Gb482_fol

Gb482_fol_3 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

De sacramentis Guilelmus, Arvernus ” . „* EE Ne 8 S 4 SM 8 è” 4 1 7 ”ä S 2 * õ 148 õ ns * D 4 7 * — — . —— = — —,5 . —‚f— „ — —NdeS—è]Gnt — . ð 1111,)i – s — . S vV P 4 . 4 4 . N 1245 11898323 021 E — — — — — — —— — — — — — — — — — — — — — — — —1 — 4 eeee N Ser amentis. cur deus bomo ipe et de peniten U bus pii ſtabiluit laene Aelekan deb⸗ inbagi agle go ſrepeti undalynb Encffner fhiinain miot ſſvgrlst Nelae Epinitrar Mnicten Ueſt vinn bemieime lagamend Pnggnn ſaseotd Maynun deßt linitneg ſis ſunen lemaeeni unentien Apiulfcop blopense lnemruefa eſecoisn fonſinigt dlione diun ledebem: Aclerbon ſedeben er Fenlamgee fubngno Perantet Pemmeni gao Ncnig ſacttiose Maimnen ſariane (cgle luften Repertoꝛium ſummariũ que hoc libꝛo tractaniur. Uirtutes ſacramentoꝛũ. vtilitates ⁊ 9 bus vijs ſtabiliũtur capitulũ pᷣmũ docet. ſtabiliũtur em teſtimonijs diuini miracu li.experientia diuine virtutis ⁊ opationis et atteſtanone ſacre ſcribptltuuuner. De Baptiſmate ⁊ quale ſit ſacramen tum baptiſmus.et cur pᷣmum. que virtus aque.ꝗd abluat aqua baptiſmatt.et que ſint opationes eiuſdẽ.que ſint verba ſub/ ſtancialia baptiſmatꝭ ⁊ ꝙ illis nihil ſit ad dendũ nec minuendũ.⁊ ꝙ ſatiſfactio iſta fit diuina inuocatione ſiue benedictione. TLandẽ vᷣo de charactere baptiſmatt. hec auũt ſingula ꝑ quattuoꝛ capitula tractant᷑. De ſacramẽto cõſirmationis.et ꝗs ta le miniſtrat que differentia inter ſolũ ba/ ptiſatũ.et eũ ꝗ poſt baptiſmũ rite ↄfirma/ tus ſit. virtutes ſacramenti cõfirmationis foꝛmã et moduʒ cõuenientẽ tradendi hoc ſacramentũ.⁊ ꝙ ſuꝑ cõfirmãdos debeat pingi ſignum crucis de chꝛiſmate in fron/ tibus eoꝛũ.et multa alia ibi determinant per vnum capitulum. De Euchariſtie ſlacramento. ⁊ eiꝰ ſub limitate qualis cibꝰ ſit.⁊ quocies ille pa⸗/ nis ſumendus ſit et ꝗd ꝓficiat in homine que materia.q̃ foꝛma.que verba illius ſa cramenti eſſencialia? ꝙ adueniente vero ac viuiſico pane cedit ei materialis ac viſi bilis panis.et poſt benedictionẽ ſacerdo⸗/ talem rite facta in altaris menſa nec panẽ eſſe coꝛpis nec vinũ.et ꝙ miſſe celebꝛatio non ſi niſi populi ſanctificatio ꝑ cõmuni cationẽ diuini nominis poſtea de amo:e quẽ debemꝰ ad hoc ſacramentũ habere. et q̃iter homo ſe ad hanc menſam para⸗ re debet.et in qua domo debeat hõ hanc menſam accedere.et quot ſint que in ani/ mabus noſtris affectiones ſeu paſſiones fenerang el gd ſu meritũ ſumentium hoc acramentũ. et ꝙ caro xp̃i ſit verus cibus iſte. ⁊ quo pacto inter manus xpᷣi veniat ⁊ de gloꝛia eius. Landẽ vo cur ſummꝰ ille ſacerdos ⁊ hoſtia xp̃ᷣs dñs deſcẽdat in al⸗ tare et inter manꝰſacerdotis cũ totũ illud ſacerdotale officiũ in ipo ſublimo habita culo celeſti coꝛã deo patre ⁊ laudabiliteræ ſuffcienter explere poſſet.poſt hoc decla/ ratur qualiter cõmunionẽ ſancte dilectio nis efficiat iſta ſacra altaris communio. Uuimo de reuerentia et deuotione q de/ beat huic ſacramento ſieri.hec aũt omnia expediũtur in decem capitulis De penitentia partibus eius ac fructi bꝰᷣ poſt hec determinat qua theologi vo cant ſuccurratricem in pᷣlio occiſoꝛũ.ſana tricem infirmoꝛũ. renouatricẽ inueterato rũ.reſtitutricẽ depditoꝛũ.recõciliatricem offenſoꝛũ.reuelatricem lapſoꝛũ.reductri⸗/ cem oberrantin. emendatricem foꝛefacto rũ.inſtificatricẽ maleficioꝝ.lotricem ſoꝛdi datoꝛũ. ſolutricem male cõcreditoꝝ.libe⸗ ratricẽ captiuoꝛũ.Et felicis cõuiuij ↄmuni catricẽ. Poſtea ꝗd ſit cõfeſſio.et erroꝛ eo2ꝝ ꝗ negant cõfeſſionẽ eẽ faciendã ſacerdoti bus.ponit etia cõſiſtoꝛiũ penitetiale.de ꝓ curatoꝛibus.aduocatis teſtibꝰ⁊ alijs ĩ cõ feſſione neceſſaris ⁊ ꝗ ſunt vere peniten/ tes que ſit eoꝝ pᷣparatio.et quot requiraãt ad hoc ꝙ ydonei ſunt penitentes que ſin ptes penitẽtie.cõparationes ⁊ vᷣtutes ei?ꝰ. Quid ſit contritio et nominatio eius.fru ctus ratio et motus qui etiam motus reg runtur in attritione.⁊ ꝙ cõtritio ſit moꝛti/ ficatio veteris hominis.poſtea declarat vtrũ remiſſionẽ peccatoꝝ pᷣcedat gratia oꝛ dine naturali poſt hec vtrũ in tantã grati am reſurgat peccatoꝛ penitens.et de ꝓpo ſito eti voluntate penitentis hec fiunt ꝑ ca pitula decem et octo. De confeſſione deinceps tractat᷑ que eſt accuſa:io ſuipſius et diuini iuris reco- gnitio.ſuipᷣius condemnatio vomitus ſpi ritualis. rationiſq; redditio. Iteð ꝙ ante confeſſionẽ debeat eſſe totius vite hbomis diligens rememoꝛatio.? ꝙ omes annos recogitet homo ĩ amaritudine anime ſuę. poſtea in cõfeſſione omimodo eſſe fugiẽ- dum mendaciũ ꝓpter tria que ibi ponũt᷑ debet etiaʒ cõfitens iudicem ſiue cofeſſo, rem inſtruere de iure vero et ſingulis pec⸗/ catis que loco et tꝑe ſint cõmiſſa.debʒ ibi eſſe diuini iuris cognitio vt veritas cofeſ ſionis meritũ habeat ↄtra penã qͥ debet᷑ iniuſticie. Gᷓ meritũ remiſſionis poſtea ſi ibi reuelatio occultoꝝ ⁊ erubeſcendoꝛum debet em̃ velũ ignoꝛantie ſacerdoti de fa- cie coꝛdis extollere.Cũ neceſſe ſitinter deũ et peccatoꝛis iudices eſſe homines nõ ce⸗ leſtes vinutes aut inuiſibiles poleſtates. ſtitutio etiã ſpũalis eẽ debet ⁊ non tꝑalis toꝛam bmõi hominibus cauſam dei pec⸗ catoꝛes agere ↄtra ſemetipſos accuſando Icʒ ſe teſtincado cõtra ſe recognoſcẽdo.cõ tra ſe cõtemnando hoc ẽ ꝓclamado ſe re⸗ um moꝛiis.poſt hec ꝓſequitur de vomitu qui eſt euacuatio ventris coꝛꝑalis. dein/ ceps docebitur qualiter expugnãda ⁊ vin cenda ſit erubeſcentia ꝓpter inſtruendos cõfeſſoꝛes ⁊ adiuuandos peccatoꝛes. qm̃ ipa ẽ hoſtis attrociſſimꝰ et ſeuiſſimus.pꝛe terea fit mentio de cõputatione pura eniʒ integraq; confeſſio fidelis cõputatio eſt ⁊ redditio ratiõis.que nobis liberi arbitrij poteſtate ſeu facultate commiſſa eſt cuius nos debitoꝛes eſſe manifeſtũ eſt. Quinq; tandẽ enumeratur fructus ↄfeſſionis. Ui⸗ timo qualis debeat eſſe obligatio noſttta ad deũ diffinitur. Et an om̃i hoꝛa qua no⸗ bis poſſibile ẽ ↄfiteri ↄfeſſionẽ facere tene amur.an liceat differre.⁊ quociẽs differre liceat. an etiã liceat cõfeſſionẽ diuidere vt peccatoꝛis pars vni ſacerdoti ⁊ pars alte/ ri in ↄfeſſione reueletur.et an eam iterari ex integro neceſſe ſu. Inꝗritur etia ibi que ſit cauſa reditus peccatoꝛũ.poſt hoc ð ipᷣa ſatiſfactione que et qualis eſſe debeat di⸗ citur et qualiter confeſſoꝛ in iniigenda pe nitentia ſe habere debeat ⁊ ꝙ omne pec⸗ catu iniqtas ſit et iniuſticia ipa ſatiſfſactio ꝓ illo debet eſſe iuſtificatio penitentis. re e ſatiſfactio debet eſſe medicatoꝛia.con oꝛmatiua.cõſeruatoꝛia. et vtrum neceſſe ſit iterari ſatiſfactionẽ. ſi in moꝛtali pecca/ to facta ſit.et an ſatiſfactiones debeant ee arbitrarie aut determinate⁊ limitate poſt hec enumeratur officia cõfeſſoꝛis. Eſt eni⸗ officiũ ſanctificationis iudicandi et officiũ pacifici inter deũ et penitentem mediato⸗ ris.eſt officiũ boni medici.obſtetricis offi⸗ ciũ etiã amãatiſſimi patris.vltimũvero ma tris dilecte et munuſculis paruulo blandi entis ad bona quelibet inuitantis. Mate per capitula quadragintaduo. ria itaq; confeſſionũ extenditur hoc libeo NQuinto loro in oꝛdine ſacramentoꝛũ ponitur matrimoniũ qð eſt ſancta et pfe⸗ cta ſocietas mar et femine in genere hũa no ſiue neceſſitudo que eos hułdᷣ ſocieta/ tis facit inuicem ſui in alterutrum debito res.poſtea deſtruitur omnis cõcubitus pᷣ ter matrimonialem.et pꝛeter illum omnę eſſe illicitum.⁊ ꝙ voluptas luxurie nõ de ſtit arboꝛ iſta pꝛecioſiſſima que ej bet eſſe canla cuinſcũq; operis. ? erma re et femina quaſi ex duobus ramis coõſi⸗ 18s ge⸗ . 2 neratiua.poſtea declaratur quando virz femina cõiunguntur matrimonialiter tůc dant ſibinuicem ius plenũ alter vtẽdi coꝛ⸗ pore alterius ope generationis. Et q, iſts cõiunctio ſiue ſocietas veniſſima difiniti one eſt matrimoniu.⁊ ꝙ matrinfonia no poſſunt contrahi niſi p magiſtratu eccleſi aſticu.poſtea declaratur honeſtas ac ſan ctitas matrimonü ⁊ ꝙ matrimoniũ a do naturaliter inſtitutũ ſit.et ꝙ ſanctitas ma trimonũ ſit elongatio a turpitudine æ exe cratione ꝓhibitarũ turpitudinũ et immũ diciarũ.⁊ ꝙ ſanctitas eius ſit ex benedicti one vel oꝛatione ſacerdotali. Et ꝙ vincu⸗ lum pfecte ſocietatis eſt in ipᷣa vera religi / one que eſt diuine honoꝛiſicentie debitus cultus. poſtea deſtruitur voluptas omis carnalis cõcubitus.et ꝙ membꝛa genita⸗ lia nullum habent pꝛiuilegiũ exceptionis quo libera ſint et exempta a ſubiectione - obedientia rationis.ſeu liberi arbitrij. ſeu libere volũtati ſubiecta.pᷣterea ponit cau⸗· telas quibus pugnatur contra exerciciuz carnis. poſtea determinantur queſtiones circa matrimonia ſc qua gratiam pꝛeſter virtus ſacramẽtalis matrimonij. Tande agitur de diuoꝛcijs ⁊ repudijs.hec aũt ſin gula tractant in decem et nouẽ capitulis. Poſt hec autem de ſacramento oꝛdi- nis tractatur. pᷣmo ſtabilitur eſſencia ipſiꝰ ſacramenti. deinde nuinerũ oꝛdinn. Ter⸗ cio operatiões et virtutes. et de miniſtris oꝛdines cõferentibus. Item ꝙ oꝛdo ẽ ſan ctitas pꝛima ſiue ſanctificatiua qua diui⸗ ni culiu exercendo quis ſanctificatur ⁊ q; oꝛdinari nihil aliud ſit q; ad diuini culttus miniſteriu pontificali benedictione etma nuum impoſitiõe ſanctificari poſt heclo quitur de numero oꝛdinum. et quid pᷣmã tonſuram reſpiciat et officium eius.ꝗ ho⸗ ſtiarij et ianitoꝛes et reliqui oꝛdines q di ghitas ſacerdotalis ⁊ miſteria eius.⁊ ꝙ ſa cerdos in altani ſe gerat vr miniſtruʒ ⁊ ge⸗ ſtoꝛem alieni negocij. poſtea queſtio ẽ de ſuſpenſis et excõmunicatis vtrũ ipᷣi vale⸗ ant tẽpoꝛe excõmunicationis. Poſtea de terminatur ꝙ officium ſacerdotalis oꝛdi⸗ nis eſt ſoluere et lignge. Hoſt lutpecn ult niniſalust eggplal Aucaclenn gienilot liscuinsin ciodolots erciaeſtoe afactiones lonteruund Cendamiul ſcauones he ſoſtont auudarden erngſach ponokrust raara Nedamcont⸗ Nſelgos. epeni⸗ Kanusleuit henſenadi deicongape latecont 6sdedamn fſione e fnnaeſtme oerenoi Uſcinin N dsfamsi eitd Nennhn manuirt uanidnr ns nümdeen, unidng Aglanets honeſtsgl umnoniien koncnze mnnenetr anianni Sterbonet Roninn nuuntg⸗ Mmdebi mehs dis 1 ſodicc anawrien es onle⸗ oana euan munr gochns ignmnett mmori l cks Mtaüi noricais ommned mtſenu, ioann , ANennis Dnanar, Neciortnt nipiti, uni giotcnut⸗ uensd ninimid mcunin BSoſtq; vero de omnibus ſacramẽtis ſe expediuit de extrema vnctione vltimo loquit᷑ Tandem quinq; inſtitutiones Oo mini ſaluatoꝛis ponit que faciũt nos deo — qᷓ; acceptatiſſimos. Pꝛima eſt oꝛatio. Se cunda e ieiuniũ. Cercia elemoſina. Quar ta remiſſio in fratres. Quinta diſciplina/ tus cuius tres ſunt partes. pꝛima eſt affli⸗ ctio doloꝛis Aecunda eſt afflictio laboꝛis. tercia eſt occupationuʒ afflictio. hee ergo afflictiones cum ad impetrandam velad conſeruandam ſeu augendaʒ ſiue defen⸗ dendam iuſticiam aſſumuntur tunc iuſti/ ficationes vocantur. Poſt omnia illa ſequitur ſpecialis tra elatus cur deus homo vbi pᷣmo ponũtur quattuoꝛ radices quibꝰ ſtabilitur cur de⸗ pomo factus ſit. poſtea loquitur de medi cina qua curatur oꝛiginale peccatum ⁊ de medicina contra lapſum de auaricia ade et reliqua. DWDU De penitentia vltimus iſtius libꝛi tra: ciatus ſequit᷑ de libero etiaʒ arbitrio vbi penitẽtia diffinitur et qualis ſit accuſatio dei con:ra peccatoꝛes. et de vtilitate et ne ceſſitate confeſſionis.de reſtitutiõe bono ris. de damnoꝛum reſtitutione et eoꝛũ ſa⸗ tiſfactione.de execunõe ſententie.⁊ ꝙ pe nitentia eſt medicatio infirmoꝛũ. Uliimo vero exemplũ confeſſionis ſecreie ad deuũ Et ſic finitur repertoꝛium. . ðð . — . . . - . — . . . . . . . » . 1 . . 1 . . * . . . . . . . . 2 . 7 . . . . 8 8 . P . . . „ . 1 „7 . . * .- . „ . 14 3 6 . . R . 4 RS 6 . . . . . V. . 7 . . „ . 8 . 5 “Z S „ S deotl £ geriious⸗ gintolon ca Fuale deſagume aalonbus ſiiniscon heſeeiſine Woninauin ſgoridiui Ppseſeeſt ſnanitin ralis imtdven Atinſani niuiſtenod W nsiuſtie. biunoraui nanurfodo gicitod Noguieo⸗ tſcenge nens Qus/ odeſa feſtocins Ppls Aclcech rnn nole lineteſen 1uceei, epeizorc mpoſtel kernce. nlpeni nuntn souin fmniſinen Anfun N umnne * lſſnd⸗ oſnei Kncad — nuſdenn — Fol. ſpiritaleſq; ſciẽcias qᷓ diuĩe ſen diuinalesvo cant ſciencia de vera damẽtũ illius eſt et de lus deo altiſſimo acceptus ẽ ac de legib⸗ ac ritibus ꝛmacris quintũ locũ obtineat ⁊ quinto loco ſit tractada docẽda atʒ diſcen da.Facile ẽ manifeſtũ tibi fieri ſcienciam de ſacramẽtis ⁊ ſacramẽtalibꝰ atqʒ iuſtiſi cationibus inter ſublimes iſtas nobileſq; ſciẽcias conſequentẽ locũ id ẽ ſextum oꝛdi ne rectiſſimo obtinere.Cum em̃ iſta tria q̃ nominauimꝰ nõ ſint niſi ꝓpter cultũ ⁊ re ligionẽ diuinã manifeſtũ e ipᷣa poſterioꝛa ipſis eſſe qᷓſi ⁊ ↄſequẽcia. Sacramẽtis em̃ ſanant ⁊ ſanctificat homiĩes ad dei religi onẽ ⁊ culiũ. Sacramentalibus vero par⸗ lim adiuuant atʒ pficiũtur. Sacramẽtis partim ſanat ⁊ ſanctificant res neceſſarie miniſterio diuini cultꝰ. Juſtificatiões vᷣo ſũt vñ ꝑ ſeipſas manifeſte ſiue note.boni tas iuſticie. quedã oꝑationes quibꝰ iuſte viuitur quibus ꝑ ſe iuſticia acquirit᷑ cõſer uatur roboꝛat᷑ nutritur ⁊ augek. Ampᷣ. qꝛ idẽ ẽ oꝛdo ſcienciarũ qui ⁊ rerũ neceſſa nio qui ẽ oꝛdo ſanctitatis ⁊ ſacramẽti ideʒ erit ſciencie de ſanctitate ⁊ ſciccie de ſacra mẽetis.Quare poſt ſcienciã de ipᷣa qua dici mus de ſacramentis.Sanctitas em̃ pꝛinci piũ eſt toeius vᷣe religionis ac ſacri cultus Amplius quonia pꝛioꝛ ẽ domꝰ qᷓ; poꝛ la eiuſdẽ cũ ꝓpter domũ ſit poꝛta. Sacra mentavero ſunt poꝛte ſancutatis ac religi onis ꝑ illa em̃ in eas intraf᷑ quare poſtil⸗ lã neceſſario ẽ iſta ſciẽcia qua hic tractare ⁊ tradere intendimus. Apparet etiã cõue niencia oꝛdinis iſtius euidenter cum alte ram poſt alterã inſpexeris. Quid enim re ſtat quidue conſequẽs ẽ poſt ſtabilitã reli gionis veritatẽ poſt declaratã diuini cul⸗ tus ſinceritatẽ poſt ꝑſcrutatã legisveri no minis puritatẽ poſt demonſtratã deo gra tiſſimã ſinceritatẽ Hhanq; omniũ ineſtima bilem fructuoſitatẽ niſi vias patefacere et poꝛtas aperire quibus ad eas veniat᷑ ⁊ in eas intretur. Hee autẽ vie et hee poꝛte illa tria ſunt de quibus hic intẽdimꝰ. Quare poſt ſcienciã de his oꝛdine rectiſſimo ſeqꝗ tur ſciencia de ſacramẽtis ⁊ ſacramentali bus atqʒ iuſtiſicationibus. Um inter ſapiẽciales religione ⁊ fidẽ q funs ninoꝝn mir nceritate cultus ꝗ ſo⸗ iis ſancti J. Icemus igit᷑ qꝛ ſacramentoꝛ’i virtus 2 Vtilitas tribꝰ vijs pie⸗ ter illa qua hic intendimꝰ ſta- bilitur. Peimo atteſtatione di miraculoꝛũ. Secudo expiencia ves⸗ lut ſenſu ſpũali virtutis diuine et oꝑatio⸗ nis in eis.Lercio atteſtatione ſacroꝛũ elo quioꝛum Quarto via ꝓbationũ. De pꝛi mo exemplũu ẽ illa famoſa curatio a moꝛ⸗ bo elephancie imperatoꝛis Lonſtantini necnõ ⁊ apparitio ſaluatoꝛis quã iſßeme impꝑatoꝛ ſibi fa cta in ipᷣo ſalutari ac viuifi⸗/ co lauacro teſtatus ẽ. Ipᷣe etiÄs motꝰaque qqui ibidẽ viſus ẽ ac ſi aqua ipᷣa virtute bñ dictionis ⁊ ſanctificationis viuificata eẽt: 2 vitalẽ motũ exinde ſuſcepiſſet. Sed etil lud de virtute ⁊ efficacia ſacri bapcimmatt fidem facit qð accidit cuidam qui vocatꝰ ẽ barbas volenti mutare foꝛma ſactamẽe⸗ ti illius ⁊ dicenti. Baptiſo te barbas in no mine patris ꝑ filiũ in ſpirituſancto aque ſiatim diſparuit quaſi blaſphemiã pᷣum⸗ ptluoſe mutationis iniuriã diuine auctoꝛi tatis et inſtitutionis q̃ foꝛmã aliam dicco ſacramento pᷣſcripſerat ferre nõ ſuſtinens Sunt ⁊ alia multa hmõi quibꝰ virtus di uina in illo ſacramẽto ⁊ ꝑ illud euidenter ſe opari oſtendit. em quia tria illa q̃ in baptiſmo domini ſaluatoꝛis facta legun⸗ tur nõ modicam efficaciam baptiſmi ſus dent pie intelligentibus videlicet celoꝛum apertio deſcenſus ſpirituſſancti in colũbe ſpecie et vox omnipotẽns patris ibi audi⸗ ra dicẽs.hic ẽ filius meus dilectus in q̊ mi hi cõplacuit.ſicut legi᷑ Mathei.iu.et luce iiij.et Marci pᷣmo.Que em̃ erat neceſſitas ⁊ ſuꝑ ipᷣm baptiʒatũ/celi aperientur.ſpiri tuſſanctus in columbe ſpecie deſcenderet ⁊ vox patris audiret᷑.dicẽs.hicẽ filiꝰ meꝰ dilectus ⁊c.cũ ſemꝑ eidem celi aꝑti eſſent nunqᷓ;ᷓ clauſi ſpirituſſanctus ſemper in eo fuerit plenitudine charyſmatũ ex quo pꝛo nobis factus ẽ homo et filius dei patri ſpo dilectus ſimiliter fuerit niſi quia ipſe eſt li⸗ ber ſcriptus intus ⁊ foꝛis in quo quicquid factũ ẽ vita erat id eſt liber vite noſtre. In quo nõ ſolũ om̃is regula noſtre infoꝛma tionis legitur ſed vł etiam quid in nobis virtus diuina operetur cõſpectũ intelligi⸗ tur. Q: eſgo baptiʒatis pꝑ graciã baptiſma icatiõis celi aperiant ⁊ liber eis in celũ ingreſſus pateat ꝙ ſpirituſſanctus in eis ibideſcendat ꝙ filij dei et heredes ꝑ graciã adoptionis offaant ibug bijs & N SBe ſacramentis in generali iignis demonſtratũ eſt. Kur em in baniiſ. duci nõ poſſunt qui ſacris eloquijs cõtra Reo mo ſaluato:j hec tria ſigna potiuſq; alibi dicuntin qua lam ante nos? noſtris tpi⸗ , . oſtenſa ſunt cũ ex baptiſmo nihil eipꝛſus bus multos certũ eſt laboꝛaſſe. Quarla nand aaccreuerit ſanctitatis aut gracie niſi vt tri-/via eſt ꝓpationũ per quam incredulos ꝰ iſ prierxr iſta virtus baptiſmi oſtẽderet᷑. In ſa⸗ rebelles ſacris eloquijs atʒ miraculis ad⸗ oßt S cCcramẽto v ↄfeſſionis et in ſacramẽto eu duci ad veritatẽ ſalutarem neceſſe eſtcui enduit cchhariſtie ſacriq; oꝛdinis ꝗs enarret ſigna ꝙinſiſtere deo ducente intendimꝰ. Dicam⸗ nspfeen 22 mirabilia que vt virtus eoꝛũ et efficacia igit ꝙ ꝑ ſe debitum eſt cultũ vniusveriac ibusen „ ,. uinnoleſceret omipotẽcia diuina oſtẽdit de ſummi ſoliuſq; dei eſſe. deinds vitam bu lsfunn gquibꝰ et nos aliqua narrare ſuꝑ ſedemꝰ mana totã eſſe ſui auctoꝛis obſequium vi Mſeco⸗ Plixitatẽ timentes nõ ſolũ de hus que in uentis officiũ alioꝝ ſubſidiũ qð e vt ſit de rſcn fFtcrriptis eoꝝ qui nos pꝛeceſſerunt legimus nuota ſiue honoꝛifica in deũ decoꝛa cõpo⸗ fonipn ſegd de hijs etiam que noſtris tempoꝛibus ſita et oꝛdinata in ſe ꝓfuſa vtilitate et be⸗ acciderunt.et teſtimonio fide dignioꝛum neficencia in alios ⁊ in hijs tribus ꝑfecti⸗ nolanan accepimus. De erperiencia vo ⁊ ſenſu onẽ humane vite conſiſtere nemo eſt qui anon fructus ⁊ vtilitatis eoꝝ teſtes ſunt omibꝰ. dubitet niſi qui eius ꝑfecnonẽ autnon cu WWu gqui debita reuerẽcia et deuotione acfide rat aut non intelligit. Quis em̃ nõ videat oſiti qua decet illa pcipiũt. Qualiter em̃ plene quin et deo honoꝛifice ſiue ad gloꝛiam et gn mMundari et renouari ꝗ inadulta etate ad in nobiſip̃is cõ poſite ſiue decenter in ali euithu boaptiſmũ ſuntvenienfes qualiter liberari os vtiliter ſiue beneficienter viuere debe⸗ Mhi ac peiſtine gracie reſtitui ad benedictionẽ? amus et dę pᷣmo quidẽ rebellibꝰ fides fa (s eęelt abſolutionẽ ſacerdotalẽ deuote cõfiten cienda eſt HSõ Alis autẽ ipᷣa aucto Uute tes qualiter impleri gracia ſancficatiõis ris et largitoꝛis omniũ bonoꝛũ noticia fſi Mplan lſacros oꝛdines digne ſuſcipiẽtes qualiter dem indubitat ingerit ⁊ vltime honoꝛiſi ſeſtB rreflici ſaciari et impinguari ſpiritualiter ſe cæẽcie cultus et ingis graciarũ actio ⁊ inde ſuntia ſenciant ſacratiſſime euchariſtie cõmuni⸗ fſiciens collaudatio eidem debeaturano Ndäm cantes digne ipſemet teſtes ſunt. Ita etii bis. Supereminẽcia quidem altitudinis nucesſ dee alis ſacramentis et nos de hijs multa ſue ipᷣam ſui cultus honoꝛificenciã largil⸗ kenente ſſcribere poſſemus. Sed hoc eſſet pᷣter pie ſima vero eiuſdẽ beneficiencia gratitudi⸗ ſnegfſ ſentis ꝓpoſiti intentionẽ. Si quis autem 6 nem vehemẽter ſuadent intelligentibus. Alchiten direrit quare nõ om̃ibus datũ eſtiſta ſen Quis em̃ dominantiſſimãq; maleſtatem lgle⸗ RR nre. Reſpõdeo qꝛ alij ꝓhibent᷑ coꝛrupiio et vniuerſitati ſupeminenuiſſimũ auctoꝛẽ emmisde ne palati coꝛdisvt eis multitudo dulcedi⸗ abſq; vlla ſuipᷣius depꝛeſſiõe et quadam Mllindot nis doni dei nõ ſapiat. Alij in credulitate infra limites ſue paruitatis et eſilitione dq boeſt ſuuaa adeo longe ſe fecerũtvt ad eos tutes ve humiliatio ẽ et abſqʒ magnificẽcie eiꝰ Mng iſte nequaquaã ptingant ſiue ꝑpueniãt. Alij ammiratione que vᷣe hono:atio ⁊ reuerẽ⸗ llgigt vicio ingratitudinis indignos ſe facietes cia ipᷣius eſt cogitet.Deinde quis cõtinnã hind manum ſibi diuine largitatis obcludunt. ⁊indeficientẽ largitatis iſdem benefici Auniee Aliis aũt tota iſta ſuauitas ſimul ꝑcibien enciã attendat ⁊ non in graciarũactiones gborl da ac ſencienda reſeruat᷑ in poſteꝝ. Aliis ⁊ laudes eius erumpat ꝙ nihil deliberet. wwainesi * gultẽ ęam ſentire nũc nõ cõcediturvt inde De ſecundovo certitudinẽ euidenter facit mnines, . Hhyryuymilitate ꝓficiant et hmõi ſenſum non diligeter ↄſiderata et in conſpectu noſtro lctaen o ſuis meritis ſʒ diuine gracie tribuãt. Suf poſita ipᷣa nature noſtre nobilitas ipſaqʒ guibnsſe fiicit aũt credere volẽtibus ⁊ cõtra dei gra vicio:ũ adeoqʒ indecens et diſſonans de deſnnſun ciam rebellare timentibus in paucis ſieri