũ. Et qñ ſic oꝛet vel ↄſimilr.

O bone ieſu ſuccurre mihi mõ.Eya dñe

deus adiuua me Quid ego miſer agam ſi
ne te: qᷣd incipiam:⁊ quõ finiã dies meos
deus meus: Melius noſti. quid tibi ſit

VV

neceſſariuʒ magis.qꝛ et hoc quottidiana
docet infectatio.et qualłr euades / docet et
docebit ſpũſſctĩ vnctio. Ibi igit᷑ qre au⸗
xiliũ ⁊ conſiliũ.⁊ ab eo poſtula tui coꝛdis
refrigeriũ ¶ Lonſidera teipᷣm.quid qris
in oꝑib tuis?quid diligis⁊ qͥd nõ diligis

Scõm deſideria ſua fu homo ſtabilaut

vagus.Qui multũ conſpicit.⁊ multa ha⸗

bere vult.quõ in ſe manebit: Diſpgitur
in oẽmventũ celi.⁊ capit᷑laqueo deſideri)½
terreni Parua res eſt ſepe ꝓpter quã adipi
ſcendã/generat᷑ homiĩ perplexitas magna
ſed qui oĩia a ſe expellit.pmittẽs vnũqðq;

ſtare ſicut inuenit / bene in pace erit. ͥ ve/

ro multis ſe ingerit/ac multa oꝛdinat ⁊ re

git / iſte ſeipm ledit: perdit.Et quia magi
ſtervult eſſe in rebus alienis/ nõ eſt mirũ
ſi neſcit eſſe diſcipulus in ſuis O quanta
adhuc diſcere habet que nõvidet.quãtuʒ

illi adhuc deficit.⁊ o q longe ſtat. Quid S
vult ſe intromittere de alijs ⁊ que emẽda⸗/
re nõ poteſt: Aut cur ſe implicat talibꝰ qᷓ

ad ipʒʒ ñ ꝑtinẽt:?: Quid ꝑtinʒ ad me niqs:

UVUt tantũu cogites dete.⁊ aliud quodcũqʒ
fuerit pijcias pꝛocula te. In iſta cogitatõ
ne inuenies te.⁊ cuſtodies.⁊ ꝓficies ma⸗
xime eris ſepius liber a ſuſpicatõe ⁊ indi/

gnatõe/paxꝝ curabis de exterioꝝ occupa/

tione/⁊ gubernatõne eoꝛũ que fiũt in do⸗

mo.Dilecte frater dominꝰ cuſtodiat te ab

EF EEe —

tatõne cuiuſdam tentati.

dei ꝗᷣcqͥd voluerit ſuꝑ nos venire
de . nihil enĩ ſine iuſta⁊ certa cau⸗
a agit᷑ in terris Et ideo curemus nos deo
ſubicere coꝛ noſtrũ ⁊ ſenſum noſtꝝ vt re⸗
ſpicieẽs humilitatẽ ⁊ patientiã noſtrã.bñ
diſponat deſideriũ noſtꝝ Inclinemꝰ nos

ſub ſctãꝛ gloꝛioſa maieſtate eiꝰ.qꝛ puluis

ſumꝰ⁊ cogitemꝰq; magnũ⁊ dignũ ſitvtre
cogitet aliqñ de nobis deꝰ Ex hac humili

eſtimatõe ſenſus noſtri/⁊ accuſatõe culpa

rũ noſtraꝝ/ofeſſiõeq; iuſti iudicij dei(qd
vt freq̃nter occultũ ſemꝑ autẽ rectũ eſt)ap

pꝛehẽdamꝰſpem⁊ ↄfidentiã ad ipᷣm.⁊ oꝛe

mus largiter.ac ab alijs etiã intime flagi⸗

temꝰoꝛões q̃tinꝰ ſua maxie pietas noſtrã

miſeriã ⁊ tribulatõem tantaꝝ tentationũ
ĩmutare dignet᷑. ¶ Necideo diffidamꝰde
nobis.qꝛ multa cõtraria ſentimus ⁊ pati⸗

om̃i malo. cuſtodiat animã tuã dominꝰ.

ſcipiamus cariſſime de manu

Epiſtole quedam

mur.⁊ ſepius q;ᷓ vellemꝰ⁊ grauiꝰq; al ij tẽ⸗

tamur. Vel qꝛ incõſtantes ſumꝰ ⁊ tã pꝝ

laboꝛare poſſumꝰ ſeu ꝙ totiens cadimus

⁊ tarde reſurgimꝰ Aut ꝙ ta indeuoti ⁊ ari⸗

di inuenimur ⁊ ꝑuũ appetitũ advirtutes

⁊ ad deũ ſentimꝰ Oia iſta ſolent bonis ac

cidere. et ſepiſſime deuotiſſimi.talia ſunt

exꝑti. Cũ ergo talit᷑ nos affligi ſenſerimꝰ

int᷑ triſticias totidẽ/dño humilr dicamꝰ.

Dñs de ſi dign? nõ ſum / nec tibi placʒ vt

liberer a pꝛeſſura coꝛdis mei/ſaltẽ hoc mi

hi largiri digneris / vt patiẽs ſim. vt non

murmurẽ còtra virgã tuã qua me ꝑcutis

Memoꝛ eteniĩ bñ ſum qͥd canit᷑ in ecclłia

tua Loõſiõibo pᷣſſurꝭ expoliti lapides:⁊ qꝛ
illic introducit᷑ oĩs qͥ ꝓ xpᷣi noĩe hic in mũ
do pꝛemit᷑. Pꝛopter qð peto vt quacũq;
pꝛo culpa iſta patioꝛ/ad meã purgatõem
ſemꝑ ꝓuenire facias.⁊ ꝓ ſigno clem̃tie nõ
repꝛobatiõis furoꝛe/capienda eẽ doceas.

Debemꝰergo ſic nos dño.integro affectu
reſignare⁊ plłꝰ?eius bonitati ↄfidere q; au

demꝰpoſtulare.Eius creature ſumꝰ.⁊ ipi

cura eſt de nobis.qͥ vocauit nos ipᷣe adiu⸗
uabit nos.⁊ cuſtodiet nos a tẽtatõe hacĩ
eternũ.vt nõvelimꝰcũ hoc mũdo gaudere
neq; latã viã quã multi tenẽt/ denuo ãbu⸗
lare Am moneo te attẽde ſcripturas ſctãs
Seqͥ vis xpᷣʒ.an mũdũ iſtũ: Credis apo⸗
ſtolo an magis pho: Chꝛiſt dicit ĩtrate
p anguſtã poꝛta qᷓ ducit advitã.Et iterũ.
Tollite iugũ meũ ſupervos: diſcite a me
qꝛ mitis ſum⁊ humil coꝛde. Dicit aplus
MNolite ↄfoꝛmari huic ſeculo ⁊ ſi ſcòm car

nẽ vixeritis moꝛiemĩ. Nemovos ſeducat
inanibꝰverbis Quicũq; ſunt xpᷣi/carnem

ſuã crucifixerũt cũvicijs ⁊ cõcupiſcentijs

Ego xpᷣo cõfixus ſum cruci.Ego ſtigma⸗

ta dñi ieſu in coꝛpe meo poꝛto. Mihi mũ

us crucifixꝰeſt? ego mudo Oia arbitroꝛ

vt ſtercoꝛa vt xpᷣm lucrifaciã Iſta ſuntver
ba aplica.¶ Dz apð phos ⁊ ſeculi pꝛudẽ
tes/talia nò inuenies Et q;uis aliqͥ genti
les ↄtemptũ diuiciaꝝlaudabãt⁊? volupta
tes ſpernebãt. Et eoꝝ doctrinã multi ho
die ↄmendãt Dexpᷣo tñ nihil ſciebãt.nec
eternevite amoꝛe/id agebãt.ſed euanuer̃t
in cogitatõibꝰſuis.Et oẽs (ni falloꝛ)ho⸗
mines cupiũt eẽ cũ xpᷣo ⁊ ad ppłm eiꝰ pti⸗
nere.ſʒ paucivolũt ſequivitã xpᷣi Iteꝝ di⸗
cũt ſe diabolũ odireꝛ erꝰveſtigia nolle ſeqͥ
ſʒvita paucoꝝ ↄtinẽtiũ ſe a ſeclariba acti⸗

bus carnalibuſq; deſiderijs oñt/qꝛ multi

ntertt
fncrit A
balgrint
müdüf,
rqj rie
Tintelie
Ate
(odin
ginm
deuoti
ſeo neg
Cinte.
Ptsf
ſemtnn
ſtin
nse
acſe
cue
ideo
ten
O ctt
mni
Cſu,
hosa
ſyhoen/
Cuiten.
gboꝛẽ
rrijo
ſtphenn
ſoſtra.pia
piavite⸗
halabort
eſtſeddue
ücteoe
goꝛiiad
blligalo
deſihe
icwrgi⸗
locunoltan
Dubeeni
acun
ledetimn
flüdrin
nognun
ligoſoiin
ſaleötnen
lebatpant
inmnring
fam kinn
gereahpi

vgnlar
Moiba
nſctis
Cisapo⸗
dtinae
Cici.
ctawe
Dictehes

ſſcemet
Cosſenct

Npöcmen
Gnpiſent
nLenthne
Ounhimo:
üner
enlpruc⸗
isalq genti
ditrvolupt
mnümolnt⸗
Aſcicbitn
ſadcnann
Giftloeß⸗
dpplnci,
utiin
ganeni
Alalnu⸗

oironri

ſ
1

ſunt ex
bulat in tenebꝛis.ſed hebit lumẽvite. In

loꝛ pſeuerãt. Oalunt poti credere ſibi qᷓ;
euangelio⁊ carni magis fuire q deo.atq;
ideo lõgos optãt dies⁊ voluptuoſos ſuꝑ

nimirũ ſenties meliꝰeẽ ſeqͥ hũile ru
cifixuʒ ⁊ paſſum ꝓ nobis ⁊ merito debere

Epiſtole quedã

eꝑte ei?ꝰ Opa pbant cuius fuus qͥs
itr ergo xpᷣs. Qui ſeqᷣtme.nõ am⸗
mũdũ hũc ego veniyvt qͥ nõ vidẽtvideant
⁊ qͥ videt ceci fiant.Ac ſi diceretEgo hui⸗
lis⁊ pauꝑ in hoc mũdo apparui hoĩby. vt
exẽplo meo.efficiant᷑ ſimplices⁊ humiles
⁊ intelligãt oꝑa vina. ⁊ celeſtia miracula/

ad credendũ mihi. Etqͥ ſeipſos pctõꝛes -

quodãmõ cecos⁊ iuſcios cognoueft/per

gram meã illũiari digni erũt.ſicq; capiũt

deuota hũtlitare/qð ſuꝑbi⁊ apð ſe ſapien
tes / neqq; intelligere queũt.atq; idcirco ĩ
cecitate coꝛdis⁊ ſtulta opione manẽet. eſti
mãtes ſuã doctrinã certioꝛẽ meã ãt dubio

ſam. ⁊ mũdo exicialẽ. Sicut oli iudei xpʒ

pñ̃tẽ in carne ↄtẽnebãt:ſic mõ plures cat
nales eũ ↄtẽptui hũñt.⁊ in cecitate pchdo

terrã celũ autẽ reſpicere negligũt.⁊ q;velo
cit᷑ tollent᷑ nõ atten dũt P ſi cogitas /

hüileʒ deũ cru

nos pati cũ illo ⁊ relinqͥ a ꝑntibꝰ? amicis

in hoc mũdo. Mane igit᷑ apð eũ qͥ te vo⸗

cauit/⁊ ne diſcedas ab amoꝛe eiꝰ.ſʒ aſcẽde

arboꝛẽ crucis vt indevideas ihm ãäbulan

tẽ.⁊ viã ad eternãvitã pᷣparantẽ Hec ẽvia

ait ꝓpheta ambulate in ea Via crucis vita

noſtra.via electoꝛũ.via paucoꝛũ via ama

ra. via vitex ſalutis.via bꝛeuis.via directa
via laboꝛis.via pfectõis Via inq; crucis

eſt ſed ducit ad glam. ad latitudinẽ. ad re⸗

gnũ electoꝛũ.ad multa milia? freq̃ntiã an
geloꝛũ.ad dulcedinẽ mirabilẽ ⁊ intermia⸗

bilẽ. ad longitudinẽ dierũ in ſecm ſeculi
ad deſideratũ finẽ oĩm fruitionũ ⁊ appeti
tũ coꝛdiũ.ad req em⁊ pacẽ ſecuriſſimã.ad

locunditatẽ ⁊ exultatõem ameniſſimam.
Oue bꝛeui quodã verſiculo q̃ Cãtat᷑ in fe⸗

ſto ſctẽ crucis. pulchꝛe tãgun? Serui cru

cis crucẽ laudẽt.qui ꝑ crucẽ ſibi gandent

vite dari munera Quia ergo vitaxpᷣi crux

fuit / dʒ vita rpiani etiã crux eſſe.Et mlłto
mag vita monachoꝛũ clericoꝛũ.⁊ oĩm re

ligioſoꝛũ in cruce erit: Extra crucẽ nõ eſt

ſalꝰ.pᷣter crucẽ ñvenit᷑ ad regnũ tpiOpoꝛ

tebat pati xpᷣʒi⁊ reſurgerea moꝛtuis ⁊ ita

„

intrare in glam ſuã. Si aliã vl qrim er

ramꝰ/⁊ in pditõem ducimur. Et qͥ cnuceʒ

fugere cupimꝰin mediũ lacus ardẽtis pi⸗

72

cis ⁊ ſulphuris incurremꝰ Crux nrã / eter

no cruciatui ↄpꝑata.eſt delectabiliſſima.la

beoꝛ nr. ppetua reqᷣe donãda leiiſſimꝰeſt.
Frangere volũtate ꝓpꝛiã/ crux eſt. foꝛteqᷓ
maioꝛ vix ẽ.ſʒ in iferno qͥs vnq; vłi mimo

ſua volũtate vtit cũ ſꝑ qð nolit pati cogat᷑

qðvoluerit nũq́; accipiat. Fili inqͥt recoꝛ
dare qꝛ recepiſti bona in vita tua.⁊ laʒarꝰ

nimis. Melioꝛa⁊ delicatioꝛa elegiſti tibi

yeſtimẽta ⁊ oꝛnatꝰes. Riſiſti.cãtaſti.ſalta

ſti. pꝛe leticia.nec phibuiſti coꝛ tuũ avolu

ptatibo ſʒ qocũq; libuit.ſine pdictõe im⸗

pleſti. Et hec exiſtimaſti ꝑtẽ tuã.⁊ regnu 3
tuũ.⁊ glam tuꝗ.nec de laʒaro quicq; cogi
taſtiquantũ egeret.quantũ pateret᷑.q̃ntũ
infirmaret᷑. Recoꝛdare ergo fili.qꝛ recepi⸗
ſti bona in vita tua.⁊ laʒarꝰſilr mala Nuũc

autẽ hic ↄſolat tuvero cruciaris Ille duʒ
yiueret crucẽ habuit ⁊ ad modicũ ſpaciũ

ſe ſuſtinuit.tu duʒ viueres.celũ tuũ in tra

habuiſti ⁊ libẽtervitã ĩ delicijs ptraxiſſes
ſeg nũc ille nec penã coꝛꝑis nec aĩe patit᷑
ſed in reqͥe beata letat᷑ tn vero⁊ mõ crucia
tũ in qĩa habes.⁊ poſtea ſimł in coꝛpoꝛe?

aĩia toꝛquẽdus condẽnaberis ¶ Hec me⸗

ditare inter tẽtatões tnas⁊ dño aſpirante
ceſſabit earũ ĩpetus. Nã ſolet ardoꝛ ardo⸗
re expelli.⁊ laboꝛ laboꝛe grauioꝛe minui.

Sta ergo in loco iſto quẽ elegiſti.⁊ eleua
pacie clipeũ ictus tẽtatõnũ moꝛi eligẽs
magis q; cedere antiqͥ hoſtis veratõibus
Qul vicerit ait ſpũſſctũs.faciã illũ colum

nã in padiſo dei mei ⁊ ſcribã ſi npei nomẽé

pris mei nomẽ ciuitatis noue hirlm. In
ſuꝑ ſctõꝛũ exẽpla intuere.⁊ eoꝛũ ſuffragia
iugit qre Mem̃to qᷓntũ ſcti pwita eterna
laboꝛauert.in q̃ nũc cũ xpᷣo ſine fine reẽn

tes gaudet Quãto in mudo deſpectioꝛes
⁊ pauꝑioꝛes fuerũt/tãto nũc glioſioꝛes ⁊

.

nobilioꝛes in celo fulgent. Pꝛopt᷑ amoꝛẽ

igit᷑pi/æ locus ⁊ ſtatus ĩferioꝛ ſꝑ plꝰpla⸗
cere dʒ. ⁊ dulceſcere coꝛdi tuo.qꝛvaĩtas ẽ/

rioꝛi ⁊ hũilioꝛi ſtatu qͥs fuerit/tãto verius

ſepe bona agit.⁊ facilius habita cuſtodit

Di alij pᷣcedũt nos/qͥd ad nos. Sequa⸗

mur ihm huũilitate ⁊ ſimplicitate ⁊ nõ cu
remus hũanã vanitatem. Nos ꝓpter xpᷣm

ſtulti ignobiles ⁊ infirmi: Nos ꝓpter illuʒ
libẽter ſimus abiecti⁊ nouiſſimi reputari
Ego inqͥt ſum vermis ⁊ nõ homo obpꝛo
bꝛiũ hoĩm ⁊ abiectio plebis. Que maioꝛ

E 2

Epiſtole quedam

goꝛia qᷓʒ cũ xpᷣo gloꝛiari in cruce QOue ma

atteptaſti ymo ⁊ pꝛopt᷑ xpᷣm iã veluti ſter

adon
imaginẽ crucifixi? Confoꝛtare igit ⁊ eſto tas.adieciſti etiã teipᷣm cõtemnere.loqqns 1nmulro
robuſtus. ⁊ ne timeas qꝛ ego recũ ſum vt cũ beato Dauid. Elegi abiectꝰeſſe in do⸗ lusint
liberẽ te dicit dũs. Conpaſſus tibi loon mo dei mei magis q; habitare in taberna bo ſtie,
tus ſum tanqᷓʒ infirmovt parit᷑ in dño cõ culis peccatoꝝ Tu itaq; elegiſti hodie do H
ſolati.p ipᷣm cõnaleſcamus in ipſo. amẽę. minkoen parrecuienittegnarr e noſfn
—☚or gquo humiliari in pñti ſeculo / eterne exal⸗ 6
— biſtola De (ouer/ tftatõis tibi cauſa erit pꝛo illo. laboꝛ ſeges 7 ſhnn
ſione ⁊ ꝑſeuerantia in bono pꝛopoſito. penuria diuitie. cõtemptꝰ honoꝛ. tribula⸗ Cele
lecte frater/ intime cõgaudeo ti tio ↄſolatio infirmitas robur meroꝛ/gau/ ſch ,
d bi qꝛ inueniſti locũ deo ſeruienkti diũ tibi ſemꝑ ſit. Et quo puriꝰ ⁊ ardentiꝰ ſie ir⸗
Siu dñs noſter ex hinc bñdictus eum amaueris / eo vilioꝛa trena oĩa cenſe can ſe
te dignatus eſt vocare ad ſuũ ſeruitium bis ( ¶aue tamẽ cariſſime ne aliqñ per⸗ eſelt
ignolco hãc vocatiõez donü dei eſſe qin mittgas maligni ſpũs ↄſiliũ intrare coꝛ tu vnch
nõ ex meritis tuis ſed ſᷣm miſericoꝛdiã ſu um.vt ↄtriſteris qꝛ amicos ⁊ ſocios reliq Dut
am / de ſeculivanitatibo te eripuit.⁊ in ele· ſti.⁊ quia ipſi iã magni dñ i effecti nunciã ncsd
ctã ſocietatẽ ꝑduxit. vbi audires atq; oou tur.⁊ tu adhuc ꝑmanes in innocẽtia tua. ht
lis etiã cerneres / qliter illi uires. Quam MNoli audire eos qui te in aliã viã conant bunde
multi diuites nobiles? potẽtes/quã mul trahere.⁊ dicũtlvſq;quo ſic trãſies?ꝭ qua ech
ti ſapiẽtes lrãti? famoſi adoleſcẽtes ĩ hoc read altioꝛis ſtatꝰgradũ nõ tẽdis: nec ali guin
ſeculo miſerabilr fluctuãt ⁊ abicere iuguʒ ud op?ꝰinchoas vñ alijs etiã aliquẽ fructũ ben
dyaboli a ſuis ceruicibo nõ pᷣualent. nec il feras: Solet enĩ diabolpoſt aliq̃ tpa cõ⸗ oo
lo ſpũ adhuc mouent᷑ vt ſeculo renunciẽt uerſiõis/temptare ſeruũ dei de pᷣteritis re
Brinrgranauk mani diligere!⁊ bus in ſeculo.de amicoꝝ viſitatõnib. de Suic
he dei ſunt minꝰ curare.venit tꝑs veniet multoꝝ ſocioꝝ ſuoꝝ ↄuerſatõniba/qtinꝰ luiun/
cito tꝑs qñ oẽs ſeculares ⁊ carnales dele talib⸗ cogitatòibo eũ retrahere poſſit ad ſe nnie⸗
ctatões / ſil finẽ hẽbũt. Et tũc relinquẽtył culũ.aut impedire a ꝓfectu ⁊ ab obliuiõe ſudenon
inuiti pñs ſec'm qͥ mõ volũtarij nõ ſunt / mũdanoꝝ ( Sed crede exptis / nocet ſer ſcet
abꝛenuciare põpis eiꝰ. Zu ãt dilecte fra uo dei nemoꝛia? retractatio vite ſecular.. W
maioꝛẽ grãʒz a dño accepiſti.qꝛ int᷑tot ſoę- qui nõdũ plene ſibi eſt moꝛtuꝰ. Nocet eti gulgere
dales tuos/a multis ꝑiculis coꝛpis et aĩie am ꝑſuaſio blanda multoꝝ loquentiũ de wpans
a laqueis diaboli es pᷣſeruat?ꝰ⁊ in loco ap⸗ altioꝛi gradu.⁊ melioꝛi loco qͥ veluti ſapi hoänte
to ad ſaluãdã aĩam tuã conſtitutꝰ O quã entes/pꝛudẽter conſulerevolũt.ſed ſenſuʒ iſenig
tas grãs deo debes qͥ tibi regnũ ſuũ ꝓme/· xxi/in abiectiõe ⁊ humilitate/in fuga mũ wipſepi
rendũ obtulit/ qd diues pecunia poſſide, di ⁊ tenoꝛe artioꝛis vite nõ habent. Nam ſtümnük
re nõ pᷣt.Et qᷓ; mirãda dei grã vt inualidꝰ nudũ xpᷣm ſeq aut recuſant aut pigreſcũt ducin⸗
⁊ imꝑitus.ſanctoꝝ viaʒ foꝛtiter ambulet. inciꝑe.Nevideant᷑ pximis ſolaciũ ſubira pulyfue
quã robuſtꝰ⁊ doctꝰvix ſeqͥ valet Recogita here.Et quia grãm nõ ſentiũt quib deus Ctſentan
vbi nã ſunt olim tecũ ſtudẽtes.vbi illi fa⸗ ſibi ſerniẽtes?⁊ omia relinquẽtes imbuit? oin Lolt
miliares ſocij cũ quib viuere ⁊ ludere fn confoꝛtat / durũ ſermonẽ hüc eſſe dicunt/⸗ dointmor
carnẽ dulce erat.cũ quibe ꝑegrinari in re/ om̃ibamicis: rebus ꝓpꝛijs abꝛenũciare · tſahw
motis ꝑtibo nõ amoꝛe xpᷣi ſʒz cupidine tꝑa Et ſicut ipſi ſapiũt.ita⁊ alijs libẽter ꝑſua
lis ꝓceſſus et lucri/ iocundũ tibi videbat᷑ dent Sed g tales loqtur ſentẽtia ſaluato
qᷓ; multi iã obierũt q; multi etiãvagi in ſe ris Cauete inqͥ t ab hoib Multi enĩ ſunt
culo remãſerũt.Bene de ipß cũ ſctõ moy⸗ q pulcris ſermonibo/a aptis(vt ipſ vide⸗
ſe dicere potes cõſideratis finib⸗ eoꝝ Ati tur)rõnibus viã leuẽt planã ↄmẽdare ſeci
nã ſapent ⁊ intelligerẽt ac nouiſſima pui/ unt.⁊ hoĩem impitũ qnq; iuſtificãt ⁊ lau⸗
derẽt. Audiſti alios romã ꝑgere ⁊ p bene/ dant atq; ꝑ tales ᷣmones /bene pficientẽ:
ficijs laboꝛare:alios ꝑiſius reſidere ⁊ ad ⁊ firmit ſtantẽ/qñũq; vacillare faciũt. Ve⸗ node
magiſteriũ tendere:alios ꝑceptis dignia runtamẽ deus content dentes eoꝝ in oꝛe bioyieſai
tibꝰ? pᷣlaturis/in medio ppli iã ecaltatos ipſoꝝ qꝛ iuxta iter ſanctoꝝ nõ ambulant (llocgregi
eſſe⸗Tu ãt quid? Gꝛãs deo qꝛ nihil boꝛiꝛ neq; loquũt᷑. Hõveniat aia mea in ↄciliũ pö no
Mbemnilhe

nde.
enenlgig

zimmenn
ſooenii

leſtninnnci

nnginn n
linigent
Cniſcran

edeen

iligefni
Nlii?

anmur
Minen
nityiid
ſtaaſe
voblinioe
Anoceſer
teſccnla
ſoctei
Muenride
uniſoi
1losſente;
Linincanc
on un
un pigtair
ſolcüſtben
Namintan.
ieeNon
npüane.
nelbantſin
inuſarao
Omciſan
onifni
minnünt
ben n/
lntaisl
Nnden
jünmut
du

6

Epiſtole quecia .72

eoꝛũ.⁊ domꝰeoꝛũ loge ſita me. EGdeo q5
frater dilecte nunq; placeat tibi talia audi

re⁊ multominꝰ crederevelis Siueenĩ dia
bolus inſtigat ſiue hoĩes fabulent᷑.qð in⸗

cepiſti ĩ eo ꝑmaneas obſecro. Recurre ad
euangeliũ ⁊ optimũ audies remediũ.Oð
pꝛodeſt homĩ ſi lucret᷑ vniuerſum mũdũ⸗

ſeipᷣm autẽ ꝑdat Hoc apud te ſemꝑ retine
⁊ cuiꝰvis manꝰpugnauerit cõtra te.ſcuto

euãgelico vtere ¶ Sed ſolẽt quidã hoĩes
ſine ſpũ ⁊ ſcia dei obijcere qñ q; ſeclo renũ
ciantibo.Ergo q in ſeculo ſunt ꝑibunt.et
vos ſoli ſalui eritis. Aut nõ pᷣt aliqs veni

re ad celũ.niſi ita viuat ſicut vos viuitis.
Nuid fabulamĩi ſic iniuſte cõtra deũ ⁊ ſer⸗

uos dei? Neq; hoc xpᷣs dixit.neq; ſerui eiꝰ

ita locuti ſunt. Bũñfacite iuſteviuite.⁊ mã

data dei cuſtodite.⁊ nemo vobis ſalutem

negabit.Ad hec illi iterato. Mandata in

quiũtvellemꝰ᷑nare.ſed nõ poſſumꝰ.ſi de⸗
bemꝰlucrarivictũ⁊ neceſſariavite/opoꝛtʒ
nos ſepe cõtraria agere. Qui cũ ſeculo cõ

uerſamur /ſecularia negocia quõ cauebiꝰ
Di iſta ꝑfecte cõſideratꝭ/⁊ ꝑicula atq; fal
lacias mũdi nõ ignoꝛatis/qͥd ergo obloqͥ

mini qꝛ ſui dei mũdũ fugiũt?: ⁊ monaſte⸗
ria deuotoꝛũ aut cõgregatõnes intrãt: vt
deo ſine tali impedim̃to ſeruiãt. Si imi⸗
tari nõvultis aut nõvaletis/ad minꝰ?ꝰcon⸗

gaudere ⁊ adiuuare bonos ꝓveſtra ſalute

deberetis. Sʒ nõ plus frat de iſtis qꝛ nec
talr loqᷓntes excuſatõem hũt de pctĩs ſuis

Coõſtant igit᷑ agexpᷣs qͥ tibi inciꝑe dona⸗

uit.ipſe ꝑficiet cõſolidabitq;.in finẽ ꝓꝑo⸗

ſitũ tuũ Eccetꝑs bꝛeue.moꝛs incerta.oĩa

caduca in mũdo ⁊ vana. Multi iam in ſe

pulerꝭ fetent qͥ diu ſeviuere eſtimabãt.Re
ceſſerũt a mẽoꝛia hoĩm qͥ in oꝛeverſabant᷑
oĩim Colit mũdus pñtes.abſentes neſcit
deſerit moꝛiẽtes. Beatiꝰergo ↄtẽnere fal⸗
lacẽ⁊ ſeqͥ veritatẽ ſto ꝑit ↄcedatvitã et᷑.

Epiſtola de pia

Vltũ iam tꝑis pᷣterijt dilecte frat᷑:
decreuerã aliqd ꝓ pia memoꝛia
defunctoꝛũ caritati tue inſinuare

72 madie ꝑntũ noſtroꝛũ ⁊ amicoꝛũ ſpecia⸗

liũ.oĩmq; deuotoꝛũ quoꝛũ noĩna deꝰ in li
bꝛo vite ſcribere dignet᷑⁊ inter ſctõs ſuos
collocare aĩas eoꝛũ in celis/ſicut ⁊ coꝛpo⸗
ra apð nos ſepulta ſunt in terris. ¶ Hos
debem?libẽter ꝓ eis ⁊ pꝛo oĩb fidelibo de⸗/

functis oꝛare.qꝛ hoc opꝰſumme caritatis

eſt?⁊ mie Sicut igit᷑ nobis ſubuenire poſt

moꝛtẽ deſideramꝰ / ita ⁊ eis quantũ meliꝰ

poſſumus dño opitulãte ſubuenire labo

remus. Qui eni ꝓ aĩarũ liberatõe fidelis
⁊ ſedulus fuerit.nimirũ: ſibiip̃i plurimũ
pꝛoficit.cũ pꝛo taliba oꝛãs neqq; ſe ſpoli⸗

at fructu oꝛõis.⁊ inſuꝑ ſibi recoꝛdatiõem
moꝛtis adducit.⁊ vix ſine ↄpũctõnis grã

ad ſolita redit:ſciens qꝛ oẽs viaʒ vniuer/nre
carnis ingreſſuri ſumus.⁊ qð illi iãẽ exple
uerũt/certiſſime ſibi cõſtat futurũ 2
migit᷑ p caris noſtris:.qꝛ pꝰmodicũ ipos
ſeqͥ mur.⁊ cũ meliꝰhabuerint.oĩno in ea⸗/
dẽ neceſſitate recoꝛdabuntur noſtri NHon
ſit fides noſtra oꝛe tenꝰ.neq; q̃ ĩ facie ſunt
reſpiciamꝰ. ſed dilectiõem faciamus ſiue

pñtes ſiue abſentes coꝛpalr fuerimꝰ Cari

tas enĩ nunq; excidit.⁊ qͥ ſe in veritate di⸗/

ligũt/ſeipſos obliuiſci nõ poterũt. In ne
ceſſitate pꝛobat᷑ amicus fideł Eteni impi
um ⁊ crudele nimis/ſivideas fratrẽ tuum

aut coꝛdis tui amicum.carceri traditũvel
flammis iniectũ/nec moueris ad fletũ. et
cũ manũ poꝛrigere poſſis/nihil agis cari
tatꝭ.at etiã ſi loqͥ aliqͥd ꝓ eius quiueris li⸗

beratõe clauſo ptrãſeas oꝛe.(¶O fidelem
ſamaritanũ/qui viſo hoĩevulnerato a la⸗
troniboꝛ expoliato/mia motꝰeſt Heu heu
pĩcernarũ magiſtro/qͥ oblitus eſt ioſeph

ſui interpᷣtis/cuʒ de carcereeſſet eductus.

Sic timeo ꝙ multotiẽs cõtingit.cum ali
qs amicoꝛũ obierit ⁊ ꝓ ſe inſtãter oꝛare pe
tierit/ac fideiviuentiũ ſe ↄmẽdauerit/q;ñ
nunq; obliuionẽ accipit.aut puã⁊ tardaʒ
ſentit aduenire expiatiõis hoſtiam q; ſpe⸗

raſſet Pꝛopt᷑ qð dilectiſſime.meipᷣm et te
pariter ãmoneo vt pietatis oculũ frequẽ⸗

ter dirigamus ad memoꝛiã defunctoꝛũ.⁊
quicqd ꝓ eoꝛũ abſolutõe nouerimus pꝛo
deſſe/ deuota exeqᷓmur feſtinacõne.ponde
rãtes qᷓ; graui tenent᷑toꝛmẽto.⁊ quia niſi

purgati fuerint/ad req em trãſire nõ pñt.

Eoꝛũ eteni ↄſolatio/maxime in xpᷣi meri
tis⁊ ſctõꝛũ ſuffragijs ⁊ fideliũ cõſtat obla
tionibo. Simus g̊ feruẽtes ad ſoluẽda be

neficia ſalutaria ⁊ deuote oꝛemus pꝛo eis

generali ⁊ pꝛiuati. Attente vigilias lega⸗
mus libẽter ⁊ ſepius ad miſſam miſtremꝰ
⁊ cum ſacerdote vota labioꝛũ noſtroꝛũ in

conſpectuveri⁊ ſummi ſacerdotis offera⸗

mus.qui eſt hoſtia digniſſima ad exhau⸗

riendum oĩm pctã. In illa hoꝛa dumxpes

LE 5

in altari inter manus ſacerdo deo patri
ꝛo ſaluteviuoꝛũ defunctoꝛũ offertur.te
ipᷣm cura cũ om̃ibo tibi in oꝛõe cõmenda/
tis / offerre in acqͥſitõem ⁊ poſſeſſionẽ per
petue ſalutis.⁊ vt oẽs ſint ꝑticipes huius
pꝛecioſiſſimi ſacrificij qdð ĩmolatuʒ ſemel
in cruce/ ſufficiẽs eſt pꝛeciũ pꝛo peccatis
totius ſecłi.habeas tũc ſpecialem memo⸗
riã eoꝝq tibi ſunt ↄmendati.⁊ recita noĩia
eoꝛũ in pñtia xpi.⁊ reuerẽter ac deuote ſe⸗
pius flecte genua coꝛdis mnibecon iſtis
ante ſontẽ miſerationũ dñi ¶ Ouotiẽſcũ
q; etiã te ad ꝑceptõnem coꝛꝑis xpᷣi pꝛepa
ras/⁊ ꝑceptũ tecũ habes/eſto queſo mẽoꝛ
fideliũ defunctoꝝ ⁊ imploꝛa tãto ardẽtiꝰ
miſericoꝛdiã eiꝰ.quãto certius retines in
te pignus eterne redemptionis. Sepe de

mane. ſepe de veſpere. ſed in laboꝛe et tem

pore ſcripture.cariſſimoꝛum tuorum re⸗
cogita obitũ.quõ habeant ⁊ qũo aliquid

hil obeſſe. ¶ Anteq; comedã / ſuſpiro ait
ſanctus Job. Ex quo verbo/ pietatis tibi
⁊ cõpaſſiõis innuit᷑ opus:vt nunq; cibuʒ

facias ꝓ eie ipſis pᷣt pꝛodeſſe ⁊ tibi ni

coꝛꝑaleʒ ſumas/niſi pꝛius fidelibꝰ defun
ctis aliquam ſpiritalẽ elemoſinã mittas.
Ego noui aliquoꝝ talẽ eſſe cõſuetudinæ?
qui ſigno refectoꝛij facto/ſe expediũt? va⸗

cant oꝛõi ad refrigeriũ animarũ fidelium
quoꝛũ elemoſinas ſuſtentant᷑.?c.
Finiunt epiſtole.

Ancipit tractatus

eiuſdẽ de paſſiõibo aĩe edit ãno.m.cccc ix
Aſſionẽ feruoꝛẽ.effectũ ⁊ oꝛigi
nẽ cognoſcereä/pꝛodeſt anie ad
deuotõis ſcolãvocate ¶ Bane
quẽadmodũ ſummavicioꝝ eſt
rãſiſſe in affectũ malicie/itavt ipᷣm iãviti
um ex intimo ſenſu placeat.ſic culmẽ vir⸗

tutis eſt / traſiſſe in affectũ iuſticie. Affectꝰ

vero / vl eſt paſſio ab agẽte derelicta inpo
tẽtia cognoſcẽte.vel ſilitudinẽ hʒ paſſio⸗
nis.Hõ eſt autẽ deuotio ſine affectõe NHã
deuotio qͥd alið eſt/qᷓ; extẽſio vel eleugtio
mẽtis ĩ deũ ꝑ piũ: humilẽ affectũ (Rur⸗
ſus.ois virtus cũ ſit affectio moderata et
oꝛdinata.viciũ ex defectu modi⁊ oꝛdinis
in affectibo ꝓueniat/nunqͥd non ſalubꝛis
erit affectionũ paſſionaliũ cognitio: Paſ
ſionũ quippe ignoꝛata q̃litate/neq; virtu
tũ/neq; habituuʒ imo nec ipſiꝰhois neq
tentationũ ſuaꝝ multipliciũ/poterit ſuf⸗

Tractatus

ficiẽs noticiavel ars adipiſci.¶ Ouo pa
cto deniq; ſicut opoꝛtʒ oꝛabimꝰ mẽte.oꝛa
bimꝰ ſpũ.iubilantes in coꝛdib noſtris et
laudãtes deũ in pſalterio decacoꝛdo cũ cã
tico in cythara/ſi deſiderioꝝ ⁊ affectionũ
que ſuauẽ hanc armoniã reqdere habent/
naturã ignoꝛauerimus entiũtur ab
idiotis ⁊ ſimpliciba aliquãdo exꝑimenta

liter tales affectꝰ?nec negamꝰ Veruntñ ad

ditio doctrine multũ ↄfert. ¶ Hac ↄſide⸗
ratiõe ꝑmoti ſunt ſcti pr̃es.noĩati poemẽ
⁊ arſenꝰ/ĩ quoꝝ oꝛevixaliqͥd niſi de paſ⸗
ſionibo aĩarũ/ſermo verſabat᷑. ¶ Pꝛelentẽ
igit᷑ materiã de paſſionibo ⁊ eaꝝ conditõi
bus / de cauſis? effectib. de modo qz vten
di eis/placuit ſub aliq bo ↄſideratõibo per

tractare Id qõ reliquũ erit (multa autẽ re

linquẽtur)inueniet᷑ apud ſctm̃ Thomaʒ
in pꝛima ſce.vij.qxxij.⁊ deincepsAddi
tis quos allegat doctoꝛibus.

aima coſideratio

Aſſio eſt inclinatio q̃dã vel coap⸗
tatio ſeu ſilitudo⁊ cõueniẽtia/de
relicta ab agẽte in paſſum.ꝑ quaʒ
trabit᷑ quodãmodo ipᷣm paſſum ad agẽs

Agut eidẽ coaptat᷑vel aſſimilat᷑ ⁊ refugit cõ

trariũ ¶ Certe quemadmodũ ignis gene
rans ignem ex aere/relinqt in igne genito
caliditatẽ⁊ leuitatẽ q leuitas ſuo pondere
vel tractu mouet ſurſum ad ſimilẽ ignẽ.⁊
du illic eſt qͥeſcit.oditvero locũ deoꝛſuʒ tã

qᷓ¶ ſibi non cõuenientẽ ⁊ reſugit ipᷣm neq;

quietẽ hʒ in illo.Sic homo ꝓpoꝛtionabi
liter affectꝰ ꝑ amoꝛẽ ad aliqͥd incliatad il⸗
lud Et ſi nõ habʒ /deſiderat ſeu cõcupiſcit
ipᷣm.Etſi adipiſcit᷑ quieſcit⁊ delectat᷑ ĩ eo.
Odit vero cõtrariũ ⁊ abhoꝛret appꝛoxiĩa⸗
tionẽ eius.etſi ei coniũgit᷑ dolet ſeu triſta
turE he ſunt ſex paſſiões tres reſpectu
boni ſimplicis.⁊ tres ſilr reſpectu mali/p
ut infra docebit᷑. amoꝛ.cõcupiſcẽtia.dele⸗
ctatio.odiũ.fuga,doloꝛ.vel inqetudo.
Conlſideratio II. z
Aſſio qlibet inſeqH⁶cognitõem vl
coniũctãvt in cognitiuis.vł non
coniũctãvt ĩ nõ cognitiuis.¶ Mʒ
itaq; qdᷣlibet ens naturale ſuas inclinaioõ

nes certas.tanq; rememoꝛatũ⁊ directũ ab

intelligẽtia nõ erraãte q̃ deꝰ eſt.Agit qppe

de oĩia tanq; bonũ ſummũ ſuupᷣi diſfuſi⸗

uũ.⁊ ꝓpter ſeipᷣʒ creauit ola tãq; finis oim.

oboni
nsnut

de⸗
derelnign
D
nariotte⸗
gietene

ira ,

heyltimn
minakgf.
gi po
cczatmo

eKbi

woedbe
Ntſuo⸗
esde
ſco
ſwon
lenf
impe
cont.
Hoc
giafa
ſto emi
hicche⸗
Ctineffe⸗
benit.
nalaq
iitoꝛ
ninotoil
ſattöemt

Upalton⸗
getincln
ſepelppoh
dſcänmnet
gemodle⸗
ſeoydinn
ſackung
ſioail
dellberits
gie ſc⸗
caiond
elecnnte
ſuntpin

Chente
holipoene
6 nlidepes
(Meſenn
ncongii
nacochnnn
anlbyper
mulnautere
mm Donmg
uendl

n

uminkr
ngge
nagis
ngte
gene
ecentto
nopondere
migi⸗1
cdenſuzti
ariönte
oporond
Pincigtagi
tſaci
ndakantich

.
4

eraapprore

lerotNan.

Genprehrn
chapmali
ilitinder
naemo.

inuionne
Miains

ſosueitn
tücdirmnd

De paſſionibus anime

Ideo bonũ quod habet rõem efficiẽtis ⁊
finis ponit᷑ a beato Dioni.pꝛimũ nomẽ
dei. ¶ Conſeqns eſt igit᷑ in re qualibet
derelinquat de paſſionẽ. que ſit aſſilatio

quedaã vel coaptatio⁊ cõueniẽtiavel incli⸗

natio ⁊ tendẽtia ad ipᷣm.ſᷣm oꝛdinẽ ſue ſa
piẽtie.in q̃ fecit oĩa in nũero põdere ⁊ me⸗
ſura ¶ Hec autẽ inclinatio generalł ad fi⸗
nẽvltimũ ꝑ fines ꝑticulares⁊ ꝓximos/no
minat᷑ qñq; appetitꝰvel affectio natural.
qũq; põdus rerũ.qñq; tractꝰ ſeu tendẽtia

qñq; amoꝛ inſitꝰ.qñq; lex.qnq; regla.qũʒ

inſtinctꝰ.qñq; eq tas natural.qñq; fedus
reꝝ ſtabile.qũʒ ſenſus nature.aut aliqᷓ ta⸗
li vocabulo. Sʒ res eadẽ eſt.q̃ ſepe nihil
dicit ſupadditũ ad ipᷣaʒ naturã.neq;vt ac
cidẽs.neq; vt habitꝰ.ſed vt ipᷣa natura talr

inſtituta q̃ exagente deo⁊ diſponente oia
foꝛtiter atq; ſuauit/hʒ tendere in talẽvłta
lem finẽꝛ moueri ad illũ ſi abſens ſit.niſi

impediat᷑.⁊ qeſcere in adepto.odire vero
contrariũ.fugere q̊ʒ.nec in illo q eſcere.
Hoc ſomniaſſe viſus eſt Eracliꝰ dicens
oĩa fieri ꝑ litẽ: amiciciã.Hoc qͥʒvidit Ari
ſto. enũcians bonũ eſſe qd oĩa appetũt.⁊
hũc eſſe finẽ oĩm deũ cõfeſſus eſt.qͥ ſolꝰſic
eſt ineffectibił ab alio / ſic ĩpaſſibilis ſolꝰ
inuenit᷑.tam paſſiõe ꝑfectiuavt ẽ illuiatõ
in celo.qᷓ; defectiua ſic doloꝛ in coꝛpe aĩa⸗

to HNiſi foꝛtaſſis qs abuti auſus diceret in
emanatõibo diuĩs repiri paſſionẽ.ſicut ge

—-

neratõem filij paſſiuã dicimꝰ.⁊ ſimiłr paſ

ſiuam ſpũſſancti ſpiratöem.

onſideratio

Alſſio ſeãns cognitõeʒ diücra / re/
p ꝑitur in oĩvirtute cognitiua. in qᷓ
paſſiões derelicte ab agẽtibo icho

an

ꝙ eſt inclinatõ vel mot pueniẽs ex cogni⸗

tõevel appᷣhenſiõe alicuiꝰvt ↄuenietis v-
diſcõueniẽtis pũᷣtis vel abſentꝭ. ¶ Etſiq⸗/
dẽ motꝰille qͥ qũq; ſucceſſiuꝰeſt qũʒ pma⸗

nẽs vel immanẽs ſicẽ eſt amare Si inq; cõ
ſeqhd cognitõʒz pure ſenſitiuã / ſic ðꝛ paſ
ſio aial. Si vero ſeqͥt᷑ cognitiõʒ ipſi rõis
deliberãtis vel dictãtis de ꝑticularibo agẽ

dis/ſic ðꝛ ꝑaſſio volũtariavel rõnalłvł cõ⸗
ſciẽtioſa. Sivero ſeqͥt cognitõeʒ pure in⸗

tellectualẽ ſeu mentalẽ/in cuiꝰ luie cogno
ſcunt᷑ pꝛia pꝛicipia moꝛalia.ſic pᷣt noĩari

paſſio ſinderivel mẽtalis exceſſusvbi fit

2 terminãt᷑ in appetitiua virtute.ita
vt paſſio tal/generali noiĩe deſcribi poſſit

.

raptus? extaſis ita druplex genus

paſſionũ pᷣt apud hoiem inueniri natura

liũ.aĩaliũ.rõnaliũ.ĩtellectualiũ.¶ Et qm
apð phantes pꝛicipal ſermo ẽ de paſſiõi⸗
boↄſeqntibo cognitõʒ ſenſitiuã/ tã in aĩa
libo q; in hoĩb/eo ꝙ ad üũllas trãſmutatur
coꝛpꝰtrãſmntatõe ſenſibili/⁊ ad trãſmuta
tões iſtas ſiłr ipſe paſſiões aliqñ ↄſequũt
Exiſtimamꝰ idoneũ tractare pꝛio ſeꝑatiʒ
de paſſioniba hmõi aĩalibo. qbo cognitis⸗
facile erit ꝑ ſiłbitudinẽ ⁊ coaptatõem de re
liquis tam naturalibo q; volũtarijs q; in⸗
tellectualibo habere ſermone.

N Aſſiões aĩales/cognoſcũt᷑e

Nenſuabł q̃ reſpicit bonũ tꝑale ꝑticulare H̊

vel illð tanq;ſibi ↄueniẽs.⁊ malũ taq; diſ
cõueniẽs⁊ hoc ſub rõe cõmodi vel icõmo
di.qꝛ rõ iuſti ꝓpꝛie non eſt ibi nec fᷣm eã ꝓ
pꝛie ſumũtur paſſiões.ſʒ magis ipᷣe virtu
tes/ in ipᷣa rõne⁊ mẽte ¶( Cauſat᷑ ergo mo
tus quidã in appetitiua virtute/ↄſeqnter
ad appꝛehẽſionẽ virtutꝭ cognitiue ſenſua
lis exterioꝛis vel interioꝛis.cuiꝰobiectum
eſt veꝝ ſimplexvelut quedã adeqtio rei co

gnite ad ↄgnoſcentẽ honũvero ſupaddit

ↄueniẽtie rõem. ¶ Et qm bonũ cõmodi

pᷣt cõſiderari abſoluũte ſine ↄctione aliqua

vel ↄſiderat᷑ nũcvt abſens nücvt pñs.nũc
vt arduũ⁊ difficile.atcq; ita ꝓoꝛtionabiłr
de malo./ ꝓpterea ſᷣm hoc diuerſificat᷑ vel ra
ficaĩ virt'appetitiua.? ſir paſnones.
Eſt q ppeviriũ appetitiunaꝝ alia concu
piſcibilis.alia ðꝛ iraſcibil.quaꝝ viſtictio
ſumit᷑ ex obiectis.nãvis cõcupiſcihilis re
ſpicit bo nũ vel malũ nõ ſub roe aliq diffi⸗
cultatis vel arduitat. Sʒ qm multa ſuꝑ⸗
ueniũt nata ĩpedire cõcupiſcibilẽ in ſuaĩ
clinatoe vel tendẽtia vel qᷣete circa bonũ.
⁊ in odio fuga vel inqetatõe circa malum.
hinc data eſt ei tanq; ꝓgugnatrix ipᷣa virtꝰ

iraſcibilis ꝗᷓ tendit in bonũ adipiſcẽdũyk
malũ depelledũ/ñvt ſimpltr tale ſʒvt arqdu

um⁊ difficile adipiſcivel euadi. q̃le nullũ
in de

Conſigeratio. v.

tã a ſubiecto q;ab obiecto ¶ Uis

LV †

272

o reꝑit᷑ ideo nec iraſcibilẽ bntvllam.

Aſſionũ nũerꝰ⁊ ſufficiẽtia ſumit

itaq; ↄcupiſcibilvł reſpicit bonũ

Tractatus

commedi abſolute.⁊ ſic cauſat᷑ amoꝛ:vel

libido/qͥ vel q̃ eſt coaptatio vel inclinatio

quedã/ad bonũ ↄmodi. Vel reſpicit illõ
vt abſens.⁊ ſic cauſat᷑ deſideriũ⁊ concupi

ſcentia ſeu cupidovel cupiditas.qſi ſata⸗
gens illõ adipiſci AUel reſpicit bonũ pmo

divt iã adeptũ.⁊ ſic cauſat᷑ deleccatiovel le
ticiavelvoluptas.¶Dicendũ
tõnabilr de trib alijs paſſionibo reſpectu

mali ſen incõmodi. Quale ſi appꝛehẽdit᷑

abſolute ſic cauſat᷑ odiũ qð eſt diſcõueniẽ

tia quedã ⁊ diſpꝛopoꝛtio paſſi ad ipʒ ma
lũ Vel appꝛehẽdit᷑ malũ vt abſens.licʒ vt

imminẽs.⁊ ſic oꝛit᷑ fuga vel abominatõ ⁊
hoꝛroꝛ.Aut appꝛehẽdit᷑ iᷣm malũ vt iaʒ

En EKrit Gegrilele⸗ cũ

ſilibus. ¶ Et ua ſexreꝑimꝰ paſſiones in
cõcupiſcibili.tres reſpectu boniiamoꝛeʒ.
deſideriũ ⁊ delectatõeʒ.⁊ tres reſpectu ma

li.odiũ ſcʒ u rdolose Bu ſis ißapis
iraſcibił cũ nõ reſpiciat.bonũvel malũ ni

ſi ſub rõe difficilis⁊ ardui ad adipiſcẽdũ:
vel fugiendũ quale nullũ eſt bonũ vel ma

lũ vt pñs/pꝛopterea manet ſolũ in tendẽ
tia vel fuga.nã quicqͥd eſt pñs vel adeptũ

vt tale eſt cadit in cõcupiſcibilis rõʒ Cen
dit ergo vis iraſcibilis in ſolũ bonũvł ma

lũ abſens.tanq; difficile ad obtinendũvel
refugiendũ ſeu depellendũ.Et ſi quidẽ SH

fiat reſpectu boni futuri cũ fiducia adipi⸗

ſcẽdi.ſic ðꝛ ſpes Si cũ diffidẽtia ſic ðꝛ de

ſperatio. Si vero fiat reſpectu mali futu⸗
ri.⁊ hoc cũ fiducia SHH oppugnãdi
ſic habemꝰaudaciã.
metꝰaut timoꝛ exoꝛit᷑. Etvtrobiq; fiducia

vel diffidẽtia pᷣt inueniri.nũc cũ certitudi

ne. nũc ſine certitudine.q;uis iſte paſſio⸗
nes certitudinẽ magis impoꝛtare videan

tur ( Bic ergo quatuoꝛ habem? paſſiões

in iraſcibili / duas reſpectu boni difficilis
futuri:ſpẽ ⁊ deſꝑatõʒ.⁊ duas reſpectu ma
li futuri difficił audaciã? metũ ſeu timo⸗

reʒ. Suꝑaddit᷑qnta paſſio reſpectu mali

pteriti quã dicimꝰ irã dum vis iraſcibił aſ⸗
ſurgit ad vindictã illate iniurie q̃ iniuria

appꝛehẽdit᷑ vt leſiua ꝓpꝛie excellẽtie.⁊ in⸗

ductiua minoꝛatõis ſeuvilipẽſionis.idᷣo

querit᷑ viciſſitudo quedã leſiõis q̃ſi agẽs
cõtra patiat᷑ vt dignũ eſt.⁊ ſic fiat quedaʒ

eq̃litas:⁊ hoc appᷣhendit᷑ vt difficilevel ar
duũ 3 cur hec paſſio nõ hʒ pꝛiã: Rñ
demꝰꝙ virtꝰ iraſcibił ſic offirmet᷑ ꝙ nullo
modo ſatagatvel audeat aſſurgere in vin⸗

icendũ q́z eſt ꝓpoꝛ⸗/

icũ diffidentia ſic

dictã iniurie ſã illate.hoc nõ fit niſi dupſi

ci cã̊. VUna qꝛ malũ appꝛehẽdit᷑vt pñs et

ineuitabile. ⁊ ita cadit ſub rõe triſtabilis:
doloꝛoſi.nec exit cõcupiſcibilis rõeʒ Ant
boc fit qꝛvis iraſcibilis nõ ſatagit in vins

dictꝗ.⁊ ita cadit a rõne ire.qꝛ reputat ꝙ in
iuriãs ſatis ↄtra paſſus eſt aut ↄtra patie

tur abſq; vlla difficultate qñcũq; placue⸗
rit.⁊ ita qetat᷑ ſen q eſcit ⁊ quodãmõ dele⸗

ctat᷑tanq; in adepta victoꝛia.⁊ ̊ iteꝝ ſpe⸗
ctat ad ↄcupiſcibilis rõʒ Hic ſeqͥtarboꝛ

Conſideratio. vI.
Aſſionũ aĩaliũ/pꝛĩa ⁊velut vnica
radix/eſt amoꝛ ſeu libido ( Amoꝛ
quippe aĩ malis eſt inclinatio vel

um eẽvel bñ eſſeↄſeruãdũ. Cũ igit᷑ bonũ

uatio boni)⁊ habitꝰnõ eſt dubiũ pꝛioꝛ eſt

pꝛiuatõe(vñ nec aliqͥd odio habet᷑niſi ꝛ

alicui qð diligit appꝛehendit᷑ eſſe ꝛium)
ſupeſt vt oẽs paſſiones reſpectu boni/⸗pᷣ⸗

cedãt eas q̃ directeꝛ de pꝛoxio malũ reſpi ⸗

Ccuunt/tam incõcupiſcibili q́; in iraſcibili
Inter eas vero que circa bonũ verſant᷑.vt
unt deſideriũ.delectatio.ſpes.deſperatio

—

bemconſe

bilis freqnter ad cõcupiicibilẽ terminent᷑

vt ſpes aut audacia ad delectatõem ſivins

cant.deſpatio ⁊ mer ad triſticiã ſi vincãt
cadũt Vnueniem Prerac, oẽs paſſio⸗

nes/reducunt᷑ ad qᷓtuoꝛ pꝛicipales. duss
in cõcupiſcibili q̃ ſunt delestatio ⁊ dolo.
⁊ duas in iraſcibili q ſpes⁊ metꝰ appellãt᷑.
Seqꝛ ſub generalioꝛi ↄſideratõe oẽs re,⸗
ducũt᷑ ad duas ſ̃ᷣm duplicẽ rõem.ſcʒ boni

⁊ mali.⁊ ille ſunt delectatio⁊ doloꝛ.Can⸗
dẽ fit oĩm advnãvelut radicalẽ oꝛiginẽ re

ductio.ſcʒ ad amoꝛc.lʒ ↄſummatioꝛ ⁊ pii
cipalioꝛ paſſio ſit delectatio.ↄſequẽs hũc

amoꝛẽ vt qeſcit in re iã adepta ( Ampliꝰ

vero lʒz amoꝛ ſeu libido ſit pꝛia paſſionü

ſoꝛtitur tñ ipſa cocupiſcibil nomẽ a cõcu
pucẽtiavel cupidine.Etiã ſᷣm fictõeʒs poe

ticã dicit᷑ ꝙ cupido de amoꝛis eſt⁊ fili ꝰ ve
neris.⁊ hoc qꝛ bonũ abſens vel deſidera⸗

mot?ſurges in aĩali.ex appꝛehẽſione bo
niyel tãq; boni ſibi.vtpote qꝛvalet ad ſu⸗

pꝛius ſit q; malũ (nã malũ nõ dicit᷑niſi ꝰ

amoꝛ q abſolute bonũ reſpicit.pᷣcedere bʒ
paſſiones hñtes pꝛo obiectis bonũ vt ab
ſens. vel vt iã adeptũ.velvt futurũ? ardu⸗
um. aut ſub aliqua tali cõtracta rõe ¶Ha
nter ꝙ vis cõcupiſcibilis pi
oꝛ eſt ad iraſcibile.qᷓ;uis paſſiones iraſci⸗

fee
En

(hi

od
wan
guan

no
qua
up
che
en
ſuu
lenech
berresn
cbintell
ſentein
Uitede⸗
lspie
ſortad
Pitudon
Algiimun
kogin⸗
nbron
nſence
ſnpinee
nham,
upale

kidf

Wüiret

Ohektitig
ciin,
M
uir
1inbd
int
Nhentio
Scdered

doränen

tuninar
mne
Mlcdi
ſiones ind
bMiteniel
Wnöani
ſtaiſirni
agrtſ
ius s
Gt..
nn tppclis
nirise
icn Obori

—

limnin
unnn
geauisti⸗

En
ilnonizon
niaigt
Nocktti
nt M

De paſſionibns anime

tum magis facit ſe ſentiri ceteris paribus

roõne defectꝰ? indigẽtie tanq; oppoſita ia
xta ſe poſita mag ſentiãtur Sileʒ aſſiẽ6re

poſſumꝰ cãʒ. cur iraſcibilis ab ira potius
qᷓ; a ſpevyl audacia noĩetur jra q ppe reſpi
cit minoꝛatoem ſeuvilipẽſionẽ.q̃ int᷑ ma⸗
la maxie fugit᷑ſicut ex aduerſo excellentia
magis appetitur.⁊ ita appetitur vt vite p
pꝛie aliquãdo pᷣferatur quadmodũ ĩtro⸗
ducit poeta.Euualꝰrñt ad niſum. Et hic
eſt animꝰmoꝛtis cõtemptoꝛ⁊ illũ.Quivi
ta bene credat emi quẽ queris honoꝛem.

« Conſideratio. vII.

Aſſiöes oẽs in aĩaliby bꝛutis / cen H
ſende ſunt boneet pulcre.Exẽpli

grã audacia ⁊ aĩoſitas in leone et

allo

fraudulẽtia in vulpe.adulatio in cane ſuꝑ

bia in equo.triſticia melancolica in catto

auaricia in coꝛnice¶ Itaq; paſſiões iſte.
nec male ſunt vl defoꝛmes in genere mo
ris.cũ deſit ipᷣis alalibo libertas arbitrij/ĩ
qua fundaturrõ laudis velvituꝑij. Neq;
turpes dici pñt aut male in genere entis/
qm̃ ens ⁊ bonũ ⁊ pulcrũ cõuertũtur.pꝛo⸗
Pterea tantũdeʒ hʒ q̃libet res ſit ſubſtãtia

ſit accidẽs de bono⁊ pulcro quãtũ deen⸗

te. nec hre pᷣt malũ pꝛiũ.Ampliꝰ vero q̃i⸗
bet res naturalis dirigitur in ſuis motib

ab intelligẽtia nõ errate vt dictũ eſt/iaʒ ex

ſentẽtia phoꝛũ.cui ↄfoꝛmãs ſe auguſt.di

xit ꝙ deſic res q̃s condidit ãminiſtrat. vt

eas ꝓpꝛios mot agere ſinat.vbi ãt deeſt er
roꝛ ⁊ adeſt rei id qð ſibiẽ ppꝛiũ.deſit ⁊ tur

pitudo neceſſe eſt paſſiões in bꝛutis

aliqñ turpitudinis arguimꝰ vel hoꝛremꝰ
⁊ odimꝰ expugnamꝰ Rñdemꝰ hoc iõ fie⸗
ri.qꝛ nobis ⁊ deſiderijs nr̃is aduerſantur
inferũtq; leſionẽ.aut aliq̃ tali růne Mon⸗

ſtra ꝓpinde qᷓvidẽtur eẽ pctã ⁊ turpitudies

in natura/quõ ad cãʒ pꝛimã⁊ finẽvltimũ
relata pulcra ſint:videre facile eſt.

ſi n nnrumhahile 7 male

ſim quẽ hõ cõditꝰeſt

gallo. ira ĩ tigridet apꝛo re voluptas ĩ poꝛ
co hirco⁊ paſſere.timiditas ĩ lepoꝛeꝛ oue

onſideratio viiI

Aſſiões aĩales /in hoĩb viatoꝛib⸗

turpes ( Inueniem hoc eſſeveꝝ·
nõ ſolũ ex determiatõe fidei.ſʒ evnatizral
deductõe ſi pſpexerimꝰ õditionẽ ⁊ finem
Bonipchirna⸗
ture rõnalis.ipᷣe factꝰeſt vt diſcerneret int

*AE

tur aliqn hõ.alioqͥn fruſtra⁊ inſipiẽter ad

hunc finẽ fuiſſet oꝛdiatus ſupꝛa bꝛutaleʒ

naturã Ex hacradiceveritat phice ſeqͥt

hõ oʒ ſummü bonu ſumme diligereet

magis q; ꝑua bona aut qᷓ; mala.Debʒ ad

opatões ꝑtis ſue pꝛincipalis q̃ eſt rõ ma⸗

7

gis inclinari qᷓ ad illas coꝛꝑis Debetq̃n

to erit iuſtioꝛ iuſticia moꝛali/vel niło mõ

vel minus affligi. Debet ᷣm poꝛtõem ſu/
pioꝛẽ ⁊ diuinioꝛẽ acliberã/dirigere inferi

oꝛẽ ⁊ ei libere ⁊ ſine cõtradictõedñari Dʒ
hbr̃e coꝛpus ſuũ tanq; inſtrumentũ cõfoꝛ⸗
me rõni.immoꝛtale.ſ.nec impediẽs ſʒ ad
inuãs rõem.ac minꝰ indigẽs qᷓ; coꝛpa ĩfe⸗

rioꝝ naturaꝝ (¶ Dz oim iſtoꝝ ac ſimiliũ

videmin hoĩb cõtrari um ꝓpter paſſiões
coꝛꝑis.que trahũt aĩam ad dilectões ſoꝛ⸗

didas⁊ malas.trahũt in erroꝛes⁊ ſuperſti
tioſas ĩſanias.trahũt magis ad oꝑatiões
coꝛꝑis q; ad oꝑatões virtuoſas.trahbunt
ad obligatõem.ignoꝛantiã.⁊ inqͥ etudinæ

trahũt ad afflictões ad rebelliones ad pe⸗
nã moꝛtẽ pl qᷓ; in bꝛutis ⁊ in iuſtis ſepe
plꝰqʒ in iniuſtis ¶ Quid ſupeſt / niſi con

cludere tales paſſiões eſſe cõtra rectũ ⁊ de
bitũ oꝛdinẽ nature pꝛimitꝰinſtitute. Hic
aũt oꝛdo nõ aliter ꝑuerti potuitꝛ pt/q̃ʒ ex
culpa libere ꝑpetrata ꝑ ĩgratitudinẽ con⸗
tra deũ.ſicutvidit qͥ deploꝛãs dicebat hõ
cũ in honoꝛe eet. ⁊c. Sʒ heu iã nõ ſilis ſʒ
deterioꝛ ⁊ turpioꝛ. Sũt igitur paſſiones
hmõi vituꝑabiles.qꝛ tollt obedien tiam
Sunt ⁊ maleꝛ turpes/tanqᷓ;ʒ pꝛiuãtes in
hoie ex vitioſa radice modũ ſpẽm ⁊ oꝛdi⸗
nẽ.pᷣueniũt qppe iudiciũ rõis qdð opoꝛte⸗
ret ſubſeqͥ turbãt ligãt atq; tyꝛãniſant do
miniũ rõis.itavt nimis ſentiat hõ illã ſen
tétiã. Coꝛpꝰqð coꝛrüpituraggrauat aiaz
Et illõ Jugũ graue ſuꝑ filios adã.Deiq;
multi phoꝛũ experiẽtia ⁊ rõe ↄuicti ↄfeſſi
ſunt hãc coꝛruꝑtõʒ.licet adverã cãm neq̃⸗
qʒ ꝑuenerit (Cãdẽ ex his radiciba q̃ młci
pliciꝰextẽdi potuerãt/neceſſitas oꝛitur re
creatõis hũane ꝑ mediatoꝛẽ xpᷣʒ deũ ⁊ ho⸗

minẽ.alioqͥn finis hũane creatõis ĩ nibi⸗
lũ coꝛruiſſʒ p tota ſpẽ/qꝛ ñ ad glaʒ ſue vi⸗

uificatõis ⁊ fruitõis ſʒ ad penã etne dina
tionis tota deueniſſz. qð ſapie vine ſue;

5

272

bonũ? malũ.⁊ vt magis bonũ magis dili
geret. Con ſtatvero deũ eẽ ſummũ bonũ.
Oꝛdinatꝰ eſt igitur hõ ad ↄgnoſcẽdũ⁊ di
ligẽdũ deũ.in quo ſtat ſua iuſticia.ſua bo
nitas⁊ gloꝛia.Opoꝛtet q̃ʒvt hoc aſſequa

potentie⁊ bonitati/neq; decẽs neq; rõna
bile ẽ aſcribere.deꝰquippe ⁊ natura nihil
faciũt fruſtra.Hinc oꝛtũ habuit illa excla
matio ꝓphica. Nunqòd eivane ↄſtituiſti ſi
lios hoĩm.dãs intelligi ꝙ nequaq; HNotẽ/
turtñ his que dictat ſeq̃ns cõſideratio.

(Conſigeratio. IX.
Alſfſſſiões aĩiales/ꝓ ſtatu nature iſti
tute/fuiſſent pulcerrime. ¶ Huiꝰ
B rõ eſt. qꝛ nulla pᷣueniſſet iudiciuʒ
roõis.ſʒ ad obſequiũ ⁊ nutũ eius vel ſurre⸗
iſſetvel qeuiſſet. Sic in xpᷣo neq; doloꝛẽ

neq; cõcupiſcẽtiã.neq; deſideriũ.neq; ſpẽ
aut metũ inuenire erat/aut aliã paſſionis
cuiuſcũq; ſilitudinẽ/niſi ſubſeqnt᷑ ad im

periũ ⁊ dictamẽ rõis. ¶ Poꝛro qlibet bõ
q;to ampliꝰpfecerit in virtutibo moꝛalibꝰ

atq; gratuitis/tãto refoꝛmabit᷑ oꝛdo iſte ĩ

eo.vt paſſiões nõ pᷣueniãt aut obꝛuãt iu/⸗
diciũ rõis.ſʒ potiꝰad eiꝰiuſſionẽ moderẽt᷑
Hinc oꝛtũ eſt diuinũ illð Ariſt.verbũ.q;
invirtuoſo oĩa cõſonãt rõni.Si tñ eſt in
hoĩbꝰinuenire talẽ/ pus q; coꝛpꝰmoꝛtale
hoc⁊ coꝛruptibile/induerit incoꝛruptibi
litatẽ/⁊ immoꝛtalitatem ⁊ abſoꝛpta fuerit

moꝛs in victoꝛia ¶ Sic foꝛtaſſis eleuare

natura hũanãa voluerũt ipſi ſtoici dũ dixe

rũt ꝙvirtutes ſunt ipaſſibilitates.nõ vti⸗

qʒ ꝙvirtuoſi nihil ſentirẽt aut paterẽtur/

alioqͥn lapidibo eẽnt pares. Sʒ qꝛ paſſio
nẽ quãlibet/pᷣuenit virtuoſus. nec ſurre⸗

pit aliq̃velut effrenis atq; tyꝛãniſans rõʒ
Dzʒ ſtatꝰ talis vtinã eque facilr adqͥreret
q; pulcreꝛ cito deſcribit᷑
naturã hũanã in beſtialẽ detoꝛqᷓbant.nec

aliqd poꝛro meliꝰaut diuiniꝰ ponebãtin

hoiĩe.dixerũt conſeqnter paſſiões oẽs eſſe

pulcras⁊ optimas Ita eni de beſtis iam
diximꝰ. ¶ Ceteꝝ Ariſt.q̃i mediũ iter per⸗

ges negauit paſſiões oẽs bonas eẽ.quia
multe pᷣueniũt⁊ impediũt rõem. Negauit

nibilominꝰ oẽs iudicãdas eẽ malas ⁊ tur

pes.eas videlʒ q rõe regeren. ¶ Puto ꝙ
ex iſtis facile eſt elicere regulã generalẽ de
moꝛali bonitatevł malicia paſſionũ.Dũ
enĩ paſſiones regi debẽt rõne nec regunt
ille tunc iudicãde ſunt aut criminalit᷑ aut
venialiter male.na ſenſualitas in boĩe ⸗
ticipat devolũtario in hoc ꝙ oꝛdinata eſt

audire rõem.quã dũ renuit audire peccat

4

nem/qualẽ pꝛim

icurei ãt qꝛ

⁊ turpis eſt.bꝛuta vero nullã hoc mõ hñt
cu roõne colligantia.nec oꝛdinata eſt eoꝛũ

bꝛutalitas obtemꝑare rõni coniũcte quã
nõ habẽt.

re poſtulaſſet integritas.ita vtveruʒ ſit iu
xta hanc cõſideratõeʒ ꝙ nemo viuẽs eſt ſi
ne pctõ ſuꝑ terrã/etiã infans vniꝰdiei.
Solus xpᷣs pꝰpctm̃ pmi hoĩs ſiẽ habuit
innocentiã oꝛiginalẽ ſic in ſolo regno aĩe
ſue / ſeruata eſt iugiter ab inſtanti ſue cõce
ptõis/talis obediẽetia ſenſualitatis ad rõ

hoie plãtauerat.

eent/inuenire erat Quãuis hec deſtitutio
nature.nequac;imputaret᷑ tũc rationi ad

culpã actualẽvel moꝛtalẽvel venialẽ apᷣ

eos.ſicut nec apð nos dũ infantes ſumꝰ⁊

dũ non hʒ ratio liberũ vſum ſuũ.abſq; oĩ
pᷣcedẽte culpa actualẽ noſtra. Secusvbi

culpa nrã in cã eſt ¶ Nihilominꝰeẽnt hic
attẽdẽda multa circa conditõʒ ſtatꝰinno⸗
centie.⁊ circa libeꝝ dominiũ qð habuiſſʒ
ratio ꝓ oĩ tꝑe ſupꝛa ſenſualitatẽ tã in pue
ritia q; in ſenio.tã motib potẽtiaꝝ natu⸗
raliũ cuiuſmodi ſunt nutritiua ⁊vegetati

ua ⁊ generatiua.qᷓʒ ſenſitiuarũ ſicut ſunt

imagiatiua⁊ fantaſtica.⁊ exterioꝛes nq;
potẽtie de quibo non eſt hic dicendũ ꝑ ſin

gula ſicut nec quale dominiũ in iſtis com

pꝛehenſoꝛes fuerint habituri.

Conſideratio.x.

Aſſionũ aĩaliũ general oꝛigo du⸗

la coognitione/ex conſequẽtivolitionevel
nolitione.impat mẽbꝛis inferioꝛibꝰ mo⸗
uẽs ea.Quẽadmodũ xpᷣs hoꝛribilẽ moꝛ⸗
tis appꝛehẽſionem ĩmiſit a ratione in ſen
ſualitatem.Talis ei colligatio iũgit poꝛ⸗
tionẽ ſenſualem ad poꝛtionem rationale
ꝙviciſſim actus vnius redundãt in alte⸗

rã Quãuis in nonvirtuoſis /tract?ſenſua
litatis ſit foꝛtioꝛ.⁊ ita foꝛtioꝛ/ꝙ non eſt i

ptãte rõnis.non tangi irruentib⸗ pꝛimis
paſſionũ motibo.licʒz ſub ea ſit appetitus

¶ Ded oꝛit᷑ difficultas de pue
ris et fatuis nõ habẽtibo vſuʒ rõis pᷣmitꝰ
. nnnnnſtitute.i tantü ſunt
ſui motꝰilli paſſiõales turpes nõ habẽteſ
modũ ſpẽmvel oꝛdinẽ qualẽ hñane natu

aria nature inſtitutio in
1 latauerat. ¶ Et talẽ neq; in virgie
Maria neq; in Johe baptiſta dũ ifantes

plex inuenit Pꝛouẽit eĩ freᷓntera
ſenſibo extioꝛiby. agẽtib in ipſos
ſenſus.vt inviſum.auditũ.guſtũ.tactũ.et
olfactũ Et hic modus in hoiĩe eſtvelut ab
inferioꝛi Pꝛoueniũt nihilominusveluta
ſuꝑioꝛi dũ ſpũs rational.actuat hacvl il⸗

Mc
””ẽä

dlſconn
bedig
heſpis
lbdenn
(ertit
A möte
N.Vo
glmeg
ſustyi
ſnoai
fütorgn
ipaſt
lant
Mocon
leir
feicec
Anngrie
dickane
ohl
mexoſie
ſuopon
Uſubid⸗
Jnangn
nütmeg

nicscd

—

morigode
äftinn
hin pos
Atüania
echrurtb
nnucreuts
r hotti
plrioneve
morib' o
Moneinſa
ioiigt e
mn ien
nditn
n
lhmmß
—·ʒ
iu

X 1

4

De paſſionibus anime

ille ⁊ dñetur eiꝰtaliter.ꝙ nequit abinuita

rõne ↄſenſum extoꝛqre. Secus in ꝑfecte
virtuoſis.ſec' in beatis.ſecus ĩ xpᷣo.ſecus

ptꝛerea in ſtaiu pꝛimario.de q̊ ꝓbabile eſt

ſentire/ꝙ nunq; niſi deſuꝑ imꝑante rõne
potuiſſet qᷣcũq; ſenſibile foꝛinſecꝰ agere

inſenſus.alioq nvix haberi pᷣt exit qͥn ne/

ceſſe ſit cõcedere deceptões⁊ erroꝛes potu
iſſe cõtingere ꝓ illo ſtatu. ⁊ paſſiões de ne
ceſſitate pᷣueniſſe ratõem Expediũt ãt ſe le

niter qͥ ſentiũt vt diximꝰ Sane mõ nunc

apð naturã deſtitutã pꝛio quãdo neceſſe
eſtvt oĩs noſtra cognitio/incipiat a ſenſu

deoꝛſum tũc autẽ de ſurſum ſp deſcẽdiſſʒ.

Aſſiones ſuas/ſuo mõ dicẽdus ẽ
hre ſpũs noſter rõnał. Sülr et rõ
ſeuvoluntas ¶ Pꝛeſupponenda
unt hic oĩa q̃ dediſtinctõe ſpũs⁊ rõnis ?⁊
lenſualitatis tradiderũt doctoꝛes ſacri nõ
diſcrepãtes in hoc a phis eleuatis.de qͥb
alio loco tractauimꝰ/duʒ ſciam de theolo
gia miſtica vtraq;/declarare tã ſpeculatie
q́; pꝛactice conati ſumꝰ

ꝙ ſicut ad cognitõem ſenſualẽ/ nat? eſt ſe⸗
qui qdã mot ad ꝓſecutõem vel fugã dum
appꝛehẽdit᷑aliqͥ dvel tanq; ↄueniẽs vel vt

diſconueniẽs.Sic ſuo mõ nata eſt ſequi

quedã affectõ.lõge tñ purioꝛ/ad cognitõ
nẽ ſpũs in luiĩe pure ĩtelligẽtie a fantaſma
tibo denudate/dũ ſe ad lumẽ eternũ deſuꝑ
cõuertit.q̃ſi ad ſpeculũ qðdã eternitatꝭ.et
ad mõtes eternos a qb mirabilr illuinat
deꝰ. Aolũtas ſilr dũ inſeqͥ cognitiõʒ rõis
qi mediã inter lumẽ ſpũs⁊ cognitõeʒ ſen⸗

ſus /hʒ in ſe motꝰ paſſionales ſuo mõ.qui

tñ nõ alterãt ꝑ ſe ⁊ immediatecoꝛpꝰqꝛ nec
fiũt oꝛgano coꝛpoꝛeo mediãte.quẽadmo
dũ paſſiões ſenſuales oꝛiũtur.q̃rũ effectꝰ

varij ſunt in coꝛꝑe. vt ad leticiã ſequit᷑ di⸗

latatio coꝛdis.ad triſticiã ↄſtrictio.ad irã
ſuꝑcalefactõ.ad timoꝛẽ frigefactõ ⁊ ita de
reliqs. Vñ coꝛ in gaudio paulatĩ dilatat᷑:
⁊ maximead ãterioꝛa ꝓpter quod moneri

dicik a medicis verſus pectus In triſticia

vero paulat ecõtra.ſad interioꝛa.⁊ maxi

meverſus deoꝛſum In iravero ſubito ver

ſus pectus. In timoꝛe mouet?᷑ ad oppoſi⸗
tũ ſubito In verecũdia ſubito ad vtrunq;
In anguſtiavero paulatim. Et ita nõ po

m? (Et q;tũ patitur
pꝛeſens bꝛeuitas/dicimꝰ iuxta iã notata⸗

ſenſitiu

ctionẽ.qm multavidet᷑ inter ſapiẽtesvari
etas de mõ ponẽdivel negãdi paſſiões.ni

ſi cõcoꝛdaret eos iſta ↄſideratio ſiue diſti

ctio. Poſuerũt ſtoici paſſiones nõ cadere
in ſapientẽ ꝓut Pꝛoſper impꝛobat ex ſa⸗
cris litteris.ariſt.ſilreis ꝑ rões ab expien
tia ſumptas odicit. ¶ Gʒ intelligamus

quid in re ſentiũt ⁊ eos ſtatim cõuenirevi

debimꝰ Concedũt ſtoici endiũ ſapienti
leticiã tollunt tanq; vanu aliqð ⁊ ludicrũ

nec ſeuerũ.Concedũt ⁊ ſapieẽti amoꝛẽ vir

tutũ ⁊ odiũ vitioꝛũ ⁊ ſpem bonã.⁊ fugam
vel hoꝛroꝛẽ inhoneſtatis.alioquin nullũ
in ſapiẽte plusq; in lapide virtutis locuʒ
linquũt.Flegant tamẽ in ſapientetimoꝛẽ

miſericoꝛdiã dilectiõem ira.tanq; egritu⸗

dies ⁊ moꝛbos animi peſtiferos ſicut no⸗

minat Cicer in detuſculanis ¶ Sic ſen

tire viſus eſt Boe.dũ has q̃tuoꝛ paſſiões
abijciẽdas in inqſitõne veritatis/metrice
iubet.Tu q̊ʒ ſi vis luĩe claro cernereverũ.
tramite recto carpe callem. Gaudia pelle.

pelle timoꝛẽ nec doloꝛ aſſit.ſpemq; fuga⸗

to.nubila mẽs vinctaq; frenis.hec vbi re/⸗

gnant. Quis tñ exiſtimauerit boetiũ/vel
alteꝝ ſapientẽ.negaui ſſe.qn plures ⁊ varij
ſint aiaꝝ noſtraꝝ aqvirtutes⁊ advitia ſpi

rituales affectꝰ ¶ Ecce ꝙ differẽtia nega⸗
tõis⁊ cõceſſiõis paſſionũ inter phᷣos/ma

gis ex noibo q; ex re pendere videt᷑ cũ vera
ſit ↄſideratõ nrã.ꝙ paſſiões ſuas ſuo mõ

dicendus eſt habere ſpũs rõnalis.Silræ
ratio ſeuvolũtas.ꝓpoꝛtõnalr ad appetitũ
u/ differeéter tamé.

i eĩ deuotio ẽ(ſic eſt eleua
tio mẽd ĩ deũ/ꝑ piũ⁊ hũilẽ affectũ.vtiq;iã
affect?ille nõ eſt intelligẽdꝰeẽ ſolũ ſenſuał
q freq̃nt᷑ nõ ẽ in nrã ptãte.nec reſpicit iu/
ſtũ vt iuſtũ ẽ.nec ẽ ſoliꝰvolũtatꝭ/ inſeq̃ntꝭ⸗
cognitõʒ poꝛtõis ĩferiorꝭ ipᷣiꝰrõis.aſpiciẽ

tis fantaſmata lʒz abſʒ fantaſmate:qm hoc
nondũ eſt ꝑfectoꝝ qͥ ꝓp ↄſuetudĩe exercita⸗

tos hñt ſenſus ſpuales ĩſitos ĩ apice poꝛ⸗

—

tõis ſuꝑiorꝭ ipiꝰrõis.q poꝛtio legibs eter/
nis innitit/in lumie pure intelligẽtie. um /
ꝑmixte loco ⁊ tꝑi.¶ Et qm noiʒ grãdise

75

dos alterãdi coꝛ ĩm ¶ Aiaduertat ãt ſtu
dioſus diligẽter hac de paſſionibo diſtin⸗

Aſſiões ſpũales/ magis attẽdẽde –
ſunt aĩe ad deuotõʒ vocate/qᷓ; ſen
ſuales. vt illas adipiſci.⁊ ſʒ eas af
fici merea

ſepe penuria. quoꝝ nihilominꝰ inſtitutõ

libera eſt Tranſferam deinceps nomina
paſſionũ aĩaliũ de quiba phi tractauerũt.

ad affectões hmõi ſpirituales.q̃les habet
anima.dũ cõtemplãs deũ Amat ipſuʒ vt
totũ amabilẽ. Concupiſcit ipᷣmvt totum
deſiderabilẽ. Fruit᷑ ⁊ quietat᷑ ⁊ delectatur
in eo/vt in toto bono/vtcũq; iam adepto
Ogit vero qͥcqͥd ab hoc toto amabili.to⸗
to deſiderabili.toto delectabili ſepare pᷣt.
Hinc illð ſibi vehem̃tiſſimũ odiũ ad pec
cata hoꝛroꝛ ⁊ abominatio ⁊ fuga⁊ deteſta

tio/ſi videant᷑ inſtare. doloꝛ autẽ acerbiſſi
mus?⁊ inqetudo moleſtiua ſi foꝛſan affue⸗

rint. Hinc pᷣterea ſpes ingẽs dũ ↄſiderat

* . —. -–—

magniſicẽtiſſimã ⁊ munificentiſſimã dei
liberalitatẽ.repꝛomittẽtẽ eterna Audacia
rurſus magnanimis in aggrediẽdo gran
dia pꝛopt᷑ deũ.Zelus q̊ʒ diuini cultus et

honoꝛis. Deſpꝑatio ãt in virib ꝓpꝛijs. vel
deyiribeꝓpꝛijs.vt ex conſideratiõe tãtoꝛũ
diſcriminũ igene eae inſcruta-

biliũ metꝰ ingens. ¶ Ecce habemin ſpũ

paſſiões vndeci pꝛicipales. Amoꝛẽ.cõcu

piſcentiã.delectatõem.odiũ.fugã. triſtici

am.ſpẽ.deſꝑatõem.audaciã.metũ.irã.vel

zelũ ¶
ꝓpꝛiã aſſignemꝰ.paſſiones aĩales vt tales
ſunt/verſant᷑ circa rõem cõmodi vel incõ⸗
modi.ſpirituales vero/ad rõem ſolius iu⸗
ſtivel iniuſti reſpiciunt. ”

Conſideratio xIII

Aſſiones ſpũales / hñtes oꝛiginẽ

¶ Et vtadvnũ dicamꝰ? differẽtiam

—

centrũ aliqð vel cardovel axisvel ſidꝰ ĩmo
bile/ intervolubiles alias qleſcũq; ⁊ vnde
cũq; ſurrexerit paſſiões ¶ Puto ꝙ paſſio
nes hmõi ſpũales habuerat qͥ dixit. Dñe
añ te ome deſideriũ meũ.Et rurſus Ocłi
mei ſp ad dñm. ro cuiꝰ intellectu pla
ceatvti manuductõe groſſa figurali Con
ſtituamꝰnauẽ in medio mari.oꝛdinemus
eã et armemꝰtã hoĩbo q; inſtrumẽtis oĩb⸗

reqͥſitꝭ ſit in medio nauis malꝰerectꝰ poꝛ⸗
tans velũ expãſum advẽtoꝝ ſuſceptõem.

ſit in ſummitate mali rectoꝛ nauis ita col
locatus ꝙpᷣt quaq̃uerſum.ſurſum⁊ deoꝛ⸗
ſum.dextroꝛſum⁊ ſiniſtroꝛſum.añ⁊ retro
ꝓſpicere ſibi de om̃ib.ita vt neq; fluctuo⸗
ſe elatões maris/neq; caligines nebuloſe

exↄſideratõe pura⁊ lucida iudici
oꝛũ diuinoꝝ qͥ ad bonos ⁊ repꝛo⸗/
bos / hñde ſunt iugiter apð deuotos/tãqᷓ;

neq; vndaꝝ aſpſiões.neq; ertẽſiões. neq;

diſtenſiones veli ꝓvarietateventoꝝ/ neq;

cõcurſus⁊ occurſus nautarũ ſeu remigan
tium ſeu nauẽ regentiũ /valeat obſtare/ q

minꝰinſpiciat oĩa quevidẽda decreuerit.

Zalis rectoꝛ:⁊ ſi ferat᷑ nũc hac nũc illacꝑ

hãc nauẽ.ſi circũſonãtes etiãvndiq; vari⸗

as mutatões pᷣdictas ꝑpeti cõpellit nihil
ominꝰlibeꝝ hʒ aſſidue ꝓſpectũ ad ĩmobi

lem celi plagã q; polũ noliamꝰ Detoꝛquet

inſuꝑ oclos ſi et dũ placuerit ꝑ oẽʒ circũq
q; in infimis regiõeʒ ¶ Exiſtia talẽ eẽ de

bere ſpm̃ in nauicla coꝛpis qualis tibide
ſcriptꝰeſt rectoꝛ nauis.Aſcẽdat ipſe opoꝛ

tet arcẽ ſeu ſpeculã ſynderiſis quã appel/

lauit myſtice ꝓpha montẽ dñi.paulꝰ celuʒ

tertiũ. Johes eſſe in ſpũ Pꝛoſpiciat ex u⸗

la ſpecula tanq; ex ſummitate mali ſtabi⸗

lem celi axem qᷓ deus eſt.q ſcʒ manẽs ſtabi
lis dat cũcta moueri. Videbis q ſpũs iſte

poterit annotarevẽtos paſſionũvariaruʒ

tanq; ex.xij.ꝑtibo⁊ plagis ducentiũ oꝛigi⸗
nẽ.a deo.a bono angelo.a malo.a celo.ab
innata cõplexione.ab actiõe q̃litatũ pma
rũ.ab actõe qlitatũ ſcõaꝝ.ab imaginatia
virtute.a ſpũ.a rõne.ab habitiba adqͥſitis

vel innatis.tandẽ avaria cõbinatõne ſeu
configuratõe cauſaꝝ pᷣdictarũ. Suꝑ qb
oĩibꝰoſiderãdũ aliqͥq exiſtiamꝰ ꝑ ſingula.

Conſidera. XIIII.

Aſſiões ſpũales/oꝛigĩari a deo tã
mediate qᷓ; imediate/fatẽdũ eſt

deniq; multi ſunt tractꝰdei amoꝛoſi q̃les
oꝛabat aĩa ſctã in Cãtic̃. Trahe me inqͥ t
pꝰte curremꝰin odoꝛẽvngẽtoꝛũ tuoꝛũ Et
hec oĩa atq; ſilia/cũ ſint paſſiones ipᷣiꝰſpi
ritꝰvel cauſant eas.qͥd ſuꝑeſt niſivt fatea⸗
mur deũ agere paſſiões in ſpm̃.vſq; adeo

vt iubilet⁊ exultet ſpũs ĩ deo ſalutari ſuo

mplius vero.ſi naturã qͥnq; ſenſuuʒ

ſpũaliuʒ pſpicimꝰqͥ ſuã hñt ſilitudinẽ ad
ſenſus coꝛꝑales / inueniem? de eſt ipſi
auditui ſpuùali armonia ſonoꝛiſſima.⁊ ipᷣi

viſui lux ſplendidiſſima.⁊ ipſi guſtui ſa⸗
poꝛ dulciſſimus.⁊ ipſi olfactui odoꝛ ſua/
uiſſimus.⁊ ipſi tactui amplexꝰiocundiſſi
mus. rro ſemel locut? eſt deus per

Di oĩs ſapĩa a dño deo eſt.⁊ ſapi
entia ðꝛ a ſapoꝛe ̃ᷣm nomẽ ſuũ Si pᷣterea
grãʒ dona⁊ virtutes ĩfundi ſuꝑnaturalra
deo / nemo fidelambigit. Si rurſuʒ virtꝰ
ſacr̃oꝛũ attĩgit ſaltẽ miſterialr in ſpm̃ Si

. perſn
ſöthennſ
bnbiſch⸗
menterinn
Pinndo⸗
tnon ſ
oſ
Chinire
ussinon
gtetino
ſliü men
nüzoſn
nſacant
ninſp
lonper
inuen
uertor
ſomS

lon?
rinoc
gfiaena
gllopea
loſoöze
ſeen
Mepe
Nontdon
oronie,
Cirnime
Nlnth
Nlunella
ugignib⸗
fie
lelubſtit
urglio
dheſrde⸗
ſeulici
mnnſigi
nobcbing
nhhſſtee
neolan

cecd
mOoen

ritſpüsn
ſnſin
boſicbeſ⸗
mrpbe
ſuntph

wine
Dpe⸗
Nungula.

madeoi
üc
daſ
Sißtnen
Gpnunruk
ni
Ariſpi⸗
meuſqe
Meneingt
nüntit
Vnesihpi
mniürtinen
ſ den
rnſt
gvcena
chmeinin
gwwcki
oriint,
Hiatu⸗
mniconſ
dcnen
kp

ſtrũ Unꝰeſt ꝑ applicatõem immediata

De paſſionibus anime

ſcripturã ſuam ſacram.qui quis⁊ idipᷣm

nõ repetat ſemꝑ per ſinglos vt dicit Job.
repetit tamẽ aperiẽdo ſenſuʒ.vt intelligitk

hbmõi ſcripture.repetit quoq; induendo

mentẽ virtute ex alto.repetit inclinãdo.i⸗
ſpirando.alliciẽdo.illuiando.ſtabiliẽdo.
vt non ſolũ intelligãt᷑ ſed impleãt᷑ ⁊ꝛ ame
¶ Puto ſic affici.poſtulabat qͥ dixit Cõ⸗
cũpiuit aia mea deſiderare iuſtificatůnes
tuas in om̃i tpe. Cuiꝰrönem vnã reldes

qꝛ teſtimonia inqͥt meditatio mea eſt.⁊ cõ
ſiliũ meũ iuſtificatões tue. Bonũ certe ſe⸗

curũq; ↄſiliũ iuſtificatiões dñi/q̃s ſcbtu
ra ſacra tradit.qð ↄſiliũ qui deſerit.voles
inniti ꝓpꝛie vel aliene pꝛudẽtie hũane.ꝰo

lens pᷣterea ſeqͥ deſideria coꝛdis ſui/ ⁊ ire ĩ

adinuẽtionib ſuis.vt tandẽ fallat⁊ fallat᷑

inter totvarietates affectuũ videlicʒ oꝛiẽ/
tium / neceſſe eſt. put infra docebitur.

Conſigeratio .x.

Aſſiões ſpũales ab anglo dei bo

no frequẽter immitti credendũ ẽ.

afficiẽdo.monẽdo.⁊ docẽdo.ꝑſcrutatioꝛ

ſup ſcoʒ ſentetigaꝝ ¶ Fatemur itaq; ꝙan
gelus nõ illabit in ſom̃ noſtꝝ qm̃ hocipᷣʒ
oliꝰdei ꝓpꝛiũ eſt.qͥ ita ſym̃ noſtꝝ ſolus pᷣt

quippe conqͥ ſitõ lFaranure cribẽtib⸗

dñant᷑ poſſidere foꝛtit᷑ atq; ſuauiterivt ſue

motioni atq; viuiſicatõi/ ſpũs noſter obe
diat vltro.⁊ ſic vltro tñ/vt nõ habeat fas
obniti.Et hũc ingreſſum dei dũatinũ.no
minamꝰillapſum ¶ S
modi quibaangelꝰ bonꝰ agit in ſpũm n

ſue ſubſtãtie ⁊ virtutis/ad ſpm̃i.nõ quidẽ

naturali oꝛdine ſtatu pñtis miſerie.ſed
diſpẽſatõe ſuꝑnaturali. Facta ãt applica

tõe tali/cũ angelꝰ ſit ſubſtãtia luioſiſſima

virtuoſiſſima ac benigniſſima quis nea
nerit quin alliciat ꝛ quodãmõ trahat᷑ſpi⸗
rit?noſterab hmõi luioſa? benigna⁊ ſud.⸗
ue olentivirtute:tanqᷓ;ſi ferrũ trahata ma

gnete.vel appetitus ab obiecto placidiſſi
moꝛ ↄuenientiſſimo moueat᷑ Plrer ſi fue
rit ſpũs nr̃/purcaſtꝰ integer ⁊ ſanꝰſine di
ſcraſia febꝛili coꝛruptõisvicioſe.ſine int⸗

„

poſitõe ſoꝛdidarũ cogitatuũ cũ deſiderijs
turpibo⁊ fedis. ¶ Coꝛro ſicut imaginati
ſunt phantes ꝙ actões celi coꝛꝑei/ꝑ oẽm

Nolo quiſqᷓ; expectetvt nũc ꝑtra
ctemꝰ ſtudioſe modos quib angelicſpi⸗/
ritus copulari pᷣt ad hũanũ illuſtrãdo ipʒ

Sut nintorin nlii⸗

77

oꝛbẽ ſtellaꝝatq; planetaꝝ.⁊ p oĩa ʒodiaci
ſigna foꝛmãt coꝛpꝰhũanũ.influũtq; ⁊ im

pꝛimũt in ipᷣm ↄcatenatõe q̃dã indiſſolu

bili Pꝛopoꝛtõnabili ſilitudie poſſumꝰdi
cere/ꝙ ex diſpẽſatõe dei gratuita/ q̃libʒ ce

leſtis hierarchia a ſummovſq; deoꝛſus//p
oẽm iũcturã ſpũalẽ/influere bʒ in bũnnũ

ſpm̃.quilibʒ angelꝰſuo mõ.mediate vel i⸗

mediate Sic ſeraphin inflãmat.cherubi

illuſtrat.thꝛoni ſtabiliũt. Et hoc ſ̃ᷣm tres
vires aĩe.affectiuã.ſcʒ intellectiuã ⁊ execu
tiuã.⁊ ſᷣm tres eꝰpoꝛtões/ſuꝑioꝛẽ/inferio
rẽ ⁊ infimã ſenſualẽvñ⁊ appꝛopatius pꝛii
ma hierarchia mouere dicit᷑ poꝛtõeʒ ſupi
oꝛẽ anle/q̃ reſpicit pꝛia pꝛicipia.ſcdᷣa poꝛ
tionẽ inferioꝛẽ q̃ reſpicit ↄduſiões gene-
rales ⁊ tertia poꝛtionẽ ſenſualem q̃ ad ſin
gularia magis dilabit. ¶ Duiſqs p̃terea

ſtudioſe recogitauerit ea q tãgere ſuꝑficia
liter itedimꝰde cauſ naturaliba paſſionuʒ

aialiũ.ꝑ q́s diſponit᷑ vel indiſponi᷑ſpũs
ad paſſiões ſpuũales:aĩaduertat qᷓntũ do⸗
miniũ habeat bonꝰangelꝰad iĩiducẽdũ ſal

tẽ diſpo ſitiue hosvl illos affectꝰ / diſponẽ

dovel imutãdo ſenſus coꝛꝑales.tã intio⸗
res q; excioꝛes.qͥ ſunt oꝛganice potẽtie.et
boc mõis varijs ⁊ pene infini.iuxtavari
etatẽ applicationũ młtipliciũ.hꝰvł illius
cauſe coꝛꝑal. Vexꝝ de his non eſt hic di /

cendum per ſinguluaa.

RE*
Aſſiões ſpũal

rea doctrias? obuatões eoꝛũdẽ btoꝝ an

. es pturbãt᷑ cxebꝛo
p ab imiſſiõibeꝑ ãglłos malos fact
Pnñt quidẽ angeli mali q;tũ deiꝓp
uidẽtia ꝑmiſerit/agere ſilia młta ad ange
los bonos tã ob ſubtilitatẽvigoꝛẽq; ſube
ſue.q; ob ꝑſpicuitatẽ naturał ingenij.q; p
pter exꝑietiaꝝ diuturnitatẽ.nũc ĩ natura
lib actòibo ſurſuʒ⁊ deoꝛſuʒ ĩ celoꝛ ĩ terra.
nũc ĩ oꝑatõiba miracloſ angłloꝝ⁊ oĩʒ ſpi
rituũ btõꝝ.q;uiſ enẽt freq̃nt Excecateos
malicia amẽs. ſuꝑbia furẽs ſine lege ⁊ oꝛ
dine.liuoꝛ inſaniẽs Excecat eos iuſtũ dei
iudiciũ illudẽs eis⁊ ꝑuerſiſſiõs eoꝝ cona
tus aduerſus elcõs ſuos ↄuertẽs i vſum
ſue bonitatꝭ.¶ Zrãſfigurat ſe ãgelꝰſatha
ne/i ãgelũ luq ſic tradit aplłs.Oð fieri ſic
vno mõ pt itelligi.vt ipᷣe malꝰãgelꝰceleti/⸗
natã maliciã⁊ hoꝛrificos affectꝰſuos/fin
gẽdo ſe placidũ/ pulcrũ/⁊ benignum/ad
exemplarangloꝝ bonoꝝ Imitãdo pꝛete

. geloꝝ in amoꝛè caſtitatis ⁊virtutũ. Cam cut natura ſpecifica caliditatis eſt calefa⸗ gtcni
vt ſeducãt faciliꝰ/qᷓ; venerent᷑ et colant᷑ ſic cere/ ita natura ſpecifica magnetis eſt ſic frinnn
deus. HNã ꝓpter qͥd aliud inuenimꝰin ſuꝑ/⸗ mouere ferrũ natura ſpecifica ſtrutõis di örgrn
ſtitõib magicis /fieri thurificatiões ⁊ oꝛa gerere ferũ Et ita dereliqͥs effectibvus.q̃s ncln
tiones deuotas ⁊ ieiunia.petit qʒ fier mi nõ dicũt fieri ex ↄcurſu vel actõe q̃litatum uti nuch
niſteria ꝑ pueros innocẽtes.niſivt effica / pꝛimaꝝ vel ex cõbinatõe earũ ſeu ↄfigura aͤinſfum
tius fallat ⁊ colat᷑ ſicut de: ¶ Deniq; q̃n/ tione.quẽeadmodũ fuit intentio rundã/ tercheben
tas habeãt efficacias ad imutatiõem coꝛ⸗ agd hec pꝛincipia generalia qleſcunq; effe⸗ tſond
poꝛis actões iſte malignoꝝ ſpirituũ / ſcri ctus ĩferioꝛes reducere/qͥvł nõ pñtvel dif dehisqu
ptura ſacra docet de magis Phargonis ? ficillime pũt in aſſignatoe totvarietatum ſuntſoise
alibi. Et rõ certa deducit/pᷣconceſſo; de/ in effectibo ſemet euoluere. ¶CFnueniemꝰ rethtare
mones aliqͥ ſint aduerſi us qs nobis ẽ col Ppterea q̃ſdã phoꝛũ opinatos eſſec ſicut er unnnihn⸗
luctatio ſicut tradit apłs.Et idipᷣm ⁊ ſcei articulis pariſieñ.condeẽnatis palã elicit aladopo
patres multis ſupꝛa numeꝝ argumentis ꝓceleſtes itelligetie que animãt celũ m nelore
α nſ̃ Vl invenien e rin ſomñ qualt celu. agit fiun
„ Ny in coꝛpus.itavt ſpũᷣs ſe haberet ſolũ paſſi
2 onſig er 2⸗ X VI I. ue/ad oẽm ſuã ohnirſemelacemen ug
Alſſiões ſpũales immittũtur a co ⁊ nilagebat ſed agebat᷑ tanq; ſi obiectum npmr
I¶ P lo. mediate tñ.⁊ ſolũmodo diſpo: lucidũ agat imaginẽ ſui in ſpeculuʒz obie⸗ orali
ſitiue. Silr a qlitatib ſcõis cõſe⸗ ctũ.vel tanq; pictoꝛ. aut ſcriptoꝛ ſi agat ĩ hon
Aquentib, celeſtes influxꝰc pꝛimaꝝq̃litati tabulã. put etiã Boetiꝰin ſuo de cöſolato Fitad
actões ¶ Longus eẽt hic ſermo de tradi; ne mexrovno cõmemoꝛat ¶ Dixerüt rur⸗ fün
toõne aſtrologoꝝ qͥ ad actões celeſtes ĩ cꝛꝛ ſus aliqui ꝙ hec actio intelligẽtiarũ/fit li⸗ dunt
pus bumanu.ſm varietatẽ ſignoꝝ ⁊ pla/ bere in ſom. nũcad hoccognoſcẽdũ nüc oli
netaꝝ ⁊ aſpectuũ.vt ꝙ ſaturn inducitad ad illo.Alij naturali neceſſitate id fien cõ mi
triſticiã. Jupiter ad leticia.mars ad iram tendebãt.ponebãt tñ/ ꝙ diſpoſitio ſpũs. clyae
ſol ad audaciã. venus ad cõcupiſcentiã.?· pꝛout abſtrabit mag aut minus a carna⸗ lnußin
ita de reliquis. Indevenit diſtictio illa libꝰ vinculis.et carcere ceco coꝛꝑis.iuuat liicbe
planetau/ aliꝰe beniuolꝰ.aliꝰmaliuolus plurimũ vel ipedit/radioſos hos influxꝰ. ectge
quis hoc nõ ſit accipiendũ de malicia q Sic ſaluãt magicã naturalẽ.ſic ꝓpheticã noicſfie
ſit innata planetis. Inducit eni qᷓntuʒ de illũiatõem.⁊ ita de plurimis. Sic imagi nee
ſeeſt ad bonuʒ. ſed in hoĩb abuſus eſt / q nati ſunt Auicẽ. Algaʒel.Alkindꝰ.⁊ non/ rfigi
bone nature inclinatiões/deducũt in ma nullixpianoꝛũ doctoꝛi ponẽtes aiam il/ ſan h
lũ. ¶ Potuerat etiã rememoꝛari q̊ͥ pacto luſtrari quaq̃uerſum Et hoc poſuerũt ali no ac
celeſtes influxus.varias impmũt? miras qjuitieri ꝑ liberã cõuerſionẽ ſpũs/ſᷣm du⸗ I
tã in lapidiba q́; in herbis⁊ metallis ꝓpꝛie plicẽ facig ſuã.nũcad ſupioꝛã nũcad infe Roue
tates.ſicut in magnete ꝑſpicue cernimus rioꝛa. ſto⸗vero nullũ poſuit niſi ab Gice
Sicut pᷣterea dicũt reruʒ hmõi curioſi infimis fieri ↄgnitõʒ vel affectõʒ oꝛigina⸗ nn
lapis aliqͥs poꝛtat vel inſpectꝰ dat auda/ tiꝰ? imediate.quẽ ĩſecuti ſunt cões docto auacpl
ciſali acltalcemoe eczroi ;;/ tes catholici dii loquũt de ſtat naturede Knn,
tũ bñtveritatis / nihil aliud pbant q; coſi ſtitute neceleuate g rapt?aut illuſtranões anadn
deratiõeʒ noſtrã.qm acceptões hmõi fiũt miraculoſas.ſicut dicit petrꝰ ꝙ nõ hũana hur
no immedigte in ſpm̃ rõnalem ſed in coꝛ volutate allata eſt aliqũ ꝓphbetia. Raptꝰãt cord
pus.ad cui alteratõem/hãcvel illꝗ/nõ pa vel extaf apð deuotos tuc iõ ðꝛ fieri dũ il deen
rmũ indinatr᷑ ſpu's ad hũc affectũ ſpual ve. luſtrat ſpũ's immediatedeſurſum qꝛ pꝛet dan
ad illũ in ſe ꝓducendũ.quẽadmodũ mẽo naturalẽ curſum vite pñtis hoceuenit. ur
ratur Heliʒeꝰeuocaſſe pſaltẽ/ duz ꝓphetie ¶ A ſi J 4½ „ fofnansf
ihin in ſeellet ercitare (Xat demones Conſiderg. xVIII D
icunt᷑ ꝑ aliqs hmõi virtutes allici — Aſſies ſpiiales intantnlurimꝭ (hrtpaiin⸗
civel coel ſlten eſtſpecularoto ie tve ibe tmnantbumimd ſtligen
cãt autẽ aliq virtutes hmõivirtutes occul ¶ dpaliAutoꝛiſauit plaro ꝙ aie iſe⸗ qi⸗
tas ſicut Auicẽ. Alij virtutes a tota ſpecie quũt᷑ coꝛpa.n qͥdeʒ naturali nccitateſi ad kleratoa
vel que inſequũtur foꝛmã ſpecificã rei.·ſiꝭ ſpũm liberũ fiat aſpectꝰ.ſʒ qd inclinatõ⸗ ca
”s8M lpum liberu fiar aſpe incli iegciſe

L Unepiepg HD

ocſeſſcnt
Nonnicſe

Nuckalieg
erſoli e
Aaftmnöen
Giohiann

Peolnodicg

nrſiage
ladeti
(Deim,
Ainnif,
mli
rlſini
his
Gten
npsiuna
Nosinku.

ſcgbenc

Oimnag
Knd Ano
nirszumd
Xpolnciti
ſhhisfnde
iniczgi⸗
ſaizarignr
ntcivdoen
Kannamed
luthnmndes
nübünna
au wydit
iefindäl
nümanpe
hocclenit

W
WI
untpinn
S
jingin
iriuni⸗
iidm

De paſſionibus anime

ne ꝛont coap iom ſummiſtrat aletani5

inſtrumentũ. Cõſtat eni ꝙ ad inſtrumen
toꝛũ varietatẽ/ↄſurgit in opatõnibo facili
tas maioꝛ vel difficultas. Videmus itaq;

cũ inſtrumẽto quadrato.alit᷑ cũ acuto.ali
ter cũ hebeti Sicꝛ ſcriptoꝛvlł pictoꝛ Sic
erit ſuo mõ de varia cõplexione mẽbꝛoꝛũ

⁊ de his que mẽbꝛis ipſis ſubſeruiunt.vt

ſunt ſpũᷣ coꝛpoꝛelta radicales q̃ fluẽtee
yt eſt pterea ſanguis qui eſt cõis materia

tam mẽbꝛoꝝ q; hmõi ſpirituũ. ¶ Circa
quod opoꝛtet attendere iuxta traditiõen
medicoꝝ ꝙ ſanguis ſubtilis⁊ clarꝰin ſub

ſtatia / temnpat? vero in q̃litatiba/ diſponit

ad gaudiũ maiusvel minꝰ ſᷣm qntitatẽ ta

lis ſanguĩs qui generat ſpũs ſplendidos

atq; tpatos¶ Danguis autẽ clariꝛ ſubti

lis ⁊ calidꝰ a dominio(qualis eſt ſanguis

coꝛpoꝝ in quiba coloꝛ rube dñat᷑ diſpo⸗

nit advelociſſimã iram. cum ſitvelocis in

flãmatõnis.et motꝰ.ſʒ ira hec/modicũ eſt

reſoluat᷑:

eure om̃e ſubtileꝛ tenue celerit

ſ Sivero ſanguis fuerit ſubtik
⁊ clarus ſed frigidꝰqualis eſt in coꝛpibus
in q b aquoſitas naturalis fleumatis do⸗

minat᷑.inclinat ad timoꝛẽ⁊ puſillanimita

tẽ. q̃ a q buſdãvocat᷑ coꝛdis debilitas. Et

hoc eſt qꝛ ſpũs a tali ſanguĩe generatꝰ. eſt

modicꝰ frigiditate impediẽte ſuã genera⸗

tionẽ Eſt etiã grauis ⁊ paꝝ inflãmabilis
ꝓpter frigiditatẽ⁊ humiditatẽ.ideo ſuꝑeſt
vt ſit ineptus calefacere coꝛ ⁊ ab exterioꝛi
moueri/ꝓpterea neq; ad irã neq; ad gaudi
um neq; ad audaciã/pᷣt inclinare /

guis autẽ groſſus⁊ calidus ſi fuerit niger

aut tenebꝛoſus ⁊ ineq̃lis groſſiciei qͥ tur⸗

bidus appellat ualis ei ſanguis corpo⸗

rũ in quib coloꝛ appꝛopinq̃ns fini a

ſtionis dñat/ diſponit ad triſticiã ꝓpter te⸗
nebꝛoſitatẽ ſpirituũ.⁊ ad irã ꝓpter calidi⸗

tatẽ ipoꝝ.Diſponit inſuꝑ ad ꝑtinaciã vł

—

fixam irã ꝓpter eoꝝ ſpiſſitudinẽvel groſſi
ciẽ. Delet᷑ eni tarde nimis.foꝛma eis im⸗
pꝛeſſa.⁊ a coꝛꝑe tarde diſſoluũt¶ Si ve⸗
ro ſanguis fuerit groſſus ⁊ calidꝰ/non tñ

turbidꝰ. qlis inuenit᷑ in coꝛpiba hñtibus
coꝛ tꝑatũ⁊ epar notabiłr calidũ atq; ſiccũ

ſed lõge ampliꝰſiccũꝛ vtẽtibo dieta medio
i/vel in coꝛpibo tpꝑatis qꝝ ſanguis foꝛti
exercitio calefactꝰ: inſpiſſatꝰnondũ cepit
aduri⁊ denigrari/ nõ diſponit ad triſticiã
ſed ad cõſtantẽ audaciã.quã quidã vocãt

foꝛtitudinẽ coꝛdis /diſponit q́; ad med/o

crem irã qꝛ leticia frãgit eam cũ ad eã ſint

magis pꝛoni q ad miſticiã. Sʒ ſi ex vehe
mẽtiſſimis cauſis ira foꝛtis excitet᷑.in tali

bus tarde ſedat᷑ ꝓpter groſſiciẽ ſeu ſpiſſitu
(Winsante groſſus et
frigidꝰ nõ tamẽ turbidꝰ/qualis eſt in coꝛ⸗
pꝑibo hñtibo coꝛ tẽꝑatũ ⁊ epar ſiccius ⁊ fri·
gidius temperato ſed magis ſiccũ q; frigi
dũ.vt vtentibꝰ dieta generatiua de ſe me/
diocris ſanguinis.reddit hominẽ medio
crẽ in oĩbo accidentibo animi.vt nõ mag
ſit pꝛon? ad hoc qᷓ ad illud. Sed in tãätuzʒ
differt ab his quoꝛũ ſanguis eſt tpatus.ꝗ
niã exdiſpoſitiõe ſui ſanguinis eſt ſolidꝰ
ſinctonſige in inchoatis pꝛopt᷑ groſſiciẽ
ſpirituũ ſuoꝝ ¶ Sivero ſanguis ſit groſ
ſus⁊ frigidꝰ⁊ turbidus/ſicut in habẽtibꝰ
epar eqliter frigidũ ⁊ ſiccũ tꝑato.vel am⸗
pliꝰ frigidũ.⁊ vtẽtibo his qͥ generãt hmõi

dinẽ pᷣdictoꝝ ¶

ſanguinẽe/diſponit ad celerẽ ⁊ permanẽtẽ
triſticiã? ad lentãvel tardã irã. Dʒ ſi exci
tetur ira ex foꝛti caula/nimiũ ꝑſeuerat.et
inclinat ad odiũ vel ad rancoꝛẽ. Yoꝛtitu⸗
do tñ ire iſtoꝛuz/ minoꝛ eſt q; in hũtibus

groſſum ⁊ turbiduũ atq; calidũ ſanguineʒ
SDed maioꝛ q; in hñtib ipᷣm ſubtilẽ.pꝛo
ppter qð naturaliter odiũ iueterat᷑ in iſtis.

¶ Ecceqꝙ ſm iſta ⁊ ſilia/ſumũt medici ſi

gna complexionũ.⁊ attribuũt alias cõdi⸗
tões ſanguineis.alias colericis alias flec

maticis.alias melancolicis

Conſideratio xIX x
Aſſiones ſpũales ſolent immuta,⸗
ri.mediate tamẽꝛ diſpoſitiueè/per
actionẽ q̃litatũ pꝛimaꝝ¶ Sub⸗
eqtur hec cõſideratio ad declaratiõe; pꝛe
cedẽtis. Navaria diſpoſitio ſanguis atqa;ʒ
ſpirituum/cauſat᷑ pꝛincipałra multiplici
Bumamãt ꝓ
manuductiua declaratõe pᷣdictoꝝ exẽplũ

actõe qualitatũ pꝛima

qð in ebꝛijs quotidie cõſpicimꝰ Conſtat

enialiquos pꝛiuſq; vino ſe repleuerĩt/ tẽ?
peratos eſſe? ſedatos in affectõibus/qui
Pocd vinũ abundãter ſumptũ.trahũtur⸗/

i ad irãvehementẽ.hi ad triſticiã melan

colicã.hi ad leticiã effuſaʒ.hi ad ſpem. hi
ad timoꝛẽ. hi ad audaciã. hi ad odiũ ⁊ ins
dignatõem.hi ad benignitatẽ ⁊ amiciciã

Lurãt fit hec tãta varietas:nimiꝝ·qꝛ va
riatur accidẽtalis diſpoſitio ſanguinis ?

humoꝝ atq; ſpirituum / ex actõne vini et

75

2

Conſi

qualitatũ ſuaꝝ: Duo circa facile eſt ꝑ⸗

pendere/quantũ opetur hec vel illa com⸗
plexio fixa quodãmodo⁊ permanes / ſi in
accidẽtali ⁊ tranſeũte diſpoſitõne coꝛpꝑis.

diſſimilis tam q; ſubita et potens opatio
ſubſequat᷑ adeo quidẽ/vt ſi videris ebꝛiũ

pꝛiꝰ ſobꝛiũ.fere dicere poſſis.hicvtiq; nõ
eſt ille. ¶ Deniq; quantũ pꝛoſit in moꝛa⸗

li negocio cognoſcere/tales paſſionũ oꝛi⸗

gines/tam apud ſe q́; apud alios /vel coꝛ⸗

rigendosvel docẽdos/nõ opoſum eſt ad⸗

uertere.cũ nõ eadẽ videãt᷑ebꝛijs ⁊ ſobꝛijs

fm phm aliterq; pꝛoinde ſint ad deuotõ

nem⁊ virtutẽ inducẽedi/ſicvel ſicaffectati

Quod vtiq; vidit ſapies mulier abigail/
que nabal nõ niſi poſtvinũ digeſtũ ↄmo⸗
nuit.Hoc inſuꝑ lucidiſſime tradidit op⸗

timꝰmoꝛal artiſex gregoꝛiꝰĩ ſuo paſtoꝛali

Allſſiones omes.p imaginatiuam
p virtutẽ.ſolite ſunt vel intendi no⸗
tabilitervel minui. Et hic inſere⸗

EEE

2

mns de reliqͥs oꝛiginibo ipſarũ paſſionũ.
natiua tradũt phantes ⁊ medici/ ꝑ experi
entie libꝛũ edocti.Dicũt enĩ ipam habere
virtutẽ regitiuã ⁊ ĩmutatiuã totiꝰ coꝛpis

Itaq; quantã vim habeat virt? imagi⸗

Quod vt facilius innoteſcat/ſuppona

mus pꝛio cũ pho ꝙ ſpecies ſen foꝛma rei⸗
vel eius fantaſma ſeu imago:habʒvim al
terandiꝓpoꝛtionabilitervel agendi/ſicut

habet res cuiꝰeſt imago/quẽadmodũ ſpe

cies ignis hʒvim calefaciendi.ſpecies ni⸗
uis infrigidãdi. Non tamẽ in eq̃li gradu
ad rem ipam. ¶ S
ſpũs aĩalis / delatiuus eſt foꝛnmaꝝ ſeu ſpe⸗
cieꝝ.ſicut aer recipit ſpẽs coloꝛis vł alio⸗
riũ ſenſibiliũ Et he ſpecies licʒ nõ ſint ſen
ſibiles in aere.faciũt tamẽ ſenſibiles ĩpꝛeſ
ſiones in coꝛꝑibo diſpoſitis. ſicut ſpecies
coloꝛis/cauſant imaginẽ in ſpeculo. Sic
imaginatio turpis figure/recipit᷑ in ſpiri⸗
tibus.⁊ defert᷑ ⁊ facit in ſemine deciſo tẽpe
talis imaginatõis / notabilẽ effectũ turpi
tudinis.ſicut imaginatio ethiopis aſſiła
tionem inducit ad ethiopẽ(
tio foꝛme imaginate pᷣt fieri dupłr. VUno
mogdo ꝙ ipamet foꝛma moueat et deferat
ad motuʒ ſui ſubiecti. ſicut ſi ſal liq̃fiat in
gaqua defert᷑ ⁊ expãdit᷑ ꝑ aquã.Alio modo

—

Supponam pᷣterea ꝙ

ec ãt dela

fit hec diffuſio/p radiatõem ipᷣius foꝛme

imaginate. que bzvim ſuiipius diffuſiuã

re aliud lumen.

mas cadũt.ita vt credat ſe aliqñ queri ad

⁊ cauſatiõem aliaꝝ ſpecien er ſeipſa ſicut
lux cauſat wme de cauſatũ poteſt pduce

u⸗ Supponam'inſup
delatio taliũ foꝛmarũ ꝑ ſbs/porelt e,

nire vſq; ad ſenſus exterioꝛes.quo caſu fi

et ĩ ſenſibo exterioꝛibus talis ſenſatio ſuo

mõ.qualis fieret ſi ab extrinſecis obiectis
moueret (Hanc cauſamredd
doꝛmiẽtes exercẽt oꝑavigilantiũ.Cur eti

Hanc cauſam reddũt aliqͥ cur

am maniaci ⁊ aliqͥ melancolici/credũt ea

viderevel ſentire extrinſecus/ que nõ niſi

intrinſecus certũ eſt fieri.Hinc euenit vt
dum homo eſt in tenebꝛis et timet /putat
ſe quãdoq; videre imagines terribiles.vł
audire ſonos hoꝛrẽdos.quẽadmodũ me

lancolici etiã in pleno dier locis lucidis/
patiunt᷑ talia.pꝛopter tenebꝛoſitatẽ ſpiri

tuũ.quos hoꝛret quodãmõ ipſa aima vel

yirtus imaginatiua Et hinc ſemp triſtes
incegũt.qꝛ cauſam triſticie ſue / ſecũ ferũt.

ec eſt ratio cur aliquitimet nõ timẽ
Curin ſuſpitones mirabiles? falſiſſi⸗

moꝛtẽ.vel ad incarceratõem vel ſpoliatõ⸗

nem. ⁊ inde fugiũt nemine ꝑſequete. tre⸗
pidãtes timoꝛe vbi nõ eſt timoꝛ. Cogno⸗
ui talem tꝑe meo qͥ ingenioſiſſimꝰ erat et
peritus valde in medicina.qui tandẽ fu⸗
git in nemoꝛa occulta/nec vltra cõparuit
Dic aliquis eſtimabat ſe gallum. ⁊ moꝛe
galli cantabat Alius murilegũ:⁊ ſub lectꝭ
mures querebat. Alius imaginãs ſe ha⸗

bere coꝛnua in fronte/verecũdabat᷑quoti

enſcũq; videbat ſe inſpici? frontẽ tegebat
Aliꝰimaginãs ſe notari de infectiõe lepꝛe

vel de moꝛbo caduco/ oẽs fugiebat ⁊ tre⸗

pidabat aſpect?z ſᷣmones.Aliꝰimaginãs
ſe habere pedes ferreos/calcabatvalidiſſi
me ſuꝑ terrã Alius ambulare nõ audebat

fantaſiãs pedes ſuos eẽvitreos ¶ Sic ſal

uãt expoſitoꝛes aliqui quõ nabugodono
ſoꝛ ↄmedebat fenũ ſicut bos.⁊ cũ feris ha
bitabat.qꝛ ſe bouẽ eſſe fantaſiabat᷑. Sic
gaſſerũt medici ꝙ imaginatio facit caſum⁊
moꝛtẽ inducit. Et hacvirtutẽvſq; ad hoc
eleuare voluerũt aliqͥ. vt ꝑ eã mirabiles ĩ⸗
pꝛeſſiões fierẽt in elemẽtis ⁊ in reb extrin
ſecis. vt ꝙ ad imagiatõʒ alicꝰ (ſicut refert
auicẽna) cadat camelꝰ Zalia ſunt inüera⸗
bilia Ha infinite ſunt ſpẽs hmõi fantaſia
rũ vel melancoliaꝝ ſ̃m traditõʒ medicoꝝ

qͥs Oꝛatiꝰ furoꝛes appellat vel inſanigꝗs/

degducẽs ex hoc oẽs hoiĩes in aliq̃ ſtultos

9

(eſe hin

ee
iran
infiniue
ntoodog
minhof
ſbleetfi
annihe
fomhin
Pgennic
ſwappet

Uafunat
nſonpe
rdini
Ablel
Urhlie
in
ggen
Ui⸗
füinn
Nii⸗
hab
non
Lel
ons
penent
Unn Fu
dnüpun
merin
ſenoſbi
id
ſa
cötpatipe
nyab
ſchaün
ſeimagn
nic ꝛcit
nbuoipo
büigunn
ſiſien
onctnn
tugtöan
dubienert
nblaem
loricihn
ſainbadin
Aoinni
nſſinanm
liginſerg
obalindd⸗
eini
Mriueyin

lanäänre
tilim
mnn ſitln
n Cogro
imdane

Guiandem

ſmcöhmuit
Onmawor
ſecärrſuber
magmnis ſeh
Ncüdebatguet
mnfonenge
deinſechötge

disfgenen

18 Amngti
balnr ioehe
dinw Set
Giubugodone
stciſenen
ntaſabat. O
nofnitn
nterſchhb,t
geimindbir
Srintehe
Ali icun
Calaſontinn
dishnakte
Nudrizneg,
ſcnn

referuẽse
natiua virtute. ita ꝓpoꝛtionabilr ſuo mõ

De paſſionibus anime

eſſe. Hille puellaꝝ inquit pueroꝛũ mille

furoꝛes.Et in eccliaſtico dicit᷑ ꝙ ſtultoꝛũ
infinitus eſt numerꝰ ¶ Hec autẽ conſide
ratio docʒ q; ſaluberrimũ eſt/aſſuefierivt

animꝰ? noſter/a fantaſmatiba quantũ poſ⸗

ſibile eſt fieri /ſe denudet ⁊ auertat in exer⸗
citatõne ſua.Quod quali fieri habeat te⸗
tigimꝰalibi in tractatulo de pꝛactica theo
logie miſtice.conſideratõevltima ¶¶ Rür⸗
ſus apparʒ qᷓ; ꝑiculoſuʒ ſit homini dᷣimit
tere ſe nimis labi ⁊ ꝓfundari in imagĩes
vel fantaſias pꝛeſerti vicioſas ⁊ circa ꝑitu
ra.ſemꝑq; labẽtia.vt ſunt beneficia hono
res⁊ diuitie Nam cũ generent᷑ habitus ex
actibus freqntatis.⁊ habitus cauſent.na
turaliter fit.vt pondere ſue inclinatõnis⸗
ſic immutẽt imaginatiuã virtutẽ.⁊ ex con
ſequẽti totũ hominẽ/ꝙ neceſſitate quedã

rrabit᷑ homo velut bꝛutü. vt quẽadmodũ
fit in ilł quos ph̊s beſtiales appellat Sic

vtiq; verũ eſt.ꝙ oĩs imaginatõ pfundata
habet ſuã inſaniãvel ebꝛietatẽ ⁊ quaſi de⸗
moniacã paſſionẽ ſicut dicit. Oꝛigenes.
Aedit quoq; notabilłr ſeu ꝑpuertit totalit᷑
iudiciũ rõnis.patʒ in philocaptis / patet

in ambiciof.in auaris.in inuidis.in im⸗

patientib.in quibverificat᷑illud ꝓpuerbi

um. Yuroꝛ fit leſa ſepius patietia. ¶ Ita
demü ꝓuenit yt dimiſſo vocatiuo caſu/ q̊

venire? introire ĩ domũ dei neceſſe eſt. qꝛ

nemo ſibiaſſumit hũc honoꝛẽ ſed qͥ voca
tur a deo ſicut aaron.alij ꝑ noiatiuũ caſuʒ
alij ꝑ gtm̃.alij ꝑ accuſatiuũ.alij ꝑ ablꝗacm̃.
cõtꝑati paſſionibo querãt aſcẽc geAd
damꝰad hec cõcurſum multifoꝛinẽ flexũꝛ

reflexũ quẽ hũt in potẽtijs cognitiuis ip⸗
ſe imagines vel fantaſmatavel ſpẽs adin⸗

uicẽ ⁊ cũ habitib paſſioniba inde ſequẽ
tibus ĩ potẽtijs affectiuis.itavt nõ ſit du⸗
biũ quin mirabilioꝛvarietas inde reſultʒ
ᷓ; ſufficerʒ cauſare ſimplex aliq̃ imago ta

lis.vel fantaſmavel paſſio ſequẽs.¶ Oeſi
fuerit cõcurſus oꝛdĩatꝰvt ĩ virtuoſ.nemo

dubitauerit qͥ noꝛiat᷑ in ſuauiſſima ⁊ mi⸗

rabilis armonia / veluti citharedoꝛũ mul
toꝛũ cithariſantiũ in citharis ſuis quã ip
a inhabitatrix ſapiẽtia delectatur audire

Alioqͥn reſultat hoꝛrenda pꝛoꝛſus ⁊ ama

riſſima tumultuatio tãq́; maris refrãgen⸗
tis in ſe ⁊ ad cqutes/fluctꝰſuos. Puto nõ
ob aliud dixiſſe phetã. coꝛ impij tãq; ma
eniq; ſicut diximꝰde imagi⸗

.

7

traducere poſſumꝰ ad potẽtias ſuꝑioꝛes
nõ oꝛganiſatas q̃ ſunt ratio ⁊ ſpũs.qᷓ;uis
ad actus iſtaꝝ potẽtiaꝝ nõ ſequat᷑de per

ſe coꝛpoꝛis im mutatio.quẽadmodũ virtꝰ

imaginatiua mutat uld.fit tñ/ vt actuata
vehemẽter ipſa rõ/ rapiat ad ſe quodãmõ
potentiã imaginatiuã⁊ aba ctu ſuo ſuſpẽ
dat eã. Sicut ipſe ſpũs ſiłr actuatꝰ/rapit
ad ſe rõeʒ⁊ imaginatõem.vt neſciat qͥ hu⸗
iuſmodi eſt.an in coꝛpevel extra coꝛpꝰ/ea
gaevider inrelline Kint us fit aliqñ redũ
dantia ſuꝑioꝛũ haꝝ potẽtiaꝝ in inferio⸗
res quẽadmodũ beatitudo anime/redun
dabit in coꝛpus ⁊ dotabit illud.

Aſliones triplices ſpũales? rõna
les ⁊ aimales/ reddũt in virtuoſis
* Haleriil deracoꝛaa cũ cãtico in
thara Spũs eni(ſi quada appꝛopꝛiatõ

C

thariſat ( Videamꝰ ĩ pꝛimis de pſalterio

ne loqᷣ ſallit. ratio cantat.ſenſus ci⸗

miſtico.qð ad exemplar coꝛdis ſicutet ci⸗

tharꝗ ars ipſa fabꝛicauit Hoĩem ergo coꝛ
pus ſeu lignũ noſtri pſalterij vim affecti⸗
nã ſuꝑioꝛẽ.in qua tot coꝛde ſonabiles ex⸗
tenſe ſunt/quot ſuntveritatis aſſertõesvt
q deus pat noſter eſt. ꝙ deus in celis eſt.

ꝙ, deus eſt iudex iuſtus. ⁊ ita de reliquis

AIaſi digito aliq̊ ſtudioſe medi
tugnieg Beu ne a nimi ſbe bae
ctrũ diſcrètõis.qͥ tendit? remittit coꝛdas
ſentẽtioſeveritatis ¶ Rurſus coꝛde tales
debito moderamie tenſeꝛ ꝑcuſſe.reddunt
ſonos varios f̃ᷣmvarietatẽ paſſionũ.itavt

amoꝛ qͥ eſt generalis⁊ radicalis paſſio ſta

biliat᷑ pꝛo tenoꝛe. Poꝛro decẽ relique pa/

ſiones. efficiũt dece ſonos alios pꝛincipa

les de ſonis enĩ lateralibo et appendicijs/
nõ eſt numer ſicut nec de huiuſmodi paſ
ſionib ¶ Conſtituamꝰſi placet pꝛo ma⸗

nuductõe exemplari.pſalteriũ aliq decẽ

coꝛdaꝝ ex decẽ oꝛatõis dñice ſentẽtijs.ſiẽ̃
ex decẽ pꝛeceptis iuxta imaginatõem Au
guſtinivel exalijs ſcripture locis fabulari
Potuerat Krim coꝛdã ſumimꝰex hoc no
mine pfr.⁊ hec appellat᷑ patnalis adoptio
Secũdã in hoc noĩe noſter.que appellat᷑
fraternalis afſociatio.Habemꝰ tertiã cuʒz
dicit᷑ in celis. hec eſt dei exaltatõ Habemꝰ
alias ſeptẽ iuxta ſeptẽ petitões.q̃ ſuntDi

uini noĩs ſctificatõ.ſanctificet᷑ nomẽ tuũ

33

Dei dominatio. Adneniat regnũ tuum.
Voluũtariũ diuine ⁊ hũane tũvnitio. fiat

voluntas tua ſicut in celo ⁊ in terra. Pꝛo

pꝛia defectio.panẽ noſtrũ quotidianũ da
nobis hodie.Debitoꝛũ multiplicatõ Et

dimitte nobis debita noſtra Tentatõnũ

inuaſio.Et ne nos inducas in tentatõeʒ.
Mali eterni notatio Sʒ libera nos a ma
lo. ¶ Percute coꝛdã pꝛimã digito ſtudio
ſe ⁊ attẽte meditatõis/ illa reddet ſonituzʒ
amon dei. ¶ Percute coꝛdã ſcdᷣaʒ illa red

det ſonũ amoꝛis pꝛoximi Percute coꝛdã
tertiã illa reddet ſonu conſtãtis audacie.
Percute coꝛdã quartã illa reddet ſonũ ʒe

li ⁊ ire in ꝓhanates dei nomen. Percute
coꝛdã qͥntã illa reddet ſonũ ſpei ſctẽ Poꝛ
ro coꝛda ſexta dũ tangit/ſonat dilectiõem
atqʒ leticiã. Coꝛda ſeptima.deſideriũ⁊ p⸗
ſecutõzioctaua doloꝛẽ⁊ odiũ.Nona fugã
hoꝛroꝛc. Decima timoꝛẽ⁊ de ſuis virib⸗
fidẽtib deſꝑatõem ¶ Potuerãt hec latio⸗

ri ſermone deduci.oñdendo ꝙ etiã coꝛda

pꝛima q eſt pr̃nalis adoptio ſi tangat᷑ſa⸗
pient/digito ſancte meditatõis/apte red
dit ſonũ quemlibʒ virtuoſe ⁊ ſpũalis affe
ctõis.Sic rurſus in alia q̃libet(q;uis nõ
equa facilitate)reꝑies /vt ſit ſonꝰtuus mł⸗

tiplicatus ſuꝑ numerũ ¶ Ex qua reſonã
tia fit:ꝙ cadũt⁊ recedunt maligni ſpũsvi

cioꝝ tanq; cithariʒante dauid.deſinat ne
quãa ſpũs exagitare ſaul.ita vt cuilibʒ de⸗
cem ſonoꝝ pꝛincipaliũ/poſſit aptarivna

erx tranſgreſſiõiba decẽ pꝛeceptoꝝ: ¶ Ad/

damꝰad hec ꝙ dũ meditatio noſtra fertur

ſuꝑ hmõi coꝛdas ſentetioſeveritatis.⁊ ad
reddendũ ſonoꝛitatè religioſe affectõnis
ſeun paſſiõis. Fit hoc aliqñ per rõnes ſum

ptas eternas/ erpmis ſapiẽtie pꝛĩcipijs
⁊ tunc reddit᷑ ſonꝰin pſalterio tanq; de ſu

ꝑnis. Fit hoc aliqñ ꝑ rões ſumptas ex af
fectib ⁊ ſenſualibo exꝑiẽtijs/⁊ ita reſultat

ſonꝰin cithara tanq; ex ifimis.it hoc ali
qñ ꝑ rõnes ſumptas ex deductõe conclu⸗
ſionũ ꝑ pꝛincipia pꝛĩa:vel ꝑ rõcinatõʒ ab
effectibꝛad cauſas ſuas ſumptã.⁊ ita red/
ditur canticũ iocundũ velut in gutture⁊
faucib rõis.¶ SDic pſallimꝰſpũ mente
cantamꝰin coꝛdib noſtris cantica domi.
Sic cithariſamꝰmoꝛtificatis quodãmõ
⁊ ꝑ diſciplinã deſiccatꝭ.alioqͥn nõ eẽt pſal
teriũ iocundũ abſq; haccithara. Sic op

tabat pſallere.canere ⁊ cithariſare qͥ dice/
bat.Exurge pſalteriũ ⁊ cithara exurgã di

S

luculo. Sed qͥd pꝛecoꝛ eſt. exurgere düu⸗

culo:puto ꝙ eſt ad pꝛimos grẽ contẽpla⸗

tiue radios ſplendẽtes ꝑ aĩe regionẽ pꝛo⸗

tinꝰ erũꝑe ⁊ velut ex ſentẽtia dicere.bonũ
eſt cõfiteri domino ⁊ pſallere nomĩ tno al
tiſſime.miſticis modis dictis Ad annũci

andũ mane ꝓſpitatis miſericoꝛdiã tuã et
veritatẽ tuã ꝑ noctẽ aduerſitatis In deca
coꝛdo pſalterio cũ cantico in cithara

Oſideratio X

Aſlionales ᷣmones / aſſumi pñt
vt inducãtur hoĩes ad virtutẽ.ve

Yitate tamẽ ⁊ diſcretõne ſemper obſeruata
¶ QAaudat Ariſ.in rhetoꝛicis illa iudicia

apud que pꝛohibent᷑ dici ſermones paſſi
onales⁊ vbiveritas nuda ꝓponi iubet᷑. Re
cie id quidẽ.ſi nulla ex ꝑte iudex quereret

aliũde diuerti a tramue recto iuſticie. quẽ

admodũ ſi nullos vnq; fieri ↄtingeret ꝑa

logiſmos.ars de ſophiſticis ⁊ elencis fru

ſtra eſſet. Sed cũ ꝑſuaſiones paſſionales
quotidie fieri cernimꝰaduerſus veritateʒ.
tam per noſipſos in quib habitãt hmõt
paſſiões ex coꝛruptela pcti qᷓ́;. alios.qͥs
pꝛohibuerit (ſicut arguit auguſtinꝰ q̃rto
de doctrina chꝛiſtꝭ)quis inq; pꝛohibue⸗
rit eloquentiã ſeu ꝑſuaſionẽ rhetoꝛicã in⸗
duci licere ꝓ deſenſiõeveritatis ⁊ pꝛo ſua

in coꝛdibohumanis plãtatõe.vt libẽter et

obediẽter audiat᷑ veritas gduerſus pallia
tam ⁊ fucatã falſitatẽ? ¶ Addimꝰin conſi
deratõe. ꝙ veritas tamẽ ⁊ diſcretio/ ſemꝑ
obſeruetur. Male eniĩ pꝛoveritate certarʒ
falſitas qm̃ nõ ſunt faciẽda mala vt bona
eueniant. Silr nec aſſerẽda falſa ſunt/vt
veritas cõfirmet᷑. Pꝛoinde ſi mouere q̃ſie
ris aliquẽ ꝑ ſermones paſſionales nõ ob⸗

ſeruata ducretiõeinihilomin? magis effe⸗

ceris.q; ſi equũvelocẽ ſtimules ad cunren
dũ ſine freno Sicut eni diſcretio/ſine paſ

ſionali iacet.ſic affectio ſine diſcretõne pᷣ⸗

cipitat. Qua in re placet attendere quas
induſtrias obſeruat diſcretio ¶ Diſcretõ

ꝑmittit ſepe paſſiones aliq̃s vicioſas ſuc

creſcere.dũ plantãdisvirtutiba curã impẽ
du.Docet quippe eã/ ꝑabola euangelica
de nõ extirpandis pꝛo oĩ tẽꝑe ʒizanijs.ne
ſumlł eradicet᷑ ⁊ triticũ. Raro enivel nunq;
germinat in nobis triticũ virtutis / ſine zi
zanijs aut paleis alicuiꝰvanitat᷑ꝭ.pᷣſertim
cũ pꝛimũ neceſſe ſit eẽ illð qð aiale eſt fᷣm

Clrden
pihigi
ſon eldl
funtinme
ſierintern
lotooſt
econtege
ſezelse⸗
ſervoꝛeim
ſovesoli
Neennt⸗
unean
Nuocano
Olenin
Porinknr
mmoptl
nor
ſsck
ert
onae
ſrnta
ſanel
ſaus⸗
laoli
ſcmoſ.
ublleoſ.
liye ſube
Neeroꝛee
Uponi
lpoſtate
ſoſpeaar
lopꝛuce
niſea nib
erpoſiti⸗
foledüveh
detyehem
mopheeri
geſty ſitñi
ſop nlim
Apammbymmt
umtunizit
inbinep
mpenoraride
fnodſcn
uüfnmin
Nehlicgn
cruflimen
diſartͤtſoi
lllcdeſpenn

(copſate
Poogbaan

wlugnen

mendin
Knin
gonie

lcgeboi.

Nofninog
8emni
dii nie
Nns Nnden
atban

WII

Dſumi qe

vunutve

Fobſenuan
lindican
ones Doſi

nliubet Re

Lecnaner
inſtice, ni
NnemHn
1kencs n

ſini

ohbibne⸗
oriciinn
po ſos
Raac
ſus palia
winconſt
nenio ſen⸗

me caun

nalatbora

ſalſaſanon

ioveeiſte

onalesnoch
ugoſe
Sanen
oſnepef

diaetöne ſ O

chage oes
5ei
Secſut
tpaaränn
olcungn
igezle
Nien
ninutsſtn
nin ön
öein

De paſſionibus anime

apkm deinde illud qð ſpũale Viderinter

go qᷓ; indiſcrete ſe habeãt eruditoꝛes pue⸗

roꝛũ vel alioꝝ aĩaliũ hoĩm/qui paꝝ diſfe
runt in moꝛibaa pueris/ſi pꝛotinꝰ eos q̃/
ſierint exuere ab om̃i paſſiõe vicioſa. eos

velut ad ſpũalem ſenectutẽ ſubito ꝓuehe
recontẽderint. Si demũ ſine oꝛdine⁊ tẽ⸗

pe zelus eoꝛũ.non ſᷣm ſciam implacabili

feruoꝛe ĩmo furoꝛe paſſionẽ oẽm ꝑſeqͥ mo
liatur. Ampliꝰvero ꝑmittit diſcretio paſ⸗
ſiones aliq̃s germinarevel creſcere/nõ qꝛ
placeant aut pulcre ſint/ſed ne deterioꝛes
inualeſcant paſſiones. ſicut retundit᷑ cla⸗
uus clauo.⁊ doloꝛ eſt medicina doloꝛis.
Sic enĩ reſpectus humane laudis/vel ti

moꝛ infamie/vincit aliqũ turpioꝛes adul

terioꝝ⁊ ſtupꝛoꝝ⁊ rapinaꝝ aut alioꝝ hu⸗
iuſmodi flagitioꝝ/oꝑatões Sic tolerabi

lius eſt ꝑmittere diuiſionẽ odioſam fieri

inter q̃ſdã ꝑſonas/q; inpudico ſe amoꝛe
ↄmaculent.Sic ad felicẽ reipublice mi⸗
ſtratõem/inducũtur ipſi pꝛicipes aliqũ ꝑ
fame repꝛomiſſionẽ. Sicad lrãs cogno⸗
ſcendas pdeſt pueris emularſg auee (Iz

yicioſa)vt ſocios exuperet.¶ Rurſus di⸗
ſcretio ſicut ꝑmittit paſſiones aliq̃s vitu⸗
pabiles ſic aliqᷓs laudabiles:.pᷣſertim ferui
das ⁊ ſublimes qñq; ceſſat inducere.ſi in
deterioꝛẽ exitũ.eas verſum iri cognouerit

Vtputa ſi parere ſibi.ſi frenum ſuum pa
ti poſtea recuſarẽt. Non eni pñtia tãtum⸗
mõ ſpectare ſatis hʒ diſcretio ſed rerũ exi⸗
tus pꝛudẽter ipſa metit᷑ Nihil qͥdẽ ſubli⸗
miꝰſed nihil ꝑiculoſiꝰ⁊ tentatõibo magis
expoſitũ/qᷓ; ambulare ꝑ viã affectõis amo

roſe dũ vehementiã in ſe hʒ.ſic amoꝛvti.ʒ

d.t. vehemẽtiſſima eſt paſſionũ /Poſtre
mo placet ipſi diſcretõi.ſobꝛia mens⁊ mo
deſta.ſi tũ ſolicita eſt ambulare cum deo
ſuo.ꝑ viã mãdatoꝝ ſuoꝝ.⁊ hocvia regia.
a patrib trita.tanq; ſi iumentũ ſit apð de
um. tanq;pᷣterea ſit aſina quã agitat ieſus
in birlm. Plus inq; placet tał qᷓdã rudis
mens.⁊ arida terra ſine aqua/iqᷓ; ſi reiecto

freno diſcretõis / qreret ductu ꝓpꝛioꝝ affe

ctuũ in mirabilib ſuꝑ ſe ꝑ pꝛupta mõtiũ
ↄtẽplatõis.ꝑ alta⁊ ſublimis ſapie.ꝑ deſi⸗
deria flãmantia ꝗboaccendit᷑ felicit᷑ qͥdẽ ſi
diſcretõi ſꝑ inheſerit/ſaluare ſe in mõte et
illic/ deſpectis imis iubilare deo / in deca⸗

coꝛdo pſalterio:cũ cãtico in cithara ⁊ cuʒ

ꝓphᷣa abacuc dicere ex ſnia.ſuꝑ excelſa mea
deducʒ mevictoꝛ ĩ pſalmis canetẽ ¶ Finit

buius opuſcu

Carmen ag ſ

linalẽ quõ bec

õ

de alyaco Cameraceñ Card
vita quoddã ſomniũ eſt.·
Etitre quẽ totũ froneſis repleuit
Somniiũ cur nõ miſerã vocemꝰ
Pluriũ vitã:an caret ſopoꝛe
oz? vigilantum:

Mon caret/nã quas aliunde ſomni

Tradimus cauſas/niſi ꝙ recludit
Miſſa de coꝛde cerebꝛi meatus
Fumida nubes
O quis⁊ quantus varius frequensqR
Fumus occurſans modo vel recurſans

OPecupat ſenſus vigiles abintus

Jdola turbaunz H
Ebꝛij teſtes/varijs bomo fit

Ebꝛius cauſis/pꝛout appetentum

Paſſio ſeſe / vehementer alto

Loꝛde pꝛofundart.
Nonne veſano furiũt amoꝛe
Plurimi ſic dat odium vel ra
iuoꝛ aut ʒelus vel opum cupido
BGloꝛia vann.
Erroꝛ hincin vi ſtolidus reſultat
Eſtimatia/ſpecies quod inrro
KRes quaſi veras capit/ac ineptum
Judicium ffer.
Soñimniãs crebꝛo vigil eſſe crelit
Diſputatverſusq; facit/reflectens
Deſuper /dicit vigilo necero
Somniculoſuus.
Soluitur ſomnus quid eum fefellit
Conſpicit/vultis ſimili carre
Deliramento /vicioſa pꝛim
Paſſio cedclllllt
Vana virtutum ſimulacra fingit
Paſſio/nunquã bona iudicatrir
Fert ſuam pꝛauus freneſim/videbit
Ziberat clamoꝛ/melius monentum.
Soluit letargum / reueriſa ceſſatt
Fenaſ. detur /ſinevel furoꝛlis
empoꝛa labi “B
Soꝛtis humane miſeratus eſto
Suauis interpꝛes/ratio vigoꝛem
Seruat in paucis/habet hinc minoꝛem
Culpa reatum.

4
7

33 2

Dee monte

Aauſa quare de materia tam alta

implicibus et illiteratis potiꝰq;
doctoꝛibus S
2 Litteratura? magna ſciẽtia non eſt
omnino contemplatiuis neceſſaria
3 Deduobus hominũ generibus? qͥ
habilioꝛes ſunt ad contemplatõem

4 De duobus modis contemplatõis

vno in ſcientia.alio in affectu.

De magna differentia inter ſapien⸗

tiam et ſcientiim.
SOe nullꝰdẽat dici ſapiẽs niſi ſit bonꝰ
7 ODuomogdo ſimplices? idiote pñtꝑ
uenire ad ſapientiam per exẽplũ a ſimili

8Que ſunt opera per que deus perfe

ctius cognoſcatur. .
9 Lontinuatio bꝛeuis ſeu ep ilogus
pꝛedictoꝛum.

7

io eamoꝛ dei pꝛincipium eſt et finis

vite contemplatiue.

—

ii Dõ amoꝛ mũdi pꝛio eſt remonendꝰ

i? Qualis ſit pena in dimittẽdo amo⸗
rem mundi.

izʒ Quomodo aliquis poſſit amittere

amoꝛẽ mundi per exemplũ oſtenditur

iꝗꝓ Oõ legere aut audire ſanctoꝛũ aut

ſanctaꝝ vitas pꝛoſit ad contemplatõem.

iz Pe angeloꝛi ſufffogijs T aducrlita,

tibus atq; generibus aliquoꝝ hominũꝓ

ſperitatem vel aduerſitatem habentium.
iõ Incipit loqui de ſcala cõtemplatio⸗

nis dei cuius tres ſunt gradus ſcʒ humi⸗
lis penitẽtia.locus ſecret cum ſilẽtio.foꝛ⸗

tis ꝑſeuerantia vt beatus Bernardus po

nit ſuper Cantic.cantich.
i? Quomodo a laboꝛe actiue vite inci⸗

pi debetvita contemplatia.

is Bꝛatia ſingularis aliquibus colla⸗

ta/nõ eſt ab om̃ibus imitanda.Et ꝙ mul
ti oppoſitum facientes ſunt decepti

i In quo cõſiſtit ꝑfectio vite cõtẽpla⸗

tiue ꝑ ſiłlitudinẽ amoꝛis mũdani declarat
20o Qualis ſit amoꝛ dei quem contem⸗
platiuus habere debet. .
⁊2 i De ſecundo gradu conteplatõnis⁊
duro conflictu ibidem exiſtente
22 In quali ſtatu ſit contẽplatiuus in
ſecundo gradu contemplatönis.
23 De duobo modis ſiłẽtij ⁊ ſolitudis.
24¼ De naturali ſecreto.

2 Ouomodo coꝛpus ↄtemplatiui de
beat oꝛdiariꝛ de impedimẽtꝭ adueniẽtibꝰ

cõſcribit gallice potiusq; latine?

26 Diſputatio quomodo vita contem
platiua ſit pꝛoficua ⁊ peimo ſibiipſi.
27 De pꝛofectu magno quem contem⸗
platiui alijs afferunt.

28 Oöõ né ſit ſuperbia tendere advitaz

contẽplatiuam oſtendit per exemplũ.
219 De erxcellentia contemplatiui ſuper
actiuos. “

zo ¶ De neceſſitate gratie dei ipſi contẽ⸗

platiuo. .

zi Qualiter anima in contemplatõne

dicit᷑ eleuari ſuper coꝛpus ⁊ quodãmodo

ipſum deſerere ⁊ efficitur ſimplex ⁊ vnica
3z· Memoꝛig libꝛi magiſtri Richardi

de ſancto Victoꝛe de contemplatõne.

33 De tertio gradu contẽplatõnis.⁊ſi

5

militudines quedam naturales.

z Quomodo foꝛtis pſeuerãtia neceſ⸗
ſaria eſt cõtẽplatiuis declarat ꝑ exemplũ.
35 De impedimẽtis pluridne poſſit
quis montẽ contemplatõis aſcendere.
36 De quibuſdam adbuc alijs impe⸗

dimentis in via iſta.

*„

37 DQuidam modi meditandi qui poſi

ſunt ſeruari in contemplatune.
38 De modo contẽplãdi quẽ beatus
bernardus tenuit in pꝛincibio.
39 De alio modo meditandi per exem

plum mendicantis.

4o LCõmendatio iſtiuſmodi contẽpla⸗

tionis tanq; ſecurivtilis⁊ leuis.
4i

42 De tribo dei iudicijs añ oculos mẽ⸗

tis reuocãdis pꝛo materia cõtemplatiõis
43 Ouõ quidã deficiũt in ꝑſeuerantia
foꝛti et ideo in contemplatõne modicum

pꝛoficiunt.
44 Quedam i

fidei ſpei et charitatis.

detur. JJ

—

tum eiuſdẽ domini Johis de Herſon Cꝗ
cellarij pariſient᷑.de conteplatone ex gal⸗

lico in latinũ tranſſatũ.

bit galliceꝛ ſimplicibus ⁊ illratis.

De modo ſe vſitandi in conteplas⸗
tione im iſtũ modum.,. nteplae

4 maginatio montis cum
tribus tabernaculis ſiue habitaculis ſcilʒ

1Derib modis quibus gratia dei

PDꝛolog in nacta/

Capitulum pꝛimũ

Cauſa quere de materia tam alta conſæi

/
1

agiliin
goͤcho
doclop
ubſp.
neenögt
Pichane
Aisadd
tgüſe⸗
loſaocid
linerarss
tiaconſc
tinosſe
Etoum
pirho⸗
dorttſ⸗
ſuntmi
lor cue
poſeiuc.
gupei
lpoope
ennt
mheh
wtop
lmiia
pe⸗
Arnsa

üm

pnn
iopola
füpu
kenöse
poſtbn
glioitin
dicitap
eſteind
hoceſ.
Vens⸗
Hincef

finen D
ſini
anon
eicri

brtiſpe

U n

amplrtöre

nolimdto

Warwin

hris
a
du

mg
n

RK”

pe
nigg
R—Mh
ebens
liagen
diconeu
us.

in ontipu

dalos ne

ctengands
tingeuanntn
Vönenodian
umnhan
wunlslih
hogeri de
c

.

mninat,

n

”s”sͤñü

ac querere pꝛoinde cur de mate
ria tam ſublimi.puta devita cõ
templatiua ſcripſerim tractatũ
pñ̃tem/ idiotis ſimplicibꝰq;. videlʒ ſoꝛo⸗

H ribus meio.ac etiã lingua materna galli/
cana.⁊ nõ potius ſermone latino. ipſ ſei⸗

entia amplioꝛi imbutis.cum iſta matexis
ad illr̃atos ſimplicesq;nõ ꝑtineat? ¶E

qð ego inquã. Quia enĩ in libꝛis varijs

* —— 5

doctoꝝ ſctõꝝ/devita pꝛetacta ſubtilit᷑ tra
ctat᷑. vtpote a ſctõ gregoꝛio in moꝛalibus

necnõ a beato Bem̃. ſuꝑ cantica. Item a
Richardo de ſancto victoꝛe.⁊ a q;plurib⸗

alijs. ad dicta quoꝝ/eruditi ſciẽtijs/ con⸗
fugiũ facere pñt.idcirco taliboſcribere ta⸗

lia ſupſid eo Sz eſt ſecus de ſimpliciboꝛ il
litteratis pᷣſertim ſoꝛoꝛibo meis/qbus pñ
tia conſcribo de materia contẽplatõis.la⸗

*

virgo. cogitat que dñi ſunt / vt ſit ſctã coꝛ⸗
poꝛe ſpũ.que autẽ nupta eſt.cogitat que

ſunt mũdi/qũo placeatviro ſuo. Jõ vtili

us⁊ cõuenientiꝰme cõpilare ⁊ ſcribere nõ
poſſe iudico dictis meis ſoꝛoꝛibo(que dei
gratia pꝛidẽ abſq; matrimonijvinculo vi
uere pꝛopoſuerũt) q; quõ⁊ ipſe deo place⸗

re poterint eidẽ famulando cõtinue.eũq;

amando⁊ honoꝛãdo. Nec eaꝝ me ſimpli
citas ab oꝑe illo retardare hʒ.cũ ſᷣm intel

lectus ſui capacitatẽ/ velim pcedere.quezʒ

in eis expert

ſum.nibil incõpꝛehenſibile

dicturus aut difficile.

(Capitulum. II.

Litteratura magna et ſcia/ non eſt omni
ꝗq Uãuis autẽ copia ſcieẽtie ⁊ lrãtu⸗
ra eruditioq; legis diuine ac ſacre

ſcipture.nõ modicum ad apicẽ contẽpla
tõis volare cupientibo pꝛeſtet amminicu

lum.nihilominꝰidipᷣm interdũ obeſt mł⸗
tũ pluribo.nõ quidẽ ex ſe.ſed occaſiõe in⸗
flatiõis eſciẽtia pueniẽtis⁊ accepte. Im
poſſibile autẽ eſt/ad verã contẽplatõem.
alio itinere qᷓ; ꝑ humilitatẽ ꝓuenire.ſicut
dicit apłus. Si qͥs intervosvidet᷑ſapiẽs

eſſe in hoc ſeculo.ſtultus fiatvt ſit ſapiẽs.
hoc eſt. intellectũ ſuũ humiliet.ſtultum ſe

reputãs reſpectu diuine ſapiẽtie.puta nõ
valens comphedere dei iudicia atq; opa.
NHinc eſtꝙ in contẽplatõis acqͥſitõe/ plu

Irari nonnulli foꝛtaſſe potert

mos ſermones intelligere nõ valentibꝰ.
t cum dicat aplus ꝙ mulier innupta et

uam.Qõ ſi ad oppoſitũ niterẽtur.in ma⸗
gnos inciderẽet erroꝛes ⁊ blaſphematões.
Lanto eĩ deterioꝛes coꝛdis tumultꝰ tole⸗
rant quãto eis licẽtius ad cogitatõnes va
cat. Ideogqʒ tales in actiua ſeipſos exerci⸗

bus ſciẽtificis/viam ad eã perueniẽdi nil

tantũ intercludit/q; ꝙ ſe humiliare dedi⸗/

gnant᷑.ſcʒ eoꝛũ intellectũ occupãdo⁊ ſum
mitiẽdo miſteris redemptõis dñi noſtri.
ſuisq; factis tam humiliba ⁊ exemplis re⸗
licctis. Et tamẽ ꝑ iſtud oſtiũ quod tã hu⸗
mile atq; baſſum eſt/nõ intrãs fur eſt ⁊ la
tro ĩvanũq; laboꝛat. Sicut dicit dñs In
vanitate ſenſus ſui/capite incedẽs leuato
in magna ſcʒ ſui intellectꝰ repuiatõne⁊ ſci
entie ſue.ſpernẽs inclinari efficiq; vi puu

lus.nunqᷓ; ꝑ hoſtiuʒ illud humile poterit

introire qnpotius offendẽs abibit retroꝛ
ſum.ad inſtar quoꝛundã dñi nr̃i diſcipu⸗
ꝛi.de quibo ſcriptũ eſt ꝙ abierũt retroꝛ⸗

ſuqm. cũ ſcʒ eũ capere? intelligere nequerãt
de ſui coꝛꝑis miſterijs docentẽ ¶ Oua de

re etiã accidit quoſdã doctiſſimo:ũ optaſ
ſe/qꝙ; vtinã ad tãtã ſciaʒ nunq; ꝑpueniſiſent
ſed potiꝰpmanſiſſent in ſua ſimplicitate/
quẽadmodũ matres eoꝝ ſine lrãtura Nõ

rõne ſciẽtie ex ſe ꝙ ſcʒ ꝓficua nõ eſſet.imo
pꝛodeſt multũ ꝑ omnẽ modũ/eavteti bñ.
humiliter ⁊ in dei grã.ſed ꝓuenit iſtud ex

ſurreptõe ſuꝑbie ſicut dicit apłsqꝛ ſciẽtia
inflat.Accidit itẽ? ſᷣm complexionẽ ac ꝑ⸗
õ vinũ optimuʒ
obeſſe nõ parum.ſfebꝛibolaboꝛãti.Sicq;

amabilis eſt Silr eſt de ſcia. ꝙ ipſa ſcilicʒ
homini moꝛibꝰinoꝛdinato atq; indiſpo⸗
ſito.ꝑ abuſum multũ eſt damnolſa.

Nut diclt b
ral.ſunt quidã naturalłr aut ex cõ
plexionevel conſuetudine/ad exte

qꝙ; ad contẽplatiõeʒ ſe eleuare nequeũt mł
to autẽ habilioꝛes repiũturad vitam acti

tare dñt ¶ Alijvero mẽtis ſunt tã tranqͥl⸗
le ⁊ ocioſe.vt ſi eos laboꝛ occupatõis exci
piat in ipſa oꝑis inchoatõe ſuccũbant ſʒ
delectabiliter viuũt in conſideratiõe ope
rũ deiviteq; celeſtis.⁊ hec ruminãtes aiq;
33 3

.;

enſem furibundo.qui qppe cũ tali ſeipᷣm
mactet Videmꝰetiã oculis egris.odioſaʒ
eſſe lucẽ.que puris delectabilis.dulcis et

eatus gregoꝛiꝰ vi. mo

rioꝛa occupatõesq; terrenas ita inclinati

De monte

tota humilitate de ſua ſalute meditantes.

Et tales quantũ valent mẽtes ſuas ab ex

eærcitatöe immoderati oꝑis abſtrabãt DSe

pe enĩ qui deũ contẽplari quieti poterãt

occupatõibus pꝛeſſi ceciderũt.Et ſic tles
in oꝑatõibo exterioꝛiba occupati płdeſice

rent q; pꝛoficerẽt ¶ Bunt alij qᷣ ex cõſue⸗

tudine aut per virtutẽ contẽplatõnis vel
dei dilectiõem excellentẽ aut certe eis a ſu
is pꝛogenitoꝛiba aduenit.vt ſcʒ habeant

mmaentẽ habilem ⁊ quaſi ambidextrã valen
tes ſe modovni modo alteri ſe traderevite
quales eſſe pꝛelatos decet.(¶ Modo acci

dit qᷓndoq; ꝙ quidã clerici⁊ litterati.ſunt
de ſtatu pꝛimo⁊ conditõe taliũ.quare ſed
tur ꝙ ſepius ipſi errãt ſi ſe nimis pꝛofun
dis cogitatõibe ingerũt.dimittẽdo opera

tiones ⁊ exterioꝛes occupatões.Etiã eue

nit ꝙ ſimplices pſone:et illiterate ſunt de
alio ſtatu. ⁊ conditõne alia. et tales ſeerre
pñt viuere in ſolitudine.⁊ ſeimꝑ aut freq̃n

ter cogitare de eoꝛuʒ ſalute/ ſine alia occu
patõne terreng. ¶ Ita ergo videtis mani

feſte ꝙ ꝑſone ſimplices nò ſunt repellede
quinetiã eis eſt bũ ſcribendũ de vita iſta

contẽplatiua ¶ Midemetiã ⁊vidimꝰ per
exꝑientiã in ſetis heremitis ⁊ in aliqbꝰ fe
minis ꝙ plus pꝛofecerũt in dei amoꝛe ꝑ

iſtamvitã contẽplatiuã.q; fecerũt vel faci
unt plures magni clerici. Ratio.qꝛ iſtavi
ta meliꝰ adqrit᷑ꝑ bonã ſimplicẽ humilita

tem qᷓ; ꝑ litteraturã magnaʒ. Sicut dicit

ſimplicibi.⁊ cũ eis eſt ſermocinatio eius.

Igeo pꝛecipit᷑ alibi. Querite deuz in ſim

plicitate coꝛdis quia ipᷣe eſt ſimpliciſſimꝰ
⁊ reꝑitur per ſimplicitatem.

4
. .

.

io in affectu. ,
materia/oſidero ꝙ vita contẽpla

ſubtilioꝛ alia.¶Et eſt vna talis que inqͥ/

contẽplatio ad repiendũ nouas veritates
vel ad declarandũ ⁊ docendũ.aut etiã ad

Ddeſendendũ cõtra erroꝛes⁊ falſitates here

tiok infideliũ.Et de tali materia nõ in

loqͥ ad pñs.pertinet enĩ ſolimodo
ad bonos theologos.beneĩ ſacra ſcriptu

ciẽtia ꝑp

Capitulu quartũ.

duobus modis contéplatõnis Ano
Ed pꝛo plenioꝛe ſatiſfactiõeĩ iſto
tiua hʒ in ſe gradus ⁊ ꝑtes quarũ vna eſt

it ꝑ rõnes fundatas in vera fide dei natu
rã ⁊ ipᷣius eſſentiãꝛ eius oꝑa.Etvalet iſta

ra inſtructos.non autẽ ad ſimplices. niſt
elſſet ꝑ inſpiratõem⁊ miraculoſe ipſis da⸗
ta.ſicut accidit in aplłis qui erãtvaldeſim
plices? ſine lrãtura pluriba alijs ( na
alia pars contẽplatõis eſt q̃ pꝛincipaliter
tẽdit ad dei amoꝛẽ ⁊ ad ſapiendũ ſuã bo⸗
nitatẽ ſine mona inqͥ ſitõe clarioꝛis ↄgni⸗
tionis qᷓ; eſt talis devera fide que data eſt
eis aut certe inſpirata. Et ad hanc contẽ⸗
platiõeʒ pñt ꝑtingere ſimplices ꝑſone.in
dimittẽdo curas mũdiales.⁊ in cuſtodiẽ⸗
do coꝛ ſuũ pureꝛ mũde.Et de tali loques
in pñti.Et credo ꝙ iſta ſit ſapiẽtia? contẽ
platio quam pꝛincipalłr btũs Dioñ. in li
bꝛis ſuis de miſtica theologia edocuit.et
eſt ſapientia excellẽtioꝛ ⁊ altioꝛ quã poſſu
mus habere in hoc mũdo.que fuit ei reue
lata per beatũ Paulum aplm. cuius ipſe

extiterat diſcipulus.

Capitulũ quintũ

C9
Magna diff erentia eſt inter ſapientiã et
Asnã differentiã aſſignãt docto
es ſancti/inter ſcientiã ⁊ ſapiam
HXpꝛincipaliter btũs Berñ. Quia
tia ꝑanet ad intellectũꝛ ↄuenit iſti ſo
li.ſed ſapiẽtia ad affectũ Et iðᷣo ᷣm nomẽ
ſuũ ſapiẽtiavalet tantũ ſicut ſapoꝛoſa ſci⸗
entia.qui ſapoꝛ reſpicit affectõem deſide
riũ appetitũ ⁊ voluntatẽ ꝑſone iſtius cui

litteratura magna. dicit ineſt. Et ideo poteſt in aliquo magna ſci
ſalomon de dei ſapietia ꝙ ipſa gradit cuʒ

entia vel cognitio eſſe/in quo erit modica
vel nulla ſapiẽtia. Rõ quia nõ hʒ ſapoꝛeʒ
vel affectõem ad illõ qð ipſe ſcit ¶ Et de⸗
clarat᷑ ꝑ exemplũ groſſum. Põt eni aliqᷣs
cognoſcere mell naturã.qꝛ audiuit aliqñ
de tali narrare ſiue loqͥ.vel etiã qꝛ legitin
libꝛis denatura mellis. ſine hoc ꝙ qñq;
mellis dulcedinẽ guſtauerit. Iteʒz medici
cognoſcũt natura infirmitatũ.⁊ ſepe meli
us q; ipſe infirm?ſeu patiẽs. Sed quan⸗
tũ ad ſenſum doloꝛis/clarũ eſt ipſos infir
mos plus ſcire infirmitates.nõ ꝑ rõem ſʒ
exꝑientiã Sic ſuo mõ.pt aliqͥs hr̃e ma
ximã ſciam vel cognitõem alicuiꝰ pꝑſone ſi
ne magna affectõe amoꝛis vel odij cõpla⸗
centievel diſplicentie ad talẽ ꝑſonã Et ex

alia parte pᷣt aliquis caꝑe magnã affectz

vel complacentiaʒ alicuiꝰ/ſine magna erꝰ
sgnitoe ¶ Liidetis ergo ꝙ fm hoc poſſu
mus concipere? melngce poneeſſe ma
gnam ſapientiã in aliquo.ſine magnavel

itlpin
koid
iikiſo
bfnnene
poulaſci

Beſtneci⸗
omugaſ
anumodia

göbzſee ;
c de

Hürainis
bmwcintii
laiigeleptin
inehogig
ndel
nthenel
Oasquan
Ctitſos ift
nögföenh
giashienm
lineon
lactth⸗
legſonid
nagiftß
ſaoge
fnhot
e

ſec euanuerũt. c.

n e

plices pñt hr̃e felicitatẽ credẽdo hec que
phi teſtificati ſunt de deoꝛ⁊ angelis? prne

mMſbil ſcit de ſecretis ſui pr̃is ſed ſolũ ſit

dara cognitõne.⁊ clarã ⁊ magnam ſcien?ꝰ
tiam ſeu ↄgnitõʒ. ſine młta vel mag ſapia

(Capitnlü ſertum.

ldʒ appellari ſapies niſi bon exiſtat
Ecundũ vſum loquendi cõioꝛẽ
dicutur cõiter aliq magni clerici
theologiet phᷣi habere ſcimvel ſa,⸗
pientiã qͥ ſunt inſtructi in pꝛia ꝑte contt·
platõis de qua locutus ſum. Sed in tali
contẽplatõnevidentur poſuiſſe phᷣi felici
tatẽvel beatitudinẽ humanã. Sʒ hoc di,
cere eſt minus rectũ ⁊ eſt abuſus loquẽdi
niſi tales clerici habeãt cum cognitõe eoęꝛ
rum / ardentẽ affectõem per dilectiõem ad
deũ ad hoc qð facitad etamoꝛẽ. Et ſine
tali dilectõe ⁊ caritate/nõ poteſt eẽ poſiita
ipſa felicitas in cõtẽplatiõe.nec fuit vnq;ᷓ
intentio Areſtotilis alia.ſicut ego teneo.
Et qui aliter fecerũt / ſunt ab ipſo apło re,/

cut deũ amauerũt/nec grates ei reddider̃t
icergo poſſumus
videre quos veracit᷑ loᷓndo dicere debena⸗
mus ſcientes vel habere ſapientiam et qs
non quantũcunq; literati extiterint

4

9⁰

pientiã ptingere perexemplu a ſimili
GSgnitiovlſciẽtia ꝗ habet᷑de deo
(e) per verã ⁊ ſolã fidẽ/ ſufficit ad per⸗

nomodo ſimplices⁊ idiote poſſunt Gq

́ueniendũ ad talẽ ſapiam ſicut di⸗
ſ eſt ꝑ amoꝛẽ dei/⁊ ſeruitiũ ⁊ eiꝰhonoꝛẽ

re ſᷣm hoc cogitatõem ſuã affectöem;.
Per hoc cõcludo ꝙ xpᷣiani ſimplices/⸗hũnñn
tes fidẽ firmã de dei bonitate ⁊ f̃ᷣm hoc ar
denter amãt/verius hñt ſapiam ⁊ potius
dytt dici ſapiẽtes q; quicũq; alij lrãti / exi⸗
ſtẽtes ſine amoꝛe ⁊ ſine affectõe ad deũ et
ſanctos eius ⁊ etiã plus placent deo tales

magis q; alij. Et quod plus eſt tales litte

rati ſine affectõe/ ðᷣo diſplicibiles ſunt.exi
ſtentes ſicut ſal coꝛruptũ ⁊ ſapiẽtes inſa⸗
tuati. Et pʒ hoc ꝑ exemplũ groſſum. Si
pater vn habeat filios duos quoꝝ vnuus

cretoꝝ ſui
ppeꝛebẽſi dicẽte. ꝙ illi qͥ dicebãt ſe ſapietes
eoc eſt habere ſapiam / facti fuerũt ſtulti.:
Eit cãaz aſſignat Quia cũ cognouiſſent de
uum nõ ſicut deũ ipᷣm gloꝛificauerũt.nec ſi

ꝙ debeat eũ amareer toto coꝛde⁊ ei ſerui⸗
re⁊ eũ honoꝛare⁊ ſic facit de tota ſua affe⸗
ctõne. Alter autẽ filiꝰ multũ ſciat de ſecre
tis pr̃is ſui ꝑ reuelatõem a pfe ſibi factã ⁊
de talib ſcit lo magnanimit᷑ ⁊ tamẽnon
habebit aliquã vel qſi nullã affectõeʒ dul⸗
cem⁊ amoꝛoſam/ad patrẽ ſuũ neq; ad ob

ſequm eius. Iſtis ſtãtibi.peto qͥs illoꝝ fi
lioꝝ a dicto patre plꝰ'amabit᷑: plonoꝛa
bit᷑ ⁊ magis remunerabit᷑: Hon ei dubiũ
quin pꝛimꝰ. Et inſuꝑ a patre ſuo ꝓpter ta
lem affectiõeʒ ad ipᷣm habitã/inſtruet᷑ am
pliꝰ. de ſecret patris ſui⁊ de tota eiꝰheredi
iate Scos at ↄdenabit᷑ pr ſuã ingratitu
dinẽ⁊ maliciã.⁊ꝓt᷑ abuſumcognitõis ſe
patr ſibi reuelatoꝝ ab eodem.

.
5

er qᷓ de pfecti? cognoſcit.
are iã oñdi(ſicut mihivi

. .
2

Lare ia ondicſicut mihividetur)
nõ fruſtra? imptinent eſſe loquẽ/

ſanctũ/per ardes deſideriũ.per diſplicen⸗
tiam ⁊ rriſticiã offenſe diuine per petm̃.et

ſicde affectõnibo alijs. Et quantũ ad hoc

C(Capirulum MI.

ninit᷑vltra plenã groſſamq; fidẽ ſeu cre⸗

dulitatem.quaʒ tales ſimplices tenent de
deo et de ſua potentia ſapientia.⁊ bonita
te.de ſuis mandatis ⁊ miſterijs generali⸗
brns. de noſtra redemptõne. de paradiſo/
Ac de inferno. ¶ Et non eſt exile. poſſe ad
dei / ſeruitin 7 er hon guirere ſapientiꝗ huiuſmodi de qua dixi
t videt mihi ꝙ ſicut dicit Ariſ. ꝙ ſimn Teſtatur enim Builhelmꝰ doctoꝛ eximi⸗
us ꝓꝙ inter omnia dei opera.nullum plus
notificat ⁊ agnoſcere facit deũ ſuamq; bo⸗
nitatem / q; iſta delectatio que cum ſpiri⸗

tuali placentia recipit᷑ in anima.cum ipſe

deus eam ſecreteviſitat / poſtqᷓ; ſe pꝛolun⸗
de humiliauerit/ ante eius maie
ſi ita eſt.immo qꝛ ita eſt.patet ꝙ ſimplex⁊
illiterata ꝑſona meliꝰ cognoſcit deũ/amã
do eum⁊ in anima ſua eius oꝑa recolẽdo
ſicut dictũ eſt/q; facere poteſt qᷓntũcunq;
literatus? phʒs ꝑ opa exterioꝛa ⁊ ꝑ ratiões
naturaliter acceptas. Uñ dũs nr ihᷣs xps
prfi ſuo grãs agit/qꝛ abſcõdit hec alta my
ſtenia a ſapiétibo pꝛudẽtibo homũdi.⁊ res
uelauit ea ꝑuul.Exẽpl etiã ſupꝛa poſita

n ſimpliciby de vita conteplatis
na / p introductõe eoꝝad dei amoꝛẽ? eiius
deguſtatõem ⁊ ſapoꝛẽ:per ſanctas dulces
affectões. ſicut p ſpem bonã. timoꝛem

73

pater ſuꝰ ⁊ ꝙtotũ ſuũ eſſe ab eo habeat. et

Capitulum

de infirmitatibns ⁊ mellis natura hec de

darant manifſeſtte.

ℳ „

Continuatio ſeu epilog dictoꝝ ſub bꝛe⸗

atazczcz —
ODſtq; rñdi et rõeʒ aſſignaui.quã

bus meis ⁊ dilectis ꝑ genealogiã carnalẽ
et ſi deo placet plus ꝑ ſpũalem affinitatẽ.
Nüc intendo deſcendere ad pꝛoſequẽduʒ
quod cõcepi.demonſtrando vobis aliq̃li

ter⁊ modo groſſo itervite contẽplatiue il

s

lius qᷓ advos ꝑtinere pᷣt.que ꝑducere vos
poterit ſufficiẽter ad verã ſapiam ⁊ veſtrã
ſalutẽ.Quia(vt auguſt.teſtat᷑ plures ſim

plices abſq;ſcientia oꝑati ſunt ſalutẽ eoꝝ

habẽedo fidẽ ſpem⁊ caritatẽalij autẽ cuʒ

ſua ſapiẽtia/dimerſi ſunt in ꝓfundũ ifer⸗
ni. Dimittamꝰigit᷑ tales ſapiẽtes ſe dãna

re ſicut dicit Berñ.⁊ nos tota ſimplicita⸗

lueramus ſaluari.

‚—

1—— . ——

oꝛ dei pꝛincipium eſtvite contẽplati⸗

AE

uuez fings.
Adixt initiũvite contemplatiue
debet eẽ dei dilectio. hoc eſt. ꝙ eiꝰ
amoꝛe dimittat᷑ vita mundana/omneſq;
cure terrene⁊ occupatões.ſe totũ tradẽdo

Am

ipſi deo. Secus autẽ faciens / ſeipᷣm deci⸗
pit.⁊ ſepe nõ ꝑuenit ad finẽ laudabilem/

niſi ſeemendauerit. ſicut ſunt q ſe tradũt
religioni vel ſtudio/ectra mundũ.nõ pꝛo

dei amoꝛe. ſed ꝓpter pigriciã. et ficte mũdi

laboꝛẽ ſubterfugietes.
viuere.aut pꝛoptervanitatẽ

Sieree rel mopterbfe vñ
upbiã cupi

entes reputari magni dlerici aut deuote ꝑ

—

ſone. vel etiã ꝓpter curioſitatẽ. ſcʒ ſolũ pꝛo
pteęrſcire queadmodũ plures fecerũt phᷣi
¶ ¶ Finis etiã vite contẽplatiue debet eſſe

amoꝛ dei.hoc eſt ꝙp eius dilectõe ⁊ amo

re / nitat de bono in melius pficere et ꝙve
lit ſe abſtrahere ab omi alio oꝑe ⁊ occupa

5

tione. Et quod dico ꝙ debeat ſeabſtrahe⸗
re extoto ab alijs occupatõibus.hoc in⸗

telligo de terrenis pꝛicipalrꝛ de tali q̃ no

tabiliter impediret ſuam cõtemplatõem.

Scio enim ꝙ modica ⁊ tpꝑata occupatio
aliqñ neceſſaria eſtzvalde ꝓficua/ad vitã

contemplatiuã. ad pigriciã aut etiã malã
mriſtici depellend. ꝛedicta aplusaffir

Aia vita contẽplatiua conueniẽtioꝛ ẽ de
ſe ad bñ amandũ deũ.ſicut ſcola vel ſtudi⸗
umvbi meliꝰ iſta ars ſcʒ dilectõis adqͥrit᷑
ideo vita iſta pl?laudat᷑ ⁊ appꝛobat᷑ in ſa⸗
cra ſcriptura.⁊ a ſanctis doctoꝛib⁊ pꝛĩci⸗
paliter ꝑ verũ deũ amoꝛis ieſum xpᷣm.qui
iſtã dedit ſentẽtiã ꝙ maria melioꝛẽ ꝑtẽ ele
gerit Et que eſt iſta ꝑs? Certe ꝙ illa ſede⸗
bat ad pedes ieſu⁊ audiebat vba illiꝰꝭ gau
diendo. de ſuo amoꝛe inflãmabat᷑ e
rũ eſt tñ ꝙaliqͥs pᷣt interdũ in vita ſua acti
una plus deũ amare q; aliꝰfacit in vita ſua
contẽplatiua.⁊ talis eſt magis ꝑfectusq
uis ſit in ſtatu min pfecto q; contẽplati⸗
ua Et etiã talis vita actiua ꝑfectioꝛ erit vt
hec q;uis deſe ſit in ſtatu minꝰ pfecto/qᷓ
contẽplatio.

,eoh cauſam modo gallice cõſcribe/
rem ſimplicib perſonis.ſq; vobis ſoꝛoꝛi⸗

ſubleuare ¶
tum tenax⁊ foꝛte pedes anime retines.ne
liberevaleat pertrãſire. ¶ Rurſus compa
tur iſte amoꝛ catene ſimiliter tenens⁊ alli
gans animã ipſi coꝛꝑi/vt ab eo non ſepo
terit elongare.in ſimilitudine vnius vꝛſi

mat inqͥens Plenitudo.i finis legis ſcilʒ
dinine eſt charuas ſiue dilectio Et iðᷣo in

lege dei que dicta eſt ſapia vel theologia ,//

„ .

iſte eccelletioꝛ appellani dʒ magiſter. à pblx
amat deũ. Iſte etiã hʒvitã pfectioꝛẽ ſtatũ

qʒ nobilioꝛc.q meliꝰdiligit: plus. ¶ Et

ontẽplatio. ¶ Ex quovlteri pʒ illos de
cipi putãtes vite contẽplatiue finẽ eſſe ſo

lum ſcire vł adqrere nouas veritates.ĩmo
potifinis pꝛincipal eius eſt deũ diligere

⁊ deguſtare qᷓ; bonꝰ⁊ ſuauis ſit ipſe. Quã

nis iſte ſapoꝛ ſeu guſt vel attractꝰ.aut ſpi
rituale ill ſentimẽtũ/pᷣt dici foꝛe vn mo⸗
dus ↄgnoſcẽdi qꝛ amoꝛ ipᷣe ↄgnitõ eſt ſic

aug.teſtat᷑ Quecognitõ tałeſt⁊ ita ſecreta

ꝓa nemine niſi eã hñte ꝑcipit᷑.qꝛ ꝑverba

aut doctrinã explicari ⁊ demõſtrari nõ pᷣt

alteri. quẽadmodũ dici ſolet de ĩfirmitate
valida ꝙ doloꝛẽ huiꝰinfirmitatis nullus

tam bene ſentitſicut qui iſta pꝛemit᷑

Capitulum xXI.

Vð amoꝛ muũdanꝰ ſeu muũdi pꝛio remo

Vpies inchoareꝛ ſcire ar (nẽdꝰ
tẽ bñ amandi deũ ꝑvitã ↄtẽplati
. uã.pꝛio ⁊ pꝛicipalr toto conamĩe
laboꝛare dʒ ad remouendũ amoꝛẽ fatuũ ⁊

contrariũ.quẽ appello vocabulo generali
amoꝛẽ mundanũ. ¶ Amoꝛ enim müda⸗

nus iſte eſt vt glutinũ quoddã alas aĩme

etiam ſicut calxſeu cemẽ

ſpiritales Atanr ſe in altuʒ poterit

fiünietfin

kam

Orioinin
nn FKiten
ſengunn
Kin
Necdsf
Chnen
CRa
wwond

gane
tunme
ſti⸗
Coit
nivſin
polelin

iſehaben
rertenon
nitate ofin
lihzo
mniihen
geer
Ghntnecan
lgcifn
chracſu⸗
mmähtſ⸗
ingo
ſaſte
tunt Jenn
topbönn⸗
mimmicnoe
taheren
cerecinin
Aureniſe
caphuntte
ſoomigt

Pwoglirig

nmitidd
unßnn

titi
rihihn

uminnſaggei

nxiaſun
sarnsi
Scnnt

inin gen

UnpeAr.

ritcli
mnz in
ihlig
ſinedi
mchantſpi
wreneno⸗
Hrtöetſi⸗

chiucean

Mapenn
ökrmnrö

deifnin
Wwignstla.

icapreni

N.

Enr G
nii hln
Aowanunie
Nchtogen
ℳilsin
enamon
utalrincs
ineſamen⸗
PursN
inagi
tibohn
girnut

5

Contemplationis

vel ſimee / cõtinue ſevertẽtis et girãtis ſeu
circumeuntis columnã aut pilare cui alli
gata eſt. vltra tranſire nõ potẽtis ¶ Item
eſt ſicut truncus quidã alligatꝰſimee.per
quẽ inimicꝰ. aiam ipᷣamaffixã tenet ſem⸗
per.phibẽs fugã eiꝰlongioꝛẽ.quatinꝰ eti⸗
am citiꝰaliqñ fugientẽ reappꝛehendat
Similat᷑ inſuper cõpedibo quibsaues ra
paces alligate pedibꝰ deferũtur. Et ſic pa

ribfoꝛmiter de pluribo figuris qͥbꝰ cõparat᷑

Iſte amoꝛ eſt regina illa peſſima. qᷓ cõ⸗
ſtituit? fundauit babylon ciuitatẽ cõfuſi

onis⁊ inimici infernalis in creatura hũa⸗

na. Fecit enĩ amare ſemetipᷣmvſq; ad con

temptũ⁊ nihilipẽſionẽ dei oĩpotentis.
Eſt itẽ terra mala ſterilis et maledicta nõ
ꝓducẽs fructũ qᷓntulũcũq; bonũ ¶ Eſt et

cadauer phibẽs coꝛuũ reuerti in arcã hoc

eſt aiaʒ ĩ hoſpiciũ celeſtis paradiſi.¶ Po
ſtremo gerit typũ fatue mulieris intantũ

garrientis ⁊vlulãtis⁊ tã hoꝛribileʒ ſtrepi⸗

tum excitãtis per ſuas fantaſias q̃s indn
cit ĩ domũ ipᷣiꝰaĩe ſine ceſſatõe/ ꝙ ipᷣa aĩa
cogitur exire pꝛopꝛiũ domicilium et ſpi⸗
rituſſanctꝰqui eſſe deberecverꝰ hoſpes nõ
poteſt inibi habitare/ſed inde abſcedit.

Oualis ſit pena dimittẽdi amoꝛẽ mũdi.

quo amoꝛ mũdi ſeu mundanꝰ
talis eſt ſicut pꝛediximꝰ.⁊ ꝙ amoꝛ

iſte habitat. O poꝛtet ſe ergo inde expedi
re ⁊ remouereꝛ ipᷣm totalrrumpꝑe.ei q; ci⸗
uitatẽ ↄfundere.atq; ab hoſpitio ſuo ex⸗
pellere. Sed heu hoc facere eſt multo dif⸗
ficiliꝰq;plures credũt Et q̃lis pena ſit.iſti
meliꝰpcipiunt/qͥ ſeipos a tali ſtudẽt alie⸗
nare/qᷓ; ceteri qͥ de hoc nullũ compntũ fa⸗
ciunt necad hoc nitunt᷑. Sicut enim aui
cula ꝙ cõſtricta? capta ſit cõpedib/ nõłꝑ⸗
cipit.⁊ cũ ſuꝑſidet glutino.nõ ſentit ſe an
nexã quſq; recederevoluerit indevolare.
Sicxꝛ in poſito Inde accidit plãctꝰ⁊ tri⸗
ſticia / iſtis q nouiter ad dei amoꝛẽ cõner⸗
tunt᷑. Sentiũt enĩ ipſi doloꝛẽ⁊ penã /młl⸗

toplꝰqᷓ; antea. Hoc etiaʒ facit diabolꝰ/qꝛ
inimicus ſalutis tũc tales magis nitit᷑re⸗

trahere.quẽadmodũ cattus ſolet muri fa

cere.cũ nimis ab ipſo ſe voluerit elõgare.
Aut etiã ſicut iudex aliqͥs captiuis ſuis a

captiuitate ſua ſugitiuis.Tũc ei clientes
ſuos mittit ad reducendũ tales/ antea au

Capitulum XI

(Capitulum. xII

bonꝰ illuc peruenire nõ valet vbi

75

tẽ nõ mittebat eos ad requirẽdos. Jõ ſic

toꝛ noſter ieſus xpᷣs attrabat ad ſe aiam ii
lam quã eẽ voluerit ſuã amicãz ſponſam.
inſtruendo eã in artevere dilectõis⁊ boni
amoꝛis.Attractõem ãt iſtã facit ipſe/ va,
rijs modis. Modo ꝑ inſpiratõem⁊ ſecre⸗

neceſſariũ eſt/ꝙ verus deus amoꝛis ſalua

tas monitões coꝛdis interiꝰ.ſine alio me⸗

dio.Aliqñ ꝑ mediũ angeliS epe ãt medi-
antiba alijs hoĩbo tradẽtibs doctrias?⁊ bo

nas inſtructões. Interdũ p magna bñfi⸗

cia⁊ dona diuerſa.Qñq; etiã ꝑ aduerſita⸗/
tẽ ⁊ tribulatõem.ſiue ſit ab extra.infirmi/
tate.pauꝑtate.aut ex alijs guerris.ſiue ab

e

intra tentationibus varijs.
Quomodo aliqͥ amoꝛẽ mundi poſſit de

NAncta aia in canticis ſentiẽs in ſe
grau:iatem⁊ durũ iugũ ſeu graue
onꝰrerreni amoꝛis. cupiẽs appꝛo
p mqre deo ſponſo ſuo ⁊ amico/ depꝛecat᷑

in becverba Trabe me pte. currem ſim!
in odoꝛe vnguẽtoꝝ tuoꝝ.i.tue dulcedis.

Et pari mõ deꝰ oĩpotens facit ſuis famuł
Ipſc eĩ eis immittit q̃ndã dulcedinẽ.aut
odoꝛẽ.aut ſapoꝛẽ internũ /vel gaudiũ qð⸗
dam ſobꝛiũ/vnã daritatẽ/pacẽ/ dilatatõz
mẽtis/guſtũ/aut etiã ſonum ſine ſono Et
bꝛeuit᷑ loquẽdo/eſt qͥdã attractꝰ⁊ oꝑpatõ ⁊
qðdã mofiud 35 fari nõ põt necverbo ex
plicari/ſʒ ſentit᷑ bñ ¶ Et tũc ipᷣa aĩa deuo
ta expedit ſede ligamie ⁊ nexu hmõi amo
ris mũdani.nec eſt tũc aliqͥd hꝰmundiqdð
eã retardare poterit.nõ diuitie.nõ carna⸗
les delitie.nec cibi aut potꝰdelectatõ.nec
lud'nec Salü muant hoĩes ple

ni amoꝛe fatuo.multũ mirant᷑ totũ in de

riſuʒ ⁊ ſubſannatõʒↄuertũt.⁊ ſatua putãt
oĩa facta hmõi aĩea deo ſic attracte Rõ qꝛ
vidẽt ipᷣaʒ /ſꝑnere ⁊ derelinqre q̃ ipi amãt
⁊ bona valde eẽ iudicãt. Sʒ ĩ rei veritate
ipſi ignoꝛãt quõ ſit aĩe tali.⁊ qͥd ĩtra ſe ſen
tiat ¶ Vidẽꝰ maifeſte ꝙ ſi int centũ canes
hñt᷑ q̃tuoꝛ venatici/q̃ ſentiũt ceruũ quẽ ip
ſi nõvidebãt nec etiã alij canes.ſtati iſti q̃ᷓ
tuoꝛ venatici canes ſentiẽtes odoꝛẽ cerui
poſt ipᷣm currẽt/eiusveſtigia inſequẽtes.
nec ipᷣos refuare nec retrahere poterit ĩpe
dimentũ aliqð obſtans.nec ſepes.nec ru⸗
bus.necriuus.nõ lapis.nec etiam cibus
in itinere obiectus.Alij autem canes nõ

percipientes cerui odoꝛẽ/ pꝑ veſtigia eius
aut qͥ nõ ſuntvenatici ſed ignobiles⁊ craſ

ſi/coꝛrodentes foꝛtecadauer aliqð/tales

nõ inſequũtur ceruũ niſi foꝛtead modicũ
ſpacij.et hoc ideo quia alios vident currẽ
tes quatuoꝛ.ideo currũt ⁊ ipſi.Sed citiꝰ
ceſſabũt.:anq;eẽnt ſtupefacti de alijs qᷓ̃tu
oꝛ quare ſe in vanũ currẽdo vexarẽt.nõ eĩ

ſentiũt qð iſti/ipſi autẽ ↄtinue ad cadaue

ra coꝛrodẽda ſunt intẽti. amoarete

nunc habẽtes bonũ dei odoꝛẽ de bonita⸗
te.de gla celi/iſtis qᷓ̃tuoꝛ canibovenaticis.

Alios autẽ mundanos nihil de dei boni

2

ꝗapitulum. XIIII.

dire ſctõzuz vitas/multum
deſt ad contemplatem.
là amoꝛẽ iſt mundanũ / de
pellũt ⁊ remouere habẽt ab hoie/
ſacra ſcriptura⁊ ſctõꝝexempla.lecta deuo
te⁊? audita ⁊ ſedule recogitata De quo tra
Qere exẽpla/nõ eſt neceſſariũ.ſunt enĩ ſine
numero / qtidieq; experimur in ꝑſonis ſe
tradẽtibus ad vitã melioꝛẽ/ ſalutẽq; ſuaʒ
diligẽter pẽſantib·¶ Accidit ſepe ꝙ triſtꝭ
frigidus aut certe tentatõnibus vexatus
aliqs/accedit ad ſermonẽ. aut ad alicuius
libꝛi lectõem.⁊ ſubito nec trãſibit hoꝛa q;
int verba que inibi audiet leget aut reſpi

ciet/ ipſe conſeq̃tur leticiã quandã ⁊ ſctmn

et ¶ Et cognoſco ꝙ repiens ſe induratuʒ
coꝛde ad hñdã deuotõʒ ſi applicauerit ali
cui ſalubꝛi doctrina autvite alicuiꝰſctĩ vł
ſctẽ/ſatis facilr ſentiet internã dulcedinẽ:
⁊ citius q; ſi niteret᷑ ad iſtã hñdã ſine me⸗
dio tali.ſ.q ſimplr ſe daret ad cogitandũ
de dei bonitate. Nec miꝝ m ꝙ btüs gre⸗
go.de hoc adducit exẽpluũ Experietia do⸗
cet/qꝛ ſolis rotã⁊ ei pfectã claritatẽ intue
ri nõ poſſumꝰſʒ ipᷣm videmꝰ in mõtib in
quibo reſplendet.ſimili mõ percipimꝰ dei
daaritatẽ ⁊ e dignitatẽ in ſctis ſuis vbi mi
rabilis relucʒ ¶ Valẽt etiã?⁊ oꝑant᷑ad ob
cinendã deuotõeʒ iſtam/ſctõꝝ merita q̊ꝝ
dicta recitãtur⁊ deuote recipiũtur.cũ qͥb
tali mõ qugãmõ loq mur.eoꝝ ſcripta ꝑ⸗
legẽtes
dicta? verba legere attẽtevel audire.Poſi
to etiã ꝙ ex tali lectõe nihil retineat᷑ niſi p
tali hoꝛa.Non enĩ fruſtra ⁊ incõgrue dñs
noſter verba ſua cibũ appellauit anie CIñ

ee ſuis tentatõibo liberatũ ſe ſenti⸗

ate? gloꝛia celeſti ceteris ſentiẽtes alijs.

Dic ergo pʒ qᷓ; ꝓpficuũ ſit o

nõ eſt mirãdũ fame ſpirituali deperire ta⸗
les qui ſea ſtudio ſacre ſcripture elongãt.

exiſtentes macri ⁊ in deuotõne ſua ſicci.

Capitulum. xvV

De angeloꝛũ ſuffragijs Et de generibaali
quoꝛũ hominũ pꝛoſpera ⁊ aduerſa bũtiũ
Onſequẽter niſi nobis ſanctoꝛũ

S angeloꝛũ adeſſet frequẽs auxiliũ.
4*

Aguis ſufficeret euincere aut euade
re fraudes laqosq; inimici: Certe nullꝰ.
Igcirco angelo nobis ĩ cuſtodẽ deputa⸗
to / honoꝛẽ magnũ ac reuerentiã ſemꝑ im⸗

pendere debemꝰ. lʒ etiã in locis ſimꝰ poſu

ti ſecretis⁊ pꝛiuatis.nihil inhoneſte ppei

SDüt hoies quidà nature ta landabil/
eni gratitudine⁊ recognitõe acceptoꝛũ
a deo ꝙ in ꝓſperis eidẽ fideliter famulãt᷑:

wellec i aduerſitatibo.⁊ tales ipſe nutrit
ſe
hocmundo ⁊ in futuro. Ratio.qꝛ ex toto
coꝛde⁊ ꝑfecto.nõ ceſſant laudare deum et

7S quo eiꝰpñtiã offendere poſſemus.
P

grãs agere de collatis bñficijs Et ipvide

tur ⁊ in veritate ſic eſt/ꝙ qᷓntulücunq; do⸗
nũ licet modicũ exiguũ ab eo acceptũ.ſit

cariſſime ⁊ valde gratant᷑ accipiẽdu.nõ p

pter donũ ſʒ ꝓprer eũ a q̃venit.ſ.tale donũ

Recte ſic finꝰbonꝰin terra aliena poſitus
multũ gaudet cũ recipit q̃lecunq; iocalea

ſuo pfe trãſmiſſum ⁊ care tenet.Etſi a ca⸗

ſu accidit/ deũ remouere bñ ficia ſuaa tali
bᷣde quibo locutꝰſum.ſtatĩ permittẽs eis

agduenire aduerſitates.ipſi ſił hoc gratã⸗

ter accipiũt tanq; a deo veniẽs.⁊ iſto mõ/
ſicut in ꝓſperis ⁊ ſic de coꝛde dulci oĩ tem
poꝛe deũ benedicũt⁊ laudãt.De quoꝛum
numero fuit btũs iob ſᷣm ſuã hiſtoꝛiam ⁊
plures alij ¶ Bed⁊ ſunt alij alteriꝰanimi

⁊ conditõnis/płindurati? quodãmõ na
ture aſinine:qͥ ſtimularivolũt ⁊ tles meltꝰ

accelerãt ad deũ ꝑ tribulatões ⁊ aduerſita
tes.q̊s ad ſe trahit deꝰoĩpotẽs ſic mr̃ pue
rũ ſeparatũ ab ea.Oꝛdiat eĩ per aliqͥsvt le
dat᷑ puerꝛ ſic clamãs matrẽad eã reuertit
⁊ lacrimãs.Quẽ ivlnas ſuas ſuſcipit ad/

hoꝛtãs ne ſe decetero ab ea elõget. adijcis

ens qꝛ alibi nõ niſi mala ſuſtiebit Etĩ ve⸗
ritate loquendo nimis pauci reperiũtur/

q ſicviuacit᷑ ⁊ funditꝰextoto coꝛde certiſſi

me recurrũt ad deum ⁊ ad eius auxilium
in vera et bona humilitate.quemadmo⸗
dũ in aduerſitate faciunt cum ſe ſenſerint

„

pius in ꝓſperitatib.bñtq; ꝑadiſum in

Neobtos
iliasden⸗
Untdolo
imenth
giundid
irffiitl
ſpfiemitat
ſpoeron
goinquit
pliondn
GnrA
ctlnnct
wonſen
giaaiso⸗
feibeo
Neteon,
fucire
odor
n
me
Gon⸗
amo⸗
Mod
m⸗
rplecj
lbenm
füpenin
NMim
umn ſpecn

CE

tresſunt
Pare
tiaſſeutb⸗

Poſfuntpe
ſlenrüüf⸗
Migrafn
Gſann
Aloigli
Pbenitasin
contipli
ccinchpi
igrſ
zautea
ſeengin
leenncnn
huorinti
lighia o

neſtepoe
rpoſeng

tiluncbi ⸗
de edtori.
ugfnlike
Sienut

Smlſmin

Wogann
unne

Nütinöp
edoni
mpoſns
ncgioclen
a Caa
aſunatul
aminis es
Ardocgat

saiſoni
Gedalcicin

Dequnon
ſaibikrun:
Uminnn
nrgoinin
R
tstnnnin
Nisfifi
tiggniente
nina
usſtahet⸗
töge N
ſtichtir
cairpcninm
ar
aus
Anin
amninen

tres ſunt gradus ſc;

Contemplationis

deſolatos. neſciẽtes vbi habere recurſum
niſi ad deũ.⁊ hoc ſpecialr quãdo nõ ſenti
unt doloꝛẽ illa hoꝛa.qui ſit om̃ino impe⸗
dimentũ intellectus.qͥn pñt puerti ad co

gitandũ deũ ⁊ ſeipſos. Et ideo cõuenien

ter rñdit quidã ſanctꝰ vni diuiti grauato
infirmitate/ ipᷣm depꝛecãtiquat:inꝰ deũ pꝓ

ipſo exoꝛaret ſanitatẽ impetrando: Quã

do inquit iſte ſanctꝰdeuotõʒ habetis am

plioꝛẽ ⁊ melioꝛ eſtis.an in infirmitate an
extra: Qni reſpondęæti qꝛ in ĩfirmitate.di⸗

cit ſanctꝰ.Et ego oꝛo deũvtvos in tali ſta

tu conſeruet in quo melioꝛ eſtis. Et licet

aliquis optet tribulatõem tranſire⁊ ceſſa⸗
re ab eoꝓpter doloꝛẽ quẽ ſentit ad pũs ſic
dicit aplus.ipſa tamẽ generat ⁊ appoꝛtat
fructũ valde placabilẽ. Aidemꝰ in pueris
ſcholaribo qualem pꝛofectũ repvꝛtãt ꝑ ſu⸗
as vapulatões ⁊ coꝛrectiões.q;uis ad ho⸗

ram eis hoc ſit durũ. Et bꝛeuiter loquen⸗

do nõ eſt aliquid qð ſicviuaciter eradicat
amoꝛẽ iſtũ mundanũ a terra anĩe.quẽad⸗
modũ tribulatio/bene⁊ patiẽter recepta ⁊

temꝑata exiſtẽs.Et qð plyeſt/ab iſto amo

re ꝑfecte nõ pᷣt qͥs ſeq̃ſtrari ſine tribulatõe

ab extra adueniẽte.vel accepta ꝑvolunta⸗

ria penitentiã ⁊ carnalitatis moꝛtificatõʒ
niſi miraculoſe alr factũ fuerit ⁊ ꝑ dei do⸗
num ſpeciale.

(Capitulum xvI

Incipit de ſcala contẽplatiõis dei.cuius
res bumilis penitentia⸗/
locus ſecretus· ⁊c ſilentiũ Yoꝛtis ꝑſeueran
tia ſicut btus bern.ſuꝑ cantica tractat.
RBDetingendũ ad fructũ vite con⸗
templatiue ⁊ eiꝰaltitudinẽ.neceſ⸗
palr tres i

eſt ſcala vti⁊ ſicaſcẽdere.pꝛinci
ſe grad continẽte.q̊s noĩare
poſſumꝰpenitentiã humilẽ.locũ ſecretũ ⁊
ſilentiũ.⁊ foꝛtẽ ꝑſeuerantiã ¶ Inter iſtos
autẽ gradꝰtres pꝛĩcipales.plures ſunt me

—

dij ſed min pꝛicipales.ꝑ q̊s fit aſcẽſus de D.
alto ĩ altũ.⁊ devirtute in virtutẽê/quouſq;

ꝑuenit᷑ ad ſummitatẽ arboꝛis ſeu monteʒ
contẽplatiõis umilis autẽ penitẽtia
hec incipit.locꝰquietꝰ⁊ ſecretꝰ cum ſilẽtio
megiat. foꝛtis ꝑſeuerãtia finit terminatq;
anteq; ad hoꝛũ triũ ꝓſecutõem de⸗
ſcendã.ꝓ mee imaginatõis melioꝛi intel⸗
lectu⁊? comp̃ᷣhenſiòe/aliqͥ bo vtar naturali⸗

bus⁊ intelligibilibi ſilitudinib.ad onñdẽ
dũ quid nos opoꝛteat facere puſq; ad dei

74

amoꝛẽ pfecteveniamus. Non enĩ ſineme
dio de imꝑfecto ad ꝑfectũ trãſire valemꝰ/

nec ſubito qs repente ſit ſummꝰ⁊ in vir⸗

tutibo ꝑfectꝰ. ſed acqritur ipſa/in ſilitudie
opatõis na turalis.que pcedit ab imperfe
cto ad ꝑfectũ. Ignis enivtvidemꝰꝑ fumũ

incipit.poſt hoc eſt flãma cũ fumo. deide

ignis purus⁊ clarus⁊ lucidꝰ in carbone.
Silr granũ in tera ſeminatũ pꝛio putre
ſcit ſcðo germinat.poſtea ſe leuat extra ter
rã creſcitq; vſq; ad maturitatẽ.Et planta

trãſplantanda in terra ſterili exiſtẽs/pꝛio

eradicabit᷑ſcdᷣo replantabitur⁊ erit tanqᷓ;
moꝛtua.poſtea virideſcit ⁊ in altũ ſuccre⸗
ſcit. Suo mõ eſt videre in alijs naturali⸗
bus ꝑ totũ. ¶ Parifoꝛmiter volens viue⸗
relin vita contẽplatiua. in ſuo initio non
poteſt habere ꝑfectõem.quin potiꝰ opoꝛ⸗

tet eũ pꝛiꝰemittere fumũ diſplicẽtie de vi⸗

ta ſua pᷣterita⁊ eũ flere amareet ſeipᷣm tur⸗

bare ſine magna e ſolatiõe.poſtea veniet

flamma amoꝛis cum fumo tali.poſtremo
amoꝛ purus ſine fumo. In ſtatu pꝛimo/
moꝛtificabit᷑vita carnalis pᷣterita.in ſcõo0
germinabit altiꝰ extra terraʒ.in tertio fru
ctus erit ꝑfectꝰ. Sili mõ in ſimilitudine
plante eradicabit᷑ talis deterra mala ⁊ ſte⸗
rilivite mũdane.quod fiet cũ pena mgna
⁊ laboꝛe.poſtea replantabit᷑ vbi adhucle⸗
uiter ſuſtinebit grauitates.vltimate vero
erit raaicata foꝛtiter⁊ ꝑfecta.afferetq; fru⸗
ctũ multũ.Træes ſtatus iſtos cõuenienter
quidã aſſignauit dicens ꝙ in pꝛimo ali⸗
quis languet amoꝛe.in ſcðᷣo nutrit᷑ in ter
tio autẽ viuit amoꝛe.ſicut patebit manife

ſtius in ſequentibus.

7„*

(Capitulum. xVII.

„ .

ODuõ dz incipia lahoꝛevite actine vita cõ

Rim grad ptinés ad (teplatia.
ſtatũ incipientiũ ⁊ ĩꝑfectoꝝ ẽ hu⸗
milis ↄfeſſio.penitẽtia mediante
qs ĩ ſe amoꝛẽ mũdanũ cñ deſiderijs pꝛa

uis/ moꝛtificat ſiłl? motꝰillicitos⁊ ↄſuetu

dies malas.hec carnẽ caſtigat: domat ne
rebellet aĩe.ſʒ ei ſit ſubiecta.qð facit ꝑ ieiu
niũ.vigilias ⁊ abſtinẽtiaʒ.afflictões.lacti
maſ.gemitꝰ⁊ ſuſpiria crebꝛa.ac ec ꝑ coꝛꝑa
lẽ exercitatõʒ ſeu laboꝛẽ ſᷣm ſtatũ ſuun.
Qui eĩ añ pniaʒtalẽ aut ſine laboꝛe hmõi
repẽte velletvti ꝑfectavita ↄtẽplatiua/hic
ſeduceret.et cõparetvolẽtivno ſaltu.mõ
tem altum cõſcendere. Ideo dicit beatus

dir ſoli

uerſarios ſcʒ mundũ ⁊ carnẽ.

Gꝛeg.alijq; ſancti.i vita actina qᷓ ſita eſt

in laboꝛib ⁊ afflictõibo coꝛꝑalib dʒ aſſu⸗
miante contẽplatiuã tanq;aptãs viã pꝛo

illa. De quo habemꝰ figurã in iacob qui
ſeruiuit p rachel repñtante vitã contẽpla
tiuã.pꝛius tamẽei ſupponebat᷑ lya eiꝰ ſo⸗
roꝛ ꝑ quãvita actiua deſignat᷑ tra⸗
hitur ꝙ iuuenes pleni adhuc carnalibꝰ tẽ
tatiõibo⁊ vicijs ⁊ etiã magni pctõꝛes.qui
multũ temꝑisvite ſue/male viuẽdo dedu
xerũt.non poſſunt nec debẽt ſubito ſe tra
dere ex toto ad ꝑfectiõem contẽplatõnis.
Quare: Pꝛopterea.cũ eĩ crederet cogita⸗
re de deoꝛ⁊ꝛ purae habere oꝛões in ſecretoꝛ
ocio.citius ipſi tũccogitarẽt⁊ abundãti⸗
ad malas ſuas inclinatões/ꝛ⁊ peioꝛes effi
cerẽtur· ¶ Et ſeneca in hac intetiõe diſſua
det ne qͥs ſolus lõgo tꝑe demoꝛet᷑. Et oẽs
ſancti ⁊ phᷣi ꝓpter cãm hanc ocioſitatẽ re⸗
pꝛehendũt Nihilominꝰ ipſemet ſeneca et
ceteri ſancti/laudãt ſolitudinẽ ⁊ ocioſita⸗
tem ad liberiꝰdeo ſeruienduʒ.ſicut fecerũt
ſancci heremite ⁊ alij plures religioſi bo⸗
ni. Sz diuerſitas iſta ßm diuerſitatẽ pſo⸗
narũ eſt attendẽda? moꝛesvarios eoꝛum
quẽadmodũ in gradu ſcõo declarabo.

apitulum. X XI

Hꝛatia ſinglaris aliqͥbus collata/ab oĩbꝰ
Non eſt imitanga.
Vibuſdã ex grã dei ſpeciali colla
tũ fuit.vt in iuuẽtute ſua/ſolitudi
ſolitarie habitatõni ſeipᷣos traderent.
quẽadmodũ ſctũs bnaͤelegieteriſe
ſetamẽ in regula ſua/ꝑ ſe illð nõ ↄſulit.ſi⸗
cut etiã faciunt alij heremite? doctoꝛes.p
ſuadętes ne qͥs illud audeat attẽtare ag⸗
gredi.quia grãvna ſinglaris alicui dona⸗
ta/nõ eſt oĩno trahenda ad cõſequentiam
ſeu nõ om̃ibo imitãda ¶ tqui qñq; op⸗
poſitũ auſi ſunt facere.ſqrere ſolitudineʒ
⁊ ocioſitatẽ ſine pᷣcedente laboꝛe ⁊ pꝛeuia
bona inſtructiõe ac conſuetudine ↄuerſa
tõis int᷑ ſocietatẽ/miſerabilłr ſunt defrau⸗

dati Ratio.volare ei niſi ſunt anteq; eẽnt

alati.⁊ cõgredi bellũ cũ inimico immaniſ
ſimo/pusq; alios mioꝛes debel ſſentad
t iõ nõ
magnã habeo fiduciã in quoſdã noſtri tẽ
poꝛis heremitas ſe dicẽtes magnũ afferre
ꝓfectũ ſibiipᷣis QOð ⁊ ſentiendũ puto de ſe
minis in recluſoꝛijs poſitis cit vos
ipſe ſoꝛoꝛes mee dilecte/quã neceſſitatem

ſarũ.

ſuſtinuiſtis vſq; huceſſeĩ laboꝛe magno.

(? foꝛte adhucex vobis aliq̃ tali indigẽ t)

anteq; potuiſſetis vos tenere in ſecreto et

ſolitarias.⁊ vos tradere oĩno ad cogitan
qũ de deo.in ſilitudine heremitarũ: reclu
u. ¶ Babem?enĩ? recluſoꝛiũ nõ ſoluʒ
in nemoꝛibus locisq; deſertis poſi itum.
ſed vbicũq; pñt haberi vel exerceri ad de⸗
clinandũ mundũ ſen euitandũ eitumul⸗
tum cũ om̃ibo ſuis occupatõibo ⁊ ſolicitu
dinibus opter iſta igit᷑ videt᷑ in reli⸗
gionibo beneoꝛdinatis⁊ inſtitutis noui⸗
tios ⁊ nouellos oneratos foꝛtiter in addi⸗
ſcendo/ magnũ babere ſeruitiũ in laboꝛi
bus⁊vigilijs.ieiunijs ⁊ clamoꝛib ⁊ canti
bus.ad remouẽdũ ꝑ iſta/cogitatõnes. q̊s
ad alia ſolitarij exiſtẽtes poſſent habere.

ed tamẽ aliqui bñ expti in talibo peni⸗

tentijs.et ſcientes tentatões/ cogitatiöes
pꝛauas carnales deuincere. habẽt de ſpa
cio amplioꝛi eſſendi in ſolitudine abis
laboꝛe: ¶ Vnde accidit aliquos talis exi

ſtere complexionis tã foꝛtis? dure nature

„

ad vincendũ domandũq; cum laboꝛeten
tatões ſuꝗs/qꝙ in habiles ſunt ad perfectõ

nem contẽplatiõis.ſed opoꝛtet eos conti

nue occupari laboꝛibavite actiue Et repe
riuntur tales multi tam clerici q; laxci qᷣs
cognoui Sicute regione ſeu a contrario

eſt inueniri quoſdam quibo vita ipſa acti
ua eſt graue onus ⁊ mirabiliterꝑ eam im

pediũtur.Etiã accidit ꝙ aliqͥs ſit talis et
tam bene in ſua naturali complexione oꝛ
dinatus vel etiam ex gratia dei ſpeciali ꝓ
plus vna die pꝛoficiet ſe tradens conueni
enter ex toto contẽplationi.qᷓ; faciet alius
in toto anno. Nihilominus nõ intendo:
ꝙ quis taliter ſe applicet vnivite/ꝙ ſenõ
debeat aliquãdo occupare in alia / vel plꝰ
vel minus ſᷣm tempus ⁊ ̃m hoc qꝙei pꝛo

geſſe poterit. Nö enĩ debet ſe ita dare ad

vitam actiuam quin interdũ cogitare ha
bebit ad deum ſuamq; cõſcientiam emen
dãdam/ad confitendũ et ad penitentiam
agendam. Et ex parte altera nõ ſit ita de/
ditus contemplatiõi/quin aliquando eti
am ei opus ſit aliquid laboꝛare.Et ideo
ſemper in eadem perſona Martha eß ne
ceſſaria cum Maria⁊ maria cum martha
vel plus vel minus vt dictum eſt. Talis
tamẽ vſurpabit ſibi nomen vite illius in
cuius officijs plus et frequentius occu/
pabitur. ôòMc

*

*

—

E

. ℳ

noce

antendie
leſchoſ
ſter eſe⸗
gnorede

esd

ſckoent
ſeldeni.
itne
Pris
Gtong
Nem⸗
dos
gafn
mo:
poloo
ohun,
Mlol.
dluinus.
looano.
leinaalic
lonoris ve
15,Cerun
Nerppeerde
nat ſcfitn

entenn tott

Ubüglind
Uuntiqſuio
goꝛen. nece
autpoohibe
ichloz ner⸗
limnordeivel
dormiatdean
Nularegtaa
almln
tchzfn
o ſblen
greyoſzan
fecuſgaten

acheen

acondearo

ſaiga n
runn

sfitte

mpigriontan

daſeallg
Adensconuen
niöfoadin
nus nöinonn
mirirceen
Fritäunt
ninlga
“
üagenb
GCamamchen
Aupmoman
mmöſtindr
münt⸗
borre.
u Detuen
muandt
dcnnc
non nir us
mvenniot

Contemplationis

In quo conſiſtit ꝑfectio vite contemplati
ue.ꝑ ſimilitudiuẽ amoꝛis mundani.
Ingruũ eſt aliqualiter declara
re in quo conſiſtat ꝑfectio vite
contemplatiue. anteq; ad vlteri
oꝛa pꝛogrediar. Quamuis em̃
antea dixerim amoꝛẽ dei finẽ eſſe huius vi
te.ſic poſſz dici(vt mihi videt ꝙ ipſe finis
ſit et eſſe debet omniũ oꝑationũ. qꝛ ꝓ dei

amoꝛe debet fieri et oꝛdinari quicqᷣd faci /

mus. Pꝛopter & iſtã cãʒ dictur?ꝰſũ condui
ones quaſdã vite cõtemplatiue. Verũ nõ
ſuſficienter nec quaſi iſtas bene nouerim.
ſed de talibo loquoꝛ ſicut cecus de coloꝛibo

recitando q̃ ſancti in ſuis tradiderunt ſcri⸗
pturis.⁊ hoc modicũ qð ſentire potui ꝑ lõ

gũu tempus et exꝑientiaʒ ac diligentiã ⁊ cũ
dei auxilio.reliquũ committendo potioꝛi

bus ⁊ in hac materia expertioꝛibus.¶ Et

ad facilius appꝛehendendũ ad qualeʒ dei

amoꝛẽ ꝑfectio vite contemplatiue ꝑneniat
volo oſtendere per eius ↄtrarium ſcʒ mun
danum amoꝛem Illum em̃ multo melius

cognoſcimꝰ.familiarioꝛq; nobis exiſtit qᷓ;

diuinus. Reſpiciamus itaq; quid opetur
talis amoꝛ mundanus in homine/pꝛofũ⸗
de in tali capto.ſicuti amoꝛ argenti amoꝛ

honoꝛis vel dignitatis aut male carualita

tis. Certum eſt ꝙ in tali/homo pꝛimo lan

guet/pter deſiderium id habeudi qð ſoluʒ

anmat ſic fatue. Poſtea taliter ſtabilit ſuam

mentem / totum coꝛ et intellectuz in iſto. ꝙ
nihil aliud valet cogitare q; id qd amat.in

tantũ ꝙ ſui obliuiſcitur. ꝑditq; om̃em pu⸗
doꝛem. nec eſt quicq;ᷓ ipᷣm valens retinere
aut pꝛohibere.non laboꝛ.nõ vexatioꝛnon
ꝑiculuʒ.nec moꝛs nec amicoꝝ cõſiliũ. nec

timoꝛ dei vel ſuoꝝ iudicioꝛuʒ. Siue talis
doꝛmiat / de amato ſomniat. ſine vigilet.de

nulla re alia curat audire vel loqui vel an/
ſcultare.taliter ꝙ ꝑdit omnẽ rationẽ effici
turq; tanq; fatuus aut ebꝛius vel furibun

dus. Nihil em̃ eſt ꝙ talem hominẽ retar⸗
dare poſſʒ aut impedire a tali amoꝛe vel q;

recuſaret ⁊ euitarʒ facere homo talis/vt ſo

luʒ ad hoc pertingeret ad qð ipᷣm amoꝛ ta⸗
lis mundanus ſic inflammat et vulnerat.

Obliuiſcitur etiam omne bonũ pꝛeſentis
et ꝑiter vite future.intantum vt ſi interdũ

eidem a caſu loquitur quis de paradiſo.in

ſerno/aut moꝛte.videtur ſibi hoc ſomniuʒ

CLapitulum. Xix.

vel vt fabula. Nec etiã/quamuis modicũ
intra ſe retinet aut recipit ſpũaleʒ hmõi co
gitationem.amoꝛ mundanus cito eam in
ge expellit qui inibi pꝛedominatur.

Capitulum Xx.

Dualis ſit amoꝛ deiquem contemplatiuꝰ

debet habere.

S exemplum ſtatim datum/cõ

ſideremus pari modo ꝙ amoꝛ
temnere m

dei ſi eſſet talis in aliquo ꝙ face
et ipſuʒ extoto ſeu omnino cõ
dum ⁊ eius obliuiſci ſicut mũ

danus amoꝛ facit obliuiſci deum. et eſſzʒ

ita foꝛtis ac ardens ſicq; radicatus in coꝛ⸗

de eius/ꝙ nec poſſʒ nec ſciret voluntarie ⁊

ſua ſponte ſeu libere/alibi cogitare.nec ti⸗
meret ↄtẽptũ ſeu nõ curaret vituperia aut
increpationes ꝑſecutionũ.nec etiã de ipſa
moꝛte metuit ꝓpter iſtum amoꝛez dei ſcʒ et
ꝙ omnia viſa ⁊ audita huius mũdi ad me

moꝛiam duceret:et videretur ſibi tanq; ſõ⸗

nium et quedam fabula ⁊ p nihilo reputa
ret reſpectu dei ⁊ gloꝛie ſue.Et bꝛeuiter iu⸗
dicio mundi habereturvt ſtultus ⁊ ebꝛius
ideo ꝙ ea tam modicuʒ que huius mundi

ſüt curaret.et adhuc minus q; alijs de deo

cura ẽ.vel paradiſo ſcʒ qui in amoꝛe mũdi
ſunt abſoꝛpti quodãmodo. Tuncdico q;

iſte eſſet ꝑfectus dei amoꝛ ad quẽ tendere

debet aliquis ꝑ vitam contemplatiuam.
Et in ſtatu talis amoꝛis iam dicti / ali⸗
Jie diceretur mortuus ⁊ crucifxæxus mun
lo ꝓpter hoc ꝙ; nihil ſit eũ retinere valens:

⁊ viueret deo. eſſetq; huius ſeculi vanitati

bus doꝛmiens et eternis bonis iuigilans

haberzq; ſenſus ſuos om̃es ſui coꝛꝑis tan

q́ᷓ; clauſos doꝛmiẽtes etobſtructos ad om

eerhehnne eus mundt. aa.
4

Pertos gaudijs ſanctoꝛũ etſanctarũ.

oceſt qð doctoꝛes ſãcti dicũt figuratũ.vt

cũ moyſes deo loqui voluiſſet nubem ob⸗
ſcuram idem intrauit.repᷣſentans volentẽ
habere dei amoꝛẽ introire opoꝛtere nubẽ
obſcuram.que eũ obliuiſci faciat nec vide⸗
re nec ꝑcipere ad mundũ iſtum ꝑtinentia.

conſequenteraliquo modo demonſtra

nenerit / iſte iam aſcendit ad montẽ vbi cũ
diſcipulis ſuis tribo xpᷣs ſe ranffiguranit.

re.qꝛ hic ẽ finisvite ↄtẽplatiue.⁊ qͥ illic pH7

Ille loquitur deo in fignra moyſi qñ legezʒ
ipſaʒ recepit. Ille raptus eſt in ſpirn At

4

Et quõ põt adquiri amoꝛ iſte hoc intẽé⸗

. 4
* . . 7

De monte

potius ſupꝛa ſuũ ſpm̃.ille habet cõnerſati
onem ſuam in celis.ipᷣe viuit amoꝛe.ipᷣe fe
liciter ardet delectabiliter et placide ſine fu
mi obſcuritate. Dʒ heuhen q; paucis iſta

gratia aduenit ad modicũ tempus durat
q;diu quis degit in hoc exilio.

Eapitulum XxI.

Deſecundo gradu ↄtemplationis et du⸗
roflictu inibi exſiſtene. —
Doo ad ſecudũ ⁊ tertiũ gradus
m ducetes ad iſtã que dicta eſt ↄtẽ
prlationẽ/ accedamus. ¶ Poſt⸗
itata fu

q; ꝓꝑſona deuota in vita actiua
milẽ in ſeruitutẽ ſpũs redegeriti/ad minus
ſaltẽ in maxima ꝑte/ſi nõ ex toto.ac amoꝛ
mundanus eideʒ diſplicuerit.licet eaʒ val
de vexauerit. talis ꝑſona tunc erit tanq̃ʒ

as ſeu delectatõnes ⁊ ↄſolatõnes quas ba
bere poſſʒ ipius mũdi:nihilominus tamẽ

adhuc non habet ſpũales placẽtias ſeu de

lectationes quas deſiderat.Et ita ſuſtinet
feroces inſultus ſepiꝰ duros ⁊ graues cau
ſantes ſibi penã mirabilẽ ad vincendũ. et
modicum vel nihil recipit conſolationis.
Jbi certe eſt fumus obſcurus.multum
offendẽs ſine igne.Hec ẽ eradicatio plãte
glibi plãtãde vbi adeſt grãdis violẽtia.hec

c occiſio moꝛtificatioq; grani ſemiati.hoc

eſt dicere de receſſu vite pꝛime ac camalis.
ad ꝑueniendũ ad ſpũalem. Heu q; aſpera
via hecẽ ad trãſeundũ ⁊ deuincendũ.quaʒ
multi incipiunt.ſʒ cito victi/ad ↄſuetudi⸗
nes ſuas pꝛiſtinas reuertunt᷑.Alij aũt ſepe
cadunt.ſepeq; ſeipos releuãt.ſepe fugiunt
⁊ ſepe reuertunt᷑.ſepe deſperãt ꝑuenire oſ
ſe quo tendũt.⁊ ſepe ſpem reaſſumũt.Se⸗

pe dicũt ſufficit nobis vt alij viuere ſine ꝰ

ꝙ ad altioꝛa tendamus ⁊ ſepe reſumentes
ſibi coꝛ pꝛopꝛiã deſidiã ⁊ tepiditatẽ redar⸗
guũt ⁊ ita in ſeipᷣis durum faciũt cõfſictuʒ
grandẽq; diuiſionẽ.De quo: Certe volũ⸗
tatis carnalis/cõtra ſpũalem amoꝛis mun

dani cõtra diuinuʒ. Sed amoꝛ dei adbuc

eſt valde modicus ⁊ debilis.mũdanus vᷣo
foꝛtis ⁊ potens.repugnatq; foꝛtiter ne ni⸗
dũ ſuũ ſeu hoſpiciũ qð habuit ab infantia
in hbomie/perdat.Etꝙ plus moleſtat.ipſe
amoꝛ mũdi/ oculis cernitur coꝛpoꝛis/⁊ fẽ
titur dulcis eſſe ad retinẽdũ.amarus vero
ad ꝑdendũ. Amoꝛ aũt dei ecõtra nõ videt

⁊ coꝛpus ſuum/ꝑ pnĩiam hbu

languida. Nõ em̃ vult recipere ↄplacenti

⁊ ſentitdurus ad adqͥrendũ ⁊ dulcis ad di

mittẽdũ.Eccecerte durũ diuoꝛtiũ ſeu ꝑti⸗
tio.ſʒ in dei noĩe nil tam durũ qð ꝓmpta⁊

bona voluntate qͥs nõ poſſet exuperare et

yvincere ꝑ diligentem laboꝛẽ ⁊ ſpem bonã

in futuro melius habendi.ſᷣm ſponſiones
affirmatõesq;/qs tam recipit ex ſacris ſcri
pturis q; ꝑ iſtos qͥ hoc pedagium ſeu viã
iſtã ꝑcurrerũt exꝑti omnino ⁊ ꝓbati in ma
lo de hinc in bono.qbus meruo fidemno
ſtrazʒ firmiter tradere debemus.

(Capitulum xxII.

In quali ſtatu eſt cõtemplatiuus in ſecun

do gradu cotemplationis.
Oſt hoc duellů ⁊ hunclanguo⸗
rem/incipit quis ↄualeſcere me
liusq; habere.Non enĩ tam gra

gmoꝛe mundano qᷓ; antea. q̃ʒqᷓ; adhnc nõ
recipiat magnã placentiã ſeu cõſolationeʒ
⁊ delectationẽ in amoꝛe diuino ad quẽ ten
dit. Habet antẽ ſe tanq; inter duos ſtatus.
non omnino nec ex toto moꝛtuus mundo
nec etiã totaliter viuẽs deo.Et ibi inſtatu
tali/põt dici moꝛi amoꝛe.Nõ enĩ ſentit vt
antea/ doloꝛes ſalutaris ſue infirmitatis⸗
qͥs ſenſerat moꝛtificando vitã ſuã carnalẽ.
ed etiam adhuc nõ eſt viuificata ſeu re⸗

ſuſcitata/ad recipiendũ ↄſolatõnẽ amoꝛis

ſpũalis.Et in tali ſtatu/ põt aſcẽdere in ſe⸗
cũdo gradu ſcale ↄtemplationis/quẽ ap⸗

pello locũ ſecretũ ⁊ ſilẽtiũ.q;uis enĩantez
poterat qnis locũ q̃rere ſecretũ ⁊ ſolitariu₰z—z

ad exoꝛandũ deuʒ /et de ſua cogitare ſalute
nõ tamẽ erat ſecurũ ſe illic totaliter tradere
frequẽtius/ꝓpr cauſas ſuꝑius aſſignatas.

Sed hic põt ſe audacius exponere ad ſol?ꝰ

tiue ꝑfectionẽ.ſe figendo in amoꝛe diuino

taliter ꝙ ſui obliuiſcatac alioꝝ ↄuertendo
oĩno ⁊ extoto anime ſue vultũ ſpiritalẽ ad

ſpiritalia ⁊ auertendo eundẽ a materialibs
niſi quantũ tales ꝓſint ad amandũ ⁊ adiu
nãt ad ↄgnoſcẽdũ ſpiritalia.Et ꝙ ĩ iſto ſta

tu videat/ viuaciterq; ſentiat h q ſapiens

ecẽs dic̃. VUanitas vanitatum et oĩa vani⸗
tas. et ꝙ nihil ſit in quo ſe reponat nec de⸗
lectationẽ accipiat aut ↄſolat ionẽ.niſi in
vltimo et optimo ſuo bono. in fine ſuo re⸗

CLto ⁊ felicitate q̃ eſt deus⁊ ſe in illo ↄtinuo

moneat anheletq; ad deũ tanq; lãguida in
cendio amoꝛis qᷓuſq; eũ teneat, ad quẽſic

uiter et difficulter poꝛtat carere

ufiet
bordeh;

enon
toezdn⸗
Mmad
iced
Gayn
ſions
mio
finta
uyn
uitut
rlligui
open
ocim
Dulentmon
NMhtona.
ſetbenth
ſerarabſa
letiapſi
nindſepe
ceernedon
ſcictait
Aleügbſe
ſtanino
liothehhun
bitmrpſa
lolhbitlen
lih Etſie bre
mnpi.
nockiſcgen
ſttbenpß
nonipneisſ
ſigißnſcen
rüabſenti
denotl ai
ſogermot
rſancnidel

Mogehhi

Contemplationis 74

ahn
een tendit. quẽadmodũ lapis extra locũ ſuũſp ¶ QA ar 1 veerrIS
ed eates tengit ſuꝑ terrã.q̃ locus eſt ex 9 „ liti XX I III. .
ſpendei quo grauis ẽ.et ignis tẽdit in altũ.vtpote De materiali ſeeto. V
nhating leue hnü quonſcs biguenert. & Erücſttii c,ad bidiiſecretum
ngſigbſn aRI ulũ T v ac ſilentiũ ab intra in aia pdeſft
anſeni gpit. n. X 8 tI.A 7 Uene leg aſj 1 ſenmin⸗ ad g.
ipbeninn De duob mogis ſilentij ⁊ ſolitudinis. – altẽ mediocrit.ſi nõ extoto.Et
mniinn Peducd ci ſtarug diuerſitatẽ ndi marie iſtis ꝓficuũ eſt/qͥ nõdũ vſum habẽt
. tionũ ⁊ varietatẽ hoĩm/pᷣt q ibz necſciũt ſeipos retrahere intra ſemetipſos
reꝑire locũ ſibi ſecretũ.vt inibi cũ ab extra ſocietati ſunt ↄiũcti:qð ꝑfectio
WII. in pace quieſcat ⁊ in ſilẽtio. ¶e nis eſt ⁊ foꝛtiſſimũ.nec adqͥrit᷑aleö/niſi pr·
uni ruz tf eſt pꝛincipaleſecretũ e ſilentii ba iongã bonãq; ↄſuerudinẽ. lio dele
⸗R beri debʒ ad intra in aĩa magis q; ab exra ccabulioꝛ eſt loc ſecet; nemoꝛis aut deſerti
nehngnn hoc ẽ ꝙ aima excludata ſe ⁊ habitatõe ſua ¶ Alus at ſufficiũt ſecreta cãpoꝝ ¶ Alijs
M oẽm curã humanã mũdanã.oẽmq; cogilta eccłiaꝝ. aut certe ſuaꝝ domoxꝝ. talit inibi
ngiunge tiõeʒ vanã vel nociuã.⁊ q̃cũq; eã impedire ſe collocãtes nevideãt alios nec ab alijs ipi
onrcnme pñt ad illucꝑneniẽdũ quo tendit.Accidit videant᷑aut qꝛ nõ eſt ibi aliqͥs alter hõ.vel
Fuchctö enĩ ꝙ aliqͥs ſepe coꝛpe ſolaſit ab homibo ſe / ſic ſe vtinẽt ⁊ oꝛdinãt ad moduʒ heremite.
wängn gregatꝰ.nihilomin tñ ꝑ fantaſias cogita⸗ VUn arſeni?eccliam ingreſſus. retro pilare
–— tiones ⁊ melãcolias patit᷑ ⁊ ſuffert grauiſſi vnũ ybineminẽ vigeret. nec vigereta ;
RHZ mãoneroſamq; ſocietatẽ in ſemetipo. que ſolit erat ſe locare. Aliqb ſon qntulũcũ
fantaſmata/generãt ſibi varios tumultꝰet qʒ etiã modic ſiue homis ſiue auicule ſine
iren, magnas collocutoes ſen garrulatoes coꝛg catus aut etiã locutõis. pſtat impedimẽtũ
in ſui intellectꝰ oculis adducẽtes mõ vnũ pꝰ ſue ↄtẽplatõis.¶ Alijs qbuſdã cãtꝰ ecclie
Maler reliquũ.inducẽtes eũ nũc ad coqͥ nã. nunc ſepiꝰ nõ modicũ pᷣſtat auxiliũ cogitãdi ad
natis ad foꝝ adducẽztes ei inde delectatões ĩimũ⸗/ ea q cupiũt.qᷓre ipᷣm libeter audiũt.Talit᷑
carnali⸗ das carnales.mõſtrãtes ſibi/ mõ choꝛeas/ beat aug.de ſeipᷣo cõfitet᷑ qũo audiẽdo mo
naſcund⸗ pulcritudies/cãtilenas ⁊ hmõi vanitates. dulationẽ pſalmoꝝ aut hymnoꝝ ecclie in
camos trahẽdo ad malũ ⁊ pctm̃.Quẽadmodũ cõ ſue cõuerſionis initio lachꝛymis rigabat
areinſe⸗ fitet beatꝰhieronym de ſeipᷣo humiliter etr coꝛdi ſuo veritas infundebat᷑ ⁊ ei multũ
e cũ erat abſq; ſocietate q̃libet in deſerto/pᷣt b fueratꝓ tũc.(¶ Et ꝓpter diuerſitatẽ talẽ
8 Manne beſtiaꝝ ſilueſtriũ ⁊ ſcoꝛpionũ/erat nihilo⸗ generalis regula ad ſciẽdũ qͥs locꝰ ad ſecre⸗
inſolttmitz min? ſepe cogitatõne ſcʒ in choꝛeis ⁊ in ſoę tũ q̃rendũ aptioꝛ eſſet/dari nõ põt.ſʒ q̃rat
Gimeſälu⸗ cietate dominaꝝ rome. Fãtaſie etiã tales⸗ hunc qͥlibʒ ſᷣm graʒ a deo ſibi traditã.⁊ eti
Mügintee faciẽt aĩaʒꝝ ſolã exiſtentẽ/iraſci ⁊ litigareaa am fm ſtatũ ei cõuenientẽ in qͥ fuerit.queʒ
Baſignd. alterũ abſentẽ tanq; pñs ſit ⁊ iniuriari.po põt ↄtinuare.aut in q̃ ſeipᷣm poterit exerci
Pongruiſ ſtea ipᷣa ↄputabit argetũ ⁊ mercabit᷑ ↄpoꝛ tare/ſine nota erga alios qb ↄuiuit vel ſin
Unienenpe tãs theſaurũ validũ.interdũ ibi tranſuada gularitatis vane glie aut etiã ipocriſis Po
ammedivino bit mare ꝑ ſuas optatões ⁊ deſideria. Nũc terit eĩ eſſe aliqͥs de ſtatu tali aut in vua ta⸗
rd ꝑuolabit terrã.mõ erit in magnis dignita⸗ li/ꝙ eccleſiã ſepiꝰviſitare nõ habebit:vela
ipintnliad tibo. Et ſic bꝛeuiterde ↄſilibo fantaſmatibꝰ tali nimis diſtabit. ¶ Bꝛeuiter ergo loqn
nnateralbb ⁊ fatuitatib ſine numero.Aia vo talis ibi do.ad hñdũ leuiꝰ.aſſueſcẽdum eſt in ꝓpꝛia
nandinai nõ eſt in ſecreto necin ſolitudie/q;uis ſoala domo / aut in ſua camena ſi talis ſola habe⸗
Pigiiſok ſit ab extra. Nec certe aia deuota/ↄtempla ri poterit. aut alicubi intra eã. Et ad h con
nbeͤſis tioni vacãs / ſola eſt. qꝛ nũq; minꝰ ſola ẽ ni ſequendũ /multũ faciet cõſuetudo ei aut cõ
umetoin n ſi qñ ipa ſola ẽ. Sed iſtaꝝ ſolitudinũ dua placætia ⁊ delectatio ibidem recepta. Noui
tchonunet rũ abſentia inter ſe multuʒ differt. Aia eni muliercinã / cã infirmitatis coactã ſe in qᷓ
utioreni deuota ↄtẽplatiua nõ eſt ſola.qꝛ exiſtit in dã camera ꝑ tꝑs nõ bꝛeue cõtinere.qᷓdaʒ vi
orinfieſes ſocietare optimavuli ⁊ delectabili.ſ.cũ deo ce mihi loquẽs. Neſcio qͥd faciã (inqͥrcuʒ
ſeinllonn ⁊ ſanctis ei ꝑ ſancta deſideria.deuotas ſan xdidero hac camerulã. nõ eſt eni mihi locꝰ
mölaun ctasq; cogitatõnes.Alia aũt vtit᷑ ſocietate aliꝰad cogitãduʒ deũ ad meipᷣam / ita bũ
– valde damnoſa vel ſaltem ei nihil pficua/ cõueniẽs ſicut iſte.¶ec oꝑtet ſꝑ attende

aſa ſcz ita inutiliter mẽte vagabuda.

reꝙ habeat᷑ talis ſecreta ſolitudo aut etiaʒ

Aa 2

De monte

lecretus loc determiat?. ſed vybicũcß fuertt
ſiue in cãpis ſiue in villis / ſiue in balneo
(quẽadmodũ tradidit chꝛyſoſt ibi ſolum

—

ſe hõ põt recolligere ⁊ a mudo ſubtrahere.

Et ꝓdeſt ſepe diuerſitas ⁊ loci mutatio ad

delectatõeʒ ⁊ recreatõeʒ quam aliqᷣs ſic põt

accipere.Focturnũ quũt tempꝰad hoc cõ

ueniẽtius eſt. qꝛ quietiꝰ ⁊ magis pacificuʒ
gabſq; tẽtationibo vane gloꝛie mũdi.

*(Capitulnm. xxV.

Quomodo coꝛpus contẽplatiui debet oꝛ⸗
dinari ⁊ de impedimẽtis adueniẽtib.
BOcet doctoꝛ quida eximi guil⸗
belmus/olim piſieñ.epᷣs ꝙ coꝛ
poꝛis debita oꝛdinatio/multuʒ
ppiꝛodeſt ad firmã cogitatõeʒ ali
cuiꝰrei hñdã.Et qͥlibet coꝛpꝰſuũ in tali ſi⸗
tuat diſpoſitõe/quã ſibi magis noueri de
lectabilẽ ⁊ expedientẽ.ſiue hoc ſit geniculã

do.ſiue ſtãdo.ſiue ſedẽdo.inclinãdo appo

diãdo.ſiue etiã iacẽdo.Et eſt hoc intelligẽ
dũ cũ quis ſolꝰextiterit.poterit enĩ tũc ſine
ſingularitate id agere. In ecclia enĩ oꝑtet
ſe alijs ↄfoꝛmare. Subdit enĩ ſnĩalit᷑ ꝙ ei
videt᷑ modꝰiſte bonzeike pficuns wleds

ryrectũ teneat ſupꝛa bꝛachiũ ſiniſtrũ inclinã
Adao. Credo bñ hocipᷣm exꝑpientia accepiſſe

Scio ⁊ aliũ /cui nulla diſpoſitio ⁊ coꝛ⸗
poꝛis oꝛdinatio/mai pᷣſtat auxiliũ:ſicut ſe
dendo inclinatꝰ ſupꝛa doꝛſuʒ ⁊ q̃ſi iacegt⸗
vultũ verſum tenẽs ad celũ aut terrã li
quibo placet irexredire.qð interdũ põt eſſe
pꝛoſicuũ ꝓ recreatõe aliquãtula. Sed ↄti
nue ⁊ ſepe hoc agere/puto qͥeti aie non mo
dicũ foꝛe impedimẽtũ.q̃ tñ qͥes ſuꝑ oĩa de⸗

bet inqͥri ad ꝑtingẽdũ ad boc deqnra e10o.
cutio. Nec fruſtra dicit areſto.anima ſelden

do ⁊ quieſcẽdo ſapiẽs efficit᷑. ¶ Sed exq̊
aliqui/ſpũs hũt ita leues ⁊ mobiles/ac ita
ad mũdialia oꝑa inclinatos/ꝙ eis eẽt par
us infernꝰ /eſſe ſine ſocietate vel ſe in loco
vno fixos ↄtinere q;uis etiã bñ ad modicũ
tempꝰ.ideo hmõi / modicũ vel nihil ꝓfici⸗
unt ad vitã ↄtẽplatiuã.ĩmo ipᷣis eſt meliꝰ

eã dimittere ⁊ ſe tragere actiue.niſi tales cõ

ditiones ꝑ violentiã ↄſuetudinis poſſent
qñq; deuincere.Nihil eſt enĩ qð ꝑ laboꝛeʒ
⁊diligentiã nõ goſiſaragi. Bürrani
qui ſtatim tẽtãt᷑ blaſphemijs ⁊ alijs vicijs
ita hoꝛribilit᷑ ꝙ vix ſuſtinere valẽt. exinde
incidẽtes interdũ in freneſim. aut extra bo
nam fidẽ.efficiuntq; etiã melãcolici triſtes

et iracũdi.oĩaq; ipᷣis diſpicẽt. Agnoſctq;
tales ꝑ exꝑientiã ꝙ eis ſit multo meliꝰ eſſe
in ſocietate ⁊ laboꝛe exterioꝛi.qꝛ tunc talia
nõ cogitãt qᷓ eos ſicturbare poſſent.Et iſti
ſilr nõ valẽt ad ↄteplatõeʒ niſi ex gra ſpẽa
li.vel ſaltẽ ipᷣa eſt eis duriſſima ⁊ ꝑiculoſiſ⸗
ſima. ũt itẽ alij aut ꝑ natura vel graʒ

aut ꝑ iſta ambo ſimul/ amãtes ſolitudinẽ
ſolicitiq; de ſua ſalute.deſiderãtes agnoſce

redeũ ac ſpũalia iſta adamare.Non habẽt

etiam nimis foꝛtes vehemẽtesq; carnales

motus q̊s vincere nõ valerẽt. Iſti habiles

ſunt ad tradẽdũ ſe vite ↄtẽplatiue.⁊ ſpẽali⸗

ter hñtes coꝛ dulce actenerũ ad deuotõem

flexibile.Difficile eſt enĩ coꝛ duꝝ ad bonũ
pertingere qdð male habebit in nouſſſimo⸗
St accidit ꝑtingere aliquẽ paulati aſcẽ⸗
endo ab actiua vita vſq; ad gradũ ſũmuzʒ

2ↄtẽplatiue.ꝗ tñ poſtea reuertet᷑ deſcẽdetq;
ad actiuã. Qð ↄtingere põt in caſiboduo⸗

bus. vel ꝑ negligẽtiã ⁊ fictionẽ.aut certeꝑ

gAbũdantiã virtutis.tali mõ ꝙ; ꝓ ſuo libuu

vtatin vna vita ſine alteriꝰ impedimento.

Vel ſᷣm ſuũ officiũ.Et ſtatũ talem bre de⸗

cet pᷣlatos.ſic ꝙ ſint vite ↄtẽplatiue ita ꝑſe
cti ⁊ in tali radicati ꝙ deſcẽdere poſſint ad

actiuã.nõ tamẽ deſerẽdo oĩno ↄtẽplatiuã

Quẽadmodũ angeli ad noſtrã cuſtodiam
deputati hic inferiꝰ/ↄtẽplant᷑ ſemꝑ viden⸗

tes faciẽ dei patris qui in celis eſt.

Capitulum. xxVI

Diſputatio quomõ vita ↄtemplatina pꝛo
lutit jʒin pꝛimo ſibupᷣi.

Ropter tria motina / ſeu rönes
tres inter alias.quidã mirant᷑ꝙ

Peima.qꝛ ↄtẽplatiui / nõ niſi ſibijpᷣis pꝛo
ficiũt. Scða qꝛ videt᷑eis ꝙ ↄtẽplatiui ni⸗
mis velint inqrere ⁊ ſapere atq; nimis alte
volare.Tertia eſt.cũ multi ſint deceꝑti ex⸗
inde ⁊ effecti fatui ⁊ melancolici.(Adqᷓs
rõnes tres(ſi ſaltẽ rões dicẽde ſunt bꝛeui⸗

ter ⁊ manitfeſte rñũdebo.ſancti enĩ doctoꝛes

qꝙ loquũtur.

de materia tali abũdãti ſubtilius pfundiꝰ
d pꝛimã ratõeʒ reſpõdeo
ꝙ aliqͥs vite ↄtẽplatiue/ſibijpi ꝓficit/mul

to plus atq; diuiniꝰ.placetq; ampli deo /

ꝑ vitã actiuaʒ.qð ſatis eſt. Nihil eſt enĩ

poſt deũ / a me plus diligẽdũ q;; egomet. et
i

plus etiã q;; totũ reſiduũ mũdi. ideo pdili⸗

gendũ eſt mihi placere deo.iſtaq; vitã acce
ptareqᷓ ſibi acceptioꝛ fieri poſſu; ⁊ pon q;

aliquis ſe tradit vite ↄtẽplatine

—

zabeten
itacere
Paere
umce
hole
60 pen
hentes
leactiun
mulier
lamgt
porent
lenc⸗t.
glont

ſec;

di
ſer⸗
nendo
dammn
N
o

.
4
e,
.

deiſuo⸗
vanitas
ANdoani
e
lent
omniba
prereon

Antbom

guocgi⸗
ncgnipel
tudeiſße
inpenna
hoculic⸗
0igoparon
vollnöͤla
Ckagep
öölm.
ſuntaur
glopoe
torumſen
poſſentſe
umoꝛdin
Gina

diniger

An
Nn⸗
ton
ln
ligffiſi⸗
mizalnf
sſolneri
racnoe
wehorbads
eganels
übeblss
netſeli
AOdenotöen
Apogboni
innontlino.,
eaulgiaſe⸗
üſüm;
nai lac
nincuibdro⸗
nni auen,
gplolbin
Upainn
itnti
Nnringe
Npeld
NAiganri
iſodem
ſorgda
ac.

XWN
ngmnn
u
Nrnn ſanin⸗
Errieign.
oniiſbip
8g Nihnin
nugnmnonte

Pürdeggries
la. Eaoͤcs
Seſun reud

naiaidoco
helnepfnnt
imiͤeſthi
in,
c nh
e nlt⸗
Gisean
itig iſe

lii

= =

=6☛

deũ ſuꝑ oĩa

Contemplationis

babere modicũ meriti. vel foꝛte vt aliũ lu⸗

crifacerẽ eũ ſaluando.meiaũt detrimentũ
paterer me ↄdẽnando.Et eſt H̊ intelligen⸗
dum ceteris paribo.⁊ ꝙ aliquis tam libere

ppſſet vti vna vita ſicut ⁊ altera.Quod di
co ꝓpter publicos officiales ⁊ pᷣlatos.⁊ ha⸗

bentes alias dignitates ipos obligãtes vi
te actiue intẽdere.quẽadmodũ ſunt etiam

mulieres maritate pueros habẽtes ⁊ fami

liam gubernãtes aut obligati ſuis ſeruire

parentibo. Si enĩ hmõi ꝓ tũc ſe traderevel

lent ↄtẽplationi /ipᷣi ſe danarent ꝓpter obli
gationẽ qua ligati ſunt ad alijs ꝓficiendũ
eſſetq; vna mala tentatio ⁊ ꝑiculoſa vni ta
li vt dictũ eſt / ꝙ ſibi delectabiliꝰ eſſet ſꝑ in⸗

tẽdere ↄtẽplationi.negligẽdo aut poſtpo⸗
nendo h̊ qð facere teneret᷑. Et eſſet ꝓpr hoc

damnoſus ⁊ noceret ſubditis ⁊ reipublice
De tali eſſet bñ ↄq̃rendũ ⁊ ſabbatũ ↄtẽpla
tionis ſue deridẽdũ.Sed aliterẽ de nõ ob
ligato ad ſeruiẽdũ alijs ꝓpter officiũ qð hʒ.
vel nõ neglecto qð facere alijs tenet̃.

C apitulũ XXVII

De pꝛofecin quẽ ↄtẽplatiui alijs afferunt.
nſequenter oſtendo ꝙ ꝑſona
ↄtẽplatiua/multũ etiã ꝓpdeſt al⸗
teri. ¶ Pꝛimo qꝛ dat exempluʒ
bone vite.p̃dicatq; facto ⁊ oꝑe⸗/
diligendũ: ⁊ ꝙ reliqua oĩa ſunt
vanitas neccuranda.Et hec nõ eſt modi⸗

Kr

ca doctrina.ĩmo de tãto pᷣualet quãto oꝑa

lus ↄpꝛobankt eſſe ſine fictione qᷓ; verba.

Itẽ ↄtẽplatiuiꝑ deuotas ſuas oꝛatões
omnibo alijs pſunt.Et accidit ſepi pꝛo
pter eoꝝ merita/deꝰ faciet quibuſdã medi⸗
antibo mũdanis licet etiam mali ſint tales

quoddã maximũ bonũ.puta pacẽ alicuiꝰ
regni vel cõſimile.qꝛ nihil poſſumꝰſine g⸗
tia dei ſpeciali.quã citiꝰboni ↄtemplatiui
impetranta deo/q; actiui.Et ſunt ipᷣi tan⸗
q; oculi coꝛꝑis/illuminantes ⁊ dirigentes
oẽs oꝑatõnes factas ꝑ mẽbꝛa cetera.Et ſi

ocvuli nõ laboꝛãt ſicut manꝰ⁊ pedes nõ di⸗

cere oꝑtet ꝓ tanto ꝙ in nullis ſeruiant niſi
ipᷣiſmet.Tales enĩ cõtemplatiui/oꝛdinati

ſunt/ad referendũ deo ⁊ dirigendũ omniũ
alioꝝ opera/ non ita in ſpũalibo illumina/

toꝛum ſeu ſubleuatoꝛuʒ/ꝙ ipſi ſcirent aut
poſſent/ſemper omne quod faciunt ad de/
um oꝛdinare tanq; in finem. on dico
ꝙ in caſu neceſſitatis/perſona non debeat
dimittere ſuam cõtemplationẽ/ad ſuccur⸗

rendum alterius neceſſitati. Sed qui poſ-

ſit vtrãq; vitam tenere inſimul pertfecte hic

eſſet melioꝛ.quẽadmodũ teneo beatũ gre-
go:ac ſanctuʒ Bernar.⁊ ceteros feciſſe.Et

qui bene ꝑpenderet qualis excellentia ſit

anime ⁊ bonoꝛũ ſpiritualiũ/erga coꝛpus?

bona tempoꝛalia.hic clare cognoſceret/q;

plus ꝓdeſt toti eccleſie/oꝛatio deuota vni⸗

us cõtemplatiui/qᷓ; faciunt centũ ⁊ centuʒ

vitam actiuã ducentes.ad ſuccurrendum

alioꝛum neceſſitatibo coꝛpoꝛalibo.Et mul
to plus ꝓſunt/qᷓ; ſe in mundo occupantes
non vt alijs ſubueniant.ſed pꝛo ſuo ꝓpꝛio
ↄmodo laboꝛantes ⁊ ſepe in damnũ alijs.
Igitur dico/ ꝙ ſi aliquis ſpũſſancti in⸗
inctu ſenſerit ſe inclinatũ ⁊ cõmotum ad
vitam cõtemplatiuã ſectandã/⁊ hoc ↄgno
uerit.talis ſine vituperio vite actiue pote⸗
rit abrenũciare.ĩmo faciet hoc cum laude
magna pꝛemiũq; non modicuʒ inde acce⸗

pturus. Niſi foꝛte per contrariũ aliquis a

ſuo pꝛelato obligaretobedire ad publicuʒ
officium exercendũ.vel etiam in caſu vlti⸗
me aut vrgentis neceſſitatis ſicut dictũ eſt
Vrgentem autẽ neceſſitatẽ voco.quando
veriſimiliter aliqui perire poſſent /niſi per
talem eis ſubueniretur.

Dõ non eſt ſuꝑbia tendere ad vitam con⸗

templatiuam vt quidam putabant oſten;

git per exemplum.

. —

Ec eſt dicendũ quãtũ ad ſcõam

Nuꝰnẽ ↄtẽplatõis quẽ ſuperiꝰdecla
raui.hoc ẽ ad amandũ deũ ſumme extoto
coꝛde/ꝙ talis tẽdat nimis in altũ.aut pᷣſũ⸗
ptuoſe agat.ĩmo aliqͥs aptꝰad hoc faciẽdũ
et graʒ talẽ a deo cõſecutꝰ/deficeret ⁊ minꝰ
bene ageret(vt videt᷑
Et ſpẽalit᷑ eccłiaſtici⁊ religioſi.quoꝝ vita
ad hoc oꝛdinata eſt.oĩno ſedare debent ad

——

vitã hanc/potiꝰq; ad aliã. Silr ⁊ clerici.pᷣ

cipue q̊ʒ theologi.aut certe eoꝝ ſcia nõ iaʒ

eis auxiliabit᷑ſʒ inde inflabunt᷑.efficiũtq;
vani /vacui ⁊ ſuꝑbi.¶ Pzʒ ꝑ ſile exẽplũ ad
oculũ.Erit in regis curia ᷣuitoꝛ q daʒ coqͥ
ne cui rex talẽ dabit graʒ/vtpotefacere eũ⸗

dẽ volẽs ſuũ camerariũ.qꝛ iudicat ĩᷣm ad
hoc ſufficiẽtẽ ⁊ ſic placet ſibi Nulli dubiũ

ꝙ ſi pᷣdictꝰfamulꝰ hoc refutat cã ſue pigri⸗

cie aut ꝓpter fictionẽ coꝛdis aut ingluuieʒ

ſeu guloſitatẽ / dicens ſe malle ennanae

ratõeʒ añ dictã/q; tendens ad fi

ſi dei dono nõ vteret

5
4

cõtinue in coqna ĩ officio ſcʒ ſoꝛdido pꝛio
ri.ipᷣe vtiq; erit crimĩ abilis ⁊ repᷣhẽſibilis.
Silr qui põt famulan deo in ſtatu excellẽ
ti / erit danabilis ſi ſe occupare ſꝑ voluerit
in minoꝛibo. nec excuſabit᷑ humilitate ſed
imputabit᷑ coꝛdis ſui fictioni aut tepidita⸗
ti. Glee dico qn deficiũt ⁊ errat/qui in cõ
templatõe ſua/nimis volũt inqͥrere. Sũ⸗
me eni talibe neceſſaria humilitas eſt.que
cuſtos eſt ⁊ nutrix ipᷣius caritatis.

De excelleẽtiꝗ ↄteplatiui/ſuꝑ actinos.
AQAaantũ ad roneʒ tertia/ſcʒ ꝙ ali
q qui tales ↄtẽplatiui ſunt dece⸗
pti effectiq; fatui ⁊ melancolici
ARARudeo ꝙ in actina vita ſilr plu
fes ſunt decepti.qꝛ nõ vtunt᷑ diſcretõe req
ſita ad bene terminãdũ inceptũ opus. NHec
ætiã omniba eſt data gra talis viuẽdi ſcʒ in
cõtemplatiua vita. ꝓpter cauſas certas añ
ſignatas.ſicut dicit apls. Quilibet hʒ do⸗
nũ ꝓpꝛiũ a deo.vnꝰ quidẽ ſic.alter vero ſic.
et iterũ. Si in coꝛpe vno oĩa mẽbꝛa eſſent
oculꝰ. vbi eſſent manꝰ⁊c.¶ Verũ eſt ꝙ mũ
dani/ↄtemplatiuos leuiter iudicãt fatuos
eſſe atq; melãcolicos. Nõ enĩ ſaciũt qũo ⁊
ipſi.ↄtemnũtq; oĩa que iſti mũdani canſſi
ma tenẽt.ſed nõ vidẽt magnas ↄſolatões
et ſancta oꝑa/ſpũalesq; diuitias/q̃s adipi
ſcunt᷑ ↄtẽplatiui mũdũ refutãdo.⁊ a ſe pꝛo
cul expellẽdo oẽm auariciã.ſuꝑbiã.omnẽ
iram ⁊ inuidiã inſuꝑ ⁊ vanitatẽ.que mun⸗
danis ſine moꝛa pᷣſtant nõ modicã vexatõ
nẽ.Et viuũt ↄtẽplatiui in magna requie?
pace ↄſcie.qð eſt bonũ tale ꝙ aliud ei ↄꝑa
ri neqͥt.locoq; occupationũ mũdanaꝝ ſu⸗
per terrã in anguſtiſſimo loco ⁊ re modica
ipſi ↄtemplatiui occupant᷑ in maioꝛi ⁊ am
plioꝛi loco ac negocio q;ᷓ ſit tot mũdꝰ.hoc
eſt in deo. G hec velim dicere noꝛũt

qui ſunt exꝑti: Certũ eſt/qꝙ vita ronalis
creature/ verſat᷑ plus in oꝑatõe intellect?et
rationis/q;ᷓ alibi.hoc eſt in meditationibo
rõnabilib ⁊ in volũtaria dilectõe.Et ideo
veraciter ⁊ quaſi ſoli totales/viuere dicun
tur.qui in ↄtemplatõne nutriunt᷑ cibo tali
atq; potu.⁊ nõ illi qͥ ſuas animas ac vitã/
nõ plus leuãt ad celeſtia qᷓ; beſtie.ipᷣi eĩ co⸗
medũt ⁊ bibũt.ipᷣi letant᷑⁊ gaudent.rident

atq; leuitatibo inſiſtũt.ipſi ſua coꝛpa vexiat

ſicq; ſuo modo faciũt vt beſtie.¶ Sz foꝛn⸗
te obijciunt qꝛ auxiliant᷑ alios per laboꝛes

D

plici⁊ ſ

optime qui ad hoc nitunf.

ſuos. Ita etis faciũt equi zaſini. interdũ

am pliꝰ. Quãq; hocipᷣm laudabile eſt. ei q

neſcit ⁊ nõ poteſt ampliꝰ.⁊ qui implet hoc

fideliter ad bonũ finẽ ⁊ intetionẽ. ſcʒ ad ſ⸗
uiendũ deo/⁊ ſubueniẽduʒ alteri.Cate⸗/
oꝛ ꝙ ↄtemplatiui in ſactis mũdanis non

ſunt ita ſapiẽtes ⁊ pꝛudẽtes.quẽadmoduʒ

actiui. Ratio.qꝛ ſuũ ingeniũ ⁊ intentionẽè/
in taliba nõ ponũt.vnde accidit eos iudica
ri ſimplices ⁊ inſipientes.qᷓ;ᷓ; eis modica

de iſto ſit cura.ad hoc enim ſunt vocati vt

apls inqͥ t ⁊ ad hoc nitunt᷑ toto conamie.ſ.

utari fatui/ vt ſapiẽtes effici poſſint.

Capitulum. xXX.

eneceſſitate gre dei / ix

—

Tr ℛdü ſcom/ſcale ↄtemplatoõis quẽ

alio intra eã. Ipa vero ↄtemplatio tendit
ad hñdũ nõ extrinſecũ ſed intrinſecũ ſcʒ ſe⸗

cretũ atq; ſilẽtiũ.Ad qð ↄſequẽdũ ꝓdeſt q̃

rere etiã ad extra(ſicut dictiũ eſt ſupꝛa)ſoli⸗
tudinẽ ⁊ ſilẽnũ.(¶ Dicit ergo beat berñ.qꝙ;
ſpõſus aie ieſus xps/verecũdꝰeſt amicus.

nec libẽter ſpõſaʒ ſuꝗ accedit/multitudine
pñte.qrit aut eſſe ſolꝰ Opoꝛtet igit᷑ aama
ſe oĩno expellere oẽs occupatões inten et

exteriꝰ. vt ſcʒ ſolũmõ intẽdat ad recipiẽdũ

ſpõſuʒ ſuũ.Ex quo enĩ deꝰ ipᷣe ſimplex eſt-
vnꝰ.inqri vult in coꝛdis ſimplicitate ⁊vni

tate. Coꝛ aũt tale ſimplexnõ eſt ⁊ ynuʒ qð
in tot ꝑtes diuiſuʒ ẽ ꝑ curas mũdiales ma

las ⁊ vanas. Sed heu in qntã miſeriã per

peccatũ redacta eſt nobilis ipᷣa aĩa.q in ſta

tu pꝛime innocẽtie/ extoto ⁊ oino oꝛdiata

fuerat ad cogitãdũ de deo ſuo creatoꝛe.atq;
cõſiderare ſpũalia ſine aliquo impedimen

to ⁊ difficultate.qð ipᷣa⸗/mõ/ ꝑ tantã penaz

difficultatẽq; / grauata onere ſue coꝛruptõ
nis põt opari qð eſt mirabile. noſcunt

quid ẽ nũc qð ipᷣaʒ aĩam in altum releuare

poſſit.ponere in vnitatẽ.reducere ad ſim/
plicitatẽ eãq; expedire de mari iſto ꝓcello;
ſo tumultuoſo atq; fluctuãti/ ꝑ curas abſ-
q; numero:ꝑ phãtaſias varias imaginatõ
nesq; ſine moꝛa abũde ſcaturiẽtes: Certe
hoc facere pꝛincipaliter nihil valet / niſi vᷣè⸗
tus tue gratie.⁊ huius mans magni ⁊ ſpa⸗
cioſi motus mitigare quod intra nos eſt

edei / ipſi vtemplatino.
Euertoꝛ igit᷑ad pꝛioꝛa ſcʒ ad ᷓ,

dixi locuʒ ſecretũ ⁊ ſilentiü. De⸗
claraui aliqualit᷑ de ſecreto du⸗
de ſilentio. vno ſcʒ exira aĩiam. et

.
-⸗ “ ”

e meus

ſem.
guti
cirob
bus al
feaoaut
MManro
amorcara
eſhorni
talimeit
iulnodi;
reglia ſite
ortetlia

uſhe
hoinmmino

eſuorea

naagnso
naſagdan
grcique
loggetchi
geſidonin
iſtudcöm
ſuoni⸗
Uumrpan
gviſuhri
vſcon

9

ained
en
mmahee
ne
.Enn
mnofen
MMentoni,
tnsiti
Sasnodi
nrpoet 1

nonſan

Dpluise e

amdin
npbtotag
Entiſh
it
gi⸗
imas.
iune
Gkiama
Zina
ncgid

inperch

icener

caynmad
rüsaese

tümianür-

iiuinſ

totan
vorntgh

npuimn
Pand g
nurconpe
Lcörotaurt
PWens

Kuntcene.

Cuceaoſin
nmiſtocct
idonet
obinnon

Gnmine
blniuni

ronuhi,
Adamm

Contemplationis

Zu ſuſcitas egenũ ꝓſtratũ de puluere va⸗

narũ cogitationũ.⁊ pauperẽ engis a ſterco
re inoꝛdinatarũ delectationũ.collocãs eos
in altũ vt ſedeãt cũ pꝛincipib.hocẽ cũ an⸗

gelis atq; ſanctis.⁊ vt eoꝝ cõuerſatio in ce
lis ſit. Donũ aũt iſtud gre.veracit᷑ tribuit᷑

ſlis inquirentibo ipᷣm diligenter atq; ar⸗

enter ⁊ ad hoc ſe diſponentibb

Oualiter aĩa ateẽplatiua/ dicitureleuariſu

fficitur ſimplex⁊z vnica.

paebpug Lefficie nicc.
NEcintelligenduʒ eſt/ aiam coꝛ⸗

pus deſerere fᷣm ſubſtantiã cuʒ
in ↄtẽplatione rapta fuerit/ ſal⸗

edici

tem de curſu ↄmuniſed ꝓ tunc
dicitvbi fuerit coꝛ ſuũ atq; amoꝛ ſuus
ſicut augu. dicit ꝙ aĩa veri eſt vbi amat q;

vbi ipa animat.hoc eſt qᷓ; vbi vitã pꝛeſtat

coꝛꝑi.Et ideo dico.qꝙ talis eleuatio aie de
uote extra mũduʒ ac ſuꝑ iſta coꝛꝑalia vſq;

ad ſemetipᷣam / aut vſq; ad angelos.vel cer
te vſq; ad creatoꝛẽ ſuũ altius fieri non põt

fit ꝑ foꝛtẽ ſanctãq; meditationẽ vel arden⸗

tem amoꝛem. Tali mõ ꝙ talis meditatio

aut iſte amoꝛ virtute ſit ta potẽs/vt ipᷣaʒ fa

ciat obliuiſci vel ceſſare ab oiĩbo opationi⸗

bus alijs ⁊ fantaſijs.ſicut eſſet in ſopoꝛeꝑ

fecto aut ſomno.vel ſaltẽ ſi nõ ex toto tales

ceſſant oꝑationes/ipᷣe tñ nõ pñt coꝛrũpere

extinguere aut ſuperare meditationem vel

amoꝛẽ ardentẽ ſupꝛadictũ.ꝓpter vigoꝛoſã

eiꝰ potẽtiã. Opoꝛtet etiã ꝙ ala/totaliter in

tali meditatõe ſit occupata ⁊ amoꝛe.ad hu

iuſmodiq; ſit oĩno intẽta. nec de quacũq

re alia ſit ei cura.necad alia reſpiciat.niſi

foꝛte talia pᷣtereũdo nõ tũñ ibidẽ pedẽ figen
do.:ſcʒ ꝙ in talibo nõ arreſtet᷑ ſiue moꝛã fa/
ciat.¶ Et hoc fieri poſſe/exꝑientia q̃tidia
na in minoꝛib hoc manifeſtat. Affirmat
Hqidꝗẽ areſto:inqͥens.Accidit interduʒ ali⸗
q Juuẽ ſuꝑ re aliqua tam foꝛtiter meditari.

nec aꝑtis oculis intuebit᷑ hoc qð ipᷣm pᷣte⸗

riet ſeu qð ante eũ vadit. Sepeq; in ſocie

tate cũ qua ſociabit/ plura dicent᷑⁊ coꝛam

ipᷣo exercebũt᷑ ſeu fient/de quibo nec aliqd

ſciet.ſed in ſua foꝛti meditatõe ꝑſeuerabit

ac ſi doꝛmiret. VUnde qñq; detali ꝓuerbiũ

iſtud cõmune ſolet adduci et dici. Iſtead

ſuos meditat amoꝛes. ¶ Calẽ ſimilit mo
dum raptus/ꝑcipiũt ſepe ſtudẽtes ipᷣi.ali⸗

quid ſubtilitatis cõpilare molientes. Pi⸗

cloꝛes ſuo modo facere cõſueuerũt ſiẽ ego

teneo.alijq; opifices ſubtiliũ. poſitiĩima⸗

ginationibo foꝛtibo. Recitaturq; de pho qᷣ
dam noĩe archimenides excellenti geome⸗
tro.qui imaginaliter deliberauit facere in⸗

genia ſubtilia ad bellandũ ⁊ defendẽdas ĩ
uadẽdasq; ciuitates. VUnde accidit ciuita

tem quã inhabitabat dictꝰ phs / ab inimi⸗
cis debellari.pꝛinceps aũt exercitꝰ pᷣcepit

quidaʒ eundẽ ſuas figuras ptrahentẽ ſᷣm

ſcientiã geometrie repperit.queſiuitq; ab
eo quo noiĩe appellaret᷑ipᷣe vero tã fixe ſua
rum figurarũ foꝛmationibo intẽtus extitit
vt quid ſibi iſte interrogãs diceret penitꝰ

ignoꝛaret.niſi ꝙ; inſinuabat eidẽ ꝙ ſenon

impediret nihil aliud reſpõdens.vnde id⸗

circo vitã ꝑdidit.Ecce q;ᷓ foꝛtis huius erat

meditatio.vt ob eius vigoꝛoſitatẽ/ciuita⸗

tis ſue expugnationẽ nõ ꝑciperet.atq; nec

poſitus ſepe ↄmedere oblitus eſt. opoꝛte⸗
batq; ne fame periret/famulã ſuaʒ ad cibũ
pcipiendũ eiꝰmanũ cõducere. De quo va

lerius hoc recitãs/ dicit ipᷣm ſolum anima

vixiſſe.coꝛꝑe aũt circũdatuʒ fuiſſe tanq; re
extranea ⁊ inutili.¶ Dicta ecempla addu

cta ſunt ad oñdendũu/ꝙ aia imaginatõnes
atq; curas nõ ꝓficuas a ſe põt depellere. vt
ſubleuari poſſit ⁊ ad ſanctioꝛa ↄueniẽtio⸗

raq; cõſcendere.atq; ſe taliter ad vnitatem
ſimplicitatẽq; deducere.meditãdo ſolũmõ

qliterad ſuũ creatoꝛẽ poterit ꝑtingere. qui
eiꝰeſt locus finis atq; amoꝛ.q;uis illud fa/

cere foꝛtius ſit atq; difficilius.qᷓ; in dictis
exemplis oſtenſum eſt. Et hoc de tanto q̃n

to cogitationibo vti opoꝛtet ſpiritualioꝛiꝝ
bus. habereq; meditationes magis extra-

neas atq; ſubleuatas.

‚—

Ee

2„

Richardi de ſancto victoꝛꝛe.
Icharqde ſancto victoꝛe/quẽ⸗

dã edidit libꝛũ/qnq; ꝑtes ↄtinẽ

N pꝛofundã ſciaʒ/ tractat materiã
iſtã.ſq; deↄtẽplatõe.diuidẽs ipam ↄtẽpla,⸗

tionẽ in ſpes ſex ſeu modos.Quoꝝ modo
rũ duo ĩ imaginatõe ſũt poſiti duo in rõne

Aids inimicũ agnouit ipᷣm occidentem.
lius item ph̊s neades dictus ad meſam

demoꝛiam facit libꝛi de contemplatiöe

tem. vbi multũ ſubtilit᷑ atq; ßm

(Capitulũ XXXII. *

itẽ duo in intelligentia. Scoõm h pfatdo
ctoꝛ ponit tres modos celoꝝ intra animã:. ⸗
et iuxta hoc ꝙ ipſa anima cogteando ſeu
M 4 .

medlitãdo ſeipam vertit diuerſimode. ſcili
cet aut meditãdo coꝛpꝑalia q̃ ſenſiba ꝑcipiũ
tur exterioꝛibo.aut ad ſeip̃am cogitando⸗
aut angelos ⁊ eoꝝ ſtatũ.aut certe ipam dei
tatẽ. ¶ Et pᷣſertim dictꝰ Rich.in qnta ꝑte

libꝛi memoꝛati tradit qũo ↄtemplatio foꝛ

matur ſen diuerſificat modis tribo. Aliqñũ
ꝑ hocꝙ ipᷣa aĩa dilatat᷑ interdũ amplius ⁊
qnqʒ plus eleuat ſuũ intellectũ ⁊ qñqʒ per
bhoc ꝙ ipᷣa habet ipᷣm ſcʒ intellectũ ſic alie⸗
natũ ſeu oblitũ. Declaratqʒ ꝑ quẽ modũ

iſtud fiat ⁊ qualiter qñq; hoc acciditaddu

rxens auctoꝛitates atq; exempla ſcripturaꝰ

et naturarũ.qꝙ hoc fiat ꝑ admirationem ve
bhementẽ aut ꝑ magnã deuotionẽ.vel certe
per delectationẽ nõ modicã ſpũalẽ atq; cõ⸗
Platione.& Bea r mee intetionis eſt lo
qui nõ ſubti iter ſed rude ⁊ bꝛeuiter / idcir⸗
co poſtpono vobis declarare noĩati docto

ris doctrinã/quaſi nimis ſubtilẽ.niſi foꝛte

in certis punctis ſubſequentib ⁊ hoc mõ
capacioꝛi atq; vobis familiarioꝛi.

qpitu. XXXIII.

De tenio gradu cõtemplationis/ꝛ ſimili⸗
2 tudines quedam naturales.
Vnc reſtat de gradu tertio ſca⸗

foꝛtem foꝛe baptiſaui ꝑſeueran⸗
tiaʒ. Luũ adi en grane omine / gie
rantia foꝛtis ponit atq; collocat in altitu⸗

dinẽ ꝑfecte ↄtẽplationis.oꝛdinatq; hoiem

in ſtatu ꝑfecto in quo põt dici viuere amo
re.Tüc enĩ recipit diuinas ↄſolatões amo
ris.nõ ſentiendo tribulatõnes carnis aut

mũdi.De nulla eni re alia ei extũc cura eſt

niſi deũ amare.de ipᷣo meditari atq; loqnui.
et ꝓ eiꝰamoꝛe fugit fatuas delectatõnes hꝰ
mũdi.atq; eiuſdẽ mũdi aduerſitates cum
gaudio ſuſcipit. Et ideo nõ eſt qð ei poſſit

obeſſe ſeu nocere.Non ꝓſpitas.iſtã eĩ ſub⸗

terfugit aut certe ißam humillime ſuffertꝛ
in magna grarũactõe. Iteʒ nõ aduerſitas
hanc enĩ ardẽter deſiderat.ſicut mediante
qua deo adducit᷑⁊ qua ipᷣa deuota aĩa pur
gatr ⁊ edocet᷑ꝑ quã qʒ ſponſo ſuo ac amico
ieſu xpᷣo ſimilat᷑ qui plenꝰfuerat tribulatio

nibo. Recipit itẽ aduerſitatẽ quẽadmodũ t
at ſtea ſp deſcẽdẽti pꝛiuſq; ꝑtingat in ſũmũ.⁊
poc qꝛ repperit qndã difficultatẽ aut impe
lel ↄpat᷑ volẽn ignẽ accẽdere

ſignũ certũ ꝙ de oĩpotẽſſpõſei eã dili
cexqᷓ dignat᷑ ſic ſe viſitare ⁊ caſtigare. Eti
ſtatu iſto/ aia deuota ardet dulciter ſuaui⸗
teratq; pure/ igne ſpũali ſuccenſa. recte vt
carbo clarus ⁊ totus ignitus⁊ ſine fumo ⁊

le cõtemplationis diſſerere.quẽ

iutoꝛio enĩ gratie diuine / pſeue

ſine crepitatione aut ſine tumultu. Ibi eſt

gia totaliter radicata in terra optima mul⸗

tum fructũ afferẽs. Ibi eſt deſtructa amo⸗
ris mundani ciuitas ⁊ diuini amoꝛis ciui

tas ↄſtructa:¶ Sed tñ nõ eſt ꝙ qdin hac
moꝛtali vita viuit᷑/ſine dono ac pꝛiuilegio
gfe ſpẽalis aliquis in tali ꝑfectõis ſtatu ſg
poſſet ꝑmanere ſine ſui mutatõe.qͥn pottꝰ
dico vſq; ad moꝛtẽ de ſtatu in ſtatũ varia⸗

tionẽ ſepe ⁊ mutationẽ fieri.Sed quiiam

ad talẽ ſtatũ ꝑfectõis ꝑuenit.talis diutius

in eo ꝑmanet ⁊ ſepiꝰ q; alij immoꝛat᷑.Etſi

ipᷣm qñq; excidere ↄtingit ⁊ labi ex eo.citiꝰ
relenat᷑ in aliquẽ de duob pꝛimis ſtatibo.
ꝛimus ſtatus ↄꝑat᷑ ↄueniẽter hyemi.

qua viget quaſi ſemꝑ frigꝰ obſcuritas

Scs ſilat᷑ tꝑi vernali.in q ꝓpter mutatio

nẽ grãdẽ/mõ viget caloꝛ poit frig.mõ ob⸗

ſcuritas ⁊ poſt tꝑantia aeris.mõ ſol lucet.
poſt nube tectoccultat᷑.mõ pluit.poſt ẽ ſe⸗
renũ.Tertius ſtatꝰ equat᷑ eſtati calide.in q̃ᷓ
quaſi ↄtinue feruoꝛ eſt ſolis atq; geris cla⸗

ritas.licet interdũ veniãt pluuie ⁊ obſcuri

tates. foꝛtioꝛesq; oꝛiant᷑ tempeſtates at

hoꝛribilioꝛes mutatõnes / q;ᷓ in qualicũq;
tpꝑe alio.Et tali mõ/ꝑfecti ↄtẽplatini/ſuffe

rũt ꝓ tꝑe tẽtationes gramioꝛes alijse Ho
aut pter ipᷣoꝝ ꝓbationẽ ⁊ purgationeʒ vt
in humilitate ↄſeruent. vel certe interdum
ad eoꝝ ꝑditionẽ ſᷣm occultũ dei iudicium

exigẽte eoꝝ ſuꝑbia ⁊ iniqͥtate.exẽplo luci⸗
feri creati in tãta pulcritudineę ſapiẽtia⁊ cõ
templatõe tam ſublimi.¶ Poteſt itẽ alix
pꝛimꝰſtatus / ſilari diei pꝛime hoꝛe ĩ mane
qua claritas tenebꝛis adhuc inuoluta cer⸗
nit᷑atq; młtũ obſcureĩcipit apparere. Se
cũdꝰhoꝛe tertie diei.Tertiꝰvero clare meri
diei.¶ Et ſic de multis alijs figuris ſimili

bus ⁊ exemplis.

Foꝛtis perſeuerantia neceſſaria eſt cõtem⸗

7

*.
=

Dlatiniss.
VWi abl. q; ꝑſeuerãtia foꝛti/ſum⸗
mitatẽ ⁊ altitudinẽ montis ↄtẽ
platõis/putat ſe obtinere/aut ꝑ
fectũ hr̃e caloꝛẽ amoꝛis diuini.talis ↄueni
enter aſſimilat᷑aſcẽdẽti mõtẽ excelſum/po⸗

dimẽtũ. volen den
vel ſuccẽdere in lignis viridibo aut putri
dis.qͥᷣ cũ nõ ſtatim acced ii/ aut cũ pꝛimo ũ

ð

ſceceautſe
geſcearn

Ncenccct
Pluennne
lioder
Miawen
luntpeniel
Wnn
lenalinöhe
Gendindacc
reſſzinni
Ciuminn.
monto
inn
inpoſdhe
abiciit 4
hoolto.

N.
düunnt
gincnmn
Nanongli
dpriulego
adaſtu
nirir

Baugtln

biulsdints
mnnanikt

hianab

dumſtanh,
glänbren,
tobſcuntn
Promutano
ifig nöob;
möſallocer.
Purdokteſe
ndlrnz
Gugzeenst
Unetobenn
mchnng
Snguit;
mnen
menmtom
Rindtnmn
1orra
Memd
corckiede
eberimme
Weinvciwace

upee

gerandneneaei

listonsſmi

— —

wintſenſi
Cohpern

nrchenritſini
uhinn
ginigini
rnuhhan ,
tudgn

re radices bene figat, pter moꝛaʒ aut peri⸗

Iſte⸗

Contemplationis

peipit niſi fumũ vel modicã ffãmaʒ facilir
extinguibilẽ/quaſi cõmot recedit deſtruit
aut ꝑ totã domũ pijcit / ſpargẽdo hincinde
ſtruẽ lignoꝝ. Itẽ merito ↄꝑat᷑pᷣfatus ñ

potenti pacifice maturitatẽ grani ſuiſemi
nati/expectare:aut ꝙ ſua platula inſerta x⸗

culũ vł difficultatẽ quã ꝑcipit talis.¶ Rux
ſus gerit typũ ſimee/ cupienti nucẽ viridẽ
deguſtare.ſentiens aũt coꝛticis amaritudi
nem / ad nuclei dulcedinẽ non ꝑducit᷑ ſta⸗
tim eama ſe pꝛoijcit nõ ꝑſeuerans:¶ Ro⸗
ſtremo aſſilatur pigro militi.qui ante ciui
tatis obſeſſe captionẽ ꝑfectã / tedio affectꝰ
inde diſcedit.¶ Videtis igit᷑ ꝙ taliter fa⸗
ciendo aliquis nõ ꝑtingit ad apicẽ mõtis
nec ignẽ habere poterit neq; bladũ. Item
nec arboꝛẽ.neq; nuclei guſtũ.nec etiã ciui⸗

catẽ obtinere.referẽdo iſta pũctis iã dictis
Sic ſimiliter nõ poteſt ꝑuenire aliqͥs ad

ꝑfectionẽ cõtemplationis.ſine foꝛti perſe/

Capitulũ. xxXN.

Impedimẽta pluxa/nequis mont? ↄotem
Plationis vſq; ad ſũmũ aſcedere valeat.
Lemus adhuc modicũ in vno
ſupꝛadictoꝝ exemploꝝ cõſide⸗
rantes factũ volẽtis ad finẽ mõ
tis alti atq; pendẽtis cõſcẽdere.
tinue aſcẽdit ñ redeſcẽdẽdo ĩ baſſuʒ
Dõ ſi eũ pauſare ↄtingat.nõ incipit p.o⸗

greſſum ſuũ a pede montis dicti ſed a loco

vbi moueri deſijt. Pari mõ cupiens poſſi
dere ↄtemplatõis ꝑfectionẽ nõ debet quie
ſcere aut ſeipᷣm arreſtare.qꝛ pauſare eſt re⸗

deſcẽdere.nõ ꝓgredi retrocedere inferiꝰ eſt

Nec debet etiaʒ ſemꝑ reincipea baſſo.ſed
vndereceſſit ⁊ vbidimiſit.¶ Et ꝓpter iſtiꝰ
pſeuerantie abſentiã.tam pauci reꝑiuntur

—

ad ꝑfectam ꝑtingunt ↄtemplationem
uã cito enĩ quidã modum aſcẽdẽtes ſen

tiunt penã aliquã ⁊ laboꝛẽ/ credũt ipi pau
ſare. ſicq; retrocedũt inferius.¶ Suntau
tem alij nõ habẽtes oꝛdinẽ.⁊ modum aſcẽ

dendi nõ cuſtodiũt.ſtatim enĩ volunt ſali⸗

re vſq; in altũ.non incipiẽdo a baſſo ꝑ me
dium ituri. Baſſum aũt ſeu inferiꝰ huius
montis/oſideratio eſt ſuoꝝ peccatoꝝ atq;

defectuuz. ¶ Sed reꝑiunt᷑ alij collis ſuis

impoſita habẽtes grãdia onera nec heapᷣa
abijciũt.⁊ nihilominꝰ ſic ſe putãt aſcenſu⸗
ros oĩno.Onꝰaũt iſtud ẽ occupatio mũda

4

na ⁊ foꝛtis cogitatio inibi poſita ſeu fixaqᷓ

reuerti ⁊ relabi ſi qñ leuauerit ſe.¶ Rurſus

gqaĩiam aggrauat mirabilit/faciẽs l ad ſe

quidã ꝓpt᷑ mimas volitates coꝛã ſe muſcas

totũ dimittũt.⁊ ire deſinũt vel redeſcendũt
Muſce iſte/ſunt volãtes cogitatõnes.qͥbꝰ
aĩa in ſuo ꝓgreſſu neq̊q; debet arreſtari ſeu
impediri ſed vlteriꝰ ꝓcedere.fugãdo iſtas
a ſe/manu ſancte indignatõnis. Regiunt
etiã alij tales muſcas inſequẽtes.ad modũ
pueroꝝ pꝰ papiliones currẽtiũ. ¶ Itẽ ſũt

quidã qͥ latratu canũ infernaliũ ſtatum ter⸗
rent᷑.hoc ẽ qᷓ;cito ſentiũt tẽtationẽ aliquaʒ
turpẽ totũ dimittũt.vel certe ſe cũ tali occu
pãt.nitunt᷑q; tale expellere ⁊ oẽs hmõi ten

tatões ⁊ cogitatões.qdð ſepe fieri nõ poteſt

ſed bene pñt pᷣteriri ſcqʒ eas nõ curãdo. exẽ⸗

plo ꝑegrini q ad quẽlibet latratũ canũ nõ
ſiſtit pedẽ.cũ ſibi in via talis occurrit latra

tus.ſed cõcito greſſu/tanq; nõ curado iter

ↄtinuat ⁊ ſic ſilent.De quãto eni plł pſiſte⸗

ret ad ſe defendẽdũ vel ad eos ↄpeſcẽdum⸗
tãto ampliꝰ latrarẽt ⁊ iter ſuũ talit᷑ ꝑderet.

iqͥ aũt nõ extendũt ſꝑ manũ dexteraʒ

huic ꝗ eos in altũ debet ſubleuare. imo re⸗
trabũt appodiãtes ↄfidẽtesq; in multitu⸗
dine diuitiaꝝ ſuaꝝ ⁊ ſue foꝛtitudis.ideoc
nõ mirũ ſi hmõi cito labunt᷑. Pꝛopter hoc

debet hõ ſꝑ extẽdere manũ ſuã ad auxiliuʒ
diuine gre: diffidẽdo oĩno de ꝓpꝛia ſua po
tẽtia.nõ pᷣſumẽedo ſe poſſe illuc ꝑuenire q̊
tẽdit ꝑ ſeipᷣm ( Iteꝝ ſunt alij qͥ putat ſta⸗
tim eẽ ſe in ſũmo.cũ tũ adhuc ſint bñ i baſ⸗
ſo.iõ aſcẽdere diſſimulãt ⁊ dimittũt ⁊ ſi di

mittẽdo retrocedũt inferiꝰ.¶ Aliqͥ pcedũt

vſq; ad altuʒ.ſed ſtati efficiunt vane glioſi

ſen gaudioſi. Videt᷑ iſis opꝰſuũ muliũ be

ne pegiſſe ⁊ ſuã dietã bene feciſſe. Nec po⸗
nũt diligẽtiã ad ibi ſcʒ in alto demoꝛãduʒ.

Ergo tales pᷣcipitant᷑ ſeu ſtan decidũt.non
aſcẽdẽtes ita velocit᷑ ſuꝑiꝰ ſicut vellẽt vna

alia vice. Vel foꝛte eis deꝰ nũqᷓ; auxiliabit
ad illic aſcẽdendũ.exigẽte h̊ ſuꝑbia eoꝝ et

ingratitudine ⁊ abuſu ↄgnitõis habite qðᷣ

eſt hoꝛribile ⁊ cã nunq; pſumẽdi ĩmo ſꝑ ſe
tenẽdi in ꝓfunda hũilitate.cũ ſcʒ pcipit᷑ ꝙ

hõ q deo fuerat tam ꝓximꝰ atq; familiaris

in collocutõe ſua ⁊ ſic auicula q ↄſtruxiſſet
nidum ſibi intra celũ poſtea deijceret᷑ vſq;

ag infernũ ſine reuocatõne aut reuerſione

Dehinc ſunt aliqui qui cuʒ viderint ſe
modicũ altius ceteris in monte iſto.alios
aſpernãtur ⁊ derident inferius neebi

—

qui iuſte derelinquũtur a deo vt labantur
quatenꝰcadẽtes agnoſcant qᷓ; modicũa ſe⸗
metipᷣis holnA
vt dicere poſſint etiã fuimꝰ ibidẽ.aut certe
vt ſecreta excellẽtia inquirãt.aut ꝓpter ſolã
placentiam ſeu delectationẽ.aut ꝓpter loci

eminẽtis amenitatẽ.nõ aũt vt deo melius

placeãt ꝓximiꝰq; ei ſeruiant.honeſtiꝰam⸗
plius ⁊ magis meritoꝛie.Et iſti cito amit⸗
tunt dei auxiliũ atq; eiꝰ gratiã aut certe re⸗
periũt ſe deceptos nimis dure turpit᷑ atq;
miſerabiliter. Putãt eni ſe eſſe in mõte dei
cũ ſint in mõte diaboli.¶ Poſtremo eſt ali

quos inuenire/ nimis qᷓ; rõ dictat ſeu ius
ſit/feſtinãtes.nitetes pᷣire ſuũ ductoꝛem et
foꝛtius q; vult idẽ.qð magna eſt fatuitas.
Bfa dei eſt ductoꝛ iſte.ſicut dictũ eſt.Qui

ergo nõ põt aut dignat᷑ expectare ſpacium
tꝑis pꝛo motu gre iſti?t auxilij/iure eã per
dit.⁊ alia vice ipam ꝓ libitu ſuo tã cito nõ

reꝑier. Sicut e regione etiã ẽ cũ iſtis qͥ ad
iſtã graʒ ſequẽdã nõ ſunt ꝑati cũ ab ea vo
cant᷑ ⁊ monent᷑ ad aſcẽdendũ imo refutant

aut alibi vadunt aut certe verbo vel facto
dicuut gre vt adhuc modicũ ipᷣos expectet
et ſic ip̃a depulſa mox recedit.Opoꝛtet igi

tur cõtinue ſtare ſupꝛa ſui coꝛdis cuſtodiã
ad imitandũ viſitationẽ diuine gre.⁊ pso

cegere f̃m ipᷣius motũ atq; volũtatẽ necve
lotius neq; tardius omni tꝑe cum ꝓfunda

humilitate indignü ſe indicãdo etiam ad
iacere q;to magis ad eius
apicẽ aſcẽdere. Per hoc enĩ de tãto trahe
altiꝰ. Quẽadmodũ rex pᷣpotẽs volens ho:
noꝛare militẽ ſuũ.de tãto eũ libẽtius collo
cat ſupiꝰvt ſedeat cũ pꝛincipibo/qᷓ;to magg

mötis iſtius la

renitit᷑ad hoc.⁊ de tãato magis trahit ⁊ cõ⸗

pellit / deqʒto miles ipe plus bumiliatſeer
cuſatq;. Sup oia eni diplicet deo pfũptio

nec delectat ei modus volentiũ eũ accede⸗

re effrenate ⁊ ſine timoꝛe quaſi ad ſuũ ſoci⸗

um ⁊ ſibi ſilem. ſed debet ſemꝑ cuſtodiri.

ſancta ⁊ laudabilis verecũdia.tremoꝛ ⁊ pa
uoꝛ atq; timoꝛ cum ↄfidentia ſue benigni
tatis. Sine enĩ cõfidentia talis timoꝛ ni⸗
mis eſſet culpabilis ⁊ impedimentũ aſcen

ſus noſtri montis ꝓpter tremoꝛẽ ⁊ tribula

iuſtũ eſſet/a timoꝛeconceprt.

tioneʒ amplioꝛẽ qᷓ; ratio exquireret ſeu qʒ

Capitulũ xxxvVI.

quibuſd alijs impedimẽen iſtiꝰ vie.·

De

7

Alij aut qui iſtũ moõteʒ
nõ niſi ꝓpter curioſitatẽ ↄſcẽdere volunt.?⁊ umum
nimis vexa

De monte

ſinũ ſuũ.hoc eſt coꝛpus ꝓpꝛiũ
is vexant. ita ꝙ ala ſe de eo iunare non
valet. Alij aũt nimis ſunt repleti atqʒ pon
deroſi.infirmi ⁊ doꝛmientes ſiue pigri.Ni
mis enĩ diu extiterũt in infirmario aut in⸗
firmitate carnalitatis, per ↄmeſtionem ex⸗
ceſſiuam atqʒ potationẽ aut vaniloquiũ.
Suntqʒ tales tanqᷓʒ cõtracti.reſoluti. pa⸗
lytici ⁊ doꝛmitantes.ideoqʒ ipſos opoꝛtet
curari/a baſſo incipiendo ſcʒ per humileʒ

pñiaʒ. ¶ Ded quidã ſunt/qui aſcendẽdo

vehemeñntẽ patiunt᷑ aliquãdo verbi dei fa⸗

mẽ ſpũale/cupiuntqʒ poſt hec illud audi⸗

re ⁊ legere. vnde accidit q; legẽdo nimis ſe

ipſos detinent. Recipiũt illic refectionem

amplioꝛẽ qᷓ; ratio exigit.ſen ĩmoderate.vel

ʒ tempus requirit.in tantũ ꝙ ſui aſcẽſus
initio obliuiſcunt᷑ nec aſcendũtſm ꝙ; cepe

runt. Verũ eſt ex ꝑte altera/ talẽ refectionẽ

ſepe foꝛe ꝓficuã atqʒ neceſſariam.⁊ pcipue

in exoꝛdio.vel qũ ſumit᷑ mẽſurate.ſemꝑqʒ
cõſideret hõ ſuũ aſcẽſum. hoc eſt ꝙ in legẽ
do/plus querat deuotionẽ q́; ſciaʒ.¶Ri
ſus repiunt᷑ alij recalcitrãtes atqʒ ſaltãtes
cõtra ſtimulũ ipᷣos pũgentẽ ad aſcẽdendũ
in altũ.hoc eſt qui fugiũt nimis tribulatio

nem. ¶ Item ſunt quidã / nõ adhuc ſuffi⸗

cienter inſtructi de itinere querẽdo ſeu int᷑

rogãdo a ſcientib ad habendũ deſuꝑ cõſi⸗

liũ.ſed abũdantes in ſenſu ꝓpꝛio/cõfidunt

in ſeipos ⁊ ſemet in hoc docere volentes.⁊
ideo oberrãt ⁊ ſepe turpiter deficiũt.E H 3
ſunt alij nõ deſiſtentes petere viã ⁊ inqre⸗
re ꝑ ſtudiũ feruẽs.ad tantũ ꝙ; de hac in ca
thedris etiã ſciãt loqui ⁊ legere.aliosqʒ do

cere.licet ibi non fuerint ſcʒ in itineretali.

Loquunt aũt.qꝛ ſic audierũt ab alijs. nec
nitũtur aſcẽdere ꝑ illud qñqʒ.⁊ ideo ñ mi⸗

rũ ſi tales inferiꝰ pmaneãt ſemꝑ. Non enĩ

itur ibi ꝑ ſola verba.ſed oꝑtʒ pedes ad opꝰ
mittere. Iſti ſunt quẽadmodũ illi qͥ in pꝛe
lijs exhoꝛtant᷑ inſtruũtqʒ alios ad foꝛtiter
bellandũ /ſed ipi/ad tangendũ/manꝰñ ap
ponũt.vel ſicut qui alijs demonſtrãt itine
ra ad recipiẽdas elemoſynas a peregrinis

ipſi vero nõ vadunt/aut non pñt ireꝓ ea/

ꝛopter ſuã infirmitatẽ ſeu impotentiam.
Bunt alij qui poſtqᷓʒ iter ſuũ arripuert
p viã vnã/ſtatim ſaliũt ſeu declinãt ad alis
et hoc ꝓpter incõſtantiã eoꝝ:aut qꝛ putãt

1

Pagnamur adhuc dealijs qui⸗
b uſdam obſt culis ſiue HD
mentis. ¶ Bunt enĩ quidaʒ qͥ

ſenſein
. guicch
Gicncane⸗
ſegoiſun⸗
ſccuipuint
ſurunl
geincncn.
unſunt
ſainoute
nltetc
buſuun⸗
ntantintr
laſocoo ro
Oudennn

Igon

Polguunk
erinoint
CtMo
werded
(f
üno
o d
l
entun
tamori⸗
pornui.
sfuent
uinondia
ncoramnco.
ecordasb

Cnnt /nunq̃

rſier

ſooalade
oſcuntſa
ſdoantestn
lbidencolo
chit ꝛuncd
bonombum

Wtn auni

fnc encigen

fanODponer⸗
tglinkeſſtre
durgeff
lunarſnntg
deſigeni⸗
enoglani
molegee
Afficongz
N mnoſezgr⸗
cgaetlthin

Valtaci
hucſuch⸗
nitoſaint
ideindi
nt
ewdne

Nwütie
ighen
gedloegzd
Gntinmui
Nütbas
igtin
Mani
wstc
viliqinpe
lesuüſonm
tinm g
wonſriütiä
Paparcgin
onpitirhe
ninpotane
nſünge

diutius inferius detinent᷑. ⁊ inde difficili⸗

nis

Contemplationis 24

leuioꝛem ſe innẽturos.vel delectabilioꝛẽ.⁊

ſicnec quicq; aſcendũt.neq; compᷣhẽdunt
Sicut canes/ceruũ agitantes/eum nõ ve

nant.ſi modo poſt vnũ tunc poſt alium in
ſequũtur. Potius opoꝛtet eos veſtigia in⸗

ſequi pꝛimi.necſe circa aliquid aliud arre
ſtare.qualiter ſolent agere canes ad hoc be

ne inducnt. ſAli nõ bene ad ſeipos inten
dunt ſeu reſpiciũt.⁊ ad ꝑicula itineris ſui.
ſed ipꝛouiſe ⁊ ſine auiſatione ⁊ cautela po⸗
nũt pedes ſuos.ideo ruũt de tam alto in tã
baſſum. ¶ Alij vero aſcendẽetes retroſpici

unt aut inferius reſpiciũt.⁊ qᷓ; ciro quis de
baſſo eos vocauerit/totum derelinquunt.
Nui de tanto reddũtur inhabiles.quant

us ⁊ grauius reaſcendũt.quia mũdana cõ
nerſatio in loquendo aut aliud mundiale

exercendo/non modicuʒ impedimentũ et

retardationem generat.⁊ in talibus nimis

coꝛ ſuũ figens et ſeiᷣm tradens huiuſmo⸗
di/non velociter reſiliens ⁊ diſcedens citi,/

us ad aſcẽdendũ iter ſuũ:iſte qui eiuſmõi
eſt/vſq; ad longũ tunc cauſat ſibi unpedi⸗
mentum magnũ. Ideoq; in iſtis nõ opoꝛ
tet moꝛã trahere/niſi pꝛo ſola neceſſitate ⁊

pꝛetereũdo ea.vel ſaltem ꝙ ſi coꝛpus infe⸗
rius fuerit/ſurſuʒ ſint coꝛda. Sed hoc his

qui non didicerunt/eſt difficile.quia neq;

gIncoꝛam coꝛdis firam habent ad monteʒ.

nec coꝛdas bone cõſuetudinis eidem alli⸗

gatas. ¶ Interea ſunt quidã qui cum aſcẽ
derint/nunq putant ſe inde receſſuros.ſ,-
illic perſiſtere ianq; hereditario iure. Sed

in ſuo caſu deoꝛſum/fragilitatem pꝛopꝛiã
agnoſcunt. ſentiũtq; tribulationẽ bene cõ⸗
ſiderantes tunc.quia diuina gratia ipſos
ibidem collocauit.tenuitq; q;diu ſibi pla⸗
cuit.⁊ tunc diſcunt cogitare de inferioꝛi ꝑ
bonam humilitatem / exiſtentes in alto. et

econtra cum inferius fuerint/ iterum ſpe-

rant.reaſcẽdere.habentes bonam patien⸗
tiam.Opoꝛtet enĩ ita bene ⁊ plus in ſpiri⸗
tali aduerſitate ſicut coꝛꝑali ſq; teétationib⸗
durisq; afflictionibo mentis que ſine ↄſo⸗
latione ſunt ⁊ quales habere ↄſueueratvel
deſiderat /ſic ſe imobiliter cõſeruare.¶ Po
ſtremo aliqui aſcẽdẽdo expẽſas faciunt ni
mis largas ⁊ exceſſiuas.puta ꝑ lacrimas ⁊
afffictõnes.pᷣtermittũtq; facere oꝑa ſua ne

ceſſaria.Et ideo miſericoꝛs deus cũ hmõöi
gratioſe agit/ꝑmittẽdo eos tꝑibo certis de
cigdere ⁊ labi inferiꝰ vt ſic illa facere poſlint

et eoꝝ ad que tenentur nõ obliuiſcant?/ ea

opando. Calia ſunt impedimenta ad pue
niendũ ad montẽ ↄtẽplatõis ⁊ cetera ſine

numero.qᷓ ↄphendi atq; reduci pñt ad pᷣdi

cta. Ad q̃ vincẽda ⁊ vitãda/neceſſaria ẽ foꝛ
tis ꝑſenerãtia cum gradibo ſupꝛadictis.ſcʒ
humili patientia/locoq; ſecreto ⁊ ſilentio.

Quidam modi meditandi/q-

—

(Capitu. XNXNXVII. ²*

2
———————

ui pñt ſerua⸗

ri in contemplat
NAliegend

mplatione..
vel audiendo pꝛedi⸗
H cta/dubitare poſſet aliquis ⁊ pe
— tere.quẽ in ſua ↄtemplatõe mo
dum obſernare debeat meditãdi.Non eni
itur ibi pedibo coꝛꝑis ſed ſpiritalibaqui co
gitatõnes atq; affectões ſunt ipᷣius aie.Et

ergo nõ ſemꝑ vnus ⁊ idẽ modus meditan

di tenet᷑.ſed valde variatus.ſm ꝑſonarum
locoꝝ atq; tempoꝝ diuerſitatẽ.⁊ ſᷣm grati
am dei / doctrinã vel ſcientiã quã quis ha⸗
bet. VUnus vadit ſic.alius vero ſic.vnꝰ at⸗
qʒ idem hodie vno modo incedit.craſtina
vero aliter. ¶ Cogitaui tũ/ꝙ nõ erit inuti
le recitare exemplariter qualit᷑ aliqũ quidã
ptranſierint iſtã vitã. Foꝛtaſſis eni hoc ꝓ⸗
ficiet ad facilius intelligendũ ⁊ reperiẽdũ
huiꝰitineris introituzʒ. Et recolo me qñq;
ſcripſiſſe vobis chariſſimis meis ſoꝛoꝛib⸗
plura ad ꝓpoſitum cõueniẽtia ⁊ ad ſequen
tia.que nõ reſumo pꝛo pñti. ¶ Magiſter
Richar.de ſancto vict.libꝛo ð memoꝛato⸗
tradit modũ magis meo viderea ppꝛiatum
et cõuenientẽ pꝛofundis clericis q; ſimpli
cibi.qui bene generalis eſt.ſed ad declarã⸗
dum pꝓlixius eſſet.quare huncpᷣtereo ⁊ do
coꝛib relinquo. ¶ Sanctꝰ aug.libꝛo cõ⸗
feſſio.dat modũ quẽdã/quẽ cũ matreſua p
pꝛia habuit.ſtans ad vnã feneſtrã cuiuſdã
oꝛtuli/nõ multũ ante obitũ dicte mr̃is ſue
Eꝓpoſui in ſequentibo bꝛeuitertangere.
Kaus greg. largiſſime in ſuis moꝛaliꝰ
us de ↄtemplatõe loquit᷑oſtendẽdo peri
cula atq; ꝓfectus inibi exñtes Sed modũ
ꝑticularẽ intrãdi vel illic ſe locãdi quẽ que
ro/non percepi. eatus Hieroñ. inter
alia ſcribit modũ vnũ ad virginẽ euſtochi
um.qui eſt ꝙ meditetur moꝛtis ſue hoꝛaʒ.
qualeq; pꝛemium tunc recepturg eſt.quo⸗
modo virgo maria cuʒ filio ſuo Jeſu cpo⸗
ſancti angeli atq; virgines / ſibi obuiabũt
ipſam ſuſcipientes.cantantesq; canticum
quod maria/ moyſi ſoꝛoꝛ/ poſt tranſitum

De monte

maris rubꝛi/ſicco pedefilioꝝ iſrael cecinit
Cantemſcʒ dño głioſe ⁊c̃. Et dicit ſimili⸗

ter ideʒ beatꝰ?hieronym de ſeipo / qualiter

poſtfoꝛtes tẽtationes/ ⁊ crebꝛas pectoꝛis

tunſiones cõtinue in ploꝛatibo ⁊ lacrimis

querẽdo dei auxiliũ /ſibi videbat᷑ ſe ocietati
angeloꝝ intereſſe ob magnã ſue ↄſcie pacẽ

et iocũditatẽ/ei poſt ſuã pnñiaʒ ⁊ tribulatio

nem celitꝰ a deo trãſmiſſam.oncoꝛdãt
omnes doctoꝛes coĩter in mõ ſcʒ iſto qui ẽ
meditari inferni penas hoꝛridas.paradiſi
gaudia.ſua peccata.atq; mũdi vanitatem

Saeo adhuc ꝑticularioꝛẽ modũ inqro

eatus bernar.pene in omnib ſermo/⸗

nib ſupꝑ cantica/traccat modũ vnuʒ. ſcʒ de

ſpũali mr̃imonio inter deũ ⁊ aiam.quẽ qͥ

dam doctoꝛ plus nouellꝰ inſequit᷑ faciens

inter diuinã ſapientiã ⁊ aiam/parifoꝛmit
quoddã mr̃imoniũ. ¶iber vero intitulat

bhorologiũ eterne ſapiẽtie. Verũ quidem/
modus talis eſt altus ⁊ ſubtilis.ſatisq; ꝑi

culoſus/ſic loquendo/pᷣſertim a pꝛincipio
ſue ↄuerſionis eũ tenere volentib.Ratio.
cũ enĩ tales nouitij eſtimarent meditari de
ſpũali cõnubio.leuiter laberent᷑ inrecoꝛda
tione de ſpũali ad carnale matrimonium.
ec ignoꝛo in dicto libꝛo quoſdaʒ mo⸗
dos alios foꝛe tactos.vtpote cogitãdo de
iuuene ſiue adoleſcẽte moꝛituro.nolẽti vł
non potenti penitere.ſimiliter meditando
dei iudicia.item cõſiderãdo beatã virginẽ
mariã in hoꝛa paſſionis dñi nr̃i Jeſu xpᷣi.
Oui modi boni ſunt atq; cõuenientes.et

pñ̃t ibi videri quibo placuerit.

(Capitu. xXNXNIII

De modo cõtemplandi/quẽ beatus berñ.

tenuit in pꝛincipio:

ätin ↄuerſionis ſue pꝛicipio ꝑpẽ⸗
dit ſibi opꝰeẽ ꝙ hre deberet opa
bona ⁊ merita/q̃lia ex ſeipᷣo nequerat exqͥ/
rere ⁊ hre.idcirco ꝓuidit ſibi habituꝝ ſeta

lia ex meritis ihu xpᷣi.Et extũc diligẽtiſſi⸗

me mediuabat/totã dñi nr̃i ihn xpᷣi vitam
ab eiꝰↄceptõe vſq; aſcenſionẽ ⁊ ex oĩb pe⸗

nis ⁊ amaritudinibo eiꝰ/collegit ſibi faſci⸗

culũ mirre.qͥ inter vbera ſua ↄmoꝛaret᷑ ↄti
nue.atʒ hũc ꝑ iugẽ memoꝛiã ſupꝛapoſuit
ſuo pectoꝛi intime ↄpatiẽdo.¶ Per quod
ↄdludo ipᷣm beatũ berñ.ſuã ↄtẽplationẽ ⁊
aſcenſum in eadẽ incepiſſe meditãdo aſſi⸗/
due dñi noſtri Jeſu xpᷣi vitam.quẽadmo⸗

r Ecitat beatberñ.de ſeipo / lit

dũü legit᷑ de ſancta cecilia/qũo euangelium

xpᷣi in ſuo pectoꝛe poꝛtabat.ſ.eius vitã me
moꝛãdo.⁊ nõ dieba neq; nociba vacabata
colloquijs diuinis ⁊ oꝛõe.¶ Et doctoꝛ qͥ
dam / in libꝛo ſuo/de ſtimulo amoꝛis inti⸗

tulato/iſtã materiã ſilr tractat ⁊ ſpẽalit᷑ de

paſſione dñi noſtri ieſu xpᷣi.oñdens qꝙ; in
ea omne bonum reꝑitur.⁊ ꝙ eadem paſſio
ſcilicet /ſit vie huiꝰputa ↄtẽplationis /oſti⸗
um.volensq; aliunde intrare in cõtempla
tionẽ / ipſe ſe ſeducit ⁊ decipit. ⁊ confirmat
dictũ ſuũ auctoꝛitate dñi dicẽtis Ego ſuʒ
via veritas ⁊ vita. Via.ꝑ quã pꝓgredieduzʒ
eſt. veritas viatoꝛẽ illuminãs.vita eũdem

nutriẽs ſuſtentãs ⁊ remunerãs. Vtiuã pꝛe

fatus liber eſſet in gallicũ trãſtatꝰ. meo enĩ
iudicio valde vobis fieret pficuꝰ. ¶ Süt
autẽ quidã coĩter aliĩũ modum nõ tenẽtes

ſue cõtemplatõis.qᷓ; ꝙ ad quẽdam libꝛum
deuotõis ſetradunt /vitã alicuiꝰſancti aut

aliud ad excitãdã deuotionẽ ꝑlegẽtes/ſᷣm
materiã quã reꝑiunt.quibs ſꝑ neceſſarij eſ
ſent libꝛi.Et ideo iſte modꝰſolꝰ/inſufficiẽſ
eſt. niſi hoc etig aſſueſcerẽt agere ſinepñtia
chartaꝝ. ¶Alij vo faciẽdo ſua uitia diui
na in ecclia.addiſcũt ⁊ ſe exercitãt/cõtẽpla
ri nitẽtes.Quãuis iudico iſtud eſſe multũ
difficile/ſpẽaliter in pꝛincipio.⁊ poſſe per⸗
tingere iſto modo ad cõtemplatõis perfe⸗
ctionẽ/pꝛopter laboꝛẽ cantui annexũ.niſi
foꝛte antea ſint aſſuefacti tales/in ſuo ſecre

—☛

I. XXXIX

to / via cõtemplationis.
Capitul

Dealio modo meditandi per exemplum

Oui pſonã q̃ nõ modicũ pfecit
ad reducẽdum ſuas cogitatões

plicitatẽ.ꝑ h̊ ꝙ diligẽtiꝰſeipᷣaʒ intuebatfo
re pauperẽö/ miſerabilẽq; creaturã.nihil ſe
hre ex ſuo/nec qͥ cq; poſſe adqͥrere. Qua ex
cauſa mẽdicare meditabat᷑ atq; ſic ndqͥre⸗
re bonoꝝ ſpũaliũ elemoſynã a ꝑadiſi cõci
uibo in talibo diuitijs opulẽtiſſimis atʒz ple
nis.quos noſſet largos miroq; mõ carita⸗
tiuos exiſtere.ideo pᷣfata ꝑſona ſub arboꝛe
q̃daʒ loco ſecreto ſe collegit.ĩ quo pꝛo ſuo
libitu atq; diutius ibidem meditari poſ⸗
ſe putabat. Conuertit itaq; ſe coꝛde tenus

ſine loquela/ modo ad vnum poſtea ad
alium ſanctum.ſecundum ſue deuotionis

miniſteriũ/a quolibet elemoſynã expeten⸗

ſeu recolligẽdũ in vnũ/⁊ ad ſim

O

nearuza
utigfe
oconul
ao⸗l
geri
gingin⸗
woedd
gaduts
göhen
ſond
hena
od
We
Pe
ſunm
net.
tifi
D
no
ti
lopcey
oopaue
munare
önn
inpein
aadeſic
tandede
ſierüien
ebli
(th xe
ſiptr.
ofoheep
Gleciin
üvnionẽ
dootce
fian
mnmnog
Chrütn
Periqep
deierorn
gemone
Ilpadifa
natanri
lerlbbo⸗
Noſnit

PWindfoi
rlrnnn
ilnnii.
itiiil
ſſenatiä
os perfe⸗
nneri. niſ
nſoſeae

aammn

moicofei
nscogini
nmitdin
izinnchet⸗
rni nbiſe
Hee Oug
ngſcgct
in gagiicid
ſſimiscne
ocsMoCN
onaſabate
Hiqvonon
nmmedmiſs
Gſecoten
mun poſe
nſucdaonts

Contemplationis

do. apiendod ſuã neceſſitatẽ ⁊ indigentiãẽ
exponẽdo.ſed ⁊ memoꝛãdo eoꝝ magnam

gratiã atq; largitatẽ. depᷣcando etiã eos vt

dignarent intercedere p ſe ad deũ omnipo

tentẽ qꝛ ꝑſonaliter ↄparere coꝛaʒ eo digna
nõ eſſet. ¶ Aerũ eſt/dictã ꝑſonã in hmõi

meditatõe plura ſenſiſſe impedimẽta extra

nearuz cogitationũ atq; fantaſiarũipᷣa tñ

foꝛti ꝑſeuerãtia/ſe artauit. atq; in dicto lo⸗
cocontinuit inde non mouendo ſen diſce/
dendo:quouſq; quod q̃ſiuit inuenit. eſſet

q; ſtabilita oino in hmoiorone.nec aliqd
aliud intẽderet. Ker dies aũt plurimos
modũ dictũ ↄtinuabat fueratq; interdum
ad duas / tres vel quatuoꝛ hoꝛas / pꝛiuſc;

dð petiuit/hr̃e potuiſſet.ſcʒ ſuaruʒ cogita⸗
tionũ ⁊ affectionũ vnitatẽ atq; recollectio
nem / ad vnũ tale quale dixim ſupꝛa.Et ꝑ

modũ talẽ quaſi ſemꝑ ꝑuenit ad qð tende⸗
bat. qnq; tñ citiꝰ.interdũ vero tardiꝑce⸗

pitq; clare verũ eſſe dñi nr̃i ihu xpi ꝓmiſ⸗

ſum. qͥ ꝑſeuerauerit puiſans petendo/ape

riet ei ¶ Poteſtis igit᷑ optime ꝑpẽdereq̃n

ta fuenint huiꝰ ꝑſone deſideria ardentia/et

anxia ſuſpiria atq; gemitus / erga ſanctos⸗
mõ ad vnũ mõ ad alterũ.ſpẽali ad eos qᷣꝝ
feſtũ tũc colebat᷑.qñ abſq; ſuccurſu ⁊ auxi⸗

lio ꝑceptibili / ꝑmiſerãt dictã ꝑſonã ad ſu⸗
os pedes ꝓuolutã/ad tanti tꝑis ſpaciũ per
maner e / in bello cõtinuo/ſuarũ cogitatio⸗
nũ / tumultũ nõ modicũ atq; in ſuo aſcẽſu

impedimẽtuʒ validũ cauſantiũ.nec ꝑ ſan⸗

cta deſideria loqui ꝑmittẽtiũ eiſdẽ. Jpᷣi tũ
tandẽ de eadẽ optime ſe qtabãt:aĩe ſue de⸗
ſigeriũ eidem tribuẽdo.ſᷣm dei volũtatẽ ⁊

eiꝰ vtilitatẽ. ¶ Reperit itaq; dicta ꝑſona/

bmõi exꝑtã difficultatẽ/ſibi ↄuerti ad ꝓfe/⸗

ctum. vt echinc diſceret viuaciꝰ ⁊ ardentiꝰ

ffagitare. Vñ accidit ꝙ ſe de cetero in ſua

orone reꝑit citiꝰ atq; qſiſine impedimẽto
collectã in modũ talem ad ſuarũ cogitatio

nũ vnionẽ atq; ſimplicitatẽ.leuiuſq; mõ pᷣ
dicto ⁊ ceteris / bon

. ong conſuetudine comite
ad pᷣdicta ꝑuenit. ¶ Et puto iſtũ modum
in initio guilhelmũ pariſieũ.doctoꝛẽ pꝛe⸗

cipuũ tenuiſſe.quẽ affirmaſſe legendo rep
peri qꝛ pauꝑes nun captiui/ ipſuz

deũ exoꝛare docuerũt. n libꝛis etiã eiuſ
dem patet/quẽadmodũ oꝛatõeʒ vni viato

ri ꝑadiſum adeũti pꝛo impetrãda elemoſy

na ⁊ auxilio/pulcre comꝑat.In quo pari⸗

ter libꝛo quaſi ꝑ totũ ad deũ /ad dominũq;
noſtrũ ihm xpin / ⁊ ſuos ſanctos. ſpẽalius

tati facere nobis multũ expediret.

Capitulum XL.
Cõmendatio iſtius modi conteplationis
tanq; ſecuri vtilis ẽ leuis

dui bene pꝛi
qui aſſignat᷑ hur
nõ aliud qᷓ; indulgẽtia petit᷑ atq; bene ope
randi tge affuturo gra. item etiã remediuzʒ
cõtra plagas ſuas ⁊ peccatoꝝ infirmitates

ad virginẽ mariã rõnes adducit. quatenꝰ

auxilient᷑ creature eis ſupplicãti ſuãq; pau

berrarsallegin. Toqni itẽ de coꝛã iudici⸗

us pñtatis.qũo tales in ſuis petitionib⸗

ſint circũſpecti atq; ſapietes. Nimirum.ti
mẽt enĩ ⁊ ꝑiculũ ſibi vident ĩminere.Tali

mõ ⁊ nos ĩmo ⁊ adhuc ampliꝰcoꝛã deo pñ

Stum modũ inchoandi ↄtem

plationẽ/cui placet ſequi poteſt
ſatis enĩ eſt ſecurus ſimpiex at⸗
leuis. Lonueniẽs etiam gra⸗
o cõtemplatõnis antedicio
umilis penitẽtia. Ibi enim

varias.Ad qð nõ parũ/orões beati ancel⸗
mi/diuerſoꝛũq; ceteroꝝ ſanctoꝝ/ edite ad

ſanctos ⁊ ſanctas / pficiunt. Liber q̊ʒ de qᷓ
piꝛidẽ locut ſum rhetoꝛica diuina intitula
tur a guilhelmo ꝑiſieñ.ↄpilatus multũ ad
iſta vtilis.

vtilis. ¶( Sup mo iſto iniciãdi 2tem⸗
plationẽ/dudũ optabã orõnẽ quãdã fabꝛi

care/in modũ pauꝑis/ panẽ ſuũ oſtiati q̃⸗/

retis vel indulgẽtiã q̃rẽtis ⁊ petetis ad in⸗

ſtar incarceratoꝝ aut certe ad ſiſitudinem

elemoſynã petẽtiũ.nõ quidẽ ꝓ ſeipᷣis ſed ꝓ

in hoſpitalibo degẽtibo. Sepe eni aliqͥs de
uotionẽ ſuã ꝓ alio interpellãdo reꝑit ma /
gis q; ſi ꝓ ſe deũ exoꝛaret ibiq; multuʒ ꝓfi⸗
cit.Tenent᷑ etiã ad h̊ plures ex officio ſuo
quẽadmodũ viri eccłiaſtici.alijq; exelemo
ſina vitã ducẽtes coꝛꝑis.ĩmo dico oẽs de⸗
bere hoc facere tã ꝓpter dei mãdatũ.q; etiẽ
Apter bñficia ab alijs recepta ſiue talia ſint

bona nature a ſuis parẽtibo/ſiue bona foꝛ

tune / ipſis collata iure hereditario poſſide

da a viuis aut a moꝛtuis. õpilaui pꝛi
dem oꝛationẽ quãdam/ad dũm ihm xpᷣm.

iniciantẽ Jeſu ſponſe virginitatis ⁊c. In
tendo autẽ ſi deo placituʒ fuerit de hoc/in
bꝛeui diffuſius cõòſcribere opus. Verũ eſt

omnes mũdi ſcripturas nõ poſſe ꝑducere
cõtemplatiuũ quo tendere habet.quẽad/
modũ facit foꝛtis ꝑſeuerãtia auxiliante dei

gratia faciendo eremplo pſone ſupꝛa me⸗
e

moꝛate.ponẽdoq; ſe ad pꝛacticã ſcilicʒ ad
opus.qꝛ affecciones ſccibi nequeunt.neq;

A

De modo yſitandi ſe in cõtemplatõe/Fᷣm

Demonte

generant᷑ per ̃as aut per verba ſed ꝑ ope

risg exercitium.

Capitulum. x.I.

iſtum modum.

—

lem vode

am deũ atq; ſuos ſanctos.NHr̃e enĩ neceſſi⸗
tates ⁊ miſerie ac infirmitates/tã coꝛpoꝛis
ỹ aie / infinite ſunt. ¶ Dehinc virtunes no
bis adquirẽde/in magno ſunt numero.ſic

⁊ ſancti ⁊ ſancte/qbo nobis ſpplicica :
e

oꝛſuz. ¶n

nũc ſil oiĩbo.nũcvero cuilibet

ter ceteras etiã neceſſitates moꝛiꝭ hoꝛa po-

ſtremũ eſt negociũ qð płnobis eſt timẽdũ
Obcuiꝰ hoꝛe hoꝛroꝛẽ/ſolicite ꝓuidẽdũ fo

ret nobis remediuʒ ⁊ vita ſuꝑſtite pcurare

amicos atq; defenſoꝛes.laturos auxiliũ in
momẽto tã terribili/ad bñ placitũ dei. Ho

rã iſtã ſũme ante mẽtis oculos reducere/p
ficuũ eſt. eiꝰ memoꝛiã rectẽ oĩ tꝑe vite ĩ oĩ⸗
In nre cõtẽplatio

bꝰq; factis nr̃is hr̃e. cõtẽpl⸗
nis ſecreto/ a nobis ipis/ſepiꝰ q̃rendũ eſt.

Moõ aia mea dic mihi pauꝑ ⁊ miſerabilis
cõfitere mihi:ſi in pñtiaꝝ aut intra vnius
hoꝛe ſpacium / ſeꝑari tea coꝛꝑeoꝑteret ad
aſtãdũ tremẽdo dei iudicio/qd dictura/ad
ireſpõdes q
ſic ⁊ ſic faceres/⁊ extoto coꝛde tũc miſcoiaz
atq; veniã ab oĩpotẽti deo flagitares/a ſu⸗
isq; ſanctis. Fac igit᷑taliter in pñti. Igno
ras enĩ in qͥ pũcto infirmitatis p tunceris
aut qð ſpaciũ tꝑis ad hoc faciẽdũ hr̃e po⸗
In hmõi meditatõe viuacit᷑ ſeu
coꝛdintime ⁊ diu moꝛari debemꝰ quouſq;

quẽ deniq; cõfugeres:

tueris.
nobis videat᷑ ꝗð ſentiamꝰmoꝛtẽ multũ ap
pꝛoximare.
noſtri ꝓ quibaoꝛare volumꝰeſſe eos in ne⸗

ceſſitate vltima puta ad lectuʒ moꝛtis. Et

quũo a nobis ſupplicit᷑ auxiliũ reqͥrũt deſi⸗
derãtes q̃tin p eis pᷣes effundamꝰ.cõpati
amurq; eis acſi in pñti ſic ageret᷑ nobiſcuʒ

Hoc ergo qm̃ fiet ⁊ nõ diu tardabit.miſe⸗/

reamur interea aĩe nr̃eacſi eã in medio flã
me purgatoꝛij conſpiceremꝰcollocatã.Ad

qð bñ iuuat cõſiderare diligẽter miſerim
aut doloꝛẽ validũ quẽ qͥs ꝑ ſuaʒ ſuffert in⸗

firmitatẽ aut aliũde q̃lit vehementer inde
cruciat᷑.Quid ergo erit deaĩa miſera ꝑpeſ⸗
ſura tanta in futuro ſeculll.

e lectat pᷣhabita ſilittu
Adodhic multã largã materiã ha/
bel/ vſitãdi ⁊ aſſueſcẽdi ad ſuz
cogitationũ recollectionẽ intra ſe.erga eti⸗

tem cõſiderãdi ſunt amici

. . 4
3 . 2

–

uocãdis pꝛo materiq cõtemplationis.
Dſſuminſup in hmõoi contem

ſtreoculos tria dei iudicia.que
ſfleſſurus eſt ſeu tenebit aut tenet
Anũ tenebit ſicut pr.ĩq̊ regnat ⁊ iudicat
mia dulcis ⁊ pia. Et talis eſt in vita pñti.
Scõm tenet ſicut dñs cõtra ſeruũ ſuũvbi

regnat atq; iudicat iuſticia rigoroſa Oꝑtʒ

——

eni illicoĩa exoluere debita.⁊ hocẽ in pur⸗
gatoꝛio. Tertiuʒ eſt in inferno. vbi regnat
boꝛrenda ⁊ crudeliſſima iuſticia. ſcʒ ꝓpter
peccatores dãnatos. Ibi enĩ deꝰ punitad

ficos moꝛte eterna dignos.

eterne Dogo po⸗
ſtrema duo iudicia declinare

oſſum? ap⸗

inſtar iudicis flecti nõ arekon⸗ male

pellando ⁊ ſubmittẽdo nos ad pꝛimã curi

am ſcʒ mie que durat ſolũ iſta vita ſtante.
Bonũ ergo eſt nobis dũ tempꝰ habemus

eligereꝛ interim ꝙ hr̃e poſſumꝰſanctos in

terceſſoꝛes ad deũ. Cꝛecipue ibi habemuſ
in dicta curia nr̃a/dñam reginam dicte cu

rie.ſ.miĩe exñtem.ſilr noſtrã matrẽ ⁊ aduo⸗

catã dulciſſimã ac gloꝛioſiſſimã virginem

mariã. Paruter eſt illic ihs xpᷣs. pr nr̃.frar
nxr.aduocatꝰ.cõſiliariꝰ mediatoꝛ atq; redẽ

ptoꝛ. in veritate iſte nimis eſſet ſtoli
dus ⁊ infatuatꝰ.qͥ recuſaret vna cũ ꝓpha ſe
ipᷣm ſubmittere dei miſcðie ſupplicit᷑ dicẽ⸗
te Dũñe ne in furoꝛetuo arguas me.neq; ĩ

ira tua coꝛripias me. Vbi tãgit ꝓphᷣa iſta

tria indicia. Dicit enim Dñene in furoꝛe
tuo arguas me/ id eſt in inferno. Neq; in

ira tua coꝛripias me hoc eſt in purgatoꝛio

SDed fm miam tuã miſerere mei qm̃ infir

mſum ſcʒ in hac vita. Et adhuc poſſumꝰ
inꝗrere ⁊ inuenire alleuiamen flagelli qd

iuſte meruimꝰ.ſcʒ mediãte interceſſione ta
li q̃ dicta eſt.⁊ ſepe ex toto ſic qͥtari ſeu etiã
abſolui. ¶ Qui etiã attẽte pẽſaret atq; ſibi
pꝛoponeret exitũ huiꝰcarceris quo detine
mur/qð erit in articulo moꝛtis/cogitaret⸗
ꝙ; ad pdicta tria iudicia.talis oĩno cũ gan

dio ingeti/huiꝰmũdi infirmitates atq; dif

famatoes/pauꝑtates ⁊ ſilia q̃ penalitates
dicun?᷑/leuiſſime ſufferret. ⁊ certe de nulla
aduerſitate vite hui curaret. ¶ Qui inſuꝑ

q̃tidie ad nemoꝛiã reduceret moꝛi ſe oꝑte⸗/

re.ſed qñ aut q̃lit᷑ ignoꝛat.exaĩaretq; ſe ſe⸗

pi/an in ſtatu in q ẽ/ moꝛi auderet:qꝙ ſi nõ

Dennibo dei indicijs ante oculos mẽtis re

platõne reuocare ante mẽtis no

1
4
4
4

.
noctate
tutaf⸗
lamve
hroſdle
ſuſinoai⸗
gturteon
nwbene
Nepenn
W⸗
dn
find
ate
runt
le ri
Mge
bel
tönes/
ehube
gonärme
noſubiro
deo /tſen
Nqhcäülat
volis
ſeimere
mmgnün
grüoc⸗
garara
gotveiuu
nullagm.
ſengſt⸗
Corftei
Gliſuüe
atdei
Aſitn

unſunnn
Ninn/
A
to
ingnen
ini ſt
mnchned
schaſtol
na wh⸗
atdic

se Nei.

igt phan
ſenenfure
ino. egin
tupug
enegäitf
hvſun⸗
mb

unſoeea

Uitniati
nnſbi
vegnodain
1 0G
soinocüge
umesni
üpanln
40 Cenll
(din
mmmonle

pꝛofecto remoueret in bꝛeui impedimeta /
vt ſecure/moꝛtis pᷣſtolaret aduenti.

Pp Capitulum xLIII

Quõ quidã deficiũt in foꝛti ꝑſeuerantia/⸗
in ↄtemplatione modicum ꝓficiunt.
Kures aut minus bene auiſati
ſũt circa ꝑſeuerãtie foꝛtitudinẽ
ſeu circa ↄtẽplatõis fructũ acꝑ
hoc ad iſta ↄſequẽdũ multũ re⸗
oti. Renuũt enĩ ſeipſos dare orõni/ aut
meditationi incũbere / niſiſe deuotione ſeẽ⸗

tiant affectos ad illa.ac niſi i cũ eos iſta de⸗
lectant veniãtq; ad coꝛ ſuũ. Vident᷑ ei tali

bus / alias dicta nihil ꝓdeſſe. ¶ Ded hu⸗
iuſmodi ↄꝑant᷑ huic qͥ frigoꝛe mimiũ cruci
atur.recuſat tũ accedere ad ignẽ niſi pꝛius
habeat caloꝛẽ Aut certe equiꝑant᷑ alicui fa
me ꝑeunti.nolentiq; qrere ad manducãdũ
niſi antea ſaturatſit. Quare enim aliqs ſe
dat in orõneʒ vel meditationẽ/niſi vtcale/⸗
fiat dĩni amoꝛis igne.velvt ſaturet᷑ donis
aut gratia dei.Tales in hoc deficiũt ſeu er
rant putãntes ſe tꝑs ꝑdere cũ poſiti in orõ
ne vel meditatõe/nõ mox deuotõis imbꝛe
irrigant᷑. Ad qð reſpondeo ꝙ ſi nitãt᷑ q;tũ
in ſe eſt ad hoc/atq; faciũt laboꝛẽ ſuũ.ſint⸗

qʒ in bello ⁊ pugna ↄtinua/otra ſuas cogi

tatõnes/cũ diſplicẽtia qꝛ nõ abſcedũt/nec
pacẽ habere ꝑmutũt.talesꝓ tũc maius re⸗
poꝛtãt meritũ q; ſepe ſi eis adueniret deuo
tio ſubito ſine tali ↄfſictu.Ratõ qꝛ militãt
deo/⁊ ſeruiũt ſuis expẽſis ꝓpꝛijs ⁊ ſũptib
atq; cũ laboꝛe maioꝛi ⁊ pena.¶ Verũ tñ ẽ
ꝙ volẽs ad exemplũ pᷣnarrate ꝑſone ſuꝑiꝰ⸗
ſeipᷣm exercere oꝑtet ad hoc habere ipſum
magnũ tꝑis ſpaciũ reiecto etiã oĩ onere ali
arũ occupationũ/taʒ ex ꝑte ſua q; alioꝝ.ſe
q; arcere ad ꝑmanẽdũ in vno loco fixũ/lõ⸗
go tꝑe/ſiue ↄſolatio ſubſeq̃tur aliqua/ſiue

nulla.q tñ ad eandẽ hñdã laboꝛare nõ ceei

ſet atq; ſit ↄtinuꝰ.Cũq; ſe nimio ſenſerit te
dio affectũ ſibijpᷣi dicat/q adhuc expectet
ad medie hoꝛe ſpaciũ ac hoꝛe faciẽdo peni
tentiã ſuã.expectãs diuine grẽ elemoſinaʒ.
Poſt hoꝛã vᷣo elapſa/adhuc ſe cõmoneat
ad ꝑſiſtendũ talit᷑ ad alterã hoꝛã Et ſepe in
poſtrema dimidie hoꝛe ꝑte/talis in ſua cõ⸗
templatione amplius ꝓficiet/q; oĩ tꝑe pꝛe
terito.⁊ q̃ʒ alijs decẽ diebo aut certe in vno

mẽſe. Oð ſi a caſu in ſuo regreſſu aut itera⸗
to acceſſu/reperit ſe quaſi refutatuʒ / ſic ſcʒ
ꝙ elemoſina ei deneget / puta nõ ↄſecutus

p tũc aliquis ei famulet᷑ſine talibo ↄſolati⸗
onib/ↄfoꝛmiterz nobis idẽ placere debet

taculis. lafigei

—

—

Contemplationis F73

4

grãm deuotõnis.tũc hũiliter ei ↄuenit cõ⸗

uerti ad deũ/ ↄfitendo indignũ ſe foꝛe tãte
grẽmo qꝙ plus meruiſſet verba ⁊ flagella

atq; tribulatiões q̃ʒ hmõi cõſolatões. Et

ſic dicat O dñe deus tue ↄſolatões laudes
⁊ gloꝛia/tibi ſint ſemꝑ.mihi aũt ( vt dignũ
eſt et iuſtũ)ↄfuſio.niſi oppoſituʒ ꝓueniat

mihi de tua miſcõia. Per taleʒ modũ vin⸗

cet deũ.faciẽs ei ſacrificiũ de coꝛdis ſui du

ricia.Et certe deus eiꝰnõ obliuiſcitoſerẽs

debet aliquis hmõi còſolatõnes numis af⸗
fectare in lacrimis atq; deuotiõe/ ꝓ ſua de

lectatione ⁊ ad ſuã placẽtiã.ſʒ vt ꝑ talẽ con

ſolationẽ/amoꝛi ardẽtioꝛi deovniat ad de
um poſſit melius diutius et delectabiliꝰſe
Si igit᷑ magꝭ ei placitũ fuerit q;

debemq; dicere O dñe de omipotẽs ſutſ⸗
ficit mihi optime vt pᷣmiũ meũ atq; remu⸗

neratio a te reſeruet᷑ mihi ĩ ꝑadiſo.in pñti
lllõ ñ tbuẽs. Illudvnũ ſupplicit᷑ oꝛovt mi

hi nõ iraſcaris ſʒ vt viuqꝗ in tua grã tm̃mõ

ð ceto fiatvolũtas tua ( Quivo duotiõeʒ

aſſecutꝰfuerit/diligẽs exiſtat/grãrũactiõet
ex toto coꝛde referẽs deo oĩlpotenti.oꝛãdo
inſtãtius vt angmẽtet ⁊ ↄfirmet opus plã⸗
tatõnis ſue in eo inceptũ abſq; hoc ꝙ tale
qͥd ei hicↄferat ſic pᷣmiũ.quinpotius in fu
turum reſeruet pꝛebendam integram.

gpitulũ XLhII

ginatio montis cũ triba habi⸗
iſpei caritatis.
LCer mõtis antea adducti/p fa⸗
ccilioꝛi ſui eleuatõne in contem
platione / poteſt quis imagina⸗
2 ri cõuenienter.quẽadmodũ ali
quando quidã quem noui fecerat. Et bꝛe
uiter perſtringam eandẽ ¶ Imaginemur
igitur mare magnũ ꝑiculoſiſſimum qð di
uerſoꝝ generum homiĩes / euntes etredeũ⸗
tes nauigio ꝑtranſeũt/diuerſis nauib.ad
vnũ tñ finalit᷑ poꝛtũ tendẽtes.in q̊ etiãẽ ma
gna ꝑ tranſeũtiũ ꝑs/Apter ꝑicula maxima
atq; tempeſtates varias neceſſario habet
pire. Ad ripã vᷣo huius manſ/ ſeu in litoꝛe
eleuata erit rupes altitudis mire.S.quaʒ
exñs q cunq; ſecurꝰẽ ðᷣ q̃ ꝑit᷑ q̃ in ma& iſto
mari fiãt ſpeclari pᷣt abſq; ſui ꝑiclo.in iſta
rupe treſert ſtatõeſ ſiue habitacla triavnũ

Dueda ima

miaʒ ſuã cũ cognouerit hoꝛã atq; pũctũ. erx·
pedientẽ ſᷣm ſuũ beneplacitũ. ¶ Necetiaʒ

in baſſo.aliud in medio.tertiũvero in fine

gubernat atq; ſuſtinʒ. omne qð ẽ er nihilo
pura ſua boiĩtate creauit. Et ſic de ſiſibus

ſiue ſũmo. In pꝛimo imaginemur fidem
eſſe hoſpitatã.in ſecũdo ſpem.in tertio vo
charitatem. ¶ Wodo quãdo quis in pꝛi⸗
mo fuerit habitaculo ſcʒ baſſo.fides ipſa/⸗
eidem maris hoꝛribilia oſtendit pericula.
quantum ad anumaʒ. ꝑ que concipit timo
rem validum.qꝛ cõſpicit iudicia dei mira⸗
bilia contra ipᷣos peccatoꝛes/ab eo in iſtiꝰ

maris voꝛaginem pᷣcipitatos/damnatioõe

petua/abſq; vllo remedio.Et ibi poteſt
e mo deuotus / in certa fide coꝛam ſue mẽ
tis ocnlis ſtatuere omnia ſua facta/ad ge⸗
nerandum in ſe ſanctũ timoꝛem et pauoꝛẽ
ſecretoꝝ dei indicioꝝ. Quemadmodũ eſt
fragilitas ⁊ mutabilitas bꝛeuitasvite moꝛ

talis.moꝛtis incertitudo. damnatoꝝ hoꝛ⸗

roꝛ.multitudo eoꝛum qͥ damnantur ꝓpꝛia
ſua peccata. defectuſq; tempoꝛis pꝛeteriti.
quotidianos etiã exceſſus: Item quõ dũs

noſter iheſus chꝛiſtus ſanctiq; om̃es/mul

ta paſſi ſunttoꝛmenta afffictiones ⁊ inbu

latioues.ita ſit certus ꝙ adhuc plura ſuſti

nebũt mali atq; damnati. Et quilibet ſiue

bonus ſiue malus expectare habet tribula
tioneʒ affuturã ſiue citius aut tardi n
ſecunda vero ſtatione aut manſione/loca⸗
bitur ſpes tradens homini deuoto fiduci⸗

am neꝑtimoꝛẽ nimiũ deſperet ⁊ ſic ſemet⸗

ipᷣm ꝑdatet damnet.Et ibi debẽet conſide
rari omnia que faciunt ad ſpem bonã con
cipiendaʒ de dei bonitate. Sic em̃ nobis
eſſe faciendũ ipſe mandauit. Reuocemus
illicad memoꝛiam miſericoꝛdias ſanctoꝝ
⁊ ſanctaꝝ.beneficia infinita ab ipᷣo nobis
ecchibita ⁊ que quotidie exhibet.abſq; vllo
noſtro merito.ſpecialiter aũt maximaʒ di⸗

gnationem ⁊ miſericoꝛdiaʒ paſſionis ieſu
chꝛiſti dñi noſtri. Iteʒ gratiã quã deus fa⸗

cit ſubito peccatoꝛibo eos ſuſtinendo. In

hoc tabernaculo ſpei/ anima deuota reſu⸗
mit aliqualiter coꝛ ſuũ/tranfferendo ſe de
vno tabernaculo ad aliud.ad miſcendum
pauoꝛem et humilitatem cum ſpe bong..
Anum em alio abſente nõ ſufficit. ¶ In
tertia vero manſione dicte rupis/demoꝛa⸗
tur charitas.ibiq; ↄſiderabit aĩma deuota
dñi ſui magnitudinẽ.⁊ quõ dignꝰſit ama⸗
ri appꝛeciari atq; laudari. Qualiter om̃ia

cõditionibo nobilib ſine numero ſic⁊ de
gloꝛia. quã ſuis tradidit amicis ¶ Octũs

dit econtra ſeu relabitur

De monte cõtemplationis

aug. docebat qñq; agnoſcere deũ ꝑ meétis
eleuationem ſupꝛa terram. ſupꝛa celum ſu

pꝛa ꝓpꝛiam ſuaʒ animã. atq; ſupꝛa res oẽs

gbeeo creatas.⁊ tunc in momento tempo⸗

ris ⁊ raptu/ſubito ad ſimilitudinẽ coꝛuſcꝗ

tionis/ aut velocis nubiũ curſus⸗anima

deuota attingit qͥd ſit dedeo.⁊ſtatim deci⸗
Begd ibi non
opoꝛtet vos eſſe curioſas nec nimis ſtabi⸗
lire et ſtare. Sufficitvobis deum agnoſce
re in paradiſo celi.⁊ q̃ntuʒ in pñti ſeclo/dz
ſufficere vobis ꝙ credatis et ↄgnoſcatis
qꝛ ipſe creatoꝛ factoꝛet redemptoꝛ veſterẽ.

et ſic de alijs dignitatib.. de quibus in fide

catholica edocemini.ſine hoc ꝙ ſeire veli⸗
ns quid ſit ipſe deus in ſua natura ꝑ clarã
viſionem eius. eano trado vobis ta⸗
le documentum ſancti dyoniſij. Quociẽſ⸗
cumq; in contemplatione et meditatione
de deo factis. fcitis qualis ſit res quã vide⸗
tis.videtq; vobis q; res hec viia/quocũq;
mõ aſſimilet᷑ alicui rei alteri huiꝰmũdi tũc
certitudinaliter teneatis.vos nõ videre de
um taliter ꝑ clarã viſionem. Et ſimili mo⸗
do dico ⁊ de angelis.Non em̃ eſt deus coꝛ

poꝛaliter magnus. nec albus necrubenus.

nec clan
angeli.
⁊ ſentitur
tradi non poreſt/neq; verbis edoceri.niſi

q́; coloꝛatus. Sic necſunt ?

ꝗ iſti ſiccognoſcentes ſentiunt ⁊ ſciũt hoc
qð cognoſcũt. Sicut ſentiendo/ vnũ dul
coꝛẽ/aut plenitudinẽvnãvnuʒ ſapoꝛẽ aut

vnam melodiam. ⁊ talia ſentimenta enar⸗
ri nequeunt.Sicut a ſimili aliquando in

tra nos ſentimus bene/ amoꝛẽ aut gaudi⸗

um.⁊ tamẽ amoꝛ et gaudiũ nõ ſũt magna

coꝛꝑaliter aut gracilia alba vel nigra. NHec
poſſʒ aliquis facere intelligere aliquẽ que

lia eſſeut talia.qui nunq; hmõi ſenſiſſet in
ſe. ¶Hon tamẽ dico quin concipi poterit

deus quid ſit in bumana natura/ habet ei
vt ſic/coꝛpus.foꝛmatuſq; ẽvt alius homo

Sed qð dixi de deo. intelligo in ſua diui⸗

na eſſentia. ¶ Et quando anima deuota /
bene vſitata eſſet inhabitando iſtam rupẽ-
aut montem/foꝛti meditationeſ/ei ꝑ foꝛtezʒ
cogitationem ſemꝑ illuc reuerteret᷑ſ faciliꝰ

ſe eleuãdo ac ꝓmptius ad habẽdũ fidẽ ſpẽ
et caritatem⁊ alias pulcerrimas cõtempla

tiones abſq; numero quas ibidẽ reperiret

eſſetq; ei tanq; poꝛtus et litus ſeu còfugiũ

in oẽs inbulatões? impedimẽta/maris

Verü quideʒ eſt ꝙ cognoſcitur
ene/z modũ alium/qui ſcripto

baſoſe
mtii
ginoco !
nugnato
liachucd⸗
Uinono
fuſtine
ciſcde
1onosn⸗
güͤſian
gir
Gn
on
Cdin
ltan
gluch
mail,
ſoinai
nen eyl⸗
ſbinenpt
uueran.
ſinec o
feſcitor
N erſoſ⸗
Minis de⸗
deſccl ſnos
Flisatazat
hllominp
gfamiſcn
goicoud
diltttöe,n
ſeoccanit
ſetienele
Giſionneq
Nlaltniſiin
laneneand⸗
gesſpüllaſt
ſeyſionin
rigerüperſe
ligrpiceig
Parurel
näiker,
ſonplanuig

—

innee
Pünt

nſgnin

nn

hingſe
gee

npürred

Meten
lagif⸗
tnngcci
Mpd
nalenore
nmgiirie
en
ſierzitir
Grönrr
Gininy
im
e
n
l
niſgigio
Ner. Niſi
ſüdboe
holwüdel
ziaponan
enncnan
Wigpanconn
emganen
nöſütnae
NAngeke

Frliglin

iioniſan
NCNpn
um hbac
nuüehono
wünſurdiun
nimnadanon,
olann
wncagſon
ummt in
ahetiftil
mescö
sibidengn

insſcnoin

gohnin

—

magn

ibuius pᷣſentis mundi.

Icut ſupꝛa memini / mille? mil
modis ↄtẽplatio variari pot

ſens nõ pſiſto / relinquẽdo quẽ/

libet ſuo ſenſui ⁊ grea deo collate. ne vde.

ar qdᷣdã largiſſimũ atq; copioſiſſimũ ? qᷣ
dãmodo infinitũ / in tam bꝛeui et modica

imaginatõnevelle ꝑſtringere. Ded p fina

li adhuc dico. gram dei pᷣſentẽ eſſe anime/
tribus modis ſpecialiter. ( Anus eſt per
iuſtificationẽ.ſine hoc ꝙ ſentiat᷑atq; aiam
cui ſicadeſt deo acceptabilẽ reddet. ¶Ali

us modus eſt ꝑ ſentimentũ ⁊ ↄſolatõeʒ ali
quã.ſicut in iſtis qui in ſua ↄtemplatõe/re

Epiſtole quedam

Capitulum XL. v.
Remibins modis quibo gratin datur.

1

8

cipiũt ⁊ ꝑcipiũt diuerſos oſolationũ mo⸗

dos atq; gandia ſpũalia. Nam interdũ eiſ
dem videt/ ꝙ liquefiãt oino in quadã dul/⸗
cedine.in tãtũ vt omne qð cernunt aut me
ditant᷑ plenũ eſſe tali dulcoꝛe iudicꝗt. Ali/⸗
quãdo vero recipiũt ſecuritatẽ qᷓndã admi
randã humilitate plenã.qua mediãte/ipᷣi
ſibimet diſplicẽt/ſolã accipiẽtes delectatõ
nem ⁊ placentiã eoꝝ in deo. Quoties enĩ
ſibimetipſi quis placet atq; in ſe de ſeipſo

gaudet.certꝰ ſit a vera humilitate ſe eẽ alie
nũ.nec ↄſolatões ſuas quib iocũdat/a ðDo

hre ſciat oꝛiginẽ. Vera enĩ humilitas ſem
per exñs ſociata viſe itationibo bonis atq;
diuinis / dat cognoſcere ad imuʒ ⁊ veracit
defect?ſuos. ꝑ q̊s ſibi hõ diſplicet.redduq;
vilis atq; abominabilis in aſpectu ſuo.ni
hilominꝰ placentiã maximã hñs.ſed q in
gra miſcoia bonitateq; diuina ↄſiſtit. Ali
quãdo aĩa deuota ſentiet coꝛdis ſui quãdã
dilatatõeʒ vel ſui intellectꝰ ↄpꝛehẽdens in

ſe plꝰqᷓ etiã tot mũdus.iudicabitq; dueum

foꝛe tã excellentis atq; infinite maieſtatis/
q̃ſi omne qð reſiduũ eſt/ei nihil oĩno eẽ
videat᷑ niſi inq;tũ eſſe in talibo deꝰ cogno⸗
ſcit᷑. Qñq; vero ſentiet aĩa in ſe q̃ndã ſpũa
lem ebꝛietatẽè/ↄmouentẽ eã ſobꝛie/ in lau⸗

des ſpũales.ſuſpiriaq; ſancta ⁊ deuota.nõ

ſe valẽs ad intra ↄtinere/ qͥn opoꝛteat ð fo
ris erũpere ſeu ad extra id oñdere/ qð ſen⸗
tiat.videtq; interduʒ eidẽ ꝙ oĩa plena ſint
loꝛia T laude plena.¶⸗ ertiꝰ vero modꝰ
Pni gram pñie dei/eſt ꝑ vnionẽ.quẽad⸗

moðdũ beat paulꝰapłs habuit.ceteriq; cõo⸗

templatiui excellẽtiſſimi. Sed de mõ iſto

Bequiur alia en

loqui me indignũ reputo ⁊ os meũ ↄtineo

altioꝛibo doctoꝛiboq; illud relinquẽs diſcu
tiendum. Finit.

((Bequitur epiſtola

Abeogem edita.

Ttulerũt eximie caritatis ve
ſtre lre/nõ puũ leuamẽ infoꝛ
tunio meoc ſicut ſpero)felici.
Eſt enĩ flagellũ pr̃is miſcdia

latõe documẽta ſuꝑaddidit/ q̃ demũ pᷣco⸗

nijs qualia nec vſurpo mihinec eis medi
gnũ cenſeo pᷣgrauauit. Sic plane ſic dece
bat ſapientiã ꝓfeſſos/vtvnũ e cõſoꝛtio ſuo

quanq; aboꝛtiuũ qꝛ tñ in tribulatõe poſi⸗

tü ſolarent. CTieri et ſi abſq; vlla fictione
cũ laboꝛib plurimis ⁊ expẽſis.olim iã co⸗

natus ſum debiles bumeros meos / ⁊ fragi
litatis ſue conſocios ſubducere/oneri tan⸗

to cancellarie ꝑiſien.⁊ in aliũ gradũ tranſ

ferre / uihilomin? inegreſſibili quodã labo
rinto circũactus / ⁊ quaſi poſuerim pedes
meos in rete ⁊ in maculis eius ambulẽ/cõ

fuſus ſum ab expectatõe/ſentioq;ʒ illud te⸗

rentianũ ꝙ nõ licet hoĩem ſepe eſſe vt vult
Mandatꝰ ſum qͥ ppe ab illo / cui poſt denz
me ⁊ oẽs oꝑas meas debeo.dñm meü do⸗
minũ Burgonð loquoꝛ.cuiꝰ vtinaʒ aliud
circa meet p me modeſtiꝰhumili?ſalubꝛiꝰ
qᷓ; cõſiliũ extitiſſet/ignoſcat deꝰ idipᷣm con
ſulentibꝛ. ¶ Ibã obediens /ſed impediuit
iter meu / ͥ olim aſine Balagm obſtitit / et
interim ab executione officij cãcellarie mie
ſpontaneũ illud etiã pꝛſus deſerere patum
tñ illud ꝓ obedientia exequi volentẽ ſuſpẽ
dit. In qua re facio quod mandatis/neq;

aliud pnunc ſubeſſe video ⁊ ſubſtituo eni
pꝛo exercendis omnib que pũs agerẽ cuz

ſolenitate factum mitto. Beue valete / mei
memoꝛes in oꝛationib veſtris. Scriptuʒ

bꝛugẽ. xxvij. apꝛil.

ſtola eiuſdem.

Vcundum eſt ſocij ⁊ fratres in

xpᷣo dilectiſſimi. Jocũdũ valde

Sunt eĩa

icoꝝ grata vndecũq; colloqͥa
Bb

MWr qð vſq; mõ vere ſupꝛa ſpz
tomne meritũ meũ / tpauit. Fecit en cum
tẽptatõe puentũ vt poſſem ſuſtinere. Gra⸗
tias igit vre benigniſſime pietati/q̃ ↄpaſ⸗
ſionẽ pᷣſtitit taliter flagellato/qᷓ plena cõſo

2 verbis nequeo vos alloqui.

⸗ –=

Oð ſi iuxta Terentianũ ſeneʒ/pꝛoximus
amicoꝝ gradus eſt vicinitas.multa ꝓꝛſus
eẽ mihi debet amicicia ad collegium illud
venerabile/quod incolitis.cui nõ tam vi⸗

cinus q; ineunteab adoleſcentia familiarꝭ

ſemꝑ intraneus fui. ⁊ traxi moꝛes ex conui

ctu. Solaboꝛ igit᷑ mutua vobiſcũ confa-

bulatione/coactã quietem meã.qua me di

ninum flagellũ alligauit in lecto valitudi⸗

nis.vbi ſupinũ immobilẽq; iacere cõſtrin
xit.vtiliter ſpero⁊ magna dei miſcdðia non
ſolu tolera biliter ſʒ pene optabiliter. Cur
ita.quoniã neq; lectionẽ/ neq; oꝛationem
neq; ſalubꝛiũ cogitationũ pꝛotractionem

exulauit a me quies talis. quinetiaʒ fami⸗
liarioꝛes ſi nõ obſtitero/cõſtituit. Quo pa

cto ſic: Doloꝛem nanq; coꝛpoꝛis/⁊: animi

anxietatẽ/diuina gratia vſq; modo vel ab
ſtulit vel fere ſupꝛa ſpem ⁊ vere ſupꝛa om/

ne meritũ meũ/temperauit.Gratias ei qui
nunc adiudicauit me cõtumacẽ vſq; nunc
ſeruũ ſuũ.non in ira ⁊ furoꝛe coꝛtipere ſed
in virga filiali. Et domine ſi ſic viuit᷑et in
taliba vita ſpiritus mei/ coꝛripies me ⁊ vi⸗
uificabis me.ecce in pace amaritudo mea
amariſſima. Sed ad vos redeo/ quibuse
cogitationib meis familiariter aperire ſtu

dui.etſi non ob aliud.vt vel voluptatẽ ali⸗

quam extali cõmunicatione ſeibendo cõ

ola eiuſdem.

omel, ſuper Cantica relegerem
X(p ter 2 frater dilectiſſime yper⸗
nlocũ qui docet media ꝑueniẽ⸗

plationis arcem. Gauiſus ſum nõ medio⸗
criter/ꝙ ita cõſone ad eum de hac materia
olim Bꝛugis in lecto valitudinis mee cõ⸗
ſcripſeram. ſicut habes tractatuli copiam:
Neſciebam vtiq; alium taliter et tali oꝛdi⸗
ne/tradidiſſe ißam contemplationis adi⸗
piſcende arcem. Quo fit/vt mihi ſecurius
eadem ſcripta mea placeant.¶ Sunt au⸗
tem verba beati Bernardi talia omel.cẽte
ſima. Viſio hec/non induſtrie eſt ſed gra⸗
tie.reuelationis non inneſtigatkomto. JZ.
quud tamen poteſt ad hoc induſtria opera
ri illud pꝛimũ obſeruatęe quod dicitur La
uamini mundi eſtote. Secundo vt ſcriba
tis ſapientiam tempoꝛe ocijqui enim mi⸗

Vm nuper deuoti Bernardi

Epiſtole quedam

noꝛatur actu/percipiet eam. Tertio vtvia
lenti ſitis. ⁊ gaudiũ regni quod vobis diu

tius ſurripitur/ pꝛeripiatis. VUt babeatis

coꝛ purgatum. pparatum. impꝛobum. In
pꝛimo efficeris anxius. in ſecundo deuo⸗

us. in tertio vehemens. hoceſt idoneus.

obuius.vꝛgens. Hec ille. ¶ Vides pater

et frater/quẽadmodũ tria bec conueniant

tribus illis gradibus ſcale myſticecõtem⸗

plationis.quos nominaui amaram con⸗

tritionem.ocium vel ſolitudinem.2 foꝛtez

perſeuerantiam. Gratias illi a quo omnis

yeritas.⁊ cui veritas omnis cõſonat.Oð
ſiquis nunc aut alias inculpauerit me te⸗
meritatis/ꝙ materiam hanc pꝛoꝛſus altiſ⸗
ſimam ⁊ abditiſſimã/vſurpauerim tractaſ

ſe velut ipſam agnouerim. habeat reſpon⸗

ſum illud quod nouiſſime recolo apð vos
dixiſſe. Scio itaq; ex multis ſcriptis / ⁊ q̊⸗
rundam verbis / aliquam eſſe cognitionez

et mentis eleuationem quam habere poſ⸗
ſumus / vltra communem et vſiratiue co⸗

gnitionis noꝛmam. Hoc modo etſi non

aliter ſcire potui/nobis aliquid deeſſe per⸗
fectionis huiuſmodi/quam ſancti patres
habuerunt ⁊ docuerunt. Sic enim poteſt
ipſe cecus coloꝛes etiam cognoſcere vago
tali conceptu ⁊ ſe cecum iudicare. Quere⸗
bam dudum a quodam ceco viro intelligẽ

te/quonmodo ſe ſciret cecum eſſe. Scio re⸗

ſpondit.y quia aliquam perfectionis inte⸗
gritatem quam in alijs eſſe audio:mihi de
eſſe cenſeo.

Beniq; pater et frater / nihil
extribus pꝛedictis gradibus tantum de⸗
eſſe foꝛmido /ſicut occupationem neceſſa⸗

riam in religioſo exercitio tuo. quod vti⸗
qy; nullo modo nulla pꝛofectus alterius oc
di ad generationẽ verbi.hoc eſt ad contem

caſione deſerendum eſſe nõ ambigo.Sic

ocatus es.noli violenter obniti:quia nõ
hoctibi cederet feliciter. Sed irriderent

hoſtes ſabbata tua. hoceſt vacationem tu
am. Neſcis pꝛeterea quid tibi eſt vtilius ⁊

deo placentius. Reuelabit cum voluerit.

et dum beneplacitum erit ante ſe.quod ab
ſcondit a ſapientibus huius ſeculi ⁊ reue⸗
lat paruulis.Soli paruuli boc attingunt
non quia meritum.ſed quia ante placituʒ

eſt. Pꝛecipua inſuper ratõ huiuſmodi mu

nus deſiderandi eſt.vt ſimus parui in ocu

lis noſtris. habita contemplatione tanta

ettam immenſe maieſtatis /vocabit tefoꝛ⸗

taſſis deus occaſione ocij data/per egritu⸗
dinem aut alias.Sic interim opus tuum

ur

orey
ſlinn.
Oleſtus
ey
feo: vicio
cundane
noboßpe
matepet
uſifumn
careerenf
peremeg
nudamo
horN/g
ſummüne
glaemue
lpoſtme
Nbedpole
nedeportun
fundel
dedinis
Vllitgend

Uith

vVtſubyno
tebonori⸗

mMuainier

fitun ſn

Vannnn

rn
1Oee
ninclige
Babe
nsn
liomidide
tuornhi
Smnde
nen necct
wo. votn

minek
zdbige

ſodringlun
Ouimant
kwanmend
Cichlust
lanwonan,
nnſegaosd

1liee

übocanngr
tumnſba
hriuſnwin
ns munen
hunnnn
õ
zun
in N

te? mene

petrando elemoſyna gratie ⁊ virtutũ
.

licet ad videndũ ⁊ guſtandũ quoniam ſua

nis eſt domiuus. In quo bene vale. Dei

meumoꝛ in oꝛationibo tuis.Et fratrem ger/
manum / pupillimn / commendatnm habe

2(Incipit ſecretũ col

templatiui ad animaz

—

e.

ſuam/⁊anime ad hominę/ ſuper pauperta
ate ſpuali/ docẽs
lanctos p deuotẽ

dicitateſp ecurreread

deum?

ipiſceda ſcientia affectionũ

ſuper 2 pꝛo ac

ℳ

eitiones Trel
e .

ctat queſtion
minis ad animã ⁊ ecor

7„

tinet oꝛationes ⁊ medita

ma / mea paralytica/ mea miſera

erte boni habes.ſed nec tuo la⸗
boꝛe vales cõparare.Audi queſo meũ con
ſilium. Diſce mendicandi officiũ. fiat tibi
queſtus mendicãtis/oꝛdinarius vite ſuſtẽ
tande pꝛouẽtus:cur fame ſiti algoꝛe interi
res:vicioſa pꝛofecto multũ foꝛet hec vere⸗
cundia vel ſegnicies. ¶ Anima ( O ho⸗

mo hoſpes quidẽ meus qui mecum de pa
tria tue pꝛime cõditionis eiectus es. et de?⸗
truſi ſumus in hunc tetrum ac doloꝛoſum

carcerem pᷣſentis exilij.fateoꝛ heu me pau⸗
perem.egrotam.captiuam.leſam.ſauciam

nudam.omnib egentem. Vere infelix illa

hoꝛa/qua parens pꝛimus cõmiſit in deuʒ

ſummũ regem grandeillud nefas/ crimen

q; leſe maieſtatis.quo iuſtiſſime nobis il⸗

la noſtra pᷣclara hereditas adempta eſt.ac
deloco voluptatis gaudij ⁊ omnis excellẽz
tie depoꝛtati fuimus in hunc locũ lacrima
mrnrum / tribulation is anguſtie ⁊ deſolatönis
de diuitijs in pauꝑtatẽ.de ingenuitate in

vilitatem. de vita in moꝛtalitatẽ.de loco ſe
curitatis in locum plenũ diſcriminis. Et

vt ſub vno claudant̃omnia,.de vniuerſita

te bonoꝛũ/in pꝛofundũ omnis miſerie ſu⸗
mus iniecti. Quare pꝛoꝛſus ignoꝛo quid
factura ſim laboꝛare nec ſcio.nec valeo:

Vlerſaretur quidem laboꝛ meus ad deum

Demendicitate ſpũali

1oꝛzationé/ im/
que ꝓpꝛie ſapientia dicit᷑ quaſi ſapida ſcien

editationes diuerſas.
quas foꝛmat anima ſub foꝛma pauperis
mmaendicantis ⁊ querentis puanem.

bilis anima. que nihil in teaut

dum. Sed heu nimis longe fact eſt a me

nimiũ me a ſe piecit. Cõſpicio me in tene
bꝛis poſitaʒ.circũdatã ignoꝛantia.incerti⸗

tudine.erroꝛe.quibo inutilis facta ſum ad

iillũ intuendũ ſeu ↄtemplandũ. Ita igitur
meo fruſtrato laboꝛe/ amodo quid agere;

quid laboꝛarẽ quid lucrifacerẽ: Dicis mi⸗
hi mendicandũ eſſe ⁊ pꝛovita queſtuandũ

Volo quidẽ.ſed quo ibo captiua ⁊ ↄcluſa
intra hoſpitale tui coꝛꝑis/in magno carce
re huiꝰmundi moꝛtalis.quo pacto pꝛo pe
tendo aucilio/valerẽ hinc effugere: Quis

inſuꝑ me clamantẽ audiret: Quis ad me

reſpiceret:quis ſuccurreret: Circũſpicevn
diq;. Cü deficiam? omnes ⁊ pauꝑes facti
ſumus nimis.nemo noſtrũ eſt qui ſibijpſi

vel in modico valeat opem ferre vñ igitur

glteri ſubueniet: Quid dabit nihil dandũ

habens. Ita pꝛofecto· nõ aliam mihi ſoꝛ⸗

tem video ꝓpitiaʒ / niſi contra hec mala/re⸗
megdiũ deſperationis ueree deſpaido
uid
dicis o aĩia deſpandũ eſſe: Abſit Dinime
certe deſpabis.meũ potius audias cõſiliũ
Libi eni demonſtrabo locũ caritate ⁊ mia
plenũ.in quo omnes paupes querẽtes/in⸗
ueniũt refugiũ. Ibi eni copioſi ſunt illi pij

vitam hanc finire miſerãa.¶ Hõ

ac liberales dei elemoſynarij in eccleſia vi⸗

elicet celeſti.ſancti ⁊ ſancte.in quiboẽ illa
theſauraria gratie/ regina miſcõie. mater
pauperũ oꝛphanoꝝ. vbi adeſt ⁊ redẽptoꝛ
humani generis ſaluatoꝛ noſter ihs xps.
Weitn od rne apud patrẽ ꝓ pecca

toꝛibj. ¶ Queris qualiter illuc tẽdas: At
ego reſpõdeo. Illuc te ſanctũ ferat deſideri

um. Vbi eni tuum ſanctũ erit deſideriũ/⁊?

ibi teipam eſſe iudicabis.Deus inquit p⸗
pheta deſideriuʒ pauperũ exaudiet. Quid

autem magis in tuo eſt arbitrio qᷓ; tuũ de⸗
ſiderium.quo potes cõtinuo ad deũ pꝛofi
ciſci.cũ deo loqui ⁊ cũ ſanctis.ab eisq; ſub
ſigdium imploꝛare. ¶ Anima Si ita eſt
o homo vt aſſeris.deſiderabo vtiq; ſatis.
Verum plurima frequenter deſidero.que
minime accipio.Et ſi deſiderando loquoꝛ
non eſt qui mihi reſpondeat.⁊ raro vel nũ
qᷓ; me exꝑioꝛ adiutam.¶ Homo ¶ Virmi
ter tene o anima.ꝙ ſanctũʒ deſideriũ ſemꝑ

auditum pꝛo te exaudit᷑ niſi foꝛtepꝛopter
alteram trium cauſarum. Vel quia nõ eſt

de cõuenientibo ad ſalutẽ/ſicut paulus de⸗
ſiderabat liberania ſtimulo carnle i2 qꝛ

„

cognoſcendũ amandũ. laudandũ. honoꝛiã

ualet in te alind quoddã puerſum deſide
riũ vanitatis mũdane/tue ſaluti ↄtrarium
quod redamãs /impedit ſanctũ tuũ deſide
num / ſuũ ſoꝛtiri effectũ. VUel qaꝛ hoc tunm
ſanctũ deſideriũ cito nimis euaneſcit. Ra⸗
tionabile quidẽ valde eſt.ſi te iuuarivoles
vt hoc tuo cedat ꝓfectni.nec ↄtrariũ q̃ras

gltero deſiderio pdñante. Qðq; patienter

et ↄſtanter expectes oppoꝛtunitatẽ ſubuẽ

tionis.ſᷣm ronabile bñplacitũ adiuuãtis.

Anima ¶ Fateoꝛ hõ ita eſſe. ſed in hac re
vnũ me ↄturbat.qꝛ frequẽter ignoꝛo quid
mihi expediat quid ve officiat.q;tũ ad pꝛi
mã deſiderij ſancti qualitatẽ. Abũdant in⸗
ſupꝑ in coꝛde meo vana ac mundana innu
mera deſideria.qᷓ;tuʒ ad ſcdõaʒ.Demũ mox
faſtidit animus ⁊ laſſatur in ſanctis deſi⸗
derijs.nec in eis ꝑſeuerat.qᷓ;tuʒ ad tertiam
Hõ (Pꝛopterea tibi dixi a pꝛincipio o
anima mea tibi vacãdũ eſſe.diſcẽdũ q̊ʒ mẽ
dicandi officiũ.quo tibi innoteſcat modꝰ
perendi/vtiliter efficaciter et ꝑſeueranter.
Atiliter quidẽ petes.ſi tãtũmõ ſalutaria.ſi
dinine volũtati placita.ſi diuine legis mã
data impleri deſiderabis. In omnib⸗ ita⸗
q; tuis deſiderijs diuinum añ pones bene
placitũ.dicesq; vt ſua nõ tua volũtas fiat.
Anima ¶ Diroꝛ valde o bomo cur ꝑ ſan

tas fiat.cũ velim nolim / aliter eſſe nõ poſ⸗
ſit. Cũ etiã deus ab eterno videat ⁊ cogno

ſcat oĩa:!⁊ ſᷣm hanc ſuã immobilẽ noticia,z

circa me ſinonla ſunnrd diſpoſuerit pꝛo vt
meis neceſſi

deſideriũ.quaſi ignoꝛaret quid mihi expe⸗

digat ⁊ ſuꝑ boc ipᷣm conarer inſtruere. HGO06
¶ Ita vtiq; eſt aĩa vt dicis ⁊ nihilominus

oꝛandꝰeſt deus ob aliũ tñ finem q; ipᷣa teti

geris. ¶ Sicut enĩ de fecit oĩa cũ bonoꝛũ

noſtroꝝ nõ egeret nec inde ditioꝛ ⁊ melioꝛ

factus ſit/ ſed creatura ſue bonitatis pari

ceps effecta eſt/ ita vult de? vt eü diligam⸗
et ꝑ ſancta deſideria deuote ipᷣm alloqmur

Apter bonũ noſtrũ. In hoc quidẽ nr̃a cõſi⸗/
ſtit ꝑfectio.ſicut ⁊ ꝑfectio ſolis in lucẽdo et
illuminãdo.⁊ ignis in calẽdo ⁊ calefacien:
do. ¶ Gcito ergo ꝙ de oꝛdinauit/vt no⸗

ſtrã ↄparem ſalutẽ/deuotas ad ipᷣm ⁊ ſan⸗
ctos/fundẽdo pᷣces.⁊ mãdata ſue legis ſtu

Qiioſe adimpledo.atq; ita frequẽtervult ad

pces ſanctoꝝ aliqͥd ↄferre.qð ↄferre inſti⸗

tuit anteq; ſancti foꝛẽt. Cenũ qppe eſt æ

tatibo nouit eſſe oppoꝛtunum
quid eſt qð dicis vt loquar ad eũ ꝑ ſanctũ

de P ſeipm poſſet ola foꝛmare. vnlt nibilo

minſibi ad rerũ multaꝝ ſoꝛmationẽ/ſecũ
das cooꝑari cãs.ſicut hõ naſcit᷑ officio ge⸗

nerationis humane.⁊ hec inferioꝛa coꝛpa

ↄſeruant᷑ ⁊ gubernant᷑ oꝑatõe ſuꝑioꝝ.ſ.ce

leſtiũ.Ita quidẽ vult de vnũ ſaluan/auxi

lio alioꝝ ſanctoꝝ hoĩm vel angeloy. Jta
igitur ꝑpendis ſatis cur oꝛane

ſancti eius. ¶ Ded ſoꝛſan adbuc dices va
num eſſe / deũ ſua pᷣce vel deſiderio velle in
clinare ad alterã partẽ.cũ illũ ↄſtet eſſe pe⸗
nitus ĩmutabilẽ nec in eo alternationẽ eẽ

voluũtatis qua flecti poſſit de vno vellead

aliud. aut ſar placnii aut offenſus recõci⸗
liari.Ad qð reſpõdeo verũ eſſe qð de imu⸗
tabilitate diuine voluntatis aſſeris.nec ta
men ideo vanas eſſe deuotas pᷣces ad deũ

fuſe s quoni ali fineoꝛandꝰ eſt deꝰ⁊ hõ⸗
Diꝛan uidẽ eſt de? no quaſi nr̃a oꝛatõe
fleciendꝰ aut placandꝰ/aut aliter qᷣnis mõ

a ſue volũtatis inſtituto ĩmutandꝰ.ſed vt
noſipſos oꝛantes/excitemꝰ: pꝛouocemus

aa deuotionẽ ⁊ noſtre miſerie cõpaſſionẽ⸗
At ecõtra nõ ob aliud bominẽ rogamꝰni⸗
ſi yt eũ ad miſcdiaʒ moueamꝰ. Fine igitur
coõtrario laboꝛat intentio.deũ oꝛandoꝛ ho
minẽ depᷣcando. Ibi quidẽ finis eſt/imu⸗
tgtio oꝛantis. hiceiꝰ/cui depᷣcatio dirigit.
ctum deſideriũ petendũ velis vt dei volun

MDua in re nõ incõgrue aiaduertẽdũ eſt

Gſpetia modo cõtrario noſtra cauſa verſan⸗·
da eſt coꝛã deo ⁊ coꝛã hoĩe.Coꝛã deo quis⸗
dem eo melioꝛẽ facimꝰcauſam nr̃am/quo

purius ⁊ ſincenius noſipſos ↄdẽnam aut
2dẽnandos ꝓfitemur.nullã excuſanonem

ptendentes. Ita ſane miſcdiam liberatio⸗
nies a moꝛte ſpũali cuiꝰrei fueramꝰdeo fa⸗

cwo witio coͦſequimur. cui tich connan
obſeruari cernim in curia foꝛenſi iudicis

humani.¶ Volens itaq; deũ tibi foꝛe pi⸗
um ⁊ miſenicoꝛdẽ / eſto ⁊ tu tibupi miſeri⸗
coꝛs. Eſt enĩ durus duris. pius pijs.bonꝰ
bonis.ſeuerus malis.Calẽ vtiq; illũ inue
nies / qualis et tu fueris in tuis deſiderijs:

nõ quidẽ ꝑ mutabilitatẽ eiꝰ ſed ꝑ tuã. Vo

lens inſuꝑ in curia ſue iuſticie abſolutöõez
conſequi / tu teipam accuſabis iudicabis

condẽnabis punies ⁊ ſic remiſſionem im⸗

petrabis. QOõ ſi te coneris defendere ⁊ iu⸗
ſtificare vias tuas.confuſionẽ pꝛofecto et

condẽnationẽ repoꝛtabis. Et ſi milleſies

pecces / milleſies te condẽnes quoniã ſi in
Eextrema hoꝛa vite teipſam ſic condẽnans
inuenta fueris.vtiq; liberaberis a moꝛtes

dſit deus et

Nlultra
ſuamlit
gede
confert
ſeonns
tenui
inſuod-
uürp⸗
adiſ.
cu⸗
ſilueſiu
Noꝛumß⸗

Comion
ſciensa
odnsmni
Cdainn

J ſboſpun
Perti
bippon

Eceleen
umtq

Pecſemin

Abimur,
net
Wipemen
rinii
mpnſ
nfaßir.
iamutn
nockinu
WRgt.
uiic
ſ
idodc
mm c
denann
iconanoren

fucun Doen

nngemri
ufeniids
gdeithiintg
uthifinicn
Englüne
nsM
Eeitgni
ainuß
Ahelihe
mmiſionnt
SNeetl
Noniuin
uu⸗
SS
nſecnis

Nobr

—

Demendicitate ſpũali

Sed aĩaduerte cautius ꝙ; is nõ legitime

O

ac veraciter ſe condemnat qͥ ſep poſſe non
emendat.¶ Aia ( Satiffeciſti hõ bene
mee petitioni/oſtendẽs ⁊ ꝓponẽs tres egre
gias veritates quas ignoꝛãdo / frequẽs in

me fuit turbatio. Nũc igit᷑ aim recipio.vo
loq; ( vt admones )per ſanctũ deſiderium

meipᷣam ad deuotionẽ ↄmouere.inſuꝑ et

recurſum facere ad ſanctos ad meipam cõ
dęẽnandũ ⁊ puniendũ. Ita eni pꝛius a pꝛi⸗
cipio ſuaſiſti vt diſcerẽ mẽdicare ⁊ queſtũ
facere. Doce me igit rogo teqꝗ

uid mihi in⸗
cũbat faciendũ¶Hõ ¶ Mihi videturo
anima ꝙ hocfacile diſcere poteris / ſi dili⸗

genter inſpexeris modos ⁊ conatus/quiba

nandis ſuis coꝛꝑalib neceſſitatib. Con⸗

vtunt᷑ pauꝑes mendicantes oſtiatim vari

os diſcurſus hincinde facientes.pꝛo ſuble

ſidera queſo captiuos vel conſpectui iudi
cis pñtatos.ſuasq; ſnĩas trepidis animis

expectantes. Pꝛoſpice infirmos graui q̃li

bet egritudine coꝛruptos. Perquire pau⸗

perũ iconomoꝝ occultas ⁊ verecũdas in⸗

digentias. Et generaliter oculũ dirigead
omnes in quacũq; aduerſitate vel ꝑiculo

cõſtitutos.puta in cõiunctoꝝ funeribo.in

erilio.in incẽdio.in diluuio.in bello.Ani

aduerte inquã ⁊ ſtudioſo mentis intuitu

ꝑluſtra/qᷓ; ardens ſit in his deſiderium ad

ſuam liberationẽ aut ſubuẽtionẽ᷑. Inſuꝑ
attẽde quid dicãt ⁊ quid gerãt.⁊ hec om̃ia

ſectus ac miſerias.tuã captiuitatẽ tuĩũ moꝛ

tem. tuũ exiliũ.quã peccãdo incurniſti. tuã
inſuꝑ deſolationẽ ꝑpendẽs.quoniã deum

didiſti. ris cuʒ tali deſide
et conatu/audacter affirmo ꝙ hoctibi ad
ſalutẽ ſufficiet.eris bonaq; queſtuaria bo

tuũ ⁊ patrẽ ſed ⁊ celeſtẽ patria/ tua culpa ꝑ
ta ſi feceris ⁊ cuʒ tali deſiderio

noꝛum ſpiritualiũ ⁊ alimoniarũ gre ⁊ vir⸗
tutũ.atq; ita inuenies auxiliũ deſuꝑ in cũ⸗

ctis tuis neceſſitatibj.ĩmo ꝙ amplieſt / el⸗

ficieris admodũ diues.ĩmo dña bonoꝛuʒ

totius mũdi. Cur ita? OQm̃ ſi facta eris he
res dei tui patris.de cuiꝰ hereditate eſt to⸗
tus mundus.
heredes ⁊c.¶ Anima
excellentiã nobilitatem/que mihi ex dicta
queſtuoſa mendicitate pꝛouenient. Volo

ta eni dixit apls ꝙ ſi filij 2
em magnã mi⸗/
omo.magnã dignitatem

igitur eſſe huiꝰofficij.q;uis vituꝑabile mł

tum atq; inhoneſtũ illud iudicet mũdus.

pꝛeſertim ꝑſone generoſe ⁊ alte pꝛoſapie.

1
dicabis o anima mea. niſi oĩno deſipuer
Et vt hoc tibi certiꝰ appareat/ꝓpono ocu⸗
lus tuis ſummũ imꝑatoꝛẽ mũdi quivoluit

Ego inquit mẽdicus ſum ⁊ pauꝑ.Appa⸗

ruit hoc in oĩbſuis oꝛationibo q̃̊s ad deuzʒ

eſſe huiꝰofficij ſicut ipe ꝑ ꝓphaʒ pꝛoteſtat᷑.

patrẽ fecit.pᷣſertim in cruce qũ dixit deus

meus de meus vt qͥd me dereliquiſti Oa
gna igit᷑ eſt differẽtia coꝛꝑalis illi?⁊ coacte

mẽdicitatis /que iudicio plurimoꝝ cenſe
fugienda ⁊ vituꝑabilis ⁊ huiꝰſpũalis de qᷓ

ſermo quã volũtarie ſuſceperũt oẽs ſancti

lſino ip̃ exps vt dictũ eſt. Nõne ꝛ rex illepo

tentiſſim dauid in ſuo pſalterio ſe hui? q;
ſtuoſe mẽdicitatis ſectatoꝛẽ pfitet᷑. dum ſe
noĩat nũc infirmũ.nũcoꝛphanũ.nũc vul⸗

neratũ.nũc cecũ.nũcſurdũ.nũc impotentẽ
nũc alienũ ꝑegrinũ:nũc captiuũ iacentem
in puluere ⁊ ſtercoꝛe ⁊ ſic de alijs innume⸗

ris neceſſitatib: Et ſalomõ ille ſapientiſſi

mus ſe dicebat pauperẽ infirmũ bꝛeuiſſi⸗
mi tꝑis. minoꝛẽ ad teligenan legem dei
Et ita in tota ſcriptura diſcuxrẽdo/inueni
mus vliter de oib⸗ ſancns. i Mul
tũ pfecto laudabilis ẽ hmõi queſtꝰ quẽ cõ⸗
ſtat oĩb ſanctis fuiſſe cõem.ĩmo ⁊ ipᷣi x-pᷣo

deo ⁊ homi. Vlen qꝛ iaʒ dixiſti mihi mu hõ

ſpũalẽ hunc queſtũ facile diſci poſſe ſi dili⸗

genti pſpectu mẽtis attẽdant᷑ea que in qᷓ

u coꝛꝑali ab his qͥ in aduerſitatibo ⁊ indi

gentijs ↄſtituti ſunt obſeruanf᷑. Accedamꝰ
igit᷑ inuicẽ ꝓpiꝰ.⁊ pleniꝰ de his miſerabili⸗
bus ꝑſonis ⁊ eaꝝ obſeruãtijs/cõferamus.

Homo

ta fiat aia.qm̃ hoc tibi nõ par

uo veniet pfectui.Tum ꝓpter cõpaſſionẽ

quã inde cõcipies ad ꝓximũ.adimplens le

gem caritatis in officio pietatis ⁊ mie. ũ

pꝛopter fructuoſam inſtructionẽ tuã/ quã

X.

exemplo coꝛꝑalis hmõi queſtꝰ accipies in
qqueſtu ſpũali:cognoſcẽs ꝑ hoc quo paco
queres opem in tuis ſpũalibo neceſſitatibꝰ

multo piculoſioꝛib.vt ab illis liberat glo

rioſum ulũ eterne felicitatis fructũ tãdẽ cõ
ſequaris. ¶ Loq̃mur itaq; in pꝛimis de
his mẽdicis qui nõ incluſi degũt/victum

quotidianũ oſtiatim querẽtes ⁊ eoꝝ exem

plo diligentiã diſcamꝰ. DHi nãq; q́;uis plu
nimũ debiles ⁊ ſenio vel egritudinevł alio
quouis accidẽte fracti/ſeipos vel baculoꝝ.
beneficio poꝛtant.vel manibotrahunt. vel
alioꝛum innixi viribus/q;uis difficulter?
impedite incedunt. Suſtinẽt nit min⸗

5

domo ¶ MHon aliter q; tibi affrrmaui iu⸗

õ
5 5

in his laboꝛibo multas inedias.nũcalgo⸗
re ↄſtringunt᷑.nũc diſſoluũtur ab eſtu.nũc

a ventis ⁊ pluuijs infeſtãtur.adeo vt etiaʒ
bene incolumes / crederent᷑ in hmõi mole⸗
ſtijs ſuccũbere.⁊ graues opoꝛtere incurre⸗
re infirmitates. penſata pcipue laboꝛis dif
ficultate ⁊ indigentie magnitudine.quam

oculariter in eis exꝑimur.dũ eſurientes et

ſitientes ⁊ nudi/in inedijs vebemẽtiſſimis
frigoꝛibo incedũt.vel etiaʒ frequẽtet nuda⸗

tis coꝛpoꝛibo ad terrã ſedent/ a mane vſq;

ad veſperã. Et hec oĩa patienter ſuſtinent
incõmoda.ſperantes et deſiderãtes aliqd
elemoſyne accipere.qua ſpe nihilominus
frequenter fraudant᷑/vacui ad domum re⸗

deuntes. Dumq; eis aliqua certa largitio
innoteſcit:cõſidera quãta celeritate quãto

feruoꝛe illuc confugiant.ibi pꝛouerbiũ coõ⸗
mune verũ pꝛobat᷑.ꝙ neceſſitas facit anũ

hinc te auertat.nec alibi inbereas. Sinau
tem/fraudari poteris ⁊ abeſſe largitioni ce
leſtis patris.ad inſtar pauperũ illoꝛuʒ de⸗
ſidum qui ꝑ vicos vel campos diſcurren⸗
tes vel verbis vel factis inutilib ſe occu⸗
pantes negligerent tempus denuotõis.tar/⸗

dius aũt venientes ⁊ putantes ſe aliqd ac⸗
cepturos repulſam acciꝑent dicendo eis.

Ite hinc.qm̃ elemoſyna hec facta ẽ.Et ſic

confuſi ⁊ vacui recederẽt/ceterisq; paterẽt
deriſui. Ita ⁊ tibi(o fatua anima mea)acci

deret ſi tempus tuuʒ inutiliterexpenderes

dum ad elemoſynã dei deberes feſtinare.p̃

cipue dñicis⁊ feſtiuis diebo.⁊ alias dum ti

bi fuerit oppoꝛtunitas. Ignoꝛas enĩ tem

pus in quo deus velit ſuam elemoſynã di⸗/
ſtribuere.an mane an veſpe an cito an tar⸗
de.Et ſi vtriſq; his hoꝛis elemoſynã ſuam
tribuerit/tanto vberioꝛ ſubſequet᷑fructus
Anima ¶ Bonũ eſt hoc tuum ↄſiliũ o hö
Verũ me cognoſcere oꝑteret loca idonea.
in quibo vtiliter elemoſynã iſtaʒ querã.ita

enĩ ꝑ eos de quibo locutꝰes/pauperes fieri

cõſpicio. Studioſe eni ⁊ cũ magna diſcre
tione/ loca exquirunt ad queſtũ oppoꝛtu⸗/
na.ſcientes qꝛ nõ paſſim in quibuſſibetlo
cis fructuoſus eſſet queſtus.vt ſi tabernas
aut alia ſuſpecta ⁊ infamia loca frequenta
rent:.plurimum verbera ⁊ iniurias pꝛo ele
moſvna reciꝑent.Et ideo in locis ſacris et
in ianuis diuitũ /ſe pᷣſentant.ibiq; alonge
non ingrediẽtes.humiliter elemoſynã pe

Suſcipe ergo o ala in te hac di
ligentiã petendi elemoſynã ſpũalem.nihil

nam.

Ml.

hoc tibi reſpõdeo o anima ꝙ locus

diſtributionis tuarũ elemoſynarũ eſt in ce
lis.vt pᷣdixi ⁊ illucte põt ⁊ debet ferre uuuz

deſideriũ. Debes enĩ ↄſiderare tuũ deſide
rium ad ſimilitudinẽ equi volãtis.quales⸗

fuiſſe fingũt poete pegaſum.cuiꝰ quidẽ eqͥ
ale due ſunt.timoꝛ ⁊ ſpes. Vel etiã ad ſiłi⸗

tudinẽ cumus ignei.ſilis illi in quo delatꝰ

eſt helyas in ꝑadiſum terreſtrẽ. Cuiꝰ rote

quatuoꝛ.ſunt quatuoꝛ virtutes cardiales.
equi vero trahẽtes ſunt tres theologicevix
tutes.auriga vero eſt diſcretio.Aate diffu
ſeq; poſſet hec materia deduci.ſed ſub hac
bꝛeuitate nunc tranſeo. Satis ſit ꝑ hec in
notuiſſe/ ꝙ tuo deſiderio te valebis q̊ vo⸗
les ferre.ſed caute circũſpice q̃ ꝑges. Pꝛo⸗
ficiſcere igit᷑ad eccleſiã celeſtẽ.ne tamen in
gredi pᷣſumas in ſanctuariũ vel nimis ꝓpe

altare accedere.Tibi ſufficiet ad pñs apo

ianuã reſidere.ibiq; a remotis vociferãdo
elemoſynã petere ꝓpter deũ. Ibi eni ſunt in

numere manſiones ſanctoꝛum. vbi potes

oſtiatim ſimiliter vehemẽeti deſiderio cla⸗
mare ⁊ te queſtuare.¶ Aia ¶ Rem facilli⸗
mã factu putauio homo hãcelemoſynam
conſequi.audiens exte hoc ſolo deſiderio
ferri poſſe necdũ huiꝰnegocij difficultateʒ
expta.nũc vero aliter inuenio.qm̃ dũ hec
inferioꝛa derelinquẽs/in ſuꝑna/meavolui

conferri deſideria.mihi ſuꝑuenerunt infi⸗
nita impedimẽta.adeo vt nihil difficilius

factu iam cenſeam eo qð pꝛius tam facile

iudicaui. Mox enĩ vt illuc ſurſum ferrixx

lo per ſanctũ deſideriũ:exꝑioꝛ meũ deſide⸗
rium aridũ.aut ſubito alioꝛſum deflexum

nũc ad theatra.nũc ad ſpectacula.nũc huc

nũc illuc.nulla in eo manente conſtannia.
ita ad omne qð occurrit diſcurrit ⁊ peruo⸗
lat.nec vllibi quieſcit atq; ita in meipᷣa de⸗
ficio.neſciens aduerſus hecimpedimenta
remedium efficax inuenire.quo reddi poſ⸗

ſim idonea ad petendũ ſalutarem elemoſy-
mo ¶ Contingut hec omnia
a mea)quia non plene ſatis a
pꝛofunde adhuc tuam agnoſcis pauperta
tem.pꝑiculũq; in quo verſaris.quoniam ſi
hoc ad plenũ cognoſceres/ minime pꝛofe⸗
cto ita perſtreperet in te ſenſualis appetitꝰ
et ad vana quelibet diſtractus / ſineret tuũ
ſanctum deſideriũ diuellere atq; diſcerpere
Et hoc quidẽ intelligere poteris pauperũ
ſupꝛa dictoꝝ exemplo. Inſuꝑ ⁊ eoꝛuʒ qui

tibi(o anim

ſseno
gninp⸗

rin
Vo
Cor
br

Loo
piin
lyfehe
bonln a
ſnaäiſin

ſegning
biißinan
landignt
bemniore
miſſoi
hanh
Gllignimn
poria

Gne
NWS
Aletinge.
elideſe
g guz
agi
laliguſte
hqrodeu
Cubpe
Glgeeni
Dediffr
nbbee
ſtoben
ogw
e Pro,
cumenin
Kninsede
unisnd
wefi,
biaiſnrn
wm,
ng
hal;
wfnen
Nigio
aleme,
ſdäber
werponi
wuminfi
difficlios
um ficle

ſumfono

wei deſte
undefenn
Cllarüchee
Nconkunn.
mi
ureßde⸗
Npanments
vndio
Eheonni
Nleneſarois
Gopunn
lonun
ininenm
als
Npnin
SD
grhſt

carceriby pꝛo ciminedetinent? quoꝝ vti⸗/
cq; ↄtinua eſt expectatio ↄparẽdi ante iudi

tes ſuſpirãtes ⁊ gemẽtes. ¶ Dic ergo mi⸗
hio anima.Noõne ⁊ tu vt a pꝛincipio fate⸗

De mendicitate ſpũali

ſeruire. nõ attendes illiꝰq; deoꝛdinatus ſit
appetitus/q; inſolens/ q; auidus.iĩmo in⸗

.

cem. Quid ſane tales abſq; intermiſſione
deſiderãt/ niſi ſuã liberationẽ? quãtũq; in

eis hoc ferueat deſiderium / teſtificant exte
rioꝛa quelibet ſigna.verbis ⁊ operib.nũc
apud iudicẽ.nũc apud cauſarũ patronos:
nunc apud alios quoſſibet qui pᷣſidio eſſe
pñt/exhibita. Minime pꝛofecto tunc eis
ridere/aut iocari libet.aut cũ ſuis cõcapti⸗
uis petulanter aut rixoſe cõuerſari.qnimo
tota humilitate de ſolis ſuis ꝑiculis ⁊ mi⸗
ſerijs ↄferunt.intra ſe pniaʒ amaram agen
. ic ergo mi⸗

bare es captiua: Sed in quo queſo carce⸗

re:? Certe in carne. feda.moleſta. plena ob⸗

ſcuritate miſerie ⁊ pene infinite neceſſitatꝭ
de quo quidẽ carcere egreſſura es/⁊ diſtn/⸗

cto tremẽdoq; dei iudicio/ ſuꝑ tuis moꝛta
libus criminib pñtanda.vbi nõ de quali

bet moꝛte coꝛꝑali/cauſa verſabit᷑ ſed eter⸗
na. Ignoꝛas aũt hoꝛã qua poꝛta huiꝰ car⸗

ceris attollet᷑ vt hinc egrediaris. Quomo
igit᷑ hecaiaduertens/poteris tua deſideria
alioꝛſum cõferre/ pᷣterq;ᷓ ad ſolicite petẽdũ
auxiliũ ⁊ liberationẽ.pᷣſertim cum videas

hmõi panꝑges tanto ſtudio vacareĩmo eti
am plerũq; ꝑ diem integrã in vno eodẽq;

loco reſidere ꝓ buccella panis aut ꝑuo ali⸗
quo denario obtinẽdo: Cur igit᷑ non illic
figes plene deſideriũ tuũ vbi cõſtat plenazʒ
ab omni malo ane nm Ailis

te indubie reperturã? ¶ Anima ( LZalis

eſt fateoꝛ (o homo)mea miſeria.tãtꝰq; meꝰ
defectus.Et idcirco vacabo ex nũc.⁊ cona
boꝛ amplius / mea illic deſideria colligere.
Cognoſcis tñ ⁊ ꝑpẽdis qm̃ mihi incũbit

coꝛꝑi intẽdere ⁊ ꝓ eius ſuſtẽtatione ⁊ alim
to frequenter impediri:⁊ varijs inuolui la

boꝛibo. ſicq; plurimũ deoꝛſum in terris ver

ſari.cũ ſurſum merito mens tolli deberet ⁊
ſuis elemoſynis ꝑetẽdis ſtudioſius inten⸗
dere¶ Hõ. Criõ eſt ꝓfecto pꝛudentis(o

anima) ꝓpꝛijs negocijs neglectis aliena p⸗/

ſequi.atq; ita curã alteriꝰgerere/vt hinc ſi⸗
biipᷣi iacturã afferat grauiſſimã. Suſten⸗
tandũ quidẽ eſt atq; alendũ coꝛpus.ſed lõ
ge mioꝛe diligẽtia/ bꝛeuioꝛeq; laboꝛe ac re
miſſioꝛi ſtudio id fieri poſſet ⁊ deberet qᷓ

facias.Hoc ſane eſt quod te turbat ⁊ fallit
quia nimis ⁊ ſupꝛa q; poſtulat neceſſitas /

coꝛpoꝛi cõplacere curas. eiq; diligentius

ſatiabilis / ſi illi ad plenũ ac de oĩbo rñdere

211 -

curabis. Erit igit᷑illi veſtitꝰ ne frigeat.ali⸗

mentũ ⁊ paſtus/ ne fame ſitiq; pereat. De

reliquo/pꝛo teipᷣa ſolicita eris ⁊
dens ⁊ fidelis tibiipᷣi vacabis.¶ Anima.
Iſta volo quidẽ facere o hõ ſed infeſtũ mi
bi nimis eſt coꝛpus ⁊ ſatellites eius.nec q̊⸗

uis mõ volunt ↄtẽtari pñtib.q nimo ſem/
per rebonouis inhiant.atq; indies ſibi ali
quid deeſſe querunt᷑. Petunt oculi pulcra

vndiq; intueri.in veſtib.in equis.in edifi
chs. ceterisq; oĩbo rebo. Plangit os et im⸗
poꝛtune clamat/dũ ſibivina ⁊ eſce/modis

omnibo exquiſite atq; delicate/ deficiunt

Quid de auribo dicã que vanis ſermonib⸗

detractoꝛijs aut adulatoꝛijs inſuꝑ ⁊ ſono⸗
rum reſonãtijs atq; alijs ſilibo innumeris

petulantijs ſaturari nullatenꝰ pnñt? Sed
heu quis linguã frenabita ſuo clamoꝛoſo

ac libero eloquio.quẽ queſo ſtrepitũ qntũ
diſturbiu quale murmur mihi frequenter
cõcitat: Erubeſcerẽ pudẽdos taciꝰ moꝛes
aꝑire.cuiꝰinſatiabilis eſt appetitus ad lu⸗
bꝛicas ⁊ fedas a abomiabiles carnis

delectationes.¶ Ideoq; affirmo tibi o hõ

nullũ mihi adeſſe poſſe deſideriũ ſanctum
qð ſurſum valeat libere ꝑgere ⁊ volare his
obuiantibo diſturbijs / quib intra hoſpiti
um coꝛdis mei exꝑioꝛ velut foꝛũ quoddaʒ

ↄmuneac theatrũ tumultuoſum/quotiẽs

menti deberet dari quies ⁊ ꝑ ſanctũ deſide
rium in celũ depoꝛtari ad ea ꝑagenda que
ſuades.¶2 am rñdi tibi o aĩia atq;
dec impedimẽéta ſuperare

demonſtraui q; B
poteris atq; ſecura ⁊ quieta pᷣterire/ꝑ intẽ⸗

ſum ⁊ vehemens deſideriũ ad tuã in tanto
diſcrimine ſubuẽtionẽ. vñ fiet vt ſub obtẽ
tu tam neceſſarie ſubuẽtionis/ↄtẽnas plã
et vaſalloꝝ eius.(¶ Et q;uis exẽpla que pᷣ⸗

tñ adhuc ⁊ alia. Aiaduerte pᷣcoꝛ ſi pauper

ctum ⁊ clamoꝛẽ quãtũlibet infeſtũ coꝛꝑis

aliquis / vnam ex ſuis ouibo amiſerit / vel ſi
domus ſua incendio ꝑeat.vel ſi filius eius

moꝛti incũbat/nonne mox omnibo pꝛeter⸗

miſſis /ouẽ ſuã diligẽtiſſime querit/autoc

currit ſue domꝰ incendio /vel ſui filij ꝑicu⸗
lo ↄſulere ſatagit: Minime tuncaduertit
quid ſuũ coꝛpꝰaut ſatellites eiꝰqͥꝝ tãtũ di⸗

xiſti eẽ ſtrepitũ agãt.aut dicant.ſed oĩa illa
aure ſurda pᷣteriens / ſuo tffmoda Ecacie

4

f n
vacat.qnimo nec de qualibet alia re loqu? mittit fieri deus ꝓpter alterã cauſarũ quas int
tem aliũ quẽlibet nec attendit. Cur igit er exponã. ¶ Ana quidẽ eſt pꝛopter tuaʒ in gten
tu / dũ es le aliter ſauciata ⁊ ꝑdita ꝑ pecca⸗ ſtructionẽ.vt ex hoc videlicet officiũ men⸗ rente
tum.inſuꝑ ⁊ tẽtationibo pꝛauis eſtuãs/nõ dicandi tibi plenius innoteſcat.Si enim nint
poreris tuũ ↄuertere deſideriũ ad petendũ mox te petente/petita acciꝑes.tunc vel do ſen
in tanto tuo ꝑiculo ſubſidiũ. Caue netua num dei paruipẽedens/ad alia facile tua di goboe
chlpa tibi ſis impedimẽto:quo minꝰhoc nuerteres deſideria. vel dei beneficio ingra⸗ cig
facere valeas.dum tuo coꝛꝑi adminiſtran ta/ſuſceptum gratie munus iuſta viciſſitu ltin
do. minus pꝛudenter intẽdis.laxans ſibi dine ꝑderes.per qð et tediuinis redderes n
nimis habenas.querens illud nõ ſolũ nu indignam beneficijs. Frequenter id fieri
trire/ſed laſciue tractare atq; oblectare ni, videmus apud homines vt his qui bene⸗ nn
mis ſine mõ. Vnde fit/ vtte ⁊ illud ꝑdas ⁊ ficia cito ſuſcepta paruipedunt. petita vel ſi
deſtruas ac tandẽ etiã cũ illo ꝑeas. ¶ Ani denegentur vel difficulter 2 tarde concedã i
ma ¶ His a te dictis o homo nequeo con tur.quaſi vana ⁊ indigna ſit talibus facta 1
tradicere ex quo vtiq; ampliꝰ mea ꝑmaxia donatio. Queadmodũ etiam mater aliq⸗ Ue
innoteſcit miſeria. qm pᷣer hec que expo: tiens infantẽ ſuũ pꝛopter eius abſentiam
ſuiſti/ ↄſidero qð dictũ eſt in pueris.quos eiulantẽ/ ad tempus relinquit ſolũ.vt poſt l
dü matres aliqn ſolitarios relinquũt/mi, modum apud eam diligetius remaneat ei 1e
rum videri põt/quãta deſolatione toꝛqan q; inhereat feruetius. Lontingit etiam vt N
tur. q; feruéti etia deſiderio illas requirãt delectet aliquãdo filioꝝ amoꝛẽ per hoc ex⸗ 1
flentes inceſſanter ⁊ eiulãtes.nec aluid q c, periri.⁊ exꝑto doloꝛe materne abſentie ma 4
q; cogitãtes. Quãto magis ego miſera me ioꝛem ad eos excreſcere dilectionẽ. Ita qͥ⸗
rito dolere ⁊ in meo exardeſcerẽ deſiderio. dem diuinũ indultuʒ differti putandũ e 4
dũ mea culpa me video ꝑdidiſſe meum pa aliquãdo.vt hinc tua innoteſcat diligẽtia .
trem celeſtẽ ⁊ ſua gra pꝛiuatã que eſt maa bumiliuas ⁊ patientia.vnde perpendiiur
mater? nutrix. enbe multis/qui pare an vera ſit tua paupertas an ficta. Nam et e
tibo oꝛbati vel etiã hereditate fraudati poar ſic fieri comperimus ꝗpud pauperes hu⸗ dun
na. ſeipos pemerũt. Legit᷑ inſup de qplus ius mund i/quos perlongam expectatio⸗ ni
rimis feminis q̃ a ſuis derelicte maritis/x nem tentari cernimus / an vera ſit vel ſimu Ntan
moꝛt aut alias. ſibijpᷣis necẽ intulere. At lata eoꝛum paupertas. Quos eni deſides ſant.
ego heu infelix pꝑſepe perpẽdo me parrem impatientes ⁊ murmurantes cũ indigna⸗ n
celeſtẽ offendiſie/ac pindea ſua pntia leai tione ⁊ cõtemptu dilate donationis inſpi⸗ hne⸗
time ꝓſcriptã ⁊ paterna hereditate equiſſi cimus. hos indubie ſimulatoꝛes pauꝑta⸗ woſfn
mo iure pꝛiuata.ſed ⁊ is qͥ mihi eſſet ſpou⸗ tis iudicamus. Ita ⁊ apud quoſdã hypo⸗ poſer
ſus ob meas inſolentias ⁊ lubꝛicas fediita cruas ↄtingit/qui ſeipos intra ſe iuſtifcãt deneg
tes / me ↄtẽenit abijcit ⁊ repellit. ¶ Quoti / et cum ſe opulentos virtutibo iudicẽt/nul⸗ ſam⸗
ens inuetũ eſt / vt p amico ꝑdito alter ſibi lius diuini doni ſe egere pᷣſumũt q;uis ver buon
necẽ inſerret.Et q talis ac tãtus amicꝰſi,; bo tenus ↄtrariũ ſimulent. Deus aũt qui Unh
cut dñs nr̃ ihs xps/quiꝓ mea ſalute/moꝛ/ ſcrutatur pꝛofunda maris/hanc eoꝛũ ſuꝑ⸗ hun
tem ſuſcepit/quã nec ꝓ meipᷣa vellem ſuſſti bam ſimulationẽ agnoſcens/ perlongam H
nere: Itaq; ſi hecꝓpter infoꝛtunia aut di/ expectationẽ eos miſericoꝛditer ad patien ufnun
na tꝑalia fiant.merito in tãto meo ſpiritua ciam ⁊ humilitatẽ reducit.dum in hac di⸗ Ctbemme
liderrimẽeto / mihiipi dabo verationẽ/ ero latione ſue miſerie atq; indigentie facit eẽ nuengh
qʒ; ſupꝛa modũ dolens ⁊ triſtis. Quo non certioꝛes.Anima ( Quomõ queſo fie⸗ Donmni
obſtante / loquar ad te ↄfidenter.⁊ eponã ripoteſt o homovt anima aliqua ſe diuitẽ Noi⸗
quid in hac re aliqñ mihi cõtingat. Inue⸗ et potentem arbitret᷑ que ſe toi miſerijs an nöber
nio enĩ dum ꝑ deſiderium clamo ad domi guſtijs carceribo indigentijs ꝑiculisqꝙ; gra Mn
nunmm⁊ ad ſanctos auxiliũ petẽs.de ſuꝑ nul uiſſimis videt obnoxiã:? 0 ¶ Meri⸗ dihiäin
lam adeſſe cõſolationẽ.nullũ meis neceſſi, to pꝛofecto obſtupeſcis ꝗ lma ſuper hac elage
tatiba afferri pᷣſidiũ. Vnde fit vt remanems temeritate ſuperbiſſima. Eſt nihuominuſ 2ð?
apud me frigidioꝛ ac minꝰ feruida ad eos ita vt aſſerui. Tum pꝛopter negligentiim lenſ
depᷣcandũ ⁊ oꝛanduʒ 6 (KHon hinc et incuriam petendi auxilium de ſuper. lounrnts

mirabens o anima:qm ita diſpoſuit aue quam vtiqʒ deſidiam mimime incurrerer

Ui

1Siene
dnnncriid,
ihrlenadi
ſconge
leyeſin
noiiten,

lengiſen

hsguben
nenavel

MoNei

ulbeaſ
numna;

ecinun

itſüngge

mmere
mgramn
oipgherr
nebloren
me
unntic;
miur
kuna
is hu⸗
Meclanon
Wſmn.
nidacdes

ündgc

onsin
s age
goſäbſpo

nſeutnaa t

nundicänl
mütänoe
dartücti
meanio
SMngn
nynen
muhrdi
meſl⸗
hichtiftl
uaſedunt
viminen

Niclggg
M

niihr

nbion

redhnn
un nn⸗
R

bvrvus nihil v

ret.Tum ꝓpter ſummã indignationẽ quã

aduerſus eos cõciperet qui ſibi ſnã pauꝑ⸗
tatem ⁊ miſerabilẽ conditionẽ ↄmemoꝛa⸗

rent.eam vt vere eſt peccatricẽ aſſerentes.

qnã nibilominus verbis ſimulatoꝛijs pꝛo
fitetur. Nam ſi ex cõſcientia vere humilita

tis hoc faceret.quid cauſe eſſe poſſecvt eos

indigne fenet qui pꝛopꝛie ſue conſcientie
teſtimonio cõcoꝛdarent. Non mirũ igitur

ſi taliter anima diſpoſita/minime diuinuʒ
indultuʒ ſuſcipiat ⁊ gratie impetret alimo

niam. cum ſe nec illius indigentẽ recogno

ſcat/ĩmo plena manu adueniat petitura.
Ita ſane non iniuria rep ellũtur mendici
queſtuarij ⁊ fraudulenti:qui cũ abundare
cognoſcãtur/ſe finguntverbis ⁊ ſignis mẽ

dacibus deficere. 1E ⁊ aitera cauſa cur
non ſtatim exaudit᷑ ani

mima. vt videlicet cõ,
gruo tempoꝛe/ſm occulta ſua iudicia/de⸗
tribuat qð mox cõcedere non expediret.vt

.

yel ſic anima ſtudioſius vacet/ ⁊ ſine inter
miſſione ſingulis hoꝛis ãnonã celeſtem ex

pectet.⁊ nõ toꝛpeat:certificax de tꝑe indu
bitato benefice ꝑceptõis. ¶ Eſt deinceps
et alia huiꝰ dilationis cauſa/vt ſic deꝰ mo⸗

ram faciens tunc pꝛimũ cum videbit᷑ inur
boanus denegatoꝛ/ vberius ſua dona largi
tur.ſicut frequẽter pauperi diutius tardan
ti ⁊ etiam iniurias ⁊ oppꝛobꝛia humiliter
et equanimiter toleranti/pinguioꝛ accedit
largitio. ¶ Contingit etiam bincrationa

biliter pauperem aliquem a ꝑceptione ele
moſyvne repelli.quia cognoſcitur alijs que
poſſet⁊ deberet impendere pietatis officia
denegare. Ita nimiruʒ accidit anime con⸗
tra pꝛoximum indurate:que ſuis debitoꝛi
ult dimittere.nihilq; largiri pe

tentibus. ¶ Interdü etiam fit vt ſtu
ſe/pauperi alicui hocipſum neſcienti / lar⸗

ga manu ſuccunatur. ſubtiliter ac occulte
ſua munera in domũ eius inferendo vt fe⸗
cit beatus nicolaus.vel etiam amicis ſuis

tradendo/quatenus ei pꝛout viderintop⸗
poꝛtunũ fideliteradminiſtrent.Et hoc fit
plerũq;/ dum talis pᷣſumit᷑ ꝑceptis donis

noõ bene vſurus ſed vel ad faſtũ ↄuerſurus
vel ad voluptatẽ.

elad voluptatẽ. ¶ Poteſt ⁊ hmõi dilatõ
diſpẽſatione diuina ↄtingere.que maioꝛa

et largioꝛa pᷣmia reſeruat ſuo tꝑe cõferẽda.

ad modũ quo pater filio nõ ſtatim heredi⸗
tatem ſuã largitur.ſed ei vſq; ad annos pu

Interdũ etiam fit. vt ſtudio⸗

De mendicitare ſpũali

anima ſl eius miſeriã ⁊ deficientiã attẽde⸗

magnifici qui ſuũ aliquẽ pᷣdilectũ ſeruito

rem/humile aliquod officiũ puta cliente;
le petentẽnon audit.volens⁊ intẽdens eũ

dꝗ94 altioꝛa pꝛomouere. ¶ Cõtingit pᷣterea.

ideo etiã aliqñ nõ exaudiri petentẽ.qꝛ pꝛo
pter ingratitudinẽ pᷣteriti beneficij/ſe indi
gnuz fecit ad ꝑceptionẽ futuri:ſicut ſi paun
per aliquis mox duʒ elemoſynã acceperit
ſea donante auertat nullã viciſſitudinem
honoꝛis aut gratiarũactionis ei retribuẽs

quitamen anteq; acciꝑet ſummã humili⸗

tatem fingebat.
do quis ſue peritionis effectu:quia mens
petendo cogitatione vel locutione auerti⸗
tfur a deo.ad terrena penitus diſtracta. vei

.

bertatis legitima oꝛdinatõerefuat.¶Car

ed ⁊ fraudat᷑aliquã⸗

lut deo echibens manũ ad recipiendum.⁊

ad mundũ faciem cõuertens.quod vtiq; ꝑ
maxime diſcõuenit paiperi mendicãtivel
reo criminis elemoſynã aut gratiam requi
renti. Montingit inſuꝑ aliqñ quia talẽ
oꝛantẽ ha
tum. aut nolenteʒ audire ipᷣm loquentẽ in

bet deus velut ꝓpꝰanũ ⁊ excõica

ſuis ſermoniba ⁊ ſcripturis.ſicq; nimirum

deus talẽ ſpernit in ſuis petitioniby. ESE

tingit deniq; hoc aliqñ qꝛ talentũ creditũ

recondit᷑ ⁊ nõ multiplicat᷑ ad intẽtionẽ do
nantis ꝑ bonũ vſum illius.quẽadmoduʒ

pater minime daret filio. C.ubꝛas advſuʒ

negociationis.quẽ non ſperaret negocian
do alias centũ ſuꝑlucraturũ.Eſt itaq; no⸗
bis ſpũalis negociatio cum deo videlicet
do nis ſuis bene vti ⁊ vigilanter operari.
Anima
cia dei plurimuʒ admirabilia ⁊ circã me⸗
as petitiones iuſtiſſima. Aiaduerto enim
ꝙ frequenter deus mihi petita mea ↄcede
ret iratus multũ ⁊ indignatus.qm̃ hec cõ⸗
ceſſio plerũq; eſſet mihi nociua ⁊ dãnabi⸗
lis. Magis itaq; mihi cõuenit ſepiꝰtarda

unt(vt exte audio o hõ)iudi

re ⁊ dilationẽ ferre.nec ideo multũ aio exul
tare ⁊ cõfidere ſi qũq; me ꝑpendo exaudi⸗

tam.ne foꝛſan hec ſit mea merces ⁊ illa fu⸗
tura eterna iuſto dei iudicio deneget᷑ Nec
etiam ideo parte ex altera nimium deijci ⁊
contriſtari/ſi non ſtatim me contingacex⸗

audiri ſed potius hinc conſolari ⁊ ſperare

quoniam hog nouit deus ad ſalurtem me’ẽ
erxpedire.
ſis quas expoſuiſti plures conditiones in
oꝓoꝛatione mea obſeruandas. Puta ꝙ fiat

Compꝛehendo itaq; ex cau⸗

75

dat etiã aliqñ deus petita largiri quia cus
ſint nimis exigua que petuntur /vult con⸗/
gruo iꝑe maioꝛa tribuere. ad inſtar regio

4

ℳα
—

ſfudioſe fuctuoſe t veraciterabſq; fictöne
pꝛoteſtando ⁊ recognoſcẽdo ꝓpꝛiam pauꝑ

atem ⁊ miſeriã moꝛe pauperũ mendicoꝛũ
qui plene detegunt ⁊ declarant omnẽ ſuaʒ

impotentiã ⁊ leſionẽ ex hoc ſperantes faci
lius ac celerius miam conſequi a diuitib⸗
ſibiq; ſubueniri.iĩmo ſub hoc interuẽtu/ta

cent ⁊ occultant quãlibet in eis incolumi⸗

tatem. ¶ Erit inſuꝑ oꝛatio mea cũ patien⸗

ti expectatione. Fietq; intelligibiliter ⁊ ꝑſe

neranter. letanter ſuſcipiet datũ cũ gratia⸗
rũactione ⁊ beneficij accepti per bonũvſuʒ

multiplicatione.¶ Begd h̊ mihi duo ſur⸗

gunt dubia. Videmus enĩ libentius abũ⸗
dantiusq; ſubueniri a diſcretis ⁊ pijs diui

tibus/pauperiba verecũdis iconomis qui
publice petere ex honeſtate foꝛmidant. qᷓ;
alijs publice ⁊ inuerecũde petentibo/ſuãq;

penuriã in aꝑto pᷣdicantibo. Videtur pꝛe⸗
terea plurimũ oneroſum ac tedioſum/ſi tã
frequens/ tãq; aſſidua vt aſſeris debeat eẽ
oꝛatõ. VUnde reddunt᷑ex hoc plurimũ pau
peres / diuitib hui ſeculi odioſi.quia im2/

poꝛtune nimis petũt quaſi de nullo ↄtenti
nec udac denegant᷑ aut recu⸗

ſant. ¶ Hõ ¶ Magna eſto aia diuerſitas

hicↄſiderando inter diuinã ⁊ humanã lar

gitatẽ.¶ ꝛimo quidẽ quo ad noticiã iõ

eni diuites huiꝰ ſeculi denegãt aliqñũ men⸗

dicis palã petentibo.quia in ipſis plurimi

ſunt deceptoꝛes ⁊ ſimulatoꝛes.qui datis ſi

bi elemoſynis abutunt᷑.vel etiã aliũde abũ

dantes alieno non egent auxilio. Et ꝓpter
hanc fraudẽ/ſepe detrimentũ ſuſtinẽt veri

eet boni pauꝑes. Non ita res agĩ cum pau

peribo iconomis.q;uis ⁊ illi/ſecretã ſubuẽ

tionẽ a diuitib ſperãtes / ſubtiliter ſuas ex
ponũt aut exponi faciũt neceſſitates. lʒ cũ
quadã verecũdia.que aliqñ ex ſuꝑbia pce⸗

dit que vtiq; deteſtãda eſt.aliqñ aũt ex hu⸗

militate qua etiã humilitate deuʒ exoꝛãdo
vti potes ⁊ debes. Nõ enĩ tua peccata q b
paup degis / oib detegis. ſed his ſolis qͥ ti
bi poterũt eſſe auxilio ⁊ ſub ſecreto qbo cũ
deus ea velit ad tuã ſalutẽ pꝛodi.ſi celata

ſeruares/ꝑnicioſe ſuꝑbie vtiq; venires ar⸗

guenda puta ſi in ↄfeſſione veritatem tace

res. ¶ Scðo ꝑpendit᷑dicta diuerſitas q̃̊n
tũ ad donãtis ptãteʒ. Impoꝛtuna enĩ peti
tio ideo diuites huiꝰ ſeculi ↄtriſtat ⁊ a do⸗
nangdo retrahit/quia nõ omnib ſubueni⸗
re pñt ⁊ cunctis eoꝝ adeſſe defectibo.neceĩ
ag boc quãtũlibet immẽſe copie ſufficerẽt

Alia loge eſt dinitiaꝝ ⁊ magniſicentie dei

2oaitio.qui abſq; detrimẽto ſui/oĩbo dat af

fluenter. ꝓmptioꝛq; eſt ad dandũ q; ſumꝰ
ad recipiendũ.ideoq; vult teſy eſſe p ſan⸗
ctum deſideriũ diſpoſitã ad ſuſcipiẽdũ do

na ſua.Quãto ei ea feruẽtius deſiderabis
et petes / tanto abũdantiꝰ accipies. ſicutq̃

ſoli coꝛꝑali/amplioꝛ aperitur aditus eo co
pioſius lumẽ eius ꝑcipit᷑. ¶Q audabis igit᷑
dominũ ⁊ ꝑſeuerãter.ĩmo inceſſantexoꝛa⸗

bis.admodũq; cauebis nealiqũ mẽeti ſur⸗
repat de teipᷣa grandis opinio/quaſidiues

ſatis effecta ſis/nõ amplius egens mendi

care.Quinimo quo plus augebitur dona

tio/ eo erit inſtantia frequetioꝛ.quoniam
tunc amplius egebis gratia dei ad ↄſerua

tionẽ donoꝛũ eius.inſuꝑ ⁊ ad bonũ ⁊ legi

timũ vſum eoꝛũdem.ſine cuiꝰvtiq; pᷣſidio

coõtinuo moxtotũ amitteres qð pꝛius acce
peras fierentq; deterioꝛa nouiſſima pꝛio⸗
ribus t⁊ eſſes ſolito pauperioꝛ. Vnde fit vt
nullus inueniattam ꝑiculoſus tam q; la⸗
tens et inſidioſus hoſtis tuis ꝑcipiendis
elemoſvnis q; ſupbia que vt plurimum er
pellit exufffat et abijcit de manibo quicqͥd
diuinitus cõceſſum eſt. Pꝛudenter igitur

ages tibi ab hoc hoſte toto ſtudio pᷣcauẽs

nune ERanſaiſti iam hõ meis dubi
tationibo/ reſtat vt rurſus te interrogẽ apð
quos me ↄferã pꝛo meis ſuſcipiendis ele⸗
moſynis.an ad deũ a quo omne datũ opti
mũ ⁊ donũ pfectũ/ſufficiat abſq; medio ꝓ
ficiſci. Que inſuꝑ ad hoc hoꝛa ſit aptioꝛ.⁊
quis locus. Hõ Alttẽdere debes o aĩa
ꝙ egrotus aliqͥs vilis ⁊ ſedꝰ aut ſcurra aut
moꝛti ↄdẽnandꝰ /vel qͥlibet alius ſilis.ne⸗
quaq; pᷣſumeret in ↄſpectu alicuiꝰexcellen
tis pꝛincipis/abſq; medio ſeipᷣm exhibere
pᷣcipue dũ deputati ſunt alij qͥ tales audiãt

et eis patrociniũ impẽdant.Tibi igit᷑ſua

deo vt mediatoꝛem recipias.ad ſanctos te
conuertẽs.quoꝛũ ſuffragijs apud denʒ te

queſtues. Hoc ſane tua exigat humilitas.
hoc fieri vult deus ad honoꝛẽ ſanctoꝛum.
Lonſidera hoc in curia alicuiꝰ regis.in q̃
foꝛefactoꝛ aliquis foꝛaneus / qui videlicet

nõ eſt curie domeſticus/nõ ſtatim ad regi
pñtiam ſe confert.ſed ad aliquem domeſti
cum curie.Et aliquotiens ſtudioſe queret
ex minimis vnũ puta ianitoꝛem per quejʒ
ad maioꝛes dirigatur.⁊ ſic tandemvſq; ad
regem beucnlar Eiie tibi mouebis ſcru
pulum dũ aliquẽ ſanctoꝝ ſpecialiter iuuʒ

1 Mo

in
idit
leccoy
igeval
ratot
nbipa
ſaliea
ſnqa
tum?
ſofeo
nnine
fipen
ne
ahs
cois
nilmna
g
ghhe
1e

i⸗
lini
ſcunt
ltliber⸗

chuco!
Kerpen
Pnuenta
weeli⸗
cicoin
Gunde⸗
poſſce.
Plnor⸗
dleand
urten
Cacnin
oiguino
lllorone
leonmte
lchror
oimen
ctod
Daanpe
Kerpoon
Perrezn

ngteg

ALceptiſi

ligent

Onohen

Moͤſarg
in
Udbett
ſnn
tmuin
mti
Kenn
qmmin
1en
nniel
ngiſco⸗
ueur
um o⸗
rkeftn
ungt
Napiens
Wmmmne
tnzuy
r
Nds
Wddi
e
ndisde
Müc.
Bdo
ſuapnor
dedegodi
ſoman
Uunsflligne
Ndardn
Eömabber
inigmwit
Tuipie
las
tNte
Abumnin.
Einonun.
mengs nd
8giriscie
tnnuung
hundont

twdoecee

inmnui
ndent

De mendicitate ſpũali

mediatoꝛẽ recipies / jſi ceteri de boc velut

inuidi turbent᷑. Canta qppe caritas acdi
lectio verſat᷑apud eos/ vt eoꝛũ penitus ſit

idẽ velle. atq; ꝑ hoc qð vnus oꝛat ⁊ deſide
rat.oꝛat ⁊ deſiderat alter. Liberũ ergo erit
tibiꝓtua deuotione/ad quẽcũq; ſanctum

ſpẽaliter recurrere in tuis oppoꝛtunitatib

em ꝙ ad hocte indinabit ↄſideratio virtu
tum⁊ donoꝝ/quas in tali ſancto cogno/

ſcis floꝛuiſſe. Cui quidẽ ſancto/cõſulto te
mittes.tãqᷓ; tuo ꝓtectoꝛi ac directoꝛi.nec

tñ ꝓpterea cetereꝝ negliges auxilia poſtu⸗/
lare. ¶ Queſiſti aũt quis ad interpellãdos

ſanctos /locus habeat᷑ idoneus. Eſt pꝛofe
cto oĩs locus aptus oroni dei.⁊ intceſſio⸗
ni ſanctoꝝ.Templa tñ / deo ⁊ ſanctis dedi

cata/ſpẽali ↄgruitate ad hoc deputant᷑ in
quibo qm̃ cõi noĩe totius eccłie fiunt ofo⸗

nes.ſũt virtute ⁊ merito pᷣſtãtioꝛes. Sic

etr de tpe de quo etiã mouiſti q̃ſtionẽ/ ſenti
endũ arbitroꝛ. Deputati ſunt qdẽ ad oꝛa/
lionẽ ſpẽaliter feſti dies ⁊ ſolẽnes.quibus
xtiã frequẽtius dona gratiaꝝ diuinit? imit
ei credunt᷑. Exꝑimento enĩ certiſſimo didi
cerũt plurimi/diebo his vberibſe diuinitꝰ
adiutos ⁊ cõſolatos.nec huiꝰaliã ſcirent aſ

ſignare rationẽ/pᷣter diuinã magnificẽtiaʒ

et liberalitatẽ.inſuꝑ ⁊ ſanctoꝝ interceſſio⸗
, Ana Vellem pᷣter hec
adhuc o homo exte infoꝛmari/ſi mihi lice
att⁊ expediat/pios homines adhuc in ſecu
lo viuentes depꝛecari atq; etiam in eoꝛꝛum

nem copioſam.

interceſſionib confidere. pᷣſertim qꝛ meo

iudicio in pᷣſenti exilio nemo eſt qui ſuper

abunget ⁊ non ſatis opus habeat his que
poſſidet.vixq; ſi aac Wuſquiſa⸗ vt
ſat oꝛet ꝓ ſeipᷣo.( Hõ am grata tã
Dilecta deo eſt caritas mutuã fratrũ o ani⸗

ma.vt eis mandatũ dederit pinuicẽ oꝛare

Et cõtingit ꝙ vnus exaudiat᷑ oꝛans ꝓ alte

r/qui nõ exaudiret᷑ oꝛans ꝓ ſeipo.hac ni
falloꝛ rone:qꝛ is alterꝓ quo oꝛateſt in cari
tate.cum tamẽ ipᷣequi e eccato moꝛ

tali obnoxiꝰ⁊ gra pꝛiuatꝰ. ed ⁊ opti⸗

mo iure voles / vt exoꝛe infantiũ tua depꝛe

catio dirigat᷑ in conſpectu dñi: etiam ſiq
Dicant penitus ignoꝛẽt.dicendo paterno⸗

ſter pꝛo te ⁊ ad tuã inſtantiã. Facti enĩ ſũt
per regenerationis lauacruʒ/filij adoptio/⸗
nis ⁊ regni.ac ꝑ hoc deo in ſuis oꝛationib⸗

accepti.ſicut ſi filius regis nõdũ annos in

telligentie attingens offerat patri ſuppli⸗

cationem alicuiꝰmalefactoꝛis.nõ vtiq; re⸗

res impoꝛtet. Quã ꝓfecro ſupplicationeʒ

ſiꝑ ſe malefactoꝛ poꝛrexiſſet/moxa facie re
gis eiectus/grauioꝛẽ foꝛſan indignationẽ
incurriſſet. Hac ↄſideratione mota ꝑſona
quedã mihi nota/ꝑ pueros innocẽtes pꝛo

ſe oꝛari ⁊ dici pater noſterdiſponebat. Et

licet(vt dicis) vix ſatis quilibet ſibi ſuffici
at.nihil tamen iuſto aut cuilibet alteri de⸗
perit/dum pꝛo alijs oꝛat.qͥnimo excarita⸗
te hoc iaa Zendatnneninis me⸗

rito pꝛoficit. ¶ Conſidera etiã quis aditꝰ
eſt iuſtis apud deũ exoꝛandũ. per miracu⸗

la que legimug vicib⸗ innumeris ad eoꝛuz
nſidera inſuꝑ ꝙ quãtũcũ

pces facta. gera inſi tũ⸗
ꝙqʒ; grauis peccatoꝛ ſi id boni faceret qð iu⸗

ſtus quilibet etiãſi tm̃ ad hoꝛaʒ fecerit. ita
moꝛiens indubie ſaluaret᷑. Quãtũ ergo va
lebit depcatio iuſti aſſidua.qui.xxx.vel. xl.