coꝛe nobis debito vicioꝝ deſoꝛmitas etvi Lonii miracula. Manifeſte autẽ incredibiles ſũt litas. Nõ em̃ poſſibile ẽ nature noſtten Moft elt erroꝛũ ſuo:ũ dementiſſimi amatoꝛes ꝗ bilitatẽ cognoſcentes et intuentes ignoꝛa itisſot ab om̃ibus et in omnibus miracula fieri reillam ad decoꝛem ⁊ pfectionẽ honeſta⸗ gecu requirunt quaſi veilent om̃es moꝛtuos ſu tis ⁊ moꝛũ laudabiliũ natã eſſe vicioꝛũqʒ ran fſfſeitari vt acquieſcãt veritatis dei aliter ac turpitudinẽ nõ ſine intollerabili ſui iniu⸗ lhl ; Auieſcere nolentes. Kercia vig eſt atleſta⸗ ria et cõtumelia nunq́; pati ⁊ eidẽ omino fuindh ——„ tio ſacroꝛũ eloquioꝝ quoꝝ teſtimoniis ſa nihil pᷣter ſola vicia inimicũ.Eam igit᷑ ab ue cramenta confirmant fructuſq; eoꝛum et niti et repugnare vicijs totiſqʒ ſtudijs: et (tnte vtilitas appꝛobatur. Sed ꝑ hanc viaam ſic viribus ad honeſtatẽ que decoꝛ viee (iittes enhttis on umn nktt emiendn d Katinnit eenenn dischener ſäiigent aüdenni aflartn üientn enoricrne 1ustino ieineed lin kindernmnt ummfund Aßmiiin niübencütti ittyunere aaiint den dehn A gnicdeninn boroifin, Mficcege⸗ 4denimeignn⸗ iiinig, n nimnenſima Nenrſtoelei⸗ Anniacsldn 1be; ugiin ſebore ann Denckrutn as M ugns palnite ð ſint ſcõᷣm ꝙ materialia ſũt hoc ẽ in diſpo 5 ij. auz dirimus ad quã cetereveluti ſilue? la pidicine ſũt. Siue em̃ in gloꝛia ſua ſiue in compoſitio que einſdem eſt et honoꝛatio conari per ſe debitũ eſt.De tercio vero in⸗ nata nobis ergo homines alios ſociabili tas atz dilectio nuliũ veri nominis phomi et bonitatis ꝓuiſio et beneficencia mulio nẽ dubitare ſinit. Quia ergo opatiõe iſti ampliaipᷣm curare neceſſe ẽ vt iſtꝗ ciuitas us pfectiõis cetere diſpoſitiones in bomi ſit.Ampliꝰ ponemꝰ ciuitatẽ huiꝰ nõ eẽ et nibus aut materiales aut quaſi materia⸗ 2 onemus vniuerſitatẽ tamẽ hominũ eſſe les funt adiſtam pfectionẽ.Cura autẽ eſt hoc ẽ ponere ſola ſiluã et nullũ ediſiciũ ⁊ deo rectoꝛi vniuerſitatſ vt iſta materialia ponere mineras.id ẽ argẽti fodinas et au . rifodinas eſſe cũ nec aurũ nec argentũ ſit ſitionibus ſuis que ſunt circa iſtam pfecti⸗ Cur ſi deus huius mineras eẽ voluit inu⸗ onẽ. Materialia autẽ ſcõᷣm ꝙ materialia tiliter om̃ino dedit vires et artem et artifi⸗ nõ curantur neq; curanda ſunt niſi ppter ciũ quibus aurũ et argentũ ex eis extrabe ꝑfectionẽ ad quã ſunt.multofoꝛtius ergo rentur. quãtofoꝛtius genus humanũ ꝗð cura ẽ curatoꝛi vniuerſitatis deo vt iſta ꝑ tanq; minera ẽ huius perfecti quam diri⸗ fectio ſint in genere bumano. Amplius mus ediſicij. õ relinquit in iſta materia ymaginabimur ciuitatẽ aggregat ex bo litate ſeu potencialitate quin addat virtu minibus ſic pfectis vt tota vita eoꝝ ſit dei tem et ſcienciã et ceteraquibus de minera honoꝛificẽcia et obſequiũ tota debitũ ho generis humani pᷣcioſa iſta metalla ymo neſtatis officiũ. tota alioꝛum ſubſidium. vaſa pꝑfectionis ⁊ lapides pᷣcioſi ⁊viri ſan Wanifeſtũ ẽ ꝙ compatione iſtius ciui cti extrahatur qui quẽeadmodum gemme tatis pᷣclare totũ reſiduũ hominũ quaſi ſi vernãates ai choꝛuſcaãtes ſunt ad lapides na eſt ⁊ ſinguli reſidui homines qſilugna ſiluatica.Iterũ reſiduũ hominũ quaſi la⸗ pidicina ⁊ ſinguli reſfiduonꝝ quaſi lapides rudes.iuitas aut iſta ſicut edificiũ nobi⸗ le ac magnificũ ex lignis ceſis artificioſiſ⸗ tioꝛes ſunt et abſq; vlla comꝑatione pᷣcel lentioꝛes. Ampliꝰ ciues ciuitatis ꝓculdu bio ſunt veri nominis homines a deo vt compꝑatione eoꝝ ceteri non homines ſed ſimeq; ſculptis atʒ politis et omni decoꝛe potius animalia ſunt habendi. Ponere architecture decoꝛatis ſingult vo eiues q̃: igitur hmõi homines nõ eſſe eſt quaſi au ſi lapides et ligna omni architectoꝛica di ferre ſpeciẽ humanã de mecho et ponere ligencia decoꝛata. Quod em̃ ſunt tumoꝛ? ſola bꝛuta animalia eſſe et iuxta hunc mo toꝛtitudo ſiue curuitas et putriditas in liæ dũ ſp̃i ſoli ſunt qui ratione ⁊ intellectuvti gnis hoc ſupbia auaricia ⁊ luxuria in ani vident et regi. Ponere ergo genꝰ huma⸗ mabꝰ ⁊ ꝙ rectitudo ⁊ planicies ⁊ firmitas nũ abſq;ʒ hijs ẽ tanq; ponere ſine intelle⸗ ĩ ignisſeu lapidibꝰ hoc iuſticia equitas ? ctu.Sicut eĩ intellecti vnũ hoĩem vno ho foꝛtitudo in animabus. Et qõ cementũ et mie ꝑticulari ſic cet?hominũ hui? ſiue ciut claui cetereq; ligature inter lapides.Etli gna hoc mutna dilectio ei ſpnales neceſſi tudines inter animas hominũ ſeu int᷑ ho mines. Quia ergo iam declarauimus in tractatu de virtutibꝰ ꝙ virtutes nobiles quibus ſolis recte et vi viuendũ ẽ viuitur deſurſum tantũ ſunt ab auctoꝛe⁊ largito re omniũ bonoꝝ velut data optima ⁊ do na perfecta. Manifeſtũ et huius pᷣclare ci⸗ uitatis ſolũ eſſe edificatoꝛẽ deũ et quia ta erſe ndit atz fin ra topere curat edificatoꝛ deus ſiluã ⁊ lapidi en⸗ ſaluberrima pacẽæ iocundiſſimam cinam quas diximꝰ in culta et lapides ru ocietatẽ quibus ſub deo rege ſcõᷣm ſacra des. Wultofoꝛtius ipᷣm curare neceſſe eſt tiſſimã legem eiuſdẽ viuũt mutuo ſe inui⸗ iſtud nobile ac magnificũ edificiũ ⁊ quia cem adiuua łes ſibiq; inuicẽ ſubſeruiẽtes cura ac ꝓuidẽcia ipſius ſunt foꝛinſece iſte humiliter et hylariter et domus dñi dicit ſocietates et aggregationes hominũ ſeu habens deũ. Alsverũ patrefamilias in qᷓ ciuitates quatomagis cura eius ⁊ ꝓuidẽ ſingulis victus et veſtitꝰſpirituales ab eo totum regit in homine qð regibile ẽ ac gu bernabile intellectu totoq; reſiduo vtitur ad bonũ qð intendii ſic cetus iſte pfectoꝝ totũ regit qdð generis humani regi ſe ſinit et toto reſiduo vtitur ad finẽ quẽ intendit hoc ẽ ad dei gloꝛiã et ſuam atq; alioꝝ pſe pter dei cultũ ſeu honoꝛificencia cui pꝛinci cia erit ciuitas iſta pᷣclara ac magniſica dem pꝛouidentur et ager et vinen⸗ tus vtilitatẽ hominũ intendat diulne ſapiecie cõmunes ſic ipᷣi ceteris hominibus pᷣſtam tas in genere humano.Qui quẽadmodũ ctionẽ hic cetus vel ciuitas et templũ vꝛ % paliter ſe impendit atʒ finaliter et ciuitas Be toꝛum qui et fructificationum ſpiritualiũ largitoꝛ ſolus ẽ.Dicit᷑ ⁊ exercit ꝓpt belli lone iſta fieri. cũ appatum et aſſidua certamia cõtra er⸗ roꝛes ⁊ vicia igit᷑ ꝗ tẽplũ iſtgrediũt ita vt deipo tẽplo efficiant ſancuficare nece hñt ad dei cultũ⁊ quodãmõ fieri ſacerdo tes. Sie ⁊ qui ciuitatẽ iſtã ingrediunt᷑ ita vt ciues eiꝰefficiant᷑ neceſſe habẽt ciuilita tẽ eins ſuſcipe homo èleges⁊ ſtatuta mo reſq; ſubire. Sʒ ⁊ qui hac intrat domum pr̃iſfamilias neceſſe ẽ vt ðbito famulato ſeu familiaritate ſe ſubdat Sic igitur qui agrum iſtũ ſeu vineã ſen oꝛtum intratne ceſſe ẽ vt in eo plantet᷑ ⁊ radicet᷑ omnibꝰ qq; ſpuũalibꝰ agriculationibꝰ ſeu huilis ac contra memoꝛatos hoſtes armaturã ſibi cõgruentẽ ſuſcipiat.Quicũq; igit᷑ ad hãc pfectionẽ nobile qua diximꝰ deo auctoꝛe adducti ſunt huius tepli ſunt ſacerdotes ſancuiſicati ad dei cultũhi? tiuitatſ ciues unt aſſ ociati ad iudiciũ ⁊ad iuſticiã ad viu en dũ ſcõm leges et ſtatuta dei regis. HPHu iꝰ domꝰ domeſtici ⁊ familiares ſunt eruiq; vernaculi ac fu priſtamilias dei hmõòi vinee ⁊ oꝛtus vites ⁊ arboꝛes ſunt ſu bcultura agricolãtis dei huins exercit⸗ milites ſeu bellatoꝛes ſunt cõtra erroꝛes ⁊ bſiſici dimicãtes ſub ducteia igif᷑ mani feſtũ eſt quia ſanctificatio nceclaria eſt vt tẽplũ iſtud deo ediſicet pᷣmũ qꝛ impoſſibi le eſt aliquẽ intrare niſi ſctificatũ intrare ĩ qua eo mõ quo diximꝰ.Deinde qꝛ ipſa ſã ctificatio in tẽplum iſtud ingreſus nihil em̃ eſt alið ſanctificatio qua ↄtaminatio⸗ rrent. Et hoc pꝛimũ ꝓpter eruditionẽ ſuſci pientiũ videlicʒ vt ⁊ ſignis viſibilibꝰ iſta nũ id ẽ erroꝝ ⁊ vicioꝝ ꝗbus a deo elõga mur ablatio donoꝛũq; et grarũ quibꝰ ei ppèopiquamꝰ ad colendu ipʒʒ eiq; ſerui endũ iuſceptio.Et qꝛ edificatio iſta ẽ ag⸗ geegatõ ⁊ aſſociatio hoĩm ad di cultũ atʒ ſernitiũ aggregalio aũt ⁊ aſſociatio non põt fieri niſi ↄmũione viſibiliũ.waifeſtũ E ꝙ edificatio hꝰ tẽpli que non eſt niſi ag gregatio ⁊ aſſociatio ſetificatia ad dei cul tũ atq; ſeruitiũ non pᷣt aliter fieri niſ ſan⸗ ctificatõe viſibili ſiue ſigno viſibili ſancti⸗ ficatiõis. Ampᷣ.nec agg gatio neqʒ aſſociatio ſpũalſis ſen colligalio adinuicẽ pt eẽ hoĩʒ ſiue ↄmuio illa qua diximoabſ N ↄmuione viſibili. Qualr em̃ ſe inuiceʒ ocios hẽbunt ſi ſe non nouerũt eẽ ſocioſ Qualt at hoc ↄgnoſcẽt niſi muũiõe viſibi *BU ſacramentis in generali cuius ipᷣe plantatoꝛ ⁊ exculto: eſt ineremẽ li et ſigno alid qð non põt eẽ niſi viſibile. m au⸗ Neceſſe ergo ẽ ſctificatõe viſibili edifſica⸗ .Y Amp. oues eiuſdem gregis ſigno aliquo viſibili dinoſcũturet ab alijs diſcernũtur. Sic ⁊ ↄtubernia mi litã ſignis ⁊ ſacre edes id eſt templa apꝛo phanis ſeu ↄuibus domibꝰ ſeu aggrega tiõibꝰ hoĩm certo ſigno diſtingui nece eſt ⁊ ſingulos ſacerdotes hui⸗ tẽpli ab alijs hoĩbꝰ. Nuſq;ᷓ aũt ↄueniẽtiꝰ hmõi ſignũ impᷣmitur quo ab alijs diſcernat᷑ ſeu di⸗ noſcatur q; in ipᷣa ſepatiõe ab alijs ⁊ ag⸗ gregaroe ad ſuos. Ibi ergo impꝛimendũ mõi ſignum ſeu faciendũ. Uiſibili ergo ſigno ſiue ↄgnoſcibili ſigno traſſerẽdi ſuũt ⁊ introducẽdi homines in templũ iſtad. deuotus exponat. Sic ⁊ qui exercitui iſti Ampliz Qis ciuilitas nobilis viſibili ſe agregavncce eſt vt ꝓpoſitũ bellandum aliqͥ ſigno dari ↄſueuit⁊ dinoſci ſicut ciui litas romana penula. OQĩs militia id di gnitas militaris ſilr aliquo ſigno viſibili licut accinctione giadij. Item ois ammi⸗ ſtratiõ ⁊ omne officiu ſicut theſauron cu ſtodia iraditione clauiũ Item oĩs hono:ꝛ oĩs dignitas ſic honoꝛ regiꝰ aut ipoſitiõe coꝛoneviſibili aut collocatiõe ĩ trono viſi bili. Itẽ oĩis hereditas omne donũ immo bile non ↄſuenit cõferri niſi ſub ſigno vi⸗ ſibili ſicut traditione anuli aut alteriꝰ rei viſibilis licʒ hec oĩa fieri pñt aliter. Quia igit᷑ ⁊ militaris dignitas ſpũałymo ſacer dotalis honoꝛ eẽt regiꝰ regni ſes ſpũalis ſcʒ ⁊ eterni in ipᷣa ſctificatione tribuit ↄuei ens fuit ⁊ hoĩbus ꝑunile vt ſub ſignisviſi bilibꝰ oĩa hec q nolauimꝰ hocẽ dignitaſ ſacerdotalis etia nobilis ciuilitas ⁊? mili⸗ tare officiũ ⁊ celeſtis regni hereditas ↄfer pientiu videlie 4 . ſpũᷣalia tã ncciaria tãqꝗʒ ſalubꝛia ↄgnoſce retur ⁊ q alias cognoſti nõ poterat cõmu niter ab in eruditè cognoſcerent et cogni ta amarẽt᷑ amata qrerentur qᷓ ſitab oim bonoꝝ largitoꝛe benigniſſimo obtineren tur obtẽtè deo ad gliaʒ fuiretur et fuitio etne retributõis merces acqreret. Scõo ad gratitudieʒ ſeu notiõʒ. Quis emad&ᷣ tã ſublimia ⁊ amerit ſuis ta remotatãta in debite gre largitate vocari ⁊ aſſumi ſe videat ⁊ nõ in diuine bonitatj ammirati onẽ et laudis erũpat. Sublimitas autez hmõi donoꝛũ atz nobilitas ſignis viſibi libus cõmunitati hoĩm in cõmune inno⸗ teſcat.Lertio ad hũiliationẽ. Quis em̃ al titudinem dono:u iſtoꝛum attedat Etq; oge iinint loliga nirise ſuanul ſeroſe flbete ſoete ſooneſi ſanci immid N nii ſoninb⸗ ſchune ſetinfil ſenonen horoni, ſelrai ſglorl Mienuin „ſateun ducätin Letitäran ncälast bisdi ſancnfe⸗ lancin poniur nnoist dudeponi, lur.nis ündoe geacki amonin deponit acſllucd npferi 1 ſoimbo⸗ Cifcan eͤ ſedinol fllus de ſiekeine icntois narſonnff lfenen Iing kiim nänin Het D longe ſunt ameritis ſuis ↄſideret ⁊ nõ ſta cẽ hererẽt q;ᷓ ad alios hoĩes nec in vnũge o ſis⸗ tim infra limites ſue puitatis reſiliens ſe nus aut oomũ cõuenirẽt ſiue familiã auu Nn e colligat. diuine largitatis bñficentiaʒ ad tribũ. Sic eomodo ſactificati diximus MW –R miras erga ſe nõ abſtupeſcatduʒ merita eẽnt velut lapides diſperſi nulla ligatura Ntt ſua nulla aut foꝛte ↄtraria intuet bñficdia ſocietatis inuicẽ ſe tenéttes Amp.quia 1 am vero ſe nec poſſe eſtimare nec ⁊ cogitare. cultus diuiuꝰ palã debet eẽ publicuſqʒ ⁊ . Re Et hec ẽ vera hũiliatio meritoꝛũ euacua⸗ maniteſt. Si em̃ regibus qui vtiqʒ non inen tio et atenuatio ⁊ indignitatis recognitio niſi miniſtri ſunt ⁊ regni ipᷣius pala⁊ pub Mnzun ¶ Itilia er ſt ad roboꝛationẽ ſeu cõfirma lice impẽdendus ẽ. Ampᷣ.xẽpla ⁊ pala dnite tionẽ ſuſcipientiũ. Quis enĩ ſacratũ ſe ſeu cia publice edes ſunt ⁊ manifeſte palam „ uc ſifi ſanctificatũ aio teneat non ex hoc cõtra Quareq; ⁊ publice edificade impoſſibi⸗ ein immũditia alias execrationẽ excandeſcat le ẽ at in abſcõdito edificata qᷓ neceſſe bʒ Weahaiz quis inunctũ in regẽ ſe recolat et non con in palã eẽ. neceſſe ẽ templũ dei et ſummi troinen. tra viliſſimã neqſſimaq; vicõꝝ pᷣuitutẽ to regſpalaciũ palã edificari ergo viſibilibꝰ Niin tis viribꝰ ſe accingat Quis militari offuõ opibus. Non aũt edificat᷑ niſi ſanctifica⸗ woikcid pᷣditum ſe ſciat et armo ignoꝛare ibellẽq; tione nec eius edificatio ẽ niſi ſactificatio alngti ſe eẽ infideliter ac ignauũer in bello age⸗ Uiſibilis ergo ſanctificatioibus neceſſe Ptobäsaer. re non erubeſcat.Quis la pᷣclara ciuilitate yibm edificari Uiſibiles ergo ſanctificatio nnwdſa honoꝛatũ ſe gaudeat et euerſioni ciuitat:/nes ſacra vocamꝰ. Hoc ẽ ſacratiua ſeu ſa Osninaii ſue ſeu cuicũqʒ alij calamitati opponere crantia ſigna neceſſe in; neceſſitate indi igſ negligat legeſq; eiꝰ ac iura ꝓviribꝰ non gentie nr̃e nõ neceſſitate ineuitabilitatis ⸗rasen Peledat. Quia ergo ſigna viſibilia iſta q aut neceſſitate coactidcis. Amp̃. deru⸗ e nũerauimꝰ maxie memoꝛijs hominũ in- re ⁊ vita ruſticana ad ciuitatẽ traſeũtibui 4 7 ee MN figũt aut impꝛimũt⁊ foꝛtes ymaginatões ⁊ ciues effici volẽtibus neceſſe eſt moꝛes nd inducũt inqbꝰ qtuo: affectioes mẽoꝛate agreſtes r babitationẽ delerere ciuitateʒ Reideiet eexcitãtur et adiuuaãtur manifeſta eſt em q; inhabitare ciuileſq; moꝛes ⁊? vrbanita omneditn nctas ⁊ vtilitat hmõi ſignoꝝ appet et ex t ciuilẽ atʒ ſecialiſſima aſſumere. Qꝛ igit hijs q dixrimꝰ qy ingreſſe in hanc ciuitatẽ tus ẽx vita agꝛeſtis ac tuſticana ſtatus ac ſanctificatio ẽ ingreſus qualẽ deſcpſimꝰ vila infideliũ qntacũq; laudabilitate mo ſe 4 e q̃ ſanctificatiõe oĩs execratio exuitur?ẽ de rũ polleat compatione pfectiõis nobiles nene pronitur queadmodũi ingreſſu in ſtructu ⁊ eminẽtie ciuiũ ciuitatſ ſanctificate de qᷓ eriſſi ram oĩs tumoꝛoſitas ? oĩs ineqlitas lapi loꝗmur ⁊ barbariſmꝰ⁊ quicqd decoꝛisvi Nn ⸗ dũ deponit᷑ alioꝗn in illã non admittun⸗ detur hre vita hũana ad decus excellẽtiã * tur. Quẽadmodu frondoſitas lignon ac iſt manifeſtũ ẽ qᷓntã mutationẽ ſieni oꝑ⸗ eene toꝛtitudo ac toꝛtuoſitas aliaq; omnia ꝗᷓ li teat in traſitu quo defoꝛis ſiue aliũde in gna edificis inepta faciũt niſi oino eent ciuitatẽ iſt intratur. Juxta bunc modũ et SS amota in ipᷣo ingreſſu in edificiũ nccario ciuitatẽ iſtà velut mẽbꝛa gratuita ſocieta⸗ id deponẽt. Sic ⁊ ipᷣo ingreſſu iſtiꝰ edificu te ſibi inuicẽ colligata ſiue cõpacta volũ⸗ S ad ſilitudinẽ ⁊ ꝓpoꝛtionẽ qᷓs ſupꝛa expᷣſſi tariaqʒ ſub fᷣuitioe ſibi inuicẽ ſub miſtrã Ns mꝰ fieri neceſſe e poſſibile quidẽ eſt auctto tia.wanifeſtuũ eſt intuenvolẽtibus Mꝛer lain⸗ ri oĩm bononꝝ abſqʒ ſignis viſibilibꝰ ſan⸗ go bmõi coꝛpus co ꝛꝑe hüano ſeu quocũ . W ctificare qs voluerit? hoc iã aliquociẽs fe qʒʒ alio abſqʒ vlla cõpatione et in ſe nobi oNXNα⅜ ciſſe dinoſcit᷑.Q, ſi in oibus faceret ita ꝙ lius ẽ etio honoꝛificeẽtius et inuicẽ hoĩbꝰ . ni uud nullus de ſanctiſicatõne alterius quicq; vtilius atʒ ſalubꝛius.Cura aũt deo eſt an iſnd ſcireſeẽnt oẽs ac ſanctficati quẽadmodu cctoꝛi oĩm coꝛpꝰ culicis aut muſce ſiue foꝛ⸗ fuen ſi eent oẽs ab eodẽ pre geniti? ignorarẽt mice vnius ſiue etia ſuccõis tatope et edi⸗ md , ſe frẽs pirent ergo inter ipos fraternitas ficare et in mẽbꝛis ↄgruẽtibus cõpingere SS amo: foꝛtiſſimus ? naturałſocietas q veu. Quãto ergo foꝛcius cura erit eidẽ coꝛpus unon culo fraterniiatt cõſtringit oẽs naturalier qð diximꝰ edificare atʒ pficere ex ̊ optet ntuinn Sic et in ſic ſanctificatis periret amoꝛ gre vt nõ minoꝗj mutatioe traſeat in coꝛpus Gukanni foꝛtiſſimꝰ quo viget et viuit ſpũalis ſocie iſtud ſeu id d nutrini et augeri bʒ traſfoꝛ üniusn tas qᷓ velut cementũ et ligitura foꝛtiſſima met in mebꝝ ipſius qu cibus nature in l ſpũalis edificij ẽ. Quẽadmodũ em̃ ſic ge-⸗ nutrimetu coꝛpis aialis ſeu etiã mẽbꝛoꝛũ iug nerati boies vt dirimꝰ nihil ponius inui⸗ eiuſdẽ. Amp. regnü ipius regis egn „OSE9Y 9 9 . SBe ſacramentis in generali * euigenter remaneret in completũ nolabi dines decẽs et ntile eſſe dubitare non po mt li atz magna ſui parte mutilatũ ſi ciuitas teſt. Amp. cuj iſta ciuifas in ſpnalibus he iſta deeſſet cũ in altera parte hominũ no et inuiſibilibus materiali ſeu litterali ciui⸗ ere negent aut imperet niſi foꝛſitan ad modii latt in ſuis viſibilibus coꝛpalibus actpali nen ci duʒ magis vicus ſuis et cõcupiſcencis bus adeo ſilis ſit vt iſta iſtius exempum ul J — obediũt quã eidẽ et ſcᷣm volũtates ſuus ymago et liber quodammo do dici poſſirt ac taditiones potiuſꝙ; ſcõm leges iwßius Wanikeſtü e vt quẽadmodũ in illa fu gſi vinuüt. Amp. templo quale dirimꝰ nõ erint donationes iuſtificatões ethonoꝛa Au „ . exiſtente nullus relinquit᷑ cultus eius nul tiones ſen ꝓmotiones ſic et iniſta.Ceruua nen la hon oꝛificẽcia ſeu gloꝛificatio ab homi⸗: autẽ eſt ꝙ üla ibi fiunt ſignis quibus diri neind nibus nulla aut ꝑmodica regraciatio bů⸗ maergo⁊ adhuc hic eo mõ ſieri oporterert ci ficioꝝ ipius hoc aũt ẽ qð habet genus hu quẽadmodũ et ibi cũ et eedẽ ranones et ucde manu p̃cipuu et ſaluberrimũ et velut toti hinc et inde ſubſint iudices ergo rectoꝛes nand us ſue pfectionis cumulũ ſcilicet dei cutui ſpũalesiomis etia generis magiſtratusi inohl et honoꝛificencid et rectitudinẽ atʒ decoꝛẽ iſta ciuitate eẽ oꝑtet quẽéadmodum etibi. o legis directã et cõpoſita vitã. Deinde nuli⸗ Ampᷣ camerarios et diſtributoꝛes ſeu diſ Moni/ la relinquit᷑ via recõciliatiõis ad ipᷣm ſeu penſatoꝛes diuiciarũ ſeu denoꝛũ ſpiritua ſuende reuerſionis cũ non ſit poſſibile reuerti ad liũ quẽadmodũ et ibi et ſicut reges ſeu re Edab ipᷣm niſi ꝑ gra tũ et acceptũ ei cultũ. Segt ccoꝛes ciuitatũ miſtros habẽi atq; diſpen iuiidnn tandẽ humanarũ rerũ cõfuſio extremavt ſatoꝛes qᷓ oia bona eon habẽt in manibꝰ lul honeſtas virtutũ omino deleat᷑ t ſolisvi qui rationẽ redd unt regibus de omibus llͤlt . cujs ſeruiatur ea que ſola fiuntet curentur etillis omnes inferioꝛes ataʒ minoꝛes dił uſli ab hoibus guibus offendatur deꝰ et ſub penſaloꝛes ſic et ciuitatẽ iſtàa maximũ vnũ u lu lata via recõciliationis atʒ rep:opiciato⸗ diſpenſatoꝛẽ ſeu matimos multos habe⸗ ſlinon nis vt diximus genus humanũ ineternũ: re neceſſe ẽ quibus oĩa dona ſpualia et di Mreinhe abſqʒ vlla ſpe miſerationis ſubuertat᷑ ex uicie cõmine ſint hic eſt quoꝝ miſterio di mMlrne quo relinquitur vt nõ ſolũ vane cõſtiiue⸗ ſtribudãtur qui et regi vniuerſali de omni⸗ ntbust rit fiios hominũ ſed in ſuip̃ius cõtume⸗ bus iilis rationẽ reddant qutbus inferi (dusſe liã et in eoꝛũ da mnationẽ et moꝛtẽ. Cum oꝛes oẽs diſpẽſatoꝛes ſuaꝝ amminiſtrati Ppusdor em̃ vita vitioſa tota ſit in dei contumeliaz onũ rationẽ reddãt ꝓpter hoc neceſſe ẽ eᷣ acase tota in viuentiũ ꝑditionẽ ⁊ moꝛtẽ manfe uitatem iſta habere et clauigeros etiani⸗ nononb ſin ciqꝛ ſublato dei cultu quo ſolo vterqʒ toꝛes pꝛecones duces iudices ⁊ magiſtra (oAllud occurrilur nõ reſtant de vita humana ni- tus et alia hmoi. Amp̃.ſicut veſtimen⸗ exemme ſi deo cõtumelia et hominibus mo:s ⁊ p ta adueſtitiones et oꝛnamenta ado:nali⸗ Plindit Aitio eterna Redeamus ad id in quo era ones et munimenta admunitiones ſic ſa Wisgem Zuus et dicamus quia ſacratio ſeu ſanctiſi cramẽta ad ſacrationes. et generalit᷑ ome und catio ingreſſus ẽ in templũ ſeu in ciuitatẽ id qð nõ ſine alicuius adhibitioe ſiue ap Aenn et in coꝛpus qð diximus ⁊ niſi deſignatio plicatiõe pfici habet aliqua actio ad ipaʒ hemſane ne viſibili fierẽt perirent vtilitates quaitu actionẽ ſiii ſe habet. Quẽadmodũ ergoa finvoen oꝛ quas ſupꝛa nominauimus. Gignũ aut cuicũqʒ et qñcunq; et vbicũqʒ neceſſaria liibtſip * viſibile quo maxime ſpnñalia ⁊ inuiſibilia eſt veſtitio illi et tuc ibi neceſariũ ẽ veſti⸗ 6elazr oſtenduntur comunitati hominũ. Illud mentũ ſic cuicunqʒ qñcunqʒ et vbicunqʒ li giis Eg maximã ſimilitudinẽ habet cũ illis ꝗᷓ neceſſaria ẽ ſacramẽto et ſacramẽtũ nõ a pume ſimilitudo etiã vſqʒ ad cõmunionẽ nomi ſili et a ꝓpoꝛtioõe tantũ. Sed ex illa radice pitu nu interdum venit ſicut lux viſibilis cũ lu- quã diximꝰ q ẽ ꝓpoſitio ꝑ ſe nota ⁊ radi lis, ce ſapiencie ppter quã ſintilitudinẽ etiam e ꝑ ſeipam ſtans et ſixa.Eur aunt ſacramẽta emnonee nomen lucis cõmunicat. Sicut et caloꝛ ex/ aui ſigna viſibilia ſũt adiũcta auſ illa ha⸗ nt tenioꝛ ignis ⁊ ardoꝛ ad amoꝛẽ ſe habẽt iu abere debeãt vt iã diximus verũtamẽè ſacra V xta hunc modũ ablutio vnctio et aflatio menta ſigna viſibilia diximus intra ꝓpꝛi iignn ſeu aſpiratio extenoꝛ atʒ viſmilis ad ablu etatẽ locutionis itavt viſibilia intelligant innd dl tionẽ interioꝛé 2 aſpirationẽ ſpirituale,? quemadmodũ monachus niger ⁊ albus bsennn „ in uiſibiles ſe habere manifeſt eſt. Qua plerũqʒ. Interdũ emipᷣm ſacramentũ viſ̃ zimun re ſanctiſicatõibus interms ac ſpalibus bile ẽ ſicut ia foꝛma ſacratiſſime euchari innd eerios qdhiberi ſigna vel imilitu⸗ ſtie viſibilis ẽ neꝗ; oꝛdo neqꝗ; matrimoni ani wint usnhi Uhnimn Whze mnindie 1nezake nöfnanee seoe Gns nagſn Gnod ſnbaotse 1Nbänne ors deis Bhninnn iimamin nosolriie dena ine ſcrornin winanſelit⸗ uin ſurrenen io docſeck tcanigensl ncnutu in Orindndh ſieig in Ghetini jnne M, lonii ſep onm/, w in um neq; baptiſmꝰ inſeipᷣis viſibiles ſunt ⁊ ꝓpter hoc caute intelligẽdũ eſt ꝙ ſacra mentũ dici cõſueuit viſibilis foꝛma vel vi ſibile ſignu. Ampᷣ. q non melius eru diri potueramꝰ ad ignota quaʒ ꝓ nobis notiſſima et vſitatiſſima.Ad cognoſcẽda ergo ſpũalia lauacra ⁊ lauatõnes ſpũa⸗ lia vngenta ⁊ vnctiones ſpũalia illumia menta ⁊ iluminatiões ſpualia indumen ta ⁊ induiſoes ⁊ cetera hmõi non meliꝰ erudiri poteramꝰ qᷓ; ꝑ uiſibiles hoꝝ ſimi⸗ litudies ⁊ deſignan ões. Res aũt ſuis dę ſignatiõibusↄiũgi conſu euerũt in donii immobilin ⁊ donatiõibꝰ in honoꝛibꝰ et honoꝛatiõibus in magiſterüs ⁊ magrifi⸗ cationibꝰ vt ita loquamur. Simul em̃ cõ ſueuert dacio anuli ⁊ rei per anulũ ſigna te dacio coꝛone ⁊ regis dacio magiſterii ⁊ libꝛi dacio pꝛebende libꝛiq; ⁊ panis da cio clauis ⁊ heſauriʒare et adhũc modũ de alijs. Lonueniẽs eſt ergo vt cũ vnctio⸗ ne viſibili inuiſibilis ⁊ ita ð alis. Am plius qꝛ ſanctificatio opus immediatũ ẽ diuine omnipotẽcie ⁊ virtut neglecta au tem et inhonoꝛata diuinitatis / merito a uertitur ne aſſit negligẽtibus et nõ hono rantibus ſimiliter ingratis et non cogno⸗ ſcẽtibus ſic et pꝛeſto eſt et adeſſe inuocan tibus hono ꝛantibus atqʒ adoꝛantibꝰ et gracias agentibus Negligit autẽ et omni no non honoꝛat qui nec inuocat maxime ad illud quod ſolius ip̃ᷣius opus ẽ clemẽ⸗ cie ac magnificencie ipius donũ.Qnia er go ſanctificatõ eſt opus ſolius diuinevir tulis ac miſericoꝛdie ad illud maxime in⸗ uocanda eſiine non inuocata merito de dignetur adeſſe.anifeſtũ ẽ ergo ad om nem ſanctificationẽ que miniſterio hoĩm ſfit inuocãda eẽ diuina virturẽatʒ clemen tiã.Et ſi tpalia eti iſta nõ rogatus tã mul tis ⁊ taʒ multociẽs largit᷑.Et his qui non ſolũ gras non aguntſſed inde armant᷑ in eiꝰ ↄtumeliã deſtruẽtes. Lꝛimi inſemet⸗ ißis virtutẽ honeſtatẽ atʒ decoꝛẽ. Deinde in alijs ꝓ viribꝰ impugnaãtes dei cultum ⁊ honoꝛificẽtiã/quanto magſ amatoꝛibꝰ ac ſeruitoꝛibus ſuis inuocatꝰ atʒ rogatuſ ſpũalia dona pᷣſtabit qᷓ oino ſunt ad ho⸗ noꝛẽ ⁊ gloꝛiã eius ꝑcipietibus aũt ad ſalu tem ⁊ viti. Amplius. Manifeſtũ ẽ ſo los ciues huius ciuitatis ſanctificate quã dirimꝰ deo eẽ placitos ſeu acceptos. So li emm iſte gloꝛie ipᷣius inſeruiũt ⁊ iuxta beneplacitũ eiꝰ omnia facere ſoli ſiudẽt atq; conant᷑. Soli ergo digni ſunt vt pꝛe cibus et inuocanõis eoꝛum aſſit/exaudi⸗ toꝛ deus.Ceteri aũt hominũ non vt veri homines vinũt imo pene tota vita eoꝛuũ aut dei ↄtumelia ẽ/aut alioꝛum hominũ iniuria aut dehoneſtatio ſeu inꝗqnatio ꝓ pꝛia Amplius. vota ⁊ deſideria hmõi hominũ pꝛeceſq; ⁊ petitiões raro vel nũ q́ᷓ; ſunt de hijs que deo et beneplacita ſũt ſibiq; ⁊ alijs ſalubꝛiai Cum ergo nec ipſ digni ſint exaudirimnec ea q̃ petunt digna lerilmanifeſtu eſt pꝛecibus eoꝛum ⁊ votſ deum ad eſſe non debere. Neceiſe eſt er⸗ go hanc ſolã deo eſſe dilectã cinilatem ei⸗ uſq; votis ⁊ pꝛecibus ſempꝑ ad eſſe diuiuã virtutem atʒ clemencis.Et quia vota eius ⁊ pꝛeces poſt dei gloꝛiã ⁊ honoꝛificentiaʒ maxime ſunt ipᷣa ſanctificate vel obtinen dã eam non habentibꝰ/ aut conuanda ⁊ augendãa iam illaã habentib neceſſe eſt pꝛecibus ⁊ inuocatiõibꝰ huius ciuitatis eos ſanctificari pꝛo quibus ea fundẽtniſi rebellione ⁊ ꝑtinacia malicie ſue aut de⸗ ſido ia ⁊ negligẽtia ſua hoc ipᷣi impedierĩt Pꝛeces aut ⁊ inuocatiões ipᷣius diximus ſiue quas ipᷣa totas ꝑ ſemetipᷣam facitſi⸗ ue que ex parte eius ⁊ noĩe fint. OQOoſtq; aũt iam declarauimꝰ ci⸗ ) uitatem hmõi debere eẽ que me rito ⁊ deo dilecta ſanclificata di Rtenda ẽn dedimꝰ? caulſas in hoc videlicet dei gloꝛia ſiue honoꝛificẽtia hoĩm pfecti onẽ qua impoſſibile eſtvniuerſaliter eos pᷣuari/e qꝛ nõ decet dinine ſapĩe ꝓuiden⸗ tiam negligereaut ptinere maxima ⁊ no biliſſima ta ſtudioſe curare minimalatʒ viliſſima atʒ nulla ex pꝑte illis ↄpandaEt qꝛ non ẽ poſſibile naturã cuiuſcũq; gene⸗ neris in ſua materialitate ⁊ potẽecialitate remaere vniuerſalrita vt ex nulla ꝑte ſui pficiat. Qð vtiq; eẽt in genere huano ſi iſta pfectio nõ inueniret᷑ in eo. Adięcimꝰ ⁊ qꝛ regnũ eius ꝓ magna ⁊ nobili ſua ꝑ⸗ te detrũcatũ eẽtſac mutilatũ ſi iſta ciuitas ab eo deeẽt. Deinde q; genus bumanũ magis in ſui ↄtumeliã ⁊ in ꝓpꝛium interꝛ tum creaſſet vniuerſaliſi iſtã pfectionẽ ei non appoſuiſſet. oghectj nta confuſio res humanas ſequere t etiã inſinuauimꝰ Diximus ei aꝛ per ſe debitum ẽ vt ei qꝛ deus eſtſit kemplum. ⁊ quia rex eſt regnũ ⁊ quia domind domus eſt ⁊ qꝛ in tem⸗ plo eius debet eſſe cultus eius/⁊ ſacerdo cium.⁊ alia cultus eiuſdẽ debei eſſe ißi Aüi De ſacramento in generali o us et magiſtratus/et iudices et pꝛecones ⁊ v niliitas ſacratiõisſtabilite ante ſũt de hin varuq; diuicianſpũalium diſpenſatoꝛes ſignatiões vtilitatibus ⁊ rationibꝰquas in 5 inſtar ciuitatis foꝛinſice in ſuis foꝛinſecMis iam diximuꝰ. Stabilita etia eſt ↄiunctio Oul id eſt tꝑalibꝰ bene diſpoſite.Et iuta hoc deſignationu in hus que ia diximꝰ. Sta lie conſequens eſt vt in hac ipᷣa domo ſit fa⸗ bilita ergo ẽ tota rõ ſacrimenti in eo ꝙ ſa oyl milia oꝛdinatafe varia famulãtiuʒ officia crimentũ O ſiquis dixerit qꝛ hmõi ciuita ſsel . ita vj ibi ſint ⁊ panifices ⁊ pincerne ⁊ da⸗/em impoſſibile eſt eſſe ſcõam naturaʒ pꝑ Vllyj piferi hmõi ceterilfecimꝰ ec inſinuationẽ modum affectiõis verum dicit quia reue o 0 de exercitu de bellico apꝑatu ipius. Oñ⸗ra impoſſibile ẽ naturã humgna hanp dum * dimus etiaʒ qꝛ acquiſitio ciuitatis huius fectionẽ attingere humano affectu. nihil ciuitatis acquiſitio e perfecte iuſticie ſub em poteſt naturaliter vltra ſe ſeu ſupꝛa ſe ayu limis ac pᷣdare vrbanitatis moꝛumq; no pfectio aũt iſta ſupꝛa natura ⁊ vltra natu ni bilium quibus ſub deo rege ⁊ rectoꝛe mi ram eſt ſuꝑ eam deſurſum deſcendẽs a ſose litatur eiq; viuitur/c ꝙ in adeptõe ciuita pᷣmo fonte vniuerſaliq; bonoꝝ. Quaruʒ pan tis neceſſario deponit᷑ omnis moꝛum ru magis naturale ẽ omnibꝰ hoibus hocẽ? Np ſticitas ⁊ vicioꝛum impoſitio.Diximꝰ eti⸗ nature eoꝝ magis ↄgruẽsvt ipᷣm fontem woln⸗ am a: in ingreſſu tẽpli iſtius induit᷑ ſancti bonoꝝ in pᷣmis ⁊ maxie diligatpſequent᷑ posſol tas deponitur omnis ꝓphanatio /ſt oẽ aũt alia ꝓpter ipᷣmcũ manifeſtũ ſit vnũ 2 ſiönn qð a famulatu ⁊ a familiaritate deinos quodq; diligendoꝝ ad ida ꝓpt id diligẽ ofil vel auertii/vel elongat/ quia in ingreſſu dum eq ad qð ⁊ ꝓpter qð ipᷣm eſt. Om̃ia wpoe⸗ huius domusſta dei famulatusquam ei aut ad ipᷣm ſunt/⁊ ꝓpter ip̃ᷣm hoc eſt ad WWt us familiaritas ſiue domeſticitas ſuſcipi Sloꝛia ⁊ ꝓpt᷑ gloꝛia ipius Oubiũ eẽ nõ dʒ liade tur ⁊ in ingreſſu iſtius exercitus vires ⁊ ar oia alia diligẽda eẽ hominibꝰ ad ipᷣm et gugnuc ma contra hoſtes ſpirituales ⁊ vicia dan. ꝓpter ipſum/⁊ ꝓpter hoc in pᷣmis ſeipſos leoib tur ingrediẽtibusAdiecimꝰ etiã quia hꝰ ⁊ ſua omnia ↄſequẽter conuertere debẽt Ginuns templi cõſecra toꝛ edificatoꝛ huius ciui- in eius obſequiũ ⁊ honoꝛẽ. Quanta aut s.O tatis ꝗqggrggatoꝛ adunatoꝛ eſt ſolus de/ veniuolẽtia ſeipſos adinuicẽ adiuuare⁊ bellän us ſic huiꝰ aggregatoꝛ ⁊ pᷣparatoꝛ et dux qamplexari debeãttria in dicat euidẽter pᷣ⸗ (omed eſt ipſe ſolug adięcimꝰetiam qꝛ adunatõVmũ indigẽtia qua ſe naturali mutuo ĩdi⸗ lad Z afſociatio holm in ↄmũitate ipoꝝnon gęẽt.Potetiſſimꝰ em̃ ac ditiſſimꝰ inter ho üibe p̃h fieri niſi in ↄmũione viſibili? ꝓpt᷑ hoc mine extremo artifice ac viliſſiino obzuus derep ↄmuionẽ viſibliũ ſignoꝝnadunãdos eos hyʒ ſcʒ fabricatoꝛe acuũ /a ceſoꝛe fuſoꝝ.Et aut eſſe intrantes in ciuitatẽ iſta. Impoſſibile generalr nullu eſt repire qui multis opi⸗ min eßem̃ q;diu oᷣnegtaus eſt nob aſpectus bus et oꝑibꝰ alioꝝ non egeat et ideo nõ oin ⏑ muiſibiliũ noſtroꝝ id ẽ interioꝝnos adu minꝰ pauꝑes diuitibꝰ nõ indigere/quaʒ S 4 nan in ſocietatẽ quãctiq; itavt ex nobis fi ecõuerſo/dubitare nõ po teſt niſi cecutiẽs Dus at vel exercitꝰ vel familia vł ciuilitas vna mẽte ſiue cecus. Scoõm vero ẽ innata no⸗ vel ecc lia vna niſi comunione aliq velſi⸗ bis ſemĩa bonaꝝn affectionũ vniꝰ cuiuſq; ne gno viſibili vbi etiã exẽpla poſuimꝰde la in alios. Hee ſunt amoꝛ alieni boni⁊ cõ le pidibꝰ diſperſis ⁊ ð fratribꝰ fraternitatẽ paſſio alieni maligaudiu de alieno bo⸗ iieli ſuam ignoꝛatibꝰ. Dedimꝰ etiã cauſas et noet affectiões ſemina vocamꝰ.ↄpaſſio 1co „ tilitates qttuoꝛ ſignoꝝ viſibiliũ ⁊ dixiuſ nes ꝑfectioes que eſt in ciuitate qua dixi⸗ irn gꝛ illa ↄueniẽtioꝛa ſt᷑ nr̃e eruditiõi in ꝑpe mus. In vitis em̃ ꝑfectis ad illũ animuʒ on iſto/que maioꝛẽ habẽt ſiłitudinẽ cũ inuiſi puenitvt cõpaſſio ipᷣam moꝛtis paſſionẽ ſen bilibꝰſeu ſpũalibus ad quoꝝ cognitionẽ ſupetſſic qñq; ex ↄpaſſione alioꝛũ etiã in rni ↄmũitas hoĩm non niſi per viſibilia pöot moꝛtem ſe tradũut vt alus pcatur. Semĩia pi * co tingere in ſtatu vite pnñtis: Et diximus qt ſunt iſte affectões/ ꝓut in nata ſunt no lta qꝛ vſitatis ⁊ certis apud nos nobiſq; no⸗ bis velut arboꝛes nobiliũ fructuuz hoc ẽ tiſſimis ſiłitudinibus maxie erudiedi ſu-⸗ ſublimiũ oꝑuʒ ueraces cñ ad ſummũ ſue mus/eo ꝙ permaximę notas d ignotoꝝ vpfectiõis educte fnerint diuie gre largita he Zor cia maxime ↄueniẽtiuſ puenit Et qꝛ te. Terciũ ipſa eẽncialis ſocietas qᷓ in ſpẽ ni jinte ntio ſacramentoꝝ duo cõtinet videl, vnũ ſunt. Si em̃ ſodetas mẽbꝛoꝝ atʒ co⸗ K acr atonẽ/ deſignationẽ ita vt ſacramę pago ꝗ ill affoꝛis ẽ ſt ab accidẽte ea adoĩ ſn u m ſacratiua deſignatio ſit aut deſigna uicẽ ſic aſtrĩgitvt tãta ſibi ꝓmptitudĩe ſub M m tiua ſacratio/ per ſe aut nota ſit necemſitas uniãat ſeſe inuicẽ defendat alteꝝ ꝓ alteto — * ng Bice, nolne, eſon H bunenit beuie unien Wundnt niginir mwönek Wöntbeec s Dücii nind'kizt OEne ainnii r Xdiäiin irchrit ie unn onc wiltnin Wini, N Moni n Weloini. cii n näunad satii, nnrusn orumnn NX unun ——= E S = S = „ = 1 = — — S = = piculo clipeũ opponat/vt ꝓ ocko manus tio oĩs iiuſticia oĩs moꝛs vitioꝝ et petõg o cũ inter ea tata ſit natura diuerſitas/⁊ etiã contrarietas/quanto foꝛtius ipſa eſſen⸗ cialis hoĩm ſocietas/qua diximus vincet contrarietatẽ ac diuerſitatẽ que illis affo⸗ ris eſt/⁊ ab aceidẽtibꝰ/⁊ aſtringet eos atʒ colligahit beniuolẽtia completalin ediki⸗ cationẽ pᷣclari ac nobiliſſimi H Diximꝰ cigitatẽcui coꝛpoꝛi ꝓpter nobilita . pꝑticeps ergo efficiũt᷑ ſctitatis tẽpli huiꝰp⸗ ticipes luſticie et libᷣtatis ciuitatè iſ li2/ ptici pes vite copis hꝰ efficiat᷑ ingrediẽtes/ſic x ticipes faliaritatis et falatꝰ dei priſfami⸗ lias ꝗ introducù ſidomũ iſta ꝑticipes/ar mature ⁊ tociꝰ bellici appatꝰ ꝗ aſſumũt᷑ e hec vt ſit ð exercitu iſto. Si ꝗs ant di erit ꝗd erit ſi foꝛte deꝰꝑ ſemetipᷣʒʒ ſua beni tem et excellenciam ſus nonaliud decʒ eẽ gnitate alicui infnderit oĩia dona gracia⸗ — caput qua deũnon aliũ ſpiritũ viuifican tem ipᷣm hac vita qua diximꝰ⁊ in tres ra mos extẽdimꝰqua ſpm̃ dei hec ẽ vita/qua vocamus gracielvita nature ſupꝛa omnẽ comꝑationẽ pꝛeſtantioꝛhuiꝰvite donũ ſi non largitoꝛ bonoꝝ iſti coꝛpoꝛi daret coꝛ⸗ pus ſibi congruũ ab ipᷣo non ꝓcederel⁊ ſeipᷣm maioꝛi gloꝛie ſue ꝑte ðfraudared⁊ officiũ largitatis pꝛout ſibi congruit non implerelmaioꝛis nanqʒ gloꝛie eſt deo in tanta infirmitate in tanta rebellione viti oꝛũ et demonũ in tanta cõtradictõeet re pugnacia hominũ vita ſanctal iuſta an geloꝛũ hic em̃ et victoria eſtet admiratio virtutis ſue ꝓpter ſue beneficẽti largita⸗ tis. Quid em̃ victoꝛie poteſt eẽ vbi nullũ , bellũnulla omnino repugnatia/ Et ſicut comedere et bibere guſtu ſuauiſſima ni⸗ hil admiratuõis hʒ in ſanis et ſanũ pala⸗ tũ habẽtibꝰ. Sic multo incõꝑabilłr come dere panẽ vite omne delectamẽtũ/⁊ oẽm ſuauitatẽ ſapoꝛis in ſe hñteʒſ bibere toꝛ rentẽ ineſtimabilis ⁊ incogitabił volupta tis omino nihil hʒ ꝓtuoſe ammiratiõis. Mirabilia aũt huiꝰduitat nos cauſa bꝛe an traſimꝰ/ aſt ſupꝛa dixim? tolã CR ltam ciniũ ciuitatis huiꝰ dei honoꝛificẽ⸗ iam eẽſiue obſequiũ totum /ꝓpꝛie ↄgru⸗ entie oſficiũſtotũ alioꝝ hoĩm ſubſidiuita intelligi volumꝰ vt iſta tria in ea pᷣualeat ⁊ pᷣdominẽtur foꝛtaſſis em̃ non contingit in vita iſta omnẽ cogitatõnẽ omnẽ affecti onẽ omnẽ locutionè et oꝑacõnẽ in tribꝰ iſtis expendiquãq;diuine omnipotencie Et e ingreſſu ciuitatisiſtiꝰ oẽ quod eius ciuilita ti contrariũ eſt deponit᷑ et omn quod ſoꝛas eijciaut foris vᷣtinere poteſt exuituret libertas eiuſdẽ ciuitatis ſuſcipi tur. Hoc aũt eſt plena iuſtificatõ/manife ſtum eſt quia introductio in iſtam ciuita tẽ plena iuſtificatio ẽet introductio eſt in iſtud tẽplũ plenaſanctificatõ/ſiue ſacrato ⁊ introductio in iſið coꝛpꝰplena vificatio/ ab ingrediẽtibꝰ ergo deſcedat oĩs execra ocm modũ. Pꝛimũ ꝗ: rum iſtarũ in quibꝰ conſiſtit iſta ciuilitas pꝛeclara et hoc nullo hominẽ adhibente foris aliquid miniſteriſ nunquid iſte nõ viuit de ſpiritu coꝛpoꝛis huius vt alia mẽ bꝛa. Eſt ergo de coꝛpoꝛe eodem modo et domeſticis dei ⁊ ciuitatis iſtiꝰ ciuisæ ho vtiq; verũ eſtlicet non habeat᷑ aut repu⸗ tetur ciuis. Dicimꝰ em̃ de illo quia ſi ſeu vel credit ciuitatẽ iſtam eſſee non ꝓphibe atur impoſſibilitate aliqua/ aggregare ſe/ ciuitati iſti expꝛeſſa ꝓjeſſlione ei euidenitu ſuſceptione legis ⁊ iudicioꝛũ ciuitatis ipi us ſe agregabit eidẽ/omnis generis em̃ homines ſiutudo moꝛũ ſociat et adunat Gacamocei Eeniiuce naretrau nlid aia ia. Qe ſi neg 3 rit aut ↄtẽpſerit videlicet ſe aggregare alqʒ adunare huic ſance ſo⸗ ciętatij? manifeſtũ eſt illum iam non pti⸗ nere ad illam. Si em̃ ꝑtineret ad ipᷣaʒ nõ ꝑtieret ad ipᷣaʒ exſilłlitudie cũ ptinẽtia ad ii la ũ ſi niſi ſibuudo ↄfoꝛmitas in ſcutate iuſticia ſi cetera moꝛũ laudabiliũ hone ſtate. Similitudo autem ⁊? confoꝛmitas moꝛũjneceſſario ꝓhibet ipᷣm aſe gregati one a ſuis ſimilibus. Pꝛeterea ſi nec vult iſte haberi nec reputari vt ciuis ciuitatis iſtius aut hoc ẽ ex ſuperhia aut indignati one per que iam foꝛis eſt ⁊ pꝛohibet om mino eſſe ciuis aut ex metu aliquo alio ⁊ ipſe metus ⁊ ſimiliter ipſum eẽ ciuem nõ patitur. Jam em̃ coꝛde negauit donum ꝗ metuit haberi velvideri vel ꝓfiteri vel cõ fiteri non audet cultũ eius/quẽ ſola ciui⸗ tas iſta eidẽ exhibʒ vel impendit. Si quis hoc facere nec impoſſibile nec difficile 3 ür dixenit quid pdeſt videri vł haberi ci multũ per lu. † oc eſt deo ad glo riam ſcʒ inter dei hoſtes inter cultus eius ac religiõis eius ꝑſecu:oꝛes deũ ↄfiteri et illa ꝓfiterig Sco ẽ ei ſpẽalis⁊ expᷣſſa ami cicia ⁊ bonoꝝ ↄmũuicatio ab illisqᷓ hec vł nouerint vel crediderintnon em̃ ↄmũica bunt bona que ſolis amicis commũica⸗ doſunt:nec exhibebitur amicitia que ſo⸗ lis amicis exhibenda eſtjei qui ne. ſcitur v uem ciuitatis illius. aras, Se nec creditur amicus eẽ. Quẽadmodũ ad onẽ nullatenꝰ ad mities eũſquem nec ſci ſacramento in generali ationes metalloꝛũ vindictas eſſe aut per n neutrũ poſſunt qui ſic vemuũt Dicẽdoꝛ cõ munionẽ hereditatis tueſvel en ſeneunipoefe Si quis auteʒ dixerit q ueris nec credider frẽm tuum eẽ̃. Uide ergo quantũ cedet deo ad gloꝛia quantu hominibꝰ ad concilian dũſinter eos factã amiciciãſad cõmunicãdam inuicẽ mntuã beneficentiahaberi manifeſte ciuẽ ciuita tis iſtius/ aꝑte ꝓfiteri ſancta ciuilitatem Quantuũ aũt omnesqui foꝛis ſunt inimici ſunt ciuitatis iſtius vtpote amicivel ſerui potius vicioꝝ.Et hec ſiquidẽ ſi adulti ſũt oniq; et mali capaces et eo ipſo inimici dei quo cultũ ⁊ religionẽ ipᷣius in ſemet⸗ ipſis deſtruunt/⁊ eo ipᷣo neceſſario illũ in alijs perſecũtur. Manifeſtũ ẽ eos qui in ciuitatẽ iſtam ⁊ ad eius ciuilitatẽ aſſumũ tur/quaſi ab hoſtibꝰ ad pacem⁊ amicici am dei redireideoqʒ eos expᷣſſe ab hoſti⸗ bus recedere atq; cum deo ⁊ eius ciuita⸗ te pactum inire/feduſqʒ ⁊ amiciciã firma⸗ re verba iſta. Abrenuncias ſathane ⁊ oĩ⸗ bus pompis eius/quid aliud ſonat qᷓ; re⸗ cedis ne ab hoſtibus deifſt omnibus acti onibus eorũ openbus quibus ipſum im pugnat.Deinde cũ interrogat᷑ ois chriſti anus eſſe. quid aliud ei dicitur niſi vis ſubüre ⁊ tenere legemſ⁊ ſeruare moꝛes ci uitatis iſtius que xp̃ᷣianitas vocat᷑.Que omnia cũ ꝓmiſerit ? ſirmauerit. Quid re ſtat niſi admitiatur ad dei pacem ⁊ ami⸗ ciciam ⁊ ad ciuilitatem iſtꝗ n obilem ⁊ cõ ſoꝛcium ſanctoꝝ. Ei aũt qui ad pacem et amiciciã vere recipitnihil eidẽ nec vindi⸗ cte aꝑte recipiẽtis reſeruat᷑ plenam ergo remiſſionẽ conſequitur. Amplius ſi il le totaliter recedit a culpa ita vt nihil eiuſ dem retineat vel reßuenneceſſe eſt iuſtum iudicem deũ totaliter recedere ab eiꝰ pe⸗ na nihil eiuſdẽ eidẽ ĩpoſten reuare hHhic aũt intelligimus pena vt penam et vindi ctam q; impoſſibile ẽ deum amico iaʒ fa cto recogitare. Aliud em̃ eſt dicere q pa⸗ ter flagellat filium aliud eſt dicere percuti inimicũ. Scimꝰ em̃ amicos dei ab aman tiſſimo ac miſericoꝛdiſſimo pre ðᷣo mala iſta penalia reciꝑe et hienon vt pena ſeu vindicta iracũdieſed magis vt conꝛectõeſ e recedere a vicis/⁊ demonibuscũ non recedant/⁊ ſe velle inire fedus ⁊ amicitiã cũ deo ⁊ ciuitate eius cũ adhuc coꝛde ini⸗ mici perſeuerent.Dicimus plane q iſti a ſancta ciuitate longius ſe faciũt qua eẽnt ante/pꝛiſtine em̃ elongatiõi quę non erat niſi peccata ⁊ vicia eoꝛumſaddunt elõga tionẽ aliam videlicet ſimulatiõʒ ⁊ mẽda⸗ tium. Quãaãto em̃ amplius peccat tanto lõ gius ab ea fiunt ſt hoc ẽ quia qᷓnto magii peccatoꝛes tanto eidẽ diſſimilioꝛes. Ipa aũt diſſimilitudo moꝛuʒ ipſa eſt elõgatio ab ipᷣa ciuitate/Et qꝛ ciues ciuitatis iſtiui non ſolũ ſerui dei ſuniſed etia fili gracie ⁊ adoptiõis iure et merito expectates re⸗ gni celeſtis hereditatem cuius immobi⸗ liſſimã poſſeſſionem poſt hãc vitam ppe⸗ tuo habeat.Manifeſtũ eſt quia iſta recõ⸗ ciliatio quam diximꝰ ad deum ⁊ ciuitat ſuam venientiũ nihil aliud eſt quã ſuſce⸗ ptio eoꝛum in filios amicos famulos et domeſticos. Waniteſtu eſt ergo nihil ire aut danationis eiſdeʒ efſſe. Amplius ſiquid irę reſeruat vel odii eſſet dimidia ta pax ⁊ amicicia pᷣterea ꝓdicioſe ⁊ frau⸗ dule nter ageretur cum eis vtraq; repen⸗ derek. Amplius nec inter hoies repit iſta varietas /e 6 inueniret/deteſtabilis eſ ſL(Ü atq; damnabilis vt amicus integerad amiciciã dimidia reconciiiet/quanto er⸗ go foꝛcius diuine bonitatis pfectionẽ nõ decebit iſta dimidiatio. Amp.ipſa foꝛ ma qua veniũt ſiqniſi qui credut ſe lõge a deo fuiſſe que elõgatio vt diximꝰ nõ eſt niſi ipſa diſſiłitudo/qᷓ vel eſt ipſe peccata vel ex peccatis. De regione illa diſſimili⸗ tudinis non veniunt niſi qui illã deſerũt nec deo reconciliaturn iſi quibus indul⸗ get niſi reconciliantur niſi quibus indul⸗ get. Non enim indulget niſi recognoſcẽ⸗ tibus/⁊ veniã petentibus. Non petit aũt veniam niſi q ui ſe deliquiſie cognoſcit. Qualiter autẽ obtinebit qui eam petere negligit aut dedignatur. Uenientibꝰ er⸗ o iſta duo neceſſaria ſunt videlicet reco ⁊ medicamẽta ſtulticie et adiumẽta virtul Ignitio eccatoꝝ ⁊ venie poſtulatio qꝛ nec tis vt male actõnes ſiue fabꝛiq tiones et nũſiones ſiue ablutõnes et candidatiões Hec aũt niſi delirus/atʒ inſani capitis vn qᷓ; dicet perſecutiões ſeu vindictas.Quis enim dicet fabꝛicatiões vaſoꝛum ⁊ malle „ „ illa deſerit gs inquibus ſe non cognoſcit peccaſſe ſibinec illa ignoſci poſtulat⁊ iſta ec exteriꝰſibiviſibilr ſen ſenſibilr nccaria ẽ non enim admitterentur a ciuibus in ci⸗ uitatem iſtam introducentibus, niſi qui —ʒ esef lepacej evvelle ſrniſin ſabilin puuset fecognit peſiate hoſtiüſ niſole nepopul intenen⸗ Unl Wi ganenoe annun ſncaen Eencn didigtt gitiuin untnnc ftitet urelſ Poltarcn Uuerials hoisinuo unicöfn isengd Aulaeſinn ofonbn⸗ Neñſo fenlenia duspuled gugee Kce lfrn ſüstan legzeoin eugeni inisin nipiso ſoiboer linno⸗ ſolaudit ninis ſi ſbus ol ſ ti 4 ſ Ueſtarp ün Migiß frnn tl aruete kennd Khagen Moige sein imine ſen 4 Mdu S 46. aeens⸗ waisinne wibichiung chagiaiie⸗ 1adeun tu udcht giin mos nickant eſe. M oicſenne u addet nmesmign ainen Muin nieiderkn tamimsnegsl Nrdiei a b. Mi ri genie⸗ o leſtpetn/ gone u niſcei niictsnn niignuin, , N nin bit MN ini Mnd 4)6 ciues effici vellẽtc cum deo ⁊ eius ciuita⸗ tepaceʒ eos facere velle atq; ab inimicis ei ꝰ velle recedere in eis apparueritet boc firmiſſima ꝓmiſſiõe declaratu eſt ergo ? ſtabilitũ ꝙ venientibꝰ ad deũ ⁊ eius po⸗ pulus effici volẽtibꝰ neceſſaria ẽ extenioꝛ recognitio peccatoꝝnõ ſolũ interioꝛ/c ex pꝛeſſia noĩe poſtulatio/exterioꝛq; negatio hoſtiũ ſiuę receſſio ab ipis. Nec non pꝛo miſſio ſed ꝓfeſſio legis ⁊ moꝝ ciuitatis ſi