„

n bona vita perſeuera⸗

vel pluribo annieg

unit ⁊ pꝛofecit. ¶ Aia ¶ Bene mihi pꝛſus
hec que dicis placent o homo atq; tecũ ſen

tio.ꝙ frequẽter miſericoꝛs deus alicui ſub

nenit/ non ad ſuas ſed alterius pces.q;uis
hoc ita fieri is qui iuuat᷑ ignoꝛet. Ita inqᷓ

ſentio ⁊ ſentire debeo indeq; maioꝛem hu
militatẽ conciꝑe. Sed ⁊ ꝓpter hoc iam co

gnoſco plurimũ ad ſalutẽ pꝛodeſſe/pꝛo in
uicem oꝛare.idq; fieriab inuicẽ expoſcere.
pᷣſertim quia ſtabit aliquẽ ad hoꝛaʒ eſſe in
gfra/altero nõ exũte.Oð ſi vterq; ſit in gra
tanto cenſebit oro ampliusvndiq; valitu
ra. Hoc enĩ ↄſidero in elemoſyna dũ ꝑ alii
fieri mandat᷑ que vtiq; fructuoſa erit ſi al⸗
ter eoꝛũ fuerit in gra.ſq; vel mandans vel
exequens.fructuoſioꝛ tñ ſi vterq;. Sed et

oculum cõuerto ad illos queſtuarios ⁊ p⸗

cCcuratoꝛes hoſpitaliuʒ aut captiuoꝝ quibꝰ
ſatis abundeq; dat᷑eoꝛũ intuitu pꝛo quibꝰ

petunt.cũ tamen nihil eis pꝛo ſe petentib

daretur, imo foꝛſitan turpiter abigerentur
Et nihilominus hi queſtuarij partẽ diſtri

butionis accipiũt. Ita ſane concipio mul

tum vtile ac tutũ eſſe pꝛo alio ⁊ pꝛo inuicẽ

⏑

oꝛare. Sicut etiã in coꝛpe mẽbꝛa ſe inui⸗
cem iuuãt ⁊ mutuo tribuũt alimẽtũ dum

„

ſanguis ⁊ ſpũs ab vno defertad alterum.

Ita ꝛ in coꝛpe myſtico⁊ ſpũali qd ẽ eclle⸗
ſia. vita gre deriuatura capite xpᷣo/per glo

rioſam eius matrẽ que eſt velut collum. et

per ceteros ſanctos dei ⁊ quoſſibet alios qᷓ
gnuo mõ ad coꝛpꝰ hoc myſticuʒ ꝑtinentes.
Vngde etiã rurius cõcipio/ꝙ iꝑ ꝓficit or̃o

75

pellet᷑a patre vacuus ·et ſi neſciat quid ipa

facta p Srin in purgatoꝛio.q̊s cõſtat eẽ
in gra.Si pᷣterea nihil pᷣter diuinũ mãda
tuʒ moueret ad oꝛandũ ꝓ altero. adhuc ex
boc ſic oꝛare ꝓdeſſet. ¶ Aalet etiaʒ ſꝑ oro

noiĩe eccleſie facta.puta cũ dicit officiũ ca/⸗

puncegreſſe/atq; in gliam aſſumpte/ pme
vtiliter orare valebunt.

tiliter orarey int. ¶Keteꝝ dice mihi
hõ/quẽ modũ loquẽdi obſeruabo/hãc ( vt
PAblacde meã q̃ſtuoſaʒ ꝓceſſionem.

nonicũ aut miſſa celebꝛat᷑. ¶ Credo tamẽę intenſe deſigerare / eſtvehemẽter ac efficaci PFeh
q; opꝰpenale factũ ꝓ altero ꝑ modum ſatiſ ter loqui. ¶ Fitꝗʒ hoc aliqũ abſq; exterio⸗ ffſanen
factionis/nõ eque valet facientiad ſatiſta / niqlibet ſono. ¶R liqñ aũt erũpit exterius üci
ciendũ ꝓ ſeipᷣo / ſicut ſi ex intẽtione hoctĩ in gemitibo ⁊ ſuſpirijs in planctu in lacri⸗ füenie
pꝛo ſeipo faceret. Põt tñ ⁊ ſic płꝰ veleque mis. in manuũ toꝛſione.in ſublimatione ſorine
valere q;tũ ad meritũ ⁊ glłie incrementum: oculoꝝ.in tunſione pectoꝛis.in clamoꝛib⸗
7 H5 [BSüt hec tua dicta o aĩa ⁊ dictis doloꝛoſis.abſq; tñ diſcretione ſᷣmonis.eo ſtne
meis ⁊ réni ↄſona. Verũ aliquid vnũ ad/ pacto quo beſtie ⁊ infantes ſuos doloꝛes W
huc mirabiliꝰↄſiderabis. Frequẽterenim inſinuãat. ¶ Aliqñ vero vocalis expꝛimit liſ
vtilioꝛ ⁊ efficacioꝛ ad impetrandũ elemo- oro ꝑ aliquẽ aliuʒ facta.ſicut magnus ille tun
ſynã gre/reddit᷑oro in ↄmuni cetu pecca,⸗ magiſter ⁊ miniſter magni huiꝰhoſpitalis lunn
toꝛũ facta/qᷓ; ſeoꝛſum in pꝛiuato.ſicut ⁊ ele de quo fᷣmo habitꝰ eſt. nos oꝛare docuit et pn
moſynã coꝛꝑalẽ ſecurius ⁊ ꝓmptius perci dicere pr nr̃ ⁊c. Vnde hec erit pꝛecipua ⁊ is
piunt pauꝑes minus abiecti minusq; de ſpecialioꝛ nr̃a oro.vtpote.oĩm a deo legi⸗ ue
biles / dum debilioꝛib deſpectioꝛibo 1 mi / time petendoꝝ ↄphenſiua.eiq; qͥ illam in
ſerabilioꝛibo ſociati. coĩter cũ eis petũt Jta ſtituit acceptioꝛ ac per hoc exaudibilioꝛ u
(vt inquit apłs)vbi abũdauit peccatũ/ibi Aliquotiẽs aũt intermittẽdus eſt luctꝰ ſun
ſuꝑabundauit ⁊ gr̃a. ¶ Hon ergo fugiẽedi ⁊ oloꝛ. animi ſobꝛia tñ ⁊ humilis leticia
ſunt peccatoꝛes in ſuis oronibe.niſi foꝛſã ſuſcipiẽda.in ꝗᷓ aĩa ſue pauptatis aliqntu⸗ ne
ſint ꝑ eccleſiã eccõicati. Nec ſolum coꝛꝑali luum oblita/ſuſpendit᷑in diuinas laudes.?⁊ i⸗
ter hoc mõ cũ peccatoꝛibo eſt cõicandũim meditabit᷑ magnalia dei ⁊ ſanctoꝝ ſuoꝛũ. ſaon
mo ⁊ ſpũaliter ̃m mentẽ ſurſum cũ eigin Hui vides exemplũ in magnis ſolenitati G
oꝛõne intentio ad deuʒ babẽda eſt.¶Aia bus domoꝝ curialiũ.que dũ celebꝛant/aſ⸗ ſſtuon
Aolo igitamodo o hõ ⁊ ꝓalijs/⁊ cũ alis ſunt ⁊ paupes exteriꝰ.nõ vtiq; ↄtinue pꝛo R
oꝛarefaciendo queſtũ magni illi ac gene, elemoſyna qᷓruloſe pclamantes.ĩmo in ia⸗ is
ralis hoſpitalis totiꝰ mundi.in quo decũ nuis moꝛã facientes / ſtudioſe q̃ ulic fiunt an
bunt innumerabiles egroti varijs languo oculis atq; auriba exploꝛãt.de qba inuice,z ſonn
ribus laboꝛãtes. Nemo quidẽ hanc moꝛ⸗ cõferũt nihilomin? poſt h elemoſynã ꝑci
talem vitã ducens ab hoc hoſpitali erem piunt. Inſuꝑ videas et alios aliq̊s in ſua ſtil
ptus eſt. ſicut nec ab infirmitate penitꝰim pauꝑtate cũ muſicis inſtrumẽtis ludẽtes. Anm
munis. licet ᷣm plꝰ⁊ minus. Vñ ſo mihi aut canẽtes.nũc cũ muſa.nũccum vigella iſu
adeſt oppoꝛtunitas queſtũ meũ pſequẽdi nunc cum cymbalo ⁊c.quib ↄgratulãtur chrel
et petẽdi ſ pũalẽ elemoſynã.tũ p me/tump diuites ? dñi/ ꝑ hoceoꝛũ ↄmẽdabilẽ patiẽ hbepe
alijs aliquibo.tũ ꝓ oĩb in hoc hoſpitalide am conijciẽtes dũ eos in ſua ſimplicita⸗ Mani
gẽtiby. Pꝛeſertim qꝛ id ceteri ꝓ me facciunt te? humilitate vident eq̃nimes ⁊ iocũdos ſuiſi
et mutuũ ſuffragiuʒ /cõis expoſcit caritas. nec eoꝛũ inuidentes imo cõgaudentes foꝛ hene,
Si mihi facultates ſuppetũtad vite huiꝰ tunis.ſicut ⁊ in natiuitate filij regis om̃es fuun
onera ſuſtẽtanda abſq; graui aſſiduo la debent erultare omnesq; cõffuere.Sed ⁊ nelr
boꝛe ſurgit hoc haud dubie/ſub deo h̊ pꝛi aliqñ adueniunt pauꝑes gras ꝓ ſuſceptis Annn
cipaliter agẽte/ ꝑ laboꝛes ⁊ oꝑas alioꝝ:tã elemoſynis reddituri:quibo nihiominus gulhhe
pꝛincipũ qͥ tuent᷑ ⁊ ꝓtegũt.qᷓ; minoꝝ q la equa vel abũdantioꝛ elemoſyna tribuit᷑ vt mlicne
boꝛãt ⁊ ꝓcurãt.QOõð ⁊ de bonis ſpũalib ſẽ ceteris petentib. Quibuſdã etiã aliquan⸗ anco
tire debeo. ¶ Incübit etiã mihi frequẽter do ſufficit vt ſeipos im̃mõ pũtes exhibe⸗ benge⸗
in illũ diriſſimũ purgatoꝛij carcerẽ ingre, ant⁊ ſuas detegant plagas. Sed et tim⸗ hudl
di in quo plurime detinent pauꝑes anime panum aliquãdo vel ſonoꝛum quodlibet ſiehon
grauiſſimis ardoꝛibaac penis intolerabi aliud inſtrumentũ ꝑferunt.vt hinc vel de⸗ Mmnicz
libus afflicte. que nec ſibijp̃is opem ferre fectum clamoꝛis ſuppleant.vl maioꝛẽ pꝛo eonntio
uocent compaſſionem. Sunt et alij qui E dun

pñt.que tñ ſua purgatõe ↄpleta/carcerem wwut
oteſkzt

nchnm
lefnongen
ſios Mhns
sciini
mgnole
ihoßints
edoantt
1 Maapae?
mideblegi
gllonin
Vudbiro.
fckic⸗
misln
mlijn⸗
Gutze
ir vi
i
bunta
nbepd
iwoinin
üchnr
gwinnnce;
moſnähcl
Wsinſs
siudes⸗
celn
wogmüün
nioubiepn⸗
iuünplar
t oites
aens ſ
iproſts
fuar Oest
Poſuſchis
niblommns
mambain
jtnigligin
Pittschi
Scat
vodit⸗
umctan⸗
tboentn
eylpunis

Sucußs

oꝛationes tradũtur in pſalterio.
eſt dum is qui impetrare deſiderat/ ſuam

Demendicitate ſpũali

maioꝛem ſimulãt panptatẽ / ſeipos vel ver

berãdo vel lacerãdo.ſicut ⁊ quidaʒ deuoti

ſibi inferũt vł iferri faciũt diſciplias ⁊ coꝛ/
rectiones quibo emolliat᷑ duricia coꝛdiseo
rum.⁊ ꝓuocent᷑ ad deuotionẽ ⁊ pietatem.
Exhis ſatis aꝑte potes intelligere q; va
rij ſunt modi ſe apud deũ ⁊ ſanctos qᷓĩſtuan

di/nũc in doloꝛe ⁊ timoꝛe diuine iuſticie.

nũc in leticia ⁊ cõſolatione ſpei ſue.nũc in⸗

ſuꝑ ⁊ in grarũactione laude veneratõe at⸗

q dilectione ſue bonitatis ⁊ largitatis.Et

hoc fit non modo voce humana ĩmo etiaʒ
alijs ſonis quibo vtit᷑ eccleſia.puta campa
narũ aut oꝛganoꝝ.nihil quippe eſt qð nõ
legitime poſſis ad tuã vtiluatẽ cõuertere.⁊
per hoc te reddere idoneũ ad ſuſceptõnem
ſpũalis elemoſyne dinine gratie. ed
circa hoc diligenter caue tibi. ne deſpes ex
pongere triſtici
cie ſuꝑbias. ¶

7

erũ vt ſub vno colli

omnia.is oꝛat aſſidue/ qui bonũ quodli⸗

bet opus / bene lacit. ſcʒ ad gloꝛiaʒ dei ſiue
comedat ſiue bibat ſiue etiã doꝛmiat qñvi

ſtea diuino reddataptioꝛ obſcqͥo.
Scirẽ libenter o hõ.cur frequenter ſub
föõꝛma ofonis/ dicunt᷑ plures ſpalmi.qui
nihil vt plurimũ ad rem ꝑtinẽt ꝓqua oꝛã⸗

gelicet ideo quis ſe ſomno tradit vt hic 4

dũ eſt. Sepeq; accidit vt is qui hos pſal;⸗

mos canit aut dicit/ignarus eſt ⁊ indoctꝰ/
pſalmoꝝ habens intellectũ:¶ 5 ¶ Ita
eſt aia.nõ eniĩ ſemꝑ vnifoꝛmis eſt impetrã
di modus.vt circa ſeculi pꝛincipes aliqlit
eſt ſuꝑiꝰdeclaratũ.qð ⁊ hugo de ſancto vi⸗

ſermonẽ latinũ ignoꝛans.ac ꝑ hoc nulluʒ

ctoꝛe latiꝰdeclarat.Et p ↄpendio tria ſunt
que pᷣcipue ↄferũt ad inclinandũ maioꝛis
alicuiꝰanimũ⸗
vehementer laudat ⁊ virtutes eius extollit
magnitudinẽ opulentiã.bonitatẽ manſue

Anũ eſt dũ ſubditꝰ ipᷣe illũ

tudinẽ.largitatẽq; pᷣdicat. Et ꝑ hunc mo⸗

dum oꝛatio dirigit᷑ ad deũ non expꝛeſſe ali
quid ab eo petẽdo.ſed tm̃modo pio ⁊ hu,
mili coꝛde laudes eius depꝛomedo.puta

dicendo ; pi'q; magnific q;ᷓ manſuetẽc

benign es dñ̃e ⁊ ſic de alijs eius infinitis
laudiby.¶ Alterũ eſt. dũ illi/aduerſarioꝛuʒ
ſiue bominũ ſiue demonũ / ↄmemoꝛat᷑ ty⸗
rãnica crudelitas.perquem EFana

ertiũ

pꝛoteſtat᷑ miſeriã paupertatẽ ⁊ anguſtiam

multi
cta ⁊ fructuoſa quẽadmoduʒ ipᷣa oꝛatio.q̃
ad veritatẽ nihil aliud eſt q; humilis ⁊ de⸗
nota affectio in deũ finaliter relata.Ali⸗
qquãdo igit᷑ ſiſtit affectio in quadã pfunda

AE ve in ſublimitate leti /
reuerẽtia ⁊ ſubiectione ad deũ.diuinam ex

ig. obui
fuunde incli

ope omniↄſolatione deſtiturũ.⁊ heceadẽ

aliqñ in alijs eſſe ↄmemoꝛat. ꝓpter qð nul⸗
lum ſibi ab homine ſed a deo ſolo expectat
auxiliũ.Et fit aliqñ hmõi oꝛatio abſq; ex⸗
pꝛeſſa aliqua petitione/nude ⁊ ſimpliciter
tales ⁊ ſiles defectus ⁊ neceſſitates aꝑien⸗
do. Et hoc vel qꝛ ſe indignũ impetratione
iudicat.vel qꝛ ꝓpter eius magnitudineʒ rẽ
deſideratã nõ audetexpꝛimere. Dun di⸗
ligenter ſcrutat᷑ ſcripturas / nihil in eis in⸗
ueniet qð nõ ad alterũ hoꝝ triũ modoꝛuʒ

oꝛandi reduci poſſit.¶ Bup quo adiun⸗

go q; nec in oꝛando ſemꝑ vno mõ diſponi

tur dienie affectio ſeu deſideriuʒ.q nimo
ifarie variat᷑ ꝛ⁊ nihilominus manet re

vna pꝑte ↄſiderãs altitudinẽ ⁊ ex alia miſe⸗
riam fragilitatis humane ſicut ſi aliq̃ hu⸗
milis ꝑſona/magnũ aliquẽ imꝑatoꝛẽ ha⸗
beret obuiũ /moxſe diligeter retraheret? p
naret.totaq; tremebũda ſe quo
ad poſſet in ſuũ cõtraheret locũ. ¶ Plerũ⸗

q; aũt affectio reſidet in timoꝛe.dũ tremen
dqa dei iudicia ꝓfunde ↄſiderat.que aduer
ſus impios h̊ ⁊ apud inferos/exercet.ſicut
cũ pꝛinceps aliquis aduerſus ſuos ſeruito
res grauiter indignari ꝑcipit᷑ ceteri oẽs cõ
tremiſcũt etiã ſi nullius offenſe ſibi conſcij
ſint. ¶ Eſt ⁊ alius affectionis modus.qui
per ↄſiderationẽ ꝓpꝛioꝝ defectuũ qͥb nris

viribo occurri non põt.ſummã ſibi ſuadet
humilitatẽ. ¶ Durgit ⁊ aliqñ in affectioe
motus vehemẽtis anguſtie atq; anxietatꝭ

nimie. dum ſe quis ꝑpendẽs vndiq; diſcri
minibus inuolutum ⁊ circũductum rema
net in ſeipo ſtupiqs heiens quo diuer⸗
tat ⁊ qualiter effugiat. mouenam.
qñ in affectu coꝛdis motus quidã languo
ns qui ſermone expꝛimi neqt ſed ſuſpirijis
gemitib⸗ ↄtinuisq; planctibo aut etiã ſubi

ugiat. ¶ Erüpit etiam ali

tis ⁊ grauibo clamoꝛibo innoteſcit. ſicut de

pyueris ⁊ beſtijs in tedio cõſtitutis ſuperiꝰ
exemplificatũ eſt. ¶ Ingeritur quandoq;
gffectui motus ruboꝛis ⁊ verecũdie.dum

in mentẽ venit turpitudo ⁊ feditas ſui pec

cati.inſuper⁊ ſua ingratitudo apud celeſtẽ

nanen baciannin 7 tot ⁊ tanta be⸗

neficia percepta ſunt. ¶ Concipit Zam

aliquãdo affectus / odiũ quoddã ſuiip̃ins
dũ quis ſuos miſerabiles defectus ⁊ caſus
ↄſiderans ſibiip̃i diſplicet. ſeq; abominat
et deteſtat᷑. adeo ꝙ ad inſtar fetidi cadane/
ris ſibiip̃i fiat intolerabilis. ¶ Yoꝛmat et
aliqñ in ſeipᷣo affectus / zelũ quẽdã et indi⸗
gnationẽ laudabilẽ aduerſus peccata ſua
aut alioꝝ.⁊ ob id ſeiᷣm ꝑ penitentia ꝑſeq;⸗
tur ⁊ punit. ¶ Eſt ⁊ affectio qñq; ʒelotx/
pa circa ſe ⁊ alios.ex q̊ fit.vt ſtudioſe pecca

toꝛum diſcrimina ⁊ oppoꝛtunitates deui⸗
tare conet᷑ ⁊ quelibet ſalutis ſue aut aliene
detrimenta repellere.ſicut vir zelans vxoꝛẽ

aneändnibetenſoanane Erte⸗ aut ſuſpe

ctum admittat ↄſoꝛtium. ¶ Cõmouet᷑ ali
quando animus affectu quodã pietatis et

cõpaſſionis ſeu miſcoie ad ſe vel ad alios.
qui ſurgit plerũq; ex ↄmemoꝛatione hũa⸗

ne fragilitatis parte ex vna.⁊ periculoꝛum

quibo omnes incũbimꝰ parte ex altera.vbi
nihilomin? pauca vel nulla ex nobis para
ta ſunt remedia. ¶ Buſpendit᷑ aliquando

affectus in admirationẽ grandeʒ.dum vi⸗

delicet alntudinẽ diuitiarũ ſapiẽtie ⁊ ſcien
tie dei vel incõpꝛehẽſibiliũ iudicioꝝ eius
ad mentẽ reuocat.in tantũq; aliquotiens
hec meditatio mentem ad ſe aduocat ⁊ ſur
ſum rapit / vt ſenſum ⁊ memoꝛiã derelinqᷣt

et fiat velut deſipiens ⁊ inſana. ¶ Conci

pitur aliqñ in affectu motꝰ ſancte ↄſidẽtie
et bone ſpei in deũ ⁊ ſanctos.dũ ea pᷣcipue
beneficia ſue largitatis recogitant᷑/quibuſ

nos adiuuãt ⁊ tuent᷑.¶ Accedit aliquãdo

eiuſdẽ ec ſuoꝝ maleficioꝝ ↄmemoꝛatione
penitẽtie ⁊ cõtritionis affectio.¶ Supue

nit etiã qñq; in affectu motus cuiuſdã bo-⸗
ne deſperationis dum cõſiderans ꝙ vana
ſpes eſt homĩs.in ſolũ deũ ſe pijcit.eiq; ſo⸗

li finaliter ⁊ pꝛincipaliter inheret. ¶ Oꝛit
qñq; in affectu mot?hoꝛroꝛis ⁊ abomĩatõ
nis / ſurgens exoſideratione vilitatis ⁊ tur
pitudinis peccati quã turpitudinẽ facit h
gffectio ꝑ os euomere ꝑ ſincerã ↄfeſſioneʒ:
BSubintrat qñq; affectũ motus ſancti
deſiderij vel ſancte cupiditatis / veniẽs ex

coõſideratione diuine pulcritudinis ⁊ excel

lentie gloꝛie celeſtis.ad qᷓm videndã ⁊ ba⸗
bendarrotis apirarconarta. Cngreit
aliqñ mentẽ affectio quedã licite ſpũalis ⁊
ſobꝛie cuiuſdam ↄplacentie q̃m ſibi legiti
me ſuadet dum ſibi cõplacere ꝑpendit in
deo dño ꝛ⁊ in gloꝛia eius.inſuꝑ⁊ iu quibuſ
libet ſuis operib.Que quideʒ ſpũalis io⸗

alie cauſe. quas perpẽdis adeſſe duʒ hmõi
ofones deuote dicütur. ia &

ignis quibuſdã ad extra pꝛorũpit vputa

ſi
ſub iocũdis ſuſpirijs ⁊ gaudioſis ſingulti⸗

bus. Vocatur aũt hec plerũq; affectio mẽ
tis interna iubilatio ſeu exultatio.(¶¶ Exur
git aliquando affectio landis.benedictio⸗

nis ⁊ gloꝛificationis/ ↄmemoꝛãdo digni⸗
tatem dei ineſtimabilẽ. ⁊ aduocando crea⸗
turas omnes vt laudent eum ⁊ exulient in
noie ſancto eius. ¶ Adeſt etiam aliqñ affe

ctus recreationis in diuinis beneſicijs.qᷓ

modis innumeris in dies ꝑcipimꝰ.(¶ Ex
citatur aliqñ affecius in feruoꝛem diuini
amoꝛis ꝑ ↄſiderationẽ immẽſe ſue bonita

tis.Et eſt altiſſima ꝑfectiſſima ⁊ digniſſi⸗
ma in ceteris affectionibo.ad quaʒ nihilo⸗

minus tute ⁊ ꝑfecte hi ſoli pertingunt qui
pꝛius in ceteris exercitati ſunt quaſiperi

las purgati ⁊ cõuenienter pꝛeꝑati.qm ſᷣm
declarationeʒ beati Berñ. per illas oſcula⸗
mur pedes ⁊ manus.per hanc aũt ad oſcu

lumoꝛis accedimus. Hec ſiquidez ſancia,
affectio mentẽ deo ſumme appꝛoximat et

domeſticam facit ⁊ velut ſponſam ei copu

lat. ¶ Ex plurib iam dictis facile perpen⸗

des.cur ſimplices et illr̃ati laudabiliter et
fructuoſe ſuadent᷑ frequenter dicere oꝛatio
nes quas minime intelligunt. Hoc eni fit
vel vt hoc agentes deum venerent᷑aut lau
dent.aut ei gratias pꝛo beneticijs repẽdãt

ſub ſanctis ⁊ ſecretis verbis per os ꝓpheta

rum ⁊ ſanctoꝝ reuelatis.vel etiã vt eccleſie
obediant aut ſuo ↄfeſſoꝛi.Accedũt etiaʒ et

ſti mihi iã o hõ q; plurimos mendicitatis
modos.inſuꝑ ⁊ oꝛandi ⁊ varios affectꝰfoꝛ
mandi/ doctrinã tradidiſti ꝑutilé. nuncre
ſtat vt exte audiaz ſi quotidiana mihi enit

aliqua vna ofo/queſt ve vnus qtidianug
apud oes ſanctos ſimul obſernãd.qs etiãꝗ

——

elemoſynas ero ĩ hoc q̃ſtu petitura

„ — 2

uare put tibi videt magis oppoꝛtunũ ma⸗

cipue in tuis oꝛationibus petenda. puta

vertutes theologice.fides ſpes caritas.et

virtutes quatuoꝛ cardinales,temperãtia

declara

oteris aia in hoc modũ quẽlibet obs

gisq; fructuoſum ꝓ ↄuenientia tempoꝝ?
barnecelaalgapitn eris obnoxia. vel
altera quelibet ꝑſona pꝛo qua oꝛare voles
¶ Debes igitur / toto ſtudio / tota diligen⸗
tia diſcere que ſint ſeptem dona gratie pꝛe

cunditas aliquotiẽs in tanii roburexer⸗
ſcit vt verbis expꝛimi mime queat.ſed ſub

istri
nd

taudan
srchin
dacsen
cüedc
ttütei,

cheduzbri
3
16oſcla
uvifinr
HDunli

nu nhiant

„2
err

Demendicitate ſpũali

pꝛudentia foꝛtitudo ⁊ iuſticia. que ſint in

ſuꝑ ſeptẽ ſpũſſancti dona.ſeptẽ beatitudi
nes.ſeptẽ petitiones in orone dñica expᷣſſe

ſeptẽ mie oꝑa ſpũalia ⁊ coꝛꝑalia.deceʒ pꝛe
cepta legis. In his tua verſabit᷑ meditatõ
et ſᷣm tuã oppoꝛtunitatem aduerſus moꝛ⸗

bos varios peccatoꝝ ⁊ ꝑiculoꝝ ⁊ tẽtatio⸗

num/ quib⸗ te ſubiacere cognoſces / tuã foꝛ H
mabis oꝛationẽ. Diriges etiam frequẽter

oculũ tue ↄſiderationis ad illa ſeptem ca⸗

pitalia vicia ad illos inſuꝑ multiplices de
fectus quos in adminiſtracione coꝛꝑaliuʒ
ſenſuũ quotidie incurrimus.⁊ ſicde alijs i

finitis miſerijs. ¶ Ad hec plenius cogno⸗
ſcenda ⁊ diſcernẽda confert plurimũ ſum⸗
ma vicioꝛũ ⁊ virtutũ/qm quidã ſummam
regis appellant. rcn pᷣterea tuum

queſtũ diuidere in ſeptem ꝑtes.⁊ ſingulis
partib/ ſingulos deputare dies. Puta vt
ſingulis ſeptẽ dierũ.petitionem facias de

ſingulis ſeptẽ donoꝝ.⁊ ita de alijs omni⸗

bus in ofone petendis poteris oꝛdinare
et tibi quaſi legem regularẽ ad hoc ſtatue/

re. Et nihilominꝰ alijs vrgentibo cauſis ex
traoꝛdinarie poteris ad alia petenda fre⸗
quenter conuerci. ¶ Sic etiam celeſte; ci

uitatem velut in ſeptẽ partes ſeu vicos di⸗

uidere.⁊ per ſingulos illos vicos/ſingulis
ſeptẽ dierũ diſcurrere ⁊ tequeſtuare. Sta⸗
tuesq; in vico vno / beatos angelos.ĩ alio
ꝓphetas ⁊ patriarchas/ xpᷣi adhuc venturi
pcones. ⁊ ſic de gus. pꝛout tibi tua deuo⸗
tio ſuadebit. ¶ Poteris etiam iuxta dierũ
ſolẽniũ exigentia/recurſum ad xpᷣm facere
eiusq; myſteria ↄtemplari.ac etiaʒ ſancto

rum quoꝝ celebꝛant᷑ ſolẽnia.tuncq; deuo⸗

tius ſolito eoꝝ imploꝛare ſubſidia.eosq;
apud alios facere mediatoꝛes. ¶ Jam ita

q;(o anima)abſq; intermiſſione pꝛolixe ſa

tis locuti ſumus:.cõuenit vt finẽ ſermoni

rtrribuamus. cetera dieb poſteris reſeruan⸗
tes. Nam etiã tempus adeſt/vt ad queſtuʒ
te cõferas.quẽ vtiq; pꝛacticãdo ſp in hoc
officio doctioꝛ fies.nõ modo in his de qͥ/
bus exempla ſunt poſita pauptatũ modis

veꝝ etiam alijs innumeris erudita. Ita ſa
ne eſt mune pꝛouerbiũ/ꝙ fabꝛicando fa⸗
bꝛi fimus.¶ Anima ( Ita fiat vt ſuades
DBtatuã itaq; in meipᷣa certũ oꝛ⸗

—

dinem ad elemoſynã petendũ.measq; pe⸗
titiones pꝛo neceſſitatum occurrentiũ op⸗

doeugriigteconabo; inſtruere. Nec tñ ti⸗
i moleſtũ erit ſi nõ vnifoꝛmẽ regulam in

*

re?

meis obſeruabo depcationibo. qm̃ abſc;
oꝛdine ⁊ menſura mihi mee inſurgũt puu
pertates ⁊ indigentie/pꝛo quarũ exigentia
mee ſunt penitus oroes inſtruende.Qui⸗

bus etiã / modus eſt nihilominꝰ adhiben⸗

dus. ſᷣm qualitatẽ quib aut p quibo meꝰ
eſt ſermo dirigẽdus. Ceterũ vbi me defice
re videbis atq; toꝛpeſcere/ velis obnixepᷣ⸗
coꝛ medirigere. mihiq; adeſſe cõſilio atq;
2 ibenter id efficiãõ o
anima. Deus aũt tuus ſit auxiliatoꝛ.detqʒ

aucilio. omo

tibi bene ac pꝛudenter oꝛare.ita videlicet
impetres Amen.
¶EErxvplicit pꝛima pars.

Bequitur ſecunda

–

que parũ aut nihil deſeruiunt/niſi iam de
uotioni tota

expiuntaffectiones virtutũ.inſuꝑ ⁊ dei vi
ſitationẽ cũ ↄtemptu mũdi.¶ Incipiunt
orones ⁊ meditationes deuote/circa oro⸗

E

nem dñicã. Et pꝛimo ſuꝑ pꝛima petitõne

„*

eius.ſanctificet᷑ nomen tui

te oꝛantes patrem appellemus

as eni qũo mihi pfr eris.ſi tua eẽ filia deſie⸗
ro: Mutuo ſe pfecto ponunt hec noĩa.O

quãtũ detrimẽtũ eſt talẽ amittere pr̃em. q̃

etiã ignominia illũ offendere vel ei nõ ſᷣui
Oñ queſo hũc videre potero preʒ in
ſuo palatio q̃ iam verſoꝛ in ̊ exilio miſerã

do. Qñ illa mihi reſeruata ſua hereditate/
potiar Qũ ſtatuar in illa ſua aula regia im
periali palatio qᷓ̃ iam duriſſime ſum carce⸗

rata ⁊ varijs circũdata bellicis impugna⸗

tioniba cum tñ ſim regis imo talis regis fi
lia? ¶ DHuo auſu temerario genꝰ meũ.me
am nobilitatẽ obliuiſcar: Qua deniq; in⸗

ſania / me velut ſcoꝛtuʒ coꝛruptoꝛib expo⸗
nam. coꝛruptoꝛib inq̃m totius caſtitatis

yt ei grata ſis.et bene deſiderata quelibet

nes an ime deuote. vᷣm diuerſas materias.

liter macipatis ⁊ qui in ſeipis

Oluiſti dñe de? omnipotẽs. vt

Hoc itaq; ſuppoſito/te depᷣcoꝛ
„ ſſnctificet᷑ H̊ nomẽ ⁊ cõfirmet᷑in
me.hoc eſt vt pſeuerãter tua ſim filia. Ali⸗

pꝛoditoꝛib.aduerſarijs meis ⁊ pr̃is meiꝛ

Quã pᷣterea fiduciã debeo cõcipere confu

giendi ad talẽpatrẽ.tam opulentẽ tã ſapiẽ

tem tã benignũ: Confidẽter illũ interpel⸗
labo / qͥ pꝛioꝛ me dilexit.nullis meisq; me⸗

ritis me ſuã filiã appellare dignat?ẽ. Od
ſi illũ velut inobediens ⁊ ꝑuerſa lil D

offenderim. ſcio tñ ꝙ p peccato filie! patri

pena ſufficiet exigua. ¶ Di ab eo panem
petiuero ad viuendũ.nũquid indignater
atq; iracũde mihi poꝛriget lapidẽ.aui pꝛo
ouo ſcoꝛpioneʒ aut ꝓ piſce ſerpentẽ: Non
hec pfecto faciet. quippe cui hoc verbũ eſt
et exemplũ.qꝛ parẽtes carnales non hoc fi
lijs ſuis faciũt.qnimo ⁊ tam bonis q; ma⸗
lis bona tribuere ſoliti ſunt.Noſterigitur
pater /ſpũm ſuũ dabit petentibꝛ. ¶ Cü igi

tur te patrẽ nr̃m appellari mãdaueris.fiat

vt iuſſiſti. Te igit᷑ ꝑ hoc nomẽ cõteſtoꝛ.vt
illud in me ſanctificet/ita ne mentiar te pa
trem appellans. Nonne vtiq; mendacij ar
guerer. ſi nõ tua exũs fuũia/ te patrẽ appel⸗
larem: Hoc igit᷑te nũc peto ⁊ exoꝛo ſpẽali⸗

ter. vt ibi talis exiſtam qualẽ me tibi eẽqyo
les.Oð ſi mihi negaueris cuʒ hoc veniret

Ouis queſo pater / ſue turali filie talia
petenti denegabit:

hibe cuſtodes ne tui aduerſarij/me valeãt

coꝛrumꝑe/' q; illos non audiã vel ad mi/
nus nõ exaudiã. Recedite recedite amodo

infideles ⁊ petulantes inimici infernales
qui me vultis infamare.qui a me dedecus
atq; cõuiciuʒ expoſcitis. Ignoꝛatis vos q̃ᷓ
et qualis ego ſim ⁊ cui vos loq mini? Ego

enim ſum filia ſummi regis veſtri iudicis
qui vos ↄdenabit. Qua igi᷑ pᷣſumptione
queritis illi ſuã ſurripere filiã? Nũquidvo
bis aures pᷣbeo auditrices: O turpiſſimi

viliſſimi hoꝛribiliſſimi hoſtes.nũquidvo

bis aſſentiaʒ qui eſtis fallaces ⁊ mendoſi?
NHuũquid veſtro ſuaſu/meuʒ patrẽ derelin?

quã / mea fraudaboꝛ hereditate.⁊ vobiſcũ
meipᷣam eternaliterↄdẽnabo: Hoc pꝛofe⸗
cto nullo pacto faciã.Oõ ſi alias me nõ in

feſtatã non dimiſeritis. mibiq; vim facere Megitatio

volueritis.ſcitis quid factura ſim. Adibo
certe patrẽ meũ ⁊ ei rem inſinuabo.qͥ mibi
vtiq; feret opem vt eruar a maniba veſtris
agc dein ceps grauiter vos puniet.

ſuper ſecũda petitt.
ce Adueniat regnũ mum.

ctionem declarauit meus pater ce⸗

cuũ tua ſim fllia.meã oꝛo cuſtodi caſtitatem
meũq; honoꝛẽ. Sic me include.tales ad/

ſuper tertia petitione oꝛationis dominice

Meditatio et oꝛatõᷣ

lenter in hoc ſuam ad me die int iſſima ad te ſapie
egrotiſſima ad ie ſummũ medicũ ac ſalua⸗
toꝛem. Et quomodo fiet iſtud domiĩe. niſi

Aeſtis. cum talem ac tantã dignita⸗ ozem. Kte ei imno dome
tua voluntas meoduxerit ? traxerit adia

vt regnũ quodd eximiũ intra mecolloca⸗
nerit meo regimini deputatũ In quo ratõ

velut dña ac mgfa debet pᷣſidere.cetere au⸗

tem oẽs vires ⁊ potẽtie illi parere ⁊ obſe,.·

Sed ꝓfecto nimis exꝑioꝛ verũ eſſe qð an⸗
tique diciũ eſt. Vix ſine guena eru qui ter

ram habet. Reuera regnũ hoc dequo ̃mo

4

cõtinue ⁊ inceſſanter ꝑſecutionem ⁊ impu

gnationẽ patit᷑. Nõ eſt viciũ aut peccatum

qð non ipᷣm hoſtiliter inuadat vimq; oẽm
faciat ad ingreſſum ꝑ ſenſuũ quinq; aditꝰ
vt illic dominet᷑ ⁊ imꝑet. Inſurgi ſuꝑbia

cum clamoꝛe valido.⁊ iacianter illic pꝛeſu

mit dñari.Inuidia ira ⁊ odiũ conueniũt.

cum iuramẽto affirmantes ſe illic manſio⸗

nem ac reſidentiam faciuras. Accedit illa
toꝛpens acedia.nullo pacto ad diſceſſum
ſuaſibilis.Gula fediſſima exercituʒ parat.
ſuamq; illic vult inſtruere coquina.Quxu

ria furit. ⁊ affirmat ꝙ regnũ boc pꝛſus co⸗
ſumet. Auaricia cupida inſidioie ſe inge⸗

rit.nec ſe hinc arbitratdepellendam. Atq;
ita innumeri alij ſurgunt tirãni.qui nullo
oꝛdine ſed hoꝛnibili cofuſione ſatagunt in

boc regno dñari. At ego / illos repello. illoſ
abijcio.clamãsq; ⁊ ſuſpirãs pꝛoteſtoꝛ hoc

regnũ mihi datũ a paire meo.cũ ſummuʒ
nefas eſſet tale traditamentũ facere quo id
regnũ ſuis pate et hoſtib. ¶ Sed beu qᷣd
me aut mea eſtimãt potentia. que ſola ſine
viriby ſum deficiens ⁊ miſera.Quid queſo
niſia te patre meo adina aduerſus hoſtes
hos efficere valebo: Aderis igit᷑ pater mi
in regno muo.⁊ quo maneat inuictũ iulli fes⸗
res pᷣſidiũ. Quu; pꝛofecio eſt.ipᷣim tibi tue

qᷓ; cuſtodie reſtuuo. Ita ſane ⁊ nõ alias in

me adueniet regnũ tuũ.ſemꝑq; remanebit

aliter illud cogar amutere a deuaſtantean
gelo.eritq; in ilo ſempuemus boꝛroꝛ ⁊ ete

na confuſio.

—

Omine deus omnipotẽs pr̃ opti

me qui es in celis fiat volũtas iua
ſicut in celo ⁊ in terra. Volũtas in

&tua. qua ſm viam mãdatoꝝ tnoꝝ vodã
ego debilis pauꝑ ⁊ miſera ad ie potentiſli,

mum. inſipientiſſima ad te ſapientiſſimũ⸗

ℳ₰

ſce
ſ
ſin
les
Pwo
Gis
clo
ſt

mei
feni
myel
geilla⸗
lam
rnod
ſeitn

„

ſidin

incign
Umpen
liginc⸗
mordt
ledic:
me
longen
Ato⸗

Sagci

diteſn

hpanet⸗

n An

Aepiſeci⸗

geſeg

alun aig
neu
unnn,

rul/
Cntor
inm;

Gipua n
muicülliſe
önthin
.tnödiin

WrNeNni

dauttanenn
obumt
land:

ennii

CTũ ergo ita velis.etiã velim nolim/tuavo
luntas fiat. Vidi ſepius dñe.ꝙ pr duxit ⁊
traxit filiũ debilẽ atq; ĩpotentẽ vel etiã ſto
lidũ ad implẽdũ voluũtatẽ prnam. Ita q̃ſo
pr me trahere digneris ad te.nõ me dereli⸗

quas in manu mei cõſilij nec mee tradas
volũtati.ĩmo dũ oberrare a tramite virtu⸗
tis me videbis.retrahe me dñe deus velut

pauperẽ ſtolidã cecã atq; impotẽteʒ.⁊ hoc

ſiue ꝑtuas virgas aduerſitatis ſiue ꝑ dul/

coꝛẽ pſpitatis.ſiue ꝑ occulte inſpiratõnis

inſtinctũ a tua bonitate.ſiue ꝑ altã mauuʒ

tue ptãtis.ſiue ꝑ bonoꝝ tuoꝝ angeloꝝ vel
etiã hominũ miſteriũ.ſiue ꝑ quẽcũq; aliuʒ
modũ tibi placituʒ. Hoctm̃ fac/ne ꝑeã.ꝙ
q; tua de me ⁊ in me/nõ mea voluntas fiat

et impleat. Quid poſſet dñe cõuenientius

atq; humilius pauꝑ ceca aut ſtolida pete⸗

re a ſuo doctoꝛe ⁊ gubernatoꝛe.qᷓ; vt eam
nõ ꝑmittat ambnlare ſm ſuã temerariam

intentionẽ in deſiderijs anime ſueꝛ

Mꝛatio eiuſge con/

i hanctertiã petitionẽ eralia ſi

mo et freno.

—

o ↄꝑatꝰ eſt iumẽtis inſipientibo
6 eſt intellectus.Qõ ſi ita eſt. di

in quibo nõ l
rigas me dñe velut beſtiolã que
nò põt aut nõ vult ꝑ ſeipam domari.imit⸗

tens frenũ in os meũ.aut alias meligabis

ꝛout mihi opus erit dulcibo illis ac ſoli⸗

dis vinculis tuarũ virtutũ ⁊ pcipue funi⸗
culo triplici qui difficile rumpit᷑. videlicet
fidei ſpei ⁊ caritatis. ¶ Auiduʒ eſt dñe os

meũ.impone ſibi tempantie ⁊ ſobꝛietatis

frenũ. Indomita eſt lingua mea diſcola ?
vagabunda ꝑ multiloquiũ ⁊ vanũ.ↄſtrin
ge illam freno ſilentij. atq; ita fac circa ſin⸗
gula membꝛa mea. E q;uis frequen⸗
ter tuo ductui renitar/aliter aut alio volẽs
ire qᷓ; tu impellas.ad modũ equi laſciui qͥ
ſibi dimiſſus frequenter impingeret.ne qᷓ/

ſo ꝓpterea dñe ita contra me iraſcaris/vt pᷣ

indignatione me derelinquas ⁊ ſinas ſᷣm
impetum ꝓpꝛie inclinationis aut volunta
tis incedere. Ita eni mox impingerẽ ⁊ me
moꝛti traderẽ doloꝛoſe.moꝛe illoꝛũ quos
te dic dimiſiſſe ire f̃m deſideria coꝛdis eo
rum eratq; pꝛofecto illa diriſſima libertas
longeq; eligibilioꝛ atq; ſuauioꝛ eſt tua ſer

dnice Panẽ nĩ Bdianüba nob hodie.

eſtiolã indomitãque

6 4

HD 1
/

erbo Sicut deſiderat ceru? ad fontem.
Fons vite dñe deus omnipotens
odꝝ ego ſum illa pauꝑ laſſata. depulſa
er vexata / que ad inſtar cerui deſi⸗

derat venire ⁊ reuerti ad te.vt ſit mihi re⸗

£

creatio cõtra nimiũ caloꝛẽ atq; ardentẽ ſi/

tim quã mihi illi infernales intulerũt inu⸗
mici/me per deſertũ huiꝰmundi continue
inſequentes/cum turba numeroſa canum
ferociſſimoꝝ moꝛdẽtiũ ⁊ lacerantiũ.Qua
ꝓpter vagabũda nõ inueniẽs requiẽ ꝑ hoc
Deſertũ diſcurro. Sunt aũt hi canes/cure

ille diuerſe ac ſolicitudines mũdane. qᷓ va
ris modis me moꝛdẽt ⁊ lacerãt.quiboplu

rimũ turboꝛ ⁊ euagoꝛ in deſerto pꝛedicto/
nuſq; requiẽ inueniẽs nec ampliꝰreſpira⸗

re valeo niſi venero ad te qui es fons vite

ecuritas.

etrefugij locus.in quo mihieritrefugium

„

quarta petitione ofis

me

Aupi panẽ pꝛopter deuũ. Ego ſuz

as menſas.quarũvna ẽ cibis huiꝰ

mundi onuſta.quibo quidẽ veſci poſſem.

ſed illos deteſtoꝛ ⁊ recuſo.altera bonis exu

berat ſpiritualibo quib cum affluere deſi⸗

derem. minime pꝛo voto illa conſequi va⸗
leo. Heu moꝛiet᷑ mi pater hec miſera fame

lica in tuo cõſpectu ac tuoꝝ omniũ ſancto
rum in hac menſa bonis gratie ⁊ gloꝛiere
ferta diſcũbentiũ.vbi edũt ⁊ bibũt vſq; ad

ſatietatẽ.ĩmo vſq; ad ſobꝛiã ebꝛietatẽ.Nõ

quidẽ ſum digna ſedere in hac menſa. nec

hoc requirere pᷣſumo.ſed humiliter petovl

de micis ⁊ reliquijs huiꝰ menſe magnifice

parũ aliquid ꝑcipere.quo aliquãtulũ refo
cillata / valeã famẽ ſitimq; mea ⁊ ſi non ad
plenũ ſedare.Lego in euangelio de diuite

epulone qui grauiter de duricia atq; auari
cia arguit᷑.ꝙ imiſericoꝛditer pauperẽ laʒa

rum a ſe repulit / illi ſue menſe micas nec

volens tribuere. At ego ſum illa pauꝑ in⸗

firma mendica vlceribus ac vulneribo ple
na / diuerſoꝛũ vicioꝝ. que vr̃is aſſum in cõ

ſpectibo. ¶ O ſancti ⁊ ſancte dei oẽs in ve⸗

ſtris ianuis clamo ſuſpirans.⁊ peto de mi⸗
cis vr̃is ne queſo moleſte feratis.⁊ moꝛe il

lius diuitis repꝛobi/ ne me imiſenoꝛditer

c 3

editatio etoꝛatõ

diuiſa p partes ſu

paupꝑ üla famelica/ locata inter du

ractetis. Abſita vobis hoc impꝛoperiuz:

abſit vt in tam pijs ac magnificis coꝛdib

tanta inueniat᷑ inbumanitas. pᷣſertim cuʒ
ſine vllo veſtro detrimeto ac ſine vlla dimi
nutione id facere poteritis. Mementote
vos aliquotiẽs ab hac mẽſa fuiſſe alienos
et nihilomin? tũc ex ea paſci libenter volui
ſtis. Ita igit᷑ ⁊ nüc mihi ſacite que vobis
fieri ſũc voluiſtis. Veſtra quidẽ ſoꝛoꝛ ſuʒ
et ſi in humilẽ ſtatũ deiecta.etſi in exilio.⁊

ſi in carcere etſi in miſeria ⁊ pauꝑtate maxi

ma ↄſtituta. Ne igit᷑ me fame ꝑire ſinatis

in ↄſpectu veſtroꝝ ⁊ quidẽ pijſſimoꝝ ocu

loꝛũ veſtroꝝ.⁊ in tanta plenitudine ſpũa⸗
lium alimẽtoꝝ.Sũ ego heu deterioꝛis cõ
ditõnis ⁊ magis repellẽda.qᷓ; catellus qui
vel de reliquijs dñi ſui ſinit᷑ refici. Fateoꝛ
quippe me ꝑ peccatũ factã etiaʒ cane dete⸗

rioꝛẽ.maneo tñ ſꝑ naturali cõditione/vra

ſoꝛoꝛ. NHNeigit᷑tam graui aĩo/ meũ peccatũ

feretis.qð vtiq; nunc mihi odio eſt atq; a

meo repello conſoꝛtio.quin potiꝰad id qð

naturali ↄditione vobis tã de ꝓpinquo ii

ctũ eſt ↄpatiẽdo /veſtros inclinabitis ani⸗
mos. ¶ Scða pars. Verũ fateoꝛ me om̃i
iure ⁊ ob mea maleficia carceri digne man

cipatã.ſed heu quis tã ſeuerꝰ iudertã q; ſe

uus/qui captiuũ adhuc indemnatũ/fame
perire ꝑmittat.⁊ petenti nõ poꝛrigat panẽ

QDui etiã eſſent illi cõſiliarij aut officiales

gdeo impij ⁊ agreſtes qui hoc tolerarent

aut ſuaderent:qnimo etiã dãnatis ad car⸗

cerẽ ꝑpetuũ/miniſtrant᷑ aliquotiẽs pitan/⸗
tie ſpeciales⁊ pᷣcipue in magnis ſolẽnitati

bus. Nunc autem credo ⁊ certitudinaliter

ſcio.ꝙ quãtũlibet ſim incarcerata ⁊ grani⸗
bus oppꝛeſſa criminib. mitioꝛ tamẽ eſt et

ad miſerandũ pꝛonioꝛ veſtra curia q; que/
libet alig iudicis aut pᷣlati cuiuſcũq; moꝛ⸗

talis. ¶ Tertia pars. Ego ſum pauper il⸗
la filia / elongata que partẽ paterne heredi⸗

tatis me ↄtingentẽ dilapidaui.que in exte

ra regione/fame moꝛioꝛ.⁊ vrgente fameli⸗

ca rabie.volo frequenter implere ventrem

poꝛcoꝛũ pabulis.hoc eſt pꝛauis huiꝰmun
di voluptatibo quas ſepe nec conſequi va
leo. Sed ⁊ ne c0ſequar opto ⁊ oꝛo.ſciens
ꝙ cibus ille minime ſatietatẽ afferret.ĩmo

amplius faceret eſurireltandẽq; perimeret

Ouid igitur faciã Certe ſcio Animaduer

to in domo patris mei qᷓ; plurimos eſſe ſer

uitoꝛes qui pane veſcũt abundãter. Sur⸗

gam igitur de ſtercoꝛeꝛ fouea in qua iacoeo

bentur verbera q; paſtus: ¶ ite
ſit. nec pᷣterq; penã ⁊ toꝛmenta meruerim.

et ibo ad patrẽ meum ⁊ dicam ei. Peccaui

in celum ⁊ in te non ſum digna tua dici fi⸗
lia.fac me ſicut vnã ex ancillis tuis autpe⸗
diſſequis. Auditu autẽ didici ĩmo aliquo
tiens viſu/ꝙ ipᷣe eſt mitiſſimus⁊ miſericoꝛ

diſſimus.atq; ita nec me venientem repel⸗

let.ĩmo in pꝛiſtinã reſtituet dignitatẽ.⁊ tã⸗
q; filiã ſuam denuo ſuſcipiet educandam.
Heu quotiens ⁊ q;diu conoꝛ ad patrẽ me
um pꝛo pane obtinendo reuerti.nectamẽ
valeo.quoniã tali ac tã miſerabili fame ſuʒ
afflicta.vt virib penitus deſtituta neque⸗

am exurgere ⁊ moueri de hac infelici extra⸗
nea regione.in quã incõſulte me intruſi.ni

ſi aduenerit aliquis qui mihi manũ poꝛri
at ⁊ ferat auxiliũ ⁊ conſolationẽ ad me ſu
nendũ ⁊ dirigendum in via ne deficiam
Vos igitur depcoꝛ ſancti dei omnes/ade⸗
ſtote mihi ⁊ ferte opem. vt hinc egrediar.ſi
ne deuio ſine offendiculo ad domũ patris
mei ꝓfectura ⁊ refectura.¶ O
O me miſerabilẽ infelicem. vilem. felam.

deo ⁊ mundo odioſam.qua temeritate aut

pᷣſumptione patrẽe illum mitiſſimũ ⁊ miſe⸗
ricoꝛdiſſimũ audebo conſpicere/quẽ adeo
contempſi ⁊ dehonoꝛaui.Qualiter aderit
mihi lingua ad aliquid ab eo poſtulandũ.

Pꝛeſertim cũ iam illos temerarios conatꝰ

meos expleuerim.meq; ꝓſtituerim ⁊ feda⸗

uerim cũ inimicis pᷣfati mei patris. Unde

nõ iniuria/ ſibi facta ſum penitus odioſa.
Nunc igitur cũ melius noò poſſum. reuer⸗

tar ad illuʒ quẽ tam grauiter offendi. Dic
mihi miſera ⁊ inuerecũda.qua fronte h̊ͥ au
debis attẽptare.quo pacto pᷣſumes poſtu⸗

lare panẽ ad manducandũ cui potius de⸗
erũ eiſi ita

tantã nihilominꝰ illius ad quẽ reuerti pꝛo

pono / miaz eſſe cognoſco. vt me ad id faci⸗

endũ vocare dignet ⁊ cõmonere. quãtũcũ⸗
qʒ eriã eũ offenderim atq; deſpexerim. Vr
gent inſuꝑ ad hoc ⁊ impellunt famelica ra

bies. ⁊ extrema neceſſitas.Audiuit eni deꝰ
depcationẽ etiã legionis demonũ quando
petiuerũt mitti in poꝛcos.multo minus ?

ego diffidam exaudinr. ,
Hic loquitur ani⸗

mã quaſi exaudita ⁊ conſecutaſpiri

NRatias ago tibi pater dulciſſime p

uarta pars.

pter pitantiã nunc a te ſuſceptams

.

7
ou
liur n

4

Pſaeli

gtebrent
numdina
mepſo
muftund
Moig
coteren
lbhocg
innn
ean⸗
ſrtube
w
hmweig
ſa
feanren
lemnace

ltneig
unn
Gn

nchäporn

neii

neae
Heiinſt
Müpes
umen.
lenſun,
nütni⸗
inn
nundi.
8Cnd
niſedan
8Vde
asoioſe
fum wen
monebn
umespof
iornsd
ricin
nimm
nvß lan
r iicl
unG

tindan

NCion
hücgene
nuonnds:

un

utn

ume

mitte nobis debita noſtra

De mendicitate ſpũali

ꝙ; ſapida eſt.q;ᷓ ſuauis ⁊ bona. q; nutri
tiua.Nuꝑ famelica rabies/oia mẽbꝛa men
toꝛquebat.Aures interibãt in auditu va/⸗

nitatũ ſeculi.ardebat lingna ꝑuerſis ſᷣmo/
nibus. oculi vanis aſpectibo defluebant.
Os turpi vileſcebat guſtu.tactus ꝓbꝛavo
luptate fedabat᷑. O qᷓ; ſubito euanuerunt

a me hec oĩa ꝑnicioſa deſideria/ ad pñtiaʒ

dulcedinis cibi illius quẽ miſiſti deſuper.
Da mihi dñe ſemꝑ hũc cibũ quo refectus
abijciã ⁊ faſtidiã venenoſum ac moꝛtiferũ

buiꝰmũdi cibũ.O dñne deus q; ſubito mi⸗
hi facile factũ eſt his carere.imo ↄtẽnere qᷓ
pꝛius deſiderabã.quoniã bonitas huiſpi
ritualis cibi/facit omnia mũdana arbitra
ri velut ſtercoꝛa.⁊ abominationi penit ha

beri. Concede dñe vt hec diſpoſitio diuti

us in me ꝑmaneat. Ita ſaue iocunda eſſe⸗

et beata. Sed heu ego miſera cito nimis
bunc guſtũ ⁊ ſapoꝛẽ amitto.quoniã nõ de

vita.me fateoꝛ indignam ad perpetuaʒ at

de me penitus tue mie ſubmitto.

Reditatio etoꝛato

ſuꝑ quinta petitione o

. EEE

ſicut ⁊ nos ⁊c̃.

„*

tia fraudata ꝑ infoꝛtunatũ ictum peccati.

Duo igitur ibo.quo diuertam: Ad meuʒ

certe reuertar patrem eũq; depᷣcaboꝛ vt me

ab hoc graui debito abſoluat. Etne repul

ſam patiar / ei ſuas deferam lr̃as.a ſuis ſe/
cretarijs ⁊ euangeliſtis conſignatas. DHis
obteſtaboꝛ ipſum me debere penit abſol⸗

uere. Siquidẽ pelre cotinent vrſi dimiſe
rimus alijs ⁊ nobis ipſe dimittet. Et ego

ex nũc omnibo dimitto ſicut ipe dimitti iu
bet. Opoꝛtet igitur vt ⁊ ipᷣe mihi dimittat
¶ Eiſi foꝛſan ipe vel alter qlibet mihi ob⸗
lecerit.q; nõ integraliter dimitto.aut ſince
re aut eo coꝛde quo debeo. Rñdeo mihi ſal
tem adeſſe deſideriuʒ dimittẽdi ſub modo

eEe uibo ipᷣe hoc fieri vult ⁊ iubet.et

cvtiq; ſatis eſt. Ita enĩ et mihi ſufficit

Vr dens mihi cõdonet.hoceſt vt ſit ei deſi⸗

qʒ hereditariam illius poſſeſſionem. Vn⸗

Bligata ſum plurimũ. Surgita
o obligatio hecex fatuis cõmercijs
aet cõtractiba cũ demone in foꝛo hu
ius ſeculi initis.cũ pꝛo momẽtanea vani⸗
tate bꝛeuiſſimaq; ac feda voluptate.ad ec⸗
nam dãnationẽ me aſtrinxi nec habeo heu
vnde ꝑſoluã.cũ ſim pauꝑ ⁊ omni ſubſtan⸗

riũ / infallibiliter ita fiet. ¶ Ex nũc igit᷑ mi⸗

deriũ mihi er integro ↄdonẽdi quẽadmo⸗
dũ ⁊ mihi eſt.qm̃ ſi hmõi ſuũ fuerit deſide

hi bñ eri / duͦ qſs apud me debitũ qcin

q; ↄtrabet iniuri mihialiquaʒ irogans
aut couiciũ dicẽs. Pꝛeſertim du hoc pᷣter

meã culpã accidet. ⁊ moxilliodonabo. per
hocenĩ mibi tut parabit᷑adit apud deum
bꝛo ↄdonatõe oim meoꝝ debitoꝝ. H q
dem ꝙ alios in me peccare libeat/ ꝙq deü
nõ vxoꝛẽ et eis debita ↄdonet. mipi eni p⸗
pꝛia peccata ſatis oneni ſunt pꝛeter hocꝙ
alijs ad peccandũ ſim occaſio aut pꝛo eis
poſſim. mibi conuenit alterius peccato ad
fnei vtilitatebeneyr.

Dꝛatio et medita/
tio ſuꝑ ſexta petitione oronis dñi.
non nucaeintemorionen.
UVis hen ↄſolabit᷑ hac deſolatam

rea nuncin inſichhe /luis fauulentijeme
moꝛti tradere moliunt᷑: q; etiaʒ a via ipᷣa q̃

lubꝛica eſt ⁊ tendẽs in decliue.inſuꝑ ⁊ ob⸗

ſcura plenaq; antris ⁊ ſerpẽtib: Quis igi

tur hinc me liberabit ⁊ cõducet ne in aliq;

iſtaꝝ tẽtationũ incidã. Nemo ꝓfecto niſi

dqucet ĩ terrã rectã.qui vndiq; laq̃os inimi
ci diſſoluetis et illuminabitis meas tene⸗

bꝛas.meosq; pedes ſtabilietis.

ſuper ſeptima pet

iretita.acetiã neceſſitas que mean
Er auoticte. Wultis mogis ſub⸗
dita ſum legi peccati qð ſine legeẽ. agitq;

in elege
frequẽter vt malũ qnolo id faciã. Quot

mihi inſurgũt motꝰ mali hoꝛis ſingul / q̊s

minime vitare poſſum. nunc temerarie de
glio iudicium ferẽdo.nũc dolẽdo de bono
ipſiꝰ.nũc de malo exultãdo.nunc meipam

plꝰdebito extollẽdo ⁊ mihi ↄplacẽdo.nũc
aſcengo ut de ignando unc ven lo⸗
quendo.nũc leuiter aſſerendo.nunc inde⸗
uote oꝛãdo. nunccomededo ⁊ bibẽdo. nũc
in aſpectu nunc in nuditn nuncnti au⸗

ice. Etne

hbãic mille laq̃is circũductã ac in va
nas tentatões pᷣcipitatã.in via hacin qua
gicula ſibi imminét ĩnumera/ ta ab inimi
cis qͥ nüc in aꝑto ſe echibent vim inferen⸗

petitione oꝛationis domini

Xpꝛimi nõ poteſt malũ quo ſuʒ ir

△D

.

Te igiturexoꝛo dulciſſime pater celeſtis.

vt mea tali malo liberes. vt tandema ma/
gno illo malo qð omne malum ſuperat in
boꝛroꝛe ⁊ anguſtia moꝛte.ſ.perpetua imu⸗
nis euadam aclibera.

angelũ ſuũ 2

d reliquos oẽs ꝑ mediũ eiꝰ.

lures continens partes.
Lorioſe angele dei quivnus es ex
yinclitis pꝛicipibo ciuitatis celeſtis
Rcuius cuſtodie diuina bonitate ac

pie oꝛdinatione cõmiſſa ſum/ꝑ eundẽ diri
genda ac ꝓtegenda. inſuꝑ ⁊ iuuãda ad in⸗
greſſum dicte ciuitatis bñ viuendo ac deo
parendo ſeruiẽdo.hoc die ⁊ hac hoꝛa me

grandis vrget neceſſitas ad terecurrere.HB̊ᷣ
pꝛofecto bene ꝑpendis ⁊ agnoſcis.Aſſum
ego tua paupꝑ ceca/in ꝓfundis ↄcluſa tene

bꝛis huiꝰ inferioꝛis carceris.in quo nibilẽ

luminis ſpũalis ad ↄgnoſcẽdũ bona glo⸗

rie celeſtis.⁊ id parũ claritatis qð illiceſſe

poteſt / in me eſt obuolutũ ⁊ circũductũ fu

mis ac tenebꝛoſis nebulis.de turpi ſceno

ac lutoſis paludib fetidoꝝ mee carnalita⸗
tis deſiderioꝝ ac terrenarũ cogitationum
eleuatis.Quãobꝛẽ incedere neſcio ꝑ vias
rectas in vicos celeſtis ciuitatis/vbi mihi
mẽdicare incũbit ⁊ elemoſinas meas pete⸗

re.niſi ab alio ducta vel alit᷑ ilumĩata. Te

igit᷑ pᷣcoꝛ dux fidelis appᷣhende manũ huiꝰ
tue excecate.deduc eã ꝑ vicũ magnũ ꝑadi⸗

ſi diſcurrẽdo hoſtiatim.vbi valeam clama

re.aduocare.gemere.ffere.anxiliũ imploꝛa
re.⁊ pauperi elemoſinã petere ꝓpter deum.
Vere paup eſt qui penitꝰviſu caret.quijq;
panẽ ſibi lucrifacere nõ põt. Trahe me q/
ſo ſpẽałr apud tuos ↄſodales / ceteros an⸗

gelos tuos amicos ⁊ domeſticos. vtiq; pᷣ/
diuites ⁊ gre bonis refertos. Exhibe illis
hãc mẽdicã miſerabilẽ/ ad elemoſinã ꝑci-/
piendã. Cũ gaudio eni recipiẽda eſt. eſt eĩ
bec peccatrix q̃ᷓ vult conuerti vt dicit ſalua
toꝛ xpᷣs. Ne ꝑdas igit poe gaudil qona
i

pꝓderes ſi ab hac mea ↄuerſione recederẽ ꝑ

defectũ victus quẽ nõ niſi meo queſtu ↄie
qui poſſuʒ. Ne igit᷑ me derelinqᷓs ne h̊ mi⸗
hi recuſes fidelis cuſtos.qᷓ;uis te pluries ꝑ

nipẽderim/ male iurãdo aut agẽdo in con

ſpectu oculoꝝ tuoꝝ qð nec facere debuiſſẽ
in ↄſpectu ſcune alicuiꝰ aut viliſſimi alte/
riꝰhoĩs.Cõdona mihi q̃ſo rurſus meã in⸗

ſipiẽtiã meosq; eceſſus. Sũ fateoꝛ ſtoli⸗

da deſes ac pᷣſumptuoſa. Noſti hoci ides

tue cuſtodie relicta ſum.ſicutegrota medi⸗
co.ſicut ceca duci. ſicut ſtolida et frenetica
ſuo gubernatoꝛi. Ideoq; neceſſe eſt vt me

ſuppoꝛtes in meis defectibo. alias enĩ inde
ſinẽter nec ſcirẽ nec poſſem abſq; erroꝛe de

uio mẽdicare ⁊ vitã meã queſtuare. Quo

cũq; ꝑgo aut ducoꝛ/illic muliũ obſcurecõ
ſpicio inclitã illã ciuitatẽ celeſtẽ. deq̃ tam
gloꝛioſa dicta ſunt. Illic velut in vmbꝛa⸗

culo pꝛoſpicio nouẽ angeloꝝ oꝛdines/pa
triarchas/ phetas/ aplos / mart yres. cõfeſ⸗
ſoꝛes ⁊ virgines.⁊ ſuper omnes ihm xpᷣm

gloꝛioſamq; eius matrẽ atq; ua ſum abun
danter munita ad ꝑcipiendũ elemoſynas
copioſas.Te igit᷑ depᷣcoꝛ amantiſſime cõ⸗
ductoꝛ qui me illuc ꝑduxiſti.vt ꝓ cõditio⸗

ne mearũ neceſſitatũ ab vnoquoq; peram
Em dona ⁊ gratias quib abũdannꝰ affu⸗
unt.Da mihi adituʒ. ↄfoꝛta me ⁊ doce me

petere. Erubeſco plurimũ ac vereoꝛ ↄpare
re ſed ꝓ ceno neceſſitas frangit legẽ.E xpᷣ⸗
cepto etiã mihi hoc facere incũbit. vt pul⸗

ſem. vt petã.nec recedã quãtũcũq; repulſa

donec aliquid accipiã. Ita igitfaciꝗ.

quaſi in . cta. Ofo ad ſe
Ds ſeraphin qui placido igne di⸗
y/uini amoꝛis incẽſi eſtis mutite mi
hi ꝑuã aliquã ſcintillã huiꝰ ignis.
Mittite inq; i coꝛ meũ penitꝰgelidũ.vt pa
rũ ad diuinũ amoꝛẽ incaleſcat. Per hoc eĩ
vobis nihil deperiet. Aut certe me vobis

tam ꝓximã faciatis.vt hinc excaleſcã.Co⸗
pioſa adiame materia ad hũc ignẽ cõ⸗

ſtruendũ. Affluũt ei diuina beneficia. In⸗

ſupꝑ ⁊ mea peccata.que ſimul iuncta/in me

ipᷣa nutrire deberet maximũ aliqð incendi

um. Vlerũ.frigiditas negligentie/ adeo pᷣ⸗

ualuit in me:vt vix aliquid incendi poſſit
He igit᷑ mihi iam alieni ſitis quin parum
aliquid veſtri ignis ad me incẽdẽdã meq;
inde purganda ↄp̃ᷣſtetis.ſic olim Iſaie fa⸗
ctũ eſſeↄſtat. ¶ Ad cherubin. Vos igitur
cherubin in quiba eſt plenitudo ſcientieet

ſapientie. erudite hãc ſtolidã indoctã.que
frrequẽter iudicat malũ bonũ.⁊ bonũ malũ
que ſemꝑ inter laqueos ⁊ trãſi ꝑiculoſos
inimicoꝝ verſat. Date mihiclare noticiã
qua valeaʒ hmõi ꝑicula declinare ⁊ abſq;

offendiculo incedere/ vias rectas. inſuꝑ
er deuz abſh enoꝛe me abſh inoꝛdinato

oquituranima 1

adiſuz ducta. Ofo ad ſeraphin.

—

edeolt
Vinbib

ginauuleo
E
emhie

fiaao
oinman
ſoſaoeſo
ſiomane
ſonmhi⸗
Cnfcäſäb
Cni
Apn
btn
conſpen
teneſen
nocere⸗
loanre
n.
bi

Pemimteni
inn
. ſadci

e wewe

abictgiec̃
udanctan

ai

niiupiun
gonne obß
uuntivſt
ogunmnn
naticineg
in ieſt
n Vosigen
Audoſcnte
Gindoczd
hitboninn
riſt iaue
hicuenma
Neinmette
R

q detractione.

17

mirac

.

nam magna illa pmia mihi repꝛomiſſa ꝑ⸗

fauoꝛe cognoſcere. vt clare ⁊ ſincere diſcer⸗

te ex vna.hoꝛrendaq; illius ignis gebenne

toꝛmenta mihi cõminata parte exaltera.
Que vtiqʒ ſi diligenter ⁊ viuaciter an ocu
los ponerẽ/ ſimul cũ bꝛeuitate manſionis

mee in hoc moꝛtali coꝛpe: nũq; peceatum
admitterem.

Athꝛonos. Vos throni
in quibs pꝛopter pꝛofundã humiluateʒ ac
pcipuã reuerentiã que in vobis eſt ad ipᷣm
requieſcit acreſidet deus.inſuꝑ ⁊ ſua iudi⸗
cia exercet ſicut iudex in ſuo throno.impe⸗
trate mihi illã humilitatẽ/ illãq; ad deũ re/
uerentiã.per quã ſe dignet᷑ in me collocare
et requieſcere. Ad hoc eni creata ſum ⁊ hoc

ſic vtiq; obtinebo /ſi vobis in hacfuero cõ

fſoꝛ mis ſicut ⁊ ipᷣe repꝛomiſit. ¶ Ad dñati
ones. Vlos dñationes impetrare mihi pꝛe

coꝛ plenũ dominiũ ſuꝑ coꝛpus meũ.ita vt

in nullo me ſue ſubiectioni reddat obnoxi

am. ¶ Ad pꝛincipatus. Vos pꝛincipat
reddite me ſubiectam ſublimioꝛibo ptãti⸗

bus. abſq; murmure abſq; rebellione abſ⸗

teſtates eripite me ab aduerſarijs meis om
nibus.quibovtiq; talis eſt poteſtas.cui nõ
eſt aliqua ↄꝑabilis ſuꝑ terrã. ¶ Ad virtu⸗
tes. Vos virtutes facite intra me miracu⸗
la.me ꝑ peccatũ moꝛtuã reſuſcitãtes ⁊ infix
mam ſanãtes. Cum excecata fuero/viſum
reſtituite.cum obſurdata/reddite audituʒ

et ſic de alijs ⁊ ſiquid moꝛtiferum autvene
noſum bibero.ſ. per malum cogitatuz aut

pꝛauã delectationẽ/facite vt mihi non no⸗
ceat ꝑ ↄſenſum. Sunt hec pſecto pꝛeclara
iracula longeq; viſibilibus pꝛeclarioꝛa.
Ad archangelos. Vos archangeli. nũ⸗
te mihi quãtũ opus ẽ / ſublime fidei my

ſteriũ.⁊ quo a me vel ab alijs ꝑ me inſtruẽ

„

dis in maioꝛi veneratõne habeatur. obſcu
ras ſacre ſcripture ſnias elucidate.Et ſpẽa
liter tu ſancte gabꝛiel/ per ſanctà inſpiratio
nem mihi denuncies rumoꝛes placitos.ſi
cut feciſti beate marie matri dñi⁊ ʒacharie
Et tu inſuꝑ ſancte michael qui es cuſtos
et pꝛinceps eccleſie.qui viciſti draconem/⸗
hoſtem ſcʒ infernalẽ.qui pᷣſentas aias ante
conſpectum dei/⁊ impetras eccleſie pacem
tene ſemꝑ illũ inimicũ in tuis vinculis ne
nocere poſſit.⁊ me in deceſſu ab hoc ſecu⸗
lo ante conſpectũ dñi pñtata in eterna glo
ria. ¶ Ad angelos. Vos angeli nunciate

Demendicitate ſpũali

poteſtates. Uos po⸗/

poꝛtuna pꝛo me ant quibuſſibet alijs. pꝛe
dicando exhoꝛtando vel aliud quodlibet

eercendo. ponite in oꝛe meo verba ſancta
et ſalutaria que ſint ad edificationem meã

et alioꝛuʒ.nec aliqua fallacia aut verſucia
quecũq; valeat pꝛeualere. In triſticia que
non eſt ᷣm deum afferte conſolationez. in
deſolatione me confoꝛtate de erroꝛe mere⸗
uocate. Emollite coꝛ durum/ deuotionis

aridum lacrimis rigate. mentis illumina⸗

te tenebꝛas. In laudibo dei mihi ſitis co⸗
mites.in exceſſu me repꝛimite.in bñ factis
roboꝛate.aduerſus omes aduerſarios me
os adiuuate.humiliate me in pꝛoſperis.ex

tollite in aduerſis.in mea pauꝑtate ꝓ me c

qſtuate.in infirmitate ſanate. in hoꝛa moꝛ
tis me viſitate.auiſate.excuſare.liberate.

ſaluate. Sunt hec veſtra officia km verita
tem hiſtoꝛie ac ſcripture ſacre. Speciali⸗

ter tu raphael ſancte. deduc me per viã bo⸗

nam. ſicut duxiſti tobiam iunioꝛem.et per

te talis mihi acedat pꝛofectus.qualis per
tuum ſapientiſſimũ conſiliũ/ acceſſit patri

BDoon poterit queſo inuenire ſubſt
n dium refugiũ aut miam hec pauꝑ
cula miſerabilis aia apud tot pꝛin
cipes opulentiſſimos atc potentiſſimos in

felici patria. in vrbe beata. in loco totius
amenitatis ⁊ ſuꝑabũdantie.in tẽplo pieta

tis ⁊ caritatis regnantes: Quãdiu queſo
clamabo ⁊ eiulabo ad eoꝝ oſtia petẽs pau
peri panem pꝛopter deum. ⁊ nemo aduer⸗

tet? Quãdiu viciſſim diſcurrã ⁊ pꝛocũbaʒ

ad pedes eoꝝ. ⁊ nemo ſuccurret? O pauꝑ⸗
cula deſolata vbi pꝛo dei reuerentia pꝛofi⸗
cies.ſi hic repulſam paſſa es ſi bic miaʒ nõ

es ↄſecuta: Si hic elemoſinã gr̃e ⁊ indul/⸗
gentie non impetres.qͥs alibi te ſuſcipiet:

O felices o gloꝛioſi ſancti ⁊ ſancte dei oẽs
totiẽs audiui magnũ illũ amoꝛẽ ac fauoꝛ?
ↄmẽdari /quem geritis ad pauꝑes ⁊ miſe⸗
ros atq; indigẽtes peccatoꝛes.inſuꝑ ⁊ illa
veſtroꝝ donoꝝ largitatẽ ⁊ ſuꝑabũdantia
elemoſinarũ. Heu ero ego omnibo alijs in
felicioꝛ.deſpectioꝛ.indignioꝛ.magisq; re/
iecta: Deficiet hec pꝛopter me vr̃a ↄmen⸗
datio: Ceſlabit fons ille vre clemẽtie ma⸗
nare.ne ſola ego bibã? (laudent᷑ mihi ve⸗
ſtre ſupplici / man veſtre. que cereri z

—

atio ad omnes

4—
7 .

aperte ſunt: Veſter pfecto theſaurns ꝓpt
me miĩme decreſceret. Non aderit quiſq; ex
vobis qui ſuſcipiat banc pauꝑculam alie

nam ſub ſuo ſaluo ↄductu que dietim peri
clitari minatur: Non erit qui ex ↄpaſſione

vel hoſpitẽ coliar uurvelutvns ex mini
Satis pꝛofecto mihi eſſer ſi ex his velvnꝰ

me benigne ſuſciꝑet. ⁊ inter ſuos vltimam

ſtatueret. Oõ ſi in ceteris inuenta ſim vi⸗

liſſima indigniſſima infeliciſſima.grauiꝰ

q; ceteris exceſſerim.eo magis veſtrã meis

nõ opus eſt mia qui carent miſeria. Scio

quippe ab altero veſtrũ eẽ dictum. ꝙ vbi
abundauit delictũ/ſuꝑabundauit ⁊ gratia

Si mea pedibe veſtnis indignãter abijci⸗

tis aiaduertite que me velitis eſſe facturã.

inſtruite me quo pꝛoficiſcar miam repertu ¶

n1. Saio veraciter no alibi hoc faturum.

ſm doctrinas veſtras.etiam vſq; ad nouii
ſimũ moꝛtis ſuſpiriũ/ ſpem haberi debere

CLeniſſime en tenetex crediie mea vobis
nõ diſceſſurã/etiã totiens quotieus repul⸗

ſam. donec a vobis aliquid elemoſyne pꝛo
mea pauptate ſuſtentanda pcepero. Qõ ſi
languere aut male pire cogar hoc coꝛã ve⸗
ſtris ocuł faciã: vris aduoluta pedib cla⸗
mans ac veſtrũ imploꝛans auxiliuʒ. Poſ⸗
ſet ne hoe veſtra benignitas admittere. ve⸗
ſtra clementia ⁊ humanitas eſtimo vtiq;

nõ. ¶ Cõmemoꝛate vos gloꝛioſi ſancti

nõ ad veſtrã verecũdiã loqnoꝛ ſed ad meãâ
ingentẽ neceſſitatem.ↄmemoꝛate inq̃m q;
iu eo carcere in eo exilio in ea pauptatis re
gione. vbi du fuiſtis voluiſtis vtiq; liben⸗
ter aliũde iuuari. aliũde ↄfoꝛtan. Id ergo
et vos nũc mihi facite qdð tunc vobis fieri
deſiderabitis. Illa diſtribunite mihi gram
que ex gra vobis pꝛidẽ donata eſt. Dõ ſi
alter vrm mihi ipꝛoperet ⁊ dicat me longe
plus fedatã ⁊ pfundatã in ſceno peccati qᷓ

fu erint illi gloꝛioſi ſancti.fateoꝛ pfecto ita

eſſe. Sed vñ hoc eis: Hõ niſi ex gra idul⸗
tũ eſt.Ex eadẽ q ppe maſſa peccati mecũ ex
titere.pni ad malũ ab adoleſcẽetia ſua. niſi
ſupa bũdati mia dei furſſent pᷣſeruati aut li
herati. Et exinde magis obligantad graʒ
impedenda vt illa eo liberali diſtribuant
quo largius ⁊ copioſius acceperüt.

amilie dignetur aſcribere

mens ptes aliqñ geſſiſtis. Suz qppe nüc

7*

ens loquoꝛ imo veraciter hic plurimum

tis aut cui alteri benefacietis:

ummo veſtro regi atq; imꝑatoꝛi. Is fecit
et inſtituit vos in ſuos elemoſinanos.qui
bus incũbit indigentiba neceſſaria imꝑti⸗
ri. Specialiter te virgo gloꝛioſa inſtituit
theſaurgriã gratie.matrẽ miſcðie nutriceʒ
oꝛphanoꝝ.deſolatoꝝ ↄſolatricẽ.aduoca⸗

tam ⁊ cõſultricẽ.Ad te igit᷑confugio.te re⸗

quiro ꝑ iſtoꝝ officioꝛuʒ virtutes/ne mihi
deficias in hac diſtricta neceſſitate. Impti
re mihi detheſauro gratie. nutri confoꝛta
et conſule. etſi nõ ꝓpter mecũ ſim indigua
omni munere gratie,/ tamen pter te ⁊ ꝓpter
tibi ↄmiſſum officiũ legitime ſᷣm inſtitu⸗
tionem ſummi regis exercenad.
Dbuc dico vob

dis o glioſi ſancti dei
adelemoſynã vram pꝑcipiendũ. Cognoſci
tis haud dubie ſignetũ hoc.nõ enĩ ignoꝛa

tis qm̃ ſine ſpeciali dei inſtinctu/ nec poſ⸗

ſem nec ſcirem ad vos ꝑtingere ꝓ requiren
dis vr̃is elemoſinis. NHoõne ergo veniẽs cũ
ſigneto/a vobis audiri debeo ⁊ veſtraʒ ali⸗
moniã ꝑcipe: Infallaciter enĩ me deus ad
vos mittit.quos nouit huiuſmodi elemo⸗
ſinis abũdare. Ne igitur me coegeritis ad
ipᷣm reuerti ⁊ de veſtra repulſa querelaʒ ex⸗
ponere.Loquoꝛ vt pᷣſumẽs/fateoꝛ.ſed ne⸗
ceſſitas mea ꝑte ec vna ⁊ diuina benigni⸗

tas ex alia metranſmittũt ad vos.⁊ hũcau

ſum ſic loquẽdi pᷣbent.quoniã vt verũ ca⸗

nit ꝓuerbiũ.QOð dũs ↄcedit/nõ iure ſfami
lis dñs liberales hba
Ded foꝛſan mihi dicʒ

lia denegabit. Lih
bebit ſeruitoꝛes. ¶ Deq foꝛ ſan mihidie
aliquis. Qũ deus(vt aſſeris) cibi velit ele⸗

moſynam impendi / ab illo peies. per ſe

Os quidẽ eſtis in ſumma pꝛoſpitas
e in honoꝛe atq; felicitate.Non inui

gaudeo:Sed quid factura ẽ illa veſtraſo⸗
roꝛ miſera. degens hic deoꝛſum in tãta mi
ſeria ⁊ tanta neceſſitate:! Hire durum eſſet
coꝛ veſtrũ atq; innaturale niminʒ/ſi illam
perire ſineretis aut a canib infernalib qͥ
bus vndiq; vallata eſt deuoꝛari.pꝛeſertim
cũ occurrere valeatis.⁊ ad vos exclamo et
extendo manus.lacrimis vndiq; ꝑfuſa ve
ſtrum petens auxiliũ.Nõ peto vr̃am gloꝛi
am autveſtras diuitias. Eripite mea moꝛ
te.⁊ mihi ſatis eſt.Oð ſi veſtraʒ ſoꝛoꝛẽ bec
vos depcantem repuleritis.q̃m queſo au⸗

Abimini reſpicere.ſaltẽ obedietis deo

oés.ꝙ apud meẽ ſignetũ ſũmi regis

Ne

Ggieiv
ſingtal
Nybcor
gligand⸗
ſontradſi

in morit
mnihietre
ginpolten
Gönonev⸗
recheenitt
9ſontocäi
Almien
chonnien
obiets
lerſario

ä

— ₰

De mendicitate ſpuͤali

wnit
Chn ipſum eni ſi volet tibi q petis largietur. MMM
. ipſin ibi qð petis largietur ne fateoꝛ nictꝗ eſſyzgpſangof
rht At ego rũdeo. OQue gra queſo ſe giett⸗ hoc me fateoꝛ ↄuictã eſſe ⁊ dignã om̃i op⸗
Rn go rũdeo. Que gra quelo ſanctise pꝛobꝛio.Hic itaq; nil al z Jan uſſi
rnurni habẽda. ſi nullo ſuo medio mibi deus ꝓ miſericoꝛdiã n Aliuceſngdͤso⸗ niſt
unn perſeipᷣm ſubueniret? Qua inſuꝑ ratione et indulgentiã. 1. Ur lſericoꝛdiã inqm
mnizſln gratiaꝝ elemoſynas ad ſuꝑeffluentẽ men⸗ vobisc; bocrß d hecl .ocarie ⸗
nimihz ſuram accepiſſent ſancti/ſinõ inde ceteris pugna ſu 107 um ſufficiat. Si centiesa
miptenn indigentibo eſſent diſtributuri? Itaq; hec impatoꝛ ere ellar, enetar reiteriud;
weatanee dei voluntas eſt / vt ſuos veneremur ſan⸗ lis mee becitiants cher heceit penetns
ücgiin ctos.illos depcantes ⁊ requirẽtes /illiq; no ſic munita ſim ⁊t lei Amctnigagiing
offnen bis ſuccurrãt ſuas nobis donãtes ⁊ imęti vt amodo nõ rei et in me ſulcipia animñ
Pieten. entes gratias. Laleʒ quidẽ decet dũm/ta⸗ ſarij ſepe dicti enakar ad illius mei aduer
thnide les habere elemoſynarios.que videlicet qʒ tium. qqs ſuis 6 aced maledictũ cõſoꝛ⸗
nqacbn relas verecũdoꝝ pauperũ audiãt/qui ſine ampli⸗ meno den ijs ꝓmiſſis ⁊ cautelis /
ng io pꝛincipem adire nõ audent. perterflon wtlaga debilr egrocgetpie ſu⸗
enög rſus quero. ꝓpter quid me repelli⸗ ltra vi vticha ebili egrota et ꝓſtrata
ltenong E e repelli⸗ vltra vires exigetis. Facile fateoꝛ ẽ
obeiin Nis: Si Apter peccata mea que aduer triũphũ ſumere. z01 ſunn eſateoꝛ Ede me
unta um me clamant atq; obijciunt.heu queſo Hec eſt mea mieri ö aaereplaen
rNn dabitis vos potius audientiã fidẽq; et fa⸗ ligentia qua debe . vat plus eſtdca di
n nwoch his cruentiſſimis aduerſarijs/non ſubſidiũ.imo in ſoe ſanünnolerabeſes
S modo meis verũ etiã ⁊ veſtris quos miro et inattenta. Et h e een
Henner. modo exoſos habetis q; veſtre ſoꝛoꝛi au, H oceſt heu vnde ſime do⸗
1 perculc que vci;aratimaeſt facrumndei leo. qð nũcqueroꝛ ⁊ deploꝛohoceſt pꝛo q
unn veſtri ſũmi l Aelamanttaren dei vos depᷣcoꝛ ꝓ quo vr̃is aduoluoꝛ pedib.
ue, ſtrepitũ magnũ Exclamant fateo? 7 ꝛo quo vr̃aʒ interpello gr̃am ⁊ pᷣſidiũ po
Nplenmi repitũ magnũ veſtris auribo ingeruntad ſco vt ex nũc ſim robuſtioꝛ magisq; ſolici
D uerſarij iſti ſcʒ peccata mea.meq; ſibi obli tord uſtioꝛ magisq; ſolici⸗
n gatã aſſerũt / cũ illa cõmiſerim ſhacpoderg uoraniist agfete, mels aggrrlſi
* men. ¶¶ Suete. ſilete.: infideles aduerſarij Inime opus EC(o gloꝛi ðẽ
in vos repꝛobo ⁊ abnego ꝑ vos enĩ qꝛ nimim NVEeſtra ͦ s ẽ(o gloꝛioſi ſancti dei
decepta ſum peniteo.Decepta ſum / nõ de ANelrn luitias veſtrã gloꝛiã in alij
fnifin pta ſum peniteo. Decepta ſum / nõ de onninui dũ mihi ſuccun
I medietate iuſti pcij. ſed in toto. Iterũ igit peto pᷣter verbũ 7 Vegmnitis ei vh
atq; iterũ doleo. vos fugio ⁊ maledicociu⸗,; i.2 vt ꝓ me apud deũ quibꝰ
Kiſncidid ſtumq; bellum aduerſe 15 vos cde ni ruaſe mnihinenlidignaeſ
inae vtiq; bello mipideherel⸗ auxilio omnes dcgcanae, weiacian. anguſtam
MZM qui partẽ dei fouent. eiq; fidelit lecti e veſtra caritatẽ/ veſtrach largitatez. vt
Walgl Ankradiſidcluratetenent, deiiter ſubiccii mihi pPenegcris Iucnnabiis appeeſtmo
nan Lid queſo glioſi milites ði aliud fa denti illi titrec nadenani⸗ ſirhor
8 cere valeo dicite mihi. Si temerarie a ac r n0218. Et tamen
apnmul saliqͥd oꝑata ſum.ſi in ieno ranbenff emo nae ünscenſen llenus ecam ſae
Geut in vno ae ĩmo mille milleſies. nõ aliud occiſoꝛ cgicorae . on v den ae
aittnnst mihi eſt remediũ / qᷓ; ſi Ssnenireroar cclo en coꝛaei e aut ꝑ aliuʒ
nnn q; in enann ane nohe 1 iqut R—8NRSTST——— iinrer rereſt⸗
We O o npatoꝛ duplice pꝓ me apud deũ nõ intercedetis cuʒ ſi
anannen re.Hoc aũt faciẽdo/ mihi vtiq; eẽ debetis chꝛiſti tercederis enz ſinm
Ne äs ꝛiſtiana ⁊ veſtra ſoꝛoꝛ in fide icd
iemlune ↄſoꝛtio.cũ id fiat in honoꝛẽ illiꝰ quẽ tã ſin faciendũ inſtantiꝰ i. idecvos adid
Art. ciendũ inſtantiꝰ interpellem. pᷣſertim cũ
R gulariter diligitis atq; honoꝛatig ⁊ id vti⸗ vos in n Peltein. Mertinon
lence no⸗ vtt ullo defenderim? Et ſi offendi
Awocbirn HB Zuenienter facere poteritis. Sed me leo veni p et — * ene 1.D0
* ni Arr⸗ dme ſeozy o. Cũ pꝛofecto talis ac tãta
inni⸗ obijcitis q, minꝰ debito hos pſequoꝛ ad; ſit veſtra dilectio tã actãta
—R irſus paciſcẽdo ⁊ ractãdo.illosq; huma ter ac decenter peto.mihi . .
niter recipiẽdo amand bonoꝛando⸗ cdecenter peto. mihi recuſetis. Oõ ſi
Getunken Adb ndo atq; honoꝛando: feceritis / bene mihi vtiq; erit. qm̃
ticcis d hoc pꝛofecto quid dicam ignoꝛo. ne mihi vnq; rit.qm certa ſuʒ
röpbin ſantomnes allegationes mee Sagom el Faga deum infallaciter impetrabitis qͥc
leen . inia quid pzo me petieritis. Cur enim vellet
ipſe me vos depcari veſtramq; oꝛationem

mboꝛ ⁊ cõſuſio imuüt ſuꝑ faciẽ meam. In

“

W
E
WW

ad mei inſtantiã ſicut inceſum dirigi ĩ cõ⸗
ſpectu ſuo.niſi vos duceret audiẽdos. Nũ

q; vobis talẽ afferret cõfuſione. vt vos va
cuos a ſe repelleret. Que etiaʒ eſſet illa vra
ſideriũ vrm in oi⸗/

felicitas ſi ũ replereret᷑dei
bus que expoſtulatlts.
BDhbuc pᷣſumã amplius ⁊ dicã. ꝙ de

ſit meü refugiũ in omnibo neceſſitatib me
is. Cum igit᷑ h̊ pceꝑit deus ⁊ ſub hac fidu

cia vos interpello.quo modo credi poterit

ꝙ vnũ iubeat ⁊ alterũ faciat.atq; ita mihi
nõ ſuccurratis: Jubet quippe ꝑ voſipſos

vi ſemp ſit ſpes mea in ſuaʒ bonitatẽ.⁊ ita

vtiq; eſt.in tantũ vt etiã ſi me occidere vo⸗

luerit/nihilomin? ſperabo in ipᷣm. non igi
tur ob aliud vult me ponere ſpem in ſuum

auxiliũ.niſi quia vult ſuũ ⁊ veſtrũ au xiliũ

petenti/ aſſiſtere. Qð ſi mihi quis dixerit.
hoc intelligendũ eſſe dimodo bona⁊ ſan/
cta ſit hec ſpes mea ⁊ nihil cõtra mandata

eius admiſero. Heu me hoc eſt pcipuũ.p⸗
pter qð bonũ arbitroꝛ ponere in dno deo
ſpem meã.⁊ eius inniti auxilio vt videliq;

ſuo munere mihi ſit ꝑſeuerantia in obſer⸗
uantia mandatoꝝ ſuoꝝ.⁊ tandem in extre

mis inueniar in gra ſua.⁊ in ſuo ſeruitio.

Et ſi nõ concedet᷑ hec mihi gratia intuitu
pᷣcũ mearũ /ſaltẽ concedet᷑ ꝓpter diuinũ mã

datum quo ſtimuloꝛ ad petendũ.

DOnſidero inſuper ꝙ ſi veſtrum qui⸗/
libet/vnius diei indultum ſeu remiſ⸗

ionem impetrauerit/ magnis abundabo

dinitijs. OMinime autẽ difficile eſt ita im/
petrare ĩmo longe plusq; petere pᷣſumereʒ
quoniã et ſi magna recipere nõ merui/ve⸗

ſtra tamen largitas expoſcit vt magna mi⸗

hi tribuant᷑ſed ⁊ mea ingens neceſſitas p/
ſidium magnũ efflagitat nõ alibi qᷓ; apud

vos inueniendũ.¶ Oð ſiquis dixert hãc

elemoſynam bonis operibo ⁊ legitimis ad

vos obſequijs eſſe mihi conſequendã. Re
ſpondeo ꝙ iam eſſet elemoſyna quodãmo

do vendita nõ donata.q;uis tamen etiam
id modicuʒz honoꝛis qð vos interpellans

meq; ſubijciens ⁊ humilians vobis impẽ
do quodam iure poſtulat vt quadam vi⸗
ciſſitudine mihi ſuccurratis.atq; ita nõ in
vanum ſpem meam atq; refugium in vo⸗

bis poſuerim.¶ Fateoꝛ quidem ne nõ cõ

dignum ad vos habere honoꝛẽ ⁊ amoꝛem

ſed debilis ſum viribo ⁊ facultatibo inops.

peros veſtrũ ⁊ per veſtrã doctrinam
mandatũ mihi dedit/vt ad ipᷣm ⁊ ad vos /

De modico autẽ modicuʒ grate ſuſcipienꝰ
dum eſt. Itaq; dum ero locupletioꝛ in do-
nis ſpiritualibo abundãtius ⁊ opulenno⸗
ri coꝛde vos honoꝛabo vos amabo.iDi

co inſuperqꝙ noui perſonas aliquas abſq;

lr̃is/etate etiam iuuenes.quarũ conuerſa,⸗

tio ab vtero fuit in campis.que nihilomi⸗
us vehernenn affectu largiendi alijs
um

das in terram pꝛoijci ⁊ exponi vermibus.

fuit hoc nobile teſtamentum. OQð ſi vna
parua ſcintilla caritatis.tantum opus hic

deoꝛſum valuit efficere tantamq; ſuſcitare
fflãmam exterius ad ſubuentionẽ altenius
quid queſo eſſe debebit apud veſtrã abun
dantiſſimã ardentiſſimãq; caritatem circa
nos pauperes.qualẽ emittet ille ignis flã⸗

Lonuerto pᷣterea conſiderationẽ men⸗
tis ad illam veſtrã caritatẽ atq; largitatem
quã dum hac moꝛtali vita fungebamini⸗
erga pauperes habuiſtis.vnde magnũ cer
tiſſimũq; auſum concipio ad vos inrape

landum. ſperans vtiq; mihi venire deſu⸗

auxilium. Cum indubie nõ diminuta ſit

per gloꝛiam veſtra caritas.imo ineſtima⸗

biliter aucta ⁊ ꝑfecia. Et ſi eni vobis deſit
miſeriamia tamen adeſt.cum illi ſins pꝛo
Kreneſonſußſerren eſt ꝑcereꝛ mi

ſereri.¶ Hon ſufficeret tempus neclingus

aut intelligẽtia illa numerare pietatis oꝑa

que vobis veſtra ſuaſit caritas erga paupe

res exercere. OQueenĩ egritudo miſeria aut
pauꝑtas inuaſit homines/cui moxnõ eſſe
tis pᷣſidio/ſanãdo ſuccurrendo.famẽ ſitim
algoꝛem patiendo vt alios paſceretis ⁊ re⸗
ficeretis.Alter veſtrum ſeipᷣm in ſeruũ ve⸗
nũdauit vt filium pauperis vidue de ma⸗
nibus hoſtium liberaret. Alter ſe moꝛtis
periculo commiſit vt hinc alium eriperet.
Alter dimſit veſtem qua indutus erat hye

me pꝛofunda vt alium nudum hinc tege-

ret. Alij nec metu moꝛtis ĩiminentis a pie/
tate ſepulture moꝛtuoꝛum aut viſitatione
captiuoꝛum reirabi potuerunt.Alij tanto
gratie pꝛiuilegio donati ſunt vt etiaʒ vita
functi de ſuis coꝛpoꝛiba oleum miniſtrent

ſanandis egruudinibus oppoꝛtunũ. Hec

autem que loquoꝛ non niſi coꝛꝑalibo defe⸗
ctibus ſublenandis deſcruiuni.quos reue

ra incomꝑabiluer ſuꝑant anime ſp jales

ibi nihil donanduz adeſſe viderent/
voluerunt id vaſculum in quo ſepeliri de⸗
buerant in elemoſynam conuerti/ſeq; nu⸗/

mgam. quale inſuper opus demonſtrabit ·

dunuume
lunfeel
ancue⸗
donnd⸗
Sbe
onio
uppe
Natoii
Ningen
bocy⸗
Ulnün⸗
ſendeſa
ſenimmi.
iczr
Odde
Woron
guivo⸗
ſdi⸗
fſent
torlbo
Sana
Nimũt
Nero
dootedr
oloresg
nvetr
ſirpone
Ktoalcſe

anminn
enghnn
Engnnn
enpier
Swwngnl
mN
Amnwuſt
vonnchma
iwbsdeſt
lfnsro
goemmi
nsnechmgn
dpianrsort
nsagpan
momaur

uimertild

aco miſn
Gnumwvt
iruhui
Snrdeftu
lokmrns
lumaeren
msanbſe
unbinctege
mennsaN
uunſtnen
m. Atme
a
ummntr
phemmitr
cpbin
un oeel⸗
muen

7
4 4

De mendicitate ſpũali

mndigentie ac neceſſitates. tãto illis piclo⸗

ſioꝛes/quãto coꝛꝑi moꝛtali pꝛeeminet aĩa
Imoꝛtalis.⁊ moꝛs eterna magis timẽda eſt
; tꝑalis ⁊ tranſitoꝛia.Cum igit᷑ nihil vre
caritati iam deꝑierit/imo multum accreue
rit ꝑfectionis/quãto magis nũc q; tũc ſuc/
curretis: Succurretis inq; mihi vos in⸗
ſtantiꝰin tãta neceſſitate requirẽti.pᷣſertim
cũ de his mea ſit ad vos obſecratio que lõ⸗

ge plus diuinũ honoꝛẽ ac veſtrã laudẽ cõ⸗

cernũt/q; quelibet coꝛpoꝝ ſubuẽtio Et
vere ita eſt ꝙ etiã in carne viuẽtes/maioꝛ

longe caritatẽ ad ſalutem alioꝝ demõſtra⸗
ſtis qᷓ; lingua ſufficiat expꝛimere. NHec eti⸗

am quãlibet acerbiſſimã penam aut moꝛ/

tis quodcũq; hoꝛrẽdũ genus ꝑhoꝛruiſtis/
dum in medijs toꝛmentis/conſtanter ver⸗
bum fidei ſalutaris/ pᷣdicabatis.ad illumi

nandũ eos qui in tenebꝛis idolatrie ſede/
bant ad dirigendũ pedes eoꝝ in viam pa⸗
cis. Heu gloꝛioſiſſimiſancti.iam nec vos
moꝛi opoꝛtet nec hmõi ꝑſecutoꝛes?⁊ toꝛmẽę
ta ꝑpeti.ad mihi auxiliũ ferendũ.ad me ſa
nandũ.ad me illuminandũ.ad me deniq;
dirigendũ ꝑ tramitẽ virtutũ.nec aliud cir⸗

ca hoc peto niſi vt tmmõ ſenſeritis.vel do

toꝛib imunes / ꝓ me nihil hoꝛũ conſcia de

minũ oꝛauaritis/vt ita fiat quẽadmodum

fieri deſidero.⁊ tuncabſq; dubio fiet.ſiqui

dem nihil vobis denegandũ arbitroꝛ apa
tre mĩarũ. Mala quidẽ ſum fateoꝛ ⁊ vicjs

vndiq; irretita.id enĩ heu nimis experioꝛ.
Sed deo ꝓtegente / nõ vos pſecuta ſuʒ.nõ
vos moꝛti tradidi ⁊ nihilominꝰetiã ꝓ his

qui vos pſequebant᷑ etiã in medijs toꝛmẽ
tis dũ adhuc eſſetis hic ſuꝑſtites oꝛare co⸗-

ſueuiſtis.quãto magis nunc ab his ꝑſecu

pᷣcari curabitis. Condonate mihi obſecro

nimiũ foꝛſan pᷣſumenti ⁊ magna exaltanti
Merito enĩ inquã mihi vos humiliter ac

deuote depᷣcanti. aderitis adiutoꝛes atq;

oꝛatoꝛes qui iaʒ tuti in gloꝛia reſidetis.cũ

etiam veſtra recuſantib ac ſpernentibo pꝛe
ſidia.vosq; atrociter inſequentib/ volui⸗
ſtig adeſſe pꝛopicecc7cd.

E.

imimicis ei n deſaro inducere volerix⸗

⁊ vobis ſilẽtiũ indicite. Dicitis

Ecedite a me recedite inimici.
u qꝛ fruſtra ſanctos imploꝛo

fruſtra leuo ĩ eos oculos meos.
ro ſum repꝛoboꝝ· eterno dei

ci dei oẽs / diuinã ſuꝑ hoc voluũtatẽ cogno

ſcentes/nulliꝰ momẽeti me reputant.⁊ me/

as pᷣces aure ſurda ſuſcipiũt. O medaces

atq; infideles hoſtes.quis vos ſuꝑ hoc cer

tioꝛes feci? Certa quidẽ eſt hec de vobis
ſententia.qm̃ irreuocabiliter damnationi

traditi eſtis. Circa me certe non ita eſt.qim̃
ſi me dãnare deus voluiſſet/iam duduz id

facere potuiſſet.ſiquidẽ id dudũ demerui⸗
niſi mia eius pᷣueniſſet me. Si etiam me
dãnationi tradendũ decreuiſſet.mime mi⸗

hi ſuo munere hoc tam vehemens adeſſet

penitendi deſideriũ.ſuũq; patrociniũ me⸗

dijs ſancoꝝ ſuoꝝ interceſſionibo implo:⸗
randi. Scio pꝛofecto quicqͥd vos hoſtes
iniqui dixeritis.me nunc in ea adhuc vita

ſubſiſtere in qua mihi facultas eſt meã deo

pꝛopicio ſalutẽ operari. flecid mihidubi
to futurũ ſi in toto coꝛde ſcrutata fuero mã

data eius. Scio inſuper id me ſuo mune⸗

re ⁊ ſuoꝛũ ſanctoꝛũ pᷣſidijs hoc poſſe adim
plere. ¶ Sinite igitur hoſtes nequiſſimi

amplius ita me ad deſperationẽ pꝛoſequi

quia minime pᷣualebius.¶ Et qð ampli⸗

eſt / quicqᷣd in futurũ circa me facere dipo
ſuerit.ſua eni ſum. qua pꝛo ſuo vti poteft
libito inſtitui nihilominꝰquamdiu gratia

tempus ⁊ facultas ad hoc aderunt/ipſum

diligere optimũq; ac iuſtiſſimum iudicare

quod voſipſi omnes inimici veſtra in ma

lo impediente obſtinatione/minime face?⸗

re valetis in quo vtiq; veſtri ſtatus deteri⸗

oꝛ extat cõditio.cum ille vobis odio ſit cui

pꝛopꝛiuʒ eſt eſſe ſummũ bonũ.illũq; iniu⸗

ſtum ac cqrudeliſſimũ cenſeatis/ quẽ cõſtat

eſſe iuſtiſſimũ ac pijſſimũ.Abſit igit᷑ vt vo

bis ſilis fiam. Cur enĩ ſalui fieri non vale

tis niſi quia indulgentiam poſtulare non
vultis. Non itaq; ſic faciã/imo inceſſanter
indulgentiã petam ⁊ requirã. Ipᷣe etiã mi⸗

hi mandatũ dedit vt ſpem in ſuo reponaʒ
auxilio.quod minime faceret ſi me ſtatuiſ⸗
ſet condẽnare. Cur queſo mihi bone vo⸗

luntatis pꝛeberet initium/cui complemẽ⸗
tum dare non vellet?: Cur me ad meditatõ
nem ſui/inſuper ⁊ ad ſui cultus deſideriuʒ
cõmoneret.ſi nõ id me ſemꝑ vſq; in finem
vellet eſſe facturã? Idcirco Scitote falla⸗

ces inimici / illi potius quaʒ vobis fidem

adhibebo.nec ab inuocatione ſui patro⸗
cinij vllatenus deficiam. Diſcedite itaq;

binc et mala veſtra hoꝛa huc veneritis et

iudicio/ dãnationi obnoxia. ate ob id ſan

ad veſtrã ↄfuſionẽ.me ſinite mee of̃onida

re finẽ. Nec eni a ↄſpectu ſanctoꝝ quibus

aſſiſto nũc abibo / donec ſigno aliquo cer⸗
to mihi innotuerit me foꝛe exauditaʒ.Oð
vtiq; ſignũ nõ aliũde certius ſumẽdũ arbi
troꝛ/qᷓ; ſi in pꝓfunda humilitatemeos defſe
ctus meãq; pauꝑtatẽ recognoſcã.⁊ extoto
coꝛde/illis intercedentibo in dñũo habuero
fiduciã. Qõð ſi milleſies me ſeduxeritis ac
deieceritis / milleſies reſurgã.qꝛ mihi ſem⸗
per aderit aꝑta gre poꝛta. Illos in deſpera
tionẽ adducite.quidiuinã bonitatẽ igno⸗
rant ⁊ ſanctoꝝ potentiã.vel etiam qui eos
exoꝛare vel negligũt vel ↄtemnũt. Fruſtra
ti quippe eſtis fauentedño/veſtra intẽtio⸗
ne circa me.nec opus eſt vt mihi mea pec/
cata ↄmemoꝛetis/ inferentes hinc me cele
ſtibus pᷣmijs eſſe penitus indignam. Id
etenim ſcio. Sed ſcio.ꝙ pius ille meꝰ pat
ihs xpᷣs/meũ debitũ ſoluit ⁊ mea oĩa quo
tienſcũq; mihi diſplicuerint deleuit pecca
ta.mihiq; ſuo pꝛecioſiſſimo ſanguine/cele

ſte regnum lucrifecit ⁊ emit.⁊ hoc titulo et

nullo alio/poſſeſſionẽ huiꝰregni pꝛeſtoloꝛ
ſicut ⁊ olim ab illo gloꝛioſo beato bernar⸗

do in ſua viſione reſponſum accepiſtis.

Gidhbuc loqmtur

anima inimicis volentibo eam in deſpera
tionem inducere⸗-⁊ reſpondeteis.
NUicgd dicitis adhuc fallaces atq; ĩ/
fideles hoſtes Dicitis hanc meaʒ
ſpem.temeritatẽ quãdã eſſe ac pꝛe
ſumptione.qm̃ nõ eſt homo viues ſuꝑter
ram quãtũcũq; etiã grauis peccatoꝛ.q¶ nõ

ſe ↄfidat ſaluandũ. Sed plurima eoꝛnʒ re
ſtant que ſtultꝰnõ excogitat Dicitis inſuꝑ
multos vos in me cernere defectus/ quos
mime diſcerno. meq; obſeruatis vſq; in fi
nem cuũ me ſic inuadere atq; circũuenirep

ponitis vt paꝝ mihi ꝓdeſſe poſſit hec ſpeſ

mea/quã pᷣſumptuoſam temeritatẽ appel⸗

vndeſpero auxiliũ.¶ NHec pfecto per hũc

latis.cũ illius regis legẽ mimeobſeruem.
modũ me deijcietis oeoper nequaʒ

ꝗc deſpati.Nõ quidẽ dico mihi hãc adeſſe
ſiduciã vt abſq; obſeruãtia diuine leg ſal⸗

uari pᷣſumã.Eſſet hec indubie nõ ſpes ſed
pᷣſumptuoſa temeritas Hmõi ſunt q;plu⸗

res qui ſine penitentia ⁊ coꝛrectione male
vite/ deum eos ſaluaturũ arbitrant᷑ dicen⸗

tes non ideo eos deum feciſſe vt condẽnet
Abſit vt ſic ſpem meam inſtituam qͥnimo

curie ſanctos.ex quo his rũdi pꝛoditoꝛib⸗

ſumme cupio in melius refoꝛmani ⁊ legem
totam adimplere.ſine qua impoſſibile eſſe
ſcio me ſaluari Ad id aũt faciendũ mihi cõ
fido pᷣſtari vires a dño.⁊ ſuoꝝ ſanctoꝛum
ſuffragijs. ¶ Et q;uis iam ignoꝛẽ an ſim
in gra vel non aut ſi in ea ꝑmanebo.ſpero
nihilomin? ꝙ deus tandẽ meas illumina⸗
bit tenebꝛas ad dijudicandum illos in me
defectus.quibo foꝛſan ad pñs a gratia dei
ſum aliena. Idq; ipᷣm quotidie depᷣcoꝛ.vt
ſic de tenebꝛis meis lumẽ faciat ſpledeſceꝰ

re.ꝙ inimicis tandẽ dicere nõ incumbat.
Hos eam ꝓſtrauimꝰ. nos eam ſupauimꝰ.
Ipſum inſuꝑ inſtantius exoꝛo / vt me in⸗

ſtruat quo pacto legitima ſeu integra con⸗
feſſione vel quõlibet aliter / a peccatis q by
foꝛſan ignoꝛãs ſum irretita/liberari valeã

Et quidẽ videtis qualiter ego frequent

meipᷣam pparo. vt ſciã quid rnſura ſim in
illa extrema hoꝛa moꝛtis/qñ ſum a coꝛpo⸗
re migratura.⁊ ad id ſciendũ ſumme anbe
lo. Dit igit᷑ hec vobis mea rũſio videlicet
q celeſtiũ bonoꝝ retributionẽ peto ſub ti⸗
tulo ⁊ in ſpe mei gloꝛioſi redemptoꝛis ihu

xpᷣi/qui mihi ius in illis vendicauit.et ob

id ſuã mihi imꝑtiri miaʒ pcoꝛ.q̃ in pꝛimis
a peccatis meis ex mera ſua gra.ſuaʒ auer

tat faciẽ ⁊ omnes meas deleat iniquitates
et exinde me faciat ſue legis factricẽ ⁊ man
datoꝝ eius. ¶ Scitis ne hic quicq; dice⸗
re. Quid ad hec rñdebitis o vos inimici
imoꝛtales.qui veſtris fraudibo male mede

terrere ſatagitis:quid vobis ampliꝰ reſtar

replicandũ:Si deus ꝓ me.quis ↄtra me?

NDuis me accuſabit quis me condẽnabit:

Nõ vos ꝓfecto toꝛtoꝛes.nullã niſi quanta
vobis ꝑmiſſa eſt diuinitꝰ?habẽtes ptãtem.
Diſcedite igi᷑cũ om̃i vr̃a⸗
ninia. Reuertarad vos.glioſos celeſtis

inimicis/qui pᷣcipue in ↄſpectu vro/mihi

continuas parant inſidias.me quoad pñt

impedientes atq; impugnãtes.Nõ pꝛofe⸗

cto vos in hoc venerant᷑.Nũquid non ero
dũ veſtris aſto cõſpectib/vr̃a auctoꝛitate
pꝛotecta: Hũcius etiã in medijs hoſtibus
tutus erit. nũc aũt hos cernitis ꝑfidos ho

ſtes. ad meã que vobis velut nũcia dirigit
dirimendã lacerandãq; oꝛationeʒ niti.me

qʒ deoꝛſum de padiſo velle pᷣcipitare.Om
ni igitur iure illos odio habebitis.nec eoſ
audietis aduerſus me ſeu aduerſus meam
deuotam oꝛationẽ vociferantes. vos ini

itcũ omi vr̃a ↄfuſione ⁊ igno

glocgt
Cofaon.
lutqepe
ſaaucroe

Muaaute

galdües
ſciäinpe
ſpünesen

indigänn

les Kibe
llicinun
tenolen
lcno mno
ſybochol
ſno⸗ Qu
ſiecorepni
necmor
lin Aien
henerſn
ſantenn
gdergc
dekedu
hor inſa
meſcen.
inuidt⸗
cemereſt

eckcos,

nnernen

inneggcn
1parnse
bamii
kecofegnent

finſn

ſſumacne
fühummene
Amlonicctca
mnigwpſb⸗
Vnpnnsi
a
Anpins
fnſinner
ngumns
tan
ticdd
Wsiici
wmdenede
smmgrch
Aise
econdändbi
Nläniivnne
bärspünn.
yiſoreripe
glolvaits

ipdnn.

mmmnhi
nrqogdyßt
is öpoſt
iqnidponen
fnaudorue
Cdisboſthis
ns icenn
nicaudni
ningſie
Hapian⸗
Petien.
Aunanenn

——

Demendicitate ſpũali

poc videntes ac ↄſpicientes. Et ſi nõ alia

ſubeſſet vobis cauia mibi miſerẽdi pauxpi

veſtre ſoꝛoꝛi /iam diutius vos depcanti. q;

illoꝝ ſpꝛetus ratõnabilis. ⁊ gaudij ſubtra
ctio.qð vtiq; me vos repellẽtes.eis afferre

tis.poteritis nihilomin? debebitis meo
videre.me exaudire.acreplere.mee indigẽ/
tie ſaccũab vbertate elemoſynaꝝ veſtrarũ

yt ſic cuʒ gaudio ⁊ pꝛofectu ad patris mei

celeſtis bonoꝛẽ ⁊ ad veſtra laudẽ ⁊ gloꝛiaʒ
inſuꝑ ⁊ inimicoꝝ veſtroꝝ confuſionẽ. re/

uertar a vobis ecaudita.

Mꝛatio pꝛo aliis vi

uis ⁊ moꝛtuis / ſuper hoc verbo. oꝛate pꝛo

inuicem vt ſaluemini.

Sto ꝗꝙp ego adeo ꝑdita ſim acdeie
cta / vt p me nullã elemoſynã valeã
„ aut debeaz meo queſtu impeirare.
ſupplico ſaltẽ ne mea miſeria fiat nocume
to ceieris pauꝑibo magni hoſi pitalis hur?
mundi ac carceris purgatoꝛij· quos que⸗
ſtuo⁊ pꝛo quibo interpello. Satis quippe
ĩmo nimis magna eſt mea pꝛo me miſeria
abſq; hoc ꝙ ceteris ſim detrimẽto.ſed ⁊
teri ſatis abũdeq; ſua toꝛquent᷑inopia abſ

q; bhoc ꝙ mea eis infeſta ſit.dum mihi iam

ex officio incũbit hmõiꝓ eis queſtũ facere

aut qꝛ ꝑ eos ad hoc ſum deputata. aut reqͥ
ſita.aut rogata.aut qꝛ ob id aliqua recepi

tpalia. aut qꝛ mibi ſanguine iunctiſũt. aut

quia dũ eis vires ſuppetũt/ſile mihi bene⸗
ficiũ impendunt. erer ꝓfecto ꝓ his

ſpũales elemoſynas nõ poſtulare ᷣm eoꝛũ

indigẽtias.que multũ certe ſunt miſerabi⸗
les.Et haud dubie / nõ poterit elemoſyna
illic inutiliter accedere.qꝛ et ſi nõ huic ſal⸗

tem alteri ↄueniet. Hon eſt pauꝑtas.infir⸗

mitas moleſtia vel afflictio/qᷓ nõ inueniamt
in hoc hoſpitali atq; in pᷣfato carcere diriſ⸗
ſimo. Quidã nãq; ardetiſſima febꝛe luxu/
rie coꝛrepti/ adeo vehementer cruciantvt
nec ad momentũ reſidere aut q eſcere poſ/
ſint. Alij auaricie ydropiſi turgẽtes/indeſi

nenter ſitiunt. Alij toꝛpoꝛis⁊ acedie putre

„

ſcunt lepꝛa.Alijvelut canes furioſi.iurgijs
ac detractioniba ꝑſtrepunt.Alios poꝛcina
defedat crapula. Illos ira vindicãdiq; fer⸗
uoꝛ inſanire facit. Hos inanis gloꝛia tu⸗
meſcere. Alios abſq; intermiſſione toꝛq̃t
inuidia.ita vt nec alterius ꝓſpera patiẽter
cernere ſinat. Habet hic aures impias.Il
le cecos habet oculos.Ceteris coꝛ graui

M2

eſt qui ñ alicui ſubiaceat indigẽtie aut mi
ſerie.hic quidẽ plus.ille aũt minꝰ. ¶ Ouã

tũ vero ad eos qui carceri purgatoꝛij man
cipati ſunt/res ipᷣa patula eſt.pena ſeipam

manitfeſtat. Sũt nihilominꝰ hi / deo ac ſue

fa milie dilecti / poſt bꝛeue tꝑis interualluz

filij regis in gloꝛia coꝛonãdi.ac ꝓinde me⸗
rito eis elemoſyna impẽdenda eſt.Et cũ p

ſeipᷣis mẽdicare nequeant.Ego pauꝑcula
in ceteris ex ↄpaſſione moueoꝛ ⁊ impelloꝛ

vt iam dixi ꝓ eis mẽdicare.etiã ſi nihil hic
ſim ↄmodi ꝑceptura. Offero igit᷑ ſaccum
mee mẽdicitatis vobis opulentiſſimis ele
moſynarijs.imponatis larga munera/hu
iuſmodi infirmis ac captinis eroganda ac
diſtribuenda. vbi tam euidens inuẽta eſt
neceſſitas. Eſt pfecto pauꝑtas non ficta.
nec enĩ eſt pauꝑtas alia.que pauꝑtati pec⸗
cati valeat ↄpꝑari. Plures quidẽ veſtʒ· O

gloꝛioſiſſimi ſancti dei exꝑimento didicej

rũt qð nũc dico.ne igit᷑ me vacuã remiſeri⸗
tis a ↄ ſpectu vro.q t iuſto titulo ⁊ in tata
neceſſitate vos interpellere compelloꝛ:

gtio ad dommu »

ihm xpᷣm ⁊ ad gloꝛioſam virginẽ.

„

Certa ſpes ac finale refugiũ aĩiari
oN iu xpe redemptoꝛ noſter. ⁊ tu vir
go ſua mr gloꝛioſiſſima. Etſi ego

pauꝑcula/ apud ceteros oẽs ſanctos. elia

gre fraudarer. repulſãq; ab illis oibo pate⸗
rer.ↄfiderẽ nihilominꝰadhuc in excellenti

ſuꝑabũdãtia/vre dulcedinis/mie atq; lar⸗

gitatis vre bonitatis ĩmenſe. In vobis ſi⸗
quidẽ duobo ⁊ ꝑ vos celebꝛatũ eſt atq; ꝑfe
ctum nr̃e redemptionis opus.datiq; eſtis
ac ſpẽaliter ex officio deputati ad ferenduʒ
opem miſeris ⁊ recõciliandũ peccatoꝛes.qj
ſi vtiq; non fuiſſent/ nec tu domine Jeſu

rype humanitatẽ ſuſcepiſſes.nec tu dña glo

rioſa. fuiſſes effecta mater dei. Hic ſane re/
perio / meũ quidem carne fratrem / meuz eë
deum ac meu iudicem. Inſuꝑ ⁊ meam ſo⸗
roꝛem optimã illius quidẽ iudicis matreʒ

meã conſpicio factam aduocatam ac pꝛo⸗

tectricem. In his diues ſum.cũ in meipᷣa
ſim pauꝑrima. Apud hos quelibet neceſ⸗
ſaria mihi atq; oꝑtuna copioſe reꝑire va⸗
leo. qui vtiq; nihil vtile.ac ſalutare mibi

4

laboꝛat. Plurimis nec vnũ mẽbꝛũ validaã
eſt. Sunt qui ꝑ malã famaʒ vndiq; fetidi
ſunt. Et vt bꝛeui ſermone / multa q ad ple⸗/
nũ expꝛimi nõ poſſunt amplectamur/nẽo

denegabũt. Non egredient᷑ pꝛofecto erra mus / te miſitad me non dubito. Teergo
poꝛtã mee memoꝛie.ſi non pꝛius partẽ ſuę· equiſſimo iure benigne letiterq; debeo ſin
dulcedinis ac bonitatis guſtauero Atego ſcipere ⁊ non indecenter tractareaut
quidẽ inter hec duo tam tuta pꝛeſidia col; lere per impatientiã/tibi aut ininri neher
locata.quo pacto deficiam.cur nõ ſperabo gando aut aduerſus te unpeobe mem, 8
Cur diffidã.pſertim ſi nõ ab eis abiero.ſi rando.¶ Erraui fateoꝛ.venis ad meuſta
nonmaignannio conn Keerolongen me penam acceptura. Inſipiens ſum ac igna
auxiliũ: Et hoc vtiq; eſt ꝓ quo nũc inſtaa ra.venis me inſtructura. Deturpat
ter vos depᷣcoꝛ vos exoꝛo. vos inq; talen ac ſäato⸗navecorananad mm anaue
matrẽ taleq; filium.qui me talib tãq;ᷓ ſoli, agduenis. In deuium pꝛopero:accedis ad
dis boneſpei vinculis vobis iũgi ↄnecti⸗ dirigenqũ. Moꝛtem eternã demerui.ad li
qᷓ; voluiſtis.vt veſtra pꝛotegẽte gratia ni, berandũ me feſtinas. Grauibus op neſſ.
z Vobls valeam ſeꝑari.ſi tamẽ in nouiſ, ſum debitis releuare meßtencls. Rommn
1 n neee morits in hac ſpe ? gratia e u mea facie patris mei ihu xpᷣi.ad meuᷣli
. “.“ denuo appꝛoximandum reconciliandũq;
. huc pꝛofecta es. Cum his qui me oderũt.
ectt occidere querũt. inij conſoꝛtiũ.hinc me
n M damemilen mahn ce rcecata ſum ſur
eſic da.nimiũq; mollis ⁊ laſſa in omnibus mẽ
knamanmge ſt hiereandeo⸗ ur eua nü fᷣm inſtitutũ geſt buptoctel mats
goρ aâa0 ε öâvoluptates. 2 ꝑiculoſos ri datũ ⁊ ↄmiſſionẽ optimi patris mei. ri
nos magni huiꝰmũdi marig⸗ Quid alibt ciaagorlli mlleütnage hinog mnae 1
tam ſtudioſe ꝑquiro/ quod longe abülnan frequẽter/ita me negle mmettoe la
tius tutiꝰ q; H ꝑatuʒ inuenio.diuitias.ho⸗ dere/p teme veluc tiaz dien ſüra ae⸗
noꝛes.ſapientiã.voluptatẽ?:Cur nõ expa⸗ nec digna ſum ad ſuã Goria porgtrch ſean.
nefſco.ne dies moꝛtis in eo ſtatu me poccaua us moꝛtẽ merui q;ᷓ ali qualiber diſci. lin
pet. in quo meo deſtituta pᷣſidio. vadã pꝛie et potius hoꝛrendã geh nnächpatemm
ceps in ꝓfundũ inferni.vbi nulla eſt red,; ac mãſuetã coꝛreptõezj. Veꝝ te vnũ deñ
belo: Cur recuſo cur negligo. in eo ſocie coꝛ(o mea venerãda dña vt ea circameeh,
btimod intoe verſari / quoꝝ ſo⸗ miſſione quãa deo /nõ quã ab hoſte ſuſce,⸗
ul Blidis iſtat mn n adipiſci/ mala piſti/fungaris. Qdq; tuã pꝛo mẽſura mee
hbec ingratirago magna inſn Rneabhren fasue⸗ tis miliges oiſciplinen no meſa
do veni⸗ valncro Bat ggig aurilc actus nec ſignũ quodlibet in me diſplicen
ihut ebentamſſmg. dulciſſime par tie aut amaritudinis aut indignationis/
tia ouis illa ſi ig ueſe enaler vig ma⸗ te retrahãt quo minus dulciſſimi mei pa⸗
ita eſt. Sum rilla fathellaveſianolacha aio ener n eman
dita elt. Dum ⁊illa fatuella deſigioſa⸗ npleas. ¶onge eni meliꝰme nouit qͥd
bũda filia. que nõ niſi tracta ⁊ coacta vult mihi expediat.fiat itaq; yt inſtituit⁊ ſua ñ
ber vias reclas incegere. Aſſumite igit᷑ il mea volũtas impleat᷑. ¶ Ouãtüciq; mihi
“ hus manũ ſcenere nec eã ſuo dereliqritis grauis extiterit doloꝛ etiã ſi fena ſi ignes ſi
regimiqm̃ ic cito iret in ꝑditionem. verbera.ſi vulnera diſpoſuerit /fiat volun/
2 Hic! Ouitur gai ias eiꝰ.tmmõ me in ſuã ſuſcipiat filiaʒ.mi⸗
.Fmaiitribulatione exiſtens ag ſi hiq; ſociã faciat tuaʒ ſoꝛoꝛẽ patiam. ſineq
ma In iribulatio ne exiſtens ad ſui ↄſolat? vtiq; nimiũ dura es ⁊ minꝰ accepta. Ila ſi

nem ⁊ patientiaʒ.plurimos tribulationis
frucus ſibi comemoꝛans.

. „

Ptime venerit mea gratioſa dña.

2

ł tribulatio.et cum gaudio ⁊affectu
bono ſuſcepta ſit. Oeus puidẽ pateropti

fiat mihi/pfecto ſatis erit nec aliã erga me
peto clementiã.nimiũ ſanedura nimiũq;
dira mihi foꝛet illa clementia/ q̃ me ad bꝛe
uiſſimi tempoꝛis moꝛã/ſuſtineret huiꝰſe⸗
culi abuti voluptatibo atq; in ſtercoꝛe meo

nanae⸗
fenarh

ſinn
n
Men
Moi
An
Vbeg
jm ne⸗
atelpalt
Murüinn
Nhalou
fugelist
ſnccväͤ
einihid
gmerpe
heini
dennse
enſol
nuntdia
Oyparc
friaic⸗
neioffen
Uulüofa
mai
uigi
mngi
datiͤ

Shuenmm
rnidi
Gctamech
Wdoſteſcſeg
Munne⸗

nenNöd
Uſigisſnd.

nnetgenidce

anwediplen
nagendne/
Nſmninner
rcunif
enr

Eemin.
ienſige
ufuww
icgikfign
w N
tnettnicgt
Mednn
nwint
ſütnertt

s

Demendicitate ſpũali

volutari ac putreſcere/ donec in momento

infernalibo canibo traderer deuoꝛãda. illic
moꝛitura ſine fine. Loge fiata me talis cle
mentia talisq; mia. Libi igi᷑ magr a opti

ma parere recuſem. tuã equanimiter ferez

diſciplinã. tuã ꝑcuſſionẽ.tuam quãtũlibet
durã coꝛrectionẽ. Lolerare quippe oꝑtet
mala pñtia vt potioꝛa tandẽ obtineantur
Nam ⁊ pater meus ihs xpᷣs.ab hoc ſeculo
nõ migrauit abſq; dura ad modũ pena.ſʒ
nec eius mater dulciſſima. Que ergo ſum

y8t binc ĩmunis euadã:nõ eſt hocpꝛoſecto

poſtulandũ. ¶ O venerada magra ⁊ na
Dicito ſi libuerit ac denuncia patri meo.in

quãta nũc affictione decẽta ſum. quaʒ pe⸗

nam ac pꝛeſſurã ſuſtineo.quatin ſue miſe⸗
reatur pauperi filie fragili atq; imbecilli.
plene anguſtiarũ ⁊ toꝛmentoꝝ ploꝛatuũ⁊
gemituñn. Qoq; ppter ſuã bonitatẽ ĩmẽſaz

in his toꝛmentis mihi miam impẽdat.re⸗

periens in me bonũ aliqð qð remuneret.

Vides nẽpe ꝓpter vehemẽtiã doloꝛis.nec
ↄueniẽteroꝛare necad deũ men mente me
am dirigere poſſe. ¶ Sed ⁊ vos pijſſimi

curatoꝛes curie pr̃is mei pfati.⁊ pꝛeſertim

——

tu benigniſſima mater mie / dic ſepe dicto

patri meo iam ſatis eſſe poſtula mibi pacẽ

et recõciliationẽ.vt tui honoꝛis ac pꝛecuʒ

tharũ intuitu/ↄſolationẽ aliquaʒ experiar

atq; alleuiationeʒ /ab his quib nücpᷣmoꝛ
flagellis. ſicut de his pueris qui ſcolaſticiſ
incũbũt diſciplinis fieri ſolitũ eſt. Exhibe

te mihi ad inſtar illiꝰpie mr̃is.que ſuã fili⸗

am eripit de manibo pr̃is eã verberãtis.O

neq; inimici vereoꝛ ne in meis vᷣberibori⸗

deatis eo mõ q de his inſolẽtibo pueris ri⸗

deri ſolet. ᷣ p ſuis petulãtijs in ſcolis vᷣbe⸗
rant᷑ dicẽdo ne peꝑceritis qm̃ bñ meruert:⸗

O peccatũ ve tibi.qꝛ me toꝛmentis hmõi

tradidiſti. Infelix illa hoꝛa q̃ mead patris

mei offenſaʒ induxiſti. Inicio qppe mibi
vultũ oñdgebas hilarẽ/teq; placitũ ac hũa⸗
nũ mihi ſimulabas.ſʒ heu guit᷑ nimis tua
cauda pũgitiua ẽ acamara. Quõ igit᷑tibi
ampliꝰfidẽ dabo. Cur te non toto conatu
deteſtaboꝛ. Nũq; ita ad me reuerti valeas
q; mihi te videre 2 ceſſum ſit.

dhuc loquuur

anima ibulationi congratulando ei:
Eribulatio ſi per hec flagella tuta

ſim ac ab illa moꝛte hoꝛrẽda ſeuiſi⸗
ſimaq; facta ĩmunis.ſi per hec ius

hereditatis paterne qð iam ꝑdiderã recu⸗
pero.⁊ qð longe melius eſt.ſiꝑ hec ad gra
tiam mei patris reuertoꝛ.atq; hinc mea cõ
ualeſcant pᷣmia.pfecto mihi optime ẽ᷑. Co
naboꝛ tñ amplius / huiuſcemoi facin / nul

latenus admittere. ignoꝛãs certe An vice
altera mecum tam miſericoꝛditer ageret᷑ ve

nunc actum eſt. ¶ O magiſtra tribulatio.
Ex quo mihi mũdanas ſubtrahis cõſola⸗
tiones ac ſocietates / nec mihi poſſibile abſ

q; aliqua ↄſolatione viuere. Concede mi⸗

hi vel alterã aliquã ↄſolationẽ ad ſuppoꝛ⸗
tandũ tuas affictiones atq; toꝛmẽta.Fac
me illius dulcedinis participem quaʒ ſᷣm
ꝓphᷣe verbũ deus ſeruat ⁊ abſcondit his qͥ
timent ⁊ diligunt eũ.per quã dulcedinem
beatus ſtephanꝰ/ſuos nihil eſtimabat la⸗
pidatoꝛes.beata agatha ad carcerem tãq;
ad nuptias ꝓperabat.apli in verberib ex⸗
ultabant.ſanctus paulus dicebat ſe liben⸗
ter gloꝛiari in infirmitatibo ſuis. ęt ita fuit
de alijs quibuſſibet ſanctis. quid di
co ego inſipiens ⁊ inconſulta·quid dico?
Cur ampliꝰvelim meũ querere ſolatium:
Hec eſt enĩ gloꝛia dei.vt iuſticia eiꝰimplea
tur qð vtiq; fit dũ tribulationẽ ac triſticiã
patioꝛ.pꝛo pꝛauis ac ignominioſis volu⸗
ptatibus/quibo pꝛeter dei nutũ ac manda⸗

tum / frequẽter fruitus ſum. Decentius ita

qʒ eſt ac rõnabilius vt dei volũtas implea
tur / me verberãs ⁊ coꝛrigens.qᷓ; de mea va
nitate ↄſolatõeʒ accipiã. In hoc itaq; mea

ſit ↄſolatio.vt pater meꝰ mihi pacatus ſit /

atq; in me pacẽ ⁊ iuſticiã ſe oſculari faciat

te mediante magr̃a mea tribulatione. Per

te inſuꝑ illi ſimilis facta ſum/qui repletus
eſt doloꝛe ⁊ anguſtia in ſua benedicta paſ⸗
ſione. ¶ Debent itaq; hi ⁊ plurimi alij ꝓ⸗

fectus quos adducis/ſufficere ad ↄgratu⸗

lationẽ tue pñtie.longanimiter expectãdo

illud excellentiſſimũ regni celeſtis pꝛemiũ

ad qð per te intrandũ eſt. Nõdum quideʒ

tempnus eſt ꝑceptionis pꝛemij huius. Pꝛe

miũ ſiquidẽ laboꝛ antecedet.non laboꝛez

—

pᷣmiũ Fiat itaq; volũtas tua.

aarecognoſcendadei bificin. ꝛad ſeecci⸗
tandũ.ad gratias reddedas doo.
Aaceat tibi dnede omnipotens⁊
pater gloꝛioſe.placeat tibi vt ea co

—

Meditatio anime

Agnoſcam ⁊ 2memoꝛẽ bona. qᷓ mi,
piauotidie mibuis. Ingraticudo iq;

—

incõſideratio beneficioꝝ /tibi ſũme diſpli⸗
cent.optimoq; iure nobis quidẽ vis ſuoæzꝝ
bonox vtilitatẽ afferri.tibi aũt honoꝛeʒ ⁊
gloꝛiam. Ita igit᷑ ſit dñe.pᷣſerua me ab illa
tam rep̃henſibili ambitione/qua tuamvo

lui furari gloꝛiã.illãq; mihi aſcribere Hoc
enĩ faciens.dũ gloꝛiã que in tuã cedit ſoꝛ⸗
tem mihi vellem tollere atq; vſurpare. iu⸗
ſta viciſſitudine vtilitatẽ omnẽ que in me⸗
am pteʒ accederet amitterẽ.Luciter ille de
altiſſimis cadens ad ima. mihi exemplo ẽ
ne ita pᷣſumã.ſimiliter ⁊ ſuꝑbus ille phiſeꝰ
Heu miſera qͥd habere valeo.qð exte non
accipiaʒ. Cur igit᷑ hinc meipᷣam gloꝛifica⸗
boꝛ: Cur hinc honoꝛari deſiderabo. Cur
ceteros quibo hmõi dona nõ aſſunt/ↄtem⸗
nã Aufer dñe hanca me ſtultã ac temerari
am arrogantiaʒ. Sit itaq; tua gloꝛia tota
tua. ¶ Ded ad tua me cõuerto beneficia
atq; in pꝛimis hec in natura cõſidero.vbi
aladuerto ꝙ ſi celũ tale/ſolẽ talè aclunam
ac talevniuerſum quale eſt hoc in quo nũc
poſita ſum/ꝓpter me ſolã ac meũ amoꝛem

inſtituiſſes in ſtupoꝛẽ duceret mnis crea

tura hoc audiens atq; diceret. hec eſt illa a
deo pᷣcipue dilecta/ꝓpter quaʒ tam magna
ac pᷣcioſa dona iſta creauit. Cõſtat nibilo
minus/ꝙ etiam in hoc caſu/mallẽ alioꝛuʒ
quoꝛũlibet mibi adeſſe ↄſoꝛtiũ qᷓ; in ſolitu
dine relinqui.nec etiã ſi in mea foꝛet optio
ne vellez alios homines aliasq; beſtias et

aues huic mũdo deeſſe.in eoq; nõ viuere.
eoq; mecũ nõvti.dum illoꝝ carentia mihi
nulli eſſet ꝓfectui.qm̃ abſq; cõſoꝛtio minꝰ
iocunda minusq; grata eſt cuiuſſibet bo⸗

ni poſſeſſio. VUnde me tibi hinc magis ob

ſtrictã ↄcipio ꝙ ſic me in hoc mũdo ſtatui

ſti. q; ſi mihi ſoli illũ deſeruire feciſſes. Ap

paret igit᷑ quãtum me dilexeris / talez mibi

mundum inbuẽs ac meo deputans vſui.
¶ Inſuꝑ ſi euẽtu aliquo/rõne atq; intelli

gentia ꝓꝛſus eſſeʒ deſtituta.⁊ hec in metä

pꝛecioſa nature dona / ſuffragio medicine
aut alio quolibet mõ.qs in integruʒ reꝑa⸗
ret. Noõne hinc me felicẽ multũ reputarem

necnõ ⁊ illi qui hoc mihi impẽdiſſet bñfi⸗

ciũ/ me cenſerẽ vehemẽter obligatã. Et tũ
longe pᷣclarioꝛ ac melioꝛ eſt mea ↄditio.dũ
hectuo dono ſuſcepta/ integra cõſeruo/q;
ſi deꝑdita aliũde recupero. (Baemdece
teris omnibo mei coꝛꝑis membꝛis ſentio.
Et gen eraliter de oĩb e bonis ex do⸗
no creatõis acceptis.

t vero gr̃e dona

longe his maioꝛa ſuntac potioꝛa. q;ᷓnis eas

que numeraui.nature dona/mereant᷑abũ⸗

danter tibi gratias reddi.iea nobis diligi
tea nobis honoꝛari in hoctibi reddendo
quod tuũ eſt. HNon ꝙ bonoꝝ noſtroꝝ ege⸗
as. ſed qꝛ ſic fieri voluiſti ⁊ diſpoſuiſti.ad
noſtrã vtilitatẽ.⁊ ad tuam gloꝛiã. Super
hectamen omnia mihi tales ſuperaddiſti

gratias vt te poſſim habere in patrem ſin⸗

gularem et tanq; legitima filia totius tue
hereditatis fieri ꝑticeps atq; in tua gloꝛia
gooꝛioſe regnare ꝑenniter. ¶ Sed ⁊ poſt⸗
̃; ꝓtoparẽs hanc ſuo demerito ꝑdidit be⸗
reditatem. Tu illã mihi perlanacrũ rege⸗
nerationis reſtituiſti. meq; voluiſti detua

fieri ſingulari familia. in lege tua xpᷣana.
Que ſunt dñe opera mea aut merita.vt mi

hi poſt ſicꝑditã hereditatẽ hoctam ſingu⸗
lare tam q; excellens munus largiri volue
ris.ad illius denuo ꝑceptionẽ miſericoꝛdi
ter me reuocans pꝛe ceteris illis omnibus

qui verã fidem nõ habent.tui ac tue verita

tis noticia carẽtes.⁊ ſine baptiſmo ab hboc
ſeculo decedẽres. Eſt pꝛofecio hec vna ſin

gularis ⁊ mera gratia vnde tibi ſoli meri⸗

to gloꝛia donanda eſt. ¶ Hic verſaftopus
mee redemptõnis.in quo longe plus q; in
mea creatione laboꝛaſti.dum vſq; ad moꝛ
tis acerbiſſime ſufferẽtiã milltaln
lem gratiam. O qualem dilectionem.pꝛo
meipᷣa exhoꝛreſcerẽ quod pꝛo me deus me

.O qua⸗

us pati dignatus eſt. ¶ Bi tuam in terris

conuerſationẽ ↄmemoꝛare velim.a tempo
reconceptionis incipiens vſq; ad hoꝛam

aſcenſionis in celum. nihil pᷣter euidentia

incompꝑa bilis dilectionis ac ſupermirabi

lis dignationis ſigna reꝑiam erga me in⸗

dignam atq; miſerabilẽ. ¶ At poſtq; re⸗
ſuſcitata ſum per gratiam regenerationis

baptiſmalis/heu quotiens iterato gladio
peccati me moꝛti reddidi obnoxiã. Quo⸗
tiens te meũ patrem ac benefactoꝛẽ offen⸗
di.te meũ ſupꝛemũ iudicem.qui me in mo

mento potes in pꝛofundũ inferni pᷣcipita
re.ſieut pᷣcipitaſti luciferuʒ ⁊ angelos eius
in tanta pfectione inſtitutos.ſicut ⁊ pluris
mos alios peccatoꝛes quibo nõ dediſti ſpa

cium aut gnimũ penitendi.aut veniã ꝑci⸗

piendi.ſed eos irremediabiliter ↄdẽnaſti.
ic quideʒ in crimine dephendens. 2⁊ mor
hoꝛribili patibulo infernali iradens ſuſpẽ-

dendes. Mirum quippe eſt ſi aliud quic⸗

q;ᷓ facere valuero/q;ᷓ tibi regratiariãmnbi

ſencc
cn
url
Nn
ſelno
itnti
oule
ſuin
eriipo⸗
bioue
ſuuiſinu
lict oeae
Gonuhitn
Migenai:
holſeunt
bantancl
meponone
losgeſene
rongorfn
lotaſab⸗
Oono
Moatg
ſoce
Cnlecogi⸗
Neyton
Dihansl
Pntapbig
devornein
hulrinene
hoſtrerel

krfſaaf
hellbene,

illeſtes

enyy
leync

wghio
i Dro⸗
Koſfen
neinno
gißaptr
Koscs

eo

in

gCenſni.

Demendicitare ſpũali

ſeruire. te honoꝛare. At ego nonnũq; te
offendere audeo. male tuis vtendo donis
et qðᷣ omnẽ ſuperat offenſam / inde tibi eei
am aliquãdo bellũ mouẽdo. Sed ⁊ ſuper

hec vt mihi ſemꝑ cura moꝛbi ꝑata ſit.pnie
ſalutare tribuiſti ſacr̃m

ctos pꝛo me fieri oꝛatoꝛes voluiſti.⁊ ad eoſ

eſſe recurrendũ qð vtiq; eſt mirande dile/⸗

ctionis ſignũ.dum illos tuos amicos pꝛe⸗

cipuos pꝛo me dignaris interceſſoꝛes fieri
que moꝛtẽ merui milleſies.⁊ pꝛecipue illã
tuam gloꝛioſiſſimã matrẽ/meam inſtituis

aduocatã ac mediatricẽ.⁊ quod amplius
eſt mihi pꝛecipis vt in te ac tuũ pꝛeſidium

ſpem meã atq; fiduciã totam reponã. Ve⸗

re inexcogitabilis eſt hec gratia quam mi⸗

hi pꝛeſtas/iſtaq; dilectio quam mihi inſi,

nuas talis actantus dominus. cali miſera
bili.talis iudex.tali peccatrici. Lalis ma⸗

ieſtas.tali vilitati.talis felicitas.tali infeli
i llin dicaz ſplendida at
opulenta/ſcripture ſacre menſa:in qua me
ſuauiter reficis.vbi ꝓpiciam ⁊ ſalubꝛeʒ ad/
nerſus omnẽ moꝛbũ inuenio medicinam

citati.

vbi tota eſt dulcedo ⁊ pꝛo mea cõſolatione
ſuauiſſimus ſapoꝛ.¶ Nec ſilentio pᷣtereũ⸗

da eſt ſpecioſa illa tuoꝛum angeloꝝ cuſto⸗

dia/mihi tua dignatione impenſa. ad me

dirigendũ ⁊ cõducendum in via hac tene⸗/

bꝛoſa ſqualentiq; deſerto.ad mihi cõſulẽ⸗

dum ⁊ auxiliandũ in neceſſitatib meis ad

me potenter ptegendũ contra terribiles il⸗

los ac ſeuos canes infernales.ne me deuo
rent aut ſuis circũueniant fraudiba ac per⸗
uerſa ſubtilitate qua pleni admodũ extant

Quo mõ igit᷑ illis reſiſtereʒ ego ſola igno⸗
rans atq; infirma.niſi illius tue pꝛefate cu

ſtodie ageſſet pᷣſidiũ: Certe nequaq;ᷓ poſ⸗
ſem. ¶ Demũ quis oꝛe ꝓferre poterit aut
coꝛde cogitare. magnã illã tuã gratiã. qua

ad ꝑceptionem ſanctiſſime euchariſtie me
dignaris admittere.vbi tua coꝛꝑalis adeſt

pñᷣtia.vbi aſſunt ⁊ miniſtrãtes angeli.yvbi
deuotarũ mentiũ potentiſſimũ inuenitur

nutrimentũ.vbi tua paſſio amãtiſſima cõ
memoꝛat᷑vbi deniq; patri omnipotẽti ðᷣo

fert᷑ ſacrificiũ. eu pater mi dulciſſime

noſtre at ac purificationis of⸗

heu benefactoꝛ ſingularis. heu inq̃m atq;
milleſies. heu mihi tue miſerabili creature
que pꝛo his donis ĩmenſis pꝛo his gratie
eccellentiſſimis muneribo/ dietim tibi ma⸗

nullũ ſeruitiũ imo maleficiũ.

tad me tibi re
cõciliandũ ac veniã impetrandũ/tuos ſan

lum pꝛo bono rependo.pꝛo gratia ingrati
tudinẽ.pꝛo honoꝛe ↄuiciũ.pꝛo beneficio
. Uideoꝛ mi
hi pꝛofecto omnẽ creaturã ad vſum meuʒ
tua bonitatecreatã/oculis meis atq; auri⸗

bus ingeri.legitimo iure cõtra me inſurgẽ

tem.ac de me cũ clamoꝛe valido damnatio
nis vltionẽ expetẽtẽ. Condẽnet᷑ exclamãt
hec maligna atq; inſenſata.que ſic nobis

male abutit᷑ que aduerſus creatoꝛẽ ſuuʒ et
noſtrũ /nos ſuis cogit obſequi temerarjis
ac turpibo voluptatib.que nos totali ma⸗
licie ſue ſubmittit.que ſine medio.ſoli deo

ſeruire deberemus. atq; in ꝑſona eꝰ bona
oꝑando eũ laudare atq; magnificare.Abij
ciatur ergo hec maliuola ab omi alia crea⸗
tura.⁊ impugnet᷑ velut omniũ nr̃m inimi

Ge nnotri ſummi regis atz imꝑa

toꝛis. ¶ Inſuꝑ rationẽ meã atq; intelligẽ

tia conuerti ad vanitatẽ aut curioſitatem.

¶ Aut etiã hinc male meo coꝛꝑe velut be⸗

ſtia vſa ſum. Cotuui magiſtrũ ⁊ patrẽ

meũ / malignũ ũlluʒ hoſtẽ humane ſalutis.
cũ tñ tua clemẽtia.tua eſſem in baptiſmo
facta filia ⁊ diſcipula.oĩa que in baptiſmo
pꝛomiſerã trãſgreſſa ſum. ¶ Zuã couerſa

tionẽ in terris. ¶ Tuã ſalutarẽ paſſionem

mĩme ↄmemoꝛani.aut ꝑ deuotã ↄpaſſio⸗

nẽ honoꝛaui. — etiã fructuoſe pe

nitẽtie.duxi ridiculo.dũ mox pꝰpetitioneʒ

venie.reuerſa ſum ad vomitũ.¶ Scis eti

am pf mi celeſtis q;; ꝑuũ honoꝛẽ cultũ aut
reuerentiã tuis ſanctis atq; angelis impẽ/⸗
derim. 7 ugun fidelibo illis meis cuſtodi

n frequẽtatõne mẽſe ſcripture ſa
cre deſidioſa fui.aut curioſa nimis. inanẽ
magis querẽs głiaʒ.qᷓ; in virtute pꝛofectũ
¶Poſtremo dũ mihi ↄmemoꝛo ullã meaʒ
indignitatẽ indeuotionẽ/erga ſanctiſſimũ
euchariſtie ſacr̃m/penitus ↄtremiſco.⁊ me

rito erubeſco.⁊ expaueſco timẽs ne in hac
tam bcioſa refectione frequẽter vt iudas vᷣ

ſata ſim. aut ſicut pꝛepꝛopere ↄmedẽs.aut
ſicut is qui venit ad nuptias non hñs ve⸗
ſtem nuptialẽ. i. caritatezʒ. ¶ Nec h̊ habeo
quid rñdeã niſi ꝙ nũc de hoc quãtũ valeo
etſi nõ quãtũ debeo.doleo.indeq; magnã
atq; abominabilẽ confuſionẽ intra me pa

tioꝛ ⁊ ſuſtineo. Sum itaq; mihiipᷣi intole
rabilis.ſi nõ aliter vitã coꝛrexerim.ſi nõ ali
ter ad te amãdũ ad te colendũ/me impẽde⸗

rim. qᷓ;uis id ſcio.qꝙ ex me nihil valeo. ni⸗

hil ſcio Eſt itaq; ſpes mea ſnalechrefaifl

—

in te ſolũ. vt id bonũ qð cepiſti in me perfri bonis pñtibo indignã. Sʒ largiſſime die
cias ⁊ ↄſũmes vſqʒ in finẽ.inſuꝑ ⁊ malum po bñ̃ᷣplacito tue volũtatis/ potes me in cuſosbo
qð in me dñat᷑/magis ſemperac magis ex· tuo ſeruitio cũ his ꝓſpis legitime inſtitue⸗ etetücn
purges ⁊ diluas. Paruʒ ſiquidẽ pꝛodeſſet re.qm̃ adhuc longe melioꝛa. ac ſublimio⸗ neek
imo mibi grauiter obeſſet / omne bonũ mi ra ꝓmittis ⁊ tribuis tibi ſeruientibo.vitam umdeſl
hi a te cõceſſum / ſi nõ ꝑ te fuerit a maloꝛuz; ſcilicet illam beatam atq; ſempiternã. Tu deuerie
incurſibo indeſinẽter cuſtoditũ ac ꝓtectuz. pꝛofecto meã cognoſcis fragilitatẽ.ſciens ſnſe
Inſuꝑ ⁊ mihi tuipᷣe donaueris ꝑ gloꝛiam meilla eſſe imbecillã atq; infirmã filiã que ome⸗
ð ad pñs in ſpe indulges ⁊ ꝓmittis. velut delicata actenera infatula/ vti; ma⸗ ra
ditati 0 ( U ed 4: 4 gnas nõ poſſet ferre moleſtias.atq; ideo ſi n
22Een tatioq EE. 15 briy plus ceteris ⁊ ſupꝛa ſua merita ꝑcis C- 1 ſtene
anime cũ ſe ppendit in tꝑali ꝓſꝑitate ⁊ ſi niet tempus in quo virtutibo amplius ro⸗ Unn
ritu ali ſimul reddedo gratias doeoo. boꝛata / ꝛ ab yvbenby non libens auulſa. po Mpn
Ercelletiſſima atq; ineffabilis dei tero foꝛſan tutius experiri⁊ pꝛobare duri⸗ Pi
bonitas. O pater mĩe ⁊ totius cõ/ ciem aduerſitatis ac ſolido cibo tribulatio
äs mnis veſeec. nen
mihi hec bona q̃ peccatrix ſuſcipio?: Cur eeeen n li mao,
mihi bonũ pꝛo malo redditũ eſt.gratia ꝓ X eꝗ nunr glig me’? d natn
ingratitudine.pꝛo dedecoꝛe gloꝛia: In e itatio anime/ diſceſſum ſuũ a coꝛxereme⸗ nh
dñe.in te ſurgit ſpũs meus.⁊ om̃ia que in? moꝛantis.ad tunc habendu aliqð auxiliiũ M
tra me ſunt.te benedicũt ⁊ magnificãt Cu ct ad ſe excitandũ ad ſanctu pauoꝛẽ.Et ccõö ie
eni meas deles iniquitates.tu om̃es infir?m tinet plures particulagas. ame
mitates meas ſanas.tu me liberas a mo?ꝰ (₰ Vits erit mihi q̃ſo ſidus amic?q́s ſr
te.tu me circũdas miĩia ⁊ miſerationibo.Cu dᷣ mihi fidelit᷑ aderit in extrema maa Aen,.
reples in bonis deſideriũ meũ.tiu renouus Rneceſſitate.in illa diſtricta hoꝛa ſeꝑatõis a neei
vt aquile iuuentutẽ meam.tu me dimittis meo coꝛꝑe.qͥs tũc mihi erit auxilio: Quis ipk
in pace mentis ⁊ coꝛꝑis. ¶ In laboꝛe ⁊ ſu tũc loquet̃aut rũdebit ꝓ me? Quis melibe nnlil
doꝛe alterius.comedo panẽ.quoniã mihi rabit dũ vocata fuero in tremendo iudicio
tribuis.qð alij magnis nacti ſunt laboꝛi⸗ ſumi iudicis.qũ me circũdabũt vndiq; ini AuNe
bus.nunc eſtũ nunc frigus paſſi.mari ter mici mei.multiphariã accuſantes.ac ſecu hmbuſen
raq; in medijs ꝑiculis gꝑuagantes. Cu mi in gehennã trahere ſatagentes.qñ teſtimo binciet
hi terras ⁊ poſſeſſiones populi larginis.yt niũ ↄtra me dicet ꝓpꝛia ↄſcia/inſuꝑ et oꝑa Usrimns
diligentius ac liberius mediter in manda mea:? ¶ Lũucne/mũdus aut amici carnis hanegpen
tis tuis.⁊ legem tuã exquiram. Pꝛincipes mihi veniẽt pᷣſidio:? HNõ pꝛofecto.ĩmo me mamapy⸗
ac nobiles/ſuoꝝ coꝛpoꝝ piculis me ſemꝑ ſinẽt ire quo potero. Aderit ne ⁊ coꝛpꝰ cui ettorigyi
in pace cuſtodiũt. vt ſine timoꝛe de mann tã ſtudioſe intẽdi? Certe mĩme.ſiquidẽ tũe ntonehe
inimicoꝝ liberata/ tibi ſeruiã. in ſanctita- iacebit putrefaciũ in terra.eritq; vermium Nbonioe
te ⁊ iuſticia omnibo dieb vite mee. Juſtuz cibo. Alſiſtet ne vel qliſcũq; ↄſolatio/pꝛiꝰa Mmuttm
igitur eſt / vt ⁊ ego parte ex altera/tep omni medelectabilit᷑ ſuſcepta. Reuera non.imo ſtuenefi
bus alijs depꝛecer.a quibo tua bona.ad me duũ ad coꝛꝑis poꝛtas aut pꝛioꝛes cõſuetas Monortrl
ueniũt. teq; pꝛo illis laudẽ.te obſeruẽ. te voluptates ad meã ↄſolatõneʒ regredi vo⸗ fhlezinen
onozc. pᷣſertim qꝛ non ſatis frequẽter ad luero.inueniã oculos aures linguã tactuʒ ndligen
Hoc valent intẽdere. Qaboꝛant quidẽ pꝛo et cetera vndiq; mebꝛa vbi mihivoluptas ltunen
me iuxta ſui officij exigentiã. Rationabile dgeſſe ſolita fuit/clauſa ⁊ ſerata.foꝛtiſſima ſopillgr
igit᷑ eſt vt ego nõ obdoꝛmiã aut pigreſcam atq; hoꝛribiliſſima ſera moꝛtis. ¶ üc igi hmorde
in his exercẽdis.quiba ſum deputata.h̊ ſa⸗ tur quid factura ſum ego miſera q; diuertãe⸗ D
ne mutua caritas poſtulat vt inuicẽ bñfa⸗ Quẽ aduocabo.ſi nõ aliũde veniat auxili ſümanar,
ciamꝰ. ¶ Unũ te potiſſimũ pᷣcoꝛ dñe. vt h um ꝑ aliquã aliã cõſolationẽ/aliunde qᷓ; a wopaln
mihi a te indulta pſꝑitas ⁊ ſecuritas/inſu⸗ coꝛpoꝛe venientẽ.ſi nõ antea mihi alique,z lec⸗
per ⁊ tibi ſeruiẽdi libera licẽtia/nõ meo ve/ copauero amicũ a quo aliter ↄfoꝛtata ſub?z etfitdine
niat detrimẽto.ne ſit hec ꝓſpitas/mihi lo⸗ ſiſtã: Cadã pꝛofecto intra me pꝛoꝛſus de⸗ Ann
co pᷣmij finalis.Ne q̃ſo in hoc mũdo mihi ſolata.in laqueñ deſpatõnis.⁊ infra me in 4 u
mea merces tribuat᷑ Yateoꝛ qppe me etiaʒ interitũ eterne dãnationis· ſranu
£

di AIIrgo gloꝛ ioſa. ſpes certa. ? refnginz
in finglare pctõꝝ. ⁊ tu ſancte angele dei
nn cuſtos bone. ac ceteri alij ſancti celeſtes. ad
Nn eeſte tũc mihi ⁊ mei eſtote adiutoꝛes Tunc
me defendite tunc mihi ↄſulite.tũc meſtul
IAd tam deſolatam aſſociate. tüc me pnñtate ad
ie dexterã ante faciẽ ſũmi iudicis. ſub veſtra
8 ptectõe. ꝓpellite canes illos infernales. me
d deuoꝛare qᷓrẽtes.ſicut circa beatiſſimũ illũ
em martinũ ⁊ plimos alios facere tẽtaue
dece. rũt. Impetrate tũc mihi illã gratioſã ſniaʒ
So venĩ benedicia patris mei accipe regnũ qd
d paratum eſt ab initio mundi.

Xpaueſco nimirũ ac vndiq; ↄtremi⸗

inn Aſco/cũ alterius illius memoꝛ ſuʒ ſnie⸗
decèditea me maledicti Ite in ignẽ eter⸗
D num. Heu q;ᷓ amara ſeꝑatio a ſummo bo⸗
no ad ſummũ malũ.de oĩmoda felicitate
e ad totazʒ miſeriã.de pace ꝑpetua ad ſempi⸗
ui ternã ⁊ abominabilẽ confuſionem. O ira
NODH dei ac ſententia intolerabilis.ne cadas ſu⸗
.. per me.nihil quippeẽ in me qð te ferre poſ
H ſeert. Allide me potius⁊ flagellaᷣm multitu
nir dlinem miſerationũ tuarum in hac vita. et
6 me ne ſinas in hanc que tã hoꝛreda terren
66 daq; eſt peccatoꝛib.eã in ſuo iudicio ſuſci
be pientibo. iuſticie curiã incidere.
0 ,IT2ogiſcere.exꝑgiſcere miſerabił crea⸗
tiui Atura.⁊ auribo erectis attende tonitru⸗
l unm buiſentẽtie oculis apertis, ꝓſpice hu⸗
tmo⸗ ius iudicij tenoꝛẽ. NHimis pꝛoſfecto ↄſopi⸗
kops ta es nimis obturata.nimis excecata.ſinö
n 68 hanc ꝑpendis miſeriã/punitionẽq; acerri
mone, mam. ⁊ ꝑpendens nõ grauiter refoꝛmidaſ
ai et totis viribo effugere conaris ⁊ in recogi
idete tatione hoꝛũ non ↄtremiſcis.plus q; foliũ
mmunm arboꝛis a vento agitatũ. Non eſt hec fabu
R*RZ la aut trufa. ſi xpᷣiana es ſicut vtiq; es deo
nine⸗ ãnuente firma fide tenebis.ꝙ ſi cum ſolo
ſcns vno moꝛtali deceſſeris/ſententiã hanc hoꝛ
chipo⸗ ribileʒ irremediabiliter incurres. Qua igi
inan; tur diligentia merito fugies quaſi a facie
lups colubꝛi moꝛtale peccatũ.qᷓ; ſolicita eris in⸗
gſin ſuꝑ falſas ⁊ fictas huius ſeculi amicicias.
Titi ſpernere. ac etiã ineptas illius delectatões
dun que tibi nullo poterũt eſſe ſubſidio.in hac
rui ſũma neceſſitate.⁊ ſtudebis tibi facere ami
ack cos vel paucos aliquos ſanctos.ĩmo pꝛeci
Nig 4 pyue deũ gloꝛioſuz. bene viuẽdo vt tũc tibi
urtt E ſit directio ſalus ⁊ liberatio.
irt 45 Ete q̃ſo ſeduxeris anima.ne teipam
nann laqdulando palpaueris.ne queruleris

mni W Nec eni deus illi ſuo ſupᷣmo peꝑcit ange

Demendicitate ſpũali

lo lucifero.cuiꝰtantus erat decoꝛ/tanta ſa⸗

pientia/tanta ꝑfectio/ q nimo illũ cuʒ ſuis

cõplicibo ꝓpter vnũ ſuꝑbie motũ.de altiſſi⸗
mis ꝑadiſi ſediba in infimas ꝑtes pᷣcipita⸗
uit. Sed nec ade ꝓtoparenti peꝑcit quem
cum tota ſua poſteritate ꝓpter vnã inobe⸗
dientiaʒ in eſu vetiti ligni/ condenauit ad

moꝛtẽ. Imo nec cũ toto mũdo diſſimula⸗
uit.cum pᷣterocto auimas/ omnes vſq; ad

infantes vberibo adherentes ĩmo invteris
adhuc recluſos/aquis diluuij deleuita fa⸗

cie terre. Sic et illam pentapolim. vnica
ipſius loth domo liberata.ꝑdidit igneac

ſulphure.gentẽq; totã illam eternis tradi⸗
dit ſnpplicijs. Nunq; illũ ſanctũ ꝓphetam
ſamuelẽ exaudire voluit pꝛo rege ſaule q̃n
tũcunq; pꝛo illo intercederet ac ploꝛaret.

SDʒ nec ülli ſuo pꝛopꝛio diſcipulo iude pe
percit quẽ laqueo ſuſpenſuʒ miſit in gehẽ/⸗
nam ignis. Sunt ⁊ alia plurima huiuſce⸗

modi dei iudicia ſuꝑ homines ſaracenos
iudeos atq; xpᷣianos/dictu ⁊ cogitatu terri
bilia atq; hoꝛribilia. ttu igitur pauꝑ
ac miſera peccatrix quid pꝛe ceteris de tefu
turum arbitraris. Que tibi eſt euadẽdi at⸗

qʒ fugiendi fiducia:?: Tu dietim in deteri /

77

us declinascum tua q; plurima grauia fa

cinoꝛa deſſlere ac emendare deberes. Nul⸗

lam pꝛo his condignã facis penitentiã im
mo omnifariã tuã ccquiris cõſolationem.
omnẽq; doloꝛem ac tribulationẽ deteſta⸗/
ris. ESi frequẽter tibi quies negatur in
molli ſtrato / ſi nec paruam famis aut ſitis
moleſtiam ferre vales. Si leuis etiam ali⸗

qua febꝛis te languidaʒ atq; impatientem

reddit.Que tua qſo virtus eſſe poterit.ad

ferendos illos ardoꝛes/ non quidẽ leues⸗/

non momẽtaneos aut ad hoꝛam tranſeun

tes / immo vero ſupꝛa q; dici poſſit duriſſi
mos ac ſempiternos:confer ad illa toꝛmẽ⸗

ta / tuos quos hic aliquando pati cogeris
doloꝛes. et vel aliquãdo tui miſerere et tue

pelli pꝛoſpbpꝛccoe..
n E queſo de illoꝛũ ſis numero anima

HM ea de quib cõmune loquit᷑ pꝛouer
iu gallicanũ.foil ne troit dece quil p:ent

runt illi quibꝰ loth/ ad receſſum de zodo⸗
mis ſuadebat/ne perirent cũ ceteris.cui nõ
credentes ſed tanesdeliramenia verba eiꝰ
reputantes.die ſequenti cũ tota pentapoli
abſoꝛptiſunt. Dic cillis contigitgd bne

Quod latine dici poteſt. Suulto ſemꝑ cõ⸗
tingit pꝛeter id qdð credit.Lales vtiq; fue⸗/

—

noe dum arcã faceret iram dñi denũciabat
ĩmo etiaʒ illis qui ſibi comites erant in fa⸗
bꝛicatõne arce.Quibus ſiles bodierni no
ſtri vident᷑ pdicatoꝛes. ¶ He igit᷑ ſic crede
re differas ⁊ tibi contra hoc tam incõꝑabi
le periculũ conſulere donec in illud in cide
ris tunc eni ſera nimis eſſet pꝛouiſo. Audi
quid dicat deus diuiti illipetenti vt moꝛ⸗
tuũ aliquẽ ſuſcitaret qui ſuos quinq; frẽs

amoneret ne ſecũ in illum locũ toꝛmẽtoꝝ

venirent. Habent inquit dñs moyſen ⁊ p/
phetas illis credant ſi voluerint.Tu itaq;

anima habes ſcripturas et exempla pluri⸗

ma tibi nimirũ hec ſufficient ad iſta credẽ

dum. Tibi igitur caue.⁊ fac vt ſis ꝑata cir⸗

ca hoꝛam tui deceſſus. Stultus enim eſt
qui ſibi nõ pꝛouidet in tꝑe. ¶ Ita repelle
a tuo conſoꝛtio moꝛtale peccatũ pꝛo tuis
viribo vt tunctibi nõ ſit neceſſe ad eius ex/
pulſionẽ vacare.¶ibera te cito de manib⸗
hominũ.ſi in eas incideris per debita.aut
rapinas.aut furta.aut odia.aut alia queli⸗
bet hmõi.atq; tunc te diuine miſericoꝛdie
cõmitte. Dum tempus eſt ne differas do⸗

nec ipᷣe veniat ad te.nõ quidẽ vt pater.nõ

vt benefactoꝛ.ſed vt iudex ſeueriſſimus et

deus vltionis.quoniã tunc nulla erit redẽe

ptio.¶ Di te expiris in eo ſtatu eſſe ĩquo
non auderes a coꝛꝑe decedere/cur non ſta⸗
tim abſq; moꝛa te ad illũ reuocas:frequen
ter euenit vt qui nõ vult dũ poteſt/nõ poſ⸗
ſit dum vellet. Dat tibi deus ſpaciũ peni⸗

tentie.quo ſi abuteris. ac deterius hinc fa⸗
cias.que tibi ſpes aderit vt tibi alio tꝑe de

dei fueris immemoꝛ/ʒ ipᷣe tui obliuiſcatur

dũ opus habebis. ¶ Hon igit᷑ tibi aia re⸗

fugiũ aliud eſt.niſi vt indilate paceʒ habe
as ad deũ.fructus agens dignos peniten⸗
tie. ac de teipᷣa iuſtã expetens vltione. Si

enim noſipᷣos indicauerimꝰ.deus nos nõ
iudicabit.Oõ ſi in tuis maleficijs nõ eru⸗
beſcas que totiens contra talẽ patrẽ ac tan

tum benefactoꝛeʒ admiſiſti/foꝛmidare de/

bes te incurſurãatq; expturã in te ſuaʒ po/⸗
tentiã acdũationẽ.humiliabis te igit᷑ ſem

per in conſpectu maieſtatis eius vultum/

q; demittens in terram. facie lachꝛymabi⸗
li ſuaʒ miſericoꝛdiã imploꝛabis.Animad

uerte qualiter ſancti dum in terra vixerũt/
iudicia dei tam ſacra qᷓ; mirabilia expaue⸗
ſcebant.cum tamen in ſumma puritate vi
te cõſiſterent.Lu igit᷑que ab annis diſcre⸗

tionis nec ꝑ diem a peccatis etiam plerũc;

tibi ſu faciendũ.

graniſſimis vixiſti immunis.iudica ꝑ hec

6

Zic luctatur humi
ma/cum ſubia.
Ellem ex te ſcire/ſuperbia temera⸗
ria.quo titulo quo ve iure pꝛeten⸗
Aaeas in me regnare.omnia inſuper
opera mea tibi conaris aſcribere ⁊ deputa
re. Deberet reuera S humilitas dña⸗
ri.cum nihil ex me habeã pꝛeter maluʒ.Et
ſi que bona ex liberalitate domini mei ſu⸗
ſcepi mox bona illa perdidi ⁊ abieci.ſicut
illam pꝛimã ac puram innocentiam ſeu iu

ſticiam in baptiſmo collatam ⁊ poſt reci⸗

diuum per ſacramentũ penitentie reſtuu⸗
tam/moꝛtaliter peccans deſerui ⁊ reppuli.
Et plerũq; etiam per venialia/fedis ⁊ ob⸗
ſcuris denigraui maculis.itavt merito nõ
minus erubeſcerẽ ante oculos dñi mei pñ
tare.qᷓ; maculoſos lepꝛoſi alicuiꝰpannos/

ſanie ac putredine vulnerũ ſuoꝛũ plenos/

quis in cõſpectu viri alicuiꝰ inſignis dete⸗
gere foꝛmidat. ¶ Ouid rũdes ſuperbia?

nũquid talibo pãniculis gloꝛiaberis q;tũ⸗

cũq; etiaʒ pꝛius mũdiac decoꝛi extiterint:
Certe vt arbitroꝛ minime.Si manſioneʒ

apud me facere queris ⁊ in ea demoꝛarite

delectat pꝛopter meã pulcritudinem ꝓpter
meas diuitias.aut ꝓpter foꝛtitudinem. fa⸗
mã.ſapientiã ⁊ ſic de alijs.cautius pꝛoſpi⸗

ce ne fallaris.quoniã hec bona mihi nõ ni

ſi ſub mutuo ꝓuenerũt.⁊ ad bene oꝑandũ

dd gloꝛiã dñi mei ſunt cõceſſa.Et tn vides

qualiter his frequẽter ꝓꝛſus abutoꝛ ad cõ⸗
trariũ.dño meo de ſuis bonis mouens bel
lum. Vnde peniterubeſcere debeo atq; ex

paueſcere ⁊ cõfundi. Minime ergo in me

hoc titulo mãſionẽ ſuſcipies ⁊ pᷣſertim qm̃

ſi diligenter me pſpexeris/inuenies me to⸗

taliter defoꝛmatã per culpaʒ infirmã.infa⸗
mẽ.atq; ignoꝛantẽ.Nõne inſuꝑ in illo hu
ius mũdi mari ꝓcelloſo ſum ↄſtituta.in te
nebꝛoſa obſcuritate.in fragili nauiclła coꝛ
poꝛis huiꝰ moꝛtalis.inter latrones ⁊ pᷣdo⸗
nes.aliaq; diſcrimina.q;plurima.vbi qua
libet hoꝛa dãnationis imminet periculũ:

Non eſt pꝛofecto tibi ſpabre bic loc? aut

ſtatus tue manſionis. ¶ Dices foꝛſitan q;
ego regno et dominoꝛ ſuꝑ multos. Et qͥd
inde ſuꝑbia: Si in carcere aliquo tenere⸗
tur plures ad moꝛtẽ ↄdemnati/ niſi gratia

6

lishfeP
tCotet

lnini

ninci
ſinepr
nt,
Cuce
Hentorn
Ccelco
ſnbo
minn
Cente
dct
ncc
Mhen
onn
d
nt
ue
ſump
uu⸗
ligme
ni
ſn
Aibeſiu⸗
olO
oedt
Cnnnifle
Poccten⸗
ſidondlig
Gienin
quäinne
ſatoſin
Ghfefnn⸗
Gienptn
ümerbu
goulberal
ſtanumde
woageſe
Mllexinn
Aung
mlanr
eniamcen
ficsney⸗
cödemnun
menoceb
nidaabe

gliqnden

ſeoteho
Waompor

nhos⸗
iund

duſctn
uunnn
–
nsd
rminE
nmimeiſt
bicn ſo
Mnanſna.
toteen
mne etir⸗
Uioteh
Nmmor
8dinagi
uennen
inng
mi:
bchti⸗
lenme.
ſone;
franie
m
heb d
spoſoi
whinoni

ſumginte
lnanichen
man
imapoi⸗
napeii
ubepen
asbeſ
losb
ligoni
lon

H

De mendicitate ſpũali

eis impẽderet/ ⁊ ego etiam ↄdemnata cuʒ
uülis/ pficerer eis ad aſſiſtendũ obſequẽduʒ

et confoꝛtandũ.que gloꝛia mihi ſoꝛet hinc
ſumẽda.pᷣcipue ſi nò in boc/meo legitime

fungerer officio.iĩmo plus debito illos gra

uarẽ ⁊ oppꝛimerẽ.eoꝝ bona tollendo. aut

fame ꝑire faciendo.aut quũolibet aliter eos
vexando.fatigando aut ꝑſequendo. Scis
quia qui plus accepit/amplius reddere rõ
nem foꝛmidabit. fon igit᷑ hoc titulo pote
ris in me locũ acciꝑe. erũ qͥd rurſus ĩ
occulto murmuras ſuꝑbia: Vis apud me
foꝛſan hoſpitari / quia te abijcio ⁊ humili⸗
tati adquirẽde ſtudeo. ihilq;ʒ bonoꝛum
que in me ſunt mihi deputo. ſed deo ſoli:

vt debeo tribuẽs. hinc ei gratias ago. Di

randa quippe res. modusq; plurimũ alie/

nus. hinc apud me / te velle reſidere quia te

moꝛti trado. Et ꝙ magis ſtupendũ eſt. tu⸗

um hoſtẽ.ſ. bumilitatẽ/ mediuʒ queris ad
ingreſſum regni mei. Quelibet bona oꝑa
mea.elemoſinas oꝛationes ieiunia patien

tiam pietatẽ ac cetera ſilia/tibi ſumis anci

lio ad ſtatuendũ in me regnũ tuũ.hoc titu

lo qͥ vtiq; tibi ec aduerſo/ merito repugna
ret/ intra me⁊ ſuꝑ me dominiũ vendicare
Nõ ſic erit ꝓfecto ſuꝑbia.Eſſet

pᷣtendis.

enĩ beſtia nimiũ monſtruoſa nimiũq; pꝛo
digioſa.Quis enĩ aliqñ tale poꝛtentũ exꝑ⸗
tus. vt res aliqua/ſua moꝛte naſceret.ſuiq;
cõtrarij filia exiſteret.velut frigus ex caloꝛe
pꝛocederet ⁊ aqua exigne gigneret: ¶ Cõ⸗

ſidera diligenter ſuꝑbia qͥd facere pᷣtendas

SDi eniĩ non aliter q; ꝑ mediũ humilitatis

quã in me ꝑpendis /in me regnũ tuũ q̃ris.

ſcito qm̃ mox vt ingreſſum feceris/ humili
tas feſtinabit ad receſſum.atq; ita mox dũ
abierit / tui dominij pꝛiuaberis titulo quẽ
in mea humilitate ſtatuiſti. Et ſic etiaʒ de

qualibet alia virtute poſſum concludere.

vel etiam de tua moꝛte. Non eni ſimul po⸗/

teris adeſſe moꝛtua ⁊ viuens.Omnes eti⸗

am alie virtutes tuũ refugiunt conſoꝛtiuʒ.

Quare(vt arbitroꝛ)euidenter ꝑpendis/qᷓ
turpiter te fallis ⁊ inuoluis.quoniã tu ſola

etiam ceteris omnib excluſis malicijs.ſuf

ficis me penitus odioſam deo reddere me

cõdemnare.meq; extra meã habitationem

irreuocabiliter eijcere ac ꝓpellere.¶ Verũ

quid adhuc ſemꝑ in deteriꝰeniteris? NHum

aliqñ deuicta ſuccũbes? Inuincibilẽ pꝛo⸗

fecto te hoſtẽ exꝑioꝛ. Quotiens enĩ te per
vnam poꝛtã depello / per aliam regrederis

imo etiã ſi dauſa quelibet oſtia inueneris

per feneſtras aut ꝑuas quaſlibet rimulas

inſidioſe ſubintras.⁊ quo te ignotã facias
tuũq; fallacem vultũ abſcondas/ omnifa⸗
riam tuũ noſti ſimulare ac variare habitũ.
Non eſt virtus/cuiꝰ nõ ſimulatoꝛie geras
babitũ ſanctum.omnesq; geſtus ſimules
adeo vt abſq; lumine gr̃e/monſtrante ſpũ

ſancto/ diſcerni nõ poſſis. Nũc qͥdẽ teſub
veſte humilitatis occultas.nunc foꝛmã ge

ris iuſticie.nunc pietatẽ fingis.nũc vt piũ
elemoſynariuʒ te exhibes.nunc te laudib
exteris tegis. Aliqñ bonus videris pᷣdica

3 ,
4 „9
1

toꝛ.aliquãdo bonus paſtoꝛ.aliqũ te ꝓpici⸗

um ſimulas cõſiliariũ.aliqũ rectoꝛẽ pꝛofi⸗

cuũ.⁊ ita de alijs ſimilibo cautelis innume
ris.Et cum ꝑ hunc modũ non pᷣuales.int
virtutes latitas. vbi tã ſubtiliter ingrede⸗
ris vt nullatenꝰ innoteſcas/ donec feriens

interimis.aut pꝛedictas expellis virtutes.

pauperẽq; animã ſolitariã ac deſolatã de⸗

relinquis.O q; frequẽter/dũ pᷣcipue deuo
tioni ac ſpũali iocunditati ſimul ac ſancte

conſolationi inteſſe putaui mox inſperate
tuã inueni pñtiã intra me cõſtitutã.O ꝑfi

da ſuꝑbia.nec tuũ acceſſum nec pñtiã exꝑ⸗
ta ſuʒ/ donec omnia tuo vento fuerũt exuf⸗
ffata.deinde magnis ſuſpirijs ac graui cõ⸗

tfritione coꝛdis reuertebat᷑ ad me lumẽ gre
ac ſol iuſticie/ſub vmbꝛa ſobꝛie deuotõis.
et tunc pꝛimũ ſigna tui ingreſſus ꝑpende⸗/
bã.Lũcc(licet tarde nimis )intelligebã ſub
qua foꝛma te intruſeras. Nec enĩ ua latere
potes / vt nõ ias ſp tue malicie veſtigiuz

relinquas.Zecũ qppe accedit/altitudo
quedã coꝛdis ad ardua imoderate tendeni
puta ad aliquã habendã viſionẽ inſolidã.

vel ad miraculũ oꝑandũ. Vel inſurgitc te⸗

meraria quedã deſe pᷣſumptio.Aut immo

derata de ſuo ope aut ſtatu complacentia.
Sublimisq; ac tota inflammata leticia.
Vel nimiũ leuis ⁊ effrons ad ſui iactantiã

aut excuſationẽ.ſub vmbꝛa pꝛofectus aut

ꝓpꝛij ſeruãdi honoꝛis. Vel etiã aliquando
exaltera ꝑte/duriciẽ quãdam coꝛdis tecuʒ

adducis.maturitatẽ quãdam atq; grauita
tem inſimulãs.Eſtq; bmõi duricies pᷣten⸗
ſa ⁊ dedignans.ꝑtinaciter ſuis dictis ⁊ vo

luntatibus inherens ad iraſcendum ⁊ ſub
vmbꝛa coꝛrectionis/omnia tremere ⁊ lace

rari facit. ¶ At his contraria penitus ad⸗/

ueniunt. vbi tu ſuperbia fueris miſia ſo⸗
rnis. Ibi ſiquidemadeſt bumilidenuiſſa

ƷÿZ

turitas ⁊ grauitas./ſine ira:ſine amaritudi

¶ Meditatio alti

ſi pſona qntũcũq;

ac temperata leticia.nulla leuitas. nulla ia
ctantia. nulla ſui excuſatio. Ibi adeſt ma⸗

ne.ſine vindicta.ĩmo cuʒ omni dulcedine
et mãſuetudinecoꝛdis.Luũc eſtanima pa⸗
tiens ⁊ benigna.tũcvituperia ⁊ laudes hu
manas ↄtemnit⁊ ꝓ ſolius dei dñi ſui bene
placito circa ſe ⁊ alios operari ſtudet. De

reliquo nulla ſibi cura eſt.immo quodam

plius eſt ſe vilem videri volet nõ honoꝛa⸗
bilem quãtuʒ eſt pꝛopter ſe.quoniã ſeipᷣaʒ
cognoſcens ⁊ iudicãs ad intra oppꝛobꝛio
dignam.non vtiq; ſe pluris eſtimandã vo
let exterius in alienis laudibo/ qᷓ; ſe interiꝰ

dignam arbitratur. Quinimo/exemplo ie

ſu xpᷣi et ſiomni honoꝛe digna ectiterit ta⸗
lemq; ſe interioꝛi noticia vere dijudicet.p⸗

pꝛio tamen inſtinctu ⁊ affectu humili
iecta videri deſiderabir.

*

nis iudicioꝛum dei ſuper filios hominuz:

P

non iudicandi.

Altitudo incõpabilis ac abyſſnus

₰„

o pꝛofundiſſima iudicioꝛum dei.in
omnibo pꝛecipue autẽ erga homi⸗/
nes. Quis illa ſcire poterit aut inueſtiga⸗

re?: Cum eni miſereri voluerit/ nihil eſteo

clementius. Cum vero iuſticiam tribuere

nihil eo terribilius. ¶ Si eni milleſies in
die homo illũ pꝛouocauerit ⁊ milleſies ad
ipm reuerſus/ſupplex veniꝗ ⁊ gratiã petie
rit/mox impetrat qð petit.Ecce velut quã
dam ſtultã miſericoꝛdiã acludũ puerilem.
Rurſus ſi in ſolo moꝛtali deceſſerit homo
irreuocabiliter mittit᷑ in ignẽ eternũ.cũ ta⸗

men ſit dei filius ⁊ plaſma eius ꝑ creatio⸗

nem. Ecce velut furoꝛẽ quẽdaʒ ac hoꝛroꝛẽ

SZe q́;plurimis nẽpe legi/

intolerabilẽ.

mus qui pene vᷣſq; ad moꝛtẽ a peccatis im

munes ſeruati ſunt/ et poſtmodũ ad mala

oꝑa declinãtes moꝛte pᷣuenti ſunt ⁊ dãnati
At contra fuerunt alij/qui ſemꝑ malã vitã
ſectati tandẽ nihilominꝰ quaſi in momẽto
cõ uerſi ſunt ad dñm ⁊ cit martyvres facti.
gloꝛiã eternã ſunt adepti. Cõſideremꝰ ꝙ ĩ
paſſione dñi nr̃i/cũ eius pᷣdilectꝰdiſcipulꝰ
eũ negauit.latro cõfeſſus eſt. Quis q̃ſo ic
antea hcoblcaſſere Nairn qppe valde eſt
one vite ↄſcia/ſub ma
nu potenti der ſe nõ humiliet.ſi alium quẽ
piam qntũlibet peccatoꝛẽ iudicare pꝛeſu

patris.qui in ira ⁊ furoꝛe elongauit ſea me
abducens ſecũ bonã illã meã nutricẽ gra⸗
tiam. meq; pꝛoꝛſus derelinquens deſolatã
doloꝛe ac tremoꝛe plenã/ tedio ⁊ anguſtia
vndiq; circũdatã.ſedeoq; tenebꝛis inuolu
ta.⁊ lumen celi nõ video. Ve tibi ſuperbia

mouocans ad bumiliationem ſui zalios

mat.qm̃ ſcire non poteſt q̃ ſint circa ſe aut
alios dei iidicia. ignoꝛat quid in ſua cã la

teat. Sum? quippe oẽs in carcere ↄdẽna⸗

tionis ⁊ moꝛtis vñ nemo eripi põt niſi ex

ſingulari ⁊ mera dei gra.quã vt ⁊ vbi vuit

diſtribuit. Neminẽ ergo licet ↄtẽnere/ſi ad

illam habere poterit. Nec vice verſa hinc
ſe aliquis extollat in ſublime ſi a deo gram
hanc acceperit.quoniã non eſt hec heredi⸗

tas ſua.imo ſic agendo/moxeam ꝑdit.ve⸗/

lut vſurpatoꝛ ac raptoꝛ gloꝛie domini dei
ſui.O quãdo veniet tempus illud ⁊ locus
vbi cum ſecuritate hanc gratiã poſſidebi⸗
mus. et hecipᷣa in gloꝛiam cõuertet᷑. Vere

beati ſunt qui ibi ſunt.

(Meditatio anime

14
4 *
ErE

„

iam in deuotione.iã abſ; deuotione. In⸗
ſuper ſigna noticie iptus.
NLoꝛate oculi mei ploꝛate ⁊ plangi
te duriſſimã illam ſeparationeʒ ac
diſiunctionẽ amariſſimã dei mei ⁊

ſuper duobus ſtatibus a quib ſe inuenit⸗

que mihi hoc damnũ intuliſti.quoniã ſi il

la ſimplex humilitas apud me remanſiſſet
deus qui ĩ coꝛdiba humiliũ requieſcit imffis
q; dat gratiam/minime ita ſuam a me ſubOz
tfra xiſſet gratiam. Nunc omnes mei amici
angeli ſancti elongauerũt ſe a me.⁊ ponũt
meabominationẽ ſibi. Nunc omnes ini⸗

mici mei vehementi cũ conatu appꝛopin⸗
quant ⁊ exclamant aduerſuʒ me.Euge eu⸗
ge ꝑſequamur hanc miſerã quoniã deꝰ eã
dereliquit.non eſt qui poſſit eam de mani
bus noſtris eruere. Illã itaq; ad dãnatio⸗

nem quã meruit impellamus
HDomineo celeſtis pateraudi vocezʒ
aduerſarioꝛũ meoꝛum.ne recedas ne

elongeris a me.intende in adiutoꝛiũ meuzʒ

et ad adiuuandũ me feſtina. Exurge ⁊ diſ⸗/

ſipa inimicos tuos tanq; fumum. alias eĩ

illa imminet hoꝛa in qua pauper ego tua
creatura. tua oꝛphana.tua indigna ancil⸗
la.tua infidelis ſponſa irremediabiluer ꝑRi
bo:quoniã pꝛeterte nõ eſt alius qͥ me binc
valet eriꝑe. =èò

pñs hmõi graʒ nõ habeat.qm̃ in momẽto

htyund
alicns
Nacred⸗
hos
WN
W
tunt
NMin/
atei
ee⸗
iitypo.
ſl⸗
rogst
loſem
lcdenne⸗
berſosd
Gorlam.
lieng⸗
albenstn
Ceterocie
Can
binape
iſmoreco
ſlarge
eſcceſ
iDino
NAnürun⸗
Geane
nr⸗
lelonen
(tusnen
nuncden
kendiſce
inſolss⸗
culeſuoe
etaccola
turinpt
llcoꝛget

in
horiſen
pbipnt
Nereſad
Forio
wüdne
doogfn
beni,
nokle
onindei
utloes
hoſcchi

.

e
ui
unlng
er
mu:
e
⸗
li
ſtia
doln
odia
nd
niche
ctißis
weſub⸗
ciamici
ahoniͦt
masini
ppopin
Sga
iNei
denani
inanor

ivoc;
easne
din
ngend
n. dlibs
ego
nal
Ablieg
anebe

.
.,
M

De mendicitare ſpũali

Euertere dñe reuertere. qm̃ a tuo re⸗ C NRe G ente en tr
ſentientis ſe ad deuotionẽ ↄmoneri ⁊ ſubi
ta dei viſitationẽ denuo ꝑcipientitis
Viis eſt hic qui pullat ad oſtiũ me

ceſſu/ ſentio coꝛ durũ.⁊ admodũ pꝛa⸗
na ple

Arida ſum nulliusq; deuotionis.in nullo

iam(vt conſueui)bono condelectoꝛ.nec le

ctio nec cantus nec oꝛatio nec ↄtemplatio
placent.pᷣdicationes ac ſancte quelibʒ am
monitiones / mihi ſunt faſtidio. Euanuit
a me guſtus om̃is ac ſapoꝛ cibi cuiuſſibet

ſpũalis.grauis ſuʒ atq; oneroſa nimis mi

hüpᷣi.Languide om̃ia operoꝛ.ſolitndo at

qʒ ſilentiũ / mihi ſunt hoꝛroꝛi.Et qð deteri

us eſt / nec iſtã meã valeo deffere miſeriam.
nec ab ea me ꝑ ↄdignã pñiaʒ ac diſplicẽti

am eripere.qͥnimo in dies volo meas pꝛo⸗

ſequivanas ac mundanas co nſolationes.
Aeuitas mihi om̃is grata eſt.Quero mã⸗

ducare bibere ac fabulari ad deducendum

tempus. illosq; felices iudico / qui ita in Hů

mundo viuũt in ſubiecta ĩmo ſtulta liber/
tate.¶ Oqualis mutatio. heu in quẽ ſta⸗
tum pꝛolapſa ſum. De celo pꝛofecto cecidi
ad inferos.de vita ſpũali ad carnalẽ.de ve/
ritate in vanitatẽ.de ſecuritate ⁊ tranquil/⸗

litate ↄſcientie in cõturbationẽ,de timoꝛeꝛ

in ſtupoꝛ? cõfuſionẽ atq; infelicitatẽ hoꝛ⸗
ribilẽ. ¶ Etcerte ita mihi optimo iure cõ⸗

tigit idq; plane demerui.quia cũ ex¶ meni/

hu eſſem / meipam nihilominus gloꝛiſica
ui ⁊ de me ⁊ in me confiſa ſum/extollẽs me
aduerſus deum meuʒ.illi ſuam ſurripiens

gloꝛiam. Inſuper ⁊ de ſuis donis laudari
volui atq; honoꝛari/ iactanter mihi illaa⸗/
ſcribens tanq; pꝛopꝛia ⁊ quod deierius eſt
ceteros cõtempſi minoꝛaui ⁊ temerarie iu⸗
dicaui. ¶ Scio igitur quid faciã.illa mi⸗
hi recuperabo humilitatẽ que mevtiq; pa

tri meo recõciliabit.eũq; placatũ ad meſre⸗

ducet. O gloꝛioſa ⁊ beata pax.iam omnia
bene ſucceſſerũt.eſt hec mutatio dextre ex/
celſi. Cõmouet᷑ quippe coꝛ meuʒ ⁊ exultat

ad pñtiam dei mei ac gratie.Euellũtur at⸗

q; explantant᷑ ille inutiles vicioꝛũ plante.

Inſerunt᷑ virtutũ rami ⁊ plurimũ conua⸗

leſcunt.nunc in claro lumine/ meos defe/
ctus/mea peccata/meã fragilitatẽ experioꝛ

nunc denuo bonoꝝ ſpũaliũ guſtũ ac ſapo
rem diſcerno. Sicut itaq; illuceſcente die
in ſolis oꝛtu mox abſcedunt tenebꝛe.aui/⸗
cule ſuos repetunt cantus.renouãtur oĩa
et ad coloꝛẽ vigoꝛẽ ac decoꝛẽ ſuũ reuertun

tur.ita plane eſt mihi dum ſol iuſticie oꝛit

in coꝛ demo..

nuʒ acedia faſtidio ac mala triſticig-⸗

Bite exira meũ hoſpicium abite. vnt

um/quid vult:quid poſtulat? Eſt

pꝛofecto deus meus. dñs meꝰ ⁊ pr
meus. O dñne. optie veneris. Libi ſuppli⸗

co vt ſi mea vꝛgete infirmitate ac debilita⸗

re tuo iure tu

llicet vtere clauibꝰ.

verſa meo magno patri ingrata. qui
apud me vult hoſputari. Fugite hinc. fugi

te peccati pigritoꝛ nimis aut tardo tibi aai
a auctoꝛitate oſtiũ eſfringas.

teabſq; moꝛa. Fuge tu dedignans ſupbia

inflata iactantia.ficta ⁊ palpans bypocri

ſis.ira furioſa.deſpectuoſa vindicatio.ve⸗

nenoſum odium.infelix ac liuida inuidia.

anxia triſticia.acedia ſtulta.auaricia cupi⸗
da queſtuaria.fetida luxuria.gula immun

da.cũ totavicioſitatis ꝑuerſa familia igno

bilis ac ſtulte ocioſitanns.
EIciatur hinc omnis ſpurcicia fſagel

—

4
.

lo pñie.ſpargat᷑ vndiq; cuʒ ſuis floꝛi

bus drata ⁊ viridis herba virtuiũ. Opona/
tur menſa ſobꝛietatis. ſternatur caſtitatis

lectus. Ingredere pater dułciſſime. ingre⸗
dere hoſpitiũ puſille tue atq; humilis an/

cille pauꝑis adoleſcẽtule tue.ſuſcipe gratã

ter que apud illaʒ inueneris.ſimul in cen

noſtra diſcũbamꝰ. Ne queſo reſpexerisad

meã pauꝑtatẽ.ſcio quidẽ qꝛ nullius hoꝛũ

eges que apud me ſunt.Apud te ſunt oig.
ſufficit tibi bonus affectus. Verũ dulciſſi
me pater / hoceſt qo a te pcipue ↄſequi deſi

dero.vt mea tibi placeat volũtas.quodqʒ;

extua clemetia de tuis ſuꝑabũdantibodi⸗
uitijs ad meã ſubleuandã ac ſuſtentandaʒ

pauꝑtatẽ vel paꝝ aliquid impertiri digne

ris.vt hinc ſuſtentata/fame ſitive male nõ
pereã in carcere bui coꝛꝑis in quo ad pꝛe⸗

ſens incluſa ſum.

uue humilis ancille. Bꝛeuem nimiuʒ
ibi traxiſti moꝛã.Hen q; dura hurꝰ hoſpi⸗
tis receſſio. Foꝛmidabã vtiq; aliquid i me
eſſe. qð oculos tue maieſtatis offenderet.
Heu me miſerã.que non aliã adhibeo di⸗

Euertere dñe. reuertere ad hoſpitiuʒ

ligentiam / ad talem cõſeruandã hoſpitem

a quo mihi pꝛouenire pñt oĩa bona/volu⸗
ptates atq; diuitie. Quid itaq; ad pnñs fa⸗

ciam: Quo medio illũ a me ſic elongatuz

–—

2

ad mereuocabo? Mãdabo omnibo queĩ⸗
tra me ſunt vt illũ vtiq; inceſſanter reqrãt.
donec inuẽtus reuertatur. Exurgite fides

ſpes ⁊ caritas.exꝑgiſcimini ⁊ vos ad cur⸗
ſum lübos accingite. diligenter querẽtes

oſpitiũ meũ reduxeritis.

Mꝛatio nücius ani

Page meũ donec ũlum inueneritis atq; ad

Tme initcit —
Aſcurre tu oꝛatio/p magnã celeſtẽ

ciuitatẽ/ꝑ vicos ⁊ plateas ac ꝑ do

Verũ ſua magna benignitas atq; clemen

tiea ꝑpte ex vna.ſuoꝛũq; ſanctoꝝ depᷣcatio ꝑ
te ex altera.⁊ rurſus mee ꝑuitatis pauꝑta,⸗
tis impotẽtie atq; inſtabilitatis ↄſideratõö
dQdq reditũ poterunt eũ inclingaer.
QUigd dicis oꝛatio que noua referss
Multü nimis demiſſa eſt ac verecũ⸗

a facies tua. O ſcio quis tibi hoc fecerit.

riigoꝛoſa videlicet illa iuſticia/que ſe cõtra
te⁊ me/ingerit vehementer allegans meñ

eſſe audiendã.ĩmo ꝙ ex nunc indigna ſim

filia dei nominari.cum iam/mea ignauia/
meam ingenuitatẽ. meã diuinã naſcentiã.

meãq; celſitudinẽ penitus amiſerim ⁊ hoc

in meo certe hoſpitio defoꝛmẽ illũ ac hoꝛ⸗
rendũ hoſpitem.ſ.peccatum admittendo.
Quod vtiq; omnẽ que ipᷣm ſuſcipit coꝛrũ

pit animã. fedaqʒ arqʒ deteſtabilẽ reddit.
ac inimici ſalutis cõſtituit filiã. 5 iuſti

cia quis te aduerſum me ⁊ aduerſus meaʒ
oꝛationẽ pꝛocuratricẽ cõſtituit: Non ego
certe te ad hoc aduocaui. Scio enĩ qꝛ co⸗

ram te ſubſiſtere nõ poſſem. Illi ponꝰ miĩe
clementi curie me ſubmiſi.illãqʒ meã con⸗

ſtitui aduocataʒ. ĩmo ſuo penitus iudicio

ſtare volo.q;uis ⁊ te etiam iuſticiã mihi de

cet eſſe ꝓpiciã ⁊ amicã. Cur ita:quoniã te⸗
cũ ſum vnius ſentẽtie. Tu quidẽ odio ha⸗

bes peccatũ ⁊ ego nũc illud odi.Tu illð ꝑ⸗

mos ſingulasiita vt nullũ ſanctoę⸗
rum pᷣtereas quẽ tu nõ cũ ffetu ⁊ gemitu re
quiras/ad eoꝝ pedes pꝛocũbẽs/ nec hinc
diſcedas donec inſimul oẽs/ vel eoꝝ aliqͥ/
gloꝛioſi patris mei tibi demonſtrauerint
manſionẽ.teq; ad deũ deduxerint ac ei ꝰpñ
tauerint cõſpectibo. Illos exoꝛa vt illũ mi⸗
hi placatũ faciant mihbiq; de multis meis
exoꝛbitantijs impetrent veniã.atq; ita ſue
gratie reſtituar.qꝙq; rurſus decliare digne⸗
trtw¹uur ad hoc ſuũ humile hoſpitiũ.qð tam ci⸗/
to deſeruit. mea fateoꝛ indignitate exigeéte.

tradicere.
non ad inſtantiã ſanctoꝝ qui apud tehoe
meruerũt tenearis aliquid annuerepꝛofe⸗
cto ſic. Quẽ enĩ honoꝛẽ illis impẽderes.ſi
eos te pꝛo peccatoꝛibo depᷣcantes velut ali⸗
os quoſſibet quiba nunqʒ fuiſti honoꝛiva

pere: e
aduenit pulſans ad oſtium. vt alibi me

ſequeris.hoc idẽ facio de illo penitentiam
agens puniẽs ⁊ vehemẽter dolẽs qꝛ illud
vnq; admiſerim.aut ei tribuerim fidẽ Ita
quippe agẽs/tuũ o iuſticia exerceo officiũ

de meipᷣa iudiciũ ſumes.Tu itaqʒ etiam
Sea foꝛſitan mihi
dices. ꝙ longe citra cõdignũ in hacꝑte de
me ſumo iudiciũ. non condigne vt merui

pꝛo me intercedes.

mea vindicans peccata. Pꝛohdoloꝛ iuſti

cia/fateoꝛ ita eẽ vt aſſeris.ſed hoc venit cõ

donandũ.qm non ſubeſt hoc virib meis.
Heceſſitas aũt legem nõ habet.infirmitas
quidẽ mea pauꝑtas atq; imbecillitas/ nõ

me ſinunt ad cõdignũ vel etiã ad votũ ex⸗

pugnare ac ꝑſequi peccata cũ ſua familia.
Ded ab inope/vel parua ſolutio ſibi poſ⸗

ſibilis acceptanda eſt. ⁊ ab operario debi-/
li/laboꝛ remiſſus nõ ſpernẽdus. Sis ita⸗
qqʒ iuſticia de mea poſſibilitate ↄtenta.q

reliquũ eſt tua potẽti virtute ſupplebis.

Vnſidera igitur. ſi tui ſit officij tue⸗
AJaʒ conſuetudinis vltra vires expoſce
re.

re. Cu aut mihi maioꝛ aderit incolumitas
ac potentia diuine gratie virtuiũqʒ ſoꝛtiꝰ
robur.tunc ⁊ potentius cũ peccato congre

diar eiq; virib aduerſaboꝛ. ¶ Bico inſu⸗

per ꝙ benedictus filius dei pꝛo me debitũ
ſufficienter imo ſuꝑabundãater ſoluitquã⸗

tfũlibet etiam antea offenderim. ſaluo ꝙ ei

me legitime ſubijciã.⁊ ſue ſim aſcripta fa⸗

milie. Nullo aũt iure/duplex de offenſa exi
guliltur eimenda.nam ⁊ deus nõ punit bis in
id ipᷣm. Quicquid igitur miĩa filij dei circa
mneſccre MRocnerit mient tu poteris cõ⸗

eterũ iuſticia te interrogo.ſi

cuos repelleres: ¶ Vade igitur or̃o mea ⁊

reu ertere cõfidenter ad celeſtẽ ciuitatẽ.illic

qʒ ſanctos illos ſolicites vt tibi ⁊ mihi/iu
ſticiã pacataʒ reddãt.vt ⁊ illa ſimul cũ mia

mihi pacẽ impetrẽt ad dñm deũ meũ ⁊ pa
trem meũ atqʒ ita ad domũ meã vnde exijt
denuo reuertatur.
pſcire poſſem. qua dignabit᷑ dñs meus ad

vtinã hoꝛaʒ illam

me declinare.Cur non aliquẽ nũcioꝝ ſuo
rum pꝛemittit.vt legitime parata/poſſem
illum decenter id eſt deuote ac ſancte ſuſci
Aliquoriens enim adeo latenter

fljepea
Ciſoburl
inbomo

Kini⸗
tont
i cn
Auewlpn
Pllntuain
Mlincine
fnmenort
afranen
lupeganro
ntisgn
Umentpin
ummi
tmeplin
keirmert
voluenn
hanrept
ſopienet
Pitudine,
tentigttue
tua cani

—

ocpof

igrſi
nnfti,
Nredac
offci
incgzenen
ſtin nb
einbacgede
Geymeni
Peolei
oc venſtci
ihmes,
Linfinninne
ealling/n;
adpotieg
ſuaßimilun
toſtbipoß
amodebi
3 Olbitg
Nentn. gö
ppecdis.
tofici ne
nnpenvle
mia
i; n⸗
vanr
inti⸗
edebiti
nitgna
loqe
pa
fenſgei.
mirdisn
gdelcte
potensch,
micnogoſ
apodtehoe
mucep⸗
npidens⸗
ubehral
Kibenonye
wofomea
unmclie
birmthiin
wolcämi
Nncitn
nirnten
fibopi
dsnien
iniane
mmu ſn
xſnrſi
o
NA

De mendicitate ſpũali 77

diſtractã inueniẽs / mox anteq valeã ei oe
currere ⁊ decenterreciꝑe/diſcedat. ¶ Sed

quid loquoꝛ.tã incõſulte/ quid tã temera⸗

rie tam q; pᷣſumptuoſe peto.vt talis ac tan

tus dñs ſuos mihi pᷣmittat nũcios?: Abſit

Mihi potiꝰincũbit ſemꝑ eiꝰaduẽtũ explo

rare.nihilq; alið meditari.nihil aliud oꝑa

ri.q; aduentũ ei pᷣſtolari.moxq; ad oſtium

pulſanti aꝑire.ipᷣmq; reuerenter ſuſcipere.

Hon igit᷑ cũ curis huiꝰſeculi/ mea ampliꝰ
tenebunt᷑ colloquia.ſed ſedebo ſolitaria in

pace ⁊ ſilentio.diligenterq; obſeruabo/ne

aliud meũ ſubintret hoſpiciũ qð tanti ho⸗

ipa vadã in occurſum ſui iocũdi aduẽtus.

.

endũ in virtutibo ⁊ in ſancta viiaa.
BTTtenge aia mea que tam infirma
Vſes atq; inſtabilis.attende verbap

deus in hac gloꝛioſa ſolẽnitate beatiſſime
trinitatis/vt ꝑ potentiã patris in ſapiẽtia
filij ⁊ ꝓpter bonitatem ⁊ dulcedinẽ ſpũſſan
cti/robur habeas/ ↄſtantiã ac ꝑſeuerantiã
in bonis oꝑibo.teipam oẽsq; vires tuas fi

e in dño deo /trinitate ſancta. illiq; ſic in⸗

ereas. vt in ſola eius potentia tua ſit fidu
cia.nec extra ipᷣm ſapientiã queras finalit

aut voluptatẽ. Ita quippe tuã ↄſeruabis

pulcritudinẽ qua facta es ad imaginẽ ⁊ ſi⸗

militudinem illius ſanctiſſime trinitatis
Fßm memoꝛiã intelligentiã ⁊ volũtatẽ. Sʒ

heu frequenter illã defedo ⁊ obſcuro/ eam

luto peccatoꝝ inuoluẽs ac demergens.de
moꝛaãsq; in terrenis occupationib ac vo⸗
luptatibo immũdis. Nihilominus ad ißm
reuertere/⁊ ipᷣe te mũdabit teq; liberabit et
tue pulcritudini te reſtituet.quaʒ inſuꝑ in

te firmabit ⁊ ſtabiliet ſi tãtũmodo illi iũgi
volueris ac velut tue ſumme voluptati in⸗
herereipſuʒ potenter amando abſq; fine.

ſapienter abſq; erroꝛe ſuauiter abſq; ama?
ritudine.Eritq; tua ſpes in ſua inuicta po

tentia.tua fides in ſua limpida ſapientia.

tua caritas in ſua voluntate dulciſſima.
Hoc pꝛofecto potius facies q; in cceatura
in qua nõ niſi vmbꝛa eſt ⁊ vanitas potens

ſpitis ocłos poſſit offendere.qnimo ⁊ ego

Nphete Verbo inquit dñi celi fima
i ſunt.? ſpiritu oꝛis eius omnis virt eoꝝ
Facilius longe eſt tibi a deo ↄferri foꝛtitu
dinem ⁊ ꝑſeuerantiã in bonis oꝑibo/qᷓ; ce/
lis firmitateʒ pᷣſtari. Si igitur pᷣſtitit tibi

te. quapꝛopter nimirũ in vmbꝛã at; va)

Lachꝛymabilis querela ac deuota oꝛatio
creature/ de ſtatu peccati ad dominum re⸗

◻

d Jeli virginitaris ſponſe.ieſu/ ca
1

tatis fidelis amice.ieſu mea ſpeſ
finalis. mea ſalus.meum ſingula⸗
re reſugi te
ma mea pauper inops ⁊ miſera.que totiẽs
per temerariã rebellionẽ atq; inertciaʒ deſi⸗
dioſam id facere ↄtempſit ⁊ recuſauit.que

anulũ gfe quo illã ſpũaliter deſpoſaueraæ
negligẽter amiſit.ſuſcepitq; anulũ peccati
ſe trades ſpõſam fᷣuaʒ ⁊ ſubiectã tuo antiqᷓ

Hoſti. Heu qᷓ; ꝑpiculoſuʒ ↄnubium.heu q;
ſtulta ⁊ miſera ↄmutatõ eiꝰ qui pulcerrimꝰ
potentiſſimꝰ⁊ opulentiſſimeſt/ad ullũ de⸗
ſfoꝛmiſſimũ miſerrimũ egentiſſimũ. ¶ Dic

nitatẽ defuis.cũ creature finaliter inberes

Glnuma cheiſtiſpon

ſa ſe humiliteraccuſat. atq; ſuo ſponſo to⸗
galiter ſe comendat. petens veniam de of⸗
ſenſis. gratiam ſuam in pꝛeſenti ⁊ gle lam
als ſic.

ſ.nuncad te reuerti deſiderat ani

mihio aĩa qͥs tibi hoc fecerit. Rñde mihi -

cuiꝰconſilio freta es.ꝙ ſic tuũ ſupᷣmũ dñm

tuũ gloꝛioſum pᷣceptoꝛẽ/paruz honoꝛaſti.

Sic tuũ creatoꝛẽ/ cuũ ſaluatoꝛẽ/ a quo ti⸗
bi eſt omne bonũ / oblita es: Sictuoveꝛo
ſponſo / tuo fideli amico / videnti ⁊ ↄſiderã
ti/fidẽ violaſti. ¶ s quidẽ pꝛimũ tibi coꝛ

ſuũ impẽderat ſuaq; ad te tatã oñderat di⸗

lectionẽ/ vt etiã ꝓ te moꝛtẽ acerbiſſimã pa⸗
ti dignatus ſit ⁊ tu illi coꝛ tuũ ⁊ amoꝛẽ pe⸗
nitus ſurripuiſti.ĩmo qð grauiꝰeſt/ velut
ꝑfida ⁊ infideliſſima ſponia/ſue/ꝓpꝛie habi

tationis poꝛtas pᷣcluſiſti.quas nihiiomi⸗
nus illis ſuis miſeris ac nefarijs hoſtibus

ſinis eſſe patentes qui te ꝑdere querunt et
eterne moꝛti tradere.

fide totius humane creature hoſtis.iã ani

ma mea / tua ſeductione ꝑdita eſt infelixac
pꝛoſtrata.quoniã ſicut carnifex/viridi raz⸗
mo ac modica herba ducit ad moꝛtẽ agne
lam petulantẽ ⁊ ſaltantem /future ſue occis

ſionis neſciamiita meam fatuellã animas

deduxiſti/ momentaneam aliquam huius

uid queſo arbi⸗
traris o anima. Putas nea pena ĩmunis
euadere: Manebit ne tanta iniuria/tã q;
grandis offenſa/tandẽ peniu inulta?O ꝑ.

mundi vanitatem ſibi demonſtrans. quẽæ

ſic tractam / tuis vinxiſti vinculis eam 5

excecaſti.⁊ poſtmodũ plurimis criminum
moꝛtaliũ lanceis ad moꝛtẽ vulneraſti.de/⸗
mũq; ſuper eam impoſuiſti grauẽ illũ ma⸗

le cõſuetudinis lapidẽ. Inſuꝑ ⁊ frigidam
illlam duram acq; hoꝛribilẽ obdurationis

coꝛdis tũbam qua reſurgere pꝛohibet᷑qͥn/

imo continue magis pꝛeſſa iacet terrenis

affectioniba obuoluta⁊ in fimo ac ſtercoꝛe
criminoſe delectationis incluſa putreſcit.
ita vt vſq; ad fineʒ maneat fetida ⁊ abomi

nabilis deo ⁊ ſanctis eius.Heu me miſerã
creaturaʒ.heu me ſi hac in diſpoſitione re⸗/

linquoꝛ vſq; ad finem. Quid nempe factu
ra ſum in tali ſtatn moꝛiens.quo pꝛofectu
ra:(¶ Lontremiſco iſta cõmemoꝛans. ex⸗
boꝛreſco vehementer tmmodo hecrecogi⸗
tans. Perpetuis certe ſic moꝛiens ardoꝛi⸗
bus ſtridoꝛib ⁊ fletibo mãciparer ⁊ pꝛera⸗

bie toꝛmentoꝝ deum blaſphemarẽ nullaz
ab ipſo conſolationẽ ꝑcipiens.Lunceui⸗

denter ꝑpenderẽ ſed ſero nimis/quali pꝛe/⸗
ceptoꝛi paruiſſem.⁊ cum quãto detrimẽto
deſerto deo/ diaboli mũdi ⁊ carnis oblecta

maenta ſuſcipiunt᷑. ¶ Pꝛeſerua me dñe de⸗

us ab his hoꝛrẽdis toꝛmetis/ab hac moꝛ⸗
te tam crudeli me ptege. ¶ Aduoco teani⸗
ma olim a deo foꝛmata.anima ſuo pᷣcioſo
ſanguine redẽpta.anima plurimis donis

ſuꝑ ceteras creaturas nobiliſſime decoꝛa⸗

ta:a tot ⁊ tantis periculis totiens pᷣtertua
merita pꝛeſeruata.Le adnoco inq̃m.audi
me.Tuos nunc paululũ aperias oculos.

et intuere vbi iaces. Conſidera vbi tu es.

q́; ꝓpinqua ſis inferis.q;ᷓ a celis elongata.

LCogita quẽ deſeris.queʒ deſpicis.cuiſur⸗

dam aurem pꝛebes. ¶ Et tu dulciſſime ie

ſu animarũ medice clemẽtiſſime/fons om

nis dulcedinis.ſi humana miſeria te vale
at ad miſericoꝛdiã inclinare.reſpice oculis
pietatis ac cõpaſſionis ad hanc animã mi

ſerabilẽ. Nunc exurgit.nunc exꝑgiſcitur ?z
cum ſuam nuditatẽ ⁊ ſtatum miſerabilem
aduertit/magnam hinc concipit diſplicen

tiam confuſionẽ ⁊ abominationẽ ⁊ de ſua

tam diutina ſtulticia/ admodũ admiratur
et dolet.tanq; miſera peccatrixque ampli⸗
us indigna eſt tua Wenriſpond eng am⸗/
ca/demiſſo vultu ffebili / fa

cie ad te ſuſpi⸗
rat erubeſcens nec loqui pꝛeſumẽs ( Dul
ciſſime ieſu hanc clementer pꝛoſpice.b
chia ⁊ manus ad te extendit.vt te trahente

de pꝛofundo lacu peccati et de ſtercoꝛe in
quo tam diu pꝛoſtrata iacuit/erecta pꝛoſi⸗

liat.Tu qui ſolus es ſaluatoꝛ.pꝛopterea ⁊
ei manũ poꝛrigens/eam ſubleua eãq; ꝑire
ne ꝑmittas.Tot vides peccatoꝛes qͥ te mi
nime depꝛecant᷑imo te ꝑſequũtur. Ton
uertere igitur ⁊ iuſtifica tuã hanc pauperẽ
animã tuam ancillã humilẽ/tuam puſillaã

pediſſequã.quã aliquãdo pꝛius dilexiſti ſi
cut ⁊ ipſa te dilexit.que nunc in magnis ſu

ſpirijs ⁊ in amaritudine coꝛdis tedepꝛeca
tur. Poſſes ne hanc non exaudire. poſſes

ne eam non ſuſcipere? Pꝛofecto minime?

ĩmo magnã hinc ſpem cõcipio.qꝙ tuam in
me exꝑioꝛ gratiaʒ in qua nüc adeſt mihi ſᷣ
voluntas ad te reuertendi.ꝙ tibi ſũmo me
dico/doloꝛoſa illa vulnera anime mee te i⸗

ſpirante detego ac demonſtro. ¶ Olim ſi⸗

quidem ꝑ os tui ꝓphe ꝓmiſiſti ꝙ in quacũ

q; hoꝛa ingemuerit peccatoꝛ ⁊ penitentiaʒ

egerit/ab omnib peccatis ſuis que oꝑatꝰ
eſt.omniũ iniquitatũ eius nõ recoꝛdaberꝭ
Et reuera paucos habuiſſes iuſtos. niſi
peccatoꝛes miſericoꝛditer recepiſſes.Jõ
q; ſaluatoꝛ ieſu xpᷣe.aduocate et mediatoꝛ
noſter/ſimul imperatoꝛ ⁊ frater qui ſolꝰno
ſti meam miſeriã ac fragilitatẽ.ſi vera ſunt
que video audio ⁊ credo de tua dulcedine
pietate ⁊ miſcᷣia/⁊ vtiq; vera ſunt.ideo te

finaliter depꝛecoꝛ. vt meas omnes deleas

iniquitates/ ſincerã ⁊ mundã contritionẽ

mibuens ⁊ integrã penitentiã. Facvtꝑ
bonã patientiã/ omnes tribulationes ad/

uerſitates ⁊ laboꝛes quos dietim ſuſtineo
ad purgationẽ deſeruiant.⁊ ad ꝑene quaʒ
mea peccata demeruerunt remiſſionem vt

ſic in hoc mundo meum ſit purgatoꝛium
Fac uaq; meam huius moꝛtalis mundiꝑ

egrinationem tibi acceptam. Tribue mi⸗
hi baculum firmefidei.ſtolam caritatis.et
ſcalam ſancte ſpei. Confunde per tuaʒ po
tentiam quicquid mihi impedimento eſſe
poteſt. ita vt in via / nulla me retineat dele⸗
ctatio.nulla me confundat aduerſitas.
Benera in me coꝛ humile pium clemẽs
erga pꝛoximum. ſine rixa.ſine inuidia. ſi⸗
ne indignatione.ſine ſuperbia.ſine omni⸗
um detractione. Zuo amoꝛe inffãma coꝛ
meum. Vulnera illud ſagittis potentiſſi⸗
mis.tue pulcritudinis.tui dulciſſimi con⸗

ſpectus. tui gratiſſimi geſtus: tui pulcerni⸗

mi apparatus. tue ſpeciei dulciſſime. YFac
vt telſemper meditetur / letanter de te ſer⸗
monem audiat. ad te ſuſpiret.ad te inge⸗
miſcat.tibi cõplaceat.lotam intelligeniiã.

ſuohoe

fotem nnen

gorrdig
annmorn
ſdunte
incliciu
tumnu⸗
gvilbbarceh
ſneoagpfk
ninu
1peerr,
nencoſ
hlunme.
gintu
Pretorpon
ſusſloscn
heniorne

((NGſe

Whachen

MWn

ſborte

oe
Poae⸗
noerbea
ſbispacp⸗
Mizlnim
oco aos
nnnſechde
nißzmi
lchuten
lbrosczſck
Conſcladi⸗
hoftyoft
glimmpi
ochohap
ſnoltpen
okcis
neſii
Cepanene⸗
glüſctin
Cannſepeeg
benintn
ictoſcn
imnien
Pecigli de
ta fedebe
Lventuxreſe

ain oſeh

co ininee

gunin
Adeſtmihih
diſinone

neeete
iginri

nipenirenna,
ocgeogad⸗
onnceden
Clſeg
ranu
nmni
Rirr
Nlanlne
niccote
todeens
unrnoni
Gend
tonesad
mſocineo⸗
8heneabe;
nſionenn
gnoriun
Msmuneie
.Tnbrent
mcs
epeyo
anaveſe
nendce
unſtns.
humcemes
einnigin i
ſineonnt
einftüma
is pon
Clalimmion
gul n
oſn
umadent,
n Arle/
ninch

re. Amen. ((Erxplicit.

1 .

totam mentẽ.totã curam.ad hoc impen/
dat.vt digne tibi ſeruiat.qm̃ non eſt aliꝰ
amatoꝛ qui ſic vt tu vices repẽdat. ¶ In
ſuꝑ da mihi dñe coꝛ liberũ. coꝛ ſublime⁊
inclitũ quo deteſter fugiã? ſpernã/vile lu
tum mũdane cuiuflibet voluptatis.quo

quãlibet contẽnam creaturã.que honoꝛi

meo.ac ꝓmotioni ſalutari nõ venit adiu⸗
mẽto/quo tein te diligã.alios ãt oẽs in te
⁊ ꝓpter te.¶ Demũ tu qͥ es meaſpes final
mea ſola ſalus. meũq; refugiũ ſingulare⸗

ſubleua me.doce me.ſuſtie me.dirige me.

itavt in illa hoꝛa tremẽda moꝛtis.meꝰ ſis
ꝓtectoꝛ potẽsq;defenſoꝛ.ſpũs mei⸗aduer
ſus illos canes infernales.ita vt in pace ⁊
benignitate illũ recipias in gla in q̃ te fa⸗
cie ad faciẽ ſummo cũ gaudio videre vale⸗
am.ac ꝑenniter adoꝛare. amare ac lauda⸗

ſoꝛoꝛes ſnas doces de auo as p ſingulos
dies cogitare debeatt.

. „ — „

mis ⁊ dilectiſſimis ſalutẽ atq; in
ſns deno to ſeruitio iugiter ꝑmanere.

Non facile expꝛimi poſſet gaudiũ atq;cõ
ſolatio ec bonis nouitatibo frequetius de

vobis ꝑceptis pꝛoueniẽs. Vtinã idipᷣm

nunq; inimicoꝝ tentatõeautaly quouis

modo/gaudiũ in ſici vertafcontiq ri

um videlʒ deveſtra dilectõe audiẽdo

Quãq; amãtiſſime ſoꝛoꝛes oĩ tẽꝑe ad dei
obſequm exercitandũ? infoꝛmandũ.lrãs
libꝛosq; ſufficiẽter habueritis.ad hñduʒ
conſolatões ſpũales ⁊ adhuc hẽbitis ali⸗
os in poſterũ. Nihilominꝰnoctis vniꝰvi⸗

gilia amipies / ;uis pluribo implicat? ne⸗
gocijs/ad pñs ſcribere curaui bꝛeuiter ac

ſimpłr pegrinatõnis pceſſum.a me poſt

modicũ tpis factũ.ſpeciales etiã reqſtas a

me fieri ſolitas.ſᷣm ſeptẽ dieꝝ hebdoma⸗

de numeꝝ.ſᷣm ſeptẽ ſanctiſpus dona.ſᷣm
etiã ſeptẽ dñice oꝛõis petitiões.cõtra pec

cata ſeptẽ criminalia. coꝛrñdẽtes ſeptem
beatitudibo. ¶ Inſup vm ſeptẽ ſtat in ce
leſti ꝑadiſo conſiſtentiũ
mitto ſcriptum p pñti nõ eſt niſi bꝛeue ac
ſimplex auiſamtũ ad coſcẽdũ noĩatiʒ ac
ſpecialiꝰde quo quis per dies ſinglłos co⸗

gitare debeat. Bone enĩ cogitatões inſu⸗/

bventure ſpũſſancti ſpiramine reꝑte pari
ter ſtudio lectões ſancteq; meditationes.

ola eiuſdem

Oꝛoꝛibo meis in xpo ieſu cariſſi⸗

rando

5 vero träſ⸗

Huiuſmõieni/nõ poſſem neq; ſcirẽ om⸗

nes in ſcriptũ redigere nec opꝰ eſt. ¶CPꝛi

mo igit᷑ cum pꝛeces veſtras humillime ac

reuerẽter coꝛã diuina maieſtate funditis

qut ſanctoꝛũ ſuoꝛũ.inuocet᷑ vna cũ oꝛatõ
neveſtra/cuſtos veſter angelus videlʒ bo⸗
nus.necnõ ſancti aut ſancte illiꝰ ſuffragi⸗
um imploꝛet᷑/cuius ꝓ tunc ſolẽnitas agit
Ea de cauſa vt.ſ.veſter nũciꝰ puta veſtra
oꝛatio/ſaluũ habeat cõductũ bonãq; ſoci
etatẽ. ie quippe dñico ad benedictã

atq; indiuidua trinitatẽ ſolitus ſum meãʒ

dirigere pꝛecẽ vnicuiq; pſonaꝝ appꝛopᷣa
ta diligẽtius meditãdo. De patris videlʒ
potentia. filij ſapiẽtia.ſpũs quoq; ſancti
bonitate conſiderãs magnã dei celſitudi

nẽ admirabilẽq; diſpoſitõnem ſuꝑ filios
hoĩm ¶ Die autẽ lune.ſ.ſcõa feria. meam

oꝛdino pꝛoceſſionẽ ad ſanctos angelicos

ſpũs.beneficia ab eiſdem nobis exhibita

om̃i temꝑe recognoſcẽs le vero mar⸗/
tis.ſcʒ tertia feria ad ꝓphetas patriarchas
apkos ceterosq; diſcipulos dñi euange⸗
liſtas. Die mercurij.ſ.q̃rta feria ad bea
tos athletas.ſ.martires xpi.ipſoꝛũ in ſua
pugna foꝛti

titudinẽ atq; conſtantiã admi⸗
Die iouis ſcʒ feria qnta/ad ſan⸗
ctos ↄfeſſoꝛes heremitas⁊ religioſos
Die veneris ſcʒ feria ſexta ad paſſionem

amarã dñi noſtri ieſu xpᷣi.ad ſuaq; verba
ac factꝗ:iſto benedicto die ab eodem “l

acta. ¶ Die inſuꝑ ſabbati ad beatã Ma⸗
riamvi ginẽ ſpecialius meipᷣm cõuerto ⁊
ad electas xpᷣi ſpõſas ¶ Poꝛro pꝛia die. ſ.
dominico iĩmoꝛoꝛ diutius.donum ſancti
ſpũs pꝛimũ/ſuppliciter efflagitando.do⸗

nũ ſcʒ ſancti timoꝛis dei.Et beatitudineʒ

humilitatis? ſpũalis pgauꝑtatis Ald expel
lendum ſuꝑbie vitiũ cũ filiabꝰ ſeu ramis

eius.Et dico pariter dñe deus paterom/
nipotens. libera me a malo.que clauſula

eſt petitio pꝛima in dñica oꝛatõne contẽ⸗
ta⁊ hoc oꝛdine pꝛepoſtero.
ne.deuotius atq; ſpecialiꝰpꝛecibo inſiſto/
petens ſecundũ ſanctiſpũs donũ ſcilʒ do

nũ pietatis ſeu miſericoꝛdie.tazʒ ad me q;

ad meũ pꝛoximũ Qũ beatitudine alia ſcq;
mititate ſeu mãſuetudine Et hoccõtra in

uidie venenũ Et vt deus in tentatõem ne

inducat.i.ne in tentatõnibus ſuccumbe⸗

rex vinci ꝑmittat.quad eſt ſecũda petitio
oꝛatõis dominice. ¶ Dieyvero martis ſin
gularius pꝛo dono ſanctiſpũs tertõ ſup⸗

ie autẽ lu

77

S

Dequo quis per ſingulos

plico ſeʒ pꝛo dono ſciẽtie.ad cognoſcẽdñ
clarius et melius/ pꝛopꝛiã fragilitatẽ ⁊ fi
nẽ meũ.necnõ⁊ ſtatũ meũ.amicoꝝ quocq;
meoꝝ Et dono iſto mediante/ad beatitu
dinẽ ꝑuenio tertiã.que eſt luciꝰ ſancti.ac
lacrimaꝝ deuotaꝝ Et hoc ↄira peccatum
ire. Conſequẽter etiã deũ depᷣcoꝛ. vt debi
ta mea dimittat.ſicut ⁊ ego meis ignoſco
ſen dimitto debitoꝛib meis. ſcʒ pximis qᷓ
eſt tertia dicte dñice oꝛõnis poſtulatio

7

Dievero mercurij/ peto donũ foꝛtitudis

mihi largiri ↄtra oĩa tentamẽta mũdi car
nis?⁊ diaboli. Similr oꝛo foꝛtitudinẽ mi
bi dari ↄtra acediã bonoꝛũ opeꝝ Atq; q̃r
tam beatitudinẽ que poſita eſt in bonoꝝ
opeꝝ iuſticie / deſiderio in vehemẽti fame
ſiti eiuſdẽ Peto nihilominꝰpanẽ quoti
dianũ tam coꝛꝑis q; ſpũs mihi tribui.ad
foꝛtitudinẽ habendã. ¶ Ceteꝝ in die io

uis inſtantiꝰdepᷣcoꝛ ꝓ dono cõſilij.ad ſciẽ

duʒ in ſingulis caſib ꝑ qð iter eundẽ mi
hi ſit. Quẽ etiã ſtatũ tanc; cõuenientioꝛẽ
pꝛo dei obſeqͥo. tenere debeã. Et ꝙ auari
cie malũ me nõ retineat.peto btĩtudineʒ
quitã dictã miſericoꝛdiã.Et ꝙ dei fiatvo
luntas ſicut in celo⁊ in terra. ¶ Die vene
ris.donũ intellctũs ſpecialius rogo ad co
gnoſcẽdum in tota ſcripturaꝝ ſerie mihi
obiectis in oĩbus ſilr buiꝰmũdi rebꝰ/ oc⸗
culta ſeu incluſa mihi miſteria. Et vt q̃li⸗

betviſu ꝑcepta/ſciam adępꝛiũ conuertere

ꝓtfectũ ſpũalem.quẽadmodũ ſi celũ intui⸗
tus fuero/ſciam pꝛotinꝰↄſiderare quia il⸗
lic ſit mea patria.pulcerrima exiſtẽs ibi⸗

dem habitatio. Cũ videro canẽ ceteraq;

gĩalia bꝛuta/quãta ſolicitudine ſuis obſe
quũtur dñis.meditaboꝛ q; iuſto dei iudi⸗
cio condẽnant᷑ hoĩes inobediẽtes⁊ ingra
ti / deo bñfactoꝛi liberaliſſimo Si ſubul⸗
cũ poſt poꝛcos ↄſpexero.recoꝛdaboꝛ ꝑa⸗/
bole euangelice de filio pꝛodigo ⁊ miſeri⸗
coꝛdi patre. Uidebo pauperẽ mendicũ ⁊
vlceroſum/memoꝛaboꝛ ꝑabole de lazaro
⁊ diuite. Aidebo diuitẽ multa ſibi conqͥ/
rentẽ in annos plimos.recoꝛdaboꝛ euan
gelice cõminatois ſtulte.hac nocte moꝛie

ris. ⁊ aiam tuam tollẽet ⁊ que ꝑaſti cuius

erũt? Uidebo filios huiꝰ ſeculi qui habẽt

conſolatões ſuas multis modis.ſciaʒ me

moꝛari quãta ſit cõſolatio quaʒ pꝛepauit
dediligetibus ſe. Sic generalr ꝑ omnia

diſcurrẽdo/ſciam ſemꝑ reꝑire amplã ⁊ pñ

tem deuote oꝛatõnis materiã/in oĩbus qͥ

ſub aſpectu auditu aut alio ſenſu ſe pñta⸗

ujerint/meipᷣm in exercitio oꝛõnis viſitan

do. Cum hboc pariter dep̃coꝛ mũdiciam
coꝛdis mihi pꝛeſtari.q̃ eſt beatitudo ſexta

Anxuriã oẽm depellens Et vt dei regnũ
mihi adueniat.vtvidelicʒ nõ in me pecca

tũ ſed deꝰ ipſe regnet ¶ Poſtrema die ſab

bati/obſecro ſapie donũ ad ſapienduʒ ac
guſtandũ ſpũalem bonoꝝ virtutẽ⁊ gratie
bonitatisq; dei ineffabilẽ dulcedinẽ et vt
nulla penitus cura mihi ſit dehuiꝰ mun⸗
dli falſa dulcedine Et eſt cõtra guleviciuʒ.
Itemq; peto verã coꝛdis pacẽ ac conſciẽ
tie/ſeptimã beatitudinẽ Etꝙ dei nomen
benedictũ.in nobis ſanctificet᷑‚ boceſtꝓ
omis immüdicie exꝑtes ſimus (Caniſ⸗
ſime ſoꝛoꝛes / ſi quotidie aliqͥ/ modo ſu⸗
pꝛaꝗ dicto ex libꝛis veſtris.aut certe aliter/⸗
addiſceretis /ſic exercitãdo voſipᷣas/mul⸗

tum ſine dubio ꝓfectũ in ſciẽtia virtutibꝰ
atq; in deuotõne adq ere poſſetis ¶ ec
mee eſt intentiõis/ ꝙ ꝓpter mea ſcripta pñ

tia/alias meditatões pias ⁊vtiles atq;bo
nas deſeratis.ac modũ veſtrũ faciendi.ſ.

pꝛoceſſionẽ ſiue ꝑegrinatõem ſpiritalem

ad ſanctos ⁊ ſctas/iam ꝓvobis qᷓ; ꝓ aliss
amicis veſtris/viuis ac defuncuis Hõ enĩ
ignoꝛo ꝙ ſepiusvna ꝑſona ꝑ aliqͥd ad de
notiõem facile incitat/quo alia nõ ita ad
eam mouetur Et idcirco quiſqͥs ſuo relin
quit᷑ſtudio/ſuaq; in talib experiẽtia Di

hivero.ſupꝛa agendi ſcriptꝰmodus pꝛoſi

cuus eſt reꝑtus.¶ Rurſus quotienſcũc;
oꝛõnis arcanũ intraueritis. Pꝛimo cogi

tatõi veſtre/ peccata ꝓpꝛia obiecta ſint / in

dignitatẽq; veſtrã intime cõſiderãtes.et
ſic deo ſanctisq; ſuis dicite. O dñe de. ec
cevenio tuã exoꝛare maieſtatẽ. nihil om⸗
nino de bonitate mea pᷣſumẽs.de virtute

aut dignitate.ſed in tug maxima grã aiq;
miſericoꝛdia cõfido Quia certe aliteroꝛa

tio veſtra citiꝰimpediet᷑ execrabilisq; deo

reddet᷑ſuꝑbia comitãte Diligẽtius obſer
nantes ꝙ in tali cogitatõe ⁊ petitõe perſe⸗
ueretis quoaduſq; coꝛde intumo ſenſeriiꝭ
nullam oĩno fiduciã devobiſmetipſis ha
bere.ſed ſolũmodo in deimiſericoꝛdia in
finita.Et ſic poſtea dealia ſecurius pote⸗

ritis cogitare q́; antea ¶ Eqͥdẽ q̃tienſcũ⸗

q; deuotõis imbꝛe ſuauiꝑſuſas vos ſenſe
ritis / nõ idveſtris meritis ⁊ pꝛopꝛijs bo⸗
nis actibe eueniſſe meditamini. qͥn potiꝰ

ob alicuius ſancti aut ſctẽ.interceſſioneʒ·

ledehnunn
mngllerian,

Mintnſd
Aode ☛

ine (CK,
is norot

4

nifk

ucregli
hnſitg l
ſäupmnnb
tpeſeis (e
rnaironei
unlent,
ſitnimi/
ninnn
lis
o ögi
las adde
Anöia d
geſuorin⸗
naiendi
wodnshegf
gboenſg

Crind

diectaſime
(liccrio
e Odiedee
ſui. N

nisdende

ealter 0
mbiloch der
chiusob
pentöepe⸗
nmo ſent
biſmeipſen
niienonen
Aſcunushe
S
Nlanter
1o 4

=SeSe—=—
—

õ

cantes/vt etvobis faciat ſimilr.reducẽdo
eadẽ/ad bona animarũ veſtrarũ. Es
derate inſuꝑ maximã ſanctoꝝ ac ſanctaꝝ
gngeloꝛũq; cohoꝛtẽ ſiue multitudinẽ.⁊ a
ſingulis eoꝛũ deuotius rogetis/ quatenꝰ

Aut alicuius amicoꝛũ veſtroꝛũ/certitudi⸗
naliter putetis. Et parifoꝛmit/ad voſimet
ipſfas reuerſe ſi fueritis / quotiẽſcunq; va⸗
ne gloꝛie ventũ ſonare pceperitꝭ nibil vo/
bis nocebit hic ſibulꝰ. conſiderabitis enĩ
voſmetipſas.intuẽtes deſectus pꝛopꝛios
dicẽtes intravos.tale peccatũ nefandũ ac
talia miſera ꝑpetraſti.⁊ quomõ ergo cogi
tare auſa es/talẽ deuotiõem a deo tibi ob
tua merita cõcedi. ea cũ ad aliquẽ
electoꝛũ aut electarũ.vos cõtingit cõöuerti

nterea cũ ad aliquẽ

audacter eidẽ dicatis / quia a deo ad ipᷣm

traàſmiſſi fueritis ad petendũ ſuã elemoſy
nã gratiarũ. Nec ſic falſum dicetis. Sine
eni dei inſpiratõne/ aliquẽ ſanctoꝛũ depᷣ⸗
carivelle ſeu voluntatẽ habere nõ poteſtꝭ⸗

Poteritis igit im alloqͥ dicentes. erq
dei cõplacet volutati / vt ipm ſanctũ exoꝛe
tis refutare vos om̃ino ei nõ licet quin ꝓ
vobis idem ipᷣe ad deũ intercedat.elemo⸗
ſynã expetendo exquo eũ requiritis Ma⸗

gna eni foꝛet ruſticitas ⁊ indignũ omino
alicui/refutareꝛ ſpernere quẽpiam diligẽ
tius ſe reqͥrentẽ. Dicere nihilomin? pote⸗
ritis huiuſmõi electis aveſtra deuotõe re⸗

quiſitis/qꝛ plures veſtris oꝛatiõibo ꝑſecu
toꝛes crudeles/cõuerſi ſunt.multomagis
igit᷑ facere pꝛecẽ debetis ꝓ his quivos nũ
; ꝑſecuti ſunt.ſed mõ deuotius depꝛecã⸗

tur. ¶ Deinde attẽdite diligẽtius in cu⸗
iuſſibet ſancti feſtiuitate/bona miſericoꝛ⸗
die ab ipſo dũ hic vixerat patrata.ſuppli⸗

Loſi

apud deũ vnum remiſſionis diẽ impetra⸗

re digne?.pꝛo pene relaxatõe ob veſtra de⸗

merita debite. Et certe obtineretis vltra

mille milia dieꝝ/ ſi ab ipſis exaudiri vos

cõtingeret.Et exaudimini vtiq; /ſi ſolum

mõ debito ⁊ ↄgruo/eos depᷣcemini ¶ De

mũ oꝛemus ſuꝑ om̃ia/ꝙ; deus om̃ipotẽs

iudicet puniatq; nos in ſua curia miſeri⸗

coꝛdie in pñti ſeculo.et nequaq; in curia
iuſticie ſuerigoꝛoſe/puta in inferno Et h
eſt ꝙ oꝛatis dicentes.dñe ne in furoꝛe tuo
arguas me. ꝛc. aciatie nihilomin?ꝰ
dilectiſſime / pcellionẽ veſtrã in infernũ/
ex hoctimoꝛeʒ repoꝛtando. In ꝑadiſum

ctiam atq in purgatoꝛiũ pꝛo genteveſtra
ſanctaq;matre eccleſia deũ exoꝛãdo Spe

cialiꝰvero pꝛo parẽtibns cognatig? ami⸗

cis viuis ac moꝛtuis. nit

— ”
4 2£ 1 C 2
* X . . 4
4 — Sen naesrnid tanisesee t rNESNNGA EENEENNe Nda , EerX i EENAsss en

hellatots cuiulga peccatoꝛis / a diuina iu
ſticia ad diuina miſericoꝛdia ab eodẽ can

Etua O regina celi/⁊ mũdi toti⸗
us dña / dei genitrix illibatavirgo
BMBaria ac veſtrũ oĩm celeſtis re⸗

cellario edite.

gni pꝛoceꝑ.ciuitatis eterne cõciuiũ:
te felicitatis coheredũ/ coꝛã dei thꝛono et

agno iugiter aſtantiũ/tuiq; ſacer euange⸗
liſta Johes pudicicie virginalis panim/
phe/celeſtiũ ſcrutatoꝛ egregie/⁊ diuinoꝝ

ſcriba doctiſſime/tanq; in ꝑſone ſingulis
autẽtice/⁊ pᷣꝛogatiue ſanctitatis ⁊ dilectõ

nis amplioꝛis digniſſime pñtia.Ego.N

omiũ filioꝛũ dei ingratiſſimꝰ.meritoꝛum
pauꝑꝛimus:⁊ ſcelerũ heu abũdantiſſimꝰ
ab oim peccatoꝛũ meoꝝ grauaminiby fir
mo coꝛrectõnis pꝛopoſito ⁊ aio ad emen⸗
datõem vite melioꝛis fiducialit᷑ appellan
di/⁊ lacrimarũ mearũ pꝛofluuijs:a diſtri
ctiſſima tua dñe iuſticia:ad clemẽtiſſimã
bonitatis tue miſericoꝛdiã ꝓuocandi.di⸗
co ꝓteſtoꝛ confiteoꝛ ⁊ ꝓpono. O licet ego
peccatoꝛ impiindignus ⁊ miſerrimꝰ tan
tilla mea tꝑa puericie metas/ adoleſcentie

curſum⁊? ꝓpuectõem virilitatis mee pgreſ⸗

ſum.mo om̃esvite mee ꝓceſſus. Annos

mẽſes dies hoꝛas ⁊ momenta timoꝛe tuo
poſt poſito.animo irreuerẽti ⁊ infrunito
cogitatu.deſiderijs ⁊ conatibus malis vo

luntate pꝛopoſito⁊ꝛ cõſenſu peioꝛibo, nec⸗

non oꝑe ↄſuetudine ⁊ contẽptu peſſimis
inceſſanter ⁊ impie trãſegerim.legẽ tuam
peccãdo dereliq̃rim. iuſticias tuas ꝓpha⸗

nauerim.grãʒ tuã abiecerim. mãdata tua

nõ cuſtodierim.ſalutaria tua cõſilia ⁊ mo

glexerim. dona ſpũs ſeptifoꝛmis/moꝛtali

ter a me repulerim. btitudines ⁊ virtutes
malicioſe ſpꝛeuerim.ecclłiaſticis me ſacra

mẽtis indignũ reddiderim.temereq; bo⸗
nipꝛopꝛie ſalutis ĩmemoꝛ peccata cõmi⸗
ſerim. obſeruãtias eccleſie ſancte catholi⸗
cas⁊ pꝛecepta/ꝑtinaciter tranſgreſſus.fla
gicioſis meis oꝑibꝰ/fidẽ tuã violauerim/
peccatis meis rurſum te fili dei crucifixerĩ
om̃ibus tuis bñficijs ⁊ donis gratuitꝭ in
gratꝰ exciteri flagella tua licet pauca.mur
murãdo ſuſceperi. ¶ In ſuꝑbia veer ua
Ce 2

z. ciuitatis eterne cõciuiũ? bea

Appellatio cuiuſdã peccatoꝛis

petuã/⁊ diuitias bonitatis patiẽtieꝛ? lon
ganimitatis tue / in aime mee piculũ ⁊ ſa⸗
lutis diſpendiũ cõtempſerim. ¶ Zamen
tu rex foꝛtis⁊ potẽs /vltoꝛ metuende terri

nõ habes cũ tu ſis ſolus altiſſimꝰ? in mia
copioſus / ad tribunal tue clemẽtie boni⸗
tatis ⁊ mie que indiciũ ſuꝑexaltat / in ſpe
venie Ego miſer/ad temiſericoꝛdẽ cuius

ſ ſnis,
fuaſ

ricia coꝛdis. inquinatiõe mẽtis ⁊ coꝛpis: tra ea que feci cõmitterẽ grauioꝛa. Hõ fe⸗ nce
inuidioß actibꝰ peculiarib caſir margus ciſti mihi ſm peccata mea nec iuxta iniqᷣ⸗ avace
iracũdis motibꝰ. acedioſis toꝛpibo.innůe tates meas.Hõ tribuiſti ꝓ malis mala/ ſz hidurr
ris voluptatibo actualibus culpis moꝛta ꝓ malis bona. Nõ intuliſti mihi oppꝛo⸗ nim'r
libus ⁊ criminalibo vicijs.venialibo pecca bꝛia nõrrrogaſti cõuicia.retraxiſti manũüſ- Vonne
tis. offenſis ſpũalibo.coꝛꝑis coꝛdis ⁊ oꝛis vlitricẽ vibꝛantẽ ſuꝑ me vindicte gladii. ſuache
iniqͥ tatibo.factis illicitis. pᷣſumptõnibo te diſtuliſti ſentẽtie moꝛtis executõem. SDu MUd ſuuſi
merarij6. crebꝛis inobediẽtijs negligen ſpẽdiſti iudiciũ⁊ iuſticiã pꝛogaſti ſpe coꝛ mem
tijs et delictis plurimis:et alijs nefandis rectõis vite mee terminũ⁊ peccatoꝛũ meo ðJ . gd
exceſſibo.ex malicia et fragilitate. om̃ibus rũ vltionẽ digniſſimã /vſq; in hoꝛã pñteʒ 11 vo
interioꝛib exterioꝛibo meis ſenſibote de miſer icoꝛditer auertiſti ⁊ in miſeratõnib ien
um meũ grauiter ⁊ multipliciter offende tuis multis factũ eſt/ vt nõ ſim cõſumptꝰ S dde⸗
rim. Et bis malis pꝛopꝛijs nõ contẽtus⸗/ ne ꝑpetuũ ſuſtineã ſaluatõis pᷣiudiciñ pa “ Aeno⸗ H
mala malis accumulãs alijs occaſiõʒ pec trimonij celeſtis iacturã.beate viſiõis ca⸗ onch
cãdi pᷣbuerim eos in puteũ interitus me⸗ rentiã.damnũ coꝛꝑis⁊ aĩe damnatõis pe pann
cum traxerim. Peccãtibus conſiliũ auxi⸗/ nã.nõ moꝛituri vermis doloꝛẽ.inextigui lhen⸗
liũ ⁊ fauoꝛẽ impẽderim.exẽplis puerᷣ.ip bilis ignis incendiũ.ſtridoꝛẽ dentiũ.tene nbent
ſe puerſus / innoceẽtes puerterim. Ad pec / beꝛas ſieti. luctü grauamé CExpmiſſis nciten
cata que rariſſime defeui qſi canis ad vo igit᷑ dne ſia me faciẽ querteris ⁊ miam de⸗ ſaac-
mitũ ? ſus ad volutabꝛũ luti/poſt lamẽéta ſpexeris ſi iniq tates meas obfuaueris / ſi W
tanq; ea nõ planxiſſem/impudice redieri in ira tua arguẽdo me miam tuã attenue u
Ac pꝛemiſſa ⁊ omia alia mea facinoꝛa/ ti ½ ris⁊ an tiq̃ mie recoꝛdatus nõ ſueris.ſi in ſche
bi cũctavidenti / notiſſima/oꝛdine/ſcien; perpetuũ mihi iraſceris⁊ miam a me pec⸗ ſb
tia loco tempe ⁊ cauſa/ vltra modũ auxeri toꝛe in eternũ abſcõderis / ſi iuſticie tue ſone
zaggrauauerim. mala quoꝝ nõ eſtnume ſoliü me iudicaturꝰ aſcẽderis/⁊ obliiꝰſue⸗ .
rus neq ter cõmiſerim⁊ ꝑ ea ſentẽtiã moꝛ⸗ ris mei finali miſerrimi.Sciẽs mep ini Ncnui
tis eterne (qua dicit᷑ ima que peccanerit qtatũ meaꝝ multitudineꝛ graui pctõꝛuʒ wo
ipſa moꝛiet᷑ dãnabilr incurreri.in iud ici onere me culpabilr in hacvita grauatũ/ñ 13
um tuũ boꝛrendũꝛ iuſtiſſimũ dñe/⁊ ĩ ma indebite.timẽsq; veriſilr ſi tãtis tribula⸗ obloone
manũ tuã dei viuetis / pnicioſe nimis in toibadiutoꝛẽ nõ inuenero/poſt han cvi⸗ nnwa
ciderim. indignatõem tuã incurreri a co⸗, tam meplus ? multo orrraggrauari Gfcis⸗
ſoꝛtio celeſtis exercitꝰme ſepauerim. etab q; deus. iudex iuſte / in his ſcripturlac 1 anboae
iniq tate mea in qvſq;adhuc quaſi ꝑ tale maꝝ mea? atramẽto conſcptis.a te irato nſſton
tum plübi reſideo / vt reſurgere non adie/ ⁊ iuſto iudiceꝛ a ſentẽtie tue diuine iuſtiꝰ ſempin
cerim.ſempꝑq; te dũm vocantẽ me ad peni ciead te placatũ⁊ miſericoꝛdẽ patrẽ miſe⸗ S E
tsetiã nõ audiuerim. pꝓmittentẽ te pꝛemia ricoꝛdiaꝝ/qui tardã neſcis miam ⁊ cuiꝓ
eterna/ renuerim te moꝛtẽ cõminantẽ ꝑ⸗ pꝛiũ eſt ſemꝑ miſereri⁊ ꝑcere/qꝛ ſupioꝛem

bilis ⁊ iuſte iudex/ de cuiꝰ oꝛe ſedentis n mie non eſt nüerus ꝓpuocoꝛ appello Ette loappe
thꝛono/pcedit gladiꝰꝑ iudiciũ ⁊ iuſticia,z reginã ⁊ matrẽ mie omesq; ſctõs ⁊ elctõs lereni⸗
bis acutus:ↄtra iniuriã oſtẽdẽs mihi bo dei⁊ꝛ ſpecialitervos iudices iuſti cõmilito ſciondi
nitatẽ ⁊ patientiã / ſuſtinuiſti⁊ expectaſti: nes aplos petovt inſtãter inſtãtius inſtã lemporn
vyt mihi miſerearis. Pꝛolõgaui iniqͥtate tiſſime/pme pctõꝛe miſerrimo:ad deum nünisr⸗
tu bonitatẽ ↄtinuaſti / in caritate ppetua men ſupplicit intercedatis/ac iteꝝ ⁊ iterũ termie
miſerãs dilexiſti me attraxiſti / diſſtimula ? cum om̃i qua poſſum deuotõis ⁊ humi mmaterm
ſti pter penitẽtiã om̃es trãſgreſſiões me⸗ litatisinſtantia. ate cuiꝰ miſericoꝛdia ple pmone
4a82 ſcelera mea. Contẽptus ingratitudi, na eſt omis terra/ per tein celis pᷣparata coꝛdii
nes? delicta / nõ impꝛoperaſti mihi. bñfi 2 in eternũ cdificata gram ⁊ veniã. Et qꝛ denegn
cia nõ detraxiſti pter crimia. toleraſti pa/ in mia diues es/clemtiã: miaʒ peto mihi gimiom

tiẽter oĩa mea flagicia:cuſtodiſti me ne vl

Ddaricum ipᷣe de meꝰ ſis.cui miſeratõncs

Miomer

cöaumo⸗
Mukcän
eyliüse
mnuösn
Nahnin

ennnd
büunneſ
nmimme
uelin
manepn
ſta
Guliſt⸗
Nuini
hör
Tiolen
nencig

wurzacdn
anind
vine iwti
anemis
tiamdcg
ſpien
ſnimmi
manebent⸗
umuhe
oticuus
Nep
Cisteis
niinlin
ſtinnsuti

no⸗A dn

Niiclin
totzll
lmnntui
lctgfun
mnib
=
inton

tia es exauditꝰ. banc etiã oꝛaciũculã me⸗

ſunt ſup omnia oꝑa tua.qui cui volueris die in gloꝛia ꝑticipum. Appellationi tue.

immo oĩm miſereris ⁊ qui gratiã ⁊ miam

in quacũq; hoꝛa peccatoꝛ ingemuero mi

hi dare poſſis⁊ velis / ſubijciẽs coꝛpus et

animã/vitã ⁊ oꝑa.res ſtatũ⁊ tꝑa mea nec

nõ omnes ⁊ ſingulos mie tueadherentes
ſeu adherere volentes ptectõi ⁊ grẽ abun

dantiſſime bonitatis ⁊ mietue dñe deus
pater vnigenite Jeſu xpᷣe ⁊ ſpũs oꝛphano
rũ gtanckorenin trinitas bũdicta.

Pꝛoteſtoꝛ etiã ꝙ pñtem oꝛatiõis mee
deuotiõem aſpectibo tuis ſepiꝰ publicare
ac moꝛes⁊vitã auxilio tno.quato celerꝰ
potero coꝛrigere? emendarevolo. ¶ Ro⸗
go etiam te fili dei crucifixe/ vt lateris tni

vulnenis ſigno.quo illã in cruce pendens

oꝛatõem pieer ienaſer ii⸗ qꝛ neſciũt qᷣd
ti/2 in qua ptua reueren

am diuine puocatõis miſericoꝛdie clemẽ
ter cõſignes ⁊ eã miſericoꝛdie multe face⸗
re digneris efficacẽ ¶ Requires te ſacer
ſcriba Johãnes qnatinꝰ pñtem meã oꝛa⸗
tionẽ.tibi commiſſevirgini matri cũ exo⸗
ratõe ꝓ me publices ¶ Et tu regina miſe

ricoꝛdie eã cũ oñſione p me pectoꝛis⁊vbe

rũ tuoꝛũquẽ genuiſti dei filio notifices.

¶ u quoq fili clemẽtiſſime eã patri cũ

oblatõne pꝛo me paſſiõis ſanguinis vul
nerũ tuoꝛũ ⁊ moꝛtis offeras/acceptabileʒ
qᷓ; facias alme trinitati/vt ꝑ eam⁊ alia pie

catis oꝑa gratiã miſericoꝛdiã/peccatoꝛũv

remiſſionẽ? veniã/requiẽt vitam merear
ſempiternam. Amen. =

tati ⁊ demeritis tuis intolerabilẽ
decdlinãs:ad tribunal miſericoꝛdie mee tã
qᷓ; ad ſuꝑioꝛẽ iuſticie/ſub ſpevenie humi
liter appellaſti. Idcirco qꝛ ĩ miſericoꝛdia
te redemi in miſericoꝛdia te ſaluũ feci/mi
ſericoꝛdiã docui/miſericoꝛdiã ⁊ nõ moꝛ⸗
tem volui.miſericoꝛs ſum/miſeratoꝛ lõga
nimis ⁊ multũ miſericoꝛs/immo ſum pa
ter miſericoꝛdiarũ.Et quia regina gloꝛie
mater miſericoꝛdie/ mater mea aſtat ade⸗

xtris meis/ pꝛo te bona loquẽs/⁊ miſeri⸗

coꝛdiã poſtulãs / cui nõ eſt mihi fas aliqͥd

denegare ob reuerentiãꝛ pietatẽ multitu⸗
dinis miſericoꝛdie mee.⁊ interceſſiõʒ ma
tris meeoĩmq;electoꝛũ / gratieꝛ: miſericoꝛ

finita

Via iuſticiã meam tanq;ᷓ fragili

qm̃⸗
ana

miſericoꝛditer defero/⁊ te ad tribunal mi

niſericoꝛdiã 77

ſericoꝛdie mee.clemẽter admitto.tibiq;vt

miſericoꝛdiã conſeq̃ris:oĩm dieꝝ vite tue
terminũ ꝑemptoꝛiũ ad ꝓſecutõeʒ mĩeꝛ ip
ſius aſſecutõeʒ aſſigno.Ac latam cõtra te
ſententiã inſticie mee ꝓpicius relaxo Ita

vt ſi vſq; in finẽ miſericoꝛs fueris/miſeri

coꝛdiam tñ meã quãdo aliquãdo pecces.

ate non diſogam vt damnẽ. neq; nocebo

in veritate mea/ vt abijciam te in finez ſed

pꝛo peccato vapulabis. ſed tamen non

veribis.

Cractatus eiuſdeʒ

— „

deoꝛatõeꝛ ſuovaloꝛe Reima pars

Poꝛtet ſempoꝛare ⁊ non deficere
B BSanmpſit Zullius accuratiſſime

cõmentariũ fratri ſuo de petitiõe
romani cõſulacus/ſuadẽesvt in om̃i loco

ſedens⁊ ambulãs/recogitet ſecuʒ aſſidue
Quis es tu ꝗ petis/quid petis/⁊ q quibꝰ

petis. Subijt animũ/ſcriberetibi germa
ne cariſſime de petitõe/nõ terreſtris cõſu
latus ſed celeſtis incolatꝰ Ad hocenĩ pꝛo
feſſionẽ tuã vocatõeʒ tuã.ſacerdotiũ tuũ

dedicata eſſe memineris. Pꝛoponas igit

in omni meditatiõe tua:.in om̃i oꝑatõne
tua. locoꝛ tpe. quis ⁊ quał es qoꝛas.quẽ
vel quos oꝛas.quid vel pꝛo q bus oꝛas:
Ceterũ quodlibʒ iſtoꝛũ conſtringito ſub
Zſideratõne quadruplici/ ne ↄfnſiõeʒ in/
egez metigenagilo parturiat.
1qs es qui oꝛas: Si ad ꝓpꝛia me/
rita reſpexeris / incert?es an amoꝛeł
odio dign liee incer idcirco an tremen
da cadat ſuꝑ te illa ſentẽtia. Cum is q di⸗
ſplicet inqͥt beatus Gꝛeg.ad intercedẽdũ
mittit᷑/irati animꝰ ad deterioꝛa pꝛouocat

6

Poꝛro cenus dicere poteris cum Iſaya.
Omes iuſticie noſtre q̃ſi pannꝰ mẽſtrua⸗
te. Certus pᷣterea dicere potes cũ Daniele

Hon in iuſtificatiõibi noſtris ꝓſternimꝰ
pᷣces noſtras añ te Nihilominꝰtibi cõſciꝰ

elſſe potes ſi fidẽ.ſi ſpem.ſi dilectõeʒ.ſi do
na tibi cetera quedã cõtulit deꝰ.que ſcire

que recognoſcerepotes eſſe grat data.q;/

uis ſi gratũ te faciãt ⁊ nõ potius ↄfundat

ingratitudinẽ tuã.pꝛoꝛſus ignoꝛas.Oꝛa
tamen in meditatõne tua/cũ humilitate/
⁊ virtute donoꝝ celeſtiũ gratis datoꝛum.
wamme motus illoꝛũ eſt impetrare ma
ſicut fidei etiã ĩfoꝛmis hhcecre miraet

—

g

ſicut ſpei liberatõem imperrare. ſicut dle
ctõis dilectõeʒ recipꝛocã exteꝛ quere quo⸗

dãmodo. Juxta illð puerbij. Sivis ama

ri ama. Et ita de reliquis virtutib donis

btitudinibo.ſno modo dici pᷣ̃t.⁊ hoc qᷓ la⸗
te pateat vides ¶ Dcvo recogites in ipa
meditatõe tua.pꝛofeſſionẽ in monaſterio
⁊ in ſacerdotio conſecratiõem. videbis te
conſtitutũ peculiarit᷑ dedicatũ vt ſis ve/

luti queſtoꝛ aliqnis/qui pꝛo languẽtibo

indigentibꝰin hoſpitali magno totiꝰ oꝛbᷣ

etiaʒ vſq; ad carceres purgatoꝛij/ querere
debeas elemoſinã.nõ tã coꝛꝑaliter q; ſpi⸗

ritualiter ſuſtentantẽ. Peras igit᷑ ne reſpi

ciatur indignitas tua/ignauia tua.ſʒ alie
na miſeria.pꝛo cuiꝰſubleuamine q̃ris mi

ſericoꝛdiã.quã vt nõ impediat ꝓpꝛia miſe
Roinge rertõver
ſetur meditatio tua.in quibus verbis vel
opꝑibus oꝛas deũ. Nam mita ſunt pꝛiuile

ria tua/ſupplex pete

giata q ſoꝛtiũtur efficaciã nedũ ex operan
te ſed ex quadã vi operis oꝑati.pꝛout in

exeuchariſtie cõſecratõne ⁊ ſumptòne? alio

rum ſacramẽetoꝝ miniſtratõe quãdã vim
ſuſcipiũt/ex parte diuini⁊ ecclłiaſtici man
dati. Sicut ⁊ oꝛatio dñica quã deus ꝑ ſe
fecit.Sicut hoꝛe canonice vel cetere oꝛa⸗
tões quas eccłia dicendas inſtituit. Alia
etiã ſunt oꝑa pꝛo quibꝰindulgetias pon
tifex dedit. Dic igitur deo.dic ecclie Exur
ge in pcepto quod mãdaſti. ¶ Demũ qr⸗

co meditatõez tuam cõuerte quoꝛũ ſis mi

Niſter/ad oꝛandũ videlicʒ deũ miſſus in⸗
ſtitutus.rogatꝰ vel obligatus Sit hocex
eneris ꝓpinquitate.ſit ex elemoſinaꝝ ſu⸗
ceptõe.ſit ex amicicieviciſſitudine ſeu re
quiſitõne.qm̃ ſi mittẽtes ſunt in gra quẽ
admodũ ſunt om̃es in carcere purgatoꝛij
1 plurimi ex hoſpitali magno pũtis ſecu⸗
li.tua nõ erit ingrata neq; pꝛoꝛſus ineffi⸗
caxoꝛatõ etiãſi peccatoꝛ ſis Dat᷑ exemplũ
dũü mittit᷑ ꝑ ſeruũ neq;/ a dño hone inten⸗
tõis elemoſinã petentibb. ¶ Uides igit
quis ⁊ q̃lis ſis qͥ oꝛas.qꝛ donis gratuitis
nõ omnino cares.Nam mediatoꝛ inſtitu
tus es.qꝛ dei pᷣceptũ⁊ ecclie mãdatũ ⁊ the
ſauꝝ habes.qꝛ ab alijs miſſus⁊ iuſſus es
HALterũ pꝛincipale qð ipſa tibi medi⸗
tatio tua debet ſuggerere eſt. quẽ vel
quos oꝛas.Et quidẽ de om̃ipotentis dei
immẽſa liberalitate/ cuigpꝛiũ eſt miſereri
ſemꝑ ⁊ parcere/qui om̃ipotenti ſuã par⸗
gendo maxime: miſerãdo moaniſeſtat.cu

De oꝛatione

ius indulgetiã/ nulla pecca toꝛi mnulla fla
gitioꝝ: nulla ſceleꝝ quantũcunq; multi/
plicatoꝛũ enoꝛmitas/ſuꝑari valet. Dul⸗

tum ꝓſuerit hec ex intima coꝛdis humili⸗
tate fide ſubnixa/viuaci meditatiõe rumi

plicere poſſit inuenerit ¶ Ceterũ.qꝛ mos
human? hoc habet / vt me 87
ceſſoꝛes querat dũ potens aliqͥs rogandꝰ
eſt. Quoniã pꝛeterea recte pnũciauit Dio
niſius hãc eſſe legẽ dininitatis/vt ad ſupᷣ
ma reducant᷑ infima ꝑ media Tu iuxta cõ
ſiliũ Job.ad aliquẽ ſanctoꝛũ conuertere.

naſſe.etiã vbi nihil in ſe 35 nõ merito diſ

Oð agere potes ſub quadruplici medita

tione. ¶ Coͤuertere igit᷑ ad aliquẽ ſancto⸗
rũ vel ſanctã.qꝛ deo ꝓximioꝛ eſt in głitica
tione.ſicut⁊ maioꝛis meriti fuit.quemad
modũ de anima xpᷣi.de beatavirginema⸗
tre dei. de iuſto Joſeph ſponſo ſuo de bea
to Johanne baptiſta.⁊ ſanctis aplis ⁊ de
ſublimibo angeloꝛũ oꝛdinibo.martiribꝰet
conſeſſoꝛib.virginibo⁊ cõtinentibo.ſatis

conſtat ¶ Aut ideo certe ſcdᷣo ad aliquem

ſanctoꝛũ cõuertere.qui familiarioꝛiq̃daʒ
deuotoõne tibi cogniteſt. vt patron cccle
ſie in qua baptiſmũ ſuſcepiſti.aut in qua

beneficiũ vel oꝛdinẽ ſoꝛtitus es vel cuius

ingreſſus es ſanciũ templũ Eſtoꝛãduspᷣ
terea ſanctus cuius nomie inſigniris Eit
oꝛandus ille cuius virtutes ⁊ vitã mirari
ſoles ⁊ colere cognitã ex litteris. Denicq;
mira fiducia ſemꝑ adoꝛãdus eſt angetus
pꝛopꝛie cuſtodie deputatꝰ. ¶ Aut tetio
rurſus ad aliquẽ ſanctoꝛũłõuerterep ne⸗
ceſſitatibo aliquiba fubleuandis v ꝓ im⸗
penanda ſpeciali quadã gratia. qui ſan⸗
ciusvel ſancta pꝛiuilegiatũ donũ recepiſ/
E memoꝛat᷑ a deovt pꝛo talibbopem ferat
Diniſioneseniĩ gratiarũ ſunt.ſicut tradit

apoſtolus.qð verũ eſt nedinn de viatoꝛi⸗

bus.ſed etiã beat. Sub quo reſpectu ca
nit eccleſia de quolibet ſanctoꝛũ.NHNon eſt
inuẽtus ſimilis illi. ¶ Pꝛoficit inſupꝑ qᷣr⸗
to ſi reuoces ante mẽtis oculos cõuerſatõ

nem aliquarũ perſonarũ ſiue moꝛtue ſint

ſiue viuetes quã pꝛobatã eſſe vel fuiſſe co
gnoueris.Nibil eni impedit/quo minus

oꝛatio noſtra cõuertat᷑ad hmõi perſonas
peculiariter ſecreta quadã deuotõne.q;;

uis ipſas nõcanoniſauerit eccłia. In qui
bus qd aliud veneramur q; relucentẽ in
eis multifoꝛmẽ dei bonitatẽ: Quevbicũ⸗

qꝙ ⁊ qualitercũq; viſa fuerit apparere põt

iatoꝛes⁊ inter

abſcsp.
lis am
pucfos
(onſtu
mallm⸗
noſtros
coo hab
tumam
B
An
later ſa
(ndefu
betin
onnto
gnide
Aiuon
Uien⸗
n
Wan
oe
Ahi
nin?
up⸗
ſſtoin
lipecen
nZude
geanim
gtuosdi
naneit⸗
umeſtb
ninicoreea
ſhbiconüie
nedomne
ſcafigen
Ottino
Cenorün
duad⸗
uncdeſi
ſoſtenrd
ſenuts
Mithoni
Cöperoten
Mles nipf
bꝛgtöen⸗
ſuegnn

Peoteſtit!
dicenoyf

hilawpe
gumettin
ebaſiit
üpen vſiy

Knmn
ndspnn
nuennin
dai
twyenin
aumt
nNNui⸗
oftan 4
niu
ſcinſunct
oscönctid
enonveſnn
ſendfuſeo
i omins
ui ghn
ͦanging
öſenan
naln
nunpmm

Et eius valoꝛe

abſq periculo coli ⁊ ſuſcipi deuoto men teriã oꝛõis denote rem oẽm que ſub aſpe:
tis amplexu. Complectit᷑ hec meditatio
pueros innocẽtes noſtri generis quos iõ
conſtat ſaluatos quoniã in gratia baptiſ

mali moꝛtui ſunt.Complectit᷑ ⁊ parẽtes
noſtros ⁊ affines alios in qba gloꝛia quã

eos habere pie credim naturalẽ ⁊ ingeni⸗
tum amoꝛ?ẽ nõ tollit ſed ꝑficit ⁊ auget·

Ecogites ad extremũ in ipſa medi⸗
tatõne tua/quid vel pꝛo quibo oꝛas

uẽtes in ſeculo.pꝛo q bus eſt deo placens

oꝛatio:quẽadmodũ fit duʒ pꝛo amico ad
amicuũ defert interceſſio.
alij quoꝛũ laudabilis cõuerſatõ/plurimũ
edificat eccleſiã qͥ ſi caderẽt/fierent in hoꝛ
rendũ ſcandalũ omniũ bene viuentiũ fa⸗

nueniũtur

bulam⁊ deriſum ¶ Aut tales ſunt. quoꝝ
cõuerſio valde pficeret reipublice ſeu xpᷣi⸗
anitati ſalteʒ vt in hoc nõ relinqueret do⸗

minꝰvirgã peccatoꝛũ s ſer iuſtoꝛum

vel populoꝛũ afflictoꝛũ Alij ſunt ꝓ quib⸗
eſt oꝛandñ quatinꝰvbi ſuꝑabũdauit deli
ctũ.ſuꝑabũdet ⁊ gratia.qͥ ſunt ſupꝛa mo⸗

dũ peccatoꝛes ꝑſecutoꝛes ⁊ hoſtes acerri⸗
miu deniq; ſuꝑ om̃es⁊ pꝛe om̃ib miſe

rere anime tue placẽs deo.pete ab eo vtvi
as tuas dirigat.om̃iaq; tua conſilia in eo
ꝑmaneat. Inſuꝑ qͥd ab eo poſtula.i.ſoli⸗

dum ⁊ ſtabile bonũ eterne felicitatis. Re⸗
miniſcere cõfoꝛmiter ad hanc meditatõʒ
tibi coniũctoꝛũ.quoniã nſꝛa tmart

—

me domeſticoꝛũ curã nõ habʒ in oꝛatõne
ſua.fidem negauit ⁊ eſt infideli deterioꝛ.

Sit in omnibꝰ⁊ pꝛo om̃ibus cardo deſi

derioꝛũ tuoꝛũ ⁊ oꝛationũ /volũtas dei bñn

cene ꝑfecta. Exaudiat pete cardinẽ
unc deſiderioꝛũ tuoꝛũ quomodolibʒ di
ſpoſuerit deus.ꝑ arma iuſticie a dextris p
ſperitatis ⁊ a ſiniſtris aduerſitatis Pincn
miã ⁊ bonã famã.⁊ ſatis eſt. Hoc tandẽ p
cõperto tene/q; pᷣmiſſe conſideratiões ⁊ ſi
miues /pꝛoficiũt apud eos qui ſeipſos ad
oꝛatõem cõtinuo vſuvoluerint extendere
ſiue exercere. Quẽadmodũ Cicero tulliꝰ
pꝛoteſtat᷑/dum eloquẽtie pꝛecepta tradit
dicens ꝙ ſi deeſt erxercitatio/modicũvłni
hil ars pꝛoficit.hoc młto magis obſeruã⸗
dum eſt in pᷣceptis de oꝛãdo deũ.alioqui
verba fit ſurdo.⁊ lux oñdit᷑ ceco.Exerci⸗
tiũ vero ſivigilãter affuerit/faciat ſibi ma⸗

Duem modũ ſih cõpendio reducimꝰ ad
quaternariũ. ¶ Quidã ſunt in gratia. ſi⸗
cut defuncti in purgatoꝛio.vl plurimi vi

ctu vel audituvel alio ſenſu ſe repᷣſentaue⸗

rit Uidebit ſubulcũ poſt poꝛcos recoꝛda

bitur euãgelice parabole de filio pꝛodigo
⁊ clemẽtiſſimo patre.videbit pauperẽ mẽ
dicũ ⁊ vlceroſum recoꝛdabit᷑ euãgelice pa

bole de Lazaro et diuite epulone. Vide

bit diuitẽ mlta ſibi conqͥrentẽ in annos

plurimos Recoꝛdabit᷑ euãgelice cõmina

tõnis. Stulte hac nocte animã tuam tol
lent a teet que paraſti cuiꝰ erũt: Videbit
filios huiꝰſeculi qui habẽt conſolatoõnes
ſuas/mltis modis. Meditabit᷑ que ſit cõ

ſolatio quã parauit de diligentib ſe. Vi

debit etiam bꝛuta aimalia quãata ſolicitu⸗

gine ſicut canes domeſtici ſeruiũt homĩ

Megitabitur q; iuſto dei iudicio condẽ⸗
nant᷑ homines inobedietes ⁊ ingrati deo
benefactoꝛi liberaliſſimo. Sic in om̃ibꝰ

et ꝑ omnia diſcurrat tua meditatio ⁊ reꝑi
es ampliſſimã: ſemꝑ pñtem materiã oꝛa⸗

tionis. Conſiderãs igit᷑ attende et fac. q̃/

niam ita tibi diligeti deũ/ omia coopant᷑
in bonum. ¶ Meitare igit vt columba
ſimplex ⁊ gemes.⁊ ſit meditatio tua in cõ

ſpectu dei ſemꝑ Eſt autẽ meditatio foꝛtis

⁊ vehemens gttentio ⁊ ſtudiũ ad aliquod

inueſtigandũ per intellectũ.vel deguſtan
dũ per affectũ.Sic meditari iubebat qui
dicebat. GBuſtate quo ad ſecundũ ⁊ videte
quo ad pꝛimũ.qm̃ ſuauis ẽ dñs. Rurſus
idem ps.ait. In meditatõne mea exarde⸗
ſcit ignis ſubintellige illuminans intelli

gentiã ⁊ inflãmans affectõem.· Qujod ali
ter fieri neqͥt/ ſi nõ in vnũ colligat ſe mes

noſtracõpꝛimens ⁊ repꝛimens varios et

vagos occurſus et recurſus / inutili cogi

tationũ ſomnio ſimiliũ.manu diſtricte re
dargutiõis ¶ Zandẽ ipſa meditatio que

laboꝛẽ habet ⁊ fructũ / vertet in cõtempla⸗
tionẽ.que facilis erit vt cogitatio.ſed nõ
vt cogitatio infructuoſa ſed fructuoſioꝛ

etiã meditatõne.Tuncenĩ per cõtempla⸗
tionẽ/ videbis ⁊ afflues ⁊ mirabit᷑: dilata
bitur coꝛ tuũ. Nam cõtemplatio eſt liber

et expeditus mentis intuitꝰ in res pꝛoſpi

ciendas vndequaq; diffuſus.⁊ in diuina
ſpectacula ſuſpenſus. Inde fit vt ſicut ali
quis bene⁊ cõtinue meditans ſcribere cũ

laboꝛioſiſſima tarditate.tandẽ peruenit/⸗

vt celeriter abſq;laboꝛe dum incipit bene

ſcribat. ſcribens autem celeriter/ neq; bñ

neq; celerit᷑ vnq; ſcribit. Ita de meditatõe
Ee 4

celeſtium accipe. Juuabit autem te lectio
erudiẽs/oꝛatio lactans/meditatio pꝛout
dictum eſt paſcẽs vt contẽplatio ſuauiter
delectans. nutriens ⁊ diuinitus afficiẽs
Gecunda
Vltum valet (vt teſtatur Jacobꝰ
apoſtolus Depcatio iuſti aſſidua
DDe petitõe non romani cõſulat⸗
yt Cicero Lullius.ſed celeſtis incolatus
ſcripſi nuper tibi frater cariſſime. ex quo
plecco ſiue inſpecto / poteſt illa conſequẽ⸗
ter ſolui dubitatio que multos inquietat
Quid⁊ quantũ valeat oꝛatio.ſi pꝛo mul⸗
tis.ſi pꝛo amicis. ſi pꝛo ſe tantũ quãtum
pꝛovno.pꝛo inimico.ꝓ alieno (Anciät
autẽ pꝛotinꝰdiſtinctio de triplici facie pe
titionis/qua oꝛans nitit᷑ impetrare.autꝑ

modũ fit liberalis ⁊ gratuite donatõnis.
aut ꝑ modũ meritoꝛie actõis.aut permo

dum ſatiſfactiue recõpenſatõnis.
KRKRimü reſpicit liberaliſſumã donan
Atis miſericoꝛdiam abſq; reſpectu ad
merita quecũq; ipſiꝰ oꝛantis vel alterius
pꝛo quo fit oꝛatõ Et quoniã ſicut miſeri⸗
coꝛdiarũ dei nõ eſt numerꝰpondꝰ vel mẽ⸗
ſura.ſic nõ cadit ſub noſtra numeratõne:
vel mẽſura quid⁊ quantũ⁊ quibodet.qui
pꝛioꝛ nos diligit pura⁊ gratuita volunta
te cuius voluntatis nõ eſt querenda ratõ
gue frequẽter. vbi ſupabundauit delictũ.
facitꝛ gratiã ſupabũdare.Exemplũ in re⸗
ge qui ſuos incarceratos dimittit quãdo⸗
q; liberos abſq; pꝛeciovel mercede⁊ abſq;

—

intuitu interceſſionis cuiuſq; facte/ quia
ad hocip̃m ſue liberalitatis virtus trahit.
HNic eſt frequẽtiſſimus apud ſacram ſcri⸗
ptruram modus oꝛatõis ſanctoꝛũ patruʒ
gatq; pꝛophetarum.
Oꝛro ſi fit petitõ ꝑ modũ meritoꝛie
acctõnis tũc nullus impetrat de con
digno qui caret caritate. Qui vero carita⸗
tem habet/eo(ceteris paribus) eſt effica⸗
cioꝛ oꝛatio ſua pꝛo ſeipſo quoad pᷣmium
eſſentiale beatificũ ꝓmerendũ quo feruoꝛ
caritatis ⁊ conatus fuerit maioꝛ. Ceterũ
ſi de pꝛemio loqͥ mur accidentali ſiue ſit il
lud pꝛemiũ eternũ in celis.ſiue ſit trãſito⸗
riũ ⁊ tꝑale in terris. Dicimus cõfoꝛmiter

ad cõmunẽ theologoꝝ ſentiã ꝙ eſſentiale

cũq; tale pꝛemiũ qð vocamꝰaccidẽtale.

Lltius

ficilioꝛ
mis ab ipſa oꝛatõne/ dũ innititvel ſoli di

kianiũ nõ inde minuit᷑ ſi actio meruit q̃

De oꝛatione

Eſt autẽ tale illud pꝛemiũ quod nõ hʒ
pꝛo obiecto viſionẽ dei clarã cum fruitio

ne cõſequente eã. quoniã eſſentialis bea/
titudo/in duobꝰhis actibo/ ab eccleſia po
nitur integrari. Cõfeſtim ex hoc infertè/q;
oꝛatio ſi pꝛo quantũ multis fiat.ſi ꝓ alijs
qᷓ; ſe.ſi deniq; pꝛo inimicis:ipſa tamẽ eq̃̊⸗
li caritate pꝛemiũ eſſentiale ſemꝑ equale
meret.
pꝛo varietate petitionũ.⁊ meritum varia⸗
tur. Vnde plus de tali pꝛemio ceteris pa

ecus de pꝛemio accidẽtali.eo ꝙ;

ribus meret᷑ aliquis pꝛo vno q; pꝛo mul⸗
tis.⁊ pꝛo ſe qᷓ; pꝛo alijs/et pꝛo bonis qᷓ; p

malis.⁊ pꝛo amicis q; inimicis Exempiũ
de rege. qui ad meritũ ſolũ oꝛãtis reſpici⸗
ens:liberat citius vnũ captiuũ qᷓ; multos

„

et ſeipᷣm oꝛantẽ q́; alios.⁊ amicũ oꝛantis

. 5 „

exaudiet q; inimieel.
Oſtremo ſi conſideret᷑ oꝛatio fieri ꝑ

modũ tertiũ.ſatiſfactoꝛie ſcʒ recõpẽ⸗

ſatõis / erit neceſſaria multiplicioꝛ diſtin⸗

cio.qm̃ de illa ſimilitereſt inquiſitio dif⸗
Sepatis igit᷑ duob reſpectibo pꝛi
uine liberalitati / vel ſoli meritoꝛieꝛ chari
tatiue actõni. Innenimꝰ pꝛimo grãs gra
tis datas quibo innititoꝛatio ſicut ſunt ſi

des⁊ ſpes.etiã intoꝛmes. Inuenimꝰſecũ⸗
do operũ penalitatẽ ſicut in ieiunio ſum

pto generalr pꝛo omnicoꝛꝑis afflictõne.
Tertio iuenimopeꝝ fructuoſitatẽ in ali

os.ſicut eſt elemoſina ſumpta generaliter
pꝛo om̃i opere miſericoꝛdie ſpũali vel coꝛ
poꝛali: Inuenimꝰ quarto opeꝝ dignitatẽ
ſicut eſt oꝛatio ſumpta generaliter p om̃i
eleuatõe mentis in deũ ꝑ piũ ⁊ humilem

affectũ. Quinto inuenimus oꝑa pꝛiuile⸗
giata in ꝗbus eſtvaloꝛvirtute opis opera

ti.ſicut in ſacramentoꝛũ mĩſtratiõevel ſu⸗

ſceptõne.quevirtutẽ habent ab inſtitutõ

ne⁊ merito xpᷣi.etiã vbi nullũ adeſſet me⸗

ritũ vel dignitas miniſtri. Inuenim? ſex⸗
to opera/aliter aliũde pꝛiuilegiata.ſicut

ſunt indulgetie. ſicut ſunt benedictões ꝑ

eccleſigm oꝛdinate/ſicut oꝛatões vice ſua

facte. Sic demũ oꝛatões per alios in gra

tia ſtantes fieri cõmiſſe. M
Dnamus igit᷑aliqua cõfoꝛmiter ad
anatunſicr diſtinerem errd
mo ꝙ ceteris paribus(ſic ſemꝑ ſunt᷑ſeq̃n

tia intelligenda)· Petitio facta tanq; ſatiſ

ſactoꝛia recõpenſatio.nunq; itavalet pꝛo
multis ſicut pꝛovno Iſtis eni/ſit iuſticia

4

inno.
luntusy
punte
Wert
Po
fude
holit
Auſa
noſ
ſſcut
neſſion
lumpt.
berltagg
lo voc⸗
luitgue
N
Ain
ſaſiane
falisſn
Men
tateilo⸗
(penn
Glwrhe
ſtelene
Ferlor
lſgen⸗

don

tmöer
tomtte
diſfei
quefitn
allteren
inſimi
breuin
Glnarun
bulhrni

abmpl
ig hn
lömulne
chorunns

wofei
Z
Cordiſin
ulnd

hunhn
hlar
lrchm
ſuntfi
ſecün⸗
oſum.
lcöre.
mind
mardlie
Avdc
dignun⸗
Huerponi
1humlen
danpruls
topeoopen
mmmdera
bintim
veſa ne⸗
Gcninſſen
GSraſion
ntdigies⸗
des ieiu
diosng

fonin .

din
minmi
n ne⸗
Gitnnn
miftühiu

lia ſicut elemoſina/tam
ralis/ſatiffaciũt varie /iuxta fructuũ varie

qnedã cõmutatiua tane pꝛecij ad pꝛeciũ

vt ſi duo ſint in carcere quilibet pꝛo decẽ

ſolidis/expedit᷑ vnus citius dum pꝛeben

tur decem ſolidi pꝛo ſe vno/qᷓ; ſi pꝛo duo⸗
bus tantümodo donarẽétur.
BMolius ſatiſfactoꝛia recõpenſatio
z0 delictis quanto penalioꝛ ⁊ acer⸗
1oꝛ eſt- tanto ceteris paribo fit acceptioꝛ

⁊eo magis quo fuerit in eadẽ plus de vo⸗

luntario ratõnis. Eſtenĩ ſatiffactio.red⸗

ditio voluntaria alicuius alias debiti JId

circo ponimus largo nomie / triplicez in
hominevoluntatẽ. VUnã ſenſualitatꝭ.Al

terã rationis inferioꝛis. Tertiã rõis ſupe
rnioꝛis Obuiat autẽ pena/ volũtati ſenſua
litatis. qlioquin iam nõ eẽt penalitas vo
luntas vero ratõnis/acceptat eã quãdoq;
pꝛiuatiue.quod fit duʒ non remurmurat
aduerſus ipam ſed tolerat eã ſicut in pur⸗
gatoꝛio. Quãdoq; verovult poſitiue.qð
fit dum ratio letanter eam acceptat.ita vt
nolit etiam ſi poſſit ea carere. ſicut ( verbi

cauſa)viatoꝛes ſponte penitentes in ieiu

nio ſacco ⁊ cinere.ſicut egritudine coꝛꝑpa⸗

—

li.ſicut iniuriarũ voluntaria? diſcreta per

peſſione.ſicut deniq; in tentationũ ſpũa⸗
lium pluſq; dici poteſt inquietudine Ha
bet itaq;(ſicut pᷣclare quidã ait) ipᷣa tribu⸗

latio vocẽ oꝛõis.vt laʒarꝰtot linguas ha⸗

bui/quot vulnera tolerauit. 6.

2Icamus cõſequẽter iuxta pꝛioꝛẽ dis⸗
“ ſtinctionẽ ÿ opa que ſunt alijs vti⸗
emoſina/tam ſpũalis q; coꝛpo⸗

tatem qui diriuãtur in alios/pꝛo diuerſi⸗

tate illos recipientiũ. Que vero ſintet qt
opera miſericoꝛdie.ſatis vulgatũ eſt. Attẽ

ditur hic obligatio.qua cõſtringit᷑ille cui
fit elemoſina.viciſſitudinẽ ſcilicʒ reddere

vt vel oꝛando vel ieiunãdo vel aliquod ta

lfaciendddho.—
Dꝛro ſi cõſideret᷑ atiſfactio que fit
poꝛatõnem / ſecluſo reſpectu ad cari

tatem / illa frequẽter habet fine foꝛti medi

tatõnevelvehemẽti/iunctã cum ea penitẽ

tiam/idcirco habecvim ſatiffactõis.tamẽ

differẽter / iuxta ſui continuatiõe; maioꝛẽ
que fit tripliciter. aut actualiter. autvirtu
aliter. aut ſolũ habitualr.Exemplũ damꝰ
in ſimili. quia nõ om̃ia poſſumꝰ ſub hac
bꝛeuitate / plena ratõne diſcutere. Ecce pe
grinatur aliqͥs ad ſanctũ Jacobũ.hicam
bulat nõnunq; ⁊ mouet᷑ cum actuali reco

g*.

gitatiõe ſua ſue ꝑegrinatõis. ambulat ali
quando ſed de ꝑegrinatiõe ſua nihil reco
gitat actu. continuat tamẽ motũ in virtu⸗
te deliberatõis pꝛime qua conſtituat pere
grinari. Ceterũ deſinit a motu quãdoq;

retinens actualẽvoluntatẽ ſue ꝑegrinatõ

nis quãdoq; ſicut in ſomno nihil actu cõ
ſiderat. In pꝛimo caſu eſt peregrinatiõis
continuatio/ duplici cõtinuitate actuali⸗
ter /nature ſcʒ et moꝛie. In ſecundo eſt cõ
tinuatio ꝑegrinatõnis nature ⁊ continui
tate moꝛis/licet nõ actualæer ſed virtuali
ter.quoniã invirtutevoluntatis pꝛie con
tinuat motũ.ſicut in motu lapidis pꝰela⸗
pfſum a manu pꝛoijciẽtis/videre eſt Jnvl

timo caſu reꝑitur diſcõtinuatõ naturalis

eo ꝙ motus ceſſat/remanet tamẽ cõtinua

tio moꝛis.quoniã non eſt appoſita volũ/⸗
tas oppoſita que nolit continuare pere⸗
grinatõnem / ſed in habitu ſemꝑ manet.

UVUngdecum illa dicãtur cõtinua em Areſ.
quoꝛũvltima ſunt vnũ/manet aſſidue cõ
tinuatio moꝛalis quantũcunq; fiat diſcõ

tinuatio in ipſo actu naturali/ dũ non in⸗
terrũpitur per oppoſitã intentõnem pꝛi⸗
me⁊ pꝛicipali intentõi/ licet ipſa necactu

aliter in animo peregrinantis remaneat.
CLConcludimꝰex his veriſſimũ ſentẽtie do

mini?⁊ ſaluatoꝛis intellectũ.Opoꝛtet ſem

per oꝛare? nõ deficere. Nunq; enĩ deficit
oꝛatio que cepta eſt fieri p actualem atten

tionẽ quin cõtinuet᷑ ineſſe moꝛis ſiue gra

tie dum nõ interponit᷑ ſicut nec interpo⸗
ni debet / diſcõtinuitas o poſite intentõ⸗
nis vel culpe moꝛtalis. Sic intelligitur

pꝛeterea illud apoſtoli. Omnia in gloꝛiã

dei facite. Actu videlicet aut habitu. Sic
rurſus illud magiſtrale. Qui bene viuit

ſemꝑ oꝛat Hoceſt qui nõ apponit in oꝛa
tione ſua peccatũ moꝛtale.illa ſemꝑ eſt cõ
tinua/vel actu vel habituvel virtute.
Jloq mur pꝛoinde de opibus pꝛiui
legiatis/ĩtelligerefacileeſt ex docto⸗

r traditõibo qᷓntũvel quẽadmodũ illa de

ſe valeãt ad ſatiffactõeʒ Credendũ eſt pla

neꝙ euchariſtie ſacrm cõtinet in ſe pleni
tudinẽ oĩs grẽ ⁊ meriti ſpũalis/nihilomi

nus q̊ ad ſatiſfactõez p reatibo culpaꝝ / cõ
ſtituit hoc ſacramẽetũ deus in nüero pon

dere et menſura.ita vt ſit valoꝛis finiti.fi

nitum vero in plures ptes diuiſum reſul
tat min? pꝛo multis q; ſi cõferret in vnum

exemplũ iam datũ eſt.
Ee S

Ic de indulgentijs put ſunt ſatiſfa
coꝛie. Sic de alijs iudicandũ cenſe
mus ſemꝑ pꝛeſuppoſita circunſtãtiarum
aliarũ pankate⸗ ie in ſacramento peni⸗
tentie/ dat᷑ gratia.et diminuit᷑.vel omnis
tollitur penai/virtute ſacerdotalis abſolu
tionis /ſi nõ affuerit obexvel fictio. Inſu
per tradit ſanctꝰ thomas ꝙ eſt efficax. ita

ſacramentũ penitẽtie in ficte accedẽte/qp
recedente fictõe abſolutio ſacramentalis

ſoꝛtit᷑ effectũ ſuũ.ita vt nõ opoꝛteat iterũ
peccata confeſſa iterare vel repetere. ꝓpoꝛ
tionabiliter ad dicta doctoꝛũ de illo qͥ ba⸗
ptiſatur dũ manet in actuali volũtate pec
candi.qua ceſſante/recipit baptiſmꝰ effe⸗
ctum. Hec opinio ⁊ ſunõ tenet᷑ cõmunit᷑
a doctoꝛibꝰ⁊ eget reſolutiõe maioꝛufauet
nihilominꝰ plurimũ fragilitati noſtreet
diuine pietati/eo ꝙ vix ſine fictõnis alicu
ius admixtõne/confitemur.
Uiſquis tu tande es/oꝛdinatus ad

eris / poteris in ipſa meditatõe tua diſcu
tere que dicta ſunt/vt ab obligatõne tua.
te apud deũz homines diſſoluas Nihilo

minꝰ? ſi quid in me conſilij eſt/noli nimin/

ſcrupuloſus eſſe circa tue oꝛatõnis nume
rũ pondus vel menſurã. Committe totũ
iſtud deo:qui tribus digitis potẽtie ſapi⸗
entie ⁊ clemẽtie appendit molẽ terre.qͥ nu

merat miłtitudinẽ ſtellarũ⁊ om̃ibꝰeis no
1 grboor gu numerũ ſcit arene maris

Occ ipſi tota ſpei fiducia Debitoꝛ ſum
at noſter ſupꝛa q; poſſit exiguitas mea
oluere. Debitoꝛ quia me creaſti Debitoꝛ
qꝛ immemoꝛ tui.vicijs me ſoꝛdidãs ↄtra
tua pꝛecepta⁊ tamẽ mihi parcens peccan
tem nõ damnaſti Debitoꝛ iteꝝ pꝛoximis
quia de laboꝛe manuũ ſuaꝝde ſudoꝛevul
tus ſui comedo panẽ in abuũdantia Debi
toꝛ carni mee ſanguini Debitoꝛ oꝛãtib⸗
ꝓ me.Debitoꝛ lap g me.Et ita de reliqͥs
abſq; numero.Tot igit᷑ pꝛeſſus exactoꝛi
bus quid agam.quo mevertã.domĩevim
patioꝛ rũde pꝛo me. Sʒ qͥd reſpondebis
mihi/recte pꝛoꝛſus ſi diuidas vnicuiq; il
lud quãtulũcunq; ſuffragioꝛũ.qð offerre
pauꝑcula mea pᷣt.que quãta ſit ſolꝰvides
Nolo calculũ ponere cũ ſingulis pximis
⁊ benefactoꝛiba meis Tu pꝛo parte tua re

cipias miſſam iſtã/tu oꝛatiõem tu bonuʒ
opus alterũ.Lu ſapientiſſime meritoꝛũ:

⁊ ſuffragioꝛũ ponderatoꝛ deus/diſtribue

9

oꝛandũ/ nedũ pꝛo te ſed etiã pꝛo ce⸗

ſingulis pꝛout vnicuiq; opᷣus eſt advtili

tatẽ ſuam ⁊ liberatõem meã.Exemplũ in
ciuiliba applico mihi. Debitoꝛ itaq; non
habẽs vnde ſoluat creditoꝛib ſuis.ſolet
vel cogit᷑ cedere om̃ibus bonis ſuis/tam
habitis q; habituris / retenta neceſſitate
victꝰ ſui/pꝛout oꝛdinauerit iudex ſiue ad
uocatus ſuus. Ita de ſpũalibus cedo co⸗
ram te dũe et pie deus ¶ Sed ad alios re
deo.¶egimꝰ in vitaſpatrũ ꝙ matrona q̃⸗
dam romana nomĩe Melania/ viſliians

heremitas in egipto / obtulitvni trecẽtos
ſolidos diſtribuendos in elemoſinas fra⸗

truũ. Sed iulle nec oculos quidẽ extulit ad

eam. ſed ſacculũ iuſſit nutu ſuo reponi iu

xta ſe.Quod mulier attẽdens/indigne fe
rebat.qꝛ illaudata remanerʒ ait. Par aſpi
ce.naʒ trecenti ſunt ſolidi. Recte inqͥt ille
hec inſinuares o mulier /ſi id vel mipivel
hominib tribueres Cum vero tu deo tra
dis hãc oblationẽ.ſuperfluũ eſt qrere nüe
rationẽ.quoniã ipſi q numerat multitu⸗
dinẽ ſtellaꝝ ⁊ ei ſapientie nõ eſt numerꝰ.
Ominib ſpũalibovt talia intelligãt
poſſunt facilius inculcari/ ſed aĩali/
bus qui nõ ſapiũt ea que ſunt dei / niſi ꝑ
comꝑatõem ad ſua carnalia/ maioꝛ hic la
boꝛ eſt. Ponamꝰ?tamẽ pꝛo vtriſq; pꝛo car
nalibus⁊ ſpũalibꝰ.pauculas ↄſideratöões
XZdicamꝰ pꝛo pꝛia.O gloꝛie celeſt
pꝛemiũ eẽntiale ſicut excedit in valo
reliberatõeʒ qᷓntãalibet tꝑalis pene.ſic me
ritũ talis pꝛemij/liberationẽ quantãlibet

excedit hmõi pene ( Hoc dicit᷑ aduerſus

carnales qui nihilvidẽturin ſuis donatõ
nibus ſeu petitionibo aliud magis atten⸗
dere/q; modũ recompẽſatõnis ſatiſfacto
rie. Alioquin non ita vellent (vt ſic dica⸗
mus)ipſi mercari.de numero ſcilʒ miſſa⸗

rum a quocũq; dicãtur. de numero pſal/

moꝛũ et ſimiliũ.Quoniã poteſt aliunde
fieri/vt ꝑ modum meritoꝛie actõisvel eti
am liberalis impetratõnis per homines
viuentes in fide ſpe et caritate.amplius ⁊
longe dignioꝛ poteſt remuneratio cõqui
ri/ nedum pꝛo gloꝛie celeſtis adeptione/

ſed etiã pꝛo penarũ quibus obnoxij ſunt

liberatione.Etenim quis neſciat ſanctos
et ſanctas quoꝛum ſtatui repugnat actio
ſatiſfactoꝛia/plus ſepe nobis peccatoꝛi⸗

bus impetrare devenia.plus de indulgẽ⸗

tia a pena et a culpa/quam faciat noſtra
viatoꝛum quantalibet afflictio. Hoc in

„

ie cde⸗
iwdo
me ſine
umälbet
kadnerſns
Gsdonni
ugsenen
isſinſtien
tſci
Chala
umovgl
tiüne
Ci
cdowune
tungiust
runo il
dehtont
ſbroiin
Ainnan

ain in
o NN

Et eius valoꝛe

parabola vinee notanitxp̃s qui veniẽtes
vltimo cũ ſine ſpe mercedis illð agebant/
remunerauit vt pꝛimos diurno ↄductos

Ddamus ꝓ altera cõſideratiõe ꝙ ꝑi
culoſum eſt/⁊ ſtultũ/ꝛ de ſymoniaca
pꝛauitatevehemẽter ſuſpectũ.tam in dan
tibus q; in recipiẽtibus/ coartare/limita

re ſuas oꝛatões aut ſuffragia/ad aliaʒ vel

ad illam dũtaxat ꝑſonam / dum dat aliqð
emolimentũ temꝑale.aut ſic dicẽdovł in⸗
tendẽdo/ꝙ huius miſſe ſuffragiũ vel hec
oꝛatio vel aliud /valeat ſolũ tali Iſtud pla
ne licitũ nõ eſt neq; poteſt fieri neq; debet
quoniãvere enũciauitqͥ dixit. Particeps
ego ſum omniũ timentiũ te ⁊ cuſtodienti
um mandata tua. ¶ Inſuꝑ adijcimꝰcon
ſideratiõi noſtre.ꝙ ꝑiculoſum ⁊ ſtultũ eſt
homi ſemet ad ſuffragia alijs ferẽda obli⸗
gari / reciꝑe temꝑalia pꝛo ſe/ vltra ſuſtenta
tõem boneſtã ſui ſtatus pꝛout ſapiens iu
dicabit Itaq; ſicut opus ſatiſfactoꝛiũ nõ
valet tantũ ꝓ multis ſicut ꝓvnovel paucꝭ

ſit nõ poteſt talis eque ſatiffacere ꝑ deletõ
ne reatus plurimoꝝ/quẽadmodũ deleret
reatũ pꝛopꝛiũ vel paucoꝛũ. Hinceſt ꝙ nõ

abſoluit᷑ dicendo miſſam vnã dum ſe ad

plures⁊ pꝛo plurib obligauit.Niſi foꝛte

talis interceſſerit obligatio:que diſcretõi
⁊ bone fidei dicẽtis cõmiſſas ſit/ iuxta ne
ceſſitatis ant pie vtilitatis qualitatẽ. At⸗
tẽdẽdo ꝙ obligatꝰad duas miſſas modo
ꝛedicto/pᷣt per alia ſuffragia facere cõpẽ
ſatõnem pꝛo ſe ⁊ ſuis.ita tamẽ ꝙ bona fi⸗
des ſemꝑ aſſit.Et eſt bona fides ſᷣm Tul
liumvnũ agere⁊ nõ fingere aliud Viel foꝛ
te illð melius diceret᷑ bona fide.aliquẽ qͥd

gagere/ dum facit illud qð ſibi rectevellet fi

eri.aut qð alius pꝛo quo fit / deberet recte
ſibi fieri velle. Si cõmendantis ſic legan

tis intẽtio ſeruãda eſt.fiat tamen etiã ho

vtiliter ſuꝑioꝛis pꝛudẽtioꝛisq; ↄſilio vel
gſſeniK
Ddeq oꝛatões ꝑ eccleſiã aut ſuꝑio⸗
es impoſite. ſicut ſunt hoꝛe canoni

ce.ſicut eſt penitẽtia impoſita.ſicut ſunt

ſuffragia pꝛo qbus dant᷑indulgentie:plꝰ
(ceteris parib)pꝛoficiũt q; peculiares in
ſtitutões. Debẽt autẽ indulgẽtie dari diſ⸗
crete pꝛo pia vtilitate ad eccleſie edificatõ
nem. ac recipi cũ vera penitentia.pꝛeuia
ura cõfeſſione ſicut placet ali bus.aut

ſaltẽ habita in ꝓpoſito.alioquin credens

7

aliter dare vel recipe decipit

hil poſt caritatẽ ita ꝓficere videt᷑ in oꝛatõ

ne quantũ oꝛãtis humilitas que nõ in iu
ſtificatõnibo ſuis ꝓſternit ſe an deũ.q;;uis
intẽdere iuſtificat iõi ſue nõ omittat.non
tamẽ in ea ſed in liberalitate dei reponat
ſpem ſuã Hec autẽ hũilitas haberi putat
ab aliqͥ bus tota facilitate.qꝛ ſicxerbo:vel
oꝛatiõe pꝛofitẽtur eſſe faciendũ ſub potẽ⸗
ti manu dei.ſed eã in affectu trahere ſum
me difficultatis ⁊ ſoliꝰdiuini muneris ex
periunt᷑.qui ſuꝑbã ⁊ ſtultã hũani coꝛdis
pꝛeſumptõeʒ ſatagũt euĩcere. O quotiẽs
pꝛeſſa.quotiẽs obꝛuta bece ſancte deuo/
tõis/reſurgit ocius peſtis hec ſupbie. Ne
q; tamẽ efficaciꝰad noꝛmã humilitatis le
gitimã venit/q; ſi accedit hõ ad coꝛ altũ et
exaltet᷑ deus in cõſideratõe iudicioꝝ ſuo⸗
rũ recogitãdo q;terribilis eſt in cõſilijs ſu
per filios hominũ.qui cuiꝰvult miſeret᷑ ⁊ꝛ
quẽ vult indurat.apud quẽ nemo ſcit an
odio vel amoꝛe dignꝰſit. Attede tu qͥ ſuꝑ
bis.qm̃ ex tua conditõne totalr infectꝰes
filiꝰire ⁊ maſſa peccati.Vtrũ vero te tuus
creatoꝛ⁊ iudexrelinquat vas in ↄtumeliiõ
qð pᷣt ex iuſticia.vel an efficiat vas in bo
noꝛem pꝛo ſola mia/tu pꝛoꝛſus ignoꝛas.

8

NVe aũt tibi ſi te non purificauerit vſq; in

finẽ.ſi ꝑ iuſticiã ſemota mia teipᷣm diiudi
cet.etia ſi quid gratie habes velvirtutꝭ qð
ꝓfecto nõ a te ſed ab ipſo ſuſcepiſti. Noli
igit᷑ gloꝛiari noli ſuꝑ alios extolli.q̃ſi tu
hec nõ acceperis.q̃ſi pꝛeterea nõ inde gra

nioꝛi ſupplicio digne flagellandꝰſis.ſi in

grat?.ſi aliox contẽptoꝛ extiteris.
Egd redeamad oꝛõeʒ. Refert ſeneca
gẽ antigonũ rũdiſſe cuidã infime foꝛtu
ne hoĩm dum peteret ab eo obulũ. Non
decet inqͥt regem dare munꝰ tam exiguũ.
Petiuit ciuitatẽ.rũdit ipᷣm nõ eſſe tanto
munere ditandũ cũ tñ poſſetvt rex dare ci
uitatẽ.⁊ ille vt pauꝑ obulũ recixe ¶ Ten
dit hec narratio:vt in om̃i petitõne ſimꝰ

memoꝛes indignitatis noſtreaudeamus

tamẽ petere mãna nõ ꝓ recipiẽtis ſʒ ꝓꝑ do⸗
nãtis dei ſumma libalitate. Huic innitat
opoꝛtʒ /tota fideꝛ fixa ſpe cardo deſiderio
rum petitionũq; nrãꝝ.qꝛ verbum dei eſt.
miſereboꝛ cui miſereboꝛ. Pꝛopter qð foꝛ
maʒ nobis oꝛandi dedit. Dimitte nobis
debita noſtra ſicut ⁊ nos di.de.noſtrꝭ. Di
mittimꝰet nos debentib noſtris. ſicut di
mitti nobis volumꝰ? optamꝰ Nolumãt

ſirecte volumus ita nobis debita dimitti

pꝛimo vt nõ damnemur.dehinc vt puni⸗
tionẽ euadamꝰ.aut q; illã tpatam patien⸗

tiaq; conditã habeamꝰad coꝛrectõemnõ

ad deterioꝛatõem noſtrã Velis ita de qli⸗
bet pꝛoximo tuo.alioqͥn time qð dicitur.
Et oꝛatio eius fiat in peccatum.Et illud
Serue neq; nõne opoꝛtuit et te miſereri

cõſerui tui. Facile eni dimittit oĩa qui ſe

moꝛtis eterne debitoꝛẽ eſſevel ſcit aut foꝛ

midat ¶ Leterũ plus in alienis qᷓ; tuis

oꝛatiõib fiduciã habe.caritatẽ habe.⁊ di

ces ex ſententia. Particeps ego ſum oĩm

timentiũ te ⁊ cuſtodientiũ madata tua ſi
ue in celis ſiue in terra ſunt Cõſtituas an

faciẽ conſideratõis tue dũ licet dũ tꝑs eſt
miſerendi.dũ nõ declinauit de in ira a te
ſeruo ſuo.quoniã totus deſiderabilis.to⸗
tus amabilis eſt.nullo ad pꝛemiũ. nullo
ad ſuppliciũ habito reſpectu.qui carnalẽ
quiad ſe refle ſapit amoꝛc᷑.dicito cum
ob.tigni meocxiderit tame in ipſo
onſpectui. ſic diliges deũꝛ teipᷣm pꝛo

nos
h Ec interim habui que de oꝛatõis va
3 expediæti eſt coꝛde puro ſimpliciq;
fequẽtare iugiter/abſq; vlla(vt expꝛeſſuʒ
eſt)intermiſſiõe/q; curioſa ſcrupuloſitate
velle digitis (vt dicit appendere eã quã
fructu carẽs. Inuenit in ea pcipue. ne in
tantis obligatiõibaoꝛationũ pꝛo alienis
ſubſequat᷑.neq; tanq; ꝓ pꝛecio qð eſt ſacri
legiũ ſymonie.neq; tanq; ꝓ ſuſtentatõne
turpẽ queſtũ quis notare᷑ ¶ Sit pietas

oꝛẽ ſub aſpectu multiplici diſſererẽ
uis⁊ hec doctrinalis inqͥ ſitio/nõ ſit oino
ſe quis inuoluat.vt inde tꝑale ſubſidium
ſua plus debito qð ad auariciꝗ ꝑertinet.⁊
aliene miſerie. ſit ipſa caritas.ſit deuotio.

ſit amicicie grata viciſſitudo.ſit zʒelus aĩa
rum. ſit eterne viteretributio.ſit allocutõ
nis diuine dulcedo.dignitasq;/ pꝛecipu⸗

Tertia pars.
v—niuerſales in moꝛaliba (dicente

erudiũt.queadmodũ videre eſt in pᷣceptꝭ
medicine. Neq; tamen opoꝛtet tentare de
ſingulis particularib qm infinita ſunt.⁊

cioſos? malos

Ariſto. teſte ecpientia) minus pſunt aut

ideo nec diſſerere neceleſ Sʒ in pꝛimis

ſicut directio coꝛdis tendit ⁊ terminat᷑ in
deum. ſic ⁊ ab eodẽ habet oꝛtũ Audi Jere

miã.Scio dñe quia nõ eſt hoĩs via eius /

necviri eſt vt ambulet⁊ dirigat greſſus ſu
os.Hinc vnus ſanctoꝝ. Pete(inqͥt a deo

ſiliñ ſuũ inſtruens) vt vias tuas dirigat.

NHec igit᷑ petitio qm̃ ſimur dinigihʒ a deo

oꝛabat ꝓpha. Dirigat᷑ dñe oꝛatio mea ſiẽ

incẽſum in cõſpectu tuo. Quã directiõis

neceſſitatẽ attendes ꝓpheta tribuit illam
deo dicens. õſiteboꝛ tibi dñe in directõ

ne coꝛdis ¶ Eſt igit᷑ ſcitu dignũ /que ſit il
laoꝛatõis ſicut incẽſum /directio. Etvide
tur ꝙſit intẽtio coꝛdis in deũ vel erga de⸗
um.que intẽtio dum manet⁊ recta⁊ imꝑ⸗

turbata ſicut virgula fumi incẽſi ſunſum

tendẽtis/ tũceſt oꝛatio recta.dum vero 1

irruentiũ fantaſiarũ: cogitationũ ventꝰ⸗
per obſcura ⁊ depꝛeſſa deſiderioꝛũ ſenſua

lium nubila/agitat᷑ rumpit᷑ diſſipatur /vt
cadat a rectitudine neceſſe eſt. Nihilomi⸗
nus interruptio talis nõ ſemꝑ eſt vicioſa
vel curſus penitus in deũ oꝛatõnis impe
ditia. Vnde poteſt ſub diſtinctõe fieri ſer
mo de intentõne que reqͥritur ⁊ ſufficit in
oꝛatõne.Vel ſub alio foꝛte nomie cõmu⸗
nioꝛi de attentõne vocalis videlicet oꝛa⸗

tionis.vt in pꝛolatõne hymnoꝛũ cantico
rũ⁊ hoꝛarũ canonicarũ. Hec enĩ queſtio
Diuturnũ cedit in vſun.
St itaq; multiplex attẽtio ſiue intẽ
A tionis coꝛdialis directio.vna actua⸗

lis.alia habitualis.alia quaſi media ſcili⸗

cet virtualis.¶ Rurſus harũ quelibʒ di⸗

uidit᷑.quoniã alia fert᷑ in ſolas voces⁊ ver
ba. Alia in verboꝛũ ſignificatõnes. Alia
necverboꝛũ foꝛmas nec ſignificatõnes at
tendit.ſʒ in affect aliquos circa celeſtia et
diuina trãſit.⁊ bogſiue in bonosvel i vi⸗
icit᷑ iuxta hoc pꝛĩo.qꝙ;
attentio actualis ad verboꝛũ ſignificatõ⸗
nes/non requirit᷑ ad oꝛatõis directiõem.
Perſpicuũ fit hoc in laicis dicentibusvł
audietibus ea quoꝛũ ſignificatões peni⸗
tus ignoꝛãt.vt ſunt ſeptẽ pſalmi ⁊ miſſa
Dicit᷑ conſeᷓnter ꝙ actualis attentio
circavoces oꝛatõis ⁊verba.nõ ſemꝑ reqͥri
tur ad oꝛõnis directõnem debitã / aut ad
ſufficientẽ cõtinuatõeʒ.alioqͥn nulla eſſet
in via aut vix eſſet oꝛatõ nõ diſcõtinuata.
Exemplũ legimus de quodã.qͥ volẽs ru⸗
ſticũ ↄuincere de coꝛdis ĩſtabilitate dũ fit

.

bnii
munli
otie
ogtioh
nertic ſn
inbunch⸗
gargvens

ſnocſtA
cötinucto

nſui
oo gn
AAlteft
Dlcheneu
nonuunet
u

Sh
0

Ganurs

icias
1 ganan
(eſe

ole

.
ſau
Ihenep

/
7 4

rano
iin⸗
laan
ſgli u
Clektuut
Wanie
Ucnin
nure
nmi
Ppinit
rois
nideb
um/
diſcoti
he

Cnnni
ſneſene⸗
nauurdin
Viruals
lranſein
tioel
reenäyt
tenterc

heduma

momnen

ſginey

inu
tonn⸗

nnc
nekio

ineind
aactun
giaſcli⸗
naibzdi
st
nes Au
Cöneser
Nalletua
omnlini
Cog
gfard⸗
rechoen⸗
Otbrs
töcs pen
mini
lis anenn
ſnonn
Hii aun
nnuc
cöcnuns

rlinn
iumi

tra.pꝛout ſtatim deducet᷑.

Et eius valoe

oꝛatio. nã ille deuotũ ſe ſimulabat? atten
tum pollicit'eſt ſe daturũ ſibi aſinũ ſi poſ

ſet oꝛatiõem dñicam nihil aliud actuali
cogitãs ꝑficere. Qui mox vt ad oꝛõem di/
uertit / ſecur de aſini lucro / cepit diſtrahi

in hanc cogitatõnem ſi ſellã habitur erat

cum aſino. Qui tandẽ ad ſe rediẽs ⁊ ſe re⸗

darguens / inſtabilitatẽ ſui coꝛdis confeſ
ſus eſt. Exemplũ aliud eſt de ꝑegrinatõis

cötinuatone.que nõ reàrit aſſiduã paſſu

um ſuoꝛũ dinumeratõnem neq; terminũ
quo ꝑueniendũ eſt actualẽ recogitatõem
Addit᷑ꝙ ſtat oꝛatõem ſicut⁊ ꝑegrinatõeʒ
diſcõtinuari quo ad eẽ naturale que cõti⸗
nua tamẽ erit in ſuo moꝛali eẽ.ſicut ⁊ ecõ

—

Ehabituali attentõe ampliꝰ loqua⸗

mur illavidelzʒ nõ ſemꝑ ſufficit ad

cõtinuatõem oꝛatõis cõſeruandã. Stat

eni aliquẽ eſſe / q iam mlto tempe poſuit

actualr/⁊ babitualr retinet in animo. di⸗
cere ſeptẽ pſalmos integralit ⁊ attẽte.qui
vel nõ dicet illos vel interruptiſſime dicz.
tali interruptõe que ↄꝛ iat᷑ moꝛali oꝛatõis
vnitati ¶ Habet itaq; quelibet actio mo⸗/

ralis/ſuã⁊ continuatõʒ moꝛalẽ.quare cir

cunſtantie ad bonitatẽ moꝝ reòſite ſunt

appoſite ⁊ retẽte in hmõi actiõe.Dũ autẽ
apponit᷑ circũſtantia mala. moꝛibo cõtra⸗
ria. quãuis maneat eadẽ actio in eſſe ſuo

naturali ſicut eſt idẽ motꝰ in ꝑegrinando
variat᷑ tamẽ in eſſe moꝛali.vt ſiqs motuʒ
pegrinatõis cõtinuet ꝓpier auariciã et ra⸗
pinã aut libidinis expletõem Si vero in
oꝛõis voce/apponit circũſtantiã attentio

ni debite cõtrariã⁊ incõpoſſibilẽ ſcienter

cum ꝓpoſito ⁊ aſſenſu deliberato. tunc eſt
diſcõtinuatio moꝛalis.ſecus ſi neſciẽter ⁊
inaduertẽter hoc fuerit factũ iudicabitur
Reterea dicimꝰ / ꝙ virtualis attẽtio
Alſeu coꝛdis directio nõ interrupta de
liberateg actualẽ attentõem ſibi moꝛalit
Ncontraria/ ſufficit vt oꝛatio dicat᷑ cõtinua

in eſſe moꝛalivel moꝛaliter.⁊ ſi nõ ſemper

naturalitervel in eſſe naturali.Eſt autem

virtualis attentio quã genuit actualis.qᷓ

tranſeũte/ remanet eius virtꝰ in coꝛdeoꝛã/⸗
tis.que ſcʒvirtus.oꝛõem ſufficit cõtinua⸗
re etiãvbi coꝛ euagat᷑actualiter ⁊ inadner
tenter circa cetera multa. Experimur hec
nedum quotidie ſed in omni fere hoꝛavel
momento.Exemplũ naturale eſt in iactu
ſagitte que mouet᷑ poſt quietẽ ſagittantis

iter oꝛatõneʒ quã tenet᷑ exoluere(quia de
volũtarijs non opoꝛtet repetitionẽ fieri)
ſi ꝑcipit oꝛans ꝙ euagat᷑/ nec attendit ad

nia quis euaſeru:⸗

cent hoc cithariſte ſcriptoꝛes.et mechani
cigli fereomaaeas.
Licimus conſequẽter doctrinã vti
lem ex pᷣmiſſis. Quiſquis oꝛat voca

verba vel ad ſententia / ſi facit hoc ex inad
uertentia ⁊ diſplicet ſibi dum aduertit.ne

quaq; dicẽdꝰ eſt interrũpere oꝛationẽ nec
dd iterationẽ obligat᷑.immo ſtaret reitera

tionẽ talem frequẽter fieri nedũ ſuꝑnacu

am ſed ⁊ nociuã.pcipue ſi in conuẽtibus

laboꝛat.vbi ſocietatẽ quibaeſſet offendi/⸗
culoſum iuuare tenet. Cleq; debet faci
les ſuꝑ huiuſmõi inaduertẽtia ⁊ oblinio

nelſcrupulos ſibi foꝛmare. alioqn nunq;
poteſt coꝛ ſuũ quietare.quia nitit᷑ ad ipoſ
ſibile ſibi ꝑ naturãvel ↄplexionẽ. vel con
ſuetudinevel fantaſie turbationẽ.que nũ
qᷓᷓ poteſt(ſicut tradũt medici) quieſcere. ſi
cut nec aervel mare dum agitatur aſſidui

tateventoꝛũ requieſcũt Addunt aliquira
tionẽ dicentes. Simile eſt in natura.que

mas naturales in materia.ſic eadeʒ a cele

ſtibus influentijs ⁊ intelligẽtias/nouas

iugiter foꝛmas intentõnales agitat ac re/⸗

nouat in oꝛganis ſenſuum interioꝛũ.que

ſunt ſenſus cõmunis fantaſia⁊ eſtimati
ua.que in ſpeculi ſimilitudinẽ recipiũt ir

radiatõnes coꝛpoꝛũ ſupioꝛumet (vt vo⸗/
lunt aliqui) intelligẽtiarũ. Attamen quã
tum et quouſq; dictũ hoc veritatem habe

* „7 9 „

at, maioꝛẽ requirit inueſtigationẽ. Qua⸗

cunq;autẽ excauſa pꝛoueniat:nos experi
mento cõtinuo cernimus? ſentimꝰ.hanc
euagatõnis neceſſitatẽ.quã ſi toleramus
inuiti/nec ſentiẽdo conſentimꝰ. ſecuri ſu
mus a peccato moꝛtali.venialia vero om

Jautem deliberato coͤſenſit u rum
pimus attentonem actualem in
oꝛatione. ſcilicet eam ſuſpenden⸗

do/quouſq; ceſſauerit actualis euagatio
yel attentio circa alia quod fieri ſepe pꝛo
geſt et ſalubꝛiter conſulitur.pꝛeſerti dum
homo oꝛat ſolus. vel cum illo qui eius
moꝛam ſeu diſcontinuatoem tolerare pa
ratus eſt. Exemplum.dum ſentit aliauis

G
7

et nauis ceſſantiba nantis. Immo ſic ha⸗
bet om̃is ars perſecte habituata/ꝙ freqn
ter in actione ſua nequaq; deliberat. Do

ſicut nouas ſemper depꝛoperat edere ſoꝛ/

ℳℛ9

Heoꝛatione

in oꝛando.vehementẽ tractũ cogitatiõis ¶ MHihilominus attẽdendum videturin hm
boneꝛ honeſte ſicut pꝛedicatõis faciende caſibus nõnullis.qꝙ nõ opoꝛtet oꝛantem Cumon
aut dum exteriꝰ inquirit᷑ ab altero aliqdue ſempꝑ conari tota ſolicitudine ↄtinere co oneme
ſupꝑ reſponſiõe ſibi facienda/ſiue dum rei ſuum infra verba ⁊ ſenſum vocalis oꝛatõ unn
domelſtice veloff ciopꝛopꝛijſo imincov: nis.quin tolerani poſſit euagatio quedã. Vyuii
getvel trahit cõmoditas vt eidẽ pꝛotinus ſeu potiꝰcoꝛdis laxatio.ſine foꝛti conatu iliod
intendat᷑. Poteſt oꝛãs in his ⁊ ſimilib ca repꝛeſſionis cogitatõnũ.nũc hac nunc il AVrUrn
ſibus vel cauſis.oꝛõem verbalẽ intermit / lac fluctuantiũ.Et hocvel pꝛopter laſſitu Bixoo
tere. aliqñ diutius.aliqũ bꝛeuius.⁊ redine dinem nature.⁊ cerebꝛi quãdam turbatõ umo
poſtmodũ ad cõtinuatiõeʒ.abſq; vlla pꝛe nem.vel pꝛopter curſum velocem oꝛatõ⸗ 7
cedentiũ iteratõe verboꝝ.quia ſtãte inter nis.vel quia de ſenſuverboꝛũ illoꝛũ foꝛte unluck
ruptione actus naturalis. moꝛalis conti difficilium. apð pitiſſimos theologos ni (Gle
nuatio certa manet.neq; fructũ oꝛatõnis bil intelligiturvel minus q; continent nigne
pꝛoꝛſus aufertvel meritũ. Korro ſi qss dunt qui ꝑpambulando fiũt minꝰgra A
oꝛatõem agere debeat in cõi ſicut in eccleꝭ uativel deſides in oꝛatõne regulariꝰtamẽ B cnt
ſia fit.nõ ſuppetit talis interruptõis actu obtiĩeri ⁊ cõtineri poteſt ſtabilitas coꝛdis (⸗
alis libertas. quoniã nõ ita redire põt ad in oꝛatõis attentone. ſtando vel ſedendo. 00
paſſum quèe deſeruit reſumẽdũ. Sufficit vel aliter honeſte quieſcendo q; coꝛpus 2”
tamẽ in caſibus multis bona quedã:z pia agitano. 2ð
cauſa.que nõ iterãda eſſe que fuerũt omiſ — B Nep ſt A 9
ſa ſatis excuſat Vt ſivnũ qaut duos vłtres — Bpere 1 Dic Q6
verſus alicui pſalmi dimiſerit. ſi reſume, — rede attentione que fit in affectu e
re volueritvndecũq; turbabit᷑ in alijs cõ, ad deumvel ad ſpũalia aliqua.qualia nõ ſ
tinuãdis. Et ideo eſt cõſultius.cũ quadãa ſignificant verba oꝛatõis que pꝛoferũtur O
coꝛdis penitẽtia vlteriꝰpꝛogredi. Por Ingerit quippeſcrupulũ apud nõnul ũ
ſpecialiter obſeruandũ videret᷑ apud reliꝭ los dictu Bernar.ſuꝑ cantica. vbi phibe⸗ M
gioſos ꝙ ſuꝑioꝛes eoꝛũ.talem eis indul? re videtur.attẽtionem quãlibet ad alia qᷓ; chh
gentiã concederẽt.immo ſuaderẽt.ne ite,⸗ ad oꝛatõnis ſignificata ⁊ verba. etiã ſi ſa⸗ nſtia
lutaria videant᷑.ſicut exemplũ dat de reco M

ratõem facerẽt talem.que cõem oꝛatiõem
magis turbaret q; ſua reſumptio ſolicita

gitatõne ſermonũ ſuoꝛũ.Et addit ꝙ mo⸗

⁊ anxia ꝓficeret.qua data indulgẽtia.nul nachꝰ. debitoꝛ eſt omniũ verboꝝ oꝛõis q̃ᷓ
la fit traigreſſio.¶ Addito ꝙ nò opoꝛtet dicunkt vel cantãtur ſiue a ſua ſiue ab alte⸗
in ſoꝛo penitetiali dare foꝛmalẽe illius qd ra parte Aident᷑ hoc alij dicere ſub alijs
omiſſum eſt repetitõem. vt pꝛimã pꝛo pꝛi verbis volentes ꝙ actualis attentio. coar
ma.tertiã pꝛo tertia⁊c.ſed ſufficit ꝙ alidd teetur infra terminos ⁊ limites oꝛatiõis q̃ gni
equalens iniungat᷑ ¶ Addito pꝛetereag dicitur. vt ſi dicat Beatus vir qui nõ abijt Nli
nõ leuiter debet oꝛas foꝛmare ſibi ſcrupu in conſulio impioꝛũ.hoc ⁊ nõ aliud cogi⸗ foſ
los ſuꝑ obliuione illoꝛũ qne ptulit autp tetur ( Et quãuis multa ſint in pſalmia to
* ferre debuit.qm̃ memoꝛia ⁊ reminiſcẽtia que nullãvident᷑ habere ↄnexionẽ aut aaa untl
noõ cadũt niſi ſuꝑ illa queꝑ refſlexionẽ ſu, Apꝛiatiõem ad oꝛatõis materiã nihilomi ce
per actus noſtros vel cogitatões conſide nus oſtẽdit Hugo de ſanc. Victo. in tra W
rauim ꝰqles reflexiões nõ fiũt ↄtinue.nec ctatulo ſuo de oꝛõe cõpendioſiſſime? ſen A
vt fiat neceſſe Sufficit igitad qͥetatiõeʒ tẽtioſiſſime compoſito modos/qbus oĩa a
ſibi vnicuiq; faciẽdã/ꝓbabilis ↄiectura. trahant᷑ad oꝛõis foꝛmã⁊: modũ.ſʒ nõ om fuü
Rationẽ deniq; ſi quis illã dumta⸗ ni eſt doctxii ã hanc ꝓmpte in pꝛacticã hahin
xat que ſub pcepto cadit.ſcienter in? deducere ¶ Veꝝ hoinqͥſitõis determiatõ lreſ
upit. per actualẽ attentõem ad alia. et difficultatẽ habet plimã pꝛopt᷑ diuerſos hooeſ
euagatõem oꝛatõnis attentõni contrari? oꝛantiũ moꝛes. Et ne quilibet vſurpare ved
am ſciẽter ⁊ cum ꝓpoſito. Sic ꝙ aduerte, ſibi vellet p regula generali.illud qpvari⸗ ö
rit huiuſmõi diſtractõem ⁊ eam nõ curat os habet exitꝰ duz aliqᷣ faciũt ⁊ facere poſ inn
repellere.ſed vult pꝛogredi in oꝛatõne.ta⸗ ſunt meritoꝛie.id qð apud alios in deme keitme
lis vel peccat.vel reſumere debet illud qð rritũ caderet ſiue in derrimentũ. luoob
in tali voluntaria diſtractõne pꝛolatũ eſt v / Hde pꝛio diciꝰ coꝛ aſſuetũ ⁊ affeff Gltpre

mipbibe
Nnac
da üͤſid

üdederecd

ddgo⸗
tborodi
aſturidain
dcgeſubetg
8Aentoer
incsoratit
Stgoinöt
aNötiude
nſnringlin
unmnii

Wminttooi

6Ce.Nt
Weſſineſe
Nesedrol
otüßron

per cõtemplatiõz pᷣt in alia ſurſuzʒ rapi ſta

Cum eni finis⁊ virtus oꝛõis ſit in eleua⸗

tieone mentis in deũ ꝑ pium⁊ humilẽ affe
ctum:quiſqͥs in hoc ſtatvel verſat/fructũ
adipiſcit᷑ oꝛõnis.ita tamen.vt dũ vocalis

oꝛatio data ſub pꝛeceptõe/ illa nõ omitta

tur.aut nõ contẽnat᷑ ab alio ꝓlata audiri⸗-
Si vero nõ imminet tale pꝛeceptũ vocis
exterioꝛis ſalubꝛius aliqñ dimittitverba⸗
lis oꝛõ q́;pꝛofert᷑ Aliqũ inquã.qm̃ poteſt
humilitas loquẽtes ⁊ verboꝝ ſacramentũ
ſupplere minoꝛatõem in oꝛãtis affectu ⁊
ne nimis aſſueſcat alis oꝛõnem refugere
yel hoꝛroꝛevocalẽ. vel in laboꝛe tali ſatiſ⸗
factõem penalẽ exoluat ſeu penitentialẽ.

VUlidem pᷣterea / quẽadmodnʒ płimos
quos euagatio cogitatõnũ paſſim occur⸗
rentium ſinelege et oꝛdine.nõ impedit ex
toto / quin faciliter ⁊ cito cũ dant operã ſe
recolligendi / redeant ad recogitandũ illa:
que vox oꝛatõnis expꝛimit / ita ꝙ cito coꝛ

ſic diuertẽs a ſe:cito rurſus ad ſe reuertit᷑.

Sic longe facilius⁊ diuiniꝰ/mẽs aſſueta
contẽplationi/pᷣt ꝑ diuerſa ꝓſpiciendo q̃
quauerſuʒ ſe circũtferre.nũc in celo ſurſuʒ
nunc in terra deoꝛſum.velut in luce clara

poſitũ coꝛ ipſiꝰ. Sic nihilomin? reuerſio
cum ofi facilitate in ea ipſa que pnũcia⸗

ta ſunt aut que dicunt᷑ attendẽdao.
Vint alia duo.vnũ bonũ.malũ alte⸗
riũ.que coꝛ impediũt ne dirigat᷑actu
alis attentio vel intentio ſua.ſuꝑ oꝛatõis
ſenſum velverba VUnũ eſt meditatio ⁊ hec
quidẽ in ſeeſt bona qm̃ circa bonaverſat᷑.
alioqn nõ eſſet meditatõ ſed mendax ⁊ cu
rioſa ꝑſcrutatio.Aliud eſt foꝛtis habitua

tio-que verſat᷑ circa res aliquas terrenas

inutiles vel nociuas cogitando.vt philo
captus cogitat de amica auarus delucro
vel damno.iracunddevindicta.et ita de

IE ſecũdis iſtis/nõ opoꝛ (reliquis

tet dubitare quin impedimentũ plu
rimũ afferat ad oꝛõnis attentõnem / talis
habituatio.itavt qñq; nedum vnius pial
miverſus/ſed totus pſalmus/imo vnius
hoꝛe ſpaciũ que decãtat᷑ velut in obliuio⸗

ne deponit᷑.que tñ obliuio vel euagatio ſi
nõ placeat.dũ animaduertit᷑ſed vinci q̃;
ritur in reliquis/ nõ obligat obaudit ad
reiteratiõeʒ faciendã de neceſſitate.quam
uis abſq; peccato non fuerit. Non enĩ ca⸗

dit pꝛeceptũ eccleſie ſuper oꝛatõne vocali

Et eins valoꝛe

oꝛatio

habituatio.

ꝙ fiat cũ actuoali attentõne! neq; de ea iu⸗

dicat ſicut nec obligat eã fieri ex caritate.

Opoꝛtet etiã ꝙ deliberato⁊ perfecto con⸗
ſenſu non interrũpatur moꝛalitervocalis
que data eſt ſub pꝛecepto.
ꝛro de meditatõòne que eſt foꝛtis⁊
ehemens coꝛdis attẽtõ ad aliquid
inueniendũ.difficilius eſt diffinitiue loqͥ

⁊ vn iuerſalit.An videlicet meditatio cele
ſtiũ bonoꝝ ſiue donoꝛũ.ſitvoluntarie ad

mittenda/dũ vocaliteroꝛandũ eſt. Vt ex/⸗
empli gratia.dicat aliqs. Dũñe ne in furo⸗

re tuo arguas me/ neq; in ira tua coꝛripi⸗
as me. Milerere mei dñe qm̃ infirmꝰſum

Et occurret ſibi in mẽtem / triplex iudici⸗
um dei.vnũ in inferno.aliud in purgato

rio.aliud in hoc mundo.Et trahet ipſuʒ
melditatio/tfoꝛtiter et voluntarie et ſtudio
ſe quatinꝰ poſſit ſᷣm hec tria.duci in affe⸗

ctum coꝛdis.hoꝛrendo iudiciũ inferni.ti

mendo iudicium purgatoꝛij.querẽdo iu
diciũ in hoc mundo m miſericoꝛdiã dei
dicens Yac mecñ ſᷣm miſericoꝛdiã tuã do

mine ⁊ ſᷣm iudiciũ diligentiũ nomẽ tuuʒ.

Duerimꝰ ſi talis immoꝛatio ſieri poſſit/⸗

aut aliquãdo debeat᷑voluntarie/tempoꝛe
oꝛõnis debite. Nam ſi fiat inaduertẽter et

abſq; conſenſu deliberato/ conſtat ꝙ non
obligat ad Errato ⁊ minꝰ qᷓ; vicioſa

abituatio. Et ideo apparet mihi et vi
detur tutius eſſe/attentis attendendis/q;

hbuiuſmodi meditatio voluntaria non de

beat admitti temꝑe oꝛatõis debite.ſedvel
deſeri.vel in aliud tempus reſeruari.
¶ Quocirca viſum eſt aliquibus ꝙ; mul
tiplicatio/tanta oꝛationũ vocalium/qua

lis obſeruatur in multis religionibꝰ. mi⸗
rabiliter impedit a perfectõnis inquiſitõ
ne que perducit ad cõtemplatõnem de cõ

muni lege neceſſariã.quoniam ſicut cogi
tatio vertitur in meditatõem per foꝛtem⁊

vehemẽtem coꝛdis applicatõnem ad ali/
quid vnum:/ſic fit meditatio tandem con
templatio per habituatõnem radicatam
et multiplicatam. Sed qui poteſt capere
capiat. Sunt itaq;ʒ rariſſimi valde inter
homines tam religioſos q; ſeculares/pꝛe
cip ne in adoleſcentia ⁊ iuuentute/idonei
ad contemplatõnis adeptõnem. Pꝛopte

rea ſancti patres/videntes imperfectũ no

ſtrũ⁊ attendẽtes qᷓ; difficile eſt ocio bñvti

voluer̃t occupatõʒ bonã dare hoiboſuis.

fecerũt hoc in oꝛationibo? canticis mulc

2

Deeoꝛatione

mplius vero quidã obligant᷑ aſſiſte; magis inſiſtendũ eſt illis doctrinis qui⸗ ofein
re tantũmodo faciẽtibus oꝛatõnes voc tum ad eruditõem intellectꝰ. licet quanti “
les/quemadmodũ ſunt lavci/vel etiaʒ ali ad inflamgti ez affectus / efficatioꝛes alie (bant
u religioſi nõ obligati pꝛo tũc cõöuenti iudicent᷑ ¶⸗ ddita hac ſapiẽtis admoni X
ſequi /vel diſpenſatõnevel ex pia et cauta tione.qᷓ tibi pꝛecepit deus illa cogita ſem⸗ dom
relaxatõne/vt ad potioꝛa ſe ſubleuẽt. Illi per. Quod nõ obſeruant multi theologo S”
tales/oꝛatõis temꝑe poſſunt in meditatd rũ noſtri tempoꝛis.qui de moꝛaliboquaſi
nibus meliꝰquo poterũt ſe exercere. TCa de rudibus materijs / ſtudere vel inaͤrere (veiu
erat Auguſtinꝰ.qui delectabat᷑ modo mi / nõ dignant. Sciemꝰinquiũt talia cũ vo⸗
rabili in cantibus eccleſie bene ſonãtib. lumus. Cum tamen nulla ſit ad cogno⸗ “”
⁊ influebant voces ille in aures ſuas.⁊ eli ſcendũ bene et reſolute ſcientia difficilioꝛ D
quendo illabebat᷑ veritas in coꝛ eius.niſi pꝛopter circũſtantiarũ innumeras varie⸗ N

foꝛte ipſe tũc erat magis dicẽdus in con/ tates. Nec eſt aliquis tam excellẽtis inge
templatõne q; ſola meditatõne ſubleuatꝰ nij.nec a puero in hacſciẽtia tam exercita
Amplius ſi quis fuerit exercitatꝰ in ali tus/qui nõ inueniat quod nouiterquoti
quo ꝑticulari modo contẽplatõnis circa die inueniat qð pꝛius nõ ita plane ↄgno
diuinũ aliquod vł moꝛale.tutius eſt ꝙ in ſcebat ¶ Sʒ ⁊ neceſſaria eſt cognitoꝛum
illo ſemet exerceat.oꝛatõnis vocalis tem⸗ dei pꝛeceptoꝝ impletio.alioquin defici⸗
poꝛe/qᷓ; ad nouã contẽplatõis ſpeciẽ.per unt ſcrutãtes ſcrutinio.iuſto dei iudicio.
meditatõnis noue ſtudium ſe conuertat. hocꝑmittẽte Simil ꝙ paſſionibo ſit ali
Differat hanc/ingerereſe volentẽ coꝛdcis enus qui de moꝛibus iudicat. Amen
meditatõem / in tẽpus aliud ſuſpirãs ⁊ ge
mens ꝙ eã tunc admittere ſibi nõ conce⸗ PPe Pe
gitur.⁊ dicat ſibimetipſi.pauꝑ homũcio EANENIIIEWIIIEE
Helioꝛ eſt obedientia q́; meditatio. po- tiõibus Eiuſdecancellarij In oꝛando
tens eſt deus redderevicem maioꝛẽ in id/ deum fm decẽ dictõnes verſus. .—
ipᷣ̃m.⁊ ſi nõ hic foꝛte reddet. certiſſime ta⸗ ¶Dꝛo patre ſanctooc miſer. qꝛ mittoꝛ
men in alio ſeculo vbi fietvox laudis ſine ⁊ ꝛgent. Officiũ dana.debitavis pietas
ꝑturbatõe qualibet noſtri coꝛdis / ipſe re⸗ òM

.

r ion

tribuet. ¶ Beinde cognoſcantz obſeruẽt 7 Pi fde kinoſciu
om̃es tam clerici qᷓ; laici/quos opoꝛtz di ¶ Oꝛo ex affec Gnrmilt im ſpe Hlßeteoe
ebus dominicis ⁊ feſtiuis intereſſe diuio rreuereti caritate tmbide
ſeruitio.ꝙ non abſoluũturab hoc debito —— Potens nibilain
dũ ſcienter fabulatõnibo intendũt.ſed mł Patrẽ qui totꝰe ſapiens fatdeſid
tiplicioꝛi reatu ſe cõſtringũt quia nedum demens narerſeif
nõ ↄſeruant pꝛeceptũ ſed ⁊ alios impedi⸗ Sapientis dume
unt.⁊ in eccleſia ſanctiſſimo dei taberna⸗ .. IJuſticia (ſochidnn
cnlo / ſcandalũ inbonoꝛatõemq; faciunt. ¶ Qui fact' nobis ſanctificatio. 2
. Stent igit᷑vel ſedeant.etſi non vocalittte frfredemptio. onwo
oꝛando / ſaltem in modeſta quiete ⁊ ſilen⸗ viaveritasvita. calenoao⸗

tio animaduertant/ conſiderãtes neeun Pꝛoximitas lener
ea que dicũtur vel canũtur /ſed que miſti , ¶ Sctõs in qbo eſt officioſitas. R Nuaun

ceꝑagunt᷑ in ritibꝰ⁊ veſtibo ſacris.q̃ pꝛete LaAritas 6onſen
rea in picturis pñtant᷑⁊ ita de reliquis ʒ SSBupꝛa ömtnnh
Eniq; attendat᷑ pꝛo pᷣmiſſis et alis ¶ Miſer exoĩ ꝑte intra = “
ſimilibo dubijs reſolutiue diffinien⸗ ʒ ſub iuxta unn
dis/ ꝙ, doctoꝛes ſancti peioꝛes / vtentes re — Ab eccleſia n
thoꝛicis ꝑſuaſionibus in aggrauatõeʒ vi ¶ Bittoꝛ Aſanctis D
cioꝛũ: laudẽvirtutũ.non ita tradiderunt h hpetentibus viuis. öoſtin
reſolutõeʒ moꝛaliũ materiarũ/ immo nec -—ʒ— à qmeretibo moꝛtuis. d un
ſpeculabiliũ / ſicut doctoꝛes recentioꝛes⸗ ¶ Unꝛget ſub ↄditõ Non criminarni sſe mn
qui ꝑ queſtiones argumenta pꝛoceſſert ne triplici ſi volo AHon damnari ſocitnn
advtrãq; ꝑtem⁊ ꝑ deciſiones zopteren Secc ſaluari mlii u

.

⸗
S.

—☛

ſibooris
lommus
minan
nnen
lunn

¶ Officium q̃ſi· Sacerdotale
¶BGenus electũ regale ſacerdotiñ gẽs ſcců
¶ Dona Foꝛtune

Bratie

(etanoomdo Frdmmme
ita nocendo Pꝛiuatue
2ðð Bereſtonallte
¶ Vis a triplici boſte Carne
Dreoemonio
(Pietasad Beipſum
SParorimum
Que pietas eſt gꝗmoꝛ ex genere cõſurgens.
eiuſde Cancellarij piſieñ.ſuꝑ dimittenoꝰ

Ater noſter ⁊ꝛc̃. Dimittenovᷣ
debita nr̃a ſicut et nos dimit
timꝰ debitoꝛibonr̃is.¶ Ego
in pmis ſic dimitto oĩbus de
bitoꝛibo meis vel alienis duʒ

ꝛes/ꝙ nullo mõ vellẽ eos dãna⸗

ri.iĩmo ſalutẽ eoꝝ deſidero te donãte et in ⸗/

Dic dimitte
mibi pater nr̃.et hoc ſatis erit mihi.etiaʒ ſi
nihilaliud pᷣſtiterꝭqm̃ cũ iſta dimiſſione
tua ⁊ deſiderio ſalutis mee/nõ ſtaret ꝙ dã⸗
narer ſed ſaluarer. In boc aũt ſtat deſideri
oꝛum meoꝝ cardo torus. ¶ Rurſus ego
ſicdimitto debitoꝛibo meis vel alienis / q;
vellem eos eſſe bonos viros/modeſtos/tẽ
peratos / ⁊ ab omni malicia coꝛrectos ſeu
cõuerſos/ꝑ tuam ineffabilem pietatẽ.ſicq;
ginde ne ſibi nocerent nec alijs.ſed pdeſ⸗
ſent et nullã deinceps penam mgad S

ſpirãte hoc qð piũ rectũq; eſtS

ſq; ꝑſona ſeruaret᷑ et deſineret culpa Sic
dimitte mihi pater noſter.vt in manſuetu⸗
dine me coꝛrigas ⁊ in vngentoꝝ ſuauitate
vulnera mea linias et grãm infundas ſani
tatis. ¶ Amplius vero ego ſic dimitto de
bitoꝛibo meis/ꝙ vbi non coꝛrigerent᷑a vi⸗
cijs ſuis pꝛauis ꝑ manſuetudinem remiſſi
onis. coꝛrigãtur in chamo ⁊ frenoac flagel
lis / ue deterioꝛes ſemꝑ cõmittentes ⁊ alijs
nocèẽtes / ſibi neq; ſemꝑ exñtes⁊ eũtes poſt
pauitatem coꝛdis ſui/in adinuentioniba

anxius/

78

„

ſuis/damnabilius moꝛiantur. Sic dimit

te mihi pater noſter debita mea. ſic vꝛe ſic
ſeca in pᷣſenti/ne damner in futuro. Ita tñ
vt in mĩa et miſerationibo flagelles me. ſiẽ
et pᷣdixi deſideraredebitoꝛibus meis q buſ
cunq;. ¶ Item ego ſic dimitto debitoꝛib⸗
meis/qꝙ licet ſenſualitas offenſa ex dictꝭ vł
factis eoꝝ/remurmuret et in vindictam ex
ardeſcat. Nihilominus deſidero ſᷣm iudici
um ſuꝑioꝛis rationis/innitentis eterne le
gi tue/ꝙ pacacioꝛ eſſet hmõi ſenſualitas ⁊
ꝙ in tranquillitate inimicos ſuos ſicut ⁊ a
micos ſuſtineret quidem patienter et beni

gnpe / ſicut caritas ſine q̃ neo tibi placet.pa

tiens eſt et benigna/neq; irritatur. Sic di
mitte mibi pater noſter.vt nihil aduerſum
me velis agere/niſi miſericoꝛditeret beni⸗
gne.quoniam ſi taliter volueris.fiet vtiq;
cũ ſubſit cũ volueris poſſe. Sed nõ ita mi
chi.pᷣſertim in ſenſualitatis beſtiali eteffre
ni motione a qua tu pꝛoꝛſus es alienus
Deniq; ſic dimitto debitoꝛibus meis ꝙ ĩ⸗
ſpirante te et donante.ego in eoꝝ punitio
nem laboꝛare vel cõſentire deliberato ani⸗
mo nollem / vijs facti contra regulas iuſti⸗
cie tue/ſciens te dicere Mihi vindictam.
Hoc auteʒ aliquãdo facis ꝑ te ſine medio
aliquãdo ꝑ iudices a te cõſtitutos in terra
quib dum defertur aut relinquitur execu⸗
tio iunſticie contra malos/illa pꝛoꝛſus tibi
relinquituret defertur In his ꝓpterea limi
tibus ſtando et deſiderãdo vindictam. ſu⸗
perioꝛitas tue iuriſdictionis nequaq; vio
latur. Verũtamen video tutius michi eſſe
puſillo/qui non ſum iudex cõſtitutus alio
rum/quieſcere interim ⁊ ſilerea tali deſide

rio vindicte/quale poteſt ĩmo debet habe⸗

ri licentera iudicibꝰtuis/qᷓ; occupet᷑ mẽs
mea in tali conſideratione iuſticietue.que
ſi velit exercere ſe cõtra me/illa poteſt in in
fernum ꝓtinus deturbare. Sit igituran⸗
te ome deſiderium meum / in miſericoꝛdia
et miſeratione/ſuꝑ peccatoꝛes/oꝛando fle⸗
do/ eis.ſicenim et tu miſereberis cui talẽ
pꝛius miſencordan infuderis

Mꝛatio eiuſdem
cum peccatoꝛ de peccatis ſuis multum eſt
anxius/ eaq; coꝛam deo / omni poſtpoſita

mala verecundia/ expandit.

1tiſſime et mitiſſime ama⸗/
aot deus hoim creatoꝛ ⁊ gub
mnmnatoꝛ oim creaturaꝝ.immen
ſe bonitati tue cõfiteoꝛ omia

*

modo feci/ ex illa hoꝛa ex qua peccare po/⸗
tui vſq; ad banchoꝛam /in q adhucꝑ miſe
ricoꝛdiam tua ʒviuere me pateris Omniũ
vero nõ poſſum eſſe memoꝛ.qꝛ multa ſunt
et facile enumerari nõ pnñt. DSed tu miſeri⸗

coꝛdiſſime ⁊ pijſſime deuſ/cui nota ſũt oĩa

anteq; fiant/qui verus inſpectoꝛ cogitatõ
num ⁊ iuſtiſſimus es ſcrutatoꝛ coꝛdis⁊ re/
num /tu noſtioĩa pctã quecũq; egi vte ad/
hucago / vel intus in aia mea ꝑ occltas co/

gltationes vel foꝛis ꝑ apꝑtas opationes

Et ꝓpterea qꝛ veraciter tibi hec omĩa nota
eſſe cio/de his omnibo q me feciſſe contra
volũtatem tuam intelligis / coꝛam maieſta
te tua coꝛam omniboſctis tuis me reuʒz et
culpabilem eſſe cõfiteoꝛ. Et niſi indulgen⸗
tiſſima mia tua pus ſubueniat/poſt moꝛtẽ
carnis/ eterna moꝛte me eſſe damnandum
eternis toꝛmetis eternaliter eſſe toꝛquẽdũ/⸗
ſcio.¶ Dulciſſime deus ſcio qꝛ me creaſti
et creatũ miſericoꝛditer dilexiſti Etqꝛ ob h̊
me creaſti vt et ego q̊ te meum creatoꝛeʒ ſi
cut dignum eſſet diligerem / tnis q; pceptiſ
pomnia obediens eſſem Et hoctotum ad
bonũ meũ feciſti.nõ vt ꝑ me vel melioꝛ eſ⸗
ſes. vel in aliq̃ ditioꝛ exiſteres. tu eni nullo
bono eges.qꝛ tu eſſentialiter ipᷣm bonũ es.
et a te eſt omnis bonus/quicũq; bonuseſt
Etiõ nõ potes eſſe maioꝛ vl ditioꝛ.Ethoc
nõ ꝑ falſam impotẽtiam /ſed ꝑ verã poten/
tiam nõ potes.Qui eni malum põt ⁊ facit
malo ſuo hoc põtet facit. Sed ꝑ hãc potẽ
ſinn ſurſum ad excelſa erigitur feliciter
ed deoꝛſum ad ima trabitur infeliciter.
Hac potetia vel potius impotẽtia miſera
büliter ſeductus/et quaſi veſica turgens in
aniter inflatus.extra rõem poſitus.Et q̃ſi
iumento inſipienti ſimilis factus.telo ſuꝑ
bie miſerrime ꝑcuſſus ⁊ pſtratus te creato
rem meũ ⁊ miſericoꝛdiſſimũ dũm / in tuiſpᷣ
ceptis qᷓ mihi ad bonũ meũ ſi obſeruaſſeʒ
dediſti cõtemnens/et veluti mẽte ꝑditus⸗
dum adhucillucq; quaſi ſuꝑbe feroꝛ. vera
ſoliditate ꝑdita. vias pditionis ⁊ moꝛt in
curro.ac vanitatem vane q; elacionis ven
tum ſtulte ⁊ inſipienter ſequoꝛ. ¶ Jateoꝛ
clementiſſime deus.fateoꝛ coꝛam omnipo

tentia tua.me nimis eſſe ſuꝑbum/vanum

to qꝛ ſi in hoc ſeculo aliquã habere

peccata mea quecunq; quoòq̊

nam glam appeto. ¶ Ecce deus meir

et omni genere elationis plenum. Et pu⸗
m pote/
ſtatem/nullus poſſet ſufferre meam ſuꝑbi
am:.¶ Ded ⁊ iſta ſuꝑbia/qua coꝛam hoi/⸗
bus grauiter vexoꝛ.q;uis ſit execrabilis et
nimis piculoſa Eſt tamen alia ſuꝑbia qua

cum diligenter ſecreiũ mentis mee non mi

chi blandiens inquiro/non parũ vexamur
etdiſſipatur infelix anima mea aliquãdo

vero ſi cõtingat(qð tamen raro accidit)ali

quid me facere qð fᷣm eſtimatiõem homi/

num videatur aliqua ſilitudo boni/nõ pa
rum de hacip̃o ſuꝑbio.Etſi aliqͥs inde lo
quitur et aliquo modo non curat laudare/
eum quaſi ſtultum et nihil ſcentem deſpi⸗

cio. Vel etiam ſi quaſi nõ curans laudatõ

nem hoim vanam et inutilem fugio:nõ pg
rum in interioꝛib meis vbi ſolus deus vi
det/inde gloꝛioꝛ.Et mirũ in modũ /dũ lau

„

laudatoem ⁊ va

viuere.et totuzʒ qð viuo/pꝑdere/ Eccevides

et execraris et p tali vita non niſi penas et

toꝛmenta pmittis. Subucni ergo creatoꝛ

meus.ſubueni adiutoꝛ in oppoꝛtunitati/⸗
bus. ſubueni et adiuua aiam meam.et per
ineffabilem miam tuam / deſtrueet confun

de ſupbiam meã.Ecce deus meus / ecce cõ

fiteoꝛ imenſe bonitati tue.veneno hui ma

licie me totü eſſe infectü. coꝛruptũ ꝛ deſtru
cũ.⁊ iaʒ fere niſi miicoꝛdia tua ſubueniat

culpã meaz recognoſco. reus et culpabtlis
NVeniã et induldulgentiã de hoc et deom

nibus peccatis meis.a te miſericoꝛs deus
peto/qui non vis moꝛtẽ peccatoꝛis/necle

taris in perditione moꝛientiũ.¶ Du
glia multa que de radice huius peſtis me
habere/et eoꝝ me moleſtijs non parũ inqͥ

etari/ſed ſepiſſime atteri ſentio. que ſiliter

confiieoꝛ.et ſimiliter de his omnibusveni

vicʒ ira/impatientia/inimica deo ⁊ oibus

ſanctis odioſa diſcoꝛdia/indignatio.rãcoꝛ.

animi.tediũ mentis.voꝛacitas gule.mur⸗

muratio.auaricia.rapacitas.et alia multa

his ſilia.quibo vexari etaffici lacerari⁊ di⸗
ſcerpi infeliciter aiaʒ meã cõſpicioꝛ ¶ Et,
pꝛeter bec vnũ malũ ſup oĩa mala malum
quo tanto grauius et miſerabilius lacera⸗
tñ et afflictũ anim ũ meũ ſentio / to et ab

4

Gin

u
Yinchiſe
i⸗

lannean
nuunsan⸗
umundi
untnaren
niſima
Giponenun
Taun
Polutiin
hecnn
Ohünahs
eonihin
ſcumnbe
ſocins⸗
cuern
(WNE
Äne
Gäpen
ooot
gum
cna
ſomũt
llemie⸗
fnma⸗
odie
Cluſte
ſinenn
iniſe
Muinizi
uthabe
fniatnli
ſüͤcke⸗
ſebentie
bſealon

uanblsse
uſardigg
nerannt
Mnüenn
gigniin
wacage
noenhont,
pbonifön
llasingeh
urulaudere

Mmoluneri
Noö
luodcie
idüln

uanen

cbſen
1lrer,i
Eutnh
ons
worve
ninn/
naper
Confun.
dchnn
uduenia
Knedun
oeadenn
ncons das
Voris nen

i n:

Ns

In infantia. in adoleſcentia.in inuentu⸗
te/ mihi ſemꝑ adheſit. nec adhuc pᷣ ſenectu
te deficientibꝛ membꝛis meis / me deſerit.
Eſt aũt hoc malũ deſideriũ voluptatis.de
lectatio carnalis.tempeſtas libidinis/ que

mulcis et varijs modis infelicẽ aia,ʒ meam

laxerauit/diſſoluit et omni virtute deſtitu⸗
tam / inanem ⁊ debilez reddidit. ¶ Fateoꝛ

mitiſſime ⁊ dulciſſime deus / fateoe coꝛam

oĩpotentia tua.me hocoꝑe nefario.huius
opis nefarij imũdis recoꝛdatiõibi.ſepe eſſe
pollutũ.incẽſum.ardoꝛes ĩimoderatos⁊ in
voneſtos paſſum ⁊ nõ ſolũ meaꝝ delectati
onũ malas memoꝛias ⁊ ſtultas recoꝛdatio
nes mihi nocere.ſed etiam alioꝛum male⸗
facta/mihi narrata.et per recoꝛdationes
ſoꝛdidas ad memoꝛiam reducta coꝛ meuʒ
non paruo neuo iniquitatis maculare.
Aae deus meus pijſſime elmiſericoꝛ⸗
diſſime deus.qᷓ;uis non paruam verecun⸗
diã paſſus:expandi coꝛã te iniquitates me

as/ oſtendi vulnera mea et peccata.et oñdi

aiam meã malis oꝑibo maculatã.maloꝛuʒ

oꝑm delectationiba infectã.malaꝝ cogita,/

tionũ recoꝛdatiõibo fedatã.deus meꝰ mia
mea/reſpice ad pnĩaʒ meã.et reſpicead pie
tatẽ tuã ⁊ ſuſcipe cõfeſſiõem meã.et fac me
cũ ſᷣm miaʒ tuã. i iniquitates obf̃ua
uneris dñe/ dñe qͥs ſuſtinebit. Ael etiã iuſti⸗
cia ſua.ſine mĩa tua poterit liberari? Pꝛo
pitius eſto mihi dñe ꝓpitius eſto mibi pec
catoꝛi. Parce pctis ⁊ iniquitatibo meis.vt
ꝑtuã miaʒ ab oĩb vicijs mũdatus⁊ purga

tus:ab oĩbus peccatis clementer abſolutꝰ

finita tꝑali cõuerſatione/ꝑduci merearad
regnũ celoꝝ.vbi cũ ſanctis oĩbus te lauda

re benedicere et gloꝛificare valeam in ſecu

la ſeculoꝝ Amen.

.

equuntur plures

cellario piſieñ.

CPꝛohemium

Ratiam diuini talenti/ nolẽ/
tes in vacuũ recipe/q̃ tot ĩter
turbines hoꝛridos reipbᷣlice

1. calũnijs hoim.dedit ad nutũ
neceſſaria.ſimul attendẽtes/qm̃ in die pꝛo

ſeritatis madauit dñs miam ſuã:et nocte

tractatus de canticis cõpoſiti ab eodẽ ¶ꝗ

contulit ocij locũ/liberauita

De canticoꝛũ oꝛiginali r=ne 7 8

tribulatiõis canticũ eius.nõ ocioſum. nõ

minienoͤ ingrarn reputamus/tempeſtatꝭ
hac nocte pfunda/de canticis ſcribere po

ſteritati / ſimmalignitas pcelloſa reddiderit

aures ſurdas etati pᷣſenti.O qᷓ;uis o deus
optime ſpandũ ſit/multos vt olim tꝑibus
Helie ita noſtris tuos tibi reliquiſſe culto

res. ¶ Cõplectitur aũt quaſi ſinu grandi.

verbũ de canticis /ꝓlures materias ſeu vo
lumina q̊s ꝓ cõfuſione vitanda/ꝑ thomoſ
ſeu tonos.ꝑ notas ⁊ notulas/tradet lecto⸗
ri notandas pñs exoꝛdiũ/tituli vel tabule

vicẽ tenens. ¶ Volumẽ vnũ/cuius titulꝰ
eſt de canticoꝝ oꝛiginali rõne/ſub hoceuꝗö

gelio verbo. Cecinimus vobis ⁊c̃.tres cõ/

tinet thomos /ſicut ipᷣe plogus inſinuat.iu

xta triplex genus canticoꝝ/et triplicẽ inue
ſtigandi facultatẽ. Nam eſt canticũ ſenſua
le qð tractat hiſtoꝛia.et intellectuale qð in
quirit philoſophia.eſt diuinale ſen ſuꝑmẽ

tale qð ſola nouit theologia. Sunt in qli

bet thomo.i.ſectione aut ſi ꝓpterrem q̃ agi

tur tonũ ꝓ ſymbolo dicere maluimꝰ. Sũüt

inq; notule plures/fᷣm totidẽ ꝑticulares pꝓ
poſitiones vel doctrinas Suntin pmo

triginta.ſunt in ſcdᷣo.xxij/ſine canonibꝰ in

ſtrumentoꝝ.ſunt in tertio quinquaginta.
olumen alterũ eſt de canticoꝛdo.hoc
eſt de cantico coꝛdis.tres habens pncipa/
les tonos cũ notis et notulis.Pꝛimus in/⸗

quirit potiſſime dꝛãʒ canticoꝛdi.h̊ ẽ canti

ci coꝛdis /a cãtico oꝛis. Velaliter de canti
co moꝛali et rõnali/cũ cantico ſenſuali. cu
ius toni ſunt notule qnquagintadue.Se
cidus tonus deſcendit ad ꝑticularioꝛẽ cã/
ticoꝛdi rõnis.cuius ſunt note.xij.per notu

las.xx. diuiſe.Tertius tonus qſi ſpecula /

tiuã muſicam deducẽs ad pꝛaxim/ tractat

de nouo gãma miſtico et moꝛali ꝑ.xij.no/
tas habentes notulas quadꝛagintaqͥnq;

ſingulares. ¶ V lumen aliud / colligit in
ſetonos tres plus ſᷣm modos traditlonis
varios qᷓ;ꝓ diuerſitate materie. Pꝛimꝰ to

nus cõciliat et obſequi facit/facetam elegi

am cantatricem amoꝛem dñe theologie qᷣi

liricum vel odarũ carmen. Thomus alter
ſcous habet canões ſeu regulas amphoꝛiſ

mas aut theoꝛeumata deca/

„

moe valnar
ticis ꝑ notu

alter tertius verbi ſolatij multiplex in ſe di
rigit per particulas quinquaginta. Et ita

WDW

ð .

de canticoꝝ/oꝛiginali ratione.

Ecinimus vobis / nec ſaltaſt
lamentauimus etnon plan/
rxiſtis. Pꝛecentoꝛ noſter chꝛi
ſtus/amatoꝛ innocentie/ vo⸗
luit exemplis innocentũ pue

roꝛum/p noſtra eruditione plurieſ vti.nũc

ad humiliatiõem.nunc ad ſimplicitatem.

vt eſſemus paruuli non ſenſibus ſed mali

cia.Nunc vero nos cõmouet ad ſpiritualẽ

vanticoꝝ exercitationem.ponens coꝛaʒ o⸗
culis/pueros cantantes in foꝛo. Neq; eniʒ
parum refert pueros ſic vel ſic aſſuefieri in
muſicis ⁊ cantibns put Areſto.politiſans
docuit.et in bene inſtituta cõmunitate cõ⸗
uenit obſeruari ¶ Nos autem quos in do
mino pneros vel infantes nouiter genitoſ
effecit noua regeneratio.ſic decet ⁊ expedit
in foꝛo pᷣſentis exilij frequentare canticum
nunc exultatiõis ad ſaltandum ſpirituali⸗
ter/nũc lamentatiõis penitentialis ad plã
gendum. Habemus in exemplũ ſacre ſcri⸗
pture libꝛũ/in quo ſunt(iuxta viſioneʒ E
zechielis lamentationes carmen etve.Cõ

coꝛdat illud apoſtoli Gaudere cum gaudẽ

tibus.flere cum flentibus.qꝛ tempus flen
di ettempus ridendi. Subditur conſone

verbo ꝓppoſito us plangendi et tem/

pus ſaltandi. Cum autem iuxta poſteri
us elucidanda ſit aliqð canticum ſenſuale
vel animale/ſit canticum rationale vel mo
rale.ſit canticum mentale et diuinale. De⸗

ſcribemus ſub triplici tono/naturam ⁊ oꝛi

ginem canticoꝝ cum ſuis habitudinibus
Docebit pmum biſtoꝛia.ſecundũ queret
prhiloſophia.tertiũ theologia declarabit.
Jarrat hiſtoꝛia ſacra ꝓpe Geneſis initi
um/cui ratio ſuppoſita fide concoꝛdat/ꝙ;
Zubal fuit pater can entiũ in cxthara etoꝛ
gano. Quo temꝑe vtpote ante diluuiũ cõ⸗

ſtat illos non fuiſſe/quos gentilium littere
tradunt carminũ et oꝛganoꝝ pꝛimos inn-

toꝛes: Sic hiſtoꝛia capit veram canticoꝝ
noticiam et cauſam/ pmitus ex fide/q̃ ge⸗
dimꝰ aptata eſſe ſeculo verbo vitelet ꝙ foꝛ
mato Aldam/ cõmunicata eſt ei plenitudo
us hũani generꝭ pꝛincipiũ velut in ſuo ſe⸗

minario reſidebat.nedum in eſſe nature ſʒ

. . . .

in bene eſſe moꝛum et doctrine.Cõijcimꝰ

mus trac tatus

hoc ideo.ꝙ poſt ſopoꝛeʒz adductis ad ſe cũ

le aliquid facere potuiſſet ſine cognitiõe q̃

tamen ſenſibus participata non erat.Oꝑ⸗
tuit igitur ꝙ ex alto id atq; a ſummo ſumg
ſiſſet. ( Mogus alter ſumendi cantico⸗
rum oꝛigiuem fuit ductrice experiẽtia. nũc
in illis regionibus.nũc in iſtis.quibꝛmu⸗
ſica et nunq; fuerat vel ̃ᷣm Areſto.⁊ ſeqdua
ces de eternitat erroꝛe fuerat infinities a
riata et abſq; numero defecerat atq; redie , /
rat ſ̃m tranſmutabilitates nature cuiuſlii⸗
mogdus alter qualis a Tullio ponitur duʒ
venatur quanta ſit eloquentie ſi ſapientie
iungatur vtilitas.qua factum eſſe dicit/⸗/vt

pſiſſet.

bet mutabilis innumerabiles.

homines pꝛius agreſtes neq; ciuiliter ne⸗

q; politice neque moꝛaliter conuiuentes /
conuenirent in vnum. modo pagum.mo⸗
do domum.modo ciuitateʒ.modo pꝛouin

tiam.modo regnum.qui ſimul ita iuncti⁊
adunati/varias tam ad neceſſitatem qᷓ; ad

voluptatem ſtudio vehementi compereft

artes.quoniam vbi intenderis ingenium

valet.et iuxta poetam. Qaboꝛ omnia vin/
cit impꝛobus et duris egens in rebus ege⸗

ſtas.dum ſequens ad pꝛioꝛes aliquid rati
ocinatiue docta ſuꝑaddit. Pꝛeſtabat iuua

cium nanq; liberum datum aliquib Siẽ
apud egiptios tradit Areſto.aliquos con
quiſitis que ad vitam erant neceſſarijs⸗
pter admirari cepiſſe philoſophari (Poꝛ
ro narrat Auguſti.libꝛo de oꝛdine/radiceʒ
vnam non diſſonam pꝛioꝛibus his queat

itaq; de virtute vnitatis quã inquirit et fa

cit amicicia/nõ dubitat ponere quamlibet
ſcientiam examicicie et vnitatis appetitu
manaſſe. Dicebat Ariſtophanes teſte A⸗
reſto.pmo politicoꝝ hanceſſe amicoꝝ cõ⸗

ditionem vt vnus eſſe vellet alter. velynus

in altero. Hon diſſone ad verba Johãnis
Qui manet inquit in caritate in deo manʒ

et deus in eo. Et apoſtolus dicit. Quiad

heret deo vnus ſpiritus eſt. erum ne⸗
quit fierittalis tranſmutatio qua vnꝰ ami
coꝝ ſuo eſſe qdð habet in ꝓpꝛio genere det /
dito/conuertatur in alterum Jam quippe

non maneret alter amicoꝝ.et ita nullo pa⸗
o eſſent duo/ ſed vna natura.quo qͥd ab
ſurdius poni non poteſt. Pꝛopꝛiam enim

ctis animantibus impoſuit cunctis nomm
na ſue ꝓpꝛietati naturali conſona. Neq; ta

–—

men/apta complexio ad iſta vel ad illa. O

woermig⸗
wng
commpeſfi
iloſcdelt
futinrerh
nismmunu.
nesetcog
mociſime
niucrent.
busabu
osſeſtbim.
Gguebon
–
ingailltion
logaodb
gmmicopan
Valle.
eoinnk
Poſumne
Ga
habzſia
ſequitu.
ſnetop
ſegenter
Pluninum
ſneguubie
ntprorer
ſſes
Wene⸗
lat
Korde
An
conrit
mocdh
hinede
umin
1 lutinn
mae
lumaa
eltaoh⸗
nun
adlogn
in

Een
Mhen
Darttone
nd
erpollae
gemuls
herefnz
nouemg
lennlline

aigzſe
ncomti .
W
icgitie,
wnenr
ſünnofan,
ndiennn,
Tpenätn ſi
tsihnn
Urſo⸗ ſnn

unngtelie
Muecintg
8. (Sedhhne
oponiturdo
eſiſne.

neſedict/n
ullicer ne⸗
Conuldentes/
ohacumn mo;
oopronin
mlingivri:
ſumnö
Maun
vinun
vonnN
nhbege
lgnidrani
Iduiuna
d.
i
Uiquos c

ellaris

dosdiscnrll
inguinah
rhuniht
ns penmn
nstſe
ſem
in Nynus
ta Phins
tindeomun
dt.Dun

o,Aolles

NHiiginali rone

vocem ignoꝛabant nonnulli hereticoꝛum
vtalmaricus et begardi/dum ita deſipere
comperti ſunt. Vniuntur igitur amici nõ
illo/ſed alio quo fas habent modo. Hinc
fuit inter ho mines et pꝛecipua cura ſermo
nis mutui.quo latentes coꝛdis ſui paſſio⸗
nes et cogitationes conſilia et amoꝛes/ cõ

modiſſime cõmunicarent iocunde q; con⸗

uiuerent. Facta eſt pꝛoinde ſuper locutiõi
bus ars.que ſcribendovaleret apud abſen
tes ſe ſibi manifeſtare.hec eſt grammatica
cõgrue loqui docens et ſcribere. Poſtmo⸗

dum fuit euitanda deceptio circa veritatiſ
inquiſitionem.cum regulis illationũ quaſ

logica ob hocoꝛta tradit Yuerunt inſuper
amicoꝝ amicicie non quomodolibet. ſed
vtiliter.delectabiliter.et efficaciter iudicã⸗

de.qð in rhetoꝛica facere poſitum eſt.qm
poſſumus appellare logicam moꝛalem.eo

ꝙ ad moꝛalis philoſophie pncipia viam
habʒ.ſicut logica ſcientijs ſpeculatiuis ob

ſequitur.in quibusvis ſermonis pꝛeciſioꝛ

ſine tropis viget et figuris Ventum eſt cõ
ſequenterad mathematicas diſciplinas.q̃
plurimum conferunt artibus mechanicis
ſine quibus vita ciuilis non agitur. confe

runt pꝛeterea conuictui amicoꝛuʒ quo fiat

vita pᷣſens oꝛnatioꝛ atq; iocundioꝛ. Sic
inter ceteras artes ↄparata eſt mago plau⸗

ſu/muſica et ad diuinas res atq; cerimoni

as / tandeʒz adhibita. Hincapud ruricolas

et paſtoꝛes / bucolica carmina vel egloge.

comedieleges.hincacrioꝛes ſatire.hincpꝰ
modum grandioꝛib ampulloſe tragedie.
hine deniq; metroꝝ heroicoꝛum elegiaco⸗
rum.iambicoꝛnm.ʒaphicoꝝ.et alioꝛuʒ ve⸗
lut innumerabilis multitudo. ¶ Uides
quemadmodum muſica ſuum cepita na⸗
tura etab amoꝛe vnitate q; pmoꝛdiũ.que
creuit adhibitis per artem regulis ⁊ nume
ris.Quis vtiq; non aduertat/homines ſi⸗
cut ad loquelami/ſicad quandam muſicaʒ

velut ab infantia et puericia pꝛonos eſſe.

ga inclinationem ars et vſus perficiunt.
ncmnnmaanerſunellittulſeim eſſe
partitionem muſice.ſicut poteſt ipᷣe ſonus
cauſas tres habere. Anus enim fit flatu. al

ter pulſu. alter voce vel cantu. Tres obin⸗

de muſas fictio vpoetica dedit puta Varro
ne refert Auguſti.quas ideo poſtea dixer̃t

nouem/ꝓpter totidem imagines/ ab excel⸗

7

lentiſſimis ſculptoꝛibus cum quadam ſu⸗

perandi intentione depictas. ¶ Tomptũ

eſt inſuper/tres dumtaxat in numeris ſo⸗

noꝛis ꝓpoꝛtiones eſſe deleciabiles. Diateſ

ſerõ.diapente.diapaſon.quas vulgari mo
do nominamus.tertiam.quiutã.et ocrauã
Nec ſunt plures deinceps que non reducã
turad iſtos.quemadmodum ſexta et quin
ta ſuper octauam.etrurſus octaua duplex
Et ita per aſcenſumö/quantum vel vox vel
ratio fas habuerit.que conquiſitio ſuã ha
bet artem pꝛopꝛiam/tã ſpeculatiue qᷓ; pꝛa⸗

cticeraditam cin muſice nomen damus.
Moc nit amplius experientia mirabileſ

fieri mutationes per muſicam ſenſualem.
de qua iudicat tanq; de obiecto ꝓpꝛio aurꝭ
coꝛpoꝛalis et que ſola videtur apud vulga
res cognita vel conſiderata ar ſunt
hiſtoꝛia cũ philoſophis et medicis vt mar
tianus et bontius.quibus non diſcoꝛdat

ſacm ſcriptura de Dauid et Heliʒeo filijs

q; ꝓphetarum. Nonne philoſophus politi
ſans docet in policia bene inſtiuta/curaʒ
de muſica pᷣcipueꝓ iuuenibus habendaʒ
eſſe.que ſit ad temperantiam et virtutem
idonea.non petulans.non diſſoluta.non

agreſtis.non irritans,ſed nec animos mu
liebꝛiter emolliens. ¶Notant ſiquidez ex
dictis Areſto. vlti.polit᷑. expoſuoꝛes ſui.qᷓ

tuoꝛ eſſe ſpecies melodie quas ipᷣe denomi
nat vel a reꝑtoꝛibus vel a patrijs vtentib⸗
eis/vna vocatur miſtolidiſta. ſecunda lidi
ſta.tertia doꝛiſta.quarta figeſta. ſiſoꝛima

mouet ad compaſſionem ſecunda mollit

ad concupiſcenniam.tertia ad virilitatem
que ſtabilis eſt et virilis in qua ſunt iuue⸗
nes inſtruendivel exercendi.quarta rigidi
oꝛ eſt vehementioꝛ q;/rapiens animos ad
terribilia vel aggredienda vel ſuſtinenda.
Poꝛro.iuxta varietatem complexionuʒ
variatur complacentia et iudicium melo⸗

diarum.ĩmo et traditio quam frequẽtatec

cleſia de varietate tonoꝛum octo/poſſet ad
hanc melodiarum diuerſitatem appꝛopꝛi

Ari.vt ꝙ pꝛima eſt ſeptimi toni.ſecũda qn/

ti. tertia pꝛimi. quana teriij. ¶ Poſtet alte
ra fieri diſtinctio muſice.quoniam alia eſt
aptioꝛ ad diuinum cultuʒ p deuotiõe.nũc
leta.nunc lugubꝛi.nunc pia.nũc iubilanti

Quedã potioꝛ eſt ꝓ moꝝ diſciplinatione

Altera iocundioꝛ et ſuauioꝛ in amicabili
ſeu ciuili cõuerſatione. Aut dicamꝰ ꝙ vna
eſt heroica.altera dininqucda moralis

politica. altera ſenſualis etanimalis p pu⸗/

eroꝝ vel impfectoꝝ recreatione. Aut rur
ſum addamus ꝙ vna magis cõuenit in ſa

tira.quedam in tragedia.quedam in come

dia.quedam in bucolicis.quedam in odis
vb liricis Aut poſtremo ſᷣm varietatem ho
minũ.alia foꝛtibus et virtuoſis cõuenit.a
lia lubꝛicis et voluptuoſis.alia ſubtilibus
et ingenioſis.alia heſtialibus ⁊ ſtolidis.
Kuin imam omniũ eſſe tradit Areſtot᷑.
fiſtulatiõem.quã ideo pallas abiecit / ſuaʒ
videns in aqua extibijs buccam inffari.
ſumpſit poetica fictio necnon illud ꝙ Di
das rex.buccas habuit aſininas.eo ꝙ ſuo
iudicio Pan deus paſtoꝝ fiſtulans Apol
lini pᷣferebatur cithariſanti Demum quot
ſunthoie qui tmpanum gallice tabour

cum fiſtula citius ac hilarius audiũt/qᷓ; cx

tharam aut pſalterium: Ita rurſus ſic aui⸗
bus / ſic hominib/ſuus cuiq; cantus placʒ
et cui ſuetus eſt vel aptatus. Recteren
dum vero cenſemus/quemodum ad resdi
uinas reputabant gentiles carmina tran⸗
ſtulerunt execrabili ſuꝑſtitione.quo factũ
eſt vt qui ſine deo vero erant/ludificarẽtur
a dijs illis. de quib in pſal. Omnes dij gẽ
tium demonia.Oꝛte ſunt quippe arteſ ma
magice carminibus vtentes/quas incan⸗
tationes vocant.quarum effectus mirabi
les / nedum poete.nedum ipᷣi idolatre com
memoꝛant.ſed atteſtatur ſcriptura ſacra cũ
expoſitoꝛibus. Vnde dicitur ĩ Exodo.de
maleficis pharaonis ꝙ fecerũt ſimile ad
Moyſenin pmis duobus ſignis.et hoc ꝑ
incantationes egiptias et archana dei.ita
dicit textus. Verum exquiſitioꝛ de carmi⸗
nibus iſtis ſermo non expectetur hic⁊ nũc
Latiſſimus enim eſt/et ſeoꝛſum debẽt ſue

queri cauſe vel effectus. ¶ Habet ſubinde

muſica ſenſualis que conſiſtit in modula⸗
tione vocis ſuam artem. cuius artis velut
alphabetum quoddam traditum in gãma

manuale ſub ſex vocibus vel notulis.vt.re

mi.fa.ſol.la.de quo non eſt hic declaratio
facienda.ſed ſupponenda ſimul qua ratio
ne ſeruit muſico cuilibet inſtrumento no⸗
tulationis huiuſmodi peritia Sed nec de
metroꝝ legibus numeris varietate in po⸗
ſtremo de geſticulationibus aliud tradere
diſpoſuimus. ¶ Placuit tamen annotare
ꝓpter reuerentiam ſcripture ſacre/nonnul⸗

pꝛincipales ſuas.

la vaſoꝝ vel inſtrumentoꝝ muſicaliũ no⸗

Pe canticorum

mina. Quoniam pariter monet nos ratio
nature conſona. Poſuit itaq; Plato coꝛꝑi

bus animas aſſiſtere tãq́; motoꝛes ſuis oꝛ
bibus et oꝛganis.qð ſatis in celo Areſtot.

et fides recipiunt de intelligentijs.quas vł

angelos vel virtutesfides appellat. AUeruʒ
de noſtris intellectibus necnon de bꝛuto⸗

rum foꝛmis / non cõueniunt cum Platone
quia ponunt animas inherere coꝛpoꝛiboꝛ

cum materia conſtituere compoſitum Cõ
coꝛdat tamen vtraq; poſitio ſuꝑ hoc q; ſᷣm
varietatem foꝛmaꝝ/reꝑitur varietas ĩ coꝛ
poꝛibus.Hinc illud phie apud Boetium
de buiuſmodi foꝛumis loquentis ad deum

Pconſona membꝛa reſoluis. Hinc pᷣterea

viſonomi tradunt animas inſequi coꝛpo⸗
ra.quanq; verioꝛ eſt locutio/coꝛpoꝛa ſuas

ꝛincipales ſuas. ¶ Qoaptemus hanc ſi⸗
militudinem rei noſtre/ dicentes ꝙ ars imi

anumas inſequi anuannei cauſas

tatrix nature/cognoſcens quedam eſſe can

tica quoꝝ modulatio fit aptius per vnum
genus inſtrumento ꝝ.·et alia per aliud. ſi⸗

mul vt minus faſtidiret / varietas fabꝛicl/
uit ſibi vaſa diuerſa muſicoꝛum inſtarna⸗

ture/dans diuerſis cantibus oꝛganavalde
diſtantia magnitudine.figura.materia q;
ſicut natura dedit animabus apta ſibi coꝛ
poꝛa.vnde coꝛpꝰanimalis vocat Areſto.

oꝛganicum qui de manu hominis dicit ib
ſam eſſe oꝛganum oꝛganoꝝ. Ecce cauſas

multiplicationis vaſoꝝ muſicoꝝ duas q̃ᷓ

ſunt delectabilitas pꝛo varietate et idoneit
tas pꝛo conſonabilitate. Quid ſi tertiã ad

diderimus cauſam ꝓ miſterijs et intellecti
bus ſapientius occultãdis apud indignoſ
et hebetes que panduntur ſtudioſis ſoler⸗
tibus et deuotis.·

gis haberi videatur in moꝛali muſica / vel
intellectuali qᷓ; ſenſuali.nihilominꝰ admo
nent nos verba chꝛiſti / non eſſe pꝛetereun
dam vaſoꝛum muſicoꝝ interpᷣtationem.
Pꝛimum quia facit in pꝛeaſſumpto verbo
mentionem detibijs ßm QLQuce narratiõeʒ
Cantauimus vobis inquit tibijs et nõ ſal
taſtis. Dehinc xpᷣus in ꝑabola filij ꝓdigi.
refertſenioꝛem fratrem cum q ꝓppinquaſſs
domui ſymphoniam audiſſe et choꝝ Pꝛo
inde pſalmi quos de ſe ſcriptos aſſerit.ple
ni ſunt noibus inſtrumentoꝝ ꝓ quiby ſatꝭ
ad pᷣſens fueritvltimũ ſumere pſalmumve

deuotis. ¶Quamuis autem ſer⸗
mo de miſterijs inſtrumentoꝝ/locum ma

ſobren
oſ⸗
adonin
inn
Nz
ecidi
denrde
nn
Piden
leai
coci⸗
gun
ucon
tainm
bisern
ſeiſin
mnd
abse
Finul
eiodet
ſentn
ſblei
nichl
inoibr
omnnu
locii
nno⸗
Gani
ſndfilon
uſaurn
fünalt
Cupeon
lbenns
Pfickef
etuafin
hicintr
rerinceli
limeci
„ppüolene

Hiiginali ratione

2

nn lut exponendum Laudate dominũ in aan queet qualis ſit vita tua/nõ pudeat te per
Dtregſtig ctis eius ¶ Vox iſta eſt vox anime dei/foꝛ ppiam erudiri que vitam cuiuſq; rei põit
ncdo Rrſe mis ac deuote que poſt contemplatu: nem in oꝑatione debita nature.alioquin ſineo
hsgues vel meditatiõem ſurſum directam et deo peratione qualiſcũq; ſit illa ſibidebita po
Mlarnn ſum ꝑ omnia videt quaqua verſum. Quo tius moꝛtua dicit᷑ aut doꝛmitãs q; viuens
wondehnucn niam pleni ſunt celi etterra gloꝛia domini Perge ylterius cũ phiavſq; dum occurrat
kannlnn Tunc dilatato mentiſ oꝛe.iubilat exultat? ſapia diuina que ſe qrentes poccupat.⁊ B
wrcndolh exclamat ad omnem generaliter creaturaz. docebit te. qm ꝓpꝛia et finalis oꝑatio hoĩs
poſtun . Laudate dñm in ſctis eius.Et cũ ſeraphi eſt cognitio ſummi dei cũ fruitione et lau⸗
oſphoegt acclamante ſibi Sctũs ſctũs ſctũs domi/ de ſua.viuis igio homo et q;tum laudat
rmanicn nus deus ſabaoth. Pleni ſunt celi et tera aia tua dñm. Eſt et iſtic iter quo oñdit do/
. gloꝛia tua. ¶Roſſumus ſanctos eius (ſi minus ſalutar ſuũ. Quarenoli conqueri
mi dan ſobꝛie ſapiamus )acciꝑe pꝛẽm et filiũ cum dũ laudas/quaſi nihil agas.q̃ſi nõ dum pᷣ
Phirin ſancto ſpũ.qui ſunt tres ꝑſone ſed vn de mia capias.laus eſt magnũ mibi qedepci
— et dominus ⁊ vnus ſanctus.Aut ſctã ſunt um ſibi.magnũ valde etiã dũ gratj ſit.imo
gapn . dei nomina eius ſacratiſſima. Sunt om / maius di gratis ſit Certũ hoc hẽbatania
Wanalle nia q̊ʒ dño cultu ſpecialioꝛe ſacrata aut cer deuota qlem introduximus dicentem. lau
nmnon teſcti dñi ſunt omnes ſpũs cõſummata iaz date dñm in ſcris eius. ¶ Dõ ſi vellemus
— AI beatitudine deo ꝓximi:aut ſunt hoĩes exa in his et ſingulis que ſequũtur immoꝛari
ENnn tati a terra quaſi iaʒ ſine terra.qui typo xpᷣi q̃le ſit fimamentum virtutis dei q̃les ſint
unſen trahunt omnia ad ſe ꝑ cõtemplatiõem di⸗ virtutes eius.qualis denaq; ſit multitudo
Dnwrn lectiõem etlaudem oia referendo ad glaam magnitudinis eiuſ. ſuccũberet ſermo cona
Emiint ⸗ cõditoꝛis.ales imitatur aĩa deifoꝛmisK tui nec tempeſtiue ſatis arripemus ꝓmiſſã
mſhu/ quã in has pꝛoꝛumꝑe laudesdicimꝰ Lau de vaſis pſalmoꝝ hmõi maxime rõeʒ Hoc
mulnu date dñm in ſctis eius. Caane impleue, vnũ tũ dixim ꝙ in re q̃libet deo ſoli debet
wunte rnat aiam dñs laude ſua.ſaginauerat eaʒ ci laus honoꝛ ⁊ gla ſicut ipᷣe eſt oĩa in oibus
urus bis eterne ſatietatis.repleuerat in bonis ðᷣ Hinc põ.Ois terra ſiue oĩs creatura ado⸗
uſbicn ſideriũ ſuum.et vtaquile iuuẽtutem reno⸗ ret te deꝰ ⁊ pſallat tibi.pſalmũ dicat nomi⸗
Areſto⸗ uauerat qͥd ni labijs cxultatiõis laudaret ni tuo altiſſimo.NHNulli vero creature datur
niedct os eius et eructaret verbũ bonũ. Laudate laus hmõi ꝑ latriã/nec vt ſignũ ẽ vt imago
ralis dñm in ſctis eius.¶ Ault hec aĩa regredi/ neæc ꝓpter aliã quis attributiõem ſi ꝓpꝛieſẽ
on dusi ens de cella vinaria aut certe putat omnes tiamſicut nulla res creata ſummũ bonuʒ
me aidore ſentire.qð ſentit de dũo in bonitate ꝓpter̃a eſt neq; vt res/neq; vt ſignũ vel aliud attri
anün ſibi cõplacet in laude dñi.Cõgratulat᷑Äqam butũ.Atuero qꝛ loquendũ vt plures ſentiẽ
ettinallen ni collaudãti:que etſi nõ habeat iuſſionis dũ vt pauci.laudam in creaturis deũ ado
Dndnind in oĩbus audaciã vt laudent.ſfiduciã nibiꝭ ratione latrie.ſicut in cruce⁊ in imaginib⸗
tndoſsen ominus accipit cohoꝛtatiõis applauſus · xvpi ĩmo ſicut in omni re.quẽadmodũ q̃li/
rusnung iocũditatis cum alacritate tripudio ⁊ coox bet eſt imago vel veſtigiũ tenue trinitatis
nrbann ultatione. laudate dñm in ſanctis eius. noõ minꝰ naturaliter q; aliq ſit artificialiter
leniand Scit vltimã nedũ ſui ſed oĩm btitudinem Caue tñ in laude vel latria cretumꝝ a ſcẽ
ntn in dñi laude poſitam.q;uis non eodẽ gra/ dalo qle fieret ſi adoꝛaretur pbᷣlice deus in
cepomn du. ſicut nõ oĩa exquo ꝑticipãt dñi cogni / demone vel eius imagine. in aſino / vel in
riumm, tiõem et liberã ex volũtate dilectiõem. Si bufone.ĩmo nec in angelis et hominibus.
mhmet cut pᷣterea diuerſi ſunt ſtatus in hñtibo etiiꝭ quantucunq; EnigAanlam Aaiun eis
mmnif libertatis arbitriũ.duo pᷣcipue vn vie qui etalter honoꝛ ineſt. nibus in tranſitu
tisgnit P fidẽ et ſpem ambulat.alius patrie vbiꝑ⸗ dictis / ad inſtrumenta muſica pergat fᷣmo
1 ie etua finis et termini ſtabilitate vacat aia noſter. WPe oniturtuba cũ ſono vel vt
ufl eata. videt. amat. laudat. Exerceamꝰ igit alia tranſſatio habet/cum clangoꝛe cuius
nnnn, hic in terris vocem laudis qᷓ nobis ꝑſeue materia finis et vſus varius eſt. Nam ẽ tu
nden, ret in celis.Dicat vnuſquiſq; viatoꝝ pᷣſer ba coꝛnea vt eſt illic. In vocetube coꝛnee
ſpwen 4 tim ecciaſticoꝝ dedicatoꝝ laudibodeiOis in recoꝛdatiõem arietis immolati ꝑ Abꝛa
2 ſpnũ̃s laudet dñm. ¶ Uis autem ſcireo aaa ham. Eſt tuba ductilis velargeneei V eß⸗

rea.que metalla/fuſibilia malleabiliaq; ſũt
¶ Zuus itaq; ſit affectus quãuis excarne
naſcatur/foꝛtis vt coꝛnu/nõ lubꝛicus/aut
efſuens.ſit ductiliſ.i.ſuaſibilis imitatoꝛ ſa

pientie que de ſurſum eſt. Sit bonis con⸗

ſentiens.ſit non immanſiuus ꝓpꝛijs opini
onibus ꝑtinax in illis.ſit ad fines ſub fine

deo / vſuſ; varios accõmodus. NHaʒ tuba
clan git nunc ad denunciatiõem ſolennita

tum.nuncad congreſſum belloꝝ.nuncad
legis ꝓmulgatiõem vel auditum ꝓut in ſi⸗

nay.nunc ad cetus conuocatiõem.nuucꝓ
neomenia.hoc eſt illuminatione noua ĩ in
ſigni die ſolennitatis. Nõnunq; ad opera
tionem miraculoꝝ ſicut in deiectione mu⸗/
roꝛum in Jericho.¶ Rurſus ad euangeli

ſationem.dicitur enim pᷣdicatoꝛi. dicitur ⁊
ſpeculatoꝛi.Quaſi tuba exalta vocem tuã
quemadmodum de Bartholomeo legitur
ꝙ vox eius quaſi tuba vehemens. Deniq;

magnum nimis tremendum ſimul et iocũ
dum habet miſterium tuba nouiſſimavo/

cis archangeli et vocis chꝛiſti in clangoꝛe

mirifico qualiſcunq; fuerit.concipiendus
magis intellectualiter qᷓ; ſenſualiter.reſur/
gent moꝛtui.Sane tam efficax erit.ram la
te patens.tam omnia penetrãs vox illa tu⸗
balis.que ſaluandis gratiſſima.damnan⸗
dis vltra q; dici fas eſt hoꝛrendiſſima per⸗
ſtrepet et tonabit.Lalem ſe fatebaturaſſi⸗
due Hiero.audire ad terroꝛem ſimul et ſpẽ

„

terroꝛem cruci nti

eum in pſalterio et cithara. Differunt hec

a tuba vel buccina.quoniam pulſu ſeu ta⸗

ctu non flatu ſunt.quoꝛum ſonus eſt capa
cioꝛ atq; ſerenioꝛ.qualis aptioꝛ eſt aurib⸗

contemplantium confidenter habitantiũ

ĩ tabernaculis eterne pacis Hec autem eſt

diſtantia pſalterij cum cithara.quia pſalte
rium ſonat a ſuperioꝛi ꝓcedens a grauioꝛi
bus ſonis ad acutioꝛes deſcendendo. Ha

bet inſuper coꝛdulas vel argenteas / vel ex
electro quaſi tinnientes.leuius q; tangen⸗

das. Cithare vero foꝛmam/ad pſalcerium
videbis euerſam. Cuius ſonitus a grauio

ribus deoꝛſum/ad acutioꝛes ſurſum ſonoſ
tendit.cuius fides⁊ coꝛde de moꝛticinis fi

unt inteſtinis animalium deſiccatis ſubti

liatis et toꝛtis. Que omnia / nonne ſigniti

cant congrue ſtatum vel affectum peniten
tis/ aſcendentis a cõualle ploꝛationis.coꝛ

ncruciantis inferni.ſpem gloꝛificã
tis paradiſi. ¶ Subſequitur: Laudate

pus quoq; ꝓpꝛium toꝛquentis et extennã⸗

Zalem babere ſuadet dominus ꝑ Iſaiam
anie peccatrici ſub typo tvri. Sume citha

ram circũi ciuitateʒ meretrix obliuioni tra

dita / bene cane/ frequenta canticum vt me
moꝛia tui ſit. ¶ Conueniunt pſalterium ⁊
cithara.quia pectoꝛi iungũtur et foꝛmam

coꝛdis habent inſtar ſcuti.habent et hanc
figuram ſingla inſtrumenta muſicalia Nã

trigono pira midi ꝓxima ſunt omnia ſiue
que pulſu/ſiue q; flatu conſonant.Ac ꝑin⸗
de queſo/nonne docentur in omnibocan⸗

ticis inſtrumetalib/habere ſurſum coꝛad

do minum. Vnde pᷣterea differentiam ſuã

quomodo cõcoꝛdant pſalterium iocũduʒ

cõtemplationis/cum cithara penitentiat

afflictiõis.quemadmodum cõſonare dul⸗
ce eſt garritui philomene turturis ſuſpiriũ
Dic ſpem cum metu et exultationem cum
tremoꝛe/miſcere monuit pſaltes reguus.
Seruite inquit domino cũ memoꝛe etex:
ultate ei cuʒ tremoꝛe.ecit qð monuit.dñ

pſallens et ſubſiliens totoq; conatu ſaltãs
nudatus eſt coꝛam archa domini.ſicutvnꝰ

de ſcurris ait Wichol. Cuius impꝛope⸗

rio/ſcimus Dauid quid reſponderit. ZLu⸗
dam et vilioꝛ fiam plus qᷓ; fgetus ſum⁊ ero

humilis in oculis meis.¶ Bubiungitur

Laudate eum in timpano er choꝛo.Tim
panum/vulgo gallice diciturtabourvłbe

gdon. compoſitum ex pelle deraſa tenſaqʒ
cuiuſmodi non eſt vna vel magnitudo vel
foꝛma vel vyſus Sunttimpanula duo.ga

lice naquaires.vnum obtuſi ſupꝛa moduʒ
ſoni.alterum ꝑacuti.vbi ſignificatiõem ac

cipere poſſumus timoꝛis humiliantis et
ſpei eleuantis ꝓpꝛie miam et iudiciũ q̃ dño

cantande ſuni. Spes in cõtemplatiõe di/

nine pietatis et gratuite bonitatis.timoꝛi

affectu ſeueritatis.inſuſteniabilis aduerſꝰ

peccatoꝛes quos obdurare dicitur ſicut ali
oꝛum miſereri. Sunt alia timpana vulga

ribus magis aſſueta.quia facilioꝛa.quia

ſonabiliora ad ſaltꝰ inconditos.et alia tri⸗

pudia.quibus ſolent iungi fiſtula bifoꝛa⸗

mina vel triforamina.tripos inſuper non

grandis calibeus/ hincinde percuſſus.
vmbala quoq; nõnunq; ex ere/ꝑ mum⸗

am colliſionem/tinnitus acutos reddẽtia⸗
quibus iudeos veſeres vſos fuiſſe Lyꝛa
non ſiluit.Tu foꝛte rudis es et ad pſalterij

tis/ad obediendum cithariſanti ſpiritii.

ſ MMokpi⸗

Peh
noun⸗
mleh
enwnch

usho

nnſien
wocnura
uimqvo⸗
cuum/
wploot
lsencop
Uun Awe
cocone,
uoinec
Uton⸗,
ſonnnord
Gepot
Waedo
ſhe⸗
pren
ſs/
honi
ucbe
io ut
Nenmt/
lugtal
ſcuntae
donnthe
Ardann
bchmi
nocn
Gthmntd
fome
Mſep
gbubin

Guuranot
lebawer
Gihnone
logilo
Clinnu
nodin
mognie
lüim⸗
ſapinn
aun
erpforn
Gnbet

unimcnnd
eneamſni
un ſocieg
pchincnnak
Gſongreda
msſuſpiniü
Mnonemam

lne .

mmdege
Snonutai
lum
ape/
A
mero⸗

.Dim
o Nde
tenſacz
nimndore
ladr g
anody
ctöene.
milianns
ciciidi⸗
nphnieN,
modnori
ismguaſ⸗
turlanstl
navrlg
lor. guu
getalam
iulabifo
pſupernot
cuſus.
aupnun

woosedet.
fuſe
uupr,

nnr. A

cxthare q; ſubtilitatem ineptus.cantes in

tympano moꝛtificationis concupiſcentie

carnalis per abſtinentiam et ieiunia. Con
cinas in choꝛo fraterne caritatis et conui /
ctus honeſti ſine querela que diſſonantiaz
operetur.deniq; quomõlibet id du
502

non ſileas a laudibus creatoꝛis. 2
vocatur a nonnullis vulgaribus inſtrum̃

tum quoddam inſtar trabis oblongum et
vacuum/coꝛdas habens groſſioꝛes.mul⸗

to plus qᷓ; cxthara duas auttres/que bacu

lis erutis percuſſe.varie variant rudem ſo

num. Atuero confoꝛmius ad expoſuoꝛes

et textũ choꝛus ẽ cohoꝛs canentiũ ſiłi mo
do coꝛone. put licteraliter ad oculum vide
mus in eccleſie choꝛis.et in choꝛis tripudi

antium Hic exiſtimandũ eſt mariam ſoꝛo

rem moyſi cũ alijs aliquãtis/iympana pul

ſaſſe poſt egreſſum maris rubꝛi.Reliquos
autem omnes choꝛos duxiſſe / cum reſpon

ſione vocis canticoꝛdi atq; plauſibili Sic

in reditu filij ꝑditi/ paterfamilias euange⸗
licus/cũ pꝛandio vituli ſaginati iũxit ſym⸗

phoniam et choꝛum. Sic filij ꝓphetarum

ducebant choꝛos quando Saul occurreſ
eis mutatus eſt in virum alterum tam effi

cax erat muſica ꝓphalis. ¶ DSvmphoniã

purant aliqui viellam vel rebeccam qᷓ mi⸗
noꝛ eſt. Atuero rectius exiſtimatur eſſe mu

ſicum tale inſtrumetum quale ſibivendicz

uerunt ſpecialiter ipi ceci.Hec ſonum red
dit dum vna manu reſoluitur rota paruu/
la thure linita.et ꝑ alteram applicatei cum
certis clauibus coꝛdula menieroꝝ ꝓut in
cythara.vbi ꝓ diuerſitate tractuum roteva
rietas armonie dulcis amena q; reſultat.