ue populi ipius quibꝰ ſi ſubſtatie veritas interiꝰ vere intrat. Alioꝗn lõgius ſe faci⸗ unt.Manifeltu eſt etia ex his ꝙ pꝛimo ſa cramento efficit᷑ ingreſſus pꝛimusſe ꝙ eo patratur plena ſanctitas tepli dei⁊ plena luſticia ciuitatis ipius ⁊c. que noĩauimꝰ Et qm̃ qui veniũt nec dũ intus ſuntnon⸗ dũ digni luntvt qð petunt obuineat/x di⸗ gnũ ⁊ iuſtũ ẽ vt in hoc a toto dei pplo ad lunent vtiq; ꝙ oꝛõnibꝰſuis obtinere nõ ſufficiũt eiſdẽ amicoꝝ dei oꝛõnibꝰ impe treturvel ſi foꝛte ꝑ dei gram añqᷓ; intrẽt vi ſibiliter ciuitatẽ iſtam veniã delictoꝝ obti nueritalia dona ſpũalia oꝛõnibꝰ / diuini noĩs inuocatiõibꝰſuꝑ ipos factis auamẽę tant/cõpſᷣuatio ipoꝝ eiſdẽ obtineat᷑. Mo⸗ dis ergo oĩbus nece eſt vt qui admittut aut aſſumũtur ad ſanctoꝝ ↄſoꝛciũvt cum — „. . oronibus⁊ diuini noĩs inuocatiõibꝰfiat. Dꝛ em̃ ſolus deus ẽ ꝗ introducit in buiꝰ ↄſoꝛciũ. Solus ſpũs eſt qui vita gre ins venit extẽdit.Solus dona ſua ↄmuicat ꝗ bus vult decẽs ẽ vt glificet ex tã mirabili oꝑpeſ gre aganf eidẽ ex ta pᷣcioſo dono/2 vt ab eo poſtulet᷑ im̃ beneficiũ quãtũ eſt iuſtificatio pctõꝛis vt apꝑeat qntũ amicſ ſuis faneatj quantũ poſſint apõ ipᷣm pᷣ⸗ ces eoꝛũ vt ex hoc ad eiꝰ amicitiã inimici eius etiã ꝓuocẽturiqᷓ ola oꝛõnibꝰ⁊ ſui no minis inuocatiõibꝰ fiũt manifeſte/⁊ hoc in ipᷣis oꝛõibꝰ ſctis ⁊ diuini noĩs inuoca⸗ tõibꝰ expᷣſſe ↄtinet᷑. Non em̃⁊ rite oꝛatur aut inuocat᷑ clemẽtiſſimꝰ deus niſi pᷣmiſ⸗ ſis laudibꝰ ⁊ graciaꝝ actiõibusvt ſaltẽ in mixtis ſiue annexis oꝛõnibus inuocatio⸗ nibus ꝙ beneficis iam ſuſceptis S Tqm̃ plene ac pfecte pacificatt ac acfamt ⁊in amicos dei atq; domeſticos liares aſſüptiga tq; ſuſceptis ttu demonũ tẽptationes ⁊ inſultꝰ ipᷣoꝝ vicio rũq; in ipᷣa gra ſanctiſicatiõis roborẽtur 2 cofirmẽetur. Deinde vt hec ipᷣa nutrian⸗ Safnondh nccariavidelʒ vt ꝓpter inſidiaſ 6— recõciliatis deo ꝑfecte ſanctitatiſ/ Vl tur in eis ⁊ augeãtur. Tercio vt ſi foꝛte ab o illa exciderit eis pmoduũ repent᷑. Quar- to nccariũ miſteriũ à ula ꝗᷓ dixi fiantappav et enidenter neceſſitas ſacron qttuoꝛ ſe⸗ nẽcin. Pꝛimũ qð plene ſanctificationis iximꝰ videlʒ ſacrm coſjfirmatiõis ꝓpter roburet ſacramẽtu ſacre comũionis ſeu retectiõis ppter nutrimẽtũ ? augmẽti imiẽ us gre ſ ſacrametũ pnie ꝓpter repationẽ eiuſdẽ poſ lapſũ ſiue ruinam ab ibaſ ſa cramétũ o?dinis quo pparanf zydonei fiut miniſtri ꝑ quosiſta electis beneficia iſpenſentur. St em̃ in domo magna ? regno ampliſſimo tpalincce ẽ miniſtros eẽ per quos tẽpalia.diſpẽſenſ/ multofoꝛ⸗ cius in domo comꝑabiliter magnificẽtiꝰ oꝛdinata domo dico ⁊ regno ſpũalibus/ multoſoꝛciꝰ inq; non deberet Seruentia 2 nccaria miniſteria ⁊ miniſtꝛi y⸗ do ⁊ modeſtia nec lege aut pamento rationis regulataad opꝰ qð dʒ eſſe gene ratiõiscommũitatẽ hoim monet aut in citatſz impẽtu aut petulatia bꝛutali rapit atq; pcipitat inflagicia nõ noĩianda in⸗ paſſiões ignoĩe velud qdã vis ⁊ violẽta tẽpeſtas inpelliq; dignũ ⁊ iuſtũ ſit illam ad legẽ ⁊ modeſtia rõnis reducix ab iſto tam turpi tam; indecẽti exceſſu circũcidi nemo dubitativel ignoꝛatjniſi quẽ volu⸗ ptatis huiꝰ voꝛago abſoꝛbuerit ⁊ ſpurci⸗ tia imerſeriniſi ꝗ ab hũani gener gene⸗ roſſtate inbꝛutalẽ deſipiam de generaue rit. Deinde qua inoꝛdinatꝰ motlus ſit ije concupie/c etis mẽbꝛoꝝ generatõi deßui re natoꝛũqui nec iuſſum rõnis exſpectat/ nec lege eiꝰcohibet/aut ↄpᷣmitunaut mo derat/quis ignoꝛat ꝗ hoĩs noĩe dignꝰ ſit ignoratia em̃ huiꝰ hon hoĩm ſʒ pecudũ ẽ Apparet ergo ex his neceſſitas ſacramẽti mrimonuſquo ab iſta inoꝛdinatione ſeu feditate ſanctificat᷑ ↄiuges/⁊ a ta incitati? turpi exceſſu circũcidũtur. Sʒ de his latiꝰ- intractatu de mrimonio log ꝓponimus El qm̃ egrediẽtes de hoc mðo ia iaq;ſunt deopꝛeſentãdidubitare nõ dʒ eos eẽ ſan ctificados ab hijs/q foꝛte ip̃is ab hoc mũ do ad heſerũt /velð puluis itineraciũ pe⸗ dibus⁊ a mĩmis atʒ cottidiãis ingqnamẽ⸗ tis ſine qbꝰ vita iſta non agit/et hec ſunt q̃ vſualr venialia pctã vocat mec em ſoꝰ a ad ſpõſũ abſq; ablutiõe aliqᷓ ⁊ appa⸗ tu vnqᷓ; ingredit/ neq vas menſe abſq; re ſteria ⁊ miniſtꝛi ydonei per quos fiat diſpẽſatio ſoualium donon. Ek gquẽadmodũ vis generatia nratnon cum mod De ſinceratiõe ab vꝛbane agentibꝰ vnquã in ferturnec ad ſolennitatẽ aut conuiuiũ re gium abſq; innouatione aliq atʒ decoꝛa tione ꝗqſq; accedere pꝛeſumit. Qꝛ ergo vt ſpõſa ad ſpõſi thalamuʒ ingreſſuravt ad et᷑ne refectiõis ⁊ ſocietat couiuiũ vt vas mẽlſis celeſtibꝰ inferẽdũ ⁊ in theſauris in coꝛruptibilibꝰ reponendũ eſt aĩa in extre mis agentisiã iamq; moꝛituri quã neceſ ſariũ ſit ⁊ qᷣntũ decens extreme ſanctifica tionis ſacramentũ apparet intelligẽtib⸗ Ampliꝰ q; ſanctificatis vtpote ad ſan ctam ⁊ ſpiritualem miliciam a ſcriptis re⸗ ſtant certamina et bella acerrima contra demonem/⁊ vicia poſt ſuſcepta in pꝛime ſactificatõnis ſacramẽta vᷣtutũ oꝛnamẽta vel veſtimẽta militãtibus ſiue pugnatibꝰ quis dubitat quĩ nęceſſaria ſint robur et refectio. obur quo hoſtes virilit᷑ pᷣfoꝛẽt grauiter foꝛtiqʒ refellant. Deinde cibus ⁊ refectio quo non ſolũ vita non deficiäat ſʒ ec in pinguedie ſpũali augmẽtoq; ꝓfi cianper hãc viam ſtabiliũtur duo ſacra⸗ mẽta ſcʒ ſacramẽtũ confirmatiõis ⁊ ſacra in ipᷣa pꝛima ſanctificatiõe pᷣſtat omne robur ⁊ oĩs foꝛtitudo ſpũalis qꝛ om̃is de coꝛ vᷣlutũ.⁊ ꝓpt᷑ hoc paciẽtia foꝛtitudo ⁊ huilitas cuiꝰmodi ẽ ergo roboꝛ qð pᷣſtat ſacramẽto cõſirmatiõis cũ illõ roburnõ poſſit eẽ noua virtus aut noua foꝛtitudo eo ꝙ oẽs virtutes in ᷣmo ſacramẽto iam collate ſinrñũdeo quia alia eſt ſoꝛtitudo mẽbꝛoꝝ ſcʒ lacertoꝛũ humereoꝝ thoꝛacis iterum neruoꝝ oſſium/⁊ cutis ⁊ alia ar moꝝ.Et cũ pĩa arma vᷣtutũ q̃s plenitudo ſanctiſicatõnis requiriqꝗs iam receperit remanet in eo adhuc. Debilitas mẽbꝛoꝝ/ Pꝓpter qua ipſa arma eidẽ interdũ oneri . ſunpſſic naturaliter iracũdis ipſe clipeꝰpa cietie magni oneris ẽ/ ꝓpt᷑ qð et facile ab eis exuit ⁊ facile illũ ꝓijciũt Ecõtrario at Je hʒ in eis ꝗ naturalr mites ſuniſiue mã Jueti.Quaſi em ſub magnis ictibꝰ ⁊ tũſio nibꝰ ꝑſecutionũ clipeu paciĩe a deo foꝛtit᷑ tenenvvt ex eis nec executi nec eripi facile poſſint Põt igr dici robu: ſacramẽti cõ firmatiois ẽ ſicut robur mẽbꝛoꝝ ̊ illo ſa⸗ cramẽto roboꝛant ad poꝛtãdũ pondꝰ ar‚⸗ moꝝ/⁊ aliqᷓ imminẽt. Sʒ de c intracta⸗ tu cõfirmatiõis meliꝰloqmur. Amp. qꝛ lanctificatis viuedu eſt inter malos et cũ bonis ꝗdẽ non ſolũ amicabiliterſed ⁊ ſic conmũier Intermalos aũt ꝗ conmũui ſacre refectiõis. O dixerit ſi quis 7 J Baptiſmate onẽ ſanctitatæ alionbonoꝝ ſpũaliũnon ſolũ in ſe extẽdi⁊ vſq; ptingere non paci⸗ untſʒ mala ſua in alios iaculari ⁊ immit tere multipłr ſtudeẽt atq; conant ncce eſt electos amicicia atʒ commuione oim bo noꝝ aiʒ maloꝝpenaliũ inuicẽ eẽ cõplexon largos atq; ꝓfuſos.Ad malos aũt hocẽ ſanctitat:⁊ religionis inimicos ac ꝑ ſecu⸗ toꝛes foꝛtes paciẽtes. Ex gracig igit᷑ pᷣme ſanctificatiois in ſeipᷣis electi ſancti ⁊ iu ſti deoq; ꝑ oĩa placẽtes. Duobꝰ vo ſacra mẽtis ſeqntibꝰ efficiant/⁊ vt ad alteꝝ qð debẽt ad ſu os quidã cõmũicãtes ad ad⸗ uerſarios vᷣo foꝛtes. hec igit d:ña ẽ inter pꝛime ſanctificatiõis gram ⁊ iſtas duas qð illa ẽ qua ſancte in ſe viuit/⁊ deo acce ptabiliter. Iſtis vo duabꝰquaſi ad alleꝝn — — ⁊ hoc ipᷣm noĩbus ſacramẽtorũ inſinuat firmitas em̃ nccaria ẽ contra impelletes⁊ concutiẽtes. Commũio vero in cõſoꝛtes ſocios⁊ frẽs/hoc igit᷑ duobꝰiſtis ſacramẽ tis pᷣſtat digne ſuſcipiẽtib ſcʒ vt bene vi⸗ uamꝰ et vt decet nos habeamꝰ ad alios vel ſaltẽ vt hoc meliꝰ faciamꝰ quã alias facereinꝰ. Pꝛime ergo ſacramẽto vt bene viuamꝰ in nobis ⁊ deo acceptabiliter t dixim? ergo ⁊ ſacramẽtũ oꝛdis ſacramen tũ eſt ad alteꝝ/ Et qm̃ ſacramẽta ſpũalia ſunt medicamẽta vel ſanitas ſpualis ꝑ il la efficit᷑ ⁊ pᷣſtant.Ut aũt medicamẽeta ne ceſſaria ſũt ita medici. Medici vo miſtri ſunt ſiue mĩſtratoꝛes medicamẽtoꝝ ſpũa liũ/ꝗ oꝛdinati ſunt ⁊ ſanctificati ad ea mi⸗ ſtrãda. Apparet igit᷑ ncũtas ⁊ vtilitas qn Ampli⸗ ti ſacramẽti qð oꝛdinẽ diximꝰ qꝛ virtuti iraſcibili duo ĩminẽt vt certaia oppꝛobꝛioꝝ ſcilicet iniuriarum ab alis Quid mirũ ſi adiuuãda ⁊ roboꝛãda ſint contra illa.Et hec dicimꝰ ſacramẽtuʒ con firmatiõis ei fieri adiumẽtũ vero eius et robur⁊ ſancta inpudẽcia ẽ ⁊ ſancta ꝓcaci tas quan altera cõfimatꝰnõ reputat ** ꝓbꝛiũſſʒ dei cultoꝛẽ cõſoꝛtẽq; ſanctoꝝ hii ldici alteravᷣ o ipʒʒ ↄfiteri q̃cuũq; diſcrie ꝑa ta ẽ. Et ꝓpt᷑ hoc in ipᷣa frõte qſi quada ſe pudoꝛis ſit ſacri iſtiꝰ inſignitio ſiue impſ⸗ ſio.Deinde qꝛ virtꝰ ↄcupiſcibiła duobus ſilr impugnabat᷑ hoſtib Acʒ cupiditatibꝰ 7 ↄcupiſcecijs/c ab his duobꝰ polluebat᷑ ncciario ⁊ armãda et ſctificada fuit cotra illa. Maniſeſtũ aũt ẽ ſaccm mr̃imoni qꝛ et armat᷑ ⁊ ſanctificat᷑ ⁊ ↄtra ↄcupiſcẽtias Sacro vero ↄmũinõis ſacre ẽ cõtra cupi ditates. Ubi em oĩa cõmunia ceſſat oĩis nph⸗ pehdſe un teuco⸗ getif Anatbem appoopen necamon lonnunio buselbin auzinſe opertt. mn hed⸗ Albeatol Uſtenuns (Cnuing miſen Viceoana Nurarec⸗ Nipionn ninüpofi Colſtannnat Negniſuisſs Srlgar ent. 1 ſnannipe aigiurat ſoſuas lberqo Hiauiret Neſtenin ſaniſpint mmen⸗ Uinsdorn Uah⸗ Umeen mllennon Copirmen ſoronn lonmiin llentiere hoequigi Whsdenn KEin lon , loſt ſiftzk ltland birl aslapi mnitain ſp en e erhiii Nneendn emmn immie 8. achi dnüti gantiſen nlenuide dnafatt mmimrüiti iweminheln rddind rdſtit babenn itd lcamönti inniast NDscepieta t. dinicisſenn iſeaamin Vetatn znccianit ſancdinait äunstnui Dn õ rniunante; ic theuns umn ſn = uit nina, zſoeNNR cupiditas diuitiaruʒ bonoꝛũ ⁊ hmõöi. Ampᷣ.vbi ſacra ↄmuio nõ ſolũ ſacramen totenꝰ òſed vᷣtute interioꝛi /⁊ efficatia cer tum ẽ excomunicationẽ ſiue appꝛopꝛiati⸗ onẽ nihil ſibi vendicareymo ꝓcui ẽ taqᷓ; anathemalvbi aũt nec excõmuũicatio nec app:opᷣatio ſiue ꝓpꝛietas nec cupiditas nec ambuiop.Maniteſtuʒ eſt ergo q ſacra — vij vitatis venire pñ rẽq; oĩm recte ⁊ ſane ſapientiũ deũętiaʒ viam eligere quã ſ cʒ vtilioꝛẽ facilioꝛẽq; pᷣ uidit conmũitati holſm ad cognitioʒ ſalu taris nccieq; veritatis. Ne ergo adboꝛre as eꝙ ipᷣm deum iam ſcis eligere debuiſe conmũitati hoĩm erudiẽde expedientiꝰ ⁊ apti ꝓ Scito ergo qꝛ vᷣiſſime rectiſſieq; cõmunio ? mudat ⁊ liberat acupiditati⸗/Sixerũt a deo docti hoĩes viciũ egritudi⸗ bus et hũc dicimꝰ ſpecialem ⁊ ꝓpꝛiũ eſfe nem eẽ vetuſtatẽ ⁊ coꝛruptionẽ ⁊ putredi ctuʒ in ſacramẽto altaris licet multa alia operet᷑. Sic ⁊ ſaccamẽti malrimoni ꝓpᷣ um 7 ſpeciale efectum dicimꝰ mũdatiõoj ⁊ liberationẽ aſpurcitis a c moꝛtifer con Aplteentus Sionis aut queſierit quare Contra inqnamenta gule non ẽ inſtitutuũ 4 pꝛopꝛiũ ſacramentũ cum tot ⁊ tanta ſint. RBudeo quia vicium gule magis eſt con⸗ ſuetudine contractũ/quam innatũ/⁊ ap⸗ petitui omnis cibi ſiue potus natura ter⸗ minũ poſuit ſacietatem que vtiq; paruo conſtant naturalitervicus autẽ ⁊ peccatꝭ acquiſitis ſacramentũ pᷣme ſanctificatio⸗ nis ⁊ ſacramentũ penitẽtie ſufficiẽter me⸗ dent᷑. Amolius. certũ eſt quia in nob Inata ẽ puſillanimitas contra oppꝛobꝛia 7 iniuria cuiꝰpars queda eſt ſtulta pudo roſitas. Silr innata ẽ nobis ꝓpꝛieiarie⸗ tas ex qᷓ dicimꝰ meũtuũivᷣba ſcʒ excõ mu nicatũ⁊ excõmunicatõe digniſſimalinna ta eſt etiã nobis cõcupiſcibilitas qua etia ſanati ſpiritualiter facile patimur recidi⸗ uuʒ Merito ergo cõtra puſillanimitatẽ fix mitas.coutra ꝓpꝛieta tẽ communitas co tra cõcupiſcibilitatẽ caſtitascõtra recidi⸗ uitatẽ reſurgẽdi facultas. Diuina nobis miſeratione pꝛeſtat᷑. Sacramẽto quideʒ . confirmationis firmitas ſacramẽto ꝗdeʒ ſacre ↄmuniõis conmũitasiſacramẽto ꝗ dem mr̃imoñii caſtitas. Sacramento pe nitentie reſurgẽdi poſt lapſum facultas ⁊ hoc quidẽ de lacramẽtis cõmuniter dici⸗ mus de numero et oꝛdine illoiꝛ O Einceps vero dicimꝰ denomina⸗ d tionibus appꝛopꝛiatis ſacramẽto cõſideratões ꝓpꝛias de ſingulis facietes. Et iãa noſti quia ad ſpũalia intel⸗ ligibilia nõ eſt via cognitionis et doctrie niſi ꝑ ſimilitudies ſenſibiliũ niſi foꝛte per paucis ſapientibꝰſiuina aũt ſapia nõ in —— tendit cõſulere ſolis ſapieẽtibꝰſed intẽtio eiꝰ larga ẽ in om̃s/q ſe ad illã erexerit.Et ꝗqm̃ ſapientiſſimi ẽ per eã viam ducere in⸗ ſipietes qua conuenietiꝰ 7 faciliꝰ ad lucẽ nem 2 vermen 2 beſtia malam ⁊ vulnꝰ et —..⁵õieỹ (ᷓB- moꝛtem ⁊ cathenã ⁊ copedem ⁊ carcereʒ — deʒ modo vbi turpitudo aut defoꝛmitas aut mutilatio viciũ nominatũ ab eiſdẽ ſa pientibꝰ audier attende ſiltudines etin — —— comodon ſpũaliũ/⁊ no abhoꝛrebis lod⸗ laʒ eoꝝymo geſcet intellectus tuus in eis ⁊ laudabit rectitudinẽ illixet diſcretudine ⁊ tenebꝛam. Deinde ⁊ ſpecialiter lepꝛam. paraliſim febꝛem inſaniã ſeu furoꝛẽ vix tutem cõtraris noidus appellauerũt Eog tſoecuit magrm erudits et pꝛudentia illonhis itaq poſit faciemꝰ qð in omi doctrina⁊ diſciplina licitum eſt/ ſcʒ accipiemꝰ a ſenſu ea qᷣ ſenſu ipᷣo nota ſunt oibꝰſcʒ puerſitatẽ vᷣtutis nre a ppeti⸗ tiue interioꝛis qᷓ ea aue ſũt inhoneſta fer⸗ nent᷑ appetimꝰ ⁊ nobis eadẽ bene ſapiũt Cõtrario vero ecõtrario.Quẽadmodũ er go ꝑuerſitas et coꝛruptio virtutis nre ab⸗ petitie exterioꝛes egritudinẽ exterioꝛẽ indi cat hoc ẽ coꝛꝑis ſic ncce eſt iſtũ erroꝛẽ⁊ per uerſitatẽ a ppetitie interioꝛis ĩterioꝛẽ egri⸗ tudinẽ indicare hoc eſt egritudineʒ metis Quis em̃ dubitat erroꝛẽ exterioꝛis appeti tiue q̊ appetũt᷑ carbones ⁊ cineres ꝓ o ⁊ naturali cibo coꝛpis egritudieʒ indicare coꝛpis.Sic ⁊ nlli dubiũ eẽ dʒ eroꝛẽ appe titie ĩterioꝛis q̊ appetũt᷑ omĩo icõuenietia ⁊ cõtraria ⁊ ꝓvᷣo ⁊ naturali cibo meti qui non pᷣt eẽ alꝰ qua vᷣitas ⁊ honeſtas egri⸗ rudinẽ indicare wer. Bie⸗ de erroꝛe pa lati ſiue guſtꝰcoꝛpalis.Quũo als qñ em̃ ſi qð amaꝝ dulce ſapit ⁊ ecõuerſo intelli⸗ git ex boc egritudo ⁊ mala diſpoſitio coꝛ —— 9 pis. Sic cũ bona ſpũalia ⁊ ſctaz honeſta nobis amare ſapiũtcõtraria vo bene ex delctabilr. Qũo nõ iudicabit᷑ ex hoc erro re ⁊ puerſitate egritudoſ mala diſpõ nr̃e mẽtis/⁊ hecęgritudo nobis innata eſt et oꝛiginaliuxta hũc modũ ⁊ ipᷣo ſenſu no⸗ tum ẽ qꝛ aĩales ſiue bꝛutales naſcimunita vt ipᷣa rõnalitas in nobis ſopila et ſepul ta maniſeſta ſit. Si enim ammouerimus ab hominibus doctrinam et diſciplinam — — 2 ⸗. Be Bahptiſinate ur Hagella ⁊ coꝛrectiones atq; iuſticias ⁊ vin vt vitemꝰ dampnationẽ moꝛtis elerne ete· Gnhin „ dictas que irrogãtur ꝑ pꝛincipes et poten acquiramus retributionẽ vite eterne. HNe Auſeho tes et eos abſq; iugoet repꝛeſſioneviuere ceſſe ergo habemꝰ moꝛiqntũ ad vit ani nlucl ſuſtinuerimus non homines vita ⁊ moꝛi malẽ⁊ renaſci qᷓntũ ad vitã ſpiritualẽ. Ex iiſigun . bus ſed ſilueſtres belue apparebunt. Ap⸗ quo iã duo declarata ſunt:videlicet qoᷣve weſol paret ergo quomodo innata ſit animali- ritas ait Joha.iiij.Niſi quis natꝰſfuerit de lEnliois tas hominibus que vbi = nõ ha nuo nõ intrabit in regnũ celoꝝ. Et ꝓpter ſationis . bena deo creſcit et tot rep̃ſſiuis nõ ſolum qð ſacramẽtũ pᷣmũ dicat᷑ ſa crgmẽtuũ rge (uſaloe. non deponitur ſſed etiã vix aut modicum neratiõis. Quoni aut ad ea qſurſũ ſunt ceaehebe ad modicũ compeſcitur.Amplius cum vi vʒ ſpũalia⁊ eterna bonanaſcimur frigidi aluton⸗ res ſuperioꝛes animaꝝ noſtrarũ ⁊ pꝛeeſſe et᷑ gelidi. Ad alia vo q deoꝛſuʒ ſunt coꝛpa fohobere debeant et imperare inferioꝛibus ? ꝓpter lia hoc ẽ carnalia ⁊ mũdana feruidi et ar Gißagfoll Hoc eſſe neceſſario foꝛtioꝛes.Ecõtrario na dẽtes.quoꝝ vtrũq; viciũ ẽ atqʒ puerſitas. fhoͤſclun ſcimur diſpoſiti.vt non id quo homines Et ꝓpter hocecõtrario nos habere opoꝛ Ekrus Jumuset animalibus pꝛeeſſe ac pᷣminere tet manifeſtũ ẽ q; ad ea q̃ ſurſũ ſunt calefi Aciacteoſp debemꝰ?quod vtiq; in nobis nobiliſſinũ eri et ſuccendijad ea vero qᷓ deoꝛſum ſunt unte ac pꝛeſtantiſſimũ eſt quo et ymago dei ſu exrtingui⸗/ infrigidariatʒ cõgelari neceſſe c mus. Non inᷓ;ᷓ illud pꝛeſit in nobis atqʒ habemꝰ.naſcetibꝛergo fuus ade neceſſe lins dominetunſed magis turpiter ſubſit ⁊ ſer ẽ apponi aquã et ignẽ etin vtrũq; eos im Sunocen uiat/et in multis hominũ nulluũ ſui indici: mergi. In aquꝗ quidẽ vt extinguat illud tteftun um exhibeatvt in vita et moꝛibus eoꝝ ſo puerſiſſimi ardoꝛis incendiũ. In ignẽ vt anamn la bꝛutalitas appareat.Quid aliud iſtam ſoluatur iſtud moꝛtifere frigiditatis geliii Hüivelbu ꝑuerſitatemvocare poſſumus niſi vicium diũ/t accendat᷑ viuifici ⁊ ſalutiferi ardorſ Abicpegt oiꝛigiuale et innatam nobis bꝛutalitatem incendiũ.Ardẽtes ſiꝗdẽ naſcũtur fili ade nareiviſe ſiue animalitatẽſimiliter egritudinem qda igne amoꝛis puerſiet ulo quaſi operto et Mnmdl omnes naſcimur laboꝛantes.Longruunt cdauſo flamis nequiſſimoꝝ deſiderioꝛum eolenn ei ⁊ alia nomina ſimilitudinũ ſupꝛadicto adhuc erũpere nõ valẽtibꝰ tꝑe ſqʒ infacie dpanone iij.Et quia contrariũ eſt virtuti omniatq; eodẽ tamẽ igne cũ ad etatẽ pubertatis ve unſſana epugnans merito viciũ ſet quia honeſta niũt velut ingẽti foꝛnace ⁊ camino confla guanin ti merito inboneſtas Et quia immixtio ẽ grati ardem aquã ⁊ ignẽ ſpũᷣſſancti gra⸗ Pumaci ſiue adheſio alienoꝛumet ad animas no cis eandẽ intelligimꝰ/qua ad ea q de ſur⸗ lfcoxeſt, ſtras omino non pertinentiũ inquinatio ſuʒ ſũt amoꝛe deſiderio ardemꝰ ab his ſuſoſei ſeu ſoꝛdidatio merito nominat. Siquidẽᷓ ꝗ deoꝛſũ frigemꝰſic ecõtrario vno⁊ eodẽ ſnſco. bꝛutales affectiões in anima humana v amoꝛe puerſo ad ea q deoꝛſũ ſũt ardem⸗ Minala⸗ hominibus inquinamenta ſunti Et quia Et quemadmodum eadem animalitate Cunbulan contraria ſanctitati merito execrabilitas? ad ea que deo:ſum ſunt ardemusa ſpiri ſantiele quia vicinitas ad moꝛtem eterne dãpnati tualibus vᷣo frigemus.Sicet eadẽ ſpiritu Nrisvinie onis merito vetuſtas/⁊ pꝛopter alia inco⸗ alitate ad ſpiritualia ardemus et ad ea qᷓ ſariciain moda ſenectutis videlicet ad tenebꝛatio⸗ animalitatis ſunt frigemꝰ. In aquã ergo (aliü vocq nẽ viſus interioꝛis ac ſpiritualis ꝓpter in graciã qua diximꝰimmergi neceſſe babet Pomine S curuationẽ ad infima tempoꝛaliũ ꝓpter extingui fili adequã inmerſionẽ nõ ſo omot o tremoꝛem puſillanimitatis ꝓppter rugoſi⸗ lũ fieri ſʒ etiã viſibili᷑ deſignare neceſſe ẽ Ulinscun tatẽ duplicitatis ſt mendacitatis ꝓpterin excauſis qͥs diximꝰneceſſe ergo ẽ ⁊ aqgnuãä udoten eptitudinem generationis et ſiqua ſũt ta viſibilẽ adhiberi naſcẽtibꝰ filus ade ⁊ im Veligeie lia.Similiter? defoꝛmitas ⁊ decoloꝛatio merſionẽ viſibilẽ eoꝛũ in ea fieri.Oſidi⸗ ſoronen ex quibus omnibus manifeſtũ ẽ pꝛimũ ſa//cat ꝗs eadẽ ratiõe ⁊ ignẽ viſibilẽ ⁊ immer ihelag crametu eſſe renouationis quo iſta vetu⸗ aſionẽ in eo ſieri. Quia gia de q̃ loquimir iila ſtas cũ tota ſeqla in comodoꝝ ſuoꝛũ tolli nõ magis aqua ẽ ad extinguendu ⁊ lauã füine tur. Et ſacrametũ baptiſmiidvnctiõis q; dũqua ignis ad accẽdendũ atʒ purgãdũ NE iſta tollit᷑ decoloꝛitas/natiuitds q̃; ⁊ coloꝛ nec minus oleum ad ſanandũ ad regiã ? Mnl ſpũalis appellat. Ampliꝰ qꝛ natiuitas in ſacerdotalem dignitatem pꝛeſtandam et “ Ainn greſſus ẽ initiũ vitemoꝛs vero finis ẽ et ad alia que olei ſunt. Sic et non minus Zeſttl ipius. Neceſſe aũt ẽ vitã animalẽ ſalad condiendu cõſeruandu vermeſqʒ en deſinire et finiri in nobis et ſpualẽ incipe viciorũ et puiredines coꝛruptionis conin H £ 1 Nine woctilt indntit aas n Anek 6eoizſnn nidanſeni iiatce wuosbebenn ͦſuſüſitan Wdeoſinna hcögelaieet õ Raintüttmn ntannenadn endi Nn. etigclan. itſanfinn. enaſcüna . nograſo ſmnordeſeen debhe UAcuäigrben netammd nihiſe enakuti Gioteni Künnoſne aentüfid adninn S 15eluli 1arlenlll en 1 i undin eigule, vrngimur ad ſanclitatẽ ad decoꝛẽ a dotalem et ad regiã dignitatẽ. Ipſa accen Fo. mendũ ꝓpter boc ſunt adpuc qui bapti⸗ zant in igne. HNos autẽ dabimus cauſas quare potius in aqua licet em ſal oleumꝰ ignis lucerne et veſtis candida eandẽ gra cia ſignificent quam et aquatamen aqua. expꝛeſſioꝛis eſt ſignificatiois in hoc ⁊ eui⸗ dentioꝛis ſimiliiudinis et facilioꝛis pꝛepa rationis quam alia adhibentur auiem ? ſufflatio et ſyuti linitio que eiuſdem gra- cie habent lignificationem licet ad aliud ⁊ alia comꝑatione. Alioquin ſacramentũ nõ habereti plene ſo lennitatẽ ſuam Uter go ipᷣa gracia ſpiritu ſſancti ſciatur ibi oꝑa rinõ ſolum vt aqua ꝓpoꝛtionaliter et ſiti ter interius vt aqua exterius. Adhibent alis vt eoipᷣo cognoſcat᷑ ibi operari vt ſal et oleum lucerna et veſtis. Iha em gacia lacer dimur ad ea que ſurſum ſuntet illumina mur ad falutarẽ cognitionẽ. Jha ↄdimur conſeruamunet a vermibꝰ er a putredine Ißa veſtimuret ſpiritualibus purgamur. Ipᷣa veſtim ea hic ꝓtegimur ⁊ oꝛnamur. Jpᷣal inſpira mut et vt ſancte ? iuſte viuamus. aad apimur ad ꝑcipienda que dei ſunt. Aquę vero lepti note ſunt cõmunita:i hominũ 3 rituſſancti com patur. Similia em opat᷑ agua vina naturalis quarũ opationum Pꝛima ẽ ablutio ſoꝛdin.Secũda extinetco ardoꝝ eſt. Lercia immerſio qua necantur — ſeu ſuffocãtur ea que nõ habent viuere ni „ ſi in ſicco. Sicut homines et terreſtria