Houic ſimphonie qͥd aptius comꝑandum
reputabimus/qᷓ; noſtrũ coꝛ.aſſidue ſe mo/
uens.ac ꝑinde fantaſiam agitans:q̃ ſi cce/

N

ditura motione nunq; quieſcit moto coꝛ/
de. Coꝛ vero ſi ceſſat a motu moꝛianimal
cõtinuo neceſſe eſt. Felix muſicus ſpiritua

lis qui ſuo hoc ſimphonico cãticoꝛdo/me

lodiam iugiter ſcit ⁊ ſtudet/per meditatio⸗/⸗

nis digitos modulari.qtũs affectuũvoces

fmigãma miſticũ/ſuaues reddat YFelixqui
magnalia dei nedum in naturalibus.qua

lia ſunt omnia mirabilia valde facta in eiꝰ

ſapia cuius non eſt numerus:/ſed in artifi⸗

cialibus etiaʒ recognoſcit.quemadmoduʒ

ex ꝑfoꝛatione modici ligni in ſambuca vel
fiſtulis.aut ex metalliductione in tubis et
cymbalis/aut in neruoꝝ aut inteſtinoꝝde

Dꝛiginali ratione

tie variantur. t 1„
in coꝛdis et oꝛgano.Coꝛde fᷣm glo.poſite

ſiccata toꝛſione put in citharis / totreſonã/
equitur. Laudate euʒ

ſunt ꝓ quibuſſibet inſtrumẽtis alijs a pſal
terio et cithara que coꝛdis ſonant repercuſ
ſis.ſit viella.ſit ſymphonia.ſit lyꝛa. ſit rota
ſit guiterna.ſit lituus.ſit nablum.ſit ſiſtrũ

ſit ſcacarum. ſit rebela.ſit generaliter ! mo/
nocoꝛdũ vel diacoꝛdum vel tricoꝛdũ vel te

tracoꝛdũ vel pentacoꝛdũ vel ſexacoꝛdũ. ſe⸗
ptacoꝛdũ.octicoꝛdum.nonicoꝛdũdecacoꝛ
dum.⁊ ſic abſq; termino coꝛdarũ in inſtru

mentis que vel olim vel poſterius compo
ni potuerint ¶ Ceterũ.latius adbuc oꝛga
na recipiuntura gloſis/ꝓ muſico qualicũ/

qʒ coipingatur inſtrumentol. Habet ve/
ro modernus vſus aꝓppꝛiatiõem necirra⸗/
tionabiliter ad oꝛgana ex plumbeis vel ſtã
neis fiſtulis.que cum follibus et cũ digitꝭ
multiplicem ⁊ ꝑfectam habent inter aliud

quodlibet inſtrumentũ vocaliũ/reſonãti«ã

fiſtularũ.quefiſtule nõ illiberales appellã

de ſunt.qꝛ nõ oꝛis defoꝛmatione.ſed follis

inflatione ſonant. Hoc ſolũ vel pᷣcipuũ re⸗

tinuit eccleſiaſtica cõſuetudo muſicum ge

nus inſtrumenti cui vidimus aliqñ iungi

mubam. rariſſime vero bombardas ſeu tha
lemias ſeu coꝛnemuſas grandes aut pugs

vel alia ſiqua ſint que noĩauerimus inſtru
menta.q̃lia Daniełliber / oia cõcludere vi
detur in adoꝛatione ſtatue ſub omni gene
re muſicoꝝ ¶ Verũtñ ampliare id qð mõ
diximus de oꝛganoꝝ ſolo vſu p celebꝛẽ ec/
cleſie ritũ.cõmonet id qð ꝓpha ſubiungit.
Laudate dñm in cymbalis bũſonanubuſ
laudate eũ in cimbalis iubilationis. Sũt
erea cimbala ea qᷓ vocamꝰ cãpanas.q̃s bñ

foꝛtiter ſonare nulluſambigit. Talibo vtik
ecci pluſq; alijs ſectis/ad dñi laudes tanq;

vice tubaꝝ legis veteris.q̃rũ officia meirꝭ
quidã expᷣſſit loquentẽ inducẽs campanã
Laudo deũ verũ.plebẽ voco:cõgrego cle⸗
rum.Defunctos ploꝛo.peſtem fugo.feſta
decoꝛo. Sunt et cãpanule p melodia ve/
lut in hoꝛologijs aliquibo oꝛdinate.Qui/
bus in omniby nf̃i poſſunt interioꝛes affe

ctus erudiri ſimul et impelli:qualiter expe
riebatur ille/cuius animus cõmotus acri /
ter.eleuatus.dilatatuſ.qñ fiebat hmõi reſo

nantia celebꝛis / iubilabat totus in ſe reco⸗
lens illud ſeraphicum de deo. Pleni ſũt ce
li et terra gloꝛia tua.Oꝛ. R.vat tout.Hec

eſt ineſtimabilium pꝛofuſio gaudioꝛum

—

7 8
–

2

—

PDe canticoꝛum

T Subinfertur pulcra nimis ad boꝛa cõ
cluſio.Omnis ſpũs laudet dominũ. He
ꝓfecto toti pſalmoꝝ contextui pᷣcipue ſuo
ſubſeruit initio/quo dictum eſt. Beat? vir
Quig enim viri beati dicimus officiũ / ;
vox laudis ad dominum. Juxta illud Be

ati qui habitant in domo tua domine/i ſe⸗

cula ſeculoꝝ laudabuntte. Verum de hoc

in ſubſequenti thomo ſeu tono/magis in/

tellectus eoꝝ omniũ que diximus aperit᷑.
vbi de canticoꝝ rõnalium vel intellectua⸗

lium oꝛigine phia verbum facit. VUnde lu

cidius apparet/quante ſit fecunditatis/q̃n

te iocunditatis hec echoꝛtatio Omnis ſpi

ritus laudet dominũ.vel vt tranſfert Hie⸗
roni.Om̃e qð ſpirat laudat dñũm ¶ Huic
teãſſationi ſiquis cupiat magis inniti/ po
terimus omne qð ſpirat ipᷣi homini ꝑ a p
pꝛiationem dare.quemadmodũ nomina⸗
nit hominem xpᷣus omnem creaturam qui
dictus eſt in Geñ. Inſpirauit ſpiraculũ vi
te homini dete terra foꝛmato.Eſt aũt ma⸗
terialis ſpũs (vt interim de ſpirituali ſit ſi⸗
lentiũ )radicatus in coꝛde/quo tanqᷓ; mini

ſtro et ligamẽto quodã/rõnalis aia exercet
ſuas oꝑatiões in oꝛgano ꝓpꝛij coꝛꝑis.cui

tanq; in ſpera actiuitatis ſue coaptat᷑. Eſt
triplex iſte ſpũs aut flatus/inſtar fumi te⸗
nuiſſimi.naturalis ſcʒ vi talis:/ animalis
cui medicoꝛuʒ aliqui tantam attribuerunt
virtuteʒ/quaſi ꝑ ſe ſufficiat ad hominis o⸗
perationes.nam poſito ſpiritu altero/intẽ⸗
dunt ſi nõ errant dicere/q medicus vt me⸗
dicuseſt/cõſiderans coꝛpus humanũ tan
tum vt ſanabile/non magnope curatde cõ
ditione vel exiſtentia ſpũs materialis alte
rius cõquirere. ¶ Pꝛoiude conſtat varia⸗
ri certiſſime/rõales nedũ aiales bois oꝑa⸗
rationes ſm diſpoſitiõem materialis huiꝰ
ſpũs.quẽ ſpirat ⁊ reſpirat coꝛ ꝑ cõſona mẽ
ꝛa pᷣſertim ad cerebꝛũ vbi ſit aĩalis ſenſiti
uus ſcʒ ⁊ motiuus.Hic enim ſpũs ſi fuerit
ſplẽdidus.ſi ſerenuſ.ſi ſubtilis.ſi mulcebrꝭ
erit exinde totus hõ letioꝛ ⁊ alacrioꝛ(ſi de⸗
uotus eſt) ad laudandũ deũ.ſubtilioꝛ ⁊ ige
nioſioꝛ ad recogitandũ ipᷣm ꝓnioꝛ q̃ſi totꝰ
liquefactus ad diligendũ eum ⁊ ſuauitam
plexandũ.ſi nõ abuſus fuerit dono tali
Doni certe dicimus dei/talẽ ſpũs materi
alis ſerenitatem.ſit illa a deo immediate ſit

mediate ꝑ miſteriũ angelicũ.ſit ꝑ cõplexio

nis temperiem cũ apto regimine coꝛpoꝛis

ſit ꝑ opitulatiõem impetratiõem q; ſctõꝛñ

ſit maximetandem ꝑ habituatiõem vebe /

mentem in obſequio dei/in ocio ſctõ.in ex
ercitio cᷓtinuo fidei ſpei caritatis q; virtu
tum. 25 vſq; adeo fieri põt ab homine
cũ gratia dei:q videbit᷑aſſidue verſari meſ
eius in aꝑto lumine/cũ iocũdiſſima q̃ ſen/
ſum oẽm exuꝑat pace/cũ illa ſupadmirabi

li diuiſionis ſpũs ⁊ aĩe/cũ vnione ad deũ.

cũ ignoto cõiungit᷑ignote ⁊ ab omni pꝑtibi

litate reducit̃ad monadẽ, hoc intellexerũt

quidixerũt. Secura mens quaſi iuge con
uiniũ.Et iterũ. Nõ eſt leticia ſuper coꝛdis
gandiũ Et rurſus Quãmagna multitudo
dulcedinis me domine quã abſcõdiſti tim̃
tiba te Cü ceteris in hanc ſniam ſine nũe⸗
ro. . loꝛientur in dño qui ſunt hmõira
e

ri valde.ſed ſunt quis raro ⁊ ad tꝑs bñpla

citi tui deus qui das vt vis ⁊ quõ vis can⸗

ticũ.in hac nocte moꝛtalitatis q ſathanam
tenebꝛoſos ſpũs ingerẽtem repmis.qͥ po⸗
tes abſq; vlla dubitatiõe ſine materiali q̃̊⸗
uis ſpũ/tuas in mẽte colluſtratiões ſuauiſ
ſimas qles dicte ſunt ⁊ amplioꝛes illaben⸗
do ſuꝑadmirabiliteroꝑari.Atuero neſint

vacua diuine ſapie oꝑa que ſicres admini

ſtrat vt eas ꝓpꝛios motus agere ſinat.non
repellit aptam ſpũs aialis diſpoſitiõem. qͥ
aliter in cellulis cerebꝛi(qᷓs medici tripli⸗
ces ponũt pᷣmam mediã ⁊ poſtremã)pᷣtde

purari/vt ⁊ imago ſit viuatioꝛ.eſtimatiua

pꝑſpicacioꝛ.⁊ memoꝛatiua tenacioꝛ.ſicpᷣte⸗
rea ꝙ pars aliqua cellularũ vtputa ſuꝑioꝛ
ſubtilioꝛeʒ obtineat ſerenioꝛẽ qʒ fantaima⸗

rũ vel idoloꝝ repñtatiõem /remanẽtibꝛa⸗
lijs ꝑtib in obſcuritate maioꝛi. Cuius rei

poſſumus exemplũ acciꝑecirca cõbuſtio⸗

nem lignoꝝ q̊ ad varias ignis dꝛĩas in flã
ma vet carbone/aut ꝑ ſilitudinẽ nubium/

ant mõtꝭ alicuiꝰ altiſſimi.c? in vertice ſplẽ⸗

det ſol nitidiſſimus.cũ ĩ inſimis nubes va

gent᷑ atq; caligines. Adde ſplẽdoꝛes inſtar
fulgurũ coꝛuſcantiũ vel emicantiũ ſcintil⸗
larum.quarum illuſtratione veluti ſubito
diſparenti/pulcerrime veritates emicant a
pud agentem intellectum elicientem ex fã⸗

taſmatibus in hac luce pꝛeſentatis ſpecies

intellectuales puriſſimas/cuʒ affectionibi
quas nemo nouit niſi qui accipit.Puto ſe
ſerunt talia viri ſpũs ꝓphetici? deuoti Sẽ
ſit ⁊ hoc ipᷣa virgo bta dũ in ſe cõſiderãs di
niſiõem aĩeꝛ ſpũᷣs/dedit cuilibet qð ſuũ eſt
ꝓpꝛumpens in hoccãticũ. Magnificat aĩa

mea dominum. Er exultauit ſpũs meus/

rnd
ſontes
ſoaol
Ety.
Cral
Mut
ingeliau
lpoßt
uonpolue
Danimn
gotänüye
(Gogen
ſenſibooin
fantalat
Caffeciont
ſenſtbroo⸗
Mpteaere
cordis cui
eniiurn
ſonumnin⸗
leuntciſea
ſintsan
ehrazve⸗
ſindeſen
cuolansgte
feſonien
ipatnton
drenm
bicnodie
gaahiſien
eſtherde

muiid
lccd
adhann
ererſinine
limiͦin
tümnannh
Monenddi,
omngt
weintllani⸗
guuſtiugeenn
Aſuperengs
Mamuln
beöciſti⸗

uunſnenie
unthnön

pooſih
quovin-
Bgahmn
msd
Nnueicli
ſnössſtunt
Morsilthen
Amuc
ngin
ſu
ſnieni
tanhis
dmiſc
Dnchmuinn
unmenſehe
fimmnſone
iczinafn
1ſnonich
loni, QCuiont
anacöbuſt
nisdrein
dininnbung
in wnaſ
imsnuts
icorsinſtar
Gmmüſanel;
eweaniſudido⸗
Nnsenionte
cemnemgti

anisſeeß
ite
nordago
nſecöicein
ingi
D
ißien

—

a mulica ſen ſibili que dicta/ad muſicaʒ ſo
la ratione vel intellectu ꝑceptam. argumeé⸗/
tantes ita. Si coꝛꝑalis habeat auris ĩ obę-

. „ —
„
ð
.

de tonis octo / ꝑantiphonas et neumata⸗
qualiter illi philocapto de amoꝛedei/bea⸗

to Ignacio/familiari matris dei/fuiſſe per
angelos in monte reuelatum traditnara/
tio vite ſue. Sed terminus hmõi thomo
Ppꝛioꝛi ſtatuatur/ad alterumde canticoꝛuz
oꝛigine magis ad philoſophiaʒ ſpectantẽ teros/
üeeeeeſt veritatem de quinta eſſentia celeſti que
incoꝛruptibilis impartibilis q; eſt. ponit
cõſequenter neq; ſonum neq; auditũ pꝛo⸗
ptꝛie ſenſibiles illic eſſe.ſed omnia adintel⸗
ligentie rõem ⁊ ꝑceptiõem referenda qᷓ Pi
tagoꝛas imo et Job / de cõcentu celi poſue
runt. Sic intelligereturaplus de linguis
angeloꝝ.De hoĩb vero maxime poſt con
poꝝ reſumptiõem.nõ eſt impbabile muſi
cam vocalẽ illis eſſe. Mroꝛſitn audi⸗
toꝛ inſtrui poſt iſta que
in omni creatura reptis (Oia quippe fecit
in numero) Ouo pacto muſice colligimꝰ
exinde rõem: Grata fatemur dignaq; ſcitu
coſideratio. Neq; eni ſolus ſufficit nume⸗
uaga muſic rõem.ſed vt ſonoꝛus ſit oꝑ⸗
rus Nihilominus vꝛget nos apls cũ cete

w

Gecugus thomus

Roceſſit hũana ſtudioſitas cunr?ꝰ

oꝛa iugiter inueſtiget quouſq;

—;— *

iecto ſuo ꝓpꝛio/qð eſt ſonus cauſatus aba
ere repcuſſo/pulcros ſuaues q; numeros.
cur a ſenſibus alijs vt ſunt viſus et tactus
aliquid ſimile negabitur: ꝓpterea muſicaʒ
in geſticulationibus viſu perceptibilibus
In ipo pᷣterea tactu ſilenti venarũ pulſati⸗

lium poſuerunt.vt ex medicoꝝ diſciplina

Warcianus exponit. Erophilus inquit e

fantaſia ⁊ eſtimatio/numeros paſſionum
et affeetionũ motiuarũ/ꝑceptibiles ab his

rotãtiũ venas/rigmoꝝ collatiõe pẽſabat
Pꝛogredientes vlterius inuenerunt in
ibus interioꝛibus qui ſunt imaginatõ

ſenſibus omni ceſſante pꝛoꝛſuſab extra ſo

nante aere. Poſſum hanc noĩare muſicã
coꝛdis.cuius tot ſunt voces⁊ ſoni/quot in
ueniũtur motus interioꝛes numeroſi paſ⸗

ſionum interioꝝ vel affectionũ. ¶ Aſcen⸗
derunt cõſequenter hmõi cõquiſitoꝛes ve⸗
ritatis ad vim rationalem. que coꝛꝑeo nõ
vtitur oꝛgano.Et ab bac ſuꝑius ad intelli

gentiaʒ que eſt apex mentis.Ad ſinderi⸗
ſim deniq que vocaturſcintilla quedã ſuꝑ

euolans et ſuꝑemicans ad eterna queꝑ
reſto.videtur endelechia noĩari.¶ Ded et
ipᷣa ratio ꝑtita in rõnem ſuꝑioꝛem et inferi

oꝛem tanq; in virũ et mulierem.de quibui

hicnõ dicenduʒ.qm in tractatu detheolo⸗
gia miſtica et in alio de paſſionibo elucida
ta eſt hec diſtinctio. Poſuerunt igit᷑in his

omnibus potenrijs muſicam et armoniaz

. .
ginali ratione

Potuerãt ad extremũ
intellectu plurima cõ⸗
memoꝛari de muſica que ſatis vulgata ſũt
vt eſt figuratio gãme manualis.vt traditõ

oculus nec ſatiatnr viſu.necau⸗
sp ris impletur auditu/quin vlteri

. henerit id quod ꝑfectuʒ eſt. Pꝛoceſſit inq

—

Em diuerſas ipaꝝ motiones ¶ Fuitapud
nõnullos phantes dubitatio ſitam nume
roſa ſperarũ ⁊oꝛbium tã qʒ velox cuircuitꝰ
gqearet ſonũ:ab auditu coꝛꝑali ꝓpꝛie ꝑcep⸗/
tibilem.quẽadmodũ queritur a theologis

ſi de beatis illud depſalmis habeat verita⸗

tem. Exultationæs dei in gutture eoꝝ. ma
xime cũ ciuitas illa dicatin plena moduliſ
et canoꝛe iubilo.vbiquoq; eſt vnavox letã

qui poſt et inter ceteros/plenius aſſecutus

icta ſunt de nüer

itaq; ſubiectũ muſice / numer ſono

coꝛdiba nr̃is ad deũ / ſicut et clamoꝛes deſi⸗

derioꝝ Deſideriũ paupeꝝ inqͥ t ꝓpha exau
diuit dñs.Et hoc vtiq; nedũ cõcedimꝰſed
ad huius rei manifeſtatiõem/opuſculũ ſe⸗
patim edidimus de cãticoꝛdo.i.de cantico
coꝛdis.cuius initigle verbũ eſt. Beati q au
diũt verbũ dei.
ſumptiue dicit᷑in deo / dicit᷑ in angelis. ad

tuero ſicut auris tran⸗

oẽm deniq; traſterret intellectꝰ ↄgnitiõem

vt ibi:Qui hʒ aures audiẽdi/audiat.cũ ſi⸗

miliba mult. Nõ aliter vox ⁊ ſonusvt in p

boſro nfon methap hoꝛã accipiat᷑ncce eſt

Silr de flatu vel de ſpũ flante mouente. 2

exagitãte/ voceſq; foꝛmãte/cõſiderare nos

cõuenit. Hõ eni dñz laudat om̃e qdð ſpimt

ſine ſpiratõevñ fitvox.⁊ ↄñter anditus ſuo

mõ.Spũs aũt młtiplr ðꝛ ̃ᷣm declaratõeʒ

Didymi libꝛo de ſpuſctõ. Eſt eni de ſpũs
vt in Johe ſcribit᷑ Deꝰ ſpũs ẽ Eſta ꝓppate

⁊ ꝓpꝛie tertia in trinitate perſona nexus pa

tris et filij quo ſe dicuntur diligere ſpiritu⸗

ſancto. Dicitur et ſpũs ſapientie młtiplex.
Spũs inſuꝑ extenditur ad angelum tam

De canticoꝛum

bonum qᷓ; malum. Qni facit angelos ſuoſ
ſpũs ait ps. Dicunturet hoĩm ſpüs eſſe.i
mo ⁊ bꝛutoꝝ.ſᷣm Ecciaſtẽ.Extẽdit᷑ad vẽ⸗
tos ⁊ ſpũs pꝓcellarũ.Accipit᷑ ſpeãlitera me⸗

dicis ſpũs ꝓ inſtrumẽto ꝓximoviuẽdmo

uendi ⁊ ſentiẽdi in aialib.et eſt fumoſitas
ſubtilis ꝓcedens a coꝛde.Quid tandẽ mł⸗
tis immoꝛamur.cũ nomen ſpũs ad omn?
vim impulſiuam ſubtilẽ et maxime ſecretã
extendat᷑ Quo fit vt ois amoꝛ dicat᷑ſpiritꝰ
OQuid enĩ ſubtilius.qͥd vehemẽtiꝰad mo⸗
uendũ vel impellẽdũ qᷓ; amoꝛ. Inde illud
Augꝰ. Pondus meũ/amoꝛ meꝰ. illo feroꝛ
quocunq; feroꝛ. Hinc valerius noĩat amo
rem nedum ſpũaliter ſed ſpm̃ſctm̃.Et qm̃
inomni reꝑitur amoꝛ/qui eſt vir
tus quedam motiua et impulſiua ꝓput con
tinuo docebimus.pulcerrime et diuine cõ
cluſit põ. Omnis ſpũs laudet dominum:
Lanq; diceret.omnis creatura amet te de/
um ereatoꝛem ſuũ adoꝛetet pſallat nomini
cuo altiſſime. Metaphicalis demum ratõ
cõcludit totũ iſtud vniuerſuʒ recte dici mo
nocoꝛdũ diuine ſapiẽtie. In quo delectat
ludẽs ab initio:cuius monocoꝛdi/amoꝛẽ
vnica coꝛda.Hinc apud Boe.phia canit.
O felix hoĩm genus ſi nr̃os animos amoꝛ
quo celũ regitur regat. Quid hectibi ſona
re videtur optatio/niſi canticũ liberi arbi⸗
trij nõ diſſonare mũdi totius monocoꝛdo
(ſola quippe diſſoua ſibi volũtas eſſe põt)

que ꝑ ſupmũ ſaltem deũ nibilominꝰ ad cõ

coꝛdiã ꝑ iuſticie amoꝛẽoꝛdinat᷑ ¶ Pergat
igitur deinceps cõpoſitio nr̃a loq paucað
amoꝛe tanq; de intelligibili quadã volun⸗

tate.qᷓ vitali ſuo pulſu/ꝑcutit aures coꝛdis

intellectuales/ nõ abſq; ſuaui melodia / dũ
amoꝛi ſua numeroſitas adiũgitur.Et in pᷣ
mis reſpiciẽtes ad exẽplar vel ideam amo⸗

n creati/nõ ponimꝰ ꝑ fidẽ edocti talẽ aliqᷓ
ideam ſeꝑatam qᷓ nõ ſit deus quõ redargu

it Plato. Areſt. Cõcedimus tñ ꝙ omnia q̃ᷓ

facta ſunt/ſicut in verbo vita erant /ſic ĩ ſpi

rituſancto amoꝛ erant ſuo modo. Nam et
amoꝛ ipe vitalis eſt. Ponit inſuper fides a
moꝛem in deo eſſentialem ponit ⁊ ꝑſonalẽ
quoꝝ vterq; reſpectu creaturarũ idealisdi
ci poteſt Sed qua ꝓpꝛietate loquẽdi/qua⸗

li rurſus diſtinctione vel reali vel foꝛmali/

vel modali vel ſolius rõnis / nõ eſt pᷣſentis
inquiſitionis.Qualiter poꝛro ſit in diuia

trinitate.vox pa tris ipᷣe filius verbũ eius/

qualiter amoꝛ amboꝝ ſpũſſctũs cũ quodã

pe pulcrum.et

numero vt conſequẽter ponat᷑ illic muſica
ſuauiſſima que ẽ amoꝛ numeroſus/nec au
demus nec voluimus aliq̃m inverbis no⸗
nitatem aperire/que nõ a ſacris litteris ſit
expᷣſſa.nobis quippead ſolam hancregu⸗
lam loqui fas eſt ¶ Amoꝛ creatus ꝓducit᷑
a tota ttinitate
cientis.foꝛmat vel exẽplaris.et finalis.ap⸗
pꝛopꝛiatiue vero cauſaliter a patre.exẽpla
riterꝑ fuliũ.et ſinaliter ⁊ cõicabiliter in ſpũ
ſancto.Eſt aũt amoꝛ iſte creatus/inclina⸗

tio quedam/pondus/coaptatio/tendẽetia/

motio / cõueniẽtia cuilibʒ indita rei ad bo
numet in bono hoca pᷣmo bono appetibi
li deo.qtũs inde quelibet res ſictracta ⁊ in
dinata/reuertatur ad ſuũ appetibile pᷣmũ
quaſi circulo quodaʒ intelli gibili.Et hoc
mediate vel ĩmediate. Sic intelligi põt ꝙ;
monas genuit monademꝛ⁊ in ſe ſuum reffe

ctit amoꝛem.vel de beata trinitate ᷣm ali⸗

quos/aut de mundi ꝓductiõe tã maiorꝭ qᷓ;
minoꝛis ſᷣ̃m alios.¶Rurſus amoꝛ creatꝰ
quadꝛuplex eſt. natufalis.aĩalis.rõalis.in
tellectualis.quibo addit dioniſius amoꝛeʒ
inceatum diuinalem Naturalis amoꝛ/in
ſitus imAve in re qualibettanq; ſili
tudo ſue cauſequeeſtamoꝛ diuinus/qͥ mo

tus eſt deus ſe cõicare rebuſ. Sic amoꝛ na

turalis tantundem eſt in qualibet creatu⸗
ra quam habet de eſſe vel natura.ſicut enĩ

ens et verũ/ſic ens et amoꝛ cuius obiectuzʒ

eſt bonum cõuertũtur /vt ꝓpꝛie paſſiões cũ

ſbiecto. Antique dictum eſt. Bonum eſt
qð omnia appetunt et amant Et ita oĩavt

etiaʒ materia pᷣma ꝓpꝛie nihil poſita / amet
foꝛmam meopperate. mulier virum.⁊ tur

materia putanda eſt pure nihil. Alioquin

qualiter eſſet pars eſſentialis compoſiti.
Diciturtamen exſe nihil eſſe ſupplendum

eſt foꝛmale/quale cõmunicat ſibi foꝛma v

Amoꝛ̃terea ſicut impᷣſſus eſt ab amoꝛepᷣ

mo / ſic in iᷣm reſflectitur. Si enim creatu⸗

ra nequit fieri neq; cõſeruani ſine cauſa effi
ciente ⁊ cõſeruante/cũ finis ſit cauſa pꝛin⸗

cipij mouens efficientem Nõne mag ini⸗

tetur creatura cãe ſinali q; efficiẽti. HNonne
pᷣterea nonnulli phantes negãtes creatõe,z
reꝝ a deo nec cauſam eaꝝ ſufficiẽtem.po⸗
ſuerũt nihilominus ipᷣm eſſe finẽ eaꝝ cuiꝰ
gin ſunt ⁊ agunt et mouẽtur. Speciãtad
Sdicta phoꝝ ꝙ appetibile mouet appeti⸗
tũ circulo quodã.qꝙ deus ſtabſis mane

. —

plex genus cauſe effie⸗

oꝛmam infoꝛme. neq; eniʒ

toune
ch
inuſß
pcenti
fioul
ybideus
Oicden
neroun
funxent
ehe
lototus⸗
tots
mnrllst
lbeano⸗
mnvent:
Gunetn
iuncnve
ra
oton⸗

rcni⸗
ſisgue
udir
ln le
boamor⸗/
wene
Gtöen
Mori
Ginecii.
glinöen
iogdil
uibonn
ermrye
GSnioinn
tumenen
iui
rũ
ſntoleyn⸗
nnebog
nktczinn

mumnſeähor

SBprenarur

agcoginͤe
ſriinmn
am mönstee
tantade
Ridenng

enon
Inigerhyey

ludinſon

msſno
dona
bagenut
mſaned
usdi
epaltöci
Bonumch
uEtincin

Apoſite-ada.

arypunmmen
me, Negeg
nbi Aiouin
lonpvn
ſeippodenm
Fihtirma
ttbamey
nimatatu
ſineanltf
ſtanſapunn
gönemagin
fcin ſont
cgitseni
ſffcitn ⸗
ſeiniae
u Opeon
ereunine
unn

C

dat cuncta moueri. ꝙ eſt ſpera quedam in⸗
telligibilis cuius centrũvbiq; eſt/circũferẽ

tia nuſq;.ꝙad ipᷣm trahimus nos vt ad la

Oꝛiginali rõne

pidem fixum in litoꝛe/et hoccoꝛdis deſide

rijs. vel ſicut ꝑ catenulam et ſcalam ſurſuʒ
vbi deus innititur iuxta viſionẽ Jacob/

Sic demũ repetunt ꝓpꝛios queq; recurſꝰ.

nec manet vlli traditus oꝛdo. niſi qð ſinu
iunxerit.ſtabilemq; ſui refert oꝛbẽ Hic car
do eſt /hic tenax vigoꝛ/hic axis rote volubi
lis totius creature/hic poſtremo tenoꝛ vni
cus totius muſice mudialis. ¶ Amoꝛ iſte
naturalis cõſequitur cognitiõem ſicut etqͥ
libet amoꝛ.nam penitus incognita quis a
mauerit: Sed refert de cognitione.Naʒ q

dam eſt nõ cõiuncta rei diligenti.quedã cõ

iuncta vel cſſentialiter vnita. Pꝛimã inſeqͥ

tuir amoꝛ pure naturalis ſicut lapis tendit

gnitiõem ſed ꝑ cognitiõem impellẽtis⁊ di

rigentis. Sic ſuo mõ quilibet amoꝛ vel tẽ

dentia naturalis rerũ in ſuos fines/fitp di
rectiõem et cognitiõem intelligẽtie nõ errã
tis que deus eſt vt phᷣus et cõmẽtatoꝛ ſuus
tradũt. (Eaan triplex amoꝛ alius/tripli
cem ſequi᷑ognitiõem cõiunctã.ſicut ala⸗
lis amoꝛ/ſequit᷑cognitiõem ſenſitiuam in
terioꝛem et exterioꝛem.rõalis ſequitur co⸗
gnitiõem rõis homini cõiunctã eſſentiali⸗
ter.amoꝛ intellectualis in angelis plus ho
mine cõiunctã/ſequitur intellectualem co
gnitiõem. Habemus ꝓpꝛias cuiſlibʒ amo

ris ad alterũ differẽtias.vñ amoꝛ natura

qui bonns eſt/nec malus eſſe põt.ſicut nec
errare poteſt ſuus directoꝛ ⁊ cauſatoꝛ deus
qᷓ;uis inueniatur in agentib volũtarijs.ñũ
tamen ea rõne qua volũtaria ſunt.et qᷓ ſuã

inſequũtur cõiunctam cognitiouem.ſed x
reſpectũ ad inſtinctũ vel impulſum pꝛime

rõnis ſepate quã eſſe deũ cõſtat. Sic ĩ ho⸗
mine ſolo/genus quodlibet amoꝛis inue⸗

nit᷑tãq; in minoꝛe mũdo qͥ oĩ ꝑticipat cre⸗
atura ſed hoc eſt alia et alia réne.Amat ita
q; pure naturaliter ſequẽdo motiõem pꝛi⸗

mecognitiõis ſeꝑate.Amataĩaliter/oꝛdie

ad cognitiõem ſenſualem ſibi iũctã ⁊ itrin

ſecã. Amat roabiliter ſequẽdo intelligenti
am mẽtis ſue.que eſt ſupᷣma poꝛtio roͤnis.
eretaliquis qͥd ad materiã de canti.
cis/tanta de cõditionibo amoꝛis digreſſio

Ruidemus multũ ꝑ omnẽ modũ/qm̃ in ?d
mis ex hoc vltimo colligi debet diſtinctio
ſeu diuiſio multiplex canticoꝝ inſ. enſuale

et intellectuale.Trahitur inſuꝑ diffinitio
cantici rõnalis et intellectualis qð ẽ amoꝛ
numeroſus/rõne ꝑceptibilis vel intellectu
tanq; ſpũali mẽtis aure.Habetur poſtrẽo
qͥd ſit canticũ pure naturale qð omnis cre⸗
atura cantat pſallit modulat᷑ ⁊ iubilat deo.
qm̃ eſtamoꝛ naturalis numeroſus.in dei

głamoꝛdinatus.qualis etiã in demonib/

obſtinatis et obſtrepẽtib volũtarie deo p
hoꝛrendas blaſphemiarũ diſſonãtias/pul
cre ſonoꝛe q; collocatoꝛdines. ¶ Super⸗
ſuntad integrã canticoꝝ noticiã moꝛaliuʒ
q et rõales ſunt / alie diſtinctiões de amo⸗
re.maxime penes voluntariũ et inuolũta⸗

riũ.diuerſimode penes meritũ et demeritũ
penes ioc undũ ⁊ luctuoſum.letũ et triſte.

Efffagitaret rurſus oꝛdo loqui de cãticoꝛ⸗
do.hoc eſt de cantico coꝛdiſ/niſi ſuꝑ hacre
tractus iam ſpecialis haberet᷑ cuius initiũ

eſt. Beati qͥ audiũt verbũ dei.vbi pꝛactica
traditurꝑ gamma nouũ et miſticũ in vltiꝰ

ma ꝑteꝓ moꝛaliũ notulatione cãticoꝝ.
At uero plurib omiſſis ptinus offert ſede
monocoꝛdo memoꝛia.cuius ſola q̃ refonat
coꝛda ponitur amoꝛ Et eius figuraʒ ſuffe⸗
cerit hic ponerevidẽdam ad oculũ relatiue

ad pater noſter. Suꝑaddet᷑ aliud exẽplar

de pſalterio decacoꝛdo qð ad eandẽppꝛie re

ſpicit cõſideratiõem. Subdetur còpoſitõ
moꝛalis ſcacarij ex qnibo hebit ſolers ani//

mus facultarem circa qdᷣlibet inſtrumẽtuz

muſicũ ꝑ tropologiam allegoꝛiam erana/

de gamma pᷣdicto.qð duplici metro cõple

ctitur. A ſit amoꝛ gaudẽs.e.ſpes/cõpaſſio

iota.O timet.v q; dolens odit.⁊ iſta noteſ
Declaratio ſtat in ̊ pᷣmo ꝙ voces in gam
ma miſtico /nõ intell gẽge ſunt ſenſibiles
aurib extrinſecis.ſed dicũtur interioꝛes af

ſectiones mẽte vel coꝛde ꝑceptibiles qᷓ̃ cuʒ
ſint innumerabiles/nihilominus ad pau

cas phᷣia ſił cũ theologia et medicina redu
xit.nũc ad vnã.nũcad duas.nunc ad tres.
dehinc ad q̃tuoꝛ.ac deinceps vſq; ad vnde
nariũ in quo ſtetit Areſt. (Wobisanten

placuit ad pñs numerus pncipaliũ quatu

oꝛ affectionũ quaſi ſimplicium iũcta qͥnta
velut ex multis cõpoſita.¶Placuit rurſus
has affectiones quinq;/ p qnq; vocales de
ſignare/tanq; ꝑ notulas qnq; ꝓpoꝛtionabi
les illis de gamma manuali: videbis eniʒ

ſub ſolis qnq; vocalibꝰ eas cõplecti.q;uis

Bg

gogiam faciliter ercogitadi ſilia. Expe/
dit aũtfieri rememoꝛatiõem ſub cõpendio

—

De canticorum
vna ſcz.a. duplicet in fa.et in la. Vndere / omni creatura repertis que ꝑ intellectũꝑ/ anom
motis conſonantibo aut mutꝭ ab vt.re.mi:· ccipiunt. Putabit aliquis nihil ſupeſſe / q ſenn
fa.ſo.la.ſuꝑſunt hic vocales quinq;.v.e.i.· niam vltra vel ſupꝛa creaturam vniuerſaz det⸗ loc
o. a.quas aliter hicoꝛdinamus mutantes quue cantica repies? Atuero ſi theologiam um di⸗
g. e. l O. v. ¶ Applica mus cõſequenter af/⸗ videbimus grãdioꝛa ſuꝑeſſe quẽadmodũ ginch ze
fectiones noſtras qn· que ſunt amoꝛ ſeu mirabilioꝛi mõ cauſa cauſarũ quã in amo cbon
gaudiũ.ſpes ſeu deſideri. compaſſio qug refundauimus tractat. inchoans ſuamab mae 8
ſi mixta.dehinc timoꝛ ſeu metuſ poſtremoa eo traditiõem / vbi et in quo phia ſtenit/nõ AUenu
doloꝛ vel odium. Applicamus inquã iſtꝭ babeus vltra quo ſuũ deduceret ſcrutiniũ gcſun
quinq; vocalibus vt.A.ſignificet amoꝛeʒ Ecce ꝙ pꝛogreſſus ph̊ie fm aplm⁊ ſapien ngnone
gaudioſum. E ſpem ſeu deſideriũ.non vi tem/fit ab eis queviſibilia ſunt ad inuiſibi ,
tutem theologicam. J.vel iota cõpaſſiõe, lisg dei qſi ꝑ ſcalam aliquã.que vbi deficit⸗ uinſelen
O. timoꝛem. A. doloꝛem vel odiũ. ¶ Sic pfpiam ſtare neceſſe eſt. vl in tenebꝛis teme iinnt
ꝑſpicua eſt duplicis metri ſnia ſicomne ca rariam cõcutiendo palpare et errare. Nam ulſſli
ticũ poſſumus ad gamma miſticũ reduce · que ſunt diuine volũtatis ꝓꝛſus liberrime Mmſn
re. ſit illud canticũ veraciter in cordevyłmẽę oſtituta que leges. que tpm pᷣſtitutiones nch
te. aut figuraliter in quibuſiibʒ plalmis in ſolus ille ſcit et cui voluerit reuelare quivo ehn
ſtrumentis ve muſicis.ſicut in ſono tube.· luit et dixit ⁊ facta ſunt. Omittamuslinte/ lbſ
pſalterio et cythara.in tympano et choꝛo: rim verbũ de miſterio beatiſſimetrinitat. Ncan
in coꝛdis et oꝛgano.in cymbalis bũſonan qs enarrauit filius vnigenitus in ſinu pa/ neſae
tibus et iubilationis. Deniq; quomodoli tris qui ſolus nouit que ſunt eius. Süea/ whn
bet. Omnis ſpus laudet dñũm. ¶ Ceteruz mus pᷣterea de ipᷣo verbo dei ꝑ qð facta ſũt ſtand
vis cognoſcitiua rõnalis/miniſtrat qſi lt; omnia. et deamoꝛe pſonali qui eſt ſpũſſan Ppnn
teram canticoꝛdi iuxta meditatões variis ctus quem mutuo cõicat ⁊ ſpirat ſumma li pum
ſm qnas vis affectiua pcipue ſi fuerit fo' beralitate pater et filius. Creaturaꝝ quip nenun
titer habituata/ꝓꝛumpit in voces numero pe ꝓductio qͥd eſt/niſi quedam punctualiſ Omwpoi
ſas affectionũ quinq; pdictarũ eas multi⸗ et vixalicuius momenti cõicatio reſpectu ſokonl
plicando penes graue acutum ſuꝑpacutum cicationis illius infinite que fitin ſpiritu inuohuch
ſurſum ſcqʒ et deoꝛſum ꝑ ſiſtolem ⁊ diaſtolẽ ſancto. Deſinamus inſuꝑ querere ſi conue Ulmnani
quaſi ſine termino. In latitudine pᷣteremn ſe nienter poſſumus de illa trinitate gloꝛio / Mophuſeni
cundũ bꝛeuiatiõem et ꝓlongatiõem.demũ ſiſſima. ponere canticũ ſumme ſuauitatis Uaurinane
in cõiunctione mutua ſupꝛa quã heat fieri et leticie ſicut illic pon imꝰ verbũ numero (mnicgedeit
in muſica ſenſuali:ibi maxima vbi eſtice,/ ſiſſiſſimũ plenũ rõnibus et ideis abſq; ter⸗/ Cdigenſoriss
lo vna vox letantiũ et vnus ardoꝛ ietantiũ mino. Ponimus et amoꝛem iocũdiſſimã Mponſttugtr
¶ Decreuimus adextremuʒ de tot inſtru⸗ ſpm̃ſanctum quo verbũ tendit in patrem 0Phhpnvon
mentis / trium (vt diximus figuras appo: ecpater in verbum tenoꝛe gratiſſimo. Po Us.thiſit
nere.vic; monocoꝛdi iuxta litteramoꝛatio nuntalij hierarchiã ülic vbi pater inqunt (cuonen
nis dñice. et decacoꝛdi ſᷣm alphabetũſim noõ grauali pfectione maioꝛ ſed in ꝑſona/ ſnanntsed
et pater noſter. ⁊litteram.x pceptoꝝ Sca rum oꝛqgine pncipatur. imittam? in iſenmusin
coꝛdũ vero qꝛ duplex habʒ officiũ tãq;dcho i; talia / diuinis theologie ꝑſcrutatoꝛibus (deneo,
rus caſtroꝝ.a.canticũ militare deſcribitur· cũ ocio magno.cũ ingenio clariſſimo.cum ) (Rlunn
cum ſua quadam elucidationeſen canone exercitio diutiſſimo.Nobis ſit hicetnunc ppaunforinche
vt in pꝛioꝛibus. Sed antea migrabimus ſatis de canticis in ceatuna poſitis loqui/ nthettide⸗
tandem duce theologia.poſt theologiaʒ et plus ad deuotionis excitatiõem/q; intelle GSanngtre
phᷣiam ad cantica canticoꝝ ꝓ tertio et fina ctus admiratiõem et eleuatiõem ĩ alta ma⸗ Chnuorn
litthomo pñ̃tis opuſculi de canticis iuxta ieſtatis.ſcientes q; ꝑſcrutatoꝛ maieſtad op ipngen .
ſuume oꝛiginem diſtinctiuo. Pimern ßloꝛia cran nmugline ncceſſe⸗ Nunmnetmn
dT P 11 81— itit homo ad coꝛ altũ/eo amplius exaliabit᷑ ſornaretginn
ł.⸗ C l. omus tertins deus. ¶ Veniamus ad rem noſtram collo iſnne⸗
„ Anticoꝝ diuerſas ſpẽs inueſti⸗ cantes pedem inueſtigatiõis vbi ſtetit phi gecen lce
gauimꝰ p̃m hiſtoꝛiam.pmo quo cepes inquiſitionis.hic autem ſi bñ tene/⸗ liſate
ad cantica ſenſu ꝑceptibilia.de?, mus pes erit in amoꝛe.ſicvt canticum ſua tanmtne
hinc ſᷣm phicam diſciplinã de canticis in generalitate ſumptum deſcribi poteritꝙẽ Z

Hiꝛiginali röne 278

Nann numeroſa vor amoꝛis.vel amo: numero; ſuerunt necnegamus aliqͥ pantium maꝰ⸗
mnmit ſus. vel numerus amoꝛoſt us. G. aditi eſt gis eleuati et diuinitus illuſtrati ſicut Are
halggn de ſpebus amoꝛis poſt dinam. qm vn eſt ſto. ꝙ vltima felicitas hominis cõſiſtitinn
gii naturalis cõuertibilis cũ ente. alter aialis. dei cõtemplatione.nec vt arbitroꝛ ſeqᷓ ſtraſ
igriin 1 alter rõnalis. alter intellectualis.quoꝝ cõ/ ſetamoꝛẽ eius.nihilominus cũ cognouiſ⸗
sſunnn dio naturaq; deſcripta ẽ. Poꝛro de creato ſent deum / non ſicut deũ gloꝛifiauerunt ne
* amoꝛe ſuꝑnaturali/de caritate quã quiha q; grãs egerunt. et qͥd inde ſecutũ fuerit pu
am bet manet in deo er deus in eo. Deamoꝛe det recoꝛdari qd aplus aꝑiat. Amabaãt dei
ininn quoq; nuptiali dei cũ hoiby verbũ nulluz. virtutem / illuſtrantem intellectũ. ſed iam
Wnſſn in quo mñ et ſuꝑ quem fundãtur cantica cã que ſanaret que coꝛrigerʒ q̃ rephẽderet aiß6
uginuſti ticoꝝ q̃ eꝑitalamia noiamus/= canticũ di fectum(dicit Augꝰ)non amabant.¶ Am
endideſea uinale ¶ Erat aũt ab initio pncipal inten plius ipᷣi phᷣi quis aliquẽ hominis amo⸗
nnbi tio facere verbũ cõſonãter ad xpᷣi pabolam rem ad deũ ponerent etdebiiũ ſcirent/nul⸗

de cantico duplici. vno fm ſaltatiõem vel
exultatiõem.altero ſᷣm lamẽtatiõem 7 pla/
ctum et hoc nõ ſeculari ſeupphana vanita⸗/

lo pacto tamen valuerunt attingere vel ſu⸗
ſpicari ꝙ mutua eſſet amicicia pᷣſertim ſpõ
ſalis/dei ad hominẽ.et econtra.qualeʒ no⸗

öſtinnones

hmrnim te ſed xpᷣiana pietate.Coõuerte fideles oon/ bis reuelau it theologia/fundata in carita⸗
mumnsinne/ los ad xpᷣm videbis affirmo tanq; in em te de qua eſt illud Caritate ꝑpetua dilexi te

plari pietatis /ipᷣm duplex hoccantici genꝰ

HNõ enim quilibet amoꝛ dici meretur ami⸗

winſnupe reſonaſſe.nam et exultauit ſpũſctõ rapt' ad cicia ſ̃m philoſophũ.ſed ille quo ſibi mu/⸗
ens Glen vocẽ patris intus ſonãtẽ cũ clamauit.Cõ tuo cõicant et cõniuunt et cõgratulantur⁊
cofnnſt fteoꝛ tibi pr̃ celi ⁊ tere.qꝛ abſcõdiſti heea couniũtur amãtes.quale aliud neq; Pla⸗
nickſpüſin ſapiẽtibo et pꝛudẽtibo.⁊ reuelaſti ea ꝑuulis to dicens deũ nõ miſereri hoibus.nec Are
Tünmnel Ila pater ſic placitũ eſt ante te. Rurſuſita ſto.redemptionis ignoꝛãs miſterium nec
muig lamentatus eſt ⁊ planxit vt cõqᷓreret palã. Aliud omnino ſas habuit ſine fide.¶ Le=E,
manai O vos oẽs qui tranſitis ꝑ viã attendite v· temus nũc decanticis exultationis ⁊ lamæ

bnn dete ſi eſt doloꝛ ſicut doloꝛ meus Talia col tationis aliquid dicere/⸗ qð ſit ſupꝛa nõ cõo⸗

lſpirn ligimus hic duo cantica.vnũ exultationis tma philoſophiã.que duo caãtica notãs qui
ſconne Aliud lamẽtationis. ad qualia/nõ hũit phi diyxit Miam ⁊ iudiciũ cãtabo tibi domie.
goro⸗ loſophia ſerutãdo venire. quoꝝ quodlib; Hecautem eſſe iam tetigimus. vnu nupti
narinans fundatur in amoꝛe.nõ q̃licũq; ſed aritat; ale qð epitalamiũ noĩa tur.aliud repudia⸗
numeao et amicicie deifoꝛmis.ſᷣm oppoſitas tamé tionis repꝛobe qðᷣ infernale dici poterat.
abſchin et diuerſas rões.vna ẽ diuinalis adoptioz Opoꝛtetigitur vt a nuptijs carnalibo figu
ſni e pon ſallo altera repꝛobatioꝛ repudiats ram accipiamus / nõ diſſonũterad aplin/
in ponm NHihil pᷣmo cantico melius.iocũdius.beꝛn qui loquens de coꝛꝑali mrionio Sacfm
iſind⸗d0 tius. Hihil ſecũdo deterius. inſuauius.in⸗ inqᷣt h magnuũ eſt. in xpᷣo dico et eccleſia
umit felicius reꝑitur. Pꝛimũ cecinit Salomj Sunt vero litteraliter tres modi deſpõſa⸗
ſebingonn in canticis. et Dauid pluribo pſalmis.Al tionis. vnus viri cũ libera,. alins viri cũ an
irinm'i terũ Yeremias in trenis.et Jlaias ibi. Cã cilla.tertius viri cĩ dña Altimũ hunc mo
mnumt⸗ tabo dileco meo vbi ð repudio canitᷣſna dũ tenuiſſe vider ſolus Joſeph vir iuſtus
nſmwan goge. ¶ Nuncaſcendat theologia ſupza cum vxoꝛeſua Maria Pꝛimũ legimus in
beenune phiam non inchoans pceſſu ab infimisi Abꝛaam cũ Sara qð quotidianũ eſt. Al⸗
nen r ſtar phie ſed a deo pmo oĩm pꝛincipio.ad terũ ipius eiuſdam cũ Agar ancilla / ſicut i
ſtblc Ae qð attingit vtiq; ꝓceſſus poꝛ phie.Et di / Jacob duplicẽ hunc modü reꝑieſ reſpectu
ianchi camus vltra phᷣiam ꝙ de; ipᷣe tanta pietat ꝭ Tye ⁊ Rachelliberaꝝ.quibadditũ eſt an
ſniun dignatione.tanta caritatis bonitatis q; dd cillarũvtriuſq; cõnubiũ.¶ Aeniamnsad
nicfu latatione/humanam dilerxit natu ra/vt eaz miſteriũ.fignrauit nanq; mr̃ioniũ Ade cd
npluss foꝛmaret ad imaginem et ſimilitudinẽ ſuũ Eua cõſoꝛteꝛ libera cũ adhuc nõ peccaſſet
giugenln qtũs ſui ꝑticeps eſſe poſſet.⁊ ita particeps cõiũctiõem dei cũ aia ſctã.etiã ſi nõ fuiſſet
Froſmnndhn H eidem iungeretur feliciſſimo federe nup incarnano filij dei ſubſecuta. Yigurauit in
isſbifnißil tia li ſicut ſponſa ſponſo ſuo / qua dilectie ſup fm aplin cõiunctoͤem xpi incarnati cG
Genſbitn et caritate / nullã diligibilioꝛem / nullan a eccia cuiuſ aaput eſt et cõſoꝛs in natura Fi
nanm . rioꝛem eſtimarepoteſt coꝛ humanũ ¶Ro. gurauit coiũctõem humanenature cũ deo
npam ree utite u0 e .

Sg ꝛ

De canticorum

in ynitate ſuppoſiti· Figurauitm Augu.
etſequaces cõlunctiõem poꝛtiõis ſuꝑiorꝭ.

quaſi viri.cũ inferioꝛi tanq; mulieris. Fi⸗

urauit iurta metaphoꝛam ſalomonis de

dꝛti muliere cõiunctiõem hoĩs vel ſpiritꝰ
ſapiẽtis cũ legedei vel ſapiẽtie. Sic enilo
quituralibi. DOueſiui ſponſam mihi aſſũe⸗
reeam ubinde mr̃ioniũ Abꝛae⁊ Ja

cob cũ ancillis / notat apłus figuraſſe con?

iunctiõem xpᷣi cũ ſynagoga que generauit
filios in ſeruitute Deniq; matrimoniũ Jo
ſeph cũ Maria certe cũdña que non ab eo

pepit neceam humiliauit/ſed eius cuſtos

ſuit/aptatur cõgrueę cõiunctioni pᷣlati cum
eccia ſua/quã ſpũſſanctus impᷣgnat/nõ ip
ſe qui cuſtos eſt q;uis ſponſus. Emuſ
ecce ſeptem genera ſpũaliũ nuptiarũ de q/

bus non erit dicendũ ꝑ ſingła.grata nihil⸗

ominns eſſet ſpeculatio circa vnũquodq;
genus intuenti:.quo pacto cantica cãtico⸗

rum ſalomonis aptarentur vnicuiq; tãq; i

quidem de cõiunctiõe xpᷣi cũ ſynago
eteri.rurſus cũ eccia noua et libera nec

epithalamio ſaltationis vel exultationis.
1

nõ et naturali.doctoꝛes copioſiſſime diſſe

ruerunt in expoſitionibo canticoꝝ litterali

ter ⁊ allegoꝛice De coniũctione pᷣterea dei
cũ aĩa ᷣm tropologiam nõ ſiluerũt.ſed nec

vſq;quaq; de cõiunctiõe pᷣlati cũ ecciavice
ci cõiugio miſtico qð ſuꝑeſt/ſiqs aperue⸗

igno ꝛamus. Scimus venerabilẽ Richar

dum nõ vnũ nõ alterũ ſed oĩa pene volũi/
na ſua de hoc mr̃ionio ſpũs et aĩe ꝑ miſte⸗
rium compleuiſſe. p̃cipue libꝛo de. cij. pri⸗
archis / ſubtilitate mirabili. cui conſonant
mactatus alij de archa miſtica. deviſionib⸗
Danielis. de exterminatione mali Deniqʒ
totus in iſta verſatus eſt metaphoꝛa/q̃ poꝛ
tionem ſuꝑioꝛẽ virũ et inferioꝛem appella
ret mulierẽ. nec ſiluit ſenſualitatis cõcubi⸗
nas.verũ nõ traduxit ad cantica qð videri
mus ¶ UWiſum eſt tñ mihi nõnun; medi

tanti in ſecreto coꝛdis mei cubiculo/ꝑ no⸗

(es heu pñtis vbiq; calamitatis / poſſefie

ri vt epitalamium diuinale cõſonare mon
ſtraretur huic cõiugio ſpũs et aie / pſertim
in xpᷣo. Rurſus alteri cõnubio ſpũali / ſapi⸗

—

entie diuine create Wbi creato deifoꝛmi

ſicut in exultanti ſpũ Marie potiſſime cõ
Parebe Si pauſemꝰ interea paululũ/de
inc alio velut ſub exoꝛdio naturam epita

cipimus ſenſu

¶ Eeterum de altero dupli

lamij pmo deſignantel. poſtmodũ tẽptabi
mus illud exponere qð nobis meditatõ lo

cuta eſt de Xpo et Maria.qð certatim lau
dant angelici ſpũs.imo quelibet creatura
a quibo vtinã nõ diſcoꝛdet vox noſtra.lauſ

nra.ſtudioſitas noſtra.carmen qͥʒ nrjm qð

ro ludentibꝰ.

Pludenndv d langere cũ pueris in ſoę-

latur / nõ inſuꝑ intelligimus canticum cele
ſte beatitudinis eterne.vbi ꝑfecta ſecuraq;
fruitione nuptiali/felices anime cũ deo to

taliter vniũtur.tranſfoꝛmant᷑ſopiũtur.io⸗
cundant᷑ſed epithalamiũ dicimꝰ hic canti
cum vie / p deſponſatione diuinali que per
grãm hic incipit et in gla cõſumat/autſix

gitur in finem caritat/aĩa ppetuo repudio
cruciatur Ep

ogezcubiſecticdonn ſoai amicicie

ed addit in ꝓpoſito nr̃o/donũ caritatis

gratie viuificans diuinitus aſſimilans et

pficiens.donũ inſuꝑ ſpei tenden tis in cõö/
ſũmatiõem gloꝛie.donũ quoq; cniuſdãʒe⸗
lotipie laudabilis et fidelis q̃ ʒelant ſe mu/
tuo ſponſus etſponſa. Eſt ʒelus amoꝛ ve/
hemens. nõ cõpatiens qualecunq; contra
riũ vel aduerſum fieri tõtra rem dilectam.

Et hoc pᷣſtat fides Eſt igitur epithalamiũ

noſtrũ deſcribere canticũ ſponſi et ſponſe.
fide eacalinte iunctoꝝ ¶ Epithalami
FSalomonis qð cantica canticoꝝ di /
cimus/compoſuiſſe creditur ⁊ tradit᷑ abec

um
deſia rex Salomon / inſpiratus a ſpũſctõ /

tempꝑe quo erat amabilis dño / Guis verba
videantur carnalia:q;nis inſuꝑ auctoꝛ pꝰ

modũ miſerabiliter ⁊ lamentabiliter coꝛru
erit. vt non gloꝛietur ſtulta pᷣſumptio coꝛ/⸗
dis humani /ſi miſteria oĩa cognouerit ꝗq/

lia ſunt in canticis maxima.ſed qͥ gloꝛiat.
in dño gloꝛietur.videat q; necadat. Fiat
ita circa nos o goꝛioſiſſime ſponſe Jeſu⸗/
dum te cogitamus loquimur. extollimus
cũ dilecta ſponſa tua ne qñ cũ illa vaſti ſu /
perba repudiemura regali copula tuu.
Epithalamiũ daturp ſymbola. vtᷣm Au
guſti. deſideret᷑ ardentius. nudetur iocun/
dius.ſpecioſius videatur.nihilominuso/
poꝛtet ſi fructuoſe. ſi ſecure. ſi ſalubꝛiter cãa/

tari debeat/ eleuer ſe mens ad remotion⸗
fantaſie. vbi nõ ſit maſculus neq; lemina

Epithalamium nõ hic ac
ipimusſ. canticũꝓ nuptijs carna
libus / quibo hymeneũ peſſe gẽtilitas fabu

ruciatt. ithalamiũ/pᷣſupponit amo
rem naturalem. aĩalem. rõnalem. dilectio⸗
nem quoq liberaʒz / beniuoletie /ꝛ honeſte

ſcntdecn
fumdepan
gnünoli
bis Mh
hilin
tpo
naef,
miumtep
icſchſel
porgmmp⸗
Nurfeelin,
Peraini
enanicd
ftpotren
eroſuor
gerenen
nhltfni
telgin
weon⸗
Ws
leiß⸗
loſuea
Mcli
Mnen.
äci
in ſjpia
ſoutet
ſfitidecu
ſolatonen.
fuinicon
iche
füncciclt
tibdinoft⸗
indeſaron
Peunims.
deuotise
leroſifue
lspotiö⸗
lurdfonii
ait ac
yabodei
daſenn
epichlani
vodoſupen
guifegr
nisſtis
lihnoni

göfitinner

cungg Ei
diſapglan
Aliusinte

Beliſten

genothot
itlsamnaet
ninint
Minilnyar
Csluai/
Nulix
ntſenna/
mor ve/
Gcondn
Ncun,
iami
ſiaſpoie,
Shidtuni
anticopd/
mhi
wsaſ
oclönn
nſuparane,
Uubllerconn
innan
ren
igoit

— 2

ecdn. N
ſe
gemſee

r,polun
ällavatin
copllafu

Mlel,
,nihlonie

ſlinnni
udmmitt
eles ,

nfnd
bo i

ſicut nec caritas ſexum habet.O poꝛtet ite
rum depuratiõem fieri virtutis appetitiue

quã nulla titillet carnalis ſub carneis ver⸗
bis ↄplacẽtia vel libidinoxia. Oꝑtet ãpliꝰ

hũiliari virtutẽ iraſcibilem. vt nulla ſure⸗
patꝓ cognitis miſterys ſuꝑbia.ſed quãto
maioꝛ eſt hũiliet ſe in omnibꝰ.¶ Ebpitala⸗

mium tẽptatur incaute cãtari ab aia quan
tũcũq; ſeculariter erudita/ſi non fueritlex/
purgata pꝛiusa ſoꝛdibꝰpeccatoꝝ.qð doce
tur fieri in puerbys ſalomonis ſi nõ fuerit
pᷣterea ſurſũ eleuata et illuiata ꝑ ↄteẽptũ ter
renorũ ad qð monet Ecciaſtes. Si nõ fue
rit poſtremo coꝛdialiter affecta ⁊ ꝑfecta ðᷣſi
derio ſuꝑnoꝝ quod q̃ritur ĩ canticoꝝ cãti
& exerceri.Ac ꝑide deſcribitepithalamiũ
tripłr m tres act hierarchi purgar.illũia
re ⁊ ꝑficere. q̃ tria pᷣſtat ſol iuſticie triplici⸗

Epithalamiũ ſalomonis põt inſipiẽs ⁊

lis/iã carni ðᷣſipiẽs et ſãguini/epithalami⸗
um ſapiẽter cũ ſapoꝛe depmere.quo nihil

2 9

ſuauiꝰ et in terris beatiꝰ erit. VUide oꝑa dei
ꝙ fit idẽ canticũ electis in edifficationẽ.cõ
ſolatõnem.et bonũ odoꝛẽ.alys in ſcãdalũ.
ryuinã.cõtradictõnem. et odoꝛis in moꝛtẽ.
B ¶ Epicthalamiũ fit nõ amãtibꝰ oĩo barba

rũ nec ĩtellig bile.fit mala.⁊ carnaliteramã
tibꝰ/in offeſionem et ſcãdalũ.quibꝰ auget᷑

inde furoꝛ igneꝰ. fetoꝛ carneꝰ.iſaciabilis q;

pꝛuritus. Dõð etaie nr̃avł infictis qͥ buſdã
deuotis/ cõꝑtum punitũ q; ꝑ ignẽ fuit.At
uero ſi fuerit deo/ꝓpicio exercitatus hõ ſpũ
alis pati Zᷣina/ſicut de Jerotheo ſuo loqui
tur dyoniſius.ſi fuerit ino e deifoꝛmis⁊ bñ
ignaitꝰ affec.’ſi ſẽtiat diuiſionẽ aie ⁊ ſpũs
a verbo dei fieri.ſi ꝑ multa ꝓbatus multũ
dei ſenſum cõgnouerit.pgat qui hmõi eſt
epithalamiũ frequẽtare.non in delictis et
verbo ſuperbo.ſedinhoc benedicat deum

fr mernn ebꝛiantem eũ talibꝰbo

nis ſuis.¶ Epithalamium eſt quod gma

tici nominant dꝛagma vel dꝛagmaticum.

qðᷣfit inter duos moꝛe dialogi.non qualiſ
cunqʒ.Eſt enim dialogꝰ inter magiſtrũ et
diſcipulum.cui diaſcolicon nomẽ eſt. Eſt
alius inter loquentem et ſuũ interpretem.

Sed iſte tertiusfit inter dilectum ⁊ dilectã

Hii0ginali rone

ter ecurẽs montes nature ſublimis hůane

alalis hõ fideliter admirari ⁊ ſipliciter cre⸗/
der̃ ſʒ non arrogãter ꝑſcrutari qꝛ nibil ꝑicu
loſius.pᷣt homo rõnalis et pficies/illð pie
meditari rumĩatõis typo.ſʒ non exabꝛupto

deuoti.

cũ ppꝛioꝝ celatõe nõim Etpᷣt dꝛagma eẽv
ideclinable neutrũ ł ðcliablłe feminũ ſcðe
decli.lneutꝝ tercie.vt ibi Frequẽtate nob

dulcia cãtica dꝛagmatꝭ. Aidebis ĩ cãtiq cã
ticoꝝ ſic obſeruari vt ſpõſa pᷣloq̃t᷑.ſponſus
reſpõdeat.cõmixtꝭ aliqũ iterrogatiõibꝰ vł
rñſiõibo ſodaliũ ſinę gdoleſeẽtulaꝝ ſiue cu
ſtodũ ſine aicoꝝ ( Epichalamiũ itroduxit

ſpõſã q̃ſi philo captã et in amoꝛatã de ſpõ

ſo ſuo.cuiꝰ aſſidue pꝛeſentiã.verba. plexũ
oculus deſiderat.ſed hoc tamẽ cũ virgiali

pudicicia ⁊ mira grataq; puellari verecun
dia Quid em̃ pcaciꝰ. quid odibiliꝰ.qͥd pũi
bilius in ſpõſa puella.⁊ virgine/ſi vltro ne
dũ rapiat virũ.ſi vel palam petat aut roget
dAad cõſumatiõem oꝑis nuptiarũ.petit tanm
ſignis aliquibocũ pudica circũlocutiõe et

inſinnatione verecũda tꝑs expectãs ⁊ lociu
beneplaciti viri.dũ fuerit introducta ꝑ euz

in mrioniale cubiculũ.nõ iam vt ſponſaꝑp

ſpẽ.ſedvtvxoꝛ ꝑ felicẽ nec ãplius diſſolubi

En rnionem· Xpuha leimũ introduxit
ilocaptũ ſponſa non ſine

ſpöſum tanq; philocaptũ oniin
verecũdia quadã ſi videt᷑ in turba cũ ſpon⸗

ettripudiat feſtinus totus dũ ꝑgit ad eam
dum vult audire vocẽ ſuam:faciem videre

hoſtiũ aperiri.ſe ſequi. Nihilominus erpe
crat hoꝛam venire cubiculi nuptialis/no
lens ante legittimũ tꝑs poſn cognoſcer

nõdum federe cõſumato. ¶ Mabemus ex
iſtis epithalamij notulis/nõ puaʒ (niſi fal
loꝛ)eruditiõem ꝓ cognitiõereliquoꝝ.que

vel illic tradit littera vel gloſa doctoꝛuʒ no
tat. Sed adhuc pauca iungamus/nõ que

dant totũ ſuꝑ cantica cõmentũ.hoceni nõ

eſt pñtis opuſculi/tot metaphoꝛas ſigilla⸗

tĩ aperire / ſatis erit vel vbertim aꝑtas repe

tere.ſat erit aliquas quaſi ſcintillas excute⸗
reꝓ colluſtratione cũ incendio leui coꝛdis
¶ Epithalamiũ eſt canticũ ð amo

re ad amoꝛem.de caritate ad caritatẽ.de di

lectione ad dilectiones ſine fa ntaſia carna

lis ſexus in amante vel amata.Dicetaliqͥſ
hic cõtradictiõem implicari pertermiuos

ſa vel ad ſponſum.querit obinde ſolitudi
nem vt illa blandiatur ꝓſpicit ꝑ cãcellos ?⁊
feneſtrans ʒelans ſcire qd agat ſponſa ſalit

—

MNõne maſculinũ inquiet genus ad maſcu

lum.femininũ ſpectabitad feminam alio

qnin diſtinctio talis qͥd oꝑabit᷑ in articul.

Rurſus ſi qð natũ eſt excarne caro ẽ.ſic
ſilitudo carualis eloquij cauſat/nõne coꝛ/

poꝛeũ fantaſma putandũ eſt VUeꝝ attẽdat

Bg 3

qniſic opponit/dictum hoc vltimuʒz retoꝛ

queri ꝓ nobis. Nam poteſt oculus ratiõis
et intellectus/ex fantaſmatibo vtiq; coꝛ poęꝛ
reis/ſpẽs elicere et ſodere ſpũales ꝑ qs itel
ligit ea que ſunt ſpũs.qui teſte xpᷣo carnem

et oſſa nõ habent nec eoꝝ ſimilitudinẽ. ſed

qð natum eſt ex tali ſpũ/ſpñs eſt. Videre

eſt pinde rem eandem pᷣcipue ſpũalem reci
pere quelibet articulũ.Exemplũ de ſpuͦſã⸗
cto quo nihil indubitabilius et ſine ſexu.
latine hic dicitur ſpũs.hec caritas vel ſpi⸗
ratio paſſiua vel gracia.et hoc flamẽ.bebꝛa
ice hec ruha.grece bec neuma vel cariſma.
Deniq; deus ſi ꝑ Iſaiam ſponſum et ſpõ⸗
ſam ſe virum et mulierem que matricẽ etiã
habeat / cõfitetur. Ita demũ dat intelligi ſe
p naturam neutram eſſe.ꝑ metaphoꝛaʒ ap
ponitur vterq;.niſi foꝛte qͥs ita deſipuerit.
vt hermofrodita ꝓ duplici ſexu monſtruo
ſo q; credatur.

ſexu carnis.ſed qm eſt potentie maioꝛis ſa
pientie darioꝛis.influentie potioꝛis. Uo
cat alterum amoꝛem vt ſponſam.nõ ꝓpter
debilitatem ſexus que nò eſt. exempli gra.
in ſapientia increata nec creata:ſed ob quã
dam fecunditatem. venuſtatem iocundita
tem allectiuam.quibo ſolʒ mulieri eminere

ſibi quaſq; tribuit ſapientia. Ego inquit

mater pulcre dilectionis cũ alijs ſonanti⸗
bus ad pᷣdicta.Deſerat igitur mens /epita
lamiũ canens:palliũ metaphoꝛaꝝ foꝛis.
et nudam caritatem vel amoꝛem introdu⸗
cat.alioquin ſi neſcierit ſe non idonenum.
qui cantet epithalamiũ fateatur. pita
lamium /pꝛie eſt in via nõ in termino.iĩde
ſponſatione nõ in cõſumato cõnubio.Cõ
cluditur ex pᷣmiſſis hecepithalamij nr̃i cõ
ditio.que cõſquenter infert epithalamiuʒ/
non reqrere confirmatũ amoꝛem vel cari⸗
tatem. Ac ꝑinde datur intelligi ꝙ exultatõ

epithalamij/compatitur ſecũ lamentatio /⸗

nem et planctum non minus aliqũ q; ele/
giacum carmẽ. in amoꝛe camale quod ele⸗
giacum a miſeria noĩatur.qꝛ ĩ litoꝛe q̊t cõ:
che/tot ſunt in amoꝛe doloꝛes.ait vnus.in
ſanos amoꝛes docere ſe ꝑ artem iactans.
¶ Epithalamiũ ſalomonis eapbat q̃ mox
minntulimus. licʒ in amoꝛe diuino videri poſ
ſint indigna. Et quidẽ de ſaltatione et ex/⸗

ultltationede tripudio geſticnti gaudio.nul

lus vel ambigit vel malefert ſi ſint in amo⸗

trediuinali. Atuero vis in ſponſa audirela

an pithalamiũ vocat alte,/
rum amoꝛem tanq; virũ et ſponſum.nõ ꝓ

in agrum.

mentationem et planctum. Filie hieruſal?
nunciate dilecto/qꝛ amoꝛe langueo.Et ite
rum. Percuſſerunt meet vulnerauerũt me

Quid poꝛro totus iſte circuitus inquiren

do dilectum ſonat /niſi ſuſpiria gemitus et
luctum.Vis et hoc audire qð ampliuſ mi

renis in dileco. Aulneraſti inquit coꝛ me
um ſoꝛoꝛ mea ſponſa. Ceterũ dum clamat
ad hoſtium foꝛis. Caput meũ inquit ple⸗

num eſt roꝛe.et cincinni mei guttis nocti /
um/ſe pati frigus iniurias q; aeris nonne

plangit: Chirpalami canticum nõ red
dit cantantẽ beatũ / niſi tantum in ſpe.a qᷓ
tẽ vt multi põt excidere.Hinceſt ꝓfecto la
me ntatio qñq; nõ equabilis ñ enarrablis
vlli ꝓpter timoꝛẽ repudij dũ tꝑs aduenerit
cubiculi.Neqñ foꝛtedicat᷑ illð ei ꝑabolicũ
de fatuis virginibus imparatꝭ.et clauſa ia
nua petentibus introitum. Neſcio te.O vᷣ
bum durum et aſperum. O diſcidiũ ſolavł
leui ſuſpitione recogitatũ/ amanti ſponſe
non kranamn C.z. pitbalaminngita cu
rat aut petit/mutuas hic in via conſolatio
nes amoꝛis/qu in ad cubiculũ eternitatis
plus anhelet. Colligitur ex fine canticoꝛũ
vt ſponſa monita ꝑ ſponſum. Que habi⸗
tas inquit ĩ hoꝛtiſamici auſcultant.facime
audire vocem tuam.Jlico reſpondit. Fu⸗

ge dilecte mi ſuꝑ montes aromatũ Quisa

micum talem et taliter velle crederet ſpon⸗

ſum fugere nec ſecum eſſe. Deſiderabat cu

biculum quale non erat ĩ hoꝛtis/ necĩ ami

coꝛum turbis.ĩmo ſurſum ſuꝑ monteſ aro

matum quo fugere ſponſum petit/quoniã

illuc ſe rrabendam mox ſperabat mplius

et ſi ſponſa delicioſa cupiebat ocium cum

ſponſo. ſciens tamen voluntatem ſuam e⸗
ſe de cura qñq; ꝓximoꝝ /pᷣponebat ſui ſpõ

ſi voluntatem Aeni dilecte mi egrediamur
grum coõmoꝛemur in villis. ¶ Epitha
laminm tradit multis ſub metaphoꝛis et

circumlocutioniba ſponſamallogul ſpon

ſum ꝓ conſolationiborecipiendiſ hic ab eo
Audis quemadmodũ petit oſculũ nũcam
plexum.nunc trahi poſt ſe.nunc fulciri flo

ribus et ſtipari malis. et ita de reliqs Cur

—

ita plane/qm̃ amoꝛ ocioſus eſſe nequit Jg

rit intima coꝛdis amici penetrare Naʒ ſpi
ritus quidem eſt qui ſcrutatur pfunda/q
raptum facit et extaſim in amatum. Rurſ⸗
amica quaſi lilium inter ſpinas poſuum ſi

ptectionem / liconſolationem / ſirecreatio /

ð

einnnont
iade⸗
Ponnösfi
mngance
Pinafoun
denengar
zporio
irweice
Wönen⸗
N
gocſc
ſodel
Mnudi
ſoꝛiun
umi.
yre role
locluu,
nuũpoten.
camad
Lomoꝛent
minus vice
lanihadi
ſpöſaſua
Alibiiure
giuſint
tatempas
appelamn
ſins uit
laöam
ceneg.
ſis iteine
Anpliuonen
Wodoboꝛ.
Nmupßique
nnocſ
ohtumifui
ſalhannt
Exno vtdol
famengn
fönisſape
naturepnni
aa maneſa

Eauchp

nem queſierit in dilecto/ nemo rẽe mirabit
neq; iam a deoꝓ ſeq;tum ꝓ amici dilectio
ne Tetetur coꝛ meũ inquit.cõſidera finem

vt timeat nomen tuum vt ſq; in amoꝛe ſuo

foꝛtioꝛi ſtabilitate ſubſiſtat. Nam delecta⸗
tio tenet oꝑantem in oꝑatione dicit Areſt.
cũ exꝑientia.¶ Epithalamium nemo põt
ꝑfectum cognoſcere ſine triplici theologia
ſymbolica ſcʒ; ꝓpꝛia et miſtica Harum quꝗ
libet tradit dyoni. Sed ſymbolicam ſuã
latininon habent / niſi ꝙ guſtü eius dedit
vlti. ca.de ce. hierarchia tradens intellectũ
locutiõis figuralis.q̃m ſcriptura ſacra trãſ
fert ad angelos ꝙ elati ſunt.ꝙ armati.ꝙ lu
mina ferunt cũ ceteris. Sic in epla qdam
de menſa ſapiẽtie. Sparſim vero tam ipᷣe

qᷓ; noſtri ſcripture gloſatoꝛes exponũt hu⸗

iuſmodi ſymbola qᷓ deo tribnũtur/ꝑ ſimili
tudinem ad coꝛꝑalia/qualiter fit in hoc to
to canticoꝝ libꝛo.nunc de oſculis oꝛisdei
quid ſit.nunc de vberibo/de capite / de ocu⸗
lis/de ligua / de genna ela vniuerſuʒ qðᷣ
enudliare ꝑ omnia/nõ eſt pᷣ
ſeoꝛſum poterit foꝛſan dari.ſicut de theolo

gia miſtica que pꝛoꝛſus eſt neceſſaria can/

tfare volenti ꝑ amoꝛem duplex opuſculum
hoc illud pꝛactice tradidimꝰ. ¶ Epithala
miũ poterat ꝑ theologiam ſymbolicã ⁊ mi
ſticam ad quodlibet genus mr̃ionij cũ ðo
ꝑ amoꝛem ſpũaliter adaptari noĩatim vbi
minus videret᷑ ad xpᷣi ſpũm etad aĩiam ſuã
tanq; ad virum deſponſatum cuʒ muliere
ſpõſa ſua.Sunt hic multa ſupponenda q̃
alibi iuxta cõem theologie ſententiam/tra
dita ſunt.¶ Vnũ eſt ꝙ in xpᷣo ᷣm humani
catem / pars ſeu poꝛtio rõnis ſuꝑioꝛ quã h̊
appellamuſſpm̃ (ne cõtrouerſia ſit de noĩe
finis fuit ab inſtanti ↄceptionis plene be
ta.quẽadmodũ et nũc eſt et erit in ſecula.p
pterea neq; doluit neq; timuit neq; ſꝑauit

ſpũs iſte in eterna beatitudine vbi nõ erit

amplius neq; luctus neq; clamoꝛ / ſed nec
vllus doloꝛ. ¶ Supponimus pᷣterea ꝙ a
nima xpᷣi que noĩatur hic iferioꝛ poꝛtio rõ⸗
nis/q́;uis eſſet eadẽ res eſſentialiter cũ ſpũ
non tamẽ fuit tunc in rermino beatitudis:
ſed habuit ſtatũ vie/ſubiecta paſſionibus
exñs/vt doloꝛi/timoꝛi/pauoꝛi cũ ceterꝭ.ita
tamen ꝙ nulla paſſio pᷣueniebat iudicium
rõnis ſuꝑioꝛis minus q; in adam ꝓ ſtatu
nature pmitus inſtitute.ſicut et de benedi
cta matre ſua fuiſſecõfitemur. (Aaicim⸗
aĩia xpᷣiꝓ ſuis qͥdem peccatis nõ doluit q̃ᷓ

entis opuſculi

non habuit.ſed p noſtris generaliterqᷓ ad
ſufficientiam deletionis.ſed quo ad effica

ciam ꝓ ſolis electis membꝛis ſuis.Cũ igi⸗

tur eſſet aĩe xpᷣiad ſuũ ſpm̃ naturalis ſimłꝛ
diuinalis cõuerſio ſicut cõtra:cõcludit ſta⸗
tim ꝑſpicax ſpeculatio/ꝙ ania petebat cre⸗
bꝛo cõſolatiõem ſpũſſancti.nũc cõtra dolo
res ex obiectis rerum cõtriſtantiũ ſenſuali

ter et ꝑ realem applicatiõem inverberibus

fame ſiti frigoꝛe.nũc aliqñ cõtra res appꝛe

bhenſas intẽtionabiliter cõtriſtatiõem affe⸗

rentes cuius peccata erant aliena q̃ ꝑ com/
paſſionem ſua fecerat. ¶ Eleuet igit ſe piꝰ
animus in cõtemplatione Jeſu xpᷣi in lũie
fidei et euãgelice narrationis. Conſideret
deuota pietate animam hanc ſponſam ſpi
ritus impaſſibilis paſſibilem et crebꝛo pa

tientem. ſi p cõſolatione dilecrina ſuſpira⸗
bat ad ſpm̃.Oſculetur me oſculo oꝛis ſui

cũ multis ſiłlibus cõſolationis refrigeriuʒ

ſonantibo vt illud noĩatim Quis det mihi

te frẽm meũ ſugentemvbera matris meevt
inueniam te ſolum foꝛis et deoſculer te ⁊ iã
me nemo deſpiciat. Quid ſonabat hec op⸗
tabunda petitio ſi ſpm̃ cõſideres lac beati⸗
tudinis toto oꝛe.tota ſecuritate.totadilecti

one ſugentem ab vberib cõſolantis diui /

nitatis tanq; matris ſentiens aĩam ad illũ
felicitatis ſtatum.quẽ nõdum acceꝑat ſu⸗
ſperantem hec dicere. Dicebat xpᷣus ꝓ hac
aia ſua/quã ponere et reſumere fas hẽbat:
Baptiſmo habeo baptiſari erquõ coartoꝛ
donec impleatur,que rõ ſciebat nimirum
gloꝛifificatiõem aĩe ſubſecuturam/moxiba
ptiſmũ moꝛtis ⁊ amplexu nõ amplius diſ⸗
ſolubili gauiſuram cũ ſpũ. ¶ Epithalami
um traduci poterat ad deſponſatiõem ſpi⸗
ritus exultantis marie/cũ pientia ſei no
abſq; tropicoꝝ cognitione ſermonũ ꝑ the⸗

ologiam ſymbolicam et anagogiarũ ꝑ my

ſticam.Gloꝛiat᷑ ſapia/delicias ſuas eſſe cũ
filijs hoĩm.nullã vero repperit ſapĩa delici
as ſuas cum qua amplius inueniret q; cuʒ
beatiſſimarũ beatiſſima ⁊ deifoꝛmi maria
querebat hic cõplecti iu via ſpm̃ marie.iũ⸗
gere ſecũ oſcula ꝑ oꝑationes inſpiratiões
qʒ virtutũ donoꝝ beatitudinũ q; ſingula⸗
rũ ſ̊ ſpe certa fruitionis iocũdiſſime ac in
diſſolubilis in eternitate.vbi ſuo ſpũi duz
aſcendit obuiauit q̃ſi mater honoꝛificata⁊
AAnnmaiguner ſua ſuſcepit illũ.

uid poꝛro dicemus de cõiugio ſpũs

deifoꝛmis beate virginis/cum ancilla ſen⸗
SBg 4

V
7

De rõne canticorum

ſualitate ſua / ſub typo vel agar vel baleet
ʒelte. None ſenſualitas generare dz ſpui p⸗

lem virtutum maxime moꝛaliũ quaſi i ſer⸗
uitute. Neq; enim habetlibertatem eſſenii

ritu. up his itaq; cõiugijs in eade ꝑ/

ſona humana / grande ſuentiũ eſt apud ex

poſitoꝛes canticoꝝ.qui de ceteris miſticis
plurima diſſeruerunt. Gꝛeget Beda deec

cleſia et xpᷣo.Nicolaꝰdelyꝛa de ſynagoga?

deo. Bern. de aĩa et verbo et aliqua de hũa

na natura ad filij ſuppoſuũ.G.pariſieñ.ð

vtriſq; ꝑ declarationes et diſtinctiões ma
iſtrales ꝑ quales ve fertar ſanctus ho.
ic inceſſit diſtinguendo multiplex oſcłIm
mulciplex vber.et oleum ⁊ vngentum.⁊ ita
de reliquis que dilatant materiam. Oꝛige

nem non habemus quẽ Hiero.in hocope

re teſtatur.nedũ alios viciſſe.ſed ſcißm.
eterũ dematrimonio pᷣlati cum eccle⸗
ia domina ſua quã fecundat ſpũſſanctꝰ et
ipᷣe cuſtos eſt eius typo Joſeph ad Mari
am. Rurſus de cõiunctione angelice natu

re cũ deo non legimus expoſita hic ꝑ cõte⸗

xta ſeriem cantica. Wani pᷣterea ꝙ amo⸗
ris lingua (Bernardo teſte)barbara eſt nõ
amantibus.ſed qualis eſt pꝛecoꝛ amanti/
bus:ſane difficilis cognitu ꝑ hec cantica.
ſi non eam efferat familiarem diuturna cõ

uerſatio. Occultat eni ſe ſub enigmatibus

et figuris loquitur ꝑ interiectões voce nũc
incognita.nũc interrupta.nũc de rpete ab
hoc in alterum.quaſi ſine lege vel oꝛdis vł
ꝓpoſiti tenacis vel ſequele ſemet tranſtfert
qñqʒ variatis verbis ſenſum retinet eun⸗
gem. aliqñ ſenſus plurimos vnico vᷣbo cõ
cludit.¶ Deterret nos hec cõſideratio ple
nioꝛem de canticis canticoꝝ temptare ſer⸗
monem in hoc opuſculo tertie ꝑtitionis.qᷓ
theologia poſt hiſtoꝛiam⁊ phiq aſſumpſit
oꝛiginem cantici diuinalis incaritate radi
cati non cõpletam dare cognitiõem. q̃ nec
magnis voluminibꝰ expletur.addito ꝙ vn
ctio plus in hoc docet qᷓ; lectio.plus deuo⸗
tio q;; demonſtratio/plus deſideriũ feruẽs
in affectu/q; ſtudiũ vehemens in intellcũ/
qᷓ;uis vt pᷣnotauimus/aſſidua dinturnaq;
meditatio ſit neceſſaria.que valefiat ceter

omnibo cunis / impleat illud. Uacateꝛ vide

te Et iterum. Guſtate et videte.ducat aiam
opoꝛtet deus in ſolitudinem vt ibi loquat᷑
ad coꝛ eius ⁊ lactet eam et impleat ſolatio
cum germine ſctõ. ¶ Loncludentes ad eʒ

aliter. ſed ualem dũtaxat ſibi cõicata ſpi /

tremum dicamus ꝙ in amoꝛis hoc cãtico

et exercitio/ſupꝛa quodlihet aliud verſat᷑lu

ſus noſter ꝑabolicus pneroꝝ in foꝛo.qui.
nũc ad ſaltum.nũc inducit ad lamentum.
Pꝛimũ ſub cõſũmandi ſpe cõiugij in glo⸗
ria.Alterum ſub foꝛmidine ꝑennalis rmpu

dij.vt exultatio ſit cũ tremoꝛe. Plãe timoꝛ:
inſtar coꝛde ſonãtis vbi coꝛ viciſſim ſpe di
latatur/mox timoꝛe conſtringitur. ( BHoc
autem agere eo facilius philocaptus in a⸗

moꝛe dei quo(ad exemplum amoꝛoſiſſimi
Auguſtini)altius miſteria diuinitatis⁊ fa

miliarius miſeriam humane fragilitatꝭ fu

erit ꝑſcrutatus.dum neſcit homo q̃ diſtri⸗

de genen ndicet ence and fine termi⸗

netur Ve etiam laudabili vite hominuʒ ſi

ſemota pietate iudicetur. Hinc Auguſtio
fuerunt pfundiſſime ꝓ pia matre lacrime.

Hinc ſibi iam ſeni fuerunt lacrime panes
die ac nocte.amariſſimam quoq; legit᷑⁊ lu
gubꝛem ſp ceteris ſue ſenectutis iam pene
extremam duxiſſe vitam. ¶ Crediderit ali

quis foꝛſan hoc Anguſtino ꝓpter obſidio⸗

nem ꝓpꝛie ciuitatis eueniſſe/multo ampliꝰ
ꝓpter iudicioꝝ dei foꝛmidinem anxiebatur
arbitroꝛ.ſciens nõ magnũ eſſe ſi cadunt pe
ritura menia.et ſumoꝛiũtur moꝛituri.con⸗
ſiderabat ꝙ leticie⁊ miſticie ꝓ tpalibꝰvaue
ſunt et nihil ſi cõferantur eternis. Eratnt

hilominus in pacementis/amaritudo ſua

amariſſima in fũma deſperatiõe ſũme ſpe⸗
rans.¶ Poſſet ex pᷣmiſſis gamma miſticũ
quod in quinq; voces affectuũ ſᷣm quinq;
vocales litterarũ alibidiuiſimuſ/ad tres re
duci velut in trigono ſeu in tricoꝛdo ad ex

emplar aliqð beatiſſime trinitatis Cimoꝛ

cũ meſticia oꝛiens ex cõſideratione patris

repꝛobantis. Spes cũ leticia ex cõſiderati

one verbi redimentis. Pietas ſeu compai
ſio ſuret alioꝝ ex cõſideratione ſpũſſancti
ſubinde cõſolantis. Vñ verſus. Spes ti⸗
moꝛ et pietas reſonant in carmine coꝛdis.
Tres et ad has voces gamma referto no⸗
uum.Datſpes diſcantum mollem.tremoꝛ
eſt tenoꝛ atq;. Vt cõtratenoꝛ eſt compatièi
pietas. Coꝛ aſſidue coꝛdas f'mphonia cõ
coꝛs.Huic fit ei q; choꝛus cõcinit angelicꝰ
Ita tandem optet gaudere cum gaudenti⸗
dus /et flere cũ flentibus.ſi nõ voluerimus
impꝛoperiũ ferre quale notauit xpᷣs aduer
ſus repꝛobam iudeoꝝ generatiõem ſub ꝑa

bola pueroꝝ in foꝛo clamantium.Cecini⸗

mus vobis nec ſaltaſtis.lamentauimꝰ nec

opein
uia
fenonx
lumpon
m
Atgai⸗
Mm
c
iüſinn
endiandi
Qubn⸗
lideidet
teminue
Corhoſtn

namooſſiin
dininitnnorſ
efiglingfi
vonoädiſn
nofneten
ebonin
ine ugufi⸗
hnunrtlammne,
Wnme panes
noclegkrlu
s un pene
Trdantil
rrobſco⸗
nuupanpis
Utitnmnr
nme
MNͤ
bvwe
Srund
mdoſua
ſüweſde⸗
mamichch
fmapinq
Waoosre
cOnGo 0
ntis Tine
Mone puns
uercöſtdeni
nsſenloni
neſpiſngi
ſs Iychi
minecondis
muretmo non
nolen enan
nckanpni
8ffnphonic
ccnuangel
unn tnn
nörolnmm
Nuuierßs
Cnnönſiſ
nmim an

ticoꝛdo

De canticoꝛdo

SPuſculum iſtud de canticoꝛdo
id eſt de cantico coꝛdis hʒ tres
thomos.i.diuiſiones vel tonos
oncipales cum notis et notulis
Note ſunt conſiderationes ſpeciales. No/
tule vero particule ſingulares ¶ Pꝛimus
tomus continet phemium cum deſignatio
ne quale fuiſſet monocoꝛdum in ſtatu ino⸗
centie.et quale eſt in ſtatu virtutis ꝑfcẽ vtĩ
Chriſto fuit et Maria ꝑ nouem notulas.
Ponit vlterius differentias cantici coꝛdiſ
ad canticum oꝛis/cumdiſtinctione canti⸗
ci noui hominis ad veterem ꝑ.x.notas ſeu
notulas. Ponit conſequẽter dubitatiões
multas circa pᷣſentia quę ſęluuntur ꝑ reli⸗
quas.xxxiiij.notulas ¶Secundus tomꝰ
deducit pncipaliter ꝙ eſt ponendum can⸗
ticoꝛdũ docens quid ſit deſcriptiue.⁊ quẽ⸗
admodũ habere debet ſuum gamma.et q̃li
ter fuit in chꝛiſto ⁊ maria.Continet.xij.no

dn dii.
C(ecũdũ opuſculũ

tas ſᷣm cõſiderationes totidem ſpãles pn⸗

cipales et in vniuerſo notulas.xviij.ſingu
lares ¶ Tertius tomus inſtituit nõ abſq;

circuitũ qualiter gamma foꝛmetur pꝛo cã⸗
ticoꝛdo continens notas et notulaſ:/que ſe
legentibus offerunt ſatis plane.

Chomus pꝛunus

Eati qui audiunt verbum dei⁊
cuſtodiunt illud. Verbum ha/⸗
bituri de canticis per theoꝛiam
et pꝛaxim. Modo pcipue de cã⸗
quod eſt verbum dei in coꝛdibus
noſtris.Quale potuimus exoꝛdium cõue
nientius aſſumere/qᷓ; a verbo verbi dei/q;
a pꝛiincipio de pꝛincipio/q; a dei ſapiẽtia
ꝑ quã condita ſunt omuia et ſine qua face
re non poſſumus quicqᷓ;. Que ludẽs erat

cum patre/dum cuncta componeret cũ ip⸗

ſum laudarent aſtra matutina Hec eſt ſapi
entia quã auris bona audiet cum omni cõ
cupiſcentia.Aperiat igituraures noſtras
ſonet et expediat verbum dei cuius totienſ
iſta fuit exhoꝛtatio.Qui habet aures audi

engdi audiat. Auris itaq; coꝛdis intelligẽs

Quib non aꝑtis/ſumus(iuxta ꝓuerbiũ)
Aſinus ad lvꝛam.qꝛ nullã in armonia ver

bi dei dulcioꝛem ſuꝑ mel et fauum ſuauita

tem inueniemus. Poxr ſi repletum fuerit

coꝛ noſtrum verbo dei.fiet quod ab ee dici

tur. Ex abundantia coꝛdis os loquit᷑ abũ
det igitur bone Jeſu cuiuſos hicloquitur
et eructat coꝛ iſtud verbum bonum. Abũ⸗
det igitur obſecro ſpũs tuus bonꝰ in pau⸗

perculo coꝛde meo et impleat illud vt der̃

ſermo in aptioue oꝛis mei:⁊ ſemper ſit lauſ
tua in oꝛe meo.compleatur in me monitio
tube apoſtolice/que afflatu tuo abũdaterĩ
pleta/ nobis omnibus inſonuit et cecinit
hoꝛtans docens et interpᷣtans verbum xpᷣi
git. Habitet in vobis abundanter in om̃i
ſapientia cõmonentes et docentes voſmet

ipos in pſalmis et himnis etcanticis ſpũa

libus in gratia cantantes in coꝛdibo veſtr⸗

domino. O verbuz chꝛiſti. imo verbü xpᷣs
quod erat in pncipio apud deuʒ et de? erat

verbum. et verbum caro factum eſt. VNeni
domine Jeſu hahites in coꝛde abundãuter
et ſi non in in omni ſapientia ſaltem per fi

dem que ꝑ dilectiõem operetur.vt docere ?

cõmonere valeam me pmitus.deindepꝛo⸗
ximos meos filios tuos / in pſalmis / et de
pſalmis himnis et canticis ſpũalibuſ.vt ſi
mus in gratia cantantes tibi dño in coꝛdi
bus noſtris et gratias agentes ꝓ omnibuſ
tibi et patri. Cantet ecce qnotidie vocib

crebꝛis vehementer auribo noſtris ſpiriꝰ

tuus bonus ꝑ oꝛa ꝓpharum tua oꝛgana ꝑ
ſonans. Can.do.can.no.Errurſus. Can
tate et exul.⁊ pſallite.Et iteꝝ. Pſallite deo
nf̃o pſallite.pſallite regi noſtro pſallite.
Quoniam rexois ter.deus pſal.ſapi. Hec
auteʒz exhoꝛtatio milies repetita/nullo mo
do pꝛoꝛſus exequi poterit os noſtrũ niſi pᷣ
mitus impletis coꝛdibus veſtris. Quoni⸗
am ec abundantia coꝛdis os loquit᷑ in can
ticis. Quãfelix illa ciuitas in qua iugis ſo
lennitas vbi vna vox letantiium et vn? ar⸗
doꝛ coꝛdium que plena modulisi in laude
et canoꝛe iubilo.vacat.videt.amat.cantat
in e ernum pleno coꝛde toto oꝛe. elix ni⸗
hilominus homo qui factus eſt rectus. ſi
non immiſcuiſſet ſe peccando queſtionib⸗
infinitis.non de paradiſo voluptatis ⁊ cã⸗

ticis angeloꝛum detruſus eſſet in valleʒ la

crimarum in ve lamentationis et planctũ

ODui iam compatus iumentis inſipienti⸗

bus et ſurdioꝛ illis factus.coꝛ fere ſicut na
buchodonoſoꝛ habet vt audiens nõ audi
at et intelligens nõ intelligat. ¶ Yoꝛmaue
rat itaq; dei ſapia ad ſiłitudinẽ maiorꝭ mũ
di coꝛꝑalis/coꝛpus hoĩs.in cuiꝰ medio po

ſuit coꝛ inſtar ſol in celo. Copongeratis

6 2

M

79

tanq; inſtrumentum vel oꝛganum muſicũ

temꝑatiſſime concoꝛdatũ.in quo et ꝑ qð
ſpũs humanus tunc vtiq; pſallendi ꝑitiſ⸗

ſimus / vtpote plenus verbo dei/cãtabat io

cundiſſima cantica ſyon celeſt hierłm.nec
erat diſſonũ quicq;/in pulcerrimã oĩa con

ſonabant melodiam.quoniãa nihil erat vt

hic et nunc obuiã rõni ſub cuius imꝑio cũ
cta erant.quẽadmodũ poſtea fuit in oꝛga⸗
no coꝛpis beati illiuſ de quo mulier quedã
excollens vocem de turba dixit Beatꝰ ven

ter qui te poꝛtauit. Beatus ꝓfecto quia ꝑ

omnia ſubditus erat verbo dei cõcoꝛſ quo
q; rationi. concoꝛs inſuꝑ ſine diſſidẽtia ſi/
bij St gonenne hanc ineſle debere
cõſonantiam humano coꝛdi phantes ali⸗/
qui ſicut Areſto.tradit:q; in virtuoſo om/⸗

nia cõſonantrõni. Quid autem magis ho

mini ꝓpꝛiũ eſſe debet q ratio qᷓ́; viuere con
ſequenter ſᷣmeam et eidem cõſonare. Pu /
to autẽ nullũ talẽ inuenerat Areſto.virtuo

ſum.vbi non frequentius diſſonaret vetuſ

homo/rationi coꝛpus vicq; moꝛtis buius.
ſed ita voluit non quales videbat.ſed qua
les eſſe debere cenſebat phs iſte clariſſimꝰ
deſcribere dũ felicitatem venatur humana
natura. bere nullus vnq; phantium
et ꝑſcrutatoꝝ ſeculi potuit attingere vnde
eſſet diſſonantia talis in hoĩe/quã heu co⸗/

gimur ſentiendo fateri.ſola figes/hanc ex

Feccnr pmoꝝ parentũ veniſſe reuelat. Et
ocalecro duoꝝ modoꝝ ponitur a ſanctis

Vnus eſt ꝙ iuſticia oꝛiginalis erat inte/

gritas inſtitute nature humanea deo.cui?
ꝑfecta ſunt opera.qui anime ĩmoꝛtali coꝛ⸗
pus aptauerat potens non moꝛi.⁊ per con
temperans rationi. Ponũtalij iuſticiã oꝛi

ginalè fuiſſe habitum quendã additũ.quo

fieqat talis coaptatio ad rationẽ q;diu ra⸗
tio ſubdita eſſet deo qua iuſticia ſublata

ſenſus velut effrenes abſq; retinaculo pꝛu

erunt in obiecta ſua ſpꝛetonec expectato re
gimine rõnis. ¶ Grandis apta eſt conqui
ſitionis tam phᷣice qᷓ; theologice materia.
ſed ad rẽ quã attendimus accedat pꝛotinꝰ
coꝛ noſtrũ et os noſtrũ.tradere ſcʒ noticiaʒ
cauticoꝛdi.i.cantici oꝛdis vnde pcedit cã
ticum oꝛis.quoꝝ differentias ad inuicem
pᷣmo ſi notanerimꝰ patebit quidditas ſeu
natura citius vtriuſq; quomõ pᷣterea vᷣbũ
eiä rdtaribdis coꝛdiſ os
loquitur et cantat ¶ Canticũ oꝛis.eſt vox
ſenſibilis numeroſa.ab auditu exterioꝛiꝓ

pꝛie ꝑceptibilis ponitnrvox p genere/a nu

meroſa iungitur.quaſi ꝓ differeutia ad vo
ces.nullã habentes numeroſam ꝓpoꝛtiõeʒ
Adtditur tertia clauſula ꝓpter voces coꝛdia

les intrinſecas et intellectuales.que ꝑcipi /

untur anre coꝛdis vel intellectus put ſcrip
turis ſacris et phicis/locutioniba trahi po
teſt. Habemns ſic pᷣmã pᷣcipuã differentiã

ſa/ab auditu ſolo interioꝛi ꝓpꝛie pceptibił⸗
Canticũ oꝛis/cõuenit alalibus pᷣſertim
aib in quibo numeroſavox inuenitur.ab
anditu exterioꝛi ꝓpꝛie ꝑceptibilis Teſtat h̊

philomena/hocalauda/hoccarduellꝰ hoc

turtur et yꝛũdo/cygnus etalia multa. Col
ligimꝰ hic ſcõam dꝛiaʒ a cãtico coꝛdis ma/⸗
xime rõnalis ⁊ humani.deq̊ pñs eſt inqui
ſitio. Añ q́;uis in auiba concinentiboſi cui
q; ſuũ coꝛ ſit et imaginatio quedã ſen fan/
taſiatio numeroſa/que ſe monſtratexteriꝰ/
it deniq; multiplex paſſio. nihilominꝰ ad

canticũ noſtrum coꝛdis ſiue canticoꝛdum

nõ attingunt.Hic aſpicimus ꝙ paſſiones
et ſenſus ſunt in irrõnabilibo determinate
p obiecta ſua/⁊ vnifoꝛmiter oꝑatqdᷣlibetĩ
diuiduũ ſueſpẽi. Nõ ei cãtat alitervna phi
lomena q; alia.ſic necaliter facit nidũ ſuũ/
Secꝰ ĩ hoĩecuiꝰrõ nõ eſt ad vanũ limita/
ta.vñ tãta varietas in hũanis oꝛit᷑ Nã qð
eſt ſparſum ꝑ induſtrias ſinglłares in bꝛu:
tis.rõ colligit in ſe totũ nticũ oꝛis pᷣt
ab altero cognoſci ⁊ ꝑcipi ⁊ iudicari. Can
ticũ vo coꝛdis/ſolus ille qͥ erit innoteſcere

mediate vel imediate YFacit ad ̊ illud apki
cũ Tu dñe qͥ noſti coꝛda oĩm Etillõ:Deꝰ

intuet᷑ coꝛ.cũ multꝭ in hãc ſniam Qualiter
aũt pateat coꝛ hoĩs vel hic vel in pr̃ia.tam
angelis q;ᷓ ſctis ſeu locutiõe mutua ſeu or̃o

nis directiõe deuota/alibi videt᷑ ¶ Canti

cũ oꝛis põt cũ altero cãtico oꝛis ꝑ cõcinen/⸗
tes ad inuicẽ ↄbinari ac ĩ vnã colligi ſym /
phoniã.̊ in diſcãtibo ꝑ tenoꝛẽ ꝑ ptenoꝛeʒ.
ꝑiminucias ⁊ ꝑ fractiões vocũ multiſarias
Et exꝑientia mõſtrat.et ars certa tradit et
ſcribit Hec aũt oĩa fieri nõ pñt ſaltẽ hic in

via ꝑ hoĩes foꝛr ĩ cãtico coꝛdis.ↄſurgatſꝑ

inde difficultas cognitiõis cãticoꝛdi apð

eos qͥ nõ ↄuertũt᷑ ad coꝛ.ſʒab eo negligen⸗/

tia vel ruditate vel tmperitia diuertuntur
ticũ oꝛis põt inuito fieri qͥ aꝑtis auri
bus velit nolit illud audiet.aut ſi ↄſiſtit in

geſticulatiõibo vt ſunt tripudiatões illð in

ſpiciet niſi tẽ oclos clauſos bũerit Cãticũ

a canicoꝛdis que eſt vox interioꝛ numero

frntn

dungene

loageden
onbenhinn
Midifimn;
tminhonen
wpegtd,
lbuszſenn
enuena
Mertn
ravelhoe
Annlea. C
dcrcsn
sckingri
melcui
—
ncen
Hüommdas
Gnncezdon
Opaſonss
Nnir
lani
A
ii/
iniu,
ies
zindu.
cusit
morccne
Aude
tilöe
Oulie
enpfunn
mmmuſang⸗
i (Cunt
nschanen/
ioolign/
nigime;
cimictanns
umadite
hitſatibien
snirge
ͤicnlie
ideonegign
iqegtom
d ſiin
hict i

ligionem. que ſpẽs eſt iuſticie. ¶ Cant
oꝛis de ſe indifferens eſt ad bonitatem vel

can
Plenten, ꝙ actus coꝛdis humani ſu elicit

luuntas patiens vim cõfer

vero coꝛdis alitervt pᷣmiſſuʒ ẽ)nõ ꝑcipitii

mediate ab auditu vel intuitu.etiam ſi co⸗/

natum ſuum dederit ad audiendũ vł vidẽᷓ
dum. poſſunt nibilominus cõiecture que
da.m ſumi quemadmodũ ex occurſu faciei
evxeoculoꝝ nutu.ex geſtu coꝛpis.coꝛ ſe pdit

CLanticũ oꝛis poteſt fieri ſine libero ar⸗

bitrio ꝑ motũ naturalem vel aialem vel ex

trinſecũ ſeu alienũ.ptʒ in auibus.ptʒ in pu

erꝭt alijs nõ dũ hñtibo expeditũ iudiciũrõ

nis Noſtꝝ verocanticoꝛdũ quale ꝑquiri⸗
mus / ſola pducere poteſt libertas arbitrij/

vvbi volũ as pᷣmonet ⁊ inclinat.rõ delibe⸗

rans oꝛdinat et imperat. Candem volun/
tas exequitur et effectui mandat. Sancti

ginde cocoꝛdant᷑ dũ vnus attribui (exem

pPli gratia poꝛationem voluntati.ali?roni
Sic pᷣter̃a dum vnusdicit oroem⁊ catica

virtutes intellectuales.alius ꝑ moꝛales.

alius ꝑ theologicales.alius ꝑ dona cauſa⸗
ri.Siquidem nullũ eſt canticũ qð nõ poſ
ſita viriute qualibet imꝑari.i.mediate cau
ſari. Ita enĩ videmus in oĩbus actibus bo
nis.ſed immedi
habet ꝓpꝛiam virtutem:vt ſperare ſpem. di
ligere caritatem.oꝛare deũ et ſibi cguere re⸗

maliciam de genere moꝛis / datur ratio. /
niam de ſe et intrinſece non eſt actus liber

eereaſiickeer bonus moꝛaliteraut ma⸗
us / laudabilis aut vituꝑabilis/ opoꝛtet q;

poc recipiat aliũde.et hec dꝛia ſeqturad pᷣ⸗
cedẽtem. BGed cantico coꝛdis damus lau⸗
dem aut vituperiũ/tanq; ſit a libero arbito
elicitiue.et ꝑinde eſſentialiter et intrinſece

liberũ eſt hmõi canticoꝛdũ, Nolumus ta⸗
men ab actibus humanis extrinſecis/tol⸗

lere laudem vel meritũ.ſed hoc habent exg

ticipatione etoꝛigine pꝛime libertatis.

Canticum oꝛis poteſt violenter elici.ſab

extrinſeco nõ confercnte vim paſſo.et ſaltẽ
diuina virtute. Decus inuenies in noſtro
ticoꝛdo ad qð volũtas cogi neqͥt. Im⸗

bere/et reſpectu eiuſdẽ ſu violẽtus.iaʒ vo
et nec cõferret in

actu ſuo.qð implicat.
ſubiectiue in re matenali et extenſa.ſiue ſit
ſiue nõ ſit oꝛganica. Subiectũ vero noſtri
canticoꝛdi/eſt i ſolo coꝛde rõis.ſine ſit poꝛ⸗

tio ſuꝑioꝛ et quaſi vir.ſiue inferioꝛ q̃ſi mu/
lier. ſiue in quadam ſcintilla et apice intel⸗

De canticoꝛdo

ata ꝓpductio et elicitio ſuũã

Canticũ oꝛis eſt

ſimquidamappellene Sed vbiq; ſuũ eli
cit canticum/ſine vſu coꝛꝑalis oꝛgani reqͥ
ſitio.q;;uis ad fantaſmata pꝛius aſpexerit.
et ex illis ſpẽs intelligibiles abſtraxerit Et

hoc ſi non fit exalto / virtute verbi dei collu
ſtrantis/ immediata reuelatio. ¶ Canticũ
oꝛis ſpectat ad veterem hominem.cãticoꝛ
dum vero noſtrum ꝑtinetad nouum. qui
Fßm deum creatus eſt ad imaginem et ſimi
tudinem ſuam.nõ dumtaxat in veſtigio.
Sequimur hoc loco cõſideratiõem apo⸗
ſtoli de biꝑtito homine in quolibet viato⸗

re.cuius intelligentiam et miſteriũ/nunc⁊

hicſupponimus.dicẽtes cõſequenter tot
eſſedꝛias aſſignabiles inter canticum oꝛis
et noſt rum canticoꝛdũ /quotet q;tas apls
aſſignauit inter noſtros hoĩes/hunc vete⸗
rem iſtum nouũ / ſub vna et in vna homis
naturali ꝑſona.vt ꝙ vetus tyꝛanniʒat lege
carnis et peccati.q obuiat et diſſonat rõni
plegi dei ſubiectus nõ eſt.ꝙ captiuat nos
ta de reliquis At nouꝰ
agitur. ducitur ⁊ regit᷑ ſpũ lidertatis et inſti
cie.et adoptionis filioꝝ dei.et ſpe heredita

„ .

ſub iugo peccati.eti.

tis eterne. ¶ Qollocato tenoꝛe dicengoꝛũ

cõſequẽter notulemus nuncrũdendolob⸗
iectionib.nũc noſtra ponendo. ¶ DHabẽt
in pmis dubitatiõem ea que dicta ſunt de
cantico coꝛdis qð diſtinguit᷑a cantico orꝭ.
qꝛ põt fieri ſine eo.Cũ dixerit xpᷣus ꝙ exa⸗

bundatia coꝛdis os loqtur.Cũ pᷣterea cer⸗

tum ſit nulla vocẽ que ẽ ſonus ab oꝛe aia

ꝓlatus/fieri ſine coꝛde qð eſt pncipi um vi

teet motus. Reſpondemus ꝙ vbiq; ſuntĩ
aliqua diſciplina ſeu veritatis cognitione

diuerſi termini.quoꝛũ quilibet habet acce

ptiones multiplices ſeu ꝑ analogiam ſeuꝰ

equiudcatiõem / reſtrictio vel limitatio põt

⁊debʒpᷣmitus fieri vel ſupponi ad certum
aliqð ſignificatum.a liognin incideret ſta⸗

tim confuſio.et ex confuſione deceptio ſeu
ſophiſtica paralogiſatio. Pꝛopterea ſi de⸗
bet in pᷣmis pᷣſupponi quid nominis ſicut

debet. opoꝛtet cõſequẽter illud eſſe certum

2

elqꝛ ſic vult impoſitoꝛ cum nomina ſint

ad placitum vel ex vſu autentico maioꝛuʒ
colligitur. Fatemur itaq; coꝛ dici multipli
citeret ad multa.ſiłr os. Placuit nibilomi

nus excauſis impoſitis/coartare fmoneʒ.

mõ qui dictus eſt vt coꝛ ſignificz h in hoie
liberũ arbitriũ rõis Os vero notet oꝛganũ
carnis. quamuis etiam coꝛ ita ſumptum

mutatis

habet ſuũ os intrinſecum vt ibi.labia dolo
ſa in coꝛde.etcoꝛde locuti ſunt.Os carnis

pari mõ ſuum os habere inuenitur vt ibi.
In oꝛe fatuoꝝ coꝛ eoꝝ. ¶ Conſequenter
notandũ eſt iuxta diniſionẽ apłi de dupli⸗
ci homine.nouo et veteri ꝙ duplex eſt i ge
nere canticũ.vnũ nouũ.vetus alterũ.Oue

diſticlioſumit᷑ penes vᷣtutẽ et vitiũ.celeſteꝛ

terrenum.ſpũale et carneum.liberum etili⸗
liberum.grãm et peccatũ.meritũ et demeri

tum.caritatem et cupiditatem.vel amoꝛeʒ

dei et amoꝛem ſui quẽdicimus libidinem.

Ouo fit in canticisvt quicqͥd ſpectatad ꝰ

tutem immediatevł mediate.elicitiue vel ĩ
batiue.intriniece vł extrinſece.eſſentialiter

vel denoĩatiue.illud computetur inter cau

tica noua.aliud autem ex aduerſo vetus re
putetur. Colligitur huius diſtinctiõis rõ⸗

nabilitas ex aplo locis plurimis. Et quia

xpᷣus dixit.Ex verh̊ tuis iuſtificaberiſ.ecce

nouitatem. Ex verbis cõdemnaberis.ecce
vetuſtaiem.que duo tamen a coꝛdis abun

dantia ꝓcedunt. Stabit igitur ꝙ ſile can⸗
ticum/ſit in oꝛe vnius nouũ:et in altero ve

ur aũt iſta notamus/ niſi pꝛo
cognoſcenda verius diſtinctiõe cantici coꝛ
dis a cantico orꝭ.que non ſic accipenda eſt
vt nõ plerũq; cõueniant et ſit aliqð cãticuʒ
oꝛis nouum. licet nõ intrinſeceet illicitiue

tus.ĩmo ſi t in eodem oꝛe tempe et coꝛde

SDit pᷣterea canticũ aliqð coꝛdis vetus dũ
vltro peſſimas machinatur cogitatioes.et

ab eo exeunt iuxta verbũ xpᷣi cogitationes
male.homicidia.adulteria.foꝛnicationes.
furta.falſa teſtimonia.blaſphemie.auari⸗
tie.nequicie.dolus impudicia.oculus ma
lus.ſuꝑ bia ſtulticia. Vides qᷓ; pꝛauuʒ coꝛ
tale.q;diſſonũ et hoꝛribile.¶ Opponetur

hic foꝛte nobis de pueris qui nonduʒ hiit

vſum coꝛdis intellectualis/qð eſt iudiciuʒ

liberũ rõnis.Nõne ſequi videtur ex pnota

tis/nullũ in ipᷣis eſſe canticũ nouũ/neq; ve
tus plus qᷓ; in beſtijs et auibus. Cũ tamẽ
xpᷣus appꝛo bans cantica pueroꝝ hebꝛeo⸗
rum/cõfirmauerit diciũ ſuũ autoꝛitate pꝛo

phetica.Ex oꝛe infantiũ et lactentium ꝑfe
ciſti laudẽ. Pꝛoinde fruſtra ponerent᷑ inec

cleſijs pueri.qui tamen vident᷑ gratiſſima

poꝛtio choꝛi canenti. Quid iterũ dicemꝰ
de beato illo infante Johe baptiſta in ma

terno vtero geſtiente.ſaltãte et exultãte Nõ

ne fuit iſta ſpualiũ nouitas gaudioꝝ. Cui
mox cõcinebat mater exclamans voce ma

gna. Benedicta tu in mulierib. Canticũ

inſuꝑ addit ſuum Maria dicens Magni
ficat aia mea dñãm.
hoc beato puero cũ nouo coꝛdis.Aut qͥa

pᷣacceleratum eſt in ipᷣo iudiciũ rõnis:aut

quia ſpũs xpᷣi mouit coꝛ neſcientiſ/ad exul

*

tatiõem nouitatis.Sic de pueris hebꝛeo

ruimo et de ꝓphicis viris/et de ipᷣis etiam
aplis/ die penchecoſteſ dici põt/dũ diuina
patiebantur ꝓut de Jerotbeo loquit᷑ dio⸗
ni/dũ q; rapiebantur.ducebantur.agebã
rur abbono ſpũ vehementius qᷓ; agebant.

Nuo contra de veſana vate dicitur in ma⸗
lum dat ſine mente ſonum. In illa ſi dem

et ſilibus /ſpüs phitonicuſ non erat ſubdi
tus uũlis.quemadmodũ de ꝓphᷣis affirmat

aplus ꝙ ſpũs eis ſubiectus eſt. ſubiectiõeʒ

intellige nõ ſeruitutis.ſed cõdeſcenſiue pi⸗

etatis.vt xpᷣus fuit Joſeph Marie q; ſubę
iectus. ¶ eterũ de pueris alijs ſpãlit᷑ nõ
inſpiratis.cantantibo tamen in eccia deuz
q; laudantibus.quid dicemus Nunqͥd dã
nabimꝰ vel inter vetera q̃ſi ſolius oꝛis ſint
aut carnis numerabimꝰ: Poſſet q̊ʒ fieri q
ſtio de muſicis oꝛganis/tam in veteri q; in
noun lege/ad diuinas laudes cantandas
oꝛdinatis.de carminib deniq; que nõ ĩtel

ligũtur vt ſepius a multis cantantibo qͥ ſũt
ſine littens idiote. ¶ Duppetit hoc loco
neceſſaria cõſideratio de libertate actuum
quã alibi latins expoſitam / bꝛeuit hic recẽ
ſemus.Eſt itaq; liber actus ille ſolꝰ foꝛma

liter et intrinſece/q elicit̃a volũtate libera-
foꝛmaliter et eſſentialiter.et tale eſt cãticoꝛ
diũ noſtrũ.i.canticũ coꝛdisput expofuimꝰ

abũdantia.¶ Quiſquis igitur in has foꝛ⸗

Blnan d ſeu coꝛdis et dicit᷑ eiꝰ
te lr̃as inciderꝭ/vigili coꝛde ſemꝑ intellige

coaptatiõem hanc nr̃am de coꝛde/ad ſiiðn

dum dumtaxat liberũ ſpm̃ humanũ.quã⸗
uis inueniat᷑ dictũ coꝛ carneũ et lapideũ.ſʒ
apud nos coꝛ dictũ de ſpũ ſᷣm ↄditiões ſu
as arbitremur. ¶ Sunt alij act? qͥ dicunt᷑

liberi ꝑticipatiue.eo ꝙ imꝑant᷑ a volũtate
libera.⁊ h̊ diuerſis oꝛdinibovel gradibopxri
mis aut remotis in oꝛdinead ſpũalis coꝛ⸗

dis imꝑium. Exemplũ in cantico.qð elici

tur pᷣmo a mẽtecoꝛdis.h̊ enĩ vᷣbo vtit Da
ria in ſuo magnificat Deinde foꝛmatur in

coꝛdecarnis:.ꝑ imagiuatiuam virtutẽ/can

ticũ ſimile ꝑ imꝑiũ volũtatis. Pꝛoceditde
inceps ad ſenſ exterioꝛes.pᷣſer ad os vbi
fit ſonus vocalis.aut pꝛogrediturvſq; ad

it plane nouitasi

inynine
guintel⸗
lanc
beopno
ctceuan.
inevoſt
ſamdent
cögeanln
Ouen
disnoſ
aomg
ami
diaurh
lo laben
ld e.
bicvrtdll
aſgonn
fläſaund

fgluasi

namancn
tis usr⸗
gömulnr
ſaolinsa
rüͤſbica
bentur
(crintadd

nis, Cid

Dllſcen
noneratſubct
Phisafümen
at ſibieniig
cenſreo,
Dmiegſub
nsüin
ninecci
inge
llinonoſr
aſtßfnß
nmmi
nmus
lue nſel
nnbyqſüt
thocloco
edcmom
übicr
ſolbfom
areliden.
lecſcänce
nerpofuin⸗
isadicke⸗
murinbasſen
ſeng intclig
cdend ien
hummnii⸗
lirlyai
no in
nctadicnnt
ntunt
gedinpn
aſpüalsco⸗

tibus / dicũtur tamen hec cantica libera.qꝛ

tur ſuꝑma i

De canticoꝛdo

pcuſſionem inſtrumentoꝝ muſicoꝝ in q̃ᷣ⸗

bus fit reſonantia · que licet fiat in rebenõ
animatis.nec vllo modo libertatem habẽ⸗

ſunt ſaltem mediate a libero imꝑata. Exẽ/
plum de ſagitta qm ad occiſionẽ hominis
miſſam / dicimus libere moueri. pbatio qͥa

moꝛs inde ſecuta / libere facta iudicatur et
punitur. ¶ Quo circa patet reſponſio / cur

poſſunt inter cantica noua numerari .imo

et dici meritoꝛia / multa que carent ſenſu q;

—

to amplius ea que cũ aliquo ſenſu fiunt. et

„

cũ quadam inclinatione ſpontanea.nõ ſic

in pueris eſt.nam et bꝛuta ꝑticipãt aliqua
tali ſpontanea licet non libera motione qꝛ
non ita pꝛſus agũtur quin coagant.Lan⸗
ta deniq; viget in aliquibo eſtimatiue vᷣtu/
tis claritas/vt ꝑticipes eſſelibertatiſ⁊ diui
hauſtus (vt de apibus poeta dixit)videan

tur. Etvnde hoc ſi nõ exlege diuinitatis a

Dioni.tradita.ꝙ infimis ſuꝑioꝝ cõiũgũ⸗
inferioꝝ:quẽadmodũ igitur cõ
uenit ſpũs humanus cuʒz angelis in apice
mentis.ita ⁊ bꝛutalis cognitio cũ hominiſ
imaginatiua virtute elernr vltra pꝛo
gredi.videbimus ꝙ nu la penitus oꝑatio
in vniuerſo q;tũcunq; naturalis ha beatur
quin relata ad pᷣmũ pncipiñ/dicat᷑ ⁊ſit libe
ra/tanq; ab eo liberrime ꝓducta.Et ita q̃li

bet oꝑatio laudabilis ẽ ⁊ collandãda. Si
cut eleuati ꝓphe/cõſiderantes omnia in oꝛ

dine ad ſuũ pncipiũ / collaudare dixerũt ip
ſum deũ ⁊ ad collaudandũ ⁊ bñũdicendum
cõgratulando cõplacendo q; ſunt hoꝛtati.
Oue oſideratio q; late pateat ad cãtica coꝛ

dis noſtri/ſciet coꝛ illius q ex ſententia di⸗/
cet cum ꝓphᷣa. Uiam mandatoꝝ tuoꝝ cu⸗
curri cũ dilataſti coꝛ meũ. Quale ſalomon

dicitur habuiſſelatũ nimis.Quãto ampli

us illa beatoꝝ beatiſſima cui ↄueniebatil
lud Iſaie.Tunc videbis et afflues ⁊ mira
bitur ⁊ dilatabitur coꝛtuũ.que in omnib

et ſuꝑ omnia videbat ⁊ audiebat cantantẽ
filiũ ſuum dei verbũ. ¶ Inuenim pᷣterea

rões alias in pueris/cor ad eccleſiaſtica cã

tica mancipãtur q;uis nõdum plenus ſit ĩ

eis vſus ronis / pmo qꝛ tollitur ociũ iners
qð multa mala docet Dehinc habit? tonꝰ

facilius adquirit᷑. Recondit inſup memo/
ria ſibi cantica que poſtmodũ meliꝰ intelli

gentur. dum quaſi ruminanda deducta fun
erint addẽtes pie meditatiois et iudicij rõ
nis. Videmus ita fieri circa diſciplinas a

„

tia. Adde ꝙ aſſiſtentes magni

tis in deũ. Faciunt inſup illa cautica ſna eſ
ſe / dum ea vel pᷣcipiunt / vel inſtituũt/vl ap

ꝓbant / vel ißis ſemet afficiunt. ;uis non

eſt omnino tollendum qualecunq; meruũ

aAb ip̃is pueris. qui gratiam baptiſmalem

habent. et quoꝝ angeli ſemꝑ vident facieʒ

patris. Qui deniq; ꝑui.non ꝑuo ñq; affe

ctu ferütur in deũ. ſicut de ſe refer. Auguſti
nus. Nam euenit ibi eſſe plus affectionis

„

vbi minus cognitionis naturalis poſitũẽ

Patet in aialibj⁊ feminis.¶⸗ deret hic

querimonia/ nullis ꝓ ſua indignitate verb

explicanda/ de peſſimis ſeductiõibo puero

rum.quoꝝ puritasvt angelicaveneran ſer
uari q; deberet. qᷓs ad cantica modeſta ſctã

q;. iuxta etiã phᷣi traditiõem/optebat inſti

tui. Sed ve et ve carni ⁊ ſanguini.qm pꝛe

ter⁊ vltra coꝛruptiöem naturalem puerſe
oꝛiginis/gandet malignans flagicioſitas

maioꝝ / demergere collo tenꝰ puulos in ſce
noꝝ gurgitem verboꝝ factoꝝ ⁊ canticoꝝ.

Conſolatur tamen aplus electos dei qui⸗

bus dicit. omnia cooꝑari in bouum. mir⸗

pꝛoꝛſus ⁊ incompꝛebenſibilibo modis Et
quemadmodũ de veneno cõponitur tyꝛia

ca.ſic ꝑditio maloꝝ / ſaluatio fit electoꝛum
Fit demü oꝑatio eadem( vtputa canticuʒ

oꝛis puerilis)vni ad vitaʒ. alteri ad moꝛtẽ.
ac ꝑinde diuerſis reſpectibo.idẽ canticũvi⸗
. B S urgit alia dubita
tio / Ponendo differentias cantici coꝛdis
oꝛis. Dictum eſt / canticum coꝛdis eſſe li
berum et intrinſece.ac perinde laudabile?⁊

ta et moꝛs noĩatur.

in noſtra poteſtate.videtur exꝑientia con⸗
tradicere/cum querelis deuotoꝝ frequẽter
lamentantium illud de pſalmo.Coꝛ meuʒ

dereliquit me. Nam curꝓ magno et pꝛeci/
puo dono loquitur Dauid ad dñm. Inue
nit ſeruus tuus coꝛ tuũ vt oꝛaret te.ſi paſſi,s

oĩbus hoc cõcedi videret. Suꝑaddit᷑ ob⸗

tos .dicit᷑ enĩ.

iectio nõ minus Eene murmuris apð mł

coꝛpus atterant ſua multiplicatiõe et men
tem diuertũt a ſua deuotiõe. ⁊ nõ niſi faſti⸗

dium frequẽter ſua repetitõe nauſeãti cau

ſant. ¶ Eſt alia qõ ſuꝑ mõ traditiõis ñe
de canticoꝛdo nouo.ꝗ videtur ſna uouita⸗
te vel arrogans vel inutilis vł ↄficta vl ver

*
4

lias. vt in grammatica pueri cõmendant
donatuz cuius nulla eſt i ipis tũc intelligẽ
recipiũt hu
inſmodi cantica pueroꝝ ad eleuatõem mẽ

r Si canticũ coꝛdis ſuffiẽ
apud deũ.cur addita ſunt tot cãtica oꝛis qᷓ

—

boſa ¶ Werũtamen expediamus duasan
tea pᷣpoſitas dubitationes.et dicamus ad

bmam de libero vſu canticoꝛdi noſtri.qð i

telligimus cum pᷣſuppotiõe ⁊ non aliunde
ſq; impedito ⁊ abſoꝛpto.ſed ſtante iudicio
rationis. Nam ⁊ arbitrium/dicitur liberũ
de rõne iudicium. Hoc autem impedimẽ⸗
tum fit aliqñ non imputabiliter ad culpaz
ex toto.qñq; ex tanto.modi quoq; cauſan

tes hec impedimenta/alibi traditi queren

di q; ſunt. Ceterum ſtante iudicio rõnis /

poteſt nouus homo regeneratuſ in chꝛiſto

liber̃ cãticum nouum coꝛdis exercerevl eli
cere/ modo tali aliquo qualem notabimuſ
ſm voces et per voces affectuum. etiã vbi

canticum oꝛis nullum ſequeretur. Alioqͥn

apoſtolica monitio tam Pauli q; Jacobi
fruſtra eſſet/ hoc autem fieri ſemper poſſe.
idcirco quibuſdam non apparet. quia vel

non ſentiunt huiuſmodi affectiões in coꝛ/
de ſuo carnali.q̃les dicte ſunt ⁊ poſite ſunt

paſſiões a philoſophis q̃ſi ſole.vtſpes me

tus meroꝛ gaudium.aut oppoſitas volun

tati ſue paſſiones. tales ipſi patiuntur in

uiti. Hec eſt fatemur non mediocris neq;
irata conqueſta/timoꝛatarũ quoq; conſci⸗
entiarum vehemens exagitatio. Eet ſub

vnius caſus exemplo/conabimur reſpon⸗

dere/aperiendo dicendis infra viaʒ. .
doloꝛ cõtritionis de peccatꝭ/debeat ecẽ ma⸗/

lebꝛiter queritur ⁊ paſſima theologi⸗

ximus.etſi minus enehorene Noranrib

dDiſtinctionem vtilem ? accõmodamyal
ꝓ canticoꝛdi noſtri totius intellectu Eſt in

quiunt doloꝛ aliquis in ſola rõne qui libe⸗/

ro ſubiacet arbitrio. Doloꝛ iſte etdiſplice⸗
tia vel odium vel deteſtatio ſic elicita cum

gratia/ſufficit ad deteſtatiõem pcti ſuppo

ſito ꝙ nullus in coꝛꝑe doloꝛ ſequeref Atta

men dicitur doloꝛ de peccatis ⁊ doloꝛ ma⸗
ximus.qꝛ de nulla re altera tempoꝛali/tan
ta deteſtatio elici debeta coꝛde rõnis.ſicut
nullũ eſt damnum pene/qð equiꝑetur dã⸗
no culpe.Doloꝛ alius eſt queʒ philoſpphi

numerant inter paſſiones concupiſcibilis
ſenſualis.qui conſurgit ex appꝛehenſione

obiecti diſcõuenientis ipᷣi ſenſui coꝛpoꝛa⸗
li. habet hic inſuꝑ cauſari cũ motu ſpiritu
um.et cõſtrictione coꝛdis.Hunc vtiq; do
loꝛem/nõ opoꝛtet eſſe maximũ in peniten
te imo nimius et cloabiil

pote coꝛdis ſenſualis et coꝛpꝑis deſtructiuꝰ
¶ Moꝛro nõ eſt fm hunc doloꝛem menſu

randa ſemper bonitas penitentie. Cuius
ratio eſt. ſtat enim duos eſſe ⁊ ſepe videmꝰ7
quoꝝ vnus ex complexioe naturali coꝛ ba
bet ſtrennuum ⁊ virile nec lacrimis idone
um. ita vt vel vix vel nunq; flere poſſit.E
rit alter coꝛdis feminei mollis/ad omnem
miſerationis occaſionem lacrimis laxvum
vel ꝓnum. Pꝛimus eliciet deteſtationen
peccati ſui/intenſius in animo.foꝛtiꝰ ⁊ lau
dabilius in caſu q; alius.nec appᷣhendet il

lum ſapientis verbũ.Coꝛ durum male ha
bebit in nouiſſimo. Jam enim talis pecca

ta deteſtans ꝓpterdurum nõ durum coꝛ ba

bere ſed molle dicendus eſt.ſit tamen vt ſe

pe redundãtia doloꝛis coꝛdialis in coꝛpꝰ.
niſi ſiſtat ſe libere mens ne fluat in inferio/
ra.ſicut in xpᷣo fuit ſicut poterat Adam.
ſicut Maria nullum hñs motũ puenientẽ
iudici rõnis imꝑabat vt placebat in coꝛ⸗
p.. ¶ Eliciunt᷑ exhac diſtinctione mafal

et autentica vulgata ꝓbata recepta q; ſali
bꝛes et pulcre conſiderationes. Pꝛimo

ꝙ noiĩa ſenſibiliũ paſſionũ tranſterũtur rõ
nabiliter ad affectiones volũtatis ſignifi /
candas. Hoc cõfeſtim ꝑſpicuum eſtdedo
loꝛe de quo minus qᷓ; ð pluribꝰalijs gappa
ret Et hoc diffuſe deduxit Augꝰ.in ſuo de

ciuitate diuerſis libꝛis et capitulis.maxie

dum longam de opinione ſtoicoꝝ ex hiſto
ria agellij texit oroem.ſumpta occaſione ð
paſſionibo demonum m poſitionem pla /

ſonicoꝝ.noĩatim apulei.qui deſcribẽs de
mones dixit eos eſſe aĩalia coꝛpe eterna.a⸗

nimo paſſibilia.omni vicʒ genere paſſio/ “
nũ qles in hominũ coꝛdibo exiximur?cop
inge nititur ſqluare ſuperſtitioes gentilii

—

et ſacrificia carminationes qm̃ dixit de⸗

mMones talibus allici vel placari. Ceterum
Augꝰ.cõcludens ex hac miſerabili cõditõ
ne dannatiõem demonũ ꝑuerſiſſimã pluſ/
̃ hoim hic etiam peſſimoꝝ redit ad reme
moꝛatõʒ duanũ ſectarũ. Vna fuit ſtoyxcoꝝ
qque paſſiones ponebat in ſapiẽtem cadere

nõ poſſe.qm eratvirtuoſus.vᷣtutes aũt in⸗

5⁵

ſenſibilitates qꝛ ſenſũ phibẽt paſſionum.
Secta fuit altera peripateticoꝝ qᷓ n⸗õ dam
nabat paſſiões oes nec a virtuoſo ꝓhibe/
bat ſi fieret moderate.Cõcludit tñ Augꝰ.
diſputatõem hãc magis eẽ verbalẽ de no/
bus paſſionũ qᷓ; realẽ de ſuis effcibo. Falle
bant᷑ãt ſtoyci qꝛ ſolũ ↄſiderabãt ĩ hoĩe rõʒ
nec aliquid habere debere qð eſſet commu
ne cũ coꝛꝑe credebt. Deceptus eſt eõ ſtu

elioen

nnoni
Aprotiti
pannoore
chidebe
Wunonür

riensft
ſafuertr
ſtyobid
miſtcos
inpentoo
deyommſ⸗
Kins
obenwre
glco ue
ſiniuno
liidicit

Nö tie
Gisamat
tioꝛonen
tmangfc⸗
Antqiln
demonün
lerpnoſ⸗
rdeuott
ad quosſe

P uureſed

o
anſtn
pöhengal
rummeh
mulspenn
unmend

Atinintnn
AAn.
öueniene
ahatinan

monengfl

Cgſe
6ino
murn

sſni/
mna
uem
lver
ucie
ahito
Koned
npat
his de

AN A.

npeſſo⸗
imu Rg
S enti.
ndinde
nCammn
iicüdiG
ilinig
ünnne
tſten
moge
ssün
ſionun
äfödan
wophbel)
Cum us⸗
ndtlden
biti oeni
ſaconm
ctejti

.

Wunn
Ainceß,

e canticoꝛdo

tus epicurus nihil in bomine moꝛe ſaduce

oꝝ pꝛeter coꝛpus attendens.·et dicens ĩ coꝛ

de ſuo non eſt deus. Fides vero conſonat

illuminate rõnis Areſto.ponenti in homi

ne aĩam rõnalem et coꝛpus oꝛganicuʒ hec

ſunt ꝓut hic loquitur et caro. Fuerũt apð

nos pᷣcipui duo theologi quoꝝ vnus ma⸗

gis inſecutus phiam Areſto tradidit no⸗
mina paſſionũ nõ ꝓpꝛie dici de affectioni⸗
bus ſpũalibus. Alter plus herens Augu⸗
ſtino / tradidit in ſpũ rõnali ſic inueniri cõ

cupiſcibilem et iraſcibilem volũtarias fm
ꝓꝛiam theologoꝝ acceptiõem quẽadmo

dũ in appetu ſenſuali n bbm ti abſq;
dubitatione putamus eſſe veruʒ q;uis (vt
Auguſti. tradit)fruſtra de verbis / vbi dere
conſtat neccitur cõtrouerſia. Neq; eni phᷣs
ipe/ q;to minus quiuis theologus / negat

etiam deo gaudiu eſſe delectatiõem et leti⸗
ciam. dicit enim deñ vna ſimpliciſſimg eti

mutabiliſſima oꝑatione delectari Plato qᷓ

qʒ dicit deũ poſtq; mundũ fabꝛicauit exul
taſſe gaudio Et in ſacris litteris.gloꝛiatur

Apientia delicias ſuas in filis hominum
Et qð letabitur deus in oꝑiboſuis.non q

dem affectus ſui mutatione. ſed exterioꝛis

oꝑationis innouatione licit̃amplius

expᷣnotata diſtinctione tanq; claue noſtra

ꝓ canticoꝛdo ꝙ nõ ex motu coꝛdis cama
accipi debet virtutũ aut vitioꝝ/nec etiã re

uelationũ vinculis et certa diſtinctio. Ve⸗
re pꝛſus enũciauit ſapiẽs Coꝛ tuũ ſicut ꝑ/
turiens fantaſias patitur niſi ab alto ĩmiſ/
ſa fuerit viſitatio. Neq; parũ foꝛmidanda
eſt verbi dei ꝑ os pſalmiſte cõminatio.Di

miſi eos ſm deſideria coꝛdis ſui ibunti ad

inuentionibo ſuis. Quanq; dixiſſe legatur
deuotuſ Bern. ꝙ ex motu coꝛdis ſpũᷣſſãcti
pötiam agnoſcebat. Oð qliter intellexerit
habeatur ex alijs dictis ſuis et regulis euã

gelicis. que nõ in motu paſſionũ coꝛꝑaliũ

ſed imitatione ⁊ cuſtodia diuinoꝝ fᷣmonũ

cõſiliũ dicũt eẽ ponendũ Cõſiliũ meũ inqͥt

ps. Juſtificatiões tue. Paſſiões autẽ coꝛ⸗

dis carnal/ habeto eo ſuſpectioꝛes qͥ feruẽ⸗
tioꝛes necrõis frenũ ſequẽtes attẽderis/q;
tñcunq; ſctẽ deuotre iuſte ſublimes appare
ant.qm latet in taliba qut ſub talibo vt ſepe
demoniũ meridianũ.¶ Habetur cõſequẽ

ter ꝙ nõ ſp illi ſunt virtuoſioꝛes qͥ iudican

tur deuotioꝛes in cõpunctiõibo ⁊ lacrimis

ad quas ſexus femineus.qꝛ pꝛonus eſt cã⸗

H tatur eſſe deuotus.¶ Verũ potuerunt iſte

veritates cũ ſimilib infra explicari/ſoluẽ⸗

do tertiam dubitatioem ſiſcõam pᷣmit ab
ſoluerimus ꝓ repᷣpenſione murmurantin

cõtra tot cantica oꝛis quecarnis eſſe bon
mus.et que fieri crebꝛo cũ fatigatiõe homi

nis vtriuſq; nemo negat. licet alia ⁊ alia rõ
ne hic et ille moueatur Cõſonat diſtinctio

de dilectionedei quã non opoꝛtet ſemp eſſe
maximam in ſenſu ꝑ intenſiõem vel exten
ſiõem.ſed in mente ꝑ appᷣciatiõem ⁊ ꝑ pon
deratiõem.q̃ citius eligitur oĩs amoꝛ alius

ꝓpꝛie etiã vite.deſeri/q; dei ſubeat offenſa.
Patuit in martiribo magis q; incarnaliter
phiuloocaptis. Saluat hec diſtinctio ↄñter

quo pacto ſtant ſimul in eodẽ/triſticia ⁊ le
ticiacũ motus hẽant ↄtrarios in coꝛde.il⸗
la ſtringit. hec dilatat. verũ
ſenſuali paſſione locũ hʒ.

Semũ ad edi⸗

ficatiõem ecciaſticoꝝ maxime monacboꝝ

pauca notemus. Ecciam cõſiderem ciui⸗
tatẽ gloſam eſſe. Pꝛeterea reginã illa qaſti
tit a dextris dei in veſtitu deaurato circun

data varietate Eſſe rurſus coꝛpus inſigne

miſticũ / hñs inſtar coꝛpis naturalis/milta
mẽbꝛa ꝗᷓ nõ eundẽ actũ hũt.ſed in ea diſtri

buit ſpũſſctũs dona ſua/ ꝓut vult/ tam gra
tuita ſolũ q;ᷓ gratificantia.gratũ facientia
Deniq; ciues huius ciuitatis oꝑtet quẽli⸗

bet ambulare vocatione q̃ vocatus eſt.hũc

in actiua. alterũ in cõtemplatiua. nũc in o

peratiõe.nũc in ocio ſctõ.qñũq; in obedien

tia regulari.aliqñ in qdã ſpũs ⁊ coꝛpis lib/
tate. Deſcẽdit hmõi varietas vſq; ad canti
coꝝ diuerſificatiõem in ecciaſticis cerimo

nijs multiplicẽ. Itaq; dũ apli diſcurrebãt

in oẽm terrã ad cõuerſiõem gentiũ. Jpi tñ
nõ legũtur in hmõi cãti exrerioꝛibꝛ ſemet
exercuiſſe.pᷣſertim moꝛe iudeoꝝ in ſynago
gis ⁊ tẽplo ſalomonis Et qm̃ legalia ceſiaſ

ſe docuerũt / acdeinceps mag traduxerunt
ritus gentiliũ ꝑ flamines ⁊ archiflamines

ad ecdaſticã policiã/q; ꝑ ſacerdotiũ Aarõ

ſub fine tũ altero qᷓ; gẽtiles. Poꝛro tempo⸗

re martirũ circũierũt aliꝗ in melos in bel⸗
liba capnis.in mõtibo⁊ ſpelũcis ⁊ in cauer

nis terre.apð qͥs ⁊ q̃les ſat pbabile ẽ voca

lia cãtica nõ fuiſſe. Poſt dilatatiõʒ eccieac

reddita pace/ſuit nibilominꝰ młta varietaſ
Sola pſalmoꝝ accẽtuatio tenuis /fuit a⸗
pud aliq̊s.apud alios / celebꝛioꝛ cum arte

ſua cantus.Yuit apud alios diſcantus.ad

dita ſunt cymbala in ecdeſis beneſonan/
tia que cĩpanas dicimus. Fuerunt apud

7

16 in mẽtali. ſʒ

allos oꝛgana multarum fiſtularum iunctꝭ

apud aliqnos tubis ductilibus. CPoſtre⸗

mo quid neceſſe eſt numerare per ſingłas
quales in canticis eccleſiaſticis habite ſũt
et nunc obſeruantur varietates Rẽ amas
ad fructum vel vſum. ¶ Dedit Augꝰ quo
dam loco confeſſionũ ſuarum intelligi/nõ
Euam eſſe difficultatem circa rem hac/ita
vt in neutram partem auſus fuerit pᷣcipita
re ſententiam. Nam cum recoꝛdabatur in
ſtitutionis ambꝛoſiane de canticis et hym
nis/ne populus in eius cuſtodia vigilans
meroꝛe tabeſceret.dum q; lachrimas ſuas
meminerat quas hmõi vocibus acriter cõ
motꝰ habuerat eliquabatur veritas ĩ coꝛ

eius et bene cum illis ſibi erat. trahebatur

appꝛobare cantandi talem moꝛem- Sed
poſtremo dum ſentiens blandimenta dul
cioꝛum canticoꝝ cedere ſibi in quandã au
rium voluptatem / dixit ſe malle tunc cãtã/

tem non audire.nam penaliter inquit me

peccare confiteoꝛ.dum plus ipᷣe cantus qᷓ;
id qð cantatur me delectat. ¶ Coquiſitio
nem habet hoc vltimũ/non mediocrẽ/ pꝛi
mo de muſicis inſtrumentis et oꝛganis. q̃

nihil vtiq; loquũtur vltra mulcentẽ armo

niam niſip incertis intelligentia. Sed et
de laicis alijs q; non intelligentib ea qi

N cantantur/quaſi par eſt difficultas. ¶ De

inde ſuꝑadditur altera pncipalis dubita⸗

tio de multiplicatione canticoꝝ/ment de

uotiõem ſuffocante ſepius qᷓ; refouẽte. ma

xime cum beatus Breg.alter ex inſtitutiõi

bus talium canticoꝝ iudicauerit indignũ
ſi dediti verbo dei /ſtudiũ ſuum in iſtis tẽ/⸗
pus q; darent.que ratio videtur ad diſpo⸗
ſitos cõtemplationis ocio trahi.ne officiũ
qðõ pꝛo deuotione et xpᷣiana ꝑfectione inſti
tutum eſt/contra deuotionem militet.aut
pfectionis culmen appꝛehendere pᷣpediat
Pauca dicamus p retanta.fatemnr enĩ
qꝙ; plene ſatiſfacere non hic ſufficimꝰ Mul
te ſunt cauſe multiplicationis pſalmodia⸗

rum vocaliũ in eccleſijs. Vna eſt vite lai⸗

coꝝ/laudabilis occupatio / aſſiſtentiũ con
ſolatcio/ diſcolo ? moꝛum deuitatio/ coha⸗
bitantiũ regulatio/penalis ſatiſfactio.car⸗
ceralis mancipatio.dei collaudatio.totiuſ
eccie repñtatio/voti cõpletio/mutua recõ⸗
penſatio/ vtilis aſſuefactio/mentis humi⸗
liatio ¶ Harum autem. xij. cauſarũ ⁊ ſi ſũt
alie non reducibiles ad iſtas/deductioneʒ

nõ ꝓſequentes ad pᷣſens iungamus ꝙ nõ

ſemt homo conſtituitur quo pfectiuſ vine

ret/aut cõtẽplãdo/aut theologiſando /aut

alioꝝ ꝓfectib obſequendo.ſicut et in poli

cian quoſdam videmus ſeruos/magnitam

ingenij.quoſdã mechanicos/quos ad libe
rales artes natura genuerat idoncos.et ita

de pluribo quibo tradidit regulam apls vt

ambulet vnuſquiſq; vocationequa voca⸗
tus eſt. Sit hec vocatio ſpũalis/a diuina
ꝓuidentia que vtiq; generaliter et immedi
ate cocurrit in omnibo.ſit hec vocatio pꝛo/
pꝛia deliberatione.quemadmodũ in religi

oniby quoꝝ ꝓfeſſoꝛibo ſi murmurauerint/
quid aliud dicetur q; illud ciuile. Videti⸗

bi qui taliter elegeris. Et iterũ. Patere qð

ſponte ſubiſti iugũ Grauat plane / nedũ de

ſidiam inertem/ſed aliqñ aĩam pus ſtren⸗

nuam/onus aſſidue repetiti ſeruitij. Nam

veriſſima ꝓꝛſus eſt rõ quã monachus de⸗
dit interrogatus qͥd eſſetin ſua religiõe dif
ficillimũ.an ieiunia.an vigilie.an ſilentiũ
Eotinuo inqͥt/cõtinuati repetitio cantus

aliq
lutas ꝓ facto reputa t,et minoꝛa/ꝑ maioꝛa
bona recõpenſari pñt.ſicut ꝑ cõtemplati⸗

2

unam actiua. Di

eſt vnacã cur ſolidioꝛ aut volũtas aut com
penſatio nõ ſufficit ſʒ.Noui tpibus nr̃is

duos celebꝛes in theologia doctoꝛes ꝓpici
etur oibus ſuis deus / hi coferentes cũ pri⸗
hus duarũ religionũ mihi ſiłr notiſſimis

ſi religionẽ introirent Poſſetis inqͥunt o⸗
nera religionis cõfoꝛmiter ad ceteros frẽs
exequi:quiboſe nõ poſſe cũ iam fracti eẽnt
etate rũdentibꝰ/ſed poſſe ſtudẽdo docendo
meditãdo cõpenſatiõem afferre Subintu

lerũt.Et ſi quotidie cũ paulo rapet vos de
us tertiũ celũ/niſicõpleueritꝭ inſtituta re/

ligionis/nob quoꝝ magna ꝑs aialis ẽè/nõ
niſi ſcãdalũ et vobis ludibꝛiũ futuros eſſe

noueritis.tꝑs intrandi religionẽ/iꝑs ma⸗/
nenal Ag ðꝛ.Qui cũ lupis eſt:cũ ipſis

vlulet.
turapud

in actib puilegiatis.q̃les ſunt largitiones

ꝓ indulgentijs.vt pᷣterea ſunt exercitia ſa⸗

cramẽtoꝝ q vim ſuã hñt virtute oꝑis oꝑa
ti. vt inſuꝑ ſunt oꝑa ſatiſfactoꝛia.qlia ſunt

Amplius vero qꝛ murmurſuũ palliant
ui.deus inqunt intuetur coꝛ ⁊ bõa vo

im actiua. Dicam? ꝙ iam in obligatis⸗/
alia eſt rõ q; deliberis ab obligatiõe.et hec

Rurſus ſi volũtas p facto repute
eũ qͥ ad meritũ eſſentiale vite et⸗
ne.tñ multiplex in alijs reꝑitur inſtãtia vt
in accidetali pᷣmio q̃lis eſt aureola q̃ datur
actui excellẽti nõ ſolũ volũtati. AUtrurſus

ſolutione
lutol
quop 0n
ſebiltaren
nontolit
ficnonse
lelutlnch
lenennta⸗
cio⸗Den
dens
noleid
ceporip
Cteſun
beurade
gleganec
oorplon
(ien
abanic
Gdn
ir
udſn
Panen
couentn
tenpen
nooure⸗
lalefun
nnoenſ⸗
Genon
Clnsan
Cnerlit
Pipumr)
oo
noviast
deſei
ticſigel
uloley
pelusho
idoon
Mſiaſtias
fapplox:
ſan e
Gogolaudi
Oanſod
cadinein⸗
göinitin
ſepung
coꝛdebono
lationele,
Laeen
Mitaturno
bnchlaſ⸗

7

glnuei .
— Dec
Annhn PR S canti
lule⸗ waß ilita iſſi ito ſe re H C
is nun nont mnltignen ſannieſtitnn KHZ 02
an =
no ati 0 nẽ oẽ lbil epreru beͦ
iint⸗ tenen nisoblig Smerſol npkert ab
n io kerontonenn vlay Picnunhr Po eite
akd dens kq ⸗ re eze R Ebubaca V
lamen tas eſt. in p tſol nita ꝑad atiſt⸗ arden oc verba ſpi
=ðUMUU aſt
kund ce rn Aunhus agenie . EEen vrbaſplſa eewilaſt 2 9
i uin cebeſl tan goccigedi elealifen uoſ n 0 hom is ſe nnodie . ita ſu
en baniaihe ⁊T in le hze ng en ligutent 1 umr e
S e rE Ebomt Fü⸗
nſini E/p luralit iti Kactitide⸗ co ij⸗ S ,— co em
“ et b e eannlit tiones eu reſp ngre⸗ Anti⸗ 18 icoꝛdon no /
Eiinnee boni ine ud encnlut h ſe tici nond uo/
ll res locũ qt rtñ ica en ur ne a om lo ü noud alt S
nin deli cũ te atem opoꝛt biles tates cpꝛi oner Hlocoꝛch ouũ ali
Wmun quid ſi aut i qui tal iſpen debent. cinẽ qle⸗ nag gia vbo eſſe etf
imu, pane ſuken ungiene alesean ationer t. nea Deu ⸗ e fieri ĩ
Nlpns cõuer etſ⸗ fflicti ager n 18 pti em tonn Surſu aqi dici is pegri udit
gn,/ 2 rta olatü is. olidi Etin tiet is n ſu ſume loti cim? grini di
Aiate mangnnubne⸗ Skrie e en na * naste aie ; rſund Ar
tc 18 da on pati plo irſu nvid unm. rẽ in Eda.⸗ onet ducti
s r. efra ntlncn in fe iõe ade naf. oꝛã namuradſioe ocinil⸗ ecõ
wes wid atiõ trũ ſpũ inteil ili mie um na faci ſedẽ i8. p ñc us d niſi v 6
wachn ciotem * b⸗ ſic nat ktenn =
dien e =
fi ehengli S5i⸗ iſi lbyi one plemini iõ n ani uũ. elẽ p .
efueri Ranbene⸗ n
ä tſtqn am perartn e n gen ⸗ . bar. ger bekeamdd⸗ dren, icheg⸗ ant
nn e Rkrge. ibi⸗ unglaue⸗ wire 81
müsiſ duiag iterdos mnrosn ba aorc eve verb oſp ibo vñ pu etip̃i
3 ꝛſus itn nn tte oꝛzd aba e verbun deii am is
zde pumm M ſenern n ſvhenir antinbus. dei igelii i ca/
ſmnieſiti doanta Erzt ſui ainne ench G coꝛdiͤ⸗ guamenmin
hmnſiun U iones genl eron engi⸗ erbaſts vo J ranaht
unmuinu — Z quẽ veiin orr 4 eiibicr⸗ ſorge
imrlngnan ſceptu i 0 ici uſt ica cũ icoca vſas lenti coꝛdeſu⸗
mrann inmatetn tudo odiu ns i dab ñs ſi atic elt pfalt⸗ larin eſt
Ene Rkn euan bũ. Eeil nrais ert
wußi =D
mita nai fructũ 6: lla ſin oce ue men. e J m ne 2
p dine,n os aſfane. ticis loroieii . eras a oꝛ. ſui. o.cer cit po ler cir
vehi⸗ 6te id in hie ve cũt in Si ibi act l tev l cif⸗
icu ediũ ue v iert rbo inubi Su i lo us d thdiſta⸗ erb ã in
lo e /q verbü mce ſol bi qu ie m arrep ne iſi men o dei
ſt. cc ſi ũnõ Joite V ati agi J ꝛe ꝑget t ei.
Lome com 5 hñ E . mai nu gis li Inu coꝛ nenen! ⸗
es a esf. eſte o miolerag ibea eni ꝛdis i qui coꝛ
lterqͥ acũdt mari- nrm iexa H ialio
ccctorver FaFarie ias oſunan coͤlu lerti
ver riu noui Hocrihi ſen nda de 5iung 13
mqᷓ nnelgt⸗ eva be ere
cun Ilel⸗ lacci am vox Cäti erbi⸗
dũ oq̃b⸗ pit. elici nun tic 1e
Dyo atu B ta li mer oꝛdũ
voni ra ocni ncloſ ũ
if. ſe plu nmirũ mẽ
ſol 8 iri .quã 6
is p abſcõ jeſt ãſo /
ꝛiũ cõditũ miſte /
.

nomen nouum in caleulo cãdido ſeriptũ⸗
id eſt. in coꝛde puro.qð nemo nouit niſiqͥ

accipit/quoniam in exꝑimẽtali noticia ta

ctus ſpiũalis/poſitum eſt. Hinc Apoſtolꝰ

DODuis hominũ ſcit que ſunt hoĩs niſi ſpiri
tus hominis qui in ipᷣo eſt.
ces aliq̃s numeroſas in coꝛde ſola coꝛdis
gure pceptibiles niſi deo et quibus deꝰ vo
luerit reuelare cõuinciturexemplo Moy⸗

ſi cui foꝛinſecus tacenti dicit dñs.Cur cla

mas ad me.Et in põ. Deſideriũ pauperũ
exaudiuit dñs.pᷣparatiõem coꝛdis eoꝛum
audiuit auris tua.
ui ponitur eſſe dei gła:.ad dꝛĩam veterꝭ.cu⸗

ius fiuis eſt amoꝛ ſuivſq; ad contemptum

dei. Ceterum libertas electiõis tenet locuʒ
foꝛme iuncia maxime gratia xpᷣique man⸗
datum verbi dei nouũ de dilectiõe foꝛmat

et implet. Diſcernit ex hacuticula que diẽ
elicita liber/cãticoꝛdũ ab omni ꝓꝛſus can⸗

tico intus vel exterius tm̃ imꝑpato. ¶( Can

ticoꝛdũ hmõi/fuit excellentiſſime in üla be

gta que cecinit. Magnificat aia mea dñm
Et exultauit ſpi.me.in deo ſalu.meo: Pꝛe
ponimus hanc beataʒz in exemplar pulcer
rimũ et in teſtimoniũ pꝛo dicendis certiſſi
mũ.ne dicat aliqs iſta nos confingere de
coꝛde noſtro. Ne pᷣterea cogamur interim
ꝑ equiuocatiõem vel aliter in aliena ſeu ve
tera cãtica labi.Sed in ſola anagogia no⸗
uus ſermo verſetur ↄcinat et loquat᷑Aſſis
igitur nobis o gratia plena:. Dignare te/
nos laudare et laudando diſciplinam no⸗
uam ſed certam et veram aꝑire.Tu inqᷓ; c
in coꝛde qꝛ ſctũs ⁊ nouus amoꝛ ſingulari⸗
ter ardebat ſpũſſctũs in carne virginali mi
rabilia faciebat.et coꝛ eructabat verbum il
lud bonũ. Magnificat ania mea dĩim.
Noõne tibi videt᷑ ex hoc ſtatim cantico fctã
fuiſſe mirabilis illa nouitas in maria tym
paniſtria noſtra.que nouitas appellat᷑ ab
aplo / diuiſio anime et ſpũs.quãa efficer̃ po
teſt ſolus ſermo dei viuus et efficax. ⁊ pene
trabilioꝛ omni gladio ancipiti.ꝑtingẽs vſ
q; ad diuiſiõem aie ⁊ ſpũs.cõpagũ qͥʒ ⁊ me
dullarũ.et diſcretoꝛ cogitationũ et intenti
onum coꝛdis. Videatur ſuꝑ hac diuiſione
quctoꝛ de ſpũ ⁊ aia.quid cõ ſoꝛmiter ad Ri
chardũ/de verbo ad verhũ tradiderit.quo
niam elucidatiop nobis eſt in grãde ſtupẽ
dumq; miraculum:ęc atteſtatiõe nr̃a ſo⸗
la ſatis credibile.¶ Pergamus interea cõ

. F.

ſe vero vo

Einis canticoꝛdi no

dum canere.ſed ad actum ſaltare.tripudia
re:et exultare velut extra ſe ſaltare.volebat
pabolicũ illud ĩpꝛoperiũ cauere quod de
pueris ludentibus in foꝛo/xpᷣus bñdictuſ
fructus ventris ſui ſumpſit cõtra ꝑfidiam
veterũ iudeoꝝ.Cecinimus inqͥunt vobis
nec ſaltaſtis Maria cecinit in ſpiritu ⁊ ſal

tauit:nimiꝝ carmen illud erat nuptialeqðᷣ
epithalamium dicimus. Sed quarũ nup
tiarum:vtiq; plurimaꝝ. Nubebat in aluo

virginalis vteri palacia.hũanitas cumdei

tate.caro cum verbo.limus cum deo. Nu/
bebat eccia quã Johes vidit tanq; ſpõſaʒ

nouam de celo deſcendeẽtem a deo parataʒ
nouo viro ſuo p̃o. Nubebat deifoꝛmis
marie ſpũs deo ſuo dño et agno qui erat tã
qᷓ; ſponſus ꝓcedens de thalamo ſuo.veruſ

ſol iuſticie ponens tabernaculum ſuuʒ in

coꝛde marie que erat mulier amicta ſole.de

ſponſata vni viri virgo caſta Jeſu chꝛiſto

¶ Figamus pcoꝛ in hoc ſpiritu ſaltante et
exultante/ſpũales oculos coꝛdis in lumĩe
fidei.Cõſideremus hunc deifoꝛmẽ ſpiritũ
tanq; diuiſum a carne/effulgeat apud nos

tanq angelus vnus dei ſine carne et ſägui

ne.Nihilomin? aſpiciamus ipᷣm ꝓ tpe vie
tunc vere paſſum diuina ſimul ⁊ hbumana
PNam inuenta ſunt/nõ cõfuſa tamen ĩ ipo
becomnia.ſpes.metus.meroꝛ.gaudiũ nõ

quidem ꝓpter coꝛpus ſolum iuxta poete ſe

tentiam. Hinc metuunt cupiunt gaudent
q́; dolentq;. Nec auras deſpiciunt clauſe te

nebꝛis et carcere ceco. Sed electione etac
ceptione libera voluntatis. Nolo tam ce
dat aliqͥs ſpm̃ marie / nõ habuiſſe modum

cognitionis alioꝝ viatoꝝ in quib⸗ omni /
bus cognitio pꝛocedita ſenſu.ſed hac ade
pta ſpiritus ſuus libere vtebatur ſuis affe

ctionib abſq; oꝛgano coꝛpoꝛeo de q̊ pau⸗

lo poſt infra dicimus.Habebat inſuꝑ af /
fectiões varias ꝓpoꝛtionales paſſiões illis
nin aĩa ſenſu coꝛpoꝛeo vtens afficit᷑non
ine motu carnis aut coꝛꝑis:aut bonas ta
men oẽs habebat moderatas et oꝛdinataſ
ſub monade deo.in armoniã pulcerrimaʒ
ſuauemq;.quã inbabitatrix dei ſapĩa dele/
ctabatur andire. ¶ O ſi cognouiſſet ſtoy⸗/
coꝝ diſciplina grauis ſi inueniſſet ex fide.
mulierem hanc foꝛtem / exclamaſſet ꝓfecto
hic h. O diuina mens ſapientis qualeʒ in
hoĩe poni debere cõtendimus.a qua men
te nõ gaudia ſed mala gaudia.nõ timoꝛem
ied vanum timoꝛemet ita de ſpe et doloꝛe

enoen
lidei
retcbdtto
cuuntlan
intellgen
noiamnns
ſflineop
oonantian
upmisg
ſnalecop⸗
rlonl.
ſoineli
nitrnono
bevogte
frni
Gnne⸗
gnorent
doriät
Cach
goch
deo
ſaofe
relig
ſtiphie
liguꝛll
gledens
cunn
Gadinn
lene
Welte
ooclen
reglenn
D
Oguig
cetaligs
geſſo⸗
Nchoiai
linehab
fumcae
huuliſem
ſundeprin
ſrolannin
Clionssno⸗
ſuicion
einoſchen
Criin
fieviami
centiee
Placnithe
aputpan
cung diun
palſbil

noqgniantti
lumſuzin
manſolede
Mchiſſo
luſlanne
cigin lune
beniſini
Nu;
olii
re
Cmana
miiöo
Giin
doeeſe
Gudent
tdaotete
nodettae
Notamge
ſemodhun
uiyonn’
lſedbacde
murſuis sffe
node on⸗
itſlgst,/
ſöcllis
Guſfctnon
ntbonas
cdinan
pulcemim
lnade
noniſarfo
miſctaſt⸗
maſapen
mtsqu
gali ,
ianome
xſea

remouendas pᷣdicamus. alioquim quida

lapide/qͥd alia quauis inſenſibiliũre differ⸗

ret cõditio ſapientis.¶ Lales pᷣterea poſu

erunt tam platonici q; peripatetici celeſteſ
intelligentias/quales nos xpᷣiani angelos
noĩamus/qᷓ; impari varietate. Audiamus

tm̃ in eoꝝ poſitione qualẽcũq; ad nos cõ⸗

ſonantiam vel tenuẽ veritatis.Abijciẽtes
in pmis q; celũ ſitanimatũ tãq; aial aliqð
rõnale cõpoſitũ ex materia celi ⁊ foꝛma in⸗

tellectuali. Cõcedimuſtũ/aſſiſtẽtes eſſe ce

lis intelligẽtias.qles appellat apłus admi

niſtratoꝛios ſpũs. Naʒ regula eſtcõmunis

cheologie cũ phᷣia/coꝛꝑalia ꝑ ſpũalia mini
ſtrari.Cõcedamus q̃ʒ verbũ dei/ꝑ amoꝛeʒ
cõmunẽ ſpiritalẽ et vitalem alere oĩa queʒ
amoꝛem interpᷣt ata fuiſſevidet᷑ phᷣia apud
boetiũ ſpm̃ vel aiam celi et mũdi.O felix ĩ
quit hoĩm genus ſi veſtros animos amoꝛ

quo celũ regit᷑ regat Etalibi ð aiabsloq̃ns

deo. Quas inquit lege benigna ad te ↄuer
ſas reduci facis igne reuerti. Ignẽ qͥd aliðᷣ
intelligẽs q; amoꝛem ¶ Ponebant rurſus
iſti phᷣi cõſone ſatis ad magnũ Dioni᷑.q
in qualibet intelligẽtia poſt pᷣmã ⁊ vnicaʒ
que deus eſt/triplex motus ſpũalis inueni

ebatur. VUnꝰ quaſi circularis ⁊ vnifoꝛmis

circa diuinã mẽtem ab ipᷣa in ip̃am tanqᷓ;
ab oꝛiente in oꝛiens Alius velut obliquuſ

de ſe ad ſe.in ſe tanqᷓ; ab occidẽte redeat in

occidẽs/nõ ſine multa ꝑticulariũ quadã ir
regulariter recta. Tertius iinaginabatmo
tus rectus ſeu diametraliſ creatura a ſe ⁊ cõ
tra. Cãtauit iſta apud boetiũ phia dicens
O qui ꝑpetua ⁊c̃.videat᷑ibi.(¶ Atuero di
cet aliqͥs cur et vũ/talis tam q; remota di/
greſſio. Cõſonant et decoꝛe ꝑ oẽmimoduʒ
Rcſpiciamus mariam/etiã ꝓ ſtatu vie ſub
limẽ habuiſſe ad cõtemplatiõem omnifa/
riam celeſtiũ ⁊ infernoꝝ Et hincaffectões
bauſiſſe multifoꝛmes:quaquauerſum.ſur

ſum.deoꝛſum.ante.retro.dextroꝛſum.ſini

ſtroꝛſum.introꝛſum deniq;.Tales vo affe
ctiones nõne q̃dam voces erant cãticoꝛdi

ſui cuius naturam inqͥrimus/et pꝛacticazʒ

eius ſub arte q̃dam tradere ſatagimus.
Cur aũt plus exẽplo ſpũalis coꝛdis Ma⸗
rie viatricis/qᷓ;angeli/q; ade ꝓ ſtatu inna⸗
centie/q; alterius ſctõꝝ/qᷓ; demũ ipᷣius xpᷣi
placuit hocfacere/quiſquis hec legerit ac⸗
cipiat paucis. Spũs marie viatricis qᷓ;tũ
cunq; diuiſe cõſideratus ab aĩa et carne fu

it paſſibilis.voces expmẽs in ſeinũc ama2

ris ⁊ gaudij.nũc meroꝛis etodij.nuncſpei

nunc metus.necnõ ꝑ oĩa pie cõpaſſionis.

vtpote q̃ regina mie tũc erat.Canticoꝛduʒ
igitur habemus in ea ꝑ eam. velut in exem
plari veriſſimo.clariſſimo.certiſſimo. Sʒ
angelos bonos ſed ſcõs ſpũs gloꝛificatoſ
ſed adam in ſtatu pᷣmitus inſtituto.nulluſ
admodũ paſſibiles dicit. Xpus pᷣterea nõ
neceſſario ſed diſpẽſatoꝛie/ doloꝛem/timo⸗
rem/miſerationem q; ſuſcepit.Alij deniq;
viatoꝛes boni a venialiũ diſcoꝛdantia nõ
ſecludũtur. Spũs vero marie cũ nulla di

ſonantia crimiali ł veniali paſſa eſt affett

ones ex cõditione nature moꝛtalis/ꝓpoꝛtõ

nabiles paſſioibo carnis. ¶ otuerat bec

cõſideratio ſufficere ꝓ pꝛactica canticoꝛdi
noui/ꝓtinus arte tradenda etponẽdavelu
ti ſunt oculis.ſed antea iũgamus ad pᷣmiſ⸗
ſa qð ipᷣis cõſonet.nec nos impediat.Ecce
ꝙ ſom̃ marie nudũ et ſolũ ⁊ ſepatũ ab anĩa
et carne ꝓpoſuimus inſpiciẽdũ dũ etiãviue
ret in carne moꝛtali. Nũc eadẽ cõſideratio

ne nõ pꝑturbata/ foꝛmemus.ĩmo foꝛmatuʒ

tribuamus.imo tributũ reſpiciamuſ.oꝛga

nũ vnũ pᷣſtantiſſimũ.ꝑ qð et in qð ſpirituſ

marie canticũ ſuum nouũ nõ introꝛſ clau
ſum teneat / ſed ad exterioꝛa deducat.nec?
opus inquirendo longeſpꝛogredi. Con⸗/
uertimini intuitu ad coꝛpus eius oꝛgani⸗

cum phicũ/qð omnino cõtemꝑatum fuit.

Et ita pꝛoꝛſus elõgatũ ab omni fomite re/
bellis diſſonantie/ꝙ nec etiaʒ minima po⸗
tuit oꝑationũ notula / ſibi diſcoꝛs eſſe Glo
rioſum plane dixerimꝰ oꝛganũ talead om
nem armoniã foꝛmabilem ſumme duſpoſi
tum. Celeſte dixerimus illud oꝛganũ poti
us qᷓ; terreſtre nõ natura ſed gratia Celeſte
pꝛoꝛſus ob quandam ſtabilis mutabilita
tis effigiem.ob inerrabilem obediẽtie ſuo

ſpiritui legem. Cuius viciſſitudines ĩ mo

biles / q; oꝛbium celeſtiũ girationes.ſo
ſtremo videre erat in oꝛgano marie còꝛpo
reo/motum ꝓpoꝛtionatũ pᷣmo mobili cele⸗
ſti / motum velut obliquũ/curſui planeta/⸗
rum non omnino diſſimilem/motum pꝛo
inde rectum.ad exemplarelementoꝝ gra⸗
uium et leuium.⁊ bec omnia cũ ſummo oꝛ
dine cõcentu numero et pondere menſura
ta fuiſſe credideris.¶ Accepiſti ſub bꝛeui
bus / q̃le fuerit canticoꝛdũ ſpũs marie / in
multis ſimile ſpiritiba angelicis.Adiũctũ
eſt de oꝛgano coꝛꝑis ſi uitanpaaaſſimoc

tibus ſuis non plus fuerunta reEE

2*

commenſuratiſſimo.in quo et per qð ſpiri
tus iſte et anima marie.poterat imperan⸗
ue cantica ſpiritui ꝓpoꝛtionata foꝛis conci
nere non ꝓut experimur in oꝛganis diſtẽ⸗
peratiſſimis coꝛpoꝝ noſtrũ.qualia ſepiſſi
me luxit et planxit apoſtolus noſter. pꝛofi
tens non ſe poſſe bonũ qð volebat.ſed ty⸗
ranniſari ſub lege peccatique eſt concupi⸗

ſcentia.volebat ei non cõcupiſcere ſed poſ

ſe inquit non inuenio.qꝛ vanitati ſubiecta
eſt omnis creatura non volens.iſta tñ exce
pta quã impleuit totã caritas et humilitaſ
vt locũ in ea nõ haberet vanitas et cupidi

tas. ¶ Canticoꝛdũ marie/vocibus innu⸗/
meris muſicalibo reſonabat.dũ i coꝛde ſuo
coõſferebat omnem ſecum euangelicam veri
tatem. dum pᷣterea cantabat canticum no⸗
uum võ nullus alter ſpũs cantare poterat
aut porcrit. Nagſitot in coꝛdiba nr̃is ſpi

ritaliba/cogitationes et affectiones poſſu⸗
mus eliciendo foꝛmare/quos coꝛꝑa coꝛru
pta/quos ꝓpꝛie iniquitates ſupergreſſe ca⸗

pot nr̃m/grauant obtundunt obnubilant

mergunt. Kõiecturet pius et ſolers animꝰ
quid in illa ſctãꝝſctã.ſpũs ſapiẽtie ſanctuſ

et multiplex/opꝑabatur quo ſapientie ſpiri

tu in tm̃ plena ſicut et gratia benedictione
q; celeſti fuit.qð ab vniuerſali eccleſia non

ſapiens ſed antonomatica quadaʒ appꝛo⸗
pꝛiatione/ſapientia ſuis cũ pᷣconijs eẽ can

tatur. vt ꝙ eſt mater pulcre dilectionis et ti
moꝛis et agnitionis ⁊ ſancte ſpei.in q̃ gra
omnis vie ⁊ veritatis.omnis ſpes viie ⁊ x

tutis.qᷓm qui audit nõ cõfundetur qͥa vor

ſua dulcis a dilecto pᷣdicitur. ¶ Lanticoꝛ⸗
dum marie poſſumus ad paucas voces re
ducere pncipales ſub nin et ad quas om
nes affectiones ſeu paſſiones / phia theolo
gia q; reducunt q̃ ſunt amoꝛ ſeu gaudium

timoꝛ odiũ ſeu doloꝛ. et qnta qſi ↄplexa fit
ↄpaſſio. Sciet quiſqͥs fuerit ſcribadoctus
in regno celoꝝ/ꝓferre detheſauro ſuo/no/

ua hec et vetera.de theſauro ſcʒ theologoꝝ
et phᷣoꝝ qua ſuꝑ re ſunt opuſcula quedam
ſcripta- fullus autem purus homo q;tũ/⸗
cunq; ſcribadoctus tale aliqͥd ſapientius

efficere cognouit / amica pamoꝛem dile
cti filij ſui:cui blandiens dicit illud de cnn

ticis Omnia poma noua et vetera dilecte
mi ſeruaui tibi. Que ve beata.qꝛ cũ virgia
li ſponſo ſuo totiens audiuit verbũ dei coꝛ
poꝛeis auribus et humanis cuſtodinitob
iequijs.¶ Eanticũ marie / poteſt velut ſub

5 . „ 2.
4 6 —

arte quadam exemplo ſenſibili ad gamma
vnum componi Cantatũ eſt a phis experi

entiam ſequentibo ꝙ ars que eſtrecta ratõ

agihiliũ confert plurimũ ipi nature/ſic in /
genijs benediſpoſitis a natura pficitad e

ruditionem et ad illuminatiõem amplio /

rem. Amplius vero ſi ars imitatrix nature
ſoleta generalioꝛibo inciꝑe.ſolet ad certum
ꝑuumq; oꝛdinem/confuſa multa q; cõpo⸗/

nere.ſolet ꝑ exempla ſenſibiliũ ad intel ig
bilia viam dare. cur non temptabimus

„ 4 —

in muſica facere ſpũali/quod factuʒ cerni/⸗

mus in carnali. Pꝛo cuius intellectu faci⸗

lioꝛi tradidit nobis induſtria poꝝ vnũ gã

ma.qð ꝑ ſe voces aut notulas figuratũ ve

lut oculis inſpiciendũ monſtratur.¶¶

a/.

ticoꝛdũ id eſt ſpũale canticũ non ideo pꝛio

bibetur gamma ſuũ habere poſſe.qꝛ iuxta

ꝓpꝛietatem iu deſcriptione canticoꝛdi poſi

tam / ſolus ille noniken accipit/videbitur
oꝛte p⸗ ndentibo hoc fieri tam irriſi⸗/
bile q;ᷓ impoſſibile.quemadmodũ de colo
ribus ceco.de ſonis ſurdo naturaliter diſci
plina nequit tradi. Sed aperiamus aureſ/
coꝛdis vt qui habet aures audiendi audi /

foꝛte parũ attendenti

at.Et in pmis audiat᷑ phᷣus a quo ſump /

imn videtur inſtantia. Voces inquit ſunt ea

rum que in aio ſunt paſſionũ note Eccelo

quitur ad muſicam cõſonãter notarũ ver/
beo vtens Audiatur pᷣterea alter loquendi
coõpoſitus ab emula Sampſonis NHũc in
quit aperuit vir meus coꝛ ſuũ mihi.Audi
atur ſimul Bꝛeg. dicens ꝙ ꝑ ſenſibilia co/

gnita ducitur animꝰ ad incognita.Acꝑ h

qõ ſcit cognita diligere diſcit et incognita
gmare. Collidamus iſta pariter ⁊ ſcintilla
veritatis erumpet.que ſcintilla: Iſta nimi
rum ꝙpaſſiones coꝛdis ſpũalis licet inui /
ſibiles / licet inſenſibiles exterius aperiri ſi
cut et coꝛ vtiliter pñt.¶ Poſſunt ſiquidez

agnoſci foꝛis.ſed nõ oĩino.ſimiliter ad coꝛ
qð afficituret expimentatiue mouet᷑: tan⸗
gitur.hoc enĩ fieri non querimus Quid er
goꝛplane vt coꝛ andiẽtis ad aliqͥd in ſe foꝛ
mandũvlł eliciendum ſiuuile cõticetur. Nõ

ne ſicomni die. mater audiens filiuz ſic di

centem. O doleo. o timeo.foꝛmat in ſpiri⸗
tu ſuo vel doloꝛis vel timoꝛis vel cõpaſſio

nis affectum. Et qua fit hoc arte.qua vera

tione.niſi ꝙ aperuit ſibi filius coꝛ ſuum et
latentes intus notauit paſſiones Suppe

tunt plures alie rõnes quib efficiturpſpi /
cuum / antez de muſica ſpũali no eẽ fictie a.

Bi
phu
ſkthe
nene
venan
negi
lcnent
lhnulo
goolita
nubgo
1
Sns
poamt
tiowei
Drimoi
coꝛſon⸗

W
tinbuc
eeſun,,
Nummrſih
hoenanlo

mumenme.

ſegenn
mnlageie
lüint
mpnabimrs

uelegntne
udormig
Bfiennni
tunr. 4
nonicesr⸗

olegim

mancipo
Pu riccbinr
ſnunini⸗
noci
miini
mngu
aut/
vhͤn/
tſuntes
Cdo⸗
rüve/
ogocndi
is ücin⸗
ncbi Boi
ſbdia /
ni Aegb

gincogin

umtſaiml
Ur Panini
Glslcainu
gisepniii
hſuntſcases
iniimadce
Enocilan-
msniͤ
guiginſeſ
küintan, ſi
sflinzicd
ſonatinſon
gisecih⸗
Nemnrqu
luscr und
ſones Ou
ſpcfun il
initifnr

aapen

Decanticoꝛsgo 79

non inutilem / non impoſſibilem. non irri

ſione ſed veneratione et gratiſſima recepti
one gratiſſimaʒ digniſſimam. Et ſi nõ iſta

foꝛſan que ſubſcribitur.alia tamen quã ſbᷣ
tilioꝛ et ſolertioꝛ tradere poſſet indago.

Canticoꝛdum nouum ſeu muſicum po
teſt habere gamma bꝛeuius in notulis ſeu

figuris vel litteris/qᷓ; ſit gamma manuale.

Conferamus muſicam ſenſualem vel or⸗

cum muſica coꝛdis et voces vnius cumvo
cibus alterius: Habet hoc muſica oꝛis ꝙ;

oteſt 'm fraſim. ſm theſim. ̃ᷣm ꝓpoꝛtiona

bilem inſuꝑ continuationem cum alijs va
riare voces ſuas. Patet potiſſimumvbi di

ſcantant et cantant in choꝛo plurimi ſimł.

Eſt autem in vocibus oꝛis aut alijs melo/
dijs ipᷣa fraſis/ eleuatio vel depꝛeſſio peneſ
acutum et grauem accentum. Theſis attẽ
ditur in ꝓductione aut bꝛeuiatione notu⸗
larum ſiliabarum et vocum. Combinatio
ꝓpoꝛtionalis dicitur multoꝝ ad inuicẽ cã⸗

tantium et cõtracantantium conſonantia
Ecce autem deficit bec tertia cõditio ĩ mu⸗

ſica coꝛdis.ſaltem hic in via et pꝛo ante dã⸗
da MNon enim ſatis eſt fact ibile/vt conue⸗
niant iſta duo ſub ꝓpoꝛtionali combinati⸗

one latentium affectionum / ſicut in audit
ct viſis. Gamma tamen manuale multipli
cationem ſuam potiſſime neceſſariam ha⸗

bet in hac cauſa. Ceterum quo ad fraſim ⁊
theſim dicimus vtiq; q̃ reꝑiunt᷑ in affecti⸗

onibus. Sunt enim qualitates in quib
phia ponit extenſionem ⁊ cõtraction ue

eſt theſis Intenſionem quoq; et remiſſio⸗
nem quexſt fraſis. Concluditur h̊ ex motu
venarum pulſatiliũ coꝛdis materialis per
medicos. Sed in affectionibus ſpũs vbi
tenent eas in ſe / ceſſet hec cognitio medi /

cinalis/ qᷓ;uis ſit in ipᷣis theſis et fraſis.⁊ in

qualitatibus non vitalibus de quibus mi

dinis et pfund itatis ¶ Canticoꝛdivoces
poterant in maria.poſſunt et in nobis/mł
tis modis agnoſci. Cognoſcitur iſta vox⸗/

dum tres adtnna aantte latitu⸗

pꝛimo introꝛſus in coꝛde ſonante.ꝙ ſi in
coꝛ ſonare dubitauerꝭ Iſaias te doceatvbi
legitur. Coꝛ meum ad Moab ſonabit Fit
tamen vt non auertatura ſe et quodãmo⸗
do raptus fiat.Sit igitur ſermo noſter hic

de illis quibus loquitur deus qui conuer⸗
tuntur ad coꝛ. Nonne queſo ſcit coꝛ ſe ama
re. ſe gaudere.ſe dolere.ſe compati.et ita de

reliquis. Scit inq;ᷓ non p opinionem. nõ
ꝑ ſolam fidem.ſed ꝑ exꝑimentalem notici⸗
am.qualem in alteram tranſfundere fas ũ

habet niſi foꝛſan in citatione quadã ⁊ com

monitione ꝑ notas verboꝝ vel ſignoꝝ.
Cognoſcitur rurſus hmõi vox non eſt du⸗
bium a deo et ab omnibus quibus ipᷣe vo
luerit reuelare.et hoc vel in verbo vel in ꝓ⸗
pꝛio genere.vel inſuꝑnaturali quodam lu
mine.quemadmodũ credimus fieri ſepiuſ
in beatis.tam mutuo loquentibus q; nr̃a

deſideria nõ audirent ognoſcitur ampli
ns hec voxꝑ quaſdam opiniones ſeu con
iecturas.qũq; ꝑ autoꝛitatem dicentis deſe

nobis vel ſcribẽtis vel innuẽtis.qñq; ꝑ ſi⸗

miles in nobis affectiones genitas ab ob /

ieccis vtnuſq; ſilibus pñtatis. Dum incõ

tinentes duo reſpiciunt virginem foꝛis pl
cerrimam /ſi libidinoſa ſit in coꝛde cuiuſpi
arm / fas eſt argumentari ꝙ ſit aut eſſe poſſit
in altero.nõ aliter de duobus virtuoſis⁊ ꝑ

oppoſitum.vnde ꝓuerbium ſumptum eſt

Inſaniens in vna paſſione/de omnibo ce/⸗

teris ita putat Hinc ſapiens intellige que
ſunt ꝓximi tui ex teipo· Poſtremo piꝰ ai⸗
ex his paſſiõiboq̃s circa vicia ſẽſit aliqũ.q̃ſ

iĩiſuꝑ circa ꝓpximoſquotidiana colligit expe

rientia valet cõcludere varias eſſe voces il

las.quas dei cultoꝛibus audit attribui.vt
eſt illud Quã magna multitudo dulcedis

tue dñe quã abſcõdiſti timentibote Et illð

HNihil dulcius q; reſpicere in mandatis al

tiſſimi. Et illud xpᷣi. Venite ad me oẽs Et
ſeqͥ Et inuenietis requiẽ aiab vr̃is Jugũ
eni meũ ſuane ẽ ⁊ onus meũ leue Dicta de
niqʒ doctoꝝ ad anagogicos exceſſus exer⸗

citatoꝝ quibo nõ credere/deſiꝑe eſt.et quoſ

imitari nolle/ ſtulticia et inſipientia coꝛdiſ

ſi et dũ pater celeſtis traxerit ad xpᷣm. Nam

iſta eſt ꝓpꝛia muſica et ſciẽtia xpianoꝛum.

¶ LCãticoꝛdũ marie fuit ſm omnem artem
mMuſice / ſuauiſſime doctiſſimeq; modulatũ

Sane ſi ſpũſſanctus replẽs aplos/docu/

it eos oẽmveritatem ſi eoꝝ coꝛda afflata ſã
ctoſpũ / voces diuerſas intonant.fanturði
magnalia. Si rurſus maria fᷣm Damaſ.
ꝗa nullo vincitur illuſtriũ Si amplius ſᷣm

Dionis.traditiõem/lex diuinitatiſẽ vt om

nis inferioꝝ ꝑfectio ſit eminentius in ſuꝑi

oꝛibus cum maria fuerit ꝑ gratiam ſbᷣlima

ta nedũ ſuꝑ mulieres et homines.ſed ſuꝑ
omnes angeloꝝ choꝛos quis ab ea muſi⸗
calem in ſummonoticiamnepauenit. No/

3

245

lumus idcirco ſuadere deuotis quibus lo
luimur /vt ſe tradant muſicalibus artibuſ
ſeculi cognoſcendis. Curioſitas enim cul/⸗
pabilis hec eſſet in multis.ſed ſi obuenerit
cognitio / vel ex ſtudio iuuentutis. vel aliũ
de faciliter ſine detrimento exercitij ſanctio
ris/non abijciant donũ dei. ſed exopibus
gentilium et egiptioꝝ ditati/ſeruiant ex il⸗
lis deo/et ad laudem ſuam/omnia/gloꝛiaʒ
q; couertant. ¶ Canticoꝛdũ marie fuit ap
tatum fᷣm omne tempus.nũc ſaltare nunc
plangere. Saltare ſicut in epichalamio ſa
lomonis.plangere ſicut in trenis Jeremie
Beꝑatus enim fait marie ſpũs ab om̃i cõ
tagionecarnalis amoꝛis quem canticoꝛus

verba ſonant.Et hoc in laqueum pedibuſ

inſipientium.in foueam et in viſcũ cũ car:⸗
ne et ſanguine.cũ fantaſijs ſexuum viri ⁊ fe
mine/ſi tamen blandimentis carnaliũ nu⸗
ptiarum coꝛ ſuum dederit his cãticis Ita
qʒ ſicut apud deũ non eſt maſculus aut fe⸗
mina. ſic nec in cãticis iſtis et epithalamio
ſpiritali nuptiali Ettamen nihil aliud vi
dentur ſonare/q;ᷓ duectum et dilectam.ſpõ
ſum et ſponſam. amicum et amicam.ↄple
xus et oſcula.que qualiter inueniri poſſint
abſq; ſexuum diſeretione, mirum valde ſʒ
tamen verum nec ab animali cõpꝛehenſi⸗

bile.qui non ſapit que dei ſunt Marie ve
ro ſpiritu cuncta hec faalia.¶ Poꝛro de lu⸗
ctu teſtimoniũ habemꝰ ſancti ſenis. Tuã

inqͥt ipᷣius aĩazʒ ꝑtranſibit gladius Et hoc
ꝑ lamentum cum multis temꝑibus Ma⸗
ria cecinerit flendo cum flente Jeſu. ſicut
gaudebat cum gaudente.Pꝛecipue tñ hoe
inſonuit tꝑe paſſiõis bñdicti filij ſui dũ cũ
clamoꝛe valido et lacrimis oꝛãs exaudituſ
eſt ꝓ ſua reuerentia Nihilominus fuit eo
tunc/tam in filio qᷓ; in matre cũ canticoꝓ⸗
fundiſſime lamentationis / canticũ altiſſi/
me exultationis. Verum hecet alia que ſe
ſe ingerũt loquẽti de maria / trãſgreſſionẽ
afferũt et ſuſpen ſã tenẽt expectationẽ lecto
ris.qui gãma nouũ cãticordi noui traden
dü foꝛe retinet e xnr̃a ꝓmiſſione ¶ Atuero
pauſemus iterũ.ne cõtinuatio fiat in cãtã⸗
do minus accepta.ſedeamꝰ cũ vtraq; ma⸗

ria ad pedes Jeſu.nũc in domo nũc in cu

celoquẽtis.nunc exultantis ſpũ.nũc ploꝛã
tis ſub vmbꝛa illiꝰ. Sub vmbꝛa illi? queʒ
deſiderabam (loquit᷑aĩa ſctã aia marie ſe⸗
dl. Et fructus eius fructus honoꝛis et ho⸗
neſtatis cũ folijs verboꝝ ſuauiſſimis gut⸗

bomus tertius

ſmo et ſtultus fiat. (Zalis erat nanq; ma
tia.tales nos petrus vult eſſe infantes ſcili
roõnabiles ſine dolo.recolens dictũa chꝛi⸗

turi meo. Gutturi plane tali de quali pſal?
miſta annũciat. Exultationes dei in gut⸗
ture eoꝝ. Quas exultationes appellamus
iure nr̃o canticoꝛdũ. Suꝑ qͥ/ poſt theoꝛiã

pꝛaxim dare conabimur vt pateat et legat

in digitis.ac in manu defcribat᷑.cooperan
te verbo dei qð ſe inclinãs olim digito ſori
bebat in terra.quo pdem legis notas ſcri⸗

Amma canticoꝛdi/quiſqͥs deſi
derat vel audire vel cognoſcere/
debet exuere veterem hoĩeʒ ⁊ no
uum induere qtũs in xpᷣo puer/

ſto. Amen dico vobis niſi cõuerſi fueritis

et efficia mini ſicut ꝑuuli nõ intrabitis re⸗

elementarius. Putreſcat igitur qui ad ele⸗

gnum celoꝝ Pines eſt a Seneca ſenex
menta muſice ſpũalis admittendus eſt.et

meminerit qm̃ oꝑtet adqiſcentem credere.
vt ſit vere diſcipulus. ¶ Talis erat Johã
nis ſenectꝰ vt aquile renouata cũ nibi pe/

ne aliud loqueretur/qᷓ; amoꝛis noui voceʒ

nouã. Filij diligite alterutrũ ſemꝑ ingemi
nans Quid muũ ſi dilectus de dilecto. ſi
cuſtos dilectiſſime et amice ꝑ amoꝛem xpᷣi
quo nemo maioꝛem habuit caritateʒ fecit
de dilectione iuge verbum. ¶ Calis rurſũ
Arſenius dum poſt ſenatoꝛiam etaulicam
dignitatem/poſt multas in ſeculo litteras/

dum conſuluiſſet patrem heremicolã ſine

litteris.ſuis mirantibus qͥd tantus virlit/
teris grecis et latinis eruditus cum idiota
ſermonem ꝓtraxiſſet/ſuſpirabundus ait.

In veritate dico vobis qꝛ necdumad al⸗

phabetũ huius ſenis attigi Fuerat eni ſer /

mo ſuus / nõ de ſcientia quã didicerat ſolã
ſed de caritate que edificat.quã ideo neſcie
bat.qꝛ nõ tranſierat in affectũ coꝛdis. Cre

diderat tamen humilis.moꝛe diſcipuli pu
eri/tot exꝑientijs caſtiſſimoꝝ affectuum⁊
ſentimẽtoꝝ erudito.qͥ fecerat oꝑatiõem in
aquis multis tumultuantiũ fluctuantiuz
qꝙ; temptationũ in mari coꝛdiſ.vbi viderat
opera domini et mirabilia eius in pꝛofun
do.aſcendens nunc in celos nũc deſcen /
dens in abyſſos Crede mihi qui tale naui
gauit mare/enarrauit pericula et mirablia

al

auosine

Algui⸗

Die

Nam
balhnnr
e
Mn
unt

pid
44
niam
mituu
li.rt
omoun

fe non

lusecel

(uiſape

Ueroiſta

ſientes

guange

daecern

lunm

urorn
ventin

biginn

fune⸗

choꝛumn
lenco⸗

nenter

i d

(ankce

mnboigen
ntöopne/
Nungm
nnmeſli
daaiachni/
nmabiase/
Snenſne
Wgnigshe
ock,
7
bllpe
noce;
ingemi.
linſ
en i
ad ſeen
Asrunſ

zaalian

Wolineans
mmicold ine
unusl
Lanitin
buncet⸗
Cunds/
mciſe,
dcenſi
oonec
ds⸗C
lahllßn
oganöcni
amanng,
lebinin
sinhen
9aic iid
higtitiennl
dianiin

De canticoꝛdo

eins. Non illi qui ſetotos in ipſo naufra/
gos mergunt.nec vnq; emergunt quia vel
non conantur vel conati ꝓtinus reſoꝛben⸗
tur Obediuerat iteruʒ ſe nec ille Salomo

nis filium verbo de canticis ⁊ bymnis ſpi

nitualibus.:liga ea in coꝛdetuo iugiter et
circũda gutturi tuo.qtũs viqʒ illa ſaperet ⁊
caneret gradiendo ſtando ſedendo q;.

Bamma nouum non ideo ſpernat hõ no/
uus in chꝛiſto / ſi ſenſerit ſe grãdiuſculũ fa/

ccuʒz i ipo.Non egetaffirmo tali monitu⸗
quiſquis vere grandis factuſ eſt in chꝛiſto

Dui exemplo marie quo maioꝛ eo bhumili

oꝛ.qui humilioꝛiũchꝛiſto ꝓximioꝛ ſimili/

oꝛ et intimioꝛ. .
gquoꝝ exaltatũ eſt coꝛ et elati ſunt oculi am

—☚

Sʒ ia loquimur apud eoſ

bulantes in magnis et mirabilibus ſuper
ſe. Ideo nec lagan dignantur vbera

uidni maneant ſicut abla⸗

ccati ſuꝑ matre ſua coꝛde arido ſicut teſta.

Poterit apud taleſaſpectu pmo reijci ſim

plicitas ruditas bꝛeuitas gamma noſtri.

CLauſabuntur ipᷣm ſuꝑuacuum eſſe.quo/

niam abſq; eo canticis ip̃i ſpiritualibuſac
miſticishabende ſe iudicibus fuerint inſti
tuti.vt quid ergo afferuntur noua hec qui

dem auribus inquiunt noſtris.que nec pa

tres noſtri dignati ſunt attingere: Nuc ter

tius ecelo cecidit. Catho qui ſuper ſenes
qui ſuper omnes docentes ſe intellexit At

ſcientes ſpiritumſanctum ſpirare vbi vuit

uero iſta nihil mouent ſimplices animos.

quando vult:et quomõ vult. Alioqui nõ

diceretur apud Danielem Pertranſibunt
plurimi et multiplex erit ſcientia Pꝛohibẽ

tur pmo q̃ᷓ offeruntur ſed non in foꝛo rerũ⸗

ven elium damoſo.non in cecis fedis q; li

bigdinum ꝓſtibulis. non in agro boum cuʒ

fratre ſenioꝛe qui de foꝛis ſymphoniam et

choꝛum domi non nouerat Hon deniq; ꝑ
uerſo coꝛde qð eſt abominabile diſſile nec

inueniet bonum nec vllam ſcientiam reti/⸗
nebit.Additur et illud. Acetum in vitro/qͥ
cantat carmina coꝛdi peſſimo/pcultalep/⸗

cul. ¶ Bamma miſticum non melius foꝛ⸗

mare poſſumus q; ad exemplardomini no

ſtri Jeſu xpᷣi crucifixi vt dicat puęr in chꝛi/
ſto. Croix de pardieu gallis.

Hoc plãe

eſt ſignaculum qð maria poſuit ſupꝛa coꝛ

ſuum in meditationibus et ſuꝑ bꝛachium

in oꝑationibus. Que gloꝛiatur in canticiſ

dicẽs Faſciculus mirre dilectus meus mi⸗

bi inter vbera mea cõmoꝛabitur. Faſcicu/

lus vtiq; punlus bumilis et pancus quale

.

querimus eſſe gamma noſtrum. ¶ Rece⸗
dant vetera de oꝛe veſtro dicebat illa cuiuſ
coꝛ exaultabat in domino.vetus anna ma

ter noua qꝛ deus ſcientiarum dominus eſt
et ipᷣi pparantun cogitationes Nolite ergo

multiplicare anſueln ia gloꝛiantes ni

ſi foꝛſan in domino. ihi abſit gloꝛia

ricantat Raulus renonarus de ſaulo vete

hi mundus crucifixus ẽ et ego mũdol.Xu

ius iterũ hec verba ſunt Hõ enim iudicaui
meſcire aliquid intervos niſi Ihm chꝛiſtũ

et hũccrucitxuʒ / qui⁊ bucinabatomnib⸗

de cetero nemo mihi moleſtus ſit.Ego eni
us quoq coaplus Petrus xpᷣo ait paſſo ĩ
carne.et vos eadem cogitatione armami/
ni HNam crux lignum ſalutare eſt qd ad p/
mam dignitatem renouauit omnia. Sic
pollicitus fuerat xpᷣus dicens iudeis Ego
ſi exaltatus fuero a terra omnia trahaʒ ad
meipm. In qua tu benigniſſime et innocẽ
tiſſime Jeſu ppendiſti. vbi fuit extenſum
tui coꝛpoꝛis oꝛganũ.iſtartympani.vbi ce

ſtigmata Jeſu in coꝛpe meo poꝛto.

ciniſti verba ſalutis noſtre.vbi quinq; pla

gis capitalibus quaſi totidem notulis vel
caracteribus te inſigniuiſti.et pꝛopꝛij ſan/

guinis minio rubricaſti.vbi tu piſcina p/
batica ſalutaris/quinq; poꝛticus vulnerũ
habens. dediſti haurire aquas in gaudioð

fontibus ſaluatoꝛis.pᷣcipue tibi pᷣſenti teq;

videnti tibi concinenti o beata beatarũ.tu

digitulos illic cõplodebas quos ſpad bel

lum ſpũs docuerat benedictus deus.Qui

mirra ſtillabant pbatiſſima/qui apphẽde
rũt fuſum ꝓ tunica viri ſui et filij Jeſu quẽ
cibauerat quem contrecauerat.cuius la/
crimas ſiccauerant et nunc deſcribebãt ſi⸗
bi cũ ſenſibus alijs quinq; voces inenar/
rabiles canticoꝛdi quales inquirimus.
¶ Bamma miſticum fas nobis eſtad qͥn//
qꝙᷓ; notulas ſeu voces vel litterulas pun /
cta vel caracteres figurare Sic licet homo

noſter vetꝰ/crebꝛo nobis aduerſus.nihilo

minus loquebatur deipſo miſticus ſermo
pꝛophete. Zu vero vnanimis dux meus?

notus meus Qui ſimul mecum dulces ca

piebas cibos.in domo domini ambulaui

mus cum conſenſu Tuncrecolens diſſidi

um per demones ingeſtum. cõuerſus ad il
los impꝛecatur venire moꝛtem ſuper illos
¶ Ex bocpᷣdicto tamen tante latitudinis
Db 4

7122

W

ð

24

myſterio hoc vnum trahimus ad rem pꝛe⸗
ſentem/ꝙ vetus homo dux eſt noſter qꝛ ne
ceſſeẽ ſᷣm phʒ quecũq; ĩtelligẽtẽ fataſmata
ſpeculari eta ſenſibo cognitionem accipere
Coſentaneuʒ eſt igiturvt gamma noui ho
minis/cõſonet ad gamma veteris .etſi nõ
ſit in omnibus pꝛoꝛſus idem.¶ Hoc aũt
gamma/qð manuale pueris inſtituit᷑ / ſer

vocibo diffinitur. licet ſᷣm fraſim et theſim

multimode repetitis. que ſunt.vt. re. mi.fa.
ſol.la. Teneamus pinde ſᷣm phicam diſci

plinã ꝙ oẽs veteris hois voces ſeu notule
paſſionũ/reducuntur ad quattuoꝛ notas a

poeta.cui cõſonat apud boetiũ phia Zuq̊
qʒ ſi vis lumine claro ⁊c̃. Deniq; comple⸗
ctitur illas eccleſia mater noſtra dum canit
in pꝛoſa. Cõſuſa ſunt hic omnia.ſpes me⸗
tus meroꝛ gaudium.Ecce quattuoꝛvoces
expᷣſſas quas enumerando dedit eccia qͥn⸗
tam aliam intelligi.dum confuſas eſſe no⸗
tat.quaſi vicʒ vna ſit ex omnibus aut mul

tis compoſita.reſultanſq; ſicut ex quatuoꝛ
elementis ſimplicibus /mixta fiunt. hanc

certe compaſſioneʒ nominamus a con qdð
ſił et pa ſſio ſi ſit paſſio.bãc alr poſſumꝰ
trem et reginam ꝑ oꝛbem terrarum confite
tur eccleſia O maria. Gamma. a. miſticuz
poteſt elegia diuina cantatrixamoꝝ caſtro
rum ſub duplici metro complecti. A ſita⸗
moꝛ gaudens.ſpes Ecompaſſio iotꝗ Oti
dictus deus factus ꝓ nobis verbuʒ abbꝛe

niatum/qui nobis hoc bꝛeue verbuʒ poſt

eſt / qd emulatur ſignum thau. cor fixũ q̊ʒ/

tenſum q; in ipo Jeſum xpᷣm repᷣſentat qd

ſimul ad puerile gãma veteris hominis ſe
confoꝛmat.qð ꝓinde phᷣicis diſcipliniſcũ
theologicis anagogijs reſonanter eſt accõ
modum.ꝑ quod ad extremũ quodlibet cã⸗
ticum. ſit pſalmus.ſit hymnus.ſit in ſono
tube.ſit in cythara.ſit in pſalterio.ſitĩ tym
pano ⁊ choꝛis.ſit in coꝛdis et oꝛgano.De/
niq; quõlibet omnis ſpũs laudet dominũ
poterit annotari. Sope dicet aliquis ni

mium grandis eſt hec pꝛomiſſio Grandis
plane ſed ſimplici coꝛde recepta/fidelis eſt

et vera ꝓpitio illo qui dixit Dilata os tuuʒ
miſtam qui dicebat exrſententia. Immiſit
in os meum canticum nonum/carmẽ deo

„

noſtro. Conuertamus oculos etiam car⸗

naliter impienerat pſal

nis ad ſignum qð exaltauit deus in natio/
nibus.cuius typum tenuit eneus ſerpens
exaltatꝰ in deſerto. Ecce iſtic eſt longitu⸗
do latitudo ſublimitas et ꝓfundum. Ecce
quattuoꝛ extremitates inſpicimus/ĩ ſub
limi ſurſum rationabiliter collocamus pꝛi
mam litteram que gaudium etamoꝛem ſi⸗
gnificat.quoniam vertitur ad celos vbi ni
hil quod nõ ſit gaudiuʒ exercetur. Gloꝛio
ſa inquit pſalmiſta dicta ſunt dete ciuitas
dei. Sicut letantium omnium habitatio
eſt in te Ac perinde reſonantium ab.a.vo
cali pꝛima gaudio vel amoꝛe noſtrum gã⸗
ma tanq; a dignioꝛi ſumit initium. Ce⸗
terum collcoamus in extrema pꝛofundi⸗
tate deoꝛſum.v.vocalem que deſignat do⸗
loꝛem et odium. Nam pꝛofundum inferni
guid elind ſonat. vbi vola: et flerus et ſtri
doꝛ dentium. odium quoq; ꝑtiuax dei ſan

ctoꝛnm ſanctarumq; omnium. Ponimus
ſubinde in tono ſub bꝛachio dextro.e. vo⸗
calem que deputatur ſpei ſignificande ſeu

deſiderio. Nam et illic ſperauit beatus la⸗

tro et ſperans audiuit. Hodie mecum enis
in paradiſo. Dehinc tranſeuntes ad tonũ

ſiue bꝛachium ſiniſtrum /configimꝰ.o. vo⸗
calem que timoꝛem infirmat. Quid enim

terribilius qᷓ; voxa ſiniſtris ſonatura.Di /

ſcedite malidicti in eternum. Sic bẽmus
quattuoꝛ oꝛbis ex rema que ſant oꝛiens A

occidens Uſeptentrio E meridies O tan

q́; in vulgari rota foꝛtune.fiat hec reuolu⸗
nio. Regno.a.regnabo.e.regn aui.o.ſum
ſine regno.v. Amplius in =& littera que cir

c tempus natiuitatis chꝛiſti. litteris lati/
Rnis addita eſt/aptiſſime vocales quinq; ſi
tuamus tanq; in quoq; ʒodiaco ſit. Atue⸗
ro reſpicientes in actoꝛem et conſũmatoꝛẽ

ſalutis noſtre Jeſum confixum in medio.

⸗

i mixtam ex omnibus compaſſioneʒ quaʒ

nd aliud queſo videbimus/q; alteram qᷓ

J vocalis notat.a qua nomen Jeſu inci⸗

pit. Hinc eſt noſtra redemptio amoꝛ et de⸗

ſiderium. Hinc dens meus ait pſalmiſta ?
miſericoꝛdia mea. Hinc appellabat Igna

tius amoꝛem ſuum crucifixum. Hunc an⸗

dꝛeas moꝛiturus videbat in ſpiritu atq;de

crucis ſupplicio geſtiebat / Aldit bucfran

ciſcus quaſi ſeraph alatum quando quin⸗
q; ſtigmatibus ſeu ſigmis conſcriptus ẽ ab

eo ſeſibili libꝛo carnis Hũc inſpiciẽs pijſſi

ma mater miſericoꝛdie. nonne poterat vti

verbĩ Iſaia poſic. Vẽter meusad moab

———

naula⸗
chius
metus
luch

ſe⸗
ife

fnn
öten
Gd⸗
ee
re
5 u
ver
mn
honn
lcode
bib.
ſe ſni
eigo
lenboſa
aditne
undi
heumen
cooni
womk
ſolvele

numni
cũ̃
ſounto
mn⸗
ſuninn
nſeyr⸗
Lonabin
Dielen
gebief

Co
Glügli

nveh⸗
co pobi
nerioſi

ordo⸗
nmitſn
ſansa ſi
mr deiſen
honinns
ame o
fanten
bens
AnN*
mni
ow
genim.
ndi
demds
icns

ON

Crendu
zmi.o ſun
magnect
lnenoln/
lescbing

De canticoꝛdo

quaſi cythara ſonabit/ Moab interpꝛetat
ex patre.quoniã a patreet filia genitus eſt.

Hic licet pꝛauus et ex damnato cõcubito
fuerit.mihi ꝓſit tamen vt ꝑ metaphoꝛaʒ ſi
gnificet Jeſum.qui ex patre deovt filiꝰ eiꝰ/
et maria cõceptus eſt /nõ virili ſemine. ſed
miſtico ſpiramine.Adhucventer marie be

atificatꝰa muliere de turba.Lũc ſicut cta
ra neruis toꝛtis extẽtis ⁊ ſiccatis aptata⸗lo
naui ad te bñdictũ fructuʒ ventris ſui. In
cuius coꝛdetũc indiſſonanter hec oĩa ſpes

metus meroꝛ gaudiũ.Nõ dubiũ quin pa⸗
riter cõpaſſio q̃ ab vtero egreſſa eſt ſecum.

cee inſtat moct rbezcteelnhtꝛican

tiũ / federis archam fecimus gãma noſtruʒ
ſm exemplar qð vidimus in monte.quem
mõtem ex lapide abſciſo ſine manib tradi

dit daniel/cxcreuiſſe et impleuiſſe terram.⁊
ic eſt deus noſter Jeſus xpᷣus.lapis quez
repꝛobauerũt edificãtes factuſ eſt in caput
anguli. lapis q̊ digiti dauid goliam ꝓſtra⸗
uerũt. ¶ Loaptemus deinceps ad giama
manuale/ſpũale nr̃m / et attendam? ꝙ ſex
notule noiant᷑ꝑ quinq; vocales.ſi cõſonã

tes detraxeris.que ſi oꝛdinãtur vt ponatur

bis.a.lr̃a ſcilʒ in fa:et la.Qibſcit aũt freqn

ter fa.in mi.p.b. molle.Et eſt oꝛdo talis.v.

e.i.q.o.a.ſ:et.l.a.la.¶ Deniq; q;tum ex ve

teribo fas / eſt conijcere cantus eſt ſenſualis

traditus ꝑ has quinq; vocales.imo etqui

dam diſcantus quẽ cõtrapunctũ dicimus
neumata deniq; lic inſinuabãtur que ſunt
cõſonatie tonoꝝ finales Sicoꝛdinanit pᷣ

mum hyvmni metrũ de Johe baptiſta q di
xit. Vt queant laxis reſonare mira famuli
ſolue abiaEIubelean nuc noſtriſapi⸗
entes et pꝛudentes in oculis ſuis/quo⸗

rum nihil oculus niſi ſublime vult inſpice
re.qñ ipᷣi ſummiꝓphete carmina ſua digeſ⸗
ſerunt ꝑ literas alphabeti.nõ ſine miſterio
vt treni Jeremie.vt Salomon de muliere

foꝛti. in miſterio ſacre legis aut virgis glo⸗
rioſe/vt põ.pᷣterea. Beati immaculati ꝑ oc

tonabia decurrens.vt alter iſte pſał. Ad te
vñe leuaui aiam meam ⁊c.Quidvltra:Ai
debis ſile in ecciaſtico hymno.A ſolis oꝛ⸗
tus cardine.Et. Hoſtis herodes impie
AVoluit pᷣtera dñs noſter Jeſus xpᷣs ma
gni aliqð in ſeminario litterarũ deſignare

qñ vehementer exaggerans dixit. Amẽ di⸗
co vobis:nec vnũ iota Ecce iota neutri ge
neris ſicut de gamma ponimus.qð apud
grecos/eſt littera quinta.apud nos, gqnec

cus Auricularis.

bexrtranſibita lege donec omnia fi⸗
ant.¶ Poꝛro non minoꝛis eſt ponderis⸗
q; ſe YTeſus alpha et o dignatus eſt nomi⸗
nare Motus eſt inde foꝛtaſſis abbas Jo/⸗
achim vt ex ſeminario.i.litteris alphabeti

onſonant hec omnia nep

intellectum colligeret pᷣteritoꝝ futuroꝛum
ch tempoy. Hecomnnig
catius irrideatur gamma nr̃jm/in cui oꝛ⸗

dinatione ſequi videmur non volũtariam

79

tantũmodo.ſed naturalem.que mẽtiri ne-

ſcit impoſitionem dicens:a.e.i.o.v. Vbi

ſub typo pſalterij/ſonus inchoata ſuſſum

coꝛda.et pꝛoditvelut in deoꝛſum.qð ſentit
vnuſquiſq; qui ſolerter aſpiratiõem nota⸗

uerit.quemadmodum poꝛes grammatici
pꝛoꝛſus oculati et coꝛdati viri/ſapuerunt.
autem gaudiumvel amoꝛ ſicuta in
quadam latitudine coꝛdis. Deinde ſicute

ſpes contractioꝛ eſt. Dehinc mollioꝛ eſt ſi,

cut i.compaſſio.O pᷣterea ſignificans me⸗

tum.et.v. doloꝛem vel odium ad labiaxſq;

perueniant. Ac perinde grauitatem ipius

ſicut pꝛimis ſublimitatem damus velacu⸗
tiem. ¶ Poſſemus adaptationes alias ſu

mere vel ex quattuoꝛ elementis et eoꝝ qua
litatibus pᷣmis.vel exdiſpoſitione celeſtiũ

planetarum.vel ex cõbinatione ſeu cõfigu
ratione complexionis humane exrhumoꝛi
bus ipᷣm coꝛpus per neruos ⁊ arterias agi
tantibus.ſed ad pᷣſens ſufficiant adaptati/
ones pꝛemiſſe.ſi deſcriptiõem addiderimꝰ
manualem.ſed gamma(pꝛout dere clariſſi
ma pꝛomptiſſimg dici mos eſt)ſupꝛa digi
tos poſuimus ¶ Scimus in manu quin

q; digitos eſſe.ſextum monſtra quedã ha⸗⸗
buerunt.Diuiduntur aliquando tres con
tra duos.de deo dicit Iſaias ꝙ appẽdit tri

bus digitiſ molem terre.de chꝛiſto ꝙ miſit

digitum in auriculas ſurdi et audiuit.ꝙ pᷣ⸗
terea dixit Thome Infer digitum tuü huc
latus oſtendens.vt certus fieret per digitũ

Legimus quoq; digitos apud Danielem

ſcribentes in pariete. Mane thetel phares
Deſcribens quoq; ſapiens ſtultum dixit.

digito loquitur.Non culpans.quia di⸗

gito loquitur.ſed ꝙ diſeole peruerſe q; loqͥ
tur illud ſcilicet ſcõm Iſaiam quod non ꝓ
deſt. ¶ Hominantur ad extremum hi qn⸗

q; digiti. Pollex Index Medius Medi⸗

8 ar Cur autem hec omĩg.
niſi ꝓ collatiõne ratiõnali vocaliũ que cõ
ponunt gamma noſtrũ.quatinus in digi⸗

tis poſſit tam oculis ſe pꝛodere q; auribus

ti loquuntur,cantent peroꝛent aptiſſime.

in coꝛdibus ſuis domino.

qui cantat᷑ ſiue ſenſus eius.

loqui exemplo monachoꝝ nutib loquen⸗

tium(vel alioꝝ in gamma cantantiũ.Pol

lex tanqᷓ; pollentioꝛ et drgnioꝛ habʒ.a.gau

dium. Index monſtrans nõ iam habita ſʒ
ꝓxima et certa/habet.e.ſpem ⁊ Collocatur
in medio longioꝛi bꝛeuis.i.miſeracione p⸗
ductius Nonne pᷣterea timoꝛ.o.med cc eſt
qui peccatũ expellit. Demũ doloꝛ.v.datur
auriculari.qꝛ ſola vexatio dat intellectum
auditui.et aures quas culpa claudit aperit
He ſunt quinq; lampades miſtice lucẽtes
in manib virginũ pꝛudentiũ ad illumina
tiõem ſenſuũ quinq; ſuoꝝ. ¶ Gãma nrj̃m
nõ idcirco iudicandũ ſuꝑuacuũ/qꝛ nõ pꝛe

2

ſtat ſua cognitione cõfeſtim canticoꝝ exer

cendoꝝ faculcatem. Notatur hec cõſidera
tio ꝓpter illos qui foꝛtaſſis auditu pmo ſu
ſpicabũtur hoc fieri deber̃ ſi ditẽda ſit ars
talis efficax aut vtilis.quos arguunt alie
quelibet artes.ipᷣa in pᷣmis grãmatica quã

non pᷣterea totam cognoſcimus/ſi ſuũ tene

rimus memoꝛiter alphabetũ. Sic de mu⸗
ſicali gĩma manuali. Sic depᷣceptis rhe/⸗

toꝛicis quali dixit rhetoꝛ pꝛecipuus/abſq;

vſu et exercitio et viuacitate ingenij nequa
q; ſufficere. pdeſſe tamen ad certioꝛem fide
lioꝛem q; noticiam/q;ᷓuis ſine alphabeto.
ſine gãma manuali.ſine rhetoꝛica arte mł⸗

Sic in ppoſito recipiatur gãma nouum ſi
ne quo tot litterati tot illitterati/cecinerũt
tuero quia
pꝓmiſſum eſt conſiderationè pᷣcedenti / poſ
ſe gamma noſtrum ad omnia cantica my⸗
ſtica.illa etiã que per inſtrumenta ſe demõ

ſtrent. Et hec pars tractatũ ſpecialẽ depo;

ſtulat.D icemus ad pᷣſens quantũ ſatis eẽ
ꝓ declaratione pꝛomiſſionis opinamur.
Concurrunt ſiquidem in muſica ſenſibili
ſiue fiat cantu ſiue pulſu ſiue flatu/agens.
paſſum.mediũ.ſonus.obiectũ. Sicut in
pſalterio eſt ille qui ludit tauq; agens ⁊ ip/
ſum vas ſiue inſtrumentũ pſalterij.eſt me⸗
dium ſcʒ aer repercuſſus.eſt ipᷣe ſonus qui
eſt qualitas ſenſibilis ab auditu/pꝛie ꝑce⸗
ptibilis.eſt obiectũ littera ſcʒ ſeu pſalmus
onſtat au
tem ꝙ gãma manuale / non agit per ſuã co
gnitionẽ aliquid iſtoꝝ.quia nec cauſat ip

ſum quiagit.nec paſſum in quod agit.nec

„

medium per quod agit.nec ſonũ queʒ effi
cit.ſed eſt tantummõ quoddam exempluʒ

exterius quod aſpiciens ipᷣe quiagit/fſoꝛs⸗

mat in animo ſuo vel in coꝛde/ſpẽʒ ſeun mo
dum cantandi. Indeeſt q; poteſt aliquis
habere talem foꝛmam ſeu ſpeciem in anĩo/⸗
qui nullum foꝛmabit canticum. vel qꝛ nõ
vultvel quia non poteſt ꝓpter defectum in
ſtrumenti vel medij. Ars iſta nibilominꝰ
manualis/non dicitur inutilis.quoniam
docet numerum pondus et menſuraʒ qui

bus eſt foꝛmandus ſonus vt reddatur ar⸗/
monicus.¶ Diſcreuit vtraq; qui dixitEx
erce ſtudium q;uis ꝑceperis artem. Quali

monicus.

ſe exercitio pꝛobabile eſt mariam occupaſ

ſe nutriendo puerũ Jeſum. vocaliter etiaʒ

concinendo/inſtar angeloꝝ canentiũ Glo
ria in altiſſimis deo. Et hoc velad pueri
reuelationem mammabilis doꝛmituri.vel
ad deuotiõem ſimnl et conſolationeʒ tem/
poꝛe peregrinationis ſue pſallendo nunc
Masniticat.func Benedictus vel Nunc
dimittis.vel alia cantica ſyon cuʒ pſalmis

quos de filio ſuo nouerat ꝓphetice compo .

ſitos audiente crebꝛo cum religioſa pieta/
te ſponſo ſuo virginali Joſeph vbi et pꝛe/
ueniebant angeli cõiunci plallentibus in
medio.iuuencularũ tympaniſtriaꝝ Etibi
puer Jeſus benyamin adoleſcẽtulꝰin mẽ
tis exceſſu.Quas hoc loco poetarũ muſas
pᷣtuleris verbo ſapientie/quod eſt fons vi
te.non equi voluentis pede pꝛoductus in
pernaſo monte.ſed emanans a thꝛono dei
iſtallo ſimilis a montibus eternis.quem
fontem ambiuut pꝛo muſis nouem oꝛdieſ

angeloꝛumqui non ceſſant vna voce laut

dare.benedicere.gloꝛificare viuentem in ſe
cula non palladem fabuloſam ſed ſapien/

tiam dei veram. Verum ꝑpgamus ad reliq̃

Bamma miſticum plus confertin can/
ticoꝛdo ſeucanncoꝛdis ſpũalibus/q̃ʒ ma/
nuale gama in cantico ſenſibili oꝛis vel in
ſtrumenti muſicalis. Hoc eſt pꝛofecto uo/

tandum valde miſteriũ quod eliciturexp⸗
miſſis in aſſignatione diſtinctionis canti

coꝛdis a cantico oꝛis.quoniam pᷣmum li⸗
berũ eſt elicitiue.non ſcõᷣm.Cõcumit in p/⸗
mo voluntas hominis ꝓ agenteſimulꝛpa
tienie et medio nil aliud eſt q̃ʒ liberũ velle
ſuum Poteſt igitur dũ vult et qñ vult pſal
lere in ſe iuxta exemplar quod inſpexerit in
gamma noſtro.nũc cõcinẽdo ꝑ.a.gaudiũ:
ꝑ.e.ſpem.nũc ꝑ.i.cõpaſſiõem.aut ſi volue⸗
rit fiat ĩ ſe.o.timoꝛ.vel.v.doloꝛ grauis Pu
to qͥſqͥs h̊ ſapiẽter nec minus humſſiter at

tenderit cognoſcet fructuoſum eſſegamma

nſti⸗
roꝛdain
ta pubo
creni
ſovolil.
aohii
ſimicoꝛ⸗
ſtis u⸗
nonennt
dulaunc
addugn
angün
Aloano⸗
gente,

ulſi

I.

unftl

onac⸗
osl
wo
it
loſe
gpen⸗
nloen
iutelte
iturn
gomnap
omnqo⸗
genir.
unſed
wo L⸗
peicord
Gcicns
miſſsa
heinne
ſuama
gbis
aplier
ponere⸗
gfeui
lumneu
maume
tosdomt
wocs
cgtanen
hotnlan
leſcennn
lgerye
digttis
gumde
ido co
Pplian

ſcfa
hrtäie
deninenio
neigni
Nekcuni
tln
Bchonun
naſnpzli
umrg
gudetke
en On
umocape
wlin ai
henrüi Blo
Niuthun
vemiunve
Wnoneten/
lanconane
SN Pune

llnse
urcono
olien/

mape
alvi⸗
Ei
nme
nuſs
onsyi
cusin
node
en
moid
wocelan
meminte
ſſapian
usad reiq

nienngcn 5
ibusſ

ictsun
=
cicnnas
Cionis amm
weſt

zben
kinun
odiho
o gagt
niſni
s
dinſic
indez

coꝛa

De canticoꝛdo

cantandi ſine numeratione cninſtibet no⸗
tule. Impedirentur enim.que ſi pꝑfecta eſt

noſtrũ. Fruetuoſum dixerimus vt nouella

coꝛda in xpo dũ aduenerit tꝑs amantiũ iu

xta pabolam Eʒechielis. dum euaſerint in

etatem illã in qua ſue ſint libertatis ꝓ libi/

to volũtatis vt ament et cantent. Sciant

paulatim cõponere cãtica amatoꝛia caſtiſ

ſimi coꝛdis.vt addiſcãt hymnis iam cõpo
ſitis/ſuos affectus cõſonare,quẽadmodũ

nouerat beata illa aia mariefrequentando

dulcia cantica canticoꝝ q̃ dicũtur dꝛagma

vel dꝛagmata vel dꝛagmatica. vbi ſcz ſita?⸗
mantiũ mutua.nõ expᷣſſis nominibeꝓppꝛijs

allocutio. Inchoante dilecta ⁊ dilecto m,

dente. Itaq; vox oꝛis vox iocũda vox de
ñn laudi cõcanoꝛa pura eſt vox coꝛdi⸗
um. ¶¶ Bamma miſticũ poteſt ad cõſonan
tias muſicales que vulgariterappellantur
tertia. quinta. octaua, deſeruire ſimilit ad
tonos ſeu neumata. Poſſet hoc intuitu b/

mo videri cõtrariũ pᷣdictis de diſtinctione
canticoꝛdi a cantico oꝛis.qm̃ fit introꝛſus
cãticoꝛdũnec ꝑticipat cũ eo alienus.necłꝑ
cõſequens ipᷣi cõſonat ꝑ diateſſeron aut di

apente aut diapaſon. Qm̃ inſuꝑaduerſaꝛi
videtur illud phiſophicũ.q; impoſſibile ẽ
intellectũ ſimul plura intelligere. Similit
igitur nec canere ſeu notulare.deniq; non/
dum apparet ars tradita de tonis affectio⸗/
num quẽadmodũ de vocaliba neumis in⸗
uenitur. ¶ Difficilia iſta nec vſitata fate⸗/

mur.ſed nõ nihil nos ſperamus eſſe dictu

ros. Legitur beatus Jgn atius vir tot? ig⸗
nei coꝛdis et philocaptꝰ in xpᷣm/voces an⸗

gelicas audiſſe ſupꝛa montem vnũ qui pᷣ⸗

miſſis antiphonis /cõſequẽter intonabãt
hvmnos.quẽadmodũ deduxit ad eccleſiaʒ

ſuam celebꝛandam. Si voluerit igitur ali

quis cantare in coꝛde ſuo.exemplo anne ?⁊

apli/a plurimoꝝ /cur non poterit ſibi com

ponere neumata iuxta variam pſalmoꝝ et
affectuũ qualitatem? Hoc autem vocabu⸗
lum neuma/cur ad ſignandũ ſpm̃ſanctum
tractum eſt non ſatis inuenio.niſi ꝙ ſpiri⸗

tus domini/cõtinet omnia.et ſcientiam hʒ
vocis/qð ꝑſpicuum fuit in aplis Signifi
cat autem neuma/cõbinationẽ vocum vel
notularum/oꝛdinatã.
leſcentulidiſciplinantur pᷣmitus vt notu⸗
las et voces cantici oꝛis ſciant nominare/⸗

digitis iuncturis q; iũgere.ſciant poſtmo⸗
dum dum nunc vno nũc alio modo can⸗

tãdo conbinare.Deinde litteram notulis

applicant tandem generatur in eis ars

Poꝛro ſicut ado⸗

dicente philoſopho non deliberat. Nõ ali
ter qᷓ;to fuerit aliquis in meditando verita

tes ſalubꝛes habilioꝛ / in canendis affectio

7

nibus oꝛdinatis agilioꝛ/ tanto fit (ceteris

paribꝰad canticoꝛdũ ꝓmptioꝛ.adeo ꝙ vo
cales quinq; / poterit in quolibet verbo re⸗

pertas/ad meditatiõem reducere cum affe

eiu. ed quia non omniũ eſt hec exer/
citatio / poterit ſe altem vnuſquiſe dum ſen

ſerit euaginati

cere velut ꝑ interiectiõem et ſuſpiriũ vel ge

mitum. Oꝓp timoꝛe. doloꝛe. Ip miſe
ratione.Epꝓ ſpe.Ap ſpũali leticia repara⸗
da in ſe. Dicemus hic vnũ ꝓ vagis etꝓfu⸗

gis in cantibus eccleſie.qð piumvalde nec

obliuioni tradendũ ingrate. Heſi quidem
Iᷓtumlibet oberrauerit in cogitationibus
etiam criminalibus/ſi rediens hoc mõ ad
coꝛ ingemuerit dicens. Penitet me Reddi
tur cõtinuo virtus efficaxet viuax ſuo can
tico nedũ interioꝛi ſed vocali.qᷓ;uis ex pꝛio
ri fuerit oꝛigine culpabile. Nihil eni pꝛohi

bet diuerſoꝝ eundem actũ exterioꝛem na⸗

turaliter fieri nũc bonum nunc malũ mo⸗-
raliter. Hinc Ambꝛoſiꝰ monet in bymno⸗

Flãmeſcat igne caritas accendat ardoꝛ ꝓ⸗

rimos.qſ̃ ſi caritas aſſit. non erit iam ve
lut es ſonans a cymbalũ tinniens ¶ BHam
ma miſticum.fas eſt multiplicare fᷣm fra⸗
ſim. hoc eſt eleuatiõem et depᷣſſionẽ ſub di
ctis quinq; vocalib.⁊ amplius q; młtipli
cetur gamma vetus ſub ſex notis vel voci⸗
bus.Exemplũ fuit in ſpiritibus chꝛiſti et

marie.qui voces affectuũ elenaueruntvſq;

dad clamoꝛem altiſſimum.etad humiliatio

nem inattingibuem deduxerunt. Sic de

beatis ſpiritibus dicit pſa. Mirantur hic
eleuatio.et deficiunt hic omnimoda depi⸗/
ſio. Nõ eſt igitur neceſſaria multiplicatio
fraſis quinq; vocalium /in gamma noſtro

Oõ ſiqͥs multiplicatiõem figurari vellet/

poterit ̊ vł p additionẽ pũctoꝝ in ſurſum

vel depᷣſſionẽ in deoꝛſuʒ / aut certe ꝑ lineas
qᷣnq; vel ſex / iſtud sdaeenmitzolmn
ſicis inſtrumentis exemplum. ¶ Gamma
nouũ multiplicatur fm theſim. ꝓductiõeʒ
ſ; ⁊ bꝛeuiatiõem ꝑ pauſas inſuꝑ ⁊ diapſal
mata Rõ ſilis eſt ad pᷣcedentem ſignificati
onem quam vocales recipient.ſeðm ꝙ in

anteꝛioꝛa fiet punctuatio plus aut minus

W

. tiõem ſue mentis exira litterã
vel ſenſum eius / redire ptinus ad coꝛ et dix

— R

Hoc autem farere non eſt oĩm ſed cõtẽpla
tiuoꝝ et meditatiuoꝝ quiꝓ cõſuetudie ex⸗
ercitatos ſenſus habent: Verũ attendedũ
eſt illud phᷣi. Yabꝛicãdo fabꝛi ſimus Ita ð
cantico. Spectaculũ iſtud gratiſſimũ cer⸗
nere erat apud deũ et marie ſpm̃. Quanta
putas interciſione vocis coꝛdis/qᷓ;tis cum
internallis nũc celerioꝛibus nunc tardioꝛi
bus cantat dilecta de dilecto. Dilectus in
quit meus mihi.O q̃t dedit intelligi vocẽ
frangens rebmens et ſecũ multa volutans
pꝛiuſq; ſubiũgeret.Et ego illi ¶ Bãma mi
ſticũ canticoꝛdi/recipit cõſonantias intel⸗
ligibiles a ſpũ cantante in oꝛdine ad exteri
oꝛa cantica vel coꝛdis vel oꝛis vel operis.
Teneamus in pᷣmis certü de maria/q; cã⸗
ticũ liberum metis/deriuabat ꝑ imꝑiũ ĩ oꝛ
ganũ coꝛdis carnis Pꝛobabile eſt inſuper
imo certũ ex euangelio ꝙ cecinit cãtico orꝭ
dũ coſonans iubilationi Eliʒabet ⁊ ſuevo
ci clamoſe ⁊ magne Beata qᷓ credidiſti ¶ a
xauit os vt caneret ſecũ. Magnificat ania
mea dñm.Quid ſi addiderimus cõſonan⸗
tiam pueri Jeſu/ſi Joſeph virginalis ſpõ
ſiimo melodias ſpuᷣ angelici/qualiter con

ceſſum eſt marie magdalene.q̃liter Igna⸗

tio.qliter Nincentio.et ita de plurimis au
dire. Quiba ꝓbabile eſt illud eueniſſe cõſo
nando ſibi. In cõſpectu angeloꝝ pſallam
tibi.Audi qͥd Agnes de agno ſuo philoca
pta gloꝛiatur. Cuius inquit oꝛgana mihi
modulantibo vocib cantant. HNõne tibip
ſuaſum eſt mariam dũ fuit pxima moꝛti/ci
gneũ aliqð ſuauiſſimũ in ſua reſolutiõe cã
taſſe. Sic de xpᷣo dicit po. Aſcendit deꝰ in
iubilatione.et dñs in voce tube. FYalloꝛ ſi
nõ addere fas babemus ad cõſonãtiã ma
rie carmina omniũ celeſtiũ terreſtriuʒ et in

fernoꝝ. Qualiter eccia hymniſatdi.Auro

ra lucis rutilat.celũ laudibo intonat:mun/⸗
dus exultans iubilat.gemens infernus v⸗
lulat.Qõð ſi mirabiliter aliqͥs poſſe ſtrido⸗
res inferni fletus.vlulatus et ve.cõciner ce
lo et ſanct is eius.Attendatq̊ pacto fit vt le
ꝛetur iuſtus cũ viderit vindictam. Quo pa

cto rurſus põt bõ etiã viatoꝛ reꝑare videlz

carmẽ ſuũ qtũcunq; diſſonũ pᷣus ꝑ obſtre
pentẽ᷑ malã volũtatẽ.dũ tradit ſe ad penitẽ
tem affectü. vt qͥ pus erat ſub tenoꝛe danan
tis iuſticie/nũc fiat ſub molli cantu cõpati
entis et indulgẽtis mie Expectettñ qᷣſqͥs ẽ
hmõi lamẽtationes et ve canendas ſibi eẽ.
qm̃ mandauitdũs in nocte culpe vel pene

canticum eius. Diſſonant venialia pluri⸗
ma ſed ipm carmen non obꝛumpũt. Reſar
tiunt potius aſſiduis ſuſpirijs.ingemiſcẽ⸗
do nunc ꝑ.v.nunc per.o.nunc ꝑ.i. ſperan

do deniq; vel gandẽdo p.e.a. Atuero non

opus eſt hic et nũccarmina veteris homi

nis venũdati ſub peccato vocẽ babentꝭ ob

tuſam et raucam vel pene nullam recoꝛda⸗

ri:q;uis mutua cõꝑatiõe/nr̃m canticoꝛdũ

cũ gãma ſuo ſuauius appareret.qᷓ;uis pᷣte⸗
rea redderetur credibiliuſaĩali hoĩ quicqͥd
ſpũalis affirmat de canticis ꝓpꝛijs / ſuis q;
iocũditatibus virtuoſis.vt ſi fieret comꝑa

tio philocapti fatui / cũ caſto philocapto ĩ

celeſti amoꝛe.ebꝛij carnaliter cũ ebꝛio ſobe
fſpialiter ʒel

liter zelantis ſeu zelotipi/ pꝛauiter/a ze
lo bono m ſciam. Et ita de ſilibo. ¶Fie/⸗
bat obiectio ſuperius ꝙ; mens nõ põtĩtel⸗

ligere nec erxinde cantare ſimul plura.ſed a

ud pos cõquiſitio remaneat. Cerũ no
bis eſt animam manie ⁊ multo ampliꝰchꝛi

ſti / beatos q́; ſpũs/tam in verbo q; in pꝛo⸗

pꝛio genere/tot ſimul intueri/tot ſimul ob

iectis affici ꝙ nõ eſt numerus. Vidit Bñ⸗

dictus qᷓſi ſub vno ſalis radio mundũ col⸗
lectũ. Colligit Ancelmul/ ergaud ioꝝ reffe
xionib/gaudium in quolibet infinitũqñ

cape ſed innare dicitur. Uidet oculꝰ atho/

mos innumerabiles radiante ſole.et ꝑtem

totam hemiſperij circũgiratione facillima
cernit. Poꝛro quid auris in iocundo mur
mure riui.quid in tremoꝛibus coꝛdarũvel
Cymbaloꝝ ifinii valeat ꝑciꝑe cognoſcimꝰ

Siquidem ſonus omnis minutias/ſecũ⸗

dum/poꝛtionem habet infinitas. ſicut et

omne continuum in ſemp diuiſibilia ſeca⸗
bile conſtat eſſe. Amplius in tonis ſenſibi

libus videre eſt ſuꝑvnum tempus/poſſeſi

eri verbula ſeu floꝛetes vel ffoſcnlos ꝑ mi⸗
nutias notularum/quãdoq; quattuoꝛ qñ
qᷓ; ſex Sunt qui ꝑticipatiõem ad octo de

ducunt.iuxta vocis molliciem ductibitem

Quanto facultas talis amplioꝛ eſſe in can
ticoꝛdo mentis cenſenda eſt. ¶ Exemplitfi
cemus in.A.gaudio.et in. V.doloꝛe.⁊ ſin
gulum hoꝛum ad denarium facili deducti
one flectamus. et ita de alijs tribus fiet per

ſpicuum. Ecce gaudeo pꝛimolquia ſancte
gaudeo Secũdo quia non malegandeo.

Tertio quia ſancte ſpero Quano quia nõ
male ſi 4 Euchoe quin bens miſere⸗
oꝛ ¶ Sexto.quia non male miſereoꝛ.
Septimo iterum gaudeo/qꝛ ſanctetimeo

”

lbadepe⸗
gifanpe
annt ſi
iniaoAn
netecopo
nin.

no dici

vllep
ng
ſſticii

Npuur
Utſinit
nigie
Ern
W
Find
miſe
aſt
baſe
Punt
Iru
tioſa

loin
Pol⸗
ſicllc
lusg⸗
bonk
Marn
ini
halte
inen
De
Non
Ebtie
Mugni

Anennn
hanhor
Nidlenan
l
antene

enönie

Uheignri,
zut
fornn
hloar
cichroſt
Prauirer !
l, Ee⸗
8Pröötic
lpinn ſ
1 Cmüno
nplchi,
vöind⸗
Nimlob
i,
il,
M
igi
gcho⸗
tem
Awa.
o wr
arie
noſcin
us ſcci⸗
8,ſanet
bilaſcen
nisſenſbi
s poleß
mosom/
unner gi
oao de
la
cſeincan⸗
Eumnlf
Nlrenſn
clidednan
ueani
guaſen
miegnt⸗

7

De canticoꝛdo
ſideriũ ſz faſtidiũ vt ibi / frnũt nec faſtidiũt

q̃ frui magis ſitiũt. Fruuitio qꝗ ẽ inheſiue in
re amata ꝓpt ſe/cũ qͥ ete.Trãſfoꝛmatio ñ ꝑ

Ocxauo qꝛ nõ maletimeo.nono qꝛ rite do
leo vt in pnĩa. decimo qꝛ nõ maledoleo.vt
urſus idẽ apiamns

in. v. dol oꝛeqfi viceuerſa. Ecce doleo.pꝛi⸗
mo qꝛ male doleo.ſecũdo qꝛ nõ bñ doleo.
tertio qꝛ maletimeo.q̃rto qꝛ ñ bene timeo

qnto qꝛ male miſereoꝛ.ſexto qꝛ non bñ mi
ſereoꝛ.ſeptimo qꝛ ñ bñ ſpero.octauo quia
male ſpero vt in vanis.nono qꝛ male gau⸗
geo ſiẽ qͥ exultant in rebpeſſimis.
qꝛ nõ ſancte gaudeo de diuinis.

cimo
oſſe⸗

mus ↄfoꝛmiter ad hãc multitudinẽ oñde⸗
reqꝙ; non ẽ pſalmꝰ.non verſus pſalmi.non

v̈bũ.ñ deniq; ſillaba/ad quã ⁊ fᷣm quã nõ

„

poſſint ↄſone ad vocalẽ ſuã ſit. · ſit . e. ſit. i

ſit. o. ſit. v. voces ſpũales quaſtibet ⁊ quot

libet depꝛomere. Sic Maria in ſuo ma⸗
gnificatꝑ oẽm vocẽ muſicalem / agili voce
ↄcurrit.ſic in alphabeto.ſicĩ pr̃ noſter.ſic

in ſuo Aue maria.ſicin Credo fuit.ea vi⸗

uẽte cõpoſitũ.ſic in Bñdict.ſicin nũc di⸗

mitq.· Quid conoꝛ ꝑ ſinglła cũ ĩq̃libʒ hym
no.dicã ampliꝰ in q̃libet verbo ſuo/ꝑ oẽm

Irrideat nũc aliqͥs ſi pt ſiaudeat gãma
mſticũ.ĩmo vero ñ iã irideat.ñ reijciat.ñ
ↄſpuat.qꝛ ſi ſapiẽs ẽ ipᷣe audiẽs ſapiẽtioꝛ

Peond ſe vel pximis ↄcinere fas hẽbat

erit.ſi inſipiẽs / poterit ad ſapiam venireſa
lutarẽ pꝑiter laudis.⁊ſi vacet vt videat.ſi 4

eſcat vt audiat.ſi oꝛet vt ſapiat.ſi mereat᷑

—

ꝑoꝛõem.tãdẽ agnoſcere qͥd pſalmꝰ iſte ſo⸗

net. Btũs ppls qͥ ſcit iubilatõe;. ¶ Bãma

miſticũ pᷣt exponi vłãpliari ꝑ nomia qnq;
paſſionũ qᷓi totidẽ vocũ.lʒ in ↄnotatiõe/vᷣ
ba ſeu vᷣbula deficiãt. Et pᷣmo ſpẽs oĩs tẽ/⸗
pantie ⁊ foꝛtitudis q̃ ſũt in ↄcupiſcibili et
iraſcibili mediãt int᷑ paſſiones vtriuſq; vi/
tioſas. Sʒ diſcurram? ꝑ ſingulas voces.

CEeee reducũt᷑ad.A.delectatio.q̃ſi qdaʒ
delectatio.qm̃ vt lacſe infũdit dũ medita⸗
tio pᷣmit.affectio ſugit.Aeticia q̃ſi latitia.

qꝛ dilatat.voluptas q̃ivolubilitas.nc hac
nũcillac/circa rẽ dilectã appᷣhenſã. Jocun
ditas qꝛ puocat ad iocũ qͥ facilis eſt necla⸗
boꝛat. Hilaritas qꝛ ſe foꝛis facie tenꝰ ſe ex⸗

plicat maxieꝑ oculos in honoꝛeleto.Ala⸗
critas ꝗᷓ eſt vigoꝛ vtẽdi ſe ⁊ ſuis officijs ex⸗
pedite.Liq̃factio q̃ ſe ꝓppꝛijs terminis non

ↄtinet plꝰ qᷓ; aer aut aq̃.ſʒ labit᷑in rẽ amatã

Defectio qñ ſubſiſtit in ſua vtute conatu

vlopatõe ſʒ cadit in rẽ dilectã ſic liqfactio.
Ebꝛietas q̃ nõ videt᷑ eẽ ſuiꝰpos pᷣ amoꝛis
magnitudie.Satietas tũ q̃ nõ excluditð

tio. doloꝛ. odiũ bonũ.deteſtatio. ĩuidia bo
na.cruciatꝰ.toꝛſio:.plãctꝰſeu plãgoꝛ:lamẽ⸗

ſubam ſʒ aſſimilatõʒ qlitatiuã in amoꝛe vi

uo.exultatio.tripudiũ.iubilatio.plauſus

ſaltatio.gr̃aꝝactio.vox laudis. edu

cũtad.E.ſpem q̃ ñ accipit᷑ h put eſt virtus
theologica ſz generalit p deſiderio boni fu
turi.tẽdẽtia.expectatio.eſuries ſitis.ardoꝛ
gudacia bona.ira bõa.ieba boꝰ.anhelatio
emulatio bona. ſuſpiriũ ↄcupia. ¶ Redu
cũtad. J.ↄpaſſionẽ.mif atio.mĩa:pietas

mititas.mãſuetudo.benignitas.libalitas
munitficẽtia.elemoſina.i.affectꝰ mif̃andi

tã in ſpuᷣalibo q; in coꝛꝑalib incõmodis
¶Reducũt᷑ad.O.timoꝛẽ.fuga.deſꝑatio

õa: ſegnities bõa.ſtupoꝛ bonꝰ.admiratõ

erubeſcẽtia bõa.vᷣecũdia bõa.horroꝛ.ago⸗

nia.trepidatio.foꝛmido.abominatio pcti

nauſea voluptatis male.faſtidiũ bonũ.te/
dinñ bonũ vite hꝰ.timoꝛ reuerẽtialis qͥ eſt q̃
dã reſilitio in ꝓꝛiã ꝑuitatẽ/ ex aſideratiõe

ſuꝑioꝛis maieſtat.aut ẽ reſilitio ſoꝛmida⸗
bił ad ꝓpꝛiũ ggiutoꝛẽ cũ oſideratiõe vigẽtꝭ
educũt᷑ ad. V. triſticia.ↄtri

tũ.rugitꝰ.gemitꝰ.vlulatꝰ.lãguoꝛ. ¶ Poſ⸗

ſemꝰ oẽs has qͥnq; reſonãtiaſ/iaſpectu cru
cis notare ⁊ in.x.lr̃a In xpᷣo q̊ʒ qͥ fuit in mi
ſterio reclẽptꝰqnq; ſiclis. Sʒ ⁊ in mr̃e eiꝰ
fm euãgelij tenoꝛẽ ⁊ notulas.(¶¶ Vis audi
re cãticoꝛdũ marie in.a. Mgt aĩa mea dñʒ
Vis in.e.Ecce ãcilla dñi fi.mi.ſᷣm.v.tuũ
bata ẽ in voce ãgeli ⁊ timuit illo ire. Quis
nẽpe: Joſeph ſpõſuſũ dubiũ qͥn ſpõſa ma
ria timoꝛis ↄſoꝛs fuit. Vis in.v. Eccepr̃
tuꝰ ⁊ ego do.q̃re.te. Vis rurſus in. J.ſimł
oia ↄſonãte.Erige coꝛdis aures ad voces
ſpũs ſui.dũ ꝓpꝛiũ filiũ / dũ dilectũ oꝛis ſui
viſceꝝ q́; ſuoꝝ ⁊ votoꝝ/oↄſenſit crucifigiꝓp
redẽptiõe nr̃i.dãs nob illum vtiq; cũ gau⸗
dioꝰ exultatõe q̃ ſũmã ſuꝑabãt carnis ãgu
ſtiã. Alioqͥn q̃liter ĩpleſſet qð ðꝛ. Hilarem
datoꝛẽ diligit ðs. Deſideriũrurſus qð ha
buerat cũ filio nos ꝑ crucẽ redimi / dũ im⸗
plebat᷑. Nõne q̃ſo delectabat. Nunqͥd nõ
pᷣterea crediderimꝰ eã ↄgratulaſſe ſaluti la

troniſ/cũ audiuita filio. Hodie mecũ eris

in ꝑadiſo. Cũ oꝛauit iſuꝑ filiꝰ p ꝑſe jntib⸗
r dimitte ill qꝛ neſciũt qͥd fibint.⸗
derer ſuꝑfluꝰ/ſi xpᷣicãticũ ꝑ has ncvoce

60

H bis facite.

pᷣcipue ꝑ mollẽ cantũ mĩe q̊ nil hoĩbo acce⸗
ptabiliꝰ eẽ dʒ/vellẽ intimare.

Nuid ↄcedet btificata in cel/q̃ talia dabat

in terr affficta. Perdidit miſeriã nunqͥd ⁊

miĩam? pꝑdidit paſſiõʒ/ſʒ nunqͥd cõpaſſiõeʒ
Perdidit ꝓfecto cõpaſſionẽ afffictiuã/ſed
retinet ↄpaſſiõʒ electiuã atq; ſuccurſiuam

¶ Reclgam ei viciſſitudinẽ qliter ind/
es fier: Aptemꝰ ei iugitvoces cqticoꝛdinfi
ꝑ vba cãticoꝛdi ſui vni verbo euãgelij.Cõ

coꝛdemꝰ ꝑiter voci ↄſilij vocẽ volũtatꝭ nfe
qðcũq; dixerit vobᷣ inqͥt facite. Sʒ h̊ qdᷣcũ
q; facere ſcis oĩno ñ poſſe nos o btã niſi di
cẽs filiꝰtuꝰ ded erit voci ſue vocẽ vᷣtut. In

cuiꝰ vᷣbo laxãtes oꝑatiõis rhete ⁊ ſi lopẽfe

rẽte cõpleamꝰ inſſũ tuũ.qdcũq; dixerit vo⸗
tuero pauſandũ eſttandeʒ
aliqñ/verboq; nr̃o finiſdãdus ẽ.Nec igra
muus futuros eẽ nõnullos qͥb aptioꝛ/vide
bit qdã ſimplicitas vniꝰvel paucoꝝ affe⸗

ctuũ ꝓ ſua ecercitatõe.queadmodũ ſimpli
ciboruſticanis/plꝰ placet aliqũ tympanuʒ

gallice tabour omeruedon. ⁊ fiſtula repe⸗
tẽs aſſidue idẽ/qm aures ad ſubtiles armo

ni is nõ hñt idoneas.Hẽmus in collatio
nib patꝝ ð reductiõe oĩm affectuũ ad hec

vba. De in adiuto.meũ intẽð.dñe adad

iume.fe. Edidimꝰ nuꝑ monocoꝛduʒ/ſup

oꝛõem dñicaʒ/ſub vna amoꝛis coꝛda. De
hinc pſalteriũ decacoꝛdũ/ ſup vna tmmõ/

ſm vnã ↄſideratõʒ aut ſup triba ſᷣm alteraz

aut deniq; ſuꝑ decẽ ↄfoꝛmit᷑ ad legis deceʒ
verba. Alijs vero delectabiliꝰẽ alterniſ vti
cũ natura ꝓꝑ ſua mutabilitate ĩ mutatiõe de

lectet᷑. ¶ Demũ gãma nr̃m ſub qͥnq; ver?b

q̃ volebat apls loqͥ ſenſu ſuo/poterit oĩbuſ

gqccõmodũ fieri rudibo ꝑitis.multiuolis ·

pauca q̃rentibo/ſint pueri.ſint ſenes / ſint

puelle vł virgies.maxĩe q̃ diuinis mãcipa

tur pſalmodijs.plus eĩ valet h loco pia de
uotio:qᷓ; eruditio lr̃ata.plus penitẽs affe⸗
ctus q; veſtigãs intellectꝰ put in opuſcuł
⁊ induſtrijs de theologia miſtica inueneri
muſ ãnotaſſe.Cm̃mõ diſcat diſcipulꝰchꝛi
ſtianꝰ reducere ſe ad ſe/vt pᷣcurrat poꝛ ĩdo⸗
mũ ſuã ⁊ illicludat.ↄceptiones ſuas agat.
MHõ in delictis ait ſapiẽs.nec in verbo ſuꝑ
bo qð pꝛſus aduerſum ẽ verbo dei. .
pſunt ad extremũ multa ſuꝑ auditu melo⸗
dioſiſſimo vᷣbo dei:q̃ nram gãma nouum

Exhilare
ſce ad hec⁊ ſperatu qͥ ꝑieras mĩande hõ.
Quid vlt a negaretibi mr mĩepoterit /ſi p
pꝛiũ ꝓ te filiũ ↄſenſit offerri tante miſerie:

gitatione moꝛtis.

ama

u

oꝛnarẽt.vt qͥs auditoꝛ.qͥs cãtoꝛ. qͥs exan⸗

ditoꝛ idoneus vbi deoĩ genere muſicoꝝin

pſalmis memoꝛatoꝝ.cãtu.pulſu,flatu.mẽ

te.ſpũ.pꝛaxis addẽda ẽ ad gẽma noſtrum
Decvãticis inſuꝑ exultatiõis ⁊ lameratõis

maximas q̃les ſunt in dialetica ⁊ rhetoꝛi
ca loci/ad triplicẽ iueſtigationẽ hiſtoꝛicaʒ

vicʒ phiſicã ⁊ theologicã.latiꝰ optet cãtico

rũ oĩm oꝛiginẽ naturãq; venari Elegia de
nich caſtg verſibo ipanib caſtos cãtabit a⸗
moꝛes. Sʒ tãta ſũt ad pñs dicta ſatꝭ.Ocoꝛ

dantenr̃o pcentoꝛe qͥ ait. Gtĩ qͥ audiũt ver
bü dei ⁊ cuſto.illᷣ. In cuiꝰ fiducia vᷣbi /va

Cas ꝓ vacãtibo cãticoꝛdi verbũ feci.

2 .

Olumẽ aliud colligit in ſe tho/⸗
mos tres.plꝰſ̃m modos tradi⸗
tiõis varios/qᷓ; ꝓ diuerſitate ma
tterie. ¶Pꝛimꝰ thomꝰ aciliat et
ſeqͥ facit facetã elegiã cãtatriceʒ amoꝝ dñe
theologie q̃ſ liricũ ⁊ odaꝝ carmẽ. e⸗
cũdus thomalt᷑ ſcõs hʒ canones ſeu regu

las amphoꝛiſmos vel maxias aut theoreu

mata de cãticis ꝑ notulas qͥnquaginta.
Tertiꝰchomꝰ alt tertiꝰ verbũ ſolatij multi
e in ſe dirigit ꝑ ꝑticulas qͥnqᷓginta. Et
ita iũcti ſil hi duo thomi/cẽtilogiũoſtituñt

0

„
—

oꝛtis. (duccoꝛ in alt⸗
VErnequis es· qͥd agis/ moꝛeris dic/
oꝛ cuce ↄpũgant ſpes timoꝛ ardoꝛ

Te .

Cäatica/ſaltũ/lamẽtũ /plãctũq; freiinta.

Aũgito iocũdũ pſalteriũ cythare. (moꝛs
Cocine ſic oloꝛ ilua dum moꝛs imminet/o

Hoꝛtua moꝛte ieſu/ſis mibi poꝛta poli

Tes adeſt aĩa q̃ ſponſa cubile bim

Spoõſi pſcendas federe ꝑpetuo.
Ergo cãtet himẽ/mens/os/coꝛ/lingua/vi
Plaude/ſali coꝛã/teiubilus rapiat.(goꝛq;
Tetñ ⁊ tua fle/tua ſit ſpes vnica chꝛiſti

Paſſio/ſit meritũ gratia ſola tuum.

Buccinet aure tua ſonitu vario tuba du⸗
Terreat itetonãs/blãda vẽite leuet (plex

Turrunis hec faciẽs iũges ſuſpiria/ſuaui
Dõð velalauda canit vł philomena melos
Coꝛ tremet ob tractꝰ varios /dü leticie vis

CToꝛ vehit ĩ altũ/moxpᷣmit anxietas
Carmia nocte deꝰ tibi dat dũ te pegre fers

Fac reſonet ſua laus iugiter oꝛeſuo.

ertium opuſculũ

Ntinſetbo⸗

cos nd

mſtnen
mogllgter

ano⸗. ſe.
e, (De

ſenng
Urtwren
Gn
yula
t.Et
Kiuit

inan.
cisdic
nor ad

fehn⸗
ne. (nos
zimmineto
wu
cbin

1.
vrV
ut Corc
achiki
num.
nio wda de
leug ſo
ſſhiraſn
onenames
3dülencent
nnens
zürpetn
relo

Tripler legitimis copula nexa tonis.
Runꝰ? ĩ octo tonos finẽ/mediũ/caput oẽs

De canticoꝛdo

Vſica diuini noua pulſuq fit amon
Extolli nulla laude ſatis pote rit.
oꝛ yecreat.curas abigit.faſtidia mulcet
Fitq; pꝑegrinis q̊s vehit apta comes.·
Per medias hiemes ꝑ ſoles carmine fiſus
Ibo ſpe patiẽs/letꝰ/alacris/ouans.
Naã fugiũt triſtes cãtu ꝑ inania cure
Disi⁊ inſidiãs hoſtica peſtis hebet.·
Vertit᷑ occurſu pſallentũ ſaul velut alter.
Factus hõ /pſallit /fitq; ꝓpheta nonus.
Exagitat neq; dũ ſpũs hũc/cytharedus

5

Halkaꝛ ꝑ nũeros cogit abire dauid

atidicꝰ deerat heliʒeo ſpũs olin /
Dü cecinit pſaltes ptinus ipleteum,.
ithagoras mot fuerat cõponere coꝛdis
Adiectis cythare cõpoſitis numeris
Spũs ecce monet ſpirãs ꝑ carmia vatum
Ad dñi laudes cuncta creata ſunul.
Vt iubilet / pſallãt / exultet / vt cytharã dẽt /
Tympana cũ coꝛdiſ/oꝛgana/nabla/choꝝ
Coꝛꝑa ſpiritiba ſũt oꝛgana ↄſona.mũdus
Eſt choꝛus vnꝰ quo ludere noys amat.
CLCarmie mũdano ſibi diſſona pꝛaua volũ/⸗
Lõcoꝛdãs toti/fit moderãte deo (tas

Dꝛnat ⁊ ipᷣa notbꝛeuiba lõgis ve camenã

Impꝛoba viuẽdi moꝛs variãdo vices.
Diſcantũ mollẽ miſerãs dat gra/raucis

Striget de penis culpa tenoꝛe graui.
NHeun fuge te tali fuge depᷣcoꝛ eẽ tenoꝛe

Vt ſis ſub molli molle coꝛ adde tibi.
Quid qꝙ coꝛꝑib curãdis muſica pdeſt.
Duũ coꝛ letificat/lenit ⁊ alleuaaait·
Dant vtrũq; tibi gẽtiles/pulcerappollo
Carmis/⁊ medice phebe reꝑtoꝛ opis.

Colligit᷑ pulſu venaꝝ muſica coꝛdis.

Que ſittemperies q fraſis/atq; theſis.
NHoc medicꝰtaciu iuuenis ↄiecit amoꝛem
Euius in agnete coꝛ furit igne grau

Carmia nõ loq mur nücexecrãda magoꝝ.

Nec niſi miſticꝰ eſt iᷣe poeta placet.
Amphion acoꝛpheꝰ?cãtu mouiſſe ferunt᷑
Hic lapides diras h̊ furias herebi·
Moꝛibo hec duris ſi trãſfers inſtituẽdis
Mutãdiq; bona dogma ſalubꝛe canũt
Addeqꝙ in populis mutat vel iã variatos
Inſinuat moꝛes muſica cuiq; ſua

Eſt guis huic/petul s illi /molł vł agreſtiſ

Vnaq; dilatãs coꝛ vehit / iſta pᷣmit
Eſt diateſſerõ ẽ diapente cũ diapaſon

.

C

Cãtus partiri ſuſcipit eccleſia.·

Dore pur dam velun audierat.
CTurpib ⁊ fedis infantũ queſo cauete
Flexibiles animos cantibo inficere.
Feſtinat in teneras energia carmis aures.
Vret vt vꝛtice coꝛ tibi lubꝛica voxr.
VWrit cantãdo facit idem ſepe videndo.
Femina/fſlagicij fundit vtrũq; virus
NDuid numeremꝰ aues hũano q̃ capiunt᷑.
Cantu/nec cantũ deſpicit vlla ſuum.

Piſces ⁊ cerui mulcentur cantib/egris

*

ntidotum varijs muſica crebꝛo fuit.

Pꝛebe fideʒ grecis delphinꝰ ariona verxit.

Fluctus ꝑ medios /dum lira mulcet eum.

Fiſtula paſtoꝛis pecudes/armẽta gregiſq;

Solat/nec eas terret imago lui ½
aſcua tũc ſecura metũ/minuitq; mgr̃o.
dia paſcẽdi ruſticus iſte ſonrſus
Fiſtula pan phebi cythare certauit agreſtꝭ
Judicete mida vict apollo fuit.

Audicii nam cuiq; ſuũ / ſua cuiq; voluptaſ

ic natura ſuũ grande melos variat
Bellis exacuit /militis ira viget H
Femina dũ texit donec pueroq; ſopoꝛem.
Ducæẽs in cunis cãtat inepta rudis.
Celicaſturba ieſu nati feſcennia cantat.
Pax homini terris/gloꝛia celſa do

Buccina terribilis animoſum pectus eq̃ꝝ

Ruſtic arua colẽs/an vociferãdo iocatur

*

*

*

Cantat/⁊ alleuiat inde viatoꝛ iter.
Artem qͥ ſq; ſuã mulcet durũq; laboꝛem

NQualicunq; ſono / ſit licet aſperio.·

Vox deuota deũ placat iratũ/placet armiſ
Ciuib/ipᷣa choꝛis ↄcinit angelicĩiis.
Vocibo ecclie pater auguſtine fateris
Motũ te lachꝛymis oꝛa rigaſſe pis.
Felixcuiuſ erãt pctã retecta mania
Oue totiẽs voces celitus aure capis.
Oꝛgana dũ cãtant ſibi ſoli/coꝛde canentẽ

Loꝛde deo pleno Ceciliã legimus.

Coꝛdib vt nr̃is pſallamꝰ paule monebaſ

Actio nã talis iure beat duplici.

Inchoat hic ⁊ nũccelũ/viteq; beate.
Moꝛibo ⁊ ritu degit in exilio MDDW
Moꝛs vẽit in tra q̃ carnis vincla reſoluit
Cãtantẽ in pſalmis victoꝛ in alta vehit

y hoꝛtatio ad cntun—·
Empꝑ ĩoꝛe tuo ſit laus / ſint cãtica ſiõ.

zo

Antiphõas ðᷣditad pſalmos ignati aptaſ

NQuãuis captiuũ te babylone doles.
Fachb pcipue/ cui cantus eecleſteden⸗
i 2

2 .
2260

.

Abſq; laboꝛe cibos veſte domoq; tegi.
Hocleue põdꝰ/⁊ ̊ tibi ſpõte iugũ poſuiſti
Fer /nec dũ viues rumpe vel excutigs.
SDed tedet dices eadẽ totiens iterari

Mentẽ cum cerebꝛo voxreboandograuat

Nuo crucier doleãq; mõ neſcitis amici.
Fudere ſufficiat coꝛde pᷣces domino
Frater nil magnũ ſine magno vita laboꝛe:
Fert hoĩm / perſtes / vſus alacris erit.
Zu tibimet crebꝛo dicecclie vice fungoꝛ.
Pſallentiſq; doloꝛ vᷣtitur in meritum
Paucis crede daturconſtans oꝛõ coꝛdis.

Laudandu ſed opus/ dum canis oꝛeè/facii
Regddis vota deo / tua fratrũ debita ſoluis

Loꝛpus dũ toꝛq̃s frigoꝛe/fame/ſiti.

Lechec eſt hoĩs veterꝭ/laboꝛ ⁊ ſudoꝛ hᷣ ſit.

Baſterins reqͥes ve ſine/cãtica/laus.
Uiuerenõ fas eſt hoĩſemp pꝛout optat
Optet qð lex vult/⁊ ſua temꝑa dant.
Redde pᷣus dño qð debes / deinde vacab.⸗
Scripto vel ſtudio/ſeu meditare ſilens.

Scito valere nihil ſtudiũ.ñ martyriũ.nec

Roꝛ raptum. niſi ſit iuſſio facta dei
Inge metiretuos inſtinctꝰ/qũ ſequendi.

MNam motus coꝛdis fallere crebꝛo ſolent.

Tedeſiderio coꝛdis committere noli.
Cõmentiſq; tuis ſed patris imperio.

Eſto tuis ita ſolicitus ſtudijs/qᷣſi ſemper.
Coꝛ ſit ad arbitriũ pꝛeſto rediretunm.

Gfa ſit iutrix/ſit comes aſſiauna.
Friſtis es eqͥ tunc aio pſalles tibi vim fnc.
Vim patit᷑ celũ/vim faciamusees.

Bꝛatia dux hoc ſola poteſt ↄferre/ pᷣcemur

Mox vẽéiet/gauõ/moꝛs te ð carcere ſoluẽ

ſalmis cantantẽ victoꝛ ad alta vehet.

elaudibuſelegie

ſpiritualis.

Spoõte ſtilo veniũt/coꝛq; lepoꝛe tra⸗
Diuoſ blãda libẽs elegia cãtʒ amoꝛes(hũt

Tracta malis totiens ſᷣua libidinibus.

Solet᷑ſenium/iam non captiua reſectis.
Vnguib ⁊ caſto coniugis apta thoo
Lur nõ ancille froneſis ſi libera fiaat.
Mundaq; complacito cõfoueare ſinu.
Non maieſtati dictoꝛum/detrahit vſus

Hetroꝛum/maius pondus eis tributt
Vierſibus omnimodis vates ſcoſiſſeſciũt᷑

Vt hieremias/iob/ſic dauid/⁊ moyſes.

Carmina cõpoſuit ſalomõ rex milia qnq;.

Cantata eſt mulier foꝛtis ab oꝛe ſuo. (cis

Frenãt ne vaga ſit metra mẽte/płlima pau

Aiſqs amas pſaʒ / metris igſcito nfii

₰

Anant /r pſtant eſſe ſui memoꝛes

Verſus/ſi coꝛ eis cũ ſtudio dederis.
Verius ⁊ bꝛeuius ſeruant᷑ſcripta ligata.
Berro / nã vitiũ ptinus inſinunnt.
Foꝛtioꝛ eſt voxqᷓ per ſtricta foꝛamĩa trãſit.

Ouã que decurſu liberioꝛemegt.

Non aliter metris ſententia pᷣſſa canoꝛis.
Aimaioꝛeſonat / percutit/⁊ penetrat.

Negaturpermodũ
Rilog
A pitan ſenü repetẽs puerilia:ñ/ſʒ

VWult aqle ritu/vita redire pꝛioꝛ:
Demonium caueas lateat ne meridianuʒ
Wanis in ſtudijs pderetempus amans.
Ledãt vana pᷣcoꝛ/cedant/ſed cũ pietate
Carminibus terxtis/fructus ineſſe poteſt.

Aſt melioꝛa põt/fſẽdi quoq; tempꝰ⁊ etas

Et qͥ in hoc euo ſcire poemata vult?:

DQue melioꝛa poteſt excluſus ab oĩb⸗ exul.

Officijs:ſed nec carmina flerevetant
MNocte ðs dat/ait iob/carmia/rextribulatꝰ
Miſit ait dñs carmen in oꝛe nouum
Rara nimis fateoꝛ poeſis mõ/ſed cano ceł
Foꝛſitan/⁊ veniet tꝑs amicitius.
Scenica nobᷣ ſunt vel ludicra iure fugãda
Duis pia culparit ſub nũeris redigi.
Zutus noſtra leges nõ hic poꝛtẽta deoꝛuʒ
Non hic q̃ caſtis moꝛibus obuia ſint.

Slus ꝓdeſſe volunt q; delectare/ minoꝛez

NQuo fit vt oꝛnatum querere ſat ſis eis.
Ocia tpa dant quiboeſt ſapiẽtia dictis.
Danda/ieſus teſtis/ocia pigra necant.

Fluctꝰ ꝑ medios dũ lira mlłcʒ eũ (xit
Alter delphinus rex ſeuũ ꝑmare vectos
Nos tandem tuto ilittoꝛe conſtituit.
Iſte deus / tibi laus / nobis hecocia fecit.
Lugdere cũ cythara pſalterioq; dedit

Exemplar quoꝝ trãſmiſimꝰ⁊ monocoꝛdũ

cacoꝛdum quoq; mẽs adderenr̃a cupit
Offert qſq; ſuo grat: ſua munera regi.
Carmina nõ nihil eſt miſtica poſſe dare

Inq dies intus ſi noſter homo puereſcit.
Duis neget huic puero luderecarminib.

Dum coꝛ feruet ei/dũ totꝰ amat/p qmoꝛeʒ
Dum venit etas ⁊ iꝑs amantis ei
Conſiliat ſacros hymenũ carmen amoꝛes
Coniugiũ nec gens adſq; canoꝛe pꝛobat.
Sʒ caueat puer h̊ qͥd degeneres ĩ amoꝛcs

—————— ð

wiepole

nln
.

müniſ,

hons
na.

ciui⸗
.
Banrinn
Sinns,
tt
nptas
nbvies
oa!
e
danz
de;
as⸗
is.
Re
monure
nga
ſencs
num.
nſet.
dali
norocndl
orninaht

Centilogiũ de canticis 0

Rurſus ⁊ in veteres coꝛde redire feces.
Ebꝛietas in eo ſit ſobꝛia.ſitq; cubile
Sanctũ.cõplexus oſcula caſta nimis.
Sit necamoꝛe ſuo vel mas vel femia/ car
NHudus ⁊ abs ſexu ſpiritus eſt ⁊ amoꝛ·
Eſt quod mireris tamẽ iſtic femina virq;.
Dponſam dilectam ſponſus amic? habet
Spiritus hicanime ſit cum diuiſus opoꝛ
2Zale ſciendum cui miſterium fuerit

Sermo dei viuus valet vnicus iſta ſecare

Diſcretoꝛ coꝛdis cunctaqʒ; ꝓſpiciens.
Mutuus eſt ʒelus ſponſiſponſeq; fruẽdi.
Se totis ſuꝑeſt vnica ſpes pattie
Pine fuge dilecte mi camat ſponſa.ſcit ip

MHon hic ſed celis eſſe viri thalamum.

IJba ſubinde petit /vbipaſcit / vbi cubatal
Meridie/terris ne vaga ſit ſtolidis (ca.

bera ſi tractet que redolentia ſunt.
Ebꝛia fulcitur malis ⁊ floꝛibus/inter.
Bꝛachia ſe ſponſi pijcit in requiem.
Felici fruiturſomno/ſponſus coniu rat/et
omnes.
Audeat vt ſomnũ rumpere nemo ſuum
Ad vigilem quãdoq; venit ſaliens ⁊ alacxꝭ
QLlãculo ꝓpſpiciens voce ſonante veni.

Paeur imeren ſi ſuſcipit oſcula ſponſi

Alternat veniendo vices/alternat amica.

Duerendi ſtudium/languet amoꝛe pio
Ad vocẽ liquefit ſpõſi gaudentq; viciſſim
Laude ſua demũ quicqͥd agunt amoꝛ eſt.
Ocia ſola placent ſponſe loca ſola reqͥrit.
MHec ſponſo nec ei turbida turba placet
Ruüpit verba ſibi vigoꝛ igneus eſtuat intꝰ.
NDuẽ nec coꝛde capit/nec reſerare valet

Quo rapimur quo nos elegia pꝛotrahis:

Concaluit video ſpiritualis amoꝛł
Jã ſileas olim veniet ſpecioſioꝛ hoꝛaꝛ
Nunc ſatis in labijs te liberaſſe malis.

entilogium de canticis ⁊ ſolatio.
Pꝛimum verbum dedeſcriptione can⸗
tici perquinq; veroag.
LZLZAnticum eſt vox numeroſa ad
dei gloꝛiam oꝛdinata. Vox ibi
ponitur pꝛo genere ⁊ quaſi ma⸗
ia. Ponitur numeroſa ꝓ dif⸗

aliud

N

ferentia ⁊ quaſi foꝛma. Finis debet eẽ dei
gloꝛia. ¶ Canticuʒ in ſua generalitate de/⸗

ſcriptum/accipit vocem conſone ad apo/
ſtolum dicentem nihil eſſe ſine voce. Et at
tendit ꝙ omnia fecit dominus in nnmero

⁊ pꝛopter ſeipſum.⁊ ſic in omnibus ẽ vox

numeroſa ad dei gloꝛiam oꝛdinata. Ca
ticum habet des agente modum per deuʒ

erxemplantem ſpeciem.in deo finiente oꝛ⸗

dinem.¶ Canticum redditur ex numero/
ſa pꝛopoꝛtione hocpulcrum ⁊ decoꝛum H̊
ſuaue ⁊ iocunduiu.hoc vtile ⁊ ſalutiferum
⁊ oppoſitos diſpꝛopoꝛtio parit effectus.

Canticũ cntat omniſcreatura ⁊ ad illud

inuitat᷑ vel naturali ĩſtinctu.vel aĩali ſenſu
vb rõnali ſeu intellectuali ductu. ¶ Lanti
coꝛum naturam cognoſcere non inſfimum
eſt hominis officium.ſicut homo cum om
ni creatura participat.diuineq; gloꝛie con

ditus eſt eſſe capax. ¶¶ anticum vnum

eſt ſenſuale vel animalèaliud eſt rationa⸗
le ſeu moꝛale / aliud eſt intellectuale ſeu di⸗
uinale ſicut eſt ſonus animalis rationalis
⁊ intellectualis.⁊ ita de voce vel numeo·
Canticum ſenſuale quod magis eſt in ac, Q
ceptione communi /dijudicatur tripliciter
viſu vt in geſticulationibus.auditu vt in
caꝗrminibus.tactu vt in venis pulſatilib.

nticum ſenſuale vnum eſt comicum
eſt ſatiricum.aliud tragiaum.Etqð

iectaliter tam ad oculos nutibo qᷓ; ad aureſ

Canticum ſenſuale ⁊ ad auꝛes coꝛpoꝛiſ

FKan ⁊ fiſtulationibus ſeu fidibus

fit tripliciter.pulſu vt in tympano.voce vt

in choꝛo.flatu vt in oꝛgano. Vnde poeti⸗

ca fictio/ tres pᷣmitus eſſe muſas ſumpſit

q́;uis ad nouenarium:deinceps ꝓderit.

¶ Canticũ cum pulſu fit tripliciter aut in

rotatu vt in ſymphonia.aut tractu.aut re

tractu ſicut in viella aut rebela. ſiue cuʒ im
pulſuvel impulſiuo quodam tarctu cũ vn

guibus vel plectro cũ virgulavt in cythara
⁊ guiterna lituo pſalterio quoq;⁊ timpano
atq; campanulis.cmbala vero ſeſe colli⸗
dendo tinniunt.¶Canticũ cum voce vel
animali cãtu fit tripᷣlliciter.vnũ cũ naturali
ſignificatione vt in auiũ garritib⁊ in hũa
nis interiectioniba.Aliud cũ volũtaria in⸗
ſtitutione vt in hoium idiomatibo. Aliud
cũ artificial i modulatione vt in rigmis in
metris ⁊ carminib. ¶ Canticum ſ ſuale
i ʒ

CLe5entilogium de canticis

cum flatu / fit aliquãdo folle.quãdoq; vẽéto
ſepius oꝛe.bmum artificialiter in oꝛganis
aliud naturalr in arboꝛiba⁊ vndis.tertiuz

ſufflabiliter in tibijs fiſtulis ⁊ muſetis.

4

lecoꝛ paliter audibile/ varniat᷑ ꝑ fraſim. id ẽ

eleuationem ⁊ depᷣſſionem tanq; in ponde

tionem tanq; in mẽſura.ſimul ⁊ per multi
pfhlicẽ cõbinatõnẽ Warnogtonaieſenem

4

re.ꝑ theſim.id eſt ꝑ plongationẽ ⁊ bꝛeuia⸗

pꝛiate in nũero. ¶ Canticũ rõnale ſeu mo
rale/oſiſtit nõ ſolũ in voce exterioꝛi vt ſen⸗
ſuale.ſed in interioꝛi coꝛde.q̃le ðꝛ eſſe tri⸗
plex.vnũ rõnis ſuꝑioꝛis:aliud rõnis infe⸗
rioꝛis.tertiũ imaginatiõis.Dequoꝝ quo

libet accipi pᷣt aplica monitõ.vt cãtemꝰ in
coꝛdibo nr̃is dño. ¶. icuz rönal
moꝛale qᷓle poſſumꝰ dicere cãticoꝛdũ.id eſt

canticũ coꝛdis tot habet voces tot ſonos
aut reſonatiões/quot ſunt ꝓpꝛie vel Citer

dicte paſſiões/affeciꝰ vel amoꝛes. ti
cuʒ moꝛale ſeu canticoꝛdum/voces habet

quaſdam generales et pᷣncipales/quaſdã

ſpeciales ⁊ indiniduales.qſdã mixtas aut
in ſe multiplices fm numeꝝ ⁊ diſtinctionz

paſſioni. 1 Lanticum moꝛale diſtinctio

nẽ capit in ſuis vocibotã phice qᷓ; medici⸗
naliter q; theologice.⁊ ſm quãlibet haruʒ
ſciaꝝ/pũt oẽs claro compẽdio reduci adq

tuoꝛ q; ſunt ſpes metꝰ meroꝛ ⁊ gaudiũ.

Caticũ moꝛale ſeu cãticoꝛdũ/põt reducere
ſuas voces nũcradicaliterad vnã.nũc ad
binã.nũc ad trinã.vna eſt amoꝛ dei ⁊ ꝓxi⸗

mi. Bina eſt idẽ amoꝛ dei cũodio peccati.

Trina cõplectit᷑ amoꝛẽ ⁊ odiuʒ cũ feruoꝛe
zeli.vel ſpem de ſaluatione.timoꝛẽ de dam
natione.⁊ cõpaſſionẽ de ſe⁊ q̊libet viatoꝛe
¶ãticum moꝛale:vnum eſt laudabile.

aliud vituꝑabile.tertiũ indiferens¶ Ca⸗

ticũ moꝛale vnũ eſt meritoꝛiũ.aliud eſt de⸗
meritoꝛium.tertiũ dũtaxat moꝛaliter bonũ
vel malũ. ¶ Cãticũ moꝛale vnũ eſt leticie.
aliud triſticie.tertiũ mixtũ ex vtroq; .iuxta
volumẽ Eʒechieli datũ in q̊ erãt carmiave

⁊lamẽta ¶ CLãticũ moꝛale vnũ letificat ſo
bꝛie.aliud pie edificat.aliõ ſcificat iuſte.ſ.
ad ſeipᷣm.ad deũ.ad pximũ.¶ Caãticũ mo
rale vnũ ẽ terenũ qð iĩpiũ ẽ ⁊ deijcit.qdaz

alale qð ebꝛlũ eꝛ r o diabolcũ qðᷣ
neqᷓ; ẽ ⁊ intficit.¶ Eãticũ moꝛale.vnũ eſt

Canticũ ſenſuale.habet effectus in bꝛutis co pulſu ſen ple

aialibo.in auibo.⁊ in hoĩbo.etiã fm phiam
megdicinã ⁊ theologiã.¶ Lanticũ ſenſua⸗/

coꝛrupta.ſi ipoꝛtionata.

anticuz rönale ſeu

ſm vᷣtutes cardinaleſ.bonũ qͥdẽ.ſʒ qſiãue
vel depᷣſſum. vnũ ẽ ſpuale ꝑ donoꝝ iſuſio-
nes velut acutũ,alteꝝ diuinale ꝑ btitudics
qſi ſuꝑacuũ. Eearic moꝛale fit cũ nuſtiu
ctro gre diuialis.ꝗqliqũ das

7 — 9

te gratꝭ.ꝗliqñ gtificãtis.aliqñ ſpe vel re bii

ra cũ arte ⁊ agili vſu. ¶ Caticũ moꝛale iu⸗
xta ꝑabolã pᷣcẽtoꝛis nrixpᷣi/otinet ſaltũ.qͥ

Ec ecultatõ/iubilꝰ⁊ tripudiũ ſpũabl leticie vt
iĩepithalamio. Coõtinʒz lamtũ qð ẽtriſticia
ſſeculiß variet mdei. eng kle al⸗
Waticoꝝ coꝛda
ſeu fiſtula/ñ ſonatſuauit ſi Sa dirupta ſi

ta Rpñte.vt ĩ luctu btõ.

ꝛru ale ticoꝝ mo⸗
raliũ iudex aurꝭ coꝛdis iĩpedit᷑ pruruibcu
rioſitatʒ.tinnitib⸗ scugtdnafe Aai

dlis.ſm triplicẽ radicẽ cupiditatꝭ. ¶ Cãti

coꝝ diuinoꝝ/materiã ⁊ artẽ miſtrãt libꝛi.

vnꝰ nature ⁊ ari in creaturis.aliꝰſepture

ſic in pſalmis ⁊ trenis.aliꝰoſciĩe ſiẽ in me⸗
ditatòiboſctis ⁊ pis. ¶ Cãtica diuina bo
nus angelus iuuat:actuat.pñtat.malꝰ ve⸗
ro diſſonat. diſſipat ⁊ obſcurat. ¶ Canti⸗
coꝛum moꝛaliũ vaſa vel inſtrumeta reꝑiũt
in omni reſonabili ſolũ intra in coꝛdibꝰ
tim extra in vocibpꝛſus extra in oꝑatõi
änici oẽ füdatũ ẽ in monocoꝛdo amo

ris.ſʒ explicat diuerſimode nũc in diacoꝛ⸗

do.nũc in tricoꝛdo.nũctetracoꝛdo.rurſus
in pẽtacoꝛdo.in hexacoꝛdo.in hebdacoꝛ⸗
do.rurſus ĩ octatacoꝛdo.in nonicoꝛdo.in
decacoꝛdo.tãdẽ ĩ oĩ policoꝛdo ſine termio
= tenoꝛẽ iuſticie.
alið płꝰ mollẽ cantũ mie.alið mixti q̃i Zte⸗
noꝛ reſonat gram cũ rigoꝛe. (ARanna pu⸗

re leticie reꝑitapð deũ glłioſuʒ ſuo PS=

pud angelũ bonũ.⁊ apð boĩeʒ btm̃.¶Cã

ticũ pure triſticie vel q̃ſi reꝑi᷑in demòibui

in dãanatis hoibo.in deſpatis viatoꝛiby.
Caãticũ mixtũ viatoꝝ/ſpei.ſ.⁊ timoꝛis/di⸗
uerſificatſm tres ſtatꝰ incipientiũ qͥ purgã
tur. pficientiũ qͥ ilũinant᷑appꝛoximantiũ

qͥ ꝑficiũt᷑.iu qbo exꝑpimur qñq; lamẽta gau

dioſa eſſe ⁊ gaudia luctuoſa. ꝓ diuerſitate

finiũ vel obiectoꝝ.ſic mr̃ cõplacet duʒ filiꝰ

cũ lachꝛvmis q̃rit eã.aut dũs in catuli da⸗

moꝛibo poſt abſentẽ/ ↄdelectat᷑. ¶ Caticuʒ
damnatoꝝ eſt ipᷣis turpiſſimũ.hoꝛribiliſſi
mũ ⁊ doloꝛoſiſſimũ:ſed deo ⁊ iuſtis reddit᷑

1. (Caticũ moꝛgle foꝛmat qnq; cogii ½
tatio vaga ſinearte ⁊ fructu:qñq; meditatõ
ſedula cũ arte ⁊ conatu, qũq; ↄtẽplatõ cla⸗

ſoe
n
peſtna
lotoh
biiudi
isam
Nu
lopetp
buoit
ſunnſ
nmnaſ
nosniet
te
ſaman
ſto⸗
L ſoon
cjine
n
on
gef
han
Lu
ſopa⸗
nuluut
ſuuic.
tureſitt
onista
Ve
duan
erece
nnc
piüt⸗
roi
ſah
(5.

e
clh⸗
dfaſe⸗
aſße
fuin
irit
nawit
Pbe
ſpiode
cobißt
Ibae
irot
ſeſpi
lerpth
ſpeo e
lotyoon

4“ 9 9
1 . 8

D. JMMVMU! .
iu exↄſideratõne oꝛdis iuſticie/decoꝝ ſuuue poꝛtiones.nec vllã patit᷑ diſſonãtiã in au⸗
lula lletum ſicut letat iuſtꝰ/cũ audit clamoꝛes ribiuſti.qꝛ lʒ obſtrepet mala volũtas diſſi
rni peſſimoꝝ qͥ torq̃ntur nticũ in purga dẽs ſibijpᷣi.ↄſonare reꝑit᷑ in toto oꝛdĩe vni
lcid toꝛio hʒ cũ afffictione ſolatiuʒ/ex certa ſpe nerſi. Aicor oĩm pᷣt auditoꝛ eẽ / qlibʒ
Nerarrhi btitudinis.ex ecclłie generaliba ſubſidjs et hys ſidẽ de deo ⁊ ꝓductiue creaturaꝝ cum
ſaßg pijs amicoꝝ ſuffragijs.⁊ qꝛ caritas in eis bona ⁊ ↄſentanca volũtate credẽs vt tãdeʒ
Snatend ↄgaudet vᷣitati coꝛrectiõis. ¶ Cãticũ via / itelligat. Infideł vo pꝛſus ẽ alienꝰ.aurib⸗
ſhlr toꝝ ẽt ꝑfectoꝝ /hʒ cũ fletu ſolatiũ.cũ riſu ſo eĩ caret ſpiritalibo nec gloꝛiã dei fineʒ hẽt.
imonein bꝛio faſtidiũ.Et vix hʒ hoꝛa dimidia pau⸗ aãticoꝝ ꝑfectꝰ cãtoꝛ ſolꝰ eſt vir deſide⸗
natti. ſam vt ſilentiũ ſiẽ nec vnq; in eodẽ ſtatu ꝑ⸗ noꝝ in gutture vel vaſ̃ ſcãꝝ meditationũũ
Acen manet.ſecꝰ vbi ñ erũt volubiles cogitatio; ↄfſfoꝛmit᷑ ad lr̃am⁊ notulas libꝛi multiplic;
denſten nes nr e fxxe deo. ¶ Caãticñ intellectuale di nature.ſcpture ⁊ picture ꝑ voces nũeroſa—ꝰ“8
Niniche uidit᷑ſol auribo metis aut ſinderiſ.⁊ illð fit afectond o exauditoꝛ eſt ipe de
enag flatu amoꝛis qͥ eſt vitałlſpũs.mouẽs q ᷓd nus ꝑ ſe pncipalir ⁊ miſterialr ꝑ ſuos ãgelos
idnn eſt ens de q̊ phia.O felix hoĩum genꝰ ſi ve ⁊ſcõs.dãt cãtica nũcleticie.nunc meſticie.
RWKZ ſtros aios amoꝛ q̊ celũ regi᷑regat. Wa nũc ꝓut vult ex vtroq; tꝑata vt ĩ viatoꝛibo
nnda c(ũ intellectuale pᷣt deſcptiue dici amoꝛ nie reſultet ſolatiũ deq ſũt qnqginta vᷣba ſeq̃n
ſthi roſus.qm eni facta ſuntĩ armonia mẽſura tia:. ¶ CPꝛimũ vbũ ſolacij ⁊ qnqgeſimũp⸗
.K ta mũda ⁊ amoꝛis qᷣẽ põdꝰ reꝝy q̊ mouent mũ in oꝛdie pᷣcedẽtiũ.vbi deſcribit᷑ ſolatiũ
küfh. gaunch mope⸗ ſic ipſa enterta nonent Et notificatꝑ decẽ vᷣba ſub generalitate
4 dad foꝛmã ſic ad appetibile ſuuʒ. deniq; ſᷣn (C H ropri
n h amoꝛ ẽ vniſonꝰ in ↄpꝑatiõe ſctã ad deũ.et ę Omus tertins.
inc oiſonꝰ p collatõem creaturaꝝ ad inuicẽ ‚‚Olaciũ ẽ mulcebꝛis paſſio / cõſur⸗
r, Caticũ intellectuale figurari pᷣt in vniuer: — gẽs exꝑceptiõe ↄiũctõnis obiecti
ſo/ꝑ exẽpla hoꝛologij tꝑatiſſimi cũ campa dↄueniẽtis cũ ſubiecto ↄuẽeiẽti. Vł
nit nulł aut choꝛi ↄcoꝛdiſſimi aut ſimphonie ¶ ſic. Solaciũẽ ꝑceptio ↄueniẽtis ↄiũcti
Solaciũ ſumi ample yt ſe extẽdit ad om/

⸗— „

r ſuauiſſime.aut oꝛganoꝝ/tot fiſtuł q̃t crea⸗ ple⸗ xtedit
ture ſũt ſonãtiũ.ſᷣm ĩꝑfectõis gues/⁊ pfecti nẽ potentiã cognitiuã.ſenſualẽ.ſ.rõnalem

un H onis acutas voces ↄciſioꝛes aut ptẽſioꝛei ⁊ intellectualẽ. vt dicim? deu 2 gngelos et
dacnl Taãdẽ ſic in oẽ genere muſico ludit in eis aialia delectarivel ſolaciari ¶ Solacium
diuĩa ſapia ſuauit oia diſponẽs ¶ Eãticũ ample diffinitũ / ſic habuit p genere paſſio
exercere monet᷑ oĩs ceatura ĩoꝛdie ad den nẽæ, ſicp differẽcijs ſuis reliq̃ ſumpſit.vtõ
. n in òͥ oĩa viuũt ⁊ ſpirãdo melodiſant qð ꝑci triſticias oẽs poſituʒ eſt qð eſt mulcebꝛis
ndoi piũt aures illoꝝ qͥ philoſophiſãt in creatu ſeu ↄueniens paſſio.Additũ eſt nomẽ per
lemn ris oĩbi.⁊ plus illi qͥ theologicalr anagogi ceptionis ſeu appᷣhenſionis vel apparẽtie
iuſtr. ſaãt.qᷓ fit in. xij.ſpẽs aut plures cãtici amor? erxcludendo ꝑ h̊ motꝰreꝝ q̃ om̃i penitus ca
eidi qð ðꝛ nuptiale vel epithalamiũ cãticacãti, rent ſenſu roõne vel intellectu. Balactl
Uüiim . or po ſſimꝰ annotare.Nubitad lr̃am vir appꝛopate ſumptũ/eſt gaudiũ/nõ q̃lecun⸗
Honia cũ liba ⁊ ſocia. Nubit cũ ancilla. Nubit c’n q; ſed int᷑ anxietates moleſtias ⁊ doloꝛees
hii. dyñña ſiẽ ioſeph cũ maria.Sic nupſitmiſti? Pꝓueniẽs apud hoĩem ſecuz manentẽ vtin MMMW
denſel ccevpᷣs cũ ecclia liba. Nupſit cuʒ ſiungoga fletu ſit ſolaciũ. Vñ illud. Solant᷑ miſeri W
un. fuit in fuitutẽ generãs. Nubit pᷣlat? um nũc mea fata ſenis.Hinc ſpũſſauctꝰ ðᷣꝛ cõ
inmGdd eccłia ſua dũs. Nupſit xpᷣs cũ natura hũa/ ſolatoꝛ.⁊ vᷣgo maria ↄſolatrix miſeroꝝ.dã
mügpwr na vnitate ſuppoſiti:. Nubit cũ aĩa rõnali. te deo ðkert. ¶ Solaciũ ↄſurgit ex ꝑceptö R
Pwpnuni Nubit cũ angelica natura. Nubit inſuper neduplicis ↄiũctionis obiecti ↄuenietis
zuningg ſpñůs deifoꝛmis in tricdlinio hoĩs inſtar JJ q́yꝝ vna eſt realis.altera ſolũ intentionalis
Pdunſtn cob ipi rachel rõni ſuꝑioꝛi LQyerõni iferio ſeiu ſpiritualis vt in ratione vel intellecuua·
NradngD. ri. bale ⁊ ʒelphe ſenſualitati ta exterioꝛi vel etiam in imaginatione.Et ſᷣm h̊ nomi
Gnalidl intoꝛi tanq; ancilł. Habit tandẽ ſapĩe idez na ſolacij generaliter accepti/: oppoſitido
1t (Ci idůße ſpũs deifoꝛmis. ¶ Cãticũ intellectua? loꝛis / multiplicitm phᷣs/pᷣſertum ſtoicos
rüborbl le tot hʒ flatꝰ pulſus aut tact/q̃tſũtamor: variantur.qui ponunt gaudium non niſi
utvnt ſpẽs.tot notulas ⁊ vᷣbula q̃t ſunt vitates. in ſenſu ſeu motõneſenſuali ⁊ reali ¶ So

tot ↄſonãtias q̃ͥt appetituũ ſũt ↄbinate ꝓ⸗

lacium in nob de ſicut nncipak efſcens⸗

Centilogium de canticis

⁊angelus de celo ſicuit ſubfuiẽs ⁊ miſtrãs
opꝑat᷑ vt du ꝗapꝑuit xpᷣo angelus de celo cou
foꝛtãſeũ ¶ Solaciũ qdᷣlibet oꝛit᷑ ea moꝛe
iõ q̃lis ẽ amoꝛis /tal eſt ſolacij bonitas ⁊ fi⸗
nis. Vnð ſic duas ciuitates duo amoꝛes
nſtituũt/ſic ⁊ duo Piaeia Bolactuͦter,

renũ aiale ⁊ diabolicũ/inſtar epicureoꝝ o⸗/

pat᷑amoꝛ ſui vſq; ad ↄtẽptũ dei.Solaciũ

vo q̃le deſurſũ ẽê/piũ pudicũ pacificũ ſuaſi

bile ⁊ mia plenũ/cãtamoꝛ dei vſq;s ad ↄtẽ⸗
ptũ ſui¶ Solaciũ nr̃m q̃le debemꝰ inqͥre
re/fuit in xpᷣo exẽplarit᷑ ⁊ młtiplicit᷑ demon
vel aliqͥd ab oꝑatõe diſtinctũ/ñ oꝑtet a de⸗
uno curioſe ꝑſcrutari.ſʒ ſcholaſticis dereli

quitãq; pbleuma/rõem ad vtrãq; ꝑtẽ hñs
videt᷑ ꝙ oꝑatio fit ꝑ expᷣſſiõem.ſolaciũ ſeu

delecatio p impᷣſſionẽ. fruitio ꝑ ↄnexionẽ

BSolaciũ ꝓ varietate ꝑſonaꝝ tom ⁊ lo⸗

coꝝ ↄuenit variari.⁊ ad eiꝰadeptõem do⸗
ctrinã ⁊ ↄgnitõʒ/alit ⁊ alit᷑ niti in puerꝭ in ĩ

ſipiẽtibo.in pficiẽtibo in ꝑfectis.quẽadmo

dũ variat᷑ ᷣm etates ⁊ pfect oĩm tã ſenſua⸗
liũ qᷓ; moꝛaliũ ⁊ intellectualiũ melodia cã
ticoꝝ. ¶ Solaciũ in hoĩe multiplexreꝑit
iuxta multiplicẽ in ipᷣo potẽtiã cognitiuaʒ
atq; ſubiectiuã.quẽadmodũ notauit xpᷣus

exbmens aĩamſpm̃ rernenumai Feti

eſt aia mea vſq; ad moꝛtẽ.
ptus eſt/ caro aũt infirma. ¶ S in⸗
firme carnis / eſt del ectatio ſenſus exterionꝭ

cuius ſubiecũ eſt coro antneruus ſenſibi
mediãte ſpiritu coꝛpoꝛali ⁊ ſubtili vñ ↄſur

git facilitas aut difficultas ſocij iuxta com
plexiõisg coꝛpoꝛalis q̃litatẽ accidẽtalẽvlł in
natã olacii aĩe triſt /qñq; eſt gaudiũ
imaginatiue vel cogitatiue virtutis/oꝛga⸗
no coꝛpoꝛeo int vtẽtis.Et inde ↄſurgitvt
us in ſolacio varietas/Fm diuerſitatẽ oꝛ⸗
gani ⁊ ſpirituũ aĩaliũ exq̃tuoꝛ hũoꝛibi.ſan
guine colera.fleumate.melãcolia.Et exdi
uer habitibo in imaginationevel fantaſia
¶ Solaciũ aĩe triſtis / qñq; eſt gaudiũ rõ⸗

nis/ oꝛgano coꝛpoꝛeo nõ vtẽtis in actibus

ſuis.vbi plurimũ valẽt hituales ⁊ actuales
in rocinãdo diſpoſitiones perabſtractões
ſpeꝝ intelligibiliũ a fantaſmatibo cũ virtu
tũ moꝛalium eq̃li ſerenaq; tranqllitate.
Solaciũ ꝓmpti ſpũs eſt gaudiũ mentis q̃
ſupioꝛ ẽ poꝛtõ rõnis ſiẽ pᷣcedẽs eſt inferioꝛ
vbi plurimũ valet irradiatõ ſuꝑioꝛi gratui

ta ex legib erernis ⁊ per hitus donoꝝ atq
bcitudinũ ⁊ refoꝛmationẽ ſenſuũ ſpinituali

olaciũ qͥd ſit realit᷑. an oꝑatio

Solaciũ in⸗

ciũ hrepᷣt ſuũ ↄtrariũ ſictriſticiã ⁊ deſolatõ
nép obiecto ⁊ ecõtra.vt penitẽs gaudetqꝛ
dolet.⁊ ð leticia triſtat᷑.ſic ignis frigido fla⸗
tu.frigiditas per calidũ circũſtãs nec pene
trãs ↄſoꝛtat᷑.
um nõ moꝛalit᷑ aut demeritoꝛie vitioſuʒ vt
Dũ erroꝛ eſt inuincibił vel eoꝝ q̃ ſciri nõ de
bent. ¶ Solaciũ ſicẽ variatexapparẽtiazꝝ
diuerſitate/ſic apparẽtie ſuã diuerſificatio
nẽ accipiũt in hoĩe ⁊ potẽtijs ſuis cosᷣſciti⸗
uis ꝓpt colligationẽ hmõi potentiaꝝ adin

um.in qͥbo q;ᷓto ſenſus eſt intimioꝛ ſuo o

tãto purioꝛ eſt.Quo ↄtna fit in ſenſibo coꝛ⸗
is.tactꝰ enĩ ſpũalis⁊ guſtus/purioꝛes ſũt
deo intimioꝛes ꝑ caritatꝭ ãplexũ. ¶ So

laciũ qdᷣlibʒ in hoie reꝑtũ/ðꝛ aliq ſolaciũñ

coꝛdis.aliqñ ſolaciũ aie.aliqñ ſolaciũ ſpũſ
aliqñ ſolacium carnisiiuxta diuerſos a do
ctoꝛibo modos vtẽdi pᷣdictis nominibb.

Solaciũ in qͥ buſdã rebq̃drifarie vt in ho

mine.in q buſdã bifarie vt in bꝛutis.in qͥ⸗

buſdã nullo mõ ſiẽ in rebſine aĩa rex᷑.
Solaciũ intrinſece libeꝝ vel laudabile/ſj̃
inuẽeit᷑ pᷣterq; in vtentibo iudicio rõnis.
Solatiũ pticipatiue lʒ nõ eẽntialiter⁊ in⸗
trinſece libeꝝ/reꝑit᷑in imaginatiua vel eſti
matiua ꝑte hoĩs q natac becrer lein⸗

cte ⁊ expedite dũ imꝑat ⁊ mouet.( Sola

ciũ infirme carnis extcioꝛis ⁊ q̃ſi bꝛutal/nł/⸗

lo mõ eſt elicitiuelibeꝝ.neq; laude per cõ⸗
ſeq̃ᷓns neq; vituperio intrinſece dignũſed

nec pncipat᷑libeꝝ arbitriũ oĩ ſenſuiue vtu

ti ſic nutritiue vel vegetabili.q ꝓ ſtam iſto
nõ audiũt rõnis imꝑiũ.qcqͥd de ſtatuĩno⸗

cetie diceret. ¶ Solaciuʒ ſic hʒ ꝓobiecto

gdeq̃to bonũ apparẽs ↄiunctũ.icoẽ qð ẽ

aut apparere pᷣt bonũ vel ↄueniẽs pᷣt dici

obieciũ ſolacij.¶ Solaciũ deceptoꝛiũ tot

modis oꝛiri p̃t/qᷓt modis potẽtie appᷣhenſi
ue pñt in apparẽtijs ⁊ iudicijs ſuis falli
Solaciũ deceptoꝛiũ nullũ fuiſſet in ſtatu
nature pmitus inſtitute.nec in vigilia.nec
in ſõno.nec in diuerſa rõne obiectoꝛuʒz per
diuerſa media qm̃ rõnis iudiciũ omĩa dire
xiſſet vt in aſtrologo vidente ſolẽ q̃ſi bipe⸗
Balte Hurarte⸗ , olaciuz a deceptione
wultũ auertit per

kper habitus virtuales tã in⸗
tellectuales q; moꝛales q; infuſoꝗs ſuꝑna⸗

turales imo? ernarurales. ¶ Bolaall
freqnter inficit᷑ ⁊ depꝛauat᷑per affequm vi
tioſum q̃lemcunq;.Hincdiciũ eſt. Exce⸗
cauit eos malicia eoꝝ.⁊ oĩs e Sa

ola

Solaciũ qñq; ẽ deceptoꝛi

Ain
AFinno

loſen⸗
boniae
les
Eſpiotn
gipſocn
ſcwbang
Ngdo⸗
sſi
gcodet
ſcubh
l 9
covyn
his ite
libinnu
ſa ſoll
ſntinnon
Gſonun
Pucol
reponen
liodein
oſia
cogorn
acphe
Dönun
Meeo

n
ſiooh
ſctcumn
fnmuln
lwoonel
ſteurir
ektli
bünohl
iun
glamen,
Bolnei
gfi
ſepart
Mehhtere
uenane
Bolaij

rſni
lniben
nie fi
i/

kiti

Meno
ng ne
atbief
Ulierin
mndcki

nint ii
S
enneni
ehach
ſlneig
ſannt⸗
tui
ha 2
lict
dic
iütot
bendi
nKan
ianet
rzpe
omüadite
raſbipen
deccptope
nalestin

lun⸗
Se
RKunt

ick Cce

ctis.
irdddd

isgag
Smndon
ſisnech
gedachon
miertoin
äſenn
tanpeniu
idinaffan
inslit
—

xidii
eſeso.

nicem. qꝛ rota trahit rotã.ſiẽ coꝛtina coꝛti-

nã.⁊ oꝛboꝛbẽ.¶ Solacioꝝ apparetie va
riant᷑ nedũ ꝓ varietate cognitionũ ſʒ vt di⸗

ctũ eſt ẽt affectionũ.qᷓ;uis alia ⁊ alia růone.

qꝛ obiectũ intellectꝰ pꝛactici/nõ eſt veꝝab

ſolute ſz ven vt cõpat᷑ affecui.· ¶ Solaci⸗
is in hoĩe pueniet rarioꝛ deceptio ſi poten

tia iudicatiua q̃libet nouerit de dubijs et

ſuſpectis appparẽtijs/ſuſpẽſum tenere iu-

diciũ ꝑ arbitrij facultatẽ.( . Solaciũ cau⸗
ſat in nob angelus de celo vel bonꝰ vel ma
lus.ſiẽ nomĩat᷑ duplex celuʒ empvreũ vbi

boni.⁊ aereuʒ vbi demones qͥ miſtice dñr

volucres celi.·¶ Solaciü cãnt in nobde⸗
cẽ ſpũs inſpirationũ vel inſtinctuũ ſic ali⸗
qñ ꝑ ſpm̃ſcm̃ illabentẽ aut hitũ cauſanteʒ
ſicab angelo bono multiplicit᷑.ſic a malo
angelo: ſica celo.ſicab elemẽtis circũſtãti⸗

brus.ſica cõpleciõe naturali:ſica ↄplexiõe
gccidẽtali.ſicab hitibo ↄgnitiue potentie.

ſicab hĩtib affectiue. Et in his omibo veꝝ
eſt. ꝙ diligentibo deũ / oẽs inſpiratiões iſte

cooꝑant᷑ in bonũ de ꝑ ſe vel ꝑ accidẽs.rep⸗
bis aũt oĩa tandẽ de ꝑ ſe vel ꝑ accidens ce⸗

dũt in malũ.nec pᷣtregula tradi generalis.

ſiz qͥ ſolaciat᷑ in dno ↄſolet᷑. ¶ Solaciũ can
ſant in nobᷣ hoĩes/qͥ angeloꝝofficiũ nomẽ
q; ſoꝛtiunt᷑.vt doctoꝛes ⁊ pᷣlati.⁊ offerẽtes
pꝓ ſolacio libꝛos ſcõs.nemõ veritatẽ oꝛdia
re ꝓpponẽtes. ¶ Solaciũ puenire pᷣtdiligẽ
tibo deñ a ſerdifferentijs poſitiõis ſurſũ.de
oꝛſũ.añ.retro.a dextis ⁊ a ſiniſtr.ↄſideran

nſe icula futu
ra.pſperitatẽ ⁊ aduerſitatẽ.

⁊ vice cotis generat᷑.h̊ in Jacob timẽtefra

trẽ Eſau.G in mltiplici ſcõꝝ cdaruit paſſio
ni⸗¶ Solaciũ ſepea temptationũ angu⸗
ſtijs roboꝛat᷑ qd ſenſeratqͥ dixit. Dñ auxia

ret᷑̃coꝛ meũ in petra exaltaſti me.Etrurius

Em multitudinẽ doloꝝ in coꝛde meo ↄſo⸗

latos tue letificarũt aiam meã.Etxpᷣs Tri

ſticia vra vertet in gaudiũ.¶ Solacij cau

eſt aliqñ fuga ſolacij ſicut econuerſo qrere

nimis ſolacium pᷣſertim coꝛꝑale/impedit
ſpũale ꝓpter hoc pſalmiſta. Renuit ↄſolaꝛi

aia mea.memoꝛ fui dei ⁊ delectatꝰſum

Solaciũ aliqð inter beatitudĩes.aliqð in

ſiẽ paxluctꝰ ⁊ patiẽtia ¶ Solaciũ ſolacio
freqnter opponit᷑.nec ſe mutuo patiunt᷑

ter fructꝰ.aliqð inter 8 dona nüerat᷑

quẽadmodũ de carne ⁊ ſpũ notatũ eſt.

Solaciũ freqnter impedit᷑ aↄſolationiba

in repmendo lãguoꝛ maioꝛ.
golibet in hac vita ſuſpectũ eſſedʒè/qð non

tu cati.
erſitate. ¶ Solacium
nõnunq; a deſolatione q̃ſi ꝑ antipariſtaſizʒ

Job. cõſolatoꝛes oneroſi vos eſtꝭ¶ SG
laciũ qͥ fine q̃rat᷑expedit cosᷣſcere vt ecinde
bonitas ip̃ᷣius vel malicia moꝛał ſeu gra⸗
tuita cognoſcat᷑.cũ finis ſit foꝛma vᷣtutum
ſi boꝰ eſt. defoꝛmitas vitioꝝ. ¶ Solaciũ
querendũ eſt pncipalitet ꝓpter deũ vt hũili

us timeat᷑.feruẽtꝰ diligat᷑ ⁊ alacriꝰ hono⸗

ret᷑. Sicagebat ꝓpha loquẽs optabũdus

deo. Letet᷑ coꝛ meũ vttimeat namẽ tuũ

Solaciũ qrere pᷣt hõ ꝓpt ſe nõ tñ pncipalr
ſz ſub deo ſiẽ inclinauit pſalmiſta coꝛ ſunz ⁊
ad faciẽdas dei iuſtiſicationes in eternũ p
pter retributõʒ¶ BGolaciũ ꝓpt ſe pncipali

ter qrere ẽ tale ſolaciũ qle docebat ⁊ qrebat
Epicurꝰhõ ad ſereferẽs oĩa ⁊ ſe fues

epicurũ poſuiſſe vel ariſtipũ cũ ſectatoꝛib-

laudabilia ſũt in muli ſiad veꝝ fineʒ ſola⸗

cij vᷣterent᷑. vt pꝛudent declinare nociua.

neminẽ ledere.ſoꝛiit᷑ ferre q̃ nccitas affert.

2Encre moꝛtẽ.frugaliter viuere.cupidita
mis. ¶ Solaciũ Epicuri nõ poterat adi⸗
piſciſine luctu.doloꝛe vel triſticia.⁊ H̊ ꝓpt

npare. diligere pauꝑtaté. 2 ita de pli⸗

innatã ſenſualitatis ⁊ cupiditatis vehemẽ

nencenmenm eſt. ſzʒ

luctui iũctũ vel in luctu fundatũ eſt. Hinc
liber Eʒechieli traditus/hẽbat cum carmi

.

ne ſolacij lamẽtationes ⁊ penalitatis ⁊ pec
cati S olacioꝝ fines qᷓles a mundanis
p̃ſſttituunt᷑/nõ ↄſolationẽ ſed deſolationem

inducũt.ſimiłr ⁊ finis q̃lem ſtovci pᷣſtitue⸗

bẽt/aut falſus aut impoſſibilis de imagi⸗
nggrio quodam honeſto ſine deo veo.
Solacij cuiuſlibz laudabilis exẽplar ödit
xps tã actiue q; paſſiue.⁊ poſt eũ btã mat᷑
ſuaab infantiavſq; ad moꝛtẽ.in ſũma pau

ꝑtate ſpũs.ſũma mititate.maxio luctu.ve⸗
bemẽtiſſima eſurie ⁊ ſiti iuſticia.ſũma mĩa
⁊ mi atõe puriſſima coꝛdis mũdicia.⁊ in
tranqͥlliſſima pace. ¶ Dolaciũ xp̃i ſeqͥtur
ſuo mõ qͥ xpᷣum ĩduit. aͤͤbiſice 6
viuẽdo ↄfoꝛmat᷑.neq;ʒ ei tali deerit ãgelus
decelo ↄfoꝛtãs eũ dũ factus erit in agouia
ODuiſqͥs triſtataſpiciat h̊ exeplar ⁊ pſai⸗
lat bono aĩo/exultas ad gaundetẽ xpᷣm ⁊ ced
lamẽtãte plãgẽs qð docnit ſub pabola pue⸗
roꝝ ſedentiũ i foꝛo⁊ clamãtiũ coeq̃libo.Ce
cinimꝰ vobᷣ ⁊ nõ ſalta
non planxiſtis.

exẽplari

30

ant ↄſolari volentibe. alioͤn non dixiſlet

olaciuz

ſtia lametauimus et

Collectoꝛiũ ſuper magmificat

Hagiſtri iohannis aa pritio de cuſtodaigeloß T ſllacie
de Berſon cãcellarij ꝑiſieñ:ſacre theologie de ſeptẽ modis generalibiãgelice cuſtodie
doctoꝛis chꝛiſtianiſſimi collectoꝛiũ ſuperr ꝑnotulas.lxxxiij. Quarta ptitio ꝑ ſoliloò⸗
magnificat in um.vbi de cuſtodia angeloꝝ ꝑ notulas.i.

Ollecoꝛiũ ſuꝑ magniticat.ꝑ Fit ẽt mẽtio de cẽtilogio ſuꝑ ipulſib. qð ſe

ciculas bʒ expoſitas.nõ ſꝑ eo
,dẽ oꝛdieqͥ ſunt in cãtico.neq;
ſub eodẽ ſtili genere.ſʒ vario
“ʒꝗput ſe fragmentoꝝ appoſitõ
ꝓ ſpoꝛtas.xij.offerebat.Lotidẽ eni tracta⸗
tus hʒ pncipales. Deniq; plurima reꝑies
in fragmẽtis.q;̃ diuerſ in ſpoꝛtis recõdita.

vnũ in ſnia ſapoꝛẽ oñdunt.Qui capitacci liloqͥũ.oↄuerſũ ad mariã ꝑ notulas.l.Quar

b marieſuꝑ h̊ ſacr̃o.⁊ pncipałr ð.xij.bõis

piat p ſua q̃libetvolũtate.bñdicẽte deo mł
tiplicante. diſtribuente. ſatiãte. ¶ Pꝛimꝰ
tractatus poſt phemiuʒ/ dꝛagmaticus eſt.
ſeu ꝑ dyalogũ.⁊ ha bet notulas.l.ſᷣm quas
patet materia.¶X
gaticus.ſuꝑ cantico marie.de exultatio⸗
ne ſpiritus. ↄtinet notulas.lxxiij.¶ Tra⸗
ccatus tertius.dꝛagmaticus eſt in cantico
marie.de reſpectione humilitatis ſue.ꝑ no
tulas centũviginti. Jũgivero poſſent opu
ſcula de oculo triplici.⁊ de vna pᷣcioſa mar
garita.⁊ de oculo ſpũali ⁊ de triplici viſiõe

dei.⁊ ↄſiderationes.xij.de ↄcoꝛdia theo0ollo

gie miſtice cũ ſcholaſtica.ſed alibi collocãt᷑
in collectoꝛio ſeptẽ ſpoꝛtaꝝ. ¶ Cractatus
q̃rtuſꝑ dꝛagma ſeu dialogũ ð marie btitiſi
catione ſuꝑ illud.Ecce enĩ ex h̊ btãm me di
cẽt omẽs generatiões/ ꝑ notulas.lxxxij
Tracat qnt dꝛagma ſeu dialogü · quö
ecit marie magna q potẽsẽ̃. ipma
ptitio ẽ.ſi maria paſſonabiłr mouebat᷑ꝑ
notulas.lx. Alia ꝑtitio eſt ſine di alogo.de
ſcõ noĩe dei.vbi detriplici noĩe deiꝑ notu⸗
las. lxij. Poſſet huic materie de noticia ði
ꝗqeſt ſcm̃ nomẽ eiꝰↄiũgi duplexcẽtilogiuʒ
De ↄceptiba vnũ. Alteꝝ de modis ſignitfi⸗
cãdi. Sʒ alibi poſitũ ẽ vtrũq; ĩ collectoꝛio
ſeptẽ ſpoꝛtaꝝ. ¶Cractatꝰ ſext dragmati
cus ſupꝑ qͥnto vᷣſu.Et mia ei? ⁊c. De lamẽ/⸗
to marie.⁊ detimoꝛe dei Etſuꝑ eiꝰ mia fi⸗
naldepcatio ꝑ notulas cẽtũ. Jũgit᷑ iniciũ
gqsdã tãgẽs modũ expoſitõis moꝛalis ſeu

Tractatus ſecũdus dꝛa⸗/

rũ. ¶ Hon? tracta
cõponit᷑ pncipalr de euchariſtie ſacr̃o per
qnq; ꝑtitiones. Pꝛia ꝑtitio ꝑ dialogũ ꝓce
dit ꝑ notulas cetũ. Scðdða ꝑtuio ꝑ ſoliquʒ
de laudibo ſacr̃i altarꝭ.⁊ vt digne ſuſcipiat᷑
exhoꝛtatõ ꝑ notulas cẽtũ Tertia ꝑtitõ ꝑ ſo

—

oꝛſũ ensnan in collectoꝛio ſeptẽ ſpoꝛta

eiꝰ qͥb replenteſuriẽtes.ꝑ notulas centum

cũ additiõe.xl.theoꝛeumatum de vnitate.
Quinta ꝑtitio ꝑ ſoliloqͥuʒ ecxhoꝛtatoꝛia bꝰ

ſacr̃i ꝑ notulas.l. Sũt in ſũma q̃tuoꝛ cẽti

logia notulaꝝ.qͥbo iũgi poſſet cẽtilogiũ de

cã finali.occaſiõe hꝰ bñdicti ſacci dpoſitũ

—

qoal oſithjẽ in collectoꝛio ſe tẽ ſpoꝛta

u Tig een vſu. Duſcepit
iſrł pueꝝ ſuũ ⁊c.Eſt ãt in ipᷣo duplex ꝑtitõ

Pꝛia fit ꝑ dialogũ ⁊ notulaſ.lxx. Alta fit q̃i

P ſoliloqum ⁊ meditatões ꝑ notulas.xxx.
actatus vndgecim ſub duplici ꝑtitõ

neſupꝑ illo verſu. Sicut locut? eſt ad pr̃es

Pꝛima ꝑtitio decontẽplationibus marie
ſnper locutione dei perꝓphetas ⁊ maxime
ꝑ ſeipam incipiẽdo ab euangelica narratõ
ne.iuxta compilationẽ nouiter factaʒ.que
dicit᷑ vnũ ex q̃tuoꝛ per notulas.xl.ſuper ru
bꝛica pꝛima. In pncipio erat vᷣbum. Vũ

dat᷑ intelligi q;;tum ſuꝑ reliquis fmo ꝓten⸗

ſioꝛ eẽ poſſet. Secunda partitio de vita ſo

litaria Johis.qᷓſi ſuper rubꝛica ſecũda.de

nũciatione Johis ⁊ hitatione in deſento.
Sunt in hac partitione tres particule.iu⸗

P miplicem modum maniteſtandi vitã
ſo

aniam. continet notulas centum.
ractatus duodecimus in perſona marie

g õ

per ſoliloquium ſummatim colligens ſen⸗
ſum cantici huius canticoꝛum Marie. ꝑ

nꝰ ſuꝑ illð. Eſurietes ꝛc

notulas centum quaſi per pſalterium deccd Md
mopologice lamẽtationũ hieremie Cra es decacoꝛdum ſuperadditis bis duobus Johed⸗
ctatꝰ ſeptimꝰ ꝓſaic?.pncipalrde mẽte coꝛ verſiculis ab eccleſia freqnentatis. Gloꝛia llo
dis 29gnitione dei. ſuꝑ illo anto vᷣſu. Feẽ ti ⁊ filio. Sicut erat in pꝛincipio ⁊c̃.

potẽtiã ꝑ notulas centũqnqginta.
bʒ q̃tuoꝛ. Pꝛima de depoſitione potentiũ
ipulſum demonioꝝ ꝑ notulas.xliiij. Se

ctat? octau pꝑ dꝛagma ſeu dialogũ ꝑtitões

pectatadhanc materiam centilogium

de gloꝛia. Queratur in collectoꝛio ſeptem
ſpoꝛtarum. ß

1llei⸗
mapene
kalſose
Ai
ponnk
libecgt
Mihen
nindt
eleinpe
lgie
l⸗
eſnapat
1etöpf⸗
l Oin
ntihlni
Gchbös
scennn
emiare.
ci⸗

warime
ananad
famz que
Khen
dun. Vi
sfnogeen
nodennd⸗
–
penialeiu⸗
—
CCNN. .
onanmt
lignneſh
n Dmng

tur cãti cãticoꝝ.·qlis inſuꝑ cõmodꝰeſt cꝗK
ticis vl eulogijs amoꝛoſ. Qõ eccliaſtica at
teſtat᷑ echoꝛtatio.ꝗ de vᷣginibo canit. Ante
thoꝝ hꝰ vᷣgis freqntare nobᷣ dulcia cantica
agfnacꝭ. Sic igit᷑te fauẽte briſſima vᷣgo
ſuꝑ oẽs amãs amabilł.⁊ amata.ſit S̊ initiũ
Edꝛagmata.notulaſq; diſtinctum. Mañt
agia mea dñm. Colloquũt᷑ dno fres. Juni⸗
oꝛ/iſtar diſcipuli introgãs. Senioꝛ/mgri
locũ retinet ⁊ nomẽ.ambo ſolitudinisnõ
ſolitarie/dileccoꝛes.

bolaciũ ꝑegrinarõis mee ver;
gẽtiſin occaſũ(vtinã felixma
tutiũ carẽs veſpe ſubſeq̃tur)
èDecxreui pcedere ꝑ dialoguzʒ.
moꝛe didaſcalico.q̃lẽ ſocrates.qͥlẽ plato ſo
cratẽ introduces tenuit. Potit ⁊ h nr̃ pce⸗
dẽdi modꝰ,noiaridꝛagmaticꝰ.q̃lis aſcribi

—

rõ

qgrue pᷣmittũt᷑ opiſuo ſuꝑ maãtp phemium,.
SDe lugdune tua frẽs ſolantur in vtbe.
Dum de quolibet eſt ſermo frequens in eis.
IJunioꝛ ⁊ ſenioꝛ.hicceleſtinus.et iſte HM
anbeua blaudens Jantoiberſoutur
Junioꝛ Eccebonum fratres iocundum ſimul eſſe.
Zcen quos vterus.parq; dies peperit. HM
(Senioꝛ Fraternalis amoꝛ coꝛ noſtrum nectet in nnum·
Firbqet ⁊ hoc vnum gratia chꝛiſtetuag.
¶NJunioꝛ Carne quidẽ frater/meritis pateratq; magiſter.
SGBGBSSHBunt data que nobis ocia grata vides. H
oꝛ Ociapoſt diros conflictus atq; pꝛocellas
Oſaglt deus/atq; locat littoꝛe nos placiſlo.
ioꝛ: En fas eſt viuas pariter dare/reddere voces.
Fert mens de ſtudijs querere multa tnis.
ioꝛ Quare vices reddam Lenit faſtidia ſermo.
EEſt ſua ſolamen garula voxſenibus.
¶NJunioꝛ Diſcipulus vocerergotuus.tu iure magiſter
LLommoda doctriue, talia nomina ſunt.
¶Benioꝛ Diſcipulus tu ſis magis illius / eſſe magiſtrum.
DDiui vetat hic/ſolus coꝛda docere potet.·
”ůMdß ¶ Iunioꝛ Hoc ſub doctoꝛe.meus en potes eſſe magiſter.
(enio⸗ Plantans atq; rigans.creſcerechꝛiſte dabis
. Senioꝛ

Det pꝛecoꝛ ille. pete de quolibet vt fuit olim
X beologis mos hocquerere/moraliud.
N¶ NJunioꝛ HGꝛatuloꝛ/s modhicplacidus mihi/tal ? aptus
DSerpmo peregrinis.ſit Jeſus ie meddis
¶ Senioꝛ Pꝛomiſit. faciet / talem date modo/qualem.
—— edegl in templo⸗ame; voccndaſequax. jricũſinf / dich
„ 4 J cepit a magnificatõe dei cãticũ ſuũ / dicẽs.
4. 0 equitur peamus ðð Wagraia men onm. Hrat qppe mihi fe
mcoat dꝛagmatic ſup ma mificat Ogri ceris/tũ ſciẽdi ſtudio. tũ aſolatiõis deſide⸗
Johis de Herſon.cacellarij ꝑiſieñ.bũs no rio.dũ ſoloſnos h̊ euomuit ſeuiẽs tẽpeſtai
ilas quinquaginta. vyvyveelut in ſcopulũ. Gñdictus deusq nos in
„—R pacato ſolitudis atrio collocauit.· ODgr
Bꝛatũ ⁊ illud mibi ſubueniet.qm̃ manda⸗
nit dñs/ in aduerſitatꝭ nocte cãticũ eiꝰ Sũ
ma q́ͥʒ miſeriaꝝ ineuitabiliũ medicina eſt.
obliuio. Digner glaudare nos te vᷣgo ſa
crata.q̃ nõ igrata bñficijs dei moꝛe pſcoꝝ

AIEst ania mea dñm. ¶ Diſciplus
mq/Mgr. dicoꝛo te qͥ pacto btã et pul⸗
HBcerrima mulieꝝ. pꝰialutatõem eli⸗
ſabet. Pecultatõʒ cgicin vtero⸗ P? col⸗
laudatiõʒ qꝛ crediderit.erũpẽs in iubilũ/

Eracratus pꝛimus

morcanticum edidiſti.conſonans eis in
exoꝛdio ⁊ dicens. Magnificatanima mea

dominum. Zaliter olim maria ſoꝛoꝛ movy
ſi in medio iuuencularum timpaniſtriarũ
Taliter dauid rex inclitus.vnde maria re
gali ex pꝛogenie exoꝛta refulget.Lalitera⸗
lij plures ad dei magnificationem erupe⸗
rũt.vt eſt illud. Cantemus domino. glo⸗
rioſe enim magnificatus ẽ.Etillud. Ma⸗
gnus dominus ⁊ laudabilis nimis cum
ceteris in archano coꝛdis marie ꝓfüde col
locatis. Similiter ⁊ acceperat nouiſſime
ꝓmi ſſionem angelicam de filio naſcituro.

gnus dominꝰ ⁊ magna virtuſeius.virtus
altiſſimi que obumbꝛauit ſibi.⁊ ſapientie
eius non eſt numerus. Quia veritas / eſt il
la/que magna eſt.⁊ pᷣualet teſtimonio om/

ninz ꝑ eſdram plato. (Bileipulus. e⸗
.

1
nit in manus ptinus queſtio qua ratione
dicatur magnificari deus.cũ penitus nec
augeri valeat nec minui ¶ Magiſter. DHe
ſitas.non intelligẽs ſcripturas queadmo
dum dominꝰa creatura magnificatur.nõ
in augmentum ſui in ſe.ſed qꝛ magnus eẽ
pꝛedicatur.cauitur ⁊ laudat᷑.aut certe qꝛ
magnificam facit animã.cui magna facit

qui potens eſt. Naʒ quos iuſtificauit hos
⁊ magnificauit. Nunquid parum tibi vi /
detur maguificata.beate marie virgis ani

ma.que operationi ſupꝛa modum magni

7

fice/fuit auſa pꝛebere conſenſum: Yiat in/⸗

quit mihi ſᷣm verbũ tuum id eſt fiam mar

filij cuius eſt pater deus. Quid excelſius⸗

quid ſublimius ⁊ magnificentius poterit
cogitari: Quod ⁊ vidit.cum ꝓphetice ſub?
iũxit.Ecce inquit ex hoc beatam me dicct

oẽs generationes. ¶ Diſcipulus. Quo⸗
modo ſtant ⁊ in vnũ conueniũt tanta hu⸗

militas cum tanta magnificentia. tãta de/

uotio cum tanta gloꝛia?: Sed habebit hec
queſtio locum ſuum.cum de beatitudine

virginis erit ſermo. Vellem nunccollige⸗/

res aliquas magnificationes domini.q̃ͥs
mens marie contẽplabatur ſapiẽter in can

tici ſui pꝛincipio.quatenꝰ oꝛdo nobis ſup

petat ad loquendum magnalia dei / non q;

gaem omnia.hoc enĩ impoſſibile non du⸗
bito.ſʒ pauca p captu nro ¶ Dg

Mgr. Quid
appꝛopatius.qͥd vediuini poterimꝰ acci
pere q; ipſummet pſalteriũ marie decacoꝛ⸗
dũ hũs decẽ vᷣſus.q̃i totidẽ coꝛdulas ſono

rabilis armonia.

riſſimas. ↄfoꝛ miterad illud vn iuerſale de⸗

cacoꝛdũ.totiꝰrõnalis creature.qð ↄnecti⸗

tur ex nouẽ oꝛdiniboangeloꝝ.q̃ſi nouẽ fi⸗

dibo argutis.iũcta ex hoibo decima.quã in

pmis paretibo ꝑ peccatũ ruptã/ſummꝰ no
ſter cythariſta reꝑauit.vt ↄcoꝛdaret pſalte

rium iocũdũ cũ cythara.Eſt iiaq; pᷣma bu
ius nf̃i pſalterij marie coꝛdula / ſonas dei
magnificẽtiã.qꝛ dñs eſt cuꝰ eleuata ẽ ma⸗

gnificẽtia ſuꝑ celos. Oagnificat inqͥt aia

mea dñm.nõ dicit illũ vel illũ.ſed ſimplici

ter ⁊ anthonomatice dñũm Scðo magnifi
catur in ſaluatione, pꝛopterea vocat ipᷣm
Hic erit magnus inquit. Deniq; nouerat
quia fecerat ſibi magna qui potenſẽ. Ha

ſalutare.quia dñi eſt ſalus.Tertio magni

fic eſt in reſpectione hũilium? btifictõe
qim̃ excelſus dñs ⁊ hũilia reſpicit.Quano

magnific in magnoꝝ oꝑatõe ⁊ nomis ſui
ſctitate.qꝛ inqͥt fecit mibi magna qͥ potẽs
eſt ⁊ ſcem̃ nomẽ eius.Conſonat pſalmiſta

Quia magnificaſti ſuꝑ oẽ nomẽ ſanctũ iu

um. Quinto magnific eſt in mia.⁊ miſera
tione timentibus eũ. Sexto magnificus

in ſuꝑboꝝ mente coꝛdis ſui deiectione ſeu
diſpſione. Septimo magnificus in humi
liũ/exaltatione potẽtibo de ſede depoſitis.
Occtauo magniticus in eſurientiũ imple⸗
tione cũ diuites dimiſit inanes. NHono ma
gnificꝰ in ꝑditoꝝ liberatione. qꝛ ſuſcepit
iſrl pueꝝ ſuũ.Decimo magnific? ĩ ꝓmiſſo

rũ ſuoꝝ cõpletione.Sicut locurꝰeſt ad pa

tres nros abꝛahã ⁊ ſemini eiꝰ in ſecula.
iſq horſrd⸗ adaptatio. bꝛeuiſ ⁊ lu

cidus oꝛdo. Dagiſter. Quid vero cen⸗
ſeres.ſi varios omnium oꝛganoꝛum ſacre
ſcripture modulos.imo voces/omnis ge⸗

neris muſicoꝛum / concoꝛdare faceremus
cum hoc Marie pſalterio decacoꝛdo.

Diſci tard uadh ſuperadmi⸗

copioſiſſime et diſtinctiſſime faciebat re⸗

ſonare voces omnium muſicoꝛum dũ mẽé/
tis intuitum.ſimul cum plectro meditatio

nis/liberrimo diſcurſu/ miraq; celeritate⸗

diffungebat vbiq;. duz quaſi ſimul in om⸗

nes et ſingulos ſe diffundebat affectus.
quos ſolet hnmana mens ſingillatim va⸗

riare/ canendo ¶Diſcmulus. Duum

vero qua virtute valuerit hoc effici.cum

ſint affectuum voces innumere. Cum pꝛe
terea ſibi ſint contrarie vel aduerſe. Non⸗
ne contrariatur vox amoꝛis odij ſono?
Sic deſiderium ſeu pꝛoſecutio / tendit in

rabilis armonia. ¶ Magiſter. Seiueris
ſimiliter. ꝙ in auribus ſuis/noſtra pſaltes

3
„

5
5

alneſ
ſaen
deplun
mirbil
ticumm
fapele
ith
doeenn
ynuce
ninuote
Calentn
cmato
nset
enoln
nenmn
leic⸗
osnig
ſeen
Etde

N
lepo
Nt Ge
foboron
mamiw
Mhonn
Pannin
korde
Nncodi
Koſtenia
diumihin
ſoedoce⸗
hotninari
gumiaen
maner
fituolium
pornonen
ſbqſung
nwaſenpot

7

Gncnintn
Nanrcon
Pinacte
ſpesyede
giungun
cauens
paucoꝛun
lucvnet
cofmpenal
chnctider

ſmalbin

lere.

niſlo
conn
Aronig
bnagi
onaſſte
ngb

—
=Ä=

1
)

=Sṽ =

aminn
erinkfin
kinptd
Gomagrti
Acnn
ano non
buiſenii
Cl Ouend
mmonſti
c pots

upſeltmſa.

weſanauüt

Hian

mfas
nonelan
bißkumi
Wolis
Empte⸗
onoms
ſulcepu
po
aade
ſecns.
drendtn

iörocn .

nowme
Somtise
Wefhcooms
and
oſupanem
nbimn
ſokndrs

neftacdate.

cundäne
monlid
inc Coint
üſerwlvon
chnffns
Sſnglunnn
ohnns n

borcfn

nuner n

Vm, .

4

=
–=
S=ẽ
=☛

noris

4

ſccig td

agduerſum fuge. Repugnat qq; gaudiũ tri /
ſticie.ſpes timoꝛi.cũpaſſio ſeueritati.⁊ ilra
de plurimis. ¶ Dagiſter. Jure miranris
mirabilia Jõ nempecitauit dño maria ci
ticum nouum qꝛ mirabilia fecit. Dirabi⸗

lia pꝛſus miſericoꝛ die. que caritas maioꝛa
fecit q;fuerunt(ſi ita dici põt)inirabilia po

tentie. YFeceratapud veteres mirabilia?:qᷓ
potentiã:q ſapientiã:q̃ iuſticiã:q dñation
⁊ virtutẽ oſtendebant. Sed tunc nouũdo

minus fecit ſuꝑ terrã:iquãdo mulier circũ⸗
dedit virũ.quãdo ſq; ſuſcepit deus per in⸗
carnationẽ iſrael pueꝝ ſuum. Oñ recoꝛda

tus eſt Cuiꝰrecoꝛdatus: Hõ dixit poten/

tie.nõ ſapiẽtie.nõ iuſticie.ſed mie ſue Tũc
memoꝛiã fecit mirabiliũ ſcʒ miſericoꝛdiaꝝ

miſericoꝛs ⁊ miſeratoꝛ dñs.Quoniã in re/
bus ꝑ tꝑs oꝛtis /mirabilius nihil vtiq; (te⸗
ſte Auguſtino )q; vt de fieret homo. ⁊ höõ

eẽt deus. Vis hoꝝ deductionẽ accipe?

iſcipulus. Holo dep̃ſenti.q; locum foꝛ⸗
Zn ſterius habebit amplioꝛ öclaratio ſu⸗

per illud. Quia fecit mihi magna 4 potẽés
eſt. Sed adinqͥ ſitionẽ redeo/q̃ ratione mi

rabaromnes affectuſ in hoc cantico nouo

mariã comphendere ſimul potuiſſe beatã.

duz gratulabũgg iocũditate dicit deo. De⸗
us canticũ nouũ cantabo tibi:in pſalterio
de cacoꝛdo pſallam tibi Pſalteriũ uippe
decacoꝛdũ.eſſe hoccanticũ marie/ ſuperiꝰ

eſt oſtenſum. ¶ Magiſter. Vocas ad reʒ

diu mihi multumq; queſitam. Qua ſuper
re/te docebunt opuſcula noſtra de canticꝭ.

nominatim illud cui titulus eſt/canticoꝛ⸗
dum id eſt canticum coꝛdis. In cnius vlti

ma parte traditur pꝛo pꝛaxi canticoꝛuʒ ſpi

ritualium/gama nouum ⁊ miſticum/ad ꝓ

portionem vel analogiam game manuali

ſub quinq; vocibus/iuxta quatuoꝛ paſſio

nes ſeu potius affectiones pꝛincipales / iũ
cta quinta/que fit exconcurſu pluriuʒ/que
dicitur compaſſio quaſi cum alijs paſſio.
Pꝛima eſt amoꝛ vel gaudium. Secunda
ſpes vel deſiderium.tertia timoꝛ vel diffu⸗

gium quarta doloꝛ vel odium. ¶ Diſcipu
idem

lus.O ego nunc memini quidi tra
ctaueris. Sed quia venit foꝛte in noticiazʒ
paucoꝛum pꝛo ſua magnitudine opus il⸗
lud/vtile feceris ſtudioſo deſiderio /ſi ſub

compendio pꝛacticam hanc cantici miſti⸗
citradideris. ¶ Magiſter. eſt!
iam alibi.nec iſtic pigebit(quia ſic vis) in⸗

ſter. Factum eſt H

ſerere.

CMotula quintade 8

cima , pꝛ

as ſubdiſtincta notulas.
Bbilis apoſtolus puereuange
licus non ſenſibus ſed malicia
puer habens quinq; panes do⸗
ctrinalis rerectionis.in quinq;
inum/dicebat coꝛinthijs. Uo⸗

milia ho

lo quinq; verba ſenſu meo loqui vt alios ĩ

ſtruam/qᷓ; decem milia verboꝛuz in lingua
Pꝛemiſerat tamen perexemplum de tibia
⁊ cxthara.que niſi diſtinctionem ſonitum
dederint/ſciri nequit quid canitur aut qͥd

thartʒatur. Etenim ſi incenamvocẽ det
tuba,/quis pꝛeparabit ſe ad bellum? Con⸗

cludit q; opus eſt ſenſu. tam cognitionis

qᷓ; affectus.dum quis oꝛat/loquit᷑aut pſal

lit.quatenus ſcdᷣm tropologiaʒ.homo ſpi
ritualis ſe paretad bellum. ⁊ cum quir q;

lapidibus limpidiſſimis detoꝛrente ſcri⸗
pturarum goliam id eſt ſathanam ſternat.
alter dauid puer factus. Hec eſt parabola
miſtici canticoꝛdi.vel cãtici coꝛdis⸗quod

hoꝛtatur idem apoſtolus pſallere ſpiritu.
pſallere ⁊ mente. In quo cantico coꝛdis /
tria repetuntur vt in cantu oꝛis. Pꝛimum

eſt cantꝰ materia.qᷓ vocat᷑ lr̃a.ſcõm cantꝰ
voxque dicitur reſonantia. tertium cantuſ
Sun gelo quenenominaf nora vl notula.

Dateriam canticoꝛdi dicmus omnium
diuinoꝛum ⁊ humanoꝛum cognitionem
piam ⁊ modeſtam. Reſonantiam appella-⸗

mus oẽm coꝛdis ⁊ ſpũs affectõnẽ modera

tam ⁊ oꝛdinatam. Notam vel notulam fi,/
guramus ad pꝛecedentium duoꝛum noti⸗

ciam.vt appareat cui reſonantie affectuũ

ſit aptãda lra meditationũ. Hacſuꝑ re/da
bũt᷑ pauci vᷣſus qͥꝝ ſnia plꝰelucidabit᷑⁊ H
ꝑ triplex qnanũ. Quinq; vᷣba ꝓlr̃a. Ma⸗
gnific largꝰ piꝰ es iuſtꝰ miatoꝛ. Quinq;

affect' ꝓarmonia. gaudia. ſpes/ pietas hic

tioꝛ atʒ doloꝛ.Adaptatio qͥnq; vocaliũ ad
voces qnq; affectõnũ.A gaudẽs amat.E
ſperat/ſed ⁊ miſeretur O.timet. V.q; do⸗

lens odit et iſta notes. Confoꝛmatõ ad qͥn

q; notulas. Sol. fa.mi.re.vt. Quiſquis
animaduertere diligenter voluerit.inueni
et ꝙ omnis meditatio ſalubꝛis/tam diui⸗
narum q; humanarũ ſcientiarũ/reduci pt
ad quinq; verba.quoꝝ q̃tuoꝛ pma/deũ re
ſpiciũt.ſ.magnificetia/munificentia/mia /
iuſticia. Quintũ eſt hoĩ ſpãle. viq; miſeria.
DOẽ ſiqͥdẽ canticũ ſpũs ⁊ coꝛdis/habet fo⸗⸗

Cractatus pꝛimus

mari/ſm alterum quinq; verboꝛũ ſeu duo

rum.ſeu trium.ſen omniũ ſimul pꝛedicto/⸗
rum. Poſſent ſimiliter. omẽs coꝛdis ⁊ ſpi⸗

ritus affectiones/ad numeꝝ deduci qnari

um.q̃ ſũt gaudiũ.ſpes cõpaſſio.timoꝛ do⸗

loꝛ. Applicando ſingulũ verbũ litteris me

ditationis ſingule.ꝑ oꝛdinem hic poſituʒ
voci ſonantis affectionis. Demũ qnq; vo

cales oꝛdie naturali poſite notule ſunt/in⸗

dicãtes cui voci ̃a ſit acoõmoda·etiã per
depꝛeſſionem ⁊ eleuationẽ.ad inſtar game

manualis.ſol.fa.mi.re.vt. Aut ponat᷑ oꝛ⸗
do nature vocaliũ demptis conſonãtibus
vt patet in figura ſequenti

I—

Saudin Spes Cõpaſſio Tioꝛ Doloꝛ
Dei ma Wunifi Wiſeri Juſti Noſtra

gnificẽtia cẽtia coꝛdia cia miſeria

nolumns aũt / vt exiſtimet aliquis / ga⸗
na pñs miſticoꝛũ oĩm canticoꝝ/valere p⸗
tinus efficaciter/vt cãtet coꝛ ⁊ ſpũs/ꝑ affe⸗

ctũ ſimula effectũ.ſi nõ fuerit huic arti de

ſeↄgnitu facillime.ſupadditus vehemẽs
⁊ iugis vſus. Quippe ſic inſpicimꝰ in ce⸗

teris artibus.pᷣſertim in muſica ſenſuali.

Sic in ꝑſalterio ⁊ oythara. Sic in choꝛo

vocali· Sic in coꝛdis ⁊ oꝛgano. Sed nec
optet nec expedit/ſola pñtiũ fantaſia figu⸗

rali verſari diutius.qᷓ; ducant᷑ ad intelligẽ

tie puritatẽ/ſantaſmatibo vel traſcenſis vel
interim q;tum fas extiterit/derelictis. Hec

iõ putanda eſt pñs ars inutilis vel ſuꝑua⸗

cua vel ſolum fantaſialis.quoniã pꝛius ẽ

qð aĩale ẽ ſᷣm aplłm.Et oĩs nr̃a cognitio ĩ⸗
tellectiua ſumit a ſenſitiua pncipiũ.q̃ iuua
tur/dũ oꝛdinata ſibi fantaſmata pñtant᷑ et
ſub ↄpẽdio Hoc vnũ fident᷑ pollicemurꝙ

pñs ars tãq; in vtero nature foꝛmata.cui

nulla ẽ lingua barbara vel igta/pꝛacticabi
lis erit oĩibj.Et ꝑ oẽs ſine diſcretione idio⸗
matũ/qͥ auerti voluerint ad coꝛ.vbi tanqᷓ;
in libꝛo/ſcriptũ eſt impᷣſſum ⁊ ſignatũ ⁊ no
tulatũ (licet obũbꝛatũ in multis pᷣſcriptuʒ
ternariũ. Nã qͥs negauerit deũ eſſe magni
ficentiſſimũ ⁊ iõ gaudendũ de tãto dño.re
ge pr̃e deo Quis inſuꝑ neſciat munificen
tiã ipᷣius ſiue largitatẽ.⁊ ita ſpes in eo po⸗

nẽda ẽ. Poꝛro.qꝛ mitiſſimꝰ⁊ iuſtus/nobᷣ

ãt mifis/miris modis ſurgũt alij tres affe

ctus q ſũt/timoꝛ iuſticie/doloꝛ miſenie/ꝛcõ
paſſio tã aliene q; ſue calamitatꝭ ad ĩploꝛa
tionẽ faciẽdã diuine mie. Vocaliũ ſubinð

naturałloꝛdo poſitꝰ ẽ.tãqᷓ; a pſalterio ꝓfũ⸗

di coꝛdis icipiat.A.dehinc.E. paulo acu

tius. Deinde.J. Poſtmodũ.O.Lãdem

Vllabijs ſũmis expᷣſſũ. ¶Eſt igit᷑ pꝛaxis

vt q̊tienſcũq; ⁊ vbicũq; ſillaba lr̃alis cãtici
Boſaenit . Pianeditatio de magnificentia
di fieri cũ rſonaãtia gaudij Si ponit E. ſit
ð largitate ði ſpes St ſit Jrſonz ad miaz
ði ⁊ hũanã mifiã/ↄpaſſio. Si O.tĩoꝛ iu⸗
ſticie Si V. doloꝛ nr̃e mifie reploꝛet᷑.Eſt
rurſus hic ĩucnire cõbinatiões ⁊ ꝓpoꝛtiões
ſuaues.vt diateſſeroni/diapete/diapoſon.
PHecnõ neumata cũ tonis.cantũ cũ diſcã⸗

tu/tenoꝛẽ cũ triplo/⁊ↄtratenoꝛe.put ĩ opuu

ſculo cãticoꝛdi/latioꝛi traditiõe deductũ ẽ.
ac ſub exẽplis monocoꝛdi ac decacoꝛdi fi⸗
guratũ.Sic in oĩ cãtico ſonabili cuiuſcun
qʒ ſit linguei/valʒ notulari verſus pſalmi.
Atꝝ vo ſufficiat ĩ eccłiaſtica pſalmodiaq;
ĩtẽtio cãtãt łaudiẽtꝭè/fertad pᷣmiſſa/colligi
pᷣt ex opuſculo de ſolicitudie ecclaſticoꝝ.hᷣ
vnũ dicimꝰ h/ nec inſpiratiões ſctiſpũs
artare/ nec meditationes eruditoꝛum cir⸗

ca ſenſum pſalmoꝝ/ꝑ iſta tollere volumꝰ

aut debemꝰ. Sʒ ſut qͥ nec ſenſũ lr̃e quõlibʒ

intelligunt.neq; quomõ ſe meditando re⸗
colligãt inueniunt Pꝛoderit hec ars pꝛeci

pue talibus cum exercitio paulatino.q;tũ
cunq; laici ſunt. Verbi gratia tu audies.a
vocaleʒ in ſua parte pſalmidirige medita

tionem tuam ad magnificentiam dei acp⸗

inde foꝛmet coꝛ tuum voceʒ gaudij vel foꝛ/
mari deſideret.quia deſiderium pauperuʒ
exaudiuit dominus.ſi plus nequit.dicenſ

cum pꝛopheta.Cõcupiuit anima mea de

ſiderare iuſtificationes tuas in omni tem/

poꝛe. Tu audies E.tu fer meditationem

tuam in dei liberalitatem ſeu munikficenti⸗
am ac inde ſpera.vel ſperare deſidera· Si/
militerad J. meditare dei miſericoꝛdiam

cum humana miſeria. et huic compatere
vel compati tam anime tue q; alijs concu/
piſce. Ad O.cogitabis iuſticie dei ſeueri⸗

tatem ⁊ inde timebis vel timere deſiderab
Sicad V.dolebis hũanam miſeriaʒ vel
dolere curab vt nõ apponas vltra magni⸗
ficare te ſuꝑ terrã.Et qͥs ẽ obſecro tã hebes
aliqͥs /qͥ ñ poſſit ſub moꝛula tꝑis hecaddi⸗

ſcer̃ meditari:meditataq; exeqͥ vł ðᷣſiderar

—

rqni⸗
ſltent
loclki
dicheei

tſiln

Un⸗
icam
nnnceß
duobyy/

MmMonte

ſangiul
Pbhbeeſt
1niure⸗
foden
Dun

feckt.

ſ

X an
od
Mlon
ſon
0is
loli
M
uen
guh⸗
ſſinten
ſcollin
Prino
Alcaur
fnpen
lkinnn
ſmtaiz
fagrhn
clucd
nem
botin
4 Ufiene
ſnnoſin
ſoſcni
uhmtg
ſenn
Pte aunmnn
N
diot
Gnificni

rinsc;
lalan⸗

—

oneg
Mlüſte⸗
Lhnlor
lgkrn

Aiscqt.

Wontennn
pont
fonatni
Di
ereplorch
Gepponnis
ſedapoſn
ni d diſch
Nepotiopt

deingi,

Nercordi
bliauntan
nispalni
Nllnodlggg
M
bſipis
Num ar
epolund
edd
nndo
Csdu⸗
guino⸗ il
mandics
ingge madn
tiamdag
CwGiRſ⸗
lum panpen
negltdnn
tummnande
Binorniten

Nrdtnoden
ununtfcenm

miicicndin
nacconhtt
utcrnaſen
inmrdiif

Mam niN
onns Munin

Buperma

Erequi:et ſi non volatu contemplationis/
ſaltem lento nonnunq ſaltu coꝛdis inſtar
locuſtarum. Vẽienhoꝛa feruetioꝛ/quãdo
dicere er ſnin dno ſicſatages poterit. Ciã
mãdatoꝝ tuoꝝ cucurri cu dilataſti coꝛ me
um. Woſremo ſi videat᷑aliqᷣbus hocar

—-

tificiũ magis curioſũ q; fructuoſi u hʒ totaʒ
muſice ſonalis ſeu coꝛdialarmoniam /ſub
duab vociboqᷓ ſunt.ſpes ſalut/z timoꝛ dã
nationis ſub duplici lr̃a vel duobo verbis
ꝗqaudiuit ꝓphᷣa poſtq; ſemel locut eſt deus
Et hec ſunt ptãs ſeu ſeueritas iudicioꝝ dᷣi

⁊ mia reſpectu pᷣmioꝝ ⁊ miſeriaꝝ noſtra—?—

fm ꝗduo foꝛmabat pha canticu ſuũ diceſ
Miam ⁊ iudiciũ cãtabo tibi dñecuiꝰ no⸗

mẽ eſt ſcm̃ ⁊ terribile. Nec aliqͥd innenies

in ſcripturis ⁊ creaturis qo ad alteꝝ eoꝛuʒ
reducit nõ poſſit. Piſcipulus. Gꝛatũ ha
beo qꝛ ſentio te ↄdeſcendiſſevoto meo.Ni
hilominꝰadhucſuꝑeſt pmus inò ſitionis

ſcrupulus.q réne potuerit mens marie ꝑ
oẽs affectionũ iſtaꝝ modulos tãta faciliita
te.ſuauiſſimũ guttur metis aptare.cũ vixi

magnoocio/cum ſolerti ſtudio poſſit hec

] ſiml efficiũt ars ⁊ vſus. Docent h̊ in ꝓpo

ſito ſili. muſicoꝝ tractatoꝛes. Non eni cx
thariſans ſi ꝑfect? eſt delibat de qlibet coꝛ⸗

a ſicaut ſic tangenda.qm̃ pho teſtears p

fecta non deliberat. dũ ↄſuetudo trãſit ve⸗
lut in naturã.que vt ſic magis ſeqtur iĩpul⸗
ſWuum ſuũ.q; deliberans arbitrium. Deniq;
reddit habitus radicatus ⁊ ꝑfectus. illa fa⸗

—

cilia qᷓ difficilia vel ĩpoſſibilia videbãt ha

bitu carentibꝰ. Non minꝰ hocin ſpiritua⸗

libus ⁊ intrinſecis oꝑationibus intellectꝰ
⁊aſfecius q; in ſenſibo extrinſecis.

—

rientijs ſimul ⁊ puilegijs aſſentire /
ſeo nücad inq ſitiones aliaſ. Ana.cur bea
ta Maria cũ cecinit hoc canticũ.varie po⸗
ſuit ⁊ diuiſit ſpm̃ ⁊ animã.dicens de ania?
Magnificat.addes de ſpũ exultauit? Cur
p̃terea magnificare dat ale ⁊ exultare ſpiri⸗
tuiz Cur pinde magnificationẽ aĩe ſue dat
Ddño.⁊ exltationẽ ſpũs dat deo ſalutari ſuo

pulus. Dum acute ncao ogee,
Tr.

Deniq; cur incepit maria cãticũſuũa ma⸗

gnificatioe dñi potiꝰ q a ſapia ⁊ bonitate⸗

collata ; diſtributa ceteris vniuerſaliter.
Magiſter. Vocas mead qõnes. ↄgnitu.

pꝛactica mõ tradita faciliter obſeruari·
Magiſter. Accipepmo qꝛ fecit marie ma
gna ꝗᷣ potẽs eſt. Subinde mirabilia ſunt

Pꝛius q́; narrauit bñficia ſibi ſingularie

*

gificat

*

dignas. Quarũ bma cocernit materiã de

duuniſione aie acſpũs. Ethecqͥdem multa
pᷣſupponit ſi pfecte debeat intelligi. Dixi /
mus pꝛidẽ aliq in tractatibo de miſtica the

ologia. Vixfuit ; aliqͥs pcipuus doctoꝛ.
phus aut theolog/quin aliq de ſpũ ⁊ania

tradidenit pↄ&ᷣſe cedo noſt melipos.qᷓ cogni⸗
tio lure ceteris omnibo antefert᷑ ita vtnun

; poſſit ð ea fmo nimis dici/ſicut neq; Pt
nimis ſciri.· ¶ Diſcipulꝰ. Vere ſic ẽ.Heci.
aliq quauis traditone fateoꝛ me magis oc

upan velle. Pꝛeſupoſiuis igit᷑ multis ali⸗

2 agiſter Accipeq; ipius anie rõnalis

aditis/dicad pñs accomodũ ꝓpoſito

q eſt foꝛma hoĩs eſſentialis/bᷣm determina

tionẽ ecclie/ſunt pncipaliter duo actus vel

officia. Intelligere ſcʒ ⁊ alare Pꝛopter pꝛi

mumꝛ ſpũs Xinima vero ꝓpter alterum.·

Nec ignoꝛo multis vtrunq; nominibꝰali

ter appellari. Sed acceptionem noſtram/

ſignifica bit tam deſcriptio q; ſubdiuiſio⸗

Et vtapud eruditos catholicos apertioꝛ
fiat intentio noſtra Recepimus chꝛiſtum
pꝛo exemplo.qui dixit. Triſtis eſt anima

men vſq; ad moꝛtem. Et oe ſpũ ſubiunxit.

Sypüs quidem pmptus eſt. Conſiderãt

igitur doctoꝛes in chꝛiſto q̃ſi duplicẽ/ani⸗

merationalis poꝛtionem. Unam ſᷣm quã

fuit vere beatus ab inſtanti ↄceptõnis cla

re videns deum ⁊ fruẽs eo. Altera fuit ſub⸗

iecta triſticijs ⁊ ceteris affectibo vie/quia

erat ſm illã paſſibilis.qᷓ;; ſpontanea ſu⸗/

ſceptione penalitatũ.nõ ab oluta neceſſi/
tate. Si potes igitur concipere diuiſionẽ

iſtam quã credimus in anima chꝛiſti fuiſſe

nibꝰ valeat effici.

poteris coniecturare.quid in ceteris bomi
Er pꝛimo reſpicia⸗
mus beatam noſtram Marigam/que dum

Duci erat viatrix. habuit poſt chꝛiſtum tunc via

toꝛem.diuiſionem ſpiritus ⁊ anime/⸗ mo⸗
do perfecto/ſed differenterachꝛiſto. Pꝛi⸗

mo quia ſpiritus chꝛiſti/erat perfecte bea⸗

tus vt nunc in gloꝛia.ſpiritus Warie non

ſegd in eni

7

gmate ⁊ ſpeculo cernebat ⁊ ama⸗

bat deum. Decundo quia non neceſſitate

anima chꝛiſti ſuberat paſſionibns ſenſiti⸗

ulis vel afflictiuis.ſed vltro ſuſcipiebat eas

Dõð intuẽs Hilariꝰ dixit chꝛiſtü hoꝛa paſ⸗

ſiõis ñ doluiſſe nec timuiſſe nectimoꝛe fu⸗

ilſeſibi. S

upplendum eſt niſi voluiſſet.

Alioquin eſſet erroꝛ.totius euãgelice nar⸗
rtionis ſubuerſiuus. Anima vero marie

nccanio patiebat᷑ad pñũtiã obiecti triſtabił

tib qͥ nati ſũt obedirerõni.

Tractatus pꝛimus

Vñ q;uis eẽtſinepeccato oꝛiginali cõce
pta.nõ tñ hẽbat iĩnocẽtie ſtatũ pᷣmoꝝ pa⸗
rentü.ſiẽ nec alij ꝑ baptiſmũ mũdaniqnð

letculpa manet pena.i nccitas patiendi.

Tertia dr̃a ſumit᷑.qꝛ btĩtudo rpᷣi q̃ funda⸗
bat᷑ i ſpũ / nõ redũdabat necefſtuebati aĩaʒ

nec paſſiones aĩe ↄturbabãt ſpm̃ vt ſpũs
erat. Aliter vo fiebat vtraq redundãtia ö

virtutibo ſpũs marie in aiam ſcʒ.⁊ econtra

„7

de paſſionibo aie in ſpm̃. Hinc min dolu⸗

it in fili paſſione. necita camauitp ſenſua
litate / deus me? qre dereliqͥſti me/ſic filius
Quarta dat᷑dra.qꝛ ſpũs xpᷣi(q dici pᷣt coꝛ

— ——

ipᷣius ſꝑ vigilabat.ct aĩa doꝛmienteiuxta
illud.Ego doꝛmio ⁊ coꝛ meũ vigilat. Hon

ſic in maria. ¶ Diſcipulꝰ. De btõ Paulo
qd dicimus cũ vidit arcana dei. ¶ Ogf
Pꝛobabile ẽ q maria aliqũ ſic rapta fue⸗
rit ⁊ ſic inſpexerit.atq; multo diuiniꝰ fuitĩ
maria diuiſio ſpũs ⁊ aĩe q; in paulovel Jo
He.vel ceterꝭ viatoꝛibo. Quia nulli motus

aie ronalis / qͥ nati ſunt obedirerõni/ pᷣue/

niebãt ĩ maria iudiciũrõnis vel ſpũs.Se

cus in üeAgbleren peccare poterãt vẽia

liter. ¶ Diſcipulus.Cur appoſuiſti ð mo
Dgr. Sa/
ne / ꝓpt mot nutritiue potetie vel naturał.
qͥ nõ ſequũt᷑cognitõʒ aliquã.iõ mouẽtñ ex
¶ Biſcipulꝰ. Vtau ſic fui
ccate. ( Dgr. Hõ videt ſat de
terminatũ.qm̃ potuit deꝰ ſubijcere libtati
pmi hoĩs ſuas oẽs potẽtias.quẽadmodũ
dicũt aliqͥ nõ ĩpꝛobabit᷑ ꝙ in btis oẽs potẽ
tie ſũt in ſuis oꝑatiõibo ↄiuncte libtati vel

imꝑio vel motu rõnis.ſʒ nature ga pitt “
ſu trahũt.
adã nõ peccãte ·

ſubdite. ⁊ in xpᷣo ſiłr Diſcipulꝰ. ¶ Nelleʒ
dares exẽplũ ſenſibile de hmõi diuiſionę
ſpũs ⁊ aie. Deindewarietatẽ aperires.ſ?
modũ ſubdẽs diuiſionis hꝰ cas. ¶ agr
Tria petis difficilia.nec ſatis intelligibi⸗
lia ꝑ ſolã doctrinã.niſi comes fuerit exꝑien

tia. Dat Auguſtinus:.exemplum de mon

te ſublimi / in cui vtice fit illuſtratio ſolis

qeta ⁊ ſerena ſine nubib. In pede vo mõ⸗
tis / fit obſcuritas nubiloſa.cuʒ agitatione

ventoꝝ Dat aliud exemplũ hugo ſuꝑ ec⸗
deſiaſten de igne

ſten fumat cũ flãma.⁊? deil⸗
lo qᷓ ſerenus lucet in carbone yiuo: ¶ PBi⸗
ſcipulus:.Nũc varios modo huiꝰ diniſio

nis ſpus ⁊ aie/nobaperi. ¶ Hgl. Diffe⸗
rẽtia triplexẽ. ¶ Quia ſpũs aliqñ maneti

actu ſuo.nihil agete aia ſenſitiua. Hoc p⸗
mũ ꝑſpicuũ eſt/ in ſpiritu ſeparato.qui vi⸗

paratio (Di

et in

rib ſenſitiuis nõ vtit. m ꝓbahilioꝛa dicta
doctoꝝ.q;uis auctoꝛ de ſpiritu ⁊ anima ⁊
Caſſiodoꝛus/ſonent in oppoſitũ/ ꝙ ania
ſepata ſentit.videt.audit.⁊ tangit. Dʒtũc

fruſtra facta fuiſſet cõiunctio animead coꝛ
pus.ſi nõ egeret oꝛgano coꝛpoꝛeo dũ ope⸗/

ratiões ſenſitiuas exercet. Yoꝛte volebant
iſti dicere/ ꝙ vires iſte man ent radicaliteri

ſpũ ſepato.ſicut viſiua vis eſt in pede viuẽ
tis hoĩs.licet ibi videre nõ poſſit. Sʒ ma⸗
gis adrem noſtrã dat᷑ exemplũ de paulo qͥ
raptꝰ fuit in ſpũ/ adeo ſine ſenſu coꝛpoꝛeo/

qð dicebat. Siue in coꝛpeſiueectra coꝛpꝰ
neſcio.deꝰ ſcit. ¶ Fit pᷣterea aliqñ viceuer

ſa ꝙ; dũ aĩa ſᷣm porrionẽ ĩferioꝛẽ eſt in acti⸗

bus ſuis.ſpũs ſuꝑioꝛ nibil intelligit. Hoc

vero freqntiſſimũ eſt innõ hñtibo expedi/
tũ rõnis iudiciũ.q̃les ſunt pueri vel fatui

vel doꝛmiẽtes. vel attenti vehemẽter ad ſe

ſibilia. ⁊ beſtiales hinc effecti. ¶ Diſcipu⸗

lus. NHunqͥd appellãda eſt hecdiuiſio aieꝛ

pũs / aut rapt/ vel extaſis. Dagiſter. Ne⸗

quaq ſi ꝓpꝛie iudicauerimus.ſed magis ẽ

hec abſoꝛptio ſpiritus ⁊ depꝛeſſio vel alli⸗
gatio.q; ab anima per extaſim ⁊ raptuʒ ſe⸗
grate iſcipulus. Sic videtur,quo
niam raptus dicit impulſum quendaʒ ad

ſuperioꝛa vel actionem vel ductionẽ. quẽ⸗
admodum ductus eſt ieſus a ſpiritu. ductꝰ

impulſus ⁊ actus in deſertum. pꝛopterea

dic alteros modos. ¶ Magiſter. Vnusé
dum ſpiritus efficitur in actu ſuo ad ſimili

tudinem fulguris choꝛuſcãtis aut emican
tis ſcintille ſolum in quodam tranſitu re⸗
pentino.non in tali valens conſiſtere clari
tate. Sic plato (quem ſequitur Auguſti.)
dixiſſe fertur de cognitione noſtra circa de

um vel diuiua / per homines a ſenſibilibꝰ

ſeconantes abſtrahere. Sonat ad hoc ſi⸗
militudo animalium ezechielis. de quibꝰ
dicitur ꝙ ibant ⁊ non reuertebãtur. Sub
ditur tamen ꝙ ibant ⁊ reuertebantur.non

quidem abſolute loquẽdo ne videatur cõ⸗

tradictio.ſed agditur in ſimilitudinem ful

guris choꝛuſcãtis.que choruſcatio ad ma
tricem ſuam regredi videt᷑.q;uis perſiſtat

in ſeipſa. Trabitur inſuper ad hoc/verbũ
Job de deo. ꝙc abſcondit lumen in mani⸗
bus. oſtendens illud quando vult. Qoq/

tur ad hoc pꝛopoſitum frequenter Augu⸗
ſatagens exurgeread cognitionem diuino

rum. Sed ſudito reſoꝛbeoꝛ inquit duz ac
qᷓ; emicare cernũ in intelligẽtia vel affectu

EVLperg

And
nus
mninus
fche
Hicriun
furter
Ci
im
bnne
zunime
G,
lu

4

õ

₰

o
öder
ſict
ſhae
al
W
ſ.

len
ſimno⸗
Cunq
lelyo
ſbusin
adonimn
(hns.
Agenan
ghenns
tump
ſehonn
toſunt
ſntelee
leausen
porens

wonvtſe
wogn
lurge
poco⸗
lumine
n inin
ſpiai
tenor⸗
nlegnt
pistal
nocur

inde
amin
r Bi
mmmegden
weodioe

epobe
tmdcltei.
inpcenni.

ſin
idemelle
ſucnpon
amcop
Micärae
orecſtinant
neligthe
inbantt
nen tn
bemitea
(in
Xdintſoze
Mikr
ſo moee
ſoomal;
rmpnzt⸗
turuo
N
ne. ue⸗
nduc
oe
Vensi
N
Wewicmn
wanſimre⸗
dllickerdn
u Droſi)
goſracrade
gaſnibich
nnt Abeeſ

ds Nth

bin Olb
nbanr.non
Geridennurch
ltmäinenti
icnioen
insheftn
nnhoe

Homeninnt
alo .AO
ando wl.

immmnd,
deo: mnur
igun

S=

Bupermagniticat

Apud aliquos vero tranſitus iſte repenti⸗
nus quandoq; fit paruiſſimus ᷣm plus et
minus. Wagnum vero magnum valde.
ſi vel hoꝛa dimidia ſit in celo ſilentium dũ

hic viuimus. Hoc autem magnum ſenſe⸗

rat ⁊ experiebat᷑quaſi quottidie beata que

dixit. Yecit mihi magna qui potens eſff
R Ducl ul?. Iſtud pie credi poteſt. Sʒ
vtrum ſolo dei miraculo vel illapſu ſanctis
ſpiritus intimo.fiat tanta diuiſio ſpiritus
⁊zanime.aut ſi quandoq;naturaliter eueni

at/ per vebemens ſtudiũ meditationis cir⸗

ca diuina.⁊ exercitij per virtutes moꝛe phi

hantium.qui ſoli tali via nitebantur
Dagiſter. Nõ arbitreris hoc poſſibile
loqn negas xpᷣm eſſe hoſtiũ:quo venit᷑
ad deuz. Sic diuinus Dionyſius poſuit

pic theologiã eſſe miſticã.ſol is ꝓpꝛiã chꝛi⸗

ſtianis. Poöͤt nihilominus auxilio eſſe taʒ

angelica viſitatio.q;; humana erxercitatio:

ꝛis apta diſpoſitione ⁊ comple/

xione.¶ Diſcipulus. Dicis auxilia tria.
vnum ꝑ angelum.aliud ꝑ exercitiũ.aliud

per coꝛpus bonũ.Dicas de quolibet bꝛe⸗
ue verbum. ¶ Magiſter. Incipiam abvl

timo. Omnis itaq; cognitio noſta.qᷓ;tum

cunq; fiat ꝑ ſpiritum / naturali via ſine re/
nelationis immediato miraculo.capita ſẽ

ſibus initium.ꝑ quos/ fantaſmata veniũt
ad animã fantaſiãtem de quibo dixit philo
ſophus. ⁊ theologi conſentiũt.ꝙ neceſſe ẽ

gquemcũq; intelligentem/ fantaſmata ſpe⸗

culari. Hecſunt ad ſpiritũ ſicut coloꝛ advi
ſum. Hinc fit per iradiationem intellectꝰ

agentis.quem non aliud opinoꝛ q; ſpiri⸗/

tum / put lumine vultus dei ſignato ſuper

ſe/naturaliter pꝛeditus eſt. Fit inq; actua⸗

tio fantaſmatum.quatenus in poſſibilem

intellectum ſe pꝛeſentent.⁊ poſſibilis intel
lectus ex ipſis fantaſmatibus eliciat incoꝛ

poꝛeas ſpecies intelligibiles ⁊ immateria
les.per quas ĩtelligat ſine ſenſu ⁊ coꝛpoꝛe.

non vt ſubiecto.quia ſemperreſeruat ſed

vtoꝛgano ſpirituali.Exemplum datur de
luce.que requiritur vt coloꝛ videatur.tam

pꝛo coloꝛibus vt actuentur ⁊ fiat ex ipſis⁊

lumine / vnum / in ratione motiui Requiri

tur inſuper ad illuminationem medij per⸗

ſpicui. Supplet autem officium lucis ex⸗
terioꝛis/ipſum lumen intrinſecum ⁊ natu⸗

rale quibuſdam oculis.quod in cattis ⁊ lu

pis ⁊ aliquibuſ hominibus vid
nocturnis vident in tenebꝛis.

eeſt. qui
(Piſctpu⸗

Ne

lus. Appares diſgredi nec idonea dicere
rei noſtre

Magiſter. Oſtendam mox
idoneitatem. Itaq; ſi neceſſe ſit cognutio⸗/
nem ſpiritus / etiam ab anima diuiſi ſue co
gnitionis initium ſumere per inſpectione
fantaſmatum/quid conſequẽtius q; iuxta
variam fantaſmatum pꝛeſentatõnem / fiat

in ſpiritu cognitio? Hoc eſt fiat cara ⁊ ſere

na cognitio ſpiritualis/ſi talia pꝛeſentant᷑

O

fantaſmata ſerena cara oꝛdinata quoq; et
imꝑturbata Quo cõtra contrarij euenient

cognoſcendi defectus.Capis he?·
Diſcipulus. Capio ⁊ quottidiano pꝛoba

mus experimẽto. ¶ Magiſter. Vides ꝓ⸗

inde iuuari ſpiritus cognitionem perom⸗/

ne illud quod efficit ſerenationem fantaſ
matuʒ circa rem que intelligẽda eſt pᷣcipue

ſpiritualem ⁊ diuinaʒ. ¶ Diſcipulus. Ui
deo dumtamẽ ſerenitas illa / non officiat

aliunde.per cõuerſionem intellectus ſimł

⁊ affectus ad libidinoſam concupiſcenti⸗
am terrenoꝛũ. ¶ Magiſter.· Hoc
ſapienter ⁊ ſolerter.quia nõ omis habens

Dagiſter. Hoc excapis

clara ⁊ oꝛdinata fantaſmata/conuertit pti

nus illa / ad ſolam diuinoꝛum conqᷣſitionẽ
meditandã ſeu contẽplandã. At vero ſup⸗

ponamus amodo loq nos de contempla/

tiuis

ui quidẽ ſunt ſed nõnulli tamen ac

tiptärmndevuplerillad quod pꝛetactum

eſt auxilium. VUnuʒ deſuper ꝑ angelicam

operationem ꝓpꝛiam abſq; nouo miracu⸗/

lo. Aliud per pꝛopꝛiã ĩ trinſecus exercita⸗

tionem in virtutibomoderatiuis paſſionũ

necnon in ſcientijs illuſtratiuis vel cauſa⸗

tiuis pulcraꝝ meditationũ / ꝑ ſpeculatio⸗

nem fantaſmatum. ¶ Diſcipulus. Expli
ca modos. ¶ Magiſter. Scis quẽadmo

dum fit receprio ⁊ diſpoſitio fantaſmatum
ſcᷣm diſpoſitionem ſpiritus animalis:qͥ

radicalitera coꝛde pꝛoueniens ad cerebꝛũ
fit auimalis:per depurationem ⁊ actio⸗/
nem in cerebꝛo. Qui ſpiritus/ dum ſolum

mouet humoꝛes in coꝛpoꝛxe/ dicitur natu⸗

ralis.dum autem implet cerebꝛũ bene diſ⸗

Rol Dieir unnnali⸗ cognitiuus ⁊ mo

ſed iſta repetere bꝛeuiter ⁊ ſupponere neceſ
ſe fuit ad tue explicationem queſtionis

Diſcipulus. Placet. vltra perge.

õ

lis.vt aptum ſit inſtrumentum cognitio⸗

nis etmotus / vno modo.dum remonfrur

dagiſter. Expedituriſte ſpiritus anima

tiuus. ¶ Diſcipulus.Sciunt᷑ hec exr phi⸗
loſophia? ¶ Dagiſter. Sciuntur fateoꝛ

Tractatus ſ

illud quod impedit et turbat obſcurat vel

oppilat ipſum. Alio modo.ſi poſitiue in
uetur/vt clarus ſit ſerenus ⁊ tranquillus
1 ¶ Wam conceſſi quottidia/
num ſuper hoc eſſe teſtinonium experien
tie cuius hoc vnicum ſufficeret exempluʒ
Ariſtotilis / poſitum de vini actõne:quod

¶ Diſaipulus.

exceſſiue ſumptum turbat ad iſaniam. mo
derate vero bibitum/ confert ad cognitio⸗
nem. ¶ Dagiſter. Collige pꝛotinus er
bhis quo medio poteſt angelus inuare fan⸗
taſiam.vt ſpiritui ſua pꝛeſentet fantaſma⸗
ta clara et ſerena.Adiuuat᷑ſimul induſtria
diligens/ moꝛaliũ ⁊ virtnoſoꝛum. Decar⸗

bone. Et dicamus ꝙ ſi ſit in eodem cere⸗/

bꝛo/pars vna fantaſtice virtutis ſimiliter

⁊ imaginatiue ac eſtimatiue/queſit actua-/
ta ſpiritu animali lucido ⁊ ſereno ⁊ caro.
habeatq; ſimilia fantaſmata/que nata ſũt
ducere in cognitionem diuinoꝛum/perab

ſtractionem intellectus agentis.tunc ſpiri
tus intellectualis ſeu mentalis/ poterit eri
gere ſe ad contemplationem diuinoꝝ. pꝛe
ſertim ſi fuerit habituatus diu frequẽterq;
per foꝛtem talium meditationẽ.pꝛeſuppo
ſito ſemꝑ auxilio patris luminum.a quo ẽ

oinnis ſapieétia ⁊ omne donuʒz perfectum.
Di yero fuerit altera pars obſcurioꝛ ſpiri

tus animalis ſicut apparet poſſibile. tunc
illicapparebunt turbulentioꝛa fantaſmata

tus velut in monte cuius apex lùcidus eſt

2822

uerſiſſima (que reperitur quottidie circa
nubes interpoſitas )ſolis radicatiõe reſpe
ccu ſenſualis oculi/hHabes hic modo ſimi

litudinem diuiſionis anime et ſpiritusqᷓ
dicitur fieri/ dum illud quod lucidiſſimuʒ
eſt/totum ꝗapparet ſuperius. quemadmo⸗

dum non ſatis eſt explicabile.nec intelligi
bile ſine pꝛopꝛio interius experimẽto. Il⸗
lud vero quod eſt deoꝛſum apparet turbu⸗
lentum ⁊ obſcurum Sic in in tranſfigura

tione domiui dicitur ꝙ; nubes lucida/ob⸗

umbꝛauit apoſtolos/ cuius poſtmodum

aperietur intellectus. Hanc inſuper diuer

ſitatem. de ignis obſcuritate/in accenſo fu
mo.⁊ de ſua ſerenitate in carboneviuo,.fas
eſt ſpeculari ad ſcintillas exilientes que cla
rius ſed bꝛeuius emicant. Addechoꝛuſca⸗

tiones in nubibus ſeu fulgetias.Et ita de

tius ceeinit: Lüc me diſcuſſa. liquerũt no⸗

L10.

„

cte tenebꝛe.Quminiſq; pꝛioꝛ redijt vigoꝛ
c⁊c.Etiteꝝ: Nubiboartis. ↄdita nullũ.fun
gere pnñᷣt.ſydera lumen. Errurſus. Heu q;
papitimerſa pfundo. mens hebet? .
Piſcibulus. Seẽtio me.nò ſine cã ↄtuliſſe
ßmonẽ ſuꝑ hac diuiſione ſpũs ⁊ aie. QOuaʒ
Q nõ repperit/põt nihilominꝰ eam credere
reperibilẽ in deuotis hoĩibo. Sit h ꝑ illap
ſum dei miraculoſũ ⁊ imediatũ.ſit angeli⸗

co miſterio.ſit ꝓpꝛie vᷣtutis exercitio. Con

ſongre video ſilitudines.: ſilitndinibꝛ ver
ba ſqripture. Dñeqͥs hitabit in tabnaculo
tuo.Aut qͥs reqͥ eſcet in mõte ſcõ tuo. Ecce

ꝓ mõtis exẽplo.Et pꝛo altero. In medita
tione mea exardeſcet ignis. ¶ Magiſter.

Duid ſi tertiũ exemplũ iũxerimꝰ de aq va⸗

ſis vel fontis vel maris.qle poſuitvnꝰ pa⸗
trũ. Etalludit fabula de narciſſo. Virgili
us quoq; non ſiluit poſtq; dixerat Animũ

celerẽ huc nunc diuidit illuc. Sicutaque

tremulum labꝛis vbi lumẽ abenis. Sole

repercuſſum autradiantis imagine lune.
Dmia puolitat late loca iamq; ſub auras.

Erigit᷑ ſummiq; ferit laqaria tecti ¶ Biſci

pulus. HNarrabat vnꝰ expertoꝝ paſſoꝛũq;

diuina. Ego inqͥ t nonunq; ſenſibilem ta⸗
lem mihi viſus ſum in cerebꝛo diuiſione.
Iſi ꝑs inferioꝛ eſſetaqua ſubobſcura com⸗
motaq;. Supioꝛ vero velut aer nitidiſſi⸗
mus.ſerenꝰ⁊ trãquillus emineret.⁊ B pul⸗
cherrimis oĩm fere pᷣeriiaꝝ cognitionum
meaꝝ/meditationũq; ſalubꝛiũ ſimulacris
Nõne erat iſta diuiſio ſpũs ⁊ aie? ¶ Da⸗

„

ſter. Nõ exiſtimo.ſed ad illã erat diſpoſi
tio. A

Diſcipulus.Quõ fiet iſtud.cuʒz neceſſe ſit

omnẽ intelligentẽ fantaſmata ſpeculariꝰ
Magiſter. NHeceſſe eſt pꝛimitus.ſed foꝛte
non aſſidue.nec iia n adiutrice memoꝛia
ſpirituali/cuʒ habitibus per intelligentie
continuationem adquiſitis.ipſe ſpiritus
immaterialis.valeat de habitu? memoꝛia

ſe in actu continuareſine miniſtenio ſpiri⸗

tus animaliſ. Hinc eſtimo Remigiumde

ſcripſiſſe contemplationem ꝙ eſt opernõ

ſine motu:⁊ hoc ſiue ſonet contemplatio
cognitionem ſiue amoꝛem.ſiue delectatio⸗

nem exvtriſq; conſequentem in ſubieto be

ne diſpoſito ⁊ habituato⸗ Nam quid ẽ de⸗

ctuabat᷑ q ppeſpiritus mentalis/ per
ſpecies intelligibiles elicitas vt intelligerʒ
ſpũalia.iã auerſus a fantaſmatibꝰ. Sicut
habes duodecimã ĩduſtriã ꝓ miſtica theo⸗
logia.animuʒ a fantaſmatibꝛauertere.

leont
conu
Mo
anlen
mmine
pilag
furt
rtum
guum
ſusne
Nperin
trent
meng
baß
ſpin⸗
nust
o
G
ne
de
ne
l
n
beo.
us
ſepar⸗
lrde⸗
nſga
munur
Ir Pen
P
mar
fumre
pegenn
dictur.
he⸗
lncaman
Pitiüin
gninfan
ſichein
amöͤſr
Donnn⸗
ſndeſe
goſpi
Deip⸗
norege
fultſin
Alliceet
ſiepꝛin
blatam

hulien
haz
Gorlie

inen

neDg

Monker
boln
ſtmmet
no Lon
hanbbne
uba⸗
GnCe
Inmdn
edener

Güner
i
Drecde
1s oe
Mhehlne.
euns,

iis
nti
N .
e
ici
rw
ioo
os
Npol
nns
imicdligeß
Fitratbeo
ane.
teaſcit
Peclan.
.ſe
Nememorn
mnligonne
eprus
iunmenon
Ginmnohhn
ſemigim,
Gc hin
onunſin
inehlimn⸗
ninid

mmnin

men a ſenſu vite erꝰ.
ba Richardi que poſuit in foꝛma auctoꝛ ð
ſpiritu ⁊ anima.ne videar in tanta re/ mi⸗
nus habere fidei tan inexpertus. Detur

plus pꝛoſiceret. ¶ Poſtremo. ſpiriti
rie/pꝛius exlłtauit/q; animalis pars impꝛe

Bupermagnificat

lectatio niſi coniunctio conueniẽtis cum
conuenienti/percepta et amata.Lalis igi
tur operatio cauſat diuiſioneʒ ſpiritus ab
anima.quia nihil agit ipſa.vt anima no⸗
minatur.tuncad actum ſpiritus.ſed vel ſo

pita quodammodo ſilet ⁊ tacet.vel ſi moue

tur ⁊ ſentit.non conturbat neq; deijcit ſpi⸗

ritum ab arce contẽplationis. Hec eſt pax

quam deus dat vt non conturbetur coꝛ ip⸗
ſius neq; foꝛmidet.⁊ que ſᷣm apoſtolum ex
uperat omuem ſenſuʒ modo dicto. Pꝛiua

tur enim ſpiritus ⁊ſi non a vita anime ta⸗
¶ Simul accipe ver

ergo fides vel expertis. Viuus ⁊ efficax
eſt ſermo dei pertingens vſq; ad diuiſio⸗
nem ſpiritus ⁊ anime.Sed in hac diuiſio
ne.anima⁊ quod animale eſt in imo rema
net.ſpiritus autem⁊ quod ẽ ſpirituale/euo
latad ſumma.⁊ ab infimis diniditur vt ad

ſumma ſubleuetur:ab anima ſcinditur vt

deo coniungatur.quoniã qui adheret deo
vnus ſpiritus eſt. vYelix diuiſio⁊ mirabilis

ſeparatio. vbi quod coꝛpulentuʒ eſt/rema
net deoꝛſum.quod ſpirituale ⁊ ſubtile eſt/
vſq; ad ſpeculationem diuine gloꝛie ſubli⸗
matur. ⁊ in eandeʒ imaginem tranſfoꝛma⸗
tur Pars inferioꝛ/componiturad ſummã
pacem ⁊ tranquillitatem/cum pars ſubli⸗
matur ſuperioꝛ ad gloꝛiam ⁊ iocunditateʒ

Diſcipulus. Magna ſunt hec ⁊ in alte⸗

rum reſeruauda t actatum dies craſting ex

pectetur. Nũc autẽ bꝛeuiter abſolue. Cur

dic turanima magnificare dominũ potiꝰ
ipe ſpus ¶ Magiſter yt
cctũ eſt.ſed ſpealis ratio fuit in ania.qverbi
incarnati ſpinitali maieſtati pꝛeꝑpauit hoſ⸗

dagiſter ytrũq; pfecto fa⸗

pitiũ /in carne pꝛoꝛſus animali ¶ Rurſus

quia futurũ erat ꝙ hecincarnatio ſcanda⸗
lũ eſſet iudeis.⁊ gẽtibꝰſtulticia.pᷣuenit ma
ria mõſtrans nõ ecimpotentia ſed ſumma
domin niõe dñm carnẽ ſuſcepiſſe ¶(Pꝛo⸗
ingde ſpectat plus exultatio (ꝗ̃ſi extra ſalta⸗
tio)ſpiritui q; anime.ſimul ⁊ tria ↄiunxit.

Deũ pꝛo timoꝛe caſto. Salutare pꝛo ho⸗

naoꝛe grato. Suo.pꝛo amoꝛe ſũmo.qui ſic
fuuit ſingularis in Maria/quatenus ißam

alliceret vt eſſet nihilominus cõmunis vt
oſtremo.ſpiritus ma

gnata magnificaret dominũ.quod tũc ma

cinit.
uit ſpũs ⁊c̃.fuerit in ſpũ.vel ſupꝛa ſpirituʒ.
vel ſine ſpiritu.vel extra ſpiritum: ¶ Ma
giſter. Queſitũ hoc quadrimembꝛe/ volo
ſi poſſum ad intelligibilioꝛes terminos re
ducere.pꝛeſupponẽs ſpiritũ hic capi per
nos/pꝓ ſuperioꝛi poꝛtione rationis.que a⸗
lip modo dicit᷑ mens.vel apex mentis.vel
intelligetie ſintilla que nominat᷑ greceſin/⸗

xime factum fuit dum conſentiẽdo ait.Ec
ceancilla domini.fiat mihi ſcõᷣm verbum
tuum. Quod quia perficiendum foꝛe poſt
ab eliʒabech pꝛophetizante ⁊ benedicente
(quã viſitauit.)accepit/exurrexit in iubilũ

Etait Magnificat anima mea dominuʒ

¶ Diſcipulus. Et nos ma gnificemus do
minum ⁊ exultet ſpũs noſter in deo ſaluta⸗
oſtro. Cras reuertemur in idipſum.

equitur tractat

agmaticus ſuper Cantico

9

ltatione ſpiritus. Et conti⸗

arie de eru

Fultauit ſpũs meꝰ in deo ſalutari
meo. ¶ Diſcipulus A ſſum queſi
turus. Vtrum beata noſtra/ du ce⸗
Magnificat anima dũm. Et exulta

deriᷣ ¶ Diſcipulꝰ. Placet acceptõ.ſʒ mul
tiplex alia ſit.vt etiã dicat᷑ ab aliquiba non

parue auctoꝛitatis/ꝑs ratõis inferioꝛ. In

gloſa. pſallã ſpũ pſallã ⁊ mẽte A mediq vo
concoꝛditer appellatur vapoꝛ iſte naturał

⁊ vitalis.effumatus a coꝛde/per coꝛpꝰad
cerebꝛum:pꝛecipue. illicfactus animalis

ſenſitiuꝰ? motiuus.nõ tamẽpꝛincipaliter

2

tue diuſſiõis mẽbꝛa. qꝙ maria freqnt᷑ fuit

„*

nũc ſpũ nẽ s ſpũm.nũc ſine ſpiritu ſeuñ
habẽs ſpũm.nũcexqra ſoũm. ¶ Diſcipulꝰ
Hoõ eſt in me ſpiritus qui capiat.¶ Ma⸗/

giſter. Neſciens an ſciens / dum ita loque⸗

ris/aperis intellectũ. Sciſcitoꝛ itaq; qͥd ĩ⸗

telligis dicens ꝙꝙ non eſt in teſpiritꝰ⸗nun⸗
quid oꝛo ſeparatus es a coꝛꝑetuo? ¶ Di⸗

ſcipulus. Qualiter hocloqueriſquime vi

uere (0

noſcis xeler vabis certe perpen⸗
Magiſter. Eſt ergo in te ſpiritus?
diſcipulus. Hullo pacto id negoueriz
¶MWagiſter. NHnnqu d non contragicis
pꝛimo dicto non eſt in me ſpiritus./

31

fm veritatem.ſed inſtrumentaliter ꝑ ani⸗/
mã que eſt in hoĩe res eadẽ cum ſpũ ratio⸗
nali differẽs penes officia, put alias decla
raſti. ¶ Bagilter. Concedo tibi ſingula
iõ

ſcipulus.Allegas acriter/niſi ptinus ad/
didiſſem qͥ capiat?:¶⸗ Daß iſter. Nigilan
terattendis ⁊ euadis ↄtradictionẽ ſi vocẽ
Wꝛiam explicaueris.

plicẽ vitã ſicut ⁊ anima.qð exdiffinitione

data anime per philoſophum colligit. Eſt
inqͥt. Anima actꝰ coꝛꝑis phiſici oꝛganici.

vitã habentis in potetia.ſupplent expoſi/⸗

toꝛes ad vitam ſcõam.qᷓ eſt opatio vite pꝛi

me ¶ Vnge ſpũs dicit᷑ non ſolũ eſſe vel vi
uere vel intelligere qꝛ ſit eẽntialiter intrin⸗
ſece foꝛmaliter eſſentia vita ⁊ intelligẽtia.
Sed qꝛ ꝓducit ex ſe tales actus vitales/qͥ
vita ſcdᷣa nominantur nedũ a philoſophis

ſed in vſu vulgari quo res omis q̃ mouet

dicit᷑ viuaxaut viuens. Moꝛtua vero duʒ
a admode Aqua laci moꝛ

tua. ¶ Lali modo diſtinguunt philoſo-

bb cũ theologis triplicẽ vitã/ſm triplicis
boni finẽ/quẽ oꝑando nititur qͥs adipiſci
iuxta poeticã detribus deabus fictionem
Juno peſt diuitijs vtilibo.venus delitijs⁊
voluptatibo Pallas ſciẽtijs ⁊ artib hono⸗
rabilibo. Ponit᷑alia dinſtinctio ſᷣm ſpecu⸗
latõem ⁊ pꝛaxim ⁊ mixtim ex vtroq; qð eſt

vita pꝛactica.Eſt vita ſpeculatiua.Eſt vi⸗

ta ſimulactiua ⁊ ↄtemplatiua.qualem ha

buit beata noſtra/fſ̃m euãgelicũ pñtis diei

e Mmotionlo miſterium/de ſuſceptio⸗
ne ꝛiſti per martham ⁊ mariam. Siqui
dem beata ſuſcepit chꝛiſtum cum officio
uplicis huius ſoꝛoꝛis.quia ſolicite mini
ſtrauit.⁊ deuote ſedens ſecus pedes audie
bat verbum illius.¶ Diſcipulus. Intelli
go melius qᷓ; antea ꝓpꝛiam vocem dum di⸗
xi ꝙ non erat in meſpiritus qui caperet.ñ

enim volui meſimpliciter non habere ſpit ;

ritum.ſed oꝑationem ſpiritus / explicati⸗

uam talis miſterij. hoc eſt intelligentiã me
habere negaui? ¶ Magiſtet. Stet memo

riter hec diſtiuctio.pergam ea deducere q̃
poſui. ¶ Et pꝛimo beata virgo fuit in ſpi
ritudum oꝑationem ſpiritualem habuit
in cognoſcendo plurima que cantabat de

magnificetia dei in ſuis oꝑibus vt de cea
turarũ oꝛigine.magnitudine.multitudine
plenitugine.pulchꝛitudine.oꝑatione ⁊ oꝛ
dine.¶ Erat ſecũdo ſupꝛa ſpiritũ vel in ex

„

ceſſu ſpiritus.vel in extaſi mẽtis.reſpectu
illoꝛum quoꝛum non poterat ex ſua virtu⸗

te vel intelligentia pꝛopꝛiam cognitionem

accipere. Vt qͥd eſſet deus in ſe ⁊ in ſua ma

Biſcipul?. Tu ex
plica vice mea? agiſter Habet ſpũs du

logicã.ꝗ iõ dicitux
cipia/viã bi Ei

gnificẽtia. quid angeli peromnia quid fe⸗

icitas quaʒ nec oculus vidit.necauris au

diuit necin coꝛ hominis aſcendit.Erat ter
tio ſine ſpiritu.reſpectu illoꝛum quoꝛum
nullam ex ſpiritu ſuo poterat rationẽ attin
gere. Ut regina ſaba reſpectu ſapientie ſa⸗
lomonis.Hecalio modo dicitur defectio

ſpiritus/ vſitato nomine in pſalmis ⁊ in cã

ticis. Sic enĩ canit᷑in pſa de ſanctis. Mi⸗

rant᷑ ⁊ deficiũt in eũ quẽ pſpiciũt Hãcxpᷣs
notabat cũ dixit.Niſi quis abnegauerit ſe
metipᷣm/non pᷣt meus eſſe diſcipulꝰ.QOuia
niſi qſq; a ſemetipo deficiat (erponit Bꝛe⸗

goꝛiꝰ ad illũ qͥ ſupꝛa ipᷣm eſtnõ appꝛopin

quat.Hanc aplus noĩiat captiuationẽ ins⸗
tellecus inobſequm chꝛiſti. Sub h ro⸗
po dicũtur monachi ſine volũtate.nechrĩe

velle vel nolle. Hocat᷑ aliqñ ſtupoꝛ vel ex⸗
taſis conſurgens exadmiratione vehemẽ⸗

ti rei inne enie ignoꝛatur ſcõm

Damaſcenũ: ¶ Erat quarto Maria ſub
ſpiritu.dũ anime ſue hoc eſt poꝛtion s in⸗

ferioꝛis opationib intendebat. ¶ Diſci

pulus, Eya vero non eſt mirabilis expoſi

tio talis.que puenis etiã poſſet inculcani
¶ Magiſter. Itaq; ſapiẽtia eſt q̃ abſcon⸗

„

dita ꝓduxit in lucẽ. ꝑ quã fit doctrina pꝛu⸗

gentũ facilis dũ cõfuſa diſcriminat ⁊ diſtĩ⸗
guit.dũq; vaga inoꝛdi

a obſcura / reſol
diſcipulus. Qua
Dagiſter. Humip ꝑꝶ

uit ad pauca ꝑſpicua
ratione fiunt iſta:

Bꝛauiſſime rũdet taliba olim pᷣceptoꝛ no⸗

ſter inclitus. ſic fuit ⁊ eſt in plurimis qui ſe
gratis inuoluunt cura erroꝛum inextrica⸗
bilibus modis.quos ſola ſcit ⁊ pᷣt logica re
ſoluer̃.diffiniẽdo diuidẽdo t᷑minoꝝ ðniq

cõnotationes cũ modis ſignificandi viua⸗
citer exponendo. Necnõ ſophiſmatuʒ pꝑa⸗
logiſationes fantaſticas/detegẽdo.(¶ Di⸗

ſcipulus. Sufficeret ergo ſcire logicã pꝛo
cognitione methaphiſice totius aut theo⸗
logie: nec eſſet perſcrutatione pluri opus?:

X

dat co li⸗
ſed expedit iter: modis certis quo venitur
ad eas. Docet inſuper modum explicatio
nis conceptuum ſubtilium.circa res ipas

oĩim methadoꝝ pn/
iſcipulus: Quidagis
de logica.quã ſtudioſi noſtri tꝑis/vilẽ hůt
terminiſtã irridentes eo ꝙ; omia referatad
termĩos. Nos inq unt rem inqͥrimꝰ. ad rez
imus:qͥd ad nos de termis: ( Dagiſter

Dagiſter. YFalleris quoniã logica non
gnitionem ſcientiarum huiuſmodi .

(on

laindt
nibyĩ
ſcllin
A
iin
nai
nack
niſed
ſcln
plt⸗
uctes)
gavob
ſepos
Uurven
Gloqn
Pinne
men
wc
Nond
nn

yen
nus
Meuo
ent
lphe
Unplu
fücſtan
farirn
lo
mun
llege⸗
terd
ſorbe
nene
Pemin

ſnt

ſma
ſuma
Poolant
nnsſt
Gliftn
flcn
Alg⸗
hihoe
lefeie
lüpoe
Ttusg
ellange
oporte

Aguite
Caunsen
1Enn
ncbotun
nohianig
Piennieſe
urdefea,
nstin⸗
hie
ſenente
dal Ou⸗
honn be
appropit
Wroreig
Subbe
ehahfr
poric
neſcheni
uurſön
Hr ib
Nonsin
l
n. Z
ſot,
1pn,
dic
N.
O
i
don dnn
widags
Wehit
Unefontad
fim. aors
Dugte
Npen r
nmshue
nmenca,
itogaare
mar dnic
Cnciviuu

ifnanu;
alk
relogci ⸗
nsauttpe⸗
eplanopo
iäloga
nbuudnos
gann
uncan
aruſt

—

opoꝛt

Bupermagnificat

tam diuinas q; naturales.tam in cogitatõ
nib q; in affectionibo quem explicare/ difͤ/
ficillimũ eſt. immo nec plene poſſibile / ſi lo

gica cũ grãmatica deſuerit.qs ad hoc offi⸗

ciũ/ſummi viri methaphiſici ⁊ phiſici rep/

pererũt. Ariſtoteles pᷣcipue. ¶ Hanc opi⸗
noꝛ eſſe cauſam erroꝛis hominũ deuotio⸗
ni ſe dare putantiũ ſine logica ⁊ methaphi
ſica.ſint homines ſint femine dũ neſciunt⸗
apud ſe conceptus habitos(pꝛeſertim affe
ctuales)reſoluere ⁊ minus po ſſunt ad ex⸗
tra verbis conuenientibus exponere.vnð
ſeipſos ſophiſticant ⁊ alios vel non inſtru
unt vel decipiunt:.expertus centies ⁊ centi
es loquoꝛ.Ecce dum audiunt ꝙ MDane
ſpiritus exultauit in deo ſalutan ſuo.conã
tur exultare ſumiliter. fantaſiantes multa.
nunc amando.nunctimendo.nunc gau⸗

dendo.qualia dum ſatagunt.aſſidue fiunt

apud eos inſolita fantaſiarum idola ſiue ſi
mulachꝛa.que quia neſciunt diſcernere a
veritate rerũ ⁊ intelligentia rationis.om⸗
nia deputant ad miraculũ vel ad doctrinã

deuotionis excellentem peranagogiamet

mentis exceſſuʒ. Patuit in thuriuminis ⁊

beghardis ⁊ alijs abſq; numero.quoꝝ ſcri

pta plurima.maxime circa feminas.qua⸗
rũ eſt auiditas ꝑtinacioꝛ in affectu/ qᷓ;uis

in virtute ⁊ cognitione q; viris longe fragi
lioꝛ. Inde datũ eſt epitheton hoc feminis

maxime ſenibo.veteres ſunt ſoꝛtene vel ſoꝛ
tilege. Ueniunt in hancſuperbiã conſeqn

ter. vt viros etiam theologos/loquendo

ſcribendoq; docere pꝛeſumant. Contem⸗
nentes illud apoſtoli. Mulierẽ docere nõ

pmitto. Ecce q; modeſta fuit ſapiẽtiſſima

feminarũ.que nõ niſi ſepties/ab euangeli⸗

ſtis inuenit᷑eſſe locuta.¶ Diſcipulꝰ.Trã⸗

ſi materiã hãc/incidenter nõ inutiliter po⸗

ſitam. quia de exultatiõe ſpũs Marie. cu/⸗
pio latius inquirere- Nam cũ exultatõ ſpi⸗
ritus ſit quidã mentis exceſſus anagogicꝰ

qquui fit vt crebꝛius per amoꝛẽ. Dicſi Ma⸗

ria cantica cãticoꝝ Salomonis agnouit
Etſi ꝓꝛium canticũ/iungebat illoꝝ con⸗
cẽtui.Siquidem apte quidem videoꝛ mi

hi hoc petere.dũ leguntur in hacſolennita
te felicis aſſumptionis ſueſ/talia cantica/q̃
lia vocaſti ſaltationes vel exultatõnes ſpi
ritus amantis per amoꝛem tractans illud
euangelium. Cecinimꝰ vobis ⁊ non ſalta /

ſtis. ¶ Magiſter. Pꝛeſupponas multa

ue ibidem poſita nouiſti.⁊ que⸗

dam ad illa adijciã. Sentio tamẽ neceſſa⸗
riã tuã(o beata beatoꝝ popitulationẽ quaʒ

81

ſupplex imploꝛo ꝑ beatitudinẽ tuã quam
oẽs pᷣdicant generationes.ꝑ illã gratie ple

nitudinẽ/quã inueniſti apud deũꝑ ülam

exultationeʒ ſpũs tui.in deo ſalutari tuo.

dicã ⁊ noſtro quia nobis datus eſt ⁊ nobiſ

natus. Da magniticare in te.pte.⁊ ꝓpter te

animã meam dñm. ſfac exultare ſpiriũ me⸗

um / in deo ſalutari tuo ⁊ ſuo.Da ſpũaliuʒ
gratiaʒ gaudioꝝ/qualis affuit Eliſabeth
cognate tue.q̃lis et infanti exultãti in vto

ſuo/dũ adueniẽs cũ feſtinatiõe ꝑ mõtana/

itraſti domũ zacharie/a ſa lutaſti eliʒabeth

cũ tãta voc efficacia/q; rpleta mox ſpũſcõ

exclamanit voce mag.qꝛ affectu maꝗ̊. Be

nedicta tu in mulieribus/⁊ benediciꝰ fru⸗
ctus ventris tui.Qui fruct dedit intellige
recum mirando ſubiunxit. Et vnde mihi
hocvt veniat mater dñi mei ad me.Cuius

domini: Plane illiꝰcui quia credidiſti bea

ta es qui ꝑficit ea que dicit.Et cui non in⸗
grata pꝛotinus ceciniſti canticũ nonũ.ca⸗
ticũcanticoꝝ. Magnificat anima mea do

minũ.Et exultauit ſpũs meꝰ/ in deo ſaluta

rimeo.panagogicos in deũ exceſſus. Bea

tus ſiquidẽ vir cuius eſt auxiliũ a te:aſcen⸗

ſiones in corde ſuo diſpoſuit in valle. Cla

mans exſententia:coꝛ meũ ⁊ caro mea.de⸗

us coꝛdis mei ⁊ pꝑs mea deus in eternum.

¶ Diſcipulus. Valeat iſta de pꝛecatõ tua
que nos dirigat.me querẽdo.te reſpondẽ⸗

do. Meminiſti reoꝛ/altera collocutione te
ſpopondiſſe reſponſuꝝ.ſi cantica Salo⸗

monis cecinerit aliquado beata virgo/ dũ
ſepius animo voluebat canticum pꝛopꝛi⸗
um/pꝛoferens illud in coꝛde ſuo.An in ex

ultatione ſpiritus ſui/eructauerit coꝛ ſuuʒ

verbum bonũ dicens. Oſculetur me oſcu⸗
lo oris ſui? ¶ Magiſter. Ata pꝛſꝰexiſtimo
Nimirũ pleniſſime doc a erat ab infantia

in lege dñi ⁊ ꝓphetis ⁊ pſalmis de chꝛiſto

ſcriptis. Int᷑ que / Salomõ in exultatione
ſpũs edidit cãtica cãticoꝝ.tanqᷓ; epithala
miũ ſpõſi ⁊ ſpõſe/mutuo federatoꝝ ꝑ amo
rem/quã Maria ↄiunctionem modo ſen⸗

tiebat vberius impletam/dũ in ea verbuz

caro factũ eſt deus homo.qui teſte Johã⸗
ne ſponſus eſt/habẽs ſponſam ad cuiꝰ pꝛe

ſentiam ⁊ vocem/ipᷣe Johes amicus ſpon

ſi gauiſus eſt.⁊ exultauit.etiam nunc iam
ex vtero.Qua in re.duc coꝛ ſurſuʒ. atq; cõ

ſidera per anagogiam. Per eam quippe
Kk 3

—
*

Tractatus Becundus

cantica canticoꝛum panduntur anime ſe

in deum leuanti per fidem ſpem ⁊ amoꝛeʒ
Vigdebis hoc rempoꝛe quo Maria dicit
exultaſſe ſequadruplicem exultationis dif
ferentiam.iuxta quadruplicem moduʒ ſpi
ritualis matrimouij/anime deuote ſeu dei
foꝛmis.cum viro ſuo deo.vt interim de B
ſolo matrimonio fiat ſermo. vbi deus ſpõ⸗
ſus eſt.⁊ anima ſponſa. Diſcipulus.
SPlacet iſta reductio. De ceteris quippe.
doctoꝛes abunde locuti ſunt in expoſitio⸗

ne canticoꝛũ: ¶ Bagiſter. Exultant hac

hoꝛa. Johannes. Eliſabeth. Jeſus. Ma
ria:conſpicio cuiuſlibet mentem vel ani⸗
mam.:que duo nunc accipio pꝛo eodem.

Conſidero inq; deo fuiſſe coniuncta ma-
trimonialr.ſed varie. Matrimoniuʒ anie

chꝛiſti cum deo/fuit ab inſtanti ſue creatio
nis/initiatum.ratum ⁊ ↄſummatũ. Illud
autem anime Marie.nũcerat initiatum ⁊
ratum.non conſummatũ. Illud autẽ Jo⸗
hannis erat initiatũ.ſed non oĩino ratum.
quin poſſet culpa ſaltem venialis/ copulã
offendere cõiugalẽ. Illud autẽ Eliʒzabeth

fuerat quidẽ initiatum:ſe non ita ratũqͥn

repudium poſſet incidere pꝛopter foꝛnica

tion em ſpiritualẽ peccati moꝛtalis. Neq;

enim ponit᷑ in gratie vinculo fuiſſe confir⸗
mata: ¶ Diſcipulus. Dicis inſuetam mi
hi diſtinctionem. Edi
intendis per eam? ¶ Magiſter. Vereoꝛ 2

molioꝛ oſtedere/quo pacio conueniat ewi
chalamium Galomonis/ beate Warie/

pꝛiuilegio ſingulari:cuius in deſponſatõ
ne/ niła fuit paranima.que nec pꝛimã nec
ſimilẽ viſa eſt nec habere ſequentẽ.ad quã
anagogia traduceret cãtica canticoꝝ. Nil
pꝛeterea dubitandũ/quin qeberrima libẽ
tiq; iocunditate cantauit iſta dum viue⸗

ret. Et pꝛimo de anima filij· ſcilicet chꝛi
ſti videamus. Hec itaq; fuit abſq; vlla du

bitatione ꝑfectioꝛ:ſed nunq; talis/cui pꝛo

pꝛie conueniret hoc epithalamium.Didi

ciſti eniʒ ſi memineris h̊ epithalamiũ ſolũ
ↄuenire anĩe ꝓ ſtatu vie.duʒz deſpõſata eſt

ſolum in fide.ſpe.⁊ caritate.poſtulans cũ

omni deſiderio complemẽétũ in re ⁊ eterni⸗

mate. ¶ Diſcipulus. Memini id te poſuſſ
ſe in libello de canticoꝛũ oꝛigine.tertio to-

mo ſeu ptitiõe/pꝛincipali. Vbi de anago

gicis nuptijs/multa notata ſunt. Nũcani
aduerto/nunq; fuiſſechꝛiſtũ m mentẽ ſeu
poꝛtõnẽ aie ſuꝑioꝛẽ niſi beatũ.q;uisp infe

7*

4

liſſere plenius quid

rioꝛi viatoꝛ extiterit. cui poꝛtioni nõ aptat᷑
Eis veſpoſarlo cſdeo ſponſoꝛ Bagr
Animaduertis ꝓpꝛie.tamẽ qualẽ habue⸗

rit mentglis deſponſatio aie Marie diffe⸗

rentiã. Sili attende.⁊ ſingularẽ inuenies

in qua matrimoniũ fuit ante confirmatio⸗
nẽ in pria.ſemper ratum in via. Volo dice
retalier cõ firmatũ ꝙ neq; repudiũ ꝑ moꝛ
talem foꝛnicationẽ potuit interuenire.nec
offenſio queuis per oꝛiginalẽ aut venialẽ
maculam.ſcõm duplicem in Eliʒabeth et

in Johanne nũc inductã conditionẽ.

Diſcipulus. Eleuatis pie conſideratiõis
oculis / intneri videoꝛ Mariam/Fm dicta
tua/pꝛoximam valde nunc fuiſſe cubiculo

ſponſi.necobſtitiſſe ad conſummationeʒ

matrimonij ſpũalis/pter velũ vel coꝛtinaz

peruiũ nõ erat igreſſuit. ¶ Dagiſter. Ter
nis acute.nõne tuvidesa ſili/q;to Maria
deſiderio/ↄſũmationẽ in gloꝛia/matrimo⸗
nij iã iuchoati ⁊ rati ꝑ gram ↄfirmatãop⸗
tabunda queſierit. nõ quidem impudẽtia
quaſi meretricia.rapiente virum vltro.ſed

enigmatis rgſulogla⸗ tũc

verecũdia virginali:per inſinuationẽ/foꝛ⸗

matã reuerentialis pudicicie verbis: pete⸗
bat quod optabat/cõi voto cũ ſpõſo.neqʒ
enim tepidioꝛ erat ſponſi ad ſponſam ʒelꝰ
donec introducereteam in domuʒ matris

ſue.⁊ in cubiculũ genitricis ſue.omni de⸗
inceps abiato velamine quãdo faciead fa

ciem videre ſibi dabiturſponſum ⁊ vnum
fieri cũ ſponſo. Itaq; iaʒ non duo.ſed vnꝰ

ſpus / federe perpetuo nubentur. ¶ Hinc

ſunt ille voces amoꝛis interrupte ſuſpirijs

Hinc allocutiones alterne. Hinc mutue
collaudatiões:Hiuc curſus ⁊ recurſus cre
Bans:d om Tenungengtn .

diãtis.(¶ Audi ſpõſam.verecunde peten⸗

tẽ ſpõſuz.

mea vbi paſcas.vbi cubas in meridie.Fa
ſciculꝰ mirrhe dilec? me? mihi. int᷑ vbera
mea cõmoꝛabit᷑.¶ Deinde cũ pulcritudi⸗

nẽ ſpõſe laudaſſet ſpõſus.ſpõſaq; de ſpõſo
ſile feciſſet. Cõſidera qᷓ; apꝑte vel q; verecũ
de/ðdit itelligi/nil reſtare niſi ſecretũ igreſ⸗
iculi.Aectulus inqͥt noſter floꝛi⸗
9 ded redeo ad oſculũ. Amoꝛ igne
us eſt: lapades eiꝰ lãpades ignis atq; flã⸗
maꝝ. Pꝛopterea neqͥt ſe ĩ ſe ↄtinere/ quin

ſum cu
dus.

aſſimilationẽ qrat ſibi facere.ſemꝑ inqòͥeetꝰ

eſt quſq; ꝑtingat ad intimũ rei quã diligit

Oſculet᷑ me oſculo oꝛis ſui.Ti⸗/
he me poſtte. Indica mihi quẽ diligit aia

Voch
gauni,
füms
plel
laltol⸗
nalis/
pnoy
ſcnen
Aneft
ſoniic
lanein
ieuit
ſaline
idoi
HNde
e
de
gocl
Unſe
yr
inn
ulal’,
ipluc⸗
Minone
urali
ereuigel
utelregi
ſecordian
lüeinsoſe
lüinſignin
cutyſncb⸗
Go. Porro
indiciqhe
fliüſoſolla
munti, C
ianens
nplccie
login pas
Dommmn.
Goläbi⸗
GGnüetin
lommmen
nihlinis
kaman
oſolc
Wammces
oſauloten
ſiquideter
feconalian
nedicnn n

Aheretur

Nebebie

Wediſt
Finnenies
Nümano
Tahde⸗
Munire ter
auncnil
Abebe
nians
mende
ſeabiat⸗
nmatong
ſelconin
üquog i⸗
gſter Ca

.

Bio Den

AnnuInd

zmen
iui
IvA
eſ,
serl
b hoq;
n
WrS
Wride⸗
ciesn
maywun
noſec
. (Di
Neſaſgiis
Hincmune
mmanroct

ineſunen

rcepen
nidlgtin
Piint dan
cünaainon
innſin

Edöadfeſn

iſeti
ſtnoſo tel
i Aote
S
ſemnmde
eAb

inigtim

Vocat inq; diuinꝰ Dionvſiꝰ vim amoꝛis

eiiedſemg mobile inceſſabile calidum.
acutũ: feruidũ ſuꝑferuidũ. Quid igit᷑ eſti⸗

mas/faciet ſpõſa talibiad ſpõſum ſuccenſa
ffamis amoꝛis.niſi ꝙ inqrat intimos am/
plex? ſuos.vt in illis refrigeriũ inueniatio

ta toti ↄiũcta.Expectat tũ pudicicia vᷣgi⸗

nalis/iꝑs bñplaciti ſponſi.diẽq; ſtatutum

ꝓ nuptijs anticipare non audet. Yacit in⸗
terea qð ſibi fas eſt.petit ad ſolaciũ.petit

ad refrigeriũ eſtuautis.ardoꝛis ſui/ oſculũ

ſponſi/ caſtiſſima ſuauitate iocũdũ.Oſcu⸗

let᷑ me inqt oſculo oꝛis ſui. Vidi raptã vi⸗
di exultãtem extra ſe ſpoſam. Jpa petit o5

.—

ſculũ nec explicat cuiꝰ. Cur ita? Reputat ei

illud oẽs intelligere qð ſolũ cogitat.qðvni
cum deſiderat.qð totũ coꝛ occupat.ſic illa
philocapta de dño. Si tu ſuſtuliſti inqᷣt
eũ dicito mihi? ¶ Biſcipuluſ.Ediſſere ro
go. cur nõ ↄtenta fuerit
infert oſculo oꝛis ſui:¶
ctio vulgata eſt.⁊ alias ðᷣlligetiſſime deuo⸗
tiſſimeq; deducta/de triplici oſculo. Hoc

quidẽ pedis. Hoc manuſ.Mocoꝛis Hãc
triplicẽ reꝑies differentiã in oſculo oꝛis ꝓ

ↄditione huiꝰ vel illius aie.Oſculũ qͥppe
daturaliqñ ĩ ſignũ recõciliatiõis. Sic pa
ter euãgelicus vides a longe filiũ ſuũ veni
entẽ/a regione perditionis ⁊ egeſtatis.mi⸗
ſericoꝛdia motus occurrit ⁊ cadẽs ſuꝑ col⸗

lü eius oſculatꝰ eſt eũ.Oñq; vero dat᷑ oſcu

lũ in ſign noui mũeris ſeu bñdictionis.ſi
cut yſaac benedicẽs filio oſculuʒ petijt ab
go. Poꝛro dat᷑oſculũ ad ſolũ amoꝛis nõ tã

indiciũ qᷓ; exercitiũ.ſic piꝰ pater ⁊ pi¶a mar
filiũ oſculat᷑ infantulũ.ſic caſtiſſima ↄiũx

maritũ. Cõpetit qdᷣlibet oſculũ ſi tropolo

giã attẽdis aĩe viatrici qᷓrenti deũ:⁊ B; ſᷣm

triplicẽ aĩe ſtatũ. Petit oſculũ recõciliatio⸗

nis aia. pctõꝝ ⁊ offenſe ↄſcia vt ſanet᷑ Ex/⸗

plo martini.ſanãtis oſculo lepꝛoſũ. Petit

oſculũ bũdictiõis.aĩa nõ ſatis opuleta ſed

egẽſ müerib Petit oſculũ exercẽde dilectõ
is mutue aia.iã ĩ oibo bñↄoſcia.nihil reqͥrẽſ

nihil intẽdẽs in oſculo pᷣteramoꝛẽvt amet
us. Hunqͥd elicere nõ
es ⁊ ſuꝑ omnes gqnias

⁊ amet. ¶ Diſcipul
vis.ſolam interom
viatrices.aiam Marie potitam fuiſſe tali
oſculo tertio.dei ſpõſi ſui.dũ viueret: Erat

ſiquidẽ tota ſemꝑ mũdiſſima. nunq; egẽs
reconciliatione:erat glia plena.ſuꝑ oẽs be
nedicta,non egens nouis muneribus licʒ
gugerentur ipᷣa.tamẽ magis amari ⁊ ama⸗

cnlet me. ſed ſub

partrie/ꝑoptabat:

MWagliſter, Rectecon

iectura:ad ſingularẽ noſtre btẽ laude..veꝝ
ad edificationẽ alteriꝰ cuiuſuis anime.fas

habes obſeruare.quo pacto ſine pᷣſũptiõe
poſſit ipa petere que peccamixeſt/oſculum
ſponſi ⁊ dicere cum modeſtia. Oſculetur

me oſculo oꝛis ſui.Oue conſideratio dat
aperire tanq; miſtica clauis/parabolicas

6

locutiones canticoꝛumad triplicem ſtatũ

repertum in animabus.Quoꝛum pꝛimuf

dicitur incipientium.Alcer pꝛoficientium

XZertius perfectoꝛum. Sed eſt aliud qð
attẽdas.in oſculis caſtis ⁊ licitis Jeſu ſpo
ſi. Unum coꝛpoꝛale fuit.Aliud ſacramen
tale.Zertium figurale. Ecce reductis ad
beate Marie tempoꝛa lumibus fidei/ con

ſpicio beatam iſtam matrem / virgineo ſo⸗
nentem gremio.ſpecioſum foꝛma pꝛefilijs

labatur erebꝛo.recipiens viciſſitudinem

ſo. O quis mihi det te fratrem meum ſugẽ
tem vbera matris mee.vt inueniam te ſo⸗

ſpiciat. ¶ Felix pꝛoꝛſus extitiſti:vir Ma⸗

rie iuſte Joſeph. cui totiens conceſſa ſunt

oſcula blanda pueri Jeſu. queʒ geſtare ma
nibus.ſinu refouere.bꝛachijſ amplecti.pe

ctus dei capax/tuo pectoꝛi ſtringere cũ om

nibus puericie gratiſſime blandimẽetis to⸗

hominum puerum Jeſum.quem deoſcu⸗

oſcuſi.cum amplexu tenerrimo a ſemetip⸗/

tiens meruiſti.O quotiens intuitus ocu⸗/

loꝛum beatoꝛum.tibi ſpouſeq; tue letos af

flabat honoꝛes O lquot ens iocundiſſima
vnx.diuios vobis ſpirabat amoꝛes. Sic

oculos.ſicille manus.ſicoꝛa ferebat. tan⸗
q; vere cum filio hominis.filius eſſet dei.

a dum dum dicis dum optas.dum

miraris. quare non ſacerdotium recogitas
tuum.ratione cuius tibi fas eſt quottidie

filio dei et hominis / oſcula dare ipſum cer

nere.ipſum geſtare.contrectareq; manibꝰ

Dicam mirabilibus. ꝙ nec ipſi Joſeph

conceſſum eſt. Potes ſacramentaliter ip/⸗
ſum manducare.qui eſt panis vite eterne.
qui dat vitam mundo.qui mutabit te in
ſe. vt ſis ipſe in eo et ipſe in te vt dices
cum apoſtolo. Viuo iam non ego viuit
autem in me chꝛiſtus: ¶ Diſcipulus.O
ego noui quid loqueris:.ſed hocad ↄfuſio

nem miſeri peccatoꝛ is.qui ⁊ ſumit chꝛiſtũ

„

⁊ ſacramentum oſculatur et fruitur oſcula
to her ſoctamentalem vnionem. Cie mihi

—.

tur oſcuka

.

Cractatus Gecundus

ᷓtum vereoꝛ illud improperium frequen Jam ſiſte obſecro.vides ne.quo te pertra Modno
ter impingi poſſe mibi quod iude nequiſſi hiteſtus cum ſermo tuus erat de oſculo. auumae
mo / beniguus intulitagnꝰ?. O Juda.oſcu Dic ſi quid habeas amplius quod afferaſ ſiuoſt
lo filium hominis tradis: agla Magiſter. Plane multum. tam in bo⸗ tal
Pꝛohibeat a ſeruis ſuis hocſmpꝛoperinʒ nis bonum.q; in malis maluʒ. Ve ve car⸗ Vcedi⸗
deus. faciens vt dignitateʒ oſculi ſacramẽę ni⁊ ſanguini.Quis offerre ſermo pudicꝰ u nge
talis/ſemꝑ attendant eminentioꝛem eſſe / auderet: Quid enim nequius q; quod ex⸗ Ecoint
&5 fuerit pꝛeſentie coꝛꝑalis.maxime iũctaz cogitauit caro ⁊ ſanguis? ¶ Diſcipulus natteon
cibatione. Neq; enim qui manducaſſet ꝑ⸗ Ne pꝛecoꝛ adamatoꝛia cantica/admiſcevł Ecpinn

ticnlam carnis chꝛiſti. vtputa genam vel

ſatiram ⁊ tragediam/moꝛdaces/vel come Patelu

auriculam.manſiſſet in chꝛiſto ⁊ chꝛiſtꝰD in diam lubꝛicam vel ſoꝛdentes eglogas.ſo⸗ Purnürep
eo. Sicut nũc fit dum talis adeſt nobisve la nohis anagogia/diuinos cãtet amoꝛes cionis
latus.⁊ vere deus abſconditus.totus man lE agiſter. Mones pꝛobe.qui conui/ rctaſe
ducatus.mãducãs ⁊ nos totos.Felixani / uiõ vetas iuduci nuptiali funereas tubas ocreen
ma ſacerdotum.felix ⁊ ceteroꝝ chꝛiſtiano⸗ tracheree. atq; ſulphureas amoꝛig infau⸗ . ,
rũ/qͥ poſt eſuʒ ⁊ potũ inebꝛiãtis letificãtꝭ. ? ſti tedas incendi/perhoꝛreſcis Seg qd i
confoꝛtãtis pꝛeclariſſimi buius ſiramen tangis de oſculo figurali dũ vel cucem. vt rc
ti / huius benedicti fructus virginei potefſft imagines. aut reliquias ſanctoꝛum ſancta 8 Wa
erx ſententia dicere Sub vmbꝛa illius qu? rumq;/ quiſpiaʒ oſculatur?: ¶ Diſcipulus i
deſiderabam ſedi.per ocium contemplati⸗ Puto poſt paſſionem filij beãta mater eiꝰ D
ue quietis.Et fructus illius.ſit in accipis crucem crebꝛo fuerit amplexata omniaq; on
tium vmbꝛa miſtratꝰ. dulcis gutturi meo loca vbi ſteterant ſacri pedes eius / ſedula 4
Introduxit me rex in cellam vinariam. o:ꝛ deoſculatione coluerit. Sed neq; fuerat in,
dinauit in mecaritarem vt nibilplusama expers ſacramentalis oſculi.de q̃ locut eft a
rem. nihil plus deſiderarẽ.qᷓ; ſumme ama⸗ ſicut nec exẽplar illð duplex/pnie. Maria nen
bilem ⁊ totum deſiderabilem. Fulcite me maggalena? egiptiaca.q;uis ꝓtinus intra de ben
ffoꝛibus ſanctarum affectionum, ſtipate nerũt thalamũ ſponſi / ſublato velamine. nlche⸗
me malis oꝛdinatarum affectionũ ſen me· nec glioſus Dionyſiꝰ/in moꝛte carere vo⸗ all
ditationum. quibus abundat hoꝛtus ve luerũt. At vero qͥd ſit os ði ſpõſii⁊ qd oſcu Hincgen
ſter. O filie hieruſalem que eſt celeſtis libe lũ / ſubtili? ediſſereſi potes / cũ ſit incoꝛ pea llufine
ra/ mater noſtra. O beatificate anie. quia diuinitas? ( Dgr. Vocas itezad diſtin tüſn
amoꝛe langueo:quia vulnerata ſum cart?ꝭ ctionẽ oꝛis ⁊ oſculi timẽbꝛeʒ. Os hẽmus umnmgol
tate. Et hinc eſt iſte palloꝛ meus / hinc iſta dei pfis. os filij. oſculũ vtriuſq; qð eſt ſpũſ Auudilirn
nigredo quia iuſticie ſol cõbuſſit me. vul/ ſanctꝰ. Os ſuũ aꝑpuit xpᷣs.hñs labia diſtil⸗ Pſunuut
nerauit me. decoloꝛauit me.feruide dilecii lãtig min hã pᷣmã moꝛtificatinã vitioꝛum. W
onis amoꝛe ſeu ardoꝛe. Angeli quoq; oon cuitot ſunt oſcula / qt vba. Jpe ſimlr cuʒ mneſiſi⸗
”l ciues veſtri.cuſtodes ciuitatis hieruſalez patre ⁊ ſpũſctõ/aperuit oꝛq ꝓphetaꝝ. Ape⸗ etliſ
amici ſponſi.filij matris mee.que eſt gra⸗ ruit ⁊ os pᷣdicatoꝛũ ⁊ doctoꝝ qͥ ſapiam eru cenohen
tuita bonitas diuinitatis pugnauerũt cõoj⸗ ccãt:poꝛrigentẽ oſcula volẽtibo. Dicuntur henatant
ma me.ſed pugna feliciſſima que carnalia auũt pᷣdicatoꝛes os dei / iõ quia ſepant pᷣclo nogoimn⸗
deſideria trucidat. Poſuerunt me cuſtode ſaa vili.¶ Diſcipulus. Jũge duplexchoc uolltſinio
in vineis ſanctarum operationum. VUine oſculũ vltumũ ipᷣis tropologievel allegoꝛie cpoſm
am quoq; meam nõ ego tam cuſtodiui.q agoleſcentulis. ſatis eni patent ⁊ ſobꝛios perennC
ipſi de mandato ſponſi. ¶ Dec inq; ver edificant.⁊ in pꝛimo cõſiſte. ¶ Dagliſte Umammnien:
ba inter ſuſpiria cudit ſponſa. vtputatoꝛ)%kU Deus ſicut eſt vnꝰ ⁊ vnomius ꝑ eſſentiaʒ ſinlinſte
ta ſobꝛie ebꝛia.tota feliciter caritate vulne ⁊ ꝓpꝛietatem / ſic eſt ꝑ anagogiam ſymboli⸗ WN
tata.quam cadentem ⁊ ſpaſmatã / ʒelotes cã/oĩnomius. Ita vnꝰ eſt młtiplexq;. Sci Jactiaue
ſponſe. it bꝛachia ſuſcepit ſua.leuat caput ens itaq; deus nos paruuloſ⁊ balbos /vo Pbenmuci
leua:a leuando dicta Hec ſponſa/q;uis ſo luit inſtar nutricis frãgere verba ſua.qb iqgnbinion
bꝛie temulenta/ad pᷣſentiam ſponſi reſpi; ipᷣenobiſcuʒ.⁊ nos ſecum / intel ligibiliter lſegenzab
rat.⁊ ſuſpirabunda trahit de imo pectoꝛis vtrinq; loq̃remur. Cõceſſit igit᷑ locutiõcs luo / nfino
vocem Leua eius ſub capite meo.⁊ derte⸗

Diſcipkus. aſſũptas.tã abundanter vr nihil inueniat᷑ inabiali

vocem Leug eius! trãſſũptiuas a reꝝ cognitaꝝ ſilitudinibus irocnant
ra illius amplexabitur me. ¶

lote don
deoſat
uhi
minbo⸗
oean⸗
mo ſode
ögroee
Moul
ane
Sdne
l
Gamors
degnionte
nehenb
mongnrtn
Ss 3
Warnn
We
Diopdns
umunc
monni
cus/ni⸗
eg unn
Sba
De
nusintne
chmine.
nere von
adcſc
tincorpen
Addin
Osdinns
Gadekſnil
8ladin ditln
inüvnoun.
SPeſmmltan
pban de
Pabounen
aibDunm
ictduplado
Ngore
aſoonos
ninn L
oConm Kne,
nne
nitbohee
n inclgn
ſtgtpani
innſiihtitn
n tinmt

introducatte/⁊ tu illũ/in domũ matriſ tue
⁊ in cubiculũ genitricis tue.Etq̃ iſte ma⸗

quod non valet ad ipum trabi nominanꝰ
dum:.quod loqndi genus appellauit Dio
nvſius ſymbolicũ.dequo ⁊ſcpſiſſe notat li
bꝛũ.ſedad latinos nõ peruenit:.Hoctypo
loquẽdi.deus pater habet os.exqᷓ filius e⸗
ius increata ſapiẽtia ꝓdijſſe ſe gloꝛiatur.
Ego inquit ex oꝛe altiſſimi pdijpmogeni
ta ante omnẽ creaturaʒ· Habet ⁊ vterum
Ego inquit ex vtero ante luciferũgenuite
Pater itaq; diligit filiũ ſuũ.⁊ filius genitꝰ
mutuũ repẽdit amoꝛeʒ.q̃ viciſſitudo dile⸗
ionis / cur nõ deoſculatio nominabitur?
Ex qua ſpiratio cõmunis amoꝛis emanat

⁊ flagreſcit.q̃ ſpiratio quia nectit quodam

mogdo pfr̃is os ad os filij.dici põt oſculum
vtriuſq; · Spõſa ergo.dũ qrit oſculũ ſpõſi
patet qᷓle ſit illud oſculũ.

8

vtriuſq; pr̃is ⁊ filij.¶ Diſcipu
vel ꝗlia ſunt labia ſpoͤſe: MWagi ſter.

la nimiruʒ ſunt due vires pcipne mentis.

VWis intellectiua.⁊ vis ei coꝛreſpõdens af

ſectiua.ſeu volitina vel appetitiua.q̃s duz
ſpirituſſanctꝰ.oſculũ patris ⁊ filij/inſpirã⸗

do ↄnectit.⁊ oſculat᷑illabẽdo/fit mẽs tota
deifoꝛmis⁊ ↄfoꝛmis bĩtſſime triitati:fittri
nitatis nobile tricliniũ Jraq; fit eiꝰ memo
ria fecunda/parens verbi cum acies intel⸗
ligẽtie ↄuercitur ſuper ipam. ex qua ſimul

conuerſione/ſpiraturamoꝛ cõmunis vni/
us ⁊ eiuſdem volũtatis. Heceſt ſpecies et
iumago pulcerrima.⁊ confoꝛmata ⁊ aſſimi⸗
lata diuine trinitati que pergratiam eſt id
ipſum quod deus per naturaʒ. Exultabat
ag hanc aſſimilationem pertingere ſpiritꝰ

marle/ ſuſpir s ⁊ eſtuãs aſſidue deſiderio
ſpõſi ſui ¶ Oſclet me oſclo oꝛis ſui. Quid

queris o beata:quid oſculũ ſponſi petiso
benedicta:quid eſt illud oſculũ niſi ſpũſſã⸗
ctus:/qui vtiq; ſuperuenit ⁊ in te.quãdo v⸗
tus altiſſimi obumbꝛauittibi.immo iã pie

rat.nec poſtmodũ receſſita te.qꝛ dñs ſem⸗
per tecum.

qd tibi vis ampliꝰ?Certe nõdũ ſubintroi⸗
ſtiſecreta cubiculi ſilentia. vbi federe pe⸗/

ter tua.niſi diuinitas ſua.vtiq; oium crea⸗

qꝛ ſpirit? eſt oꝛis

t0

ed quid affectas o pulcer⸗
rima mulieruũ: Sentio qͥd requiris.⁊ſi diſ
ſimulare videaris verecũdia vᷣgiali. Cha⸗
lamo ſponſi ꝓxima es.gaudẽs oſculo oꝛis
Sed ⁊ leua eiꝰſepe ſub capite tuo. Etin
ybera tua cõmoꝛꝗt᷑.te amplexãs.te oſculã

pꝛo

32

trix gubernatrix. Etq̃ domus eius.q al,
tera ſi nõ eternitas ampliſſima? Quod de,/)
niq; cubiculũ niſi ſinꝰ altiſſimꝰ occultiſſi,

„ — —

mus dei patris.in quo ſpoſus tuꝰ quieſcit “
perenni ſelicitate.Hoccubiculũ intrare i

hoc queſcere.delectari.fecundariq; defſtile
rabũda ſuſpirãs.pẽſabas qle ſit iſtud. Ex

ultabũt ſancti in gloꝛia letabũtur in cubilii

bus ſuis. Falloꝛ.ſi nõ hecipᷣa q̃ dirimꝰ ec
pſſiſti /ſpõſum inueniẽs ⁊ dicẽs. Tenui en.
nec dimittã.donec introducã illũ in domũn
mr̃is mee ⁊ in cubiculũ genitricis mee Et

ecce nũco btã qð ſꝑaſti tenes.quẽ deſide;

raſti poſſides.quẽ credidiſti vides. quem
dilexiſti/tota cõplectẽs ipᷣoq; ſecura fruer
ĩeternũ.¶ Diſcipulꝰ.Quid ſibi vult ſpõ
ſus iſte ſuus ꝙ; vna ſuã vnice dilectã mre,z
diſtulit introducere ſecũ in cubiculũ feliccd
tatis eterne:qñ latronẽ de cruce ptinus in
hoccubiculo collocauit. Audiente matre

⁊ incõſolabiliter anciante.ptranſierateniz

gladiꝰaiam eius.Amẽ dico tibi.hodie erꝭ
mecũ in ꝑadiſo.O mitiſſime ieſu. Et vbi
erat mĩ tua/niſi in doloꝛe ↄtinuo remanef/
in b̊ neq; ſeculo.ſepata etiaʒ a coꝛpetuo qd
incluſum iacebat in ſepulcro. O vere ter⸗
ribilis in ↄſilijs deꝰ ſuꝑ filios hoſmm. Ocer
te veriſſimũ ꝙ erũt nouiſſimi pmi. Quis
hoc eſtimaſſet/qͥs credidiſſet.qͥs ſperaſſet
aſſumit᷑ad gloꝛie cubiculũ latronis gia. et
aĩa mfis relinq?᷑ ad lamentũ.Cui ⁊ lõgo

thepꝰ/ patet igreſſus ad idẽ ſpõſi cubiculũ
Potuit inuidiã ſibi facere glificatꝰ ipᷣe la/
tro. ſi nõ feciſſet eã caritas vnũ coꝛ ⁊ vnam

aiam cũ eo. Suaſit eadẽ caritas/qᷓrens q
dei ſüt hre vitam in patientia / ꝓpt eleccos

deup ſe ⁊ exſe docẽgos de miſterijs vere fi
dei.Et qꝛ deſideriũ q;to ꝑ incolatꝰ huius

ꝓlongationẽ plus ⁊ plus adauctũ eſt/tan⸗
hʒin adeptione ſuꝑ omes plus gaudiũ
Magiſter. Coõcernit hecreſponſio tua /
ongationem huiꝰ miſerie/in iſta amo⸗
roſiſſima perannos multos que per oſcu⸗/

lum pedum pꝛimuʒ mũdata.poſt beremi⸗

cola diu fuit. Sic diſcipulus ille quem di
ligebat ieſus.vſq; ad ſenectam vixit ⁊ ſeni⸗
um. Tangit ignitus martyr Ignaciꝰ ſcri⸗
bens beatevirgini /cãm ſuperſtitis vite ſue

vyt ceteros exſe ⁊ ꝓpter ſe/⁊ in ſe confoꝛtaret

ui etiã beata virgo reſcripſit vt exultaret
in deo ſalutari. Poꝛro qͥs te docuit 0u⸗.
ca medice cariſſime/pꝛimas euangelij tu
partes/niſi ſolum taliuʒ conſcia vᷣgo pꝛu⸗

CTractatus Becundus

Dentiſſima.cui te familiarem conciliarat
caſtitas.quia nec vxoꝛem nec pꝛolem ha/
buiſſe narraris. Perte/pꝛecurſoꝛis annũ
ciatio.conceptio.exultatio.natiuitas.cir⸗
cumciſio cum nominis impoſitione nob
patent. Per te canticum Zacharie. Per te
totius incarnationis chꝛiſti miſteria. no⸗
bis tradita ſunt. Per te cantica canticoꝛuʒ
Marie / illudl Simeonis pueri Jeſu fe⸗
lix intentio deſcibunt᷑ ⁊quo alio niſi Oa
ria reuelante ¶ Diſcipulus. Ardet animꝰ
multa querere ſuꝑ enumeratis euangelij
materijs.quos omnes conſeruabat Ma
ria. conferens ĩ coꝛdeſuo.ac pinde magni
ficis dominũ ⁊ exultãs in deo ſalutari ſuo
Se.ld cepto curramus itin ere.poſt odoꝛeʒ
vnguentoꝛũ tuoꝛum/quẽ ſpirant amoꝛis
cantica.dequibꝰ poſt oſculum ſubditur.
NQuia melioꝛa ſunt vbera tua vino.fragrã
tia vnguentis optimis. Dic quid ſponſa

ſingularis ſibi volebat.tanq; oſculi cauſã

ſubdens.quia melioꝛa ſunt vbera ſponſi
ſuper vinũ.Queſunt hec vbera: ¶ Da⸗/
giſter. Si dixero ꝙ vbera ſunt amõꝛ vel
amoꝛes.nihil errauero/quoniã omnia ſoꝛ

tituramoꝛ vocabula/inſtardei.quia deus

charitas eſt amoꝛ eſt.os.oſculum.ipᷣe vbe

ra.ipᷣe vnguentum fragrans.ipᷣe oleũ effu

ſum.ipᷣe nardus.ipᷣe faſciculus mire. ipſe

edquitatus dei:ipᷣe botrus cypꝛi.ipᷣe lectulꝰ

ipe flos campi ⁊ lilium conualliuʒ. Quid
moroꝛ ꝑ ſingula. Ipſe per denominatio⸗
nem participatam. vnus omnia in omni⸗
bus. cuius natura ſi perfecte cognoſceret᷑
ceſſaret linguarum neceſſitas. Ipe ſibi to⸗
tus ⁊ vnus ſufficiens lingua eſſet / ſufficiẽſ
oculus.ſufficiens auris ⁊ naris.⁊ guſtus.

⁊tactus.immo vero nullum eſſet pereſſen

tialem pꝛopꝛietatem.ſed per eminentiam
ſingularem. ¶ Diſcipulus. Cur iſta pᷣmit
tis: C

teinf nitus eſt. cuius q;titatem (non mo⸗

lis.ſed perfectionis accipientibꝰ / ſemper

eſt aliquid vltra recipere. Hon expectaue/

ris ergo. totam ſalomonis cãticoꝛũ ? Da
rie ſeriem poſſe/nos decurrere.qui nec du

*

lemus ziſcbulus. Et ſi de deo nilo ulis
ni puritatem non miniſtrant. ſed quod in
ſuũ lac ↄuerſum eſt. Sũt eni hacrõne nu⸗

fectum poſſumuſ eloqui/conemurtamen
moꝛe pueroꝛum / nos balbutiendo ſolari

Hic aliquid idcirco de vberibus ſponſi.⁊

Dagiſter plane. ne pꝛeſtoler? amo
rris cantica exponendo poſſe finiri:qui cer

ſi/ſponſa viatrix.ſed per vbera ſponſi trãſ⸗
0 fuſum ⁊ lcfactum.Alioquin debile nunc
os verſiculos vtriuſq; cantici.immo necb
mü verſum ſatis attingere penetrareq; va

ſponſe de quibus additur tertiũ oſculũ qꝛ
melioꝛa ſunt vbera tuo vino fragrantiavn
gentis optimis.Et quia viuꝰ eſt ſermo di
ſcoᷣm apoſtolũ.poteſt tamẽ cũ quolibet et
ad quẽlibetloqui. Pꝛopterea ſi reliquas
canticoꝛũ ꝑticulas quãdoq; cõmiſceris/ñ
erit ĩigratũ ꝓlixioꝛis tractatꝰtollẽs faſtidiũ
(DSg diẽ h loco mgr̃ Nico.ð lira poſtil
latoꝛ ad Iram. q̃ fũdamẽiũ eſt allegoꝛietro
pologie necnõ ⁊ anagogie.Dicit inq; pꝛo
noie iſto vbera/iudeos hr̃e amoꝛes.ob eqͥ
uocationẽ noĩs hebꝛei ad amoꝛes ⁊ vybera
Hieronymꝰ vbera ſecutus eſt hebꝛeꝰ amo
res. ¶ Diſcipulus.Tranſi.inuenies tale
poſitũ mille locis in biblia.Pꝛo q̊ ſedãdo

ſcpſit olim volumẽ egregiũ pceptoꝛ noſter
P. Cardinalis Cameraceñn.cuius ſniam

alio loco dum inquirã/pandes ſpero.
Magiſter. Pandã.tu nihil hic calũniabi
le vel aduerſum reperies.ſi modos loquen
di typicos ſeu figuratiuos/attenderis.qᷣb

res ↄtenta ſignificat᷑ꝑ ↄtinentem ⁊ econ⸗

tra. Continẽt aũtvbera cũ pecſoꝛexoꝛ iſᷣm

qð ſeds amoꝛis eſt radicaliſ.Laudãs igit᷑
vbera laudatamoꝛeſ/ꝙ melioꝛes ſintvino
fragrãtes vnguentis optimis. Video illi⸗

co. ꝙ nõ ſurrexit incõgruitas ſi ſpõſo den⸗
tur vbera q̃ coꝛ habẽt ↄpletũ ⁊ eſtuãs amo

nbe. Sine dicat᷑ ergo melioꝛa ſunt vbera
tua ſiue melioꝛes ſuntamoꝛes.Anagogia

pꝛobat vtrumq; verum ſciens ꝙ amoꝛ di⸗

ninus neſcit ſexum apud queʒ non eſt ma⸗
ſchlus neq; femina q;uis dicaturſponſus
⁊ſponſa Diſcipulus. Hocobſernanduũ

arbitroꝛ pꝛo deuotis ne ſe carnalib inuol⸗

uant ſimulachꝛis. Video pꝛoinde ꝙ nec
lac vberum nec vinum nec vnguentum ſit

aliquod coꝛpoꝛale.Nibilominus cauſam

tranſſumptionis et comparatõnis licet in

quirere.cur vbera vino ſint melioꝛa cum
ſponſus duxerit ſponſam in cellam vinarn

am: ¶ ur rurſus inuitanſ damauerit pꝰ
ᷓ diriſſet. Bibi vinum meũ cuʒ lacte meo
Comedite amiei et inebꝛiamini chariſſi⸗
Magiſtir. Bibit itaq; vinum ſpon

cerebꝛum ſponſe. vini puri virtute turba⸗

retur. Exemplum dant nobis nuinces ꝗͥ

paruulis infantibus ſi ſagaces ſunt/ vi⸗

tricis vba melioꝛa vino.nõ ſecꝰ in vberibꝰ

Ppronegl
boib.(D
Pborunſero

mecan 60
nntch
pütute⸗
nntn
odechla
Diſuntin
nnckini
tgpoto
ſoni⸗
ſuockh
cliuspot
Zaeit
10laun
corar⸗
Ntd
findin
dekee
Srtup
nonm
unci.
ntahe⸗
foytnita

ldurfeg
Heale
alistfoe
Pufcnuedo
Codſnarin

. Keantprori

ntſpert
ſaloarnan
Dbrowulano
lhentinͤtb
oſlnserpon

(ugeſtn

Pfeiten
Kicie
edeiſi
intenoꝛing
um. Etenif

iudeafi

n⸗ Doc

i alig
WGnn
hi nn
Agrolbaa

Aice
eflcnee.
lisate.

Cölnzar
Kileen
doetnä
ummcgoe
ons twban
ctbche⸗
nnansge
Pogſti
fagoeſr
iauefinn
uaben
lbccdini
Nodesouen

me

nm taon
noamin
Lacst
Ghieniv
Scolli
ecra
tnisamo
ſundes
Bragodan
3 ward
nonckne
Cnurſpori
Ccobieunti

CTNACtn

ooindeg ne⸗

cVCenn

Peninusnhn

mnns ln

tnrdlen an
ninclimynn
unlcanuucnt,
truninch
inornin ,
ſtonſo .
–
inmnnm
nnnnponnn
iſen
Ziiuin
vns n m

SS1
= n᷑ dGõ
==

4

==

—

1
—

= — =ͤę
= EE

—
=

ſponſi.qui pꝛopter ſponſam/in incarnatõ
nelacteus factus eſt. Conati ſunt philoſo
phi ſugere vinum ſapientie de vberibꝰ pꝛi
me cauſe/dum inuiſibilia dei perea quefa
cta ſunt cognouerunt.ſempiternam quo/-
q; virtutẽ eius et diuinitatem. Concalue/
runt ⁊ eſtuauerunt ⁊ inffati ſunt vino mul
to:de calice aureo babylonis.⁊ inebꝛiati /
dati ſunt in repꝛobum ſenſum.⁊ obſcura⸗
tum eſt inſipiens coꝛ eoꝛum. Rationem di
cit apoſtolꝰ qꝛ cum cognouiſſent deuʒ/ nõ
ſicut deũ gloꝛificauerũt:neqʒ gratias ege⸗
rũt.Habes vinuʒ ſine lacte qͥ plane lac me
lius eſt. pᷣſertim ↄditum ex vino vel factu;ʒ
cuius potꝰ inebꝛiat.ſed ſobꝛie ſine luxuria
Accipe ſignum ebꝛietatis noxie ſimul.ſi
2 cauſam in philoſophis. qͥ veritatis ſtu⸗

dio tamvehemęẽter inteti/nihil de amando

deũ toto coꝛde.tota anĩa.⁊ tota mente.foꝛ⸗
titudine.ſcrutati ſunt. Quid mirandum ſi

defecerũt ſcrutãtes ſcrutinia.ſi per erroꝛis

pꝛecipicia ceſpitantes impegerunt/potati

vino mixio veneno omniũ vitioꝝ.nec q̃li
umcũq; ſed nephandoꝝ q̃lia notauit apo/

ſtolus:qᷓ;uis non omnia que in occulto fi⸗/

unt ab eis inqͥ t turpe eſt dicere. Et cum q̃

fiunt niſi cuʒ illa meretriceque apud Sa⸗
lomonẽ ꝗllicit dicẽs. Veni inebꝛiamur v⸗

berib. ¶ Diſcipul Fugiam ocius hos

boꝛum fetoꝛes.q de vberibo ⁊ amoꝛibus
loqmur/fragrantibus optimis odoꝛibus

Magiſter: audiamus potius aure pie

AS ſg ei/ matrem virginem ⁊ filiam ma

gnificantẽ dominũ ⁊ exultantem in deo ſa

lutari ſuo. Cuius nomẽ eſt oleum effuſum

quod ſanat incipiẽtes.paſcit pꝛoficientes

delectat pꝛoximantes ¶ Diſcipulus. VUe
rum ⁊ ſi ꝓperat intentio querere de tertio v⸗
ſiculo.cur maria/oleum ſue magnificatio⸗

nis ⁊ exultationis/ptinus intulerit.Quia

reſpexit inqͥt hũilitatem ancille ſue. Nihil
ominus exponi pꝛius opto doctrinaliter/

. 1

quid ppꝛie ennoeüegre ven quot mo⸗

dis fieri reperitur. ¶ Magiſter: Pertines
eſt inqͥ ſitio talis. Igitur accipeq; magnifi

care dominũ nihil aliud eſt/q; magnũ ſi⸗
gnificare.Hon eni facimꝰ deum aliter ma

gnũ.Sit aũt modi ſignificandi magnitu
dinẽ dei/ſine nũero.in genere duo. Unus
interioꝛ in anima cognoſcęete ⁊ diligete de

um. Etenĩ fide ſpeꝛ critate magniticat᷑in

ala deꝰ qm magnus ab ea ⁊ in ea ſiguifica
tur. Mod alt eſt exterioꝛ tã mitiplexq; va

.

memoꝛ:ant᷑. Inqram ig

care dñm eẽ bonoꝝ datoꝛẽ. factoꝛẽ vel do
natoꝛẽ.qꝛ ſuũ dicere facere eſt.dixit ⁊ facta
ſunt. Ita ſuũ bñdicere ẽ ſuũ bñ agere. Do
mino aũt bñdicere ſigniſicat verbũ bnñdi⸗

cille cui ſacrificat᷑/vel in cui

ria ſũt ſigna ꝗᷓ reptare pñtab extra magni
tudinẽ dei.Quidẽ eni ſignificare niſi ali/⸗

q̃d intellectui repntare. Git h ꝑ voces.ſit
P coloꝛes vel ſpẽs coloꝝ.:ſit ꝑ obiecta qruu
libet ſeſuũ.ſit ꝑ enigmata figuraꝝ in ſchtu
ris ſcis.ſit ꝑ reuelatiões miſterioꝝ.Coclu

ſit idcirco cãticũ ſuũ vᷣgo btã ſub atteſtatõ

ne diuinarũ locutionũ qs fec dũs ad pfes
nr̃os Abrabã ⁊ ſemini eius in ſecula.Cõ⸗

ſeruabat oĩa vᷣba hec ↄferens in coꝛdeſuo

nũc Eſaie ꝓphetiã de virgineparituraHẽ
Hieremie vaticiniũ ꝙ mulier circũdabit

viꝝ Hücebdomadas danielis fiucpoꝛ/
tã clauſam Eʒzechiel cũ templo toto Di

ſcipul. Deſcpſiſti qd eſt magnincaredñnʒ.
qm eſt ſignificare dñm es magnũvniuerſa

liter ꝑfectũ. Scio/qm̃ ſignificare ſᷣm grã⸗

maticos eſt aliqd intellectui repñtare qun
nactat de modis ſiguſicſll. ſub alo cti⸗
logiũ cõpoſuiſti. Sũt inſuꝑ varij modi(ſi

cut notas)magnificãdi dñũm ſcʒ bñũdicere.

ſcificare.gloꝛificare.pᷣdicare.exultare.ↄſfi⸗

bequoꝝ cãtica

teri dño. laudare / ꝛ ita o ſili

qͥd eſt dñm bñdicere.¶ Ogy b eſt ſignifi

ctionis illi fieri vł dirigi.vt ibi. Sãcti tui

bñdicãtte ¶ Diſcipu l. Dic qͥd ſitſctifica
re nomẽ dñi ¶ Hgi b eſt ſignificareduůzi
ſciĩtate ⁊ mũdicia pſectũ.Quid aũt ſu ſcitaſ
dñui ⁊ noticia ⁊ mũdicia/hẽs alibi Dik
pulus: Dic quid eſt exultare in deo ſaluta
nnid d giſter h eſt ſignificare deuʒ
eſſe ſaluatoꝛẽ nr̃m ⁊ ſalutarevel ſaluationẽ
ng q̃licunq; ſigno/ſed modo leticie/exteriꝰ

gentis ⁊ qſiſe nõ capet vlten ſalientis
iſcipulus. Dic quid eſt confiteri do⸗
Dagiſter hoc eſt ſignificare cer⸗

to ſigno/ ipſum eſſe dominuʒ. Et hoc mul⸗
tipliciter.vel quoniam bonus.vel quoni⸗
am in eternũ miſericoꝛdia eiꝰ.vel quoniaʒ
laudabił nimis ⁊ magnitudis eiꝰ nõ eſt fi⸗
nis.vel quoniã peccata dimittit ⁊ pᷣſtabiliſ
eſt ſuꝑ malicia.aut ex reliqͥs ꝑfectõibo ſuis

Siſcipul?. Dic àd eſt ſacrificare dño
Sgr B Eſignificare certis ſignis adhibit
honoꝛẽ pnci

paliter offert᷑ ſacrificiũ/ſupᷣmꝰ eſt dñs/ple⸗

nariã hũs poteſtatem vite ⁊ moꝛtis ſuper
nos.ſicut in animali ſacrificato vel occiſo⸗

32

de ſingul · Dic

ctoꝛẽ vel do)

Tractatus tertius

*

recepta ab eo puregratis ñ meritis noſtris

Mod i aũt ſignificãdi ſunt varij/p variera

te eoꝛum que recipiuntad ſignificandum
coꝛde voce coꝛpoꝛe⁊ opere ¶ Diſcipulus

Dicquid eſt adoꝛare dominũ vl colere cul

tui latrie: ¶ Dagiſter. hoc eſt ſignificare

ſupꝛemã in omibus ſuam dominationẽ at

q́; maieſtatẽ.⁊ hoc modis varijs interius ĩ

anima. vel exterius in coꝛꝑe aut alijs rebꝰ
exhibitis.¶ Diſcipulus quid eſt iubilare

vo: ¶ Magiſter hoc eſt ſignificare magni
tudinem eius in bonitate ⁊ benedictioni⸗
bus.modo gaudij cuiuſdam ineffabilis.
vt aliquando plauſu manuum. aliquãdo
vultus alacritate. Aliquando vultus dila
tatione.que dicit᷑leticia quaſi laticia.Ali⸗
quando voluptate que dicit᷑ a volubilita⸗

te circa rem dilectam. Nonnunq; a delecta
tione que dicitur quaſi lactatõ.QOuãdoq;

a iocunditate que dicitura ioco. Sepius

ab alacritate. que dicitur dum habet libeꝝ

et expeditum vſum coꝛpoꝛis vel membꝛo⸗

ficandum leticiam. Diſcipulus.

rum vel ſenſuũ naeforlne. Cenn

eſt deum laudare in ſanctis ſuis. ¶ a /
giſter. hoc eſt ſignificare ipſum eſſe cauſaz

ſue ſanctitatis. Sicut deũ laudare in crea
turis ſuis eſt ſignificare ꝙ ipſe eas guber⸗
nat fecit ⁊ regit eas/pure gratis/⁊ magnifi
cis me Diſc vulu u eſt alloqui

creaturas ꝙ; benedicant deum/ꝙ collau⸗
dent/ꝙ adoꝛent/ꝙ pᷣdicent/ꝙ letenturi o

cum ſimilibus acclamationibus: ¶ Ma
giſter Totum eſt hoc ſignificare compla⸗
centiam quã habemus in beneficijs omni
bus/que creaturis collata ſunt.⁊ hoc vari⸗

quendi. ſicut ſolemus exhoꝛtari ꝑ pſalmoſ

dicẽtes laudare dominũ in tympanoꝛ cho
ro laudate eum in coꝛdis ⁊ oꝛgano.cũ alijs

talibus inſtrumẽtis oĩibus.hocautẽ eſt ſi⸗/

gnificare cõplacentiam exultationẽ atq; le
ticiam quã habemus in recognitione be/
neficioꝝ dei/talibus modis repᷣſentandi.

ODuẽadmodum dare gloꝛiã deo honoꝛem

⁊ virtutem ⁊ ſimilia oĩa pfectionẽ impoꝛtã
tia nõ eſt aliud q; ſignificaretalia ſuꝑemi⸗

nenter eſſe in deo ve la deo pꝛocedere. Et
boctot modis ſignificãdi q̊t modi ſunt re/

pꝛeſentandi coꝛde voce coꝛꝑe⁊ oꝑe.¶ D

Diſa pulus. Dicquid eſt gratias agere
:Magiſter. hoc eſt ſignificare bona

apulus, Diciſſrentiuminter magniſ

cationem dei / quam facinnt inationales
creature:⁊ magnificationem rationalis a,⸗
nime de qua dicik in hoc cantico. Hagni

fiœt anima mea dominum. ¶ Dagiſter.

Magnificatio creaturarum/ menſuratur
et accipitur a participatõne diuinemagni
tudinis/cuius omnes ſunt participes ſuo

modo. Sed imationalis natura tantum⸗
modo repꝛeſentatantem creatoꝛis.Etidᷣo
dictur tranſumptiue ſapiẽtia velars eius

Rationalis vero creatura/nõ ſolum obie⸗/

ctiue vel vt veſtigium. ſed etiam ſubiecti⸗

ue ⁊ foꝛmaliter perceptiue/ſignificat domi
ni magnitudinem intelligit ⁊ p̃dicat Aſſu

mit inſuꝑ creaturas aligs immo ⁊ ſeipam

qſi materiã ſignificatõnis/diuine maicſta
tis.deniq; in omnibus ſicut in ſiſtulis oꝛ⸗

ganoꝝ certificationis/ſpirituſano ffan⸗

te decantat. ¶ eipulns. Boneſtnos
hic eẽ. Sed vocat)ſe

Via reſpexit humilitateʒan⸗/

cille ſue ſue. ¶ Diſcipulus
Hic ſumus / hic ptinus abſol
uẽga eſt q̃ſtio/ altera die ꝓpo
ſita ſed dilata. Cur beata ma⸗

ter/cãm magnif cationis dñi cũ exultatio⸗
ne ſpũs in deo ſalutari ſuo / cecinit eẽ reſpe
ctionẽ hũilitatis ſue a dño Exuliauit inqt
ſpuůs meus in deo ſalutari meo. Et tanq;
rõ ãreretur ab ea moxſubiungit.qꝛ reſpe⸗
xit hũilitatẽ ancilleſue. ¶ Dagiſter. Do
ctam foꝛmas queſtionem cni nequit perfe
ccedari ratio ſiue reſponſio / niſi reſpectus
domini cauſa pꝛius perſqutetur.que non
niſi amoꝛ inuenitur. ¶ Diſcipulus. Con⸗
ſentio. Yiat hoc pꝛius notum. ſimiliter et
quo d eſt obiectum ſuũ M
lus vulnerãs ſpõſam.oculꝰẽ amoꝛis qͥ nul
lus acutioꝛ.nullus pene rabilioꝛ. nullꝰad

intimi coꝛdis vulnerationẽ efficacioꝛ dici

poteſt, vulneraſti coꝛ meum ait ſponſa / in
vno oculoꝛum tuoꝝ. Non aliter eſt de ocu
lo ſponſi reſpectu ſponſe. Omia reſpectus
amoꝛoſ ſpoſiſanciat ſponſã/vt exclamet

ec. quens verſiculus de
hũilitate marie. Jã vero tardioꝛ hoꝛa/dif⸗
ferre ſuadet ad matutinum diei ſequentis
Hos interim ꝓpꝛijs intendamus officijs
Exrplicitſecundus racatus.

Begquitur tractat

tertius dꝛagmaticus in cantico Marie de
reſpectione humilitatis ſue per notulas.

lumbam
enn,
opelh
nuiin
Guine
gondicenea
ſnone
Cdantu

doorn

or
Aup
güa
ene
V
n
nin
lan
ſuoan
r
Nomit
glr
Tche
ſctime
llensi
Chrob
vien
litudi
ensal
ize⸗
lorne
pocp
pe
Ong
ohm
ponoge
Gaini
Diteni
ſhnes.
Non.
deſcei
ſenie
Doem
etoaln
bonbid
heheri

amm. 9)
iße

Ment
nntontis
d

n merſrme.
pennieng
epanapeſie

Snmmntnm

GenergEcn

tanlaben,

röſtunctqg

dcunſlbin
deſfannn
irtzand
Sinotlin
6dnennck
ſannlst
Pirnmncnſen
1. Daicta
oraiohnd
mdorbond
ndia ſners

hndsfas

Nr

Dmede
totwlas.

Wwüüareant D

Plaprlus
cpannsovo
Aen dieepo

Curvedan 3

Wmicienlino
otanncerche
Elanthen

rimeo,Eturi

biungr cree
ogkado
nainegten
ſorii ſepeens
Ctenn befan

ouns
Surn. ſnit
(Deged

(Dota

rrib meis.

Buper magmmcat

ſo membꝛum. Unde ſponſus cum lauda⸗
ret ſponſe pulchꝛitudinem dicit. Quã pul

vulnerata caritate.ego ſum.vel amoꝛelan
gueo.Hoc eſt pꝛecipuũ in ſr õſa vel in ſpõ

cra es amica mea q; pulcra. Moxſubiun

cem: In columba eni/ſpũſſanctus cuiap

pꝛopꝛiatur amoꝛ:ſepiꝰ apparuit. Sic pꝰ

modũ ſponſa.inſinuãs filiab hierłm pul⸗

critudinẽ dilecti ſui. compationẽ poſuit eã

dem dicens. Oculi eius ſicut columbe/de

ſup riuulos aquarum que lacteſunt lote et

reſident ſuꝑ fluenta pleniſſima.Hinc eſt il

videre.Audiamus modum. Sane dile⸗

ca nuper conſopita inter bꝛachia ſponſi⸗
qui adiurauerat filias hieruſalem per ca⸗
ꝛeas ceruoſq; campoꝝ.eo qꝙ ſunt anima⸗

ia ſatis alacria mundaq;/⁊ ſolitudinis a⸗

mica/perſpicaciũq; oculoꝛum.Adiuraue⸗
rat inq;.ne ſuſcitarent.neq; euigil arent di

ke⸗ culi tui columbaꝝ.Et quid per co⸗
lumbam intelligis.ſi non amoꝛem ſimpli⸗

la duoꝝ mutua poſtulatio.videri ſcilicet ?

leciam donec ipᷣa vellet. Tunc velut elap⸗
ſus ad hoꝛam dilectus/regreditur/ardens

videre ſponſam ⁊ alloqui quod latere non
potuit ſponſam.cuius peramoꝛem coꝛ vi⸗
gilat. Exilit igitur ⁊ dicit. Nox dilecti mei

feſtim oculis exclamat. Ecce ipſe venit.ſa

⁊c. Vec eſt voxamici mei.Couerſis con⸗/

liens in montibus ⁊tranſiliens colles. Et

cur obſecro ſalit ⁊ tranſilit/niſi ʒelo ſponſe

vidende totus rapit atq; tripudiatad ſimi

litudinẽ capꝛee.hinuliq; ceruoꝝ.LQaſciui

ens alacris ⁊ iocundus. Nihilominꝰ tan⸗

toꝛ.non irrumpit cubiculũ ſponſe. ſʒ ſtat

poſt parietem reſpiciens ꝑ feneſtrã.pſpici

; zelotipus exploꝛatoꝛ.⁊ verecũdus ama

ens per cancellos.Deniq; blandit᷑ dicens
Surge ꝓpera amica mea.colũba mea foꝛ⸗
moſa mea ⁊ veni. Sequit᷑ poſt verni tem⸗
poꝛis gratã deſcriptionẽ.que nouã ſignat

gratiarũ infuſionem.aduerſitate depulſa.

Oñũde mihi faciẽ tuã. Sonetvoxtua iau⸗

decoꝛa.

oxeni tua dulcis ⁊ facies tua
Diſcipulus. Perſpicuũ feciſti

deſideriũ qð habẽt in cãticis ſpõſus ⁊ ſpõ⸗
ſa ſe videndi.quoniã viſio nũcius eſt pᷣci⸗
puus amoꝛis coꝛdialis. Ubi eſt amoꝛ.ibi
eſt oculus- NHibil amoꝛe amabilius. Da⸗
bo tibidicit Seneca poculũ amatoꝛiũ ſi⸗
ne herbis abſq; veneficijs. Sivis amari.

locũ hʒ.q;o efficacius in pulcerrimis:

gꝗam. Hoc in amatoꝛib etiaʒ fetidiſſimis

ni ⁊ finis ⁊ ↄuenientis vel ꝑfecti vel btitu⸗

huũilem iuretraxit ad amoꝛẽ ſuũ.vttota ne
dũ gauderet.ſed pᷣ amoꝛis magnitudine.

ſpualiter exultaret.i.extra ſe ſaltaret in dile
ctũ. Hic etiã reſpect coꝛꝑalis in infatulo
Jeſu.ſolabat᷑ oes illiꝰpegrinationis labo⸗
rioſi ſſime.doloꝛes ⁊ anguſtias. Siciĩ pue
ricia.ſic in adoleſcẽtia.donec in cruce vi⸗
dit extẽſum.q̃ viſa eſt ſemel ab eodẽ.vñ ꝑ⸗
trãſit gladiꝰ acerbiſſime paſſiõis/ amoꝛo⸗
ſiſſimũ coꝛ vtriuſq; . Peſent amicoꝝ coꝛ⸗
da.q;to intolerabilit᷑ anxiꝰfuit/bic reſpecꝰ
q dici neqᷣt verb.neq; ſcriptis inſeri. Di

ſcipulꝰ.Supeſt vero declarandũ qͥd velqͥ
le ſit amoꝛis obiectũ⸗ ¶ Dgr. Videoꝛ
mihi fas dicere.ꝙ pulcritudo vel pulcruʒ.
HNihil enĩ amat᷑ ſub rõne turpitudinis.ſed
tmmodo ſub rõne pulcritudinis ⁊ pulcri
vel ſpecioſi.vel foꝛmoſi. Hincdictũ eſt de

ſapia. ꝙ pulcritudinẽ illiꝰ admirabit᷑ ocu⸗
lus.¶¶ Diſcipulꝰ. Nunqͥd diuerſa vel ad
uerſa eſt ꝓpoſitio taʒ phis qᷓ; theologis po

nẽtibo bonũ eſſe qdð oĩa appetũt.⁊ ita ratio
boni vel appetibilis/eſt amoꝛis obiectum
E Wulte ſunt rõnes appetibilita
nã ↄueuiũt pulcritudis.ſic ⁊ bo⸗

dinis rõnem. ¶ Diſcipulꝰ. Expone ↄſe⸗
quenter q̃ eſtrõ pulcritudis vel puli

Hgfr̃. Pulcritudo m Augu. eſt eq̃litas
nũeroſa ¶ Diſcipulꝰ. Eſt igit᷑ pulcritudo
in ſola q;titate cũ nũerus ſit ſpẽs q;titatis.
Mgjr. Accipit᷑ hec eq̃litas.neduʒ exrõne

molis coꝛꝑalis ſʒ pfectionis ſpũalis. Silr

nũerꝰnõ ꝓ q;titate diſcreta reałr.ſed foꝛma

liter ̃ᷣm aliquos. Sed vel pbabiliꝰ ſ̃m ali

os ſoliꝰ rõnis.q̃lis in deo ꝑſoniſq; diuiniſ

inuenit᷑qꝛ alia rõe ⁊ ydea/ↄditꝰ eſt homo
glia equus ſᷣm Augꝰ.⁊ B ſ̃m modũ intelli,

gendidiuinã eſſentiã/ꝑ relationẽ ad crea⸗

turas.ſiue ſit iſte modꝰ intelligendi in in⸗

Magiſter. ¶ Bicreſpectus dei Mariaz

tellectu diuino.ſiue ſit ſolũ in intellectuan

gelico: ¶ Diſcipulus. Sufficit hecteti⸗

giſſe de diuin ꝛ pulcritudine p verificatiõe
diffinitionis illius.ꝙ pulcritudo eſt eq̃li
tas numeroſa Nũcadapta pulcritudines

ſponſi ⁊ ſponſe quales poſuit Salomon

in canticis.ſimul aꝑtum faciens de differẽ
tujs talium nomiuũ.pulcrũ.foꝛmoſuʒ.ſua
ue.ſpecioſum. decoꝝ Rurſus de nomini/
bus ſponſe ꝙ ẽ amica/ſoꝛoꝛ/columba/im
maculata/tota pulcra.⁊ ita conſequenter ꝑ

ſingula membꝛa diſcurrere tam ſi ponli

—

R

Magiſter. Kem erigis qj ſinn

ſponſe:
pꝛolixitate faſtidium.vel ſua bꝛeuitate po
terit obſcuritatem afferre.niſi foꝛtaſſis in/⸗
uenirem compendium. ¶ Diſcipulus.
Placet inuenias?¶

ſcripturarum adaptatõnes:-ad diuerſa ſpi

ritualium genera nuptiarum. Suppona
mus hecomnia nobis.⁊ pauculas de pul⸗
critiudine ſponſi ⁊ ſponſe.⁊ dei ⁊ anime ſi⸗
militudines hic poſitas/elucidare curemꝰ
Dicentes in pꝛimis ꝙ foꝛmoſitas ⁊ ſpe⸗
cioſitas.⁊ pulcritudo ⁊ decoꝛ/ frequenter

accipiuntur ſinonime.Nihilominus pul⸗

critudo.vltra ſoꝛmoſitatem dicere videtur
quandã coloris ſuauitatẽ, cuius defectus

non tollit foꝛmam Higra ſum inqͥt ſponſa

ſed foꝛmoſa. Decoꝛ autẽ refert ad modum
decentiã geſtus ⁊ oꝛnatꝰicum quadã io⸗
cunditate.leticia vel alacritate vultus/to⸗
tiuſq; coꝛꝑis geſtꝰ. Poꝛro ſpecioſitas om⸗
nia ſimul dicit/vt ibi Spẽoſus foꝛma pꝛe
filijs hoium. Et illud. Species pami/di⸗
gna eſt imperio. Exemplũ in imagie/cuiꝰ
poſſemꝰ pᷣma lineamenta ↄſiderare.q; nu⸗
meroſa ſit ſub equali ꝓpoꝛtione foꝛmata/⸗⁊
foꝛmoſitas inde reſultat. Conſideremꝰſe⸗/
cundo coloꝛes ſuperinductos accomode
ſingulis lineamentis/ vnde redditur pul⸗/
crioꝛ foꝛma.Conſideremus tertio in ima/

gine viuente:alacritatẽ faciei: oculoꝝ leti

ciam ⁊ decentiã ⁊ in onmi geſtu modeſtiã
Dic ait poeta de venere ꝓ Enea.⁊ letos

oculis afffarat honoꝛes.Et dicit VUulgo.

Ceſte dame ẽ de bel mam treug ⁊ eſt byen
adueniant.el eſt ſimple ⁊ toxe. Notemus
vltra ꝙ pulcritudo picture vel imaginis/
refertur ad ipᷣam tabulam que pinde pul/

cra nominatur. Addamus pᷣterea. ꝙ pul⸗
critudo maxime refert᷑ ad exẽplar.ſi ꝑ om⸗

nia cõfoꝛmis eſt imago.vel exemplatũ ſuo
exemplari ſit licet exemplar iſtud turpiſſi⸗
mum. Sic dicimus bufonis imaginẽ in⸗
de pulcrã.ſic bubonis ⁊ veſꝑtilionis.Ec⸗
ce inquiũt bufonem pulcre pictũ. Patet ꝓ
inde ratio cur ſimea dicit᷑turpiſſima.cuiuſ
tamẽ figura/ꝓxima eſt pulcerrime figuraꝝ
ſcilicet hũane. At vero qꝛ deficit ab imita⸗

tione perſecta: reputat᷑ inde tirpioꝛ:quo
imitatione videbat pimioꝛ.

Tractatus Tertius

pꝛe manibus habent᷑ expoſitões doctoꝛuʒ
tot ſimilitudinum / hic poſitarum.tot inſu
per diſtinctiones pꝛo qualibet dictiõe ma⸗
giſtrales.tot demum quadruplicis ſenſus

genit vel nutrit?.
ad pꝛius queſitũ de membꝛis ſingulis.
Magiſter Redeo ꝓponens pꝛo regulavel
claue dicendoꝝ.qꝙ nihil in canticis poſitũ

uibus regies / niſi quatinꝰ facit ad pulcritudine,ʒ

ita notatis de pulcritudine generaliter / fa⸗
cilis eſt applicatio ad pulcritudinẽ aĩe rõ⸗
nalis ſpũalis.que imago eſt bñdictiſſime
trinitatis.in qua potentie tres pꝛincipa⸗
les anie ſcʒ memoꝛia.intelligentia ⁊ volũ⸗
tas.ſunt tanq; lineamenta qualia ſunt in⸗

delibiliter impᷣſſa.nectollunt᷑ etiam a dam

natis. Ceteꝝ dona gratiaꝝ variaꝝ virtu⸗
tum.donoꝝ.beatitudinũ.ſunt ſicut colo⸗
res ſuperinducti.Rurſus opationes inde
ꝓuenientes/decoꝛẽ ſuꝑaddunt.Tandem

in omnipulcritudine ſpũali.tãto btẽ trini

tatis imago foꝛmoſioꝛ eſt⁊ pulcrioꝛ/⁊ hñs

plus decoꝛiſ.qᷓ;to reꝑitur ſuo exemplari ſci
licet eidẽ beate trinitati cõfoꝛmioꝛ.Exad/
Uerſo autẽ de turpitudine.deſoꝛmitate.de⸗
ſpectu. dedecoꝛe/ↄſtat ſentiendũ. ¶ Piſci

Fulus: ttacth pileriudin is ad oculum
lcut dicit oſtẽdiſti.⁊ quia turpis eſt pars

q̃ ſno toto non cõgruit.pulcritudoq; totiꝰ
ex vniuerſa partin multitudine conſurgit?
reſtat exponere pulcritudines membꝛoꝛuʒ

ſinguloꝝ. Ded antea diſlere olum diſtin⸗
cnones vocabuloꝝ amica.ſpõſa.ſoꝛoꝛ.co
lumba.dilecta:quoniã dealijs anie noĩbo/
ſatis ↄſtat erpᷣmiſſis.vt ꝙ ẽſpẽoſa.fſoꝛmo⸗
ſa.Tota pulłcra ⁊ imaculgꝗta.qꝛ bene colo⸗
rata ⁊ muda ꝑomia: ¶ Magiſter. Amica
dicit᷑ ex mutua cõicatione ſecretoꝝ/q̃ſi ani
mi cuſtos vel altera mea. cuiꝰ eſt idem vel⸗
le ⁊ igem nolle cũ amico. Spõſa dicit ꝓpt
ſpem fecũditatis plis.vt ſint vnũ pncipiũ
in pductione ⁊ educatione filioꝝ.nõ ꝙ ſit

liam matrimoniũ ↄſum matũ. Aliqñ dicit

ↄiunx ⁊ nupta ſed in ſpe ſic ↄtracta. Spõ

ſalia a ſpõdeo es.q;uis vnũ qñq; recipiat
ꝓ altero. Soꝛoꝛ appellat᷑ꝓpter nature cõ⸗
foꝛmitatẽ maxime poſt incarnationẽ. Aut

ſi ad angelos qͥq; tranſferat/diceret᷑ nature
ↄfoꝛmitas nõ vniuoca.necpenitꝰ euoca
ſed analoga ꝓpter ſimlitudinẽ biiſſime tri⸗
nitatis. Vnde nominat᷑ etiã alibi fulia vt
ibi. Audi filia ⁊ vide.Et filia hierlm.quia
in babitatrix pacifice ciuitatis. Et filia ſiõ

ꝓpter ſpeculationem diuinoꝛũ.Et filia pᷣn

cipis. Columba dicit᷑ ꝓpter inhabitantem
in ipſa ſpũſſancti plenitudinem. Dilecta
dicitur vltra amicã.ꝙ ſit amoꝛ ex electione
Pidupul Reannuͤc

Leoſſeqn

Alecſe
fnnlo⸗
gertüdic
gnorepil
Quody
ns.Eg
chodo
tidsſi
ſipton
Gdecoral
ſenot
Su
Goſt

4

ealan
W
!
Mand
e
bene
hatt
ohe
duul/
alit
ntwl
lũ necſi
Gegt
ſmnſaee
cionelu⸗
goctdit
redemmet
tioyenns
ctonee
cnudins
ni et
Dano
ideicw⸗
necammſt
ſodeote
fſſinsgr⸗
ſtoofen
clortinoe
nnnged
Meſtnen
logüͤpetr
N Uſſemeno
Rek
ſoäfonne
Innenit
lem vinn
Ulfeſne

ltef
neteßᷣ
tiiſſine
Minaſog⸗
N
uſuine
umadn
ſot lo
koned inge
Tmden
obeimni
norabis
mohnſ
Erns

*.

oalent
Sckons
Locztot⸗
Conſuri⸗
mhor
molſin
9ℳ
ain,
no⸗
olo⸗
nia
iani
nN
ügt
napii
gochſit
gn dik
n Sos
zwhat
amre
toni,At
neknunre
iheimna
iünen
biflan
ancui
Sfuſi⸗
Stfudn
Abitanten
n. Dian
Ecectone
ERainie
ingus.
vnlm
urspaſl

+—

gnitio ſit ſpeculatiua vel pꝛactica.¶

Pup

⁊conſequẽternad amoꝛẽ ſᷣm alteruz genus

cauſe quadruplicis.efficiẽtis.materialis.
foꝛmalis.⁊ finał.Hõ idcirco quiſpiã erra⸗
uerit ſi dixerit ſubiectiũ canticoꝛuʒz eſſe.vel
amoꝛẽ pulcritudinis vel pulcrũ amoꝛem.
NQuod vtiq; ſapiẽtiavidit q̃ duo ↄiũxit di
cens.Ego mr̃ pulcre dilectiõis. Pꝛotinꝰ
ergo dũ occurru nibi verbũ aliquod in can
ticis/ſi ũ ſonet pulcritudinẽ in coꝛticetrãſ⸗
ſũptionis.decoꝛtica illud.vel enuclia/qͥuſ
q; decoꝛ amabilis ⁊ amoꝛ decoꝛꝰ pulcer at

eormolgemnenr. iſcipulꝰ. Enitar

ed quid ex iſtis inferendũ cẽſes.vtꝝ co

Sner Toꝛerimnloe viner. os pꝛactice et
peculatiue modꝰ accipiẽdi.¶ Diſcipulꝰ.

Da modũ qui tibi pbabilioꝛ apparet.

Hgf⸗r. Diffinit Ariſtoteles intellectũ ſpe⸗

culatiuũ.ꝙ eſt ſolũ reſpectu veri vt veꝝ eſt

Intellectus vo pꝛacticꝰ dicit᷑ ↄfeſſe ſe ha⸗
bens appetitui.i.ↄfoꝛmis ⁊ ꝓtenſus in ap
petitũ cuiꝰ obiectũ eſt non ſolũ verũ ſub ra
tione veri/ſed ſub rõne boni.Deinde con⸗
dludit ꝙ methaphiſica eſt tm̃ ſpeculatiua.

ars aũt ⁊ pꝛudentia ſunt pꝛactice.qꝛ reſpici
unt voluntatẽ reſpectu factibiliũ vel agibi
liũ.nec ſiſtunt in intellectiua cognitione ſo
la. Sed theologia ſcrutat᷑ pfundiꝰ que ſu⸗

pᷣmaʒ ſcientiaꝝ ſeipam a ſſerit.⁊ in dei dile,

ctione ſuꝑ oĩa finẽ ſuũ ſtatuit. Hã finis le⸗
gis eſt dilectio. Et iõ ſane debuerat ↄſenti
re de methaphiſica phᷣus.qꝙ non in cogni⸗
tione nuda pꝛime cõſiſtebat.ſed ad eiꝰ dile
ctionẽ extẽdebat᷑.Alioqn deſoꝛmabat pul
critudinẽ methaphiſice/caudã eiꝰ pulcerri
mã(qꝗᷓ eſt finis diuĩe dilectionis jeuellẽdo.

Datus quoq; fuiſſetiĩrepꝛobũ ſenſum.qͥ
cũ deũ coguouiſſet.nõ ſic deum głificaſſet

nec amaſſet:nec gras egiſſet. Diẽ tñ ethi
cis de ↄtẽplatiuo felici ꝙ videtdei eẽ amã/⸗
tiſſimꝰ.qꝛ cognitionẽ eius deſiderat.Qua

litoꝛo fieret ↄiũctio optie potẽtie rõnalis

cũ optimo obiecto deo ꝑ ↄtemplationẽ/ſi
non inde dilectio ſeq̃retur.ſi vel obſiſteret
puerſitas voluntatis?: Vocãt aliqui theo⸗
logiã noſtrã.nec pure ſpeculatiuã. nec oĩ⸗

no pꝛacticã.ſed affectiuã.qð epitheton ap

tiſſime noſcit᷑ theologie miſtice cõuenire.

¶ ODiſcipulus. Perſpicuũ eſt illud quod
loqris.neca phᷣo negandũ.·qͥ dixiſſe legit᷑.

Inueni te pꝛimã cauſam.facmetibi placẽ

tem virum. Quid inde vis cõcludere ma⸗
nifeſta? ¶ Magiſter. Cocdludo ꝙ vel me⸗

ermagnificat

nis intelleciꝰ ptenſus in appetitũ ſeu volũ
tatem/diceret pꝛacticꝰ. 12.
ſeqͥ videt᷑. ¶ Oagiſter. Eſſe debet igit᷑ de

intellectu pꝛactico ſermo reſtrictioꝛ. vt ſo/⸗
lũ dicatur pꝛactic/dũ ad factibilia ⁊ agibi⸗
lia inferioꝛa ↄuertit᷑ꝑ extẽſionẽ in affectũ
⁊ in effeciũ oꝑationis huiꝰ ↄſiderando re⸗

lationẽ ad fines ꝓximos nõ ad ſupᷣmum qͥ
de eſt colendus ⁊ amãdus. Pꝛopterea ſic

beatitudo dicenda eſt ſpeculatiua.ſic theo
logia ꝓpꝛie accepta. ſic hec ſapientia canti⸗
coꝛuʒ.cuius finis eſt amoꝛ pulcer ſpõſiad

ſponſam terreuo quolibet amoꝛe calcato
Sic vbilibet ars amoꝛis terreni.vel ania

lis pꝛactica. Ars itaq; diuialis amoꝛis ſeu

fruitionis/ſpeculatiua dicet᷑ velut pꝛima⁊
altiſſima ſcientiaꝝ.quã imitat᷑ metaphiſi⸗
ca philoſophantiũ. Sed vbi deſinit ipſa⸗
theologia ꝑ fidem ſumit exoꝛdiũ.per ſpem
inſuꝑ ⁊ amoꝛem cõſiderans deũ ſicut ama
bile ⁊ pulcerrimũ.⁊ qui iuxta verbum ſpõ⸗
ſe eſt deſidera bilis.imo fons ⁊ oꝛigo radix
⁊ parẽs omis pulcre dilectioois.
pulus.Et ſi ꝓpero coſcere ſingulo

ſub tropicis locutiõibus/trahit᷑tamen ne⸗

ſcio quo pacto mens/illud attingere quod

mododixiſti de dilectionis vel amoꝛis oꝛi

gine: ¶ Dagiſter. Jure eui trabiturnam
B cognuto.cetera mox patebunt.q;uis hec
cognitio fᷣm ꝓceſſionẽ theologicaʒ/incipi
at ꝑ fidem a pulcritudine pꝛime cauſe/ad
pulcritudines effectuum inſinuãdas vie

hiloſophienõ aduerſo ſed conuerſo.
iſcipulus. Acceptus erit iſte modus fi⸗

libo. Pꝛoſequere.

in diuinis eſt mens ſiue memoꝛia fecunda
oĩum intelligibiliũ.ad quã paternus intel
lectus ↄnertens aciem/gignit ex ſe verbuʒ
expᷣſſiuũ oĩum intelligibiliũ.Hoc eſt lud

verbum quod erat in pꝛincipio apud deũ.

per quod omnia facta ſunt. Hoc verbum

eſt naturalis imago patris.eadem eſſentia
liter cum patre:ſola relatioue ꝑpſonali pſo⸗
naliter ab illo diſtincta. Et quoniam imi⸗
tatur perfectiſſime patrem / ſupeſt vt dicat

imago pulcerrima vel ſpecioſiſſima patris
⁊ ita dilectiſſima a patre ſeteſte qͥ ait. Hic

eſt filius meus cariſſimus.in quo mihi be
ne complacui.Cum vᷣo pat᷑ cõmun un ue⸗

2

taphiſica eſt pꝛactica ſcitia. vel nõ om⸗

1 ooöſcere ſinguloꝝ pꝛie
tates mẽbꝛoꝝ.q̃ ſponſo tribuunt᷑⁊ ſponſe

dꝛoſequere. ¶ Nagiſter. Pulcri⸗/
tudo pꝛima nobis per fidem relucet in bea
tiſſima trinitate.Tradit enim fides ꝙ pak

Tractatus Certius

rit diuinam vitam filio communicauit ne
dum cognitionem omnis veri:ſed amoꝛeʒ
ſimiliteromnis boni. Eſt autem paterna
bonitas ſupꝛemum ⁊ pꝛimum amabile.
Amauit ergo filius ſumme patrem.⁊ con⸗
uertendo voluntatem in ipſuʒ totus (vt ita
loquamurgerarſit ꝛ ograun in eius dile⸗
ctionem. Ex qua dilectione mutua patris
ad filium ⁊ filij ad patrem. pꝛoceſſit amoꝛ
pſonalis.quem dicimꝰ ſpiritumſanctũ
Lonſiderat hec fides circulum quendam

intelligibilem in triangulo perſonarũ. Ppa

ter enim dat ſe filio quem diligit.filius pa⸗
tri impendit ſe per amoꝛem quo flagrat in
patrem. Hic autem amoꝛ cõmunis eſt pa⸗
tri ⁊ filio.tanq; nexuis amboꝛum. Jure er⸗
go dictus eſt deus. quaſi ſpera intelligibi⸗
lis.cuius centrũ vbiq;.circumferentia nuſ
q; miſi ſupple in ſeipſo. Non autem poteſt
ſe deus ad extra cõmunicare.niſi quodam
modo punctualiter. Ipſe vero totuʒ ſe/ in
ſe toto continet.quem tenebꝛe creaturam
non compꝛehẽdunt. ¶ Oſtendit nobis
hec fides/ſummã conſummatã in tota tri⸗
nitate/pulcritudinem amabilem.⁊ dilectõ
nem pulcerrimam:quoniã hic eſt equali⸗

tas numeroſa:que reddit pulcritudinem.

⁊ pulcritudo ſuccenditad amoꝛẽ.vt ſit pul
critudo dilecta.⁊ dilectio pulcerrima mu⸗
tuo ſe reſpicientes VUnde Dionyſius diui
nus amoꝛ eſt ſicut quidam eternus circulꝰ
P optimũ exoptimo.⁊ in optimo.⁊ in opti

muʒ. inenarrabili conuerſione circuiens.

Eſt autẽ circulus pulcerrima figura
iſcipulus.O miſeris pꝛecoꝛ nũc am/
plioꝛa hic diſſerere.de inenamabili pulcn⸗
tudine diuinitatiſ.⁊ ad Marie pulcritudi
nem teconuerte.dicẽs in pꝛimis. Curnõ
dixit deum ſalutare ſuũ / reſpexiſſe pulcritu
dineʒ ancille ſue ſed humilitate:? ¶ Magli⸗
ſter: Duas habitudines eſſe ponit philo⸗
ſophus in intelligentijs quas angelos di⸗
unm ad contemplandũ magnitudiuẽ eius
cum admuatione.pulcritudinem cum di⸗
lectione.⁊ omnimoda ſubiectionis obedi
entia/motu quodam aſſiduo quaſi circula
i circa diuinam vnitatem. Ita loquit᷑apð
Boetiũ philoſophia.mentẽq; pꝛofundaʒ
ſcilicet diuinitatẽ circũit.Et iterũ. Da fon

tem luſtrare boni. Alterã dicit philoſophꝰ
habitudinem intelligentcie/reſpectu infe⸗
rioꝛũ que regit mediante motu ſuioꝛbis.p

7

tit imagine celũ
ter idem philoſop
que eſt ſubiectionis ad deũ.longe perfecti

nam qua conuertũturad de

ODeterminat conſequẽ
us qꝙ; habitudo pꝛima

ut philoſophia ſubiügit. Simileconuer

7

oꝛ eſt ⁊ pulcrioꝛ/qᷓ; habitudo regitiue dña

tionis reſpectu inferioꝝ.quoniã in pꝛima
coſiſtit intelligentiaꝝ felicitas? beatitudo
non in ſecũda.ꝙ ſi angelꝰmagnificans de
um ⁊ exultans in deo/gratias ageret verbᷣ
humanis.quid obſecro mallet dicerevxłqp
deus reſpexit humilitatẽ ſerui ſui ſubijcieſ

. —

eũ ſibi. vel ꝗ; niſerrdaemmmarione lg, po

tentiã:ſcilicet in regimie creature ¶ Bicci
ulus. Res aꝑta eſt/ſuꝑ electione pꝛimi.

Vnge pala inrelligo beatã Manã neduʒ
pia deuotione ſed altiſſima metaphiſicali

qʒ re/ſuã pulcritudis btifice pfectiõeʒ plꝰ
ĩſinuaſſe ꝑ hũilitatẽ ſubiectiõis/quã reſpe
xit in ea dominus.q; ſi dominationis no⸗
men aliqð poſuiſſet.·¶ Magliſter. Accipe
rõnem alteram.nõ minꝰ in Beologia fun⸗
datam. Quid enim perdiditapoſtatas an
gelos/quid poſtmodum deiecit homines
inſtitutos ad reparationem angelice ruine
Vtiq; ſuperbia.plus gloꝛians in fantaſti
ca dñatione/q; in humili ad deũ ſubiectio

ne. Cauendã hancperditionis turpitudi⸗
nem inſinnat Maria.⁊ exemplovocis ſue

qua ſuam humilitateʒ gloꝛiatur reſpexiſſe
deũ ? foꝛmidanda pꝛoteſtatione.Fecit in⸗

quit dominꝰ potentiã in bꝛachio ſuo. Di⸗
ſperſit ſuperbos mente coꝛdis ſui. Ouare

excelſus domin?ꝰ ⁊ humilia reſpicit ⁊ altaa

longe cognoſcit. Quarea longe: Quialõ
go pꝛoijcit ⁊ deijcit.⁊ ꝓpijcit ⁊ deponit potẽ

tes de ſede ⁊ exaltauit humiles. Jam Ma
ria gerebat alta mente repoſitũ verbũ filij.
Oui ſe exaltat humiliabitur.⁊ qui ſe hũili

at exaltabitur. Illud quoq; diſcipuli ſui.

Deus ſupbis reſiſtit.hũilibpautẽ dat grati
am. Verificauit idcirco deꝰ in ea verbũ ſa

pientis. Vbi hũilitas.ibi ſapiẽtia. Deus
collocauit per incarnatõnig miſteriũ/ſapi

entiam in huũilitateſua. ¶ Piſcipulꝰ. Oc/
currit poſt ſolutionẽ q̃ſtionis ꝓpoſite.petẽ
dum quid ſit reſpectꝰ dei:qles eiꝰ oculi qͥ/
bus huilitatẽ ancille ſue reſpexit. Sʒ omiſ

ſa multiplicatõe qõnum conuertat᷑ ptinꝰ

ſermo tuus.ad deſcribendũ pulcritudineʒ
beate Marieque tam grata tam incredi⸗
bili foꝛmoſitate refulgens inuenta eſt. vt

concupiſceret rex ſpeciem eiꝰ ⁊ de ſublimi
ſolio deitatis deſcenderetad infima noſtre

Caen
Pdci⸗
ſae
iſt
gen
lem
hlo
1050,
ſab ni
quai.

Muwura

ls Ale
gliguacl
Aanace
etoſean
ſupindnn
tnonu
keyenin
Nan
c
iouem
iaſton
diſingui
denogol

rlonſn
opun
Nngeperfen
nrie dig
müinmn
Grdenmnin
fiansde
8igee es
adcheſt⸗
iiſtian
noneg po
Monepenn
Mmiein
enpbſal
gfeöe
1grirfe
Monts 19

WG
gafi
poſtwoan
Elvmnines
umir
naſß
uo
pinat⸗
sle⸗
harſe
kin
o. Dir
Oynre
ctran
Pn
ponnpo⸗
nD
irabüfi⸗
nauiſehül
dichtlii.
lidatgen
naanedüſ
indas
nikeniſi
oſte ge
Scoolli⸗

n
Mvnt

puainun
ruennck
Prdeſbin
nfnawetr

„

moꝛtalitatis.accipiẽs ſerui foꝛmam.QOuã

ta qualiſq; putanda eſt pulcritudo totius⸗

qñ invno oculoꝛuʒ ſuoꝝ dicit ſe ſpecioſus

foꝛma pꝛe filijs hominũ /coꝛde vulneratũ

Vul neraſti ait coꝛ meũ in vno oculoꝝ tuo
rũ.⁊ qð minus videt in vno crine colli tui
Deniq; pꝛimũ nomẽ quo Maria legit᷑ in

canticis noĩata ꝑ ſpõſum fuit.O pulcerri⸗

ma mulieꝝ. Vere pulcerrima/qᷓ pꝛo ſuꝑ⸗
ba miſtica vaſti.eua:ſuꝑno regi non aſſue
ro ſed deo/meruit copulari:igratiã inueni
ens in oculis eiꝰ.quã adamauit ſuper om/
nes mulieres. Erat enim foꝛmoſa valde et
incredibili pulcritudine omniũq; oculis

gratioſa ⁊ amabilis videbat᷑ Magiſter

Conabimur inaniter / ſi verbis equare vo
lumus pulcritudinẽ eius.qua ſub deo ma

ioꝛ nequit intelligi.colligens in ſe omnes
pulcritudines ſparſas in creaturis: Itavt

ſit vere vna ſpecioſa vniꝰ ſponſi.vna perfe

cta ſua.vna matri ſue electa genitrici ſue.q̃

genitrix eſt gratuita dei bonitas qne pul

cerrima pulcerrimam ſibifecit. Dicere ni⸗
hilominꝰ aliqua temptabimꝰ oꝛdine pmi
tus doctrinali.ũ⸗ S ulcritudo que eſt eqli⸗
tas nũeroſa diuidit᷑ pma ſui diuiſione.qꝙ
quedã eſt naturalis ⁊ quedaʒ artificialis.
Haturalis multiplexeſt.q̃dam intellectua
lis.Altera rõnalis.dehincaĩalis. Rurſum

ſuꝑinducta/ pulcritudine naturali. ¶ Pul
critudo aũt naturalis deſcri bi pᷣt ꝙ eſt eq̃li
tas numeroſa/oↄſurgẽs ⁊ reſultans exvnita
te veritate ⁊ bonitate.vel ex mẽſura nume⸗

ro ⁊ pondere.vel ex modo ſpecie ⁊ oꝛdine:
Jaq; ꝓpꝛietates entis ſunt vnũ ⁊ ve et bo/
nũ.SDic ꝙ ens ⁊ vnũ ens ⁊ veꝝ ens ⁊ bo⸗

nũ ↄuertũtur. Neceſt poſſibile ꝙ ens ali⸗
q̃d ſit.quin hec tria ſibi ↄueniãt.q̃ non re

diſtinguũtur.ſz ſola fignificãdi rõne. Sic

ra numero ⁊ pondere.¶Pulcritudo igi⸗

de modgo ſpecie et eke de menſu⸗
8

tur naturaliſ.nõ habetaliqð ens poſitiue

oↄotrarium.qᷓ̃ ſit poſitiua turpitudo natura

lis.vt ĩpij manichei ſomniabãt duo pᷣnci⸗
pia.vnũ maloꝝ ⁊ hoc turpiſſimũ/⁊ aliud
bonoꝝ qð neceſſe eſt eẽ pulcerrimuʒ. Nec
oꝑtet poſt Augꝰ.⁊ Dionyſiũ conari dedu

cere malũ.neceẽ poſitũ ĩ entibo.ſed tm̃mo⸗

do dici pᷣuationẽ pulcri/ſeu boni/ ſeu mo⸗

di ſpeciei ⁊ oꝛdinis.Pulcxꝝ ſilr cũ ente cõ⸗

uper magnificoat

Vertit᷑. tan; ꝓpꝛietas reſultãs ex tribo poꝛi⸗
bus.⁊ hec pulcritudo tãqᷓ; ex triplici linea⸗
mẽto figurali inſtar trianguli.q;̃ eſt pꝛima
⁊ pfecta foꝛma lineaꝝ rectaꝝ. Hec nihilo⸗

ſe eſſe.

minꝰ pulcritudo naturaliſ/in circulũ dedu

cit᷑ q̃ eſt ꝑfectiſſima figuraꝝ non rectilinea

circulatꝰ. ¶ Pulcritudo naturalis.reꝑibi

lis eſt vniuerſalr in creaturis.qꝛ neceſſe eſt

qðolibet eſſe veſtigiũ ſue pme cauſe.qð ge/

rat ſimilitudinẽ aliquã/non penitꝰvniuo/
c.ſed analogã eiꝰ tanq; exemplatũ ſui exẽ
plaris.⁊ ſigillatũ ſigilli ſui. Sũt aũttria pᷣ
mecauſe ꝓpꝛia ⁊ appꝛopata. ᷣm q repitur

vnũqðq; ens ꝓducere ſ̃m triplex genꝰ cãe.
efficiẽtis.foꝛmalis vel exemplaris ⁊ finał.

32

rũ ſj curuaꝝ. Ita pꝛeter lege geometrica

lem ſit hic circulꝰtriangulatꝰ.⁊ triangulus

¶ BPulcritudo naturalis/accipit lineamẽ

tũ modi ⁊ vnitatis vel mẽſure/a potentia

efficiẽte. lineamẽtũ ſpẽi vel veri ył numeri
a ſapiẽtia exemplãte.lineamentũ oꝛdisvel

ponderis inclinãtis a bonitatediuina fini

etatis ↄſcendamꝰ. Itaq; qdlibet ens / ha⸗

bet tm̃ de pulcritudine naturali.qᷓ;tũ habʒ

in ſe de entitate ⁊ bonitate:? Inuenit᷑ auteʒ

ens intellectuale.⁊ BB duplicit᷑ vel vt ꝑ ſe ex

iſtẽs vel vt alteri natũ vniri.vt hũani intel

vel cũ ſenſu vel ſine ſenſu. Ampliꝰ eſt ens
ſolũ ſubſtãtiale vt elemẽta.vel materia pᷣ⸗
ma.:que de ſe nõ eſt pncipaliter nihil.cum

ſit ꝑs ſubalis cõpoſiti:ſed cõſiderata ſine
foꝛma.nõ eſt acſoꝛmalis.⁊ infoꝛmis dici
tur⁊ ſicturpis appetẽs foꝛmã ſicut aliquid

pulcrũ. Tandẽẽ ens analogũ qð appella

mus accidẽs.cuiꝰ eſt ineſſe nõ eẽ m phᷣos

iſcipulus. Dicito de ſingulis.

cũ tũ in fides ea poſſe ſine ſubiecto ꝑ
ali qͥ aptus eſt ſtilo.qui tãte rei ma

doctrin

gis eſt accõmodus.Deindetraduces om⸗

nia ad pulcritudinẽ mulieris quam reſpe⸗

Egit:iamoꝛis oculo/totus deſicſckabilts ſpõ⸗

3

ente.Que tria ↄiũxit apłs dicens. Om̃ er
iðpÿ0 ⁊ ꝑ ipᷣm.⁊ in ipᷣo ſunt oĩal. Ipſi glia in
ſecula.ꝗ oĩa facit ſpecioſa ⁊ pulcra.ſcõum
tria hec indelibilia pꝛſus lineamẽta in q̃li⸗
bet ente ptracta.q rurſus ſe reducũt in cir⸗
culũ ad pꝛime vnitatis exemplũ.¶ Nunc
At ad ſpãles pulcritudines naturalis ꝓp⸗
aliqua eſt ſolũ vitalis.altera ſolũ ſubalis.
ltera accidẽtalis. Artificialis vo quedam
eſt ꝑ ſe.quedã ꝑ accidẽs:ꝑ rõnis induſtriaz

lectꝰ Inuenit᷑ rurſus ens rõnale.ſᷣm dupli
cem poꝛtionẽ. Inuenit᷑pᷣterea ens aiale et
B duplicit᷑. vel ↄiũctũ rõni vt in hoĩbo. vel
plſe ſtans vt in bꝛutis. Pꝛoinde inuenitur
ens vitale ſeu vegetabile.⁊ hoc dupliciter

Tractatus Tertius

ſus eius· ¶ Magiſter. Intellectualis pul
critudo/ad pꝛimum ⁊ indelebiliter expᷣſſuʒ
lineamentũ.quod dictum eſt. ſuperaddit
tanq; imago iam perfectioꝛ.triplicem line
am.triũ virium ſuꝑioꝛum.naturaliũ inſi⸗
taꝝ ſibi.que ſunt memoꝛia intelligentia et
voluntas. Siue dicantur iſte vires.tria q̃
dam accidentia/naturam intellectualẽ ne
ceſſario ſequentia ſcõm Thomam ⁊ ſequa
ces.ſiue ſint vires eſſentialiter eedem cum
natura intellectualis.ſed foꝛmaliter diffe⸗
renteſ iuxta Scotũ.ſiue ſint penitus eedẽ
res:tantũmodo ſcõᷣm rationem diſtincte.
per reſpectum ad operationes.ſeu ratiões
obiectales vel terminoꝛum cõnotationes
quod nobis magis placet ſcm expꝛeſſio/⸗
nem a Bꝛegoꝛio daiam. Antellecwalle

hecpulqitudo. pꝛimo conſideratur vtnu⸗/
da.ſine habitu ſuperaddito vel operatio⸗
ne ⁊ hoc in oꝛdine ad ſuuʒ ſuperius quod

eſt deuſ. VUt vis memoꝛatiua dei.coꝛreſpõ
geat patri ſeu paternali memoꝛietanq; ap
pꝛopꝛiate indita ſibia patre ſeu pꝛotracta
nn tabula nature intellectualis. Vis intel⸗
lectualis dei/que eſt expꝛeſſiua verbi. coꝛ⸗
reſpondeat filio vt verbũ eſt / in acie intelli
gentie potentialiter aut aptitudinaliter ex⸗

pꝛeſſum. Uis amatiua dei/coꝛreſpondeat
ſpirituſancto.ratione amoꝛis inde pducti

bilis per voluntatem ſiue per vim affecti⸗
uã intellectualẽ. Ita ſemꝑ dicet᷑ mens reco

tum.⁊ diligere non in actu ſed aptitudine.
Similiter ⁊ ſeipam (modo quo loqͥ tur fre
quenter Aug.)dicet᷑recolere intelligere et
amare. Ita ꝙ non accipitur hic memoꝛia
pꝛo recoꝛdatõne pꝛeteritoꝝ/cũ ſit reſpectu
oim modo tacto. ¶ Intellectual vero pul
critudo.intelligit᷑ pncipalit᷑ in angelis. qͥ

ꝓpterea noĩant᷑ a phis intelligentie. Reꝑi⸗

tur tñ licet impfectiꝰ in poꝛtioe ſuꝑioꝛi rõ⸗
nalis aĩe qᷓ mens dicit᷑ put eſt dei capax et
particeps eiꝰ eſſe pᷣt. Pꝛoinde dicta eſt fa⸗

cta ad imaginẽ diuĩtatis imitatiue.ꝑ ſilitu
dinẽ analogã q;uis hũana mens ſicoſide⸗
rata(iuxta vᷣbũ Ariſtotelis qͥ cõſonat in ;
fidei)ſit tanq; tabula raſa.nõ repleta ſcia ⁊

vᷣtutiba oĩbꝰ.iuxta Platonis erroꝛẽ.· Hoc

mõ mẽs eſt naturalrluminoſa. ĩmo lumẽ
intellectuale iĩmoꝛtale.⁊ indelibile.in quo
⁊ ꝑ qð nata ſunt intelligi pᷣma pncipia⸗/ap
pᷣhenſione facta terminoꝝ a ſenſibſm mo
dum cognoſcẽdi in via.h̊ lumen dicit᷑ illõ

1/.

quod ſignatũ eſt ſuꝑnos. Eſtimo aute; y

ſit intellect'agens. de phus ſit locutꝰ. qui

ſuꝑ fantaſmata irradiat vt ſpẽs intelligibi
les abſtrahat. vel eliciat.vei fodiat ⁊ ſit in⸗

tellect poſſibilis.ſq; ipᷣemet ↄſideratꝰ vt ta
bula raſa.fiat acugt?ꝰ ꝑ ſpes intelligibiles
ad intellection? ¶ DPiſcipul?qᷓ pacro mẽs

hũana/dũ ſeꝑatur a coꝛpꝑe ſtatiʒ pꝰ infuſio⸗

nẽ ei/ poterit cognoſcere cũ nõ hẽat fantaſs⸗
mata ꝗᷓ ſpeculata fuit.nec ſpeculari põt ex⸗

tra coꝛpꝰ. ¶ Magiſter. Di ſingulas circa

materiã ꝗ tractat᷑ incidẽtes dubitationes

. vellem tollererndendo:nec ingenium / nec

hoꝛa:/ nec ſuſceptũ de pulcritudine cõpen⸗

diũ/ferre poſſet. Pergamꝰ interea ceptum
iter! abſq; tot dũ 4

do tũc augeri ⁊ quo

rũ.ſidei ſpei ⁊ caritatis.aut aliquaꝝ ſuꝑio⸗
ris Peectionis ſub enigmate tñ. In priave

ro fm tres dotes aie ſiue ſint eedẽ cũ lumie
glie ſiue diſtincte. ſic hitus ad faciliꝰ eliciẽ
dum act?glioſos. viſionẽ. dilectionẽ. frui⸗
tiuã inheſionẽ vel adherẽtem fruitionem
coꝛrũdente ſpei. Juxta illud Oihi auũtad
ell ice reco herere deo bonüũ eſt. Et hec tria m tres vi
lere deũ.⁊ intellectus intelligere deũ perhbi res. rõnalis ↄcupiſcibilis ⁊ iraſcibilis.qᷓ
les theologus ponit in ſuperioꝛi poꝛtione
roõnis. ¶ Intellectualis pulcritudo rurſꝰ
augetur pactus ⁊ opationes/exponens e⸗

am viribus ⁊ habitibus ꝓdeuntib. Qui

dici poſſunt rationabiliter. tertia pulcritu⸗

do pꝛincipalis:ſuꝑ naturalem pꝛimariam
⁊ generalẽ cuilibet enti ſuꝑinducta vbi ſta⸗
tim videre eſt q;ᷓ multiplicata ſit. tam in ea
dem natura q; in diuerſis/hmõi pulcritu⸗

do actualis opationis. Nam pncipalis et
ↄſummata reꝑitur in gloꝛia.qualem habʒ

nuc pulcerrima ⁊ beatiſſima beatoꝝbeata
q; omniũ in viſione dei cũ nuda dilectiõeꝛ
fruitione. In quibus eſſentialis beatitu⸗
do fo:maliſq; conſiſtit. Qua pulcritudine
nulla ſub deo ſpecioſioꝛ in foꝛmis acciden

talibo inuenitut.nulla honeſtioꝛ.nulla ſua

uioꝛ ⁊ iocundioꝛ nulla melodioſioꝛ ⁊ ſono

rioꝛ.nulla ſalubꝛioꝛ ⁊ vtilioꝛ.⁊ hoc ſᷣm tri⸗

plexgenuſ boni.honeſti.delectabilis ⁊ vti
lis. ¶ Intellectualem hanc pulcritudinez

do tũc augeri ? quodãmodo ſuꝑcoloꝛari2
pingi ðꝛ ꝑ infuſionẽ habituũ diuerſi gene⸗
ris tam intellectualiũ q; affectualiũ tam in
vig i; in pria fm tiplicẽ differentiaz. In
yvia qdem ꝑ infuſiooẽ virtutũ theologica⸗

poſt
toqvon
lanit
ſpice
ſoe Jua
nwbist
lpuie
ſe Me.
Palem
moin
ſosſan
fielicet
ponan
ſechhit
Con
Cann
ſod
hui
ir
rien
mn

15

ſepan
iſtno⸗
gliterin
gine.
gucſnai
Vnloge
punube
lur Cur/
ſtiamdn
ſuemno
ſhan no
Pinuſan
pechenut
fenconi
ſhecogni
licamm
ſen Ter
ſececin
Anrel
ni
fun Au⸗
8 golgef
dicunnn
iſuſſe
taturan
moade
itudin
Phecoc

Ccolorgi
uſan
günnn
ung. .

lp,
i
line⸗
fui⸗
hren
zitad
e
ſis
owone
adomt
onense⸗
r d
Gprlaiu
gummum

pꝛeceſſit ⁊ inchoauit illa pulcritudo men⸗

tis quam habuit in via ter beata noſtra do
mina dum contemplationidedita fuit aſſi
due/q;tum ſtatus patiebatur exilij.dum ex
ultauit ſpiritus eius in deo ſalutariſuo.qꝛ
inſpiciebat dominus humilitatem ancille
ſue. Ille enim reſp ectus (cum deus immu
tabilis ſit)quid aliud erat/niſi candela ta⸗
lis pulcritudinis.talis exultationis in mẽ
te Marie . humilis ancille ſue.Et ideo iaʒ

pulcerrie ⁊ dilectiſſime.quia fuit humilli⸗
ma.in qua figuratur lilium conualliũ Je/
ſus ſalutaris ſuus.Erat tunc ſpirit Ma

rie licet in coꝛpoꝛe quaſi nihil de coꝛpoꝛe
poꝛtaret. Hincdefeciſſe. Hinc extraſe fuiſ
ſe. Hinc in atrijs domus domini. Hinciĩ

erxctremis maris habitaſſe. Dicta ſint hec
cum tropis talibus ſine numero que con⸗

ter diſtantius in Waria. ¶ Intellectualiſ
huius contemplationis pulcritudinem in
in via.nemo melius appꝛehendit q; expe/
rientia doctrine. Nihiominus eruditio do
ctrinalis/dat aliquid intelligi.⁊ non meli⸗

ntulcontetlnrinSE longe ali

us q; ſi conſideretur ſtatus mentis quaſi
ſeparatus/nondum a coꝛpe ſeda rationis

inferioꝛis poꝛtõne.Tunc pꝛofectol⁊ non
aliter / intelligit quid ſit diuiſio ſpiritus et
anime ·.quid raptus.quid extaſis.quid li⸗
quefactio anime:quid trãſfoꝛmatio. quid
vnio.quid moꝛs rachelis.id eſt rationis ĩ
partu beniamin:quo contemplatio ſigna⸗
tur. Cur pꝛeterea nominat Dionyſius.mi
ſticam ſapientiam / eſſe irrationalem . hocẽ
ſine ratione:qᷓ;dtum ad vim rationis appꝛe

ſiuam.non quo ad affectiuam.que iungit

ſpirituiſancto per amoꝛem extaticũ. Inſu

per cherubin in celeſtibus.per quem amo
rem coniũguntur.HNon ꝙ omnio ſit amoꝛ

ſine cognitione pꝛeuia vel comite/iuxta cu
iuſdam miſtice theologiʒãtis imaginatio⸗
nem. Verum eſt qꝙ iſta cognitõ non ſuper
ſe reſlectitur vt videat ſe videre. Jaʒ enim
auolaret iſta ſimplex ſinderiſis. ſcintillan⸗
tis ⁊ardentis affectio. Juxta illud cantico

rum. Auerte ocłos tuos a me quia ipſa me

auolare fecerunt. ¶ Diſcipul
dicuntur de ſtatu mentis huiuſmodi.⁊ nũ
q; ſufficiunt. Immo potius eo magis exal
tatura nobis deus.quo plus aſcendit ho⸗
mo ad coꝛ altum vt iam nonſolum de pul⸗

critudine patrie.ſed iſtius vie / verificetur

ꝙ necoculus vidit necauris audiuit neci

coꝛ hominis aſcendit.que pꝛeparauit de⸗
us diligentibus ſe. Unde clamat. Quam
magna multitudo dulcedinis tue domine
quam abſcondiſti timentibus te. MNon di⸗
cit reuelaſti eam timentibus te. patiuntur
enim quod neſciunt.Hinc etiam dicit con

templatiuus/raptus in hanc caliginem/

ſentiens ſibulum aure tenuis alicuius cu⸗

82

ius ignoꝛat vultum,.qui neſcit vynde venit

aut quo vadat.Dicit inq;. Neſciui.Ania
mea ↄturbabat me.ꝓpter quadrigas ami

nadab.id eſt raptus tales.Et etiam alibi.

Ad nihilũ redactus ſum ⁊ neſciui.it de⸗

niq; colluſtratio ſpiritus.non ſinequadaʒ

interpoſitione.qualem ſuo modo ſentito⸗
culus.pelliculis palpebꝛarum tenuibo int
poſitis.ad radios ſolis nitidiſſimos inci⸗

dentes ſuper oculos. Videt itaq; ſolẽ ocu

lus in ſuo lumiĩe.ſed quid ſit/non datur in⸗

ſpici medio pꝛohibente.Tolle pelliculam

vel aperi.pꝛotinus aſpicies. Hagiſter

Holi mirari/ſi non cõpꝛehẽditur incõpꝛe⸗
henſibilis. Jam enim non eſſet magnꝰdo
minus ⁊ laudabilis nimis/cuius magni⸗

tudinis eſſet finis/aut ſapientie numerus

Jam non eſſet pꝛopꝛietas verbi de qua di

ceretur.cogitationum ſcrutatoꝛ ⁊ intentio
num coꝛdis.quod inſcrutabile teſtatura⸗
poſtolus eſſe. Quo circa verſis ad Marie

pulcritudinem oculis/perpende ſi potes/

qualis fuerit invia/ſtat?ſue mentis aut ſpi
ritus.qᷓ; ſublimis in arce contemplationiſ

q́; eleuata a terra ſurſuʒ.qᷓ;tis irradiata ful
goꝛibus/ ab iſto qui illuminat mirabiliter

ꝗa montib eternis. Vndeturbati ſunt om

nes inſipientes coꝛde:qui dicunt ſaltemaf
fectu vłeffectu.⁊ ſi nõ aſſenſu/in coꝛde ſuo
non eſt deus. Bi erat vt mulier amicta ſo⸗
le iuſticie.cuius ſub pedibus/luna totius
mutabilitatis creaturarũ.⁊ in capite eius

pulcerrima ſpiritualium ſiderũ in eternita

te ſplendentium coꝛona. Quid inde colli

gi poteſt/ſi vales conſidera. Nonne lumẽ

illud immenſum/ſcintũlabat aliquotiens
ad oculum mentis/intuendum ſe inde pꝛe
bens. qliter in via vidiſſe Moyſes ⁊ Pau
lus eſtimãtur. Nonne ſicutin rimula qua⸗

dam exilis choꝛuſcationis dum oculos fe⸗

rit emicans flãma.moxdiſparens. ita ful⸗

gurabat in mente Marie ſplendoꝛ diuine
gloꝛie: Nonne cernebat eam quãdoq; tã

qᷓ; dum aliquis videtſeu vidiſſe putat/na⸗
ſcentem per nubila lunam. Falloꝛ ſin P6 tot
†

ℳN

WM
◻ B

6

ſupericꝛem quali mulier ad virum ſuum.
nih

Tractatus TCertius

vicifſitudines euntis ⁊ redeuntis ſpouſi/
dant hec intelligi. odo tenetur.modo
videt᷑ mox diſparet:modo ſtat poſt parie⸗

tem nihilominus reſpicit per feneſtras p/
ſpicit percancellos. Diſcipulus.Quid

oꝛo putaueris eſſe talem pꝛoſpectuʒ per fe⸗
neſtras ſponſe.¶ Magiſter. Quid niſi ra

dioſas ⁊ anguſtas illuminatiões in domo
ſponſe.quedomus/eſt ſuperius mẽtis ce/
naculum. Non enim poteſt aliter concipi

pꝛoſpicere nouter deus/uiſi quia pꝛoſpi⸗
ci ſe facit.ſed in tranſitu ſubito referens ali
quod ſimile ſi pie dici poteſt ad illud paſto
rium ſeu galatheam ⁊ fugit ad ſalices.⁊ ſe

cupit ante videri. Tota deniq; viſio Eʒe⸗
chielis ð animabus ⁊ rotis/ per miſticas

choꝛuſcationes ⁊ ſcintillationes nobis il⸗
lud inſinuat.¶ Sed nos ſermo.de raptu

et extaſi.fere totus obꝛipuit.dum dclectat
nec ſatiat. Redeamus ad ſemitaʒ. linqua⸗
mus inattingibilem mentis contemplatõ

nem pulcritudinis. ⁊ dęrationali pulcritu
dine verbum fiat. ¶ Rationalis itaq; pul

critudo/pingitur ⁊ collocatur.in tabula ra
tionis inferioꝛis quam diſtinguere fas eſt

ꝓpoꝛtionabiliter ad diſtinctiones traditas

de pulcritudine poꝛtionis ſuperioꝛis.quo
ad naturam.quo ad habitus.quo ad ope⸗/
rationem ſuo modo. Habet enim inferioꝛ
poꝛtio/duplicem oculum ſeu faciem ſicut
⁊ ſuꝑioꝛ. Vnde ⁊ ſuperioꝛ connectitur ad
deum. poteſt attamen oculuʒ dimittere ad
rationis inferioꝛis aſpectum. Non ſecus ĩi⸗

ferioꝛ poꝛtio faciem eleuat ad poꝛtionem

hilominus diuertit oculos ad animaleʒ
poꝛtionem que coꝛpoꝛeo in ſua operatio⸗

ne eget oꝛgano vel inſtrumento. Hec poꝛ⸗
tio / congrue dicitur ancilla.quia miniſtrat
in humilitate.domus triclinio. pꝛedictis

viro ⁊ mulieri/duplici videlicet poꝛtiõi ra⸗

tionis:quarum nulla requirit coꝛpoꝛis oꝛ
ganum in ꝓpꝛia actõne.licet ancilla ſubmi
niſtret eis ſimulacra vel obiecta.quia ne/
ceſſe eſt quẽq; intelligenteʒ fantaſmata ſpe
culari. iſcipulus. NHuꝑ ad duas poꝛ

tiones dumtaxat patiebaris foꝛmam ho⸗

cta memoꝛat᷑ ab aiali virtute.quã ancillaʒ

denominas. ¶ Magiſter⸗ Hegare nõ va/

minis ſcilicet in animam ⁊ ſpiritũ.¶ ¶Da
iſter. Spiritũ accepi pꝛo mente ſupioꝛi.
am vero pꝛo toto illo qð ei ſubditũ eſt
iſcipulus. Hũc aũt inferioꝛ rõ diſtin⸗

leo nec volui.⁊ ſi foꝛteñ ſatꝭ expᷣſſi/qͥn tres
cõius aſſignent hmõi poꝛtiones.a diuers
diuerſimode nõ aduerſe.Sʒ volẽs coarta
re ſermonẽ/eo modo quo btã ⁊ pulcerrima
mulieꝝ:canticũ inchoaueritcõmemoꝛãs
tantummõ aiam ⁊ ſpũm/poſui cũ aĩa poꝛ⸗
tionẽ inferioꝛẽ quã milti(ſicut ſcimꝰ )piun
gunt aliqñ cũ mẽte.vel ſpũ.qm̃ inter vtran

q; ꝑtem ſeu poꝛtionc.q̃ſi mediũ tenet locũ

ꝗccipiẽs aliquãdo ſuas oꝑationes.ab illu
ſtratione pꝛincipalioꝛi.atq; ſtabiles cõclu
ſiones deducendo reſoluit. Quandoq; ve
ro reducit ad ſenſatiões de foꝛis immiſſas
tanq; ad habitam de ipſis certitudinaliter

experientiã. Poꝛro tres huiuſmodi vires

expꝛimendo Paulus diſtinxit.loquẽs fre⸗
quenter ſimul de ſpiritu ⁊ anima.de coꝛpo
renon quidem moꝛtuo.ſed animato quod
eſt ſenſualitas. Sic chꝛiſtus inſinuauit.

Triſtis eſt inquit anima mea vſq; ad moꝛ
tẽ.Et ſtatim poſt. Spũs quidẽ pꝓmptus

eſt. nec mirum/qꝛ beatus.caro auteʒ infir⸗
ma/que relica paſſionibuſtota erit. Hinc
apoſtolus loquenſ dediuiſione ſpũs ⁊ ani
me/addidit:cõpages ⁊ medullas ⁊ coꝛ foꝛ⸗

te ſenſualitatem indicare volens.¶ Diſci
ulus. Non opoꝛtet vt video magnipen⸗
Bee ſi hoc vel illo modo quis accipiat.dũ
mõ ↄueniãt:in acceptiõe colloquẽtes q̊ cõ
fuſa euitet᷑ euocatio. Nã caro aliqñ ſumit᷑

ꝓ aia coꝛpe⁊ ſpũ.vt ibi. Verbũ caro facũ
c. Aia ſilr p hoie vt ibi.Oẽs aĩe deſcẽderũt

in egyptũ. Spũs vᷣo ꝓ tota aĩa ronalivtð

xpᷣo.Emiſit ſpũm.Trãſfer te igitad ſilłitu
dles q̃ ſupſũt inſinuãdas.¶ ¶gr. Aialis

pulcritudo/ſeqͥ? ad intellecfualẽ ⁊ ronaleʒ.
ꝓut ĩ hoĩe / ſenſualitas in ipᷣo ↄiũcta ẽ rõni
nata p ipam regulari bneißarn deſpotico ⁊
fuili.Nõ eni eſt liba ſic ſuꝑioꝛappetitꝰ itel
lectual eẽntialr᷑.ſed ꝑticipatiue tmimõ.cui
rõ ↄſiliatiua/bpᷣncipat᷑ñ dñatu tirãnico vel

fuili.ſʒ liðo.Hinc fit vt appetitꝰ ſenſitiuꝰ
cõpelli ⁊ coꝛrigi ⁊ flagellani debeat a rõne ſi
fuerit inobediẽs ſibi:.de q̊ dictũẽ ad cayn.

Dubte erit appetitꝰtuꝰ.⁊ tiu dñaben illiꝰ.
volũtas vᷣo cogi neqͥt.

lẽ q generałeſt.vltra ↄſignatas hñs totidẽ

inſuꝑ lineaꝝ qnq; vires ſenſuũ exterioꝝ ?-

qnq; vel ſex interioꝝ. ſic alibi didiciſti⁊ di

cet᷑q;tũ repetendũ eſſe volueris. Suꝑad⸗/

dunt᷑ p ſpecioſitate maioꝛi tam hit q; paſ⸗
ſiões moꝛales ſalubꝛes:-x: oꝑationes mlii⸗

eqᷣt. ¶ Aialis hec poꝛtõ
mltiplici pulcritudie decoꝛat᷑/vltra natua

gleneſun
ſronnii
gegrunt..
nesoemg.
Pinuzch
Aſronon
Tinferion
anenie

one⸗
ſhin
nne
emoin
nönnt
inigft
Pn
ütns
hrati
olon
gines
tunt
Ubrli
ſtn.
filli
huosqye
oeüran⸗
nicsoni⸗
Gencopi
1graneis.
fosenenen
ancndi
anlimalss
ſen wgen
ſepnrima
Tinſingr
ſinecoun
hominibe
tene
concheol
munſeſta.
inſenaltre
coiznute
Ainhenso
epelſone
ngenen

lihnn
da des
MMemin
inmnig
gig den
n⸗
Imnry
Uene oi
esab ii
dldic
uhcocre
sinmiſes
mmüinglne
odivns
loguesff
1decꝛpo
goqnod
nſnuant
ſcane
Konpne
thinin
en Hr
ibran
r t/
1
nen

kaoſilimn
. Din⸗
nonale;
iücaeöni
ndehocth
ei it
emno al
nrinieo
i itu
bennneſ
iind n.
nidolld⸗
dsbecpotn
nmmnn
ſicnenoꝛ
bidati
umnbi⸗0
gnions

re voluerit.ncceẽ̃ vt cozſcat oẽm ſciaꝝ dil⸗

ferentiã.q̃ ꝑ ſenſus interioꝛes ⁊ exterioꝛes
acqrunt᷑. Oẽs qͥʒ moꝛaliũ vtutũ diſtinctiõ
nes oẽm grãmatice logice rhetoꝛice diſci⸗
plinaʒ.cũ ariſmetrica.geometria.muſica.
aſtronomia.qᷓs ſine aiali poꝛtõe/rõ ſupioꝛ

⁊ inferioꝛ ñ addiſcũt.Aegiſti qtã ſuꝑ vna
vᷣtute mẽoꝛatiua.deduxerit augiadmiratõ
nẽ. Et aAarran ſingulas ſufficerz

exponẽdas ¶ Ceteꝝ aĩal pulcritudo q̃ nõ

eſt ↄiũcta rõi q̃lis ẽgeneralr in qͥlibet aĩali

pᷣter hoĩem. q̃t obſecro depicta ẽ oꝛnataq;
foꝛmis inſtinctiba ⁊ iduſtrijs vſq; adeo.qꝙ;
in nõnull/relucet q̃dã ꝑticipatio rõis. Ita
nimiꝝ ſᷣm legẽ deitatis.ſic mẽtis hũane ſu

pᷣmũ/ↄiũgit᷑ infimo nature angelice ⁊ infi⸗

mũ rõnis/attingit᷑a fantaſtica vtute. Sic

fantaſticã hoĩs poꝛtõʒ bꝛutoꝝ fantaſia nõ

nulloꝝ/imitãdo ↄtingit.Oẽs vo pulcritu
dines hmõi reſpſas in bꝛutis/ natura ↄiũ⸗

xit in hũana rõne. Rõnem deniq; ſupplet
in bꝛutis / intelligentia pma reges infallibi
lit᷑ iſta.cuiꝰ puidentia in ſui diſpoſitioneñ
fallit᷑. Cuiꝰ ars pᷣma/dedit ⁊ indidit tã hoĩ
bus q; ceteris aiantibo artes innũeraſ. Unñ
ꝓdeũt artificiales pulcritudines. Sicutĩ
nidis anialium ſibi fabꝛicandis. In victu
q̃rendo.ꝑ inſidias mirabiles.vtinvulpibꝰ
⁊ araneis. In ꝓuiſioue circa vel cõtra futu

ros euentus vt in apibꝰ⁊ foꝛmicis. Quis
cuncta dinüeret?

hominibus ⁊ animalibꝰ.vſq; ad illa quefi

xa terre.ſolo ⁊ vnico viget ſenſu tactus.ſiẽ
conche ⁊ oſtree.qð eaꝝ dilatatio.⁊ ↄſtriccõ
manifeſtat. Quã vita/dicũt aliqͥ matriceʒ

in femelłretinere. ¶ Witalis aũt pulcritu

do q; multa ſit qᷓ; admirabil ⁊ ſtupenda.in

attrahengo cibũ.in frangendo.in digeren
do.in diſꝑtiendo.in aſſimilãdo.rurſus in
expulſioneſuperfluoꝝ.in augmentatione

in generatiua virtute.in oꝛganizatione fi⸗

guraq; membꝛoꝝ.nullus explicaret ſermo
Nullus etiam de minimo grano vel folio /⸗
planam ſufficeret.naturali virtute ⁊ plenã

tradere rationem. Quod cernẽs Eccleſia⸗

ſtes.cuncte inquit res difficiles ſunt: non

ℳ

—-—

andem occurrit hic
animalis cognitionis pulcritudo in vitali
ſeu vegetatiua virtute ſiue ſit perſe poſita⸗
ſeꝑpatim a potentia cognitiua.ſic in plantꝭ
⁊ in ſingulis abſq; cognitione viuentibus
ſiue cõiuncta ſit.quẽadmodũ videre eſt in

poteſt eas / homo erplicareſermone Et ite
rum intellexi ꝙ; omniũ operum dei/nullaʒ

poſſit homo inuenire ratõnem.ſupple ſuf

ficientem.⁊ ſi dixerit ſapiens ſe noſſe/non
poterit reperire.Tota pꝛoſtremo Job in⸗
terrogatio.facta ſibi a domino de diuinis
operibus.quarũ pulcritudo cõpꝛehendi ñ

poteſt ad hoctendit. Quid de pulcritudie

rerũ naturaliũ quid poꝛro de pulcritudini
bus rerum tot artificialiũ.quid de obiectiſ
ſenſibilibus.peraccidentia ſua vel ſpecies
ſe repᷣſentantibus ad ſenſuʒ. Ecce ꝙ in gra
no frumenti ſunt infinite partes ꝓpoꝛtio⸗
nales.ſcõᷣm deductionem Ariſtoteldemõ
ſtrantis continuũ nõ eſſe cõpoſitũ.ex indi
uiſibilibus. Opoꝛtet ex hoc cõcludere ꝙ ĩ⸗
finiti nũeri ſintillic ⁊ figure.imo tot quoti
toto mũdo.Oium inſuꝑ creaturaꝝ lraruzʒ
⁊ nominũ cõtinet:neduʒ potentialiter ſed
actualiter in aſpectu dei.vidẽtis numeros
hmõi lr̃as ⁊ figuras Cuius ſignũ accipito
de vna imagine.qualem inferre licebit.de

ceteris. Poteſt itaq; ſtatue factoꝛ/per ſolaz
partiũ ablationem/foꝛmare pulcram ima/

ginem.:ex vnoſrunco ligni.qualis viq; pꝛi
us ibi non erat.cũ nihil addiderit ⁊ aduuc
tamen nihil de celoꝛum ſecretis tot pulcri⸗
tudinibus/attingimus. ie cipulus.

Sitaliter res ſe habent de pulcritudinere
rum omnium/qꝙ incompꝛehenſibiles ha⸗

8

14

beantur,.cur hactenꝰ fruſtra illaſ deſudaui

mus inquirere ¶Nagiſter. Fruſtra ne⸗
quaq;. nec inaniterſine fine.qui triplex eſt
Vnus ducens ad ammirationeʒ opificis
pꝛimi dei.Speciei enĩ generatoꝛ/hecom⸗/
nia conſtituit.qui vtiq; ſpecioſioꝛ eſſe con

dluditur ceature. Alter finis eſt ad humi

liationẽ noſtri ꝑ contempiũ vie ⁊ deſideriũ
patrie.vbi relucet pulcra perfectaq; cogni⸗
tio / ſcöm viſionem quam deuotuſ Bernar
dus cuius hodie dies agitur fertur inſinu⸗
aſſe peraſſenſum ſuum poſt obitum in mõ
tem lybani. Reliquus finis eſt noſtre con⸗
quiſitioni pꝛopꝛius et accommodꝰde pul
cerrima mulierum quam reſpexit deꝰ. Ex/⸗
ultauit ſpiritus eius in dᷣo ſalutari ſuo.
Oua ſuperre.quattuoꝛ accipito conſide⸗
rationes. Pꝛima eſt. ſponſitas pulcerri⸗
me mulieris.que ſibi datur in canticiſ⁊ ali
bi/plene nequit intelligi pulcritudinibus
alioꝛũ entium non intellectis. Exponit᷑ ei

R ſilitudies.oĩs tã naturalis q;ᷓ artificialis

Ti 5

—

2

Tractatus TCertius

foꝛmoſitatis.quibꝰignoꝛatis.vt ignoꝛet᷑
traſſumptio / neceſſe eſt. Secũda ſpecioſi⸗
tas quelibet reꝑta in creaturis ſparſim.to⸗
ta colligit᷑in beata ⁊ pulcerrima mulieruʒ.
vel foꝛmaliter vel eminẽter. Heceſt regula
diuini Dionyſi/hierachias oꝛdinantis qᷓ

ſuperius tangebat᷑.Certia ſpecioſitas pul

(ideoq; ↄſtituit᷑⁊ aſtititregina a dextris ði
hoceſt in veſtitu coꝛpoꝛis deaurato. eſt q̃ʒ
circũdata varietate cuiuſlibet creature cui
aſtat vnicuiq; ſua pulcritudo ſaltem natu

ralis.cuius pꝛima lineamenta deleri non

pñ̃t. poſſunttñ ſupindui) tenebꝛoſitates

turpitudines vitioſoꝝ.ta habituũ q; actu

Drſl
io goic
ſodus

ger ztec⸗
umn. N

cre mulieris/ſumitab omni pulcritudine um. Que turpitudines/in ſua rõne foꝛma .R nche
cereraꝝ creaturarũdonis ⁊ oꝛnamentis.⁊ li nihil dicũt poſitiuũ.ſunt enĩ puationes e ſn
quo mireris amplius.omiĩs defoꝛmitas a⸗ pulcq itudinis ineſſe debito.ꝑ modũ ſpẽm en
liena.demonũ ⁊ peccatoꝝ.ſibi cedit ad oꝛ⸗ ⁊ oꝛdinẽ ¶ Diſcipulꝰ. Mag certe ↄturba ideck
namentũ.Quarta.ſpecioſitas ⁊ pulcritu⸗ rer ambagibo. Ponz odio dei.q̃liter poſſit HV e
do creaturarũ pie recognua.fideʒ illuſtrat eſſepulcxꝝ/ſi nõ alibi diſſolutionẽ docniſ⸗ oah
ſpẽ roboꝛat caritatẽ ĩflãmat.cũ opitulatõe ſes. Perge nũc oñdere.q̊ͥ pacto ſit in Ma⸗ . celll
in omi tribulatione⁊ anguſtia ¶ Diſcibbu na pulcrutudo qlibet repibilis in creatura munr
lus pape. Vere magna ꝓpoſuiſti. quoꝝ cer maxie qꝛ minoꝛata eſt ſic̃ ⁊ filius.ſ.paulo hmmcn
tificationeʒ expecto.pꝛeſertim ſuꝑ ulo qd minꝰabangelis adeo ꝙ naturalis ſpecio henmdd
me miratuꝝ iure dixiſti.· ¶ Ogr. Rñdet taſ dãnati luciferi/inſignioꝛ ſit ex dictis/qꝛ ſud
aplus.ſi ſue locutionis vᷣtũs cognoſcitur pfectioꝛ.Quot ſunt pᷣterea vᷣtutes ſpecifi⸗ umn
vbi dicit. ꝙ diligentib deũ / omia coopanꝭ ce, totã vt ðꝛ naturã ſpeciei ↄſeq̃ntes.in gẽ d
in bonũ. Si in bonuʒ igit᷑in pulcꝝ. Etſi mis.herbis.verbᷣ.induſtrijs quoq; aĩaliũ onun
omnibodiligentib⸗.q;to amplius Harie Rurſum in donis hoĩm gratuitis vt eſt ca⸗ u
ſupꝑ oẽs deũ diligenti tale qͥd eueniet: Pu⸗ racter ſacerdotal.repugnãs ſerui femineo ſenm
tas ne ſummꝰartifex deꝰ quicq; in vniuer Nunqͥd vt interea ſilentiũ ſit de ceteris/ex ehemn
ſo mũdo.quẽ pulcrũ pulcerrimꝰ ipſe.men his omnibo Marie foꝛmoſitatẽ oꝛnabis. Abilii
tegerens/foꝛmauerit aut eſſe ꝑmiſerit ſine vel eam coꝛonabis ¶ Ogr.Oꝛnabo pla crim⸗
ſa:¶ Diſcipulꝰ. Nequaq; putauerim ne ⁊coꝛonabo.Quod quõ ſit iam deduxi. umunnb
ed boꝛdine pulcro/ pulcra fecit val⸗ Lircũdat᷑ ppe omibus ⁊ ſingulis quaſi lundun
de.¶¶ Mgr:· Nõne pꝛimũ in qͥlibet gene? veſtimento decoꝛo.multimoda varietate ooglu
re pᷣcipuũ eſt ⁊ mẽſura alioꝝ.quẽadmodũ depicto.quoꝝ oĩm virtutes inſignes cõti⸗ Petnun
durx in exercitu. Maria vero dicta eſt pu net non qdem foꝛmaliter. ſed eminenter. Vnre
cerrima ⁊ pfecta ſuꝑ ceteras creaturas. nõ Uinge ſi nõ habet naturalia. qualia gerit fliepauon
vnitas diuinitati.q̃lis eſt hũanitas chꝛiſti angelus etiam damnatꝰ. Jam 1õ tñ eſt ad üfüregine⸗
Lonſeqns eſt igit᷑ ꝙ oĩa ſibi ſubſeruiant. misrabilioꝛ.⁊ eminentioꝛ Marie pulcritu⸗ conabin
tã bona nature q; greq; artis ⁊ foꝛtune. doꝑ gram. q̃ naturã inferioꝛẽ q; ſublimio⸗ henanonen
Diſcipulus. Sit ita de bonis. Hala au=ut rem copioſius oꝛnat ⁊ ꝑficit.Nõ habet ca⸗ henatoner
II(ͤd afferrehñ/niſi maliciã ⁊ turpitudinez racterẽ ſacerdotalẽ foꝛmaliter fateoꝛ. Ha⸗ tedicento
Dgr. Scis ad honoꝛem regis eẽ.ſi ꝑ bet autem eminentius ad reconciliationeʒ crödee
nerſos pditoꝛes ſuos alligatos coerceatiin peccatoꝛum.adapertionem paradiſi.quia riſimai
cõpedibb. Scis ꝙ in picturis.nigredo ri⸗ vere ponitur.felix celi poꝛta.Ad auxilian⸗ lltieſunten
te iũcta/dat decoꝛẽ imagini Hocĩſuꝑcili; gdum contra poteſtates gereas. contra ca/ Uunnaſſin
foꝛmoſiſſime młierꝭ aſpice.q bo nigredo de lamitates et miſerias omnes.tam anima⸗ Unubotru
cẽs rubedo ĩdecẽſeẽt vł viredo¶ Diſcipu rum q; coꝛpoꝛum.qnotiens placuerit ſcili chigin
lus.Sic inuenio.Sed deturpitudie ſa⸗ cetillos miſericoꝛdes oculos ad nos con⸗ tedch
gicioꝝ.⁊ ſceleꝝ.⁊ blaſphemiaꝝ.nunqͥd ñ uertere.quotiens ad nos ſe voluerit.tanq; ſtuldsfe
ſecus N . Secus eet.ſi dedecus pia mĩ filios q;q;ᷓ debiles ⁊ fedos curãdoſ untnign
culpe/manæret inoꝛdinatũ ſine decoꝛe iu⸗ purgãdoſq; ſuſcipe Diſcipu ſeſbi tondlenn
ſticie.Nũcaũt pulcrius nõ collocat᷑ ange⸗ totus in ſpem bonam dum te audio talia numn ſenib
lus in celo.q; demon in inferno:qui poſitꝰ diſſerentem. Zotus exultatſpiritus menſ meo⸗die
eſt illictanq; ſcabellũ pulcerrime mulieris ⁊aſpirat meditari frequentius iſtam bea⸗ Dammgi
ↄterentis ᷣm legem dñi caput ſuũ. Quam tam ec puleam mulierem quam tali po;- obiende
uis eniĩ oĩs pulcritudo filie regis ſit ab int? tentia pie diſſeris eminentem. O felices annaß]

bpnotäſſen
Wamrezande

Mrdeſtt

ngnid
Wolrin

lisin gunn

flinsſonno
umnlsſpoae

nradicisn

aſe ſeoft
Nimnh ini
Ncog ii
Tnnonckof

*

GanenmwH

fimmnr
nui
Unuwye
unaunn.
lsun
Amrone
Bmmenn.
Caun get
mlöcke
nehtonn
tötbuno
dnföbtaon
turn.
raonclanone
pre
n. Marton
Gus. anmnd
nss un mimn
Gehuagtſ
Nlsaeros
Gewocitnnc,
Giihcscnih
diinn Nnn
niMdo
Ulenrnon
anmnsiin
n n

un,0.

=

=☛

=

6

—

litie ſunt eſſe cum filijs homin
ra tua aſſimilata eſt palme triũphali.⁊ vbe
ra tua botrus vinee germinantis.virgineſ
id eſtvirginales affectiones.⁊ ſobꝛia ebꝛie
tate debꝛiantis vſq; ad ſanã inſaniam apð
ſtultos ſecli.vſq; ad denudationẽ per vo⸗/

tota dilecto ſupinniteri

meo. ⁊ dilectus meus mihi.¶
Eya magiſter.euge euge.quidn
obſecro. cantica canticoꝛũ exponendo. cũ
canticuʒ Marieſuſceperamꝰ. Et ecce nũc

Buper magnificar

qui te talem o Maria genuere parentes.
D vere felix Joſeph ſponſus tuꝰ virgina⸗
lis.qui tui cuſtos cum puero Jeſu fidelis
ſedulus pꝛudens atq; cariſſimꝰ.qudire vi
dereq; te cũ filio/tanto tempoꝛe dignꝰ fuit
Pasiter roctdlipte quod locutꝰ
ſum. Pꝛopterea iam iſtos.non beatifica⸗
re nequeo neq; ſufficio:quos o beata.tibi

feceris.eſſe deuotoſiquos traxeris te.poſt

q; Jeſum benedictũ fructũ ventris tui: in

odoꝛem vnguentoꝛum tuoꝝ.Quo modo
nõ btĩ q bovbera caritatis lactanda.quibꝰ
os pietatis oſculãdũ/non dedignata fuerꝭ
oſteudere: Ergo iam oleum effuſuʒ nomẽ

tuum. Ergo tu fons hoꝛtoꝛũ.ad emunda⸗

tionem ſimul ⁊ recreationẽ.cum delectatõ

ne mirabili mundo datus. Tu puteus ſa⸗
tietatis aque viue ſalientis in vitaʒ eternã

Puteus aquarum que ffuũt impetu de ly⸗

bano candido paradiſi. Zu hoꝛt? conſitꝰ

omni genere tam arboꝛũ q; areolis aroma

tH,.Tu iam coꝛonata triumphas de capi⸗
teamana.id eſt turbulenti.de vertice ſanir
⁊ hermon fetoꝛis ⁊ anathematiʒationis.ð
cubilibus leonũ.de montibus pardoꝝ.ſci

licet tirannide ſuperboꝝ damuatoꝝ qᷓ lu⸗

na mutabilitatis.ſunt ſub pedib tuis ꝗd
calcandum. Poꝛro ſexaginta ſunt regine.
⁊octoginta concubine ⁊ adoleſcentularuʒ
non eſt numerꝰ.ſᷣm varios animaꝝ gradꝰ⸗
AWVina tamen colũba perfecta.quã viderũt
filieꝑ adoptõnem.⁊ beatiſſimã pꝛedicauę
rũt regine.que ſuis dñantur affectibus.et
concubine querentes concupiſcẽtie remu
nerationem. per filioꝛum boni operis ge⸗
nerationem. audauerũtte.quia beatam
te dicent omnes generatiões. Quãpulcra

77

es ⁊ q; decoꝛa cariſſima in delitijs. Sʒ cui
cariſſima in delitijs? Illi nempe. cuius de

luntariaʒ pauptatem. Tu delitijs affluẽss

uecto ſuꝑinniteris. dicens vocẽ ple⸗
nam. ſenſibo inexplicabilibꝰ. Ego dilecto
diſcipulus
os agimꝰ

in laudes erũpimus.nunc obſecrationes

interſerimus ad quas titubat animus.

ad quas hac illacq; defluit oꝛatio mentis.

incerto pede.lingua balba. vagis oculis.
geſtu vario.quaſi fabulando ſeu freneſian
do.nos habemus.immo verius nos ha/
bemur rapimur diſtrahimur. neſcio quo
ſpiritu/quem neſcimus. vnde veniat aut
dwadat, Dagiſter, Valet frater. Quid

ſi nos introduxerit. iſta quam loquimur
beata/ in cellaria regis in cellam vinariam

cuius eſt modo clauigera: Quid ſtupes/
quid miraris ſi ſobꝛiam biberimus ebꝛie⸗/

tatem ſpiritus? Quid ſi datum fueritacce

dere ꝓpximus.o ſereniſſimas voces amoꝛii/

audire pꝛofundius.Lotus ipᷣe geſtio me.
quem iam non capio conſiderare.qð vtri⸗

qᷓ; continget/quaãdo dicere fas eſtvnicuiq;

noſtrum. Anima mea liquefacta eſt vt di⸗

lectus locutus eſt. Fulcite me floꝛibus. ſti

pate me malis:quia amoꝛe eius langueo.
Leua eius ſub capite meo.⁊ dextera illiuſ

amplexabit᷑ me ¶ Diſcipulus Ceſſemus

tamur. ¶ giſter. QOue cepta? ¶ Diſci
pulus.O queſo n

iam:ceſſemus ſperare talia.qualia aman⸗
tes:ſibi ſomnia fingũt.⁊ ad incepta reuer⸗

ð

on meminiſti: Cur inqͥ/

ris: Intremus elucidationem cantici bea
tiſſime ⁊ pulcerrime mulieris cum epitha⸗

lamio Salomonis. ¶ Magil i
rum iſtic ſumus. Heq; enim ecigunt certũ

expoſitõnis oꝛdinẽ.q̃ nullo ſunt oꝛdine cõ
texta.vel coherentia:.que pꝛeterea.nõ vni

tantũ affectui ſunt accõmoda.ſed innume
ros.verbuʒ quodlibetaffectus.eructat.ꝓ

audientiũ qualitate. Exponeſi potes duʒ

egrotus aſſiduis ſuſpirijs plangens ⁊ ſin⸗

alienã cõꝑtaʒ amãti.ſi nõ q̃libet ai
Exemplũ de doloꝛis interiectione.duz ſa⸗
nus egrotum audit ⁊ ſolari querit. Cui re⸗
ſpõdet apð comicũ talis aliqs. Yacile cuʒ
valemꝰ.alijs ↄſilia damus Zu ſih ſis /alir
ſentias. (5

gultus eximo pectoꝛeanheloq; ſpũ repe⸗

tit.ha.ha.ha.quid tibi ſignificet iſta vox
plangoꝛoſa.

langoꝛoſa. ¶ Diſcipul? Donatꝰ reſpo/
det dicens.interiectionẽ eſſe ꝑtem oꝛõnis

ſignificãtis mentis affectũ. voce incogni⸗
ta.Quid aũt poſtulas vocem me incogui
tã exponere cognoſcendã: ¶ Ogr. Hon
ꝓgdidit oꝑam ⁊ ipenſam.qͥ te pᷣueꝝ docuit.

oꝛõnis ꝑtes. Tu nũc grãdioꝛ effectꝰ.ita co

gnoſcito quẽlibet amoꝛis intimi ⁊ nõ ficti
vocẽ ꝓꝛſus incognitã.nõ amanti.imo nec

„

ecturg.

.

2

7

elicere nunc hacnunciſaccrultaflonen 3

agitationem.concu
tis. pauclas emicãtes ſcitillulas ꝓut iſtas
exceſſiui amoꝛis hoc vel illud verbum inſe
rit adaciem mentis ꝑſtringẽs iſtaʒ ⁊ gerẽs
Aut vero ſub alia ſimilitudine.ſtude fami
liaris eſſe vocibus amoꝛis:in loco peregri
nationis tue non ſeadeo poterunt oculta⸗
re.qͥn familiariꝰ in te magis.et magispdẽt
et intelligibilem:.nunchoc modo.nuncal⸗
tero manifeſtent.vel nutibus etiam ſe ⁊ ge
ſtibus inſinuent. Peregrinãtes pariter in
eremplũ habe.q;uis barbari ſint. Pueros
quoq; colludentes.necdum pfectis.reſonã
tes verbisqui quomodo ſe intelligere ↄſue
ſcunt/imitari coneris. ¶ Deinde beatam
et pulcerrimã mulieruʒ poſtulemꝰ.vt nos
illo reſpiciat pietatis.⁊ amoꝛis oculo/qua
li reſpecta fuit a deo ſalutari ſuo. Aq̃ͥ nos
impetret reſpici.ſaltem vtamare fleamus
exemplo petri. Reſpiciat terram coꝛdis no

ſtri ⁊ faciat eaʒ tremere.Et ab illo tremoꝛe

ſuo concipiamꝰ ſpiritũ ſalutis.qui in amo
ris ſpiritum/aliquando tranffoꝛmetur.et

dlium ¶¶ Magnificat anima mea dominũ
OJagiſter Irritas meum querendi ſtudiũ

Bun de tũc canamus cum alacritate coꝛ

de plurimis.ſʒ alioꝛſũ me vocat(vt audis)

occupatio domeſtica regularis Dies craſti
nnus / ſolicit erit in id ipſuʒ ¶ Diſcipls. Ex
pedituʒ me reperies ꝓpitius ſit nobis deus

Sequitur Quart

rie beatificatione. Pernotulas.lxxxij.

Dotula ꝛima.
dens erat in nobis heſterno col

loquio.dum de canticiscanticoꝛuʒ marie
ſimul ⁊ ſalomonis conqreremus quaſi fa⸗
bulantes ꝑegrini.necnõ dilatata coꝛde vi⸗
deremur anhelãdo ſpiritũ attrahere: Oa
giſter. Oemini ⁊ viſa eſt renouarivt aqui

cent omnes generationes. Di⸗
ſcipulus. Nonne coꝛ noſtruʒ ar

le iuuentus noſtra ſenilis quodãmodo et

cana in exteriori homine.ſed interioꝛ reno
natur dedie in diem.ſi aſſit verbuʒ dei refi⸗

ciens ipſum.ſi ieſus inſtar peregrini necp

ingde cognitus ſe comiteʒ coniũxerit.ſi ape
ruerit ſenſum nobis vtintelligam ſcriptu⸗

5

õ

ionẽq; ſtudij vehemẽę

nactatus pertragma ſeu dialogum de ma

QAce enim er boc beatam me di

CTractatus Quartus

ras.hymnoꝛum ⁊ maxime pſalmoꝝ ⁊ can
ticoꝛum. Oſi ſe talem exhibere dignabitur
q̃ loquitaĩe nr̃e. Surge ꝓpera amica mea
colũba mea.foꝛmoſa mea etveniDiſcipls
Oſi iam hyems congelationis ſpiritualis
tranſeat.ſi gelicidiũ toꝛpoꝛis.ſi imbris ſtil
licidium aſſidue tẽptationis abeat et rece⸗
gat.ſi floꝛes pulcrioꝝ aſpectuũ appareant
in terra coꝛdis noſtri dante domino beni⸗

gnitatem. Oſi tempus putationis ⁊ reſe/
cationis cure omnis ſuperffue adueniat.

ſi voxturturis caſte gementis ⁊ conſolan/

tis luctu bono audiatur in terra ſenſualita
tis noſtre.confoꝛmantis ſe rationi vt con⸗

coꝛdet philomene ⁊ alaude contemplatio

nis alacris/ turturis ſuſpirium. Oſificus
iam nõ maledicta nec ſolis onuſta verboꝝ
folijs / pferat groſſos ſuos in ſignũ fructus

poſt ſuauis.Demũ ſi vinee bonarumope

rationum. dent odoꝛem ſuũ bone fame in
vitam ⁊ letificationem dei ⁊ hominuz qᷣd
ſecuturuʒ ſito magiſter agnoſcis. e

Fer: Nuenin anima frater eſt tam he⸗/

bes ⁊ gelida.que non ad vocem blandien/
tis amici.ver dilecti quem ſequitur exper⸗

giſcatur? Que non tota liquefiat.ſe iaʒ in

in ſe non continẽs ꝓpꝛijs terminis deſide⸗
rioꝛũ.ſed effluat in dilectũ currat poſt vo⸗

cantẽ ſe gtis noibus: Surge inquit pꝛo⸗
pera amica mea. Surge que male iacue⸗
ras.cum adoleſcẽte perdito.pꝛopterea pa⸗
ternam adire miſericoꝛdiã.vt accũbat ſuꝑ
collum tuum. detq; in accubitu tali.nar⸗
dus humilitatis tue.odoꝛem ſuum. vt iu⸗

re voceris amica ſuſcipiens pacis oſculuʒ

Z⁊ ſpecioſa recipiens pꝛimã innocentie ſto⸗
lam cum anulo fidei. Pꝛoinde facta colũ⸗
ba.nidifices in foꝛaminibus petre.in ca⸗

uernis macerie.Petra autẽ erat chꝛiſtus.
Tu in fixura clauoꝛũ.in cauerna lateris.
vſq; ad patefactionẽ coꝛdis.fidei deuotio

ne ſubintrans illicreponas ſanctaꝝ medi

tationum pullos tuos.Oſtẽde dilecto pe⸗
tenti/faciem tuam.iam coloꝛe roſeo deco⸗

rem ⁊ vernantem in aſperſione ſanguinis
agni immaculati.Sonet voxtua in auri⸗

bus dilecti.que dulcis ſit in laude confe⸗
rens in iubilo. Deniq; ſis vinea floꝛens.

deſiderijs odoꝛiferis. ð qua vulpecule par

nule intentionũ doloſaꝝ. diffugiant capte
Surrepunt enim quandoq; ſuffodientes

dQ elationis pꝛecipicia. ⁊ vinegs radicitꝰ
demoliunt ? coꝛꝛodũt· Oſi poſtmodũ ſas

(D

hubent!
eſin
meus m
luadone

fuptatl
perfai⸗
rawla
ſungunt
gmnisn
hocuoe
goinel
ſectonn
gens
ſbust
ENE
Korpn
Do
niege
ſne
hui
Dllea
lams⸗/
Nlun
rcgoti
umndeſa⸗
Hürintent
lallberſen
1egollito
mensmih
oꝛcanset
Gusekde
pecumce
Nusſpint
turtegoi
inpꝛecunn

mubiſea;
Wd

uunſuorun

leßnmonn
4 Du
Modunden

Dnide
ſonen Un
cemadoon

lres die

Dalusn

biperen
daturſaln

mun pꝛeſe

lnntn
edigdin
W
ndin
ſeſoninne
intnef
erann
Mggpn
wnnob
ongt e
Sõl
Ziconſchn
miſgſuit
onlwtcon

tommenpe.

n. Difae
hutnmn
ſgifnme
onmncpe
boreinenn

on m i
rckten NH

nobucin⸗
nranmn,
lizin
vdeſoe⸗
hoſt o⸗
nit Ro⸗
geiacnen
Rerade
dnſen
uWi, we
fum. Niu⸗
ncsoſo
necnieſon
jdefnan coi
nopene inch
onchrihe⸗
8 itadalot
tnan net
idedlcgoe
oeroſeo deen

meſngni
worNien

inbnttact
srien tens
mumthar
fihmn
Gnnlc

Oipotr⸗

Buper magniticat

habentanima talis. iam facie decoꝛa. iam
voce ſuauis.ſuſpirabunda dicere.Dilectꝰ
meus mihi ⁊ ego illi.qui paſcitur inter li⸗

lia donec aſpiret dies ⁊ inclinenturvmbre
¶ Dilcipulus. Quid oꝛo vult hec inter⸗
rupᷣta ⁊ in explicata penitꝰlocutio?: ¶

giſter. Audiſti iam voces amoꝛis ideo nõ

pertfici:iquoniaʒ tot occurrũt anime deſide/

ria valida/q; nequeunt ſimul erũpere. Cõ

fundunt ſe potius oppꝛimunt. Sentit

gamãs.quicquid expꝛimere poteſt.nihil ad
hoc quod optat ſatis eſt. Quare dat ſe ma⸗
gis intelligi per interruptõnes moꝛe inter
iectionum.ab imo pectoꝛis:eructatas vel
erutas. Solet inde patere taliter anhelan

tibus quoꝛſum mittitur illud ſuſpirium
iſcipulus. Da ſupplementu verboꝝ

iſtoꝛum. Dilectus me mihi ⁊ ego ilili.
Magiſter,. Quis arenulas maris.aut plu

uie guttas dinumeret: Quis inſcrutabilia
ſcrutetur coꝛda: NHon facilius eſt id quod

requiris. Nihilominus aliquid accipito.
Dilect?meus mihi intendit ⁊ ego illi.Di⸗

lectus meus mihi oculum amoꝛis dirigit.
oſculum poꝛrigit.loquit᷑ aſſentit.blandit᷑.
⁊ ego illi Dilectus meus.mihi finis omni
um deſiderioꝝ meoꝛum.⁊ oĩium cogitatio
nũ ⁊ intentionũ coꝛdis.⁊ operationis cu⸗

iuſlibet ſen motiõis cardo centrũ eſt ⁊ axis
⁊ ego illi totum quod dat reddo.Dilectus
meus mihi delitioſus eſt.amoꝛoſus eſt.cõ
coꝛdans eſt.ſuauis:eſt.benignus eſt.iocũ
dus eſt.delectabił ẽ. Oihi oĩa eſt. Quip⸗
pe cum quo ſum vnum coꝛ.vna anima.v⸗/
nus ſpiritus. Ideo dilectꝰ meus mihi vni
tur ⁊ ego illi.Oilecius menus ſemihi dedit

mihi ſecuʒ donauit: ¶ Diſcipulus:Quo⸗
pacto diciturſe donare deus.qui nuſqᷓ; ab
eſt. Qualiter eſt anima ſibi finis deſiderio

in pꝛecium in anei uomõ nõ omnia

n ſnonun yel operationũ.qui pꝛopter
ſeip̃

um omnia operatus eſt ſcom ſapientẽ
MDagiſter. Docet angelica ſalutatio.

mo dum donationis dei. Salutatur enim
Hanria per angelum.ſic anima per ſpiritꝰ
ſancti aliquem inſtinctũ.qui loquitur pa⸗

cem ad conuerſum coꝛ Mandat quoq; ſa
lutes.dicens anime ſecreto coꝛdis ſilentio

Salus tua ego ſum.Et illud. Remittunt

tibi peccata tua. Vade in pace. Non eniʒ
datur ſalutatio excõmunicatis. nec eis q/
rum pꝛeſentiã hoꝛreſcimus. Sic inuenit

1

ad ſuſceptionẽ domini.dequo ⁊ a quo/vi⸗

faciendam in coꝛpoꝛe.Tuncaudit anima

apud deũ gratiã ania/ que per eũ fit diſpoſi
ta ⁊ oꝛganiʒata ſuo modo/caloꝛevitali gre
uit anima non minꝰq; diſponitcoꝛpus oꝛ

ganicũ/perarmoniã qualitatiuaruz diſpo
ſitionũ ad anime ratõnalis introductionẽ

dominꝰ tecũ.quia ſe datad nutũ anime vt

fruatur ſe.⁊ alio quolibet vtatur in ſe ⁊ p⸗

pter ſe. Vnde fit amoꝛis illa recipꝛoca do⸗

natio mirabilis.quo manet in caritate in

deo deus in eo. Dilectus meus mihi ſup

ple ſeipſum dat ⁊ ego illi ſeiᷣm reddo ⁊ me
ipſum cum eo cũ quo iam vnũ effecia ſum

Et ſic in illa trinitate ineffabili pr dat filio

ſpiritũ.⁊ filius patri reddit eundem ſpiri⸗
tum.ſicanima datuʒ ſibi dilectũ dat.⁊ red/

dit ſeipſum ſibi qui tribuit.vt ſit ipſe pꝛin⸗

cipium ⁊ finis omnium deſiderioꝛumvtri

uſq;· Hanc dignationeʒ amoꝛis ineſtima

bilez quia philoſophi ſuperbi non potue⸗

runt nec voluerũt attendere.pꝛopterea nul

las tales ad deum voces depꝛomere cona

rũt idcirco ab huiuſmodiepithalamio ma

ti ſunt. Dilectus meus mihi ⁊ ego illi Fue

rie ⁊ ſalomonis penit alieni ⁊ ad illud ſur
di.Quod attendens chꝛiſtus.exultauirin

„ „ „7

pater domine celi ⁊ terre quia abſcondiſti
heca ſapientibus ⁊ pꝛudentibo ⁊ reuelaſti

ſpiritu in illa hoꝛa. Lonfuteoꝛ tibi inquit

ea paruulis. Ita pater.quia ſic placitũ eſt

ante te. Non meritum cuiuſcunq;. nequis

gloꝛietur in ſe. Vnð ſi tale aliquid cecinit
Maria dicẽs. Depoſuit potentes de ſede
⁊ exaltauit humiles.

alamt Diſcipulus. Quã
tum intelligo.deus ſe dat in dono quod in

foꝛmat aĩm ⁊viuificat eã.reddẽs deiſoꝛmẽ

⁊ pulcram amabilem ⁊ deſiderabilem:qui

letatur in operibus ſuis. maxime in filijs
hominum ¶ Bed curanima dicit aliquã
do. Dilectus meꝰmihi.vt hec trãſferat.ali

qñ ſe pᷣponẽs ⁊ dicẽs.ego dilecto meo.

Magiſter. Dilecta fert in dilectũ ſᷣm vim
duplicẽ.appꝛehenſiuã ſcʒ ⁊ motinaʒ. Vis

ap pꝛehenſiua ſeu cognitiua/quodammo
do rrahitad ſe ⁊ in ſeſſuum obiectuz quod
eſt verum. Sed conuerſus eſt oꝛdo virtu⸗

tis motiue vel affectiue pꝛeſertim dilectiue

cuius obiectuʒ eſt bonũ.quia tendit ⁊ exiẽ⸗

ditſead ipſum. Cauſam datph̊s. Verum
inqt ẽ in aĩa.ſʒ bonũ in reb. Vñ bonũqð

eſt appetibile aptuũ ipꝛimẽdo ſe ꝑ cogniti⸗

”

„£

. „

onem.non enim velle poſſumꝰ incognita

Appetitus vero/quaſi circulo quodam.re

dire conatur in appetibile.⁊ ſe ſibi dare. cõ
municare.vel impꝛimere. Pꝛopterea dici⸗
turanima dũ dilectum cogitat.⁊ imagineʒ
ſui foꝛmat vel ſpeciẽ ꝙ ſibi dilectus impꝛi
mitur. Dum vero diligit. ipa ſe dilecto dat
⁊ explicat.⁊ ad ipᷣm quaſi foꝛis egreditur.
Diſcipulus. Quid adrem noſtram:
agiſter. Multũ per omnẽ modũ. Hoc

eſt illud miſticũverbũ xpᷣi de dilecto ſuo.
ingrediet᷑ ⁊ egredit᷑ ⁊ paſcua inueniet Hoc

item aliud de movſe:qui minauit gregẽ ad
interioꝛa deſerti.vbi vidit dominũ in flam
ma rubi. Gꝛegem intellige.totã cogitatio⸗
nũ turbam.que ad interioꝛa mentis colli

gitur. Eſt alter oꝛdo dũ Moyvſes vocatus

a domino de nube caliginis exit ad ipſum
ſicut chꝛiſtus relicta turba aſcẽdit ĩ montẽ

Sicanima ſubintrans ſe⁊ trahens ad ſe

ſponſum percognitionẽ.dici poteſt paſce
re ſponſum. Sic ipᷣm habere in lecto paci
fice mentis.⁊ coanguſtate.ne ſit locus ad/
ultero. Exiens vero per dilectionẽ ad ſpõ⸗
ſum trahitur ad ſponſi palatium thalamũ
vel cubicul

Le

pꝛimit ſedilectus in dilectam. ſugentẽvbe
ra conſolationis ſue.Dicitur hinc delecta

tio quaſi quedam lactatio. Hinc eſt fruitõ

complectans vniuerſas beatitudinis par
tes. vt dotes.tentionem vel appꝛehenſio⸗

nem inheſiuam pꝛo cognitione⁊ dilectio-⸗

ne pariter ⁊ delectatione. Sic fruitionem
delſcripſit Auguſti.ꝙ eſtamoꝛe inherere a⸗
X ſe in qua mẽtis delectatio qe

amoꝛis/obliti ſumus pene inq ſitionem pᷣ
mitus occurrentem ſuper verbo tuo o btã
btãꝝ. Ecce enim ex hoc beatam me dicent
omnes generationes. ¶ Magiſter. Re⸗
gredi licet quando volueris.¶ Diſcipu⸗
lus. Pulſat hecanimum queſtio:qua ratõ

ne potuit abſq; ſpiritu iactantie.humilis
ancilla domini / tam excelſum de ſe pfer;

re pꝛeconiuʒ? Bubit inde queſtio.quo no
minedignioꝛi Maria nomĩetur. An bea⸗

ta/que cecinit. Ecce enim ex hoc beatam
medicent omnes generationes?: Subſe⸗
quitur alia queſtio,⸗quot modis Maria

diſcipulus. Quid po⸗
ſtremo: ¶ Dagiſter. Biquidem in bac
coniuctione.ſponſi ⁊ ſponſe per dilectio⸗
nem/conſurgit delectatio.dum rurſus im

Diſcipulus. Dum rapit nos eſttꝰ

Diea ſebeata⸗ aagiſhar ſconabo⸗ ſa⸗
tiſfacere queſitis his.Et quideʒ de pꝛimo

ſcieris animã Marie magnificaſſe domi /
nũ non ſolum.quia magnus in ſeeſt ma

gnus a creatura ſua pꝛedicatur ⁊ colitur.ſʒ
etiam quia magnificam reddit animaʒ cui
magna facit qui potens eſt. Nunquid pa/

rum tibi magnificata videtur Marie ani⸗

ma.:que operationi ſupꝛa modum magni⸗

fice fuit auſa pꝛebere conſenſum dicens ad
gngelũ. iat mihi ſcdᷣm verbuʒ tuũ.Quid

eſt hoc/niſi fiam mater filij cuius pater eſt
deus:? Quid excelſius.quid ſublimius vł

(vt alius vult)arrogantiꝰ poterit cogitari.

Siſcipulus. Hoc mouet multos.quo
modo ſtant ſimul/⁊in vnũ conueniũt/tan
ta hũilitas ecce ancilla domini/cum tanta
magnitficentia fiat mihi ſcõm verbum tuũ
talis abiectio cum tali glłia:

conditiones magnifici.ſeu vim virtutis
magnificentie. Magnificus vtiq; non de

honoꝛe vel gloꝛia cuꝛam habet.ſed de ope

ribus pꝛeclariſ.que gloꝛia digna ſunt ⁊ho
noꝛe.colit lucem.ſpernit vmbꝛam. Gloꝛia
ſua eſt ſicut dicit apoſtolꝰ.teſtimoniũ con⸗
ſcientie ſue.Non de alieno pendet iudicio

cui modicũ eſt ſi iudicet᷑ ab hominibus vł

ab homine aut ab humano die · Nam qui
ſe iudicat dominus eſt. Fit humilis pꝛoin

de in fuga gloꝛie.fit magnanimus in ope-/
ratione magnoꝛũ.cum dignitate meritoꝝ
Deniq; cum gloꝛiatur.in domino gloꝛiat

Obſeruat hoc magnifica noſtra ⁊ magni⸗

ficanda.que tota in dei gloꝛiaʒ refudit bea

titudinis ſue famam.Quia fecit inquit mi
hi magna qui potens eſt. Non ergo mihi
gloꝛia.gloꝛia ſolaſibi.Fuiſti pꝛoptereavir
go beata ſicut angelus dei.vt nec benedi⸗
dictio te moueret nec maledictio. per ela⸗

tionis autdeiectionis vitium. Que/ quo

magis gloꝛiam fugiebaseo magis te ſeq̃⸗
batur.ſicut vmbꝛa coꝛpus.Eſſe bona.nõ
videri / volebas. ¶ Biſcipulus. Magniſi
cus/magnoꝛum dignus honoꝛum.nun/
quid iniquos iudicat eos qui ſe ſpernunt
¶ Magiſter. Plane ſic iudicat. cenſetq;

puniendos.non pꝛopter ſe/ſed pꝛopter iuns

ſticiam ⁊ alienam vtilitatem. At vero lon⸗

ge diuinus.dat fides cum gratia.magni ſi⸗

centiam cum humilitate coniungi:q; ina⸗

nis phia. Dicit ex ſententia. Nõ noh dñe

mt⸗ Dagiſter.
Doceat nos phia ſi theologia parum eſt.

gon hob⸗
Thbigon
cuinnl⸗
goale H
Konur⸗
—
in i
96. 0
un, guck
ſenicaturp
bignunoft
Pohtineſtl
Onncsge
rdelotb
onlinun
Cnekiumi:
ooludee
ſetnen
ſilonb
ſotbenen
ot
lunlpon
Ervonnin⸗
Cinin tomm
pinunina

nſhin
begtoocins

guidcelssſ
Pogad

Peniodddh
dicttrpe

(ranirnor

ſemaler
Ciatintert
lulehob
ſeyuwre
ſeſonhn
tiumn no
nilspr
galinsnune
genceme
Aursantin
Raogtnn
amngperen
atirquin
leniord
Pecab
phiſcie
speinus

blernigope

ien hn

aſef
Witſecken⸗

tainf

dnnn

u Beem
nocumnan
ninnin
dbrzni
ganmsoneck
hdſihinien
Dotmncogtn
Mannlvo
cnmmnintn
mmontne
Nrdun ni
(Bor.
Goonmck.
unns
ag onde
no
Miuretw
n. Bu
nin/
ainchco
nibusy
gamn cri⸗
ismoin
nsn e
newernon
ginogort
haamocv
Vrefocben
fatinguitm
Non agoni

Rroptgen.

Nnerbenalt
nio.erc
In. Oe ro
Elebonni
n Pagi
boncrunn Nn
aliſeſpanun

ncicnen

ctounmn
m. Mmn

= =

5„77
Coniang

4
6

Buper magnificart

non nobis / ſed nomini tuo da gloꝛiam.
Tibi gloꝛia. nobis autem confuſio/ qui
ſerui inutiles ſumus.qui nihil habemus

quoda te uon accepimus.gua tibi dona

confitemur ⁊ reddimus. Uolumꝰvt adlo
cum vnde exeunt flumina gratiarũ reuer⸗
tantur.vt iterum fluant te donante.ſis ma

ghificus in ſanctitate ⁊ gloꝛia.

Diſcipu
lus. Non eſt quod ecegine veſe,

cunda queſtione. ¶ Magiſter. Enunci

aſſe videtur pꝛophetico ſpiritu

omnes generationes.velut nomen epithe
ton deſub ſibi datum. ſibi debitũ. ſibi pla⸗
centiſſimũ.necnon conuenientiſſimũ io⸗
cundiſſimũ ⁊ appꝛopꝛiatũ. Dignare

nos laudare te virgo ſancta.o ter quaterq;
beata.Beata pꝛimo que credidiſti camat

Elizabeth. Beata ſecũdo quia gratia ple

na ſcõm GBabꝛielis ſalutationẽ. GBeata ter
tio ⁊ benedicta.quia benedi fructus vẽ
tris tui.Beata quarto.quia fecit tibi ma⸗

gna qui potẽs eſt. GBeata quinto.quia ma
ter domini.Beata ſexto.quia fecũdata vir

ginitatſ honoꝛe.Beata ſeptimo.quia ncc

pꝛimam ſimilẽ viſa es nec habere ſequen⸗

kem. ¶ Piſeinulusflumeraſti numeros

beatitudinis ſub quadam generali laude.
quid cenſes ſi ad ſpecialia deſcendamꝰ⸗

Hasgiſter. Deſcendam placet. Siceniʒ

plenioꝛ dabitur intellect pꝛeconij quo bea

ta dicitur per omnes generationes. Offer

tur animo triplex beatitudo. Vna vie per
ſpem.altera patrie per rem.tertia quaſi me

diat inter ſpem ⁊ rem. inter viam ⁊ patriaz

qualẽ habuit manitfeſte chꝛiſtus queʒ fuiſ⸗

ſe viatoꝛẽ ſcðõᷣm animam.⁊ compꝛehenſo⸗
rẽ ſcᷣm ſpiritũ/nullus ambigit theologus
oꝛro qualis ſit beatitudo per ſpem et

atiam.noꝛũt cõmuniter fideles chꝛiſtia

ni Qualis pꝛeterea ſit beatitudo gloꝛie vi/

demus nunc per ſpeculuʒ in enigmate.cre
dentes eam eſſe quaʒ nec oculus vidit nec

auris audiuit.nec in coꝛ hominis aſcẽdit

Recogitata vero duplex hec beatitudo.vi
am aperit vt tertia quaſi media citiꝰ cogno

ſcatur.quia minoꝛ eſt q; gloꝛie conſumma

te.⁊ maioꝛ qᷓ; ſolius ſpei ⁊ cõmunis gratie
¶ MHec abhoꝛret hec diſtinctio theologi⸗

ca/phiſicã conſiderationẽ.que ponit virtu
tes pꝛimas politicas.ſecũdas purgatoꝛi⸗
gs.tertias purgati animi.quas ariſtoteles

plena/ ver⸗
bigena noſtra/ꝙ hoc nomen adiectiuũap
pꝛopꝛiate ſibi ⁊ antonomatice daretur per

gradatim veniamꝰ

8

vocat heroicas. Hec beatitudo que puna

ti animi. vel heroicalis excellentie dici po⸗

teſt/fuit in beata noſtra dumviueret. ſuper

omnem purũ homineʒ /ſicut beata reſidet
in patria ſuper omnem angelicam poteſta
tem.hoc eſt quea nullo vincitur illuſtrin,;
ſcom Damaſceuũ. Et iuxta hierachicam
Dionyſij legem/ continet eminenter om⸗/
nem perfectionem creaturarum tanq; inſe
rioꝛum.vt iure dicatur Regina mundi et
domina. Vis igitbꝛeui compendio a
rie beatitudinẽ.notaʒ tibi fieri.da ſibi per
eminentiã quicquid in creatuns videris
melius ipſum q; non ipᷣm. Et ſi non foꝛ⸗
malitertamen eminẽter qᷓ;q; diſtãtera deo
Et quoniã ꝑticeps fuit in via vtriuſq; bea
titudinis vie ſcilicetn patrie ponemꝰaliqs
de couditionibo beatitudinis eterne.ꝑ q̊s
ad petita velad peteu⸗
D 18: Expedies iudico.nec
audiendi tenebit m
gnita narraueris: ¶ Maglſter.
tudo ſpiritꝰ que ſepaturab anima.id eſta
ſenſuali poꝛtione.Hec fuit in cbꝛiſto via⸗
toꝛe.Hec in ſpiritibꝰſeparatis viget.Ha⸗
bet nihilominuſanima ſuam beatitudinz
duʒ reſumetur incoꝛruptibile coꝛpusa ſpi
ritu beato.Dicitur incoꝛruptibile pꝛo fol
lenda calũnia quaʒ vellẽt aliqui ſtruere de
reſuſcitatis iuſtis/tempoꝛe paſſionis quo

efaſtidiũ.etiã ſi pꝛeco⸗

rum ſpiritus ſtatim in deſcẽſu ſpirit? chꝛi⸗

ſti in limbũ patrũ beatificati ſunt.quando

momoꝛditchꝛiſtus infernũ.ſaluãdo ſpiri⸗

tus iſtos ꝑ beatificã viſioneʒ.dequa latro

—

ni dictum eſt. Hodie mecũ eris in paradi⸗

ſo.qui purgandũ foꝛtaſſis aliqͥd habebat.

niſi pꝛiuilegium nouitatis. aduentus re⸗
gis / ipſum ſicut et alios multos.ſoꝛſitan et

omnes / tunca purgatoꝛio liberaſſet. Ta⸗
les inqm ſpiritus beatificati.ſi coꝛpus nõ

incoꝛruptibile ſuſceperunt.aut quia mo.
tui ſunt ſcõᷣm quoſdam / ſequitur vnũ mi⸗
rabile ꝙ tales fuerũt cõpꝛehenſoꝛes in coꝛ
poꝛe moꝛtali ſicut chꝛiſtus. Sequiture⸗
tiam q; fuerunt bis moꝛtui.ſicut ¶aʒaruſ

cum ſtatutum ſit omnibus ſemel moꝛi ſᷣm
Apoſtolum. Reſpondent quia apoſtolus

non negat quin pluries. At vero nulla fit

ambiguitas de reſurrectione nouiſſima.

BSunt autem tres dotes ſpiritus beati. ſit

ſeparatus aunt coniunctus.que ſunt frui⸗
tio viſio et tẽtio. Sũt qᷓtuoꝛ ipᷣius aie ſeſi⸗
tiue reſũpto coꝛꝑe glioſe qð plene ſpᷣditũ ẽ

Tractatus Quartus

tam anime qꝙ; ſpiritui VUnde reddetur cla⸗
ruʒ.impaſſibile.agile.ſubtile. flolo tamẽ
erxiſtimes ꝙ ſpiritus ⁊ anima ſunt in eodẽ
bomine/modo vel tuncdue nature diſtin⸗
ce.vel due anime ⁊ eſſentie.licet fuerit ali⸗
quando articulus in anglia condemnatuſ
dicere ꝙ nou ſunt due anime in homie eo⸗
geum / rationalis ⁊ ſenſitiua. Pꝛioꝛ vero ſen

tentia tenẽda eſt put eccleſiaſticis dogma

tibur continet᷑. Dixit chꝛiſt' ꝙ poteſtatez
habebat ponẽdi animã ſuã.ſʒ ꝙ illa ſit ſpi

„
.

ritus.notauit euangeliſta Tradidit ſpũm

Diſcipul? · Pꝛidẽ ita dixiſti.pꝛidem ita
ouiſti.expone quod oꝛdiris:

attribui nubentib?ꝰ Sponſus enim dotat
ſponſam. ⁊ nulla creatura/non vuita diui⸗

nitati (vt excipiatur ania chꝛiſti) dignioꝛ

fuit dei ſponſa noĩari Maria vti ꝓ ſpon⸗
ſi⁊ ſpõſe metaphoꝛa dum inquirimꝰ bea⸗
te Marie laudes.atq; pꝛeconia.dũ viatrix

etiam pegrinaretur in terra
Pꝛatanter acletus accipio.qtenusi
aſſumptionis ſue ſolennijs / dum cantica

iſcipulus

us in his

cunticoꝛũ reſonat eccłia tanq; epithalami
uunm ſuũ materia conquirẽdi iocundiſſima

admodũ tres in matronio ſuccedũt gradꝰ

Dagiſter. Animaduerte quẽ

Eſt enĩ matrimoniũ initiatũ eſtratum.eſt
conſummatũ ¶ Diſcipulꝰ Scio.ſʒ quid

ob hoc texere vis?: ¶

—

Dagiſter Volo di⸗

cere virginalẽ ſpõſam noſtrã/ ſm tripliceʒ

hunc ſtatũ.triplicẽ habuiſſe beatitudineʒ.
Beatã reſpice pꝛimo modo/dũ ab inſtan⸗
ti creationis ſpũs ſui.initiatũ eſt matrimo

niũ cũ eterno ſponſo deo.per arram fidei.

ſeicaiceorcaenru vunt. Beatã re⸗
pice ſecũdo modo.dum matrimoniũ ple⸗
neconſummatũ eſt in aſſumptione coꝛpo

ris ⁊ anime/cũ eternitate dotũ ſuarũ. Bea

tã intellige tertio modo quando matrimo/-

niũ fuit ratũ in conceptione filij dei.⁊ dein

ceps ꝑ gratiã conſummatũ nediſſolui poſ

ſet ꝑ peccatũ quis ad cubiculi ſecretũ.pꝛi
mo fuit in aſſumptione introducta vhi fu/

it ⁊ eſt matrimoniũ conſummatũ. ¶ Di⸗

ſcipuluſ. Jaz velut per rimulas.incipiovi

dere quo tendit iter tue deductionis?
Magiſter Aidebis apertius ſi paucula

de dotibus enumerauero potius q; docue

ro. Tres idcirco dicuntur doteſ.ſponſead
cubiculum ſponſi recepteꝑ gloꝛiam. viſio
fmitio ettentio.que reſpondent tribtheo

Dagi/
ſter Quia loquimur de dotibus que ſolẽt

logis virtutibus vie.que ſunt fides.ſpes.⁊
caritas.et tribus anime viribus.rationali
concupiſcibili iraſcibili. Dicũtur inq; igi

tur dotes.quia ſunt habitus / diſponentes
tres iſtas vires ſcõᷣm mentem.que eſt ſpiri

tus.immo vnꝰ tunc cum ſponſo ſpirũꝰ.ad
acctꝰ/qui beatitudinẽ conſtituũt.quiqͥ ſunt
intuitiua viſio.⁊ actualis fruitio cũ eterni⸗
tate. Ad quid valent dices iſte dotes?: Sa
ne quaten“ ſpõſe ſuppetet.vnde poꝛtet iu⸗
guũ ſuauiſſimũ ⁊ onus leuiſſimum beati cõ
ingij. vbi fit mens ſuo modo parens verbi
⁊ſacrarium ſpirituſſancti. Nunquid vide

tur talis.tantiq; filij educatio iugis et eter⸗

na qualem habet ipſa mens verbigena. v⸗
goin vnum mater ? filia. PDiſcipulns

Lõueniſſe credimꝰ hec tria ſimul in Ma⸗

ria.ſed quo pacto conueniant in mentera

tionali non ita perſpicio vt virgo dicatur
mater ⁊ filia:

tur. Matcr.quia parit in ſe verbum.roꝛã⸗

te deſupꝑ patre luminũ.cuius eſt filia.cuiuſ

filio nuptialiter cõiuncta eſt. Quid/ni tũc
pſallet ⁊ exultet Marie ſpiruꝰ in deo ſaluè⸗
tari ſuo.laudans.pſallens ⁊ iubilans ple⸗
no totoq; coꝛdis affectu.hoc canticoꝛum
canticũ amoꝛis peramoꝛẽ canticũ nuptia
le.quod dicitur epithalamiũ. Canticũ no
uum.ꝓpter illuʒ.qui noua fecit omnia.Te
noꝛ huius cantici cõſiſtit in eſſentiali bea⸗
titudine viſionis dilectionis et fruitionis
dei.que ſemꝑ vno ⁊ inuariabili tanoꝛe ſub

ſiſtit ⁊ reſonat. Poꝛro reſpectus creaturaꝝ

tam in verbo q; in pꝛopꝛio genere. mouet

ad canticum multiplici varietate decoꝛum
tanq; pꝛo diſcantu. Neq; dubitaueris om
nes ⁊ ſingulas in vnum concurrere.menta

lis ſpiritus affectiones. Yoꝛmabitur eniʒ

melodia ſpiritus.ad exemplararmonie ſi/

ue melodie dĩnalis.que ſtabilis ſemper in

ſe manens faſtidire non poteſt. tanq;ᷓ aſſi⸗
ue renouetur.
concluſionis vniũs quam tu tibi declara⸗

dabes ecce veritatem

ri quandoq; poſtulabas.ſi Maria in hoc
cantico ſe in omnes perfundebat affect?
vel anime paſſiones.¶ Biſcipulus.Ha⸗
beo ſoꝛte pꝛo ſtatu gloꝛiet q;uis ambigu⸗
um videatur.ſi ſint in ſpiritibus beatoꝛuʒ

omnes affectus.tot ⁊ tales.quot ⁊ quales
ſentimus in via.immo non eſtdubium de
doloꝛe. Non enim erit amplius ibi luctus

neq; clamoꝛ ſed nec vllus doloꝛ:

Magiſter. Virgo nomi
naturpꝛopterſinderiſim.que nunq; viola

—
tevihll
ſomobe
nauch
viepꝛorl
Nu
ſuerudin
choi pvo
Hotulas/
lisi
fomme.
lgencann
nonlare
gfeaiont
gunmran
ömone
ſoncnm
rice
Cligont
Noch
dencie
or
ſennem
ioſon
oope
wide⸗
ſgun
plan
nne
Qus
tyi
chune
mMenra
licete
jemit
lanne
mo⸗/
undem
nndiſcan
Amnnſc
(bernsi
Affenonn
cfin
Ciginn
palamfi
quinc

ulisde
Blion

Gintel

usnanea

nrſc
dnunei
arn
udiſponen
W
W
hmitgtife
ocäüenn

ile

nnneporein
umonbene,
Copamnofti
Bunqmune
ingsgan
nabigenn,
Monte

ſnulin D

miinmentenn
1ngo dianr
rVnoroni
Wenmrönon
Enabon wi
bckfliani
Cuunii
in dwp ih⸗
bPihroee
Unncorum
ncänuptis
Cmncädo⸗
lonnTe
ſcwaaden
3afruinonis
ditanodeſnd
wmscenmmng
ogencre noren
mermedaceumn
5dubitnnevon
Onuneren
Fomabiman
mplnmonet
eblsſerporn
uetmi
descclevennnn
amurdbidelut
EiLmuun
gimnichn
(dionenn
mäns
esg dir
wunane
un ul e

iuvulli

Bupermagnificat

De hocſtatim videbimus.Zu colligas ⁊

intelligas interea quale fuerit canticũ bea

te virginis quot vocibus alternatum.duʒ

iam adepta fuerat beatitudinem illaʒ. que

dicta eſt ſuperioꝛ ad beatitudinem ſolius
vie pꝛoxima ⁊ vicina beatitudine patrie.
Quid ſi viatoꝛes aliqui exercitatos pꝛo cõ
ſuetudine ſenſus mentis habẽtes / poſſint
cũ oĩ pꝛomptitudine voces affectuũ ſcðᷣm
notulas quinnq; vocalium.ſparſas per ſil
labas pſalmoꝛũ.vnamquãq; concinere vł
foꝛmare.¶ Diſcipulus. Concludit intel

ligentia tuaq; rationabilis ſit concluſio qᷓ

non ita recipienda eſt.quaſi vox quelibet

affectionis.retineat ſonumintegrum.fran

guntur enim quadam alliſione non aliter
q; in compoſitione dictionum videmus.
Non enim hec dictio magnitficat/plene ſo

nat. iſtas litteras ma gn i fi cat.ſed ĩ vnũ
colliguntur quaſi tertiũ mixtum ſonum.

Vſus eſt phuoſophus.hoc exemplo.duʒ
de mixtione tali loqueret᷑ elemẽtoꝛũ.q; ma
nent quidem in mixto.ſed refracta.vel ſᷣm
eſſentiam vt placet uakenten Ee as

rois ſcdõᷣm pꝛopꝛias qualitates. ¶ Magi

ſter. Exemplum placet quod inquiſitionẽ

philoſophicã pꝛeſupponit.Exempluma⸗

iud.video multis aromatibus ſimultri

tisex quibus odoꝛ tertius mixtus reſultat
quandoq; plus redolens/aroma pꝛedomi

nans. Coaptetur exclamatio canticoꝛum.

Que eſt iſta que aſcendit per deſertum ſi⸗

cut virgula fumi ex aromatibus mirrbe et
thuris.⁊ ſequitur ⁊ vniuerſi pulueris pig⸗
mentarij. Exemplum aliud eſt in renoſtra

licet enim pueri diſtincte pꝛius ſonent.vt

re mi fi.poſtmodum iungunt.litterã pau⸗

latim cum vocibus iſtis.tandem vſu con⸗

tinuo cantant ſine vocibus notularuʒ/qd

tandem exemplum.in cõtrapuncto.deinð
in diſcantu plus apparet.vnde valeamus
ad muſicam coꝛdis trãſferrerationem. vbi

celeritas maioꝛ eſt atq; facilioꝛ ſonoꝛitas

affectionum ſpiritualiuʒ.qᷓ; ſit exterioꝛ vo

calium ¶ Diſcipulus.Das pꝛaxim vten
di gãma miſtico canticoꝛum coꝛdis. Undð
palam fit non eſſe ſiſtendum iugiter in his
quinq; vocalibus.a.eę.i.o.v. Sʒ nec in ſin
gulis deliberate pauſandum eſtaffectibus

Alioquin fantaſia plus tandem lederetur.
qᷓ; intelligentie recreatio pꝛoueniret. Cu⸗

ius rationem ſenſualis nos quottidie do⸗

cetcantus. ¶Sed manet dubitatio

mota de beatis deo iubilantibuſ.apud q̊s
ſola vox leticie.⁊ nulla ſpei.nulla compaſ⸗

ſionis.nulla timoꝛis.nulla deniq; doloꝛis

reſonare videt᷑.Et hecdubitatio verti po⸗
teſt ad beatitudinem Marie virginis.pꝛo
ſtatuvie.pꝛoxima ſtatui patrie.quãdo nõ
habebat peccata que doleret.quando con⸗

foꝛmis erat ſua in omnibus voluntas pꝛo

nidentię ei:que in ſui diſpoſitione nõ fal
Magiſter Habebit hoc vltimuz

litur 4
de confoꝛmitate voluntatis locum pꝛopꝛi

um. Ceterum de affectibus beatificati ſpi

ritus edoceri poteris.per ſimilitudineʒ de

terminationis abundanter tradite perdo⸗
ctoꝛes de virtutibus moꝛalibus ⁊ theolo⸗
gicis.⁊ de donis beatitudinibus ⁊ fructib-
ſumanent in patria.Quoꝛum finalis eſt re

ſolutio ꝙ in quolibet bono habitu/ reperi⸗

tur aliquid qnod dicit perfectionem ſed in
pluribus coniunctuʒ eſt aliquid pꝛo ſtatu
vie imperfectionem notans vel indigenti⸗
am. Fides dicit innitentiam pꝛime verita⸗

ti.ſpes diuine liberalitati. caritas diuine

bonitati.⁊ hoꝛum quoduibetvtiq; bonum
eſt perficiens ſpiritum. Sed imperfectio⸗

nem reſpice YFides impoꝛtat enigma.ſpes
cum enigmate futuram fruitionem.caritaſ

vero a deo.qᷓ;uis hic non conſequatur in⸗/
tuitiuam viſionem. Penitentia dicit dete⸗

teſtationem peccatoꝛuʒ.Timoꝛ fugam ſe⸗

parationis a deo.Cõpaſſio ſeu miſericoꝛ⸗

dia/pꝛomptitudinem aux:liandi.ʒelus a⸗
moꝛem iuſti.Et ita peromnia reperies ali

qua deſe bona ſi coniunctos defectus ab/⸗
ſtuleris.vt a penitentia peccatuʒ commiſ⸗

ſum.a timoꝛe periculum cadendi:a com⸗/

paſſione/miſeriam cui nunc opoꝛteat ſub⸗

ueniri. Sic itaq; de ſingulis affectionibꝰ

beatoꝛum ſpirituum.quas theologia vo⸗
cat extenſo nomine paſſiones.que nõ ſunt

in ſpiritu ratõnali.maxime ſeparato.ſcõᷣm
realem mutationẽ quemadmodum philo
ſophi ſtricte loquũtur de paſſionibus ſen⸗

ſitiue anime. Affectio autem ſpiritum im⸗
mutans/intentionalis eſt ſicut gaudium ⁊

deſiderium de deo. odium vel diſplicentia
de peccato.reſilitio in deum ⁊ ab inferno.

affectus ſuccurrendi alieno incõmodo.

Pilipule Erſi magna pars queſtio
tibus.tamen deſcriptõ beatitudinis affert

Tractatus Tertius

ſcrupulum.quoniam beatus eſt qui habet
quicquid vult ſcõm antiquos.⁊? Auguſti⸗

citur quaſi bene actus. cui omnia opꝑtata

ſucceduntſcom Caſſiodoꝛum.¶ Magi/

ſter. Conclude pꝛimo per ethimologiam
beati contra ſtoicos.qꝙ virtutes non ſunt ĩ
ſenſibilitates.quia dicitur beatuſ quaſi be
ne actus.ergo bene motus.ergo non inſen
ſibilis. Et hec certe concedunt de affectio⸗
nibus intrinſecis ratiõis.ſed ſenſuales om
nino detrahunta ſapiente quaſi ſaxeos vir
tus efficiat. Larn non eſt de ratione
beatitudinis.qꝙ; beatus ſtatim habeat qͥ c⸗
quid vult optandum maxime circa alteruʒ

ſed abſoluta beati volũtas ſicut ſemper co⸗

foꝛmis eſt diuine voluntati ſic ſemper im⸗

pletur. Et huius declaratio pꝛopꝛium lo-
cum habet. ¶ Bupereſt diſtinguere de

ſpiritibus affectionum receptinis. Aliqui
ſunt ipaſſibiles effecti.⁊ B còtra paſſibilita
tẽ leſinã vel coꝛruptiuã vl abiectiuã perfe
ctionis debite.vt in celo.quoniã nihil im⸗/
peditmo confert eſſe paſſibiles paſſione
ꝑfectiua.ſicut dilectõ dei.ſuaq; fruitio.Nõ

ne celum impaſſibile dicitur pꝛimo modo

quod lumine ſolis cernitur mutari. Alius
eſt ſpiritus rationalis atq; receptiuus leſi⸗
ue paſſionis etiam vt ſpiritus eſt.⁊ hocq̃t⸗
tidianum eſt nobis viatoꝛibꝰ velimus no⸗

limꝰ. Et de dãmnatis ſpiritibus fides cre⸗,
dit:ſed modus alio loco dicendus eſt. Eſt

tertia vel fuit in nonnullis ſpiritibus pꝛo⸗
pꝛietas.que dedit eis/poſſe non pati paſ⸗
ſione leſiua vel diſconuenienti.qualis fuit
ꝛ20 ſtatu nature inſtitute.⁊qualiter erat in

anima chꝛiſti.niſi ſponte paſſiones ſuſce⸗

piſſet. Vides ne igitur ꝙ pꝛimus ſpiritus
per paſſiones nõ leditur qualeſcunq;. nec

ſi poneretur in ſtagno ſulphuris ardentis

audet aſſidue.nec gaudium minuunta⸗
lie iuncte affectiones.ſicut compaſſio defi
cientium.deteſtatio peccati.reſilitio reue/⸗
rentialis in pꝛopꝛiã paruitatem que timo⸗
ris ſpecies eſt. Odium deniq; vitioꝛũ.qð

eſt zelus bonus.⁊ ita de reliquis ĩperfectio

ne ſemota.Tertius ſpiritus ſuo modo ca⸗

rebat leſiuis paſſionibus in pꝛimo paren⸗/
te.⁊ nunc foꝛte ſic in Enoch ⁊ Helia Sed

an beate noſtre talis fuerit exultatio ſpiri⸗

tus in deo ſalutari ſuo/ non arbitroꝛ aſſerẽ
dum.,quin doluerittam anima q; ſpiritu.

non enim gloꝛtficatus fuit ſpiritus ſnus. ſi
tſcoõm antiq ‚att ſpiritus chꝛiſti. nec voluntate ſola paſ⸗
num qui addit nihil mali vult. Beatus di⸗

ſionibus leſiuis ſubiacebat Luam inquit
Dimeon ipſius animaʒ. pertranſibit gla⸗
dius. ¶ Piſcipulus. Höne fuit immunis

abbomni peccato noſtra btã. ⁊ ſi ſic/curpaſ⸗

ſa eſt.quia quicquid patimur.peccata no⸗

ſtra meruerunt Eua deniq; fuiſſet ante la⸗
pſum.ipſa Marig pfectioꝛ.quia tũc pote⸗

rat nihil pati. ¶ Magiſter. Notata eſt ali

bi rreſponſio. q; in Maria fuit neceſſitas

oꝛiginale peccaiũ contrahẽdi.ſcdᷣm cauſas

inferioꝛ esſcdᷣm legem ꝓpagationis ex cõ⸗
iuctione viri cum femina.Aex enim ſupe⸗

rioꝛ pꝛeiudicauit huic neceſſitati pꝛeueniẽ
do caſum.perſanctiſicationem ⁊ gratiam.
Sic dicit in alio caſu ſanctus bomas.

de occurrentibus temꝑpe iudicij obuiã chꝛi
ſto in gera.ꝙ ſi nõ moꝛiantur.hoc non eſt
ſcm cauſas inferioꝛes quib habebant ne
ceſſitatem moꝛiendi.Nec eſt cõtra apoſto⸗/
lum dicentem. ſtatutũ eſt hominib
moꝛi deinde iudiciũ quia pꝛiuilegium ſu⸗
perioꝛis hoc ſuſpendit. Non ſecus eſt in ꝓ
poſito de Maria.a neceſſitate contrahen⸗
di oꝛiginale peccatum.pꝛeuenta ⁊ pꝛiuile
giata. ⁊ excellentiſſime ſic redempta quali⸗

ſemel

terredimi non egebat Jeſus chꝛiſtus quia
per carnalem concubitum non foꝛmatus.

Doloꝛes idcirco pentulii Maria.nõ om⸗

nino ſponte ſicut filiuſ.ſed nec penitꝰinuo
luntarie ſicut nos in quibus motus vitio⸗
ſi preueniunt iudicium rationis.quos ra⸗

tio pꝛeueniebat in Maria. Alioquin ve⸗

nialia ſaltem commiſiſſet. Nihilominꝰ do
lebat ꝓpter ſpiritum paſſibilẽ.⁊ ſtatum.cũ

omni tamen moderatione ⁊ vᷣtute.⁊ meri⸗

to ↄtinuo.Cõplebat inſuꝑ illud aplcum
Gaudete in dño ſemꝑ.iteꝝ dico gaudete.

Sciebat.qꝛ dñs ſibi ꝓximꝰerat ⁊ fuerat.
ſupꝛa ceteros viatoꝛes.qð notauit cũ ſub⸗

iũxit ꝓ cauſa exultationis ſui ſpũs. In deo

ſalutari ſuo.qꝛ reſpexit inqͥt huũilitatẽ ancil

le ſue. Juxta ꝓmiſſum ꝑ Eſaiã. Supꝑ quẽ

reſpiciã.niſi ſuꝑ pauꝑculũ ⁊ contruũ ſpũ.
⁊ trementẽ fmones meos.quis certa eſſet
nõ minꝰ aplo.ꝙ neq; moꝛs neq;ʒ vita ⁊c̃.

ſeparet eã a caritate dei que erat in xpᷣo Je
ſu ſalutari ſuo:· Et ideo cõtinuo gaudebat

plus q; in ſola ſpe.ſed minus q; in re gloꝛie
Ecce habes in hacdictione beatã.E. pꝛo
ſpe.habes a pꝛo leticia: Jam ſupꝛa ſpem

c
ſni
r
An⸗

.

hurt
hi/

nwe
ou
fiehe

nun

ſollen
ſisc
amſie
lelun
nnga
oſſe

dunnt.

0oꝛ fle

o

ireſin
Auminat
ſct
ürmnmmns
lſoaren 1
Ppecege 0
aahreln
Cuhnücpare
Permnet
r eteſſts
önente
Monserc
renimnſape
mipꝛcvene
migmnan,
8Thonmgs,
hobuüchri
docponc
habehmne
ngn
ninobn
legonh,
nockiy
Mmntop
1pubie
1cpolt
necin
Warns.
NeNW
wiinno
svmo
8aos
bouin e
Nlomind,
aſtunma
nnea wen⸗
Uud aphonn
Noo gltat⸗
ttfan
oanncibl
his Inden
biltmincl
i Sipgi⸗
nmiſ.

Siscncſ

8ec mdn
anntio,.
inloglut
önten
cbeni

mipthe

*

Bupermagnificat

additur tertium a. dum venit in gloꝛiam.

Huc pꝛo canticis accedit incidens cõſide⸗

ratio nomĩs huiꝰ beatitudo.qꝙ; quinq; vo⸗/

cales/quiq; ſignificantias affectuum in ſe

claudit. Ceterum quia dixiſti.omẽ quod
patimur.peccata meruiſſe.veꝝ eſt pꝛopter

oꝛiginale peccatum.quod remouit pꝛohi⸗/
Quidd in talẽ magnificaret h̊ eſt magnificũ
pdicaret. Quidni toto niſu dilataret.⁊ extẽ
geret aie ſinũ ad eiꝰ amplexũ. Quidni pᷣte⸗

bens leſiuas paſſiones cum peccatis. No/⸗

ſtra deniq; beata ſemper habuit gratiam
gratum facientem.queoꝛiginali ſuperemi
ꝛimitus oꝛnata fuit Eua

net iuſticie.qua

iſcipulus. Accepiſſe pu.
licita pꝛius cõcluſiõe

to ſufficientem

deductionem.de cantico Marie ſcõᷣm om

nes affectiones ſub omni facilitate foꝛma⸗
tas peroꝛganum coꝛdis.vbi fulgebat men
tis verbum ſententioſiſſima numeroſitate
repꝛeſentans velut mirabiles ratiões rerũ
inſtar patrie.licet adhuc in enigmate vie.
Ar vero putas ne credẽdum.ꝙ vocale
canticum addiderit nõnũqᷓ;.hec beata.

Magiſter. Sane puto/marxime in iſta

pegrinitatioe laboꝛioſiſſima comitibo Je⸗

ſu puero ⁊ virginali ſpõſo Joſeph. vt ad,

impleret ad litteram illõ Pfſalmiſte. Can⸗
tabiles mihi erãt iuſtificatiões tue.in loco

pꝑegrinationis mee.Cur pᷣterea nõ cecine⸗

rit coꝛꝑalem reqeando laboꝛem.nũc pſal⸗

mos patris ſui Dauid.nunc cãticum pꝛo⸗

pꝛium.nũc illud Zacharie.nũc Simeõis
alludens ſponſo blandienti ⁊ dicenti.vox

tua ſonet in auribus meis. vox enim tua

dulcis. Nunquid exiſtimas beatam nr̃am
in iocundiſſimo partu.⁊ poſt partum. duz
natus erat ſaluatoꝛ mundi.concinentibuſ

angelis.Gloꝛia in excelſis ðᷣo.ſiluiſſe: Nũ.

qquid non infanti poſito in pꝛeſepio ⁊ flen

lotio pedũ.ĩmo generalroĩs actio nouiſſi

tidebuit ⁊ conſolatoꝛium feſcẽninuʒ. dul
ci ſuſurriovelut aure tenuiſ rſonar: Qnid

yero de celebꝛi ritu pꝛopꝛiarũ nuptiarũ cõ
iecturas.que nuptijs alienis interfuit hila
riter honoꝛãdis.⁊ vino de aqua facto.gra

tuita pietate ſolandis. Quid in templo nu

trita et de canticis ſyon edocta.debuit que
ſoſilerc⸗
ras.que nõ abhoꝛrẽta pia credulitate.eti,
am ſi addideris iuſtum Joſeph cuʒ puero

iſcipulus. Gꝛata commemo

ieſu nõnũqᷓ; vna ceciniſſe. Sed hechacte

nus.q;̃ ſeculi pꝛudẽtibo in ocułſuis (q bus
ofe qõ putãt ſublime videre) nuge vide⸗
bunt᷑ aniles ⁊ indigne.q̃ſi nõ multo ampli
oꝛ fuerit hũiliatiõis.vel crucis miſteriũ.vł

deperit.datur triũphus gratie

mi viroꝝ.qꝛ factꝰ eſt ꝓpter nos oppꝛobꝛiũ

hoĩm ⁊ abieqo plebis.q; ſint iſta qͥ dicimꝰ
de Maria. ¶ Magiſter. Das materiã diſ⸗

ſolutiõis pus facte qõnis tue.cur erũpens
in canticũ nouuʒ / dixcerit brã. Magnificat
agia mea dñm. Bane qͥd magnificẽtius eo

cuiꝰ magnificentia eleuata eſt ſuper celos.

8

rea.cebꝛius alt᷑naret affectꝰ ſuos.ſᷣm no⸗

tulas vocaliũ.mõ de leticia in cõpaſſioneʒ
ſentiẽs ꝙ miſeratiões dei ſunt ſuꝑ oĩa opꝑa
eius Pꝛecipue nũc.qñ mificoꝛdia dñi ple

miſte. Et veniat ſup me miſericoꝛdia tua
domie ſalutaretuũ ſcõᷣm eloquiũ tuũ.quã⸗
do miſericoꝛdia ⁊ veritas obuiauerũt ſibi.

quãdo iuſticia ⁊ pax oſculate ſunt.qũ deuſ
deglit benignitatẽ. ⁊ terra noſtra dedit fru⸗

ciũ ſuũ.q timidus.dolẽs ⁊ languidus ho
mo per ſapientiam accuſatus.per iuſticiaʒ

damnatꝰ?, ⁊ punitus per potẽtiaʒ. ſuſceptꝰ

ad gratiã ꝑ viſcera miſericoꝛdie dei noſtri

in quib viſitauit nos oꝛiens ex alto.gloꝛi⸗
ſicatõis etne ſpẽ afferẽs.qñ ſoluta moꝛs ð
Dilſcipls

Cõijcio.Tales inenarrabiliter cõtempla

tiones.beatam noſtram ſub omni celerita

te in momęto.in iciu ocłi.in nouiſſima tu

ba contuliſſe.⁊ in affectum ſuauiſſimi coꝛ⸗
dis traducendo cantaſſe. Juxta ⁊ ſupꝛa ꝑ⸗
mixtionem notularuʒ vt fit in verbulis ſeu
minutis diſcantuũ. Intonãs igitur voce
ſerena/ pſonuit poſt Eliſabeth pᷣconium.

immo tonuit ⁊ exclamauit voce grandi ad

aures ſeculoꝛũ oium. Magnificatanima
mea dñʒ.Taletuũ carmẽ nobᷣdĩna maria

quale ſopoꝛ feſſis in gramine.quale ꝑ eſtũ

dulcis aque ſaliente ſitim reſtiuguere riuo
Sed redit ad coꝛ.cur non dicit Waria:

Magnificat anima mea dominum.
Magiſter. Altioꝛi repetamꝰ pꝛincipio.di⸗
centes Warie linguam/fuiſie calamũ ſcri
be velociterſcribentis.boc eſt ſpirituſſan⸗
cti qui nedum velociter. ſed multipliciter
ſcribit.adeo ꝙ non eſt votavnum poſitum
ſine cauſa.non eſt apex vnus/tam in ſigni
ficatione qᷓ in oꝛdine fruſtra locatus.Exq̊

perpenditur q; lata ⁊ lauta ſit menſa ſapiẽ

tie ſacre que tot epulas ⁊ fercula miniſtrat
Audevolnunr⸗ quocunq;. veri ⁊ ſalubꝛes

ſenſus elici. ſcõᷣm quadrupliciſ expoſitõis

2U

na fuitterra.qñ cõpleta eſt poſtulatõ pſat;

Tractatus Quartus

genus. ¶Kꝛeuidens igitur ſpirituſſanctꝰ

ſeminarium quinq; vocalium non eſſe pꝛe
tereundum a poſteris.ſed inde ſignificatõ
nes alias/modo quo nũc fecimus/⁊ factu⸗
ri ſunt alij ſubtilius eliciendas/voluit pꝛi⸗
mum cantici canticoꝛũ Marie verſiculuz.

terminari ſub hoc nomine triſillabo domi

num/.tanq; neuma ꝓpꝛium/o.i.v.¶ Diſci
Eulua: voimmvero cur canticum ſumme
leticie/finiuit in voce doloꝛis ⁊ meſticie.q̃
lem.v.quinta notularum deſignat¶ a
giſter triplex occurrit bic.⁊ nũc miſtica ra⸗

tio.-Pꝛima quatenus ex pꝛima vocali.a.et

vltima.v.redderetur quaſi diapente queẽ
thteton ſeu contrapoſitio gaudij ad mero⸗
rem. Tertia pꝛo laude humilitatis. que cã
tica vie ſolet in doloꝛe termniare. quaſi di⸗
ceret. Quomodo cantabimus canticũ do⸗

mini in terra aliena. Fit roinde grauioꝛ

ſolidioꝛ ⁊ eminentioꝛ ipſa ſalubꝛis leticia

que tali fine ſtabilitur interrogatioue hułL

mane miſerie.ſed non abſq; miſeęricoꝛdia
quam Jiunctum ſibi notat. ¶ Diſcipu⸗
lus. Non dilataueris nũc hanc imaginatõ
em ed te confer magis ad cauſam littera
em.

„*

quia ſcdᷣum litteras. Sed ad intentonem

tuaʒ dico ꝙ initiũ ſapiẽtie eſt timoꝛ domi / ⁊
ni.Si ego dominꝰ ait ipe.vbi ẽ timoꝛ me in
us: Cimoꝛ(vtſcis ad antiquã legem ſpe,-
ctabat.ſicut ad nouã amoꝛ. Dominꝰ pꝛete
rea plus reſpicit opus creatiõis ⁊ potẽtie
Vnñ ab omibus magnitficãdus eẽ cõcedi–
dñs. Nomẽ vero qð eſt deꝰ ſalutaris meuf
ad opus recreatiõis ⁊ gre.nemo chꝛiſtianꝰ

ambigit ꝑtinerxe. Igeo cur debuerit ſubſe⸗
qui vides.¶ Diſcipulus. Niſi pꝛius oſtẽ

diſſes quẽadmoduʒ btã noſtra particeps
iuuẽculaꝝ tvmpaniſtriaꝝ/potuit alt᷑nare
repẽte ꝓpꝛias meditationes ⁊ affectꝰ.non
ita ſatſfacerẽt mihi rũſiones tue.qꝛ talem
neqᷓo conſeqͥ celeritatẽ.¶ Ogr.Dat cãm
q ait. Coꝛpꝰ qð coꝛrũpitaggrauat aiam.⁊

depnit terrena habitatio.ſenſuum młta co

gitãtem. Hoſtre vero beate couerſatio iam
erat in celis.iam qͥq; dotes coꝛpis glificati

inchoabat.ex abũdantia virtutũ.necnõ do
minij ſpũs ſuꝑ aiam ⁊ coꝛpus.vt eſſet inde
coꝛpus agile ſᷣm omnes vires cognitiuas
⁊ motiuas ſubtile Pꝛeterea clarum nec ita
paſſibile vt noſtrum quod pꝛeuenitura ppʒ
mis motibus:ſed tamẽ iſta minuſq; nunc

ſuus.coꝛpa

qnint perfecta.Altera quatinus fieretean

git illud ſecus ⁊ iſt

agiſter. Iſta quidẽ litteralis eft deran

in patria. ¶ Diſcipulus. Des aliquod in
dicium coꝛpoꝛis Marie ſpiritũ nõ pᷣgra⸗
uantis. ¶ Magiſter. Pꝛeueniebat ſpuũs
epales intus motus. qui nati ſunt
obſequi rõni. Non grauabateam puerpe⸗

riuʒ.mulla labes tyrãnice rebellionis ex foę⸗
mite/ colaphiʒabat eam. deniq; nullas in
ſe cõmotiões illecebꝛoſe carnis ſenſit.ſed

a reſpicientibꝰſe/ſedauit. Credi ſimiliter
debet ꝙ ab audientib ſereniſſimã vocem
eius. Secus de aliarum vocibeque ad ge
hennam inflãmant. Ideo nec pꝛedicare ꝑ⸗

mittuntur.nec cantꝰ apud eas caret diſcri⸗
mine.pluſq; ſibulus colubꝛi vel ſerpentis
quarum ſunt oculi vt aſpectus reguli.⁊ tao⸗
cdus germina virtutum eradicãs ⁊ exurẽs

7

¶ Dilcipulus. Sentio quos ⁊ quas tan⸗

a diuerſitas a Maria.

ci? ¶ Magiſter. Non opoꝛtet.qꝛ ſathan ſi
auſus eſt tentare filiũ dei.quomõ non ten⸗

taſſet matrem: qð ei ceſſitad palmã victo⸗
rie multiplicis ⁊ aureole.vt coꝛonaretur q̃
legitime certaſſetquia nõvt Eua ſuccubu
it tentatoꝛi.Dolebat pᷣterea cuʒ dolentib⸗

ſummo. vt plus de vulneribyet
arnm ꝑ vitiu/q́; coꝛpoꝝ ꝑ peſtẽ
iu vꝛeret. exemplo filij plus dolentis
itudinem noſtre nequicie.q; toꝛmẽ/
ꝛtis ꝓpꝛie ſuo modo. Quare noli du

büare qꝛ canticum ſuũ iocũdiſſimũ ⁊ a io⸗

unditate inceptum. inſtituerit Maria cũ

timoꝛe ſancto.cum ʒelo bono.cum viſcero
ſa cõpaſſione.cum ſpe ⁊ multo deſiderio.
quaʒz vꝛ gebat caritas:exclamare.poſt aſco⸗/
ſonensiz ſui. Filie hierlm nunciate dile⸗

cto qꝛ amoꝛe langueo ( Diſcipulus. Vel

E

lem cõparares beatitudinem Mariequa

nũc fruit᷑ ad beatitudinẽ vie.que licet fuiſ⸗
ſe ſit ꝓbata ſingularis.nihiominus patrie
par non fuit. Cum enim pꝛetuliſſet jeſus

Johannem inter natos mulierum/ſubiũ⸗
xit.Qui minoꝛ eſt in regno celoꝛum maioꝛ
eſt illo. Jtaq; rem mihi feceris.veſtiſq; ſu⸗

is accõmodam/que recolimus. ¶ Dagi⸗
ſter. Suſcipe nunc oculis intelligentie. et

aures erige fidei.quemadmodum magni⸗

ficauit hodie Maria dominũ. videns fa⸗
cie ad faciem chꝛiſtũ qui ſibi magna fecit⁊
inſcrutabilia.pꝛius in terris nunc in celis.

¶ Diſcipulus. Cõſtituit ipſa ſola/hierar
chiaz ſcðm ſub deo trino ⁊ vno/hierarchia

eꝗ vcrum caruerit tentationibus inimi

audentibo. ſed vtrũq; mo⸗-

teetnten
Nohe
donnen
cnen
epns/
Hincabe
luunr.
namag
.
Canee⸗
Wen
Puth
Uirin
mine

Mey:
laſe
mnox
was
llii⸗
ufen
i
impe⸗
mnihri
Ko⸗

oorig

Uotra

iain
hop
üeſͤ⸗
unmſun
lnne
honiserſ
nullgen
8 ſaſtſq
Gſenlie
fni ween
gneng ge
Natineg,
Cradiſoi⸗
Aſoents
eguli n,
6 anris
los tan⸗
4 Drn.
businini
Plubanſ

8„

mn O

nin
g
Mabe
lnnh
6.
nha
beſe
lnns
o
OAd
rai
Mac
mwcee
idero⸗
tpoſtatci
mamedie
vllns V
Derecn
elagfii
tinuspene
ila s
annſhi
gammao
8 clcf
nclgane
ounnig
i Nons
imuguan.
—
Nohont

Buper magnitficat

ꝛimo ⁊ ſummo:apud quem hierarcham

numanitas filij ſui ſola ſublimata ſedet a
dextris virtutis dei per vnitatem ſuppoſi/

.. agilte. Duſcepit ipſam dominꝰ?
recoꝛdatus miſericoꝛdie ſue collocans ip⸗

ſam ſuper omnes choꝛos angeloꝛuʒ apud

quos videtur beatus Johannes baptiſta
pꝛimus poſt Mariã poſitus in oꝛdine ſe⸗
raphin loco luciferi ſimul ⁊ alij ꝓ qualitate
meritoꝛum vſq; ad infimum oꝛdinem an⸗
geloꝛum.ſub quo /repoſitos dicunt ſalua⸗
tos ex ſolo chꝛiſti merito. deficiẽte ꝓꝛio qͥ

ſecundã hierarchiã conſtituunt. ¶ Da⸗
gnificata eſt ita hodie beata virgo.vt regi⸗

na celiimmo ⁊ mũdi/iure vocetur habens

pꝛeeminentiã ⁊ virtutem influxinaʒ ſuper
omnes. Pꝛincipatũ habet dimidij regni

ði ſi ſic dici poteſt ſub typo Heſter⁊ Aſſue

ri. Regnuũ quippe dei conſiſtit in poteſta
te⁊ miſericoꝛdia. Semel locutus eſt deuns
duo hecaudiui.quia poteſtas dei eſt ⁊ tibi
domine miſericoꝛdia ſoteſtate domino
remanente:ceſſit quodammodo:miſericoꝛ

die pars/chꝛiſti matri ſponſeq; regnanti.
NHincab eccleſia tota.regina miſericoꝛdie

ſalutatur. Ragnikicat hocte dominuz

quia magnificata pꝛe omnibus diebus vi
te ſue. Plenũ gratie cõplementũ. hodie ſe⸗

cura recepit Nulla dies ipᷣi feſtiuioꝛ:nulla
deſliderabilioꝛi iocũditate refulſit. Feliciuſ
parit hodie gloꝛioſa filiũ in coꝛde/quẽ via

trix in coꝛpoꝛegenuerat.imo iam non me⸗

minerit pꝛeſſure, quia natus eſt homo in

mundũ alterũ ⁊ ĩ ſinu patris collocatus

O quãtis hodie o qualibus armonie moę

dulis adaucta celeſtis melodie cãtilena re/⸗
ſultat. Nulla poſt chꝛiſtũ voxſuauioꝛ .nul
la penetrabilioꝛ ⁊ acutioꝛ. nulla liquidioꝛ
exaudit᷑. Conſonat ei pꝛo tenoꝛe grauiſſi⸗

me pꝛeſſo. grauiſſimꝰ ⁊ infimꝰ peccatoꝛuʒ

lucifer cũ ſimul vlulantibꝰ ⁊ ſtridentibodã⸗

natoꝝ rugitibo. Conſonãt inq;.qꝛ iuſticde
voces cõſentaneas molli modo cantui me

lodiʒãt.ſed eis ve.ve.deo autẽ gloꝛia ⁊ ma

ggnificentia in ſecula ſeculoꝝ.¶Ecultauit

ſpũs inhians pus in do ſalutari ſuo.nunc

impleto funditꝰhiatu deſiderij.requieſcit
in intimo ſinu ſpõſi dilecti Zi ſalutaris ſu
Pꝛiꝰ anxia depᷣcabatur/oſculetur me oſcu
lo oꝛis ſui.Pꝛiusvbera ſponſi ſitiebat.ptii

us trahi ſe poſt ſe poſtulabat. Hodie toto

amplexu nunq; abꝛumpenda,. toti ſponſo

beata coniungitur. Inebꝛiatur ab vberta⸗

te vberũ ſponſi ⁊ toꝛrente voluptatis/nula

iam neceſſitate trahbenda potatur. ¶Tra⸗
hat nos pꝰſe depꝛecamu cuiꝰ nomẽoleuʒ
effuſum.vt curram. in odoꝛe vnguentoꝛũ

ſuoꝝ.Currant in via quedã adoleſcentule
ſcilicet virtutes ⁊ actiones poꝛtionis infe⸗

rioꝛis. Ita permetaphoꝛam nominaueri
mus. Baudent omẽs.per virtutes eſſe fe⸗
cuũdas.fecundet enim infecunditatẽ/ meri
tis eius vir noſter dux virginitatis noſtre.

que eſt ſuperioꝛ poꝛtio mentis noſtrte.

BGBloꝛiabat᷑ſe introductã in cellaria regis.q

ſi ſub claue cuſtodita.cui modo omnia pa⸗

tent.ſecreta regis celeſtia. Stillet nobis de
ꝓmptuarijs paradiſi pleniſſimis refrige⸗

rans potu aduerſum eſtũ vitioꝝ. Nulla iã

ſibi nigredo.vel fuſcedo.nlła per ſolis exu⸗

ſtionem decoloꝛatio.nulla iaʒ pugna filio⸗

rum matris ſue cõtra ſe.nulia vinearũ ha⸗
benda cuſtodia.omnia quippe parata. om
nia ſecura ſunt ⁊ tranquilla.
dilectũ tuuʒ optabunda petebas. Indica
mihi quem diligit anima mea.vbi paſcas
vbi cubas in meridie.ne vagari.id eſt vo⸗
neagi incipiam poſt greges ſodaliũ tuoꝛũ
Cernis nuc dilectum.nimia claritate ſimł
⁊ feruoꝛe.per intimã ⁊ meridianã viſioneʒ
vt nullus ſit amplius euagandi timoꝛ.nul
lum diſcrimen oberrandi poſt greges ficto
rum paſtoꝛmm.qui ſponſi ſe ſimilabanta⸗/
micos ſed fallebant.
quaſi ſub ambiguitate ſermõis. Si igno⸗
ras teo pulcerrima mulierum.que deum.
quete que omnia cognoſciſ.pcul hinc pꝛo
cul egredi periculum poſt veſtigia greguzʒ
nulli ſuꝑerunt hedi fedoꝝ affectuũ paſcen
di.nulla paſtoꝝ tabernacula pluravidebũ

Au beata

Ron iam audies

tur.quoniã tibi eſt vnũ ouile ⁊ vnuſpaſtoꝛ

omni diuiſionis ſuſpitione reiecia.qñ ſcã⸗

deus ad ethera/poteſtates gereas debella⸗

ſti.nihil aduerſum te malignantes ſpiritꝰ
poſſe ſentientes. Admirari potius opoꝛte
bat demones ⁊ paueſcerequaſi querentes
inter ſe. Que eſt iſta que aſcendit per deb⸗
tum. aquaſi auroꝛa conſurgens. que nobis
eſtvmbꝛa moꝛtis ⁊ terribilis vtcaſtroꝝ aci
es oꝛdinata. on eſt quidem incredibi
le chꝛiſtum fui

ſie cuius currus erat decem
milibus multiplex perangelos ducens ſe⸗

cum multam ex purgatoꝛio captiuitatem.
ob honoꝛem nouecoꝛonationis ipſius.ꝗᷓ

8

CTractatus Quartus

regina miſericoꝛdie ⁊ domina gratie ⁊ ma⸗
ter miſericoꝛdie.ſub cuiꝰ imperio ſunt om

nia iura regnoꝛum.vt in ſuo nomĩe flecaa
tur omne genu celeſtiũ terreſtriũ ⁊ inferno
rum.q;ᷓuis aliterad filium benedictũ.qui
tamen ſubdit/ dignat eſt eſſe illi · ¶ Lau⸗

ſam meditoꝛ alteram cur Mania compara
tur equitatui dei in curriba pharaonis. Jã

non pꝛopter ſe.ſed pꝛopter nos viatoꝛes
quos a diabolico Pharaonis defendit inꝰ
curſu. ¶ Confugiamꝰ ad eius opẽ. quoni
am ſubmergit Pharaonẽ iſtum regem ſu-
omnes filios ſuꝑbie.⁊ hoc cum curribo et

equitiba amariſſime penitetie lachꝛimoſe.
P quotiens diſperſis ſuperbis mente coꝛ⸗

dis ſui.depoſuit potentes affectus de ſede
tyrannidis.⁊ exaltauit humiles penitẽtes
eos eſurientes imples bonis.q̃les inuirtat
ni rn generationibe meis implemi

ni⸗ ſſepalus. dno pacto Marie ſpũſ
id quod eſt ꝓpꝛ
quit potentiam in bꝛachio ſuo.diſpſit ſuꝑ
bos mente coꝛdis ſui
ſpõſus ⁊ ſpõſa ſpiritales/⸗

uis diſpariter hec impetrãdo.iſte imperã⸗
do fecit potentiam. Quidni ſpõſus cõmu⸗

nicet ſponſe verba ſua.que ſibi tribuit vbe
r ſua: atemur q; non poteſt oꝑari creatu
ri.nõ innitẽdo pꝛime cauſe potentie.Qua

re nec omnipotẽs neccreatrix vnq; ꝓpꝛia?⁊

pꝛimaria auctoꝛitate/ dici poteſt. etiaʒ vvi

poſſit tanq; inſtrumentũ ad effectũ creatio
nis aſſumi. nullo

velle. ¶ Diſcipulus. Expedis te faciliter dö

cõtrouerſia doctoꝛũ. Si habuerit omniũ

potentiam anima chꝛiſti ſicut omniũ ſcie7

am.⁊ ſi creatio cõmunicabilis ſit creature.

Sed guid ſibi vult.hec additõ in bꝛachio
ſuo ¶ Magiſter. AUſitata eſt tranſſumptõ deponendo a ſede peſtũetie/humiles vult
cexaltare depᷣſſos. Dat enim frequenter ſcri
ptura.coꝛ deo.vtillic.tactꝰ doloꝛe coꝛdis
intrinſecus.Etalibi de Dauid. Inuenivi
rum ſcõᷣm coꝛ meum.Et filius dicit᷑ de coꝛ
de patris genitus.cum patri/mens ſeu me

qua per bꝛachiũ ſignificatur vis opatiua.
ſit in deo: ſit in angelis.membꝛis carenti⸗

bus coꝛpoꝛeis. Verum altioꝛ eſt perſcru⸗

tatio.vt per bꝛachium/filius dei inſinne,
tur.ſicut per digituʒ ſpirituſſanctꝰ. vt ibi ii

ſi in digito dei eijcio demonia. O ꝑari qͥp⸗

pe dicit᷑ pater per filiũ.ꝑ quẽ omnia facta

‚—

Nunqͥd ſideꝰ non eſſet trinus in pſonis re

latiue conſtitutis.ſed eſſet vnicum ſuppo:
ſitum abſolutũ⸗/ſcoõᷣm enoꝛez iuceo;: phbi

– „

—

ꝓpꝛium dei cõfeſſa eſt. fecit in⸗

Magiſter, Cum
1 int vn? ſpus cur
non eadem porerit eſſe vox amboꝛum. q;

o pꝛeſuppoſito materiali
erante deo ad efficax ſuum

loſophoꝝ. haberet potentia/ creaturarum
adextra pductiuam. ¶ Magiſter. Dici ſo
let ꝙ ad impoſſibile ſequit᷑ quodlibet.cuʒ

ergo de ꝓpter immenſitatẽ ſuam. ⁊ infim⸗

nitam cõmunicabilitaté/de neceſſitate fiun

at(vt ita dicamꝰ)in triplicẽ ſubſiſtentiam

pſonalem/relatiuam ad intra/alioquin nõo
ſe ꝑfecte cõmunicaret:quia nimirũ.nõ cõo
municaret ſeniſi velut vmbꝛatice.vel vm⸗/
bꝛatilit. ⁊ quaſi pũctualitenin creaturnis. pb⸗
ma cõmunicatione non poſita /cuiꝰ veſtiꝰ
giũ reperit᷑ de neceſſitate in quolibet opere
ouiuino/ vbi relucet potẽtia patris ſapiẽétia
filij.amoꝛ ſpirituſiancti. HNihilominꝰ ma,
gis ad intentionẽ querentis puto reſpon?
dendũ ꝙ cũ potentia ði/put ad extra reſpi

cit onandoſe ettendit. eſt eadem in quali

„

ns . ¶ Diſcipulꝰ. Videt pbabilis illatio.

Sedcur dictura virgo beata diſpſit ſuper

bos mente coꝛdis ſui/pꝛemiſit.fecit poten

iam in bꝛachio ſuo.tanq; diſpdere ſuper⸗

bos / eſſet oipotentie dei ꝓpꝛiuum. ¶ Da

giſter. Credo legerat apud Job dũm dicẽ
tem. diſpge ſupbos in fnroꝛe tua.⁊ reſpici⸗

ens omnẽ anmogantẽ humilia. Sequiturꝛ

ęgo ↄfiteboꝛ ꝙ ſaluarete poſſit dextera tua
AIfi ſignificaret hoc eſſe ꝓpꝛium ſoliꝰdei.
Diſcipulus. Cur Maria non cõtenta di⸗/
cere diſperſi ſuꝑbos.addit mente coꝛdis
ſui Dagiſter. Sunt qui referũt hãcad/
ditionem.non ad ſuꝑbos.ſed ad diſpꝑſit.vt
mens coꝛdis /it ipᷣe deus diſpdens.cõno⸗
tando moꝛem humanũ qui mente recogi⸗

tat exaffectu coꝛdis/dũ hoſtes ꝑdere ⁊ eos

moꝛia fecunda tribuit᷑ ab exponentibꝰ mi

ſteriũ ſublimiſſime trinitatis. ¶ Gunt ali
bui reſpondentes Mariam voluiſſe vehe

mentẽ expmere ſuꝑbiam intrinſecus radi

catam. dicendo iſtos non qualicunq; moz
do necleuiter ſuperbos,ſed mente coꝛdis

omnino indiuiſa.videt᷑ ex ſuppoſitiõe q;;
uis impoſſibili ſequi potiꝰ ex illatiõis cdon
ſider atione/ꝙ dei potentie cõpeteret. crea⸗/
turarũ ꝓduclio ſicurmodo.in quibrelucʒ
ſimul potentia.ſqpientia ⁊ bonitas creato

ſnigmnis
fuithonn,
ſecucten
berecorhe
dummene
Ntacnd⸗
habenab
cumee
preſtlote
daruelig
rednme

(onhtradu

tug
tieſeufud
cieſbi:
oena
bikianttn
Ndien
Gutmne⸗
Ktinwe
ocllon
Quoa
hepbien⸗
homeo/
Qugon⸗
D
emimam
ſontende
uswinmn
ini Jab

gioci⸗
1, DMen

imn menle⸗
lraſtrin
uuno/n
ſunſavi
nienode
Unnonadn
nine
ſictens
aneigf
Plſnen
ngodun
miencnd
pputnt
ſpinimen
ſucipiee
longe n

quamn

gemingngi
mnitnsſit
Moltiec
Alnösdn
Paac gen
auihntg
nmb nd
roen
eſton

indice
ahic
egoirr
ernim
ode.
Genmdi
ne cods
ithiced
ddigirn
Nas Co
nmtenon⸗
aer
humlont
uenerſei
Mored
nenm
uodoldeln
imasſaute

Naebn
i
1wſertr
nmien,
mllnand
Dncnrh

M
ð

ſione coꝛdis.quam aſſi
bus vt in mari feruenti compellimur expe

ſui. qnalis eſt demonum ſuperbia. qualis

fuit hominũ.diuinitatis honoꝛem vſurpa

re querentium. Autcerte ſuꝑbi dicunt᷑ ha⸗

bere coꝛ nedũ diſpſum ſed mentem coꝛdis

dum mens ipſa quodammodo ſubleuata
eſt a coꝛde.nec eadem /vti fas eſt eis. vt in
habentibus abſoꝛptum.vel ablatum iudi
cium. ꝓpterea deterius q; beſtie vel pecoꝛa
pꝛeſſi latent. ¶ege ſi non taliter diſt perſos

dat itelligere Nabuchodonoſoꝛ.cui coꝛ fe⸗
re datum eſt. humano coꝛde mntato Ouo

contra dum coꝛ humilium bene contrituʒ

eſt aut pulueriʒatũ/in moꝛtaniolo peniten⸗
tie ſeu ſub duplici mola.timoꝛis ⁊ ſpei.red

dit᷑ſibi coꝛ plus q; humanũ.⁊ fit vas in ho
noꝛem capaxdei ſeu gratia plenum. Supꝑ
bi fiunt tanq; columba ſeducta.non habeſ

coꝛ.dicentes exſententia.⁊ coꝛ meũ dereli,-

quit me.⁊ illud. Coꝛ meum conturbatum

eſt in me. dereliquit me virtus mea ⁊ lumẽæ
oculoꝛum meoꝛũ ⁊ ipſum non eſt mecum:·

Quo concra pollicet humilis chꝛiſtus / ſu
perbie victoꝛi Dabo eiſeder mecũ in o
3 mei

no meo. ſicut ⁊ ego ſedi in thꝛono pfi

,

nid oꝛo celſius.quid amplius exaltatũ

—

riri. Sed hanc diſperſionem iſrael miſtici
uig cõgregabit. quis vniet.quis ſedabit:
MDagiſter. Dedit hocintelligi palã bea

lentia lit inanis ⁊ vacua.que ſine pondere
virtutis/raptatur per iania.nec gratia coꝛ

ſuum ſtabilitur/ conſequens vt pumilitas
innitens deo fixa ſedeat.⁊ vt iuſticiam eſu

riens.iuſticie fructibus ſit ſatiata repleta

„

iam non ad inſtararundinis vento quoli⸗
lem denia; ſuſcepit. id eſt ſurſum ad ſe ca⸗

bet vanitatis agitanda.
Conſequens eſt fateoꝛ.

pit / tanqm puerum. qui vere iſraelita eſt.

in quo dolus non eſt. dominus recoꝛdatꝰ
miſericoꝛdie ſue. Beatus ergo vir cui non
imputauit domiuus peccatum. neceſtin
ſpiritu eius dolus.humilem enim ſpiritu
ſuſcipiet ghoꝛia. Nec exemplum nobis

longe querendum eſt. Ecce ancilla do⸗

mini.cuius dominus humilitatem reſpe⸗

xit:quam ideo beatam dicent omnes gene

Diſcipulus. Dentio banc materiam
vberrimam aperuiſti ad loquendũ de diſo
duis fluctuationi⸗

ta Maria:cautatrix noſtra.nam ſuperbi⸗
am mentecoꝛdis ſui diſperſit.ſi taliuʒ opu

et pars mea deus in eternum.

qui potes eſt. Ubi pꝛima ptitio eſt ſi Ma

rationes. quia fecit mihi magna qui potes

eſt. cuius nomen ſancum. cuiuſ miſericoꝛ

dia in generatione ⁊ generationes timenti

bus euʒ/qui vt timerent ⁊ pꝛeuenit⁊ dedit

Hogie ſibi Mariam de ſeculo neq; eripu
it.⁊ extulitad dexteram ſuam. Ita verifi⸗

catam conſpicimus pſalmiſte gloꝛ igtionz
quia inquit infammatum eſt woꝛ meum.

QOuo inflammatum ſi non igne quem mi
ſit filius ſuus in tenam et voluit vehemen

ter accendi.Etrenes mei commutati ſunt
mirabili pꝛoꝛſus commutatione.vt abſcz

viri copula/ funderet operatione ſi pirituſ⸗

ſancti/pꝛolem benedictam. Etego ad ni⸗/

hilum redactus ſum.ſcilicet pꝛopꝛia repu

tatione et neſciui. Quare? Quia anima

mea conturbauit me pꝛopter quadrigas

aminadab/qui ſpontaneus interpꝛetatur
Diſcipulus. Que ſuut he quadrige?:

,C¶ Magiſter. Dunt vel nunciationes
angelice.vel raptus anagogici.hoc eſt ſur⸗
ſum ductiui in diuinaʒ caliginem. vel pen⸗

ne columbe deangentate. quibſepe alſtim

ad atria gloꝛie celeſtis.etiam dum vineret

Beatus igitur Manie ſpirtus quem eiegrę-
ſtichꝛiſte et aſſumpſiſti. Sequitur vt iu⸗
memtum factus ſum apud te. Deus enim
ſeſſoꝛ eſt anime ſancie ſcdõum Auguſtinuz

Etego ſemper tecum.quia deus ſingulari
ter fuit ſecum. Tenuiſti manum derteram

meam que ſpiritualibuſadaptatur.⁊ in vo

luntate tua deduxiſti me.non temeritate e/
lata pꝛecipitaſti me. Quid tandem. Ecce

conſummatio ⁊ cum gloꝛia ſuſcepiſti·id ⸗

ſunrſum ad te ſumpſiſti. Scio iaʒ quid mi
hi ſit in celo. Scio quiq ate volui ſupiter⸗
ram. Nunc omnino defecit a ſe coꝛ meum

et caro mea.dum abſoꝛptuʒ eſtomne quod

moꝛtale erat/invictoꝛia.Deus coꝛdis mei

magnificat ania mea dominũ.Et nos ma

tus.intelligamus que ſuperſunt ⁊

Quoniam fecit dominus rie m

t

Pꝛopter qG

gnificemus deum cuius illuſtratione ſpiri
gamus que ſuperſunt de canti ,/

Quintus per didragma ſeu dialologum.

1 tula .

Via fecit mihi magna qui po⸗
tens eſt. ¶Diſcipulus. a;
gna plane? inſcrutabilia que fe
cit Marie dominꝰ?. Cupimus

PPipilominus ſcrutari.ſi magnificans ani/

ma Marie dominũ / paſſionaliter moue⸗

batur ad eum. Fuit enim abſq; vlla dubi /
tatione ſapientiſſima atq; virtuoſiſſima.
Paſſiones vero non cadunt in ſapientem
ſcõm Stoicos.quoꝛũ in hoc doctrinam/

multi chꝛiſtiani pꝛeſertim anagogici ana⸗

choꝛite / ſecuti ſunt. dicentes virtuoſuʒ ſi ꝑ⸗

fectꝰ eſt/ad nihil paſſionabiliter affici.im/

mo conſequitur impaſſionabilitatem/cir⸗

vel ſuperfluus in querendo. ¶

ca res coꝛpoꝛeas.tam in concupiſcibili

in iraſcibili.⁊ ad hunc finẽ ſuas dirigebãt

intentiones. Et hoc ipſuʒ collationes pa⸗

trum. ? Elimacꝰ? ⁊ Bernardus in ſcala tri⸗

ginta graduum manifeſtant. Sed in con)
trarium eſt tectus euangelij. narrans ipa,z

doluiſſe dequo doloꝛe pꝛophetauit Sy/

meon.⁊ tuam inquit ipſius animam per⸗

tranſibit gladius.quod in paſſione filij ſe

pꝛeſente ⁊ dolente.ſcdᷣm doctoꝛes effectuzʒ
eſt. ¶ Magiſter. Ampliſſimos ſinus ha

per quibus habes opuſcula ſpecialiter edi
ta:confoꝛmiter ad philoſophos ⁊ catholi⸗/
leſt/ eſſe
d tollenduz ſcrupulos. im/

cos doctoꝛes.Quid igitur vis m

*

lus. Moueoꝛ

laqueos magn iunt
ſcientijs timoꝛatis/ex lectura taliũ doctri⸗/

narum. que/ tepidos ⁊ vitioſos nominant

omnes monachos / niſi vicerint ⁊ eradica⸗

uerint funditus huiuſmodi paſſiones aut

ſaltem toto ſtudio conentur ipſas euellere

quod aſſequi plures reputant impoſſibile
fruſtra niti .
ſcium arcanoꝛum dci/ pꝛoteſtando geme/

bino. Hon eſt in poteſtate noſtra. quibus
viis tangamur. Eſt aute; conquiſitio ſpe
cialis de pulcerrima ⁊ ſpecioſiſſima mulie

„7

.cum audiunt apoſtolum con

re. Sentio aliam legem in membꝛis me/
is.in quibus ſcilicet eſt anima repugnan

tem legi mentis mee. Et iterum. Caro con
cupiſcit aduerſus ſpiritum.⁊ ſpiritus ad/
nerſus carneʒ. Conſonat cum experientia
vox cõmunis doctoꝛum. qꝙ pꝛimi motus

non ſunt in noſtra poteſtate.dicẽte Augu⸗

agnos. qui pꝛoueniuntcon

gradu/vid
re.ſed de ſecundo non ita fit perſpicuuʒ.
aliquis poſſit vti ſenſu ⁊ rationeſine ſpiri⸗

4

rum Maria.ſi motus ſuos omnes / habue

itt in ſua poteſtate⁊ quouſq;. Vtrum vide·
licet non potuerit non dolere viſa motei·
lij.Et ita de reliquis paſſionibus querere
tur per appꝛehenſionem obiectoꝛuʒ vario
mum ſub conuenientis ⁊ diſconuenientis
ratione.Cum dixerit chꝛiſtus. Triſtis eet

gnima mea vſq; ad moꝛtem. quitamen fu⸗/
it incomparabiliter virtuoſus. ¶ Magi
ſter. Altioꝛ eſt inqniſitio tua q; eſtim
pluribo/qui ð paſſionibꝰ/ peccatis/? mo
tibus pꝛimis/loquũturaſſidue.poſſet ini ?
tium perſcrutationis accipia plunbus. q
de paſſionibus loquuntur ⁊ motibus pꝛi /
mis ⁊ peccatis. Nihilominꝰ vna placet ad

pꝛeſens.quaſi narratiua tnplic pꝛoceſſus
qui fit in hominibus.pꝛopoꝛtionabiliter

ad triplices hierarchias angelorum. ⁊ fm
tres gradus hominum. animaliũ rationa/

—

biliũ ⁊ ſpiritualiũ.Accipe pꝛimis pueruliũu
vtentem ſolo ſenſu.⁊ non ratione nec ſpir
tu.Accipiamus alterum vtentem ſenſunet
ratione.ſed non ſpiritu vel mete.Accipia⸗

mus textium vtentem ſenſu ratione ⁊ ſpiri

imus legimus homines exiſte

tu.cum ſpiritus ſit eadem res cum ratione

NMagiſter. Nonne ſimiliter in quolibzʒ

ratio.? ſpiritus eſſent reali.immo locali di
ſtiuctione diniſa Perge quo tendimusadd
DAa
giſter. Lonſideremus in puero tria per oꝛ=/
dinem in potentijs ſenſitiuis ꝗꝛ de ſolisvi

bomine ſenſualis anima ⁊ ratio.ſunt eade
pꝛoꝛſus anima ſcᷣm cõmunioꝛem ecdeſie
doctrinam ⁊ tamen reperitur in vno homi
ne. vſus anime ſenſualis vt in pueris in
quibus nullus eſt vſus rationis. Ita nihil
videtur incongruum ſidicatur ꝙ aliquis

vtatur ratione qui pꝛo tunc non vtitur ſpi

ritu vel mente:quia dinerſas habent faci
es ſpiritus ⁊ ratio. Spiritus autem ſola
diuina ⁊ eternꝗ:. Ratõ ad tempoꝛalia reſpi
cit ⁊ creata.
dere depoſſibilitate rei:quia ſcio poſſe per

Diſcipulus: Holo conten⸗

intelligentiam ſicaccipi tanq iſta.ſenſus.

euidentiam pꝛopoſite queſtionis.

EA

talibo ⁊ vegetatiuis nihil ad pũs plus q;ð

plãtis in qb nõ ſolemꝰ ponere paſſioes ni

ſi foꝛte p trãſſũptõeʒ ad aiata. dicim ei pꝛa

ub pꝛimo ⁊ tertio

S
ðð

ſecnnenund

ſe

ſeinſant
Ctappbenſt
Ddiſconvenle
Pfonehune
declarotone
nanimſen
letanima
Nanimamn
benſonen?
becveinpe

Saklogun
P

wbern ao
Wonentk
radden
andeie
lioranin
Aliguund
lemtemea
ſchulwret

ſigenoum
Pdin
nicimin
Oalquoa
rpriepal
lun ſclicer
Mrnlierag
Pnettigin
(D
Clſcliter
Wapßheni
ponmrp
pberriget
Ouſtonum
Ghniamne
lelaſon⸗
ſptöform,
ken cgpohe
Menienng⸗

—

ſaogpien

Menintente
Mehenſoc
ſttipſamen
Cocinred
Gufftk
motiotglie
legumſin
Nconuen
Niureffe

dennhnn

Ne Tie
Ndninnen.
e ſ
Möcſinx
Datand..

egeſent
iahntug,
1morbren

NEn

lgprogſe⸗
rnonoblie
Nlommn. ti
mlümnonn
rimepnorii,
noneſeclon

in NMi
uner un
oreOH
imwaiſe
nnh⸗
ine ſpinn
minone
incodod
dntede

Nemneei

innoboni
n pwensenn

nis Jancl

Arq igus

chonrtiuti
sbaben cch

nnsanem 0

npurlnnchi

Foonten
nuopoſepe.
nöſkſaſt,

emmnolocdid

ckions. 4
Drabniͤfrl

nnsnie
D

nnnſt

nbe

ter ⁊ ꝓpꝛiepaſſio.

imndari,

Bu

per magniticat

ſe contraria ·deſiderant ſe ⁊ vniuntur ſimi/
lia Diſcipulus. Sequamur vſum ꝓpꝛi

eſſe in ſenſu ¶ Unde paſſio deſcribiturq;/

um lõquedo de paſſionibus quas dicimꝰ

eſt app̃henſio ſenſualis conuenientis vel

diſconueniẽtis pꝛeſentis vel abſentis.
Magiſter. Supponamꝰ hic⁊ nũc deſcri
ptionẽ hanc paſſionis quaſi cauſalem cuʒ
declaratione vel ſuppletione.⁊ dicamꝰ. q;

in anima ſenſitiua pueri qualis itelligi po

teſtanima Marie dum cecinit. Magnifi
cat anima mea dominũ.inuenimus ⁊ appᷣ
henſionem ⁊ motionem ⁊ executionem. et
hec vel in potẽtia vel in habitu vel in actu
Seg loquamur de actu ⁊ exemplificemus
in vſu. ¶ Puer itaq; dum mater oſtendit
vbera/appꝛehendit per viſum ⁊ ſenſuʒ cõ⸗
munem ⁊ fantaſiam.Deinde ſi eſurit/ſcqͥ
tur adhancappꝛehenſionem / motio que⸗
dam deſiderij.nedum naturalis ſʒ ſenſua⸗
lis ⁊ animalis.⁊ ſi non eget cibo /ſequitur
aliquando motio faſtidij cuiuſdam.Tan⸗

dem tertio ſi non fuerit impedimentũ/con

ſequitur executio/mouendo membꝛa.ad
ſugendum vbera.vel ab eis diuertendo
iſcpulus.Quoctidie videmus hec
triã.tam in pueris qᷓ; in animalibus bꝛu.
Sed quod iſtoꝛũ triũ nominatur foꝛmali
Magiſter. Certe me
dium.ſcilicet motio interioꝛ. conſequens
naturaliter appᷣhenſionem SBilſcibulus
Non eſt igitur paſſio foꝛmaliter appꝛehen
ſio¶ QDagiſter. Hoc vtiq; verum eſt ſed
cauſaliter.quia paſſio foꝛmalis/ cauſatur
ab apphenſione.ſicut ⁊ paſſio riſus exteri⸗
oꝛ ponitur pꝛo effectu paſſionis. dicendo
puer ridet. Ita ſumitur aliquando nomen

paſſionum a cauſa foꝛmali.vł etiam exem
plari ectrinſeca vel a materiali ſiue obiecta

li. vela ſigno. HNihilominus paſſionis de
ſcriptõ foꝛmalis eſt ꝑ motionem.cõſurgen

tem exappᷣhenſione cõuenientis vel diſcõo⸗

uenientis.pᷣſentis vel abſentis Quod ab⸗

men intentione vel ſpecie. Sed vtrum ap

ſens apphenditurtanq; pᷣſens.ſi non reta

pꝛehenſio cõuenientis cum conueniente.

ſit ipſamet motio licet ſub alia ratione.re⸗
ducitur ad ꝓbleuma de quo nil ad pꝛeſens
Sufficit hic ſupponere ꝙ paſſio dicitur

motio ialis quam fecit appꝛehendens ob⸗
iectum ſuum ſub ratione cõuenientis vel

diſconuenientis.executio ſequens in opꝰ
dicitur effectus eius.Exquibus patet cõ⸗/

.

feſtim intellectus pꝛeinductoꝛũverboꝛum

Auguſtini dicentis ꝙ non eſt in Korenane
noſtra quibus viſis tangamur. Accipitur
itaq; viſio pꝛo appꝛehenſione⁊ tactus pꝛo
iſta conſequenti motione.dequa dicũt do
ctoꝛes ꝙ pꝛimi motus non ſint in poteſta/

te noſtra. ( Diſcipulus. Hulla dubita/
tio fit quin ad pueros.vel alios homines

impotentes vti ratione/vera ſit iſta regula

qꝙ; pꝛimi motus nõ ſint in poteſtate noſtra

plul⸗ qᷓ; in beſtijs.q;q; ſit valde difficile in

ominibus reddere cauſam cum haheant
rationẽ iũctam eis.quid ſit ilud quod ipe
dit vſuʒ rõis. ¶ Dagiſter. Mlta pᷣterimꝰ

que querẽda ſunt alibi.qtenus ad reʒ / ſub

compẽdio veniamꝰ.quam rem/nemo tam
plane cõcipiat qui nõ(ſicut in geometricis

pꝛioꝛa cognouerit.Sed que tradita ſunt

alibi ſufficieter.quid ea neceſſe eſt aſſidue
repetere.
illa.ſicut de oꝛigine.nũero ⁊ diuiſione paſ⸗
ſionũ.de cauſis inſuꝑ ⁊ effectibo earũ.tuve

r non obmiſeris pueuire quo tendimus.

¶ Dagiſter. Noſtrũ itaq; pſequamur ex⸗
emplum de anima ꝑuuli qᷓrentis. Pꝛimo
ſipᷣſentato obiecto viſui ſuo/poteſt nõ appᷣ
hendere.Secũdo ſi facta appꝛehenſione.

poteſt non moueri.Tertio ſi facta motiõe

non ꝓgredi.(¶¶ Diſcipulus. Reſpõdet ex⸗

quam dicimꝰ iaogie executõeʒ

perientia queſitis iſtis tribw negatiue.

Magiſter: Huũc oꝛitur pfecto difficilis qᷓ/

noſtre ↄſiderationis.in lumie fidei q̃ſi par
uulã.ſicut aliquãdo ꝑuula vere fuit ⁊ ifans
Queramꝰ ſi tũc poterat vti rõne.vt interiʒ
ſileamꝰ de ſtatu qͥ latebat in vtero matris.
Diſcipulus. Quoꝛſum pᷣcoꝛ euadet hec q̃;
io tua? ¶ Ogr. Nos viderimꝰ.QOõ vt

aptius fiat.ↄſtitnamꝰ apud paruulũ queʒ

pᷣdiximus/vnũ pedagogũ puigilem.qͥ po⸗

teſtatẽ hẽat talẽ ſuꝑ eũ/vt abſq; iuſſu ſuo/⸗
pmo nihil videat. Secũdo ſividerit aliqᷣd
ñi ad iq moueat᷑. Tertio ſi viderit ⁊ mouea
tur/nõ tñ exequat᷑imo ſi ceperitexeqͥ/ poſ⸗
Cüũũ ſit ipoſſibile apð deũ g ÿbũ/ↄcedo

ſit tũ ne ↄtinuet impedire.

—
*

n/pᷣſuppoſito caſu tali/potit pedagogꝰ in⸗
culpari.ſi ꝑmiſerit ꝑuulũ videre aliqͥd vel
ad viſa moueri.vł ꝓſeqᷣ ſine inſſu ſuo ↄtra

volũtatẽ ⁊ oꝛdinationẽ pmi pr̃is.ſubdẽeteʒ

talealiqð tanq; poſſibile.¶ gr· Hüqd
cag

filiũ ſub pedagogo tali

¶ Diſcipulus. Pꝛeſupponamꝰ

ſtio de DHaria. Ponamꝰ eam coꝛã oculis

ℳ

Cractatus Quintus

rit iuſte. ſed quid elicere vis non video.
Magiſter. Hec eſt parabola iſtius quam

inquirimus veritatis. Si conſideremꝰita
q; Paimam hominis inſtitutioem in Adã
7.

ua pus qᷓ; peccarẽt.occurrit nobis ſen

ſualitas vtriuſq;.que ſi non habuiſſet con
iunctam rationem/ſimilis fuiſſet ceteris a⸗

nimantibus irrationabilibus/que mouẽ⸗
tur ſuper terram. At vero data fuit ratio li⸗
bera regens eam inſtar pedagogi iuxta q̃t⸗
tuoꝛ pꝛemiſſa q;tum ad appꝛehenſionem.
ad motionemad executionẽ.ad continua
tionem.ſed homo cum in honoꝛe eſſet nõ
intellexit comparatus eſt iumentis inſipi⸗
entibus.⁊ ſimilis ſactus eſt illis.vt iaʒ ſen⸗
ſualitas inobediens ſit.date ſibi rationis
pꝛeueniens iudicium:in videndoin mo⸗
uendo.in equendo.n continuando. ſe⸗
pe velit nolit ratio. ¶ Diſcipulus. Erpe
rimur heu nimis quotttidie
tionem in nobis. ¶ Magiſter. Putas
neę fit abſq; rationis cũlpa pꝛeuentio talis
Diſcipulus. Hon arbitroꝛ pꝛeuentionẽ
huiuſmodi rebelliõis / ꝓceſſiſſe ſine culpa
pᷣuaricationis. ¶ Magiſter. Lulpa iſta ẽ
quam appellamꝰ oꝛiginale peccatũ.qð in
pꝛimis parentibus fuit actuale ⁊ pꝛimum
quo factũ eſt in eis ⁊ omibus poſteris / in⸗
ſta puerſio talis.vt ratio/que noluit eẽ ſub
dita diuino pᷣcepto/ſentiret ſenſualitatem
iure ſibi pmo ſubditã.nũc rebellẽ ei.vt nõ

quecunq; ratio velit vel ſpirit/illa facietſ-

remurmuret cõtumax ⁊ rebellet ¶ Diſci
pulus. Nolo multa in hac re que ſunt du/⸗
bitabilia guerere gui ſunt abũdeſatiſtra
ctata ꝑ doctoꝛes. Vt qua rõne puniunt᷑ fi⸗
lij ꝓ peccato parentũ.Aut cur peccato de⸗
leto/remanet rebellio.ſicut in baptiʒatis et
ſanctificatis.immo ⁊ in chꝛiſto.licet ſpon
tanee dixit enim. Spũs qͥdem ꝓmptus ẽ
caro autem infirma. Alioquin non fuiſſet
triſtis anima eius vſq; ad moꝛtem. ſi pe⸗
nitus conſenſiſſet rationi.non plus q; in
Aldam luctꝰ fuiſſet aut doloꝛ.innocẽtia ꝑ⸗
manente. Sed adhuc remanet de beatiſ⸗
ſima vinage oubnatio ſee alis quam pᷣ⸗
ſupponimꝰ nullo vnq; fuiſſe peccato fada
tam.nec veniali.necoꝛiginali:necactuali.
cur dominate ſunt ei multe paſſiones.do⸗
loꝛis ⁊ languoꝛis. Non enim poteſtreſpõ⸗
deri ꝙ huiuſmodi paſſiões / diſpenſatiua
volũtate ſicut chꝛiſtus/a ſſumpſerit.nec ſo⸗
lis fuit ſubiecta paſſionibus in vi duplici.

tris mei ſunt optet me eſſe.
mũ ꝑtranſitis:que reperiunt᷑ vtcũq; tracta⸗
ta.remanet ꝓpoſito noſtro cõfinis dubita,⸗
tio. Si Maria ab inſtãti cõceptionis ſue
habuit ꝑfectũ vſum rationis.ſuꝑ ſenſuali⸗

nc cõpara⸗

ſcilicet concupiſcibili ⁊ iraſcibili quin eti⸗
am habuit ignoꝛantiã in rationali.duʒ pu
tauit filiũ ꝑditum.⁊ dũ loqueret᷑ inuentus.

non intellexit quid diceret. In his que pa⸗

tatem:vt nihil appᷣhenderet.nec in appꝛe⸗
henſis moueretur /ſine iudicio rõnis eiuſ⸗

dem. Alioquin nõ fuiſſet in ea ſtatus natu
re integre pꝛimitꝰ inſtitute.q̊̃ fiebat/ vt ni⸗

hil apphenderet / vel appeteret / nihil exeqᷓ
retur ſenſualitas/niſi pᷣuio iudicio rõnis.⁊

ita fuiſſet Maria nõ ſine peccato ſaltemve
niali.quale habent pueri ceteri.etiam vni⸗

us diei. quia pᷣuenit in quolibet tali / motꝰ
ſenſualis/qui impedit iudiciũ rationis
Dagiſter. VUrges vehementer nedum

in iſto quod opponis.ſed in ſimilibus m
tis.vt de paruulis ſi ſtetiſſet Adam/rema?z

neret par dubitatio. Non enim videtur ꝙ

ſtatim nati cũ iuſticia oꝛiginali/vel in vte⸗
ro poſiti/ viguiſſent iudicio rationis ſicut
in etate perfecti.neq; cuʒ doꝛmiebant. De

niq; non apparet/ꝙ eua potuerit libere nõ

gudire ſerpentem exterius ſuadentem. nec

ita ſemper auertere viſum. quin aſpiceret

obiecta viſibilia. ⁊ in aſpectis moueretur.
vt videret lignum quod pulcrum erat viſu
ctad veſcendum ſuaue. ¶ Diſcipulus.

Sidpꝛimus ſtatus permanſiſſet / nõ opoꝛ

teret dicere pueros fuiſſe natos etate perfe,⸗
ctos.nec tamen ſenſualitas rebellaſſet ine
ius iudicio rationis/quo caruiſſʒ etas iſta
non enim fomitem/captiuantem in legem
peccati ſenſiſſent/vt paruuli noſtri. Sal,-
uaretur ita de noſtra virgine Maria in in⸗
fantia.quia veęl omnino fomite caruit.vel
vſus ⁊ ſtimulꝰ ita ligatus fuit.vt nihil ad;
uerſus rationem pꝛeualeret. ( Magiſter
Scio talia poſſe dici.ſed an ſatiſfaciant ex

emplo Ropoſlte voiteſt omnino perſpi⸗
cuum:eimp Da
rie anima/ſimnl vt creata eſt infuſaq; coꝛ⸗

poꝛi pparato ꝑfecto gauiſa fuiſſet vſu ratõ

nis. nõ dicim cũ gra. Sic eni aliqͥ nõ pe⸗
nitꝰ impꝛobabilr poſuerũt vſum rõnis ac

celeratũ in Johe dũ exultaret in vtero. ⁊ dũ
circũciſiõis tꝑe mirabãt᷑inſpiciẽtes.Quiſi⸗
putas ĩquiũt puer iſte erit Etei manꝰ dñi(
potẽtia.ſ.miraclłoꝝ oꝑatrix)erat cum iſto.

ñ his ite

mplioꝛis fuiſſet pꝛiuilegij.ſi Ma

hornnun
nonisum⸗
bus,immot
ſoresiunne
gettiguei
pneſoben
ſgch
gllumguuft
eliglkumn
hurinten
voſoirans,
nihicsbn
ſopeprim
eseinti⸗
fitiuqn
foninonan
Ahrte⸗
(Dlan
tentvi
gloleſtn
mpon
ineco⸗
lo/guon
loauliur.
nouettan
Pprchenſot
nenatiun

Movetſi⸗
(Daggler

Hſqnealal
Cenſentendin
ſbigendin
Ayanno

Mumnnetta

Coirantemfe
ludatpe⸗
ſagdeo⸗ Oe
nenechant
Mecſoittuno
caggancuri⸗
ſonkemnai
Cmhina
CLegoarer
gengohoe
murtmurtio
herzopaſſio
Gcleganrf
agitur ſaſfu
nahnoſteſa
nequaißg
zamandgt
anusdallen

chenamder

winſmibron
ſrAumgn
nminncenr

.

irire,
Munsa
mehan⸗ De
ilboend
Nhtan nee
bin aſpicet
8Mucer.
mmerarwin
ſapolus⸗
Wa noone
nosetntef⸗
Grcdelaſane
Cnniſheusita

–
nlirofn Oin
ne Dnrinig

mueatutee

zilnn ibi gs
nu. (Lugite
mnſricang
Konninoſeft
nniegii
Uuck infuſge,
Ciſtfuſſafi
Stainii
cirnſ
umtunch,
iinſprin,
Eiin
rpm

Se 2 ——
= .

1

= –—

—
=a

S==

Z ¶ Diſaipulus. Dixiſti de pꝛimo gridu

honunum.:qui vt ſiccõſiderati ſine vſu ra⸗
tionis/comparantur iumentis inſipienti⸗
bus.immo iam exinfectione peccati/dete⸗

rioꝛes iumentis conditõnis.niſi gratia ſal

uet⁊ iuuet. Dic nuncde gradu ſecundo.q̊
puer habet vſum nedum anime vt ſenſua⸗
lis eſt.ſed vtrationalis.¶ Magiſter. Pꝛe
aſſumpta ſimilitudo.de pedagogo.dat in
telligi ſtatum illum/⁊ magis.hoc manife⸗
ſtatur in tertio quãdo ſimuladditur liber⸗
tas ſpiritus. Dant doctoꝛes per allegoꝛiã
triplicis huius gradus noticiam in tenta⸗
tione pꝛima. Abi fuit ſerpẽs quaſi ſenſua
li as inſtigans rationemq; pꝛeueniens
fuit Eua quaſi iam habens ratonẽ ſed vi
ro minoꝛem.fuit Adam perfectus in men⸗
te ⁊ ſpiritu.cuius erat dirigere mulierem
¶ Biſcipulus. Sentio materiam hanc/
intenſibilem in longius. Dic modo modũ
quo tentamur in tentationibus.nũc ab in
fima parte anime:vſq; ad ſupꝛemaʒ .nunc

oꝛdine conuerſo vel vtrobiq; per nouẽ gra

dus:quoniã anima appꝛehẽdit.mouetur

⁊ exeqnitur. Deinde ratio ſicappꝛehendit

mouet᷑ ⁊ ecequitur. Demũ ſic in ſpiritu fit

appꝛehenſio motio ⁊ executio ¶¶ ertamꝰ

oꝛdinema ſummo deoꝛſum. apparebunt
ſe tanq; in angelicis oꝛdinib

¶ Maglſter. Conſiderate notaſti pꝛoceſ

ſum quẽ ad alios terminos poſuimꝰſub ea
dem ſententia deducere. In adimpletione

ſiquidem diuinoꝛũ pꝛeceptoꝛũ que via ſũt

ad vitam/contingit quadruplex habitudo

Pꝛimg eſt appꝛehenſio per ſpiritũ fidei in
ſpirantem foꝛmatum qui ſpiritus/pꝛimo
iudicat pꝛecepta eſſe adimplenda.quia iuſ
ſaa deo. Secundo mouetur per valitudi

nem ⁊ charitatem vt impleat iſta. Tertio
pꝛecipit rationi ⁊ gnime ſenſuali.quatenꝰ
exequantur iſta. Sunt in ratione faciliter
ſubinde tria illavelle.conſentire.pꝛecipere
Sed anima ſenſualis.⁊ ſi conſentiat.velit
⁊ exequatur.conſentiendo volendo ⁊ exe⸗

quendo.hoctamen eſt frequenter cum reʒ

murmuratione quadã. ⁊ reniſu. ꝓpter an⸗
nexas paſſiones diſtrahentes animũ ne cõ

delectetur ſpiritui ⁊ rationi ⁊ hoctamẽ duz

agitur ſufficit ad ſalutem. Sũt enim pꝛio
ra/noſtre ſuppoſita voluntati. vltimũ hoc
nequaq;.quod eſt ↄdelectatio ſenſualis in

via mangatoꝝ. Hinc iugũ dei ſuaue.hinc

onus dei leue fit ei moleſtũ ⁊ graue.¶ Di⸗

duper magnificat

iſtam.dũ paſſionabilłr afficimurad varia.
du iudiciũ rõis/ dũ libeꝝ mentis arbitriu/
2ↄſfoꝛmãs ſe legi dei/lex mẽbꝛoꝝ tirannica⸗

7

conatauertere.cui? qrimonie plenas pau⸗/
lus reliqͥᷣt eplas. (.
hacꝑte/aia Marie fecerit. aut ſenſerit qd
inſuꝑ abalijs ſaciendũ cẽſueris: *

ed dic interim qd in

nima

Accipe ↄſideratiões duodecim

NMarie nuceſt gloꝛioſe magnificata. vt ni⸗

bil appᷣhendat/nihil affectet/nihil exequa

tuncontra vel pᷣter iudiciũ rationis ⁊ ſpũs

ſed neq; põt lege ante. Hec itaq; lex beati
tudis eterne.vt ſicut deus eſto mia in omĩ⸗

bus.: ita ſtat in beatis.aia coniuncta liber⸗
tati ſpiritꝰ. qui adheret deo exiſtens vnꝰ cũ

eo ſpiritus.Extenditur hec libertas ſpiri⸗
tus.nedum ad rationẽ inferioꝛeʒ .nedũ ad
aiam ſenſualem reſumpto coꝛpoꝛe.ſed ad
omn em generaliter in homine beatificato
motionem. Saluantur perinde mlia que

de beatis. tam hominibns q; angelis que⸗

ri ſolent. Quomodo loquũtur. q̃titer illu⸗

minant᷑ ⁊ illuminant.quãdo volunt ⁊ quã

do nolunt. Oatur inſuper intellectus ſub⸗

tilioꝛ/ de pꝛimi ſtatus impaſſiibilitate. non
qua non potuit pati.ſed potuita paſſione

ſaluari.a dei potentia ⁊ angeloꝛum cuſto⸗
dia.a ꝓpꝛia iuſticia ⁊ cariſſima induſtria

deniq;a loci conuenientia. cuʒ dominatio
ne ſuper ſe perfecta. ⁊ ſuper irrationalia

erat:ita fuit magnificata. vt in nullo mo/
ueretur contra iudicium rationis ⁊ ſpiritꝰ

Ded neq; poterat poſt filij conceptionem

lege ſtante. Conſequitur hec veritas/ exdi
ctis doctoꝛum. ponentium ipſam nullate⸗
nus venialiter de liquiſſe.quod ſaluari nõ

poſſet/ſi non habuiſſet omnes motus?ne⸗

dum ſpiritus ⁊ rationis.ſed an ime ſenſua

lis/ſubditos rationi. vel non contrarios

neq; pꝛeuenientes rationem. Dum auteʒ
ratio ſopita erat/⁊ in ſuo impedita iudicio

ſine culpa ſua/pꝛout euenit in ſomno/non
opoꝛtet tales motus pꝛeueniſſe iudicium

rationis:quod pꝛo tunc nullum erat. Fa/
cit exemplum pꝛopoſitum de pedagogo/

ſi ſine culpa fuerit abſens vel incluſus vt p

uulo conſulere non valeat. Sic ſoluitur qꝙ;

Adam vel Maria/ſomniando / non erra⸗

uit ¶ Anima Marie dũ viatrix erat / potu

it apphẽdere tẽtatiões foꝛinſecꝰ imiſſasſic
aĩa xpᷣi:ſʒ nllo mõ fuiſſet mota paſſionabltr

W 4

85

ſcipulus. Experiri cogimur aſſidue riram

CTractatus Qunitus

per eas abſq; iudiciorationis. Poterat ſat
ne pꝛotinus eas dijudicare atq; repellere.
Poterat non moueri ſcõm eas ad libidi/
nem vel ad iram vel ad ſuperbiam.ipſis eii
am in appꝛebenſione durãtibus quodval/
deſecus in nobis eſt. nõ potentibus ad ap

pꝛehenſioneʒ huiuſmodi/non moueri.nõ
tamen hocſemper fit cuz de merito noſtro

ſed ſi ꝑſtiterimus abſq; conſenſu rationis

⁊ ſpiritus/redundabit in meritum.quan⸗

doq; repugnãdo viriliter vr diffugiat quã⸗
doq; non repugnando ſed fugiẽdo.vt ibi.

Fugite a diabolo ⁊ fugiet avobis.quando

q; non curando ſed irridendo potius ⁊vili
pendẽdo diabolicas imiſſiones (q̃les ſunt
blaſphemie abominabiles ⁊ hoꝛrende)im
miſſas quãdoq;/ puriſſimis atq; ſanctiſſi⸗
mis.quas magis opoꝛtet irridere q; hoꝛre
re.Elicitur ex his quęadmodum victoꝛia
caſtitatis ⁊ humilitatiſ in Maria.non fuit
abſq; pugna ad qualem iugiter attingere
nos monent Petrus ⁊ Paulus.quoniam
aduerſarius veſter diabolus circũit querẽſ
quem deuoꝛet. Nec ignoꝛare cõuenit aſtu
tias eius cui mille mille nocẽdi artes ſʒ cõ⸗
fidamus ꝙ plures nobiſcum ſunt ſi toto
coꝛde ſuis innitamur auxilijs. nima

Marie dumviatrix erat/cogebatur neceſſi
tate naturali/multa pati cõtra naturalẽ in⸗

clinationem ſuam.ſed nõ contra rationem
vel ſpiritũ. Fuit iſte ſtatus Marie ſingula
ris.interioꝛ q; ſtatus beatoꝛũ ⁊ chꝛiſti duʒ
moꝛtalis erat. YFuit ſuꝑioꝛ ad alterũ/cuiuſ⸗

libet homis viatoꝛi ſtatuz. uis homies
poſſent iuxta cõſiderationem pꝛecedenteʒ

vti paſſionibꝰ illatis ab extrinſeco /virtuo⸗
ſe negociari cuz deo.tolerãdo eas tanq; iu⸗
ſto iudicio miſſas vel permiſſas ab eovt in
Job ⁊ in Paulo ⁊ in omnibus generaliter
martvribus. Euenit autemvt qui ſunt his
paſſionibus inquietioꝛes ⁊ minus in ani⸗
ma ſereri/ſint in operibus mãdatoꝛum im
plendis foꝛtioꝛes qui perſtãtvbi delicatus
noſter cõtemplatius deficeret. ¶ Impaſſi
bilitas aĩe/ per humanam induſtriam non
poteſt acquiri neq; per virtutes cõſuetudi

nales a philoſophis poſitas ¶Lexitaq; car

nis que fomes dicit/ſemꝑ introꝛſus heret
ſcõᷣm theologoſque lex compeſci paulomi
nus poteſt / aſſuefactione cõtraria nõ euelli
Satagentes in oppoſitum pᷣſumptione

ſpiritus ſui/ pꝛoſtrati ſunt potius q; deue⸗

nerunt ad intetum finem.ſiue fuerunt ſtoi

ci Phiſici vel Platonici. vel ꝙ mirabili /
us epicurei.pꝛomittentes ad hanc deduce
re ſerenitatis voluptatem.detrahẽtes cupi

„

ditatibus ſeu paſſionibus.nõ illis adijciẽ

go maliciam vel fomentum. ¶ mpaſſi
bilitas anime/tãto pꝛoximius habetur ce⸗

teris paribus.q;to ſpirituſ⁊ ratio fuerit in

ſuis actibus bonis/⁊ habitibus/foꝛtioꝛes

Deducitur hoc ex eadẽ cauſa/qponit᷑ im⸗
paſſibilitas beatoꝛũ in reſumptis coꝛpoꝛi
bus.que cõſurgit pꝛincipaliter ex plenitu⸗

dine domingationis ſpiritꝰ ⁊ ranõisſupꝛa

coꝛpus. ¶ Impaſſibilitas anime / no re⸗
quiritur in hac vita pꝛo ꝓſecutione felicita
tis eterne. Maniteſtat hecgratia dei tanq;
iugũ ſuane ⁊ onus leue.q̃ ſubito peſſimos
⁊ inueteratos dieꝝ maloꝝ/iuſtificat.⁊ per
baptiſmũ ⁊ martyriũ ꝓuehit ad celoſ.Hãc
ñ itellexert graʒ⁊ purificatonẽ ſpũs.hoĩes

illi ſine chꝛiſto ſicut nec haberi p̃t ſinexpo.
qui eã cni vult.⁊ qᷓ; cito vult cõicat Patuit
in illo latrone benedicto/comite ſuo in paſ

ſione ⁊ regno ¶ Impaſſibilitas nec in via
põt haberi. neq; in patria.ſine ſtabilimen⸗

to gratie. Juxia illud bonũ eſt gratia ſtabi⸗
liri coꝛ. Cõfunditur in hoc iuxtia quod pꝛe

tacũ ẽ.philoſophãtiũ nõnulloꝝ vanitas
pꝛeſumẽtiũ per theletas.ſeu purgationes

galiquas ſacrilegas.ſica paſſionibs abſolui
⁊virtutibo armari moꝛalibo/ꝙ in exiu moꝛ

tis/ anima libera ſcanderet celum QAualia
dixerunt

„

lonius teſte Auguſti.x.de ciuitate dei. O

nit ⁊ aliud ſimile Albertus in fine de intel⸗

lectu ⁊ intelligibili.¶ Paſſibilitas anime

fit ſepe occaſio virtutis exercende ſicut pa⸗

tuit in apoſtolo Paulo. Declaratur inſu⸗

per ex vtilitatibus per tentationes varias
pꝛouenientibus. quas eſſe cum paſſioni⸗
bus nemon eſen. Vndequi non eſt tenta⸗
tus/quid ſcit. Et per multas tẽtationes o⸗
poꝛtet nos intrare in regnuz dei. Quo cir

„7

ca condluditur ex pꝛemiſſis atq; ſubſequẽ⸗

tibus / doctrina ſaluberrima ꝙ; non ex ab⸗

latione paſſionum anime.ſed ex obſerua⸗
tione mãdatoꝛum dei debet ſumi religioſi
pꝛofectus argumentum. Hoc etiaʒ in miſ⸗
ſarum celebꝛatõne locũ habet vt celebꝛatu

rus nõ tantundẽ interr oget.ſi ſibi deuotꝰ

appareat.recollecius ⁊ tranquillus.q tum
ſi pcepta ſeruauerit dei.⁊ ſeruare pꝛoponit
nõ iuxta ꝓpꝛiam eſtimationẽ.ſed regulam
euangelicama ſanctis patnib declaratam

oꝛphuꝛiꝰ Plotinus.⁊ Appol⸗

müͤch
liusye
hnrent
fifun
lcei⸗
ſcble⸗
lorp
mnlea
gulnt
mor⸗
Aeobt
inden
ſonatom
Adcheng
ſpaſton
gictunsen
tiusanin
daluc
„ (tonol
ſnci
Prtns
coſien⸗
nononm
ſctoe
nis nibi
oenfic
ſeerſino
Moub
ſunptns
unotane
reeſde
peiienie
Vrpon
manöe
ticcen
ſublimn
doͤſen
ſoſpi

cg ni
utnn
Ndenſhätdn
Gtöllsgcie
. (ond
ristden
emnoſtat
Pübegfimnng

—

lc iponkin
rumpge
lumeentn
Pimnös.ſn
Mmbanine ore
Meanoneftin
Ageudan;
nbio oeſinee
2uhfcree
dugscco hi⸗
roneßisheic
Parßrſnerio
Urcör bant
Vmirlnoindel
snerh
Gelinbimnen
ounylui⸗
mM
r wnins
ngarones
n add
nepanwe.
um Quaha
nsa Dpo
wütneddeteo
infinedeitic E.
ſidinsenite
oemdeſape
Dechmur nii
mmonesnns
ſen Mſoni
cvinoncktmtg/
Estiuiones
Unda⸗Qoct
ſsnczſiſſelG
racron N
eGadtſen
a miſien
nE
ianaltn,
on ſti⸗
,NmCNlse
aſeuurnnn
MmoniN.
um

—
—
☛ — =

-
E

mMottificatiõis hmõi.qtũs iſtos cõ

Sigquid in ſentimentis ſuauibo ei additũ
fuerit/lucro deputemus.ſicut vltra panem
deputamus vinũ quaſi pitantiam vel ſa⸗
poꝛis cõdimẽetũ aibilis aie neceſſa
rio cõiungitur pñti vite moꝛtali.nec aliqũ

minus in contẽeplatiua qᷓ; in actiua.tam ex

terius q; interius.tam in bonis q; in maliſ
Licet diuer finib et meritis. Pꝛobãt hec

exẽpla btõꝝ pᷣcedẽtiũ.cũ exꝑientia pñtiuʒ.
Diſpẽſat ec hec deus frequẽter vt nõ appo
nat ſe bõ magnificare ſuꝑ terram. Si ᷣuo
tis ꝑmittit᷑aliqñ talis apparẽs deuotio in

laqueũ in retributiões ⁊ in ſcãdalũ. VUe ve
nobis ab hoc ſcãdalo. Quid hic nobᷣ erit
tutũ.cũ nec tuta ſit ipa deuotio?ꝛ ¶ Paſſibi
litas dʒ a multis viatoꝛib tolerari potius
q; vt ruchrenil. Diunſioen itaq; gra
rũ ſunt.ſiłr et adminiſtratiões.in q̃ꝝ aliqͥ/
bus expedit paſſiones aĩe cũ virtute et ròe

miſceri. vt in bellãtibo p republica q̃ ad ira

lioꝝ pcreationi vacare debentib.Etita ð
multis que vitam actiuam reſpiciunt. In

quiboa maius eſt virtutis meritũ/q;ᷓ veniali

um paſſionũ detrimeniũ.¶ Paſſibilitas
aie/obſtare ſolet plurimũ querentibo contẽ
platiõem.et ſuauitatẽ quietis interne. Cõ
ſonat omnis doctrina ictõꝝ/q; regulariter
ad cõtemplatiõis q etem nemo ꝑuenit/ni⸗

ſi paſſionib edomitis in anima/et ſi nõ ra

dicitus euulſis.Et hoc quõ fiet cõuenien
tius/an in ſolitudine an in multitudiĩe ſpe/⸗
cialis eſt cõſideratio. Sed nõ oẽs capiunt
cõtemplatiõis donũ in ſe.ꝓ cõplexionevel
ſtatu.cõditione vel officio. Baſchnus

Bratus mihi eſt ternarius iſte.qternarum
cõſiderationũ.Et qᷓ;uis vt infers nouiſſie
non omniũ ſit ꝑfectã q̃rere paſſionũ moꝛti
ficatiõem.ſicut necaltitudinẽ cõtemplatõ
nis.nihilominus audire cupio de fructib⸗

reet ſi nõ obtinere.fas mihi ſit.¶ Ma
Aſſignabo.cxij.vtilitates ex cãtico

ſumptas.nõ eas pſequẽdo.ſed pun

tatim
annotando paucula.que latius alibi lege⸗
re et ſi deus ſenſum aperuerit viuatius ex⸗
periendo poteris intelligere. ¶ Diſcipul⸗ꝰ
Vt placet. agitet Löſegma edo
matiõem paſſionũ in aĩa iuxta decurſũ cã
tici canticoꝝ Marie. Pꝛimo altioꝛ.latioꝛ
ſublimioꝛ.et alacrioꝛ dñi magnificatio.

Doõſequit᷑ ſeo iocũdioꝛ indeo ſalutarino
ſtro ſpus exultatio. ¶ Cõſeqᷣturtertio pfũh

rum ſublimatio.

dior iſtoꝝ qͥ
eri ſuſceptio.

. Asirerdignahieu da humili
o.
dinem a pximatio in egificatiõem alioꝛuʒ
dantiũ cdeo. bl guiraͤnd diuni
nois in ſe apnd alios ſctĩficatio ¶ Coſeqͥt
vi. copioſioꝛ dei ꝑ generatões⁊ gnatões ſe
tim̃teſ/ miĩa.ſeu milſeratio ¶ Cõſeqͥrſeptio
mirabilioꝛ ⁊ gratioſioꝛ ⁊ cqutioꝛ ↄtra ſuꝑ/⸗
biam coꝛdis et mẽtis diſpſiõeʒ/quã ſeuera
Diuini bꝛachij potentia facit.vnitio coꝛdiſ
ſen recolleccio. ¶ Cõſequit᷑octauo pᷣcelſi⸗

oꝛ⁊ celſioꝛ depoſitis de ſede ſua ſupꝑb/paſſi

onib ⁊ demonib hüliũ affectionũ et aĩa/

tioꝛ ſuauioꝛ ⁊ diuinioꝛ/eſurientiũ iuſticiã
repletio.dũ diuites ſibidimittunt᷑ inanes
omni bono ¶ Cõſeqͥ tur decimo miſericoꝛ
E moꝛibo ſunt iſraelite pu
. ptio. ¶Loͤſeqͥtur vndecimo ꝑ eiꝰ
impetratiõem diuineę mie ſuꝑ nos ample/
xans recoꝛdatio. Cõſeqͥtur duodecimo

—

nros ꝓphas ⁊ doctoꝛes reſeratio. ¶ Diſci
pulus. ꝛecioſos elicuiſti fructus / pueui

tes ex moꝛtificatiõe aĩalis affectꝰ cũ appen

ſo ſpũs ſtudio. NHos iſtoꝝ ꝑticipes fructu
um faciat in terris qͥ ꝑficiant᷑in celis. vbi

de? q̊s pᷣdeſtinauitvocauit.iuſtificauit ma
gnificauit gloſe cãtenteſ in idipm Magni
ſicat aia mea dñũm. ¶ Vgr. vecit tibi ma
gna qᷣ potẽs ẽo Watla. elt⸗ tibi magna
ſeem̃ nomẽ eius.Nomẽ ⁊ verbũ fidei qʒ et

—

cui credidiſti o btã ⁊ btificãda ꝑ oẽs gene

ratiões. Nõ es ingrata bñfitijs dei.cõfiterꝭ

illa qtũs vñ exeũt flumina graꝝ illic reuer
tantur

riã btãm dicent oẽs generõti

niã mi eſt illius q fecit oẽs generatiões ce/
li etterre ⁊ oĩm q̃ in eis ſnnt. Jõ iure ꝛ mr

pietatis et cõſequẽter oĩs iuine magnifi/

cationis laudis ⁊ gle.¶ Diſcipulus q pa

Hagiſter. Mirabilis accipiat᷑
deductio.ſed vera. Itaq; pietas exaffinita

te ⁊ affinitas er generatiõe cõſurgit.Eſt ei

pietas in genere qͥdã amoꝛ.ꝓueniẽs inter
aliq̊s exradice vel cãcuiuſdã affinitatꝭ mu
tue q̃lis eſt inter ꝑentes et filios et ecõtra.q̃
lis inter ciues ⁊ ciuitatẽ ſuã vel patriã.q̃lẽ
pᷣterea nos dicimuhabere ad deũ prẽʒ no
ſtrũ ⁊ dñũm.qͥ viciſſim pius erga nos eẽ lau

datur. qꝛ poſſedit.fecit et creauitnos. VIñ̃
pietas de q magis ad ꝓpoſitũ q̃ coneenit

n

Cõſeqͥtur qᷓrto ꝓfſundioꝛ ad btita

õſeqtur nono opulẽz

ꝑſpicatioꝛ oĩm qᷓ̃ locut? eſt deus ad patres

iſciplus Affer röem q̃re Ma⸗
7 —— . 6es. da
Dabit᷑ exfine rõ.et exaffinitate quo

mutnaz dei ad nos habitudinem deſcribi

poteſt. Pietas eſt amoꝛ ꝓueniens.eo ꝙ dei

genus ſimus capaces atqh; ꝑticipes eius.

Fundatur in hac pietate qlibet altera ſic a

₰ℳ

diuina paternitate.oĩs m aplim pfr̃nitas.
in celo etterra noĩatur Cũ ergo btã noſtra
ſit mater huius patris nr̃i/ↄſequẽs ẽ vt ſit
mater pietatis ⁊ oꝛigo eius.Eſt vᷣo pietas
ex affinitate q fineʒ dicit. la
cet deductio. agiſter Quãto mag ſi

vltra eclrmir anegentes illud pᷣclariſſi

mũ de ſe ⁊a ſe pᷣconiũ.Ego mr pulcre dile⸗
ctionis ⁊ timoꝛis ⁊ agnitiõis ⁊ ſctẽ ſ ei, in.
me omnis gratia via et venitatig·¶ Diſci

pulus Elucida diſtinctius.¶ Mag De

—

ſcripſimꝰ pietatẽ ꝙ eſt amoꝛ ꝓueniẽs eo ꝙ;

pulchꝛioꝛ dilectio/q́;ᷓ in amoꝛe fundata et

talis pietatis ¶ Diücipulus Aſſentio Do

ceqͥd ſit mr timoꝛis ⁊ ſct ſpei.cõuenit eni
naterie quã de paſſionibomõ tractabamꝰ

aut impuidus hec induco. Siqͥdẽ amoꝛ ẽ
oꝛigo cuiuſſibet affectiõis altenꝰ. Eſt aũt
maria mr pulcre dilectiõis. ſic igitur ncce
eſt. mater timoꝛis et ſpei ⁊ leticie ⁊ doloꝛis.
ualis eſt illoꝝ s brificat lugẽtes fili ei

6uerte nücrecoꝛdatioem tuã qad tractata
pꝛius in pma coꝛdula pñtis pſalmi marie
decacoꝛdi.et latiꝰ in libꝛo de canticis inue

nies.fecũdũ pie exercitatiõis grldt
cio qͥd ſuggeris.ſed neſcio ſi curi

trumetũ ſub figura multiplici.
pulus?

oſa mag qᷓ officioſa reputabit hmõi figu

ratio. difficilis ſoribentibo.fantaſtica medi

tantibo. vana deuotis. Quid ad nos inqut
re qᷓrenti

unt de figuris et notulis/ ambulgre qn
bus in ſumplicitate coꝛdis:¶ Mas He⸗
mo quẽpiam cogit. Scio mihi ꝓfuiſſe ꝓ
faſtidio ex varietate tollẽdo.p recoꝛdatõis
facilitate.ꝓ ſnĩarũ multiplicitare Cõſtitui
tur enĩ figuratio.nõvt mãſura ſpꝑ ſit in ima

ginatie.ſed ꝙ ad intelligẽtiã puram/foꝛti
imaginatione trabeda eſt fantaſmatibo ſu
NanDiͤ Is Arduũ iſtud nimis at⸗
q; rariſſimũ:¶ Magr Vanũ eſt nob fate
an lucẽ ſpuͦſſctĩ ſurgere. fiat

ne

oꝛ ad hocipᷣm an lucẽ ſpũſſe ere. fia⸗
qð ſequit᷑ Surgite poſtq; ſederitis q mo⸗

ducatis panẽ doloꝛis Doleamꝰ pus ĩimoꝛ
tificatiõe vicioꝝ et paſſionũ moderatione

Tollantur ſi placet ptractiões linearũ.de

iſcipls Pla
dei genus ſumꝰ ⁊ capaces eius. Nulla vo

amoꝛ ad ipᷣm eo ꝙ ipi

etes fili' ei?
diſciplus Hõ bẽo qͥd pdicã. ¶ gr

ximꝰ circulo rõis.

tur oꝛdo ſententijs vocibet terminis.

E. J. O. Spes. e. Pietas. i⸗Limoꝛ. .

Doloꝛ. v

Parũ refertoꝛdo tala crucis vel rote fiug

ratione. Gufficittũ nobis qdo
cũ ſpũale/talis oꝛdinatio. (Di
licatus eſſe videbit᷑ qͥ reſpuet¶⸗

domne canti

tuoꝛ ex equo reſpicit alias affectiões.qtũs

coꝛ pie gaudeat. pie ſperet. pie timeat. plie
doleat. Quiſquis hoc fuauerit.ſecurus ſit

virtuoſus eſt.pſaltes eſt dñi in pſalterio io

cũdo cythara:in omni generaliter muſico

¶ Diſciplus Fac ergo manitfeſtü. ¶
giſter

inſtrumẽto.cũ cãtico ſymphonia et choꝛo
plu
eſcriptio pietatꝭ facit illud ꝑſpicu

um Sane ſi pietas hoĩs ad deũ/ẽ integer

*

ad! us genus ſumꝰ. capa
ces eius atq; ꝑticipes. Subſume deſcrip/

tiones alias vtiles nimis. Pietas dolens

eſt affectio pueniẽs ex cõſideratiõe diſiun

ctionis ad deũ. Pietas ſperãſeſt exaffectõö
ne pximãdi deo vel herẽdi Pietas timens
ex reniſu ⁊ fuga elongatiõis a deo. ¶ SBi
ſy vno pioq; tenoꝛe fiat circa pietatẽ cireui
tus/ſequitarmoniaid eſt ad vnitatẽ reſoę-

nantia ſuauis et ſecura qꝛ tẽpata. Sp eni

et doloꝛ erit gaudioſus.⁊ gaudiũ doloꝛoſũ

Spes timoꝛata ⁊ timoꝛ nõ deſꝑans. imo
quilibet. mixtus erit cum qualibet.¶ Fiat

inſuper mirabili temperie quaſi comple/

7

xio mixti vniꝰ temꝑati ꝓpter vniõem in cẽ⸗

no pietatis. qſi in vita cociliate Zrietatem
Sicut ſi bmòi coꝛ neceſſario eſt in moꝛib⸗

ſuauiſſimũ. velut hũoꝛibs tꝑatis. Sicĩ vi
ta moꝛali ſił ⁊ meritoꝛia viuax ⁊ iocũdum
ſp ex eq̊ gaudẽs triſtis ſperãs tiẽms.( At

cotra ſi pietas abſceſſerit defluẽt iſte paſſio

nes.armonia diſſipabit᷑ tanq; ab boꝛolo⸗

gio ſine põdere ſine mõ vel oꝛdinetãq; po

ſtremo decoꝛ a cadauere ſine vita. Obuia⸗
bit iſta rotatio ſenſug l⸗ regulari qlem di⸗

ſunt iſta dũ audiũtur ſed impet obliqͥ cir⸗

culi.ſenſus deoꝛſum iugiter ad tꝑalia ſe de

pmẽs vehemẽtioꝛ ĩpellit ⁊ circuit.
obſi⸗

„

giſter.· Nõ clam me eſt ſed vincere.ſec

ſtere ſcõm pietatẽ hoc opug. hic laboꝛ eſt.
oꝛro ſi ſcire de
lectat qͥd ſit magnificare dñʒ qͥd exultarei

mfe pietatis adiutrice.

—

deo ſalutari nro/cũ oĩba ad collaudatiõem

ſpectãtibo in hymnis et cãticis qͥq lucidiꝰ
q; expietatis rone deſcriptiões aiſignare?

Ecce vides cõſtitutã in medio pietatẽ.q̃ q

l? Specioſa

isctoꝛg
deünit⸗
itpien
tocdul
modi⸗
Gnusſii
Conin
Non
ſiüto⸗
aſan
dil
lvens.
noinin
noſtrum
ſer Ki
ſonepſu
munde
funlet
Oito
öſegri
nesdrin

ben

M
N
Dicg

nitens
nt
norin⸗
nidel
an
foſantt
beni⸗
laneeger
leyenen
E n
Ptereng
W
toniig⸗
regen
ppn.
genenn
wocke⸗

Tnns,

lweg

V ade
Memkqi

möeg
ennenge
ttonsſt
lllmoi
irnſo
mna o
ti.

lud pa
eüſener
8intann
mede
nsdvens
möediſun
taafs
öhnens
, G
i
Enb/

ai
looſi
imo⸗
Er
mn⸗
wince
noagem
nword
Sicivi
iocüdonn
ns.
niſepaſio
abhorob⸗
ine iho
in Obrus
näend

Buper Magnificat

Quid eſt magnificatio domini ſi queritur
Dicꝙ eſt ſpẽs pietatis coꝛdeoꝛe vel oper̃
pueniens ex cõſideratione vel ꝓteſtatione

diuine magnitudinis⁊ maieſtatis ſui dñij

Eſt enim maieſtas q̃ſi magnitudinis ſtatꝰ
Quid exultatio ſpũs in deo ſi qritur.dicq;
eſt pietas pteſtans in giudij ſigno/ qm̃ de
us eſt ſalutare nr̃m. Dic itaq; cõſequenter
ad interrogationes de bñdictiõe.i.bõa do
natione de grãrũ actione/de adoꝛatiõe. de
latria.de religione.detubisductilibo.ð coꝛ

dis et oꝛganis.qm̃ hec oĩa ſunt pietas ad

deũ / lalib ſignis et indicijs ſe pteſtãs.Eſt

aũt pietas vt diximuſad deũ amoꝛ integer

eo ꝙ dei genus.capaces ⁊ ꝑticipes eius ſu
mus Dignat᷑ vo deus viciſſitudinem ad
genus ſuũ refundere.imo pᷣuenire in bñdi
ctionib dulcedinis.maximeꝑ incarnatio
nem.pq̃ cecinit mater iſta pietat canticuʒ
ſuũ nonum Magniſicat aia mea dominũ
et ſem̃ nomerde an colloqueto⸗
ſed diſſerendo ſubire tractatũ. tu interim ſi
u ielencreen ſpeciali
ns inſinuandũ fundamentũ.q̃ ronę beatã

noſtram dicũt oẽs generatiões.( Magi⸗

er. Rõ iam pᷣtacta eſt ex fine.oẽſq; genera
ſen ſimtaſne⸗ ei.nõ q̃litercũq;.ſed vt
matri. Debent idcirco cognoſcere bñficio
rum largitiones ex ipᷣa ꝓcedere.hec aũt re⸗
cognitio /eſt ſua bñdictio.Qua in re dices
ea q̃ ſequũtur. ¶ Dic ꝙ omnes generatio
nes.bt ãm dicũt mariã.ſicut ad iſßam om̃s
habent pietatẽ.ſaltem naturalẽ.Rõ qꝛ na⸗
mralẽ bũtamoꝛẽ oẽs generatiõẽs ad eam
m genus ſuñ poſt dũm nr̃mihmxꝑm.
Dic ꝙ mtr eſt effecta Clamat idcirco Ve⸗

nite ad me oẽs qͥᷣ cõcupiſcitis me eta gene

ratiõib meis adimplemini.Et iterũ. De
moꝛia mea in generationes ſeculoꝝ. Siẽ
mia dei eſt a ꝓgenie in ꝓgenies timentib⸗
eum ic ꝙ generationes hoĩm. degene
res ſunt habede.qᷓ mariã nõ pie colũt. nec
beatã ſpontanee recognoſcũil Adqt᷑ſpon⸗
tanee.qꝛ velint nolint.ipᷣam naturali pieta
te venerant᷑ ꝛcolũt quẽadmodũ ð̊ demõib

ait Jacob ꝙ credũt ⁊ cõtremiſcũt. Dic

õp̃ᷣ·terea ꝙ ab initio ⁊ ante ſecula creata ſit H

2

eſt pᷣdeſtinata cã finis⁊ affinis oim genera
tionũ ꝙ debent iõ recognoſcere et bñdice⸗
re genug ſuũ.ĩmo regeneratiõis initiũpoſt
xpᷣm. ¶ Dic ꝙ apud generatiões ſeculoꝝ
generatio pᷣterit ⁊ generatio aduenit. Jpᷣa
vero eſt tena ꝑmanens deqᷓ veritas oꝛtaẽ

mãet ĩ eternũ ¶ Dicq; nob oĩb affinis ?
velut in omni genereaffinitatis iſta quaz

benedicũt et beatificãt omẽs generatiões.

Eſt ſoꝛoꝛ ab humana ſpecie.eſt mi ex nr̃a
poſt filiũ regeneratiõe.Eſt cognata cũ an⸗
gelis et nobis. ex ſilitudine intellectual na
ture.Eſt vnũ coꝛ nobiſcũ vng aia / vn? ani
mug ⁊ vnus ſpũs/ex dilectiõis obligatiõe
Brrg inde fiduciã magnã habemꝰad
ire in oib neceſſitatibo noſtriſ.ſue thꝛonũ

pietatis Plane deſpicere nõ põt genſuũ /

que mater eſt pietatis.cuius oꝛigo FPgredi
tur ex generis vnitate. ¶ Diſcipulꝰ?.
ita dicere deſidcro gratis affecto colere be⸗
nedicere ⁊ pᷣdicare brãm et beatificandam
ꝑomnes generatiões.qꝛ feciteidñs maõ/

q potens eſtet ſcim̃ nomen eius.

¶ Begqnitur altera

titio ſine dialogo deſancto noie dei ybi
deiplici noticia deiꝑ orulg

☚

Agnificat ala mea dñm. qꝛ fecit
mihi magna qͥ potens eſt. et ſan
1 ctũ nomẽ eius. ¶ Wagna ſunt
et magna nimis ovirgo btã. qᷓ fe
cit in aial poꝛtione dñs ꝑ incarnationem
ſui/dũ ſuꝑuenit ſpũſſctũs in te fecũdãs ne
dũ in mẽte ſed in coꝛꝑe/et virtus altiſſimi

obumbꝛabit tibi/tam in coꝛpe ꝑ extinctio

nem fomitis/qᷓ; in mẽteꝑ infuſiõeʒ effectu
alem noĩs ſui.vt exꝑimẽtaliteragnoſceres
o ſctã ſctãrũ.qꝛ ſctm̃ nomẽ eius. Sanctu 3
nomẽ impollutũ/incõtaminatũ/cõſecratũ
cõfirmatũ /ſineterra/ſine cõ crectiõe mate⸗
rie/ ab omni pꝛſus impuritate liberũ 795
lienũ. Sctm̃ nomẽ illius qͥ dedit filio tuo
Jeſu xpᷣo nomẽ ſalus.Nam io iſsa deo ⁊
angelo et hoie noĩatus eſt. qꝛ ſaluum faciet
pplim ſuũ a peccatis eoꝝ ipᷣo icẽte.qꝛ nẽo
venit ad prẽm niſi ꝑ me. e obſecrat

te beatã.cui fecit magna qͥ potẽs eſt. obſe⸗

cratte pauꝑ/exul/etaduena/nõ abſcõdas.
O pulcerrima ⁊ pꝛudẽtiſſima feminarũ)
nomẽ iſtud ſctm̃ filij tui.qͥ fecit tibi mag qͥ
potẽs eſt.nõ ſileas a me neq; taceasa mes

uo tuo ⁊ puero tuo. Cupis glificari nom

iſtud ꝑ te. ind eglłiaris te btm dici pom̃s

eneratiões nõ ꝓpter te ſed ꝓpter natũ de te

hoꝛtaris cũ ppᷣ.et dicis. Magnificate dñʒ

mecũ et exaltemus nomẽ eiꝰ in idipᷣm Cõ⸗

ſcius eſt et teſtis meus fidelis in Sglis vis
n 2

84

Bratz;

S?ðUM

. . r . .
. êR—U “ 3 . .
. .Z . * — .

reſponſiões denic; datas/auribus ſurdis
accipiat.ſed obediat ſpiritui totiens incul
canti. Qui habet aures audiendi audiat.
Põ ſic coꝛ incraſſatũ nec oculi mẽtis ccci.
Audiã videã et intelligã ꝑ diſciplinã ſcrip

qui tecũ eſt iam nõ in vtero carnis carnal
ſed ſpũaliter in vtero tam coꝛpis e; aie Cõ
ſcius ineᷓ qꝛ ſtudioſe meditata eſt menſco
gitare qð et qle eſſet nomẽ ſctm̃ eius.ñ qð

eſt apud ſe.quia nec poſſibile nec fas/liſtud

moꝛtalẽ inqrere ſed apud creaturã ſuã ima
gine ſua notatã ⁊ ſui capacẽ/ re me crear
dignatus eſt. nõ meo merito. Quid eni me

reri potui puſq; ineſſe fui. cripſit de
diuinis noĩb/ collaudatoꝛ tuus Dioniſ

dininus O btã p omnes generatiões/ he⸗

bꝛeoꝝ grecoꝝ latinoꝝ ⁊oim generalr nati
onũ ⁊ linguarũ

7

tione Via cauſalitatis ⁊ſ ymbolice ſiluu⸗

dinis ex ſenſibilib. Aia ſuꝑeminẽtie exdin

.

telligibilibo. Aig abnegatiõis ꝑ ſuꝑmẽta⸗

les exceſſus: ¶ Dicobſecro mihi. dic bñdi

cta inter om̃s mulieres.dic ybi paſcat. vbi

cubet dilectus tuus iſte ex dilecto / dilectus

5

amicus tuus.dilect? ⁊ amic? ꝑ amoꝛẽ Tra

he me coꝛã te poſt eũ in odoꝛẽ vnguẽtoꝛuʒ
ſuoꝝ ſił ⁊ tuoꝝ.qm oi ſua tua ſunt. tibi nẽ

eſt ola in oĩbus / cubat ⁊ paſcit᷑ in lectulo

gnitio. Audiã qd loquat᷑ in me dñs ꝑ ſom
fapie ſue ⁊ tue.ſue ꝑ eſſentiam.⁊ tueꝑ grax
ſingularẽ ſemel lo qtur deus / idip̃m non
repetit ¶ Habes legem phas interoga
diligẽter eos ⁊ dicent tibi . Fiat ita. Sʒz a /
ſit ſpũs tuus bonꝰ interrogãti Aſſit ⁊ audi
ne vel ſtulte et indigne intterroget · ne

floꝛido mẽtis tue.et tu in ſecreto cubili ma
ieſtatis ſue apud prem q; fontale pncipiuʒ
eſt totiꝰ diuine maieſtatis. Ibi pfecto do⸗

mus mðr̃is ſue. Ibi cubiculũ genitriſue.
Ibi poſt deoſculatiõem ſctãm⁊ pudicã do

cet te

. —

ras/doce pcoꝛ qð ⁊ q̃le ſit nomẽ ſctm̃ eius. .
doce ſi ſufficiéter modos cognitiois erxpli
cuit paulus cõſcius verboꝝ q̃ nõ licet höi

4 .

loqui.q exte muliere dicit ipᷣm factü ſub le

ge. Muliere ſiqdẽ illa q fas habet dicere.

„

Ego mr pulcre dilectionis.cũ ceteris ĩ lau

dẽ ſapie poſitis tibi ꝑ ecciam anthonoma

tice emphaſicelaudabiliter attribut.da /

ceq̃ſo ſufficient.ſ.⁊ ad plenũ nom̃ vi.qʒad
modũ ab eo ſit expoſitu cũ ait. Videm ne

p ſpeculũ et in enigmate. tücaui facie ad fa
ciẽ. Ecce triplicẽ inuenio noĩs ſceri dei cog
tionẽ.ſpecularẽ enigmatica? facilialẽ. Pꝛi

ma ⁊ ſcõa nobis hic cõcedũtur: nũc. tertia
tũc in re nüc in ſpeſe ola pᷣſtat . Doceſi ſctã
peto. ſi ſctã reqro.qᷓ ⁊ q̃lis ſit hec triplex co⸗

enti.ne ve

ſcʒ dei ſumüũtur ex triplici via ſen cõſidera?⸗

¶ Hocetu me/qᷓ necipᷣm/ nec te ign o

intus

ture dicẽtis.ꝑ os ꝓpharũ phoꝝ et theolo⸗

goꝝ quẽadmodũ noticig deiq eſt nom̃ ſu
um / multipliciter acqritq̊ maxime nũcitel
liget. reſonãs illud apłi verbũ Videmꝰnẽ

p ſpeculũ in enigmate.tũcaũt facie ad ſaci

em. Et qꝛ pponit viſionis verbũ/qõ eſt / ſi

7„

omnis de deo cognitio ſit viſio / cũ viſio q/⸗
libet videatur eſſe cognitio.et intuitiua co

gnitio. Multa vero ſunt noĩa de deo qͥ nõ

ſignificãt intuitiuã cogn itionẽ Eſt ò̊ů muũu
inquiſitiõe digniſſimũ qd ſit intuitiua c/

gnitio ſiue viſio.
a ꝓpꝛiet᷑ viſui vel oc
extẽdit ſe ad oẽs ſenſus coꝛꝑaleſqnq;.imo
ad oẽm vim ꝑceptiuã. Poteſt aũt
cognitio intuitiua qꝗð eſt ſimplexet imme⸗

diata cognitio rei.ſcõᷣm obiectalẽ directaz

immutationẽ in ſe vel in ꝓpꝛia ſua ſpecie.
Patet deſcriptio qꝛ cõuenit omni et ſoliꝰ
gnitioni intuitiue. Differta ↄplexis ⁊ me
diatis cognitionibererũ.q̃ non cauſantur

ſm obiectalẽ ⁊ directã immutationẽ in ſek
in ꝓpꝛia ſua ſpẽ.q̃les ſunt cognitiones ab/
ſtracte ↄplexe vel incomplexe/qᷓ fiunt ꝑ ali

enas ſpẽs in imaginatione vel ratioue. re⸗

bus abſentibꝛ ſeu non exñtib. Uidet aut
q; cognitio intuitiua ſic delcripta / ſit idem

qo expientia vel expimentalis pceptio ſeu
noticia. Poſſet hoc numerari ꝑ ſingulos

beat dict imediata ⁊ intuitiua:q fit ꝑ ꝓpꝛiã

ſpẽm derelictã in ſenſu. deficiete vel abſen⸗
te obiecto. Qualiter eni dicet cognitio im⸗
mediata de re.dũ neceſſario reqͥrit᷑ media

ſpẽs? Quõ pᷣterea dicet᷑ exꝑimẽtalis cogni

tio dere / q abſens eſt vel ꝗ nullo modo eſt.
Optet hic ꝓpter concoꝛdãtiã doctoꝝ de co
gnitioue intuitiua et ĩmediata ↄquirere q̃
cognitio dicet ⁊ qre dicat᷑ imediata. Perin
de venitad cognoſcẽdũ/q̃ et qlis et qt mo⸗
dis viſio intuitiua noĩet᷑. 1

eleuans. alterũ contemꝑans. alterũ addu/
Exẽplũ in oſtenſione

cens.aliud ↄiũgens.xẽplu morten
coloꝛis.pmo requiruur lumẽ mediũ eleuaſ
tetiã viſiuã. ⁊ponẽs coloꝛes in eſſe ſpüua

li. viſibili et dyaphono ſeu ꝑſpicuo. Hoc

autẽ medium non impedit quin cognino

Lognitio intuitina lzʒ
coꝛꝑali nihilominꝰ

oteſt aũt deſcribi

ed eſt dubitatio ſi cognitio ö

viſio ů noſet. ( nuenim? au
tem qdꝛuplex mediũ in cognitione vnum

—

melie
leſuſbie
ſolcnone
nnennet
Cuntom
ſonſblen
Eponne⸗
Salnco
ſtinwenn
Unliock
Cſeen
Golb⸗
ſinecog
Haclie
ummmnet
iCe
Uultvend
ſoruaej
liertn
qveen
Cichieron
Cnöhenn
Gkundel
Cgith

Aahuls
E
Rkin

Nutue
ſae
hohubt
guinſa
ſwihe
Aleſfaur
hustrgn
ſonäde
lamnan⸗
Pne⸗
(olstin
neſei
hitmeci
abſtnaen
fron
ſpemni
nebarei

iduoſnte
ngginl
ger,
ſihiniſn⸗
Nathan⸗
icknoſſ
unenicinl
eep
diocht
günſoq
Nmnitnac
do
Ctihni

nmnuch

inmuelun
ſingzine
i iabbi
gaimme;
edin
iuſpene
nicral⸗
We M
Nnn
e k
gab/
toali
e⸗
i
ſunet
whoſen
inguhes
ogno
zfrgmi
Eraltbſn⸗
toin
Eeni
nlsc
omwdhocke
Nar e
ygurgeq
imn ſon

satnn

Muminl
ione yfun
ditniut

jinokenon

Enili⸗
mucli
on h

n

Buper Magnifict 384

coloꝛis dicatur immediata.¶ Eſt ᷑m me

diũ cõtemꝑans obiectũ viſibile.oculo coꝛ
poꝛali.vt ſeruetur armonia cõueniens ocu
lo / vt non ab exceſſu viſibilis deſtruat᷑. Ne

pᷣterea ꝑuiũ et ꝑſpicuũ nimia radiatiõe/p⸗
poꝛtionẽ excedat ad oculũ. Sed nec tale
mediũ ꝓhibet cognitionẽ immediatã dici
et intuitiuam. Quid eſt mediũ tale/niſip⸗

poꝛtio cõplexionis oꝛgani vidẽtis.¶ Eſt
mediũ tertiũ deducẽs obiectũ ad oculum
qꝛ ſeuſibile poſitũ ſupꝛa ſenſum /non ſacit

ſenſationem ᷣm Areſto.et expientiã Pꝛo
pterea neceſſe eſt ſpẽs eſſe medias.q̃ dedu⸗

cunt ꝑ mediũ cõueniens in cõtempatã reʒ

ſenſibilem/ad ꝓpꝛium ſenſum ſuũ. Diſcur-
re ꝑ omnes et ſingulos ſenſus et ita videbᷣ
Sead nec obſtat tale mediũ quin cognitio
ſit immediata et intuitiua. Alioquin nul⸗

la talis eſſet in ſenſu de rebus ad exira/ niſi
ꝙ ſit de ſpẽbus et actibo ad intra de intelli⸗
gibilibus. vbi bene reperitur uliq̃ res ĩme⸗

diate cognoſci ꝑ eſſẽtiã ſuam.nulla ſpecie
mediãte. ſed actu diſtinctio are. ¶ Eſt q̃r⸗
tum mediũ/cõiungens obiectũ cum poten
tia. Vocat᷑aũt hmõi mediũ actus q̃ res in
tuitiue videtur.foꝛte etiam habitus infu⸗

ſus vel acqͥ ſitꝰ põt dici tale mediũ/niſi me

lius referaturad mediũ eleuans. Certũ eſt

aũt ꝙ nec mediũ tale cõiungens potẽtiam

cũ obiecto reddit cognitionẽ dici mediatã
et nõ intuitiuam vel exꝑimentatiuã. Alio
quin nulla creatura haberetimmediatam

cognitionẽ.qꝛ ſolus deus eſt ſua cognitio

RKemanet tamen expᷣdictis ſatis apertꝭ
difficultas pᷣdicta/ ſi res poſſit dici videriĩ
cuitiue ⁊ exꝑimentaliter/dũ non eſt vel ab⸗

anunartmen: piſieñ. et veritatem.

ſens eſt. Doctrina cõis artiſtarũ tꝑe meo/

nõ habebat incõueniẽtem hanc poſitionẽ
quin ſol abſens a nr̃o hemiſperio videret

intuitiue ꝑ lumen ſuũ in auroꝛa.qͥn ſonus
audiretur dum nõ erat. Ita de reliqͥs ſenſi
bus / ex quo ſpecies ſimplexet ꝓpꝛia eratpᷣ⸗
ſens.qi deducens obiectũ ad potentiã No
tanter addimus ad ſpẽm ꝙ ſit ſimplex⁊ p⸗
pꝛia ne cogamur cõcedere noticias ſenſus
cõis ⁊ imaginationis⁊ rõis derebus adex
tra/ eſſe lrutriuns ( doctoꝛ vnus qͥ po
nit mediam noticiam inter intuitiuam et
abſtractionẽ ſimplicem.dicens in caſu no
ſtro.ꝙ noticia q̃ pᷣſẽte obiecto et cauſante
ſpẽm.ſ.in oculo/dicebatur intuitiua.deſi⸗
nebat aũt eſſe intuitiua.i.vertebaturĩ ab⸗

ſtractiuam coꝛrupto ſeu abñte obiecto.

Puhilominus poſitio poꝛ pbabilis eſt. qᷓ
non deputat inconueniẽs.ꝙ res videatur

„

iſta qᷓ non ſunt /intuetur. Similiter ⁊ bea
li in eo.imo et ꝓphetica viſio de abñtibus

in ſuo lumine magis dicẽda videtur intui

tiua qᷓᷓ; abſtractiua.ſicutet in angeloꝛuʒ co

gnitione.ꝑ innatas a creatione ſpecies vel

receptas.¶ Auget vero difficultatem hãc

conſideratio ꝑſpectiuoꝝ dicentiũ / viſionẽ

non fieri. niſi ſub euerſa piramide.cuiꝰ ba

ſis eſt in re viſa.et punctus cuſpidis in o
culo. Rurſus determinat decretalis benez

dicti.ꝙ beatitudo foꝛmalis conſiſtit in du
obus actibo qui ſunt viſio et fruitio.ſed ad

dit obiectalis beatitudo eſt ipᷣe deꝰ. Po
nat᷑ergo ꝑ poſſibile vel impoſſibileq; ſub
trahente ſe deo in rõneobiectali/quemad
modũ libere poteſt/maneant illi duo atcꝰ.
viſio et fruitio.nunqͥd dicetur iſte pus bea
tus etiam nunc beatus ſoꝛmaliter ⁊ intui-
tiue. ¶ Augetur amplius / ſi conſideremꝰ
omnẽ creaturam q̃ ↄꝑatur ad deũ in ratio
ne veſtigij vel imaginiſ.tanq; i ratione ſpe
ciei repñtantis deũ q;;ᷓ ꝑ analogiam. ſed
non minus q; radius.qᷓ; lumẽ ſol compet
ad ſolem.licet non ſit eiuſdem ſbᷣe cum ſole
Vigdens igiturcreaturas ⁊ intelligens.id
eſt intus legens habitudines huiuſmodi
imaginis et veſtigij in triplici genere cje.

efficiẽtis foꝛmalis exemplantis ⁊ finis/ne
dum intelliget inuiſibilia dei ꝑ ea que fctã

ſunt. iuxta verbũ ſapiẽ apli.ſed habebit
noticiam intuitiuam dedeo non minus i/
mediatam ⁊ pꝛopꝛiam qᷓ; habeat oculꝰde

ſuo obiecto puta de ſole ꝑ lumen ſuũ viſo.

Hoc nullus videturconceſſiſſe.ĩmo dam/
natus eſt articulus ꝙ deus hic immediate
eſſentiã videatur. Et ſi non ĩmediate. er
go nec intuitiue.¶ Addamus ad difficul

tatem ⁊ ↄtra articulũ qꝛ exñte homine inp

ſpectu dicimus ꝙ homo videt᷑. conſtat tñ
ꝙ oculus coꝛꝑalis non attingit ad ſubſtã/⸗
tiam hoĩs.ſicut nec alius quiuis ſenſus O
poꝛtet ergo ꝙ referatad viſionẽ intellectꝰ/

viſio ſubſtantie hoĩs vel eſſentie ſue. Ac p

inde ponũt aliqͥ ꝙ obiectũ intellectus na⸗/
turaliter ⁊ ꝓ ſtatu pñti/eſt quidditas rernz
naturaliũ.habita ꝑ abſtractionẽ intelligẽ

tie vel intellectus agentis ex fantaſmatib⸗
Nunqd ergo agentis hec intellectualis co
gnitio dicetur intnitiua: ¶ Pꝛocedamus

intuitiue dũ non eſt. Patet in deo qͥ omia

Tractatus Quintus

vltra. qꝙ ſi requirituret ſufficit talis abſtra⸗

ctio / hic nos non plus cognoſcimus ſbas
ſeu quidditates rerũ materaliũ q;ᷓ deie uid
ditatem.nec plus aĩiam noſtram q; angeli⸗
cam naturam.imo bꝛeuiter nihil intelligi /

mus intuitiue et exꝑimentaliter de reb/ ni

ſi ſola accidẽtia.nec iam ꝑ ĩtellectumvt in⸗
tellectus eſt. ſed put influit in ſenſus exteri

oꝛes.p ſe vel ꝑ vires ꝓpꝛias.ſi ponũtur ſub

ſtantialiter ab eo diſtincte. Secneq; pote
rit haberi cognitio ſimplex immediata ⁊
abſoluta cuiuſcũq; dꝛĩe ſbalis.imo nec dif

ferẽtijs accidentiũ.qð cõceditvnus doctoꝛ

Duid pᷣterea ſi coceſſerimus cũ Augu.
nõ poſſumus hic habere coguitõem ſin
ceram de reb/ni delucediuina.nunqͥd oꝑ
tebit ꝙ in omni cognitiõe veritatis.pᷣſertiĩ

ſincere cognoſcatur luxdiuina/ſaltẽ in ſuo

lumine.ſicut agnoſcitur ſol in omni viſiõe
coꝛꝑali coloꝛe ꝑ irradiatiõem lucis aut lu⸗
minis ſolis.et ita redibit ꝙ deus hic intui
tiue videtur Deniq; ſuꝑeſt exponendũ qͥd
apls intelligit dũ ait. Nidemus nũc ꝑ ſpe
culũ in enigmate.tũc aũt facie ad faciẽ

ſit differẽtia inter iſtas tres viſiões Dif⸗

ſichultates iſte ſunt din mihi multũcß q̃ſite

ſed nec ſatis apparet exitus niſi ꝑ noim di
ſtinctionẽ / que noia cũ ſint ad placitũ.ſi ꝑ
ea cõſtet de reb⁊ ſentẽtijs ſatis debet eẽ in⸗

quirentib veritatẽ maxime ꝑ diſciplinam

et doctrinam.ſed non ſatis ad exꝑientiam.
¶ Poſſumus itaq; de noticia intuitiua lo
ui generaliter mag ꝓpꝛie loquiꝓpijſſime.

Diffinitiõem pᷣſcriptã/de noticia intuiti⸗

ua loquẽdo ſcʒ put viſio ⁊ intuitio ſe exten
dit ad oẽm vim ꝑceptiuam ſui obiecti ſim

pliciter et ĩmediate vt dicimus. vide quõh
ſonat. quõ redolet.quõ ſapit. Sic dicitde

intelligente hec dicimus ꝙ bene ſentit. Et

inde venit ſententia generaliter Oĩs ꝑcep/

tio obiecti ſimplex ⁊ immediata põt appel
lari intuitiua.ſiue obiectũ ſit realiter pnñs ĩ
ſe. ſiue ꝑ ſuam ſpẽʒ tm̃modo.ipᷣo deſtructo

vel abſente.quemadmodũ ſolet dici q ocu
lus videt et auris audit res aliquas iaʒ de

ſtructas vel ablatas ꝓpter ſpẽs coloꝝ vlſo

„

noꝝ que remanent in exterioꝛi ſenſu.ſic pᷣ⸗

tactum eſt. Aut ſi miraculoſe viſio cauſare
noculo vel ĩ obiecto cauſata ſer⸗

„

tur a deo ve B
uaretur. Cadent etiam hic exempla de co⸗

loꝛibus qui videntur alij q; ſint. vt in iri⸗
de et in nubibus et invitris ſuppoſitis ob
iectis et oculo linea recta viſuali.(¶ Ma⸗

creaturas.de quo

gis ꝓpꝛic nominatur intuitiua noticia que
fit obiectio pᷣſente.⁊ actualiter immutante
p ſe vel ꝑ ſuam ſpeciem immediate.Exem

plum coͤmune elt / in ſenſibus exterioꝛibuſ

ꝑ differentiam ad interioꝛes:¶ Pꝛopꝛijſ/
ſime vero noĩatur intuitiua/cognitio que

cauſatur exobiecto ꝑ ſeip̃am ⁊ eſſentiam.ſ.

abſq; ſpecie media.Sic enim deus intuet᷑
ſeipᷣm. ſic angeli cognoſcunt eſſentias ſuaſ
licet ꝑ actum ſuꝑadditum.ſiccognoſcimꝰ
noſtros actus interioꝛes.ſic ꝑcipimus im
mutationes paſſionum ꝑ ipᷣaſmet paſſio“

nes actualiter imutãtes ſine ſpecie media.
licet non ſine actu ꝑceptiuo medio/quoni
am hoc ꝓpꝛium eſt ſoli deo/ꝙ ſit ſua perce⸗
ptio ¶ Elicimus ex pᷣmiſſis/ꝙ omnis no
tnicia ꝓpꝛijſſime intuitiua.ac ꝑinde noticia

que habetur ꝑ deuotiõem et vnioneʒ men

tis ad deum / nequaq fit aut fieri poteſt / ſi⸗
ne cognitione pꝛeuia vel comite fᷣm Auic.

aut ex pceptione tali conſurgit Alioquĩ in
plantis⁊ ĩ inanimatis poneretur delectatõ

Seld et cũ vt phica ratione loqui nos pa/

teat. Fundemus iſtud dictum ꝑ aliq̃s veri
tates Dans foꝛmam dat conſequentia ad
foꝛmam. Iſta eſt phi ⁊ exꝑientie.cõſequẽs

vero ad omnem foꝛmam.tam naturalẽ q;

realem q; intentionalem q; ſpnalem.poni
tur eſſe coaptatio vel indinatio vel appeti
tus vel affectus ſpontaneus et ſuauis aut

volũtas tendens in finem ſuum. Quiſꝗs
ſit iſte finis primus mediatus vel vltim¹.

Teterũ ne multitudo nominũ nos im/
pediat/appellamus conſequens illud ad

Amoꝛ meus pondus.in illo feroꝛ quocun

q; feroꝛ. Eſt aũt in omni re pondus ſuum

Omnia enĩ in numero.põdere et menſura
foꝛmata ſunt.de quo Jerotheus referente
dioniſio cõpoſuit hymnos amatoꝛios.
Ceterũ de multiplici amoꝛe dei.ſparſo per

ſi vros aĩos amoꝛ quo celũ regit᷑regat.Et

diuinus ignatius amoꝛe igneus Amoꝛ in

i mens uciſie eKpeaus moꝛe pu
lule martires gliate ſũt inter toꝛmẽta no⸗
minatim Agnes et felicula cũ ceteris Ecce
inqͥ t felicula ſicut cepi videre amatoꝛẽ me⸗
um xpᷣm in quo amoꝛ meus fixus eſt. VUn

dedicifaffectio: Cec oncludi⸗ ſtatim ꝙ a

moꝛ vel affectio aĩalis.rõnalis et intellectu

alis / nõ cauſatur ſine cognitione pꝛeuia coo

mite et cõſequente Omittamus interea de

oẽm foꝛmam / noĩe amoꝛis.de quo Aug?.

Boe. O felix hoim genꝰ

gapenne

apotet

nnloſe

ſoagure
tuhode
eeeitn
Gewor
Pinari
Dcinn
lepcſe
ſiſtne⸗
lena⸗
goan.

nlenota
nonezmen
Niporetſi
rfn Aue⸗
Aogninn
dekennd
☚
Aci
Nonnnm
ilnncs
meq̃
noni
apperi
is A
Quiſs
Anosim
8 And d
nno dug⸗
cvoon
dnsſuun
caneniun
ns e
rin
h
heingen
Srgr
nsAin
nodmorhe
romiupe

imsb

cunmoine
.
veitſinc
kan
onen
nuuri

dici poteſt ¶ Itaq; ꝑceptõ amoꝛis ve a
ccualis vel expimentalis / eſt ꝓpꝛijſſime in⸗

amoꝛ vtriuſq;.

Buper Magnificat

amoꝛe vel affectu/rerũ inaĩatarñ.quivtiq;
amoꝛ vel appetitus/cũſequitur foꝛmaʒ na
turalẽ ipoꝝ ad loca ſua:tanq; fines ſue cõ⸗
ſernationis. ſicut ignis/cauſans ignẽ Dat
ſoꝛmam ſuam.cũ indinatiõe ad locum ſuũ
ſurſũ in q̊ͥ qᷣetatur.ſi eſt.moneturaũt ſi nõ ẽ
inpedimento ceſſante. ¶ Reſtringamꝰ ad
amoꝛem triplicẽ qͥ ꝓpoſito nr̃o cõgruit.vx
oſtendamꝰ ꝙ deus ꝑ amoꝛem cognoſci nõ

poteſt ſineꝰgnitiõe puia ⁊ ↄmitte. Sic ꝑ
inde palã fiet.q̃ ſit et qlis cognitõ ꝑ amoꝛẽ

p experimẽta leeiꝰ noticiã. ⁊ qlliter ituitina
taq; ꝑceptõ amoꝛis vel affe

tuitiua.nõ qͥdẽ ſꝑ dere dilca.ſʒ de ipo amo
ris actu vel affectu q̃ tenaitur i dilectũ. Si
ſtat h̊ oꝛo deuota mẽs.⁊ attẽdat qͥd intedit

hec veritas oſtẽdere. Dicit em̃ duo. Vnũ

ꝙ amoꝛ vel affect'/ſen itur intuitiue vel ex
ꝑimẽtaliter ꝓpꝛie ⁊ ꝑ eſſentiam.et hoc tertõ
dicimus:niſi ſe coigat amanti immedia⸗
teꝑ eſſen:iam ſuã.⁊ nõ ꝑ alienã ſpẽm.non
tñ ſine actu cognitionis medie/interamã⸗
tem et amatũ.q;tũlibet amatũ ſit eẽntialit᷑
pñs amanti Capiamus exemplũ pmitus
de tertio in diuinis et in beatis. Itaq; deꝰ
pater/nõ ꝓduxit ſpũm/niſi pus oꝛigine p⸗
qhxerit verbũ.qdð in foꝛma dei eſt m apłʒ
Poꝛro generãdo ⁊ cõicando verbo foꝛmãâ
dat cõſequẽtia ad foꝛmã.Quid aũt cõſeq̃n

cius ad foꝛmam eſt niſi ꝙ inclinet᷑⁊ aficia

tur ad ſuũ pncipiũ/et locũ generatiõis ſcʒ.
quẽadmodũ ecpimur in generatione natu
rali ignis vel alioꝝ.quibo poſt mẽſurã nu

merũ ⁊ foꝛmam.datur pondus amoꝛis na

turalis ad locũ ſuũ.et hec quidẽ materiali
ter in immaterialibo.in ſpualibo ſpũalxr.ſic
in angelis.ſic in aia rõnali.iĩmo ſicut altio⸗
ri longe mõ in verbo diuino.qð ex foꝛma
diuinalis pr̃nitatis ſibi cõicata/cõſequen

ter inclinatur afficit᷑t inamoꝛat᷑⁊ ʒelat per

amoꝛem ſuũ ſpiratũ/qͥ ſpũſſanctus eſt/re⸗
dire ad prem/circulo cõpletiſſimo/vbi nõ

differt alpha eto pncipiuʒ et finis. Et hec
circulatio in eternũ eſt/fuit et erit.ſicut pa⸗

ter eternaliter dat foꝛmam ſuã filio?ꝛ conſe
quẽter eãdem vim ſpiratiuam cõicatfilio.
qm vim ſpiratur cõcoꝛditerſpũſſanctus
noꝛ vtnin eckamuslin alia duo
dicta. Pꝛimũ ⁊ ſcᷣm. Itaq; ſcõᷣm dictũ eſt
ꝙ talis noticia nõ ſemꝑ eſt intuitiua vel ꝓ
pꝛie exꝑim ẽtalis rei diecte Rõ manifeſta
eſt. qꝛ nõ ſemꝑ eſt noticia talis ſimple eti⸗

mediata ꝑ obiectalem ⁊ immediatã notio
nem rei dilecte.ſicut ſupponitur et crebꝛo
videmus. Pꝛimũ vero ſtatim ꝑſpicuũ eſt
intuenti deſcriptiõem noticie intuitiue et

exꝑimentalis pꝛie dicte. Hihil enĩ magis

immediate et ſimpliciter ⁊ ꝑ eſſentiam et ꝑ
obiectalẽ actu pñtiam ſentit᷑qᷓ amoꝛ inti⸗
mus vel affectus ſit iſte intellectualis.ſit ſẽ

ſualis.ſit de re pñte vel abñte.vel nõ exñte
(ollarurantn calũnia ſuꝑ hec que dicit᷑

de abſentia rei dilecte vel nõ exñtia eiꝰ.Et

dicamus cũ phᷣis⁊ theologis ſubtiliſſimis

qð omnis res creata/habet triplexeſſe.qꝝ
qdᷣlibet poteſt dici pñs ſuo mõ. Habet eſie

. 4

in arte dinina/nec qualecũq; eſſe/ſed diui⸗
rat. Et qualis vita: Nimirũ illa qᷓ eſt luxve

ra qᷓ illuminat omnem hoiem venietem in

hunc mũdu. Siqdem omnis creatura eſt
in deo creatrix eſſentia. Haber ſcoᷣm eſſe/ĩ
intelligẽtia angelica ſ̃m ſapiam quã eſfu/

dit deus ſuꝑ oĩa oꝑa ma.q̃ ab initio creata

eſt immediate angelice. poſtmodũ de mul⸗

tis. hoc eſſe cõicatũ ẽ oibꝰ in pma creatiõe

et in cõſequeri in oĩm hoĩm illuminatione
et plus et minus clarius et obſcurius.Ha
bet tertii eſſe omnis creatura in ꝓpꝛioge/

diſtinctiõem triplicis hui? eſſe ad reʒ nr̃aʒ
et dicamus ꝙ nulla res amari põt vniuer⸗

ſaliter loquẽdo/niſi pñs ſitamanti.altero

trium modo⸗ pcedentiũ.q̃ referũtur addu
os ſcʒ ad modũ pñ̃tie eſſentialis in pꝛie ge

nere.vel ad modũ pñtie intentionalis ſen
foꝛmalis in ſua cognitione. Vñ deus ſi

impoſſibile nõ cognoſceret creaturas / ipe
nõ diligeret eas qꝛ in pncipio qð eſt vbũ.
qeanit ola.poꝛtans oĩa verbo viriu ſue.
Siltr in angelis.amoꝛ nõ eſſietad alia a ſe.
imo necad ſe/niſi tale q;d amatur pñs eſſet
eſſentialiter vel intentionaliter diligentivł
cognoſcẽti. ¶ Obijceret aliqͥs q; inſenſibi

lia ferunt᷑pondere ſuo ad loca ſua.nec tam̃
iſta cognoſcunt. Rñſum eſt pus ꝙꝙ habẽt
naturalem foꝛmã ſuã in ſeipᷣis.cui data eſt
et impᷣſſa/talis inclinatio cõſequẽs foꝛmã

Vnñ nec habet p incõuenienti/doctoꝛ vnꝰ

totus ſeraphicuſ cõcedere.ꝙ in omni re ſit
impᷣſſus quidã motus cognitionis natu⸗
ralis / dirigẽtis quodã ſuaui impetu /reʒz q;

libet in ſuũ finem. ſicut et in angelisſicut?

in hoĩbus /ſicut in aĩalibus ꝑ cognitionezʒ

ſuꝑadditam /q̃ſi foꝛmalem et accidentaleʒ

n 4

384

CTractatus Quintus

differens ab ea peſſe conſummatũ.quẽad
modũ doctrina cõis docet de habitu cari /
tatis ꝙ manet idẽ in patria qð non eccidit
ſm aplm. ¶ Leterũ lumẽ obiectale eſtiöße
deus. ſe pñtas in obiectali rõne.nulla ſpe⸗
cie mediãte: ꝓpterea dicit᷑ videri facie ad fa
ciẽ/ ſicut eſt/⁊ oculo ad oculũ. ¶ Deniq;
lumẽ actuale ponit᷑in ac ibe intellectus et
voluntatis qͥ ſunt viſio ⁊ fruitio. Juxta de

Sic in eiſdem quemadmodum in ceteris

impſſa eſt foꝛma eſſentialis.q̃ ſpontanee i

bꝛutis/ libere in intellectualib dirigit in ꝓ

pꝛiũ finem. Aerũ eſt ꝙ libertas vt arbitræ
ria eſt / nõ ſemꝑ cõfoꝛmat᷑ ⁊ inde ꝓcedit pec
catũ qð coꝛrũpit modũ ſpẽʒ⁊ oꝛdinẽ debi⸗
tos addi ꝑ habitꝰ ⁊ actus virtuoſos ad libᷣ

tatẽ naturalẽ. que licet ſemꝑ in ſe virgo ſit
et pulcra.etiã in demoniba violari nõ poſ⸗
ſit in eſſentia ſua.pᷣcipitatur tñ a dño ſuo ꝑ

inobedientiã arbitrarie libtatis vt nõ exer
ceat naturale dñiũ ſuũ et qͥ pᷣdita eſt domi⸗

nij. Qua in re cecinit nra tympaniſtria di/

—

ſpſit ſuꝑbos mẽte coꝛdis ſui.Deponeſpo

tẽtes de ſede naturalis ſui dñij/nõ ꝑ ſu⸗ ſʒ
ꝑ ſubditoꝝ rebelliõem ¶ Coſonat pᷣmiſt

deſcriptio dioniſij de regno dei. Regnü in/
quit eſt oĩs finis ⁊ oꝛdinis ⁊ legis ⁊ oꝛnatꝰ?
diſtributio vbi ꝑ totũ oꝛnatũ ᷣm expoſito

res accipit᷑ inclinatio naturaliter indita cu
ilibet nature vt obediat ſuauiter creatoꝛi.

Juxta illud ſapientis a ꝓphᷣia deductuma

pud Boe. Qð ſapiaafrinor fine vſq; ad.
finẽ foꝛtiter/⁊ diſponit oĩa ſuauiter.
pus eſt ⁊ locus ex pᷣmiſſis ſoluere di
tates pᷣtactas circa cognitiõem noĩs dei in

tuitiuam exꝑimẽtalẽ ⁊ effectualẽ ſicut oꝛat
eccia in orone pñtis dñice. De virtutũ cu
ius eſt totũ qð eſt optimum inſere pectoꝛi

bus nf̃is amoꝛẽtui nois ⁊c. ¶ Pꝛeſuppo
nẽdo qͥd ſit noticia intuitiua cõiter dẽ̃a qͥd

ꝓpꝛie/qd ꝓpꝛijſſime Rurſus qd ſit amoꝛvel

affectus ⁊ vñ oꝛiat quẽadmodũ affectus

oĩs / expimẽtlr cognoſt. cat᷑ colligat ſe mens⸗
hülilis/⁊ videat q̊t cõcurrũt ad viſiõem gle

cõſũmatã vt de his q certa fide credimꝰ.et

exalijs q̃ quotidiana nos docet exꝑiẽtia ci

gnitiõʒ

tius attingam ea q̃ mediãt inter
la vo

naturalẽ vie.⁊ ſuꝑnaturalẽ gle.

ſunt q̃ pueniũt.hic nobᷣ ꝑ grãs ſpẽales ſuꝑ

naturaliter imiſſas / put vnicuiq diuidit
deus mẽſurã fidei donoꝝ q; ſuoꝝ. Iſtaſt

ſpecula. iſte ſpẽs. iſte foꝛme. iſte theophãie

iſte caligines lucidiſſime. iſta ſilẽtia ſb ab⸗

et i boſpeculat a nob hic⁊ nüc deus.

maner eni ſp naturale lumẽ eiꝰ ⁊ ſubſternit
tam gre q;ᷓ gle.qcqᷣd ſit de alijs luminibus

naturalr adqſitis in actu vel habitu (Poꝛ
ro lumẽ habituale pᷣcipuũ ⁊ pncipalevoca

,4

cul⸗

currit ad viſiõeʒ gle / lumẽ qdꝛuplex
ſcʒ lum̃ potẽtiale/hĩtuale/obiectale/ ⁊ aclu
ale. Lumẽ potẽtiale ẽ ipametaĩa rõał/ Re

*

terminatõeʒ extrauaganp bñdicti ¶ Loꝛ

rñdẽt aũt viſioni ⁊ fruitioni actualib/tres

habitꝰ ſuccedẽtes habitibꝰ/fidei ſpei et ta

ritatis in via.q̃s tres dotes appellamꝰaie.
xpᷣo deſpõſate mr̃ionio ꝑ gliam ↄſumato.
¶ Duãuis ab aliqᷣb ponãt᷑ dotes ipi actꝰ
viſiõis ⁊ fruitiõis.ſub quib includitactuſ
qui ðꝛ tentio ſuccedẽs ſpei vie ⁊ ꝑ appꝛia
tiõem fruito noĩar ſi diſtinguamꝰ dilectõo,
a tentione vel etiã fmitiõe ſtricie ſumpta q
delectationi ꝓpꝛia eſt. ¶ Bicut in via po⸗/
nitur in actib ⁊ habitiba gratuitis/ quedã
trinitas vtutũ theologicaꝝ.ſiłr ponuntur
ſuo mõò in btitugine minitas dotũ in vnia
te lumĩs glic. ¶ Hec aũt vnitas in trinita
te.et trinitas in vnitate/vocat᷑btuudo foꝛ⸗

malis. Si in habitib/habitualis.actual/

ſi in actibo.ſed obiectalis dei repñtatio fa⸗
cialis/appellatobiectalis btitudo.(¶ Ha⸗

beat᷑qſo p manibi(vt ita loquar)pñs diſti

ctio de duplici btitudine obiectali ſcʒ ⁊ fſoꝛ
mali. qꝛ facit ad intellectũ ⁊ cõcoꝛgantiam
doctoꝝ pᷣcedetiũ tꝑs decretals CKurſuzʒ
aduertat vnuſquiſq; q mẽoꝛie nõ abſtra⸗
hit᷑ btitudo foꝛmal in pᷣdicta decretali.qm̃
memoꝛia nõ facit ſpãlẽ potẽtiã diſtinctam
cõtra intellectũ in aſſignatiõe babituũ vir⸗

tuoſoꝝ vel actuũ.ſicut nec vis iraſcibil cõ⸗

tra cõcupiſcibilẽ ponit numeꝝ ¶ Applice
mus ſᷣmonẽ de hoc qᷓdꝛuplici lũine btifico
ad qdꝛuplex lumẽ qð cõcurrit ad cõtẽplati
onẽ vie dicẽtes / ꝙ ex ꝑte lumis naturalis i
ſe nõ eſt variatio hic ⁊ ibi.ſic nec ipᷣa aiena
tura eẽntialr diuerſa ẽ.pᷣſertiʒ i eadẽ aia.qͥc
qͥd ſit de ꝑfectiõe eentiay diuerſaꝝ aĩaruz
ꝓut ſonare videt᷑ articulꝰ. Si⸗ aia xpᷣi ñ ſit

ꝑfectioꝛ aĩa iude.erroꝛ.¶ D icamus de ha
bitu gre ag habitũ gle. ꝙ differüt penes i⸗
pfectũ ⁊ cõſũmatũ.ſiłret actus eius.Etita

de actu et babitu caritaꝶ poſſet dici. Sed

de habitib ⁊ actibfidei ⁊ ſpei/longe aliter
q;ᷓ in viſiõe ⁊ fruitiõe pr̃ie Et h ꝓpter ternũ

lumẽ qð noĩiamꝰ obiectale qð ẽ ipemetde
us in ſe viſus. Diẽ ergo deficit bicin vg.

pnoino

cſcin
Aleauak
deatea

Renidens
unens
cüdemag
homedeic

fcttinet

ohſeqnid
dis G

busctern

Gnpbin
tmintane
nomẽbo

ſnplons

cpitmnpt
tame,
Gitüpen
nponive
ſtancä
hinenh
ſneftbin
menden
ſicag
naröen
chicati
mendel

gninet

legiac⸗
ukte

Pppe
ndleno;
kſunpnq
inpupo⸗
1 greri
nunnr
innan
nmni
wyi⸗
Mmu
noſ
Sdici
giR
Wram
Rm,
n;
fealign
dinncum
Wwuwäyi
nablci
(önir
iinehnii
Maüin
munsl
cingieng
iini
n mun
ziuchiiſt
Omedeh
riha

ens n

ſed
.ro

tertium iũllud lumen obiectale/non quideʒ
inſe qm̃vbiqʒẽ/ſed in rõneobiecti.clare et
nude ⁊ immediate in ſe viſi.ſic deficit ⁊ dii·
fert viſio ⁊ tentio viea viſione et tentiõe pa
trie. Nomẽ inſuꝑ dei quo ſe noĩat ¶ mani /

feſtat in celo/a noĩbo quiba in terra noiat᷑.
Ouo ſuꝑ ſctõ noĩerecipe que ſequunt᷑.

Sanctũ dicit᷑ dei nomẽa ſctitate quã dio-
niſi. deſcribẽs ait. Sanctitas eſt ab omni

inquinatiõe libera ⁊ ꝑfectiſſima ⁊ inconta

minatiſſima puritas. Grece enĩ noatag?⸗
os ſctm̃.ab a qð eſt ſine.et ge terra. Põt au

tem hec ꝑticula conſtrui ꝑ ſe ſubintellecto

verbo.qð nomẽ dei eſt vel dicit᷑ vel eminet

ſanctũ. Poteſt nihilominus hec ſnia pẽde
dere.ſeu coꝛrñdere ad pᷣcedẽteʒ vt dicat ma

ria.ꝙ ſctm̃ nomen dei fecit ſibi magna Di
quidẽ oĩs cognitio dei.ſicut eſt ſides vel in

telligeẽtia / recte vocat᷑nomẽ dei.Cõſtataũt

; ꝑ fidẽ ⁊ aſſenſum datũverbis angeli/vir
go cõcepit filiũ dei Fecit te̊ btãm que cre⸗/
digdiſti fecit magnã nomen ſctm̃ dei Docẽt

ſacramẽta qᷓ; magna ſit in nole dñi/virtus

eiuſ. Aut certe nomẽ hoc in ſilibo accipitur
p noĩato qð eſt deus. Sanctũ nomẽ deiẽ
id eſt. cõfirmatũ ꝑ oẽm creaturã.maximei⸗
tellectualẽ quarũ nulla ſubſiſteret.niſi cauu
ſa q dedit eſſe influeret. Hinc canit Amb.
Rerũ deus tenax vigoꝛ immotus in te per

manens Etfacit hoc ad pᷣcedẽtem intelle⸗

ctũ de magna virtute nois dei Sanctũ eſt
nomẽ dei qꝛ ſctĩficatũ.i.cõſecratũ ⁊ dedica
tũ eſt in eleciis dei/ad eius glam.laudeʒ et
obſequiũ. Scii eritis qꝛ ego ſctũs ſum dic

—

dus / Sctm̃ eſt nomẽ dei.qꝛ ſctificatũ legi

bus eternis.qð nephas ẽ violari Clamãat

Eraphin.ſctũs.ſctũs.ſctũs.ad inſinuatõcʒ

trinitatis ꝑſonaꝝ.iũgebant ad terſanctus
nomẽ bhoc.dñe deus ſabaoth.qꝛ trinitas ẽ
in pſonis.vnitas ẽ in eſſentia.cuiꝰoꝑa ꝑti
cipãt tripliciter imitatiõe interne ſetitatis
et eterne. ¶ Nomẽ dei vnicũ eſt ſibi ſoli co

gnitũ. ꝓpterea nõ potuit ab aliquo alio a ſe
imponi vel effari plene et ꝓpꝛie.qꝛ naturaʒ
ſuam cũ ſuis ꝓpꝛietatibo ſolus ↄpᷣhẽditðꝛ
hinc inhabitare lucẽ inacceſſibilẽ.necnõ
ineffabilis ⁊ innoĩabilis eſſe laudat᷑¶No
men dei datũ ẽ xpᷣo qð eſt ſuꝑ omne nomẽ
ſic ad ꝓpꝛietatem reducẽdo factũ eſt ꝑ ĩcar/
natiõem vt eſſet hõ deus. et deus homo.ꝑ
cõicatiõcm idiomatũ et ⁊ nominũ.( No⸗

men dei / ſingulariter inter puras creaturaſ
eæminet in maria.que illuminansvł illumi

nata ꝑ interpᷣtationem nominatur. et dũa
omen dei ſumptũ a creaturis:ſicẽ oĩ⸗
modũ ꝙ ab omni crearura vſq; ad infimꝗ
põt ſumi noticia qdam rei ⁊ inde nomẽ qͥᷣ
cognoſcat᷑ imponi ⁊ foꝛmari.Rõ qꝛ qlibʒ

Exyveſtigiũ ł imago trinitatꝭ m exeplrꝭ tria
a ꝓppꝛiata ·et ſ̃m triplex genꝰ cae efficient⸗

et finalis ¶ Deus ſicut põt noĩari ſ̃ᷣm ſuaſ

creaturas.ſic poteſt ab bomine qui: creatu
ra antonomatice mũdi dicitur ꝑticipans
cum omi creatura videri et intelligi.nũcg9
ſpechlũ et in enigmate. verba ſunt apoſto⸗

li. ¶ Deus in ſuis ⁊ ex ſuis creaturis.pt di

ci intuitiue videri.ſi viſio intuitiua largiſ⸗
ſime ſumatur. pmo put generaliteromnis
pxceptio obiecti ſimplex etiaʒ immediata /

dicitur intuitiua.ſiue obiectũ ſit realiter pᷣ

ſens in ſe ſiue ꝑ ſuam ſpẽm.ſeu ſilitudinezʒ

tmmõ Cõſtat enĩ ꝙ omnis res ſiueextraa

nimam / ſiue intra gerit ſimilitudinem dei

Poteſt enĩ homo intelligens.i.intus legeſ

et credens/ferri in noticiam obiecti cuius

eſt hec ſimilitudo veſtigiũ ſpẽs vel imago
Gecus de bꝛutis et hebetibus qui deuz et

eius ſigna et verba voces et ſpecies/et ſpe⸗/

cula/non aſſumunt / niſi vt ſuntres quedã

ad aliud non reuelate. ¶ Beus experime-

taliter cognoſci poteſt aut percipi a creatu

ra mundi viatrice:et ſi non in ſetamen in

ſua obiectali ratione.vel imagine ſeu ſimi

litudine.tam extra qᷓ; intra. Sequiturex p

cedenti.iũcto coꝛrollariovno quo dictũ eſt
omnem noticiam ꝓpꝛie intuitiuam eſſe ex⸗

perimentalem et econtra. Deductio pate⸗/
bit infra in tractatu de mente coꝛdis. Di⸗
militer diffinitio ſapientie.que ſupꝛemuʒ

locuʒ tenet in nominibus dei pꝛo ſtatuvie
quaim ita deſcripſit Dioniſius. Sapiẽtia
eſt diuiniſſima dei cognitio.que eſt per ig⸗

noꝛantiam cognita ſcm vnitionem ſuꝑe
minentem.quando mens ab alijs recedẽs

poſtea etiam ſeipᷣam dimittens.vnita ẽ ſu
perſplendentibus radijs inſcrutabili 2
fundo ſapientie lumine illuminata.D

us ſi negetur hic cognoſci exꝑimenta

intuitiue.vel etiam quidditatiue.vt quia

neſcimus hoc de deo quid eſt. ſed quid nõ
eſt.quia cognoſcitur perignoꝛantiaʒ vt di
cii diffinitio nunc inducta.opoꝛtet ad con
coꝛdiam dictoꝝ ſctõꝝ.noſtrisvti diſtineti
onibus.que rationabiliter ab vtriſq; poſ⸗

ſunt admitti. ¶ Una diſtinctio iam poſ/

ta eſt de noticia mediata et immediata.

„
.

2

S
C

Tractatus Bextus

Altera ſimiliterinducta eſt de noticia ĩtui⸗
tiua/que rõnabiliter apparebit /ſi cõſidere
mus cõſequentcias iſtas et ſimiles nõ vale⸗

re. Hec res ẽ intellecta.ergo hec res eſt. hec
res eſt imaginata.ergo eſt.bec res eſt intui
tiue viſa ꝑ ſuaʒ ſpẽm.ergo eſt.ſicut nec iſta

hec eſt res cognita a deo intuitiue ꝑ ſuã eſ⸗
ſentiam. ergo iſta res eſt.demonſtrata reqᷓẽ
ſolum poſſibilis / nec fuit/necerit. Tertia
diſtinctio eſt de quidditatiua cognitõe rei

Cognoſcitur itaq; res. vno mõ ſᷣ̃m quid
noii/ſicchimera cognoſcit᷑qꝛ ſcimus qͥd ſiẽ᷑

nomen ſignificat.ſ.chimera. Scðo ðꝛ res
cognoſci qdditiue.qũñ ſciturqꝛ talis res eſt
actu/aut ſub quadã generalitate cognoſcũ

.

tur alique ſue ꝓpꝛietates et cauſe. Si non
admittitur hoc membꝛum diſtinctionis

vix relinquetur aliqua cognitio quiddi⸗
tatim de reb etiam ceatis ⁊ viſibilib.
Tertiomõ ꝓpꝛijſſime qͥd eſt de re ſcitur.dũ

—

comolcikg ſuam cãm ꝓximã ettotalẽ:

E cãm cognoſcere.⁊ qm̃ illius ẽ cã ⁊c. Co⸗

gnoſcimus H qͥq eſt deus/ duob pᷣmis mo
dis Tertius vel eſt ꝓpꝛius deo ſoli velcom
municatus biiĩfice viſioni.vbi ſacie ad fa⸗

ciem videbit᷑ ſem̃ nomẽ eius.⁊ cãtabit᷑i id

ipᷣm. Magnificat aia mea dñm.

Begq.

nitur tractat

ſextus dꝛagmaticus ſuꝑ boc verſu. Et mia

.

eius a Pgenie in ꝓgenies ⁊c̃. Ubide lamẽ
Arie notulas centim.

0 9

Cmia eius a pgenie in pgeni⸗
es timẽtib eũ ¶ Diſcipul? Seẽ
tio quẽadmodũ cõſonat in cãti
co ſuo maria cũ pr̃e ſuo.cuiꝰ in

vno pſalmo eſt inciũ. Miam et iudiciũ cã
tabo tibi dñe.Timoꝛ itaq; venitex cõſide

iungere mĩam cũ timoꝛe.niſi miam ⁊ iudi
ciũ ꝑiter cãtare: Quid pᷣterea miam ⁊ timo

rem deo pſallere/niſi exultare cũ tremoꝛe:

Sunt in hoccãtico tenoꝛ iuſticie mollis

cãtus mie.Sed qõ eſt.ſi maria iũxerit can

tãs ⁊ cõferẽs in coꝛde ſuo cũ ſpũs exultatõ

ne/lamentũ iuſticie/pᷣſertim qꝛ dictũ eſt ꝗ;
in oẽs affectionũ voces ſe cantãtis marie
variabat affectus. Sic enĩ leuius induci
poterimus nos peccatoꝛes ſꝑ cũ letis mi/
ſcere triſtia.deſiderare lectulũ ſpõſi:ſj ime

Deima notula

re ſpeluncam inferni.girare ꝑ meridiem/ſ,-
flecti adaquiloneʒ /ſperare de mia / ſʒ mmnes

iudiciũ.ſciretꝑs nidendi.et tempus flendi
Si ſpes eleuat ad pᷣſumptiõem depꝛimat
timoꝛ.ſed nõ ad deſperatiõem. Reſiliat ti⸗

moꝛ ab hoꝛoꝛẽ ſeueritatis ad placoꝛẽ beni
gnitatis. Dicat oĩs xpᷣianus Impulſus/e

uerſus ſum vt caderem ꝓpter miſeriam ini/
quitatũ mearũ.et dñs ſuſcepit me/ᷣm mul
titudinẽ miſerationũ ſuaꝝ.¶ Dagfr.La
mẽtata eſt abſq; dubitatiõecũ multis/lũc
apud dei aures mẽtis ſue ploꝛatibo vᷣgo be
ata. Abſit vt imitaret᷑ inertiã iudeoꝝ.quaʒ
ſub inducta ꝑabola pueroꝝ in foꝛo luden
tiũ damnauit xpᷣs.cecinimꝰ vobᷣ nec ſalta⸗

ſtis. lamẽtauimus nec ploꝛaſtis Judei ſi⸗

quidẽ ſi ꝑ allegoꝛiã loq mur.neq; xppᷣm mã
ducantẽ cũ eis.nec Johem abſtinetẽ in be
remo ſuſceperũt.ſed vtriq; detraxerũt Sic
mente coꝛrupti hoĩes/oĩa ad ſuũ trahũt in

teritũ.quẽadmodũ egris aurib nec cormẽ
placet nec lamentũ.vt in coꝛpaliba non mi

nus ſpũalibus cantiboet auribo. iſci⸗
ulus Offert ̊ qõ dũ ſederimꝰ ſuꝑ fiumia
abilonis huius exilij qͥd eligibilius ſu vł
cantareet ſaltare vel lamentari et ploꝛare⸗
Dagiſter. HNõne ſolutiõem aperit nobᷣ
de ſedetibo ſuꝑ fumina babilonis er flẽ⸗
tibo ſubiũgit. In ſaliciba in medio eius ſu⸗
ſpẽdimus oꝛgana nr̃a.Deinde. Quõ can

tabimꝰ cãticũ dñi in tenra aliena. Legimꝰ

xpᷣm crebꝛo ploꝛaſſe ⁊ doluiſſe exultaſieſpi
ritu ſemel Maria ſemel exultauit in canuè⸗
co. Johannes cuius hodie dum hec ſcribi
mus/ decollatiõis dies agitur.exultauit ſe

mel invtero.O quotiens marie animã.do

loꝛis gladius pertranſijt Johannes/exem
plar et pꝛecoꝛ penitentie.non minus operi

bns q; pᷣdicatione quotiens bene credituxr

lamentaſſe. Saltat herodiadis filia cum
gaudio.et pꝛecium ſaltationis ſibi datca⸗

put Johãnis in diſco.Egrediũtur inquit
Job de gaudentib Egrediuntur q̃ſi gre⸗

ges paruuli eoꝛum et infantes eoꝛum exul
tant luſibus Tenent tympanum et cytha/

ram.et raſpondentad ſonitum oꝛgani.du⸗

cunt in bonis dies ſuos.⁊ in puncto ad in
ferna deſcendunt.Et quid eccleſiaſtes de /
nunciet audi.Melius eſt ire ad domuʒ lu⸗
ctus q; addomum conuiuij.Et iteruʒ Ri⸗

ſtra deciperis. iſcipulus. Holo ve⸗

ſum reputaui erroꝛẽ. ⁊ gaudio dixi.Cur fru
xent te allegationes 3 moi que ſuppetunt

fechhn

ſcfici⸗
ſtcesc⸗

fchis
ſ
Die
ecord
nun
ebon
3 le
nnit
mmin

lüo⸗

ne
Poneo
Comur
dinick

tcem

etnud
iner
ritans

6

C
umulao i
nhigbe

Ucon
ntonn 1
vöfeeſtnng
iß,
Grnni
tränbe
mi
ümmbärin
pnecnme
bponni
TAE
ipfund .
eNn
vur:
nthob
gaßt
us ſu⸗
ocn
GN
naceci
tinanns
ecſoidi
wülgauitſt
canmmädo
nnesaen
ninsopen
meoeciur
ioflig am
ſbita
ümingoit
mriſigen
erumeul
umgothe
nogenide
Puncontn
criaſtes
tusdenmi
Ktimn
ongin
lus obt

rinn

ei qꝛ amoꝛe langueo.
pus ſentio cõferendũ de lamento ſpõſe.cui
ſponſus/ob turpitudinẽ ſuã defoꝛmitateʒ
q; dedit libellũ repudij qꝛ vetula ſcʒ et rug⸗
garata.qꝛ depoſita a ſede ſtabilitatis?⁊ hono
ris.ſedet in puluere vanitatis.autvagatur
egreſſa poſt veſtigia gregũ illoꝝ.qͥ ab vni⸗

ſultet turpitudo. S
nertiſti. vñ vero reputas tale incõmodum

5

ueneritꝭ inquit dilectũ

iſcipulus Imo

tate gregis ſponſi ſe ſeꝑant/aut certe fame/

lica inanis et egens effecta/ paſcere q̃rit he
dos fedoꝝ deſiderioꝝ .iuxta tabernacula
paſtoꝝ/que ſunt cõuenticula hereticoꝛum
iſtoꝝ qͥ verhis et exemplis/ab ouili paſto⸗/
ris vnius qð vnicũ eſt/ſe diuidũt.nõ ami/
ci ſed ficti ſodales effecti. Yalloꝛ ſi nõ ſpon
ſas tales. vetulas et rugoſas.vagas et eſu⸗
rie cõſumptas.notabat pulcerrima mulie
rũ q;uis genere maſculino loq̃ret᷑. Hõ eniʒ
eſt in amoꝛe ſpũali maſculus aut femina.
Dicit ergo de ſponſo. Diſpſit ſupbos mẽ

te coꝛdis ſui. Itaq; ſicut te docentedidici/

pulcritudinẽ eõſiſtere in veritate.vnitate.

et bonitate.ſic oꝑtecꝙ ex iſtoꝝ carentia re
¶Dag Bagaciter ad

turpitudinis odioſe accidiſſe ſponſe. Di
ulus Nimirũ ex ignoꝛantia ſui et ſuꝑ

bia q̊ꝝ qdᷣlibet/aut diuoꝛtioꝛtiũ/aut repu

diũ oꝑatur.Si ignoꝛas teo pulcerria mu
lierum egredere ⁊ abi.Ecce de ignoꝛantia.

Poꝛro de ſupbia vaſti legimus.et in cãti/
co marie de ſuꝑbis audiuimꝰ potentibo et

diuitibi.necalicuiꝰ vt dicũt egẽtib ⁊ iſtru
it qꝛ miſeri ſunt ⁊ miſerabiles pauꝑes ceci

et nudi qᷓ̃les euomita ſe deus.q̃les diſꝑgit
a mẽte coꝛdis ſui ſine mõ necnõ de ſede ve
ritatis.deponit ſine numero.demũ inanes

ſine⸗ ondere bonitatis oꝛdiniſq; dimittit

ubſq; numero. de gaudio vel triſticia ſtul⸗
toꝝ.qui dum letantur inſaniunt.dum tri /
ſtantur furiunt Sit colloquiũ pᷣſens dela
mwento ſponſe/dum adhuc ꝑegrinat̃a ſppo⸗
ſo.poſtq; de canticis et epithalamio ſatis
abunde cõfabulati ſumus. Magr̃ Fiatvt
vis.et vnde vis exoꝛdiamur: Puto ꝙ ala⸗
mento languoꝛis ſponſe querentis ſpon⸗
ſum in lectulo quietis.ſ.ꝑ noctis cognitio
nis enigmaticeet nõ inuenientis. Oz ne⸗
q ꝑ vicos et plateas ciuitatis dum anxcia
circuit et diſcurrit:dum adiurat filias hie⸗
ruſalem ciuitatis que eſt libera maternr̃a⸗/
obſecrationes ardentis deſiderij Si in⸗
neũ vt annuncietꝭ

agiſter Loqueris ᷣm tropologiam.

D

erallegoꝛiam. que repuium hmõivarijs lo

cis notant in ſcripturis.maxime ꝓpheticis

in yſaia.Eʒechiele. Jeremia cum ceteris.
Iſaias pmo ſub o i er ecte que de⸗
buit facere vuas et fecit labꝛuſcas.Poſtea

ſub figura tyꝛi Sumecytharam penitẽtie
circũi ciuicatem eccleſie vel celeſtis patrie

per of̃onem.meretrix obliuioni tradita.i.

repudiata.bene cane et frequẽta canticũ ꝑ
petitiõem venie.vt memoꝛia tui ſit ꝑ recò/
ciliatiõem mie.Lalem deploꝛat Jeremiaſ
Et egreſſuſ eſt inquit a filia ſyon ois decoꝛ

eius. ¶ Diſcipulus Scio multa ſunt in
hanc ſniam que triplicem ſtatũ ſponſe no/
tant. Quedam eſt recõciliauda ꝑ abiectio

nem turpitudinis vt iſte q̃s loquimur iꝭ⸗/
rantes et ſupbe.Quedam exercenda ad ni
toꝛem pulcritudinis. Quedam cuius itro
ducẽda ad fecũditatem generationis Sic
gquerunt᷑aſſuero virgines.q̃ pᷣmo ſegregã
tur a ppło.de hinc decoꝛantur pigmẽtꝭ va

rijs in triclinio demũ collocantur in ihala

mo Sic filij iſr pmo fugiunt ab egiptijs
et ſummerſo pharaoneꝑ baptiſma ffumi
nis aut flaminis.tranſeũt mare rubꝝ.po⸗/
ſtea tranſeunt ꝑ deſertum tandem ioꝛdane
tranſito/comedũt terre ꝓmiſſionis fructũ.

Hec eſt via triũ dieꝝ.poſt qð triduũ reꝑit
Yeſus in templo celoꝝ in medio ſenioꝛuʒ
ſanctoꝝ ſuoꝝ.Deuiq; triplex iſte ſtatꝰ di/⸗

uiſione diuiditur Incipientiũ pficientiũ
et ꝑfectoꝝ. Nunceſt queſtio.quid cuilibet

huic ſtatui ſponſe ſit eligibilius au exulta
tio vel lamentum ¶ MWagẽ Opoꝛtet nos
addere dictis poꝛibus/pꝛimitus diſtinctõ
nem delamento. Vnũ eſt in ſola rõne.nõ
redũdãs paſſionaliter ad ſenſualitatem. et
hoc appellatur diſplicentia vel odium vel
deteſtatio vel abominatio. libere elicita ꝑ
iudicium rationis. Sic ꝓpoꝛtionabiliter

de gaudio et deſiderio et ita generaliter de

omni nomine/paſſionem ſonante/compe
tit accipere ſuo modo ¶ Lamentũ Aliud
eſt quod oꝛitur ⁊ radicatur in ſenſualitate.
aut oꝛtũin rõe/ diriuatur ⁊ redũdat ad coꝛ
ſenſuale / non aliter de ceteris affectib' q̊s

phi ſolas pꝛopꝛie voluerunt dici paſſiões

ue ſenſum afficiuntet quodammodo af⸗
igunt. Amplius vero vt modo notabat/
lamentum vnum eſt temꝑale. hoceſt ꝓ ſo⸗/
lum temꝑalibus incõmodis.appᷣhenſis/a
rõne ſub rõne pene afflictiue. Aliud ſpũ/⸗

ale,ꝓ ſolis malis culpe.appᷣhenſum ſbᷣ riee⸗

Tractatus Gertus

offenſe diuine bonitatis ⁊ iuſticie. Lamẽę
tũ pene hũt dãnati/nõ lamentũ culpevt of

fenſiua fuit aut eſt diuine iuſticie qlliter eſt

in viatoꝛibo plurimis inuenire. Quibo p /

ſuppoſitis e alijs declarat ꝑ doctoꝛes.ꝗᷓ/

tuoꝛ tibi pñtabo theoreumata/aut ꝑado⸗

xas.i.glioſas⁊ vix credibiles ꝓpõnes de la⸗

mẽto culpe ꝓut eſt offenſiua diuie iuſticie?
Hocenim ſolũ ꝓpꝛie eſt laudabile et meri⸗

toꝛiũ/nec põt pcedere niſi ab electione libe

ra volũtatis.¶ Tamentũ offenſe diuine⸗

quo maius intenſius q; fuerit in ſpõſa/eo

maioꝛẽ cauſat in ea ſpũalẽ leticiã Hoc ſen
tiebat qͥ cõfitebatdño dicẽs. Scom mul⸗/

titudinẽ doloꝝ; meoꝝ ĩ coꝛde meo.cõſolati
ones tue letificauerütaiam meã. Rurſus ſi
ſimpliciterad ſimpłr/⁊ magis ad magis. ?-
maxime ad maxime ſ̃m regulã phi/regula
vero xpᷣi vera eſt/ꝙ lugẽtes cõſolãturq; qBʒ

triſticia ſua vertat᷑ in gaudiũ/ ⁊ poſt lamẽ⸗

tatiõem ⁊ fletũ(teſte ſara iunioꝛe)cõſolatõ
nẽ infundit. magis lugens magis conſo⸗
latur.et maxime maxime. ¶ Lamẽetũ offẽ
ſe/tanto magis eſt in ſpõſa.quo fuerit ipßa
pfectroꝛ in via Patuit in aĩa xpᷣi ᷣm poꝛti
onem inferioꝛem. In maria vero ⁊ in pauu

lo ⁊ in ſilibs ſᷣm etiã ſuꝑioꝛis mẽtis apiceʒ.
Vñ iurabat aplus ꝙ ꝓpter frẽs iudeos no

lentes credere/erat ſibi cõtinuꝰ doloꝛĩ coꝛ
de adeo vt exemplo moyſi peteretanathe⸗

ma eſſea xpᷣo ꝓ fratribo.q̃ſi deletus ð libꝛo
vilte.cuius intelligẽtiam alibi didiciſti e

gis inſuꝑ exhoꝛtatiõem apli.Gaudete in
dño ſp. iterũ dico gaudete. Vn nöne pu⸗

tas qð hoꝛtabat᷑obſᷣuaſſe ¶¶
ſe redũdans in ſenſualitatẽ ſponſe.foꝛtitu⸗
dinẽ indicat eo maioꝛẽ in ſponſa ceterꝭ pa
ribo.quo lamentũ plus ſentit᷑in ſenſibilib⸗
Pꝛo cuius intellectu cũ ſilib vtilis eſt val
de diſtinctio iuncta poꝛib/ꝙ lamentũ qñ
q́; ꝓcedit ab obiectis exterioꝛibo immutan
tibus pmo ſenſus qͥnq; defoꝛis vel alteruʒ
de his Deinde tranſeunt ad interioꝛes ſen
ſus/qui radicaliter ſunt in coꝛde et in cere⸗
bꝛo cõpletiue.et tandẽ immutat᷑ rõ inferi⸗
oꝛ.vel ſuꝑioꝛ ſil cũ inferioꝛe.et hic eſt pceſ⸗
ſus nat᷑alis cõioꝛ.Aliqñ vero fit oꝛdo con
uerſus nõ aduerſus:iœꝙ exactiba rõis vtriuſ
q; libere diriuãtur immutatões ad coꝛ car
nale. et cõſequẽter ad cerebꝛũ.poſt ad ſen⸗
ſus exterioꝛesvt ad oculos ꝑ lacrimas.aut

ad linguã ꝑ clamoꝛes.⁊ ad manꝰ cõploſio⸗

nes.et ceteroꝝ membꝛoꝝ diſtenſiões / aut

amẽtũ offẽ⸗

—

ptracto Bal quid
itunſnphtittaneslldu diffuſiꝰ? er /

cõtrectationes/mille modis pꝛo qualitate

paſſionũ rõis imperio.¶oquitur ꝓpoſitõ
de hocꝓceſſu ſcõo. Cuius hec eſt pbatio /
ꝙ; maioꝛitas effectꝰ/atteſtatur maioꝛi foꝛ⸗
titudini ſue cauſe.Attamen/actus actiuo /

rum qꝛ ſunt in patiente diſpoſito poſuit p

poſitio noſtra/ceteris paribo nõ ignoꝛans
cõplexiones ſponſehuius/aut illius vari⸗
as.ſcdᷣm diſpoſitiones ad lamentũ vel leti
ciqam.ad metum vel ad ſpem cum ſimilib..
quoꝝ cauſas expedit eſſe cognitas a deuo
tis.quoꝝ noticiam/theologi⁊ oꝛatoꝛes ac

cipiũt a phᷣis et medicis. Per rõem qͥdem

a phis.eta medicis ꝑ exꝑientiam. Qua ſu

per re nr̃m habes de paſſionibo opuſculũ.

n mentũ redũdat eo facilius ad coꝛ ſe⸗
ſiuũ ſponſe/q̊ fuerit ceteris parib minus
in ipᷣa de lamento ſolius pene.minus quo

qᷓ; de reliquis paſſionib ſenſitiuis/ ratiõe

cõmodi ſolius.vel incõmodi tꝑalis.Fun⸗

datur hec ꝓpoſitio in apłica doctrina. cuiꝰ

rõem explicat ꝓpõis nr̃e cauſa. Ait nanq;
aplus.ij.ad Coꝝ/c.vij. Gaudeo non quia
coõtriſtaui vos ſed qꝛ cõtriſtaui ad peniten

tiam.cõtriſtati enim eſtis/fm deum / vt in
nullo detrimentũ patiamini ex nob. OQue

enim ſᷣm deũ triſticia eſt.penitentiam in ſa

lutem ſtabileʒ operatur ſeculi aũt triſticia
moꝛtem oꝑatur.Ecce iſta que poſita eſt di

ſtinctio ſub aplicis verbis paucioꝛibuſex

poſita.ꝙ quedam eſt triſticia fᷣm deum.q̃/

dam ſeculi vel ſcõᷣm ſeculũ. Vna vitam qꝛ
ſalutem. altera moꝛtem/qꝛ ſalutis ſuffoca⸗
tiõem oꝑatur Poꝛro/tam apłicũ qᷓ; noſtre

ꝓpõnis verbũ/phᷣica cũ theologica rõe mõ
ſtratur.ſi teneamus illud vulgare vel ma⸗

giſtrale metrum. Pluribo intentus minoꝛ

eſt ad ſingula ſenſus.Oõ ſatiric aliter ex⸗
plicat.Pectoꝛa noſtra/duas non admittẽ

tia curas. Si igitur fuerit occupata diſtra
ciaq; ratio ſuperioꝛ cum inferioꝛi/imo qũ

q; ſummerſa/et penitus in vſu ſuo pᷣpedi⸗

ta per lamentum ſeculi/conſequens eſt/vt

vel minoꝛ vel omnino nulla fit ad triſticiã

ſcðm deum ſeu lamentum culpe / liberum.

Pꝛopoꝛtionaliter de gaudio debet dici.
Habes ecce quattuoꝛ ꝓpoſitiões quequo⸗
quo modo tue petitioni ſatiſfaciant mẽte
Bicioul⸗ Salubꝛia quidẽ ſũt

ponenda. ¶ MNon enĩ rõ pᷣme põnis aſſig
ta eſt. ſed autoꝛitates inducte/ quepoſſunt
intelligi de gaudio / non vie! ſed patrie.

Aismi

ſcoblen
ſöſang
rreptu
boblic
töen
wentar
nempe
lem
genntonn

nutn
ni/

türanin

lanor
renonn
mentil
ſomit
diabol
rurien
fiattr

ſtet

S
rhntis
Cnnnsqie
iels Fun
Wann a
1Dunnng
wgu
lap nen
n i
o Me
uninſ
in
lackdi
nieſc.
Nac
Vianc
8ſoffocn⸗
öroſe
Gcaröeno
eyama,

mmnsinn
inogltnn

ronacmia
upemnia
nori noi
uſoſpei⸗
npeſt
Purſii
thelbenm
odehatdic⸗

zöescen

ſnammnt!
nbracliii
guudifiit
nepinoiß
w npſt
ſe

exequare valoꝛem: Sufficiat apłs vbi ſu
pꝛa.reddens rationem ſi. ui gaudij:qꝛ cõtri /
ſtauerat coꝛinthios m deum. Ecce enim
hocipᷣm ᷣm deũ cõtriſtarivos/q;tam invo
bis oꝑatur ſolicitudinem /ſed defenſionez
ſed indignatiõem / ſed timoꝛem/ſed deſide⸗/

quando ſeruus bonus ⁊ fidelis audiet In
nitui. ¶ Mone p̃ᷣteren caluũ
niabilis eſt ſecũda ꝓpoſitio de ſpõſa nõ hbũi

tra in gaudiũ dñi tui.

te cõſciẽtiam beccat. indubie fuit aia
Sed necaſſignatus

pulcerrime mulierũ. Sed neca
eſt modus cõcoꝛdandi ꝓpõem ſimłet apli

ca verba quibe iubet in dño gaudere ſemꝑ
Et iterũ gaudere ſi ſempꝑ oꝑtet ſponſam eti
am pfectiſſimã ſᷣm te/toꝛqri lamento. Am⸗/
plius qᷓliter oppoſita ſimul ſtabũt/lamẽtũ
coꝛ cõſtringens et dilatans leticia. Poꝛro

tertia poſitio videt᷑ inniti totaliter diſticti

oniby denotionis. ad cãs naturalis rõnis
Pe Deniq; con
tra ꝓpoem q̃rtam cũ ſua declaratiõe/ponit

ſeu diſpoſitionis ſenſualis.

Breg. ꝙ mala q hicnos pᷣmunt ⁊ vtiq; luß⸗

compellũt. Juxta pabolã xpᷣi de rege dicen

te ad ſeruũ. Cõpelle intrare/vt impleat do
mus mea. Sic bebꝛei cõpellẽtibꝛ egipijs
tenebꝛoſam egiptũ ſunt egreſſi. Alioquin
flagella ſue iracũdie immitteret fruſtra deꝰ

õſſertim in electis. vt in ſponſa ſeu recõcili⸗
anda ſeu decoꝛanda ꝑ exercitiũ ſen ad ſpõ/⸗

ſum primins introducenda.¶Dagilter
Jure expoſtulas.ſed nõ oĩa ꝑiter dici pote-
rant. Et quidẽ rõ pme ꝓpõis q ponitur cũ

gaudio vie⁊ ſimul lamẽto taliter accipitur

Deſideriũ q;to feruẽtius et efficacius fuę/⸗

rit eo(ceteris paribo vt ſo intelligivolumꝰ)

dũ impletur eſt cauſatinũ intenſion leticie
Sicut enĩ deſideriũ qð differt᷑ afſligitaiaʒ

ſic oblectat dũ implet᷑. Quis vero neſciat/⸗
ſpõſam ꝓ culpa lamentãteʒ ſᷣm deũ deſide⸗
rare plurima/que lamentũ implet ſaltemꝓp
babili cõiectura:? Deſiderat qñq; recõciliaꝰ
tiõem ꝑ abſolutiõem culpe. Hãc efficit la?
mentationis cõtritio. Deſiderat abſolutõ

nem pene. hanc efficit et opatin toto veltã

to lamẽtans confeſſio vel ſatiſfactio. Deſi

derataugmentũ gre/ac ꝑinde glie Nõnep

mouet ad hoc/lamẽtans oro Nvel afffiges
ieiuniũ /vel depauperans largitio/q ſemet

exinaniuit bonis foꝛtune vel naturevl gre

alijs miſerando. Rurſum deſiderat ſpõſa
lamentãs.purgatiõem a ſcoꝛia peccatoꝛuʒ

renouatiõem quoq; pulcritudinis et aug⸗

mentũ/ꝑ lauacrũ lacrimarũ / debilitatiõem

fomitis / ⁊ ſummerſiõem miſtici pharaõis
diaboli. Libidinoſe pᷣterea ↄmotiõis ⁊ lu

xurie magne extinctiõem/cuius obliuiõeʒ

facit triſticia vniꝰ hoꝛe.Quid moꝛarer per
ſingula / cñ nẽo poſſit verb lamẽti fm deũ

̃ꝝ ̃ꝝ̃ ssl .

gere faciũt crebꝛo ſm ſeculũad deũ noſire

ruim /ſed emulatiõem / ſed vindictam. In

omnibus exhibuiſtis vos incõtaminatos
eſſe negocio. Jungamus officiũ hoc vnũ
lamenti ᷣm deũ ꝙ nihil efficacius/ad con
templationis quietem:nibil admirabiliꝰò
ad mentis illuminatiõem ſerenã q; ꝓfũde
lamentans cõpunctio. Sentẽtia eſt vene
rabilis ⁊ exꝑtiſſimi taliũ Richardi Cui cõ
ſonant ſctõꝝ verba multꝭ locis de pᷣconio

humiliati coꝛdis. Deniq; lametatio ſecun
dũ deũ q;dto minus babet de cõplacẽtia ſe⸗

cũdũ ſeculũ/tanto minus ſuſpecta eſt/tãto
ſecurioꝛ a latẽte ſuꝑbia.niſi foꝛte qͥs diabo
lico monſtro/gignat ſuꝑbiam ex ſuo cõtra
rio qð eſt humilis lamentatio. ¶ Ceteruz
ꝓpoſitio ſcdᷣa loquitur de lamento culpe/ñũ
ꝛie ſed aliene potius q̃le xpᷣus ſuſcepit ꝓ

nobis / cui virgo mater / ſponſa ſoꝛoꝛ ⁊ fillia
ſup. oẽs cariſſima/ſe abſq; vlla dubitatiõe
coõfoꝛmauit.adeo ꝙ vltronea volũtate con
ſenſit dilectũ ſuũ exdilecto et amicũ ꝑ amo
rem ⁊ filiũ talẽ. p noſtra redempꝑtiõe crucifi

„

gi. cuius redemptiõis poſt filiũ fuir deſide
ratrix maxime fuit et ʒelatrix.Jõ donec cõ
pleret᷑ nedũ ſufficiẽter pᷣcio paſſiõis ſoluto
p oibus ſed etiã iugiter ⁊ efficaciter in ſin⸗
gulis nõdũ damnatis. Ipᷣa quoad vixit.a
mariſſimis deũ ſpõſuzʒ⁊ inenarrabilibo ge
mitibus poſtulabat.frequẽter q̊ʒ cũ ldamo
re valido ⁊ lacrimis exaudita eſt ꝓ ſua reue

—

rentia. Demũ qtũs nũc beata ⁊ impaſſibił

facta exaudiat᷑:lamẽtando tuncmeruit.
Petis rõem intenſiorꝭ triſticie in ſi ponſa qᷓ

diligit intenſius Dat iſtam ꝑſpicue / conſi

deratio phica iũcto fideifſumine. Cũ eniʒ

triſticia ſit appᷣhenſio obiectl / ſub rone dii
cõueniẽtis.q;to fuerit appꝛehenſio foꝛtioꝛ

9

et clarioꝛ obiecti ſub rõe incõueniẽtis am⸗
plioꝛis inſiunati.cõſtat inde ſequi lamẽtũ
ꝓpoꝛtionaliter iutẽſius.Cõſtat pinde ma⸗
lũ culpe/impoꝛtionablr deteriꝰ eẽ qcunq
malo peneę. Quiboattẽtꝭ qd ſuꝑeſt ↄcluder

vides.¶ Miraris aũt:/quõ ſummũ lamẽ
ri abũde ꝑ doctoꝛes de paſſioibo xpᷣi cũ btĩ
tudĩe gaudij.qð nõ oʒ in btã maria.nõ in

Paulo vel Morſe ve. Magdalena cum

tum ſtat cũ cõtinua leticia. Solet h̊ tracta

—

2
S

„

CTractatus Serxtus

ſitibus in via ponere gaudium vel lamen
tum in ſummo cõtinuum fuiſſe ſed interru
ptum frequenter aut alternatũ ſucceſſiue.
nũc remiſſius.nũc intenſius.p loco ettꝑe.
ſcm alternas meditationũ ſuarũ volubi⸗
litates circa cardiuẽ ſuũ deum/p modulis
exercitationũ. Ita enim videre eſt in alijs
viatoꝛibus/ipᷣos diuerſimode ſᷣm gradus
officia ſtatus ceteraſq; viciſſitudines circũ
ſtantiarum/exerceri. Hoc vidit qui dixit.
Amnia tꝑs habent.pſequens ꝑ plurima.
Subinge nullus catholicoꝝ negaueritqͥ
tenoꝛem ſcripture ſacre veteris ⁊ noue/qui
narratões ſctõꝝ patrũ cognouerit Antho
nij Macharij Martini ⁊ ſiliũ.ꝑ tẽtatiões
diabolicaſ/nõ in affectionibo carnis ac ſpi
ritus impugnari.quẽadmodũ boni ange⸗
li nos adiuuant. Que tẽtationes ⁊ adiuto
tia/nõ ſine ſenſuali paſſionũ immutatiõe
naturali q;uis nõ naturaliter /ſepe fiunt ſit
hoca celo/ſit a trrra.ſit ceteris modis mul
tis. ¶ Poſtrema obiectio tua detribulati
onibo/pcedit ex equiuocatiõe. Paſſiones
quippe ſenſuales/nõ exiudicio rõis puẽi⸗
entes/ſed qᷓdã neceſſitate naturali ſenſibuſ
imp̃ſſe/nõ ſunt vt ſicdicẽde paſſiões hũa⸗
ne ſed aĩiales Suntob hocimꝑtinetes ad
laudẽ vel vituꝑiũ / put tales ſunt. Dicũtiõ
Caſſianũ bona vel mala media.quibus

vti cõtingit bñ vel male/ꝑ liberũ arbitrinzʒ

Zoquit᷑ aũt cõcluſio de lamẽto et triſticia
ſenſualib/virtualiter ſeu ꝑticipatiue libe⸗
ris.qꝛ libere imperatis /vel receptis. Tũc
enĩ dicit᷑ triſticia ̃ᷣm ſcłm:/ſilr ⁊ gaudiũ vel
timoꝛ vel deſideriũ/qũñ ſola radix/eſt amoꝛ
ſuijpᷣius.vſq; ad contemptũ dei Alioquin
ſireferatur in deũ/ꝑ amoꝛem eius ſuꝑ om⸗
nia ( Cũ in babentibaſymbolũ facilioꝛ ſit
tranſitus)ceteris paribus/iriſticia ſenſuał
augebit rõnalẽ/et leticia leticiam:niſi de ꝑ
accidens ꝓueniat impedimẽtũ/rõne tem⸗
poꝛis aut loci/vel cõplexionis/aut circum

ſtantie alicuius/quã tũc obſeruare ſuadet

virtus/et ita ſymbolicãſſilitudinẽ variare

decet. qñ plus obeſſet q; pdeſſet. Diſci
pulus Diu iamdũ ſedulus attendi que di

ſeris/ voluebat animus dubitationẽ quaʒ
mõ verbis multis poſuiſti.Cũ enĩ ꝓ ſtatu
vie/confuſa aut ſaltem mixta ſintoĩa/ſpes
merus meroꝛ gaudiũ apud ſpõſam/cuinſ⸗
cunq; fuerit etiã ſupᷣmi et incomꝑabilł ſta⸗
tus/qualem tenuit maria beata/pulcerri⸗
ma mulieruʒ/non abſurde queritur/quale

ſit exercitium landabilius/ pulcrius atque
nobilius /vel exultationis vellamentatio⸗
nis: ¶ Dagiſter. Videturdeuot? Bem.
loquens de vnguentis ſponſe / pietatis vn

—

guentũ pᷣponere pcioſius eſſe vnguẽto de

. „

uotionis et vnguento cõtritionis. Hoc vl

timũ ſuffunditur ad pedes Jeſu. Scoᷣm
ad caput qð eſt deꝰ.qꝛ caput xpᷣi de. Terti
um ad coꝛpus ſuũ vngendũ /qð eſt eccleſia
nunc militans/que vnctio fit ꝑ miſeratio/
nem alienoꝝ peccatoꝝ.ſicut pᷣmũ conficit
ex fecibe contritis ꝓpꝛioꝝ criminũ.in moꝛ⸗
tariolo coꝛdis ꝑ pilam timoꝛis. Scomve

ro cõficitur exredolentibo herbis di uerſo⸗
rum beneficioꝝ.ꝑ pilaʒ ſeu piſtillũ ſpei.cõ

tuſum in petra meditat onis.¶Eonſonat

Breg.et eũ ſequẽs Richardꝰ in ſuo benva

min.ꝙ nullũ deo ncceptabilius ſacrificiũ
; zelus aĩaꝝ qni tam trito affectu/plangit

peccata ꝓpximi/qᷓ; trito quiuis alius pecca

ta ꝓpꝛia lamentatur.ĩmo pluri affectu quia
purioꝛi et ꝑfectioꝛi potentia mentis et coꝛ
poꝛis ad lamentũ ſᷣm deũ diſpoſita.Di
ſcipulus Si res ita ſe habet / ineſtimabilii
eſt nobis exhibita/ſperandi materia/apð
dilectiſſimã et apud amantiſſimã femina/
rum/et cõſequẽter apud ſanctos ſanctaſq;
omnes / iuxta ppoꝛtionẽ meritoꝝ. Itaq; ſi
pꝛo peccatoꝛibo ſaluãdis/cũ tanta lamẽto/
rum anxietate pᷣcabãtur/quid agere nẽ iſta
foꝛnax ſuecanitatis imꝑturbabilis ⁊ ĩpaſſi
bilis ſperãda eſt: ¶ Wagt Pie vereq; cõ
cludis.Quid ſi ſupaddidero ꝓpoſitiõesa/

liquas.vere fidei et bone ſpei/de beata no/

ſtra? ¶ Pꝛima ꝙ nihil abſoluta volunta/
te petita deo/quod non obtineat.Alioqͥn

non eſſet idem velle et idem nolle ſponſi et
ſponſe. ſ. (lnuan amicicie qualis h eẽ

nequit. ¶ Rurſus.nemo qui petit mariaʒ
pꝛo ſe pie et perſeueranter in nomine Jeſu
ſaluatoꝛis ſui.hoc eſt ad ſalutem. Quin il/

Mmeltaevelitatlalnt voluntate com /

pleri.¶ Rurſus Maria voluntate pieta /
tis.que dicituroptatio quedam adiutoꝛij
petit et obtinet nunc efficacius a deo qᷓ; vo
luntate ſimili.ſed paſſibili. dum actu dole

bat in mundo.Hoc intelligit Bernardus

dum dicit. Maria ſi perdidit paſſionem/
non tamen compaſſionem. ¶ Rurſum
Maria tripliciter adiuuat viatoꝛes. Im/⸗

petratiue:ſi non meritoꝛie pꝛopter ſtatum

Loõmiſſiueꝑ aliquos angeloꝝ vel ſctõꝛuzʒ

quales voluerit deſtinare.cũ ſit ſupᷣma bie

—

hrſin

ulln

Noanu

Ittralee

gronso?.
egncio⸗
Ntien.
Nn Auge
Gninereas
oenn
muphom
grrogiti
lo Gene
exmnulns
fumaſhn
loeForn
chaſun
Dikingnäͤn
tolensf
ritans
dinnsi
niegpine
diimne
bllseſt
coun
ghing.

6,/Conona.

1 lobehrn
lusſfi
fmhngt
taluspee
nenngerc
ſa

mnn o
niſnliv⸗
Cnn
Juagſ
lametof
nentiſ
ii

ereqh 3

diridesa
kdennno
awunn/
nen Aocn
oleſponſ
egealshe
nipannen,
nonine

umn Conh

Nlnruecom
untnepien/
Em adlutern
nsadeoi
dumacud

n. (Nn

rigtons

epopen tmn
e

ciſgin

Buper magnificat

rarchiſans poſt filiũ purgandõ illuminan

doꝛ perficiendo Cooperatiue quandoq;
per pꝛincipalem ſui donationem.ſecundi
teſtimonia miraculoꝛum. multis exhibi/
MHarrat Anſ⸗

ta.tam in moꝛte qᷓ; in vita. ſ
helmus cuidam moꝛiẽti aſtitiſſe Dariã.

et interrogata qᷓ nã eſſet. Rñdit: Ego mat᷑
eginn Rurſus ergo maria poõtyvt
cuiuis in ſuo exitu pñs cõſolatrix/ductrix·

et regina mie.

et ꝓtetrix exiſtat. HNõ aliter ſuo mõ dicer̃ po
tuimus de omnib ſanctis ſingillatiʒ ad ro

bur certe ſpei. ¶ Diſcipłs.Grata ſunt iſlta

deuotõisq; pleniſſima. Vellẽ igi᷑ ſuſcipꝑe

ſub doctrina tã ſpeculatiua reglari/q;; pꝛa
ctica velut exꝑimẽtali qͥs ſit oꝛãdi modus.

maxime puocatiuꝰ ad lamentũ.¶ Magi

Tradit oꝛatoꝛ LZullius.certos locos/ſᷣm

Aoenrenmeerd rnlcnars

8 tibi poſſum nũc nũerare.⁊ ad lamẽtatõö

nis excitatiõem inducere.q̃litera nõnullis
cõperi factũ ſuꝑ lamẽtationes Jere. ¶ Di
ſci

tiua ſibi traditiõis aliene/q̃ oĩbo ptʒ vltro.

ſimeq; ↄdito. Sic de rhetoꝛica diuia ꝛ vil⸗

helmi ꝑiſieñ. Sic de meditationib Anſl.

Bern. Auguſti. Iſido.et ſiliũ fas eſſʒ nos

remittere ad auctoꝛes.et nihil qð nõ nouit᷑

efficeremꝰ afferre.ne coꝛniculã alienis oꝛ/

natã plumis.riſui nos pᷣberemꝰ.¶ Diſci⸗

18. HBõ ita certe deſipio.mõ ita gloꝛioꝛ i
arrogãtia nouitatũ vt ita ſapiã. Ded cõſi⸗

lio Senece ſint apes imitande.colligẽtes

ex multis floꝛibo fauos mellis.itaq; mate/

riam afferre nõ poſſumus niſi cõem totiſe
culo. YFoꝛma vero poteſt eſſe nr̃a vt elemẽ⸗
ta cõia ſunt.ſed ꝑ foꝛmas mixtoꝝ in ſpẽs

diſtinguũtur. LCuperem boc mõ fieret int
nos. Modus eni tractãdi qſi foꝛmalis eſt
tollens ſui nouitate faſtidiũ.et inuitansvł

iritanead aſcenſum. O Dagiſter Tradi
dimus in alio tractatu ſuꝑ initiũ cãtici ma

rie quinq; verba.ad qᷓ̃ tota ſcripturaꝝ ſeriẽ

diximus reducibilem.et ſcõᷣm que cantabi

bilis eſt omnis melodia paſſionum (¶ Di

ſcipulus Mente teneo / Sunt enim tſta

ſtice diuine q; cum ſecnlari. ¶D

ſpulus Placeret adaptatio ſinon faſtidi
ret ꝓlixitas ⁊ nõ rapina qᷓdã videret᷑ apꝛia

Ogr Weritas a q̊cũq; dicatiẽ cõis om
nib ⁊ ſinglis/q ꝑ generatiões ſe trãſfert vt
loquit᷑ ſapia.Nõ eni caruit Cicero boꝛum
doctrina. Sic de rhetoꝛica Areſt.q cauſaſ
dat ⁊ radices paſſionũ.Sic de tractatu o⸗
rationis ꝑ Hugo.ſtudioſiſſime ↄpẽdioſiſ

85

miſericoꝛdia. iuſticia et noſtra miſenra.
Magiſter Quid ſi ad paucioꝛa reduxero

ſimul oſtendens concoꝛdiaʒ/rhetoꝛice my

4

Diſciplus.

laceret audire.bꝛeuitas enim/ memoꝛie

.

imul et oꝛdis et luciditatis ẽ amica ra⸗

gnam quoq; ſoliditatem habet in ſe doctri

na quelibet quam fundat natura rerũ/a 1

bus quia neſciunt mentiri/gloꝛia batur

.

reſto.tam multa didiciſſe et phiſicei.natu
literdidiciſſe.¶ Magiſter Leleberrimuſ
Hungo / pinxit ſicut in tabula parua radi⸗
ces rhetoꝛice naturalis oꝛationis inſinuã/
do coloꝛibus Oꝛatoꝛ quippe nominat᷑ ab
oꝛando Ande nomina ꝓuenerunt oꝛatio⸗

nibus Lullij demoſtenis et ſimiliũ. Sic

autem incipit Quo ſtudio/quo ve affectu
oꝛandus a nobis ſit deus/ex dei miſericoꝛ
dia et noſtra miera ree n
ſpeciebus oꝛationis cum diffinitionibus

colligit ſe tandem ad tria.que ꝓpꝛia ſunto⸗

ratoꝝ captantium iudicem infiectere. Pꝛi
mum reſpicit ꝑſonam iudicis.Alterum ꝑ⸗

ſonam ipſius aduerſarij. Tertiũ reſpicitꝑ

ſonã ꝓ qua fit oꝛatio.Hec vero tria theolo

gice rducũturad duo pᷣmiſſa:.ſad dei iudi
cig miſericoꝛdiam.et ad noſtram miſeriaʒ

iſcipulus Quo pacto ſic. cum indig/⸗

nãatio ⁊ immiſeratio/maxime ſolent ampli

ficari.ab aduerſarioꝝ inſolentia.crudelica
te,. malicia.fraude dolo.aſtucia facioꝛe:neqͥ
cia. pteruia? ¶Æ Digler Dicam illud ꝙ
theologie ꝓpꝛium eſt attendere.ſcilicetac⸗
uerſarium nihil poſſe ad augmentum nr̃e
miſerie.deo non oꝛdinante vel ꝑmittente
Pꝛopterea Job afflictus etoꝛatoꝛ ꝑitiſſi⸗
mus/poſt tot aduerſantis.ſatbane crude/⸗
les iniurias et pſecutionesoꝛaturus iudi
cem deum pꝛo liberatione ſua:.cõuertit to⸗-

tam aduerſarij machinationem et iyꝛanni

dem in deum iudicem ſuum:per humilem
confeſſionem. Dominns inquit dedit.do⸗
minus abſtulit. Non impugnat maledẽm

ſathanã.nec inſectatoꝛ vt ra ptoꝛem et per⸗

ſecutoꝛem. Dominus inquit abſtulit Sit
nomen domini benedictum: ¶ Deindeꝑ

cuſſus plaga peſſima ſcimus quid reſpõde

rit młieri biaſphemare ſuadẽti Quaſivna
inquit ex ſtultis mulieribus locuta es Si
bona ſuſcepimus de manu domini/mala
ãt q̃re nõ ſuſtineamꝰ Ecce mala ſe de mãu
dñi nõ ſathane ↄfitet᷑ accepiſſe.Hucacce⸗
dit ꝙ oĩs adũſãtiũ crudelitaſad nr̃e cumu

oſitis ſubinde

Tractatus Gerxtus

lum miſerie retoꝛquetur ſi non auferat iſtã
aut compꝛimat /aut in meliꝰ vertat / dei iu⸗
dicis miſericoꝛdia. Nulla ſane maioꝛ miſe

ria.qᷓ; ſi remota pietate velit nos cũ ſeueri⸗

tate tractare. Vides arbitroꝛ quemadmo/
dũ theologiſantiũ oro/fundatur in dñi pi

etate et in mia.cum cernant pietatem vnaʒ

dei.alteram ſctõꝝ ſanctarũq; oim.qui ſunt

tanq; aſſeſſoꝛes iudicis hñtes in cõſulẽdo

in ſententiãdoq; vocẽ ſuã. Poꝛro. iuſticia

dei ſpectat ad ſeueritatem.punienteʒ ꝑ toꝛ

toꝛes.ſ.demones.vel hoies peſſimos.offẽ
ſas peccatoꝝ. Deniq; quicqͥd patimur vñ

cunq; ꝓueniat quid niſi calamitaſ nr̃a/qͥd
niſi miſeria nr̃a cenſebitur.ſi nõ oĩno ĩ me

lius vertat iudicis mia:?¶ Et certe ſalubꝛi

us eſt. humilis atq; modeſtius.totã aduer
ſarioꝝ debachatiõem fremitus ⁊ hoſtilita

tem.deuotis ꝓtinus fidei oculis retoꝛque⸗

ri ad infallibilem diuine puidęẽtie legeʒ. q;
dqd toꝛtoꝝ/nihil abſq; ſuo nutu vglentium

crudelitatẽ et iram cõuertere. ¶
ſi nõ ita pꝛacticauit ps. Cũ tribularer in⸗
qͥt ad dũm clamaui.Et leuaui oculos me⸗
os in mõtes ⁊c.Ad te leuaui oculos meos

⁊c̃. Et alibi alios ſine numero a ſacris litte
ris narratos inuenimus ſic oꝛaſſe.¶ Di⸗
ſci

ulus. Perſpicue cõcoꝛdaſti Hugonẽ

ſecũ/et cũ Lullio. noſtraq; verba qͥnq; ſub

ternario limitaſti.q̃lem qͥ habet ipᷣo ſigno
Thau triãgulari Tqð eſt ſignũ lugentiu
ſalutare.ſignatus eſt. Quo igitur ꝓgredi⸗
mur longius:eo ſe plures offerunt q̃ſtiões

et velut inexhauribili fote ſapie/riuuli ſca
turiũt Vox iſta multoꝝ eſt. Quid lamen/
tũ/qͥd fletus noſter/põt coꝛã dño/cuius ire
reſiſtere nemo poteſt.qͥ nec pnia mouet᷑ yt

hõ.q res ſic admiſtrat vt eas ꝓpꝛios motꝰ
agere ſinat. Qui nos tẽtari vult.nõnevult

vt hoſtiũ noſtroꝝ nõ obuiemus inſultib.
PNõne diſpoſuit ab eterno q futura ſunt vt

dici valeat illud Sibyllead Palynurum.
Deſine fata deũ flecti ſpare pᷣcando Quid

tandem eget noſtris vel bonis vel gemiti /
bus et lacrimis.qui cuius vult miſeretur⁊

quẽ vult indurat?: ¶ Sed qm̃ tales inue⸗

nio dubitationes alibi tractatas/ſtatui nõ

inſiſtere p hic et nũc.Cõuerto potius inqͥ
ſitiõem ad marie canticũ.Si tres pᷣdictas

rhethoꝛice ꝑtes ſe cõtineat/qtũs inflecte⸗/
ret dũm/ꝓ ſalute cõſequenda.nedũ ſui ſoli

us.ſed mũdi totius.ſatiſfaciẽdo ꝑ lamẽtũ

doloꝛem et fletum.cũ nihil audiat reſonare

entioꝛ

niſi leticiam/gaudium /et laudes. quales
cõfiteoꝛvoces hic cõcrepare cõfoꝛmiter ad
quattuoꝛ verba deo cõuenientia.que ſunt
magniticẽtia/largitas/pietas /iuſticia De
noſtravero miſeriaverbũ nullum.qꝛ quid
ad iocundũ epithalamiũ/tibia funerean.
Magiſter Erasſt miſeratiõem vllo tem
ve

poꝛe vel loco / ſi cantico vel ſilẽtio / credide⸗

ris in Maria defuiſſe. que mater ideo dici

tur miĩe/qꝛ quodãmodo ſibi ꝓpꝛiũ eſt miſe
reri miſeris.qᷓ figuratur/apte ꝑ templũ ſiñ
ſimulacro dedicatũ athenis ipᷣi mie.cui ſo

lis lacrimis et gemitibus offerebat᷑ ſacrifi

cium.nõ ſanguine hyꝛcoꝝ vel thauroꝛum
de quo Statius. Nullis incluſa metallis

forma dei.mẽtes habitare et pectoꝛa gau⸗

det. Yoꝛtaſſis iſta fuit ara.cuius tituluʒ le⸗
Er aulus ienolo deo Vie

rie cũ cãtico. ¶Rꝛoderit itaq; generalioꝛi
cognitione totius rhetoꝛice coꝛdialis.duʒ

exemplo doctrinam firmaueris.ſimł ⁊ coꝛ

dulam noſtri pſalterij decacoꝛdi quaʒ mõ

tangendam accepimus cõmodius adap⸗

tabis. ¶ Dagiſter. Et mĩa eius a ꝓgenie
in ꝓgenies timentibus eum.Ecceduo.mi
ſericoꝛdiam ſcʒ; dei ſubueniẽtis.et miſeriaʒ
peccatoꝛis timentis deũ et oꝛantis.Puto

nõ dubitas de Maria qͥn cum/ ꝓpha vidit

omnis cõſũmationis finem. Credis pᷣte⸗
rea ꝙ noſtre redemptionis miſteriũ fuit fi

nis huius cõſũmationis.de qua non ſilu⸗

it xpᷣus in cruce dicens. Conſũmatum eſt.
Cognoſcis.ſubinde.quot et quãtas/qua⸗

les et quotiens/lamentationis materias/
ſecum habuerit.finis conſũmationis huiꝰ
miſterij. Deniq; non negabis.quin Da⸗
ria conſeruadat omnia verba hec confe⸗
rens in coꝛde ſuo.hocęſt enim ſecretarij

agiſter.
Loncedis inſuꝑ ꝙ Maria no ſatia batur
dulcedine mirabili/cõſiderare altitudineʒ
cõſilij diuini.ſuꝑ admirabili pijſſimo my⸗
ſterio redẽptionis generis humani.cum ſi
mile legas ð Auguſtino. Cuius ſenſus i⸗
terioꝛes non erant ꝑfectionis illius et per⸗

ſui Luce teſtimoniũ.¶ Diſc
bus his aſſentio. pgredere.

ſpicacie. comparabiliterad Mariam. At
vero legimus pariter in Auguſt.lacrimas
⁊ lamenta.et potiſſime circa moꝛtem exdu
plici recogitatione.legenda ſua teſte.Duʒ
ꝓfundius ſecreta diuinitatis.et familiari⸗

us miſeriam humane fragilitatis.rimare

tefeceris ergo ð loqueris/delamẽto a

Poade
io/n
hecin
petole
LTalu
leo eol
nuniul
hrde⸗
Pinic
pline
ſunf
hob⸗

ſuboi⸗
ls
ſogre
hepolin
ngeos
ſtos din
trane
centrn
hobn
r i⸗
pooit
bho
inins⸗
locdint
odinen
ſun
tipſi
an..
iſtica
dip
omnt
ſiem
Gchpene
digſen
epßfi
gefum
Ouge
vneſun⸗

nus
iſ
ntggni
nugſuſtic
dinn
Möanzlo⸗
ätdeni
mngitnt
digrüͤek ri
Mepanpäſ.

S –=

pinitait

fürbat ſoi⸗

fONun

cbin neule
tpegongen
ubgnialize

rl
tme D
enengliort
Cordlalsdi⸗
Gisſinkece
dignez
oinb np⸗
s pene
Carunmm
anoi
66,Pro
Phawidit
redis pten
güfwnſi
Anona
warnck.
gautas enn

is wmen. /

watonisbus
disgrin D
adabe doft
Keoin ſomn

runoſandb,
ometlineing
Plhiſimon,
hanmiani
unsſenſst

enisſlinscſe
ruDune F

Auaflon
oranotinen
nlriuſk

nuntiri

einglunin

q intẽdis. Sed videam.ſi recogn
tio dine ſeueritatʒ. diſpgentis ſupbos po
tẽtes deponẽtis.⁊diuites exinaniẽtis/fu
erit ipſi nõ lamẽti ſed gaudij magna ma.
teria. Juxta illð.letabit᷑ iuſtꝰ (q̃lis plane

Super Magnikicat

nec referas volo lacrimas ſuas ad ſolam
letitiã.qꝛ ſubdit᷑ ibidẽ.ꝙ lugubꝛem ꝛama

riſſimã tũc duxerit vitam. ¶ Diſcipulus
Nõ adeo ſum hebes vlł incredulus euan
gelio/vt negẽ in maria fuiſſe lamentum.
nec in h̊ vᷣſat᷑ inqͥ ſitio pps. Sʒ ↄuincas
peto lamẽtaſſe mariam in cantico. Hgr
Talia pᷣparare nõ ſine ve volumꝰ.adden
tes ne dicenda foꝛte nimis hoꝛreſcas.q;
maria iugiter in om̃i meditatiõe ſua⁊ ↄtẽ

platiõe/ dicere potuit. Ocli mei ſꝑ ad do

minũ/ ad vim ↄgnitiuz. Et illud Fiat

volũtas tua.q̃ ad ĩdeuiabilẽ amo⸗ aſſen/
ſum. fiebat vt nullo turbaret fletu. vl la
mento/õ iudiciũ rõis:qð diuine volũta/

ti/ꝑ oĩa ↄcoꝛs erat.nihilvolẽs.niſi qð eã

velle volebat ſpõſus ¶ Nuũc accipe finem.

cur maria cecinerit in exultatiõe ſpiritus

magnificat anima mea dominum: Vti
q; qꝛ magnificata erat vehemẽtius. Cur

ma gnificata:qꝛ reſpexit hũilitatẽ ancille
ſue.⁊ qꝛ fecerat ei magna qui potẽs eſt. vt

oĩo liberaliſſimꝰ oiſtributoꝛ. c:omnde
ſubdit᷑ Scoõm ĩ q̊ͥ ſumus.⁊ miſericoꝛdia
eius a/ pgenie in pꝛogenies timẽtibo euʒz.

Pꝛogredere.tüc terribile reſonabit.diui

ne potetie. ſeueritaꝶ.⁊ iuſticie tonitruũ.
aduerſum miſeros⁊ miſerabiles tã hoĩeſ
q;angelos ſuꝑbos diſꝑſos.potẽtes depo
tractare potuit ſecũ maria:/totã vim tãte

ſeueritatis in deolcalamitatꝭ pondus in

hõib) nõ danatꝭ.qͥn ↄpaſſione moueren
tur/qn ↄcuterent᷑ btãviſcera ſue pietatis

pꝛo oibo hõiby. pᷣteritis ⁊ fututꝭ.atq; pñti

—

bus.qᷓntũ in ſe erat/ofoꝛiniter ad filiũ/re
dimedis ⁊ ſaluãdis. Diſcipulus Aduer/
i recogni⸗

iuſticia fuerat in maria)cũ videritvindi/
ctã. Mar Letam vᷣ̈ non negauerim.in

ↄfoꝛmitate volũtatis ad deũ.ſed acerbiſ⸗/

ſime ↄtriſtatã.ſimul cũ vnico ꝓpter iniqͥ/

iates peccataꝛ ſcelera atq; delicta.que talẽ

diſpſiõem ⁊ exinanitionẽ demeruerũt.pᷣ/
ſertim ꝓ illis qs ſoꝛe redimendos effica
citer pᷣſumebat.⁊ oꝛabat vᷣbis intꝰ in coꝛ
de foꝛmatis.⁊ Hᷓ oꝛe platis ¶ Diſciplus
Quid oꝛabat: gr Quatenus itera⸗

to reſurgeret ad vnionẽ ſublimationem

4*

.

repletionẽq; bonoꝛũ. Nimiꝝ cum filius
in cruce pendens pꝛo tranſgreſſoꝛibo oꝛa
uerit. Pr ignoſce illis qꝛ neſciunt qͥd fa/
ciunt. Audiebat ſepe talia maria recoꝛ/

data miſericoꝛdie filij ſui.qui ſuſcepit iſ/
rahel pueꝝ ſuum. Intuebat᷑ ergo maria.

dum caneret 5 ſupbos potentes diuites.
abyſſum imꝑſcrutabilẽ miſeriaꝝ.q̃ inuo
cabat abyſſum miſericoꝛdiaruʒ in altera
abyſſo. qᷓ eſt cataractaꝝ dei.Cꝗtaracte qͥd
aliud dicunt niſi vias occultiſſimas diui
noꝝ iudicioꝝ.de quibo ps. Judicia tua
abyſſus mita. qui terribilis eſt in ↄſilijs
ſuꝑ filios hoim. In cuius manus hoꝛrẽ
qum eſt incidere.dũ arripuerint manus
ſue iudiciũ.dũ acceperit hoc eſt ad ſe cepe

rit tpᷣs. vt poſt miſericoꝛdias iudicet iun

ſticias.qñ repꝛobis eſt intonaturus. Ite
in ignẽ eternu. Grande malũ pijci a facie
dni.⁊ talis dni.peius dũ eiccti maledicũ/
tur Rurſus malũ addit᷑.qꝛ ꝑgũt in ignẽ.
DODõð v̈ ſubinfert᷑ in ignẽ eternũ. nec eſti⸗
mari quidẽ põt. quãtum ſit hoꝛrendum.
one queſo hec oĩa ↄferebat/frequẽeti
cõoꝛdis ↄtemplatione biã nr̃a pꝛudentiſſi
ma feminaꝝ? Nũqͥd non obſecro totus/⸗
tremoꝛ hoꝛroꝛ⁊ doloꝛ occupabat pios ar
tus ſuos.lacrimeq; decoꝛe manabant ex
ocłis.q;uis in dñi volũtate mẽs immota
maneret:? Diſciplus HNon fruſtra oubi⸗
taui.q redeo nedũ certioꝛ de marie lamen
to. ſed doctioꝛ ex iſtis ſiłia colligere.qlia
vides ſeriatim/ex pꝛimo vᷣbo magnit ica

tionis/ꝑ reliquũ cantici pulcerrimum oꝛ

dinẽ reperiri. Nullus demum mihi ſuꝑ/
eſt ſcrupulus/deocluſione collationis al
terius.ꝙ in oẽs affectionũ voces/marie

ſe mens. in hoc cãtico cũ oĩ facilitate ver⸗
tebat. ⁊ maxiĩe dũ attendo.q̃nta puritate.

q; integra ꝑſpicacitatei ſenſus intimi coꝛ
dis/pꝛediti erãt/ad audiendũ/ videnduʒ
odoꝛandũ guſtandũ ↄtrectand ũ /interpᷣ/
tandũ ſeu loquendum ſpiritua lia cũ coꝛ/
poꝛalibo/a ſummo celoꝛuʒ vſq; deoꝛſũ/in
oꝑib que dñs voles fecit in celo ⁊ in ter/
ra/in mari ⁊ in omib abyſſis. Eſt em̃ cõ
templatio liber mẽtis.intuitus ad res p/
ſpiciendas.circũquaq; diffuſus.tanqᷓ; ſi

inſtar bñdicti ſub vno ſołradio/totꝰ mũ

dus collectus cerneretur Coniecturo de
ãpliatiõe coꝛdis marie/ dũ de pre ſuo ſa/

lomone legit/ꝙ dedit ei dñs ſapientig/?

pꝛudẽtiã młtã nimis.⁊ Htitndinz cosdis
Oo

Iſi arenã qᷓ eſt in litoꝛe maris. Nemo fi/

gelis dubitauerit/qͥn ãplitudo coꝛdis.in

17

cõpabilis maioꝛ emicuerit ĩ maria Dgr
Si ↄceſſa mõ volueris cũ traditiõe can/
ticoꝛdi ↄferre.ↄcludes faciliter.q; neduʒ
in toto cãtico/ſʒ in ſinglło vᷣbo ⁊ ad quãli
bet notulã/potuit maria ſicut ꝑitiſſima⁊
exercitatiſſima cãtatrix cũ oꝛgano guttu
ris interioꝛis / vᷣbula młtiplicare.nõ eſti/
mabilis armonie. ¶ Diſcipulus Cõferã
alias NHũc inueſtigemꝰſi lamtatiões Ihe
remie coaptauerit aliqñ maria cãtico ſuo
pleno lam.cũ gaudio.Et ſi ſic.vtꝝplus
ad lrãʒz de deſtructione materiali iheruſa

lẽ qᷓ; ad tropologiã domoꝝ ſubuerſiöem

in aĩa peccatrice.intellexerit ⁊ ſenſerit/cõ
patiendo ſpõſe repudio.¶ Ogr Nũqͥd
oblitus es.q̃ delam̃to culpe ſᷣm deũ/mõ/
ſtrauimꝰ. cuiꝰ reſpectu lamtuʒ pene vix ẽ

glicuiꝰmom̃ti. quẽadmodũ in cãtiq cãti
coꝛ.licet vᷣba ſũt carnalia.ſenſus oĩo ſpũ

ſo ⁊ abbate xpo ¶ Diſcipulꝰ Heu mi
meiſq; ſiłib.qͥ totꝭ nõ dicã hoꝛis.ñ dieb⸗
nõ ebdomadis/ſʒ mſibo ⁊ ãnis/aridi ma

glis reqrẽdus eſt. Hõ ſecꝰ intelligere poſ
ſemꝰde lamtatiõibo Jheremie. imo gnali

ter in oĩba hymnis.nõ ꝙlr̃a negãda ſitvł
abigenda.ſʒ ꝙ ſenſus ſuauioꝛ⁊ ſalubꝛioꝛ

latet in medulla.quã pᷣcipue inqͥrere decʒ

ſpõſam.q̃ ſe dedit ſtatui lu gẽtiũ in tpe no
niciat?⁊ ꝓbatiõis ſue in mũdo.ſub ſpõ
ſcipul?ꝰ Heu mihi⸗

nemꝰ.nõ ſuſpirãtes.nõ gem̃tes⁊ flẽtes in
hac lacrimaꝝ valle. Nũqͥd certe repꝛoba/
tiõis eſtimabit᷑ ſignũ. Coꝛ em̃ duꝝ male
hẽbit in extremis ſiue ĩ nouiſſimo Et qͥd
aliðᷣ coꝛ duꝝ/q; coꝛ lapideũ.coꝛ adamãti/
nũ.ꝓꝛſus inſenſibile manens/ad oẽs di
ninoꝝ cãticoꝝ lrãs.notulas ⁊ voces Le
dit᷑ vetus hõ ni /ſpoliat᷑ bonis foꝛtũe.tol
lit᷑ ſbᷣa. O q; mox deflet᷑ lacrimis amiſſa
pecunia verꝭ.cũ tñ opoꝛtuerat lam̃.ama
rioꝛibꝰ/aĩam deflere ꝑditã. flere repudia/
tam.quã ſola moꝛs gehennalis expectat.

Ve ve. qliter expectat: Certe demergẽdã

in ſtagnũ ſulphurꝭ ardei.vbi ſumꝰ toꝛm̃

——

toꝝ aſcẽdit in ſecla ſcloꝝ.¶ ¶ ögr Jure

flemus/ du nos flere nõ poſſumꝰ. Ouid

miſerius mitoſ/ñ mifãte ſe: ploꝛat Aug⸗
Cur mifie dũ cãs inſpicimꝰ.ille multos

a deſpatiõe reuocãt. alios in ſpeʒ maioꝛẽ

gttollũt.alios foꝛmãt.ad hũilitatẽ.alios

in ãaplioꝛi ſecuritateoſtituũt.nõnullosve

ro.dãnabilis ingtitudis vł inertie reos:

in oꝛõib aut cãtic

ocloꝝ immittere / ſunt inertes (Eſt
lijs/ſons coꝛdis.limo repler terrene co/

möſtraͤt (Diſciyls Cas ediſſere? gi

Diuiſiões itaq; graꝝ ſũt. Eſt aũt gra cõ/

ciens poſtulare gemitib inenarrabilibꝛ.

Dat aliqñ gr̃a ĩ coꝛde molli ⁊pio:qlẽ fe

mineus (niſi degeneret) hʒ ſexus.hic faci

lis ad lamtũ ↄpaſſiõeʒ ⁊ fletũ.¶ Dat alij
par gra deuotiõis.q;nis ſit in eo coꝛ viri
le ꝓpter ſiccitatẽ vł ↄplexiõis růem Ouis
habuit excellẽtius.ſtrẽnuitatẽ coꝛdis na
turalẽ/q; dauid ipᷣe.qͥ puer/leonẽ interfe/
cit.⁊ vſum Oui inermis/goliad multis

terribilẽ aciebb armat.ꝗinuaſit deiecit.iu/

gulauit: OQuamagnanimꝰ.q bellicoſus.
q; victoꝛioſus extiterit legimꝰ. Nulla tñ
muliercla/nullus puerulus delicatꝰ / ita

faciles ſtillat lacrimas.qᷓ; faciles ad deuʒ
2 ſub deo.vir talis ⁊ tãtus rex dauid /oꝛã
do fundebat Teſtes ſunt oẽs pſalmi ſui.
penitẽtiales pᷣcipue.q̊s lacrimis rugiti/

buſq; lamẽtꝭ gemitibo aſſiduis plenos li-
quit. ũt alij ſe magnanimes ꝑ arro/
gãtiã reputãtes.iudicio q̊ꝝ/flere ĩidecoꝝ
¶ Bunt q lacrimaꝝ
laudãt lauacrũ. ſed eas haurire de puteo
coꝛdis ꝑ coꝛdaʒ meditatiõis.⁊ in peluim
Na in a

gitatiõis. vt ſcaturire nõ valeat ¶ AUult
olios deus in hũilitate ſicci coꝛdis cuſto
dire.ne ex effuſione lacrimaꝝ ſuꝑbiant.
Bupplet in alijs / carẽtiã intrinſici do
is coꝛdialis ꝑ doloꝛes exercitationis

coꝛpalis młtis modis.vt qͥ ñ hũt irrigu/

um ſupiꝰin coꝛde qͥ delectẽt᷑ balneati/nec
inſerius q̊ purgent᷑ abluti/ipᷣi tãq; ferrũ
vel es vel argentũ / ponant᷑ in camino tri
bulatiõis.gias clarificare vel emollireva
lentis. ¶ Büůt q nauſeant ſuꝑ mãna de⸗/
licatiſſimo vᷣbi dei.ſuſpirãtes ad alliũ vel
pepones.vel camiuʒ ollas egypti.carna/

les ſcʒ delectatões in ſabulatiõibo.in ru/

moꝛibo.in deſiderijs mũdi ↄtinuis.Poſ

ſunt aliqñ tales ploꝛare fatemur.ſed fietu
ſcli nõ ſᷣm deũ. quem iteꝝ deflere neceſſe

erit.qꝛ moꝛtẽ operat᷑.tã culpe q; pene eter
ne Uidebis alios qͥ pñtis miſerie curas:
rumoꝛeſq; vndiq; alienas inutiles / imo
ſeeeog lamto õrias/ſꝑ accumulãt
ſci
tes parentu. ſubuerſiões regnoꝝ.ſtrages
coꝛpoꝝ. Vbi erit ill apli flere cũ fletiby.

vbi pietas natalis:vbi xpᷣiana charitas:

ipls Letas & flere da na ſcli. moꝛ

3

punctõis lacrimoſe/donũ ſpũſſanctii fa

ch⸗
fnpelis

glorun
grmobit
ſaceten
gpertre
tummu
ſinefin
algini
ſan
meamo⸗
amoriot
ono!
ihti
ſqi⸗
no in
Nchn
chn
Nr
ſc
1 di.
hoft
uob
dclaun
liptne
npeni
ſün
ſecad
Gpis

Aligsae
lenmat
deneri
ſti
lo bon
Coſnn
ſcuei
nxeſeg
lleea
entia
ſerde
Gtydn
tho
Liup.
dition
räͤtioe

lc

murß
be
Fiſiog

ſſer
D
gannbiͤb⸗

Anocit

ns hrei
ͦ (dei
tmncbcern
fben On
Micoion
niintet⸗
Dlasmuins
HK
bclicoſs.
Nlaat /in
oasdan
tdani /oi
8palniſni
moongt⸗
bolnos
nopono⸗
Nri
inr
Npun
na
ſnec⸗
E
Rso
ſapdiant.
minſiado
notgnons
aditimg
danenn tet
ſi fni
tnammn
wclcnolima
ipnind,
gtlüͤtl
GiC,

yenuis⸗
mmmſciſcl
efat nann
S
gmilent ns
imothe n
ſani
mtdins d
gnegrk i⸗

äunuis

iimat⸗

vbi cõpaſſio pximoꝝ? ¶ Dg
impellis. ſi nõ reſtitero.aut ſi nõ
glioꝛſum declinauero Vtrũq; difficile. ſʒ
armabit nos gladiꝰ biceps vᷣbi dei viãq;

cautus

faciet euadẽdi. Paratus eſt hic gladius
aperire ſepem obicis tui.diuidendo lam̃
tum. iuxta diuiſionẽ circũſtantiaꝝ.potiſ
ſime finiũ.qð fiet theologice.ſi fodiamꝰ

oꝛiginẽ lamenti/ſcdᷣm duplicem moꝛalis

ſcaturiginis ſue venã. Hec vena certiſſi
me amoꝛ eſt. Quis em̃ flet/niſi qꝛ leditur
amoꝛ ſuus.ſ.qð amat in ſe vel in altero.

Poꝛro.phᷣi.ſᷣm diuiſionẽ boni triplicis:

triplicẽ amoꝛẽ poſuerũt. Theologiʒzans

ſiquidẽ augꝰ. coartat amoꝛẽ ſub duplici
fine. ſimul cũ oꝛigine ꝓpoꝛtionali.dicẽs.

ꝙ eſt amoꝛ ſui.ſupple vel ſuoꝝ.vſq; ad cõ

temptũ dei ꝑ inobedientiã pꝛeceptoꝝ Et

eſt ↄuerſus ad poꝛẽ euerſuʒ.qui eſt amoꝛ

dei vſq; ad ↄtẽptũ ſui ſupple ⁊ ſuoꝝ ¶ Di

ſcipulus Hõ reſngi⸗ diuidentẽ hũc
diũ.ſi viã patefeceris ꝑ eũ.E K Du
m aliqð ge

òs flet dãna bonoꝝ tpaliũ ſcòm aliqð
nus boni.vel honoꝛabilis.vel vtilis. vel

delectabilis ex pᷣmo amoꝛis ſui in finem

ↄtẽptus dei.nemo xpᷣianus dub itauęxit.

qn peſſimꝰ ſit ⁊ defiẽdus fletus iſte ¶ Di
cipulus Nec dubito. ſʒ mediũ inuenio.

nec ad deũ dirigit. nec ↄtẽnit ipᷣm.q̃lis
ſt pius ꝗqmoꝛ naturalis. bonus de gne.
Pellis iteꝝ ad aliud deuiũ ſi ſit

le⁊ malũ.⁊ inter bonũ meritoꝛiũ ⁊ maluʒ
demeritoꝛiũ Declinemꝰad pñs talẽ intꝛo

itũ.⁊ dicamꝰſub ↄpẽdio de fletu delibera

to.bono vel malo.ex vltio fine deo. cũ cir
cõſtantijs ad finẽ illũ poſitis vel negleci
ſeu reiectis. Nõ em̃ agit hõ lamẽtũ in ge/

nere ſed agit lamẽtũ in nũero.teſte ariſto /

tele.qꝛ actiões ſunt ſingulariũ Fit igit᷑ la
mentũ cũ circũſtãtijs ⁊ fine ¶ Duiſquis
ſ̊ flet deliberate tꝑalia vel ſeipᷣm/aut ad/

git ↄditiõeʒ deo quã qpꝓponere xpᷣs docu/

it/tã vᷣbo q; exeplo ſuo. Verũtñ nõ ſicut

ego volo ſed ſicut tu. Fiat voluntas tua.

⁊ ita ploꝛat meritoꝛie.ſi dicto ſuo/nõ diſ/
ſentit affectus vel effectus ſuꝰ. Bi v̈o cõ
ditionẽ hmõi/nec affectꝰ nec effectus plo
rãtis gddiderint actu vel habitu:ilamtuʒ
iã eſt ſcłi nõ ſ̃ᷣm deũ ⁊ moꝛtẽ oꝑatur Loqͥ
mur tñ (vt expꝛeſſimꝰ) ð fletu hũano ſcz li
bero. Nõ em eſt in ptãte nr̃a/qñq; młtis
viſis aut ſenſatꝭᷣ ñ ploꝛare.qnitẽte etiãvo

aliqᷣ qͥ necvno mõ nec alio mo/nere pnt.

aliqs actus indifferẽs inter bonũ moꝛa/

ſtico

—

etiã dũ affectãt. q̃
pᷣmiſſuz.flere cũ flentibꝰ: Sũt qͥ lamẽtati
onſbo ita ſũt abſoꝛpti ſeu depꝛeſſi/NI᷑y gau⸗/
dere cũ gaudentibo vim nõ hñt. ¶ gr
Vna eſt ꝑ oẽs paſſiones cõis difficultas
ſi qͥdẽ deſit facultas/ſufficit ⁊ ſuppletvo

luntas Ecce dʒ aliqs mõ flere cũ flentibo.

liter implebũt illud apłi

gaudere cũ gaudetibo.nõ inuenit filetuꝛ.

deſideret aut deſiderare ↄcupiſcat. imitã
do pſalmiſtã Cõcupiuit inqͥt aia mea de
ſiderare iuſtificatioes tuas i omi tẽpoꝛe:
Ualet h̊ ↄſiliũ in młtis ⁊ apud miltos.tñ

maxie paruulis in xpo.nõdũ habẽtib ex

ercitatos ſenſus pꝛo ↄſuetudie bõioꝑis.
aut qͥ tentationũ põdere vel interiꝰ vel ex
terius ↄturbant᷑.dũ in eis obtenebꝛatur
intellectꝰ.alligat᷑ affectꝰ. obtubat᷑ affatꝰ.

tollit᷑ effectꝰ. Guppetũt exẽpla plima pꝛso

plłitate ſcãdaloꝝ.vt a carne ſicut in lepꝛo/
ſis ⁊ philocaptꝭ ⁊ egroꝶᷣ.vt a mũdo ſicut

in calũniã paſſis.ſpoliatꝭ.carceratꝭ.⁊ aliji

mille modis.vt a diabolo Demũ a diabo
lo.null? eſt qͥ ſe abſcõdat qͥ circuit aſſidue
q̃rens quẽ deuoꝛet Bit aliqᷣs cui dedit
ociuz deꝰ vacãdi ſibi.ſit ſegregatꝰ in here
mo.vel cenobio ab hũanis turbinibo/q;ᷓ;

q; nõ ignoꝛet bella opiniões ve belloꝝ cũ

ceterꝭ. De qᷣbo ait greg. ꝙ neceſſe eſt mita
mala pᷣuenire vt maluʒ valcãt ſine fine nũ
ciare.Aut ſi ſit talis in ſcło ad quẽ nihil

de evie publico ſpectat tꝑalivel eccia/
lut foꝛte nihil pcipit auditu de tali

bus.q̃lis erat in palma vas balſamite cõ

tẽplatiõis ⁊ ſeraphice ſurſum deuotiõis

maria magdalene.qlis altera maria egip
tiaca.qᷓlis pᷣmus hermicola paulꝰ Oueri

tur ſi fas ſit cuilibet taliũ/nec lugere nec
gaudere pꝛo ꝓximis q̊s retinẽs mũdus/

exagitat viciſſitudinibo infiniꝭ. Hoc nõ
abſurde q̃ri.ſciet ille/qͥ cognouerit plureſ
acerrimos pati ſcrupulos.ſi nõ defleant

rũ. Sapiẽs eſt dicũt glij/qͥ nõ curat in cu
ius mann mũdꝰ ſit. Ouid ſi pereũt pitᷣa.
Tales rie ↄditõis referũt ſeneca.⁊ flac/
cus phᷣs Unus/puto.eraclitus/ad oẽm
occurſum hoĩm / ridendo cachinnabat.
Adeo nihil ſeriũ ſibi fieri videbat᷑. Aliꝰ
democritus.hũanos inceſſanter ðᷣflebat
errores.de quo mirãdũ dicit flaccus.vñ
oculis/tantꝰ ſuffecerit bumnorid Hema
0

balar varios euẽtus.mutatiõeſq; regno

. * .
3 „

4 „2= * 5 7 . = 1
. „ . S , 2* .
„ — 7* 4 . 4 7 . 42
2* .

in pꝛimis obligat ad lacrimas exterioris tantiby.ſed ꝗ' oĩo voluatur ꝛ terminetur timl
oculi. ſufficiũt iile coꝛdis. ſeu iudicij rõj⸗ad hoccentx. ozo. Yiat volitas tua. Hfii umnle
nis.que nihil aliud dicũt qᷓ; ↄpaſſionẽ ali qͥd nõ hoc modo reſiſtẽtes inuicẽ apo daa bbin
ene miſerie. que ↄpaſſio interioꝛ / deſide ,· miele angeli/ ht ſub expectatiõe dine eell cn
rat ſubleuationẽ facere/ꝓut opoꝛtet? qũo poſitionis ↄcoꝛdiã? ¶ Potes agdere q; mmulse
opoꝛtet cũ ceterꝭ circũſtatijs.ſi facultatez pꝛo varietate circũſtãtiaꝝ/ expedit. nunc ̊”?ͦ
haberet¶ Nullus pꝛeterea tenet᷑ ꝓ qlibz diutius frequẽtari lamentũ.nũc vo guaun/·· trce
tpe vel incõmõ.ↄpaſſionẽ affectualeʒ voa diũ ſpũs plus aſſumi Exem.ð duobo fra nimi
effectualẽ acciꝑe.dũ occupatio ſuppetit ĩ tribo. ↄcluſis in carcere penitẽtiali. Uniꝰ Aau
gaffectionibo. ⁊ opiba alijs.ſaltẽ bonis.⁊ ſi meditatõ mag'.erat ad penas inferni J ꝗ
nõ eque vel mag bonis. Nõ em̃ tenetur demeruerat. alterius ad gaudia paradiſi ((e⸗
hõ ſpy ad melius faciendũ Tollit hec do⸗ qᷓ ſperabat. hic ſcs /pulcro vegetoq; coꝛ/ —
ctrina ſcrupulos ab oĩbo de qbo inqris. ſi poꝛe.alter ſqualida cute.vix oſſibyherete.
ſe circa dina ⁊ ſpũalia ſepius afficiãt hua ſentæetia pꝛm/in eis par meritũ iudicauit n
nis affectionibo nõ inſpectis.qͥb obuia⸗/ ¶ Poſtremo teneat᷑ pauli determinatio Jèð
re ſuũ nõ eſt.nec ex officio vt ſuppoit᷑. nee· (ᷓ ſapiente. omnẽ triſticiã ſeculi/a coꝛ»ge 4
ex ncitat articlo. pũ pᷣt afflicꝭ. pbabilr a/ pellendã.Oð ſalubꝛiter pᷣt ad oẽm paſſio Ko
liũde ſuccurri.¶ Ceteꝝ.nemo pius ⁊ ſa,⸗/ næc./ſit gaudiũſit ira:ſit deſiderium/ſit ti - i.
pieẽs/ imitatoꝛ eſſe dʒ alterutrius phoꝛuz moꝛ: qñ nõ eſt fm deũ/ apte trahi. Nõ eſt “”?́JĩRÿ
Is induò.qꝛ miſeriã alteriꝰridere. intem· auũt ſᷣm deũ: ſi tollat aut nõ edificet/debi ii
perãtis ẽ ⁊ ſuꝑbiDolere vᷣo quãlibet ſo;i tũ religioſe deuotiõis affectũ vel effectu. 1
teʒ hũanãintolerabłis eſt miſerieył inui vel intellectũ cũ affectu ¶ Diſciolus Ve
die ſtultiſſime.de q̃ in iob Stultũ occidit miſeris b licebat flere. ſibimet ipſis to
inuidia Et ſatiricus Inuidia ſiculi non teos intendere.vacare ⁊videre qm̃ ſuauis
inuenere tyrãni.tormtũ maiꝰ Et flaceus eſt dñs.Qui nihilominꝰ ſe derelinquũt. ð”ð?èðM
Inuidus/alterius reb marceſcit opimi nec ſe nec alios digne flentes.Oui rumo n
DHincqͥ dã cũ vidiſſet triſtẽ aliũ.euenit t · rũ fabulationibs indulgẽt.ſʒ nõ vt lex tua tmren
bi indt aliqͥd mali. aut alteri aliqͥd boni. dñe. Qui gratis occupant᷑ nil pꝛo futurj. inn
MN¶ Murſus appꝛopꝛiate. p xpᷣianis.ſcienti cogitationibo vagis.qbo cuʒ ſe oblectaue driel
bus illud apli Diligẽtib deũ oĩa coopiꝭ rint dicente ſeneca/ triſtes manent. nec ſi
Abonũ.⁊ ꝙ di ꝓuidẽtia in ſui diſpoſitiöe bi nec alijs utiles. Inutiles crebꝛo.quia
nõ fallit. Addimꝰ ꝓ ſerenatiõe ↄſciaꝝ de tpa furant.rem pꝛecioſiſſimã. nec reditu/ idn
Ab inqris.q ſecure poſſunt in omi reco

o inqris. ꝙ ſecure poſſunt in omi reo ram. Graui poſtremo ſe falſe onerätiunmmh ii
gitatiõe mißie tpalis.ſi it illa ꝓpꝛia/ſit cos pediunt circũligãt mergũt.ꝑ murmur. ꝑ MU

in ſolaciũ reciꝑe oĩa
tientia tribulationũ ſuſtinẽda.quẽadmo
dũ petrus admonet oẽm curã nrãm.⁊ ſo
licitudinẽ ꝓijcere in eũ.nõ ſolũ tuã de te.
ſed oẽm de oĩbo
ri dʒ eẽ cura vł ſolicitudo aliena q; ꝓpꝛia.
vt nõ excutias iſtã ex hũeris tuis ſuꝑ de/

ne mfe ⁊ ſine genealogia. ¶ Duiſqs iſ
ↄpleuerit.ſerena pace gaudebit/invtrãcq;
paratus foꝛtunã tꝑaliũ.vel dextroꝛſuʒ vł

ſcripta ſunt de pa

q; em tibi plus one

um. Lege quẽadmodũ xpᷣs in cruce.tãcqᷓ;

gfa dei dilectiſſimã ↄmẽdauit mrẽm ſuo
dilectiſſimo diſcplo.nec p?modũ de mre

v̈bũ vllũ inuenies Hoc itaq; exẽplo doce

mur / cruci religiõis affixi. domũ pꝛis ?

mfris obliuiſci.⁊ eſſe ſuꝑ terrã ſine pꝛe ſi/

ſiniſtroꝛſum.q̃ſi neutriꝰpar exiſtẽs.niſi

quã deus mõſtrauerit eligendã.nõ ꝙ; nõ

oꝛemus pꝛo pꝛincipiboꝛ amicis / iuſte cer

Duiſqͥs iſta hes fas coꝛrigere.

detractiones.ꝑ leticias de caſu inimico/ Cre⸗
rũ.pꝑ crudeles incõpaſſiões ſuꝑ ꝑdities
giaꝝ.gaudentes de parcialitate. valitura
nihil alijs. obfutu ra plurimũ ſibi. Dicũt
tñ hoc agimus ⁊ querimus.vt oꝛemꝰattẽ
nus. immo vᷣo vt ſedulius vos dãnetis.

ℳ

gr Intras ſatyram cui nulla pote

8

rit᷑ par eſſe tragedia qͥn potius redeamꝰ

hlar muctuoſelamentatiig. . Diſcipis

ntum doleã plenꝰ indignatiõe
ide ne lacũ intres quez

Bes orerice gmoa Sceeiloecflit
que.¶ Piſd. onferamus laudo de btã

pulcerrima mulieꝝ. nedũ qnã mõ lamen
tata ſit ⁊ ploꝛauerit.ſed de qlibʒ vniuerſa
liter affectu / qliter vſa fuerit in cantid. ?

hyvmnis caãticoꝛdis.hoc eſt in exultatiõe

Efil
lobcſ
n
lſtie
anor
gnig
ice
D⸗
Won
Dinin
ferno
Nann
turtye
eiqͤ⸗
giciüſt
gghinn
mihine
ſedebite

Neghczn,
N
indien
Gennin
culi ga
eenc⸗
munſtn,
Mi hock
Hiin d
ucfi
riglo
luus
nuno
ann
hmn.
ccade
Ni
1. gad
Arodin⸗/
nerätin
wurmw.0
Giminic,⸗
neonis
me Mine
iſbiic
Non
ainolapoe
ns tond
Psſtin den
noig
Ncämmsc
Ntsieſit
iubn/
obon
itninin
deaſbzrn

coꝛdis ſui. Cetere nos interea deſerant

moꝛdaces ⁊ noxie curaꝝ muſce.ment ir⸗

ryuentes oculis ⁊ ſuauitatẽ deuotiõis.cũ

ſabbati trãquillitate/perdentes ¶ gf
Reficiat tñ antea/nr̃i laboꝛẽ młtioquij/
quies opoꝛtuna ſilentij Cras agemusvt
voles Cuiuſſlibet interea ſingillatim apð
ſe vigeat recoꝛdatio.lamentũ nutriens ⁊

ↄfirmãs timoꝛatũ/apð deũ.qꝛ miſericoꝛ
gia eius a ꝓgenie in ꝓgenies tim̃tibyeũ.

Bequunt decez viij.

Prima ſit miſericoꝛdia dñi timentib⸗
etet᷑ coꝛ meũ vt timeat nom̃ tuũ.no
mẽ ſcm̃ ⁊ terribile. Scio canẽte te btiſſia
vᷣgo / teſte ꝓphetico fᷣmõe.qꝛ bnplacitũ eſt
dno ſup timtes eũ⁊ ĩ eis qͥ ſperãt ſuꝑ mia
eius Jũgit᷑ merito ſpes de mĩa/ad timo/

rẽ de iuſticia. Sicut em̃ nom̃ dñi reddit

ſcm̃ ⁊ſuaue ſperãtibo.ſʒ ne dulcedo mellei

ſpũs plus ↄmedat᷑ q; ſatis eſt/terroꝛ ad

dit᷑ diſtrictiõis iuſtitie q̃ſi ſalis ad ſapoꝛẽ
Tenet te o aĩa.deus vltionũ dñs.de⸗
iuſtus ⁊ iuſticias diligens.alliciat miſeri

coꝛs in eſſentia.⁊ miſeratoꝛ ĩ cfficacia. do

minꝰſuauis ⁊ mitũ miſericoꝛs Dãnat te
thronꝰ iuſticie.adi cũ fidutia thronũ mie
dũ licet apellare.dũ adhuc dies eſtopꝑati

onis. dum mia ſedet in throno ſuo que

exuꝑat iudiciuʒ. Caue ne differas. qᷣuſq;
dñs accipiat tꝑs a te.tunc vtiq; iuſticias
iudicabit nec appellare = ↄfu
git ad thronũ mie.reus iſte o btiſſima v/

go regina mie. deſede iura curie regni tui

cũ filio tuo.dũ ſedes a dextris in ea.dum
tꝑs eſt miſerẽdi. Defer appellationi mee.
ſuſcipiẽs eã ad te. Nõ remittas ad ſedem
iuſticie.qm̃ terribilis eſt nimis ⁊ aggra
uans ⁊ inſuſtẽtabilis ira eius Hoꝛrẽduʒ
eniq; incidere in manꝰ eius ðᷣt apls.
udio quid moneat.imo iubeat mia.
i vis miam fac miam ⁊ ama eã.ſerua
leges curie q̊c dictat mia.Quales leges:
Dimittite ⁊ dimittemini. Nolite iudica
re⁊ nõ iudicabiminiDate ⁊ dabit᷑ vobis
In qua em̃ m̃ſura menſi fueritꝭ.remetie

tur ⁊ vobis.Deniq; iudiciũ ſine mĩa.fiet

eiq nõ fecerit miam Remota mia.⁊ qͥs iu
diciũ ſuſtinebit:· ¶ Credo dña qꝛ ſiceſt.
adiuua incredulitatẽ meã. Cõſciꝰitaq; ſũ
mihimetip̃i. ꝙ ex coꝛde deſidero dimitte

re debitoꝛib meis.ſiẽ⁊ vult ⁊ pcepit miſe

ricoꝛs filiꝰ tuus.ſʒ trepidat cõſcia ſup ef/

85

fectib Deſideriũ pauꝑis exaudiet dũs.

pᷣparatiõeʒ ↄcupiſcẽtꝭ dimittere mag a⸗
iciet.qᷓ; ad exhibitiõem oꝑis. SGinõ
at effecero qðᷣ in me fieri ↄcupiſco.vt di
mittãtur mihi peccata mea.ſiat mihi ſᷣm
deſideriũ.q̃liter ea cupio mihi dimitti.di
mittã⁊ debitoꝛibo imo gnalitervniuerſis
Deſideret igit᷑ miſericoꝛs filius tuns O

regina mie. deſideret te oꝛãte/ qtenꝰ mihi
dimittat pcca mea. certe cuʒ ſibi ſupperat

poſſe in om̃i qð deſiderat(ſi ðᷣſiderare di

ci pᷣt) dimittet. vtiq; talẽ me faciet cui di/

mittere iã ſit opꝰ iuſticie ſue.qꝛ ꝓmiſſio/
nis.dimittite ⁊ dimittet᷑ vobis. Dicã tñ
aliq̃ qꝝ mihi videt᷑ eẽ teſtis ↄſcia:ſi fallit᷑
coꝛrigat᷑ Dimitto tali deuotiõe cuilibʒ ð
bitoꝛi ꝓ xpᷣo in vita rea.ꝙ nullũ volo reũ
fieri debiti pene gehẽnalis ⁊ tãdeʒ a para

di ſo ſecludiAbſit hec iniqͥtas tã crudeliſ

Dimitto rurſus tali rõe.ꝙ nulli vellẽ pe/

nas inferri vt pene ſũt.vijs iniuſtis Nul

las inſuꝑ moleſtias pcurare fieri.iuris

oꝛdiĩe (q tuus ẽ o deus) interrupto Si ãt

te aut tuos iudices ſuboꝛdiatos. iudi/
ciũ inflig ad coꝛrectionẽ maloꝝ.⁊innocẽᷣ

tiũ ſublauationẽ aut ↄſolationẽ bndictꝰ

tu in oĩba oꝑibo tuis.qꝛ iuſta ſunt in oib

vijs ¶ Oro plane mihi ſic dimitti iniqͥta

tes meas.p afflictiões in pñnti.ſub manu
mie tue.q̃tenꝰnõ refues eas.vbi ⁊qñ hoꝛ

a mihi mifo. mi mie.q̃tenꝰ miſerear

ẽ incidere ĩ manꝰ dãnãt iuſticie tue

ie mee. placẽs deo. habeã odio iniqͥtatẽ.
qꝛ qͥ diligit iniqͥtatẽ/odit aĩia ʒ ſuã Ouid

aũt infeliciꝰ.qͥd crudeliꝰ.qᷓ; odiregiam ſu
am.qꝛ qͥ ſibi neq̃m/cui bonꝰ: ¶ Gentio
dña miĩe.ſen tio fateoꝛ.⁊ ſi negare pᷣſume/

rem. mẽtiret᷑ iniqͥᷣtas ſibi Gẽtio ve mifo
mihi ↄmotiões aliqñ varias.aduerſus ſi

miles mihi pccoꝛes.aut minꝰ pccoꝛes.pᷣ/
ftim ſi mihi aut meis vᷣbisvel oꝑiboê/mo

leſtias inferũt etiã ſi iuſte ſunt Renitoꝛ
o dña dũ veniũt ↄmotiões ad iudiciũ ſu

pioꝛis rõis.vellẽ nõ moueri.nõ iraſci.nõ

foꝛmidare.nõoturbari.ſʒimꝑſcm̃ meũvi
dert ocli tui.gemo ſub põdere veterꝭ hõiſ

mei. velle pac mihi adiacet.ſʒ poſſe nõ in
uenio ¶ Fiat dñe volũtas tua.ſic̃ in celo

rõis ſic iñ terra ſenſualitat. Sed h̊ alqñ

dat᷑ nõ ex toto ꝑfecte.q̊uſq; abſoꝛpta fue/
rit moꝛs ĩ victoꝛia.laboꝛꝗbo ⁊ onuſtꝰero
q;diu ſũ ꝑegrinus a te ¶ hersc: pis
0 3

LXLractatus. V

onerat quotidianũ opus onerat peccãs
ꝓximus. onerat diabolus aſtutus.caro
blandicijs. mũdus ãguſtijs.demũ ſicut
onus graue.grauate ſunt ſuꝑ me iniqui/
tates mee cũ oĩb iniuſticijs. ¶ Buccur

rãt obſecro q̃drige tue.quadrige amina/

dab qͥ voluntarius interpꝛetatur Benig
ne fac dñe in bona volũtate tua mecuʒz.i.
bñ ignite age. cũ q̃drigis his vᷣtutũ igni/
tis. vt helye Bubleuẽt fides ſpes ⁊ chari
tas Veniat eqͥ tractoꝛes qdrigaꝝ.cũ ortꝭ
qtuoꝛ virtutũ totidẽ cardinaliũ Iſta.vij.
onera moleſtiaꝝ.fides onꝰcoꝛꝑis.ſpes o
noopꝑiſ charitas on pximi pcco; Prudẽ
tia ſupet aſtutiã.tꝑatia ↄcupiſcẽtiã.foꝛti
tudo triſtitiã. Juſticia poſtremo oẽʒ neqͥ

tiã ¶ ¶etet᷑ coꝛ querẽtiũ dñũm Jubet hec

(virgo ſuauiſſima) filius tuus tot deſi⸗
derabilis ꝑ ꝓphetaʒ Fiat in me ꝗð iubet.

ni.querite faciẽ eius ſꝑ. Ita dña ſim nu/
meratus in gnatione queretiũ dñm. que
rentiũ faciẽ ðᷣt Jacob. Ve qͥd tibi ⁊ leticie

pccoꝛ ſtolidiſſime? NHunqͥd nõ audis.nõ

ne paueſcis vᷣ̈bũ ſapiẽtis: Nõ docẽt ſtul
tũ delicie. nõne leg ꝙ meli⸗ eſt ire ad do⸗
mũ luctꝰ qᷓ; ad domũ ↄuiuij: Et rurſum

Riſuʒ reputaui erroꝛẽ.⁊ gaudio dixi.cur
fruſtra deciperis (Seal ex aduerſo.con
ſolantẽ.⁊ ↄſulentẽ qauũdio.delectare ĩ dñno

⁊ dabit tibi petitões coꝛdis tui. Lotus
deniq; pſalmoꝝ decurſus inuitat ad exul

tationẽ. gaudiũ ⁊ laudẽ. nedũ hoĩes. ſed
gngliter oẽs creaturas. Hinc de hoĩb in
ſpali Beat? hõ qͥ ſcit iubilationeʒ Quid

aũt eſt iubilus niſi gaudiũ coꝛdis inten/

ſum.qð nec retineripᷣt intus nec foꝛis ex
pꝛimi. Hilarẽ ad extremuʒ datoꝝ diligit
deus. O neroſa res dño ſuo.fᷣuus triſtis

Delectat alacris hilaritas obſequentis.
Qualis honor dñni/ſifuus ſꝑ hoꝛreat eũ

t

oꝛtoꝛẽ.vt deluſorẽ.vt irriſoꝛẽ ⁊ tyrãnuʒ:

¶ Crudelẽ liteʒ hanc (o aĩia xpᷣiana) iam
ſcripſimus abſolutã ex apłlica diſtinctiõe
de triſticiaꝛ leticia ſᷣm deũ.⁊ ſᷣm ſcłm.̃ᷣm
veterẽ ⁊ nouũ hoĩem Ceteꝝ finis ⁊ inten
tio/leticie tue/nom̃ imponet.ſi timoꝛata
Letet᷑ (inqͥt ꝓpheta ad dñm) coꝛ meuʒ. q̊
fine:vt timeat nomẽ tuũ Si cũ modeſtia
Baugere in dño ſp. Sequit᷑. Mogeſtia
vꝛa nota ſit omib hoibi Si ſuauis ĩ ſpi

ritu ſcõ Si gtꝰ.ſi ſeria.ſi modeſta. ſi ſub

triſtis ĩveteri hoĩe.ſi verccũda co:ã dũo.

ſi vilis ſibi ſperet in mĩa dei.ſi lacrimoſa
cũ timoꝛe ¶ Loͤmonitio deniq; ſapiẽtis.
Oui diligitis dñm timete illũ.ccce timo⸗/
rem. Deinde de mia ⁊ leticia ſimul in ob/
lectatiõem.i.oẽm lactationẽ. vobis vẽiet

mĩa Recte quidẽ ad marie canticũ.⁊ mia

eius a ꝓgenie in pꝛogenies timẽtib eum
Vnñ: ꝓpter gnale in oẽs bñficiũ Magni⸗
ficat aia mea dñũm Iniciũ qdðᷣdã tangens

modũ expõnis moꝛalis ſeu tropologie la

mẽtationũ Jeremie ¶ Aleph. Qüo ſedet
deiecta.⁊ eiecta.ciuitas aĩe mee.pꝛius ple
na ꝓplo.virtutũ oĩm. nũc ſola ⁊ ſolitaria
facta locus ſpinaꝝ.⁊ vepꝛiũ pccoꝝ Yacta
eſt ipᷣa pꝛius dña gẽtiũ per ſubiectionem
paſſionũ oĩm/nũc velut mr̃ vidua.nõ ha
bẽs viri dei ſui pꝛotectionẽ.aduerſus ty/

ranidẽ demonioꝝ Jpa dudũ pnceps ꝓ⸗/
ninciaꝝ:que ſunt ſenſus ſui iure ſubditi

ſuo pꝛincipatui: facta eſt eis ſub tribu/

to/ duriſſime fuitutis. in luto luxurie.pa

leis ſuꝑbie.lateribo guaricie. foꝛnace fer/
rea totius miſerie ¶ Beth Ploꝛãs ploꝛa
uit aſſidue.in afflictiõis nocte.⁊ lacrime
eius voluũtur in maxillis eius exterius.
HPõ eſt qͥ ↄſolet᷑ eam.ex oĩbo caris eius.ã
gelis⁊ ſcis caris ei.⁊ oẽs amici eius ſpꝛe

uerũt eã.qꝛ vidẽt a ſpõſo ſpꝛetã.⁊ factiſũt

eius inimici. zelantes aduerſusmiſeram
⁊ ream.pꝛo honoꝛe domini.quẽ offendit

lee mel Migrauit iudas.deſerẽs aĩaʒ
meã

ne ↄfiteret᷑.⁊ hoc ꝓpter afflictionẽ cul
pe totiens repetite. ⁊ młtitudinẽ ſeruitu/

tis verecũde.quã hʒ totiens iterata/ nec
vaglitura ꝓpter ↄtinuũ recidinum/ↄfeſſio
(WSeerhe Ctie ſyon. que ſunt itinera.qͥ/

us ala ſcandit ad ſpeculationeʒ dĩnoꝝ.

lugent. dũ materiã dant lugendi. eo ꝙ nõ
ſit bonus ⁊ altus cogitatus.qui veniat
ad ſollennitatẽ gaudentis affectus Oẽs

poꝛte eius.ſenſus videlicet exterioꝛes.ſũt

deſtꝛucte. peruerſis ſecantiũ ſecurib Sa
cerdotes eius. vires ſuperioꝛis rõnis.ge
mentes pꝛo voce exultatiõis ⁊ ↄfeſſiõis.
Virginales olim affectiões ſue ſũt ſqua/
lide turpes ⁊ fede Quid plura: ⁊ ipᷣa tota

eſt oppꝛeſſa amaritudine vicioꝝ.pꝛo ſua/

nitate ſcõꝝ bene olentiũ vnguentoꝛum.