oĩa animalia. Juxta hũc modũ in aqua viua contribulantf capita dꝛaconũ.iuxta quod 2 fſcqriptũ ẽ. Contribulaſti capita dꝛaconũ in aquis viuis intelligeque capita vł capita lia vicia intelligunt capita dꝛaconũ infer naliuũ vocãt eo ꝙ tota poteſtas demonũ * in homines er iis vicis vel ipa oꝛigina lis coꝛruptio. Animalitas ſcilicet et bꝛuta talitas cum qua naſcimur que ẽ multa ca pita potencialiter iuxta illud quia demon in euãgelio Marci ⁊ diriſſe legit Mihi le gio nomen eſt qauia multi ſumus. Sic er animalitas iſta tota multitudo vicioꝝ eſt et tota illa multitudo quadrupedũ et re⸗ 4 — „ „ ptiliũ iumentoꝝ ⁊ animaliũ immundoꝛũ £ que appuiſſe legitur perfoſſum parietem Ddepicta in pariete ꝑ totu Eʒechiel . inj. Heg + — eadẽ oſtenſa eſt petro in iohane.x.Actuũ vbi dictu ẽ ei occide et manduca VUnde et vveltus homo qualis ex adam naſcit mon nũq; in eodem ſtatu pmanet. opationes quibus aque viue id ẽ gra ſpi⸗ ſtrum eſt er omiiſta monſtruoſitate com pactum. Inde in.iiil. Sapiẽcie dicit Wul tigena impioꝝ multitudoſnõ eritvtilis in 7 „ ſe ergo habet potencialiter ſimililudines omnmiũ animaliũ vtitur latrato canino ſci licet dum litigatrugitu leonino dũ mina tur aut cõuictatun garritu vulpino vel lu⸗ pino dũ ſimilatoꝛie ſeu deceptoꝛie applau dit Sibilatuſ erpentino dum mala ſugge rit etad hũc modũ de alijs.Etẽ monſiru⸗ oſitas nondu explicata et cõuoluta pote⸗ cialiter. Poſtmodu aũt explicatur euol uitur p longũ ſeu ꝑ lõgitudinẽ vitec apta ri poteſt veteri bominiſiuxta illõ.xiii.iob 2 Quo lene am nodo mutantẽ pihea vultꝰ. Quia iun taa illud.riil.iob Nunq; in eodẽ ſtatu p⸗ manetſed vt ſe canem pbibet latrain liti⸗ gioſo et alis que naturaliter in canibꝰ in neniũutur Nuncvulpem frandulẽcia nũc aſinũ ſtoliditate.Nunc equũ pᷣcipiti impe tuoſitati Nũc bufonem ma lignitate. nüc ſerpentem venenoſa moꝛdaciate. Nunc leonem iracundi animoſitate.nunc auem ingnieta inſtabilitate. nunclupum inſidi oſa rapacitate. nũc apꝛum in domabilife rocitate? ad hbunt modũ de aliis tota iſta monſtruoſitatis capita que vetus homo eſt et tota in eo eſt potencialiter in aquis viuis contribulatur. Iſte ymagines in ai⸗ uitate dei in ipo ſcilʒ ingreſſu ciuitatis ad nibilũ redigent᷑. QHuemadmodũ picture ſupfuſione aque delentur. Hic ẽ pparao et eius exercitꝰ qui in aqua viua gracieve lut in mari rubꝛo immergit/ꝙpter hec ter cia ſua opatione et virlute aqua viſibilis aque inuiſibili compatur. Quarla obere rio regeneratio ẽet toti cõmunitati hbomi nũ notũ/ eſt ꝙ generatio ex aquis ſiat.vn de erpluuias expectant et inundationes= fuminumſet vbi iſta duo defuerint vl eri Aus aquarũ ad ortos et lacus deducũt: vł aquas hauſtas ipᷣis oꝛtis et ſas ſuperin fundunt quaſi ex aquis querẽtes genera⸗ tionẽ fructuũ et ſegetũ et ſola aqua in ge⸗ neratione omniũ terre naſcentiu tranſire videtucum ſola in bhmõi generationibꝰ nõ ſolum non conſumiturſed nec etiã mi nuitur ymmo er creſcit ymmo et genera⸗ tiones iſte er ſola aqua fieri nonnullis vi dentur. Ointa opatio aque renouatio ẽ ſicut legik Job ſi lenuerit in terra radix eiꝰ et puluere moꝛtuos fuerit truncus eiꝰ ad odoꝛem aque germinabit? faciet comam Be— Baptimate o quaſi cũ pꝛimũ plantatũ eẽt. IAſta renona cilioꝛis pparationis. Et quia iam manifes at S tio euidens eſt in ſalicib que poſtq; aru/. ſtũ ẽ quia tingi in quocũq; nihil aliud eſt ſautanit erunt iuxta aquas plantate. et etiam ſuj qu ei aſſimilari ſen ſimile ei fieri. Wanife ſuediuit * pluuijs als pluturis renouantur ⁊ totum ſtũ etia ẽ conſequẽter tibiſquia neceſſe hba glaclo/ hoc continet ꝓmiſſio illa Yſaie ꝓphete. bemus tingiin igne ſpiritualiet inuiſibili leclisſin — riiij. Effunda aquas ſuper ſicientes et flu hoc ẽ igniri vl ignei fieri. Similit ⁊ in ſfũa liſoetint * Enta ſup aridam. Effundam ſpiritũ meũ id ẽ ſpirituales ſieri. Sic et in deo id ẽ dij auzpafunt ſuꝑ ſemen tuũlet benedictionẽ meam ſi up vel diuini fieri. Sicet in xpo id ẽ xpiani ſfi ſluſcpian ſtirpem tuã germinabũt inter herbas q̃ſi i. Si quis aut ẽ queſierit vtri ſanctific⸗ anoni⸗ „ ſalices iuxta pꝛeter fluentes nanas. Weri/ io ex aqua ſit/ſciendũ ẽ ꝙ nõ. Sʒ ex ſollo lidioo⸗ o ergo ſacramentũ regeneratiois ⁊ rene. deo actoꝛeer datoꝛequi inuocatꝰ ad hoe (ſultch ualionis in aqua etp aquam ſit. Sexia ageſt et aſiſtit ⁊ opatur intus ad ſimilitu Thepücice operatio aque cõglulinatio ꝗet cõgrega⸗ dinẽ et ꝓpoꝛtionẽ eius qð aqua hʒ opari Melen tio eſt in diſperſione et vnitio a diuiſiine exterius. Et verba iſta Bapni;o te in noeie codeſi ſicut apparet in puluere cum aqua aſper⸗ patris et ſili ⁊ pirituſſancti inuocatio ſit chſſil *4 Jus fueritſic ⁊ a diſperſione cogitationũ? beate et gloꝛioſe trinitatis et hoc ꝑ ininun Calordirn affectionũ coꝛ humanũ aqua gracie colli ationẽ ac ſi diceret Baptiʒo te in nomine ſtiuerti⸗ git et cõglutinat et velut puluerẽ in gleba id eſt nominatim inuocatis patre filioꝛ ſoktſer copingit vt fiat quaſi terra fertilis frugu?z ſi irituſanctoſſcilicet ad ſanctificandu te. Cimnoeta fructuu bonoꝝ operũ. Non em̃ fruſtra di Alij intellexerũt noiĩe id invirtute patris iope ctũ ẽ impij ſicut puluis quem ꝓujcit ventꝰ et filij etſpirituſſancti. Qui omnes intel⸗ (popaturs ante eum ſuꝑ efuſionẽ aqueviue ſicut pul lectus boni ſunt catholici vt ille intelliga ſceiſeio⸗ uis eſt coꝛ humanũ ad omnẽ frugem ſpũ tur facerecuius nomine vł auctoꝛitate ſfit· fabſcicio alem ſterile. Sepꝑtima opatio eſt molli vel excuius parte fit ac ſi diceret non man fenarnai tio quẽadmodũ em terra ſiccitate indura auctoꝛitate ij virtute patris et filij et ſpũſ uulseri ta ſupinfuſione aqueviue mollitſic coꝛꝛc ſancti.Et ſi ego myniſteriũ adhibeã illud nonac ⁊ aptũ efficitur vt ſcriptura ſalutar verita ẽ quod ſolũ facio/Attende autẽ ꝙ tucius ionesen⸗ tis facile recipiat/et impꝛeſſionẽ diuine ſi- etſalubꝛius eſt in generali hoc intendere ODinit, militudinis et ymaginem bonitatis eius per verba illajet in generali intelligere in Hienp facile induat. eritas quidem ſcribit᷑ verbis illis quod veritas in euangelio in ſoeio Be digito deilhoc ſpiritu ſancto in intellectu: telligi voluit et intendit qᷓ; ad inexpꝛeſſu,ʒ ihoſton ⁊ hoc velut quinq; libꝛis diſtincta. pᷣmus ⁊ indeterminatũ aliquẽ intellectũ deſcen floole liber fides. Secũdus donũu intellect .er dere.erbis autẽ necaddendũ nec dimi N cius donũ ſciencie. Quartus donũ cõſili nuendu ẽnec traſpoſitio facienda ẽ illoꝛũ e ̃ NQuintus ipᷣa ſciencia als pꝛudencia ſpũa ſſi tamen per erroꝛem vel per negligenciã N lis que deſurſum eſt ymago vᷣe diuine bo aliquid tale factũ fuit dum tamen ſana ſit Gasscen nitatis impꝛimitur affectui ſiue voluntati ⁊ pura intentio baptiʒandi/dummõ leue Käni Hoc eſt decoꝛ quo mens humana in ba⸗ fit et modicũſet ſentẽcia ſaluaſde ſenſu no (Gönep ptiſmo induitundũ ſalutari veritate ei in ſtro nõ auderemdicere aliquid de eẽ de ri ſeribiiur intellectſicut cum ceco viſus di⸗ plenitudine ſanctificationis ſic baptiʒato eit „ uina virtute attribuiturnõ eoipo omnin quoniã autẽ de hoc et multa ⁊ dicta T ſcri knni viſibiliũ noticia eidem ſed potius per qð pta ſunt et ſtatuta et hoc pᷣter intentionẽ cn * illam acquirit pᷣſtatur/ſic ſe habet in qn ꝓpoſiti noſtri qui hic ſtabilire im ſacramę nin luminñ hic nominatoꝝ menti infuſione ſi lĩa intendimusac virtutem eoꝝ ⁊ efficaciä ſines ue quinq; libꝛoꝝ inſcriptiõeſic diuine bo yerroꝛeſq; impioꝛũ et increduloꝝ circa ipſa Prcenie nitatis ſimilitudine eius inſignitur ⁊ ſigit deſtrueretranſeuntes ad aliafoꝛmam ba Ade- latur affectus. Juxta qð legitur in.viij. LCã ptiʒandi ab ipſis ſacerdotibus et a ſůmo ftinci 4 licoꝝ. Pone me vt ſignaculũ ſuꝑ coꝛ tuũ. ſacerdote maxime dicimus aſſumenda et algeen am ergo manifeſtũ ẽ tibi qt aqua expꝛeſ addiſcendam. Inter nos em? incredulos nednit loꝛis ẽ deſignationis et euid tioꝛis ſini nõ de foꝛma baptiſmi ſedvirtute veritate ach litudinis ad aquam ſalutarei atq; viuiti et efficacia diſſenſio ẽ. Redeam⸗ ergo ad R cam quam ignis euidentioꝛis in quam et/Ad in quo eramus et dicamus quia virtu⸗ Uenuin .ℳAa magis note cõmunitati hominũ / cui exte vte benedictõnis ſiue inuocationis diuine ginte ridꝛa ſigna maxime deſeruiũt. Eſt etiã fa⸗ lancliſficatio fit: vt em̃ iſte qui baptiʒat in lk e ng e⸗ an Nngüen ume Anhilii⸗ nnia egd uinen indsetin cdeug eggen nnne unsgharhin eokeinde aansnetk einrimuee nneſtaan Acideann ncei Maabana: Certl d niusneuugt röadn aniielann ſtoftaa⸗ nans Ebemund iancdan! uſaumten ce icen lonisl 49 Enulutui ſtbinain mener!e R Ddautn tremã vnctionẽ recipiẽtibꝰoꝛatio ſacerdo lericoꝛdie ſue facere deceat attendit.Et ſi⸗ cut ſolẽ viſibilẽ quãtũcunq; malicia aperi grediaf ⁊ domui ſe infundat᷑ ſic ſolẽ intel Fol. aqua viſibili ſiue mergit baptiʒat᷑ adua tio ſuo viã p̃parãtis lumine gre ſue ⁊ quẽ ſalutari inuiſibili virtus facit bñdictionis ſiaperiẽtis ei feneſtrã coꝛdis eiꝰquẽ bapti ſiue diuine inuocatiois ex hoc ſolo bene-⸗ ʒalnõ ꝓbibet nec lumẽ gre q minꝰ intret placito ⁊ habundancia diuine dietaris uertit. Atedeaute Rſola feneſtra coꝛdis electis ſuis inuocãtibus ſe pᷣſto ẽ deus ad enaperit⁊ gre ſue ſolus ad coꝛ bumanũ eẽ ſꝑ et in iſto myniſterio tato pmptius ẽ ꝭaditũ pandit. e ſteut agricole eupiaſtes atʒ paratius quato iſtud ẽ ad maioꝛe ſalu¶ ⁊ malicia quatacũq; ſurculũ oleaſtri inſer tẽ ſuſcipiẽtis. Idẽ dicimꝰ in ſacramẽto co m oliue a comunione vegetationis nutri firmationis ꝙ inuocatio diuini noĩs ſeu mẽti et pinguedinis nõ ꝓhibeteti ſi ipa bñdictio oꝑatur ipᷣm robur et cõfirmatio nẽ in ſuſcipiente et hoc ex eodẽ bñplacito ⁊ habũdãcia diuine bonitatis /ſic in ſacra mẽto altaris vt verꝰ ac viuificus panis ꝗ ð celo deſcẽdit aduenialeadẽ bñdictio et ex eodẽ facit ſio⁊ in cõſilẽte vt vincula pec catoꝝ diſrumpãtur dona graciarũ ei re⸗ ſtituant᷑ bñdictio ſacerdotalis et abſolu⸗ rio facit ſic ⁊ inoꝛdinatis vt gracia ſanctifi cationis et ſacri myniſterij oꝛdo in eos ve niat epiſcopalis manus impoſitio ⁊ bñdi ctio oba tur. Sic ⁊ in cõiugatis vt gracia⁊ ſanctiſicatio qᷓ eis poſtulat᷑ eiſdẽ donetur ipᷣa bũdictio nupcialis impetrat. Sic ⁊ ex — 2 „— „ tu ramuſculũ malicia plantatis ù minus terre hereat et eidẽ vita ⁊ incrementũ deꝰ tribuat.Sic⁊ malicia myniſtroꝝ nec diui ne bonitatis diuicias nec eccłie cõmunio ſtis et inculte vite deciſos inſerunt nec ab eis q̊s in terra ecclłie plantãt auertũt.Oli⸗ uã vberẽ fructiferã ſpecioſaʒ vocauit dñs nomẽ tuũ et terrã vocauit eandẽ in Pſal. Bñdixiſti dñe terrã tuã.Quẽadmodũ de peccatis vł malicia inſerẽtis vel plantãtis nihil ad oliuã vł terrã. Noõ em̃ agunt nec . ctie agere nata ſunt in alterutrũ eoꝝ ⁊ iðᷣo nõ talis et bñdictio remiſſionẽ impetrat pec⸗ catoꝝ et coꝛpoꝛũ ſanitatẽ.Et hoc ipᷣm oꝛa niones epiſcopales et ſacerdotales expᷣſſe continẽt. Sed ⁊ ipᷣe dñs hoc ipᷣm teſtatur Nũeri.vj.Et bñdicetis filijs iſrael et dice tis eis. Benedicat tibi dñs ⁊ cuſtodiat te. Et poſt pauca inuocabũt nomẽ meũ ſuꝑ filios iſrael ⁊ ego benedicam eis. MNuocationes aũt iſte⁊ benedicti ones noie eccleſie et ex ꝑte tocius dpopuli ſanctoꝝ fiũt et ppt hoc au dit eos clemẽtiſſimus deus:licet ꝑ malos eidẽ myniſtros offerant. Quẽadmodum em pᷣnceps nõ vilitatẽ curſoꝛis qui ex ꝑte amicoꝛũ ſuoꝝ lras petitoꝛias ei poꝛrigit. Segd pelitionẽ ipᷣam et petentes meritaq; petentiũ quicq; eũ facere deceat potiꝰ at⸗ tẽdit. Sic clemętiſſimus deꝰ nõ vilitatem aut indignitatẽ myniſtroꝝ eccleſie ſue pe⸗ Raoren e 11 erontiume Lelut R ti oꝛrigentiũ. Sed potius ipᷣam eccleſia ſu am et eiꝰ merita quicq; mugnlſirencti mi naturalit᷑ ſic peccata myniſtroꝛũ in ipis in cluſa remanet et nõ poſſunt ĩpedire pᷣces eccłie q̊ minus deus eas exaudiat neq; ꝙ deus opatur ꝑ ea ſiue ꝑ eà maume quan do nec ipᷣa peccata ĩ hoc tendut vł dirigũ⸗ tur vt ipam ſanctificationẽ impediant. Et gaeaamadu natura oliue nõ requirit vt bonus ⁊ ſanctus ſit inſertoꝛ oleaſtri ſʒ ſo⸗ lũ opus iuſertionis ⁊ bonitatẽ quã debet hre i eo ꝙ ſertio videlicet ꝓpoꝛtionatã in onẽ ne illabat᷑ pluuia in ipᷣam fiſſurã inſer cionis et nullatenꝰ requinit vt iſta ſint ſan ua eccleſie requirit bonitatẽ ſanctitatis in myniſtris vel coopationibus eoꝝ ſed illã bonitatẽ inſertionis q̃ ẽ obſeruatio eccłia ſtice foꝛme bona eſt inſertio oleaſtri ſpũa alis in oliuã eccłie ſi foꝛmã habuerit quaʒ obſeruari decʒ eccłiaʒ bñ inſeritur oliue vt in illa et ꝑ illã viuat ab ipſo fonte viuo deo ꝗ ſcõᷣm foꝛmã ecclie inſerit᷑ Expᷣſſa a tẽ ẽ ſititudo de hoc in edificijs et ſtru entis feneſtrã etiã ſi ad furandu vł occidẽ dũ hominẽ eã aperiat nõ ꝓhibet ab infu⸗ ſione luminis ⁊ imiſſione radioꝝ nec ipᷣm lumẽ ꝓhibet malicia eiuſdẽ quo minꝰ in „ niões ſuas qui ibidẽ opꝑat᷑ in alio lapide iat 7 domui ſe in alicuiaſacri edificij vides aꝑte qꝛ qntũ ad Ugẽcie malicia quatücunq; miſtri myniſte iſertio ipᷣiꝰmoꝛtale peccatũ fuerit ſic plala impediũt illas neq; qð deꝰ opatur ꝑ eas ctiſicata vł ex charitate facta. Sic neq; oli Qui em cedit ſculpit et polit lapidẽvel li⸗ gnũ ſola cmpiditate vł auaricia locãs opa nẽ ab eis q̊s oliue eccłie de oleaſtro agre uã vocat eccłiam ipᷣe deus. Hiere.xj.Oli⸗ fixõnẽ ⁊ firmã colligatõnẽ ⁊ foꝛtẽ coopati ex ſola deuotione vt ponat᷑ in ſtructura,z e 8O nulla diuerſitas. Silr c poſiii . um òèð 1 3 4 ” S 7 7 Se Baptiſmate * Juerint eiſdẽ intẽiõibꝰ/licet ipᷣe intẽtiões ctiones ergo que fiunt ꝓſanctificãdis taʒ adeo ſint diuerſevt altera bona ſit altera eis qui conuertũtur denuo qua eis qui re mala tamẽ ſtructurã in nullo diuerſiuicat uertuntur denuo ſiue ꝓ conpᷣuandis ipis Adem erit lẽplum qð ꝑ auaricia artiſiceũ qui iam conuerſi velreuerſi ſunt neceſſe ẽ ⁊ cupiditatẽ edificatuũſ eiuſdẽ pulchꝛitu⸗ exaudiricum ⁊ ille exparte ⁊ noie tocius dinis ac ſi ex deuotiõe ſola eoꝛũdem eſſjʒ eccleſie fiant/ꝛ incomꝑabiliter maioꝛ ſit ei edificatũ. Idẽ dicimꝰde agricultura ſi pla gloꝛia iuſtificatio peccatoꝝ qᷓ; etiã ſuſcita .— — — tentur oꝛtus ex ſola cupiditate id?ᷣ ꝓueni tio moꝛtuoꝛũ/que inter viſibilia miracula . etł eiuſdẽ fecũditatis ſeu feràcitãtið acſi maximũ reputatur. Attende aut quia ſa⸗ plataretur ex pietate videliʒ vt fructus eiꝰ cerdotales oꝛatõne s ⁊ benedictiones ex in pauꝑes errogarẽtur.Et opus generati parte eccdleſie ⁊ noĩe fiuut. Unde non dicit onis cũ ex libidine ſola fuerit/vel ex ieno oꝛem ſed oꝛemus nec exaudi me ſed exan cinitale eundẽ hʒ ffuctũ pꝛolis quem ha-⸗ di nos In omni ergo ſacramẽto ⁊ ſancti bituru eſt ſi ex iuſticia fueru reddẽdi debi ficatione neceſſe eſt fieri qð pe iit eccleſia tum vel ex charitate Eccleſia autẽ ſotadei ꝓper ꝓcuratoꝛẽ vel aduocatum ſacerdotẽ edificatio et dei agricultura ẽ ſicut dicit in cuius oꝛe ipſe oꝛatiões tamq;verba ix Apis.j.Coꝝ.iij.Quẽadmodũ non eſt cu-⸗ ſius eccleſie poſite ſunt/ Intellige autẽ qd randũ oꝛto vel agriculture q̃les ſint plan . diximus neceſſie ẽ fieni quod petit eccleſia tatoꝛesſſcʒ in plantado/ vel rigado vtrũ periti vel vtrũ ſolliciti. Simi nec lapidi interdũ in dignitate ſuaet rebellione nõ bus vel lignis vel totiedificationi curan eccleſie pꝛeces que nunq;ᷓ vacue eſſe poſ⸗ dum eſt quales ſint edificates niſi in hoc ſun ta pꝛemio ⁊ mercedeſed ſeipſos im⸗ qð edificant. Hoc eſiviruʒ periti vrrum pediut dum eas ſibi ꝓdeſſe non ſinũt.Et ſollicitiſed vtrũ ſancti ſint non refert/qm̃ hee ſunt tenebꝛe hereticoꝝ alioꝛuʒ infide non er ſanctitate plqtant vel rigãt cedunt lium qni vtilitatẽ ⁊ indignitatẽ poꝛrigen vel ediſicaniſſed ex officio perida ſollici⸗ tis pꝛeces conſideratdignitatẽ an ⁊ meri udineppter ꝙ quẽadmodumin eodem ta ipſius ecdeſie graciaq; ſi uam quã habʒ eiuſdẽ dicit Aplłs qꝛ neq; qui plantat neq; in oculis miſericoꝛdiſſimeq; benigniſſi⸗ qui rigat aliquid ẽ inoꝑando.ſ.intusſed meqʒ ſponſi ſui nõ attenduũt. Que igitur Pins deus qui vit ⁊ incremẽtũ dax qui eſt reginaqne per viliſſimum curſoꝛem æ a pides viuos intus ceditſculpiti politt litteras in pelle viliſſima ſcriptasa rege cemẽeto charitatꝭ vt ſe iuicẽ teneat alligat ſponſo ſuoquecunq; voluerit ſibi neceſs⸗ di vſq; ad finẽ teſtantur. Ad orõnes ⁊ in litteris regine ſponſe ſuev ilitatem pellis aſtringit. Quata aui ſit virtus orõnis ⁊ ſaria regalemq; magnificentiam decẽtia nocaliones ſanctoꝝ om̃ia miracula ſacta in qua ſcripte ſunt aut v ilitatem poꝛtan: . ſunt.Wanifeſtũ ẽ ergo oraliões⁊ benedi lisſ non pocius dignitatẽ ⁊ merira eius ctiones ſanctoꝝ imꝑare nature ipᷣm cur que in litteris loquit᷑ attendat.Et quides ſum ei⸗/⁊ vim ꝓ velle ⁊ potuiſſe? aduuc miniſterqui totũ habzʒfoꝛis vt pellis hoe poſſe mutare/quoꝛũ oĩʒ leſtionia ſunt fla eſt ſolum habens foꝛinſecũ miniſteriũ ſa .* gellatiões egyptiſdiuiſio/ recluſio mariſ cntatis nihil aliud reputat᷑ qua pelmoꝛ⸗ rubꝛimanna deſertijabſoꝛptio dathan et ticina habens in oꝛe ſcriptas pꝛeces regi⸗ o abyron exuſtio ducẽtoꝛũ quinginra vi ne celoꝛumidd eſt eccleſie quã deus et dei roruũ incenſu offerentiũ. Deinde ſtacio ſo fiius ſibi deſponſauit t regn o celoꝛũ do lis ⁊ lune ſub ioſue ⁊c ſtatio aquarum ior tauitnon curſoꝛ in litteris ĩ oquit᷑ vbi rex danis ⁊ innũerabilia alia qᷓin nouo ⁊ ve litteras inſpicitnon faciem curſoris ſʒ ſpꝰ teri teſtamẽto legũtur. natura ergo ſubie ſe eius quodaàmodo intueturnec vocem ctam eẽ orõnibus ſanctoꝛũ manifeſtũ eſt ipᷣius ſed ſponſe vocem in eis audit Etin exhis ⁊ deũ adeo ꝓmptũ adeẽ votis eo-⸗ manibus carnificum ac crucifixoꝛũ placa um vt de natura naturalib vaciqt iuxta biliſſimam hoſtiã vnigeniti ſui re ſperit ? volũtatem ipᷣorum.Si aũt inhis miracun in ligno arido crucis pꝛopicio ac ſereno . lis eraudite ſunt pces ſinguloꝛuʒ/vbi dei vultu illam intuitus ad odoꝛem ſuaui⸗ minoꝛ glia/minoꝛ ſalus hoſm quato foꝛ⸗ tatis que ex ea ineſtimabilis et immẽſus *, 4 . — ſi per ipſos ſteterit pꝛo quibus petit q benedictõnisſoĩa mirabilia ab initio mũ non impetret. Amplius quis ex viſis cius neceſie ẽ exaudiri pᷣces omniũ bũdi⸗ ad nares modo eins aſcendebat odoꝛa⸗ noeſtn nifcum ſectelo cebantt nanus devoii ſimec mneue filuig — Nacblir ſickelſu demanid manibus locnuſun ſilini. Claaeo unnston Neroboto Nolvoere ſtuslaaa ſerorese erpoluere eiamob Rredn GAnames bnt ap⸗ uchariſcte laesn Säunnn hisſenn Noneagen ginutenon nulimnik Msnägn nännn lennoren ſuſcyhiere⸗ bunt. alielipe neta pde anpaſtio potiusqu ſelie.. nquom unnllopne fiſa Uintig⸗ MUmnläſe rhan luſh niii eiie un Lenpgtüe epenfun Sõ Whiknu iene Kmmicänett maun nt esnen ellen 1 o hellec nn aibsei lueebellan nmaeiſeß elei ſere i acſenonſni. naiggingiſen gneani dlamnen⸗ aineg d⸗ mdi. ; gwuentt criicnlin ſeſcin, nürnnisn Hinimin tuumin:, 1. us eſt non attendens cruentas manꝰcar maloꝝ myniſtroꝛꝝ. Amp. Impolſſibile niſicum non ariditatẽ ligni conſiderans. eſt obice curſum fluminis impedire niſi ꝗ nec fetoꝛem malignitatis quam illuʒ occi flumine oppoſitus et in alueo eius poſitꝰ debant reſpiciens. Sicmaloꝛũ ſacerdotũ fuerit. Qui ergo fluuius gracie que dan⸗ manus ſanguine plenas et ariditatẽ eoꝝ da. neq; alueum niſi ipſum coꝛ iſtius eſt/ a deuolione et lachꝛymis et fetoꝛem ſpur ſiſti non habet alium curſum ad coꝛiſtius ciſſime cõuerſationis eoꝛumiquaſi non at Wanifteſtũ ẽ ꝙ obex peccati vbicũq; alibi tendens pater miſericoꝛdiarũ hoſtiã vni⸗ poſitus quam in coꝛde iſtius flurum gra⸗ geniti ſuiſqsã in altari tam indigneq; con cie ad coꝛ iſtiusnõ porerit ꝓhibere p obi trectant et offerũt merito placatoꝛis ſuiac cemjniſi qui fuerit interipum vas et fontẽ placabilitatis oto vultus ſui ſerenitate re quia ergo ſola ꝓpᷣa Pekata nrer loyeem ſpicit et ſuſcipit. Sic martyres ſanctos nõ gracie donũ⁊ coꝛda hominũ obices ſunt de manibus ſanctoꝝ et innocentiũ ſed de nullatenus aũt aliena impoſſibile ergo ẽ manibus nephandoꝝ carnificũ velut ho peccata iſton ꝓhibere impetũ fluminis ꝗ locauſta medullata in odoꝛem ſuauitatis letificat ciuitatẽ dei a cordibꝰ alioꝝ.QOuo ſuſcipit. Si maculati ipſi carnifices et ma niã non ꝑ coꝛda myniſtroꝝ tranſiẽs influ⸗ culata eoꝛuʒ et intentio et ſanguine plene itin coꝛda ſacramentandoꝝnſed immedia manus eoꝝ neq; ipᷣos ſanctos martyres. te exipſo fonte graciarũ deſcẽdit in coꝛda nec oblationẽ qua de ſeipſis deo faciebät quoꝝ voluerit. Idẽ ẽ et de nube ⁊ de tene polluere vel impedire potuerũt. Quanto bꝛa d lumen ſolare et radios ꝓhibere nõ foꝛtius ſacratiſſimã euchariſtiaʒ maculati poſſunt niſi ab eis quos operiunt. Sʒ cer ſacerdotes et pollutas manus habentes tũ ẽ ꝙ nubes er tenebꝛe peccatoꝝ nõ ope nec polluere poteruntnec impedire quin riũt niſi coꝛda eoꝝ quoꝝ vel in quibꝰſuni per ipᷣam obtineat eccleſia quod intendit Non poſſunt ergo ꝓhibere lumẽ gracie Sed quẽadmodũ ipᷣo ſanguine quo lan ęt radios