Gequitur tractatus

ſeptimus pꝛincipalis pꝛoſaicus.de mẽte

coꝛdis. ⁊ cognitione dei ſuꝑ illo quinto

mine
Alet

ringei

men.
Caton.
ecio
Gane
Wern
en
Himm
ſſta
n
lella
ltinue
nom
cui
1muliot
1ſipoy
dionmms.
sadr

(öenin

onallve
ngodu
Gntil
inyme
9iſtent

maoen.

phiczeſt

lipꝛo ſi-

cudiurb
ſitdene
g in
Goron
Wuber
oente
placĩ
90ui
ſtultie

*

37

SSuper Magnikictt 35

mnn verſu. Fecit potentiam in bꝛachio ſuo. g praarticeps eſſe pᷣt Cõſonat hec diſcriptio:
lhin iaent. bicis etaionie. Da b
er ana opme plumas q̃ſtiones. q̃ vix etiã ab ip̃ᷣis lrat
nnn, 70 tula Drima H pnñᷣt terminari. vt de qdditate potentiaꝝ
orin Ecipotentiaz in bꝛachio ſuo aie roõnalis.de ipᷣaꝝ diuerſitate ⁊ idẽtita/
Gnniani⸗ R diſpſit ſupeꝛbos mẽte coꝛdis te cũ eſſentia. De nüeroſitate officijs. ?
mmähan fſui. Cõſideremus attenta m hymõi ceterꝭ ¶ Placeat igit᷑ rudioꝛ mani
ü n⸗ te cordis nr̃i nos qui tota aig feſtatio.⁊ dicat᷑ ꝙ ronal vel intellectualis
Dinene agnificare dñũm qui deum tota mẽte ⁊ creatura/ nõiat᷑ vti mete ſi ug imo ſeipſa/
nack coꝛde perfecto diligere pꝛecipimur. Au/ tanq; mentalis tuc exnñs du tota ↄuertit
binſte diamus quid in hoc cantici tono/nota/ ꝗad ſolu deũ/tanq; ad obiectũ ſuũ.vnũ.pꝛi
eginn uerit iuuencla tympaniſtria. cuius mes mũ. ſupᷣmũ.optimũ.eternuʒ. pᷣcipuũ ⁊ ſũ
Erſim hũuilis / ↄtẽplata eſt multa ſapienter Diſp mũ (eneatr interi iſta deſcriptio ſeu qd
Nir r ſit inquit ſuperbos Hoc ſufficere videri nõis metis. At ꝓinde methaphyſicales
. ENn poterat/ad ↄfuſioneʒ ſupboꝝ.ad colluau ceſſent inquiſitiões. q̃tes notate ſunt.de
ucnanen dationẽ hũiliũ.ad potẽtiã dinam in ſuo qdditate reali mẽtis.de mõ quo ppᷣt clareꝛ
cutihn bꝛachio ↄmendandã. etiã ſi nõ additum nude ꝑciꝑe ſolũ deũ vel ferri in eũ. Rñde
Cuoſtst,⸗ eſſet/ mente coꝛdis ſui. Sed firmiſſime at etiã quiuis idiota fidelis interrogatc.
ihnche;, teneamus. nihil in hoc tractatu cãticoꝝ que qlis ⁊ qnta eſt mens tua. Rñdeat in/
lineſthat ſuperfluũ. ſicut nihil eſſe diminutũ. quia quã.mens eſt aĩa mea. dũ ipᷣa ↄuertit᷑ ad
vſnin numix ſpũſancto dictante ſapiẽter edituz deũ ſolũ.tota ⁊ ſola.ad ſolũ ⁊ vnũ Sic ſo
whmen eſt. cuiꝰ ꝑfecta ſunt oꝑa. cuiꝰ in eloquij nat initiũvulgati auctoꝛis etiã pueris in
ignben telligendũ tñ eſt in pꝛimis (ne noſtrã fa meina dicũt. Hic tibi pᷣcipue ſit pura men
tMir lat inueſtigationẽ/nominũ/vl equiuoa tecolẽdus. Ecce ꝙ mẽtis officiũ eſt pꝛeci
mi. tio vel ignoꝛãtia) qͥd vocet᷑ mẽs cordis. pue colere deũ. ¶ Duo ſtabilito ↄfeſtim
as. Aucidius hoc cognito/ patebit integer elicere fas hẽmꝰ rõnes aliq̊s. cur ad hec
noſhe 2 multiplex huiꝰ ꝑticule ſenſus. Ede⸗ vᷣ̈ba diſpſit ſuꝑbos additũ eſt mente coꝛ
fcſür ⁊ ſi pꝛo vi memoꝛatiua qũq; ſumũt᷑. vt cũ dis ſui ¶ Ana rõ eſt.ſi reſpiciamus adp
möera dicimus.mẽs meminit huius.nihilomi mos parentes nr̃os adã ⁊ euã/q̊s condi
eNd nus ad pũñũßᷣs coartabitur acceptio.ad illð deratdeus ad ſui contẽplationẽ claram ⁊
Leristicß qð eminet:⁊ eſt pꝛecipuũ in creatura rati ſerenã pꝛo ſtatu vie/quã ↄtẽplatiõem / fu
ictonal onali vel intellectuali. VUñ ⁊ mẽs ab imi/ iſſet in gła viſio facialis ſubſecuta. Ve ti
e ſorinn⸗ nẽdo dicta eſt.vel a melioꝛe.vela mẽſurg. bi ſuꝑbia.Ita em̃ mẽte a pꝛimis parẽtib⸗
Ziterunne qm̃ ⁊ illud qð eminet ⁊ ſimpliciſſimnʒ eſft diſpgi.per dĩni bꝛachij potentiã demeru
nmn oſelo in vna quaq; re/menſura alioꝝ in tali re iſti. vt iã heu nos infeliciſſima ꝓles.nul/
ntinnennd, 2ſiſtentium eſt NUolumus aut in pꝛimis lum mentis habitaclm in coꝛdibohabere
nonzdino. incedere groſſa ⁊ palpabili fide/ plus qpotuiſſemus.ſicut nec deũ cognoſcere.ni
nchcngſ phica ⁊ ſubtili determinatiõe.quẽadmo/ ſi miſericoꝛs ⁊ miſeratoꝛ dñs noſter Ihe
gumit dũ pꝛo ſimplicib ⁊ ideotis (fideliba tam) ſus xpũs.potẽti virtute ꝓuidiſſet Peum
na0 cuditur hoc opuſculũ Cuius titulus eſſe quippe nemo vidit vnq; ait Bes.ſedvni
rnanli põt.de mente coꝛdis.ſeu de triclinio co; genitus qui eſt in ſinu patris / ipſe enar⸗
iiun dis. in qᷓ pꝛeſidet tanq; architriclinns. rauit Coõt altera rõ ſumi.ſi reſpectꝰhẽa
ngindg ſpũs rõnal.ſim tres mãſiões.ſeu cenacla tur ad apoſtatas ãgelos.q̊s / in tantã.co
N ſſis vyel tabernacla coꝛdis ſui. ¶ Cõſtituamꝰ nata ẽattollere celſuudinẽ.ſtulta ſue men
iaſ idcirco.qͥd ꝑ nomẽ mẽtis volumus intel tis pꝛeſumpto. vt diceret pꝛimus eoꝛuʒ.
oſurt 4 ligi. Nec obſtrepet aut ↄtradicat qͥſpiaz Sedebo in lateribus aquilonis.⁊ ſimi/
nrin⸗, ↄtentioſus acceptioni.nam nõia ſunt ad lis ero altiſſimo. Mens vero nimium
ericaphin placitũ Cũ pᷣterea pceſſus aperire poterit ſublimata.nimium etiaʒ pꝛecipitata eſt.
iwoe. ↄgruã impoſitiõis rõnẽ Dũ ãt q̃rit᷑ de re ſimł⁊ diſꝑſa Ad h̊ em̃ q̃da ĩ alta tollũt vt

ſtultũ eſt dicit dionyſius ↄtendere de no

mine dens eſt poꝛtio. vel potẽtia cre
Ature ronalis, que facta eſt capax dei.⁊ ciꝰ

lapſu grauioꝛi ruant.finiſq; ad alta leua
tis. eſt ruere OQuereret hic ſcrupuloſioꝛ a
liquis. Hunquid habent demones ipſi

Lractatus.

coꝛda.cũ coꝛpa nõ habeãt. pᷣſertim carna
lia.cuiuſmodi ſbe coꝛ eſſe ↄpꝑtũ eſt At vᷣo.
ſi deum hr̃e coꝛ/trahimusde ſcripturis
(vt dicimus filiũ eſſe de coꝛde pꝛis iuxta
illò pſalmiſte Eructauit coꝛ meũ vᷣbũ bo
nũ) nẽo iure negabit/poſſe coꝛdis nomẽ
ãgelis attribui.cũ de inſenſibilib creatu

ris.inueniamꝰdictũ.trãſferent᷑ mõtes in
coꝛ mar. Lrãſeamꝰ idcirco nũc ⁊ alibi /

digreſſiões moꝛoſioꝛes inducere/ꝑ ↄcoꝛ
daãtias mlłtiplices: vbi ſtatim ↄſtare põt
de varijs acceptiõibo termioꝝ in ſcript᷑is
Ex qbo accipe paucas.ad ꝓpoſituʒ qð in
manibo hẽt᷑ ſuffecerit ¶ DHoc indulto po
terit ⁊ alius ſenſus elici.ↄiũgẽdo h̊ ↄp
xũ.mẽte coꝛdis ſui.diſꝑſit ſuꝑbos. d
gen. dictũ eſt.tactꝰ doloꝛe coꝛdis intrinſe
cus ci diſperſit ꝑ diluuiũ gñale oẽm car/
nẽ. ccurrit ⁊ alius ſenſus ſi traduca
mus diſpſionẽ in bonũ.diſpſio ſiqͥdem
maloꝝ vel a malis / bona eſt. ſicut ⁊ defe⸗
ctio ⁊ ſeparatio. Silr inuenimus a ſcĩs
nõiatã aliqñ ſuꝑbiã ſcãm.q̃ ſcʒ nobilita/
tis ſue ↄſcia neſcit ꝓſtitui vel calcari.ne/
ſcit niſi ſũmis iũgi Ponã te in ſuꝑbiã ſe
culoꝛuʒ ait dũs de hirlm noua.Aſſumat

vtinã mẽs nr̃i coꝛdis hãc ſuꝑbiã. vt nul
li dignet᷑ intẽdere.nulli iũgi.nulli inbere
re.niſi vni ſoli.qð eſt neceſſariũ.optimũ.
eternũ.⁊ ſũmũ. qliter elegit maria ꝑtẽ op

tiaʒ. qᷓliter exultãs ꝓpheta dicebat: Defec
coꝛ meũ ⁊ caro mea.ps mea deus in eter/
nũ.O vere ſcã ⁊ deſiderãda ſuꝑbia.q̃vni
cũ bonũ ſuũ poſſidere vult excellẽter.ſine
arrogãtia ⁊ vana gla. ſinglariter ſine in/
uidia. Imꝑturbabiliter ſine ira. Infati/
gabiliter ſine accidia Indeſinẽter ſine a/
uaricia Delectabiliter ſine luxuria ⁊ gula
honoꝛabiliter ſine ypocriſi ficta Diſꝑdat
oꝛo potẽtia dĩne miatiõis. vniuerſas al
teritates. oẽs ↄcupiſcẽtias.oẽs ſolicitudi
nes ⁊ fantaſias.a m̃te coꝛdis nr̃i. vt libe/

ra mẽs ab oĩ diſpſiõe / glet exultãs. Mi⸗
hi ãt adherere ðᷣo bonũ ẽ O felix diſpſio.

—

q̃ ſũmã ↄgregatiõem opat᷑.put loqͥ᷑ dinꝰ
dioniſiꝰ.ꝙ vnifica vᷣt dĩoꝝ luminũ /xreſti
tuit ⁊ replet ⁊ ↄuertit nos/ad ↄgregãtis
pꝛis vnitatẽ ⁊ ſimplificã deitatẽ Cuiↄci/
nẽs. vates regius? Edificãs inqͥt hirim
dñs. diſpſiões iſrael ↄgregabit. Hãc di⸗
ſpfſiõeʒ meret᷑ ſcã ſuꝑbia.q̃tenꝰpurget᷑ ⁊ il

luminet᷑ ⁊ ꝑficiat᷑ in vnico optimo mẽs
coꝛdis pura ⁊ deifoꝛmis.Hec aũt nõ ha/

ti/quan ũ ↄceſſe
p celeſtis petẽtibo ſe.

le
ſ

ſpeculatiue

bet perfecto ↄplemẽto.pᷣterq in gla. par⸗
ticipatie vᷣo per grãm. plus aut minus in

via. ſm diſtributionẽ ſcĩiſpũs.maxiĩe per
theologiam myſticã ꝓut aperient ſequen
erit ſpũs bonus. quẽ dat

cus de dĩſiõe ſpũs ⁊ aĩe.Opagũq;? medul
laꝝ.⁊ diſcretiõe cogitationũ ⁊ intẽtionuʒ
coꝛdis.per potẽtiã vᷣbi qð eſt bꝛachiũ pa

tris eterni.Qua diuiſione (̃m doctoꝛes
myſticos)nulla mirabilioꝛ.nulla potẽti/
oꝛ Sʒ ad facilioꝛa reuertamurvt cepimꝰ
eis ↄtẽti/q̃ tractatu dragmatico ſecũdo

notauimus ¶ Pretactũ eſt ꝙ in coꝛde rõ
nalis creature/reperit᷑ triplex habitaclm
Vñ nõiari põt coꝛdis tricliniuʒ. Spũs
vo q̃ſi preſidẽs.iure ðꝛ architriclinꝰ.de
q̃ͥ per tropologiã ſignatũ eſt i nuptijs.dũ
in chana galilee xpᷣs aquã ↄuertit ĩ vinũ
Procedemꝰ aũt oꝛdine mag narratiuo

qᷓ demõſtratiuo vel ꝓbatiuo.ſupponẽtes

dicta doctoꝝ.cũ ſuis declaratiõib meta
phyſicalib ⁊ theologiꝗ.vſqueq̃q; multi

pliciq; rõe fulcitis.q̊s inſecutiↄpoſuimꝰ
pdeʒ opuſculũ de theologia myſtica. ꝑti

tum in duos tractatus.ſᷣm traditionem
o.poſt practice:per xij.in/
duſtrias.
ctoꝛ acceſſerit.ſi non mox ꝑiter oĩa nũera

uerimus. que faciunt ad decoꝛẽt oꝛnatũ/
diſpoſitionẽq;/mirabili varietate deſcrip
tam ex libꝛis tam nature q; ſcripture.qꝛ
foꝛte dicetur altero loco Buffecerit hic 2

nunc ſenſibilis deſcriptio.quẽadmodũ

per coꝛpoꝛalia.ſpũalia figurant᷑.eo q; oĩs

nr̃a cognitio/incipit a ſenſu.pꝛo ſtatu pñ
tis miſerie. Propterea interioꝛ hõ/nõiat
exterioꝛẽ ꝙ eſtvnanimis dux ſuus ⁊ notꝰ
ſuus. Poponeu vna deſcriptio.nõ
vt in ea ſiſtat᷑.ſed vt manuductio quedaʒ

pꝛo rudibo ⁊ ideotis. ad diuina qũolibet

capeſcenda. Juxta qð ita gregꝰ.exoꝛdit᷑ ĩ
omelia q̃dam de thezauro ⁊ pꝛecioſa mar

garita Regnũ celoꝝ idcirco terrenis reb
animus nouit ſurgat

ſile ðꝛ. vt ex his qᷓ
ad incognita.⁊ ꝑ hec que ſcit nota dilige
re.diſcat ⁊ incognita nareg Ann
mus igit᷑ hũano coꝛdi.tanq; loco grãdi⁊
ſpacioſo/tria cenacula.ſupꝛemuz. mediũ

⁊ infimũ. Primũ nõiabimꝰ cenaculũ mẽ

tis. Mediuʒ vero.cenaculum rationis.

Tertiũ erit ⁊ infimũ.aĩe cenacłlo deputa
tũ Nolumus tñ vt ſtatim.arbitret᷑ inſpe/

ncideru hiclo

Lõtentet᷑ obſecro quiſqͥs le

ſſignabi

ſaclus
nöſiſet
lns.
nohbs

ctinm

ſictic
ſaliten,
ocun
cponn
(orum
geunt
(ſo.
liz
iinicin
Muüni
(ſti
ſigen

Gteb
ich⸗
vhlur
unmn
gh
ſcermi
colleto
fünconra
tsdene
bnnoni.
imolirot
Gesint
Hoculi
dis .
egtqy
E ſitſupbo
Hordinor
Achimea
corCot⸗
win cſen

fnli
Tcin
nae

bilent

leſtnnonn

B dme

faſchig,
Kurgne
gcſupe
ohali

8
nghn
uminei
N
dle
Nenbich
nett
tnknong
kbenchij 4

ndocgn

nulupotit⸗
umnagin
Mcd ſccic

Fncndeß

dinclt
nons d
uanii ini
Gummm
Niupors
nön nen
g nul
an
rihin⸗
liste
Anüüen
mand
edeſcti
rare
Naabie!
ntnanoci
Ntogd
oſtmn,
bo nu
rſuustno⸗
Nnpond
naogeldi
iuciolbe⸗
NFandki
nwdunan
Ummenisten
nolinfatgt
noa dis
(Migt
zogit
Pemt; Ni
mnnd
Nlun fro
anng i
atiwißß

SBuper Magnilict 85

cctoꝛ. bec idcirco depingi qy ita ſint. ſed vt

facilius accipiat figurata duʒz incipit. ſed
nõ ſiſtat in figurꝭ. Sic ꝑ myſticos intel/

lectus.archa noe litteralis.ſic archa ſelde
ris.hñs inſtar illius ſpualis.q̃ mõſtrata

eſt in mõte.ſic tricliniũ ſamuelis ꝑ typũ.
ſic trichiniũ femiaꝝ in heſter Sicvniuer
ſaliter (vt ad vnũ dicamꝰ)oẽs perabolice
locutiões/ſignificatũ accipiũt. ic pᷣ

in quo mẽs obtinet ſummũ locũ de quo

ſeoꝛſum ↄſequẽter ꝓpꝛie ↄſideratiões an/
nectunt᷑.ꝙ rari? fmo inuenit᷑ de mete pꝛe
ciſus. Rõ põit᷑ in medio Aĩa ſtat in imo
Sypuüs nj/t ãq; architriclinus/pᷣſidet to
ti triclinio.nũc ab arce mẽt dilabens ad
yltimũ aiĩe cenacłmpꝛo adminiſtratione
ſenſuũ. nũc ſtat in cenaclo rõnis ad inue
ſtigationem phice cuiuſlibet diſcipline.
. Ehene ſi qs aſpectu pᷣmo deſpexerit.
ant abiecerit hãc nrãm ſpeculationẽ.⁊ tã
; cõis vulgata vileſcat q̃ſi nihil afferat
nouanꝝ ſniaꝝ pꝛeter vᷣba vel figuras: acci
piat pꝛo rñſo.pᷣmo. ꝙ ideo nõ eſt abijciẽ/
da.qꝛ ↄſonas hʒ ⁊ pꝛiſcas doctoꝝ ſnĩas.

ſicut ⁊ ipᷣi ſecũ veniunt.Deinde faſtidiuʒ

tollit᷑ du eadẽ ſnĩa varie deſcribit᷑. VUnde
fiündatur coloꝛ rhetoꝛicꝰ. expolitio nõia
tus.Deniq;nemo cogit inſiſtere huic ſpe

culationi.pꝛeſertim cum neglectu alioꝝ.

imo ſi nõ falloꝛ.pderit ad oĩm ſil iũ facili
oꝛes intellectꝰ.pꝛecipue ſi ↄditio pᷣmi ce⸗
naculi. q̊ mẽs reſidet velut in aureo ſalo
mõis reclinatoꝛio/fuerit plene nota Ca
ueatq; ſibi maledictũ illð ſibi dici. diſper
Eſit ſuꝑbos mente coꝛdis ſui.

poꝛdina.ſubiungamꝰ tricliniũ coꝛdis.

Architriclinꝰ ð coꝛculs.i.coꝛdis cultoꝛ⸗
⁊ coꝛdatꝰ dici pᷣt ſpũs.ſ.rõnalis.qᷓ;uis ſit
vnꝰ in eſſentia. triplex tñ in potẽtia.imo
nultipliciter triplex in viriba ⁊ efficatia.

Tricliniũ fuit maria.quã eclia ſic ſalu

factũ eſt. triplex in natura. vnꝰ in ꝑſona.
ricliniũ triplicatũ.reꝑit᷑ ĩ celeſti hie

rarchia. Triplex inſuꝑ aci hierarchic.
Purgare. illumiare ⁊ pficere. Materiaʒ

hãc ſupponimꝰ latiſſime.ꝑ doctoꝛes pſe/

cutã. Hoc pꝛimũ notet ꝙ in omni creat̃a
rõnali.⁊ iuſta/ pꝛeſertim in hõie / triplex

uib ita

tat Salue mr̃ pietat. ⁊ totiꝰ trinitatt no
bile tricliniũ.vᷣbi cũ ĩ carnati.ſpeciale ma
ieſtati pparas hoſpiciũ. Primuʒ ſpectat
ad mẽteʒ. alten ad carnẽ. ex q̃ ꝓbum caro

D

hec triplicata hierarchia repix/m tripll
cemyvimmeoꝛatiuꝗ.ſ.⁊ ꝑceptiuã ⁊ affecti
uã.pmo in mente.ſcdðo in rõe. tertio ĩ aia

tripliciter in qlibet ſigillatim. Hic eſt am

exi
tracta.decimo.c.(¶

pliſſima ſpeclatio. . erarchia dionyſij

ricliniũ młtiplłr tri

plex/oↄofoꝛmiter ad celeſtẽ/repit᷑ in ecłiaſti
c hierarchia.ſic ſilłr ⁊ in ſeclari.iuxta tri
plicẽ in q̊libet ſtatuũ cooꝛdinatiõem oſi⸗
geret ſpeclatoꝛ¶ricliniũ hʒ magnꝰmũ
qdus ſub deo. M q̃dã ſũt entia pure ſpũa
lia.q̃dã pure coꝛpalia. q̃dã ex coꝛꝑe ⁊ ſpũ
ↄdita. Declaratio ſupponit iclin
hpʒ minoꝛ mũdus in habitac bcordieſ.
ito

ꝓut ſuꝑiꝰ figurat᷑. Hec ꝑs/mag wvo

2 gruit.Ad cuiꝰelucidatiõeʒ ⁊ dilatatiõeʒ
ñn ẽ neceſſe ſimplices inducere ſubtiliter.
ſufficiat eis ꝓ deuotiõe capeſcẽda.qm̃ ſũt

creature rõnales.ad biitudis impaſſibili

tatẽ oꝛdinate.q̃s neceſſe eſt intẽdere qñq;
regimini coꝛꝑis moꝛali. qñq; erudiende
roõi. ſepe ⁊ pᷣmo. dine dilectiõi. ꝓ ĩpletiõe
ſuoꝝ pᷣceptoꝝ. Intentio pᷣma ↄcernit na
tura. ſcdᷣa induſtriã.tertia purã gram.d
Xricliniũ minoꝭꝭ mũdi.pfecta diſtincti/
one ↄgnoſcere/ſpectat ad phᷣie ⁊ theolo-
gie pfeſſoꝛes.ſi voluerint naturã ꝓpꝛieta/
tẽq; ↄtẽplatiõis a gnoſcere.⁊ illð implere
grecũ oꝛaclm gnoti ſe av ton.i.noſce te-
ipᷣm Si pterea voluerint ſapieter diſcer
nere quẽadmodũ theologia actia ſpectat
ad ĩfimũ. ſpeclatia ad mediũ. myſtica ad
ſupᷣmũ coꝛdis nr̃i In infimo ſunt adole/
ſcẽtule. In medio ↄcubie ⁊ regine In ter
tio ẽ vnica ꝑfecta cũ dilecto ¶ Tricliniũ
coꝛdis/ includit᷑ in pᷣcepto dilectiõis. Di
liges dũm deũ tuũ ex tota mẽte tua.Ecce
ſupᷣmũ Ex toto intellectu.vt põit᷑ in luca.
⁊ hecè rõ. Ecce ſcᷣm. Ex tota aĩa tua. ec
ce tertiũ Ex toto coꝛde.ecce ſimul totum.
Hic tñ attede ꝙ oĩa vocabła:rõnali crea/
ture vt rõnalis ẽ attributa/ſepe ꝑ mixtim

accipiũt᷑.vnũ ꝓ altero ⁊ ſinglm ipᷣoꝝ pꝛo

ſingłis.q̃ mitiplicitas vtẽdi/cauſat freqũ
ter ↄfuſiõem ĩ doctrinali diſciplina.vł in
ſtudioſa meditatiõe. niſi ꝓpꝛietas nõim.
qũo ſũit᷑ apð doctoꝛes ãnotet᷑ ¶ Triclini
um elegãter expoſuit ⁊ diſtinxit/ venera/
bilis Richardꝰ.⁊ añ eũ hugo.fundantes
ſe in Aug pꝛecipue Boeti?q̊q; in ſuo de
cõſolatiõe qrto ⁊ quinto ⁊ poſt iſtos dñs
bonauẽtura.tã ĩ lcura ſcdᷣi ſnĩaꝝ.q; ĩ ſuo

bꝛeuiloquio ſub ↄpendio. Deniq; mira/

ricliniũ

fecundãte
cit᷑ ad binariuʒ ⁊ ſenarm.qñq; ab ſeptena
rium pꝛotendit᷑. YFamoſa apli diſtinctio.
de homine veteri ⁊ nouo.interrioꝛi ſcʒ ⁊

Xractatus. VII

bilius in ſuo itinerario mẽtis in deũ Sʒ
t⁊auctoꝛ de ſpũ ⁊ aĩa.qͥ (ſe iudice)fuit tm̃/
mõopilatoꝛ ⁊ collectoꝛ ex alijsmita nota

uit digna. Oẽs poſtremo.qͥ de aĩa rõnali

viribo er? phice aut theologice tractaue

runt.illuſtrãt triclinij nr̃i notitiã. Ita tñ

www theologica traditio pᷣferat᷑. Dicit᷑ hoc
ꝓpter Auicennã ⁊ auerroim ⁊ platonicos

7 alios.qꝝ recitatoꝛ fuit Albertus in ſuo
de anima.⁊ de intellectu ⁊ intelligibili.di

ſcrepantes in mitis a fidei pietate. Ser/

uetur illud gꝑli. Oĩa tentate qð bonum
eſt tenete ¶ ¶Hriclinium coꝛdis ↄuenien

ter aſſignatu eſt ſᷣm triplex habitaculum
ſeu cenacłin. ſub apꝛopꝛiatiõe. noĩm iſto

rum.mẽs rõ.aĩa qͥb pᷣponit᷑ velut archi

triclinus/ipᷣe ſpũs rõnalis. Spõſus aũt

pᷣt nõiari animꝰ. Vxoꝛ vo dicet᷑ affectus
vel affectio. ⁊ hec multiplex ſignanter tri
plex. Vñ noĩari pᷣt nr animꝰ.nũc aĩal.ſi

ex vtero aĩalis affectus gingnit ꝓlẽ. nũc
rõnalis/ſi ex vtero rõnalis affectiõis gig

nit ſobolẽ. nũc ſpũalis.ſi fetꝰex multꝭ af/

fectionibus ꝓcedat. ſpũſancto ſuꝑueniẽ

te.atq; ſui roris intima aſpſione.mẽtem
ricliniũ coꝛdis.qñq; redu

exterioꝛi Dat interioꝛi quicqͥd ſpectat ad

dina. Dat exterioꝛi quicqͥd ad vicia.⁊ ad
bꝛutales ſpectat affecꝰ. Pꝛimũ vocat.ſpi

ritualem hominem. alterum animalem.

AVbi nominibus aliter vtitur. ; habeat
diſtinctio nr̃i triclinij.ſed ſententia facili

ter ↄſonat ſicut iſta que ſeptenario dilata
tur. ¶ Aricliniuʒ coꝛdis habuit deus.
pximus noſter Iheſus xps Scom hu/
manitatẽ qð fuit in eo mens beata. ratio
poꝛmpta.aia meſta cũ carne infirma. Di
gnificauit hoc tricliniũ.Hugo.ſub meta

phoꝛa. tripliꝗ. ocli.ſ.carnis rõis⁊ ment

ſeu ↄtẽplatiõis. Significauit hipᷣm Ri
chardus. ſub tvpo tripliq. ↄiugij ipᷣius

Jacob. Vnũ cũ ãcillis fuit.bala ⁊ ʒelppa
Alteꝝ cuʒ liberis. rachel ⁊ lya. Tertium

(qð ſatis dat intelligi) cũ dina ſapientia.
de qᷓ ſalomon cecinit Mulierem foꝛten
qͥs inueniet:? Hec vtiq; ẽ ſapiẽtia.mi pu
cre dilectionis. Hec nõ ex virili ſemine.
ſʒ miſtico ſpiramine. vᷣgo ↄcipit ⁊ parit

dei filiũ.qm ſpũs rõnalis ꝑ Jacob figu /

ratꝰ.nõ ſufficit ad hũc partũ.in vtero mẽ

tis. ſicut nec maria go. fecudabat᷑ a Jo⸗
ſeph ſpõſo ſuo.qͥ nõ dnat᷑.ſʒ obſequi dʒ.
dñe ſpõſe ſue.quã fecũdat ſpũs Jeſu xpᷣi.
qᷓ dñs ſimul ⁊ pꝛ eſt ⁊ ſpõſus ⁊ filius in h

partu (Roꝛro de mẽte.q̃ ſuꝑioꝛa coꝛdis

tenet pᷣncipaliter.eſt ꝓpter vᷣba lr̃e ſim cã

myſterio ptractandũ. Hec eſt velut in ar
ce.ad quã inuitat apð ſalomonẽ? ſapiẽtia.
⁊ apð boetiũ phia.qbus obediẽtes ſci.⁊

electi viri/ↄſcẽdebãt in excelſa.helyas be
lizeus. daniel.petrus.ſara.indith Heſter
q̃q; rogatura aſſuen: vẽit ꝑ oꝛdinẽ ad ter
tiũ oſtiũ. hriſtus demũ ĩ mõte trãſfigu

ratus eſt Jheſus in cenacło grãdi ſtrato:

mötis ſyon/cibauit aplos coꝛꝑe ſuo.qui

bus ⁊ pꝛebuit ſe videndũ poſt reſurrecti/
nẽ.⁊ ſpũſſancti.celitꝰ m virtute. robo⸗
rauit.docuit.⁊ ſuccendit.colligens illic ⁊
veniens humiles mente. coꝛdis ſui

Contientur gů de mente expoſitionis
collectio. repetẽdo pᷣmitus.q; mens ab e
minentia nõiat᷑.⁊ in ſupꝛemo coꝛdis tri/
clinio collocat᷑.qꝛ ꝓpꝛiũ hʒ officiũ.ſpũali/

bus intẽdere.nõ qlibuſcũq;.qꝛ rõ cõiter.

circa ſui cognitionẽ.⁊ ſpiritualiũ occupa

tur. ſed mẽs vacat ſoli deo. Hoc iam pꝛe

7

miſimus in hoc quid nõis puenimus a/

deo ꝙ ſi vacet mens ſibi. iã nõ ſoꝛtit᷑ no/

mẽ mentis. pꝛo qᷓnto vacat alteri qdeo.
o az vo ↄſtat nõ eſſe deũñ Cõueniſſent in
oc qͥd nõis etiam phᷣi ſummi.licet a mo

do ponẽdi diſcrepaſſent. ¶ Dens ſicut
a ſolo deo creatur in natura ⁊ in eſſentia ,/

ſic a ſolo deo foꝛmat᷑ ⁊ illũinat᷑tanq; ima
go ⁊ ſilitudo ſua Hec iã ↄſideratio.diſcre
pat a traditioniba phoꝝ.qͥ poſuerunt mẽ

tem rõnalẽ ſm mẽtem ꝓxiĩe foꝛmari ab in

telligentia vltia.cuʒ ceteris erroꝛiba nota
tis.in tenoꝛe articuloꝝ pariſius dãnato/
rũ.de qͥbo nõ eſt hic inſiſtendũ ꝑ ſingula.
Sufficiat interim ponens fidei ſimpłr
ſupponere ñ pbare. ¶ Dẽs ↄpat᷑ ad deũ

ſub triplici habitudie Primo ſiẽ ad pnci
piũ ꝓductiuũ. Scðo ſiẽ ad obiectũ moti
uũ.Certio ſiẽad donũ ſcĩficatm̃.Pꝛimũ
bʒ cõe cũ q̊libʒ ente. VUñ reꝑit᷑ ĩ mẽte.mo

dus. ſpẽs ⁊ oꝛdo. Rurſus. vnitas. vitas.
bonitas. Deniq; mſura.nũer.·põd.Et/
em̃ oſiſtit ĩ re q̃libʒ q̃ntũcũq; modicũ ha/

beat entitatj/1 in accidẽtibo/ in materia

lſpeg
, ife
ſendn 4

oſc
malin
ue
oo⸗
hiin
ie
oourt
ientech
u md⸗
gfrni
Mmamh
matsine
mfins
mäine,
fogfſt
potetis
boꝛtpot
Untaben.
ler poten
nt fi
nclänbe

ſſci
panane
müciegt
nieincſi
necmach
gepdile
opedlo.
ſerchen
Plarotcoo
puleiꝛſi

peſtogl

Nrme,
murr obo⸗,
ignsſli
isſti

leeye

Molitonis
Mensgb/
o hj⸗
niſin⸗
colte.
foccna
cüe
ümns,
diwo⸗
zucnicſenm
wi hcnano⸗

ſoan
tincſnn
inntmnizin
ſCanmmooir

*

poluovnttme
kin
sanmhhon
rinsdinae
tünfnn
ns ila ſnn
õ
Pinoſitift
Edchicin
ſinani hn

Super Magniticat

pꝛima veſtigium trinitatis. ¶ MWẽs dũ
ↄꝑatur ad deũ ſicut ad obiectũ motiuũ.

ſoꝛtit᷑ imaginem trinitatis in natura ſua
vbicũq; ⁊ qlitercũq; fuerit collocata. Röõ.
q; capax dei eſt. vt eũ recolat. intelligat ⁊
diligat Nec põt aboleri triplex hec poten

tia/a mente ipᷣa ſtãte. Vñ nec in demoni
bus lux haꝝpotẽtiaꝝ ſeuviriũ ſeu aptitu

do uataliũ/extinguit᷑.qͥn in ſe lux exiſtat.
put eſſet ſol in luce ſua.etiã ſi nihil extra

ſe actualiter illuſtraret ¶ Mẽs ↄpata ad
deũ ſicut ad obiectũ motiuũ eſt nobilioꝛ

⁊D expᷣſſioꝛ ſilitudo dei natus/&; ſi ↄſidere
tur pmo mõ tãq; veſtigiũ. Rõ qꝛ imago/

ꝓpter maioꝛẽ expᷣſſionẽ/eſt nedũ medium

deducẽs a poſterioꝛi tãq; a ſigno cauſato
ad cãe ſue noticiã. ſʒ hʒ ĩ ſe foꝛmaliter ſal

tem in actu pmo/ cognitiõemꝛ dilectiõez
ſue cãe pᷣme. Recte eodẽ mõ qͥ diſciplłs co
gnoſcit.artẽ mgr̃i obiectiĩe in alijs.ſʒ foꝛ
maliter eã aut ſaltẽ virtualiter in ſe capit.
⁊ hec eſt ꝓpꝛia diſtinctio imaginis a veſti
gio. Dans ↄꝑata ad deũ ſicut ad do
nũ ſcificatiuũ. ſoꝛti᷑ nom̃ ſilitudis dei.
qꝛ ꝑ hũc modũ.particeps eiꝰeſſe pᷣt.⁊hoc
plus aut minus ſ̃m exuberãtiã gre gratũ

facient.cũ trib theologiqvtutibo invia.

aut tribo dotibꝰ. aut actibus in gla. Rõ

qꝛ gra qtũ ſaciẽsvna eſt in radice ⁊ eſſen

tia.⁊ triplex in habitibus fundatis.⁊ foꝛ

matis.in ea.⁊ ab ea.q̊ꝝ ipᷣa eſt radix ⁊ foꝛ

ma.⁊ finis.ꝓpoꝛtionalłr ad eſſentiã dĩnã.
vnã in trinitate.⁊ trinã in vnitate. VUtrũ
dvo gr̃a ſit pus ſubiectie in eſſentia aĩe qᷓ; ĩ
potẽtijs Videt᷑ ꝙ in eſſentia.ſiceſſentia ẽ
poꝛ ⁊ potẽtioꝛ qᷓ; potẽtie.qꝛ radicant᷑ ⁊ flu
unt ab ea. Sʒ neq; gra/immediate elicit

actꝰpotẽtiaꝝ.ſʒ imꝑat illos.⁊vᷣtutes elici

unt.ſcʒ fides.ſpes.⁊ charitas.aut potẽtie
mediãtibꝰ his habitibꝰ.qͥ ſunt fides ĩ rõ
nali.ſpeg in iraſcibili. charitas in ↄcupi
ſbiteae⸗ in paruulis baptiſatᷣ.cen

ſenda eſt va imagoꝛ ſilitudo trinitat Ec

ce nũc incipimꝰ inueſtigationeʒ theoꝛice
xpᷣianoꝝ.quã nullus ſapiẽtiũ ⁊ pꝛudẽtiũ
mũdi cepit.Ad euiꝰcognitiõeʒ.ñ ſũt nca
rie.inqͥſitiões phice. vł metaphyſicales.

nec mathematice.ſʒ ſufficit gra cũ ſpe ⁊ fi

deꝑ dilectiõeʒ oꝑante.Ouẽadmodũ ſub
ↄpẽdio.diuinꝰenũciauit Auguſtꝭ.q fide
ſpe ⁊ charitate colit᷑ deꝰ AUñ deduxit ↄtra
platõicos plotinũ.poꝛphiriũ.hermetẽ.a/

puleũ ⁊ ſiles/longo ꝓceſſu.in ſuo de ciui

85

tate dei ⁊ in de vᷣa religione.ꝙ ſolus xpõꝗ

degerat modũ gnalẽ/redeundi.mẽtes in
deũ.purgãdo.illũinãdo⁊ ꝑficiendo neq;
opoꝛtebat theletas aut theoꝛgias magi
cox.vl vdolatraꝝ induci.ſʒ reſpui. Suf
ficiebat deniq; illud impleri.qð hoꝛtatur

eccleſia.ſurſum coꝛda ¶ Dens paruulo

rum baptiſatoꝝ. gnaliter oĩm xpᷣianoꝝ.

qntuncũq; ſimpliciũ / ſi ſint in gra.cẽſen
da eſt ſoli deo.tãq; ſponſo vᷣoꝛ ſoli/ſuaui
ter inherere. ꝑ influxũ foꝛmalẽ gre ãtuʒ
facientis. Rõ qꝛ acceptat᷑.qᷓ;uis nõ ſꝑ exe

at gra in actũ. ſcᷣm exemplũ in q̃litatibo

materialibꝰ albedine nigredine ⁊ caloꝛe.
qꝛ foꝛmaomũicat actũ ſuũ pᷣmũq;diu ma
net in ſubiecto Sic em̃ homo ðꝛ rõnalis

⁊viuẽs a mẽte ſua.etiã dũ homo doꝛmit.

dũ actu nihil intelligit. Sũt aũt influxx

foꝛmales ipᷣius gr̃e tres pncipaliter.q̊s

appellat hierarchicos dionyſiꝰ purgare.
illũiare.ꝑficere.a ꝓpꝛiate ad vigoꝛẽ vᷣtutis
in mẽte.ad fulgoꝛẽ vᷣitatᷣ.⁊ ad ardoꝛẽvł a
moꝛẽ charita.q̊s oẽs influxus.ipᷣa com
plectitur quietudo fruitiõis.que eſt pax

exuperans oẽm ſenſum.⁊in qua effectus

pncipalis ſtat theologie myſtice.que iðᷣo

ðꝛ amens.i.ſine mente.⁊ irrationalis.i.ſi

ne rõe.⁊ ſtulta.i.ſine ↄſueto Rdineven

ſcendi.put infra notabit᷑. ens puu

loꝝbaptiʒatoꝝ (de quibus minus videf᷑.

qꝛ nondũ hñt vſum liberi arbitrij) cẽſen
da eſt naturaliter ⁊ ſuꝑnaturaliter/libere
deo frui.qᷓ;uis nõ libertate.vt ẽ arbitrãs
ſiue deliberãs.ꝓpterea nondũ dicũt᷑ actu
mereri vel agere vᷣtuoſe. ſed ↄplacenter ⁊

pulcre. cum decoꝛe vᷣtutum. copulantur
ipᷣi deo ſponſo ſuo Ratio eſt.quia imago
ſue mentis.ad ſui refoꝛmata eſt honoꝛeʒ

bncipij.ſᷣm memoꝛiã intelligẽtiã ⁊ volun
tatem. ¶ Mẽs. omnib hominib⸗. eſt eq̃ᷓ
lis libertatis.q̊ ad eſſentiã ⁊ actum pmũ.
ſed non q̃ ad actum ſcõᷣm.ꝓpter impedim̃

ta vel adiutoꝛia.modo iſt.modo illis ad

unenientia. Caderet hic ſermo de triplici
libertate.ſcʒ a coactione.a peccato.⁊ a ſer

uitute Vnde eſt pꝛeterea.ꝙ libertas arbi
trij non poteſt cogi.nec ab hominibus.

neca deo.nec a coꝛpoꝛe ꝓpꝛio.cum experi

amur ipſam libertatem totaliter ſegen
Se

tius impediri quo ad actum ſuuʒ. Sex
alið eſt cogi.alið impediri vel deturbari.
ꝓut ſci doc̃t¶ Dens pmo mõ pus de/
ſcripto nedũ eminet ĩ coꝛdiſ triclinio ſupᷣ

Treactatus. VII.

rationem ſuꝑioꝛẽ. ſ. 3locanda videt᷑ ſupꝛa
ſindereſim ⁊ cõſcientia. Ratio qꝛ poꝛtio
ſiue ratio ſuꝑioꝛ.vt talis eſt/intendere pᷣt

glijs ſub deo.qᷓ ſunt ſpũalia ⁊ intellectua/
lia.vt ſunt angeli ⁊ ſancti. Poꝛro ſindere

ſis eſt naturale iudicatoꝛiũ. vł inclinatio
ſicut alij loquũt᷑. Sed hoc iudicatoꝛium
gnaliter attendit᷑ ad veꝝ in vniuerſali.⁊
inclinatio ad bonũ ſimiliter in vniuerſa/
li. Mens aũt ſolũ reſpicit deũ.⁊ inclinat
ad ipᷣm. vnũ veꝝ bonũ eternũ ſolũ ⁊ ſum
mũ. Habet igitur obiectũ pꝛius ⁊ pnci/
paliꝰ ipᷣa mens. q;ᷓ ratio ſuꝑioꝛ.aut ſinde
reſis. Perpẽdit᷑ hoc.dum ꝓcedit ad actũ
ſcom. tam fᷣm potentias ſuas ⁊ vires: q;
Fgm habitus qͥb ipa foꝛmat᷑ ⁊ decoꝛatur.
Mens nõ hʒ intellectũ agentem vel
ptetialem. q̃ſi potẽtias diſtinctas eſſen/
tialiter ab inuicẽ. vel a ſe ipᷣa.ſicut multi
phᷣantiũ locuti ſunt.q̊s nõ opoꝛtet imita
ri.qꝛ ponebant aut vnitatẽ mẽtis in oĩb
gut ipſam nõ eſſe coꝛpis foꝛmã nec de no
uo creata.ſʒ ppetuã.nec ad grãm ⁊ głliam
a deo ſublimari. cu
nre fidei pietatẽ. E

aderet hic exqͥſitioꝛ

ſermo/qua rõe ðꝛ mens.ſimul eſſe agens

2 patiens. mota ⁊ mouens Sed hec in
ſpiritibo ⁊ a materia ſeꝑa reꝑit᷑ libertas
(ũ ſe ipaʒ mouet. dũ ſe reflectit ſuꝑſeꝛſuꝑ
actus ſuos. ¶ Aranſeamus ad pñs.ↄqͥ
ſitiões hmõi ſpeclłatiuas ⁊ metaphyſica
les.⁊ ad modos ⁊ ad cauſas vñ mẽs diſꝑ
git᷑ reuertamur. qᷓtenꝰ eius vnitio ⁊ ſim/
plificatio plus nota ſit. ne incurratur
vᷣbũ hoc im pperij Diſperſu ſupbos men
te coꝛdis S
caſionẽ impoſitoꝛibo nõim. q̊s neceſſe fu
it ſapienter attetos eſſe circa reꝝ ꝓpꝛieta/
tes.vt mẽs a mene diceret᷑. Eſt aüt mene.
idẽ qð luna vel defectus. Mens aũt pꝛe/
ſertim ſtulti. m ſapiẽtis ᷣbũ vt luna mu
tat᷑. Qunatica qe eſt.quã ſpũs immun/
dus.mittit nũc in ignẽ cupiditatis.male
inflãmantẽ. nunc in aquã tumoꝛis male

ſuffocãtẽ. nũc elidit in terrã cogitationũ

noxiaꝝde terrenis.⁊ volutatur ⁊ clamat.
⁊ ſtridet ⁊ ſpumat.⁊ ꝗreſcit.⁊ diſcerpitur
varia.vix tandẽ redit ad ſe.ꝑ lucidũ in/
teruallũ.vt deũ noſcat ⁊ ſe.⁊ hoc ab infan
tia.O q; ſepe deſcendit nr̃a mens.de hie/

ruſalẽ pacis/in hierico lunaris mutatio

nis. O q̃tiens incidit in latrones Sed
locus eſt hic ⁊ nũc.doctrineꝛ nõ querele.

rroꝛiba hmõi.ↄtra

iſoſio mentis dedit oc

iſoſio mẽtis. cãm hz duplicẽ in gñe.
uedam vicioſa eſt. altera non vicioſa.

Vicioſaꝝ. quedaʒ eſt ex oꝛiginali culpa.
q̃daʒ ex veniali.qᷓdam ex moꝛtali. Sunt
aũt cauſe alie.nõ vicioſe.ſed naturales.

queadmodũ eſt neceſſitas ſommi. qᷓ;uis
aliq̃ꝝ videat᷑ opinio ſentire.q; ꝓ ſtatu na
ture inſtitute/mẽs nõ fuiſſet a ſomno de/

pꝛeſſa.nec etiã in puer.qͥn actu ſ memi/
niſſet. intellexiſſet. ⁊ dilexiſſet deũ. Et hoc

puilegiũ trahere volũt ad btãm virginẽ.
immo ad Johãnẽ baptiſtã etiã ex vtero.
ſicut nõ eſt dubiũ qͥn xpᷣs viatoꝛ.ſꝑ dice/

re poterat.Ego doꝛmio ⁊ coꝛ meũvigilat
Nuippe btũs erat. ſim mentem. Non ſic
Johãanes ⁊ maria. Stemꝰ hic⁊ in alijs?:

cũ traditiõe cõi.ꝙ in iſtis etiã.qñq; mẽs

ceſſabat ab actibo ſuis.⁊ cauſis naturali/
bus. ⁊ ↄſtat ſine peccato ¶ Diſpſio met B

ꝓ ſtatu nature lapſe (de qua pncipaliter

erit ſermo) nunq; intelligit᷑ fieri. quo ad

actũ ſuũ pꝛimũ.Hoc iã tactũ eſt.quia ſic

aia rationalis eſt ꝑpetua.poſt qᷓ; creata ẽ.

ſiue ſit in coꝛꝑe ſiue extra coꝛpus Lux eſt
quedã in ſe/ nata lucidũ reddere in actu
ſcðo/ſubiectũ diſpoſitũ.vt coꝛpus vel ſe

ißp̃m. ſi nõ aliquis interuenerit obex VUñ
⁊ naturalia.in demonib ſ̃ᷣm dionyſium

ſplẽdida remãſerũt. Vacat᷑ aũt actꝰſcdᷣs⸗

ipſa oꝑatio elicita ⁊ immanens.vel imꝑ/
ata ⁊ tranſiens. ¶ Diſꝑſio mẽtis quo ad
actũ ſcᷣm/puenit qñq; negatiue.qũq; pp.

uatie. Negatie ſiqͥdẽ.dũ nõ ſinit᷑ exire in

actum ſine cłpa ſua Pꝛiuatiue vero cum

culpa ſua.Exemplum primi in doꝛmien

tibus. infantibus ⁊ fatuis naturaliter.
Exẽplũ ſcdᷣi in ebꝛijs ⁊ ber 2 alijs

q̊ͥs excecat ſua malicia ¶ Diſpſio mẽtis⸗

babet᷑ vᷣtuoſe.dũ ſpũs/pᷣter actus virtu/

tũ. in actiua.pꝛo tũc impeditur cogitare

de deo ſolo. ⁊ manere in arce ſua. Certũ ẽ
aũt ꝙ oẽs vᷣtutes ↄſonant q̊ad habitus

ſuos.nec ſe inpediunt.Actus vero ſepe
mutuo ſe nõ ↄpatiunt᷑. Quis neſciat/q
actus vite actiue.ſuſpẽdũt actus vite cõ/

tẽplatiue ⁊ eõ. Nõ em ſimł eſt vacare acti

onibo extrinſecis.⁊ intrinſecis ſpeculati
onib. Di gũt qrat᷑ vtꝝ ſꝑ opoꝛteat agere
id qð meliꝰ eſt in ſe. Clara eſt rñſio ꝙ nõ.

alioqͥn qᷣlibʒ obligaret᷑ ad oꝑa ſuꝑeroga/

tõis. Nã vᷣtꝰ ⁊ ars terminos ſuos hñt⁊

certos. Sufficit igit᷑ p rla ad ſalutẽ.ꝙ fi
ãt actꝰqͥ tũc iacẽt ſub pꝛecepto oꝑãtis.q̃n

ſgt
lnnt

ulitſe
criq̃
zelus
pbiey⸗
tͤpor
Run
Iimc
evcff
Feeuit
orn
monnlr
lolata
ginite
Nere
Ndem
fäfnd
o⸗
ſeſcet
ſcfe⸗
ſbui
biual
ſpmnun
ller⸗
tolſtnen
lilloͤerb
Uralxall
lediſinod
nals zas
Aditäid
betc nor
Cſucſen
henst
Hinel
ſtple
tat,
delhuin
lerelbe
denakak.
inſchiis
nlbrpo
(ilitde
. chlen
dioſie
ededen
clͤ
deuotio
ſtigati
ſie ipr
Mtenog

Gumn
bietinig

eniihni
ſsnunmt
Diifoni
knanli

lien oe
niak guuſe
öori
Lrot
rinan
oſ
ber O
onrſiam
crſcds!
3NAb⸗
s nod
ene ſ⸗
ſinckeorein
weycdonn
mindonmmn
munmtie
Dihonis
o
uncgtne
rriun Cami

tiusbebiens.

3manſct
Duis ecn
tons MN
nlchrnn
inſas ſean
ſconenk
Grickritogn

agrſt

iw ſuefi:
urii

—

tũcũq; qͥʒs videat᷑ idoneꝰ ad alia.ꝛ⁊ pditꝰ fta

lẽto młtiplici ad ſuꝑerogãduʒ /que regła
tollit ſcrupulos ſuꝑ diſtributiõe taleti ac
cepti.q̃sfreqnter ĩducit feruoꝛ indiſcretꝰ
⁊ zelus nõ ſᷣm ſciam. pueniẽs ex radice ſu
ꝑbie vel vanitat.vel certe a demonio me

ridião.cuiꝰ ocłi ſũt.ſiẽ palpebꝛe diluculi.

⁊ q ꝑ arrogatiã ferueſcere facit ſic ollã P
fundũ marꝭ.cui coꝛ ſtultoꝝ ↄpat᷑.ꝛ ponit

q̃ſi vngẽta bulliuerit.h̊ᷣ eſt cũ de vicijs vir

tutes effingit Diſpſio mẽt; ̊ ad habitũ
gre gtũ facientꝭ/nunq; puenit abſq; pcco

moꝛtali.ſʒ actus eiuſdẽ gfe/ pᷣt ſine culpa
moꝛtalivł veniali freqñter interrũpiHec

ꝑs ſeq? ex pᷣcedẽti Vñn ꝓ facilioꝛi noticia

oĩm q tractamꝰ.poſſumꝰper diſtinctiõeʒ
dicere ꝙ mẽs in hoĩe. ſicaĩa rõnalis.pᷣt
ↄſiderari dupłr Vno mõ ſᷣm eẽ ſuũ Alio
mõ fm bñ eẽ. Si pmo mõ.ſic eſt incoꝛpo
ralis ⁊ imaterialis natalr. Si ſcdᷣo mõ.

ſic recipit varietates prnnas Et h̊ duplr

in gne.qꝛ vel oſtituit. m bñ eẽ habituale
ſuũ ſolũ.vel ſᷣm eẽ actuale Si ſᷣm eſſe ha

brituale. ſic eſt duplr. vel ſm habit puꝛe

ſupernatuꝛaliter infuſos.vł ſᷣm habitus
nataliter per aſſuefactiõeʒ acqͥ ſitos Talł
eſt diſtinctio de bñ eẽ actuali.qꝛ vel pꝛoce
dit illð ex habitu ſupernatali vel ſuperna
turalr. vel ſolũ natalr Fierẽt ſubinde mł
te diſtinctões de ↄꝑatiõe mẽtꝭ.aut aĩe rõ/

nalis. q ad bñ eẽ vel qͥ ad ee ſᷣm qͥ d. qð eſt

addiuũ ſub ſuo eẽ Et m iſtos reſpectꝰ ha
beret᷑ noticia. cur aĩa tot noĩbo appellat᷑.

ci ſit eſſentia ſimplex⁊ vna. vt ꝙ ðꝛ ſpũs

mens.rõ.aia.ðꝛ poꝛtio ſuꝑioꝛ ⁊ infeꝛioꝛ.

ðe intellect' ſpeculatiuus ⁊ pꝛacticus.ðꝛ

ſimplex ⁊opoſit?aut diſcurſiuꝰ.ðꝛ foꝛma
lis ⁊ actual vel adeptꝰ.ðr ages ⁊ poſſibilł.

ð inuẽtiuꝰ⁊ iudicatiuꝰ.ðꝛ libeꝝ ſimplici
ter ⁊ libeꝝ arbitriũ.ðꝛ ſindereſis ⁊ ↄſcia.

ðꝛ nat᷑ali ages.ðꝛ rõnalis ↄcupiſcibiliss
iraſcibilis.ðᷣꝛ tãdem pncipalr ſpũs ↄgni

tiuꝰ.ðꝛ volitiuꝰ.ðꝛ mẽs collecta?vnita in
hüilib deuot ꝛdiſpſa in ſupbis mente

coꝛdis ſui titates octo diximus de
diſpſiõe mẽ ecollectiõe videamꝰſil
7 de deuotiõe

ollectio mẽt ad deũ/pᷣt

„

acqri.q̃ſi via triplici. in gñe. VUna eſt per
deuotiõez ſimplicẽ. Altera ꝑ phicã inue/
ſtigatiõem. ⁊ intelligentiã. Tertia Pp the/
ologiã. qᷓ nhlecclt intellgetia. deuotiõcz
ſil. ſi plena ſit. Nüc de bma pncipalioꝛ ẽ
intẽtio ad ↄfuſionẽ ſuꝑboꝝ mẽete coꝛdis

Buper Magnitict 96

ſit. ⁊ quo pᷣt acci

accipim ¶
Eeter in pᷣmis coartamꝰᷣmonẽ ad tria hec
vocabula. affectꝰ pius ⁊ hũils. Ita vt ab
bꝛeuiado dicere poſſemus. ꝙ deuotio eſt
affect'pius ⁊ huilis Ouiſqͥs ò plene cog
nouerit.qͥd eſt affectpius⁊ huilis.ſcʒ vti
daret deuoio
dilectio fm aplm!/ↄfoꝛmitera
ficaãtẽ ĩ duob tmadami dileetin. ord lex

ſui¶ Deſcribit aũt deuotio m doctoꝛes
nõiatim hugonẽ in ſuo de oꝛoe.Deuotio
eſt eleuatio men. in deũ.p piũ ⁊ hũilẽ affe
ctũ.fide.ſpe.⁊ charitate ſubnixuʒ. Nihil
hac deſcriptiõe veriꝰ nihil lucidiꝰ.nihil
poſito nr̃o ſimpliciũ documẽeto accõmo

gatius tradi potuerat Poꝛro de mẽt de/

notiõe.nõ ſiluit ſcripta.loquẽs de offerẽé⸗

tibo mete pmptiſſima ⁊ deuotiſſia. Mẽs
deuotg eſt ĩ incipietibo.deuotioꝛ in ꝓficiẽ

tib. deuotiſſima in ꝑfeciᷣ Collectio men
tis ꝑ deuotionẽ᷑.nihil alið eſt qᷓ; eleuatio
HNõ em̃ pᷣt metis eleuatio fieri ad deũ per
piũ ⁊ hũilẽ affectũ/qͥn colligat᷑ ad vnitate
In qᷓ vnione/tradit diuinꝰ dioniſyus/⸗
myſteriũoſiſtere.theoſophie xpᷣiaoꝝ Vñ
pᷣterea ſũitur.diſtinctio ſpũalis amoꝛis a
carnali.qꝛ pᷣmꝰvnit.alter ſpargit Et qꝛ ta
lis vnio nõ attingit᷑ abſq; amoꝛe ſpuũali
extaſim faciente.tradiderunt expoſitores

ſui ꝙ appellat theologiã myſticã exꝑimẽ

tatm̃ vel guſtatm̃ amoꝛẽ De q̃ ðᷣt vnus
inter ceteros/q; amoꝛ hmõi cãbatur ſine
cognitione pᷣuia vel comite.Oð an verũ
pi/ tactu eſt alibi ſub. xij.
ↄſideratiõib.⁊ hic ſupaddent᷑ aliqᷓ Cer/
tiſſimũ quidẽ eſt.ꝙ amo: oĩs/cognitiõez

5p̃ſupponit.vnã aut alterã.¶ Habemꝰ ec

ce tria oncipalt in deſcriptiõe deuotiõis
Primo.qeſt eleuatio metis.in deũ.ſcdᷣo

ay hec eleuatio fit piũ ⁊ hũ̃ile affectü. ter
tio ꝙ; hmõi affectꝰ. dʒ gaoeſete,

tate ſubnixus ſeu foꝛmatus. Pñt hic ex⸗
plicari q̃ttuoꝛ cãe deuotiõis. finalis.ma/

terialis. efficiens ⁊ foꝛmalis. Poſſet inſu
per apiri.qͥd intelligimꝰ ꝑ eleuatiõem mẽ
tis.in deũ. qꝛ nõ fit hic ᷣmo de eleuatiõe
locali. cũ deus ſitvbiq; ⁊ ſp/intimioꝛ men
ti q́; mẽs ſibijpᷣi Ged intelligimus de ele
ugtiõe ſpũali.nõ ſᷣm eẽ metis.ſed ſᷣm bñ

eſſe. habituale ⁊ actuale.pꝑ affectũ.ſ.piũ.⁊

hüilẽ.q qñq; ſtat in habitu ſolo. qñq; pꝛ'o
cedit ad actũ.queadmodũ fidem/ſpem/ꝛ

charitate/nunc p habitib nũc pꝛo actib
ccipiẽtes ãt ꝓ actib.ↄueni

tqm̃ finis leg eſt
miter ad xpᷣm teſti

P

“

pedet: ꝓphete fuit opinio celebꝛʒ. ꝙ theo

logia xpᷣianoꝝ.mag ẽ affectia ꝓpꝛie/q;ſpe

culatiua vel pꝛactica Non em data eſt lex
rp̃iana vt hic intelligamꝰ deũ. ſed vt cap

tiuemꝰ oẽm intellectũ.in obſequium xpᷣi
Valet hec ↄſideratio pꝛo ſumplicib xpᷣia
nis. ⁊ militat aduerſus ſuꝑbos mẽte coꝛ/
dis ſui.q nihil credere volunt /niſi pꝛius
intelligãt.qᷓles erãt phi.q̊s dãnant ꝑiſiẽ/

ſes articuli de erroꝛe.q̃ſi ꝑ oĩa.ſpecialiter

dũ dicebãt. ꝙ nihil ſcit qͥ phie nõ ſtuduit

ꝙ inſup non eſt alia felicitas hoĩm q; ſtu

— 12

dere phie.⁊ ꝙ nõẽ curãdũ de fide Proce
dit rurſus hecↄſideratio.ð ſuꝑbos.ſolo

nõie ⁊ vanitate theologos.qui ſtudẽt ſo/

lũ vt ſciant.vel ſciant᷑. nihil vᷣo traijciant
ad affectũ.nihil ad moꝛes ⁊ virtutes.Et
ciũ dixit etiã gentilis pᷣus Inquirimus
d ſit virtus nõ vt ſciamꝰ.ſed vt boni ef
ciamur. Cognouimꝰ ꝓchdoloꝛ aliqs.

qͥb oĩs doctrina miſcẽs cũ ſpeculatiua.
pietatẽ fidei ad effectũ/reddebat᷑ grauis.

moleſta. nauſeans.⁊ oneroſa. Ita vt do⸗
ctoꝛes deuotos deriderent vt ideotas ⁊
vetulas.q̃les ſunt apud tales. Greg. ber⸗
nardus ĩmo dãnata arrogãtia ⁊ amẽtia.
Augu. ⁊ dñs bonauẽtka cũ ſilibo Eſt inqͥ
ũt doctria eoꝝ.ad pᷣdicatiões⁊ ðᷣuotiõeʒ.
ünzre neqᷓant ꝑiter deuotio ⁊ eruditio.
Sʒ qͥd:veꝝẽ ꝙ repugnãt.ſcia ĩflãs⁊ cha
ritas edificãs.qꝛ execrabilis ẽ ſuꝑbo huũi
litas. Sʒ eſt ſcia que nõ inflat. ſapientia
ſcʒ que de ſurſum eſt pudica. ſuadibilis

pacifica: q̃ erudiẽs intellectũ ſimulꝑ de-/
uotionẽ infoꝛmat ⁊ inflãmat ⁊ paſcit affe
ctũ.fauus.ſ.cum melle.oleũ cũ igne.vtile
cũ dulci Peuotio nihil hñs de phia yel

theologia ſcolaſtica ſpeculatiua. ſufficit

ad ſalutẽ. Sufficit inſuꝑ ad collectionez

vnitiuã mẽtis cũ deo. ꝑ ſupmẽtales exceſ
ſus hia vᷣo ⁊ theologia ſine deuotiõe.
diſpgũt ſupbos mente coꝛdis ſui. depꝛi-

munt ⁊ auertũt. vt ſe miſceãt qſtionibus

infinitis Rõ bꝛeuis in ꝓmptu eſt q; de⸗
ſupbis reſiſtit. hüilib aut dat gram. De/
claratio ſermonũ tuoꝝ illummngt ait pſal

miſta ⁊ intellẽtũ dat paruulis ¶ Conſide

remus ꝓpꝛietatẽ deuotionis. vt ↄſeqnter

appareat.qles ſunt ad deuotiõem Illi ni

miyꝝ qb eſt ſuauitas in affectu.pietas in
ĩtellẽtu. hũilitas ĩ affectu ſimł⁊ intellẽtu
Eſt itaq; deuotio affect pius ⁊ humilis.
Ouid eſt aũt affectꝰ niſi ſpõtanea qdã ⁊

ſuquis inclinatio ait bugo oꝛro riak
gaffectus ſuauitati/mẽtis duritia. qᷓ pi-/

ctione ñ mollit᷑ de qᷓ ſapiẽs OQui aũt men

tis ẽ dure coꝛruet in malũ.Et iterꝝ Coꝛ

duxr male habebit in nouiſſimo Lõtrari

atur pietati fidei.mẽtis inſipientia.de qᷓ
pſalmiſta. Dixit inſipiens in coꝛde ſuo.
nõ eſt deus.Et alibi. Illuminãs tu mira
biliter a mõtib eternis. turbati ſunt oẽs
inſipiẽtes coꝛde Predicamꝰ xpᷣm ait apłs
gre quidẽ ſtultitiã Cõtrariat᷑ hũilitati.
ſpei. mẽtis. arrogãtia.q̃ pꝛeſumit de meri

tis. vel deſpat de pᷣmijs. Hic eſt vir qͥ nõ

poſuit deũ adiutoꝛẽ ſuũ.ſʒ pᷣualuit in va/

nitate ſua. Et rurſum Manꝰem̃ nr̃a ex/
celſa ⁊ nõ dũs fecit hec oĩa.Et illud de iu
deis apð ꝓphaʒ. Deſpauimꝰ Sciuerit
igi oĩs hõ.qͥ noueru ↄpꝛehendi ſub hoc
maledicto.diſꝑſit ſuperbos mẽte coꝛdis

ſui.q; ad mẽt collectionẽ vnitiuã ncaria

ẽdeuotio.quã deſcripſimꝰ.q̃ eſt eleuatio

mẽtis in deũ per piũ ⁊ hũilẽ affectũ. fide.
ſpe. charitate ſubnixũ. Propterea quẽ/

cũq; videris caretẽ iſtis/dic ꝙ di
mẽte coꝛdis ſui.q̃ntũcũq; ſe pᷣm. vel ſco

laſticũ theologũ eẽ iactet. Dic illud Job
de tali Si aſcenderit in celũ ſuꝑbia eius
⁊ caput eius nubes tetigerit.q̃ſi ſteralini
um in fine ꝑdet᷑.⁊dicent qui eũ nouerant
vbi eſt: Quaſi ſomniũ auolãs non inue

nietur. ⁊ tranſiet qſi viſio nocturna. Dic

77 „

ꝙ eſt ſal infatuatũ. eijciendũ ⁊ ↄculcãdũ.

Secus vero ſi quẽ agnoueris in affectu
ſuauẽ. piũ ⁊ hũilẽ.ſi ad deũ cũ ſimplicita/

te fidei ſpei ⁊ caritatꝭ. eleuatũ. q;uis iſte

ſit ſine lris ſine phia ſine theologia. ta/
lis vtiq; collectꝰ ⁊ vnitus eſt mente coꝛdʒ
ſui. ¶ Ouid igit᷑ Uana ẽ phᷣia:inutilis
eſt theologia: Uana ꝓꝛſus inutilis ⁊ no
xia habẽti ſi nõ comes affuerit ðᷣuotio.qᷓ
pius eſt ⁊ hũilis affectus.q̃ comite pote/

7

rit ad intelligentias plłi

fides ſaluberrima gignit᷑ nutrit᷑ defen/

„

apls ad arguendũ.

dit᷑.roboꝛatur en aſtentvickc

bus alienis inſt inuandã. cuʒ amplius in

experimẽtali ſenſu vel affectu. q; ratioci

natio. intellectu ↄſiſtãt Sũt idcirco ma
le deuoti. ſimplices illi. q iuxta ſuas affe/
ctiones. tradere ſatagunt alijs regulas ⁊

ſoſus ẽ

habebit de lege coõi ſimplexxpᷣianus.Po
terit inſuꝑ talis eſſe vtilis in doctrina. q

argue droinde deuotio
ſola / nõ ſufficit ad explicationẽ ſui/ menn

ðMU

otn nnii
noren⸗
Noabe
W
pevar
und
6 pfeao
mam
tüſoli
nnc
onisc
nonts.
lceqn
auino
ſoſpor⸗
tkint
faang:
ſoſth⸗
nſgin
tracicih
tbeäſen
Tui

honzi

nN.

Alaitnen

Nen

noönn
Nonn N
in cadeſin
mignnin
donſuntci⸗
Gnarp⸗
rrhülint.
umndemen
eckprqr
utuitunn
onnfnen

alent
iſubboe
nircndis
tni üni
ſtcdanno
ſni ſe
mul⸗
Nipe
M0
H7
nn
Nalini.
eram
dne
a. Die
lcid.
ineffean
ſpnt
i Fisit
deogn
tweneco,

Pöirmnms f

inunlotte
mndnono
ſoninpo,
Cthiend
doc⸗
nunt detn
geaſiondrl

vinden

ontſinmn
aa plu
önnce

ſacietas Hec ex augſtio

leges ex ſcripturis ſacris. Hinc fatue re/
uelatiões.hinc ſuꝑſticioſe affectiões pꝛo

dierũt Sicut ecõuerſo phi ⁊ theologi de

uotiõe carẽtes/ſiniſtras de deuotiõis mi
ſterio.deriſiones intulerũt (Rurſus ita

ſe habent affectus pietas ⁊ huilitas in de
um. vt neqat vna veraciter ſine altera in/

ueniri. Nuſqem pietas fidei rite ſtabilit
ſine aſfectiõe hũili.nec hũilitas ſpei.⁊ſua

uitas charitatꝭ. ſine fidei ſolide/ pietate.

Quo factũ eſt aliqñ.vt dolere.penitereq;
ſe dicerẽt nõ nulli lrãtoꝝ.ꝙ nõ in ſimpli/

citate pareti. l.laicoꝝ pmaiſſent. Fides
itaq; donũ dei eſt. ne qͥs głiet. Dax iuſu-

in credẽdo pᷣcabat᷑ ab applo/ſuis. Deus
inqͥt ſpei.repleat vos oĩ gaudio ⁊ pace in
crellendo⸗ Ro ſubdit᷑ vt abundeʒ in ſpe⸗
vᷣtute ſpũſſancti.q̃ vᷣtus ẽ charitas.(Ca
deret hic ſ̃ᷣmo de certitudine fidei.⁊ quẽ/

admodũ intellect in ipᷣa ſtabilit᷑. ſicut ⁊

in ſpe.⁊ in charitate.ꝑ oĩmodã ſui dereli
ctionẽ ſub potenti manu dei.captiuando
oẽm intellectũ in obſeqñ xpᷣi.q̃liter ſuade

bat. Criſogonus anaſtaſie.Lu vᷣo ancil

la xpᷣi.tropheũ cruq/tota mẽte ↄſtringe.
HMogus infra notabit᷑. Quid aũt ẽ mẽs

tota. niſi mẽs vnita totalr ⁊collecta: Om
nis vero mens talis / deuota eſt in inci/
pientibus. deuotioꝛ in pꝛofitientibus.

deuotiſſima in ꝑfectis.q̊s nõ diſpꝑgit ſu/
perbia mẽtis coꝛdis ſui.¶ De deuotiſſi
ma mẽte dicemꝰ aliqᷓ Prio otione
ꝑfectoꝝ.ad alios reditura. We
ma mẽs/q̃lis eſt in ꝑfectis:hʒ in ſe ſecre
tũ ſolitudinis.ſerenũ lũinis.tabernacłm

paqꝗ. hʒ ⁊ cenaculũ ſen diuertidim refecti
onis.cubicłm reqͥetõis.nidulũ pullifica

tionis. hoc eſt ex bernardo. Viderit illic

lucé.q̃m nõ capit locꝰ. Audit armoniaʒ/
quã nõ capit tꝑs.O doꝛat᷑ fragrãtiã/quã

nõ ſpgit flatꝰ.guſtat cibũ quẽ nõ minuit

lioꝛẽ ſupꝑ oẽs.dionyſij traditio.qvidetur

edacitas heret amplexui S nõ deuellit

inſipiẽtib coꝛde/rem magi.inuoluere cõ

tradictiõibo q; docere. Siqͥdẽ ad thimo
theũ ſcribẽs de myſtica theologia. ſic ðt.
u aũt timothee/circa myſticas viſiões
coꝛroboꝛato itinere/ ſenſs deſere.⁊ in/

tellectuales opatiões.⁊ ſenſibilia ⁊ inuiſi

poſſibile ẽ inſciꝰ reſtituere. ipiꝰ. q̃ eſt ſuꝑ

oẽm eſſentiã ⁊ ſciam.⁊ a teipᷣo. ⁊ oĩbo.im

euotiſſi/

mẽſurabili ⁊ abſoluto.pure mẽd exceſſu.
ad ſuꝑeſſentialẽ dinaꝝ tenebꝛaꝝ radiuʒ.
oia deſerẽs. ⁊ ab oĩb abſolutꝰ aſcẽdẽes
Ouereret aliqͥs.qũo pñt hec fieri.q̃ repu
gnarevidẽt᷑ in foꝛma vᷣboꝝ: Tetemꝰaliq̃
dicere. pᷣnotado. ꝙ duplex eſt hic notifi

catiõis modus Vnꝰdoctrinalis extrinſe

cus.Alius exꝑimẽetalis intrinſecus VUñ

ſcieduʒ ꝙ oĩs ↄgnitio nra/ortũ habet ab

aliqᷓ exꝑientia. Ois pᷣterea ↄgnitio ſi ꝑfi
ci debeat/ in expiẽtia terminat᷑. Expietie
vᷣo nomẽ.ðꝛ ab ex.⁊ pario paris.qꝛ parit
expientia. ex reb in viribo ↄgnitiuis ⁊ af

7.

io.h̊ reꝑio Eſt aũt expietia ſᷣn

rei.ꝑceptio ſimplex.nõ diſcurſiuai cauſa

ta ſeu pata immediate ab obiectali motio

ne Ita ꝙ ſufficit ad hãc pceptionẽ pntia
obiecti. cũ potetia ꝑceptiua.remotis im

pedimẽtis Si em coloꝛ obijcit᷑ viſui. ſuf

ficit ad viſionẽ.ꝑ ſola impedimentoꝝ ab

cecat.nec aliter impeditus Sic eſt de au
ditu reſpectu ſoni. De guſtu reſpectu gu

ſtabilis. de tactu ⁊ olfactu ſuo mõ Ceteꝝ

ꝑceptio ponit᷑ in diffinitiõe pꝛo genere.q̃

Em nomẽðꝛ ꝑfecta captio. ⁊ hecouenitex
pimentali ↄgnitiõi pᷣcipue.qm i ipa.put
expimẽtalis ẽ.nõ cadit erroꝛvel deceptio.

curſiuã.quẽ admodũ ðt vpocras.ꝙ expi

mentũ eſt fallgr. Eum dicti Pmiſit. Ars
inquit loga. Ars itaq; foꝛmat᷑ nõ ab vno
tm expimẽto.ſʒ a plimis.q̃ꝝ vtiq; ſinglm

tñ ↄbinatio expimẽtoꝝ.· qqſitio diſcurſi

na de qdditate.⁊ↄditiòibo reꝝexꝑimẽtaꝝ

imo.⁊ ipᷣoꝝ ineto res ſũt/an ſbᷣe

vel accidetia / ſepe fallit. Loͤſunerit pind
necitas grãmaticeꝛ logice. ꝓ cõicatiõe mu
tua ſuꝑ exꝑimẽtis ſingulis.treb exptis.

ne oẽs aut plures expiẽtie lateretviciſſim
hoĩes. pftim expiẽtie ĩterioꝛes qͥs nemo
nouit niſi ſpũs hõis qui in ipᷣo eſt Con

ſurrexit deniq; modus alter cognitiõis.

q; p expietiã/ diſciplinalis vel ſcolaſticꝰ
vel doctrinalis appellat᷑.ꝑ voces ⁊ ſcripta

qm̃ aliter nõ poſſumꝰoceptꝰpᷣmos ꝑ exp
ientiã habitos/exponere. Cõſurrexit eti

am diſtinctio ver de ↄceptibo pᷣme inten

tiõis. ſcde. vel tertie. ꝛ de modis ſcãadi.⁊
de ſuppoſitiõe naturali. Lota poſtremo
ts phie/q̃ rõnaliſ ðꝛ ꝓpterea negfi ſũpſit
p 2

2 6

exoꝛdiũ. uffecerit ad pñs ↄmemoꝛa

tio diſtinctõnis. vt oñdamꝰ pᷣmo ꝙ vnio

mẽt deq̃ nũc loqͥmur / oſiſtit in expiẽtia
ꝓpterea trãſfundi nõ pᷣt in alios ꝑ doctri

— — „

nã.ſiẽ nec viſio.nec aliqᷓ ſenſatio exterioꝛ
aliter in alios trãſffundit᷑.nec amoꝛ nec o
diũ.nec leticia neq; doloꝛ.neq; gnaliter a/
liq̃ expimẽtalis cognitio haomnn
doctrinalis traditio nõ eſt fruſtra. Pꝛĩo
ꝓpter inductiõem.vt fiat amplificatio.po
tẽtiaꝝ ꝑceptiuaꝝ.cũ obiectis exꝑimẽtalr
pcipiẽdis Deiñ notificatio fiat ĩpedimẽ
toꝝ.qᷓtenꝰ auferant᷑ Hec em̃ duo ſuffici/
ſt ad expientiã. Ita tñ ſi obiecta moueãt

naturaliter Alioqn tertiũ reqᷣreret.ſ.actu
alis ⁊ libera motio obiectal. qlẽ hʒ extra

ſe deus. ꝗlẽ hz libertas arbitrij ſuꝑ actus
ſuos. ¶ Nullꝰ idcirco putet vel expectet
ꝙ ab hoie de ꝑ ſe ſibi tradi poſſit cognitõ
ſuꝑ vniõe mẽt cũ deo. Werito qdẽ qꝛnꝰ

de q̃cũq; expientia pᷣt hec fieri circa crea/
turas. Hemo pᷣterea ſperet experimẽtuʒ.
niſi ſublatũ fuerit impedimẽtuʒz. Eſt igit᷑
cõe ſtudiũ.oĩm qͥ de theologia myſtica.ꝗq
aſiſtit in vniõe locuti ſunt/ inducere ad

tria. qᷓ requirũt᷑ ⁊ ſufficiũt videlicet Deſi
deriũ dĩni obiecti. Remotio impedimẽ/
ti. Imploꝛatio dĩni bñplaciti Primũ fit
inſinuãda pulcritudinẽ ⁊ valoꝛẽ. Scom

fit aperiẽdo defectũ nr̃jm ⁊ lãguoꝛc᷑. Ter
tiũ fit ꝑ oꝛõis vehemẽtiã ⁊ ardoꝛeʒ. Hec

aũt tria ↄplectit᷑ ia ðᷣuotio.ꝗ eſt eleuatõ
mẽt in deũ ſiẽ in obiectũ ꝓpꝛiũ.⁊ hꝑ piũ⁊

hjüilẽ affectũ. in quo ſꝑ eſt deo bplacitũ
¶ Dccurret foꝛſan aliqͥs ⁊ dicet Quid ad

e doctrina myvſtice ſapiẽ̃tie.qͥ ñ es par

ticeps huiꝰ experientie? Rñdeo. redidi

pꝛopter quod locutus ſum. Credidi ſer/
monib expertoꝝ. ꝓpter qð ↄfoꝛmiter ad
eos locutus ſum. Quatenꝰ inducar. ⁊ in
ducã.quãtũ dñs adiuuerit.ad deſideriũ
tãti obiecti. cũ iſto qͥ dicebat. Vnã petij
ꝗ dno.hãc reqͥrã. VUnam videlʒ pᷣcioſam
margaritã euãgelicã.q̃ habita/dicamꝰſu
fficit.q̃ ñ habita/ſaltẽ ðᷣſiderare ↄcupiſca
mꝰ Enitamur deniq;.ꝓ deuotione cuiuſ
libet impedimẽti. cũ imploꝛatiõe dĩni bñ
placiti. Ganabat ita foꝛte oculũ mẽtis.⁊
ei ſe pnñtabit experiẽdũ.guſtãdũ ⁊ vidẽdũ
q; ſuauis ipſe eſt. qᷓ; magna multitudo.
oulcedis ſue quã abſcõdit timẽtiba ſe.

Bupereſt ondere. ꝙ doctrinal traditio
theologie miſtice / ſe extẽdit ad theologiã

—

*

ſcolaſticã. nec ab ea diuerſa ẽ vel ſecluſa.
imo nec a vᷣa phia. Fiet aũt hoc ↄmode.

ſi ba bii dionyſi/apaulo. imo a ſpũſcõ

docti.ↄcoꝛdauerimꝰ adinuicẽ. ꝑ ſcolaſti⸗
cã theologiã.cuius ignoꝛãtiã habẽtes qᷓ;

uis expiẽtiã ĩtrinſecã ſentiãt btẽ vniõis:
tñ bãac doctrinałr elucidare neqͥbũt. Exẽ

pluũ eſt manifeſtũ in doctrinis phᷣiq. Nõ
ne poterit aſtrolog q nũq; exꝑt eſt eclip
ſim ſok ⁊ lune / tradere doctinã burꝰ rei.
qlẽ ruſticus qͥ exiet᷑ ipſas ad ocłm/trade/
re neqbit: Poterit ruſticꝰ vtiq; dicere ſo
cio pnti.Api ocłos ⁊ vide.poterit extẽde
re digitũ ad eclipſim.ſʒ nil ampliꝰ.Aſtro
logus vo / licet ita moſtrare iporeru pi.
Uüt

tial. docebit tñ abſentes qliter aꝑiẽdi
oculi.qᷓlia ſunt impedimẽta q̃ remoueri
opoꝛteat. imo / ſi catholicus ſit / dĩnũ bñ⸗
placitũ iũgere nõ omittet.qͥ facit eclipſes

ſi vult ⁊ qñ vult Sic in ꝓpoſito.niſi ꝙ a/

ſtrologus hʒ demõſtratiõem.theologus
vo ſolã eruditiõeʒ.in fidei auctoꝛitate fir

matã ¶ Ollti mita locuti ſunt ⁊ nos mł
totiẽs ia inter młtos.de ⁊ ſuꝑ vᷣbis dio/
nyſij dũ tractat de myſtica theologiaꝛ di
ixerũt aliqᷣ; ꝗ, cõ

uina ſapiẽtia xpᷣianoꝝ.D

ſiſtit hec theologio. in abnegatiõe oĩim a

deo. Alij ꝙ in affectu ⁊ dilectiõe Nõnulli

wvw.intelligẽtie puritate Alij ꝙ in mẽtis ad

deũ collectiõe vel vnione Alij ꝙ in deuo

tiõe ſeu mẽtis eleuatiõe. Alij ꝙ in raptu

vel extaſi vel mẽtis alienatiõe. Quas ſex
poſitiões / abſq; ↄtentiõe ꝑtractemꝰ ſub

„ —

certis ꝓpõnibo. onſuri pↄfoꝛmiter ad vᷣba
cãtici marie.qdð exiſtit in exꝑim̃tali.⁊ gᷣtu
ita vniõe ſeu collectiõe ⁊ exultatiõe hũiliũ

mẽte coꝛdis ſui cũ ðo.dũ diſꝑſit ſuꝑbos.
dũ depoſuit potẽtes de ſede.dũ eſuriẽtes

impleuit bonis.dũ ſuſcepit iſr pueꝝ ſuũ
recoꝛdatus mĩe ſue ¶ Dicamꝰ igit᷑ abbꝛe

uiato fᷣmone.ꝙ ſapiẽtia xpᷣianoꝝ de qua

tractauit diuinus dioñ.eſt vnio mentis
ſeu colectio tanq; ꝓ gñe. Jũgit᷑.experimẽ
talis ⁊ ẽtuita.cuʒ pꝛe lũinũ deo tac; ꝓ foꝛ
mali dra ⁊ pꝛo fine vel obiecto ẽs po
nit᷑ q̃ſi ꝓ materia yel ſubiecto. Habem⸗
ecce genꝰ deſcriptiõis.ſ.vniõeʒ. ſimul cũ
obiecto ſuo deo. ⁊ mentẽ ꝓ ſubiecto. Nec

opoꝛtet inſiſtere ſcrupuloſius. q; nullus

ambigit. Sed in hoceſt difficultas. q?
q́lis ſit iſta vnio.⁊ quẽadmodũ ↄpetur.⁊
cur ꝓ dr̃a additũ.exꝑimẽtalis ⁊ gratuita
Poꝛro qͥn gtuita fit hec vnio.qs negaret

aapit
Gjien
nan
.
anpnt
alltasy
niserpt
metalis
glis 5
iliohin
ſünati
gutano⸗
tis etenn
ana
deporat
deſpe
ocro
agfll
M—
Phüin
uurpen
Aõ
ng
Moit
Ntünhen
uen

ſeats
(tare
ſctige
cgeaihi⸗
Prbetchoi
miſoſt⸗
W
nrun
lliotihe
ſhellme

Pdoctones

H

ließzſniat

W
g

Cicienie
ſafunn
Tincge
imin
napelia⸗

Kagmüſa

Gagen

Uſon

zidiſſtiuhe
nſce

pncipali eiꝰ ꝙ appare

Super Magnikicat

ad qunã nec natura ſufficit nec induſtria:
Sʒ neq; ſatis ẽ vnio gtuita.ſi ñ pcipiat᷑
quẽadmodũ deus habitualr vnit᷑ ꝑ graʒ

vᷣtutes in ꝑuulis baptiʒatj.qᷓs tñ nõ di
cimꝰ myſtice ſapiẽtes Supeſt igit diff/⸗
cultas velut vnica.qͥd ſit ⁊ qũo ſu.vnitio

nis exꝑiẽtia Poſſumꝰ aũt dicere⸗ ꝙ exꝑi/
mẽtalis vnio mẽtꝭ cũ deo.ẽ ſimplex ⁊actu

alis pceptio di gre ſue.ãtũ faciẽtis dono
qlis h incipit.⁊ pficit᷑ in glłia.ꝑ grãm cõ/
ſũmatã Eſt igit᷑ hec vnio exꝑumẽtalis p/

guſtatio q̃daʒ glłie pignus ⁊ arra felicita/
tis.eterne.cuioria ẽ diſpſio ⁊auerſio ſuꝑ
boꝝmẽte coꝛdis ſui ¶ Relinqͥ᷑ tãdeʒhec
depurata. ſeu expolita theologie myſtice
deſcriptio Dicẽdo qꝙ; eſt expimẽtalis dei

ꝑceptio Potiꝰaũt ponit᷑ ꝑceptioq;ognitõ

q gñalis eſt terꝰꝰ.ad oẽʒ vim mẽtis.ſ.rõ

nale. ↄcupiſcibilẽ iraſcibilẽ. vład vim ap
phẽſiuã ⁊ affectiuã.qᷓ;uis nihilverevidea

tur ꝑcipi/qn vis appꝛehenſiua.ↄcurrat.
Alioqnvis affectiua fieri poſſet in cogni
tiua.qð aliqͥ nedũ ↄcedũt.ſed H̊ͥ ꝓbare cõ

tendũt Nec theologiã ſcolaſticã ſuſcipi/

ũt in hac pte. ſʒ a myſtica ſecernũt.ſuper
gua re videri poterit in pꝛoceſſu.

e expimẽtali vniõe

Kxꝑimentalis dei perceptio.facialis ⁊

Imediata.nõ hẽtur h in via de lege cõi. ſʒ
expectat᷑ ꝓ pᷣmio in glia ↄſumata Cõcedi

tur hec ab oĩbo.netopoꝛtz ꝓbatiõiboĩmo/⸗
mari.imo ſic ↄceſſa eſt ꝓpoſitio.vt in erro/

rẽ aliqͥ ꝓlapſi ſint.dicẽtes q; nec ĩ pꝛia de
us ĩmediate videbit᷑.ſʒ in thophanijs qͥ/
buſdã.ↄtẽperãtibo inacceſſibile lumẽ dei.
imbecilli mẽti.OQuo ſuper erroꝛe deſtruẽ
do.doctoꝛes nedũ copioſiſſima diſputa/

tniõe.ſʒ ſnĩali determinatiõe pceſſerũt.iux

ta notata dñi bonauente.ſcdᷣo ſniaꝝ.diſ.

xxiij. ¶ xꝑimẽtalis dei perceptio nõ vi

e foꝛmaliter ipᷣa vnio Admittit᷑ aũt
hec pᷣdicatio.q̃ſi per cãm vel ↄcõitãtiam.
ſed nonmultum intereſt agd rem noſtram
Tãta rimobraitei viriũ mẽtʒ vel

habituũ virtuoſoꝝ cũ habitu gre.⁊ actu
t q̃dã circũinceſſio.
velut in bñdicta trinitate.ſuo mõ Eſt em„̃
gra gratũſaciẽs.vna ĩ trinitate habituuz

theologicoꝝ ⁊trina invnitate ſua ſeu radi

„

E. ſiẽ mẽs vna ẽ in eẽntia. ⁊ trina ĩ potẽtiji

Vt vo potẽtie ſint falr ab inuicẽ diſtin

cte yl tm̃mõ relatie ſen ppatiue. Et ſi gra
priinfoꝛmat eſſentiã mẽt q; potẽtiã paꝝ

intereſt p deuot ſerupuloſiinqͤrere Ex
perimẽtał dei ꝑceptio videt᷑ fieri.dũ influ

xus foꝛmał ⁊ hitual gre gtũ facietis in a

caus ſuos imediate ſe ꝓtendit. exemplũ ð
foꝛmis alijs.dũ ex actu pᷣmo qͥ ẽ infoꝛãre
ꝓcedũt ad act?ſcos.ſicvita adviuere.lux

ad lucere. intellectꝰ ad intelligere. ſeſꝰ ad

ſentire. Sunt aũt effectꝰ plimi gr̃e Tres

hierarchici. Rurgare. illuiare. pficere.q̊s
aliqͥ mitiplicãt.ſcõᷣm mẽtis vigoꝛẽ.fulgo

rẽ.⁊ amoꝛẽc.dicẽtes q; vᷣtutẽ memorie/pur

illuinat infoꝛmat ⁊ aſſimilat Amoꝛẽ affe
ctiue/ꝑficit/viuificat ⁊ vnit.⁊ mẽtem ac/
ceptã deo reddit ¶ Expimẽtalis ðᷣi ꝑ cep
tio.fit ſm fructꝰ ſpũs.q̃ꝝ maxim⸗ 2 pm?
eſt charitas.i.caravnitas.vñ pdeunt alij
gaudiũ.pax.patia.lõganimitas.bonitas
mãſuetudo.⁊fides.modeſtia.ↄtinẽtia.ca

ſtitas. Vñ charitas ꝓut eſt virtus theo/
logica diẽ habitũ. ſʒ put eſt fruct ðtactu

ale caritat. exꝑimẽtuʒ.łſentim̃tũqᷓuis ne

dat.ſicut infra notabit᷑. ¶ Exꝑimẽetalis
dei perceptio.vel noticia ſi pura eſſe debe

gt rRrenirn momnde eenee va 2

at ⁊ vehemẽs:reqͥritur in ſenſibo aĩe Poꝛ

cionat.ſenſib⸗ carnis.ꝙ purgent᷑.illũ inẽ

tnr ⁊ ꝑfician t. ꝑ oꝑatiões gre gratũ faciẽ
tis.qs nũc elicit immediate.nũc imperat

melgiate , habitus / virtutũ/ donox/t be
titud inũ Sic exꝑimur. ꝙ hõ nõ pcipit
ſe viuere / niſi dũ ala pcedit ad act' ſcõos
P opa vite. q̃ ceſſant vtiq; poſitj. impedi/

.

mentis in ſenſiby. ꝑ ebꝛietates.ꝑ ſomnuʒ
per infirmitates.aut egritudines. E

perim̃talis dei perceptio/ſi debeat

fecta. ⁊ talis q̃ dici mereat᷑ ſapientia dĩna
yel myſtica/terminat᷑ in caliginẽ quã in/

habitat deus vere abſcõditus.⁊ qui po/
nit tenebꝛas latibulũ ſuũ Oð vt iat exꝑ
imẽtlr / nce eſt metẽ/ab omni ↄgnitiuo ac
tu / vel affectiuo circa creaturã oẽm/ etiaʒ

circa ſe ipam/tũc vacare.⁊ inſilentio ſum

mo eſſe. moꝛiq; deniq; toti creature. vt ſo

li deo viuat creatrici eeñtie Hic eſt nunc

pũctus difficultatis.⁊ myſteriũ abſcõdi

tũ. qd nemo nouit ꝑ exꝑientiã niſi qui ac
cipit. Põt tñ noſſe x doctrinã in auctoꝛi
tate fundatam.cũ manuductionibe ⁊ exẽ

plis Alioqͥn. vane penitꝰ. ſtuduiſſz btũs

—

dioñ. cũ ceter/oↄdere libꝛos ſi nale re.
P 3

gat! eleuat/ ⁊ ſtabilit. fulgorẽ intelligentie

Xractatus. VII.

Exꝑimẽtalis dei ↄgnitio terminatur in

caliginẽ. ſz pꝛius deſerit aliã caliginẽ Ca
ligo q deſerit / eſt ois creatura. q de ſe nõ
niſi caligo eſt. puatio.ſ.lũis Alioqͥn non

dixiſſet J ohes de creatur.. ꝙ lux in tene

bꝛis lucet. ⁊ tenebꝛe eã nõ ↄpᷣhendeft Fit
aũt iſta deſertio Em tria. q notat dion. in
v̈bis pᷣmiſſis Prio deſerit᷑ opatio ſenſiti

ug. qꝛ nõ opoꝛtet vt vegetatiua deſeratur
Scðo opꝑatõ intellectia ſcðᷣm oẽ ens.⁊ ñ

ens.⁊ hoc plane accipiẽdũ ẽ de ente l ñ ẽte
creato vel creabili.nõ ð ente pᷣmo ⁊ puro

Tertio deſerit᷑ mes ipᷣa.n vtiq; qͥn mane

at eſſentialr in ſe. Alioqͥn eẽt ⁊ nõ eẽt.niſi

velimus inſanire cũ almarico.et ſilibo he

retiò dicẽtibo mẽtez ↄtẽplatiui vł btĩ ꝑde
re ſuũ eſſe in ꝓpꝛio gne.⁊ redire in illud eẽ
ideale.qð habuit eſſetiałr in arte diuina
Et hoc eẽt pꝛſus mẽteʒ ãnihilari.aut ni/
hil oĩno poſſet anihilare deꝰ. Et hoc aliq;

volũt ſʒ male.qꝛ ſilr ipᷣe creare nihbil poſilʒ-

Quig ẽ igit᷑ mẽtẽ ſe ipaz deſerere. hoc eſt
ipᷣaz in actu pꝛimo ſuo eẽntiali manenteʒ

nullũ actũ ſcoᷣm circa ſe ipᷣaʒ aut circa qd

libʒz alið ẽs pᷣter deũ exercere.et üke⸗

nouã caliginẽ.de q̃ ſeqt exponẽdũ ¶ Ex/
perimẽtalis ði ↄgnitio ſeu noticia vl ꝑce

ptio / quã inueſtigamus. qꝛ nõ terminat

in deũ clare ⁊ nude viſum. ſiſtit in caligi

ne qdam ſupꝛa ſe. deſerendo pꝛimã caligi

nem creaturaꝝ.poſt ſe.vel ſub ſe.ĩmo ⁊ ſe
Pait ? ſubſe.mõ dicto. Rõ eſt qꝛ nec mẽs
3 oculũ qui natus ſit h videre deũ. nec
deus obijcit directe ⁊ imediate / ſeipſum

Brandis attñ difficultas eſt. ſi oĩs noti/
tia expim̃talis ſit intuitiua.ſuꝑ qᷓ noticia
tractat de ſcõ nõie dei Satis ſit hic dice
reꝙ intuitiua cognitio dei/non negatur

hic in via ex hoc pᷣſciſe ꝙ de? eſt obiectuz
im ꝓpoꝛtionatũ mẽtis oclo. ꝓpter excellen

tiã viſibilis. ſj qꝛ no placet deo. Rõ qy ob

iectũ intelligibue. quãto eſt pfectiꝰ. tãto
mag.idoneus eſt oclus mẽtis cape ipᷣm
Põ em̃ ledit᷑ armonia mẽꝶ de ſe ab excel
lentia intelligibilis. quẽadmodũ deſtrui
tur armonia oculi ſenſualis ꝑ excellẽtiaʒ
luq. Cõpatio igit᷑ oculi veſpertiliõis ad

ſole/ nõ öt oẽm ſilitudinẽ ad oculũ mẽt.

reſpẽu maniteſtiſſimoꝝ in natura. dicẽte

ariſtotele ꝙ, intellecrqnto pfectioꝛa intel

ligit· tãto ſit habilis ad altioꝛa. vñ ꝓbat
ĩmaterialitatẽ ipius. rbimetalie de
ꝑceptio ꝑ caliginẽ / non fit ſine clariſſima

irradiatiõe ac ſine ſilentio ſuſurrãte.20c
culte dicẽte. Difficiliꝰ h̊ viðꝛ ad explician
dũ Credẽdũ tñ ẽ ᷣbis dionyſij.crebꝛo ſic

loquẽt in diffinitiõe ſapiẽtie ⁊ alibi Pla
cuit inqͥrere exẽplũ ſenſibi le viſus coꝛpa

um ⁊ auguſtinũ ⁊ ariſtotelẽ cũ ceteris.cõ

„

patio talis.qꝛ nihil ſimiliꝰ in creatun coꝛ

poꝛeis/luci ſpũali/q; lux ſoliſ.ſicviſui coꝛ

peo viſio mẽtᷣ.Exẽplũ vnũ Sint due do
mẽ valde diſtãtes. qꝝ q̃libʒ/feneſtrã ha/

beat aptã. aſpẽu mutuo ⁊ directo.ſit me/
diũ pꝛſus expeditũ. ſit oculus ſeu vidẽs

in vnã feneſtraꝝ. ↄſtatq; ꝙ ſi nullũ ſit in
medio lumẽ/ puta de nocte. oculꝰ erit in/
ter duas caligines.q̃ꝝ nullaʒ attinget.qꝛ
nec illã qᷓ retro ſe eſt in domo ſue feneſtre
vel iſtã ꝗᷓ in iſta feneſtra eſt.qꝛ ad feneſtra
rũvacuitatẽ nõ ꝑtingit medio nõ illuſtra

to Sʒ illuſtret᷑ mediũ.ꝑ qð acies ocłi di

rigat᷑ ad feneſtrã oppoſ. itã. iudicabitvtiq;
talis ocłs eẽ caliginẽ.quis domꝰintra ſe
copioſe ſit illuſtrata Docet h expiẽtia cũ

rõne ꝑfectiuoꝝ.qꝛ nũqviðꝛ luxſ ine colo

ris mixtiõe.qͥ nõ eſt niſi in coꝛꝑe termina
to. Vñ ocułꝰ carnis pure.in medio luc.
poſitus / nihil vigeret. ſed eſſz in caligine
Ecce ꝙ ad inſpiciendũ caligineʒ opoꝛtet
qꝙ oculus ſit inter duas caligines retro ?⁊

aßn. O poꝛtz nihilominꝰ ſi debeat anteri⸗

oꝛ caligo videri/ꝙ fiat irradiatio ꝑ medi
um. Exẽplũ de voꝛagine terre.q̃ nõ agno
ſceret ꝑ oclm / ſub ſe tenebꝛoſo medio in/
ter ockm ⁊ voꝛaginẽ nullatenꝰ illuſtrato.
¶Erẽplũ alteꝝ.qð ab aug.iã pus indu
ciu eſt / de diuiſiõe ſpůs Sit ocub' in ex⸗/
celſo monte.q̃lis fert᷑ eſſe olimpus.ſit ab
imo nubes caliginoſa. pꝛohibẽs aſpectũ
oĩm qᷓ ſub eo ſunt.ſit rurſum inter olem
? oclm alia caligo/impediẽſaſpectũ ſolis
directũ.non aũt diffuſionẽ lũinis ex obli

quo Cõſtat ꝙ oculus ſatagens inſpicere

ſolẽ/nõ intuebit᷑ niſi caliginẽ. quis inde

ſuſcipiat obliquã irradiationẽ Alionũ

videret oculus iſtã caliginem: radiatiõe
pmõi nõ exiſtẽte Poteſt h induci illð Iſa
ie Surge illuminare hirlm. ecce tenebꝛe
operient terrã ⁊ caligo pplłos. ſuꝑ te autẽ
oꝛiet᷑ dñs.⁊ glia eiꝰ in tevidebit Cõſonãt
eeplis: ha Ricard de diuiſiõe aĩe ⁊ ſpi
rit.. In hac inqͥt diuiſiõe/aĩa ⁊ qʒ alale ẽ
in imo remanet. ſpũs aũt ⁊ qõ ſi puͤaleeſt ?
qðᷣ eleuat ad ſũmã.⁊ ab infimis didtur.·

ee
doc
ſpise
ſcant
Neorſi
levſ
zinen
ſeno⸗
lici
gluti⸗
gorde⸗
ſui
icdin⸗
föfu
gon
liint
dedeot
Gnisd
W
Gi⸗

(im
heni
gic
gian⸗
1ega
laiß
loea
ſeuſti
ine
d
0 ie
inſedn
negato
ſuffct
ar
fon
ſſtEt
ſoo de
Nelmn
o fel
Moch
ſael
hua
Ctie⸗
ſaann
gt
e⸗
pofi

„

nüh

Super Magnikicat

vt ad ſũma ſubleuetur. ab aĩa ſcindit᷑ vt

dño cõiungat᷑.qꝛ qui adheret deo. vnus

ſpũs eſt cũ illo. Felix diuiſio ⁊ mirabilis

ſeparatio vbi qð coꝛpuletuʒ eſtꝛ feculẽtũ
deoꝛſuz remanet. qðᷣ ſpirituale eſt ⁊ ſubti
le/ vſq; ad ↄtẽplatiõʒ dĩne glłie ſublimat᷑.

⁊ in eãdeʒ imaginẽ tranſfoꝛmat᷑ Pars in

ferioꝛ ↄponit᷑ ad ſummã pacẽ ⁊ trãqᷣllita/
tẽ.cũ ꝑs ſuꝑioꝛ ſublimat᷑ ad gliam ⁊ iocũ

ditatẽ Hec aũt ſub eiſdẽ verbis ponit au

ctoꝛ de ſpiritu ⁊ aia Que ãt ſit iſta pax.q̃

glia.q̃ iocũditas.⁊ qͥd eſt qð videat᷑. hoc

qð inqͥrimꝰ ¶ Exeimẽtalis ðᷣi ꝑceptio.

nõ fit ꝑ ſolã abnegatiõeʒ Rõ qꝛ pura ne/
gatio nihil põit Vñ vt damaſcli.iiij. ca.
iiij.in fine ðt. Sũt etiã q̃dã.affirmatiue

de deo dicta virtutẽ ſuꝑerxcellẽtis. negati
onis hñtia.puta.tenebꝛas dicẽtes in ðo.
nõ tenebꝛas intelligimꝰ.ſʒ qm̃ lux nõ eſt.

ſi ſuꝑ lucẽ.⁊lux qm̃ nõ tenebꝛe eſt.hec ille

Sic igit᷑ quicqͥd affirmatiue de deo di/

cimus/ includit negationẽ aliquã.⁊ econ

nerſo negatio relinqͥt affirmatiõʒ.nõ qͥdẽ

ad idẽ⁊ ſcᷣm idẽ.⁊ p eodẽ Aloqͥn eſſʒ õ
dictio manifeſta.ſʒ accipiunt᷑ affirmatio
⁊ negatio.reſpẽu diuerſoꝝ qꝛ negat᷑ a ðᷣO
quicqͥd eſt impfectiõis in creatura.ſicut
oĩis creatura eſt imꝑfecta. quãtũcunq; ꝑ/
fecta ſit in ſuo gñe.⁊ponit᷑ ꝑ ſuꝑexcellẽtiã

affirmatio de deo Proptea ðᷣt ſepe dioñ.

de no eens.ſʒ ſupẽs.ſuꝑbonꝰſuꝑdñs
⁊ ſiłia ¶ Exꝑimẽtal dei ꝑceptio/claudit

in ſe duplicẽ viã cognoſcẽdi deũ.ſcʒ ꝑ ab

negationẽ ⁊ excellẽtiã.n? via abnegatõis

ſufficit. niſi via excelletie adiũgat᷑. nec eʒ

Propterea danat articls piſieñ. dicẽs
noõognoſcim de deo H in via! niſi qd ñ

eſt Exeplũ btĩ dioñ.eſt aptiſſimũ.vbi diẽ

ſcðo de myſtica theologia Siẽ ꝑ ſeipᷣm

agalma naturale faciẽtes.i.imaginẽ. ex li
puta ocli viſiõeʒ vetãtia.⁊ ipᷣam in ſe iſßa

ablatõe ſola/occultã manitfeſtãt ſoꝛmãvł

in manifeſtatiõeʒ ducũt. ſic ſupple fit ĩ co⸗
gnitiõe. p abnegatiõeʒ Cõſtat aãt ꝙ ſtatue

—

imaginẽ.ſʒ trahit tmmõ de eo Verũtam̃

factoꝛ nihil addit ad lapidem vt ſculpat
aliq ablatiõe facta linqͥt pulcrã.ſcz imagi
nem. Koſonat Augu. dionyſio. ⁊ exeplo
pↄſfirmatiõe dictoꝝ.ſic ðᷣt Cũ audis.bo

illo. ⁊ við ſi potes ipᷣm bonũ /nilo alio bo

nũ.cẽ videbis deũ. Ita de vᷣo Ita de pul⸗

cro. Ita de ente. p̃cipue Ita de qiibʒ attri
buto dino. ¶ Exꝑimẽtalis cognitio dei.

pᷣt intelligi ꝑ ablatiõeʒ fieri.ſeptẽ modis.
Quoꝝ duo ſpectãt maxiĩe ꝓpoſito noſtro
Vnꝰ ad intelligẽtiã aliꝰ ad deuotõnem.
Vnus modus ẽ ꝑ nõis impoſitiõʒ aliꝰp
volũtariã accepiõʒ ſeu credulitatẽ.Terti

us ꝑ realẽ ablatõʒ. Ouartꝰ ꝑ intelligẽtie

depuratõʒ. Quint ꝑ intelligẽtie ꝑſpicaci
tatẽ. Sext ꝑ intelligẽtie deifoꝛitatẽ. Se
ptimꝰ ꝑ intelligẽtie ſimpliciſſimã vnitatẽ
¶ Diſcurramꝰ ꝑ ſinglos mõs.Eſt itaq;

primꝰ familiarꝭ nobis ꝓ ſtatuvie vᷣbi gra
deyno hoc noĩe bonũvł boĩtas.qꝛ hĩto ðᷣ
ipo ſic accipi poterit ð ceter. Experimur
itaq; qð ſint aliq res/a nobis appetibiles

vel qꝛvtiles.vł qꝛ ðᷣlectabiles.vł qꝛ pulcre
et honorabiles. Impõimꝰ ad hec appeti/
bilia ſignificãda h̊ nom bonũ.Expꝑimur
ↄſeqñter ꝙ res appetibiles ſũt in mł de⸗
fectuoſe/⁊ ꝙ vbicũq; q̃rimꝰrefectõʒ /ibi re
ꝑimꝰ⸗ aliq; deſcõʒ moleſtã appetitui carnii
aut ſpũs Procedimꝰvltra ad impoſitõeʒ
vniꝰ noĩs qð ſigẽt bonũ vſq;q̃q; ꝑfcm̃ cui
nihil aſſitvł adẽe poſſit de malo.nihil bo
nũ deſit.ita ꝙ ſit bonũ q̊ marꝰcogitari nõ
poſſit.ſiẽ aug accipit.poſtmodũ anſelmꝰ
de hoc noie de qð appellauſ bonũ ſimpli
ens aut ſũme ꝑfem̃ ua ipoſitõe feta. ↄfe
ſtim oĩs qͥ ſcit ipõnẽ ⁊ audit hoc nom̃ deꝰ
vlłG̊ nomẽ bonũ nilo addito.i.bonũ ſim
pliciter.qꝛ ſimpłr dico qð ſñ addito dico
Oiĩs itaq;tal accipit ꝓ reliq̃ re tłi pᷣſtãtiſſi

ma q;ceterꝭ oĩbo anpoĩt. hoc nomẽ bonũ

⁊ hoc nomẽ de? ita ꝙ ↄuertiblł ſe hñt bo/

num ſimplr ⁊ deꝰ Cõſtat ita fieri potuiſſe
⁊ factũ eſſe.⁊ ita retineri. OQuo pᷣſuppoĩto

voluit Anſelmus ⁊ qͥdã alij/fgemõſtrare

deũ eẽ ſic putabãt euidẽs eẽ ꝙ; bonũ q̃ ma

ius cogitgri nõ poterat/ncario erat.Alio
iIn ſi poſſz nõeẽ.iã nõ eẽt bonũqͥ maiꝰ co/
gitari nõpoſſet. Sed ſcdᷣmveritatẽ pceſſꝰ
eſt ſophiſticꝰ ⁊ ĩualidꝰ ſi ñ aliter ↄfirmet᷑

Diceret em̃ inſipiẽs ↄtra qᷓ; arguit ſe ad/
mittere iſtud qͥd noĩs ꝙ; de'ẽ bonũ qͥ ma/
ius cogitari nõ põt.negarʒ tñ ꝙ aliqͥd tlłe
ſit in re. ſed tm̃ in nõie ſiẽ ſi deꝰ impõeret

ad ſignificãdũ bonũ ſũmũ in trib ſupe
ſit abſolutꝭ. nihil in re nomini rũderz.
Propterea reſtat ſecũdus moduſqͥ neceſ
arius ẽ accederevoleti ad deuʒ credere.ſ.

volũtarie ꝙ aliq̊d tle bonũ ẽ vᷣe ĩ reꝝ nat̃a

ſmo ſuꝑ omnia que cogitani poſſunt in

Pp 4

s

Zractatus. VII.

reꝝ natura.ꝑ aliquã imaginatõeʒ. ratio/

nem. vel intellectũ Hec aũt voluntaria ⁊

fidelis acceptio.que nedũ ↄcedit qͥd no/
minis/ſed qͥd rei firmiter credit.⁊ ita in

om̃i locutõe ſibi ſuponit.hoc nomẽ deꝰ.
qꝛ ſuppoſitio eſt acceptio termini in ꝓpõ/
ne pꝛo ſuo ſignato vltimato Ex hacac/
ceptione ſcõᷣa.ptinus elucidare poſſemꝰ
uẽadmodũ deuotiſſima mẽs laicorum
ſimpliciũ/ꝑtingere pᷣt ad exꝑimentalem
dei pceptõeʒ ſeu theologiã myſticã. que

in vniõe ↄſiſtit mẽtis ad deũ.dũ ↄiũgit

ecos ſibi.dũ diſpgit ſupbosm̃tis ſui Per
gamus attñ pꝛius/ad aliquẽ modoꝝ ali
oꝝ nũeratoꝝ declaratõeʒ ¶ Et quidẽ ter
tius pᷣt a ſolo deo fieri.redigendo oĩa bo

na / in vnũ ſe bonũ q̃lr erãt ab eterno añ
mũdi ↄſtitutõeʒ in architipo mũdo ſolo

ſʒ nõ mltũ facit ad ꝓpoſitũ.niſi ꝓ q̃nto fa

ciliꝰ venit fidelis ſimplex vł theologꝰ ad

cognoſcẽdũ. ſuꝑpeminentiã boni eterni
ſuꝑ omne alið boni nomẽ.qñ credit vnũ
poſſe neceſſario manere. alijs nõ exñtib⸗
vel deſtruct. ¶ Duartꝰ? modꝰ maxime
ↄgruit ꝓpoſito anguſti.ſᷣm quẽ pꝛoceſſit

in ſuis ↄfeſſionib.imo ĩ oĩbo pene libꝛis
ſuis.etiã cũ ſimplice mr̃e ſua.dũ colloq̃/
rent᷑ valde dulciter ad feneſtrã. Deputa/

bat itaq; mr̃eni deuotã talis abſtractõis

phicalis eſſe capacẽ.ꝓut colligitur ex li/

bꝛo ſuo ſecũdo de oꝛdine.dũ vult deduce

reꝙ oĩs phyloſophica traditio/oꝛdina/

te pceſſit ex amoꝛe.pꝛeuia grãmatica. de

hinc logica. ⁊ ↄſequ ẽter ſuo oꝛdine dere

liquis Amoꝛ em̃ cũ fuerit hũani ↄuictus
ad quẽ loquela reqrit᷑.nec ſufficit niſi po
lita ſit rõ fin deductõʒ illic traditã.q;uis
in laudẽ pithagoꝛe nimius fuit.vt idẽ in
retractatõibo fatet᷑ hũiliter Aug. Hodꝰ

iſte tity reputat eſt a phis. vt dicerẽt abſ

q; illo/ nõ poſſe qͥ cq; ſcire ꝓpꝛie vt intelli/

gere Ita em̃ poſuit Alb. in ſuo de intelle

ctu ⁊ intelligib.deducẽs ꝑ lõgũ ꝓceſſuʒ.

põnes antin phoꝝ. imo ⁊ idolatraꝝ qͥ

theletis ⁊ theoꝛgiꝗ.purgatiõibo vtebant᷑
q̃ꝝ meminit Aug. de trinitatꝭ. diſputãs

gduerſus eos. Quid pᷣterea dicemus de
iſto qrto.abſtractiõis mõ.ſi fieri pᷣt abſq;ʒ

deuotione:? Lonſtat ita poſſe.qꝛ cõis eſt

ad oẽm cognitionẽ de reb habendam xꝑ

rationẽ maxime per intelligentiã ¶
aũt intelligentia multiplr inueniri. ſicut
ex triba modis ↄſequẽter additꝭ colligit᷑.

nec ſeintem Apparet ꝑ indirectd an

logiã vᷣo m

q;uis ↄceperint aliqͥ boetiũ voluiſſe inteł
ligentiã eſſe ſolius dei.ſʒ moderatius eſt
vſus.q; eſt ſolius diuini gñis.ſicut ratio
hũani. Benꝰ? aũt ſumus dei. licet nõ illa ꝑ
fectione hic q̃ erimꝰ.dũ ſiles erimꝰdeo ⁊
angelis vel intelligentijs eius Intelligẽ
tiai nõ exit in actũ ſuũ/abſq; miltis abſtra

ctionib.ꝓpter ↄnexiõeʒ ſuaʒ cũ materia.

Coꝛpus aũt qð coꝛrũpit᷑ aggrauat aĩiam.
qm̃ pꝛo ſtatu vie talis eſt oꝛdo potentiaꝝ
ꝙ ſuperioꝛ nõ exit in actus ſuos/niſi pꝛe
ceſſerint act inferioꝛes Hoc aũt fm. Aug.
nõ eſt nate niſi deſtitute oꝛro ſeq̃ns
modus huius reſpiciebat ſtatũ nate ſue

pꝛimit' inſtitute. ſil ⁊ excellentiꝰ ſpecta /

bat ad angelos ante głificatõeʒ creatos.
Remanſit hec ꝑſpicuitas naturalis.etiã
in ipſis demonibo q̊ ad ſpeculabilia. In

ter Bext d.
glificatos ſpũs.
ſoli deo

echen excecat eos malicia vehemen

ext demũ modus ſpectat ad oẽs

tionẽ/ↄgnoſci deus VUnꝰ eſt fidelis⁊ ſim

pler deuotio. Aliꝰ eſt phica vel theologi⸗/
ca intelligentie depuratio Sic em̃ ſem⸗
a diſpſione fit reſolutio ad vnitateʒ.ſica

pluralitate ſingulariũ vagoꝝ / vt hens/
oc bonũ/cũ inuolucris.accidẽtiuʒ loci

⁊ tꝑis.hic ⁊ nũc/fit reſolutio ad vnitatẽ
ſpẽi. ⁊ ↄſeq̃nter ad qͥdditates ſimpliciſſi/

mas.qs ſignãt termini tranſcendentes.
Coꝛrñdent ãt vocibo ad extra/ↄceptus

naturalłr ſignificãtes.̃ᷣm ̊s ſumebatur

ſuppoſitio naturalis ¶ Colligim ex his
duas pꝛo fundamento veritates.¶ Pri

ma ꝙ expimentalis dei ꝑceptio/ↄgnitio
nẽ intelligentie pure pᷣcedentẽ nõ rearit.

hec
ſntclligentia Pan eiſſ⸗ imis ↄuenit Theo⸗/
ticã öt dioñ. cõem eſſe xp̃ia⸗/
noxꝝ. tera vᷣitas Exꝑimentalis dei

ꝑceptio.pᷣt in ſimpliciba ꝑ deuotionẽ ob⸗

tineri.qñq; facilius qᷓ; per lrãtos. ſOtzʒ ex

deſcriptionibo deuotionis. ⁊ expimentał

noticięa abſtractõis voluntarie ꝑ ſolidã

fidẽ Keuolet tãdẽ. O ad a. finis ad pn
cipiũ tractatꝰ ipᷣiꝰ O btãoſolatrix pccoꝝ
qͥ ceptus eſt ſub hac nota cantici tui Di/
ſpſit ſupbos mẽte coꝛdis ſui. Reſumat᷑
imaginatio.de triclinio coꝛdis. Fiat ſᷣm
illud deductio clarificãs q̃ ſupſunt.on

ſtituat ſibi nr̃ ſpũs,tria cenacla. Infimũ

is. (Beptim vo pꝛideſt
Keſtringet᷑ aũt ̃mo nr̃ ad du/
os mocos,. gln pt per abnegatõnẽ ⁊ abla

nelĩ
cipion⸗
lno⸗
i
chan
ſoe
inhocl
pꝛinot
vint/1
ſiſan
Cpicfi
ſopd
nodenn
hoisſi
1ne
nacnl
fürwin
ſhicn
ſigere
.
lhe⸗
Pote
ohii
ſcngi,
ſtoſta
ſiroupi
ſpimnſtn
Kſluan

gnor

Winhr
letüte
elevetp⸗a
lotoe/
neſeui
no eel
mateſo
hicatd
ninopo⸗
Oeen
ſisn
Nenoci:
Nhloter
umnahäi
nncenn
incuhrn
ognoc⸗
ſübline
ſugine
coſib
gbopo
gta.te

lͤefige

SBuper Magniticat 96

–—

mediũ ⁊ ſummũ. Sit in infumo ſicut in

cipiens.ſit in medio.ſ.ſcdᷣopficiens.ſit ĩ

tertio ꝑfectus õcoꝛdãtiã ſuꝑ qua ſta
biliat᷑.accipiat.ex ↄſideratiõe ſacramẽti
euchariſtie. de q̃ fiet poſterius ſᷣmo ſuꝑ
iſto. Eſurientes impleuit bonis. Sunt
in hoc bñdicto euchariſtie ſacramento.
pꝛimo res ſacrꝗmenti.que eſtveꝝ coꝛpus
xpᷣi.ſignatum ꝑ accedentia panis ſimulꝛ
vini ⁊ ↄtentum Eſt inſuꝑ hoc coꝛpus ve

rũ.ſacramẽtũ totius coꝛꝑis myſtici.qð
eſt hic ſignatũ.nõ ſignãs autotẽtũ Et ter

tio ꝑ ↄcõitãtiã ꝑſonalẽ ⁊ eſſentialẽ.ipᷣe ve

rus deus.qꝛ caput xpᷣi deꝰ ¶ Ecceꝙ ſpᷣs
hõis fidelis.ſimplicis etiã.⁊ ſine lris.pᷣt
⁊ dz ↄſiderare ⁊ credere cũ aĩa.ſ.ĩ infumo
cenaculo poſita.qm̃ hic eſt coꝛpus xpᷣi ve
rũ ⁊ viuũ.cũ articuloꝝ fide.q̃ hũanitates⸗

reſpiciunt Poteſt ex hac fidetotã ſe recol

ligere ad meditatiõem iſtoꝝ qᷓ coꝛꝑaliter
acta ſunt ꝑ xpᷣm. ⁊ex illa meditatiõe pᷣt cõ

ciꝑe ſpm̃ deuotõis ꝑ piũ ⁊ hũilẽ affectum
Poõt etiã virtꝰ ſpũſſci talẽ affectũ deuoti/
onis ita purificareivt ad nihil aliud dili/
gendũ ꝓ tũc.ſaltẽ qð ſit aduerſus ſe ↄuer
tat affectꝰ ſic credẽtis.Cõuertat ſe modo
ſilr ad piã ↄſideratiõem. ⁊ fideleʒ coꝛpis
xpᷣi myſtici.i.aĩaꝝ iã ſaluataꝝ in padiſo⸗
vel ſaluandaꝝ de hoc mũdo.ac etiam de
purgatoꝛio. Hec aſcenſio tenet locũ ſuũ.
vbi luſtrat ſpũs vniuerſa in circuitu. ce/
leſtiũ.terreſtriũ.⁊ infernoꝝ. Cõuertat ⁊
eleuet poſtremo fidelẽ ſue meditatõis de
uotõeʒ/ad ſolũ deũ.ſecludẽdo nõ ꝑ ratio
nẽ ſeu intelligentiã:ſʒ ꝑ ſincerã dilectio/
nẽ/oẽ aliud diligibile creatum. ſub enig/

mate ſoliꝰ?pie fidei.q̃ credit actualiter.q;

hic eſt deꝰſuus.q̊ maiꝰ ⁊ nobilius cogita

ri nõ põt nec amari.qͥ toteſt deſiderabil.
Sepepꝑtus eſt in deuotʒ ſimplicib totꝰ

caſus quẽ ponimꝰ ¶ Exqͥ colligimꝰ.quẽ
admodũ deuotꝰſimpliciũ ſpũs.exercet ſe
tripliciter vniendo mẽteʒ ſuã in deo.ꝑ pi
um ⁊ hũilẽ affectũ ad h̊ ſacẽm Spũs aũt

mag. erudit. p rõem ⁊ intelligẽtiã põt ex
induſtrijs ſciẽtialibuacquiſit clarius iſta

2gnoſcere q; ꝑ ſolã fidẽ.ſʒ non veriꝰ neq;
ſublimiꝰ Vnñ viſitaui pᷣdẽ in infirmitate
ſua qᷓndã feminã etate grãdeuã Queſiui

quo ſibi eſſet. Mox ſuſpirãdo clamanit
quo potuit. Remoui coꝛ meũ ab om̃i cre

ata.⁊ repoſui in creatoꝛe.Ego vᷣo rñſiõeʒ

tãte fidei ſtupẽs ⁊ laudãsabſceſſi.h̊ vnũ

4

inferens. Santz eſt. Et ve ſi ex aĩo.nihilẽ
¶ Boüs ſubiñ fas hʒ. p ſapiẽtie diffuſi
onẽ ⁊ illapſuʒ/mag.ſurſuʒ agi ⁊ reduci.

q̃lis erat pauli mẽs Siue inqͥt mẽte exce

dimꝰdo.Et iteꝝ Sapiẽtiã loqͥmur inter
pfectos.Et rurſus Hos aũt reuelata fa/
cie.trãſfoꝛmamur de claritate ĩ claritatẽ.
tãq; a dni ſpũ Sapiẽtiã hãc.S.diximde
ſcripſiſſe dioniſiũ.tractãtes illud Et ſcm̃
nomẽ eiꝰcirca finẽ. Aſſignat idẽ dioñ.q;

hec ſapiẽtia eſt amẽs ⁊ irrõnalis ⁊ ſtulta.
tm eſt oĩs rois ⁊ mẽtis ⁊ ſcie cĩ ¶ Uide
amde v̈bo h̊ te docẽte ⁊ illũinante O vir

go btã. ſapiẽtiſſima feminaꝝ Quid ſibi

vult h̊ ꝓbuũ.vt ſapietia qᷓm qᷓrimꝰ/in nllo

videat᷑ nr̃i triclinij cenacło reꝑiri.Nũqᷣd
in ſupᷣmo vbi mẽs habitat: At ſapiẽtia ẽ
amẽs.i.ſine mẽte. Nũqͥd ĩ medio. vbi rõ

collocat᷑: At ipᷣa ðꝛ irrationalis.ſine rõe.

Nuũqͥd in imovbi cognoſcit aĩa: Sʒ hec

ic obſecro te vᷣgo pꝛudẽtiſſima.dic ꝑ
apiẽtiã tuã.qͥ pacto talis repugnãtia.vᷣ⸗/
boꝝ ⁊ nõimimo ⁊ reꝝ/ſecũ ſtabit: Hoc
eſt qð lõgo iã ꝓceſſu veſtigauimꝰ Hoc al
tero iã tractu poꝛi ð ſcõ nõie filij tui/q̃dã

ſ huatid ſtulta vocat᷑.q̃ſi ſciam nullã hñs

dicere ſpopõdimꝰ.ſub te fiſi. Hoc nũc ex
ſoluere tẽtabimꝰ.expõnẽ recẽſentes diffi

nitõis.ſapiẽtie.a deuoto tuo dioñ.poſite

,ℳ

apiẽtia inqͥt ẽ dĩniſſima ðᷣi cognitio.

q̃ eſt ꝑ ignorãtiã ↄgnita.ſᷣm vnioneʒ ſuꝑ
mẽtẽ.qñ mẽs ab oĩbaalijs recedẽs.poſtea
etiã ſi ipſaʒ dimittẽs. vnita eſt ſplẽdẽtib⸗
radijs.inſcrutabili.⁊ ꝓfundo ſapiẽtie lũi

ne illũinata.Fiat ̊ p ꝑticulas nr curſus

apientia ẽ dĩniſſima deiꝰgnitõ Cũ

dei ↄgnitio hic in via (qꝛ ſic loqmur in ſe

quẽtibo)ſit triplex in gñe QOuedã ſymbo

lica. bñ vtẽs ſenſibilibo.qᷓdã ꝓpꝛia.bñ vtẽſ
intelligibilib ertia myſtica qᷓ ducit ad
ſuꝑm̃tales exceſſus Hec tertia h nõiat᷑ di

uiniſſima.qꝛ ꝑfectiſſima.qꝛ expimentalr

habita. Quid em̃ perfectius ſcituꝛ.qᷓ; qd
in experientia cognoſcitur?: Supꝛa vero
deductum eſt ꝙ theologia myſtica eſt exx
perimentalis dei perceptio. ⁊ intuitiua.
ſuo modo. ¶ Bapientia eſt per igno/
rantiam.cognita. Si ad idẽ ⁊ icõᷣm ideʒ
omnino fiat locutio/conſtat ꝙ; hoc con/
ſtare non poteſt. ſicut nec contradictio
poteſt. Referuntur ergo ad diuerſa bec
duo. per ignoꝛantiam ⁊ cognita. Dolurk

vnitio intellectuał.diſcretiua cuiuſcunq;

rei create vł creabilis.⁊ h̊ͥ nõ in habitu.ſʒ

in actu.ſaltẽ intentio.q̃ poſſʒ mouere vel

trahere intellẽm diſcretm/ad impediẽdũ
affectũ mt circa deũ ab actu.qͥ ðꝛ hoↄgni
tio.¶ Gz qlis cognitio.ſtatim apit ᷣm

vnionẽ ſuꝑ mẽteʒ.Eꝛit ſuꝑ hac vniõe ſer

mo poſterioꝛ ſuꝑ illð. Eſuriẽtes repleuit

bonis. Hõ em̃ pᷣt hec materia grãdis.to
ta ſimul euolui. Vocãt vniõeʒ hãc expo

ſitoꝛes dionvſij q̊s legi. vniõeʒ extaticaʒ
vnientẽ affectũ mẽtis cũ deo. Videt᷑ aljs

ꝙ hec vnitio nõ ſit foꝛmalꝛ amoꝛ vel dile

ctio.ſʒ radicaliter fundat᷑ in gra gtũ faci
ente dũ eſt in actu ſiẽ pᷣncipali ⁊ ſupᷣmo.
q̊ eſt vnire cũ deo. Juxta illud apłli Qui
adheret deo vnus ſpũs eſt ¶ DHec vnitio
p grãm pᷣſupponit tresvirtutes theologi
cas.dona ſimł ⁊ btitudines.⁊ ceteros ha

bitꝰ.pᷣſertim infuſos.quoꝝ gr̃a gtificãs

eſt radix.foꝛma ⁊ finis.qð ðꝛ ꝓpter grãs
ſolũ g& datas. q̃ nõ reddũt ex ſe gtũ deo.
vt ſunt gre oẽs ſi ſtricte loqᷓmur/pᷣtercha
ritatẽ.Cuiꝰ rõ ẽ qꝛ ſola charitate excepta
q̃ nõ ↄpatit᷑ qdᷣcũq; moꝛtale õ legẽ dei.ce
teri habitꝰ ſtare pñt cũ pcc̃o moꝛtali ⁊gre
uatiõe.ſʒ eõ gra ſtat ſine illis ¶ Rurſus
ec vnitio ðꝛ ſuꝑ mẽteʒ.quẽadmodũ tra/
ctatu ſcdᷣo ſuꝑ illõ Exultauit ſpũs meꝰ/
deductũ eſt.mariã fuiſſe ſupra ſpm̃.imo

⁊ ſine ſpũ qñʒ dũ cecinit hᷣ cãticũ Magni

ficat aia mea dñũm Propterea ðꝛ hec ſapi
entia amẽs.nõ qꝙ; mẽs ꝑdita ſit vel deſtru
cta.ſʒ qꝛ ꝓ tũc.de ſe nil cogitat. intelligen
do ſeipᷣaʒ actualiter vel amãdo Et hoc ex
plicat᷑ cũ ſubdit᷑ in diffinitiõe.qñ mẽs ab
oĩboalijs recedẽs.poſtea etiã ſeipᷣaʒ dimit
tẽs. Hoc qũo fieri poſſit.płies oñſuʒ eſt.
etiã naturalibo induſtrijs.maxĩe pᷣſuppo/
ſita fide ſummi dei.¶ Gʒ qð ſeqͥ pꝛſus

5

Gtuitũ.ad q̃d ne natura ſu fficit.nec attin

it induſtria. ꝓpterea iure dẽ hec ſepiẽtia

ſingulari puilegio.data a ſpũſcõ.qbovult
⁊ quũo vult ſpirãte.⁊ nõ niſi fidelib xpᷣia /
nis.q̃ᷓntũcũq; alij fuerint ꝑ intelligẽtiam

eleuati ⁊ illũiati. Hec ſapiẽtia nõ datur ꝑ

letitiã internã affect circa deũ. ſine ſapiẽ
tia incarnata ⁊ impanata ſic loqñdo.ʒ
qꝛ xpᷣs oſtiũ eſt.ad hanc ſapiẽtiã dux ⁊ſca
la. Idcirco ſeqͥ vnita eſt.ſ. mẽs ſuꝑioꝛ ?⁊
pncipalioꝛ poꝛtio ſpũal.ſuꝑſplẽdẽtiba ra
dijs inſcrutabili ⁊ pfundo lũine ſapiẽtie
illuminata. ¶ Cõfeſtim elicitur.ꝙ; hmõi

Lractatus. VII.

ſapientia /non ſit pura caligo.nec purete

nebꝛe. nec pura ignoꝛantia.Alioqͥn.mẽs

ipſa. qᷓliter eſſet/inſcrutabili ⁊ pꝛofundo
lumine illũinata: ¶ TColligit᷑ ſcðᷣo. ꝙ hec
illũiatio neqͥt haberi.ꝑ hũanum ſcrutini

um.ꝛ dicitur inſcrutabili lũine.⁊ ꝓfun

do.qm̃ ad illud nequit per ſe ratio vel aĩa

deducere.ſicut nec altitudinẽ dĩne ſapie

enetrare Sũt em̃ apð deũ idẽ/altitudo
eu ſublimitas ⁊ pofunð. ſicut ipᷣe eſt ini

tium ⁊ finis. Solus igitur ſpũſicũs.cau

ſat hanc illuminationeʒ ſapientie.cuius
ſpũs eſt acutꝰ.⁊ oĩbo mobilibo mobilioꝛ.
attingẽs vbiq; ꝓpter ſuã mũdiciã Sp̃ᷣs.
aũt ſcũs quẽ mittit pꝛ in nõie filij/nõ eſt

acceptoꝛ ſublimiũ ꝑſonaꝝ in docendove

ritatẽ/paruuł⁊ ſimplicibo derelictis.qui
credũt in filiũ Quin etiã/ſi q̃ dici poſſit

acceptio.cadit illa ſuꝑ paruulos ⁊ hũiles

in oculis ſuis Ita pꝛ inqͥt filius.⁊ ſic pla

citũ eſt apud te. Placitũ dicit.nõ cuiuſcũ

qʒ meritũ Cõfundit hec ſnĩa gnaliter oẽs

ſcrutatoꝛes maieſtati.hũana quis indu
ſtria.niſi hac vna ſola hũiliari ſub poten

ti manu dei.vt nos exaltet factos hũiles

Poꝛro recũbere in nouiſſimo loco.cũ no

uiſſimo viro xpᷣo/ĩ cruce poſito. vt dicat

ipᷣe qui nos inuitauit. Amice aſcende ſu
perius.veni vſq; ad tronum pꝛis.⁊ in eiꝰ

ſinu qͥeſce.vt tibi ſit gloꝛia in idipſuʒ.

romptũ erit. deinceps cõcoꝛdare.reten

tis pꝛius dictis.quid ſit diuina caligo.
quid diuine tenebꝛe Siqͥdem eſt vna ca⸗

ligo. reſpectu creaturaꝝ.ſimiliter ⁊ tene/
bꝛe/qm̃ ceſſat actualis uluminatio.ſeu vi

ſio intellectualis. vel ſenſualis / cuiuſcũc;
creature. Imo ⁊ ipſiuſmet mentis. ceſſat

conſideratio de ſe.Eſt altera caligo ſeu te
nebꝛa.que dicitur diuina.quia nullo mo
do compꝛehendi poteſt a mente.illud qd
per illuminantem radiũ.vel radios oſtẽ
ditur. ⁊ hoc minus qᷓ; abyſſus coꝛpoꝛa
lis immenſa. per oculum. quocũq; ſolis
lumine.ſuperfuſum/ penetrare SFas tñ
ad illð immenſum diuinum quantuncũ
q́g ſit abſconditum ⁊ in caligine poſituʒ.
viſui ſpirituali. YFas inq; affectui. quod
aſpiret.quod deſideret.quod ad illud q̃/
lecunq; ſit/vnitiuis pꝛotenſionib ſe ex
tẽdat. Siqͥdẽ ⁊ inuiſa nec plene cognita
2= ſuſpiramꝰ? ſpamꝰ.
in

Habemꝰ igit᷑ duas caligines VUnam
erioꝛem. que eſt actualis ignoꝛantia

tiöne⸗
ſtheil
ſor Aa

Arihaf

Gent
lid
noho
ſingen
ſchr
ſinge
ſold
wot
goq⸗
Ahme

ncanndyr
muchgni
daipoſit
oordüle
lugaſehe
1nöninſd
limes
ubin
jbn
vohils
waio
Nent
mdeſn
ainen
. O
Nereen
a clig.
Gwad
luntten,
nanoſauri
uinſdig
nens ſ
1ligoſur
uunnlono
r lcs
Amboſi
ſuocnponn⸗
ociq ſols
m Fun
ngumeman
iane winn
migt
olull
rnrmh,
pnm:n.
—
gen⸗

Super Magnikicat

qeaturaꝝ Alterã a ſupioꝛi. que actualis

ignoꝛãtia ðᷣi.q̊ ad viſionẽ obiectalłẽ. habe
mꝰ mediũ/lucẽ.imo lũia młta.młtos ra/
dios. q̃ tũ ſũt vna virtus vnitiua.vnus

radius/ſurſuʒ educẽs ad pꝛẽm lũinũ.vñ

oꝛiũt᷑ vt a fonte. Siẽ inſuꝑ virtꝰ magne

tis attrahit ⁊ reducit ⁊ↄuertit ad ſe ferrũ
Et gnaliꝰ ſicut om̃e obiectuʒ appetibile/

ſuũ trahit appetitũ qð vidit qͥ dixit Tra/

hit ſua quẽ
ad ſpõſuʒz ¶
nemo venit ad eũ niſi tractus Sʒ o felix
tractus rit᷑ hic nõ parua dubitatio.
q̃ fundat᷑ ĩ notificatiõe.qͥd fit dĩna caligo

vel tenebꝛe. Eſtem̃ caligo talis.defectꝰ cõ
pꝛehẽſiõis dĩne maieſtatꝭ Cõſtat ãt/ꝙ be

ati. ſilr ab illa ↄpᷣhẽſione deficiũt. ⁊ ſi nõ
ab appꝛehẽſiõe. Soluit hoc nomen mox

adduũ ⁊ ſi nõ ab apꝛehenſiõe Appꝛeben

dũt itaq; deũ obiectalr ⁊ nude ⁊ clare⁊ im

mediate ꝓpterea dicũtur extẽſo nõie ↄpꝛe
bsſoꝛes. nec reliquũt᷑ eis tenebꝛe vlle. vl

caligines.vel thophanie ꝓut hic in vig.
Sũt idcirco ſꝑ in luce ⁊ lũine ſuꝑ ſeq̊n
tũcũq; exalte deus apð menteʒ btãm in

cognitiõe Secꝰin via.qꝛ nec mẽs hʒ ocu

los diſpoſitos ꝑ lumẽ glie/vt videat ob/

iectalr deũ nec deꝰ vult obijcere hic nude

ſemetipᷣm. Et hec rõ potioꝛ eſt pꝛima.qꝛ

ſi vellet hic deus poſſet. qð ⁊ feciſſe credi
tur moyſi ⁊paulo.⁊ dilectiſſime feminaꝝ

Nõnulł etiã foꝛtaſſis ex pᷣuilegio ⁊exerci

tio amoꝛis.ſinglłlariHinc bernardus.pᷣ/
expoſito vᷣbo illo Abſcõdit lumẽ ĩ mani/

bus/ſcribit ad Cartuſieñ.de monte dei⸗
dicens Nõnũq; q̃ſi ꝑtrãſiẽs gra/ꝑſtrin/
git ſenſuz amãtꝭ.⁊ eripit eũ ſibi.⁊ rapit in
deũ ꝓ modulo ſuo ad mom̃tuʒ id ipᷣm ei
oñdẽs vidẽduʒ ſicuti eſt. Interim etiam
⁊ ipᷣm efficit.id ipᷣm.vt ſit ſuo mõ.ſic illð

eſt. hec ille. Sonãt in hãc ſniam. płima

vᷣba Aug.⁊ Bꝛegoꝛij. Nõnulli vᷣo/latiꝰ⁊

elatiꝰh̊ aſſerũt q; ſatis eſt.dicẽtes aĩam in

oẽʒ plenitudinẽ dei trãſire/vt optat apłs
ĩ il.ſ.ideale eẽ ſuũ ↄuerti.qð hñt ab eter
no Poſſet ⁊ B̊ ſane intelligi.⁊ inð colligi
ſinglaritas.amoꝛis.ſinglłoꝝ btõꝝ in ðo.
ſic hʒ ⁊ attingit q̃libʒ linea ꝓpe cẽtꝝ ſuuʒz.
ſinger ⁊ diſcrete. qð tñ oĩbo lineis cõe ẽ⁊
ſibi Deſipiũt aũt.qꝛ eE aĩam in eẽ

ꝓpꝛio ſui gũis remanere.¶ Beat de reli
qs q̃ ↄdictiõeʒ implicare vident᷑. Silen
tium occulte docens Eſt pax illa mẽecꝭ q̃

oluptas Qüuo loqᷣt᷑ ſpoõſa
(Wrabe me pꝰ te. Sciebat qꝛ

86

exuperat oẽm ſenſum. ⁊ es ab ol ope in/
tellectuali? ſenſuali mõ dicto Eſt q ſibu
l aure tenuis.pꝰ ſpm̃ ↄpũctiõis.ſubuer

tẽtẽ mõtes. ⁊ ↄterẽtẽ petras pccoꝝ.pꝰↄm̃

tatiõeʒ ſe manifeſtãteʒ in ↄfeſſiõe.pꝰ ignẽ
ʒeli ſatiſfactiõis Hic ſibulꝰ ẽ vocatio ma
rie in ſilẽtio ꝑ marthã. Hec eſt vox.aure
lenis.cuiꝰ venas ſuſurrij furtie capit au
ris.ↄtẽplãtis Hec moꝛs optabilis ſine q̃
nõ viðꝛ de. qꝛ nõ videbit me hõ ⁊ viuet.

ait dñs moyſi. Hic ẽ vẽtus roꝛis / flãs in
medio foꝛnaò babilonice. qꝗᷓ eſt coꝛ nrjm.

ſue nate deſtitute Grer. Hace impi/
qᷓi clibanꝰ ignis ſuccẽſus uãto putas
opus eſt ſilentio. q̃nta pace.q̃nta ſereni/
tate.vt audiat᷑ vox ſpõſi.in abſcõdito cu/
biculi cũ ſpõſa int? introꝛſuʒ valde.cũ ſũ/
mo ſilentio.ſolus cũ ſola delectat᷑. nec ad
mittit alienos. SBilr ⁊ ſpoſa ſecretũ cap.pqp
tat.nũc in foꝛaminibe petre.ĩ caueꝛna ma
cerie.nũc in mõte mirre.aut colle thuris.
nũc ſuꝑ mõtes aromatũ Vnñ cũ q̃ſiſſet di
lectꝰ. Que habitas in oꝛtꝭ amici auſculta
Fac me audire vocẽè tuã.verecũda ð pñti
a amicoꝝ.inter linearis. Yuge dilecte mi
nõ ꝙ eo vellet carere. ſʒ hre ſolitariuũ. Et
vbi? Certe ſuꝑ mõtes aromatũ.qͥ ſũt mõ
tes etni a q bo deꝰ mirabłr ulũinat Paſcit
in illis ⁊ quieſcit.vñ turbati ſunt oẽs in/
ſipientes coꝛde Claret ſubinde qͥd ſit ob
ſcuriſſimũ illð.quod eſt ſuꝑmanifeſtiſſi/
mũ.̊ eſt ip̃e deꝰ Cõſtat auteʒ illud phice
traditõni.q; manitfeſtiſſima nate /ſicut de

us ⁊ intelligentie / ſunt occultiſſima nob

Veritas eſt/qph̊ia nõ ↄſiderauit aut cõ
ceſſit reualatiões deſuꝑ a pꝛe lũinũ.q̃les
ponit ⁊ in qb q̃ſi ſolis.innitit᷑ ſpũs xpᷣia
nus UWoluit de efferre nos/ad ſuperna/
turalẽ ⁊ eternã vitã.Dedit ꝓpterea legem
7.ſacramẽta ſua. ſuꝑ naturã. Ita vt vita
xpᷣiani magis pendeat a miraculis q; na

tura Militat hoc cõtra curioſitatẽ. oĩm

naturalia ſcrutãtium. vel ex eis in viuen
do pendẽtium. ſicut aſtrologoꝝ nonulli
ſunt.⁊ medicoꝛum.⁊ alioꝝ/ꝑ pꝛudentiã.
ſuam. regere rempuplicam exiſtimanti/
um. quales omnes deducit in ſtultum
finem crebꝛo deus.vt ſciãt quia dominꝰ
ipſe eſt deus qui regna mutat ⁊ tempoꝛa.
Perſpicuum deniq; fit.qᷓ; alta ſis mente
contemplata. virgo beata.tu ſuper om/
nes illuminatrix.⁊ illũiata.cuʒ decurſu
mundi labentis ꝑegrinatiões hominuʒz⸗

TLractatus. VIII.

ſub ſtabili dei puidentia pſpiciens / ceci⸗
niſti. Diſperſit ſuꝑbos mẽte coꝛdis ſui.

pfirmãs p id qdᷣ ſequit᷑ Depoſuit poten /

tes de ſede ⁊ exaltauit humiles.

Ittuoꝛ Prima de depoſitiõe ꝑ impulſus

v. p notulas. xliin.

TPrima Motula

demonio

*

ſcipu ⸗ Gliat pſaltes nfa. cui oñs huili/
tatẽ reſpexit.gliat᷑ in hũiliũ collaudatiõe
ſumul ⁊ exaltatõe. Ex abũdãtia em̃ coꝛdꝭ

hũiliati.loqͥt.legerat magna potẽtia ðᷣi

ſoliꝰ ⁊ ab huilibo honoꝛat᷑ Propterea ma

gnificat dñm cuʒ exultatiõe ſpũs.qꝛ ſibi

ygenie in pgenies timtib eũ. ⁊q ſũt timẽ

tes deũ ſi nõ huiles: Quo . ſiab hũilib⸗
honoꝛat᷑.⁊ timet᷑ deꝰ.ↄſeq̃ns ẽ vt deſpici/

at᷑a ſupbis. OQuid pꝛeterea ſuꝑeſt.niſi vt
deſpiciẽtes ſuꝑbi. diſpgant᷑.⁊ a ſede depo
nant᷑.qͥ ſibijpᷣis nõ dño potẽtes eſſevolũt
Sůzʒ hʒ qſtiõeʒ Qui ſũt hi potẽtes:

tate.notat᷑ ĩ hac pſalterij coꝛdula.dupler

impulſus. Vnꝰin deoꝛſum. Depoſuit.i.
deoꝛſuz poſuit. ⁊ depulit Alter ſurſuʒ eue
hit. trahit ⁊ ĩpellit. ⁊exaltauit hũiles Cõ
ſonãtia młtiplex ſuꝑ B̊ ipulſu duplici ſup
petit. Vno deoꝛſuʒ ⁊ malo.ſurſuʒ altero
⁊ bono Audi de malo Impulſus euerſꝰ
ſuz vt caderẽ. Et iteꝝ Hõ
tuert ſtare De helya vo dicebãt filij ꝓpha

rũ Ne foꝛte tulerit eũ ſpũs dñi.⁊ ꝓiecerit
cũ in vnũ mõtiũ vel ĩ vnã valliũ.⁊ de xpᷣo

ſcribit marcꝰ ꝙ expulit eũ ſpũs in deftũ.
Vnꝰtñ impulſus viguit an pcm̃.q̊ ſpũs
intellectualis ferret᷑ in deũ.nõ violẽter.ſʒ
vltroneo volũtatꝭ amoꝛe. Sic trahi pete
bat qͥ dicebat Trabe me poſt te. Et xpᷣs
HNemo pᷣt ad mevenire niſi pꝛ qͥ me miſit
traxerit euʒ Peccauit lucifer oꝛt eſt alter
impulſus vſq; ad abyſſuʒ Vnð dict?ẽ dia
bolus.q̃ſi deoꝛſum fluẽs Seducti ſũt.⁊
ſeductoꝛẽ imitati ſũt.pmi parẽtes. in pec
cãdo.factuseſt par impulſus in cadendo

nec poterant ſtare ꝓpꝛia virtute. Sʒ dñs

fecit potẽtiã ſuã in bꝛachio ſuo. Ipſe mi/
ſert eſt ⁊ fecit hũiles vt exaltarent᷑ fierent

q; ſublimes ¶ Diſcipulus Ve ve pccoꝛi

—

equitur tractatus

viij.ꝑ didragma ſen dialogũ.ptitõshſis

Epoſuit potẽtes de ſede ¶ Di

bus ab impulſu male q̃ſi ito.q ſunt hic po

tẽtes.qᷓs maria pᷣintellexit An demones

iſti: ¶ gr/ Loqͥad Job dñs de dia⸗

bolo ſub methaphoꝛa behemoth. ꝙ nõẽ

ptãs ſuꝑ terrã qᷓ ei poſſitↄꝑari.qͥ nedum
ſuꝑbe. ſʒ rex eſt ſuꝑ oẽs filios ſuꝑbie Qui
teſtãte apło extollit᷑ ſuꝑ om̃e qð ðꝛ deꝰ.de
quo ꝓphᷣta ſuꝑbie ſuevocẽ expᷣmẽs Cõſcẽ
dã ſuꝑ aſtra celi.exaltabo ſoliũ meũ.ſede/

bo in möte teſtamẽti Seqͥt᷑ Et ero ſilis
altiſſimo ( Euerũt qͥ opinarent᷑ luciferũ.

inuidiſſe altiſſimo filio.⁊ eqlitatẽ eiꝰ affe/
ctaſſe Et qꝛ ꝓpter filium tẽpeſtas aduene

rat moꝛtꝭ/ex inuidia diaboli/ in orbẽ ter/

raꝝ/dixit in ſecreto trinitattisↄſilio Si
ꝓpter me oꝛta eſt/mitte me in mare Fiam
hõ paſſibilis.oĩbo fluctib tentationũ ex/
poſitus.⁊ ceſſabit tepeſtas ¶ Nidet᷑ huic
põni.text alludere cãtici. Cũ em̃ dixiſſet
maria de deo.fecit mihi magna qͥ potens

eſt.qꝛ videlicet hũilitatẽ ãcille ſue reſpexe

rat.rurſuʒ ſubiũxit de diſꝑpſiõe locutura
Fecit potẽtiã. nec hic ſtetit.ſʒ addidit in
bꝛachio ſuo. Nouimus aũt ꝙ ab vſaia.fi
liincarnatꝰ ⁊ paſſus appellat eſt bꝛachiũ
dñi.quis ĩqͥt credidit auditui nro.ãt bꝛa
chiũ dui cui fuelatü
res ños ipᷣe tu. ¶ Diſc. ¶
poſitio cũ traditiõe doctoꝝ ꝑ oĩa Ponũt

uẽ De q̊ ſeqt vᷣe lãguo
ſc. Lõcoꝛdarevrhec

eĩ ꝙ ꝑ ſummã hũiliatiõeʒ filij ði.ſuꝑbia
diaboli deiecta cẽ.qͥ q̃ſi foꝛtꝭ armatꝰ cuſto
diebat atriũ ſuũ ¶ Bz hz oppoſitionẽ. qꝛ
lucifer nũq; vidit intuitiue trinitatẽ.nec

reuelationẽ/videt᷑ ei ꝰcognitiõem habu
iſſe. ſiẽ nec fidẽ.⁊ minꝰvitã eternã.q̃ eſt di
cente xpᷣo.vt cognoſcãt deũ veꝝ ⁊ quẽ mi
ſit iö̃m xpᷣm Sʒz nec caſuz pᷣſciuit E.

Doluiſſet em̃ penaliter ſine culpa. Ho
lo tñ ↄtẽtiõib deſᷣuire.abũdet quilibʒ in

ſenſu ſuo. Sat eſt ad rẽ nrãm ꝙ diabol⸗
voluit eẽ ſiłis altiſſimo.qꝛ ſibi ſuã btĩtu/

dinẽ.aꝓpꝛijs viribo expetebat.nulli q̃rens
aut ferẽs eſſe ſubiectus. Hinc euenit illð

pp̃i. Videbam ſathanaʒ tanq; fulgur. de
celo cadentem Sic finis ad alta leuatis

eſt ruere / dum humiles exaltantur.
SBunt queſtiones alie plurimoꝛum. vt
cur deus creauit.q̃; caſurũ nouerat.Cur

non appoſuit vt redimeret eum ſicut ho/

minẽ po ſt lapſuʒ erexit.⁊ talia que abũde
tractata ſunt per doctoꝛes Hec tñ omni
bus curioſis ⁊ potentibus apud ſemet/

ipſos.nulla poterũt ſatj eẽ.vt inueſtigarne

Cpru

fimen⸗

1ſpen
ſn
s
ntegen
prlſs,
graſi
Nelps

Mtöcbl

giartes,

lge lgtn

eNo
h
RE
as⸗’
ſare⸗
tuutr
lurti
lo/
mnlp
chlos,
Mint
Cpuant.
Gerintſen

ſinſ⸗
inocon⸗
fe Autd
nlionait

min
gd
ſonatpt

hüütliat⸗

lin.

cluſ. G

10 hül⸗

Nherit⸗
Berke
eticon
Homonn

initnn

duodif
tasdei.
duo de
cexpi/

iie
rber
Conüt
ſapdin
WoNRNo
doneg
nnane. ner
dembedn
mäck⸗
aigeni

. „

nu
cie.
gaqolczin

ingnihes
biſtänen/
Enulläns
ecuentl
zlar de
Zaaleuas
Amur.
rimowunn. N
nonern
mſianpy
lucntiͦn
rin
Mo
=

ccepit (

ſufficiãt ſenſũj dñ i Niſi ꝑ fiðᷣi hũilitatẽ/ſe
captiuẽt.obtũdet᷑ ⁊ reuerberabit᷑ potiꝰ ex

lũine rõnũ ſuꝰviſus Credãt ð dño optio

⁊ ſapiẽtiſſimo ꝙ bñ oĩia fecit. Alioqͥn de

Ogr Gobꝛie ↄſulis Galubꝛiẽ nob
intedere.ne deponat nos dñs de ſede. ſʒ
exaltet hũiles.õ potenttis. inſidias ⁊ im
pulſus.aduerſus quẽ ẽ nob colluctatio.
qꝛ aſſidue circuit q̃rẽs quẽ deuoꝛet. Sit

e nullã poterint inuenire rationem.

deĩceps igit᷑ ſi placʒ.collocutio nr̃a.õ ten
tatiões inimici.cui nõis mille.mille uocẽ
di artes. ¶ Diſcipls. Laudo ꝓpoſitum.
Magr Plus laudab.ſi recogitauerꝭ pᷣ

ac eſſe ſibi artẽ celare ſua

nibo tẽtationũ impulſus violẽtos immit
ti. Scit ꝙ ꝑnicioſioꝛ eſt ocultꝰ nr̃ inimi⸗/
cus.Nihil inſuꝑ ꝑicło ꝓximꝰ.qᷓ; ſuũ ne/
ſcire nec credere ꝑicłm. Aut ſi foꝛte / habi
tualr creditũ eſt octualiter id nec attendi

tur nec timet᷑. Male doꝛmit᷑ inter latro/
nes.Cecad oculis qͥd niſi pateat in foue/

am lapſus: At õ. Fruſtra iacit᷑ rete ante
oculos pẽnatoꝝ. ¶ Diſcipls Jmo iacit᷑
aliqñ vt tereant᷑ ſonoꝝ impulſiboꝛ territi
capiant᷑.Hec alta demonũ fraus eſt.ſi vi

derint ſe videri ꝑ oclos fidei/aggrauant

icłm.ſpem euaſiõis intercludũt yalloꝛ.
ſi nõ conabat᷑ ſathan ſic illudere. ſic t ene
re. Anthoniũ.cũ ei totũ mũdũ.laqis ple
nũ onñdit Qui territ⁊ ſuſpirãs ait ad do

minũ.qͥ hos euad et: Scis qle rñũſuʒ ac
DHũilitas. ¶ Diſcipls Cõ
ſonat pſalmiſta Cuſtodiẽs puulos dñs.
hũiliatꝰ ſum ⁊ liberauit me Euadũt piſci
culiꝑ rimulas re.dũ magni retinent᷑ in

cluſi. Sʒ in quo potiſſime ↄſtſtit huili/

tas: Vidimꝰ em̃ plimos/ꝑ nimiam pꝑdi/
tos hũiliatiõem.q̃les puſillanimes.qles
deſperãtes.q̃les tedio vite ſe necates.
Magr Certũ tene ⁊ nullatenus dubites.
nulluũ ꝑire. diabolo ĩpellẽte. niſi pꝛiꝰ poſu
erit ĩ eo pedẽ ſuꝑbie Uidit h.qui oꝛabat.
HNõ vẽiat mihi pes ſuꝑbie ⁊ manꝰpccorꝭ

nõ moueat me Ibi ceciderũt oẽs qͥ opãt

iniqͥtatẽ. Gũt & duoꝝ pncipum.vexilla.

duo diſtinctiua. hũilitas ⁊ ſuꝑbia. Hũili

tas dei.⁊ ſuꝑbia diaboli Süũt impulſus
duo. deoꝛſum ⁊ ſurſum. Ouid hũiliꝰ cru
ce xpᷣi.Quid arrogãtius ſuꝑbia diaboli.

cato qð oꝛe cõfitebg
pecunia reſtituta

terribilis deus aſpicitur in ↄſilijs ſnher

du oia reſpicio fieri pccoꝛibꝰ ad muſcipu

q; cantantẽ vt audiuit. Wagniticat ani/
ma mea dominũ/miratus cauſaʒ gaudij
pariter ⁊ exultationiscredidit arrogan/
tem. cũ ſubintulit. Ecce em̃ ex hoc btãm

qui extollit᷑ ſuꝑ omne qð ðꝛ deus.⁊ yt de
us ⁊ plus q; deus ſatagit adoꝛari. Hinc

oĩa repetit machinamẽta ꝑ vdolatras.ꝑ
magos.ſoꝛtilegos ⁊ maleficos. ¶ Diſci⸗
ulus.Fuerit hec arrogãtia ꝑ diaboluʒ

P intenta. multos tñ decipit nõ

in oib perdiꝶ ſupbiã dnatã Hõne inici

um ſuperbie eſt / apoſtatare a deo: Apo/
ſtatat ois qͥ nõ credit.qui deſperat.qui ſu

um pꝛe oĩb iudiciũ anteponit. qͥ ꝓpꝛiam
nõ dni volũtatẽ implere ſatagit.qui iuſti

cie dei nõ vult eſſe ſubiectꝰ.ſed pꝛiam ſta
tuere Sic cayn deſperans / maioꝛ eſt in /

quit iniqͥtas mea q; vt veniam merear.

Certe maioꝛ ẽ o cayu. iniqͥtas tua q; me/
ritũ tuuʒ ex te.ſed nõ maioꝛ qᷓ; dei miſeri/

coꝛdia.ſi eiſdẽ ſubiecerꝭ te Judas pus in

tenebꝛis ſathae nimis audax.poſtmodũ

tenebꝛis a coꝛde remotꝭ ꝑ aſtutia diabo⸗/
li.factꝰ eſt puſillauimis ſupꝛa moduʒ.ad

nudũ pſpectũ.hoꝛrendiſſimi ſceleris ſui
Cecidit inde a ſe per deſperationem. ⁊?

ſub ſe per damnationem. ſed non adie⸗
cit vt a venie petitioem aſſurgeret de pec
k.qð deteſtabat᷑ ope.
Diſcipulus. Hoꝛreo
totus dũ verſutias diaboli recogito.duz

filios hoim.dũ iudicia ſua abiſſus m

lãa.laqũ ⁊ ruinã Cadit iuſtus ⁊ reſurgit.

cagit alter nec dñs ſuꝓponit manũ ſuam

gr ed nõ minꝰ mirabilis eſt mi

ſericoꝛdia dei ſuꝑ hũiles. Illudit draco/

ni iſti behemoth'j/ſicut aui Puer aũt ema
nuel / tenet ipm laqis Sinit᷑ aliqñ ꝓcede
re ad impulſionẽ electoꝝ.gaudet erũpere

Poꝛro dũu excedit.pꝛotinꝰreuocat᷑. Yacit

ita dens cũ tẽtatione puentũ.nec ſinit tẽ/

tari ſupꝛa id qð poſſumꝰ Poſſumꝰ. intel
lige. nõ in nra. ſz ſui fiducia ¶ Diſcipu
Putas ne ſathan iſte poſuerit inimicici/
aꝝ ſugꝗꝝ laqᷓos mulierẽ nrãm.virgineʒ
puriſſimam. que a ſexu mulier non a coꝛ

ruptione dicitur. Gilier a fecundita/

me dicẽt. omnes generatiões. Junxit ap

plauſum ſuum demon. impulſit ab extra

ſp intenta. multea Sſupbos.
qles aliq́s notauimꝰ ¶ gi Inueniat

4

1

* 4 .
—⸗ .
1†
2 .
.
2

quaſi blandiens.vt eleuatã mariã vehe/
mentiꝰ allideret. Sʒ illuſus eſt ⁊ eliſus
ab hũilitate marie.validiuſq; repulſꝰSʒ
repulſus ad alterã ſe ↄuertit aſtutiã.ſub/
inferens. O qnta facta es.btã ꝑ oẽs gna
tiões.qꝗᷓ talis exiſtis ⁊ tanta. Lu ſuꝑbiã/
hũilitate viciſti.rara/pꝛoꝛſus hunoꝛata.
Euge euge.qꝛ digne btã.qꝛ digne laudã/
da p oẽs gñatiões es inuẽta. Cuiꝰinſidi/
as ſubdolas.intelliges maria. blãdientẽ
morx repulit vt aduerſantẽ Cõuertãt᷑ inqͥt
retrorſum ⁊ erubeſcãt.qui dicũt.mihi eu
ge euge ¶ Diſcipulus Eqͥſſime deꝰ.quid
hic nobis erit tutũ Dr in ꝓſa. cũ nec ipſa
vel virtutũ tuta ſit victoꝛia. O mõſtrum
hoꝛrendũ ingẽs ſuꝑbia.q̃ nũc a ſuo ᷣrio
nũc a vẽto ſolo.nũca ꝓpꝛia morte/nepha

riã trahit oꝛiginẽ. Sʒ o q̃le pᷣſtabi effu-/

gi ſi tã a dextris ĩpugnat q;a ſiniſtris:⸗
Di viuit.ſi moꝛit᷑ſꝑ ſeuit.ſp umpellit.ſꝑ
euertit.vt cadamꝰ ¶ Og Accipe ↄſiliũ
Impulſus / cade ⁊ vide ne ſteteris in te.
Jacta te cũ nouiſſimo viroꝝ ĩ nouiſſimo
loco. Securus eris.qꝛ ſuſcipiet te.Hoc
erit altiſſimũ refugiũ tuũ. Nõ accedet ad
te malũ ſi habitaueris ĩ adiutoꝛio altiſſi
mi. nõ in te.nõ in meritꝭ tuis.nõ in indu
ſtrijs.non in timoꝛe maloꝝ tuoꝝ.dicens
dño. Buſceptoꝛ meus es tu. exultabis te
liberatũ a laqo venãtiũ. ¶ Teteꝝ pulicul
lus eſto ſub alis ſue miſeratiõis.nõ time
bis ab hoc rapace miluo.Te pupillũ ⁊vi
duã aĩam tuã.te mãſuetũ ↄſtitue. rede
pſalmis ſi nſcibie te. Statuet te in ſubli /
mi ptectiõis ſue throno. faciẽs etiã hic ?ꝰ
nũc ↄſedere te in celeſtibo.qꝛ ↄuerſatio in
celis eſt.dũ ſperas in eo impulſus impul
ſu vincet᷑. Cãtabis ⁊ d ices Depoſuit po
tẽtes de ſede In me ponere.⁊ ſuꝑ me ⁊ af/
fectiões meas.exaltauit hũiles.qꝛ głliam
pcedit hũilitas.¶ Diſopul? ſpecioſa ſũt
q̃ loq̃ris ⁊ deuota.ſed q poterit rõe hõ iu
ſtus ſibi bñ ↄſcius de virtutibo/iudicare
ſe virtutes nõ hre. ¶ Dgẽ Wirtutes vᷣe
nõ ſunt /niſi q̃s gr̃e Stificãtꝭ radix ꝓfert.
viuificat. fouet ⁊ roboꝛat.qꝛ nõ hʒ aliqͥd
viriditatis/ ramus boni opis niſi mane
at in radice charitatis. Nelſcit aũt hõ an
amoꝛe dignus ſit gratificãte.q̃re neſcit ſe
veras virtutes hbre. ¶ Diſcipulus Gcit
nihilominus gr̃as ſe płimas a dno rece/
piſſe in bonis. vel foꝛtune vel naturxe. vel
aĩe. Quid ſuper iſtis dicet deo?A

Tractatus. VIII.

Vtiq; Cõfitebit᷑ dño.gr̃as aget bñũfacto

ri ſuo.¶ Diſcipulus Lego phariʒeũ in
euãgelio grãs agentẽ.qꝛ nõ erat iniuſtus
adulter raptoꝛ Jeiunabat bis in ſabbato
decimas dabat. Receſſit tñ iniuſtificatꝰ
in domã ſuã.potenſq; in regratiõe ſua de

lectus eſt dũ publicanus hũilis exaltatꝰ

Dagr Intende diligenter. ⁊ inuenies
laqueos inimici ſuperſeminatos in vijs

phariʒzei Ambulabat iter rectũ/graꝝacti

onis.Quid em̃ gtitudine rectius.eſſe po
teſt:quid ꝑuerſius ingratitudie: Poſu/
it iuxta hoc iter quo phariſeus ambula/
bat/laqueũ arrogantie.quoopꝛehenſus/⸗/
coꝛruit in foueã ↄtẽptus ceteroꝝ. In cõo/

temptũ nõiatim aſtantis ⁊ penitentis.pu

blicani. Nequicia hec eſt demonum. oĩa
ſtatim pariter depꝛauare. Sufficit eis v
vnus aditus ad ꝑniciem. Sciũt bonuʒ
ↄſtitui ex circũſtantijs oĩbo bonis.malũ
vo ſibi ſufficit ad reatũ ſi vył in vno pecaa
¶ Diſcipulus Pharizeus iſte bene B
dotatus ari dei/ↄſiderare qͥd ha

buit: ¶ Ogr Primo illud. Quid ha
bes qð nõ accepiſti?⁊ hoc videtur feciſſe
gr̃as agens deo. Scðdo diceret. Si acce
piſti.quid gloꝛiaris q̃ſi nõ acceperis.Et
ſi putabat o bſeruare/mentiebat᷑ iniqͥtas
ſibi. Quare? Quia ꝓximos ↄtẽnebat nõ
habentes. Judicabat alienũ ſeruũ publi/
canũ/qui dñno ſuo iã iuſtificatus aſtabat
Dedit dñs aplis foꝛmã.qͥd agerẽt in arti
culo tali Hon inquit vos me elegiſtis ne

gloꝛiemini q̃ſi ex vobis.ſʒ ego elegi vos.

ne ſcitis ingrati quaſi non acceperitis.⁊
poſui vosvt eatis ⁊ fructum afferatis.ne
toꝛpeatis ocio. gram dei inuacuum reci
pientes ⁊ fructus veſter maneat.quatenꝰ

ꝑſeuerantia coꝛonetur Diſcipulus g

cile talia dicimus.facile nos in vᷣbis deij

cimus. Sed o pꝛauum coꝛ hominis ⁊ in
ſcrutabile Ouis cognoſcet illos ocultiſſi
mos in coꝛdis finibus ſathane laqueo⸗:
⁊2 vehemẽtes ĩpulſus.qͥs euadet:¶ agr
Paulo añ rũdebas ex oꝛaclo. Anthonij
humilitas ¶ Diſcipulus Quid ꝙ humi
les/ etiam in grrogantia merſi/volumus
iudicari: g Dec eſt palma ſuꝑbie.

vigeri vult hũilis / ne vileſtat. Lofitet᷑ ſe

aliqũ peccaſſe. imo plłꝰ peccaſſe q fecerit)/
aut ſibi conſcius ſit Quare hoc?: Quia

qjuerit ĩ pcc̃o laudẽ iuſticie.dũ audit a ſa⸗

piente Juſtꝰ in pncipio accuſatoꝛ eſt ſui.

2 4 M
JJMU

ſe⸗
ltagen
condeyin
biwurinten
behe rn
ſgnoſcein
hoin
oröniinſt
inhoclea
ſeo ſcuitl
nnnegrod⸗
dectmosd⸗
dakniciont
Erminet
inmeſoie
coghoe
Neca
en⸗
An
iatecg⸗
Mnrer,⸗
e in
Wonn
m hucin
ſpimiens
c his din
lenio.D
buim;nf
ritb. ni
gliopeſtb
Ponſcet
ytdänent
inpaite
lneſemẽ
batlgutſte
hobengue
hereticos
ſthananci
leodex
lisſeere
wmetzo
noinben
lsinuenin
mciher
chun
ſihin
Vris:

iſtanoe

nbit
inglieni
loos habe

Negiſtisne
degiwos.
ufnntsn
acnun
iibo
rhonnstin
soalbli
hnebegneds,

DR
o. Nchorn

iſcipulus Vach. qlis hec ꝑnicies q;
ulta gliatio . Yilij hoim vſq; quo graui
coꝛde.vt qͥd diligitis mẽdatiũ: Quale da

bitur inter iſta ↄſili: ¶ Ogi Conſulit
ei 'ba modũ Deus
ignoſce mihi pccoꝛi.qꝛ non ſum ſic ceteri
hoĩm. Innocentes. caſtitate pollentes.
oꝛõni inſtates. ſobꝛie.iuſte ⁊ pie viuẽtes
in hoc ſeculo.fructus dignos pnie faciẽ/

beda/ riũ ad phariʒei

„

tes.ſicut etiã hic puplicanꝰ.ſicut hec me/

retrix.de q̃libo iurat veritas.ꝙ pꝛecedent
in regno dei pharizeos. PNõ ieiuno.non

decimas do. aliqͥd boni facio. illð q̃
diſtrictionc in
terminer. Viſcivule⸗ Totꝰ intremiſcit
in me ſpũs meus.dũ hoc vltimũ maxie

recognoſco. neſcit hõ finẽ ſuũ. Quia.
ve etiã laudabili vite hoim (t Aug.pꝛo

mfe flens)ſi remota mia iudicet᷑. HNõ aũt

ex meritis dat᷑ gra alioqn iã nõ eẽt gtui/
ta nec gr̃a. Profecto ſi aliq̃ dʒ hũilitatezʒ
parere ↄſideratio.hec vltia dʒ. qꝛ q̃ diſtri
ctiõe iudicet᷑ vita nr̃a.⁊ q̊ fine terminet᷑.

ignoꝛamus 2 gr Recte ſentis. Sed
m hic inſidiari/hic impellere nõ deſinit
inimicus. Teſtes accipe mitas hereſes:

ex his/ dine gre laudibo oꝛtas.⁊ velut ad/

uerſas. Dixerũt aliqͥ.ſi totũ dĩne gre tri/
buimꝰ. nr̃a qͥd agũt opera: Bñ male fece
rimꝰ. ſoli qs ſuſceꝑit gra ſaluabũt᷑. Vox
alioꝝ eſt. boni nõ eſt niſi bona tribuere.

HNon fecit deꝰhoĩes pᷣcipue fideles ſuus.

vt dãnent᷑. Benignus eſt nõ crudelis.qͥ

in ꝑditiõe hoĩm delectet᷑. Tollit ſathã ꝑ//

inde ſemẽ bonũ a terra coꝛdis nr̃i.pertur
bati. aut ſuffocat in oꝛtu.vel duʒ fructus
habendus eſſet exterminat ¶ Piſciplus

Hereticos innumerabiles nõ inficioꝛ
ſermonẽha
ſi

ſathana circũuentos Poꝛro ſe
beto de xpᷣianis fidelibus.¶ gy ⸗
coꝛdis ſecreta.linceis (vt dicũt) oclłis pe/
netrare fas haberes/quot peioꝛes heu in

troꝛſus hereticos ſub velamine xpᷣianita
tis.inuenires. Attñ nolo te curioſũ ſcru

tatoꝛẽ eſſe vite aliene.ſꝑ memineris.pᷣco/

nij charitatis.qꝛ nõ cogitat malu. MHox. ſce.qbonudita ere puta
Iſi ñ meliꝰĩ pace colat᷑ ⁊ oꝛet᷑ de ĩ aimi col

eſt xpᷣi.xt qd cogitatis.mala in coꝛdibus

icet᷑ ignoꝛo.aut quo fine

Diſapulus Quo pacto poſſum
iſta nõ cogitare.qᷓ experientia palã facit?

al Tuge qntũ potes exꝑientiã.te-
cũ habita. te cogita.te circũſpice.clauſos
in alienis ſcelerib.apꝑtiſſimos ĩ tuis ocu
los habe Ouid nẽe eſt/ vt alienis ſoꝛdibo.

coꝛ tuũ inqͥnes.aut impleas ſuſpicionib
maliuolis ⁊ impur. ¶ Diſcipulus. 0

ſum Fres ⁊ ꝓximos q tatiõe poſſuʒ ñ cu
rare:q̃ pacto ñ lugere cũ lugetib cũ infir

mãtibo ñ infirmari? ¶gr Crede iam

hic latet laqus ſathanẽ multiplex. vix erx·
tricabilis.taq; dedali laborintꝰ. q̃ſi nego
ciũ ꝑãbulãs in tenebꝛis. ⁊ vñ veniat aut

quo tedat vix depꝛehenſibile. Ponat in⸗
terim ſilẽtiũ de bñficiatꝭ.⁊ officiatʒ. in re
publica.de pᷣſidibo alioꝝ.qᷓꝝ cura/vel in/

geſta. vl arrepta. vl ſuſcepta ẽ. Coqmur ö

hoie ſic libero.qͥ ſoli ðᷣo ⁊ ſibi viuere q̃rit.
qͥ ñ hʒ hoĩes ĩpoſitos ſuꝑ caput ſuũ.quẽ

punitio pccoꝝ nõ vrget/vt intendat eisv»

ui ↄuenit illð attẽdere.qͥd ad te de his

qͥ forꝭ ſunt indicare. Poꝛtabit onus ſuũ

vnuſqͥſq;. vaca tibi.tueq; ſaluti. Ecce ta/

les młtos ↄtinet eccłia pᷣcipue in religo⸗/
nibo. qͥ depoſuiſſe ſe credũt curã oĩm Ita
vt nec ſui ipᷣoꝝ retinuerint. Attẽdat oꝛo
qͥlibʒ taliũ Yili accedẽs ad fuitutẽ ðᷣi.ſta
in timoꝛe ⁊ pᷣpara coꝛ tuuʒ ad tentatiõm

Zps quippe nõò deerit. nã impulſus etiã
in iſta re frequẽter.quã potiſſimũ vitare
debucras. Diſcipulus Que ẽ res iſta:

. ——

g Nimiꝝ qua diximꝰde alioꝝ iudi/

cio. Eogitãt malũ. gaudet ſuꝑiniqtate.?
ſi nõ faciẽda.tñ audiẽda Vidẽt curioſita

tis.aſpectu/õdictiões nedũ ciuitatis. ſʒ
regnoꝝ. In tüc de bellis. de titulis regnã

tiũ pmos oĩm reꝝ mot accipiũt Eariſſi⸗
mã. ? in familiaritatẽ recipiũt ſibi famã.

mõſtrũ hoꝛrẽdũ ingẽs.qð ſua ꝑ mẽdacia

creſcit.qdðᷣ magnas territat vꝛbes.ſꝑ ⁊ au

ditis/aliqͥd noui adijcit auctoꝛDeniq;ſic

cupiũt oĩa cogitare.q̃ſi de oĩbo fuerint rõ

vemrcurs ſua.· in deü ꝓijcere. Jpᷣi vᷣo cu
rã oĩm ſu ſcipiũt

batiõibo ſuis. vt pꝛiam celeſtẽ deſiderẽt.
vt/

gr Indud piʒomata pꝛurièt ficul
nce.qbonuditatꝭ ſue pudeda tegere putãt

lectiõe. ñ in diſpſiõe. quã ncario rumoꝛ.
? fabulatiões ũ yt lex tua dñe / cauſant nu
triũt ⁊ auget. Hic incerte fluctuatiões im

pulſiue coꝛdꝭ. Hinc mõ gaudia vana.tĩo

res ſoliciti.falſe ſpes.odia luct. ptialita/
tes. Exterminiũ poſtremo totiꝰ vnitatis

oĩm ſuſcipiũt ¶ Diſcipls Huqͥd n au
dire talia pñt/q̃ſi nõ audiẽtes: Audiunt.
vt ſibi ↄſulãt.vt vileſcat mũdus cũ ꝑtur⸗/

afflictꝭ deuotiꝰ intercedãt apð deuz.

—
*

Tractatus. .

ad deuz. quã pꝛo ꝑte optima ſibi elegiſſe
blãdiunt᷑ Itaq; duas ciuitates ↄſtituũt
duo amoꝛes Liuitatẽ dei.amoꝛ vniẽs.cĩ
tatẽ babilonis amoꝛ diſpgens. Sentiet

hec qͥ ſquis attẽdere ꝓfundiꝰcognouerit.

ꝙ ↄuerſio ad creaturas/ diſpgit de ſe coꝛ
in vana.Colligit aũt ⁊ vnit.ſola in deum
ↄuerſio Relinqͥt illa poſt ſe triſtiticiã.iſta
ↄſolatiõeʒ Deniq; ſa erit impulſoꝛi etiã

ſi cetera ſceleꝝ dãna nõ afferẽt.tꝑis ↄſũp

tio. Hec victoꝛia.hic triũphus ſuꝰ ingẽs
Diſcipulus Quid.ꝙ in talibo/iõ tediũ
grimi/oſolatiões q̃rũt.¶ Og Queft.
ſed inueniũt ꝓ refectiõe defectionẽ Itaq;
dulcedo fallax.⁊ ſcalpẽs auriũ pꝛuriginẽ.
abit celeriter. fixus aculeꝰ.pũgit acrius.
miſcent ſe vltro rixis alienis. Pares ſũt
tenẽtibo canẽ.vel lupũ aurib.q̃ꝝ moꝛſus
vix vel nũq; effugiũt. Nihil ad ſanatiõeʒ
animi fluctuantis.plus aduerſum/ q; ſe
in talib oblectare.qͥ nũq; animi ſuauita/
te ſi nec ſcitate gaubũt Et qͥd oꝑat᷑ hec
oĩa/niſi ſuꝑbia mẽʒ.que ſpꝛeto vᷣo bono
q̃rit in infinitis delectari:vult qͥetẽ ꝑ inqͥ
etudinẽ poſſidere ¶ Oðõ ſi ſenſerit potẽs
calũniatoꝛ xpᷣianoꝰ q̃lẽ loqmur /rumo/
res fugere: curare ſe/ipᷣm ſolicite putas
reqᷣeſcet? In puluere ſufflabit alioꝛſum.
ſed tñ ad deoꝛſum. Conabit᷑ vt fiat ſolita
rius.agreſtis.inciuilis.auſterusſ uis.ſi/
bi triſtis.oĩbo odioſus aut ĩutilis.loquẽ/
da tacebit indiſcret/tacẽda loquet᷑. ama
rus vtilis pꝛius ad ↄfeffiones audiẽdas

idoneus ad ↄmotiões ſecretas aut pupli

cas.fugiet oĩa velut a facie colubꝛi.ſecuzʒ
rabioſa ſilẽtia rodit. VUñ ſub regula poſu
it qͥ dã. Dũ fugiũt ſtulti vicia.in ↄria cur
rũt Hec iã currũt.ſed impulſi rapiunt᷑.ſʒ
rapti pᷣcipitant᷑. Abſoꝛbet eos pfundum
⁊ vere qð ñ hʒ remediũ.ſi vrgeat ſuꝑ eos
pute os ſuũ deſcẽdent in eternũ
bia eoꝝ qͥ te oderũt/aſcẽdit ſpʒ( Miſc
lus Cõcludis in vnũ qria.aſcenſuʒ ⁊
ſcenſum. ¶ Ogr. Aſcẽſus ſuꝑbic. deſcẽ
ſus eſt. ſiẽ gre deſcẽſio/ exaltatio ſublimiſ

ſima reputat᷑. Oð em̃ altũ eſt apð hõies⸗

abominatio eſt apud deũ. Dicta ſunt mł

ta ſuꝑ mltis impulſibo.q̃ rõe.q̊ve poſſent

indicio ſecerni bonꝰ impulſus ⁊ malus.
Hec breuis eſt diſtinctio. ſurſuʒ deoꝛſũ.
depoſitio de ſede qetis.exaltatio ad ſedeʒ
pacis dicta eſt Altera vnitio ⁊ diſꝑſio no

minet᷑.Certia deiectio ⁊ ſuſceptio nõiet.

VIII.

Quarta rectitudo ⁊ curuitas addatur.
quinta ſacietas ⁊ inanitas vocari pᷣt. Et
ſexta exultatio mẽtis ⁊ deſolatio ¶ Diſci
pulus Qũo poſſunt hec fieri cũ repꝛobo
rũ multi gaudeãt.iuſti lugubꝛẽ trahũt vi
tã: ¶ Ogr Intra in ſcũariũ dei. vt intel
ligas in nouiſſimis eoꝝ Si videris ſtul

tũ fixa radice.vide ſimul ⁊ exituʒ.maledi

ces pulcritudini eius ſtatim.qꝛ ducũt in

bonis dies ſuos.⁊ in puncto ad inferna
deſcendunt. At vᷣo.qꝛ nõ attendũt iſta fi

lij hoĩm.ipᷣi abſq; timoꝛe ꝑpetrant mala.
;uis timida ſꝑ ſit malicia.ſecuravꝰo mẽs
qſi iuge ↄuiuiũ ¶ Hõ eſt aũt vnitas.niſi

in vno ⁊ ſolido.eternoq; bono. Pellitur

⁊ impellitur vnita mẽs.ſed ĩmota manet
diſpſa velut arũdo vẽtis agitata.nõ ſub/

ſiſtit. coꝛruit tandẽ. fit illius ruina ma/
gna Impellitur viciſſitudine miſerabili
HNuũc õ deũ ꝑ pꝛeſumptionẽ.pꝑ impietatẽ.

pꝑ deſꝑationẽ.ꝑ infidelitatẽ. NHuncõ ſe.ꝑ.
diſſolutionẽ coꝛdis.p debililitatẽ coꝛꝑis
ꝑ eneruatiõem virtu.ꝑ ↄſũptionẽ tꝑis.
Deniq; ð̊ ꝓximũ.ꝑ erroꝝ inductionem.
ꝑpudoꝛis exterminationem. ꝑ rancoꝛis

2ↄtentionẽe ꝑ fauoꝛis denegationẽ.¶¶ Di
ſcipulus ¶Aatiſſimos.impulſuʒ maligno
m notas impet gnales.pticularis enar/

ratio vel enũeratio plus doceret¶ Dgt
Infinitũ (tradit Areſtoteles) incognitũ

eſſe. nec numerari pᷣt. Circũſtantie vero
pticulares impulſuũ/ſunt in finite.q̊ꝝ pᷣ

terea.ꝙ nõ ſe ſꝑ ↄtinuo manifeſtãt. latet

exitus.deijciunt aliqñ plus q; ſentiatur.
¶ Hotauit pſalmiſta.ſpẽs ſeptẽ impulſu

um. Vnꝰeſt timoꝛ nocturnꝰ.⁊ hic obſcu
rus.Alius ſubitus.ſagitta volãs in die

Tertius ꝑplexus ⁊ inuolutus.negotiuʒ
pambulãs in tenebꝛis Quartus impoꝛ
tunus.Quintꝰ violẽtus.qͥ pariter exeũt⸗/
ab in curſu. Sertus eſt a demonio meri

diano. qͥ ſe in angelũ lucis tranſfigurat.
Septimꝰeſt a diuioꝝcurioſo ſcrutinio

ſuꝑ filios hoĩm.qͥ pereũt oẽs a ſiniſtris.

cadẽt a latere ſuo mille.qͥ videbant᷑ ꝑfecti
oꝛes.⁊ decẽmilia a dextris tuis oẽs fide

ſignati. Hoꝛrendꝰ nimis eſt h impulſus
Ecce dũ hic viuimꝰ nauigamus velut in

mari magno fluctuantiũ cogitationũ O
q; ſepe ſuſcitat᷑⁊ inhoꝛret ſpũs pꝛocelloſe
tẽtationis.ꝑmittẽte deo.impellente dia/

bolo Inuidet em̃ depoſitus iſte.ſublimã

dis ad ſedem vñ coꝛruit Aſcendũt fluctꝰ

64

n

ſmii

ononde

pa
ane

polunt
tcfelt
chapti
Aſumus
powa
lbancun
olo⸗
a
ht
nngac
logha
Patgend
Mümamm

6
.

WI

elos / ḧſn liauens ad pniaʒ/ habes veniã Yeraltar
onem.deſcendũt vſq; ad deſpationis ab agd gliaʒ. Süũt hoſtiles nobis inſidie.per

ieſd ylſos Affilat ex aduerſo. bonus nr̃ ſpũs. depoſitoðs a ſede. ſũt excubie celeſtes. p 0
Cdn ponit ꝓcellã nr̃i coꝛdis in auram.⁊ ſilent nobis ples Ne timeamꝰ Metent᷑ (vt ali

Super Magniticat

eni ſterioꝛis noſtri man ad celos/p p̃ᷣſumpti

semndn H fluctus eius.⁊ deducit nos in poꝛtũ nf̃e
Genn voluntat. ( Diſcipls Venit in recoꝛda
tionẽ illð ſctũ tuũ ꝑ ſex lectiones.vbi di

nẽ/miniſtrãdo hõibo. Cõgaudet eis.·cer-
tũ eſt dũ ſaluãtur. Gaudiũ eſt angelis ði.

uſemmh
kürminii
bon ſen
dinonnn
aCirara niſ
Alnsmiun
Minenintt
onepinpen
bllinecnp⸗

ni.

onen,
1ons
zmalgno
Gngenar,
mcdn
ſtande de
hinine
micſit bre
Sööſenrann.
Zſchkeinpuln
wabc
umwsnde
lums negen
Oums inpe
siummnnt
kanoniomen
önmfig.
n ſanund
4es1 ſniſri⸗

Hrichnkil
ris isoed
isckbinnn
nnnsn
zücogtn,
tſiufm
inpcletk⸗
it Mui

—.—

crũ apli tractaſIn ipoviuimꝰ.mouemur
⁊ ſumus Diſtinxiſti q̃druplicẽ vitã ſöↄ..
Poꝛro de motu ⁊ ſtatu nr̃o in deo/pᷣſto
labantur aliqͥ ſermonẽ. Nũc aduenit oc⸗/

caſio loqͥ de motibo impulſuum bonoß 2
maloꝝ.dũ nũc impulſos ⁊ depulſos ſu/
ſcepit.ↄtremiſcens moꝛiẽtiũ texxa
in quodã ſtatõis ſerene ſinu⸗
tilogiũ accipies ſeoꝛſuʒ de ĩpulſibo
pꝛeterea dũ ſuppetit hoꝛa q̃ nũc tarda eſt.
plłima rurſus me loquẽte.te auſcultante
de bonoꝝ õ maloꝝ angeloꝝ officio/qͥetꝰ

ra. velut

.
„575„

particio. de cuſtod

Sequitur ſecunda
dampnüpernotulas
DNQAaltauit builes. .
In hoc heri ſtetim. in b rur/
ſus aduenio.poſt impletuʒ ca

—

es policitus locutuꝝ. fSiꝑpo

tẽtes de ſede depoſitos dignitatʒ/intelli⸗

gimꝰ apoſtatas ãgelos/oſeq̃ns eſt vt erx

altati hũiles accipiãtur ãgeli boni.in ſe/
de felicitaᷣ.eternalr exaltati. ¶ Bi mali

õies.ad ruinã viatoꝛes.ſi ꝑ eos fiũt im

miſſiões male.vult oppoſita charitas be-
gatoꝝ ãgeloꝝ fieri.qð ðᷣt ĩ pſalmo Immit

ler gelo⸗ dñi in circhitu timẽtiũ eũ. Ad
qd:? Vt eripiat eos Hʒ l̃a hieronimi ᷣm

hebꝛeũ Eircũdat angelus dñi in gyro ti
mẽtes eũ vt eruat eos. Audis circuitum

bonã ꝛmalã ¶ Dar oibo ad excertitiũ / cir
cuitus ſathanẽè q̃rentꝭ vt deuoꝛet.Circũ/

dat angelꝰ dñi in gyro tim̃tes eũ.vt ad/

iuuet ⁊ ſaluet Exaltet demõ ad ruinaʒ qꝛ

ſnꝑbiã.Exaltat angelꝰbonus ad gliaz.

„

⁊ad vitã.q ꝑ hũilitatẽ Eſt nãq; exaltatõ

q̃ cauſat hũiliatõeʒ ſʒ vtraq; mala ᷣpmẽs

2 ?2dãänans. Eſt optata exaltatio hüilis. 2

hũiliatio exal

teſtat᷑ xrps ſuꝑ vno peccatoꝛe pniam agen

ccipies ¶ Diſcipls Delectabit auditio
r. f11* IHboaſſitis oia tela neqſſimi ignea extingue
iEE re Scutũ iſtud nũqd nõ eſt veritas fidei
oꝝ ? fallacijs: de quo pſalmiſta. Scuto circundabit te
potentes de ſede ⁊ ex

te. quãto magy.ſuꝑ vno iuſto pniam non
deſerente ¶ Vexillu ſathane. ci
ercitu ſe derert infidelis temeritas Crux

exillũ ſathane.cũ ꝑdito ex

fidelis ſeu crucis hũilitas/vexillũ eſt an

vt eruat eos Hec eẽvictoꝛia q vincit mũdũ

teſte dilecto dñi.fides nr̃a Petrus q́ʒ pᷣn

Pg Ké e lecto drii :fides nra enus q́ʒ pn
ſib. Cras ceps. vexillũ h iubet erigi p diabolu.qui

circuit q̃rẽs quẽ deuoꝛet.cui reſiſtite ait.
foꝛtes in fide Silis eſt apłi.nõ ignoꝛan
tis aſtutias ſathane ſnia.ſub metaphoꝛa
ſcuti In oĩb ait ſumẽetes ſcutũ fidei.in q̊

ctoꝛie ꝑ diſcurſum pſalmi per totũ¶ In

*,

multus effectꝰ vi/

3

arit me pꝛidẽ.virgo grandeua pꝛo
i

me ⁊ ðᷣuotiſſime vite.nõie Agnes.

nonice inſtitutõis offici. auditurꝰ te ſii

Baitas inuida demonũ.circuit ⁊ impellit

18. qz penites 2 ſaluãs Gi

bñ te hüiliauen bñ exaltaben Si te huͦi⸗

ꝓpinqua qnda;. Ubanipape v. ö eſt

potiſſimũ )ᷣ diaboli tentatiões ſubſidiũ:
Dũ ſuſpenderẽ ego cogitabũdus rñſiõeʒ
Ipſa ſubintulit mox. rux Suſcepi pti

nus hãc vocem:q̃ſi de celo ſonuiſſet.⁊ ita

alijs.nõ inuenio ↄpendioſius nõ effica/

tius antidotũ. Quare: Quia nullũ hũi

lius.nullũ inſuꝑ arrogãtie diaboli mag
aduerſum.nullũ qð ita ipᷣm ꝓſtrauerit

O crux ſignum triũphale.clamat eccłia⸗

ſtica pſa Et in hymno. Ocrux aue ſpes
vnica.Et iteꝝ ecclłia E cce crucẽ dñi.fugi
te ꝑptes aduerſe Et apls Mihi abſit glia
ri.niſi in cruce dñi nr̃i ihu xpᷣi. Sileo in

terim de pꝛobatiſſimis miraculis.qꝛ no
ig ſunt ſatis. In conſtantino In eraclio.

+ ,ẽ

In iuſtina. In xpofoꝛo. In iudeo cruce

ſignato.cum ceteris mulis Suadet ob
hinc hieronimꝰ Euſtochio/ad oẽm greſ
ſum pingere crucis ſignũ. Et criſogonꝰ
ad anaſtaſiam carcere clauſam. Zu aũt
ancilla xpᷣi.tropheũ crucis.tota mente cõ
inge. ¶ Accipiatur bꝛeuis ars crucis.
ad victoꝛiam vicioꝝ.non ad aperſgride
24

D

maloꝝ. qliter in militarib inſignijs geft
aliqui nõ deuotione huũili.ſʒ ſacrilega ty/·
rãnide dnandi Impelleris o aia xpiana

ſupba ſape vel querere. crux aponat᷑ ꝓti
nus coꝛde voce.vłl oꝑis ſignatiõe Quid

eli mag.eſt ſupbie inimicũ Inuidia vult
obꝛepe.viruſq; ſuũ aĩo ſꝑgere.crux tyria
ca fiet efficatiſſima Crux oẽm ire vel rãco
ris amaritudinẽ dulcoꝛabit Crux reddet
3 deſidiã ſtrennuũ Cõtra cupiditatẽ effi
ciet pauꝑem ſpũ Erux gule ſimul ⁊ luxvu
rie febꝛes acutiſſimas tẽꝑabit Una oim

cõis eſt rõ.qꝛ pendẽs in ea/ crucifixit pe/

ſtes iſtas oẽs.triũphãs in coꝛꝑe ſuo x-ps
Hoc eſt ſignũ thau. qᷓ ſignatos angek*

exterminatoꝛ pcutere nõ ſignit᷑.ſaluat po

ſentiat Alioqͥn mendax angelus ⁊ mẽda

cij pater/arripit qð ſuũ eſt. Gic moyſes

exaltauit ſerpẽtem in deſerto. ſic exaltat⸗

eſt filius hõis pꝛudes vt ſerpẽs Curabã
tur a ſerpẽtibo pcuſſi enei ſerpentis inſpe

ctoꝛes. Aſpice ſerpentẽ hũc ꝓ ſilitudine.
ſine veneno culpe. xpᷣm pẽdentẽ in cruce.
fides eius a moꝛſibo tentationũ.ne te ꝑi/

mãt. liberabit. Hinc de luca canit eccia.
ꝙ crucis moꝛtificatõem iugit in ſuo coꝛ
poꝛe poꝛtauit. Hinc apls ait.xpᷣo ↄfirvus

ſum cruci. Hinc andreas letus ⁊ alacer.
ibat ad crucẽ Hinc rurſus paulus.nihil

me iudicaui ſcire inter vos niſi hᷣm cri

ſtũ ⁊ hũc crucifixũ.hec hũilitas ſua fuit.

hec exaltatio. Et ſ̃m menſurã hũilitatis

dabit᷑ ſublimitas exaltatõis. Propterea
tu cuiꝰhũilitatẽ pꝓfundioꝛeʒ oĩbo reſpexit

dñs. vᷣgo beata merito glłiaris ſuꝑ omẽs
in exaltatione tua. ¶ Holo tñ putauerit

aliquis lignũ crucis.vt lignũ eſt adoꝛan
duʒ.ſicut nec eſt ens dinũ ⁊ ſummũ q̊ ſit

fruendũ.qð ſit ſup oĩa diligendũ. Sci/
unt hec fideles.ſciũt ⁊ phi oẽs. Nihil hʒ

lignũ cruò dinitatis etiã in qᷓ pepẽdit do

minꝰ.ſʒ in cruce tãq; ĩ ſigno.ſurgit fides

nr̃a ad dñm nr̃jm. Ihm xpᷣm.deu ven. ꝗᷓ
ſalutẽ nr̃aʒ opatꝰ ẽ in ea ¶ Bic de unagi

nũ veneratiõe. vet hʒ doctoꝝ determi⸗/

natio. Sic ꝑ figuram. ſignũ accipit᷑ pꝛo
ſignato.vt nomẽ ꝓ nominato.imago ꝓ
imaginato. ¶ Dices foꝛte mihi.nũquid

non in homine. pꝛeſertim in marie virgi

ne. verioꝛ ⁊ expꝛeſſioꝛ eſt imago btĩſſime
trinitatis: Bed ⁊ ipſe demõ. retinet hãc
eſſentialem imaginem. Aſinus pꝛoinde

tiꝰ ⁊ ꝓtegit.ſi tñ coꝛde fideli/cruci iſti cõ

ter ſoli debet᷑ honoꝛ ⁊ glia

7II.

debo pꝛimit ſub vna generali veritate.

de re qualibet indiſtincte Hon eſt aliqua

res.qᷓntũlibet etiã vilis appareat.quin ex

eius conſideratione.poſſit animus fideł
eleuari ad magnificatiomem ⁊ oꝛationẽ
dei. Ratio.quia a qualibet tãq;a ſigno⸗/

põt a poſterioꝛi veſtigari.vł in quiri ma

ieſtas dei. ſempiterna quoq; virtus eius

diuinitas.ab alijs quidẽ clariꝰ ab alijs
obſcurius.

ius. ¶ Poꝛro minus hʒz de peri⸗
culo ſcãdali ⁊ idolatrie (teſte btõ dionv/
ſio)ſi nõietur deus infimis noĩbo creatu

raꝝ vilium ꝑ metahpoꝛã ⁊ ſymbolũ.q; ſi
fiat hoc de rebꝛ dignitatẽ hñtibo. quales
ſunt angeli. qles ſunt homines rõne pꝛe

diti Quis em̃ crediderit.ꝙ deus ſit eſſen
tialiter lapis aut vermis: Confunditur
nihilominus ydolatria.qᷓ̃cunq; fuerit cir
ca creaturã aliqm ſeu de creatura.qꝛ non
refert totũ hõieʒ ad deũ. ſiſtẽs in auxilio
creature.maxime dũ hec.facere ꝓhibetur
Habet vᷣgo bñdicta ſanctitatꝭ puilegia.

hñt ⁊ hoĩes in dignitatibo ↄſtituti.qᷓꝝ cõ

ſideratiõe/ꝑ ticipatiue ſolũ.⁊ ꝑ anologiã
dicunt᷑ honoꝛãdi.ſed ſub deo.cui veraci/
eniq; vita
mus ſcandalum vel irriſionẽ infidelium

aut ſimplicium. ſi coleretur aſinus ſicut

colitur crux Nõ em̃ eque faciliter hono/
rem referrent ad pꝛototypũ.i.ad ſignatũ

xpᷣm.nec ad redemptionis noſtre myſte-

rium.quẽadmodum fit de cruce ¶ Crux
hũilis mox vt in memoꝛia venerit aie fi⸗
delis ſit ̊ viſu ſit cogitatu ſit auditu:qͥd

aliud ſignat/qͥd aliud ꝑ ſignuʒ ſeu ſigna
tionem. intellectui repntat/q́; dñᷣm nrim

Ihßm xpᷣm. in quo eſt ſalus vita ⁊ reſurre

ctio nr̃a.ꝑ queʒ ſaluati ⁊ liberati ſumus.

—

Hec ideo conſonãt ꝓpoſito nr̃o.qꝛ vince

re docent nos/ de impulſoꝛe nro ¶ Crux

hũilis memoꝛiter intellecta.liberationeʒ

ſigt. vitã ⁊ ſalutẽ. Ipſa ↄſolationẽ.⁊ ex cõ
utationem ſi grat ſit
rux hũilis hoiem col
locat ⁊ recũbere tacit in nouiſſimo loco.

ſequenti gliam ⁊ eᷣ
animus / opat E

imus viroꝝ pendet in ea. Sic recogita
tus. creditus ſperatus ⁊ amatus/qͥ nos
inuitauit dicet. Amice aſcende ſuperius
? erit nobis głia.¶ Crux ſicut hũiliat in
pꝛofundiſſimo loco ſic exaltat in ſummo
Non em̃ mẽtit᷑ nrᷣa pſaltes. Et exaltauit

n nullus cogitari pᷣt inferioꝛ.qꝛ nouii

Hobopeic
Go⸗

ponmiis.
mulchen
oꝛalhe
mnnͤisſi
ſeoſinul
ſocatoy
turecint
ucjfnci
linttöne
töen ma
pbaerpu,
Blaona
Ctur ſin
nentwo⸗
nunn
1wimn
Orcdait
ripos
Ban
ſemagn
nuſief
lenit ib
ſaee
hoſble⸗
ſchouon.

lnsnn
piane,
apern
ſenst
titucot
nitate
leſati/
ercelſaſt
ſundert
ncio
ngenti
nimut
ſtorſon
eannar
dicͤne

hoſfi
ſcäſini
chaniy,
dininis
Pꝛigza.
Adiſa

nuebmn

rihödon,

gnoborn

inriſ

hinlnne⸗
nnesfinegre
dns ſteſen
Confndinur
mnqgfientct
vunn enon
isinaunlo
1 legn.
tin po
mij
im⸗
Ni ria
felum
nns ſrnt
rne
ſgani
oNre⸗
na m
Nnen üeſ⸗
ſuwwaier
Gnz ſeuſge
ödnnn
nswurtüne
ſtonidn
lerni
ubnnn
ſboonetarc
nſni
conicimo ve

cruò facit inſignẽ xpᷣianũ. dũ oleo

bumiles. ¶ Bloꝛia crucis ⁊ exaltatio ſi/

mul cũ exultatiõe.tanto verioꝛ eſt ſolidi/⸗

oꝛ atq; iocũdioꝛ. qnto minꝰ hʒ de creatu/

loꝛia crucis fit in ↄfir
matõis ſacramẽto.⁊ alijs myſterijs/de o
leo ſimul ⁊ balſamo.qñq; de oleo ſolo ſed
ſacrato.vt qͥ ↄſiderat penã in uce Aole
tur ex intima ſpũſſancti vnctiõe. Sina
icie
linit ipᷣm ex nõie Eſt em xpᷣs ꝑ interpꝛeta
tiõem vnctus. Reges aũt ſacerdotes pꝛo
phete ⁊ pugiles inungunt᷑ pꝛiſco moꝛe

Blia crucis.nõ ↄſtanter retinet᷑ ⁊ pꝛedi/

catur.ſi nõ ad crucis ignominiã. paſſio/
nem.⁊ tolerantiã animus pᷣparat. Nõ eĩ
natura ↄpatitur.vt duo fines pncipales
⁊ vyltimi ſimul intendant᷑ pᷣſertim ↄtrarij
Quig aũt vane glie qͥd auaricie.qͥd libi/
dini.plusq; ipᷣa crux reꝑit᷑ aduerſum:
Bũt qui ſub nõie xpᷣianitaᷣ.arbitrãtur
ſe magnificare dũm. qui crucifigũt in ſe

rurſus filiũ dei.⁊ Hit oſtenuui. aui guſta

uerũt vᷣbũ dei bonũ ⁊ virtutes fut᷑i ſecli.
ſed ꝑ apoſtaſie ſuꝑbiã ꝓlapſi ſunt.qs im
poſibile ꝓ difficile dicit apłus eſt rurſus

renouari.ad pñiaʒ lł certe ſũGit᷑ hic renoua

tio baptiſmalis.quã ↄſtat iterari ñ poſſe.
Bliet᷑ frater huũilis in exaltatiõe ſua ꝑ
ucẽ. moꝛes inſuꝑp/ſcdᷣm nomẽ xpᷣiani.
vitãq; ↄponat. Dit pma ſit vltia ſit tota
laus tua.O aia deuota.dic ſiml ⁊ ꝓfitere
xpᷣiana un Raalus ucſtgttoinnn

cipe rurſus xaltatõ cru xpᷣi tota my
ſterijs plẽa refulget Eſt in ea lõgitudo.la
titudo ſublimitas ⁊ ꝓfũdũ.lõgitudo eter

nitat.latitudo charita. ſublimitas ma/
ieſtatꝭ rofũdũ ſapiẽtie iudicãtꝭ Hʒcrux

erceiſa ſimul ꝛhuii med iũ cui ſurſnz öo
ſum dextroꝛſu ſiniſtroꝛſũ aiũ gutꝛ in hoc

medio Ihs tot effluẽs ⁊ affluens miſeri

coꝛdieviſceribo. Vñ ſi eideʒ fidẽ affixeris
tuã.radiabit ſurſũ amoꝛ.dextroꝛſũ ſpeſ ſi

niſtroꝛſum timoꝛ.et deoꝛſũ doloꝛ.q̃ ſunt

gie q̃ttuoꝛ pncipales affectões.ſcõᷣm q̃s

bñ cõtꝑatas ⁊ oꝛdiãtas ẽ oĩs armõia ſpũ

„

alis Exerceat te ſuꝑ his.traditio de canti
. ¶ LKõuerſus ad crucẽ pie m̃tis.oculis
lacrimoſis.inſpiceas extẽſũ in hoc ligno
ſctiſſimũ coꝛpꝰ ihu ſicut tympanũ vel ci/

tharã. vñ ꝓtulit voces ſuas in ſymphõia
diuinis auribo gratiſſimas.pꝛo inimicis

hꝛĩaʒ ad latronẽ ſcoaʒ.fuit ad mr̃eʒ tertia
Ad diſciplłin qᷓrta.ad preʒ qnta ꝓ ſe ipſo

ſexta ↄſũmatoõe redẽptõis ſeptia p ſno

trãſitu octaua. Ita fact obediẽs pri vſq;

ad moꝛtẽ dedit fidelibo ſuis ꝑfectũ hũilis
obediẽtie nec nõ pietatꝭ documẽtũ Eſt ãt

hüũiliatõ ꝑ obediẽtiã exultatõ.Triplex eſt

in gne q̃ ſub arboꝛe cru exercet᷑ huũiliatõ

pnialis.ſacramẽtlis.ſuꝑnatal ſcdᷣm tres
ſtatꝰ incipiẽtiũ pꝛoficientiũ: ꝑfectoꝝ ſua

et rex ipᷣe dauid dare pſalmũ iocũdũ cũ
cith ſt aut cithara pñitiũ q̃ vertit᷑
in luctu in pſalterij ſolatiũ. Lradit expo
ſitoꝛ vn citharã q̃ dauid adhuc paſtoꝛ et

cithara

pſalles coꝛã ſaul expellebat ab eo ſpm̃ dñi
malũ pᷣtendiſſe ſignũ crucis. Jubet᷑ apð
ꝓphetã aĩa peccatrix ſumere citharã ⁊ bñ
canere Cantꝰ iſte puto lam̃tatõis ẽ pniab
de qᷣ pſalmiſta.Cõſiteboꝛ tibi ĩ cithara ðꝰ
meus. ¶ Ita demũ ↄſonat pſalterio iocũ
do ĩiterne leticie.ita ſub alio typo cõſonat
philomene modul t᷑tur ſuſpiriũ. Ita ſpᷣs
noſter vexatꝰ ab anglło dñi malo.melius
hʒ. Ita (ſi de poetiò aliqͥd miſceri placʒ)

Oꝛphe furias mitigat infernales.i.furi
oſas ſuas paſſiões q̃ q dẽ potẽtes nimis

deponunt᷑ de ſede coꝛdis ⁊ hũiles exaltã/
tur affectões pie mẽtꝭ Cõpõcbat ad citha
re modos pithagoꝛas motꝰ ſuos.Ct ad
excitatõʒ ꝓphᷣici ſpꝰ pſaltẽ adhibuit eliſeꝰ.
Hec de crucis auxilio.ↄð demonis impul
ſus gñales tmdẽ dicta ſunt.ſimul ⁊ ange

loꝝ pꝛeſidio ¶ Ceteꝝ qꝛ ꝑicloꝝ pticulari

um aĩaduerſio. plus hoꝛretur ⁊ vitatur.

plus inſuper liberatoꝛ imploꝛatur.gra/

tioꝛ deniq; fit mia liberãtis.expediẽs iu/

dicaui.pticularib mouendis intendere.
niſi tñ aliter cenſueris frater ¶ Diſcipls

Imo vere cupidus ⁊ attẽt ſicut hacten

auſcultabo. uſq; petiueris a me verbuʒ
Mgr Fit impulſus angelicus virtu
oſe. ſapieter. ⁊ benigne.qᷓtenus hũiles ex/
gltent. At vᷣo depoſitus iſte de ſede dia⸗/
bolus.deoꝛſum fluens.ſathanas.ſatagit
hoĩes deponere violenter fraudulenter.

⁊ maligne. Violentia cernit᷑ in obſeſſis.

Fraus vo dũ ſpẽ bona.ſalubꝛis ⁊ virtuo
ſiↄſilij.q̃ſi moꝛalis phᷣus doloſe umpel/
lit Paucos accipe modos ex innumeris.
⁊ vt ſit aliqͥs oꝛdo in nõ habẽtibo oꝛdinẽ.
ſeg 2fuſioõem obgrnnara ti

naria ſeu ꝑ tetrades partiemur. ¶Dete

aru anß ſuꝑbiam patentẽ.ſed vt in de
terioꝛẽ ſub inuolucro ficte hũilitatis
cipitet. Nã eſt qui ſe nequiter bedliar⸗Ee

2=

ub inuolucro ficte hũilitatis pꝛe

rurſus ait ſathanas. Noli hũilis eẽ in ſa

pietia tua.qᷓ̃tenꝰ iſipiẽter exaltet. Deteſtat
pᷣſũptõeʒ. timoꝛẽ laudat q̃tenꝰ ingerat ti

moꝛis ſcruplos.vbi ñ ẽ tioꝛ vt ablata pa/

ce coꝛdis recedat iſte cui/locꝰ ẽ ĩ pace.de-./-
teſtat᷑ inobediẽtiã. vt pcc̃i uitutẽ iducat
⁊ aſininã patiẽtiã q̃ fert ũ ferẽda.qᷓles no2ꝝ·lCL
bat aplus eẽ coꝛitheos Yefellit innũeros
neq; iſte qͥ ſub velamto obediẽtie neppan
da ppetrarũt q̃ſi peccare ñ poſſet qꝛ n hũt
velle nolle iuxta vbũ ſuũ Deteſtat᷑ ſupſti

tiões qnq; mãifeſtaſſʒ ñ occłtas ⁊obũbꝛa
tas ſccis obſeruatõibo In ieiunijs.invir

ginitate ĩ ſccis oꝛõibo ſuꝑſtitões impellit

Proiñ cur fuit pᷣma deõnis vox ⁊ iter/
rogatõ Cur inqͥt pcepitvobis dñs. Vtit᷑
freqñtiſſime cur iſto qtũs hõies ĩ curioſi
tatꝭ noxie laq̃os cadãt Cur fecit deꝰratio
nales creatas q́s p̃ ſciebat foꝛe peccatas

dãnandas: Eur eas de tles nõ cõdidit

peccare nõ poſſent: Eur vᷣlectaf in per/
ditõeviuẽtiũ OQuod iñ ſibi lucrum creſcit

Nũqͥd ñ meliꝰ eet vniuerſis ſi pccatꝭ oĩbꝰ
ablatꝭ remanerẽt ĩ ſolo decoꝛevirtutũ.cur
indurat aliqͥs ⁊alioꝝ miſeret᷑ cur acceptõ
Pſonarrebi⸗ apð ipᷣm: cur nõ citiꝰvẽit ad
hoĩes redimẽdos ⁊ legẽ veterẽ qᷓ; dederat
in fedꝰeternũ ꝑ aliã ↄmutauit.cur tot abſ
qʒ baptiſmo iĩnocetes tot in ĩſulis ſn leg
auditu viuẽtes tot qͥ ſaluarẽt ſi bonis do

ctrinis ⁊ ſocietatibo inſtruerentur pire ꝑ
mittit ⁊ dimiſit: Scit iſte nneme
ſcrutatoꝛ maieſtat 4

rit curioſus. ¶ Culpat ypocriſim.ſed vt
hoĩes abſq; honeſtatꝭ velo.ppetrẽt mala.

Aaudgt ſimplicẽ cũ verecũdia ſcã.qtenꝰ

vpocriſis fictiões introducat Culpat in
uidiã ⁊ benignitatẽ laudat.ſʒ yt maligni
tas impꝛoba nocẽetiũ foueat᷑ Culpat ecõ/

trario iniqtafes alioꝝ vt pſonale odiuzZ.

3 fraternã charitatẽ ſuſcitet᷑. Culpat ira⸗/
ſcm quo pꝛeceps ira furiat Eulpat inerti
am. ſed vt inquietudo plus cquo laboꝛio

ſa fatiget. Laudat quietẽ ſcãm. ſed vt in

ſterquiliniũ toꝛpentis inertie deſjciat.

Oſtendit odibilẽ auariciã. ⁊ ꝙ nihil nej
us q; amare pecuniã.ſed vt pꝛodigalitatẽ

conſumptione oĩm cuʒ rapinis introdu
cat. Pulcram dicit ⁊ amabilem frugalita
tem. vt tenacitati locum paret.Oſtendit
quantas gignit inſirmitates gula. ſed vt

tatoꝛ maieſtatꝭ opꝛimer a glia Scit
hoiẽm phibitũ.ne in plib dei opibo fue/

.èã
ä ä

4 periculoſ. ioꝛem vacuitatem. capitis ? coꝛ

poꝛis/abq; remedio oꝑetur. ¶ audat om

niag ſana eſſe ſanis. ⁊ nihil eſſe reijciendũ.

qð cum gratiaꝝ actione accipitur. vt a tẽ

perantia fallax abducat O ſtendit q; ftelkla
fit luxuria. q; vilis nec honoꝛe digna. vt

coniugioꝛum iura ↄtaminet. Laudatp

lificationẽ. Imo iubet per illud. creſcite
⁊ multiplicamini qᷓtenus concubinatuʒ.

licere demonſtret O ſtendit non eſſe iurã
dum. Sit inquit ſermo veſter. eſt eſt. nõ
non. vt deteſtetur om̃e iuramentum. Di

it ex aduerſo. Qui bene iurat. bñ credit
vt periurig vel contumelias nõis dei mł

tiplicet. ¶ Circuit iſte ſathan terram. ⁊
ambulat eam.vt circunſtantias oĩm con

ſideret Quis quid.vbi.quibus auxilijs.

cur qũo.quando.Tendit laqueos in 3s
impellat multos valde. vt ſi fuerit aliqs

ab yno liberatus.cadat in alterum Facit
ad h̊ macharij narratio de populis. NHõ
eñm̃ ſemelvictus / ceſſat. ſicut opinatus eſt
Origenes Itaq; ↄſiderat dum circuit ⁊
obſeruat volentes placere deo. Videt ap

tum aliquẽ ad religionis ingreſſum. Im
pellit ad oppoſitũ. ſic iludens. Cur ciui
lem vis delerere conuerſationem. qm̃ ho
mo/nata. ciuile animal eſt. homines ho
minũ gratia facti ſunt vt ſe mutuo iuuẽt.

ſicut pecoꝛa vt hõibus ſeruiant. Ve ſoli.

Cur non poteris ſub habitu ſeculari. ſa
lutẽ tuam operari Sub vno abbate tuo

rxpᷣo.gaudeas lege libertatis.quã dedit ti

bi deus.⁊ emit xpũs.Quid pulcrius.qͥd
eligibilius libertate: Cur tot ⁊ tales.vis
ſubire obſeruationes.⁊ vota ſuꝑ te indu
cere.qui non ſufficis ad pꝛecepta fᷣuãda:

NQuid ſunt obligationes tot/ niſi laquei
totidem ad tranſgreſſoꝛes Vide ne illaqᷓ

atus verbis oꝛis tui cadas Diſplicet em
deo ſtulta ⁊ infidelis pꝛomiſſio Ecce qͥt.

quales in religionibꝰ defecerũt. quot ce
(Ciderunt. qt apoſtate retro abierunt Cur
nãõ vis taletũ tibi creditũ.in his ⁊ in alii
gratijs młtiplicare: Vit quid pditio hbec
eſſet in religionis ingreſſu ſiue ſolitudie.
¶ Lelat pditus iſte/laqueos in ſecło.fit
iſte qui ſaluandus fuerat in religiõe per

ditus in ſeculari ↄuerſatiõe. fit ſeculan.
ↄiungitur vxoꝛi Heu qᷣs illic laqueos tri
bulationum non inuenit: Haſcuntur fi

nifica. ſiſterilis. ſi feda.ſi lubꝛica.O qle

Super Magniticat.

ln ſupplicium Sit de milicia. aut de curiali
ncan um nũero. qt illic curis inuoluit: Primi
Win tus erit dulcis inexꝑto/cultura potentis
N amici. Exꝑt metuet. inuidiã nõ tolera/
mord bit. Sit opoꝛtet aſſentatoꝛ ad oĩa.fit mi
in. Uun ſer. viuens. doꝛmiens.ↄmedẽs ad alteriꝰ
n arbitriũ. Sit cauſidicus aut pꝛacticꝰ in

=l tiõe Dũ querit diues fieri.incidet in deſi
cne deria młta ?⁊ laqueos.quibo mergatur in
ackctn 06 interitũ. Sit bñficiatꝰ in eccia ⁊ celebs.
unnn di cauẽdũ ſibi erit a retib ſymõiea negligẽ
mulfnit tg ſeruitij.a luxuria. ab inerti ↄuerſatiõe
Nnisdn a dilapidatione bonoꝝ eccie ¶ Circuit ?
nimmnte ↄſiderat ſathan iſte alteꝝ quẽ ex inſtabi/
gcin an litate ꝓpꝛia vel infirmitate/cognoſcit.a
Duani. iIiiligionis aut ſolitudinis vitã ineptum.
Wengin ms Vige ait quanta ſit religionis.quanta
ifemnt tis ſolitudinis ꝑfectio. vacare ſoli deo. ſalu⸗/
Amn en tem ſuam opari. Quid pꝛodeſt hõi ſi vni
Populs. O65 nerſum mũduʒ lucret᷑aĩe vᷣo ſue detrimẽ
opnunocſ tum patiat᷑. Vide quãtnzʒ totꝰ mũdus in
naut: maligno poſuꝰẽ. q; bꝛeuis vita. qᷓ; moꝛs
ury incerta. que toꝛmẽta inferni.q̃ gaudia pa
l radiſi: Vide ne pcraſtines.ne ↄſilia mł/
Curaiu toyn pꝛeſertim domeſticoꝝ ⁊ ſeculariuʒ q̃⸗
ngfibo Has. Inimici hõis domeſtici eius.⁊ aiak
gins ho . hõ nõ ꝑcipit qᷓ dei ſunt. Res certa eſt.De
noiunt. Poolis incer habendñ ẽ ↄſiliũ. Dicere q⸗
êr religionis ſtatus nõ ſit ꝑfectioꝛ hereſis ẽ
Weſdi.
tani ſn Magna vo ſtultitia eſt nolle eſſe ꝑfectuz
Dontetno Ouig heſitas.qͥd tergiuerſar. Vocat te
grädeti deus ꝑ inſpiratiões iſtas. qͥd in teſtas ⁊
Nücis non ſtas: pꝛoijce te in euʒ.⁊ ipᷣe te ſuſcipi/
Nanies. et. neq; deſeret iam ſuſceptuʒ Vide nunc
R pauꝑ homũtio duʒ ↄpungeris coꝛde.fac
RKHZ”ZZ votũ deo celi. firmet te iuramentũ. Felix
wniaan ncitas que ducit in melius. Sciuen opꝰ
unii cũ voto deo eſſe acceptabilius. Da tatam
ku arboꝛem voluntatis tue cuʒ fructib ſuis
un deo tuo. Deniq; qui pꝛopoſitũ tnũ iſtud
. ſom̃ diuerteret a te / reus eſſetyt deo ſe red
ter O geret in religione loco tui. ¶ Bilet iſte
lanl neq; ꝙ ad religiõis introitum opoꝛtet at
uinin tendere nedũ bonitatẽ religionis in ſe ſʒ
öggron⸗ alias circũſtãtias maxime dnas. Quarũ
fuſuui P vna ſe tenet ex ꝑte jeligloſok ſi ꝑfẽte regu
esinſchſ lam ſeruãt. Altera ex parte ſui ipᷣius ſi iu
Linſeigief cia ꝑabolam xpᷣi dum incboat poterit cõ
ie ittann ſummare Quot ſi ſcdᷣm ratõis ↄſiliũ res
lichanig, tam grandis aggredienda ẽqᷓ; poſtmocd
rdimm mutare nõ licet Hõ tñ ſeqñdi ſuntviriles
efnu impetus aut motꝰ deuotionũ q̃les babre
ibtnu

phica.fraudes mille ſpargẽt᷑ in pꝛactica/

vnica religiõis relicta eſt

l

37

poſſunt aut puelle.qũq; plłꝰex incõ/

ſtantievicio vel melãcolie.qᷓ; gracie certo
inſtinctu poti aliqñ.q̃liter mõ ex aſtuto
demõis impulſu q certe ↄuotõis afflatu
Silet qm̃ media ſunt moderãda ſecũdũ
vᷣtutem tã agentis qᷓ; patientis.nec pote/

rat. Danid cuʒ armis ſaul egredi ð goly
am. Non pñt ſymec cũ botis latõꝛibo q̃s

in fraudẽ eis derelict accipiũt incedere.ſi
let onera religiõis.cũ moꝛibo inhitantiũ
Dat bene ſentire de omnib neminẽ iudi
care ſpes adijcit qñq; magnasq; pꝛoficiet
alijs ſua eruditio ſuũ ↄſilium qꝛ litteras
nouit.qꝛ pꝛudens ẽ in agẽdis. Deniq; ex
emplũ dabit reliqͥs de ſeculo. vt ita faciãt
Benamadu ? fecit⁊ ſeculuʒ derelinquãt.
Quid: Tandem voto ſe ↄſtringit vſe rit
habita bñficia dat ſua hnbbus vut⸗ ibi
Captꝰ eſt ait in⸗/
ſultãs demon Euge euge iam nõ eſt ſilen
dqum Jã in odium religiõis:exaggerãda
ſunt oĩa Aperiendi ſũt ocli diſcrimĩa re/
uelanda murmur inducẽduʒ dicat ipᷣe ſi⸗

bi ſentiẽs ſe deluſum Quid mihi feci mi

ſer In qò me malũ impuli Nõ potero fer

re iugũ hoc intolerabile. Queſiui reͥem

yt in pace ſeruirẽ deoꝛ ecce turbatio.fugi
hõieshomines inuẽio. Cedebã tentatõ
niby de ſeculo ðterioꝛes demõis ꝑfero qͥd
feci qͥd agã q̊ me vertaʒ? Amicos carnles
offendi ſpernẽs eos cũ ſuis ↄſilijs nulluſ
mihi adeos regreſſus Si diſpẽſationem

voti q̃ſiero nõ dabit᷑ aut in data nũq; cõ⸗
ſtans ſibi anius qᷣetabit᷑ ſz neq; qũo vine
rem in ſeculo relictũ eſt. Si ad aliaʒ miõö

uero religionẽ.ſcãdaloſus ero meeꝛ foꝛſi

tan ĩtolerabilis aliene. Ouid feci: Deuo

tionem in ſeculo ſuauioꝛẽ.et crebꝛius ĩue

niebã. qꝛ ſenſus vegetõꝛes nec ꝑturbati ꝑ
vigilias nõ exinanitũ cerebꝛũ per ieiunia
nõ oppꝛeſſe

a mens in ꝓlixitatevocał ſerui/

tij ſed ⁊ ſeclaribo inuoluoꝛ curis p neceſſi

—

tatib⸗ Eace ogit obedientia currere diſ
currere ꝑ ſclm qui quietẽ ſolã ſeerab⸗ mi
hi obtinere Sic quotidianis fatigoꝛ odi
is et rixis. Quid feci quid tandemvolui
mihi miſer: Delectabat me ſtudium. do/
cebam et docebar. Nunc qui doceat᷑ aut

doceat nullus eſt. Fratres ſatis eẽ reſpõ⸗

dent occupationes religionis ſuevexatio
ſatis eſt Non eſt inquiũt religio ſcola do
cendi.ſed diſciplina viuendi. Si vixero
ſm moꝛes fratrum collapſos omnino a

Qq 3

Xractatus. VII

regulis patrum. perdit?iſuʒ ſine dubio feras.ĩdulge ſecurꝰ lautõꝛibo cibis. vtere
Si ſingnlaris mihi viuere volo. nec
datur nec ſufficit.Ecce quid murmurat.
incõſtans quandoq; non ſine magno ꝑ/

plexitatis vinculo. maxime ſi monaſteria
mulierum collapſa.iunioꝛ iam aliqua vo
nit intrant ( 8 .
ſede.querit quẽ deuoꝛet. Inuenit homi/

nem deditum ſtudijs litteraꝝ ⁊ ſcientiaz
Si poteſt auertit. Affert occupatiões ex
ſeculo.ſicut ex pꝛelatoꝝ ſeruitijs aut pꝛtin

cipum.aut penuria tranſcribentium. vel

imperitia. aut libꝛoꝝ cauſat nimietatem

oneroſam. aut fruſtra fieri verba ſurdis
dicit Si nequiuerit abducere quatenus
ocium deſideret ſtudioſum ſed libi vacet
⁊ ſapientiam ſcribat in ocio.ſubdołꝰ im/

pellit.vt alios dum docerevult ſcribẽdo/

ſe ſeducat. Laudat iam laboꝛem. ſed coꝛ/

rumpere ſatagit intentionem. ¶ Eia do
ctoꝛ ſcribe que relegat poſteritas.que ti

bi ſint in nomen eternum. qm̃ melius eſt
nomen bonum q; vnguenta pꝛecioſa. O

rabũt alij pꝛo te. Non tibiſoli laboꝛabis
talentum tuum diſtribues Sed ad quid

ſathan iſta: Quid ſibi ſuꝑ alioꝛũ ſalute:
Profecto nihil.ſʒ ſatagit.vt iſte ſub hac
intentiõe ſcribens.audiat in iudicio.rece
piſti mercedẽ tuã. Accipe quod tuum eſt

⁊ vadc.ex oꝛe tuo ⁊ ſcriptis tuis te iudico
ſerue nequã. Yers litteras moꝛtis tue ſal

infatuatum. Eia ſcribe.ſz ſubtilia. ſed ex/
tranea. ſed nouiter inuenta Turpe eſt ali

enis vti. Sic ĩpellit vt deſerat terminos

quos poſuerunt patres ſui Vt vane glo

rioſus dicat Buper omnes docẽtes me

intellexi. Ut deſerens vias certas dicat.
Alque furtiue dulcioꝛes ſunt.⁊ panis ab
ſconditus ſuauioꝛ. ¶ Eia ſcribe. aut de
tuis vᷣtutibo aut celeritatẽ onde dictandi
Aut da ſat itelligi ꝙ bñ. ꝙ deuote viuis

vt loq̃ris Aut certe in alienis laudib re

laudẽ tuã.Quere celebꝛitatem noĩs ſi nõ
ex te ſalteʒ ex illis.quos exaltas ſcribẽdo.
miracula ſua.viſiones vitã ſupꝛa moduzʒ
mirabilem. diuinatões.ſectas nonas Ca
noniſatus eris in ipᷣoꝛum canoniſatione
Sed o fraudem ſathane deteſtãdã.qñq;

tamen ita fallentẽ. vt interim taceamꝰ de
manifeſtis erroꝛibo et heretica pꝛauitate.
la ſcribe.totus inſiſte laboꝛibus.im
poꝛtune. Non des requiẽ calamo poſtpe ri vtin
ↄſũmet incarne. ꝓhibeat deterioꝛa deus

ne hoꝛas canonicas. aut abſq; intetiõe p/

ircuit iſte depoſitus de

I.

ſõnovſq; ad ſatitateʒ. Deſere ciuilẽ alioꝝ

ↄuerſatõem.Cõpenſabit hec oĩa laboꝛ tu

us in dictãdo. Bic impellit iſte neq;. ſcit
inutiliter. imo noxie fiũt nõ iuſſa pᷣcep
tis omiſſis Scit ꝙ fauemꝰ vltra moduʒz

ſcriptis nr̃is.diligimꝰvt filios.placẽt eti

am ſi defoꝛmia ſunt⁊ inculta.ſivacua ſen
tentijs. Teſt ẽ ſymea fabuloſa Ballia dũ
nimio clamoꝛe ꝓdit ouũ ꝑdit illud.Coꝛ/
uus crocitãs.vt avlpe laudet᷑/fraudat᷑ ci

bo ſuo. Nõ aliter ſepe vᷣtutes ꝑdũt ſcribe

docti. vl q̃ſitas dus vel acqͥrendas in tꝑe
Roõ. qꝛ dicũt⁊ ñ faciũt.qꝛ de donis ði dũ
glian qᷓrunt.deo rapiunt qð ſuũ ẽ.qꝛ ſcit
inſup ſiniſtra tłiũ.quid facit dextera Pos
ſüt nihilõinꝰ meritoꝛie fieri noua ſcripta
ſi modꝰ affuerit. finis de nus

facere ⁊aliud nõ omittere. ¶ Circuit⁊ in

nenit hõieʒ ðditũ.ↄfeſſiõibs audiẽdis.O
qt immiſſiões facit ꝑ ãgłos ſuos malos.
Aenit ad ↄfeſſionẽ plebeius ideota. veni

unt pueri ⁊puelle iuuẽes ⁊ maritate Sua

det inueſtigare diligẽter ſuꝑ oĩbo circũſtã
tijs.vt agnoſcat vultũ pecoꝛis ſui.qꝛ ne
gliter ſolui pᷣt pccoꝛ.niſi dixeritoĩa.Abſit
ſiſte curioſus ſcrutatoꝛ ⁊ deficiat ſcrutäs
ſcrutinia.cũ ſcãdalo ↄfitẽtiuʒ.cum lapſu
ꝓpꝛio cũ ſuſpitionibo infinitis.cũ intermi

nabilibo ſcrupulis ſiue remittat ñ abſoln
tũ ſiue oᷣtineat moꝛoſiſſime vix tãdẽ abſol
uendũ. Veniũt tles pꝰmodũ⁊ vertitur in

oppoſitã qlitatẽ. qꝛ timet exptus tales fa
cere interrogationes.Dicit ſibijpi.ſaluet

ſe ſi voluerit. nõ intrabo domũ ↄſcie alie

ne nihil interrogabo. ſcit pcca ſua dicati
la ſi vult. Sic dimittit inſcios ſic verecũ

dos latere ĩ pccis ſuis.ñvtẽs claue ſciẽtie

qᷓ data ẽ ad aperiẽdum (cũ diſcretõe tam).)

ſecretas ↄſcĩe plagas Ueniũt alij magni
pꝛudẽtes ðᷣ ſcło. veniũt pᷣdões vſurarij.ſy

.

moniaci. rãcoꝛoſi. violatoꝛes ecciaſtice li

bertatꝭ. cõcubinarij.notoꝛij.nolũt a pect
reſt nige nols reſtitutões facere. ſũt excõi
cati ſut ij res. alij ſie
ðᷣfedũt pcm̃ ſuũ.dicũt ſe iuſta bella gerere

Et plãe miꝝẽ. ſi etiã ãglus de celo repiret
qᷣd agẽdũ in tlib mitis niſi coaſſiſteret ſi

bi miracloſa vðᷣi tꝰ Vẽiũt alij łalie curio

rijs vtinã que ſpiritu cepiſſe videntur.nõ

irreglares.alij ſi ełpãt᷑ excuſãt aut

ſe agẽtes ad fablatões vtũt ↄfeſſiões ſus
ſa colloqͥa ꝓphãis vtinaʒ ñ ð neopa

ſhienon
ifcutonẽ
ynopudan

mmcline
ſcuſupeno⸗
Mlpouſba

ddndd

hecſeyiust
(Cicatores de
Vcioolan
ter obiſer
comvadpe
gegpmmulen
logeuma
ſane unt
loncatocs⸗
mpenn
inmuleis
voſtblis.nn
ſeuanenitt
berano thon
Zurſirͤſte
ommnibus
ſuoꝛumtth
heefeni
lio. in delie
minis, neea
onotnuite
onibusee

Super Magnikicat

l LCircuit ⁊ inuenit declamantem in p mergunt hominem in interitũ vnde vir·
Abnn pulo ſeu pᷣdicantẽ. Cognoſce.demonis fit reſponſio ¶ Circuit iſte ſathan iſte de S
tſt quot impulſus ſunt in ſermone Dum de poſitus.⁊ inuenit hominẽ in ſolitundine.
mze omni ſtatu perſone ſunt.que vicijs cõtra vel deſerti. ſicut eſt pellicanus.vel domi/⸗
nnoin rijs infecte ſunt. Si culpat auaritiam/p cilij ſicut nicticoꝛax. vel tecti ſicut paſſer.
ae digus applaudit. ⁊ ridet auaꝝ. Si pꝛodi pꝛotinus immittit fraudulẽtus auceps
wonſen galitatẽ vituperat/anarus libẽs ad ſe cG6 iſte/ laqueos exquiſitos. ⁊ tota maligni⸗
Galirdi trahit dicens. tene quod babes Si lot tate conatur inuoluere nũc pennas nũc
lul Con⸗ aduerſus inertiaʒ/gaudet iſte qui ſtulto pedes iſtius qui ſolitarius eligit viuere.
nttcd laboꝛelonſumitur. ⁊ eſſe ſub ſentibus au volaturus vt eſtimat ad ſuꝑna.⁊ ſecũ fu
iade raꝝ moꝛdentium delicias computat. Ze rens ait Non ſic abibit ſolitarius iſte. ſi
onne lus laudatus accendit iracũdos. Pietas bene me noui. Sit piger. impatiẽs.ma
nzidi laudata puſillanimes nutrit et deſides. la cogitet. ⁊ ſua querat. Agitatur nũc. fer
igit Pro nunc ⁊ qlem tua pꝛedicatio fructu, noꝛe nouitio.fingit ſibi quietem ⁊ otiũ.
RWK afferet conſidera. Sunt qui nolunt pꝛ/ finsit patientiam ſi non habeat conſoꝛti
gſrbe meditari. nolunt ſanctoꝛũ allegationib um. fingit puritatem in affectibo habitu
inn vel auctoꝛitatib.aut certe neſciunt vti. ram. fingit deniq; ꝙ dabit ſe deo totiu
. BGarriunt ⁊ effundunt quicquid in bu/ Sedo miſer. neſcit quantum meis arti
und 6 cam venerit. ceci cecos alloquentes Buüt bus / ab expectantiõe ſua lõge fiet. Sur
6360 ex oppoſito.qui tot accumulant allegatio gite vos iĩfernales ⁊ impꝛobe peſtes mee.
enl nes ſuꝑ allegatiões.rigmus ad rigmos. Stultum hunc impellite caſuꝝ in retia
aM concoꝛdantias cũ cõcoꝛdantijs.eſfluunt peccatoꝛum.que fugere putat.nec pꝛeca-
Oi vſquequaq;. non deũ. ſed ſe. ſed ſcientiaʒ uet. Lu pꝛimitus inertia. deſes ad bonũ
niti ſuam oſtendere volentes. Blandiuntur ſed ad perniciem efficaciſſima. Hic exte
r ſibi. qꝛ non ꝓpter ſe ⁊ famã ſcientie.ſed ald rioꝛi caret exercitio.ocioſus vacat. Age.
Mr edificationẽ querũt alioꝝ. Sunt qui ſo/ Tedioſa ſit oꝛatio ſibi.faſtidiat ⁊ dicat.
is lum apud auditoꝛes ſuos inobedientiaz quouſq; eadem. Succedat nunc impati
pi ⁊ rebellionem inferioꝛẽ tacendo culpant entia. Yac ipᷣm ſuimet penitere:fac diſpkli
n vicia ſuperioꝝ etiã dum abſunt vñ. Ni⸗ ccere quietem. fac ocium ꝓpꝛium hoꝛrere.
dſola hil plauſibiliꝰ audit inuida plebs q; ſuꝑ nec ſe iam ferre poſſit. Yac langueat totꝰ
d ioꝝ vicia pꝛodere. augere. inculpare. Et ⁊pigritet. Kurge nunc blaſphemia.
iwri hec ſepius ⁊ accuratius ſtudent aliqui pᷣ cogitatiões nepharias immitte.Fac de⸗/
Wesſa icatoꝛes deteſtari. qui ſi vel in modico ſideria occidant pigrum Age doceat oci
ifüne vicio culparentur.pꝛotinus implacabili oſitas mala multa. radideris eũ quaet
Noeie ter obſiſterent vera dicentibo.⁊ capitali. tuoꝛ quaternionibo paſſionumvinculan
mdini clam vel palam perſecutione vexarẽt Ad dum. in cancere noſtro peccatoꝛũ. Scis
ſeyeni deq; multitudo pꝛedicationũ. ſepe fitinn nõia. ſcis officia.vulgata ſunt. Spes.
neſcine laqueum audientium. Quare: Quia iaz meroꝛ met⸗ gaudiũ. Sꝑet vana.metuat
reni ſane ſciunt voluntatẽ dñi nec faciũt.pꝛe falſa. mereat moleſte. gaudeat moleſtt⸗
inm naricatoꝛes effecti de peccantibus Prop Tuũ erit vltimũ h officiuʒ. o libidinoſa
nm terea perplexos habʒ behemoth neruos cupiditas. querẽs aſſidue q̃ tua ſũt QOue
titti in multis.quib non eſt exitus frequẽter rat iſte ↄſolaciũculas ꝓpꝛias ſi poter? in
inih poſſibilis.niſi moꝛs inflicta iudicialis/ carnalibus delicijs. cibo ſõno. venereis
eſunci ſeu captiuitatis hoſtilis / viam fecerit.l Si refugerit patetẽ hãc turpitudinẽ tnua
eüm berans ab omnibo debitoꝛum vinculis. velauen eã ſilitudinẽ deuotionig ad deũ
1 Aut ſinõ fuent aſſumpta religio celens Da mẽedaciter itelligi ipᷣm qrere q̃ ði ſũt.
nd oymnibus.aut vltronea paupertas ſua. ? ſein dñno ðdᷣlectari ſolo.cũ ſua pᷣncipaliter
deghantl ſuoꝛum ſubeatur. Sed q; difficilia ſunt q̃rat᷑ oblectatio. Signũ hurꝰ accipe cer
cnſiten hec remedia.pꝛeſertim in ſenib.in egro/ tũ.qꝛ dimiſſis.dĩnoꝝ ipletõiba mãdato/
Hülarand iis. in delicatis viris ⁊ pompoſis. In fe rũ.laboꝛat ĩ h tot.vt ĩ alijs qꝗ ſpũalia fin
Ncſit i⸗ minis. neſcit nemo. Singulariter idcir. git ðᷣlectet Deridem merito ſabbata eiꝰ.
mpine co notauit apoſtolus auariciam. tentati· vidẽtes ignominiã eiꝰ. Videmus introꝛꝛ

onibus ⁊ lequeis diaboli plenam eſſe.q

ſuz foꝛnicatõib ꝓpꝛijs.mẽdax. Pcelne

retrix inquirit ⁊ rapit. ¶ Adauge dolos
tuos o libidinoſa cupido Interroget cu
rioſitas tua coꝛ eius in plimis. Si mal/⸗
let damnari q; offendere deũ ſponſum ſu
um.redẽptoꝛẽ ſuũ.de quo glłiat. Si mal
let ſubire moꝛtẽ aut incendi/qᷓ; frãgere ie

iuniũ.vel incurrere carnis lapſum Quic

qͥd elegerit irretiemꝰ eũ.vel arroganti mẽ
dacio.ſi penã ꝓpoſuerit inferni vel incen
dij.ꝙ ſi poſtpoſuerit/iã peccauit: qͥa pec/
care pꝛeelegit Adde ſi videris ipᷣm in mł
tis deficere.dic blandiens.nõ cõcutiãt te
defectus iſti frater.permittit eos deus in
te ad hũilitatis cuſtodiam. ne magnitu/
do vᷣtutũ te extollat. Habes in paulo ſile
de ſtimulo ſathane ꝓpter magnitudinem
reualationũ Capiamus eũ ⁊ illaqueabi/
mus vt defectus ꝓpꝛios iã nõ laboꝛet coꝛ
rigi.ſʒ in illis audeat etiã glari. Sit rur
ſus tuũ.o blaſphemia. ſoꝛoꝛ inertis deſi/
die machinamentũ.ſit cogitatõcs immit
tere. q̃les nec hoĩes ſecłi.nec meretrices
dignarent᷑ admittere Pudeat ipᷣm qui tã
tus eſt in oculis ſuis/pudeat ⁊ indignet
2 iraſcat᷑.ſuꝑbiẽs etiã in deũ ⁊ ſcõs ange/

log eius ⁊ ſcõs.⁊ deſpet tandeʒ ſe ipſum.

Buagerẽ vobis inq; q̃ttuoꝛ ſodalib
mihi chariſſimis.ſuꝑ hmõi ſolitarijs /in
glia diſcrimĩa deturbandis.ſed ea quoti
diana q̃ſi domeſtica pꝛetereo.in curioſita
tem ꝑſcrutatõis vite aliene.negligentiaʒ
ꝛie vite. videre feſtucã in alieno oculo.
nõ aduertere trabẽ in ſuo. Ceteros ſꝑne/
re.ſibi ſuaq; placere. Rumoꝛib nouis aſ
ſidue agi.⁊ ſuſpitionibo temerarijs inqͥe/
tari. Pꝛoinde minus oĩbo hõibo.alacres
ſpũ.minus eſſe patiẽtes.plus ſui amato/
res ꝓlus ſoꝛdidos alioꝝ mala tenẽtes .
Aggite poſtremo ſodales fideliſſime mihi
quatenus iſtos exhibeatis ſolitarios.tã/
dem mihi ſiles fieri¶ Golitudinẽ odiãt.
fiant diſperſi mente coꝛdis ſui.fiãt gyro/
uagi ⁊ ꝓfugi.fiãt inſtar caynvagi ⁊ ꝓfugi
Ouid em̃ mag ꝓpꝛiũ eſt mihi.q; eẽ gyro/
uagũ.circuire terrã ⁊ pambulare eam.
Heoc nequã ſpũs At vᷣo qd te agitas fra/
ter.qͥd turbaris.cũ iam ſilętiũ pati nõ po
tes actenus obſeruatũ:? ¶ Diſcipls Nũc
ꝓꝛſus inſpicio.qm̃ vndequaq; miſer ſuʒ.
7 miſerabilis.nec qd agã.nec quo me vᷣtã
ſcio. Ita cõcluſus ſuʒ inter anguſtias.ex
impulſib ſathane numeratis.pᷣſertim in

vltimis.vt merito tedeat aiam meaʒ vite

in pſalmis ⁊

Arctatus. VIII.

mee. Nolo tñ deſpare memetipᷣm. ſed au
xiliaria potius documẽta querere. Itaq;
fraudes ⁊ laqueos inueſtigaſti. tuũ ſit re
media tradere cautelas ⁊ auxilia( gẽ
Si hũanũ pᷣſtolaris auxiliũ/falleris. I
lud em.nec ꝑſpicuũ eſt nec validũ.maxie
aduerſus aereas ptãtes. Eſt vita homĩs
milicia ſuꝑ terrã. Aduocãdi ſunt milites
angeli boni ̊ nequã hos ſpũs. Plures
ſunt.foꝛtioꝛes ſũt.ſapiẽtioꝛes ſũt abſq; vl
lanpatiõe.feruẽtioꝛes in iuuãdo qᷓ; alioꝝ
malignitas in impellẽdo.tmmõ aſſimus
nobis ipᷣis. nec vltra pellamus eos adiu

toꝛes tam ſedulos beniuolos ⁊ certos
Diſcipls Hoc eſt pfecto potiſſimũ qð fla
gito. qð ab eis peto dari mihi /ne repellã
eos upio piter ⁊ dep̃coꝛ.

q̃tenus impul

ſiones ſuas quib inſtigãt nos bene age/
re/ſtudueris aꝑire ¶ Ogẽ Si de cuſto
dia angeloꝝ/pꝛecipue ſinguloꝝ/qui dan
tur ſingulis ab exoꝛdio.ſi de ſuis officijs

ſin gillatim. conarer aꝑire. que ſub exem⸗

pli⸗ leguntur in ſcriptura ſacra.queq; ꝑ
vſtoꝛias.q̃ ſubinde ꝑ doctoꝛes ſacros
tradita ſunt.ſuꝑfluꝰimo vanus iure dice
rer.res ſuſcipiens ſupꝛa vires. Attamen

ne totꝰ obmuteſcã.q̃ſi ſpernẽs pꝛecẽ tuã.

eligã vnũ.ſua auctoꝛitate refulgẽs exem/
plu. Deinde ꝑ ↄſideratiões aliqs/pauc
vᷣſibo ↄpꝛehenſas.curabo nos aduerſus
diabolicos inſultꝰ reddere doctioꝛes.

Diſcipulꝰ Gratus audiã ⁊ attentꝰ¶ a
giſter etrpꝰtot ꝑppetrata vᷣtutũ iſignia. V
Ddoꝛmiebat in carcere.vinct?catenis inter

duos milites LZipus iſte eſt xpᷣiani licet
egregij merit.qͥ ꝑ herodẽ iſtũ ſathan.glłi
antẽ in pellibs que palliãt nequiciã ſuam
detrudit᷑ in tentatõis hoꝛridũ carcerẽ.dii
crimẽ imminet moꝛtꝭ.niſi ꝙ oꝛante iug
ter eccia fit qð ſequit᷑.¶ Angelus aſtat.

xit libtatiq; relinqͥt. ¶ Diſcipls · Placet
metri ↄpẽdiũ q̊ ſeptem.angelico ſcõ facta
miniſterio ↄplecteris Wagiſter So

lerter aduertis. Exiſtimo non grauabe

ris ſi ↄſideratiões pauculas/rurſus ita

vᷣſibe ligauero ſuꝑ cautelis.quibo agere
nos opꝑtet.⁊ pus facere qð ĩ nob ẽ.gallice
(fay ce que doce) Biarni grauaboꝛ.
nec leuitati deputabo metrũ.qle freqñter
canticis ꝓphe ſumpſerunt

Magiſter Imo nihil apð vertres phos
erioſius metro fuit. Accipe g̊ dogmata

ul
get. pulſat ſurgere clamat. Soluit ⁊ edu

ſcpten⸗
meiß
liniſz⸗
ne
forttur
zuunc4
ccholt
ctaco⸗
nuneul
heoberi⸗
Golocune
e n,

tpotan
coden
in
meiter
bun tan
ctgfin
ſlonnü⸗
llſpcinl
ſccboin
cr
Nlio
fnochſ
ns.
Coſee
Mhiniſe
Mntg
nnun
gem
tun
ſagut
Ia
ond
eſtl
Dana
Achi
Mgn

rceeni
daſ⸗
nanapgudn
rgriuen
mn
My ſb
mmpiirair
nen
ibrciti.
tülgiseren⸗
Slis da
f08 0nerſs
dochons.
umb

ftumiiſcnu.

tenisinter
kecehinilis
eKüſubmng
tnegucäſun
Migonri

u Douirt edr

i ie

rcroſöfre

4

(te
no on gut
noig ius
Outis guitn
ecdinobige
V Pont

oedeſaan

spheſnhe
pi won,
1Aurine

Cottnrf

Super Magnikicat

ſeptem. Penſa quis finis ꝓpꝛius qͥ ſit ſta
tus oĩs. A ſatha impelli ſperãs fac iuſſa.
timẽſq; Magnifica dñʒ. dic o me ſuſcipe
xpᷣe Vixeris hic ⁊ nunc velut.hic ⁊ nunc
moꝛiturus. Viue pius.purus.velut hic
A obiturus.i.obuiã chriſto iturus

diſcipulus. Et ſi puocet me auiditas

expoſitiõis latioꝛis.nolo tñ eſſe moleſtꝰ eĩ ſathã ade ,.
at. q ferret/ſi ñ ↄ ſtaret ãgel'bonꝰ: Siẽ

exactoꝛ/poſt tam multiplex eloquiũ ꝑ te

nunc habitũ. Cõſeruabo ĩterim oĩa ba

hec ↄferẽs in coꝛde meo.qͥuſq; altera nos

collocutio.ↄgreget in idipᷣm. q̃uſq; pꝛete

rea centilogiũ de impulſib⸗ accepero.
Mgr viat vt vis.⁊ in eo bñ vale.qͥ depo

ſuit potetes de ſede ⁊ exaltauit hũiles.

equitur tertia par

ſtodie.per notulas.lxxxij.
Lexaltauit humiles. ¶ Diſci
pulus Couentõis huiũs nie
diẽ. ⁊ locũ pꝛoſpeꝝ faciat/iſto/
rum btõꝝ btiſſima iſta ꝑ hũili
tatẽ ſingulariter exaltata.cuius eſt h̊ ver/
bum Etexaltauit hũiles. gr⸗
tu qͥd affers colloquij poſt triduanũ hoc
ſilentiũ?: ¶ Diſe aln ſerlegt tuũ ſuꝑ im
pulſibo cẽtiloquiũ. Cxperioꝛ illud eſſe cõ
nexũ poꝛi nr̃e collationi.deſinit ĩ auxilio
bonoꝝ. apoſtatas angeloꝝ nobis in h
exilio.vbi etiã filius dilect?nihil differt a
fuo cũ ſit dñs oĩm.ſʒ ſub tutoꝛiba ãgelis
⁊ actoꝛiba eſt vſq; ad pꝛefinituʒ tpᷣs a pꝛe.
¶Mar Bene eſt. bonos tutoꝛes hʒz iſte
filius.¶Diſcipulus Iſtic nẽpe ſumꝰ co
gnoſcere qlia ſunt adiutoꝛia bonoꝝ.q̃lia
miniſteria q̃les pulſus aut immiſſiones

Nemini vero te nudiuſtertius ſeptẽ offi
cia numeraſſe.ſub tropologia liberatõis
petri. Angelus aſtat. fulget. pulſat. ſurge

re clamat Soluit ⁊ eduxit libertatiq; re/
linquit. ¶ âgr Hon errat recoꝛdatio.
Scis ne memoꝛiter.additas ſimul.vij.
ↄſideratiões ad tutelã nrãʒ.ſub q̃drupli

ci verſu.¶ Diſcipls Nimiꝝ ſic ↄtinent.

Penſa quis finis ꝓpꝛius qͥ ſit ſtatus oĩs
A ſathã impelli ſperãs fac iuſſa.timẽſq;

Masgnifica dñm. dic o me ſuſcipe xpᷣe.
Vixerꝭ hic ⁊ nc velut.hic ⁊ nũc moꝛitʒ..

.ℳ

Ss eſto piꝰ velut hic ⁊ nũc obiturꝰ
DgrS

reddedo ſingla ãglłoꝝ auxilia.ſinguł

his ↄſideratõibo aut doctrinis:

titio de ſeptẽ modis gñalibo angelice cu/

q́‚ttuoꝛ pᷣma

Seines adaptatiõeʒ facere. vij. ad

CCupio ſecurius ex te ↄgnoſcere.ſimul vt

abbꝛeuiatioꝛ ſᷣmo fiat ¶ Dgr Teptabo

ſic efficere.pariterq; reddere totuz marie

canticũↄſonãs dici nr̃is Itaq; taliter ac

cipe ſũmatim pꝛio Dehinc ãplioꝛ ↄqͥ ſitio

nis erit locꝰ ¶ Angel aſtat. vt pẽſemꝰ. hᷣ

eeſt põderemꝰ? libꝛemꝰ ĩ trutina coꝛdi.qͥs

fit finis. Si eĩ ſathã adeſt nobᷣ vt noce/
pᷣterea qrit iſte ſathã claudere.vel eruere
penitoclm fidi ne recogitemfinẽ noſtꝝ
qͥ deeſt.ↄueniẽs eſt vt ãgelłꝰbonꝰ/ſanet ⁊

hec de pꝛio. ¶ Angel?aſtãs/fulget in car

illũinet oclos coꝛdis.in viã ⁊ ĩ finẽ pac.

cere mort huiꝰ.vt nouerit vnuſqͥſq; poſi

tus ĩ tenebꝛis q̃lis ſuꝰſit ſtat ꝓpꝛiꝰ. Sũt
eĩ iuxta atemoho ingto lita⸗
4 .

—

tes auxilioꝝ(¶ Angelꝰa

8 2 fulgẽs. pul

ſat incitãs ad bonũ. Scit eĩ gñalr oẽs ?

H nos ſcire facit/a ſathã impelli. Dũ em̃

ſcit᷑ ꝑichm.ſolicitudie maioꝛi fugit᷑ ad au
xiliũ ¶ Angel aſtãs fulges ? pulſans. in

ſpando:dina madata ſuat᷑. Alioqͥn iacet
obꝛut in pccis vetꝰhõ nr̃.de ſe deſpans.

aut nõ cũ mi
ſeu pᷣſumẽs
ſurgere iubes/ſoluit a catenis vicioꝝ. vĩ
ctũ in mẽdicitate ⁊ ferro. Cõcuſſus eĩ tĩio
re caſtoꝛ ſcõ/cũ gta dñi magnificatiõe.iã
ſe pꝛicingit virtute actionis. iã calceat ca

„

an crimine/nimis ſpãs

Angelaſtãſ fulgẽs pulſãs

2 pᷣceptoꝝin pᷣparatiõeʒ euãgelij pac

Angel' ſextũ ꝑagit officiũ/dũ aſtãs.pꝰ/

q; fulſit.pulſauit/ſurgere iuſſit/⁊ ſoluit/⸗

educit extra carcere. Apit vltro poꝛtã fer/
reẽeã pñie. vicũ vnũ/ſatiſfactõis arte

⁊ directe.¶ Angelꝰtãdẽ.ſic eductũ.libtati

derelinqͥt Quo facto ſic ſane deinceps q̃ᷓ

retro ſũt obliuiſcẽs.libat in anterioꝛaſe

totus extẽdit. Reuerſus qͥdẽ ad ſe/ðo gtꝰ
2 ãgło ſuo/t ex ſnĩa. Hũc ſcio vᷣe.qꝛ mi/

om̃i expectatiõe plebis iunðoꝝ
Delectat ſimul ⁊edificat adapta
tio. Heq; curioſitati deputãdꝰ/iſte mihi

vᷣe bꝛeuiꝰ ⁊ lucidꝰ oꝛdo Addiderꝭ qð ſpo

põdiſti Ogr Intellige pus quẽadmodũ
pma/ſpectãt ad oẽs gnalr qͥ pur/
gãt᷑.ſpectãt alia duo mag adillũiãdoſ.tã
qᷓ; ꝓficiẽtes.ſeptimũ ꝓpꝛie q̃rit eductꝰ⁊ ꝑ/
ect?. Poꝛro cãticũ nrʒ ſic adapta Sciue
rivt ſcis. qm̃ finis vniuerſe rònal create
ↄſiſtit in magnificatione dñi.⁊ ꝙ exultet

.
1

ſit de? ãgelũ ſuũ.⁊ eripuit me de manu he
rogis.⁊ de

.

ſpũs in deo ſalutari ſuo. Ouid eſt em̃ be

atitudo/ niſi dñi dei nr̃i ſalutar/magni/

fica iocundaq; fruitio. honoꝛ ⁊ colauda/
tio: Hoc pmũ. ¶ Ceteꝝ reſpectus hũili
tatis.ↄſideratio ⁊ cognuio ſtatug ꝓpꝛij ⁊
ↄditõis in vnoq̊z. hoc ſcõᷣm. ¶ In hocꝑ
inde ꝙ facit nobis magna qui potes eſt.
ꝙ beatificat apud alios Cõcludimus/
dyñ s eſt in circuitu ppli ſui.ꝙ immittit an
gelus dñni in circuitu timẽtiũ eũ. tot gy
rouagos demonis impulſus.hoc tertiũ.
Rurſus ex ſcificatiõc nõis ſui/dum dat
ſpem ⁊ impletiõem mandatoꝝ dei veloci
ter inclamat/qui pus aſtiterat/illuxerat.
pulſauerat ad deũ/ad nos/ad gaduerſari/
um ſolerter ↄgnoſcendum ¶ Gubſequi
tur qͥnto.timoꝛ dñi liberãs a pcco.timoꝛ
em dñi/expellit pcẽ̃m teſtimonio ſapientꝭ
Deld ne ſeruilis ſit aut viliter mercenari
us timoꝛ/magniticat ipᷣe gratis dñũm. re
cogitãs qm mia eiꝰ a ꝓgenie in ꝓgenies
timentibo eũ Conſurgit aũt timoꝛ dũ aĩa

nr̃a ↄſiderat hũanã miſeriaʒ /ſi ſeuere fa

ciat dñs potentiã in bꝛachio ſuo.ſi ſuper
bos diſpgit mẽte coꝛdis ſui.deponit po/
tentes de ſede.ſi diuites dimittit inanes.
q́s non extimuerit:ſi ex ↄſideratione ſue
mie.qͥs ipᷣm nõ magnificauerit.qꝛ timen

tibo / veniã dat. qꝛ hũileg exaltat.qꝛ eſuri/
entes ſaciat ⁊ ſaluat. ¶ Buſcepit pᷣterea

ſexto dũs iſrł pueꝝ ſuũ. illũinatũ.pulſa/
tũ.ↄmonitũ.abſolutũ.ſi dixerit.dñe Ihu
ſuſcipe ſpm̃ meũ Dũ vᷣo ſuſceperit/qͥs de
manib ſuis eripiat eũ. Dñs qui iuſtifi/
cat.dñs qui ſuſcipit.qs eſt qui cõdẽnet/⸗
aut qͥs dcune ſoſrdo ſpũs ita ſuſce
ptus in manib ſaluigardie.i.ſalue cuſto
die xpᷣi/ſueq; libertati derelict?.poſt oẽm
hberodis expectatiõem.qͥd ſuꝑeſt. agat il/
le qui ſpũ dei agit᷑. qui iam pꝑſpicit vltra
in lege ꝑfecte libertatis.q̃ nõ timoꝛe ſup/

plicij.ñ ſpe pᷣmij trahit᷑.ſʒ ſuaui iugo xpᷣi.

mentẽ ſcãm ſpõtaneã totam ↄtulit ad ho
noꝛẽ dei ⁊ patrie liberationẽ Recoꝛdatur

ꝓfecto ſoliꝰ mie dei.dulce hʒ in lege dñi
meditari die ac nocte.ſicut locutus eſt ad
abꝛabam patrẽ nr̃m ⁊ ſemini eius in ſcłla

qd eſt xpᷣs. Hoc deniq; eſt ꝑfectoꝝ. ſicut

alia ſunt illoꝝ q ꝓficiũt aut incibiunt.
ſteria q tacta ſunt circa petrũ ¶ Angelus
aſtat..Cur ita:cur ſi nõ vt aſtare coꝛã ðo
nosfaciat Deo aũt tunc aſtare nos tradit

Nuüc p ſingula diſcuramꝰ angeloꝝ

Lractatus. V

III.

dioniſt /cũ caſtiſſimis oꝛõibo inſiſtẽtes.
reuoluto animo ꝓpinqᷓmus.credẽtes qm

ipe eſt dñs deus ſalutaris nr̃. innitentes

ei ſicut litoꝛi fixo.tracti a magnete virtu/
oſo ¶ Aſtãs vo tũc Refulget angelus.cũ
nos edocet/cuius ↄditõis ⁊ ſtatꝰ ⁊ hũili/
tatis ſumꝰ.qtenꝰ inſpiciat deus hũilita/
tẽ ancille ſue aĩe nr̃e.nouerit ipᷣa qͥd ſe q̃re

re ↄueniat. Nõ em̃ oĩb.oĩia eqliter licent

decẽt ⁊ expediũt.Totũ paſtoꝛale gregoꝛij
ↄtextũ/eſt in hmõi documẽto Propterea
trãſeũtes. inducamꝰ q̃ttuoꝛ induſtrias/
ſpecialiter aſſumẽdas ↄ aſtutias ſathãe.
fundatas ex locis dialetiò. qͥbo hõies ig⸗
naꝛos ꝓpꝛij ſtatus/conatur auertere. vel
mutãdo dũ bñ ſunt. vel retinẽgo ꝑtinaci
ter ſtatũ.dũ male locati ſunt Eaa aſſu

mit ab auctoꝛitate.ſʒ applicat ſiniſtre LCo

cũ ab exẽplo ⁊ ſiłitudine.ſed diſſimiliter.
cũ nihil in ꝑſona vel re nr̃a. Locũ ab in/
ductiõe.q̃tenꝰ pᷣcipitet in iudicia falſa ⁊
temeraria. Locꝰdeniq; ſub trũcato enti/
memate.minoe: ſua nõ appoſitavel expli
cata cit eĩ ꝙ ex minoꝛibo ſeu ꝑticlari
bus pᷣmiſſis/tota pendet difficultas illa
tõis Fallit ſe volũtas ſepius in hac argu
mentatiõe.dũ pñtato aliquo obiecto gña
liter ſub rõe boni/oↄfeſtim fertur in illud
attẽptandũ.nõ diſcernẽs in pꝑticulari.qð

vel qle ſit illud bonũ.Dicit rõ ſuccurren/

dũ ncitati ꝓpꝛij coꝛꝑis ſui. Comede ⁊ bi
be iubet volũtas. Colẽdus eſt deus.tene
te igit᷑ in hac religiõe rũdet volũtas. Di

cit rõ maledicti ſunt qͥ viã paò pᷣpediunt

Rũdet volũtas.qꝙ maledicti ſunt qͥ viam
ceſſionis huius ↄtẽden de papatu non
inqͥrunt ¶Hotũ eſt/q̃liter loco ab aucto
ritate abutebat᷑ apoſtata Julianus.xpũs

dicit Niſi qͥs renouauerit ⁊c̃. Imo ſic di

abolus auſus eſt dicere xpᷣo. Beriptũ eſt
Angelis ſuis ⁊c̃. Hõ habemus neceſſe.
lõge moꝛari.qꝛ ex ipᷣo ſumpſerũt oẽs de/
ceptiões hereticoꝝ exoꝛdiũ.maxiĩe duʒ q̃
rũt hoĩes vltra ſape q; diuiſit eis deꝰ mẽ/

ſurã fidei vel doctrine.dũ fieri volũt ma
giſtri qui nunq; fuerunt diſcipuli ſacra/
rum litterarum interpꝛetes.qui nunq; di
dicerunt illas. ¶ Adiecit igitur diabo/
lus aliud machinamentum efficatius ex
B loco ꝑ auctoꝛitatẽ/fieri trãſlatiões vari

as pꝛo vulgaribo idioꝶ. quibo habitis ⁊
lectis in ſuperficie. contemnunt mox ſa/

cros expoſitoꝛes Holumus inquiũt niſi

ſere ẽ
zſtmwor
ſenna
ſsNd
dav
feinn
tmihi⸗
cnon
rechpit
Gili
inquit
us

Piot

lm
ſicno
Ateſtune
Chrneg
idefi
B
Mecpote
G ded
oſiere
Valreg
grgun⸗
ambig
hocſe,
diina

Lnihmlin.
Nci bir
diuſg
niwann,
Mmnayp
ſnguin
Nlloll,
xmn
nogi
in ud
nic
ccurren
weheadi
dens ene
ͤnns Di
edin
iſomtqwan
ehapann den
locona
Mumts i
i Nſc
rick
benn nucſe
ei did
lü mredih
õ
en
tdiohtiſin
Bniſih,

etiã ꝓ in

textum nudum. quem tradidit ſpũſſcũs.

Zandeʒ reddũt᷑ iꝑſuaſibiles.neq; ſibi re
liquũt auctoꝛitatꝭ põdꝰ.vñ v

gleãt ad ve/
ritatis cognitionẽ illuſtrari. Kate de
locis ab exẽplo ⁊ ſilłi.tot ſunt erperimẽta
fallaciaꝝ. t hoĩm capita. dũ qlibet aſſeqᷓ

vult quẽlibet. dũ exẽplo ðt ſe viuere taliũ

2 taliu/q̊s appbat aut cãoniʒzat eccia.vłjq

ſuꝑioꝛes eoꝝ ſunt.qͥ rcoꝛes.qͥ doctoꝛes

qͥ laudati OQuid facit filiꝰ aiũt niſi qð vi/

derit patrẽ faciẽteʒ? Patres tñ optimos
ipſi nolũt ſʒ peſſimos hoc exemplo ſequi

ox alioꝝ eſt Paulꝰ ſe laudauit. Paulꝰ

viſiões ĩ raptu ſuſcepit.cur ñ põt mõ dñſ
in talibo ⁊ talibo ſilia oꝑari:Hinc ↄfictio
ꝓphetiaꝝ.hinc miraculoꝛuʒ admonitio.

Hinc etiã adoꝛatio damnatoꝝ hoĩm in

populis. Teſtis eſt mihi legenda.ĩmo ðᷣ

.

adoꝛatõne canis moꝛtui viſũ eſt in vien

na Caueat igit᷑ ſcã ſedes Romana.caue

at in ea ſedẽs papa.qͥbo argumen.⁊ cau

ſis ⁊ medijs/canoniʒatio alicuiꝰ ſit faciẽ/

da ( Diſcipłs ognita ſunt oĩa q̃ loq̃rꝭ.
lciſſimis dieb⸗ nr̃is Heq; de
loco ꝑ inductionẽ nẽce habes exempla po
nere.qꝛ quotidianis ſuſpitõibo ĩpꝛobis/⸗

3 ſtatus varios/ militat ꝑ iᷣm demon p

ſertim apð ſolitarios ⁊ deuotos in oclis
ſuis. vt dãnent ceteros oẽs Diabolꝰ ðt

ex pticularibo inſpectis.defectibo. gũale,z

inferãt ↄdẽnatõis ſniam At vᷣo difficul
tatẽ hñs maximã qdruplex ille fallẽdi lo

cus qᷓ rõe vitabũ. Dicũt iſti. Si gloſas

recipit textus vnus ſcpture/cur nõ aliꝰ:
Si licuerit iſtʒ gloſas addere/curñ nos
inquiũt.aut cur nõ eadẽ facilitate reſpui
mus eas/ſicut doctrinas apocriphas:

Ouo pacto igit᷑ fiet diſtinctio inter mira

cula vera ⁊ falſa Inter reuelatiõs veras ⁊
fictas Si canoniʒzata eſt hec ꝑſona.ꝓpter

gtteſtatiöes miracloꝝ ⁊ auſteritatẽ vite.

cur nequit hoc tꝑe fieri ſile ſub ſilib;:
Dgr Habes alibi tractat.qᷣ ad iſtas.ꝗᷓ
ttidie fiũt obiectiones /reſpõdere conãt᷑

Sz apð plimos.neq;talis ſufficiet rñſio
nec puto ꝙ altera.ſine g̃tuito miraculoſo

q; dei dono Olim dum ſcriptis ⁊ vᷣbis
oñderem. in iſtis non poteſt tradi ars
vel regula ifallibiliter hũanit.inducebã

argumentũ quo ſe fundat achademicoꝝ

ambiguitas / dicens nihil ſciri. imo nec
hoc ſciri ꝙ nihil ſcitur Argumẽtũ eſt de
diſtinctione doꝛmientis ⁊ vigilãtis.duʒ

ſe videre putat doꝛmiens. ſimiliter ad vi

gilantem. ⁊ hoc cum ratiocinationibus

mult ⁊ reflectioniby quibo dicit ſepe ſibi.
Zu non doꝛmis.Ecce talia ⁊ talia facis

⁊ inſpicis. Zu ſumnuʒ tuũ alijs narras

⁊ recolis Eſt aũt vigilantis ait Seneca

narrare ſomnia ſua Ita ſomnians hec ⁊
talia nũqᷓ; agit Poꝛro ſuppetit in hac re
viſitatio petri quam tractamus.De ipſo
quidẽ vtiq; vigilante ſcribit hiſtoꝛia Lu

ce. Neſciabat verum eſſe quod fiebat per

angelum. exiſtimabat autem ſe viſum vi
iſcipulus. Cõcludo mag qm̃

neceſſe ſit nobis in his tenebꝛis ⁊vmbꝛa
moꝛtis/angelica viſio ſimul ⁊ illumina/

tio / cuz iſta que intimo ſenſu 2 guſtu do

cet de omnibus ſpirituſſancti vnctione.

ulimus nos aſſidue per deuotionis oꝛa

tionem / ſub hoc duplici refugio ſupplici
ter humiliari.qᷓtinus veritas nos exaltet

Angelus aſtat. Põt immom̃to in ictu
oculi nr angelus/a ſummo celo deoꝛſum
nobis aſtare. qͥ nihilominus ſꝑ aſtat ðo

btifica viſiõe. Nõ deſerit exeplar eternũè/⸗

dũ venerit circa nos oꝑari.ↄſulit nõ mi

nodiligenter.qꝛ ſue actõis regulã eẽ ſcit ?

artẽ directiuã. Fit aũt aliqñ cuſtos ange
lus longe a cuſtodito.nõ ꝑ ignorãtiam.

ñ ꝑ negligẽtiã ſuã.ſʒ ꝓpter maliciã nraʒ.
cui dedignat᷑ aſtare. Yit h̊ aliqñ ꝑ diſpen
ſatiõeʒ· ad exꝑiẽtiã nr̃e colluctatõis cum
aduerſarijs nris Dũ em̃ angeli boni qui
iuxta nos erãt de longe ſteterint / fit q ſe
qt Et vim faciebãt qͥ q̃rebãt aiam meam
Etqͥ inquirebant mala mihi locuti ſunt
vanitates ⁊ dolos tota die meditabãtur.

Fit tũc angelus nr̃ adiutoꝛ in opoꝛtuni/

tatibo in tribulatiõe facit cũ temptatione

puentũ. Erudiuit em̃ pꝛius qͥd agere ⸗

neniat tꝑe cõflictus ⁊ impulſus ¶ Diſci.
Oꝑe pꝛeciũ eſt ↄgnoſcere/qͥbo doctrini⸗

armat angelus bonus ſuos ſtare contra
diabolũ in die belli. ¶ Hagiſter. Dul
ti multa ſcripſerunt in enigm tibus 2 fi

guris ⁊ ſimilitudinibus varijs/coꝛpoꝛa
liter pugnantium. u quoniam ſcolaſti
cus fuiſti/gratãtius puto recipies / ſi exx

plũ q̃ſi familiare de ſcola tibi tradidero.

Eõſtitue ſathanã q̃ſi ſophiſtã. cuiꝰ H̊ to⸗

tũ ſtudiũ eſt fallere.nõ querit ſapiẽs eſſe

ſʒ videri Vñ vt decipiat/garruleſt.młta

petit. Celat pꝛopoſituʒ ſuũ.⁊ inueſtigat

Pagnificctt 87

Dagiſter Jure concludis. iure con/

alienum. ſophiſticus ꝑ omnia. LZu econ
tra doctus ab angelo bono: cautus eſto.
nõiatim in quattuoꝛ.diſſeremꝰ poſtmo/
dũ de reliquis Primo velis nõ videri ſa

piens ſed eſſe. Sapiẽtis aũt pꝛecipua cu

ra eſt/ſinem reſpicere Secũ pauca cũ ad

uerſario loqui.vel ex toto ſilere. Certum

habe tertio ppoſitũ ſuũ ꝙ te qrat deciꝑe.
nõ docere. Certũ ſit q̃rt
le veritatẽ diſerere ¶ Diſcipulus Diſcur
re ſummatim de ſingulis

deri. exẽplo cathonis ꝑueniet ad optatũ.

iuxta ſocratis documentũ. Atuero ſpũs

diſcipline effugiet fictũ. ipocritã ſcʒ.⁊ de

luſoꝛẽ ipᷣe deludet.qꝛ deludi ſinet. Eligit

talis ſeruire duob dñis. Ingredi terraʒ

fit arundo ſemet agitãs.fit cũ garrulo ſo

phiſta ſe ſimiliter in oĩb effluẽs. deſerit
cautelã ſecundã ſilentij In ſilentio aũt⁊
ſpe eſt foꝛtitudo nr̃a. Obſeruatio ſilentij
q; ncaria ſit / notauit rex penitẽs Ego in/
quit tanq; ſurdus nõ audiebã ⁊ ſicut mu
tus nõ aperiẽs os ſuũ. Vulgata veritas
eſt/ſemina qꝗᷓ auſcultat/⁊ caſtrũ qð loquit᷑

neſciunt diu ſtare. Poſſumꝰaddere de cu

rioſitate alterius cuiuflibʒ ſenſus Eua ſi
clauſiſſet aures ad pꝛimã diaboli curio/

ſaʒ interrogationẽ.qꝛ ꝑ Cur incepit.Si
mox ↄfugiſſet ad mariti ↄſiliũ/ ſuꝑaſſet in 4
te dñe ſperaui.tu exaudies me doĩe deus
meus.Et alibi. Educes me de laqueo qʒ
ſtatuerũt mihi qm̃ tu ⁊c Et iterũ. Proui/
debaʒ dñm in ↄſpectu meo ſp.Et rurſus

tTẽptatoꝝ aſtutiã.Exẽplo cuiuſdã matro

ne. que dũ impeteret᷑ ab adultero:queraʒ

inquit a marito meo /ſi tibi conſentiam.

Probe quidẽ.ſi vᷣbo ſuo/coꝛ ⁊ oꝑatio ꝓ/
tinus iungebãt᷑.alioqn pꝛocacitas dicti/

plus accendit adulteꝝ. diuertere ſe ꝓtinꝰ
Fulciamꝰ etiam ex
aĩaliũ fabulis dogma nr̃m Vlpes ⁊ cat

7 ſilere/ cautũ mag

tus dũ in nemoꝛe fuiſſent obuia ſibi.au/
dierũt alõge ſonitus venatoꝝ ⁊ latratus
canũ. Cõtremuerunt mutuo inq;rentes

qualiter euaderẽt Neſcio inqͥt cattꝰ niſi
mondũ vnicũ. Spernens eũ vulpis aſſe/

ruit ſe habere modos mille⁊ mille ꝑ cir/
cuitũ. Yacta eſt interloquẽdũ irruptio ca

nũ.cattꝰ exiliuit in arboꝛẽ.vulpis/canuʒ

moꝛſus/plurima circuitiõe deludẽs diu

tandẽ ↄpꝛehenſa/ docuit ſaltũ catti vni -/
cũ/plus ad euaſionẽ valuiſſe Hec nos fa
bula reſpicit.ſꝑ ad arboꝛeʒ ad quã docet

o ꝓpoſitũ tuũ nol
re ſummaͤti ngulis Wgr. ſapi
eentia xpᷣianoꝝ eſt id ipᷣa nõ ſolũ nõie ꝓfi
teri ſe xpᷣianũ Hoc qͥ bona fide queſierit.
hoc qui cupierit vt malit eſſe bonus q;vi

tuli / qᷓ

ſapientia ↄfugiamus.nõ tã motu coꝛpis

qᷓ; pij coꝛdis Damꝰ aliqñ aliqð tale ſalu/

bꝛe ↄſiliũ.qð dũ pꝛeterimꝰdecipimurEkx
emplũ doceat a parabolis ſumptũ Hidi
ficabant palũbi ſiluaꝝ/in arboꝝ ꝓcerita

te moꝛe ſuo.circuibatvulpis ad radices/⸗
ſeↄminãs aſcẽſurã/ſe nidos oẽs cũ feti/
bus direpturã /niſi pullułꝰ ſibi pijceret
vnꝰ. Trepidantes palũbi/agebãt qð pe
tebat ⁊ abibat. Reuertebat ad ſi lleJule;
paſſer dato palbis conſilio ↄtinere ſe ni

dis ſuis.vlpes a fraude ſua fraudata eſt.
Dʒ in paſſerẽ vᷣtit inſidias.nõ viriba ſed

adulatione.Erat in dumo paſſer.vulpis

affuit. btĩficãs.auiclas q volatu ſuo ſe p/
tegeret a beſtijs ⁊ laqis terre. Sʒ ̊ ynuzʒ
deeſt inqͥt/q̃ rõe õ̊ vẽtoꝝturbines⁊ frigo

ra ſe ꝓtegãt. Voluit paſſer gliari ⁊ ↄcio/

nari cũ garrulo. Rũdit ſe ꝓptectiõem hbrfe

dũ flabat boꝛeas a ſiniſtris.mergebat em̃

caput ſub plumis ad dexterã.⁊eõ ſi a dex

tris Fingẽs vlpes ſe nõ ſat audire ꝓpter

diſtantia ꝓtrahebat alloqu Dilapſus eſt

paſſer ad ramos ꝓximioꝛes terre. q̃ſiuit
vlpes/dũ vent flabat ab anterioꝛi quid
agebat. Sic ait.demittẽs caput ad pecto

ris plumas.Exilijt vulpes in nõ vidętẽ.

⁊ deceptã blandicijs/voꝛax rapuit ¶ In

ducamꝰ de ſcpturꝭ Oculi mei ſp ad ðvNOmjm
dicit põ. Seqͥt᷑ effectꝰ ⁊ rõ qꝛ ipᷣe euellet
de laqueo pedes meos.Et ĩ ps.de dauid
qui factꝰ erat ſic hõ nõ audiens ⁊ nõ hñũs

in oꝛe ſuo redargutões. Subdit᷑ QOm̃ in

Ecce ſic ocłi ſeruoꝝ ⁊c ¶ Diſc. Ridebũt

foꝛte nr̃i ſcolaſtici fablatões tuas de aui/

bus ⁊beſtijs qꝛ ſubtilia querunt.Dicẽt pᷣ
terea ſpectare potiꝰ ad oppꝛobꝛiũ rñũdentꝭ
metã ſilẽtij ſi nõ audeat cũ aduerſario cõ
gredi ↄgreſſus nihil reſpõdeat. Vbi erit

pꝛeterea qð iubet᷑ Jacobi. Reſiſtite dia/
bulo ⁊ fugiet a vobis Et petrus de eodez
Cui reſiſtite foꝛtes in fide.Dic q̃ foꝛtitu/

do que laus eſt fugere?: Zime cede malis

apò poetã Ged ↄtra audẽtioꝛ itavlgo
dẽ. (Qui fayt on le chaſſe) Qui fugit fu
gat᷑ ¶ Hgr. Quid ſi fugerit ſcolaſtici
rtã cautelã a nobᷣ hic notatã.qᷓliter
accipiat᷑ craſſiꝰ ridebũt Docemꝰ vt quich
a ſophiſta neq; diabolꝰargumẽtãsoclu

ſoſtap⸗
(itnteto
[(en
Kaco
Aofutt
lulnost
lonienn
lhyſu⸗
Onteel
Gbn⸗
hezrt
üfn

N
üe
Di
cnonen
enn

Szom
wdinchrfin
Anra
enöenbi
Snacchateß
Laucire pr
Diin
nr iſint
mais
a
i N
Rd Dum
Heencdler
3Ndanid
18Ros
ddit Onn
nedoieden⸗
delgueni
tieni Pro⸗
oo Etmmi⸗

Ne uni

zame.
omDa,
Päüf
ciaono
nadnde
Dciſwrn
Timeokemu
andennimt
ſ Ouiet
inncri oin
bieotti
rngnich

Zuotũ.qd ad moꝛale documtũ:

“

—

ſerit ↄ bonos moꝛes aut fidẽdicat pius

2 fidelis aĩmꝰ/ab angelo monitus/nego

pſequẽs. nec aliter/nec alia foꝛma rñdeat
Stet in ſua poſitiõe ſecurꝰ. Vñ illud de
comico agũt hões.birreꝰ ſꝑ hõ.¶ Du
Stult hic modus rũſionis habetur

MWe Atua nullus ſa

. „

diabolũ. Ouicqͥd aggarriat. quicqd ne/
ctat. hec vna ſit rñſio fidelis aie. Xpiana
Sic olim bladina martir.ſic re ⁊ no

mine qᷣdã ſtũs / apð toꝛtoꝛes pſtiterãt. vt

eis/qᷓ; xpᷣiana ſum. xpᷣianꝰſuʒ. Hoc meuz
nomẽ. meũ genꝰ. mea ſoꝛs ⁊ patria. Mẽ
tioꝛ ſi nõ ita iuſſerit apłs deuitare ↄtẽtio
nes vꝓᷣboꝛũq; ꝓphanas nouitates.⁊ nõ in/
tendere genealogijs interminatis.cũ ſiłi

2 s Diſc. Cur ergo ſcĩ doctoꝛes/tot ꝗᷓ

luxert. agitauert. determinaue
gr Habes altero opuſculo rõez
¶ Poꝛro pncipalis nr fᷣmo eſt hic de im
pulſibo ſecretꝭ diaboli cũ blaſphemijs ſu
18.q;̊ nõ meliꝰ qᷓ; ↄtẽnendo vincũt᷑.fugiẽs

rut

indignas aut deridens aĩa xpiana/dicat

ſimpliciter/qð alia virieß er! Q
qͥ tibi rñdeat. Dicat.blaſphemia tua ſuꝑ
te. furcifer ⁊ damnate Alioqn ſi velit ſibi
facere laudẽ qꝛ bñ diſſoluerit ſophiſtrias
oẽs neqͥ ſſias.ipᷣe ſe ſeducit.qꝛ iã ſuꝑbiẽs
meret᷑ illudi. meret᷑ laqis irretiri.niſi ta/
lis ſit qͥ ꝓ ↄſuetudine habeat ſenſus exer

raros. tot/ ſpͦalis effect oa dijudicas
Angelus aſtat ad recoꝛdatõeʒ dei Ful

get ad ↄgnitionẽ nri Pulſat vlteriꝰtertio
ad ↄfutationẽ aduerſarij. Diximꝰſuꝑ hu

iuſmodi pulſib ? impuſibo iã plima.vo/

lo nũc inducere fallacias qᷓtuoꝛ/ex logica
lib ſumptaſ:ad cautelaſ q̃tuoꝛ pᷣdictas.⁊
cotidẽ a loq dialetic deceptiones oꝛtas.

Sut hmõi fallacie. vna m ples interro

gatiões vt vnã. altera ſᷣm qͥd ad ſimplicit

„

tertia ſᷣm accedes ꝑ ↄiugatões inutiles.

Irta ꝑ apparẽtiã dictõis ⁊ nõ exiſtẽti,

iſc. Iſte ſunt ↄgnite logico. ſed qꝗ

Multũ ꝑ oẽm modũ. Scis qꝛ extra di⸗
ctionẽ noĩant iſte fallacie.qꝛ ñ ex dictõibo

ſz ex reb oꝛtü habet in aparentia ſimul?æ
defectu. Neq; p̃terea re eſt ideota ſine

exẽpla ¶ ¶Ogi

Super Magniticat.

cautioꝛ apud xpᷣianos rindẽdi modus õ

caciter! Ouere

interrogatões. Vrget q̃tinꝰ vna det᷑ ab/

ſoluta rnſio. Ad foꝛmaʒ inqᷣt Querit ab

vno (exepli gra)qͥ ex adulterio/ gtiſſimuʒ
ei optimis moꝛibo ⁊ artib inſtitutũ habz
filiũ. Velles tu deuote petre/n habuiſſe
filiũ talẽ:· Si rñdeat placʒ hũc habebere

Cerſtat iqres. Ouid ſup adulterio dicſ7
ex q̊ nõ aliter habitus eſt rñde. qͥd elege-/

nex duobo.carere filio.vel adulterio. Gii

dixerit carere filio. vſcietia ſe Zdicit. Di
placet adulteriũ.plane peccat.nec penitet

placet filius. diſplicet illicitus ↄcubitus

tet vt ſimpliciter rñdeat ſʒ diſtincte Ca/

ctus ẽ pus alter caſus ſuꝑ ĩterrogatõib⸗
cuꝛioſis. Si doleat hõ de pcco.ſic ꝙ mal
let fuiſſe dãnatus vel annihilat?. Si fu/
giat ita pcẽm ꝙ mallet cruciari ꝑ incendi
um mltis dieb;/qᷓ; frãgere debitũ ieiuni/

um aut zmittere mendaciũ Citandg eſt
pellunt rñũdentẽe/aut ad temerariã falſam

⁊ arrogantez de ſuis virib ſuͤmpriané
neutz

aut culpabilẽ electionẽ. Dicat igit. neu
eligo. diſplicet peccatũ.hoꝛreo incẽdium.

nũc incendiũ nõ incũbit eligẽdũ. Quid

ſi vehemẽtiꝰ vꝛgeat aliqͥs eligere qͥd agerzʒ

adueniente caſu tali/ put erat martiriũ tẽ

poꝛe tyrãnoꝝ. Rñndeat ſe humilians ſub

deo ⁊ ſcõ angelo eius dicat. Dũs nõ pati

atur me teptari ſupꝛa id qð poſſum.Et ſi
caſus euen iret qᷓlem ꝓpo nis / ſpero in dñi
bonitate ꝙ faceret cũ tẽptatõe ꝓuentum.
vt poſſz ſuſtinere. vel aliter q; ꝑ peccatuʒ
euadere.Caueat igit᷑ arroganter pᷣdicere
cũ petro.Etiã ſi oꝑtuerit me moꝛi tecuʒ/
nõ te negabo. Dicat potius Impꝑfectum

=

tunitatiby in tribulatione.
ptationẽ me ñ inducas
te ſobꝛieg; ↄſulis Cõfundis ex hoc curi/
oſas inqᷣſitiõs qruũdaʒ ↄfeſſoꝝ ſuꝑ volũ
tate certa nõ peccãdi ſeü recidiuãdi in fu
tuꝝ. vt du interrogat kereikens a ſe vel al
tero. Credis tu ꝙ; poſtmodũ nũqᷓ; cades

8 cx

in tale peccatu. Rnideat. ego fragtlio oꝛ

pꝛecãsvt me cuſtodiat a peccato.ꝙ ſi ceci

derit fragilitas mea. depeco: aaihcrar y

Biſci Bentio ꝙ dãda ſit duplex ruſio

Bgr Koͤulte ent ili milies impu
lerit/ vt facta ↄparatoe filij ad adulteriũ.

reſurgat. Hec fallacia m plures interro
gatiões vt vnã quãtũ video non melius
euitat᷑ q; ꝑ ſilentiũ modeſtũ.ſe diuertens

ag alia cogitãda. aut ꝑ diſtinctioneʒ acu

tam ĩterrogationũ. aut ꝑſtet iuxta qdð no
taſti.negetq; ↄſequens. ¶ gr. Ita eſt
eetia circa ſpeculabilia/fide rectã tagetia.
¶ Diſcipls Exeplifica ¶ gr. Ois pe
ne deceptio ꝓpuenit in ſp

eculabilib⸗/ er de
fectu diſtinctõis? reſolutionis ad ſimpli
cia.qᷓ deficiente. doctoꝛ quo plus inqͥret
p argumta ſe diſſoluere tãto plus inuol/
uet. ⁊ eo plus/ſi nõ veritatẽ ſʒ aduerſarij
ↄfuſionẽ ꝓ ſua laude ſcrutat᷑. Exẽplũ.vo
lens vn doctoꝛ ↄcoꝛdare ſimul/quo actꝰ
peccati/a deo ⁊ a libero arbitrio. Cõclu/

debat argumtoꝝ ſubtilitate/ñ pia religio

ſitate/ꝙ de erat cã peccati.ꝙ de? facit ho
mainẽ peccare.ꝙ deus vult hoĩeʒ peccare/
du peccat. Addidit ipᷣe idẽ ꝙ libᷣtas arbi
trij ↄpata ad deũ/faciat iſta neceſſario qᷓ
factura eſt. In oꝑatiõe ad diuinã pᷣſcien
tia/ oĩa de neceſſitate ſunt futura. alioqͥn
inqͥ t deꝰ poſſet falli. Addidit q̃/q; ideo ⁊

noõ aliunde res dicũt᷑ impoſſibiles fieri /

qe poſitiue de vult ita eſſe poſſibile. cum
iñ ſi deus p impoſſibile nõ eſſet. impoſſi
bilia nũc/nõ eſſent tũc minꝰ impoſſibilia

Aadidit ↄtingentiã in vo inrrinſecã eẽ᷑.

gꝛ diſtinguere ↄnotatiões terminoꝝ vel
neſciebat vel ſynebat ¶ Diſcipls Can
ge bꝛeuit foꝛmas argumtoꝝ gr⸗
guit ſic infoꝛma logicali. demonſtrato.

Soꝛteqq facit homicidiũ. vocet᷑ actus ii

le. A Soꝛtes facit a. Et ſoꝛtes hʒ pꝛece-
ptuũ de non faciendo.a.ergo ſoꝛtes peccat

Tunc vltra Deus facit ⁊ vult totum an
tecedens ?⁊ quamlibet partem anteceden
t conſequens. qõ eſt il
Diſcipls. Videtur
hec ro ¶Mgr Videt᷑ ſi nõ
diſtinxer aliqd ĩ ea. Di pᷣterea nõ reſpex
eris ad piaſphemiã inſanã / vltie illatõis.

tis. ergo facit ⁊ vult ee
lud. ſoꝛtes peccat.¶
in diſſolubil hec ro

wwWde facit ⁊ vult ꝙ ſoꝛtes peccat.Quãto
mag opoꝛtuerit ſaꝑe ad ſobꝛietatẽ.vbi et᷑

Plmcg atols latulla a dicer ſomnaſen:
angl oni ⁊ ſolutõʒ aperiat. Omis abſqh;
dubitgfõe rõ qᷓ militat õ pietatẽ/ſophiſti⸗/

( eſt.peccãs in materia vl in foꝛma.Oð
ſi nõ videat diſciplłs hõ.yvidʒ doctoꝛ xpᷣs
hõ ⁊ anglus eiꝰ ĩ io ¶ Itaq; du ſoſumit

Ddoctoꝛ iſte anglicanꝰ q; ꝓfũdũ ↄgnõiant

w.ſoꝛtes hʒ pcepjũ de no faciẽdo.a.actũ l

Tractatus. VIII.

intelli git abſolute 5 eſſe actaſolmodo.

3SWEn

tũc eſt falſa mĩoꝛ iſta.qꝛ ſoꝛtes põt ĩ caib
mulctis facere.a. actũ ſine pcco.ſiẽ infuria
vl in inuicibili ignoꝛãtia Si vo itelligat
ꝙ ſoꝛtes hʒ pᷣceptũ de nõ faciedo.a.deſoꝛ

miter ⁊ peccabitr. hoc vtiq vᷣm eſt. Sed

iam de neq; facit neq; vult/ꝙ ſoꝛtes tai=r
agat⁊ ita ñ facit neq; vult ancedẽs pᷣdicte
ſophiſtrie ſue.qꝛ palã ↄcludit ðᷣſormitatẽ
aut ↄſequẽtia nihil tenet. Cõſtat eĩ q;q nec
de' imo nec hõ poteſtvelle defoꝛmitatẽ ſhᷣ

rõe defoꝛmitat dicẽte Dionyſio ꝛpho ꝗ⸗

nemo ad malũ aſpiciẽs opat᷑. velle aũt eit

qddaʒ opari ¶ Diſc. Cui ſimplicitas pla

cet.placeat ⁊ tua rñſio.ↄſequens ẽ iuditõ
meo. Sed neq; ſi caliniabil eet iſta vlal⸗
terg rũſio / deret inueniẽs tãtũ ↄcediq

offendit oim pias aures/tã phoꝝ q; mo/

aliũ tſimpliciũ in qcũq; lege viuentium

Dic altera ſophiſtriãde futis ↄtigetiby.

Mgr. Accepit ſic Añrps fr

ere ¶ Diſcipls. Dic reſpõſionem

Aut intelligis ꝙ; poſſibilitas ↄꝑatur ad

dei potentiam abſolutã ſecluſa omni lege
ſen ↄpatione.⁊ ſic ↄceditur.ſed negat᷑ cõ
ſequẽtia. ꝙ ergo credẽs ãtixpᷣm futuꝝ ex
fige ſit deceptus de facto vel de poſſibili.
Roõ eſt clariſſima. qꝛ in maioꝛi non credi
it aut ſciuit aliquis antixpᷣm foꝛe/niſiõ
lege oꝛdinata.ſciens ꝙ de abſoluta pot⸗
tia deꝰ nõ poſſet facere qͥn potentiã habe
ret vt antixpᷣs nũqᷓ; foꝛet Hõ eſt igitur ali
qua deceptio ſed ſumna ↄfoꝛmitas. oꝛ
ro deceptionis rõnẽ que ponit intrinſecã
in deo ↄtingentiã/mõ notauimus Alibi
latius apta eſt in centilogio de modis ſi
gnikficãdi ¶ Diſcipls Perſpicua fit am/
plius mihi ſapientis narratio.qꝛ qui ſo/
phiſtice loquitur /odibilis erit. Ct iterũ.
Illuſoꝛes / iyſe deludet. Dic qui querit
mẽdacium ſubuertetur ab eo/cadens in
laqueos qͥ̊s tetendit Poꝛro.qui ambulat
ſimpliciter/ambulat ↄfidenter. ¶ Mgi
Nõ aliter eſt. Narrat Rufin in illo qud
adddidit biſtoꝛie eccleſiaſtice euſebij libꝛo

it heri futꝰ
añxpm eẽ futun / vecepe. Antecedẽs eſt
poſſibile ⁊ cõpoſſibile. qꝛ pma nccia ⁊ ſe⸗
cũda poſſibilis.omẽ aũt poſſibile ſtat cuz
nckio Sükhla e⸗ qð ĩpiũ ẽ ð deo

Ogl vuſtingue mioꝛc q dicit: anxps nõ
erit taq; poſſibil ſit. Aut intellige ẽ poſ⸗
ſibilis qᷓcũꝙ lege poſita et tũc iſtaʒ nego.

xhii

ieennn
udio
murute
rein
lüqhno
ſlatran
bili n

Pnsebet
anc
Uini
fnunt
cie
iie⸗
Permi
bes
u linre.
lebütr
deſillc
iguidrn
Altrhich
lubennn
ual
Khui
doleton
pafiteg
patiater⸗
ſitosin
guato.
fothers
noꝛtẽ pd
liis lp

ordale
crag dinen
noeaſe⸗
tandonc
luedie
dimnatdis
cetalrne
daridi

eo⸗
ſnznego.
Mnr 4
adnege
ſelneget

chnfurmet

Adepolb.
Kinendn
chmicrein
ccbſonnepol
npormnihr
öckigarti

—„

nũ.qꝝ arguitas retoꝛquet

ſeph / vt ex viſioni

de quodam inuincibili ſophiſta contra
pietatem fidei.quẽ ſimplicitas pij ſenis/

nudã ꝓponendo yveritatẽ fidei/vicit Dice

mur in hoc apð ſophiſtas etiã ömones /
pſtare in ſimplici ↄfeſſione fidei. Noſti
illuũ qͥ mox vt aliquẽ ſentiebat ſophiſtice

vↄtendere/qeſcebat.niſi foꝛſan ex ſilentio

ſuo/circũſtãtiũ ſcandaliſatio timeretur.

Mos ſophiſtax eſt/ vt tädez ſemetipos

V fallatc? appꝛehedaͤt i aſtutia ſua.dũ ad agi

bilia venerint. Docet hec pteruia demo/

lemetipos i fines Zrios ¶ Diſciol⸗
empla da. gr. Impulſit fratres Jo
ibe ſomnioꝝ inuiderẽt
ei querentes media que ſcripta ſunt/ ne

mus. Regnauit. Ita qtidie fideles ünpe
tit.quoſdãvt deijciat ⁊ exaltant᷑iqꝛ per tri

bulatõez huiliant. Fiut doctoꝛes / s in
fatuare querit. Fiũt purgatoꝛes. Fiunt

ſanctioꝛes q̊s ſatagit inficere.q; diſcipli/

nã/ↄuertũt in pnie patientieq; virtutem

Per mittit angelus futura ge demones

E in oĩbe fiet electis. ¶ Diſcipls. Hatis eĩ
de fallacia em plures interrogatões diri
ſti/quẽadmodũ nũq; abſq; diſtinctiõe dã
da

oſueſcat ¶ OOgrẽ. Aiaduerte q;admodũ

ab eis ↄgnita ſimiliter inueſtigare ꝛaudi
re. quare: quia ſcit ꝙ dũ querent obniti/

ↄplebũt voluntatẽ dei. Sic ĩ Joſeph ſic

ſit vnica rũſio. Video pinde aſiliũ ſa
errimũ qð eſt/ ꝙ; ſe fideliter reſoluere

in moꝛalibs etiq iſto ꝓdeſt ⁊ expedit. Si
dolet caput aliqͥs ex ebꝛietate vel alia cul/

pa.fiat eger. acceptet doloꝛẽ ⁊ egritudinz

ſit ꝑs purgationis ſue.peniteat de cauſa.

ꝓ quãto eſt culpabił. Si moꝛit᷑ pater/⁊=
fiat heres filius locupletatus.doleat pie
moꝛtẽ pꝛis.gaudeat gratus de opibo reli
ctis. Si puniũt᷑ iudicialiter peccatoꝛes

letent de iuſtitia. triſtentur de demeritis.
Potes altius ſpeculari dep ꝛeſcientia di
circa dãnatos.etiã ſiꝓponistibi talẽ foꝛe

rando iuſtitia dei. Juſt/ es dñe ꝛ iuſtitie
tue diligẽde ſũt et honoꝛãde.pccavo q̃ ſũt

dãnatõis occaſio/ðteſtoꝛ.odio.abomĩoꝛ

q talr me velle vis ꝛpcipis Soluit inde

laqueꝰ iſte neqſſimi/qvult rñſionẽ vnam
dari/dũ curioſus ĩqͥrit. Si de vult te dã

Hare.vis hoe ⁊ tu: dic nolo peccare.ꝙ ſi ñ

angelus dñni 7
grios (Diſcipls.x

maxime quia dicẽ

peccauero ñ dãnaboꝛ. Si rurſus vrgeat

pulſans. Quid ſi tibi reuelet᷑ tua dãnatõ

Quid ſi fuelet᷑ de te petro.ꝙ alt᷑ qͥ pccaue

rit ĩ hac die tãde ſaluabit. alter qͥ ñ ita pec
cauerit/tande dãnabit᷑. Caſꝰẽ poſſibilis

et iõ reuelabis. Nũqͥd eligeres hodie pec
care.nũqͥd in pᷣmo cãu öſperares? Rnde
cautus ſpꝑ.nõ vnica ſʒ duplici rñſiõe.Ha
bẽt hãc induſtriã pueruli/ dũ interrogat᷑
quẽe duobo pł diligis:pr̃eʒ aut mr̃eʒ In

quiũt diligo pr̃em diligo matrẽ. Sic in/

terrogat/ demũ petrꝰ.diligis me płhis:

Diſtinxit trridit. Tu ſcis dñie q amo te.
innuẽs qꝛ diligũt ⁊ alij te. Si Grit.nned

malles peccare nũc. poſtmodũ ſaluari Re
ſpõdeo. Holo peccare volo ſaluari.Et in
altero cãu. Dic volo ſpare qꝛ ſic pᷣcipitur
Credo ſilłr deũ nõ reuelare niſi ᷣm.ſʒ nõ
ita ꝙ neget ſe ipᷣm. Si ſub electõe ꝓponũ
tur duo mala: caue neutruʒ eligas Ham
in mal qͥd ẽ eligẽdũ? Atuero ſi culpa nr̃a
ceciderimꝰ vt ncce ſit alterũ ex peccatʒ fie/

ri/minꝰ eſt acceptandũ.qꝛ iã ĩ ↄpꝑatiõe de

terioꝛis / ſortit bõi ßm aro⸗ Deni; pfiẽ
iſte pulſꝰ anglic' q di

uũt ſi pia volũtas affuerit ¶ Diſcip
2 plica fallacia m qͥd ad ſimpliciter
gr. Loſidera ſolerter vñ volũtas de
pſertim a mo ⁊ carne.p ꝓſecutõeʒ

voluptatũ.aut ꝑ fugã tribulationũ. Pre

ſentant᷑ itaq; ſibi ranq; bone ſimpliciter.

caro vel mundus. Hec delectant nunc.

bec ↄtriſtãt mõ. Eſt aũt delectatio bona

et triſtitia mala. Sivolũtas ſit ĩpia vl in
cauta/ofeſtim eligit hoc bonũ ᷣ̃m qͥd ⁊ re
fugit ſie malũ. Si vero ſit vᷣtuoſa ↄſulit
rectã rõz ⁊ obedit ↄſilio. Si vᷣo neq; ſaè/
refugiet rõʒ oſulere.imo claudit oclos et

aures ſibi. Poꝛro.volũtas ĩↄtinẽtꝭ audit
r ↄſiliũ rõis/oↄſcia ſibi qꝛ bene ſuadet.
Sed tandẽe inclinata p bonuz ſm qͥd/di
mittit iudiciũ rõis actualr ↄſiorarel/⁊ im

petu ſuo fert ĩilld ſciẽs ſp ĩ hitu ⁊ ↄſenti
iagius Aa uci, rõis iudiciũ.
i

Diſciplus. Quo pacto fieri põt/q; vo

luntas ferat᷑ in obiectũ/nõ pꝛeuio ratòis
iuditõ ꝙ in i

diſceptõ / ſi et qle

Ir z

oluit colligatiões
ſpũales.ſicut in petro materialiter actum
Proficit iquã õ oẽs pene es que ſe
iſcipul.

TXTractatus. V

pariſien.articlus habet ita. Si rõ recta⸗

7 voluntas recta.ẽ erroꝛ ſupple ſic dicere.

Itaq; duo ſunt in hõis liberi arbitrij iu
dicio. VUnũ qð eſt recte rõnis.⁊ vocatur
pꝛie iudiciale ſeu legale. Aliud eſt ꝑ mo/
dũ arbitrarie ptãtis. Arbiter aũt nõ ſo

tenet᷑ inſequi iudiciũ ſᷣm leges. ſed hʒ ple
nã facultatẽ eligedi ſicut ſibiplacuerit. n
aut tale eſt iudiciũ.qꝛ põt inſeqͥ vł nõ ĩſeqͥ

ſue volũtatis arbitrio/iudiciũ ratõnis
Diſcipls Intelligo tale effici ſepe. xptean
ratio pꝛicipat᷑ volũtati nõvt ancille ſʒ ſibi
cõſulit vt dñe Poꝛtat tam̃ ſibi lucernã vt
videat q;lłr ſit incẽdiũ nõ vt cogat eã.imo
diuertit ad eiꝰ imꝑiũ lucernã ſuã.vel ſufſf-

focat ⁊ deſerit eã/ne luceat actu pleno.Et
ita q́;uis volũtas vicioſe eligẽs / ſit ſpꝑ er/⸗

rãs in electõe tali arbitrariaſnõ oportʒ ta

men q' erroꝛ ſit ratione iudiciaria vlł aſſe/
ſiua. Eſt nihilominꝰ vt ↄĩter ignoꝛantia
craſſa vel ſupina. Soluit᷑ quẽadmodum
Adazʒ potuerit peccare.nec tñ erroꝛe ſedu

ctus ẽ in rõe ſic in ↄtinens dũ peccat ð ca

ritatẽ nõ ob hoc ꝑdit fidẽ / Perſpicuũ de
niq; factũ ẽ auctoꝛis morałl documẽtum.
vũ aliqͥd ꝓponit᷑ ↄfeſtim diſcute qd ſitCõ
feſtim vᷣgo pꝛudęẽtiſſima ſic diſcui
gitabat qlis eſſet iſta ſalutatö. ¶ Dag.
Addendũ ẽ ꝓ cautela q̃tinꝰ a bõis ſᷣm qͥc

Slectabilibꝰ nimiũ reuellendis voluntas

pꝓtinꝰſe diuertat / dũ iſtaoſtiterit ſimplicit
mala eſſe. Põt aũt in malis ſ̃ᷣm qͥd de tri

ſtabilibꝰ ↄſiderãdis inſiſtere ad pacietiã
exercendam. Hõ em̃ furatur intellectũ ſa
pientis aduerſitates/ quẽadmodũ volu-

ptates. Habes ꝓinde rationẽ dicti illius

pus inducti ꝑ te. Jubet apoſtolꝰ. Fugite

foꝛnicatõez. Eſſet hic ↄquiſitio de pᷣmis
motibo ſi ⁊ qũo repelli debeãt.ſi ⁊ qn ſciri
põt ꝙ volũtas acceptat iſtos vł refutat et
hoc iputabitur ad peccatũ moꝛtale. Rur

ſus ſi ſtat eodẽ tꝑe temptationis/ꝙ volũ

tas peccet in venialibo multis.⁊ cum hoc

mtltipliciter vitaʒ eternam mereat᷑. Tolle

ret iſtoꝝ deciſio/ ſcrupulos a ↄſcientijs
plurimis timoꝛatis.¶ Diſcipulus. Sʒ

peto trãſeas ad aliã fallaciã qͥ ðꝛ acceden

tis. qꝛ ſuꝑ his dubijs alibi tractatũ ẽ Cõ
plectit᷑ in ipa accidentꝭ fallacia q̃libet in/

R,12

utilis ↄiugatio ſeu cõnexio.duʒ putet ali
qs ꝙ excõueniẽtia vel diſcõueniẽtia aliꝗ
rũ duoꝝ vel pluriũ ad vnũ terciũ cõnenie-

it. Co

ant vel diſcõueniant inter ſe. ſilr iſta dus,
vel du Da. Suß boc aut tene pꝛo.
regla ꝙ oes ⁊ ſingle volutates q ꝑ carita
tẽ yniunt᷑ cũ vno tertio qð eſt deus. ipſe
vniunt᷑ inter ſe quãtũcũq; viſe fuerãt dii
coꝛdare.ſicut de diꝑſione legimꝰ pauli?
barnabei¶ Diſcipls. Pulcerrimũ p (per
meã fidẽ) ⁊ gratiſſimã ẽ hoc theoꝛeuma.
verificat plae ps. bũ Particeps ego ſuʒ

vel duo.

2

oĩm timẽtiũ te.⁊ coſtodiẽtiũ mãdata tua

Felix ̊ mirabiliſq; vnio pluriũ ĩ deo/qi
in vnico medio ↄnexoꝝ¶ Ogf. Quid
de plib quãtũlibʒ vnitꝭ ⁊ ↄiunctꝭ in alio
q; in deo: Hiſciols Ciideo ; ñ ſimpli
citer vniunt᷑. fas ẽ ꝙ nulle virtutes inter
ſeↄiũgunt /ſi nõ in vnica vᷣitate hma cõ/⸗
nexe ſint ¶ gr Hoc videt᷑ difficilius.
pᷣftim cũ in diuinis videat᷑ exceptõ fieri.
qm̃ pꝛ ⁊ filius ⁊ ſpũſſcũs/vniuntur vna
veritate qᷓ deus eſt ſeu diuina eſſentia eſt
aũt aliꝰpꝛ.alius filius.alius ſpũſſcs.
Diſcipłs. Bubintras aliã fallaciã acci⸗
dentis.ad quã alie qᷓi ſingule reducũtur.
quẽadmodũ fallacia ſᷣm nõ cãm vt cim.
ſicut fallacia ↄſequentꝭ que oẽs fere ple
ctit᷑ paralogiſſi imus ex lo dialeticis ma

5

le foꝛmatos. ¶ Dgr. Bubit aim recoꝛ
gatio gñalis/me dũ puerulłꝰ eſſeʒ legeiſſe
quãdaʒ fallaciaꝝ applicationẽ moꝛaliter
dQqg peccata moꝛtalia.ſʒ abolita ẽ recoꝛda-
tio ſpecialis ¶ Diſcipulus. Dic ſi hahes

mꝰ ant dicere ꝙ infernalis beſtia/de ma

ri paſſionũ exiens a coꝛde impij qð eſt ſi
cut mare feruens/hʒ ſeptem capita.⁊ coꝛꝛ
nua decẽ.qͥb impellit ad trãſgreſſiones /
nominatim ſeptẽ. Appꝛopat aũt q̊dq mõ

ſingulas ſingulis capitalibovicijs ¶ Nti

Arguẽés ita Ois magnus eſt honoꝛâd'.
tu es magnus. dũ qꝛ nibil hʒ qð nõ acce

pit. ⁊ ita de nihilo ſui poteſt gliari quaſi

pncipio. Si aũt veneritgag ven pncipiũ
iã nõ i ſe ſʒ in dño glłiet᷑ ¶ Diſciplłs. Pla
cet adaptatio. diſcurre ꝑ reliq̊s (¶¶ Æοα
Vtit᷑ adinuidiã fallacia ᷣm non cãm vt

cãm. arguẽs ſic. Oẽ nociuũ eſt odiendũ.

Iſte qᷣ pollet vᷣtutib / tibi nocer. Collit
em̃ tibi ne ſis in vᷣtutibo ſingir honoꝛan
dus. Ecce ꝙ virtutes aſſumit ad cauſam
odij/que ſunt ad amoꝛ cauſe vere ( Ati
tur ad irã fallacia ignoꝛãtia elenci. quaſi.

iſtam in Fonmt vel aliquã affer pꝛsoba

bile gr/Hõ recoꝛdoꝛ illius.poſſu /

Fiann
Uinin
ee
vincaenn
miatate

1 gen
ltis ſeaB
amnolae
nniia
lnicus.
vufi
4,crcu
2ge
Jte
ntllaeu
meniat
Porene⸗
ſickor
Nnonn
Gantet
aaccitn
niun
orinu
gluo mare

7 ſolſtie
Ulityann
ſigedicn
üdär
ſinäſcän
ſeupocn
yulator
iüſifien
yeimi
ingobi
bon
Gllino

luindin

ſreigleni
.
mnife
denloti
benes
ſpecalr⸗

lüöfen

ferode

ins oſn.

ia de ma

wpacöckſi
ci den n
iſigehiones,
Ntaütgin

byrias (i

ösnench

ckhonoris.
bycoote
ign qni
6wbnoh

dasn
C

mnon nn
nückocan
no
ſngr doeen
ſumitM
euem
RZ

latia ſpectãt accidẽtis ¶ Vtit᷑ ad au
anm fallacia ſ̃m plures interrogatiões vt

glias materig?

Super Magniticat.

Sdictoꝛiũ ſumat ab aduerſario honoꝛis
ſui/dũ ꝑturbat ipᷣm / ne aliter q; opoꝛtet
gliet Debet inſuꝑ iraſci culpe non ꝑſone.

mititatẽ.nõ maliciã ipᷣaʒ iraſcendo nutri

re¶ Utit᷑ ad acediã ↄiugatõibo ĩutilibꝛ ⁊

ĩTeptꝭꝑ euagatões mẽtꝭ innũeras.q̃ ad fal
tit᷑ ad auarici

vnã.dũ ad oẽs neceſſitates hũanas ſub/
leuãdas/dicit ſufficere ↄgregare pecuni
as.que frequẽter afferũt plures indigẽti
as.qꝛ qui plura hʒ/płib⸗ iniget Utit᷑
ad gulã fallacia ᷣm quid ad ſimpliciter.
Iſtud ẽ delectabile Sonn gule.g eſt ſim

pliciter eligendũ ¶ Utit᷑ tandẽ ad luxuri

anm fallacia iſta ⁊ altera.qꝛ nõ ↄiungunt᷑
extremitates ↄueniẽti medio Yallaciã qͥʒ
pꝓponit ↄſequẽtis arguẽs ſic Gñatio filio

rũ eſt bona. erga ceſſatio a gñatõe mala.

p argum̃tuʒ a gno ſenſu gꝗð fit ab opoſi
to antecedẽtis ad poi — 3z3

ecce cũ tibi q̃i ſcolaſtico ſatiſſacere cupio
viciũ curioſitatis apð nõ ſcolaſticos ve/
reoꝛ incurro ¶ Diſcipls.olerabũt.int
98 9gruas eis / hãc infuiſſe
ſcolaſticã ¶ gr. Ita maxime qꝛ pᷣtan

gelus dñi bon?ꝰ/ex iſtis maligni ſophiſte

tes ¶ Diſcip. Tãge qũo ¶ VBgf. Si ꝑ
ſigla diſcurſus e eiet faſt
diũ Dicã vᷣo tibi ſub ↄpedio reglaʒ certiſ
ſimã ſed nõ ab oĩb ſtatim ↄgnoſcibilem
ſeu pꝛacticabilẽ.Sic ĩ pure ſpeculabilib⸗
nulla foꝛmat᷑ ↄſeqñtia/tenẽs vniuerſalir
niſi fieri poſſit reqductõ ad pᷣmaʒ ⁊ vnicazʒ
yeritatẽ qᷓ deꝰ eſt Sic valet nlla ↄſeqñtia
in agibiliba bonis / niſi poſſit reduci ad pᷣ
mã bonitatẽ q̃ de ẽ.finis oĩs bonitatis
Sillitudo fũdat᷑ in hoc.q ſic ſe hʒ finis
vltimꝰ in agibilib ſicut pmũ oncipium
incõplexũ vł ↄplexũ in ſpeculabilibo hec ẽ
phᷣi.¶Poꝛro.ñ fit ſilogiſmi reſolutõ ad pᷣ
mũ pᷣncipiũ reꝝ ſpecłabiliũ:niſivᷣtualiter

pulſibꝛ curioſis anene ulie ad vᷣtu/

aut expᷣſſe regulet᷑ ꝑ dici deomĩ aut ꝑ dici

denllo. alioqͥn nõ poterit effici vᷣa ↄᷣdictõ
penes q; defficit fallatia ignoꝛãtie elenci
ſpecialr.ſed gñalr etiã q̃cũq; fallatia Hiĩc

eſt ꝙ ex puris indefinit nõ tenet argumẽ

—

tũ ð foꝛma nec ex puris negatis. Hicẽ ꝙ;

termius ↄiĩs ad ples res ſic hoc nomẽ eiſ⸗
ſentia diuina nõ põt eſſe mediuz ſufficiẽs

in ſilogiſmo expoſitoꝛio. Hic.ẽ ꝙ ſi affir

matiua dici öoĩ includãt oĩa qᷓ poſſunt
deſte uiecropacio ns ſucfcr v fin
milſa deoĩf

Exẽplũ. oĩs pr ẽ grans.ſi ñ di
ſttribuat ꝓ eſſẽtia dina/ñ ẽ efficax pᷣmiſſa

ad ſilogiſandũ ð dici deoĩ.⁊ſic ↄſtat tẽ.q

eſt vlis falſa p eẽntia Hõ alit accipiẽdũ ð̊
dici denllo ꝙ neget᷑ omẽ qð affirmatia

dici deomni ponit alioqͥn ñ eẽtva dictõ
adũt in abſurditates nõ ferẽdas/ q;

iſtud nõ ↄſiderãt.Cõcedit vnꝰ ꝙ duo 3
dictoꝛia nõ vᷣificant᷑ in iſtanti tpis.alius
ꝙ; innũerabilia vdictoꝛiavᷣa ſunt in iſtãti
etnitat. Aliꝰ ꝙ pꝛimũ pncipiũ nõ eſt eui
gens in dinis cu ſit ibi pᷣcipue certiſſimũ

Aliꝰ ꝙ aia mouet᷑ ⁊ nõ mouet᷑.qꝛ mouet
in mãau ⁊ qͥeſcere ſimul põt in pedeAlij ꝙ

relatões in deo ſunt de' 2 nõ ſũt de. Alij
negatõ capiat᷑ ð dici vnllo/q̃ ſcʒ negat oẽ

modo.loco.⁊ ceteris euidens ẽ ꝙ erit vᷣa

gdictõ.Et ſi non.nõ. Vnde nõ pdicunt
iſte due pr̃ gnat.eſſentia non generat.niſi
neget negatio generationẽ a patre. Sed

homiẽs groſſi intellect/ſubtiles iſtas ñ

aduertũt reſolutões ĩ negãdo vł affirmã

Diſcipls. Edoctus ſum iuuenis ſuꝑ
oc dici vomĩ ⁊ denllo/ꝙ in eis fũdatur
vł reſoluit᷑ omnis ↄſequẽtia bõa ⁊ foꝛma
lis.ſʒ nõ hũi tã expᷣſſaʒ ſuꝑ iſt explanatio
nẽ. Putabã qð idẽ eẽt ꝓpoſitõ affirmatia
cũ dici ðoĩ. Sed video differẽtiã nõ mo/

Kutat idcirco ↄdictões eẽ vbi nõ ſũt.

dicã.ſiłr ⁊ ĩ dicinllo.¶ Ogr. Conabã

tur aliqͥ ſoluere paralogiſmos in dinis/

addẽdo ly qð eſt Sed hec ars bꝛeuioꝛ eſt
⁊ certioꝛ.quã dir. ſatis intelligit poſuiſſe
Platõici q̊ʒ de hoĩe ↄõi ⁊ ſinglari loquẽ
tes / habebãt introducere tle dici ¶ S
Nũqͥd.nõ mite ſunt ↄſequẽtie topice ſeu

¶ Ogf. Pꝛucdẽter opponis ꝓpter caoni/
ſtas ⁊ legiſtas.ĩmo/ꝓpter oẽs in ſacra ſchbᷣ
tura ↄſequẽtias. in moꝛalibo ⁊ hiſtoꝛicis

accipiẽdas mõ qͥ ↄgruit moꝛali negotio.

vbi nõ pñ̃t hẽri ↄſequẽtie vt ſepi niſi q̃
tenent ſolũ gra materie ⁊ ñ foꝛme.q̃les ac

cipiũt᷑ a locis dialeticis. quales pᷣterea ñ

reſoluunt᷑ ad odictionẽ.niſi ſᷣm qͥd ⁊ mo
dificate. At ſi dicatur Reſpõde ſtulto iu
xta ſtultitiã ſuã.ſtatim ſubdit᷑. Ne reſpõ

deas ſtulto iuxta ſtultitiã ſuaʒ que videẽt

contradictoꝛia.Silr leuãgelio: Giideit
r 3

ie A pñt nec dñt iſto mõ reglari

Zractatus. VIII.

opera vr̃a bona Et in eodẽ textu cul-an
ipocrita qͥ faciũt oꝑa ſua coꝛã hoĩb⸗ Sz3

rõ dictoꝝ/tollit ↄᷣdictõeʒ aparẽtẽ imo ex
iſtentẽ ex vi logice in ſpeculabilib. Hinc

de ſubtilitate logicoꝝ ⁊ metaphiſicoꝛum

ſurrexit dictũ/ꝙ nimia ſubtilitaſ repbat᷑

in iure.cuiꝰ intelleccꝰnũc expoſit/veriſſi

mus ẽ atq; ſalubrius.alioqͥn ſunt ad mo

rale negotiũ ſubtilitates hmõi logicoꝝꝛ ?t
methaphicoꝝ/ſicut cynifes egipti moꝛa
les ocłos ſuis aculeis tenebꝛãtes Sunt
ex aduerſo groſſi moꝛales ad ſubtilia ſpe
culãda q̃ de methaphica ſunt ⁊ theolo gia
ſpeculatia nĩs ihabiles ſiẽ mõ diximꝰ.qe·
iũt niſi ꝑ tropos ⁊ g⸗
Diſg. Quoꝝ ẽlauda
tioꝛ cõditio: Dgr Utraq; laudabilis
imo nccia.ſʒ ꝓ nccitate matiaꝝ varianda
Dicit phᷣus in pmo ethicoꝝ de q̃rẽtibus
acribologias id eſt metbaphicas demon
ſtratões/in moꝛalib.topicas aũt rões in
mathematid.vtrũq; ẽvituꝑabile.qꝛ qren
da ẽ certitudo iuxta negocij q̃litatẽ. Pro
ficit hec regla ↄtra nimiuʒ ſcrupuloſos iĩ
moꝛalibs.dũ certitudinẽ qᷓrunt ãplioꝛẽ

ↄſequẽtias nõ accip
pologos mõ ſuo ¶ Di

hẽri poſſit.ſecluſo miracło.ſuffic eĩ ꝓba/
bil ⁊ moꝛal cõiecta¶ Diſò Coõcoꝛdas mo
re vulpis fabuloſe q̃ diſcantũ philomene

tenoꝛẽ coꝛuo dedit Miſces groſſuʒ ſub/

tili.vtile dulci.imo iã ñ miſces ſʒ ſuades
ſeparatiʒ accipe.¶ Aeni ſi placʒ ad alterã
pncipalisↄſideratõis declaratõeʒ.q; oĩs

ↄſequęætia debet in agibilibo reduci ad v

bes aplm. Oia in gliaʒ dei facite Habes

xpᷣm. Primũ q̃rite regnũ dei. Habes ab
eodẽ pᷣceptũ de dilectõe ði ſuꝑ oĩa q̃ finis
pᷣcepti ẽ. Quocirca ↄcludius ſalubꝛe pꝛo
xſianis oĩb documentũ. Pl inſiſtẽdũ ẽ

dilectõi q; ſpeculatõi Plus inſuꝑ vnioni
affectꝰvacãdũ ẽ qᷓ; diſcretõi intellectus
Dilg. aperi qũo.¶ ¶ Ogr. ꝓpꝛietas intel
lectꝰ? ẽ diſcernere.⁊ hoc aðo q' illa qᷓ realir
idẽ ſunt/ſatagit.⁊ valʒ ſeꝑatim ↄſiderare

⁊ ſepata ↄiũgere. Veritas ẽ hec phie ⁊ erx

perientie. Atuero ꝓpꝛietas affectus ẽ ſe in

vnũ ferre ⁊ ſe ĩvnitatẽ recolligere.vbi etiã

diſtincta ſuut realr amata. oropterea di
cũtur amãtes ſe/vnũ coꝛ.vna aĩa.vnꝰſpᷣꝰ
Cuũ aũt deus ſit totꝰ öſiderabil/ſm oẽ q;
in eo põt intelligi.ↄſtat q̃nta facilitate et

libtate põt affect' ſe totũ in deũ ferre. n

cellectꝰ dũ difcereta rimat᷑ methaphicado

circa deũ penitus vnicũ.plus ſpgit᷑ plus
dDifficultat. min? edifica in fine Ke eſt
dilectõ. Deniq; nõ ita deũ ↄpᷣhẽdit velap
phendit intellecrcum nõ ſita nob torꝰ ccõ
gnoltibi ſſ eſt tot?ꝰ amabil.ſi foꝛmaliter
unt ĩ deo pꝑfectões diſticte ad affectiuã
que totũ amare querit. nõ ꝑfecte foꝛmal?
hãc łillã. ¶ Diſꝗ. Saluberrimũ ĩ phicz
radice dogma fũdatuʒ elicuiſti. NHos em
iubemur oẽ intellectũ captiuare in obſe /
quiũ affectus xpᷣiani.que neceſſitas eſt /
totũ in intelligedo ſeu diſcernẽdo deum
nrm/ꝑ vniuerſuʒ labilis vire Mo Nudi

um ↄſumere.nec m attingere ?⁊
effici potiꝰ tales temerarios aſſertoꝛes.

garrulos.inflatos.aridos.ſine deuot..
ſine pietate ¶ Ogr. Experta loq̃ris pꝛo
dieb nr̃is. Quocirca ẽ laudãda pᷣ talib/
ideotaꝝ ſimplicitas amatĩa. Neq; mibi
vident᷑ aliũde phᷣi dati in repꝛobũ ſenſũ/⸗
; eo ꝙ relicta pietatevnitiua affectꝰ cirz
deũ.toti euanuerũt ꝑ inqͥſitões ſolius in
tellectus.impulſi nõ dubiũ a ſpiritiber

roꝛis qͥbo fuierũt ꝑ thelatas theoꝛgias ſa
crilegas potius qᷓ; creatoꝛi.Collaudãdꝰ

da extremũ eſt. doctoꝛ theologus. cuius

doctrina ſic erudit ad intellect diſtincti
onẽ.qꝙ nõ minus allicit trahit ⁊ inducit/⸗
ad affectus vnionẽ
beatoꝝ angeloꝝ circa nos ex hiſtoꝛia Pe

tri qrimus ꝑ mlia digreſſi ſumꝰ.vix tam̃
attingimꝰ pauca/pꝛo młtitudine dicẽdo
rũ.nominatim circa pdictõis obſeruati⸗
onẽ.ad quã opoꝛtet fiat oĩs reſolutõ SDʒ

neceſſariũ pᷣdiximeſſe. ꝙ in pa Zdictiõe/
negatio deſtruat /qͥcquid ⁊ q̃lecũq; qð af

firmatio poſuerit. Yudat᷑ in hoc ars obli

gationũ. ars inſuꝑ rñſionũ ad inſolubi/

lia logicoꝝ.arſ theologoꝝ circa miſteriũ
btẽ trinitatꝭ Sepe ei fit apð ſubtilit᷑ itelli
gẽtes ĩ ſpeclabilibo/q negatõ ñ accipit vt

/

negãs ſimplr oĩa ð qͥb fit affirmatõ. Di

cimei ꝙ pẽ ⁊ filiꝰſũt eẽntia dina. tñ ve di
cimꝰ ꝙ pꝛ non eſt filiꝰ. Nõ accipit ibi ne

gatio ſecludẽs eſſentiã.ſed vnitatẽ ſolum

perſonalẽ Saluat hec ↄſideratio/młtos

ſubtilit᷑ foꝛmaliſantes.ſʒ pauciſſimi ſũt/

qui capiant virtutẽ negatõis hmõi non

ſimpliciter ſed cũ moderatõe. Circa hãc

vt eſtimo moderationeʒ phᷣs in materia
trinitatis faciliꝰ admiſiſſet q; hominez
nõ pp̃'i ſi fides ab eis ſecluſa ſit. bec autẽ
fides ſaluat eos dicentes. Magiſternẽ

53 ecce dũ officia

—

Seani

4

ſugpog⸗
mni,d
in,
n x
Ubapal.
Giünge
ſorrin.
ſctu
fuitporns
Conndun
ſofüi
ſunktise
ipins
ſithören
nrem
giaguſt⸗
Golinar
gunte

ſoperſollo

adomini
ſleti. Ou
eſtoſcſſo⸗
benta dgo⸗
vmn ſage
fogbedni⸗
de donüg
hocitore d
lifcioſpee
olelneai
bensenmin
cdanfants
Wispncton
Nii
eccleſt
ſiemng
Cmmulin

Chitoirſe
un vir n
mdmmedicid
wsobſenand⸗

Super Magnikicat.

xpᷣs ſpõſa ipᷣiꝰ eccia.dedit nobᷣ ita credere
ſimł ⁊ↄfiteri Sufficit auctoꝛitas Si plꝰ
detur intelligi/gratias ei.¶ Diſcipulus
Sentio ꝙ mlta ſuꝑſint ex ꝓpoſitis ð an
geloꝛũ cuſtodia.bhões exaltant᷑ contra
diabolicos impulſus. Vix diximꝰ ð aſtã
tia boni ãgeli q̊ ad pᷣmum.de illumĩatõe
ſua quo ad ſcdᷣm. de impulſu ſuo quo ad
tertiũ. Ouid de clamoꝛe.q̊ iubet ſurgere

petrũ.q̃i myſtice diceret Surgevelociter

ſpem fac i uſſa ꝑ obediẽtiã q̊ ad quartũ.
Ogr. Hoc eſt bripue fuandũ alioqͥn
nihil valet cetera. Soluit pꝛoiñ quĩto li/⸗
atũ angelꝰ. vnde timẽs ⁊ gratus magni
icat dñũm. Educit ſexto petrũ qꝛ Ihs ſu
ſcepit eũ. Septimo libertati relinqͥt.tũc

viuit purus velut hic ⁊ nũc moꝛiturus.

Cantat dũ exierit de carcere coꝛpoꝰ Nũc
ſcio vᷣe ⁊c̃.q̃ pus exiſtimabat ſe videre vi
ſum.Et qͥd oẽ qð vidẽus in carcere põiti

niſi viſus aliqͥs fidei ſimulz ſpei. Tũc ãt

ſciet hõ vere cũ liberatꝰ ab angelo plene/⸗
relinquetur in libertate gloꝛie filioꝝ dei.
qñ depoſitꝭ potẽtibo de ſede/ glłiari licebit

apud ſanctoꝛuʒ oĩm ↄciues.Et exaltauit

humiles. Megetemur de reliquis.

Segquituꝛ quarta pti

tio per ſoliloquium vbi de cuſtodia ange

ox notulas qnqginta. Orima

Apoſuit potentes de ſede ⁊ ex
altauit hũiles.¶ Dis igit᷑ hu/
milis anima mea quatinꝰ exal
teris. Magnifica.magnũ pᷣdi
ca dominũ.Gratias age ſibi inquiete tui
ſilẽtij. OQuid niſi magnificet᷑ iſte cuiꝰ opꝰ
eſt ↄfeſſio ⁊ magnificẽtia. Gratias ⁊ tibi
beata vᷣgo cuiꝰ ẽ hoc magnitudis exoꝛdi
um Itaq; ẽ gratũ aĩe mee poſſe in magni⸗/
ficatõe dñi/cãtico tuovti Donũ iſtõ ẽ gr̃e
dei. donũ ꝑiter meriti tui· Deder exẽplo
tuo cãtare dño pᷣmitus miſericoꝛdiã pꝛo
bñficio ſpeciali.Quia reſpexit hũilitateʒ

gancille ſue aĩe mee.creãs eã ſui capacẽ.fa/

ciens eam in baptiſmate ſui participẽ at/
q; dei ↄfoꝛmẽ.ↄfoꝛtans eam ſacre ↄfirma

tõis vnctione.Deinde ꝑ penitentiam. re

parans lapſam. eruens eam totiẽs miſeri
coꝛditer ab inferno inferioꝛi.cibãs eã pa

ne celeſti qui dat vitÄã mundo.ſpem dẽiq;

felicitatis eterne ↄcedens ( Magnificat

gnima mea dñʒ Cantans ei miſeꝛicoꝛdiã

ſimul? iudicii / pomnibyet ſingulis ani

mabus/cum quibo debet eſſe anima vna.
⁊ coꝛ vnum.quia miſericoꝛdia ſua/eſt a ꝓ
genie in pꝛogenies timentibo eum. Cãtet
rurſus anima mea magnificãs dominuʒz
Primo ſuper iudicio/ qꝛ depoſuit poten
tes de ſede. De hic ſuper miſericoꝛdia.qꝛ
exaltauit humiles. Fiat iteꝝ conuerſio ðᷣ

miſericoꝛdia in iudicium. quia eſuriẽtes

impleuit bonis. Ecce miſericoꝛdiaʒ. Et
ðᷣ iuditio ſeqtur qꝛ diuites dimiſit inães
Sola poſtremo mia ſicu t ab initio decã

88

ntetur. Quia ſuſcepit iſrael puerũ ſuum

recoꝛdatus miſericordie ſue Appoſuit ab
initio magnitficare ſe lucifer ſuper celum
et adam poſtea ſuper terram. Zu vo btã
noſtra/contrario mõ magnificare cepiſti
non te ſʒ dominũ. Vide anima mea ſi vᷣe
magnificas dominũ Si ſis humilis an
cilla ſua.nõ diaboli ſerua.nõ ire filia Hoꝛ
rendũ nimis eſt dictum ad iudeos. VUos

ex patre diabolo eſtis.Et iterũ.Oui facit

peccatum/ſerueſt peccati. Proditoꝛ igit
domini ſui.nõ magnificatoꝛ. Vide ania

mea ne magnifices deũ v̈bis/ fact aũt ne
ges / vilifices ⁊ blaſphemes. Dilige ſalu⸗

tare ðᷣi.ↄfitere pẽta tua ⁊ dic ſp magnifice

tur dñs. Nolo ſolã te cogitauerꝭ FHolo ce

teros excluſerꝭ.Exhortare potiꝰcũ exulta
tione ſpiritꝰ. Magnificate dominuʒz me
cũ.⁊ exaltemus nomẽ eius inidipᷣʒ. Ma
gnificatio tua ſit omniuʒ ↄmunis.⁊ om

niũ ſit tua ſpecialis. Ita enim dicet fieri

magnificationem vnaʒ ſicut eſt cor vnuz
et anima vna. Si cecinerimus magnitfi⸗

cantes dominum/pꝛeuenient nos pnci/

pes angeli noſtri cõiuucti pſallentibus.
Sis o anima mea talis qualiũ inmedio
ſu nt ydẽ pncipes. Sis tympaniſtria.qꝛ
ſunt in medio iuuẽculaꝝ tympaniſtriaꝝ.
Aduleſcentule ſunt iſte domine deus fa⸗

lutaris meus /que dilexerunt te nimis.qᷓ

per mortificatõnem carnis innouate ſua
uiter tympaniſant ¶ O ſi depoſito one
re veteris homĩs qui nos tyranniſat.qui
nos in carcerem mittit vt herodes petrũ.
qui nos tradit quattuoꝛ paſſiõibo carnis
noſtre/quaſi totidem quaternionibus.
Eſt enim quelibet in quattuoꝛ qualibet.
Qui cathenis alligat duabo que ſũt amoꝛ
voluptatis ⁊ vãitatis.O ſi nos intenhec
mala ſopitos diſcinctos diſcalciatos pᷣ/
ueniat vel vnus de pꝛincipib iſtis. Oſi
angelus aſtet. fulgeat. pullſet. ſi urgere cla

*
=

met/ſoluat et educat. libᷣtatiq; relinquat.

O ſi tũc iubilo coꝛdis.in magnitficatiõe

aĩe. in exultatõe ſpũscantare licebit Hĩẽc
ſcio vᷣe quia miſit domin angelũ ſuuz et
ãta eſt dignitas tua o aia

eripuit me.
mea/tanta ꝙ ab exoꝛdio creatõis tueltibi
tueq; cuſtodie deputatus ẽ angelꝰ vnus
de pᷣncipibo celi qͥ depoſitis potẽtibo ĩ ſua
ſuperbia de ſede dignitatis ipᷣe hũiliatus

ſub dominoꝓpꝛio et ſupꝛemo exaltatus
magnificans non ꝓpꝛium dominum. ſed

dominantis maieſtatꝭ imperiuʒ. Deniq;
datus eſt tibi/quatinus ſe rectoꝛe/ſe du⸗
ce/ſuſcitet te dõinꝰ de puluere e: ſtercoro
ſo coꝛpe.vt collocet te cũ ipᷣo pncipe tuo.
ceterisq; pꝛincipibus populi ſui et ſolinʒ
gloꝛie teneas in palatiodei. Caue pꝛeoꝛ o

anima mea/ne ipſi ſis ingrata tanto pꝛin

cipi tuo. Noli turpiter in oculis ſuis vi/

uere.noli vilis offendere..noli pꝛeſentiiã
ſuam a te moleſtis actibus iniurioſa rĩpel

lere. Ve tibi. ve ſi eo lõge ſtante vim faci⸗

ant ⁊ impulſum qui te querũt ꝑdere.ſeda

cere ⁊ deuoꝛare.Qua tũc virtute reſiſtere.
qua poteris aut ſcies induſtria/ ſola mi/
ſerabilis ceca.nuda pauꝑ euadere: Cõfi⸗
de nihilominus etiam ſiambulaueris in
medio vmbꝛe moꝛtis. ſi vincta fueris in

mẽdicitate ⁊ ferro/ pᷣnceps tuus pius et

cuſtos eſt tuus tibi nunciꝰ id eſt angelus
pꝛeueniet te frequenter. aſtabit. fulgebit.
percuſſoq; latere tuo quod eſt ſindereſis.
acclamabit ſurge velocit᷑ per ſpeʒ. cirũda
tibi veſtimẽtum tuuʒ ꝑ operationem.pꝛe
cingere per diſciplinã Calciate in pꝛepa/⸗
tionem euãgelij pacis ꝑ obediẽtiaʒ.Lũc
catene ↄſuetudinis male cadent de mani
bus tuis vt poſſis bene agere. Educet te

de medio duoꝝ militũ timoꝛe ⁊ dolore.?

hec infra te. ranſibitis ipᷣe ⁊ tu/pꝛimã

⁊2 ſecũdã cuſtodiam noctis/cirea carcer

Ecce ſunt hi cuſtodes/mundi tẽptatões

indeſiderijs ⁊ leticijs vanis.quos bona

ſpes tranſit ⁊ letitia ſpũalis VUenietis ad
poꝛtã ferreã Hec ẽ diabo lica cuſtodia ter
tia.que viſo angelo diſcedet vltro. viam
faciens tranſituris.Tranſibitis vicum
vnũ ſtrictum ⁊ longũ ⁊ rectũ. Hec eſt ſcã

meditatio de diuinis/poſt ſatiſfactioneʒ
de peccatis. Hic te videbitur relinquere

ductoꝛ tuus.quia ſoli deo ꝑ contemplati

onem tüc aſſutis. ⁊ herebis ſola ſoli.vni ⸗-

ca vnico.Quid eſt em contemplatio / niſi

Fractatus. VIII.

afleſtentia coꝛam deo.⁊ hoc in ſecretoſo/

litudinis.in ſereno luĩs diuini.in amẽo
pacis. Po ſtq; ſaluũ te fecerit a puſillani/⸗

mitate ſpũs.ꝑ ſecuritatẽ.⁊ a tẽpeſtateꝑtrã
qᷓlitatẽ. poſtq; indicauerit tibivbi paſcat
vybicun bet in meridie. Tẽpſalles ex ſentẽ

tia.Dominꝰ regit me ⁊ nihil mihi deerit
in loco paſcue ibi me collocauitDeniq; ſi

pꝛioꝛa reſpexeris quaſi tibi ſobꝛie reddi /

ta et rediens a mentis exceſſu ſuſpirabun

da grataq; cantabis NHunc ſcio vere quia
miſit dominus angelum ſuũ. ein /
ceps iam conaberis redire ad ipᷣm famili
gris eſſe ſatagens amplius ⁊ amplius pᷣn

cipi tuo angelo bono.cuius pꝛeuentionẽ
in medijs peccatoꝝ tenebꝛis in obliuiõe
toꝛpida.diuine ⁊ ſue pietatis experiri da⸗
tum eſt. Abſit vt aliqũ immemoꝛ ſis liba
tionis tui.Caue ſic poſtmodũ eſſe moꝛtu
a in coꝛde tuo.Abſit vt gaudiũ ſuũ ſuoꝝ

q;/ quod habuit inpenitentiali ſolutione

tua/perdas vnq; vel minuas.Dic ſedulo

dic toto coꝛdis incendio ad miniſtruʒ tu
um qui totus eſt ignis dei.quia miĩſtros

ſuos facit ignem vꝛentem id eſt vꝛiel.dic
angele qui meus es cuſtos pietate ſuper/
na. Me tibi ↄmiſſu m fua.ðfẽde.gubᷣna
qruulos honoꝛa qui tales angelos

habent. Doce ſimiliter eos credere.hono

rare pꝛopꝛios angelos qui vident omnia

que faciunt. Caueant eis ſpectantibus a

gere turpia que videntibus hominibus

facere nõ auderent. Aſſueſcat orareſſepiꝰ
quilibet bonum angelum ſuum.modo pᷣ

dicto vel ſimili. Cancellatis manibus ſu

per coꝛ et pectus ſtringens. Dicat exaffe/

ctu magno ꝑpuubł coꝛpoꝛe. Mi bone an/

gele cuſtodi me bene (mẽ bon angel gar
des me bien) Sic imbibat noua teſta qʒ
vetꝰ ſeruet odoꝛẽ.Lactet ab vberib/pie /

tatẽ religiõis.ad deũ ⁊ angiʒ ſuũ.ſicut in
fãs Agnes Jheſũ Nõ em̃ paꝝ refert pue

ros/ſic vel ſic affici. Loquoꝛ expertus c-
idam infanti / pater effigiauit ſe contra
parieteʒ in modũ cruciſfixi dicens. Uide
fili mi. qꝛ ſic fuit crucifixus ⁊ moꝛtuꝰ ðᷣꝰ

tuus qͥ te fecit ⁊ ſaluauit. Mãſit hoc exẽ⸗
plar puero vt habuit mẽoꝛiã illa etas illa
aĩa ſpeculũ adhuc mũdũ.mãſit vſq; in ſe

necti ⁊ ſeniũ creſces creſetiby anis Bñdi

cis fuit dies obitus ſi ui ̊ obuiam ijt xpo
ꝑ crucis hũiliationeʒ ſublim iter exaltat

nu 9
aenp
mnizſ
gaotnen
gbireden
mmlun
od
ril
Nilſangt

Gtgnn,
geu
igcor

dioecenan
Kennnin
ls delnn
lonſst
Plitoni
cuicbin
Cipnio
ſensG
Mcrlun
omnnegenn
tittner
foaſtuid
Nereanton
din Oaln
dotecn ben
Nſemndirh
rsi
ſopiruners
abangeon
tio Peret
tudindo
molei
tebñpla
nccſanec
rſupſubt
Pegiment
debitanof
ctoin⸗
ſußlibe
an
iſocder
Mimn
Giftis⸗
Wisinil
lib/ lix⸗
menden
riſao
leſne an
onmeg

“ — DH . 4
Supet Magnilicat.

cans in nobis nomẽ ſanctũ ſnuum. ⁊ hod
quo adimpletionẽ pꝛeceptoꝝ ⁊ oſculum
pedum ſᷣm animalem obedientium ſtatũ
BSi peeterea ſoluerit angelꝰ tuꝰ bonꝰ col
ligatões infirmitatũ nr̃aꝝ. Si nos edu
nas irremunerataʒ cuiuſſibet ad ãgelos xerit a tenebꝛis tot fantaſmatum ⁊ cuſto
abire enorlonen Mafnzi nõ diarum. Si poꝛtam ferream aperuerit.
exultationẽ ſpũs ĩ recoꝛdatione ¶ uid vt nos in pꝛimis canentes ſuſcipiat an/
poꝛro dicemꝰ O regina celoꝝ.o dña an gelus magni ↄſilij xpᷣs ad oſculũ manꝰ.
geloꝝ.qͥd de filio tuo qͥ vocatꝰ eſt magni

QO¶ Audlis an libenter. obſecro te dña an/
geloꝝ/piumde tuis angelis ſoliloquiũ.
ſimul ⁊ pꝛeconiuʒ: Audis pꝛofecto.imo
nude ↄſpicis ↄplaces ⁊ apꝛobas. Pijſſi
ma q̊ʒ/vᷣbũ de pietate collaudes. neq; ſi/

o⸗ q/ vo gratiaꝝ actiones.qꝛ timentibo miſeri/
ↄſilij angelus: Conſiliũ illud magnuʒ ⁊
antiquũ/ꝑ ipᷣm verbũ fuit nunciatũ ⁊ ex

pleiũ ¶ Bi mj es pᷣncipis/imo creatoꝛ
ãgeloꝝ Si mr es illius qui totiẽs nõiat

dñs exercituũ/dñſq; virtutũ.qui electus
eſt ex milibo tã angeloꝝ q; ſcõꝝ.Cuiꝰ cur
rus deceʒ milibo mltiplex. iure ſugpeſt / vt
exaltata ſis ſuꝑ choꝛos angeloꝝ: vt audi
as a filio tuo. Equitaui meo aſſimilaui
te.qui tibi me parificaui.tibi me humili⸗
aui paulo minus in h̊ ab angelis minoꝛ
factus Sic homiliatus in te ⁊ me ⁊ te ſu
per exaltaui.vt in nomine Iheſu ⁊ marie
omne genu flectatur celeſtium terreſtriũ
⁊ infernoꝝ ¶ Geatus ille cui beata dede
ris affectũ diligẽdi te.honoꝛãdi te.loqui
de te. cantando tecũ. magnificat aĩia mea
dñm. Salutandi te aue maria gra plena
dñs tecũ.bñdicendi te ſuꝑ oẽs mulieres.
ↄfitendi ⁊ laudãdi.qꝛ bñdictus fructus
vẽtris tui Jhs Amẽ. eatus cui btã
ſpiraueris affectũ petitiõis ſeptifoꝛmis/⸗
ab angelo magni ↄſilij filio tuo deſcẽden
tis. Pete in pꝛimis tripliceʒ nobis beati
tudinẽ.obiectalẽ ĩ ſcĩficatõe nõis ſui.foꝛ/
malẽ ĩ aduẽtu regni ſui.vᷣtualẽ in adĩple/
tõe bñplaciti ſui.Deiñn ꝓuẽtũ cuiꝰlibʒ rei

ncẽſarie coꝛpoꝛi vel aĩe.in pane qtidiano

⁊ ſuꝑſubſtantiali. Deniq; remotiõis im/

pedimenti.ſit illud culpa.dimitte nobis

debita noſtra.ſit illud pugna.⁊ ne nos in

ſeria.ſʒ libera nos a malo ¶ Beatus cui

ducas in temptationẽ.ſit illudꝗ ei, 72 mi

tu btã fidẽ dederis (que ꝑ dilectionẽ opa
tur) credere in deũ cum ceter ſᷣm ditateʒ
Btũs inſuꝑ ma

⁊ hanitatẽ articulis ¶ Btus inſup m
gnificãs ⁊ magniticus.ſi aſtantibo angeł

tuis in illuminatiõevultus ſui.ſi pulſlan
tib/ ſi vocantib nos/ magnificabit aia
mea dñm. exultabit ſpũs nr̃ in deo ſaluta

riſſuo Si reſpiciet dñs humilitatẽ ancil

le ſue.anime noſtre. Si btĩficabit apud

onmes gñationes htõꝝ in celis ſanctifi

coꝛdiam.quia humilibus exaltationem.

qꝛ eſurientibo impletionem bonoꝝ/beni

gne largitus eſt. ſupbis diſperſis/ poten/
tibus depoſitis / diuitibus inanitis. 2 B
quo ad rationalem ſtatum Si poſtremo
deſerit ipᷣe magni ↄſuũij angelus/liberos

in lege ꝑfecte libertatꝶ. ſub actione vel im

pulſuſſui ſpiritus/tanq; in ſtatu ꝑfectõis
⁊ filialis adoptõnis ⁊ in oſculo oꝛis. Hã

qui ſpiritu dei aguntx/hi filij ſunt dei.hi

ſubleuatis oculis poſt ↄtemplationem ?⁊
mentis exceſſum / nihil vident niſi ſolu,z
Ihm. ſolam ſalutem.ſolam miſericoꝛdie
recoꝛdationem. Sicut locutus eſt ad pa
tres noſtros Abꝛaam.qui diẽ eius vidit

7 gauiſus eſt. Et ſemẽ ei in ſecula Tunt

fiet in quolibet tali/quẽ ita dignatus fu/
eris angeloꝝ dñna. Viue dᷣo purua velut
bic ⁊ nunc moꝛiturus.imo vero iaz moꝛ
tuus toti mũdo. viuens ſoli ſoliloquiuz
meum ⁊ angeloꝝ dño deo ſalutari ſuo
Lomplacitum tibi ſit.o beata beatoꝝ. G
diña angeloꝛuʒz. quia ita ſoliloquium me
um ↄfoꝛmiter agito ad canticum tuũ. cõö
foꝛmiter ad aliud dragma meum. de pul
ſibus ⁊ officijs beatoꝝ angeloꝝ. depo⸗
ſitoꝝ potentiũ.tot violẽtos.tot fraudulẽ

tos tot.malignãtes ĩpulſus.Cõfoꝛmiter
rurſus ad liberationẽ petri Inſuꝑ ad ſe-
ptemplicẽ induſtriã que verſat᷑. In reooꝛ
datione dei. In recognitione ſtatus pꝛo/
pꝛij In debellatiõe aduerſarij. In imple/⸗
tione diuinipꝛecepti. Dehinc in medita
tione. inſpeculatione. in ↄtẽplatione aut
btifica viſione ¶ Hihil itaq; dulciꝰ nihil
ſuauiꝰqᷓ; ↄſone tibi dicere vel viuere. cuiꝰ

ſpũs ſuꝑ mel dul. qᷓ ſuauiſſima factaes
in delicijs.q̃ mater es pulcre dilectõis tiio

ris agnitõis ⁊ ſcẽ ſpei. Quãta ſnĩa (ſapi/
ẽtiſſima feiaꝝ)latʒ hic ĩ pauò vᷣbis Sũt
iſta eterne ſapiẽtie vbera.cui tu/vnigeni/
to a pr̃e eternaliter ⁊ a te tꝑaliter/pᷣbuiſti
vbera tua: Süt nibilomiſusiſt cac

ſapientie verba ꝓpꝛie angeloꝝ.qui ab ini/
tio creati ſunt in ſapietia dei.qͥ ad imagi
nẽ.quio ad ſiłitudinẽ fiunt ipiſis oꝛigina
liter in ſpirata. Oĩa ſiquidẽ in ſapiẽtia fe
cit.ſed ⁊ refecit in ſapientia.q̃ pꝛimitꝰ in
carnata.poſtmodũ (vt ita dixerim voln/
it impanari.qꝛ panis vite fieri.¶ Nõ eſt
iã o aia mea.quid excuſationis inuenias
Di querit᷑ a te flente/vbi eſt deus Reſpi
ce in ſacram̃tum altaris.dic tota fiducia.
Iſte eſt deus meus.iſte frater.iſte dilectꝰ

ex dilecto. Et ipᷣe ẽ amicꝰmeꝰ.filie Jheru

ſalẽ. Iſte cui aſtant angeloꝝ choꝛi. Iſteqͥ

facit angelos ſuos ſpũs. Iſte qͥ miſit an/

gelũ ſuũ petro.⁊ eripuit euʒ de oĩ expecta

tione plebis iudeoꝝ. ¶ Uellẽ ex te cogi/
tare petrequo nomine vocabatur ange
lus tuus ille bonꝰ qui aſtitit ⁊ refulſit in
habitackło carceris.Da veniã ſi curioſus

interrogo ¶ Habemus nomẽ illius qui
Thobiã duxit⁊ reduxit qꝛ raphael medi

cina dei fᷣm nomẽ ⁊ officiũ eius. Hempe
liberauit ipᷣm a deuoꝛatiõe piſcis.cuius
moꝛs.multꝭ vſibo vtilis fuit. Junxit ſare

ↄiugio.demone fugato.viroꝝ ſeptẽ neca

toꝛe. Reddidit patri ſenioꝛi viſum lumi
nis.ſimul ⁊ ſpm̃ n Phedngue oĩa

plena ſunt miſterijs ¶ Habemus nomẽ

Pncipis ſinagoge/ꝛ nũc eccie Michaelẽ.
qui vt deus/p fuijs populi ſui ſtat.qui pᷣ
mitus in celo fecit ruinã diaboli magnã

⁊ angeloꝝ eius. Qui mulierẽ illã.ſignuʒ

magnũ in celo/amictã ſole/⁊ luna ſub pe
dibo eius/t in capite eius coꝛona ſtellaꝝ
duodecim/pꝛotexit a dracone ſepteʒ capi
tum. liberauit filiũ quẽ peperit ⁊ colloca/
uit in throno dei.dedit mulieri alas ſicut
aquile vt volaret.nõ abſoꝛpta ea ab nqn⸗
6

draconis ſed vt in ſolitudie nutriret᷑ Nẽ
pꝛoſequmur ꝑ ſingula ¶ Habem?nomẽ il

liꝰ angeli qͥ ad te miſſus eſt virginẽ deſpõ
ſatã viro ⁊c. Appellabat᷑ hic gabꝛiel. foꝛti

tudo ði.qꝛ foꝛti mulieri quã ſalomõ inqͥ/

rebat ðputat eſt.qꝛ foꝛtioꝛẽ foꝛti armato

nũciabat tibiqꝛ ſingłr ad oꝑa foꝛiꝭ nr̃e ſal

uatõis oꝛdinat fuiſſe/pbabiliter eſtimat᷑

Sicut in ꝓphetia ad danielẽ in reuelatõe

ↄfoꝛtatiua/ꝛ directiua ad Joſeph ſpõſuʒ

tuũ virginalẽ In nüciatõe Johis ad ʒa/
chariã. In cãtico celeſti ad paſtoꝛes In
monitiõe ne redirẽt ad herodẽ. ad reges.
In reſurrectiõis nüciatiõe ad mulieres.

Habemꝰ pinde nom illiꝰ angeli qͥ pur

gauit Iſaie labia ꝑ calculũ de altari.voca
tus eſt ſeraphin ab incendio ( Babem⸗

de cherubin. dict;ꝭ a plenitudiĩe ſcie.ĩ aĩali
bus ⁊ rot Eʒzechielis.(¶Huũc pijſſime q̃
ro Petre/qð erit nom̃ angeli te liberãtis
quẽ ãgelũ ꝓpꝛiũ fuiſſe cuſtodẽ tuũ.fas cre
dereẽ nob ¶ Dr in Apocri Eſdre Ser

mo nob̃ fieri de vriel angelo. cuiꝰ interp/

tatio ſonat ignis dei. Vr ſiqͥ deʒ ignis.el
deꝰ. Bñgictiſſime deus Lade n56 cuiꝰ
ignis eſt in Syõ ⁊ caminus in ihrlin. in
curꝰdextera ẽ ignea lex.cuiꝰeloqͥũ ignituʒ
vehementer.imo qͥ torꝛignis ↄſumẽs es.
Cui deniq; iſta vox eſt. Ignẽ veni mitte
re in terrã Et qͥd volo nũi vt ardeat ice
at angelu tuũ o petre.lʒ ⁊ quẽlibʒ alioꝝvi
atoꝛibo ſingulis deputatũ vriel appellare.
cuiꝰofficiuʒ eſt ſuauiter vrere renes ⁊ coꝛ
nr̃m. ↄſumere ſoꝛdes vicioꝝ.ſuccendere
totũ coꝛ advirtutes.ſacrificare pietatᷣ ho

locauſtũ qð eſt in odoꝛẽ dũo ſuauiſſimũ.
oteſt nec negamꝰ ſufficere nomẽ an

geli.qꝛ nũciꝰ dñi eſt.ſʒ addere videt᷑ aliqͥd
ꝙ angel; iſte ſit ſpũs.⁊ flãma ignis.qꝛ ful
get ĩ itellectu ⁊ ardʒ ĩ affectu Subleuauit
ãgelꝰ ſps /helyã igneo curru.qͥ pus ãbos
qnq̃genarios e celo deſcẽdens incẽderat
Data fuit lex ꝑ angelos in manu media/

toꝛis.quãtus vᷣo flaguerit ignis loq᷑ hy

ſtoꝛia. Cuſtos erat paradiſi flime enſis
Deſcendit deniq; ſpũſſcũs ſuꝑ apłos in
igneis liguis fact vriel ĩ ſingulis.Quid

eſt ꝙ vriel iſte / redigit ̊s inflãmat ĩ cine

rẽꝑ timoꝛẽ ⁊ hũilitatẽ ſpũs.mollit ꝑ pie/

tatẽ ⁊ mititatẽ ↄ̊ coꝛdis duriciã lapideaʒ.
reſoluit in luctuʒ ꝑ ꝓpꝛie fragilitatꝭ ſciam
coꝛroboꝛat ꝑ decoctionẽ ⁊ humoꝛis flui/

di reſolutionẽ vñ venit apð aĩaʒ fames ⁊

ſitis ↄgrua.tractabilẽ reddit ad ↄſiliuʒ ⁊

mĩaʒ.ſubtiliat ⁊ purificat coꝛ ad intelligẽ

tiã.Deũ ſapoꝛẽ ⁊ internã pacẽ efficit ꝑ re
nouatõeʒ iuuẽtu ſicut aquile ſiẽ ceruoꝝ

ſicut accipitris vt ſerpẽtis.¶ Mote ſunt
ſimilitudines iſte q̃les ꝑ metaphorã ope
rat᷑ in nobis vꝛiel noſter ſi non obſtiterit
ipᷣi/animꝰ noſtex. anima noſtra cũ coꝛde
ſimul ⁊ ſpiritu ¶ Studioſitas theologo
rũ q̃rit płima de cuſtodijs circa nos ãge/

loꝝ. Si nos vnq; defut. Si nos ſaluã
dos pᷣſciũt aut dãnandos.Si xpᷣs mag/
ni ↄſilij ãgelus (cui miniſtrauer̃t ãgeli pꝰ

ieiuniũ.quem ⁊ angelus in agonia ↄfoꝛ/

tauit) habuit angelũ pꝛo cuſtodia.Silr

ignsca
ſtoleſor⸗
lnos
mnenrmen
reſnoc
morſenon
feſſoꝛ Od
diſpntidi
meuavit
pothimt
liandidiſ
uolü
lüinigit⸗
affoi. .
ſaylitigit
Mome dr
pncis
edhipe
rtügah
ſeſerſent
Ammii
purether
liſcet
let mnoſ⸗
ſumoͤo

nio⸗ C

gagl
Whlnn
1ciwwihds
Win
mumedo,
nobifh
füindatis
oen
His Ouid
münniche
wolgpi⸗
ncälic.
bomasfu⸗
winimen
drau ii
arwiulli
iffo⸗
ripich
ſnmnobſtümt
tndi d
ſinsten⸗
Cnlesi
Siwweſni
Gitzent
kremmin
irtpni

ſi talem habuerit dña nũc ãgeloꝝ fu tura

Si deerit antixpᷣo cuſtos ãgelus Nũqᷣd
ãgelus bonus loqͥ põt aĩe nr̃e/ſine fanta

ſinatũ ſimlacris. q; ð oꝛdiatõe fantaſſa
tũ p ãgelũ.⁊ ipedimtoꝝ remotõe ñ eſt uu

—
.

biũ Eſt eĩ modꝰiſte oꝛdiari p ſtatu vie.q
lit erudit mgr̃ diſciplm.ꝓponẽdo ꝑ oꝛdi/

nẽ doctrinã cognoſcẽdoꝝ. iuxta moduʒ
capacitatꝭ ſue. Si bõi ãgeli ſũt incẽtoꝛes
ad bonũ.ſicẽ mali dicũt᷑ icitatoꝛes ad ma/
lũ. Si cauſent radiũ vel lumem ſpiritui
nr̃o. Si cogitatões nrãs inſpiciũt Quiſ
nüerszgelov(
log accõmoda. Deſit aũt curioſitas ab

oĩbus/q̊s decet ãpliꝰſtudere ðuotioni ;
ſubtili ſpeculatõe. Certũ habeat vnuſqſ
q; fuiẽs ðᷣo qm̃ oẽs ſũt ᷣm apim admini
ſtratoꝛij ſpũs.⁊ Gᷓ̊ mediate vl ĩmediate.in

miniſteriũ miſſi ꝓpter eos qͥ hereditatẽ ca

piũt ſalutꝭ.Qui vᷣo capiũt ⁊ q̃t/noli qᷓrere

ſinõ vis en are. Certus eſto ſi bñ vixeris

ſub lege magni ãgeli ⁊ cuſtodia ſuoꝝ an /
geloꝝ q̊ꝝ dña eſt mꝗria/ſaluꝰeris.ſocius
tudeamꝰ igit᷑ plus

eoꝝ fact in euũ it plus
bñ viuere q; diſputare. Sis o xpᷣiane ſpi

ritꝰ/aſſidue paratꝰad moꝛtẽ. Viue ðᷣo pu
rus velut hic ⁊ nũc moꝛiturꝰ Erat ynus
inſignis cauſidicꝰ in articulo moꝛ. Di-/
xit ↄfeſſoꝛ.vt voce q̃ poſſet diceret ſeptez
pſalmos. Venit ad vᷣſuʒ illũ Om̃ ñ eſt in

moꝛte qͥ memoꝛ ſit tui.Cepit arguere mo
re ſuo.q̃lit᷑ illud ſtare nõ poterat Hã ⁊ipᷣe

moꝛſens memoꝛ erat dei. Subintulit cõ
feſſoꝛ.O dñe.tꝑs eſt penitẽdi ⁊ oꝛãdi.nõ
diſputãdi. Reſpicit oẽs hec narratio.qm̃
media vita in moꝛte ſumus. Angelicum

potiꝰ imploꝛemꝰ auxiliũ.qᷓ; de mõisauxi

liandi diſputemꝰ. Sciũt aduocãdi.ſciũt

auxiliãdi.ſciũt ↄſulẽdi.ſciũt purgãdi.il

lũinãdi ⁊ ꝑficiẽdi ſuũ ierarchicuʒ triplex
officiũ. Hõ eſt egroti velle medicãtꝭ artẽ.
ne; litigãtis aduocati ſciẽtiã ꝑſcrutari.
maxime dum oſtiterit ſuꝑ vtroq; fidelis
⁊ pꝛudẽs. fidelis ne deciꝑe velit.pꝛudẽs

ne decipi poſſit.q̃les ſũt ãageli ¶ Deputet

aũt aĩa q̃libʒ xpᷣiana/magno dei dono / ſi
ſe ſenſerit affectaz ad aliquẽ ſcõꝝ/nõiati

dad ꝓpꝛiũ ãgelũ reuerẽter pie ⁊ hũiliter De

putet h̊ bnficio tuo o dna angeloꝝ. MHa
grnificet tecũ ſuꝑ iſta talis aĩa dñm. pſal/
lat in ↄſpectu ãgeloꝝ dño.miniſtret incẽ
ſum ðuote oꝛatõis qð offerãt ðᷣo ſalutari
nrᷣo.¶ Preterea non timuerit inuidiã fa

it hec ſtudioſitas/theo

re ꝓtegere

u⸗ dagnikicat.

cere aĩ axpᷣiana ceteris / ſi foꝛte fuerit ad

vnũ q; ad alteꝝ deuotioꝛ ſi fiducialioꝛ ad
quẽpiã ſi frequẽtioꝛ ſit recurſus. Sũt re
pleti charitate.nõ inuenit locũ inuidia.ũ
qrit qᷓ ſua ſunt.Oia deputant ↄia Recur

ſus eſt ad. Stephanũ. recurſus eſt ad pe

ty Johãneʒ. michaelẽ. gabrielẽ. raphaelẽ

yrielẽ/mariã. marthã cij ceteris. uã ei

in ↄmune recipiũt oꝛationẽ vni fuſaʒ dũ

mõ par vtrinq; ðuotio.tuũ optãt meritũ

2200—

nõ honoꝛẽ a te ſuũ. Quid eĩ ipis eſt in e
lo q̃ glia.q̃ laus.q magnificẽtia eſt ab oi

bus.qͥd volũt ſuꝑ terrã Argue tibi ſic O

aĩla xpᷣina dũ impellit te ſpũs ſuꝑbie ſuꝝũꝰͤt,
vanitatibo trãſitur. Si głificãda.ſiue ſi
magnificaãda a dño in eternitate qui ſp ?
vbiq; gliaʒ meã dicet. Quid mihide puũ/
ctali ⁊ vmbꝛatili glłia ſuꝑ terrã: Si vero
iuſto (qð auertat dei pietas) iudicio dã/

nãdus ſuʒ tot honoꝛ impẽſus ab hoĩbo/

plus ad toꝛmtuʒ mihi cedet qᷓ; ſolaciuʒ.

Plus inde blaſphemabit aĩa mea dñm.
plus exiliet furens ſpũs in deũ.qꝛ nõ fu/

it ſalutare ſuũ.plus exardeſcẽt ĩuidi ðᷣmo

honoꝛari ¶ Agite qð vñm eſt miniſteriũ
ſcĩ ãgeli ði.
oĩpotẽs dñs hoĩes ꝑſe cuſtodire q̊s poſ/
ſedit fecit ⁊ aranle —

nes aiaʒ 1 re/q̃ͥ plus in bonũ ſenſer̃t

epoſitũ vrm ßuare Poterit

3 voluit ſm legẽ ſa

piẽtie ſue/q nos inferioꝛes reduceremur

ad ipᷣm ſupᷣmuʒ/ꝑ vos mediatoꝛes. Vo

luit oſtendere maieſtatem potentie ſue.
magnificentiam gloꝛie ſue.quia tales hʒ

virtutes ⁊ exercitus militantes ſibi.vnð
nõiat᷑ dñs exercituũ ⁊ virtutũ Voluit cõ
municare bonitatẽ ſil cũ virtute vobis ã

gelis ſuis.vt illã nedũ recipientes in vo

bis ſʒ in alios ↄmunicare poſſetis. aude

bo dicere deberet. i deus ita res ad

miniſtrat vt eas agere ꝓpꝛios mot ſinat

imo iubeat ſcᷣm oꝛdinẽ iuſticie ſue Vr̃i

aũt ꝓpꝛij motus ãgelici ſpũs/ſunt cuſto/

dire viatoꝛes/magna nobis fiducia dat

in veſtre charitatis auxilio.ſi domina.ſi
regina nr̃a.ſi mr̃.ð ſi ſoꝛoꝛ nr̃a.gratum vo
bis erit ſe end lales filios ⁊ fratres dirige
2 ſaluare. maxime qꝛ ſumꝰ fu/
turi ciues veſtri. Si tãto furoꝛe ſatagit

nos ſathanas ĩpellere ſequcere ⁊ ptegere
tantus amoꝛ veſter conabit᷑ amplius per

ebilis

impulſus bonos/nos ſaluare ¶ Debilis
tiens.

eſt oꝛatio nr̃a.paupꝑ.fragilis.balb

ceſpitas. ⁊ ccca ſi nõ fulciat ꝛ illuminet a

vobis.ſi nõ loquelã placentẽ ⁊ aptã/loco
eius faceritis in neceſſitatib noſtris Si
nõ ipᷣaz egenã ⁊ mendicã deduxerid ho/
ſtiatim ꝑ vicos ciuitatis ſcẽ hieruſaleʒ.qᷣ
ſunt oꝛdines vr̃i.qͥ ſunt ſcõꝝ ſcãrũq; om

niũ choꝛi varij.qui platee patẽtes oĩb ad

miaʒ. Clamate nobiſcũ ⁊ nobis.panem
nrm q̊tidianũ da nobis hodie. cũ ceterꝭ

petitionibo.cũ modis petendi querendi

⁊ pꝛeſtãdi ꝑ vniuerſe ſcripture cõtextuʒ.
pꝛecipue euãgelicũ.nobᷣ in exẽplũ datũ.
Dʒ ⁊ fratres habemꝰ in purgatoꝛio car
ceratos ſub manu iuſtitie.futuri pꝛotinꝰ

ſunt ↄſoꝛtes vri.imo ſunt iã ꝑ grãm ↄfir
matã. UViſitet eos pietas vr̃a.ↄſuletur ſe
qulitas vra.ſalutate ſingulos vice nr̃a.
Suggerite vt memoꝛes noſtri ſint dum
bñ ſibi fuerit Inſinuate qũo nos memo

res ipoꝝ ſumꝰ.q̃tinus inde ↄſolatõeʒ ac
cipiãt¶ Gut nob viatoꝛib aduerſantes
mũdus.caro.demonia. VUos potẽtioꝛes
excubie / ſtate p nobᷣ in acie. Süt incom/
moda nobis plurima rõi e coꝛpoꝛis:nũc
ab element pꝑ intẽperiẽ.nũc a celeſtibo in/
fluentijs ꝓpter materialẽ ad influxꝰ ſuos

ſuſtinẽdos vite indiſpoſitionẽ. Yas ha/

betis in meliꝰnatalia etiã incõmoda ver/
tere.ſi naturalia poſſunt demones bona

frequẽter in deterrius/quãtũ dĩna pꝛoni
dẽtia ⁊ quãtũ vr̃a cuſtodia ꝑmiit ĩimuta

re. Seuiũt aũt pfidi ⁊ homicide /ſi ⁊ duʒ
ꝑmittit᷑ eis.ſeuiũt tũc toto malignitatis
ardoꝛe.qꝙ ſi nõ aſtiteritᷣ adiutoꝛes iopoꝛ/
tunitatibo in tribulatõe quis ſubſiſtet
Zradiderũt gentiles nos hr̃e ab hoꝛa cõ

ceptõis quẽlibet vnũ ſuũ geniũqui cum

moꝛiente deficiebat Stulti dicebãt geni
um eſſe deũ.qui ⁊ fata foꝛtunãq; deos fa
ciebãt. Prudẽtioꝛes/geniũ ad inclinatio
nes nob coꝛpoꝛaliter impᷣſſas a celeſtib⸗/
referebãt.Cũ aũt hmõi inclinatões/nobᷣ
coꝛpoꝛaliter quedemz commode ſint/du
plex genius erit nobis.bonꝰ⁊ malus. Aſ

ſumũut pfidi demones ad nr̃aʒ vtrũq; per

niciem Vrm vo eſt angelice virtutes pn
cipatꝰ⁊ ptãtes/ex aduerſo pꝛo ſalute nra⸗
q dextris ⁊ a ſiniſtris/oĩa in bonũ dedu
cere.ſi pij.ſi ðuoti.ſi ſeduli qſiuerimꝰ opẽ
vraz. quã q̃rere pᷣmonet ſepe.pᷣueniẽtes ĩ
nos bñdictõibo olcedis Doꝛmiebat pet:ꝰ
nõ oꝛabat aliquẽ ex angelis.factũ eſt tñ il

lud qð s tractauimꝰ ĩ exeẽplũ nr̃m ⁊ ãgeli/

cñ pᷣconiũ Angel aſtat fulget pulſat ſur

gere damat. Soluit r educit libertatich
relinquit ¶ Sʒ ecce dũ meditatio nr̃a ꝓ
tedit᷑ in lõgifrater aſtat pulſans ad oſtio
luz ſolitudis nf̃eſ/q̃ſitur (arbitroꝛ) venit
ſup plurimis q de cantico nro tractanda
ſupſunt. pcipue ſuꝑ eo qð ſeqͥt Eſuriẽtes

ipleuit bois ⁊ diuites dimiſit ĩanes. Nõ
me fallit eſtimatio. Sumit ab hoc verſu

pncipiũ colloquẽdi. Et nos parebimꝰ in
Areti. Cõcẽtꝰẽ cẽtilogiũ de ĩpulſibi.ↄſede

bim.ſit ĩ medio nr̃i ihs xpᷣs vñs noſter.

—
lo

fiã
ominus ĩ hoc cãtico noſſeqd ↄteplabat

Eſuries ĩ gne dſcribit᷑.ꝙ ẽ amoꝛ ve ape
titus rei vt ↄueniẽtꝭ ⁊ abſentꝭ. Etſi amoꝛ

————

(Sequit tractatus no

nus de euchariſtia dragmatic. ſup illud
Eſurientes impleuit bonis pqͥnq; parti

ðð

tiones. ¶ Prima partitio pꝛocedit ꝑ dia

Burientes impleuit bonis.
Diſcipulus. Si ita res ſe ha/

4Ppleat me dñs bonis. diues nõ
q̃ſo. ne dimittar inanis Eſurio nihil
gĩa marie ſuꝑ hac eſurie gr. Legis
de dĩna ſapietia dictũ/ex pſona ſua. Qui
edunt me adhuc eſurient.et qui bibũt me

adhuc ſitient. Eſt igitur eſuries et ſitis
gliqua/ñ coꝛpoꝛalis quam exꝑiũt᷑ ⁊ bꝛu

ta. Sʒ ſpũalis.que eſt fames non panis

materialis. ſʒ audiendi verbũ dei.qð ẽ ſa

piẽtia dei patris ꝓcedẽs ex oꝛe ei ĩ àviuit
interioꝛ hõ nr cipie. Biacte ne diſſo
na ſibi ſit hec expoſitio.Etem̃ ſi edẽtes ⁊
bibentes ſapiẽtiã /adhuc eſuriẽt ⁊ ſitiẽt/
q̃mõ dicũt᷑ hic repleri bonis: Sitis q̊ʒ ⁊

fames / dicunt vacuitatis indigentiã. nõö

plenitudinẽ ſacietatꝭ. HNõne ſapiẽtie fons

⁊ fluuius eſt iſta ſalutaris aqua/quã qui
biberint nõ ſitiẽt in eternũ: Nõ aũt cohe

rere vident᷑.ſitiet adhuc⁊ nõ ſitiet in eter
nũ ¶ gr Errae. neſciẽs diuerſimode
dici ſacietagtẽ ſitim ⁊ eſuriẽ ſapientie ceu ⁊
iuſtitie Diſcipłs. Hõ poterit hoc apti
us fieri q; ꝑ deſcriptionẽ reſolutõeʒq; ter
minoꝝ/iuxta moꝛẽ tuũ.Dic igit uid ſit
eſuries.quid ſacietas ſapientie.Ete

„

tas eoꝛũdẽ ↄſequẽter apparebit.

ſequitur appꝛehenſionẽ intellectualẽ ſeu
rationalẽ de qua ad pꝛopoſitũ/tũc addẽ/

bet/eſuriã obſecro q̃tinus im
2 coll

ies. quid ſacietas ſapientie. Et quid
oppoſita ſacietas diuitum.quid ſit inani

fupten⸗
uoipe
picnsed
giton
lbeoin⸗

ſinag

Ahbend⸗
öonslle
Vitnts

nanſn,
ginſttin
luſue:9

cafrii
hinbycd

nitoonĩ
Sechoin
Utsiugin
Nccudir
cändat
düedivi
fehleni

uitipo

Auion

(. Ben

löiſatur⸗
ſatunbi
lurati ſun

ſii quoꝛſiu
DViquic’

linisco
cgihen

Untuuk
büͤnde

Rboni

imen
Konſe
füͤtmn

ate

dutbmns
umeſeb⸗
ocinnsin
18 dinchn
ronibi
1 atinlbet
ula i
nbbine,
Gagſiis
iittben
nganis
gdeſa
heu
enediſo
ſieees:
ia tſiti
Sits
igenti.
hieteint⸗
gage
Honi⸗
ſuuneer

henſionẽ rõn

tia/ꝙ eſuries eſt amoꝛ ↄſequẽs appꝛehẽſi
onẽ rõnale/rei ſibi ↄpueniẽtꝭ ⁊ abſent. vel
vt ↄuenientis ⁊ abſentis. S

coꝛreſpondens.eſt amoꝛ ↄſequens appꝛe

cietas ⁊ eſuries ſicut amoꝛ ⁊ deſiderium

q̃ꝝ ſunt oppoſite rationes.qꝛ amoꝛ pñtis
eſt. deſigeriũ vo reſpicit ad ſutux ¶ Da
giſter. Inuenimus eſuriẽ ⁊ ſitim dici/nõ
mõ de abſenti vl futuro.ſed etiã de wpñ

ti iam habito.qð auide ſumit᷑ ſine penu/

ria ꝓpterea nõ tollit ſacietatẽ Rurſus aui

ditas ipſa tollit faſtidiũ.qᷓſi nouũ ſꝑ acci
piens qð bʒ ⁊ amet.i.cupiat. Vñ ðꝛ aui/
ditas qͥ cupit ſimul habere ⁊ tenere. Sic
habes in pꝛoſa YFruũt᷑ nec faſtidiũt.quo

frroui mag ſitiũt Exeplũ ẽ ĩvoꝛacit edẽtibʒ
⁊ bibẽtib.. qꝛ ſatiſfaciũt deſiderio.neq; ꝓ
tinus illud faſtidiũt.quſq; fiat alteratio

virtutis appetentis in aliã qſitatẽ ¶ Diſ
cipulus.Exẽplis ↄſentio iuſi Sʒ vn vẽit
nauſea vel faſtidiũ ſpũali fruitioni.cum
aĩa ſit ĩmoꝛtalis nec alterabilis in eſſen/
tia ſua? ¶ Ogr. Prouenit hoc ex ↄiun
ctione cũ coꝛpoꝛe.Põt etiaʒ in ſeparatis

ſpiritibo cũ nõ fuerint ↄfirmati/variatio

2ↄgnitionũ ſimul⁊ affectionum ſuboꝛiri.

Secus in cõfirmatis.q̊s fruitio diuini
tatis iugiter eodẽ tenoꝛe q̃ſi ſʒ renouato

delectabit ⁊ implebit. Quã rem poſtulat

eccia poſt ↄĩonẽ oꝛãs. YFac nos qᷓſumus
dñe diuinitatis tue ſempiterna fruitiõe
repleri.quã pꝛecioſi coꝛpoꝰ ⁊ ſanguinis

tui tẽpoꝛalis ꝑceptio pꝛefigurat ¶ Diſci.

Audio nũc q;oſone ðt xpᷣs ad boc canti
cũ. Beati ꝗ eſuriunt⁊ ſitiũt iuſtitiã qm̃
ipᷣi ſaturabũtur. Et ps Edent pauꝑes ⁊

ſaturabuntur. Et alio cãtico YFamelici ſa
turati ſunt ¶ Ogr. Nõ duʒ foꝛte ſenſi

Diſcipls Quoꝛſum pꝛecoꝛ? ¶ Pgri.
quidẽ ad egilan totius btitu/
dinis cognitionẽ ¶ Diſcipls.Quonam
mõ: ¶ Ogr Paucis accipe. Si eſuriẽ
tes ĩplent᷑ bõis. ſi ideo btĩ ſunt/qꝛ eſuri/

ſti quoꝛſuʒ te ducere poſſunt hec cantica

unt uſtitiã/ cũ additur qꝛ ſaturabunt᷑.ſi

btitudo nihil aliud ſit qᷓ; dei fruitio qð ẽ

oẽ bonũ.nõne ↄſequẽs eſt ꝙ eſuriẽtes de
AOb maria loqͥtur ſint bti⸗
Conſequens eſt.fateoꝛ.niſi de btuudine
fiat ſᷣmo eͥuocus ¶ gr. Deſcribamꝰ
Ig ſit fruitio dei. q̃tinꝰ equocatio nulla

acietas ſibi

alé rei vt ↄuenientis ↄiucte elle volo. obſcn .‧ U
ſen pñtis ¶ Diſcipłs. Differunt ergo ſa Hon tm mgralis ẽ hec deſcriptio.ſʒ phi/
calis.quãuis de terminis ſit ↄtexta theo
logicis. Deſcribit em̃ p̊s delectatõeʒ q
eſt oꝑatio ſᷣm naturalẽ habitũ ñ impedi⸗
ta Cõſtat aũt ꝙ fruitio dei.delectatio eſt.

ſcipulus

Super Moagniticadt. 38

Fßm habitũ gratie gtificãtè/nõ impedita.
¶ Diſcipls. Grauis eſt deſcptio hec ma

giſtralis. Sʒ vide ne cadas in illud.Dũ

bꝛeuis eſſe volo.obſcurus fio. ¶ Bgr.

aut nõ ſine delectatione Fruimur inquit

Auguſtin? cognitis. in ab ipᷣis ꝓpter ſe

mẽs delectata quieſcit ¶ Diſcipls. Elu/

ceſcere tenuiter incipit/ꝓpoꝛtionalis ad
tuã ph̊i deſcptio. Sʒ hʒ vtraq; dubitati
onẽ.quo pacto deſcribi delectatio ꝑ oꝑ/
gationẽ.cũ delectatio ſit paſſio quedã mul
cebꝛis.ad oꝑationẽ ↄſequẽs.⁊ nõ oꝑatio

Rõ.qꝛ fit oꝑatio quaſi expꝛimendo. dele
ctatio aũt velut impᷣmẽdo. Exẽplũ in pu

eris lactẽtibo.vñ nomẽ delectatõis ⁊ oble
ctatõis tractũ eſt puer expmit ſe ad vvↄaDa.
vñ lac impmit᷑ in os eius ¶ Ogr. Con
qſitio tua/videt᷑ a pho ſine deciſione di/
miſſa Sʒ ſaluemus vtrarũq; viaʒ. dicen

tes ꝙ ſi delectatio ſit aliud ab oꝑatione/

cauſatur tñ ab oꝑatõe.⁊ ita deſcptões di

cte ſunt date ꝑ cauſam.qi diceremꝰ. Dile

ctatio eſt ex oꝑatõe ſᷣm habitũ ↄnatalẽ ñ
impedita. Sulr de fruitione ſuo modo.
diſcipls. Sit ita vyt dicis Hõ em̃ pla o
ttñ nõ habet᷑ intẽ

cet in hac re litigiũ ¶ Attñ nõ habet
tũ ꝙ fruitio dei ſub tali deſceptione ſit be

atitudo Cõuenit em̃ viatoꝛibo ꝑ grãʒ vo=0

o ſi voluerimꝰdiſtinguere

ri tua dubitatio
duplicẽ btĩtudinẽ. Vnaſſpei.alteram rei.
Vnã gfr̃e alterã głie.q̃lis diſtinctio ↄĩs
eſt ⁊ accepta. Aut ſi volumꝰ ad btitudinẽ

glie monẽ ↄtrahere.patiet᷑ h̊ ipa adduõ
q ðꝛ ñ ipᷣedita/h̊ nẽpe nõ implebi ꝑfecte
niſuin glig qᷓ eſt gẽa ↄſũmata nullatenus

ĩpedita ¶ Diſg. Malo aplecti fateoꝛ diſ
tinctõeʒ de duplici btĩtudie. Silr ꝙ du/

plex ẽ fruitio vie ſcʒ ⁊ pꝛie.ſcrupłs tñ ĩige

rit᷑ expñti dẽo tuo.qꝛ nulla ẽ ̊ oꝑatio ſᷣm

—— — ⸗ —

hitũ gre gtificãt/iq̃ ñ iĩpedim̃tũ patiaf
Magr. Et patit᷑ ſcimꝰ.ſʒ ñ ſꝑ tale/qð tol/

lat fruitõis di rõeʒ Vñ q̃druplerx in gñe

uũerat᷑ ĩpedim̃tũ fruitõis actualis Vnũ
cauſat nccitas. alterũ fragilitas.tertium

vanitas. quartum iniquitas. Cauſat p/
ma eſt tolerabilis.ſecunda miſcrabilis.

fenum ſtipula Quarta v

Lractatus. IX

tertia punibilis. quarta dânabilis. Pria
interrũpit fruitionẽ. ſʒ nõ eſſe moꝛali ſeu
meritoꝛio. habitu gratie remanente. In
ſecunda fruſtratur actus fruitionis. In
tertia ſoꝛdidat᷑ vt kpeolpanuos rie ve
1

int lgna cremabilia
ſtipule ototũ deſtruit
eradicat fundamentum diſcipls Ho
ta loqueris. adde qlia ſunt adiutoꝛia.
Mgr. Nimiꝝ conatus libertat multi⸗

niales culpas.que

plex. Inſuꝑ babitus adqͥſitus ex actuuʒ

frequẽtatione bonoꝝ. uuat pꝛeterea ro
5

boꝛatio vel augmentũ habitus gratie G

tificãtis.tã in ſe qᷓ; in ſuis ramificatiõib

p virtutes dona ⁊ btitudines. Deniq; ꝑ

ꝗblationẽ impedimtoꝝ intus ⁊ extra.di/

ninitus ꝑ angelos.aut hũgna induſtriai
ta aperuiſti materiã.qnã coartes oso.

coꝛpoꝛe ⁊ aĩa ↄparatam.

gr. Si cupis agnoſcere pꝛecipuum

fruitõis dei pꝛo ſtatu vie nutrimẽtũ ⁊ fer

uoꝛis incentiuũ/qͥd vel quale potero con
uenietius exponere/q; euchariſtie ſacra
mẽetuʒhoc eſt ſacre ↄĩonis miſteriũ.in q̊
xpᷣs ſumit᷑. recolit᷑ memoꝛia paſſiõis eiꝰ.
mẽs implet᷑ ãtia.⁊ future głie nob pignꝰ

datẽ Hoc exclamãdo canit ſcã eccia ne
ſuꝑaddit.O qᷓ; bonꝰ ⁊ ſuauis eſt dñe ſpi
ritus tuus in nobis.qͥ vt dulcedinẽ tuaʒ
in filios demõſtrantes/pane ſuauiſſuno
de celo pꝛeſtito.eſuriẽtes impleuit bõis.

faſtidioſos diuites dimittens inanes

Diſcipls Sanctũ pulcꝝ ⁊ ↄſonũdas fru
itõis auxilium Deq́ fiat obſecro collotcuu
s9 oꝛdinauit deus

eſſe regale ſacerdotiũ ¶ Mgr Fiat yt vo
les.cui qᷓrenti rũſiones adijciã. iſci.
5

₰N Sebie in pꝛimis ſi btã noſtra / iſto fuerit
vſa ſacramẽtali cibo dũ viueret. maxime
ixrtillo cenaculo grãdi ſtrato mõꝶ ſyon.

tio inter nos ꝓlixioꝛ.

vbi pmitus exhibita eſt inſtitutio huiꝰſa

cramẽti.qð an fuit pꝛedicatũ. dicetibo mł
tis ⁊ retro abeũtibo.Durꝰeſt hic mo.cui

pꝛedicationi ꝓbable eſt interfuiſſe mariã
Hgr. Probabile. qꝛ ſeqbat᷑ filtũ ũc
vnicũ cuſtodẽ ſuũ (ſicut loqmur)pede pꝰ
pedem. Probabilia ĩſuꝑ ſunt plima de?
ſup hac beata btãꝝ.que ſunt potius acci
pienda de pietate deuotõis / q; de fidei ne
ceſſitate. vel temeritate aſſertionis.vbiñ
ſuppetit autoꝛitas ſepture cogens.aut rõ
ↄuincẽs Se ciplłs. Sic accipienda. de

* SSsͦð

creui dicta tua alioꝛuq; doctoꝝ ĩ hac ma

teria. Alioqᷣn via nimis pna pꝛeberet᷑ ad
erroꝛẽ. Neq; placet rõcinatio nõnulloꝛũ

gñalis dũ atguũt. De potuit ↄferre hãc

grãzʒ matri ſue. ergo ↄtulit. Potuit itaq;

dare fruitionẽ patrie ab inſtãti ↄceptõis
cũ alijs multis.que certũ eſt nõ dediſſe

Mgr. Quid ſi addat᷑ ad poſſe dei ꝙ bec

decuit ipᷣm dare matri ſue ¶ Diſcip. Re
dit in mentẽ opuſculũ tuũ p articłlo ſimi

li / in materia ꝓbatõis articłoꝝ fidei. Cu
ius reſolutio finalis ſtat in hoc.qꝙ ĩ reb

ad extra/nõ ideo deus dicendus eſt face/

re aliq̃ qꝛ decẽtia ſunt ⁊ bona.ſj eõ potiꝰ

ideo aliq̃ dicunt᷑ ⁊ ſunt bona/qꝛ de talia

vult eſſe illa. Conſonat illud phie apuud
Boetiüũ de deo. quẽ nõ externe pepulerũt
fingere cauſe materie fluitantis opus
. Biccſt vt meminiſti. Sic tollen
dũ eſt argum̃tum tale ad intelligẽtiã veri

tatis.niſi pꝛeſuppoſita rectitudĩie fiði.ali

oqͥn nõ e ſificatio ſʒ irriſio ſepe venitt.
Diſcipls. Ouid eſt pietas fidei ¶ Ogr

Hubes a me lati alibi. qgo nunc ſub opẽ⸗
dio repeti põt.Pietas fidei.eſt ꝓbabil
ſeu veriſilis opinio.ſuꝑ aliq bo q̃ deuotio

nẽ edificare poſſunt.que ex ſcripturis aa

tẽticis nec clare ſequũt᷑ nec repugnãt.Et
ſic accipi volo q̃ pdes vel deinceps enun
ciauero.q̃liter in nr̃a Joſephina pꝛemiſi
ꝓpteſtatiõeʒ.metro ludens¶¶ Diſe
Redi nũc ad ppoꝛꝗ pꝰ digreſſionẽ hancñ
penitus inutiẽ ¶ Ogr Imo neceſſariã
pꝛo dicendis.vt temeritas euidet᷑.⁊ cerui

coſa ↄtentio/qũñ ⁊ vbi ſecurioꝛ eſt (eſtibꝰ
Hieroꝰ.⁊ G reg )pia dubitatio.q; teme-/
raria diffinitio. Poteſt igit pie credi de
btã nr̃a.Primo ꝙ credidit ⁊ ſciuit myſte
riũ bñdicti ſacramenti.⁊ añ inſtitutiõez

? poſt.ĩmo ⁊ dũ inſtituebat᷑ lʒ pñs fuiſſe

nõ credat᷑ nec tücↄmunicaſſe ſacramen⸗

taliter. potuit attñ tũc ſpũaliter ⁊ añ ⁊ p
effectũ mãducatiõis accepiſſe. ¶ Diſcip.
Ediſſere q̃ re fieri potuerit illð qð dic

gr. Poſſuz faciliter ex traditoib do/ 2

ctoꝝ ð triplici mãducatõe ſacram̃ti. Qui
dã ſacrm mãducat ſolũ ſpũaliter.Alij ſ
lũ ſacram̃talit᷑ Alij vo ſacrantalit ⁊ ſpũa
liter vtroq; mõ. ¶ Diſci. ¶ Niſitata ẽ hec
diſtictõ. ſed ipaz p deſcriptões elucida

Magiſter Mãducatio ſacramenti ſolũ

pualis nõ ſacramentalis/fit ꝑ fidẽ hui

Diſcipulus. SGiſtamus bic pꝛimo cõ

Deid
Aain

bti hec⸗

iſcipulus

Alij ſo

mẽti/que per dilectionem operatur·

L ſniin
do/o⸗
ſocen
ſtich
iſeſep⸗

imo,
holon⸗
lb tia
oainatich

emrun

ſticli
1nunduen
nicucut
ſcusnic
ſechodcl
Gocnodi

luenet
lchommt
ſecnent.

ſenbitb⸗
forepft eri

Arr weerb
füchercfan
(btaench
Vitiinpod

aſßtalst

.*

Volid inge

feques

honp
nitfigeo i.

ſenniid
hinglho ⸗

Atone
nincrlicn
Aafidels

roſünchi
Ard
enzös

tin ſimal

tumabern

mt
aoin

cgbii

nnSrnln
Wieſih
ſenn

wfiſ

nmneſc
ck orbis
Aipid
aCpwnoen
rgitCt
naps enun

penii
(Dhgln
one danci

Mronedki
Gcnicchaon
mmin kichh
drnna
iot proe
uimt
tu inſtimnig

Mi hnioiil⸗

nicſetoimn,
finrnh
iſdin
midcdi⸗

imni i
ienih

ſnmanſt
1 tgii
nonnn n
nus Nenm

cramẽti co⸗

yvigeo ſine m

uolaãs ing

Irentes ſi ſpũs agelici dici pñt frui hoẽ
ſacr̃o bñdicto ſpũalit᷑.qꝛ conſtat eos frui
ðo/ipletos bõis ab eo. Similis eſſet qᷓ/
ſtio de maria btã.qᷓ nõ iã fruit᷑ ꝑ fidẽ. ſecld

inbeſiõe ꝑfectiſſima.qͥetiſſimaq; p amoꝛẽ

hoc ſacro: fruit᷑ e deo D

ſercibẽdo eã ¶ Gacram̃talis mã
ducatio dũtaxat.

*

caritate ¶ Diſciplłs. Si ita eſt/cõfeſtim

5

vitã in vobis

ris pꝛiarchis ⁊ ꝓpheꝶ ĩmo ⁊ aplis.Quic
qᷣd ſit de illa põne/qꝙ ab vtero fuerit in p

uẽtuʒ rõis iudiciũ:cũ actuali oꝑatõe gra
tiaꝝ ſimul ⁊ virtutũ. Sumunt argumẽ
tum ab exultatiõe Johis in vtero mr̃is.

Addunt ꝙ nec in ſomno ceſſabat oꝑatio

talis in actu mẽtis. Jugunt ꝙ oĩa ſciuit
tuũc q blĩ ſciũt nõ cũ claritate pari Duf

¶ ODgr. Rudet deſcriptõ negatiue Hõ
zſus. 1. frui deo. frui ſpualiter H ſa⸗
o. lʒ ecõuerſo qͥſqs fruit᷑ ſpnaliter
deo Deficit igit in an
gelis rõ mãducatõis ſacramenti.q;ꝛ non
oꝛdinatũ eſt niſi ꝓ viatoꝛibo hõib. Ideo
recte viaticũ appellat. Maria vᷣo nõ mõ
ſʒ tũc dũ inſtituebat᷑ ſacẽm/viatrix erat
habeẽs fidẽ. De pᷣmo vo ðᷣt Augꝰ. Crele
⁊ manducaſti. redidit maria ꝓpter qd ⁊
mãducauit Diſciols. Sic viget. traſi
nũc ad mãducatiõeʒ ſolũ ſacramtalẽ de/

via cognouit credi⸗

actualis ſuſceptio ſa lutari ſuo ¶ Diſci.
poꝛalis. cũ infoꝛmi fide ſine Maria Du letabat
Emltiplicatione qᷓſtionũ/qꝙ nec
bꝛutũ nec angelus nec infidelis nec here
ticus nec diſcredes hoc ſaccm/comedũt
hic ſacramtaliter ipᷣm Rõ.pſpicua eſt.qꝛ
figde carent. Infantes vero baptiſati/qa
fidem hñt habitualẽ ſeu fidei ſacrm/aſiu
mere pñt etiã ſacram̃taliter. qꝛ de ſpũali
oſtat/ ꝓpter habitũ fidei. Alioqn qũo ve/
rũ eſſet gnaliter illud vᷣbũ xpᷣi. Niſi man
ducauerit carnẽ filij hoĩs nõ habebitis
(Köſequeter habet qd ſlit
mãaducatio ſacramti ſpũalis ſimul ⁊ ſa/
vynPn Ogr. Libat nos a multiloqͥo/pᷣ
eniũ tuũ. Nũc accipe qlis ⁊ qᷓ;
frequẽs fuerit maãducatio marie: pᷣſup/
ponẽdo ꝓ dicẽdis ꝙ in ipᷣa nõ minoꝛ fue
rit fides cũ caritate circa figuras huius
ſacram̃ti datas ĩ lege ſcpte/ſimul ⁊ nat̃e
qᷓ in alijs patriarchis ⁊ ꝓphed ſal tẽ poſt
vceptionẽ Ihu xpᷣi Ducipls HNõ dubi
to an ex tũc nõ obſcurioꝛ ſʒ clarioꝛ fuerit
in ea fidelis cognitio cũ caritate/pꝛe cete

cecinit. Magniticat gia mea duim

ius ſacram̃ti/q; patres antiq. tur
gapls.q; eandẽ eſcã ſpũalẽ mãducauerũt.

gig i fructus ventris ſuii
onſentio ¶ Dagiſter? Daria
ſuuz fuiſſe agnũ

ficit aũt ad rẽ nraz ſolidioꝛ poſitõ quam
me dixi nõ ambigere. Deduc vltra qo in
tendis ¶ Ogr. Dignare me lau. te v. ſa.
ſimul cũ

ndicto fructu ventris tui ihu

.

xpᷣo Daðõ ligno vite/dignos ac ſalubꝛes

fructus carpere ſiue excerpere. Da theo⸗
reumata digna pꝛomere. qꝝ ſit hoc Dinn

Maria ¶ Bicut pꝛe ceter ĩ via eſurijt

inſtitiã/ſic pꝛe ceter: puris viatoꝛibo/im

29

pleta fuit bonis. ex illo. in illo ⁊ illũ qui
eſt oẽ bonũ.dicẽs ex ſnĩa aĩe ſue magnii

cãti deũ. Gñdic aia mea dñm qͥJ replet in
Duſcipls. Cõſentõö
Diecut pꝛe ceteris in
it ⁊ ltellexit/figuras

bois deſi

legis ⁊ nature/xpᷣi ſacerdotiũ pᷣſignãtes
ſic in illis aut ꝑ illas/maãducauit fruitiue
bñgictũ fructũ vẽtris ſui.⁊ ſpũaliter eiꝰ

ultauit ſons meus in deo ſa⸗
Diſci. öſentio?« gr

Dauid patre

dicẽteʒ de xpo filio ſuo es ſacerdos
nẽ ⁊ vinũ obtulit.ex tũc intelligebat ⁊ mã

ducabat ſpũaliter h ſacrm bñdictũ.vnde

ls Köſentio Dagiſte

SFlallens illo dauiticuũ. Hemoꝛiaʒ fecit
minrabiliũ ſuoꝝ mificoꝛs ⁊ mifatoꝛ dis

eſcã dedit timtibo ſe. Hẽoꝛ ero in ſe. teſt.
ſui. Credebat ⁊ intelligebat hanc eſcã ſa⸗

— 9„

à. qs loqtur

⁊ eũdẽ potũ ſpũalẽ bibert. Biberũt aut ö
ſpũali ↄſequẽte eos petra.petra aũt erat

banis. q de celo deſcẽdie

38. qui eſt vere

7

„

onſentio/ A Maria
Zicut intellexit filium

qui occiſus eſt ab oꝛigine mũdi/pꝛout

Johannes in Apoc.ſoquitur. Sic reco
lens ſacrificium Abel ⁊ eius martirium:
fruebatur xpᷣo agno qui fuit figuraliter

ſcipls (Coͤſentõ ( gr (Æ.5aria
Dü ſtas vel oꝛãs in tẽplo aſpiciebat cred
bgt ⁊ itellligebat/oẽs oblatões victimas
⁊ holocauſta. ſacrificia inſuꝑ matutia ?z
veſptina/mãducãs.ĩplebatur bõis huiꝰ
bñ̃dicti ſacramẽti. etiã ante ↄceptum bñ
iſcipulus

xveritatis.fermento vetine
maento malicie ? nequitie

Ceteri vᷣo tã ſpũaliter q; ſacramt
ene/ dicẽda fuit
pe ⁊ ſanguine filij ſ̃ ni blus appso
ſſe eodẽ půe
⁊ vino myſtice ↄſecratᷣ.qꝛ nõ in fide ſʒ in
claraviſione. ne

Maria¶ Ueſpe dicte cene/d

i em̃ rub ardes incõbuſtus
oſentio ¶ gr MWari
placuit deo/ plus
poſt xpᷣm bñdictũ fructũ ſiue filiũ ſuũ/of
feerendo ipᷣm ſpõtanee in holocauſtuz in
gra coꝛdis ſui/feruẽtiſſima charitate ſuc

vcciſus in eo hmitie martiꝝ ⁊ virginita

cratoꝛ( Diſcipls. Kéſentio.

giſter. Maria ¶ Duz celebꝛat phaſe ſine

paſcha indeoꝝ celebꝛat ⁊t ipiꝰ aia cũ exul

tatõe ſpũs/paſca noſtꝝ qðᷣ immolatus ẽ

xpᷣs.quẽ epulabat᷑ in az imis ſinceritat
iecto cum fer
Saria Quo

Conſentio¶ Me

runq; loco fuerit coꝛpoꝛaliter in veſe ce
ne dni / comedit añ ⁊ poſt inſtitution? hbu

ius ſacramẽti: veꝝ coꝛpꝰ⁊ bibit ſpũaliter

veꝝ ſanguineʒ filij tui.plus axppꝛopꝛiate.

dũ illud indas comedit ſolũ ſacramenta

liter / ſi ſidem infoꝛmẽ tũc babuit. aliter ñ

7„ 4

frui coꝛꝑe ⁊ ſanguine filij ſui⸗

naugmẽetü char

Maria Dicto veſpe Jouis ſcõ. ? ſi
ñ fint inſignita caractere ſacdotalis offi

cij/ dũ Judas illũ ſuſcepit: Nihilomin⸗
nũc ⁊ antea ⁊ poſtmodũ /fuit in regale ſa
cerdotiũ / pꝛe ↄſoꝛtibo ſuis inuncta.ñ qͥdẽ

ad ↄſecrãdũ ſʒ ad offerrẽdũ hãc hoſtiam

purã plenã ⁊ pfectã. in altari coꝛdis ſu

In quo ſpꝑ ignis ardebat holocauſti Fu

cenſi/quãuis h̊ pꝛimit fieret in enigma⸗
tibo ⁊ figurig añ cenã hãc bñdictã fruct⸗
vetris ſui ¶ Diſg. Lõſentio Sʒ ecce nu

„— *%

meraſti qᷓi fruct duodeci ligni vite/qð in

bagin o vidert Ezechiel 2 Johes / traſplã
atũ iuxta ðᷣcurſũ fluuij ðfluetj a ſeðᷣ thꝛo
ni dei ⁊ agni/ᷣm ripas duplices a dextr

a ſiniſtris Dixiſti de ſiniſtra figuraꝝ in
lege nate ⁊ ſcpte veteris notataꝝ Adde ſi

vis totidẽ ex dextra.fructꝰ vᷣitatũ.in euã/

gelic biſtoꝛijs ↄpletaꝝ Marimeq; dixrit

aptus. Scrm xpᷣi abſcõditũ fuiſſe a ſecło

ſʒ in eccia ⁊ ab eccia pꝛopalatũ ¶ Mgfr di

—

ctũ aphłi nõ ita ſtrictũ accipiẽdũ putauer.
vt ñ aliqłr fuerit ⁊ ab aliqbo ĩtellectũ.p

pe ſine cuifið ĩplicita ł exp.nũcq; fuit ſai

Diſciplus

liter re

atis /
oſeph in circuciſioe qñ pmo fudiſt
lido et

MN tñ fuit ante legẽ gfe ſiẽ in ipa/Faliter

exhibitũ ſeu ↄpletũ.Yaciamigit᷑ qð hoꝛ/

tar Et ſit theoꝛeuma pmũ 1 Tuan

fruitio/eſuriẽtes reples bõis vᷣtuoſiꝰ affe

cit marie ſpm/q; corpalis ↄtrectatõ et la
ctatio ſuauiſſia tui ipᷣi.qͥ es bñdictꝰ fru/
ctus ventris ſui. Rõ qꝛ cũ maioꝛi merito
vñ exultauit ſpũs ſuus i o ſꝗlutari ſuo
(Magiſter.

hein Tua fruitio ſeu miducati

in altiſſimis deo.Et ĩ ter.pax ho.bo.vo.

iſò. Bilentõ meo ðinceps ↄſentire

videar: vbi nihil addidero ¶ Magr

Ju/¶ Qua fruito/pᷣſentabat

grie et

oſu ſa⸗

ſtulat eccia! vt que ſoleni celebꝛãs officio
purifica te metis intelligẽtia ↄſeqmur

Ihu Tua fruitio fuit ipi Gimeoiq iuſtꝰ
erat ⁊ timoꝛatus ſimul ⁊ ane ꝓphetiſſe / cũ

parentibo tuis / in exultatõe ſpus/ gſan
ctõe cognita dũ exclamauit Simeõ budi

ces deũ. int vlnas te pueꝝ baiulãs Nüc
dimittis ⁊cDeniq; in oblatione ⁊ imola⸗/

—

tõe turturũ aut pulloꝝ colũbaꝝ ↄgnoſce

bãt oblationez tui ipius in cruce ſignatã
Jbu. Zua fruitõ fuit in Waria 2 Jo

ſeph p illð vninerſũ pegrinatois ſepteniũ

dů pᷣterea fuiſti ipis ſubditus ſtãs in me
dio ſiẽqͥ miniſtrat. tã in dõus obſeqᷣo:/q;
in fabꝛili foꝛtaſſis opificio VUñ dictus es
a iudeis nedũ fabꝛi filius ſʒ faber mãſiſti
vſq; tempus dũ eras q̃i incipiẽs triginta

ãnoꝝ vt putaban filius Joſeph. ¶ Mu
Tua fruitio guſtabatur iaʒ a maria ⁊ ab

aplis credentibo/dũ pᷣdicaſti h̊ͥ ſac̃m dũ

abeütibo alijs / ſ iuiſti a remanentib; Nuũ
quid et vos vultis abire. Reſpondit Pe
mus iülluminatus intus/a patre foꝛtaſſis

ſioꝛ ſuo mõ ĩ maria ſi il ⁊ ꝓginali ſpoſo ſuo
Joſeph/ qᷓ ſola ↄtrectatõ vł viſio coꝛpa
dũ natus es in bethlee iude.dũ reclinatꝰ
ſuꝑ fenũ iacuiſti in medio duũ aialiũĩ p/
ſepio.qᷓi pabulũ iumẽtoꝝ. Et certe copa
tus eſt hõ iumetʒ inſipietib⸗ qͥbꝰ ðdiſti ci
bũ Et ad qm vilia ⁊ ſoꝛdida coꝛde/ſe epeve
nis cõcinẽtib cũ eccia cho; angloꝝ Gla

crcncide an pmot pa
uinẽ tuũ nõ dubiũ cũ clamoꝛe va
et lachꝛymis. vñ tüc exauditus es ꝓ
tua fuerentia. ¶ IBu tua fruito/figura/
bat in oblatõibotriũ reguz p pmitijs gen
tiũ q; tũc figurã intelligebat Joſeph ⁊ ma
ria.confitentes ĩ coꝛð ſuo ſicut oꝛans po

umut
nonius
rone
Dchine
lusdel
furecep
gieyn
Fopt
ACnnnd
ſobt
1opont
nuirürie
gimapeog
1
tniemen
dotfnr
genonn
IGeicni
Nhocßr.
sinor
Ucnlſinen
nuneſng
Numnten⸗
ſunon⸗
igleriphe
untbſoo⸗
Cifoaan
noneopet⸗
otlſioner
wätlog
Gamentan
nischode
gſſumerc

fieiin
ttusfeſt

—
occoype

homor⸗
gemeo

mafritue
niclor
ſonoͤn
adffolo
W
o.
Cſä
udanas

densgni

tsſiye

Münn

Aonat

pönnpgn
di en
Nſannmns)
umenun
Gimeh⸗
tieſis r
t inini
biliͤfi
Marottinid
mn
asfüsnnn
nitz heinſ
oVidan
gſſhnnit
b 47
Nrupanmnn,
aſe
—K

num tempꝰ? locus

guidioꝛ q̃ſit

monitus. Dñe ad quẽ ibimꝰ. Verba vi

te eterne habes ⁊ nos credimus hoc pꝛio

Dehinc ⁊ cogno uimus.qꝛ tu es xpũs fi/

luus dei ¶eſu. ¶ Aua refectio dũ ma
ria recepit eccie ſacramentũ etiã ſacramẽ
taliter/maxime poſt aduentũ ſpũſſancti/

qn cepit hoc ſacramentũ frequẽtari/fuit

tio verbi dei. Hec em̃ fruitio ſacramenta

lis / ponit generationez verbi dei ⁊ agliud

multũ vltra in agmirationeʒ ⁊vtilitatem
oimg pꝛogenie in ꝓgenies timentibo eũ.

hu Tua fruitio ſacramentalis/fuit
miniſtrata marie viatrici ſicut pie credi

poteſt/nedũ a Johanne cuſtode.nedum

à hetro vicario tuo/ totius eccie pᷣncipa
li. Verũetiã a diaconibo ſeptem ↄſtitutis

ad hocipᷣm. inter q̃s pꝛimꝰ fuit Stepha
nus.imo ⁊ a quolibet paſſim ſacerdote ſi
ne diſtinctione. qꝛ ſicexigebat humilitas
marie ſingularis.dũ gttendebat opoꝛtu
u un fruitio
ſacramentalis/quo maria impleta eſt bo
nis / exeplar erat ⁊ eſt oĩbo fidelibo/ eſu/

riant h̊ ſacramentũ ⁊ impleant᷑ bonis eiꝰ

cũ fidei certiſſime firmitate q̃ ſpem ⁊ dile

„

ctionẽ oꝑat᷑. Deniq; ꝙ non inuanum vel

omiſſionẽ t ↄteptũ gratiã hac id ẽ eucha
riſtiã ſuſcipiant. ¶( Il ua fruitio ſa

cramentalis/impleuit mariam pꝛius bo

nis q; obiret id eſt obuiaʒ tibi xpᷣo iret ⁊

aſſumeret in celũ Nec abhoꝛreta pietate
fidei/ꝙ tu bñdictus fructus vẽtris ſui/

totus feſtiuus adueniens/deder ſibi (ſiẽ

Ponmodi dionyſio in carcere) myſteriũ
oc coꝛpoꝛis.dicẽs. Accipe h̊ cara mea.

qð mox ↄpleho tibi in regno meo vna cũ
bpatre meo ¶ IBu. Tua fruitio/ nunceſt
matri tue regnanti in patria/copioſioꝛ ⁊

ipletio ⁊ toto oꝛe dilatato. ſʒ

ſuo mõ videt᷑ fuiſſe mirabilioꝛ ĩ via. Rõ

enigma fidei/maioꝛ.¶ Diſcipls. Cõöſen

tio. ¶ gr. Cõgaudeat igit ⁊ exultet ſꝑ
eccia/ cũ iocũdo pignoꝛis amoꝛoſi ↄſola
ta dono.Ecce em̃.emanuel id eſt nobiſcũ

deus. quãuis abſconditus. quãuis vela

tus tñ vere deus Cõpleuit deniq; qð aſcẽ
gaens pꝛomiſit. Ecce vobiſcũ ſuz vſq; ad

ↄſummatiõeʒ ſeculi.neq; iam eſt aut fuit

pPꝛeopinquantes ſibi. ſicut deus nr adeſt

Super Magniticat.

ꝛa matre tua aſtante / nutibo ꝛ ſignis ad/ nobis. certe ipi nõ ſũt dij

peo totꝰ mecũ.⁊ admiratõe ſuſpendoꝛ.vñ

admirabilioꝛ ſuo mõ/q; maternalis gña

is. ? obſcuratũ factũ ẽ iſipiẽs co
militer ? ſecte oẽs hereticorũ date ob hoc

iniuriã facit. 1ag
ſcolaſticus hñs deuotõis ſpm. Ingeſti

Diſe Stu

4*

tal qᷓliter? cur hec gra. hec euchariſtia hec

bonag gia ( Mgi mirari te ad lfinita no
lo qui ſiẽ vo uit ſciuit ⁊ potuit.O ia em̃ q̃
ciq; voluit fecit.⁊ q̃ fec bñ fecit ⁊ct⸗
cũcta qᷓ fecit.⁊ erãt valde bõa.
Cur hãc mihi cauſaʒ indu. que gñaleſt
dqd oĩa. vellẽ vt ad ꝑticlarẽ ⁊ pximi

idit em
iſcipts

ioꝛẽ Cau
i mille

ſa hui ſacram̃ti deſcẽderes ¶¶
hec in pmis tibi cã ñ ſufficit:neq;

alias aſſignauero poter ↄtẽtari.nec ad in

telligẽtie lum̃ aſcẽdeſ Et h̊ dictũ ſi. itvniulr

p omibo articlis fidei Veꝝ ſiqͥdẽ credere
opoꝛtet accedẽteʒ ad deũ qꝛ eſt ⁊ qꝛ metiri
gut fallere nõ pᷣt. Sʒ in hoc ſacramẽto p/
cipue reqrit᷑ firmiſſi

firmiſſimũ fidei füdamentũ
Alioqͥn quicquid rõis inductũ fuerit pl?

offendet ⁊ obruet q; edificet vł oſtedet. .
Diſci. CTredo ſiẽ ecc̃ia credit. ¶ Magir.
Sitg firmꝰ in hac certitudie ꝰboꝝ ⁊ ſecu

es. Aut ſiↄpedioſis gere vis. dic er to

—

do pitio⸗ ge. Quid int vltra get⸗

d exig? MBane cupio vtrũq; in
telligere quod credo.tũ ad ↄſolatõeʒ meã

ii alioꝝ catholicoꝝ foꝛtaſſis edificatõem
ſil ⁊ hereticoꝝ cõfutatõez

placeẽt ſi tenueris illð apłi. Hõ

q; opoꝛtet. Dũt em diuiſiões gratiarum
Ambulet vnuſqᷣſq; igit᷑ put ei diuiſit dñs

mẽſurã fidei.Hoc in ex põſi. itõeyl intlletu
ſacraꝝ ſcpturaꝝ Hoc vniuerſaliter ĩ oĩb⸗
oꝑibo di ↄſiderãdis obſeruari ncce ẽ. Oð

qa phi ñ fecerũt errauerũt ĩ vanitatib ſu

Es coꝛ eoꝝ Si

in repꝛobũ ſenſũ.¶ Duc · Dabit de me⸗

lioꝛa nob qͥ credimꝰ vt in tel aus. no in

telligere volũꝰ vt credaus. ¶ gr. Pre

poſterus eẽt oꝛdo nedũ ĩ theologica ſʒ in
oĩ gnalr diſciplina nouiter accegẽtiũ ad
diſcẽdũ. Hoc pitagoꝛas.̊ plto ̊ ſcĩ pfes
pꝛo cenobijs. hoc omnis ſ. cola nõ diſcola
canit. Hoc rurſum abſurdũ ẽ docetibo ne

dẽt ſcm̃ cãibo.ne ſpargat margaritas ãte

poꝛcos.ne ñ edificẽt ſed deſtruãt mẽoꝛes

illiꝰ ſapiẽtꝭ.Qui udit illuſoꝛeʒ ipſe ſibi
Drultnotus mihi quidaʒ

ſunt animo ſuo ſcrupuli multi q̃ſtionuʒ

circa bñdictũ boc ſacramẽtum. Petebat
inſtaãtia ↄtinua diſſolutioneʒ Denttornn

8

gu curioſitatẽ moueat me.

ſi uon/a maximis theolog q̊s nouerat pa
riſi. Ouid moꝛarer enarrando ꝑ ſingla

Creſcebat moꝛbo ex remedijs.⁊ ſicut de
emoꝛroiſſa legit᷑ peiꝰ in dies ſe hẽbat ex re

medis ⁊ ipenſis. Cõſuluit tandẽ vnꝰ ex

ꝑtoꝝvt ad oꝛõeʒ totũ ſe ↄuerteret⁊ ̊ ſcru
pulos oẽs agere. ſuſcipiẽs ſacramentuz.
dicẽs hec aut ſilia vᷣba Credo ſic eccia cre
dit.Credidit ⁊ acceſſit.ſerenatꝰ eſt ⁊ ſoli/

datus.nec paꝝ ulũiatus deinceps circa

venerationẽ huiꝰſacrameti. ¶ Diſcipls.

Noui ⁊ ego illũ.

Aug.qꝙ ad vnã vocẽ ceſſerũt oẽs dubieta

tis tenebꝛe.⁊ perierũt oẽs q̃ſtiones qbus

anxiebat᷑ circa textum apli Deniq; memi
nit alio loco ꝙ nõ ſatiebat᷑ dulcedine mi/
rabili.ↄſiderare dei ↄſiliũ circa redeptio

nẽ gñis hũani.qleʒ deniq; poſtmodũ in

oĩb articulis fidei. nõiatim in hoc ſe pꝛe
ſtiterit expta letat᷑ oĩs eccia Hodie maxĩe
ſub ãnuo ſollennitatʒ ſue feſto q̊ hec ſcri/
bimus ¶ Diſcipls Oradus g eſt de’-.·
Mg Credo dne.da intelligã qð credo.

nũc q deʒ ex parte. tũc aũt facie ad facieʒ ⁊
u eſt ¶ Diſcols. Ouid ſi nolu
erit exaudire dicẽs. Sufficit tibi gra me

pfecte oꝛatũ eſt

aqꝛ credis Yides eĩ dei donũ eſt ait apls
ne quis głiet ¶ Ogfr. Bufficit itaq; mi

hi. ſed ſi ãplioꝛa mihi liberalitas ſua ↄce/
dere voluerit non abijciaʒ nec ingrat re

cipiã. Alioqͥn deneget aut tollat oeʒ in ca

ligine ꝑegrinatõis huiuſmõi intelligetie

lluſtratoez. ſit lucerna pedibo meis ſoli=
fidei verbũ ⁊ lumẽ ſemitis meis.potiꝰ q

cũ claritate maioꝛi.manꝰ pccor

cet hoc humilitat; fundamẽtũ. ¶ ⸗
Nunc ſi vis videre Ihm opoꝛtet qꝛ ſt

——

puſillus es/turbe ſãta ſiaꝝ te cõpmunt
vt aſcendas in arboꝛẽ ficomoꝝ exẽplo za
cheiſil obedi ſapiẽtie ꝗᷓ poſt pparatione;
huiꝰ ſacramenti ſub typo n Antonis

victimaꝝ ſuaꝝ vocat ad arcẽ. iſci.
plana qd pꝑ arcem intendis ⁊ ſicomoꝝ

¶ Biſcipls. Quo pacto ſic: ¶ Ogr. Col

dicitur ſimiliter ⁊ crede dionvſio dicenti

dem ⁊ aplm audi.Quod ſtultũ inqtẽ deꝛ

expertus noui.nedum circa hunc articu
lum ſed in alijs varijs conſilium hoc ha
buiſſe ſileʒ effectũ. queẽadmodũ teſtatur.

oim p

gr. mentẽ tuam ⁊ myſtica ſapiẽtiã

lige * interpᷣtationẽ ſicomoꝛi q ficꝰ? fatua

9

ſapiẽtius ẽ hõibꝛ. Et iteꝝ. OQui vult ſapi
ens eſſe / ſtult?fiat. Hic titulꝰ ſcole huius
ſtulticia ẽ. tradẽte LQactantõ. Audi apim.
Predicamꝰ Ihm xpᷣm iudeis qͥdẽ ſcada

lũ grecis vo ſtulticia.ſʒ qð ſtultũ ẽdi/ſapi
enti ẽ hominib ¶ Diſci
cõmunia ſũt ꝓ tota fide xpᷣiana/nũc indu

cis ad ſinglarẽ materiã quaʒ tractamꝰ2
gr̃. Ratio in ꝓmptu ẽqꝛ nlla videtur

apud ſapiẽtes hui ſeculi maioꝛ.nulla ab
ſurdioꝛ ſtultitia.nlłaq; magis infatuat ſẽ
ſus carnis exterius ⁊ inter qᷓ; hec ſapien

tia dei. Cognitũ ẽ qͥd latratoꝛ iſte demẽs
euomuerit aduerſus leges oẽs ꝙ mle ſũt

eſſima.que ðᷣũ ſuũ quotidieↄ

xpᷣianavᷣo pe
iſc. Cuz tot nephãde leges fu

medit

erũt ⁊ hoꝛrẽde / dantes in ſacrificiuũꝛ epu

las hoĩes viuos imo filios ꝓpꝛios⁊filias

cũ alijs innominabilibopoꝛte vicioꝛuʒ.
colligo qᷓntũ qleve ſcãdalũ ⁊ ruinã male
dictiſte ſibi ſuſcitauerit aduerſus bobe
Magr. Bic refert

nedictũ ſacramẽtũ. ¶ Magfr.ꝰ
Avyra ð iudeis q; idolatras nos exiñ peſ
ſimos execrãt᷑. Yacit ad hoc hyſtoꝛia iu
dei bulliẽtis ⁊ trãſuerberãtis hoſtiã cõſe
cratã pariſiꝰ.ſed miraculũ cõfutauit illuʒ
alioſq;ↄuertit.¶ Diſc ¶ Hota loqueris

Ald qᷓſita nüc accede cauſa aꝑiens ad in/

telligẽtiã. Cur ita deꝰ fieri voluerit qͥ oĩa
fecit in ſapientia.¶ Ogr. ¶ Rñdet apłs

qꝛ in dei ſapientia muceum nõ ↄgno
uit.placuit deo ꝑ ſtultitiã pᷣdicatõnis ſal

uos facere credẽtes. Eſt autẽ bec ſtultitia
p̃dicatõis ꝙ deus põt alia facere q;fecerit
aut facit p liberrio ſuevolũtatis arbitrio
Hoc enĩ xpᷣiane religiõis füdamẽtale oᷣn
abil doceſſ ſubuertit᷑ ⁊ coꝛruit funditꝰ

fecit dñs dicit phus neceſſario fecit. Nec

aliter aut alias facere potuit. ¶ Diſcipls.
Pridẽ recẽſui mecũ qꝛ ñ ſe tradi

capitali

oꝛ diuerſitas ĩter fidẽ ⁊ phiam. Na põito

„

phᷣie undameto. ſequit neceſſario mũdũ
nunẽ incepiſſe Sequit᷑ aias hũanas vel

eſſe infinitas vel eſſe vnicãvt ðᷣlirat Auer

rois. vel migrare de coꝛpoꝛibo in coꝛpoꝛa
ꝑ infinitas reuolutionũ vices vt ſomnia
bãt Pitagoꝛas ⁊ Plato ⁊ ſequaces autq

aĩa rõnal moꝛtal ẽ. Ouodcũq; vᷣo pceſſi
fuerit ex altero qttuoꝛ boꝝ modoꝝ tollit

— 7

ↄſequẽter oĩs pia religio ¶ Ogr. Vere

colligis. Hnuc oculos tue ↄſidera

2

¶ Diſcipulus. Curea d

Boꝝ radicale pncipiũ. Qĩa qcung;
oluit dñs fecit ait xpᷣianus.Oĩa qcund;

—

fepn
Dyp
A/lun
ioan
niuene
Hnope
biverde
ſos te
Nihln

Vich

ii
krenute
Ppanaum
Tolt io
ana opnne
hleni
bonoftg
dbiarch

rccen
N
Gsede
nſuuqh
ſmunue
hehm
niefua
Cnnicle
geodiren

oprfliſn
edar
ociscbn
cninn
tſüeet
hecintle
Kultüpb
Aenren
tonene
öuionn

hhiſcoe

uorete

ſcom⸗
ſbiſci ne
lgitci⸗
nrint
Raſolid

poſolletl

Rnlong

ſuckt
legigorn

ſenenti

Super Maguiticat.

fide purgatos. cõuerte ad beatã beatarũ
Mar iiam. ppendens apte qᷓ; ven ſit illud

eccie/laudantis eã pᷣconiũ.Gaude maria

virgo cunctas hereſes ſola interemiſti in

vniuerſo mũdo.phoꝝ maxie ¶ Diſcipls
Duo pacto ſic:. ¶ Ogr. Himix. q; ver
bũ verbo virgo ↄcepit.virgo ꝑmãaſit.hoc
nos credimus.ipᷣa ꝑ exꝑientiã intellexit

5

Hac ſolam hre ducẽ ⁊ magiſtrã pfeſii ſũt
ph̊i. Siqͥdẽ tolle certitudinẽ exꝑiẽtie.tol

le veritatẽ eiꝰ/ſubu

tit᷑ pariter oĩs pho/
phantium via vel inueſtigatio veritatis
Tollit᷑ v̈ falſa. vel inſufficiens expiẽtia
quã opinati ſunt phᷣi hre gnalẽ. ꝙ ex ni⸗
hilo nihil fit. ꝗꝙ nõ niſi ↄinixtione ſexuũ
homo fit. ꝙ de? nec hoĩb nec coꝛꝑibo co

——

habitat. cũ ceten ſine nũero.qᷓ oĩia partus

p virginẽn

.*

rãm exꝑtus/falſificat ⁊ cõfun
ipls. Hẽbat ne maria rõnes
hoc vnico partus expimẽétoꝛ
Hgr. Habebat ꝓfecto ꝑ ſpm ꝗꝓpheticuz.
tam ſuũ qᷓ; brecccerĩ patrũ.qͥ ſpũs/aꝑtiſ
ſima luce/ſuꝑ oẽm rõnẽ vel demõſtratio/
nẽ/haberi naturalr poſſibilem/veritates

nre figei certiſſime reuęlabat. ⁊ ad intelli
gentiã colluſtrabat. iſciplus. Quid

coꝛpꝰfilij ſui.dũ ipᷣm ſacramẽtłr ↄſectũ ſu
mebat ¶ gñ ſi ð viſiõe ſeſuali q̃t.nab
oclis eiꝰ invia neq; nũc in pria c
geipi pt thic n⸗ igi vo ſiẽ ⁊ credi vᷣe
pt ſiẽ nec ſpũs oclło¶ Diſcipls Cõfundit
ec intellectualis exꝑientia ſapientiſſima
ſtultũ phie pncipiũ velut in olbꝛ Sʒ erat
altera ne rõ Marie ↄtra phos q; ꝑ reuela
tionem aut fidez: (¶ E gf. rar pfecto.
q;uis ratõeʒ hac/etiã ex natalibo ⁊ metha
phiſicis officinis.⁊ nra fides plurimum
iuuaret ⁊ illuſtraret ¶ Diſcipls Affer ob
ſecro ratõeʒ vl moꝛalẽ ſi habes. vł metha

Pen icã vel mathematicã vel Sicaleret

queſo dixeris:? An btã nr̃a videbat veruʒ

egiſticã/ſm tres ꝑtes phie ¶XF Ani
aduerte in pᷣmis veritatẽ vnam. q ſalubꝛi
oꝛẽ qᷓ ſolidioꝛẽ/nullꝰ vnq; phoꝝ legitur
proſuiſſe niłus rẽte bis ophãtiũ tradit᷑
vel neciſſe vel negaſſe.
1 illa etſi theologie cõſona ſit.
Conſona = hec vᷣitas.

„2

d fit. fit pter finẽ ¶ Hiſc. Legi eã ĩ phi
ſicis ⁊ merhaphiq ab Ariſt legi ab Atuc.
legi a ↄmẽtatoꝛe ⁊ Algaſel cũ cet ſub hac

ſementia vanie demõſtratã. Hec vox vlla

ſimul ⁊ deductũ

via neq; nũc in pr̃ia coꝛꝑaliter

iſcg. Pape dic

uic

expiẽtie ↄſonãtioꝛ inuẽitur ſʒ qͥd ad remn
noſtra: ¶ Ogrmultũ ꝑ oĩia Primo q ꝰ
tet vt ſm expientiã vel exigẽ
tiam finis/cete oẽs cauſe tres habeãt mo
gerari.ſic efficiẽs cauſa. ſit illa pncipal in
ſtrumẽtalis aut coadiuuãs. Iteꝝ materi

ſequter opoꝛ

alis cauſa ſit illa pꝛima vel ſecudavel terti
a. Rurſus foꝛmal cã ſit illa.ↄſtituẽs. in/
foꝛmãs.iherẽs.aut ſolũ exẽplaris.aut ob

Edũ ꝑ ſingula. ſufficit applicare pooi

diſſe nirai
to. (Diſc. Gufficiat. dũ pmit? oſtẽderꝭ⸗

veritatẽ hanc theologie confoꝛmẽ eſſe.

MHgr. Nõ põt ad pns efficatius exepluʒ
ſumi/neq; ſublimiꝰ/qᷓ; in ↄſtitutõe pꝛima
gerarchice policie.vbi ſeraphin ſuꝑioꝛes
collocant᷑ ⁊ imediatõꝛes deo.q;ꝛ bõitatem

2⁊ qmoꝛẽ dei ꝓximiꝰ inſpiciũt.q̃ bonitas ⁊

ꝗmoꝛ finis ẽ oĩm alioꝝ.Ad cherubĩi vero
cauſa foꝛmabl vel exeplarꝭ ſpectat. ſic effici
ens ad potẽtiã in thꝛonis deſignata.
Diſc. ¶Qego exẽplũ h̊ a diõvſio tradituzʒ
eductũ g⸗ Hũc vero ſoler
ter attẽde ꝓ re nr̃a demoſtratõeʒ moꝛalem
ſrim⸗ a fine ꝓ ſtultitia nr̃a ↄtra mundi

ſapiẽtia/que moꝛe golyad iugulat ẽeſe ſio
Poꝛtat inſuꝑ litteras (vt VUrias) moꝛtꝭſu

e. Di em̃cũcta facta ſunt ꝓpter finẽ homo

(cũ bona gra phoʒ ſi ſüt hoies) ñ eriter

cludendꝰ. Nunqͥd em̃ vane ↄſtituiſti oẽs

.

filios hõim querit ꝓpheticꝰ phᷣs ̊ a dño

ſiẽ impoſſi bile. Eſt igit᷑ hõim finis aliq

⁊ hic q dem ſuꝑioꝛ ad bꝛuta oĩa.quẽadmo
dum ſcellit ea rõe.qᷓ̃ dei capax ẽ ⁊ ꝑticeps
eſſe põt ꝑ cõgnitõeʒ ⁊ amoꝛẽ cũ memoꝛia.
Mẽtioꝛ ſi ñ Ariſt. inchoauerit dous li

bꝛos ab h̊ pũcto ſᷣm duplicemvim anime

In ethicis de volutate. Omnia inqt bo⸗

num apeetüt In methaphiſic de inteleu
Omnes inqͥt homiĩes natura ſcire de ſile
rãt. Colligat᷑ acriter vtrobiq; cõſequens

deductõ qͥd aliud inueniemꝰ ↄcluſum/qᷓ;

hoiĩes factos eſſe ad btitudies ſeu ad feli/
CLcitatis ↄſecutõem. Hec aũt ↄſecutõ/neqᷣt
haberi (ſic ꝓpximo dicebat᷑ſi oĩa de neceſ/
ſitate eueniũt. vtiq; neceſſario ſi deus ne/
ceſſario agit ad extra. qꝛ nulla cauſa ſecũ

dga / eſt non ſibi eſſentialiter ſuboꝛdinata.

yel infiniti ponũt actu. vk finiti ſub vno
intellectu. vł ꝑ moꝛtẽ totaliter deficiẽtes.

aut de beluis ad beluas m aiam regiri⸗/

982

Zractatus. X. I.

tes ¶Diſcipulus. Urget vebemẽter mo

4 . „

ralis hec ratio cõmunes habẽs pꝛo om̃mi

ſecta cauſe ꝑtes.dic logicalẽ rje; ¶
giſter. Accipe ſi imul cuz metaphiſicali p
maioꝛi ſolidioꝛiq; ↄpẽdio. Pono iſtam.

Deus eſt quo maius cogitari nõ põt.De
bet egm logicus addmutere. qm ex eius
ↄceſſiõe nihil ſequit᷑ impoſſibile. Debʒ ⁊

eã metaphiſicꝰ acceptare.qͥ ponit deũ eſſe
bmũ in entib.imo ſuꝑ oĩa quo nullũ ma
ius eſſe pᷣt. qꝛ iã ſi eſſe poſſet. eſſet. cũ in ne
ceſſarijs nõ differãt eẽ ⁊ poſſe fm Ariſto

tilẽ veritatẽ Pono ↄſeqñter vtriq; logi
co ⁊ methaphiſico Cũ deus ſit optimũ ?

ſũmuz in reb ⁊ ſuꝑ oĩa. dicet᷑ recte ⁊ erit/⸗
ens vniuerſaliter ꝑfectũ. Et ne pceſſum
im pediat/vel nõis equocatio.ve ignoꝛã
tia.voco ens vniuerſalr ꝑfectũ:cui nulla

deeſt perfectio. nec imꝑfectio vlla adeſt.
Et hoc anſelmꝰ ſic explicat.Ens cui con

ueuit oĩs pfectio ſeu pocꝰ oĩs ꝑfectiõls
denõiatio. qᷓ melius eſt ĩm q; non iſßm.
id eſt vñ res ꝑfectioꝛ ðꝛ ⁊ eſt ſimpliciter/

ſi ſibi ↄueniat illa denominatõ ꝑfectõis/
q; ſi careret illa.
lirer ĩ hac deſchtiõe ent ſimpliciter pfe/
cti / debeat logic? aut metaphiſic/ diſſen

tire tibi. cũ nõia ſint ad placitũ. ¶

Vocamus ens tale deũ.imo iam nõ ſolũ
vocamꝰ cũ logico/ſʒ ipᷣi metaphiſico aꝑ/

tiſſime demõſtramꝰ qm̃ nat᷑a ſꝑ incepita
pfectis. Ideo neceſſe eſt ꝙ; puract?pceſſe

rit oẽm potentiã. Quid aũt eſt purꝰ actꝰ/
ſi nõ ens ꝑ ſe ⁊ ſimpliciter dictũ/ſine ad/
ditiõe qᷓ̃cũq;: Et h̊ vtiq; ↄceſſum eſt ab oĩ
bus eſſe. ⁊ eſſe deũ. Hã ſi tale ens ſunplr
Dictũ /nõ eſt ens/qͥd aliud eſſe põt: Si lo
gics reſoluit diffinitiões ſuas ad aliqͥd pᷣ
mitsintellectũ. ulo vtiq; neceſſario ð ens
pmũ ⁊ ſi implex. Quicqͥd em̃ intelligit᷑ (ar
guit Bonauẽtura) intelligit vel vt ñ ens
vel vt ens. Hec diuiſio eſt ꝑ ĩmediata.? ĩ
pmo.pncipio.ſcʒ vt ens ⁊ nõ ens.cũ pꝛi/
uationes ⁊ negatiões neqant intelligi ni/
ſi ꝑ habituʒ oppoſitũ / pus intelliget ens
q; nõ ens Si aũt ita eſt / opoꝛtebit ꝙ ens
intelligat᷑ altero mõ.vł vt ens in potẽtia.
vel vt ens in actu. pmixto potẽtie vl ſine
potentie admixtione Si iſtud ſecũdũ de
tur. hẽt ꝓpoſitũ.qꝛ ill eſt deꝰ.opoꝛtet aũt
ꝙ ita ſit/q; potẽtia nõ niſi ꝑ actũ cogno/

ſcit᷑.⁊ qſi ꝑ anologiã.Et ↄſeqñter ex phi

„*

xregula logicali.ſi analoguũ ꝑ ſe poſitũ/po

mũ pᷣncipiũ

iſcipls. Hõ video qᷓ

nitur p ſuo ſignificato pncipali. ita eſt

ma va neceſſaria.de eſt ens.ↄcedẽda taʒ
a lo gico q; a phᷣo metaphico. imo apð hñ
tes verã termĩoꝝ illoꝝ duoꝝ notitiã.ens
7 de' / dicenga eſt ſe nota. nõ min q; p/⸗
¶ Ducipls Irrefragabiliter
mihi videnꝭ ↄplecti iuncto ꝙ ſi ens in po

tentia hus dicat᷑ intelligi. neceſſe eſt hoc

fieri reſolutiue ꝑ ens ĩ actu.ſʒ ꝑge ↄſeqnt
Pgr. Precurro. tu ſequere. Si deo
ↄpetit oĩs denõiatõ ꝑfectõis ſimpliciter.
abiecta pꝛſus impꝑfectiõe.cũ ꝑfectiꝰ ſit a/
gere libe/ ↄtigẽt:extra ſe.qᷓ; nccitate nat᷑e-

ↄuẽit bec libtas ðo Quãuis eĩ libtasↄti

entie / ſit pfectõis ſimpliciter reſpectu

—2

finẽ.q ſine talibs medijs finis nedũ ha/
beri vel adqͥri põt ſʒ obtinet᷑ neceſſario.ſi
cut eſt de deo. cuius ꝑfectio nõ dependet
ab alijs extra ſe. alioqͥn ñ eſſz ꝑ ſe ſibi ſul/

ficiens.alioqͥn pᷣterea nõ poſſet eſſe btũs

abſq; creaturis Diſcipls. Fecimus ab
inchoata ſacramenti euchariſtie materia

digreſſum / plus mole ſniaꝝ q; v̈boꝝ gra
nidũ.nõ tñ inutiliter ad exaltatione ſtul/

titie.xpᷣianeõ ſapiẽtiã mũdãoꝝ ¶¶
Quid ſi voluerim traducere mathemat
cã ad rem nrãz ¶ Diſcip

agas.qꝛ nõ hʒ euchariſtie ſacramentum/
emulã acrioꝛẽ.que per ſuas acribologias
id eſt demõſtratões potiſſimas/ꝛ ꝑ ↄmu
nes animi ↄceptiões/owpugnare nos ſat

agit. Cõſtat ait. ꝙ ſi due qntitates iuxta

vonãtur /1 neutra alterã excedat abe ſunt
qles. Iteꝝ ſi ab e libe inequalia demas

que remanéet ſũt ineqlia. Cotũ ẽ maſſua

pte. Et ita ð ceter ꝑ ie notis. Ecce vo cla
mat iſta Ecce coꝛpus hũanũ ſolite antita

tis / applicat hoſtie puule nec tñ excedit vył
excedit. ¶ Ogr. Eſſet vtinã nobis intel

lẽtual iſtevigoꝛ eleuat? ſuꝑ fantaſiã ⁊ ima

ginatõeʒ /q;admodũ fuit ĩ maria pſpicu

um eſſet ſtatim ꝙ aduerſus hoc ſacramẽ
tü mathematice poſitõis nihil ↄcludunt
Poſſemus inſuꝑ ex diuerſis eloquijs fi/
liarũ mathematice que ſunt Ariſmetrica
Beometria Muſica ꝑſpectia Aſtrõomi
a/gratas acciꝑe ꝓ nobis maãuductõnes.

Sed ad ↄpendinm ſatis ſit hic explode

re que obiecta ſunt ꝑ diſtinctõeʒ quid eſt
uantitatem aꝓplicare qntitati. Aut boc
fit dimenſiue. aut ↄmẽſuratiue vel circũ/

ſcriptiue. ⁊ ita mathematicas ↄceptiões

inis/eſt tñ pfectõis reſpectu oꝛdinatoꝝ ĩ

„
ls. Vide oꝛo qͥd

4

nen
ſniener
mo.
lonſnu
hoenhil
lnualis
nuid
daüplus
Görnnl
vptutnn,
eni
alins
want i
Cneen

5 con

nlivfn
Nepeum
nionn
gütenn⸗
ſickfeen
er
Ceſioe
piicp
poimiton
iachitk
ſinoncki
ſickinton⸗
Mobfop⸗
zAnfe.
amfiomn
ſudedin
luentpoſe
Monorei

(eqnures

diceturf
panisſat
al ſal
jodif⸗
Paclian
norpiin

myelfo/

ſpl niſt
in ſhſair

Anhen

hla ſi
ſionide
ſbicſen
Alocäſi
neqzd
ſaüten
ſhnpeh
diaimn

elacedis

—

nõ negamus.aut applicatio fit tm̃ mõ dit
finitiue ⁊ nõ localiter.quzẽadmodũ aĩa rõ
nalis aꝓplicat᷑ coꝛpoꝛi ſuo tota in toto.⁊
tota in qualibet ꝑte.nõ localiter. Et ſuꝑ

hoc nihil ad mathematicã.cui deeſt intel

lectualis oculus fide purgatꝰ vt poſſit di
uinũ hoc myſteriũ intueri.Demꝰ queſo/
deũ plus noſſe/q; mathematicus natalis
põt intelligere. Si filia eius aſtrologia/
potuit inueſtigare licʒ vmbꝛaliter ⁊ imp/
fecte:virginẽ beatã/geſtare in gremio pu
exꝝ celitus in ſigno virgis/quẽ alic m
vocant (ſicut teſtis eſt Albumaſar) Nõ
abnegemꝰ partũ nr̃e virginis.qꝛ talis de
cet partꝰ deũ. ¶ Diſcipls O miſeris iſta
pꝛo nũc/fauoꝛẽ fidei ſonãtia.⁊ ad defenſi
onẽ ꝓpꝛiã intende docens quẽadmodum
qᷓntũ coꝛpus/alteri poſſit coaptari/mõ ñ
quaãtitatiuo.qm̃ exẽplũ de aĩa rõnali nul/
lu eſt vᷣe.caret em̃ quãtitate. ¶ gt. Fi
at hoc ꝑ ↄuerſionẽ panis in coꝛpꝰ xpᷣi iaʒ
exiſtẽs accidẽtiba panis remanetibo. Ita
ꝙ iã coꝛpꝰ xpᷣi/nõ ẽ hic locatuʒ in hoſtia⸗
Pdimẽſiones ꝓpꝛias.ſʒ ꝑ illas que pan eʒ
afficiebãt Et qꝛ q̃libʒ ꝑs panis/trãſſub/
ſtãtiata eſt in totũ coꝛpus xpᷣi. ꝓpterea to/
tũ eſt in tota hoſtia.⁊ totũ in qlibet ꝑte.ñ
plus hñs poſitionẽ ad locũ dimenſiuaʒ/
q; aĩla nra. ¶ Diſcipłs Etſi pꝛeſupponat
hec rñſio tua/rem valde mirabilẽ nõ tam̃
ita deo impoſſibilẽ/qn ſubſit ſibi cũ vo/
luerit poſſe. Neq; em̃ maiꝰ eſtimo eſſe reʒ
mutare in aliã/ꝑ potẽtiã obedientialem

creature/qᷓ; rẽ ex nihilo ꝓpducere. Sʒ qͥd

dicetur ſᷣm poſitionẽ illoꝝ qui ↄtendunt
panis ſubſtãtiã remanere.tanq; ſit facili
oꝛ ad ſaluãdũ hec poſi io 1 gr Jme
o difficilioꝛ ⁊ hereticalis.tuʒ qꝛ dãnata

E eccłiam.tũ qꝛ tollit verã exiſtẽtiã coꝛpo

ris xpᷣi in hoc ſacram̃to. Nõ em̃ remanet
via vel rõ ſaluãdi verã pñtiã actualẽ coꝛꝑ
is xpᷣi/niſi qꝛ trãſubſtãtiat eſt panis in
ipᷣm.ſʒ ſaluat᷑ mõ dicto Yallit᷑ itaq; phᷣoꝝ

⁊ mathematicoꝝ imaginatio.q̃ſi totum

coꝛpus ſit extenſum ⁊ extenſiue ſub dim̃
ſionibo hoſtie. ita zpeia quãtitas / ſit rõ
ſibi eſſendi in loco.q̃ſi ꝓpterea ſit reſpect
ad locũ ſicut eſt ad inuicẽ partib in toto.

neq; tñ dimeſiones panis remanẽtes/af

ficiũt coꝛpus xpᷣi vel inherẽt ſibi.ſed ꝑ ſe
ſtant / ab omi coꝛpoꝛe ſeparate. Vñ ſicut
dicimus / nos petrũ videre/dũ videmus

ſua accidentia vel figurã Ita dicimꝰnos

Super Magniticat.

tes dimiſit inanes.

videre coꝛpꝰxpᷣi dũ videmꝰaccidẽtia pãis

illiꝰ? qͥ in ipᷣm trãſſubſtãtialiter ↄauerſus ẽ

E diſc: auſam apis cur pᷣdict' erroꝛ
dũ putat᷑ eẽ facilioꝛ ðᷣſtruit totã fidẽ huiꝰ
ſacramẽeti de vera exñtia coꝛpoꝛis xpᷣi ſub

ſpeciebo panis que non ſolum figurat ſed
continẽt. Alioqn ſi nõ ↄtinerẽt/nõ plus

eſſet hoſtia adoꝛãda qᷓ; petra defti.q̃ xpᷣm

r bat. Petra aũt erat xpᷣs ait aplus.

ic de figuris omĩb alijs. Sic de ima

ginibo ⁊ picturis ⁊ litteris/curreret argu
mtũ Deniq; nec fides hẽret meritum nec
yeritatẽ xpᷣi ꝓbum.nec efficaciã eiꝰ ſacra/
mentũ.
dicatoꝛibo pᷣmitiue eccie/doctis ab oꝛe ꝓp/

Ogr. Adde ꝙ fieret iniuria p̃ᷣ

ꝛio btẽ vᷣginis Sicut ⁊ paulus aſſerit ſe
anc veritatẽ a dño accepiſſe.Poſſẽ addu

cere mira ſuꝑ hac trãſſubſtantiatiõe mon

ſtrata per alia Inſuꝑ mauducere leg vtri

uſq; mira. exeplo ambꝛoſ ij pꝛomptuz eſſz
Del ſi ſenſus deficit ad firmãdũ coꝛ ſin
iſ. ſufficit
mihi plane.q;uis claritas intellcualis ra

cerum ſola fides ſufficit.

tionis addita ſit deo laus ⁊ glia Claret ex
fine ꝙ inſtitutũ eſt hoc ſacramẽtum/qua

tinus oſtenderet deus immẽſitatẽ ſue po

rentie. Incõpꝛehẽſibilitatẽ ſue ſapientie.
Inenarrabilitatẽ ſue beniuolẽtie. Et hec

triplex rõ eſt potiſſima. qm̃ ĩ pfectõe fina

cauſe ſolidat᷑. Propterea naͤſſer te nũc ad
declarandũ copioſiſſimã vtilitatẽ huiꝰ ſa

cramenti? poſtmodũ regredi poterimus
dad ceteras qᷓ̃ſtiões / ſi fuerit inſinuati fru
cx (o bnñũdictiſſima vᷣgo)bñdicti fructus

vẽtrꝭ tui.vñ crebꝛo ceciniſti magnificãs

cũ exultatõe ſpũs ad ſuꝑmentales exceſſ⸗

rapta. Eſurientes impleuit bonis.⁊ diui
in ¶ Magr. Eſuries ĩ pᷣ
mis neceſſaria nobis eſt.ſi tãtꝭ querĩus i/

pleri zae CPiſ Ri putãdũ. Sʒ qͥd
impedit aut d inducit hꝗ eſuriez auire
paucis non poſtponas (Aagiler ck
quid obſtabat filijs iſrł/ ne ma

ne manna ſapet
eis ſʒ verteretur in nauſeã ¶ Diſcipnlus
Murmur impbum ⁊ ingratũ qꝛ deſide/
rabant rnes allia.poꝛros.⁊ pepões egy

pti. ¶ Oagiſter Caueam“? ſiles fieri. gu
ſtates quippe tam viliba egyptiace tñbꝛo

ſitatis eſcis wethit omnis cibo ſpũal Eſu
ries itaq; cauſat᷑ ex euacuatõe ſtomachia
noxijs humoꝛiba hanc vᷣo pauꝑtas ſpũs
facit.Exemplũ habetur xpᷣi crucifixi.nõ

vult bibere vinum ſecularis delectatiõis

So ʒ

99

qꝛ mirratũ.qꝛ felleũ qͥa acetoſũ ẽ ſpũ Diẽ

cũñ ps. Renuit ↄſolari anima mea Mẽoꝛ

fui dei ⁊ delectatꝰ ſum. Rurſus ipᷣe timoꝛ

dñi reuerẽtial/obediẽs ⁊ hũilis/oꝑat᷑ eſu

——

riẽ ſanctã.qꝛ ſanctã a ſecło inanitat? Oi

titas pᷣterea cũ pietate virvamart
mũ rancoꝛis ⁊ inuidie. Sciẽtia vᷣo cũ lu

ctu purgat ⁊ abluit vaſculuʒ coꝛdis a ſin

thomatibo ⁊ fetoꝛibo pᷣteritoꝝ criminum

Confert᷑ ꝑinde fortitudo ſanitatis in ſw ũ

vñ ↄſurgit eſuries ⁊ ſit iuſtitie.Et vbi iu

ſtitia ſi in hoc defuerit ſacrco:Deniq; pꝰq;

dixerat ꝓpheta de male hñtib· Omnẽ eſcã
abominata eſt aia eoꝝ Addidit clamaue
rũt ad dñũm. Sequit᷑ Miſit verbũ ſuuʒ ⁊

ſanauit eos de interitõiba eoꝝ Et qũo ſa

nauit: niſi qꝛ faſtidio pereũtem recreauit
appetitũ. Ideo ſanauit.qꝛ ñ in ſolo pãe vi
uit hõ ſed in omĩ vbo qð ꝓcedit ab oꝛe di
At vbi mittit᷑ iſtud vᷣbuʒ pñtialiꝰ alibi qᷓ;

apud hoc ſacramẽtum. Oeſit igit᷑ iers de

ſidia qᷓ ſibi noxios exindigeſtiõe hũores
attulerat. cũ ꝑ exercitiũ caloꝛ nõ acuit᷑ in
ſpiritu ſed lãgueſcit.Aſſit tãdẽ maſticatõ
p integros ⁊ foꝛtes meditatõis ſancte dẽ
tes q fiet/vt cibo ita rumiatus /pł ſapiat
pl? appetat᷑.ac ꝑi ñ pł nutriat ¶ Bunece
rit hic ꝓ pñti dꝛagmate pſalterij marie ſu
per hac coꝛdula Eſuriẽtes impleuit bõis
p notulas cẽtũ ¶ Poꝛro ſuꝑſunt lõge plła
que certis ex cauſis/cenſeo ↄueniẽtius ꝑ
ſoliloquiũ q; ꝑ alloquiũ nr̃jm meditanda
eſſe/.vel q̃ntũ nr̃a pſaltes ipetraueritↄtẽ/⸗

planda. Zu interum frat tecũ habita. p)0

modũ fiet dũ reditus erit nob/ad cõmũe

colloquiuʒ doctrinał apertio ſup omnibꝰ-

in ſoliloquio perſonatis ¶ Diſcipulus
Longanimis ex pectabo.
.(Finit omus tractatus

Sequitur alter ſolilo

quꝰ multa varietate diſtinct?. Et ſunt in

etate/ tollit vir? amariſſi

vltra. ꝓ loco peregrinatonis mee.

O pticule quaſi nonule cantabiles elenn
vel

vel

Agnifica anima mea dominũ
Du clauſo/oꝛtuli noſtri florentꝭ
hoſtiolo vacãus a ſclłlo.dũ nilł⸗
obſtrepit alieus.Loq̃r nũcad
coꝛ tuũ.dicã Magnifica pᷣcoꝛ aia mea do
minũ. Magnifica qm magnifice fec Eſu
riẽtes ein ip

leuit bõis. Dedit nob panẽ 85

celo vᷣm ſi ub vmbracko ſacro ſancti eucha R

riſtie ſacramẽti.Dedit ⁊ nob abũde omĩa
ad fruendũ in hoc benedicto fructu vẽtr⸗

tui.O benedictiſſima femiaꝝ. Fas tibi ẽ

o aĩa mea fas głliari ⁊ ex toto dicere Sub

vmbꝛa illiꝰ qᷓ; deſiderabã ſedi ⁊ fructꝰ eiꝰ

dlcis gutturi meo. Sedge igit᷑ ſolitaria.ſe
de ⁊ ſile.⁊ leua te ſuꝑ te.ſede ꝑ qͥetẽ nõ pr
toꝛpoꝛem.deꝰ implebit deſideriũ tuuʒ in
bonis / deſiderabas dilectũ ex dilẽto. dile
ctũ ꝑ amoꝛẽ amoꝛoſiſſimũ Ccce ſub.vm⸗
bꝛa iſtius ſedes ſub ſacrꝭ euchariſtie ſim
bolis.os aperi per auiditatem deuotiõis
et attrahe ſpirituʒ caritatis.Dilata os tu

um per deſiderij feruoꝛem. Ipſe ſ̃m pꝛo/

miſſum ſuum complebit illud. Et quibꝰ

implebit: Plane fructu eius qui dulcis

erit gutturi tuo Sit o aĩa mea gutt tuũ⸗/

ſiẽ dilecti tui/ſuauiſſimũ. Holi cadere in

maledictionẽ taliũ qᷓles ꝓpha deteſtatur.
Sepulcrũ patẽs eſt gutt᷑ eoꝝ.Caue feto

res hoꝛridos exaltare criminalinz ſepu-

croꝝ. Noli ſcatere tetris ðᷣtractionũ.aut
q̃rũlibʒ ſpurciciaꝝ/cadaueroſis feditati
bus ⁊ vᷣmibo. Sit puꝝ ſcm. nitidiꝰ oleo
letitie guttur tuũ. Sit vinũ optimũ.dig
nũ dilecto ad bibẽdũ ⁊ labijs illiꝰ dẽtibꝰ
ad ruminãdũ.Expieris certe viciſſitudi
nẽ dilecti.qꝛ dulcis eſt gutturi tuo fruc
eiꝰ. Fructus iſte ſi neſcis (o aĩa mea) fru
ctus eſt triũ ſeminũ. Triceſimus incipi
entibo. Sexageſimꝰpficiẽtib. Cẽteſimꝰ
pfectꝭ. Geminat fuit in terra/ñ exculta
vel apta.ſʒ fuſo tmmõ imbꝛe celitꝰ/cũ vo
to ſpũſſcĩ viuificoq; caloꝛe.decoctus fuit
meridiano ſole paſſiõis. Dat᷑ tibi nũc ve
latꝰ nebula Dixit ſapiẽs ꝙ in feſtinatiõe
nebule/ẽ oĩm medicina. Suſcipe letãtẽ.
ſedevacãs tibi ⁊ ſibiſoli Sẽties affirmo
qͥd ſapiat vᷣbũ illð Et fructilliꝰdulꝭ gut
turi meo. GBuſtab itaq; o aĩa mea qm̃ ſua
uis eſt dñs.guſtab bonũ vᷣbũ eius ⁊ vᷣtu
tes fut᷑i ſcłi.credes ſapiẽtie de ſe illa pᷣco /
niſanti. ſpũs meꝰ ſuꝑ mel dul& ⁊ heredi
tas mea ſuꝑ mel ⁊ fauuʒ. Curres poſt ex
hoꝛtatiões. Tranſite ad me oẽs qͥ ↄcupi
ſcitꝭ me ⁊ a gñatõibb meis adimplemini.
Surge ꝓprea o aĩa mea. Curre.ecce tra
hit te dilect?tuꝰpꝰ ſe. Lrahẽtẽ ſeq̃re.ſecu
ra ſede ſub vmbꝛa ſacroꝝ euchariſtie ve/

laminũ. Expetierꝭ ſane. gtulabũdaq; can

tab Et fructeiꝰdulq gutturi meo Guſta
to fructũ dulc aĩci tui Quid ſuꝑẽo aĩa

dbaene
lbbierie
. Oan
dii
Cnseins
Caubibe
8
oſhen
hariiC
fins rult
finiwort
leitu ſimu
iicpolna
nocucitte

icnnden

Iwant
ſineordin
tuenoh;
collbis.
da ſuſum⸗
tememnal
lgcantan
dumotet
gepoug
derrreden
tecie
öbonn
tus uns.
Wiguiince
ſanoni⸗
tkinfnuc
nem
loonmnoe
vitn d
teogiam
men flle
baumg
Pectgton

mea qͥdoiq. quid ſperas.qͥd gemis: Ac
cipio furtiue venas ſuſurrij tui.clamãs

introꝛſus cũ ſilẽtio Sitio. Introducat
me rex in cellã vinariã. poſt cellaria fru

ctus ſui En ipᷣe eſt vitis vera.cuiꝰ vinuʒ
generat virgines. nec ſolũ generat ſʒ im/

pꝛegnat. Det ipe vinũ illd. det bibere ſo /

bꝛiã ebꝛietatẽ ſpũs. Introducat me in cel
lã vinariã.Quid tibi vis o aia mea? Du
dũ dixiſti poſt petitũ oſculã oꝛis ſu e
lioꝛa ſunt vbera tua vino.Et iteꝝ. Mẽo
res vbeꝝ tuoꝝ ſuꝑ vinũ.Cur nõ vinum
petis?: Sʒz pꝛo te/ mihi rñũdeo. qm̃ ipe ti/
bi eſt lac ⁊ vinũ.ſiqͥdeʒ.⁊ vbera eius ſunt
botri vinee.loquitur quoq;.bibi vinum
cũ lacte meo. Vocat iſuꝑ Comedite aici
? bibite ⁊ iebꝛiamini cariſſimi. ¶ Docte
fad. O ani ma mea.inuitata ñ abnegas.

nõ diſſimilas.nõ cauſaris Dulò fuit fru

ctus eius gutturi tuo.q̃ris ſuiens ⁊ vo/
cata bibere vinũ dine ſuauitat poſt ybe
ra ↄſolantis humanitatis.petis impleri
qð ſeqͥtur Introduxit me rex in cellaʒ vi

nariã. ¶ Duid agis aĩa mea quenã hila

ritas vultus.qͥs tremulus ⁊ honoꝛꝰoclo

rũ nitoꝛ.quiſnã oĩs geſtus.oĩs alacritas

letitia ſimul ⁊ voluptas: Quid ſiles.qͥd
q̃ſi ſpaſmata ſtupes? Vere ↄgnoſco qͥa ĩ
troduxit te rex in cellã vinariã.oꝛdinauit

in te caritatẽ.ĩmo caritate vulnerauit te.

Imo caritatẽ ſi dici põt.ſicut ſine mõ.ſic
ſine oꝛdine dedit. Hinc modꝰ dilectiõis
tue nõ hʒ modũ.hinc tota liq̃ſcens.tota
collabẽs. tota te nõ ſuſtinẽs/ſuſpirabun
da ſuſurrans. Yulcite me floꝛibus. ſtipa
te me malis.qꝛ amoꝛe lãgueo.qꝛ vulnera
ta caritate ego ſuʒ ¶ Meditoꝛ ego mecũ.

dũmõ te talẽ inſpicio (O triſtis nuꝑ an-

xia ⁊ pauꝑ aĩa mea)quanta ⁊ q̃lis ſit. hec

dextre dei ſponſi tui mutatio mirans ⁊
ego tecũ recognoſco Itaq;libʒ exclamare

q; bonus ⁊ ſuauis eſt dñe JBu xpᷣe ſpi
ritus tuus.qᷓ; viuus ⁊ efficax ſermo oꝛis

tui.qui in cenaculo grãdi ſtrato eccie tue

ſyon.panẽ ⁊ vinũ coꝛpoꝛalis edulij/ↄuer
tit in fructũ lucẽ aĩiaꝝ corpoꝛis ⁊ ſaugui
nis tui. Siqͥdẽ ſermo ille. verba iſta que
locutus es.ſpũs ⁊ vita ſunt. Vere ſpũs
⁊ vita. vñ vite talis effectus/eſt exoꝛtꝰ in
teo aia mea ( QMHuid reliquũ eſt o anima
mea.fulcita es floꝛibo ſcõꝝ deſiderioꝝ.ſti
pata malis oꝛdinataꝝ affectionũ.ſub ex/
pectatione futuroꝝ pᷣmioꝝ Video qᷓ; bñ

Super Magnikicat

tuus. Indicat hoc tuũ velut aure tenuis

ſuſpiriũ QLeua eius ſub capite meo.⁊ derx

tera illius amplexabitur me.Ecce iã fru/
ctũ edere nõ q̃ris ſuauẽ gutturi tuo.non

cellã vinariã introire.non fulciri floꝛibꝰ.

nõ ſtipari malis. ſed tota in totũ lapſa et
collapſa.totaↄplexu ſuauiſſimo.ſereniſſi

mo ⁊ caſto in eius ſinu ↄſopita qᷣeeſcis
Oq; btũs ⁊ efficax⁊ felix eſt cibʒ iſte fru⸗/
ctuoſus UVinũ eſt vinaciſſimũ coꝛpoꝛis

⁊ ſanguinis tui xpᷣe JBu. Vñ talis ↄpa/
rat᷑ effectus.talis refectio.talis doꝛmitõ.

quies talis in pace ĩ idipᷣm. ¶ Atuero q;

bꝛeuis hoꝛa. Dic obſecro te benigne ihu
Sic em̃ innuere videt᷑ aia mea) Dic ꝑ
amoꝛes tuos qð ſeqͥtur Adiuro vos filie

ihrłm ꝑ capꝛeas ceruoſq; cãpoꝝ/ne ſuſci
tetis neq; euigilare faciatꝭ dilectã/doonec
ißp̃a velit.O qᷓ; bñ ſibimet ⁊ mihi excidit.

ſiue excedimus deo.vᷣbũ (o Paule)ſum/

ma ſuauitate rfertũ.ſiue ſobꝛij ſumꝰvob
vbu heu erumna miſerie repletũ.q; reple
tur hõ multis miſerijs dũ redit ad ſe. dũ

redditur ipᷣe ad terrã miſerie ⁊ tenebꝛaꝝ.

ab illa qua interim quieſcebat in regiõe

viuoꝝ.¶ Bic o aĩa mea.ſuſcitanuit te vi

ta immotꝛtalis. reſoꝛbuit te ad ſe põdus

coꝛpoꝛis. Coꝛpus itaq; quod coꝛrumpi

tur/aggrauat aĩaʒ. Languida pꝛoꝛſus ?ẽ— D t
vulnerata charitate /vigilas Tu ſuſpen
ſa/reſpectas vndiq; foꝛte redeat ad te di/
lectus tuꝰ. Cuiꝰ adhuc caloꝛe tepet lectu
lus nr̃ floꝛidus. Dirig aures ad oẽm ſo
nitũ vel flatũ ſeu ſibillũ aure tenuis. Si
foꝛte audiat᷑ in ſilentio vox optata dilecii
tui. YFalloꝛ aũt in ſomnis vigilo.ſi nõ ita

res ſe habeat. Nõ eĩ poterat zelotes ami

cus.minus amare q; amica.nõ impar eẽ
ad amo: ꝭ viciſſitudinẽ. Nã audio clamã
tẽ.vulneraſti coꝛ meũ ſoꝛoꝛ mea Quid
igit᷑: Cõſiderãs ego amoꝛẽ ſpõſi ĩ ſceleri
reditu.laudo pariter vigilãtiã ſolicitudi
nis tue o aĩa Erat adhuc delõge ſaliẽs in
mõtibo. tranſiliẽs colles alacer ⁊ hilaris
cãticãs pꝛe amoꝛe Sẽſiſti ↄtinuo diſtãtꝭ

1 α2 * yr *

adhuc vocẽ ⁊ exultationeʒ. Exiliſti ilico

tremefacta ⁊ dixiſti. Vox dilecti mei eſt.
ſupplendũ quã audio. Vox ſonoꝛa.cuiꝰ

auditu reſurgunt moꝛtui.nã qui audie/

rint. viuent. Et nonne te moꝛtuam indi

cas o anima aut certe moꝛtue ſimilẽ.dũ

amicꝰ abeſſe putat᷑: HNon auertas mamt

99

tibi ſit. nõ deſerũt te collabentez dilectus

Appha/faciem tuã a me. Dat rõnẽ eed. qꝛ

ſilis ero deſcẽdẽtibo in lacũ. ¶ Vox autẽ
dñi dũ ſuꝑ aq̃̊s ⁊ aq̃s miłtas. fantaſticaꝝ

fluctuantiũq; curaruʒ ſonuerit. fit confe

ſtim ipᷣo iubẽte/trãquillitas.facit inhabi

tare diluuiũ tale fluctiuagũ.illic ſedẽs.il/

lic vᷣtutẽ ꝓplło ſuo ſpiritali dãs ⁊ bñdicẽs
in pace.Gʒ ⁊ intercidit flãmã ignis / ille
cebꝛoſe tẽptatõis.vituloſq; petulãtꝭ ſuꝑ/
bie licʒ libani.i.cãdidati videãt᷑ ſub colo
re boni ↄcigit obꝛuit ⁊ ↄteritHec eſt vox
dilecti. Re qͥd agimus:quoꝛſum aĩa
quoꝛſum abꝛipimur: Referam ego tecuʒ
ſecrete inter nos alloqͥa tractare ð fructu

vite. de pane qui de celo deſcẽdit. ⁊ dat vi

tã mũdo.vox exhoꝛtatõis mee hoc dede/
rat initium. Magnifica nũc aĩa mea do

minũ.ſubiũxerã qſi ꝓ cã vel theoꝛeuma/

te dicẽdoꝝ.q; eſuriẽtes ĩpleuit bonis.
Dʒ ignoſcẽdũ eſt.dãdavenia ſobꝛie ebꝛi

etati.quã cella vinaria ꝓpinauit.imo vᷣe

iã venia nil opus eſt.qꝛ digniſſimo nro

ꝓbatiõeʒ intimioꝛẽ oꝑat᷑.oñdẽs in h̊ͥ nr̃o

ſacram̃to Eſuriẽtes impleuit bõis Et ſic
implẽtö/vt plenitudinẽ nõ capiãt. deſiliãt
q́̃ſi rupt᷑ꝭ lagũculis viriũ oĩm.titubãt q̃ſi

qs crapulat a vino põdere plenitudinis

ſpũs/itãdẽ reſidẽt ⁊ qͥeſcũt in idiᷣm CPon

us meũ. amoꝛ meꝰ. ¶ Dic ſi potes/q̃nt
bõis ĩipleta eſt/cuiꝰ opoꝛtuit caput aleua
dilecti ſuſcipi ⁊ leuari Hiceſt effectus pᷣn
cipalis vnꝰ inter ceteros.cibi ⁊ pot?ſaluti
feri ſacramti Uidet᷑ ne tibi paꝝ deficere a

ſe. rapi ſuꝑ ſe.poſſe ex ſnĩa dicere.Defecit
in ſalutare tuũ aĩa mea.Et rurſuʒ. Defec
caro mea ⁊ coꝛ meũ. Sʒ ne mala putaret
hec defectio /ſubiũctũ eſt. Deꝰ coꝛdis mei
2 ps mea de in eternũ Nõne ꝑs optima

uã elegit maria.pꝑs de q̃ glians ps.dice
bqt. Dñs ꝑs hereditatꝭ mee ⁊ caliq mei:
Suſtollã te ſuꝑ altitudinẽ terre ait dñs.
⁊cibabo te hereditate pꝛis tui iacob Pꝛo
pterea idẽ ps. ſubintulit Etem̃ hereditas

mea pᷣclara eſt mihi.Diẽ in alio loco. Pa

raſti in ↄſpectu meo mẽſaʒ. Poſtq; pᷣmi
gt. dñs regit me ⁊ nihil mihi deerit Tan
dẽ ſubiũxit.Et calix meꝰ inebꝛiãs qᷓ; pcla
rus eſt ¶ Holi deinceps mirari ebꝛiã q̃ ĩ

cella vinaria bibit hũc calicẽ. Verũtñ qa

reꝑit᷑ aliꝰ calix in ebꝛiãs/calix aureꝰ babi
lonis putares nil intereſſe inter ebꝛietatẽ

⁊ ebꝛietateʒ. Audi qͥd aĩa quã introduxit
rex pacificꝰ in cellã vinariã.addidit ꝓ mu

nere. Ordinauit in me caritatẽ Babilon

interpᷣtat᷑ ofuſio.griũvᷣo ↄfuſioni qͥd am
plius eſt q; oꝛdo/⁊ oꝛdo caritaᷣ. Caritas
em̃ qſi cara vnitas. Vñ colligis ꝙ oꝛdo
caritatꝭ/eſt oꝛdo vnitatis. ¶ Hic aſſumꝰ
o aia.bonũ eſt hic eſſe.faciamꝰhic tria ta

bernacula ſiue cenacla.q̃ fabꝛicauit oꝛdo
caritatis ad eſum ⁊ potũ ſpũalis refectio

nis ſub vmbꝛaclo ſpũs obumbꝛand/tibi
vnũ.intellectui vnũ.mẽti vnũ.łtibi vnũ.
ꝓxĩo vnũ xpᷣo vnũ Quid rñdes aĩa mihi
NMNeſcit foꝛte ſpũs me exẽplo Petri qͥd di
cat. Bibit ⁊ ipe de cella vinaria.expit᷑ in
ſe oꝛdinatã caritatẽ.Eſt nimiꝝ oꝛdo pari
unm diſpariũqʒ reꝝ/ſua loca vnicuiq; tri-
busẽs diſpoſitio. Erit igit᷑ oꝛdo caritatis
idẽ qdᷣ oꝛdinat?amoꝛ.Ordinat᷑ aũt amoꝛ
ad deũ.ad ꝓximũ.ad ſeipᷣm. xpᷣs eſt deR ⁊
ꝓxim' ſimul Moyſes ſiliter inter deũ ⁊
pꝓximũ mediatoꝛ erat. elyas deniq; bo/
nũ ʒelabat vtriuſq; ¶ Decet o aĩa mea at ¶
tẽtõis trine libet acciꝑe te q̃ dicũt᷑ ⁊q̃ dicẽ

da parãt᷑. Multa ſuꝑ h̊ triplici taberna

cclo vel cenaclo ſeu triclinio/ſcis vbitra/
ctauimꝰſuꝑ cãtico Marie. ponẽtes ſpm̃
njm velut architricliniũ. te velut in infe/
rioꝛi cenaclo.coꝛ vel intellectũ in ſecãdo.
inẽteʒ in tertio Procedamꝰ nũc hic ⁊ alte
ra via. tribuant᷑ ſingulis vniuerſa. Sit
vnũ coꝛ ⁊ vna ala.⁊ vna mẽs.⁊ vnꝰ ſimul

cũ intellectu ⁊ volũtate ⁊ ratiõe ⁊ affectu.
ſpũs Oĩa ſiquidẽ vnũ facit oꝛdo carita.
oꝛdo care vnitatis.Lu aĩa/ſis eadem.qꝛ

coꝛ.mens.ſpũs.intellectus.ratio.volun/
tas.ſindereſis.affect cũ ceteris Nec hoc

extraneum. cum legamus ꝙ multitudis

credentium erat coꝛ vnum ⁊ anima vna.

—

uanto magis vnius hominis in ſe ip⸗/

o. qui habet nihilominus intra ſe regnũ
dei. regnum omnium ſeculoꝛum:? ¶ Di⸗

ſtribuat oꝛdo ſingulis in pluralitate. et
vniuerſis in vnitate. fructus ligni vite.

fructus duodecim ſpiritus.quoꝛum pꝛe

cipuus eſt caritas. ſupꝛemus quidem.
ideo dulciſſimus quia altiſſimus. Diſtri
buat in pꝛimis ſubternario fructu ſuos.

Aſſignet per relationem ad deum /ſacrifi

cij oblationem vel hoſtiam. Aſſignet ad

pꝛoximum iſtam communionem ⁊ ami/

aciam. Aſſigner ad ſeißm totu holem vi
gtici refectionem.⁊ exitus ad patriam

Bene hic datus eſt oꝛdo caritatis circa
bñdictũ ſacramẽtum.⁊ quo ad initiũ.⁊ q

Asinſ

lnelüͦ⸗
fnant⸗
atif
ſguceſng
cei V
iKomn

inynu

gam'mo
eiAniec

Ppemus t.
urbons
ſſnnon

gatonipin
nipoſil

Nhicont

Uipadopn
Ehen
clpdd⸗
1
i ſbt
Glegami
cbelcht
lchrymey
nere Cmne
hiſucen
ftikarengt
ſiin nene
Limapesg
kgleſriegne
bicoreinen
pitducitan
vultecän
ſcriowum
Sßsen
gialibpelen
bus ſubit
ibulbit/
ſopuatfema
ſido. ſn⸗
zwenſura:
hdenn.
grdefun
ſcͤturſbt
AmuhiI

exlanr

madinin
neitenin
almadäg
moꝛeſo

riamdi

Vnen
Dandinur

gridaii i

o ſowinn
n mpßi
emrinie,
tinſih.
nüchetle
mi. J
STfinel
öetefien.
ducntdcn,
iuſsadne
mSmiowun
iamsane
S Nllind
umtmNN.
doninst

um
man/

i
wrun
Pin.
Eims din
oſmanſus
Adenn ,
n. Morn

Super Magniticat

ad mediũ.⁊ quo ad finẽ ſeu terminũ.que
tñ tria/reddũt ad ſe ipᷣaʒ velut in myſticũ
circulũ.vt ſit ↄſumatio in vnũ.O blatio

ſiquidẽ incitata eſt in cruce.facta deo ſa/

crificiũ. Viaticũ.ꝑducit hoĩem ad termi
nũ.Cõmunio tenet interim ꝓximos hic
invnũ ¶ O ſi habeamꝰ amicũ.ad quẽ va
damꝰ media nocte pñtis mifie ⁊ dicamꝰ
ei Amice cõmoda.i.ↄmode da mihi tres
anes O vtinã inſtãtia vict.det qtquot
le bemus neceſſarios.⁊ eſuriẽtes implea

mur bonis ¶ Stugioſitas neſcio an cu

rioſitas oꝛdinari meditat᷑ cuilibʒ hoꝛuʒ
triũ/fructduodecim/ſub myſticis aſſig
nationibo in ſcripta Primo de nũero.xij.
panũ ꝓpoſitionis in antiq lege. Secũdo

de nüero.xij.panũ in euãgelio ſcʒ ſeptem

⁊ qͥnq;.duplici refectione.ertio de fon
tibo Helym. quaſi totidẽ refectionibo.qᷣͥa
nihil phibet oẽ qð reticit panẽ dici Dicit
nanq; a pan qð eſt totũ. Doceat nos hec

petitio cũ ſua gloſa.panẽ nrm qtidianuʒ

ſupꝑ ſubſtãtialẽ ponit lucas.da nob bo
die qͥd mirãdũ ſi fõtesnõiauerimꝰpães.

cũ de lachrymis teſtat᷑ põ Fuerunt mi hi

lachryme panes die ac nocte.Et alibi de
cinere.Cinerẽ tanq; panẽ mãducabaʒ
BGñ ſuggeris ⁊ ſuades o aĩa mea. ſuffece
rit iſta tetigiſſe ꝓ oꝛdĩe carita᷑ꝶ.ꝓq; inua
mẽto memoꝛie/in ſtudio meditationis.
Cãm apis ꝑſpicuã. Neſcit amoꝛ oꝛdinẽ
talẽ inſeqͥ.neſcit coartari. O rdo ſuus eſt
hic oꝛdinẽ nõ ſeruare.Pergit quocũq; ra

pit. ducit aut impellit aut agit ſps. qͥ vbi

vult ⁊ q vult ſpirat.nã ⁊ rote ſanctarum
ſcripturaꝝ mouebant᷑ fm impetũ ſpũs.
Sßs em vite / erat in rotis. ⁊ cũ eleuatis
aĩalib eleuabant᷑ ꝑ ↄtẽplationẽ. cũ ſtãti/
bus ſtabãt ꝑ diſtinctionẽ.⁊ cũ ãbulãtib⸗
ãbulabãt/pꝑ oꝑationeʒ. eqmur quo
rapiat feruoꝛ ſpᷣs.O remꝰ vt olim qſi rñ/
ſuri ðᷣo. Prebe fili mi coꝛ tuũ mihi.vt ita
ꝓ menſura metri. pꝛebe coꝛ tuũ mihi fili.

reſpõdeamꝰ. Accipe pr̃ q̊ vis.fer rape duc

age. defluat a ſe ⁊ ferueat ad te E ſtuet ebꝛi
a mẽs in ſuũ ↄuerſa furoꝛẽ. Scis aĩa qͥd
ſeqᷣtur ſub triplici ſiłitudine ſoł nota tibi
⁊ mihi.Arx.pax.fax.dux.lux.frux.rex q̊q;
lex. lanx. Concernũt he dictões triplicate
tria diuinis appꝛiata ꝑſonis. Solicitudi
nẽ ĩterim nocturne vigilie tũamus.ſoꝛoꝛ
aĩma dũ puẽerit germãus nr̃ ↄqueſ iturꝰ
moꝛe ſuo ꝑ dialogũ ſeu dꝛagmata/va riã

dỹerit ſermo Poterit nihilomĩus nr̃i pꝰ
modũ ꝑticeps eſſe ſecreti. Eſuriẽtes ĩple
uit bõis. Volẽs reficere bẽignꝰ Ihus bo
nis/nõ q̃libuſcũq; ſʒ eternis:cibo qui nõ
peritipane qͥ dat vitã mũdo/ calice noui⁊
eterni teſtam̃ti: pᷣdicabat dicens caro ma
vere ẽ cib.et ſangnis meꝰ vereẽ potꝰ.Li
tigabãt etgo iudei.Cõpeſcuit eos Nolite
iqᷣt murmurare. HNemo vẽit ad me niſi pr
meꝰ qͥ miſit me traxerit eun ira ſẽtẽtia
tua xpᷣe ſi iũgat᷑ cũ altera ſilr tua. Nẽo ve
nit ad preʒ niſi ꝑ me Dic nob ꝑ benigni/
tatẽvitatꝭ tue.q̃l iſte ſit circulꝰ.ql giratio
gualenreini⸗Dem o vẽit ad me niſi a pr̃e

tractꝰ Nemo venit ad pfeʒ niſi ꝑ te Atue

99

ro ſic ẽ. Nemo venit ad filiũ niſi repletus

bõis ſpũſſci. Nullł dat ſpmſcm̃ filio ĩ di/
uinis/ niſi pr. HNõ põt igit᷑ venire ad filiũ

niſi cũ ſpũſcõ qᷓ; dat ei pr. Hincẽ or̃o xpi

ad patrẽ vt dilctõ inqͥt qua dilexiſti me ſit

in eis ⁊ ego in eis.mira circum inceſſio.

Rurſus ipᷣe filiꝰ nõ redit ad pfeʒ niſi per

ſpiritũſẽm quẽ ſpirãdo reddit pri/felici et

inenarrabili id ẽ ñ narrãte circlo.dat ſpi
rituſſcus mentem q; inhabitat nũc filio a
patre nũc pf̃i a filio
lũ qui philoſophãs dicebat.Da fõtem lu

ſtrare boni. Sic intelligit᷑ illð de ſanctꝭ a

nimabꝰ/qs lege benigna ad te ↄuerſas re
duci facias igne reuerti.i.ignea caritate

ſpũſſancti. Conſone adillud Ecciaſtꝭ. Hi
rat ꝑ meridiẽ ⁊ ꝑgit ĩ circuitu luſtrãs vni

uerla ſpũs celeſtiũ terreſtriũ ſʒ⁊ infernoꝝ.

2ſlectit᷑ ad aqᷣlõʒ motu vel obliqᷓ vel rẽto
Ambulãt impij in circuitu ſed circa ſe

recurui ſunt. Referũt oĩa ad ſe.nihil dili
gunt. nihil agũt nihil timẽt nihil fugiunt
vel odiũt niſi ꝓpter ſe.qꝛ ſe ſuũ finẽ ſtatue
rũt Sũt gñꝰ ſathã qͥ circuiuit terrã ⁊ ꝑ ã
bulauit eã.qͥ circuit q̃rens quẽ duoꝛet.

etebat hũc circu

Perãbulabat ⁊ Ihs hierico.circuibat ei

uitates ⁊ caſtella. Audis ex ſuis ynũ ꝑã/
bulãtẽ ĩ ĩnocẽtia coꝛd ſui ĩ medio domꝰ

ſue.nã ⁊ dñs in circuitu ꝓpli ſui. Circuit

igit᷑ iuſtꝰ⁊ ꝑãbulat.ſʒ circa deũ.circa cẽtꝝ
illiꝰintellectualis ſꝑe.cuiꝰ cẽtꝝ ẽvbiq;ʒ.cir
cũferẽtia nuſqᷓ; niſi in ſe Defit ſe iuſtꝰ.ni/
hil refert ad ſe.ſʒ ad deũ.nihil amat.nihil
agit. nihil deſiderat niſi ꝓpt᷑ deũ.imo nec

ſe vult eẽ vel viuere vł bñ eẽ / niſi ad deũ ?ꝛ

ꝓpt deũ¶ Intellig aĩa circuitũ.⁊ circuit⸗

attẽdas effem̃ Paupꝑesĩ ſe/dĩtes ĩ vũ. re/

plet bõis.qm vᷣitas ẽ ĩ circuitu ſuo lum̃ ⁊

reqͥes. Diuites nõ in deũ ſʒ in ſe/ dimittũ
tur inanes. qm̃ vniuerſa vanitas ois hõ
viuẽs. Doꝛmierũt ſomnũ ſuũ.⁊ nihil in/
uenerũt oẽs viri diuitiaꝝ in manibo ſuis
Stulte.hac nocte moꝛierꝭaĩaʒ tuã repe/

tent a te.⁊ q ↄgregaſti cuerũt:¶ Quere

bam aliqn paupꝑ ⁊ eſuriẽs. Indica mihi
quẽ diligit aĩa mea vbi paſcaſ. vbi cubes
in meridie. volebã paſci cũ paſcẽte.qᷣeſce/
re cũ cubante.nolebã vagari.i.vane agi/⸗
in circuitu impioꝝ. nolebã egredia ↄſpe
ctu dñi. hoꝛrebat animꝰ paſcere hedos fe
tidos ſenſuũ meoꝝ circa tabernacula pa
ſtoꝝ abvnitate diuiſoꝝ Inuitabat meqͥ
dicebat.. venite ad me oẽs qͥ laboꝛatis ⁊
onerati eſtis.qᷓlis heu ſum Pollicebat᷑ re
pletionem in bono Et ego inqͥt reficiam
vos. O plena refectio. Guꝑaddebat de
qete.⁊ inuenietis reqͥẽ aĩab vris. Vene⸗/
rat aliqũ timoꝛ ⁊ tremoꝛ ſuꝑ me ⁊ ↄtexer̃t
me tenebꝛe. Ne q̃ſierit alis vñqm̃ vidi

iniqtatem ⁊ ↄtradictiõem in ciuitate ba/

bilonis.⁊ dixi Ouis dabit mihi pẽnas ſi
cut colũbe: He ſũt ſuaue iugũ xpᷣi ⁊ onꝰ
leue. qͥ totꝰ colũbin? eſt.totꝰmit ⁊ hũilis
coꝛde.Expectabã eũ qͥ ſaluũ me fecit a pu
ſillãimitate ſpũs ⁊ tẽpeſtate exoꝛãs Velo
citer exaudi me dñe.defecit ſpiritꝰ meus.
Defecit pꝛe inopia cibi ⁊ potꝰ in regione
lõginqᷓ diſſimilitudis hoꝛroꝛis ⁊ egeſtatꝭ
Sic volebã.ſic expectabã.ſic oꝛabã.u
vo hõ vnanimis. vetus hõ.qꝛ factꝰ eras

vt eſſes vnanimis.dux meꝰ ⁊ notꝰ/ꝑ pꝛe/

niã ſenſibiliũ ↄ gnitionẽ.qͥ ſimul mecum

dulces capiebas cibos/ſacramentalis de

notõis.ↄmunicatõis.ĩ domo dñi domo

oꝛõis ãbulauimꝰcũ ↄſenſu.Et heu quale

nũc ⁊ hic diſſidiũ: Vẽiat moꝛs ſuꝑ illos
vñ ſcãdalũ tale venit. Deſcẽdant in infer
vũ viuẽtes.⁊ fundit pereãt quo ad demo
nes.aut ſi ſunt hoĩes/vt coꝛrigant᷑ ne ĩ in
fernũ deſcẽdãt moꝛiẽtes Detruſerũt euri
dicẽ meã mentẽ meã apð inferos.colloca
uerũt me in obſcuris ſicut moꝛtuos ſecli
Nuerebã elogare ſchm ⁊ manere in ſolitu
dine.ſʒ ingẽti mole fantaſmatũ depᷣſſus/⸗/
coꝛruit ⁊ duriter alliſus ſuʒ Dimerſit me

cheſtns aq̃ fluctuãtiũ deſiderioꝝ.abſoꝛ/
pſi

pfſit me pꝛo fundũ curaꝝ.ſuꝑeſt vt vrgeat
ſuꝑ me puteus os ſuũ vtriuſq; moꝛtis
Szzo tu benigniſſime de? emitte manuz
tuã de alto. eripe me de aqͥs mł. de lacu
mitie ⁊ de luto feò. Da dexterã miᷣo.⁊ te

ad te ſuꝑ aqs fantaſ

meo. Vnñ mihi talis oppᷣ
qᷓ mẽ alacri volatu. irruẽtia vndiq; fan/
taſmata/trãſuolare nõ pᷣualeo? Ecce qti/
die/pauꝑ ⁊ eſuriẽs.ad mſaʒ eiꝰ ſacrameta

Zractatus. IX.

cũ me tolle ꝑ yndas Jubeme dñe venire
e fantaſmatũ. fac ſolidũ litꝰ
eternitat; attingere. ¶ ehutaba cũ ſpũ
io. tãta vpᷣſſio.

lẽ accedere ſatago.obedire volo pᷣceptꝶʒ ſa
lutaribo dĩna inſtitutiõe foꝛmat.⁊ dico.

anẽ nr̃m qtidianũ da nob hodie.Dat.

ccipio. HNõ ſentio me repleri bonis.di
mittoꝛ inanis.fame.ſiti.macieq; ↄſumoꝛ
⁊ laboꝛo. ¶ Abi g̊ vox tua xpe.ſi vocatꝰ.

ſi laboꝛãs onerat.ſi veniẽs ad m̃ſaʒ tujã.

nõ inuenio refectionẽ.vtinã ñ defectiõeʒ
Terret me heu nimis tua ꝑ os ꝓpheticũ

ĩipᷣcatio.Deder̃t in eſcã meã fel.vtiq; fela

maricatõis vicioꝝ.⁊ in ſiti mea potauef̃t

me aceto.qð ⁊ acerbũ ẽ.⁊ frigidũ eſt.ꝑ in/

deuotiõeʒ. necnõ obſtupeſcere dentes co
git me ditationũ.ꝑ abominatiõeʒ.de qua

ꝓpha.Oẽm eſcã abominata ẽ aia eoꝝ Ne

ve. ve.qͥd ſeqͥt.fiat m̃ſa eoꝝ coꝛã ipᷣis in la

queũ.vſq; ad maledictiões.xij.q̃ʒ neutra

toler abilis eſt a repꝛoba creata. Cõſultiꝰ
ẽ niti ꝑ pniaʒ effugere. qᷓ; curioſiꝰ diſcute
re vleſtan velle n
mea.da nũc apire miſteriũ vᷣbi tui.Eſuri
entes ipleuit bonis ⁊ diuites dimiſit in

anes Mẽſa iudeoꝝ erat mſa legaliũ.oĩim

ſacrificõꝝſuoꝝ.oblationũ.victiaꝝ hoſtia
rũ.pᷣmiciaꝝ.ðciaꝝ.holocauſtoꝝ.vñ ĩple
bant᷑ ſacdotes. Viuebãt cũ ceterꝭ q̊s ꝑ ta
lia ſcĩficari dicebãt. Vẽit ſũmꝰ põtifex ⁊
ſacdos in eternũ Ihs xpᷣs fᷣm oꝛdinẽ mel
chiſedech.panẽ ⁊ vinũ obtulit Fecit ceſſa

re ſacrificia cũ cerimonijs oĩbo.nõ ſolu⸗
do ſʒ iplẽdo legẽ. Nõ inqͥt veni ſoluere le
gẽ ſʒ adiplere Lrãſijt vmbꝛa figuraꝝ.lux

vitatʒ emicuit. vᷣificauit xpᷣs qð pꝛedixit.
Auferet᷑ a vob regnũ dei.⁊ dabit geti faci
enti fructꝰeiꝰ Relinq̃t vob domꝰ vr̃a deß

ta. Hoc ĩpᷣcabat᷑ ſeu pᷣdicebat allegatꝰpꝛo

pheta.Fiat habitatio eoꝝdeßta Lõſonat
oĩs cetꝰ ꝓphaꝝ/ſuꝑ ablatiõe iugis ſacrifi

cij. ſup ceſſatiõe legaliũ ꝑ moꝛtẽ xpᷣi. Hoc
idẽ teſtat᷑ effectus. Hoc dedit xpᷣs intelli-

gi pendẽs in cruce.dixerat. Sitio yt ĩple
rent᷑ ſcripte. Dederũt in eſcã meã fel.⁊ in
ſiti mea potauer̃t me aceto. Vide mirabi

lłæ coꝛreſpondentiam ad ꝓphetia inductã.

Continuo xpᷣs dicit Cõſummatũ eſt. ꝗᷓ/
re:qꝛ oĩa que de eo ſcripta erant/fineʒ ha

da beata vgo ꝓphetiſſa

—

bit 4

—

”

rrdon
ſcztho/
Cldlcdn
prini. an
fnisobs
iugeiohi,
ſtoilb /
grinm delhog
ftinportt
laqz regn
bis fnio
Ditnbuno⸗
ieoofin
inclrora
Trufriin.
Eemmmoyt
chunnien
nonehnen⸗
Poihrt
ſon Juen
ngodocor
Ctdecpordiu
Caobenen
itiße
Wodange
benigheinen
deſenitlen⸗
citch Joſe
no vetuſti⸗
myſtiaüf
ſit nnoꝛnʒ
ſummpſit an
op ei
Cceptared
ſcumſpini
ſcnocs
fooholczuf
monasin
ſäſätam
ſtbkape
GCotorſaof⸗
Plnuneg
laſepunad
un ſan

üspin

nechren
phibiͤr

WW

*

Arſtlä

„. elne
N
ntic
nn
ugeinr,
mänffizni
mmiiini
Andini
wüm
fümmenf
ücen
um MWn
ungönN
mmiien
rcißti
giin
Vorn Vin
Forof)ienr
mignnſ
iſbin Eini
initin

ülggüüdin

ünndboſi
nſor Ki
caniere
tſäm ai
bsimatdinire
omit Feitccl
isoidn noſ
nitwiſbet

ngiechnun
vrwitel
n ide
Aruiet
nu Monn

mirngsſigi

NNttsinth
nr Sloni
ndaäneifn
Dn
ari,
CGünmnid,

ↄſumauit.¶ Hoc in ſpũ pꝛeuiderat qͥ di

cebat.oĩs ↄſummatõis vidi finem.finis
itaq; legis/xpᷣs.ſᷣm apłm.Dedit ille man

datũ dilectõis latũ nimis.latũ ad deũ ad
ꝓximũ.ad amicos ⁊ inimicos.⁊ ita latuʒ

vt ab eo ⁊ ĩ eo/pẽderet oĩs lex ⁊ ꝓphete.qꝛ

finis oĩs legis dilectio. Lũc ablatũ eſt a
iudeis regnũ dei. Voluerũt ↄſtituere iu
ſticiã legis.i.in ea ↄtinue ſtare.abijciẽtes

grãm dei nõ ꝑſtiterũt.ipᷣm velamẽ oculo

rũ.⁊ impoꝛtabile legis iugũ tenere ſuꝑ ſe
taq; regnũ dei (dicẽte Dionyſio) eſt

oĩs finis.⁊ oĩs oꝛdinis ⁊ legis ⁊ oꝛnat⸗

diſtributio. Reiecerũt a ſe q̃ttuoꝛ iſta iu

dei. reijciendo xpᷣm.in quo.ꝑ quẽ.⁊ ex q̊.

7 q̊.ẽ oĩs finis.oꝛdo.lex ⁊ oꝛnatꝰ Oꝛna
tũ intellige quãlibʒ in re q̃libʒ ĩclinatõe,ʒ
quã indidit ſapiẽtia.diſponẽs oĩa ſuaui
ter in finẽ ſuũ.ᷣm legẽa ðo ⁊ oꝛdinẽ inter
¶ Nũqͥd nõ o benedi
cta in mulieriboê/notatã olim circa te deß

ſe mutuo ↄſtitutos
tionẽ hanc inuenimꝰ. Remanſerat puer
Ihus inlibrim.q̃ſit ꝑ triduũ magni mi
ſterij. Inuentus eſt in templo ſedens in

medio doctoꝝ. de lege diſputãs ⁊ ruůdẽs

Et de qbo arbitrãdũ eſt q̃ſtionibo/niſi de

thpe aduentꝰ meſſie.⁊ ſcriptaꝝ impletiõe.

oluit ipᷣe benignus filius tuus O
virgo benigna virgo bñ ignita. Voluit

benigne facere bona voluntate ſua tibi.

deſeruit lr̃alẽ ſyon/cũ ſua ihrłm. Deſcen

dit cũ Joſeph ⁊ tecũ in naʒareth floꝛida

nõ vetuſtã.⁊ erat ſubditus vobis.in qͥb
myſtica iã ſyon ⁊ ihrłm reſidebãt Oan

ſit annoꝛuʒ ſpacio.xviij.quſq;ʒ baptiſma

ſumpſit anno.xxx quouſq; cõſummaret

opꝰ ad edificationẽ celeſtis ihrim qnſq;
acceptaret deus ſacrificium iuſtitie.ſacri

ficium ſpiritus contribulati chriſti obla

tionoes (Henum in hoc vnico ſacri /D

ficio holcauſtum ⁊vitulos typico/ſuꝑ al
tare crucis impoſuit Introiuit ſemel in

ſcã ſcõꝝ eterna redẽptione inuẽta.facta

eſt hoſtia peccati.Oamnauit de pcc̃o pec
catũ.libauit ecciaʒ ſuã ab intolerabili iu/
go tot ſacrificioꝝ.que neq; perfecta/neq;

plena neq; placita p ſe erãt. ſed nec placi-
1i2 reputabat ea dus ex bonitate offeren⸗/

tiũ. pter maliciã ſtudioꝝ ſuoꝝ. Lege J
ſaiã.pſalmos diſcute.nihil aptius inue/

nies qᷓ; repꝛobationẽ ⁊ abominationẽ.cũ

ꝓhibitiõc ſacrificioꝝ.ſi ad lrãm ( ꝓut ac/

Super Magnikicat

ngterie, veri ſacrificij/ vmbꝛatile

cipiebãt tũc iudei)referãt᷑. Om̃ ſi volui

ſes ait dauid ſacrificiũ dediſſeʒ vtiq; ho
locauſtis non delectabenꝭ. Et alibi.voce
dñi. Nõ accipiã de domo tua vitulos ne

—

29

qʒ de gregibo tuis hircos. cũ ceteris ſine

nũero cadẽtib in hãc ſnĩiaʒ ¶ Sacrifici
uʒz nihilominꝰ expetit dñs ſʒ qle figura
bãt ſacrificia illa.nõ lr̃a ſʒ ſpũ. Signifi/

cauit hec ſacdos nr̃ vnicꝰ/dũ pꝛedicaret .

oblationẽ gura gectn 7 placitã/coꝛpis ·
. Verba q̃ ego loquoꝛ inqt
vobis/ſpũs ⁊ vita ſunt.Et pus ad ſama
ritanã. Deus ſpũs eſt.⁊ deũ opoꝛtet ado

ſanguinis ſui.

rare in ſpũ ⁊ vᷣitate. Cũ igit᷑ o aia meaſis

ſpũs in carne. qͥd ↄueniẽtiꝰ qᷓ; vt ſacrifici
uz tuũ eſſet ſpũs in carne. vel caro in ſpũ
ꝑ cõicationẽ carnis ⁊ ſanguinis Neq; ei

abſq; ſacrificio manere debueras in ꝓte/

ſtationẽ ſupmi dñij qdð bʒ deus ſuꝑ oĩia.
ꝑ oĩa ⁊in oibo Sic em̃ deſcribit᷑ ſacrifici

um.ꝙ eſt oblatio facta deo in recognitio

nem ſupꝛemi dominij ſui. Sit hec obla

tio/ſolum interioꝛ in ſpixitu.ſit exterioꝛ
in affectu vel effectu. ¶ Gacrificium ſi⸗/

cut ⁊ verbum abbꝛeuiatum fecit deus ſu
per terram. hoſtiam vnam. vnicã. mun

dam.plenaʒ bonis.plenam effectibo oĩbo

illis pꝛo quib hoſtia lr̃alis ſolebat offer
ri. Si delectationẽ pccoꝝ petis Ecceag

nus dei. ecceq tollit pcca mũdi Si grati
arum actionẽ gras agit xpᷣus patri. Si

maloꝝ euitationem. ſanat ipᷣe nos ⁊ libe
rat. Quia vere languoꝛes nr̃os ipſe tulit
Si bonoꝝ ↄſecutionẽ celerẽ. interroga⸗/
tus latro docebit.qͥ tꝑe huiꝰ ſacrificij veſ

ptini/audiri meruit cũ iuramẽto. Amen

Dico tibi.hodie mecũ eris in paradiſo
Veꝝ di (o aĩa) ſũt iſta.iã apð xpᷣianos

oẽs ita digeſta.ita cognita. vt faſtidiũ ſit

apð plimos vel repetere vel audire. VUis⸗

aliqͥd offerat᷑ nouũ aliqͥd ĩſolitũ: Subit

illð rabidaꝝ deliciaꝝ ait Seneca OHuo-
uſq; eadẽ: Lales ĩiuenit paulꝰatheniẽſes
q ad nihil alið vacabãt q; audire vl diſce
re aliqͥd noui. Siles ſũt pꝛuꝛiẽtes aures

diuitü.q dimittũt᷑ inanes.ꝛ qͥs ñ replet
bõis ſpuũalib vᷣitas.vãitas iq etat ( SBGz

ecce o aĩia.nouus rex.naua lex.nouꝰgrex.

nouũ ſacrificiũ.nouũ taſtam̃tũ.ñ vitloꝝ

ſʒ xpᷣi ſanguine ↄfirmatũ. teſtamtũ here

ditatꝭ eterne. ꝓptea ðᷣt qͥ ſedet ĩ throno Ec

ce noua facio oĩia Vis vno vᷣbo ↄgnoſce

re.qͥd ẽ nouũ ⁊ ſolũ tale: Eternũ. Vetera

X*

R
s

ſunt omnia ⁊ ad interitũ tendũt que ſepa
¶ Breuis diſtictio veter⸗

rant᷑ ab eterno ¶ is:
2 noui.ſicut ⁊ tempoꝛalis ⁊ eterni. NHoua

plane oia.ſʒ in nouatis.noua ſi lexꝑ ſpi

ritũ viuificata ſeruet᷑. Que lex: Audi no
nies ſupuenientibo vetera pijcietis Et qͥd
vetuſti veteri hõie nr̃o ſᷣm carnẽ: Quid
ſi ſibi nihil ſapit nouũ: YFebꝛicitans ⁊ ex
cecatus eſt malis humoꝛibo. qꝛ peſſimis
humoꝛibo repletus eſt. olle vetera. no
ua erunt ſpiritualiter oĩa.coꝛ.opus.⁊ lin
gua. ¶ Dabo tibi latiſſimã nouitatũ ma
teriã. onſidera tot varietates ſacrifici
on.oblationũ.holocauſtoꝝ.veter leg.pᷣ
ſertim in leuitico. olle nebulas figura
rũ ab eis. Aufer ab oculis tuis veluʒ qð

ſccciſſum eſt tꝑe paſſionis. Cõſfer ad interi

oꝛis legis ſpiritum.oꝛiet᷑ ꝓtinus tibi ſol
iuſticie xpᷣs Et qui in ſacrificio coꝛpoꝛis
⁊ ſanguinis ſui/noua fecit oĩa.paſcalem
agnũu. manna deſerti. panẽ celi.thauros.

vitulos immolatiõis.hircũ emiſſarium.

paſſeres.turtures ⁊ columbas. vinũ ⁊ li/
bamina.ſal in omni ſacrificio.caudã cuʒ
capite.neq; mel neq; fermentũ.Deniq; q̊/
tidianũ bis ſacrificiũ cũ matutino veſp/
tinũ. Oĩa hec cũ ſilibo erũt tibi nouitatꝭ
materia. immolabis hedũ xpᷣm. pꝛo ſimi
litudine carnis peccati.ſine peccato. Co
medes agnũ nõ crudũ/ꝑ ĩfidelitatẽ tuã.

nõ coctũ aqua/ꝑ curioſaʒ phiaz. ſʒ aſſum

igni.ꝑ caritatis ardoꝛẽ.deuoꝛabis ꝑ de/
nvotã auiditatẽ caput Siquidẽ caput xpᷣi
deus ſimul cũ pedib hũanitatis ⁊ viſce/
ribo ſacramẽtoꝝ intimis. Os non ↄfrin
ges ex eo. violẽtia ꝑſcrutationis. Lotuz
qð comedi nõ põt/ꝑ intelligẽtiaʒ.igni ſcĩ
Se cõbures ꝑ venerationẽ amoꝛoſam.
ũ lactucis agreſtibo amare ↄpunctiõis.
Sint accincti renes ꝑ caſtitatis zʒonam.
ſit ſpei longanimis baculus in maniby.
comede feſtinãter. auide ſcʒ anhelans et

tveẽdens pegrinꝰ ad patriã. Aini ad extre-

mũ vtrũq; poſtẽ ſeu ſuꝑlimiare domꝰ tue
yel hoſtij de ſanguine agni. Fit hec lini/
tieo ſub ſignaclo fidei in intellectu. ⁊ amo
ris in affectu ¶ Gcis hec o anima mea:
Scio. At nihil eſt qð magis ſuadeã face
re de te/q; ipᷣaʒ te ſacrifices totã deo. Fi
et h̊ ſi captiuaueris ⁊ q̊dãmõ trucidaue/
ris/oẽm intellectũ tuuʒ in obſequiũ xpᷣi.
oeẽm affectũ ĩ holocauſtũ caritatj. Crede

zama illũ qui latet/ ꝛpñs eſt. ſis
cẽs hoſtia.ſis rõnabile ſacrificiuʒ. nedũ

int azʒimi panes ſine fermẽto malicie

0

mane ⁊ veſpe ſʒ aſſidue nocte dieq; Inui

tata eſt o aĩia ad nuptias ⁊ cenã magni re

gis in H euchariſtie ſacramẽto Noli excu
ſare te. noli tardare. Aſſume veſtẽ nuptia
lẽ.tãdẽ in nouiſſimo loco recũbe. cuʒ illo

q̊ᷓ ꝓ te facteſt nouiſſimꝰ viroꝝ.vñ nec re
putauimꝰ eũ ait ꝓp heta euãgelicꝰ.nerat

ei ſpecies neq; decoꝛ.¶ HBabet altare cru

cis /latitudinẽ charitatis.longitudinem

eternitatis.ſublimitatem maieſtatis.p/

funditateʒ ſapiẽtie iudicãtis. Proijce te
⁊abſcõde in B ꝓfundo.⁊ toto niſu pedez
crud ſtringe aplectẽs. Dic cũ fiducia ſpã
de pietatꝭ. viuit dñs qꝛ nõ dimittã te.O/⸗
rit᷑ hec virga cruò ex radice Jeſſe qð int

pꝛetat᷑ incẽdiũ. Cõcremet᷑ hic totũ coꝛ tu
uʒz o aĩa mea. Ardeat in holocauſtum in
odoꝛẽ ſuauiſſimũ dño. Dicit ꝓpheta dño

de malignis.i.male ignitꝭ Pone illos vt

clibanũ ignis in tꝑe vultꝰ tui.Dicat ideʒ

de benignis. Sint ipi cliban? boni ig⸗

nis qͥ eſt in ſyon.⁊ camineius in ihrim.

Hoͤſtruoſuʒz nimis gelicidiũ / ſi nõ fluat
ſiẽ ne coꝛ tuũ O aĩa mea a facie huiꝰ ig
ni

uſ qlit fluebat qͥ dicebat ĩ cãtic Aia me

a liqfacta ẽ vt dilectlocutꝰ ẽ. Jã hẽmꝰnõ

vocẽ ſʒ pñtiã.Quid ſi addiderimꝰ in bo
nũ qð de malis ſubiũgit᷑dñs in ira ſua/⸗
in ira boni ʒeli quẽ tollit a repudiata Cõ
turbabit eos vt ſanent᷑. ⁊ deuoꝛabit eos
ignis bon?; dñs eſt. ¶ Felix vero deuo

ratio.Deuoꝛet vtinã nos totos ignis tu
us benigne ihu. Si qdeʒ ignis ↄſumẽs
es tu.⁊ pedes tui ſic electrũ in camino ar
OGẽti. Jacuit ad pedes iſtos:ↄgeleta pus

maria tota mox in lacrimis inſtar niuis.

dqadſolẽ feruiduʒ liq̃facta eſt. Audiebat ſi

mul eloqũ tuũ.qð eſt igniũ vehemẽter.

noõ ſolũ ignitũ.ſʒ ſiẽ oleü effuſuʒ nomẽ tu
uz in fomentũ ardoꝛis. Ante faciẽ ardo/
ris hui qͥs ſuſtinebit:qͥs eſt qͥ ſe abſcon/
dit a caloꝛe eeꝰ: Quiſqs erit infelix.cõge
lat erit. ¶ Bpectat h̊ nimis accomode
myſterio cõꝛꝑis ⁊ ſanguinis tui Jheſu
xpe. qͥ ꝓpter nimiã caritatẽ qua dilexiſti
nos / deſcẽdiſti in abiſſum incẽdij.Coꝛri
get foꝛte alqͥs. ⁊ dicet nõ te deſcendiſſe.dũ
mitteres huc ignẽ in terrã ſʒ aſcẽdiſſe in

altitudinẽ cru. tpe meridiane ⁊ardẽtiſſi

me paſſiõis tue Profecto nihil aduerſuʒ
eſt Quiſqͥs deſcendit ipſe ẽquiꝛaſcendit

Oul
Ouilon/
niniͦ
nogelee
zinciſ.
tcpetbe
2 fitinanes
redeſien
us intdl
ßnden
niiuoß
gciſenon
iihlecoo
ſſteſoan
ſcnitinot
papofnu
oeigad
Fſtannt
Tmrpen
nnnte
lichinh
Goiniſcke

. t
.ℳ

ilbzoro⸗
ſcemarb⸗
ginticyiuch
ga
Mnoltſtac;
aiuiuntſue
Finnodſatp

erd Kotic

itn

politone!
ues ſl
ginatioef
telligenna
Elauote
nitpis:

ef,

Abicenue
halit
ndeie
ſen
mamurde
flapfumt
mnidipmn

.

Cieine ne

ari Nernd

inüdnirinbe
inigninſn
Manndindk
Peucebten
(Kuawrd
iwenmnsfgun
idecigoini
dinamn
Biids ſe

Wimsntrug

c utni
Nfiimin
rischiet
ſanntr c

nmns ni

rnt udn
ſmminiitid
rimnt
mißtin⸗
imnnnlun
geinin

8

Super Magnikicat.

Quliſqs hũiliabit ipſe eſt qͥ ? exaltatur.

Quiſas nouiſſimũ locũ elegit.ipſe ẽ cui

nimiũ ⁊ ſublimis gilitag, Probkea de
merge teo aĩa mea/cũ nouiſſin r
ꝓfundũ ſapiẽtie iudicãt qͥ ꝛhũiles eleuat
⁊ replet bonis.potẽtes vᷣo detbat ⁊ dimit
tit inanes alder dict nr̃is qð ſci⸗

re deſiderat aimꝰmeꝰ. Quo pacto põt ig
nis intꝰ claudi velut in clibão coꝛd nri/
dũ ipᷣm deuoꝛat exteriꝰ. Grata pꝛſus hec
inqᷣſitio.ſʒ gtioꝛ inuẽtio.Exꝑientia deni

——

q; c ſeſu gtiſſia? ita gtiſſiavt nil ſup Hec

erepletio oĩs bõi.hic effect pᷣcipueucha

ignitꝰ.imo totignis. ¶ Adiuuet nos
phica poſitio. Nil eĩ phibet vel ab hoſte

doceri.quãq; va phia/nr̃e theologie neq̃ᷓ

q; ſit aduerſa.ſʒ ñ aſcẽdit ad ei⸗ altiſſima.
Tradit phia.ꝙ aĩa pᷣtim rõnalis/tota ẽ
in totoapoſito ſuo.⁊ tota in q̃libʒ eiꝰpte.

tãq; in ̊ ſit microcoſmꝰ.i.mino: mug?.
maaioꝛi ſilis. vbi deꝰtotꝰeſt in toto ⁊ tot

ꝗlibʒ ꝑte p eſſentiã. pñtiã.⁊ potẽtiã ¶ Cõ

ſidera coꝛ hõis.⁊ vide qm̃ intra ſe eſt tota

aĩia tacq; in clibano Eſt em aĩa ᷣm phos ⁊
hoerds lonen vis.vel igneus vigoꝛ.Dit
undit itaq; ſe ꝑ totũ coꝛ/tãq; infra ſpaʒ
actiuitatꝭ ſue.viuificãs ipᷣm. Jpᷣa nibilo
minus aĩa/pꝛeãbit ⁊ circũdat ⁊ ↄtinet ex
teriꝰ/totũ coꝛ nr̃m. tãq; circũferẽtia eius
ad extra.dũ eſt ipᷣa eadẽ tota.ſiẽ centꝝ ac
intra.tota tñ indiuiſibilis.nõ ſiẽ punctꝰ
poſitionẽ habens in ↄtinuo.nec extra ſe

*„

Ruẽs.ſʒ aliter miravirtu τ opatiõe. qua

ginatio em̃ nõ capit h.ſʒ rõ ↄcludit.⁊ in/

telligentia ſi pura ſit ⁊ ſimplex) intuetur
Eleuat ſe ſupꝛa ↄtinuũ ⁊ tꝑs.ſupꝛa hic ⁊

nũc/tꝑis ⁊ loci materialis Tis intelligẽ

tie vel m̃i pure.ðfigit oculos ↄſpicuos.

p eſſentiã/iñ aliqñ ꝑ ſpeclin nitidũ : ima
ginẽ.de q̃ apls. Nos inqͥt reuelata facie

ſupple ab inuolucris fantaſmatũ/trãſfoꝛ

mamur de claritate in claritatem tanq; a

dmi ſpũ.vit quippe talis trãſfoꝛmatio/pꝑ
illapſum ſciſp nie hurgat aiaz eleuãtis
in idipᷣm Bartem hec introducta faci
unt vt oꝛemcũ eccia cuiꝰoꝛões elenãtiſſi

me ſũt ⁊ tote i

cũs inflãmet, addaim: ðᷣuoꝛet/quẽ dñs

mo viroꝝ ĩ

B gnee / niſi ſit frigidũ pectꝰ/⸗
plỹcriſtallo ↄgelatu. Illo noo igne ſpuſ⸗

nr Ihs xp̃s.addamus in hoc ſacro. mi/

piet tunc ignea mẽs/cũ ſumma facilita,

tus ⁊ circũſeretia.tot ſtabilis/dãs cũcta

7

chariſtie ſacramẽti. Zradidit em̃ xp̃s rẽ

a ſenſibo taliter elögatã / vt diſcam⸗ nedũ

amare ſʒ intelligere ⁊ venerani celeſtia. ſe⸗
cernere materialia a ſpũalib.deũ a crea/
turis oĩbo. vitã eternã a mũdi fluxis ⁊ ca
duò calamitatibꝰ Sciamꝰ ꝓinde ꝙ alit
hʒ ꝓceſſum ſuũ dei puidẽtia ſuꝑ hoĩes.

—

dine gre ⁊ miraclis innitamur qᷓ; nate.

Nõ quidẽ vt tẽptemꝰ deũ ſʒ vt nouerimꝰ

nos ad finẽ nrjm qͥ ſupꝛa nos eſt/nõ niſi
gtuitj ſup nataʒ miracłis puenire. Hoc
qꝛ nõ vidit Pelagiꝰ.errauit.ingtꝰgre dᷣi.

nꝙ; hõ oᷣſtituat᷑ opatiõe ſua nat᷑ali pꝛia/⸗
Plus q; bꝛuta. ſʒ ad altioꝛa niti debz. ⁊ in
his gre dei tot'inniti. Nota diſtinctiõez
hãc de duplicitate oꝑationũ/g oppoſitas

2

ſapietia/ſpm̃ rõnalẽ ↄiũgere mrie. q̃tinꝰ

iſta nos onexio. doceret/ſpm̃ nr̃m/cum
deo qꝗ ſpũs eſt/faciliꝰ ↄiũgi poſſe. Et qm

ex eiſdẽ gingnimur 7 nutrimur. incarna
ta pᷣus dehinc velut impanata vel ĩeſca/

ta / ſub ſpeciebo ſacrainti ſapiẽtia. facta
nutritio nr̃a/ſic ⁊ foꝛmatio.Et qm̃ nutri

tio ꝓficit ſanis ⁊ mũdis. facta eſt eadẽ ſa
pieria / nob in ꝓbatica piſcina. qnq; vul⸗
neribo coꝛpoꝛis ſui. ſalus mundatio.

Coꝛ famelicũ.coꝛ qð aruit qꝛ oblitꝰſũ co
medere panẽ meũ.coꝛ duꝝ.coꝛ carneum.
coꝛ ad ſolẽ iuſtitie ñ liq̃ſcẽs ſ 3 obduratũ.
coꝛ qð derelinqͥt aiaʒ meã. ⁊ facta eſt ſicut

colũba effraim ſeducta. Redi nũc ad vo/

caãtez te xpᷣm in altari.Dic cũ põ. Introi

bo ad altare dei.ad de.qᷣ le. iu. meã. Eras

nẽpe coꝛ vetuſtũ/pusq; emitteret lucẽ ſu

qm. Recreauit te ⁊ inuocauit in taberna

clis eccie/ detracta pelle vetuſta pcci/de/

te. Dentiet cũ ſũma iocunditate/quẽad/
modũ deeſt oĩa ĩ oĩbi.⁊ totꝰin ſingulis.
cõis oĩbi.⁊ vnicuiq; ſingularꝭ.tot appꝛe
henſus ꝗ q̃libʒ btõ.a nullo ↄpꝛehenſus.
totintim.totꝰextimꝰ.totꝰ oĩm centꝝ.to

Agd hoc phi conati ſunt/maxĩe
haphici. ſʒ ſolo dei gra ⁊ veritas ꝗᷓ ꝓ
Ihm xpᷣm facta eſt/poterit hoc adipii: ci?
thcꝑ gliaʒ ↄſũmatã.⁊ hic invia ꝑ theolo
giã myſticã. Valet inſuꝑ hec mẽt eleua/
tio mirabilr ad intelligetiã myſterioꝝeu

3 rões Auguſtini ↄcoꝛdabᷣ oluit di

fluetibo plumis ad caloꝛẽ auſtri. Kotuſ⸗ a

ad petrã xpᷣm in abſtinentia curuitate ni
mia roſtri riae⸗ nob fiduciã ſpãde
pietat indulſiſt 1 e⸗
ẽplũ filij pdigi.cui tanta celeritate p? oc/
currit. cecidit ſuꝑ collũ. oſculat'ẽ eũ Sto
lã cito pmã iuſſit pferri.anulũ cuʒ calcia
mt dari. Deniq; vitulũ ſaginatũ in epla
tioeʒ occidi Zu figuraliter es vitul⸗ iſte.
quẽ reuertẽti de regiõe lõginq̃ pecci. filio
vis apponi O altitudo ditiaꝝ ſapiẽtie?

ſcie ðt O ſupeminens ſcia caritatꝭ xpᷣi.ſi

maãſiſſet WD preʒ. pdit iſte filiꝰ4 rand, te/
net ade.fugietꝭ a facie dñi.vitulꝰad epła/
tiõeʒ ñ fuilſet occiſus.qꝛ nec xpiᷣs ĩimolatꝰ
fuiſſet. Ceſſet igit᷑ o cuꝛioſitas ꝗᷓſtio tua.
Lur dimiſit de vt peccaret adã:? Ecceq̃n
tũ fructũ / ði ſapiẽtiſſia bõitas / elicere ſci⸗/
uit potuit ⁊ voluit ex pcco ¶ Curre iaʒ o

aĩa penitẽs.clama pꝰ xpᷣm cuʒ chananea.

Dje ihuᷣ fili dauid. miſerere mei. Qui ſi

foꝛte a mre comite rogat vt dimittat te. ſi

leat ⁊ ꝓcedat.irrue feſtiatiõe tota. pᷣueni
faciẽ eiꝰ in adoꝛatiõe dicẽs. Dñe adiuua
me. Si rurſus oppoſuerit ↄſundẽs te/q;
pãis filioꝝ ñ ẽ dãdus cãibo.Rñde tota fi

ducia Etiã dñe.nã ⁊ catelli edũt de mic qᷓ
cadũt de mſa dnoꝝ ſuoꝝ.Taãdeʒ merebe
ris audire. Yiat tibi ſiẽ vis.Filiã tuã (qᷓ
eſt ſenſualitas lũnatica ⁊ a demõio fomi/-
tis oꝛiginalis male toꝛta) iueniẽs ſedatã
⁊ ſedẽteʒ in obediẽtia rõis¶ Cõuiuiũ em̃

—

ſi recogites o aĩa figuralit reſtaurat. vij.

filij Job cũ tribo ſoꝛoꝛibo libz iĩ diẽ ſun.
Ssẽſiſti qñq; motũ reuerẽtie ꝓfunde.nec

— — . —

nõ hũilis ad dẽũ tioꝛis.ñ audes pꝛevecũ
dia ſurſuʒ oculos attollere. dicẽs cũ ꝑcuſ
ſiöe pectoꝝꝭ. Deus ꝓpiciꝰ eſto mihi pccoꝛi
Sclito ꝙ apð te fecit vuiuiũ pᷣmogenit⸗

fiptimoꝛ in die ſuo ¶ Beſiſti motũ pie
tat ad deũ.ad te.ad ꝓximũ.ſuauẽ ⁊ letuʒ.

mitẽ.inſuꝑ valde ꝓfuſuʒ Hec dies ẽ ſcði
filij. ¶ Dẽſiſti eſtio tot mißoꝝ afflictões
in penis ⁊ culpis ſuꝑ filios hoĩm vel ex
ꝓpꝛijs ã guſtijs luxiſti btõ ſcõq; luctu Hec
eſt dies tertij filij oꝛroboꝛata es 1
gaoꝛe tolerãdarum aduerſitatũ / vel in ab/
ſtinentiarum rigoꝛe. firmata (Facta es
eſuriẽs ⁊ ſitiẽs / latiſfaciẽtẽ iuſtitiã. ¶ Ec
ce qrtꝰfiliꝰinſtaurauit die ſuo ↄuiuiũ.

Cõſiliata eſt ĩ oꝑibs ſuperogat iuſtitie /
caſtitat/ pauꝑtatꝭ ⁊ obediẽtie Hec ẽ dies

ibenigne Ihu. pponẽs ex

pꝛecipue huiꝰ. retuliſti oĩa que videnkad

eternitat ſpectacla. obtinuiſti etiã mũdi

ciã coꝛdꝭ nedũ a pcc̃is.ſʒ a fantaſmatibo ⁊

curꝭ. Pulcer iſte dies ⁊ ſerenꝰ eſt ſexti filij
Sapuit tibi tãdẽ ꝑ oẽs ſenſus ĩtimos⸗
q;ſuauis ⁊ bon ẽ ſpũs dñi guſtãtibꝛ euʒ
vidẽtibo eũ.audiẽtib eũ.adoꝛãtiboeũ.am
plexãtiby eũ ĩ h ſacro.Feliciſſimũ hũc ac
btiſſimũ ĩ aparatu ↄuiuij diẽ/filiꝰ ſepti⸗
bhʒ ſuũ¶ Bibüt illic vinũ ſeptẽ filij cu tri

bus ſoꝛoꝛibo. cuiꝰqlis ſit effect ſi ſcire de⸗
ſigeras. inſinuabit qͥ t. Inebꝛiabũt᷑ ab
vbertate domus tue. ? toꝛrẽtevoluptatis
tue potah eos ¶ Biberat hãc ſobꝛiã ebꝛi

etatez ſpũs pia mr augu. Monica dũ p⸗
ſuſceptionẽ ſacram̃ti ĩ publico rapta cla/
mauit. volẽus in celũ fideles voleꝰ ĩ celũ
Pulſata ⁊ exqͥ ſita qͥd ita clamaret.Demii

ſa cũ vultu voce ĩqͥt. Coꝛ meũ ⁊ caro mea

exultauerũt ĩ ðũ viuũ Altera qdã ruptve
nis expirauit.vim amoꝛisſci ferre nõ ſu

ſtinẽs Felices ſũtdomille fideliũ/ꝑ qs fi

„ — . .

unt ꝑ oꝛbẽ ꝑ fructũ ↄuiuiũ ſinglis dieb⸗
illũinateauerſatõis. ¶ Offert nihilomiꝰ
holocauſta Job myſticus qm iuſtitienfe
nõ lũt omnio ſincere Egẽt ĩſuꝑ ↄſeruatõe

Dẽt deniq; ↄſũmatõʒ acciꝑe ĩ graꝝ actõe

oĩs cibo ↄit᷑ ¶ Duos pᷣtea fructuſ appone

re ſdleat ĩ hac euchariſtie mẽſa ſpũs ſapiẽ

tie cẽſeo meditatõi ðuotoꝝ poti qᷓ; ſcpto
rn eioilianenien olee
viigebũt.
⁊aↄcinesfuturos beatoꝝ ſpũum ab ipᷣisð
ſeri. dũ ſedẽus in ecciepio Fli ſũt awe oẽl
agdmiſtratoꝛij ſpũs ꝓpter eos qͥ hereditatẽ
capiũt ſalut cuius amafoepins Hꝛpignꝰ
Siad inſtructõʒↄuiuij ꝑfectã płi

3 neq; putãdũ ẽ nos ↄſoꝛteſ

Siad inſt uiuij ꝑfectã plłima re/
qrũtoiuites ſunt hi ſpũs ad ãplioꝛa.hñt

ag votũ cellaria rg.. pferũt ð theſaun ſuit

—

Icq; voluerit ĩterioꝛ hõ nr. Petit ignis et
caminus ĩcẽdij.ſeraphin ardẽet. Petit ſat
⁊lumẽ. cherubin ſapiũtꝛlucẽt Petũt᷑ ſedi

lia tbꝛoni hũt illa Oiniſtrat a ſußma ier

archia qe miniſtrãtiba impãt Querit᷑ qui
dñet᷑ in Zuiuio.q vᷣtute peat.q ptãte tueaa
tur. hec ſeda põt ierarchia Querit p infe⸗

rioꝛi cenaclo ꝙ oꝛdo ſit in ↄuiuãtiba offe
rũt ſe pncipatus ſuboꝛdinãt archãgeli.⁊

ãgeli lub ſeruiũt Si fructus ðᷣfuerit aſcẽ

dãus in palmã crud.appꝛebẽdamus fru-
ctus eius.qꝙ ſi ſolos carpe poſſüus ĩfios
minuſq; maturos / diſtribuit liberalir de
medijs ⁊ ſupᷣmis choꝛus ipᷣe ſcoꝝ ꝑ raos

phjdin

froi
ng
ühen
ſonee

wu
ſüt,
piene

löup
hienne
Niontho
liinop⸗
e⸗
mipoiai.
ſeſigfn
contüni
ſpecioſt
ii/in
geefes
moꝛtis
n Ne⸗
rtmoh⸗
reradl
mbbita
P

E

nw öſchto
i gſtete
iws ſan
ofüſütagriß
wsanint

re bñdicti

¶SBequitur tertia y

H

onẽ Doꝛothea virgo. heophilus qͥdã

ſcolaſtic exclamauit ad eã (ſuſpicoꝛ irri

dens) O doꝛothea ſpõſa xpᷣi.mitte mihi
mala de paradiſo ſpoſi tui. Spopõdit ſe

miſſurã. Juſſa flectere ceruicẽ. oꝛariũ pꝰ

eximẽs:aſtanti dedit puero qͥ ferret theo
philo ꝛ⁊ diceret. Doꝛothea ãcilla xpᷣi. mit
tit tibi mala de paradiſo ſpoͤſi ſui. Rece⸗
pit qtus.axplicuit faciei Senſit ↄtinuo
vim celici cuiuſdãodoꝛisq̃ repletꝰ? torꝰ
in alteꝝ viꝝ mutatꝰ. repetẽs dicebat. Bñ
dictũ ſit nom̃ dñi mei Jhu xpi Qui mox
captus. dire toꝛtus.poſt occiſus.aſcẽdit
in palmã.vbi pleno oꝛe voꝛat fruct eius
er Hpoffum a te fiqucia ↄfuge/

ſtie.qꝛ mr̃ gre bone.Lu clauigera cellari

on regꝭ pacifici. Tu frãgere panẽ potes/⸗
illũ petetiby Lu eplaris qtidie ſplendide
noõ negabᷣ micas vlceroſis nob ⁊ mdicis.
In tot ſüt lingue clamãtes ad tuã miaʒ/
uät ſũt vlcera/nr̃aʒ oñdẽetia miſiã ¶ Cor

ſapiẽtie. vox tua eſt Nimix. ꝗ: tu nequ ſa
piẽtia ꝑ emphaticã locutionẽ. ſʒ mr̃ es ſa
pientie.ſpõſa.ſoꝛoꝛ.filia O q; ampliſſimũ

pũãdit nobᷣ he meditatio. ⁊ qᷓ; amenũ o⸗-

tũ.imo paradiſuʒ ðᷣliciaꝝ tuaꝝ/vᷣgo ſapi

5 *

entiſſima.cuiꝰ in filio ſacr̃aliter ſuſcepto.

laus oĩs terminat᷑. Ego inqͥt ex oꝛe altiſſi
ſiẽ vitʒ fructificaui. cũ ceten in ſapiẽtie pᷣ/
coniũ nũeratꝭ nec finitis Qu q̃ſi oliua
ſpecioſa in cãpis.q mõ naufragio.ramũ

ill/ oliue pine ptuliſti im cpm. Kolli/

gere fas hʒ ipᷣm in h̊ euchariſtie ſacr̃o fiðᷣ
lis aĩa.fas illũ ferre in oꝛe ſuo.dũ veſper
moꝛtis adueniẽs.ſuadebit regredi ad ve
rũ Noe deũ.qͥ dũ creauit eã/miſit p aq̃s
⁊ fras huiuſ diluuij qᷓtinꝰ bñvolãdo redi
ret ad ipᷣm qͥ miſit illa. Felix plene aĩa. qᷓ

redibit ad veſpã vite ſue/ferẽs in oꝛe ſuo

ramũ hüc oliue xpᷣm/pꝑ ſacralẽ ſaltem ſpi

ritaliter ſuſceptionem.

444
tio. Per ſoliloqͥu. ↄuerſuʒ ad mariã.ꝑ no
‚BHnteplatiõib tuis deinceps
intedere cupientes Nos eſuri
envs/ↄuertimur ad te eſurien
4 K olim. Ad te paupẽ ſpũ ꝛ hũi
Iapi bgo btaygo ia bñdta ꝑ oẽs

Super Aagnikicat.

inbabitans Exeplũ accipe Ibat ad paſſi

ima feiaꝝ. Tu mr es euchari

roruliſti Gfas
k

nimis ſapiẽter Tu ↄſcia ſup oẽs pofiliũ/⸗
ſacram̃ti huius abſcõditi a ſeculis extiti

ſti Eccè pł̈qſalomõ hec O uare: Dic no

bis p miſeratioues mias dic ꝗᷓ et quanta
bñficia tibi ſingulariter exhibita. lu gña

onis ¶ Marrat Aucas ↄſciꝰſecretoꝝ tu

5Akeatch mulierib ⁊ inaria ife

Ihn. Subait poſtmodũ. Quotidie qs

P durates vnanimiter in tẽplo frãgebant

circa domos panẽ.ſum̃tes cibũ cũ exulta
tiõe ⁊ ſimplicitate coꝛdis Eras inter hos
cibu haud dubium O maria mr
Ihu exultabas in ſimplicitate coꝛdꝭ.col/
laudãs deũ.⁊ hñs grãm ad oẽm plebem

quid ſeq; Dñs ãt augebat qͥ ſaliii fieret qᷓ

tidie in idipᷣm E ſt igit᷑ ſalutaris effectus

huius ſacram̃ti:ſalus.⁊ augm̃tũ fideliuʒ

q̃tidie in idipᷣim. Et hec ↄteplatio tua pᷣci

Pus EMul fuit natio/qᷓ nõ ſacrificiũ cẽ
ereqũ illi ſoli quẽ credebat aut fin

ſeret o
Bebat den ſibi Sacdos ⁊ ſacrificiũ ẽ nob
factus omiaria filius tuꝰ Sʒ q̃lis ſacdos
⁊ q̃le ſacrificiũ: Expõit apls eiꝰ latiſſime

ſeribes ad hebꝛeos Hõ iĩ vituloꝝ ſangui
ne. ⁊ tauroꝝ cede.Hec ↄtẽplatio altera

Cõtẽplabat᷑ mẽs marie.quãtũ ſe ſacrifici

uʒzʒ arbitrabat᷑ dauid. quãtũ ſalomõ:qᷓn,-/⸗
tũ oẽs pſce leg/exoluiſſe.ſi inlłta taurox.

ſi agnos abſq; nũero iugularet dño. At
nos /ſub vnica pãis exigui ſpecie.ſub mo

tiõe placidiin odoꝛẽ ſuauiſſimũ dño ↄſe

cramꝰ offeretes. Et ſiq̃dẽ hoſtia fᷣm lrãm
Pania. nites. ſana. teres.aʒima.nudacq;
ſcpta. Signat hec ſeptuplex ↄditio/nos

ſcribere vicia capitalia ſepte exclude en
paruitate ſupbiã In nitoꝛe inuid iã Inin

tegritate irã. In rotũditate volubili/acci

dia In aʒimo furfur auar icie Inmũdici

gule Bras tibi vgo bia q talẽ nob hoſtiã
ilio tis qui nos a ingo
gis intolerabili libauit. Ve tẽtãtiby in

ducere rurſus ſup ceruices credẽtiũ illo

iugũ qb ſe paulꝰ 9 ſtãter oppoſuit. ⁊ apli

pſenſert (Coteplabat maria. quẽadmo B
du fuit tꝑs añ paſſi õem. dũ legalia curre

bãt. fructuoſe in plło iudeoꝝ ? uit tps p⸗
paſſioeʒ vſq; ad ꝑfectã pᷣdica tioez nage⸗

gnatiões. vᷣgo nũc eternis epulis ſ abũ

ALireactatus. I. X.

lij ꝑ iudeã. dũ erãt ꝑmiſſa q́;uis inutilia.
qᷓ̃tinꝰ mr̃ ſynagoga cũ honoꝛe ferret᷑ ad
tumulũ. Fuit tꝑs tertiũ. q̊ temeratoꝛ ma
terni ſepulcri reputãdus ẽ ⁊ a fide alienꝰ
qͥ legalia vł obf̃uat vł obſeruãda ↄtẽdit
L libenter ꝓfecto nos credẽtes de gẽtibo⸗
caremꝰ iugo tali.libenterq; ĩ q̊ ſacrificio

puro facili ꝑfectoq; glamur Hõ ſumꝰigti

——

gre di Juſticiã eĩ ↄſtituerevolumꝰ.ſʒ ꝑ ꝗ̊

tiã ſpamꝰſaluari lõge ↄfidẽtiꝰq; illi ꝑ legẽæ
vt interĩ de ſacrificijs execrãdis gẽtiliũ ſi
lcamꝰ. Cõgregauit nos deꝰ ĩ vnã eccẽiaʒ.i
ↄĩonẽ ſcõꝝ vnã.dans remiſſionẽ pccoꝛꝝ.„.
Itaq; ſub fide articłoq; vniꝰeccie cathbo⸗)
lice/ↄpᷣhendit᷑ ↄĩcatio ſeu ↄĩio oĩm ſcõꝝ.
Eſt eĩ eccia ↄgregatio ſeu potiↄuocatio
fideliũ viatoꝝ.ꝓut accipit᷑ a triũphãte di
ſtincta.Eſt inſuꝑ eccia ↄtinẽs ↄionẽ ſco

rũ.i.ſacr̃atoꝝ.ꝑ q nimiꝝ ſacra fit rmiſſio
pccoꝝ.Ceſſat igit᷑ qſtio nõnulloꝝ Cur ð

euchariſtie ſacro nõ factꝰ ẽ ĩ ſimbol arti/
culꝰ.factꝰ q e ẽ ſub ↄĩone ſcõꝝ.i.ſacc̃ato
rũ. Inter q̃ pꝰ ſacr̃m baptiſmi iſtð ſacem
fuit pᷣdicatũ ⁊vſu ↄtinuo diuulgatũ qð ?⁊5
anthonomatice ↄiĩo vocat᷑ Cõtẽplaba
bec ↄĩonẽ ⁊ ſapuit mẽs marie ↄtinuäůdi

. gnatiõ es vſq; ad ↄſumatõeʒ ſcli. ꝙ ſiñ
mutabit᷑ h̊ᷣ ſacrificiũ. vtiq nec ſacdotiuʒ
xpᷣin? lex mutabũt᷑. ↄ Joachim.⁊ ſeq̃ces

eius:nouã ſpũſſci legẽ ĩ euãgeliũ eternũ/
dãnabilr ꝓmittẽtes.ꝓptea ðꝛ hoꝛa nouii

ſima tps leg xpᷣi.qm̃ altera ñ ſuccedit.

Cõtẽplabat᷑ mẽs marie.ↄferẽs iugiter in
coꝛde ſuo.quẽadmodũ xpᷣi coꝛpꝰ ↄtẽtũ nñn
ſolũ ſignatũ ſub ſpeciebꝰ pãis ⁊ viniieſt
va res huiꝰ ſacramti. Eſt ĩſuꝑ ſignũ ſeu

ſacr̃m toti coꝛꝑis miſtici.qdð eſt eccia ca/
tholica tã militãs q; triũphãs.cui caput
xpᷣg eſt. xpᷣi aũt deꝰ Coꝛpꝰxpᷣi.⁊ ſiñ vidᷣat᷑

eſt kñ de ſe ſignũ viſibile. gra vo vniẽs fi

deles in vnũ coꝛpꝰ⁊ ſpm̃/cauſat᷑ a xvo

Xoõtẽplabat᷑quẽadmodũ in oĩ ſacrificio
gltarꝭ/dat᷑ ſpõſus xpᷣs/eccie ſpõſe ſue.dat᷑

caput m̃bꝛis a àᷣ ſuſe eipiür inncri Pigce,

uſe

onis ſᷣm m̃ſurã vniuſcuiuſq; m̃bꝛi.

pueniãt ad m̃ſurã plenitudis xpᷣi. ¶ ¶I õ⸗

—— * —

teplabat᷑.oẽm boẽʒ viatoꝛẽ/EFcari ſub h ſa

cram̃to qͥ ad ſufficietiã ſacriſicij. nõ tñ
ad finalẽ efficaciã niſi tĩ decti r dten

plabat᷑ hoĩm ↄĩonẽ ſu b młplici dra. Eſt

dio nate a q nullꝰexcipit᷑ Eſtↄĩo ſᷣm apti

tudinẽ ad głiaʒ.⁊ ab iſta nullꝰ viatoꝛ exci

pit᷑ qꝛ de vult oẽs hoĩes ſaluos fieri Eſt

dłꝰ oꝛãdi ꝑ mem̃to.
renda eſſet excõicatio.⁊ qᷓ; timide ferenda
⁊ timidiꝰſuſtinẽda.q̃ facereęc hoĩeʒ ab hac
fera ſeꝑatũ ¶ Ttepiabal r. E
in rõne ſacrificij petit ſacdos qſlibʒ aſſo
ciare ñ ꝓhibitos ab ecẽia ⁊ ei pia intẽtöe.

—

repbi / viui moꝛtui excõicãt᷑ łexipiii·
Loöotẽplabat᷑ ↄĩonẽ aliq; eẽ in gra. in meri

tis ſᷣm pñ̃tẽ iuſtitiã timmõ Silr aliq̃ erat
excõicatio ſᷣm pñteʒ ĩiuſtitiã ⁊ demeritũ.

Rurſus aliq̃ erat ſᷣm pñt eccie extrĩſecũ
iudiciũ. ꝑ ſnias irreglaritatũ ⁊ excõicati
onũ iniciata ¶ Cõtẽplabat᷑.q in oblatde
ſacram̃tivt erat ſacrificiũ/nullłꝰviatoꝛ an

tũcũq; puerſus lexcõicatꝰ/erat excipien⸗/
ab offerẽtꝭ affectu caritatiuo. ex ᷣ erat
capax btitudis Secꝰde excõicatiõe iã dã

natoꝝ.hic oꝛat ecc̃ia ꝙ h ſacficiũ ſit ab*”ſe
lutio ſceleꝝ.⁊remiſſio oĩm ðᷣlictoꝝ.qtinꝰ
pꝑ ſacrificij vᷣtutẽ/ pccoꝛes reuiuiſcant. ?
otẽp.ꝙ eccie iunli
ciũ potat arcere ſacdotes offerẽteſ ſacriii
ciũ.ne ꝑ expᷣſſaʒ eccie oꝛõm ↄpᷣhẽderẽtex
cõicatos ab ipᷣa. Noluit tñ nec debuit p⸗/
hibere caritatʒ interrioꝛẽ affectũ vt dictũ
eſt. ꝓpterea foꝛte fuit inſtitut mtalis mo
(MKöreplabat gp bor

ad vitã gre reuertã

ↄĩone ſalutifera ſeꝑatũ

„

õtẽplabat᷑ ꝙ lz vna miſſa ſuffici

ens eſſz de ſe. ſicut ⁊paſſio xpᷣi ꝓſaluatiõe
oĩm viatoꝝ Nihilomin? in rõe ſatſfacti
onis ⁊ pcij/płvalebãt płes miſſe q;vna.
⁊ plus vna ꝓ vno q; ꝓ młtis.ᷣm oꝛdinex
dine ſapiẽtie qᷓ dat oib mſurã nũeꝝ ⁊ põᷣ
dꝰ Scit aũt ipᷣa btã nũc in ᷣbo/mſuraz
hãc in eʒechielis m̃ſuratõe figuratã.nos

terat ſacerdos offerre ſacrm /ꝓp pccis alio
rũ qñq; cuʒ pli merito/q;ᷓ ſi ꝓ ſe ſolo cele/
bꝛaret. nec ſe tñ nec aliquẽ dzʒ exciꝑe. niſi

neſcm A XSrenlabar exeplo xp̃i / po⸗

. dicto. nec ſingir apꝛopare. Proptea

ulte agũt ꝗᷣ volut milſas dicere Em intẽ
tiões ſuas qſi venales ⁊ mercenarias ⁊ a
uaras. ñ lm intẽtiõeʒ T traditiõeʒ eccie
libalẽ plaee. nec ſũt audiẽdi. ¶oteplaba
tur. dita ſᷣuabat charitas Marie. vt ſacri

=
7„ HZ

ficiũ intofferret ñ niſi deo.nec ad aliquẽ

ſe obligaret qſi p vice gtuitoꝝ oblatoꝛu.
Jaã eĩ videret᷑ ſimoniaca mercatio.ſʒ nõ

pmo mõ. dũ ſolꝰdeꝰẽ pneipalis termin?

AVñ ſicut oblatio xpᷣi fuit ſinglan p oĩb.
ita fuit cõis pqᷓlibʒ ſinglari Hec ð tinid
gquaros in ſpualibo.qͥ qᷓrt appꝛopare ea ſi-
bi/b ñ eſt libalitas huiꝰ ſacrificij ſalis

lenphbe
lote ylal
Mpeccab⸗
ng
noatgit
Pfonnn
nato
nechlie
mäpt

man
chy

–
iigiabeni⸗
nrinſei
niſein

lis fmacin

uen
ngind
mnnun
S

ieni

Anrhanin
mn fn
9

oteri
mingttuln
nnd ,,

mũdꝰa ſimonia vl turpi q̃ſtu.ĩ receptiõe
tꝑaliũ ꝑ ſacdotes/ẽ titulꝰ ſuſtẽtatõis mi
niſtri ſeu ſacdot celebꝛãtꝭ Qua ſuꝑ re/lõ

gus alibi de ſolitudine ecciaſticoꝝ tracta

tus ẽ habitꝰ ¶ Cötẽplabat᷑ ꝙ titulo gña⸗
liter q̃druplici/q̃libʒ ꝑſona viatrix tenet᷑

offerre ſacrificiũ h̊ ipᷣi ðᷣo/ſaltẽ ſpũaliter ĩ

ſui coꝛdis altari Prio rõe caritan ad ſe.
Scdo titlo rde ↄſoꝛtij ad 65 hoĩeʒz capa

cẽ btitudis. Tertio rõe bñ

gre Quarto rõe graꝝ actõis deo⁊ꝛ ſcĩs oĩ
bꝓ bñficõ tãti ſacram̃ti cũ ceter.ↄplacẽ
ter bnuole rcolẽ do Eialbal ꝙ vltra
titlos iſtos/obligabãt᷑ ſacerdotes.titulo
ſuſcepti tanti ſacdotał officij. vt poſſint.
glari cũ apło Gra ði in me vacua nõ fuit
Cũ eĩ creſcũt dona/rõnes etiã creſcũt do
noꝝ,diuerſimode tñ.ꝓ q̃litate circũſtãti

aꝝ Cõtẽplabat᷑ quẽadmodũ xpᷣs lauit

pedes aploꝝ anoſtitutõeʒ huiꝰbñdicti ſa
cram̃ti. ⁊ añ miniſtratõeʒ ĩ ſignũ ꝙ ſolis
mũdis dʒ tradi.⁊ mũdis celebꝛari.dicen
te ap lo. Probet aũt ſeipᷣm homo ⁊ ſic de
pane illo edat Hota ſunt que ſequũt᷑.ſed
p mitis hoꝛrẽda ¶ Cõtẽplabat᷑ ꝙ ad cele
bꝛatiõeʒ ⁊ ſuſceptiõeʒ tã ſublimis ſacra/
mẽti nullꝰ de ſe dignus eſt. qꝛ nec ex meri
tis. q̃ incerta ⁊ ſepe vana ⁊ ſoꝛdida ſunt.

nec ex officio qe iuſte ⁊ ſcẽ qᷓ ſcã ſuntexeqᷓ
ris Hic fuit Saia apð mltos reuerẽtia

fugert. legit H de ſcõ Dar

ſacerdotes e
co ⁊ de nõnullis heremit⸗
ꝓꝙ ſtãte ↄſciẽtia bñ ſibi ↄſciã de nõ impe/
dim̃to pcc̃i moꝛtalł vł irreglaritat lexcõi
catõis vel ſcãdali:ſacerdos laudabiliꝰ fa
ciebat celebꝛãdo mõꝛ eoſtitut⸗ ab eccia

qᷓ; ꝓpt᷑ ſolã reuerẽtiã abſtinedo.⁊ ̊ ccter
parib. Rõnes poter̃t infra tradi.
templabat᷑ qu ẽadmodũ ſtarʒ aliquẽ ſacer

dotẽ vł alteꝝ ↄmunicãtẽ eſſe realir ĩ pẽco

moꝛtali ⁊ extra graʒ. vl in excõicatõe.⁊ tũ
nõ peccabit nouiter ĩ celebꝛãdovł ↄĩcãado
NHõ negat᷑ tñ qͥn ſp ſit ĩ pccẽ̃o.ſʒ nõ peccat

nouiter ĩ hoc actu ſuo Valʒ hec ↄtẽplatõ
ꝓ ſcrupuloſis.⁊ hẽt locũ qñ facta ẽ exami

natõ ↄſciĩe put ſolʒ ĩ tlibo fieri bõa fide.de

recoledo ⁊ amouẽdo om̃e peccm̃ ꝛimpedi
mẽtũ ꝓ nũc ñ occurrit .Cõtẽplabat᷑ exiñ

maria ꝙ ad nõ ĩdigne celebꝛadũ ſeu ↄiĩcꝗ
dũ/ſufficit ↄſcia probabił ↄiecte.ꝙ nilim

ꝓtũuc hʒ ĩpedimtũ nccio veiãsvl arcẽs ad

Super Aagnitict.

Tötéplabat q titulus ſolus ſea ecurus

cẽ biſtudis. Certio rõe bñficij ſuſceyti.
ſit in bõis foꝛtũe.ſit ĩ bõis nate.ſit ĩ bõis

otẽplabat

peccatoꝛes eliciũt..

et refrenationẽ temptatoꝝ

celebꝛãdũ vł ↄicandũ Et h̊ iteꝝ ↄtra ſcru
puloſos ↄſolatoꝛiũ ẽ docum̃tũCõtem

plabat᷑ ꝙ a tãto bono.tã honeſto taʒ vtili
de ſe ⁊ öᷣlectabili/nõ erat puãdꝰ vł arcẽdꝰ
hõ/ſine magno ⁊ legitimo ĩpedimto vt p
imũdicia coꝛꝑali ſola/q̃ moꝛtali peccato

iuncta nõ ẽ/ſcãdalo tñ rõnabili nõ immi

nẽte Longeeẽt hic pceſſus de lepꝛoſis. de

mẽſtrua patiẽtibo.vł'emorovdes. vl pol/⸗

.

lutiones in ſomno cũ cetenꝭ. Rõ oim̃ c.qꝛ

nõ ẽ afflictio dãda afflicto.ſz ↄſolatõ Rö5

altera qꝛ cib iſte mag ẽ ſpũs q; carnis.qͥ
nec carnalib ſordiba/in ſe vłex ſe maclat
Eleuet ĩ hacoſioratõe ðuotõ fidlm ſurſũ

coꝛda CKõtẽeplabat᷑ magnificãs aia mari

quendmoduũ pꝛeſetialr erat in h̊ ſacro iſte
cui miniſtrãt milia miliũ ⁊ decies cẽtena

milia aſſiſtũt ei HNon ita tñ/ꝙ oẽs dimii
ſo empir̃o celo/aſſiſterẽt huic in terris ſa
cramẽto.niſi ſ̃ᷣm oꝛdinationẽ diuine ſapi
entie cũ bñplacito creatoꝛis
bat nõ eẽ indignũ ſʒ digniſſimũ videri ã
elicls ſpiritib / viſitare preſentialr eccle
ias in ꝗᷓ celebꝛat᷑ vl ſeruat᷑ euchariſtie ſa/

Lötempla

eramẽtũ Exẽeplũ hui figurale fuit ĩ ſcala

Jacob. et in monte ſynai.qñ data ẽ lex x
aglos in mãu mediatoꝛis cũ ſiłiba mitis
ontẽplabatur qᷓnta erat patiẽtia xpᷣi

imnta angloꝝ beatoꝝ hic aſſiſtetiũ dũ tole

rant indignitatẽ ↄtrectantiũ hoc ſacrm.

Cũ ülli tãta ſeueritate puniebãtur accedẽ
tes ad montẽ ſynai. VUnde ⁊ beſtia ſi teti
giſſet montẽ / obꝛuebatur lapidib Sepe
ꝗguiẽ poteſt in hoc ſacramẽto ↄqueri xpᷣs.

Manus tradẽtis me/mecũ eſt in menſa

Et illð Juda oſculo filiũ hõis tradis Hi
hilominus ex peccat taliũ elicit deꝛ bona
in ſalutẽ electoꝝ ſi bonis dei. mala

agtoꝛes eliciũt. ¶ Konteplabat q hoc
facrificiũ dabat gloꝛiã ðᷣo in excelſis ⁊ in
terra pacẽ hominibo bone volũtat. letiti⸗

cabat angelos.liberabat purgatoꝛio detẽ

tos.vt eoꝛum pena bꝛeuioꝛ ſit aut leuioꝛ.
Viatoꝛibo impetrabat.nũc ↄuerſiõem ad

graʒ. nũc ↄſeruatõʒ in gra.nũc ↄtra mði

picula firmamẽtũ.nũc ãgeloꝝ cuſtodiaʒ
ötẽplabat

ex his et ſimiliby effectibo. laudabilius eeæ

ex amoꝛe ſacr̃i.⁊ ↄfidẽtia miſericoꝛdia ðᷣi

ſepius accedere q; ex timoꝛe vel ſcrupulis
diu ſe ab eodem ſacr̃o quodãmodo ſe ex/

zmunicati face d nec ſe rpoit picio

eeese . eſubn
nsõð hʒ certitudinẽ ð legitimo inpedimẽto c. vyt rex introduceret q̃ſtoꝛẽ ĩ cellaria ſus lun
et accedit. quẽadmodũ ſupꝛa notatũ eſt. collatus bõa / dũ ꝓ płibo ⁊ maioꝛib inch/ vn
Sed ⁊ ſtultus illius timoꝛ eſt.vel reuerę getiby expõit ſe qᷓrere Siqdẽ vbi abunda ſanil
tia minus pꝛudẽs. qͥ ad dũm ſe vocãteʒ ? uit delictũ ſuꝑabũdat ⁊ gra. maioꝛ qʒ mi St
coꝛui. cras cras. cras Sepe demũ fit illõ ¶XLõteplabatur ⁊ aſſumebat hmõi ſcr̃m 4 mna
Dui nõ eſt hodie cras minus aptus erit iſſi hora ſua eẽt q tranſitᷣa crat/ex h̊ mdᷣo Rab
Lõoteplabat᷑ tales qͥ nolũt accedere niſi ad patrẽ vł poſt deſertũ ad terrã ꝓmuſio ratch
ſint actualiter deuoti ⁊ feruidi.ſiłr agere nis. cõeſtura de fructib. Reuoluebat aio gannn
qi frigidus nolit ad ignẽ ꝓximare/niſip tota celeritate oĩa noua ⁊ vetera de theſaun ſan
us calidus ſit. nec ſoꝛdidꝰ niſi ſanꝰ. Sit ro coꝛdis ſui/que ad vᷣuotõʒ ⁊ veneratiõʒ ni
tmñ iſteviuẽs nõ moꝛtuꝰp moꝛtale qͥ ↄfidit ⁊ laudẽ ⁊ iubilũ cũ exultatõe ſpũs puoca/ ad
accedere.alioqͥn ſi ſit moꝛtuꝰ/non recipbit baãt.maxie oĩa ꝗᷓ cepit Ihs facere?ꝛ doccre ſii⸗
ecemolimẽta viuoꝝ. nõ eſt ↄditio moꝛtuoꝝ ſinglrxr ſecũvniłr cũ olbo ꝑ totũvite cuſfũ Perne
H yt comedãt. otẽplabat᷑ maria etiã ſe ab introitu ĩ exitũ ⁊ vſq; in ſeculũO q̃ntã Alph
cr ſe neqᷓq; eẽ dignã.excelſioꝛ ſuꝑ oẽs. Di ᷓ; vbere vides aĩa xpᷣiana mariaʒ tibi mi ſctolnfi
cebat igit᷑ cũ aplo. Venit deus ſaluos ſfa niſtraſſe materiã ↄtempladi. Expgiſcere ſiſint
Cere peccatoꝛes qᷓ; pᷣma ego ſũ Sʒ miaz igit᷑ oclos api. aures erige.coꝛ dilata.? en· ſoniul
in ſpſeruatiua ſciſicatiõe ⁊ redẽptõe ab oꝛ cipiẽs euchariſtiã clama. Faſciclłꝰ mirre üSud
peccato etiã oꝛiginali/ↄſecuta ſuʒ alioͤn dilectus me mihi inter vbera mea ↄmo lenn
etiã nata fili a ire fuiſſem ſicut⁊ alij. Go rabit. aſciclus vtiq; ꝑpuulus mole ſʒvir ſenert
lus ⁊ vnic filius meꝰ. neq; peccatũ ne; tcute inmẽſus.Dic ex ſna hocẽ ſenſu vłſe frde
ncæcitatẽ habuit ↄſequẽdi pccm̃ puilegio timento intimo O mnia poma dinau ſcri ASdeſ
ſinglari.qꝛ ſingłariter ex ſpũſcõ natus pturaꝝ noua et vetera dilecte mi ſeruaui Gilsyr
Lõtep labat᷑ aliqn cõicãtes ſecũ in eucha tibiEt vñ:qꝛ dediſti mihi de tuo tibi red Axhſi⸗
nitſtia/peccõꝛes eſſe foꝛte ⁊ peccatoꝛes ſcMie do Talis mihi certe es.qᷓleʒ te fidlr reco/ ni
bgat cẽ aliq̃̊s qͥ ſacẽm miniſtrabãt/q̃lis ſu gitauero. Infans.puer. Juuẽis pᷣqicis. ffne
iſſe putat᷑ ſeptimus diaconoꝝ NHicolaus ſanãs.moꝛiẽs.reſurges.regnãs ¶ Co irnoo
Szʒ nõ ceſiabat ob hoc nõ refugiebat. ñ̃ templabat᷑ ſuſceptionẽ euchariſtie/ aſi fi⸗ iFricr
ſe excõicabat.i.extra cõicationeʒ ſe pone- liũ audiret ex cruce dicẽteʒ ſibi/qð latrõi Dtde
bat Sciẽs⁊ recolẽs dictũ filij ſui qͥ ſumi iurauit.Amen dico tibi hodie mecũ eris chclite
tun in hoc ſacro Veni peccatoꝛes ſaluss in padiſo. Siqdem gfa dei (teſtionio ſa hilinavi
facere.dũ phariſeoꝝ falſa iuſticia idigna pientis)eſt padiſus inbñdictionibus Et
ret᷑. expꝛobꝛãs ⁊ dicẽs.hic peccatoꝛes re ybi gra /ſi nõ euchariſtia/q̃ ꝑ excellẽtiam batceh
cipit. Et iteꝝ ad diſciplos. OQuare cũ pu bona gr̃a nũcupat᷑: Poꝛro gra dei vita et m ſie
* plicanis ⁊ peccatoꝛibo mãducat mgr̃ vf/ na ſcʒ vita ⁊ pax.Eſt auteʒ in euchariſtia pocn
Szz neq; xpᷣs phibuit iudã ꝑ abnegatio pax nta ps. onpletnr erde ſalutatõ tu eccenen
nẽ cibi ſui. Töteplabat aplius ↄple/ ao paule totiẽs poſita: a Johe ⁊ petro ſi +⁊jỹ’
cctabat᷑ ampliſſimo ſinu caritatis/oẽs pec militer Gra vobis ⁊ pax.Quid gra ⁊ pax kea
catoꝛes terre/publicanos ⁊ meretricesê/q niſi gr̃a pacifica Et ſi pacifica nõ ẽ ipediu Gndc
lige chñ lacrymis / intra tẽplũ coꝛdis ſui ſe eternavita ẽ fruitio dei ᷣm habuũ gre nũõn ia ſice
dↄnũüerãs exẽplo Danielis Pccoꝛes.te ro/ ipedita.pᷣftim qñn ẽↄſũmata ¶ Cotẽpla⸗ 242ð
gam? audi nos. Mitere nr̃i 'm magnaz baßr cũ exultatiõe ſpũs euchariſtiã ĩ teplo cdcc
mificoꝛdiã tuã q; pccoꝛes magni ſumius iubilãſq; dicebat Duſcepim de/ miaz tu 1 Mi
Eti ſᷣm mititudinẽ mifatõnũ tuaꝝ.qꝛ m aʒ/imedio tepli tui Duſe Snne olĩ miaz iſan
ti ſiẽ inſpiq ſumꝰ Exeẽplũ itaq; dedit noß hac viſibiliter. me pn‚tãte Bimeone frei⸗ ſkbaf
Intũcũq; videamur iuſti / vt quẽadmodũ priẽte Anna ꝓphetante Etem de me mia ann
illa fecit ita ⁊ nos faciamꝰ Nẽo aliũ iudi· mea Suſcepumꝰ hãc eãdẽ ſacram̃taliter ſante
cet. nẽo dãnet. ſʒ ſolũ ꝑ ecciam ſuã ⁊ ſuos q·ſtidie ſi volumꝰ.ĩ medio tẽplo coꝛqꝭ nr̃i. tmie
damnet deꝰ. Coꝛuꝰfuit qͥ paſcebat helyaz Itacq; tẽplũ dei ſumꝰ Nõ queramꝰ ſapien zti
Preſchſit foꝛmã oꝛõis/excipiẽs nilʒ qͥ di tiã acccuſantẽ.ñ iuſtitiã dãnãteʒ.nõ poẽ᷑ “
ccre iuſſit.pr nr.nõ meus dimitte nob de tiã puniẽteʒ.ſʒ miaʒ abſoluẽtez. Duſcipi kiah
bita nr̃a.nõ mea ¶ Coõtemplabat fieri qũ mꝰ eã ſacramẽtaliter tidie mirabilia in n

Wlsgeßt
ubriſant
ondine
Arn ſnn
Nernothirl
D

isſeei⸗

(Lon
nkecſiſi
Ndentcies
Michionio
inonidis
wedaſut
Gnachnin
rog Aunin

S

exceſſu facientẽ. Yaẽ de ſapietia accuſan⸗

te aduocatã.de iuſtitia danante abſoluẽ/
tẽ.de potentia puniẽte ꝓtegentẽ libantẽ
Siquidẽ factus eſt nob xpᷣs a deo ſapiẽ

tia. iuſtitia.ſanctificatio redẽptio.via.ve
ritas ⁊ vita ¶ Cõteplabat᷑ exiſtẽtiã mira

bilẽ filij in h̊ͥ ſacro quẽviſibiliter tractaue
rat cñ blãdicijs ⁊ oſculis ſuaniſſimis in

gremio coꝛridẽteʒ. Credebat hoc idẽ ſibi

licere nũc.q;uis alio mõ ſʒ nõ minoꝛi me

rito.O ſculat᷑.tãgit.⁊ qð ſibi tũc nõ licue

mfat coꝛpaliter/manducat ⁊ bibit ⁊ accipit
vitã. Nã qͥ manducat me inqͥt ⁊ ipᷣe viuet

—— –— —— * „

ꝓpter me.Grãdẽ rẽ tibi o aĩa xpᷣiana gran

de nimis eſtimaſſes ſi vᷣgo bñdicta poſu

iſſet olim filiũ ſuũ in gremio tuo. Si cõ
ceſſiſſet ãplexũ ⁊ oſclm SGʒ habes hic re/

ſuo miraculo ⁊ merito grãdioꝛẽc. Eia nũc

o aĩa canta cãtica cãticoꝝ.q̃ ſuſpirabũda
petebas.Quis det mihi te fratruelẽ meũ
ſugentẽ vbera mr̃is.vt inueniã te ſolũ fo
ris ⁊ deoſculer te.⁊ iam nemo me deſpici
at. Ecce foꝛis.⁊ vere foꝛis.a nemine viſi
bilis. dat ſe ſolũ tibi.datvt oſculeris euʒ.
fac qð ſeqͥtur. Aꝓpꝛenhẽde eũ ⁊ introduc
in domũ ↄſciẽtie tue ꝗᷓ eſt domus ſapiẽtie

myris tue. Illic docebit te. Da ⁊ mibi po/

tũ ex vio ↄditũ deuotõis tue Da mib mu
tu malogranatoꝝ tuoꝝ/feruide dilectio
Coõtẽplabat᷑ in euchariſtia.qꝛ nõ ẽ

hic localiter coꝛpꝰfilij ſui. Hõ eĩ poſſi tra

hi linea viſualis a coꝛꝑe xpᷣi vt hic eſt ſa
cramẽtalit/vſq; ad oculũ ⁊ ecõuerſo. Cre
debat ꝙ ꝑ ↄcomitãtiã erat anima in coꝛ/
poꝛe.ſilłr cũ ſanguine ⁊ cũ deitate Sʒ nũ

q̃d ꝑ ↄcomitantiã erãt illic dũ ↄſecrabat᷑

tpe ceneveſteſ ſue.nũqͥd aer circũſtãs coꝛ

pus ⁊ veſtes: Curioſitas aut ſtudioſitas
oc inqrit. vt deducat ꝙ in hoc ſacro/ per
ↄcomitãtiã ſũt oẽs angeli.oẽs ſci. Et tu

btiſſima vᷣgo. imo ſub bꝛeui ybo totꝰ mũ
dus.ſiqͥdẽ deo canit᷑. Pleni ſunt celi ⁊ ter

ra glia tua.Orat eccia pꝛeʒ vt veniẽs filiꝰ

tuus cũ nEner torre ſibi inueniat
mãſionẽ. ¶ Cõtẽplabat᷑ coꝛpus veꝝ filij

ſui/ſacr̃m eẽ coꝛꝑis ſui myſtici. Signat

igit᷑ hoc ſacrm/totã ecciaʒ electioꝝ. etiax

ex vi ſacram̃ti Hõ tñ dicimꝰ ↄtineat
tota eccia ſub ſacr̃o. Cõcedimꝰ ꝙ xpᷣs hõ
eſt vbiq; pſonaliter. qꝛ videlʒ ꝑſona xpᷣi.

vbũ dei eſt vbiq;. Nõ tñ ↄcedimꝰ ꝙ xpᷣs

ſit vbiq; coꝛpaliter dimẽſiue.ſʒ tm ĩ celo.

2 ſacramẽtaliteꝛ in teplo. Logica hic opꝰ

Buper Magnitict. 900

eſt. vna exancillis ſapietie ſi nolumꝰmale

loqᷣ. ¶ Cõtẽplabat᷑ ideo dici coꝛpꝰ xpᷣi in
hoſtia qꝛ ↄuerſa erat in ſe/ſpeciebo hoſtie

reſuat Vñ ↄſeques eſt.ſi xps awaruerit

hic aliq ſub ſpecie pueri vel crucifixi /ſi
debeat credi ꝙ ſit ibi xpᷣs.opoꝛtʒ ꝙ ſpeci
es hoſtie remãſerit alioqͥn ñ erit ibi xpᷣs

ſacramtaliter. ſʒ nec videt᷑ ꝙ localiter. cũ

talis n ſit in celo ſtatus t ſtaka auegt igi
tur ſibi curioſitas inqrẽdi miracłla Caue

at vicina leuitate.tales ꝓtinus adoꝛarevi

ſiões. Meminerit de martio cui ſpũs ne
q; trãſfiguratus apparuit in ſpecie xpᷣiqͥ ã
gelus ẽ magni ↄſuij. nedũ ãgelus luò ſʒ
lux ägelonreplabar exiſten filij ſui

viuacius ꝑ ĩtelligẽtiã q; ꝑ ſolã fidẽ.⁊ nul

lo mõ imaginatiõez admittebat imo nec
rõnẽ. Percipiebat inſuꝑ pñtiam eius ꝑa
moꝛis ſentimẽetũ ⁊ ↄplexũ. OQuãto vo ſit
ꝑſpicatõꝛ oculus intelligetie q́; imagina/

tõis vel rõnis/metaphᷣici tradidert/imo

⁊ mathematici de qͥba mius videreturvix
credibilia poſuer̃t.utãt ſe ꝑſpectiui de/
mõſtraſſe/qꝙ oẽs radij lũinis ⁊ coloꝝ om
niũ quãtũcũq; a circũferẽtia pdeũtiũ cõ/
currũt imꝑmixti/in qlibʒ pũcto medij vł
ſpeculi vel oculi. Eic inqͥuũt. In guttula
iridis /ſunt tres coloꝛes qͥ apparẽt in ar⸗
ci.ſic in collo colũbe.ſic certe ↄſequẽs eſt
q infinities infinite. Sic in oꝛgano me

moꝛie diceremus. Et qͥ ineruditus o'o

crederet iſta: Demõſtrat ariſmetrica cuʒ
geometria ꝙ in qlibet paruo piſo vel cal/
culo/ſũt oẽs nũeri cũ figurꝭ oĩb ⁊ habi⸗
tudinibo ſuis.q̃ oĩa vtiq; ſũt ifinita. NHec

E vt dicat᷑ ꝙ) ſolũ ſũt ĩ potẽtia. Vidʒ qͥppe

deusg getu ⁊ in actu oĩa talia. Si põt ꝑ ſo
la remotiõeʒ exeplo Dioniſij vna figura

fieri viſibilis ĩ hoc piſo pᷣexiſtebat igitẽ in
eo.qꝛ nihil additũ ẽ.ſʒ ſi ubtractũ. cur nsn ₰
ita de ceten figur dici põt: ¶ Cõtẽplaba

tur hec maria lõge vinacius oclo ĩtelligẽ

tie qᷓntũ ſpectabat ad magnificãdũ dñm

(cuius potẽtie ⁊ ſapiẽtie n eſt numerus)
q; qcũq; phus/docẽte eã ſpũ ſcõ oẽm vita

te/Et ſi non foꝛte ſꝑ in actu tñ in habitu.
Accipiat hãc expoſitõeʒ/qͥſqͥs aliquã vel
let ſtruere calũniã ſuꝑ oĩbo marie ↄtẽpla
tõnibo tactis aut tãgendis ſi ⁊ quãtũ ↄti/

nẽt vᷣitatẽ Sciat mariã maioꝛi cognitõe

totius ſeculi cuʒ decurſu fuiſſe pditaz/q;
Phetax. vel aploꝝ vel phoꝝ cetus vllus.
Si mathematicus viſo piſo Anaſcit
„ 8

2 9

in eo nõ p imaginatõeʒ neq; pſenſuz er
Zmõſtratõis adqͥſitã/

terioꝛẽ. ſʒ ꝑ ſciẽti

X

tot theoꝛeumata geometrie.tot ariſmetri

ce tot ꝑſpectie.nõ abneget illa q̃ de ſacr̃o

credimꝰ intelligi poſſe dñ o reuelãte q in
tellectũ dat paruulis Sũt innũerabiles

ppli s deus trahere vult poſt ſe / ? cogni

tionẽ ⁊ amoꝛẽ.Et qꝛ cognitio intellectua

lis dat᷑ pauciſſimis.dedit fidẽ ĩnitetẽ aun

ctoꝛitati dicẽtꝭ.intuentẽ viciniꝰ ⁊ adherẽ
teʒ firmius⁊ certius/q; adheꝛeat Pons P
ſcientiã ſuis ↄcluſionibo. Docet hoce
ctus.qꝛ fidelis/citius vitã ðᷣſerit q; fidẽ.

nõ ita phᷣus.Tale aliqͥd mirat ẽ in igna

tio raiam ſiẽ legit᷑. Cuiꝰ ignacij illð ẽ
inſigne eulogiũ Amoꝛ meus / trucifixus
eſt. àᷣ a te vᷣgo btã lrãs accepit rñſiuas ſu

phitoꝛumfirmaretur.

oceffe

is petõnibus.vt ex te ꝑ te ⁊ ĩ te/fides neo

influẽtiã ſpecials liter optabat qpphe
ta dicẽs. Vtinã dirũperes celos Et iten
Porate celi deſupꝑ ⁊c. VUox inſuꝑ eſt ecliie
ãtulãtꝶꝭ. hodie ꝑ totũ mũduʒ. meiliflui fa
dixiſſe de ſamſone. Nũc apuit mibi coꝛ
ſuũ. ſecretũ eĩ fuelauerat. ſic h reuelat ce⸗
¶Cõtẽplabat᷑. ꝙ iſtic ingunt ima
celeſtib ꝓpter ↄnexionẽ mẽbꝛoꝝ eccie mi

leſtia

—
7
.

litãtꝭ/cũ mbꝭ eccie triũphãtis in vno ca

pite xpᷣo pnᷣtialiter hic exhibito.O rat ec
cleſia patrẽ Jube hec ꝑferri ꝑ manus ſcĩ

—

angeli tui. rps eit igelus magni oſiliſ.

pferrẽs totũ coꝛpus myſticũ /in ſublime
gltare dine maieſtaq.i.ſupᷣme ⁊ altiſſime

ditatꝭ. Maieſtas itaq; ðꝛ qi magnitudiſ

ſtatus · Peracto demũ ſcro ðꝛ coꝛpꝰxpᷣi ra
pi/t ĩ celũ ab ãgłis deferri.nõ ꝑ realẽ lod
mutatõʒ.ſʒ ꝑ oꝑpatie ↄnexiõis virtutẽ.

r ferũti ffert fili. offert· ſpus ei ſe. Offe yvyah
rũt ãgłi.offerũt ſacerdotes.offerũt fivᷣles lſu
aſſiſtẽtes. à qntoples ſũt ? öuotõꝛes /ti⸗ ſytst
to fit acceptioꝛ oblatõ.qð valʒ ꝓ celebr⸗ AlleC
tib in medio ſeu patẽti eccie loco. Cu ſin rn

quit partitio m 31 Cõtẽplabat᷑ ꝙ iſtic ẽ oblatõvna.⁊ plłes of 2

Per ſoliloqũ q narratinuz detẽ (ta
platoib marie ſuꝑ ̊ ſacfo. Et pncipali

de. xij. bois ei ab replet eſurietes . p no/
tulas centum iam additione quadragin

1 theoꝛeumatum de ynitate. ta. gulariter ? efficaciter offers p'filiſi virrg mummnlhol

bñdicta/vita dlłcedo ⁊ ſpes nrſa Cotem ſchtiepen

Ontẽplabatur ãplius maria

cit ipᷣe cenã.q; lautũ ⁊ ſplẽdidũ
cõuiuiuʒ.dũ ſuis fidelib inſti
tuit hoc ↄlonis ſacr L
uit bonis. Dicta ſũt aliqᷓ de euchariſtia
ꝓut data eſt in oblationẽ ſarrificij.mixta
ſunt aliq de ipa eadeẽ / put eſt in ↄionẽ cõ/
niuij. Sʒz ſupſunt amplioꝛa. ſi bndixerit
dñis cenã ſue familie. ſi fregerit panes.ſi

cũpiſciculis / inſſerit illos / recũbẽtibo mi

ſtrari. HNũc duodecim ſpoꝛte.nũc cophi
ni ſeptẽ. poſt ſaturitatẽ. colligent fragmẽ
toꝝ.Tata eſt tã efficax xpᷣi bñdictio qꝛ ⁊ꝛ

bñᷣdictiõeʒ ſe totũ largit eſt in hoc ↄ0 creat nou
AIlis ẽ carnis vlł vᷣmis vl alteriꝰ rei / q per
acctõʒ accidẽtiũ ſuccreſcit. Placet alijs me
lius dicere qſiẽ accidẽtia hnt modũ ſub

nis ſacr̃o Eeteꝝ facto interim ſilentio de
ſpeciali ſeu pſonali refectõe viatici / qo ẽ
tertiũ bonũ/notemꝰ adhuc pauculas btẽ

marie ↄteplatiões de ſcòo bono/ↄtẽti de
rens in coꝛde ſuo-ad inſtructiõeʒ buiꝰ cõ
uiuij/qi oẽs cataractas reli aꝑiri. QOuis

dich ſup pmo

fideliũ dubitet (inaͤt Breg) in ipᷣa imola
tionis hoꝛa celos aꝑiri.⁊ imis celeſtia iũ
gi: Dicut᷑ hic aꝑiri celi/nõ ꝑ fractionẽ.ſʒ

magnificãs dñnim/q́;magnã fe

onis ſacr̃m.dũ eſuriẽtes iple/⸗

mo Vſue ẽ ſcrmtal ↄmedere ⁊ bib ereſbvᷣ
intẽtione eccie: Hic vſus/etſi vᷣaciter nu

endat᷑ trãſſubſtãtiatõ.⁊ G̊ ad fi/

dei meritũ) nõ tñ oꝛdiatur vſus ad hũce
fectũ.ſʒ ad ſoliꝰ m̃tis nutrimẽtũ.hĩcæpo
glit. Verba q̃ loquoꝛ vob / ſpus et vita ſũt
qꝛ vitã ſpiritalẽ reficiũt. Iſte ẽ finisibecĩ
ſtients. oteplabat mariga iſtic pꝰ ðᷣ
ſitõʒ accidẽ

tiũ pãis ⁊ vini ðᷣſinit eẽ coꝛpꝰ

(ncip it pticula quar pid aur wiſtie aluc eid ſneramentum. ͤi

aliud vſus ſacramenti. non ſic in baptiſ/

triat ene ſiẽ ⁊ alios effectꝰ hẽʒ naut᷑ales
(ne dep

xp̃i ⁊ ſanguis nõ ꝑ ãnihilatõʒ vł alia in ſe

mutatõʒ. Redit aũt materia.vł eadẽ nüie

ro q̃ pꝰ fuit.qð vtiq; fieri põt ꝑ creatõʒ vt

redeat idẽ nũero.aut materia creat᷑ nou

ſtãtie ꝑ
mag ad reʒ nr̃aʒ ⁊ önotõis amplificatõʒ

Alſpiciebat ĩ latitudĩe coꝛdis ĩnocetꝭ/qʒ/

admodũ electi oẽs ↄferũt ꝑtes ſuas ado

pulẽtiã huiꝰↄ uiuij/a pᷣmo abel iuſtovic

5 ſe ſubſiſtẽdo. ſic tenẽt loeum mate
oꝛme pãis ĩ agẽdo ⁊ patiẽdo.nõ no
Cöteplabatur

iiſn
bitadic
ſimfwen
Plkicud
Panpes
diverin
riin
prer
fies/
menn
buone
orteſ
buntab
lurlioe
edii
nobst
trigli
Hen
ſeiſie
tatis.
ones
ſocht

aſenbepeſ⸗
erbiarſd
cizachernn
sbözturtds
nn 1dan
rſusnd ütf
ſisaſuſt
iinsbti

ugiegö5

te
iznuün

mlaiirik.

Gorißrt
Fimniinl
itnN

P

Appoſuit eĩ alibet bolu ſu. i. arti⸗
o magne de/q́; magna ete ſffertuʒ. In
troducat nũc nox rex in hec cellaria ſua q̊ᷓ
rũ tu celleraria es O tu btã tu maxie ↄſci

*

Su5uper Magnikicat

ad vltĩuʒ qͥ naſcitus ẽĩ mᷣo Cõſiderabat
pᷣcipue fratres ſuos xij.aplłos.Hi volen/
tes ↄuiuiũ eſſe ſplẽdidũ colligerũt ex oĩbꝰ
reliquijs ciboꝛum a domino benedicto
rum ⁊ multiplicandoꝛum.xij.ſpoꝛtas vb

cophinos Hos vocamꝰ ſ/ n boli aploꝝ

ec cellaria ſua q̊ᷓ

a ſubſtãtia.i.fũdamẽtuʒ es illoꝝ q xᷣm ð
te dicũt ↄceptũ ⁊ natũ. 25 tẽplabat᷑ quẽ
admodũ ſuꝑ floꝛidũ Ihm (qͥ flos ẽ campi
inenarrabil bñdicti vẽtris ſui)ſpũſſãctꝰ

ſeptẽ dõa q́ᷓi totidẽ refectiõis ſpũał nutri

mẽta diffuderat ꝑ deſcẽſiuũ illapſum.nec

deſinit efluere tãq; caput in mẽbꝛa. Sed

ꝑ qð mediũ: Plane p te vᷣgo virga Jeſſe.

turr eburnea. ⁊ ſuauiſſimũ qᷓi vinũ. Tu
ↄnectꝭ eccie mẽbꝛa/ſuo capiti xpᷣo filio tu

o. tu ſuſtẽtas.tu vitales hauſtus pᷣma ſu

ſcipis ⁊ refluis.tu aſpirag ⁊ reſpiras/in
eccie coꝛpus vniuerſuʒ labe
ptem panes dotũ iſtoꝝ donoꝝ/ ↄiſũctos
panibo alijs ſeptẽ btitudinũ.qbo ↄ nectũt
ſeptẽ panes dotũ btãꝝ. Poꝛro ſacramta
ſub eodẽ nũero. necnõ virtutes totidẽ.
rabidã famẽ ſeptẽ vicioꝝ. Sʒ hec ex ali⸗

Lötẽplabat ſe/

bi tradit/notiſſimañ hic docẽdo ſʒ cur/

ſim rmemoꝛãdo poſui

paupes eccie militãt/cir
diuerſimode ſe hñtes Vox aliq̊ꝝ eſt. Pa
raſti in ↄſpẽtu meo mẽſaʒ aduerſus eos
ò tribulãt me Et iteꝝ.Calix meꝰ iebꝛiãs
ʒ6Bßpꝛeclarus eſt. O vᷣ̈e mirabilis/õ tribu-/
lates/armature ſpẽs.vt mẽſa ſit ad tuta-
mentũ q̃ pᷣus lrãliter afferre ſolet carnali
bus nocum̃tũ.O vehemẽs ebꝛietas que
moꝛtẽ ſuꝑat ⁊ infernũ.de q̃ pgẽ. Inebꝛia/
bunt᷑ ab vbertate dom?tue
tur alios q̃i mẽdicos.petere.q̃rere.pulſa
ree.dicẽtes ex inſtitutõe xpᷣi. Panẽnr̃m qᷣ/
tidianũ ⁊ ſuꝑſubſtãtialeʒ addit lucas⸗da
nobis hodie. Jũgebãt ſex petitiones iſti
medie.tres vltimas que ſunt de remote
triplicis mali ſcilicʒ culpe.pugne.⁊ pene.
HNecnõ tres pmas.q̃ ſunt de collatõe bvoi
ſciĩſicatõis ⁊ regni ⁊ bñplaciti dĩne volũ
tatis. ¶Cõtẽplabat᷑ plimos ꝑ oẽs gñati
ones eã dicẽtes btãʒ.qꝛ gra plena.qꝛ dñno

e/ſatis ſit/ad am
Kõtẽplabat᷑ maria
ſcirca tale ↄuiuiũ/

oõtẽplaba

ſociatã.q; bñdicta in mulieribi.⁊ pᷣcipue

i. articz SGJ bono
mea dñm

90

cꝑ p eã collatꝰ fuit fructꝰ vite. fructus bñ

dicti vẽtris ſui.ihs xpᷣs.amẽ. Quare torta

deuotõe offerebãt ſibi aue maria.qꝛ ↄpla

cebãt in recoꝛdatõe nõis ſui.qꝛ ↄgratula

bant᷑ ſue felicitati. ? ſuã famã optabãt au

geri. Cõtinebãt deniq; poſt impletioneʒ

bonoꝝ ab enlee ncnifltardi

nificãs dñm cũ exultatõe ſpᷣs/quẽadmo/
dũ dũs inſtituẽs euchariſtie ſacr̃m. eſuri

entes im. bo. ⁊ di. di ina. Et h ſub tripli-
ci bono /eſurientiuʒ impletiuo. Vnũ eſt
bonũ oblatõis ſacrificij. Alteꝝ bonũ cõ
municatõis ↄuiuij Tertiũ rfectõis viati

ci vel edulij. Primũ q̊ ad deũ. ſcdᷣm q̊ ad
ꝓximũ.tertiũ cuiuſſibʒ q̊ ad ſe iÄßm. Et q
dẽ de duob pmis plime ſunt marie ↄté⸗/
platões inducte. Fuer̃t nõnulli qͥ nõ ſatꝭ
attẽdebãt ad h̊ pmũ duplex bonũ eucha/

riſtie/qð hʒ/oblationẽ deo ⁊ ↄpĩonẽ ꝓxio.
Coõſiderabãt dũtaxat tertiũ bonũ. ꝓpter ſi
militudinẽ ad panẽ ⁊ vinũ qð dat᷑ in refe

ctionẽ edulij ſeu ⁊ viatici. Conſulebãt id

circo ſeuerius.ne qͥs accederet ad hoc ſa⸗
cram̃tũ niſi valde ſanus ⁊ müdus. %
uebat eos iſte medicoꝝ ãphoꝛiſmꝰ.Egra
coꝛpa quãto mag nutries/tanto plus loo-
des. Atuero ꝑſpicuum eſt/q; euchariſtie
ſacr̃m/etiã vbi ledit accipientẽ aut ↄſecrã
teʒ neq; ſibi ꝓdeſt ꝓ viatico refectõis:pꝛo
deſt tñ eccie toti ꝓ ſacrificio oblatõis ⁊ ſa
craqm̃to pionis. Ve tñ hõi ſi vuiuerſum
mũdũ lucret᷑.aĩe vᷣo ſue detrim̃tũ patiat᷑.

Hec eſt p pᷣfatione. Veniamus ad marie
ↄtẽplatões circa tertiũ fructũ. Premitta

m' ſub qdruplici metro. totũ materie cõ
pediũ dict ⁊ dicẽdis. Hoſtia ſacrificat

atiat. cibat (Ecce tres fruct? pncipales.

Sedt᷑ in ſpeciali de cibo. ſub nũero ↄtẽ/
plationũ duodeci) Et cibe iſte.reſtaurat.
ſaciat.ðᷣlectat.roboꝛat.auget. obdoꝛmire
facit.caro ſeruit. mens dnatur. vim geni
tiuam dat. trãſfoꝛmat. inarrat. ⁊ vnit.
Lontẽplabat᷑ mens marie ſacramentum
euchariſtie tanq; cibum refectionis ſub
ſpecie panis ⁊ vini. et ſignum ſignato
mnũderet. vt ſilitudo curreret pedibo ſuis.
duũ ðꝛ Eſurientes impleuit bonis ⁊ diui

tes dimiſit inanes. ¶ Lõteplabat᷑ in eu⸗

chariſtie ſacro filiũ ſuũ.qͥ factꝰ eſt ciba ho
minũ.q ſꝑ eſt cib angeloꝝ ¶ Coõtẽplaba
tur ꝙ eſuriẽtes qͥ ſũt paupes ſpũ/imple/
uit bõis ꝑ hũc cibũ / dũ faſtidioſi dalite

ötẽplabat᷑ mẽs marie mag OQ

dinmittüt inanes Eſurietes ſi iqᷣdẽ ĩpleuit

¶Pꝛimo. bong reſtauratõis ( Bcdo. bo
no ſatiatõis ¶ertio.bono delectatõis.
¶ Duarto. bono roboꝛatõis¶ OMuito. bo

no au tarols Berto bono obdoꝛmi
tõis¶ Beptimo. bono ſubiectõis in car

neMctauo. bono dñatiõis in mente
MHNono.bono inſuꝑ generatiueyirtutis
Decimo.bono trãſtoꝛmatõis ( Undecio
bono inarratõis ¶ Ouodecio.bono vni/

onis.¶ Gumamus ↄpẽdiũ a vocabulis

bonoꝝ iſtoꝝ cũ ſuis ↄtẽplatõib ĩ maria
iũgendo pᷣdici. ¶ Primo bonũ Reſtau
rat. Vita ſpũalis ſiẽ ⁊ coꝛꝑalis/ſuo mõ
ↄſeruat᷑/in calido ⁊ hũido/debite ↄmẽſu

ratis. Loqmur aũt hic de vita ſcda. ꝗqᷓ c
ſiſtit/ in actiõe. puenitq; a vita pᷣma. Vi/

cẽ calidi/tenet caritas ſeu gra.ꝓut carita

tẽ nõiamꝰferuoꝛẽ caritat in agẽdo. viceʒ
humidi q̃ſi paſſinã /ſibivendicat affectio
bona volutatꝭ. Sit hoc memoꝛabile pꝛo

dicæẽdis oĩb/fũdamentũ. Sic eĩ nõ ꝑdit᷑

vita eſſentialł aĩe/ſic nec reſtaurat᷑. Poꝛro

dici vitã aĩe xpᷣiane.vitã ão⸗ᷣ. Amoꝛ tuꝰ
vita tua.loqͥt᷑ ad aiaʒ ſuũ PHugo. Amoꝛẽ

itellige nõ cuiꝰcũq; ſʒ ðᷣi.alioqn qlibʒ ad

uerſus amoꝛ/ noĩatꝰ libido vł cupiditas

moꝛs nõ vita dicẽdꝰ ẽ. Diliges deũ exto
to coꝛde iubet deꝰ. ſubiũgit amoꝛis huiꝰ

effectü ꝛviues ¶ Ereſcẽte vo cupiditatevł
libidĩe/minuit᷑ ãt obtũdit᷑ actꝰ⁊ feruoꝛ ca
ritat etſi habitꝰpmãeat Ouot ãt mõis ⁊
qztiẽs iſtõ ↄtĩgat/pł exꝑiẽtijs edocemur
q - v̈bis. notauit hec mala/ſub qdruplici
clade Amos ꝓpheta.qᷓi ꝑ totideʒ aĩe paſſi
ones.q̃ ſũt.ſpes.metꝰ.meroꝛ.gaudiũ In
eruca noĩatur gaudiũ carnis virẽtia car/
pens. In locuſta notat᷑ ſpes arrogãtꝭ In

bꝛuco aũt iners ⁊ totꝰ exterioꝛibo ĩcũbẽs

mets. In erugine meroꝛ ſcli ĩterioꝛa cõ/
ſũmens. Et ex his qͥd ſuꝑ ẽ / niſi vita lan
guens ⁊ egra Pollicet᷑ aliꝰ ꝓpheta vicedñi

ꝙ reuerẽtiboad ipʒ reſtitueret ãnoſ q̊ſ eru
ca. locuſta. bꝛuc. ⁊ erugo ↄſũpſert¶ HBec

ẽ reſtauratõ qᷓ; oꝑat᷑ dũs ꝑ euchariſtie ſa
cꝝ cibũ.qꝛ ſanat haſ iſirmitatũ peſtes ⁊re
plet ĩ bõis eſuriẽtes¶ Cõtẽplabarꝭ.o ma
ria reſtauratõz hmõi.ſʒ alit᷑ exgiebaris qᷓ;

ceteri Nihil qͥ pe ꝑ viciũ deꝑdebat᷑ in te/

ð vita gre qlłr in nobis. Attñ natal ncci
tas vie nõ ſinebat hãc vitã inſuo feruoꝛe
ſeee qliter tibi nũc ẽ ĩ pria.ſed nec eras ĩ

mĩo meriti Tu idcirco iuſta iuſtificaba

.

„

9

r is adhuc ⁊ erat ſe emita tua ſi cut lux ſplẽ

dens. creſcẽs vſ ad ꝑfectã eternitatꝭ diẽ

Reſtauratõ tua erat ñ tã ſuppletio ðꝑditi

q; augmtatõ ia habiti ¶ Gciebas eucha
riſtie ſuſceptõʒ vᷣtutẽ hre puilegiatã q di
cimus vim oꝑis oꝑati.Addit hec vis ad

ꝓpꝛiũ meritũ ſolius volũtatʒ vlł ꝓpꝛij opis

plꝰ? valet hic:ſic ⁊ ĩ baptiſmo/actualłr acci
pere/q; ſolũ volũta oſideriũ har̃e.OQuo

circa ſtulte agũt qͥ ſe reddũt inhabiles ad
ſuſceptõʒ. ſtulte q ſine cauſa rõnabił ĩpe/

dimẽti/ſe ſubtrahũt. Prudęæter vᷣo qͥ ſibi

bñ ↄſcij freqnter acedut CPoꝛro meret᷑ ſaä
gos digne ↄſecrang. ſʒ apli digne ↄĩcãas
etiã nõ Kcerded.S.
am ↄſecratã eſſe q̃ nõ eſt.⁊ ita pñtãtes ad

dde ꝙ fingẽtes hoſti

adoꝛãduʒ vł ↄĩcandũ rei ſũt crimis ydo
latrie qᷓntum in ſec.Et q;uis ignorantia

poſſit alios excuſare/nec peccẽt adoꝛãdo

ꝓpter ↄditionẽ ſubintelctã etſi nõ expᷣſlaʒ

ſuſeipiẽtibo tñ nõ accreſcit tantꝰ fructus.
Exemplũ in alijs ſacramẽtis. maxie ð ba

ptiſmo. Deniq; nõ ẽ cauta ſaꝭ ↄſecrãtiuʒ

ſolicitudo/q hoſtiã pꝰ qᷓ; ſit ↄſecrata ſur⸗
ſum leuãt.flectũt geua.poſt bñdicũt.plo
reſpiciẽte nattẽdente ↄſecratõis hoꝛa vł
momẽętũ.Eſt aũt coꝛpus xpᷣi pñtialr ſolũ

tũc in altari pᷣmo dũvba ſcfalia finita ſũt
inĩſtanti vltio Ita ꝙ pmũ nõ eẽvᷣboꝝ/eſt

pmũ eẽ coꝛꝑis xp̃i ĩ hoſtia.qba ñ ſolũ ſt
ſignificatiavl demr̃atia.ſʒ opat ĩa ex oꝛdi

natõe inſtitutõis xpᷣi coaſſiſtẽtis efficacit
ꝓ iſto inſtãti pᷣmo nõ eẽ vᷣboꝝ Et illud in

ſtãs demõſtrat᷑ ad intellectũ dũ ðꝛ hoc eſt

corpus meũ.qꝛ illð ẽ pᷣmũ inſtãs exiſtẽtie

coꝛꝑis xpᷣi.⁊ nõ factõ Jdo nõ bñ ðꝛ. hoc
fit coꝛpus meũ.Confoꝛmiter de ſanguis

ↄſecratõę ſuo mõ.cuius forma nõ ðpẽdʒ
a pᷣma ( Cognouit iſta tuus (ovꝰᷣgo btã)
Zuotus⁊ ſapie magnus diſciplus Hugo
q̃ͥ laboꝛãs ĩ extremis / noluitvti hoſtiã q;

ꝑ ĩitimũ ſpũs ſeſũ vpᷣhẽdit nõ eẽↄſecratãa.
Poſt dũ ẽ allata cõſecrata/timẽs piculuzʒ

vomitus ſi ſumeret / dixit magna fide. Yi
lius redᷣat ad preʒ.⁊ ſps ad ðũᷣ qͥ ðdit illũ
Et ita pie crediuſ(qꝛ ſtatĩ obijt)eẽ ↄpletũ

Becũdũ bonũ.Sati⸗

OQuanta ſit cq; ipꝛoba fames pccoꝝ (t
q̊s non implet et occupat caritat cibus
potus/rcogitare ſtupoꝛ ẽ ſentiregrandis
⁊ incõꝑabilis miia.qꝛ vſq; ad moꝛtem.
Cxede nõ mihi ſʒ ſapiẽti. Deſideria inat

foc⸗

ſoorit
ffuctuiy/
Uranitn,
ficci On
Mmiſaant
Mames
Hyrital
rdeoi
bonoren
fameſcn

pluocht

mäguce
hocbon

nuſchit⸗
lota/ euc

ll.neci
tusoce
Qulen
teri pt

lü dicese

Kinom
Aiter
rnd
erxhbei

himag

Pllitgen

heeph
ntonm

Eäuri
ucitöciſg
amefnn
rrzi
nir in
ronſ/
Nkthiinit
ninnß ſi
Afinuſir

iſtit

niacrondi
iscfient
bor tiludin
dädebocck
iinſtisenli
nöbiiN
nim Ningi
ſrnatodi⸗
mroofw
cin
nic .
nmnspol⸗

i hrn

gq uẽadmodũ aures pꝛuriũt ad rumoꝛes.
oculi furiũt ad reſpiciẽdũ vanitates ⁊ in
ſanias falſas.glo. ſcʒ q̃ faciunt inſanire.
Itaq; nec ſaciat᷑ oculꝰ viſu nec auris auu²³
ditu Adde ꝙ os ſcurrilitate ⁊ vaniloqis
guſtus ſapoꝛib.olſact'odoꝛibo.tact? con
ttrectatõibo adimpleri videt᷑ nec ſaturat᷑.
Proinde ſũma maloꝝ vanitas vanitati
⁊ oĩa vanitas:ſi ñ repleuerit veritas.⁊ czʒ
ritas. erigit᷑ ⁊ inaneſcit vanitas.ſibi di /
nues. vacua ðo uadet ĩmovrget ſuppbia
⁊ ðt.viuas excellenter Inuidia ſuſurrat.
eminẽs ſingulariter. Ira vult hoc ſcõm
ipturbabiliter retinere Accidia ĩfatigabi
Iliiter. Auaritia indefectibiliter. Gula 2⁊ lu
xurjria delectabiliter. ipocriſis venerabili
ter. Deniq; ſũmatim collige’/qy vanitatis
fames ⁊ↄcupiſcẽetia ẽ/vt ſibi ſubuiat im
Pureit neqͥtia. Hec felicitas mũdanoꝝ.
hec vᷣo eꝛ vana ſunt ⁊ inania/nõ ſatiant.
6 acrioꝛi tales fame ꝑurgẽt.lãbũtvmbꝛrãa
fructuũ/ſuꝑ ſpinas apparẽteʒ. Inbiant
vmbꝛe craſſi oſſis/inſtar canis/qͥ natas
du vanitatẽ vmbꝛe captat.hiãdo/ꝑdit ve
rã eſcã Quid nõ moꝛtalia pectoꝛa cogis?
qaluri ſacra fames.exclamat qͥdã.Deuoꝛat
galiꝰ carnes ſuas.alius ſcintillas ardẽtes
haurit.aliꝰin mõtibo attrahit ventos.Et
cvur hec oĩa:niſi q: rabies famis/tẽ valida
Ali1uero ciba ni/digne ſuſceptus. qꝛ vero
bono replet/vere ſaciat/aut p magna ꝑte
famẽ ſedat. Alioqͥn timeat/q nõ minꝰaut
plusq; añ dimittit᷑ inaniſ/ne iudiciũ ſibi
mãducet ⁊ bibat ( Cõteplabar ſacietat
hoc bonũ ſimł ꝛexpiebaris o btã ꝓpteren
nuſq; ĩ te dñabat᷑ vana gla/q̃m replebat
totã/euchariſtia. Nec erat locꝰ in te vani
tati.nec duplicitati. nec falcitatiiquã fun
ditus occupabat vᷣitas ſimplex ⁊ ſolida.
ANuid em̃ qreres in celo.aut qͥd velles ſu
p terrã. pᷣter vnã hãc rẽ ſolã.optimã⁊ eter
nsa. dicẽs ex ſnĩa.Et ꝑs mea de in eternũ
SPlane.nimis auareſt/cui tãta ꝑs ñ ſufſ/
fic᷑.imo miri ⁊pauꝑĩꝰqͥ pᷣt hãc aliã q̃rit.
SBSit q te mariã de inani glatiõevellẽt na
tare.qꝛ cũ exultatiõe ſpũs ꝓtuliſti Ecce eĩ
crx h̊ btãz me dicẽt oẽs gñatiões.qꝛ feẽ mi
hiꝛi magna qͥ potẽs ẽ. Yaciũt de te ᷣm ſe iun
diciũ.qᷣ ad oẽʒ gliũcule vẽtuʒ/agitant᷑ t

arũdo. NHeſciũt qnto hũilitatꝭ põdere ſta

brilita eras:ñ ĩ te ſʒ in ðo ſalutari tuo.duʒ

hec ꝓphica nũciatiõe ꝓferrẽs.beatã me di
cent omnes generationes.

carnis/ olctatioez hꝰpais. Siciſte
helmo pariſieſi mẽoꝛatꝰ ĩ rhetoꝛica ſua.q

monueat inqͥs pſecutõis auſteritas.

Gidelectatio ẽpceptio ↄueniẽt ctat

Siũcti/aut ex hmoi ꝑceptiõe ↄſurgit. FHi

7

bil; o ↄuẽientiꝰ/nihil intimiꝰ pↄiugit᷑ aie
iſte ciba i qͥ xpᷣs ſumit᷑. Delectat igit᷑ in

ſũmo.ſi ſenſus ĩterioꝛes ipi aĩe ſiue mt⸗

hur gati ſit iſũmo Figural iccirco g mã
na. de qͥ ſapies teſtis/ꝙ oẽ delectamtu i ſe

—

hebat. ¶ Beſert aliqͥ ꝑceptibilr ĩ ſenſib⸗
Hic iſte a guil

p olfaciũ ↄgnoſcebat locũ qntũcũq; aliai

icognitũ/vbi repoſit?erat dũs ſuꝰ Jta ei

loqbat de euchariſtia Hui iſup cibi gu

ſt? ia ſibi ſapuit/vt nõ ↄtẽt comeſtiõe ſa

cram̃ti/vaſculũ ruminaueret ligneüu ote/

tiuũ eiꝰ. Quid dicemꝰ de paſſis extaſim
ſepe/vl pꝰcomeſtiõeʒ huiꝰſacramenti vel

ad ſoluũ dᷣuotõis ituitũ: ¶ Poſſz hui? öle

faciẽs/colligi ꝑ totũ pᷣcurſuʒ cãtici cãtic.

ſub alloqis amoꝛoſis ſpõſe ad ſpõſuʒ Ui
dereẽ illic.vt eſtuet affectibo. vt totũ ſcin
tillet amoꝛoſuʒ ipᷣiꝰ incẽdiũ.vulnerat᷑.lã/

guet. ſtipat fulcit᷑ cadit ⁊ pſalmat᷑ AUe illii
Iꝝ aia nauſeat ſuꝑ cibo iſto leuiſſio.ſuſpi
rans ad ollas carniũ egypti.allia poꝛros
pepones. UVe alijs nec calidis nec frigi

Gi nanle 2 vomitũ ſui/puocãt de oꝛe
pidoꝝ dſiderioꝝ moꝛiẽtes. qͥ ſiles ſũt o/
uis male foꝶ.⁊ iõ fetidꝭ vł qͥ maioꝛi male
dictiõe miſcẽtfel ĩ ̊ cibo ⁊ vinũ dãt mirę
ratũ xpᷣo/ꝑuerſe ſumẽdo. ¶ Cõteplabarꝭ
⁊ exꝑiebar hãc ðᷣlectatões/etiã in medijs
doloꝛibo o vᷣgo btã. fiebat tibi in euchari
amar? Sʒ i ↄſioratõe ditat tot?foꝛmoſꝰ
⁊ ſuauis ⁊ cariſſim ĩ oᷣlicijs.⁊ vᷣe totꝰ aſi/

uauitatẽ vnguẽti ꝑdũt ꝑ muſcas te

derabils i exultatiõe ſpũs in ðᷣo ſalutari.

Sitc nouiſſie leger ignatõ ſcribẽs Nõ te

ſz exul

tet ſpuͦs tuus in deo ſalutari. (rat.
Nuartũ bonũ. Robo
Exducaſ panẽ ð tra qrit ps.cuiꝰeffectꝰſub
iũgit᷑⁊ pãis coꝛ hõis ↄfirmet Jũgit᷑vinũ
letificãs coꝛ.⁊ oleũ deuotõis/faciẽ exhila
rãs Hec ſt tria qbo iſaac ſua bñdictòe ſuũ
filiũ Jacob / ſtabiliuit. Frum̃to iqͥt ⁊ vio
ſtabiliui eũ LQegit᷑ ĩ ſiguraq mi futa Sa
muel ana/comedit ⁊ bibit ⁊ vlłterñ ſt a/

pliꝰĩ diuerſa mutati Timeant illi pᷣcibũ

iſtum mutabilioꝛes effecti.quales notat

apls Eoꝛinthijs loquẽs. Jo ĩter vo⸗ mr
ti infirmi ⁊ ĩbecilles ⁊ doꝛmiut mlti. hoc

1
Cõtẽplabarꝭ ⁊ ex

mutabilitat ad vicia ¶K.
uiꝰ vᷣtutes O ma

pꝑiebarꝭ coꝛroboꝛatõis

de ſomno moꝛtz vel ⸗ pt ĩtelligi/ ſeu

ria ↄualeſcebas ⁊ ĩ aduerſitatibo ſcłi. quã

pſtrauit in terrã. Sta/

nec ipᷣa moꝛs filij 4.2
virgineꝰ? Johᷣs. ſtabat

bat inqᷣt cuſtos tu

iuxta crucẽ ihu mĩ eiꝰ.Hʒ vᷣt/ſuã ãtipa/

riſtaſim. coadunat᷑ ſe/ex circũſtãte ñ pe

netrãte orio.ac ꝑiñ foꝛtificat᷑ Sedʒ Job

ꝑcuſſus vlcere peſſimo.ſedet ĩ ſterqlinio.

vbi velut in throno regio ↄcionatur.nec

mocẽtiã defit. n vitatẽ. n animi robur⸗
virtutẽ amittit Quauis aſt delectatio te
neat oꝑãtẽ in oꝑatiõe. nihilominꝰ tenʒ ⁊

triſtatio qᷓ m deũ ẽ. Cur ita? Nimin j·
delectat Que rõ:qꝛ ſcit placere ðo Vñ h:
certe qꝛ l ꝓbat exerces ad vᷣtutẽ vl vurgat

⁊ libat a reatu.lłl erudit ad ſapientiã. (

lectatio.roboꝛatio.⁊ augm̃tatio.Et rur

——

ſus ſextũ. qd ẽ obdoꝛmitio. Collige ſim

vnico pſalmiſte vᷣbo / tres vltimos frucr⸗

ſuos Dediſti inqͥt letitiã in coꝛde meo. a

frnctu frumẽti vini ⁊ olei ſui.multiplica
ti ſũt Ecce poſt delectat. deʒ augmẽtũ ſeu
mlctiplicatiõeʒ. Seqͥ ᷑ obdoꝛmitio In pa
ce in idipʒʒ doꝛmiã ⁊ reqeſcã. ¶ Coõtẽpia/
ban ⁊ expiebarꝭ h̊ augmtũ ꝑ euchariſtiã
o btã Diximꝰſupꝛa.qm vᷣtus euchariſtie
ſacram̃taliter oꝑat᷑ in ſui digna pceptiõe
Differt ex h̊ maxie a ſacramt antiq̃ leg-.

qm vᷣtus inanis erat.ſi nõ ex deuotione
ſuſcipiẽtiũ.aut ſivirtus erat in circũciſio

ne erat lõge minoꝛ.Trãſibimꝰinterea de

—

augmto vᷣtutũ tuano btiſſima btĩſſimaꝝ
Tu facta es nobis exẽplar lõganimitatꝭ

efficaciſſimũ. vt nõ ita deſideramꝰ pegri-
nari a coꝛpe/qͥn ĩcolatũ cedar ꝑ pacẽ ꝛeqd

nimitatẽ toleramꝰ. Poſtulãtes ⁊ ſpãtes/

gre ſimul ⁊ gle/nos ãplioꝛẽ cumulũ rece

pturos Cõfundãt᷑ ⁊ erubeſcãt neq; ſpũs:

qͥ paſtos hoc cibo dũ ꝓſternere qrũt ele/

nãt. dũ expugnãt/ coꝛonas fabꝛicat. diͦ ſe
extollũt ſuꝑ oẽ qð ðꝛ deus. vidẽt inuidi/

ſtercoꝛoꝝ hoiẽʒ quẽ ſuſcitat dñs egenũ ð
pluere ⁊ðᷣſtercoꝛe erigit pauꝑẽ.vtſedᷣat cũ

pncipibayvñ excõicati ſũt⁊ ſoliũ głe teneat

1

get
¶ Koſequũt iſta ſe mutuo in aĩa nõdũ ꝑ
ecte charttat;. viᷣlʒ. reſtauratio. ſatiatõ.

ens ĩ coꝛde ſuo.ñ ẽ deꝰ Dixit ⁊ ſap
oñdit ſa
extollũt riſuz. ſubſãnãt ⁊ blaſphemãt Du

LTiactatus. IX.

qð appetẽtel / cecidertvt vulguri abyſluz.

extũ bonũ. Obdoꝛ ⸗

*

elix vᷣo ſomnꝰ ſuauis ? (mire facit

ocũdus.Hic aufert ⁊ ligat/ſenſus exteri

oꝛes.vt vigeat interioꝛ. Hʒ hic ſommus
extranea valde ſʒ ſalutifera ſõnia. ſuo mõ
pagit ſepe vigilãtiũ opa. Soõnia hec ſi qd
ris/ſũt dĩna ſpectacula.ad q̃ nr̃ ſpũs doꝛ

miẽs / rapit ⁊ eleuat᷑. Pulcra valde ſuntæ

iocũda ⁊ qᷓ i ſtadiũ ducãt oẽ; glaz mddi.
cũ iſta ꝗᷓ dicebat. Regnũ mũdi ⁊ oẽz oꝛna
tũ eius ↄtẽpſi Töteplabar expiebar⸗

freqñter hec ſõnia o ſereniſſima feiaꝝA¶.

gim de vᷣginali ſpõſo tuo Joſeph: ꝙ plun
ries coꝛꝑalit dormiẽs/acceperit dinas re
nelatões QZu coꝛpaliter vigilãs. ſs ꝑ 2t⸗
platõis extaſim doꝛmiens /mirabilioz

reſpexiſti. Signũ tue doꝛmitõis poſt cõ
ceptionem filij notat ¶ucas dicẽs Exur
gẽs aũt maria in diebo illis/abijt in mon

tana cũ feſtinatiõe Vñ pᷣcoꝛ exurgẽs fui⸗

ſti / ſi nõ aſõno q̃dã nõ tã ſenſuali q; ſpũa
li.⁊ H̊ in ↄtẽplatiõe: q̃tinus ſedula fieres

miniſtratrix in actiõe: Ocioſoꝝ em̃ eſt e
dere vł doꝛmire. actiuoꝛum exurgere ? o
gredi. ¶ We nũq; ſopoꝛatis in hoc ſõno

buius ſcłi ſequũt᷑ fantaſias ⁊ freneſes ca

pitis ſui.funũt.mouẽt lites. neqũt cate⸗
nis pᷣceptoꝝ teneri. lacerãt occurrẽtes.di

—a

ſcerpũt ſe. reuerſant. neſciẽtes qd dicant.
nech de b affirmãt. accipiunt vmb:as
falſa ſimulacra ꝓ veris reba qᷓ ſole ſũt eter

ne. eoꝝ vo ſilitudies ſũt flexibiles ⁊ incer

te At e doꝛmiẽtes mũdo ⁊ vigilãtes ðo/
vidẽt vᷣa. ſʒ ab inſanis iſtis irridẽt᷑ vt ĩſa⸗/
ni. Rõ qꝛ nõ capiũt ea q̃ vᷣra ſunt.ſed vm

bꝛatilia vidẽt ſub imagine vanitatis.que
eſt leuib⸗ veris volucrich
inc ĩplacabilis rixa ð ſpiritales per
mũdanos. hinc ſubſannatiões ⁊ pugne.
Volũt nepe ſpiritales ad ſanitatẽ ducere
freneticos iſtos. at ſibimet ſapiẽtes. ſibi
diuites. ſuis in malis ridetes ⁊ cãtãtes/

refugiũt odiũt ⁊ ꝑſequi. Dixit inli⸗
ieti ti⸗

die.vbi ẽ deꝰtuꝰ. Sapiẽs ⁊ fid

rus ẽh̊ pᷣmo ꝛqͥs põt eũ audiꝛe: Eõtẽpla

bar ovᷣgo tales benigna pↄpatiebarꝭ 10ꝛ2a
bas. ⁊ mentẽ optabas eis meliorem dari

reqͥei ſpualis Loꝛq̃t eos inſaniavigiliaz

danterde
Diritdis

ſilia ſomno

medecorp
aſasopo⸗
ſubüürxerit
ſuppelib⸗

tiaſiüine

Decüm
ferevigin
ſoo. ern
Vnſſitd
pbatota⸗
glurini
cbonum

mns tyno?
Poliq dict
Gzillifn
icgener
ie Di
ſeſitnofn
liſdco
atrathn.
Welban
pbil.
füfi⸗
ſcilae
eomms

hmint

Uunnd

Dahraſcktt
umennert,

nsinbocio

Wübtfe a.

iis ätc,

õ

umder
wiſoreſün

ircerbiesiun

itoiguid
sinuicti⸗
imimln
Getri
wcig inn
mmjhritN
Mnin ſ

tia ſi ñ in euchariſtia ↄfertur diſpoſit·

*

Super Magnikict 91

*

Debilitat᷑ itaq; fomes carnis cõ (ro fuit
cupiſcẽs ⁊ tyrãniſãs aduerſꝰ ſpm dũ rite
ſumit᷑ iſte cibo vitalis. Guſtato qͥ ppe ſpiri
tu. deſipit caro. ¶ oteẽplabar expta nõö
nouiter) bonũ iſtð o maria.qͥ pe fomitezz
oẽm carnis extinxerat vᷣbũ in te caro fcmnm
Vtꝝ vᷣo paſſionabiliter al iqñ mouebanr?
tractauimꝰ q̃dam dragmate cãtici tuii.
Sʒ videre me videoꝛ ſubſannãtes inſa
nos legẽ ⁊ euchariſtiã dei nr̃i. Ecce ĩũt
ꝓmittis ꝑ euchariſtiã carnẽ ſubſeruitute
redigi. q̃ plerũq; ſeuit acrius. impugnat
acerbiꝰ Exẽplũ de aplo vro ſumite. qͥ di /
cebat. Caſtigo coꝛpꝰ meũ ⁊ in fuitutẽ re
digo.nihilominꝰ ſub põdere eiꝰ pᷣſſus ge
mebat.Hõ qð volo facio Et rurſus TUel
le mihi adiacet.poſſe aũt ñ iuenio. Hin
exclamabat. Infelix ego hõ qͥs liberabit
me de coꝛꝑe moꝛtis huiꝰ: Accipiat vero
qſqͥs oꝓpoſuerit talia.dictum qð ↄtinuo
ſubiũxerit/q̃ſi taliba ſibiq; rñũdẽs Br̃a vᷣi
ſupple libauit me ꝑ Ihm xpᷣm. Et vbigS/

„

Dudũ m re ſiłi/miltas aſſignauimꝰrões.
fere viginti.cur nõ ſꝑ ↄceditur ſentimſtũB-
ſpũs. extinguẽs fomitẽ carnis actualeʒ.
Trelſ ſũt pᷣncipaleſ.hũiliatõ.patiẽtia ſeun
pbatio.⁊ coꝛonatio. rocedimus nunc
alia via / träſeuntes ad octauum enchari
ebonun. (domingtur.

ctauũ bonu O

ðð *

BGi mẽs in ſacr̃o euchariſtie ſubijcit ſe

fſideliter deo. ſubiectã hẽbit ꝓfecto carnẽ

Dixit dũs ad Cayn. Sub te erit appeti /
tus tuus ⁊ tu dñaberꝭ illius. Intellexert
H aliqͥ dictũ de appetitu volũtario ⁊ libo
vdicere nec obedire.tãq; liba pdictoꝛie ĩ
ſeipᷣa. Dñat᷑ aũt rõ cũ volũtate/appetitui
ſenſitiuo fuilit ⁊ deſpoticc.qꝛ põt ⁊debʒ⸗
rebellãtẽ coercere.Atſi nõ põt ⁊ vult/libe
rat᷑ a culpa.ſi mẽs ſit in gr̃a.ſub lege xpᷣi/
ane libtatꝭ ¶ Lõtẽplabar hec dũ viueres
vᷣgo btã Lolligebas ex hac radice cãm aſ
ßtiõis filij wi gugů ci meũ ſuaue ẽ.⁊ onꝰ
meũ leue. Det᷑ aliqͥs q̃ntũlibʒ onerat põo
dere carnis:tollat ſupꝛa ſe iugũ xpᷣi/vł in
baptiſmo ł ĩ euchariſtie ſacro/vl in pñie
lauacro/ofeſtim efficietur dignꝰ ciuis vi
te eterne. Tradebãt phi felicitatẽ aliquã

nos poſſe 2ſeͤ. Sʒ o bone de; , quãta
tẽpoꝝ diſpẽdia/ꝑ q̃t exercitia virtutũ mo
raliũ.p quã rarã ⁊ artã pꝛudẽtie ſemitOG ⁊

directiõz / pauciſſimis datã. xps nĩ/vno
mom̃to viã ad btitudinẽ.nõ qlẽcũq; ſeld

eternã apuit. Qui crediderit ⁊ baptiſat
fu. ſal.erit. Et rurſus pꝛo re nr̃a. Sidas
mãducauerit ex hoc pane/viuet ĩ eternnũ

¶ Deniq; legẽ dedit quã obſeruat Di ſe

pties. imo ſeptuageſies ſepties peccauue
rit hõ ⁊dixerit.penitet me.iubet vt dimit

tat᷑ ei. Hõ eſt minꝰmificoꝛs/vt nõ dimit

tat ſibi dicenti penitet me. Plene ſunt e

Eplis ſcpt᷑e ſue.de publicãis.de pccoꝛib.
de adultera.de latrone.de petro OQ uis ve

ro neſciat.qͥn mẽs euchariſtie ſacro ſe r /

te ſubiciẽsdicat ex aĩo.penitet me OHuo

dicto / vincit carnẽ/vt nõ ſibi rebellis ſit
ad ꝑditionẽ ſi nõ ſpõte ſe dederit rurſus
mãcipiũ ſibi. ſᷣua vilig effecta ꝑ indignꝰz
libidinẽ aut furoꝛẽ.¶ Aſt foꝛte dicet ali /
q̃s. Dñationẽ mẽet ſup ꝛa carnẽ/eẽ fragi /
lem/nitutiq; ꝓcliuẽ. YFatemur.qm̃ ⁊ the
ſauꝝ nr̃m/habemiĩ vaſis fictilibʒ.ne qs
gliet᷑.ſʒ aſſit robur fidei q̃ ꝑ dilectõeʒ oꝑ/⸗

at᷑. Accedat fides hmõi mẽes vtiq; dña fi·

et inuincibilis. Poterit qͥdẽ a coꝛpoꝛe vi
olẽta moꝛte tolli.ſʒ ñ vincet᷑. imo victrix

coꝛonabit᷑. Nolo ꝑ exẽpla ſingłla moꝛari.

Turba martiꝝoĩm/ð om̃i etate? ſexu/p

fert teſtimoniũ/omi exceptiõe vł calũnia
maiꝰ.q̃ꝝ płimi ſub eodẽ pene mom̃to.de

7 3

repꝛobᷣ ꝑ oẽʒ vitã ſᷣuis ſue carnis. fecit fi

des xpᷣi/dare carnẽ ſuã ad moꝛtẽ. Roma

nꝰ. Beneſiꝰ. Joſias.latro bonꝰ.mille alij

tã ſubito mẽs eoꝝ dñata eſt carni.tã feli /
citer ⁊ ſoꝛtiter ex ei ſubiectõe ſunt in eter
nũ triũphatoꝛes effecti. (nitinã dat.

Cib bʒ h̊ ꝓpꝛiũ dũ nu tritomedẽtẽ. vt tp?
ſuo faciat habilẽ ad gñatõeʒ. Sem̃ ei/ſu
pfluũ ẽ alimti.ñ ĩ qli ſʒ ĩ q̃nto puẽit in ſti
mułꝰ? tꝑs amatiũ.¶ Plãe qn vẽit pleni
tudo tꝑis / de ðdit cibũ euchariſtie. feẽ ꝑ
ipᷣm mtẽ eẽ vᷣbigenã ſterilitate ðpulſa Ei
bus iſte iuxta pᷣmiſſa.reſtaurat.ſatiat.ðle
ctat.roboꝛat.auget.obdoꝛmire facẽ Ouid
ↄſequẽtiꝰ/qᷓ; vt vim genitiuã det Immi/
ſit dñs ſopoꝛẽ ĩ adã. ex eiꝰ coſta/vice ſeis
ſtatuit eã ĩ młierẽ Oyſteriũ ẽ xpᷣi doꝛmi
ẽt ĩ cruce.⁊ ecẽie ſpõſe Hũc xpᷣm ĩebꝛiatũ
vino caritatꝭ ꝛnudatũ ſenioꝛ iudaic filiꝰ

nã. ꝑ volubilitatẽ obediẽtie. ꝑ rotã inter

lrrilit ? mtedẽꝰẽ ¶ Toteplaben o maria

Im̃ ſi mẽs exẽplo tuo ſit dña/fit apta ad
gnñationẽ vᷣbiTua eiĩ interpꝛetatio/dñaʒ
ſõat Et certe ita decebatvt ad dñaʒ mitte
ret᷑ ãgelꝰ.ptu ↄſecrãdã dino.ꝑitãqͥʒ dũñũm

dnatiũ. B ᷓ ad lraʒ ð carnali gnatõe vbi
ſñ ſecꝰ de gnatiõe mentali ¶ Contempla
bar/oĩa q̃ de ſpũali deſpõſatioe dei ⁊ aĩe

notata ſunt in ſcriptun/pᷣſerttm in canti
cis cãticoꝝ. nre ligehg oĩa quẽadmo
dũ vergũt in hãc ſnĩiaʒ Ecce ꝑ anologiã/

virginalis aliq̃ mẽs / nutrita cibo vitali.

manet ĩ ſe tãq; ĩ ciuitate.i.ciuiũ vnitate.
qͥ ſũt cogitatoões ⁊ affectões oꝛdinate.Ci
uitas hec eſt galilee/ꝑ trãſmigtionẽ eter/

minabile / circa btiſſimã trinitatẽ. Huic
ciuitati nom̃ nazareth.ob floꝛidã ↄuerſa

tiõeʒ. Muttit agelus a deo / foꝛtz ſcz ĩſtin
ctus diuus.ad mtẽ hãc vᷣginẽ/deſpõſatã
ſ6j nõ in ↄcupiſcẽtia iũctaʒ. viro qͥ eſt ſs

ſuus intellectualis.ſonãs in augmtũ Jõ
nomẽ eius Joſeph. de domo Dauid reg
vtiq; celeſtis manu foꝛtꝭ Et nom̃ vᷣginis
maria qꝗᷓ dña.ſalutat᷑ vt gra plena.turbat
vt verecũda.cogitat vt pꝛudẽs.q̃lis ẽ iſta
ſalutatio. Cõfoꝛtat᷑.edocet᷑.aſſecurat᷑ ꝑ in
ſtinctũ.qm̃ ſpũſſcũs ſuꝑueniet in ſe puri
ficãs eũ ab om̃i ↄcretiõe materiali.⁊virtꝰ
altiſſimi/vᷣbũ pꝛis/obũbꝛabit ſibi ꝑ ſecꝛe
tũ ſui lũis illapſũ Ideoq; ⁊ qð naſcet᷑ ex il

la ſcm.vocabit᷑ filius dei. Credit. optat.

ↄſentit ⁊ ↄcipit.efficit᷑ verbigena mox vt
Saend breni Ecce ancilla d.f.m. ᷣm

Cotẽpſabar expiẽs qtidie mẽtẽ
tuã o maria filiũ dei parturire.ꝑ amoꝛo
ſoꝝ exertitia donoꝝ.donec in bethleẽ do
mo panis celeſt; naſceret᷑. Hic iã nõ puer
ſz vir ꝑfectus.⁊ collocaret᷑ nõ in pᷣſepio.
is in throno pꝛis ſũmi.⁊ aſtares a dextis

ełrꝰregina.q̃ oĩa ecce 5terg ſunt in te. Jõ

dtã q̃ credidiſti Jõ ꝑ hãc biĩtudinẽ obſe
cramꝰ/m̃tes nr̃as tuis pᷣcibo dĩno germi

ne repleat euchariſtie ſacer cibꝰ (foꝛmat

Becimuũ bonũ tran /

¶ Nullus inuenitur illapſus intimioꝛ

coꝛpoꝛalibo/q; vt cibs ↄuertat᷑ ⁊ tranſfoꝛ
met᷑ in cibatũ. Manet iã nõ in . in co

medẽte. viuit eius vita nõ ſua ¶ SGcimꝰ
ꝙ ex voce dñi dixerit Augꝰ.Cib ſuʒ grã

diñ.Creſce ⁊ mãducabis me. Nec tu me

multab is in te / ſ iẽ cibũ carnis tue.ſed tu

cimꝰ2

. õä

”?M Tractatus. I’=-AI..

mutaberꝭ in me. Notauit hãc intimitaæ
xps qͥ olim ſub nõie ſapietie poſuiſſe ſe di
xerat meſã ⁊ miſcuiſſe vinũ. Nouiſſie cuʒ
cenaret cũ aplis Excce inqͥt diſpono vobdᷣ

regnũ vt edatꝭ bibat ſuꝑ mẽſã meã ote

rat infirmos aut carnales mouere vt cre

deret ꝙ regnu di ſit eſca ⁊ pot/ niſi verba
ſapiẽtie ꝓꝛſus nos a tłi ſuſpitõe reddereét

alieos.⁊ apls expᷣſſiſſet imo ⁊ xpᷣs affirãſ/

ſet ꝙ erũt in glia ſicãgłi di.qͥ nec nubent

nec nubent᷑.pfecto nec ideo ↄmedent aut
bibẽt cibũ carnis Qu id aũt ſit iſte pais
iſte cibo regni celoꝝ ðit xps ĩtelligi dum
ait Qui maducat mei catnẽ ꝛ bibit meuʒ
ſanguinẽ i me mãetꝛego ĩ eo Eſt igit᷑ hũc
cibuũ maqucare ĩ eo maere ¶ Cõteplaber
o ſapietiſſima feiaꝝ qm ĩ euchariſtie ſcr̃o

fit trãſfoꝛmatõ pãis in eẽntia ſua remanẽ
tibo accñby Atuero dũ mẽs ĩ deũ tranſfoꝛ
mat᷑ remanet qͥdẽ eentia meꝭ/ſʒ accidẽtia

noua ſuccedũt.nõ fãtaſtica nõ materialia
ſʒ ðifoꝛmia.dĩna claritate radiãte. Trãſ

foꝛmãaur inqͥt aplłs ð claritate ĩ claritates
de claritate cõis notitie roõnal adqᷣſite /in
claritatẽ fidᷣi deifoꝛmis ĩfuſe.de claritate

hac fidei/i claritatẽ itelligẽtie ⁊ de hac de
mũ ĩ claritate ſapoꝛoſeꝛ ſapieẽtial expiẽtie
4 Expiebarꝭ traſfoꝛmatõʒ iſtã in ſũptõe
acri cibi.ꝓpterea ſicðᷣ voluptuoſis bꝛuta

lib ↄcludit phia apð boetiũ/q defoꝛmãt᷑
in beluas ita ð ſapiẽtib elicit ꝙ in deum
trãſfoꝛmãt᷑ Deniq; ſen
coꝛa / in effigie coꝛpis hüa ſco
cte dicimꝰꝙ ſũt dij ſub huana ſpẽ trãſfo:-
mati felix huiꝰ traſfoꝛmatois ↄgnitõ.ſed

mi ſüt belue vl pe

ſani ita ð ſcðᷣis re

expimentum? ſentimentũ longe beat/

Vndecimũ bonũ. In

Degerat oli dñs aĩe ronali pigno (artat

ꝛa ſue dilectõis/pulcras arras ſue deſpon

ſatõis celũ ⁊ terrã adeiꝰ obſequm ſilł ⁊ſola
ciũ.Cõtẽpſerãt has arras płimi eẽ phᷣorũ

atq; eis olaviluerãt Dedit adextremuʒ ſe
ipʒʒ ꝑiter ĩ arrã ⁊ pciũ.dũ ĩ h ſacro ↄuiuio
⸗ cãticũ eccie/fute głie pignꝰ datur.

õteplabaro dilectiſſima młieꝝ ſedu⸗

lamte cũ grax actõe pignꝰ ⁊ arra deſpon

ſatõis tue/nõ in vna tm ſʒ ĩ qlibʒ creata/

rũ ffulgere Dicebas ad ĩtuitũ cuiꝰlibʒ ar/

rã hãcoilẽtõis ſueↄtlit mihbi dnꝰſpõſꝰm̃

Delgit oĩa mibi.⁊ nõ minus mihi qꝛ cuʒ
młtꝭ.imo tãto iocũdiꝰ qᷓnto nulla ſine ſo
cio iocũda poſſeſſio.dedit oĩa mihi qua/

dienſunt
bfuucnl
oscenn
inceec
ünun
roWü d
ug.omi
oglä ſus
oſtituit.
nedilea
oſcoloo:

ttüco
verder

barisob

Wgnali
Tmaſöͤe⸗
vnnode
Mbrnr
ad
Wüco
Penetr⸗
Gn⸗
lntli
eonn

giie e
Aeinr Nhe
acnlapin
iinſioe
wlnnpſs bunn
i pceſonil
ndn gindan
niſätbetente

imiindſer

nms Mliſl
ti ongebe⸗

nigg
vrs er
tinl i
nufmnif

zic rnü

nal
tmideht

biiͤſtien

Bintiarſt⸗
unbicifi
nins nbier
ſmulſt
Nttaunhi⸗

D

ro vnũ eſt neceſſariũ.Et diuinus di

penetrabas oteplas oẽs has ſilitudt
Dʒ neſcio ſi difficiliꝰ ⁊ ꝓfundius ſit ad

Super Magnikicat

tinus ipʒʒ cũ oibꝛ ſuꝑ oĩa ↄgnoſcã. colã.

Diligã. laudẽ. ⁊ adoꝛẽ. Dedit celũ ⁊ terraz
Quid em̃ hoꝝ indigebat: Dedit ⁊ oĩa ᷓ

in his ſunt in ↄſulatũ vel famulatũ Ecce
pignus amoꝝꝭ. Addidit mai in repatõe,
qꝛ ꝓpter nimiã caritatẽ ſuam/exinaniniu

maieſtatẽ ſuã. vt acciꝑet cã mei.ꝓ me ſer
uilẽ foꝛmã.frater effectus ⁊ filius.ex deo
rege dño ⁊ pre.Creuit itaq; arra beniuo/
lstie ſimpli&/ in dilectiõez gtuite electõis
Viñ dilectio nomẽ hʒ. Proinde ꝓlapſa ẽ

dilectio in amicicia (ꝗᷓ addit ad dilectio/

nẽ/ſigna mutua cũ cõicatõe ſecretoꝝ) qñ

cũ hoĩbo puerſatus eſt Ja inqᷣt nõ dicam
vos fuos ſʒ amicos. Amicitia pinde ꝓ/

. 7„

lapſa eſt in zelũ. ꝓpter ſinglaritatẽ aĩcicie.
ꝗᷓ nõ ↄpatit᷑ ſocietatẽ in amoꝛe.qlis ẽ ſpõ
ſi ad ſpõſaʒ ⁊ eõ.dũ ⁊ ſi ſocietas rũpit feðᷣ
ra pactõis Zelotipiã hãc ↄſeqtur inamo
ratio. q̃lẽ ſuo mõ exꝑimur in ſtulte philo
capt Hãc ſenſerat qͥ lãguẽs dicebat. vul/

nerata caritate ego ſuʒ. Poſtremo nil ſu
peſt/ niſi plena 2 ſecura poſſeſſio. Hec no
minat᷑ ꝓpꝛie in bonũ charitas.i.cara vni

tas. ð q ſeqñs ẽ vltimũ euchariſtie bonũ.

uodecimũ bonum
¶Bic finis. H ↄplem̃tũ oim ᷓ Enit.
dicta ſunt aut dici pñt ſuꝑ cibi iſtius lau

dibo.fructibo ⁊ effectũ. Totus ob h̊ mun
dus creatus ẽ exterioꝛ ⁊ interioꝛ. Ad qͥd

inqͥes: Certe ad vnitatẽ. vt oĩa ſint ĩvynũ

ↄſũmata.hoc eſt ũlð vᷣbũ de q̊ xpᷣs. ſoꝛ⸗ .
onſi

— „

. . .

us.omĩa vno participãtDemũ ⁊ ipᷣe tho

logiã ſuã myſticã in vnione ſupꝛa mẽteʒ
oſtituit. Unionẽ hãc pᷣpoſuit ſpõſa ꝓ fi⸗

dAH

ne dilectõis ſub oſculi nõie. Oſculet᷑ me
oſcolo oꝛis ſui Cõſonat apłs.vnus pãis

2⁊ vnũ coꝛpus mlti ſumꝰ.oẽs qͥ de vno pa
ne⁊ de vno calice ꝑticipamꝰ. ¶ Cõtepla
varis o btiſſima btãꝝ vnionẽ iſtã ſub ve
laminib ⁊ ſymbolis / mltipliciter inſinu
atã. qualis erit in pria vna domus pfis
2 mãſiões mlte.⁊ vnũ ouile ⁊ vnꝰ paſtoꝛ.
vnus denarius diurnus. vna coꝛona. v/
nũ bꝛauiũ.vnus lectulus.vnus ſinus.v
nũ cubicłm.vnus nidulus.vnus panis.

vnũ coꝛpus.⁊ vnus ſpũs.vnũ Faudium
itudines

intelligẽdũ vᷣbũ xpᷣi/qᷓ du trãſituꝰad pa
cẽ oꝛaret ꝓ electisvt ſint vnũ inqtↄſum

–—

ſe/ cũ ðo Magna ⁊ admirabilis ẽ vnio

hüanitatꝭ xpᷣi in vnitate pſone verbi Sʒ
ſip intellectuz ſecludat᷑ vnio btiĩfica/hec

ſecũda erit inq; eligibilioꝛ pma. ¶ Da ſa

piẽtiſſima btõꝝ oĩm. da poſſe me qᷣtq; in
re tẽta ſcribeê/qð ſentit aut ſentire deſiidGd
rat/habes mẽs mea. da te illuſtrãte ⁊ deo
picio/aliqͥd balbutire Aſſumit᷑ in pmis
manuductio imaginatõis.nõ vt duret ſʒ

matico.ex cuius cẽtro medio indiuiſibili

penitus ⁊ vnico/ptendãt᷑ linee recte/vſq;

ad qðᷣlibʒ pũctũ circũferentie ¶ Crãſcen

dat rõ vel mẽs imaginatioem. ⁊ addat.q;

cẽtꝝ. heat vim ↄgnitiaʒ. qle hʒ agls. bẽat
ſilr q̃libʒ linea recta/a cetro egrediens ad

circũferẽtia/vim hmõi ↄgnitiuã. Cõſtat

ex hac ypoteſi/ ꝙ qlibz linea / ognitiöez
nõ ſolũ ꝑ terminatõeʒ /attiget totũ pũctũ

PNecq; ei põt dici ꝙ ꝑtẽ vnã vna.alterã al/

tera.ſolũ appꝛehẽdat.cũ ꝑs eius ñ ſit.Cẽ/

trũ ſilr ĩtelliget ſinglas lineas a ſe ptẽſas
ad circũfereti.· marxie ſi ponat ꝙy iſte ſitã
bit actiuitatꝭ ſue ⁊ ↄgnitõis. cẽdat

adhuc ſublimiꝰ mẽs nr̃a ⁊ põat ꝙ ill cẽ/

tu ſpe ĩtellectualis/ñ accipiatↄ gnitõeʒ lĩe

aua ſe ꝓgrediẽtiũ ꝑ reeptõeʒ cuiꝰcũq; mo

toõis obiectalis ab extra/ſz i ſe ſit ex ſe ſuf
ficiẽs oĩm cognitõ Ecce ꝙ hucuſq;/ nihil

bo⸗ uimꝰ a magnis ⁊ eleuatꝭ phis alienũ.

Si dixerimus deũ eſſe cẽtꝝ tale.talis ve
nat᷑e ¶ Accedat mõ fides aut intelligẽtia
fidẽ purgata.illuſtrata.roboꝛata:eleuet᷑
mẽteʒ ſupꝛa phiaʒ. ſeqñtiũ ſolã exꝑiẽtiaʒ
effectuũ /ad inueſtigatiõeʒ cãe pme. Do/

ceat fides queadmodũ deus q̃ſi cẽty iam
poſitũ.ñ educit ex ſe lineas aut circũferen

tiaz ex ſe cauſat extra ꝑ effectus. niſi pure
libere/ↄtingẽter. qꝛ plãe/bonoꝝ creature
ſue/ñ eget/ſufficiẽtiſſimꝰ ꝑ ſe ſibi(Poꝛro

ſiẽ ñ efficit aliqd extra ſe niſi pure ↄtingẽ
ter / Ita nec obijcit ſe ꝑ modũ foꝛme intel
ligibilis cuicũq; ĩtellectui creato/niſi pu

re. liber ↄtingẽter.ſub q̃cũq; rõe Sic iſta

us / ꝑ indiuiſiõeʒ ſui. Sit denõiatiua rõ
vi/ꝑ ↄpatõeʒ ad ĩtellectũ. Sit denõiatĩa

appetitũ rõnalẽ vel intellectiuũ ſeu mẽtalẽ

91

mmati ĩ vnũ Et rurſusvt ſint vnũ ſiẽt nos
vnũ ſumus. Maioꝛ itaq; vel ſinglarioꝛ
vnitas nulla eſt/q; btẽ trinitat. Magna
igit᷑ ⁊ ſinglar eſtvnitas oĩim electoꝝ iter

rõ bõi/ꝑ ↄpꝑatõeʒ ad apetitũ.maxime ad

—=

Tractatus. IX.

qꝛ ꝓpꝛie ſolus talis eſt pꝛimi boni capax⁊

veri ¶ Cõoſeqniter adiuuet imbecillitateʒ
nr̃e mt/illuſtratio tua vᷣgo ſapietiſſima:
qtinꝰ iſtã quã qᷓrimꝰ vnionẽ/ attingamꝰ.
Etſi nõ hic ꝑ exꝑiẽtiã facialẽ.ſaltẽ ꝑ intel
ligentiã diſcretiuã ⁊ ꝑceptionẽ directiuã
Coceſſuʒ inuenio ⁊deductũ a magnis
mũdi ph̊is.maxie platoni ꝙ ꝑ virtutes
purgati animi.pᷣt intellectꝰſeꝑatꝰa coꝛpo
re/vniri foꝛmari ſuſtẽtari in deo/pmo ⁊
vnico oĩm centro Cõceſſit hoc aduerſari
us nr ꝓpcaciſſimꝰ Auerrois. Errauer᷑̃t tũ

eius eane põt ſiẽ̃ ⁊ intellectꝰ pꝛimi

iſti ⁊ defecerũt ſcrutãtes ſcrutinio.qꝛ viã

⁊ hoſtiũ ſcalã ⁊ vehickm ꝑueniẽdi nõ ha/

buerũt aut reiecerũt dñũm nrjm Ihᷣm xjm
Rurſus qꝛ deũ nõ ſiẽ deũ głificauerunt

bñ viuẽdo⁊ hũilłr gras agẽdo.pieq; colen

do erat eoꝝ intelligẽtia diſcretiua/nõ ſatꝭ

qͥdeʒ clara de deo ſuꝑ hic ⁊ nũc.q̃lẽ hñt et
demões.ſed ſine hũilitate ⁊ pietate ⁊ ðuo

tõe⁊ caritate In elatõe ocloꝝ in exaltate

coꝛdis.in ſuis nõ dei viribo ſpem hñtes.
Venit xpᷣs tuꝰ ⁊ nr o bñdicta/ſe viã ⁊ exẽ
plar oꝓpoſite hũilitat exhibuit fẽcus obe

diẽs deovſq; ad moꝛtẽ.moꝛteʒ aũt crucis
qꝛ nil abiectiꝰ poterat cogitariCur ſic?vt

eleuat a terra.i.ab omĩbo q̃ terreni hõies

querere pñt traheret ad ſe oĩa.tã exemplo
tli.q; auxilio inuiſibili. Poſtremo qꝝ trã
ſiturus erat ad patrẽ.etiã coꝛꝑalr/vidẽti/

bus diſciplis bo cũ eras hũilia creataꝝ
reliqt hoc pignꝰ dilectõis / hãc arram eu
chariſtie/qᷓ nos ↄſummat in vnũ Nã qͥd

dici põt vnitius/qᷓ;qͥ mãducat meã carn-
et bibit meũ ſanguinẽ in me manet etego
in eo. De ineſſe ⁊ mãſione ſuꝑ admirabi
pꝛſꝰ iſta ſentẽtia. Qui mãducat meũ car/

neʒ ⁊ bibit meũ ſanguinẽ ĩ me mãet ⁊ ego

in ꝙ nec minus admirãda ſił? ãplexãda
qué ſeqͥtur. Siẽ me miſit viuẽs pr̃ ⁊ ego

viuo ꝓpter patrẽ.⁊ qͥ mãducat me/⁊ ipᷣe vi

uet ꝓpt me.Deniq; ſubdit᷑. Qui mãducat

hũc panẽ viuet ineternũ. Et qm̃ alio tẽꝑe

et loco xpᷣs ait. In domo pfis mei mãſio
nes multe ſunt. Et iteꝝ de diligẽti ſe. Et

pater meꝰ inqͥt diliget eũ.et ad euʒ veniẽꝰ

et manſionẽ apð eũ faciemꝰ. Subdãus a
liq̃ ð huiſmõi mãſione.ꝑ quã nr̃ emãuel

qð interpᷣtatum ẽ nobiſcũ ðꝰ/manʒ ĩ mã/
ducãte et mãducãs in eo ¶ Mãſio ĩ glio

pᷣſupponit eẽ in. Sũt aũt ᷣm gramaticos
xvi modi eſſendi in q̊s phᷣs reſtringitad

*

octo.addũt aliqͥ nonũ Sʒ ſub ↄpẽdio di
camus ꝙ eẽ ĩ alio maxime ꝑ mãſionẽ di
duo. Dicit em̃ diſtinctõeʒ aliquã.qꝛ nibi
vnũ penitꝰ/ſine q̃uis diſtinctõe reali ł rõ

ne ſubſtãtiali vł accedẽtali/abſoluta vłre
latia/ðʒ eſſe in aliquo.licet bene ↄcedãus

aliqͥd eſſe idẽ ſibijpi.reſoluẽdo locutõʒ ad
hac negatiaz. h ide nõ differta ſeipo Al

terũ qð inpoꝛtat mãſio oᷣt qndam vniõeʒ
ſeu ↄuęæiẽtiã duoꝝ ĩ aliq̃ qi ttio.ſiue illð t

tiũ ſit ſubſtãtia/ſiue ſit res aliq̃ flatiaſiue
ſit accidẽs abſolutũ ſiue relatiuũ Subla
ta em̃ ꝑ intellectũ omiↄuenientia ad inui

cem/non remanerʒz mõꝰ/curvna res dice

ret᷑ eſſe in altera. Fiat hoc ꝑſi cun taui

mõs eſſendi in/diſcutere voluerit.S
niamus ad ↄpendiũ ſuꝑ ꝓpõita manſiõe.

¶ Manſio mutua mãducãtis cũ mãädu

cato in euchariſtie ſacramto/mãitfeſtã hʒ

mãdqucantis ⁊ mãducati diſtictiõem ⁊ di
uerſitatẽ. Supeſt idcirco ſolum inueſti⸗

gare /qͥd eſt illð in quo vniũt᷑. Et pmo di

ci neqͥt ꝙ vniant᷑ in eadẽ eſſentia.ſiẽ tres
pſone diſtincte / ſũt eiuſgẽ penir eſſentie
Vnñ ↄſurgit ꝙ pꝛ eſt in filio.⁊filius in pa

tre.⁊ ſpũſcõ. ꝑ circũinceſſiõeʒ.q̃ nulla pᷣt

eſſe maioꝛ. Bic em̃ euãgeliũ ſcĩ Johis in

cipit. In pᷣncipio erat bũ.⁊ vᷣbum erat
apud deũ. Sʒ neq; eſt iſta vnio in idẽpti
tate relatiua ꝑſone.quẽadmoduʒ in xpᷣo

tres nate vniũtur. Poꝛro nõ eſt vnio qᷓ
p participatõeʒ carnis eiuſdẽ.qũo tu btẽ

vgo cũ filio tuo/cõionẽ ſoꝛtita es.vt dice

ret ſinglr. oñs tecũ. v filio tuo ſingula⸗
re pꝛeparaſti hoſpiciũ ãſio quã in/

quirimus/nõ tmmõ gnalis in exiſtẽtign. H

q deus ðᷣʒ eſſe in rebo ꝑ potẽtiã.pñtiam.⁊

eſſentiã.ſᷣm triplex genus cauſe eEfficiẽtiſ

qua dicit᷑ eſſe in reb.appꝛopꝛiate ad potẽ/

tiã.foꝛmalis ad pñtiã.⁊ finalis ad eſſenti

am. Om̃ hoc mõ/eſt in re q̃libet.vſq; ad

inſenſibilia ?⁊ demones Imo ꝛſi ꝑ impof
ſibile res nõ dependerent a deo in aliquo

genere cauſe / tñ ꝓpter imenſitatẽ ſuã dice

ret᷑ deus/adhuc eſſet in reb.qꝛ videlʒ res

nõ eſſent ſine deo / ipas penetrãte.neq; de
us ſine eis

noꝛum non gratificantium. qulia nũera

uit apls. de diuiſione grarum loquens.
q̃ lʒ ſint a ſpũſcõ.pñt nihilominus eſſe ſi

ne ipᷣo.ſupplẽt doctoꝛes gtificãte vel acce

ptãte.qꝛ ↄſtat iſtas gras/eſſe ñ poſſe.io

Sʒ neq; mãſio quã qᷓrimꝰ
fundatur ſufficiẽter in coniunctione do

, agle.
ſumnt
indepaelo

mdinench

—

gtonem?
endiindl
ſnoͤaani
lerckinfli

Mbetprin

uetetton
ſſeiorſch
fipenape⸗
cpaatapan
itgepau
uncnun
ſeheauhon⸗
d'Gmna
Mherpi
cenan

ſo⸗

ima
ghnnin
ſnpomu.
Nocones
n Oen
lcbinusg
nunſonose
Geprermel
aſlüdeffen
hdceaſe
Eſtaütptic
terclannse
minſccolge
etidem )ſe⸗
Hatur ülvd
ervnnndo
n waeen
diatin na
ſanivelen
ſconneten
eſinp
maſrne

citie
ſimphonin

Umterpren
quidenge
ſumpfain
mmanducn
quireſpic
dumoce
l diabe

ſignhi
S
Mtioeman
monitin
Cnoorzinpho

Nöckrno e
ecäomfd

GrtncsNd

Ponoſipin
Hüinn
s nerſtn 9

äniinn
SnEfwi
nerul
zümisnahn
Traymi
umniil

miei tid

Pibnngc
3 R
cign

Bunper magnificat

nõ opante. ſm tripler genus cauſe. lmo ſi
ſcrutamur acutius / nlla res poteſt dici eſſe e
in deo et econuerſo / niſi ßᷣm aliquam habi

tudinem cauſe vel ꝓductionis vel cõicati⸗
onis.accipiendo amplenomẽcauſe ad cre

ationem ⁊ cõſeruationẽ. Et ſic Richar.ex
tendit in diuinis ad ꝓductionẽ ꝑſonaruʒ.

ſʒ nõ admittitura moderuis. Sic eni pa/

ter eſt in filio.qꝛ cõmunicat eſſentiã quam
babet pꝛimitus et fontaliter/pducendo fi⸗
lium.et non ꝙ ſit ꝑfectioꝛ filio vł filius im

pfectioꝛ.ſed hec eſt pductio ex ꝓpꝛietate pꝛi
mi pꝛincipij. ſicut eſt ex ꝓpꝛietate filij ꝙ re⸗

cipiat a patre totũ qð eſt patris.ſecdluſa pꝛi
mitate ꝓducendi naturali modo filiũ alte⸗
rum.còmunicat nihilominus pꝛimitateʒ.

reſpectu ſpirationis ſpũſſancti modo libe⸗/

rali. Sanccus vero ſpũs non poteſt vltra
habere pꝛimitatẽ / niſi reſpectu pductiõis

filio.¶ Manſlionis cõuenientia quã inqͥ
rimus/cõſiſtit in habitu vel actu vel vtro⸗

ru vtvnum pꝛincipiũ cum patre⁊

q; gratie gratũ facientis.vł cõſũmate ſicut

in patria.vel inchoate ſicut in via cõſonãt

doctoꝛes. Sequiturex pꝛemiſſis ꝑ indire⸗

ctum. Stemus igitur in hac veritate ⁊vi⸗
debimus quõ ſunt in domo patris/multe
manſiones et tamẽ vnica eſt. Multe qui⸗
dẽ/ꝓpter multitudinẽ ſingulariũ graꝝ foꝛ
maliũ.differentium in ꝑfectione.ſicut ſtel
la differt a ſtella ßm aplm ĩ hoc pꝛopoſito.
Eſt aũt vnica/gratia gratificans obiectali
ter. clarius et abſcurius non in actu ſuo in

trinſeco(qui certe vnicus eſt. etimmenſus

et idem) ſed in effectu extrinſeco. Sic ſal⸗

uatur illud de ꝓſa ꝙ vna vox eſt letantiuz

et vn ardoꝛ coꝛdiũ.Trahit ad idẽ illð po.

Un voce exultationis et ſalutis ſonus epu

ntis. Non dicit in vocibus et ſonis.nec
dicit in vna voceet ſono. Traheret nos ſi
ſequi vellemus/ad ampliſſimã iſtam de cã
ticis materiam ⁊ armoniam quẽadmoduʒ
vnica ẽ ſimphonia ĩ vniuerſo tãqᷓ; ĩ oꝛgão
mas qm̃ vnicavoxẽ.⁊ vnꝰſonꝰ.vł vniſonꝰ

cõcentus. Vnde et armonia ⁊ cõcentus et

ſimphonia ⁊ vniſonũ vel monicoꝛdũ/ſua

interpꝛetatione dicuntab vnitate.Et hoc

quidem gratiſſime et qꝓpꝛiatiſſime ad ver⸗
ſum pſalmiſte nũc indnctum Cõſonat ad
manducationẽ vel epulationẽ euchariſtie
qui reſpicit inſuꝑ ſimphoniã illã et choꝛũ:

dum occiſo vitulo ſaginato pꝛo reditu fi⸗

li/ dicebat pater euãgelicus / duro et diſſo⸗

no fratri. Epulari et gaudereoptebat Sʒ
alibi copioſiſſime marerlabeclotin ſalu⸗

bꝛiter) a nobis tractata eſtĩ vtraq; lingua

Manſionis huiꝰↄuenientia.lʒ ſitvnica
in radice gratie gratũ facientis.ſoꝛtitur ni⸗
hilominus noiationes plurimas ſine nu⸗
mero ꝑ ſcripturas ſacras.Et hoc expediẽs
eſt ſcire ſimul notare ꝓpter amplificatõeʒ

ſanctaꝝ meditationũ.⁊ affectionũ deuota

rũ ↄſequẽeẽdã,.qᷓ;uis hoc nequearad plenuz

fieri:niſi fuerit hõ ſpũalis effectꝰ⁊ qſi totꝰ

deifoꝛmis:aut deifſoꝛmatꝰ.aut deificatus.
ſm varios gradꝰgr̃e invia.⁊ ↄſũmatõis in
pria.Dicit exempli gr̃a)mãſio dei in hoie
⁊ hois in deo. vt hic. Dicit᷑ viuificatio ⁊ ha
bitio vite eterne.ſaltẽ in radice, vt hicviuet
in eternũ qꝛ ſuã graʒ habet.dicit aũt aplus
gra dei ẽ vita eterna.Dicit᷑⁊ oſculũ oꝛis
ſponſi. qð petit ſponſa. Dicitlac ⁊ vinũ. et
vngueta ⁊ oleũ eſtuſuʒ. ⁊ tractus.⁊ pulſus

ad ſpõſuʒ. Dicit᷑introductio in cellaria.cõ

iũctio dilecti inter vbera ſpõſe.tanq; faſci⸗
cul?mirre. Dicitſuꝰdecoꝛ.ſua qiues ĩlectu

lo ffoꝛido. Hoc eſt donũ ꝑfectũ de ſurſum

deſcẽdens nõ aſcẽdens de deoꝛſuʒ. Hec eſt

ſapia diuinitꝰ inſpirata cũ ſuis laudibvni

„

uerſis. Hoc diuinũ ſilentiũ.hoc ſibulẽau⸗

retenuis.hoc ſuſurriũverbi abſcõditi.hoc

vox q̃ſi aure lenis.imo ⁊ ronitrui magni.⁊=
vt ad vnũ colligamꝰinnumera.quicqͥd ſo⸗
nat mãſionẽ/vel habitationẽ/vel inheſio⸗

nem / vel vnitatẽ vnicoꝛꝑis ⁊ vniꝰſpiritꝰ.

aie cũ deo. ſponſe cũ ſpõſo.vnice cũ vnico.
ſub gre gratificãtis noĩe ⁊ radice pꝛĩcipio
ſoꝛma ⁊ fine.vnico vocabulo dat᷑intelligi
qð eſt manere in xpᷣo ꝑ mutuũ gre ↄplexi.
Inuenies aũt ſꝑ in hac maſione quolibet
noĩet᷑ habitudinẽ cauſe ad cauſatũ ⁊ econ

tra. Sic materia deq̃ minꝰvidet᷑/ð: eſſeęin

foꝛma.nedũ qꝛ recipit influxũ foꝛmalẽ ab
ea.ſed qꝛ coĩcat ſibi potẽtialitatẽ ſubiecti⸗
nã.vt ſubſtet ĩ ea ſic in materia.qᷓ;uis ðꝛ ſo
lũ patiẽs/nihilominꝰ appetitiua ſil eſt. vt
accipiat foꝛmã.vt ꝑficiatab ea.Sicloca⸗
tũ appetit locũ vt ↄſeruet᷑⁊ locꝰ locatuz vt
ↄſeruet ipᷣm. Silr de qͥ bonoꝝ noſtroꝝ ñ
eget / vult gratuita pietate coĩcare ſe creatu
re ſue.pᷣſertim rõnali.q̃ coĩcatio ðꝛ inhabi⸗

tatio ſ̃m triplex gen?cauſe.extendendo ad

creationẽ ⁊ ↄſeruatõeʒ ⁊ obiectalẽ motõeʒ
vel ĩimutatõeʒ/vocabulũ cauſe. Plurimuʒ
eſt iſta ↄſideratio/ꝓ ↄgnitõe qͥditatis ipſiꝰ
mãſionis reꝝ ĩ deo:iuxta illud philoloyhi
WWv

Tractatus nonus

.

c/ q paułtheologicũ feẽ. In ipo vinuim⸗

monemur ? ſumꝰ. Fas poꝛro ↄuertibile di

cereẽ de in rebo ſuis ẽ ꝑ potẽtiã pñtiã⁊ eſ-

ſentiã mõ dicto. Sʒ in aliqbo vltra ſimplex
eſſe/ↄfert bñ eſſe.maxiĩe ꝑ graʒ ⁊ gliam. Et

bec inhabitatio reſpicit influentiã dininã

que ſuꝑadditad naturã ⁊ eẽntiã. ¶ Man
ſionis huiꝰↄueniẽtiã gratuitã. ꝓfecto felix
q̊ͥ poſſederit habitualit᷑. felicioꝛ qͥ actualit
cũ habitu. Sʒ feliciſſim qͥ reuelata facie/
trãſfoꝛmatfuerit in eĩdẽ imaginẽ.de clan
tate in claritatẽ tanq; a dñi ſpũ actꝰ duct??
tract ita ꝙ ſentiat ꝑ illũiaros coꝛdis ocłos
(ſicut impcat᷑apłs) ſuꝑeminẽtẽ ſcie / carita
tem xpᷣi.hocẽ graʒ bãc ↄiũgentẽ.⁊ caravni
catẽ ad ſimplificã deitatẽ. Oulti qdẽ ſunt
qui hñt in habitu. ſicut pueri nouit bapti
ſati · Multi qͥ in actu poſſident ⁊ exercent

dü merent᷑. Sʒ pauciſſimoꝝ eſt ſentire di

ſtincte ⁊ ngte ei iſtũ.mãſionẽ iſtã:voceʒ
iſtã. ꝓpter occurſatões curarũ in memoꝛia.
fantaſiaꝝ in intelligẽtia.⁊ ↄcupiaꝝ (Guis
mime crimiĩaliũ )in volitiua vel affecciua.
Sentiũt hãc graʒ inhabitatõis xpᷣi ⁊ ſpnſ
ſancti/qͥ cũ aplło mẽte excedũt deo.qͥ pterea

ſentiũt opatõeʒ intra ſe verbi dei. De qᷓ diẽ

tiũ. Fiat etiã diſcretio cogitationũ ⁊ inten

idẽ apłs.ꝙ vinꝰẽ ſermo dei.qꝛ loqͥ põt cuʒ

quolibet.⁊ efficax ⁊ penetrabilioꝛ om̃i gla

io ancipite.quẽ gladiũ venit xpᷣs mittere

in terrã. vt ꝑtrãſeat vſq; ad diuiſionẽ aie ?æ
ſpũs.vt ferat᷑ſpũs ſurſum⁊ aia maneat de⸗

oꝛſuʒ. qð fieri nequit niſi maxia pax fuerit
⁊ ſilentiũ tam ſurſuʒ qᷓ; deoꝛſuʒ.niſi pᷣterea
fuerit diuiſio ↄpagũ ⁊ medullarũ ⁊ cogita

—

tionũ ⁊ affectionũ naturaliũ /ſeſe ↄplecten

tionũ ſimpliciũ naturalit᷑ adqͥ ſitaꝝ vel ad
q̃ſibiliũ.⁊ remaneat in ſentimẽto ⁊ exꝑien⸗
tia/ ſolus felix iſte ⁊ gratuit deifoꝛmis illa⸗
pſus ⁊ influxſpũs ihu xpᷣi.plꝰſuꝑeminẽs
in ſpũ ⁊ mete ſuꝑ aĩiam/qᷓ diſtat celũ a tra.

Dicim oꝑatõeʒ vitalẽ nõ ita ꝑenit eſſe eẽ

dem in ſpũ vel cuʒ ſpũ ⁊ aia. ¶ Sentiunt
hãc graʒ actualẽ ⁊ exꝑimẽtalẽ.nõ qͥdẽ oẽs

à digne mãducãt coꝛp xpᷣi.⁊ in bo manet

— — „ —

xpᷣs ⁊ ipᷣi in xpᷣo.ſicut mõ dicebam?. Sed
ve etiã coꝛdi hoĩs qð pꝛauũ ẽ ⁊ inſcrntabi
le.qꝛ putauerũt aliq gloꝛiãtes in ſe/⁊ habẽ
tes coꝛ elatũ ⁊ exaltatũ/ ⁊ elatos oclos am/
bulãtes ĩ magnis ⁊ mirabilibo ſuꝑ ſe/ nech;
hũilit᷑ ſentiẽtes. Putauerũt inqᷓ;/ vel ec cõ

ſuerudie ſenſuũ exercitatoꝝ ſic aliqñ fit in
bñtibo ↄſuetudinẽ phetãdi. vel exdiaboli

„

ſtoptea magnẽ pietas h/cũ

ca illuſiõe excecãte coꝛ / inſto ſz occul tod 4

iudicio tq; ĩ ſomno gui. ſentire diſtiguere
⁊ exꝑiri⸗ ĩ ſe regnũ dei h̊ intra ſe.⁊ dicere ex

ſnia.Defecit caro⁊ coꝛ meũ/de coꝛdis mei
⁊ ꝑs mea deꝰĩ eternũ.ſed mẽtiebat᷑ iniqtas
ſibi. Beata igit᷑ ⁊ ter beata ſꝑ hũilitas.qua
ſolꝰdocet⁊ dat ille qͥ ait. Diſcitea me qꝛ mi

tis ſũ hũilis coꝛde.Deniq;.biũs vir qͥ ſʒ ẽ

pauidꝰ⁊ exultãs ĩ tremoꝛe ↄples illð qð eſt

oĩs hõ. Deũ time ⁊ mãdata ei obſᷣna.õ
ꝙ timoꝛ hũanꝰmũdanꝰ⁊ fuilis/ſtet cũ cari

tate q̃ talẽ oẽm timoꝛẽ mittit foꝛas.Szũ

illũ ꝓfecto caſtũ.qꝛ manet ĩ eternuʒ. Auget

potiꝰaſſidue vſq; ad gliaʒ ↄfirmatã.ĩ q fir /
mat᷑ ⁊ ſiſtit. Oanifeſtũ ẽ igit magnũ pieta
tis ſacramẽtũ.qð mamifeſtũ ẽ i carne.iuſti⸗

ficatũ ĩ ſpũ.⁊ ẽ aſſumptũ in glia.Neq; mi⸗

nus mira bilit ĩ hac ſacra maducatõe ſacra
mẽtũ ̊ pietatis exhibet᷑.qð qdẽ manifeſtũ
eſt ĩ ſen ſibilibo ſignis panis ⁊ vini velutin
carne.ſʒ ꝑ graʒ cũ fide ſpe ⁊ caritate iuſtiſi-
cat hoĩs ſpm̃.⁊ quodãmõ aſſumit ĩ glia qꝛ

ſides dinigitad imaginẽ ſpeculare glie dei

Spes erigit vſq; ad intioꝛa velamis eiuſ-⸗
dẽ glłie dei.Caritas vo ſe erigit ſubintrat
⁊ appᷣhẽdit ⁊ aſtriĩgit dicẽs.Jnueni quẽ di
ligit aĩia mea.tenui eũ nec dimittã.Subin
devox eiꝰẽ ſunamitis ad heliʒeũ.vinu dñs

⁊ viuit aia mea.qꝛ nõ dimittã te.Appᷣben⸗

dã te inqͥt aĩa ĩ caticis ⁊ introducã te in do
mũ mr̃is mee ⁊ ĩ cubiculũ genitricis mee·

——

Felix introductõ.⁊ notaſi nr ſequũt Que
cal . ſufficiẽtia. Re
ponit eĩ coꝛ hoĩs ĩ ſede ſua.⁊ ĩ cctro.⁊ ĩ loco

qñq; pxim dũ plꝰẽ coꝛ aſſimilatũ.depura⸗

— ⸗ — —

tũ ⁊ illũiatũ.cũ pondere maioꝛis caniatis
Exẽplũ in magnete ferꝝ trabẽte,.nũc vehe
mẽtiꝰ.nũc remiſſiꝰ ꝓ q̃litate medioꝝ.nã ſi
circũliniat᷑ ferꝝ ꝑ alliũ/ ſuſpẽdit vis attra⸗

ctiua. Pietas itaq; ſubinde valet ad oia-

qm̃ reddere docet⁊ oꝛdinare ꝓut vnicuiq;
debuũ ẽ. deo ſibi ⁊ prio.ſᷣm gen oẽ paſſio⸗
nũ vl affectionũ vt gaudeat ſperet imeat⁊
doleat ſiẽ oꝑtet moderate ſm circũſttias
oẽs.pꝓut ſapiẽs iudicabit.⁊ debita pij coꝛ⸗

dis armonia ſuadebit.¶ Dicam pᷣterea

mãſio mutua mãducãtis h̊ ſacramentũ cũ

xpᷣo mãducato ſaluari nõ põt neq; coòſciſi

4

ne coꝛdis mentalis motu. Ita eni dicebat

berñ.pluries exꝑtꝰ/ſentire ſe pñtiã verbi ex

motu coꝛdis. intellige mẽtalis. Uñ erſin
nullivoluerit hãc mãſionẽ poſuiſſe ſine ba

bitu gre / diſticto a ſpuſcõ? nulli m negaue

ſitnonie⸗
ſeunmaecoꝛ
nuorure

ſmno necip

Suisſttin
limomde
mottner
rſoi
ſ.
tini
1itiſonud

Pſfſanau

ſelgtgeis
ſäſncn
caliad
ftua
che
NE
ſomir.
Nlreſ
nipe
Cuna.
italirin
loenointia
Cogyutiuüi
cſenltorme
nadepedes
lipoſtättn
Rred
umnegkien
fimleben

herevoluen

ſinemooe
bereconat
n Etalt
Jürclloe
ceiouisſch
aiuch
liimefi
Kophiente
unmnne⸗
ns
nathenn
adrosni
Tiſttäͤſii
giakeri
beathent
mus ert
poſitis
mmt cr

Nnöcucricun
önmnic,
ms
hetanunt
mo ſuntig
niſaulriclen
Kagtübin
6 umnini

Nnmmriebin

äſuſfpen
n ticinotibo
1nairscI
nmber üifb

hüffbin
anra

hereconataẽ.

—
. 1
—

mẽti/q; expᷣſſuz oꝛe. dũ i

—

rũt motũ coꝛdis diſtictũ tã a deo qᷓ; a coꝛde

ſeu mẽte coꝛdis.qͥ mot coꝛdis tot? fit ſuper
naturalr ꝑ infuſionẽ ac illapſũ ſpũſſcti mo

uẽtis coꝛ.q̃lit᷑ nulla facere poſſet creatura.

ĩmo nec ipᷣa mẽs ſola / talit᷑ ſe mouere poſſʒ
;uis ſit inſtrumẽtũ ſeipᷣm mouẽs.ſʒ nõ ta
li motu deifoꝛmi / niſi det᷑a ſpũſcõ. Iſte ãt

motꝰẽ nexꝰipᷣe mediꝰq̃ xpᷣs eſt in mãducã⸗

te ſe digne actualit᷑.⁊ mãducãs in eo.ita ꝙ;

recipiẽs iſtũ motũ/tãq; ſi coꝛda muſicalis
ꝑcutiẽdo ſonoꝛe moueret᷑reddit illũ motũ

⁊ iſtũ ſonũ deo.quẽadmodũ filiꝰrecipiens

ſpm̃ſanctũ a preꝑ inſpiratõeʒ actiuã pr̃is.

reddit ꝑ eãdem vim ſpiratiuã quã recipit/
ſpm̃ſanctũ pr̃i.Agitꝭ̊ ⁊ agit aĩia/mãducãs

actualiter digne xpᷣm ⁊ in eo manẽs.qꝛ ſcʒ

taneã/eſſe ſuũ. ualis ãt ſit iſte motus

facit illũ actũ ꝑ Auan⸗ ⁊ redditõeʒ ſpon
gut qͥd. dixerũt a iqᷣ nõ eſſe rẽ abſolutã vel

foꝛmã.vel reſpectiuã ſeu relatiuã.Alij q ẽ

ↄplere ſignificabile.ſcʒ aĩaʒ ſicſe bre. Alij

foꝛmã poſuerũt eſſe abſolutã de genere qli
tatis. Alij tenẽtes idẽ ꝙ ſimłẽ foꝛma reſpe

ctiua.addiderũt ſubiectũ denoĩare eſſetale
vitaliter imutatũ ⁊ deo acceptũ.vñ nec ta⸗
li denoĩatõe/poſſet infoꝛmare ſubiectũ nõ

cognitiuũ vel affectiuũ.Et qm̃ deꝰ nõ põt
eſſe tał foꝛma ↄſtituẽs vl infoꝛmãs ⁊ relati
na depẽdẽs/iure dãnatꝰẽ pariſiꝰarticulꝰta

li poſitõi fauẽs. Silrĩ decretaliba ſũmoꝝ
borikcli a de lol e ſoꝛma is btitudo.ſiue
umẽ glie.nihil actu ſuꝑaddito.Nec celebᷣ
rimꝰille hugo.neq; mgr ſi niaꝝ/vnq; ita po

nerevoluerũt.q̃lit᷑ ipꝛoba q̊ꝛũdã ſubtilitas

tz ad extremũ ſeſus apli
ci ᷣbi.vnũ coꝛpꝰ⁊ vnſpũs ⁊ vnꝰpanis ſu
mꝰ.Et alteriꝰluce Erat coꝛ vnũ ⁊ aia vna.
Intellectꝰinſuꝑ totiꝰilli?celeſtis ſmõis no
cte iouis ſcã ꝑ tria capla.Qibet exclamare
cĩ cãticũ illð.Ecce q;bonũ ⁊ qᷓ;iocun
dũ hitare frẽs ĩ vnũ. Sic vnguẽtũ ĩ capite

ſine Paarae⸗dl freno furioſe ſe agẽs tra

xpᷣo.xpᷣi aũt caput deꝰẽ.Reliqͥ ãt q̃libʒ erea

tura.maxie aũt rõnalis.ẽ coꝛpꝰeiꝰ.veſtimẽ

t eiꝰ.mõs eiꝰ. Mons qͥdẽ hermon pꝛius
anathematiſatꝰ.⁊ mõs ſyon iuſtificatꝰ Et

qd ros niſi groſus illapſus illiꝰ. Ego ros
2⁊ iſrk qſi lilin germiabit. ¶ Deniq; dat cre
di.dat᷑ etiã ſciri.dat᷑ ⁊ aliq̃liter ĩtelligi.ſʒ qᷓ
beatierit ⁊ exꝑiri/qũo deꝰhoſpes glioſiſſi

mus/erit oĩa in oiba modis vt potuimꝰ ex

poſitis. Sʒ pl docebit vᷣbũ iſtud impᷣſſuz

7.

poplene viſo / toto

5

tis aut ineq̃liter ↄgnit.

Buper magnificat

oꝛe.totaq; auiditate fruemur Quã fruitõʒ
⁊ tꝑalis ꝑceptio coꝛꝑis ⁊ ſãguis gurar⸗
Pmnusg aſip notu⸗
Onectem us eteſtm⸗
qdraginta notulas ſeu minutias theoreu⸗
matũ qdraginta.
centralis pucti poſſe manuduci.Hincẽ ex
phis dei deſcriptio.ꝙ ẽ ſpera intelligibilis

cuiꝰcẽtꝝ ẽ vbiq;.circũferẽtia nuſqᷓ;.¶ ¶Uni

tatem dei abſq; creaturis/poſſe intelligi.

Vnitatẽ dei abſq; ipᷣiꝰabſoluta entitate/ũ

poſſe intelligi.¶ Anitatẽ dei nõ poſſe cõti
nuo ⁊ tꝑe/ꝑfecte intelligi.¶ Unitatem dei

nullaten a creaturis depẽdere. ¶ lnitatẽ
dei ncario teeclnea ctn eg vᷣtuali

ter includere.(
eternitatẽ ↄcludere.¶ VUnitatẽ dei / non ne
ceſſario quãlibet diſtinctõeʒ foꝛmalẽ intrĩ

ſecã ex ꝑterei q̃ ad nos ↄcludere.¶ Unitatẽ

dei nõ neceſſario ꝓductõeʒ tualẽ creatu⸗
rarũ ſupponere vl infen e.( nitatẽ q́ʒ; nu
meri/⁊ oꝛdinẽ creaturaꝝ exiſtentiũ.reſerri

ad diuinã q̊ʒ vnitatẽ ⁊ monadẽ opoꝛtere.

ſm triplex genus cauſe efficientis exem/
plaris.et finalis. Wnitare diuinã gigne
re vnitatem ⁊ in ſe ſuam reflectere vnitateʒ⸗
Pamoꝛẽ ſpiratiuuʒ/triangulo intelligibili
ꝑfecte rulacnurne dei / poſſe plus
aut minꝰintelligi/ꝓ libero arbitrio ſue mo

tionis obiectalis:nũc ſine viſiõe creatura-⸗

rũ.nũc cũ viſione pluriũ vel paucoꝝ. Exẽ

plũ de lineis/oĩb/ terminatis ad centꝝ.q̃⸗

rũ q̃libet ſi pũctꝰ centrał ad eas libere ↄtra

dictoꝛie inffueret ↄgnitõeʒ aut lucẽ/poſſet

intelligere centꝝ.lineis egrediẽtiboñ ↄgni
nitatẽ diuinã
ſeipᷣa ſe inuariabłr hũte.ↄgnoſcerevariabi
lia imutablłr.mutabilia futura pñtialit: cõ
tingẽtia neceſſario ⁊ certitudĩaliter.nullaʒ

tñ iõ ponẽdã eẽ ↄtingẽtiã ĩtriſecã ĩ deo.ſiẽ

nec tꝑs.nec locũ.nec coꝛꝑa.nec ↄplexiões
nec diſcurſus.qꝛ talia ſcit ⁊ ↄgnoicit.Et h̊
eſt lapſus magnoꝝ doctoꝝ/qrentiũ meta⸗
phiſicã vbi logicꝰfacilit᷑ ſe expediret. VUni
tatẽ dei poſſe diuerſiſſima ꝓducere ad ex⸗
tra.nulla diſtinctõe niſi ꝑſonali exiſtẽte ad
intra: Nulla inſuꝑ variatõe determiatõis
ad intra facta.Et hic ẽ lapſus hoĩm groſſi
ſenſus.ponẽtiũ ncitatẽ fati aut foꝛtunã.in
oĩibo. Nec valẽtiũ ꝓuidẽtie ſimpliciſſima,ʒ
foꝛmã/foꝛmalr ĩtueri.neq; cũ libertate hu
mane volũtatis/ipᷣam ↄcoꝛdare.neq; cum
peccatis hoĩm/actionẽ dei tügere⸗ nech cũ

Imitatẽ dei/ꝑ vnitatẽ

nugtẽ dei neceſſario ſuã

Tractatus nonus

miſcdia / repꝛobati
dei potuiſſe ⁊ poſſe ſemꝑ / effectuũ varieta/

tem educere/⁊ eductis puidere/⁊ ꝓpuiſa re⸗

ducere ad ſe.qdlibet ad ꝓpoꝛtõnabilẽvnio
nẽ. Hic eſt lapſus phoꝝ.pᷣſupponẽtiuʒ

4 — ——

ab eodẽ inqntũ idẽ nõ ꝓuenit niſi effectus
idẽ. Nec ab antiq voluntate / nou effectſ̃ i

—

ne imutatõe volutatis. Hic eſt lapſus coꝝ
qui putãt intelligere ↄꝑationẽ dei ad crea/
turas/ abſq; creaturis cõparatis. Cũ tñ iu

tellectus vniꝰcoꝛrelatiui/ ncario pꝛeſuppo

—

nat alteriꝰ intellectũ:cãq; duo relgtiue pꝑa

tionis extrema ſeu fundameta.¶ Mione
nature intellectualis creature cu deo ꝑ deũ
⁊ in deo.alit ↄſiſtere/q; ceteraꝝ creaturaru

nõ intellectualis nature.qm̃ ute ꝑcipiunt

deũ. alie nõ. ¶ Unionẽ nature intellectual

☚0

cũ deo ⁊ ꝑdeũ ⁊ in deo nõ poſſe nec debere
cõcipi / trãſfoꝛmatõeʒ ipᷣius intelligẽtie /
eſſentialẽ ſz accidẽtalẽ.ꝑ habitꝰſcʒ ⁊ actus
m obiectales influrſen vltales. ſeu (clari

us loquẽdo :pceptiuos nionẽ aptitu⸗/

dinalẽ nature intellectualis cũ deo ꝑ deuz

8 ——

⁊ in deo ↄſiſtere ⁊ attẽdi.ᷣm triplicẽ erꝰpo⸗

tentiã / in vnitate eẽntie.q̃ ſũt vxis memoꝛa

tiua.intellectiua.⁊ volitina Qnione ha⸗

bitualẽ gratificã / nature intellectualis / cü

deo p deũ ⁊ in deo / cöſiſtere ⁊ attẽdi ꝓ ſtatu

vie / m triplicẽ virtutẽ cheologicã. in gre

gratũ faciẽtis vnitate.¶ Unionẽ actualeʒ
nature intellectual cũ deo ꝑ deũ ⁊ in deo cõ
ſiſtere ⁊ attẽdi/pꝓ ſtatu vie/ ſᷣm opꝑatõeʒ ꝑce
ptiuã ⁊ motiuã triplicis vᷣt tis theologice
in radice gre gratũ faciẽt/¶ VUnionẽ actua
lẽ nature intellectuał cũ deo ꝑ deũ ⁊ in deo
cõſiſtere vel attẽdi ꝓ ſtatu glie ᷣm oꝑatõeʒ
triplicis dotis / in radice glie ſen gre ↄſum
mne da Pglno ſil fruitio. q̃ eſt ↄſũmata
ꝑceptio.¶ Anionẽ intellectualis nature cũ
deo / aptitudinalẽ habitualẽ vel actualẽ in
via vel pr̃ia nõ poſſe cõſiſtere vel attẽdi / ꝑ
trãffoꝛmatõeʒ nature diuine eſſentialẽ / in
naturã intellectualẽ creatã. ¶ Anionẽ na⸗
ture diuine cũ natura intellectuali creata/
debere concipi / illapſus obiectiuos fieri
cõfoꝛmiter ſeu qdã ꝓpoꝛtõe/ad motões ſen
ſibiliũ ⁊ ſenſuũ obiectales.⁊ hoc altero tri⸗
um modoꝝ ab aplo poſitoꝝ.facialit.aut
ſpecularit.aut enigmatice pceptiue. Unio
nẽ nature diuine cũ creatura intellectuali/
radicalit᷑ plus attẽdi ſᷣm vim tactiuã obie/
ctalẽ ꝓpoꝛtionalit᷑ ad ſenſus materiales.q
oẽs in vi tactiua radicant᷑. Nã ⁊ guſtꝰeſt qͥ

onẽ pᷣſcitoꝝ. ¶ Unitatẽ

nem obiectalis ülapſus/ Fm vim ree p

dam tactus. ſitralij ſenſus.ſuo mõ Cõſo)
nat illud phᷣi.om̃e agens agit ꝑ cõtactum.

VUnionẽ dei cũ creatura intellectuali/ſm
vim cõtactiuã ſpũaleʒ obiectalẽ / eſſe vehe⸗
mentioꝛẽ intimioꝛẽ ⁊ purioꝛeʒ.nõ ſicut in
ſenſibo. in quiba tactꝰ eſt materialiter ⁊ im/
purus. ¶ Anionẽ dei m vim tactiuã ſpũa
lem oblectalẽ/ ꝑfectius purius intimius et
ſuauiꝰattendi in via/qᷓ; ᷑ᷣm motionẽ obie/⸗
ctalẽ ad viſum vel auditũ ſpũs ꝑcipientis.
nionẽ dei ꝑ euchariſtie ſacramentũ di
gne ſuſceptũ / plus attendi ᷣm vim tactiuã

——

et guſtatiuã ſpiritales.q;uis in hac vniõe

actuent ſenſus oẽs ſpiritales ſuo mõ.ſaltẽ
in enigmate.⁊ ꝑ fidẽ ⁊ ſpem. ¶ Unionem

dei ſcoͤm vim tactiuã ſpiritalẽ obiectalem
actuale / eſſe ſecretiſſimã. nec pcipi poſſe ni

ſi ab accipiẽte. Sicut nec ſi ubiectũ pceptõ
nis / alibi vel extra eſt. Hinc eſt illud. NHẽo

eſt.
dus

nionẽ dei cũ natura intellectuali/g

eſgaien hoĩs / niſi ſpũs hoĩs qͥ in ipſo .

intellectuali / pcellere poſt xom/in mariax
ↄſequẽter oĩb in patria nionẽ dei cuz

natura intellectuali. remotiſſi imã eſſe a luci

fero / vel altero ſiqs ſit dãnatioꝛ eo. ? conſe⸗
quẽter alijs in gehẽna.maxime qͥ ad vnio⸗

quã ſentit᷑ guſtat᷑ q;ſuauis ẽ dñs:¶ Anio

nem dei cum natura intellectuali / inter bec
duo extrema pr̃ie ⁊ gehẽne/ medias intelle

ſe repellere
rum cũ deo obiectaliter /effici ꝑ repletionẽ
intuitiuã ⁊ nudã / oim ſenſuũ ſpũaliũ/⁊re⸗
dqũdantiũ in ſenſuales / tã ad intra q; exteri
us. vt ſiue ingrediat᷑ ſiue egrediatnatura /
tellectualis paſcua inueniat¶ AUnionẽ cõ
ſummata / eſſe cũ quolibet electo ſingulari⸗
ter/⁊ tñ coĩter apud oẽs.iuxta ↄpationem
centri ſpere intelligibilis / reſpectu lin earũ

ctuales riclan⸗ aut minꝰ reciꝑe vła

egredientiũ ⁊ in centro ↄiũctaꝝ. Sic vir⸗/

tus celeſtis influẽtie / in ſpera coꝛruptibili
um neceſſario ↄiungit᷑ ad centꝝ.ĩmo verr
ad deũ. ¶ Unionẽ ↄſũmatã reciꝑe magis
aut minꝰiuxta maioꝛẽ aut minoꝛẽ circa cẽ

trũ ipᷣm qð eſt de / virtualẽ ⁊ q̃ſi circulare

pꝛoximatõeʒ. Exemplũ de circulis ſpere.

comꝑatio ↄmodioꝛ eſt q; ꝙᷓ egreſſus crea⸗

turarũ fiat inſtar numeri/ꝑ addicionẽ vni

tatum.qꝛ pnt eſſe ſpecies multe/ eq ꝑfecte.

8 abere varios ⁊ multiplices p varie-⸗
tate obiectaliũ illapſuũ diuinoꝝ ꝑceptiuo
rũ ⁊ ſentimẽtoꝝ. ¶ Unionẽ dei cuʒ natura

nionẽ ↄſũmatã oĩm electo

G

,osdeſeh
elnpte⸗
ſrwbin
ſcoprin
1nnith

4

cllob aecn
Giod mi
gleguic⸗
rplun
loort
henad
chusin
ſe Noen⸗
Tewent
grithe
Ceenobon
ſſülo
ſtench⸗
Pinege
Uniſeen
Aſnpl
gonic
georſir
Colglen
GNpolis
Duinäno
1ighous
Mecokdi⸗
noso⸗
tanosr
mnus⸗
abloc

luominie

hac pe

vluce/
ſevttio
ctarer
ſnöed
nſod

noniobie,
Apeenrss:
Umentüdi
muganni
bacmiͤe
oo ſdi
Wonen
odianen
pigeſeri
widen
lud. ni,
sqini

Meenal

9 wne
pepnuo
na
MunzE
deiaz
lealuci.
conſen
dvmo’
actinä
Dro⸗
interbec
Asintelle
ccipe la
dimdeco
replcione
ünlütne
möam
utnanni,
Urnonec
vſngubn
gnnonen
uuhnen
„ Gr
†
nnnhl
winem
naenhh⸗
inoriadt
Ziamun

luminis/tabernaculũ pacis.

Buper magnificat

et oes de neceſſitate Ziũcte deo ſunt. ſicut ĩ
centro linee.¶ Unionẽ ↄſũmatã efficerevt

ſit de? oĩia in oĩbo/ cuʒz tradiderit filiꝰcũ ſpũ/

ſancto pr̃i regnũ.qui fõtalis eſt diuinitas
⁊ vnitas.q̃ ſimplicioꝛ aut vlterioꝛ neqͥ t in
telligi. Hec eſt apli:a dionvſio declarata.
Anionẽ ↄſũmatã / ſi ꝑ intellectuales cir⸗
culos accipiamꝰ/opoꝛtere ꝑ ↄuerſum mo
dũ ad materiales ſperas celeſtes intelligi.

que quãto maioꝛes ſunt mole.tãto effica⸗

cioꝛes in virtute. Spũalia vo quãto ſim⸗
plicioꝛa ⁊ cẽtro ꝓximioꝛa/plus hũt de in/⸗
ffuentia. Viñ beata beataꝝ ↄtinet oẽs hie⸗
rarchias in ambitu ſumpliciſſime virtutis
ſue. Inde regina celoꝝ ⁊ dña angeloꝝ/di⸗

gne vocata eſt.¶ Unionẽ in euchariſtia fi

guratã ⁊ ſacratã deſiderare nos et eſurie pᷣ
ceteris bonis cõtẽplatiuis debere. ꝓpterea
ſurſũ leuare coꝛda a ſpẽbꝰ materialibo ho⸗
ſtie/ ad xpi corpꝰveꝝ. ⁊ ab illo ad miſticũ.⁊
ab inde ꝑ eleuatiuã vim ⁊ vnitiuã verbidi
uini/reduci ad ↄgregãtis pr̃is diuinitateʒ
et ſimplificaʒ deitatẽ.qua nil vltra.hec eſt
dioniſij VUnionẽ hãc nõ poſſe nos ↄſequi
Pfecte/ſine dino illapſu/ſegregãte mentem

Ab oi alteritate.curis iſuꝑ ſolicitudinibus

q; depulſis.⁊ ſuꝑmũdane explicatis.vt in
diuinã monaden ↄgregemur.⁊ ieffabilibꝰ
⁊ ignotis/ieffabiliterꝛ ignote ↄgregemur.
hec eſt dioniſij. ¶ Unionẽ hãc mon poſſe
nos ↄſequi/ niſi irruẽtia vndiq; fantaſma
ta/nos mentis puritate trãſuolare pᷣualea/
mus: hec Berñ. Erras inquit ſi citra expe
ctas locũ quietis/ſecretũ ſolitudis/ſerenuʒ
Vnionem
hãc/pcipi motu coꝛdis maxie mẽtalis eſſe
p̃ſentẽ.colligi vero ſuos effectꝰet efficaciaʒ
vinuacẽ/ex diuiſione ſpũs ⁊ aĩe.cũ depulſio
ne vitioꝝ/⁊ refoꝛmatiõe virtutũ.in iocun
ditate ⁊ ſuauitate in ſpũſctõ/iũcta magni⸗
ficatiõe dei et exultatiõe ſpũs in deo ſaluta
ri ſuo. Dũ in hoc ↄuiuio/ mẽs implet᷑ gr̃a

el future gloꝛie nobis pignus dat᷑. Amen.

Incipit quinta par

titio Per ſoliloquiũ exhoꝛtatoꝛia ad medi
tationes huius ſacrameti.ꝑ notulas qui/

foꝛte ↄtemplari non ſatis ad
uc ↄceſſũ eſt. Deditari cuʒ
vehemẽti ſtudio animi.qua⸗
Ilis et quãtus ſit iſte/q tibi ſa⸗

Fditare nunc aĩa xpᷣiana cui

cramẽtaliter nuũc offert qᷓ; magnus q; ſapi/

ens.qᷓ; delectabilis ⁊ benignꝰ.Eſuriens et
pauꝑ es ⁊ nihil habens.plurima debes.iti
bi nõ ſuppetunt merita vñ reſtituas.vnde
diues fias. fodere nõ vales ſʒ mẽdicare nõ
erubeſcas. Sit tibi mẽdicitas tua lucrum

tuũ. Neceſſiias neſcit verecũdiã.ſiẽ nec hʒ
legẽ. Ille tibi nũc offert᷑ ſi neſcis⸗q ꝓpterte

dixit ⁊ paſſus ⁊ exꝑtꝰeſt.Ego aũt medicus
ſuʒ ⁊ pauꝑ.Libi dat iſte qͥ ꝓprer nos egenꝰ
factꝰeſt.vt illi inopia diuites eſſemꝰ.Can
tũ tribuit ꝙ q̃i nihil ſibi retinere videretur
Diues eẽ debes.cui diuitie largite ſũt imẽ
ſe. Noli cadere o aĩa xpᷣiana in ũllã expbꝛa⸗
tionẽ vt dicas.Ecce ego diues ſuʒ.⁊ nulliꝰ
egeo. Gciueris qꝛ miſera es ⁊ miſerabilis
⁊2 pauꝑ.ceca ⁊ nuda.⁊ eo plꝰ miſera ⁊ miſe⸗
rabilis /ſi H̊ ignoꝛaueris.
ſera/ſe miſerã neſciẽte? Audi ↄſiliũ.ſuade⸗
at tibi ſaluatoꝛ tuꝰ/pñs in hoc ſacramẽto.
Suagdet tibi vt emas auꝝ ignitũ.qtenus

diues fias. Nõ opꝰ eſt ꝑ diuerſa vagari vt

vẽditoꝛẽ inuenias. Ipe eſt vẽditoꝛ ſil ⁊ pᷣ⸗
ciũ emptõis.Suadet inũgere collirio ocu
los tuos:.ipᷣe fecit colliriũ ex ſputo gr̃e ſue.
⁊ luto moꝛtalitatis tue. Suadet veſtiri ve

ſtib albis. ipᷣe tibi gratis ⁊ auruʒ ignitum

erit in h̊ ſacramẽto ⁊ colliriũ ⁊ veſtis.Eſu⸗
ris ⁊ ſitis.cenare vis.hoſpes nõ eſt longe q̃
rendꝰqͥ cenã dat. Ecce ipe ſtat ad hoſtiũ et
pulſat.aperi ſibi ianus.cenabit tecum ⁊ tu
cũ illo.O ſplendida felix ⁊ lauta cena.vbi
ipᷣe qui cenat xpᷣs ſumit᷑vbi fas ẽ habere ⁊
dicere. In voce exultatõis ⁊ ↄfeſſionis ſo⸗
nus epulãtis. ¶ Gtat ⁊ pulſat nũc. q̃ſi cũ
digito qᷓ eſt ſpũſſanctꝰ.nũc malleo terribil

iudicij ſui. NHunc ſonitu velut aure tenuis

blãdiẽs ⁊ dicẽs.Aperi mihi ſoꝛoꝛ mea co⸗
lüba mea imaculata mea.Cõquerit᷑ nõaʒ
ſua qᷓ; ſuoꝝ ⁊ tuã noctis incõmoditatẽ.vñ
refrigeſcit feruoꝛ caritatis.Dat h̊ intelligi.

qꝛ caput meũ plenũ ẽ roꝛe ait ⁊ cicini capi⸗

tis mei/ guttis noctiũ. NHoli tardare Exur
e velocit᷑.noli ſomnolenta verba reddere
Aroqn declinabit ꝛ diſcec t atq; ſepe q̃ſi⸗
tus clamatꝰ obſurdeſcet.¶ Faciat cenã ſy/⸗
mon/olim lepꝛoſus nũc curatꝰ a dño. Ipſe
eſt ſpũs nr/ante lepꝛoſus Miſtret martha

1 ſolicita ſit erga ſrane miſteriũ. hoc ẽ in

ferioꝛ poꝛtio rõis. Maria vᷣo ſuꝑioꝛ ꝑs in
ungat pedes ihu fracto deuotõnis alaba⸗

ſtro. Effundat iſuꝑ ↄfiſa magis ſuꝑ caput

illiꝰrecũbẽtis. Caput ãtxpᷣideꝰ. Impleat᷑
VUv 3

lã qͥd miſeri mi

Tractatus noſnus·

domtua coꝛdis/ex odoꝛe vngnẽti. Ceſſet
murmuratio indeſenſualis ⁊ furis.de quo
fure ↄquent᷑ ynus ꝓphaꝝ.Oculus me de

datus eſt aiam meã. Sit laʒarꝰ nup reſu
ſcitatus ꝑ gre vitã / vn de recũbentib. Et

6

bic eſt affectc?nr̃.ſepe quatri

xpo ſymon idẽ vel alter in lr̃a / ſimilis in fi⸗
guras. Accedas o peccatrix aia xpᷣiana nul
la te verecũdia ꝓhibeat.nullũ in peccando
modũ tenuiſti.nibil ad te moderari ẽ quo
ſaneris. Sta maneas retro ſec pedes recũ
bentis in hac ſacramẽtali cena. laua lacri/
mis,:terge capillis meditationũ ſanctaruʒ.

Junge oſcula caritatis.oleo pie miſeratio

nis inunge. Sic age vt tãdẽ merearis au/
dire.fides tua te ſaluũ fecit.vade in pace O
fides.o ſalus.o vadeo in pace. ¶ Yecerũt
xpᷣo coꝛꝑalit᷑ diuerſi varias cenas cũ viue/⸗
ret in tris. Fecit apud illos magna miracu

la. Nõ eſt impotẽtioꝛ nũc in celis.nõ ẽ ma
nus ei? abbꝛeuiata vt ſaluari nõ poſſit in
mẽte / ſicut tũc in coꝛꝑe.E ſtima cenã an⸗

(o aĩa xpᷣiana)nũcex illis vnaʒ eſſe. ¶ Ce⸗
nabat apud petrũ ⁊ andreã iohem ⁊ iaco/⸗
bum / noſter xpᷣs hic in ſacramẽto velatus.

Tenebat᷑ ſocrus petri magnis febꝛib⸗.im⸗
perauit febꝛi.⁊ ſocrus ↄtinuo ſunmexit ⁊ mi

niſtrabat eis.⁊ tu ſpera ſiłr.¶ Cõuiua fuit
apud matheũ noſter xpᷣs hic in euchariſtia
CLõuenerũt publicani ⁊ peccatoꝛes.mur/⸗
murabat falſa iuſticia phariſeoꝝ qͥ cũ moꝛ
bo ſuo ſenſuʒ amiſerãt pariter. Cõfitere te

——

de numero peccato; aindigerii penitetia

⁊audies.nõ veni vocare iuſtos ſʒ peccato⸗
res. ¶ Audies pᷣterea ſimilẽ i domo ʒachei
penitentiã.in hierico cinitate lunatica.Et
vere tu lunatica es aĩa xpᷣiana h̊ in via tna

immẽſi lunatici.Tu ſtulta q̃ vtluna muta

ris.Lu q̃ nũq; in eodẽ ſtatu ꝑmanes.Ni⸗
bilomin? obedi dicẽti.Oꝑtʒ me hodie ma

nere ĩ domo tua.feſtinꝰ⁊ letꝰ.deſcẽdat o aia

Feſtinꝰſuſcipiat ihm in h ſacramẽto ſpũs
tuꝰpꝛĩceps publicanoꝝ.qꝛ pꝛinceps ⁊ pꝛi

mus peccatoꝝ.Dic hilariter. Ecce dñe di

midium bonoꝝ meoꝝ do pauꝑibo.O heu
dñe qd ⁊ q̃le eſt illud dimidiũ bonoꝝ qͥ ni
bil habeo.nihil hr̃e ↄcupiſco/dum tm̃ cu⸗

pio niſi te dũ poꝛtio mea tu ꝑs mea.tu he⸗

reditas mea q; pclara es mihi. Ecce ergo
dñe nõ dimidiũ bonoꝝ / ſed te totũ bonuʒ
meiũ / in hoc ſacramẽto ↄtentũ/do pauꝑib⸗

hoſpitalis tui magni in hacterra moꝛãtiiũ

duanꝰ moꝛtuꝰ
miſcðia dei ſuſcitat?. ¶ Faciat ⁊ alia cenaz

Et in altera ſcʒ in purgatorio oſitopꝝ.
ſi aliquẽ defraudaui/reddo Gnanpfie

temetipm qͥ vn pꝛo decẽ milibs oputanis.

⁊ in cuiꝰditione ſunt oĩa:quo ſoluẽte ⁊ ad/
quitãde/nemo põt dicere cur ita facis.tol⸗
lis qð meũ eſt.qm̃ oĩa tua ſunt iure pleno.
¶Deſiderio deſiderauit mãducare paſca
cũ diſcipulis ſuis ihs paſſurꝰ.O aĩia xpᷣia⸗

na.putas deſideriũ ſuũ vt ſalua ſis iminn/
tũ ſit ꝑ gloꝛiã.vt nõ deſiderio deſideret mã
ducare paſcha.ſ.tecũ ſuã cenam: Cauene

dura ſis.ingrata.ruſtica.ciuilis.vt fraudei
dñm tuum benigniſſimũ / a deſiderio ſuo.
Hoſpes eſt.petit in hoſpiciũ tui coꝛdis ſu
ſcipi ⁊ colligi.Eto bone ihu qualis ⁊ quã
tus qᷓ; honeſtꝰ ſuauis ⁊ ↄmodꝰ hoſpes ad⸗/
uenies/qũñ aduenis etiã nõ inuitatus ſepe

ſed inuitãs.Quid inuitatõe; cõmemoꝛo?
Cõpellis.Oittis manũ tua.omnipoten⸗
tie tue actiueꝑ foꝛamẽ obediẽtialis poten

tie paſſiue/in omni creatura, ¶ Sic tacta

dic o aĩg xpᷣiana.⁊ venter meꝰintremuitad
tactũ eiꝰ.Exurge taliter excitata.ſtillẽt ma⸗
nus tue/mirrã pꝛimaʒ.pleni ſint digiti tui
minrra ꝓbatiſſima qᷓ̃ſi nihil in oꝑe tuo pu⸗/

tredinis aut fetoꝛis appareat. Moꝛtificat

ocia carnalia: mirra ↄpuũctõis amarniſſima.

Aperi dilecta peſſulũ hoſtioli tui.ſʒ heu te
pida ſedes ſonolẽta.pena ↄgnoſcis pigri⸗
tãtis ignauie.vult certe.vult ad feruoꝛẽ ſpi
ritꝰ/altiꝰinflãmare.Setis iã nũc vim elo⸗
quij ſui vehemẽt igniti.alioqͥn vñ clamoꝛ
ile tuꝰ. Aia mea liqfacta ẽ vt dilectꝰ locutꝰ

eſt. Nõ iã tenet᷑ aia termis ꝓpꝛijs ſic fluit cx
ra a facieignis.Sic tota defſuis.tota liqſcx
in amatũ. ¶ Inuenerüt te vigiles qͥ babi⸗

lonicã cuſtodiũt mũdi ciuitatẽ. dũ ꝑ crea⸗
turaꝝ noctes q̃ris dilectũ ⁊ vocas ꝑcutiũt

te ſuis pulcritudinibo allectiuis.qᷓ ſunt in

mũdo.ↄcupiſcẽtia oculoꝝ.ↄcupiſcẽtia cax
nis ⁊ ſuꝑbia vite. Verberãt te q́;uis nõ ad

moꝛtẽ peccati moꝛtalis.ſʒvenialis tñ ledũt

Poꝛro cuſtodes muroꝝ / iniqͥtas ⁊ dolus
⁊ iniuſticia ꝑuerſoꝝ ciuiũ / dũ nõ talia ſed
dilectũ q̃ris eo ꝙ triſticiã inferũt coꝛdi tuo
palliũ gaudij tui nũquid nõ aufer̃t:Quis

ſcandaliſat᷑ ⁊ ego nõ vroꝛ aĩa pauli clamat
ignita. Atuero caritatẽ cũ ſuis lampadibꝰ

que ſunt ignis ⁊ flãmaꝝ/extinguere nõ po
tuerũt aq̃ tribulationũ multe.nec turbida
babilonis flũia/obꝛuerũt eaʒ. ¶ Tranſio
aĩa trãſi ciuitatẽ hãc cũ hĩtatoꝛib ſuis.nõ

q̃ſiueris.an viderũt quem diligis/verberas

nnin

Lpebi⸗
ams ni
flusbieit
t Mna

aoli
aNlegold
Plegenoi
Nſopbuon
pnubnnct
undigut
nüpaig

ionipon

Aecisin

Ota
rndehe
Unglenhe
ſalinomsi
ſipellua
hutcolign
lepinss
Wargrine
R
Efüsſ
Pmecu
banopan
anann
Ponn⸗

iointe
plo be⸗
hofin
givefn
o Cene
lerſu⸗
Imthin
Mihon⸗
deiſoms
inluen
fieif
bitoesee
leanic⸗
Depie
gapcli⸗
Cohtioin

Rolmi hbaute

ſoolsgn
Güünücin e
loenricane.

indlac;lan⸗
isisfifuic

ina ie
Cnii inad

türnegtmn
Aemusri
mmia
Auimiͤ
muisileti
nimnln
ininnluſd
inirincndicn
nöantir
inallch
iisime
S

ni

ms; ſ
Khſun

—

Buper magnificat

potiꝰqᷓ vba bona dabũt. Eleua oclos tu⸗

os in mõtes. vbi ſunt filie hiertm. clamoꝛ

ingẽs tu aud iat᷑. Filie hierlm nüciate dile
cto.qꝛ amoꝛe lãgueo. Felix lãguoꝛ.⁊ ſuaui

vulnerans telo caritatis. Ecce ſentis o aia

quãtũ ꝓfuerit tibi ei quẽ diligis abſentia.
Loꝛpebas algida.iacebas ſomnolẽta.nũc

curris.nũc liqueſcis ⁊ lãguida ꝑ amoꝛẽ ad
filias hierlm ignitas/anxia anhelaq; ↄuer

tere. Clemẽtes ſũt filie hierim. amoꝛoſum
hſit pectꝰ amoꝛis. Idcirco vba ſcintillãtia

recognoſcũt. Introgãt q̃lis ſit dilectꝰtuus

ex dilecto.i.dilecto ꝑ dilectõʒ totꝰ amoꝛ tuꝰ
Dilecte:noĩant te pulcerrimaʒ mulieꝝ.nõ

vt ſuꝑbias niſi foꝛte ſancta ſuꝑbia. Volũt
ꝙ tua ſancta pulcritudo tibi cognita ſit.q̃ᷓ

iam digna ſit ⁊ amari ⁊ amare.Lalem pul
critudinẽ nõ decet amoꝛ niſi pulcerrimus

Cẽpꝰ tibi venit amqtiũ:caue ne des amo⸗
eniq; poſt notifica

rẽ tuũ indigno tuo
tionẽ ſpecioſitatis ſpõſi.Tu o aĩa xpᷣiana//
recte cẽſes int᷑rogata. Vbi abijt dilectꝰ? tuꝰ
Myſticũ oñdis ecclie oꝛiũ.in quẽ deſcen⸗

dit q̃tidie ſacramẽtalit᷑.ad areolã aromatũ

2T in altari ſacro ſuauit redolente.vt ibi pa⸗
ſcat᷑ in oꝛtis irriguis ⁊ foꝛmoſiſſimis ſctãꝝ

aiaꝝ ⁊ lilia caſtiſſimoꝝ ſpirituuʒ ad ſe tra⸗
hat ⁊ colligat ad talami celeſtis oꝛnatũ Ac
cede ꝓpius ad hũc oꝛtũ imo ſis oꝛtꝰ a ꝓpha
deſcript?irriguꝰ.a cuiꝰ fonte nõ deficiẽt aq̃

faꝝ. Sis oꝛtꝰocluſus.ſeruãs te ſolã ſoli.
dis fõs ſignatꝰ. ne pateas adultero. Sis
puteꝰaquaꝝ viuentiũ.cuiꝰimpetuoſuʒ a li
bano paradiſi fluxũ/nullꝰobex peccati tar

dat aut impediat. ¶ Hoꝛa eſt qtidie o aia

xpᷣiana. Hoꝛa qua trãſeas ex hoc mũdo ad
patrẽ.ab exilio in patriã.a deſerto afflictio

nis / in ter pmiſſionis. Si retardet te coꝛ
pus.liber m eſt animꝰvt euolet. Ault tecũ

ihs facere paſcha ſuũ. facte illi cenaculum
grãde ſtratũ in dilatatõe ⁊ amplitudie coꝛ⸗

. enare ignabi. lauabit pedes diſci
uu

ouloꝝ ſuoꝝ.qͥ ſunt diſciplinati affectꝰtui.

Dint ipᷣi nouelle oliuaꝝ/in circuitu mẽſe

dñi.quoꝝ ⁊ mater ẽ ſapietia.vxoꝛ ſpũs tuꝰ
deifoꝛmis. Habitet ipᷣa ſicutvitis abũdãs

in lateribo dom?tue.Ego inqͥt ſicẽ vitis fru

ctificaui ſuauitatẽ ⁊c. Quid deniq;; Ciba

bit oẽs / ex adipe frumẽti.Dicet. Comedi⸗
te amici ⁊ bibite ⁊ inebꝛiamini cariſſimi.
Zrepidas timoꝛe: Tandẽ / hic timoꝛ ali⸗
qñ pellẽdus eſt foꝛis a caritate.Cogitas te

tantis indignũ myſterijs: Cerie necex me

momęẽzta que pr̃ poſuit in ſua ptãte.

mus in hac pte.

ißp̃m de lãguido moꝛtuũ.
citer. Hõ eſt nouũ abſcõſuʒ a ſapiẽte.qꝛ oc

digna fies. Digniticet te opoꝛtet qͥ te inui⸗
tat ad ſe. Oignifica bit aute/ſi ſtudueris ea
que diſplicẽt oculis ſuis a domo coꝛdis ex
pellere.Enitere pᷣcoꝛ hic⁊ nunco aĩa mea/
pararete ſi te ↄgnoſcis imparatam. Caue

diutiin ſterqlinio fecis moꝛtifere voluta⸗
ri/ſub expectatõe cra ſtini.Quid ſcis ſi cra

ſtin? eluceſcet tibi dies: Quis ſuper hac re

ur.

reddet te ſecurã.Hõ eſt biuaane vel
pe/

ſus ita collige.ſi ↄſcia tibi nõ fueris i

dimẽti legitimi.quo minꝰeuchariſtiã ſuſci

pias.Cur tãto te bono pigra ⁊ ingrata pꝛi
uabis: Si remoꝛdẽs accuſet tecõſcia.cur
penitẽdo.curimpedimẽta tollẽdo/poſſete
nus nõ intẽdis? Cur nouis te laqueis/ma

uoluis.

le ierege ſtulte ↄtẽnendo/ te rurſus in⸗

udio qͥd rũdeas.frigida ſũdiſpꝑ

ſa ſuʒ. carnalis ſuʒ.exagitoꝛ curis.ſcrupu⸗

lis inqᷣetoꝛ.moꝛdeoꝛ ↄcupiſcẽetijs.fides im

becillis ẽ. nutat ſpes.caritas refriguit:q̃ mi

hi ↄuẽtio cũ hoſpite tanto:? Imo vero q̃ ti

bi curatio/ niſi ſub medico tanto. Si te ſa

nã iudicares.opꝰ medico nõ haberes iure
repelleres a teEnbln penin appꝛoba
DStupuit ad capturꝗ piſci
um.ſubintulit tremẽs.Exia me dñequia

peccatoꝛ ego ſum. Tanto magis o peire ſi

peccatoꝛ es/retinẽdeſt medicꝰ ſanctificãas
⁊ peccata tollẽs a te.Quãto ſapiẽtiꝰ/pecca
toꝛ ʒacheꝰ/qui feſtin gaudẽs ſuſcepit ̊m
ad ſe. Deniq; q; pꝛudenter hoc fecerit/data
ſalus oñdit.¶ Cẽturionis(O aia mea) ſili
tudinẽ inducis.quã in hũilitate tua ꝓcliui

oꝛ es imitari vtinã nõ ex ignaui ꝓcraſtina
tione. Dicat inqͥs ihs tãtuʒ vᷣbo ⁊ ſanabit
puer meꝰ. Affectꝰſcʒ rõnalis.qͥ iacet parali
ticꝰ. ⁊ male toꝛquet᷑ſufficit hoc.non iptret

tectũ meũ.nõ intret ad me vt remẽorẽt pec
cata mea ⁊ intficiat de puerũ meũ.reddẽs
irges ꝑtina⸗

caſiones querit.qͥ vult ab amico recedere.

Si vera te humilitas cõpeſcit a ſuſcipien⸗

do.cur eadem te nõ impellit in obediẽdo:

Vocat te de ad mẽſaʒ ſuã. ↄpellit etiã ꝑ b⸗

uos ſcʒ pᷣlatos de ecclia qñq; intrare/tꝑib⸗
inſtitutis. vt ĩ paſcha. Statuit xpᷣs teſtam̃
tũ hoc eternũ ⁊ nouũ dicẽs. Hoc faciie in

meã ↄmẽoꝛatõeʒ.Si te retrahit ĩidignitgs

tua maioꝛ alliciat conſiderata dignatio
ſua.Caritas.miſericoꝛdia veritas mititas
Av 4

9

ritis tuis / etiã ꝑ mille milia noꝝ ſa tages

Tractatus decimns

ateß; benignitas. Accede ⁊ dic E. iſcöia et
veritas tua/ſp ſuſceperũt me. grot“, an
nõ agit ſtultiſſime:cui tãtũ diſplicet defoꝛ/⸗
mitas egritudis ſue/ ꝙ aſpectũ vel aduẽtũ
boꝛret medicãtis man aliene. dũ medicin
nitat. oftert. puocat. aſtat. vt ſuſcipiat᷑ ſa⸗
net. ¶ Deblilis es o aia xpᷣiana.ſurge ↄme
de. bibe ĩ meſa ſapie. in arce ſyon. aut ſi po⸗
tius inueneris te ĩ deſerto ſolitudis meſtã/
ſi tedio vite huiꝰ moꝛibũdedeiectã. Sur⸗
ge ↄmede? bibe ⁊ ãbulabis in foꝛtitudine

cibi illiꝰvſq; ad montẽ dei oꝛeb in mẽſa re/

fectõis etnalis.¶ Eſurit daniel inllacu leo
nũ cetus ſcʒ fideliũ in purgatoꝛij lacu mer⸗

ſoꝝ. Fer pꝛãdiũ meſſoꝝ laboꝛãtiũ in eccia

viato. refocillabit eos cibo iſte tiꝰ.qꝛ ꝑ te
datꝰ eſt ⁊ oblax /in altaris alueolo: ad cetũ

deſiderãtiũ nũc in lacu degẽtiũ. Poꝛtabit
in momẽto.⁊ hoc in cincinno vno capitis

tui.qͥ cincinnꝰ eſt vnica metis ad eoꝝ refe⸗
ctionẽ intentio. ¶ K
an voluẽs ⁊ reuoluẽs coꝛ tuũ.ad excuſan/⸗
das excuſatões.vtinã nõ in pctis. Pꝛepa⸗
tũ ait vult medic coꝛꝑalis infirmũ ſuũ fie/
ri ꝑ euacuatõeʒ humoꝝ coꝛruptoꝝ.pꝛiꝰ q;
cibet eũ antidoto ſalutari. Scit illũ ãpho
riſmũ.egra coꝛꝑa q̊ pł?nutries/eo mag le/⸗

des. Còſonat apls q̃ſi pconiſans ⁊ arcens

indignos. Pꝛobet aũt inqᷣt ſeiᷣm hõ. Nil
plane ↄdixerim vᷣbis tuis iſtis.O aĩa xpᷣia

na. nõ ꝓhibeo ſʒ pcipio pᷣparatõeʒ. S tal
ſufficiat!vt plena nequaq; pᷣmit pfectaq;

ſanitas exigat᷑. Cõpatit᷑ſecũ vita ſpũałlan
guoꝛes qͥ nõ ſunt ad moꝛtẽ.Tales non au
get moꝛbos.ſʒ tolliteuchariſtie gratioſa ſu
ſceptio. ¶ Nolo vt diiudices te dignã iſto
ſacramẽto/etiã ſi calida.ſi feruẽs.ſi trãquil
la.ſi in pace ſpũs. ſi ſtabilis in fide.ſi ſpe
gaugẽs.ſi efficax ⁊ vigil in ope.ſi caſtitate.
ſi ſobꝛietate pollẽs.Alioqͥn ↄdemnabit te
SAun⸗ pꝛauum te iudex tuꝰ cõpꝛobabit.
c

iid ingemiſcis ad hec⁊ ſuſpirabunda
amas cuz Suſanna. anguſtie ſunt mihi

vndiq;: Caue ne ſic erraueris. Patet exi⸗
tus ⁊ egreſſus amplus.Deſere te.⁊ ꝓijce te

in manꝰ ſalutaris tui. Nõ eſt crudelis.non
inuidus. Curinuitãs te nõ ſuſcipiat te.et
ſuſcipiẽs nõ ↄſeruet ⁊ ſanet: Cõſiliũ tñ eſt.
vt recũbas in nouiſſimo loco.vt cruceʒ ab

imo tota mẽte ↄſtringas. Poꝛro ſi conſcia

fles veſte te nudatã nuptiali.hic illã confe
ſtim poteris ab inuitãte rege ſi petieris/im
petrare.ↄtemptꝰſolus deſit. ¶ Sʒz ſola fa⸗

Kndes o aia pigritans.

btꝛio furoꝛe ſuccẽdi.

taſijs aut phoꝝ argutijs impetit᷑ fides ·:ſi

curioſitas acceſſerit cũ ſerpẽte dicẽs. Cur

iſta ⁊ iſta ↄſtituit deus/cur nõ maniteſte ſe

pᷣſentat deꝰ.cur pñtia diuinitatis nõ ſuffi⸗
cit: Qualis ſit ẽ hic coꝛꝑis xpᷣiivbi caput
vbi pedes:.ſi coꝛpoꝛeis nos intuet᷑ oculis:
ſi audit ſi mouet᷑: Dic ad hec oĩa fide ſim/

plici.xpᷣiana ſuʒ.catholica ſum. Deꝰ oĩa q

cũq; voluit fecit.deꝰ oĩa quecũq; fecit ⁊ di⸗
xit vere dixit ⁊ bene fecit.ſit nomẽ eiꝰbene⸗
dictũ.ſit in eccłiefide meritũ meũ.ſit acceſ⸗
ſus ad ſacramẽtũ. Eir tu maria mater eu
chariſtie.qꝛ mater gre.mater pia miſeroꝝ.

qꝛ mater miſcõie.Tu ↄtra tales verſutias

tales fantaſias.viles ↄcupiſcẽtias. viliſſi⸗
mas nec nominãdas blaſphemias.tu nos
ab hoſte ꝓtege. Et quia moꝛimur aſſidue
(quid eĩ aliud quotidianꝰdefectłꝰ coꝛruptõ
nis q; quedã ꝓlixitas moꝛtis)tu continue
nos hoꝛa moꝛtis huiꝰ ſuſcipe. Sis ſuſce/

ptrix omniũ qͥ filio fidenter dicimꝰvnuſqͥſ

q;:dñe ihu.ſuſcipe ſpiritũ meũ. Si te mi⸗
ſerante ⁊ opitulãte/ſuſcipimꝰ filiũ tuum.in
euchariſtie ſacramẽto/ ꝓfecto ille nos ſuſci
piet ⁊ incoꝛꝑabit ĩ myſtico ſuo coꝛꝑe.Cre⸗
dimꝰ⁊ mauducamꝰeũ diligimꝰ: ſperamꝰ.

⁊ ipᷣe mãducat nos.qꝛ ſibi nos incoꝛpoꝛat

ic tecũ ↄferens o aia.Dic ſi introiero

in domũ eccłie/domũ vtiq; meã ſi coheres

ſuz fili/ cui' dom hec ẽ. Inueniã victimas
imolatas.qꝛ vnicã ꝓ omnib hoſtiã pꝛeꝑa

tam. Inueniet᷑ menſa ſapiẽtie poſita.⁊ mi⸗

xtum vinũ.Sic cibata /ſic potata/deſidera
bo in iocũditate ſpũs/iu innouatõe iuuen

tutis / verbigena fieri. Nõ enĩ eſt pꝛius aa

apta venire ad oſculũ pignoꝛationũ verbi
niſi fuerit ab vberibo ĩebꝛiata ſuis ꝗᷓ fragrã
tia ſũt vnguẽtis optimis/amoꝛoſiſſime al
locutõis. VUñ ſentit᷑ ſicut oleũ effuſũ nomẽ
ſuũ. Vnñ adoleſcẽtule nõdũ apte viri copu

le.ſtimulos inchoãt amãtiũ ſctõs/intra ſe

ſentire.necnõ amoꝛis amoꝛẽ / igneo ſz ſo⸗

es debitꝭ.o aĩia mea.miltis nimis.⁊ apð cre
ditoꝛes ⁊ exactoꝛes qͥ ꝑurgẽt.dicẽtes. Red
de qð debes. Ecce nihil habes ex te vñ re⸗
ſtituas.niſi foꝛte paꝝ olei deuotõis. Qla⸗
ma ad verũ heliʒeum in h̊ ſacramẽto. Dñe
vim patioꝛ.rñde ꝓ me.liberabit ipe te ꝑ in
fuſionẽ olei/in vaſa viriũ coꝛdis tui.q pñ/⸗
tabũt filij tui.affectꝰſcʒ pij ad ihm.cuiꝰno/⸗

mẽ eſt ſic oleũ effuſũ. Creditoꝛ pꝛimẽ craa

tio,cui te totũ debes.ſic̃ab alio nihil bẽs⸗

Slurimis obligata E

Schuce
ngiaple
glelodil
potpan
Oind gen
inbocalann
dinfinno⸗
ſos Geplin
glitenul
zge
ageabe
ſtaniu
nievehiese
enlicie
Müeruc
ſinuͤru
gücton
ſebeneoe
Venitendn
tgleq ſuſa
ecbobo

benodulae

noͤcchibest
ſanoüſeaan
olisq penen
bonmenscon
ſondeckle
batnpuin
Gena⸗ cuini
Pönemir⸗
ptionede⸗

J foni,cin

ſConigi
ſgezune
ipeniurn
ugenuo
centoesg
lopceb.
ceceen
lnignard
ſnn)

winmpor
Deſinmeao

riſicobaes
pboſen

itpoſin tn
woran deiin

uuſneiſhi
Mmorblinr
olichivni/

iirnigt

tirism.
mioſſ

ncis.
lamnit
Bionind
Mie
enteni,
luiniii
Nunpmn i

Scous eſt recreatio.a q̊ b habes queto⸗

ta ꝑieras.Tertiꝰ eſt baptiſmalis adoptio.

que nõ data eſt cuilibet nationi.Quartus

poſt tot pctã penitẽtialis iuſtificatio et ab
inferno liberatio queʒ milies demerueras
Nuintꝰ gratuita bñficioꝝ largitio. noĩati

in hoc alcaris ſacramẽto. Gextꝰ ꝓpximoꝛũ
dãnificatio.in ↄmiſſis.in amiſſis.in omiſ
ſis. Geptimꝰfutura beatificatio.cui cõſe⸗
quẽede/ nulla ſũt digna tuoꝝ oꝑa meritoꝝ.
¶ ſʒ ecce venit:ad h̊ͥ ſacramẽtiũ xpᷣs qͥ fa⸗

ctus ẽ nobis ſapia creãs.recreãs ⁊ adoptãſ

Juſticia iuſtificãs.ſanctificatio mũdãs et
implẽs.redemptio debita ſoluẽs. Deniq;

via vehẽs ad celum.veritas dirigẽs.⁊ vita

beatificãs. ¶ Buſcipe pueꝝ ihm ſacram̃

talitervt ſuſcipiat te miſericoꝛditer.faciẽs

ſpiritũ tuũ eſſe iſrł puerũ ſuũ. Suſcipe re⸗

gnũ celoꝝ ſe cõſule ſicut puer amplexabit

te.benedicet tibi. Dicet.Sinite paruulos

veniread me.taliũ enĩ eſtregnũ celoꝝ.vnũ
talẽ qͥ ſuſcipit.me ſuſcipit. Nec mirũ qꝛ tu

idẽ es o bone ihu qͥ ſuſcipis ⁊ ſuſceptꝰ ha⸗

beris dulcis hoſpes aĩe.dulce refrigerium.
nõ echibes te vidẽdũ.ſed S endũ.ſed gu⸗

ſtandũ.ſed amplexãdũ. ¶ Au aĩa mealſic
ouis q̃ perierat redẽpta.repoꝛtataq; ꝓpꝛijs

humeris.comedis nũc domeſtica de pane

ſuo.⁊ de calice bibis.doꝛmis ĩ ſinu ſuo.ha
bet teꝓ filia.ĩmo ꝓ ſpõſa.imo ꝓ mr̃e verbi
gena.cui miſtrare dignat᷑ ⁊ ſubiectus eſſe.
Nõne mira ſuſceptio? Yiet ſuper hac ſuſce
ptione/dragma ſequens. Suſcepit iſrael

Incpit tractat/x.

ſuper illo. Duſcepit iſrahel puerũ ſuũ. Et

gum ⁊ notulas ſeptuagintaſex.
UVſcepit iſrł pueꝝ ſuũ.Exhila⸗
reſce tu qͥ ꝑieras in adã totꝰiſrł.
Exulta in iubilo coꝛdis ⁊ laudi
bboꝛis. Exulabas expoſit ꝑpdi⸗
tioni.cecitas ceciderat in iſrł. Erraueras
ſiẽ ouis q̃ perijt. Videbat᷑ dñs oblitꝰ mĩe
ſue q̃ iurauerat abꝛae dicens. Per memet
ipᷣm iuraui qꝛ feciſti hãc rem.⁊ nõ peꝑciſti
vnigenito tuo ꝓpt᷑ me. In ſemie tuo bñdi⸗
cent᷑oẽs gẽtes. Clamabat vniuerſus ꝑdi⸗
toꝝ cetꝰ. AUbi ſunt mie tue antiq̃ dße. Ee
ce cũ eẽt rex ĩ accubitu ſuo qͥeſcẽs ĩ ſinu pa⸗

tris. nardꝰ tua(o pulcerrima ⁊ ſuauiſſima

femia ꝝ)dedit odoꝛẽ ſuũ:ſic odoꝛẽ agri ple

frater q;iuſte.qᷓ;alacrit id e

Finis nõ hic ſtetit. Subdidit ei.?

Aahren duplex parritio. Peima firp dlale lo

rem ſuauiſſimũ totiꝰ honeſtatis tue/virgo

ſãctiſſima/nata ex ſemie abꝛae. Pꝛopterea

recoꝛdatꝰeſt miĩe ſue antiqᷓ.ſicut locutꝰerat

ad abꝛaã ⁊ ſemini eiꝰ in ſecula. Miſit ↄti⸗
nuo ⁊ ab intimo ſinu diuinitatis ſue/ filiũ

ſuũ.qͥ ad liberandũ ſuſcepturꝰ hoĩem/non

hoꝛruit tui virginis vterũ. Hoc deniq; eſt.
ꝙ magnificãs dũm cũ exultatõne ſpũs de⸗

pꝛompſiſti iubilãs ⁊ erũpens in canticuʒ.
Duſcepit iſrłpuerũ ſuũ. ¶ Diſcipulus.

Dic obſecro rõeʒ echoꝛtatõis tue pntis/ſu
per hac notla cãtici marie ygbemẽtiꝰ habi
te/qᷓ; in exoꝛdio ernn C

alia bficia dei magna valge/ꝓ quibo pſal
lebat inuẽcula nr̃a in h̊ pſalterio decacoꝛ⸗

do.magnificãs in aĩa dñm cũ ecultatione

ſpũs in deo ſalutan ſuo. Magnificabat ꝗ;
reſpexerat hũilitatẽ ancille ſue.q; beata di⸗

ceret᷑ ꝑ oẽs generatões.qꝙ feciſſet ei magna

qͥ potẽs eſt ⁊ ſanctũ nomẽ eiꝰ hoc q̊ ad ma
gnitudinẽ dei in ſe ⁊ ad ſingulare bñficiuʒ

collatũ in maria. Pꝛocedebat ↄñter ad in
ſinuatõeʒ alioꝝ ſub generali narratõe bñ⸗

ficioꝝ.ſub tropicis antithetis.iũgẽs cum
mĩa pietatis/timoꝛẽ ſeueritatis.cũ diſꝑſio
ne ⁊ depoſitõe ſuꝑboꝝ/ exaltatõʒ humiliũ
cũ eſurie ſatiãte/ſaturitatẽ inanẽ Tandeʒ

oĩno ↄcluſit vt oꝛatrix Ziine hoc ver

bũ. Suſcepit iſrł puerũ ſuũ.

eſt ad pa.no. Abꝛa.⁊ ſe.eiꝰ in ſe.
Finis(vt phia te docuit)pꝛimꝰ eſt ĩ inten⸗
tione.vltimꝰ in executõe.Pꝛeceſſerũt plu⸗
ma ſuſceptõeʒ iſrł pueri dñi ꝑ incarnatõeʒ
inter q̃ fuerũt nũciatões ꝓphetie.q̃s maria

ſuſcepit dñs iſrł pueꝝ ſuũ. cipu
Nũquid videt᷑ecõuerſo text euangelice lo
cutõis notare crebꝛo dicẽs. Hocãt totũ fa

ponit ↄſũmatõeʒ accepiſſe tũc imn cuz

ctũ eſt vt impleretſcripture phaꝝ.¶ Da

ge ndder vias cois gloſatorr r vt po
itũ hic/dici ꝑ ↄſequẽtiã nõ ꝑ cãm pꝛĩcipa

lem ⁊ finalẽ.Sub h̊ ſenſu ſcripture ſũt im/
plete.qꝛ talit᷑ factũ eſt nr̃e redẽptõis myſte⸗
riũ. Sed in ꝓpoſito quicqͥd dũs locutꝰeſt
pos ſanctoꝝ/finẽ accepit cũ ſuſce.iſr.pue.
ſuũ. Hinc totiẽs de ſuſceptõne tali/nũc ad
lraʒ/nũc ꝑ allegoꝛiã/mõ ꝑ tropologiaʒ/ſe⸗
pe ꝑ anagogiã/ ſãctoꝝ vnuſqſq; meminit
ↄſonãs ad hoc bũficiũ. Suſcepit iſr.pue.
ſuũ. At eſt ilð. Suſceptoꝛ me deꝰ Jacob.

92

nicui bñdixit dñs. Odoꝛatꝰeſt de pr odo

ecerim. Sunt

inten⸗

Diſcipuus.

Tractatus decimns

Etillud. Dicet dño ſuſceptoꝛ meꝰ es tu.et

iteꝝ. Adiutoꝛ meꝰ tibi pſallã.qꝛ dñs ſuſce⸗
ptoꝛ meꝰ.deꝰmeꝰmĩa mea.Quare mia mea

2 recoꝛdatꝰmie ſue/mihi dedit illã. 1

ſcipulꝰ. Copioſiſſimã cũ diſſolutõe dubi⸗

tatõis facte/materiã veusedis apuiſti/ ð ſu

ſceptõe dignatiua dei. ¶ Ogr.· Imo ſire⸗
cogites.q;merito ſic incideri

meꝰvt rpᷣianꝰ/dei dono/q T ſacras ab infaã
tia lr̃as nouit/ↄſiderabat freq̃ntes ſcriptu
raꝝ voces ſub hac ſnia Memẽto finis Re
coꝛdare nouiſſima. Memẽto iudicij mei.
Etqꝛ moꝛs nõ tardat. Etab ecclia. Me⸗
dia vita ĩ moꝛte ſumus.Exꝑiebar h̊ idẽ q̃ti
die in moꝛtiba hoĩm etiã magnoꝝ ⁊ cariſſi

moꝝ. Aiaduertebã tutũ eẽ ↄſiliũ ſapiẽtis.

Anñ iudiciũ para iuſticiã.Et qꝛ bonꝰfinis
nõ ẽ quẽ nõ pᷣceſſit bona vita. Subibat⁊
illð. Ad aliquẽ ſcõꝝ ↄuertere. Quid młta
Pꝛopoſuit mihi ſpũs/exẽplũ vniꝰſcõꝝ.c⸗ꝰ
in moꝛte fuerat hoc vbũ. Dñe ihu.ſuſcipe
ſpm̃ meũ. Perenſſit ilico coꝛ meũ/ſuauis
qedã ⁊ ſpõtanea deuotio/ſuſpirans mecũ ⁊
dixi. O ſi daret᷑ h eſſe vbũ meũ ſilr vltimuʒ
dñe ihu ſuſcipe ſpm̃ meũ. Suggeſſit pin⸗
de coꝛ meũ in me.Cõſuetudo inqͥt ẽ altera
natura.Cõſueſceĩ vita.qð ꝓtinꝰoccurrat ĩ
moꝛte dũ curſus vite tue coget dicere. Cõ⸗
ſũmatũ ẽ.Dic vᷣbũ vltim xpᷣi.Pr ĩ ma.t.ↄ.
ſ.m. Jũge ſupplicãs cũ illo mag ꝓtomarti
re ſtephano. Oñe ihu ſuſcipe ſpm̃ meum.
¶ Diſcipulꝰ. Jocũda ſi
narratio.¶ Mgr. Cõfirmatõeʒ hʒ ab üũlo
qͥ duriſſim ad baptiſma ſuſcipiẽdũ/ ꝑ ap⸗
poſitõeʒ floꝛũ ðᷣ altari eiuſdẽ ſtephani ſub
puluinari capitis ipᷣiꝰ doꝛmiẽtis delatoꝛũ
repẽte mutatꝰẽ ĩ virũ alterũ.qꝛ tetigit deus
coꝛ fuũ. Suſcepit de ſpm̃ eiꝰad fidẽ bapti
ſatꝰ. ⁊ deinceps vſq; ad vltimũ fuit in oꝛe
ſuo hocvᷣbũ.cũ neſciret ſtephani illð fuiſſe
nouiſſimũ.Dñe ihu ſuſcipe ſpm̃ meũ Va
de ⁊ fac ſiłr. ¶ Diſcipulus. Fiet ita.ꝓpicio

mihi deo cũ olbſctis eiꝰ⁊ ſtephano. Jue/

rat iſte mos meꝰ:tñ dicã in om̃i recollectõe
mea ad deũ cũ nouiter ꝓfitẽtibo. Suſcipe
me fᷣm eloquiũ tuũ ⁊ viuã.⁊ nõ ↄfũdas me
ab expecatõe mea.adinua me⁊ ſaluus ero
gr. Salubꝛiter id effeceris. ſum?eni

nos xpiani/ de numero illoꝝ q̊s aſpnabat᷑
phariſaica iuſticia.⁊ iõ iã nõ iuſticia quia
phariſaica.qꝛ h̊ pctõꝛes recipit. Suſcipit
nos benignꝰihs i religiõe ſua cũ camamꝰ2

Hiſcipulꝰ?
Cur illud ẽ/pᷣcoꝛ eloq̃re? ¶ Ogr.· Spũs

2. Jocũda ſimł ⁊ exẽplaris ẽ H

Abba pr. Sumꝰp dũ viuimꝰĩ ea nouicij:
Zꝑs ꝓbatõis habemꝰ, vſq;qͥ venit dies p

feſſiõis faciẽde coꝛã abbate nro deo/ꝛ cele⸗

ſtiũ ↄuẽtu toto.vt tũc habeamꝰ vocẽ ĩcapi
tulo.ſtallũ ĩ choꝛo.cibũ ĩ refectoꝛio.lectulũ
in doꝛmitoꝛio.Cõſtituit h̊ ⁊ ↄſtruxit offi⸗

cinas mags. abbas nr xpᷣs ſue abbatie. dũ

pẽderet ĩ cruce ꝓ nob nouicijs.Oꝛatoꝛiuʒ
Pr igſce ilł. Capłm. Latronẽ ↄfitentẽ ab
ſoluẽs Amẽ dico tibi ⁊c.· Doꝛmitoꝛiñ. cu⸗
rã mr̃is iohi iq̊ gra totã linquẽs.Clauſtꝝ

clamãs ⁊ ſtãs ꝑſeuerãt ĩ cruce.Refectoꝛiuʒ

dicẽs. Sitio. Cellã ꝓbatõis vſq; ad ↄſũ/⸗
matõeʒ dicẽs.Cõſũmatũ ẽ.Deniq; nil ſuꝑ

eſt niſi ꝓfeſſio ĩ mãibo abba. nõ ſᷣm carnẽ

ſʒ fᷣm ſpm̃. Dicẽdo.Pr. In man?ꝰtu..ſp.
meũ.Et oꝛãdo. Dũñe ihu ſuſcipe ſpm̃ meũ
¶ Diſcipulꝰ. Nimiũ heu miſeros dixerim
bos nouicios:ſi ꝓfeſſiõis hoꝛa dũ venerit
audiãt.nõ ſuſcipiãvos Diſcedite a mema
ledicti ĩ ignẽ eternũ. Quo ↄ beatiſſimi q̊s
mĩa ⁊ veritas ſuſcipiũt.Audiẽtes. Venite
bñdicti pr̃is mei: 3 reuertamurvt oñ
das qͥs ẽ iſte puer iſrł ̃m lr̃am.qͥs ſᷣm alle⸗
goꝛiã.qͥs ſᷣm tropologiã.qͥs ſᷣm anagogiã
ſic añ tãgẽs/nõdũ elucidaſti. aggiſter

Iſrł vnlralis ẽ ſᷣm carnẽ pplłs vñn xpᷣs car
nẽ ſũpſit. NHuſq; ei ĩgelos appᷣhẽdit.ſed ſe
men abꝛae ĩ maria. Iſrłẽ alter lr̃alis.ꝑ rep

miſſionẽ.pplłs gẽtiũ.qͥ vidit lucẽ magnaʒ
Hüc ppłm ab ipotẽtia.ab ignoꝛãtia:a ne⸗
qᷣcia.ab om̃i turpitudie ⁊ inꝗnatõe/ ſuſce⸗
pit deꝰin ppłm acceptabilẽ.doctũ.ſanctũ.
pulcꝝ.incoinqͥ natuzʒ.vt rexpotẽtiſſimꝰad

regnãdũ.vt doctoꝛ ſapiẽtiſſimꝰad erudien

dũ.vt ſpõſus ſuauiſſimꝰtotꝰpulcer ⁊ deco⸗
rototꝰdeſiderabił.Cui diceret. Deſpõſabo

te mibi in fide.qꝛ caritate ꝑpetua dilexi te.

Deniq; repudiato carnali iſrl/ ſpiritale ſu⸗
ſcepit gẽtilẽ pplłm tãq; iſr pueꝝ ſuũ.¶ Di
ſcipulꝰ. Mõ me latet qͥn milta pnt lralit᷑ h qᷓ
ri.de vocatõe gẽtiũ iudeis repbatis.Trãſi
ad allegoꝛiã. Bugf Sbecrn, eã / ipſa
gẽtiũ ſpirital vocatõ. Nihil eĩ ꝓhibʒ eüdẽ
textũ/plures ſiml ↄiungere ſenſus.qͥꝝ qͥli/
bet tñ erit l̃alis.qᷓ;uis ſit allegoꝛic⁊ moꝛa

lis. Ptʒ ex illo. Exegypto vocaui filiũ me

um. Et iteꝝ. Iſrł pꝛimogenit me. vñ iſtł
lralis ⁊ allegoꝛicꝰipe panit᷑ vn expᷣs.¶ De
mũ iſrael moꝛalis ⁊ anagogicꝰ/figurat᷑ in

pſonali iſrł/qͥ ⁊ iacob dictꝰẽ.qͥ bñdictionẽ

pris accepit ebeccealilio, ͦ icala n mort
vidit. duodecim priarchas genuit. qp

* =

üüüfde

ge O;
6ſonhtünor⸗
ginarti
Ounblen
ſobaun⸗
iUooutin
Prudel
ſnpronn
Ufnononen
ſdnpeucen

Pouonnſen

ierindeänen

cGindenot
nen wipnta
Gniiwnerit
lick eigon
ncocgorck
GSaN
Apioo
Gioducere
deivernl
deſpoh

rcſiitte
Leletco:
Ouenied
uuſnen
lenolatots
h⸗ Col
cgalem
ſchecchſenit
laborrdole
faronädii
Gaborde⸗
nnle o
ceps. Vnn
tibtmiſcen
nucnu
gbonie
ſnigpan

dudie

dinmnmn
wörifniͤ⸗

änn
SNINNe .

Emasfl

ignoriinan

mnängöe ſiilS
l doai ſni⸗
potenſirn
in Menddga
we uler den

n. cho
xpenndimn
ri
f ii Di
mnufiithi
bns Diſ
numnmudi

7 4

lägntdi
ſennns
ugnieine
oroniflin
ntmetis
e
ſhu!

Senan.
e
pnicheer
Pphinn ſelſe
Anfls
Gtlcen

Guper magnificat

prdictionẽ angeli mutato ſibi noje / gliat?

eſt dicens. VUidi dñm facie ad faciẽ ⁊ ſalua
facta ẽ aig mea.Et aplłs. Nos inqͥt reuela⸗
ta facie głiaʒ dñi ſpeculãtes/trãſfoꝛmemur

de claritate ĩ claritatẽ tanq; a dñi ſpũ.Tro

pologiã ſimul ↄſpicio cũ anagogia lucẽte
in puero hũili ⁊ obſeqoſo iſrł ꝑſonali.Elu
cidanit omne myſteriũ anagogicꝰ iſte Ri⸗
chardꝰde.xij.pr̃iarchis. cludẽs ad benya

min adoleſcetulũ in mẽtis exceſſu Potero

foꝛtaſſis abbꝛeuiato ſᷣmone aliq̃ poſt que⸗

rere. Sʒ vehemẽter mouet̃animꝰad h̊ my
ſteriũ cũ auctoꝛitate apli noniſſime poſitũ

cũ ſcriptũ nouerimꝰ. Hõ videbit me hõ et

viuet. NHec b̊ paſſim cuiꝰ diciũ ẽ ſed moyſi
oꝛãti videre faciem dñi. ¶ Diſcipulus.
Quaſi nibil añ notaueris ĩalijs tractatuł.
⁊ ſuꝑ h̊ cantico de cognitõe dei. Nũcitavi

deris nouꝰ? inſciꝰꝑſcrutari velle. ¶ Dg
Materia hec(crede mihi)⁊ iam vet??tz tũ

ſemꝑ noua. Conoꝛ iudicãs obedire hiero
nymo monẽtiDiſcamꝰin tris q̊ꝝ nobiſcũ

ſcia ꝑſeueret in celis. Oꝛo cũ Augaddũm

Nouerim te nouerim me.Et certe ſi nõ no
uerim deũ nec me noſcã. Querebat in cãti
cis aĩia deunota Indica mihi quẽ diligit aĩa

mea. vbi paſcas.vbi cubes ĩ meridie.neva
gari.i.vane ⁊ inutilit᷑ agi incipiã.ſupplen⸗
dũ eſt te ignoto. Qui gliat᷑ ait ꝓphavice ði
in hoc gloꝛiet᷑ſſcire ⁊ noſſe me.Deniq; hec

ẽ vita erna vt ↄgnoſcãt te deũ verũ ait xpᷣs
ad pr̃eʒ. Noli ꝓpterea te in admiratõeʒ coꝛ
dis ducere/ſi pꝛidie ſi q̃tidie/ circa viſionẽ

dei verſoꝛ.ſatagẽs vnꝰ eſſe generatõis illiꝰ
de q̃ pð.Hec ẽ generatio q̃rentiũ dñm q̃rẽ

tiũ fa.dei ia.Et iteꝝ.Tibi dixit coꝛ meuʒ.

exqͥ ſiuit te facies mea.fac.tuã dũe requiraʒ

templatois aut aꝑte viſionis:

etet᷑ coꝛ querentiũ dñm ad oſculuʒ oꝛis.

Ouerite dñm ⁊ ↄfirmami ꝑ cõplexũ amo⸗
ris.querite faciẽ eiꝰſꝑ.qͥd n e ciũ cõ⸗

iſcipu⸗
lus. ¶ Collaudo deſideriũ tuũ ſimul⁊ ſtu

diũ.quale me decet.maxie duʒ occupat me

ſenectꝰ ſeniũ.Et qͥd ampliꝰ in ſeculo / niſi

Aaboꝛ ⁊ doloꝛ: Unde ↄſolatio /niſi qꝛ miſe

rationũ dñi cũ ſua veritatis agnitõei/recoꝛ

daboꝛ: Depereãt oẽs iſte queſtiones infi⸗

nite.qbo pꝛidẽ fruſtra laboꝛaui.dicã dein⸗
ceps. Vnã pecij a dño.a q̃ vna/qͥſqͥs auer
tit/miſcet ſe neceſſario qᷓſtionibo infinitis⁊
intermialibo. Si auertit᷑ volũtas ab vna p

ma bonitate/ↄtinuo miſcet ſe q̃ſtionibo in
finit ꝑ cupiditatẽ inſatiabilẽ. Intellectꝰ ꝑ

facie ad faciẽ vidẽtes? ¶ gẽ.

ſciẽdi curioſitatẽ. Potẽtia vel memoꝛia/p
inquietã mutabilitatẽ. Sit igit᷑ nobis ſꝑ

dulce q̃rere faciẽ dñi.Aut ſi nõ dat᷑ cõcupi⸗

ſcat aĩa nr̃a deſiderare ſicut ceruꝰad fontes
aquaꝝ ad te deꝰ. Sitiuit aĩa mea ad te fõ⸗
tem viuũ. Dicebat ad hãc ſiłlimdinẽ ꝓphᷣa
Sed q̊uſq; ſities o ꝓpha.Sane.donec ve⸗
nia ⁊ apparebo añ faciẽ dei. Dñe auertiſti
faciẽ tuã a me ⁊ factꝰſũ ↄturbatꝰ ſilis deſcẽ
dẽtibo ĩ lacuʒ.ſuſcipe me dñe pueꝝ tuũ iſrł

aut ſi nõdũ ſũ tali dignꝰ noie pueri tui iſrt

ſuſcipe mevt dignũ efficias.qꝛ tali honoꝛe
dignerũ/quẽ tuvolueris honoꝛare. qͥ cle⸗
mẽs en ĩ quẽ tibi placuerit.ſuſcipe vᷣbũ tuũ
in bonũ. ¶ gr.¶ Exq̃ͥ votũ ẽ vnicũ coꝛ
dis nr̃i/q̃rere faciẽ eiꝰſꝑ.nec mutuo q̃rimꝰ

ſi nõ inuicẽ ðᷣ deo loq mur.colloqmur aſſi,

due.q̃tinꝰſit ĩ medio ð ſe loq̃ntiũ.Oñqʒ ſe
foꝛtaſſis.ſaltẽ ſub ꝑegria ſpẽ.aꝑiet intelle:
ctũ.inffãmabit affectuʒ. Poſtremo coactꝰ
ad euchariſtie mẽſa/ſe cogſci faciet. vel ſal
tẽ rapti ĩ fraccõe = frãgim?ce

lebꝛãdo.¶ Diſcipulꝰ.¶ Dic idcirco qͥd ſi
bi vult anagogicꝰiſrł. Vidi inqͥt dñm fa⸗
cie ad faciẽ. Cõcinit paulꝰ.nos ãt reuelata

facie. Quid ẽ aliud reuelata facies/q; viſio

nuda facial? Cur dic ſpeculãtes ⁊ nõ iũgit
1. aciẽ vie Og ¶Doces
rñſiõe/dũ pꝛudẽt᷑ introgas. ¶ Diſcipulꝰ.
Qualit᷑ ita q̃ſo.nũqͥd ſapiẽt᷑ intcſum
Ougr̃.¶ Aiaduerte qũo ſi facies eẽt penitꝰ
reuelata.put ĩ pria fulgebit/nõ eſſemꝰ ſpe⸗
culãtes ſʒ ↄpᷣhenſoꝛes. Rurſus ſi nihil gie
Pean vuern coe⸗ ſtatũ vie ↄferret᷑ nõ fieret
Pilitvuli Idaritatẽ/ tanq; a dñi

ſpũ.(¶ Diſcipulꝰ¶ Cuũ ẽ G̊ apire.¶ Ogr
Dubioꝝ iuolucra qd euoluit ⁊ diſcrimĩat
ſi nõ diſtictõ? Diſtiguamꝰ ̊ ð plici facie.
de łplicivelamie.ð ᷑plici ſpeclłatõe.ð tpli⸗
ci claritate.ð t᷑plici trãſſoꝛmatõe. ¶ Diſci
pulꝰ. Auſculto. ¶ gẽ. Habes ex poꝛib
cplicẽ ĩ triclinio coꝛdis hoĩs faciẽ eẽ fᷣm tri
plex hitaculũ ſiue cenaculũ. Facies mẽtis
ſuꝑioꝛ ẽ.ſacies rõis media.facies aĩe ñ illi

ferioꝛ. ¶ Diſcipulꝰ. Hemi traditũ pꝰ ſu
iſto. Diſꝑſit ſuꝑ.mẽ.coꝛ.ſui.Studuipꝰ
mecũ phiaʒ ↄcoꝛdare iuxta cooꝛdiatõʒ ha⸗
bituũ qͥnq; /nobᷣ ꝑti inſitoꝝ:ꝑtĩ adqſitoꝝʒ.
ncr⸗ ⁊ pꝛudẽtia pꝛimũvẽdicãt cenacu
lũ. Scia ⁊ intellectꝰ ſcᷣm tenẽt.Sapiẽtia
velut in arce ſedet.in ſupꝛemo cum mente
vel ſpiritu vel animo retinens pꝛicipatuʒ.

us bꝛutal obediẽtꝭ rõi q̃ ðꝛ poꝛtõ rõis in

CTractatus decimns

¶ Dagiſter. ¶ Solerter egiſti colligens
ec auditis alia nõ accepta.Ariplex ↄſequẽ
ter accipe velamen. Lerte fidei velamẽ pꝛi
ma que ſola ſoli deo nata eſt ↄnecti.Et ne⸗
bulas patit᷑ aliq nõ in ſe intrinſece ⁊ eſſen
tialiter.ſed f̃ᷣm quid ⁊ accidentaliter.ꝓpter
molem ⁊ nebulas coꝛpis. Vnde ſolicitudi

nes velant memoꝛiã. fantaſmata intelligẽ
tiam.ↄcupiſcentie voluntatẽ. Velat᷑ aliter

ſecũdo facies mẽtis eminẽtioꝛ.nõvt pꝛius
excoꝛruptione coꝛꝑis.ſed ex ſtatu viatoꝛũ
Sic facies hoĩs pꝛo ſtatu nature inſtitute
recipiebat velamẽ ſaltẽ in ſomno. ſalteʒ in

quotidiano coꝛꝑis obſequio.vt non tota

claritate faciei ſue ferret᷑ſemꝑ in deũ. Vela

tur aliter tertio facies mẽtis/velamie quo⸗

dam:nõ tam poſitiue q́; negatiue. ⁊ nullo
modo pꝛiuatiue.Tale velamen (vt accipi
as faciliꝰ que dico)habuerũt angeli incoꝛ⸗
poꝛei.pꝛima moꝛula vie ſue.pꝛius q; rape

rentur ad gloꝛiã felicitatis eterne.¶ Diſci
pulus. ¶ Bed quid vel quale velamẽ erat

Baagiſter.

illud: slane volutas dei.

nolens ſe facialiter ⁊ obiectiue ꝑ eſſentiam

ſuã nude apire.Eſt igit᷑iſtud velamen ter⸗
tium/ſemꝑ apud viatoꝛes de ↄmuni lege.
Eſt pꝛimũ apud omnes ꝓ ſtatu nature de
ſtitute.qñq; totaliter.qnq; plus aut minꝰ.
niſi fuerit ablatũ ꝑ gratiaʒ ſpecialẽ.qualit᷑

fuit ĩ te o maria beata ⁊ bũdictiſſima femi⸗

narũ.Alterũ videlicet ſcõᷣm velamen men
tis/quale fuiſſet nõ in angelis ſed in paren
tibus pꝛimis dũ ſtabant innocẽtes /poteſt
auferri minꝰde ↄmuni lege q; pꝛimũ.ĩmo
nec arbitroꝛ ꝙ a te digniſſima et pulcerri⸗
ma fuerat totaliter dũ viatrix eſſes/ euolu⸗
tum vel ablatũ.ſed crebꝛo.ſed ſepe.ſed fre/
quentiſſime.tollebat᷑ pꝛo loco ⁊ tꝑe.quan⸗
tum ſtatus vie moꝛtalis tolerabat. (¶ Di⸗

ſcipulus. ¶ NHon obuio ſi non aſcribas pᷣ

conia iſta digniſſime feminaꝝ/que necec⸗
cleſia ſibi tribuit. ꝑ que poneret᷑ exrra vie

ſtatum.neq; enĩ ſimui ⁊ aſſidue poterat nõ
eſſe viatrix ⁊ eſſe. ¶ Wagiſter npler
amplius nota ſpeculũ.quia dicit᷑ ſpeculan

tes.cui ↄiunge triplicẽ claritate.· Anũ ſpe
culũ eſt cũ claritate ſua qð indidit natura.
⁊ induſtria poliuit.quale fuit apud phos
quo ad intelligibilia ꝑ inueſtigatõeʒ natu

ralẽ.q;uis mixte fuerint multe nebule.imo
tenebꝛe erroꝝ. Nõ tũ opoꝛt et dicere cũ ali

quib/ ꝙ nihil ſpeculati fuerint veritatis.
etiã de deo ⁊ intelligẽtijs. Sciebãt ſaltẽ ꝗ;

deus no erat lapis aut bꝛutü. Kurſus alte⸗
rũ nota ſecũdo ſpeculũ.ꝑ ſuꝑnaturalẽ irraꝗ

diationẽ ſuꝑ intellectũ humanũ/cũ limpi⸗

dioꝛe ⁊ ſincerioꝛe claritate qᷓ; poſſit natura

ſola vel induſtria ꝓpinare. Deniq; tertium

accipe ſpeculũ cũ ſua claritate qð intime la
tet.qð ab exterioꝛib nequit aſſumi totalit᷑

Sed oĩs hec claritas filie regis ab intꝰ eſt

introꝛſus valde.ad quã non admittit᷑alie⸗

nus. Bibe de aquis tuis pꝛioꝛ. iubet ſapi⸗
ens Coꝛ qð nouit amaritudinẽ anime ſue

in gaudio eius nõ miſcebit᷑alienꝰ.Nõ eni

gaudiũ habet intrinſecus oꝛtuʒ ab amariꝰ
tudine coꝛdis in cõtritione/qui nõ ſimilit

afficit᷑ in doloꝛe qui vertit᷑in gaudium.,
Diſcipulus. Fre
la dicis. ſed nõd
tioꝛ Fne ↄcipiam YFac maniteſtũ ſi po
tes. ¶ Magiſter. ¶ Bi manikfeſtationem
expectas doctrinalẽ ⁊ diſciplinale/pollice⸗
oꝛ hoc facilitereffecturü ſi diſcipulũ quaſi

ex medijs ſeu locis extrinſecis.videlicet ex

auctoꝛitate dicẽtis qð ⁊ ex iſta maxia Cui
libet exꝑto in ſua arte vel ſcia credendũ eſt

Tali loco ⁊ maxima:fides innixa deo ⁊ ec⸗
cleſie que regit᷑ ſpũſancto / ſtabilit. Si vo
nõ ↄtentus iſta noticia/tibi queſiueris de
monſtratõeʒ euidentẽ. aut noticiã intelle;

ctualẽ ex termis /aut expimentalẽ pceptio⸗
nem. fruſtra(ne dicam ſtulte) conabimur.

Haniteſtiſſima ſumit᷑ratio ex alijs in no-

bis exptis.qᷓ nemo põt extra ſe tradere exꝑi
ri.nectñ abſq; exꝑientia pñtſciri. Tale ſpe
culũ/talis ſua claritasnete ſuſpendã diu⸗
tius)eſt vnio ꝑ guſtũ ⁊ tactũ ſpuũalẽ.q̃vnio

dicit hic ꝑ anagogiã ſuſceptio iſrael pueri

dñi dei. Per apli dicit᷑traffoꝛmatio. Di⸗

citur in cãticis oſculũ ⁊ amplexus.Dicitꝑ
pſalmiſtã adheſio ⁊ inheſio. Jungitadhe

ſioni ſuſceptionẽ. Adheſit inquit aĩa mea

poſt teme ſuſcepit dextera tua.Hec ẽ mu⸗

tatio dextre excelſi. Hecactio vel deductio
ſpũs.¶ Diſcipulus.¶ Bultiplices licet
talia centies noia/no ad intelligentiã ſatis
erũt. ¶ Magiſter. ¶ Verbü lates in mẽte
nõ aliter põt extra pꝛodi qᷓ; ꝑ voces.maxiĩe

qñ eſt verbũ tale quale deſcribit auguſtinꝰ

Verbũ inquit eſt noticia cũ amoꝛe.Dixe⸗
rit aliqͥs fidus tibi. Noſco Johem ⁊ amo

eum.cõſentis ei.⁊ foꝛmas in te credulitatẽ

de noticia cum amoꝛe.quãa intueri:i.intus

equẽter audiui talia qua
um dicere vales niſi men

puerũ te pᷣbueris.Crede pꝛimo moꝛe diſci
puli.ſeiueris ita poſtmodũ q̃ dicent᷑ ſalte,z

ir

Euneme
nrͤ

neit⸗
invsenit
ibiige⸗
ſglienn de
ocept
Gint en
boncagrn

(müan⸗

ienis /h
delecl⸗
per ſii
ſoſenti 4
4 7
ſocſinn
ina
funtphion
ptiebonud
Corcit
Peichm
eswteſu
gioleq
fodedee
thr ſenec
poluenin⸗
ep ſoni
lircczin
Iioasoi
rüüſennt
ls eniſina
Powrati/
indigtipe⸗

acgationeſ

manzſuſfi
eretſcbi
nöcuride
ſtostct
ſurgene
itgiali
ütſoli.
bnapale⸗
rdeleagt
ſDiase
ilcepinh
oneali co
mnotingpis
u.ern

nasgent
bepiens.

ierzſiſi

diſticey
ſandide

henode
norcäintcle
mennligechto
econadin,

moerAbsinro

Wiſemaargi

tgitſen Tee.

nereſuſpancidi

aiüſpüleinn

ſcchnoiſ
inifunmod
moens del

õ
Neitingetintd.
is DMH
wo feldellcn

Balhindii

ineligenniſfͤ—

tilnaunn

öbrest
ebitnni
cemrdr
cnin

tueri vel aſpicere fas nõ habes. Nihilo/
minus enitere tecũ in coꝛde tuo. Johem
illũ diligere.vniet dilectio te Johi.nõ pꝛi

Super Magniticat.

ꝛ aliena dilectio.ſʒ tua. Genties intra

coꝛ/ſuſceptionẽ ipᷣiꝰ Johis.nõ iã aliena
ſʒ int? ꝓpꝛia exꝑientia Cõuerte ſiłitudinẽ
hanc ad vnionẽ cũ deo.ꝑ ꝓpꝛiũ tuuʒ/non

galienũ amoꝛẽ.ſenties in te/qͥd habeat ſua

uitatis/qͥd virtutis/vᷣbũ hoc anagogice
de te. ad te.⁊in te ꝓlatũ. Suſcepit iſrahel
pueꝝ ſuũ. 1nõ am⸗
ro/ſentiã tale nihil ſuaue vel iocundũ

Siſcipls. Cur ſi nõ amaue

Mg. repetã altiꝰex intimis phᷣie pꝛinci

pijs ꝗſi ñ iã credas auctoꝛitati ſʒ rõni cõ

uincẽti. Triplex eſſe genꝰ boni/diffinue
runt ph̊i- ꝑ nature voces edocti Bonum
vtile.bonũ delectabile.bonũ honeſtũ Co
gnouerũt vlteriꝰ.ꝙ res inaĩate tendũt ꝑ
appetitũ natalẽ inditũ.adbon ũ dũtaxat
eis vtile.ſicut ad loca ſuiↄſeruatiua.⁊ ad

glia/ ſine qbo eſſe vel bñ eſſe nõ pñt. doꝛ/

ro de delectabili bono nihil habere dicũ
tur.ſic nec triſtabili.niſi ꝑ trãſſumptões
voluerimꝰample nimis loqͥ Res aũt aĩa
te/ꝑ foꝛmã ſenſitiuã in actu fundatã/ten
dũt qͥ deʒ in bonũ vtile.qð dũ ſequũtur ⁊
illud eis ↄiungit᷑/ſentiũt delectatõeʒ. ita
vt iã ferant᷑ in ꝓpꝛiũ bonuʒ qꝛ delectabile

eis.etiã ſi nõ eſſet vtile.imo nociuũ ſepe.

Natura tñ/plus ingeniauit delectatõeʒ
in aĩalibo/ꝓpter oꝑationẽvtilẽ/qᷓ; ꝓpter de
lectationẽ ſuauẽ.vñ ſi haberet alal nutri/
mẽtuʒ ſufficienter ſibiꝰiũtcuz.ſi pꝛeterea
gnaret ſibi ſile adoſeruatõʒ ſue ſpẽi/nat᷑̃a
nõ curaſſet adiũgere ðᷣlectatõʒ in ſſibo gu
ſtus ⁊ tactꝰ/plꝰ q; in igne qͥ fertur ad locũ
ſuũ⁊ generat ſibi ſile ſine delectatiõe. Si
aũt aĩalia/dimiſſo ſibi vtili.vł ſue ſpeciei
ꝗqrũt ſolũ ðᷣlectari.fit h̊ͥ pᷣter intentõʒ nat᷑e
Pncipalẽ Si vᷣo ↄiũgũt vtuq;/nõ errant
vt delectatõ teneat oꝑatõʒ ⁊ foueat ( Di
ſ.Dicis ea q̃ phie ↄſonãt.⁊ expiẽtie con
clude ꝓinde.qꝛ delectatõ nõ fit ſine oꝑati
one aliq̃/cognitia ſimulz motiua.qꝛ nec
motiuavis ſola ſufficeret płꝰ qᷓ; i reb ſine

dia. Nec rurſus ſola diſcretia ſine motu

vtutis appetitiue/ſatis eẽt ad ðᷣlectatiõis

oꝛiginẽ ¶ Ogrẽ. enſes acute.poꝛro cer

nas acuti volo. q̃lis ſit hec ↄbiatõ ſᷣſus

xcipiẽtis? appetit mouẽtis. Nec ideoq̃ſi

ueriʒ ſi ſint due potẽtie realrꝛ eẽntialiter

diſticte vł ſola ratiõe Sufficiet ꝙ ad can

ſandã delectatõʒz / mutuo ſe pſt uponüt

Diſcipulꝰ. Rreſuponũt ſcio n aliter qᷓ

foꝛma lraꝝ/pᷣſuꝓponit oclm dirigẽtem et
manũ mouẽtẽ.vbi neutꝝ ꝑ ſe ſufficeret

Mgęr. Exeplũ placet. etſi ñ pẽitꝰ adeqtũ

Exẽplũ alid ẽ ð libtate arbitrij.q̃ ñvnã ſʒ
duas pᷣſuppõit potẽtias.aut potẽtie vniꝰ
eẽntial.duas rões. Ouero tñ q̃ potẽtia p
us occurrat ad cauſatõʒ ölectatõis axꝓpꝛe
heſiua vł motia/aut ſi ſit pẽit res eadeê/iq
rit᷑ ſub q̃ rõe pus ipᷣa ↄcurrit. łappᷣbẽdẽ
do vl mouẽdo: Wihe Lur hoc inque
ſtiõzʒ vocas:cũ vis a ppetitia aĩal/nõ mo⸗/
uet᷑ niſi pus obiectũ ſit apꝛehẽſũ ⁊ ſibi pᷣ

ſentatũ. ꝓpterea ⁊ nõ ob aliò vocat᷑ aia

Hg̃. Quid ſi tibi mõſtrauero.ↄuerſuʒ

oꝛdinẽ inueniri.Exẽpli gra.in hoĩe qͥ po
tẽtiã hʒ reflexiuã ſuꝑ ſe/ ðlectat᷑ ipᷣe ĩ obie
cto ꝑ appꝛehẽſiõʒ ⁊ vim motiaʒ volũtatis
Eõuertat⁊ reflectat appꝛeheſiuã ad ↄgno

ſcẽdũ qͥd ⁊ ql ſit hec ðlectatõ/cauſata exꝑ
ceptõe pᷣmaniũctõis obiecti conuẽientis

cñ appetitu qͥ vis motia ſoli / vt ſit nõ cõ
gnitia nec ꝑceptia.Attẽde ſolerter ̊ dẽm

Cuiꝰ ignoꝛãtia Hincõſideratõ/młtosfal/

lit ⁊ inuoluit. Heſciũt em ſecernere id qd
attribuat᷑ vᷣtuti motievt ſic/avᷣtute diſcre

tiua.2 B ꝓpter ↄtinuitatẽ mutuã ⁊ circun

cũdatũ me tñbꝛis inueni.ne ↄgnoſcerem

illd dilucide.ꝗad qdð (qᷓntũ iã ↄiecto) ducer

me ſatag. ¶ Ogr. Nil admirãdũ.ſi di/⸗
ſcreta ↄiũctim.⁊ ↄiũcta diſcreti.ↄcipiant
gliter ; opoꝛtet ↄfuſio ſubſeq̃t᷑. Cõcedis
ꝙ in pᷣma cauſatõe ðlectatõis/ncce ẽ vim

gAppꝛehẽſiuã in actu ſuo pᷣcedere. ſi nõ tꝑe

m oꝛdine nat᷑̃e. Nũc aĩaduertere poſtq; 8

lectatõ cauſata ẽ ſi vis ↄgitia ↄnoſcit hãc
Slectatõʒ!ↄſtat ꝙ inde ↄſequat᷑ noua öᷣle/

ctatõ ⁊ ręflexa.q̃ fit vt hõ ſciat ⁊velit ſę vᷣle

ccari. ¶ Diſc.. Lõſtat et expiri ꝓtinꝰ licet

ſilr a ñ ꝓteruo nec di

vnicuiq; nõ ꝓteruo ¶ Mgr. Quero nũc

„

colo qᷓ cauſa p̃cedat

oꝛdie natali ꝑceptõʒz öᷣlectatõis iſtiꝰ ſecðᷣe

reflexe. vty appetitꝰ vł vis ꝑceptĩa ſenſus
qut ĩtellectꝰ.¶ Biſcj. Videoꝛ apte rñder
ſi dixero ꝙ ad hãc dᷣlctatõis ſcdᷣe ꝑceptõʒ

neutra potetiaꝝ ꝑ ſe pᷣmo.ſola ↄcurrit.ſʒ
vtoiũcte fuerĩt ⁊vnite ad pme ðᷣleccatõis

¶ Mgr. Cõſeqͥt ̊ ſcᷣa ꝑceptõ/ad vniõʒ

nũc obijcit/hñdã reflexe ſuꝑ ſe ꝑceptõʒ

Vtriq; cauſe ↄcurrentꝭ. nec potuiſſet aliũ
de ꝑcipi reſlexa ðᷣlectatõ / niſi ſiumpler poꝛ

inceſſionẽ ſeu coexigẽtiã ( Diſc. Vinꝰ ex

ill vſq; nüc fui. Vñ frequẽter ůbatũ ⁊ cir/

eſſet. Diſci. Neq̃o ↄtradicere. perge ſi.
placet ad tertiũ bonũ.qð honeſtũ nõiat

Mgr B ꝓpꝛiũ ſoli nate intellectuali eſt.
vt ad bonũ honeſtũ ſoluʒ ꝓpt᷑ ſe moueat᷑.
etiã ſi nihil iñ vtilitatꝭ nihuq; ðlectatõis
oꝛiret᷑.q;uis in ſe tñ ſũme ſit vtile et dele/
ctabile Honeſtũ inqᷣt tulliꝰeſt.ꝙ ſua nos

vi trahit ⁊ allicit ſua dignitate. Finis ita

qʒ nate intellectualis eſt/ vt ſuſcipiat᷑ ad
bonũ honeſtũ q̊ ſolo fruat᷑. ⁊ in illo dele/
ctata qͥeſcat Nulla ad hũc fint attingit ir
rationabl creata.qꝛ nec ad illũ creata ẽ me
morãduʒ intelligẽgũ ⁊ amãdũ ¶ Coõtem
plabar altiſſimã hãc/⁊ pulcerrimã vᷣita/

tv᷑c.o altiſſima ⁊ pulcerrima feiaꝝ.Hac in
ſinuaſti / vũ de ſolo iſrael q; ſua interpᷣtati
one ðꝛ videns deũ vel viſio dei/ↄpleuiſti

cãticũ tuũ. Suſcepit iſrael pueꝝ ſuuz

Diſci. Propoſueras inter diſtictiões añ
dictas. de facie. de velamine. de ſpeclo. de

claritate / giſtictuꝝ te inſupꝑ de traſfoꝛma
tione ¶ Mgr. Apte recolis. ſil ⁊ alia ſũt
de ſuſceptõe pꝑ anagogiã (quã ſuſceptõeʒ

trãſfoꝛmatiuã dicimꝰ) addẽda poꝛibus.

ſeules interim ab inaͤſitiõe.⁊ ſuper hac
ſuſceptõe trãſfoꝛmatiua tredecim ↄſide/
ratões accipe. = uſceptio Sci iſrael
tranſfoꝛmatiua/ſicut nõ ꝓpꝛie dicẽda eſt
gñatio vel tranſſubſtantiatio.ſic nec pꝛo
pꝛie eſt natalis alteratio. Gnatio q pe tẽ
dit ad introductionẽ foꝛme ſubſtãtialis

q̃lis nõ introducit᷑ in hac trãſfoꝛmatõne

quã noĩare poſſum deifoꝛmeʒ.q;ꝛ foꝛma
impmit᷑ diuinit m̃ti q̃lẽ nõ hʒ ex nat᷑a v
ſola induſtria. Sʒ neq; mutat᷑ aliq̃ res eſ

ſentialiter in aiaʒ quẽéadmodũ pãis traãſ-
ſubſtãtiatur in coꝛpꝰxpᷣi. Poꝛro nat᷑alis

alteratio / fit h abictõez foꝛme poꝛis orie.
⁊ hoc in melłi vel in peꝰ. ¶ Buſceptio

vᷣocrãſfoꝛmatia ðᷣifoꝛmii/ñ pᷣſuppõit aut

reerit hmõi variatõʒ ſᷣm zoörias q̃litates
Silat᷑ id circo mag i llũinatõi ſol ĩ celoꝛ

medio ꝑuio atq; ꝑſpicuo. Sica luĩe ſu-

no / illuinari ðꝛ tã vniuerſal q; ꝑticlarꝭ ec
clelſia/ ſica ſole lũa. ¶ Buſceptõ trãſfoꝛ
matia plꝰ? aſiſtit ĩ ꝑceptõe vnitia qᷓ; ĩi ãore
ſolo ꝑ ſe łĩ ↄgnitõe ſola Veritas iſtaoclu
dit᷑ ex colloqͥo pᷣꝰ hĩto:qͥ q̃ſiuiꝰ ðᷣlẽatõnis
oꝛiginẽ/etiã ſenſuał Deꝰitaq; cũ ſit ſũmũ

bonũ / obijcit ſe mediate łimediate dilẽto
iſrael puero ſuo /ſub triplici rõe gnali.bõi
ſcʒ honeſti delectabil ⁊ vtil. Aut ſub alijs
loquẽdo termis/ illabit᷑ in mẽ tẽ vt pulcri

tudo ſeu foꝛmoſitas.vtiſuauitas.vt ſalu⸗

bꝛitas Eſt deniq; deꝰ imẽſa lux in q̊ tũbꝛe

n ſuntvlle Joh̃is teſtionio.Eſt aut ꝓpꝛie
tas lu ſe ↄĩcare ſeu diffodere/pvniuerſaãa
ſperã ſue actiuitat Spera vo dine actiui
tat?/ ĩmenſitas⁊ eternitas ſua.cuiꝰcircũ

feretia nllaten extra ſe eſt. Viñ eternitas
q́ᷓi extra termĩos entitas vł vnitas. Sic

ide ẽ peit cẽtu circũferetia Sic ifinits

ĩ do magꝭ ſᷣm re ðꝛ poſitie qᷓ negatie.No
men vᷣo videt᷑ negatm̃. Siẽ eõ de finitate

q̃ vocat᷑ termiatõ ſic qꝛ fines habeat vltra

q̃s ꝓgredi nõ pᷣt Eſt igit᷑ hec negatõ q; ne
gat infinitas/q̃i nõ finibilitas. Noſtivo
logicã/ꝙ duplex negatõ reddit affirma
tõem Sed ꝓſeqmur qð cepimꝰ.lux dina
iĩcat ⁊ ꝓducit ſuã ſpẽʒ ꝑ totã ſe ſimillimã
ſibi ⁊ eqlẽ ꝓpter qð bʒ pulcritudiĩeʒ infini
tã de q̃ ſapiens.Pulcritudinẽ eiadmira

bit᷑ oclus Nã oclo maxie ↄuenit ð pulcri
tudine iuditiũ.ſiẽ alijs ſenſiba ð ſalubꝛita

te ⁊ ſuauitate.ꝓpterea ↄꝑat᷑ bono honeſto
bonũ pulcꝝ qð nec ðᷣlectabił nec vtilis vt

ſic includit rõʒ. Amaret᷑ em etſi necvtilis
Eęęt nec delectabilis aliũde q; ex ſe. Poꝛro
ſi dina pulcritudo /ſolũ ſe offerret indiui

duo creat᷑e rõnał intuẽdam ſiue pluri/ſo

lus itellecruat ocub/ index eſſet. n guſt

aut tactꝭ/qua ſuꝑ re ſeq̃t alia ↄſideratõö.

Buſceptõ traſfoꝛmatia / ſi pfecta ſit / H
ſuppõit indiuiduo create ronalis illapſũ

fieri vᷣbi lũinoſi/qð eſt ſpẽs adeq̃ta ſue lu

ci.⁊ hoc ſᷣm vᷣtutẽ actiuã ſũme ꝓpoꝛtiona⸗/

tã.⁊ ſᷣm opatõem ꝑfecte replẽtem oẽm in

digentiã pueri iſrł. ad hãc traſfoꝛmatõeʒ
ſuſcepti. Placʒ itaq; ſpẽi pulcritudo.etiã

ppter ſe ſolã. Sʒz vᷣt ſpẽi/agẽs pꝛopoꝛtio

nalrxr ĩ poteẽtiã receptiuã ſuauitateʒ iducit
Sicut ⁊ oꝑatõ replẽs indigẽtia/affert ſa

lubꝛitate Habes igit᷑ bonũ honeſtũ ĩ pulł

critudie.hẽsdelcabile in ſuauitate.habes

vtile ĩ ſalubꝛitate.hẽs piñ bonũ oẽ ð qͥ ac

— 7 —

moyſen dñs.Oñdã tibi oẽ bonũ. Coclu

dit iten / ꝙ ſuſceptõ craſſormatia / oſiſtitiẽ

ↄcurſu oĩs boni et ſi nõ foꝛmalxr ſaltẽ xtu
alr ⁊ eminẽt.hoc aũt tale bonũ /in hĩtib-

deifoꝛmiby eſt ſola gra gratificãs aut glie
2ſummate ſctificãs uſceptõ tran⸗

foꝛmatia/ nũq; potuit ob tineri niſi ꝑ gæ

tiam dinitus in fuſã ꝗᷓ radix ẽ oĩs traſfoꝛ
matõis deifoꝛmis ⁊ ſurſuʒ vnionis.õ
tinet aũt vᷣtualit in ſe fidẽ ſpem ⁊ caritat?

c ceten hitibo lũinoſis et affectis. taliter

ſlen

coltinca
enteſt
ſconiſn
oninb ilian
ſenincoſ
neosh
Abiefie
wgi
viighöͤ
ſelunten
ſipnnit
nuleqſes
deren. mil
lio ſewti
niciſimaie,
nurſllitudi
Aocſtßs.
zomihiapnn
ngvochil
Zatcadof
Rocisor⸗
gichchatr
lenetiiſin

ſiaga ſuſee

mädpcn
Um ſonger
ntiarpo.⸗

iohoſolt

Sih
ſſni June
cggeo⸗
Miiſkſpüs
ſän iine
N a⸗
nero n
wbi
ſoretniſt
ſugcnde
ſuſecpno
ꝛgenit

wiſe
omige

S

fni

munithiinn
ntzolei
W
Anien
köak don
mſuepiun

ch o ſ RDM
ni.

igimnſß
fnalsiup
agnſuenn
fine ornonn
amoni
icriſmnig

illanmtotd

xnmnm
unnmin

mrirgiſtti
mnurſllifti
nni inbich

ODiichönn

umt

reois,
u sO

*

ſeel

tis aſſecuti.

Super Magnikicat.

ſuo mõ q̃liter eſſentia anime oꝛiginaliter
ↄplectit᷑ ſuas vires O mittat᷑ interim ſili
tudo ð diĩua eſſentia/reſpectu triũ ꝑſona
rũ.reſpectu ĩſuꝑ oĩm rõnũ/ꝑfectioneʒ in
dinis dicẽtiũ.qꝛ nulla creata ſimplicitas
iſti pᷣt adeq̃ri vel par eſſe. uſceptio
trãſfoꝛmatiua actualis/ñ ↄcedit᷑ de cõi le
ge ſiue exercitio actuali mij. faciẽdo qð ĩ
eẽ ad hãc ſuſceptõʒ.ſaltẽ ꝑ obic cuiuſſli/⸗
bet ablatõʒ Exẽplũ inſuꝑ nat᷑ale foꝛme ra
rõal introductõe. qᷓnsatales diſpoſitõs pᷣ
ſuppõit in coꝛꝑe Cõſideret᷑ ex hac duplici
ↄſideratõe ſtatĩ.q; abſq; miraclo nõ fit ſu
ſceptõ trãſfoꝛmatia maxiĩe qtificãs.nihil/⸗
ominꝰ illã aſſerere/nõ fit certũ euidẽter ſi
ne miracłoſa reuelatõe. ꝓpter ↄſiles moti
ones q̃s hʒ nat᷑a ꝑ hitꝰ adqͥ ſitos ĩ foꝛmeſ
ad hitfide ſpe charitateq; foꝛatoshĩc he
retici ꝑtiaces.hic ñnllłi ĩfioᷣles hĩc pcẽores
vãigloſi ð ſuis ſẽtimẽꝭ ſepeↄfũdũt᷑ ĩeſtia
tõe ſua.relat᷑i ſuꝓplitiũvñ pᷣmiũ magnũ⸗ↄ
ſeqͥ putãt. Hincẽ illud Cadẽt a latere tuo
mille q; ſe ð latere ꝓximos arbitrabãt᷑ Et
decem. milia a dextris tuis ſtatũ xpᷣiãita
Buſceptõ trãſformatiua/
viciſſitudĩeʒ hʒ recipcã.⁊q̃i circlare.Vti
mur ſilitudie palpabili ex ſcpt᷑is. Dixit ĩ
A pocꝭ.xpᷣs.Ecce ſto ad hoſtiũ ⁊ pulſo.ſi
s mihi aꝑuerit ianuã. introibo ad eũ et
cenabo cũ illo ⁊ ipᷣe mecũ. fit ꝑiñ illud de
gmatica hoſpes qͥ recipit ⁊ qͥ ſuſcept hẽt᷑
Audis ꝙ vpᷣs intrat vt hoſpes in aiam.
aĩaz ciba t yt ipᷣaʒ ſuſcipiẽs.Et certe ſicẽ
tenẽdũ ſimł ⁊ admirãdũ.nõ iã ꝑ ſilitudizʒ
ſi ad ſuſceptõʒ euchariſtie trã eãus QOui
mãducat (inqͥt xpᷣs)meũ carnẽ⁊ bibit me
um ſanguinẽ in me mãet q̃i hoſpes ſuſce

. .

ptꝰa xpᷣo.Et ego in illo q̃i qͥ ſuſcipit᷑ ĩ mẽ
tis hoſpitio. Felix nimiũ puer iſi rbhoſpi
te tãto.Felix munere duplicato atq; fcip
co. S uſcipit iſrł deifoꝛmis nr̃ ſpũs/pue
rũ ſuũ. Jure ſtupes ad hoc vᷣbuʒ o frater.
Scis qꝛ vocẽ ihm xpᷣm pueꝝ nr̃m.ſuſci/
pit iſr ſpũs ſuus deifoꝛmis.ſuſcipiendo
ſcr̃m. Plane ſic legẽ de eodẽ xpᷣo Puer na
tus ẽ nobdꝛ filiꝰ datꝰ ẽ nob. põt h itelligi ðᷣ
puero Ihu Em carnẽ.qͥ ꝑ te vᷣginẽ puerpã

dat' ẽ nobᷣ ⁊ coꝛpalr natꝰ.Eſt aliꝰmirabi

lioꝛ et niſi de ſe teſtis eẽt incredibilioꝛ ſen
ſus.qꝛ dat ẽ nobᷣ vt ſit puer nr/ꝑ filialez

ſuſceptionẽ in vtero m̃t: iſi raelitice ↄcepꝛt

7 genitꝰ. Qui fecerit inqͥt volũtatẽ patris

meli/ ille meꝰ frater ſoꝛoꝛ: mr ẽ Audis ma

trẽ.⁊ cuiꝰ matrẽ.nõne pueri Jhu: Sic ei
a pre puer.⁊a ꝓpheꝶ ⁊ab euãgeliſt crebꝛo
xpᷣs nõinat᷑.quis vir fuerit ab vtero Eti
am iñ fẽm ẽ nouũ ſuꝑ terrã/qꝛ młr circũð
dit virũ. uſceptõ trãſfoꝛmatiua r̃d

dit aĩiaʒ vᷣbigẽaʒ. Ipa ſiqͥdẽ q̃ ꝑ naturam

ancilla ê/q̃ ꝑ grãm adoptionis filia qᷓ per
ſubarrationẽ dignitiuã ſponſa fit ꝑ nimi
am gr̃e ſuꝑabũdãtiã grauida de te puero
7 Hu.te marito te viro te ſponſo. vt iã ſpõ
us ⁊ ſponſa ſint duo in vno ſpũ. imo in
vno fetu qͥ es tu dñe. Suſcipe pꝛopterea
o deifoꝛmis anima ⁊ ſimul ſponſa dicta.
Suſcipe tuũ pueꝝ/non iã vt hoſpitẽ tu
um.nõ iam vt dñm.nõ iã vt amicũ.nõ vt
ſpõſũ qualẽcũq;.ſed vt ſponſũ ⁊ filiũ tuũ

Filiũ qui ↄcipit᷑ in vtero mẽoꝛie ꝑ infuſi

onẽ roꝛis gre. iliũ qͥ foꝛmat᷑ in vtero in
telligentie ꝑ infuſionẽ deifoꝛmẽ. Filiũ qͥ
parturit᷑ ꝑ oꝑa caritatis/elicitie vł imꝑa

tiue.donec in mũdũ naſcat᷑ ꝑẽnitatꝭ glłio

ſe. Videoꝛ audax nimis/ recte videoꝛ/ſi
nõ teſtimonijs ſcpturaꝝ fulcit eſſeʒ q̃ de
um eſſe tradũt aĩe ſancte et iſraelitice.oĩa
q dicia ſunt. Yilioli mei inqͥt Paulłꝰ. q̊s
iterũ ꝑturis donec foꝛmetur in voõᷣ xpᷣs.
Et domĩꝰ ꝑ pꝛophetã amos ðᷣt. Vir me⸗

es tu. dux vᷣginitatis mee tu es.Et iterũ

Foꝛnicata es ⁊c. tam̃ ad me ruerteret ego

ſuſcipiã te. uſceptõ trãſfoꝛmatiua

mirabilior effecta ẽpoſt lapſum/qſtante
nec peccãte natura fuiſſet. Primo quia ñ

maius eſt celum ⁊ terraʒ creare/qᷓ pẽoꝛes
iuſtificare. Ratio. Hõ em habet poſitiuũ
creatõ ↄtrariũ ſicõriatur iuſtificatõi pẽᷣm

Rurſus in creatõe ſola potẽtia ↄſiderat᷑.

ſʒ iuſtificatõe ſapia ſil ⁊ beniuolẽtia nec
minꝰ cũ potentia pẽſatur Quid ſapientiꝰ

vtvincat ſapientia malitiã.⁊ itavincat

ex ea ſit elicere maximã iuſtitiã: vult ex

hibere ſummã beniuolentiã. vult exercer

ſummã potentiã in debellãdo per humili
tatis deiectionẽ omnẽ ſuperbiã. Conſere
bas hec iᷣba frequẽter in coꝛde tuo virgo
digniſſima.nec ſatiebaris du lcedine mi/
rabili ſuper hac ſuſceptiõe iſrael pueriſui
Hinc deuotũ tibi cũ ex actione pia/diri⸗

git᷑ ĩ pꝛoſa votũ NHec ab hoꝛre pcẽoꝛes ſine

quibo nũqᷓ; fores tali digna filio. Zu q́ʒ

regoꝛi ſic exclamaſtiO felix culpa Eue
q̃ talẽ et tantũ meruit habere redẽptoꝛem

addamꝰ ſuſceptionẽ. O certe neceſſariuz

Ade peccatũ quod xpᷣi ſanguine Vetie
x ꝛ

3

—

Tractatus. X.

MNoli pꝛopt hoc extolli o culpabilis Eua.
voli tibi blãdiri pccoꝛ Adã.qꝛ ði bẽigni

tas oĩpotes n ipotẽs vra puerſitas / talẽ

meruit redẽptionẽ. ⁊ ſuſceptoõeʒ exhibuit

Buſceptõ trãſfoꝛmatiĩa/clarioꝛ qũq;

nõnũq; obſcurioꝛiuẽit Prouẽit h̊ pncilłr

a bplacito ſuſcipiẽt actie. ſʒ diſpoſitie a
ↄditõe ſuſcepti. Vox iñ ẽ illa pauli.Craſ
foꝛmamur ð claritate ĩ claritatẽ/qꝛvidelʒ

alia clari tas ſoł ⁊ alia claritas eſt lune.ſic

nõ par ſꝑ ẽ reuelatõ faciei. Lenet vñs in
manibo lucẽ ⁊c. Si vult videt᷑ ait Aug.ſi

nõ.non. Sit aliqs clauſis palpebꝛis ſeu
membranulis ocloꝝ/ poſit extra radios
ſolis. ↄſtat ꝙ nihil aut
uis ocli ſint ſaniſſimi.necvelamẽ aliqðᷣ
maxie ↄpoſitõis hñtes. Prodeat iſte ad
intetiſſimũ lumẽ ſoł aſpiciendũ ↄuerſo ĩ/⸗
tuitu nõ videbit itaq; rotã ſoł. attñ młto
ſpledoꝛe luceſcet ocułꝑ velamẽ palpebꝛa

Euiſſime videbit.

rum Sit aliud exeplũ ð ocłis aꝑtꝭ ad ob

liquũ lumẽ ſol/circa crepuſculũ diei in ſu

ſuſceptõe matutia qᷓli xpᷣs reſurrexit cũ te

nebꝛe eẽnt ſuꝑ terra oꝛto iã ſole. Dit aliꝰ
exẽplʒ Si poerẽ ſolẽ libere obiẽcalir ſe vi
ſui pñtare

pi Suſceptõ trãſfoꝛmatia fer⸗
uentiꝰ excane leſcit aut tepidi.duplici rõe
q̃ nũc de claritate põebat᷑.ſcʒ arbitrio dei

vel diſpoſitõe ſubiecti. Diſpõit᷑ aũt ſubie

cxũ ꝙ eſt mẽs rõnał maxie ꝑ hũilitatẽ ſpꝰ

qꝛ: hũilẽ ſpũ /ſuſcipiet głia. Interroga na
curã. audis ſub exeplo reſpõdẽtẽ. Obijce
ſpeculũ ↄcauũ politũ/ſolaribo radijs cau
ſabit᷑ ex multa kelectoe in plc oetrtf us
radioꝛum ardẽs ignis.·
fect' ex vaſe criſtallino velvitreo. plẽo aq.
QDuid ꝙ aſpect pulcritudĩs corplis/ali/
Is trãſfoꝛmat infuriã ⁊ m̃tis amẽtiã:cur
nãpoterit inſpecta pulcritudo ſpirital ði
Xur nõ diĩnoꝝ ſpectacloꝝ pulcerrimorũ
ſideratõ / in talẽ ſuo mõ ſpũal ardoꝛꝭ e6/
fectũ mẽtẽ euehere? Cur ñ poterit extra ſe
fieri: Cur nõ ad dilecti pulcritudinẽ tota
rapi ac ꝑiñ amẽs eſſe: Sic em̃ dĩnꝰ loat

imilis erit et/

Dioñ. in re nr̃a.ſʒ o felix amẽtia ꝓã̃ ſe eqᷣt᷑
C S uſceptõ tranſfoꝛmatĩa ſpual/õrio

mMõ ſe hʒ ad trãſſoꝛmatõʒ aĩialẽ et bꝛutalẽ.
Zradit.Dioñ.q amoꝛ ĩ terrẽis ẽ diſꝑſio

labefactõ amoꝛis. Sʒ dinus amor / eſt

ſicut qdaʒ eterncircłs. ꝑ optiuʒ ex optio

⁊Z in optio ⁊ ĩ optimũ inenarrabiliↄuerſi

one circuens. Lolligit᷑ ptinꝰ ora bꝛeuis

inter duos amoꝛes q vnus ↄſtituit ciui

Dicitur ⁊ ihꝛlłzʒz cuiꝰ ꝑticipatõ eiꝰ in idipᷣʒ
Edificãs inqͥt ꝓpha ihꝛłm dñs / diſ perin
nes iſrael ↄgregabit. Fit hoc dũ ſuſcipit
dñs iſrael pueꝝ ſuũ.quia ſimilitervẽit ad
hoc cavpha ꝓphetãte. ſed nõ a ſe ipᷣo. vẽit
em̃ vt filios iſrael in vnũ cõgregaret con/
gregatione nõ tam locali q; ſpũali.ĩ vnaʒ
fidem. in vnum ouile.invnũ nidoluʒ ſub
alas amoꝛoſiſſime circa ſetus galline.q ⸗

gratia mea

tatẽ dei m Augj alius cinitatẽ babilsis.
Primus vnit.ſecundꝰ diſpargit Et vere

ſic eſt ſi ꝑ oĩa reſpexeris. Dedit xpᷣs intel

ligi cauſam. quia inqͥt. vnũ eſt neceſſariũ

plurima vero ſunt ↄtingẽrer variabilia.

Neceſſariũ itaq; (quia tm modo vnicũẽ)
colligit.cetera oĩa qꝛ labilia ſunt/diſpgũt

Amoꝛ qui innititur vni neceſſario/ſtabi

litur in eo amoꝛ innitens mutabilibus

vt mutetur neceſſe eſt. Eſt aũt oĩs creata
vanitati ſubiecta Audi de hoĩe qui fugit

velut vmbꝛa ⁊ nũq in eodem ſtatu ꝑmaʒ
Cuinuitas igitur babilõis quã fundat ãoꝛ

ſuivſq; adↄtẽptum dei quã recte babilon

id eſt cõfuſio noĩatur. Liuitas vero iure

vocatur eccleſia.quia conuocat ⁊ colligit

10

eterna ſapientia xpᷣus ihs ¶ Buſceptõ

quelibet a deo nominep ꝛijſſimo. dici po
teſt vnitõ. ſiue literaliter ſuſceptionẽ acci

pias.ſiue ꝑ allegoꝛiam. Miſteriũ quippe

incanatõis quãdo celebꝛatum ẽ. finis ſu
us totus fuit vnitio. unc em̃ fecit xᷣs
vtraq; vnuʒ. dũ ↄiunxit ima ſũmis.dum
factus ẽ lapis in caput ãguli.dum cãtata

eſt ĩ terra pax hominibus bone volũtat.
pace refoꝛmata celeſtium cũ terrenis Di
vero ꝑ tropologiã.ſi per anagogiã ſuſce /

ptio ifrael pueri conſideret᷑.quid alið vi-
debitur q;vnitio.hoc eſt ad vnum collẽtõ
ſti

⁊ ad vnum erxaltatõ. ad vnũ impletio.ꝛeſt

tutio. ꝛconuerſio humiliũ m̃te coꝛdis ſui

¶ Diſcipulus. Dile queſo ſile. iam ſatis

eſt mihiiam quaſi luce ſerenitatis ĩfuſa.
omnis conſummatõis video finem. Cõ

—

fũ matio ſermonũ eniʒ iſta eſt pꝛocul du/

bio. Det hoc vnum deus et dicemus ſul
ficit nobis. credemusdicenti. ſufficit tibi
Magiſter. Eſtuas gaudio
nouo.quaſi non pꝛius omia que pꝛotuli

lid. zapłicis tũ a collatõibo mutuis quib⸗

ita frequẽter inſertus ẽfmo de theologia

myſtica doctoꝛe Dioñ. ¶ Diſc Augdliui

fateoꝛ ⁊ legi.· nũq;ᷓ vo mẽte ita ꝑſtrinxit ꝗ⸗

Annalson
ſinemenen
pnonin
lapros
dun lide
tch Denig
Alqinthla
Pianti
Pcfipenia
etomert
ſtchrii
dDe
citadepe

⸗

lſe⸗
bendaekkn

hömec

ſemide n
iſinie fier
oſpinle
uinoryer
mmiciägeli⸗
mtuiO⸗
naortngi
repeindire
tefinisin
W
liniirea
tes grom
zabſerni
biaip⸗

cit ad ereplum· Caulus.ſuphabũdant in
miraculoſe viſitatis ⁊ ſuſceptis.teſtionia

Super Magnilicat.

dã vt nũc ĩtia pcept. Nũq; ita mibiſapua

it verbũ hoc hõis plei fide ⁊ ſpſũcõ. Ste
phanũ loquar. One Ihu ſuſcipe ſpũz me

um QOð verbũ/nõne ↄſonãter erat ad ver

hü marie ſiue cãticũ. Sul. iſ.pu. ſuum.
Hoc plene mox effectũ ẽ ſm anagogiã dũ

obdoꝛmiuit ſtephanus cũ dno ĩ pace in

idipᷣm F. Blioſus dey in ſcis ſuis

mirabił i maieſtate? magnitficẽtia.qꝛ nũc
magis aꝑuit ĩtellectũ vt intelligeres ſcri
płas / i ſua collocutõe. hic ĩ via ſub pegri
na licet effigie. tetigit coꝛ ⁊ſtrinxit.q̊ ſuſce

ptionẽ ei ꝑciꝑes.nedũ ꝑ diſciplinã docti
nale. ſz expimẽtale ognitõʒ. Hec ?ↄgnitõ
cũ q ⁊ ſine q̃ nõ adqrit᷑ ⁊ guſtat᷑ ſapientia

myſtica. hec ſuſceptõvnitia ſãcti irłrecg

nr̃i. hec collectõ hũiliũ mente coꝛdis ſui.

Hec ſola diuidit inter ciues ihꝛlm? babi
lonis.hec ſcificatõ. hoc regnũ.hec volun

tasdei.hic pãis ſuꝑſubſtãtial.hic liberat
a malis culpe.pugne ⁊ pene Amẽ.hocẽꝙ
ſine mene vl defectu mixto cniuſuis nat᷑e

ꝓ momẽto hmõi expiẽtie Crede mibiqm̃

vel exꝑtis meregratꝭ dat᷑.q;uis nõ ſoleat

dari / niſi deſiderãtibꝛ querẽtibo ⁊ pulſan
tibo. Deniq; vim patit᷑.q ſi cui dat᷑ Cõfert᷑
aliqũ nihil agẽtib. qñq; aliqͥd agẽtibo.qñ
q ſomnoletis rapti. vt ſubito neſcire poſ
ſis qñveniat aut quo vadat: Cur ita plãe

ne tuo merito vel induſtrie aſcripſeris ſu
ſceptõʒ viſitatõis ſue.ſed dic tꝑs bñplaci
ti de ¶ Diſcipu

daulus. ſuphabũdant in

vel alteri/lectõ.nõ allocutõ ðᷣuo

bendae

ta. nõ meditatio ſolers. nõ oꝛo frequẽs ⁊

feruida.nõ demũ ſacramẽtalis ſuſceptio.

ſi rite fiet/ſuꝑatvigoꝛ eiꝰ attractiuꝰ.hec

oĩa ſpũal exercitij documẽta. Erede cqͥdẽ
dũ in oꝛtᷣ eccie hĩtas ↄſecratõis tpe/aſſũt

cem tua Oñge ei faciẽ tuã / i dcoꝛa ?, Se

net vox tua ĩ auribs eiꝰ ſi ſuauis ẽ. ¶ Di⸗/
ſg. Docuen obſecro ꝗᷓ ſit illa vox.q; audi
re petit dilect? meꝰ mihi. ¶ gñ doceat
te finis ⁊ ſũmatõ cãtici cãticoꝝ/qð iũge
mus ad hoc pſalteriũ. Fuge dilecte mi aſ
ſimilare capree hinuloq; ceruoꝝ ſuꝑ mõ
tes aromatũ. ¶ Diſg. Mirabilis vo eſt
talis amice vox ad dilectũ peter̃ vt fugiat

q̊ abſete nihil iocũdũ.cui⸗ pñtia nil opta/

Ogr ignoꝛãs mi

l9. Loqris expta. Suffi

ſteriũ / neſcis qꝛ nõ põt altera pximiotad
dilectũ fieri pñtia/q; ſi fugiat ipᷣe ſuꝑ mo
tes arõatiũ.nõ q̃licũq; mõ.ſʒ ad ſilitudieʒ
capꝛee hinliq; ceruoꝝ Mos eſt capꝛee/ſo
litudis ſecreta diligere. Capꝛea qi capiẽs

alta. Decretũ ſilr mutuũ qrũt dilect?: di

lecta. Nucĩ foꝛãinibopetre.nũc ĩ cauerna
macerie Petra aũt ẽ xpᷣs crucifix pfoꝛar
? in latere cauernatꝰ.Secretũ vᷣo nouiſſi

q ſuſcipiüt imo dat pacẽ plo Ceteꝝ qd
rit hinnulłꝰ ceruoꝝ/dũ fugit ꝑ deſta mõ
tiũ: puto redit aſſidue ad vbera matris.
in cii atro qeſcit ? ſinu. Scis aut qꝛ ſe

retert ⁊ oĩa filiꝰ Pad picʒ. Je hinnubg

„

tiſſimꝰ ad ceruã cari

qd ꝑ adiũctã oꝛo te petis ſilitudineʒ. niſi
vt fu giat dilect' ad preʒ.qͥ ibidẽ qͥeſcente.

mũ ⁊vltimũ/eſt ſuꝑ mõtes aꝛõatũ.mõtes

imꝰad ceruꝗ cariſſimã ſapiẽtiã ingeitã
⁊fert. Cõcludo tãdẽ ꝙ ſonet hec delicatiſ
ſima vox in amoꝛato ꝑ amoꝛẽ. dilecte mi:

trahat dilectã ſuã ſecum collocet nõ iam

cũ vnico. delicioſꝰ ꝗamatoꝛ ↄplectat᷑. Siẽ
in eodẽ lectulo floꝛi do.ſicut ĩ lectulo ſalo

mõis pacifici.ſic ĩ cubilibi ſpõſi.vbi ſpõ/

ſa dicht er ſentetia. Dilect) me mihi tot⸗
T ynicꝰ coiũ git.et ego illi. Dicat ⁊ ſud dei/
foꝛmis ſpũs/iam iſraelita ꝑ limpidã viſi

onẽ. Jam puer ãplexatꝰ / ꝑ intimã ſuſce/⸗

ptionẽ. Ja ſuꝰ effectꝰ heres/ꝑ filialẽ here

ditariãq; poſſeſſionẽ.nũc qͥdemin ſpe ſub

certa expectatõe futoꝝ. Duſcepit iſrł pu
en ſuũ. ¶ Diſch. Bñgict? de?? magniki⸗
cus in ſctitate deſero iã ex aĩo alias q̃ſtio

nes oẽs/p̃ dulcedine vᷣboꝝ iſtoꝝ/pᷣ ſuqui
Ogr. Placet

tate mellei ſpũs ſapiẽtie. gr. Placet
ad initiũ regredi.nõ ratiocinãdo/ſʒ iubi
lando.placʒ ↄcinere cũ exultatõe ſi puũs in
ig iᷣm. Mag.ani.me.doĩ.qꝛ ſuſc.iſr.p.ſ.

(Segquitur altera pti⸗

amici ãgeli auſcultãt.fac dilẽtũ audirevo

nio quaſi ꝑ ſoliquium et meditationes..
notulas triginta.

AUſcepit iſrł pueꝝ ſuũ. Suſci
pe me dñe fuũ tuũ ĩ bonũ Ser
uus tu ſit ſpũs meꝰ.qui ðᷣſide
rat eſſe iſ rael puer tuꝰ. Multi

dicũt aĩe mee / nõ eſt ſal? ipſi in deo eiꝰ Di

cunt hoc crebro calũniatoꝛes ſupbi:.moꝰ

caro. demonia u aũt dñe ſuſceptoꝛ me⸗

es glo. m. ⁊ ex. ca. me. Cꝗput meũ mes me
dñne.qꝛ capiat te Caput em̃ a capiẽdo no
men habet Sʒ hecalfcra soſſigna tdig

potioꝛ mentis ad reliq̃ oĩa mẽte carentia

niſi qꝛ capax tui ẽ ⁊ ꝑticeps eẽ põt. Capax

ꝑ intriſ ecã ↄditõz memoꝛie. intelligẽtie et
volũtat. Particeps vo.i. pfecte capiẽs ꝑꝓ

hĩto actq; ſuꝑadditos. maxie ꝑ illapſum
deifoꝛmis gre tue. ¶ 4
ſ̃m eloqͥu tuũ.ſuſcipiã ⁊ ego te ꝑ amoreʒ

tuũ. Quid hoc ſuſcipe. niſi ſurſũ me cape
in mẽt mee cenaclm: Dñe inclia celos tu

os ⁊ deſcẽdevt aſcẽdã ad te adiutoꝛ me ti

bipſallã qꝛ öus ſuſceptoꝛ meꝰ es Ad hoc
em̃ feciſti me deꝰ meꝰmia mea ſPoropterea

pcoꝛ⁊ obſecro ſuſcipe me recoꝛdatus mie

tue ¶ Süt vae ſuſceptões. B ẽ ſurſũ acce
quſq; veniat ↄſũma

ptõs mtis mee de te

tio. quouſq; dextera glie tue ſuſcipiat me

—

in finẽ. Suſceptõ aut enigmatica creata
rũ extriſec c. Intiꝰ capio te. it: ĩ aiamegn.
nẽ ꝑ ſpecłʒ ↄgnitõis et ãoꝛis.nũc in eiſdq

ſpeclis ꝗᷓ ſũt ↄgnitõ ⁊ ꝑceptõ dilectĩa qb
interĩ ↄſtring ⁊ alliꝗ exꝑimẽtcłr paupclʒ

coꝛ meũ ſuſcipiẽs ipʒ ſʒ ñ in illa q rfulgeſ
claritate ĩ id ipʒʒ.ñ in illo torrẽte volupta
tis tue. Cũ H̊ factũ fuerit vt ita ſuſcipias
me ⁊ ego te. fiet illð de pð. Satiaboꝛ cuʒ
apparuit glia tua. Dic benigniſſime puer
Bhßu. dic ſpũi meo quẽ imples dono tuo.

Ecce puer meus.qᷓ; elegi.quẽ ſuſcepi.q;

opp lectoꝛ cui bñdico O lim ferebas in dig

ne ſi qs phiberet pueros ad te vẽire. Ve

nio ad te. ſuſcipe me Si eijcis foꝛas veni
entẽ ad te/qũo ſuſcipies fugiẽteʒ? Abi eſt

illa vox mãſuetudis tue. eũ qͥ vẽit ad me/
noõ eijciã foꝛas: ¶ Scio dñne docẽte te peꝛ
fſcptas qᷣ ẽ puer ⁊ puer. Puer ſenſib ⁊ nõ
malieiavł moꝛib.qlis ẽ puer centũ ãnoꝝ
maledictꝰ. Nolo dne tal iuẽiri puer.ſʒ in
q̃ ſit inogeela iel itad ⁊ obedientia.qlis
agwellar'ẽ daui
ecenart⸗ ¶ Tollegit vnꝰ/ſeptẽ pueroꝝ
oalitões/adueꝛſarias ſeptenario vicioꝛuʒ
Siut pueri pui vñ frãgit᷑ ſuperbia. Puri
vñ luxuria deturbat᷑. Modico ſaciatis

q ãnoſus qlis iã abꝛahaʒ.

gula nõ ſupat. Ludũt ne ſint inertes ⁊ lã
guidi Cõcoꝛdãtõ malignitatẽ inuidie Ci

to dãt vt liberales. Cito pacificãt᷑ rãcorꝭ

exꝑtes. Süt iſta ſepiꝰ ex etaᷣ bũficio.co

mitãt᷑ alia młta ex etatꝭ vicio. ¶ Teten ve
rus puer efficit᷑ ſpũs rõnalis ĩ qlibʒ etate

coꝛpoꝛis / ſi fuerit pꝛeditus innocentia.

ſi huũilitate. ſi obedientia. alis erat ſpi
ritꝰmarie hũilis ⁊ obediẽtis ãcille Calis

ipᷣiꝰ Dauid.q vileſcebat ĩ octis ſuis Cnb

uſcipias igit me büllitas

—

in abꝛaaz q̊ iuſſus imolare filii ptin? ob.
edire ꝑauit. Eto q́ mirabilir obedire.

ſpiritũ talẽ qͥ ſit humilis innocẽs⁊ obedi

ens.innoua ĩ me deꝰ.quẽ digner ſuſcipe
Su in eo ſimplicitas ſʒ cũ prudẽtia.ſit
dueia t obeatenoi

angaria

marie fiducia.magna obediẽciepmꝑtitu
do. magna ĩ ſumplicitate pꝛudẽtia qm nec
temeritate / pceps fuit in rñdedo.nec poſt
inſinuatõʒangeli qlr fieret mr ði dare dik
fidit ſuũ aſſenſũ.q̊ hito/mox ꝑ ĩcarnatõ-
ſuſcepit iſrael pueꝝ ſuũ ¶ Guſceptõ tua
dñe Ihu / collucatoi ſilis ẽ. dũ te viciſſim
ſuſcipeꝛ retiere laboꝛamꝰ Figurauit hic
luctã iſrael iſte lr̃alis puer tuꝰ. iebat ni
mis a facie fris ſui Eſau. trãſmiſerat o;
comitatũ ſoł? remaſerat Apuit vir luctãa
cũ eo vſq; mãe in phãuel. Jacob illũ vol?
tez diſcedere detinuit Nõ inqt dimittã te
niſi bũdixeris mihi Bñdixit ĩ eodẽ loo

⁊ ſtati oꝛt ẽ ſol. ¶ Auctat᷑ hõ ſolus exñs

metuẽs impulſusõrios oꝛat deũ tota mẽę
te nocte tribulatõis.Et ita luctat᷑ cũ ãgło
magni ↄſilij. Quid em̃ ofo ferues ẽè/niſi
quedã luctatõ dei cũ homie?: Se mutuo
bꝛachio amoꝛis ſuſcipiũt. Poꝛro ñ ceſſat

Jacob ſupplãtatoꝛ vicioꝝ/quouſq; bene

dictõʒ ſuſcipiat meritoꝝ etiã ſi videat᷑ iaʒ

auroꝛa mẽtalis illũinatõis.pſtat ſũ donꝰ

ſtati poſt bñdictõʒ ſol oꝛiat᷑ luinoſioꝛĩ ex
ꝑimẽtali ꝑceptõe Butat nom̃ qꝛ trãſfoꝛ
mat᷑ in viꝝ alten Jamẽ iſrł vir potens et

foꝛtis dei. viget in actõe arduoꝝ ⁊ in diffi
ciliũ ꝑ peſſione ⁊ in limpida dei viſiõe fit
iſrael Gratulat᷑ ſe vidiſſe deũ facie ad faci

em. ſz per ſubiectã creaturã q̃i ꝑ ſpeculũ.

—

Cõcipit interne fiducie guſtũ. ? ſalua iqt
facta ẽ aia mea Robur deniq; carnalis a/
morꝭ qᷓ; neceſſe emarceſcit. ꝓpterea claudi

7 .

cat. ſolo pede neceſſitatis tagẽs terrã Fca

ſunt hec poſt gñatõʒ.xi.filioꝝ ⁊ natus eſt

multo po ſt in itroitu bethleẽ dõus pãis.

ipᷣe benvamin. filius dextere vel doloꝛis

„

moꝛiente rachael matre ſua duʒ parturit
eu. ¶ Placet pꝛeterea o aia xpiana/ ſum/
matim recoꝛdari miſteriũ genealogie nri

Jacob iſrł.ab alio diftiſſime expoſitum.

Habet myſticus iſrael. dũ Jacob eſt / dſu
as ſoꝛoꝛes liberas/iĩ vxoꝛes. yam ?⁊ RaH

„

chel. Habet Lyam. vim affectiuã. hec la

boꝛioſa eſt ſm nomẽ. in exercito virtutis

Huic Lxe deeſt oculus intelligentie per

agna ꝓꝛſus erat ĩ hũilitate

ice
daitſ
einte

ſennerg
t vt

ſmaginat

ntionep
amnn
noreſeni
inecill
ſteputa
ginekelt
ſthiügoſen
ſir ridesin
ſciünnor⸗
iſionis.
Gine bic
ganberungi
Leuiiaadt
tſpe. Ou
ſto lofeff
ü Copola
lnq; nrroſn
ſisdüthacl
ti plis fen
.Etqnnbz
Gtomoreq
Gndeſgenn
glegniien
tczdrs
doch
rhtif
ncru
Peciits
dandoſi⸗
futssinn
flldia
logupnl
icmnoſa

nuc ytt;
ſ⸗
ſobalie

Palmpye
ſuinezelpb⸗

tulufaiii⸗

inizi lii
nie: Oenumo
i bowiaſir
N onſcbene
aüinicentin
aginfdn

un üinoſi
noncenen.

iyirpotest
eramtuͤnf
Audaplirt
Ginn
Tai ilui

tnganin

Nu grmali
Wumnſa
nänintſ
aeo hus.
WrMN
niuda;unm
i nelogen

ſümecctinan

e i
n ümn

nan ne⸗
nudin

ſpicacis. Hʒ idẽ Jacob myſticus / rachel

decoꝛã ⁊ ſimplicẽ iſtar ouis ᷣm nom ſuũ.
Hecẽ intelligẽtia ſuꝑioꝛis rõis.q ſe ver⸗
ſat in exqͥſitõe veritatꝭ ſpecialiter hncipij

¶ Dat vtriq; ancilla ſua. Seruit racheli
imaginatõ nõ q̃liſcũq; nec bꝛutał ſʒ cum

ratione ꝑticipãs. Dicit᷑ hec bala hoc ẽ in
ueterata.loq? qͥdẽ inceſſãter.etiã dũ ſola ẽ
moꝛe ſenũ. Sẽſualitasaũt łſenſualł appe

titus obſeqtur ¶ye. Eſt ipᷣi nom̃ ʒelpha
iterpᷣtata os inhiãs.qꝛ neq; viſu neq; au/
ditu (teſte ſalomone)nec alio ſenſu ſatiat᷑

in hiãdo ſeu deſiderãdo ¶ Ceten Jacob

yvir vidẽs in pᷣmis pauꝑtatẽ ſuã/gñat af/

fectũ nimor ex ¶ya Dicit᷑ iſte ruben. fili⸗
viſionis. Gignit᷑ pꝰ hũc affectꝰ doloꝛis.

Simeõ hicẽ auditio.qꝛ qͥ ve dolʒ⁊ pẽitʒ

ꝓtinꝰ exaudit᷑. Seqͥ tur tertiꝰ filiꝰ dictus

Ceui.i.additõ.qm̃ poſt tiorẽ ⁊ doloꝛẽ ad
dit᷑ ſpes.Quartꝰ ĩ filijs Lvye Judas con⸗/

fitẽs vl ↄfeffio ſubſeqͥt. h̊ ẽ amoꝛ aut gau

diũ. Copulat᷑ em LCya qᷓ ẽ bõavolũtaꝗs dᷣo
tanq; viroſuo ꝑ gaudiũ amoꝛoſũ.¶ Ter

nẽs aũt Rachel ſoꝛoꝛẽ ¶yã ſcʒ volũtatem
totã. plis fecũditate letãtẽ. ʒelat⁊ ipᷣa pare
re.Et qm̃ hʒ timoꝛẽqͥ ẽ pncipiũ ſapientie

hʒ ⁊ amoꝛẽ qͥ trahit rõis ocłm videre dile

ctũ/deſiderat ipᷣa rachel ↄgnoſcere deum

quẽ ya tiet⁊ diligit Atuero qꝛ neceſſe ẽ

ↄgnitõz pus a ſeẽſu imaginatõe fieri/di
cẽtibo hoc phᷣo.aplło.⁊ expiẽtie ſono.Dat

Rachel ipᷣi Jacob ſpõſo ſuo/balã ancillã

maginatõʒ. Suſcipit ab ea duos filios
pectãtes ad imaginatõʒ iũcta rõi. Vnꝰẽ
dan qᷣ;ſiderat ſpeculat᷑ ⁊ciudicat/ð malis
fut᷑is in maloꝝ dãnatiõe Neptalim alter

filiꝰ.ↄſideratoꝛ ẽ bonoꝝ futuri ſecłi. dãs

eloqͥa pulcritudĩs.nũc in cãtic cãticorũ.
nũc in pſalmis.⁊ iuxta nõis interpᷣtatõʒ.
nũc vtitↄꝑatõe mõ ↄuerſatõe recõgnitõ
luia orro dũ A ya ↄſpicit anci llã ſoꝛo
ris balã/peꝑiſſe geinam hãc plẽ dan ⁊ ne
ptalim.puocat᷑ tradere ſiłr ãcillã ſuã no
mine zelphã ĩ ſinum viri ſui.Fit ita. NHa
ſcit iñ duplex ſibi filiꝰ Gad ⁊ Aʒer. hoꝝ
intetpᷣtatõ ẽ btĩtudo ⁊ felicitas. qm̃ beati
ſunt ⁊ felices/qͥ poſt ſpeculatõʒ eternoꝛũ/
hĩc maloꝝ hĩc bonoꝝ/pariũt ĩ ſenſualita
te q̃ ẽ iſcta volũtati imo ꝑticipatie volun

tas. Pariũt inq; duos filios.q̃ʒ pᷣmus ẽ

vigoꝛ abſtinentie. ſecundus vigoꝛ patiẽ
tie. Accipe quomodo beati ſi unt qui lu
gẽtvt Had.beati qͥ ꝑſecutõʒ patiũtvt aʒer

VUex poſt H tpo / rubẽ ia adults/ ingre⸗

iẽs ⁊ egrediẽs inuẽit mãdragoꝛas bone

fame qm qͥ abſtinẽtes ſunt ⁊ patiẽtes ſũt.

timoꝛe dei collandãt᷑ Gõꝰ odoꝛ tpᷣi iqᷣt

ſumꝰaplus. Rachelvero petit ꝑtẽ mãdra

goꝛaꝝ q̃s totas.Lya dat libẽter Racheli

ſubijcit ſe rõi / qᷓ tinꝰ viro ſuo copulet᷑
Jam em nihil ad famã reſpicit.ſed ad dei

gooꝛiã. ſed ad futurã viuẽtiũ terrã ? qeteʒ

Dicit e ſetentia. Quid enĩ mihi ẽ ĩ celo.⁊
te qͥd volui ſuꝑ terrã. ¶ Gup eſt igitvt
Lya gñet duos filios qͥ ſunt. Iſachar et

zabulon Iſachar ẽ aſinꝰ foꝛtj ſibi vileſces

bõa.⁊ terrã ſupple viuẽtiũ / ꝙ eẽt optima.
⁊ fact ẽ tributꝭ ſpũaliũ exercitioꝝ ſeruiẽs
qͥ int᷑ termĩos hitauit.neq; enĩ qrebat eẽ ĩ
terra neq; poterat in celo Fecit qð potuit.
Inter terminos hitauit.poſitꝰ hic in oꝛi

oculos ad dina.Quint iſteẽ filiꝰ Lyeq;
eſt gaudiũ ſpũs.⁊ amoꝛ boni.¶ Muẽoſe

quit᷑ ſext? filiꝰ.qͥ eſt ʒelꝰ factꝰ in odio mali

Hũc ſextũ Aya mr.appellat dotẽ bonam

qui vidit reqͥeʒ haud dubie eternã/ꝙ eſſlet

zonte diuinoꝝ ⁊ hũanoꝝ.crebꝛovertebat

Nã q̃ melioꝛ dos ʒelo aiaꝝ ⁊ odiovicioꝝ

Hom̃ eiꝰ fm laudẽ ſuã/ʒabulõ habitaclʒ
foꝛtitudis Nã qð aliud habitacłem fortiꝰ

qᷓ; vbi moꝛat᷑ emulatõ dura ſicut inferus

lãpades ignis atq; flimaꝝ Patuit ĩ mar

te ꝑſecutionũ aq̃/nõ potuerũt extinguere
fluminavoluptatũ obruere valuerũt

veniẽs ex gaudioſa dĩni numeris di lectõ
ne.que vt moꝛs foꝛtis ẽ/cuiꝰ lãpades ſũt

tyribo zelando ſalutẽ aĩaꝝ.q̊ꝝ caritatẽ mł

Kurſũ yo ſatis eſt ꝓbabile ꝙ ʒelus dũ

exercet᷑/ offendit ĩ mult.⁊ dũ currit incur

rit /ſi nõ inde naſcat᷑ ſcta verecũdia coꝛazʒ

deo. qᷓ; nõiamꝰoynam in femino ſexu. ꝓpt
minoꝛẽ qᷓ; in viris foꝛtitudinẽ. et qꝛ ꝓter
foꝛmoſitatẽ plł allicit. Quid enĩ apð ðᷣuʒz

qͥd apð homines gracioſiꝰ/q; humil ve/
cundia/poſt tot ſãctos moꝛes/pꝰ gẽitos
quales diximꝰ ſex lye filios⸗
ſex pncipales ꝗffectꝰ voluntat᷑i. moderati

ſimul ⁊ oꝛdiati Etenĩ vᷣtus quid aliud eſt
q; dilectõ vel affectõ veritatis/moderata

ratõis noꝛmã.⁊oꝛdinata ꝑ volũtatꝭ in/
tentionẽ nomiĩa ſunt.Timoꝛ.doloꝛ.ſpes
gaudiũ.qͥs ſic noĩat pſa Spes meroꝛ.me
tus.gaudiũ. Sub inde ſunt amoꝛ boni.
zelꝰ vl odiũ mali.Cõiungunt᷑ filij q̃ttuoꝛ
ancillaꝝ Bala quippe genuit duplicẽ ſpe/⸗
culatõeʒ.vnã ĩferniAlterã ꝑadiſi gepha

ut iſti

Tractatus. X.

aüt genuit duplicẽ inſenſualitate affectũ.
vnũ qᷣ eſt rigoꝛ abſtinẽtie.alterũ qͥ dicitur
patiẽtie vigoꝛ. Sʒ ve filijs hominum
a ſcãdał'qm̃ nõ ẽ hõ qͥ viuat ⁊ non peccet
ñẽqͥ ñ hoſtilib qñq; pateat inſidijs. ecce
dũ pᷣdicti oẽs filnj Jacobi.circa paſcẽdos
greges bonaꝝ actionũ ad ꝓximos occu/
paãt᷑. Oyna ſoꝛoꝛ iã adulta/nec ſe ↄtinẽs
in ſolo mẽtis hitaclo/egredit᷑ videre mu
lieres regionis illiꝰ.Egreſſus hic/ꝑ cu/
rioſitatẽ dũ vitã aſpicit alioꝝ.duʒ deniq;
moꝛes ⁊ foꝛmã vite eoꝝ/ↄpatõe ſi ui ↄfide
rat. Gloꝛia ſua iã nõ tota ẽ teſtioniũ ↄſcie
ſue coꝛã deo.ſʒ gloꝛiã foꝛis expetit. Nio⸗
lat᷑ hoc mõ Dyna.q̃ ẽ ſancta ver cũdia dũ
ſatagit mo gloꝛioſa videri.¶ Gza quo

violat᷑ Dyna.i. iudiciũ vᷣecũdie.Certea

laboꝛe aſinino.ſcʒ a ſychem qͥᷣ interpꝛetat
laboꝛ ꝗq́ʒ gignit Emoꝛ.qͥ ſua interpᷣtatiõe

ſicut ⁊ actõe notat aſinũ. Quid em̃ ſtult
ᷓ vane gloꝛiari de nõ ſuis vᷣtutib vlð re
ceptis aliũde: Amoꝛ igit᷑ ppꝛie excellentie

gñat vanã głiaʒ. que dynã quis obnitat᷑
oppꝛimit ⁊ violat ¶ Offert ſe nihilominꝰ
ad ↄpeſcẽdũ furoꝛẽ fraty dyne. Sichem
iſte offert circũcidere moꝛes ſuos omnes

ſcʒ ꝓ gloꝛia vᷣa laboꝛare.vt nihil appareat

„

bo inuerecũdũ.hac circũciſio

*

in ſuis moꝛi

ne facta ꝓpter hoõm gloꝛiaz tres dies ſũt

tres ↄſideratões trãſeũt.dũ ſimeõ ⁊ leui/⸗
doloꝛ ⁊ ſpes / nõ m ſcĩiam arrept gladijs
ſfuis / inſiliũt in oẽs mares ſub ſichẽ ⁊ ẽoꝛ
hitãtes.viriles qᷓ ſuas oꝑatões occidũt.
du doloꝛ ẽ ãuiſſimꝰ. Simeon ꝑ gladium
expbꝛatõis. Qeui ꝑ gladiũ exactõis ĩpoſ/
ſibilis ſeuiũt. Doloꝛ gꝛauis ẽ.qꝛ pᷣdixerũt
exteriꝰ famã. Laboꝛ ẽ gauioꝛ.qꝛ perdide
rũt interiꝰ ĩnocẽtiã.quiſſimꝰ q; demerue
rũt gehẽnã. Quãto ſatius erat hmoöi fili/
o8 oꝑatiõm / cuſtodire ſ̃ ub religiõis diſci
plina. ipoſ q̊ʒ paulati bonos efficere ꝑ in
tentionẽ melioꝛẽ/qᷓ; furoꝛe ptinaci ⁊ emu/
latõe dura / inutiliter expbꝛãdo/⁊ plus ex
igẽdo q; poterat/ꝑdere ſimul⁊ oppꝛimere
Aidemꝰ qadmodũ neceſſaria ſit poſt
T iĩter vᷣtutes oẽs / diſcretõ. q; ꝓ ſui vtilita/
te/ nõ eſt nata pere niſi Rachel rõ ſuꝑioꝛ.
Eſt iſte pmus rachel filiꝰin oꝛdine filioꝝ
vngdeciꝰ Jacob priarche.qͥ nõiat᷑ Joſeph
ſcz accreſcens.qm exꝑimentis crelcit aſſi

dquis ⁊ virtutibo excolit/dũ płꝰ viuit. Fa

cit huic pr̃ tunicã talarem.qꝛ ſolus ad ta/⸗
los ↄſummatõis/oꝑa ꝑduxit. DHunc odi

excolit quoti

mẽt exceſſu.

ſpeculatis oſculate ſunt

unt fratres ſui.dũ modũ vult eis invone
re. du impetus refreare. Accuſat eos apðᷣ

patrẽ crimine peſſimo qð eſt vpocriſis qꝛ
ſimulata n⸗ nõ ẽ eqͥtas ſʒ duplex eſt in
iqtas ¶ Rurſus inter hec Rubẽ violat
balã. dũ nimiũ grãdis effectꝰẽ.qꝛ timoꝛ ſi
nimiꝰ ẽ/dũ ſe cuſtodire nitit/foꝛmat ĩuti
les imaginatões.qᷣb ſe ↄuoluẽs/a ſaluta
ribo inpedit᷑. Cãdẽ ipᷣe Joſeph/dũ ſemet
lit quotidie ꝑ pꝛudentiã fit maioꝛ.
Mater eiꝰ Rachel ↄcipiẽs ⁊ ꝑturiẽs ãxij
doloꝛis deſiderio Benyamin hicẽ filius

dertre filius inpotioꝛiby dõis celeſtiũ col

lãcõqꝰ moꝛit᷑ in eiꝰ partu/rachel. qꝛ dum
celeſtia mẽs rimat᷑/opoꝛtetvt rõ ſuccũbat

⁊ huic vite moꝛiat᷑.qꝛ nõ vigebit mebõ?

viuet ait dñs ad moyvſen ¶ HBic eſt benia

min adoleſcetułꝰ in met exceſſu Et vbi?

Eſt nempe in eccleſijs vbi bñũdicitur důo
Et qᷓ ſunt eccie/niſi ↄuocatões tã cogita

tionũ q; affecctionũ ſcãꝝ: Pſallunt medi

——

nib/ ty mpaniʒãtibo in coꝛpoꝛe moꝛtiſica

„. 4*

to. reueniunt pncipes an geli / oiuneti

pfallentibo in medio innẽculan tympani

ſtriaꝝ Ibi beniamin adoleſcentulus in

— *

iſrael. qm amãtiſſimus eſt oni. ⁊ habitat

confidenter ⁊ in eo ſicut in thalamo/tota
die ↄmoꝛabit᷑. qꝛ manet in caritate.⁊ ois
talis in deo manet ⁊ de in eo.Deniq; de
licioſus puer inter humeros dei ꝑ mutu
os amplexus reqeſcit. Dixit Lexceſſu ſuo

—

oĩs hbomo mendax.qꝛ iã factꝰ ſuꝑ hoĩez⸗

.

dicit in exceſſu mẽtis ſue ꝑ hüuiliationem

huius miſerie. Proiectus ſuzʒ a facie ocu
loꝝ tuoꝝ Vſquequo dñe auertis faciem
tuã a me.qm facies tua plena egraꝝ.quz
abeeli moꝛtalitatꝭ huius/celas a

me. S qties vẽdit dñe nr Joſeph i egi
ptũ tubꝛan baꝝ/ qtiens iſte fi ſu? benia⸗
min minius / deſcẽdit ad eũ Jungit oſcu

. .

la cũ ãplexibi.dũ diſcretõ pꝛudẽs huma

nis/⁊ ↄtẽplatõ pꝛudẽs ĩ dinis vna vitat⸗
ſna ↄuẽiũt Sic iuſtitia pꝛactic. par s
ur ita: NHimiꝝ
qꝛ mĩa? vitas obuiauerũt ſibi. ð ab vtq;

gliat. Mia tua ⁊ vitas tua ſemp ſuſcepe

runt me Et tu dñe JBu p quẽ facta eſt mi

ſericordia ⁊ vᷣitas.cuius currꝰ ẽ deceʒ mi

lib multiplex. Currus igneus. vehens

ad celeſtia. Euius eqtat victoꝛioſus eſt.
in curribo pharaõis. trahẽs ſpõſaʒ ad te.

Suſcipe fuũ tuũ ĩ bonũñ calũpnieł me

—

gobitni
ain
muffhr⸗
mi edni.

uan
Puugna
lreonſo.
nilynune

3

nſcipit dñs hũc puex·

ſollerti
Ppncpe

ſuo Coni
Bllisen
ſuro ſuon
ſdllgofu
uDiae
din vo.
ſchent Ou
on Gen

Ginl agdi
dig
chtuscte

nitate mir
ſemeline⸗
Pbotoal
pue ſunt:
leriturini
migeius⸗
i Oupe
chcanee
ſooſtcole
olchd
loonech
Dskoon
magnit
wöſtfi
gmmant
nibyd
Mgn
Aupoln
Mreſ

Lucs

beune
riiis

o Dang

sdeig nun
tieuceſtuſo⸗
ſuobeig
dälutonen
ſcafncrdal
mnsſn
ic
buusals
i rie

“

—

timnũ voluer ſuꝑ bis oĩba qᷓ tẽplata ẽ mẽs
mare ſapienter. Videoꝛ aut ita ↄuenien

mei Obſtituat ſapia tua.ſuſcipiẽſ cãʒ aĩie

mee. furoꝛes calũnie ſue. recoꝛdat ſolius

mie tue dñe ihu ſpes vltia ale mee. Finit

ncipit tractatus.xj.

Hꝛagmaticus. ſub duplici particione.ſu

tres nros. Prima partitio de cõteplatio
niby marie ſuꝑ locut ione dei ꝑ ꝓphetas.

——

7 maxime per ſemetipſuʒ. incipiendoab

euãgelica narratione.iuxta ↄpilationem

nouiter factã. que ðꝛ vnũ ⁊ quatuoꝛ. per

notulas quadraginta. ſupꝑ rubꝛica pma
ñ dat intellegi

In vncipio erat verbũ Uñ dar
uãtũ ſuper reliqs mo ꝓtẽſioꝛ eſſe poſſʒ

22

Ic locutuseſt ad patres no
Bgr. Multifarie
multiſq; modis olim/deus
locutus eſt in patꝛib ⁊ ghe
tis. Nouiſſime locut eſt in

ſauro ſuo noua ⁊ vetera Silis ⁊ ſponſe

q̃ dilectolſſuo ſeruat oĩa poma vetera ⁊ no

ua ¶ Diſcipulus. Quo pacto nõ obuiat
dictüũ Job. Semel loquit᷑ deus.⁊ iᷣmñ

repetit: Qũo pꝛeterea verbũ ps.nõ repu
gnat. Demel locut? eſt deus. duo hec au

dia: ¶ gr. Locut? eſt ſemel deus. lo⸗/
cutus eſt etã młtipliciter. Semel in eter
nitate. multipliciter in tempoꝛe.verbuʒ⸗

da ee dei eſt. ⁊ tibi dñe miſericoꝛ/

ſemel in eternitate locutũ /nõ repetet. Ex

v̈bo tꝑali /mlta audiũtur. Inter qᷓ pꝛeci⸗
pue ſunt duo mia ⁊ veritas ſeu ptãs. Cõ

texitur inde verſiculus cantici huius.Et

miĩa eius a pꝛogenie in ꝓgenies timẽtib⸗

eũ. Suꝑ quo tractatus habit' eſt. ¶ Di

ſcipulus Habitus eſt memini. Eſſet autẽ
iocũda nec infructuoſa collocutio / ſi rece
ſerent᷑ collatiões marie ſuꝑverbis illis qᷓ

locuteſt dũs in pꝛiba ⁊ ꝓphᷣis. q̃ pꝛeterea

locutꝰ eſt in filio. qui fuit ſemeʒ abꝛae cui
vñs locutus eſt. ¶ gr. Vocas ad rez

magnificã valde.⁊ cuius magnitudinis

nõ ſit finis. Dicã tñ er infinitꝭ pauciſſia
q̃ maria ↄferebat in coꝛde ſuo de locutio
niby oñi. Lu ex minimis collige quãtuʒ

7

8. Interroga pariter quã

= äü

ſu. Sicut locutus eſt ad pa
Diſci. Placent iſta

cillationẽ aĩaꝝnr̃aꝝ.qᷓ

Loͤſeruabat aüt maria (ſicut ſcribit
QLucas) oĩa verba hec cõferens in coꝛde
ſuo. Conſeruabat nedũ noua ſed vetera.
Billis erat patrifamilias qͥ ꝓfert de the/

rũ ãguſtijs clauderet᷑ ¶ Diſci. Recte d
Mgfj audebo nihilomiꝰĩ auxilio pleni

de ſuo.quẽadmodũ pfecerit oĩa qᷓ ſibi di/
cta fuerãt ab eo/iuxta cognate elizaberh

vaticiniũ Eſt eĩ magnificetie ꝛietas.cõ
ſũmatio foꝛtis inchoatoꝝ.ſic ad magna/

nimitatẽ ſpectat aggreſſio ↄſiderata ma/
gnoꝝ. Laudans igit᷑ ⁊ magnifice gras a
gẽs dño/cuiꝰ ꝑfecta opa ſũt/ↄcinebat in
pſalterio hoc de cacoꝛdo ꝑ mi iub Anüll.
¶ Wgr Licz aut de
miltitudine magnificatõis marie młta p/
qrere. Mlta iã ſane dicta ſunt ſed eo pla
ſuꝑ ſũt.tãq; ð ifinito q̊dã pelago cuiꝰquã
titatẽ nõ molis ſʒ vᷣtut accipiẽtibo /ſp vl⸗/

„

tra ↄtingit accipe. NHeq; vidimꝰ idcirco
ab hauriẽdo deſiſtere. ſz inſiſtere ad refo/

—

. vnraꝝ. ꝗ nõ areſcent ſiti. dũ
fons oꝛtoꝝ.dũ pute aqꝝ viuẽtiũ. Muũri/
petu nõ impediti de libano cãdoꝛis vir/

ginei ſcaturiẽtis in abũdantia de fontib⸗
ſaluatoꝝ xpᷣi ſui. Ceterꝭ qwe ꝑ partes da

tur. marie aũt (Hieronimo teſte)ſe infun

dit gre plenitudo tota. Ideo ſalutat᷑ an/
thonomatice gra plea. cuiꝰ plenitudinis

abudantiam / nullus apire hmo ſufficiet.
Põ eĩ iã eẽt aðo mirabiłᷣ ⁊ ãguſta/ſiꝰbo
diſcl. Recte dic⸗

tudinis gre ſue/ trãſire ad ↄteẽplandã ſa/

pientiaʒ atẽplatõis ſue. ſapiẽtia ua co⸗
templata eſt multo intuitu. querã plima

—

inoi locutione nr̃a/mi ſceas vtile dulci.

ſpeculationẽ cũ deuotione. nec ꝑ mltos
opinionũ riuulos effundaris. Dic poſi

tionẽ vel q potioꝛ vel ſua nouitate iocun
dioꝛ apparebit. Sciſcitoꝛ in pᷣmis/qbo?⁊

q̃t modis ↄgnoſcat/q mẽes marie ↄtem

plata ſit multa ſapienter. vt ad magnificã
dũ dñm.aia cũ exultatione ſpũs molłere
tur ( Mgr. Cõgratuloꝛ ſcõ tue deuotio
nis ſtudio/qꝙ in ampliſſima ⁊ magnifica

vis nos exerceri materia. ↄtẽplatões / btẽ

1 ſapientiſſime ſapiẽtiũ oĩm/ſuadẽs recẽ

ſeri. nõ ͥdẽ oẽs vt impoſſibile recte cẽſes.
ſz qt ⁊ qles /ipᷣa dignab it miniſtrare ð ſe

loquẽtib. magnificẽtiã ſil cũ laude mirã
tib? cupientibo.quãtũ fas fuerit recoꝛda
ri. pꝛoteſtatione pꝛemiſſa ꝙ;' ea tãätummo

do volumus aſſerere/que certa tradit au
ctoꝛitas fidei.vel que ratio clara conum
cit. Eetera vero/ tanq; pie opinabilis ac

ter incipe / ſi dixero ↄtuliſſe mariã in coꝛ/

Tractatus. XI.

exercitium deuote ſpeculatõis recenſebi

mꝰnon ꝙ ita fuerit affirmãtes. ſed ꝙ ita
fieri potuerit/ſcom ꝓbabiles ↄiecturas⸗
eſtimantes. Didiciſti ꝙ duo gdictoꝛia ñ
in veritate ſtant ſimul.ſed in ꝓbabilitate
Pictoꝛes imitabimur rhetoꝛes.qui nõ

adeq̃tã ⁊ aꝑtã fcationẽ geſtoꝝ ꝓmittunt

inducere.Alioqͥn temeritate fallerent᷑ at/

q; mẽdacio.ſʒvᷣiſi leiliß icturas/iſti

rõnes/offerre ↄtenti ſunt.¶ Diſcipulus

Diſcolũ eſſz plus exigere de reb. que nec
ſenſu percipi.nec rõne ꝓbare.nec auctoꝛi
tate poſſunt ↄfirmari.De qͥbo tñ aliq̃ di/

cere vel ſcribere vel audire decet licet ⁊ ex
pedit. Incipe ſecurus.

ones marie recẽſere placet/tꝑe qͥ qividua
mr/poſt aſcenſionẽ filijê/poſt miſſionẽ ſpi

rituſſci /clauſo ſuꝑ ſe cubiclo/ reducebat
añ mẽt oculos/pᷣteritũ decurſuʒ vniuer/

ſe vite filij ſui. Hoc ſibi ſpeculũ/hoc ſibi
cemplar/ſatis erat/in oĩ ↄtẽplatiõe ſua.
Diſci. Placet electio tꝑis. duz btã nr̃a
viatrix adhuc exiſteret.⁊ duʒ reductis ad
geſta dictaq; dñi nr̃i ſpũalibo ocłis/illoꝝ
poterat reminiſci. NHos demũ ꝑ hecedifi
cari familiari repetitõe valemꝰ. Abi em̃
mõ paſcit.mõ cubat in meridie claritatis
immenſe.qͥs ↄtẽplaturꝰ aſcenderet Poꝛ⸗/
ro ne te foꝛtaſſe oꝛdo geſtoꝝ ſolicitet/ꝑge
qrſuʒ voluerꝭ in ↄtẽplationibo btẽ marie
virginis recẽſendis.qm̃ nec euãgeliſtaꝝ

traditio doctrinalis/oꝛdini ſe geſtoꝝ per

oĩa ↄfoꝛmauit. Sens ex iſta ↄpilatione
laboꝛioſiſſima.que nuꝑ edita eſt ex quat/
tuoꝛ vt vnũ.neq; veritati tñ euãgelice.ne

qʒ deuotioni.neq; doctrine/deperit aliqͥd

ſaluari ¶ Ogr. Cõtẽplabat᷑ eo tũc mari
a. ſolitaria ſecũ frequẽtius.oĩa que vide/
ratvel audierat.que ↄtrectauerat de ver/
bo vite. ſicut eius cuſtos virgineꝰ Johes
de ſe pꝛo multis loqͥtur dicẽs.O uod fuit
ab initio.qð vidimus.qð audiuimꝰ.qðᷣ
ocłis nr̃is ꝑſpeximus.⁊ manus nr̃e con/
trectauerũt de verbo vite. ⁊ vita manife/
ſtata eſt. ⁊ vidimꝰ ⁊ teſtamur ⁊ ãnũciamꝰ

vobis vitã eternã.que erat apud patrem:

⁊ apparuit nobis Hoc teſtimoniũ/in nul

la fuit eminentiꝰ creatura pura qᷓ; in ma-

ria verificatũ.que ᷣbũ vite neduʒ vidit/⸗
nedũ audinit/nedũ ↄtrectauit.ſed ↄcepit
peperit.lactauit ⁊ aluit.Ceteꝝ.nulla ſunt

q̊ ſola ſibiↄſcia fuit/nec ꝓdidit dicens.

. nrus. q; ꝑſuaſum ſic te-
neo.nec aliter recipio ¶ Ogr·; Cõtẽplati

Secretũ meũ mihi Multa q̃ potuerunt

ſe ſola reuelãte cognoſci. q̃ꝝ fecit partici
pes aplos ⁊ euãgeliſtas.maxime Lucaʒ.

Cognonit.viuente Joſeph virginali ſpõ
ſo ſuo.ſingula que dñs nr̃ ſubditus eis/
oꝑatꝰeſt vſq; poſt obitũ felicẽ eiuſdeʒ Jo
ſeph. cuſtodis ⁊ teſtis fideliſſimũ.qñ ceſ-
ſit ipᷣa ĩ cuſtodiã peculiarẽ filij ſui.ſequẽs
eũ q̊cunq; iret.pñntis in oĩbaque faceret⁊
doceret.vſq; dũ cuſtodie Johᷣis in cruce
tradita eſt ¶ Diſcipls. Affer ſi habes / vl
auctoꝛitateʒ vel rationẽ/de ſeq̃la matris/

toto tꝑe xpᷣi pꝛedicãtis/hac illacq; diſcur

rentis per ciuitates ⁊ caſtella.qꝛ venerat
ad hoc ſicut rũdit/ipᷣm retinere volẽtibb.