donoꝝ ab alus peccata miſtro⸗ cii martyres rutilabãt carnifices eon cruẽ⸗ rum. Errauerũt ergo et de deo non ſenſe tabant᷑ et polluebaãtur. Sic ipᷣa ſanctitate/unt in bonitate qui peccata myniſtroꝛu, euchariſtie indigni et indeuoti contrectaj qmaloꝝ imputare voluerũt eccleſie dei /ita toꝛes occaſionaliter polluti ⁊ execrabiles vt pᷣces eius ꝓpter eoꝝ peccata non exau efficiuntur. Si vero myniſtri dñice paſſio diant et facies ipᷣius nõ ſuſcipiatur/ vta nis ſiue ymolationis licet contraria inten benefaciẽ do ſanctis ⁊ innocentibꝰ ꝓpter tioñe agerent eam tamen a ſuo effectu et peccata alioꝝ malorũ diuina largitas re⸗ virtute non ꝓhibuerunt.Sicmultofoꝛtiꝰ trahat manũ ſuam.Si em̃ aliquis ſancꝰ mali myniſtri eccleſie ſanctificatõnes qui et innocẽs in ſacrameto baptiſmi.vł alio bus indigni ſe immiſcentcum eis nõ con quocũq; ſacramẽto ꝓpter peecatũ miſtri tradicunt neq; aduerſus eas contraria in non pꝑadpit de diuine gracie largitate qð ꝑ tentione nituntur nõ impediẽt nec digne ciperet bono myniſtro ſacramentũ eide ſuſcipiẽtes debito fructu aut effectu frau- miniſtrate/ꝓſecto verũ ẽ qð diximꝰ.Sed dabunt.Sunt enim ecdeſia dei myniſtri. nos de hoc alibi alia dicemus hicauũt di qui et ſi peccatoꝛes ſintcupiũt tamẽ ſacra⸗ xiſſe ſufficiat ꝙ bñdictionibus et inuocali mẽta ꝓdeſſe ſuſcipientibus. Illi vero dnmi onibꝰ eccleſie oꝑatur diuina virtus/⁊ mi⸗ cam paſſionẽ nulii volebant pdeſſe quin ſericoꝛdia in ſacramẽtis et ip̃a ſolennitas po tius quo minus ꝓdeſſet conabant᷑ im ſignoꝝ viſibiliũ ſliber quodamodo eſt in pedire. O ſi hoſtes ecdeſie phibere poſ quo legitur virtus et gracia que ſacramẽ⸗ ſent quo minus deus exaudiret eccleſfam to pꝛeſtantunſſicut oſtendimus in viij.illis in nullo vnq; exaudiret eccleſiã exaudita anßin ſacramento nnrin. adhihent z fuiſſet Am pli⸗ nulla maioꝛ: iniquitas adua et oleo igne et ſale veſte inſuſttar;, vel iniuſticialqua vt p delicto alterius alr ſiue inſpiratione ſimiliter in.vii.opꝑatõe vel malũ ſuſtineatvł bonũ amittat ommi adue ſalutaris inuiſibilis oſtendimꝰ veꝝ no vt peccatum alterius alterũ impediat vtrũ vnius gracie merito ſint vij iſte oꝑa⸗ Nec iuſticia humana patitunquatio ſoꝛti tiones omnes quas hic nominauimus ⁊ us iuſticia diuinaſiſtud pati non poterit. numeranimus an multoꝛũ nunc diſcute⸗ Nec ſuſcipientẽ ergo ſacramẽta nec eccle re nõ curamus. Jam ergo declaratuʒ ẽ ex ſiam dei in aliquo impedire poſſunt pcta hijs que diximus quia neceſſe Sesener Be zari ſeu tingi in igne et ſpiritu. Et quia ne netrenaſci etrenouari filios ade ⁊ bapti lntag ue draſaubeneuagger 33 ceſſe ẽ eis apponi aquaʒ viſibilẽ/et eos in. eam immergi ſub inuocatione diuini no minis ⁊ virtulis.Et quia benedictio ⁊ oꝛa tiones ſanctoꝝ impioſa eſuꝑ omnẽ natu rã coꝛpalem ex bñpiacito et virtute omni⸗ potẽtis dei Et quia ſanctificatio ſiue eoꝛ 0. qui cõuertunt᷑ ſiue qui reuertunt᷑ ad ciui tatem dei et populũ ſanctoꝛũ virtute fit oꝛationũ et pᷣcuʒ occaſione ſanctoꝝ et nõ impeditur gra ſanctificatiõis malicia ipᷣo rũ myniſtrorũet dedimus aliquas ratio⸗ nes et exempla in hoc ⁊ ſuo loco dabimꝰ lias et alia. Nũc reſtat nobis declarare quid ipᷣa ſanctificatione baptiſmali impᷣ⸗ matur animabus ſanctificadis. vtrũ ſola graciaſqua deo accepti et placentes effici⸗ unturlan etiam character et ſignaculũ qðᷣ poſt amiſſionẽ gracie illius remanetæ ꝗqd ſit im hmõi ſignaculũ et quis fructus vł effectus ipius/ et vtrũ iterari opoꝛteat ba⸗ ptiſmũ in nullo mõ ſit iterandum. ẽ aut aliquid relinqui ſeu reman re pꝰ amiſſionẽ gracie gratũ deo facientis in eis ꝗ baptiſmo ſanciificati ſũt aut nõ quia ſi nihil remanet ꝓinde videt᷑ ac ſi nõ eſſent baptiſati. Si em̃ totũ quod ſacramẽto baptiſmi collatuʒ ẽ ita deletur baptiſmate 3 alicuius qð equaliter eſt omniũ qualitas tum actiõnũ et paſſionũ et etiQ omniũ re⸗ rũ. Nihil em̃ eſt in tota rerũ vniuerſitate quod habente illud non deſignet a non habẽte etia pes diſtinguit habenta pedẽ a nõ habẽteet oculꝰ ⁊ cꝗꝗd dici vłcogita ri poteſt. Diſtingui ergo ſit/eneceſſitate ſequitur vnaquaq; rem ꝑ ſe ipſam. Non opoꝛtet ergo vt character ponatur ppter hoc ſolum fſcilicei vt diſtinguat cum null⸗ rei effectus nouus vłoperatio inducatur per hoc. Si enim poſuerimus characteri aliũ effectum ꝓpum pꝛincipaleʒ etiimme diatum nihilominus ſequit᷑ etiſte. Quẽ⸗ admodũ albedo et ſi ꝓpꝛium habeat effe ctum albũ facere ſeu diſgregare viſum. ni hilominus ſequitur eam iſte effectꝰdiſtin rencia maxima que ẽ contrarioũ ab inui cem. Manifeſtũ ergo eos in hoc duplici conſequens cex neceſſitate. Deinde quia pmũ et pᷣncipalem effectũ deglucint 1 ab oꝛbent Impoſſibile em̃ eſt qualitate eſſe ue Aer errare. Pꝛimũ quia ponũt eſfectũ qui Rimũ ergo dicemus quia neceſn 1 ꝙ non ſit in aliqua ſpecie generis quali tatis et que non habeat denomination ſpecialẽ Diſtin guere vero vel diſſifſare ad aliquid ꝗet diſtintio relatiua denomina Pꝛima quia no poleſt dici ꝓpꝛius effecꝰ guere a nigro diſtinctione cõpleta ⁊ diffſe p moꝛtale quodcũq; peccatuũſic vt om̃ino tio eſt.Quẽadmodũ ergo ſi poneret cuam inde nullũ veſtigiũ remaneat qᷓntum ad hoc qualitati accidat ⁊ eam ſequat quaſi ex caſu ita õ iſtumpo ʒzandus et hoc quidẽ expedientius et ſalu ſtructio ẽ quia ſi nullus eſſet non baptiza 1 tus fruſtra eẽt hmõi character.ymo non tenciam a gere poſt lapſum cũ baptiſmus eẽt. Non enim diſtingueret cuʒ nõ diſtin guat baptiʒatos abinuicẽ ſed ißos aneon atq; penarũ penitencia vo non. Sed iam baptizatis im̃. Poſſibile autẽ fuit vt oms homines baptiʒzarẽt nõ impᷣmeretur au-⸗ vaptiſmũ ſomnino ſe videtur habere ac ſi nũq; eſſet baptiʒatꝰ et ꝓpter hoc rebapti nunt ꝓpter id quod accidit. vꝛius et incomꝑabiliter videtunquã peni plenam remiſſionẽ conferat culparũ oĩm conſenſerunt ſacri doctoꝛes in hocꝙ pꝛe he Niz ne ter graciaʒ pᷣter totum decoꝛem virtutum cxẽ character ei qui vltimo baptiʒaretur et et honoꝛem ſine quibus deo nõ placetur/ ſi hoc eẽt et delerent ommnes characteres impmatur character lcet non declaraue- qui impꝛeſſi eſſeni baptiſatis vł inutiliter eſſent cum totus et ſolus eoꝛum fructꝰ v vtilitas eẽt diſtinguere Pꝛeterea hmoi di rint nec fecerint ſcire quid ipᷣe character ſit ſpecie et ſi tamen dicant ipᷣm eẽ in genere qualitatum nõo tamen determinat nobis ——— — „ 4 nen determinat! ſtinctio quibus fit cũ character huiuſmo qualem efficiat anima baptiʒati vłipſum di non appareat etia hüs qui illo inſigni, baptiʒatuũ.O ſi dixerint ꝙ nõ efficit eum i ſunt et illũ in ſe habẽt et alus multo mi niſi baptiʒatũidem eſt/ac ſi diceret᷑ ꝑcuſſi one impᷣmitur character qui acit gcuſſuʒ Et diſtinguit ſiliter pcuſſio percuſſuʒ a nõ „ pcuſſis.ſicut baptiſmus baptiʒatũ a non aptiʒ atſʒ ⁊ hoc dixerũt ꝓpꝛiũ effectũ eẽ nus. Cuʒ ergo nullꝰ hommũ p bmõicha ractere diſtinguat ſe vel auũ a quocunq non poteſt dici ꝙ iſte ſit vſus vel effectus hmõi characteris vt per hoc inuicẽ ſe ho⸗ tquis ad hocẽ vt ꝑ boc baptisatia non — charactert iſtiꝰſcʒ diſtiguere baptizata nõ H i daisndvorenion dinoſcãt.Qꝛſi diie hhi Uice. Giſti litaiea em̃no⸗ ſiselh eñſeoc ſnsett lant ee⸗ ſbap⸗ nnllere perna liin iſnoe hotdiet. w Ber hilich ſhner onusſe retoſce Nboißn ſeiabin Man⸗ Nerpd oemne euntn ſcurel bmno Piauͤtn Hedbe Ninror lloonof A⸗ taden bra Diinic iullel cPohpot gnieffia hoſeei giciin Pinſubi ſenode laſöge uſtcis fsbit, Gad ſage iſte unn Wki Nn dn aggtduiſt ahet larti mmnscne nmgen enkeſkl 1ageznerien 4 utentut nicaiie ngheliht; G ſbiennin w Obvtmn F S ☛᷑ baptizatis ſint diſtincti et differẽtes abin⸗ uicẽ. Interrogamus eum quid intelligit ꝙ iſti non ſint illivł nõ ſint tales quales illi tales inq; qntũ ad baptiſmũ.In alis em̃ non ꝓbibet eos eſſe ſimiles characte ris et hoc ſupuacue et erronee ponit᷑.Idẽ em̃ ẽ ac ſi diceretur ꝙ character iſte appo⸗ ſitus eſt huic paruulo ne foꝛte iſti eſſent u⸗ li aut aleg guales illi tantũ ad baptiſmũ ꝛeterea Rone bonũ eſſet ꝙ ſimiles eẽnt in baptiſmo ſi dicit ꝙ ſic ergo malũ ẽ diſſi mulare eos vel diſtinguere in hoc ergo ꝓ pter malũ ponitur iſte character. Si vero dicit ꝙ malũ eſſet ipᷣos eſſe ſimiles in ba⸗ ptiſmo qua ratione malũ potiuſq; bonũ hoc dicit. Ampᷣ.eque diſtiguit pᷣuatio int eos.pᷣ uatio inqᷓʒ characteris vt ipᷣe chara cter. Si ergo nõ alius vſus vel fructus eſt huius characteris quã diſtinctio/eque ne ceſſaria et vtilis ẽ puatio hmõi characterꝭ et totius ſacramentiſeque em̃ diſtinguun tur et differunt non baptiſati a baptiſatis ꝑ hoc ipᷣm ꝙ non ſunt baptiſati vt bapti⸗ ſati ab illis per hmõi characterẽ differunt Rſi dixerit in patria erit neceſſarius cha . — — Mfracter vbi omnia interioꝛa videbuntur et — Aboc magis erroneũ videtur. Quia em̃ ibi erunt non baptiſati qui ab inuicem dino ſcẽtur et diſtinguẽtur ⁊ a ſe et ab alijs abi q; hmõi charactere et nõ minus quaʒ ba ptiſati ſuperfluet ergo character qntuʒ ad hoc.Pꝛeterea vbi omnia clariſſime vide⸗ buũtur que neceſſitas erit adiuuari ad me lius dinoſcendũ ab hmõi charactere. Amp̃. Sacramta in via neceſſaria tã tũ in patria ceſſabunt. Jpᷣi aũt characterẽ hmõi bapiiſmi vocant ſacramentum ba⸗ ptiſmi. Cũ autẽ dicant ꝙ hmõi character cauſa eſt gracie gratũ deo facientis duo⸗ bus mo dis errare videntur. Pꝛimum qę non poteſt poni in alio genere cauſarum quã efficientiũ. Efficiens autẽ nõ videtur poſſe eẽ. Si enim efficit vt operetur idam graciã cum omne quodcũq; virtus opat᷑ ipᷣm ſubiectũ in quo ẽ virtus hmõiſſic om ne quod caloꝛ opatur oꝑatur ipᷣm calidũ ⁊ita ipᷣa anima bumana opabitur gracia et iuſticiã in ſeipſa et ita iuſtificabit et ſan⸗ ctificabit ſe omne em̃ qð opꝑatur iuſticiam in aliquo vel ſanctitatẽ ſanctificat illud ſi⸗ cut quod opꝑat᷑ caloꝛẽ in aliquo calefacit Amõp̃.cum anima impartibilis ſit accidet vel ſcõm idẽ ſit agens et paciẽs ct inſluens et recipiens.Cum em̃ oꝑet gra quãaãtacun I ciã in ſeipᷣa certũ ẽ ꝙ illã et dat et recipit ſimulẽ iuſtificans et iuſtificata.Eł qꝛ atra ria ſunt dare et recipere ergo erunt in ipᷣa anima ſcõm diuerſa et hoc nõ ẽ poſſibile cum imptibilis ſit. Si autẽ ſcõᷣm idẽ eritt contraria in eodẽ ſimul ſ̃m idẽ et hoc iteꝝ impoſſibile. Ampᷣ.Omis opatio ꝑ ſe et ſcõm ſe cuiuſcũq; virtutis ẽ ſcõm ſimili⸗ tudinẽ vt caloꝛ ſi opetur ꝑ hoc ꝙ caloꝛ ca⸗ loꝛẽ oꝑabitur. Si ergo character iſte ꝑ ſe opatur nõ opabitur niſi ſue ſpeciei quali⸗ tatẽ et ita nõ opabitur niſi aliũ characte⸗ rem erunt ergo due qualitates eiuſdẽ ſpe ciei ſimul in eodẽ ſubiecto ſcõm et nunq puenitur ad operationẽ gracte Ampli us q; virtus aliqua agat in pꝛopꝛiũ ſubie ctũ vel in ſubiectũ ſimile ꝑ illam vt qð al⸗ bũ agat in ſepꝑ albedinẽ vel in aliud eque albũ p albedinẽ impoſſibile e. NHos autẽ icimꝰꝙ illud qð impᷣmitur in baptimo pᷣter graciã gratũ deo facientẽ et qð rema net poſt amiſſionẽ ipius ſanctitas quedã ẽ cuius exemplũ et figura ẽ ſanctitas baſi licarũ conſecratarũ et vaſoꝝ. Baſilica em̃ conſecrata quantũcunq; poſt conſecratio nẽ polluat᷑ aut ꝓphanet᷑ ſancta remanet Alioquin nõ eſſent ſacrilegiviolatoꝛes in naſoꝛes et pollutoꝛes ipius. Wanifeſtũẽ autẽ quia ↄſecratio baſilicarũ exemplũ ẽ et figura conſecrationis ſeu ſanctificatio⸗ nis baptiſmalis. Quare ſanctitas ſancti⸗ tatis ſicut enim ſanctitas ad ſanctificatio nem ſic ſancuitas ex ipᷣa relicta ad ſanctita tem relicta ex illa a ppoꝛtiõe et a ſimili. Si cut em̃ ſanctificatio baſilicalis ad ſuã ſan⸗ ctitatẽ ſic ſanctificatio ad ſanctificationes ſic ſanctitas ad ſanctitatẽ.Et ꝓpter hocſi⸗ cut ſanctificatio figura ẽ ſanctificatiõis ſic ſanctitas ſanctitatis. Et ꝓppter hoc cũ veri tas immobilioꝛ ſit qua figura ſic poſt figu ralem ſanctificationẽ ⁊ ex illa remanet in baſilicis ſuis ſanctitas figuralis ſic ꝑꝰ ve⸗ ritatẽ ſanctificationis in haptiſatis et ex il la veritatẽ remanere neceſſe eſt ſanctitatſ. et hoc eſt qð dicit Aplus.j.ad Loꝝ.Tem⸗ pluʒ dei ſanctũ ẽ quod eſtis vos vb idicit Auguſtinꝰ Oꝑe ſanctiſpũs in baptiſmo dicatũ. Unde ſicut pollutio abbominatõ quantũcunq; erecrabilis nõ aufert a ſan ctificata baſlica ſanctitatis figuram. Sic atacun ſceleroſitas aut flagitioſitas auferre non poterit a ſanctificatis baptiſ⸗ mo veritatẽ ſanctitatis remanet ergo ſan cus hmõi ſanctitate quamacunos pecea iĩ W baptiſmate .toꝛũ abhominationibus ſe polluat pia⸗ vult ſi legif. Johã.ij. eiſdẽ qs ven etnõ ℳ us. Et ꝓpler hoc ſpirituale ſacrilegium furtiuũ ſigillũ vel characterẽ Eran n lenen o Amüfikettempineiztcat d Hncidcatonianonates vierf dona re Nak moꝛtali peccato ſe polluit xpᷣianus gis regũ ſeʒ plena remiſſioneʒ pctõ:ũ cul Et huic atteſtat᷑ Apls in. v..pᷣma Coꝝ.d. parũ atq; penarum ⸗ data optima dona An neſqtis quo nia coꝛpa vra templu ſůt ; perfecta omniũvirtutu ſine quibus nõ ſpirituſſancti qui habitat in vobis et non ẽ ſalus largitur. Turtiuũ qut ſigilluũvłcha eſtis veſtri. Etiterũ ſi quis templũ dei vio racterem hmòi habent vldeferunt ſpꝛe lauerit diſperdet illũ dominus cuiuſmoi ¶ta tpi eccleſia ſcilicet calholica ab herelic auitem ſanctitas iſta ſit ⁊ quis eius effectꝰ ſe baptiʒari faciũt. Furtiuũ chtẽ ſigillum ex eius figura et ſigno ſcilʒ ſanctitate baſi merito dicimus qð ↄotra volũtatem eius licali apparet quęadmodũ em ex illa ſan⸗ cuius ẽ impꝛeſſum clitale hoc habet vt arceſtur ab ea demo intelligimus ſiue eo non ſciente ſiue pꝛohi nes vt minus poſſint ↄtra frequentantes bente. Pꝛohibiti autẽ ſunt heretici ſacra⸗ ipam ſcq oꝛantes pſallentes et ſadificites mẽta dñica iractare vel myniſtrare qa ab in ipᷣa et hac etia virtute pᷣdicta ẽ vt oꝛates eccleſia catholica dei et auctoꝛitate excom in ea facilius exaudiant᷑ et gra etiã deuo⸗ municati ſũtet ꝓhibiti ab bijs. en tionis facilius viſitẽtur et illuſtretur. Sic habent veru characlerẽ hunc vel deferũt Eex iſta ſanctitate baptiſmali de qua loqui qui nõ iuita foꝛmã in euãgelio pꝛeſcripta mur debilitatur poteſtas demonũ aduer etauctoꝛe deo miin uugelo einhu⸗ eati alinatei Qm̃quidẽ ẽ im defecuio et ideo bapti minus poteſt contra ipos quã ↄtra alios ſandi ſunt tanq; no vo baptiſati. Cauſa Er deinde facilius gra denotonis illuſtra autem efficiens gre hmoi ſanctitatis nul⸗- iur ad oꝛandũ et ad alia bona faciẽda. fa lo modo eſt. Nec aliquid aliud niſideus Olius etiam gra ↄpunctionis viſitantur ?. Seg e habilitas adiuuans ad graciam reuertunt ſi lupſi fuerint ipis etiw demoni obtinendam et conſeruanda excauſis qᷣs bus magis verendi et ſonnicohſten imnr dirimus. El hec cca uſa ꝓpter qua nõ de grauiduſq; toꝛquentur demones ſi eos tẽ/ Bet nec etiaʒ poteſt iterani baptiſmus. Si tationibus inuaſerint aut ſi foꝛte peccatis ꝗqem̃ iterareturimpᷣmeret᷑ denuo S Ppolluerũt. Quẽadmodũ de locis ſacris ? eiuſdẽ ſpeciei aut nõ impmeretur. Sinos ꝗ/deo dicatis. Et ꝓpter hoc pᷣuilegijs immn impmeretur non relinqueret ergo bmòi nitatis gaudẽtibus obſeruatur vt graui⸗ enefer nontainageret reo ni in eoꝛũ inuaſoꝛes et violatoꝛes iudicẽtur elſt ſanctificatio baſlice que baſilitarẽ ſan Sic ſanclitas iſta poteſtate demonũ. Ex ctitatẽ non relinquit ſic non ẽ ſanctificatio bacergo ſanctitate iſta pueniunter ex ea baptiſmalis que congruentẽ ſibi ſanctita aptiſati de ſoꝛte ſunt et de pte dei appꝛso tem nò relinquit = Ha ii et ꝑ ſanctitatẽ iam. Et hocẽ ſanctiſi duas einſdem ſpeciei ſoꝛmas eſſe in care domino vel dicare vł appꝛopꝛiare ei ſcom idem. Semel ergo ba ptiſmo ſancti Aeum et in ius et in ꝓpꝛietatem ſpecialem ſficato ipoſſibile eſt denuo ſanctiſficari ſan eiuſdẽ aliquid tranſſerre et per hocſtatm ciificatione baptiſmali. N em poleſtim 2 ſu ipm baptiſatu mundatedificat ⁊ er pꝛimi character baptiſmalis ſanciificgtis oꝛnat repietq; donis virtutũ ⁊ graciarum bmõi iteratione. Si autẽ non impmitur niſi p ipm ſteterit ⁊ ſanctitas hoc eſt ignũ non eſt ſanctiſicatio baptiſmalis. Amp gre gra tũ deo facientis. Quẽadmodum autẽ ⁊ cõtumelia ſieret nõ tam ſacramen anulus regius ſignũ eſt doni quo quisp 0 qʒ ei cuius eſt ie bapnimus ſacramẽ⸗ Eum inueſtitur. aut crux poſita ſuper faſti tu. Jpᷣa em vnitate ppter qua dicitur vnũ gin domus quod religioſavel reiigioſoꝛ bapniſma in.iiij.ad Ephef. Figural ipa; kuaſieni ad ſigillũ regiũ theſan. vnitatẽ moꝛtis rpᷣi que redẽptioni ſoclius riſariꝰ ſeu diſpenſatoꝛ eiuſdem regni dat mundi ſufficit quã moꝛte nullo mõ itera⸗ dona regalia illud poꝛtatibꝰpbi ven?⁊ nõö ri opus ẽ quatũcunq; increſcant et multi⸗ Jurtinũ ſllud eſe cognoueri⸗ ic diſpen⸗ pꝓplicentur peccata mundi.Et ꝓpter hocqꝛ ſatoꝛ chariſmatũ id ẽ donon et graru ſpi⸗ ſigura etveritas ccoꝛdare debent ſtevna rnituſſanctus qui diſtribuit ſingulis piont moꝛs dñi ſaluatoꝛis ita ſit et vnũ baptiſ⸗ vult. ſic legitur in.xij.lad Coꝝ⁊ ſpirat vbi ma. e — Aſaſten Pelit Mtlit frſti Vbeatletd ſnmn ſngdil puiiece hanl ictenn tucan ptenar Aſinf an c shumne crolola Ciipacauſt ondeind⸗ eoffindo⸗ ſicgalben ſigetiut o pulen lalonis gt lppeterp⸗ nnigztefi, ſſftafone fuezede Gllnciſca fensfniſen nbominem lucnoe egenenb lungleete atnſe ns 4 Ke „ . . 27 — 5 . — —— — — nõ eillo mõ ſacramẽtũ domini c; operũ tpis puentuſq; et incremẽta ii o r auig ipm no Eillo ma dmini 1 X paiſiis er figura ſed rememoꝛatio. Si eca expeniretur quaſi in vnius paruuli ern , „Quis gu querat cum virtus iraſcibilis ſir⸗ clitione atq; ꝓuectione donec advinilero NN metur et muniatur ſacramento pꝛopꝛio æ? bur et ſenilem maturitatẽ ꝑtingat. et non ienen ſpecialividelicet ſacramento cõfirmatois aliter conſulendũ eſſe toti coõmunitati de RKZ 7 vᷣus acupiſeihil ouobaſacramẽtis.vicʒ ꝓfectu ſuo et pfectiõe quã vni puulo ⁊ in ℳ Al ſacrameto altari⁊ ſacramẽto mrimoni vna cõmunitate hominũ ad ſiſitudinẽ et R ſupꝛa diximꝰ.cur no ſila vᷣtuti ratiõa bili ꝓpoꝛtionẽ vniuſcuiuſq; hominis quaſi qᷓ * ꝓniſũ ẽ quo armet᷑ et muniat᷑.Reſpoõſio dam ſex etates ꝓuentuũ et incrementoꝛũ 5 4 4 — q ſufficere debẽt ei et poſſunt docinget atq; defectuũ eſt euidenter reꝑire.quẽad * * — miracula quibus et ſi alie vires adiuuet. modi iytus liuinus pplo romano hmoi en onke⸗ dieda et in fide roboꝛãda ſpecialiter fiũt. Gꝙſignat. Od ergo querit cur ad ſacramẽtũ l Digna em̃ data ſunt infidelibꝰvt noua p baptiſmi fines ſeculoꝝ ⁊ ſenectus mundi l dicatibus crederẽt quos nona facerevide expectata eſt. Idẽ ẽ ac ſi quereret᷑ cur ſub⸗ * anmin AEnt. uſte nis querat poſts tãta eratvti limibus ſapiẽcie et ꝑfectioni virtutũ expe⸗ itbis 6 litas et neceſſitas huius ſacramẽn.videl, ctat᷑ matura etas vicʒ iuuẽtus aut ſenecꝰ mi baptiſmi cur ta diu dilatũ ẽ.videlicet vſq; et non potius infancia aut puricia trada⸗ naigio ad fines ſeculoꝝ ad ſextã moi etatẽ. Neqʒ tur.aniteſtũ ẽ igr ꝙ nouiſſima mundi tamaü eiñi veriſile eſt deũ om̃ino neglenſſe ſalutẽ etas ſiue ſenectus ſola apta fuit et cõgru⸗ Nnoco generis humani tot milib annon negle ens euãgelicis ſacramentis. Alia em etas ieellu Eit autẽ ſi alias generi hbumano nõ ꝓuidit mundi ea ſuſciꝑe om̃ino apta nõ fuit cuʒ bmöikenan, In quo licʒ ſufficiẽter reſponderi poſſit di ſuſceptio eoꝛuʒ.de qua hic agimus fides ida uinèe voluntatis nulla penitus eẽ cauſam eon ſit atq; cradalitas. Hon em negamꝰ cvealies nnatdmn cũ ipᷣa cauſa ſit oiĩm et cõſilioꝝ atq; iuditi quin omi tꝑe viri ſapiẽtes et ſancti fuerint —RRMZMN oꝛũ dei nõ eẽ inueſtigationè atq; alligati ſacramẽtoꝝ iſtoꝝ altitudinẽ ydonei ſuſci⸗ a Ees om̃ino omipotẽcia virtuti ſue ſacramẽ pere vel ena cape ſed ↄmunitas hominũ imnits ti qua libere ꝓ bnplacito vol ũtatis ſancti nò ante maturitaté ſuãæ ſenectute ad hec mi anner ficat et iuſtificat ſimpir ſemꝑ quos vult et ydonea fuitque eti cum ei tradita ſunt ⁊= oinznumd quõ vult nec vnq; defuiſſe graciã ſanctiſi indicta.tanta magnificentia et mirificen⸗ –W cauonis antiquis tpibus. ſicut euidenter tia miraculoꝝ adiuta ẽ qua totmũdvbi minit appet erpbatiſſime fidei byſtoꝛia ſeribli c; lerrarũ velut fulgutas choꝛuſcat totali i rarũ q; teſtimonijs in quibus ſacrificia ex ter illa hoc ẽ ̃m ſe totã ſuſciꝑe vel capere ein 4 iuſtificationes multiplices ipoꝝ leguntur nòõ potuit licet ꝓ maioꝛi ſui ꝑte ea ſuſcepe ne ſicut legit᷑ de Abel Melchiʒzedech et Job rit. In quo euidẽter appet quata ſit virtus . mi qui ſanctiſicauit filios ſuos ne foꝛte in cõo⸗ fidei qua ꝑ aquã ſiue in aqua ſub inuoca * W uiuiſs de quibus ibidẽ agitur aliquo mõ tione beate et gloꝛioſe trinitatis as ſancti ginati ſe maculaſſent ex quibus et alie iuſtifica⸗ ficare ſe credit. Apparet inq; ex hboc ; tan d, tiones fuiſſe merito intelligutur. Rndeo ta difficultate tamlonga expectatione teʒ angtee, tamen quia quẽadmodũ in vno ſingula⸗ multiplicibus operũ exercitatioibatantis aifit, ri homine multũ temꝑis etatis ſue detur miraculoꝝ adiuuamẽtis ſãctoꝛũ tatis do . Niinels , vt multoq; laboꝛe et induſtria indiget p⸗ cumentis ⁊ exẽplis vix tandẽ ad e pꝑtinge * lanintn harari ad ſublimia ſapiencie ad pfectõe, re comunitas hominu potuit. Deinde n „ bapeine . vtutũ ſuſcipiẽdã. Sic ⁊ cõitas hoim mul ta pugna et virtuoſitate teneamur cotra nni, ta eruditiõe pᷣparani opus habuit multiſ-⸗ ſuggeſtiones ſpũs blaſphemie cõtra ob wes h generibus operü exerceri anteq;; pfun murmurationes ppꝛij ſenſus otra diſon —R da kaei erfaramenton amneast ctionẽ? tationes phyloʒophoꝝ ᷓ iacula heretico euangelice ſanctitatis eſſet apta ſuſcipe et rũ cõtra opiniones ⁊ irriſiones vulgariũ nn hoc no ſolum in tota cõmunitate huma⸗ hominũ cõtra blaſphemias iudeorũ ſoli ldin ni generis ſed in qualibet congregatione pene nouerut q hoc vel in ſeipᷣis paſſi ſũt tannn et duitate ſi eam aggreſſi fuerimus ſaluta vel a paciefſdus didicerut ⁊ cuʒ fides pia Gaerte ribus eruditionibus et ſacris exercitatioi venidica et ſalutaris in omnibꝰ intellectu ehmnin bus ad pfection? ſanctitatis pducere eoſ⸗ excedat in ſacramẽtis tamẽè illũ nimia ſua 4 n de laboes et dimcuitates expectalieneſe⸗ oppſſione cptinat et in quibuſda eoꝛum mnn =YU B üil — De baptiſmate pene abſoꝛbet. et etiam ſenſus exterioꝛes rancia parunloꝛũ quo minus oꝛanionib⸗ euacuat ſicut in ſacramẽto altaris. Appet buiuſmodi parẽtũ et manis dei bonitas 0 ergo euidenter ꝙ illa ſola etas mũdi ſiue largietur eiſdẽ et ſpualis ſanitatis graciã. generis humani ſola congrua ⁊? apta fuit ęt alia dona quibus ipos ad vitã ſpiritua huic tante ꝑfectionis et ſublimitatis vtu⸗ lẽ obtinenda indigere cognoſcit. Si enim QN ii que plurimũ eruditionibus et alijs exer myniſterio parentũ carnaliũ et interdum citationibus adiuta et ꝓfecta ſe pᷣaraue meritis et pᷣcibus largitur dei bonitas ſi⸗ rat et hoc indubitater erat ſenectus et faci lijs carnalibus vitã ⁊ ſanitatẽ coꝛpalem⁊ limũ fuit ab initio et deinceps hominibꝰ alia tpalia bonaabus interdi ipaʒ impu * * credere ſe muneribus et hoſtiüs iuſtifica⸗ gnat quatomagis meritis etpcibus pare ri et ſanctificari.iramq; dei placari et hoc tum ſpiritualiu dabit filijs ſpᷣalibus do p ſimilitudinẽ ſcilicet talia videre cõſneue na quibus ip̃i digne et laudabiliter ſerui⸗ rat et experiri apud homines. Reges em̃ atur et hoc hactenꝰdicimꝰ vt appeatigno et pᷣncipes et om̃ino maioꝛes ſuos cõſue⸗ rantiã puuloꝝ merita et oꝛatione ſctè ma nerãt placare muneribus et ꝓp:er hoc fa tris ecclie in quo minus impetrẽt et diuie „. cile inducti ſuut vt talia regi regũ deo ex bonitatis largitatẽ quo minus ſanclitalẽ Hiberent et ꝑ hoc eũ placari ſibi ſperartét. baptiſmalẽ tribuat impedire nullatenus Hec erat virtuoſum.nec magna laude di poſſe.De hoc autem ꝙ querit cur intero gnũ ſic eredere vt ipſa cõſuetudinis exper/ R puulus de fide cum ſciatur omnino iẽtia ſuadebat.ymo puerilis infirmitatis 4n5 credere et reſpõ dere nõ poſſe. Idẽ eſt erat. Nullus em erat adeo eruditus cui ac ſi quereretur de pupillo cur cõ nenit᷑ in y non eſſet facile ſic ſentirelan e autem eſt iuditio cũ non intelligat quid ab eo peta ab iſta puerili paruita te ſublimitas ſidei tur nec ſciat petitioni nullatenus rñdere. Jacramentoꝝ. Si quis autẽ querat cur er In quo manifeſtũ ẽ ꝙ tutoꝛ debet eunde go baptiſant ꝑuuli qui omino incapaces fendere et ꝙ ipᷣo rñdere ac totã cauſaʒno ſunt hmòi fidei ⁊ qre de fide interrogan mine illius agere ſicut ergo negat aut co⸗ quos certum ẽ in illa etate om̃ino credere cedit noſe pupilli ipſo penuus aut non in non poſie.Deinde quare reſpondet patri telligente aut ignoꝛate ⁊ ꝓdeſt pupillo nus credo Si em nomine ſuo dicit hoc di vtilit ꝓ eo lutoꝛ egerit et eo penitus igno cit quidem. Sed nõ reſpondet cuʒ de cre rante aut ctia cõtradicente rebellante faci dulitate eius nõ fiat interrogatio. Si an exconditionẽ eius melioꝛẽ in cauſa quam tẽ nomine paruuli ⁊ mentiri videtur cum pꝛo ipᷣo agit.Dic et multo incomꝑabiliter puulꝰ nõ credat et ſupuacuũ ẽ dicere ho foꝛtius in cauſa animaru ꝙꝙ fiet per tuloꝛẽ ꝓ illo cum ille ratũ hoc non habeat. In ̊ ſpũuũalem ſiue conſitẽdo ſiue negando pꝛo dicimus ꝙ quẽadmodum puulo non cre deſſe debebit ad lucrũ ſpuale eidẽ. Am . denti et omnino neſcienti pᷣſtantur muita plius.ſi leges humane ⁊ inſtituiio hũana beneficia myniſterio parentũ ſicut cibus ꝓuidit pupillis carnalibꝰtutoꝛes et alios potus el veſtitus et cetera qᷓ educationis adiutoꝛes ad acqſitionẽ ↄſeruationẽ ⁊ mł ſunt aut nutriture nec impedit in aliq̊ͥ aut titudinẽ mitiplicationẽ tpaliũ ⁊ caducoꝛũ repellit iſta beneficia illius ignoꝛancia vł uantofoꝛtius iuſticia et lex diuina pupil . incredulitas. HNõ em̃ ꝓpter hoc minꝰ in- los ſpuales abſq; hmoiadiuton ſpirilua „ uoluitur pannis aut lauatur ant ſopoꝛat liũ ꝓuiſione nõ derelinquit ꝓpt᷑ bono:ũ qꝛ ignoꝛat iſta ſibi fieri. Silt medicamẽta ſpuũaliũ ⁊ eternoꝝ acquiſitione ↄſeruatio nihilominus ei adhibent᷑ et ſanitas acq,; nẽ et multiplicationẽ. O ergo patrinꝰ re⸗ ritur ha ſibi neſciat illa adhiberi ſic ⁊ ſi oꝛa ſpondet credo cõfeſſio ſiue ꝓfeſſio fidei ẽ tione parentũ abſq; medicamẽtis diuini q fit nomine paruuli et obligat en ad ob mus ei ſanitas tribuat᷑ ſi vnq; ignoꝛancia ſeruationẽ fidei q̃ obligatio nõ ẽ niſi meli eius ant deuononẽ parentũ impedit aur oꝛatio ſue cõditionis.Et dicimꝰ ꝙ puul⸗ bonitatẽ diuinã manifeſtũ ẽ ꝙ nõ. Quia credit per patrinum et patrinus credit ei. ergo parẽtes ſunt ſpũales i ſa neti et v id eſt ad opus et comodum eius. Quem mater ſpũalis ẽ ipᷣa eccleſi a Huctoruoln admodum pupillus reſpon dei per tuto⸗ illoꝝ qui myniſterio illoꝝ ſiue ipius ecckie rem.Sicut autem in inditio poſt confeſſi £ ſpiritualiter generatur ſiue regenerat nõ onem tutoꝛis fertur ſentencia pꝛo pupillo obſtat vllo mõ necimpedire poteritigno ita poſt ꝓfeſſonem fidei per immeriovẽ 4 2 cpel beranon Mpon naled. Gahpe⸗ am neten moy oſie 1Sco ſteran lanse tuor. mnuonie ſlensp ſulnee elum. neom fniau⸗ chiſepe uiſante hunen Nenan näm fmes ſhne nhut elpo ſblier er ℳ. vy», O baptiſmalẽ confertet gracia baptiſmelis catione baptiſmalei licet erronei cauſam o ini, paruulo.Et quemadmoduʒ; ſupꝛadinmꝰ non intelligant et inſenſati non ſenciat. eł walni non aliter in ciuitatẽ vt ciuis eius efficia? quoniam baptiſmali ſanctiſicatione eleæ⸗ . —RKHñB aliquis admiitetur niſi ciuem ſe velle fieri cii expugnato dya bolo ab eiq; eiectoꝛ de M aut ꝓſiteatur. Sic in ciuttatem ſanctorũ tracto deo acgrunt dignuũæ iuſtuũ ẽ vt quẽe· r in graciam baptiſmalem non aliter quis A admodũ arci et munitioni capte ſignu ſi⸗ ℳ WR admittit᷑ niſi fidẽ qͥ ciuilital cinitas ſacco ue in ſignium regis capientis ſuperimpo r rum eſt oꝛe ſuo vel alieno fuerit ante con⸗ nitur ſignum regis regum quod eſt ſalu⸗ 7 e ſſus ſiue ꝓfeſſus. Si quis autem paruun tifere ac viuifice crucis in ſignium eis im⸗ „ chi Naslana eens baptiſmali nullo modo ponatur. Hinc eſt ꝙ bapuſandis pꝛimuʒx * fie indigere dixerit hic non ſolum de multitu in fronte ſignum ſaluatoꝛis hoc eſt ſignũ luccde⸗ dine erroneoꝛum eſt qui intelligibilia nõ crucis impꝛimitur. ſcilicet captionis atqʒ mntige⸗ intelligunt. ſed etiam de mulutudine in⸗ expugnationis et victoꝛie. Quod mani⸗ dgalge ſenſatoꝛum ⁊ inſenſibilium qui ſenſibilia feſtum eſt fieri ſimiliter expugnationibus Snpeemn. non ſentiunt dum innatum ſibi ardoꝛem vebium caſtroꝛum ⁊ munitionum. Et qui onmnsſne amoꝛis ad vilia et infima carnalium ⁊ ca hoſpitantur in domibus in quibus hoſpi NAenlag. ducoꝛum conuertit. Innatum ergo ſibi ge taturi ſunt ſuperimponunt inſignia ſuavt licidium ab amoꝛe nobilium ſcilicet ſubli hij qui de comitatu eoꝛum ſunt agnoſcãt mſämen mium ſpiritualium et eternoꝛum non ſen quo eis declinandum ſit et ali illuc intra nnoofe tit.Deinde ſuppᷣſſionem ⁊ immerſionem re non pꝛeſumant. Sic rex celoꝛum in eo oaröm et captiuationem nobilium viriũ ſuarum qui baptizandus ẽ hoſpitaturus inſignio Mcdtde id eſt intellectiue et voluntatis in coꝛpoꝛe armoꝛum ſuoꝛum ⁊ vevillo gioꝛioſi ſui tri leinti. et coꝛꝑalibus diſſicuitatem erectionis ⁊ li umphi ſuper quo dyabolum et eius exer⸗ gmodet berationis earundem ipᷣo earum ſtupoꝛe cituʒ debellauit deſignirivult id ad quod aia vel potius moꝛtificationem ſentire no pꝛe decdaraturus eſt hoſpicium. Quod autẽz? gronen ualet. Deinde exroꝛemvirtutis appetitiue in ſanctificatis habitet manifeſtum eſter R atq; puerſitatem ipamq; bꝛutaliiatem ſm ſcripture ſacre teſtimonijs. Ineternum di Er atienr quam totum viuit nec videt nec aduertit. cit Pſalmiſta. Erxultabunt ⁊ habitabis in RZ nec etia attendit. NHon em aſinina ſolum eis. Et Apo ſtolus in. iij.pᷣme ad Coꝛinth. nettter mõ viuii ſtoliditate.ſed et equina impe⸗ Meſcitis quia templum dei eſtis ⁊ ſpiritꝰ Aoeinani tuoſitale ⁊ lupina rapacitale.etita ð alijs dei habitatin vobis .Et in. vj eiuſde. Ne MR ex quo appet denſitas tenebꝛaruʒ oꝛigina ſcitis qꝛ mẽbꝛa veſtra templũ ſũt ſpuſſan . lis coꝛrupiionis que cũ reuera bꝛutalitas cti qui in vobẽ.Et iteꝝ.Gliſicate⁊ poꝛtate Rone ſit et animalitas et ex omniũ immundoꝛũ deu ĩ coꝛpe vro.Et qꝗꝛ teplũ dei ipa baptii =S= vicis animalium quo damodo compoſi⸗ mali ſactiſicatõe vnuſquiſqʒ electꝰ efſici᷑ „) iiuet. ta ⁊ cõpacta hoꝛrifica mõſtruoſiias. Nec merito idẽ ſignũ in ipᷣa ſanciificatiõe eidẽ 6„ Ninin inius vicijs innumerabilibus moꝛdens. ſuꝑiponit᷑ Et qt oꝛtus dni oeꝛtꝰ voluptatis n rodens pungens et diſcerpens ſe ſennrire ⁊ pdyſus deliciaꝝ eadẽ ſignificatioe ꝗ pꝛi nnn ſinit nec exteriꝰ innumerabiles facies ani us erat deſertum et ſolitudo infernalis ef en malium coꝛam ponens et oſtendẽs vide⸗ ficitur merito in eo ſignum crucis quod ẽ baen ri ſe ꝑmittit nec tot vocibꝰ ſibilis et ſonis velut foꝛmido et expauentaculũ volucruʒ oein , circuquaqʒ ſtrepens atq; tumultuans au et beſtiarum infernalium in eo erigitur er „ ne diri ſe patitur ab alijs qui adhnc ea inno quia fit per eandem ſanctificationem ci⸗ tun , luti ſunt circdati et immerſi.mens enim uitas iuſticie et regnuʒ directionis merito Deon, humana graciam ſanctificationis noduʒ in ea patibulũ quod eſt crux ad deterren⸗ eri adepta nihil aliud ẽ niſ cadauer ſiue mo: dos latrones et raptoꝛes ceteroſq; male⸗ nelelt, ticiniũ monſtruoſitatem quaã diximꝰ ebul factoꝛes in ea eleuat.Et qui iter ſancte pe mpini, liẽs eiuſq; monſtruoſitatis moꝛſus coꝛro⸗ regrinationis qua mare huius mudi tra⸗ H, ſiones punctiones et dilacerationes in ſe ſiur et templum dei viſitatur et in ſuynaʒ Gmmenilt ipᷣa intus padclens et foꝛis in alios ſimilia hieruſt aleg iter egreditur merito pꝛimum mais cum pulſatur ? ꝓuocatur agens. Simili⸗ cruce ſign Rur. deinde omnis domus dei ſnit,e⸗ ter et vocibꝰ omniũ hmõi animaliũ hoꝛ cxruce ſuper impoſita domus dei eſſe vlre ſopekhe ribiliter ſtrepens. Paruuli ergo ꝓpier oꝛi ugioſa deſignatu. Merito ergo baptiʒan 4 mügr, ginalem co:ruptionem indigent ſanctili⸗ dus ſigno crucis ſuper impeſito pꝛimum ammnii 8 domus dei et vomus religionis eẽ oſten⸗ hibet᷑.Et quonia nihil ſalubꝛius ĩ memo ria poteſt hre electus quilibet qua quid ex/ ſeipo meruerit et quid ei miſcoia redẽpto ris retribuerit ſcilicʒ vt cũ patibulo iferna li adiudicatꝰ eẽt quaãta apud deũ fueritqᷣ oĩa vno ſigno crucis apte ſignat᷑. Ueniẽs . eñ ad gracia bapiiſinalis ſanctificationis quid afferat ⁊ quid ꝓpᷣe ſuũ ſit ipſo ſigno crucis qð ei pᷣmo impmit᷑ ſi capaxẽ agno⸗ cit videlʒ ꝙ ſolũ meritũ patibulũ ſecũ af ert. Et quia amoꝛe eiꝰ vite eiꝰ⁊ pᷣcio rex ce loꝝ illud ptulit iſtoꝝ oĩim velutr memoꝛia⸗ le ſignũ crucis fronti eiꝰpᷣmũ ponit᷑ foꝛtis ſiquidẽ impᷣſſionis ẽ magne pᷣparatõis y ad gracia; baptiſmalẽ. Nouiſſime vᷣo vt agnouetrit eẽ ꝓfeſſionẽ ſuã ſcʒ crucifixũ et crucifixi fidẽ ac legẽ et hac ꝓfeſſionem nõ taq; opp:o bꝛiũ aut contumelia in infimo abſcondatſed eam in manifeſtovelut ho norẽe ſummũ er gloꝛiam habeat.Et iſta in fronte notatur quã ſedẽ eẽ pudoꝛis muln dixerunt qͥ de ꝑnibus nudis et apparenn⸗ bus pᷣma ẽſic ⁊ quod de electis pꝛimũ ap parere ſeu rebellari debet ſiue oꝛis ↄfeſſi⸗ one ſiue oꝑm ꝓfeſſiõe hoc ẽ ꝙ xpᷣiani ſũt./ . Pꝛimũ em ⁊ marime in opibꝰelectoꝝ ap⸗ pa rere et reuelari oʒ ꝙ xpᷣiani ſũt.De hij ꝗ ſignũ iſtud ymo tot xpᷣianitatis inſignia ant omino deijcietes cõculcauerint in dei cotumelialita vt iaʒ in eis nec ab ipᷣis nec abolerũt penitus nullũ ei⸗ in ſe veſtigiuʒ relinquẽtes.hilſunt qui in nullo xpᷣianos ſe exhibẽt de his qui falſo et mendaciter iſta ſigna deferũt qui eĩ in modico ⁊ in in one vel ipᷣius crucis ſola ſignatiõe quam via pin gere conſueuerint vłquacunq; ex * minimis obſualione. ſentẽ aſſpio ane bfidicte vel aliquid huisleue et in infimo et nõ alto ſignũ crucis deferũt⁊ eaʒ velut fimbꝛils appenſam habent ⁊ nõ in ſubli⸗ mi erectã abolerũt e penitus nullũ eius veſtigiũ relinquentes qui nec in minimis ea habẽt qui nec etia in ſigno eiꝰ ſe muni unt vel eirca ſe pingũt taʒ mẽdaciter eã de ferũt quibꝰ nullũ ẽ ꝓpoſitũ agede pere⸗ glinationis quã diximꝰ quib ullaʒ me moꝛia eoꝛũ que diximꝰ ingerit ſcʒ quibus „ nec infernale patibulũ ad qð velatis ocu ab alis videri valeat i ſublimi eoꝛuʒ aut 6 — . lis ducutur nec dñice paſſionis bñficiũ re dit cni ꝓpt᷑ hoc ſolũ ſcʒ vt domꝰdei etdo mꝰreligiois ſit baptiſmał ſanctificatio ad baptiſmate memo:ãt. Silr et qui nulla iuſticiã de ma leficis qui in terra eoꝝ habitat faciũt q la trones vitioꝝ ⁊ peccaloꝝ in ſeipᷣis non iu ſificãt. Et generalit quicũq; ꝓſtibulũ coꝛ Tuptoꝛũ infernaliũ et volutabꝛũ poꝛcoꝛuʒ ſpiritualiũ id ẽ demonũ phana dyaboli ca et delubꝛa ꝑ quacũq; vitioꝛũ aut pecca toꝛũ ĩmunditcia ſe ſenciũt als fecerũt. Nõ ſolũ autẽ ridiculoſum ẽ in arce dyabolica dei ſuperectũ verillum et in ꝓſebulo dya bolico.ymo incloaca immũudicie ſupipoſi tu crucis vexillũ ſed etia deo cõtumelioſũ Quid aliud ẽ ſignũ crucis in hominibus peccalis expoſitis et deditis qua in pꝛoſti⸗ hulis ſpiritualibꝰ et coacis. Attẽde autẽ P ſignũ crucis pᷣmũ in fronte ⁊ deinde in ectoꝛe ponitur baptiſando vt oſtedat ſe in fronte pꝛetenditfoꝛis in pectoꝛe ha⸗ bere ſiue in coꝛdevel vt iſta duo ſimul inſi nuentur eidẽ hoc ẽ xp̃i fidẽ et legem nõ ſo lũ exterioꝛe ꝓfeſſone ſeruare debere ſed etia coꝛde vel quia cruxxpᷣi et iudeis ſcan⸗ dalu erat et gentibꝰ uliicſe ⁊ ideo ĩ fron te vt gloꝛia et in becloꝛe vt ſapiencia vera pingit᷑ xp̃ᷣianis. Siquidẽ pectus ſapiencie Edes dicit᷑. Et frons gloꝛie dicitur. Quẽ⸗ fit ad ſignaculũ ⁊ cuſtodiã ſicut expᷣſſe do cent oꝛationes catheciſmi.Quẽadmodũ ſignari ſolent ad cuſtodiam lr̃e ettheʒau ri ne quis audeat violare.Et iſta ẽ vna ex cauſis ꝓpter quas imponitur ſignum cru is baptizandis ante vnctionẽ. O autẽ nũ crucis de oleo vnctionis ad cathecu minos in pectoꝛe ante et int᷑ ſcapulas re⸗ tro baptiſando pingitur multiplicis ſigni ficationis cauſa efficitur. Pꝛimuũ vt ꝑ gra cia baptiſmalẽ et ab anterioꝛibꝰ culparũ ⁊ a poſterioꝛibꝰpenaꝝ ſanandũ ſe agno ſcat baptiʒãdus.Culpe em̃ ante ſunt ſiue anterioꝛes ⁊ pene poſt ſiue poſterioꝛes ſoꝛ dine iuſticie diuine et etiã nature qꝛ culpe cauſe ſunt penarũ. Secũdo quia ⁊ ĩ ante rioꝛibꝰ gratuitoꝝ ⁊ ĩ poſterioꝛibꝰ natura liũ leſñi ꝑ gracia baptiſmalẽ in vtriſq; ſanã tur. Naturalia eĩ pᷣoꝛa fũt gratuitisvt ſun damẽtũ ſuſceptibile illon.Tercio qꝗꝛ cathe ciſmꝰ iſtructio ẽ et pꝛeꝑatio ad baptiſmũ merito iſta.duplex vnctio duplicẽ gram pᷣ ueniẽtẽ ⁊ pᷣparatoꝛia ſignificat ad baptiſ⸗ mũ ſi ⁊ impiũ ẽ nullatenꝰ ymo piũ ⁊ xpᷣia niſſimũ ẽ credere ꝙ ſub iſta duplici vncti⸗ one viſibili iſtiꝰ iuiſibil gre vnctio oferat ſomicna ſpeperen dmodũ pudoꝛis, ignominie. Oꝛ autez ercio in fronte ponitur baptizandis hoc ( Rrade gueeon conben eipeeat dochnn⸗ umans e 15 ge gtodlen deguac niapa cicoal ſimet anipat baonlmnal coee Ilaneno cfeiiiün Ctlici Msenedi Pomon Gfianran Nognoſ Ncag ſinherin QOum ſacume egniete Prchin Hoadei Netpera Coln ſna Gne ſolnarke . naledenn ſuansere oriop Lcharita bone peimi ſmoesg ECeßiſun Maſacen (Ansetee alkeboc⸗ — effaue Acsaah M 4 7 - D ρ£XKαυν,n ddnααπι r Rnaans lite . Nbtui Bracis autem pᷣparans ſiue ꝑueniens eſt ſpũalium ipſo tꝑe ſue paſſionis et moꝝis en ien que eouſq; adiuuat hominem vt ad gra⸗ quaſi quadã ſui fractione crucem pfudit Gaig ſn ciam bapuiſmalem conetur ex qua gracia oim genera lo:meton elis electis ſuis ve⸗ uanin er peccata confitentur adulti baptizandi? lut oleo conſolationis 2 exultationis con dnirpbnde Doctnina fidei ſanctoꝛũq; moꝛum non ſo⸗ idit. Lonſicit autẽ ex oleo oliuarũ et bal inti lum audiunt exterius ſed etiam aſſenſum/⸗ amo chriſma ꝓpter duplicẽ honoꝛẽ quẽ ℳ+ naütisei coꝛdis et acquieſcentiam ſuſcipiunt inte 9Diximus regin videlicet ⁊ ſacerdotalemt ninande us lac ergo gracia pectus ſanatur intus in oleo regia dignitas qua maxime deco man Re et adiuuatur et vt ſidẽ ſuſcipiat ⁊ vt ſpyem rat et oꝛnatet clemencia ſeu pietas aqna R de graciaa baptiſmali obtinenda ⁊ ve et oleum nomen habet. leos naq gre⸗ intpine nia peccatoꝝ pidem ſacramentũ pꝑcipien ce miſcdia latine interpꝛetatur. In balſa⸗ da concipiat. fides em et ſpes tam gracie mo vo ꝓpter p̃eminenci ad alios liquo insctizt⸗ venie ꝑ ſacramentũ baptiſmi obiinenu⸗ res ꝓpter odoꝛis flagrancia ſacerdotalis ins 3, arũ pᷣparatoꝛie ſunt ad ſanctificationez dignuas ſiguratur. Siquidẽ odoꝛ ſancte las A baptiſmalẽ et totũ hoc ſignificat vnctio deuotionis ⁊ bone opinionis ſup omnia nſrktdeht pectoꝛe. Unclio vᷣo inter ſcapulas ſignifi: illuſtrat ſacerdotalẽ digniraten. Manoficfiß cat ſanationem virtutis coꝛpalis ⁊ ꝑ illaʒ Oſt hec loquemur de ſacramẽto nsnllt efficit qᷓ ĩm coꝛpꝰ ad poꝛtandũ ingũ dñi o) confirmationis de quo iam pate⸗ Anfedinn et obediẽdũ ſpũi in hs que dei ſunt coꝛꝛ: fecimꝰ in eis qͥ pceſierunti ipᷣm üleemt pus expeditius fit atq; liberius. Et hoc ex oꝛdinẽ ſequitur ſacramentu baptiſmiybi/ eNtd: ip̃is oꝛationibus quibꝰ oleum bmõi ſan etis declarauimus ꝓ parte neceſſitatem q̃ᷓ mdincgs ctificatur aut benedicitur expꝛeſſe haberi ſtabilitur eiꝰ eſſe ⁊ de vtilitate eius et effi⸗ Matſen ꝓoieſt. Atriuſq; autẽ vnctio in modum æ? cacia aliqua adiecimus. Nunc autẽ dice Geſtſcnenn foꝛma crucis fit vt per crucem redemptoꝛꝭ ius in pꝛimis que intẽtio conſirmatiõis ncidennien ſiue per crucifixũ.hec omnia bona obtine adicitur comparatione iuris Quemadmo gonedan! ricognoſcant᷑ poſt immerſionẽ autem in .Æ dum dicitur conſirmari hereditas vłius Gomi1 aqua et eleuationem exaqua de chꝛiſma⸗ aliud quodcunq;. Et ſolet hmõi cõfirma iurbegie le invertice eius ſignũ inſiye crucis pingit tio vel iĩ̃is vel verbis pꝛincipis fieriſic diẽ ſtociinci Qua vnctione regem et ſacerdotem ſe ee?¶ Papa vel alius pꝛelatus electionẽ de tali ainiint factum agnoſcat. Regem ſcilicet nõ ſoluʒ Zeram auctoꝛitate tali confſirmamus. Et ocdamlrttt regni eterni heredem ſed et regem virtute ſcõm hunc modũ congrnit intelligi cõfir lre, liuid pꝛeditũ vt ſe regaliter regat ⁊ gerat ⁊ in e mationem ꝓut hic iniendimus.ius enim —R ſpᷣo et de ipᷣo iudicium etr iuſticia faciatvici - celeſtis hereditatis ad quod diuinavoca emnaidniN adʒ et peccata tanq; latrones et raptoꝛes tione baptiſmali ſanctificatione aſſũptus cions ncn ceieroſq; maleſicos ſpirituales viuere nõ ẽbaptiſatus/ei ſacramento ↄfirmationis irlens ſinat. Sacerdotẽ autẽ qui ꝓ ſe et alijs nõ cõſirmat et roboꝛatita vt illud firmi et — ſolũ laudes et oꝛationes deo iugiter offe imobiliꝰ poſſideat. Zu aũt noſti ꝙ nuilla . ie rat ſed etia ꝓpꝛi coꝛpoꝛis hoſtia viuẽtem cẽipᷣo iure cõfirmatio iurisquod nõ habe e ſacris exercitationibus ymoletetimmacu tur/c ꝓpter hoc ꝗ iuri iſti renũciauerũt vi – latoꝛũ open ſacrificia in altari fidei viuifi delicet qui arrã gracie baptiſmali fanctiſi glmn , Eę charitatis igne ſemꝑ incendat. Fit aũt catiòe ꝑcepte aſeipᷣis reijcere. Qui vnctio . — Vnclio iſta in vertice ꝓpter eminenciãvtri nẽ qᷓ in reges et ſacerdotes cõſecrati ſunt „ iunn⸗ zuſq; honoꝛis iſtius. Qꝛ aut tres cruces ani a ſeip̃ᷣis abolerũ: abraſarũ:ꝗ ſignaculũ ℳ an ud de. pꝛimũet deinde tres cu vnctione ſiũt cſanctiratt as Eꝓpᷣe impᷣſſio ſonſſancli. ſit = vel ꝓpter pᷣteruas in pᷣo paſſiones et po degitfad Epheß.u. Nolite ↄtriſtare ſpiritũ vſn ; ſterioꝛes gloꝛias. ſicut legitur.j.per.j.Cru ſanctũ qͥ ſignati eſtis in die redẽptionis ꝗ minchi⸗ ces em̃ ſunt ſigna paſſionũ et inſtrumẽta inqua hoc ſignaculũ ꝓüciũt/qð ẽ ſignum iitun vnctiones vero gloꝛiaꝝ.qꝛ om̃is gloꝛia re ſpuſſancti.ſic legit᷑ij.coꝝ.i.