Calis aũt diſcurſus videbat᷑ impoꝛtunꝰ
verecundie virginali.honoꝛi maternali.
ſexus inſuꝑ etatiſq; fragilitati. ¶ Og.
Coõuenientiſſimus ergo fuit comitat ta/
lis matris cũ filio. Viri nempe viduata
ſolacio fuit.filius q̊ʒ pꝛedicans/matris
indigebat obſequio.qm̃ nõ renuit extra⸗
neas etiam mulieres ſe ſequi.ſibiq; mini

ſtrare de facultatib ſuis per om̃e iter qð
erat ipᷣe facturus.Teſtat᷑ hoc euangelica
narratio q̃ matris ſocietatẽ expꝛeſſit locꝭ

płibo.vt in nuptijs dum dixit filio VUinũ
non habent.vt poſtmodũ dum deſcendit

capharnaũ infideleʒ ciuitatẽ. ipᷣe ⁊ mater
ſua/dicit Johãncs/Quãto pꝛobabilius
credenda eſt aſcendiſſe cum eo Jheroſoli
mã ſanctã ciuitatẽ.vbi vidit filiũ qui cuz
feciſſet q̃ſi flagelluʒ de funiculis.omnes

eiecit de tẽplo. Legimus pꝛeterea ꝙ; ma
ter IJheſu ſepe queſiuit loqui ei/foꝛ ſtãs
⁊ inſequens. Quod inſuꝑ efficacius af/
ferre poſſumꝰargumentũ pꝛeſentie conti
nue/q; illud dũ filius ignominioſiſſime
moꝛti traditus eſſet. voluit btũſſimã ma/
trem adeſſe ↄſpectricẽ.De diſcipulis rur
ſus ⁊ aplis ſcribit lucas poſt paſſionem

dñi ꝙ erãt ꝑſeuerãtes in oꝛatione cĩ mu

lieribo ⁊ maria matre Jhu. Coꝛro ſi filiꝰ
nõ habebat vbi caput reclinaret /hoc ipʒ
pꝛobabile de pauꝑe vidua matre ſentire.

Fouebatur igitur a filio Legimus qua
tuoꝛ philippi filias pꝛophetiſſas.ſequen

tes ipᷣm pꝛedicantẽ Apoſtolus quoq; di

cebat ſe poteſtatem habere ſoꝛoꝛem circũ

ducendi ſicut ⁊ ceteri apoſtoli Deniq; qd
charitas materna velit ⁊audiat.qͥd filias
reribi at pietas Augꝰ?cũ Monica teſtis
9 i,0 D

iſci. Probataʒ ſatis eſtimo ſe⸗ D

öapoo⸗
ouficnſiun
teenſont
binvitinn
ureeui⸗
ſons
titänder
dfilalon
ficans,n
fianef⸗

izn

magnik

phücin

ſcipulos
Moſiden
modi
Uüne.
m
. Gnagn
. —
Ar
nicop
ccori
en
mi,
bile⸗

Woöeing
boraungn
eſttle⸗
Ntflo i
dundaſendt

Metmeer

oo⸗bülns
no edſ
Mufügnia,
nicuis.onns
Ne
Nui ſ fi
cfiaaist
ponimnoiiin
XNiNs
i on
nmin
1iil
um hoeiß
unmeſanm.

Donns n.

Mmins.ſenn
tons o)
nſenman
ſol oigt
Pliribfi
Horu
sm

qlaʒ marie ↄtinuã cũ filio ꝙ nob afferet
nõ mediocrẽ ↄtẽplationũ ſuaꝝ/mariã at
q; fidẽè/ꝑ vniuerſam totius euãgelice ſeri

ei narratione. Quinetiã maria ↄtẽplaba
tur ea que didicerat infantula/ſub paren

tũ domeſtica diſciplina. Dehinc/que to/
to puellaris etatis tge didicit ⁊ ꝑlegit in
tẽplo/ ſub doctrina ſacerdotũ/cum alijis
virginib/de ſacerdotali regaliq; pꝛoſa/
pia nobilẽ trahentib oꝛiginem/erudita.
Tandẽ reliq̃ tã ab euangeliſtis poſita/qᷓ;
longe pla nõ poſita/ꝑ totũ beatiſſime v /
te ſue curſum/eſtimamꝰ/młta nimis In
uenire tuũ eſt Incipe qũo placuerit.Dig

nabit᷑ ſpo ſeſe/nr̃o qlicũq; f̃ᷣmone lauda/

ri.quã audire video⸗ exhoꝛtãteʒ oẽs/per
verba pꝛis ſui dauid Magnificate omm
mecũ.⁊ exaltemꝰ nomẽ eius in idipᷣm.di/

cẽtes Magniticat aia mea dũm. qm hic

eſt finis nr᷑.iſta ſalus.iſta ꝑfectio.iſtð pn
ipiuz. ⁊ vxltimũ/create rõnalis opus bo
nuũ. Mgr. Cõtẽplatio marie pᷣcipua
fuit de magnificãdo dũm.Cauſaʒ vᷣo po

ſuiſti. Et dicant ſp. Magnificet dñs (ait
ꝓha)qͥ diligũt ſalutaꝛe tuũ.qð ẽ xpᷣs vꝰᷣbũ
in pncipio apud patrẽ.deꝰ de deo.ꝑ queʒ

oĩa facta ſunt.ꝑ queʒ ⁊ deſtructa ꝑ pccm/

refecta ſunt.qm vᷣbũ caro factum eſt ⁊ ba

bitauit in nobis. Et qꝛ ↄtẽplabat᷑ mens
marie quẽadmodũ futurus erat deꝰ hõ⸗
factus Judeis in ſcãdalũ ⁊ gẽtib in ſtul
titiã ⁊ deriſum/voluit a magnificatione
dñi ſalutaris ſui/canticũ inchoare.ſigni
ficans. nihil in depᷣſſionẽ diuine magni /

ficẽtie factũ eſſe/ꝑ incarnati verbi my ſte
riuʒ. noua potius mentis nr̃e oculis (O
magnificẽtiſſime deus)lux tue claritatis

infulſit.vt dũ deũ viſibiliter agnoſcimꝰ⸗
ꝑ hũc/inuiſibiliũ amoꝛẽ rapiamur Di
ſcipulus. NHec cauſa ꝓbabilis eſt: cur a

magnificentia ſumpſit exoꝛdiũ.dũ recre/

ata ↄſiderat ꝑ exinanitionẽ paſſiõis. At

uers dũ attenderet oĩa q̃ facta ſunt ꝑ ver

bũ / nõne ↄfeſtim a magnificatiõe creatu
raꝝ aſſurrexit ad cognoſcendꝗ laudãdaʒ
q magnitudinẽ creatoꝛis: ¶ gr. Al/⸗

*

ſurrexiſſe ñ denego.ↄiecturãs ipaʒ ꝓpter
ea pᷣpoſuiſſe nomẽ dñi qᷓ; ſalutaris.cõſo⸗
nãdo põ.vbo.Oĩa q̃cũq;voluit dñs fec i
celo ⁊ in terra. mari⁊ ĩ oib abiſſis Jdeo
qͥe dñs appellat᷑.qꝛ ſubiectã habuit ce
aturã. iure ſuo factã. aut ab eo fieri poſſi /
bile. Poꝛro ſi qreret᷑ a maria de rebↄdi⸗/

Super Magniticat.

fuit in ocłis ſuis h̊ fecit.⁊ qð fecit/pus ĩ

ipo vita erat.⁊ vita erat lux hoĩm. ⁊ luxi
tenebꝛis lucet.⁊? tenebꝛe eũ nõ ↄpᷣbendert
Diſcipls. ollebat ex h̊ curio ſitatem

ſtultã ſcrutãtiũ ſcrutinio volẽtiũ ſapꝑe nõ

ad ſobꝛietatẽ. nõ ad meſurã coꝛdis ſui ni
mis exiguaʒ.q̃ neqͥt imẽſitas dei claudi.
Non attendunt iſti ꝙ omniuʒ que facta
ſunt ⁊ quomodo facta ſunt/ſimul ⁊ refe
cta/tota ròẽ omipotes ⁊ oĩ ſciẽs volũtas

opantꝭ ¶ Ogr. Coteplabat i H euangeli

co Johis cuſtodis ſui pncipio mens ma
rie młto intuitu/ſeptẽ abyſſos.q̃s ſolus
dei penetrat oclłus.lucidioꝛ ſuꝑ ſolẽ. SGi
qdẽ deꝰ ipᷣe dñs qͥ intuet᷑ abyſſos. Jõq; ſu
p oẽm create ſciaʒ notatã ꝑ cherubin/ſe⸗
dere phbihet᷑. Hinc tenebꝛas eſſe ſuꝑ faciẽ
abeli ĩmoyſes ſcpſit Hinc de luce diuina
po

oĩmodã luò puationẽ. Sic angelus eſt

oꝛdine naturali pma vmbꝛa ſeu refulgen
tia ſũme lud ꝑticipatio Aia rõnalis alta

Deniq; vmbꝛa ↄgnitiue lu'/occũubit pꝰ

vmbꝛã ſenſitiue virtut; in vegetatiua.ac

deinceps ¶ Diſcipls. Quid de vita dice
geat tr ĩi creaturꝭ ⁊ occũbat.

m. An eff 70
Mgjr. Si vita dicat᷑ oĩno illð qð bʒ

vim motiuã ſui/ↄcluſimus alibiq nulla
res eſt ſine vita.qm̃ nat᷑alis amoꝛ/oĩbo in

ſit? eſt. q̊ res q̃libʒ/tãq; podere ſuo moune

at mediate vel imediate/ad ꝓꝛiũ cẽtꝝ oi-
uz/ deuũ. Rõnales crate/ꝑ cognitionẽ ↄiũn
ctã ſibi.ſʒ irrationales/ꝑ ſeparatã.ferũt

nẽpe ad loca ſua ꝑ impetũ amoꝛoſuʒ /dei
dirigẽtis. vt a ſagittãte ſagitta dirigit pe
tere ſignuz qd ſagittãs intendit Eſt lgit
res q̃libʒ in ðᷣo q̃dã vita:etiã pᷣus q; fiat.

⁊ hoc ꝑ rõnẽ vdealẽ.nõ qͥdeʒ extra deũ ( ꝓ
ut Ariſtoteles arguit Platonevdeas po
ſuiſſe) ſʒ in deo. m reſpectꝰ?hĩtos ad crea

turas. per intellectum paternum. ⁊ ꝑ ver
bum ſuum.iuncto volũtatis amoꝛe.quo

vult deus bonitatem ſuam ad exrra com

modo ſplendeſcere.⁊ vmbꝛatiliter radia/

re. Alioquin ipſuʒ verbum diuinum/vt
culatiuũ nõ oꝑatiuũ / ceſendũ eſt, etiã dũ

95

tis in tali mẽſura nũero ⁊ oꝛdine/nõne ꝓ/
oĩ rõne potuit rñũdere.Dũñs eſt.qð bonuʒ

itũ eſt. ꝙ, tenebꝛe eã nõ ↄpᷣhender̃t. nõ
negãdo q̃lẽcũq; participationẽ huiꝰ lug
velut vmbꝛatilẽ VUmbꝛã q pe dicim?eſſe
refulgẽtiã quãdã lucis.plus aut minꝰ⁊ ñ

H 0

Aractatus. XI.
pꝛotedit᷑ ſeu pcedit ↄĩcatiue ad ꝓceſſiös creaturã.repꝛobãs⁊ indurãs eã. xeputãs ltumn
ſpũſſcĩ qͥ amoꝛ ẽ pꝛis ⁊ filij. Praxis igi/eã indignã ſe ipᷣo 4 auit eif Bubi Dien
nõ intedit᷑ in intellectu ſpeculatiuo ſi con ſunt abiſſi due ꝓpoꝛcionabilr ad dupliceʒ Gunis
feſſe ſe habeat ad appetitũ / niſi ꝓcedat ad haãc hoĩnũ ſoꝛtẽ aſſignãde Primis dicet. ſormin⸗
opatõis rõneʒ Sicut alibi de theologia venite bñdicti pꝛis mei.percipite regnũ mnhlron
ꝙ ſit ſpeculatiua didiciſti.q;uis eifinis qʒð paratũ eſt vobis ab oꝛigine mũdi.qð hirebittl
pcipuus ſit amoꝛ dei ⁊ laus eius magni nec vidit.Audient alij. Ite male icopdel
ſicans dñm. Zũc vo diuinũ vᷣbũ nõ irra dicti. ¶ Demum cõſidera duas abyſſos ſlosdaf
tionabiliter appellat᷑ pꝛacticũ/duʒ diuina velut intermedias.que ſint vie ad dupli/ „ inmmum
volũtas accipit ipᷣm ad ꝓductionẽ ſeuꝓè cem pꝛecedẽteʒ. De qbo in ps. VUniuerſe Piuddo.
ductibilitatẽ eoꝝ oĩm q̃ facta ſunt/fm tri vie dñi mĩa ⁊ veritas Ecce q; incopꝛehen Nidmit.
plex fieri.vnũ eſt in mẽte angelica vel hu ſibilis ſit vtraq; viaꝝ OQm̃ eſt via qͥ videt ſcknoſ
mana. ſcᷣm in exiſtentia ꝓpꝛia ſeu genere hoi recta. ⁊ nouiſſima eius ducũt ad moꝛ oniudien
pꝛio ⁊ in eſſe foꝛmali ſuo. Ceteꝝ puatio cc.Et viceuerſa iuſtoꝝ ſemita/reputat᷑ in ſcumneſt
ſeu nihil/ðꝛ ſine ̈bo facta.nõ qꝛ ſit alidd ſania. Alternatio tanta poſtremo cernit ſonuofuit
extra intelligentiã.ſed ita ꝙ nomẽ entis in vijs iſtis/tã ambigua/tã ꝑplexa/tã ti⸗n oitn
vel eſſe vel exiſtentie/phᷣs extendit ad illa mida ⁊ incerta.vt vere dictũ ſit. neſcit hö⸗ dlorrpe
circa q̃ negociat᷑ intellectus.vt ſũt puati finẽ ſuum. ⁊ oĩa in futuꝝ ſeruãt incerta. (WWſcbne
ones.⁊ relationes rõnis/vt ↄplexe ſigni · Aatro ꝑ totã vitaʒ ſceleratus/ad vnũ pe Mnntn
ficabilia/ex fabꝛicatione intellectus ↄpo titõis vᷣbũ meruit audire.hodie mecũ er?⸗ ſclon
nentis ⁊ diuidentis.cũ ſilib ¶ Diſcipta· in paradiſo.dũ petrus negauit.dũ iudas nereprm
Grandes ſub paucis collegiſti ↄtẽplädi apls / deſperatõis peioꝛi laqᷓo qᷓ; canapis lengi
materias.redire placet ad illas abiſſos ſe ſe ſuſpẽdit. 2* q̃tiens mentẽ marie ↄtẽ eſpien
ptem.q̃s innuis marie mẽteʒ fuiſſe ↄtem plaãteʒ ſapienter has abyſſos arbitramur Pignid
platã. ¶ Ogr. Abiſſum dicimꝰ ꝓfundi deo diriſſe. O culi mei defecerũt in ſaluta tolturti
tatẽ.cuius fundus aut terminus/nõ pot retuũ.qͥ ad tres abyſſos mie.⁊ in eloquʒ nronl
ab inſpicientib intueri. ¶ Vide ſi nò ſit iuſticie tue. qᷓ ad tres abyſſos veritatis ſ rieet
abiſſus talis ipᷣe bñdictus deus trinus ⁊ ſeueritatis eiuſdẽ iuſticie.O quotiens ex aii
vnus in ſua maieſtate.nõ ꝑ reſpectũ qu pauit ſicut paulus. q̃tiens caſto ſilentio hyfnne
uis extrinſecũ cõſideratꝰ.qꝛ nemo nonit magnificãs dei ſecreta.nec audaci temeri (Ecndcn
pꝛeʒ niſi filiꝰ.nec filiuzʒ niſi pꝛ.nõ excluſo tate ſubintrãs aut irrũpẽs ſuſpirauit.O Mad
tñ ſpũſcõ.qͥ ꝓꝛſus eſt eiuſdẽ ↄgnitõis een gltitudo diuitiaꝝ ſapientie ⁊ ſcie dei.ſapi mdss
tialis cũ pꝛe ⁊ filio Sex alias abiſſos nu entiã qͥ ad intrinſecã abyſſuʒ diuinitaʒ. *
meramus/habendo reſpectũ ad res exte/ ſcientiã vo referamus ad alias. Seqͥtur imiel
rioꝛes. maxiĩe rõnales. q̃ ſole capaces ſũũt q; incõpꝛehenſibilia ſunt iudicia eius.⁊ ſainsne
btĩtudĩs eterne.vel ꝑennis miie.Hũ innueſtigabiles vie illius Has vocat poõ. 1 gida
q̃d nõ abiſſus eſt mie dei.q̃ res viles ⁊ de catharactas. Abyſſus ait abyſſum inuo/ Gogn
lie nihilũ / dignata ẽ facere ſe ißa dignas. cat in voce catharactaꝝ tuaꝝ ¶ Diſcipu B miz
atq; participes ſue pulcritudinis. nobili lus LCõſiderans iſta totus hoꝛrore ↄcuti nabec
tatis. ⁊ honoꝛis.ĩmẽſaꝝ. vſq; adeo ꝙ id oꝛ totus ad me. meãq; vilitatẽ reſiliẽs /di nnen
ipᷣm ſũt ꝑ graʒ/qð dei filiẽ ꝑ natazʒ Hoc ninã maieſtatẽ trepidꝰ expaueſco.nec qͥd chnnn
intuebat᷑ in ſpũ ꝓpha loquẽs ĩ ꝑſona dni. agã/qͥd dicã/q̃ me vertã/q̃ fugiazꝭ/ꝓꝛſus nn
Ego dixi dij eſtis ⁊ filij excelſi oẽs. Sidq ſcio. C. Proijce te totũ ſecurus in rehe
dẽ dedit eis ptãtẽ filios ði fieri.nõ ex ſan illũ qͥ; eſt deꝰ nr̃ refugiũ ⁊ virt. Itaq; pꝛe
guinib coꝛpoꝛeis ꝑ volũtatẽ viri ſeↄmi trahẽte/venimꝰad filiũ. Filius vᷣo polli/ 1
ſcẽtis cũ carnis ſue.i.mulieris volũtate. cet᷑ eũ qͥ venit ad me nõ eijciã foꝛas Pro ü
ſz ex gre germine. dũ ex deo nati ſũt ꝑ ver ijciamtota fide totaq; ſpe nos in manus iten
bũ regenerãs.qð ideo caro factũ ẽ vt eſſſj miſericoꝛdie ſue/ reſilientes a ſeueritate ſumn
caro de.hĩtãs in hoĩb ⁊ hoĩes in eo ſuꝑ inſticie. Non poterit miſericoꝛdia claau-/ nhadc
admirabili pꝛſus vnitate. ¶ Uis altera dere gremiũ redeũtib.q̃ ꝓ fugietiba/reqͥʒ wte
velut ex opꝓpoſito tibi mõſtretur abiſſus. rendis/reparãdis/⁊ ſaluandis/ in h̊ mi⸗/ . ati
hec eſt incõpꝛehẽſibilis⁊ hoꝛribil dine in fie ðᷣfto/lacerata ẽ ſpinis ⁊ cruce clauata ſun
ſticie ſeueritas.q̃ ꝓijcit a facie ſua/rõnalẽ? Ooſtꝛemo qͥd niſi magnificẽni talis dni . in

wönem
Wir can
munin
Mrmig
Pdintg
anys
orim
mitinſin
tuchit
Wiuns
Hawrcner
akoſimnto
Muimm
tpinui.
ſcder ſpi
diunni.
idicnans!
Detſ

nimn

e
ii tlis0i
iny gis
minenn
ne
niiens d
snw
Gilanmn
R
nutſe

„

lumine ¶ £οα
ſciens neſcio/oꝛdini
ccuius ſupꝛa meminiſti de q̃ttuoꝛ vt vnũ.
dq opus in centum qnqginta rubꝛicas
partitũ eſt. cũ aliquot rubꝛicellis. Duʒ eĩ
verbi generatione ↄtẽplationẽ incepimꝰ
marie. tu nunc traducis vt de pꝛecurſoꝛe
ioquamur. ſequamur hũc oꝛdinẽ ſi com
placitũ ita tibi fueri. E
qſo de btõ Johe q̃lis fuerit marie ↄtẽpla

Super Magniticat.

reuerearis. exultãs ei c tremoꝛe dicens
Die deus magnificatus es vehemẽeter.
Rurſus q obietluna mnlier WMagft

ficat anima mea dũm ( Diſcipulus.

templationez dic alterã marie. qꝛ pꝛopo/
ſui redire poſterius ſuꝑ iſtã de abyſſs iu
dicioꝝ dei. qͥ aliquos miſericoꝛditer dat
filios dei fieri. coheredes regni. alijs ad

interitum derelictis.iuſto quidẽ ſʒ ocul/
to iudicio.¶ Ogr. Salutada ſepe eſt ?
oꝛãda mater miſericoꝛdie vita dulcedo ⁊
ſpes noſtra:quatinus dei miſericoꝛdiaʒ/

non iudicium ſentiamus Etem̃ ſiquod

factum eſt/in verbo vita erat/quãto per/

fectius fuit ⁊ eſt ipſa in eodem verbo / vi⸗

ta ꝑ quã ⁊ in qua verbum caro factum.

reddidit perditis ⁊ moꝛtuis vitaʒ? Dul
cedo ſubinde noſtra eſt. que fontem in ſe
parturijt dulcedis Spes inſuꝑ interce

dendo.recõcilians ⁊ ſubleuans.nõ aucto
ritate pma ſaluãs. ¶ Tranſferunt᷑ obin
de per ecciaʒ.illa ꝰbi pꝛeconia.ſub nomi/

ne ſapientie pꝛedicata. ꝑ ſapientẽ/ad iſta
vbigenã de v̈bo ⁊ in vᷣbo gliantẽ. Ab ini
tio inqͥt ⁊ añ ſecla creata ſum. ꝑ pꝛedeſti/
nationis electiõeʒ pꝛe oĩbo. In me om̃is
pes vite ⁊ vtutꝭ p auxiliationẽ ¶ Diſci.

oui talia oĩa ꝗᷓ ſapiens colligit.⁊ mecũ

ſepe retracto.maxĩe dum natiuitat eius
ſacra celebꝛitas recolit᷑.ð q̃ fieri poſſet cõ
paratio ad illius natiuitatem qui fuit hõ
miſſus a deo cui nomẽ erat Johes.qͥ vẽit
in teſtimon

iũvt teſtimoniuʒ phiberet de
Ogr. Alludis ſi ſciens vel in/
iniotextus euangelici/

. „

diſci. Beqmur

tio/qi ſcdᷣa pncipalis/ediſſere. ¶ gri⸗

CTCõtẽplabat᷑ mẽs marie Johez. nüc ad li

terã.nũc ad tropologiã.qũ; vᷣo ꝑ allego
rie. ⁊ anagogie myſteriũ Diſci. Ara pa
lam facta eſt de Johᷣnis nũciatione.cũ pᷣ/

conijs eiꝰ.parentũq; ſuoꝝ. affer aliqòͥd de

myſterijs. ¶ Ogfr. Cõtemplabat᷑ maria
verbũ qð erat in pncipio/qñnq; metaphy
ſicaliter Aſſumebat em̃ ſilitudinẽ hõis p

eArtẽ operãtis in exterioꝛẽ materiã Conſe

ſebat aliq̊s phos ita ſenſiſſe ſicut ðt Jo

haãnes euãgeliſta. Deus em maniteſtaue
rat eis qm inuiſibilia dei per ea que ſacta

ſunt a creatura mũdi id eſt homine intel
lecta ↄſpiciũtur. Sempiterna quoq; vir

—

tus eius ⁊ dĩnitas oſtẽdit oꝛdinatiſſime

pſtituta ſupꝛa omnẽ artis excogitationẽ.

ars vero qͥd eſt niſi recta ratio reꝝ agibiii

um. Ita concludebat maria metaphyſi -
cans. opoꝛtere poni verbũ ſeu logos idẽ

ſermonẽ vel rationẽ patris.ꝑ qð verbuʒ⸗

oia facta ſunt. ⁊ qð factum eſt erat vbiq;
pꝛecognitũ ab hoc verbo.nõ alia cogniti

one ẽ; ſe ipſo qͥ deꝰeſt.quẽ nullꝰdubitat eẽ

vitã ⁊ pᷣmã vitã alioquin iã non eſſet deꝰ
verbum ſuum vel ydee ſue. Cuius rei ab

ſurditatem/ipſe etiam phᷣoꝝ pᷣnceps Ari
ſtoj. ferre nõ potuit.ↄferens cum Plato

ne. Poꝛro noluit deus condens vniuer

ſa/latere penitus immenſitateʒ lucis ſue.
dum eam fecit ſplendeſcere ꝑ creaturas.
quas omes in ſapientie ſue luce conſtitu
it Omnia in ſapientia feciſti ait p Fuit
igitur homo miſſus a deo.qui ſpectatoꝛ
eſſet omnium operum dei.quiq; teſtimo
nium perhiberet de lumine. nõ em̃ erat il
le lux.ſed vt teſtimonium ꝑhiberet de lu
mine Erat lux vera que illuminat omnẽ
hHomint᷑ venientem in hũc mundũ. quia
nullus illuminat᷑ ad cognitioneʒ liqͥde ?⁊
pure ⁊ pꝑſpicue veritatis/abſq; pᷣma luce/
EFm triplex genus cauſe efficientis exem/
Ilis oꝛo põt eſſe maioꝛ.etiã phie teſtimo/
nio? Erat ꝓpterea hõi miſſo a deo/nomẽ

Johes.duʒ mũdi ſpectatoꝛ in ſtatu inno

cẽtie ↄditus eſt.vt teſtimoniũ ꝑhiberet ðᷣ
lumine UVidebat pᷣmã lucẽ ꝑ ſpeculũ ⁊ in
ſpeclo creaturaꝝ.nõ in obſcuritate enig/
matis. Videbat ⁊ in imagine ment ſue.
2 ꝑ eã lucidius multo q; ꝑ veſtigium veł
ſpeculũ creature.nõdũ tñ intuebat᷑ in ſua

jdditate nudã lucẽ. Sʒ heu hõ cũ in ho

noꝛe eſſet / nõ intellexit. ↄpatꝰ eſt iumẽtis

inſipiẽtibo ⁊ ſilis fact eſt illis ſoropterea
tũc euenit vt lux vᷣa in mũdo eſſet ꝑ quã

mꝰ/eũ ñ cognouit.ad quẽ cognoſcẽdũ fa
ctus erat. ¶ Diſcipul. Nihil hacten at
tuliſti ĩ hac ↄteplatione marie fm phicaz

—–

93

rebat ad pᷣmũ artificẽ deũ. qui oĩn que fa
cta ſunt/ꝓduxerat ñ naturali neceſſitate.
nõ caſualr aut foꝛtuite. ſ ſpõtanee. Recẽ

rfationẽ/qð ſit ab hoĩe vere philoſophan
te negãdũ.ſi ñ ſit auerſus a vera luce ðᷣo/⸗
ꝑ tenebꝛas pccoꝝ.ſi ñ ſit obſcuratũ ĩſipi/
ens coꝛ eius.nec dat in repꝛobũ ſenſum
SDi deniq; fuerit in eo gra dei. vt merito
Johes appellet᷑. Atuero ſi id qð ſeqͥt/ita
poſſit ad ↄmodũ phie flecti/deſidero co

gnoſcere ſcʒ ĩ ꝓpꝛia vẽit ⁊ ſui eũ nõ recepe

rũt.qtqr ãt receper̃t eũ dedit eis ptãtẽ fili
os ði fieri.hiſqͥ credũt ĩ nõie eiꝰ.qͥ ñ ex ſã
guinibo neq; ex voluntate carnis.neq; ex

volũtate viri.ſʒ ex ðo nati ſũt Et vᷣbũ ca⸗
ro factũ ẽ ¶ gr. MNõ pᷣt ad lrãʒ expoſi/

tio tradi niſi de incarnatõe v̈bi. ꝑ cuiꝰ fi⸗
dẽ/fiũt boĩes filij dei.cuiꝰ ĩſuꝑ lr̃alis Jo

hãnes pᷣco fuit.vox ⁊ lucerna Lõfitet᷑ hic

Augẽ. ꝙ qͥd hẽret myſterij.Et vᷣbuʒ caro
factũ ẽ.nec qͥdẽ poterat ſuſpicari.cũ de p/
cedẽtibo aliqd ñ negaret ĩtellegẽtiã ↄcepiſ
ſe ductũ phie Erat nẽpe platõis ĩſtitutꝰ⁊
fihagoꝛe diſciplinis Attñ ſine pᷣiudicio
fe videamꝰſi vᷣbũ ði poſſit dici ĩ ꝓpꝛia ve
niſſe/ꝑ ifuſionẽ lũis vultꝰſui/ſuꝑ faciẽ m̃
tis huũane.imo ꝑ quãdã ex vtero m̃tꝭ ĩcoꝛ
poꝛationem ſui.Oĩs itaq; res quantũcũ
qʒ ſubtilis ſit.ĩcoꝛpoꝛeeq; nate/ſi ↄparat
ad ſimplicitatẽ pᷣme lucꝭ'/coꝛpoꝛea iudica

tur.materialis iſuꝑ.qꝛ potẽtialis eſt atq;

mutabilis.⁊ ñ puract Dũ ̊ pma lux in
fluit ⁊ illabit᷑ ĩ poꝛtõeʒ rõis ſuꝑioꝛẽ/q; di
cimꝰ apicẽ m̃tꝭ vł ſindereſim vᷣgineã.qͥd/
ni dicamꝰdði vᷣbũ q̊dãmõ incoꝛpoꝛatũ vel
hoĩeʒ factũ ꝓpter ðifoꝛmẽ pᷣncipal hũane
pt vnionẽ.pꝑ quã (ſi Boecio credimꝰ)fi/
ũut hoies dij: Dei eteĩ ꝓpterea genꝰ ſumꝰ.ĩ
q̃ mouemur. viuimꝰ.⁊ ſumꝰ.Et hĩtat in
nobᷣ vᷣbũ ſuũ vnigẽeitũ ⁊ et᷑nũ plenũ gr̃e ⁊
vᷣitatꝭ ¶ Diſci. Hõ aduertebãa talis phiſi
ceↄteplatõis applicatõʒ.q̃ ñ aberrat a fiʒ
g. Lides pl?eleuat arcẽ mmtꝭ vt vᷣbũ
i inhabitet ꝑ fidẽ ĩ interioꝛi hoĩe vt hoꝛ
tat᷑ apls. Cõſiderãs igit᷑ hãc vnitiuã ha/
bitatõöez Augꝰ. öt mariã mr̃eʒ ði ↄcepiſſe
pmo feliciꝰ deũ ꝑ fidẽ.q; poſteriꝰ ꝑ carnẽ

Põ ei. ue pma / ſibi ſaltẽ attuliſſet

ↄceptio.¶Diſci. Vtꝝ potuerit maria ſi
ne fide vł caritate fuiſſe mr̃ ði coꝛpalis
Mgr. Bi Poreri oꝛdĩatã ſpectes/ñ po
tuit.qm̃ deꝰh̊ facere ñ oꝛdinauit.ſʒ qͥn ali
ter oꝛdinaſſe potuerit cũ ſit ĩmẽſe potẽtie

nec ĩplicʒ gᷣdictõeʒ/ita fieri qͥs hec a dei

potetia negauerit? ¶ Diſci. Sũt alie qſti
ones abſq; nũero ſuꝑ icarnatõis htẽ my

co ñ induco

Tractatus. XI.

1

ſterio. vt puta ſi D fuiſſz ĩcaꝛnatũ/hoĩe
pmo ñ peccãte. Si põt rõ tradi ↄuinces
Cur de / hõ ſit. Ita ei conari videt Anlſel
mꝰcũ alijs nõnullis. Rurſus cũ oꝑa tri⸗/

nitat ſint indiuiſa ad extra/qũo fieri pp-

tuit vtſſolꝰfiliꝰ diceret incarnat. cũ ſiliby

abũdatiſſie tractatꝭ ꝑ doctoꝛes. q̃s idcir/

ñ in gr. O quãta credis ꝑ/
ſpicacitate mẽs marie ↄteplabat᷑ oĩa talia
ↄferẽs ĩ coꝛde ſuo.q̃lia meruit exꝑiri qñ
dom pudici pectoꝛꝭ tẽplũ repente fit dei.
qñ fas fuit pꝛo ſalutatoe ſibi dici. Salue
mr pietat ⁊ totiꝰ trinitatꝭ nobile triclini
um. vᷣbi tñ incarnati/ſpeciale maieſtati pᷣ
parãs bonvici Tnddi fuit/p fidẽ
caritate foꝛmatã.ſʒ ſpeciale hoſpiciũ/per

verã mr̃nitatẽ/nedũ carnis ſoliꝰſʒ ⁊ mẽtiꝭ
pparauit Intelligit᷑ aũt ſpũalis mr̃nitas

in aĩia vᷣbigena faciẽtẽ voluptatẽ ði pꝛis.
q̃ ideo frater ſoꝛoꝛ ⁊ mj eſt bi dei.mr vir
go. filia ¶ HNũciat hãc vᷣbi ↄceptõeʒ ſpũ⸗
ſcũs qͥ vbi vult ſpirat q̃ inſpiratio vel in/
ſtinctꝰ interioꝛ tenet ad aĩaʒ viceʒ ãgeli.q̊
gabꝛiel eſt foꝛtitudo dei. nã qͥd foꝛti/qͥd
ve potẽtiꝰpõt nũciari:¶ Ceteꝝ gr̃a dei ꝑ
Johezʒ fcata pᷣcedit.viã pᷣparãs vᷣbo dei.
qᷓ Johes ꝑ oꝛoneʒ ↄcept eſt/gabꝛielẽ ſilr

nũciãte Hihil eĩ hʒ hõ fecũdita in quis

poꝛtõe rõis / ſit vir vel mulier /vt talis fi⸗
liꝰ inde Poſſir gigni.pᷣcedat opoꝛtet.⁊ pᷣce
dat/ʒac
templũ.poſiturꝰ incẽſuʒ deuotõis.cuius
oꝛo exaudit᷑.⁊ ↄcipit Eliſabeth (q̃ eſt dñi
memoꝛia) filiũ.cui nomẽ eſt Johes. In
q̊ gra dei.quãq; nullꝰ in ↄgnatõe natxali⸗

vocet᷑ h nomie· ¶ Poꝛro ſi ſeq̃n allegoꝛi
am/ʒacharias ſacerdotiũ.eliſabeth legeʒ

veterẽ fcat.ex qͥbo tioꝛe frigeſcẽtib/ñ po/
tuit ↄcipi gr̃a ð i Hihil em̃ ad ꝑfectũ ꝑdu

xit lex.quſq; venit plenitudo tꝑis.qñ ſol

iuſticie debuit oꝛiri ſuꝑ terrã hũane ↄdi/
tõis.p myſteriũ incarnatõis Tũc pᷣceſſit
in Johe lucifer/ illũ ſolem qͥ exvtero pꝛis
añ lucifeꝝ genitꝰ eſt in die virtutis ſue in
ſplẽdoꝛibo ſcõꝝ.¶¶ Diſci. Ergo ne putan
dũ eſt mariã nihil de pᷣnüciatõe Johnis
cognati ſui fuiſſe lr̃aliter contẽplatam
HBgjr. Imo vᷣo nec vnuʒ iota dimiſſum
eſt. nec vnꝰ apex oĩm.q̃ᷓ Lucas ſcpſit. qͥn

maria rimaret᷑.⁊ meditando ruminaret.

cõferens ad innumerabilia q̃ nos latent.
neq; ſcptis mandari potuerunt. Itaq; ſi
Johes fuit tanta ſollennitate nüciatus.

X

arias (dictus dñi ſaturitas) in

—

ſenma
hmne
nsbincn
rotilnt
ne Johis
elcbat:
adot
Furntnss
ſüboſitn
Ulemoh⸗
boincäfn
Ntſolitn
ſepinici
Gchyueni

ſnn
Fulgt⸗

loſ
chiop
e
don
mandd⸗
loch⸗

net notulas nonaginta.

Super Moagnuificat.

ſi ꝑ oꝛonẽ ſupꝛa nate curſũ ĩpetrat. ſi ſciĩ

ficat'i vtero.ſi gaudiũ ⁊ exaltatõeʒ cũ ad/
miratõe parẽtibo attulit. ſi pᷣcepit xpᷣm in
ſpũ ⁊ virtute helye.ſi ſobꝛie educat ꝛveſti
tus ĩ exẽplar H tpꝑalis felicita

8 amoꝛc eterne Si talia nob innotuert

Auca ex oꝛe marie nob referrente. nemo
dubitauerit qͥn ad ſe ipᷣazʒ/płima taliũ re⸗/

tulerit.ruoluẽs oclos ad ꝓpꝛios parẽtes.
q̃liter ãgelica nũciatõe/fuit ipᷣis oꝛtꝰ ſuꝰ/⸗
cũ vite ſerie.i.oꝛdĩe reuelatꝰ.vt ũñ minꝰ de
gtijs ab vtero ſibi largiꝰcollatꝭ maria cõ/
ſurgere ad graꝝactõeſ/q;ꝓ pᷣcurſoꝰ; huiꝰ
iocũdo ſcõq; natalicio nũciato. repetens

crebꝛiꝰcũ exultatõe ſpũs/cãticũ ſuũ Ma

2

Finit pᷣma ꝑtitio. gnificat aia mea dñz

ð vita ſolitaria Johis, qᷓi ſuꝑ rubꝛica

ſcda de nuciatoe ſua.⁊ habitatoe ĩ defto.

Sut iĩ hac ptitõe tres pticle.iuxa triplicẽ
modũ manifeſtandi vitã ſolitariã Et ↄti

marie ↄtem

Tſi mlta fuert ipᷣi

tẽplo. Si circa viſitatõez ⁊ ſa⸗/
lutatõeʒ eliſabeth Si circa na

tiuitatẽ/ circũciſionẽq; pueri/b interſru
iſſe maria credit᷑.ſil ⁊audiuiſſe cãticũ illid

ʒzacharie Bndict dñs deꝰ iſrael.cũ myſte

rijs h incluſis. Nihilominꝰlad pñs vᷣte-

re ↄtẽplatõis ocłos deſidero/ad ſolitudi

ne Johis de q lucas ſic intulit Pueraũt
creſcebat ⁊ ↄfoꝛtabat᷑ ſpũ.⁊ erat in dẽto.

vſq; ad diẽ oñſiõis ſue ad iſrael. ¶ ¶

Fiat vt vis.⁊ incipio qũo vis. ¶ Diſci.
Cũ hõ ſit natalr alal ſociale gregale ⁊ ci⸗/

uile ſᷣm phᷣm. Platonis qͥʒ ſnia ðt/hõies
hoĩm cãa factos eẽ.Ecciaſtes inſuꝑ male/

dicit ſolitario dicẽs. Ve ſoli. None ritꝰ

iſte viuẽdi in det/culpabilis ẽ habedꝰ.
tãq; ↄueniẽs ferꝭ ĩdomabilibo.aut hõib⸗

melãcoliq Solitudinẽ eĩ q̃rere Ariſto.

poſuit in homero fuiſſe ſignũ melãcolie.
Fuit igit᷑ puer Johes melãcolicꝰaut fera

lis ¶ Ogr. Addere debebas vnã diſtin

pho poſitã Solitariꝰ inqͥt/
vel de?ꝰẽ. vel beſtia Fuit aũt puer Johes⸗/

de pꝑ pticipatoeʒ ditat..ñ ꝑ nataz Etemrm
manꝰ oñi erat cũ illo. YFuit replet ſpũſcõ

ex vtero mr̃is ſue. Neq; ↄplexiõe melãco

lic.cũ ꝑ mirachm fuit dno oꝑante foꝛma

plãda circa Johis nũciatõeʒz i

er aũt creſcebat ? ↄfoꝛtabat᷑ ſpũ· Soſt ſub

dit᷑ Et erat in der̃to.Quare ⁊ qᷣuſq;: Ni
miꝝ vſq; ĩ diẽ onſiõis ſue ad iſrael.q̃tinꝰ

interea loqret᷑ oñs ad coꝛ eiꝰ in ſolitudie.

reuelãs⁊ indicãs ꝗᷓ eſſʒ ipᷣe factur ad iſra
el ⁊ docturꝰ. Sil vt ñ leui ſaltẽ maculare

vitã famine poſſʒ. Dedicabat euãgelicuʒ

viꝝ in ſuo celibatu ᷣgineo.imitabat᷑vitã
helve ꝑ quẽ erat ipᷣe figuratꝰ Cõplebat pᷣ
nũciatã de ſe ꝓphetiã Iſaie. Ego vox cla
mantis in deſerto. Predicabat pꝛimitꝰ
exemplo ſanctoꝛum ſpem regni celoꝛus⸗
per ↄtẽptũ terrenoꝝ.q̃tinꝰ auctoꝛitatꝭ põ
dus/adderet vᷣbis ſuis oꝑatio.atq; talis
merito iudicaret᷑ qͥ fallere nollet cupidĩe
mũdanoꝝ/ne dũ alijs pᷣdicaret pniaʒ. ip
ſe ꝑ deliciaꝝ inſecutõe/repbo inueniret
Diſc. Colligiſti ſũmatim cãs ſolitudis ĩ
Johe De ceterꝭ vᷣo ſolitarijs qͥd iudicas:
Hõ ei ſilib tueri ſe valẽt cauſis ¶ Vgr
Oꝑi tuo ðᷣt Ambꝛoſiꝰ/intẽtio nom̃ ipo/
ſuit Et xpᷣs. Si oclus tuꝰfuerit ſimplex/
nñ hñs aliq; ꝑtẽ tenebꝛaꝝ/totũ coꝛpꝰ tuuʒ
lucidũ erit.⁊ ſic lucerna fulgoꝝꝭ illũiabit

— „.G

te Pꝛimũ ẽ igit᷑ aſpicere q̃ ſit ⁊ q̃lis ĩtẽtio

.

ſolitudinẽ ĩqͥre ¶ Houet aliqs feritas

incõpoſita ↄplexiõis natalis vł adqͥ ſite.

ñm paties ciuiliter ↄuerſari. cuiꝰodiũ oẽfẽ

⁊oĩm õᷓ ſe.ſiẽ de hyſmaele loqͥt᷑ ſchᷣt᷑a Hãc
cãm ſolitudis ĩ catho mõſtro/ab hercle
necato.Hãc ĩ leonibꝰHãc ĩ auibo noctur
nis accipimꝰ ¶ Mouet aliqͥs cupiditas
implende voluptatis. ſeu pꝛopꝛie volun

tatis quoꝛum felicitas eſtimatur impu/

nita nequitia. peccare ſcʒ volunt.neq; ve

cũdiã hoĩm neq; penã pati Querit eĩ lati

bula/feð voluptat ipletio.qð ⁊ fere ðᷣmõ
ſtrãt.⁊ auicłe qdã oñdũt.niſi foꝛtaſſis ali
q̊s ita beſtiales inuenies/qs ꝓpꝛie neqͥ tie
publicatio delectat. pᷣdicãtes vt zodoma
pcẽm ſuũ.⁊ cuʒ malefecerint gliantes.
Mouet alios/animi q̃dã deiectõ ſeu pu
ſillanimitaſ/cauſata ꝑ freneſim aut melã
coliã młè mõis.q̃les nũerant medici.q̊s
nihilomĩfatẽt᷑ inũerabiles reꝑiri.Talit

demẽdatũ tradũt expoſitoꝛes Danieł ipzʒ

Nabugodonoſoꝛ.cuiꝰ fuit habitatio cũ
feris.Et demoniacꝰ iſte ꝑ legionẽ oppꝛeſ
ſus.qͥ habitabatĩ ſepuleris. Pueros in-
ſuꝑ aliqs imo iuuenes ⁊ ſenes/hac timo
ris foꝛmidine agitari ſic ↄſtitit: vt nec vi

gere alios vellẽt. nec ſeſe paterẽet᷑ ſacialit

intueri. Quoxꝝ tãdeʒ aliq ꝑ deſerta vaga

ces / nuſq; ↄparuerũt. Alij laqueo vel pꝛe

cipicio vel aliter / ſibi moꝛtez intulerunt.
Laudabil certe verecũdia/maxie pueri
lis ⁊ in mulieribo.ꝗ ſaluã reʒ facit.malis
obſtãs conatibo. z ne qͥd nimis.ne le/

ſa tandẽ verecũdia/tfrons accipiat᷑ mere

tricis.atq;verificet᷑ ille ſubuerſiuus inue
nüũ v̈ſus Angelicus iuuenis ſenibo ſatha
nizat ĩ ãnis. MHouet alios ĩanis.iacta
tia Alios ſpes qᷓſtus vberioꝝ Alios ociũ

iners. Alios fantaſtica libertas Alios q̃

dã feruoꝛ nouitiꝰ nõ ſᷣm ſciaʒ. volens ſi/
bimet eſſe dux.boꝛ.⁊ abbas. Alios igno
rãtia difficultat heremitice vite ſeducit.
eſtimantes ſolitarijs deeſſe nihil/ pꝛeter
oꝛare deũ. dũ vbi ſegregatos ſe faciũt ab
alijs inueniũt ſemetipᷣos cũ paſſionibus
duriſſimis.luxurie.gule.ðſidie.⁊ accidie
ſupꝛa modũ.vt ĩterim diabolicꝭ aſtutijs/⸗
de viſitatõibo hoĩm curioſis ad inſolita⸗
de victualiũ poſtremo veſtiũq; carẽtia ta
ceamꝰ. Landẽ penitet eos ſuumet.⁊ giro
uagi fiũt cũ Cavn. ſolũ de heremitica vi
4. barbãa⁊ appellationẽ retinẽtes.quibus

ſolitudo nõ abſtulit vicia:ſʒ aluit auxit ?

multiplicauit. qᷓliba vicos ⁊ plateas vide
mus impleri. eterrimũ hoc genus mo
nachoꝝ ait Hieronim btiſſimꝰ.? Bene
dictus.ĩmo monſtra ſunt hominũ extra
terminos bõe policie ðpellenda
pls. Et qͥs ad ſolitudinẽ his attentis/ pu
tabit᷑ idoneꝰ: Cõfirmas em̃ qð oppoſui.
Ve ſoli.¶ Dgẽ. Videto ne malicia płi
moꝝ/paucis obſiſtat bõis ⁊ electiſſimis
pꝛſuſq; dĩnis cultoꝛib ſolitudinis.q̃les
in commendationẽ fidei vocatapłs. In
ſolitudinibo errantes.in mõtibo⁊ ſpelũd.
in melotꝭ ⁊ in pellibꝰ capꝛinis.qles Pau
lus ? Anthonius. Arſenius. Agathon.

Hlilarion.cũ ſiłibo innũeris.qͥ naturã ſu

pꝓgredientes/oñderũt in ſeipis ꝙ regnuʒ
celoꝝ vim patitur. ⁊ violenti rapiũt illud
Duid deniq; de Johanne nr̃o Quid de

Biſc. Spũs vbi vult ſpirat neq; mira

dilia trabẽda ſũt ad imitatõeʒ. ſʒ reueret

Aadmirida AOgf.- Recte ſent. Hlõ agif
itaq; feliciter vita ſolitaria/ſine dã affla

tu ſpũſſci.qũq; patẽter reuelãt.qnq; ſecꝛe
tioinſpirãt ducẽt ⁊ agẽtꝭ. Dẽ eĩ de xpᷣo qꝙ
ſps ipulit eũ in deßtũ. Dꝛ ꝙ ⁊ ductſitDẽ
q ⁊ agebat᷑ in deßtũ.Et hic de puero.Jo

hãne pᷣmittit᷑ꝙ ↄſoꝛtabat᷑ ſpũ.Qui autẽ

Ziractatus. XI.

puata lege ducũt / publice; 2 gñalibo ñ ſub

tõis.
inſinuaſſe vidᷣr mibi ps.ↄparãas ſe tripli

ri ſolitudine differẽs tũ ab vtraq;
litudo clauſtri colocat᷑ ĩ ciuitatib.ſic hʒ
nicticoꝛax domiciliũ in eiſdẽ. Sic ſe hʒ
ſolitudo paſſeꝝ in tecto. Nõ eĩ refugit ci
nitates.ſicut pellicanus in deſerto lõge
fit ab eis.⁊ heremi cultoꝛes ſimiliter lõö
eteꝝ ſolitariꝰ ſicut paſſer ſoli
tariꝰin tecto.nulla lege viuẽdilſub voto a
ſtringit᷑ imitans in hoc voluntarios be
remitas. Nihilominus locum villarum

ge fiũt.

—

ſunt inſtitut ¶ Diſci. Oua roe cognoſce

tur ꝙ a ſpũſcõqͥs ducit᷑ ĩ deſtũ/ſolitariãä
ductur? vitã. cũ tot ſeductõis cauſas nar

raueris?⁊ vniuerſaliꝰ expeto de ſolitarijs
oĩb.qͥs debʒ eẽ ſuꝰ finis.qͥs ſue ocłs intẽ

Mgr. Tres modos ſolitudinis

citer. Silis inqͥt fact/ſuʒ pelicano ſolitu

dis.⁊ fact ſũ ſiẽ nicticoꝛax in dõicilio Vi
gilgui ⁊ factſũ ſic paſſer ſolitariꝰ in tecto

Pria figurat ſolitudinẽ fti.ſcdᷣa clau
rtet tecti ſiue tẽpli.qð ſignat tectuʒ
Aplu.

aliꝰpccoꝝ punitio.tertiad deũ ꝓximatõ

H.ʒ tñ in ſingulis ſpũſſcũs ꝓpꝛios fines.

q̃ poſtmodũ ↄſtat ex euetu.ſʒ interim loqͥ
mur de hüano ↄſilio. ¶ Ampliꝰq ſit ⁊ qᷣt
ſolitudo deſerti.pʒ in heremicolis. iuxta
narratões ⁊ vitas patꝝ.qͥ pꝛeterea ſunt.⁊

e ſolitudiĩie vᷣo clauſtri vł cenobioꝛũ

habet᷑ notitia ꝑ reglas ipoꝝ.qᷓ ↄueniunt
osẽs eſſentialiter in triplici voto.obedien

tie.pauꝑtatꝭ ↄtinẽtie.(¶Poꝛro de ſolitu
die tertia quã imaginamur ſileʒs paſſeri.

q̊ ſolitariꝰ ẽ in tecto.nñ ita ↄgnitionẽ inue

nimꝰtraditã Participat aũt cũ Ete
0

vł ciuitatũ ũ relinquũt.diſpares in h he/
remit.

⁊ oꝛõibo vacãs.Legimꝰde ſcã Judith ꝙ

fecerat ĩ ſupioꝛibodom ſue/ſibi cubicim
vbi cũ puellis ſuis ſola moꝛabat᷑. Sara
iunioꝛ moleſtata/ꝑrexit oꝛare ad ſupiꝰcu
biculũ domꝰſue HBelye ⁊ helizeo fuerunt
in ciuitatibo aſſignata ĩ ſupioꝛiba domꝰ/
cenacła Petrꝰoꝛaturꝰ aſcẽdit in ſuꝑioꝛa

₰

domꝰ Ita ꝑ mlta colligt ſcõs viros loca
ſibi q̃ſiſſe ſecreta ⁊ alta ¶ Diſci. Ediſſere
q̃mõ poteſt eẽ laudabilis huiuſmodi ter

tia ſolitudo.q̃ſi ſit cũ domo ⁊ ſine domo.

:.

plũ. ¶Coſiderat᷑ inſuꝑ triplex in gnali
finis qrẽde ſolitudis.vnꝰ peccãdi vitatõ.

nüc ad hãc ſolitudinẽ idonei tradidert

egimꝰ. ꝙ Anna ꝓphetiſãs de
puero Ihu/ñ recedebat de tẽplo.ieiunijs

Autanum
tytcaukr
ſtuhmnetea
ne Gian
äfüütimndo
neyulti
niſuiin
nucinopid
punck
adaͤno n⸗
nekaben.
ammanituc
vldensenj
tlteet do
nnechoerte⸗

lanes in ſo

fernnneci
ſaheeſt
Cefütiu
fugne
.D
Danncdd
ihoann
mnecitib
banaſe
Ducern
(Dlin
Raür
lelamet:
cad
Ak
faſtnnt
leſtnecn
ſtnſe
taliane

gi ſu
Gftem

noꝛüpf
Snne

AoDedn

Dorweſbin
rg aſe
Minoneinue

itängdo.
o⸗
mmnd ſch;

e Gieſch
Pbäſcingi
in denb
N ſmiin
ſani
nitiſtonn
wummil⸗
banfümm
hmiin

xunis

Cianidn
utt Sn
muiſuntd
Nlgeofnam
Nininnng
Gitinſtpen

i

4

MtieN

miſitudinẽ nõ ſiluit ipᷣe xpᷣs loqns de tri⸗
bulatione futura/monẽs eum qui tecto
eſt vt nõ deſcendat tollere q̃ in dmo ſunt

Hſit eni domꝰ regionis illiꝰ tecta plana.

apta deãbulatiomi. ſecreteq; ↄuerſatiõi.
tanq; pauimẽta lapidibo plams. cuʒ ce/
mento ſtructa. Bngiſtereſe ꝛopoſitum
ſolitarij talis ẽ/vti mũdo quaſi nõ vtaf.

Non eni fidit in viribo ꝓpꝛijs aut coꝛporʒ

aut animi.poſſe pati.ſolitudinẽ.vel deſer
ti vl clauſtri. faut hoc qð põt.Accipit ſo
litudinẽ tecti.nõ ſꝑ ad lrãm.ſij ꝑ ſimiltitu⸗
dinẽ.Sicut eiĩ manẽs in tecto nõ reſpicit
q̃ fiũt in domo/ſic nec ille ſolitariꝰea cu
rare vult q fiũtĩ mðo.Aiuit ſibupſi ⁊ ðo.
curã ſuã totam ⁊ cogitatũ ſuũ ⁊ ſuaʒ ſolici
tudinẽ ꝓijcit in deũ.Finis ſuꝰ eſt triplex
pꝛetact. Pꝛimus vitare faciliꝰpctã futu⸗

ra. dũ nõ tangit picẽ cure tpalis ne inqui

nef ab ea. Scðs cogitare oẽs actus ſuos ĩ
amaritudie aĩe ſue. Zertius ꝓximare veo
videns eni iniqͥtatẽ ⁊ ↄtradictionẽ in ciui
tate.et dolos et vſuras.et blaſphemias ĩ
medio er. elongat ſe nõ ccꝛpꝑe ſed mente.

manẽs in ſolitudie qualẽſibi fecerat he/

ſter in mecho palacio.vocãs ſe ſolitariam
et qu pꝛeter deũ nõ efſ auxiliatoꝛ alius
Diſcipulus. Contraria viðꝛ eſſe ſibi⸗
met hec ſolitudo.videt enĩ et audit mala
que fiũt in ciuitatibo.nihilominꝰvt dicis
fugit ea. Si fugit qualuer ilavidet ⁊ au
dit. ¶ Oagiſter. Doceat te ꝓpheta regy
Dauid dicẽs. Qui inquixebat mala mi⸗

hi/locuti ſunt vanitates ⁊ wolos tora die

meditabãt᷑.Ego aũt tanq; ſurd nõ audie
bam. ſicut mutonõ aꝑiens ⁊c. Non dicit
ſurdet mutus. ſ̊ tanq; ſurdus mutus.
¶ Diſcipulꝰ. Si ʒelũ dei habet.quo pacto
nõ obuiat iniqͥtatibo/ quõ ſaltẽ voce non
redlamat.nõ arguit.ñ pᷣdicat.nõ incul pat
¶ Sugr. Habet vtiq; ʒelum.ſed ſᷣm ſciam

que dcʒ eũ ↄuerſari in medio natiõis pꝛa

ue.qᷓ nõ ſapit aut inqͥrit qᷓ; owꝛtet. NHeq;
fruſtra nitit.ſʒ gemẽs inttolerat q nec po

teſt nec debʒ arguere. Rñdet crebꝛo curio

ſitati ʒeli ſui. Quid ad te. Nõ ẽ tuũ noſſe
talia vel talia nõ arguere Non eniti ↄtra
icſi fluuij. Curã illã deo linqᷓ et tuã age.
iſapul“ Es hoc mõ ſi dicere facere
q; ſtatuerẽt/quis ꝑſeq̃ret᷑ vicioſos.qͥs bo
noꝛũ ꝓfectũ pacis conciliatoꝛ intẽderet:

☛

Sancta ruſticitas (ait Hieronimꝰ) ſibi ſo

Buper magnificat

Reſidet itaq; ſolitarius in tecto/quam ſi li pdeſt. mo dũ noõ opitulafalijſ/ oleſt dũ

nõ eſt pꝛo ꝓximo. atrariaf ei. Nauta dũ
nauẽ deſerit:nõne ſũmergit. Dãnatiõeʒ

pꝛoinde pigri pᷣui.nõne ꝓ talẽto recondi

to tal meref ⁊ meruit?¶ Sagiſter. Cur
metueret qui nihil erogadũ ſuſcepit ex of
ficio cui nipil ex articulo neceſſitattincũ⸗
bit agendũ.radit ad vſurã talentũ om̃e
qð accepit.dũ vtit᷑ illo qᷓliter ⁊ quouſq; ſe

lex ⁊ volũtas erogãtis extẽdit.Si nõ abu

tif donis ſibi traditis qn et q̃liter nõ opoꝛ

tet. ꝓfecto nõ retinet talentũ.nõ eſt ↄtra

rius xpᷣo. Non veſerit nauẽqui cuſtodiaʒ
eius nõ accepit.Atuero videãt.qͥ ſuis hu
meris officia publica vel impoſuer̃t vel ĩ⸗
oſita ſuſceper̃t/quẽadmodũ reddẽt rõem

ce ſubditis. Quid ad iſtũ de nõ ſuis/q̃ fo-
rig ſunt.q̃ iuris ſunt alieni:¶ Diſcipul⸗

Mõne mãdauit dñs vniuiq; de pꝛoxi

mo ſuo. Nõne iufſio legis ẽ.Oiliges ꝓxi
mũ tuũ ſicut teipᷣm? (¶ Magiſter. Man

datũ iuſſumq; fatemur curare pꝛoximuʒ
et diligere.ſʒ nõ plus qᷓ; ſeipᷣm.nõ plꝰ qᷓ;ᷓ;

eſ DHeus certis amoꝛẽ dei ꝓximi termi
nis limitauit.de qͥbus nõ ẽ hic dicendũ ꝑ

ſingula. quoxꝝ delxs alibi noticiaʒ; cõpaſſe
ſczin de olatione teologie. Hiſapulꝰ

Dichci ꝙ fieri iuſte debet qð iuſtum eſt.
O nihil ꝓdeſt homi.ſi vniuerſuʒ mũdũ

lucret᷑/anie vero ſue detrimẽtũ patiet᷑

pꝛedicare ⁊ arguere nemo ſolẽniter debet
niſi miſſus. fraterna coꝛrectio nõ pꝛo
ſempꝑ obligat. ſepe fit eadẽ coꝛrectio
temerarie. dũ neq; fruct cernit᷑.neq; mo⸗
dus cuſtodit᷑.nec temp. ꝑſona aut locus
obßuat. Sʒ apparet difficile quõmanẽs
inter alios/nõ icurrat caſus plurimos.i
bus opoꝛtebit ipᷣm nõ ſolũ ſibi vacare.ſed
pꝛoximis intẽdere.Alioqͥn vel iunilis⸗wi
inciuilis / vel arrogãs foꝛtaſſis/ aut fan⸗

taſticus poterit multoꝝ iudicio reputari.

Suſurrabt mutuo du vigerint aliqueʒ

litteratũ/qͥ füdit vngentũ ſue meditatio
e a pedesvel caput trijc ercitio
hec:? Cur nõ erogat ꝑ pᷣdicatõeʒ i paupes
idiotas ⁊ egenos: Talia ſibi ſoli mechaf

et rumlat. curregimis curano qnte Cur
nõ ſuſcipit oblatã quo pacto pri habita

cereliquit?· ¶ Ogr. Hibil affers incogni
tum.ſʒ ad alta vadenti/ↄtẽnendꝰ eſt ipſe
contẽptus.nec populari rumoꝛe/ſʒaſcle

writate vita ducenda eſt. maxime q̃ꝛenti

deo viuere.qꝛẽti cſũ pheta dicere. Mihꝛi
VY

n pollicẽs ait. oca ſola nocent.loca ſola

cõuictꝰ q dicis oñdit.
hi. poſſe vacere ſibi/ nõ eſt
gligendũ talentũ.nõ eſt infodiẽduʒ terre
qʒ nõ eſt terrenis occupatõibo obꝛuendũ

Tractatus vndecimus

aüũt adlxrere deo bonũ eſt:⁊ ponere in dño

deo ſpem meã. Om̃is glia eiꝰ. Cuiꝰ eius:
vtiq; anime vuote.filie regis ⁊ ſponſe/
abint eſt. cui ꝓ mime ẽ / vt ab ĩbus vel

ab huano die iudicef.ſed nec ſe iudicat/
omne iudiciũũ ſuũ ponens ſuꝑ eũ qui dñs

eſt. cui ſoli intẽdere.quẽ qͥrexe.in quẽſpe⸗

rare.quẽ diligere ↄſtituit. Qui vlt inter
vos ſapiẽs eẽ( monet apls)ſtultus fiat
vt ſit ſapiens chꝛiſto.deſipiat mundo vt

placeat chꝛiſto. Nam quivolũt bomibus

ſeculi placere. qui ciuiles ab eis.qui beni
uoli.qͥ ſociales.qui(vt eoꝑ vbũ ponamꝰ)

lvni ſocij.blãdiẽti ligua vocari deſideràt

videãt ne dei/imo ſui ↄſtituant inimici.ꝑ

dũt nẽpe tẽpꝰcomeſando iocũdãdo.detra
bẽdo.narxràdo fabulatões.ſ̊ ſi vt lex tua

Dfie. deterioꝛa nõ addim q ferre cogütur

nobis hominũ
t paruũ neq; ne

¶Diſcipulꝰ?. Quotidig

bpʒ hõ ꝓ quolibet ſenſu quos accepit. ta⸗
lenta totidẽ.ſinguł nõ ꝑpiter vtif. Si totꝰ

ſe ad videndũ ſalubꝛia.totus ad ↄuerſio
nẽ coꝛdis ↄuertit/reddit excuſata manuſ

ℳ₰ℳ

vel pes. vl ligua.ſi tũc nõ oꝑat hõ.autam
bulet aut loqtur.Ecõuerſo ſi robuſta fue⸗

rit manꝰoculꝰlipus/vt videre vix poſſit
mittat manũ ad foꝛtia.lvcẽ viri ſolitarij
et actin. Determĩat Areſto.philoſophi

ca rõne, vitã ↄtẽplatuã.ſimplx/optimuʒ

eſle bis bonũ. Conſonat omis theologi⸗

ſantiũ choꝛꝰ. Determinat hoc Aug. ꝙ oci
um veritatis inquirede/ pferendũu eſt ne⸗
gocio caritatꝭ.ſi nullꝰ unponat. nec ſi ctñ

fundit ociũ deferendũ nra ſuſtinẽti.( Aa

v querit quis ad hãc ſit idoneꝰ vitã ſoli⸗
tariã. Nõ iuuenis moꝛibo qui ad oꝑatõʒ
mittẽdꝰeſt:ne vacet Multa enĩ mala do
cuit ocioſitaſ. Aidit hvc philocapto mede

caueto.Lalis nõ cũ deo.ſed cũ deſiderio
rabioſo ↄtinue loqret᷑. Occidũt veſideria
pigrũ pᷣptim ſine lr̃is.cuiꝰ ociũ moꝛs eſt

(Seneca teſte) viui hoĩs ſepultura.Et

Oꝛatius. Si nõ intẽdas ſtudijs ⁊ rebꝰ hv

neſtis. inuidia vł amoꝛe toꝛq̃bere. Ceteꝝ

neqͥ t vacare ocio ↄſtitutꝰ ſub alteri pote⸗
ſtate.Quo iubente fac S/faciendũ ẽ. Aa
deullac/iſtaceũdũ eſt. Obſeq̃re ſubſiditꝭ

iſtos virige. rege parendi eſt. ¶ Ampli

us ſi ꝓpꝛio te voto ↄſtrinxeris ad actiõts

negociũ.iam nibi vacatiõis ociũ ſuſtuliſti
Si deniq; nccitas piclitatõis ꝓxiox/coꝛ
wꝛal aut ſpũalis ĩminet.cui tu potes nõ

ali pꝓ nũc/pbabiłr opitulari. lex neceſſira

tis/imo caritatis/ a vacatõe te ſeꝑat.Lex
woſtremo diuine iuſſionis inſpirata te per
urget. ſeſe ſequi.qlẽ hi qͥ ſpũ dei ducũtux
infallibilłr recognoſcũt ¶ Diſcipulꝰ. Ha
ctenꝰ młta ↄq̃ſiuim de vita ſolitaria ſub
quadã fluctuatione ſententiauet oꝛdinis
cupio natutã ipſi phiſica ſił ⁊ teologica
rõne ſcrutari.deſcciptionẽ quoq; ſuam in

(Beqt fundamentalt notam eſſe.

Bequitur ſecunga

pars vemonſtratiua wſtpꝛim inqſitinã

ta intellectua

La ſolitaria. eſtv

ctualis ſolirariã vitã ſtringis.cũ ſit auibo
sO aliquibo ſua ſolitudo viuendi.

Nagiſter. Aolui ſub compẽdio vitam

tollere oẽm.qͥ beate vite ꝑticeps eẽ Bzd
Diſcipubꝰ. Nunqͥd ſatis erat.vt de itel⸗
lectuali nafa ſmo. fierʒz additõeñ facta de
txõ nali dicens.intellectualẽ dimittendo:
Dagiſter. Poſtulat hoc fieri / ꝓpꝛietas

ſtitutiua lvis nec ſolius bis ſᷣm Poꝛphi
rniũ platoniciũ/ wonentẽ demões ⁊ angelos
eſſe animalia rationalia.q̃ veos vocat.et

compoſitos ex aĩa ⁊ coꝛꝑe.tradit ꝑ immoꝛ

talitatẽ differẽtes ab homine. Diffinitio
noſtra debuit hoc notare. Quãuis aliqñ
rationalis dicaf natura qlibʒ /qͥ pᷣtvti ra
tione.⁊qᷓ libertatẽ hʒ arbitrij wotẽs in op
poſita.Eſt eni libe arbitriũ facultas rõis

1 volũtatis.q̃i libex verõne iudiaũ.iuxta

quẽ loqndi modũ.de diceret nedũ intelle
ctualis nate / ſʒ rõnalis.licʒ bpeti appꝛo⸗
pꝛiet intelligentiã purãa /ſoli ſoli.aut veri⸗
ſoli generi diuio.qm̃ vſus philoſophoꝛũ
tribuit angelł intelligẽniã.quos iõ vocant
intelligentias.⁊ ab hvĩbo nõ penit abſt
runt.ponẽtes agentẽ intellcctũ. ¶ Diſc
ulꝰ. Vis igit ponere in deo / vitã ſolitaria
li

wl ſocialẽ. ¶ Magiſter. Audies poſtmoę

dũ.ſi primit expoſuero de ꝑte diſfintõis
addita cũ ðꝛ.vita nafe intellectualis / aut
rõnalis.q agit ſegregatim a multc ꝓpter

ꝑlis nafe ſeu rõnalis.q agit᷑ ſegre⸗
gatim Amulza atrterri r
ſcipulꝰ.Cur ad vitã ſolius nature intelle

vocabuloy. Lũ emim rõnale ſit dꝛñtia cõ

—

. Höniince

ß
nlelen
fienn
Uhali
ſno
gtelilt
literrarn
ſamn
tul nin⸗
mnſcd
Pbhacyil
sclan
Mainar
Gltinel
iccn
funhiins
ennto
Pütſen
6omeeiſ
obienipe
pvnti
rropv.
iancin
piwnent
ſoteqfiun

aiwerhis
toogi⸗
Aitniͤi
icame
Multsm
auosfi
K
Wluptan
mui
ſpiam
lo petoꝛ
nltetöna
gupitil
Eiſoht
bamuun
maroſa
iohines
mum
endip
epran
wmſen
litsmn
Nunod

Buper magnificat

deũ. Damaſus. ſer lvc intelligi cim foꝛ⸗
malẽ ſeu dꝛñtiã a vita ſodali Cam inſuꝑ

finalẽ vite ſolitarie.nõ cuiuſcũq;/ſʒ lauda

bil aſſign am ꝓpter veü.qͥ deus / gra ſui eſt

mo im roͤ
quedãa ĩ ſe ðꝛ vita pꝛia.ſi nihil etiã actua⸗

Keeknrzeſ liber ⁊ nobil in ſup

liter ratiocinaret᷑ vel intelligeret.actu ꝑp⸗

fecto.neq; ſilx vllet cui vite.nõ attri bui

turxr ꝓpꝛie ſolitariũ vel ſociale.ſed vite q̃ͥ ðꝛ

vita ſcdᷣa ꝓueniẽs/ꝓfluẽs aut emanans
ab hac vita p ma. Hec ãt ðꝛ oꝑatio vita

lis. elicita ſeu ꝓducta a re q̃ ẽ vita pꝛima.

vt aima rõnalis.vł hʒ vitã pꝛimã vt hõ.
Sic intelligit diſtinitio philoſophi ð aia
ẽ actꝰ pꝛimꝰ.coꝛpis phiſici.oꝛganici.vi

tam hñtis in potétia:ſupple ad viti ſcdaʒ
qẽ vital opatio.Sic ĩtellexit idẽ phũs qͥ
pſuit felicitaitẽ vis/ñĩ bitu ſolo cũ ſtoy

cis.nec ĩ ſola ſubſtãtia vel nafa a ponẽtib⸗

fata.ſq̊ in optia oꝑatiõe /reſpectu optimi

obiecti ꝑ optimã potẽtiãoptimo hitu ro⸗
ꝛatã.Sic dicebat xpᷣs. Hec ẽ vita et᷑na

vt cognoſcãt te ſolũ vex deũ ⁊ quẽ miſiſti
ieſum xpᷣm. Loquũt᷑ ad ipᷣm ↄfoꝛmit thoeoo

logi ponentes vitã eternã ĩ eterna dei vi⸗

ſione q fruitõeʒ cõplectit᷑. delectatoemq;
ſupma includit.
cimꝰex his diſtinctionẽ phiſicam piter
thologicã de młtiplici vita. Quedã eſt
actiua.qdã ↄtẽplatia.q̃dã mixta. Rurſus
dam ẽ bona auilis ⁊ moꝛal.quedã mala.

Poſtremo ſumptã di

multis modis.ob peſſimas opatiões ſᷣm

pꝛ auos fines.ſic ad ſuꝑbiã ſonoꝛes va⸗
nos. ſic ad diuitias opes ĩiuſtas.ſicut ad
voluptates ⁊ lux ſoꝛdidos. Et hec iuxta
tria q̃ ſunt ĩ mðo.qͥ triplicẽ ſibi vendicãt
ſapiam.terxrenã aĩlalem. diabolicã.?cmpli
us vero diuidit᷑ vita tal que ẽ oꝑatio na⸗
ture rõnalł vel intellectualł.in vitã ſocialẽ.

et in vitã ſolitariã. de q̃ pñs ſᷣmo querit.

Aita ſolitaria agit᷑ nõ in multitudine.aut

ſaltem nõ cũ młtitudie.ſed ſeꝑatim a tur

ba. marime ſᷣm ꝙ accipit. vulguſ dũ ſepa

ratio ſeu ſegregatõ fit in locis ſol. vt erat
iohãnes puer i deſtis. ¶ Addit᷑ ad extre
mum. ꝙ ſegregatio ſit pter deũ. ad exdu⸗
dendũ pꝛauã quãlibet ſolitudinẽ. q̃lem/
epycureoꝝ voluptatũ aſſertoꝛes ⁊ ſtoyco

rum ſeeta/laudabãt. ad q̃le pᷣterea beſtia

litas mox.vel coꝛruptio ↄplexiõis ĩpellit.
ſoipulus. Elucidarã ſufficienter exi
diffinitõem vite ſolitarie.ſʒ an con

eteꝝ.nafa qlibet p̃pᷣtim rõnalis)

ueniat deo ⁊ angelis ſcire deſidero¶ Da
giſter. Si viuũt intellectualr ꝓuteos vi
u exre nulli dubitare fas eſt. viuant opoꝛtʒ

galiqua vita ſolitaria aut ſociali.Et quidẽ

de angel ⁊ homibo ſaluatis/pꝑſuaſum ſat
habemus ꝙ viuũt ſocialiter atʒ ciuiliter.
BGBlioſa dicta ſunt de te ciuitas dei loq̃tur
heta ð ciuitate celeſti. Concludẽs.Siẽ
etantiũ oĩm:eſt in te habitatio.Et ĩ ꝓſa

ꝙᷓ; felix iſta ciuitas. in qᷓ iugis ſolẽnmitas.⁊

ᷓ; iocũda curia q cure pꝛſus ẽ neſcia. Cõ

ſonat Ariſtotelis verbũ ꝙ extra celũ ſunt
animalia optimã vitã ducentia.̊ ſi no⸗
minat aĩalia largo mõ intelligentias vel

angelos. Si dicat inſuꝑ eas extra celum

rant

Bae celũ nõ foꝛmãt nec tꝑe mẽſu⸗
cuũ eſt ſi ſocialis fuerit eſtimãda.Ob

Atuero de vita diuia. nõ ita Eb⸗
a

phũs methaphiſicãdo.ponẽs deũ pꝛimuzʒ
et ſupßmũ monarcham. extra oꝛdinẽ toti

vniuerſi.tanqᷓ; ſolum ſingularẽ ⁊ vnicum

pꝛincipantẽ.cui nullꝰſociat᷑ nõ plus foꝛte

qᷓ; ſi ꝑx impoſibile ᷣm ipᷣm.ſed ꝑ pwoſſibile

et verũ ex poſitione fidei.deus fuiſſet ab

eterno ſine creatura.Hec eſt altiſſima de

dei primitate ſnia phelophi ↄſonans theo
logie ꝑ omia imméſitatẽ ⁊ immutabilita

tem pꝛimi entis magnificãs ⁊ attollens.
iſapulłꝰ. Mõne latuit phm̃/ trinitas

pſonaꝝ diuinaꝝ in vnitate ſubſtãtie.quã

ſi ↄgnouiſſer.viꝑ dixiſi deum ſolitarium
vel ſolitariã in ſe gerere vitam.aut aperi

q̃d theologica fides ex dictis inferret.

Magiſter. Callit aut ↄturbat nõnullos
ntes de diuiitate ſermonẽ / du nitütur
phiſicas coaptare ↄſideratões/ex creatu
ris ſumptas/ad illa qᷓ voo ↄueniũt.q̃ pluſ

in ĩfinitũ diſcõueniũt creaturarũpꝛiera
tiboq; aſſimilent᷑ eis.Exempli gra. poni

mus fide docti/generatõem naturalẽ/fi
lij dei de pr̃e deo.q̃runt ſi generatio talis

ſit vniuoca vel equoca.Qðdcunq; dicatur
inſtãtie plłes occurrẽt.Expeditioꝛ via te⸗
neturq̃ nec vniuocã dicit generationem
nec equocã. Eſt eni pluſq; vniuoca q̃ ge⸗
nerans cõmunicat generato. eandẽquam
pꝓʒ naturã.necdũ ſpecificã put in ceatur

ſed pꝛſus ipſam vnã.nec ſpede nec nũero
diſtinctã. Rurſus nõ eſt pꝑenit equiuoca
generatõ ex iſta radice.q;uis hẽat aliqðᷣ
ſimile in hoc ꝙ actus geniti / eſt alius ſpe⸗

cie ab actu generãtis.quia filiatio nõ con

uenit pr̃nitati. Sʒ hvx cũ ſilibo declaratõ

y?S⸗

93

Tractatus vndecimus

theologis remittaf.Ad rem nrãm venien⸗
tes dicamꝰꝙ vita dei ſe / nec ſolitaria nec
ſocialis/talłx exiſtimãda eſt/q̃ liter rõnabi
libus ↄuenit creaturiſ. Itaq; ſi ſingulareʒ
diuine nafe ſpectes vnitatẽ.nil min ſocia
le vel gregale.ni plus ſolitariũ vel ſegre⸗
gatũ ⁊ ſolũ reꝑies. Si o ↄuertexis ocu
los fide purgatos /ad cõmuoicationẽ di⸗
uine eẽntie/q̃ nõ in vno abſoluto ſuppoſi
to ſiſtit/ſed ftuit(vt ita loqᷓ mur)pullulat
aut germĩat a pr̃e.ᷣm Dioniſiũ hñs tria
ſuppoſita relatiue diſtincta.⁊ hocex imẽſi⸗
tate bonitaris ſue. NHihil min ſolũ aut ſo
litariũ iudicabis. Sic loqͥtur nerabił
richardus.ſic alij iłeologi volentes dedu⸗
cere phiſica rõne/trinitatẽ in diuis.ex im
menſa bonitate q̃ ipſiꝰ diſfuſiua eſt. nedũ
punctualit. vt in creaturis ſ imenſe. Tũ
rõne iocũditatis.qꝛ nulliꝰ rei ſine ſocio io
cunda ẽ poſſefſio. Tum rõne felictatis/et
ex talibo indicijs ex qbus ſocietas ponaf
diuis / ſic trinitas. Eſt tñ hec ſocietas⸗
diſtans nimis a ſocietate creaturax. que
quãlibet aſſociate viuãt nõ efficiũtux/nec
ſũt vnũ ꝑ eẽntiã.qᷓ;uis bñ dicant᷑ coꝛ vnũ
⁊ala vna.vnſpũs.ꝑ grãʒ⁊ ↄcoꝛdiã volũ⸗
tatu. (Lolligas expmiſſis licebir coꝛrol
lariũ puicercerrimũ devita qlibet create
rõalis.vtendo deinceps rõnali pꝛout ex⸗
tendit᷑ ad intellectuale. ſit hoc in angelis
ſit in vmle.pꝛo bꝛeuitate pmõis. Ee
uida

ſcipulus. Aſto cupidus audire ſi quidę
eras noui. ¶ Ga gr. Audi ? vide ꝙ om̃is

vita creature rõnalis.tanto pfectioꝛ ẽ.qᷣn
to magis pticipauerit de xtraq; diuia vi
ta.ſociari ſcʒ et ſolitaria. ¶ Diſcipulus.
Ouoõ fiet iſtud.ci ſoſale ⁊ ſe litanũ/ ↄtra
rias hñt rõnes. . Anie ſunt rõnes
contarie, ſi reſpect ad varia fiet. Alioqn
vn ica vei vita/nõ eſſet piter ſociał ⁊ ſoli⸗
taria.cꝰ oppoſitũ mõſtrauim.quã inſequi
vitã.tota laus.tota gla.tota ꝑfectio iure
putat.rõnalis qeafe.¶ Diſci. Quid ↄclu
dere rurſus poſſis cõij cio.ſ̊ aptius ediſſe
re. F. Poſt xpᷣm / vita btiſſime ma⸗
rie/fuit excellentifſime ſocialis ⁊ ſolitaria
dů viueret. et nüc ſocetatẽ cherubi ⁊ ſera
phin oẽmq; ngälies vitaʒ exuꝑat gloſa
Coiungit᷑ vna ſola pfecta pulcra colũba
amica.ſponſa.ſoꝛoꝛ ⁊ mi. vnico ſponſo ſuo
et filio dicẽs ex ſnĩa.Dilectusmeꝰmihi

ego illi. Inueit eũ q̃ſi foris ſuꝑ oẽm crea

turã in eternitatis ſolitudine.in deſertis
ſeoulox.queʒ voſculat᷑ toto coꝛdis ⁊ oxis

vnitatẽgre:q reddit dei

affectu dicens. Et iã me nẽo deſpiciet.ec⸗
ce ſolitariã. Piſcipul⸗ ſoꝛro de iohan
ne qͥd dicexes? quid de tot ſecularijs i vi⸗
ta pnti tã viris qᷓ; femſis Marie magdale
ne.maria egyptiaca.⁊ ſincletice.quid pᷣte
rea de retinennbo vitam ſocialem Quid
de mutua collatiõe duplicis hꝰvite ſocial

et ſolitarie. ¶ Ogr. Diriiam ſi retines.

nec grauat repetere. ꝙ oĩs vita create rõ⸗
nalis ſit in via.ſit in patria.ſit ſocialis.ſit
ſolitaria.pfectioꝛ eſt tãto.q̃nto magis ꝑ⸗
ticeps eſt diuĩe vite.quã ſupᷣme ſolitariã
deduximꝰ ſocialẽ ſuo mõ.¶ Diſcip. Qua
rone fit hec pticipatio: ¶ Ogẽ. Nempeꝝ
tgle.q oꝛmẽ eẽntiã crea
ture rõnalis in ſe/⁊cũ deo vnã facit.ſicei

in multiplicitate potentiaꝑ/aſſociatio vir

tutũ tlxologicaꝝ ⁊ moꝛaliũ / cũ donis ⁊ lbe
atitudiniboꝛ augib ropatoc iadsſaln
tibus.⁊ pulcerrimã int ſocietatẽ ↄſtituẽ⸗
tibus in viatoꝛibo.ſʒ pulcr ⁊ ꝓpoꝛtionas
biliter excellenti in btis. Longa eſſet ſed
facilis adaptatõ ad ꝗꝓpꝛia ſił ⁊ aꝑꝛopꝛiata
diuine vnitatis ⁊ trinitatis ꝑſonaxr reſpe

ctu vnitatis eſſentie rõnalis cũ trinitate

wtentiaꝝ imaginis.necnõ cũ virib ſibi in
ſitis ꝑ naturã vt ita fas ſit dicere ſuꝑna⸗
turalẽ. Vetus ẽ diſtinctio de natura na⸗
tuxãte q eſt ðs:⁊ łeᷣ natura naturata quax

indidit creafis. ¶ Diſci. Cõſentio ꝗᷓ loqᷓ

ris de vita bonox. ſed repꝛolax vitã qlem

dicis ſolitariã an ſocialẽ¶ Sagr. Ego vo
neq; ſolitariã neq; ſocialẽ appellabo.vtp

te.que vita nõ eſt ſ̊ moꝛs hpꝛrida/möſtꝛ
loꝛtendũ.peccatoꝛ ingẽs c.qͥ ſecũ diſſidet

qui cõuenit nulli.qͥ diſipat ſoluit᷑ curis

et ſceleribꝰ.facinoꝛibꝰ flagicijs inceſſan
ter. ſine mõ.ſine oꝛdine.ſiue pondere mẽ⸗
ſura ve ſubſiſtens. ſe odit in ſe. in ſe ſeuit
malus oibuſ. peſſim ſibi. eo infelicius q́ᷓ
deteriorib petis fuerit obnoxius/a pꝛio
ctõꝛe vſq; ad vltimũ. Diſci. Terribi
leeſt qdð loqris.ſolitariã hnñt vitã s oꝑa
comitant ⁊ vodunt.ueq; ſociales aſppellan
di ſunt / q̃ nec ſbimet federanf. agitati pᷣ
cipites vhi nulloꝛdo ſʒ ſenpin irer i⸗
babitat. ¶ Gugr. Atuero vulgus indoctũ
writates iſtasex abditis philoſophie et
theologie penetraliberutas / foꝛte n capi⸗
et. foꝛte tanta mala ꝗᷓ tolerat / paceʒ appel
labit/ſi ad tꝑs gaudeat de unpunitate ne
quicie.ſi abũdat diuitijs.ſi ꝓlouptatib
effuat.maxie ſi ſibi fuerint fliij ſic nouel⸗
le plãtatoes aiuuẽtute ſua. ſi filie wſite

nes ff
Adprini.
len.Ado
mö Lor
n
litan
tenſelf

Mcisdl
dinniti

ingenere

los inuen

ſoaetates
lticvron
Aenpar
casb
hiah
Cotiq̃
Womian
ſeami
ſanon
Meſoln
nbign
ininen

n E

Clbals
aglsj⸗
Uteamn
gtli
nunmucnn
Cnni⸗
ſeapen
igenz
ticgcinl
nachals
loatth

Akq⸗

naſolt

ſban
ſhpte⸗

wenaurs na

umde

mogis aliqᷣd di
ſed in vita hũana ſeu moꝛali. altten
in genere vel ſpece, talisvite ſocialis mo

etcircũoꝛnate vt ſilitudo tẽpliſi pmptua
ria eoꝝ plẽa.ſi oues fetoſe.ſi boues craſſe
ſi neq; ruina.neq; tranſit neq; clamoꝛ in

plateis eoꝝ. Si blandos veniq; ſenſerint
amicos dicentes. Btm̃ pplin cui hec ſunt.
Sʒ lu pple me⸗ ↄqrit᷑ pheta dicens.qui

btm̃ te dicũt ipſi te decipiũt. Rõ qꝛ ſolus
bis pls anꝰ dñs ðᷣs eius.qͥ ſolꝰ ẽ in deſola

tione poteng adiutoꝛ in aſſooãdo fidelis
comitatoꝛ Erpedit g loqͥ familia

ptionẽ vulgariũ.tũc eĩ eo fiet vtilioꝛ quo

cõmunioꝛ ſermo multis.¶ gr̃.Recte

cenſes. Sapientibꝰ enĩ ⁊ inſipientibꝰœbi
toꝛes ſum. iet aũt lucidiꝰſi ꝑ diſtinctio
nes ⁊ diffinitiões hẽatf᷑ reſolutio.cõſeq̃nt
ad pꝛimã vite ſolitarie diffinitõeʒ genera
lem.q deo ſił cõuenit angelis ⁊ vvumibꝰluo
mõ..oq̃mur pᷣterea de viatoꝛibꝰſolł vib⸗
os woere monereq; iã ppſſum Etqm̃
olitariũ diſtinguif᷑ cõtra ſociale non pᷣm

rem ſed ſ̃m foꝛmalẽ rões/pꝛi ẽ videre q̃t

d dicaf ſociale.nõ Püerrun
Attende qͥt

dos inuenies.

„

diſci. Phũs. duas pꝛĩo

liticavo młtiplex ẽ Ana ciuitatis pfecte

altera patrie magne ſeu ꝓuincie. Deinð
policias bonas diſtinguit.in regnũ.ariſto

trachiã.⁊ thimotrachiam. Policiã vo ſa⸗

cerdotũ.q dudũ dꝛuydes ĩ gallia vocabat

termſat ptẽ eſe polide quuſlilet ꝑfecte
ſiẽ ⁊ milites et populũ ( Magf. Sufficit

iſta notaſſe ad inueniend diſtinctionem

vite ſolitarie multiplicẽ.ne nos decipiat
gmbiguitas ĩ noĩe.oꝛro ne pgreſſus eat
in imẽſum coartabit᷑ ſub tetrade ſeu q̃ter
nario.Et dicem ꝙ eſt vita ſolitaria.pꝛio
celibalis.ſcðᷣo mõachalis.tertio lxremiti
calis.qrto ſupientiał. Aita celibalis.ẽ vi
ta creature rõnalis.abdicãs a ſe ſocietatẽ

cõiugalẽ ꝓpt vũ.vt liberiei uiat in cõti

nentia coꝛpali alit q; iconomica ſocietas

Aita mõachalis/vltra celibalẽ abdicata

ſe appꝛopꝛiatõeʒ reꝑ ꝑſonaliũ ⁊ ꝓpꝛiã volũ
tatem ꝓpt veũ in pnia ſalutari. alit q; poli
tica ciuilitaſ. Aita heremiticalisvltra mo
nachalẽ abdicat a ſe ſocietatẽhũanã bᷣm
loca ⁊ tpa ꝓpt vũ.in abſtinẽtia ſingulari

3 *

glit qᷓ; mõachalis vel ciulis ſocietas ¶i

ta ſolitaria ſapiẽtialis repit᷑ in q̃libet ſeu
ſub quolibet genere vite ſolitarie tripliciſ

ſcripte. Et eſt vita / abdicis a ſe qᷣntũ fert

Buper magnificat

ſocietates wonit yconomicã ⁊ politicã. Po

tolerabili/vniꝰvl paucoꝝ vult ſufficiẽtiã

buũana moꝛtalitas qcqdobſtare pt ſapte

ↄtẽplãde ꝓpu veũ.⁊ expientie ſapoꝛali aut

pfectiꝰ qᷓ; ſentiat aut ſapiat q̃uis huana
cõôitas. ¶ Ecce qᷓdruplicẽ vitã ſolitarias
que qdruplici opponit᷑ vite ſociali.ſᷣm rõ⸗
nes foꝛmaleſ autobiectales ſũptas expxi
mis finibo ⁊ differetijs accidentalibꝰ. Et
pꝛia ẽappꝛopꝛiata ſacerdotij vel oꝛdis ſi
cri. q;uis alij ſũt celiles ſacemlores vel
oꝛdis ſacri ꝓfeſſoꝛes.ſʒ ñ ad ſacra deputa

ti myſteria. Scdᷣa vita eſt moaſterij vel ce

2

nobij vel clauſtri.⁊ him ſub triplici voro

viuentiũ. Zertia eſt heremi vel deßti 2 u
minũ loco ſegregato ſehptinẽtiũ pt deuʒ

Nuarta vita ẽ ſtudij ñ q̃liſcũq; ſ̊ diuine
ſapie. Et iſta ẽ lvim apð ſemetipᷣos ↄtem
plantiũ.curis oĩbꝰalijs poſtwſitis ⁊ calca

nis vel reuerent omiſſis.qð addit᷑ ꝓpter

iſtos/q̃ regularibꝰ aſtricti diſciplinis.licẽ
tia accipiüt legitimã ꝙ ñ exerceant᷑i illis

ſed vacet ocio ſctõ ſople ↄtẽplade. Co

tat pſal.tres ſub tribauibo ſplitudines.
Silis inqͥt faaſum pellicano ſolitudinis

lec ẽ apꝛopriatioꝛ heremitis.Et fact ſuz

ſicut nycticoꝛax ĩ tomicilio. hec cenobitis
vel mõachis.Aigilaui ⁊ fa.ſũ ſicut pal.ſo⸗

in tecto.lecp ↄtẽplatis. q̃i ſup tectũ in e

uitatib'ſibimet vacantib/( Bila. Oul
te paſſim inueniũt᷑ traditònes de tuplici

vita. pꝛia 4 ſolitaria ðꝛ nõ ſimplicit ſʒ per
reſpectũ ad ſocietatẽoppoſitã Clericos ei

celibes/ſcim qͥtidie publice ↄuerſantes.

carẽt tñ iconomica ſocietate.⁊ illo ↄſoꝛtio

qð ab initio ðᷣs cõſtituit dicẽs Nõ ẽ bvnũ
lviem eẽ ſolũ/faciamei adiutoꝛiũ ſimile

ſibi/qð cõſoꝛtiũ xpᷣus in noua legetpauit

nõ pꝑenit abdicãs ab bvĩbꝰſz pferẽs caſti⸗

tatẽ illoꝝ qͥ ſunt eunuchi aꝓpter regnũ dei

Qui p̃t cape capiat Aita taliũ celibũ bac
rNõne ðꝛ ſolitana.de nde pl' mõachoꝝ De

inde ſpaliꝰheremitaꝝ vl anacivꝛitaram.
Nuũc de q̃rta vita ſolitaria cuiꝰ nomẽ nõ

iia reſonat i vſu vulgani/tcolloqͥ veinceps

deſidero Et pꝛimo qͥ s ſit finis e ſpaãlis⁊
ꝓximus ¶ Ougr Finis/qͥ generalis eſt ðᷣ
iure vel fc/ cuilibet homi ſcz vniti deo per

grãʒz 1 vðßüutes / iſte ẽ boi cõtẽplatio ſpalis

et ꝓximꝰ/nec alteꝝ onio ſibi pᷣſtituit Nõ

ℳ

vult bñficioꝝ curis intẽdere nõ regiminii

etiã ſpiritali płoꝝvt ſacerdotes/ plati ſ
vult officiũ clauſtrale ſi fas hẽat inſeqͥnõ
vult in auſteritate heremi ſeipᷣm cõclude⸗
re/ſj tẽperant vti abo ⁊ ſomno ⁊ obſequio

yy 3

ſapoꝛare p affectü ti
Hic eſt ei duplex oculↄteplatõis/ſe mu⸗

Tractatus vndecimus

balere libꝛoꝝ/ad intelligentiã ſapie valẽ

tiũ / vult aliqn/ſ rariſſime/collationẽ di⸗

ſputatõis hre cũ ſcolaſticis / quoꝝ vita ſo
cialis ẽ/ nõ hoc mõ ſolitaria/nec penit/ ta
li fine atvꝛãt igif multi vt intelligant ⁊

diſputẽt. de ſapoꝛe vo guſtare vel negligũt
l nequnt /diſtenti curis alijs aut paſſio
nib'ſenſualib' ipediti (¶
ſtiusaſta patebut ſi exepla narraueris.
Pgr Marrabꝰ/ſz pꝛrmit'explicabo fi⸗
nẽ ocioſi nii vl ſapie ſtudioſi. Ita eĩma/
2 loc noieq; ſolitarij vocaãdus apparet

tudet alternatim veluteqᷓ pꝛio.nũc

intelligere gue credit fide. nũc ſaꝑe ea vt
ectũ q̃ credidit aut intelligit

tuo iuuãs ⁊ 3ieqns.⁊ hoc m duplicẽvim
rõis ſupioꝛis/ĩ q duplex ꝑs create aſiſtit

imagis bte trimtai Inteſlect?.ſ. ⁊ affect
ſiue rõ ⁊ volũtas ſiue intelligẽtia veri ſũ⸗
m boni ⁊ ſinderiſis ꝓut ðꝛ ſcintilla tẽdẽs
in amoꝛẽ pꝛimi boni.Ceter poſt hüc finez

duplicẽ.vnꝰi poſſe interpᷣtari q̃ ſentit⁊ in

telligit. qntũ lic; eloqᷓ. Oulta qpe ſunt

arcana int vba/q nõ licet hĩ extra loqui
Subinde qrtus finis ẽ in ꝓmptitudine
animi/nõ ſp in opis excutõe / ecciaʒ edifi.

care et illũinare.in toto vel in pte.ex his
1Pilla/ qͥ ↄteéplat ẽſapiẽter. Nüc accipe
pꝛimũ exeplu ⁊ pᷣcipuũ pꝰxpᷣm lapiẽtiſſi⸗
me muliep. Tegis itaq; de maria ꝙ ↄua /

batoĩa vba q̊ ve xpo etant. feres coꝛde
ſuo.Ecce duplicẽ pꝛimũ finẽ/ intelligen

ge ſapie ⁊ aſſidue meditãde in coꝛde ſuo.
in elligit⸗ ſuꝑioꝛ ps rõis vl arx mentʒ
Aocat eni ſapia ad arcẽ ⁊ ad mẽſaʒ. VUer
ba nepe ſaple dulcioꝛa ſũt ſup mel ⁊ fauũ
Ita ſi faumaſticat dente meditatõis rũ
paf ꝓffluat inos nõ infecte mẽtis. oꝛ

„

ro duplex alter finis qͥ eſt interpᷣrari poſſe
cõtemplata.⁊ ecciaʒ ilũinaxe.none ↄgno

ſcit᷑in maria fuiſſe ſm dectoꝛes/qñ ruela
uit aplis ⁊ euageliſtꝭ ea q de filio ſuo x-po
erãt.q;tũ ⁊ quouſq; licuit ei loqͥ.⁊ audire

vecuit aliosvel exped iuit: Hõ hoc ignoꝛa
bas o Igna ti/feruẽter ignite.cunꝰ amoꝛ

erat te dicẽte cruafixus. Eteni ſcripſiſti

marie xpᷣifere Nenire iqͥt debueras viſita

re neophitos.vt exte ⁊ P te ⁊ i te ↄfirmẽet
Cui benigne maria/hiiis ãcilla rſcripſit
1. Logratuf⸗

ſe cũ iobane venturã¶ Diſci

loꝛ in exẽplo.ſʒ ſcripta lapie

ue debuerat

vt vidðꝛ poſteritati relinq r e ar⸗ Ned-
Mima fe.

PAnieiligebat etafhie nodde

¶Bila. anife)

ſeribã eã ¶ Diſ
ui lanus.cłebꝛo facilr q; fallunf in viſiõi
bus capitis ſui.et ꝓfecto ſciẽter⁊ ſubdo⸗
leqñq; fallũt ⁊ fingunt.Loquoꝛ exꝑt de
multis.Ouãſob rẽ his omiſſis / dic de vii /

minaꝝ. id ꝙ ap łs poſtea ſanxit. doctrinaz

publicã nõ eſſe feminei ſexus officiũ pfti
regilare. Cõfundit exẽplo ſuo/garrulita

tẽ arrogãtẽ nõnullaꝝ/q̃s in ſpũ futuras
aſpiciebat/femiar. Intelligebatpterea
cãm in filio ſuo xpᷣo alterã qͥ ſuã noluirp

calamũ et attrametũ ſcri ere legẽ. õm de
ductionẽ Auguſtini ð cõſenſu euãgeliſtaꝝ

cir ca pꝛincipiũ. Scripſit eã ſufficient‚/et

adhuc quotidie ſcribit in coꝛdibo fideliuz
Oð euẽtux hieremias ꝓphetauit. Dabo

legẽ meã in viſcetibo eoꝝ ⁊ in coꝛde eoꝛu
iſa. De wetnnis feiar i

ris quos exuꝑauit mania mĩ illa mirabił

feminee cogitatõi maſculinũ anunũ inſe

rẽs.Nã plꝰq; młr hec.pax ẽ płq; vir. vc

mogicũ ẽ.plꝰq́; angel'oĩis ppe modũ ſadẽ
Magiſter. Poſſem tibi nuerare tam

—

aplos q;ᷓ aplicos viros ipis ↄtẽpoꝛaneos
niſi ꝙ ſapiaʒ magis acceper̃t ꝑ reuelatöe,z
q̃ p Kripturar meditatem. teſte Hiero
mmo. Sũt affines ꝓpoſito nro auguſtin“

paulo poſt cõuerſionẽ ſuã ſegregat/ hitãs

Et qq ageret/ oñdunt ſoltloquia ſua etli
ber cõfeſſiõis cũ multis. Gꝛeg.inſupx mos

nach? ꝛimo.ſumm epᷣs: Pꝛeterea ſancx·
berñ. Hug.richar. ↄtẽoꝛanei.In quoꝛum
coctrinis/qͥd ſit intelligentia ſcripturarũ

q̃d cõtemplatio relucʒ.ſił⁊ lis fuerit vi/

ta talx cõtẽplantiũ ⁊ ſentientiũ de dno ĩ
bonitate 2 ſi

tis liqt. ¶ Diſci. Nomias ullos qͥ mõaſti⸗

ce fuert vite.ſicut⁊ beda ⁊ baſili? ? bo.
et dus Ber⸗ ra/ s ſubticere no opoꝛ

tuit. ¶ Ogr. MNoõne dixi tibi/ꝙ nila ſpẽés

viteſedudit bvĩeſ.qͥn hito moderamie poſ

ſint vti vita bac ocioſa⁊ ſtudioſa.lł in toto
ſi aliũde fuerit idonei ad itelli

vl ad tꝑs.

gentiã cõtẽplatõʒ ſcriptuxa maxie pꝰ*
edomitã furiã paſlionũ.¶ Diſc. Quale
WBgr. Uacatoz
te/ſit anim li

moderamẽ intelligis:
de qᷓ Hiero. Nacate ⁊ videte/ſit animli.
rronn ſint ſenſus int? a extra q etiſſimi
necen lo vin
volum? qm ſuauis ẽ dñs

rũtqͥ ad ↄtẽplatiua vitam tradere ſe ſataa
gut. mõſtrat expientia de plimis deqbuſ
radicales cauſas/ phiſica ſeu medicinalis

dat doctnina. ſublumi apit tkeologie mx

licitate ⁊ ſuauitate ſpũs, ſa

èc

eẽ. ſi guſtãdo viuere/a videdo ſtare
eter. qualia
ſint tante tranqͥllitatis ipedimẽta/ noue⸗/

1 4

ethen
in iux
aſtenpel
leſie
Ctintine⸗
hantdfolt
Pnn ſuenta
etoco i
ſtenganſe⸗
bertlhi
liſols⸗
Stememe⸗

(oflenios,

ſent che⸗
ſ oheie
bebire Ni

Psſarſii

tepthf
göolunnd
efuci
ſöleuist
Cniennon
Dledvorni
ſüdent⸗
Pleri
rareller
cactaptla
Gridnd
Geofri
ſenwüe
ſſtusdn⸗
Lounthi
ſecplura
ſtituitds
cgſushine
fuenrcelen
ſſaime./
lo iti⸗
eloeeat.
noooaoſ.
ſenonnce
müne
lhefacr,
ſtegnüini
udiootn
ſhactus
hüdiare
ſanto

Hapen
Aovuete

röege
Kemol

Buper magnificat. 94

moꝛtuus eſt. Suo dſio ſtat aut cadit.liberaru/

ſtice diſciplia. Putas.officiarẽt doctoꝛes

pnoſati circa tpalia / vl etiã ſpũalia mo

naſterioꝝ exercitia cõtinua.putato me⸗

lius ſeebaͤ ad ꝑedes ieſu audientes
illiai ſeripturj Sedebãt ſolitarij? ta
cebant.ſine cãtu wl voce carnis.dũ cãta⸗

vᷣbũi
bant dſio ĩ coꝛdibꝰſuis.dũ inhiabanti ſu

ꝑna fluenta fotis vite.dũ in ocio ſuo ſine
negocio/ lalvꝛabãt ⁊ negociabãt ꝓ ſe⁊ pp
ſterisin itelligentia ſapſe ſalutar Apta

baf illis vbũ ſcipionis. Nunq; minꝰ ſolꝰ

q; cũ ſolus vt qͥ woterqt aptis ocul.ac pe/
dibꝰmentis expꝑedit/ inſexere ſe toni mũ

do.pᷣteritoꝝ/pnitiũ atʒ futuror. taʒ eoꝑq

vident᷑ q́; eoꝛi qͥ ñ cident᷑ q̃lia ſũt ſpũa⸗

—

lia.Ceſſert ob hoc nõnulli/paſtoꝛali cuxe
habite.Alij oblatã ſuſciꝑe noluer̃t.vten
tes pabolica ſilitudine.d lignis cõſtitue/
re volẽtibo ſibiregẽ.quibaſſenſit ramnuſ
nõ oliua.nõ fic.nõ vitis.ↄtente duleedi

ne fruct'ſui. (Diſei. Hʒ multã 2qſitõeʒ
ſi platõis ſtat in vita actia / ſit pfectioꝛis
emientioꝛiſq; meriti/qᷓ;ᷓ ſolitarioꝝ cõtem

platiuoꝝ vita. Qua ſuꝑ re Criſoſt. ad ba
niin dyaloglſans / Pfert abſq; dubitatiõe
p̃ſulatũ F. No
intrare litẽ. vtrac; vita certe ↄtemplatia
et actia pulcra eſt. Atraq; meritoꝛia. vtra
qʒ dei vnũ.vtraq; diſtributio ſpuͦſcti. vtlꝝ

q; ueceſſariũ eſt myſtici coꝛꝑis oꝛnamtũ⁊

membꝛũ Teazaf elcgantiſima ſilitudinis
iſtius eductio/ꝑ aplm ad Romãos atq;

XLoꝛinthios introducta. quã nec Ariſto.
nec Plutarcſiluet᷑t. Cõtemplatiuũ te cõ
ſtituit ðᷣs.noli altũ ſape ſʒ time.Aide ne

caſus hinc grauioꝛ fiat/quo mens altius
fuerit eleuata.gemẽs illð. Et eleuas alli

ſiſti me. Caue ne mõteʒ aſcẽdere cone
ris.vñ tãq; fulgur viðbat xpᷣs ſathanãa
elocadẽtẽ. Si cõſtitut es ĩ lecto ↄtẽpla
tiõis ocioſe.ſi myſteria noueris oĩa ſi ro
ſueris in celo nidũ tuũ.ſi caput nubes te⸗

gerit.tu ad vnũ ſlatũ ſuꝑbie repꝛob' a oa⸗

ritate faciꝰ detraleris in abyſſlum.⁊ ta;
ſterquiliniũ in fine ꝑderis.qñ ille actiu-

iudicio tuo mũdan totus. ꝑ difficiles diß
ſtractus actões moꝛdacib attrit curis ce

leſtia nec intelligẽs nec ſapiens / ſuſeipiet

huiliat in celũ. agente miſcðia uliqui ſu
ſcitat de puluere egenũ.⁊ ð ſtercoꝛe erigit
pauꝑem vt ſedeat cũ pꝛincipibo ⁊ ſolum

gloꝛie tenear. ¶ Ambulet vnuſquiſq; vo

catiõe quavocat eſt.in timoꝛe ⁊ tremoꝛe

NHemo iudicet alienũ ſeruũ ꝓ quo xpus

1 f. Nolum ad pñs iſtã ſub

2

es a cura ſeculariũ actionũ.nõ incũbit tibi re⸗
gimen per auxiliũ pꝛoximoꝛum.tibi tue q; ſa⸗
luti va care còceſſum eſt. Aaca igit᷑ gratꝰ deo.
QLaboꝛãtes ipᷣos/iuua pᷣcibaſſiduis.memine
ris iudicioꝝ dei terribiliũ ſuꝑ filios hoiʒ qͥ quo
rum vult miſeref. (lemens inqᷣt ero in quem
mihi placuerit. ¶ Deniq; ꝓ cõcdluſo tene ꝙ q
fuerit hũilioꝛ ac vilioꝛ in oculis ſuis apð deuʒ
reſpiciet illũ ꝓpitius/⁊ miſerxicoꝛs ðs qui ꝑ
os loquit ꝓpłte.ad ques reſpiciã niſi ad pau
rculũ ⁊ còtritũ ſpũ/⁊ trementẽ ſhmões meos
Diſcipulꝰ. HNõne maledict qui pꝑteʒ ſuãẽ

acit deterioꝛem. Cur nõ igif quilibet apt ſex
dere ad pꝑdes ieſu/⁊ audire vba erꝰin ocio ca

maria / pteʒ optimã iudice xpo ieſii) ſibi q̃rit
Tur nõ ĩplebit hoꝛtationẽ ſapientil.pꝛecuxxe
pꝛioꝛ ĩ dmũ tuã.⁊ illuc aduoca te.⁊ illuclude

age cõceptiões tuas.Et iteruʒ.Fili ĩ paucis
7

int actus tui.⁊ in tpe ocij ſcribe ſapĩam cur⸗
cõuerſatio nõ bʒ amaritudinẽ. cu aſpect p
crioꝛ eſt ſup ſolẽ.cuiꝰ amoꝛe iohaànes pueral⸗
lectus.confoꝛtabat ſpiritu.et erat in deſtis:
( a. Artende uid ſequit vſq; in diẽ oſtẽ
ſionis ſue ad iſxtł. ac no licet biem ſexe eẽ
vt vult. S puͦs vbi vult ſpirat. viſtrtbuẽs ſta
tus.oꝛdines ⁊ grady. nõ ꝓut hõ ſ put ipe vlt.

Erat iohãnes in deſerto /ſed nõniſi quouſq; vo
luit deus ipᷣm oñdere in iſrael.⁊ pᷣdicare/⁊ pᷣdi

cando ſubire martirũ.Etheri / ſpecu clauſus.
vincular in archipᷣſulem lugduneñ. rapt fuit
Alij inſtiterunt ecõtra:ſeculi curis.q̊s depu⸗
lit ſpũs.Attende iſtũ ſᷣm heliʒeũ pꝛi arantem
iuſtũ. poſt archießn. lugduneñ. Sic igit᷑ hoim
vite mirabilis eſt nũc actiue nũc ſolitarie mu⸗
tatio dextere excelſiſ. Oultos ſaluauit euos
medijs in fluctibꝰ negocioꝛũ/qui litus ocij te⸗
nentes/ naufragaſſent. ¶ Diſc. Et nibilomi
ex duob bonis: nõne fas eſt apð holes. delibe⸗
rare qð meliꝰ/ſalteʒ de genere opis in ſe quic
quid ſit de circũſtantiarũ oĩm qlitate: Pe
giſter. Ariq; fas e:vt in olbus vonoꝛificet d

vtq; ꝑ cognitionẽ muneris/gra cognoſcat/ et
masnificef auctoꝛ. Si c egit pulcerrima muli
eru? magno ſpiritu videns vltia. Ecce inquit
hoc braãm me dicent om̃s generatões.quia
ecit mihi magna qui potẽs eſt. Et quo fecerit
medio:iunxit.Et ſctm nomẽ eius.ſuppleri pᷣt

Eit ad vbũu iſtud fecit ſoꝛqᷣri. virgo eni:fide qᷓ

nomen eſt dei ſctm̃ cõcepit ſanctũ ſanctoꝛuʒ.
Diſciplus. Laudes igitur vel paucas nume
ka, vite ſolitarie.qualis eſſe debeat in ꝓfiten
tibus eam.ſit in xxemo.ſit in vmialio. ſit in
tecto ſeu ſtudio.q̃ ſciliq; dei gratuita pietas in

*

itaelis

Cractatus duodecimus

electos. iuſta ſeueritas in repꝛolvs ſolita
rios:tali collaudatoõe monſtret᷑ wlut ĩ pi⸗
ctura vel ſpeculo. Scitũ eſt ilð aug. An be

remo bñ viuere/ẽ ſumma laudatio.⁊ ma

le/ſũma dãnatio. Oñ viuẽs gloꝛiet᷑ĩ dño
Male / vrecundet᷑ ⁊ ↄuertaf in aio.nedũ
vitã ſolitariã extollat pᷣconijs qͥbꝰ caret
audiat a dño Ex oꝛe tuo te iudico ſuene
qua.¶ Ogr. Fed pictoꝛ/vt ſpecioſiſſimã
vite ſolitarie pingat imaginẽ.ſuades.Fa
Aat hvc nõ nr̃ a turpitudo.ſed ꝓpꝛius eius

So illa ſum vita ſolitaria q̃ de ter
renis wib?celeſtes. e carnalibus
ſpiritales ↄſtituo. Ego diſpſiões
itaelis cõgregabo / ꝓpter qᷓs dei fill ſegre
gatus a pctõꝛibꝰexcelſioꝛ celis factus.de
ſcendit in aulã ſecetã ⁊ clauſaʒ vteni virgi
nalis. Cõcluſerã in oꝛatoꝛio cubicli mreʒ

a vite ſolitarie.

ncipit tertia pars

eeius ſolitariã/qñ ſalutata ẽ ab angelo.qñ

irñdẽs:fiat mihi ſᷣm vᷣbũ tuũ.ↄcepit mox
eternũ verbũ/ caro factũ ẽ. Nouũ tũc feẽ
dDfs.vt mit᷑ arcũdarer vix.an nomẽ erat
oꝛiens. qͥ wxre ds abſcõditꝰ.quẽ ab eter⸗
no cõtinebat ſin pris illius qͥ ſolꝰ ẽ ⁊ aliũ
bxʒ. uui ſoli honoꝛ ⁊ glia p veſexta ſpacioſa
ꝙᷓ ſeculoꝑ ¶ Ego iſta ſum vita ſolitaria
quã oia facta ſunt.⁊ in qua oẽ qð factũe
nihilomin vita erat. ſy nõ altera et altera
oꝛſũ a turbis ꝑnoctare pluries ſolũ ĩ oꝛõe
ei. Multiplicauit in ſolitudine paes. ſu
perauit in ðſerto diabolũ.ſolus cu ferꝭ ha⸗
bitans ⁊ ieiunãs.nihilominꝰcomites fue
runt angeli miſtrates. dũ hũano carebat
Oſoꝛtio. Dum traſfiguranòis oñdit glaʒ
ſeoꝛſui nes tmmodo duxit in montẽ. vbi
tanckẽ leuantes oculos/neminẽ vidert ni
ſi ſolũ ieſum.qm̃ a ↄtẽplatiuis ſola ſalus
peroẽ qð inſpiciũt cogitat. Solus ⁊ auul
ſus a ſecrenſſimis etiam aplis ter oꝛauit
pꝛẽm.et fact in agonia ꝓlixi qñ ſudauit
roc ſanguineũ.qn apparuit illi angelꝰ de
celocõ foꝛtans euũ.no auxilij nece itate/
ſegd diſpenſatõne myſterij. us cedit

puero iohani locũ amplũ in ſolitudie.qs

aluit ĩ eſertis.qͥs ſolitariũ ↄfoꝛtauit.qͥs

myſteriũ baptiſmat ſibi reuelauit⁊ diſpo

ſuit: Aderam ego cuncta diſwnẽs. Care
barllicpuer iohanes ſolatio nutricis 2

ntii n ſedebat ſupollas catnii: vino i

lenno frequentera maria cõtemplatus.

eſtuabat. nõ wſciebaf mollib vroꝛẽſi ba

bebat. Aderã ſibi ꝓ oĩb p ola ad ſolaci

um. victũ.veſtẽ pᷣcioſam. Deniq; qleʒ qſi
uit ſapiẽs aſſumere ſibicopulabt apiem
et myſticã ab yſaac ſponſaʒ ſunamite. qᷓ in

cendiũ pris ſonat.in ſinu rewſui. Poꝛ

roqͥd ð pꝛimo illo foꝛmato adam /dictura
ſum.qui tãdiu ſaluꝰmãſit q;diu ſolus Da
ta fuit mir in auxiliũ.mox iſtũ detruſit in
exiliũ. Raptus ẽ enoch in ſolitudinẽ pa⸗
cdiſi terreſtris/ ne malicia imutaret et ſub
uerteret coꝛ ipᷣius. Placita ei erat ðᷣo aia
illius. Pꝛopterea ꝓperauit eũ deducere ð
medio iniqͥtatũ. Sedebat abꝛaã ſolſub
ter ilicem mãbꝛe:qñ tres vidit ⁊ vnũ ado
rauit. Poſtmodũ gradiẽs ſolꝰ audiuit ab
eis myſteria Sol erat dũ ritũ circũciſio⸗
nis aceepit a dno.¶Aidit angelũ in ſoli
tudie achar ancilla qͥ ð puteo viſiõis reſo

cillauit pueꝝ moꝛientẽ. ¶ Nacob ſolꝰ pꝛi

mo vidit ſcalã cũ angel eſcẽdẽtibꝰ aſoẽ
dentiba typu dom cei Sol cñ angelo lu
ctat ⁊ meret bñdici.ineret᷑ noĩe nouo /qñ
mutat in vir alter inſigniri. ¶ Moyſes
iſte magnlegiflatoꝛ didicit in ſolitudine

viſionẽ magnã rubiarqẽtis. patrationeʒ
mitxaculoꝝaccepit. ꝓpłi literaroꝛ ⁊ ðs pha
raonis inſtituit᷑. Poſtmodũ ſolus cũ ſolo

Ro vocaus ab eo demmenlo caligiug lo⸗
qns ſiegmic,ad amicii tabulas legis acce

pit.¶ Deerãt pan es ĩ deſerto.atida erxãt

omia. Ego vᷣo nõ defui.mãna pluẽs de ce

lo.etaqs ꝓduces de ſaxo duriſſimo.. Po

ſtremo aggregaui mihigphetas ⁊ filios ꝓ
płetaꝑ nõ ſine mirabilibo multis quopvi
tam pᷣſtim helie imitat puer nr̃ iobãnes
erat in deßtig ſepe ↄfoꝛtat ſpũ nõ minus
qᷓ; helias. lunc arcũductis vſq;quaq;
oculis. video turbꝗ magnã ſolitarior.tur
bam fugientiũ. ¶ Raul?ſub palma cõclu
ſus/paſcit eius fructu.folijſq; weſtitꝰ bibit
de fonticulo caua mau. Aiſitat ipᷣm ꝓtinꝰ
migraturũ magniulle ſolitan anthonius
cuiꝰeulogiũ ẽ:ñ poſſe extra ſolitudinẽmo
chũ viuere. nõ magis q; in arido piſces
Digrat arſeni i heremũ ab ãgelico iuſ

ſu dicẽte ſibi ¶ Arleni fuge bvies ⁊ tace er

ſaluaber. Multos hmõi ↄtẽnentes mła

tudinẽ ciuitatũ q̃ſi onagri liberi.ruptis

vincuł vicioꝛum. uec clamoꝛem exacto⸗
rum audientesoſtendunt ipſe nangtio/
nes quas appellant vitaſpat?: ¶ Bed

o bone ieſuq; mimã loquũt᷑ meoꝝ filioꝛiũi

woꝛtionẽ.quos recepi.quos alui.quos ſa⸗

beeni
iiicderi
lücnespe
Gcprenreen
füdce
ſnntleci⸗
ſbinez
m
ſeccrti⸗
ſoord⸗
Gentag
tilnn
mnſvl
luͤsco⸗
llpe'E
Dunio
Gakſean
tnwa
0,dun
Amando

Mpann

Obſegue
ſnrte
erne
cexi
iſe ſet
ſagn

4A Vel E

Wänen

weln;
ii

mnn
Guucl
busege
warch e

Buper magnificat.

lubꝛiter inſtitui.ad btõx oĩm. ſocietatẽ re

cco calle ꝑduxi.dicẽte mihi ſapia quã dile

xi. Tu cara mihi in pꝛimis.O vita ſoꝛoꝛ
ſolitaria. tu ſuſcipias velim vnãqnq; alaxꝝ
ad te.q me diligit. me q̃rit.me colit.a
me vigilat ſine ſictiõe. Habito ſiqͥ dem in
ocio ſctõ.⁊ exuditis interſũ cogitatmbꝰ.
Fugio fictũ.fugio ſeclariter occupatum:
PNã q mibi ſonetas cũ ſeculo.q̃ ꝑuuł me
teuelo.nõ diſpſis mẽte coꝛdis ſui.Eſurxi
entes ĩplebo bõis qͥbo appono mẽſaʒ lau
tiſſim / ꝓcul eiectis ⁊ dimiſſis diuitibꝰ.

Buſcipe igit᷑ pauꝑculã alaʒ qͥ me ſitit me

eſurnt. Duc eã tecũ in ſolitudinẽ illic loq̃
re ad coꝛ eiꝰ.ibidẽ lacta eã ⁊ iebꝛia ab vbe
ribo ↄſolatõis tue.qm melioꝛa ſunt vbera
tua vino terrene ðᷣlectatõis ĩ cõmeſatõibo
turbulẽn.Si ãt ãbulat ĩi magnis.ſi in mi

rabilibo ſuꝑ ſe.ſi n hũilr ſentit.ſi ꝑ pueri⸗

tiã innocẽtie.ñ vt puer iohẽs in defertis.
ſit vt puer iirł vidẽs deũ quẽ ipe ſuſcepit.
recoꝛdat mie ſue.Sit talł ala ſiẽ ablactata

ſupmfe ſua.egrediat᷑ ⁊ abeat.qm̃ ignoꝛat
bedos ſuos fetidor affectuũ.iu⸗

ſe.paſcat h
xta talernacla paſtoꝝ mũdanoꝝ. Eſuriat
ſiliq̃s poꝛcoꝝ l regiõi lõginq̃ egeſtatis.nec
ſit q̃ t vñ vẽter ſu ipleat Si ſe magnũ
iã aliqͥd exiſtimat q̊ͥ ðs indigeat ad paſcẽ
dũ oues paſcue ſue.pꝛũpat ad auxiliadũ
oĩpotentẽ eo ñ trahente Si ꝓprea qrat exi
tũ ſolitudis/vł hoꝛreat ĩtroitũ / eijce ꝓcul
inutilẽ cũ hac axrogãtia.ſ.q̃ neq; ſalutem
ſibi.neq; iocũditatẽ allatura ẽ nibi Sale

nimix/ꝓpe deterꝰẽ infatuato efectũ.

lero ſi te qsat te ↄplexet ĩ ſimplicita
te coꝛdis.ſis ei ꝑadiſus in bñdictiõibus
ſis oꝛt ↄduſus.ſis fons ſignat?c nõ defi⸗
cient aqᷓ.ſʒ ſit ei dveſertũ ĩ ſtagna aq̃ꝝ ſaliẽ⸗
tiũ in vitã etnã. Oñde ei faciẽ tuã/ q̃ in⸗
trin ſec latet/ſub palloꝛe ⁊ ſqualoꝛe tribu
latõis coꝛpꝑal. Sonet vox dule tua in au
ribei.Et die Ego ſũ illa ↄtẽplatõis mr
ꝓximioꝛ ðo.viſu ꝑſpicacioꝛ.venuſtate pul
crioꝛ.ſecurioꝛ.ſedatioꝛ.ſuauioꝛ.pmanen⸗
tioꝛ.deuotioꝛ.familiarioꝛ.verioꝛ.pꝛecioſi⸗
oꝛ.diuinioꝛ finalioꝛ. et ideo perfectioꝛ.
amantioꝛ ⁊ amatioꝛ.ſimplicioꝛ.intimioꝛ.
purgatioꝛ.clarioꝛ.timoꝛatioꝛ.humilioꝛ.
obſequentioꝛ.citius impetrans plus eſ⸗
ſentialx merẽs.fecundiꝰ?plificans.cuius
ad extremũ finis totus aſſiduꝰẽ magnifi
care veũ. ſigu ocũde ſũt laudes
iſte. ſed hʒ dubitationẽ iſta laudis ꝑticula
ſcʒ ꝙ vita ſolitaria ſit plꝰ eẽntialr merxẽs

fecundi“q; ꝓlificans. Quõ fier iſtud. vt

qui ſolꝰeſt/ſit in ꝓle fecũdioꝛ
rachel. nunqͥd lya fecũdioꝛ? ¶ Ogr. S

merita q̃dã ſunt ⁊ plifi
poſſimaccidẽtales. Sic eihʒ tio
theologica / de duplici pᷣmio. vocat vnuʒz

eẽntiale. accidẽtale alteꝝ. HKadix meritoꝝ

cũ ſuis ꝓlificatõibo ⁊ pᷣmijs/cõſiſtit eſſen
tialx᷑ ĩ caritate.q qntitatẽmerito datetpᷣ⸗
mia eêntiałr iuxta ſui magtudinẽ. Poꝛxo
ſuut extenoꝛa opa.qͥb exmltitudie ⁊ vti
litate ꝓueniẽte circa ꝓxios / accreſcuut ſe
pxe ꝓuentſpiritales ex oꝛõnibo bñfactis
aliop. quo fitvt euãgelica pauꝑvidua/q;
uis plꝰoĩbuſ miſerit in gazophilaciũ dãs
minuta duo.magna tñ exterioꝛ largitõ cũ
minoꝛi caritate.pᷣt:.bi facere amicos.põt
Aꝓpꝛie diuitię.ſed in ↄpatõòe eternoꝝ.talia
nõ magna ſunt. Eſt expᷣſſuʒ vbũ gregoꝛij
cui rõ Bemea Bir ꝓↄtẽplatiua
maioris ẽ meriti⸗ 2
obiectõeʒ meã /tuã diſtinctio de duplici
merito. Sʒ alia ſuboꝛit. OQu are iohanes
bapᷣta optima ꝑte dimiſſa quã ↄtẽplãdo

tenebat in deſerto/ad ſecim venit ad pᷣdi

catõnes qs dicere

õ ul Redẽptio vis

iſcipul?. Copeſcui-
ti

candũ ſił⁊ baptiſundũ.imo ⁊ hxxodem arꝰ

guebat ad niterũ.¶OJgr. Obedientia ſic
impulit.qᷓ ſpꝛeta/ↄtemplatõ ſolitudinis
noxia eſt. nõ meritoꝛia Contẽplata es fre
q̃nter idipᷣm ↄferẽs in coꝛde tuo. O ſapi
entiſſima femlax. Placuit ĩ deſtoſiobam
q;diu ſibi licuit/hiĩtare ſolitariũ Placuit
et olediendo illi qͥ ſe miſit baptiſare/ ſeu
viſibili ſoꝛma feat vcvt ꝓbabile ẽ ſeuſe
creto ſctiſpũs affatu ꝑdoctus cẽ. Conqͥſi
uit in lxemo vtutes ꝗ directõeʒ ſibi ↄfer
rent in ſeculo. Sobꝛietatẽ in victu. auſte
ritatẽ in weſtitu.lucè ſil et ardoꝛẽ in affatu
⁊effectu.Erat eni lucerna ardens ⁊tucẽs
Erat ſtabił/nõ vt arundo agitata vento.

pta pꝛo qlitate dicendoꝝ Eratregla viuẽ
di ceteris.qm̃ proinceꝑat a ſe ñ iponebat
onera grauia pnie:q̃ puy ipſe nõ tuliſſet
ſuꝑ ſe.nõ docebat ſeu loqᷓbaf expprijs.qm̃
qui loquit᷑ er prijs mẽdaxẽ.Sʒ q̃ luadi/
explicuit ĩviſiõe colũbe ſignãtis ſ pm̃ſctm̃
in voce pr̃na de nube ad fum.Pꝛim viaʒ

H in pᷣdicando diſcretus:variãs pᷣ ce,
n

ſtrauit pnle nõ pꝛo tpali altqᷓ. ſj eterno c

loꝝ regno. Pꝛima vox q̃ dechꝛiſti verbis
colligitur ex euãgelijs poſt illam duũ pu⸗

*

er innentus in templo oixit. Quideſt

ꝓme querebatis · fuit ad iophẽm ad quem

baptiſatur aduenerat dũ ꝓhiberet eũñ Jo
hãnes.ſine inqͥt mõ.ſicuos vecet implere
omnẽ iuſticiã.Et qͥd om̃is iuſticia/ ſi nõ

hũilitas/iferioꝛi ſe ſubijciẽs ſicut ecõtra?

rio oĩs ĩiuſticia ſupꝑbia ẽ ſuꝑioꝛi ſe pᷣferẽs
Diſciu Eſt ne putandũ ꝙ biiſſima
virgo viſitauerit vni; in deßtis cognatũ
iohannẽ/afiliolũ quodãmõ ſuũ / tã in vte
ro dũ ſanctificat e. q; poſt vteꝝ dũ natus
et circũciſus ẽ ¶ BPgr̃. ?
ſu / ſi! ⁊ Yoſeph/pie credi pᷣt.dũ in deſtis
ieiunauit xpᷣs pᷓbaptiſmũ.x ſi ieſum/
lſathan ẽ auſus aggredi diuerſis tẽptatio
nibꝰ/ñ eſt incredibile iobãne eiꝰ impulſi⸗

bus exoꝛtẽ nõ tranſiſſe qᷓtinꝰ pbatꝰvince

ret. ⁊ vincens coꝛonã adqͥreret. ¶ Attñ vt
aſpicis. diuturna nos locutõ /traxit ad ve

„

ſperũ . dũ ſup marie Pteplatunitn cepamꝰ
ſi

pfe ſmonẽ᷑.⁊ vix pauciſſimas nũeraſie ſuf
fecim Quid exiſtimas ſi ꝑ totũ euãgeli⸗
cũ cõtextũ/ſm capitula vel rubꝛicas nota
tas in no⸗ vt vnũ ꝓgredi ſtuderemus:
Eſet iſta ſcã ⁊ ſalubx recogitatio.ſedꝓ
ſua infinitate min foꝛte cõueniẽs ad ſcxi
bendũ. Hõ ſunt itaq; ſolitarijs ⁊ ↄtẽplãti⸗
bus/explicãde ↄtẽplatões marie ꝑ ſingła
Hittant ipᷣi manũ ad foꝛtia hñt abunde
Is ruminẽt dente meditatõis digerãtq;
ruminata viuido caloꝛe caritatis.ſi nõ cõ
tẽpſerint ea qꝗᷓ locutꝰ ẽ dñs ad abꝛaã pr̃em
nrm ⁊ ſemi er qð eſt xpᷣs in ſecha. Amen.

ncipit tractatus

duodecim n pſona matie p ſoliloqum
ru marie ꝑ notulas centũ.qſi ꝑ pſalterii
vccies decacoꝛdij. Supaddit? bis duob
ſiculis ab ecclia freqnrannis in quolitet
(Prima notula.

Agnificat aig mea dñm Juſte
quidẽ qꝛ magfic eſt in ſctitate
qꝛ fecit mihi mag qui potẽs ẽ:
ſanctũ nomẽ e. Et exultauit ſpi.me
in deo qͥ facłꝰ ẽſalutarꝭ meꝰ ieſus meꝰ.qꝛ
reſpexit huilitatẽ ãcille ſue. ecce enĩ ex Ive
btam me dicẽtom̃s generatiões. ¶ Bin
gularia ſunt hec mihi magnifica.vñ ſingu
lariter/magnificat aia mea dñm.vñ exul
tauit ſps me in deo ſalu.meo Sũt alia
q̃ magnifice fecit ⁊ oꝑarvſq; mõ generalłx
Eeurus ſeculoꝝ. magnꝰipe dñs et lau⸗
dablulis nimis cmagtudinis nõ eſt finis
cuiꝰſapie nõ eſt nũex/cuinõ eſt terminꝰĩ

Pgt. Aiſitaſſe eũ cũ ie

as centũ.qſi ꝑ pſalteriũ

Tractatus duodecimus

bonitate!.qm̃ mĩa eiꝰ aꝓgenie in ꝓgenies
timentibo eum Quia fecit potentiã ĩ bꝛa⸗

chio ſuo diſꝑſit ſuphos mete coꝛdis ſu

Quia depoſuit potẽtes de ſede ⁊ exaltauit
hũuũiles. Eſurientes ipleuit bõis:⁊ diuiteſ
dimiſit inanes.Suſcepit iſrł pueꝑ ſuum
recoꝛdat mie ſue Sicut locut eſt ad pꝛẽs
nrõs/abꝛaã ⁊ ſemĩ erꝰ in ſecla. ¶ Sub boe
verſuũ venario / meũ cõſtituit᷑ pſalterij de⸗
cacoꝛdũ.placʒ imitari pꝛẽm meũ dauid re

gem. ꝗ pe' necem goliatis dño victoꝛiaruʒ
nõ ingrat.dus inqͥ t canticũ nouũ canta

b tibi:in pſalterio dvecacoꝛdo pſallã tibi.

Bonũ ſane eſt ↄfiteri dũoꝛ pſallere nomi
tuo altiſſime in decacoꝛdo pſalterio cum

cantico ⁊ cythara.Diuidit᷑ hc pſalreriuʒ
in duos tomos ſeu ꝑtitiones:q ex tetra⸗
coꝛdo ⁊ hexacoꝛdo/xeddũt decacoꝛdũ.So

nat magnifica.dũii ſpecialia ĩ tetracoꝛdo

poꝛro magnifica cõmunit᷑ largita.cãtant

in hexacoꝛdo¶ Wagficat igit ala mea do
minũ.qꝛ me dñam ↄſtituit ſᷣm nomẽ me

um. Maria nẽpe ſua interpᷣtatõe dñaʒ in
ſinuat. Futuꝝ eſt pᷣterea vt me dñam nõ
qualẽcunq; i̊ dñam moi. dniam btqʒ me
dicent oẽs generatiões.Scitote qm̃ dñs
ipſe ẽ ds.deus aũt ſcientiaꝝ dñs eſt.ſcien

tievo inquã que illũinat:q veſcẽdit a pr̃e

luminũ. Pꝛopterea conſeq̃ns fuerit vt
dñnam me dũs inſtituẽs illũinaret ſᷣm no
men ſctm̃ ſuũ et meum. Maria quippe vꝛ
illumiata.⁊ ipſe ẽ luxqͥ ilũinat oẽm vieʒ
vnientẽ in hũc mom. q̃nto amphlioꝛi ꝑfũ
dit lumie dnam mũdi. Pꝛoinde ſupꝑeſt vt

Dñna illuinata refundat lumen in ceteros

Eſt enĩ lumẽ/ſuupᷣius naturali liberalita

te diffuſiuũ.quod factũ eſtot iure dicerxer

illũinatrix. Sic eni ſonat maria ꝓpꝛium

nomẽ men. Sic maria p ethimologiã di⸗

coꝛ maris ſtella quã illuũinatricẽ eẽ ↄſtat
Hec illa ſum q̃ ꝓxima deo cardini totius
machine mũdli/dixigo nauigàtes in ciuis

tatẽ quã nõ hñt hic manentẽ ciuitatẽ:ſed

futurã inquirt bbies.Et qui vies? Cer
te Aaraeeb,peeihe b marzmagnierarck

umpulſi.ffuctibuſq; ⁊ cautibo inceſſant im

pulſi. YFutuꝑ eſt ꝑ om̃s generatões vt me
ſtellam eſſe maris pᷣdicent.me reſpiciant
curſus ſuos ad illuſtratõeʒ meã dirigant

Nec fallenf hec agẽtes nec errabũt in dve⸗

uijs.nec in ꝑiculis ↄtabeſcent. Itaq; dño
pꝛopicio me wminà inuocantes me illu⸗
minatã ⁊ illiinatricẽ aſpicientes.patrie

poꝛtũ ſalutarẽ introibũt. Hec ſunt qͥ ma

Pnfur
lutn
pedhn.
clicltte
Nerſ nie
etclaſcon
tnstun d
Vitpnivet
Guertgnt
ſtierqin
nuren
inhaata
nncorenme

6tenit

landen
ſennfie
in dan

engnſlü

„ lidiecn
ſtensgen
plimicog
muphone
gugnikat
lsiv⸗
Cobtphi
ſoelo nag
Noſcvein
(Sitinbw
limspr
Wrpienm
teſot.T
ßſcen
mhnd
Penape
Nen
nſſſ
ſhemi
Nbacdy
mernti
Morsſen
glecorren
1a Kin
eſeung
Mlanin
ſibinte
opgt
iopmn
Eecerat
ſemlan
efec
Puenit
Unben

gliox. du extulit me ĩ ſi nbne

gnificat.magnuʒ pᷣdicat. magnũ eſſe apð
oẽs generatões clariſicat ⁊ ſignificat aia

uerſo mũdo. Futup certe eſtvt vecãtet oĩs
ecclia ſcõꝝ colentiũ ſcem̃ nomẽ vi. Natiui
tas tua dei genitrix vgo.gaudiũ annũcia/

uit vniuerſo m vᷣo. Salufabit etiã ⁊ vicet
Aue regina ce.aue dña ãgelox.aue radix
ſctã exq̃̊ mdo luxeſt oꝛta. Pꝛeſignata ſũt

pꝛidẽ hec magna q̃ mihi fecit qui w.eſt.q

iã nũdiata ꝑ angelũ ↄpleta ↄpuocõferens

in coꝛde meo. Nõne coꝛ meũ ardens eſſe
couenit. NHöne cantãs iubilãs ⁊ exultãs ĩ

collatiõe tã magnor. Nõne iuſtifſima rõ

ne magficat aĩia mea dñm.q̃ me ſublima

in dñam. qui me illuſtrauit.pꝑ imenſaʒ lIu
cem ſuã.qui dñam illũinatã dedit in lumẽ

mea dnñm. ¶Et exul. ſpũñs m.i deo ſa. meo
qui ſalutẽ fecit.qͥ lucẽ dedit ⁊ gaudiũ ĩ vni

iſtłpuer ſuũ / recoꝛ.mle ſue dũ wrbü fuit
caro factũ.( Habitãt igit᷑ in triclinio coꝛ

dis animꝰ⁊ aſa.vix ⁊ vxoꝛ ſua.vigoꝛ pce

ptiuus ⁊ vis motiua.vigoꝛ cognitiuuũs.
vis actiua.Lalẽ dmũ coꝛdistales ⁊ in⸗
hitantes in ea/pr̃ meus dauid rex intel⸗
lexerat dicẽs.Perãbulabaʒ in innocẽtia
coꝛdis mei ĩ medio dom mee.Et itex Nõ
hitabit in medio domꝰ meeqͥ fac ſupbiaʒ
qꝛ tũc dñaref oĩs iniuſticia.tũcfieretſpe/

lũca larronũ domus dei. Poꝛro nõdũ dixi

mus de ſpũ.nũqͥd putãdus ẽ in domo coꝛ⸗

cdlis intima.locuʒ nõ hr̃e.Hʒ ꝓfecto ñ q̃lẽ

cũq; ſed vniuerſuʒ.quo merefarchitricli⸗

nus noſari q̃ſi pꝛĩceps tricliuij. Hic / alio
noiĩe notioꝛi ꝓgrio.ſub neutro genere.qꝛ

nullius õ genenis.vocaf liber arbitriũ. pe⸗

nes qð ſapᷣma ptãs c. Necmirandũ Con
ueniũt nẽpꝑe ad integritatẽ ptãtis ſue ani

mus ⁊ ala.vixr ⁊ vxoꝛfamilias vigoꝛ perce

õ maris ſtel⸗
HlIa/directricẽ nauigantiu. ¶Cupier expo
ſteris generatõibo me btãm dicentibus /
plimi cognoſcere. cur nõ cecinerim in pꝛi
ina pſona.magnifico dñm.ſʒ ĩ tertia.ma

ptiuus ⁊ vis affectia. Uider̃t hac ↄnexio
nẽ/acutiſſimi metaphiſici noĩm primi i/
ſitoꝛes. Diffinier̃t arbitriũ eẽ facłcatẽ

mignificat ala mea do. Silx de exultat ronis ⁊ volũtatis.q̃i ꝑ interpᷣtatiõ; libex
ſpũs ĩ vo ſalutari meo. Docebũt ex tto arbitriũ ſit liber de rõne iudiciũ Aocatur 5

gicis⁊ phiſicis traditõibo cũ rethvꝛicis co
loꝛih. magnã ſup iſtis rõeʒ.ſed ñ exxectẽt
vt oĩa (qꝛ incõpꝛehẽſibilia ſũt) ↄpᷣlendãt
¶ Sůt in hſjano coꝛde meo ꝗð ↄfert ve oĩ
buſ.tres ꝑ tropologiã manſiões.dñm imi
toꝛ pr̃em meũ.in cui vmo mãſiones mul
te lunt.Lrahit ei ꝓpꝛie dñs nomẽa domo
pᷣſidens ⁊ pꝛinceps aut pꝛimus ⁊ icono
mus in dvmo c. Dna quoq; ſixa domo qꝛ
pꝛincipal cũ dño nomẽhʒ. O. iſrłdamarx
Arvlxta.q; magna eſt dvm dñi.⁊ inges locꝰ

hic ipᷣa rõ qᷓ;uis alio termio) vigoꝛ cogni
tiuus/qͥ eſt anun pceptiuus Aolũtas ãt
eſt motiua vis in ala.ꝗᷓ vtit᷑ rõe.q̃ ꝑ eã iu
motibo /ꝓpꝛijs dirigit.ſi wlit iure dici dña
ſi regina ĩ coꝛdis wvmo intimo regno mæx
gno/pꝛincipari.Kegnũ ſiquidẽ dei intra
nos é. vbiſub dſio ſupmo deo. gnat ſpũs
deifoꝛmitatẽ decoꝛẽ indut. Alioqͥn de⸗
wmit ð ſede dignitat ſue.⁊ diſpgit ſupbo
mẽte coꝛdis ſui.Quo ↄtra ſpũs cũ aſo et .
ala bñ regulat ⁊ acx /exultat iĩ deo ſaluta

generatio nafa

poſſeſſiõie eius.Gerit hmagne dom/ ima
ginẽ/microcoſmus hõ mioꝛ mᷣs Eminet

in hac wvmo coꝛ.in coꝛde domiciliũ trira
meratũ ſeu tricliniũ reꝑif. Eſt inhitatoꝛ
b triclinij anim. hic appellaf vigoꝛ pce⸗
ptiuus ſeu cognitiu. Cõſociat huic/aĩa
que coꝛreſpõdẽter ðꝛ vis motia vł affecti

ua. Fit inde ↄiugiũ philoſophicũ ⁊ moꝛa

le ſeu myſticũ dũ vigoꝛ pceptiuus animi
vl animus / dirigit vim motiuã aĩe. Tal

ſubinde ĩ̃ſultat marital nexus.vt neutꝝ

iſtop pꝑ ſeſufficiat ad generatõʒ plis vel fi

lioꝝ in bonis bun⸗ meritis.nõ aliter qᷓ;
alis vel a viro ſepatim vel a
femia ſola pfici neqͥt. Excludo miraculũ
qle fecit mihi ⁊ in mequi porẽs c.Dũ ſu⸗
puenit ĩ me ſpũᷣſſcũs ⁊ vtus altiſſimi ob
umbꝛauit mihi.quin tũcpꝛio ðᷣs ſuſcepit

tialis locutio.qua fit vt abſtractu
natur pꝛo concrxeto.deus pꝛo diuino.?/

ri ſuo.Colligit᷑ hoc loco.reſultãs imagoer

ſilitudobeatiſſime trinitaappꝛopꝛiatoꝛ-

ſuoꝝ. Spũs architridin iconom pꝑten
tiã pris pꝛimeuitatẽ tetinet Poꝛro filij
ſapia relucet in vigoꝛe aĩ ꝑceptiuo. o

4

tqm in paucioribo via magis ptʒ.cõ
tuam totà domũ mierocoſmi ſeu mino

Etan ſciſpũs in aimi vi motia pſitat

ris mũdi/in coꝛde pᷣſidẽtis in domo. Di
camus animũ ⁊ aiam.viꝝ⁊ vxoꝛc.ſpõſum
et ſpouſam. quoꝑ ſexe vox ẽ eadẽ. ſic ideʒ
eſt nõ coꝛpꝰ ſʒ aia ⁊ animꝰ. Pꝛeficit᷑ huic
domui⁊ vmiuerſe familie cogitationũ affe
ctionũ ſpũs veifoꝛmis /vice ſãctiſpũs/fa

ctus idẽ cũ eo. Nã qui adheret deo. vnus

ſpiritus eſt. Et hec emphatica non eſſen
b krenppanca non eiſen

Peritnalt ſpũs.vt fiat vhem̃tioꝛ expᷣſſio
Supeſt mo de triplici mõ ↄiugij myſtici
qð celebꝛaf cũ aio ⁊ aia.iuxta triplex hita
culũ ĩ tricdlinio coꝛdis domcoꝛdis.Diuer
ſificat᷑ nẽpe ↄditio Nie varietate hĩtacu
loꝝ coꝛdis.vnũ eſt infimũ.aliud mediuʒ.
tertiũ ſupᷣmũ. Ania tanq; ãcilla ẽ in infi

mo. Ania q̃i ſocia ⁊ libera ⁊ cõpar /reſidet

in medio.ſᷓ aie in ſupᷣmo locate nõ dñat.
nõ iungit᷑ animꝰvix/ipſi ſic hĩtanti/tanqᷓ;
ancille vel cõpari.ſvt dñe ſue cuſtos oꝛdi
natꝰ in ſolatiũ datꝰ.Ego maria talis da

ta ſũ in ſponſa /virgiali meo viro iuſto io

ſeph.Nõ vt me hũiliaret.nõ vt parerẽ ex
eo.ſ̊ᷣ vt cuſtos ⁊ teſtis ⁊ nutriti ſeduleſſʒ
Peꝑpit elyʒabeth vxoꝛ libera.q̃nq; ſterilis
ex virxo ʒacharia/ tanq;ᷓ in medio cenaclo
Pepererũt ancile iacob ꝑ myſteriũ bala
⁊ ʒelphba/ ꝓle in ĩferioꝛi cenaculo cũ libera
rũ lye ⁊ tachel filijs nũeratã.Loq̃ns ĩtro
dncif᷑ aĩa in cãticis canticoꝝ dũ reſidet in
ſuꝑioꝛi cenaculo.dũ vult eẽ vexbigena nõ
ex virili ſemie nafalis aimi.ſʒ myſtico ſpi
ramje ſoliꝰſi ſn. ciqͥ eſt ſpũs verbi diumm.
Voxeiꝰt.Oſculet᷑ me oſculo oꝛis ſui.Et
paulo pꝰ. indica mihi quẽ diligit ala mea
vbi paſcas.vbi cubas ĩ meridie.nõ q̃rit ĩ
fimũ.nõ mediũ.ſjj ſupᷣmũ.in meridie eter
nitatis cubiculũ.vbi ⁊ cenaculũ ẽrefectio
nis cibi q̃ nõ perit.locpaſcue vbi nihil de⸗
erit.¶ Erat aia mea ſᷣm melioꝛẽ ſui poꝛtõ
nẽ/q̃ ab ĩminẽtia mẽs ðꝛ/ↄcdluſa ĩ hoc ſuꝑi
oꝛi cenaculo.qñ fecẽ mihi magna q potẽs ẽ
CLõplacet dñe ðs meꝰxex vniuerſe creafe
tue.Complacet recoꝛdarxi⁊ ↄferrein toto
coꝛde meo ſupꝛa.ſub.⁊ ĩ medio.q̃lia qnta
q; fuert magna q fecit mibi magnificat
vlyementer ⁊ gloꝛioſe. ¶ Miſſus E angel⸗
tu gabꝛiel in ciuitatẽ galilee.q trãſmigra
tio?q̃ volubilis.ꝗq rota ꝑ interpᷣtatõem ſi
gnificaf. ꝓpt volubilẽ ad iuſſa tua ꝓmpti
tudinẽ. Poꝛro nomè ciuitatis ab vnitate
q̃ſi ciuiũ vnitas Naʒareth aũt a ffoꝛitiõe
nũcupat. Aure quidẽqꝛ flos cãpi in ipſa
nutrit eſt.Erxã deſpõſata viro. vere ſic di
cto a viribo ⁊ virtute.vere noiato Yoſeph
ab augmẽto vere ð dmo dauid a nobilita
te ⁊ mãſuetudie Erat virgini mihi nomẽ
maria. Nõ exã a viro cognita vel cognoſcẽ

da. Votũ obſtabat.ſimul ⁊ oꝛdo diuie ſa
pientie ↄſtitut ab eterno. Salutauit in⸗

greſſus ãgel ad me ſolitariã.clauſo litte⸗/

rali ⁊ ſpuᷣali cubiculo.Oixit. Aue gra ple

na dñs teci,Collocauer ad boſtiu cuiuſ

libet cenaculi/ pꝛudentẽ p boſtiaria cogni

tionẽ. Hec vt audiuit angelicã ſalutatõʒ
ſtetit ⁊ cgitabat ſecũ ⁊ meci.q̃lis eẽt illa
ſalutatio.nõ erat pᷣceps eiꝰↄſiliũ.non ſub
ditus ad quẽlibet ingredientẽ ⁊ blãdientẽ
axplauſus. Me tnrxbata ↄſolax'ẽangelus

me noĩe meo vocãs. Ne timeas inqtma
ria inueniſtigrãm apð deũ. Gĩas veo i/

ueni.qꝛ mueni quẽ multũ diu q; qſiuerã.

Pꝛomiſit me ↄcepturã pariturãq; filinz

ieſum noĩe.q̃ eſiʒ magnꝰ ⁊ filius altiſſimi

vocarxef. Pꝛomiſit daturũ illi vũ.ſedẽ da
uid pt̃is ei· Pꝛomiſit qꝛ regnaretĩ domo

tacob in eternũ ⁊ regni einon eſſet finis.
Exat iiaq; regnũ illud nõ terrenũ.qð vti

c. finit.ſ celeſte. Fallunt ergo iudei meſ

ſiam exxæctãtes.neſcio quẽ/tpaliterapud
eos regnaturũ cũ potentia põpaq; ſecula
ri.cñ de pauptate regnaturimeſſye. de paſ
ſione ⁊ abiectõe lia plene om̃es ad tꝑa
meſſie reſpiciẽtes ĩplet

ce aciulla dñi.fiat mibi ſᷣm vbũ tuũ.
xi cũ hũilitate nafe.magnanimitatẽfi.

et gre.Cõcepi mox filiũ altiſſimi. MDulie
er a ſexu nõ coꝛruptòe ſic dicta.virũ mox

circũdedi qꝛ totũ in ꝓtute ꝑfectũ. Pꝛedi

xerat boc hieremiaſ. Faciet nouſ dns ſuꝑ
terxrã.mulier circũdabit virũ. ¶ Fuic hec
ↄceptio mirabil in ifimo cenaclo aie mee
imo ſub ea i ꝑte vgetatiua.nutritia ⁊ ge⸗
neratiua Hac hũilitatem ãcille ſue reſpe

xit ĩ carne mea deꝰ. Nã matrice feminea
q̃d hũui. Mirabaf olĩ ⁊ nc letabit et le

tata cãtabit deo ſalutari meooĩs eccleſia

ſcõꝝ. Tu ad liberandũ luſcepturꝰ lvminẽ
non hꝛruiſti vᷣgis vteꝝ. Gta pꝛoꝛius ⁊ di
gnatiua ſuſceptõ.vñ me mr̃em vi.mrem

gre. mĩreʒ mie.me btãm deniq; dicẽt om̃s

generatões. Añ collaudabũt/ ꝙ extollẽs
ddã mulier de turba vocẽ dixit. Gfs vent
qui te ꝛ.⁊vbera q̃ ſux.Sʒ nõ hoꝛruit pla
ne. Coceptio nẽpe pꝛi effecta eſt ĩ ſuꝑioꝛi

cenaculo coꝛdis ꝑ vᷣtutẽgre ſemia.q vir
ginalẽ aie mee woꝛciũcula eleuauit diuitꝰ

vt eſſem mẽ vbi ꝑ dignatiuã ſuſceptõem

pꝛi in mente qᷓ; in carne.Tũctenebꝛe co

gnitõis nr̃e moꝛalis/lucẽ nõ tã ↄpᷣlende/⸗
rut q;; apphendert. Nihil eĩ aliud ab ipſo
plene ↄphendit ipᷣm/ niſi idipʒ Tüc dedit

omnibo quotquot recepert eũ peteſtatem
filios dei fien his qui cxedunt in noĩe et“
dũ nos diuitatis ſue ꝑticpes eſſe tubuiẽ

lenutt

e ſint Queſiui mo
dũ ab angelo.ocuit.⁊ exemplũ eliʒabett
cognate ſteril induxit.Cõſenſi dicẽs Ec

ſchiſisne

rwnutt
tcognind

Oubieal.

gfeuſn⸗
mmocn

noäniu

nebntſhil

tfrismeite

cularüe

golen

noeb een
lluſrmenn
ſe hii.
abbenin
ntlepot
niadeling

Eknud
ionean

Penira
Pice pr
ridſod
oee. de
ſodeit
goopt
ſerehroe
lre,dia
Mäſer
ſusenit
lapötar
eethecid
ſanin
be'ind!
unh
ſudin
Bagn
Palni

Amignu
wgiing

negen.

Reiin
krit int
CMidsl
mini z
Mninif

iiufin Pi

idannii me

muehini l

wagidsl

twri. (Frck

ndrien
mialeſune
Nimmcimn
Uanielcchitt
n endbti
üiaparpn

Dai wenn

nerinn
inmngu
Mui enl⸗
ecimnnh⸗
lamnttiſihnl
nif: in ,
itauin
ttiſice⸗
ne Lintr⸗

uci ſii Fr

iicin

„
10 9

Intraui in domũ zacharie. ſalutaui eliʒa⸗
bech. exdlamauit ſalutata.Et vũ hoc mihi
vt veniat mr̃ dñi mei ad me? Cauſã addi⸗
dit cognitiõis ecxultatõeʒ infãtis in vtero.
BSubiecit. beata qꝗᷓ credidiſti.qm̃ ꝑficient

BGuper magnificat

B Feliro ioßes generis nr̃i lux ⁊ decus.felix

ꝗà& miſſus es a deo vt teſtimoniũ ꝑhiberes
de luie.⁊ de his q̃ ad dexterã altaris incenſi

q̃ oꝛãte vniuerſo pp lo q̃ ꝑ gabꝛielem. q̃ cũ
ohetatõe futuri meriti.q̃ cũ ſiſitudine ad
Pelwärepmiſſa ſüt / fuit celebꝛata ¶Bꝛata
mihi erit recoꝛdatio tꝑis illius.qñ de naʒa
rath licentia recepta a virginali ſpõſo.a iu
ſto Joſeph abij in mõtana cũ feſtinatiõe⸗

„

ea q dicta ſunt tibia dño Magnikfici nẽpe

ꝓpꝛietas eſt/ↄſümare qð incepit ⁊ certe dei

ꝑfecta ſũt oꝑa. Subdidi ꝓtinus.ipᷣm oꝛe
ꝓpꝛio qð diu mẽte pꝛius tractauerã/cãticũ
nouũ in iubilo Magnificat aia mea dũm
Et exulta.ſpũs meꝰ in deo ſalu.meo.Mo⸗
uebat ſpũſſctũs.ſpũs bñdicti fructus ven

tris mei/totũ coꝛ meũ. vt in aĩa ⁊ in ſpũ cũ

exultatõe magnificaret dñũm. Dederat iaʒ
cognoſcere poſterioꝛẽ decurſuʒ ꝑ oẽs gene
ratões ſeculoꝝ.quãtũ iudicauit/talis filiꝰ
illuſtrare talẽ matre/ꝓ bñplacito volũtatꝭ
ſue. Hinc iſta pᷣnũciatio ꝓphetica. Ecce eĩ
ex h̊ beatã me dicẽt oẽs generatões. Jũgũ⸗

tur alie poſtmodũ in hexacoꝛdo pfalterij ðᷣ

mia dei. in ꝓgenie ⁊ pgenies cũ reliqs. At

vero delectat plurimũ ↄferre in coꝛde meo

ſuꝑ iſtis nomibo dñm ⁊ deo ſalutari meo.
Eſtimauer̃t ꝑſcrutatoꝛes ſeculi:q; ꝓpt la

tionẽ actualẽ ad creaturas/de ab etno di⸗

ctus fuerat dñs. Sed ſi vniuerſa creatura

ↄueniret ĩ vnũ:poſſet expꝛimere vocẽ ſup⸗

plicẽ/pr̃is mei dauid.Cõſerua me dñe.di
xidño/deꝰ meꝰ es tu.qm̃ bonoꝝ meoꝝ nõ
eges. Deꝰ? itaq; ſiẽ̃ fuit ab et᷑no ſine creatu⸗
ris deꝰ.ita dici põt fuiſſe dñs.nõ ꝑ actualẽ
ſed ꝑ aptitudialẽ creaturaꝝ poſſibiliuʒ ad
ſe relatõeʒ. Deꝰeni/pleniſſimo ⁊ liberrimo
iure/dñat᷑ ſue creature ſiue ſit ſiue non ſit.

—à

Põt eĩ ſvult educere in eẽ nõ exũtes.⁊ rur

ſus eas ĩ nihilũ redigere q̃ iã exiſtũt.cui nł

la põt creatura dicere.cur ita facis? Qual
eẽt hecĩdño maieſtas.i.magnitudis ſtatꝰ⸗

ſi ad ſui magnitudinẽ deꝰ creaturis exũti⸗/
b'indigeret: Uidit aĩa mea/ in arce poſita

dom ?coꝛdis mei.magnificũ nimis ⁊ imen
ſuʒ dñiuʒz dñi dei. Cecinit idcirco ꝑ iubilũ
Magnificat aĩia mea dũm.Excitaueraʒ ꝑ
pſalmiſte vocẽ/crebꝛiꝰeaʒ. Gũdic aĩa mea

nẽ vſitatiſſimo moꝛe toti ſcripture(maxie

de ad ſapiaʒ ꝓuiſiuã.

dñm.: ⁊ ola q̃ intra me ſũt nõi ſcõ eiꝰ.qꝛ ſcm̃
nomẽ eiꝰ. Cõſiderabã qꝛ nihil accreuerat
ſibi. ſz creaturis ex eaꝝ ꝓductõe. Nulla eſt
apud eũ traſmutatio neq; viciſſitudis obũ
bꝛatio. Sꝑ ẽqͥ ẽ.ſꝑ qͥ potẽs ẽ Et hocẽ pꝛi
mü ſanctũ nomen eiꝰ. Quiẽ inqͥt miſit me

ad vos. Addidit ſpũs meꝰ.Exultare pote⸗

rat ꝓ om̃i laude.ſatis ẽ deũ noĩare deũ qm̃

maiꝰeo cogitari ñ põt.Addidit ad expᷣſſio

pſalmox)in deo ſalutari meo. ¶Pꝛolix⸗
nimis eẽt ſᷣmo ſi myſteriũ ↄtẽtũ in verbis

iſtis/ dño deo ſalutari meo.q̃reret expꝛime

re. Zyſteriũ ſiqͥdẽ beatiſſime trinitacꝭ cuʒ
appꝛopꝛiatis ꝑſonaꝝ/cõtinet᷑ his termis.

dns de ſalutaris meꝰ.ſił ⁊ habitudo crea⸗

ture intellectuał ad ipᷣam trinitatẽ.Capax
eni eiꝰẽ ſola.⁊ ꝑ beatitudinẽ ꝑticeps ipᷣiꝰ.is
ꝑfecte capax/eẽ põt. Spectat dñs ad potẽ
tiã adiutiuã actu vel An
Spectat ſalutaris ⁊
meꝰad bonitatẽ reductiuaʒ.
creatura q̃ntũcũq; tenuis entitatis/ad iſta
tria.vñ ſoꝛtit᷑ vnitatẽ veritatẽ ⁊ bonitatem
aliquã.ſuo mõ. ꝑ analogiã ad pꝛimũ ens:
vnũ.verũ.bonũ. Soꝛtit᷑ modũ.ſpẽm ⁊ oꝛ
dinẽ. Soꝛtit᷑ deniq; mẽſurã nieꝝ ⁊ põdꝰ.
Reddant᷑ ſingla ſi ingtis. . Korno creatu⸗
ra intellectual/lõge altioꝛi diuinioꝛi ꝓxi⸗
mioꝛiq; dignitate/potẽtiã ſapĩaʒ ⁊ beniuo
lentiã diuinas/imitat᷑. Dicebat᷑ nũcratio.
qꝛ triũ iſtoꝝ capaxẽ.Et qũo capax: Certe
ꝑ mẽoꝛiã.ↄgnitõeʒ ⁊ amoꝛẽ. Deniq; ꝑ in⸗

tudine. Spectat

¶õpat᷑ois

ffuẽtiã gratuitã pfecte capax.hocẽ ꝑticepes

eẽ põt. NHulla ſiqdẽ alia creatura cõpatr̃ad
deũ ſic ad obiectũ cognoſcibile/amabile/⁊

mẽoꝛabile.pᷣter intellectualẽ. Sola igitur

ſcit/⁊ põt ſi vult/magniſicare creatoꝛẽ oim
vt dñm ſuũ.vt deũ ſuũ.vt ſalutare ſuũ.⁊ ita

ſuũ.vt ſemel habitũ ⁊ poſſeſſuʒ/nũq; ꝓꝑde⸗

re poſſit inuita. ¶ Fuit ĩ me ſpealis ro/cur
appellaret᷑ ſalutaris meꝰ qð ẽ ihs meꝰ ꝓpt
marnalẽ pᷣrogatiuã.ſᷣm quã voluit etiã di⸗
ci firꝰ mePꝰimo ⁊ ſubdit eẽ meꝰ.O de altiſ⸗
ſime.qͥs q̃lis quãta maieſtas quãte hũilita
ti? Sʒ minuit admiratõeʒ dũ venit ad pec
catoꝛes ſeru eẽ.oppꝛobꝛiũ hoĩm ⁊ abiectõ
plebis vſq; ad moꝛtẽ crucis.Dat᷑ hic docu
mẽtũ q̃tinꝰad hec noĩa.dñs deꝰ meꝰaĩa vel

ſpüs / ſꝑ aſſurgat In timoꝛẽ ſctm̃/ꝓpt maie

ſtatis dñiuz. In honoꝛẽ piũ ꝓpt ſapĩe dec⸗
eximiũ.q̃ ſua dignitate trahit ⁊ allicit.De⸗

J niq iamoꝛẽſinceꝝ pr poſſeſſiois biſi in

“ è”Mõl
4

Tractatus xö

Etenĩ plamamꝰq nr̃a ſunt. Nomẽ vᷣo ſa⸗

lutaris ⁊ ſalutis ↄplectit᷑ hec tria.qꝛ replet

indigẽtiã iraſcibilis q̃ tẽdit ĩ arduũ.rönga

lis qᷓ tẽdit in honeſtũ pulcrũ ⁊ verũ.necnõ
ↄcupiſcibilis qᷓ ſe iſgit ⁊ intimat ad bonũ
ↄſummatiuũ ⁊ vnitiuũ.vmbꝛis derelictis
Quo fit vt turpioꝛa iudicet⁊ hoꝛreat recta

rõ/q̃ magis eã ab honeſtatis nobilitate et

libertatis ſede deijciũt.ſicut luxuria ⁊ gula

rahit h altiſſima ⁊ ꝓꝛſus iugit᷑ rumi⸗
nãda ↄſideratio/ex ipᷣis nature ꝓpꝛietatib⸗

“ MNatura q ppe filia dei / pr̃eʒ imuat᷑. Coclu

ſerũt phi cultoꝛes ſui/q; ñ põt inueniri ni⸗
ſi triplexrõ boni.vtilis ſcʒ delectabil ⁊ ho⸗
neſti. Rurſuʒz triplex hec rõ tota nõ reꝑit᷑ in
alijs q; intellectualib creaturis.⁊ H̊ aduer⸗

terũt pauci nimis. Creature inaiate/tẽdũt

in ſolũ ↄuenies eis ⁊ vtile abſq; delectabi⸗
li.ſ.ad loca ſua ꝓ ↄſeruatõe.vel ad actiões
pꝓ ſui multiplicatõe ne ſpẽs deficiat.Crea⸗
ture ſenſitiue.tẽdũt vltra bonũ ſuum vtile
ad delectabile.ſʒ nõ ad honeſtũ. Creature
intellectuales tẽdũt ſub hac rõe triplici ad
obiecta ſua.maxiĩe ad honeſtũ. veꝝ ſiqͥdeʒ
ſi recte ſũt.aut ſoluʒ apparẽs:ſi ꝑuerſe.Eſt
enĩ ſinglaris ⁊ eminẽs ꝓpꝛietas aĩle rõnalis
vt appetẽtiſſima ſit honeſtatis. Sũtĩ aia⸗
libo ⁊ auibo q buſdã/q̃dã ſimulacra ↄcupiti
honoꝛis.qꝛ pugnãt vt vincãt.ſji radix ẽ nõ
honeſtũ bonũ ſed vtile.vt ꝓ nidis.vel deli

cioſuʒ p cibis ⁊ ꝓlificatõe. Silr ⁊ bꝛutgli
bus hoibo qͥ ↄꝑati ſũt iumẽtis inſipiẽtibo.

qbo nõ ẽ intellectꝰ.

ne poteſdñs.ſic magnificãs⁊ extollẽs aĩaʒ
et ſpm̃ rõnalẽ.ſic ꝑ hoc triplex bonũ rplẽs

ſi nõ repleuerit ome in bonis deſideriũ ſcʒ
qᷓ repletio/beatitudis ẽ ↄſũmate fundamẽ

tũ: Magnificate igit᷑ mecũ dñm o filij ho⸗

minõ.⁊ exaltemꝰnomẽ eiꝰĩ id iᷣm. Canãt
oẽs ⁊ dicãt ſinguli mecũ. Magnitficat aĩa

mea dñm. Itaq; bonũ ẽ ↄfiteri dño ⁊ pſal⸗
lere nõi tuo glſſime. In dees cacoꝛdo pſalte
mipotẽs patx

rio cũ cãtico in cithara.

tuꝰ(o ſpũᷣalis aĩa)qͥ poſſidet fecit ⁊ creauit
te.noluit te derelin quere ſine muſica dele⸗

ctatõe. Voluit ĩ pꝛimis te ĩ cãticis exerceri
Mutriũt hec/amoꝛẽ ſanctũ.qꝛ ſpm̃ exhila⸗
rãt.delectãt mentẽ ⁊ letificãt.oblectãt aĩaʒ.

Totũ ꝓinde coꝛdis tricliniũ gaudio r̃plẽt
in voce exultatõis ⁊ ſalutꝭ. Cõplet ille de⸗
cacoꝛdi pſalterij dauid pr̃iſ mei finis ĩvnũ

ulcerrima pinde virginitas nuncupatr᷑ᷣ.

Etis inſipiẽtib. tiplex erit ſcia. qn
¶ Mone magnific?nõ

architricli coꝛdis.pꝛĩceps coꝛdis. Jcono
mꝰdom? ſue.vocat᷑ ex nature ſue ꝓpꝛietate/
libeꝝ arbitriũ.aut ſpũs liber arbitrio. Cõ⸗
ſurgit ptãs eiꝰ. ex aĩo ⁊ aĩa.viro ⁊ vxoꝛe mo
dis expoſitis.Hõ enĩ eẽt ſpũs liber /ſi ſola
ſibi ptãs eẽt ꝑceptiua.nõ etiã motiua. Ne
qᷓ ſi ptãteʒ hret mouẽdi ſe nõ etiã ↄgnoſcc
di ſe/ſpũs libᷣtate polleret Etqm̃ ptas vtra
qʒ ſibi ↄueit/facultas a facilitate ðꝛ illa po
teſtas. Sic eĩ duo ſil ↄueniẽtes ad traciuʒ
nauis/facultatẽ ſoꝛtiũt᷑.quã nõ hʒ qͥſq; perr
ſe ſumptꝰ. Sicad ſcribẽdũ ↄcurrũtoculꝰ
yviſione ſua diriges.⁊ manꝰ digiioꝝ motu
ſcribẽs.alioqͥn nõ eẽt facu

tas / in foꝛmatõe lr̃aꝝ.

to/mẽoꝛit᷑q; retẽto/ fiat adaptatio finalis.

qũo cõcoꝛdat pſalteriũ cũ catico ⁊ cuhara.

Dicat igit᷑ ipe ſpũs.Exurge glłia mea.exur

ge pſalteriũ ⁊ cuhara. Sonet pſalteriũ ab
glto.fidiculas hʒ ex auro vł auricalco. dat
ſpũs deifoꝛmis/aio ⁊ aĩe dũ reſidẽt in excel
ſo coꝛdis habitaclo / tãq; in arce ſyon qᷓ eſt
apex mẽt. Dat inq; pſalteriũ.dat idẽ ſpũs
gio ⁊ aie dñ manẽt ĩ infimo tabernaculo ci
tharã.q̃ ex imo ſonat.q̃ excoꝛio deſiccatoꝛ
tẽſo cũ coꝛdulis neruoꝝ toꝛtis/ↄtexia ẽ in
ſignũ moꝛtificate carnis Subinde cãticũ

ↄmẽoꝛatũ int᷑ pſalteriũ ⁊ citharã/dat ſpũs
aio ⁊ aĩe.ſpõſo ⁊ ſpõſe.duʒ mediũ locũ my⸗

ſtici coꝛdis tenẽt. In pꝛio ſola etnitas. In
ſcdᷣo euit᷑nitas: In tertio materialitas ĩſpſi

—

cit᷑. Veiet etas qñ Sädbitpinmmir ml⸗
apia abſcõdita in myſte
et. Dulta ei habeo ſugꝑ
iſtis dicere/q̃ mõ poꝛtare nõ põt vnuſqͥſqʒ
Exurgat cũ diluclo ſpũs exhilaratꝰex pſal
terio decacoꝛdo cũ cãtico in cithara.Exur
gati głia ſua.exurgat diluclo.dũ auroꝛa lu
cis ꝑ graʒ rutilat.dũ hyems ĩfidelitatꝭ ãſi
it.imber carnalis ſenſus abijt ⁊ receſſit tra
hẽs deoꝛſũ.lumẽq; ↄglutinãs.ffoꝛes ſcõx
deſiderioꝝ pulcerrimi ⁊ vernãtes apparue

rio / copioſi?eluceſcet.

rũt ĩ tra.q pꝛiꝰmoꝛtis ⁊ aliena facta ẽ viteꝛ

nr̃a.ps putatõis palmitũ minꝰ vtilium

aduenit. Vox turturis caſti gemitꝰ ſuauis

qʒ plãcꝰ/ audita ẽĩ fra nra. qa vicijs dere⸗
licta deßta ẽ.ſʒ vᷣtutib ſpecioſa pĩgueſcẽs?⁊
vberrima ficꝰ.q̃ ſicẽ̃ vitis ⁊ oliua/noluit de

ſerere dulcedinẽ ſui fructꝰ vt reret int ſteri
lia ligna ſcłi.ptulit groſſos ſuos.vinee fflo

rẽtes ſub vnica vite q̃ ẽ eterna ſapia.⁊ ſub

agricola pre/odoꝛẽ dedef̃t.bonis vitã. ſʒ
male odoꝛ moꝛtꝭQuid ſuꝑeſt niſi vt vox

ltas/hoc ẽ faciii
voc planepgni

üitton

t

“ Holea
—

bapurnn
mſie

mi Oo
undulan
ſere
mibi uau
delteſue
kuni
lüchen
poleenun
binib

2

ageieenn

fpmund

ſnne
daaſuu
ſo⸗
ſthohi⸗
utoam
onplofegt
lomonisi
burhn⸗
birbe

n
ſtech
magnüie
ciſuu
Ocllim
bilispt
incithan
feſperitl
mneſuſcig
meadün
inherua
fiuasnte
Hecdefi
moend
nunte
bonicne
liſcben
nicoon
crultati
dii
hoeni
zachen
ſimie
apore

Cnns
1
—
Nopoi
Sabünrrn
zmnatben
nclo dänmmr
niictin nii

bürnnrſq an

nis weblit
mimoyne
auhaeniet
ni iun

ni ſune

gemahun
woapigheis
zolras Mord
niirtn
Rr
ulhun
fibonsi

lomonis/i oꝛdinatis oꝑibs ſuis/nõ habe⸗

Hculi mei defecerũt ĩ ſalutare tu

BGuper magnificat

ſpũs deifoꝛmis imagineʒ hũs dilecti/ nũc
audiat᷑ ꝛdicat ad aĩaꝭè/quocũq; fuerit habi
taclo collocata. Surge ꝓpera amica mea.
imaculata mea.⁊ veni colũba mea. Colũ
ba put manetĩ inferioꝛi. Inmmaculataput
tenet ſuꝑiꝰ. Amica ꝓut reſidet ĩ medio. Au
diat᷑ ſequẽs exhoꝛtatio.Oñde mihi faciez
Sonet vox tua ĩ auriba meis. Noxei

tua dulcis ⁊ facies tua decoꝛa.Quidni re⸗
ſpõdeat amica delitijs plena? Dilectꝰ? me⸗

mihi ſuauis ẽ pulcer ⁊ decoꝛꝰ.⁊ ego illi.qꝛ
delitie ſue eẽ cũ filijs hoĩm. Nã ſi delectabi
tur deꝰ i oꝑib ſuis.quãto putãdꝰ ẽ ampliꝰ
delectari ĩi hũana natura quã poſſidet in fi
liã ⁊ heredẽ gratiſſimã.quã fecit ĩ imagine
pulcerrimã.quã creauit ĩi facultate liberiar
bitrij ſub ſe potẽtiſſimã. Siqͥdẽ ex ipo cre
ata ẽ ĩ eẽntia ĩmoꝛtalis. Per ipᷣm facta ſeu
foꝛmata ẽ/vigoꝛe ꝑceptiue ĩtellectuał. In

ipᷣo poſſeſſa ẽ in vi affectiua ſeu dilectiua.
dũ ad ſuũ pꝛicipiũ redit circularit᷑ ꝑfectibi

lis. ¶ Caudauit ĩ pſalterio aia mea dũm /
ſub duplici coꝛdula.Pꝛimaĩ exultatõe ſpi
ru e deo ſalutari meo. Rapta q ppe ſuʒzi
His arcẽ. etiã in ſpũ.ĩmo ⁊ ectra ſpm̃ Ex
Saba. q̃ ad aſpectũ ſapĩe ſa

coꝛ

bat vltra ſpm̃. Et certe plꝰq; ſalomon hic.

SPlſallit hinc ꝓpheta Dauid pr̃ meꝰ. Quã

magnitficata ſũt oꝑa tua dñe.Oĩa in ſapia
feciſti. Impleta ẽ tra poſſ.t.ĩmo eleuata ẽ
magnitficẽtia tua ſuꝑ celos ⁊ terrã. Hic ẽ ĩ

cui ſalutari deficit aia mea dñe de meus.

—

. Hira⸗

bilis pꝛſus ſʒ felix h̊ defectio.(¶ Qaudauit
in cithara aia mea dñm.magnificãs eü.qꝛ
reſpexit hũilitatẽ ancille ſue moꝛtalitatẽ in

me ſuſcipiẽs nature. Laudauit ĩcãtico aia
mea dñm ꝑ vniuerſos modulos qͥ ſequũt
in hexacoꝛdo. Gra cũ eliſabeth q̃ dei ſatu⸗
ritas interpᷣtat᷑ſic ⁊ zacharias dei mẽoꝛia.
Hec de filiab Aaron / in lege ꝓphet ⁊ pſal

mis eruditiſſima.vetꝰ młier ⁊ noua mr̃.ſʒ
in antiqͥs ẽ ſapia/maxiĩe duʒ part iohis.i.

boni opis in ̊ gra/ comitat. Laudauit hᷣ

eliſabeth dũm exclamãs voce magna in cã
tico oꝛis. Senſerat eĩ ex iohis pᷣgaudio ⁊

ecxultatõe/oñi pñtiã ĩ me.cãticũ icepit a me

Bñdicta tu in mu.⁊ bnñð.fru.vẽ.tui.Etvñ

hoc mihi vt velat mr̃ dñi mei ad me: Erat

ʒacharias ſapiẽtiſſimꝰqꝛ ſacerdos dei altiſ

ſimi.pdiderat ꝓ ſigno vſuʒ vocis.quẽ na⸗

ta voxclamãtis dei poſtmodũ mox vt no⸗

ſuuũ a pctis eoꝝ.¶ Pꝛerereũdũ nuqd ẽe
nicũ ãgeloꝝ.· Imõ magis eo ↄmẽoꝛadũ.qᷓ
ſubito facta ẽ cũ ãgelo młtitudo militie ce⸗

mt ſcripſit r̃ſtituit:. Cõtuleram plima ſpa
cio mẽſiũ triũ.eliſabeth ⁊ ego vᷣbis.illi nu⸗
tibo ⁊ ſignis. Pꝛotinꝰvt ſolutũ ẽ viculũ lin
gue eiꝰ collaudauit dñm diluculo naſcẽtꝭ
auroꝛe ꝑ gram roꝛiffue.Cãticũ eiꝰfuit ſub
triplici tetracoꝛdo ⁊ ꝑſonuit ter nomẽ ſalu
tis.Et qͥd ſalꝰniſi ihs.Et qͥd ſalꝰ niſi virtꝰ
replẽs totã indigẽtiã ſui paſſi: Quid h̊ ſa⸗
lutaris repletio ĩ hoĩbo niſi btificatõ:quid
hec btificatio.niſi bñdicta viſitatio? Deq̃
iob. Et viſitatio tua cuſtodiuit ſpm̃ meũ.

Bñdict'igit᷑ dvs de qꝛ viſi.⁊ fe.r.pl.ſu.
t exalcauit coꝛnu ſalutꝭ nob. Sʒ vbi ex⸗

gltauit coꝛnu ſalus.hoc ẽ potẽtiã ſalutarẽ.
Subait. In domo dauid pueri ſui. Poſ⸗
ſem ꝑ ſinglłos modulos ↄcoꝛdare triplex 5
tetracoꝛdũ ʒacharie in.xij.vᷣſiculis cũ meo
plſalterio decacoꝛdo.Dixit ſalutẽ a dño fa⸗
ccã ĩ domo dauid pueri ſui.Sic locuxꝰẽ ꝑ
oos ſcõꝝ ⁊c̃. Cõſonat vltimis pſalterij mei
vſiculis. Suſcepit iſrł pu.ſu. Siẽ lo.ẽ ad

pa.no. Dixit ſalutẽ ex inimi futurã.⁊ ple

riſſimo vᷣgiali ⁊ iuſto viro meo ioſeph / de

bñdicto ihu ſcõ meo.vocab nomẽ eiꝰ iᷣm

Laãm addidit. Jpe eĩ ſaluũ faciet populũ
ꝛetereũdũ nũqͥd ẽ cã⸗

leſtis q̃ſi choꝝ ducẽs. Pꝛemiſit h̊ choꝛ?ꝰca

ſtroꝝ/pſalteriũ inchoãs a ſũmo: Glia ĩ ex⸗
celſis deo. Jücit citharã cũ pſalterio Et in
ter.pax ho. bo. vo.
nöne cãticũ ẽ?: ¶
multiplici ⁊ ſedu
ſut glificãtes ⁊ laudãtes deũ. Silemꝰ pa⸗

lox ipoꝝ laudariũ deũ
õne ſilr ẽ cãticũ ĩ ipᷣa tã

paſtoꝝ laude: Reuerſi

ſtoꝛales ad lr̃aʒ fſtulas tympanũ ⁊ choꝛũ

coꝛdas ⁊ oꝛganuʒ.tibias ⁊ cimbala. Plus
gnagogia nos delectat.

ec incõmẽoꝛa
tꝰabibis.O ſymeon.iuſte pie.lõganimis.
timoꝛate.Lu veniẽs ĩ ſpũ i tẽplũ.dũ indu
ceremꝰego ⁊ pr̃ ei/pueꝝ ihm cũ oblatõni
bhoſtiaꝝ.cuũ r̃dẽptõe qnq; ſycloꝝ.tu pue
rũ ĩ vlnas ſuſcipiẽs ⁊ gr̃as agens ceciniſti

Sufficere potuerat ꝓ ſũma laudis ⁊ glie/
verbũ h̊ ſatis vnicũ expᷣſſiſti Cumẽ adre⸗
uelatõez gẽtiũ⸗Cõtuliſti mecũ ð ſkrhtoe
3

bẽ hũilẽ deo fuiturã. In ſctitate ⁊ iuſticia
coꝛã ipo Totã hãc ſniaʒ meũ ꝑſonuit hexa
coꝛdũ.Colloquẽs ⁊ alloquẽs pueruʒ cũ q̊
lã erat man dni Pꝛeibis inqͥ t añ faciẽ dñi
aa dãadã ſciaʒ.nõ qlecũq;.ſʒ ſalutis. ecce ter
tio iã dicta ſalꝰ. Indeẽ ꝙ reuelauit ãgelꝰ? ca

Müc dimit.ſer.t.d.ſ.vᷣ.t.in pa.qꝛ vide.⁊c.

d 1

94

SS

E
.
„ 5

Tractatus xII

iſikpueri ſui. v cãs ipᷣm ſalutare. gliaz ple
bis ſue iſr ł.·¶ Exhilareſce nũc rex ⁊ pr̃ meꝰ
dauid.pſaltes dñi.Cõpleri ſentis ⁊ intelli

gis.exhoꝛtatões tuas totiẽs ĩ pſalmis po⸗

ſitas.iteꝝ iterũq; rpetitas.Catate dño cã.
no. Exurge glia mea exurge pſal.⁊ cyth.ex
urgã diluclo.Hʒ aliqͥd/diluculũ iſtud my
ſterij. etiã ĩtelleciũ lr̃alit᷑. Dixit dauid alio

loco / me ſignificãs Sãctificauit tabnacu

lũ ſuũ altiſſimꝰ. Adiuuabit eã de mane di
luculo.Dedit ⁊ titulũ pſalmo illi cuiꝰiniti

um fuit vᷣbũ ĩ cruce filij mei.Deꝰde meus

yt qͥd me dereliqͥ ſti. Dedit inq; titulũ ꝓ ſu

ſceptõe matutina. Peri ĩcãti. ſpõſa.ſpõ
ſuʒ. Mane ſurgam ad vineas qñ.ſ.aſpiret

dies etnitatis ⁊ inclinẽt᷑ vmbꝛe moꝛtis hꝰ
Rurſus int᷑ tot oꝑa dei facta ↄmemoꝛatio

ſpãlis ẽ ꝑ ꝓphetã diluculi.Tu fabꝛicatꝰ es
inq t auroꝛãꝗ ⁊ ſolẽ.Et ſane.qͥd auroꝛa pul⸗
criꝰ.qͥd iocũdiꝰ.qͥd ſalubꝛiꝰ: Ad hoĩes ve/⸗

nit ĩ ſuſceptõe matutina ros lucis ros refri

gerãs.ros fecũdae. Roꝛat deſuꝑ iuxtavotũ

ꝓpbete. Roꝛate celi deſuper Inde dñs ait.

Ego ros ⁊ iſrł q̃ſi liliũ germiabit.hoc roꝛe

ꝑfuſa ↄcepi ſatietatꝭ fructũ.̊ roꝛe mẽs im⸗
pleta inſtar teſte oui roꝛe pleni trahita ra⸗
dijs ſolis ĩ excelſuʒ.Cithariſãt in auroꝛe di
luclo.pſallüũt iubilãt alacrit᷑ volucres ſpũa
les. Sũt exultatões dei ĩ gutture eoꝝ. qͥ b⸗
excitatꝰ/ois ſpũs exurgit diluculo laudare
dñm. uſat hᷣ oĩa ſol oꝛiẽs nõdũviſus

Soliq̊ͥ poſuit dñs tabernaculũ ſuũ.qꝛ ni

hil i rebê/ſenſu ꝑceptibiliba/efficaciꝰmann
ducit ad deũ ⁊ inſenſibili ↄꝑat᷑. Sũt iſta ĩ
ſole.lux.vigoꝛ.fulgoꝛ.feruoꝛ.ſub ſyllab ex⸗
plicata ſeptẽ.Luxeminent᷑ ↄtinet h̊ tria q̃

ſũt ꝓpꝛietates eiꝰ.vigoꝛ.fulgoꝛ.feruoꝛ. Vi⸗

—

goꝛ (qᷓi fecũdꝰplena luce)ↄtinet eminẽt ful

goꝛẽ. Vigoꝛ ⁊ fulgoꝛ/ↄtinẽt eminẽt feruo
rẽ.⁊ ibi ſtat? cũ circło qdã.Fulgoꝛ ⁊ feruoꝛ
redeũt ad vigoꝛẽ eentiali luce plenũ ſen fe-

cũdũ velut ad parẽtẽ. ¶ Cõfoꝛmit in diui

nis.eẽntia diuina cõis triba ꝑſonis.ↄtinet

eminẽt᷑ ipᷣas cũ oĩb ꝑfectõibo ſimpłr nõ tñ
foꝛmalit.etiã ſᷣm ponẽtes ĩ diuĩs foꝛmales
pfectões. Pr/fontalis ẽ plenitudo vᷣine eſ⸗
ſentie. potẽs generare filiũ.ſic vigoꝛ lucis
fulgoꝛẽ ſuũ. Pr ⁊ filiꝰ/ſũt ſufficiẽs pꝛĩcipi
um ſpũſſancti.ſic vigoꝛ ⁊ fulgoꝛ ſũt pꝛinci

1

piũ feruoꝛis ⁊ ibi ſtatꝰ.qꝛ filiꝰ ꝑ acceptã vi

m

¶ Trãſeamad imaginẽ ſpũs hũani dica
ipᷣm eẽ lucẽ ſiẽ vere ẽ lux. Et eo ꝑfectioꝛ

Arutam ed ſe ⁊ ſpiritũſanctum patri.

ãamemit intelligit: diligit. ſech ſup ſerefle

ctit:qꝛ ſe ꝑcipit.qꝛ ſe mouet dũ ꝑcipit.⁊ ꝑci

pit dum ſe monet. circũinceſſiòe mirabili.
Eẽntia ſpũs/ↄtinet eminẽt᷑ vigoꝛẽ mem

rie fecũde.⁊ B/ↄtinet eminẽt᷑ fulgoꝛẽ intel⸗
ligẽtie. Duo aũt h/ vigoꝛ mẽoꝛie ⁊ fulgoꝛ

intelligẽtie/ↄtinẽt euident᷑ feruoꝛẽ amici⸗
cie.⁊ hic ẽ ſtatꝰ.qꝛ reffexio fit ad fõrale pꝛi⸗
cipiũ.dũmõ redit finis ad pꝛicipiũ ꝑ medi

um.qꝛ ſi linee tres recte ſũt q̃libet de pũcto

ad pũctũ ſᷣm oꝛiginẽ reſultat triãgulꝰintel
ligibilis. Sʒ qꝛ finis redit ad ſuũ pꝛicipi⸗
um ꝑ mediũ.ncceẽ intelligi ſperã autcirnen

lũ.¶ Oni põt puro viuaci⁊ irreuerberato

ſpũs oculo ↄſiderare qᷓ diximꝰ/de architri

clino vel iconomo coꝛdis nr̃i/poterit ĩ ſe ⁊

ꝑ ſe tãq; ĩ ſpeclo ⁊ ꝑ ſpeculũ ↄgnoſcere ſe in

ſe.Et ꝑ ſe poterit ↄnt rapi a ſex ſupꝛa ſe.ad
ſapĩaʒ diuinã./q̃ ꝑ 61 oꝛãtiaʒ ↄgnita ẽbm
vnionẽ ſuꝑ mẽtẽ.Qõ ſi deficit iĩ multis fi⸗

delibs h̊ ſapia. ſola fides ſpes⁊ caritas ſuſſi

ciũtĩ gre eẽntia radicate.⁊ ĩea vᷣtualitimo
ſuꝑeminẽt᷑ repoſite.eiſi nõ foꝛmalit. Oꝑtʒ

eni ĩ oĩbo ſic fieri.vt oĩa participẽtvno ⁊ ad

vnũ ↄgregẽt᷑ſ̃m varios oꝛdiesvſq; ad mo

nadẽ diuie eẽntie.q̃ fontalit᷑ẽ in pre. Sic

potẽtie aĩe ad eiꝰeẽntiã. Sic habit oẽs vᷣ⸗

tutũ. donoꝝ ⁊ biſtudinũ ad vnã gfram refe
rũt᷑. Deiq; ſi ↄtẽtio ð tot diſtictõiba ᷣm foꝛ

mas metaphiſicales ſit rõnalł ⁊ q̃ntũ rõna

lis ſeu miꝰnccaria.magis ex ̊ pʒ ſi diſtictõ

pꝑ relatões ĩ diuĩs ſit maxia:q̃lis ꝑ abſolungz

finger᷑. Colligit᷑altera ſilitudo:lucis ſolis
ad lucẽ ſpũs.Lux ſe diffundit ꝑ mediũ nõ
impeditũ ſ̃m totã ſperã ſue actiuitatꝭ. Ma

net tñ ĩ ſe iugiter ſuꝰ vigoꝛ fulgoꝛ ⁊ feruoꝛ.·
Diuinꝰ ſpũs ſtabilis ſꝑ ĩſe/ diffundit ſeꝑ
oẽs creaturas q̃i cẽtꝝ oĩim ꝑ illapſũ fm een
ambit 2 ½

tiã pñtiã ⁊ potẽtiã.NHibilominꝰat
ambit creaturas vniuerſas. qᷓi crcũferẽtia
Rurſus ad rẽ nr̃aʒ ſpũs boĩs totꝰẽ ĩcoꝛde
carnali.ſic cẽtꝝ eiꝰinffuẽs ⁊ radiãs ad to⸗
tã circũferẽtiaʒ coꝛdis.Spũs vᷣo nõ inde
minꝰẽ N haboſ coꝛ qᷓi circũ
ſ

ferẽtiã eiꝰ.¶ Dui fixo poſſet hãc⁊ aqlino
veritatẽ oculo ſpũs intueri.ꝓfecto facilioꝛ
ad oia ꝗ dicta lut de deo ⁊ de ſp nro / pſpe
ctus ſuꝰ eẽt. Sʒ reuerberat᷑ ꝓpr ↄiũctõʒ ad
ↄtinuũ ⁊ fãtaſmata.⁊ ad h̊ ⁊ nũc.donec pu
nitate mẽtis / poſſit ſpũs ad vnitatẽ ſe colli
gere ⁊ collect ſtare. Szo dñe de qs babi⸗
tat ĩ tahᷣnaclo mo.Quã h̊ paucoꝝ. q; hoc

pauciſſmoꝝ q icqt. Aut dsredeſen in

oret
Hrihn
ici
ſinepen
churs.
geslylie
Snnome!
iiudeß⸗
bltadſe
bleſui⸗
Hicphicee
hitſonge⸗
Goberts
(uini.
ſipnei
nrone
5 (ni
ume
pnurl
oinica
Cemntn
C(lig cin
Nainonug
mpniüͤſ
Reuiande
Nacagetf
ridin
tistöozde
Kaue
ppeptin
Deqgern
muiſtima
ſtimne:
tonẽ hi⸗
Mumdns:
manoi
Ponziſaln
Bme
ehidrtie⸗
oosſkun
miſese⸗
Paciseri
nadis
ſbeh
Paüdi
N
elaft;

uper magnificat

mmöte ſcõ tuo.O reqͥes.o ĩ pace.o ĩ id ipᷣm:
Hec ẽ pax⁊ vnitas. In q petit dimitti ſy⸗
meon ĩ cãtico. Venit ad h̊ oꝛiẽs ex alto/di

iItigere pedes nr̃os ĩ viã pacis vt cecinit ʒa

charias. Coõſonat ãgelicũ melos.dãs ĩ tra
pacẽ hoĩb bone volũtatis. Dedit ſilrtan⸗
geẽs ĩ vltio pſalteriũ meũ. Suſcepit iſrael
pu:ſu. Quid ei ſuſceptõ /niſi ſurſũ acceptõ
fim nomẽ ſuũ. Et qͥd adeo ſurſũ acceptio/⸗
niſi ad ſe ſpũalis attractio.ſic̃ vis magnedꝭ
trahit ad ſeferrũ.⁊ vniuerſalr oĩs finis fini
bile ſuũ: O m̃e appetibile appetitũ ꝓpꝛiuz
Hic ph̊ice enũciauit nõ poetice qͥ dic Tra
hit ſua quẽq; voluptas. Hocĩ te factũ ẽo
glioſe teſtis ſtephane qñ ↄplẽdo om̃e deſi
geriũ tuũ h̊8 vnuʒ petiſti. Dñe ihu ſuſcipe
ſpm̃ meũ.Hoc tuũ inſtar oloꝛis cãticũ pa
moꝛte/ſuauiſſimo gutture pꝛotuliſti.

S Magnificat aĩa mea dũm. Quia fec mi

hi magꝗ qͥ potes ẽ.qn qͥ creauit me‚reqeuit
⁊ ſe vniuit ĩ tavſᷣnaclo meo.qñ noua facta
ſüt oĩa ĩ ceo ⁊ i tra.Qũo noua:Eo nimiꝝ

qꝛ etnitati ſũt ↄiũcta. Vidit ̊ p.ſepiꝰin⸗

citãs ad cãticoꝝ nouuatẽ. Cãtate dño cã⸗
ticũ nouũ qꝛ mirabilia fec. Nũqͥd nõ oĩm
nouitatũ ſuꝑeminẽs nouitas q̃ mutauit ſi
gna.inouauit mirabilia.qñ vᷣbũ imẽſũ ab

bꝛeuiatũ ẽ.qñ diuia mateitas ita ẽ incliata
vt acciꝑet ſᷣui foꝛmã.q̃tinꝰ exaltaret᷑ foꝛma
ſerui ad diuinã?: Subdit mirabilẽ nouita

tis rõeʒ dicẽs. Saluauit ſibi dextera eiꝰ.⁊

hoc hũiles ad et᷑nitateʒ exaltãdo. Dextera
Appe ptinet ad etnitatẽ. Hicẽ illud ſpõſe.
gut facta eẽnt.q̃ tãdẽ ĩ me mõ ↄpleta ſunt.
Loſeruabat mẽoꝛiter ĩ ſimplicitate coꝛdiſ
ſui ſalutatõʒ ãgelicã.quã acceꝑata me. ſilłr
⁊ cãticũ nouũ meũ. Caãticũ inſuꝑ ʒacharie
cuũ cãtico ſymeõis Cãtabiles ſibi erãt he iu
bilatões ĩ loco ꝑegrinatõis ſue. Heceãtica
ſoon.hec ĩ recoꝛdatõeʒ celeſtis ihꝛlm ſolatõö
ſibi tradita ſũt. Et qꝛ doctiſſimã me noue
ragt ĩ pſalmis ⁊ cãticis.dicebat aliqũ maria
dig mea.qꝛ mr̃ dñi mei.

Dextera illiꝰãplexabit᷑ me.Et pſaltes.Te
nuiſti manũ dexterã meã.⁊ cũ głia ſuſcepi⸗
ſti me.qꝛ dextera tua exaltauit me.Salua
tionẽ hãc ſeu ſalutẽ oꝑat?ẽ ĩ me q fecit mi⸗
hi mag.q̃ ſũ tra illa de q̃ veritas oꝛta ẽ. Ete
nim dñũs dedit benignitatẽ ⁊ tra nr̃a dedit
fructũ ſuũ bñdictũ.dũ germĩauit ſaluatoꝛẽ
Itaq; nõ iã mãdauit tmmõ ſalutes iacob
cG6 töopat᷑ ſalutẽ in medio tre. Dicit vnicuiq;
Sabtua ego ſũ.qm̃ nõ ẽ in alio ſalꝰ.· Neq;
enĩ datũ ẽ ſub celo alið nomẽ ĩ qͥ opoꝛteat
nos ſaluos fieri.¶ Tũ pprerea o gabꝛiel dũ
miſſus es a deo legat ad ea q̃ ſalutis hꝰet
pacis erãt/a ſalutatõe cepiſti Aue gr̃a ple⸗
na dñs tecũ.bñdieta tu ĩ mu.Addidit Eli
ſabeth ↄgnata mea. Et bñdictfructꝰven⸗
ris tui. Suppletũ ẽ ꝑ te gabꝛiel nomẽ p⸗
pꝛiũ.dũ cogitãti mihi q̃lis eẽt iſta ſalutatõ
Subintuliſti. He timeas maria. iueniſti
eni graʒ apud deũ.Termiat aliq̊ꝝ deuotõ

bec ſalutatõ

cãticũ Magnificat aia mea dñm.
ruit tãdẽ mag fides eiꝰ.dũ viſitatꝰ a

ihᷣs xpᷣs amẽ. Salꝰ ſua abſeq; mene ſeu de⸗
ſectu ve fiat. Hoc ẽ qre,qlir ⁊ vñ beatã me
Dicẽt oẽs generatões qꝛ btitudinẽ ſalutarẽ
fecit ꝑ me.facies mihi magq potẽs ẽ⁊ ſcm̃
nomẽ eiꝰ.qð dũ bñ viuimꝰ/ſctificat᷑i nob.
Scificauit ⁊ i me tabnacłm ſuũ altiſſimꝰ
qꝛ ſcm̃ nomẽ eiꝰ. Hoc q́; qð natũ ẽ i meſã

ctũ.vocabit᷑ fili dei ihs magn p ãgelũ.⁊ ſã

ctus ſcõꝝ ꝑ Daũñ. videl oñns ĩ oib vijs ſuiſ
qʒꝛ oĩa oꝑa ei ĩ fide.⁊ ſanctꝰ ĩ oibo oꝑiba ſuiſ
Sãct ſanctꝰ ſanctꝰ do.de ſab. Ple.ſ.ce.⁊
ter.gl.t. Lalit᷑ ↄp̃uo mẽoꝛit᷑ oĩa qᷓ ſalutife⸗
ra ſut/ ↄterens ĩ coꝛde meo. Meditãs ſum
gaſſidue.⁊ admirãdo deficiẽs.q̃nta ſit ⁊ qł
Ecce ei ex h bea.medi. oes
gene. Cõcinet oli mihi oĩs eccia ſcõꝝ ſalu

tiferũ ꝓmes illð atq; gtiſſimũ. Salue regi

na mie. Et iteꝝ. Salue mr pietatꝭ ⁊ totiꝰ
trinita nobule tricliniũ.vᷣbi tñ incarnati.
ſpẽale maieſtati pᷣꝑans hoſpitiuʒ. Deniq;
frequẽtiꝰ Aue mania gra plena dũs tecum

Decet pfecto/me mreʒ ſalutis ſalutãtẽ/ nõ

—

inſalutatũ pᷣterire Debet obſeqoſus amoꝛ
viciſſitudinẽ amatõis reciꝑe.Oʒ gra plẽa
cuũ q̃ᷓ dñsẽ/refũdere gram ꝓ gra.Dʒ bndi⸗

cta bñdictõeʒ.fructifera frẽm.dña regnuʒ.

Illũiata ſił ⁊ illũiatrix ᷣm nomẽ meuʒ/de⸗
beo coheredibo meis illuiatõeʒ. Dabit po⸗
ſtremo ih̊s ſalutẽ ĩdefectibilẽ.ad H̊ etiã ve⸗
nit. ¶ Cötuli crebꝛo mecũ i coꝛde meo ta-

lia. Cotuli ſil cuʒ vgineo ioſeph viro meo

vocãs ipᷣm ſiẽ ſara abꝛaã dñũm. Querebat

a me inter ſecreta colloqͥa.qũo h̊ ⁊ fierẽt

Sonet vox tua ĩ

aurib meis. Vox eĩ tua dulcis. Noxvero
mmaea q d apti ſonaret i aurib ſuis Brn

Appa
agelo

triſte illud iuſſuʒ accepit. Surge ⁊ accipe

pueꝝ ⁊ mr̃eʒ eiꝰ.⁊ fuge ĩ egyptũ.Audierat
pꝛi ab ipᷣo ãgelo ↄfoꝛtãte ſe.vt me acciꝑet
in ↄiugẽ.Oð ei ĩ ea natũẽ.de ſpũſancto cẽ.

Pꝛedixerat me filiuʒ pariturã. Juſſerat vt
vocaret nomẽ ebihin. caz tolunmn ateʒ

94

2

–

Tractatus XII

”M “ . ttnoen
aperiẽs inq́t. Jpe eĩ ſalu ũ faciet pplm ſuũñ tecoꝛdis. Jũgebat᷑r̃o dũica. Simboluz iten
a pctis eoꝝ.cũ delẽs iniqͥtates ſit de ſolus ↄditũ ẽ me ↄſulta.Hoc ãt vltimũ de me in lintl
15 diſſilis h pᷣnuciatõ videri poterat canone ſqipture catholice. vbũ repit expſ uni
ad iſtã. Surge ⁊ accipe pueꝝ ⁊ fugeĩ egy⸗ ſuzʒ.qꝛ ſũ maria mr ihu. Szolahteiſſt ſchn
ptũ.qᷓ;diſtãs o gabꝛiel nuũciatõ tua Regna me dne de ſalutaris meꝰ.q̃nta ⁊ q; multifa tugebe
bit ĩ domo iacob ĩ eternũ.⁊ iſta Accipe pue ria ſũt pᷣter h dicta docta collataq;.q̃ ſi per gucnn
rũ ⁊ fuge ĩ egyptũ. Magna ſides/magnazʒ ſingla ſcriberet᷑.nec ipᷣm arbitroꝛ mudũ ca P
fecit magnificẽtiã. Vtriq; nr̃m.cũ magna pere eos qͥ ſcribedi ſut libꝛos.Et qm finis nein
nimi ſpe ↄtulit.vt õ ſpeʒ ſperaremꝰ ¶ Poꝛ legis ihs xpᷣs.⁊ hꝰ ego appelloꝛ maria mm̃ egiſ
ro totũ illud ſeptẽnalis pegrinatõis exiliũ ihu. Placz collatões aliqͥs ð dno ihu meo an
qᷓnta ſedulitate/patia.⁊ lõganimitate/trãaſ ſub fine pſalterij huiꝰdecies decacoꝛdi/no luh
egit cũ puero ihu ⁊ mecũ.recolat pi?anim tulare.Sũt xuiij.hmõi collates. lcidſn
729ferat i coꝛde ſuo. ¶ Veniẽt generatöes P sbet en. Nnezahan
aſriberaltin denerg pkima ſun ii pie 12 uitur Peuna ſing
ſpeculãda.miłta ꝓſaice.q̃dã heroico carmi tula ſeptua geſimaſeptia i Ie 9 icenuli
ne.cui ioſephina nomẽ erit.q̃dã alit ⁊ alix: X Bimn de ſmaſeprin ig Gdine hfelinni.
Nöõnullide laudibo iuſti vᷣginal ſpõſi mei d quẽ magnificat aia mea. cũ exulta Appeibll
fidiſſimiq; cuſtodis ⁊ teſtis delegati/mita none ſpuͦs. Et ipᷣe ẽ finis oĩs ↄſũ⸗ aigriin
ſue poſteritati legeda relinquẽt.ſtatuet õ matõis.Etẽ rega lis diſtributõ oĩs legis v· tatun
ſũmatõeʒ ĩ ipi pᷣcioſa moꝛte.q̃ pñtib filio oꝛnatꝰvel ĩclinatõis naturał oꝛdis. Ipſe ftäiuſiun
meo ⁊ me.pieq; ffẽtib/ appoſitꝰẽ ad pfes rexregũ ⁊ dñs dnantiũ. Dñs de ſaluta⸗ nondiſ
ſuos.iĩ ſenectute bona.cuiꝰ mẽoꝛia in genne rnis meꝰñ vane ↄſtituit oẽs filios hoim mi giakideſi
ratões ſeculoꝝ.¶ Dcribẽt deiceps certio⸗ nqꝙ;ᷓ alia opa ſua ſubiecta ſub pedibꝰboĩs mmnm
raſpdecurſu tpis qᷓ ihs erat incipiẽs qi a ꝗᷓ tũ facta ſut bona valde. neca ſuo fine fu· ie fi⸗
noʒ· xc. qn tota ceſſi ĩ cuſtodiã ⁊ idiuiduã ſtrata.¶ Dñs de ſalutaris me ↄſtituit na ſennyeſt
ſequelã eiꝰ.dũ ꝑ poꝛes ãnos fueratvelutoc turã bũanã ſupꝛa ceteras irronales creatu Ifneſdan
cultꝰ: ĩgloꝛiꝰ.ſubdit pauꝑculis nobqi o/ ras.vyt capax ect ⁊ ꝑticeps eẽ poſſʒ honeſta un tl
uulꝰqͥ venerat etiã miſtrare nõ miſtrari in tis q ꝛ honoꝛis ſtat terminꝰ boni ⁊ finis ugtoef
bũilitatis ⁊ ſũme obediẽtie documẽtũ.tũc honoꝛis.Eſtãt honoꝛille/bonũ boneſtũ. üiifmniib
ꝓdiẽs iohes ab heremo iuſſus baptiſare. bonũ ↄueniẽs appetitui rõnali vtrõnałlł?⸗ isnmiei
iuſſus clamare.parate viã dño.iuſſus ãänũ Oñs de ſalutaris meꝰ.nõ ẽ ſalutaris v uugſcz
ciare pꝛim regnũ dei.iuſſus pᷣdicare pniaz ſal vel ihs ſᷣm nomẽ ſuũ.ſi nõ ĩplerevaleat uuill
in remiſſionẽ pctõꝝ. Signũ pinde ſuſci:⸗ totã indigẽtiã rei ſaluabił m oẽs vires ſu iiſ
piés. Sup quẽ videnis ſpm̃ deſcẽdentè ? as. Ptʒz h erdeſcriptõe ſalutis vel ſalutan. nſitidi,
manẽtẽ. ipe qᷣ baptiſat ĩ ſpũſcõ. Cõſenſit cuiꝰfinis ẽ vt repleat totã indigẽtiã patiẽ/⸗ adyverib
baptiſare filiũ meũ.ſeruꝰdñm.vox verbuz tis. ¶ Sal;Nrebo ſenſu caretib/ ſufficienr 2 min ie
amicꝰſpõſi ſpõſuʒ. Cui refugieti cũ reuerę obtineẽ / dũ ſuo ↄueniẽti vel vtili bono co⸗ celſis di
ti timoꝛe ihs ſubitulit Sine. Sic nos de iungũt etiaſi nõ delectabilit ꝑticipãt illud lanallu
cet iplere Seunigci. Bioſſttatog oĩis Pttzʒ hĩ qete reꝝ ſenſu carẽtiũ ad loca ſua. ecſpeo
iuſticie nr̃e.¶ Cãpꝰecce copioſiſſimꝰaꝑtè̈ñ Duüßpterea foꝛmã ſibi ſ te introducũt ad/ uhltton
collationũ meaꝝ/mẽoꝛit᷑ ĩ coꝛde meo/affa ↄſeruatõem ſpẽi.¶ Salꝰi aialibocarẽtibꝰ mnhitie
bilit᷑ ſepe doctrialr ⁊ deuote/cũ alloqͥo alie rõne/ſufficiẽt obtinet.dũ ſuo ↄueniẽti vel dwettte
no cõicatoꝝ etiã viuẽte filio meo bñdicto vtili ↄiũgũt᷑.⁊ dũ illã ↄiũctõeʒ ꝑcipiũt.⁊ in ſeroli
Seduliaut ↄtuli pꝰreſunrectõeʒ ⁊ aſcẽſio ꝑceptõe delectãt᷑.etiãſi nibil ꝑticipãt ð hboz lſoin
nẽ ipt.qñ (vata ſub cruce/ ĩ filiale diſcipa neſto. Ptʒ qꝛ ad honeſtũ ꝑcipiedũ neq tolre⸗
li illi? quẽ diligebat ihs enſtodiã maſivſc; ↄdita ſut. ¶eliĩ oĩ creatura ronali vyin cpinch
ad felicẽ obitũ meũ cũ aplis ⁊ diſcipulis i tellectuali neqq; obtinet/ſi nõ boneſto bo ocbee
ihꝛłm. qͥ fuerũt illicꝑ ãnosxij.ad ↄuincen no ſuo/cũ ꝑceptõe pↄiũgat᷑ itelligedo ðᷣ ſalu cien
qũñ iudeoꝝ ĩcrequlitatẽ. Ert eiſica eruit te ꝑfecta.q ↄſiſtit ĩ actu.nõ aptitudineſolla llqn
medic cariſſimꝰ lucas ſecretoꝝ ↄſci? meo⸗ vel habitu. Rtʒ qꝛ ad honeſiũ bonũ ꝑcibi (q
rũ )oes ſił i oroe ꝑſeuerãtes cũ mulienbddet endũ aqtualit᷑ foꝛmata ẽ. al?ĩ bõibo cõ MMim.
maria mr̃e ihu.Lũc dato ſpũſcõ/ celebꝛis ſtitui nõ potuit ab vtentibsrone/phᷣis aut WMWM

babebat᷑ ſacri panis ↄmunio / ĩ ſimpliciia alijs.pterq; ĩ boneſto ſolo bono ſupꝛemo:

kenmaayno:ns indi en ee t 320
S =ð ns ins d M 94
rariaſ an H oĩa hondeitn vel gloria tna aum ⁊ rectũ.Rõ qꝛ ⁊ ſi
i Fbatsrieken:Ea: nshmrleld. Ken lnis bhituekbonde
gſt gnificẽtia. ſa ti ⁊ illi? ꝑcepti , ſuſcep t itelligit fieri adñ io ſalutaris mul ¹
clen Pr,AN ſalutaris ad h eptiua. ¶ D VUnus modꝰ?. ieri adno: aris multi⸗
lae us nature intellectu⸗ peſcegũ dictũ ẽa filio ĩ iohe. eſtinatõe. Fm q̃ᷓ .
Wesdernt⸗ oõne ꝙ bo ao eſtũ. vl ſtat ĩ 18.B0/ at. qꝛ generatõ dei Qui ex deo e/ne qm
J oni. etia onu hocauti ti eo / ſub bac tiã habitua atõ dei 2ſeruat ilũ /non pec
Iit. tiãſi nõ habe t illo/ ↄſonat rec bac i habitualit gratificã nat ilũ. Alt?* gra⸗
ont bererronede natrectirati in h gratificãtẽ qlis i. li gra⸗
Mpume ikoiwan⸗ gppeeq = elegekerrieaechele
onez nicate Honeſtũ vi nos trahi i tũ p ſen ictis cũ pceptõe di Cere' ioꝑa
ne a06 B te nſuneleßrferdtrnd Egnnahe
dadäag „„ Seſiz, lutaris ad h tura. . ligetiã ⁊a ugeminer 29 .q natura eẽn⸗
teiſniggigg, pfe lũinũ.apuj honeſtu/ 29e getiã affectũ TYK tinẽs mẽoꝛiã i cnh-
nn Belarsdtezselar auaius pediidcit ðð
mini g lepr eim fer viio boncſtas innin in viriby infimis. Ego doꝛmio ſu 82
el Delec Ifecẽ dũs.nõ ꝓpt ali 8 ſua.oĩ coꝛ meũ vigila 8. gctu nõ ſentiẽ⸗ o ſupple
ſdi etdeleriabilei nõ pt aliug vel v ia nop. Degtlartſoſnens ectae tpaliũ.
disdeſin ficẽtia ſalutari uitu pꝛicipali. vel vtile . (Beatitudo mnijs ſpectac ier
iloo i a ſalutaris:neq; he ipali. e eneratöe⸗ titudo aie rõn taculo
Gn. recta rõ qᷓ s:neq; habet᷑ Magn generatoes. ſiſtiti ie ronal/dicẽc eter
mſbußhi cta rõ q ſo ad opti abet neq; ni potes ? ſiſtit ĩ factõe m diceda ꝑ oẽs
niati deſideri optia depcat / t. uat/ niſi q potẽs ẽ. H D factöc magne 480es
RKr”Z iderio ſu epcat/termiet autf tio et᷑ni DHoc ãt fiet. dũ e agnonpi
r murat inqetat uo. Sp eni cun ĩet aut i ri ernitat 2 pac er t.dDu erit mẽ Pilluz
nerrtini murat inqetat᷑ ⁊ impfee ni curua / remur; ritatis ⁊ lũi paò erit ĩtelligeẽti Eoꝛie reple
pl.me auid. Q cere ñ põt. Hi. ipij da p oes generatoes / )ſi⸗ oaĩerönal dicẽ
dn danitfnn Pf me dauid. Coꝛ ereari põt. Hic oꝛa bonoꝝ generatoes / 2ſiſtit i naldi
c Kregengsi
. E ĩboneſtũ. / vt recte.ſa 18 bilit tetia/ optio ſuo⸗ cit ĩ optio. du or
Köeſan ris varie q̃ſita ẽ E2 ſancte. fo 7 ic oiucta ẽ. uo obiect 1 pti
Aincesnt pꝛiꝰiplicite 1or m deuz ſalutare erũt hacte elt lo etotiꝰł 238712 magnũ ĩ nal ↄſiſtit
Iurswüur eni ẽ q totũ ut explicite credel meũ. velc/ r utabilitat ſub t iĩrõnali.Eſt lun cta
Gnacfin oſiſtẽs ĩ ſinu pr̃i ſaluũ fec ̃m oẽs . Jbe Eſt coꝛona totiꝰ pꝑ dib ei H ↄcupiſci o/
zſe erz he fis/ãnũciauit oẽs vires d/ capite vᷣt tia ir tiꝰ? pfectõis qᷓ̃i piſcibi⸗
cich üfan ad verã honeſtatẽ vi ũciauit nob d nicqq; vtutis iraſcibil q te q̃i ſtellaꝝ. xij.ĩ
unigug min iaẽ. ¶ Reſ via ẽ. vectoꝛ. hoſtiü j getiles filiũ q; rapitad: iti ardua. De
Aid ide⸗ C1. .vecthꝛ. Pol 3 getiles affecto apit᷑ ad thꝛo dua. De
Pitecgnin celſus ons 27 eſpectio ſalutaris il n eter di 2 „2 affectões - t ꝛonu di
maun min cilla ſua / reſpici ſpicit. ſolã ĩ aĩa rõ ex, ſibiꝛ⸗ uſſact?. et vᷣtaltĩ bigea. qꝛ deſcẽ
— ec ſpẽoſitas pie uilitatis ho ong/ nebꝛa M⸗ ũbꝛatõ niſi lucte lobüubꝛabi
üinuih it ipᷣm ⁊ allicit. Ne 2. 5 pulcritu⸗ até. ſub luce cle oꝛ idcirco ĩtelli ffulgetia cũ te
honeſtateq̃m de licit. qm ĩ hachüi IJbs deur facta ẽ mihi.ſub ci atio. qᷓl pꝰaiaʒ
ig ohiutan ſpecti teq̃m dedit/ n ac huilita 2 dera bã ſepe ſec i.ſub cuiꝰ vy glaz fa
ingiin ſecrio Nlumrlo rbal di igit is riel. eſet TPoſte dnh qucdeli/
1 . le rex inqͥtĩ * 5 a. põſaĩ cãti 1 4 —— Stitudo gie rõ . cite miſtr. .
id s ocgnbſun bnigagtnchende borkgenltopedern biſaus nagnd
cipim b i. In nardo huili ree eade in nẽtie ĩſtatu fini ñplacito ſi 3
inihmht ocul?? oneſtatẽ. Int hüili redolere ac/ in vigoꝛe pꝛi un finis vltimi ⁊ ho ne ma⸗
i ẽefficax ⁊ vii tuit?hni? he ac; uo. goꝛe ꝓpꝛie nature/ mi ⁊ honeſti / qᷓ;
irliudin coꝛ ĩ amo: vin q; penetrat oneſtatis o. aut iappetiti ture / vel i fulge i‚qᷓ;
ͦgmninrin cilla qᷓ reſpicit: eſpectio ſ. tz vulncrat n cilit qſtio. curſ iotõe. Soluit pi P
Mim⸗ ctũ.qͥ reſj picit ↄuerſa viciſſiti aris fitĩ an; uit du alij ſteterũtĩ an irremediabili e
nnng er i.q̃ reſpicit ꝑ oculũ iciſſitudine. lan/ datü cnilib terüt ĩmobilit iabilirc
Hõ ioculꝰtuꝰſ plicẽ ⁊ rectũ dile nẽ de ſege di oꝝ ĩpleuerũt. hi ꝑd inũ vie
puſfe⸗ MM acondtuani/aitiuel lrate boneſtate h hbo facli nli⸗
l ſpeolitate koꝛdio nlüertoe noit hni⸗
MMM nce ꝛdis ſui 2natoe. 0 itate.

nois dei / ouenit cũ hon eſtate. Zuenit cũ ſa
lute. ↄuenit cũ hũili diuia reſpectõe.ↄueit

cũ magnificẽtia btĩtudis ab ipo collate. cõ
nenit inſuꝑ cũ timoꝛe dei.cũ hũiliũ exalta⸗
tione.cũ eſuriẽtiũ repletõne in bonis. Po⸗
ſtremo cũ iſrł pueri dei ſuſceptõe.· Sancti
tas ⁊ om̃e generalit nomẽ qð ad etemitatẽ
ſignificãdã adaptat᷑ ꝓpꝛie ꝓpꝛia ẽ inter crea
turas nature intellectuali ꝗᷓ ad finẽ ſue ↄdi
tionis intẽtũ.ſi nõ ex ꝓpꝛia malicia ⁊ impu

ritate deficiat. Eſt ei ſanctitas libera ab oi

cõtagione puritas / ſpõte ſeruata. Sic ſa⸗
nitas ſuo mõ.ſic nobilitas.ſic libertas.di⸗

cũt facultatẽ pximã ⁊ facilẽ/ad oꝑatões p⸗

ꝛias ⁊ oꝛdinatas et debitas exercendas.
Sic inſuꝑ pax ðꝛ oꝛdo nõ impeditꝰvel oꝛ
dinis trãqllitas. Sic modeſtia modi ſta⸗
tus ẽ.⁊ bonitas boni ganno Beeatua
colligit ⁊ ſatiat.dũ ſalꝰ oĩm ⁊ ſanctꝰſãctoꝝ
ihs.ſplẽdoꝛ pr̃is ĩ diuinis / illabi creature
intellectuali tanq; ſpẽs ⁊ imago ⁊ virt dũi

dei ſui pr̃is.dũ enĩ illabitvt ſpẽs.pꝑcipit᷑ yt
pulcerrima. Quid eĩ ẽ pulcritudo niſi pꝛ’o

poꝛtio numeroſa.ꝗᷓ ſuũ ꝑfecte repᷣſentat ex/
emplatũ? Poꝛro dũ illabit vt virt'ggẽs ꝑ
cõtactũ mediũ ſeun moderatũ. ꝑcipit᷑ ſuaui

tas. Natura eiĩ q triſtat᷑ in extremis. in me,/
dijs delectat᷑. Poſtremo dũ illabit᷑ vt opa/ ms:
ne mea. pſalteriũ iocũduʒ in ſpũ ⁊ glia pa⸗

tio.replẽs totã capacitatẽ ⁊ indigentiã ſui

paſſibilis.ipᷣa ſalutẽ oĩa ↄplentẽ oꝑat᷑ ⁊ fit

qͥes. ¶ Hãctitas ſalutaris ⁊ beata/cõple⸗
ctit᷑ neceſſario in aĩa rõnali(quã ſanctificat

ſaluat ⁊ beatificat om̃e bonũ. vt verifice

illð ad moyſen. Ego oñdã tibi om̃e bonũ

bonũ honeſtũ pꝛĩcipalit.Et ex ei ꝑceptõe

neceſſario ſeqᷣt ſũma delectatõ. ꝓpt ↄueniẽ
tiã ſũmã. Demũ vtilitas ꝓpt᷑ indigetie cu⸗
iuſlibet ſupplemẽtũ. Vñ fas hʒ bñdicere

deo ́ replet in bonis deſideriũ ſuũ ↄcines
in exultatõe ſpũs in deo ſalutari ſuo. Oa⸗/

gnificat anima mea dum.

Loꝛia pfi et filio et ſpũ

nſpirãte te ⁊ pᷣueniẽte in bñdictioni

lius⁊ ſpũſſanctꝰ) Ego hũilis ãcilla magni

ficatõis tue/cũ exultatõe ſpũs/cãticũ in fi⸗

nem vſq; deduxi. Glia tibi qͥ es alpha ⁊ o.

—

vt ſubnectã cãticũ głie tue.qð habuiſti ĩ te

⁊ apud tepꝛiqᷓ mud fieret. Müdũ eni et
oĩa qᷓ in eo ſuntↄdidiſti ꝓpt magnã gloꝛiã

uit cherubin clamãtia.

s dulcedinis glioſa rinitas pf etfi/

pꝛĩcipiũ ⁊ finis.cui ſoli debet honoꝛ ⁊ glia
Giũxi pꝛiꝰ pſalteriũ iocũdũ cuʒ ctha⸗
ra.miĩaʒ ſcʒ ⁊ gram/cũ potẽtia. Jure ſuꝑeſt

tuã. Inde ẽ qceli enamãt gliaʒ tnã oiſ

celi ãbitu ↄtinẽt᷑ gliam magnificẽtie reonig

tui.Gloꝛiã hãc vidit ĩ ſs nas dũ audi
Sãcx ſanctꝰſanctꝰ
dñs de ſabaoth. Pleni ſunt celi⁊ tra glia
eiꝰ.(¶ Sndũ in pꝛĩcipio qñ creati ſũt celi?z
terra canticũ h̊ glie tue frequẽtatũ ẽ ꝑ ſpĩis

angelicos.laudãtes te dũm ⁊ pr̃eʒ ⁊ fiũ v

ſpmſãctũ.cui cãtico qꝛ diſſonare pᷣſumpſe/

rũt apoſtate ſpũs.q̃retes eandẽ ſibivſurpa
re gliaʒ. ʒelaſti ꝓpr eã / qm̃ ſola tibi ꝓpꝛia eſt
zelauitꝛ pꝛiceps milicie michael excamãs

¶ Duis vt deꝰ: Fuit poſtmodũ in ↄſũma
tione ſeptẽ dieꝝ.cõditꝰrõnalis ſpũs ĩ hoiĩie
cui datũ eſt pſalteriũ decacoꝛdũ ad magni
ficãduz te dũm.qm̃ pᷣceptũ diſcipline.ipſi
ſ̃m qð tibi ↄcineret in laudẽ ⁊ gliaʒ tuã cõ
tuliſti. Rupit ipſe coꝛdulas huiꝰ pſalterij.

trãſgreſſoꝛ effectꝰ.⁊ ideo ꝓiectꝰeſt extra ꝑa⸗

diſuʒ deliciaꝝ.cui ſi nõ data fuiſſet cithara
pnie/ad reꝑandũ pſalteriũ iocũdũ obediẽ
tie ⁊ gre.nihu ſibi reman ebat de cãticis.ni
ſi lamẽtatõnes moꝛtalis exilij cũ beſtijs.⁊
ve ve dãnatõis cũ demonibi gehẽne ſupz

plicijs. ¶ Reꝑauit H̊ pſalteriũ iocũduʒ cũ
cithara.filiꝰ ſcdᷣa in trinitate ꝑſona.volẽte

pf̃e.cũ ſpũſancto cooꝑante.dũ fact eſt ipe
ꝑ aſſumptõeʒ carnis ⁊ ſpũs.cithara in car

tris ĩ diuinitate. Sic eĩ alloquit᷑eũ pr.Ex
urge głia mea.exurge pſalteriũ iocũduʒ cũ
cithara.Cni filiꝰ rñdens inducit. Exurgã
diluculo. Tu ei ſuſceptoꝛ meꝰ es.glłia mea
⁊ exaltãs caput meũ qð reſuſcitaſti ad glo⸗
riã. Lalit᷑ itaq; egregiꝰ dauid pſaltes/ pa
me / dedit intelligi. ꝓpterea ſił ↄſonãs ſibi
erupit nũc aia mea ĩ magnificatõeʒ dñi cũ
exultatõe ſpũs miſcẽs pſalteriũ iocũdũ mi

ſericoꝛdie cũ cithara ſeueritatis ⁊ penitẽtie „

¶ Ampliꝰ po cur nõ potiia glificatoec; a
magniſicatõe ſũpſeri initiũ.vt dicerẽ. G li⸗
ficat aia mea dñm. Sentiebã ꝓfecto pꝛiui

legiũ h̊ cãtici glie.reſeruãduʒ multitudini
milicie celeſtis exercitꝰ.qñ ↄpleti fuerit di⸗

es vt pariã filiũ meũ pꝛimogenitũ. Fiat tẽ
reuelatõ celitꝰ ad paſtoꝛes.q boꝓ ſimplici⸗
tate ſua ⁊ ſedulitate vigiliſuꝑ gregẽ ſuũ ve
luti q̃dã ſolicitudie deſerti / ſubito fiet cuz
ãgelo euãgeliſãte/gaudiũ magnuʒ:comes
multitudo milicie celeſtis.laudãtiũ deũ ce
lico carmie ⁊ dicẽtiũ. Glia ĩ altiſſimis deo
Etĩtra pax hoĩib bone volũtatis. Veniẽt

paſtoꝛes videbũt mirabuni/ reuertent gl⸗

iie
ſosmot
ſinond
hauti
ſeagen
an
S
ſürconu
vsnune
ſtchaue
ſciema
kingan
ſcktiopun,d
CoNenib
fncnf
norcs it
ſſiminin
igann
bo blat
echazpic
coreegie.
ſia Tuad
an
Pegitons/
bosſcnlo⸗
dchloqyli
fupanefi
Pnogoor
fun Znn⸗

Dan

ſuunngn
ooe⸗
lenfont

—

mſ Mrizſi
cniüd

Carmẽ ſuper magnificat 95

ficãtes deũ. Futuꝝ ẽ inſuꝑ ad bethleeʒ di⸗
uerſoꝛiũ partꝰ mei.inoleſcat mos ꝑ ecciam
ſcõꝝ toto traꝝ oꝛbe diffuſã / iungere finib⸗
ſalmoꝝ cãticoꝝ ⁊ hymnoꝝ celebꝛiter. ve,
ut vna ⁊ inceſſa bili voce cũ oĩ milicia cDee
ſtis exercitus. Glia pri ⁊ filio ⁊ ſpũiſancto
cut erat in pꝛin.⁊ nẽ ⁊ ſꝑ:⁊ in ſ.ſ.amen.
Sʒo glioſa trinitas quãto põdere ſnĩa
r / reſonat i auribo meis/paruꝰhic ⁊ paucu
lus numerꝰ vᷣbuloꝝ. Quot ⁊ quãti futunri
ſunt cociues ſcõꝝ ⁊ domeſtici dei / qͥ ad iu/
ſticiã erudiũt płlimos:⁊ fulgebũt velut ſtel
le in ꝑpetuas etnitates qͥ ad declaratõeʒ ce
leſtis huicãtici głie/laboꝛabũt/te doctrice
CLoncertabũt apud diſſidẽtes futuroꝝ he
reticoꝝ fragoꝛes.ſtrepitꝰhoꝛrendosq; cla
moꝛes.vt ĩ debita ↄcinãt armonia. te bea⸗
tiſſimã trinitatẽ i vnitate.⁊ vnitatẽ ĩ trini⸗
tate ĩ ꝑpꝑenni ſeculoꝝ tꝑe Amẽ. Dicent cre⸗
bꝛo. Blia tibi dñe. NHoiabũt te deũ gloꝛie.
te gliaʒ plebis tue iſrł. Te dñm virtutuʒz qͥ
es rex glie. Lu rex glłiexpᷣe/ↄcinit oĩs ecctle
ſia. Lu ad dexterã dei ſedes ĩ gloꝛia dei pa
tris. Libi laus.tibi glłia tibi grarũactio:
Quid igit᷑ ſuꝑeſt humilitati mee quam re
ſpexit dũs/ niſi vt cũ omnib generationi /
bus ſeculoꝝ.ſubiũgã pꝛo fine pulcerrimo
debitoq; ſuꝑaddens ad canticũ meũ. Olo
ria patri ⁊ filio ⁊ ſpũiſancto Sicut erat in
in ſecula ſeculo⸗

pꝛincipio ⁊ nunc ⁊ ſemꝑ ⁊ i
rum Amen. ( Zmit.

Sequitur carminn

*

—☚ℳ
ſuꝑ magnificat ꝑs nõ mĩma/ q̃ ꝓ abigtdo
tedio quiete ſenectutis/⁊ recoꝛdatione pꝛie
teritoꝛũ ſtudioꝝ/ non tam nitoꝛi ſtudens
quã deuotioni et vtilitati/ modulatus eſt.
Agnitficat anima mea te dominũ/
Imeus iniite
Bypyüs exultat / reſpice fac humile
Adguenn dũ terris dego/ me cura placendi
Sepius eluſit/xpᷣe peto veniim
Da modo cõplaceat tibi ſoli ſerioꝛ etas
Carmie ſe ſolans/ſis ſibi ſolus honoꝛ
Cernea carnales elegia cantat amoꝛes
Cęlica celeſtem pꝛomat amicicam
Beſta ſtilo memoꝛi miſerandi tꝑis hꝰ

—

Dent alij/nobis diua ſophia placet
Non eſt conſiliũ pulcri ſpectacula celii
Zinquere/ſcenũq; vile ſtilo terer
De mea ſcripta tuis ↄmitto p̃᷑ maĩba fac
Quãtũ qᷓ; ve parum vis fieri maneant
Haxia ꝑs monet ⁊ ſupponit noſcere ſeſe

.5.

Nẽ

.

Virib in ꝓpꝛijs intus ⁊ exterius

„ 7

. .

Seſcripturaꝝ mauiteſtauit dictaviciſſunm·

Crebꝛo latet ſola / plege/le reſerant·
Deniq; pᷣueniat reſerans oꝛatio ſenſus

TLectoꝛiq; comes ſit pia ſedulitts

Vr ſpeclatiuas claudo ſub lege me,
Datias qrit coꝛ iuuenile ſeni (troꝝ.

etroꝝ leuitas an nõ minuit grauitatez

Senſus:x ꝓpꝛiuz pondus hr̃e vetat·

.
.

Etatem ꝗꝓpꝛuuʒ quãq; decet ſtudiiu

Hrãdioꝛ es/pudeãt puer lia/nẽ lacrima·
Tempꝰnüũc lacrimis coꝛda pianda pis
Audicra põe ſenec puer vt ñ ſis maledictꝰ
Seria res agit/moꝛs volat añ foꝛꝛes
Parce ſeni iuuenis/paucis ↄfuſa reſoluo
8 gaudet numeris arcius arta tenet

Fdificat ſeniũ doctrina virilis/⁊ ate

Tudicra delectant metra puericie

Gratus erat puero iã de ↄceptibo oͦTs
Sermo / nimis cupies noſcere quid ſit bõö
Wins 7 exteriꝰ quot hʒ vires repetebam
Sendulus/tandẽ ſero videre datum eſt
Tnidiiniũ coꝛdis qͥ ſit / qͥd mentis aſitum
Oc op p ſtudiũ canoſexcreuit iãẽnoſ

Spreqe reqͥes / menſis de menſe vocrre
Dant/exaltatus vt deus eſt videam
Miris iſta modis de attulit ocia nobis
inxia curaꝝ vincula diribiens
Foꝛte/nec inuideo/poterit qð ſcribit᷑ olim
Igd foꝛe nõnullis vtile.ſuaue.placens
Nec puerilia ſunt qͥb vſi metraꝓphete
Kltes Ahi heologiaj graues
Atctñ auditu carnis reſonãtia non ſunt
armina de rebo quas ſapit vnica mẽs
Doꝛe ſuo ſi ſit bꝛeuitas obſcura pateſcet
Nocibo aut pꝛoſis latius expoſia
Ingenijq; moduʒ decet vnũquẽq; nctare
SKarsauile noncſtanea volabit aunuis
Ars q́z nulla ſtatim totã ſe pdit/opoꝛtzʒ
Vſus vt acceptaʒ ruminet aſſiduus
Ingeniũ clareſcit ⁊ ars/ſi longioꝛ vſus
fuerit/nemo ſumma repentecapit
Rguit᷑ ſeniũ ꝙ deſipiẽs puereſcaoat·
Altera cã ſubeſt/ pꝑdita vita pꝛioꝛ
Eſt vᷣłꝰ vegeta minoꝛ ĩ ſene/ foꝛtioꝛ aufert
Ex aĩo pacem de cerebꝛo requiem
Fulget in antiqͥs ſapia/ſed quiboetas

Junioꝛ in claris cõſenuit ſtudijs

Berſide gaudet elegia claudere ſenſus
7 an ſunb dnplic palcrior indeaune:

7
— 1

Oecia delectant ſabbata ſola placent B

=ð

Meſte dãt aim du medi

Coõueniũt/ꝙ hõ ſit ratione vigens
Rurſus ſola bonũ ratio ↄcernit honeſtuʒ
Bꝛuta ſup/finis ſolus ei deus eſt

NWaerbũ qui capi ent
Zaliboptima pars cedit/q cogi
SSPoſtpoſitis curis / ſcire vacare deo

Cõplacuit p eã vaene monimenta ſenecte

Vtile cũ dulci conſociando dare

Ocia pꝛudẽter vitãs bermicola quidaz
In pleccis oꝑans fine qemabat eas
Erẽplo ↄſoloꝛ in /ſi nnllo manerẽt
Poſterius ſtudij ſcripta laboꝛe mei
Pꝛofuerint ſi nõ alijs obliuia vite
tãdo replent

EDui loquit linguis / neas intelligit / illũ
ꝛecipis vt cantet / paule / deo ſibi;

Ergo tecũ habitãs cane muſis ludeq; tecũ
fa quãta/ deo poſſe canendo moꝛi

Ouis modꝰ? nr̃is oꝛdo rat ſtudis
ia. fides.cũ quauis religione

Finis diſpariter bꝛutisqm̃ memĩſſe
Waſſec. noſſe deũ quin? amare datum eſt

umit er iſtis veraciter eſſe beatos
iüt retinent dunin

„

Contẽplatiuos ideo laudare beatos

.

Auſus ariſtoteles conſonus eſt fidei

Multa tñ variat / ſed in h̊ ↄcoꝛdat/vt etas
Vlitima diuiĩo dedita ſit ſtudio

Non niſi poſt artes/moꝛes/⁊ phiam
Ocia concedit poſſe beata ſequi

Ffßicolas quãto lenius citiusq; betos

„..

nomune facit ſpes amoꝛ atq; fides

N Heologia quidẽ panitercũ pia
NSõoꝛes nõ deſint/altius erudiunt
Sit ꝓcul atra comes cui mos iffare ſciẽteſ
Scire tumere facit /teſtis apłus efft
Contẽplatiuos ratio demõſtrat amicos

Eſſe dei/quibo ⁊ paucula ſufficiũt
Signat amiciciã/ꝑquirere ↄditiones
Dilecti / de quo cogitat/⁊ loquik
Hoc ↄtẽplatoꝛ/pᷣſertim theologizans
Hoõne docẽdo facit:vel meditando ſilens:
Viuit contẽtus pᷣſentib/anterioꝛa

Poſthabitis alijs / vnica cura ſequi
thõ rixas hoim / belloꝝ ſiue tumultus

Audit/ad hec ſurdus/mutus in oꝛe ſuo

Sumit ĩ exeplũ loth qͥ ꝓut aduena iudex

Tam ſceleratoꝝ nõ fuit in ſodomis
Trãſiliens iditũ cur ſe miſceret iniquis

Oui foꝛis eſſe volũt/cur ſibi ſit nocuus

ltioꝛ eſt mũdo/curas qͥ deſerit omnes

Vmane finis nature nos docet aptꝰ

JIuſticier⸗

35

tat vni

Duẽ ſuſcepta nihil pbᷣlica cura pᷣmit
Agnificãs xpᷣm bñ plebs ait oĩa fecit

Nam qne fecte t omnia valdebona
irma fides niſi ſit diue pietatis amatrix
Jugiter inquirens / irrequietus erlis

Illa vel illa deus cur fecit:q̃ſtio curis
Bles nimis/plenũ ſciueris oſa notat

ſum cur iũgas / cur oſus erit vicioſus
Scrutatoꝛ rerũ quas agit om̃ipotens
Querat ⁊ inquirat nõ inueniet rationẽ
Ipſe quidem fecit omnia que voluit
Dꝛdo duplex rebo nã pꝛim reſpicit vnum
Qui creat/eſt mediũ finis ⁊ initũu
Eternus/nulli mixtus q;uis ſit vbicq
ñs eſſe ſuuʒ poſſe vel inffturre
lter ineſt reb inter ſe viuidus oꝛdo

Certis qui numeris mutuo nectiteags
ꝓPꝛimũ ↄtẽplãs nullã pꝛoꝛſus rationẽ

fecit omnia que volutt
ieradix eſt velle ſuũ pꝛioꝛ vla
erit᷑/errat᷑. quid pꝛius iniio

Dic / niſi ꝙ

.◻

Sit ſtatꝰ in pꝛimo /ſi nõ / vbi conſtituetur
Diſpoſitis rebo oꝛdo ſecundus ineſt
nuenies iſtic cõnexas mutuo cauſas
t cur exrebe ꝓpueniant alie
Hoc natura facit/q̃ vis eſt inſita reb ⸗
ODue rem ↄſilem pꝛocreat exſliii··
Phis ſtudiũ talis fuit oꝛdo ſecũdus
bochd pꝛimũ ſcandere cura fnuit
TCheologis qꝛ mox ſolũ ſublime fides dat

Se pꝛi his ſtatuũt/infima deinde petũt

Ardua diſparitas/felixqui ſemꝑ in alto
Hirus pꝛincipio/iudicat in relquis
Actio baſſa petit/ſed ↄtemplatio fini

Zugiter intendens / dirigit huc oculos

nde qͥeta manet / toꝛq̃t nibil oꝛdo ſcðᷣus

Scit qm̃ pꝛimo cõſonat/optim? eſt

Sſe gradꝰ reꝝ varios coòᷣſcit/⁊ apto
Cũcta loco poſita qͥcqͥd iniquꝰ agat
ꝛdo ſcdᷣus bʒ mala plurima.ſed t illa
olis noxia ſunt /iure volente/malis

Sis bonꝰinnitẽs pꝛĩo bona ſũt tibipꝛſus

Exclamabis ad hec q́ o qua ratõne

kranad tuo deerit in obſequio

Eſſe bonꝰvaleo ni deus hoc dederit
Hõ potes / affirmo.qre ſis ſubditus ilii
Atq; tuã minime iuſticiã ſtatuags
Eſt tñ oꝛandũ /bñ viuendũ/medijs lex
Due iubet inſtandũ / nec potes abſq; deo
Hurmura nõ reſonẽt hoim da qjſo ſalutei
Ißpe deo ſoli /qui creat ⁊ reoreat .

nſin
Lolituuge

Ndiuina caret recia ratõne volũtas
Kon caret/ipᷣa ſibi ſufficens ratio
ſꝛimipotẽs faciat qð vult qͥd iuſtꝰvllũ eſt
A ibertas aliter quomõ cedet ei

Qriarut
Condiuwul
Paturaln
Lontingen
Ged manet
Odlneſus
Inpiust

Pmmnufub

Pesbzinttn
Simulni⸗
Loledeiti
Poncnidan
Qurimnni
Penomali
Semopus
Aane
Minoer
Denre

Bpüstmes

AIose
Futhaſem

Msimmr
Bhösang
Dadans
Atſidiuid
Semon⸗
Ouuliter⸗
ſonredit
Dtoam
Ppiatob
Ausim⸗
Vidcne

„
craune Pꝛime libertas cauſe determĩat omnes Dũ ꝑegrinat᷑ ducitarbitrio
RWDNW Effectus/pꝛopꝛio vuit vt in arbitrio Virgo maria ioſeph nõte quidauit eratvir
clſi hus ſi libertatẽ denegat iſtam Attñ ulletuus/ cotinuusq; comar
N Aut nihil aut fiet omne potens ſiei Quiũ puero mr̃eʒ fidus deducit alebor·
Aofien Ecce grad ſiłes nuero ſiue poſſibiles ſunt Spõte laboꝛe ſuo/ſedulitate paa·
nuned Quilibet vt fiat / hic fit / ille nihil Spũs haud alit menti dar/impi? 2trux
ugriit Vaicio res ſolerti penſata/docebit Eſt ſi nõ dño paret ⁊ obſeduiuk·
nkßn Oia ꝓꝙ pꝛimi terminãt arbitra vis Impieras quãata eſt ſeductoꝛ de duce ſi ſfit
nrinl HNon tñ arburij libertas vlla creani Mentis ſi fetü ſuffocat aut perimit
sledg Zollit/ auget ⁊ viget inde malilis Euenit hᷣoperũ quotiẽs alimẽta bonoꝛũ
irn Cur itavult ua naq; de q cũcta miſtat Detrabit/ aut gladio crimis vltro feirt
dh, Condita vultꝓpꝛijs ⁊ ſinit ire modis tt ſi peniteat ↄſurgit cum puero mens
SZ Haturalis vis quã reſpicit oꝛdo ſecũdus Runu⸗ ⁊ ad patria fas erit ire ſaam
l Eontingenter agit / ſi deus inſpicik State viget hõ duplice pꝛia coheret G
gerphi Ded manet arbitrio dupla ↄtingetia nr̃o Iini/que nũqᷓ; tota perire poteet
ſineſl yne ſub duplici ſic patet imparitas Tibera vis hec ẽ/q̃ nõ deliberat/eſt vrMis
Gonne Impius eſt erroꝛ dicens pdue neceſſe Ar bitra cui flecti ſemꝑ vtrimq; dat
tniei⸗ Omnia ſub pꝛimo/ſi referanfiit Coõplaciti pꝛimã nos dicimꝰ/altera nomẽ
W Res hʒ inſtanti ſolo quecũq; neceſſe Acontingenti ſumit/ officuz·
migiſfig SDi vult nãq; deus/qq; repente perit Boller vtraq; de pꝛimaʒ ſpiat ad intra
RRã Tolle deũ facere qᷣcq; mala nulla manebüut Altera diſponit cuncta ſuis victb
R Non tñ idcirco vult deus eſſe malag Pꝛima neceſſariũ nõ aufert / altera veo
Eur ita:nã ꝓpꝛiam vult appellat rationeʒ Contingenter agit ꝓſpiciens media
muune NHNemo malũ vellet ſub ratione maili Arbitra vis / lune ſimilis/mutabilis inde
nuoal Sermo pias igiledens aures repꝛobe Obuia fit pꝛime noxia crimitilb
Dõð deus actoꝛ vult crimia. ꝓbꝛa.nefſas Si duo ꝛcoꝛdent vir ⁊ vxoꝛ/ ſpũs ⁊ meus
Kiah Kiritꝰexultauit ais me alma ſuꝑpo Pꝛomiſit / faciet xp̃s erit medio H
kaſl Mente ſui coꝛdis ad nibilũ rediges nõ duo iã vel tres incõnexi/ſed in vfrnn
aeleiln Sypyũs ⁊ mes ſunt eſſentia/ponimus/vna Coꝛ ſimul atq; aiam foꝛtis amoꝛ rapiet
kanfun In nobis animaʒ conſociamus eis Gratuitꝰcũ natiuo iũgent᷑amo·ꝛes·
iblinefcts Fu tñ a ſermone dei/ paulo referete Finis pꝛincipio/qtũs alpha ſit cO .—.
udenderii NHas inter vires ſectio mira ninlig Hens puerlſa/ mens pf es / dux vᷣginitat
nſengnhh Spyũs atq; aia qua ſunt ratione ſecati Alme mee / dicens / oſcula ſancta ferrt
Ennnns Aucida nonulli ſcripta dedere ſſna. Rbitra vis ſi ſpiritui pꝛiet/ ad ipſum
miroft At ſi diuidit᷑ vel quomõ ſpũs ⁊ maes ꝗAꝓH Ois culpa redit/noxa. ſcelus. vicium
Gideccale ermo rarioꝛ eſt / vti; diuiditnur·· Scllicet omittit vel ↄmittit / qꝛ meni
nblant ſi⸗ Qualiteraſtrui᷑ rationis poꝛtio dupler· Diſſonat / intente ſemꝑ amare deum
eagaith⸗ Metis amoꝛ de eſt ſolus / ſe ſpũs omme Tis refugit/ qdð amãs libera vis memit
ebncgt Reſpicit obiectuʒ quo bene diligimus Haoãc deus ipꝛeſſit menti cũ viribsꝛ eius
n äl Meẽetis imago deũ ꝓſpectat vt vnica ſolũ Ingelibiluer dũ manet ens pꝛui/
nerenuis Spyũs obiecta plurima reſpiciet L ibera vis nũq; niſi ſit ſit arbitra peccat
l emn in ance manct ſyon mens ſpũs oez Dotequidem tali pollet imago deii
nobec Hieruſalem quaſi rex regulat atq; regit AVult natura de/ vult inclinatio reca
gunnn Hentilectulꝰeſt ſponſ. locꝰ vnicus omni Spñũs vt mentẽ ducat in alta ſuaz··
—— clinio mentis ſpũs imperiat Spũs arbit᷑ẽ/ mẽs libera/ collige paucdcis
bansi Pus ẽ mẽti dux ⁊ rectoꝛ / vice ſponſi AInter eas vires ſectio qualis ert
Quã fecundare gfr̃a ſola potett Sopus arbiter eſt vires aĩe ſuꝑ omnes
me Nãq; vtero mẽtis dũ ſpũs aduenit almus Qualis contingit ſub ratione regi
nl Sußmi vinus ſemet obübꝛatei Eſt penes arbitriũ queuis oꝑatio laudis
es⸗ Naſcit hincſanciũ dñi qð gra gignit Viel vicij/rebus vtitur aut fruitur
nußt Kocipit illud mens parturit atq; parit Arbitriũ tuleris nihil ẽ pecca bile/nullum
UVerbigene menti duxſpũs addit eius

LCLCLarmẽ ſuper magnificat

Demeritüu cuiq; ꝓuenit/aut meritum

irit? typice dict? iacob/⁊ varie vir
Arvncille/ſocie vir pariter domine
Mentẽ dic dñam / doni cui fulget imago
Bloꝛia/lux/ſpeculũ/quẽ memit/ſcit/amat
Singeriſim qnq; ſcias pꝛo mente reponi
Cuiꝰnatura pellit ad omne borũü
At ꝓut h̊ loqͥ mur ſoli mẽs dedita pꝛimo ẽ

.

Cuiz obiectũ finis ⁊ vnicus eit
Mens ita ſinderiſim ſuꝑemi
Que ſolet ad ſponſum filia virgo deum
Mens ⁊ apex mentis ideo diſtincta notẽt᷑
Sit qꝙ amoꝛ radix finis ⁊ initũi
Oia finit amoꝛ ꝓut inchoatoĩa/nũq;ᷓ
Ipſe tñ neſcit/nec memoꝛ eſſe nequit

Vnius ⁊ trini ſaluat᷑ ſemꝑ imago

2

A pfe ꝑ verbũ circulat almus amoꝛ —
Imypmit hoc natura bonũ/ſed gra foꝛmat

Bloꝛia cõſũmat poſt rudimẽta vie

Cotẽplãtis habes finẽ qͥ ſubleuat ad ſe

Dentẽ ſupꝛa ſe / ſicz ſigillat eam

St naturalis affectus ⁊ eſt aĩalis
Eſt rõnalis mens amat arce manẽs
SO ẽs priaʒ repetẽs amat / ⁊ q̃ poſſidet illã
Mẽs amatè/ꝛ ſe mẽs omipotẽetis amat
Diuini generis amoꝛ eſt mẽtis triplꝰiſte
Finis ⁊ obiectũ ſtat triba ipſe deus

er ſpeculũ pꝛimꝰamoꝛ eſt ſpeciẽ tʒ alter /

Acu ſe pꝛopꝛio ſolus amat dominus
Solus in ĩmeſuʒ ſe nouit/amat/fruiturq;
Actu nõ mẽſo nullus amare poteſt

Sub gradibo ternis opus exercet᷑ amoꝛis

Credulitate pꝛioꝛ fit/ratione ſequens
Ex intellectu reliquũ fit/conſimili dic
Bratificus ꝙ amoꝛ triplificat meritũ
Pꝛimũ ſimpla fides / intellect?qᷓ; donũ
Dõ ſequit᷑ pꝛeſtat/dat freneſis reliquũ

Bloꝛia triplat᷑/coĩs pꝛima/ſecundna

Mater habet/ternã xpᷣe ſupᷣme tenes
Vnica ſublimis gradibo caret omipotẽtiſ
Gloꝛia/ ſit q;uis trinus ⁊ vnus idem
S Ratia gtuit amoꝛ ẽ/baptiſmꝰ amoꝛi
Pꝛimit?umpꝛeſſo deſuꝑ addit eaʒ
Mens ꝑ eam pris eterni viteq; ꝑennis
Heres adoptat /ſponſa fit/ana datur
Naturalis amoꝛ nũqᷓ; deletur/eundem
Add repꝛo bes etiã cõtinuat dominus
OPbniti conat᷑ei male grata voluntas
Seccruciãs vt equcalcitrat ad ſtimulũ
Minra dei bonis patʒz ac inuicta poteſtas
Curq; volũtati pax nequit eſſe male

3

Extimulãs agitat vrget pũgitq; rfmoꝛdẽs

Cõplantatꝰamoꝛ iura dei retinens

Pꝛimamoꝛ mẽtis liber ſe ſponte coaptat

et vnica iũngi

.

ꝛimo pꝛincipio qð nec amare nequit
Arbutriũ ſequit᷑ vſum rationis/⁊ vltro
Flecat᷑ in partes /ſi volet/oppoſitas
Spoõte ve ſuſpedit ſe partes inter vtraſq;
Vſq; q̊ cõfirmet gloria velle bonũ
Liber amoꝛ melioꝛ/q̃ plꝰfulgetviget ardet
Coꝛde manu ſenſu ꝑuigil/ hinc melioꝛ
St occaſus in ens puꝝ fit caſꝰ⁊ alter
Mn purũ nõ ens. mẽs abvtraq; cadit
Dic dᷣa ↄtigẽs/qꝛ nõ valet eſſe ⁊ ineſ/ſe
Nõ impoſſibile dicit᷑ eſſe aamse
Falſa ve ſunt nõ alio eſt in eis mediũw
Non negat omne qð affirmatio ponit
Et viceuerſa.quid meduretibi
Pꝛincipiũ pꝛimũ ↄplexũ fallere ponẽs
Rbitra ſe vtꝰ vireſq; ſuas mouet oẽs
Flectit᷑ ad ſeſe mota mouens eade
Altera cã tñ ſemꝑ ↄcurrit/vt ißm
Obiectũ ſaltẽ cauſa ſußma mounet
Actio nõ eadeʒ motus ſeu motio moto
Hoc deus ad ſeſe ſolus habet pꝛopꝛiuʒ
Karet obiectũ par eſt ratioq; videndi
Actio ſed diſpar cũ deus inſpicik

Verbũ ſi dicat ea mens/aliter tũ inro

lerbum diuinü coꝛde pr generat
Spuüs ⁊ ſanct?mentis ſpiraf†amoꝛe
HNon ꝓut hũc ſpirant filius atq; pater

Exemplar verbũ dices/ exemplar amoꝛem

OQuẽ ſanctꝰ ſibimet ſpũs appꝛopꝛiat

Vnica foꝛma dei foꝛmas ſuꝑeminet os

Altera dic non eſt foꝛma realis ibi
Foꝛmales varias/rõnis fabꝛicat vſus
Intellectiu abſtrabit/ aut reſerat

Loõponẽs caueat falſos ↄiũgere ſenſus

Dũ ſuꝑ abſtracto ſcire cupit quid id eſt
Ens a mene dũ variat᷑ imagine lune

Ms ita tot bõ/mẽs intellectꝰ⁊ eſt ens
Ipſa volũtas eſt vis memoꝛãs pariter
Blees hõ dũ lunaticꝰeſt/ dum moꝛe zachei
In iericho degit / luna ſonat iericho
AVir interualla recipit lunaticꝰiſte
Zucida pauca nimis/valle manẽs miſera
Toꝛq̃t ⁊ illidit vł humi vł aqs vel ĩ ignes

Paſſio crebꝛa ruẽs / doꝛmiat aut vigilet

Mitat᷑ tmñ vt vel raro cogat in vnũ
Spiritus initiũ quod ſit amoꝛe pio
Semet adunat amoꝛ vires relis ſil oẽs
Colligit ĩ peritans/actificans habius
Zũc lucet tenebꝛa/radiãs caligo ſubit᷑

Mens intro rapit/lux inabyſſat az

Sicut aqͥs olen ſuꝑeminet/almꝰamoꝛ ſic
Supꝛa quodlibet ens exilit vſq; deum

Mens ꝗꝛ metit᷑/eminet/⁊ meminit

nimore
ang ae
Wpormeen
Ppograt
8ſugomincts
misdbi
ſbncurs
unian ,
ügerſans
aguqndtc
rulindge
Ndenitckas
ie
ntmtzhe
ere
nte
lemmienii
nusrie
õ
zümi
l
res ßli

AnsdihG

alihi
nme
unchu

Carmẽ ſuper magnifict 9

Argentũ viuũ ſemꝑ ptendit adimũ

ntzꝝ qð deus eſt ſemꝑ homo repetit
Agna potẽs fec mihi mag canis bñ⸗
Ecce beatã me pᷣdicat oẽ genꝰ (dicta
itas mr̃i/fidei coꝛ/ſummꝰad imuʒ
Juüugunt/mirer quid potius dubito
Magna potẽs tollit miran / ſolus is ipe
Coꝛ fidei iunxit omnia qui potuit

Deſine mẽs hoĩm temeraria velle pfundũ

Conari ſenſum te penetrare dei
Infinitus eni non circũſcribit᷑ aꝛto
Foꝛmate mentis quolibet ingenio

Ciũcta de ſapiẽter agit nec ho rationꝰ

Aſſerit hoc ſalomon ſcire poteſt aliquã
Deſtruat edificet ꝑdat vel collocet vt vult
Cur ita feciſti dicere quis poterit:
Deſpicit excelſos oclłos/coꝛdisq; ſuꝑbos
Mente ſui / digne fallik impꝛobitas

Impꝛobitas ſaꝑe qᷓ nõ vult ſicut opoꝛtet.

Senſus ſobꝛielas eſt inimica ſihbi
Coõtingęter agu extra ſe pꝛima volũtas
Siberg ſe varijs inſinuando modis
mOt?cuiq; rei ꝓpꝛius diuina volũtas
Paret ⁊ ad nutũ ffectit᷑ illa dei
lulla pꝛioꝛ cã eſt / cui ſoli dicere fas eſt
Sic volo ſic iubeo / velle mihi ratio eſt
BGBrãmatici cauſam querenti ſignificati
Reſpondẽt/qꝛ ſic impoſitoꝛ volutt
Diſpoſitis rebo dataltera cauſa ꝓpinqua
Nꝛdine pꝛo rerũ pꝛopꝛietate modis
Queq; de foꝛmat vult ñ qꝛ ſũt bona deſe
Ded bona ſunt qꝛ ſic diſpoſuit fieir
Cũ voluit nihil eẽ pꝛiꝰquodcũq; creatum
Ziũc nihil hoc fuerat ſi capis eſſe bonũ
Fiat lux dixit / bona lux/qꝛ cõplacuit lux
Vt fieret/bona ſunt omnia iure pari
Nõ bõa/qq; potẽs ſapiẽsq; ꝑ oĩa clamãt
Vocibs excelſis cuncta creata ſiul
Bes ita diſponit/ꝓpꝛiosvt eas ſinat actus
SDeu motus agere / vertere ſpõte poteſt
Zerrer elrnur t diens miracula fiunt
Vt dũ ſuſpenſa quelibet actio fi
VUlci qᷣd fatũ qͥd ſit foꝛtuna requirũt
Solaq; ſi pᷣter noĩa ſunt aliquid
mt aliquid/ nec enĩ ſermo coĩs inanis
Pil penitꝰ fruſtra publicꝰvſus haber
Eſt operãs a pꝛopoſito certũ ſibi ſinem
Certaq; pꝛo fine pꝛeſtituens media
Dicere foꝛtuitũ nemo pᷣſumit vbi quis
egiſs medijs quod petit aſſequit
At du pueniũt ea raro qualia pꝛoꝛſus
NHon intendit agens/dicito foꝛtuiiaga
Pergis ad eccleſiam dño tua reddere vota

Att nos ve miſeros nubila tanta tegunt

Et patet ante pedes aurea maſſa tuus
Vtiq; foꝛtuitꝰeſt hec inuentio/cauſam
Eius foꝛtunã dicere rite ptes
Inde vides pꝛimã cauſam qͥ cqͥd facit/eſſe
Hil ſibi foꝛtuitũ/nã videt illa pꝛius
Nõ ita fit nobis quos ignoꝛãtia duxit
NHNon pᷣconceptis finibꝛaut mediis
Adde ꝙ excelſus de efficit oĩa/quare
oꝛtuna omipotens / eſt deus 1 dominus
Aicqͥd ↄtigerit nob nec pᷣſcia mẽs ẽ
Apꝛeuidiſſe deũ nõ dubitare potet
inc foꝛtuna liquet q in omi re dñnart

Nemo ſcit ſibi quid veſꝑa ſera vehat

Heg cauſas alias ſi colligis om̃ßes
pſas foꝛtunã ſepius inuenis
Cur qꝛ ↄcauſant vbi nemo intẽderet acũi
Talem / vel tali fineè/modo fiei·
Juge intellectꝰ vbi maioꝛ ineſt/ minꝰ illic
Eſt de foꝛtuna/cur:qꝛ plura videt
Angelici poꝛro ciues aieq; beltte
Nil vel raro aliquid foꝛtuitũ reputant
Omnes nãq; docet in verbo viſio cara

Noꝛro pꝛioꝛa tenes de foꝛtuna / ſciet apte
Hox quid ſit caſus cauſa/vel eius opus
Caſus ineſt ſoli pꝛopꝛia rationecarenti
Vt ſunt bꝛuta/quibo nulla pᷣeſt ratio
Nulla qͥdẽ ꝓpꝛia ẽ/ſʒ ineſt aliea /reges/ dux
Et que nõ errat pꝛimi potens rato
d Ireris bũc vigilẽ ſenſus ſũt cuiꝰaꝑti
Peruius ⁊ liberſpũs hos animat
Coĩs/groſſus fumus opilateum
Ergo ſtat mediosvariosq; notato freqᷓnt
Senſib humanis poſſibiles fieir½
Sõniculoſus enĩ vigilat toꝛpoꝛe grauatꝰ
Nec vigilat pꝛſus/inter vtrũq; manens
Leſio coĩs ſenſus/vel apertio lenta
Dat freneſim capiti ſic reueriſa venitꝰ
Verba nihil cõnexa ſibi ꝓfertreueriſans
Neſcit quid ſequit/quid ve repugneteis
Cur:qꝛ nulla regit ratõ fantaſmata/nullo
Qꝛdine que girant vt mare fluctiuagi
Sõniat & vigil minꝰaut plꝰ/płima vexãt
Foꝛtia vel modica dũ ſimulacra caput
BGBallũ nunc loqᷣł/aſinũ mõ/caſtrave terris
Fundat in hiſpanis /vota ſacit varia
Paſſio q̃ foꝛtis fuerit q̃ fixa cerebꝛaꝛ
Eredite ꝙ nõ vult ſe ratione reig·
Aſſio dũ turbat cerebꝝ fi hõ fatuiſãſ
Auget᷑ tandẽ/ledit/⁊ eſt freneſſis
Ergo vides coꝛdi deuoto vel ſtudioſo

BSonus vero quid eſt illibertatio ſenſus

NHoxia cur fiunt vdola coꝛpoꝛaa

Abbſtrabat ergo ſagaxa fantaſmmatib almã

Vim mentis/puro lumine ſe recreet

Sed quã difficileẽèquã rax /necvenitylli ¶ In

Bratia ni fuerit deſuꝑ iradians
Nua duce pᷣſumat coꝛ ſurſum poſſe leuari

Et quadã lucis ſe regione fruiun.

S

Semp ſuſpecia ſit quãtũq; ſalubꝛis
Paſſio credat᷑/quẽ retinere nequis

HHãq; pire ſuã que ductrix eſt rationse

Beſtit ⁊ effrenẽ ſe rapit abſq; modo
Nõ ſecus indomitũ vidi geſtire caballũ
Sic ſtimulis acti taurus/aper furiunt
Panlio iudiciũ variat.put ebꝛietatem
on vno faciunt fumida vina modo
Hic ſilet.hic loqͥ᷑ furit hic.ridet pius ille
Hic vigil / hic ſtertit / fit ratione nihii
Loꝛia celſa deo vob vir ⁊ o młr pax.
Oue vos conciliet ſemꝑ amoꝛe pari.
Qui moꝛes hoĩm/q̊s ſecũ ſexus vterc;
Fert/oↄferre cupit/ſcandala pcauneaat
Nam generare ſolet odiũ collatio talis

Laudetr᷑ potius fedus amicicie

Mutuo ſe refouent artus in coꝛꝑevero
Humanus ſic ſe ſexus vterq; inunet

Foõſona mebꝛa ſibi / nõ vllũ coꝛpeſciſma ?

Nõ oculus manui dicit inepta mihi es
Eſt hoĩm ſpẽs eadem / ſit femĩa/ſit mas

Sunt aie ſiles que ratione vigen
Xoõditoꝛ vn eis plaſmatoꝛ ſiue ceatoꝛ

Par ⁊ oꝛigo dedit nobilitate frui

Materies ſilis/claudunt᷑ moꝛte parili

Erimĩa nemo libẽs ſua credito vult rcitari

Cum ſoleat laude quiſq; tumere ſina
Dixeris ergo frequẽs qð ſexũ poſſitvtrũq;

HNexu iocundo conciliare ſibi

Fboꝛtare/ colãt ⁊ amẽt ſe ſexꝰ vterq;.
APꝛeneniãt gratis iugiter obſequijs.
Si vitã inſpicias hoĩm / ſi deniq; moꝛes

Memo caret vicijs iunioꝛ aut ſenioꝛ
O tandẽ maioꝛ parcas inſane minoꝛiꝛ

Non alios dãnet quẽ mage culpa ligat
Omnes nõne ſil eadẽ dãnatio ſtringit

Hmnes peccati perdita maſſa ſumus
Quiſquis ſaluat hunc ſaluat gr̃a ſola
BGratuiti doni eſt gloꝛia/nulla tibi

Nos fecit dñs/nos deſtructosq; refecit
Sunt ⁊ apud dominũ femĩa virq; pares:

NHNuũquid vita mares ſolos eterna beabit

Hec ne ſalus cuneo femieo dabitur
Oui ſexũ culpat muliebꝛẽ ſiue virilem
CLulpat cũ puero te pia virgo tuo
Matribo ⁊ pratriba pꝛopꝛijs cõuicia dicit

Vir bon? eſto memoꝛ/ꝙ ſit tibi feia ſoꝛs
q;ᷓ tibi gratũ ſit data ſubſidiui

Et pallet valido mens tua iudicio
Femia ſi variũ coꝛ habet mutabile ſemper
Plus indulge ſibi/plus miſerere pFius

Tu dux / tu rectoꝛ caput es rge ↄſulenutri

Dilige / conſerua/ xpᷣs vt eccleſiam
Scãdala ſʒ dices pbet mihi femĩia crebꝛo
Blandicijs rixis cultib/illecebꝛis
Coõſentire caue/tibi nil affirmo nocebunt
Hoc tua/ſi pces/nõ ſua culpa factt

NOAuid ꝙ res oĩs laquePculpe fit iniquis

Omnis nõ ideo res odienda bonnis
Cultu ſi nimio mulieruʒ ſexus oberrat
Ponat noſtra viri pꝛouida cura modu

Euã debuerat adã repᷣhendere/ſed dũ

Lonſentit/pꝛopꝛiũ plectit᷑ obviciũ
Femia ſis ſubiectaviro/caput eſt / ſibi pare
Laus ſua laus tua ſit gloꝛia/ſama decꝰ
Pꝛobꝛa mal dicta bõa ſis ſcito tua laus ſr
MNam virtutis honoꝛ dedecus eſt vicij
NOOn nocʒ inocuis ifamia feda nocẽtũ
NAnte tribunal onꝰquiſq; feret ꝓpꝛiu⸗
Femina cũ tibi ſit pudoꝛ ⁊ deuotio coꝛdis
Flebilis ⁊ mollis/vtere dotetua·⸗
Cerneꝙ; omnipotẽs ꝑ ſexũ foꝛtia fregit
Sepetuũ /tribuens martirij bꝛauiui
Ergo ꝓbas conare ſeq/ vos foꝛtia foꝛtes
Exercete mares/laus ſit vtriq; ſua
Sit vobis ĩ amoꝛe bono nexꝰ/coꝛ ⁊ vnũ/
UVina ꝓut ſpẽs/finis ⁊ vnicus eeft
Spyñs ãnexas tres vires tres q̃ſi ſponſus
Ancillã/ſociã/ſuſcipit: dominam
Eſt ancilla caro / ratio q̃ʒ libera/ ſed mens
Eſt dominãs grauidat ſol' eam dominus
Artes fuſca petit ſeruiles fulgida francas/

Deica vult ſoli ſola vacare deo

Spyÿs eſt ſeru / liber / dñs / Put his ſe
Arrbitrio ꝓpꝛio plus ve minꝰ/ſubicit
Voõſona ſi fuerit microcoſmo copla tplex
PNil macrocoſmo pulchꝛius aſpicies

Sanctoꝝ/ſanctos vt ſuperas alios
anct?ſanctoꝝ vult ſanctuʒ ſanctiſicari
Pomẽ/vt oꝛando pꝛima petitio dat
onis cete⸗ claris

Eſt natura capaxrati
Dotiby excellens / que memit/ſcit/amat
Pꝛouida cura pr̃is homĩ ſpẽaliter aptam
Dꝛandi foꝛmã iuſſit ⁊ inſtiuuit
Hic bõa q̃ cupiat / mala q fugiat nüerant
Mentis ⁊ interpꝛes lingua deü rogitet

Irq foꝛtioꝛ es quãto robuſtioꝛ ine Q

Zſanctũ nomẽ eius cuiꝰ:niſi ſancti †

Znplcie
Tuicene
Flisege
Fimore
Polapem
Muoarne
Pnochtl
Omnafan
Oiſoligen
Ouoclbee
Demnür⸗

orislan
Deccaig
Qudoe
Ganbin
Oumnniaf
Dii
Oittwea
vog
Irentos
Ahrdnü
Oncäſa
onener
Awin
Innaft
Hednlo⸗
Ktpfn
Feit
Vliad

giczim mn

1daonocs

em
iftufigt
beamä

1senaſnae

micgſe

nicsck
Gmnsqiſonis
donmmen
ilben r
okendenmm
Suguf
N
ni iu

mewaplee.

an eNnſed
grichensns

Dneen

S —

Carmẽ ſuper magnificat

Oui pater es noſter in celis / ſanctificek
Abba tuũ nomen ſanctificare potens
Addueniat regnũq; tuũ/fiatq; voluntas

In terra/ ſicut celicus oꝛdo facdit·

St ſuꝑ ens / triplex qui datur ⁊ ſatiat
Debita dimitte nobis / dimittim? vt nos
His quoꝝ nobis debita noxia ſunt
Ne nos inducas vt nos tẽtatio ledat
HBratia ſed tua nos liberet abſq; malo
Iradei pietas oĩs pietatis oꝛigo
Ex nihilo miſeris ſe dedit eſſe patrẽ.
Eilius es / nõ iam de terra / celicus etto
Celeſti caueas degener eſſe patri
Adde ꝙ ⁊ frater dici dignat/et eſſe
Pꝛoximus ⁊ ſocius factus homo voluit
vmmo miſter ait ego ſum/nõ ↄditione
Seruili/pietas vnica flexit eum

Tradit ſe menti deigenãq; facdit
Filius ergo tuꝰ?deus / o dignatio qualis
Factus verbigena/magnifica dominũ
Noſter paruulꝰes natus nob/datus idem
Filius/et nomen emanuel pꝛopꝛiũ.
Yactus es ⁊ nobis vltro ſapia/iuſtus
Sanctificans/redimens/ vitaq; vera via
Qui ſolꝰ ꝓpꝛie es/exquo/ꝑ quẽ fit/⁊ĩquo
Onodlibet es foꝛma/tfinis/i⁊ efficiens
Hinc vnũ verũ /bonitas/ſpẽs/modꝰoꝛdo
Rondus/mẽſura/ꝓuenit ⁊ numerus
NMNcelis hitas/celũ celi ſimul ipᷣm
— lũ celoꝝ dixeris ex pꝛopꝛiss
Uel celis ideo qꝛ te celas/tenebꝛasq
Ponis latebꝛas/cui locus eſt nebula
Hec caligo quid eſt tibi mo myſticꝰedet/
Quẽ docuit paulus/crede dionyſio

*
4

Scnibimꝰ? legi/loqͥmur q́; płima/ſʒ dad

Omnia ſunt ſi nõ ſpũs introduce

Multis hos celos deuotio fecit aperto⸗s

Dixit vterq; iohan celica viſa ſioib
QPꝛologꝰhactẽ oꝛãdo nos fecerit aptos
Alttentos / dociles/ queq; petenda ſeui
Abba tuũ nomen oꝛamus ſanctificetur
Sanctũ ſanctificans ſanctificare decet
Nomẽ noticiaʒ quaſi notamẽ vocitamus
Eſt vnũ nomen omnimodũq; do
Sanctificantẽ nos decet illũ ſanctificemꝰ
Sedulo queramus noĩa noſſe dei
BHoeologia tłplex nüeratmiſtica tradit
Sol ꝙp ſe ſcit exuperante gradu
lt ꝑ ſymbolicã trãſferre in quodq; creatũ
Fas eſt/⁊ ſummo noĩa ferre do
Vilia dum tranffers aures offendere noli

anẽ hodie noſtrũ da nobis quotidianũ

Aumpliꝰadijciã/qð crede tamẽ/qꝛ ſponſuʒ

Ex ꝑfectis pꝛopꝛia conſtat theologioa
Hil impfectum nominib reſona·
Oia tollit myſtica ſũmo/datq; ſecunda
Noiĩa cuncta deo /terna ſtat in pꝛopꝛiſs
Pꝛima deũ celat in ſe/volatq; ſecunda
Dymbolicis retinet terna velut medium

Tertia nãq; parit conceptus interioꝛees·

Abſtractos/pꝛimo pꝛincipio pꝛopꝛios
Actus ꝑfectꝰ pꝛimꝰpurꝰqð . eens⸗ Z
Eternũ /verũ / ſimpliciterq; bonũ
Vtit᷑ in patria conceptib intuitinis
Quos nuge viſus impꝛimit ipedeus W
Finge de retrahat ſe/ceſſat ⁊ intuitina
Viſio/nanq; deus ſolus erit ſpis
Duelat regnũ/qꝛ ſi ñ pꝛimitꝰad nos

Venerit ad regnũ nitimur iuvacuũ. —

Intra nos regnũ ihs eſſe dei manifeſtat
Ergo ſuũ regnũ rex regat vt pꝛopꝛium
Tigna petũt regẽ nec ficus/vitis/oliua
Conſentire voſunt /nam ſua ſuſficiunt

Solus in aſſenſum ſe rãnus inutilis iſtis

Deuouet vt regnet/deuoꝛat ignis ea
Fabula ſpectat eũ/ꝓpꝛiũ qͥ ſonere regnũ
Suſtinet interius/exterioꝛa petenrs
Fiat velle tuuʒ dices cõſentit ⁊ etat
Cõgratulat/ amat/cõplacet/atq; fauet.
Electiuus amoꝛ ſe ↄfoꝛmare ſfußſſo
Velle tenetei/dum ſatis innotuit
SDi iubet aut phibet / ſed cõſilij / monitic;
Ac de ꝑmiſſis/non eadem ralio⸗

Hemo dei tetet fieri cĩ murmure iuder

Cur mala ꝑmittit res aliasq; facdit·
Dũ pctã ſinit nõ vult ea/ſed vetat/odit
Quãuis nõ remouet/punitat illa tamẽ
Jat ꝓgreſſuʒ deſignat/an oẽ creatuz
BDicendo ſiat/pꝛotulit ie deus
Coꝛpoꝛei mot?terrã ſi reſpicis / hi ſunt
Rectus ⁊ obliquus/circulus eſt reliquus.
Spũuzʒ motus ita triplex/oꝛbiculansꝰ
Rectus ⁊ obliquus/pꝛo medio deus eſft
Circulꝰeſt ſimplex /rectꝰ ſe duplat vt altuʒ

Tentꝝ qð de eſt ꝓximat autrefugit
Terminꝰobliq̃ q̃druplex/mõ nãqß ſiniſtr

Nũc gradit᷑ dextris/ante retro ve petit
Düũ reſoluta manet cãe mens vtice pꝛime
Egrediens nuſq; girus ibi ſuns eft
Pꝛogrediens ratio motus ſe diuidit in ſex

Nuatuoꝛ obliquus/rectus hʒ biuios

Coõſtãs pᷣma ſuo mẽs cẽtro ꝓuida vis eſt
Da fatum aut caſus foꝛtuitos reliquis
Caſus vitabis te celo fixeris alo
Velle tuũ terris ſit quaſi celicoÖlls

95

Simplas atcq; pias / vera licet tua ſint

„

6

In tera fiant pꝛout in celo tua ſancte
Juſſa voluntatis / dic ita/ rectus eriss
Anẽ dũ petimꝰ / petim qͥcqͥd rfic nos
BIntus ⁊ exterius ſpũs aut caro vult/
Dic qᷓſi pan panẽ qꝛ totũ ſignificat pan
Panis ⁊ ergo deus ſolus ⁊ omne bonũ
Hoſtrũ ſe fecit/dum nos foꝛmauit/⁊ addit
Daans foꝛmã /pariter queq; ſequũtur eam
NDuottidie qꝛ deficimꝰ / ſic quottidianum
Duerere nos panẽ cogimur in pᷣcib

9

Da tu qui ſolus ꝓpꝛie das / reddere quicõᷓ

Nemo poteſt /donũ dicito tale datum
Nobis qui vita ꝑegrini viuimus iſta
Qui nõdum fines attigimus patrie

—

MNüc hodie tempus pᷣſens / nũ dicim? eui

Nunc eſt eterni/ſemper vtrũq; notat
Nũc mõ/nũc euo/nũc ꝑpetuo petimus da
Te panem ſuꝑ ens/⁊ ſuꝑ omne deus
Hoſtia tu ſacra nobis/tu quottidianꝰ
Panis ſacraris / noſter ⁊ efficeris
Panẽ ſi petimus / nunq; /te teſte / negabis
gec pꝛo pane/pater celice/das lapidem
TTdimitte pr̃ nobis tot debita nfa
CCreditoꝛ exclamat ſuffocat ⁊ cruciat

Reſponde pꝛo me queſo benigne pater
Debeo me/qꝛ ſum factꝰ/qꝛ ſum reparatus
Dõ baptiſatus filius efficioꝛ.
Heres ſum /frater/ſocius/mẽbꝝq; mĩſtrũ
Se dedit/⁊ toto ſe licet vltro frii

„

Pauꝑ bomũcio tot tantis obnoxie donis

Da de coꝛde tuo que tibi debita ſunt

Toti debitoꝛ es oꝛbi/pugnabit ⁊ oꝛbis

TZotus contra te/gratificus niſi ſis

Et ne nos inducas. hoc ẽ ñ ſine pulſos

Tentatosq; graui pondere ſubꝛuere
Si tẽtas purges / doceas ſtimleſq; ꝓbeſq;
Fac humiles/mites noſſeq; nos facito

Eterna duc alme via/tẽtatio nõ nos

Demonis illaqueet inficiatq; carro

Hmne qð ĩ mũdo ẽ ſuꝑemꝰ te duce/tolle

Tot laqueos / vel eos cõtere ſub pedibus.
QOctis nõ pauidos faciat tioꝛ atʒ diei
Nulla ſagittavolãs ꝑfoꝛet aut noceat

Perplexũ/dubiũ ſit pꝛocul/aut pateat.
Trebꝛioꝛ icurſuſ nimis autvioletioꝛ abſit
Demoniũ cedat meridiẽ ſimulans

Sis ſpes /ↄfugiũ / tuꝰ aſſit ⁊ angelꝰ/aſpis

Et draco ſub pede ſint regulus atq; leo

Totere ſub pedib ſathanã/tot retia rũpe

ot laqueos funes / vincula/tendiculas

Impi ſtulttẽtantẽ vincere iactanse

Dðõ debes redde/ multi ſũt/ vim patioꝛ/ſʒ

. cio qd tenebrꝭ latet atʒ ꝑãbulat ancepſ

—G

ODuãuis omnis ei gratia defuerit.
Seld nos libera ſoꝛs ⁊ verax liberet omni
τve malo/ popul? dicat 1 omnis amen
Pouimꝰeſſe malũ ↄtraciũ/fſemus ⁊ actuʒ

Cernimus exactũ/quod tolerare grauat

Trina mali peſtis tres vires depmit ãgẽs

Nebilitat cecatvrit ⁊ igne malo

Virgo ſalutata ꝑ aue gabꝛielis ab oꝛe

mboliciq; pres/ferte leuamen.amen /
Exercere quibo ingeniũ poteris

Virtutes contra rectificant totidem

Dona tot expediũt mentẽ/ſeptẽq; beatos
Perfficiunt/ſeptem ſcito petenda tihii
Purgat ⁊ exoꝛnat ſacri ſeptemplicis vſus
Dotes tot patrie totus homo recibit·
Addere młta tibi poteris ſeptena coaptäs
Singula coꝛde pio/quotidie meditans.
TZaliba aſſueto tibi contemplatio tandem
Tedia depellens perfacilis veneit
Sũma builoquij bonauẽture tibi tradet
PNoſcere ſummatim ſingula dicta modo

Oꝛdine ſepteno ſanctos vt quodq; dierũ
Poſcit opus/ſtudeas cõnnmerare tibi

Ouale qͥd acta dies tulerit / nũcanua Pfer

Vt foꝛmes aim ↄmemoꝛãdo tuũ.

Fm ſalutifere ꝑ partes diuide ſeptem
Alu

tttti pꝛogenies pietas ſe dina timẽs

daue/ ieſus ⁊ xpᷣs amen / ſit ita

Lompatit᷑ miſeris ⁊ miſeret eis
Paup ſpũs eſt timidus/reueret᷑i inſe

Maioꝛẽ inſpiciens / decidit ⁊ reſilit.
Ergo dei ſumma ſub maieſtate timenduʒ
Delperans de te decide/ſuſcipiet.

Te timoꝛ edoceat que ſit ſententia xpi

Trado ſuaue iuguʒ / do leuitatis onus

Eſt pietas amoꝛ ex affinitate reſultans

Pꝛimaq; pꝛoximitas a patre pꝛogredit

Celeſtis pater eſt oĩs pietatis oꝛigo
Celis ⁊ terris finis ⁊ initium
Ex bonitate dei pietas excreuit in omnes
Pꝛogenies / regnat ve nimis impietas

Hectria ↄueniũt pietas/timoꝛ/atʒ ſophia

Accipe iob teſtem qui tria connumerat
Suaue iugũ xpᷣi e/timoꝛ aſſit iũct amoꝛi
Laugem nã perſe neuter habere poteſt
Eſt puerilis amoꝛ niſi ſit reuerẽtia/poꝛro
Seruilis timoꝛ eſt ſi ſit amoꝛe carens

Dici vel fieri ſuaue iugum dui

ex q̃ſi ſit facilis legi ↄtraria camis ·
Tex que radices fixit amara ſuas ⸗

Eptẽ ſeptenas ex ſcriptur nũerabis

Diſtoꝛquẽt aĩazʒ capitalia crimina ſeptem

Vo pacto poterit inqͥtvulgata qrela

E—

Fynns,
Sohnu⸗
Syane
Eſowo:
Dacor⸗
Ponegt
Ganſe
Enpiere
Hulhyd
Aniqe
hfamedt
Bfanic
Drobap
Ouorä⸗
Pfaſonn

MN
et

Felces
Pfaſuen
Oofue
Inmean
Pntude

Min
anus
Buan
gnaifie
faliand
ſoncert
QWiran
Virrrir
Gaben
LConcs
Guand
Cimi,

1
ſrs⸗
Hecdy
Ekone
Bfamen
en
whe
Fis
Curte
Guße
Uiie
Orep
Hiep⸗
Us
Qua
Die

Carmẽ ſuper magnificat

Imbibit᷑ totis ſerpitq;ᷓ maligna medullis
Fo mes ad om̃e nefas eſt q; tyranus atrox
Sobꝛÿeſto / vigil / mitis / caſtꝰ / moderatꝰ

Sperne voluptates/lex tua xpᷣe iubet

E ſto voꝛax/doꝛmi /vẽtrisq; libidie feruẽõs
Da coꝛ ad illecebꝛas/clamat amica caro
Nõne guẽ paulꝰcarnis ſathaneq; ſagittaʒ
Senſerat/exclamãs crebꝛiꝰheu miſerũ

Eripiet quis me miſerũ de coꝛꝑe moꝛtis
Hui/vbi pugna depꝛimit aſſidua
Audi qͥd ſacro reſpondet numine plenus
Gfra me dñi te miſerante ieau·
Gr̃a nãq; poteſt hoĩem pietasq; repent
Vt ꝑ baptiſmũ ſaluificare hoĩem

=

QNuot q̃lesq; legis q̊s vno moꝛtis in ictu

Gfra ſuaue iugũ /vexit ad ethera
In vllum dici vult phia beatũ
OQui nõ ex habitu depulerit vicia
fit vt paucos vel nullos inueniemꝰ

Felices/quales ponitis o ſtoici

BGr̃a ſuaue iugũ momẽto tradit in vno

DNDuo fias felix/ſcriptus ⁊ ad patriaam
In medijs igit᷑rixis pugnis quoq; carniſ

Bratia donat / gloꝛia quã ſequi t
Inſipiens ſi ſis / iniuſtus / ſoꝛdidus/oĩs
eruus peccati vileq; mãcipiũ

Solmnee ieſus xpᷣs/ſapientia/iuſtus

anctificans/virtus/ atq; redemptio fit

Foꝛſitan ẽ aliqͥs multo grandiq; grauatꝰ

Pongdere peccati/flagicij/ſceleris
Coõſtituit dignũ mox gra ſpeq; beatũ

Vitat ⁊ infernũ /celica poꝛta patet

Saulꝰerat ſpirãs cedẽ/plenusq; minaruʒ
Concidit/⁊ paulũ gr̃a mox ſtatuit
Suauiꝰ⁊ leuiꝰqͥd erit:nã tollit᷑a te

„

Crimiĩs om̃e iugũ/ſponte niſi ſubes

niam dat .
ires ⁊ xpᷣs adiuuat arbitrij
Hec dulcedo iugi remanẽs abſcõdita pꝛa
Eſt/quã deuotis exꝑientia dat uis

Gjrt̃a martvribo leuis ⁊ foꝛtis data mõſtrat

Carnis vt arta iuga ſuaue iugũ ſuperat
Impietas timida venia caret om̃e iugale
Fit ſibi difficile/murmurat ĩpatiens
Cur tediſtendis ventoſa ſuꝑbia/quid te

Dufffas ⁊ iactas/dũ tibi vana place

Vidi ego veſicã modico turgeſcere flatu
Que piſis ſonuit quatuoꝛ impoſiitii
Hãc puer vnꝰacu pupꝑugit diſploſa repẽte
Vilis ⁊ abſq; ſono ffaccida detumnit
Quiſqs adulantũ turgeſcis voce ſub iſto
Diſce tropo tibi quid moꝛtis acumẽ aget

Sitib

pecces rurſus / conuertere/ mox ve⸗

Tepꝛiꝰs humilẽ ꝓpꝛij cõpũctio coꝛdis
Spina ve cõſfigens ſi ſapis efficie
Nullus adulatoꝛ peioꝛ tibi qᷓ; tibi fies
i blandiris teq; colendo tumes
lcifier hinc cecidit/nec mirum duz
videas nos MM.
TZur pes ⁊ viles / peſte ſub hac rure

Pulcer qͥd faceres / qͥd in rni peevecoms

Dmi cũ plenus ſoꝛde ſuꝑbis homo

Dicis diues ſum nec eges / neſcis qꝛ pauꝑ

Nudus cecatus vilis es/atq; miſer

. Proſperd ſoꝛs nutrixẽ huiꝰſubdola peſtis

ſpera ſanat eã pꝛoſperioꝛe manu
Vnꝰvt e pr̃ib ventoſo coꝛde careret
Demone vexari queſijt/obtinuit

—

Ergo qͥd aduerſas tãto fugimꝰſtudio res /

Conſulimſoꝛtes /fidimus aſtrologis

Sed nolo tentare deũ dices / agis apte
Si m̃ anteferes pꝛeſidiũ dYi
Angelicũ ſi ſubſidiũ /ſi ſpemq;/fidemqdʒ
Cura nec humanis ſit nimis auxiliis
Cura ſuꝑflua fit /ſi plus /ſi nõ vt opoꝛtet
Nec pꝛo ꝑſone conditione/ſtatu

XZu coꝛpus reſoue.tu cura ſedulo carnæz

Quid niſi cõfeſtim putre cadauererit
X⁊ bonitate pr̃is pietas ẽ intꝰ oboꝛta
Unius ⁊ trini/ſumit hincratio
iffnſiua ſui bonitas eſt/ſũmaq; ſũme
Qualis ꝑfecte defoꝛis eſſe nequit

Hec tenuis vix vmbꝛa boni / diuĩa ncẽe ẽ

Seſe diffundat interius bonitas
Eſt naturalis cõmunio/dic ⁊ amoꝛis
Suppoſitis trina eſt/licet ẽ eẽntia ſimplex

Sũma palã bonitas hincreſerata patet

ODia dic eadem / niſi ſola relatio cogat
Ponere perſonas noĩbo pꝛopꝛiis
Eſt pr/eſt genit/⁊ ſanctuſſpũs vnus

Hptimus / omipotẽs / omiſciens / domin?

Qualibet in re ſunt huiꝰveſtigia cauſe
Plus hoĩs mente claret imago dei

—

Mens etenĩ ſe cognoſcẽs/ſe diligit/inde

Mens verbũ gignit/hinc amoꝛ exoꝛit
Mens pf eſt /verbũ genit / dilectio nexus
At eſſentia ſunt hec tria non eadem
ena eſt ſimplr ideo deitatꝭ imago
Nec lux in ſole lumen ⁊ ipᷣe caloꝛ

Vis verũ liber cognoſcere / ſimplificet᷑
CLoꝛ ſurſum remeans/infima deſpiciat

Marterie nahit imꝑfectas cõditiones
Quo magis a ſũmo diſtat oꝛigo ſuaua
Hoc in ſole notes ⁊ lumine/ ſed viceuerſa
Dũ reddit ad pꝛimũ ſpirituale ſapit
Mens hoĩs mũdũ ſua ꝑ ſimulacra feptii
4

Senſiby effigiat ſpiritui ſimilem
Spüs eſt nempe qð gignit ſpũs/iſta
Mentis conditio libera pꝛimo fuit
Pꝛincipiũ reb pꝛimũ ſpeculando creatis
Obijce cũ nullo crimine leſa iacet
Inficitcarnis oculus/ſed ebet rationis
Contemplatiuus lumine penecaret
Certin iumẽtis / mens coꝛꝑe merſa grauat᷑

ecliuis ſtolidam vix bene viſit humum

Eſt domĩ pietas in pꝛogenies timoꝛatas
Contritis grauibo/ dat leue ſuaue iugum
ãciapgeniẽ pietaſ germana coartat
Flere tuã/ꝙ eã dura manus cruciat
ermittẽte deo francoꝝ nobile regnũ
Cur tot ab erũnis hactenus atteritur

Scire volẽs / vt cura ſolet diſtẽdere mẽtes

Humanas /noſſe conſiliũ domini
Scripturas ſcrutare ſacraſ ſcrutare ꝓphaſ
His velut in ſpeculo qð petis inuenies
Effectus ſiles cauſe ſiles operant
Ergo ieroſolimã cernito cur perit
Mittithanc contra diuini virga furoꝛis
Aſſur/qui plenã flagicijs adimat

Noõne pares/ pudet heu / cauſas ĩ pariſiẽſi

Vrbe fuiſſe diu vidim excidij
Erroꝛes cecos populo/pſeudoq; ꝓphetis
opoſoec Katus vndſeraini venit
ndeq; ſeditio/pauꝑtas/publica cedes
Dembꝛis impꝛopꝛijs hoſtibo innalida
O nimis erratũ eſt/tandẽ vexatio nobis

Intellectũ det /pᷣteriti pigeat

Ertetp pria/p iuſtis legibo oĩs

ꝛodigꝰatq; rapax/lux piger exulet ois
Pꝛiſci cauſa mali ſeditione poteens
Feda libido ꝓcul/q̃lẽ vel dicere tupe
Arſit que quondã ſulphure pentapolim
Apopulo dñi moderata ſtipendia querãt
Finia ⁊ hic ſit ne publica res pereat
Vt coꝛpus nerni ſic vectigalia regnn
Suſtentant/apte diſtribuenda tamen

Expedit ⁊ populo pᷣnmere nõ dominari

Experti ſumus/⁊ tradit ariſtoteles
Curia cũ paſtoꝛe tuo romana memẽto
De te quid totiens francia pmeruit
Redde vices feropẽ letalia dogõta dãnes
Oue vitas hoĩm fedus ⁊ omne necant
ANulla fides det᷑ mẽdoſis aure ſuſuris
Scire cur nolunt nil rationis habent
Regnet iuſticia/vigeat pꝛudẽtia ſacrũ
ꝛole noua creſcat pariſij ſtudũũund

Aer?francus:erit laus ſibi cũ merito

yDOꝛs miſerãda nimis te frãcia diua fa
pPlq; cuiuſuiſvoxr̃ſonare qat (cigact

Dllim pſqiptos p libertate tuenda·

Dilito b ſiſit hoim circũdata tirbis

Diſſidet hec nulli cõuenit ipᷣa ſibi

Po du itamic
Sicut dilecti ſponſa/colũba/ſoꝛoꝛ
Has dat theoꝛice laudes ſapia vtte

Mec ſolus tñ eſt/q;uis locꝰ⁊ manꝰꝛ pss

. — .

Huſq; ciuilis nec ſocialis eiirt
Mens hũilis ſimplex ⁊ ſolitaria ſeccd

Petre nixa manet / cöcomitata doeo

Bala ſimul ſocialis ⁊ eſt / vbicũq; locetur .

Sola qͥdẽ mĩme cui virtꝰfit comes ois
Sit licet extremis finib acta maris ·
Sola tñ ſecũ nũqᷓ ſe deſerit/etſſſi·
Multꝰei populꝰcingat vtrũq; latus
Eſt vicina deo quẽ iugit aſpicit/eſt ſpes
choꝛa ne ffuitet/ ꝑſtet/amatur/amat
Mperat vnit᷑ ſecura/ſerena/ſuauis⸗/
Sulcra videns/ſini cõſociata ſuo
onſcia ſecreti diuini/ſicut amicd

Solitarius eſt ſolus amicus i

Osq; vacent/aiꝰ omnib obſequit
oaneie hie nũc veꝝ ſcrutãdo/ſalubꝛe
Scribit que ſenioꝛ poſteritas relegagt
Nulla liq; ſcribat/nil pᷣdicet oꝛe/ꝑoꝛat
Moꝛib exemplis / voce loquẽs open

ꝛoq; fide paſſos/mos releuaretuns uiſn
SDenſiſti tboma ꝓpꝛijs dũ truſit arboꝛis hi
Anglia te / crebꝛo ſenſit ⁊ ecclelſſia V
Heu pietas hen pꝛiſca fides/cogũt᷑alũni Sohſtant
Fancigene/moꝛtes exiliũ ve peii anhe
Sũme de/p lege tua/quã ſub decacoꝛdo
Hentib impᷣſiam ſcribis⸗⁊ in tabulis Pon
O qt tbeologi quot pontifices periere Btwenn
Carcere quos clanſos dira necatrabies Thorc
Eſfugit altera ꝑs alienis incola teris Gürſone
Tutioꝛ exilio/ſed ſpoliata bonis · Leonlus
Anſtria tu felix/felix ſtudioſa ?ꝛ vienna Fludu
Dux quih eſt talis traditus in regimen Artinar
Zelo qui fidei feruẽs/ob eam fugitiuo Solus n
Offert doctoꝛi ſponte refrigerfii· Hosnode
Sis ſua mag ieſu merces / ꝓ cuihonoꝛe Ocanol⸗
Doctoꝛem recipit diſcipuiũq; u · Seonla
. Iſperſit dñũs vanade ſede ſubos Etminp
VDete ſui coꝛdis vita necapta manz Vellaobo⸗
Lurbis curaꝝ lacerata rotat/⁊ eſt par Guenitot
luenibe turbo quos violentus agit Concedit
ede ſedet nulla ſtabili / nec ↄuenit vlli⸗ Ambopan
Diſſidet ⁊ ſecũ/turbida mens hoĩs Vlleoitt
Nuſq; vita malis eſt ſolitaria/q;uis · Eſtequiae
Deſertis heremi ſit religata lo⁰cis ſmpte

Fua
ri
Goen
Bitc
Sid
Gl
10
Atali
Nüche
Opeim
baude⸗
Aenit
Lun
Viaad

Eſt ſolitudo pᷣcioſum crede talenti
Terrenis caueas dũ datur infodger
Poſſe vacare ſibi nõ gra pama/videre

rener
msbes
s
ars
nr
ad
ndeo.

aſdi.
conesd
das
nai

nigbas
hanhe

Mad

Krigln

NDuã ſuauis dñs gratus ea fruere

Martha ſit intẽdẽſ mltis / ſinat ißa ſoꝛoꝛẽ
Vti pte ſua/ vult iheſus hos fieri

HD Sciſma nec ĩterſit mẽbꝛis/oclłuſq; tenell⸗

F

E
.
—

KHon culpetur agat ſi manuale nihhiI
G Agna domvaſis nec ſᷣuis vtit᷑ hiſdẽ
MHon par officiũ/ſoꝛs ſua cuiq; ſat eſt
Sũt tot in actiuã pede qͥ ſe pcipiti dant/
Zheoꝛice paucos queſo vocare velint:
Sint foꝛtes/gladios teneãt ſalomõis/ab
Tectulus obſpõſã /ſpõſa qͥeſcat ibi (itra ẽ
Filia clauſa domi maneat/matri famulet
At vir in arma ruat /ditioꝛ ex ſpolijs
Solus / nõ pugnat/ſed ꝓ pugnãtibo oꝛat.
Hos nõ dedignans actio quos tribulat
Ocia nõ laudi tribuit/ nec obinde ſuꝑbit
Se catulo ſegni iudicat eſſe paDrem
Et tñ impetrare poteſt dilectio/quod non
Vel laboꝛ aut meritũ ſe cruciantis habet
Sueuit amicicie ius/regla/ius dare/qð ũñ
Concedit merituʒ iuſticieq; rigsos
Aumbo parem referũt pꝛedã/tẽtoꝛia ſeruãs
Miles / ⁊ hoſtiles eruperans acies
Eſt equidem felix/eſt ſolitudo beata
i ſimplex nec iners fructiticet/vigeat
ratio trahit affeciũ / ſi ſenſus ⁊ actꝰ
Hõ diſcoꝛdent /ſit gloꝛia vana ꝓcul

Rũmoꝛes fugiat/dicẽs ſibi clauſe qͥd ad te

Factoꝛum ratio ſit tibi velle dei
Solitudo nocet niſi deſit ſollicitudo
Curarũ interioꝛ coꝛ lacerans miſerũ
Coꝛ guat ebꝛietas/coꝛ crapla/curaq; vite
Sole ſub hac triplici peſte perire caauue
Sũt qui delicias reputant ſub ſentibo eſſe
Sub curis quibo eſt irrequieta quies
Parcit eis dñs ſibi ſe cõmittere ſolos
Atq; miniſterio collocat ipſe ſuo
Aſt alios q̊s ſcit ꝓ vita qualibet aptos
Nuũc has nũc illas vult variare vicesee
Optima ꝑs hec eſt / hec robuſtiſſima felix
GBaude cui dñs pꝛeſtat vtraq; frſuun
Alternis vti gaudet natura/nec vno
Coꝛpus iners ſtudio iugiter eſſe ſinit
Vita beata venit cui ſolũ ſufficit vnum
Sola vacat ſoli/ſed ſocialis oaat
Ibertas onagrũ delectat libera colla
¶ Liber ⁊ a turbis montis apꝛica colit
ellicanꝰ macer eſt deſertis incola ſolus
Serpẽtes perimit pulliculosq; fouet
Nicticoꝛax tenebꝛis latitat/qꝛ lumẽ ab ex/
Interioꝛis vim diſgregat intuitus (cra
Swaſſer vt in tecto ſta ſolitarius alto
De neq; cõturbet turbida cura domus

Carmẽ ſuper manigficat

Vnus ait culpatus eo ꝙ; nõ loqueretur
Ni tacitus pꝛoꝛſim/ſermo necedificot
Pꝛima dei reqͥes ſopoꝛ ade tres abꝛahãcq;
Eernens/ac eſau ſacrificare volens
Scala iacob ſua lucta racheł amoꝛq; Zᷣcoꝛe

Ignis oꝛeb/moyſes monte loquens dño
tica cũ p ſalmis mõtana maria pecẽdo

Simeon iubilans/quiq; colũt heremum
Beniam in/⁊ paulus/aquile ſilisq; iohes
Extaſis ⁊ petri/celſa videns ſtephanus
Turtur ſoliuagavolitãs/⁊ alauda canẽdo

VAitam ſymbolice theoꝛicam tibi dant

Uam multos homines pᷣuentrix gra
Atia meſtos .VM
ximpꝛouuſ viſitat ⁊ reficit

Hũc ſapit h̊ pſalmꝰnũc vᷣſus ĩ intima coꝛ⸗

Eabit apparuit aridus a nimis (dis
Ergo nec introitus ſcitur /non exitus eius

Felix qui ſemper peruigil optat eam

Expecta tñ in tempus placiti tribuentis
Sit locus atq; modus/eligat ip̃e ſuus
¶ A ſeruo nũq; dominus declinet in ira
Sed nec in ira ſit o ſuus introttus

Hoſtes heu legimꝰ / oñs quos ipᷣe cibauit

Frumenti ex adipe/ melle repleuiteos

Curvt iuſtioꝛ hinc pateat dãnatio donis

Duü ſunt ingrati muneriboq; patris
Tolle pr / tolle tua munera / ſi tuꝰ hic ſit
Geruus abuſurus / verbera da potius
Aſt heu verberib potero foꝛtaſſis abuti
Quicqͥd vis igit᷑fac/modo ne peream
Gr̃a pᷣueniat/comitet᷑⁊ vſq; ſequat
decurus donũ poſtulo tale mihi
Ens pure ↄiũcta deo ſecreta nitelcit/
Fit regio pacis/lucis ⁊ aula placens
gida caligo ẽ nebłe tenebꝛeq; coꝛuſcãt

Montibo eternis lumina crebꝛa micant
Ancg ſinu mentis numeroſe ſpnales

nguſtat rerum ſe nihilũ ſpecies
Dꝛdie qͥn etiã reſidẽt fantaſmata pulcro

Immotis vt aquis ſol radiare ſolet

Interea mũdi fugiũt ꝑ mania cure
Illecebꝛe carnis/⁊ ſathan inſidie
Sed redeũt heu ſepe nimis velut ag mine
O bice coꝛ firmo ſe niſi munierit (facto

Loꝛꝑis occultat ſenſus/aditusq; doloſos
Sauſßll ertloꝛec eimanoch vi ſuperet

arrula vitet᷑ cũ fictis fama ſuſurris

Mil aliud ledat/tempoꝛa depereunt

Typa res pcioſa nimis / ſtimulos ſʒ ⁊ acies
Infigunt mage vix ⁊ abire vallent
Inuius patiere / iugũ qð ſponte ſubiſti
Frena ferentis equi fabula te docen .

d x Ecipit qui vult nimũ ſociabilis e=ſſe Fiitq; petens / noſcens / lancra / deũ patiens
Dũůi pudecagreſtis nomẽ habere viri Vnio pacifica modus abſq; mõ reputat
Elongans fugito / perſta/claudent᷑ ⁊ oꝛa Et gradus abſq; gradu/lux ſine luce ſimul

Sic viuat dicent / ſit ſuus iſte modus Tcheologia poteſt ꝓpꝛiã quã dicimꝰiſta
Celis interea tacitũ miſcere licebbbit Loncoꝛdare ſimul/myſtica guſtateam
Alloquiũ/fiet mentis in arce locus Mentis ĩ exceſſu/ſapiẽs ſapit/inſipiẽtis

Stillabũt lacrimas coꝛdis liq̃facta ſuuen Eoꝛ conturbat/ poſſe negat fieri .
We⸗lna n quales cogit acerbaluens XFaltauit ais hũiles o virgo beata
piritui ſił ⁊ carni cibe iſte placebit Müůdi quã dnaʒ mas potens ſtatuit
mnia fecundãs roꝛe ſalutifee LTur-q reſpexit hũilẽ deus / vttuus eſſer
Szʒ caueas laqueũ caueas ſub melle Yve.·Yilius/⁊ mairis ſubditus imperio
i tibi plłplaceat quã deꝰ iſte ſapoꝛ (nenũ GBloꝛia ſuſcepit hũilem ſublimioꝛ erkoc

Exploꝛabis ita/dñi ſi iuſſa retroꝛſum Ipſa nouiſſima ſis/pximioꝛq; do
Pꝛoijcis /vt vitam delicioſus agas Fiaq; nouiſſimus ⁊ abiectoꝛ eſſe viroꝛum
Pꝛemia ſi petis hicoperũ/dicet᷑ amice In cruceſuſpenſus eſſe ieſus voluit
Que tua ſunt/tibi ſint/accipe/vade/ſile Pꝛopter qð de exaltauit eũ / ſibi nomen
Heu mea qlia ſũt niſi peſſima pᷣmia tollies ale dedit/nomẽ omne qð exuperat
Nuid niſi prauus ero ꝑpetuoq; miſer Sta mõ collige te mea mẽs hĩc coꝛrue to-
Argue / caſtiga pater / vre / ſeca / neq; parce Pꝛona ſinu / ſignũ ſtringe ſalutiferi o
Dũ modo ꝑmaneã.cõplaceãq; ttbib Tolle iugũ crucis h/ a quo diuellere null⸗
HDINtellectus agens habitus ⁊ ſpũales Pꝛeualeat caſus/dic crucifixa ieſ
— Illuſtrat ſpecies/nec locẽ tenebꝛis Faſcixulꝰmirre mihi dilectꝰmeus/inter
Brfa dũu comes effulget / ſi vita ſerenaa Vbera oſtringet ſe mea/ſuauis amoͤꝛꝛ
BSit / neq; conturbet paſſio turbida coꝛ Oſcula det labijſvngat trahat afffet odoꝛẽ
Aere ſicut ſol athomos radiãs manifeſtat Intus ⁊ in cellas ducat aromatiics
Oia ſic coꝛdis intima clauſa pꝛiternrt Amèẽs q̃ rapis mea mens:q digna fſagelb
Penitet ob vicia tantis hoꝛrentia neuis Oſcula vis:cuiꝰterra tremit tuttu

Enitet inde boni gratioꝛ intuitus
Eſt regio lucis ⁊ pacis gratia menti
umen ab eternis montibaccipiens
Gratia nãq; dei paradiſus deliclari

Arce pꝛecoꝛ/rapit en pietas inſpecta
ſupꝛema
Que maieſtatẽ nõ ſinit vt veraeaer
Bꝛachia diſtendit vultũ declinat apertuʒ

m natis hoĩm delicie ſibi ſunt Per latus oſtendit ſecoꝛ/amoꝛe dei
Hõne fit abſq; fide/dices cui cura ſuoxæ Frigidꝰ/ingrat?mens eſſet amoꝛ/ꝑ amoꝛẽ
Nulla ſubeſt hoim ꝓximitasq; prit Sitalem mime ffexus amaret eum
Fit fateoꝛ/tñ ⁊ curas cognoſcere debe Maieſtas fateoꝛ retrahit ſi cõſpiciatur

Atq; modos varios/pꝛo gradib ſtatuum Carne tegit ſeſe/ſola patet pieets
äl O pietas q̃ nec colaphos nec ſputa flagel⸗

bſentes populos /nõ ope/ſed meritis Clauos/nec moꝛtẽ reſpuit eccecrucis (Ia
MNon ita paſtoꝛes aliqui regesq; ducesq; Jã necamoꝛe mei lãguet neq; vulnera ſeen
gui qttidie clamitat ad populum Moꝛtu⸗ / in dura ſz cruce pẽdet adbuc (tit
Rrationalis amens ⁊ ſtulta vocak Moꝛtuꝰamplexu ſe qũo ſubtrabet aude
vſtica cui nomen theologia dedit Mens pia cõiungi cũ pietate ſua 4
Pꝛiuat᷑ratio mens/ſenſus/pax quia xpi Os dare qͥd refugis:curñ ĩamoꝛe liq̃ſcẽs
Exuperat ſenſum cum ratione ſimul Tota fſuis cur nõ crux madet ex lacrimis
Cauſa tamẽ mentis ⁊ ſenſus ⁊ rationis Ip̃m foꝛte tenet flẽtis gremiũ genitricis
Lux tenebꝛoſa/ſilens vox ſcia neſcia fit De cruce depoſitũ/flens ſibi cõpatere
Eſie ſui generis rõ mens ſenſus hñt/ſed Sacxea mẽs nimis eſt/ adamãteq; durioꝛ

Zalia q̃ ſpectãs /mollioꝛ eſſe net (atro

Noſcendo nequeunt equiparare deũ ctas/r
Ange ieſu virga totiens crucis/ vt la

Solꝰi immẽſuʒ ſe nouit/amat / fruitic
Ouiſq; gradu menſo ſanct? amare poteſt Ncrimarm
Vnio ſimplifica ſatians ⁊ pura/quietam De coꝛdis ſilice largioꝛ vnda fſſat
Vnio deifica mentẽ quaſi ſoꝛbet abyſſo Nõ rogus accendit/ſtasq; gelu nigidãũ

nsee
lu! an kepunt
ugineſin
unianſſen
Uaſan
aſchrinigi
negerßie

Goniben
epongfn
W
unen
hnblm,
—
Akacſeyiwnn
eichszolit
nci ſbihonen
egölpar
Anisbitlonten
ngeſlunfgi in
igodenclarnd
manfticn

Nen degine.

nſunseno:
niraftaahe
1Awe

Bad fogek

mitmin
apicusinſpeas

Nen

iinataan

moredel
cſaamor anae
Bamman
hHiſicöſpican
unpicns
Noletſpungſtn
hHuitagtanes 1
unes ſ

nubee aa

viombannde
gunean
iianmeliſſi
mdctcrlaains

ſibicöp .

Wamäng
cſenit n
censancs

ndſee
ns
gglthi

Carmẽ ſuper magnificit

ãmuolis ſaltem ſcintillis intege te coꝛ

arte / vides / laliüt

Que crucis ex omn parte / vides / laliũt
unsq; nouiſſima iũge

Incipe/ꝑcurre/ pꝛimis. ſſim
Singula q̃ patit᷑ virgo/ieſusq; nota
Aina tibi poterit ſcintulla/niſi repꝛobo ſis /
Ignem de lignis crede crucis parer
dijce ſarmenta vicioꝝ/que reſecabis
Junge quaſi ligna/plurima dona dei

Ancã cuiꝰadeſt celebꝛis lux ꝑlege lucss

Triuis cũ ſocijs geſta crucis reſerant

O luca felix qui viuendo ſtuduiſi

Hoꝛte crucis coꝛpus moꝛtificare tun

Criür petꝝ reuehit ad celos/ ⁊ cruce frater

Zu ſuus andꝛea letus alacris obis

Stigmate fraciſco ſeraphin ſub imagie ſi
tmoꝛſfoꝛtꝭ amoꝛ flãme ac penetrãs (cit
Vbonauẽtura cru h̊ ſucceſꝰamoꝛe

Do ſueris / nomẽ ⁊ tua ſcripta docẽt
udicat ̊ picta tumlo ꝓpꝛio crucis arboꝛ
AZugduni/qualẽ plurim oꝛbis habet
Ei ad exẽplũ ſtrictim crucis acta repone
Due videas oculis coꝛde/vel oꝛeleggas
MHidulꝰeſto tuꝰ cruxtutꝰ pulcer amenus
Intra quẽ foueas pulliculos operiũů
Fp̃ᷣs obũbꝛabit ſub pennis bꝛuma nec ar⸗

Niec poterit miluꝰeẽ ſathan nocuꝰ (dorꝛ
Adde q ex omni regionis parte ſubibit

Fans pius affectꝰflamie/carmen agens
Carmẽ ab interno coꝛdis rſonare docebit
Hama nouũ pũctis qð crucis inſeri
autica delectant ſi talia lectoꝛ abunde
Dub duplici lingua cõperies alibi
Soꝛte nec equali /nõ oculis parlb
Martbã ſollicita ꝑs circa płima turbat
Aũ pꝛo parteſua ſola maria ſelet
Qopi ſũt oculi lye/claro ſed ocello
Kachel amicicioꝛ cernere diua pot
Viuat ꝑte ſua quis ↄtenta ſoꝛox··
Alternare vices gra ni dederit·
Htra qð nõ dat nemo feliciter audet
Br̃a rara nimis mente vacare do
oꝛpoꝛe veſtiuit ideo ſexpᷣs vt eſſet·
Ad diuina tibi dux /via/ſcala/ſtatus

CLoꝛde tenẽs xpᷣm ꝑ ſenſus carnis habere

Eecũ crede deũ/quod ſatis ad meritũ
Zheoꝛicos / huilis q̊s nõ dat᷑ hic imitari
Collaudes/ terunt pᷣmia certa tcbii
Stringecrucis malũ ſi nõ potes alta tueri

Ad patriã ducet te ratis ecclelie

Sit tua theoꝛia crucis inſpectio crebꝛa

Sufficit en ſanguis pulliculis aquile
Düũ crucis accubitu rexẽ/tua nard odoeẽ

P ur ratio vult opus eſſe dei

BSint ipi nobis depᷣcoꝛ auxilio
Ebꝛiſte Ralẽdariũ vocat ad pr̃et mẽoꝛãdoſ
Eccleſie/quoꝝ vita pꝛecesq; iuunant
Prim recõcilians ſeries iocũda dierũ
Aduentus dñi ꝑcelebꝛis coltur

Aduet duo ſũt xpᷣi/pꝛim cruce vilis

In maieſtate crede ſed altererit
Meſſie regnũ coꝛpoꝛeũ reputans

Quicqͥd in oꝛe ſonẽt/pſpera coꝛde petunt
Dinutias / ſi delicias / ſi pꝛeſtet bonoꝛes
Thꝛiſtus honoꝛat/conditioue follꝛ
Deleritur finis igitur/quia ſpũalis
An xp̃i cultu murmura crebꝛa tonant
Scceè tot ãnis iam colo xpᷣm/lãgueo panꝑp
Meſtꝰ/inops/gaudet ꝑfida gens opibus
¶ Surgere de tenebꝛis hoꝛtat epla pauli
Becauguſtino verſio mira fut
KX Duenis andrea decoꝛ ⁊vir vᷣſus iana
Wui crucifixꝰ'amoꝛ cuicrucevita veit
Foꝛnmoꝛ cruc e/ſupans moꝛtẽ qꝛ viuũ
cuce deponi foꝛtis amoꝛ vetuu

E
„

m dominu

¶Rꝛim vt inſtituit alaz/ coꝛp dedit ap
Coꝛpus peccati fit modo carcer eei

Rem ſed nõ cãʒ vidit plato ſiue pouete

Emendanda tñ coꝛpoꝛa nõ capiur

Accipiũt ſancti velut andreas/cupiuntſe

CLCoꝛpoꝛibo ſolui/reſtituenda ſciunt
Eligit electũ gratis deus/attũ ipii
Tradit᷑ electo gloꝛia pꝛo meritlts
Electis igit᷑ n eſt operatio fruſtra
Par vice cõuerſa dicito de repꝛsobis.
Mirãdas hoĩm facies/ſuꝑ aſtraq; traʒ
Demon ait xpᷣm/coꝛruit ad reliqauu
Pꝛat vt andreas /nicolaꝰluxurioſus
Sobꝛius ⁊ caſtus ſaluus ⁊ efficit
VNMnia ſũt ſcripta ſpeʒ ↄſolãtia nr̃am
Eſt ſolamẽ in hoc themate theologũ
SSopem faciat ſũmã tua deſperatio ſumma
Zn e guiſterar en malecierus homo
voniügenda tñ operatio mira videt
Hec ſententia/ſed gra firmat opus
Actu peccati coagit deus/⁊ ſinit eſſe
Culpã/mox oꝛa tollat vtrũq; deus
Tollat / ſi deſit actus / ſi nõ ſinet eſſe
Culpam/teq; ſtatim gra ſanctifieer

Sfpinat / ſi neris plantula/ pama/calens
Impoſitas laudes pꝛi ? deuotius imple

cutes ad pres nr̃os mirabił alme

Hos iudea/rudis qꝛ nõ intelligit erat

Fp̃icolas dic cõſiles/qui tempoꝛis huius

video qui vocat ad patriaʒ

Teſſat murmur ſta neq; mens ↄaria fiet

Aelle dei / dic fac quomõ vis domine
Alult bona nos facere bñ talia taliter oꝛãl
Sic facit/⁊ qð fit tũc tamen eſſe nequit
ꝛoijcit vt ficus greſſos / ita plurima celo
Stella cadet terris /gloſa modos aperit
Bloſula ſi deſit hic textus ridiculus fit
Philoſophis ſciolis/acrudib⸗ tumidis

Depereant igit aici qui ſimplice textu

Vtendũ dicunt/clerus ⁊ eij ctur
Vult intelligere pꝛiꝰ⁊ poſt cedere quiſqᷣs

. . „ . .

9

†
inumerare fnit falſidicus nimi6
Calculus a xpo dũ ſcanderet aſtra reciſus

Zempoꝛa nãq; pater vt voluit poſuit

Scire diẽ finis mũdi quid ſollicitanris
Hoꝛa tui cũ ſit tam pꝛope iudici
Quin ⁊ pꝛinci multis

„

Duerãt ꝑ triduũ/qð agũt /ſi penitet ipos

Hnic ſacra ſcriptura nil niſi ſcandala dat.·
Empus iudicij quoꝛũdam calculus

pia de multis reb in auue

E
Diſcoꝛs in numeris interßnes ligua videt

A numeris quales textus hebꝛeus habet

Loncoꝛdare tamen ſcit ſpũs omnia ſanctꝰ

Si nõ ſcire datur/credere ſat tibi ſit
Ritiba innumeros fallacis demonis ãnos
Plus centũ mille milib ãänumert
Sũt qui ſaluare nitunt᷑ menſib annos
Momina ponẽtes / nec tñ iſta valent
OVmittit geneſis de multis pꝛogenieb
Ouas dicit pꝛimũ cõglomeraſſe chain

Nõ ego / ſed noſter iſtud ſcit ſoluere doctoꝛ

Al impoſſibile fuit eſt erit om̃ipotẽti

Finis ⁊ eſt legis xpᷣs/myſteria cuuus
Edocuit duplicidans in amoꝛe ſtatum
CLCaptiuare iubet intellectũ ſimul omnem
Obſequio xpᷣi doctoꝛ apoſtolirus
Diſcipulos monuit exercerẽt pietatem
HNon intendentes iudaicis fabulis

noua quã vetera geſtat ĩ arbitrio

Querenti vitam nouerat ⁊ volut·
Scandala tradiderit euãgeliũ tibi nulla

Puüs ⁊ ſua mẽs pueꝝ ꝑdũt aliii
Et ſanctũ domi crimie moꝛtifero

Lontritos / faſſos / atq; ſatiſfaciunt

Perdit᷑ aut potius q̃ſi ꝑ miliaria diſtat

Sgrun voti ↄperiũt triplicis
5pũs ⁊ ſua mẽs dũ ↄtemplant᷑ id ipſum
Zemplo celeſti cõperiũt wÄbDſ nmm
Siu triduũ cuiꝰeſt pꝛima dies alienis
ANullis in curis ſollicitos fieirirn
te poſſe carere

.

Altera multiuago fantaſm
Textia leticie ſpnalis amoꝛ

——

Nos eteni templũ dñi ſumꝰ ac ibi chꝛiſtſi
Per triduũ triplex fas reperire ieſum

Hoc triduũ triplex ſignat᷑ in oꝛdine trino
oꝛtalis vite triplificante gradu
Haʒareth adueniũt ioſeph ⁊ mr̃ comes al⸗
Dubgitamboby obſequioſus eis (mus
Dubait/o qualis dignatio/quãta decorꝭ
Bloꝛia/ſunt annis octodecim pariter

Sola deo ſociat gratia gloꝛiave
Etſi cognitꝰeſt q̃ſi ꝑ camẽ ieſus ante

Credo magis moyſi mõ ꝓpterteſtificantẽ

Lhꝛiſtũ/cõuerſa quẽ vice credo ieſum
Immoꝛtales lex aias ſi tradit aperte
Lur viget inter eos ſecta ſaduceica
Aex vero xpᷣi manifeſta traditione
Spemq; fidem vite ꝑpetue tribuit
Huic intẽde ſagax ſcruplłos fantaſmata ſi
Deſpice / ſit velle credere/pꝛo merito (dãt
Oꝛando potius fidei tu pace frueris
Quã ꝑſcrutãdo viue pius domino
Qui potuit mũdũ fidei mox legetenere
Hic potuit mũdũ multiplicare cito

Non iam ꝑ camem notus ei deus eſt

Obſequit tñ in ſenio ihs atq; miſtrat ⸗

Celeſtis menſe delicias patriis

Accipito mẽſaʒ nõ carnis/ſʒ fruitiuss

Vnius ⁊ trini delicias anime

Ad pr̃is mẽſaʒ /qua cibat yt deus eſt
Coꝛpoꝛis ⁊ carnis ꝑceptio ſacta figurat

Speratas patrie ꝑpetuas epulas

Inuentũ retine puerũ ne ꝑdat hbercdes
Bloꝛius/aut mũdus/aut vicioſa caro
Archa dei tipice mens ſacrificãtis habet᷑
ydolicus dagon nõ ſocietureiri
Ignis in altari ſacer eſt/caueas alienũ
Mittere / ne pereas pcutiente deo
AIVlrbis ĩ medijs heremꝰfuit ĩ genone

antica mos habuit ſu eſtimo dulciil
Oue ſalon cecinit coꝛde ſonare pPio
Higra ꝓut caſule cedar extra ſeruo decoꝛ?

Interius pelles vt ſalomonis habens

Zunsnarkirin me geniti ꝓpꝛie genitricis
Vitibus addentes deſerui pꝛopꝛiam
Tu mibi dic aĩa mea quẽ dilexitamice ·

Octco ꝑ decades virgine vita fuit

Explicuitq; modos tü ſatis eſſe b entam 6

ATobitu ioſeph atq; ihu viduata ma
Vna ſibicuſtos gra diſponit (rigz
HMentẽ trãſceſo carnis fantaſmate ſurſuʒ

*

ð

Praſug
Fonnal
Couuns
Parleg
Ois
Eodlu

(Nuc
Uninse

Volnn
Unarlu
QLlusit
Kemigne

Binirbiti

Sericin
dneg

gbininn
õ
õ

ainonn

buneun

Fipond (ui

gongre
nichsame
noadansck

Schiina

Nams
nsſzfrinne
ine.

anuſtar iuni

sie

Carmina ſuper magnificat 96

Ealcis vbi / vel vbi meridierecubes
Nolo vagari poſt pecudes qᷓſcũq; ſodales
AQLaretui paſcũt/dux mihi ſolus eris

Abera ſugentẽ mris /qͥs det mihi frarrrem

Tefoꝛis inueniã ſolus vt oſcula des
Appꝛehendã te ducãq; domũ genitricis
Intro cubile mee/meq; docebis ibi

Pocyula de vino tribuã/conditaq; muſtũu

Halogranata quod mea pꝛeſſa ffuũt

Stringet in amplex?ſeſua dextra meos
n Atio fraca ſui guillermi feſta decoꝛat
AAui ⁊ hoc ideo geſta fuiſſe ferunt
Febꝛicitãs tremit/i culpas curvꝛgeoꝛ inqͥt

FY ebꝛis ⁊ interioꝛ in maledicta fremit

aule pꝛioꝛ ſolꝰdeſerti cultoꝛ haberis
ODinxa fuge cauſa fauſtula facta ſDſit
Fonticulꝰ potus fit/palmaq; veſtis ⁊ eſca
CLCoꝛuus fert panem quottidie medi,n/
Panle genu flexo moꝛeris/tuꝰ aſtra pene⸗
SSopüs / anthoni talia viſa refer étrat
Effodiũt tumulũ fremitu q̃i flente leones
Frugalis vite dona tuis triluue
Illuſtris doctoꝛ hilari miſteria libꝛis
nius ⁊ trini ſcis reſerare dei HS

MWVincit luciferũ mens hilarata ſerum
Lelitus ĩmiſſo regem dũ criſmate ſacrat
Remigius viguit multiplicata fides
Dulcis remigi freta remigat effera remis
Spyüs in validis ſis ſibi remiguu
Aiban lerzuguiliniua vita
RI Aecta dedit xpᷣm totus vt eſſet amãs
Deemonis inſultus miros ppeſſerogamꝰ
Fac pce nos eiꝰvincere vimq; doloo
Annonã tibi cũ paulo coꝛuꝰouplicauit
Poſt aĩam pauli ſcandere celſa vides

Hoꝛrendũ curare ſacrũ tibi dat deꝰignem

Zotaq; laude tua terra repleta ſonat
Ralpitat ert piſcis male viuit
Interius monachus exiliens ab aquis
gnes zelotes xpᷣi/lepꝛeq; fugatrir
NUita lepꝛoſa tuo ſana ſic auxilio
Ecceduos video validi q̊s vrit amoꝛis
Vis nimiũ/ſeuꝰhicamoꝛ/ille piuus
Viſio ſolamen caris pᷣclara miſtrat
Flentibo ⁊ ſua ſe gaudia flere vetat
Dilectrix agnes agni mitis ꝑ amoꝛem
Due ſalomon cecinit cantica ſepe refers

Vulneroꝛ ⁊ lãguet flãmãti mẽs ab amoꝛe

Floꝛes cũ malis moxadhibete mihi
Eſſet in accubitu dũ rex afflauit odoꝛem
MNardus grata ſuũ plãtula parua calens

Eius leua meo capiti ſupponit tic;

alpitat extractꝰ ab aqͥs piſcis male viuit

Allloquit᷑ dilect eam/laudatq; viciſſim
Ter pulcrã dicit/quod latet intro ſle
Aſſilaui te quaſi ſis equitatus amia
Inter currus/quos ſeuus habet pharao

RPulcritudo genas vt turtur oꝛnatvtraſc;
SBoonſa tuũ collũ pulcra monilia ſunt

Murenas auri faciemꝰ vermiculatas
Argento/que ſunt ſenſus ⁊ eloquui
¶ n Dua luce ſuũ dũ fſebꝛuus exitĩ oꝛbeʒ
Kranſ mare dicũt᷑ feſta ioſephb colere
Signat ⁊ hoc nr̃a pia/ſed rudibo ioſephia
Exametris texta/myſtica multa canens
Sis ioſephina ſoꝛoꝛ mea dux mea lux et
Arra ihu/mris vgis/atq; ioſeph (amoꝛis
Nuüo tres olim fuerint domꝰ vna pegragn
Hũic domus etherea/tu ioſephina canis
Poſce vices referãt/pete celis me ꝑegrinũ
Suſcipiant pr̃is cõſocientq; domo
NManſio ſat fuerit quecũq; nouiſſima pr̃ii
Altis equari qui nequeo meriis
Tu mihi iure locũ retineſ ioſephia ſophie
Eſt tibi fas laudes appꝛopꝛiare ſuas
Tu mlier foꝛtis ſalomõ quã carmie ſcpᷣſit
Alphabetiʒzans/cantica quã reſonant

Eſt carmen totũ ſapia/nam ſapiens eeft·

WVWir ioſeph atq; puer mater ⁊ eſt ſapiens
Spũũs vnus eo cõiunxit viuificauit
Spus iſtoꝝ fit ioſephina ttung
) Uaã bonꝰ⁊ ſuauis ioſephie ſpũs idtʒ

OJultus ⁊ ẽ vnus coꝛ ioſephia repke

Bubtilis penetrãs renouãs ſtabił tñ oĩ
NMobilioꝛ motu /coꝛ ioſ. rep
Roꝛe ſalutifero ſiccatas cõplue mentes
Bermine fecundo/coꝛ ioſ. rep

Duiſqͥs adherere tibi vult/it ſpũs ynus
Vinuit ⁊ in xpᷣo c.io.re. “l

ulcra colũbinis oculis foꝛmoſavenuſto
Simplex aſpectu c.iorre.
Te puer ⁊ inuenis te nũc etate ſenili
Dueſiui ſponſam/coꝛ io.rep.
Delicioſus amoꝛ ſoꝛoꝛ ⁊ dilecta ſophia
Amplexu caſto coꝛ io.rep.
Simplifſicans aĩaʒ ↄuertis ad interioꝛa
Dilatasq; ſimul coꝛ io.rep.

—

Immaculata manes ĩ te fedũ nihil inrat

Eijciens ſoꝛdes coꝛ io.rep. H
Alſſilas vni trinoq; deo facis vnam
NDuosq; tuos animam/coꝛ io.rep.
v¶ Eſtibo oꝛnãda fueraſ ioſephia decorꝭ ⸗
APꝛo modulo nr̃o pãniclos dedimꝰ2

Reſpicit hunc ſolum ſpijalis bomo
Symbolicis vti ſinomihyplacct anplam

—

ermanet intn decoꝛ integer iuiolatus H

Carmina ſuper magnificat

Materiã laudis quolibet inuenies
Dentes / cñ labijs / narib / adde gengs

Biꝛachia/cũ manibo/ mamas / 1 pect amo⸗

Veter qura/pedes/oĩa labe carent (ris
Vit oliua roſe thꝰ balſama mirra cipᷣſſus
Palma virens libani/cedrus odoꝛa decẽs
ꝛtꝰocluſus/fons ſignatꝰ/putenscd
Plenus aquaꝝ/quas fundit ei libanus
Punica mala ſtruũt paradiſuz deliciaruʒ
Lilia fert vallis/fert ⁊ ager nitii
Filia/ſponia/ſoꝛoꝛ/regis dileeta ſuᷣmi
Currus/ quadriga/ nardus odoꝛifera
ONuid miłtis moꝛoꝛ es lignũ vite qð in euũ
Ainere dat / queſo coꝛ ioſephina reple
„ Eſta ioſeph ioſephĩa trahit trigita ꝑ

WMyſteriũ loquit᷑ incarnati quoq; verbi
Vſq; ioſeph moꝛtem fine quieſctteoo
. Perca bit hãc anim ſpeculãtis lõgiꝰ vſq;
Decula que celis ꝑpetuata manent
Uina dom'tris ioſeph ⁊ iſs atq; maria
Nüc patris eterni celica regna tenent

AUVna manet ioſephina/licet varient᷑ ĩ iſa

Tempus ⁊ etates ⁊ ſtatus atq; loæx
Coꝛ ſpeculantis eam deducit iugiter apte
Ad meditanda nouis aſſidue ſtudiis
Ingeniüũ ſolers exercet/tedia tollit
Hec faſtiditis eſt reguies animis
Colloqͥᷣo ſuauis / reuelat fᷣmone viantis
Loꝛdeq; ſincero/fãmat amoꝛe dei
Scripturas aperit/ſenſus exponit eaꝝ
Intellectus agens clarioꝛ efficiGc7
Influit allapſu ſecreto faucibaꝛ imis
Mãna/fanos/lac/mel/coꝛ ioſephĩa replet
d Etrib h̊ nr̃m modulat᷑carmẽ amicũ
Appꝛopꝛiat nomẽ cur ioſephina ſibi

Appęllare ſacram/nomine pᷣciuo
Et poteramꝰita.ſed vir caput eſt mulieris
Et leſus ambob ſubditus vltro fuit
Adde ꝙ vna domꝰ fuerat curanda ꝑ vnuʒ
Patris yconomici ſollicitũ ſtudu
Ampliꝰ vn erat ipᷣis anim caro mens coꝛ
Sponſo cũ ſponſa/natus erat medius

Paʒareth oppidulo vigintiqnq; ſub ãnis

Noſtra parũ notis fit ioſephina comes
Yonſcia ſecreti magni/qð virgo retractãs
Coꝛde pio cõfert cũ ioſeph atq; ieſu
DQuicqͥd ibi rſonat ihs ẽ ioſeph atʒ maria
Solus ⁊ affenet an ieſus omne bonrnũ
Auge ꝙ augmẽtũ ſignat ioſeph⁊ ꝑegrinꝰ
Se bonus extendit anterioꝛa petens

EE
5.

Hpe cũ ſpõſa dũ ꝑegrin eratãnoſ

Nõne marianã poteramꝰ vel ieſuinnãa

Omne bonũ ſatiare potett/ alind ſatlarei
Particulare nihil/ coꝛ ioſephina replet
Vis dederit tales affat?noſcereqles

PNunc hoc nũc illud myſteriale ſacfu

FEiecturali das ioſep bina nonaga
Fas ſpirare tibi diuino neumate plene

l

Müc agis a claris in clara coꝛ aſpicientuzʒ

Per ſpeculũ claꝝ/velꝑ enigma latens
Roꝛas nũc etiã de celis⸗⁊ pluis hos tres
Mentib inſpirãs que coluere colant

Amplectẽs / ſtringis / refonesq; ſinu bene:-

Et deſideriũ ſponte ſuũ ſanas (dicto
Sic abiſac pris incẽſuʒ gelidos pris anꝰ
Grata miſtratrix caſta puella ſoneet
O mihi ſi talis dignaberis eſſe miſtta

Blanda ſenẽ recreãs o ioſephina tuuu

Qiuitijs / opibus / alius querit ſanari
Deq; replere putat/diues inanis eget
Gloꝛia multoꝝ coꝛ gloꝛia vexat ⁊ angit

WVanaq;/qͥd mirũ:nulla replere quuunt

Exqua ꝑte voles ⁊ q̃niũ volue/reuolue

Nulla quies/ſi nõ coꝛ ioſephina replet

Vel coꝛda ſophia replet ſicut poterat po⸗
i in omnibus pꝛecedentibus loco iſtius

coꝛ.io.rep.
Sponſi feſta tui fac colat eccleſia
Dicit᷑ octauis vpapanti cõcelebꝛain
Trãſmare ↄdignis moꝛs ioſeph obſeqͥis
Cis mare dign erat recoli feſto ſpeciali
Virgo tuus ſponſus ieſu
Aſt alibi colit᷑ quarto denoq; kalendas
Jam / vel totidem ſicut apꝛilis habet
Sancia q̃ polles ſuperanti noĩe xvpi
Cur deuotio fit hic tua poſterio:

Deicet / hoc fas eſt cuilibet ⁊ facle
Vir ioſeph illuſtris vᷣgo iuſtusq; ꝓpheta
Spoõſus dux teſtis virginis atq; coput

Zu pf es xpᷣi/nutritoꝛ/cõſcius/heres

E ſto ꝑegrinis dux/via/vita/ſalus
Digna tuis meritis tibi nos pᷣconia digs
VUirgineo laudes fac dare cõiugio
Onſcia ſecreti ſapiẽs ioſephĩa ſupni
Oueſtio me pulſat plima/ſolue pᷣcoꝛ
ONueſtio pᷣcipua/ternis ſi virgo viatrix
Andiq; pfecta plus gabꝛiele fuit
Affirmatiuã pietas materna videk
Ponere/nãq; deus ſolus eam ſuperat

Dppoſitũ pbat ignoꝛantia paſſibilitase

Matris / cui nec emt viſio clarg dii
Et docet hãc gabꝛiel trepidã ſolatan iᷣm

. „7 — .

Perdidit ignara pertnduũ puerũ

Londit
orro
GBinoig
Omniaa
Saer⸗
Purgiril
Mauoꝛes
Diſuse
Occfuent
Purfusm
Oümit
R
A
cepi⸗
Appoſi
Men
Oin

Bloꝛia ſu

*

OQuid ꝙ ⁊ ipſius aĩam ꝑtranſijt aſper
ꝛte ieſu gladius/ vaticinante ſene

Sciretuũ nõ eſt reſpõdit ſacra ſophia

mnia myſteria. Qualiacũq; dabo

Virgine mr̃e fuit virtꝰhabitus ſtatus ipſi

Tic ſtatus in terris qᷓ; gabꝛiele minoꝛ

Virtus ac habit quos gra deſtinat illi

Gratificans matrẽ celſius arce locans

Attñ includũt ſcrupulos pᷣdicta fatemur

Difficiles /tibi ſunt iſta notanda/pꝛius
Eſt naturalis eſt carnalisq; voluntas
Tertia ſit duplex que ratione viget
NHanc abſolutã dic ⁊ ſub ↄditione
Deu deſiderio foꝛmat eam pietas

ni tñ interpꝛes eſſe ſolet ratio

Pꝛuma duplex ex ſe nũq́; peccare valebit

Abſoluta deo ſemper cõfoꝛmis opoꝛtet

DSit ratio/pietas nulla repugnat ei
Conditio ſaluat ſe ſupponens rationi
Velleq; diuino ſic ieſus edocuit
Poꝛro qui neſcit nõ eſt ideo vicioſus
Di nõ ignoti debeat eſſe ſcius

Omnia que nounit dñs res nulla creatta

Scire valet /multis pena nec eſt viciũ

Purgãt illuſtrãt mõ ꝑficiũtq; hierarche

aioꝛes imos nulla tũ macula eet·
Miſſus ab ercelſis act?ꝰ afferre hierarchoſ

Sic fuerit coꝛdi virgineo gabꝛiel

Rurſus multoꝝ virgo ſi neſcia meres

Ouid mirũ:triſtis filius eius erat

Hoc pietas potuit ſe ſaluans cõditione

Appoſita/de qua multa loquẽda foꝛent

Eſtde noticijs diſtinctio plurima quãdaʒ

Exꝑimẽtalem iũgimus ad reliquas

2oficiens in ea xpᷣs

—

1 uni in couentu celeſtinoꝛl.
ECen tilogium eius

de meditatione crucis cuius pars magna
habetur inter carmina ſuꝑ magniſicat.

Xaltauit ais hũiles o vᷣgo beata
Mõi q; dnaʒ mag potẽ ſtatuit

Ipſa nouiſſima fis.pꝛoximioꝛq; deo

Tlãq; nouiſſimus ⁊ abiectioꝛ eſſe viroꝛuʒ

In auce ſuſpenſus. eſſe ieſus voluit
Pꝛopter qð de exaltauit eũ ſibi nomen

CTale dedit nomen omne qð exuperat

De meditatione crucis

Riſticiã dat ars res aduerſata volẽéti t
Oualiter hoc potuit eſſe volente deo

Tantüdẽ reꝑtum eſt de carminibus bis

ECur.qꝛ reſpexit hũilẽ deꝰ vt tuꝰ
xiliꝰ mr̃is ſubditꝰ imꝑio (eccẽt
ꝓpit humilẽ. ſublimioꝛ er hoc

Sta mõ eollige te mea mes hĩc coꝛrueto⸗
Pꝛona ſinu.ſignũ ſtringe ſalutiferũ

ſint u ſt (10
Tolle iugũ crucis d/ꝗ quo diuellere nuſ

Pꝛeualeat caſus.dic crucifixa ieſu

Aſciculmirre mihi dilectmeus.inter
Vbera conſtringet ſe mea. ſuauis amoꝛ
Oſcla det labijs vngat trahat affflet odoꝛẽ

ntus/⁊ in cellas ducat aromaticas

mẽsq rapis. mea mẽs:q digna flagellis

Oſcula vis.cnius terra tremit tuitu

Arce pcoꝛ rapit en pietas ĩſpecta ſu5

DNDue maieſtatẽ nõ ſinitvtverear(mã

Bꝛachia diſtendit. vultũ declinat.aꝑtum

Per latus oſtendit ſe coꝛ.amoꝛe mei
igidingratꝰ?meus eẽt amoꝛ.ꝑ amoꝛem
Sitalem minime flexus.a maret eum

Haieſtas fa eoꝛ. retrahit.ſi conſpiciatur

Carne tegit ſeſe.ſola patet pietas

O pietas q̃ nec colaphos nec ſputa gager

Llauos nec moꝛtẽ reſpuit eccecrucis

Jã nec amoꝛe mei lãguet neq; vulnera ſen
Moꝛtnin dura ſʒ cruce pedet adhuc (tit
Moꝛtu amplerxu ſe qũo ſubtrahet/aude

Hens pia.cõiungi cum pietate ſua

Os dare qͥd refugiscur ñ ĩamoꝛe liq̃ſcẽs
Tota fluis:cur nõ crux madet ex lacrimis

Jum foꝛte tenet.flentis gremiũ genitricis

De cruce depoſitũ.fſens ſibi cõpatere
Saxea mes nimis eſt. adamãteq; durioꝛ
lia qᷓ ſpectãs.mollioꝛ eſſe nedt (atro

Ange ihn vᷣga totiẽs cruòvt lacrima

Nõ rogus accendit.ſtasq; gelu rigidum
Flãmiuolis ſaltẽ ſcintillis te ingerere coꝛ

Oue crucis ex omni parte vides ſaliunt

Incipe ꝑcurre pꝛimisq; nouiſſima iunge
Singula que patit᷑.virgo.ieſusq; nata
Vna tibi poterit ſcintilla.niſi repꝛobꝰſis
gnẽ de lignis.crede crucis paDrer
dijce ſarmẽta vicioꝝ/que reſecabis
unge.quaſi ligna plurima dona dei
Aucã cui adeſt celebꝛis luxꝑlege lucas

XT rinis cũ ſocijs.geſta crucis reſerant

O luca felix qui viuendo ſtuduiſti
Moꝛte crucis coꝛpus moꝛtificare tuũ
Crux petꝝ reuehit ad celos ⁊ cruce frater
Zu ſuus andrea.letus alacris obis
Stigmata fraãciſci ſeraphĩ ſub imagie fixit

Vbonauẽtura cruc h ſuccẽſ amoꝛe
Oõ fueris nomẽ.⁊ tua ſcripta docẽt.

96

De coꝛdę ſilice largioꝛ vnda fluat (ri
Harmoꝛe frigidiꝰ.o coꝛ qd tantꝰamoꝛis

At moꝛs foꝛtis amoꝛ:ffãmeꝰ ac penetras

Indicat h̊ picta.tumlło pꝛia crucis arboꝛ

Centilo gium

Lugduni qualẽ.plurimũ oꝛbis babet
Eiꝰad exẽplũ.ſtrictim crucis.acta repone.
DOue videas oculis.coꝛde vel oꝛelegas
Hidulꝰeſto tuꝰcrux.tutus.pulceramenus
Intra quẽ foueas pulliculos operum
Xpᷣs obũbꝛabit.ſub pennis bꝛuma necar⸗
Mec poterit miluꝰeẽ ſathan nocuꝰ (e
Addeq ex omni regionis parte ſubibit
Flans.pius affectꝰ flamine.carmẽ agens
Carmẽ ab intno coꝛdis reſongre docebit⸗
Guzãma nouũ /punctis qð crucis inſerit᷑.
Lantica delectant:ſi talia lectoꝛ abunde
Sub duplici lingua. comperies alibi
Erux ẽ actiuis.crux theoꝛicis ſpeculanda
Soꝛte non equali:nec oculis paribus
Marthã ſolicitã.ꝑs circa plurima turbat
Dum pꝛo parte ſua.ſola maria ſedet
Fppi ſunt oculi lye. claro ſed ocello

Kachel. amicicioꝛ: cernerediua põt
Viuat parte ſua.queuis contenta ſoꝛoꝛuʒ
Alternare vices.gratia ni dederit
BGBratia qð nõ dat nemo feliciter audet
Gratia rara nimis mente vacare deo
Coꝛpoꝛe veſtiuit.ideo ſe xpᷣs / vt eſſet
Add diuina tibi dux via.ſcala ſtatus
Loꝛde tenẽs xpᷣm ꝑ ſenſus carnis habere
TZecum crede deum.quod ſatis ad meritũ
TZheoꝛicos.hũilis.q̊s nõ dat᷑ hic imitari
Lollaudes.⁊ erunt.pꝛemia certa tiobb
Stringe crucis malũ.ſi nõ potes alta tueri
Add patriam ducet te.ratis eccleſie
Sit theoꝛia crucis inſpectio crebꝛa

Bufficit en ſanguis pulliculis aquile

Du crucis accubitu:rex ẽ/tua nardꝰodoꝛẽ
Spirat.ſi fuerit plantula parua calens
Impoſitas laudes.pꝛiꝰ⁊ deuotiꝰimple
ꝛecipuũ ratio vult.opus eſſe dei.
Ecleſie vocẽ.loqueris.q̃ foꝛtioꝛ ẽvim
Eeſcio quã dat ei qui regit eccleſiam
Pſallas attente/ſapienter pſallere iuſſus
Poſt intende tuis.vel meditando ſile
Affectus ſi quãdo pios deuotio guſtat
Ruminet / vt dũ vult mandet eos notulis.

Mobilioꝛa nimis ſacre ſunt vaſcula mẽſe

2

SDed guſtata fauis mella placent pꝛijs
Suſpectꝰ ſapoꝛ ẽ.quẽ nõ ꝓfert cru arboꝛ
DODꝛtus ⁊ ille ſacer a froneſi riguus
BGfra certa crucis eſt.qũ repente coꝛ vno
Mutatur viſu.moxq; nouus fit homo
Anxius eſt aliquis.curis ſtimulatꝰamariſ
Cruxanimũ ſubeat.ſoluit᷑ omne maluʒ
Erigit ad ſpem lugentẽ ſolatur.⁊ atre
Diſparent tenebꝛe.vis inimica fugit

(dorꝛ

Effugat a ſetriſticiã.mens leta maloꝝ
Jam meminit.que ſe pꝛeterijſſe videt
eccatis.deꝰindulſit.quia penitet ergo
Jobꝛia letatur iure doloꝛe ſuo
Os hʒ vt fedis in amoꝛiba illaqueati
¶Qrebꝛo voluptates. pᷣteritas recolũt
Hic locꝰ?.̊ tempꝰadeſt.modꝰille iocoſis
Dum deſiderijs perfruoꝛ ipſe meis
Dona crucis płꝰver amoꝛ ſuſcepta recẽſet
Bratus amatus ſe quo magis afficiat

Hiclocus / iſta dies / fuit hec oꝛatio talis

Gratia quãdo modis ſe dedit in varijs
Ergo pᷣcipue ſatagas ſemper memoꝛari
Suaues affectus quos tibi crux peperit
Affice magnete ferrũ /ſpectare videbis
Vſq; polum /tua ſit mens uea fixa cruci
Mens affecta fide / xpo ſe dirigit.⁊ ſpes
Erigit/amplexum poꝛrigit verus amoꝛ
Tũc froneſis reficit/pax dicit ſufficit vnit
BGloͤꝛia/perficiens perficiendo cadens

Caſus ⁊ occaſus felix/qꝛ ſemper in oꝛtu

Permanet /ꝛ mira fit nouitateplacens.
Viſio non tedet recreatq; fruitio viDſi

MIlige tota mente deũ ꝓ te patientem
Arq; redemptoꝛis ĩmemoꝛ eſſe caue
Dilige toto coꝛde pio puroq; nec vllis
Erroꝛum nebulis obtenebꝛare ſine

Dilige tota ſicanima / ſpotaneus vltro

DHoõ facias hilaris que iubet ipe deus
Foꝛtiter deũ ſapiẽter ſuauiterq; omni
Dilige virtute / viribus omnimodis

Sit nimoꝛvt dño ſit honoꝛq; deo ſit amatꝰ

Vt tuus eſt totiẽs ſe vocat eſſe tuum

Ditius eſſe nihil poterit/qͥs ditioꝛ hberes

Quã cui de ſummo dicere fas / meus eſt
Interioꝛes ſe iunguntſenſt⸗ us deitati
Obiectum deitas cuiq; fit vt ꝓpꝛium

Lux ocuł ſplẽdet quã nõ loc accipitvſqỹ

Attamen in nullo deficit ipſa loco

Dulciſone reſonat ſinetꝑe/ſpirat odoꝛem

Aere qui nullo flabilis inſeritur
Ac ꝓpꝛie cib hicreficit / qui veſcit illo
Eſuriet nunq; non iterum ſitiet

hEret ĩ amplexu caſto pᷣbetq; frui ſe
NAAAquo diuellunt tedia nulla ſui
es clauſos aꝑit ſenſus / vice lingue

Expedit vt vires iuſſa paterna ſequin

Suaue iugũ / mitis hũilisq; ieſus tibi fec

Eſſe crucẽ/poſt ſe quotidie fer eam
Moꝛſib hoꝛreſcis peri in
Hunc ligno fixum reſpice/tutus eris

Deui? eſſe times variaꝝ ambage viari’ũ

Eſurit ⁊ ſatur eſt ſemꝑ edens qð habet

mi ſerpẽtis iniqui

Cooꝛid

Signret
at
Chiiſtipen

Imun

Qartamno
Lcſoüpe
Palatrbin
Ececuc.
Quttoeb⸗
Ecosdeſpi
Dicchꝛiſop
Fnislegisa
Dübeneoſcn
Onipdöde

“ Judapioc

MB*E

Finitedtii⸗
Aono.2)

Lomnite
Alleſe
Noy
Auhat
Wrpoof
Spon

msufnand
edngrrſs
norrmommo⸗
dicrſgfotnt
ddandodd
Plrpeinon
Nuueglgans
gfunoni
goe
prrpenentn
morcſeane
wneyls
chenrſine
mneso
nbatihedens
nitachonnl
ommimocts

cdebſtm

uchemum
1isdiiobes
mioack
sdann
He cnmnih
hrndon
a
öbacgzfn⸗
unulaſu
ſio nui⸗
enaten.
, isllit⸗
en
,
nMW£

Truxiter oſtendit.ducit ⁊ ad patriã.
Pinge thau frontẽ / nete gladiꝰ ingulabit
Hac cruce ſignatus ciuis erit ſuperi

Zella emit groferccniverila riumphi

Aiſis hoſtis eis pꝛotinus effugiꝛat
Demonis ars ⁊ mille modis verſutia tẽtat
Pinge crucem veluti fumus inanis abit
Telica lux veluti iocũda ſerena micaret
Mentẽ tranquilla pace frui tribuit
Anthoniũ talis auguſtinũq; beauit
Aux⁊ q; plures deſuper irradian
uctꝰhonoꝛe fuit adã tali ꝙ ab arce
Mentis / in eterna pꝛimit? inſpiceret
Jole mõ pᷣmit᷑/⁊ carcere carnis opoꝛtet

Signa vel obiecta myſtica dona crucis
Eſt foꝛis/eſt intus/virtutũ regula/libꝛo
Cbhꝛiſti pendentis ſanguineſcripta ſuo
E ſt modꝰ?hic oĩs diuinꝰſcriptus amoꝛis
Cartam nõ aliam quere neceſſariam o⸗
Ceſſes iã petere ſpõſo pia mẽs ab amica
Paſcit vbi vel vbi meridie recubet!
Ecce crucẽ cernei neq; ſic vaga pꝰ alienos
Cuſtodes pecoꝝ.nec malus erroꝛ agat
Edos deſpiciat fedos.fictosq; ſodalez
Dic chꝛiſto paſtoꝛ tu mihi ſolus eris
Finis legis amoꝛ chꝛiſti de coꝛde ſereno
Düu beneoſcia mens / dum neq;ʒ ficta fides
Lhꝛiſtꝰ?bõ deꝰẽ hũc ergo time ſua ſeruans
Juſſa.pio coꝛde.fac ita/ſaluus erris
Finit editũ ꝑ cancellanũ in die beati luce.
Anno.. cccc. xviijlugduni.

neſta
dies ante vite conſummatione.
Iit liuoꝛ edax vt mea carmia
v/ Deſpexit/nitida veſte carent/ait
R Nec pulcris facies picta coloꝛibꝰ
Vorx eſt rauca ſonans pDrrumnm
ꝛznatus varios ſi meretricula
Nii virtutis habens nec ſolidũ bonuʒ
DODuerit /qͥs ſtupoꝛ ẽ.ſt ſibi ſi placet
Fallax / alliciens pꝛocos H
Fucatos oculos hec ſtibio gerit
Comit ceſariem/lubꝛica conſpick .
Alſſſueſcit placidis blanda/pcax/vagas
Quos pꝛoſtituit enccat
Aſt matrona grauis / caſta / pudicaq
Cui natiuus adeſt coloꝛ/⁊ decuius
Vit pꝛoſit ſatagit ſeria moꝛib
Sponſo quod placeat ſtudet

Coꝛpoꝛis aſcenſu querere vera Ppeius

Sacra rep̃ſentat ſuꝑ omnia hoſtis ſenſus

De meditatione crucis 97

Totam compoſuit cĩcta modeſtia ·
Eultũ net ꝓpꝛium nent famule ſimul
Zimum lanas venon petit exra
Sollers artifica manu JMU?Bÿ
Non nequam petulans/ſi ubdola/fractac;
Vox/ſed ſuaue ſonat cui rigidus tonꝰ
NVinax ex oculis celica lux micat
Dancta pꝛole beatioꝛ .
Frugi menſa ſibi/ſplendida/ſobꝛia
In qua pſalterio rex dauid inſonat

Nymnos imparibo quos muneris ligat

Melris carmen amicius

Larmen tale cano ſit ꝓcul ethnicz
Mẽdax muſa ſtrepat his quib eſt venus
ut mars delicie/vanaq; numing
Woſter ſolus amoꝛ ieſus. ¶ Jeſus

Gnagogicu de ver

efenſio decantata lugduni vix xij.

*,

bo ⁊ hymno glie doctoꝛis ↄſolatoꝛij Oa
giſtri Johis de Herſon ancellarij pari⸗

oꝛia excelſis deo pri⁊ filio

pᷣferri volẽtibo nobis de vbo
2 hymno glie ſᷣmonẽ myſticũ

vł anagogicũ facere ĩ noĩe pris⁊ filij ⁊ ſpũſ

ſcti.Et qꝛ ſapia mittit ãcillas ſuas vocare

ad arcẽ quã diuinꝰdionyſiꝰvocat myſtico⸗
rũ eloqoꝝ ſuꝑincognitũ ſuꝑſplẽdẽtẽ ⁊ ſub
tiliſſimũ vticẽ. Incipiamꝰ velut ab ĩfima

ſapie ãcilla qᷓ ẽ grãmatica pᷣſupponẽtes ex

eai; ſm nois interpᷣtatõeʒ glia ẽ qſi cara

ſcʒ cũ laude vł honoꝛe noticia.eſt ãt honoꝛ

echibitio reuerẽtie in ſignũ vtutis.ſoli ai=t
deo honoꝛ ⁊ vtꝰ. Pꝛeſupponamꝰinſuꝑ ab

eadẽ acilla ſapie vocãtis ad arcẽ.ꝙ tres ſüt
gradꝰnoticie glłioſi dei videlicet poſitiuus

ↄꝑatiuꝰ ⁊ ſuꝑlatiuꝰ.Et h̊ aliter ⁊ aliter hjm

duplicẽ ſtatũ quoꝝ vneſt viatoꝝ. Aliꝰ cõ⸗

pᷣhenſoꝝ. ꝓut infra patebit deducẽdo/pᷣut

in ſuꝑ ᷣm hos gradꝰ Poſitiuũ Compꝑpati⸗

uũ Suꝑlatiuũ.clare patet verbũ glie. Pꝛi
mo im myſteriũ regni dei. Deinde f᷑ᷣm my
ſteriũ fidei. Rurſus ſ̃m gloꝛiam dei eterni.

UVlterius denicq; multiplicuer ſ̃ᷣm tempus

et locũ ⁊ modũ beneplaciti tui deus.laxcan
do in verbo tuo rete verboꝛuʒ noſtroꝛum.
BGloꝛia patri cũ filio ⁊ ſpinituſancto tan
quã clara noticia.et lux lucet in tenebꝛis ?

tenebꝛe eam nõ cõpꝛehenderũt.E ſt auteʒ

triplex tenebꝛa. Vna culpe. Alia pene ſeu
miſerie.Certia defectibilitatꝭ nature. Pꝛi⸗

ma in peccatoꝛibus. Altera in viatoꝛibua

⁊ ſpũiſctõ. Nihil ei põt aptiꝰ A

–

. „

Alnagogicũ de verbo

poſt peccatũ. Tertia in oĩb etiã beatis ci⸗
tra deũ. Gloꝛia aũt deo ð ſuꝑlatiuo gradu
⁊ vertice ſublimiſſima ⁊ ſuꝑincognua qui
eſt pelagꝰentis infinitũ qui habitat lucẽ in
acceſſibilẽ cui ſoli honoꝛ ⁊ gloꝛia.Cui ſo⸗
li debet᷑ echibitio ſupᷣma reuerẽtie ĩ ſignũ
virtutis infinite.Sufficiunt intellectuali
creature duo gradꝰ cognitõis diuine qͥ ſũt

poſitiuꝰ ⁊ cõꝑatiuꝰ. Tertius vo ſuꝑlatiuꝰ

in quadã caligine ⁊ ſilentio veneret᷑. Scia
tur deniq; ꝗꝙ lux in tenebꝛis lucet ⁊ tenebꝛe
eã nõ cõpꝛehẽderũt.quẽachnodũ triplices
ſunt modi tenebꝛaꝝ. Anus culpe Alli pe
ne ſeun miſerie. Tertiꝰdefectibilitatis nate
In peccatoꝛib pꝛime. In viatoꝛib ſcðe.
In omnibo creaturis etiam beatis tertie.
Quãobꝛẽ ↄcludimꝰcũ ſapiente ꝙ oĩs per⸗
ſcrutatoꝛ maieſtatis.alius a ſpũſancto qui
etiã ꝑſcrutat pfunda dei.oppꝛimet᷑a glia.
peccatoꝛ infeliciter. viatoꝛ bonꝰ? ſalubꝛiter

ↄpꝛeheſoꝛ vel appꝛebẽſoꝛ in pria feliciter.
loꝛia pri cũ filio ⁊ ſpũſancto.fᷣm my⸗

eriũ regni dei deſcribi põt ꝙ eſt noticia ꝑ
ignoꝛantiã habita m vnionẽ ſupꝛa mẽtẽ
boc ẽ expᷣſſe dionvſij quã poſſumꝰſub alijs
verbis tradere ꝙ eſt vnio defectiua vel de⸗
fectio vnitiua in cognitõe ⁊ amoꝛe dei. ſic

eſt enĩ defectio vnitiua in volũtate ſicut in

intellectu. Circa qð attẽdendũ iuxta tripli
cem gradũ ↄꝑationis grãmaticalis in me⸗
taphoꝛa fundatuʒ ꝙ defectio ſeu pꝛiuatio
vel tales termini dicentes negatõeʒ in hac
materia nõ accipiunt᷑ niſi ꝓut negãt vel pᷣ⸗
uant gradum ſuꝑlatiuũ vel ſimplr ſicut in
beatis vel reſpectu cognitõis vel fruitõis
gloꝛie ꝓ ſtatu vie. Alioqͥn manikfeſta eſſet
ↄtradictio neq; diceret᷑ plus aĩa cognoſce⸗
reꝑ eã q; lapis aut aſinus ꝓpterea nõ dici⸗
mys ſit defectio ſolũ.ſed ꝙ e vnitiua de⸗
fectio vel vnio defectiua. Eoria pfi cuʒ

filio ⁊ ſpũſancto.pᷣexigit hoĩem eſſe fideleʒ

xpᷣianũ.huiꝰſignũ eſt ꝙ diuinꝰ Dionyſius
incipit hãc noticiã ꝑ oroem ad beatiſſimã

trinitatẽ.Lrinitas inqͥt ſuꝑeſſentiał⁊ ſux

deꝰ ſupoptimexpᷣianoꝝ inſpectoꝛ theoſo
phie dirige nos ⁊c. Notet᷑ in pꝛimis.inuo
catio trinitatis cuiꝰ nõ habet᷑ in via cogni
tio niſi ꝑ fidẽ ſaltẽ.nõ ꝑ gloꝛiã.E ſt igitur
hec noticia? inuocatio nõ ad ſenſum ſicut
cõſtat nõ ad imaginatõeʒ nõ ad intellectũ

viatoꝛis.Eſt igit᷑ ꝑ fidei myſteriũ.(¶ Glia

pfi cũ filio ⁊ ſpſancto ſm myſterium iure
vocat᷑ theoſophia xpᷣianoꝝ accõmodatiꝰ

imaginañ ſua ſcia deuʒ udeee ge⸗

qᷓ; theologia.Theoſophia ſiquidẽ ð ma⸗
gis a ſapoꝛe dei qᷓ; a logos qð eſt ſermo vñ

theoſophia noĩat᷑ q̃ſi ſapoꝛ dei.hoc vidit

qui dixit ſapiam eſſe ̃m nomẽ ſuũ q̃ſi ſapi

dam ſciam.Tribuit igit᷑ diuinꝰ Dionyſiꝰ

magiſteriũ huiꝰ theoſophie ipᷣi beatiſſime
trinitati vocans eã inſpectoꝛẽ theoſophie
xpᷣianoꝝ. Abi enĩ amoꝛ ibi oculus⁊ inſpe
ctio. Pꝛouenit aũt ex amoꝛe dei benignit
inſpitieñ xpᷣianos cognitio ſᷣm myſteriuʒ

que eſt vnitiua defectio ꝓpterea pꝛimo ca/

pitulo in lr̃a poſt or̃oem ad deũ ⁊ exhoꝛta⸗
tionẽ ad thymotheũ ſic ait. Hic autẽ vide

quomõ nemo indoctoꝝ auſcultat ⁊c̃. vo⸗

cat indoctos/paganos idolatras et phᷣos

tamẽ poſuit tenebꝛas latibulũ eiꝰ.(¶ Blo⸗
ria pri cũ filio ⁊ ſpũſancto.ſcdᷣm myſteriuʒ
fidei in viatoꝛibo põt dicere negationẽ ſeu
pꝛiuationẽ cognitõis dei ſᷣm duplicẽ gra⸗

dum ſuꝑlatiuũ ⁊ hoc vel ſimplr ſicut ĩibea

tis vel ᷣm qͥd ⁊ ↄꝑatiue reſpectu tm̃modo

theoſophie beatoꝝ.qui ꝑ myſterium fidei

nõ cognoſcunt.Notat᷑ aũt iſta negatio ſeu
pꝛiuatio vel defectio ꝑ hãc pᷣpoſitõem ſuꝑ
exemplũ ſtatim in pꝛimis tribo adiectiuis
additis ad hoc ſubſtãtiuũ trinitas. q̃ ſunt

ſuꝑeſſentialis ſupꝑdeus ſuꝑoptime.fſᷣm tria

que appꝛopꝛiant᷑ trinitati.Eſſentia vł vni
tas quo ad pr̃em ꝓuida deitas quo ad fili
um ⁊ optima deitas quo ad ſpm̃ſanctum.
Conſtat itaq; ꝙ ſi eſſentia deitas et boni⸗
tas accipiant᷑ ſᷣm gradus cognitõis dei p⸗
mos. Poſitiuũ ſcqʒ ⁊ ↄꝑatiuũ.cõpetit via⸗
toꝛibo talis cognitio.ſed nõ in ſuꝑlatiuo g̊
du qui eſt poſitiuꝰ⁊ ↄꝑatiuꝰ in beatis quã

ↄpꝛehedit. oꝛia pri cũ filio ⁊ ſpũſan⸗
cto ſcõᷣm myſteriũ regni dei vbi videt᷑ nu⸗
de ⁊ clariſſime deꝰ.Hec tria vocabula ſuꝑ⸗
eſſentialis ſupꝑdeus et ſuꝑoptime nequeũt
negare ſeu pꝛiuare ſuꝑlatiuũ gradũ cogni
tionis vie ſed ſuꝑlatiuũ gradum cognitio
nis patrie. Quis autẽ ſit iſte gradus patet
ex iam dictis. Patet inſuꝑ verus intellectꝰ
et ↄcoꝛdia grecoꝝ ⁊ latinoꝝ ſi cuʒ veritate

to minus eleuue gradũ ſimpliciter

pᷣdictoꝝ iudicent᷑. latini ſana tradentes et

diffinientes ꝙ dens in patria clare videt᷑
nude nõ in theophanijs ſolis.vel ſaci ſim
bolis intelligunt᷑quo ad gradus poſitiuũ
et cõꝑatiuũ gloꝛie.Greci vero ponũt dum
aiunt deũ non videri cuʒ beato Dionyſio

in theologia myſtica pꝛimo capitulo lraf.

”

leſtmn
umnun
einu
ſſcnsl
üwtan
ſinect
ind 4.
„ (Bord
Alacot.
cficrent
nn. K
fſionisi
gosinle
tioni n
ſescl de
fiones v
lestinſi
Cognitio
(olaſtci
Peoheb.
mnwpibr
vodtn
Ptaws⸗
Huoluee
nis reling
litie ne
tonunqe
Coſceter
Gaanfi
Pönept
incogtn
tnel
d
noͤcun
vtroc
etſpi
fmate
roſog
Cur

Wnalätahen
en einini
r Malmte
winmge
S
Slndllich
ön
drrſegngti
Sdafn hlig,
wtinktin
uenſennmhn
Enütitanegnni
büßeuſnnin
mmümmig iſunt
nugnikfndin
n. Cenna
deis guosfi
wnſpfſnen,
min dansabors
scogniͤe;
Anmi ghe
GGrönſheru
agnüini
nitni⸗
iifinitn
Mnint
ipnumunic
n
uginahli

Stktcoen

ninensmal
nnſchn
miin

isisir

ggniii

wpi
–
—R

nudnit

referendo ad gradũ ſuplatiuũ ſimplx vti

patria vel ſm qͥq vt in via. In q̃ de cõi le⸗
ge impoſſibile eſt videre diuinũ radiũ:ni
ſi ſacxis ſymbolis circũuolutũ.vel crcuue⸗

latũ vl circũtectũ.ſicut in exẽplo ſenſibili

Lumẽ celividere nõ pᷣt ab oculo coꝛꝑali⸗
ſi nõ ſit admixtũ coloꝛib vi coloꝝ ſpẽbo.
.loꝛr pr̃i cũ filio⁊ ſpũſcõ. Scom my
ſteriũ tã fidei in via qᷓ; regni dei nõ patũ
elucidat ꝑ trad tionẽ hãc ſcolaſticã q́;uis
efficere neqat vnionẽ defectiuã ſeu myſti

cam. RRõ potiſſima eſt vitatio erroꝛis ⁊ cõ

fuſionis ĩmo ⁊ ixriſiõis apð impios ⁊ ari
dos in lege dei. Signũ heſt ꝙ wvies deuo

tioni traditi ⁊ vniẽtes ſe vel vnixe putã⸗

tes cũ deo pluries explicauer̃t ſuas deuo
tiones veras aut fictas ꝑ erroꝛes heretica
les ⁊ inſanos. Confeſſi alij magis ſobꝛie
cognitionẽ hanc iuſtioã doceri nõ poſſe ꝑ
ſcolaſticã quo ad explicatõem doctrinalẽ
Pꝛohibuit idcirco eoſ a conatuvel ſtudlio

impofſibilitas eſtunata cognoſcẽdi. Nũc

vo doctrinalis ſᷣm termĩos clariſſimos et
vſitatos palã facta eſt traditio ſine vboꝝ
inuolucro.adeo ꝙ nec apð xpianos idio⸗
tas.xelinquit vlla cõtradicriõis ſeu repu
gnatie nebula. Ftacq; ſi qraf a fideli xpia

no. nunqͥd pᷣt aliqͥs vel ĩ via vl in pria co
gnoſcere vel amare cũ in tãto ⁊ excellenti

gradu ſicut ipᷣe cognoſcit ⁊ amat ſeipum:
Nõne ꝓtinꝰrñdebit ꝙ mihil pᷣt equari ðo

in cogmtiõe vell amore. Si rurſus inqrit
pñt ne bvĩes tã viatoꝛes q;ᷓ bii ↄgnoſcere

deũ ⁊ amare multis modis: Fideł hmoõi
nõ cunctabit᷑ affirmatiuii dace rñſum de
vtroq; ſtatu ſno mo. Blia prici fllo:
et ſpuſcõ. cognoſcit᷑ hic i
ſim quos dicit Dyoninꝰ ca. iij. de myſtica

tlxologia.theologiã ſe qᷓdruplicẽ dediſſe

Vnã pꝛiã de diuis caracterib.i.ꝑſonis

aſffirmatiue vt de incarnatiõe vbi ⁊ hãc

nõ hẽmꝰ Allterã de diuinis ſcripſit noibꝰ

cta eſt de diuĩs noĩb.Sub hac theologia

ꝓꝛia ↄtinet᷑ tertia ꝑs de ſubſtãtijs ſpũali
bus l⸗ de celeſti hierarchia ⁊ ecclłiaſtica.
Terki tleologiã noĩat ſymbolicã q̃ care
mus niſi qꝛ in locis plimis tangit multa
de ſymbolis loc eſt ſi itudinibo tranſlatis
ad den. Quartã nomiat myſticã circa qu/
nuc inſiſtimꝰ. Deniq; notat.c.eo ij 7 Cc0
ſeqnt in.iiij. .v.⁊i eplis ad gayũ.⁊.c. vij.
de diuis noib' ↄſideraratões alids huic

n via qᷓtuoꝛ mol

ſm eentiã diuitatis.Et hec apud nos di

mont.ſʒ pᷣmõis defectũ ſicut in ſilentio et

caligine ⁊ ocio.⁊ in loc caſu ſuꝑintellecttu

p vefectũ noĩationis loc ibi. Ponit ↄſide
rationẽ alterã ꝙ pcedendũ eſt in ablatõꝛ
bus ſeu negatoibꝰab inferioꝛibo ad ſũma
qᷓ;uis fiat ꝓceſſus oppoſito mõ ꝑ theologi

as alteras poſitiue ꝓcedendũ. Caàm red/

dit in textu maifeſte.qm magis ẽ vita et
bonitas qᷓ; ger ⁊ lapis ⁊ magis nõ crapule
et manie nõ dici intelligi. Tertia ↄſide
ratio eſt ad intelligẽdum difficillima pm
foꝛmã vᷣbop.ſed facillima ſi pᷣmiſii gradꝰ
cõpationis notentf.Dicit eni in fine.c.vl
timo/ꝙ neq; eſt ei?vniuerſalx poſitio/ ne
ablatões facientes ipſam neq; auferim⸗
neq; ronimꝰ. Aocat pterea cognitõsʒ iſtã

ene ſuꝑlucentẽ aaliginẽ ĩi obſcuriſſimo qð
eſt ſupꝑmanifeſtiſimũ. Coõſonat hec ſnia
vbis philoſophi dicẽtis ꝙ maifeſtifſima
nafe ſunt occultiſſima nobis. Si vo fiat
cõparatio ad nram cognitionẽ tmmõ cõ⸗
coꝛdabis ꝑ diſtinctiõeʒ triplicis gradcõ
patiõis.Deniq; ſi eſthic odicno.qꝛ cũ ðꝛ
deus eſt ſuꝑ oẽ ens ⁊ nõ ens.lynõ ens nõ
refertur ad purũ ens.qð eſt ðs.qꝛ tũc eẽt
aperta cõtradictio.ſj refert ad modũ co⸗
gnitiõis q̊ creafa pᷣt cognoſcere ens qdðᷣcũ
.quia nõniſi finito gradu/ꝓ quo ſit vbũ
ſeqns. ¶Hlia pri cũ fi. ⁊ ſpuſco. m myſte
riũ fidei in via.iĩmo ⁊ regni vi in pr̃ia co
gnoſcit᷑ ꝑ ablationẽ ſeu negatõʒ vel pꝛiua
tionẽ aut defectõem ab oĩ eo qð eſtens
vel nõ ens ad gradũ ſuꝑlatiuũ referendo.
Rõ. qꝛ ſicut ðs ſibi ſoli ſᷣm hunc gradũ co
gnoſcit᷑ eẽ ita ſibi ſoli cõuenit hm hũc gra
dum pfecte cognoſcereqͥd ẽ nõ eſſe Om
oppoſitoꝝ eadé eſt diſciplina ſᷣm phm̃/ꝓ⸗
pterea nẽo ꝑfecte cognoſcit ñ ens ſimpłx
niſi ↄcipiat ꝑfecteqͥd eſtens ſimplłr.hoc
aut ſol deus ipſe de ſeipſo nouit. Dicit
ſua cognitio myſtica eſſe ſupꝑ om̃e ens ꝛñ
ens vñ ⁊ in pꝛuma epla ad gaiũ ſiquis ⁊?c.
inq̃t videns deũ intellexit qð vidit nõ ip
ſum ↄtẽplat eſt.ſʒ quidda eoꝝ ab ipſo exi
ſtentiũ ⁊ cognitoꝝ. Apſe aũt ſuꝑ animũ et
eſſentiã ſupercollocat vlx nõ cognoſcendo
neq; videndo cognoſcif et ipſa m qð me
lius pfectiſſima ignoꝛãtia ſciẽtia eſt eius
ſuꝑ dĩa cognita.xc ille. Conſtat itaq;
iſta mãifeſtã includũt ⁊ nõ intelligibileʒ

nafe

e

ahtatlo ſeleord wſt eã ſüt woſitões er

97

theologie myſtice opetẽtes. Ana ꝙ opt;
eam eſſe bꝛeuiſſimã imo nõ ſᷣm bꝛeuẽ ſex

cõtradictõem ſi nõ ſit adaptatio concoꝛs

ſcdᷣm tres grad ↄpatiois qᷓs ancella theo⸗

logie grãmatica nob tradit dictis mõis.

Frbü glie ſcvᷣm myſteriũ fidei ſe/
ppiꝰapit᷑ ⁊ efficaciꝰ p dignã eucha⸗
nſtie ꝑceptõeʒ ſpualẽ q; ꝑ hſanã
induſtriã. Itaq; dñs nir ieſus xpᷣs cꝰſpũs
reuelat myſteria. dixit int cetera lʒ euãge
lia non explicẽt poſtqᷓ; pᷣmiſit. hic eſt calix
ſanguis mei.myſteriũ inqͥt fia ei qð/ꝓ vo
bis effudef. Expt' bãc efficaciã fueratcre

do ſeꝑe btiſſimꝰ dioniſi qͥ pꝰnimia toꝛmẽé⸗

ta poſitus in carcere ſaœ iſtð myſteriũ ce⸗
lebꝛauit.cui viſibiłr aſtitit dñs nr ieſus
xpᷣs cũ młtidĩe ãgeloꝝ ⁊ ſeipʒʒ tradidit ſa
ccram̃talx eidẽ be.Oioniſio dicẽſ.xlccipe
loc care me.qðᷣ morchhielonh vna cuz
pfe meo. mecũ ei eſtmaxia merces tua. et
bis qͥ audierint ſalus in ĩgno meo. Sub⸗/
iunxit/p buſcũq; penieris impetrabis.

Obſecram igit᷑ te dioniſi benigniſſime vt

nob impetres reſeratõʒ myſtice theologie
tue qntũ expedit ſalut nr̃e. Si eni volũ⸗
tate hũana ñ allata ẽ aliqñ ꝓphetia dicẽte
petro.qᷓntomin hec myſtica tlxologia ſeu
wtiꝰ theolſophia quã a ↄſcio ſeccetoꝝ pau

lo didiciſſe . Dolban coopante

pũſctõ in vbo glie. ¶ Uerbũ gloꝛꝛe qð eſt
magnũ pietatis ſacr̃m /qð mãaifeſtũ eſt in
carne.viuificatũ ẽ in ſpũ ⁊ aſſũptũ cĩ glła
quotidie pñtialr exhilet᷑ in ſacẽo coꝛpis 2
ſanguis qð ẽ myſteriũ fidei. Fides igit di

rigit nos ad myſticas viſiõeſ. Spes erigit

Laritas poꝛrigit ⁊ attigit. Deiñ ſapia re
ficit Pax ſi fficit. Olia ꝑficit / ſm iferi de
ducẽda.(¶ Cerbũ glie ſcðᷣ myſteriũ fidei
in euchariſtie ſacr̃o nos indueitad gloꝛiã
myſterioꝝ dei.qm̃ maifeſtaf᷑ nobᷣ in carne
nfja ꝑ ſenſus coꝛpales exteriꝰ⁊ interi dũ
ſub ſctis ſimbol dat ſe xpᷣs palpabilẽ oſcu
la bilẽ mãducabilẽ imagiabile. Juſtificat
gaũt in ſpũ nro ꝑ ilapſum ſpũfſci qͥ diffun
dit᷑ in coꝛ nr̃m.Et ſic vnũ eſt coꝛpꝰver 35
eſt res hbꝰſacri ⁊ ſignũ coꝛpis myſtici qð ẽ
vnũ in eodẽcoꝛpe ⁊ eode ſpũ xpᷣs.ſuꝑeſt
tandẽ ꝙ aſſumat᷑ in glia ſpũᷣs nr᷑.q;uis in
terim vita nr̃a abſcõdita ſit cũ xpᷣo in deo
Sʒ cũ appuerit xpᷣsvita nfeet 7 noſ ap

parebim cũ ipᷣo in glona.¶ Aerbũ gloꝛie
du in boc ſaco nob mafeſtaf in carne dũ
iuſtificat in ſpũ.nũcetiã ⁊ hic pñtialr aſſu

2

Becunda partitio.

mit in gloꝛia. obmittamus interea de deo
gloꝛ ioſas cognitões q̃ p affirmatões fiũt
de qb ẽ triplex theologia. ſic notatuʒ ẽ ex

dioniſio vna ↄſideratõe pᷣcedẽte vniam
ad qrtã q̃ fit ꝑ oĩm ablatõem ⁊ oñdamus
quẽadmodũ fideſ erigit ad ulà. Dimuſſis
itaq; duobo gradibo cognitõis dei poſitiuo

et ↄpatiuo fides relinq̃tux i pura caligie

quo ad gradũ ſuplatm̃ reſpcũ pr̃ie. x ſi
are⸗ a fide Zid qͥd dirigit ſpm̃ noſtx? Rñ⸗
ebit ad caliginẽ. Silr duʒz qrit a ſxe ad

qd erigit? Rñbebit ad caliginẽ. Poꝛro ſi
qraf a caritate. Cui ſe wꝛugit: Quid at⸗

tingit: Cui ſe vuuit? Rñdebit ad caligieʒ
Deniq; pſeqndo ſi fiat inqͥ ſitio. Quid eſt
illa caligo: OQuid q̃ſo hñt rñdere.niſi ꝙ è
cognitiois pꝛiuatio ⁊ amox defectio.Arx
geat aliqs vlteri ꝑqrens.Quõ pñit hec ſi
eri? Num caligo ẽvs nr. Nunqͥd negatõ
põt eſſe affirmatio: Nunqͥd ignoꝛãtia pᷣt
eſſeſcla: Nunqͥd vnio fit ad nihilũ.qꝛ cali
go qͥd eſt niſi pꝛiuatio? Pꝛofecto rñdere
ptuer̃t. fides ſxes ⁊ caritas. ꝙ ñi tꝗ agunt
; agunf. Et a q̃ agunt᷑: Certe ab ipo vo qͥ
caliginẽ inhitat ⁊ lucẽ inaccefſabilẽ.nõ vti
q; ſimplx.ſj in ſuo gradu ſupᷣmo.qͥ eſt ſuꝑ
iucognitꝰ⁊ ſuꝑlucẽs ⁊ ſublimiſſim vertex
ad quã nos dirigi oꝛat dioniſi. Inuocãs
trinitatẽ ſupeſtentialẽ ſuꝑ veñ ⁊ ſuꝑpopti⸗
nũ xpᷣianoꝝ inſꝑectoꝛẽ ⁊ tłoſophie cu re
liqͥs ſeqntibo in textu. bunc textũ exxedit

repetẽdo rumiare ꝗpterea iunget poſtenꝰ
ad anagogicũ noſtr.loc de pymno gloꝛie.
¶ Werbũ glie ſm myſteriũ fidei qꝛ ſuꝑ⸗

gredif᷑ duplicẽ gradũ ↄgnitõis glie dei wo
ſitiuũ ⁊ ↄpatm̃ in q̊ ſe meditates ⁊ ↄtem⸗
plantes exercẽt tã cognitine q; dilectine

deficit totałr in ſe ⁊ recidit ſuꝑ eũ q̃ͥ ꝑ ſim

plicitatẽ ⁊ in ĩfinitũ ẽ ſub ſe.et ꝑ maieſta

tẽ in ĩfinitũ ſupꝛa ſe.Cõſtat ãt hmõi caſũ

vel exceſſuʒ cauſari nõ poſſe niſi ab infini⸗
ta vtute.Eſt igit᷑ ſũma defecnio ſũma refe
ctio de qᷓ xpᷣs vnite ad me oẽs qᷓ laboꝛatis
et onerati eſtis ⁊ ego reficiã vos. Qualit
aũt pᷣt ſpũs rõnalis ⁊ lawꝛãs ⁊ onerat pl
vnire ad veũ xpᷣm qᷓ; abijciẽdo nedũ labo

rem ſuuʒ nedũ opꝰ pꝛiũ vel auenũ ſy deſe
rendo ſemetipᷣm. Quid ſtas inq̃t Mugꝰ

et qͥd nõ ſtas.dũ in re ſtas. Pꝛoijce in deũ
et

uſcipiet te. Et grego. NHiſi qͥ a ſeipſo

deficiat ad eũ qͥ ſuꝑ ipᷣm ẽ nõ appꝛopinqᷣt.
Nec valet appꝛehendere.qð ſupꝛa ipᷣm eſt
niſi ſciat mactare qð ẽ Faciliter auteʒ iſta

*

diantefin

igtelen

nophane
ſpifaifn,
nnmmn
ſinfigein
dſeretſe
ſepnege
pli ge 1
figeite
lopants
ſgotinet
dimnei.
ſingis d
ncſikſic
cantetue
kabye
ynusſi⸗
tioꝛintea
eſtnetfin
gfoon
leſiu.
ſipcogn
celſpo
iſtonesd
lgrad
Giagttalt
Gtahͤc⸗
muli.
feckihisn
gob
inpane
Diinids
Ger
tubit
mutu
ſotgeo
em
mmlltnn
ſu. Co
uhn

flädd

hütcke
linsn
nut⸗
erert
lennf
N
len
mo

nanihle in
firͤckin

üüiminur

tnoni rs
guntn
1t

Nneiar

Mnclertiemi

Jünge in
dehnmno on

i fiͤriin .

usgied-
—R

214

urſeiſnnn

ſbertut
i tic
Pſenihunt
nisikbain

uinsDn

e
Mmisten
Gafhnit
rlaeni
aſus =
E. Prheen
csten

falinund

Et himno gloꝛie.

dicunt faciliter credunta fidelibꝰ ſed p

intelligentiã ornt loc op? hic laboꝛ eſt
imo plane nec

opus nec laboꝛ. ſed actio
pũſicti ſm tꝑs ⁊ locũ et modũ bñplaciti
ui in multitudine mie ſue

eſerat ſe ⁊ oĩa ſua.ↄtingit vt eadẽ etiam

ſe ꝑ negationes gradatim exerceat. Exẽ
pli gra in euchariſtie ſacro qð ẽ myſteriũ

fidei recogitat fidelis ala dũ vidit accidẽ
tia panis ⁊ vini.Eſt hic deus tuinõ inqͥt

ſeg ↄtinet pnñtialiter coꝛpꝰvep ⁊ ſanguinẽ
Ni mei. Deiñ ſubiũgit.Coꝛpꝰloc veruʒz

ſanguis dni dei tui.nũquid eſt deꝰtuus.ñ
inquit.ſed vmiunt dno deo tuo. Signifi
cant etiã coꝛpꝰeccleſie myſticũ/qð viuifi
cat᷑ ab vno ſpũ dñi dei mei vnũ coꝛpus et
vnus ſpũ̃s ait apls.Subifert ſi coꝛpꝰ hoc
myſticu cũ coꝛpe vero/ſit dñs deꝰ ſuus:æll
tioꝛ inqͥt eſt dnñs de meꝰqꝛ nec materialiſ
eſt nec finit nec tꝑalis/neq; ſᷣm carnne
6 ſcom ſpm̃ cognoſcibilis eſt hic in maie

ate ſua. Sic fit tandẽ vt deficiat a ſeij
ſa ꝑ cognitõis vfectũ. ⁊ ſuſcipiata ſpiritu
chꝛiſti ꝑ dilectõis illaſum. Remanẽtautẽ

q̃ſtiones difficiles. An ſq; rõnalis aĩa ſub

—

tali gradu ſuꝑlatio cõſtituto ſentit aliqᷣt

Siagit aliquid: Si meret aliqͥd: Si dili
git aliqd? Si nouũ ſꝑ fiat ⁊ ſuꝑnaturale

miraculũ. Rurſus q̃lis eſt dꝛñtia talis de

fectiõis vel abnegatõis in via wl in pria
qꝛ blaſphemũ videtf dicere ignoꝛantiã eẽ
in patria.qꝛ nec aima xpᷣi illa hũit in via.
Rñndeam'ad ſingula.ↄiungẽtes alpha cũ

o.initiũ ſcqʒ creatõis cũ fine gloꝛificatõis

¶ Verbũ gloꝛie fm myſteriũ fidei noſtre

trapit woiem foꝛmarũ eſſe ad imaginẽetſi
militudinẽ dei. Añ ⁊ apls dic ꝙ vixr è ima

go ⁊ gloꝛia dei. in vcaut nõ eſt diſtinctio
viria mulieris. Coſideremhãc imagineʒ

ſimilitudinẽ ⁊ gloꝛiã vei in prima creatõe

ſua. Conſiderem in ea eẽntiã ſuã fecũdã

qua ꝑ mẽoꝛiã capax eſt dei.et ꝑ intelligẽ
tiã ⁊ voluntatẽ ꝑticeps eiꝰ eſſe pt. Quid
aüt eſt aliud
litas niſi qdã impᷣſſio pꝛime ⁊ eterne vni
tatis/vit atis ⁊ bõitatis ꝓut aia naturali
ter ex impᷣſſõe pꝛima ↄfigurat ⁊ eo aptat
beatifſime trinitati in mẽoꝛando / cogno⸗
ſcendo et amãdo ſuũ pꝛincipiũ efficies ex
emplas ⁊ finiẽs.Dicif aũt aia rõalis ſᷣm

bec tria nafaliter agi vt meminerit tei ßm

imp̃fſionẽ pꝛimã vt inſuꝑ cognoſeateſ et

i in e (Aerbu glie
pm fidei myſteriũ duʒ agit vt rõnalis aĩa

ipᷣa capacitas ⁊ iſta ꝑpceptibi

cipiũ effectiuũ exẽplatiuũ. Quocixca vo

cabit łec vitalis opatio vel actio aptitudi
nalis reſpectu dei naturalit deifoꝛmis ſim

plex ⁊ quieta q deleri nõ p̃t etiã in dãnas
vt nafalis ẽ.qꝛ nafalia in eis dicẽte dyo⸗
niſio remanẽt ſplendida.q;uis in malũ fi

nẽ ſicut ⁊ in abuſuʒ reſplendeãt.¶ Uerbũ

gloꝛie ſᷣm myſteriũ fidei nr̃e tradit hoĩem

refoꝛmatũ eſſe in baptiſmo ꝑ grãm. infu

ſionẽq; virtutũ hĩtualiũ ⁊ eſt hec refoꝛma

tio velluti qͥd ſupiuductio coloꝝ deifoꝛmi
um ad liniamẽta nafalis imaginis? ſilitu

dinis. Eſt inſupꝑ tante pulcritudis ⁊ deco
ris vt reddat aiam vo placitã gratã ⁊ acce
ptabilẽ.adeo ꝙ ſi migret ſtatim a coꝛpoꝛe

ſpus mox ſtola gloꝛie decoꝛat᷑. Eſt aſt hec
vita gre ſpũalis ⁊ hitualis operano ſuper

naturali eifoꝛmis ⁊ ſimplex ⁊ qͥeta ꝑfici

ens aoꝛnãs ſimilitudinẽ? gloꝛiam create
roõnalis ale. Cranſeamꝰ mediã vitã pegri

natõis iſtiꝰq̃ eſt vtiq; diſcõtinua multi⸗

plex ⁊ inqͥeta ⁊ vniamad vitã gloꝛieq̃ͥ pꝓ
ficiendo vitã nate ⁊ gre ↄfoꝛmit ad illas

eſt cõtinua ſimpliciſſima /quietiſſima et
eterna. Cõcludamigit᷑ ꝙ qntũ vita pere⸗
grinatiõis gre ↄfoꝛmat initio creatõis ⁊
recxeatõisſue necnõ fini gloꝛificatois ſue

in patria tantũdẽ pficr᷑ ſimplificat qui

eſcit hic in via iuxta pſalmiſte qſtionem.

Dne q̊s hitabit iu taber.tuo/aut q̃ͥs reqͥe

ſcet in mon.ſcõ tuo:De beniamin q́ʒ ẽ ha

bitat afident᷑ in eo ſic ĩthalamo tota die
moꝛabit᷑. et int humeros illius requieſcet

Requiẽ hãc optabat petrꝰin mõte factꝰ in
extaſi/dũ poſt vocẽ allatꝗ a magnifica glo
ria dixit neſciẽs quid diceret.qꝛ maglage
bat q; agebat. Dñe bonũ eſtnos bic eſſe.
Faciam hic tria tabernacula ⁊c. Eerbũ
gloꝛie ſm myſteriũ fidei dũ ſubintrat per

abnegatões latibulum nubis tenebꝛaꝝꝑ⁊

caliginis aĩa rõnalis acta ꝑ ſpm̃ſctm̃ rea
git pm eundẽ ſom̃ iuxta illð.Oilecx meꝰ
nmnhiꝛ ego illi Et ita meret atʒ reficit᷑qm̃
te latibulo caligis venit ad tabernacłin ꝗs
eiarcũitu er.iuxta illð dauidicũ poſtip
de deo dixerat incliauit celos ⁊ viceẽdi et
caligo ſub edibei. Dehincaſcendit ſu
per cherubi ⁊ volauit. vola. ſuꝑ pẽ.vẽtoꝝ
Cocluſit woſuit tenebꝛas latibulũ ſuum
Qui ↄſonat werica fictio. In ſublime vo

lans nube ſe imiſcuitatre. Superadditur
Et in cicũitu eitabernaculũ el. Cõſide

30 2

diligat indelibili ↄfiguratõe ad ſuũ pꝛin

remus igit᷑ ũ velut in latibulo tenebꝛaꝝ
ſm theo ogiã miſticã qͥ fit pexr abnegatõeʒ

in gradu ſuperlatio vbi eſt vluti in mõte
ↄdenſo ⁊ vmbꝛoſo.⁊ in deſertis ſeculoꝝ.
in mõtib etnis.Et vere ðᷣs abſcondit ſal
uatoꝛ ſctũs iſrael. Attñ in crcũñitu eius ta
bernaculũ erꝰ. Juxta cãticũ eccie in circũi
tu tuo dñe lumẽeſt qð nunq; ðᷣficiet vbi
cõſtituiſti lucidiſimas mãſiões. Et pſal.
In circuitu eiusvitas e Spectãt ad hec
ola qꝗᷓ ſeraphicꝰ doctoꝛ bonauentura tradi⸗
dit in itinerario mẽtis ĩ deũ ſub capitulis
et gradibꝰad hoc tabernaculũ ↄtinẽs du⸗

plicẽ gradũ cognitõis dei poſitm̃ ⁊ patñm

Spectatx o ſeptimũ capim ad latibuluʒ

caligis et tenebꝛaꝝ qð explicat ſuo mõ nõ
cõtrarie ad noſtꝑ hymni gloꝛie.( AUerbũ
ſm myſteriũ fidei ſicut nò eſt in patria.ſʒ
clara viſio ⁊ fruitõ ſic nõ ibi ꝓpꝛie loqndo
eſt ponere teologiã myſticã q;uis de? gle
neq q; in ſuꝑlatiuo gradu qͥ ꝓꝛſus infini⸗
tus eſt videaf gut amet᷑ Pꝛo cuiꝰ elucida
tione ⁊ tot materie cõſiſeremꝰ ↄſeanter
ad pᷣdicta qtuoꝛ modos ſpehales qͥ bo iſpi
citur dus ꝑ abnegatõeʒ. VUn ẽꝑ ſimpli
cẽ fidẽ ſpem ⁊caritalẽ. Alter eſt ꝑ inueſti

gationẽ phiſicã tmmõ.tertius ꝑ iueſtiga

tionẽ theologicã qui ↄplectit᷑ duos pcedẽ

tes.qᷓrtus ꝑ aptam ⁊ clarã dei viſionẽ.de
quo dicamad pnñ̃ᷣs.x ala btiſſime virgi
nis.exẽpli gra.clariſſime videt deũ pꝰani
mã filij ſui.quo ad gradũ cognitõis poſiti⸗

uum cõꝑatiuũ. NHihilomin dũ extendit

ſe ad ſuꝑlatiuũ qui ſoli vo ↄuenitillic de
ficit videns ꝙ inattingibil eſt ſʒ nõ reſſe
ctitux aut nõ cadit in caliginẽ cognitiõis

quẽadmodũ fit in via.ſʒ ſp in aꝑtã viſio

nem. Quã ob tem ſua defectio nõ ðꝛ eni⸗

gmatica ſeu caliginoſa vl tenebꝛe. vñ cũ

dici de Johãne bap̃ta ꝙ fuit plꝰqᷓ; ꝓple

ta nõ tollit᷑ ab eo grad ꝓpletie ſed auger.
Pꝛopoꝛtionalłx ĩ ꝓpoſito ſi mara nõ cogno
ſcit vũ qᷓntũ de ſeipᷣm nõ ponit᷑ in ſua co

gnit õe tenebꝛoſitas Si eni ſol darioꝛ eſt

heſperus aut lucifer.nõ ponit᷑ in iis he
ſpero vel lucifero caligo tenebꝛar.ſʒ clari⸗
tas ſolł ſuꝑioꝛ pᷣdicat᷑. Sempꝑ ardũ ãbula
mus ꝑ ſxem ⁊ fide qᷓntũcunq; ꝓfecerit co
gnitio nr̃ᷣa de cõi lege cadit in in cognitõ

nem per ſpeculum 71 enigma.

Certia partitio

4

De verbo gloꝛie,

n... . . — —

vl intellectualis dũ ãbulat ad dei

ꝑ vtrunq;/ ſi plena fiat reſolutò:ſemꝑ fit
occaſus vel defectio ad ſuplatiuũ graduʒ

quo de in ſe cogſcit ſe ſiẽin ĩferioꝛi fit vli

oſcubii cognitõis ⁊ motPꝰ⁊ potentias vita

carẽtes. Quocirca dicimꝰ vlteriꝰ ꝙ actu

finito cognitiuo ⁊ affectio.qꝛvterq; piter

incidit pᷣt attingi obiectũ ĩſinitũ. Et ita i⸗
finitũ qle ẽ de a finita potentia ⁊ actu ſini
to memoꝛabit᷑ intelliget ⁊ diligef in pr̃ia.
Poterit igif dici talis actus infinit ter

minatiue wl obiectie q;uis in ſe ſit fini/
qntitatiue quẽadmodũ viceueria de infi

nito actu ↄgnoſcit oẽm creaturã eſſe ſini
tam. Quocirca pᷣt qlibet creatura qntũcũ
q; finita dici infinita cognoſcibilr.qꝛ .

infinito actu qͥ deꝰẽ cogſo. Neq; comp
heneli põt totalłr ab aho q; a deo q; uis ab
ania btã cognoſcaf qntũ hʒ de pfectione
pm principalia intrinſeca ſua qͥ in eẽntia
creature finita ſunt ⁊ pꝑfectiõis limitate.
De tali ſcire loqbat᷑ phũs deſcribẽs ſcite

eſie rẽ ꝑ cãm cognoſcere. Antellige ð ꝓxi

mis ⁊ creatis cauſis.qꝛ pꝛima cã ⁊ ſi pᷣt co

gnoſci ꝑ demõſtrationẽ vel aliter compꝛe
xcelſus in vbo glie
ſpũs rõnalispcedendo ad cognitõem dei
tandẽ deficit ⁊ cadit in occaſũ m poſitõ

di tñ plene neqt.

nẽ phõp.maxie platonicoꝝ quã recitat et

repꝛobat Aug.in ſuo de citate dei/quam

inſuꝑ albert?magnus explicat in ſuo ð in
tellectu⁊ ĩtelligibili ex dictis philoſophł

rũ dimittẽdo pietatẽ fidei Legat in ſpali
capᷣ.vltimũ vbi cõcludendo dicit ꝙ ſpũis

debet ꝓpcedere de cognitõe in cognitioem
quouſq; fiat aſſimilatio ad cãm pꝛimã:in
q̃ ſic ſubſtanficet᷑ ⁊ foꝛmet᷑ ꝙ iam nõ indi⸗
gebit oꝛganis iu ſua cõtẽplatiõe.Et hic

eſt inq̃t caducuũ alijs vite imoꝛtal. Quã/

uis iſta et ſilia videãt᷑ alte ⁊ ſpecioſe dicta

per phõs et idolatras ſunt tñ impoſſibilia

et ꝑ multos articulos pariſieñ: phibita ?
excõmũicata. ꝓpterea dimiſſis infidelibo

tranſeam ad fideles etiã ſimplices dum

mõ fundati ſint ⁊ radicati in fide ſye etca
ritate qᷓles iuemm fuiſſe martires ⁊ ana⸗
choꝛitas pres. Placeat aũt ſub cõpendio
ꝓtin inſinuare modũ ſᷣm puemiẽdi ad ſu
pincognitũ ⁊ ſuꝑſplẽdẽtẽ ⁊ ſublimimſimũ
Wrticẽ h' ſapie ꝗᷓ ꝑ ignoꝛantiã cognoſat

xcelſus in verbo glie ſpũs rönalis G

.–cogmition actuate. nüc inu eſti
gationẽ naturalẽ.nũc ꝑ ſimplicé fidẽ.nüc

piſut
gäitelie
füſugtin
lodolmne
npäche
achben ar
natiuev
vſſionenn
caligope
etlenebe
ſeai/
Wwlamor
Gitis⸗
taelecd⸗
ſautenehe
luvmnfor
Platul⸗
larooptere
dbtoe
daſpkr
ſeched
Rꝛcels.
arione.
laiprn
pmnoe
ſtive⸗
fection
didi
glieſpt
annta
nusag
tlſmri
Ceglure
Vumdn
Prun
lusden
mo
gineſo
ten
ntn
ſarine
feeti
mocce

Pegri nn
imnedeign
atinſti
=

ilegrad

hng
dencc
Vangnin

igininh

aa

.

in occaſu ⁊ occubitu ⁊ defectione ĩeffabili

Et bimno gloꝛie.

tãq;ᷓ a dñi ſpſi. Itaq; ſpũſſcũs diuigit ani
mã ꝑ fidẽ vſq; ad ſuplatiuũ gradũ diuĩe

cognitõis excluſiue.Et ſꝑ ſpem erigit eaʒ

vſq; ad interioꝛa lamis ſᷣm aplm. Etꝑ

cariatẽ illic figit ⁊ vnit Quelitet eni iſta

rũ triũ vᷣtutũ theologicax hʒ ꝓ ĩmediato
obiecto ⁊ termio ſuo deũ.Ac pinde ſcðm
tlxologos deñta vtutibb moꝛglihet alijſ
que circa alia vſantobiecta.¶ Excelſus ĩ

vrbo glie ſpũs raõlis ſic eleuatꝰ actus a

ſpũſcõ ꝑ fidem ſpem ⁊ charitatẽ ſᷣm mẽo

ria intelligẽtiã ⁊ volũtatẽ radicatas ĩ eẽn

tia ſua ⁊ in ſupioꝛi facie qᷓ foꝛmata ẽa ſo⸗
lo deo imediate ⁊ capax eſt eius ſm tripli
cem hãc potentiã telminat imediate ſuaʒ

actõem ad ſolũ deũ ⁊ attingit ipᷣm termi⸗
natiue vłl obiectĩe.⁊ cũ hoc nõ ſit ꝑ apertã

viſionẽneceſſe ẽ ꝙ fiat ꝑ caliginẽ Eſt ãt
caligo pꝛiuatio lumiĩis ſeu cognitiõis ſicut
et tene bꝛa ꝓut etiꝗ ſilentiũ dicit ſoni de
fectũ. Mirũ vᷣo videf quõ poſſit cogiytio

vVel amoꝛ cognoſci vel agi ꝑ pꝛiuatõem co⸗

gnitiõis ⁊ amoꝛis.Sʒ in pꝛioꝛibꝰ euacua
ta ẽ lc difficultas.qꝛ pꝛiuatio vel vefectõ

ſeu tenebꝛa ſeu ſilentiũ nõ dicunt᷑ ſimpłr

ſeu vnifoꝛmit Sʒ tmmõ reſpectiue a ſu

platiuũ ↄgnitiõis vel amoꝛis gradũ. Pri
ugatio pterea nõ dicit hic negatiõeʒ hites

cũ debito exñtie eiꝰ quẽadmodũ cecitas ñ
ðꝛ ſimplx pꝛiuatio viſus niſi ſit circa ſub

lectũ qð debet hr̃e viſũ.nõ enĩ lapis ꝓpꝛie
2 cecus. Nos aũt in ꝓpoſito accipim pꝛi

uationẽ ꝓ negatõe ſimplici dũ wonimꝰ ꝙ
ſcrĩ pꝛiuatiue cognoſcãt deũ ſub gradu ſu

pmo. Nõ eiapti ſunt vel lebito res ita po⸗
ſitiue cognoſcere q;uis iſtud notet imper
fectionẽ. Et certe qlibʒ res creata reſpcũ
cei dici debet ĩpfecta. ¶ Excelſus in vᷣbo
glie ſpũs rõalis ꝑ hmõi defectionẽ ſuper
admixabilr reficit.qm̃ plus vnit deo ſince
rius atʒ ſublimiꝰ ſine qᷓuis admixtiõe fan

taſmatũ vel ſoꝛdiũ ⁊ ipfectionũ cuiuſuis

ccxeature qᷓ; per poſitiuũ Quo pacto ſic:qꝛ

nimixꝝ nullũ ẽ ibi mediũ int deũ ⁊ ſpiritũ.

Pꝛiuat eni cognitio ⁊ amoꝛ cuiuſſibʒ alte
rus rei pᷣter deu. Si vo qrit nũqͥd termi
nus cognitõis ⁊ amoꝛis ſtat finit᷑ in cali

gine ſola ꝓut eſt pꝛiuatio qᷓdã. Rñdendũ

negatioes ⁊ pꝛiuationes termiareñn

pñt niſi ꝑ affirmatões vñ nec ðᷣus cogno

ſcit mala ⁊ iperfecta niſi pec ydeã bom? ꝑ

fecti.Quid fit igit᷑: Rñdet bts dyoniſi⸗ 17
1

coniũgitanĩa ineffabilr ignote ineffabilibul

et ignotis. Et itex ait partitis alteritatibꝰet
g

concupiſcẽtijs curiſq; incluſis ⁊ ſupermũdane
explicitis. nos in diuinã monadè ↄgregamur⸗
Apterea vocat hãc defectionẽ vnionẽ ſuꝑ mẽetẽ
Rurſus viuifica inqͥt vᷣtus diuian illũinatio⸗

nũ qᷓ ſq; fuit ſᷣm poſitiuũ gradũ abunde nos te
plet ⁊ reſtituit ac ↄuerrit ad congregtis pris

vnitatẽ ⁊ ſimplificã veitatẽ Attẽde ꝙ iõ noiat
prem qm in ipᷣo eſt fontal deitas ᷣm eũdẽ dio

miſi. ilinſup 7 ſpuſſcis oẽm gliam ſuã re⸗
ferũt in glaꝛiã de pr̃is.(¶ Excelſus in vᷣo gle

ſpũs rõnaſis per vxhemẽs exerxcitiũ theologicũ

ſil ⁊ phiſicũ pᷣt eleuari ad apicẽ ſeu vticẽ theo
loglie myſtice cũ au xilio fidei ſpei ⁊ caritatſub
limius q; rudis ⁊ ſimplex xpianꝰ.⁊ hoc e cõi le
ge ſupꝛa quã tm ẽ ſpũſſcts. Patuit loc vltimũ
in aplis idiotis at alijs q; plurinis. Patʒ xo

pns cõſideratio de doctoꝛibo catllicis grecis
latinis ex libꝛis ⁊ traditionibſuis /ex qͥ b'ali⸗

„—

ij vetailis excerpta igẽf infenꝰ ad textũ my

ce theologie dioniſij ↄfirmãdũ. Fuit aliqͥbꝰ
bonis ⁊ magnis viris hec doctrina ꝓpt ſii/ ꝓfun

ditatẽ in ſcandalũ qꝛ ñ ſatis aduertebanraut
aduertere poterãt modos locutionũ de eminẽ
tia dei ſupꝑer oẽm creaturã.⁊ ꝙ tñ oiby eſʒ eſſe
et bñ eſſe. Concluſer̃t itaq; ex iſto ſeqͥ ꝙomis
creatura eſſet ðs.qꝛ deꝰ ſuũ eſſe ſunt olno idẽ
Sic aliq̃ iuriſte ivoſuer̃t iohãni. Scoto tranſ

latoꝛi libꝛoꝝ dioniſij woſiuſſe ⁊ ſũme in hoc here
ticaſſe ꝙ omis creatura efſʒ de. Reducũt aliqͥ
wſitionẽ ð vniuocatõe entis creati ⁊ increati
m rẽ vel ex nafa rei aut ſm realia vniuerſa⸗

lig ad erroꝛe iſtũ q́;uis hoc ñ intẽdãt ili. (G

Excelſus in verbo glie ſpũs rõalis circa cogni
tiõem myſticoꝝ eloquioꝝ ñi pꝛincipalx innitit
hũane induſtrie illã tñ non abijcit ſed exercet
Dudũ poſtq; ſcolaſticis lectionibo tractauera
mus de tleologia myſtica ſpeculatie per. xluij.

ↄſiderationes ⁊ octo partitões ſmotidẽ ma
terias principales. Notauim poſtmodũ duo

decim induſtrias ꝓ pꝛactica et pꝛidẽ in vulga
ri ad ſoꝛoꝛes ſcripſeramꝰ de monte ↄtẽplatõis
certos grad'⁊ modos.Pꝛia induſtria dei voca⸗
tioni intendere.ſcdᷣa ꝓpꝛiã ↄplexionẽ aiſcere

tertia officiũ wl ꝓpꝛiũ ſtatum aſpicere. qrta ſe

met ad perfectionẽextendere.qͥnta occubatõ
nes effugere.ſexta curioſiratẽ deponere ſeptia
longanimitatẽ aſſumere.octaua paſſionuʒ vel
affectionũ oꝛigenes aniaduertere.nona tẽpus
idoneũ ⁊ locũ inqrere.decimoſomno ⁊ ci mo

derãter indulgere. vndecima meditationibus
pijs generatiuis affectuũ inſiſtere. duodecla

Kc 3

97

Anagogicũ de perbo

Ipm̃ a fantaſmatibꝰ auertere. Poꝛro dum in)
terrogaref a me germanus.nicolaꝰ.celeſtinus
poſt inſpectionẽ induſtriaꝝ iſtaꝝ. Ouenã eſſet
Difficilioꝛ in pꝛactica? Rndit ꝙ ſpm̃ a fantaſ
matibo auertere ſenſit hoc vrũſime neq; põt
lc induſtria pꝛacticari q;ᷓ ꝑ theologiã myſticã
bic in via dũ intellect nt᷑ ↄiũct eſt ↄtinuo tꝑi
Ponit dñs albert vt priꝰlibꝛo de intellectu⁊
intelligibili penultimũ aſcẽſum ĩ reditu aĩe ad
deu ꝙ efferat ſuꝑ hoc/⁊ nũc hoc ẽ ſuꝑ cõtinuũ
ettꝑs. Deiñ ponit aſſiłlatiõeʒ in vniõe cũ deo
vocat occaſuʒ alteri vite ↄſonãs ĩ ̊ btõ dyoni
ſio/ ſi diuie gre mun’ tale tribuiſiʒ in xpᷣo ieſu
Dño nr̃o.qꝛ ad hũc occaſum xpᷣs ẽoſtiũ via du
ctoꝛ vehiculũ quẽéadmodũ de deo canitapð boe
cium pvᷣia Pricipiũ rectoꝛ dux ſemita termi
nus idẽ.Conſonarẽt inſuꝑ multa q pᷣmittit al
bertus de intellectu agente cũ lumibs intelligẽ
tiaꝝ ſe ↄiũgẽte. Vñ inqͥ t. Oulti vocati ꝓplx⸗
te oꝛdinauert multas ſuppoſitões ⁊ oꝛdinatio
nes. Iſti certe fuert magici⁊ idolatre qͥ ꝑ tele
tas execrabiles ⁊ demoniacas.axbitrant᷑ alas
urgartac Pitias miracula facienda de q̃
bus het᷑ apð Auguſtinũ de ciui.dei.a ſeptimo

vſq; ad dveccimũ.Et ↄñterx in alijs q buſdã capi

tulis. AIpſe eni ſathanas qᷓ coli vult vt de imi
tatur ſeꝑ vel imitari fingit veros ritus ⁊ mo⸗
dos ſacrificãdi veo ꝑ oꝛõnes ꝑ ieiunia. p caſti⸗
tatẽ ⁊ purificatões. Nos aũt ſoli vᷣo ſacrxifiauʒ
laudis offerimꝰ/aad ſctõs ãgelos ſuos vies

Nq B btõs tanq; interceſſoꝛes ⁊ agminiſtratoꝛes

ſpuũs ꝓpt electos ſupplicamꝰ. ¶ Excelſus ĩ vxbo
ſpũs tõalis nõ euehif᷑ ad tleologiã myſticã per
raptus inſanos qles fuer̃t in ſibillis ⁊ vatibul

xæ qᷣbo hiſtoꝛie ⁊ poete faciũt mẽtionẽ.ſilr ⁊ ſcrri

Penne ſacra ſic de phitonicis ⁊ de balaã qͥ cade
bat ⁊ ꝗpiebat eiꝰ oculos. Sicut ⁊ epilenticin
nulhi.qlis fuiſſe credit᷑t macmet/quẽadmo

dũ pᷣterea ponũt medici infinitas melancolias

riũ ſpẽs ⁊ alienatões aĩaꝝ vñ credũt ſimplices
wtales rapiant in celũ ⁊ cadũt ĩ ſcenuʒ.aut in
eodé ſtatu ꝑſtant imobiles q̃ moꝛbꝰinueit eos
et wlut geln ↄſtringit.vñ ↄgelatio appellat in
mente.ſicut tꝑe nro plures tales qͥ ꝓphetias ⁊
viſiones ſe diuitꝰbre iactabant vidim falle
bãt ſic ⁊ aliq fallebãf.¶K Excelſus ĩ vᷣbo
glie ſpũͦs rõalis ĩ theologia myſtica ſe exercẽs
nõ hʒ neceſſitatẽ vt in eo ſit coꝛꝑalis defectio
q ualis legit᷑ bonis etiam ꝓphetis vt daniele
eʒechiele ⁊ ſilibꝰ.Oioniſi eni nihil tale ponit
exigi.freqns inſuꝑ exꝑientia cõtradicit. Sed
nec oꝑtʒ ad ſuꝑmẽtalesexceſſus theologie mi
ſtice itelligentia purxe ↄcurrere q̃lis fuit ĩ mul

—

tis philoſophis qui ſᷣm Auguſti.votueĩt
omia mũdana tranſire ⁊ attingere pꝛimã
cãm.ixridẽtes idcirco ſimplices xpianos
nõ potẽtes ad intelligentiã talẽ euehi.q̃/

bus tñdet lug.ꝙ ſimplici fide tenẽt cer

tius ⁊ lalubꝛi malũ ſeu wllũ in ecchaſtica
nauicula q ꝓducit ad celũ. Non oꝑtʒ pᷣte
rea ſuꝑmtales exceſſus tlxologie myſtice
fieri ꝑ tale micaculuʒ quõ ꝓtlvmaruir ſte
phanꝰdũ lapidarefintẽdens in celũ vidit

gliam dei ſicut vincẽtius.ſicutlaurẽti.ſiẽ

btũs andreas.ſicut felicula.ſicut de alioꝝ
ſctõꝝ płimis in raptib reuelatõibo q̃les
legunf in apocalipſi Johãnis.De quoꝛũ
diſferentijs ꝓꝛietatibꝰpñis bꝛeuitas nõ
mãrit. elſus in vᷣbo glie ſpũs rõalis
du ꝑ anagogiã ↄſcendit in deũ deſerit oẽs
opatões vt ſic nedũ intellectuales ⁊ ami

cabiles ⁊ dilectiuas.imo oꝑtʒ pꝛſus actũ

Apꝛiũ ⁊ libeꝝ circa dveũ in ſupmo gradu ob⸗

ietalr poſitiue eſſe terminatũ.Et qm̃ vi⸗

iſtõð vbũ dux eſſe ⁊ repugnare dictis ⁊

ſcripturexpoſitoꝝ bti diomiſij.imo et ntis

hacten de theologia myſtica tradinis quaʒ

1in amoꝛe poſuimꝰ. Ponemꝰ in foꝛma ꝓ te
ſtimonio intellectu taʒ hꝰ qᷓ; pᷣcedentiũ
textũ dñi Gonauẽture ſuꝑ diſt xuiij.q.ij.

en fine.Ad ulð inqͥ t qð vltimo obijei᷑ de
compᷣlenſiõe dicendũ ꝙ ↄpᷣhendere ðꝛ tri
pliciter. Ano mõ aplyndere eſt idẽ ꝙ ca⸗
ritati adherere. Et ſic accipit berñ.ad Eu⸗

genuũ ſi ſcũs inqͥt es ↄpᷣhediſti. Alio mõ
eſt idẽ ꝙ clare videre ⁊ perfecte amare ſiẽ

ad Philipᷣͥ. iij. Si quo mõ cõpᷣhẽdã in
spiebelns u. Zertio ↄpᷣhendere idẽeſ

Kataucere termios rei.ſicẽ de incõpꝛebẽ

ibilis. Cuʒ ðꝛ ꝙ ſcti ſunt cõpꝛeheſoꝛes
in patria.⁊ ꝙ xpᷣs fuit ↄpᷣbẽſoꝛ.Dicendũ

ꝙ medio mò acapit.⁊ ſic hʒ veritatẽ.las

xpᷣs videt dei ĩmẽſitatẽ/nec tenet hoc fide

ſed certiſſima cognitõe.hoc ẽ nouit deum

immẽſum. Ecce ꝑ hec dicta tres gradco⸗

gnitiõis ſeu cõpꝛehẽſionis dei lucidiſſima
Diſtinctiõe notatos confoꝛmit᷑ ad pᷣdicta.

Subiũgamꝰillð qð ꝓtinꝰ idẽ doctoꝛ dicit

ꝓ vᷣb pnti.Et ſi tu qras inqt.an poſitiu-
vl pꝛiuatiue chꝛiſtus nouit deũ unmuẽſ

Dicenduũ quodãmodo poſitiue/quodam
modo pꝛiuatiue. QPoſitiue quantum ex⸗
tendit ſe capacitas ſeu intelligentia. Pꝛr

uatiue deinceps admirat etiã illꝗ ꝓfundꝗ

et ſummã ꝓfunditatẽ diuie imẽſitatis /ſi

cit vicit pſal. Mirabil tci eſt laetia tua

ceſt⸗
Cll
jon
giwe
cien⸗
atolee
auſuß⸗
ft
inueni
antt
ſtuech
vdeci
Nindeſ⸗
nirut⸗
ſapie,
olauce
atlun
1 ſeaoſ
gleſpi
Podeen
ſumma
htish
ſaitan
lionise
wvylſoe
Kecyti
tmogo
Powiaqn
aainre
genrir
lno
Apni
ſtesg
hieen
gene
bolir
don
ſiri
Fieft
ſtere.
ſunen
oa,
ſſer
G
Pnrn
ben
elinj
Aler
chon
inſieo
tens
ſſtil
meig

Wncnm,
Wonelini
ſordeii
weriidie

du Nnn

Dihun
dhrſieii
indidare
Aliztn
ewinni
önetlc
igäi
Mrmzas
nliais
ucnte
miſempe
—
erdꝛt
Arceſtideg
Drhrtiad
edihi. Moni
nene mu
oͦczpilin
Fa
fridniii
mtitiſn
chni
eetma peſß
nne
S
smnluniin
didadi
nitanpin

utdi nn i

dſpuen
e aunind
gtlgenn 1
feniliſi
ieinilin

Et hiinno gloꝛie.

ex me! ↄfoꝛ.eſt ⁊ ſ wotero ad eã. Hecille.
Ecce ꝙ wĩt pꝛiuatiuã cognitõʒ in aia xbi
q̃nto magis in alijs. Hec eſt aũt cognitio
quã vocamꝰ myſticã ꝑ abnegatõeʒ.ſ.defe

ctõem ⁊occaſuʒ.Cõſtat ãt ꝙ nõ min defi

cit dilectio ſeu beatifica fruitõ ab illo gra

du ſupmo fruitõis / qᷓ e fruit ſe ſolo actu
nfinito q; ipſa cognitio. In ſignũ cuinõ
inueni poſitũ a btõ diomſio tradeñ.myſti

cam tlxologiꝗ ꝙ dixerit ipſaʒ termiari o
ſitiue obiectaliterĩ deo. ſʒ vel nihi erxpſſit

e dilectõe vel ipſam dixit fieri ꝑ caligi⸗
nẽ ⁊ defectiue.Hinc ẽ illð iã inductũ.ĩmo
mirxant᷑ ⁊ deficiũt. Rurſus ĩ altero ex vbiſ
ſapiẽtꝭ. Quantũ potes tm̃ aude qꝛ maioꝛ
ol laude/nec laudare ſufficis.Poterit di

ci T laudãdo deficis q̃ defectio ſũma eſt re

fectio/ſumm q; pfec. ¶ Ercelſus in bo
P

.

glie ſpũs rõalis intrado diuinã caligine

defectõem ſublimiꝰ hʒ dicere. Omis cõ

ſnmmatõms vidi finẽ.Tradit ſenttialr
btũs hylariꝰꝙ nec angeli nec archangeli

ſciũt aut penetrare pᷣſumũt diuie genera⸗
tionis arcanũ.Cõſtat ꝙ loc nõ pᷣt ĩitelligi
e viſiõe btã in wſinuo vel ↄpꝑatio gradu.
Accipit᷑ igit᷑ de ſuplatiuo quo ꝑ ignoꝛãtiã

tm̃ cognoſcẽdo. ꝓficit ſpũs in viaĩmaai

patria qntũ ꝑ grãm aut ꝑ gliaʒ magis exj
ercitatꝰ eleuat fuerit ꝑ mẽoꝛiã et intelli
gentiã ⁊ volũtatẽ in gradu ↄgnitiõis poſi

tiuo vel cõꝑpatiuo.qꝛ płaccedit ðᷣficiendo

adſvnionẽ refectiuã Cuiꝰ he ſunt cõditio

nes ꝙ infallabilis etiã in via qᷓ nibil pöõr
hr̃e erxroꝛis admixtũ vel fitaſmatis nibil

create defecibilitatis/nihil inſidiaꝝ dia
boli. vbi ẽ altiſſimũ refugiũ/vbi ſolꝰvnit᷑
ceo ⁊q vnic/ ſoli⁊ vnico ſpũi.Si q̃ras quõ
ſiet iſtð. Audiñ me ſ̊ diuinũ dyoniſum
Ineffabilibo inqͥt ⁊ ignotis mẽs ineffabi
liter ⁊ ignote ↄiungit.Quis pꝰhec vᷣba p
ſumeret ineffabilia fari ⁊ incognitionum
Aoraſhferre doſſum'itaq; Toctrinalit
⁊ ſculatie ꝑ qͥd nois vitatẽ eloqͥ miſterij
Sola vo trinitas ꝑ exꝑim̃tũ rei.Super
ſunt alia ð vᷣbo ⁊ hymno glie noĩatim ſuꝑ

loc vᷣſiculo Sicut erat in pꝛin.⁊ nũc ⁊ ſꝑ

et in lecula ſclox amẽ. Differat᷑ in ptitiõʒ
altexã.Et ꝓ cõfirmatõe dictoꝝ ſil ⁊ refe⸗
ctione anioꝝ iũgant᷑ vltima ba hugonis
in ſuo de arra ale. Abi ſic ania ↄqrit᷑ aſſe⸗
rens ſe in cogſcendo veficere.Ania Quid
eſt ulð dilecte ꝙ in ei recoꝛdatòne aliqñ

me tangere lolz/atã veyemter atq; ſuauit

Dnarta partitio uatee

Loꝛificatio mutua pris ⁊ filij ⁊ ſpũſſe

afficere vt iam tota quod m a memetipſa ab

alienari ⁊ neſcio quo abſtrahi ĩcipiã expilarar
cõſcientia. In obliuione venit omis pteritoꝛũ

malor memoꝛia. CLoꝛ illuinat. Deſiderxia iocũ

dant᷑. Jamq; alibi.neſcio vbi me eſſe video/⁊
qi qbuſdã amplexibo amoꝛis intꝰteneo.Et ne

ſcio qͥd illud ſit. Et tñ illud ſy retinere ⁊ nũqᷓ;

perdere toto aio meo labꝛo Luctaf quodaimo
debilit anim ne rcedat ꝙ ſp ãaplecti deſiderat

⁊ q̃t in illo oĩm deſiderioꝝ finẽ inuenerit ſůme

et ineffabiłrexultat.nihil ampliꝰqͥrẽsſp ſic eẽ

volens. Nuũquid ulle ẽ dilectꝰ meꝰ: q̃ ſo dic mi

hi vt ſciam ſi ille ſit.vt ſi denuo ad me venerit

ille eſt dilecttuus qͥ viſitat te ſ venit inuiſibil
vwnit occultꝰvt tangat te. Ideo vt videaf a te.

obſecxẽeũ ne recedat.ſed ſpꝑ ꝑmaneat.hõ.wxre

Venit ñ vt totũ infũdat ſe ſjͥ vt trahat afectũ
Pꝛimitias q̃ſdã poꝛrigit ſue dilectõis.nõ ple⸗

nitudinẽ expibet pfecte ſocietatis. Et hoc eſt
qð maxiĩe ad arrà veſwonſatõnis tue ptineat q;

illle in futuro ſe tibi videndũ ⁊ perpetuo woſſidẽ

duũ dabir. Nuc aliqñ vt q;; vulcis ſit agnoſcas
ſe tibi ad guſtandũ pᷣbet Simłeriã vt interim

de abſentia erꝰ.ↄſoleris qñ eius viſitanonene

licias inceſſanter reficeriis.

pſtulabat᷑ fieri cũ xpᷣs ait Pr veit ho⸗
ra darifica filiũ tuũ vt filituus clar

exteri oculis ſubleuatis in celũ fecit de verbo
gloꝛificatiõis hymnũ glie dũ armonia addit
vocis. Hymnũ q pe dicim laudẽ dei cũ cãtico
Hunc eſle hymnũ ↄijciunt wctoꝛes de q̊ͥ mar

montẽ oliuaꝑ.on dubiũ.qꝛ poſt inſtitutõem
et refectõem ſacramẽtalẽ Kärun gorereſfergt
iudas.chꝛiſtꝰ dixit teſte Pobãne. Nüc clarifi⸗
catus eſt fili vis.⁊ deꝰ darificatus ẽ in eo/et
deus dlarificauit eũ in ſemetipᷣo. Deinð poſtq;

cocuit diſcipulos mlta.Seqͥtur de hymno glo⸗

rificatõis ſeu gloꝛie. Atrũq; eni rradif ex vᷣ
greco. vñ gloꝛia q̃ſi carea ſeu clara. Pr venit

mꝛa clarifica filiũ tuũ vt fili tuus clatificet te

Pꝛoinde ſubiũgens claritate inq; quã babur
pꝛius q; mos fieret apð te. dedit palã ĩtelligi

e gloꝛi car⸗ equã hʒ in eternitate ſolꝰ cum

ſpũſcõ in gla vi pris loqbaf. Hocipᷣm imitat᷑

eccleſia dũᷣ freqntat hũc hymnũ gloꝛie. Gloꝛia

patri ⁊ filio ⁊ ſpũiſcõ. Mox ſubiũgit᷑ Siẽ erar
in pꝛincipio ⁊ nũc ⁊ ſemꝑ ⁊ ĩ ſecula ſcloꝝ amen.

97

cet te. Potuerat quoq; rex glie xpᷣus ſm boc
verbũ gle ad prem deũ glie dicere.ſj expꝛimẽs

Bloꝛificatio pris ⁊ filij cũ ſpũſcõ deſignatux
fieri multiplicit ſub his ⁊ alijs væbis. Ano mõ
cõplacenter ↄgaudẽter ⁊ cõgratulatiue.qꝛ ſcʒ
complacet in gloꝛia dei.Alio mõ ðᷣſiderãter
exhoꝛtatiue.q; hec gloꝛia mãifeſtat᷑ ꝑ oẽs crea/
turas pᷣptim rõnales.Tertio mõ repñtatiue

et expᷣſtiue.ſic opꝰſapientis ðꝛ ſapia er et glia

eius. Dicit᷑ñ aut gloꝛia dei fieri vl augeri nõ in
le ſed dũ mãifeſtat᷑. Fit aũt manifeſtioꝛ ieffe
ctibꝰſuis. Oꝛam ſub hoc tropo ſanctificef᷑ no⸗
mẽ tuũ.Adueniat regnũ tuũ.quẽadmodũ lo
quit᷑ ⁊ hic xpᷣs ꝑ totũ hunmi OQuomõ ſilx diẽ
apls. Deiñ finis ait Eũ tradiderit regnũ deo
et patri. Sequit᷑. Cũ aũt ſubiecta fuerint illi

oĩa.tũc ipſe filius ſubiect erit illiqᷓ ſibi ſubie

citoĩa vt ſit dep ola in om̃ibo. Antelligunt᷑ hec

—

per patefactõem generalẽa pfectꝗ nõ ꝑ noue

gloꝛie collatõ em in eternitate quã dicimſup

latiuũ gloꝛificatõis diuie gradu ad quẽ om̃ia
conſũmabũturx. ꝛeſtim electi/ſub gradu glo
rie cõ ꝑatiuo ſeu ſco conſtituti.ex ęgrunt ſicnt
hic oꝛat xps ↄſummati in vnũ.¶ Gloꝛificatõ
patris ⁊ filij cum ſpũſancto in beatis dici põt
habxre gradũ.vel vt Gerñ.loqui᷑ moduʒ ſine
modo.hoc ẽ myſteriũ axcanũ quod loquimurx
et inquiximus. Apertũ wro eſt ſchlaſtice per
pꝛecedentia ſi maneat clara ⁊ certa diſtinctio
de triplici gradu ſeu mõ qð idem eſt in poſito
Vnu poſuimus gradũ gloꝛificationis poſitĩ

Ellreꝝ cõparatiuũ Tertiũ ſuꝑlatm̃. Et liqʒ cõ

paratiuus grad ⁊ ſuꝑlatiu pᷣſupponãt ſoſitm̃
Aeruntñ aꝓpꝛopꝛiamus poſitiuu in gloꝛia vie

Compꝑpatiuũ in gloꝛia patrie. Suꝑlatiuu; in

gloꝛia eternitat; diuine. O ſi voluerim atten
dere q̃litet hie gracus gloꝛte ſit ſine gradu et
modus gloꝛie ſine mõ patebit pᷣmo c lpa dißf/
finitione et interpᷣtatòe noĩis hui Eternitas
quaſi extra terminos entitas.nunqͥd infinita⸗
tem illã rini dauitici hymni. Magn do
minus ⁊ landabilisnimis.⁊ magnitudis eius
nõ eſt finis.quo ad ↄpatiuũ pr̃is.Et ſaple eiꝰ
nõ eſt nüer.quo ad a ꝓpꝛiatũ filij. Et miſcia
eius ſuꝑ oĩa oꝑa ei.quo ad clementiã ⁊ bonita
tem ſpũfſancti.Si quidẽ in omni re creata vł
creabili ppni᷑ modus.mẽſura.terminꝰ.nũer
et ſpẽs.finis ⁊ oꝛdo.Solus de ẽ ſine nũero.
modo.mẽſura vel termino ꝓ quo ſit ſeq̃ns ver
bum. ¶ H Gloꝛificatio patris ⁊ fi.cũ ſpũ
ſancto in ſeipſis recte diaf᷑ infinita et immeſa
nedum pꝛiuatiue ſed poſitiue ſicut q̃libet głia
creature viceuerſa dicit᷑ finita.nedũ poſitiue ſʒ
priuatiue vtendo large nomie pꝛiuatiois pꝛo

negatione. Pꝛoficit hec conſideratio ad intel/

ligendũ ꝓpꝛias voces ſcripturarũ. Vnde
fin itum dicimillud quod habet termios
roſitionis ſeu poſitiuos.ſed intelligit᷑ vna
negatio ſeu puatio.ꝙ vltra termios illos

rvl finitũ ilud ꝓgredi nõ valeat vel extẽ

di. Anfinitũ viceuerſa ðᷣꝛ negatiue.qꝛ nõ
babet terminos q̃bus cixcũſcribat᷑ finiat
diffiniat ur aut terminef.Et lvc ðꝛ infini
tum extra genuſ. Poꝛxo dicit infinitũ ali

quid affirmatiue/dũi negat negatiõem in

nomie finiti clauſam. Equipollent enim
due negatõ es vni affirmationi. Conſide
retur acriter nominũ iſtoꝝ ⁊ ſimiliũ.talis
ſignificatõ / tũc nõ erit abſona wl diſcoꝛs
iſta locutõ. Gloria dei eſt gradus ſine gra
du/modus ſine mõ. Similit de cognuõe

fruitione delectatõe q;uis alie delectatio

nes addi poſſunt. Sed nunqͥd eternitas

Vl eternus dðs ſeu trinitas.claudit ſe ſu⸗

is terminis et compᷣ vndit? Pꝛofecto ſic
aſſentire poſſumꝰ ⁊ ↄſequẽtiã negare q̃ ſub
inferf. Exgo dveus babʒ terminos. Nõ enẽ
ſequit. Deus eſt infinitus termin.ergo
eſt terminꝰ.vel terminũ hñs. Sʒ nunqᷣd

pꝛeterea ania xpᷣi vll marie videt clariſſi

me term ĩios eternitat ifinitos qͥbus eter
ai ſeipſam cixcũſcribit ⁊ diffinit. Sic
iẽ h̊ ſeqns vbũ declarabit.in cur expli

catiõe totũ ſtat qð inqͥrit᷑ myſteriũ regni

dei. ¶ Hloꝛificatio pris et filij cũ ſctõſpũ
conſpicit ⁊ diligit fruitiue ⁊ obiectalit᷑ in
ſupᷣmo ↄparatiui grad patrie /ab aĩa xpᷣi

et marie.nõ tñ in ſuplatiuo foꝛmałret in

trinſece quo btã trinitas ſe cognoſcit ⁊ di
ligit tam obiectaliter qᷓ; intriſece. Atten
denda eſt hic veterminatio eccdleſie cũ ap⸗
pꝛobatõe doctoꝝ modernox ꝙ duplex ẽb
atitudo vna obiectalis ⁊ vetermiĩatiua.et
illa eſt ſolus de ſicut ſolo veoo fruendũ eſt
Xltera eſt beatitudo foꝛmalis ⁊ intrinſe
ca.conſiſtẽs in duobo actibusqͥ ſunt viſio
et fruitõ cum tentiõe ſeu poſſefione ſecu
ra.Sunt etiã apð deũ ꝑenitus idem btĩtu
do foꝛmalis et obiectalis. At vero diſtin
ctio maxiĩa eſt in creatur btĩs.inter btitu⸗
dinẽ ipſor obiectalẽq nõniſi ðs⁊ foꝛmalẽ
quã vtiq; ↄſtat eẽ finita itriſece.⁊ ab ĩfini
taextrinſeca btitudie dei differrivl diſtin
gui Etiã vbi poneref ꝙ ðus p ſeipᷣm ſine
creatis habitibꝰ aut ſpecieb alijs illaben
do foꝛmalẽ hac btitudinẽ in ania btã cau
ſaret. Concedũt hoc illi qͥ etiã cõtrariant
eccleſiaſtice determiationi.qꝛ foꝛte nõdũ

gliudſin
geretcen
ummti
lteina
gecaam
datcige

nerigtco

ſiozwo
ſeyinet

(kas

tudo
ſeupt⸗
turisſ
cternit
gelfir
ſeala
tunita
ſine t
Kotaui
Tonin
umeri
ſton
ſaͤen
iit
lect
Eno⸗
ligie

ef
däne
eſtſe

sdsee
niük
naerpl
fen enni
haäſciſdi
lcbiegelin

fonmalteen

Got
niſ. An
Anſi
egei
tᷣN 4

ſecettbfn
feindin

S, nſt
lel⸗

Et himno gloꝛie

tionalit᷑ ad ea qᷓ dicta ſunt de baſoↄuerſi⸗
ue ad dveũ ⁊ auerſiue a deo.Certe ſicut ens
primũ in ſuo gradu ſuperlatio ↄphendit᷑a
ſe ſolo.ſic ⁊ e pꝛiuatio nõ eſſendia ſe ſolo
vaglebit totalit᷑ cõ pꝛehẽdi. Inde fit vt ne

viderant eam. Cocedunt inq; de facto
vel de potentia dei abſoluta nõ pᷣt eẽ ðs aĩe

create niſi finita btitudo foꝛmalis.qꝛ nec

creafa ẽ capacitat ꝑceptiue cognitiue et
dilectiue dei.niſi finite ⁊ limitate. Quaʒ

ob rẽ neceſſe ẽvt beatitudo creafe foꝛma

lis ſꝑ ſit finita.quicq̃d ſit illa foꝛmał beati

tudo/q vtiq; ẽ mot? aliea doo diſtinctus.
Etiã ſi poneret ꝙ aſa em̃ ſi' motus. Nec
mgr h̊ negat.ſʒ expᷣſtit ¶ Gloꝛificatõ pfis

et fi. cũ ſcòſpũ /tota viðꝛa btis ⁊ nõ totatx
ſub hoc intellectu ꝙ gloꝛia brõꝝ finita eſt
foꝛmalit᷑.qᷓ;uis obiectalit᷑ infinita. velvt

Bꝛego.loquit᷑ d dño gloꝛie. totꝰẽintra ñ

incluſus.totꝰ extra nõ excluſus.totꝰ ſubtꝰ

nõ ꝓſtrat.totꝰſupꝛa ñ eleuat.totcirca ñ

cixeũſcriptꝰ. Aeritas iſta faciliꝰ inueſtiga

tur nõ ratiocinàdo ſʒ exẽplificãdo ꝑ ſilia
in creaturis.vt de oculo lippo qͥ videt totã

rotã ſolis.ſʒ ñ totalit᷑ vel totã albedinc.aux
aliud ſimilevt dæ lineis circuli/ſi inselli⸗
geretcente ſuũ¶Exẽplũ aĩe rõalis appꝛo
xima t q̃ ſic tota in coꝛde ẽ.ꝙ tota ẽ extra
coꝛ. Sic ẽ in centro coꝛdis ꝙad ei ſimpli

citatẽ indiuiſibilitas cẽtri ñ eq̃tur. Sicut

nec ad magtudinẽ nõ molis ſed virtu aĩe

q̊ arcũdat coꝛ.totalit᷑ nõ paxificaf. Cõti/
ner igit coꝛ ipaʒ aiam tota ſi ñ totalit flib
alio v̈bo circũſcriptibiliter. Ipſa vo totã
ſe ↄtinet ⁊ totalr infra terminos ſue capa
citatis qͥ finiti ſunt/⁊ in vvc deficit ſimili

tudo q̊ ad veũ qͥ ſimplicit infinitꝰ ẽ ⁊ circũ
ſcriptꝰ. Cuiꝰꝑfectio nec accreſcit ex crea
turis ſi ſint.nec vcreſcit ſi ñ ſint. Quiſpꝑpi
eternita ſue ſolio ⁊ trinitaſ triclinio ſe⸗

det fixus.ſicut etat in pꝛinci.⁊ nũc⁊ ſꝑ.⁊ ĩ
ſecula ſeculoꝝ amẽé. Multa de ↄditõibus
trinitatis ⁊ eternitaᷣ poſſent induci q lati

ſime tractant ꝑ doetoꝛes ⁊ aliq̃ ſub metrꝭ
notauimꝰ. Denic; ꝓ vᷣbo nr̃o fac illð iob
Tonitruũ inqͥt magtudis er qͥs porerit
intueri. Dat pꝛimo intelligi ꝙ nulł.dat
inſuꝑ intelligi ꝙ intuitꝰ vel iniueri vel vi
ſus rkehif. ad om̃s ſenſus tã coꝛꝑales qᷓ;
ſpũales. Tonitruũ inqͥ teiꝰ qð vtiq; ẽob
iectũ auditꝰ qͥs poterit intueri. Simileĩ
Exoð.ꝙ ꝓplus videbat voces. Poꝛro col
ligit᷑ ex iſto ꝙ dñs hitat in ſilẽtio ⁊ caligie
reſpcũ cuiuſſibet creafe q̊ͥ ad cognitõem ⁊
viſionẽ ſuam ſibi ſoliꝓpꝛiã modo pᷣtacto.
¶ BGloꝛitficatio pris ⁊ filij cũ ſcõſpũ mani
feſtat᷑ in dãnatis ꝑ oꝛdinẽ iuſticie quoꝛuʒ
dãanatio obiectaliter ⁊ termiatiue ĩfinita
eſt. ſed foꝛmaliter ⁊ intrinſece finita ꝓpoꝛ

q; demões neq; creafa aliꝗᷓ ꝓlene intelli

gat pcti moꝛtał ignominiã ſicut nec glo⸗
riã act' meritoꝛij vll beati. Caliter eni ia
diximꝰde ignoꝛatia vel nõ cognitòe cuiuſ

uis creatuxe.cuiꝰ cã pꝛincipalis ẽ ꝙ de co

gnoſci ⁊c.neqͥt in ſummo. Supeſt igit vr
ſuperbia æmonũ deſcendat ſꝑ vll aſcen /
dat ad nihilũ.Gloꝛia vo btõꝝ ſꝑ veſcẽdit

in bonũ deficiendo vel ꝓficẽdo ↄſcendht
mõis dich. Juxta qð ſum exef intellecłꝰ
myſtici verbi qð btũs dioniſiꝰ appꝛopꝛiat
ipſi ſeraphin ꝙ in eis ſꝑ eſt mobile inceſ
ſabile calidũ acutũ ſuꝑferuidũ et holocau⸗
ſti purgatiuũ. Sumit᷑ aut hic motꝰvł mo

tio lagiſſime videlʒ ꝓ optatiõe qᷓ ↄtrariat
ocio.de qᷓ dicit Damaſcen ꝙ nulla res de
ſtituif ꝓpꝛia opatiõe.Sic enĩ ⁊ vllle dei ⁊
intelligere ðꝛ oꝑatio q̃dã ⁊ motio ⁊ in an
gelis magis ꝓpꝛie. Terra ſiqdẽ ẽ inertiſſi

ma oĩm.hʒ nipilominꝰſuã oꝑatiõem q̃ ſe

tenet ⁊ figit in loco ſuo.xeſtringẽs remo⸗
unere volenti. Dicit g ſeraphin ſp mobile
ſine interruptõe amoꝛis in deũ. Inceſſa
bile ſine deſinitiõe. Sempꝑ calidũ.ſine du⸗
minutõe ſeu minoꝛatioe ſeu tepꝑefactiöe.
Acutũ qꝛ penetrat ad ſimplictatẽ dei ve⸗
lut ad centꝝ Suꝑferuidũ:qm eleuatſe ad
immẽſitatẽ e vlut ad circuùferẽtiã. Holo
cauſti p nrgatiuũ ⁊ reliꝗᷓ q̃ ſequũt.ſpectärt
ag tres actus hierarchicos rᷣſpectu ſferioꝛ
qui ſunt puꝛ gare.illũinare.pficere.O ꝑa
rio igit᷑ generale nomẽ eſtad alias qnc
ſpecies/ſonãtes in motũ.q̃ ſunt Motiol⸗
bec ſucceſſiua. Mutatio.⁊ hec ſubita ĩ ſub
iecto. Yacito.et lec ſubita.Denihũatio qᷓ
aliter dicitur creatio. Quarta eſt ꝓductio

in duuĩs vbi eſt immutatio q;uis ſit ibige

neratio ⁊ ſpiratò. Quinta eſtactio qᷓliter

foꝛma inffuit in materiã. dans eſſe foꝛma
le ⁊ intrinſecum.dicit᷑ ideo talis foꝛma re

latiue ad materiã/qualit foꝛma q̃ eſt tuſ

nullo modo põt dio. ¶ Blorificatio pris

et filij cũ ſcõſpũ/q̃drupliciter cognoſcir ·

amatur ab intellectuali creata tam in via

q; in patria. In via quidem per gratiam

vnam in ſe / et trinam in fige / ſye et char

tate cum adiutoꝛio diſepline cheiſtiane.
Exemplum duʒ quis videt aut ſumit eu

chariſtiã.hic ẽ cognitio ſenſibił exterioꝛ.

97

BGuper cantica canticoꝛũ

E ſt ⁊ cognitio ſenſualis interioꝛ taʒ ima
ginatiua q; eſtimatia reſpectu coꝛpis xpᷣi
tã wri qᷓ; myſtic. Hic pᷣterea eſt cognitio
rõalis ſᷣm vtranq; rõis poꝛtionẽ ſuꝑioꝛẽ
et ĩ inferioꝛẽ q̃ cxedimꝰ ſperamꝰ ⁊ amamꝰ
ſpũales ſubias/a ſub deo / vt aiam xpᷣi vt
angelos? ſpũs electoꝝ. Hic eſt enq; co
gnltio ſupmental miſtica ⁊ anago gica ip
ius ſimpliciſſime deitatis in vnitate tri
nitatis. Concoꝛdãtie ſunt plurime noĩa/
tim illa iã cõmẽoꝛata ab aplo. Manifeſte
inqᷣt Magnü eſt etanſckma manife
ſtatũ eſt ĩ carne.⁊ locq̊ͥ ad duplicẽ pꝛimũ
cognitõis modũ. Juſtificatũ eſt ĩ ſpũ quo
ad terxtiũ.ſſumptũ eſt in glia quo ad q̃r
tum. Teneat ergo ꝓ regla ꝙ q̃lis ẽ in co

gnoſcedo ⁊ amãdo veũ xpian talis eſt ſibi
in retribuẽdo de. Ego dilecto i inqr

ſronſa.Et adime cõuerſio er.¶ loꝛifica
tio pr̃is ⁊ filij cũ ſpſſcõ facta in btis repi
turaliqñ dioi foꝛmal eo ꝙ imediate fit p
eẽntiã ſine ſpecie media qͥ ſit rõ cognoſcẽ
di diuinã efſentiã.imo ꝑ eandẽſpẽm aut
foꝛmã q̃ ðs ↄgnoſcit ſeipᷣm aia btã cogno
ſcit deuũ.Addũt aliqͥ ꝙ etiã act beatiticꝰ
caracteriſef ſeu foꝛmet᷑/nõniſi a diuia ſa⸗

pientia ⁊ eius eentia dũ obiectiue videf

AVñ ⁊ ſi diuia eſſentia ſubtraleret ſe ĩ rõe

talis caracteriſatiõis ſeu foꝛmal ↄfigura,/

riõis ſᷣm imaginẽ btiſſime trinitat:.crea⸗
tura nullo mõ poſſet dici btã.neq; intuiti
ue videns dveũ.imo efſz implicatio quẽad
mogdiũ implict creaturã eſſe deũ ſe ſub⸗/
trahere in rõne efficientꝭ. Notãdũ eſtigit
ꝓ cõcoꝛdia doctoꝝ ꝙ ðᷣs ꝓpꝛie dicit foꝛma
vm tres cõditiões foꝛme ↄueniẽtes. Foꝛ
ma emim ðꝛ qꝛ eſt in ſe foꝛmalrx.ſiue ſit ab
alio ſiue nõ oꝛiginalr.ſcdᷣo qꝛ dateſſe foꝛ⸗
male.tertio qꝛ denoĩat aliud eẽ. Conſtat

aut qe de hʒz eſſe in ſe. ⁊ ꝙ dat eſſe ol crxea

ture.⁊ ꝙ oẽm creaturã denoĩat eſſe tanqᷓ;

pocipua ſue exñtie cauſa. Sic enĩ dicit be

nus in q̃libet creatura eſſe aliud quo eſt.
et aliud qð eſt. Quod intelligi alit᷑ neqͥt/
oiſi de deo quo denomiat exiſtere creata.
Doctoꝛes igit ponẽtes den eſſe btitudinẽ
foꝛmalem.acoipiũt foꝛmãꝗ iſto mõ ⁊ nullo

aulio. Nec volũt ꝙ de? ſit foꝛmalis beatitu

do inherẽs vel cõſtitues ſicut foꝛme acci⸗
dentales vel ſubſtatiales inherẽt ⁊ ↄſtitu
unt/q;uis illapſus foꝛme diuie ſit pfecti
oꝛ ⁊ intimioꝛ rei cuiliet qᷓ; poſſit eſſe foꝛ⸗
ma ſue materie vel acadẽs ſubſtarie. Ita
i tes qlilet plꝰdependet a cauſis extinſe

”

cis qꝙᷓ ab intriſecis ſuis qᷓ ſũt foꝛma 2 ma
teria qᷓ vtiq; neqᷓunt efſe ſine cã extrinſe

—„

ca efficiente/ exeplante ſeu foꝛmãate ⁊ fi⸗

miente. Poꝛro ſi voctoꝛes talxſe reſoluũt

nõ ſunt ↄtrarij articulis piſieñ.qꝙ deꝰ non

poſſit eſſe foꝛma vel foꝛmal beatitudo crea
ture. Oð vtiq; wp ẽde foꝛma inberẽte v!
intrinſece cõſtituẽte. Sũt qͥ neceſſario di

cunt eſſe foꝛmã mediã vel ſpẽm in beatis
qua noĩant lumẽ głe iuxta determinatõʒ

eccleſie reqͥſitã Dicũt alij lufrcere Pftin
de potentia der abſoluta deũ 1 aiam ſi
li lumie ad beatificandũ ꝑ foꝛmalẽ ilapſũ

le ta
Quicql tñ dicat hinc et inde necceſſario

poncd? motus intellect ⁊ volũtat:qͥ vti⸗
q; foꝛmoſus eſt illũinoſus ⁊ ſpcoſus.Et

ſic vocamfoꝛmalẽ btitudinẽ ſine quo im

poſſibile ẽ creatura eſſe brãm. etiã depotẽ
ria dei abſoluta. Implicaret eni ſicut ptʒ
intuẽti quicqͥd dictuʒ fuerit de neceſſitate
hahutuũ diſtinctop ab actibo iſtis. ¶Bloꝛi
ficatio pris ⁊ filij cũ ſpũſcõ fit pᷣcpue er

pꝛincipalit᷑ in mẽte q̃ ſola ꝓpꝛie ẽymago
et glia btiſſime tnnitat,⸗hentbi⸗ reme

moꝛãde diſtinctões plime ð diuerſis ale

Ptentijs eap officijs.maxiĩe quõ diuidit᷑

ala a ſpũ:⁊ ſpũs a mẽte.⁊ q̃les ſunt actus

ſpũs ⁊ mẽtis.Quẽadmodũ iſup ſola mẽs

ponit᷑ in ſupᷣmo vertice vł culmie / vel arce

totius aĩe ⁊ potẽtiaꝝ eiꝰq̃ reſpiot ꝓ obie

cto et fine ꝓpꝛio ſolũ deũ memoꝛãdo intel
ligendo ⁊ volẽdo pure liberalr᷑ q;uis ĩmo
biliter. Spũs aũt ⁊ mouet liberalii ⁊ arbi
trarie ⁊ ↄtingẽter. Oirabilis pꝛſus ẽ di
uiſio anie ⁊ ſpũs quẽ facit ſᷣm aplm ſᷣmo
deu viu ⁊ efficax. Sʒ eſt ſuꝑadmirabilioꝛ
diuiſio ſpũs ⁊ mẽtis q̃lẽ dat intelligi pau
lus eũ dicit de ſᷣmõe dei ꝙ eſt diſcretoꝛ in
tentionũ ⁊ cogitationũ coꝛdisput Ah
c

dã metro veduximꝰ Arbitroꝛ inſup ꝙ

mens in cãticis noĩat᷑ ala vt ibi. Dic mi
hi quẽ diligit aĩia mea ⁊c.Et in cãtico ma

rie Magnificat aſa mea w. HNõ ei ↄueniẽ
ter intelligi pᷣt de aia ſenſuali.nec de pciſe
rõnali. Ania igit eſt mẽs q̃ manẽs ſꝑ ĩ ar
ce dirigit amoꝛẽ ſuũ vuica in vnicũ deuz
ſola ad ſolum. diligens ad dilectũ. Exem
plo ſolſequij reſpectu ſolis.vel ferri reſpe

ctu magnetis aut poli. Dicuntur iſta ſpe

cioſe faaliter et ſchlaſtice. Erxeduntur
pꝛeterea ſimplici fide ſed rara ẽ feliiaras
Eri. Erpumt tamẽ aliqui hic in via
foꝛtaſſis etiam finaliter repꝛobandi.vt

qui gloꝛiat in domino/zʒloꝛiervt timeat.

ſino⸗
naturan
unſuin
güttoe
lostl
roſib
gouti
ſivoee
ſaoott
ufiy
leſis 9
hin⸗
wif
oln
Hoſt

mugnu
1
Alohe

ſespi
letonn
nun
peſle⸗
un

ne

Sſerhm
rödueſßi
teudinti
lutans
iſipſuns
Unie wlane
hiatpobee
endric nel
mlräöusinn
Hiwraltrn
blis rſcid
Ifmilnfn
hacnmble
Anmnteligzn
ckniauen
nisgungt
mutpe⸗
iDen
Cniionn

Aunſit
immis i
zud
Nlan n
A enafe
ianmiſe
ariflucs

gn end

Jacob amas me.

Partitio pꝛimm 97

Eſtimo eni ꝙ vemones ipſi iuxta dictũ ia

cobi credũt.ſmo et aliqͥ mõ intelligũt per
naturalia ſplẽdida.⁊ ↄtremiſcũt.ſʒ in ma⸗
lum ſuũ:qꝛ ᷣuili timoꝛe trabũt᷑ quo refu⸗

giũt ⁊ odiũt flagellantẽ. Contrarie ad bea

tos qͥ timẽtes trementes in ſe deficien

tes ſub ruerẽtia maieſtat laudãt diligũt
gloꝛificant hymnũ gloꝛie. vna inceffabi⸗

livoce diceñ.Sãctus ſanct ſctũs dñs ðs
ſabaoth. pleni ſunt celi ⁊ terra gloꝛia tua
Con foꝛmiter ad q̊s freq̃ntat eccleſia di⸗

cens. GBloꝛia pri ⁊ fi.⁊ ſpũiſanc. Sic erat

in pꝛin. ⁊ nuc ⁊ ſꝑ ⁊ ĩ ſe.ſe.Amẽ. Deo glo

raa q finẽ apoſuit ad canticũ marie iuxta

qpoſitũ nr̃m. Atinã dveo bnplacitũ ⁊ eide⸗

gloꝛioſiſſime virgini mr̃i ⁊ filie Cumq̃ ſꝑ

init znagoglel de verbo ⁊ phymno glie
R

—

a lohane cancellario piſieñ. lugduni.an.
no. O. cccc xxviij. Et ↄtinet qtuoꝛ ptitõ

.

Pehluran anima mea dñm.Amen.

nes pꝛincipales in ir qlilet ſunt dece vr

te notule ſeu verba ꝑ as alphateti vſq;
ad numex.i? ..⁊ decẽ. Pꝛeſulatũ tũc agen

te Reuerẽdiſſimo pre dno amadeo archi

.0

pꝛeſule comite lugdun. Pꝛumate gallia

rum /noſtre pe grin atõ is benioliſſimo p
ceptoꝛe.

—

cum t ologi ⁊ txologie.Sub tyw iacob
chel. dachel loquuur.
Ro ꝑ ceruos capꝛeaſꝙ; campi.
Dꝛo ſacxatos per amoꝛis ignes.)
Per fidem ſctãm vec honoꝛẽ.

p Ergreges nĩos /onm peragnos.

Perq; foꝛmoſum virid ens ſalictũ:
Et per illimes nitidoſq; fontes

Rachel amo te.

Ruſticum ſi me genuit dei ſoꝛs :

Rectoꝛ ⁊ ſi ſim poſitus bidentiꝗ.
Nobilem claris titulis adauctam.

Raclyl amo te.
Lucis eterne ſpeculum vecoꝛum.

Feminã foꝛtem decus omne ſponſi.
Luius effulget ſpecies honoꝛa.
Rachlel amo te.
Ibo fiſus te gelidas per alpes.
Affrice ſirtes paragrabo tutus.
Scylla nil terret nipil ⁊ charibdis
Rachel amarrtte.
Si tonet celũ crepitu fragroſo.

mgri iobanis gerlsne cancellarij piſieñ.
i

thuſienſis

ααααααιαιυ ddαe N
mini. H. cccc. xxi

¶ Nacob rndet.

addere pauꝑtaoula nullt

Zotus ⁊ caſum minitet᷑ oꝛbis.
Inter hec tanta poſitus periclla.
Rachel amo te.
Nil ab amplexu placido reuellet.
Quicquid occurret nihil hinc timelbd.

Mullius vincar ſub amoꝛe/quipe.

Rachel amo te.
Aentre fecundo lya ſit licebit.
Et ſit ancillis nũeroſa pꝛoles.
Heſcio quid plus nitet ⁊ placetcur
Raclvl amo te MB
Suauis a te pax requieſq; coꝛdis.
Triſte mi aufers roboas camenis.
Dulcibus pꝛoꝛlus/bene conanentem.
Rachel amo te.
Rectoꝛ egypti ſapiens pudieus.
Naſcitur ioſeph tibi beniamincd.

Beniamin quanqᷓ; moꝛiaris oꝛtu.

Rachel amo te.
Oſculeris me labijs pudicis.
Bꝛachijs ſacxis mea colla ſtringe.
Iſtud vt fiat tibi ſemꝑ hexens.
Rachel amote.
Spirituſſanct tibi multus vnus.
Bona pirrurärenne⸗ benka. H
Diligentes te ſatias in euum.

—

cipit tracratus*

cop/ ad frẽs oꝛdinis car/

editus apud iugdunũ Anno co

Ho te ſacer oꝛdo Carthuſieñ.
qm̃ amas me ꝓximũ tuuʒ.et iõ
ꝓximũ.argumẽto xpᷣi.qꝛ feciſti
NRin me miſcdiaʒ. Amoꝛis q̊ͥ z tur
pꝓbatio.opis ẽ exhibitio. Lricenariũ nã

it puenire me viuẽte. ¶ Geditatus ſuʒ
mecum.ſiquã oꝑis viciſſitudinẽ.vacua
ſenectꝰmea poſſet affetre. Subijt mox ani
mũ.petitio vr̃e deuotiõis mõ facta ꝑ non
nullos ex vobis.q̃ſi vice oĩm.qᷓtinꝰ ſuper
cantica cãticon ſcriberer aliqᷓ ꝗliſcũq; ſtu
dioſitas mea. Inclinaui ꝓtinꝰ coꝛ meum
aſſentixe.qꝛ amo te.Etenim amcoꝑ vota

qᷓ; poſt moꝛtẽ meã Lendlgarcten placiu

ſunt ſilia.¶ Uex oſt tota ſmis ingenijs

dictata ſuꝑ eiſdẽ canrigq aut qle poſſet
i vel tepide deuo⸗
tiõis mee. diu ſatis ĩ dubio fuit animus.
Tandẽ ↄfiſus ĩ auxilio pᷣcuʒ vr̃aꝝ decreui
nouũ aliq̃d.aut ſaltẽ nouo mõ ſcribere ſub

2

—–

”M

Buper cantica canticoꝛũ

emiſſo themate.Amo te. init
peem Oote. Uox iſta petri eſt ad dñm
ter interrogantem.tertio repetita
Dñe tu ſcis qꝛ amo te. Juxta qð
verbũ triplicatũ poſſumꝰ allegoꝛice.moꝛa
liter ⁊ anagogice. triplicẽ ĩ creatura rõali
amoꝛẽ itelligere.libex.arbitrariũ.gratui⸗
tũ.liberũ ↄcreatũ·axbitrariũ veliberatiuũ
gratuitũ ſuꝑ infuſiuũ. Dimiſſo iterũ ſer⸗
mone de amoꝛe pure naturalivgetatiuo ⁊
aiali.⁊ habito tmmõ reſpectu ad amoꝛẽ ði
ſicut hũit petr dicẽs Amo te. ¶ Eſt autẽ
amoꝛ nr ad ceũ tripl ex in genero put ſtati
dictũ eſt. Et hꝰ verbi amo.tres ire ſignãt
in enigmate. A pꝛincipiũ. M.mediũ.O
finis.Exq triplici amoꝛe habituali taqᷓ;
triplici vita pꝛima/ reſultat act amoꝛisꝑ
fectus ⁊ meritoꝛi fruitiu dei:de q̃ ſolo pꝛĩ
cipalx cantica canticoꝝ ſunt. ꝑ anagogiaʒ
id eſt ſurſũ actõem.qᷓliter agunt a ſpũſcõ.
(quẽ hodierna die in filios SEE xpᷣs

effudit) ipſi filij vei ſiles aplis. ¶ Atuero
ꝓceſſus nr̃ vt oꝛdinet᷑ ex notis.pꝛemittet
Aliqᷓs cõſideratões.de quidditate amor ĩ
ſpeciebꝰſuis.⁊ hoc ꝓ pꝛia ptitione. Pꝛoin
de ſcdᷣa ꝑtitio cõtinebit ↄſideratõesqͥnq̃
ginta ſm totidẽ dies iubilei pentecoſtes

qñ ſpũſſcũs his diebo in liguis igneis ap

pares mẽtes carnaliũ in ſui amoꝛẽ ait gre
goꝛius ĩmutauit. Amoꝛ ſiqͥdẽ ignis ẽ. vñ
noĩaf ſeraphicꝰ.qð ardoꝛẽ ſignificat.⁊ qͥn
quagĩta ꝓpꝛietates ſuas q̃i totidẽ linguas
igneas(ꝗbo ſe loquit᷑ et aꝑit) diſpertitas
oſtendemꝰ/tandẽ partitõ tertia ↄſũmabit
wlut ĩ cuſpide piramidis flãmee vniuerx⸗
ſum amoꝛis ſermonẽ ad paln 7 vnicã ꝓp⸗
pꝛietatem ſuꝑ ullud oſculet me oſculo orz
iſe reffectens.

(Mꝛumna cõſideratio

õss
7

de pꝛimo amoꝛe lilero nobis concreato.

Moꝛ liber reſpectu dei nataliter et
indelebili inſit ẽ.cõcreatꝰ inſer
Aus di cõditus eſtad imagineʒ et

Nilitudinẽ tei qᷓ ↄſiſtit in mente noticia et

moꝛe Sʒ qret ꝓtin aliqͥs quo pacto ſi

quõ nafalis: Eſt hicalta ⁊ grata doctoꝑ ꝑ
ſcrutatio.quoꝝ pᷣcipui inuenerũt ꝙ ſicutĩ
deo amoꝛ ꝓductiuus ſpũſſcei lixrim' eſt qͥ
tñ immuiabilr agit ⁊ neceſſario.ſic ĩ crxea⸗
tura rõali wl intellequali. amoꝛ pꝛio iſitꝰ

t vie. niſi puiaſ.
pꝛio qͥ eſt vt dixim ↄtinuus ſimplex ⁊ q̃ͥe

nafalis amoꝛ iſte liber dici põt et ſi libhex.

reſpectu i. quẽ aliqͥ ſinderiſim vocant. li⸗
cet quodãmõ ſit altioꝛ ⁊ ſpecialioꝛ.qui ↄſti
tuit tertiã ꝑtẽ imagis. nec aliud reſpicit
bonũ qᷓ; deñ ꝓ obiecto ⁊ fine vltimo. Iſte
inq; amoꝛ licet inuariabilis ſit ⁊ indelibił
nihilominſpontaneẽ ⁊ vltroneus.aliter
qᷓ; ſit amoꝛ lapidis grauis ad ſuũ centrũ.
et hoc rõe cognitiõis intellectie cõiũcte ſi
bi ꝓut eſt ſcdᷣa ꝑs imagis oꝛiẽs ex pꝛia q̃
eſt mẽoꝛia.nõ qdem ſenſualis reſpiciens
pteritũ.ſʒ mentalis ↄplectens oẽm tꝑis
Dꝛñtia ĩmo ſupgrediens. E ſt ergoamoꝛ
iſte ex natura ſua ſpontaneatʒz liber q;uis

in oppoſitã ꝑtem verti non poſſer.

.Becunda conſideratio.
iſte dei liber. fundamẽtalis
eſtad ocẽm affectõem alterã intel
poꝛtionalxr ſicut duswnica opatione dele

ctaturx/⁊ nullatenꝰ paſſiõe. Itaq; neceſſe
eſt oĩa mita reduci advnũ.⁊ mutabilia ad

. ect alẽ qᷓ pꝛie nõ ðꝛ paſſio.ſj oꝑatio/ꝓ⸗

imnſutabile ⁊ fixrũ Opoꝛtuit ergo oẽs afjꝭ⸗

fectiões/quaꝝ multas cõſtat eſſe variabi
les rduci ad vnã quietã ⁊ ſimplicẽ.alis
eſt amoꝛ nafalis dei.inſitus aĩe in ↄſtitu

tione imagis ſue quẽ dicim eſſe cõueniẽ

tiam ⁊ coaptatõem ad deũ.tanq; ad fineʒ
ſuũ vltimũ.⁊ quodãmõ intelligibile cẽtꝝ
in quo iugiter manet innitit᷑ ⁊ q eſcit.Ex

quo pᷣterea oẽs alie affectões qͥ dicũt mo⸗

tũ vel mutationẽ. ſiue in bono ſiue ĩ malo
ſiue in arduo.vt vᷣſideriũ.fuga ſxs timoꝛ
audacia.ixa./ſegnicies oꝛiuntur.
=è
oꝛ dei iſte liber/ nõ hʒ actũ ſcoʒ
qᷓ ſequit᷑- Sgieeteacaliſ ſta
iſi puia ſenſatõe q;uis ſp ſitlactu

tus. Poſz bic introduci tota materia de
cõceptibo ⁊ intentõibo cognitiuis ⁊ affecti
uis.⁊ ſpãliter e ſex mõis ſpeꝝ q̃ fũt initiũ

cognoſcendi ſupꝛa ſenſũ intellectualx Nãa

qued ſũt abſtracte ꝑ fantaſmata.qdam
nafalit᷑ inſite ex pꝛia creatõe.ſic eſt ſpẽs ĩ
nata cognoſcẽdi deũ ⁊ amãdi q̃dã ſunt im
pſſe ꝑ ſubſtãtias ſpũales q̃dã relicte.q̃dã
ꝑ collatõem adqſite.Alie ꝑ expientiã ba
bite. ſed ð his nõ eſt hic dicendũ ꝑ ſingu
gula.qualia tñ cognoſcerxe multuʒ iuuat

ad amoꝛem dei peculiariter exercendum.
. QWMuarta conſideratntg.
Moꝛ iſte dei liber impᷣſſus ñi cau

af in volũtate rõali vel ĩtellectiua

—
W —

niger

lone
Ang
r
gauß
cum
ſoli

1es
d

nni
re

Ns

H HW L 227
Partitio pima 97
dat “
i ex amicabilibo qᷓ ſt ad ſe.ſic videt᷑ diere (Secuncdaonſideratoo. .
n . ariſto. et auctoꝛ de cauſis.ſz ecotra amicd 1 2Moꝛarbitrari reſpectu dei diſtingut
titeibir bilia ad ſe oꝛiũt ex iſto amoꝛe ad deũ. Hec tura libero naturalipyt cõſiderationẽ
Arr eſt ↄſiderario theologica pulcerria atʒ ſaan 6 NIduplicẽ aie rõn alis ⁊ ſue liertarj. Coõ
inn catoꝛes ĩſtituti pꝛimit oꝛdis/dũ ab amo wvl vt actualit᷑ deliberãs. Si pꝛio mõ ſic ſua lis
an re dei deflectũtur arbitrio malo. ad amoꝛẽ bertas ſp eſt eq̃lis ⁊ inuariabił ⁊ inauferibilis
n n ꝓpꝛiũvł alienũ aduerſus deũ.hñtes coꝛ di iipᷣa ꝑmanste in eſſe.⁊ ſicaccipit᷑ a vctoꝛibus
Nun ſtoꝛtũ ⁊ imuſtu.nec cõueniẽs ⁊ ↄ»ſctũ euz bernardo ⁊ anſᷣtelmo qͥ dicũt eã eſſe eqlẽ in oi
NnS pꝛima ⁊ rectiſſima regulꝗ ⁊ amoꝛis ſui liA/ buskã angelis q;ᷓ; hoĩbo ⁊ potiſſimã ſub deo.ĩmo
n leralt natalit impᷣſſi. ¶ Gufficiat interi qÿuaii ſilem qᷓ neq; cogiſt neq; minui ipa ſtan
ös ꝓ certificatiõe hui cõſideratõis tologo te natura gie. Si vo ↄſiderat vt actualr arbi
rũ auctoꝛitas in hoc fundata ꝙ ðs eſt ſup trans.⁊ſe ſuꝑ ſe reflectens.tũc libertas bmõꝛ
K2. ola/ꝓpt ſe diligẽddilectõe atbitaria qnto variabilis ẽ et impedibilneq; eq̃lis in omibo
GnlG mag dilectõe nafali.⁊ libera.qᷓ neq; falle tam angelqᷓ; hpib. ſz patit᷑ ſpuitutẽtnncculpe.
Dnin re wil exrare pᷣt. neq; falli cũ regat᷑ ſicut i ⸗ nũc pene ⁊ multe miſerie.iĩmo vt turbato iudi
OPat e Meſſa eſt ab agente infalh bili. . cio rõis.tũc oĩno tollit.et ĩpedit.in actu ſuo ne
en —☛ uinta conſideratio. celiberat. Fundaf aũt ſuꝑ hac diſtinctõe.diui
nereſe aoꝛ iſte liler dei. bebit actũ ſcom ſio ſpũs ⁊ aie ex vna ꝑte.diuiſio pᷣterea ſpũs ⁊
DNdan R NNin patria pleniſſimũ.cõtinuũ ſin, mẽtis ex altera.de qͥbo in metrico oꝑe ſuꝑ ma
dise e· (S plicẽ ⁊ iocundũ qui ðꝛ fruitiuꝰſiue fruitio gnificatiſtinctõe.ij.latius tracratum eſt.
fennmni wl oſculatio.ſicut oñdet tertia ꝑtiio. Oo,ʒ . Tertia conſiderato.
TlsS in hac valle miſerie vix bẽt᷑ iſte act ſcos. MHoꝛ arbitrari reſpectu vei nõ bẽr hie
Nn mniſi valde interrupt p infualla. ꝓpf cur Ein via. ſicut nec intellectualis coguitö .
igens mu0iitatẽ amoꝛis libidinoſi depꝛimẽtis.Do actualis ſine puia cognitõe ſenſuali.Cradit hᷣ .
inq; cet vc ꝓchdoloꝛ valde nimis expientia Kug ereele voce loq̃ns q;uis ignoꝛaret be
blecenk ¶ Atx vo amoꝛ iſte liberalis ad den eruilis colligatõis ex oꝛdis rõem.ſic nec pcti
t r buinet ↄtinue actũ ſcõᷣm.qͥ ↄſiſtit in ha oꝛiginalis tranſgreſſionẽ. Añ factũ ẽ vt intel⸗
ütni tione. hoc ꝓ ſtatu innocẽtie.imo eti in lect nõ poſſer actuałr ferri in deũ niſi pꝛi· do —
eimaio angel pꝛima ſui ↄdictõe.vletiã in purga ceret ꝑ ſenſũ.dicta ꝑinde ſenſualitas ⁊ vxxꝰhõ
vafi toꝛio nũc hẽant aie finalx ſaluãde talem ſi mẽ pater interioꝛis et nouii.

NMoꝛ arbitrari reſpectu vei vetermiat
NVVet figit ad vnã prxẽ.ſ.dilectiuã in btis
ſicut ecõtra neceſſario veclinat in odium dei.et .

caum hẽant remoꝛſuʒ ↄſcde whementeʒ. no
cit HD ſolũ in hitu ſed in actu qͥ cauſat᷑ ſᷣm docto
iſeG res ex repugnãtia amoris ꝓpꝛij axrbitrarij

itt ad amoꝛẽ nafalẽ ⁊ ĩſitũ dei lectoꝛ aduertat// inuidiã in ammnartse el comunis daai
L (Bimm Nſidoratigg tio doctoꝛuz. q;uis in aſſignãdo cauſas videa
mate C: 2 IIIE Cõſideratio tur aliqua varietas ſuꝑ bmòi confirmatione
hummade (((SDe ſecundo amee. in beatis.vel obduratiõe in dãnatis. Sed re⸗
urfen S Moꝛ arbitrari reſpcũ dei n hale ſolutio finaliter cadit ad oꝛdinatiohẽ cei.⁊ qꝛ
innti ANmſi puia vil ſil concurrẽte pdieto pſiti ſunt in termino neq; eſt amplius locus
nrfi nafali libero amoꝛe.Perſpicuuʒ ẽqꝛ ra meriti vl demeriti vllus. Pꝛoinde nõ tollun
hiter ir ẽ bmõi amoꝛ oſm alioꝝ effectuũ. Rur tur ab hoc duplici ſtatu multe actiões arbitra
ſthposi ueJs volũtas ñi fert᷑ libere niſi pᷣmoniaf ob; rie reſpectu obiectoꝛũ alioꝛum a deo.ſicut des
iſanin iectaliter et cognitie ꝑ intellectũ ſub růe mones arbitrarie tentant hoĩes.quibus arxbi⸗
telſI tvni vl mali.cõuemiẽtis vel diſcõuemẽtꝭ trarie angeli ſubminiſtrart.
ſennin ex q̃ motõe ꝓtin oꝛit᷑ in volũtate actuai ,Auinta conſideratio.
gſnmn L quadã complacẽtia vel diſplicentia natu Syoꝛ arbitrari reſpectu vei. ferri põt
Wluoak furalis /iuxta ſniaʒ damaſceni.⁊ vxbijẽ bl! ad vtranq; pte dulectue vel omiſſiue
mun. auguſtini ꝙ nõ ẽ ĩ ptãte nĩa qͥbo viſs tã hic in via.iĩmo nõ videf repugnãtiaʒ mmdudere
gamur. Ceterũ ꝑꝰ appꝛehẽſionẽ hmõr ob cæporẽtia di abſoluta. vel ſupẽſa lege cõi quin
dhn ꝛectalẽ volũtas ſe mouet libere acceptädo voluũtas arbitraria ferre poſſit oditiue in deũ

leetu WIefutando vel ſuſpenſam ſe tenendo. dlare viſum.poſſet eni apꝛehendi ſub ratiom

Buper cantica canticoꝛũ

bus odibilib. ſcʒ punitiui vel damnatiui
Exrx q̃ oſideratõe motiſunt aliqͥ dicere ꝙ
daãnati foꝛſitan in extrẽo iudicio videbũt
ꝓ moꝛula intuitiue vũ ñ ſolũ in hũanita

ta de q cõſtat:ſed etiã in diuitate ad augẽ
dũ odiũ.⁊ↄñter ſuppliciũ ſuũ magis.Sʒ
nõ hʒlvc cõis doctrina qꝗͥ poti vt ſp ſeq̃nda
eſt.qm̃ curioſitas eſt nõ octrine pietatis
opiniombextraneis delectari.

Mꝛuma cõſideratio

De amoꝛe gratuito.

Hmoꝛ gratuitꝰ vi actualis dicit
inffuentiã diuinã gratis dataʒ in
Aia qͥ foꝛmalr redd t lem grati
eptũad vitã eternã.¶Coſidera
rionis hꝰ materia latiſſima tradita eſt per
octoꝛes.ſj a multis expimẽtalłx nõ intel
lecta.ſupᷣ quã ponaf ad pñs iſta diſtictio

AV amoꝛ gratuii q̃drupłr hʒ conſiderari.
vno mõ ꝓut ẽ foꝛma qͥdã abſoluta vel in

fluẽtia effectuałr a diuia bonitate ꝓueni

erns.Aſlio mõ ꝓut reſpicit ipᷣm ſubiectum

qð infoꝛmat ꝓpoꝛtionabilłx ſicut albedo i⸗

foꝛmãs ſubiectũ reddit albũ. Tertio mõ

põtattẽdi in oꝛdie ad deũ acceptantẽ illũ

quiby gram ad vita eternã. Ouarto mõ
ꝓut ille amoꝛ gratuit qͥ ðꝛ caritas ẽ 1

uerſalis motoꝛ ⁊ pꝛincipał int om̃s ⁊ ſu

of̃s hitus in aia p reſpectü ad finẽ vltim
ad quẽ ipe dirigit inclinet mouet tanqᷓ;

ad vltim finẽ ſuũ.Almoꝛ pꝛimo mõ ẽ q̃dã

res abſoluta ꝑ ſe diſtincta ab alijs q̃ poſſʒ

remanere ꝑ potentiã vei.⁊ nihil gratũ red

dere vt ſiwneret extra ſubiectuz. Amoꝛ

reddat ſubiectũ foꝛmalr gratũ intrinſece

m iſte eſt act ſuus pꝛimꝰ foꝛmalisſicut

in alips accidẽtibo abſolutiſ. Amoꝛ tertõ
mõ reddit de lege cõi ſubiectũ ſuum acce

ptũ ad vitã efnã.ſʒ abſolute nõ repugnat

qn aliquis ſit accept ad vitã eternã abſ⸗
q; amoꝛe hmõi.vletiã nõ accept'cũ amo

re tali.Amoꝛ q̃ꝛto mõ ↄſiderat ẽoĩm ha

bituũ ⁊ acuũ laudabiliũ meritoꝛiop ⁊ ag

ceptabiliũ ad vita eternã radic foꝛma ⁊fi
nis ſine ꝗͥ finis vltimꝰnõ habet᷑.cui ↄiũctł

ſſtt diuin amoꝛ increat illabẽs aĩe purifi
ficans eã illũinas ꝑficies ⁊ acceptans.

Secunda conſideratio.

Moꝛ gratuit ↄgnoſci nõ pt in eẽ
Wmi abſq; ſpeciali reuelatõe. Ju

—

vt ſi poneret extr 5. Z in bap
ſcdo mõ reſpectiue aſiderat ad ſubiectuzs
et ad infſuentẽ deũ.ñ videt poſſe ſtare.qͥn

ſum ñ
1

xta ſᷣlud xpᷣi. Spũs vbi vult ſpirat ⁊ vo
cem eius audis neſcis vñ veniat aut quo
vadat.ſic eſt oĩs qui nat eſt ex deo. Cauſe
multiplices hỹ ignoꝛctie notanf a doctoꝛi

bus. ſed pᷣapue eſt qm̃ interioꝛes hitꝰnõ

cognoſcimniſi ex actib.Sũt ãt actꝰhabi
tuũ adqſitoꝝ ⁊ infuſoꝝ ita ſiles ꝙ diſtigue
re nõ ſufficimꝰ.ſic videmcoloꝛẽ artificia⸗
lẽ in facie diſtingui facilra naturali neq;
lumẽa ſpẽbo coloꝛis. Vñ ꝓuenit ex acii
b' vtuoſis gra infoꝛma duplex argumẽ⸗
tatio.vna moꝛalis ſeu naturalł.altera gra
tuita vel ſuꝑnaturalis.dũ gra.ſ.augmen
taf. Gꝛatia vo magis mouet influxiuege

neralit ſm legẽ eternã.q; pticularit᷑ ⁊ in
leſiue ſm ꝑticularẽ inheſionẽ q̃liter ncli⸗

nant hitus adaᷣſiti et nnde magis peipiũt
Sed an ſint gratuiti vel infuſi neſcif pte
rea bfs vir deniq; qui ſꝑ eſt pauidꝰ Qm2
ſi cognoſceret᷑ creare gre pñtia.tñ de perſe
ueutia ⁊ de amoꝛe pᷣdeſtinatõis increato
eteterno neſcimus ſed ſperamus.

Certia coſideratio
Voꝛ gratuitꝰ dei q;uis a pꝛima
acoiꝛigine nõ fuit in adã.erat tñ tũc
ig eo amoꝛ dei ſuꝑ oĩa laudabilis. ſʒ ſ me
Etoꝛi vite eterne. Sʒ ꝓ tꝑe legis curren
tis tale mediũ nõ occurrit qm hõ eſtĩ ſta
tu wl gre vll culpe. Silr de angelis in ſua
conditione pꝛimaria diceretur.
—MDuarta conſideratio.

baptiſmo. qͥ reddit baptiſatos dignos
et acceptos vita eterna. ¶ Co
qualit omis baptiſatus in chꝛiſto cũ exul
tatione delxat dicere illud pſaie. SPaudes

gaudebo in dño.⁊ exultabit aima mea in
deo meo.qꝛ induit me vſſtimento ſalutis.

diuerſis habitibꝰ vtuoſis.et indumento
iuſticie circũdedit me.chꝛiſto ſcʒ ſole iu⸗
ſticie. Quotq not inquit Paulbaptiſati
eſtis chꝛiſtü iiſtis edun tanqᷓ; ſpõ
u co ſpm. 7 fancq;
ſponſam oꝛnatã monilibꝰ ſuis quo ad mẽ
tem vel aiam ſuꝑerioꝛẽ. unc enim appaè
ruit ſignũ magnũ in celo.rõnalis aie mit
amicta ſole ⁊ luna ſub pedibeius.⁊ in ca⸗
Hicgenus coꝛona ſtellaꝑ duodecim. (Cole

igitur inde poſitioms magiſtri inſuſfi⸗/

centia qui gratiam habitualem non po
ſuit. ſed increatam cum actuali creata.

Hoꝛ dei bitualis gratuitus hm
ccleſie dterminatoeʒ infunchtur H fner
Kolligit inde

ſi occa
eti ſan
nonti⸗

V

wWäd
erlern
DAan
nn
nil

ſale⸗
ſie
ſome
Nem
aor/
dept
bs
llse
weci
Gote
moie
gecn

eſten
Etit

Poartitio pima Sy
len sõ säs
Naurn Sueri eni baptiſati ? dꝛmictes.quõ foꝛ ¶ N ud TPaſidgerg
maluer grati efſent.q̃s conſtat actualem O06 Cua coſidera.
idnn grarie motũ non habere. H L Quart⸗ s
niien nz⸗ alric. 1„ —— – Moꝛ vi reſultãs ex amoꝛe tripli
dnnn ð mta co nſiq erg. ci.ſcʒ libero arbitrario et Ceamiro
Cdäre VBoꝛ gratuit hitualis.ifuſus pue A⸗ t ↄcurrens in actũ ſcᷣm laudabi
Lanhan Nnus baptiſat.reddit eos accepta lſioꝛ eſt q;ᷓ ſi quilibʒ ſtet in actu pꝛio vłha
hullne, NANN biles. deo amabiles 1 gratos. nec bitu tmmõ. Perſpiciũ eſt erarentia qli
mere non wibus ita regdere vlet tanq; ange bet iuncta ſuo actui luudabili ⁊ bno. perfe
ranni los quoſda di. Polligerent inde plima ccioꝛ eſt ⁊ fimi ſuo cõiunctioꝛ.qᷓᷓ in hituſo
ng ccumẽta moꝛalia tã in laudẽ ↄſeruantii lo mans qi ſopita wl ſomniãs. ¶ De q̊
lumnn innoce ntiã baptiſmalẽ in ſe et ĩ alijs q; in triplici actuamoꝛis ſil ↄiũcti reſrectu dei
irne loꝛrẽdũ vituperiũ⁊ dãnabilitatẽ eox qui coõpoſita ſũt anagogice ꝑ pꝛẽʒ pulcerrime
M innocentiã hmõi /ꝓſtituũt in ſe vel ĩ alis et amaroſiſſime femiar marie ſalomon
gint rxurſus crucifigetes chꝛiſtũ ⁊ oſtentui ba, cantica canticoꝝ. Silx ⁊ alia plima q con
i lentes. ¶ Atrũu vo baptiſati qui nõduʒ p templata eſt mes ſua ſapiẽter nomiatim
nrirn uener̃t ad vſum rõnis. facere poſſint opa. tde duplici mõ veſponſanõis anagogice et
ih grata deo ⁊ bnplacita.puto ꝙ ſic q́;uis no moꝛal ſeu tropologice. Pꝛia deſpõſatio
ides dũ meritoꝛia. ſed neq; tũc demerenf. bene cantat᷑ ꝑ epithalamiũ cantici canticoꝛum
8 n tñ eccant.qꝛ peccaxe nimis dicit q; deme Altera ꝑ epithalamiũ capiruli vltimi ꝓ⸗
reri.ſicut diamꝰ mõſtr petm eſſe in naa. uerbiox curꝰ initiũ eſt. Oulierẽ foꝛtẽ qͥs
2/ non tñ efſe culpam aut trimentũ. mnnenerAöſtiuin Euna iek
Z WA1 gFRLGAer ania tanq; ſponſus ⁊ ſponſa ſe mutuo ʒelã
ln (PDꝛi IE 9 CO ſid eratlo tes amort,mne⸗ ad vnicã.⁊ vnica ad vni)0 J⸗.
ahrin quarti de amoꝛe collecto. cum .ve q̊ gloꝛiaf ſponſus.Ana eſt inqͥ t co „
me tie BDoꝛ dii reſultãs ex amoꝛe tri lumba mea.perfecta mea vna mĩis mee.
häne plici. ſq; libero arbitrio ⁊ gratuai electa genitric ſne. Moſuruſiturinalia
anen to.de quo dinceps habendertk deſwnſanione ſpũs cifoꝛmis ⁊ ſapia tan
Geſtiſta ſermo conſiderari põt ſub mul qᷓ; ſvonſus ⁊ ſpõſa.magis p trowlogiã et
lsnſia tiplici triplicitate iuxta vbũ petri ð amo allegoꝛi tanq; in vita adia.qᷓ; pꝑ anago⸗
re ter repetitũ. Amo te.amo te.amo te. giam iotẽplatiua. ¶ Piſcernit ex bo pa
B Diſcuxxamꝰ vlut in ſupficie qꝛ materia pue varietas huiꝰ duplic deſponſatiõis ⁊
mins n late ptʒ.¶ Pꝛimeſt amoꝛ itaq; incipien epithalamij coꝛrñdentis.qm̃ vna ſxectat
nfunära tiũ ꝓficientiũ ⁊ ꝑfectoꝝ ( Gcðs eſtamoꝛ dad incipietes ⁊ ꝓficientes generalłx. Allte
s dighos fßm veniã grãm ⁊ gliam etiz hic inchoatã. ra ꝓpꝛia nõniſi pfector ⁊ i anagogicos ex
liori Eermus eſt amoꝛ ſm viem aĩalem ro ceuſſus ſeſe rapiètiũ de cantate daritatẽ
ſocäan me mrellertuale. Bnarg E gino ſm ani a dñi ſpũ ꝓut i ſca ptitione dicef.
vſtigiũ.ſᷣm imaginẽ ⁊ ſ̃m ſilitudinẽ deii? ¶ ¶npꝑs & g —α☚ 2 5
rt foꝛmé.¶Quint? eſt amoꝛ ſcdᷣm purgatio ertiga Con ſiderato
Z nem illũinationẽ ⁊ ꝑfectõeʒ. ¶ Bext ett &Moꝛ expoſit in cãticqcãtico? frui
nento amoꝛ ſm troplogia allegoꝛiã ⁊ anagogäs ¶ no dei vel oſculatio oꝛis noĩat᷑ ap⸗
R Heptim eſt amoꝛ ſcõʒ deſwonſationg ſpi M nmime Nõ ſolu bitual ⁊ tepida ſʒ
dtſi iitus.cũ ancilla cũ libera in hen actual feruẽs.et extatica.⁊ pꝛecipue ſera
RKZ uus eſt amo: ſcðᷣm trichmniũ aime Inferꝰ ‚phica.cuieſt ĩmediate ferri in deũ.q;uis
tunn, mediũ ⁊ ſupius. ¶ Honus eſt amoꝛ ſcom expte ale ↄcurrat mititudo habituũ et in
ouine adolecentulas ⁊ 2 cuhinas.ſcdᷣm reginas ſRuentiarũ. Ome pᷣterea datũ optimũu.et
et ad vnicã colũbã ecimꝰ ẽ amoꝛ n donũ ꝑfectũ vſcendẽs a pre luminũ ⁊c.
nn triplex celũ. Infimũ mediũ ⁊ ternũ.n Mui oia taq; vrus vniuoca tradete dyo
zun decimꝰ eſt amoꝛ ſcdm triplicẽ bierarchiã niſio replẽt ⁊ reſtituũt ⁊ ↄuertũt ad ↄgre⸗
v infimã/mediã ⁊ ſupmã. ¶ Suodecimus gantis pfis vnitatẽ ⁊ vificã ſimplicitatẽ
eſt amoꝛ Engelicꝰ.cherubicus ⁊ ſerxaphbicꝰ vbi tũc apex vl ſeraph metʒineffabil ⁊ ig⸗
if Et ita de triplicitatibo talibus mulnis re noto o.ineffabur ignote oↄiũgit.igno⸗
Au entibus in eandẽ ſententiam. te quidẽ qꝛ infinite ⁊ immenſe cũ vicius

Guper cantica canticoꝛum.

Sed de boc poſter tangamꝰ. interim ꝑꝓ
temẽoꝛatõem paucula de veſwonſatõe mo

artnetwſketh u ⁊ nafa ſint finiti

vali ſeu tropologica ſpũs ifoꝛmis cũ di⸗
uina ſapia dicimP /quoꝝ ↄſideratio pᷣcede
re debet tanq; via ad ſponſatõem/anago
gicam necefſaria.(Mlſculũ ſponſi vel oſtu
latio eſt digniſſima impᷣſſio cuiuſdã ſuaui
tatis ⁊ intime cõſolatiõis ꝑ illapſum ſe⸗
cretũ in animã. Petit᷑aũt atq; cõcechi ad
facilius tolerandũ pnñg exiliũ dum ſpoõſa
Peregrinaf a ſwonſo. ¶ OPſculi aür eſt ila
ſuauitas ⁊ intima cõſolatio Jocũditas ⁊
exultatõ quõcunq; fiat aut ſeêntiat᷑ in aia

pm poꝛtionẽ virginalem ſupmaʒ.q mẽs

ðꝛ vl axꝑer mentis ↄdiuiſa ad ſpm ꝓut ad
alia cognoſcẽda/vel diligenda/vel oꝛchnaè
da ſub deo veflectit᷑. Om̃ ſoli doo coheret?
intẽdit.tanq; obiecto ⁊ fini vltimo. et ſo
li ſponſo qui ſolꝰſibi ⁊ totus eſt deſiderabi

lis amicus. ¶ Malis eſt inqͥt dulectus

meus. ⁊ ipᷣe eſt amicus me filie hieruſalẽ
Dicit᷑ aũt amicus tanq; amoꝛis cuſtos.

⁊ addit ſuꝑ amoꝛẽ ſimplicẽ cõicationẽ

pꝛiũ omnia eſſe cõmunia Et in ſtatu pꝛe
enti de gerit amiciciꝗ erga aĩam ſanctam
qꝛ cõmunicat ſibi ſeipᷣm ⁊ gqmoꝛẽ ſuũ.⁊ do

na ſua ad fruendũ vtendũ/a vniuerſalid

pertractandũ.qntũ ipa rõnabiliter volue
rit ⁊ potuerit acciꝑpe plusul min ꝓ varie

exit tertia parxritio.

Wuarta cõſideratõ

Eoꝛ derreſultãs ex amoꝛe tripli
a. ſq libero arbitrauo ? gratuito.
Aſufficies eſt ad ſalutẽ.⁊ fruitõ dici

em mig amoꝛẽ icer vmanq; bſiti cata⸗
re llud epitpalamuiũ qi moꝛale ⁊ pꝛacticũ
altero. ¶ An bic ipſe ſalomõ qui deſcripſit
hientia. ; ale panagogia cũ deo. ſauit ei
qð nec phõs quoſda latuit.quoniã ad be⸗
atam vitã tria ppabant.ſtudiũ.ſapientie
te. Primũ docet in pabolis in quibp inſe⸗

ritur hvc epithalamiũ. Mulierẽ foꝛtẽ qͥſ

inueniet. radit alterũ in eccleſiaſte de
vggtietate rex. Subiungit tertiũ in canti

as unticop. Cetetui ad mia bec maxie acd

—

nO ſe⸗ 6.
ccetoꝝ.⁊ mutuã readamatöem/cuius eſt

tate ſtatuũ.in quibo eſt ↄſiituta. Sup vc

de bet ĩ quocũq; fuerit. idiota vl ſimplici

duo pꝛima ſubſeruit vniuerſitas ſcripfax

et creaturaꝝ q̃i libris ⁊ wetrinis innũer⸗
¶ Motate ſunt płes ⁊a pluribꝰ ſpeciales

quedã induſtrie.q̃dã cõmunes.qdaʒ ma
gis appꝛopꝛiate ꝓ vtraq; veſponſatiõe.ſiẽ
ſcripturas prio inſpicerxe.⁊ eaꝑ ſaltem qͥd
nois intelligere. ĩtellectas ad bꝛeuia q̃dã
reducere bꝛeuiatas ex ſe vl alijs mẽoꝛit
recondere. Reconditas meoꝛiter meditã⸗
do ruminarxe, Rumiatas tandẽ digerere

et vnixe.Pꝛeterea notate ſũt ſᷣm exignau

tatẽ nram duodecim pꝛides induſtrie ad

thologiã myſticã adoptãde. Quibo omiſ⸗

ſis oibo aut pᷣſuppoſitis/latius enĩ patent
ꝓximem ad cantica cãticoꝝ. ⁊ de neceſſi⸗
tate vel cõmoditate expſitiõis eoꝝ vltra

ceteras ſcripfas diuitus inſpiratas. Iſtðᷣ

vnum pᷣmittamus.

IHMoꝛ dei reſultas ex amoꝛe tripli

cia tangebaf fic in ſpali amoꝛ ſexraphicus
multiplicat in diuerſis nedũ ꝓ ſtatu prie
na. graꝝ ⁊ exercitationũ varietate
Huidaã fuer̃t ex gra ſingulari vt pauł.æt

eſtimo ꝙ maria q rapti ſũt aliqñ ad nudã

diuie eẽntie viſionẽ.vbi tũcñ indigebãt
theophanijs ſcripturaꝑ. canticoxvel Yboꝝ
quibꝰ nil ad pñs.Allij fuer̃t ſi tů adpuc

ſunt nouit deus.q eni ñ viderint aut vi⸗
deant deũ ꝑ eſſentiã nihilominꝰ ad intelli

gentiã purã ⁊ ꝑſpicuã ꝑducti ſunt q̃ſi ſiłx

ad ad ꝓ ſtatu inocẽtie.q vidit deũ in ſpe
culo claro a lucido diuĩt inſpirato ĩ ima
gine ſua ſilitudine ⁊ glia.q̃liter et lucidiꝰ
viderũt angeli ꝓ ſtatu vie ſue.x ſiadaʒ
viderit etiã den in enigmate per vſtigia

ccxeature ⁊ in vſſtigijſ. c fuit ꝓpi nccitatẽ

directiuã ſenſualitatis ſue.Lales qͥ ſũt
bmõi iã in ſuis ↄtẽplatõibo er amoꝛib ſe
raphicis.non indigẽt exercitio qcq; ꝓ il

lo tunc.ad fruendũ deo ꝑ oſculatione etꝰ
imo faſtidiũ eis eſſet oĩs creatura ſicut in
pꝑſona magdalene q̃rentis veũ. Dicitoꝛi

genes. Quero creatoꝛẽc. faſtidio mihi eſt
omis creatura. Tales videbat᷑ phũs cõ⸗

mẽdare in emneio methaphiſice dicẽs

„

eos nõ egere awlogis.q̃les expetunt bo/
mines grofſioꝛis itellectꝰ.in qͥ b' ꝑſpicui
tas ⁊ luciditas ſuoxꝝ intellectuſ.iminnxta

nta conſidera.

7 a ſcʒ libero arbitrario ⁊ gratutto
aüicut in genere multiplices hater
gradus ⁊ dꝛñtias ꝓut in conſideratõe ter

tun⸗
vting

autmnoen

fatin
(ehd

eicelen
Pequug

pye
lbisn
lſo.ne

trſenſe

ligend
ſolidic⸗
nig⸗
er cotin

taſunt

ſogian
oimme
unciks
ſtos
tict an
oolnl

ſensne⸗

egati
ſobätun

ſenſaan

od

Würf
fnli

. ’
Hartitio ſecunda. 98
in eſt cñ materiali groſſicie plus vel minus. eſtlilercanticoꝝ ſub tropis a ſilitudinilv
RNdt vt in phetmminus. pl?in naturalr hebettbo. ad hui fruitiui amoꝛis exercitiũ ſub typo
ſin nn aut moꝛionibet ſtultis. Wediocri autẽ nuptiar. ( Gtuduert in bis exponendis.
ſndeſi ſieut in pĩih pluriblaicis literatis. nm ſumma diuia ingenia. nũc p ptes pꝛout
Uenzi certe pauciſſimoꝝ ẽ ⁊ fiut. dicẽte platone materia quã tractabãt. exigebat. nũc in⸗
eni et cetetis pſpicuitas intellect atʒ men? tegralx pomelias. perſmòes. p wſtulas.
ſsnint Exrqua cõiigir tanq; in ſup̃mo ſuo angek er diſtinctões. p gloſas oꝛdinarias ſcoᷣm
eneitß et intelligetus.ᷓ woꝛtio q;uis ſit ſupioꝛ in qgruplicẽ ſenſum viciſſim permixtum.
Nerr mie. tm potius venoiaf hõ a rõe ronalis Poſterioꝛ vn abbas verſellen. ſtaruit i
N As ſibipeia S. q; ab intellectu intellectua ſiſtere cica lenſuz anagogichi. p ſilitudie;
ſne lis. ſ nec a ſenſugpt᷑ impfectõem nomia ad ſupᷣmũ amoꝛẽ creatũ qͥ eſt in ſeraphbin
nnſ tur ſenſualis. Alij ſunt qui a ſi videst in/ coattans ſend alaz rönaléad d. ſcom ſur
inn etelligentiâ bnt mpilomin impeditã / nec pmã intü pöt eieuari anie poꝛtioné/quam
deneti ſolid contuitionewritatis ureuerterata appellat leraphyl leraphi.ri hierarchijs
nrn Indiger pterea fulcunéto quodà ſymbo⸗ anime. exeplariter/ ad celeſtes oꝛdinatis
licarũ ſilitudinũ vigoꝛantiũ ad pſiſtentiiꝰ fundamęetũ capiens ex x. caplo Dyoniſij
ſe et cõtinuatõem ꝗꝓpter tales maxie cõpoſi cũ expoſitionibꝰ ſuis/qiiter ipe lbonauẽtu
aſunt catica canticop. cũ ſilib anago gi/ ra pauaſſimis vbis ↄplex' é i itinerario
gen os manuductoito radita einſup tlxxo ſuo/cap. uij. ¶ Koꝛro amoꝛ fruitiu2 exe
e logia myſtica dyomiſij. q ꝑ abnegationeg taxticus. vel anagogic ſeraphicus. qꝛ coſi
den oim magis i; affirmatões nergteN ſtit in expimętali pceptiõe oiunctõis aie
iR uun xit aut wiſelleñ.velut i vnũ tres iſtos cum ſupmo obiecto ſuo ⁊ fine deo.nullate
rttt ſtatos hvĩim in expſitõne ſua cantia can nus tradi pᷣt ꝑ dotrinãtmaxie cũ a ſolo ðo
een tici canticoꝝ bꝛeuif̃᷑ ⁊ accõmode apð cõdi pure gratis ⁊ ſup oẽm induſtriã infundat
nppins tos in libꝛis ⁊ ctrina dioniiij nõ itap ce Zider potia inſiſtendũ in expwoſitiõe canti
hupfe teris neq; ꝓ ignoꝛatibo ſuas tot pꝛeſeuſas coꝝ⁊ ſimili. doctrinalx ⁊ ſvlaſtice tradẽ
Arnk Allegatioes.moꝛe iuriſtan qᷓ vix coꝛrecæ do qͥd noſs terminoꝝ exvonẽdo ſymboli
NG Kxribũtur aut notanf᷑. Siſtit inſuꝑ in ſolo cas nignificatões eop qᷓ; ĩ declamatiõiba
lnudi ſenſu anagogico vei ꝛ afe nihil miſcedo v ec exlvꝛtatiõibꝰmoꝛalib' ſine fine ꝗqᷓ neqʒ⸗
igi Aallegoꝛica veſonſatiõe ci ecclie/q;duis unt yt diximꝰ amoꝛ frnitiuñ infundere
Mz vnũ pficiat ad altep. dũ ſe mutuo nõ con (¶Sz hito vel cognito qd nomis termior
ig ſundar. Intereſt eni tam ecclie vniuerſa extixologia ſcolaſtica. vebet exetcitiu in⸗
un anie ſingularis cantare iugit deo ti; Etnnſecũ remitti ad interioꝛẽ mẽtis pſcru
ſl ſponſo coꝛde vbis ⁊ oꝑe. ¶ Amo te.Amo tationẽ cooꝑante gra dei q̃ non dar cõiter .
nfiit we⸗ A Amoter. ſe nõ exercentib/et ingrati qͥbo deigr̃a vł
tdrüint N¶ Evpplicit pꝛima partitio quaſi ꝓhenniaꝭ nulla eſt wl in vacuũ accepꝛa.ſj tam vtiq;
rſuͤ 4 nag Darrifie ret vacuũ gra q́; nata.¶ Dicutur vo can
Aiu ecung rtio. lacahricor . excellẽtiã Fragitwnenaf H
unt Ta. N oie ideero de ce. qꝛ ſola in eis ratõ canradi ẽ amoꝛ pure
Hote. enert ſonant gralu itꝰ.nõ delileratio 15 lvſtibus / vt pꝛi
Nssqſſiͤr aliud cantica canticoꝝ q́; iſam mũ illud caunicũ: Cantem' dno gloꝛioſe
i re. In intuno 2 toto coꝛde vocem. Nona viſitatdeet redéptione wr ſie l
üy Amo te. Oua in re pmittendſ ẽꝙ, amoꝛ Biñdict' oñs ðs iſrł. Et ita de reliqͥs ſuo
Muint⸗ Fuikil. wei/ marie ſeraphic Nndhrnre mõ. ᷓ in his cãtias ſola cãtandi ro eſt iſa
Diun burfrare actuali. Indiget ad exercitiũ ſu ſed diuſo et ſupmo q ſeraphic iuxe ðꝛ. eo
bisch maxle ceñ dicat Dyvoniſi Impofſibile nob bpuomim' amoꝛ ſwonſe. qm talis amoꝛ caſt
4 dii⸗ relucere diuinũ radiũ nin ſacrisa archity etzʒelotes ⁊ ſumm ee delet q̃ſi iõm noie
hntß Pics exeplaribus vl ſimloł circſuelatui, ꝓ qꝗlitate materie duxim' in ſeqͥntibo ap
i queadmocũ pura lux material ſine color: vællandũ. Ilacuit igit᷑ duce ſpliſco vfax
lin admixtione nõ videf. Pꝛopterea cõpoſitꝰ ope pcu coattaxe monẽ ⁊ aptare pꝛlc palt

BBuper cantica canticoꝛũ.

ad ſenſum anagogicũ de amoꝛe ſponſe qð
yt ſinceriꝰfiat/⁊ abſq; inuolucxis ſilitu⸗
dinũ.exxediẽs eſſe cenſui ↄditiões vel ef
fectus ⁊ ſigna vel ꝓpꝛietates bꝰ amoxv ſub
q̃nq̃ginta conſideratõib q̃i totidẽ ſcinnil
lis aut linguis igneis annotare. ¶ exũ
tamẽ ne videamur nimis a lr̃a exoꝛbitare
ſtuduim iſtas amoꝛis ꝓprietates ab inuo
lucris ⁊ fumis littere q̃daʒ exagitatiua de
puratiõe in emicatõem deducere. Hic eĩ
modꝰtradandi ꝓximioꝛ eſt ſcholaſtico qᷓ;

retlvꝛico ſtilo.quali hactenvsiq; ſtadui/

mus. ꝑermixtiõe q deʒ facta q; accõmode
wl vtiliter iudicet lectoꝛ.ſʒ lbeman.Gratł

inſuꝑ acepiat ꝓ ſuccincto quaſi ꝓhemio
in auxuiũ mẽoꝛie decadem verſun elegia⸗
coꝛum/in q̃̊libus nunc oblectat ſe ocia le

(Seymplaſina ptziuum.

nectus mea ſtudij memoꝛ puexilis.
Irrdi

„

niſi amo te:que ex fiduaa amici cauſari ſo

let vt reamet vt patet.
oſculetunme gquia melioꝛ oleum traha me
Pſcula poſcit amoꝛ/ delectat lenit ⁊ ardet
in cellaria nigraſum ſed foꝛmoſa

Ingredit᷑ cellas/pulcer et ipſe niger.

pugnauerunt in meridie
Opugnatur amoꝛ/veſiderat alta tenere

9ꝛo non ”
ne vagari ſiiignoꝛas (quitamui
E ſſe vagus refugit, woet / equesc; dei eſt
cũ eẽt rex faſciculꝰ ſic colabaꝝ en lectułꝰ nr flo.

GBꝛatamoꝰ/coꝛ hʒ ſiplex/cui lectulꝰextar

BGecundum capitulum ſecundo capitulo
Floꝛidus/Eſt fruci dulas in oꝛe ſuo.

vinariam aimnplexabitur me

Potat amoꝛ/lãguet/cõplexilb lerer aici.

ecce iſte venir en dilect? dilect?me? mihi

Quo ſe cunq; rapit hũc vid et/audet/hʒ
Tertis caplo tenut en ſicut virgula

Quent amoꝛ qð amat/tenet/in ſ bᷣltmia

en lectulũ fertulũ fecit in diade mate (lurgit
Aut cubat / aut fert / aut dyadema gerit.
tota pulcra Quartũ capłm in vno oculoꝝ

2

Pulceramoꝛ tot/ p ſingla mebaa/vidẽétdo

„ per totum reſiduũ auarti capituli
Aulnerat/a miris delicijs redolet.
ſurrerexrit quito capteo
Doꝛmit ego doꝛmio

Surgit amoꝛ lifit paſſ a vlneraliguet

et ipſe e ſt amicus meus

Dilectum laudat/iactat amiciciam.
vna eſt colũba ſexto capitulo

Ani iũgit amoꝛ ſoli ꝑfect/eſt et paDar.

vt ſol ⁊ luna vt caſirop acies oꝛdinata
Auroꝛe/nitidus/oꝛdine terribilis.

—

rine fer
ligeromia!

us reſpiciut ſenlum anagogicũ

neſcini ꝑ idrigas xp̃i ſpõtanei ꝑ admiratio

nsẽ renertere q̃terdicitur

Neſcit amoꝛ / whit / cubat / crebꝛo vocat.

ſeptimo caplo per totum pꝛope finem.

Pereatet wnies lanaſihl multa datur. 7

octauo capitulo quis mihi det

Oſcula vult pueri/foꝛ amoꝛ qſi moꝛs.

Leterũ fiet reductio in bac ptitiõe ſcda

ad ſympſalmatis decacoꝛdũ cum dyapſal
mate totiens intpoſito iuxta vccad? vſuũ
et p nũero dꝛagmatuũ totidẽ ab exwſitoꝛi
bus notatoꝝ/qtinus cantica canncor re
ſonent/ſcoᷣm pſalteriuʒ vecacoꝛdũ dauid
regis.et iuxta canticũ filie marie pił

niar. (Denich tertia ptitio

b amoꝛis oſculo ſctõ. qnnus

—

a. intelligibili quodi gyro.

— 5

„ renoletad

¶ncipit pꝛimũ ſim

videlicetanie a dei/s nibil aliud reſonant. pſms ctacocla plalleril in canc.

ticula Oſculet me oſculo or
ſui OSpoꝛtʒ vt iam notauimꝰ

nos loc loco. ſcholaſtic theologie ⁊ philo
POphie regulis vti.maxie dũ qrim ad in⸗

telligentià cõmnunẽ/cannica canticoꝝ tra⸗

ducereaut ſalte; ꝙ credulitatẽ ſecxetiſſi

moꝝ ſenſuũ ⁊ caſtiſfimor/quos iĩcludit fu

muus litteralis et q̃ſi carnalis/nullꝰ abhoꝛ

reat.neq; ſcandalũ fede carnalitat quis
incurrat. Puderet referre/q̃d exꝑtus au⸗
diui.offenderet eni pias aures. Oportʒ

pꝛeterea ſupponere tradita ꝑ alios ⁊ alibi

7 a nobis pluribꝰ locis repetita ⁊ exwſita

nominatim in opere ſup magnificat cũ ad

iuncto collectoꝛio q̃ſi ſeptem ſwꝛtarum
ad duodecim prioꝛes/de viribꝰ anime. de
conceptibꝰeius ⁊ ſupomia de hymno ⁊ vr
bo gloꝛie.ↄfoꝛmiter ad diuinũ Dyoniſiũ.
Quicqͥd enĩ pᷣſentialx᷑ allaturi ſumꝰ.hoc
vnũ pene reſonat aut explanat myſteriuʒ

Si qua deniq; vt fit cõiunganf alia.ſpe/
ctant potius ad amoꝛẽ incipientiũ xel ꝓfi
cientium/qᷓ; dumta xat ꝑfectoꝝ niſiꝓ qᷓn

to cogſcere debet ⁊ exxdit foꝛtis mulieris
exẽplo.ſemitas dvmusſue.q̃s ꝑfect'amoꝛ
mens/amat arte manens.
ſus inter voctrinas de paſſionib
ſpaliter attendere/q; apð theologos am

Opoꝛtz rur

conſiderauit vt ꝑuenixet ad Bwenn
ni

plioꝛ eſt acceptio pafionũ.ſicut amoꝛis

filie marie pulcer⸗

Scuila poſcit amoꝛ. Exilitbec
amoꝛis igneipꝛietas ab hacꝑ

gnĩe hbo

wlom.
ſtoele
nulas
ſial.
ſctne
uguſt
onnian
pediͤn
etlkati
impten
ni Cua
üiota
nmurpp
ſnapice
uchzci
neciſ⸗
biltiſi
pomo:
lauſat
muretl
diffiout
leoel⸗
enierl
diamn c
aoſuis
ſataae⸗
(attus et

Nalapo⸗
Nrsſun
imn
äwrte
teſpicn
Oenn
dünn
luſit
pimt
ſid
hehe
Moꝛ⸗
Utmnit
ninsſn
mnin
neſie
sde⸗
lelisi
oſchn
ligune
Aßi
gnor⸗
dum
funce

Eanithe
abhae
ſeuloy
otauin’
pbio
adine
tn tr
cenſſi
dnditfu
Wö
nsqus

istü
1ai

farcin

nme e
me
in hoe
nſſtenu⸗
zuſhr
ürys
npin
mulcns
fec ume
en i
Monn
miepe
en
m

em

Buünpſalma prinrũ

vel amatiõis ⁊ ↄſeqntiũ inde qᷓ; apð Ari⸗
ſtotelem nafalis heat traditio. Ip̃e enim
nullas/niſi in iraſcibili ⁊ ↄcupiicibili ſen
ſuali.cenſuit ꝓpꝛie remnẽdas paſſiones

ſicut nec in o vel angel. Nos ãat ſeqntes

auguſt:nũ cũ ceteris ſtlxologis.ponimus
omia noia paſſionũ.nedũ in rõne hũana:
nedũ in eius mẽte ⁊ ſpũ.nedũ in angelis
et beatis.ſed in ipᷣo etiã ðo głioſo.omi tñ
impꝑfectõe ſeclula.Dicimꝰ enĩi deũ delecta
ri T gaudere.ſicut⁊ btm̃ eſſe neactno
dũ igit᷑ amoꝛ ſaraphicꝰ cuius affſignare ni

timur ꝓpꝛietates/ſigna. vel effectus poni

in apice ſeu vᷣtice mentis intellectuał. ſic
audacia quã amoꝛ pturit in oſculi peritio
ne cũ ſꝑe et ceteris illic collocaf.⁊ loc ſta⸗
bilitũ ſit ad oĩa ſeqntia.¶ ¶.onſtat igitur
ꝙ amoꝛ nõ q̃liſcũq;.ſ feruid⁊ familiaris
cauſat dve amico vel amato fiduciã. Experi
mur etiã lvc in bꝛutis nedũ faciłr ſed cuʒ
Difficultate domeſticalibꝰex ferocitate vt
leo.vel ex timiditate vt lepus.Cõtrahũt
eni ex longa ↄuerſatòe beniunola eis auda
ciam cõuerſandi cũ ꝓpꝛijs dñis ⁊ wmeſti

cis ſuis.ĩmo et cũ bꝛutis alteriꝰ ſxciei q̊s

nafa creauit aduerſas.ſicut ſunt canis et
cattus et vulpis ⁊ lepꝰ.(Hũc ad ꝓpoſipñ
puto iam lectoꝛ intelligat ex qᷓnta fiducla
oſcula poſcit amoꝛ O ſculet᷑ ait me oculo
oꝛis ſui Pulcra eſt hocloco ⁊ ꝓlixa deuo
ti bernardi deductio. apologiſantis ad aĩaʒ

—

q etit oſculũ oꝛis.ab illo tali et tãto qui

reſopicit terrã ⁊ facit eã tremere. De q̃ iob

Dempꝑ inqͥt tanq; tumentes fluctſuꝑ me
cu timui.⁊ pondꝰeius ferre nõ potui. Ta
lia ſũt plima ad repᷣſſionẽ audacie ð q̃ vnꝰ
pr̃m iubebat. Nunq; in omi vita tua affũ
ſeris fiduciã. At vo diſcipulꝰille quẽ di
ligebat Yeſus tota libertate audet dicere
timoꝛ nõ eſt ĩ ca ritate.qm̃ ꝑfcã caritas fo
rit mittit timoꝛẽ. Sʒ nõne ſeraphica ca⸗
ritas ſponſe nr̃e pfc eſt: Nõne iaʒ ꝑ expe
rimẽta phima. facta ẽ tota wmeſtica? Hõ
ne nüeranda eſt int ciues ſctõꝑꝝ ⁊ womeſti
cos dei.cuiꝰ exẽplo Pauli ↄuerſatio eſt in
celis.q̃ totiens admiſſa eſt nec rpulſa.ad
oſcla pedu dilectox. Deiñ gradatim fami
liarius ad oſcula manuũ.quidni tandem
aliqn ſumat audaciã in feruoꝛe ſpũs ſui

dicere Oſculet me oſculo oꝛis ſu Sic

amoꝛoſa xpᷣiilla magdalẽa pꝰ vnctõem pe
dum /poſt remiſſionẽ pctõꝝ.pᷣſumpſit ef
fundere vnguentũ.pcioſioꝛis liquoris ſb

tyw frgratiſſime deuotõis. ſup caput ipᷣi
recũbent. Caput aũt xpᷣi deꝰ qͥ ꝑ deuotoʒ
ſingularẽ olculari ðꝛ oꝛe ad os.qꝛ nullum

interponit᷑ mediũ creafe ſepatiue vt dice
„Wuanmeper ſeculi hoibus. auda⸗

tur.
cem faciebat amoꝛ. Si bonitas caduca.et
aliqñ peſſime eſtimata/rapit ad ſe amoꝛeʒ
alienũ vt audeat ⁊ pᷣſumat.qͥd de illa foꝛ⸗
nace iĩmenſa bonitat ⁊ beniuolẽtie eſtimã
dũ eſſe putabim: Quid inqᷓ; niſi ulð dy⸗
oniſij a paulo diuitꝰ edocti benign ieſus
venietes ad ſe.totus totos veoſculat᷑ ra
ctũ eſt hoc ex euãgelica adoleſcentioxꝭfilij
parabola reuertẽtis Audemꝰinqͥt apius ⁊
bonã fiduciã hẽmus magis peregrinari a
coꝛꝑe.⁊ eẽ pñtes ad deũ qᷓ pñ̃tia dei quid
aliud eſt ꝙq; oſculatõ oꝛis ſui: (Gemp ex
aduerſo pᷣſumit ſeua turbata cõſcientia/
nec audet oculos ſurſum ottellere. quãto
minꝰoſculũ oꝛis poſtulare Multũ dilexit
xetrus.iõ multũ pᷣſumpſit.Dñe inqͥt ſi tu
es iule me venire ad te ſuꝑ aqs. ¶ Setio
me latius effluere qᷓ; ꝓpoſita bꝛeuitas fla⸗

gitabat Sʒ neq; fims fuerit ſi voluero cũ
cta ꝓſequi q̃ dictantis aſo vel occurrũt vł

materie ꝓxima ſunt vel foꝛtaſſis a lecto⸗
re qᷓrenda ſunt.Ece dilatatõnis materia
magna nimis ¶ Quererẽt enĩ ↄfeſtim nõ
nulli. nec ab expectõe ſua ↄfundi putabũt
Ediſſere nobis ſi exoſitoꝛes plenari.qͥd
oſculũ.quid os.quis oſculãs.qͥs oſculatꝰ
qualis oſculatio.Dic q̃ ſunt oꝛis.duo la⸗
bia. in oſculante ſił ⁊ oſcłlato. Sʒ neq; ter
minus hic erit inqͥſitiõis.fiet ꝓceſſus ad
om̃s ſymblicas ſignificatões q́s text cã⸗
ticoꝝ decurrit vniuerſus / de vlerib' de vn
guẽtis. de cellarijs.de tabernacuł cedar.
de pellibo ſalomonis.et ceteris in bũc mo
dũ.Sʒ iam pᷣtacta eſt nr̃i ſuꝑ his cꝭ ſilen
tij plus itaq; ſuſcepimꝰ vmbꝛas ⁊ fumos
excutete qᷓ; diſcutere. Dane diſtinctiões
et magiſtrales ſᷣmões.omelie pᷣtexea ſcõ⸗
rum copioſiſſime p inapientibo ꝓficien
tibus hec docebut. Sed nũc ꝑfectis (qᷓ;
uis imꝑfect) debitoꝛ ſum.qͥ ꝓ ↄſuetudie
exercitatos hñt ſenſus. Venient vltima

Duo ſympſalmata ꝓ minexꝑtis. ¶ Poit

hugo tres in cõtẽplatiõe Peſu inſtar
ignis qͥ cũ aſcendi q̃rit.pꝛio fumoſus ẽ ſi⸗
ne flãma. deiñ cũ fumo nãma miſcet᷑. tan⸗
dem purꝰ dqetus ignis ẽ in cartbone. Gꝛa

dum hũc tertiũ tenenigneus amoꝛ ſpõſe
qui foꝛtꝭ exilit ſcintillat ⁊ emicat.nec inf

ach 2

„

BBuper cantica canticoꝛũ.

fumus latere groſſos ⁊ inq erosvolutatur
Deniq; qꝛ ñ de ſingul oĩa ſil dici pnt etiãa
q̃ ſunt accõmoda. trãſeat ſmo nt᷑ grada/
tim ad reliq̃̊.¶ VUnitaq; ſolʒpaſſus ĩ ſcri

pturis mutuo ceteros exponere. imo qöli

t vᷣbũ pt intelligibilx loqͥ cũ altero.qm
eſt ignea lex. ſcam hñs vocis.⁊ oim liguiſ

loqns. Dũ eni ſpũſſcũs affiat.ſic fugiunt

fãtaſmata. dant cariſmata.ſpirat arom
ta ſic reſonãt idiomatꝗ.

EE

ſymbolis Qnia melioꝛa ſunt vbera tua
vino fragrãtia vnguẽtis optimis] Siqꝗ

inebꝛiemur vverib. Ainũ qʒ letificat coꝛ

wis odoꝛibo atʒ vnguẽtis coꝛ delectaf.
Sꝛeterea delectatio ſoꝛtit ̊ noĩe aſſiti/
tudine lactẽtiũ pueroꝝ.q̃i dulcis lactatõ
Cauſat᷑ aũt ab amoꝛe/lmo nõniſi ab amo
re vel amatõe dvelectatio. hinc illõ popula

re. Jã hõmenara yoye / ſe damour ne vi⸗/

ent. Gaudiũ niſi de amoꝛe nullũ eſſe põt.

Eſt itaq; delectatio ꝑceptõ ↄueniẽtis cõo

iuncti.¶Amoꝛ aũt nõ eſt niſi ↄueniẽtia ⁊

agaptatio rei ad ſuũ ↄueniẽs. Poꝛrxo nul-

lũ eſt obiectũ ↄueniẽtiꝰſponſe/qᷓ; iße deus

ſummũ bonũ.ad qð capiendũ ⁊ poſſidẽduʒ
facta ẽ. Quare ſupeſt/ du ſibi ↄiũgit inbe
ret ⁊ vnit᷑ tãta ꝓpinqͥtate.q̃nta fũt os etos
oſculantia ſe mutuo/ꝙ cauſat ex hac vni/
tionis ꝑceptõe delectatio nõ qiſcũq; ſed

—

in ſuo genere ſupma.qꝛ ſuꝑiꝰ eſſe bonũ nõ

ℳ₰B 1

põt. ꝓpterea qerat᷑ gaudet ⁊letat᷑ ĩ hac vni
c( oꝑatiõe. nullü aliud obiectũ petẽsqᷓ;/

uis ipi ↄtinuatõem/poſſeſſionẽq; ſecuxaʒ

apmare ñ ceſſet. Neq; tñ ẽ mot ꝓpꝛie dict/

q̃ eſt act'entis in potẽtia cũ hẽat amoꝛ id

qð actuałr requirit. ſiceſurics id edẽs/qð

pʒ ſp in pñtia. caret motu faſtidij. Conſe

quit᷑ amoꝛ ex hac delectatõne illð de plal.
Delectare in dño.⁊ dabit tibi pꝑetitõnes
ccvoꝛdis tui.Etrurſꝰ Rẽnuit cõſolari anſa
mmea/mẽoꝛ fui dei ⁊ delectat ſum exerci⸗

rat ſu.Alia lr̃a garrini.Et defic ſpũs me
us. bona ſiquide defectõne.in ſalutare dei

Et hec delectatio ſpũalis/ſi authonio cxe

dimꝰſola eſt rõ vincẽdi inmicũ. Ceteꝝ

fit ꝑ amoꝛẽ.aĩe ↄiũctio ad deũ cũ ꝑceptõe

multꝭ mõis.ſicutↄtingit deñ multipłxcõ⸗

HGecuũda coſidera.

De ſecunda pꝛopꝛietate.
oꝛ delectat. ¶ Exilit hec ignea

lingue ꝑticula ex ſeqntibo verboꝛun

dem iſta delectãt vtẽtes. Inuenit᷑ ei dictũ
apð ſapientẽ ꝑ inſipiente mulierẽ. Aeni

templari. Sʒ loqͥ mur hic ve cõiunctõe. p
pon dcaritan.q̃ mota ab ifinito amoꝛe faẽ

ſuꝑmũdanũ ⁊ imẽſuxabilẽ ⁊ abſolutũ pu⸗

re mẽt exceſſuʒ.ſic ait Oyoñ. Tüccognn
tio ꝑ ſveculũa enigma qͥdmõ deſerit᷑ for

et ſubitrat amoꝛ vſq; ad ĩterioꝛa velamis
vbi poſuit de tenebꝛas latibulũ ſuum.Ar
vero nũq; remanet abſq; cognitõe Qð ſi

foꝛet ita ipᷣe nibil ꝑciꝑet.Et cũ neqatoꝛi

ri delectatio ſiue pceptõe ↄuenieni cõiun
cti vbi tũc ſua ðᷣlectatio eſſʒ Rñderẽt aliqͥ
q; amoꝛ eſt foꝛmali ſua cognitio.vldderẽt
aliqui qð ẽ foꝛmalit ſua delectatio. Aidet

verſellen. cõſona loqui ſuꝑ cantica ad häc
poſitõʒ. Sʒ cõſonãti ad phiĩaʒ ⁊ dctores.

„

potẽtie. ſic cognitõ ⁊ volitio velamoꝛ diſti
guunt diſiũguũt᷑ dico.nõ ita tñ/qͥn circũ⸗

incidãt ſe mutuo.⁊ loc ſolerter aduertere

eſt ⁊ vtile: ¶ Pꝛoficit in hac pte ſpecula⸗
tiosde mõ ↄnexiõis vᷣtutũ catdinaliũ eui

prudentia ⁊ tologicaꝝ cũ gra.Et dnoꝝ

oĩm generalit ⁊ btitudinũ cũ caritate.ſi ñ
infoꝛmes ⁊ imꝑfecte.nec ve virtutes debe
ant p utari. J taq; circũincidũt ſe mutuo
vt qlibet vᷣtꝰ⸗e
Dicim eni cũ aplo ꝙ caritas ẽ benigna⁊
Patiens ⁊c.ꝙ tẽperãtia ẽ pꝛudẽs.iuſta.foꝛ
tis ⁊ ecõtra. Silr ꝙ fides ſperat ⁊ diligit
et econtra. Hõ alit in re nr̃a dicit Ariſto.

de volũtate ꝙꝙ ipe eſt appetit intellectiuꝰ.

vel intellect a petitn: S. icde actib ipa
rum potẽtiap / licet dicere ꝙ amoꝛ ẽ cogni
tiuus. cognitio amoꝛoſa duʒ oꝛdinat ad
amoꝛẽ nõ liſtens in nuda ſpeculatõe vvita
tis. ¶ Exemplũ mateniale. man er ocul-

et manꝰ mouet calamũ. Nõ tñ virt viſiua
eſt virtꝰmotia calami.nec man eſto culus⸗
ſed qᷣdãmõ circũincidũt ſe ꝓpt᷑ cõnevionẽ
in vna actõe ſcribendi. Soluit᷑ ex his fcẽ
dubitatio.qm̃ amoꝛ dirigit a cognitiõe /
in prima ſui generatõe. Cerxtiſſimũ qͥpe
eſt ꝙ volũtas nõ fert᷑ in ꝓꝛſus incognuũ
cũ obiectũ ſuũ ſit cõueniẽs vel aparenter
oſtẽſum. Nõ aũt fertur aliq̃ potetia in nõ
ſuũ obiectũ.vt olfactꝰin ſonũ. ¶ Aeritas

eſt ſatis annotãda/ꝓ vniuerſitate dictoꝛ

et dicendox.pcipue de amoꝛe ſponſe ꝙ vo
luntas q ſolũ hʒ/p obiecto ſuo vltimo.bo
num ſummũ ⁊ optimũ.q̃ ſola inſuꝑ ẽ vni
uerſalis motoꝛ in regno aĩe. ſeu toto mi⸗
crocoſmo.dũ fuerit ꝑ directõem 2 d uco

nẽ intellect' applicata ad obiectu ſuu. tuͦr

dicim ſiẽ itellectꝛ volũtas ſt diſticte

funta

alteriꝰ denolationẽ ſoꝛtiaẽk.

cõcurrũt ad ſcribendũ.oculꝰvidetmanui/

ſuffia
resal
ri 9⁰
polan
conue
negb
Dei
intel
mantb
loꝛrnel
vnitt
fogi⸗
eJnn
de do.
füive⸗
ere?

int p
eriſte
Gniti
utne
fum
lur
fagta
bcooa

wolita

Pearbi
diido
K
n

leniga
iuſato
tadiigt
1A.
tclecnu.

weocgn
oralnatid

ſdetmam

mitiuã quã attribuit amoꝛi inereato.non
ſine creato/canẽs in ecchia. Oñ venis coꝛ

San (

BDinpfalmaſe

ſufficit ſeipſam mouere lilere per actum

amoꝛis elicitũ Sufficit pᷣterea mouere vi

res alias ꝑ hitus eaꝝ imꝑatiue.quo fit vt
vis ↄgnitiua q̃ priꝰ mouebat obiectaliter

volũtatẽ pũtando obiectũ.nũcoꝛdine q̃i

conuerſo mouet libere impatie ⁊ arbitra⸗

rie ab ipſa volũtate.Exẽpli gr̃a ꝓpoſito
Memoꝛia aie intellectiue fecũda ſpẽbuſ

intelligibilibꝰadqͥ ſitis T abſtractꝭ ex fãtaſ

matibſenſibilib eſtimatie.quã ↄmenta

toꝛ noĩat intellectuʒ paſſiuũ.mẽoꝛia inq;

ponit in acie itellect ſpẽm.rxepntantẽ deũ
nõ quidẽ nude.ſᷣ q̃ſi ꝑ ſpeculũ ⁊ ĩ enigma
te. Intellectiua virt foꝛmabit ſile verbuʒ

de deo.⁊ illud nafaliter obijciet potẽtie vo
lit iue. Quo ꝓceſſu hĩto nouus poterit li⸗

tere ⁊ arbitrarie icwari.qꝛ mouebit ſe vo
luntas duectiue nõ in cognitõeʒ pñtatã

intꝰ p intellectũ.ſʒ in rẽ extra vel q̃ſi extra
exiſtentẽ.ſ.deũ.Nõ eni amat volũtas co⸗
gnitionẽ hmõi dei tanqᷓ; vltimus finc.ſi⸗
cut neq; eẽ pot finis eiꝰ. Amat eni deũ ip

ſum imediate. ſe fert in ipᷣm/⁊ amplecti
tur ⁊oſculat᷑/ vleri bꝰ ſuis hexet.⁊ in eiꝰ

fragrantia delectat᷑.licet nõ videat ſupple

oclo ad oculũ vel facie ad faciẽ̊ deũ.Deiñ
volũt as cõiũcta fini ſuo vltimo deo.pꝛꝑci
pit arbitrio ꝓpꝛio ⁊ impio iutellectui /qſi
Dicẽdo.Aeni/vide/guſta ⁊ ſenti:q;ᷓ dul&
eſt dñs.vd cui eludatõeʒ amplioꝛẽ acce
it amoꝛis i
eni i gE RÆ

mei lingua tertin.
Certig conſideratio.
BHMoꝛ lenit. Lolligit᷑ iſta pꝛietaſ
Aamouꝛs ex bis vbis. Olei effuſu
omen tuũ: Ideo adoleſcẽtule dilexerũt
¶ Loͤſtat per oleũ deſignari ↄditionẽ le

da lenis. Eſt inſup oleũ in cõdimẽtũ dul⸗

cecnis ⁊ ſuauitai.et mitigatiuũ wloꝛis
An petrus. Si iñ guſtaſtis qm ſuauis ẽ
dñs. Et apls cõcoꝛdat. Guſtauer̃t inquit

bnũ dei vbũ.Et dauid damar. Quã ma⸗
gna multitudo dulcedis tue dñe.Et rur⸗

ſum. Memoꝛiã abundãaãtie ſuauitatis tue
eructabũt. Samarit

erue Samaritan q́; ad curã vulne
rati/ oleũ appoſuit. W inchoa

ta vclarateſ/qͥ⁊ lis ſit cognitio pcipiẽs

reũ vt optimũ cõueniẽs cõiũctũ.ex quo

amoꝛ nõ eſt foꝛmalr pceptiuꝰↄgnitõis q̃i
in eo vl cũ eo ſit foꝛmalit᷑ ꝑceptio/ſicut⁊
cælectatio.llioqͥn neq; delectaret᷑ ſi ñ ꝑ/

ciperet.neq; quieſceretaut frueret᷑ deo.ſi

obs eſt dat ĩtelligi th

nõ delectaref ĩ eo ¶ Iſts cõſideratiõe digniſ⸗
ſimũ/cunꝰignoꝛãtia multos in amore dei fige
re ſe volẽtes ſolet cõturbare.Loquoꝛ exꝑt per
tot annos. Muãuis aũt multa dixerimꝰſuꝑ

magficat. nibilominꝰfaciẽs de gram ꝓ gra/et
paulatim ſᷣm tꝑs ⁊ locũ ⁊ modũ bñplaciti ſui
Tona ſua multiplicãs.dat in dies ferri magis

a claritate i clari atẽ tanqᷓ; a dni ſpu.q amoꝛ
eſt dans exꝑiri illð dauiticuʒ.DHeclaratio ſer

monũ tuoꝛũ illũinat. amiliaris itaq; ↄuictꝰ

oſtenſoꝛ eſt ſecxetoꝝ amicicie.qꝛ ⁊ xbs vbuʒ et

ſapia pr̃is medi accedit loqns linguis. neduʒ
loim. nedũ angeloꝝ.ſ arcanoꝝ pris/q nõ licet
lmiloqͥ. Yoꝛtaſſis illa ſũt arcana qᷓ diuin dio

niſiꝰ a paulo viſcere nõ potuit.nec ipᷣe ſcribere
vl docere niſi ꝑ ſilentiũ.ſ̊ eis reuelauit deꝰp

ſpmſcm̃ ea q nec oculꝰvidit/nec auxis audiuit

nec in coꝛ lvĩis aſcẽdit. Stult efſ lectoꝛ ſi qͥ/

reret.et ego pᷣſumptoꝛ inſan.ſi conaxer altio

ra vel altiusqᷓ;ᷓ ipſi exponere ſecxeta celeſtia.
Blane dũ etiã atq; etià rumino verba pauli
vYba ſubiude dyoniſij/ſuꝑ hac ſapia qͥ i myſte
rio abſcõdita ẽ mirãda ⁊ imiſerada apparet he⸗
betudo intellect nr̃i nõ int/ſʒ foꝛis vrẽtis ad
eoꝝ doctrinã. Ipᷣox qͥ ppe vᷣba ſi xlamẽ ⁊ obſcu

ritas auferat a coꝛde.cognoſcũtur aꝑtiſſima
eſſe.de quibꝰambigere minꝰ ẽ fas i; de ipo ma

terxiali ſole.vt iure dixerit Boeci.Hanc qᷣſq;

poterit norare lucẽ candidos phebi radios ne⸗

gabit. ¶ ꝓ Oꝛitur eſtas hodie vꝛbani feſto
qñ ſolviridioꝛ eſt.⁊ plus fulgidꝰ⁊ feruidꝰ. Ae⸗
nit in mẽoꝛiã baptiſina valeriãi inſignis ceci⸗
lie virgims ſponſi. ¶Qilenter eni diei cuiuſſibʒ
occurxẽtia ſveculari ſoleo myſteria. Vidit ipᷣe

valerianꝰ ſenẽ candidis indutũ cũ libꝛo aureis
Ir̃is ſcripto in q̃ legit iſta pauli verba. An/ dñs
vna fideſ.vnũ baptiſma.vnðs ⁊ pr oĩm qͥ ſuꝑ

om̃s/ap oſa. in oĩb/ nob. Aalerian interro
gat a ſene ſi crederet.ilico rñdit. Nihil wrius

dicipoſſe. In quib tñ vniuerſa diomiſij ttxolo
gia notata ẽ.Haã in hot ꝙ vn'eſt ðs ⁊ proim

notaf theologia de tritate ⁊ vnitate diuia. Nò

eni eẽt pr̃nitas in diuis ſi ñ eſ trinitas cuiſõ
tale principiũ eſt pr/ꝗquo oĩs pr̃nitas celo
et in terra nolatur. ¶ Ceter cũ additqui ſuꝑ
oes eſt dat itelligi txologia myſtica q p exc
ſum infinitũ ſup oẽs hʒ ſciri.

Poꝛro cum de?

eſſe ðꝛ ꝑ oia ſymbolicã exoibp ⁊ in oibo ↄcipimꝰ

theologiã. Deniq; cũ ſbᷣũctũ ẽ ꝛĩ oib nob tle
ologia ſigf ꝓcedes exꝓprijs ⁊ irelligibilibo poſi
tiue.qlit fit i diuis noib/tã ꝑ cãm qᷓ; ꝑ excel/⸗
lentiã nõ attẽdendo ſi fuerit ifinita/ qm̃ ĩ hac
excellentia ꝑ infinitatẽ myſteriũ theologie per

Ad 3

“

Buper cantica canticoꝛũ.

abnegationẽ collocaf Additurp̃terea triplx
hitudo quã hʒ vead nos vltra ceteras ixrõna
biles creafas.ſ.ꝑ imaginẽnaturalẽ.p grãm et
p gliam. ¶(Pꝛima ſiqͥdem hiĩtudo ẽ ad deũ ne
dũ vt pꝛinapiũ cauſatiuũ.ſicutĩ oĩiboẽ ꝑ eſſen
tiã / pot ẽtiã ⁊ pñtiã.ſed etiã ſicut ad pꝛincipiũ
obiectiuũ rõe imagis qᷣ dei capaxc feãꝗ. Dein ſi
cut ad pꝛinoipiũ inhabitatiuũ rõe ſilitudis et
refoꝛmatõis ꝑ grqʒ. ertio ſicut ad pᷣncipiũ
gloꝛificatiuũ ſub qᷓ ↄpᷣhendi pᷣt hitudo ypoſta⸗

—

vmionis in xpᷣo ⁊ mine dignita᷑ in maria

Sot eſtimo ſᷣm triplicẽ hàc ſilituclinẽ reddi
ratio vna:cur totiẽs in ſcripfis cõiũgunt᷑ hec
tria.dñs deꝰ nr̃. ſe ex incidẽti tranſcurſis
redeam ad cm lemiat amoꝛis.q̃lẽ hũit aplłs
nr Remigiꝰ ð qͥ legit᷑ ꝙ bonitatẽ ⁊ benignitatẽ

mãſuetiſſimi coꝛdis ondebat in lenitate mo⸗/

nis.qm̃ deꝰ in fide ⁊ lenitate ipᷣiꝰ ſctm̃ fec ulũ.
Hẽmcerte in amoꝛe ſponſe obiectũ ↄueniẽ
tiſſimũ veu.bẽm ↄiunctõeʒ ipſi ad ſoonſũ per
oſculũ intimũ.⁊ ꝑ inheſionẽ ad ſedẽ amoꝛis pꝑe
ctus ſuũ qð notat᷑ in vberibo.⁊ ꝑ lenitiuã olei
leticiã. iuxta ilð. Vnxit te ðs oleo leticie.
Supeſt aſſignare cognitoem ꝑceptiuã qm̃ de
lectatio ⁊ lenitas ẽ ꝑceptio cõueniẽtis ↄiũcti.
Difficultatẽ auget vᷣbũ hugõis.Amoꝛ inquit
intrat vbi ↄgnito foris ſtat. Allð inſuꝑ ð qᷣdã
omelia poſ ſu mus figere deſideriũ/vbi nou eſt
fas ĩferre obtutũ. 1. ẽꝗqð mag;.ↄgſcim de ðo
qͥd nõ ẽq; quideſt.
ta igneiamoꝛis lingua eius pꝛopꝛietas e

*. .
2 4. 2

noꝛu Mirusvo ardoꝛ T inextiguibil fragra
tia. Certe ſvonſa cõceſſo iã oꝛis oſculo fidẽt po
ſtu lato wlut ab abſete/ſuſcepta fuerat ad vbe

c vᷣo loquatur mar

Do ꝛ ardet. Colligit boc ex feruoꝛe
vrſiderij ſvonſe ad ſwonſum Trahe me
ſt te. curremus in odoꝛẽ vngentoꝛuz

ra ſpõſi qm melioꝛa dixit eavino.fragrãtia vn

guetis opſmis. expta loqtur ⁊ electata. Hã
ſubiũgit Oleũ effuſum nomẽ tuũ Nuncex
ſatietate ⁊ vbeꝝ plenitudie/velut inſatiabilius
ſeſtuãs clamat rahe me p'te/curremi odo
rem vnguetoꝝ tuoꝝ Aure dixit ð amoꝛe ſera
phico dyoniſi ꝙ ẽ ſupferuid⁊ holocauſte pur/
gatir ain ⁊ ſexaphin interpᷣtat ardẽſ.Eſt qͥdẽ
in angelis ardoꝛ iſte.eſt in ſingulis etiã beatiſ
quib eſt vna vox letantiũ et vn ardoꝛ coꝛdiuʒ

ꝓpterea dicũt᷑ lapides igniti.pᷣcipue tñ⁊ in ex

cellentia ſexraphicꝰ oꝛdo poſſider hũc ardoꝛem.
Pꝛopterea nec ipᷣe a ſcia ſicut crubin neccle
rubin ab ardoꝛe nomiatur.qᷓ;uis abſq; vlla du
bitatõe.⁊ ſeraphin cognoſcat ⁊ cxxrubin arde⸗
at. ſic⁊ volũtas cogſcit ꝑ intellectũ.et ardet ꝑ
voluntatẽ intellectus. icamusidcirco de

ſeu

ardoꝛe ſpõſe.ꝙ ſi eſt abſq; cognitõe. alio

quin delectabilis eſſe non poſſʒ.⁊ lenis ei
ſpõſus ſuꝰvᷣs vt opponebat᷑. Omis vtiq;
delectatio fit ex ꝑceptõe.⁊ omis ꝑceꝑtio
ſine dubitatiõe / eſt cognitio. nõ qliſcũc;
ſed expimẽtalis ⁊ pꝛactica.eſt pñs q̃ſi per
ſenſum ens vel exñs.q differt duplx a co⸗
gnitõe ſolũ ſpeculatia ⁊ diſtinctiua ſeude
claratiua. Pꝛĩo qꝛ reſpicit prinapalit bo
nũ/ſʒ ſyculatiua ver. aut ſi magis phylo
ſophice dixerini reſpicit plane vex.qꝛ w
rũ eſt obiectũ intelleciꝰ. ſed ñ ſiſtit ĩ ſola
rõne weri.imo ꝓut ↄſone vel cõfoꝛmit᷑ aut
cõfeſie ſe hʒ ad apetitũ boniꝓtendit᷑.
Exq̃ diſtinctõe ſumit᷑ illa altera.de intel
lectu pꝛactico ⁊ ſpeculanuo.
cundo perceptio exiꝑm̃talis ⁊ pꝛactica a
ſxculatiua in oꝛdine ⁊ oꝛigine.qꝛ neceſſe
eſt gerceprõem ſeqͥ ↄpatõem appetit pᷣſer

tim volitiui.⁊ab eodẽ cauſari.ꝓpterea reꝛ⸗
ctevocat᷑ hmõi perceptio oculꝰ volũtatis

vel amoris ſui maxie eliciti.qm̃ iñ cauſat
nec alit oriref De e efficaciaa dicẽdũ erit
inferi ſuꝑ illo. Uulneraſti coꝛ meũ ſponſa

in vno ocloꝝ tuop. Eliciam exinde pul

cerrimã de cognitiõe exꝑimẽtali ſcintillãꝗ
ritat reſpectu amoꝛis.ſponſe ad deũ ſpõð

ſum. Aiolentioꝛ wlemẽtioꝛeſt iſta pce⸗

ptio ad trahendũ pꝰ ſponſuʒ q;ᷓ ſeculatiua
Ratio iã tacta eſt ex oꝛdie lr̃e.⁊ ptʒ exem
plo iã inducto ð ſcxiptura quã ſcribir ma

nus ad direcnõem oculi. Si eni oñderet
oculꝰvolũt ati ſcribentis.tmmõ ſpeculaii

₰

ue qᷣdã exẽplaria lr̃ap ſub qdã obſcura ge⸗
neralitate/ volũtas ñ ita traberet᷑ ⁊ allice

ret᷑ ad ſcribẽdũ.ſic̃ fiet ex pulceria ſcripfa
ſua quã ꝓducet/quã ꝓtin inſuꝑ oñdet xꝑ

apiens oculus.qm̃ oculvidet voluntate
ſe kegnn⸗ſent volũtas mouʒ oculu ad vi
endũ lr̃as q́s foꝛmat mediãte manu. ſed

impio ſuo. Sentiẽs igit᷑ vis affecriua
motiua pulcritudine egregiã in litre
ris aut picturis / q̃les alibi nõ viderat.qꝛ
nõ ſeripſerat trakt᷑ ampli'ad ↄtinuanduʒ
ſcripturã.pᷣcipiens tũc oculo ꝑmanete in
hac ſua opatoe directiua. vt ꝑmaneat et

delectef᷑ in vi motia ſua.qm̃ ex dici duo⸗

bus ↄſurgit ⁊ oꝛit vlemẽetioꝛ delectatio

que fᷣm Ariſt. ⁊ expientiã tʒ opantẽ ĩoꝑa
tione. Yacile erit ex hac vna ſi litudie côſẽ

derare ſenſibiles alias innũerabiles.? ex
illis aſcẽdere ad ꝑceptões T motões rõis

et mentis.quales plurimi/non habentes
exercitaros ſenſꝰſpũales ñ aduertũt.niſi

foꝛtaſſis in foꝛmis ⁊ volucx fantaſinatuʒ

iffert ſe

fſpndin
Utell

Man

numnet
lbor
gbimmt
Rca⸗
Colſo

tiel

cupi
eſt⸗
hahe
gerip
leno
ctss
hoͤtn
ſoꝛtin

um

ſtun d

Manes
Nhius
Wes
Men
gois
nert
wo
ner

ſe

. ua

ſo.
t
SPls
Ur
ſune
ſose
ſ
ſer
ſa
P
jet
eg
s
tls

Bimplalmaſecunda

ſicut ex ſola ⁊ ſimplici fideet ſxe de deo in
ſolo enigmate. ꝓper q̃les foꝛte putãt aliqᷓ
dictũ illud qð inductũ eſt ve cognitõe dei
magis cogſcitquid nõ eſt q; quid eſt.
Winnta Ppꝛietas.

„ Moꝛ ingreditur cellas Intro⸗

duxit inqͥt ſwonſa me rexin cella⸗

ria ſua Lui cõgaudẽt ⁊ aplaudẽt ille de

quibo iam bis dixerat adoleſcẽtule.Ado⸗

leſcẽtule inqͥt dilexer̃t te.Et ſe rurſus cõ⸗

numerãs ſe eis Curremus in odoꝛẽ vn

guẽtox tuor. etabimur inquiũt ⁊ exul/

tabimus i te mẽoꝛes x bep tuoꝝ ſuꝑ vinũ
Reca diligũt te ¶ Kecti dicũt. Amo te
Conſonce loquit᷑ diſcipul ille quẽ dilige⸗
bat ieſus.Odor tuꝰxpᷣe in me excitauit cõ
cupiſcentias eternas Opſe q̃dem xpᷣs rex
eſt / de quo pulcerrima mulieꝝ mr̃ ſua fas

habʒ dicere. Ecce odoꝛ filij mei ſicut odoꝛ

agri pleni/cui bñ dixit dñs:ſine cui/odo⸗
re nõ cuxritqꝛ nẽo venit ad pꝛẽm nihᷣ tra
ctus a filio ſicut nec ad filiũ nemo venirxe
põt niſi pr ſuus traxeriteũ. ¶ Büt aliq

ſoꝛtiti aiam bonã.quos etiã a pᷣuero notai

niman helare ad diuios odoꝛes ⁊ ad cele

ſtia veſideria.naturali quodã inſtinctu ſu

ſpendi.nõdũ hñites rõnis vſuʒ pleuũ. Ha

lent alij caruas in terris anias a celeſtiuʒ

inanes inſtar pecoꝝ ¶ Diſcipulus patris

vnius in heremo queſteſt eidẽ cũ admi⸗

ratõe ꝙ vn ex fratribo awſtatauerat. Mi
rare inqͥt poriꝰfili.quo pacto remanet ali⸗
quis cũ nullꝰbic remanere poſſit / ſi nõ ve⸗
nerit ſpãlitex a vo.nõ hũano ſo lũ cõcilio

iractus. xemplũ addidit de vario ge⸗
nere catulor/ Aor aliqͥ perodoꝛẽ beſtie ꝓ

ſequunf eã infatigabilit᷑.dũ alij q;uis ex
citati per clamoꝛẽ ſtatim deſiſtãt.nec alios
comitaf.quia odoꝛẽ venaticũ nõ hauriunt
naribꝰ. ¶ Chꝛiſti bonꝰodoꝛ ſumꝰ/dicebat

apls. ſz ñ omibo ad vita:.quẽadmodũ iu
das/qñ dom' repleta eſt ex odoꝛe vnguẽ/

ti.nõ cucurrit ᷓ lapſus eſt. Lales notati
ſunt ab adoleſcentul dicentibo ad ſponſaʒ
Recti diligunt te Nouerat eſſe nõnul

los qui rectis eã oculis aſpicere ñ poterat

nec odoꝛẽ optimũ eius ferre.nigrã quoq;
ſpernebãt ⁊ fuſcã. ¶ Poꝛro qᷣd egerit ſpõ
ſa quã introduxit rex in cellaria ſua ſatis
colligit᷑ ex lencia ⁊ exultatõe adoleſcentu
laꝑ luap in vberib' ſuis / ſup vinũ carnalis
leticie/aut ſapie ꝑ induſtriã adqͥſite Col
legit itaq; ex diuie ſapie theſaux atʒ cella
rijs docttinas vꝓberes pietaij.Eſt ei infini
tus theſaur vib qᷓ qui vſi ſũt ꝑticipes et

fecti ſunt amicicie dei. ¶ Aue vo ſint hu
iuſmõi dectrine pietad. ꝓOut noĩat aplus

pſt dicen ſi pꝛi aliqᷓ de ſexta amoꝛis pꝛo
pꝛietate terigerimP adaptaueriꝰacanticoꝛ

dũ / hoc ẽ adcanticum coꝛdis omja qᷓ dicta

ſũt ⁊ dicẽtur ſuꝑ hmõi canticis canticoꝝ.

Sexta ꝓprietates.
aoꝛ pulcer/ et ipſe niger. Nigra
lqt ſum ſʒ foꝛmoſa filie hiertm.

Abbſtractũ/ꝓ ↄcreto ⁊ femineũ ꝓ maſculi /
no freont accipim.qm̃ ſicut ſvonſi ⁊ ſpon

ſe vn ẽ ſpũs. Ita vox cõis ẽ.Nolite me cõ

ſiderareq fuſca ſim/qꝛ vecoloꝛauit me ſol
Quid pulcritudo ſponſe niſi ſua ad deum

ſincera duectio: Quid nigredo ſua vel fu⸗
ſcedo niſi timoꝛata ⁊ reuerens hũiliatio?
Sua qͥ pe plcritudo ſua qʒ qntũcunq; pu
ra ⁊ feruida dilectio/ necnõ cognitiõis da
ritudo/qͥd eſt ĩ eſtimatõe ſua/dũ ↄpat ad
illũ ſolẽ iuſticiede qͥ ſubiũgit. Red dẽs cãʒ
ſui timor in nigredie vel fuſcedine vł pal
loꝛe notati.qꝛ inqᷣt decoloꝛauit me ſol.Et
ita decoloꝛauit vt i caliginẽ ⁊ tenebras to
ta ruat. Ea in trãſcurſu ſolo.qm̃ alibi
latiſſime ⁊ pluries in vtraq; lĩigua rracta
uimꝰ/fiat aꝓplicatio canticoꝛdi noui ad h̊
epithlaamiu ſm ꝓpꝛietates ſex in dupli
ci pꝛio notatos ↄfoꝛmit ad notulas et vo
cẽ eiuſdè cãticoꝛdi q̃ ſũt he ̃ᷣm qᷓsomis do

ctrina pietat q haurit in cellarijs ſuis cã

tari pᷣt in armonia aganene, meroꝛ
ſpes timoꝛ ⁊ pietas. u
bic accipitf aõꝛ ↄſurgẽs ex affinitate.oĩs
auũt affinitas ꝓcedit ab ipᷣo pr̃e luminuʒ
ex q̊ oĩs ꝑr̃nitas ſᷣm aplin in celo ⁊ in trx
noiat. ¶ Repetitio. Oſcula poſcit amoꝛ de

lectat. ecce gaudiũ.lenit ecce wloꝛẽ ꝑ idi⸗

reciũ qͥ lenit᷑ Et ardet.i.deſiderat velemẽ
ter eccce ſm. Ingredit᷑ cellas pulcer ⁊ ip
le niger. ecce tinoꝛẽ in nigredie ſen pallo
req̃ eſt timẽti coloꝛ apt. Effect eĩ t

ris ẽ palloꝛ ꝓpt ſpũs ↄſtuẽtes ad coꝛ.¶¶ Ri

at hic diapialma: h̊ ẽ pauſatio pſallẽtiuʒ
in caͤticis ꝓ r̃creatõe cãtantiũ.tin etiax
poſſit ipᷣa toctrina pieta diligẽti inſpici
qm̃ pietas ad oĩa valʒ qᷓ cãticoꝝ oĩm ĩ coꝛ

dibo nĩis radix ẽ exẽplar ⁊ finisput vber

rime/ vtinã fructuoſe tractata ꝑer nos de
canticis manifeſtant. ¶a. Haudiũ e.
Ss.i. Pietas.o. imoꝛ v. Doloꝛ.

Fimto diapſalma/

te pꝛimo. Sequitur ſympſalma ſecundiũ
Pauma pꝛopꝛietas ſeptuma in oꝛdline.

ſt ãt pietas ꝓut

. .
4
. 4 4

in meridie (ttendat
Aũ cito nomẽ Regis/qð eſt excellentie et

Buper cantica canticoꝛumn

Ppugnatur amoꝛ. Filij inquit
mr̃is mee pugnaueũrt ↄtra me

yvnũ exĩmediate ptedenti / vbi
cãm reddit ſpõſa ſue nigredis dicẽs.qꝛ de

coloꝛauit me ſol.ſol videlic; iuſticie.pmit

tens me tribulatõis ⁊ tẽptatõis ardoꝛibo
exponi.Cõtra qð ðꝛ in pſal.Per diẽ ſol ñ
vꝛet te. Juxta quẽ ĩtellectũ filij mr̃is ſue
pugnãtes ↄtra eꝗ acciperẽtf i ſiniſtrã pteʒ
vl de puerſis ecclie filijs.vel de demoib
qui ꝑ creatõem ſunt veitat mr̃is oĩm fili

Vel certe de adã eua/quoꝝ flij neq; ſũt
tirãnici mot ↄcupie oꝛiginał.quoꝝ lexxe
pugnat legi mẽtis/q̃ diuertũt aĩiam verbi

genã ad infimas/ ad infames vineas. tot
veſiderioꝝ qbꝰ obnitinõ ſp pᷣt. Sicut eĩ

totiens delrik apie: Ema iivnſe vineam

is veſiderij aſſiduo feruoꝛe cu⸗/

Pꝛin celeſti⸗ feruoꝛe
ſtodire nõ pᷣualet. Inde palloꝛ ille timo⸗

ris/⁊ fuſce nigreq; vecoloꝛatiõis.qꝛ velle

lvnũ. ſibi adiacet.poſſe qt nõ inueit iuxta
votum ¶ Büt alij ſenſus ꝑ anagogiã / et

in wnã pteʒ de filijs ecclie celeſtis/quos

angelos ĩtelligit amoꝛ ſponſe /q̃lis fuit i
le angelꝰqͥ pugnauit in luctu cõtra Yacob

Aut certe per allegoꝛiã de ecclia gentiũ ſe

coartef.vt cepim canticũ nr̃m ad amoꝛeʒ
ſponſe.Et qͥd ſm doctrinã pietat rſonẽt

lxc⁊ ſeqntia pſcrutemur. Hõ eni fruſtra
Dixit amo: ſponſe pꝛius Introduxit me.
Rexiu cellaria ſua/ſed illic edocta eructa

uit vbum bonũ dicens oꝑa ſua ⁊ vota ei
qẽ regi.qm̃ facta ẽ ligua ſua calamſcribe
velociter ſcribentis. ¶ Scoa ꝓpꝛietas.
oꝛ igit᷑ veſideiat

Indica mihi inqͥt ſvonſa quẽ dili
git aia mea.vbi paſcas vbi cubes

die (Atrendat pietas quẽadmo

„ –

Dignitatis veſſexit ſenſim in nomẽ paſto
ris. Abi paſcas inqͥt. Scimus attribui
paſtoꝛibꝰ //amatoꝛia carmina. vbi ſimpli⸗
(itas libera ⁊ capeſtris ſine vole

vbi nec arrogãtia dñat᷑. ¶ t qm̃ ex hbac

Apꝛietate pendent nõ modicũ pcedentes

ſeqntes.ↄ ſideremqͥd ſibi velit amoꝛ qui
cſiderat alta tenere.et tã alta vt noticiã

de ſponſo ſuo deo meridianã audeat oſe
lare ECötzar ex voctria pieta hauſta.in

ſapie ce riabluce in genere notici
ameè amoxr dini. Meridianã de ſe 1 apð
ſe vbi eſt q eſtens pux ſuꝑ ſe r̃ſexũ. Me

ridianã ſcdo noticã dicim c vo. ſed exX⸗

Pengdet hec ſnia iuxta ſenſum

jpiam

tra ſe in creaka btã. tertõ matutinã in ip̃o
e creatuxis.qꝛto veſlptinã ĩ ꝓpꝛio genere

videndo creatas ꝑ ſculũ ⁊ in enigmate

maxie ꝓ ſtatu vie / vel i ſpeculo. ⁊ foꝛtaſſis
in enigmate quod veſtigioꝝ etiã in pr̃ia
Ault amoꝛ ſponſe / ſoli intẽdere.quẽ ex to
to coꝛde ñ diuiſo/nõ diſperlo diligit. Pe

tit idcirco pñtiam ſponſi iugit agnoſcere /

8D cã ſubdit in ſequent ꝓpꝛietate.
. (Tertiaapꝛietas
Moꝛ eſſe vagus refugit dicens
NHe vagari loc ẽ vane agi. inci⸗

eni diuiſionẽ ab vnitate ſeꝑante recipit.
aut nutrit/lvꝛret ⁊ amoꝛ tanqᷓ; vmce dile
cto cõtrariũ.Pꝛeterea ſodales hoc locoet
greges ſilł ⁊ tabernacula paſtoꝝ in ꝑtẽ in⸗
telligim vni ouili/vni gregi/vni paſtoꝛi

Octus eſtamoꝛ ſxonſe. vt altera

ens ſponſus ſed ne ſuꝑbiat ſponſa

immo cognoſcat qualiter et vnde wnum

iſtud accepit dicit in altera ꝓpꝛietate. Si
ignoꝛgs te ⁊c.Etx iũgit ꝓ qͥnta ꝓpꝛietate.
(Muinta ꝓpꝛietas. et eſt vndecima.

ergo ſponſus neq; cñ auſteritate in
lignabüdus abijciẽés Si ignoꝛas te ait
O pulcerrima mulier ſip nõ intelligẽs

Egredere ⁊ abi loc ẽ egredieris ⁊ abi⸗

bis vagabunda poſt veſtigia gregũ in di
ſpſione hac illaq; diſcoꝛditer erxrãtiũ ⁊
illic paſces edos ſenſuũ tuoꝝ qͥ ponendi
ſy Huta ſiniſtrſub varietate paſtoꝝ taberna
tatui meo ĩ curribo pharaonis afſimilaui
te aica mea qꝛ grãm ↄtẽplatõnis q̃ te ve
currib pharaonis eripiat. q̃ ꝑſecutrices

curas pdere te volẽtes ꝑdat largitus ſuʒ.

Dedi pᷣterea vt eẽnt pulcre gene tue ſi⸗
cut turturis in hõ eſtate ↄuerſationis er
collũ tuũ qð mihi te oↄiũgit ſit ſiẽ mõilia

ANos qͥʒ murenulas aureas qᷓ ſunt ſnie

pietaſ auree faciem tibi wrmiculatas
argẽto eloqntie/qm̃ eloqa mea eſoquia
caſta ſũt.argẽtũ igne examiatũ purgatuʒ
terxre purgatũ ſeptuplũ.¶ Sit hecinteri
ꝓ ↄcoꝛdia ⁊ ſimpſalma te ſcõo ↄtexta.abſ
qᷓ; pᷣiudicio ſniaxꝝ qᷓs eẽ multiplices ali⸗

as,/nõ me latet.fiat recurſus ad ꝑetitõe;, ·
deſideriũ ſpõſe ex amorʒfiducialoqnt.A

R——
7

poſt greges ſodaliũ tuox quicqͥd

Cõtrariq accipi. ¶ Quartapeletas. ? 6. x.

denotat amoꝛis ꝓpꝛietas.⁊ hoc ſci⸗

Hoꝛ eſteques dei / q vehit. . 1 whi
tur Equitatui meo ⁊c. Glãdiẽs

4 Annnplicgtil in falſitate ⁊ vani⸗
ð ne feceris aut factura ſis equi

ſumie
ntalv
hiiſa
ſe Cui⸗
gu
mnri
inalio
wlale
ſicut⸗
matas
ſoonſa
el var
jan
introa
Alreue
Ultabil
or ſi
lslon
pienn
nüſcen
1 Kdio
(i
hos
nori
nilib
fas

rem
ſibi
amo
dilig
ction
Dle
ecti.
ſoge
s
e
ſee
ert

npeein
ihatri
N Aen
ripra
ſewnun
r.S
etne,
n.
ſerhi
Nities
em
s te ait
nsabi
mndi
nini
iwneni
vübe
tenymn
fs en
fimlän
ileᷣ
noſi.
eluefi
nis el
möl
ſunſie
aluis
eogne
Ulgauc⸗
uitvei
tun
g
nlhe

ſtudio torculatũ.

Bimpſalma ſecundu

mo te Indica mihi ꝑ amoꝛem tuũ quo
amas me vbi paſcas. vbi cubas in meri )½
die ¶ Accipiatur ſeqntia qᷓ̃ſi ꝓ dyapſal-
amate ad iũlluſtratiõeʒꝭ canticoꝝ.¶ Dicãa*

hic cũ petro de cuiꝰ filia cariſſima petronel

la hodie meminit ecclia. Gonũ ẽ nos hic

eſle/nõ vt faciam tria tabernacla. Neſcie

bat enĩ qͥd diceret ſi vt leuãtes ocłos no
ſtre ↄſideratõis neminẽ videamus niſi ſo

ſum ieſum qͥ ꝑ effectꝰ varios ⁊ inſtinct q̃

rit a ſuonſa amas me: Cui q̃ſtioni ſemper

bñ cõſaa ſpõ ſa rñũdet Dñe tu ſcis qꝛ amo

te.Cui dñs rñũdʒ. Paſce agnos meos.Et

peragnos hic foꝛtaſſis intelligimꝰnõ incõ
grue idẽ qð ꝑ adoleſcentulas ð q̃bo ſupꝛa

in alio ſimpſalmate q̃ ſtatuũincipientium
vl aialium ⁊ impfectox ſignificat ⁊ tenẽt
ſicut ꝑ filias hierlm nos in gloꝛia cõſum /

matas aias vel angelos intelligun a qᷣbo

ſponſa cõſolatõnem petit ⁊ accipit/mutua
et varia collocutione freqnter exibibita.
Itaq; cognoſcẽtes adoleſcentule.quòniã

introduxit rex ſwonſã in cellaria ſua. Ita

ei reuelauit eis ↄgaudẽt mox ⁊ dicũt ex
ultabimꝰ: leta bimur in te/mẽoꝛes vberũ

tuor ſup vinum Plus eni delectat ãcil

las ſponſe adoleſcentulas.lac doctrinalis
pietatis ſtillantes ec vberibus ſuis q;wi

nũ ſcientie cuiuflibet ſecularxis vel hũano

has/nũc illas pꝛo deſiderio paulatim ad
noticiã ſponſi puenire ſatagẽtes/⁊ ſe mo/
nilibo aureis vermiculatis argẽto qᷓntum
fas eſt oꝛnare/cupientes po
rem mutuum ſponſi ſoonſe multiplices
ſibi qᷓſtiunculas indicari. ¶ Pꝛima q̃ſtio
amoꝛ ſponſi ſũmꝰ nunqͥd pᷣt tot totaliter
diligi ⁊ a diligẽte hr̃i. Aſone diſtin
ctionẽ. Cõcuxrunt enĩ a

lectũ. Itaq de ſi eſt tous deſiderabił.qꝛ
totus bon. Ita ẽ de ſe tot/ totalr diligi
bulis.qꝛ finis vltimẽ.

ſe extoto coꝛde/ex tota ala/ex tota mẽte
ex toto intellectu/⁊ ex oibus vixibus ſuis
Alioqͥn ñ pciꝑet᷑ ſi nõ poſſet ipleri.Qð fi

et maxie dũ venerit qð ꝑfectũ ẽ in patria
ſt ↄphenſiões eẽ.qm̃ appᷣhendunt
pm totũ poſſe ſuũ /totũ none.totum velle

——

vbi dicũt ⸗

Pꝛoinde tertõ ſi fiat collatio diligent ad

Dilectũ / ſic dilect' deus ſolus a ſe totalit
diigitur : copꝛehédit ſcut ſol bʒ cterni⸗

lio torculatũ. ¶ Mõſtituam igit añn
conſideratõis oculos adoleſcẽtulas.nunc

ſtulare pamo
ad dilecröem tnia.
Dilectꝰ diligẽſ/⁊ hitudo diligẽtis ad di

¶ Huigens vo aia
poteſt tota ⁊ totalr diligere.videlʒ extota

99

tatẽ ſolꝰ lucẽ immẽſaʒ ⁊ inacceſſibilẽ inba

bitat. ſolꝰ nulla cognitõis finitate circunꝰ

ſcribi põt.ſolꝰin eterna trinitate ſu i plẽo

et infinito tonitruo magnitudĩs reſonat

in ſecula ſeculon loqnte q̃libet perſona ad

alterã. Amo te Amo te.Amo te.( Amoꝛ
KRñſio ↄfoꝛmi

quid amat cũ deũ amat:

ter ad Aug.querentẽé. Quid amo dũ de/
um meũ amo? Amo qndã lucem quã non

capit locꝰ.q̃ndã ſonũ quẽ nõ capit tẽpus.

quendã odoꝛẽ quẽ non ſpargit flatqndaʒ
ſapoꝛẽ quẽ nõ minuit edacitas.qndaʒ am
plexum quẽ nõ diuellit ſocietas.( Amoꝛ

us? ¶ Rnſio ꝑ diſtinctõem cuiꝰ ignoꝛan
tia multos turbat. Aut eniʒ q̃rit᷑ e cogni
tione quidditatiua dei ꝑfecta ſingulari et

nund ognoſcit duigendo deũ.quid ẽ de

aſpectiua ſeu diffinitcia.⁊ hoc quodã mõ v-
rũ eſt qð neſcit viatoꝛ quid eſt ðs. immo
nec compᷣ henſoꝛ miſi cognitõe ⁊ dilectöne
actuali finita foꝛmalit ſicut eẽntia vtus

et oꝑatio finite ſunt. Si vo qritut de co

gnitione ⁊ dilectõe quidditas dei ſub ge⸗
neralibꝰattribu appꝛopꝛiatis.ſibi per q d

nois deſcriptiue/⁊ excellentiã ſupabun

dantis affirmatõis qᷓlia ſignificãt omnia

nomiĩa imẽſitatẽ dicentia explicite vel im
plicite.conſtat ꝙ nedũ in celo intuitiue/
ſed etiã in via abſtractiue cognoſcit᷑qͥd ve

us eſt/imo ꝓ regula. Quantũ qͥſq; cogno

ſcit de deo ꝙ eſt.tantũdẽ ipſe nouit quid

eſt / ſi ꝑfecte:ꝑfecte.ſi imꝑpfecte.impꝑfecte
Neq; enĩ ſunt audiẽdi qͥ dicunt mpũ de

deo cognoſci/ſi nõ cognoſcat oĩs er ꝓpꝛie⸗/
tas/ loc ſalzẽ in negarõibꝰhʒ inſtantiam.
Veriſſimũ quippe eſt ꝙ ðs non eſt lapis

vel afinus. Quantũ vo ſat᷑ de deo quid nõ

tundẽ de veo qᷣd ipſe eſt. mne
immediate diligit deũ dicẽdo ſibiaæracit
Amo te toto coꝛde. Amo te tota anima.
Amo te tota mẽre.Amd te toto ĩtellectu

eſt (cũ pꝛiuatio cognoſcat ins cit᷑ tan

ſine deceptõe.tota voluntate ſine ↄtradi

ctiõe.tota mẽoꝛia ſine oblimõe.tota vtu⸗
te ſine defectoòe.ex oĩbus viribo ſine diſcre
atiõe. Deniq; ꝓpt te ſincerit et vnice:ꝛ
nſio ꝑ ↄſideratões efficacẽ excellẽtiã
hbẽ oꝛõis. Almo te/amo te/amo te deſignã
tes. ¶ Amo te vxbũ ẽ ⁊ cãticũ ꝓprijſſime
cõueniẽs ⁊ eternałr toli trinitati. Añ vᷣbo
loc dñi celi firmati ſut/⁊ lc ſpũ oꝛis eiꝰ

oĩsvt eoꝝ. Jpᷣe enĩ dixit ð qlibʒcreafa in

eſſe ꝓpducta.Amo te facta ẽ. Suum eniʒ

oꝛ nunqd

Guper cantica canticoꝛũ

vult creafe eſſe ⁊ bñ eſſe.tm̃ dicit eidẽ ⁊ ꝑ
effectupamo te. ¶ Amo te. Vox ẽ vel ofo
in qua ⁊ ꝑ quã ſicut in enigmate cognoſcit
leus vn in trinitate/⁊trinꝰĩ vnitate dixit
Amoꝛ nr̃ ieſus ꝙ Yota vnũ aut vn' aper
nõ pᷣteribit a lege. Fuer̃t qͥ ꝓpfea ex ſr̃is
ſcripfe tanqᷓ; ſemiarijs ⁊ elemtis vitatũ
conati ſũt vt Joachim ĩtelligere.i.intꝰle
gere. mlta etiã vſq; ad ꝓphetias de occult
et futuris.ſʒ ĩ muli fefellit iſtũ audacioꝛ
curioſitas ꝙᷓ; ſatis erat ad voctrinã pietas

Dicamg cũ ſobꝛietate ꝙ; in hac dictõöe

Amo /ſignat pꝛincipiũ mediiꝰ: finis ſᷣm

*

tres eius lrãs.Eſt enĩ pꝛecipuũ in creatu

nis veſtigiũ ſm pithagoꝛicos Pririin me
diũ ⁊ finis.qð peripatetici plꝰſpecificaue
rũt dicẽtes in re q̃libet eſſe tria q ſunt na
tura vᷣtus ⁊ opatio. ologi vo ꝑticla
rius ⁊ diffuſi aſſignãt in veſtigijs bertimi⸗
mã trinitatẽ. Reꝑit᷑ nanq; in oĩ re vnitas
vritas ⁊ hmtas. Reꝑit᷑ modſpẽs et oꝛ⸗

3 do. Reꝑit᷑ mẽéſura nſjer ⁊ põdus. Repit᷑

in magrudine longũ latũ 2 pfunduʒ. Et
ita ꝑ ſingulas rex ↄditiões noĩatim in re
nrꝗ. Otaq; dixit xpᷣus referente Yobãne
in Apocalp. ego ſũ alpba ⁊ o.pꝛincipiũ

et finis. JOungif apte ꝓ medio.Ego ĩ

ſtetit ⁊c. ¶ Rurſus hec lr̃a duplicata iu
xta moꝛẽ antiquũ ſcribendi cõplectif api
ces qᷓtuoꝛ lineales ꝑ quos in enigmate co
gnoſci pᷣt veſtigiũ trinitat ſil cũ myſterio
vnitatis ſic ſcripſert Inde qͥdẽ ꝙ; hmõi
dictio noõ ſine ſctiſpũs inſtinctu pᷣpoſi
ta eſt in canone miſſe ⁊ ſubiũctũ Clemen⸗
tiſſime pr̃ qð eſt nomẽ oĩs amoꝛis oꝛigia
le fundamtũ.quo ſumit oro dſuca ex⸗
aucditõis ſue aulũ.¶ Amo te/vox eſt vnm
uerſalr cuiuſlibet create. Sua laus inſuper
ſuũ capticũ fua iubilatio vᷣtus hvnoꝛ ⁊ ex
ultatio pſalmP oꝛganũ et adoꝛatõ.elixes
o creafa rõalis q pax facta es audixre ſil

et intelligere ꝑ omia generalr in deo ⁊ in

creatura.iſtã iocũditat᷑ vocẽ Amo te. In

felix ex aduerſo creafa rõalis q diſcoꝛdat

a tali cantico puerſa volũtate/cui placet
ideocanticũ amoꝛis ⁊ pacis/qꝛ nec dat

gloꝛiam deo in excelſis.nec in terris ha⸗

betpacem bone voluntatis. ¶ Pꝛete⸗

rea iure dixiſti O adoleſcentule/recti di

ligũt te. nõ iniqͥʒ.nõ diſtoꝛti ⁊ repꝛobi.hoc
cognoui dicit Ecẽs.ꝙ fecerit ðs hominẽ
rectũ/⁊ ipᷣ e myſcuit ſe infinitis q̃ſtiõibus
per curioſitatẽ/inſtabilitatẽ ⁊ cupiditatẽ.

uit in medio ſuʒ ⁊c.Et iohẽs mediꝰ vrim

ter deũ ⁊ creaturã

Pꝛimũ ĩ ali. m iĩ irraſcibili. tertiũ ĩ cõ
cupiſcibili. ¶ Amo te. Aox ẽerũpens ab

oꝛe pietat᷑ naternalis ĩ oẽs vniuerſalx ge⸗/
neratões. Pꝛeſupponit᷑ hic ex alijs ꝙ pie⸗
tas ẽ amoꝛ ↄſurgẽs ex affinitate. An iux⸗
ta diuerſos grad affinitatis diuerſificat

amoꝛ pietat is.vt pr̃is ad filiũ ⁊ econtra/

vixi ad vxoxẽ ⁊ ecõtra/ciuiũ ad ciuitateʒ.
aut patriã/ꝓpin pinquoꝝ/domeſticoꝛũ et
cõſanguineoxꝝ ad inuicẽ. Cõſtat ãt ex ax

ſtolica ſnia ꝙ ex deo pr̃e oĩs pr̃nitas in ce

lo ⁊ in terra noĩat᷑/ et ex ↄſeqnti qlibetpxi
mitas aut affinitas in oib generatõilp ce
li et terre/ nedũ in hoĩbo de qͥbo dixert qͥdã
wetax ipᷣius eteni genꝰſumꝰqð vᷣbũ fecit
apls ↄfirmãdo cathlicũ.Cõfirmat petł

¶ Amo te. voxeſt tã efficax viuax ? ſono
ra vt ad aures deiäiq̃ ſunt eius imenſa vir

tus cognoſotiua/ generalr imediate ꝑ⸗
tingat. Sciebat amoꝛ nĩ ieſus ꝙ omia de
dit ᷑i pr̃ in manꝰ. Dicebat alibi. Omne
gð dat mihi pr ad me veniet.Ad locũ q̊q;

ſuũ vnde exeũt flumia reuertũtur. Dicẽ
te ſalomõe/⁊ pbiſicã ſnĩiam ↄfirmãte com
mẽoꝛatã a Boecio. Repetunt ꝓpꝛios q̃q;

recurſus/redituq; ſuo ſingła gaudẽt. nec

mnet vlli tradit oꝛdo.niſi qð fini iunxe
rit oꝛtũ/ſtabilẽq; ſui fecerit oꝛbẽ.Etrur⸗
ſum altero metro Quia nõ aliter durare

queãt:niſi cõuerſo rurſus amoꝛe refluant

cauſe q dedit eẽ. Conſtat ꝙ reditꝰ iſte fit
ꝑ amoꝛẽ/ſicut altero metro dicit. Defoꝛ

mis qs lege benigna. ad te oↄuerſas reduci
facis igne reuerti. Quis aũt ignis ſit iſte
conſtat ex dioniſio de ãgelica hierarchia

in fine. Et eodẽ boecio.ꝙ eſt amoꝛ cõmu
nis inſit nafe.ð quo ſic exclamat O felix
boĩm gen/ſivꝛõs aimos amoꝛ q̊ celi regit
regat ¶ Cõſtat ex iſtis vitas ↄſideratois
rñdens inqͥſitiõi.ſi ðs ĩmediate amatur.
Perſpicuũ ẽ ita eẽ.Nihil qͥpe mediũ in
Szʒ foꝛte pticularioꝛ
erat intẽtio de amoꝛe lilero creafe rõnał
Dicemꝰ ↄſñiter.ſi pꝛiꝰ addiderim ad pꝛe⸗
ſſa de viuacitate huiꝰvocis.Amo te.
Amo te.tante viuacitatis vox eſt ⁊ effi⸗
cacie.ꝙ neq; moꝛs neq; infernꝰ illẽ oppꝛi⸗
mere valeat aut tollere.Hʒ infern bvꝛrẽ
dos gemit penaꝝ ex hoꝛribilioꝛibo claãoꝛibo
vicioꝑ.nihilomin tſultat ex ilł cũ iuſticia
et nafa ſil cũ mia.carmẽ pulcerrimũ ⁊ ſum
me armoniacũ auribo pijs ⁊ bõe volũtat
Habet locũ tenoꝛis ſeueritas iuſticie /ha

ebol
tetlocn
vlme⸗
lano⸗
nlate
ſpfer
ge tot
ſeide
ſtoqn
hent
liin
lamut
Dece
tüpfl
ſes.
guuth
kariſu
etalio
plicen
röcm
mis
ſansd
vnii
ginoi
ounnee
Cſtoſ
Die

ſcgen
gie
ſſa
bos
VW
ci
g⸗

nöͤig
ikee
Rgnr
Arr
haffiar
mnu
ne
ni
heren
e
Uepe
Phü ſeet
munr
demmn
rtſn⸗
menſayi
iitth
ganin
One

lüdge

n. D
niecon
ipiß
et, ner
iunre
Etr
durare
dektuant
bieſt
1 dein
1sleinc
naſi lte

Meapen
e
diori⸗
nit
olitu
e

latis de reliqͥs. voluim
vti ↄſuetudie generali de cauſalitate d ei⸗
ꝓin oĩi actiõe concurrit ſua ĩmediate ad

Bimpſalma ſecundi

bet locũ

ritatẽ/nec flumĩa obꝛuent eaʒ. ¶ Amo te
ſi ꝓfert a creatura rõnali deo ſuo.toto coꝛ
de/tota aima ⁊ tota mẽrte ꝑ pietatẽ fidei⸗

ſpein caritatis.ipᷣa ↄiungif imedlate deo
ſuo quo dicente.Amo te/ipᷣa facta cẽ.quo

patiẽte iſta amoꝛoſiꝰ repata. ¶ Coartat

læc ꝓpoſitio ad amoꝛe; lilvrum et piũ. Et

poſſumꝰ ipᷣm ꝑ tres grad diſtinguere iux

ta multiplex ternariũ qð pꝛius notatũ ẽ.

Deqͥ lbp ſuffiat ille cõis ternariꝰ incipiẽ/
tiũ ꝓficientiũ ⁊ ꝓfectoꝝ ꝓut aliqͥ ſũt ala

les.aliqͥ rõnales.aliqͥ ſpnales.ſᷣmquos lo

quit᷑ hugo dicẽs/nõnullos iu ecclłia cõten
tari ſimplici fide xpᷣiana nõ inueſtigates
rõem.qrũt alij cũ fide rõeʒ ad ſolamẽ ſuũ
et alioꝝ edificatõeʒ trãſcendũt alij ad ſim
plicem intelligentiã creditoꝝ ⁊ eoꝝ qᷓ per
rõcm didicerũt. ¶ Etſi ꝓbauerim de pꝛi
mis ꝙ pñt necereioilt gere pſpicuũ
¶ Et in primis ſi voluimꝰ

omnẽ effectũ ſm triplex gen cauſe pꝛ/

ceſſus ñ erit ambigude amoꝛe pio ⁊ libe
ro. Dicit aũt piſien. articulꝰ/ꝙ pꝛla cau

la ſic eſt remotiſima ꝙ etiã ꝓpinquiſſima
Sgeneral ſien ꝙ; etiam ſingulaxiſſima.
dqnatq; poſitioues oppoſitas q̃ ſi foꝛſan

aliqũ vile fuerint diſputabiles.tñ xvitas
iſta ꝑ poſterioꝛes certiſſimis demõſtra tõi

bus ↄpꝑta ẽ nullatene dubitabił. VUnde
vermicul eq̃ ꝑticulari ⁊ imediate ꝓdu/⸗

cit᷑a deo/ſicut angelꝰ qᷓ;uis in loc fit drTẽa

ad pductõʒ vmiculi acurrũſt alie cie ꝑ

ticulates cũ deo.nõ ſic cũ ãgelo dũ creaf᷑⸗
Ano ſiqͥdẽ amoꝛe penit inuariabili pdu

cit᷑ vermiculquo ⁊ qliꝓduct/ ẽangelſicut
eodẽ vᷣbo de oĩbo ipſe dixit e fcã ſunt.Erat

aũt iſtud dicere dei idẽ penit᷑ qdð amare di

cere videlʒ pꝛacticũ appꝛopꝛiatũ ſpũiſcõ
nõ ſpeculatiuũ tm̃mõ qð interiꝰ ꝓpꝛiũ eſt

verbi dei. ¶ Accipimꝰergo amoꝛẽ deip fer

uoꝛe actuali. ſilramoꝛẽ ſronſe ad ſpõſuʒ

pꝛo feruoꝛe ſe actualr exercente Conſtat

nanq; anim q;diu eſt in caritate cõiungi

babitualiter ⁊ imediate deo ſcʒ actu pᷣmo

Poſſumꝰcon ſimili rõne ita ſentixe defer

uoꝛe quẽ dicimus actũ ſcðᷣm ⁊ pꝛ oductũ
a feruoꝛe dei qͥ ꝑ ſmſctm̃ agit ĩ filios dei

ſi ↄtratenoꝛis.bonitas nature ba⸗
bet locũ diſcant ſuauitas mie. Foꝛtꝭ igit
vt moꝛs dilectio ⁊ dura ſicut infer emu⸗/
latio.Aque młte nõ potuer̃t extiguere ca

er tu in me ſicut ꝓmittit

98

una te vel oſculoꝛ te / dictũ veracirer

a ſionſa.ſpõſo ſuo deo. Jũ git eam imedia

teſibi ſuauit et qͥere vt dicat. Dilect me
us mibi ⁊ ego illi.inter vbera mea cõmo⸗
ra bit᷑.⁊ dextera illiꝰãplexabit᷑ me.Conſo⸗

nead illud æ benyamin adoleſcentulo in
mtis exceſſu.qᷓ mẽs paulo quẽ nũc reco
limꝰamãtiſſim dſii habitabit ↄfident᷑ in

eo tanq;ᷓ in thalamo tota die meditabit᷑.

et inter hüeros ill requieſcet bꝛachijs.ſ.
ſuſpenſis innexis ad collũ. ¶ Quia in re

notandꝰeſt ꝓceſſus redeũdi in deũ/vt in⸗

noteſcat lier tandẽ ⁊ vbi fiat qes.( Cõ

ſtat in pꝛumis nõ eſſe quietẽ ĩ vinib vege/

tatiuis ꝓpt neceſſarios⁊ aſſiduos in nutri
endo.vgetãdo ⁊ augendo mor ⁊ alteratõ
nes. Monſtat inſuꝑ nec in vixibo aĩia
libus ſenſuũ exterioꝝ/lʒ ne
varias obiectoꝝ ⁊ neceſſarias imutatões
Löſtat ampli ꝙ nec in virib' rõnabilt

bus 7q ſunt obedibiles rõni qᷓ ſunt rõnał

ira ſcibilis ⁊ ↄcucupiſcibilis ꝓpt diſcurſus
vagos ⁊ varios qb'agitantf.¶ Cõſtat am
plius ꝙ nec in woꝛtiõe vel vi intellectiua -/
que naturalx᷑ mouerf ab obiectis q̃ ſũt fan
taſmara.aut ſpẽs intelligibiles.etiã ſi ne

gocief intellectꝰ circa pꝛima pꝛincipia.q
ſunt infallibuis ⁊ inuariabilis veritatns

Hupeſt igit ſi dẽat eſſe qes ⁊ fnis mo
tus in ſvonſa.ꝙ qrat᷑ in volutate ſua cuiꝰ
eſt ſoliꝰpꝛincipalr dicere ðo ſicut obiecto
et fini ſuo vltimo.¶ Amo te.maneo in te/

cramẽtali mãducatõe. DNicit ãt manſio fi

nẽ motus et quietẽ.¶ Cali mõ redit vlttit

mus amoꝛ caritate fõꝛmat ad pꝛimũ quie
tũ nafaliter qᷓ;uis liberalr inſitũ /circulo
quodã vbi eſt pꝛincipiũ mediũ ⁊ finis q̃ſi
triplicato verbo. Amo te. eniq; con
ſtat iſtic eẽ qͥetẽ ĩ amãdo.in cogſceſᷣdo.in
mẽ oꝛiter retinẽdo.ſᷣm hitũ etiãa ĩ via.niũ
ſronſe volũtas auerterit faciẽ ab oclo ſpõ
ſi.⁊ ab amplexu peccãdo ſe ſtraxerit Poꝛ

ro d feruoꝛe actuali dilectõnis ꝓ tꝑevie
nõ ſt ita dici obſtãte moꝛtalitatis neceſſi

tate młtiplici. Añ oppugnat᷑ amoꝛ interi
et exterius ponitur in vineis ſenſuum. et

vineã pꝛopꝛiã actualx nõ cuſtodit. Hinc
emebũdus et anhelꝰ ad patriã exclamat
S

Indica mihi què diligit aima mea.vbi
cas.vbi cubas ĩ meridie neqñ tã mi⸗
ſerabilx ⁊ iugit vagari incipiã/ ⁊ cetera qᷓ
ſuꝑficialiter pꝛetacta ſunt.

N

nec interiop/pt

s fruenn ſe l z-

Buper cantica canticoꝛũ

Ancipit tertiũ ſim

plalma continẽs quattuoꝛ amoꝛis ꝓpꝛie
Rarus amoꝛ/coꝛ hʒ ſimplexcui

lectulus extat floꝛidꝰ/ẽ fructꝰ dul

eſſet rex in acubitu ſuo diẽ Almoꝛ
ſvonſe. nardꝰ mea ðᷣditodoꝛẽ ſuũ. Abi bᷣm

dDiiudẽétes ctica ꝑ dꝛagmatfa decé. Ancho

at ſcᷣm dꝛagma. Paulo poſt tertiũ. Ecce
tu pulcer.Deiñ qrtũ. Sicut malus. Hui

tum vox dilecti. Serxtũ dilect᷑ me mihi.
Septimũ egredimi.Octauũ. Aeniat di⸗
lecus. Nonuũ. Aox dilecni pulſani Deci
mũ. Quis mihi det. ¶ t aut rõ diuiſio
nis inchoatio locutòis ſronſe ad ſwonſum
CcCcuũ rñſione ſronſi.¶ Sʒ oꝛdinẽ ceptũ tenẽ⸗
tes pꝑ ſympſalma ta decẽ/ſm tondẽe metra

ntᷣa p amoꝛis ꝓpꝛietates cum murenulis
aureis docixine pietat. Rememoꝛemur

in paimis quéadmodn ſwnſa qſierit In
dica mihi quẽ diligit aima mea Abi pa
fſcas/ vb i cubes in meridie.Et itelligamꝰ

bem gniter q̊ ad aliud ex/

petitõem ſponſe b A
dut E Facheau⸗ eni xpᷣs quẽ diligit
qquẽadmodu paſcit ⁊ cubat in meridie ar
dentiſſime paſniõis ſue reméoꝛate per eu
chariſtiã. ¶ In q̊ accubitu cũ eſſet pacifi
cus gloꝛiat ſponſa ꝙ nard ſne deuotiõis
txegerit odoꝛc ſuauitat.p deſiderij feruoꝛ?
ad hoc ſacrifioũ qdð ẽ in odoꝛẽ ſuauiſſimũ
dſo. Aple eni ide eſt ſacrificãs ſacxificiuzʒ
et cui ſacrificat. In quo hitat plenitudo
dDiuitatis coꝛpalit/lvc ẽ ꝑfecte ⁊ ſm oem
virtutis dimeſionẽ integralt᷑ ſicut apls ĩ
tellexit ⁊ martin vocãs deũ coꝛpꝰ. Amoꝛ
ſubinde poſt expientiã ſuauicat ſentit va
lidã fuiſſe vocatõʒ ſvonſi dicẽtis. Uenite
ad moq laloꝛa ⁊ onerati eſtis.cetera q̃

anlitu muananotant ſigillatim in amo

roſiſſimo hoc vᷣo leqnti ſvonſe. Faſcicu
lus mirre dilectꝰme mihi int vlera mea

cõmoꝛabi Attede in faſciculo lenitatẽ

In mirxra ſuauitate. In eo 4 Edilectꝰ mi
lis eſt. In eo ꝙ dignat eſſe ſuꝰ. huil coꝛde
Poꝛro dat ſibi. i ꝓ ſe ad refectiõeʒ/⁊ int
vbera ponit᷑ vt iugũ ↄnectẽs.⁊ cõmoꝛafvt

quietãs.Eſt igit᷑ xpᷣs veniente ad ſe dile

lecte poſt tot laꝛes ⁊ onera tẽptationuʒ
et tribulationũ iugũ ſuaue ⁊onleue. mi
tis q́ͥʒ ⁊ huilis coꝛde reficens deniq; q
tans.id qð ſxctat qð addit ſwonſa. Bo/e

cis in oꝛe ſuo. Gꝛatus inq; qꝛ cuz ca. ꝗ; recipꝛocav

trus cipꝛi dilectꝰ meꝰ mihi in vineis en⸗

gaddi, Siqdé i wtrocypaz vineis engad
di/refectõ ſuauis acapif.ſim pliatas ꝓin

de laudat in ſpõſa ꝑ oculos colũbinos q̊s
dirigit ad ſronſuʒ.qm̃ vbi amoꝛ ibi ocul

ieiſſitudine laudat in dile

cCo. ꝙ pulcer ẽ⁊ vecor. Subinfert deniq;
qi verecunda in ſilitudine petens oſculum
Aecul' nr̃ floꝛid. Iaudãs domũ totà ex ti
gnis ⁊ laqaribus viriũ foꝛtiũ eẽ cõpoſitaj.
qtinꝰappareat inde lectuli floꝛidi.i.ↄſcie
ieægquies ſecurioꝛ Dilect'adiũgit nõ aduer
ſatiue ſ ↄfirmatiue ad vᷣba ſponſe diceni
lectuł nir floꝛidꝰ. nimiꝝ qꝛ ego flos campi
et liliũ cõualliſi.tu vo amica mea ſic luiũ

floꝛifep/oms filias excedẽs.ſicut liliũ ſpi

nas exuꝑat ĩ coꝛe. Subiũgit pin amoꝛ
ſpõſe, Sicut malint ligna ſiluar. fertilis
ſQʒ int fructuoſa.ſicamicus me int filias.
qð. p experientiã ſe cognouiſſe demõſtrat
dicens. Sub vmbra illiꝰ quẽ deſiderabaʒ
ſedi.et fruct'eius dulcis gutturi meo.

¶ Curſim iſta ꝓ textu lr̃ali de pꝛietatibo

amoꝛis dicta ſint.latioꝛ aliqnto ð amoꝛe
fruitiuo fiat ſermo ¶ Amoꝛ fruitiuus vel

amoꝛoſa fruitio ſi pꝛie ſumat᷑ icludit tria
pꝛincipalr pᷣſupones cogninõeʒ vei ſaltẽ
ex ſimplici fide. Primuʒ eſt libera motio
volũta in deũ tanq; finẽ vltimũ.⁊ vcex
pondere caritat create ſil⁊ increate.Alteꝝ

eſt ꝑceptio talis vniõis cũ deo.Zertiuʒẽ
ↄſeq̃ns ad hec duo ⁊ ipſa pficiens/qð eſt
delectatio.q̃ deſcribit᷑ ꝑceptio ↄuementis
cõiuncti.ſicut iſta pluries exoſuimꝰ.ſj re
petim ad eliciendã deſcriptionẽ ſuccinctä
gmoꝛis fruitiui. O eſt ꝑtractatio libera

finis vltimi.ſatians⁊ qetans. Pertracta

—

tio ponit᷑ quaſi pꝛo genere.qm vſus ⁊ frui

tio hnt actõem circa obiectũ ſuũ ⁊ ſuo mõ
tenent et pertractãt ipᷣm. Et hoc ſub alijs
verbis ſignificat Augꝰ.dicẽs de frui et vti
ꝓ eſt ſumere aliqͥd in facultatẽ volũtatis

Et qꝛ ꝓpꝛie ſola volutas vtitur aut fruit
Apterea iungi libera ad hoc quaſi genꝰ per

tractatio. Deiñ ꝓ dꝛñtia fruitiõis ad vſũ

ſubcdit᷑ finis vltuni. Rurſus qꝛ finis vlti⸗
mus.cõtinet om̃e bonũ /ſubingit᷑ ſatians
et qetãs.(¶ Amoꝛ fruitiuꝰſic veſcript ↄue

nit omini ⁊ ſoli qͥ fruit etiã ipᷣi doo qm̃ per
tractat liᷣe ſecirca finẽ vltim delectabilx
qete. Conſonat aug.deſcriptio.Fruim̃

xebcognit.qb meſpt ſe ðlectata qeſct

B duplex expꝛumit᷑ i am

eepob

put buu
Totene
ccteif
inbac
quisd
fonob
luuil
follcete
tvigi⸗

Riſtravi
uunneh

Prlo⸗
nartine
heceii
lentia v
Theolo
pprlumè
onefin
figeofeſp
ubentti
fscidin.

ſicattem

AIslin
Pleme
dateie
gdfin

fuitin
crlene
lunime
cniag
qmoi
aſſumm
tisyeb
nagut
gutder
niũeſ

leicipſtg

„

Motöatner

ſwleden

Goſosaamo
naſel
dunllifl
N pin
efn
ne intfli
ſernöſ
e dſtende
mnmnen.
vppretanhn

noöane

turunoyel
ſiltenn
e diſalt
ea nonio
mü. dcer
rene. Aen
o.Teuz;
ciens gdet
Menents
un n
nelicanci
cano lhen

,Permacn
nſistfun
ſii lon
lr ſbalis
Nfnletvn
Gpolänans
uuf
geii
nölsai
finis
dſaiye
iogi
n wlectsbt

2

ipnounm

eauuagein

—

ticipatõ

Binmpſalma Tertiũ

Aecipitur aũt fruitio latius aliquãdo put
extẽdit᷑ ad vſũ liberũ/imo ⁊ magis imppꝛie
pꝓut bꝛutis ↄueniret. Sʒ ſtet iſta ꝓpꝛietas

⁊ attendamus.quale quantũq; ſit habere

deũ in libera facultate voluntatis vt ꝑtra⸗
ctet eũ faciens de eo ſicutvoluerit ¶ Quis
in hac partevim amoꝛis digne laudauerit
quis dignatiõeʒ diuine pietatis ĩ miniſte⸗/
rio nobis datam ſatis admiratus fuerit?

Qua in re dicebat fructus vite Ego in me

Aio veſtrũ ſum ſicut qͥ miniſtrat.Et rurſuzʒ
pollicet᷑ ꝙ pᷣcingit ſe ⁊ ſeruos quos inuene immed ſcdo
mogdo motus charitatis. q eſt ↄcupiſcẽtie

rit vigilantes faciet diſcũbere ⁊ trãſiẽs mi⸗

nat ⁊ inclinatur Singularis hec ꝓpꝛietas

hec ẽ ipᷣius charitatis exqua ſumiturexcel
lentia voluntatis/ Sunt alie due virtutes

Theologice Fides ⁊ ſpes circa deuʒ taſiqᷓ;
Apꝛium ⁊ imediatũ obiectum ſed nõ ſub ra

tione finis vltimi qð eſt ſimum bonũ.qmm
fides reſpicit deũ ſub ratione veri pꝛimi.et
ſpes ſub ratione ſũmi ardui.que duo non

habent finis vltimi rationẽ. Poꝛro virtu⸗

tes cardinales dona ⁊ beatitudines vel ha

bent ꝓ obiecto immediato res alias a deo
ſicut temperãtia moderat᷑ paſſiões ↄcupi⸗

fſcibiles/ ⁊ foꝛtitudo paſſiões iraſcibiles et
penitentia reſpicit peccatũ. Similiter ⁊ lu
ctus/⁊ iuſticia humanos actus.Aut ſi ten

dant in deũ inclinatiue nõ tñ inmediate et

ſe motiue ſed ſolũ mediãte charitate que
dat eis vita pondus ⁊ decoꝛẽ (⸗
tiuus omnẽ vſum licitũ terminat ⁊ mouet
ad finẽ vltimũ. Pꝛeterea ↄnectũtur om̃es

Imoꝛ frui

actus meritoꝛij cũ habitibo ſuis ad amoꝛẽ

fruitiuũ Unde tamvtẽtes qᷓ; fruentes hñt
ex ſententia dicere Fructus eius dulcis gut
turi meo.Quo circa patet laus et pᷣcellẽtia
caritatꝭ. qꝛ ꝓpt᷑ qð vnũqðq; tale ⁊ illud ma
loꝛ ᷓ o u nitas eſt ꝑ eſſeẽtiã qᷓ; ꝑ par/
moꝛ fruitiuꝰ dicẽs deo Amo
te ⁊ ab eodem audiens paſce agnos meos
Plus obſeqͥᷣ?᷑ ⁊ obedit q; aliqua virtutum
OIm̃ ꝑ ipᷣm oĩia referũt᷑ in deũ et fuiũt ei duʒ
aſſumütur in facultatẽ volũtatis aut oꝑan
tisvt bona nr̃a aut apbantisvt bona alie
na aut tolerãtis vt ꝓpꝛie peneꝛ aliene culpe
aut deteſtantis culpã ꝓpꝛiã Poteſt igit᷑Dom

niũ eſſe bonꝰvſus obiectiue vłꝑ ſe ſi bona

ſũt appbando/ vl ꝑ accidens/mala deteſtã⸗

¶ Amoꝛ fruitiuus habet ĩmediate de
um nedũ ꝓ obiecto circa qð verſat᷑ſed etii⸗

Tiitraoitei dicens Comedite amici ⁊ bi⸗
ꝓApꝛio ⁊ imediato fine vltimo ad qð inci

dao ppetrata. reſpusdo oblata tolerudo ula

ta. Heq; tñ ideo bona ſũtqꝛ finis vſus bo
nus ẽ Intelligit᷑ qppe maxima talis devſu
bono ꝑ ſe/nõ ſolũ ꝑ accidẽs. ¶ Amoꝛ frui⸗

tiuꝰcotus liberalis eſt atq; gratuitus q;uii

poſſit hr̃e oculos ad mercedẽ ſed nõ intẽti

one pꝛincipali ⁊ vltimata motiõe. Motio

ſiquidẽ charitatis duplexẽ. vna ↄplacẽtie

deñ
nie nõ eſt culpabuiter vl ſymoniace merce

ffruitiuꝰ fructuoſioꝛ eſt ceteris parib

⁊ beniuolẽtie/ Altera deſiderij ⁊ ↄcupiſcen

tie.Et hoc ſco modo duplr Aut ſiſtendo

circa finẽ vltimũ aut referẽdo ad ipᷣm actu
vel hitu medliate vl immediate.Et h̊ ſcõᷣo

licit? quẽadmodũvolo mihi deũ?⁊ amoꝛẽ

ſuũ opto. Oꝛeterea ꝓximus mihi deñ dari
ſisc mihi deſidero fieri Poꝛro totũ hoc fina
ver⸗ amoꝛẽ amicicie⁊ ↄplacẽtie circa

aluat᷑ex ꝭ̊ quẽadmodũ ſpes pecu

naria.neq; timoꝛ ſcũs ẽ ſeruilis neq; gene⸗

trfaliter qͥuis actus vtutũ imperati ⁊ foꝛma
ti ab ipa charitate. Sed G̊ ꝑfecte ⁊ pure fa

itiu fe ce i; vir
tutũ qᷓrũlibet vſus- Ratio qꝛ ꝓpter qð vnũ

cere difficile ẽ.ſimilit᷑ ⁊ diſcernere.⸗

gðq; tale ⁊ illud magis.ſed fructꝰeẽntialis
ppmij deq̊ͥ lo mur nõ venit alijs vᷣtutibus
nmniſi ꝑ charitaiẽ Purioꝛ eſt inſuꝑ ⁊ fini ſuo
pꝓrximioꝛ Additũ ẽ ceteris paribo qꝛ nõ om
nibo fas ẽ intẽdere ſolũ amoꝛi fruitiuo.eli⸗
LCito ĩmediateꝛ dũtaxat circa deũ imo necetſ

ſeẽ alias vtutes.dona ⁊ beatitudines aſſu
mere. ꝓpt᷑ accꝰhierarchicos duos qͥ ſũt pur

gare ⁊ illũinare ꝓptignoꝛãtias ⁊ pctã.circa

ſe ſi fuerit ĩfectꝰ/ ⁊ circa alios qͥb ex officio

debitoꝛ eſt. HNon ei lʒ talibo nec expedit ſoli
vacare ↄtẽplatõis qeti:ſed neq; poſſibileẽ
faciliter ⁊ feliciter a talibo iſtud agi/Opoꝛ⸗
tet vacare volentẽ deo/pꝛiꝰ exꝑlłri illui qðᷣ
p̃mittit᷑. Arcũ ↄteret ⁊ ↄfringet arma ſcʒ vi

cioꝝ ⁊ aduerſatiũ ſcuta ↄburet igni carita⸗

tis ¶ Si qs aũt fuerit liber a iugovicioꝝ
⁊ hoĩm̃ ſᷣuituti.q̃les erãt heremite.fructuo
ſioꝛ ẽ exercitatio ſua circa deũ.vt ſic.qᷓ; cir⸗
ca/ꝓximũ.q;uis idẽ act?amoꝛis elicitꝰime⸗

diate circa deũ.ſit ratõ ſufficiẽs boni vſus

„ ——ę

nedũ circa ꝓximũ ſʒ circa qdᷣcũq; creatum
Ita ei beat vno actu ſimplici fruitiuo dei⸗.
ſimul vtit᷑ bñ toto mũdo.vt ſit idem actꝰdi

uerſimode ↄſideratꝰ vſus ⁊ fruitio rectus ⁊

reflexus. Vnꝰeſt oĩmodꝰnõ tñ eẽntialit᷑ in

36

A moꝛ fruitiuꝰcrebꝛiꝰ in exercitio
debet accipi reſpectu boni q; intellect ſpe/

Guper cantica canticoꝛũ

culatiuꝰ reſpectu veri. E ſſet hic ꝑſcrutatio
grãdis ſuꝑ eminẽtia duplicis huiꝰpotẽtie
rõnalis.qm̃ Ariſto.⁊ ſequaces etiã theolo
giſiẽ ſanct'thomas vident᷑ intellectꝰpferre
dignitatẽ. Alij vo magis ſequẽtes augu.⁊
xpᷣianã pietatẽ certiſſimis rônibo volũtatẽ
anteponunt.ſic dñs bonauẽtura q ꝓpterea
ex doctrina ⁊ vita pietatis circa caritatem
ↄgnomiat eſt ſeraphicꝰ. Solius itaq; cul
tura intellectꝰ ſpeculatini qᷓntũcũq; ſubtił
cadit in illud apłicũ.ſcia inflat/cultꝰ vo vo
lũtatis in amoꝛe meret᷑.illud qð addit᷑.⁊ ca
ritas edificat.q̃ ſedẽs ſub vmbꝛa illiꝰ queʒ
deſiderat fructuʒ guſtat.ĩmo fructus ſpũa⸗
les duodecim dulces gutturi ſuo.

(Incipitſimpſalma

quantũ. contines ſex pꝛopꝛietates amoꝛis
ſxvi xvij Cviij.xiv. iDM.
DPtiat amoꝛ. laguet ãplexibo he⸗
p ret amici.Quo ſecũq; rapit hue
yviget.audit habʒ Introduxit

inqt me rer in cellã vinariã ⁊c
vſq; in finẽ capituli ſcõᷣi.: Potat amoꝛ in⸗
troductꝰ in cellãvinariã potat fructũ dulcẽ
gutturi ſuo potat ſobꝛia.ſicut hymniſat ee
cleſia ebꝛietatẽ ſpũs ⁊ ̊ de calice illo pſal⸗

–

miſte gloꝛiãtis. Et calix merinebꝛiãs q; pᷣ⸗

clarus eſt. Vñ iteꝝ· Inebꝛiabunt᷑ abyber
tate dom?tue. Et in cãticis iſtis. Comedi⸗
te amici ⁊ bibite ⁊ inebꝛiamini cariſſimi.
Aer⸗ qꝛ dixit aplus. Nolite inebꝛiari
ino. in qᷓ eſt luxuria. Ad qð refert᷑ illõ eiuſ
dem. Hõ plus ſapere q; oꝑtet ſapere.ſed ſa
pere ad ſobꝛietatẽ.ſubiũgit amoꝛ ſpõſe ſuã
ſignificãs ſobꝛietatẽ in ebꝛietate.Et oꝛdi⸗
nauit in me caritatẽ Amoꝛ ſiqnidẽ etiã dei
ſi nõ fuerit oꝛdinatꝰ.ſi fuerit ʒelus dei ferui
dussed nõ ſ̃m ſciam multiplicẽ ſepiꝰ ꝑni⸗
ciem oꝑat᷑.vbi tñ arbitrat᷑ obſequiũ ſe pᷣſta
re deo. ſicut alibi deductũ eſt de impulſib⸗
⁊temptationib. ¶ Ett iteꝝ poterit hic ali
qjuid curſim tangi. Eſt qũt oꝛdinatꝰamoꝛ
ſeu caritas yt diligat᷑ deꝰſuꝑ omnia extoto
coꝛde ⁊c. ua in re miruʒ videt᷑ſi amoꝛ
dei poſſit eẽ nimiꝰcũ modus eiſit eſſe ſine
modo ꝓut notat nomẽ ebꝛietatis q̃ſi extra
bꝛiam ſeu mẽſurã.qm̃ ex verbis Dionyſij
myſticꝰamatoꝛ p imẽſurabile ⁊ abſolutum
pure mẽtis exceſſuʒ ad ſuꝑeſſentialẽ diuia

rũ tenebꝛaꝝ radiũ oĩa deſerẽs.⁊ ab oibe de

ſtitut aſcẽdit. Vtiq; ſi mẽtis exceſſus ẽ im
mẽſurabilis:, ipᷣe ẽ immẽſus ⁊ ſine mẽſura

vel bꝛia. ⁊ ita vere ebꝛiꝰ.· Et hoc plane cõñi

temur.ſed nõ eque poſſumꝰloqͥ qlit᷑ in hac

ipᷣa ebꝛietate ſpũs. Idẽ ſpũs ineffabilibo⁊

ignotis ineffabilit᷑ ⁊ ignote ↄiũgit᷑ ⁊ vnit᷑

Quo ſuꝑ myſterio.multa balbutiẽdo gar⸗
riuit inſipiẽtia.nr̃a in ð vᷣbo ⁊ hymno glo
rie.⁊ ſuꝑ illo xpᷣi. Qui mãducat meã carnẽ
⁊ bibit meũ ſanguinẽ.in me manet ⁊ egoĩ

eo.Tractatu.ix.ſuꝑ magnificat. Veꝝ quã
to płbibit᷑ hec ebꝛietas ſpũs cũ ſobꝛietate

pie meditatõis / tato creſcit ſua manifeſta⸗
tio.⁊ de manifeſtatõe ſua ſuꝑadmirabibin

finitatio miro quodã ⁊vix intelligibili my
ſterio.ꝙ ex manifeſtatõe naſcit᷑ebꝛietas.et

ex obſcuritate ꝑcepta clarificatio maioꝛve

nit Ad qð ſpectat totꝰ ille mo diuiniſſimꝰ

lẽstes diuerſi doctoꝛes diuerſos ſibitmios

hoꝛa cene ꝑ q̃tuoꝛ capitula Johis qui tũc
ſupꝛa pectꝰ dñi recũbens introduct eſt in
cellã vinariã vbi cũ oꝛdinata caritate han⸗

ſit ebꝛietatẽ ſpũs ad intelligedũ iſti? vim f⸗
monis. In q̃videt᷑q̃ſi nugatoꝛie nob igna

ris totiens repetere xpᷣs / de circuinceſſione

triũ ꝑſonaꝝ.ad inuicẽ in idẽtitate eſſentie
De incircũceſſione pᷣterea ꝑ quandã ꝑtici

pationẽ analogã tnũ ꝑſonarũ in eleciis et

electoꝝ ad inuicẽ ⁊ in eis.vt ⁊ deꝰ ſit oĩa in

eibo ⁊ lpᷣi electi ſint ↄſũmati in vnũ.¶ Et
gqm̃ nr̃m hactenſtudiũ fuit ↄcoꝛdare iheo
logiã hãc myſticã cũ nr̃a ſcholaſtica: tente
mus bic pauca dicere ſaltẽ vt nõ lateat pe-
nitus qͥd nois termioꝝ.
pᷣcipua cã difficultatis ad intelligẽtiã ſcho
laſticã in hac ꝑte videt᷑eſſe ꝓpter oĩmodaʒ/
finiti ad infinitũ.creature.ſ.iad creatoꝛẽ im

Jane tota vel

pꝛopoꝛtõeʒ ⁊ euocatõeʒ.q̃lẽ elucidare vo

inuenerũt.¶ Poſſumꝰſine pꝛeiudicio ad

duos ⁊ vſitatiſſimos tmĩos totũ reſoluere
vt dicam?ꝙ oĩs ↄ ꝑatõ actualis dei ad crea

turã/eſt dũtaxat ſic ↄpꝑatio cauſe ad effeetũ
Zeffectꝰad cãʒ. ſumpta cã i illa amplitudie
de q̃ in cẽtilogio de cã finali tractatũ eſt.vt
vigelicet creatio ⁊ ↄfuatio ⁊ trãſſubſtãtia⸗

tio ⁊ vitalĩmutatio obiectalis/referant᷑ ad

cãʒz efficiẽtẽ maxie/vel foꝛmalẽ ⁊ finalẽ alit

qᷓ; ariſto.explicauerit qm efficiẽtiã dei /qlẽ
traditveritas fidei/ponẽs creatõeʒ de nihi

lo. ⁊ reꝝ creataꝝ potẽtiã totalit᷑ obediẽtia⸗

lẽ/ad potẽtiã dei actiuã.ſic ĩ miracul ſupꝛa
naturã pᷣſerii i admirabili euchariſtie ſacr̃o
ſtat fieri Pꝛoſeqᷓntes igi᷑ ſubiũgamꝰↄfoꝛ
mit ad phos ꝙ vniuerſalit᷑ ꝓpoꝛtio ẽ cauſe

acd effectũ ⁊ ecõtra alioqͥn vnũ ñ depẽderet

l
mlüt
init
mue
ott
Cua
ſibi
cſei
ſubot
uot
ſjobe

hlve

hines
uitge
lislat
ſcit
tizer
guön
lura
u87
cnuh⸗
ſüblin
tenis
faanls
qame
Giatno⸗
ic
detsis
Gind
Cens
ſaine
turd
mut
toch.
glte
d
ſea
dro
ſuue⸗
des
oſar
ton
ni⸗
vide
eſt.
ciſſe
dei⸗
tura
dor

(ehe

Ouumniſſin⸗
sgnii
Arayckin
nmrhan⸗
iheeinf⸗
enoge
Uinccſtone
nreeſſenne
i gii
1cdamset
ſtoigin
ni. (Et
aretheo⸗
tntene
lateatper
netotae
igetüͤſch⸗
roimoc
eatorim
lncdarer

ſibitros

füolc

Nl

Acftfiü

nplundie
mieſt.

ſubſtäng

camiu
fmalt
vadeſti
betinn
nalſin
ir
Num
biui

wun

Bimpſalma Quartũ

b altero nec fieret.ſiẽ nec effectꝰ gereret ſi⸗
miltudinẽ ſue cauſe.ſic gerere tradũt phi qͥ
inſuꝑ multũ ponũt ad rem noſtrã/ moduz
vnũ eſſendi in pꝛincipalẽ cauſe in effectuz
ecõtra. Si igit deus imo qꝛ vere deus eſt

cauſa vniuerſalis ⁊ ſimul ĩmediata.oĩm vi
ſibiliũ ⁊ iuiſibiliũ effectuũ.ↄſequẽs ẽ ipᷣm

eſſe in quolibet effectu ſuo.⁊ viceuerſa qͥli⸗

bet effestus eiꝰ in ipᷣo eſt. ſʒ tũ in diuerſis ⁊
ſub diuerſis gradibo. Vidit hoc Ariſto. qᷓ;
nis obſcure ⁊ imꝑfecte dicẽs A pꝛima cau
ſa oĩbus datũ eſſe ⁊ viuere.his qͥdẽ clariuſ
bis vero obſcurius. Sed diuinus ipᷣe Jo
bãnes de vᷣbo dei OQõ faciũ eſt inqͥt/in ipᷣo

vita erat.cuius verbi ꝑtractatio vniuerſa-

lis latioꝛ eẽt q;ᷓ hͥ bꝛeuitas expoſcit.¶ Buf
ficiat applicatõ ꝓ re nr̃a/de amoꝛe dei pᷣſer

tiʒ extatico ꝑ gram ⁊ gloꝛiã.vt intelligamꝰ2

quõ ꝑ amoꝛẽ fiat circũinceſſio dei cũ crea⸗
tura amante.⁊ ecõtra.qᷓ;uis deus ſit infini

tus ⁊ creatura finita Quõ pꝛeterea fiarpbec
cauſalis circũinceſſio vel intimatio vaide
ſublimiꝰin creaturis diligẽtibo deũ qᷓ; in ce
teris.ſic nihil in reb creatis ſublimiꝰ⁊ ⸗
fectius eſt q́; amatoꝛ dei nec actio diuinioꝛ
q; amare deũ
oĩ amoꝛecreato.deus ẽ ſic cã in effectu. vs
rũtũ qꝛ amoꝛ dei ↄuenit ꝑfectioꝛi creature
deus idcirco ðᷣ eſſe ꝑfectus in actu amoꝛiſ
q; in alijs affectibo. Aia vero ꝓducẽs ⁊ eli⸗
ciens actũ amoꝛis.eſt in amoꝛe ſuo ſic cau
ſa in effectu ⁊ ecõuerſo. qᷓ;uis deus ſuꝑna⸗
turaliter oꝑet᷑. Ecce igit᷑amoꝛẽ q̃ſi neeum
mutuũ dei cũ aĩa dingẽte tanq; opus abß „
troq; ꝓductũ totaliter nõ ꝑs abvno.ꝑs ab

erſpicuũ ẽ ꝑ deducta ꝙ ĩ

altero. neq; pꝛius aut poſterius in oꝛdine
ꝓductionis.q;uis deus pꝛioꝛ ſit oꝛdineꝑ⸗
fectionis. rſus ex iſtis elicitveritas a
dyoni. poſita de amoꝛe dei tã actiue qᷓ; paſ
ſiue ꝙ videlʒ extaſim qᷓndã facit Recipit eĩ

deus nomẽ amoꝛis ſic ꝓbat idẽ Dyo. per

Ignatiũ totũ ignitũ dicentẽ Amoꝛ meus
crucifixus eſt Cui ↄſone theologiſãs gloꝛi
oſa martyr Felicula collectanea beate Pe⸗
tronelle dũ toꝛtoꝛes dicerẽt NHega te xpᷣia⸗
nã ⁊ dimitteris. HNõ negabo ait. Nũc cepi
videre amatoꝛẽ meũ in qᷓ̃ amoꝛ meus fixuſ
eſt. Sed ⁊ phi dixerũt Amoꝛẽ deorũ eos fe
ciſſe fecũdos in ꝓductione reꝝ. Deus ſiqͥ/
dẽ infinitus dü ex amoꝛe ꝓducit finitã cre⸗
turã exit quodãmodo ſuã infinitatẽ diligẽ

do rẽ finitã q;uis actu infinito.Ceterũ vi⸗
ceuerſa rõnalis creatura finito actu dilige⸗

doden obiectalirer infnieg honicerauer

minos oiĩs creature cũ nlla ſit infinita.
ce ſuꝑadmirabilẽ extaſim in vtroq; amoꝛe

Ddei.ſ. ⁊ creature cui itelligẽtia reqͥrit peneĩ
ſingul verbis huiꝰlibꝛi cãticoꝝ ⁊ euãgelij

Johis cũ theologia dionyſij.⁊ eplis pauli

⁊ hymnis. Pꝛoptea nimis vnq; neqͥ t vel

exerceri meditãdo vlł repeti ꝑdocẽdo h̊ illa
pſus h̊ circũinceſſio h̊ ebꝛietas ſpũs.( ¶Uñ
ↄſurgit ſequẽs ↄditio.Lãguet amoꝛ. In⸗
telligimꝰ ſpõſaʒ in exitu celle vinarie q̃ſi te
mulẽtã neſeire cũ petro qͥd diceret.nec exbp⸗
mere cũ qͥba ⁊ ad qͥs vłq̃s loq̃retur.Fulcite
me floꝛibo ſtipate mal qꝛ amoꝛe lãgueo.vł

vt alia lr̃a hʒ qꝛ vulnerata caritate ego ſuʒ

H.ʒ itaq; amoꝛ ſpũal ⁊ ſcũs ſua vulnera ſu
unm lãguoꝛẽ.ſuã moꝛtẽ ſuã vitã ꝓ varietate

ſtatuũ ⁊ viciſſitudinũ ⁊ ꝓ ſilitudie q̃dã ad
amoꝛẽ carnalẽ q̊ͥ laboꝛãt philocapti.qᷓ;uis
lõge diſſilr. Vbi notãdũ ẽ ꝙ dũ ſumꝰ ĩcoꝛ
poꝛe qð coꝛrũpit᷑aggrauat aĩaʒ ⁊ depꝛimi
trena ihabitatio ſenſũ młta cogitãtẽ ¶ VUñ

cõſurgit ꝓ diſſolutõe qõnis mote ꝙ amoꝛ

deipᷣth ĩvia nimiꝰeẽ modũ q̃ recipit ⁊ mẽ

ſurã. ¶ DHʒ certe amoꝛ dei ↄſiderari dupłr.
Pꝛimo mõ ſᷣm ſe.alio mõ ſᷣm circũſtãtias

diligẽtis ĩ oꝛdĩe ad obiectũ.(¶ Bi pꝛio mõ

oↄſtat ꝙ amoꝛ ĩ ſe finitꝰẽ mẽſurã hũs nũeꝝ
⁊ põdꝰſic ↄdita q̃libʒ creatura.( Gi ſcðo

mõ ſic debz amans circũſtãtias apponere
quẽadmodũ ĩ actib aliaꝝ vᷣtutũ vt exerce

gtur qñ oꝑtʒz vbi oꝑtʒ quãtũ ⁊ q̃lit᷑ oꝑtet ꝓ

pter alligatõeʒ cũ coꝛꝑe qð ꝑ exceſſuʒ ꝑicli

tari ↄtigeret aut notabilit᷑ ledi· ¶ Poꝛro iu
xta tertiũ modũ qͥ reſpicit obiectũ deũ.ſ.qͥ ẽ

totꝰ⁊ ifinite diligibił exceſſus ⁊ nimietas ĩ
diligẽdo neqͥt fieri neq; modũ oꝑtʒ appo⸗

ni ſiẽ necĩ laude eiꝰqꝛ iuxta vbũ ecce ſũptũ

ab eccaſtico Maioꝛ ẽoĩ laudenec lqudare
ſufficis.Cõſurgit igit᷑l ãguoꝛ amoꝛis vł ex

pte coꝛꝑis qð affſigit᷑ vl ex ꝑte mẽtis cꝰde⸗
ſideriũ nõ implet᷑.¶ Oua ſuꝑ rerurſus at⸗

tẽdẽda ẽ diſtictio circa diligẽtes deũ.Quo

rũdã ei dilectio.etſi tmĩetad deũ ſicut ad fi

nẽ ⁊ obiectũ veꝝtũ exercet᷑q̃ſi ꝑ ſolũ ſenſuʒ
ex recognitõe ſenſibiliũ.quẽadmodũ circa
myſteriũ icarnatõis.natiuitatis paſſionis
⁊ crucis.circa vitas imagiesq; ſcõꝝ ex qͥb

pie recogitatis.ĩſpectis vł imagiatis ⁊ au⸗

ditis.tales recipiũtveras ⁊ ꝓpꝛias paſſiões

ſenſuales.cũ motu reali coꝛdis ⁊ coꝛꝑis ſi⸗

cut pateret enumerãdo ꝑ ſinglas paſſiões
ex amoꝛe ſenſuali trahẽtes oꝛiginẽ. LZales
ge 2

BGuper cantica canticoꝛũ

ſunt vt plurimũ ſimplices ⁊ deuoti in reli⸗
gionibovl ſeculo de ſtatu incipiẽtiũ qs aĩa
ſes dicimꝰ.Colligũt᷑ ſigna dilectõis taliuzʒ
p ↄpatõeʒ ad amoꝛẽ carnaliũ vehemẽtem.
Excuiꝰↄſideratõe nõnulli totũ decurſum
textualẽ cãticoꝝ exponere voluerũt.¶ Süt
alij multo rarioꝛes q̊s ꝓpꝛie ſpũales ⁊ ꝑfe⸗
ctos noĩamꝰicẽtes cũ apło.Etſi xpᷣm fᷣm
carnẽ cognouimꝰ.nõ iã tñ eũ ſᷣm carnẽ co⸗
gnoſcimꝰ. Iſti trãſcendẽtes oĩa ſenſibilia
⁊ intelligibilia creata.ĩ ſola dei ſimpliciſſi⸗

ma bonitate.veritate ⁊ et᷑nitax defigũt mẽ

tis amoꝛẽ vel affectũ. Pꝛo qba ⁊ ad q́s ſer⸗
mo totꝰde myſtica theologia ↄgnoſcit᷑iſti⸗

tutꝰ.ĩmo tales ꝓpꝛiũ etiã deſerũt mẽtis affe

ctũ vel amoꝛẽ.deſertõe pꝛſus ĩeffabili.qui
fieri nõ pᷣt.ſi ñ ſuꝑnaturalit᷑ attraxerit ⁊ ele
unauerit deꝰ:⁊ oĩia ſuꝑmũdane.q̃ mundana
ſũt explicauerit. Partitis inqͥt Dioñ.alte
ritatibo ⁊ ↄcupiſcẽtijs.curisq; ↄcluſis.⁊ ſu
per mũdane explicatis.in diuinã monadẽ
ↄgregamur.Cõtingit nihilominꝰ regreſſũ
vel deſcẽſuzʒ ſeu redũdantiã fieri ad ſenſua
lẽ poꝛtõeʒ.vbi ꝓpꝛie dicte cauſant᷑ paſſiões
ex dilatatõevel ↄſtrictõe coꝛdis.nõ interru
pta totalianagogica mẽtis ad deũ vniõe
ꝓ qndã głiaʒ ⁊ iocũditatẽ ĩ apice mẽtis ef⸗
fectavbi aliqũ pꝰlãguoꝛẽ amorꝭ ſeqͥt moꝛs

quedã ſpual.ꝗ poti vital dicenda qmm la

bit᷑ i amplexũ ſpõſi.totã ſe deſerẽs ipᷣa ſpõ⸗
ſa. ſic exſequẽti ꝓpꝛietate dat᷑ intelligi Le
ua ei ſub capite meo ⁊ dextera ei amplexa
bigtne! & Arelptam , ad leunã ꝑtinere qd
cũq; creatũ vel finitũ.dextera vo ſit et᷑nitas
ip̃ᷣa.Quo ↄueniẽt᷑ pᷣſuppoſito.mox intelli
gemꝰdoctrinalit᷑ totũ amplexiõis bꝰmyſte
riũ.de q̊ ꝑ ſapientẽ amplexu dictũ ẽ.Glifi⸗
caberis ab ea ſapia videlicʒ increata cũ eaʒ
fuerig amptexatꝰ. Seꝑat᷑h̊ q̃ſi pcioſũ a vi
li.etefnũ a tꝑali ĩmẽſuʒ a finito.tãq; ſi cõſi⸗

deret᷑ de abiq; vaiꝰcreature ſocietate eẽ ſo⸗

lus.nõ qͥdẽ in aliq̃ͥ fantaſiabili loco.ſʒ ĩ ex⸗
nitate ſua.ſicañ mũdi creatõeʒ neq; pceſſit
pe ſʒ etnitate.neq; nũc ẽ excra celũ localit
ſeg ernalit᷑. Cũ igit᷑ q cqd ẽ cognitõis i ſpõ
ſa.qcqͥd amoꝛis foꝛmal totũ ſit finitũ.totũ
ſpectabit ad leuã. ⁊ dextra ſola ſpõſi.ãplexa
bit᷑ ſpõſaʒ.q̃ tñ ꝑtinet ad leuã. Pꝛoptea ne
ceſſe ẽ ꝙ nihil ſit mediũ int᷑ eoſſʒ manebũt
duo extrema,.de?ſuꝑioꝛ ñ loco ſʒ et᷑nitate ⁊
ſpõſa inferioꝛ cũ oĩ qð ĩ ea vel circa eã fini⸗
te poſitũ ẽ.Ecce ꝙ amoꝛ ſpõſe foꝛmal vni⸗

tc actualit ideali amoꝛi ſpõſi cui fuerat ab

ſtibo(q ꝑ filias hier

et᷑no ſolũ potẽtialłrvel aptitudĩalit oꝛdiatꝰ
nulla facta penitꝰ mutatõe.ĩ amoꝛe eterno

ſpõſiſʒ ĩ ſpoſa ꝓpr relatõʒ actualẽ ad ſpõſũ⸗

nihil ponẽtẽ ĩ eo.ſʒ ĩ ſpõſa. Sicut creatio
actualis nõ in deo ſʒ ĩ creatura ſeſe tenetit

nouit᷑ adueniẽs.Deniq; deꝰmõ nouit᷑ dili

git.⁊ ãplexat᷑ ſpõſaʒ nõ mutatꝰ ĩ aliq̊.vel in
nouat ſʒ ĩi amoꝛe actuali ſpõſa nouitatẽ ac
cepit.q̃ deũ facit foꝛmaliteramãdo.ſuũ eſſe
amoꝛẽ obiectalit᷑.volẽte ita deo cãlit᷑. ⁊ aĩia
effectuałr recipiẽte.imo⁊ coagẽte cũ ðᷣo.ve
rũ eqͥ dẽ ẽ ꝙ amãs alteꝝ ſacit illũ eẽ ſuũ ma

xime dũ fit amoꝛ recipꝛocꝰ.q̃lis ẽ ĩ deo dicc

te. Ego diligẽtes me diligo. Et iteꝝ.Qui

diligit me. diliget a pr̃e me.⁊ ego diligã emũ̃

⁊ maifeſtabo ei meipm. ¶Cõſurgit exinde
rõ vera amicicie inter deũ ⁊ hoĩeʒ ſcm.q̃lis
eſſe nõ pᷣt in irrõnabilib creaturis.q̃l ami
cicia tãto delectabilioꝛ ẽ q̃nto magis ꝑcipi

. wre Rarcltano/i non curauerũt phᷣiqͥ

coꝑʒnoſcẽtes deũ/nõ ſic deũ glificauerũt ne
q;d gras egerũt ⁊c.De q̊ꝝ nüero ſegregarẽt

vtinã theologiſãtes aliq qͥ ↄfitent᷑ ſe noſſe
deũ. factis negãt ⁊ ĩ exercitatõe ſpeclatiua

tm̃mõ vani inſipiẽtes ⁊ aridi ↄuerſant᷑qᷣs
in cella vinaria poſitos.neq; caritas oꝛdi⸗

Lat neq; dexta ↄplexat᷑neq; poſtremo doꝛ

miũt ſpũalr aut qeſcũt.hñtes qͥdẽ ſpẽʒ pie
tatis.vᷣtutẽ ãt ei abnegãtes.Quo ſeqs
ſpõſa Adiuro vos filie hierim ꝑ capꝛeas
ceruosq; cãpoꝝ ne ſuſcitetis nec euigilare
faciatꝭ dilectã donec ipᷣavelit Felix ſopoꝛ
q̃ ſub adiuratõe tali.p talẽ fit ⁊ ad iles.hec
eſt optia ꝑs marie.q̃ pᷣfert᷑ ſolicitudini max
the qᷓ;diu ꝑmiſerit ſpõſus.q̃ potẽtioꝛ ẽ ĩpe
trare vacãdo q;ᷓ alia laboꝛãdo.Pꝛoinde ſo
let adiuratõ fieri ꝑ res valde diligibiles q̃⸗
les ſũt ĩ figura capꝛee.ceruiq; cãpoꝝ filia⸗
bᷣhierlm. Quid ei P lꝰ amabile ciuibo cele⸗
.

acutiſſimo ĩtuitu ⁊ ſaltu pᷣpeti ꝑ latitudinẽ
cãpoꝝ celeſtiũ librime ↄuerſari Sentiẽs
ſpõſa tali ſe libᷣtati dimiſſã laudat efficaciã

vocis ſpõſi Vox inqͥtẽ dilecti mei De⸗

indeqꝛ ſõnꝰ ſpõſe nõ ẽ iners ⁊ oppᷣſſus ſʒĩ
eo coꝛ maxie tũc igiat pin iit notat᷑ qᷣcũ
q; ſe diuerterit ſpõſ

ꝛietates h̊ poſitas.pᷣma ibi.ecce ibi yenit
aliẽs ĩ mõtibo ⁊c.ſcdᷣa: En dilectꝰ loqͥt᷑ ꝛc.

tertia dilectmeꝰ mibi. Videt ſpõſi alacitta
tẽ audit eiꝰ allocutõeʒ.bʒ cũ eo intimitatez,·
tripudiat ⁊ iſpicit alacriter. alloqͥt ⁊ iuitat

i
(llig
ljdre
ſibbo⸗
v R
Mone
nbun

i

m h̊ ⁊ pꝛiꝰ accipiũt᷑ qᷓ

q; ſed videt.audit:.⁊ hʒ vigi
lãtiſſimꝰamoꝛ ſpõſe ſᷣm tres amoꝛis hꝰ pę-

efbuut

gogel

iſedi
ſpon
sco
di 5

cered:

ſtrast

Gieß

geinte
oond

(atun
(nr
McC

(

cies
n
nn
ſtp
ſe
tſp⸗a
an
d⸗
n
pele
ain
ſeig

orol⸗
lmodoꝛ
ſpizpie⸗
zſecſ
Capres
wiglan
Cirſope
ilshe
Ncininar
ingripe
goineco⸗

vorſli
miiſ
ncine
nis
ffeaci
de
lisßi
en
B
o
biſat
boͤtu⸗
d
nian

Br

gbinſ

J GBimpſalma Quartri

amicabillter. intimat᷑ ſibi ſe dĩs totaliter.
y ¶ Sãti ̊ loco ſic ⁊ ĩſcpture totiꝰexpõne
memoꝛiter hũdi figurales ⁊ tropici locuti⸗

onũ modi a rhetoꝛicis ⁊ grãmaticis.tradi

ti.qᷓs inſequit᷑ tytoniꝰ in ſuis ſeptẽ regulis
gq m̃ h̊ frequẽter illð qð ẽ ſpõſi atribuit ſpõ
ſe ⁊ ecõtraꝓpter vnitatẽ ſpũs. Neq; pᷣteren

ſexꝰattẽdit᷑ qꝛ ſcũs amoꝛ ſine genere eſt. ſiẽ

apð Jſa· xps gloꝛiat᷑dicẽs. Tanq; ſpõſuz
ſe decoꝛatũ coꝛona ⁊ tãq; ſpõſã oꝛnatã mo

nilib ſuis Sic ⁊ illð qð ẽ cauſe attribui
effectui quẽ fecit Siẽ dies vel de ipe ðꝛ le
tus qꝛ letificat vel triſtis qꝛ ↄtriſtat. Qua

in re dũ viciſſitudics actionũ ſponſa tribu

Hr it ſponſo vt ꝙ; venit ſaliẽs ĩ mõtibo ⁊ trãſili
ens colles cũ ſiłib.accipiẽdũ eſt ꝑ efficien

ciã.nõ ꝑ inherẽtiã vel ꝓpꝛietatẽ. Sic reſpi
cere ðᷣꝛ ſponſ feneſtras ⁊ cãcellos.i.fene⸗

„

ſtras reticłatas.gallice treł.qꝛ reſpicere fac

Sic pᷣtea loqͥ.qꝛ fac audire ſeu ↄgſcere ꝑ ef

fectũ ea q̃ ſt ſppòſi. Poſſumꝰãt ſubopẽdio
colligere moꝛalr q̃dã ſigna qb oũdit ſpõ⸗
ſa qetẽ ſuã placere ſponio potiꝰ qᷓ; turbari.
ejãẽ circa plima: qᷓ;uis accipiãt nõnulli ſpõ/
ſa ;̊ loco vocari ad actõnẽ ꝓ regimie ſubdi

toꝝ Nos abſq; pᷣiudicio ꝓſequamur adiu

mtionem ſponſiꝓ gratiſſimo ocio qð ſpõ⸗
ſa tribuit bñplacito ſuo. Ex h̊ pꝛio/ qꝛ vij

det in ſe agilitatẽ alacrẽ ad currẽdũviã mã

datoꝝ dei.ꝑ ſublimia⁊ lata meritoꝝ exerci
cia tanq; vires ſue ſiles ſint capꝛee.hinulo
ceruoꝝ trãſiliẽtiũ.nũc mõtes nunccolles.
nũüc cãpoꝝ planicies ꝑſpicaciter et libere.

¶ Eſt eĩ ↄteplatio liber pſpicax mẽtis in

thitoin res ꝑſpiciẽdas circũquaq; diffuſus

ungit᷑ idcirco ſignũ ſecũdũ.ꝙ dilectuſ

ſtat peparietẽ reſpiciens ꝑ feneſtras ꝓſpi⸗

ciẽs ꝑ cãcellos. Parietẽ h intelligimꝰ vite
pñtis incolatũ ⁊ obſtaculum.ne dilectꝰpa⸗

tenter ⁊ clare facie ad faciẽ videat᷑. Cot q̊ʒ

ſũt parietes qt obſtacula ꝓhibentia viſio⸗
neʒ. totvero feneſtras ⁊ cãcellos ꝑ qͥs reſpi

cit ſpõſus effectualiter.qꝛ reſpicere facit.q̃t
fuerit ſpẽs illũiatonũ deſuꝑ a pr̃e luminũ
adqꝝ ſuſceptiõeʒ diſpoĩt ociũ ſcm̃. ¶ Ad
dit᷑tertiũ ſignũ in excitatõe blanda ſub ap

pellatõe amice colũbe ⁊ ſoꝛmoſe Surgeĩ
ꝗt ꝓpera amica mea qꝛ ſecretoꝝ meoꝝ cõ
ſcia foꝛmoſa mea qm̃ ĩ te eſt ꝓpoꝛtio nu

meroſa donoꝝ cũ gre coloꝛãtis vel illũinã

tis ſuauitate colũba męa qꝛ ꝑ ſpm̃ſctm̃
meũ ſimplex effecta.

.„. 2 17

Seqtur ſeptuplex
ↄmoditas extꝑe ⁊ loco vñ poſſitet debeat

amoꝛ ſponſe ꝓperare pdilctm̃ oñdendo ſi
bi pulcritudinẽ faciei cũ vocis ſonoꝛa dul

cedie ꝑ acceſſũ in foꝛaminibo petre ⁊ cauer
na macerietãq; in abditis⁊ ſolitarijs habi
taculis.ĩ qbo ſola cũ ſolo.vnica cũvnico de
licioſe q eſcat. Incedẽdo pꝛiꝰ ꝑ ſeptẽ itine⸗
ra q̃ ſunt.intẽtio.meditatio.ↄtẽplatio.di⸗

lectio. reuelatio.guſtatio.oꝑatõ.Qualiter

apte ꝓſeqͥt᷑ liber cuiꝰinitiũ ẽ. Eũ qͥ veĩt ad

me nõ eijcio foꝛas. Sumũt᷑ ex iſtis alia ſe⸗
ptẽ ſigna bñplacite vocatõis⸗
oꝛdie ẽ emollitõ coꝛdis pꝛiꝰgelidi qð amo
ri neqͥ bat ingẽderę neq; ſe ſurſuʒ ferre Jã

St qrtũ in

hyems trãſijt einde ꝓ quinto ſigno
Imber abijt ⁊ receſſit qꝛ ꝑ meditatõeʒ
foꝛtẽ ꝓhibite ſũt ſtillare tot graues ⁊ multi
plices vagãtiũ deſiderioꝝ ⁊ fluctuãtiũ cu⸗
rarũ cũ fataſmatibo pluuioſis exũdatõnes
Rurſus ꝓ ſexto ſigno floꝛes gratiſſi⸗
mi veritatũ diuinitꝰapparẽtiũ in terra

coꝛdis emicare vernareq; cernut᷑ꝑ ↄtẽpla
tionẽ. Teren p ſeptio ſigno tꝑs putatõ
nis ſeu reſecatõis aduenit qtinꝰhũoꝛ amo

roſus a radice coꝛdis egrediẽs nõ diſꝑgat
inutilit᷑ ꝑ ſpuria germia.vel ſuꝑffuitatẽ ra
muſculoꝝ vanitatis curioſe.nõ ꝑ ſolicitu

dies occupatõnũ etiã aliũde tolerabiliũ ñ

ꝑ locutões ⁊ oꝑatões q̃ ñ ꝓſũt.aut ita ꝓſũt

ſic anagogica dilectõ. Si deſierꝭ inqt dñs

ꝑIſaiã extẽdere digitũ ĩ oꝑe ⁊ loqͥ quod ñ
ꝓdeſt ↄcludit᷑tãde, ababo te hereditate pa
tris tui iacob. ¶ Uoxturturis addit᷑ pꝛo

octauo ſigno qꝛ lolitudis amica.⁊ gemitũ
daãs pꝓ cãtu.vernũ inſuꝑ tꝑs adueniſſe de/

nũciãs q̃le ẽ tꝑs amãtiũ.apta ẽ ad ſuꝑmen

tales exceſſus figurandos. En pruliſt e
groſſos ſuos ad ſuauitatis indiciuʒ ponit
ꝓ nono ſigno.q̃le manifeſtat᷑ pᷣcipue in eu⸗

chariſtie libera frequẽti ⁊ deuota ſũptõe / ſe

98

motis oĩbo impedimẽtis alienis.exquibb

ſpũales ſenſus vł acetãt᷑ vł młtiplłr æſpiri⸗

tali deguſtatõe deſipiũt. Habet᷑ tractatꝰ ĩ re

nonꝰſuꝑ magnificat Deniq; floꝛẽtes vi
nee dãt odoꝛẽ bone cõuerſatõis ꝑ exercitia
ſpiritalia meritoꝛie actõis ĩ ſecreto coꝛdis

vbi pñ̃t eleuatiue ſpiritales ĩmo⁊ coꝛpales

ſpiritalit᷑ ad pxios exerceri fructuoſiꝰ reue⸗
ra plerũq; q; ꝑ actões illoꝝ qͥ ſoliciti ſunt
turbãt᷑ erga płima fiãt. ¶ Poꝛro qd ſibive

lit h̊ iuſſio capite nob vulpeclas ꝑuulas

q̃ demoliũtur vineas. vinea nr̃a floꝛuit
Grãdis eẽt ad exponẽdũ matia q̃ ſub pau
cis dat ĩtelligi quãlibet occultã pꝛofectuuʒ
4 natid ge „

14

N

BGuper cantica canticoꝛũ

ſpũaliũ demollitõeʒ viris ſpũalib quãtũ⸗

cũq; ꝓfecerit inſidiãtẽ.q̃les ſũt balſphemie
ſoꝛdidiſſime vix credibiles a malignisvul

peculis imiſſe tã carnis qᷓ; ſpũs. Qua ſu

re tractat pꝛidẽ edit ẽ in vulgari.⁊ apð pa
tres ⁊ doctoꝛes remedia tradua ſũt. ey⸗

cipiũt aliũde fallaces vulpecule tẽtationũ

du fingũt ſe moꝛtuas ſʒ ꝓximãtes icautas

arripiũt auiculas q̃ tũc(ſʒ tarde)ſẽtiũt vul⸗

eculas carnales ⁊ ſiles i ſeipis adhuc ma

le viuere vſq; ad demolitõeʒ qñq; totalẽ et
virtuoſi cuiuſſibet germis moꝛtificatione

Dequaliba accipitᷣmaxime illud apli IJm
poſſibile ẽ eos.i.difficillimũ.qͥ guſtauerũt
bonũ dei vᷣbũ ⁊ ꝓlapſi ſũt ⁊c. Vix eĩ tales
ad ſpũalia reueriũt᷑effecti fetẽtes abomia⸗
bilit᷑ ſic ouũ ſemifetũ dũ frigeſcit.(¶ Amoꝛ
poſtremo dilecte nõ rñũdit dilecto.illũianti
vocãti.blãdienti.circũſtantias inſuꝑ acco

modas enumerãti qͥuſq; ſenſit.iubẽre ſpoõ⸗
ſo/ vulpeculas ꝑuulas captas eſſe. Lũc in
ſpe ſecura iubilãs.neq; vocẽ integrare ſuf⸗

ficiẽs.ptulit interrupte Dileciꝰmeꝰmihi

⁊ ego üli Mille ĩmo infinite pñt fieri ſuꝰ
pletões.ſufficiat hic vna Dilectꝰmeꝰ mi⸗

hi loquit᷑i aure mẽtis Amas me ⁊ ego
rũdeo illi amo te Subdit paſce oues

meas.paſce agnos meos qꝝ mihi gran⸗
dis ẽ numerꝰcu familia młta nimis ſic mo
raliter i Job oñdit Greg. interq̊s ſimul
paſcit᷑ dilectꝰ inter lilia cãdida meritoꝛuʒ
donec aſpiraretdies etnitatis ⁊ incli⸗/
nent᷑ vmbꝛe caligis ſtatꝰ pñtis.qð vt cele
niter adueniat.cupio eĩ diſſolni reuertere

dilecte mi ad diuinitatis gliaʒ ſuꝑ mon

tes bethel i celeſtib.trabẽs me tecũ ĩ ala⸗

cruate ꝑnici ſilis] in h factꝰ capꝛee hin
nuloq; ceruoꝝ liceat illic ex ſnia dicerevo
4

10

*

gquintum in qua ponunt᷑ex ꝓpꝛierates. ſcz

„ 7 . - —
EEE —

ij. xxiiij. xxv. xxvi.et. xxvij.
Uerit amoꝛ quod amat/tenet/ĩ
ſublimia ſurgit/ Aut cubat/aut
fert/aut diadema gerit¶ Amoꝛ
hboꝛtat᷑ ps. ¶etet᷑ coꝛ qrẽtium
dñm ⁊ ↄfirmami qrite faciẽ ei ſꝑ.Pꝛimũ ĩ
oſculo. Alteꝝ ĩ qplexu. Tertiũ i ↄtẽplãdo.
Eſt itaq; iuxta qð ptactũ ẽ pꝛimꝰactꝰamo
ris tã natural liberi qᷓ; gtuiti ſuꝑinfuſi ſim
plex ⁊ ↄtinuꝰ.Aciꝰ vᷣo ſcdi q̊s dicimꝰſeruo

rẽ amoꝛis ſũt qdẽ ↄtinui ĩ pria.Sũt ãtin

enni Olſculet᷑ me oſculo oꝛis ſu

via frequẽt᷑ heu nimis interrupti Opellete

neceſſitate coꝛꝑis ſeu fragiluiate aut ĩpieta
te ſpũs iſtud faciẽte.Pꝛeteg ncce crebꝛo re

petere qð crebꝛo deſert.¶ moꝛ igitk leſe re

colligẽſ ðt In lectulo meo ꝑ nocteſ LZe
ctulꝰᷣ accipit᷑ ſepiꝰ p qͥete ↄſcie qͥ ñ admit⸗
tit alteꝝ q; deũᷣ.coãguſtatũ ẽ eni ſtratũ ita
vt alter decidat. Nocites pñt ad lr̃aʒ ĩtelligi
qꝛ ſũt ↄtẽplãtibo aptioꝛes.Sũt inſuꝑ no⸗

ctes vmbꝛe creaturaꝝ.Sũt qʒ tribulatio⸗
nes intꝰaut exteriꝰ.ex pciis aui penis ↄtri⸗

bulãtibo exurgẽtes. Dicebat vn?ex amato

rib. Yaciꝰ ſuʒ ſic nocticoꝛaxin domicilio.

Scaãdala nocticoꝛax ſi pꝛodit. mox tolera
bit. Moxalijsq; dabii(.ſ.auicul diurni)
tuti? latet. Hec ſilitudo ẽ ſolitarij/poſitta
n Dniel ſeipᷣo dũ ad epᷣatꝰ ꝓdiret actões.

beato ſilr optata ẽ ⁊ laudata Greg.nobᷣ

hoc epytetõ quẽ diligit aia mea.Queſini il

lũ ⁊ nõ inueni. Cur obſecro nõ inuenit.qd
nõ erat tũc iꝑs.aut locꝰbñplaciti ſui. Scie
bat ↄ moditates aplioꝛes q̃s exdilatõe ſpõ
ſa ſuſcipet q̃ꝝ mitas traciatu ſcdᷣo ð theo⸗
logia myſtica pꝛidẽ notauim?ꝰ: ĩ vulgari ðᷣ
nẽdicitate vbi foꝛmã iſecuti ſum de medi
cãtib ꝑ vicos ⁊ plateas ſatis ãple qᷓ fſoꝛma
ſub paucis h̊ tangit. Surgã ait plꝰ? animi
feruoꝛeq; coꝛꝑis agitatõe ⁊ circuibo ñ pai
ſihbo coꝛꝑis ſj ſpũs. ciuitatẽ cuiꝰ ꝑticipatio
eiꝰ in idipᷣm.de q̃ glioſa dicia ſunt q̃ libera
mr nr̃a ꝑ vicos q̊s dicimꝰ eẽ oꝛdies ãgelozx
rũ.⁊ plateas generaluer oĩm mãſionũ celi
Oueſiui ⁊ nõ inneni deo ĩ meliꝰ diſpo-:

nẽte.¶ Amoꝛ ſubiũgit Innenerũt me vi

giles ꝗ; cuſtodiũt ciuitatẽ ¶ Eſt ciuitas qᷓ
ocadit ꝓphas in q̃ vidit po.dictõeʒ ⁊ ini⸗

qtatẽ.ſuꝑ cuiꝰmuros ſũt iniqͥtas ⁊ dolꝰ vi
giles hnñs ⁊ cuſtodes malignos ſpũs.totũ
antifraſim.qꝛ ibi nec ẽ ciuiũ vnitas neqʒ;
malignoꝝ cuſtodia.ſʒ ſubuerſio. Si foꝛſi

tan vt aliqũñ res ſe hñt feruoꝛ amoꝛis offen

— — —

derit ĩ hãc ciuitatẽ q̃rẽdo dileciũ.ſi ſe cum

ſuis oñderit ſathanas ĩ angelũ lucis tranſo

foꝛmatũ Si p̃terea neſciꝰamoꝛ xpᷣi ebꝛieta
te q̃ſierit Num quẽ diligit aĩia mea vidi⸗

ſtis ſi deniq; nihil ſibi rndentibo ꝑirãſie⸗
rit.⁊ paululũ p dilectũ iuenenit/ſiue potiꝰĩ
melioꝛẽ ꝑtẽ ciuitas accipit᷑ de celeſti vłſnꝑ
celeſti hierlim. Suntꝓ vtreq; doctoꝝ ſnie
put in qnto capitulo Percuſſerũt me et

añt oꝛe ſil ⁊ aĩo ſepi receſita.¶Amoꝛ idcir
co ðᷣt in nocte q̃ſiui quẽ diligit aia mea
Satis ẽ ab amoꝛe notificatꝰille qͥ qrt᷑ſub

fali
noci

Cll
var
nie
kite
ſub
nie
dia
ſpe

ſun

orcer
Aunumen
egirti⸗

1Cin

inann
nuiger
Olheſp⸗
dooͤtbeo/
no
ſemii

kiſoma

Mbanimi
nboſel
gricipeto
mtälben
aics igto
iſonücti

lsdine

naürnen
Kciuinᷓ
igtin
ntdo.
is i
ninonog;
Oiſoꝛſi

Nisofen

ſiſean
isnn
chichan
R
lbpriſe
ſuepon
iwi
cphi
ſgütme

*

N

ci ibeiꝰ/aĩaduerten
dũ eſt ꝙ etſi dens ſolꝰdet gr̃am et gloꝛiam
cũ pmis actib ſuis.nihiloĩnꝰſcdᷣos actus

vulnerauerũt me ⁊c Amoꝛ H / ſi p bõa
ciuitate ſteterit et cnſto

q̃s exercitia dicimꝰ ⁊ oꝑatões actuales co⸗

oꝑant᷑ ⁊ adiuuãt in via ſimul ⁊ pr̃ia ciues

celeſtes q̊s dicit apłs oẽs admiſtratoꝛios

ſpũs/qbo attribuit. Oyoniſius tres actus
hierarchicos.purgare.illũinare perficere.

Noĩant᷑ aũt in his cãticis filie hirm q̃s al

loquit᷑frequẽter amoꝛ feruidus.aliquãdo

ſub hoc noĩe.aliqñ ſub de termiatõe vt ibi

fulcite me floꝛibo.ſtipate me malis qꝛ a-
moꝛe lãgueo petẽs haud dubiũ ſolamen
ab ipis / anxij amoꝛis vulnerati.caritate in
cella vinaria pietatis ¶ Amoꝛ voti cõpos
ſubdit Tenui eũ nec mittã det aliqͥd

ſiłe cũ ps.in abũdãtia ſua.Non moueboꝛ
ineternũ.Et rurſus Juraui ⁊ ſtatui cuſto⸗

dire iudicia iuſticie. Donec introducã illũ

non ꝓꝛſus introduceret niſi ſił introdace⸗/

retur Dom aũt mr̃is ſuedine.ſ.ſapieñtie
ðꝛ aĩa ipᷣa ſᷣm latitudinẽ capacitatis ſue vĩ
uerſã cubiculũ vᷣo gelnices ſue eſt eadẽ aĩa
ſ̃m apicẽ ſublimi

qdãmodo ꝓpꝛia q̃ ꝑ creationẽ mr ẽ oĩm vi

uentiũ.ſola reqeſcit vbi mẽs amat arte na
nens cũ q̃ ñ cõicet alienꝰ.ſolꝰcũ ſola moꝛat

zelotes ſpõſus adiurãs vt pꝛi?⁊ ʒelãs ꝓ qͥe⸗

teſpõſe Adiuro vos ⁊c ¶ Amoꝛ q̊ quie
tioꝛ ĩ cõi cubiculũ tenet dilectũ.eo iugit in
ſublimioꝛes theoꝛias aſcẽdit qð admiran
do filie hierm dicũt Queẽ iſta ⁊c Aut
certe itelligamꝰſpõſuʒ ab ãplexibs exꝑiẽtia
ſemotũ adtꝑs.vñ mẽs deuota ↄpũgit᷑ ad
piũ ⁊ hũilẽ affectũ ꝗ ꝑ virgulã fumi ex aro

matibo deſignat᷑¶ Amoꝛ rurſus in lectulũ

pacifici ſalomonis admittit᷑ cũ cuſtodia ã⸗
geloꝝ.q; vtutũ oĩm. cardinaliũ ⁊ ſuꝑnatu
raliũ q̃ᷓꝝ nũerꝰp.xl.foꝛtes deſigt᷑õ timoꝛes

do ⁊ carne/¶ Amoꝛ iteꝝ tãq; vehiculũ⁊ fer
culũ pacifici ſalomonis defert ipᷣm ꝑ ſuble
uate mẽtis actũ.qͥ gradatim ↄſurgit a colũ

otenne, Anor ug c ex demõe mũ

nis ĩfimis ꝑ aſcẽſuʒ purpureũ ĩ medijs ca⸗

ritate.ↄſtratuʒ vſq; ad recliatoꝛiũ gureum
ſublimis ⁊ qͥetiſſime caritatis¶ Amoꝛ de⸗
niq; decoꝛat᷑ diademate ꝑ mr̃em ſapiaʒ q̃le
diadema ſibi dedit.⁊ eo circũdedit ĩ die de
ſpõſatõis ⁊ leticie coꝛdis ſuis.Hãc diẽ rõ⸗
nabilit intelligimꝰhoꝛã q̃ ꝑ baptiſmi graʒ
factũ ẽ illud de Iſaia Gaudẽs gaudebo ĩ

Bimpſalma Quintũ

ublimiſſimũ ſimpliciſſumũ mẽ
tis ſue.vbi genitrix ſua ſapia ydealiter ſibi

—

dño. ⁊ exultabit aĩa mea ĩ deo meo.Quia ĩ

duit me dñsveſtimẽtis ſalutis vtutũ om

niũ celit?infuſaꝝ ⁊ indumento iuſticie

xpo ſcʒ qᷣẽ ſol iuſticie circũdeditme ſici
Apoc.Viſa ẽ mulier amicta ſole ⁊ ĩ capite

ei?coꝛona ſtellaꝝ duodeci. Sequit᷑ ocoꝛ⸗
diter ad pᷣmiſſa taq; ſpõſuzʒ decoꝛatũ coꝛo⸗
na:⁊ ſpõſam oꝛnatã monilibo ſuis.¶ Eſt
aliud in hac excitatiua voce Egredimi fi

lie ſyon ⁊ videte qð altiſcrutãdũ ẽ pᷣſtãte

eo qͥ dixit. Ego ſũ hoſtiũ.ꝑ me ſiqͥs introie
rit ſaluabit᷑. Ingrediet᷑ ⁊ egrediet᷑ ⁊ paſcua
inueiet. Egleſſus iſte ponita doctoꝛib de

ſiderabił viſio pacifici ſalomonis xpᷣi ᷣm
hũanitatẽ: Ingreſſus vᷣo ſ̃m diuinitatẽ. p

22 ſpüal rete ete
rũ filie ſyon.eiſi poſſint ĩtelligi ciues ageli⸗/
ci hierlm qͥ deſiderãt aſpicere regẽ ſalomo⸗

pter q; duo ðꝛ liber ſcripiꝰintꝰ foꝛis.⁊ xytri
uſq; hoĩs.coꝛꝑalis Sſaltetectio(K.

nẽ xpᷣm totũ deſiderabilẽ intꝰ ⁊ foꝛis.ↄue⸗

nieter etiãviatoꝛes hoĩes ⁊ ↄpᷣhẽſoꝛes acci
piunt᷑ s exhoꝛtatio talis ⁊ ad meritũ exci⸗
tat.⁊ ad pᷣmiũ inuitat.qm̃ viſio ẽ tota mer
ces cũ amoꝛe qͥ viſionem ad ſe trahit. AUbi
amoꝛ ibi oculꝰ.Et qmi amoꝛ vulnerat ſub

ſequit᷑ ißa manꝰ vis actiua.vbivulnꝰibi di

git?. Coꝛ deniq; ſociat. qm̃ amoꝛ ẽ infinitꝰ
theſaurꝰhoĩbo.ſic ⁊ mr̃ ſapia.mr̃ inq; pul⸗
re dilectõnis. Ubi vero theſaurꝰ ibi ⁊ coꝛ.

nauit eũ.⁊ q diademateĩ diedeſpõſatõnis
illiꝰ?? ĩ die leticie coꝛdis eiꝰ. Concoꝛdãt iu⸗
dei ꝑ regẽ ſalomonẽ in cãticis iſtis.accipi

deüũ ſpõſuʒz ſynagoge.ſʒ incarnatõeʒ eiꝰ ne⸗

gãt quã doctoꝛes catholici ↄcludũt er hoc

ſoco oñdẽtes opoꝛtere ꝑ mr̃em illiꝰnõ aliã
q; mariã dei genitricẽ denotari.⁊ ↄnter ſy⸗

nagogã de q̃ coꝛꝑalit᷑ natꝰẽ xpᷣs de ſemine
dauid ſᷣm carnẽ.Deſpõſatio ꝓinde ⁊ coꝛo
natio ſalomonis accipit᷑ dei ilcarnatio et
vnio cũ hũanitate ĩvnitate ſuppoſitiverbi
qñ verbũ caro factuʒ ẽ.⁊ circũdedit mulier
virũ coꝛonãdo ipᷣm diademate carnis cuʒ
vniuerſitate vtutũ. Synagoga vero coꝛo
nauit eũ diademate ſpinaꝝ qn foꝛmanit ⁊

deſponſauit ſibi eccliaʒ ⁊ dotauit de latere

ipᷣius doꝛmiẽtis qñ exiuit ſanguis ⁊ aq̃ ad

ſacramẽtoꝝ ↄſtitutõeʒ. Sʒ qũo fuit iſta di

es leticie coꝛdis eiꝰ.ſiue referat᷑ad mr̃em ſi
ue ad ſalomonẽ deſpõſatuʒ: Fuit qͥdẽ dies
illa amaritudis ⁊ triſticie ſᷣm infirmitateʒ
carnis.ſjij ſũme leticie fᷣm ꝓmptitudinẽ ſpi⸗
ritꝰqñn ↄſũmatũ ẽ deſiderãtiſſime rdẽptois
gece †

Poꝛro qꝗᷓ ſit mr regis ſalomonis q̃ coꝛo⸗

BGuper cantica canticoꝛũ

nfe totũ opꝰ. ¶ Amoꝛ igit̃ad nillũ grãdiꝰ

nullũ admira biliꝰ.nullũ amicabiliꝰſpecta

culũ poterit iuitare deuotas aias ſyon ſpe
culãdũ.vidẽdũ.⁊ amãdũ dicẽte apłlo mani

feſte. Oagnũ ẽ pietatis ſacrm qð manife
ſtatũ ẽ ĩ carne.iuſtificatũ ẽ in ſpũ.apparuit
ãgelis.pᷣdicatũ ẽ in gẽtib.creditũ ẽ in mũ⸗

do.aſſumptũ ẽ in glia.qm̃ videmꝰ vt alibi

en reb ſign glia? honoꝛe coꝛona
tũ.¶ Atu

ero grãdis oꝛit᷑ h̊ int doctoꝛes qõ

Vtꝝ ſine paſſiõe ⁊ moꝛte crucis xpᷣs fuiſſʒ
głia ⁊ honoꝛe coꝛonat? ꝑ incarnatõeʒ ec⸗

cleſie deſpõſatꝰ̊ eſt qrere termis vſitatioꝛi
bꝰNuũqͥd adã nõ peccãte dei filiꝰfuiſſet de
ſpõſat?cũ hũanitate:Sũt ad vtrãq; ꝑem
grate ſil ⁊ deuote rões q́s ad ↄpẽdiũ ponit

dñs bonauẽt.in pꝛic.iij.pᷣmiſſa diſtinctõe.

wde incarnatõe ẽ loqͥ duplr. Eſt eni incar

natio carnis aſſumptio. De carne ãt aſſũ⸗

pta ẽ loqͥ vel qntũ ad ſubſtãtiã vel qᷓntũad
defectũ paſſibilitatis. Siſco mõ aſtat q/
hoĩe nõ peccãte.carnẽ moꝛtalẽ nõ ſũpſiſſet

Sipꝛimo mõ ꝓbabile eẽ dicit ⁊ ãpliꝰↄſo⸗
nũ ròi ꝙ pᷣcipua rõ incarnatõis fuit ꝑfectõ
multiplex ſurgẽs ex dignitate illioꝑis In

carnatio enĩ facit ad ꝑfectõeʒ hoĩs ⁊ n s
ad pfectõeʒ totiꝰ vniuerſi in h ꝙ ↄplemẽtũ
dat hüano generi q̊ ad naturã graʒ ⁊ gliaz.

In incarnatõe eĩ ẽ ↄſũmatio modoꝝ edu⸗
cendi hoĩes in eẽ ⁊ ad ꝑfectõeʒ agẽtis in h
hõ qͥ evltimꝰↄiũgit᷑ ſuo pꝛicipio vnione
q̃ ſub deo nuila ẽ maioꝛ/⁊ ſm graʒ oĩa coꝛ

poꝛis myſtici mẽbꝛa rõe plenitudis verita

tis ⁊ gre in capite xpᷣi: Facit iteꝝ ad ꝑfectõ

nẽ meriti ⁊ oblatoeʒ cõpletiſſimi ſacrificij
Nullũ eĩ donũ põt placabiliꝰofferri deo.qᷓ

tñ oblatio non reſpicit ſtatũ ſoliꝰnature la⸗
pſe ſiẽ nec meritũ ꝓ ſtatu vie.nec pᷣminʒ ꝓp
ſtatu glie ſi natura mãſiſſet ſine culpa.De⸗

niq; plet* totiꝰnature appetitꝰdũ ꝑ opꝰ
incarnatõis nobiliſſima idoneitas qᷣ erat
in natura hũanæſ̃m quã vnibil erat diuie

ↄplemẽtũ accepit ⁊ ex ↄñti q̃libet creatura

cuʒ q̊ hũana qdãmõ pticipat. Sʒ neq; vi /

det᷑ n nobiliſſima aia xpᷣi pꝛĩicipaliꝰfuerit
inteta foꝛmali ad ſui glificatõeʒ qᷓ; occaſio
naliter ad lapſoꝝ reꝑatõeʒ. Pꝛopoꝛtiona⸗
lit᷑ de aia marie. imo de tota electoꝝ eccłia
que tale caput ſibi ↄfoꝛme in natura poſce

bat hr̃e¶ Amoꝛ pietatis ⁊ nimie caritatis

diuine. cũ auctoꝛitatiba ſanctoꝝ. pijſſimũ
mouit animuʒ huiꝰdoctoꝛis bonauẽt. de⸗

clinare ad alterã ꝑtẽ: ꝙ ſi nõ fuiſſ exceſſus

credimꝰꝛ videmꝰ

pᷣuaricatõis ĩ hũano genere. ñ fuiſſz exceſſ⸗

nimie dilectõis ĩ incarnatõe. Veꝝiñ pace
ſalua tã hõꝛati dilecti doctoꝛis.pᷣmiſſa po⸗

ſitio nihil derogat pietati ſidei vł deuotõi

fideliũ Esecenulgt q̃dãmõ accendit ⁊ fir⸗
mat. A.

ſʒ vna vinitate.ſigna q̃dã ĩ hac materia nõ
vt qͥdã ſubtiliſare volẽtes ſigna in ipᷣa re q̃
de ẽ ſignauere. Cõcipiamꝰigit᷑ nr̃o ↄcipi⸗

endi mõ groſſo. q̃les ſũt cogitatões hoim

diſtãtes ĩ infinitũ a cogitatõòib dei. Cogi⸗

temꝰ deũ in etnitate ſua q̃ nũceadẽ ẽ q̃ tuit

añ mũdi ↄſtitutõeʒ. Pꝛopoſuit ſcom cõſi⸗

liũ volũtatis ſue ⁊ bonitatis coĩcare ſe ccea

turis ad extra maxie rõnabilibo ⁊ intellecti

uis.Pꝛopoſuit tũc velut ĩ pꝛimo ſigno foꝛ

mare natur ãgelicã qð ⁊ fecit ĩ creatõe celi
⁊terre.Sit ſcdᷣm ſignũ lapſus ãgeloꝝ quẽ

vidit ꝑpetuo deſerẽdũ neq; reꝑandũ ꝑ eoſ⸗

dẽ ãgelos.Sit tertiũ ſignũ foꝛmatõ hoim

ad ꝓfectõeʒ vniuerſi.⁊ velut occaſionaliter

ad reꝑatõeʒ lapſus angelici. In q̊ ſigno vi

det᷑ronebilit aſtruẽduʒ naturã huanã que

nũc in xpo ẽ.vt ꝑfectiſſimã fuiſſe pᷣuiſam ⁊

pᷣdeſtinatã ad gliaʒ ipoſtatice vnionis cũ
carne impaſſibili. Sit q̃nũ ſignuʒ pᷣuiſio
lopſus huani cũ pᷣuiſione ⁊ ꝓpoſito reꝑiadi

Sit qntũ ſignũ 9; repationis q̃lẽ nũc

dei ⁊ bñdictiſſimi filij ſui ſaluatdũ dicimꝰ
ꝙ fili dei pᷣdeſtinatꝰ ad głliam ſuſcepta car⸗

ne impaſſibili iuxta tertiuʒ ſignũ. ſuſcepit
paſſibilẽ iuxta qntũ ſignũ. Hõne fuit h ex-

ceſſus nimie caritatis.qꝛ fuerat nimiꝰexcei

ſus iniqtatꝭ vñ canit ecca. Que te vicit cle

mẽtia vt ferres nr̃a crimia.crudelẽ moꝛteʒ
patiẽs.vt nos a moꝛte tolleres. Ipſa te co⸗
gat pietas vt mala nr̃a ſuꝑes ⁊c.Dic euã⸗
geliũ ꝙ ĩ trãffiguratõexpᷣi apparuer̃t moys
ſes ⁊ helias loqnies ei ð exceſſu quẽ faqu⸗

rerat ĩ hierłm.Tałeĩ fuit exceſſus pietatꝭ

⁊ mie.vt iuſticiã ipᷣaʒ tãqᷓ; ream dãnaretad
moꝛtẽ.moꝛtẽ ãt crucq ↄſetiẽte iuſticia q̃ rur
ſus nũq; ĩ exceſſu tłi ↄſetiet ſʒ dũ acceꝑittẽ
pꝰiuſticias iudicabit.¶ Galuat iſta poſi⸗
tio q̃ rõe dixerat apls mrumoniũ eue ⁊ ade
nõdũ peccãtiũ.fuiſſe ſaccm magnũ ĩxpᷣo ⁊
ecca.etiãſi abſq; pctõ ꝓꝑmãſiſſent.Fuiſſet

—— —.,„* „. 2 —

xps cũ ecca q;uis ĩ hitudie altera ⁊ ſtatu im
moꝛtalitat ſine paſſiõe moꝛtꝭ.ſine moꝛtuo

at. Coſideremitaq; iuxta modũ ĩtelli/
gẽdi hũanũ.de imꝑnibili ⁊ ſüime nõ vnita.

Vlae Duibo ſic imagiabili
ter fantaſiatis.poti? qᷓ; intellectualit in vðo
poſitis. Videamſi pietas ⁊ nimia caritas

aſip⸗
dit⸗
ice
ſͤtn
unf
nußl
ſaad
gam
en
ploo⸗
1p
nonis
ſuli

„

agn⸗
gura
ſet d
voc
tione
leye
gine
glio
tiq̃
gien
nnehe
augn
incarn
nitc⸗
lieb⸗
ſco
noe
pon
eſf⸗

ha⸗
ar

in

ſeh
ee

C

ndl
Gigeu⸗
Wöboin
ſonelier
lior
mnigee
Poiam⸗
lonio
Böniſo
onpidi
enüͤc
Agiabii
Ukindo
ACAis
didiin⸗

a

ſiſcht
efuuher
int
kencuce
linore
reco/
Deai⸗
tnof
gehgau⸗
pieng
narera
cun
Nclplle
ſtipoſ⸗
erce⸗
icho:
Nuies
ſruin
wora

er ⁊ ſapiẽter vberrietractatũ ẽ.

Incipit ſunpſalma

ſextũ in qno ponunt᷑quatuoꝛ ꝓpꝛietates.ſ.

Bimnpſalma Bertum 99

rũ ſuſcitatõe.ſine dãnatõe iniqnq facti ſũt

qſi W vltra pᷣdeſtiatos ad głiaʒ ⁊ ſal⸗
uãdos.

tura fuiſſz onſus ad grãde ſpectacem etſiñ
in pᷣciũ redẽptõis exqͥ nullꝰpibat.tñ valuiſ

ſet ad gratiſſimã oblatõeʒ deo ð filio ꝓpꝛio

ad mutuã coĩcatõeʒ mẽbꝛoꝝ ſub vno capi

teↄnexoꝝ. Rurſus ad ſurſũ actõeʒ ꝑ ptem

platõeʒ ⁊ qd meritũ.deniq; ꝑfectã fruitõeʒ

⁊2pletã ad pᷣmiũ.¶ Utxꝝ vo dies deſpõſa⸗
onis ⁊ coꝛonatõis filij dei fuiſſʒ ab initio

ſeculi adaʒ ſtãte.vel ĩ t᷑mio.vel citra tminũ
ſic mõ fuit ĩ nouiſſima hoꝛa q;uis dicatur
agnꝰfuiſſe occiſus ab initio ſeculi ſcʒ in fi⸗
gura abel ⁊ pſcia dei. Si pᷣrea lucifer vidiſ⸗
ſet vbũ ĩcarnãdũ ⁊ vidẽs ĩuidiſſet peccaſſʒ

⁊odiſſet. Si pinde filiꝰincarnat cõuerſa⸗
tionẽ habuiſſet coꝛꝑalẽ cũ hoĩb vel ſacr̃a⸗
lẽ vel vtrãq;. Sipᷣtea carnẽ ſũpſiſſet exvir

gine maria.vel ꝑ creatõneʒ hũanitatis aut
alio mõ.videt᷑ ſup his ⁊ ſiliba trãſeũdũ po⸗
tiq; curioſe ſcrutãdũ.cũ ſuꝑ his nihil tra⸗
diderit ſcriptura pietatꝭ niſi foꝛte qᷓtũ pia

mnẽes extraditis coiecturarep̃t ad deuotõis
augmeiũ.Sʒ neq; audiedi ſũt qͥ myſteriũ
incarnatõis ꝑ rões ncarias ſe putãt vł cs⸗

—

nãt᷑ cõcludere.Tũc eiĩ maniſeſti fuiſſet ãge

.

lis ab initio demõſtratũ ꝓpt ꝑſpicuitatẽ in

genij. cũ dicatapls Myſteriũ h a ſecuł ab
ſcõditũ.Om̃ ex ſolo dei poꝛdinãtis arbito

no ex ↄneciõe cãlitatis neceſſarie. p ꝑfectõe

mũdi vel alit᷑.oĩa generalit᷑ qᷓ extra fecit deꝰ
pure ↄtingẽt᷑ effecta ſũt.Qua ſuꝑ re ꝑuulꝰ

effectꝰẽ dialogꝰ ꝓ intellectu ſcõꝝ qrüdã in

ac ꝑte loquẽtiũ tãq; optuerit deũ ncario
carnẽ aſſumpſiſſe.¶ Poſtremo qᷓ; vtil ⁊ ad
mirahilis ſit egreſſus filiaꝝ ſyon.deuotas
aias ſignificãtiũ.ad vidẽdũ ꝑ ↄtẽplatõem

regẽ ſalomonẽ xpᷣm ĩdiademate q̃ coꝛʒona/
uit eũ mr̃ ſua maria.ſ.vł ſynagoga.h̊ dia/

demate carneo iſta ſpineo ꝑ multos moꝛa

viij.xxix.xxx:et.xxxi. .
Ulcer amoꝛ tot/p ſingula mẽ/
bꝛa vidẽdo. Vulnerat et miris

1 ldã etiã nõ peccãte amoꝛ nimiꝰ
increate caritatis ad hoĩes ꝑ myſteriũ ⁊ de
ſpõſatõeʒ incarnatõis filij dei cũ hũana na

vtit᷑ ſilitudiniba coꝛꝑeis.
uis ſit ſimpliciſſimꝰaccipit noĩa ab oĩbꝰre

delicijs redolet. ¶ Amoꝛ ſiẽ cõ/
ſtat nullis dimenſionibo coꝛꝑis nullis q̃ʒ
mebꝛis diſtinguit.ſicut nec aĩa rõnalis q̃n

to minꝰ ipᷣe deꝰ: Nihilominꝰ doctrĩa pieta
tis nobᷣ infãtib q̃ſi balbutiẽdo ↄdeſcẽdẽs
Deus pterea qᷓ;
bus. Sic aia ronalis q̃ qdãmõ ẽ oĩa. tãqᷓ;

iImago illiꝰꝗᷓ creauit oia. Sic inſuꝑ amoꝛ
eiꝰliber aſſilans eã deo.ſoꝛtiũt᷑ ab oĩboreb⸗

noĩa: ꝑ ſymbolicã trãſſumptoeʒ nõ ꝑ ꝓpꝛie
tate Amoꝛ idcirco cũ amãte.deſcribũt᷑ ſub
mlta varietate tropoꝝ vt vlł ſic habeat᷑ ma
nuductio ad iuiſibiliꝗ:qlicũq; mõ.⁊ abſq;
faſtidio capiẽda. ¶ ¶eterũ ne foꝛtaſſis he
bes aliqͥs reret ĩ ſilitudinib q̃ſi ꝓpꝛijs.p

uidit doctria pietat dare ſilitudies ſtatim

aſpectu pꝛimo ſtultas ad lr̃aʒ. neq; vllate⸗
nocredibiles.vt q capilli ſpõſe ſint ſiẽ gre⸗

ges capꝛaꝝ. ⁊ dẽtes ſic greges tonſarũ ⁊c.
qlis im pꝛietas mox ĩducit ñ herere ſʒ itel⸗

ligere. B ẽ int Aegere ſenſũ altioꝛẽ ⁊ ꝓpꝛium.
Amoꝛ rurſus ↄmẽedat᷑ h̊ a ſpõſo de młti⸗
ici pulcritudie ⁊ efficacia ⁊ voluptate ſa
tis cõueniẽt᷑ ad finẽ pᷣcedẽtꝭ ſympſalmatꝭ.
Vñ ſeptimũ ĩchoat drama Egredimi et
videte ⁊c Eſt ãt ĩ ſpẽali qᷓdruplex H̊ loco
ꝑ repetitõʒ ĩſinuata amoꝛis pulcritudo cũ
qdã admiratõe Quã pulcra es amica mea
Hᷣ ẽ dicere. Amoꝛ meꝰ rᷣpetit qᷓ; pulcra tpli⸗

cat.ocli tui colübaꝝ.Cõcluditqrũ nobis
Kan witn abſq; eo ꝙ intrinſecꝰlatet.

moꝛ vt i pꝛima ꝑtitõe lanꝰexpoſi tũ eſt.

nꝰẽ nature rõnałaliꝰiduſtrie.tertiꝰgre.

qrtꝰgle. Quãpulcer pꝛimq factꝰẽ ad ima⸗
ginẽ dei ⁊ ſilitudinẽ.Quãaãpulcer ſcᷣs.tãq;

actỹex pꝛimo ꝓgrediẽs:dũ vo ſuꝑinfundit᷑
gra fit ſimplificatõ lõge pulcrioꝛ iſtar colũ
baꝝ. Quãte vo ſit pulcritudis foꝛmoſitas

amoꝛis ꝑ glaʒ.expolita ⁊ ꝑfecta intriſecꝰla

tet oẽs pᷣter deũ.qm̃ ipᷣe pulcritudo ẽ amo

ris obiectał.q lucẽ hitat in acexſſibilẽ quã
nullꝰhoĩm vidit.ſʒ nec videre pᷣt.moqᷓ ſevi

get actu ĩfinito.¶ Amoꝛ ſpõſe ↄtinet motũ
ſenſũ ⁊ delectatõeʒ.ſatietatẽ circa deũ ſpon
ſũi totũ deſiderabilẽ. Quotqᷣt igit᷑ ſilitudi⸗

nib ſymbolicis fiat ĩ his cãticis ⁊ alijs cir

cũlocutõ de ſuis cõditõibo intriſecis.oĩa re
ſoluũt᷑ ad iſtas ſpiritales ⁊ paucas alioqͥn
lr̃a occideret ſi ñ viuificaret ſpũs. Collau⸗

datio ſiqͥdẽ ſenſuũ carnaliũ ſpõſe refertad

— —

cognitõeʒ intellectualẽ q̃ nõ multiplicatĩꝛt
oꝛgana viſus auditꝰ olfactꝰguſtꝰ? tactus.
Collaudatõ pᷣrea motõnũ ⁊ diſcurſuũ ſpõ
ſe refert ad actõeʒ liberã volũta q̃ nec pe⸗
des hʒ neq; liguã neq; manꝰ.Collaudatio

ge 5

Bupercantica canticoꝛũ

denich pulcritudis ⁊ placibilitatis oculoꝝ

varioꝝ q bo incitat᷑ad ſenſum ⁊ motũ dele⸗
ctabilit᷑ ia volũtas cũ intellectu ſuo/refer
turad bonitatẽ finis vltimi dei circa quez
mouet ſentit ⁊ delectat᷑ ſic viceuerſa qcqͥd
pulcritudis ⁊ placibilitatis ſeu diligibili⸗
tatis mirat᷑ in ſpõſa/ totũ refert᷑ ad vnicã ⁊
radicalẽ pulcritudinẽ caritatis cũ ſuis vir⸗
tutibo tãq; ramis/qᷓ reqͥrit᷑ ⁊ ſufficit vt pla⸗
ceat ſpõſo.⁊ dicat Dilectꝰmeꝰ mihi ſup
ple ſufficit ⁊ ego illi ſufficio ꝓut ĩfra di⸗
cet᷑ Una ẽ colũba mea ⁊ꝛc ¶ Amoꝛ ſpõ
ſe ꝓbat᷑ delectabilis ex muli q ſpõſus oꝑa
tur ⁊ laudat in ipᷣa. In qbo dicit ſe delecta⸗
ri.iuxta illud Delitie mee eẽ cũ filijs hoim
nõ foꝛmalit᷑ ſed cauſalit᷑ qꝛ facit effectualit᷑
delectari. vt ẽ illud ¶Qetabit᷑ dũs in oꝑibꝰ
ſuis. Que ↄſideratio cũ pᷣcedẽte ſũme no⸗
tanda ẽ ⁊ iugiter retinenda ne lr̃a nos deci
piat. Ne pᷣterea neceſſe ſit ſingillatim expo
nere ſigniticatõnes ſymbolicas termioꝝ qᷓ
p expoſitoꝛes alios diſcuſſe ſũt.⁊ in ſcintil
las ſpũales euolute. S ũt aũt plła q̃ deli

cias amoꝛis ſpũalis reddũt ↄmẽdabiles p
voluptate carnis. Dignitas.puritas.ona

turalitas ſeu ↄfoꝛmitas.intimitas.pᷣterea

ↄtinuitas.ſecuritas. Iteꝝ mediocritas vł

eqbilitas.ſtabilitas ⁊ ſanitas.poſtremo ſa
tietas. ¶ Amoꝛ ſpõſe delicioſus ẽ. quia di

gnus ⁊ nobilis.purꝰ⁊ generalis ſeu cõfoꝛ/

mis amoꝛi pmo fontali.cuiꝰimago ẽ ⁊ gla
Vñ ꝓ regula LQaus amoꝛis creati gratui⸗

ti maxie ẽ laus increati:gram hãc infundẽ

tis/ita ꝙ vnꝰ ⁊ idẽ amoꝛ ẽ dei ⁊ aĩe.ſed dei
vt agẽtis. ale vero vt recipiẽtis ⁊ cooꝑãtis
ad actũ.Quẽadmodũ verecũdꝰeodẽ rubo

re coloꝛata verecũdia cauſalit/ ⁊ ab ipᷣa ru

bedine foꝛmalit. Nullꝰeni ẽ qͥ neſciat dele⸗
ctatõeʒ ĩ amoꝛe carnali nõ hr̃e dignitatem
neq; nbilitatẽ neq; ↄnaturalitatem ↄfoꝛ⸗
mẽ mẽti q̃ ẽ altioꝛfacta qᷓ;vt ĩ ſolis infimis
delectet᷑. Nihilominꝰ? ꝑ ſilitudinẽ ad notaʒ
mulieris pulcritudinẽ alliciẽtẽ ⁊ delectãtẽ
obiectalit/accipit᷑ foꝛmoſitas mẽtis inuiſi
bilis cũ circũſtãtijs delicias augentib.ſic̃
laudat᷑ hic amoꝛ ſpõſe cuiꝰeſſe cãtat ſpõſuſ
oclos colũbinos ⁊ ſimplices/capillos mũ
dos ꝓlixos ſubtiles ex alto defluẽtes / den⸗
tes cãdidos ⁊ mũdos nec inutiles.labia ĩ⸗
ſuꝑ ↄpᷣſſa/nõ tumida.nec pallida ſed ſicut
vitta coccinea apta/ crines ↄpꝛimere ⁊ oꝛ⸗
nare.Eloquiũ pᷣterea elegãs.eloquiũ dul⸗

ce.qꝛ lex clemẽtie ĩ ligua eiꝰ. HGenas q̊zrubi

cuũdas ex intimo vigoꝛe. Collũ foꝛte rectũ

⁊ ſtabile. Abera grata neq; tumẽtia quaſi
mons mirre⁊ collis thuris.Deniq; ↄclu⸗

dit Tota pulcra es amica mea.⁊ macula
nõ eſt in te Inuitat᷑ ſiml venire de celeſti
oↄuerſatõe.qᷓ̃ ſilis eſt mõti lybani.cuiꝰinter

pᷣtatio notat cãdidatõeʒ.vt coꝛonet᷑eterna

plene felicitat iocũditate. deuictis ex omi

pte ↄtradictionib hoſtilibs que notant᷑ in
Amana ſanir ⁊ hermon. fᷣm interpᷣtatões
ſuas. In leonib inſuꝑ ⁊ pardis. Amoꝛ

ꝓinde tante virtutis eẽ pᷣdicat᷑ yt in vno

oculoꝝ ſuoꝝ.⁊ ĩ vno crinecolli ſui vulne

rauit coꝛ omipotẽtis.qð vtiq; coꝛ vel nul⸗

lũ vel nõ vulnerabile ↄſtat eẽ. Sed h̊ oĩa
ꝑ ſilitudinẽ dicta ſũt nõ ꝑ ꝓpꝛietatẽ ꝓut⁊ ce
tera q repetunt᷑ ⁊ adqucunt᷑i delicijs ſpõſe
q̃lia ſũt pulcritudo mãmaꝝ ⁊vbeꝝ cũ odo
re vngẽtoꝝ.ſuꝑ oĩa aromata Qabia inſu
per q̃ſi fau diſtillãs. Sub lingua q́ʒ mel ⁊
lacæ odoꝛ ĩ veſtimẽtis ſic odoꝛ thuris qꝛ

veſtimẽta ↄuerſatõis honeſte.redolẽt ſacri

ficiũ celeſte. Et qm̃ plurimũ ↄfert ad deli

cias.ſpecioſitas.amenitasq; locoꝝ lauda

tur ſoꝛoꝛ ⁊ ſpõſa ſicut oꝛtꝰↄcluſus ſecu⸗
rus ab incurſibo vaſtãtiũ beſtiaꝝ. Et ſicut

Kans ſignatꝰ nõ ꝑturbatꝰ cuius oꝛti

fonte ſũt emiſſiões tãq; paradiſus ma
loꝝpunicoꝝ cum pomoꝝ fructib ⁊ vni
uerſalit᷑ cũ oib aromaticis arboꝛib.⁊ lin⸗
gnis lybani ex b fertilitas vᷣtutũ.dono⸗
rũ biitudinũ cũ fructib ſpũs inſinuat᷑.con
cludẽdo ↄtinuã / indefectibilẽq; graꝝ mũ
diſſimã ⁊ inſuꝑabilẽ copiã ex alto cũ impe
tu.cui nihil paluſtre pᷣt obſtare/veniẽtem.

„

¶ Amoꝛ inſuꝑ miras hʒ delicias exitimi⸗

tate obiecti.ↄtinuitate ſubiecti.ſecuritate
ſpei. Itaq; ſecura mẽs ſicẽ iuge ↄuiuiũ q̃li
ſecuritate gaudebat apls.Certꝰinqͥt ſũ qꝛ
neq; moꝛs neq; vita ⁊c. Cõtinuitas pᷣtea.
vł iuaria bilitas ſubiecti ĩtelligibił.płimũ
cõfert ad ſtabilitatẽ delectatõis.q̊ ↄ ſubie⸗
ctũ delectatõis libidioſe vl carnalis ĩ cõti⸗
nua mutatõe iocũditatẽ eãdẽ ↄtinuare nõ
põt.q̊ fit vt variata diſpõne ſenſus oꝛgani

civariet᷑effectꝰvt cadat ĩ faſtidiũ.vł abomi

natõeʒ.qð mõ cauſabat delectatõeʒ. ſic ĩ ci
biſ⁊ potiba ⁊venereis.ĩ odoꝛibo ⁊ cãtilenis

Oe ſi delectatões ſpũales r̃cipiãt trãſmuta
tionẽ circa diuia ⁊ ꝑpetua hñ ẽ ð ꝑ ſe ſubie

cto aĩe ſʒ de ꝑ accidẽs ex cõnexione ad coꝛ⸗

pus ꝓ tpꝑe vie.¶ Gz ponam qlit eritĩ glia
coꝛp plene obſeqᷓns eẽ rõi nec paſſionabli

diſc
Gna

aſfe
nal.
Po⸗
öp
ame
imp
Et
den
O
Pnnn
vati

ſep
66

ti
alin,
dono
mtcon
i
cüimpe
nam
ginnd
mumnnn
nii qi
atſice
giti⸗
Nund
ſbie⸗
icoi;
neno
Ngn
cbon
ſcia
lens
nnn
Aube
Goor
igh
tt

Binmpſalma Beptimũ

diſcraſiabile.gaudiũ aĩe de deo etiã in eni⸗

gmate viſo ⁊ amato eẽt ꝑpetuuʒ.¶ Amoꝛ

poſtremo ſerenitatẽ ↄciliat.ſanitatẽ ↄtert.
affert ſatietatẽ. Cõtraria ſunt ĩ amoꝛe car⸗
nali.turbiditas.infirmitas. inſatiabilitas
Rõ diuerſuatis ẽ.ↄfoꝛmitas boni amorꝭ:
ad pꝛimã regulã caritatis ad deũ in bono
amoꝛę.diffoꝛmitas aũt in malo.Quis aũt
reſtitit deo ⁊ paceʒ habuit: Sed neq; pax
impijs ait dñs.ſed hoĩba bone voluntatis

Eſt aũt bona volũtas tua dicẽs ex ſentẽtia

deo. Yiat volũtas tua ſicut in celo ⁊ ĩ terra
DSuꝑ q̃ ↄfoꝛmitate maxime ad voluntatẽ
Emilſionis que magis indignatio eſt ⁊ pꝛi

uatio qᷓ; volitio vel poſitio quedam alibi

ata ſunt in vulgari. ¶JFinit
D (AInci dit ſimpſalma

eumumun quo ponunt᷑qnq; ꝓpꝛietates

xxij xxxiij xxxiiij. xxxv.et. xxxvi.

q; vulnera languet/Aaudat di⸗
lectũ/iactat amiciciaʒ.¶ Amoꝛ
loquit᷑ Ego doꝛmio⁊ coꝛ meũ
vigilat Segvelut in diapſalinate recogi
temus oꝛdinẽ.Collaudata fuerat pꝛecedẽ/

ti ſympſalmate multipliciter ſponſa vſq; ĩ

finem quarti capituli vbi cõcluſerat ſpon⸗
ſus optabundus ĩmo imperioſus Sur⸗

ge hoc eſt diſcede aquilo quaſiligans
aquas. ventus gelidus.delicijs cõtrarius

amoꝛoſis ⁊veni auſter calentes ſpirans

auras ꝑflſa hoꝛiũ meum qui ꝓculdubio

ſimulẽ hoꝛtus ammede quo in Iſaia.Et
eris ſicut oꝛtus irriguus.⁊ ſicut fons aqua
rum ſapientie ſalutaris.cuiꝰ non deficient
aque viue ſalientis ⁊ vitam eternã.cõſone

ad textũ pꝛius expoſitũ Et fluant aroma

ta illius quo ꝑſiante/diſcedunt fantaſma

ta dant᷑ cariſmata.reſonant idiomata. vo⸗

ces diuerſas intonant ⁊c. ¶ Amoꝛ dehinc
ſponſe ↄgranilãs letus ⁊ aſſentiens. AInce⸗

pitoctauũ drama dicens et optans Ve⸗

niat dilectus meus in oꝛtũ ſuũ efficient/

meüũ tñ effectualit vel in effectu. Poꝛro fi⸗

nis innitationis eſt vt ↄmedat fructũ po
moꝝ ſuoꝝ .i.comedere faciat.nũc vt plu⸗

ries expoſito. Rñdet dilect? applaudens ?=

blãdiens Veni in oꝛtum meũ pᷣueniẽs

votũ tuuʒ ſoꝛoꝛ mea ex affinitate pater⸗
na 'm diuinitatẽ. ⁊ materna ſᷣm hũanitatẽ
ſponſa mea in fide ⁊ caritate.in miſeri⸗

coꝛdia ⁊ miſerationibo.in iudicio⁊ iuſticia

Dꝛmit amoꝛ/liquefit/paſſus ᷓ

in ſempiternũ MWeſſui colligẽs mirrã

meã bone oꝑationis qᷓ ſicut electa datſua

uitatẽ odoꝛis qm̃ ab omni fetoꝛe vane glo
ne putreſcẽtisq; luxus aliena eſt cũ aro⸗

matib meis virtutum ⁊ donoꝝ ſuaniſſi⸗

mis Comedi qꝛ comedere dei feci fa⸗

uũ cũ melle meo qm̃ ex humanitate mea

et diuinitate, cibus pcedit amoꝛis. Simi
liter ⁊ potus vini deitatis cuʒ lacte huma⸗ .

nitatis. Sequit᷑ pinde quaſi generalis ni⸗
miũq; liberalis innitatõ Comedite ami

ci ⁊ bibite quia menſa ſapientie parata
et inebꝛidmini cariſſimi Sicut piꝰeſt
eſſecariſſimũ qᷓ; dutaxat amicũ. Ita maiꝰ
eſt inebꝛiari q; ſolum bibere. Tunc intelli

gendũ eſt ſponſam tanq; vere cariſſimam
in deluijs pꝛout infra laudat᷑obdoꝛmiſſe

pꝛe ebꝛietate ſpũs ⁊ dixiſſe quod ſequituri
nono dramate Ego doꝛmio ⁊ coꝛ meum
vigilat ¶ Amoꝛ incipit hic ſeptimũ ſym
pfſalma doꝛmire ſe dicens ⁊ coꝛ ſuũ vigila⸗
re. ꝓelix ſopoꝛat?cũ tali vigilia. Quãtũ pu
tas differat a ſomno vetens hoĩs ⁊ carna-
lis. Fumant ex coꝛde et ſtomacho vſq; ad
cerebꝛũ vbi eſt ſedes pꝛoxima ſenſus omu
nis qui vocatur ab ariſtotele, pꝛimũ ſenſi⸗

tiuũ Yumant inq; echalationes que ex fri⸗
giditate cerebꝛi reꝑcuſſe fiũt graues ⁊ groſ

ſicie ſua oppilant vias ſenſuum. que fit vt
ſpiritus animailes ſenſitiui.qui ſentire dat
inſtrumẽtaliter.trãſire nõ poſſunt. Fiei 65

terea quies ⁊ ceſſatio ſenſualiũ opationnʒ
fatigataꝝ ex vigilia. Neq; iam res vident᷑
ſed vel nihil vel eaꝝ ſimulacra qũq; ſom/⸗
niare cõtingit.Fit deniq; cõfoꝛtatio ſpiri⸗
tuũ naturaliũ ⁊ vitaliũ.¶ Amoꝛ vero no⸗
ui hominis ſomnũ patitur ⁊ ſomniũ.exil⸗
luminationibo deſuperaduenientib.quã

do vere res aſpiciunt᷑aut ſentt᷑/eierne ſci

licet ⁊ fantaſie rerũ mutabiliũ ceſſant illu⸗
dere. Reuera nõne tꝑalig ſi conferanteter⸗

nis.illa potiꝰſimulacra rerũ dicẽda ſunt qᷓ;

vere res. Ceſſant aüũt huiuſmoditempoꝛa

lia cogitari.quando doꝛmitamoꝛ ꝑ contẽ

plationem. Sed coꝛ mentis vigoꝛatur vt
vigilet ad inſpicienduʒ ſempiterna dilecti
ſecreta.quibo alloquitdilectam audire po⸗
tentẽ.quia doꝛmit a terrenis ⁊ vigil eſt ad
domini celeſtis aduentũ.¶ Vox inquit
dilecti mei pulſantis Sic ĩgpocalipſi ꝓ
teſtat᷑. Ecce ſto ad oſtiũ ⁊ pulſo Api inqᷣt

mihi] blãdiẽs ex quadruplici nomine to⸗

.
.

taluer amoꝛoſo ſatis expoſuovłexponẽdo

BGupercantica canticoꝛũ

Soꝛoꝛ mea.amica mea colũba mea Im

maculata mea Dehinc intelligenduz eſt
cur vocet ⁊ pulſet.NHimirũ vt feruentioꝛ ꝑ

quãtiſper ex ocio tepeſcere.Pꝛopterea trãſ

figurat in ſetoꝛpoꝛem iſtum dilect dicens

gquia caput meũ plenũ eſt roꝛe qui vti⸗
q; frigidus eſt ⁊ cyncinni mei capilli ſci
licet cogitationũ intentionũ criſpantes et

in altũ recurui pꝛo deſiderio celeſtiũ gut
tis noctiũ que tamẽ roꝛe ſimiles ſuntaut

ros ipſe/conſonant hinc intelligentie no⸗

ſtre. eiſi multiplex altera ſit reſgonſio moꝛe

doꝛmitantis. ⁊ quaſi ſomniculoſe pigreq;
vigilantis Expoliaui me tunica mea
curarum foꝛenſiuz quomõ induar illa
Aaui pedes meos affectionum h luto et
puluere fantaſmatũ quomõ inquinabo
illos ambulando rurſus per vias terre/
ſtrium: ¶Amoꝛ quia nõ ſatis excitatus a
voce videtur.tãgitura manu. Senſit hoc
amoꝛ ipᷣe iam factus alacrioꝛ ex tremoꝛedi
ſplicendi cũ ſolicitudine cõplacendi Di
lectus inquit meus miſit manũ ſuaʒ que
eſt vis oꝑatiua intima per foꝛamen oc⸗
cultum anime penetrans et illabens vſq;
dqd ventreʒ que inferius amoꝛis ſedem ha⸗
bet Surrexi ꝓximioꝛ in amando vt
gAperirẽ dilecto meo nedũ vocanti iam et
pulſanti.ſed interius operanti OJanus

mee quatenꝰ eſſent purioꝛes ad amplexũ

ſponſi ſtillauerũt mirram pꝛimã coinqͥ
nationis expulſiuã ⁊ digiti mei diſcre⸗
tionis tenentes ꝓlem ob ſimilem cauſam
ne coꝛrüperetur oꝑatio mirra pꝛobatiſſi
ma pꝛobata ex induſtria virtuoſe penitẽ
tie ⁊ venie.pꝛobatioꝛ ex ↄſecutione gratie
ſed pꝛobatiſſima excerta ſpe gloꝛie. Vel ꝓ
bata per fidęm.pꝛobabilioꝛ per ſpem.pꝛo
batiſſuna ꝑ taritatẽ ¶ Peſſuluʒ oſtij mei
qð aliter nominatur vectis verreul gallice
Laperui dilecto meo quia rigoꝛẽ omneʒ.
oſtium mei conſenſus obcludentẽ amoui
At ülle declinauerat atq; tran ſierat Ita
vulgo dicitur. Qui nõ vult dum põt.non
poterit cũ volet. Nũquid nõ iuſta eſt talis
ingrate tarditatis mulctatio. Que tamen
conuertit᷑ ⁊ cooꝑatur in honũ future ſolici
tudinis amplioꝛis. ¶ Amoꝛ itaq; et ſi di⸗
cat peſſulo amoto. apertoq; oſtio. ꝙ dile⸗
ctus declinauerat atq; trãſierat.nihilomi⸗
nus multũ ↄfitet᷑ vocẽ pulſum ⁊ tactũ dile
cti valuiſſe.Anima mea inquit liquefacta

eſt vt dilect?locutus ẽ·Nõ excludit pulſuʒ

cũ taciu.quoꝝ vehemẽtioꝛ virtus eẽ ſolet

qᷓ; ſolius vocis.Quid aũt ſit iſta aĩe lique⸗

exercitium ſuſcitetur amoꝛ qui notatur ali factio ↄiecturamex materiali qualis ſit in

niue.qualis ĩ cera recẽti ad ſolares radios
qm̃ fit ſeꝑatio partiũ etherogeniaꝝ ab ho

mogeneis.⁊ ecõtra ⁊ qð remanet nõ ſe con

tinet iaʒ ſub terminis ꝓpꝛijs.ſed alienis vt

in continẽte vaſe ſeu loco. Fit ꝑ contraru

in multis obduratio.q̃ cedere neſcit agenti
ſe penetrare conãti. Ideo cecus amoꝛ igne
us maxie ſpiritalis ⁊ celeſtis facit liqueſce⸗
re coꝛ piũ vt tenerũ male habebit in nouiſ
ſimo. Poꝛro duricies iſta qũo cauſet᷑⁊ qͥd
eſt illud apłi.Deus cuiꝰvult miſeret᷑ ⁊ quẽ
vult indurat.nõ mediocris eſt queſtio.Si
quidẽ deus neminẽ deſerit.niſi pꝛiꝰdeſera
tur.per auerſionẽ ab eo ⁊ peccatũ.ſed deſer
tione facta cadit homo in ꝓfundũ ⁊ contẽ
nit. Contẽnenti vero deus nõ dat gratiaʒ.
ſed reſiſtit.Ac pꝛoinde non emollit᷑ coꝛ nec
liqlʒefit ad gratie ſuſceptionẽ.tandẽ pena
dãnationis infligit ⁊ obduratio cõfirmat᷑
Cauſa igit᷑ obdurationis.eſt volũtas auer
tens ⁊ hec initiat voluntas reſiſtens ⁊ hec
cõtinuat.culpa ꝓmerens ⁊ hec confirmat.
deus gratiã non dans ⁊ hec non liberat de
is iuſte puniẽs.⁊ hec oꝛdinat.¶ Amoꝛ pa

titur vulnera Inuenerut me cuſtodes

inquit qui circueũt ciuitatẽ] Ciuitas et
ſi poſſit in bonũ accipi cum cuſtodibo ſuis

angelis ⁊ pᷣlatis quoꝝ bone ſunt ꝑcuſſio⸗

nes ⁊ vulnera ſancte ↄpunctionis.amoto
pallio vanitatis. Attñ cuſtodes iſti qͥ cir⸗

cueũt intelligi pñt de peſtifera gẽte illiꝰ ſa⸗
than q circuit terrã ⁊ ꝑambulat ciuitatem
peccatricẽ.in cuiꝰmedio ſunt iniqᷣtas ⁊ do
lus ⁊ babilonica ↄfuſio. In quo ſenſu ſi te

xtus pñs accipit᷑ ↄſequẽt᷑ ſpõſa ʒelãs amo⸗
rẽ ſpoſi incurrit vt fit inter currendũ.ĩ aſpe

ctu ↄfuſionis hoꝛribilis.qꝛ videt iniqͥtatẽ

et ↄtradictõeʒ in ciuitate.quid vulneretux
ſentiẽs cũ aplo. Quis infirmat᷑⁊ ego non
infirmoꝛ? Quis ſcandaliſat᷑? ego nõ vroꝛ
Sic eĩ pentapolis peccatrix.afffigebat ne
quiſſimis operibo animã iuſti loth.nõ fla⸗
gellis coꝛpoꝛalibo. ¶ Aſt aũt apud vſaiam

pallium laudis.quod dandũ erat pꝛo ſpi⸗

ritu meroꝛis.nunc aũt exaduerſo concipit
zelus amoꝛis ſpiritũ meroꝛis ſublato pal⸗

lio laudis. Nam quomõ cantaret canticũ

domini in terra babilonis aliena: Amoꝛ
pꝛeterea quo ad pꝛopꝛietatem alteram.

1

— —

— — — — — — —

lhnng
gin
eſanw
etr
Sndios
nhbo
hoſecon
linen
vnmmni
1 Genei
norige
gueſen
nroniſ
ſchrag

e
ctiog
lenn
uetr
inont
Nnoz⸗
nec
Chen
fene,
loenc
nothet
fmer.
onde
norpe
des
laset
ſuis
uſiof
mon
ficen
elllt
innten
srd
niuſr
eo
liche

iitné

auur
onon
Mo:
batte
nöfin
ſtun
vh
gap
hpel
mud
no
tan.

languet exdamãs Adiuro vos foꝛt ob

ſecratio filie hierlm ſuꝑne ciuitatis ſi
inueneritis dilectũ imo quia vobiſcũ eſt
Lvt ãnũcietis ei qui nouit oĩia qꝛ amo⸗
re langueo Sane qꝛ ledit amoꝛ ⁊ honoꝛ
ipᷣius.nequeo nõ languere.quãdo nulluʒ
valeo pᷣſtare remediũ zelus eniĩ domꝰ?ſue co
medit me.Et qꝛ tot mala que video tollere
nõ valeo.cũ languoꝛe tolero ⁊ gemo. Heu
mihi qꝛ incolatꝰmeus ꝓlongatꝰeſt ⁊ habi⸗
taui cũ habitãtibo cedar tenebꝛaꝝ haꝝ.ne
q; patet vobiſcũ celer ingreſſus ad dilectũ.
Lupio enĩ diſſolui ⁊ eſſe cũ xpo.Cupio ci
uitatẽ turbidã deſerere coꝛꝑis mei.vt libe/⸗

ra fiat mihi ꝑtractatio ſũmi boni ſatians
gquietans. Eſt igit᷑ cauſa languoꝛis mei ex

vnico amoꝛe ſuo duplex.qm̃ ledit᷑a pᷣuari
catoꝛibo neq; mihi plene poſſidẽdꝰ cito da
tur.Fiat vtinã languoꝛ iſte mihi in moꝛtẽ

qualis eſt illa iuſtoꝝ. ¶ Amoꝛ ſpõſe quo

ferueat ampliꝰ ⁊ feliciter langueat ꝑflaen⸗
terrogationibo filiarũ hierlm. quaſi neſcia

rũ.vt eſt illud adãvbi es:vel potius illð ad
mariã.amoꝛe languentẽ.mulier qͥd ploꝛas

Oualis eſt dilectꝰtuꝰ ex d:lecto.Amas

enĩ ꝑ amoꝛẽ O pulcerrima mulierũ q̃lis

eſt dilect?tuus qꝛ ſic adiuraſti nos Reſpo
dens ꝓtinꝰ amoꝛ ꝓ ↄditione ſua laudat di
lectũ ex vinaci coloꝛe qꝛ candidꝰ⁊ rubicũ
dus ex ſingulari decoꝛe electus ex mili⸗
bus exoꝛnato vertice caput eiꝰauꝝ opti
mũ cniꝰ come ſunt ſicut elate palmarũ

foꝛtes ſcʒ in alrũ dilatate cogitatões. ſicut
exaltatur celum a terra.cogitatões aũt ho⸗

minũ vane ſunt.Et quoniam abditiſſime
ſunt cogitatõnes dei neq; cõpꝛehendi pñt
dicunt᷑ nigre ſicut coꝛuus Ceterũ ↄmẽ⸗
dant᷑ oculi ſapientie eius ex colũbina ſim⸗/
plicitate mũdiſſima ⁊ lactea.Et quoniam
pꝛofunda ffuuioꝝ ſcrutant᷑ habitant iuxta

fluenta ſcripturaꝝ pleniſſima Bene üliꝰ

ſunt oꝛnamẽta faciei foꝛmoſe ac redolen⸗

tes ſicut aureole aromatũ conſite a pigm̃
tarijs.labia eius quib enarrat ſcientiam
labia ſunt diſtillantia moderate ⁊ abſq;

vlla putrefactionis labe mirrã pꝛtimam

vt eſt illud cũ ſimilibo.beati pauꝑes ſpiri⸗

tu.⁊ mites ⁊ qui lugent.⁊ qui non habent
hic ↄſolationẽ ſuã.ſed flẽt ⁊ eſuriũt Ma
nus virtutis executiue ſũt toꝛnatiles
per agilem equabilitatẽ:auree ꝑ ſapientiã

plene iacinctis celicis cõuerſatiõis Nen

ter qui vim vel memoꝛatiuã vel genera⸗

per candoꝛẽ caſtitatis nõ vꝛentis ⁊ per ſa⸗
phiroꝛũ pꝛecioſoꝛũ diſtinctionẽ in celicis
donis Crura illius vſq; ad pedũ firmi⸗
tatem ſignat vias greſſuuʒ diuinoꝝ ſcoõm

mĩam ⁊ veritatem ſub typo colünarũ mar⸗

moꝛearũ ſunt ſuꝑ baſes aureas in flexibi

liter ſtabilite. Species eius candoꝛẽ pu

ritatis odoꝛifere gerit vt libanus et ele

ctus eſt inter alios ſicut cedri] ꝓcerita⸗

te ſunt imputribilitateq; laudabiles. Cõ⸗
mendat᷑ gictur illius ſuauiſſimuʒ in vi
ſpiratiua ſonatiua ⁊ diſtributiua ad infe⸗

rioꝛa coꝛꝑis membꝛa.Et quid ꝑ multa fie

ret moꝛoſa dinumeratio totus deſidera⸗
bilis ¶ Amoꝛ ad extremũ qꝛ ſublimius

aſcedere nõ poterat ſubiũgu Talis ẽ di⸗

lectus meꝰ⁊ ipᷣe eſt amicꝰ meus filie hieru⸗

ſalẽ dilectio dicit amationẽ ex electione-

ſed amicicia addit reamationẽ ⁊ mutuam
coĩcationẽ. Rurſus qꝛ ſponſus ſumitur a
ſponſo.nedũ ꝓpter coicationẽ. ſed ad filio⸗
rũ generatione. Vbi fundat᷑ coĩcatio natu

re ſcᷣm oꝛigineʒ filij vel filioꝝ a pr̃e. Pꝛe⸗
terea vxoꝛ in eodẽ gradu videt᷑ eſſe ponen⸗

da.q̃ntũ ad amoꝛẽ beniuoletie cum filijs.
ſcõᷣm quã coĩcationẽ magis diligitfilius

q; pater.qꝛ filius eſt aliquid eius.nõ auteʒ
pater.Pꝛeſumit igit᷑ ſancta fiducia multuʒ

de deo dilecto. ipᷣa diligens ſponſa cuʒz ad⸗

dit.Et ipᷣe eſt amicꝰ meus filie bieruſalem

qꝛ diligit ⁊ diligit᷑ ⁊ in ſecretis coĩcat. Plꝰ

deniq; videt᷑ dictura fuiſſe.ſi iunxiſſʒ ⁊ ie

frater meꝰ.Quid pᷣterea ſi dixiſſet ⁊ ipᷣe eſt
ſponſus meus.Quid demuʒ ſi velut exce⸗
dens audaci verbo ↄcluſiſſet ipᷣe eſt filius

et puer ⁊ miniſter. Nõne dixiſſet talia con⸗

foꝛmiter ad ſponſuʒ ſic loquentẽ ⁊ laudan
tem.nedũ ſponſaʒ pulcerrimãæ imaculatã

ſed omnẽ generaliter qui fecerit volintatẽ
patris ſui q ẽ in celis. Sane ſuffecit ei ſoꝛ⸗

taſſis laudatio nõ ꝓpꝛij ſed alieni oꝛis/ſpõ
ſi ⁊ ſuoꝝ paſtoꝝ ⁊ doctoꝝ quaſi paranym
phoꝝ inter ſpõſam ⁊ ſpõſuʒ.qui ſponſam
vocant verbigenã ſeu deigenã ⁊ ita dei ma
trem . Ambꝛoſius.hieronymꝰ.auguſtinꝰ.
bernardus. cũ ſimilibb quoꝝ ſcripta patẽt
et ratio certa ↄuincit ex dignantiſſima co⸗
babitatione ſponſi cũ ſponſa ⁊ eiuſdeʒ per

gratie ſemen.fecundatione/ non ab alters

nec de altero qm de ſeipᷣo / vt audeat dicere
ſponſa in ſuperaduentu ſpirituſſancti.Et
in obumbꝛatione virtutis altiſſimi:filius

99

tiuam ſpũaliter ſignificat eburneus eſt

Bupercantica canticoꝛũ

meus es tu. ego hodie genui te.ĩdie deſpõ
ſationis mee ⁊ leticie coꝛdis mei. Quid h
mirabilius Vel dicere deo Cibus me es
tu ego hodie comedite. ¶ Explicit

octauum. in quo ponũtur quinq; ꝓpꝛieta⸗

tes ſcʒ·xxxvij. xxviij. xxxix xlet. cli.
NVingit amoꝛ ſoli ſolus/ꝑfectus
et eſt par Auroꝛę/nitidus/oꝛdi
neterribilis. ¶ Aumoꝛ vn?? vni
cus ſimplex ꝑfectus ⁊ electus inſinuat᷑ cuʒ
dicit᷑ circa mediũ ſexti capituli Una ẽco
lũba mea ſimplificata videlicet ꝑ ſpiritũ
ſanctũ pfecta mea cui nihil deeit eoꝝ qᷣ/
rũ eſſe ꝑticeps debet. Que pᷣterea iũcta eſt
mihi ꝑfecte ⁊ fini ſuo. Tunc enĩ ꝑfectũ eſt
vnũqðq; cũ finem vltimũ ſuũ fuerit aſſecu
tum.ſicut ex oppoſito omne illud vanũ eſt
gõ fine ſuo caret. Pꝛopterea vani ſunt oẽs
hoies in quibanõ eſt ſapietia que ipᷣoꝝ fi⸗

—

nis ſtatuta eſt. ¶ Gequi᷑ VUna eſt matri

5„„ ſue electa genitricis ſue Materꝛ genitrix
* ſponſe recte intelligit᷑ eandẽ increata ſapien
tia.cuiꝰ filia eſt mẽs anagogice ſurſuʒ acta
Nam qui ſpũ ſopie agunt᷑ hi filij dei ſunt
Vigderunt illã filie ⁊ beatiſſimã pᷣdicaue

rũt regine ⁊ ↄcubine laudauerũt eã Pen/

det hec ꝑs ab illa pᷣcedẽti.ſexaginta ſunt re
guine.⁊ octoginta ↄcubine ⁊ adoleſcẽtulaꝝ
nõ eſt nũerus.que bhic poſſunt intelligi fi⸗
lie nücupari. Eeault voradmiran tiun
Oueẽ iſta que pgredit᷑quaſi auroꝛa cõ⸗
ſurgens.pulcra vt luna electavt ſol.terribi
lis vt caſtroꝝ acies oꝛdinata Hec ꝓ con
textu pᷣſentis octaui ſympſalmatis trãſcur
ſa ſic ↄiungamꝰ ad pᷣcedentia tanq; ꝓ dia⸗
pſalmgte. ¶ Amoꝛ fidẽter auſus eſt dicere
poſt deſcriptas dilecti ꝓpꝛietates ⁊ ipe eſt
amic'meus filie hierlm Subiugüt adi/
cendij fomẽtũ cremẽtũq; petitionẽę Quo
abijt dilectꝰ tuus o pulcerrima mulierũ. q̊
declinauit dilect?tuus ⁊ queremeũ tecũ
Nõ itaq; petũt ꝓpter ſe quẽ libere poſſidẽt
in hierłm celeſti.ſed ad ſpõſaʒ ideo iungũt
Ltecũ Rñdet amoꝛ in pꝛicipio ſexti capi
tuli Dilect?meus deſcẽdit in hoꝛtũ ſuũ
ui ẽ in ſubceleſti hierlm qͥ ad vniuerſos ⁊
ſingulos q̊s gr̃a facit eſſe q̃ſi padiſuʒ ĩ bñ/⸗
dictioniby vt ibi paſcat᷑ in hoꝛtis et lilia
colligat ad aureolã aromatũ.q̃ oĩa ſũt be⸗

nedictões meritoꝝ.quibo paſcit᷑ dilectus ?

ncipit ſunpſialma

que colligit qñ remunerat. ¶ Amoꝛ rurſus
quaſi delectat ↄfabulatione ꝓlixioꝛi ad fi⸗

lias hierlm narrat in ardoꝛe ſimplici coꝛ⸗

dis laudes ſuas ſibi pꝛiꝰ attributas a ſpon
ſo. cũ redditione multiplici. Et ita ꝓcedit
huiꝰtotus capituli.vi.⁊.vij.ↄtextus quaſi
ſua ſit alternata narratio.vſq; pꝛincipium
octaui.vł paulo ante vbi decimũ ⁊ vltimũ

drama incipit ꝑ collocutõʒ noĩatim ad di⸗

lectum ⁊ ipᷣius reſpõſionẽ. NHos autem ex
ipᷣis tria partiti ſumꝰſympſalmata.ſub tri⸗
plici verſu nouiſſimo.· ¶ Amoꝛ igit᷑ collo⸗
quiũ habẽs cũ filiab hieruſalẽ que vicẽ ge
rũt paranymphoꝝ inter ſpõſum ⁊ ſpõſam

nõ vt inſtruat eos ſed vt deſiderio ſuo ſatii
faciat ⁊ doceat᷑. ↄtinuat reſpõſionẽ ad int᷑⸗
rogationẽ factã.imo diffuſa verboſitateſe⸗

pius interrupta dilatat eã Ego inqͥt dile

cto meo intendo ⁊ dilect?meus inten⸗

dit mihi qui paſcit᷑ inter lilia candidoꝝ
meritoꝝ ab eo mihi magnifice collatoꝝ ex

quib me collaudat dicẽs pulcra es ami⸗
ca mea⁊ decoꝛa ſicut hierlin ad cuiꝰexem
plar foꝛmata ſũ atq; pacifica.Qðõ ſi fident

dixerim pꝛius ⁊ iſte eſt amicꝰ meus.nolite
mirari quoniã medignat᷑totiens amicam

oĩare cuiꝰiudicio ⁊ dono virtutũ ſuarum

tfribilisvt caſtroꝝ acies oꝛdinata]
Amoꝛ iteꝝ ↄtinuat narrare vba dilecti

ad eam Auerte inqͥ t oculos tuos a me
quoꝝ vnꝰ eſt diſcretiuꝰ ſeu ſpeculatiuꝰ.alt

experimẽtatiuꝰ ſeu pꝛacticꝰ qꝛ ipᷣi auola⸗
re me fecerunt dicit᷑in põ.Accedit homo
ad coꝛ altũ ⁊ exaltabit᷑ deus. Hoc verbũ eẽ
põt pᷣſentis intelligẽtie de auolatõe dilecti

ꝗ ſublimioꝛ ſemꝑ apparetq videri ſolicitu

dine qᷓri amplioꝛi. Ponit enĩ tenebꝛas la

tibulũ ſuũ.Sequit᷑ laus S dentiuz

⁊ genarũ ꝓut õ/iiij.caplo. equit᷑deni
q; materia pñtis ſympſalmatis iam aꝑta
Seragita ſunt regie ⁊ c vſq; deſcẽdi in
hoꝛtũ ⁊c.Fecũdꝰ eſt iſte textꝰ in ſentẽtijs ſi
deberẽt ſingla diſcurri q̃ oĩa reducũturad

vnitatẽ amoꝛis ⁊ multiplicitatẽ eiꝰ. Vni

tas obiectal miłtiplicitas ſoꝛmalis ẽ Vni⸗

tatem expꝛeſſit apoſtolus cum totiens di⸗

xit. Vnum coꝛpus. Vnus ſpiritus. Vna
ſpes vocationis. VUnus dominus. Vna
fides. VUnum baptiſma. Vnus deus ⁊ pa
ter omnium. Et iterum. VUnum coꝛpus et
vnus panis ſumus.Et vniuerſaliter ĩ euã
gelio Johannis pertotum. Et quid po⸗

teſt compendioſius dici q; illud apoſtoli⸗

== =

=
+–—

.

— —
S S=

‚+ om —

HMcw
Bimpſalmna Octanũ 99
iane NOuiadheret deo vn ſ̃ pũs eſt. Quinimo il piꝛincipijs ↄcluſiones ſcibiles. Et ex infe⸗ 22„
n lud xpᷣi de manducãte ⁊ bibẽte carnẽ ⁊ ſan rioꝛi ſenſualitate ſenſationes experimenaa M
ſrn guinẽ ſuũ ſacramẽtaliter. In me manetet les ſenſuũ exterioꝝ ⁊ interioꝝ.Circa quaeas
Neck ego in eo. Ceteꝝ notati ſunt ſtat varij in ſenſationes ⁊ ex quibo inferioꝛ hierarchia
RCcd adoleſcẽtulis ↄcubinis reginis Illuſtratö coſtituit᷑ ſicut ex ratione inferioꝛi media et
— nes inſuꝑ varie in auroꝛa luna ⁊ ſole. õ⸗/ exſuꝑioꝛi ſupma. Pꝛima ꝑ naturã.ſecũda
mn cluſa ſunt tandẽ oĩa in oꝛdine ſeu cooꝛdia⸗ per induſtriã.tertia ꝑ gratiaʒ iuncta indu⸗
N tione caritatis. qm̃ pꝛius dictũ erat oꝛdia,/ ſtria. Duꝑ quas oẽs collocat᷑ mens in ar⸗
Woogn nit in me caritatẽ. NHũc iterũ repetit᷑ ⁊ poſt, ce ſyon tanq; imago ⁊ gloꝛia ⁊ ſimilitudo
Ennn modũ quãtũ valeat oꝛdo caritatis ⁊ amoę? quedã beatiſſime trinitatis.Amoꝛ oꝛdina
keoloe ris dicẽgo/terribilis vt caſtrox. acies oꝛdi tus habet in qualibet hierarchia quandã
niig nata. ( Amoꝛ ſi oꝛinat ſit nihil foꝛtius?: ſpeciẽ trinitatis ſcõᷣm maius ⁊ minꝰ.Hie⸗
ſün inimicis terribiliꝰ?. Cõſiſtit aũt oꝛdo amo rarchia ſiquidẽ mentis in aree ſyon tanqᷓ
ſone. . ris ad deũ ad ſe ad ꝓximũ. Derinat᷑ inſuꝑ ſuceleſtis imago.immo ⁊ deificatio pure .
i oꝛdo iſte ab oꝛdine tam ſuꝑceleſti beatiſſi gratuite ſigillata.ſignata ⁊ tracta habet de
W me trinitatis.qm celeſti angelice dignitat um.nedũ pꝛo cauſa vel pꝛincipio efficien⸗
nin Et iſte oꝛdo ſubceleſtis dicit monaſtic in te quẽadmodũ res oẽs habent.neduʒ pꝛo
nn hoie ſingularit᷑ Eccleſiaſticꝰ in policia ſpi / cauſa vel pꝛincipio foꝛmante vel obiectali
iie rituali.politic' in regimie tꝑali de quibañ ter ⁊ vitaliter imutante.quẽadmodũ capa
. eſt hicdicendũ ꝑ ſingula.niſi ꝙ generalis ces ſunt oẽs creature ronales.ſcom memo
iſta põt regula dari ꝙ nihil abſq; oꝛdie ali? riam intelligentiã ⁊ volũtatẽ.ꝑ diuerſas il⸗
ſoen cubi pulcrũ eſt. nihil placens nihil ſtabile luminationes? ꝑticipationes gratiaꝝ gra
füe Sũt a beato dionyſio tradite ſicut credi tis dataꝝ quales ſunt ꝓphetie.dona ſanita
n reuelãte paulo.celeites oꝛdinũ angelicoꝛũ tum. dona linguaꝝ. ⁊ abbꝛeuiato vᷣbo oẽs —
nolle hphierarchie. Sunt ad exemplar eꝝ iradite gratie.pᷣter gratiã gratũfacientẽ ⁊ acceptã⸗
ne ſubceleſtes hierarchie.tres monaſtice ĩ eo⸗ tem ad vitã eternã.verũ etiã per eandẽ græ
nm Aeum hoie ſcõᷣm metaphoꝛã ſiẽ loquit᷑ arej. tiam gratũfacientẽ/ſanctificantẽ: inhabi⸗
n F ⁊ tropologiã ſicut loquit᷑ tbeologꝰ iñcta tantẽ.que reddit mentẽ ſponſam dei.cariſ⸗
dleei ſimul anagogia.Tradita ẽ hierarchia ſulb ſimã filiam ſoꝛoꝛẽ coheredẽ amicã ⁊ ↄmen
ne celeſtis eccleſiaſtica ꝑ allegoꝛiã.maxime iũ ſalem .imo audaciſſimo cuʒ pietate verbo
cta tropologia. Tradita ẽ etiaʒ ſubceleſtis matrẽ Vnde verbigena vel deigena noia⸗
ANoln hierarchia tꝑalis maxime ꝑ tropologiã in tur.Poſt iſtam quaſi ſuꝑceleſtẽ hierarchi⸗
tbo cegdens. Poꝛro hierarchia fubceleſtis moꝝ am. ſunt in homie ſicut in microcoſmo ſeu
ahic⸗ naſtica ⁊ eccleſiaſtica magis ſpectat ad ſim minoꝛi mũdo reperibiles alie omnes hie⸗
den pfſalma pᷣſens ⁊ duo ſequẽtia. ¶ Bua in re rarchie figuraliter tam celeſtes q; ſubcele⸗ .
ſn— poſſet introduci tota traditio dionyſij de ſtes ſpũales ⁊ tempoꝛales. Cuiꝰ rei conſi⸗
Nun angelica hierarchia. ca x. cũ expoſitionibꝰ deratio manifeſta eſſe poteſt perſcrutanti
n g ſuis.LZradũt enĩ ꝙ in hoĩe quolibet nouẽ trinitatem inuenibilem eſſe in omnibo his
o officia vel oꝛdines celeſtiũ angeloꝝ reperi hierarchijs antedictis. Nunquid non ha⸗
an ri debẽt. Infima hierarchia ſcõm naturaz bet ſenſualis hierarchia memoꝛiam̃ noti⸗
din mnmnegdia ſcom induſtriã. Lertia ⁊ ſuᷣma ſe- ciam et amoꝛẽ reſpectu obiectoꝛum phice
isſi auuuindũ gram. Multi ſuꝑ hoc oꝛdine ⁊ hie cognoſcibiliũ et amabilium: ſicut in logi⸗
Urad rarchijs multa tradiderũt pꝛo ſuo qͥlibet ſe cis moꝛalibus et phyſicis.per infallibiles
Ui aſlſu ⁊ ingenio.Deniq; redeũtoĩa in vnaʒ de leges et regulas in quibus velut theopha
Vri poꝛtionibo aie humane ſnĩaʒ cũ ſuis habiA nijs et enigmate videtur triuitas deꝰ. Nũ⸗
VN tibo ⁊ actibo cũ relatione.pꝛeterea ad foma quid non poꝛtio rationis ſuperioꝛ memo
⅓⅝ leum obiectoꝝ roem/ qm̃ bonũ eſt obiecta⸗ niam habet. noticiam et amoꝛem reſpectu
lis ratio ſolius dei.⁊ finis vltimꝰ eſt. ⁊ hec ſui:quoniã ſibi maximepᷣſens eſt Comꝑa
n in arce reponitur vbi mens amat arce ma⸗ turetiam ſcõᷣm memoꝛiã noticiã ⁊ amoꝛẽ.
H nnens vnica vnicũ ſola ſolũ deuʒ. Pꝛoinde ſubſtantiarum ſpiritualium ⁊ immateria/
ud ratio ſuꝑioꝛ habetnſp obiecto ſeipam ⁊ res luium que ſub deo ſunt eternitatis partici
ſpuales abſtractas ſicut angelos / ſubſequi pes. Amoꝛ ſi conſideretur/pſallere canti⸗
4 ttttur inferioꝛ ratio:deducens ex ſuꝑioꝛibus ca canticoꝛum confoꝛmiter ad pꝛedictas

Bupercantica canticoꝛũ

hierarchias ſe viciſſim coaptãdo.nunc ad
illã quaſi ſuꝑceleſtẽ nũc ſigillatim vel ↄiũ⸗

ctim ad alias.velut celeſtes vel ſubceleſtes
ſpuũales vel tꝑales maniteſtuʒ eſt q; latiſſi⸗/
maſſit canticoꝝ materia vel exponendo vel

—

incipit nonũ ſim

Eſcit amoꝛ/vehitur/ turbat cre
bꝛo vocatur. Paregtvt 8 lens

laus ſibi multa datur. Amoꝛ

dionyſiũ. Sic amoꝛ ſponſe poſtq; ↄfabu⸗

lando narrauerat filiab hieruſalem ex ꝑſo
na ſponſi Deſcendi ĩ hoꝛtũ meũ vt vide-

rem poma ↄualliũ qᷓ ſũt merita humiliũ
et inſpicerẽ ſi floꝛuiſſet vinea que ꝑ ba⸗

ptiſmũ de egypto trãſſata eſt ⁊ germinaſ⸗

ſet malapunica ſanctaꝝ intentionũ.ſub⸗
iũxit ĩ ꝑſona ſua MNeſciui anima mea cõ⸗
turbauit me ꝓpter quadrigas aminadab

Arbptiſſime quidẽ ꝑ aminadab qui ſponta⸗

neus interpᷣtat.accipit᷑xpᷣs qui voluntarie
genuit nos ſcõm iacobi verbũ.Cuiꝰ qua⸗
Arige ſunt euagelice quatuoꝛ doctrine.qui
bus euecti fideles ↄturbauerũt mũdũ bo⸗
na ↄturbatione qñ ↄturbate ſunt gentes ꝑ
penitentiã ⁊ inclinata ſunt regna per fidei
ſubiugationẽ.vocãtibo apoſtolis ⁊ ſucceſ⸗
ſoꝛibo ſuis ⁊ pie clamantib quater iuxta q̃ᷓ

tuoꝛ euãgelia reuertere reuertere ſuuamit

i eſt captiua reuertere reuertere vt intuea⸗
mur te H eſtvt reuerſam ⁊ ↄuerſam diliga⸗
mus teᷣ. Nã vbi amoꝛ ibi oculꝰ: ita videre

diligere eſt. ¶ Amoꝛ ſponſe ↄtinuo cõuer⸗

tit alloquiũ ceptũ.cũ filiab hieruſalẽ.non
quidẽ verboꝝ ſtrepitu ſed ſolita meditatõ
ne.Cõuertit inq;; ad laudẽ ecclie de gẽtib⸗
tam vniuerſalis q; ſingularis.qm̃ vnitas
necctit oẽm.vt etiã remaneat cuiuſſibet ſal⸗
ua ſingularis ꝓpꝛietas. Hihilominꝰ placet
in hoc ſympſalmate ſᷣmonẽ facere ſuꝑ vni⸗
erſali ⁊ ꝑ allegoꝛiã q̃tenꝰ ſolers lectoꝛ aiad

uertat ita potuiſſe fieri ꝑ vniuerſũ decurſũ

iam ꝑactũ pꝛicipalit ſeᷣm anagogiã cũ il⸗
luminatõe phica.quẽadmodũ in ſequẽtiꝛ
vltimo ſympſalmate ↄuertetoro ad tropo

quo tangũt᷑ quinq; pꝛopꝛietates

Nneſcire ſe dicit ſimiliter ad pſal?
miſtã pluries noĩatim ibi Onia inflma,/
tũ eſt coꝛ meũ ⁊ renes mei ↄmutati ſunt?-
ęego ad nihilum redactꝰſum ⁊ neſciui. Per
ignoꝛantiã aũt cogit᷑ incircũuolate dei pᷣm

logiã.q̃ſi ꝓ adoleſcẽtulis ſicut magis apta
turad ↄcubinas ⁊ reginas.⁊ pᷣcedẽtia texũ
tur de illa q̃ vnice ꝑfecta ẽ ⁊ electa virgo fie

lia ſoꝛoꝛ ſponſa q̃ſi mater honoꝛificata ⁊
daãmodo deificata. Eſt autẽ ſenſus ille alle
goꝛicus dicẽdus:in h̊ libꝛo ꝓpꝛie l̃alis.tã⸗
ᷓᷓ ab auctoꝛe ſalomone pꝛicipalit᷑ intẽtus.
vvbi voces aliud loquũt᷑ ſed res lr̃aʒ ſigniſi
cant.quẽadmodũ de lignis libani q̃ conſti

tuerũt ſibi regẽ. moꝛ noiari põt tripli⸗
citer.ↄfoꝛmiter ad actuʒ triplicẽ hierarchi

ciũ.Nam eſt amoꝛ purgatiuꝰ.cui ſeruit tro
pologia ⁊ moꝛalis ſcia.Eſt amoꝛ illumĩa⸗
tiuꝰ. cui ſernit allegoꝛia ⁊ ſpeculatiua theo

logia.Eſt amoꝛ ꝑfectiuꝰ.cui ſeruit anago⸗

gia⁊ pꝛactica theologia. Dictũ eſt hactenꝰ
pꝛincipalit᷑ de amoꝛe ꝑfectiuo ſcõᷣm anago
giã ⁊ pꝛacticã theologiã.iungẽdo ſpecula⸗

tiuã aliqñ. Dicendũ eſt in ̊ nono ſympſal

mate pᷣcipua intẽtione de amoꝛe illumiati
uo/ꝑ allegoꝛiã aut ꝑ ſpeculatiuã theologiã
Decimũ vero ſympſalma deſeruiet maxie
amoꝛi purgatiuo ſcoᷣm tropologiã ⁊ moꝛa
lem ſciam. Sic eni debitũ ſoluere conabi⸗
mur.nedũ pfectis ⁊ ſapieẽtibo.ſed min pfe⸗
cis qui ꝓficiũt aut pficere deſiderant᷑ inci

Müt. ¶ Amoꝛ illumiatinꝰ conat᷑ꝑ allego⸗

ias ex narratõe ſpõſe ad filias hieruſalem
ſub ꝑſona dilecti eccliaʒ de gẽtibo ↄmẽda⸗
re ſub noĩie ſunamitis q captiuitatẽ ſonat.
gui ſenſus ꝑ expoſitoꝛes copioſiſſime ⁊ qᷓ
ſi pꝛincipalit᷑ tractatꝰ eſt in h̊ toto cantico⸗
rũ libꝛo. Docet h gloſa oꝛdiaria ex eoꝝ di⸗
ctis ꝑticularit᷑ eccerpta. Vocat᷑ ̊ʒ oſcula
tio oꝛis incarnatio xpᷣi ſiłr deſponſatio ꝛ
amplexio cũ ſilib. Dicunt᷑ adoleſcẽtuie/
ſimplices de ecclia.dicunt᷑ cõcubine ⁊ re⸗
gine pᷣ̃lati mioꝛes ⁊ maioꝛes bñ fecũdan⸗
tes ⁊ regẽtes eccliaʒ. Dicit᷑ vnica colum⸗

ba ꝓfecta tota vniuerſalis ecclłia ad vnuʒ

paſtoꝛẽ xpᷣm ⁊ eius vnicũ in terris vicariũ
põtificẽ ſummũ ſimplificata. Debinc plu⸗

ralitas paſtoꝝ ⁊ ſodaliũ cabernaculoꝝ ⁊

oppugnationũ refert ad hereticos.( Poꝛ
ro lectulꝰfloꝛidus cũ ſimiliba ſpectat ad cõ
templactiuos ſicut egreſſio ſpõſe ad exterio
res vineas⁊ hoꝛtos trahitad actiuos.pᷣſer

tim pᷣlatos ⁊ rectoꝛes ecclie maioꝛes ⁊ mi⸗
noꝛes ⁊ doctoꝛes.adeo ꝙ tota fere ↄnexio
coꝛpoꝛis myſtici ecclie ſignificata ꝑ actus
coꝛpoꝛis veri traducit᷑ad iſtos. Nunc no⸗

mineoculoꝝ quoniã illuminãt.nũc ꝑcho
os caſtroꝝ quia letſicant⁊ defendunt in

2 –— — —

— —

— — — —-ꝓßſ

—.
—,—

el

— — ddf — — —ʒ—LD

ve
umi
Mooß
nr
letle
gti
ine⸗
hſi
con

lonnbi
mo
Uuni
muhen
Nangge
n
mang,
aal
oferye
Ulunir
huk
lamni
ienen
ondb
nin ,
ntincj
Alegon⸗
uſalem
mda
ſona⸗
meri
NNCα
reopdi
3loa
onlano

Nind

lbinern
früdn
colun
uing
ianiä
incplus

cnlon
(Peo

nado⸗
genn⸗
nog
wrn
and
guns
nen
in⸗
aunn

Bimpſalma nonũ

concoꝛdia qſi choꝛi.nũc landat᷑ub admi⸗
ratione q̃ſi filia pꝛincipis ex pulcritudine
greſſuũ quoniaʒ ſunt calciati ⁊ pᷣparatiad

euangeliʒandũ pacẽ pꝛout loquit᷑ Iſaias.

Qusã ſpecioſi pedes euãgeliſantiũ bonuʒ.

Rurſus ipᷣi eidẽ ↄparant᷑ capillis quo⸗
niã adherẽt xpᷣo capiti immediatius ⁊ ſunt

oꝛdinati ſicut greges capꝛaꝝ q̃ apparue/
rũt de galaad id eſt de aceruo teſtimonij
ſcripturaꝝ.De quibo xpᷣs Teſtimoniũ in⸗
quit ꝑhibent de me.Comꝑant᷑ deuiq; den

tibo ↄterentiba cibum ſpũalis doctrine ſub
vnitate oꝛdinata.put eſt grexouiũ q̃ aſcẽ
der ũt de lauacro baptiſmi vel penitẽtie.
nõ ſine multiplici fructu ſed gemellis fe⸗

tib ꝓpter geminã dei ⁊ pximoꝝ caritateʒ

Comꝑat᷑ inſuꝑ ſua ↄuerſatio:que ꝑ ge⸗
nas figurat coꝛtici.ꝑ humilitatẽ pallenti.
malipunici/ↄtinẽtis in ſe grana doctrina

rnũ.rubicũda ꝑ caritatẽ ſub oꝛdine mirabi
li ſnĩiaꝝ.que dicunt᷑ hic occulta genaꝝ vel
SE

ipᷣius eccłie. ¶ Lomꝑat᷑ iũcturis feminuʒ
et monilibo.vmbilico ⁊ crateri toꝛnatili.qͥ
nunq; indiget poculis. Ventri q̊ʒ ⁊ acer⸗
uo triticivallato lilijs.⁊ duobo vberibo duo

bus inſuꝑ gemellis binnulis capꝛee ꝓpter

vim genitiuã ſpiritalit᷑ atq; nutritiuã.Cõ
parat᷑ collo ⁊ turri eburnee. ꝓpter vim ſuſtẽ
tatiuã ⁊ caſtã Oculis rurſus ⁊ piſcinis ĩ
eſebon.q̃ ſunt in poꝛta filie młtitudinis

ꝓpter vim ſpiritalit᷑ inſpectiuã.⁊ aquis do

ctrinarũ fecũdã inſtar piſcinarũ. Dicũtur
ſubinde naſus ꝓpter vim olfactiuã ſpi⸗
ritalit᷑ vnde ꝑcipiũt inſidias hoſtiũ ſicut
a turre libani fit coꝛꝑaliter q̃ reſpicit cõ⸗
tra damaſcũ Dicunt᷑ caput ꝓpter vni⸗
uerſalẽ vim regitiuã ⁊ influxiuã ſpiritaliũ
ſenſuũ ⁊ motuũ ſicut a carmelo monte nu⸗
trimẽta coꝛꝑalit accipiunt᷑. Poꝛro come
capitis huiꝰſpiritalis ſunt ſicut purpu
ra regis rubicũda ⁊ pᷣcipua ꝓpter caritatꝭ

nitoꝛeʒ qᷓ iuncta eſt canalib a ſuꝑna

hierlm fluentib. Deniq; laus totiꝰ ecclie
ab ipᷣis ſumit᷑ quoniã ꝑ eos pulcraẽ ⁊q;

decoꝛa ⁊ cariſſima in delicijs cuiꝰ altitu/

do aſſimilat᷑ palme quoniam ⁊ ipᷣipᷣlati
cũ doctoꝛibo ſunt ſimiles vberibo ⁊ botris.
ꝓpter vim nutritiuã nũc in lacte ſimplicio

5

ris doctrine nũc in vino ſubtilioꝛis.¶ Di
cit ꝓp ter iſtos ſponſus ꝙ aſcendet in pal/

ma; ꝑ gratiã ⁊ appꝛehẽdet fructus eiꝰ

per remuneratòeʒ Et vbera tua loquit

ad ſpõſam ſicut botri vinee cauſa dicta

modo ⁊odoꝛ oꝛis tui a quo ſonatpᷣdica

„

tio erit ſicut odoꝛ maloꝝ Odoꝛ ingu G
ite in vitã bonis Hut/
tur tuũ ſignificãs vim guſtatiuã eſt ſicut

vite in vitã bonis ⁊ in moꝛtẽ malis

vinũ optimũ exefficacia. Subiungit po⸗
tremo ſpõſa q̃ſi ſecũ reputãs ⁊ loquẽs di⸗

gnũ nõ dubiũ qm̃ bonũ dilecto meo ad
potandũ labijsq; ⁊ dentib illiꝰad rumi⸗/
nanduʒ cauſalit intellige.qꝛ potare facit

et ruminare. Aeo⸗ increatus abyſſus
amoꝛis.fons ffuuiꝰ ⁊ ffumen.cuiꝰderiua⸗
tio eſt ipius vocatio.cur ab initio vocataʒ
⁊ electã ſynagogã velut arentẽ deſeruit ⁊ re
pudiauit.ſuꝑinfuſa ⁊ deſpõſata gentiũ ec⸗
cleſia. Pẽdet iſta queſtio ab oꝛdine diuine
pꝛouidentie.q̃ caritatẽ oꝛdinauit in effecti
bus ſuis quos vtiq; dicere poſſumꝰ amo⸗
res ſuos.qm̃ ſuũ dicere amare eſt. Amauit
⁊ facta.vidit inſuꝑ cũcta que fecerat q̊ ocu⸗
lo niſi amoꝛis’t: erant valde bona. Valde
ergo amabilia qm̃ bonũ ⁊ amabile ↄuertũ

tur. Pꝛopterea res vnaqueq;. tãtũ habet ðᷣ

amabilitate quãtũ deo amanti placitũ eſt.
Leſſet ergo ſuꝑba curioſitas moꝛtaliũ ſuꝑ

hmoõi queſtiunculis. Cur: Rñdet ꝓpheta.
NQAuecũq; voluit fecit. Rñdet ⁊ pꝛo ſeipſo.
Miſereboꝛ cui miſereboꝛ.⁊ clemẽs ero in

quẽ mihi placuerit. Repudiata eſt ſynago
ga pꝛius electa Demeruit pꝛius ita fieri di
cente ꝓpheta ad deũ. Quoniã qui elongãt

ſea te peribunt.perdidiſti omnes qui foꝛ⸗
nicantur abs te. Elongata eſtperijt. Foꝛ⸗
nicata eſt diſperſa eſt ⁊ repudiata.⁊ eccleſia
gentiũ gratis electa.ſub typo vaſti ſuperbe
et heſter gratioſe. ¶ Amoꝛ eternus qualeʒ
dicẽdus eſt plus diligere vel pꝛeſcitum/in

gratia nũc exiſtentẽ.ſicut ſynagoga fuit vł
pꝛedeſtinatuzʒ/odioſum peccato actuali q̃⸗
lis erat eccleſia gentiuʒ futura? Reſponſio
fit per diſtinctionẽ. Quoniã Ccðm pꝛeſen⸗
tem iuſticiã plus amauit ſynagogi repꝛo/
bam / tunc exiſtentẽ in gratia.ſed ſimplicit᷑

plus eccleſiam gentiũ tunc exiſtentẽ in cul

pa.ne gloꝛiet᷑ ſtulta pᷣſumptio omnis car⸗
nis in cõſpectu ſuo. Amoꝛ increatus q̊s

awmaſſe plus exiſtimandus eſt. vel angelos

vel homines. Quos inſuꝑ inter homines
vel xpᷣm vel totam eccleſiaʒ. Quos rurſus
in eccleſia.vel matrẽ ſuam vel Johannem
cui cõmiſſa eſt in cuſtodia.vel petrum cui
ſue cõmiſit regimen eccleſie. Quem plus

ſubinde dilexit vel Johãnem.vel petrum

Rurſus ſi deus ab eterno dilexit mund uz
atf

99

2 2

Buper cantica canticoꝛũ

creandũ cum omnib que in eo ſunt vel ex
tꝑe.Et quãalibet dicat᷑ſi plus dilexit vnaʒ
creaturã qᷓ; aliam cũ in actu dilectõnis ſue
infinito nõ videat᷑ inueniri poſſe plus vel

minus. Sed videt᷑econtra ſi omnia dile⸗/

xit equaliter cũ non fallat᷑ in dilectione ſũt
omnia equaliter bona.¶ Amplius ſi dili⸗
git omnia ⁊ nihil odit eoꝛuʒ que fecit.quo
pacto creature ſue quas fecit quotidie defi

ciunt.coꝛrũpunt᷑.intereunt moꝛiunt᷑nedũ

moꝛte tempoꝛali.ſed qð hoꝛribiliꝰeſt.etiaʒ
ſolo cogitatu moꝛiunt enn Vlr ilurs

ſi diligit omnia cur nõ omnibo dat ſaluteʒ
cur non pꝛoſperitatẽ cur non ddlicias. cur
malis pꝛoſpera cur bonis aduerſa. ¶ Cur

multa tolerat ĩmo laudat in creaturis irra⸗

tionabiliby. ſuperbiã in equo Inuidiaʒ in
cane. Iram ⁊ ferocitatẽ in leone. Auariciã
in coꝛnicula. ſegniciẽ in bubone.luxuriaʒ
in ſue vel hirco. gulam voꝛacem in lupo.⁊
ita de ſimilibo.qualia tamen velut odiens
repꝛobat in hominibo punit ⁊ dãnat.Ta⸗
les ſunt queſtiones ſuꝑ pꝛouido ⁊ oꝛdina
to amoꝛedei ſine numero. ¶ Pꝛo quibus
ſit hec vnica cõcluſio ꝙ amoꝛ dei in ſe vni⸗
cus eſt inuariabilis ⁊ imotus.ſiue cõpare⸗
tur ad homines ſaluãdos/ſiue ad damnã⸗
dos/ſiue coaptetur ad creaturas irrationa

les/attamẽ multiplex ⁊ varius dicit᷑amoꝛ

eternus.relatus ad effectus/ſcdᷣm quos di

citur recipere maius ⁊ minus in amando
pꝛout creature ſue plus recipiunt vel minꝰ
de ꝑfectione in eſſendo.Aliquiba contulit

ſolum eſſe.aliquibo viuere.quibuſdã ſenti
re.nõnullis ratiocinari ⁊ intelligere. Suꝑ
addidit aũt electis ſuis beneviuere ⁊ letari
cum beneplacito gratie ſue.quos fecit ca⸗
paces ⁊ participes imaginis et gloꝛie ſue.

per memoꝛiã ſui intelligentiã eternoꝝ.cuʒ

merito hic in via in oſculo ſancto oꝛis ſui
ſub ſpeeacificationis in gloꝛia. Neq; eſt
qui dicere poſſit cur ita ſacis.qui omnia q̃
cunq; voluit fecit facit ⁊ faciet in ſecula ſe⸗

ncipit ſimmpſalma

in quo tangun᷑quatuoꝛ vltimep

pietates amoꝛis.ſxlvij.xlviij. xlix.et.l.
5 Aſit amoꝛ vineas hoꝛtos/et po
vV ma reſeruat.Oſcula vult pueri⸗
foꝛtis amoꝛ q̃ſi moꝛs.¶ Amoꝛ
VWviſitat oꝛtos Veni dilecte mi
egrediamur ⁊c rſeruat poma dilecto vult

ofſculari fratruelẽ ſuũ infantẽ. qꝛ ſugẽtẽybe
ra mr̃is Quis mihi det te. fratrẽ meũ ⁊c.
Deniq; foꝛtis vt moꝛs dilectio.Et ſi qua⸗
tuoꝛ iſtas amoꝛis ꝓpꝛietates yltimas qu.,
ſi totidẽ linguas igneas.vel ſcintillas. aut

ſub ſilitudine fontis q̃ſi totidem riuulos.

Juxta quos canit᷑ decemũ ⁊ poſtremũ ſym
pſalma canticoꝝ poſſem adaptare pᷣcedẽ/
tibo ſcõᷣm anagogiã ⁊ allegoꝛiã. nihilomi⸗
nus placet appꝛopꝛiare ꝑ tropologiã amo
ni purgatiuo q̃ſi pꝛo adoleſcẽtulis.quaruʒ
nõ eſt numerus. Plures ſiquidẽ ſunt imꝑ

fecti qᷓm perfecti vel diu iam pꝛoficientes.

õpetit adoleſcẽtulis adhuc lac ſugere

cũ infante ihu quẽ introduxit fratrẽ ſuũ ſu

multũ intelligit᷑ yirgo maria. Juuat inten
tionẽ noſtrã/quia deinceps ꝑ totũ capitu⸗
lum nulla fit mentio de dilecta ſub appella
tione ſponſe.ſed ſoꝛoꝛ appellat᷑ ⁊ dilecta/ð
qua ſubiungi᷑ Soꝛoꝛ noſtra paruula ẽ
⁊ vbera non habet quaſi nõdum ſit apta

gentẽ vybera matris ſue.que hic accomode·

viri eõnubio. ¶ Amoꝛ purgatiuꝰ ⁊ ꝑfectii
uus differẽtes habent cõditiones ſicut ⁊ ꝑ
ſone quib habent incipietes ⁊ ꝑfecte mul
tum diſtant. Sicut pᷣterea diuerſificant᷑ in
triclinio coꝛdis inferius ⁊ ſupius habita⸗

1 culũ.aut potius exa ſublimiſſima ſuꝑ ipᷣm

triliniuʒ.de quo plurima ſupponunt᷑ hic
declarata ſuꝑ cantica canticoꝝ marie.ſpe⸗
cialiter tractatu ſcdᷣo.Et exultauit ſpiritui
meus. Et in oꝑe metrico ſuꝑ idẽ m&t vici⸗
bus repetitis. ¶ Amoꝛ purgatiuꝰ in ado⸗
leſcẽtula ſunamite dũ inchoattpᷣs amanti
en adhuc ꝑuula.nedũ apta numero cõcu
inaꝝ vel reginaꝝ donec adoleuerit etas⁊
vberibo intumuerit.ↄuerti debet ad ↄſide⸗
rationes hũanitatis xpᷣi maxime dũ infan
tulus erat.ſugens vbera ad lr̃am mr̃is ma
rie/ vel ꝑ allegoꝛiã mr̃is ecclie. Ita fatetur
bernardꝰſe egiſſe in nouitiatu ſuꝑ illo faſci

culꝰmirre dilect?meus mihi. Et alioꝝ ſine

numero ſunt exẽpla.Altera(qð ſequẽs ad
iſtã eſt paſſiones ſenſuales veracit᷑ fiũt
in ↄcupiſcibili ⁊ iraſcibili ſicamantis ⁊ ſe
afficientis ꝑ pietatẽꝛ gaudiũ.ſpem timoꝛẽ
triſticiã. Deoſculatio pᷣterea nõ querit᷑im⸗

mediate fieri ad caput xpᷣi qdð eſt deꝰvbi eeft
os ei diuinũ:.ſed ad pedes hũanitatis que

rendo veniã.vel ad manꝰ?ſpũs /in petẽdo ⁊

reddẽedo graʒ.vt ꝑ pꝛimũ oſculũ declineta

malo. ꝑ ſcm faciat bonũ quouſq; dignet
dilect?tenere manũ dexteraʒ eꝰ ⁊ deducere

e
ic⸗
6o
mii
an
n
ſe
un

4
e
1
it
iſe
n
ick
gre
t
a4

Bimpſalma Decimũ

hoc eſt delectabilit ducere ⁊ cũ gloꝛia ſuſci
pere vt iam ꝑfect amoꝛ dicat.Defecit caro
mea ⁊ coꝛ meũ.de coꝛdis mei.⁊ ꝑs mea de
us ineternum.Deniq; ↄuenit huicamoꝛi
purgatiuo vita actiua ↄſiſtens pꝛincipali
ter in refrenatione vicioꝝ cũ aſſuefactione
virtutuʒ moꝛaliũ.quibo pᷣſuppoſitis q̃ſi ꝓ

diapfalmate loquat᷑ iam textus nr/⁊ ab eo

ſumamꝰque reqͥrit amoꝛ iſte. ¶ Amoꝛ pur

gatiuꝰ quẽ nouitiũ dicimꝰ.qui ꝓtendit᷑ad

oẽs xpᷣianos.lr̃atos ⁊ idiotas.umꝑfectos.
pꝛoficiẽtes.⁊ ꝑfectos:põt remẽoꝛatõeʒ ſuã
ad pauciſſima reducere.magis ꝑ interiecti
ones ſuſpirãdo.q̃m ꝑ ſubtilia ſpeculando
Suapponamꝰex ancilla theologie grãma⸗
tica ꝙ interiectio ẽ ꝑs oronis ſignificans
mẽtis affectũ voce incognita. Addi pote⸗
rat geſtu incognito. Pꝛimũ ꝓpr aures diſci
pline capaces.Alteꝝ ꝓpter ocłos geſtuum
cognitoꝛes. Dixerimꝰ iſta qꝛ nulla ꝑs or̃o

nis efficacioꝛ ẽ ad mouẽdos affectꝰ q; int᷑⸗
iectio tradẽte hugone ⁊ exꝑientia teſte.Ge

ſtus ſũt ad ocłos. voces ad auditũ exẽpla

ſüt in ſenſibilibo manifeſta qᷓlia videmus

trãfferri ꝑ deuotos ſimplices iĩ oronibo ſuiſ
ad deũ.coꝛã imaginibo crucifexi.Aut iacen
tis xpᷣi in pᷣſepio.vel adoꝛati inter magos

vel pñᷣtati in tẽplo velifugiẽtis in egypiuʒ

vel reuertẽtis vel inuẽti in tẽplo.vel deſcẽ⸗
dẽti in naʒareth. Simpliciũ itaq; fides.et
ſi nõ põt ad remẽoꝛatõeʒ altitudis ſapien/⸗
tie dei ꝑtingere.ꝑ ſubtiles intellectꝰmedita
tiones.fiat qð dicit dionyſiꝰad ↄgregantiſ
pr̃is vnitatẽ ⁊ deificã ſimplicitatẽ vnio vel

vnitio.Ad qð faciendũ ſumplex fides.⁊ eri
gens ſpes.⁊ amplexãs amoꝛ ſufficiũt. ma⸗

gis affectualit᷑ ſuſpirãdo q̃ſi ꝑ interiectões
qles ſunt.O vtinã qᷓ; ꝑ intelligibiles alias

ſpeculatões.q̃ nõ ſũt in hoĩs arbitrio.ſicut

interiectõis affectões. Nihil eĩ magis ĩ po
teſtate nr̃a ẽ q̃m deſideriũ vel volũtas.Ce
teꝝ pꝛactica ptʒ in iſtis latiſſime ꝑ oẽm le⸗

ctionẽ.meditatõeʒ ⁊ oronẽ ĩmo cogitatõeʒ

vt ↄfeſti ſuſpiret amoꝛ nonitiꝰad deũ qũo⸗
cũq; ꝓponat᷑ ſibi.vel ĩ ſpecło.vel ĩ enigma⸗

te interiꝰvel exteriꝰ intelligibilit᷑ vel ſenſibi
litervt dicat cũ pſalmiſta. Diligã te dne foꝛ
titudo mea.vl adbuc ſuccincticũ illo.qͥ re
cogitãs dictũ apłi.Oð qꝛ ſumꝰfilij dei mi⸗

ſit deꝰ in coꝛda nr̃a ſpm̃ filij ſui clamanteʒ
Abba pr Reflexitſe ſuꝑ ſe. Quid poſtulaſ
dũ dicis abba pr. Rñdit ſibijpᷣi ſuſpirabũ
dus inalta/te. Adbeſit in iſto te.nihilvltra

petens:qꝛ nece quid peteret vltra patebat·

Cõpoſuerũt ſibi multas ꝓ multitudine di
ninarũ inſpirationũ viſitatõnes.rñſiones
hmõi bꝛeuiſſimas ↄfoꝛmes affectui pieta

tis vt illud vbi ihs ibi maria. Dilectꝰ meꝰ

mihi ⁊ ego illi. Dñe ieſu ſuſcipe ſpm̃ meũ.
Et ita de qualibet petitõe oronis dñiceſic̃

dicedo cũ ſuſpiratoe interiectiua. O pr̃.o
noſter.o qͥ es in celis ⁊ celatis ineffabilib

⁊ ignotis.O ſanctificet᷑ nomẽ tuũ ſanctifi

cans ⁊ ſãctificãdũ.O adueniat regnũtuũ.

regnũ ompiũ ſeculoꝝ.vt ſis oia in oĩboꝛ re

gnes in meqꝛ regnare debes.O fiat volun

tas tua pceptiua.phibitiua conſultiua.co
hibitiua ⁊ volũtas beneplaciti tui ſicut in

tate ꝑmiſſionis tue.quoniã indignatio eſt
contra vicia.nõ eoꝝ volitio ꝓpterea roga⸗
mus.Cõuerte nos deus ſalutaris noſterꝛ
cõuertẽdo nos auerte irgm tuaʒ.cadere nõ

ꝑmittẽs nos a nobis. ¶ Amoꝛ nouitiꝰ po

teſt in remẽoꝛatõe ꝓ omni ſubtilitate.⁊ ici⸗
entia. fixos habere ⁊ herẽtes oculos ſpectã

tes ad incarnatõeʒ dñi noſtri ihu xpᷣi.qui
per euangelia digeſti ſũt ⁊ in pictis vłſcul
ptis imaginibo ondunt᷑ſatis cõfoꝛmit᷑ ad
apłm. Nihil inquit iudicaui me ſcire inter

vos niſi ihm xpᷣm ⁊ hũc crucifixũ.Simi⸗
lis eſt ratio vel potioꝛ de remẽoꝛatõe circa

euchariſtie ſacramẽtum. ¶ Altuero diceret
foꝛte aliquis ꝙ in picturis imaginibo re,
pꝛeſentat᷑ deus ſub foꝛmis ſenſibilib.que

occaſionẽ dant erroꝛi ſicut in figuratõe ſã⸗
cte trinitatis. Rñdemꝰ?cũ illo qui dixit. Pi
ctoꝛibo atq; poetis qölibet audendi ſemꝑ

fuit equa poteſtas. Om̃ vt pictoꝛes ugat
999

illa que ad rei veritatẽ aliter ſe habẽt vl
buerũt. Ita ſcriptoꝛes nedum poetici ſed
ꝓphetici ⁊ euãgelici ⁊ moꝛaleg multa dicũt
ſub parabolis ⁊ figuris aliter qᷓ; res ſe ha⸗
beat.niſi coaptemꝰſigna reꝝ cũ reb. Suf⸗
ficiet igit amoꝛi nouitio.p om̃i ſubtilitate
exercitiũ.in deſiderio catholice vite pñtis
cũ ſuſpirio ad eternã q̃i dicẽdo Quis mi
hi det tefratrẽ ⁊c cũ ſilibo aſcẽſiuis.ptẽeſi
uis.⁊ vnitiuis interiectionũ affectibovt O
abba 3 O diligã te O oſculer te O amem

te.¶ Amoꝛ nouitiꝰ ſciẽs ab aplo ꝗ optet
accedentẽ ad deũ credere.qꝙ de

cto meo ⁊ ad me ↄuerſio eius Vñ dotata
caritate qꝛ diligẽtes ſe diligit nuertiurad
af 2

eſt. 7 ſeqd
rentibo remuneratoꝛ eſt accipit fidẽ ⁊ ſpem
p quas dirigit᷑ ⁊ erigit᷑ vt dicat Ego dile

99

celo ⁊ in terra.Auertas aũt faciẽ tuã a volu

BGuper cantica canticoꝛũ

oꝛationẽ/ ſciens illud. Sine me nihil po⸗
teſtis facere.Et qꝛ nemo venit ad patre ni
ſi ⁊c̃.adiungit fidei ſpei ⁊ caritati oronẽ vt

appronmeide⸗ ſcoᷣm doctrinam dionyſij

t ꝛ oꝛatio ſepius arida eſt niſi lactetet

foueat᷑adiũgit lectionẽ ſcdᷣm doctrinã pie

tatis.quã cõtinẽt vniuerſe ſcripture cano⸗
nice ⁊ ſancte deuotioni cõgruẽtes.Et has
ſignificat ſub metaphoꝛis varijs ad lectio
nem ⁊ meditatõeʒ aptis.vt ꝑ agrũ in quo
eſt theſaurus regni celoꝛũ. In quo ꝑ alle⸗
goꝛiã dicit᷑ exiſſe Jacob ⁊ Iſaiꝗs ad medi
tandũ. Cõparat ⁊ libꝛos villis ⁊ vineis ⁊
malis punicis vnde ſuſcipit floꝛes ⁊ fructꝰ

ſanctoꝝ deſiderioꝝ vt incipiat docrrie lac

git ad extremuʒ fidei ſpei caritati oꝛationi

lectioni ⁊ meditationi grarũactionẽ queĩ

odoꝛe mãdragoꝛaꝝ ſpirãtiũ in ſpoꝛtis ſen
ſuũ ſuauiter ⁊ ad fecunditatẽ valentiũ deſi

quaginta/ꝛ ſcõᷣam in hoc ſympſalmate /ſi⸗
nequa nullꝰaut crign in vochine pietat
pꝛofectꝰ accreſcit. Et hec ẽ remẽoꝛatio ſen

nõ obliuioſa retentio ꝑlectoꝝ.Et hoc ob;⸗
ſeruaſſe denotat vbi ſubſequi᷑ Omnia

poma noua et vetera dilecte mi ſeruaui ti⸗
bi] ſuꝑ bonitate ⁊ adiutoꝛio memoꝛie ſen
ſualis intrinſece.ulti muita tradiderũt

Seneca in eplis Tullius in rhetoꝛica no

ua tradens artẽ q̃ndã ꝓ rhetoꝛibo/cõpoſue
runt.alij certas abbꝛeuiatões ſniaꝝ.vel er

alijs cõpoſitas tradiderũt mẽoꝛie.figuras

nõnulli ptraxerũt quẽadmodũ fecimꝰcan
tici coꝛdis/⁊ alibi de pẽnis colũbe/de pſal
terio/t alijs muſicis. Tradunt᷑ hac intetio
ne in mathematicis ſigure theorematũ.nõ
vt ibi manegt herẽs imaginatõ.Alioquin
dicẽte Auguſtino facilius eſt in terra naui

Srec ꝑ hmõi figuras ſciam adquirere.

lioquin pterea reddet᷑ homo faciliter fan
taſticꝰ: ineptꝰad intelligibilia. Sint igit
figure pauce ⁊ oꝛdinate ad adintoꝛiũ fan⸗
taſie.miſtrare debẽtis intellectui fantaſma

ta clara ſerena oꝛdinata trãquilla ad intel⸗

liſgibiles ſpẽs abſtrahendas ſ̃m q̃s intelle
ctus ⁊ volũtas iã valeãt dimiſſis vel quaſi
ſopitis fantaſmatib negociari circa rõem
intelligẽtiã ⁊ amoꝛẽ diuinoꝝ. Cõuenit h̊
mõ remẽoꝛari parabolicos ſermones ſcri⸗
pture ſacre ꝑticulares inſuꝑ hiſtoꝛias ð re

bus ſingulariby. Hã cũ ſcia ᷣm Ariſtotelẽ

ſit de pꝛimis ꝑ ſe vniuerſaliba⁊ neceſſarijs
nũq; habet᷑ ſcia de pᷣdictis niſi ꝑ reductõeʒ
ad intelligibilia ⁊ vniuerſalia ꝓpter q̃ ſenſi
bilia ⁊ ꝑticularia inducunt᷑ tanq; p exem⸗
plis manuducetibo a ſenſibo in intellectuʒ.
Sic enĩ oĩa lr̃aliter poſita de hiſtoꝛijs r̃au

cunt᷑ ad vniuerſalẽ dei ꝓuidentiã.nec al

nitunt᷑ oñdere.aut ad moꝛalẽ ⁊ diuinaʒ in
ſtructionem ſub vniuerſalib regulis vt ꝗq
lya ſignificat vitã actiuã ⁊ rachel vitã ↄtẽ⸗
erma ſicu martha ⁊ maria petrus ⁊ Jo
haãnes ⁊ ita de ſimilib ſuo mõ ᷣm q̃ ſciẽtia

coõcludit᷑ vera ⁊ certa.qð fieri nequit innitẽ

do imaginationi ⁊ mẽoꝛie ſenſuali.Amoꝛ
nouitiꝰ concepto feruoꝛe ſpũs ex doctrina

pietatis ⁊ aſſidua ruminatõe ipᷣius iã oſcu

la vult pueri xpᷣi Quid mihidet inqt ie
fratrẽ meũ ꝑ ↄfoꝛmitatẽ hũanitatis ſu⸗
gẽtẽ vbera mr̃is mee ꝑ dignatõeʒ nimie

itatẽ x canitatis vt inueniã te ſolũ foꝛis netur/
gnatur. ¶ Amoꝛ nouitiꝰſubinde notat p⸗
pꝛietatẽ alterã antepenultimã in oꝛdieqn

ba pudoꝛis turbatõʒ inducat Et deoſcu

ler te ꝑ ſincerũ ⁊ ſanctũ deuotõis affectuʒ

in pign dilectõis ⁊ anã ſperate deſpõſatio

nis ⁊ iã me nẽo deſpiciat velut idignazʒ

te tãto amoꝛe Appᷣbendã te nõ ꝗpꝛijsvi

ribo ſed dignãter appᷣheſa a te ⁊ ducã du

ag te in domũ mr̃is mee qð eſt vlis ec
clłèſia fideles ĩ te regenerãs ⁊ in cubiculuʒ
genitricis mee qðẽ alid ſpkalis artioꝛ
religio q; ſolavliiſ ſub te abbate xpᷣo vbi ob

ſeruer oꝛner ⁊ erudiar ĩ nouiciatu meo pla

centioꝛ eẽ tãq; ſub aggeo eunucho in tricli
nio femiaꝝ ibi medoceb qm̃ tu de ſci⸗

entiaꝝ dñs es/a edocta ⁊ ſpũñaliba epulłre⸗

ferta.de manu tua dabo tibi poculũ ex vi

no ↄdituʒ ⁊ muſtũ maloꝝ granatoꝝ meo

rũ nõ q̊ in veſcaris vel inebꝛiaris ſed ego

te. Dicã qʒ ex ſnĩa in exꝑientia ſpũs ⁊ de
uoloe leua ei ſub capite meo p ſpei ſu⸗
ſtentatõeʒ,/q̃tenꝰ in pace in id ipᷣm doꝛmiã

et req eſcã. Donec dũ tu dñe ſingularit᷑ cõ⸗

ſtitueris me ⁊ dextera caritatis tue am

plexabit᷑ me te ꝓtegẽte ⁊ cuſtodiẽte in me
trãquillũ hũc deuotõis ſtatũa ↄturbatõe

boiĩm⁊ ↄtradictõe linguaꝝ ꝑ miſteriũ filia
rũ hierim quib dignenis iia maãdare ⁊ dice
re Adiuro vos filie hierlm ne ſuſcitet ne

q; euigilare faciatis dilectã donec ipᷣa velit

NDuinetiã dicãt cũ admiratõe Queẽ iſta

que deſcẽdit de deſerto ðelicijs affluẽs in⸗

nixa ſuꝑ dilectũ ſuũ Nimiꝝ ego ſuʒz mo⸗
mita ꝑ te ꝑos yſaie ſuadẽtis. Vt qͥ ãbula⸗
nenit in tenebꝛis. ⁊ nõ eſt lumẽ ei ſperet in

— — —

–☛ EE

☛ .

ſ
ind

n

—

dñoꝛ initat᷑ſuꝑ dũm deũ ſuũ Ceterũ gras
ago dilecte mi. qꝛ dicis ⁊ ita feciſti Sõub
arboꝛolmalo ſuſcitaui te ibi coꝛrupta ẽ mm·
tua ibi violata ẽ genitrixtua Arboꝛẽe ma
lũ.intelligo crucẽ tuã ibi coꝛrupta ẽ ⁊ vio⸗

lata mr̃ mea ſapiẽtia tua q̃ͥ bonoꝝ oĩm mr
eſt ⁊ genitrix in vtute ex moꝛte culpe ſuſci⸗
tãs me. Audio deniq; ⁊ obedio dũ pꝛinci⸗
pis Pone mevt ſignaculũ ſuꝑ coꝛ tuum

vt ſignaculũ ſuꝑ bꝛachiũ tuũ Sed obſe
cro fiat in me exꝑtmẽtaliter cauſa q̃ ſubiũ⸗

.

ſub typo dilecte ſunamitis adoleſcẽtule

Nuüc ꝑtractet᷑ vltima ꝓpꝛietas amoꝛis q̃ cõ
uen iẽs eſt in qcũq; qͥ vere dilexerit Yoꝛtis
amoꝛ q̃i moꝛs. Moꝛtificatio ſiqͥ dẽ fit car⸗
naliũ deſiderioꝝ in bonis.dũ creſcẽte cha
ritatelminuit᷑ ⁊ moꝛit᷑ cupiditas. Zelus iin
ſuꝑ vel emulatio xpᷣi dilecti q;ᷓ dura füür
tã actiue q; paſſiue ſic infernus docuit
hoc ſua moꝛs in cruce ex qͥ factũ ẽ illuc· O
moꝛs ero moꝛs tua ⁊ moꝛſus tuus o infer
ne Docuit hoc idẽ ʒelus.emlatio tot mar/
tvyrũ ꝓ dilectõe xpᷣi in ba fuerũt lampades

ignis lampades ignis atq; flãmaꝝ In

qᷣbo pᷣterea aq̃ multe pploꝝ ⁊ tyrãnoꝛũ
nõ potuerũt extinguere charitatẽ nec ſᷣiian

mina ſuꝑirruẽtiũ tribulatõnũ ⁊ exundã⸗

tiũ ſupꝛa modũ obruerũt illã In qb ö
niq;. facto declamauerũt Si dederit ho; . ncaciter la
rantes Et ducẽti argẽtei q̃ſi ꝑfectioꝛis

mo oẽm ſubſtãtiã domus ſue ꝓ dilectione

q̃i nihil deſpicit eã imo nec aĩaʒ ꝓpꝛiaʒ di
lectõe facit carioꝛẽ ꝓclamãtes cũ apoſtolo
lue viuimſiue moꝛimur domini ſumꝰ2
X Amoꝛ ꝓinde nouiciꝰ ne ↄdẽnẽdus ſed
erudiendꝰ videret᷑ a xpo ↄmẽedat᷑ hũilitas
eius.ſagacitas ⁊ virtuoſitas vſq; in finẽ c
pituli ⁊ libꝛi.cõtra vanũ timoꝛẽ ⁊ noxium
tepoꝛẽ Soꝛoꝛ nr̃a loquit᷑ xpᷣs velutad
filias celeſtis hiꝛlm ꝑuula eſt ꝑ ſui repu
tatõeʒ Et vbera nõ hʒ excreſcẽtia ꝑ tũo
rẽ Quid faciemꝰſoꝛoꝛi nr̃e in die tenta,⸗
tionis qñ alloq̃nda ẽvarijs hereticoꝛũ
aſtutijs aut hoſtiũ ceteroꝝ ĩſultibo crebꝛis

Rñdent ad tuitiõem ꝑuule ſoꝛoꝛis Si

murus eſt cardinaliũ vtutũ ⁊ donoꝝ con

ſtitut? ad cuſtodiã eius edificemꝰ ſuꝑ euʒ

ꝓpugnacła argẽtea ꝑ collatõʒ doctrinari

eloquẽtia fulgẽtiũ Si hoſtiũ eſt ꝑ qð ĩ

gredi poſſit hoſtis ↄpingamꝰillud tabu⸗
lis cedrinis hoceſt impuunibilibyreſpon
ſionũ ſẽtẽtijs. Poꝛro gratꝰamoꝛ ſunami⸗

1 Ouia foꝛtis eſt vt moꝛs dilectio)
Amoꝛ nociuꝰ ſic dixiſſe ſeu optaſſe puter di erea ſubt ee ſubditu D
nſja ſunamite Vinea fuit pacifico iaean

rã dilecto ¶ meo q̃i pacẽ reperiẽs Quia

cũ foꝛtis armatꝰ cuſtodit atriſ ſuũ in pace

tis. nfi abyſac. ↄfitet᷑in ſe iã impletũ e? d
pꝓponit᷑ faciẽdũ Ego inqͥt murꝰ clauſus
ſq; vndiq; ad defenſionẽvirtuoſã ne ſubin
deſup impugnationẽ I¶Ecquo virrutuz
oꝛnatu reſiſtendo ⁊ agendo facta ſum co

ſunt oĩa que poſſidet.neq; timoꝛi cedit muůũ

dit. Pꝛopterea ſub typo vinee ſubditurde

ſubaudi pace/de quo mõ dictuʒ eſt ex quo

dano diabolico vel hũano. nõ quidẽ pꝛia
virtute ſed illi qui cuſtodit ⁊ cuſtodib taa

facta ſum coꝛã illo q̃i pacẽ reperiẽs. Onne

yin ea ha bet oculos qͥ ſunt porẽtie ⁊ vire
ißpiꝰanime cũ habitibo ⁊ actibo ſuis Tra⸗-
didit pacificus xpᷣs eam cuſtodib an
gelicis ⁊ doctoꝛibo ſeu pᷣlatis ⁊ hoc quidd
non ſine merce quoniã vir affert ꝓ fructu

eius nuille argeteos ſ qui ſunt rorigẽ acru /
boni vel meritoꝛij ĩ numeri ꝑfectione deſi,

gnati. Monfirmãs rurſus iperps cuſtoę
diam adoleſcẽtule ſue ſub pᷣmiſſe vineet /
po dicit vinea mea coꝛã me eſt perↄpila

centiã ⁊ cuſtodiã. Deinde ptinꝰſermonem

tia enogig. Daincae tin ſermon
couertit ad eãdẽ¶ Mille argetei ſup
ſunt illiꝰꝗ eſt tibi pacificꝰ. Remuneratoes

ꝑfecte reddent᷑ eis qͥ ſunt tui pacifici ro
gãtes q̃ ad pacẽ tuã ſunt ⁊ efficaciter labo-

numeri his qͥ cuſtodiũt fructus eiuſde/

vinee ne ꝑdant᷑ aut demoliant᷑.¶ Gqequi

tur vox dilectixpᷣi Que habitas in oꝛiꝭ

doctrinalis pietatis ⁊ virtualis oꝑationis

amici auſcultãt teqͥ ſunt oẽs zelante

ſiderioꝝ.¶ Amoꝛ nouitiꝰ rũdt veex hu
militate verecũda indignaʒ ſe reputãs loqᷣ

dllecto ſub pñtia amicoꝛuʒ Fuge dilecte
ſentiamꝰde ea dicemꝰhancrũſionẽ ex fidu
cia ꝓcedere ⁊ ꝑ inſinuatõeʒ oſculũ ⁊ ample

xum dilecti poſtulare in petitõne ſecreti ad
altioꝛa ſecretioꝛaq; loca qᷓ ſint oꝛti cũ ami
cis. Ita enĩ pꝛi optauerat Quis mihi det

te fratrẽ meũ ſugentẽ vbera mr̃is meevt in

ueniã te ſolum foꝛis ⁊ deoſculer te ⁊ nemo

me deſpiciat vel reſpiciat.ſperãs a dilecto

fugiẽte ſuꝑ mõtes aromatũ poſſe ſe ſurſuʒ

trabi amoꝛoſo q̃i ſuſpirio blãda ſuſurranit

af 3

fectũ ſalut tue Yac me audire vocẽ tu

Epithaphiũ iohã. Gerſon

in amicon piſtia ¶Fuge dilecte mi aſtimt⸗
pꝛee hynnuloq; ceruoꝝ per alacrẽ

lare capꝛee ceruoy pe
amoꝛis ⁊ ſurſum agẽtis hilaritatẽ ſuper
mõtes aromatũ mõtes eternos a quibuſ
mirabiliter illuminas vbi eſt ſecretm ſolitu
dinis.ſerenũ luminis cubiculũ pacis.lati⸗
bulũ caliginis in foꝛaminib petre in ca⸗
nerna macerie vbi ſunt deſerta ſeculoꝝ ⁊
ſpecioſa deſerti regio pacis ⁊ lucis et terra

viuentiũ deſerta inuia ⁊ inaquoſa carnali⸗

bus / vbi eſt deſideriũ collium eternoꝝ vbi
loqueris ad coꝛ in multitudie magna dul⸗
cedinis amantibate/abſcõdens eos in ab⸗
ſcondito facieituea ↄturbatõe hominũ/⁊ꝛ
in abſcõdito tabernaculi tui a ↄtradictõne
lingua. Illuc ad extremũ tracta ⁊ poſita
scu ſols vnica cũvnico quid aliud expe
ctem.quid oꝛem quid inſinuem a dignatõ

ne dilecti mei niſi illud ab initio oſculetur

D Explicit Jobanes de BGerſon ſuper canti⸗
ccanticoum.

Frater Johãnes pꝛioꝛ celeſtinoꝛũ lugdu/⸗
ni de completione hui operis ⁊ moꝛte fra⸗
tris ſui adiunxit quod ſequitunr.
OPnmpleuit iſte doctoꝛ eleuat hoc
is egregiũ ſuꝑ cantica cantico⸗

mn udlugaunns gallie. anns
dñi. M. cccc xxix die ſabbati nona mẽſis

,

anno etatis ſue. lxvi. inter verba oꝛationis

Doctrina quã

iulij. Duodecima vero die einſdeʒ menſis

.

xt pie credit᷑ amplexib ⁊ oſculis dilecti ſpõ
ſi ꝑfruit᷑. Dequibo in his vltimis ſuis can

ticis tanta ⁊ tam ſublimia mira ſubtilitate

ſpiritũ deo deuote reddidit.⁊ dulciba nunc

taſfect ſuauitate dulei gutture velutoloꝛ

parata modulat eſt. Uale mi dne frater
⁊ vn ie tut germani celeſtini quõdam tibi

cari in hoc ceno relicti curam apud domi⸗

ſtri Jobannis de Heſfſſon.
Viocat ad plãctũ/ſtudiũ te ꝑiſiẽſe:
M( Et celebꝛẽ geitũ funere plaga rcẽs
ROuitibi nẽ rapitpᷣclarꝰ moꝛte Jo
Cance

Intra tuos natos nõ huic ſilem meruere
r er quẽquã ſecula noſtra parem:
¶ KRullꝰpãgerico mẽdaci me putet iſta
Latius vt creſcat.ſcribere/ſama viri

.

ariꝰ in te fuit officio (baãnes .

Hic calamꝰlaudis/qð ſibi ferre valet.
Pꝛimitias eui xpᷣo dãs/indole pura
acta ſenex legit ſemina meſſe grauu
Ocia deuitans puerilia/tunc puer ipſe

BGrandis honeſtatis pꝛodidit indiciaa

Carnis ſoꝛde carens.etatis iter iuuenilis
Tranſijt hinc lubꝛicũ.quo fere quiſq; ruit
D meſequẽs tꝑs / dedit alme theologie
Tuius pꝛofeſſo: claruit eimius
Cepit enĩ rectũ facere/poſt recta docere

UVt melius voci conſona vita foꝛet
Tinnula voxeiꝰ/geſtu comitata venuſto:
VWVera ſuadebat.celica verba docens
At quotiẽs dura ceruix flecti repꝛoboꝛum
Debuit.inſonuit aſperioꝛe tono.

Rhetoꝛ ⁊ oꝛatoꝛ miro ſermone diſerto

Dicta coaptauit moꝛibus in varis

t fuerit. quãtũ arte pfundꝰ
Edita que fecit plurima ſcripta docent

Scripfſit ad om̃e genꝰmulierũ ſiue viroꝛũ

Aaũ chꝛiſtum via ſit quo bꝛeuioꝛe modo
Multos pᷣterea tractatus/opuſcula grata
. ondidit. hbec moꝝ ſunt decus ⁊ ſpeculuʒ
Semper amicus ei fluxit ab oꝛe ſuo
Pꝛedicat hũc ↄſtãs ſecurꝰ⁊ abſq; timoꝛe
Due ſibi cauſa dedit aſpera multa pati
Pꝛopter eũ natale ſolũ linquẽs ꝑegrinus
Dꝛis ſe externis tradidit atq; lois
Vñ a re ſumpſit gerſon cognomẽ honeſtũ
Onod ſi tranffertur aduena ſignificat
¶ Talia pꝛĩcipia meritoꝝ totq; triũphos

Quis finis claudet meta ve qualis erit

Heu moꝛs ſeua nimis ſubijt q̃ floꝛida cũ⸗

Coõtriuit vaſtãs/ac cito cõminuit (cta
Tot bona furatur vna qua ꝓximat hoꝛa

lum ſuccidens impia parca ferox.
53 d ago dũ te moꝛs crudelẽ vocitaui
Alli cum potius grandia dona pares
Egit enĩ moꝛiẽsxpᷣs/ꝙ poꝛta quietis

Perpetis. atq; foꝛes luminis introitus
Hinc ipſi refero grates ꝙ te ſpoliauit
enn perniciem perimit.

¶ Duo fuerit nat? anno vel obit.retinere

An pꝛomptu ſi vis/ calculus iſte dabit

nnos mille cape xpᷣi.centũ quater adde

Vicenum nonum tu ſimul accipito

Julius oꝛbe ſuo lucem voluit duodenam

CLurarũ requies,que ſibi grata fuit

Em ſexagenis terris cũ liber abiret
¶ Hüũc cãpan ager gallꝰdat pariſioꝛũu.

Bermo tenax veri. ferro penetrãtioꝛ oi

1

nae
.
d
e

ſrũ qͥ i ceł?· Addo ꝙ ſiẽ mibi crebꝛi abſc
vlla palpãt adulatõis nota teſtare/7 ali

Erudijt tellus.emula turba fuagat
Aſt hüc dũ fugeret. fouet germania feli
Fit ſibi lugdunum / poſterioꝛ requies
Quod viuũ recipit defuncti ſic tenet oſſa
mpꝛecoꝛ au iritus ad dim

Foꝛtis in eccia bellatoꝛ maxime gerſon
Armatus gladio/cingis ouile deit
Viuũt ſcpta tua.quauis ſint oſſa ſepulta
Omnib exemplar ſe dãt imitabile doctis

in circũferẽtia ſepulcri in LQugduno in ec⸗

cleſia ſcti Pauli et in tabula muro appeſa
inxta armaſnggg.
Magnü parua tenet vᷣtutibo vꝛna iohem
Pꝛecelſũ meritis gerſon cognoĩe dictũ
ariſius ſacre pfeſſoꝛ theologie
laruit ectie qui cancellarius:.anno
Milleno dñi centũ q̃ter/atq; vigeno
MNono luce petit ſuperos iulij duodena

Ppiſtola fratris io/

pãnis de Berſon oꝛdinis celeſtinoꝝ dire⸗

cta fratri Anſelmo eiuſdeʒ oꝛdinis ſuꝑp o⸗
puſculis Johis Cancellarij pariſieñn.

GBſtulaſti ſepius amantiſſime mi
frater ĩ xpᷣo / vt ea tibi cõicarẽ oi/⸗
ſcula quea germano meo dno pa⸗

loꝝ ſtudiũ incũbere.Pareo libẽs petitiõi
tue. tü qꝛ nil tibi denegare qo. tum qꝛ mira
ↄplacẽtia ſicuti creberrime ſũ expt/eadeʒ
Amplecterꝭ adeo vt tãta impoꝛtunitate de/
ſiſſimaꝝ occupatõnũ qlb artar/nõ potue
ris abduci/qͥn płima exc his ꝓpꝛia mau trãſ
ſcripſeris/⁊ auide ruminãdo vẽtri mẽoꝛie
tenacit᷑ vmẽdaueris Crudele ̊ mi fr̃ exiſti
marẽ / ſi doctrinã hãc ſaluberrimã ſimilagi

neüũ panẽ/ quẽ ĩ diuerſ tractulł/veluti qͥbuſ
dã cophinis aut ſpoꝛtellł recõditũ largiter
habeo / eſuriẽti tibi ⁊ tã auide poſtulãti nõ
coĩcarẽ. Pꝛoinde nõne ſacrilegij ↄuĩcerer

ſi hũc doctrie theſaurũ quẽ mihi ĩidigniſſi
mo eÿffri/ p mea eruditõe/grãdi zelo ↄmẽ⸗
dauit/humo defoſſuz abſcõditũ retinerẽ
Scia eni et theſaurꝰabſcõditꝰ q̃ vtilitas ĩ
vtriſq;.Qua ĩſuꝑ rõe luceruã accẽſã abſcõ

derẽ ſub modio/q̃ ponẽda potiꝰerat ſupꝛa

cãdelabꝝ / vt luceret oĩbo qͥ i domo ſũt. Nõ
ne etiã ſaluatoꝛ nr̃ admonuit Sic luceãt
oꝑa vr̃a bõa coꝛã hoĩb/vt glificẽt preʒ ve

Pitha fin ſcriptuz

riſieñ. cancellario compilata ↄgnoſcimuna
aſſerẽs te feruẽtiſſimo amoꝛis deſiderio il⸗

ho. Ger.

plimi viraliqd ſtudedo repis q pl

Em ſubiectã matiã tuũ dilectet aim / uluiet
pꝓficiatq; h̊ idẽ certiſſime ↄfirmare i memet

—

rnal amoꝛ ſuſpectũ redde

agi/ſi ñ ↄtinuoſ
reteſtioniũ diceret. ¶ Duid g nöne pᷣferre
volum?hũc nouiſſimũ vł ſui ſiles antiqͥ ſſi
mis ⁊ ſciſſimis diuie ſcripte doctoꝛibo qui
abyſſał ſapie ⁊ ſcie fõtes ſcaturiẽtes/⁊ ĩ ma
ximos fjuuios excreſcẽtes eccliaʒ vniuerſã
irrigarũt ⁊ qͥ ſalubꝛiꝰ vᷣbis docueft/vite cõ
firmauert exeplo miracuł creberrimis cho
ruſcãtes. Quoꝝ eqͥdẽ i elucidatõe diuiĩe le⸗
gis/ tãt fuit laboꝛ vt icredibili ſtudio pene
plures ediderit libꝛos / q; exiguitas ĩgenij
ſequẽtiũ vlł legere vł appᷣhẽdere potuerit.
Patuit h ĩ augu.ĩ ambꝛo.i oꝛigene cuiꝰtot

WN

milia voluminũ bieronimle legiſſe teſtat
Abbſit h abſit vt hos relinqmꝰ hoꝝ obliui

ſcamur/ vt nouis aduenietibo veteres do⸗

ctoꝛes piciamꝰ/eos potiꝰimẽſis honoꝛib
attollimꝰnouis pᷣferimꝰ Nã ipᷣi pculdubio
ſũt qͥ laboꝛauerũt.⁊ hi nouiſſimi ĩ laboꝛes
co itroieft / illi dẽtiũ roboꝛe maſticauerũt
gqð i meatꝰfauciũ lenit᷑ hi trãſglutiũt / illi a⸗
cumie natal igenij⁊ tota me ãuiſu cũ gra
Dei radiate vᷣitates altiſſimas ⁊ abſcõditas
valde ꝑſcrutãtes/a crimĩe oꝛetenꝰeructaue

rũt/ veluti ſiqs er abiſſo tre pfudiſſima ſuf

foſſis ⁊ egeſtꝭ igeẽti conamie ruderiba pᷣcio⸗
ſiſſima auri vł argeti põdera ſuſtollat.hi ãt
ſua quis opuſcla nõ aliũde q; exiloꝝſentẽ
tijs ſa piẽt ↄtexẽtes/qꝛ foꝛte clariꝰ ſeu poli⸗
tiꝰlocuti ſũt/nõ aliud egiſſe videt hoꝝ plu
rimi/q; ſiqͥs rudẽ ⁊ ifoꝛmẽ ſeu ſcabꝛã metal
. eimaſn nonlte pinera pauctd in ſplẽdẽ
tẽ ⁊ gratioꝛẽ diuerſo limat᷑e
Artificialit educat. Nemo & nouiſſimoꝝ pᷣ

genere foꝛmaʒ

ſumat ſe pꝛioꝛibo ↄꝑaremnẽo ikos tuſtate

ſua ↄtẽnere. Quẽeadmodũ ab hac temerita
te lõge eẽ nõ dubito ffvnanimis germanũ

nr̃m/ quẽ loqmur ſic ⁊ dicta ⁊ facta eiꝰ oĩa
teſtioniũ ꝓhibẽt. Qui lʒ int᷑ cereros huiꝰ ĩ
feliciſſimi nr̃i tꝑis/pace oĩm dixeri/ veluti

vas electiſſimũ replet?eẽt ſpũ ſapie ⁊ ĩtelle⸗

ctus/ ⁊ ob h̊ a me meisq; ſilibsſepiꝰintpel
lat fuerit/vt ſᷣm talẽtũ ſibi creditũ de ſcbtu
ris ſctis ad ifoꝛmatõeʒ moꝝ nob aliq̃ ſaltẽ

ſnuo mõ diſſerere vellei/vix tãdẽ ad h̊ addu
cpotuit vt exra ea qͥ vl e iniũcto cãcella⸗
riat officio / vkrõe ſcolaſtici exercitij ↄpila

re coact᷑ ẽ pauca opuſcła iien anecrzi⸗ ſub
aof 4

hhõäl

—

Annotatio opuſculoꝛũ

noĩe ꝓpꝛio voluerit ↄſcribere. Nam moxyvt
inde ſibi ſᷣmo fiebat / aut velut obſurdeſce
bat / aut in aliud citiꝰrẽ ducebat /aut duris
ſentẽtijs nos increpitãs dicebat Neſcitis

quid petatis. Quanta qualia ve ſuppetũt

ad manũ ꝓ deuotõis exercitio inſignia p⸗

batiſſimaq; ſctõꝝ doctoꝝ volumĩa/q̃ oẽm

vite ꝑfectõem ſalubꝛiter ⁊ ſufficiẽtiſſime ꝑ

docent /nec intendimꝰ.Ecce in ꝓmptu ſůt
augu. ſuꝑ pſalteriũ.Gregoꝛiꝰ ſuꝑ iob.caſ⸗

ſianus in collationibo ⁊ inſtitutionibo pa⸗

trum / bernard ſup cantica. Richardus de

xij.priarchis ⁊ de archa myſtixa/bernardꝰ
iterũ ad fratres de mõte dei / hugo deofoe /

anſelmꝰin meditationib/auguſtin iteruzʒ
in ↄfeſſionibo ⁊ ſoliloquijs/ actoꝛ pꝛeterea

ſume de virtutibo ⁊ vicijs / actoꝛ de ſpiritu
et aĩa ⁊ reliqui qᷓ; plurimi.Quid ampliꝰq/

ritis:quid veteribo nouellos faſtidioſi cu⸗

mulatis. Yaciẽdi plures libꝛos nõ ẽ finis
in his in moꝛemi. in his exerceat᷑ſpũs vr/
hoꝝ in ſtudio vrjm deſudet ingeniũ /nõ in
curioſis ⁊ ſuꝑuacuis ſubtilitatẽéquãdã mẽ

tientibo/ que nõ implent aim aut ſatiant/

ſed potius pꝛuritũ accendũt auribo ⁊ a ve⸗
ritate tandẽ abducũt. ¶ Lalia nobᷣ dicere
ſolit? erat ob qð etiã quaſdã lectões contra

ſtudẽtiũ curioſitatẽ inferi annotatas diſſe

ruit. ita ſemꝑ modeſtiſſimi fuit ingenij ma

ioꝛiby cedens nõ ſua quis pcaciter ingerẽs
quẽadmodũ de ſymea turpi refert fabula/

quã nõ puduit p ceteris terre beſtijs / fetnz
ꝓpꝛiũ veluti pulcrioꝛẽ ante ↄſpectũ iouis ĩ
ferre. ¶Ad hoc argumẽtat᷑ꝙ plurima per
eũ dictata/ita neglexit/vt niſi pia quoꝛũdã

cura fuiſſent diligetiꝰrecollecta ⁊ trãſcripta

neſcio ſi vſq; modo cõparerẽet. Patuit hoc
in illis pꝛimis opuſculis exercitij ſui ſcola
ſtici/ in ſtudio theologie ꝑiſien.de nuptijs
ſapie/que nyiro iocũdoq; artificio/ q;tũ ex
aliqui ↄcipi põt ſtudio floꝛẽti ꝑegit/ſũ⸗

pto themate Queſiui ſpõſam mihi eã aſſu
mere/q̃ tñ vel mala vt aiũt cuſtodigꝗ/vel q̊⸗
rũdã auida rapina ꝑdita ſunt oĩia. Sic ni⸗
hilẽ in huanis oꝑibo ſtabile/ nihil durati⸗

uũ itaq; debemur moꝛti nos niace glsond
tius. Sed nec mirãdũvt ait aug.ſi caduca
cadunt ⁊ moꝛtalia moꝛiũt᷑. Et qt dixiſſe q̃t
ſcripſiſſe crededꝰeſt aplus paulꝰceleſtiũ cõ
ſcius ſecretoꝝ/qui ab hierim vſq; illiricuʒ
mare totũ repleuit euãgelio/ ⁊ tñ ex om̃ib⸗

vix ſuꝑſunt qtuoꝛdecim epłe Sileo reliq̊s
quoꝝ nõ eſt nũerꝰ·Defſeãt alij minas pa⸗

„

lacioꝝ/laq̃atas domos erutas/de popula,/
tiones ciuitatuʒ/ abruta caſtra foꝛtiſiima/

moꝛtes ſi vis hoĩm/ ego ſũme plãgendam

duco iactnrã vel modicam ciuitatis noue
hierlm/ deꝑdita videlicet pᷣclariſſimoꝝ vi⸗

roꝝ ↄmẽtoꝛia/ↄtinẽtia verba vite doctĩe
q; ſaluberrime quibo fides catholica gigni

poterat ⁊ nutriri/quibo inſuꝑ roboꝛari ve⸗

lut arx firmiſſima/ edificata cũ ꝓpugnacuł

cõtra quelibʒ inimici ſeuiẽtis machinamẽ
ta/⁊ ex talibo viuaciſſimis efficaciſſimisq;
ſententijs/ penetrabilioꝛibo om̃i gladio an
cipiti/ cõſodi valebat hoſtis ⁊ enecari:qua
ꝓter nõ abſq; illi ſubdola ꝓcuratõne hoc
aliqñ cõtigiſſe credendqũ eſt/ſicut ecõtrario

libꝛoꝝ inutiliũ ⁊ curioſoꝝ atʒ ꝑnicioſoꝛũ
multiplicatio/que quidẽ ↄtra ſidei noſtre
tradinonẽ tanta ſemꝑ ꝓrupit inuidia vt ꝑ
ſe ſuosq; ſatellites/eã funditꝰde terra tolle

ree/aut ſaltem diuerſarũ hereſuʒ veluti ʒiʒa⸗
nioꝝ ſuꝑſeminatõe ↄſundere voluerii.ĩed
o plene om̃i dolo et nequicia/ nequaq; ita
erit vt exiſtimaſti/nunq; obturare poteris

„

ſontẽ aque viue/ ſalientis in vitã eternã / ſi

illã interdũ turbidã reddideris. Nam licet
caduca ſint oĩa que ſunt ſub ſole/ vtait ec⸗

cleſiaſtes/verbũ tñ dñi quod ſuꝑ ſolem eſt

aner in eternũ/qð aſſidue ꝑſpicuas atq;
Da

uiſſimas emanat aquas ſapie ſalutaris

quaꝝ impetletificat ciuitatẽ dei.¶ Dõ ſi
qquis interroget qͥd ꝓdeſt tanta libꝛoꝝ ad
libꝛos acumulatio/ ⁊ nouelloꝝ ↄſcriptio⸗

cũ iam totus oꝛbis plenus eſſe videat᷑. Pa

tet reſpõſio pꝛimũ quidẽ honeſta occupa⸗

i criptura quippe diuina puteus
altus eſt cuiꝰ nũq; deficiũt aque/a quo plꝰ
exhauſeris inde ſcaturiẽdo ↄtinue largius
tibi refluet.Eſt inſuꝑ velut ager vberrimꝰ

a quo quãtũnis extrahas eo feracioꝛ redi⸗

bit. Regiones vt ait eſtrem vno tꝑe habẽt

yindemia/ſcriptuna aũt ſacra ſemꝑ affluit
doctnina viuiſicãte. Regio qñ metitamit⸗
tit gr aʒ / ⁊ vinea poſtq; vindemiata fuerit

humiliat᷑. Scriptura ſacra qtidie metit/et
ſpice interpᷣtationũ non deficiũt/quotidie
vindemiatur ⁊ bꝛotrionũ ſpes nõ deſinit.

Ergo in hac vinea dñi laboꝛandũ eſt aſſi⸗

dque/ꝓpoſita ſpe mercedis immẽſe. Namqͥ

elucidãt me/ ait ſapia/ vitã eternã poſſide⸗

bunt. ¶ Demũ ponẽda eſt veritas pᷣcipue

legis dinine in medio tanq; pulcruʒ aliqͥd
Tanq; videlicet pᷣfulgidũ quoddã lumen
bonis amicũ⁊ deleclabile / malis aüt odio

———r

äe

ſum ſemp / q̊ radiante ſi quid in domo dei

decoꝛuz pꝛobatũq; eſt maniteſtũ fiat /ſi qͥd
autem turpe venenoſumq; velut in angu⸗

lo deliteſcit palã fiat arguat᷑ nna enĩ
aluce manifeſtant᷑ ait ſaluatoꝛ. ¶ Am
ſicut in hominũ coꝛpoꝛib videre eſt innu

Ampli?

meras ⁊ diuerſiſſimas cõplexiones aut cõ
ditiones/ſic in animab pꝛoſpicere eſt Ec
ce in coꝛpoꝛali refectione/ vt de ceteris ad
pꝛeſens ſileam/cõueniens ſumat᷑exemplũ

Cernere eſt aliquos quos ruſticos ⁊ agre⸗
ſtes vocamus/cibis groſſiſſimis vti conti

nue/⁊ in his delicias cõputare/qui tamen

etatem pꝛouectiſſimaʒ trahunt. VUidebis
alios tanta accuratione delicatioꝛa queq;
perquirere/⁊ in diuerſa curioſe ferri /vt vix

inueniat᷑qui deſideriũ illoꝝ vel ſemel libi
tum explere perficereq; valeat. Sunt rur⸗

ſus alij cunctis oneroſiſſimi/qͥ velutimoꝛ

tifera peſte languentes/ad omne quod ap
ponitur nauſeant.et omnia repꝛobantes
vt dici aſſolet/neſciũt quid volunt.&r alij
temperiẽ bonam vbiq; retinentes/et ſi al⸗
ternationibo interdũ gaudeant/ omnia ta⸗
men oppoſita cũ gratiarũactione recipien
tes/ de omnib edunt ⁊ dum eſuriẽ fugent/

et ventrem vt aiunt impleant qualib non
curant. Simile aliquid reperire eſt inali⸗

mento ſpirituali verbi dei/quod nõ equa⸗

liter omniby cõuenit/nec vno modo paſcit
omnes ⁊ viuificat.Ea pꝛopter ſũmus pa⸗

terfamilias/ menſam ſacre ſcripture omni

generis dapibus refertiſſimã nobis appo
ſuit.in qua ſicceleſtium deliciarum copia
ſalutaris exuberat.vt ibi ſit quod ꝑfectus
comedat/ibi quod paruulus ſugat / ibi la⸗

cteus potus quo tenera adhuc fideliũ nu⸗
triatur infantia/’ibi ſolidus cibus/quo ro⸗
buſtoꝛum perfecta iuuentus ſpiritualia ſã

cCte virtutis accipiat incremẽta. ¶ Poſtre

meæ non ignoꝛãtur aſtucie dyaboli/cui mil

le nocendi artes inſunt/ qui in huius eta⸗
tis ſenio delirare multos cogit ⁊ vbi palaʒ

ſeuire non valet/inſidiatur interdum per⸗

nicioſius in abſcondito quaſi leo in ſpelũ/

ca ſua iude raptoꝛ attrabit pauperẽ ⁊ adeo
in laqueo ſuo humiliat ⁊ inuoluitvt vix in
ueniatur quãtumuis eruditus ⁊ ingenio⸗

ſus / qui ſciat euoluere.pꝛopterea ſicut no⸗
uis moꝛboꝛũ generib'/nouis remedijs oc⸗
currendũ eſt. Ita ꝑuerſis ad inuentionib⸗
inimici ſalutaribaaſſidue doctrinaꝝ ſtu⸗
gijs obnianduũ.

ac pia ↄſideratone ꝑ⸗

99

moti ſunt nouiſſime nõnulli inter q̊s ger⸗

manũ hũc nũero/quoſdã tractatꝰnouellos

cudere.ĩ quibo materias aliq̃s ab alijs etiã
vẽtilatas/ ꝑticulariꝰ vel enucleatiꝰp circũ⸗

ſtatiaꝝ varietate dilucidare conatiſũt NHõ
eni ola a pꝛioꝛibo modis oĩbꝰtradi vel detx⸗

minari potuerũt/ꝓpter ĩmẽſuʒ chaos circũ

ſtãtiaꝝ ꝑticulariũ/q̃s multiplicari ſuꝑnu

merũ ⁊ diuerſiſſime variari nullꝰ ignoꝛat.

Et quẽadmodũ nõ oĩbꝰegris eq̃liter ↄpla

cet ĩ medicis/ſiẽ nec ineſt oĩbꝰeqlis gra cu
rationũ /ſed illi pcipue ꝓ ſanitate capeſſan

da ↄſulẽdi ſunt/qui moꝛboꝝ q̃litates vñ⸗

cũq; ꝑſcrutãtes lõga artis exꝑientia bñ de
cibus noꝛũt indicare. Ita apud medicos
ſpũales ꝓpoꝛtionabilit᷑ reꝑire eſt / vt aliqꝝ

etiã nouelloꝝ traditio vel doctrina/pleriſ⸗
qᷓ; placidioꝛ/ſecurioꝛ/⁊ ꝓ circũſtãtiaꝝ q̃li⸗

tate accõmodatioꝛ iueniat᷑. Huicapparet
cur hac etate nr̃a plus qᷓ; antea· veritates
alique clariꝰ iocũdius eluceſcũt/vt verifi
cetur danielis ſentẽtia/ ꝑtrãſibũt plurimi

⁊ multiplexerit ſnia.Dũ enĩ ↄferunt᷑antiq̃

n dicta cũ ſequẽtibo ⁊ applicant᷑inuicẽ oꝛ
dine ↄgruo tũc velut in quodã ſuſfuſoꝛio/⸗
pferuẽs ⁊ acutũ ingeniũ confat᷑ ⁊ erumpit

veritas puriſſima/eliquãda in coꝛdibo pio
rũ.Hemo ꝑpuipẽdendo dicat nihila mo⸗

dernis recipio/quoꝝ auctoꝛitas nõ ppon

derat/qꝗ dictis facta nõ cõpẽſãt nec moꝛibo
eoꝝ ꝓfeſſioni ↄgruis adoꝛnant/ vel mira⸗

culis clarẽt/ſed i pluriba vita ſoꝛdet ⁊ hoꝛ⸗

rida ẽ. Naʒ licet pchdoloꝛ młtos lugeat ec⸗
cleſia tales tãq; degeneres ⁊ ꝑditõis filios
ſũt nihilominꝰ alij potẽtes oꝑe ⁊ ᷣmõe/qͥs
alicuiꝰdonis gr̃e ſue dotauit deꝰvt luceãt ĩ

domo dei ſiẽ ſplẽdoꝛ firmamẽti/⁊ ſicẽ ſtelle

in petuds ernitates. In q́ nũero ⁊ oꝛdi
ne ſi germanũ quẽ loqͥ mur deputauero nł

liiiurioſus ero.Eiꝰtraditõ doc ia/fidẽt
affirmo / luculetiſſima atq; ꝓbatiſſima ſem
per extitit/nec vlliꝰerròꝛis aſpgine fedata/

quã gratioꝛẽt efficacioꝛẽ reddit moꝝ ſꝑ ex
ta ꝓbitas / ⁊ honeſtiſſima vite puerſatio
ſſecutꝰdoctrinã ⁊ moꝛibo pijs adoꝛnat/

bonos iure caluit tolerauit malos veritatẽ

pꝛomouit erroꝛes eſt ꝑſecutus.⁊ bonũ cõe
grandi ʒelo ꝓſecutus que pacis ſunt requi
rẽs pacẽ in pꝛĩcipio ⁊ in fine ſemꝑ optans
patuit hoc nouiſſime in ſacro cõſtantieñ.
cõcilio in q̊ quidẽ tũ noĩe karoli frãcoꝝ re⸗

gis illuſtriſſimi ⁊ vniuerſitat ꝑiſieñ.qᷓ ſo

lẽnis am baſiatoꝛ erat.tuʒ noie ſpr o teis

Annotatio opuſculoꝛũ

viribo laboꝛauit / ne id ip̃m ↄciliũ qð p pa⸗
cis adeptõe/⁊ hereſuʒ extirpatõe adunatũ
erat / ſubdola hoſtis malicia/dviſſolutuʒ iri
ↄtingeret/⁊ infructuoſum abiret / fuiſſetq;
nouiſſimꝰerroꝛ peioꝛ pꝛioꝛe.De hoc extãt
egregia ipᷣius opuſcula/illic palã cõciona⸗
ta. Poſtremo aduerſus peſtiferas hereſes
quatos latratꝰmoꝛe fedeliſſimi ⁊ vigilãtiſ⸗
ſimi canis ediderit / vel hec ſola res indi⸗/
ciũ eſt/q; veritatis tuẽde cauſa/domo/pria
ciuitate/cognatis/ amicis / dignitatibo / re⸗
busq; ꝓpꝛijs pꝛiuatus eſt ⁊ ex ilis ꝓpulſus
ac innumeris inſidijs expetitug. Pꝛoptea
refugiũ aliqð/ad tempꝰſibi coaptauit In
bac pᷣclara lugdunẽſi ciuitate.in qua ia fe⸗/
re ꝑ quadrienniũ demoꝛat eſt/vitam quie
tiſſimã ducens.⁊ tam ſolitariã/vt vnum ex
heremicolis crederes / niſi ꝙ deſerti receſ⸗
ſus nõdum petijt/ſed habitat in medio po
puli ſui mirantibo multis ⁊ inquirẽtibus.

QDuid hic agit tã ſolitarius: Cur ad pub⸗

licũ non ꝓcedit: Curnõ it ſedatũ hominũ
iurgia/que taʒ acriter vbiq; debachant᷑ vt

quid ꝑditio hec: Sed quid agit inquiunt.
multũ aio ꝑ omnẽ modũ. Pꝛimo quidem

intrante ad ſe in domũ ſuã/poccurrit illico
leta decoꝛaq; facie ſapientia/quã a iuuẽtu

te queſiuit ſibi ſponſam aſſumere/ibi cum

ea requieſcit ⁊ ſermocinat᷑ tota die / q̃ ſi vi⸗
derit eũ vel ad modicũ triſtem ⁊ anxiũ/nõ
ceſſat blandicijs delinire/ donec ↄſolatũ re
linquat. Non enĩ habet amaritudinẽ con⸗
uerſatio eius/nec tediũ cõuictus illius ſed

leticiaʒ ⁊ gaudiuʒ. Dehinc ne putes ipßᷣm

ita parnieti bhanguſte celle coartari vt foꝛas
egredi nõ liceat/ extendit ſepius dũ licet af
ſfectiones in omnes fines terre/⁊ in marilõ
ge/⁊ ꝑagratis tantis regionibo ac pſpectis

culo ronis varijs hoĩm ſtatib nunc pꝛo⸗

ſperis/nunc aduerſis/coaptat aim vnicui

q; ꝓut eĩlguitas valet oib oĩa factus/ mõ

per grarũactionesellis applaudendo/mõ
pijs oroniba illos adiuuãdo/has exhoꝛtã
do/illis cõpatiendo. Inter hec nõ credereſ
quãtis lacrimaꝝ ꝓfluuijs ab intimo coꝛ⸗
dis ꝓruentib deffet miſerabilẽ dadem nũ
qᷓ; dignis planctibꝛad equendaʒ pclariſſi⸗
mi francie regni/ qð inteſtinis ⁊ ciuilibus
bellis dirũpitur atrociter ⁊ vaſtatur⸗⁊ pᷣda
hoſtibo patet/qð quidẽ inuictiſſimũ ꝑdu⸗
raſſet/ſi ↄcoꝛdie ſedus in eo mãſiſſet ũliba

tum Ibi ꝓchdoloꝛ tumultuat᷑ puer contra

ſenẽ/⁊ ignobilis contra nobilẽ / illic vulgꝰ

B

indoctũ varios rectoꝛes ſequẽs miſerã in

vertiginẽ rotat᷑aſſidue.Gemit inſup ama
riſſime cũ altero ieremia/videns ↄtritionẽ
populi ſui/⁊ laboꝛẽ ⁊ ↄᷣdictõeʒ in regali ꝑi
ſien.ciuitate q̃ nuꝑ erat vrbs ꝑfecti decorꝭ
gaudiũ vniuerſe tre.Talibs ſuſpirijs ⁊ ſin
gultibo/tumidũ coꝛ exonerãs / ſedet ſolita⸗
rius ⁊ tacet qñ dies mali ſunt/et pᷣſtolat᷑cũ
ſilentio ſalutare dei / ſi foꝛte ſit ſpes / ſi veni⸗
at tempꝰmiſerẽdi eius/ꝛ pulcra paxlongiꝰ

effugata/redeat aliqũ iocundioꝛ. Ob hoc

iuge ſacrificiũ noſtre redemptõis in altari
nõ ceſſat offerre/rogans in ſpũ humilitatꝭ
⁊ aĩo ↄtrito vt in ſeruis ſuis iterũ ꝓpicietur
dñs/⁊ populũ ſuũ ↄtinuis tribulationib⸗
laboꝛantẽ benignꝰreſpirare cõcedat. Am⸗
plius dum libero mẽtis volatũ in ſugꝑioꝛa
domus placet aſcẽdere/leuat ſe ſupꝛa ſevñ
conſpicit eminꝰ late patentes etheris pla⸗
gas/arctumq; terraruʒ ſitum / ibi videt ce⸗
los celoꝝ oꝑa digitoꝝ dei/lunam ⁊ ſtellas
quẽſundauit ſapientia/pulcrũ equidẽ ſpe
ctaculũ:Qð ſi ꝑſenſerit aurã vel tenuẽ hu⸗
mane vanitatꝭ alicũde ꝑffare/⁊ ruinã mia⸗
ri/mox ab alto deſiliens / leſe in ima recipit
et in tuto locat/aut ſi moliẽte ſeuiſſimi ho⸗
ſtis nequicia/contra ſe quicq; aduerſivide
ritentẽtari/illico moꝛe ſpũalis erinacij/to⸗
tum ſe in ſe curuãdo recolligit/⁊ ponit pe⸗
tram refugiũ ſuũ.ibi abſcondit᷑ in abſcõdi
to faciei dei a cõturbatõe hoĩm ⁊ tẽpeſtate
ſecuro munitꝰvallo quo graſſanti ſtulticie

aſpirare fas non ſit.Lũc ſobꝛia mẽtis leti

cia decãtare cũ ꝓphᷣa licet Oculi mei ſemꝑ
ad dñm/qm̃ ipᷣe euellet de laq̃o pedes me⸗
os.Et iteꝝ meditatio coꝛdis mei in ↄſpe⸗

ctu tuo ſemꝑ dñe adiutoꝛ meꝰ? redemptoꝛ

meꝰ. Non igit᷑ putes illũ datã quietẽ male

exequi/ inerti ocio tota die toꝛpeſcere/qñ

quidẽ nec ipᷣius diei decurſus interdũ ſuf⸗
ficit ad explẽda que ſalubꝛiter ſuggerit ani

„mus/etiam nocti ſepius detrahenduʒ eſt.
et in tempeſta noctis hoꝛa.nũc pꝛima/nũc

ſecunda/aut tertia vigilia noctis/ nõnun⸗

lrmedia nocte ſurgendũ ad confitendum

nomini domini. Inter hec neceſſe eſt edu⸗
lium coꝛpoꝛi mĩſtrare deinde ſomno mo⸗

deranter indulgere/artus ſolutosvt quies

reddat laboꝛis vſui/mentemq; feſſam alle

lUet. Num tibi videtur ſapienier vitã inſti⸗

tuiſſe: J nunc ⁊ ipſum maris huiꝰ pꝛocel⸗
loſi ꝑiculis rurſum expone. Nõne conſul⸗
tius eſt delectari in domino ⁊ vacare bone

petue oꝑam dare/ q; quotidie fruſtra niti/⸗
⁊ nitẽdo nõ niſi odiũ querere/qñ ꝑuerſi diſ
ficile coꝛrigunt᷑/⁊ ſtultoꝝ infinitꝰeſt nume
rus.¶ Addo ꝙ ſicut ipᷣe mihi ſepi teſtatꝰ
eſt/nũqᷓ; qᷓntũ memit/tãta pace⁊ coꝛdis ala

critate ꝑfruitꝰeſt/vt hoc aliquãto tꝑis int᷑⸗

uallo quo plꝰacriter in eũ iam ſexagenariũ
deſeuit inimicꝰ/⁊ varijs tribulationiba eſt
ventilatꝰ. Sic veraciter enũciauit qͥ ait ma
la que nos hic pᷣmũt/ad deũ ire cõpellũt/⁊
ꝓpha teſtat᷑ in tribulatõe ſibi multiplicit᷑a
deo dilatatũ eſſe. Hoc modo exiliuʒ ꝑſecu⸗

tiones/ingensq; furia mũdi/hunc longiꝰ

ꝓpellentes/⁊ vt ſic dicã intra ſe reſtringẽtes
quadã antipariſtaſi ſpũali feruẽtius eũ in
ꝗamoꝛẽ dei/ ⁊ odiũ ſeculi intenderũt/ ⁊ vice
cotis pulcrioꝛẽ ⁊ ſplendidioꝛẽ reddiderũt.
Quapꝛopter etiã gloꝛiabũdus in dño mi⸗
hi dixit/aliquãdo ſentire ĩigeniũ clarius et
viuacius in eſſe nunc ſibi qᷓ; vnq; antea.
Hec mirũ cũ dicit ſapiens Scribe ſapien
tiam in tꝑe ocijê/⁊ qui minoꝛat᷑ actu ꝑapi⸗
et eã.Ob hoc etiã egregia ſcripſit opuſcu⸗
la/que dũ mihi nuꝑ coĩcauit tã auide ꝑle⸗
gi vt illoꝝ doctrina veluti vino meraciſſi⸗
mo debꝛiatus fuerim.Optoq; ſepiꝰaman
tiſſime mi frater anſelme/tibi quaſi amco
meo riuali poculũ ex his tribuere.Sed lõ
ga regionũ diſtantia qua coꝛꝑe nõ animo
ſeꝑamur /hoc ad tempus vetat. Pꝛopterea
annui vt hec ipſa que nouiſſime vel antea
cõpoſuit iſdem germanꝰ/in tabula quadã
annotare curarẽ/ꝑ quã poſſis vel que iã ac
ceperis / vel que tibi adhuc deſunt agnoſce
re Simul ⁊ in hoc obſequi coꝛdialiter vo
lens venerabilibo ac deuotiſſimis patrib
meis/fratribo maioꝛis carthuſie/annotatõ
nẽ hãc affectu grãdi poſtulãtibo/quibopo
ſitũ mihi ſemꝑ eſt totis viriboↄplacere/ſpe
rans illoꝝ ſuffragijs apud deũ nõ modice
ſubleuari.Nõ aũt eo tꝑe vel oꝛdine quo ꝑ⸗

acta ſunt oꝛdinauioĩa/ ſed ꝓut occurrerũt
memoꝛie.Ceterũ qualitas materiaꝝ pote

rit vel ex themate / vel ex tenoꝛerubꝛice / et
maxime opꝰ ipᷣm ſi affuerit legẽdo cogno⸗

ſci. Uale in xpᷣo ihu fratvnanimis mei me

moꝛ.Etcircũuagãtes maris huicẽpeſtuo
ſi ꝓcellas aſpiciens/equanimi mẽte cũ pa⸗

tientia ſuſtine/in qua ſola poſſidemꝰ aĩas:

Scriptũ lugduni in monaſterio nr̃o cele
ſtinoꝝ Anno dñi milleſimo quadringen⸗

teſimo.xxiij.menie maij ⁊c̃.

Zohãnis Gerſon

menti /totisq; conatibo adipiſcende viteꝑ

.

temi due lectões ↄtra curioſitatẽ ſtudentiũ

tio opuſculoꝝ Johãanis cancellarij piſieñ

quoꝛũ multa depierunt de multis incenũ
elt ſi ? vbi ſupfuit ꝛc. HU

Vllatio in pꝛimo curſu theolo⸗
gie parit᷑ in regali collegio na⸗
uarre/⁊ ↄſequẽtr in ſcdᷣo ac dein
ceps in quadriꝑtito libꝛo ſentẽ

tiarũ ⁊ tandẽ in magiſterio anno etatis eiꝰ

circiter.xxxij.ſumpto ſemꝑ hoc themate ꝗᷓ⸗
ſiui ſponſam mihi eã aſſumere/ſub meiha
foꝛa nuptigꝝ theologi cũ ſapientia/in mo
duʒz dyalogi/ꝑ pꝛoſas ⁊ metra moꝛe boetij
de ↄſolatione mixtim ꝓcededo.
Lectões mgr̃ales.ſuꝑ euãgeliũ ſcʒ marcũ
Egrediebant᷑ ad eũ ieroſolimite vniuerſi⸗
Lectio vna de duplieci logica quarũ vna ẽ

pꝛo ſpeculatiuis ſcientijs / alia ꝓ moꝛalibo
que rethoꝛica noĩat/vbi de duplici vi locu
tionis agit᷑ Et erat Johes veſtitus de pi⸗
lis camelotum.

Due lectiones vna de nõ eſu carniũ/quaʒ

a fratres carthuſieñ.deſtinauit / ⁊ incipit

Egregio viro Johi /altera de diſtinctione
verarũ reuelationũ a falf/quã fratribo cele/⸗

ſtinis trãſmiſit ⁊ incipit Nuꝑ vnam.
Item poteſt ↄueniẽter ãnecti huic lectõ ni
opuſculũ aliud ab eodẽ cõpilatũ de ꝓbatõ

ne ſpirituũ / ⁊ incipit ꝓbate ſpũs Ego ba⸗

ptiſaui vos aquag.

Multe lectõnes ſpecialiter ſe exque redacte

ſunt in modũ tactatꝰ/cuiꝰtitulus eſt de vi⸗

ta ſpũali aĩe/penitemĩ ⁊ credite euangelio
Reu erẽde in xpᷣo pr̃. ¶ Oulte lectões de
varijs materijs inter q̃svna ẽ de theologia
myſtica ſpeculatiue tradita/⁊ incipit aſtrĩ/

xit me ꝓmiſſio altera de theologia practice

tradita/ incipit tractantes. ¶ Item ſi his
duabo lectionibo addat᷑ vn ꝰtractatꝰ de paſ⸗

ſionibo quẽ poſtea edidit / ⁊ incixlt paſſio-

nũ oꝛigines ꝓdeſt/erit.opꝰ ↄpletũ ⁊ vnli⸗
beode tribo. ¶ Itẽ ſuꝑ eadẽ ꝑticula peni⸗

Ran q̃dã eplłe de hac materia ad mgros
tudẽtes in theologia ĩ collegio nauarre.
Item opuſculũ de ꝑfectõne ⁊ moderamie
religiõis ad carthuſieñ Gra vo bis ⁊ pax.
Item ad fratres celeſtinos opnſculũ ð ſo

licitudine eccłiaſticoꝝ MHolite ſoliciti eſſe.
Item opuſculũ ad fres celeſtinos ⁊ carthu

ſieñ.de laude ſcriptoꝝ ſcrutari ſcripturas.

Item libellus de coꝛde continens plures

99
SBequitur annota⸗

IAIAIurlunnotatio opuſculoꝛũ Jo. Ger.

partes / de meditatione coꝛdis/ de ſimpliii Item de ſtatu pape ⁊ minoꝛum pꝛelatoꝛũ
⸗ catione coꝛdis/de directione coꝛdis ⁊ dee paxquã ome.
fectione coꝛdis/meditatio coꝛdis mei. Irem opuſculum de concupiſcendo pꝛela
Item libellus de tenoꝛe noſtre legis vel de turam cui annectitur aliud contra ſtatum
decem pꝛeceptis tranſilatus in latinuʒ. Re pompaticũ pꝛelatoum. 1
uerende in xpo pater. „.
Item regule madatoꝝ agamꝰ nũc interim ꝛedicatoꝛũ contra ſecia
Item opuſculũ ad rectoꝛes pueroꝛũ Si,; um: tanta devirtutibus tnis.
nite paruulos venire ad me.

Item determinatio queſtionis an liceata
Item liber quidicitur monoteſſerou qua⸗

Item epiſtola ad magiſtrũ vincentiũ oꝛdi
nis pꝛedicatoꝛũ contra ſectam ſe flaganti⸗

papa appellare vbi ponuntur etia articuli
ſi vnum er quatuoꝛ in quo egregie fit adu theologice cõpoſiti contra petnim deluna
natio ⁊concoꝛdia quatuoꝛ euangelioꝛim Ouent vrrum hec alſertio ſit atholica.
et incipit vnum ex quatuoꝛ cõponere. Item volumenin ——
Item libellus qui dicitur ioſephina meri ſermones eius in concilio conſtantienſi /
ce cõpilatus in quo etiam continett opuſen ambulate dum lucem habetis en/
E lum de virginali cõiugio iuſti ioſeph ⁊ꝛ ma Ytem olumen in quocontinerur multa
lie in pꝛoſa/ fontem ſuauennt. ſenpta eius contra ꝓpoſitionẽ magiſtri io⸗
Item opuſculum de pꝛeparationead miſſj bannis pui/ occaſione erroꝛis coni m üllud
Dirnnhuaugrauetta beaeeeceptum Hon occides.

Item aliud de cognitione caſtitatis qͥ põot Item opuſculũ contra erroꝛẽ de coĩcando

cõuenieter pᷣdicto ãnecti Scripſi ſuꝑ ⁊ꝛ. laycos ſub vtraq; ſpecie Oblaturꝰ iuxta.

ſcripture declaratio cõpendion.
Jiem de pꝛobatione doctrinarum.

lem egregius liber de conſolationetheo
logie per modum dyvalogi metro et pꝛoſa

conſtans:quecũq; ſcripta ſunt.

Item dyalogus apologeticus eius collo⸗
cutoꝛes ſunt volucer ⁊ monicus ꝓut in p/
cedenti ſeruatũ eſt/⁊ coueniẽter adiũgi po
teſt pᷣdicto libꝛo vt ſit vnus/rem inquiris.
Item triceloquium aſtrologie theologiſa

re ſapientiam a domino deo eſt.
Item opuſculum ad confeſſoꝛe

inſtructione ipᷣius claro ⁊ erudito viro.

ciſmatis eccleſie ad tollendũ quoꝛũdã.

Item trilogin materia ecclie ſepe nũero.

Item ꝓpoſitio facta coꝛam perro de luna
ex parte vniuerſitatis pariſieũ.pꝛo reſtri,

cione oeedlentie / benedic hereditati tue.
Item ſermo coꝛam eo in die circũciſionis

apparuit gratiadel.
Item opuſculum de vnitate eccleſie cõpo
ſitum tꝑe quo celebꝛandũ erat conciliũ pi⸗
ſanum vnitatis eccleſiaſtice traccatoꝛibb.

Item ꝓpoſitio coꝛam anglicis ex ꝑte vni⸗

uerſitatis pariſienf inſtanti pꝛedicto con⸗
cilio piſano congregabũtur filij iſrabel et
iuda pariter. =

Item egregi liber ð poteſtate eccleſiaſtica
Item libellus de de auferibilitate ſpõſi ab

eccleſia/veniẽt aũt dies cũ auferet᷑ ſpõſus.

m regis p

Nolumẽ in qͥ ↄtinent᷑ᷣmões eiꝰ

Item libellus de gradibo ventatum ſarre ¶ Iten libellus qui dicitur de canticis / bea
Fra u qui audiunt. èòUM

Item tractatus vtilis de contractibus.
Item volumen in quo continentur multi
ermones eius qd clerum ſpecialiter invni
uerſitate pariſſiien.. “
Aem volumen in quo recolligũtur multa

beuia per ipſuʒ edita de diuerſis materijs

vt patet in tabula/⁊ poteſt intitulari/mul⸗

i bꝛeuia ⁊ vtilia a cacellario pariſieñ.

Item opuſculum quod dicitur cantica ꝑ⸗
egnini in merro incipit E heu purgent in
quo continetur bꝛeue teſtamentũ peregri⸗

ni in pꝛoſa incipiens /ſicut homo qui.

em oyalogus dequolibet.

Sequit᷑ annotatio opuſculoꝝ eiꝰĩ gallico

2

ad pplm
Item tractatus de monte cõtemplationis
ad quinq; ſoꝛoꝛes eius in celibatu cõuiuẽ
tes apud remis methopolim gallie

Item de decem pꝛeceptis. ⸗r———
Ntem aliꝰtractatꝰ de mẽdicitate ſpũali ſub

duplici racatu ⁊ ĩ moꝛẽ dyalogi m ſpecu
tiuã ⁊ pꝛacticã cꝰ initiũ ẽ mapaurema miſe
Itẽ ad eaſdẽ ſoꝛoꝛes de tẽtatõibo. (rabile

Item ad eaſdeʒ de diſtinctione peccatoꝛis

moꝛtaliũ a venialib/qui vien cõfidere.

Item fᷣmo de paſſione dñi/ad deũ vadit
Item opuſculũ romãciũ deroſa. (vo-
Iteʒ ꝓpoſitõ coꝛã r̃ge viuat rex. ⁊ alia veiet
Itẽ libellꝰin q recollecta ſũt młta bꝛeuia ?ꝰ
vtilia ab eodẽ ↄpoſita vt ptʒ in tabua.

S =ẽ —

—

—

ẽ

— r r
*

SBubſcribũt

d

Cituli quoꝛũdã tractatuũ

iuxta myſticã ꝛchriſtian theologlã/ ſe ol⸗

— —

ſculox d

Poor ſita eſt. ¶ Tractat de nõ eſu camiũ pa⸗
riſiꝰlegẽdo ↄpoſitꝰañ annos dñi.O.cccc.·

¶ ractus de diſtinctõne reuelationũ cir
ca idẽ tempꝰlectus. ¶ Tractat de pbatõe
ſpixituũ in conſtãtia poſt longe ↄpoſitus.
Tractatꝰſuꝑ magnificat ↄtinẽs multoſ

pticulares tractat ↄpoſitꝰ lugduni ſic ap⸗
paret extenoꝛe eius.¶ Kꝛecipuꝰ inter ꝑti

culares tractat apparet ſibi nonꝰ ſuꝑ illoꝰ
ſiculo eſurietes. Placeret vt multiplicaret
ſeoꝛſuʒ cũ additionibo duoꝝ aut triũ opu⸗

ſculoꝝ vnũ ẽ ↄtra boemos de nõ coĩcando
lavcos ſub ſpẽ ſanguinis.Aliud eſt de pꝛre

paratõe ad miſſam ſub.x.ↄſideratõibo pꝛi⸗

dem ↄpoſitũ ad ſcienduʒ q̃liter ⁊ quouſeʒ

pollutio nocturna celebꝛatõʒ impediret ðᷣ

neceſſitate. Tertiũ addi poſſet de ſymonia

videlicet ſi ⁊ qũ celebare miſſas ꝓ pecunia
ſit ſymoniacũ.(¶ ractatꝰalius eſt ſeoꝛſuʒ
de ↄſolatõne theologie ↄpoſitꝰin almania
poſt ↄciliũ ↄſtãtie/imitat᷑ ſed a lõge boetiũ
ſicut fatebat/⁊ eũ ſupponebat. ract,

tus heroicis vᷣſibo de laude iuſti ioſephvir

ginalis ſponſi marie/circa idẽ tempꝰ editꝰ
alme ioſeph pr̃iarcha ſacer. ¶ Collectoꝛiũ
quoꝛũdã centilogioꝝ de diuerſis materijs
de quibo aliqᷓ fit mẽtio in grãdi tractatu ſeu

libꝛo vel collectoꝛio de magnificat. Et in
ſpeciali iungit᷑ tractatꝰ pꝛincipalis de vbo

⁊ hymno glie p ĩtellectu ↄſũmato ſᷣm.theo
logiã myſticã verſiculi iſtiꝰ /glia pr̃i ⁊ filio
Tandẽ ꝓ monimẽto vacue ſenectutis ſue
ↄfoꝛmiter ad ãnos diſciplinaris exercitatõ

nis in pueritia/ↄpoſitũ eſt opus metricuʒ

ſuꝑ magnificat/verſibo exametris ⁊ pẽtha
metris/hoc ẽ carmie elegiaco.ꝑ multa ver⸗
ſuũ millenaria/magis ad ꝓpꝛij ingenij reſo
lutõʒ circa mat᷑ias difficiles ⁊ apices theo
logie maxime ꝑ anagogiã quã vt docerent
indocti qᷓ;uis inſpectio ⁊ ſtudiũ cũ mode⸗
ſtia nõ nocebũt cupidis quibuſcũq; q̃ fm
pietatẽ eſt veritatis. Pꝛoinde ſũt in pᷣnoĩa
tis ⁊ alijs opuſculis/ plurima ꝓ varietate

legendũ documẽta/quoꝝ maxima ꝑs ẽ ꝓ

vacare volentib ⁊ valentibo ocioſe ↄtẽpla-

tioni tam ſᷣm intellectũ ↄfoꝛmiter ad phi/

cam ⁊ ſcholaſticã theologiã/qᷓ; ̃m aſpectũ

me iacobũ de cireſio tituli quoꝛundã opu /
ni mei dñi Johis cãcellari pari /
ſieñ.cũ q buſdã ãnotationiboꝓ dño oſꝛval

do de domo maioꝛis carthuſie vbi iamps

X
N

—

docuit ſpũſſanctus ꝑ os pauli⁊ ſcripturas
dionyſij/quales in vnũ iũgere ⁊ cõcoꝛdare
pᷣcipua fuit actoꝛis intẽtõ pᷣnoĩati.¶ Quo
circa ſi fuerint inuente/quedã doctrine ni⸗

mis abhoꝛribilesvel extranee p ſimplicibꝰ

religioſis ⁊ occupatis penitꝰ in regularib

⁊exterioꝛibo diſciplinis/ poterũt ille placẽ⸗
les ⁊ vtiles eſſe ceteris vel ſecularibo vł ſco

laſtig vl monaſti/qͥboociũ qrẽde vitatis
cñ exercitio ſtudioſo a iuuẽtute maiꝰ ineſt.
Deniq; mẽſa fercul habũdãs ẽ ⁊ agere plã
tulł aſſumatvnuſqͥſq; qð ſibi viſũ fucrit ad
aptãdũ facta coĩcatõe frnali ſine liuoꝛe vel
tepoꝛe.Deniq; vult petit ⁊ rogat idẽ iohes

cacellariꝰ/ ꝙ abſq; difficultate vłſcrupulo
venerãdi pr̃es ⁊ frẽs cariſſimi ð oꝛdie cele⸗

ſtioꝝ ĩ auinioũ.cõicet puer ſimplr ⁊ libere

oĩa ⁊ ſilia opuſcła ſua/q̃ apð eos ſũt hono

rãdis pr̃ib ⁊ dñis de domo maioꝛecarihu

ſie aut ad mãdatũ eoꝝ cũ bona fide rſtituẽ
di tpe ⁊ loco put coĩcatõnis q̃litas exegerit
citiꝰaut tardiꝰreſtituẽdi put intẽdit ſignifi
care idẽ.d.c.⁊ iam ſignificauit. Et ſit eiſdẽ

celeſtis ꝓ teſtionio ſufficiẽti ſcedula manu

99

ſua ſubſcripta. Anno. M.:cοtρ.apeili.

B C nerga il gerſon poꝛi cele

ſtioꝝ lugd uñ ĩ oĩbo ſingulariſſio.¶ Aene
rabũ pr recõmẽdatõe pᷣmiſſa ĩ eo q abſter⸗
git oẽm lacrimã ab oclłis ſuoꝝ margaritaʒ

1 pri fri Johi de

hic nuꝑ ĩ eccłia eminẽtiꝰrutilãtẽ in vigilia

margarete vᷣgĩs eiꝰglioſe hoſpitis deſcribi
tis migraſſe/margarita eẽ ↄcupierat dũ ad
huctenera ⁊ inuenili carne tegeret᷑/ ⁊ mar⸗
Garitã inueniẽs vẽdidit oĩa q̃ i carnis deſi
derijs habuit vel hfe potuit vt emeret ag;·
illũ cuiꝰiã piæ eredimeũ btm̃ eẽ poſſeſſoꝛẽ
altera ſi ñ falloꝛ repꝛomiſſio priarche nr̃o
abꝛabe facta a deo venerabil pr voboceſſa
eſt/ ille nãq; deo pri carnẽ ſua ĩ vnico filio
vmolãs/angeluz ne iuguilũ filij admitteret
inueit / vos vᷣo deo ſilr pr̃i oĩpotẽti carnẽp
pꝛiã ĩ vnico germano ↄmitto inqͥt teoĩpo
ti deo cariſſime frat᷑ ne iugulũ ſathane iue⸗
niret angelũ pie credo deũ inueit/⁊ cũ alta
margarita vᷣgie eiꝰ patrona ⁊ hoſpite luci⸗

das ſedes accepit:ↄueniebat nãq; mẽs eiꝰ

deuota margarite vginis votis / illa draco
nẽ vicit/⁊ crepuit victus.Iſte ſiłr vicit toꝛ
tuoſuʒ ſerpentẽ/⁊ ab eo ſuꝑatꝰremãſit ↄfu
ſus/illa crudelitatẽ olibꝛij ſuperauit. Iſte
olibꝛias veſtes vt legalẽ ſequar ſapientiaʒ

Epiſtola ad pꝛioꝛẽ celeſtinoꝛũ

oĩno deſpexit. Nouerat enĩ plene nr̃ pius
pater/ꝙ qui mollibo veſtiunt᷑ in domibo re
gum ſunt / dixiſſeq; libeat poſt tantos ſecu
li huiꝰhonoꝛes/vbi pꝛim pater alme vni⸗
uerſitatis ꝑiſieñ.re ⁊ noĩe ac merito exiſte⸗
bat /que int ceteras vniuerſitates ſic ſydus

radiat matutinũ / vbi tantis rerũ copijs et

beneficioꝝ valoꝛibo abundabat ꝓ veritate
longũ paſſum exiliũ / etiã interdũ in ligua
̃; nõ nouerat apoſtolica fretus doctrina⸗
ſciuiſſe ſimul abũdare ⁊ indigere/viciſſeq;
vicia ⁊ ſeruiſſe virtutes/ↄfutaſſe hereſes/⁊
exaltaſſe veritates / in xpiq; Roꝛioſa cõfeſ⸗/
ſione ⁊ ſua ꝑegrinatõe deuote obijſſe/ mar⸗
tvyrio nõ carere/ multos nãq; ſanctos legi⸗
mus ⁊ in cathologo martyrũ deſcribimus
qui ſoli paſſi ſunt exilia/ꝙ ſi lucidas ſedes
accipiens ↄciuis celeſtis effectus eſt/quia
gaudiũ eſt angelis de loco pᷣuaricationum
aias ex carne aſſumi ſue ciuitatis cõſoꝛtes.

vos pater venerẽde qui re et noĩe celeſtinꝰ

eſtis/ ⁊ cuiꝰ cõuerſatio in celis eſt / nõ dicaz
— panẽ qui coꝛroboꝛat ⁊ ↄfirmat coꝛ
ominis cũ fletu miſcere/ſed fletus in gau

dia ⁊ riſus oĩno commutare debetis. Nec

illa vos moueat ſemꝑ colende paterrõ/
ro/
nodoſas diſſoluebat queſtiones/ ⁊ in e.

vobiſcũ ↄueniã ꝙ poſt ſe nõ reliquit ſimi⸗

lem ſibi / ſed in agro ſemꝑ ꝓficiens dñi
inceſſabili calamo ſcribens poſteris ambi
guitates plimas ſubmouit /ſcripta ſua re⸗

uoluentiũ mentes eleuauit/⁊ ꝑ acumẽ ſui

eminentis ingenij tenebꝛas fugauit. Suꝰ
vtiq; erã/⁊ qð viuã vobis placebo / ipo au
ctoꝛe qui oĩm eſt ſalus/ in quo bene et diu

vos valere popto. Parlbtuzternandidie
xxvij. Julij. ¶ A.archieps lugdunenſis.

Eriniunt opera can

cellarij pariſiẽſis doctoꝛis chꝛiſtianiſſimi

magiſtri Johanis de gerſon. que vt frugẽ

lecoꝛi vberrimã ferant/e

ma caſtigata fuere. Anno domi.
lxxxviij. Idus vero menſis nb:

ndatiſſima li⸗

SE 2. =.

1.

—

☛

4

W
„

S

S

— æ —

—W

*

. *
S
1 8*
1
„ *
„* S

2
.
.

. .
.
1 *
„..

—

Tertia pars o
erſon docto:

=

e

ErEr on

O Balance Q

Focus

N

VierfarbSelector Standard* -Euroskala Offset

Copyright 4/1999 VXVMaster Gmba ww.yXyVmaster. om