⁊iiil.Eoipᷣo ce ii gni et ſacerdocij vnctione pᷣſtabatur anti leſti hereditati renũciauit. Amp. Qui ſi inal lla quitus et adhuc pꝛeſtatur. Uel quia om̃s gillũ ſiue aracterẽ baptiſmale falſificat iſe, cruces hoc ẽ omnes paſſiones aride erat: vcuiꝰ veritate tenet ius hereditatis eterne. iun et a fructu et conſolatione anteqᷓ xpᷣi gra⸗ ꝓculdubio nolle ſe oñdũt ipᷣo facto nul nnhil (ccia eis admiſceretur. Uel quia xpᷣs cruciſi lũ ſe ius hre ĩ hereditate celeſti.quẽadmo uh . yus velut alabaſtrũ omniũ vngentoꝛum dũ ſias ſigillũ regiũ ſuꝑdonatione caſtri eNX ,⸗ vlrei alteri⸗ ſibi factalet illud ſignificaret eoipſo donationi ꝑ illud ſibi facte renũci are et illam inutilem ⁊ irritam ſibi redde ret. Dic ⁊ iſti donationem celeſtis hered tatis ĩ baptiſmo ſibi facta/om̃ino euacuãt dum ſigillũ baptiſmale/ſiue characterem in qua ipᷣm deſignatet que ij . bet cuiuſcũq; peccata moꝛtalis execratio⸗ ne ſubtrabunt et dilunnt. Hmõi ergo ho minibus nec celeſtis hereditasinec ius in illa confirmari poteſt ſicut iam diximus ⁊ Sſfacit interna penitudoſet ferues ac firmuʒ ⸗ ꝓboſitũ emendationis ad conſiliũ eccłie. Juxta ergo intentionẽ iſtaſi tempoꝛalium hereditatũ et donoꝝctantope petitur que Litur ⁊ ꝓcuratur cõfirmatio'quatofoꝛtiꝰ⁊ querẽda et petenda ẽ celeſtis eterneq; he reditatis. Dono:ũq; ſpũalium roboꝛatio/ Juxta hunc moduʒ videtur illud dictũ in libꝛo Reguũ. Confirmatus ẽ in regno ſalo mon vr ſcilicet illud firmiter poſſideret.et hic vel diminutis vel debilitatis hoſtib⸗ vel cõſenſione populi in hoc ipᷣm magis pacata magiſq; cõfirmata.Sicet iſto la⸗ cramẽto debilitanf᷑ ⁊ diminuũtur hoſtes vt ſequentibus oſtendamus. Et iſta cele⸗ ſtis hereditas nobis adhereret inſepara bilit . Sic⁊ cõfirmato epiſcopo quaſi di minutis et debilitatis hoſtibusid ẽ cõtra dicẽtibus epiſcopatꝰ adheret inſepabili⸗ LELerluũ em̃ ẽ ꝙ cõtradictio ſe opponẽ⸗ liu poſt confirmationẽ debilioꝛ e vt fre⸗ Auetius numero minoꝛ.Dicit et cõfirma tio ſanctitatigiuxta alia intentionem qua lis eſt aras muroꝝ et ꝓpugnaculoꝛũ.Lu gultẽ noſti ꝙ tpe belli eccleſe cõſueneruůti caſtellari et ſi upedificatis turribus aut ꝓ⸗ pugnaculis infoꝛciari. Si bellũ tempoꝛa⸗ le ſeu materiale ꝓptuendis ſeu defenden⸗ dis tpalibus ad hoc nos inducit vt tẽpla materialia caſtra faciamuset arcesqua⸗ oſoꝛtius bellũ ſpuale incõparabilit᷑ peri culoſius eccleſias ſpnales incaſtellari co⸗ ezet templa eyaltari et muniri in arces. NEio em aliud ẽ rite baptiſatus niſi tẽpluʒ ſiue eccleſia dei eidẽ baptiſmali ſanctifica tione cõſecrata. R aliud ẽ recte intuẽtibus ac ve hdicaãtibus niſi eccleſia caſtellata/et templũ in arcẽ ex R altatũ et murus cui ſupedificata ſun t pꝛo * pugnacula ſicut legit᷑ Laãticoꝝ vlt᷑. Si mu „ Rite autẽ cõſxmatus nõ ſacramento confirmationis rus ẽ ediſicemꝰſup eñ ppugnacula argẽ⸗ tea.Adiuuat auũt in iſta cõpatione ſeu ſi⸗ AMilitudine nõ im̃ ex ſilitudine ⁊ ꝓpoꝛtiõe cem. Rñdemus quia iſta magnificencia et altitudo coꝛdis/quibꝰ xpᷣiani nominis ⁊ ꝓfeſſionis oppꝛobꝛiaac inſfnicicias ve lut ex alto deſpiciens confirmatis ſanctis ri pe . indignationibus et aſpirationibꝰ ꝓſter⸗ Ppter hoc peimũ exhoꝛtandi recupare ius „ nit ei abꝛuit quaſi ab arce.Lercio mõ di⸗ iſtud et ꝓcurare vt eis reſtituat.ð totũ tur robur armoꝝ queadmodũ in ſacra⸗ mento confirmationis ad robur ſpirituſ⸗ fanctus ſiue gracia eius dare non incõue nienter accipitur. Q ſi tempoꝛe ſue conſe crationis coꝛonaturrexquis dubitat qn? galeandꝰ ſit tempoꝛe belli. Sicut enim re⸗ gem decet in ipᷣa conſecratione et tempo⸗ re pacis ſuſcipere vel geſtare coꝛonamad gloꝛiam et decoꝛem ſic neceſſe habet tem⸗ pore pugnationis et belli ſuſcipere ſeu ge ſtare galeamjad victoꝛiam et defenſionẽ. 2 quidem viderevalentibus nihil aliud ẽ ri te baptiſatus quam rex in vnctione ſiue conſecratione coꝛonatus: nihil aliud rite confirmatus quam rex ad pꝛelium galea tꝰ/ Et ꝓpft᷑ hoc vtriuſq; ſacramẽti ſignacu lum impꝛimitur in capite) Sed ſacramen tum regii ac ſacerdotalis honoꝛis/ppter eminencie ſue altitudinem in vertice. Sa cramentum confirmationis ꝓpter bellice ſtrennuitatis audaciam ſignatur in fron⸗ te.Pꝛima enim et maxima pericula bellã tibus imminent in fronte. ſicut enim legi tur Exodi.xxxij. Moyſi facies coꝛnula ap paruiſſe ex conſoꝛlio ſermonis dei. Sic er virtute ſacramenti iſtinoue virtutis coꝛ:⸗ nua fronti interioꝛi confirmatis inſerunt quibus erumpent ⁊ ventilent inimicicias ⁊ oppꝛobꝛia xpᷣiane ꝓfeſſionis.de quibꝰ iſtud viderur dictum pſal.Exaltabunt coꝛ nua iuſti nec multum curamꝰ an co:nua an coꝛnu dicamus in iſta parie. Non em ſolummodo pulchꝛe ſiue eleganter dicit᷑ vnicoꝛnis effectus qui ſacramẽtum confir mationis cuius ſignaculum in fronte exe rioꝛi de chꝛiſmate pingitur/coꝛnu ſpiritua le tan; rinocerontis fronti eius interioꝛi inſeraturſſiquidem animali illi quod gre⸗ ce rinoceros latine vnicoꝛnis dicitur coꝛ⸗ nu foꝛtiſſimum de fronte ꝓminet.Et quo niam coutra coꝛnua melius coꝛnu vel coꝛ ſed etiã a maioꝛi. Incaſtellatio em iſta ſpi ritualignõ ſolũ nõ detrabii ſanctitati ſen ibapt haracterem diminuit en ſed auget et roboꝛat. Si auut falſificat/quod ẽ dum verlare anaitanis gqueris a nobis que ſit exaltatio iſta in ar⸗ i ſu eſſe de⸗ “ 1 libus agloꝛ⸗ ſpnatt „. bepti looge goluen nnanus gfie⸗ ine Nesll onu ſ hns , atg ſtüitene lgdons heaiode Gnclist (ace ninenco⸗ chinti Glene fenanö⸗ mnnscn necen lboi pane niusb ſalcan ſecc hentben habecof. oeſoifi Aeni Uia niclcö heuasy ſtenus dase ſancita ndoge Camefo⸗ mrnn W fie tbien n epi heſee Ee Rdon 1wdend anegi Pene tineiie lpiir — ☛ Dareorni Morlee Datair mioreaten eſebehes iwesibii⸗ 1SIniblaät zmüi ibarsn 1* mCner 7 9 nibus pugnatmerito contra coꝛnua pec catoꝛis quibus ii electos efferant coꝛnua ſpũ alia electis in confirmatione addqunt Hec ergo ẽ diſferẽcia inter ſolůmodo baptilatos et poſt baptiſmũ rite cõfima tos/q̃ eſt inter animalia coꝛnutaſtanqᷓ; er go inermes a coꝛnibus hmõi veniunt ad manus pontificis confirmãdi conſignadi q; fideles Sed de ſub manibꝰ eius cõfir mati redelit coꝛnibꝰ armati tanqᷓʒ vnicoꝛ nes.Cuiuſmoi aũt viriutes hee ſintquas coꝛnua ſpualia nominamusin ſequenti⸗ us dicemus.Quario mo roburet foꝛti⸗ udolintelligut membꝛoꝝ qua difñicile le ſibilia ſunplaboꝛibuſq; 7 onerib ſuſtinẽ dis atq; poladis apta/ quonia manife⸗ ſtũ ẽ tenera ac delicata mebꝛalet generali ter duris oꝑpibus om̃ino inſuetafoꝛutudi ne et roboꝛe veſtirianteq̃ʒ mittunt ad foꝛ cia.quis dubitet ſanctitate baptiſmali re generalosquaſi mõ genitos non ſtatim mittendos ad foꝛcia certamina laboꝝ/an teq induant᷑ virtute ex alto qð facere eis cõſuenit diuina clemẽcia in ſacramẽeto cõ firmatiõis/ꝓpter qð a paſcha vbi baptiſ mus quonda generalit᷑ celebꝛari ſolebat in eccleſia deijnec ieiunia in dicũt/nec alia laboꝛioſa vſq; ad penthecoſtẽ. Jpᷣaꝝ etiã 4 pſalmodiarũ et totius diuini ſeruici ꝓli⸗ xitas bꝛeuiaturliber belloꝝ et certaminũ ſcilicet regũ et paralippomenon eodẽ tꝑe in ecclia dei minime legũt/et hec oĩa poſt penthecoſten faciẽda reßuant᷑.Dię auteʒ pẽthecoſtes induti ſunt aplłi virtute ex al⸗ ton ſpiritũſanctũ acceperũt ad roburſicʒ Alulia etiã dona quã plurima et magniſica Illi ſiquidẽ adeo firmati ſunvt nec mare mũdi cõtra ſe fremẽs.nec immaniſſimas beluas ꝑſecutoꝝcõtra ip̃os frendere/nul tatenus foꝛmidarẽt. No em̃ ſemel tatum Datus ẽ ſpirituſſanctꝰ qui fuit ad plenam ſanctificationẽ in baptiſmo. Sed etiaʒ ſe cundo ad robur in die videlicet penthec. „ Oebes aſt ſcire qꝛ nõnullis viſum ẽ in ſa⸗ cramẽto iſto. vij.dona ſpirituſſancti dari rantur videlʒ ſpiritũ ſapiencie et intellet⸗ virtutis iraſcibilis ſunt ire rixe ⁊c. Puiuſ⸗ ſit data eis omnia eſſe dona et virtutes ſi. o ne quibus non ſalus leui aulerationa⸗ tione inducti ſunt ad idem als ita ſencien dũcum idem ſpirituſſanctus ſapiencie ſfit ſit et ſpiritus intellectus. Sicut dicit Apls· mo ad Loꝝ. xu. Diuiſiones operationũn unt idem autẽ ſpirituſſanctus Quare ſe ptẽ illa dona ibi nominant ad laudem ?æ gloꝛiã ſpirituſſancticuius dona et operas⸗ nones iuntinon ad hocvt petantur necin oꝛatione vlla dicitur.Emitie in eos ſeptez illa dona. ſed emitte in eos ſpiritũſancti tuum paraclitum/ autem ſequitur ſpi ritũ ſapiẽcie et iutellecins ⁊c laus ẽ et gio ria omnis ſpirituſſiancti vt diximus. In terdũ tamen ſpiritus ſapiencie iboſum do nũ ſapiencie cuius ſedes in pectoꝛe ẽ ſigni ficatiLontra dicit autem eis ipᷣa foꝛma ſa cramẽti que in fronte ſola pingitur In e ctoꝛe enim pingenda eſſet ꝓpterdonũ ſa piencie cuius ſedes in pectoꝛe eſt. Contra dicitur etiam eis et ibßm nomen ſacramè⸗ ti nomenſſcilicet confirmationis quo ſcili cet non deſignatur niſi donum vel virtus oꝛtitudinis. Non enim magis ſacramen um confirmationis q; timoꝛationis dicæ gqum eſſz. Si guis autem auerat qui ſunt erui et oſſaſſiue ad ſimilitudinem et po poꝛtionẽ neruoꝛũ et oſſium in anima hu⸗- mana ſet qualiter roboꝛantur/autẽ vis ra tionabilis ſacramẽto confirmationis.ne vita circũferatur omni vento doctrinene facile ledatur argumentis bereticoꝛume phyloſophoꝛũ: quaſi quibuſdam iaculis ſeu ſagittis. Sic et virtus iraſcibilis ne fa cile vulnaretur iniurus.vel etiam obpꝛo⸗ bꝛüs. Sic ⁊ virtus concupiſcibilis ne facile ledatur concupiſcibilibuslleſiones autem virtutis rationabilis ſunt dubitaa tio falſa opinio incredulitas et ignoꝛacia in eis que credendavel ſcienda ſunt ſcom chꝛiſtianam religiouem. Leſiones autem modi noxie paſſiones leſiones vo concu⸗ piſcibilis.mali amoꝛes mala odia.mala it ꝙ ſuffici: foꝛtitudo fideijad ꝓtegenduiũ que in.xj. Yſaie expᷣſſe nominãtur ⁊ nume ebderia ⁊ mala ſaſtidia.O ſi quis dixę ſpiritũ conſilij et foꝛtitudinis ſpiritũ ſcien cie et pietatis et ſpiritũ timoꝛis domini ter hoc autẽ hic opinati ſuntquia oꝛati⸗ one epiſcopali que ſuꝑ confirmandos fit expꝛeſſie et nominatim dari petunturvt vi detur. Scõʒ iſtos ergo ſine ſeptẽ iſtis do⸗ nis non e ſalus Lum in baptiſmo certum ab hiis que contra fidem iaciuntur iacau⸗ la et ſagitteſic ⁊ foꝛtitudo caſtitatis ad ꝓ tegendũgb hiis que caſttatẽ impugnat᷑ 2 ad hunc modum de alijs QHuemadmo dum et vicia non indigent roboꝛe ⁊ adiu mento nouo ſibi ſupaddito vt reſiſtatvᷣtu lib⸗ſʒ hec ſua eſſencia ꝑ ſeipᷣa facere ſufi 4 amur ad viuendũ illeſii hoc ẽ religioſeſin HZe iunbreſpondere poſſumꝰ in hee ꝙ ſupꝛa reſponſuʒ ẽ.Alia ẽ enim foꝛtitudo clyppei alia fortitudo manus et bꝛachij qua foꝛti ler teneaturnec idem eſt intenſio virtutis et foꝛtitudo ipᷣiꝰ. Interdũ em̃ paſſio rubo ris intẽſioꝛ repitur aliquo natiuo rubore: imnon tamẽ foꝛnoꝛ. nec ꝓpt᷑ hocẽ difficiliꝰ a ſubiecto mobilis.et hic vocat᷑ foꝛtitudo quedaʒ in virtutibusſcilicet difficultas ſe parationis que neceſſario aliud ẽ ab vna queq; virtutũ. Ueriſimiliꝰ autẽ ẽ et ipſi ſa ſpũalis virtus et noua p ipᷣm pꝛeſtet᷑ cõſir — matis cõtra iniurias et oppꝛobꝛia ab ini⸗ micis irrogatas vel irrogadas: eo ꝙ iſto ſacramento ſpecialit᷑ adiuuamur ⁊ muni medio ipᷣam religionẽ impugnantiũer ſic ſupꝛa diximꝰ ꝓpter viuere ad alterũ inſti tutũ ẽ diuinitus hmõi ſacramẽtũ. Hac er⸗ o virtutẽ ſeu hmõi virtutis alterã parteʒ vel ramũ rectiſſime noiare poſſumus ſan ctã in verecundiaſſiue impudencia ꝗ fron⸗ tem mentis in vulnerabilẽ et illeſibiiẽ Oæᷣ dit a iaculis oppꝛobꝛioꝝ faciens frontre a nerz buovatun 7 quaſi Fm on 6 vt ſilicẽ et faciẽ vt adamantẽ. ſicut legit in eʒechi/Et eadẽ virtus ad laudes hũanas verecũdũ efficitvt eas oppꝛobꝛia repu tari faciat et illuſiones ſicut et reuera ſunt recte iudicãtibus et ve intelligẽtibus. Se⸗ oꝛtitudo/qua domus ſtat ↄtra ꝓpᷣũ pon dusvidelicet ne coꝛruat ꝑ ſeipßamhoc par tiũ ligatura faciſet oꝛdinata factura. Sʒ vt ſtet cõtra impetũ fluminis.aut flatũ vẽ tinouis fulturis et ligaturis ſeu alijs ami niculis adiuuaãda erit. Sed elect⸗ iſte qui domus dei ſanctificatiõe bapiiſmali ele⸗ ctus eſtiſtare quidẽ poterit foꝛtitudine ba ptiſmalicontra ponderoſitatẽ ꝓpᷣe coꝛru 25„ „ ptionis de qua dicit in.ix. Sapᷣ.Coꝛpꝰqð coꝛrũpitur aggrauat anima.Et terrena in habitatio depᷣmit ſenſum multa cogitãtẽ. Sed cotra impetũ cutionũ et inflatus inſultationẽet oppꝛo⸗ bꝛiũ abſq; noue foꝛtitudinis firmitate nõ ſtabit. Poterit quidẽ ſtare ex foꝛtitudie ba ptiſmali in loco quieto atʒ pacatojnõ aũt in menio flumini er ventoꝝ. Et quemad modũ veſtimẽtis a frigoꝛe et enuia cete⸗ riſq; iniurijs aeris ꝓtegi quis poterit/nõ autẽ a ſagittis ⁊ iaculisſicut ex virtutibus baptiſmalibus ab hmõi tentationib us/ velut iniurie gerisa carne et mundo que quodmS pluunt ptegi polſumus e⸗ a impetũ et inmundationẽ pſe⸗ ſacramento confirmationts ceſfaria qucadmodu em veſtimeta etar⸗ pusſic veſtimẽta et arma ꝓp:er animam Et quẽa dmodũ veſtimẽta ſola nõ ſuffici⸗ unt coꝛꝑi ad ſui tuitionẽſed requirũtur ar ma. Sic ⁊ virtutes baptiſmales nõ ſuffici unt animabꝰ nr̃is/ Ppr veſtiẽdñ ergo ani ma humana merito e ſacramẽtum baptii mi/ Et ꝓpt eanda armanda ſacramẽtum ma neceſſaria ſunt nob/ arma ꝓpter coꝛ nationis intellererit amoꝛeʒ ipᷣm virtutũ uo nobis ipe tenatius haberet et noſip̃i nõ impꝛobablliter nufe Tam foꝛiis cramẽto ↄfirmatiõis magis congruẽs. , firmationis Si quis autẽ robur confir 4 em tanq; robuſtus ẽ vnuſquiſq; in virtu⸗ . tibus quantũ eas diligit/ Attende autem uia fruſtra ſacramenio iſto roboꝛari ſeu confirmari queruntqui debilitates ſuas amant et dimittere noluntdebilitates au tem ſunt egritudines et vulnera peccato⸗ rum. Similiter vincula et onera eoꝛum. Iſta em̃ ſunt quatruoꝛ que roboꝛanonẽ ſi ue confirmationẽ ſecum nõ paciunt᷑ Pꝛe terea ſollicite et ſolerter exhoꝛtãdi ſunt ad ſacramentũ iſtud accedere volẽtes vt om nia iſta deſerant. Per hoc em̃ infirmioꝛes ſunt hoſtibus ſuiset inferioꝛes. Per hot cõculcantur ab hoſtibus ꝑ hoc calcãt ho⸗ ſtes ſuper colla eoꝛũ.Qualiter aũt ſpera⸗ e ſe audeant robuſtus ſieri cõtra hoſtes et tamẽ remanere egros vulneratos vin⸗ culatos et oneratos/quaſi calefieri volẽs frigus continere conetur. Deinde amonẽ diat: ne hoſtes contra quos armari et roboꝛari volunt ipᷣi contra ſeipſos armẽt et roboꝛent. Quod vtiq; faciunt ſi mẽbra ſua arma iniquitatis peccato adhibeant nitij? adherere a quo eſt eis totum robur ⁊ lota foꝛtitudoid ẽ deo Unde necille de ici potuit ab hercule donec a terra om̃ino eparatus et eleuatus ẽ. Nec ipi vnq; po terunt deo adherere / niſi a dyabolo ſepa⸗ ti. Super omnia autem addiſcant confir mari adeo querentes in ſeipſis infirmari cum Apoſtolo.ij.ad Coꝝ. xj. Inniti em̃ ſic hoc eſt inniti cadenet ſare non valenii Et hoc indubitater cadere eſt/nniti autẽ deo qui eſt ſoꝛtitudo et firmamentum et petra.ſicut legitur in pſal. Hoc vtiq; ſRiare eſtet ſubleuari ad foꝛtitudinẽ. Erubeſcãt autem ſignũ foꝛtitudinis et ſtrennuitatis in eminencia frontis defen e et in certami addiſcant etia exempio ante gygantes in ſbusig⸗ lope⸗ Ebgoiteno ſnaloofton eſtqui, zamouume cüißo ven oglkinpe ſecedereß lüngleſue ctvolune lut ſwogtiuesn Nichiensf latseordn 1Mio ſuanncon Coiande ſigzwit ſicora ufoCan Slionpefa mopergant ſoendopar ſni iore. ſtfchll 4 NNua er Werann Wale Ciſints nignng ſnlaonil lnerirer Pogln ſamme⸗ lnoiboj ckſoci ſncctans⸗ Keiiſor beſätag linoe ſlggodie gilgrdo Mamäe mirin ſoündn Ehune m Bwin unt Rung aon cuſcri Ketne neneg utüſne rn Nrjn he Unte Ake iͤe odorni Nliasl mdebleun 1nnenen uenenen Genbonn nnöarif faboridn ewiryn feioes de Nainü s idirind u. daren 1ns giſeiheinl ſautint, R anrn ksnunn . . —R „ „ 2 — nibus ignauiter agere et vento tentatio⸗ nis ſub pedibꝰhoſtiũ cadere.Remiſcant ſe ſigniferos regis celoꝛũ eẽn vexillũ eins in alto frontis deferreet ꝙ perditionis re us eſt qui vexillũ depꝛeſſerit. Oeinde qua tam ↄtumeliã regi ſuo irrogat ſignifer qui cũ ipᷣo vexillo in ꝑtẽ hoſtiũ ſe vᷣtit.nNullꝰei cogit᷑ in partẽ maloꝝ traſire/a a rege regũ recedereymo quicunqʒ hoc facit ſola vo⸗ lũtate ſua hoc facit. oluntate em̃ peccat᷑ et volũtate recte viuitur ſicut dicit Augu. vude quata ↄtumelia homini regi regum irrogatur a pᷣianis.Cuũ em̃ om̃es xpᷣiani ſi gniferi eius ſint/vt dixtimus maioꝛ tamen pars eoꝝ cõtra ipᷣm pugnat. Qui em cum pli huius in eius fronte pingitur. Dechii eo nõ ẽ cõtra ipᷣm ẽ vt ipe dicit nrter Y,ſalie⸗ vo vt vtriuſqʒ honoꝛbememoꝛ regũᷣ Clamat cõtra te ſignũ crucisclamat te ꝓ⸗ ditoꝛẽ et reũ leſe maieſtatis/ Pꝛimũ vexil E lũ ꝗð pᷣmo ĩ fronte poꝛtas clamat/clamat inq; clamoꝛe qui pertingit vſqʒ ad celos. nulla vox clamoſioꝛ ymo nullavox damo ri illi comparabilis clamat eniʒ te ſignite rumlopera autes te camant hoſtemet ꝓ pier ambo pariter ꝓditoꝛem ymo nequiſ ſimũ ꝓditoꝛẽ.Magna em̃ confidẽtia ma⸗ blitus es ꝓditoꝛ deiqð dictum ẽ tibi ? alijs. In hoc ſigno vinces. Ueriſſime em̃ in hoc ſigno pᷣſtatur robur ad vincedum. REtaltende ꝙ fides et reuerẽcia huiꝰſacra men ti iam ꝓ pꝑte apud xpᷣianos perijſſevi S. etunet ꝓpter hoc virtus et efficacia ipſiꝰ nNihil em amplius honoꝛis et reuerẽcie ei reuctũ videt niſi hoc ſoluʒ qð nõ ab alis quã a ſũmis ſacerdotibꝰid ẽ epᷣis dari ſeu/ myniſtrari pmittitur. Ceterũ q; imꝑiti qʒ indeuoti illud hodie ſuſcipist/quã turbu⸗ lenter irreuerẽter ad illud hodie accedat Jpi oculi noſtri faciũt nobis fidẽ/ꝓpt᷑ qð nec mirũ ẽ ſi virtus eiꝰ⁊ efficacia apud hu iuſinõi hoĩes aut parua ſit aut nulla. In⸗ Eꝙ et ſoeciẽ xpᷣiane religionis ⁊ ſigna oĩia ſanctitatis/ ipᷣm nome nõ ſolũ erubeſcãt Jed etia foꝛmidat. Rariſſimi ei ſũt qui nõ erubeſcãt atʒ foꝛmidẽt facere bõ alaut loꝗ vera in ↄſpectu hominũ ena xpᷣianoꝝ.Si cut ergo dicit apłs ĩ.xj.j.ad coꝝ.q; multiĩ: becilles ⁊ doꝛmiut multieo ꝙ no diüudi⸗ carẽt coꝛpus dñi. Sic⁊ vixt⁊2 efficacia bꝰ ſacramẽti pene anullata ẽſint᷑ nosꝓ eo ꝙ; nõ diiudicat id ẽ ꝙ debito honoꝛe ⁊ reue rẽcia iã nõ tractat/ſet hoc datoꝛibus et pᷣla lis maume credimꝰ impu:ãduquoꝛu ma GRan ær'SαaTns ume eſt de hüs docere populos et cõmo ere. Pingitur in iſto ſacramento ſignum crucis in fronte confirmãdi de chꝛiſmate ꝓpter cauſas q̃s diximus ſignũ crucis vt Icrucifixo et ꝑ crucifixũ ſu tota ſpes et fidu cia victoꝛie cõfirmatis et vt in tentationi⸗ bus ſuis recogitet eũqui talẽ ſuſtinuit cõ tra ſeipᷣm ↄtradictionẽ ſicut legit in. x. ad Peb.vt eo in carne paſſo eodẽ cogitatio e armẽrur. Sicut legit in. ii.. .ca. pet. Et vt ſciat ſe ad toꝛmẽta et ludibꝛia miſſu. Sig⸗ dẽ xpᷣs paſſus ẽ ꝓ nobis vobis relinques exemplũ vt ſequamur veſtigia eius vt le⸗ gitur.j.ca.pet᷑.i. Ideo memoꝛiale exem ne regiũ honoꝛem deturpet dehoneltet in litẽ ſuccumbendoi Et ne ſacerdotalem ſanctitatem inquinet aut ꝓphanellſe exe⸗ crabilit᷑ polluendo. vel vt memo: ſit pris „ „ ſui regis ſcilicet vniuerſalis et ſacerdotalł ui qui in cruce tam magnifice tanq; ſtréenue egitrememoꝛatio nanqʒ ꝓbitatis pater⸗ u ꝓditoꝛẽ el idẽti ne interdũ excitatiua ⁊ imitanõis in filis gna ſpe ſidelitatisſet ſtrenuitatis cõſueue vł vt regalit᷑ ſe gerat in om̃ibus ꝑ iuſticia ruũt cõmitti vexillaad poꝛtandũ in pꝛeliis et rectitudin vęl vt regalit᷑ ſe gerat qcunn⸗ qʒ bona facturus ſacerdotalit/quecundʒ mala paſſurus vel vt ſciat ſe nõ ſolũ coꝛo nandũ vt regõſed etiq ymolandũ vt ſacer dotalẽ hoſtiã cuiꝰpᷣma hoſtia ipᷣemet eſſe — debet. Nõ em̃ recte alia oblaturꝰ ad den — — acceditqui ſeipum pᷣmo ymolare neglexe „2° ritqð oſtenſum ẽ in Layn eta bel Beñ.iiü Nttende ant ꝙ modus 2 foꝛma cõueniẽs uic ſacramẽeto ẽ vt pᷣmiſſa exhoꝛtatõe de virture et efficacia ſacramẽti iſtius de fide puritate ac deuotiõe qua ad ipᷣm acceden duũ cẽ.Pꝛemiſſa etia oꝛatione ſupꝑ cõfirm⸗ dos pingitur ſignũ crucis de chꝛiſmate in rontibus eoꝝ. et impoſitis manibus ſup capita eoꝛum dicitur eis. pax lecũ. Siqui⸗ dem ad impoſitionẽ manuũ apoſtoloꝛuũn „ folebat dari ſpirituſſanctus/et daturmõ ₰ ad impoſuionẽ manuũ epiſcopoꝝ.N au tem pontifex dicit pingendo characterem Conſigno te et cruce conſirmo re. Intelli⸗ genda ẽ cõſignatio/vt metũ inciat demo nibusne pᷣſumant ingredi ontein igna. pde taã et oꝛtũ coꝶcluſum. Ne audeant diſp re diſſipare heʒauꝝ conſignatũ nec iniro ire domũ cõtra ipos clauſam atʒ ſignataã ne aliquid ibivendicare audedt in eo quẽ vident in dei ſeruũ ymo filiũ cõſignatum v . ₰ ſcilicet et ſacerdotalis a deo ſtrẽénue agat Forleſen ſadt Be Oſt hec relinquit᷑ nobis vt euita mur loquifreti auxilio dei ſaera tiiſſima euchariſtia cuins ineffabi litati in nullo derogare intendimꝰ. Sciẽ tes etl plane confitetes illas eẽ longe incõ pabiliter ſuꝑ omnẽ ſenſũ achumanũ itel⸗ lectuũſet nõ poſſe ad ea vllatenꝰ attingere cognitionẽ noſtrã vel loquela.Nerũtam tentari debere et ſcribere aliquid de tan⸗ to ſacramẽto q̊ virtus eius et efficacia elu ceſcat/quo erroꝛes tam ſacrilegi tanq; im pii retundãturquibꝰ cõtra illudnon ſolũ blaſphemare ſed etia ipᷣm de medio tolle re nephario auſoheretice pꝛauitatis inſa nia attentare pᷣſumpſiinon ſoluʒ pium ẽ. ſed etiã ſacri magyſteri debitũ.Dicemus ergo in pᷣmis/q: ſi cura ẽ deoſde coꝛꝑe cu⸗ iuſcũ q; animalis etia pulicisjet muſcevni u gqð ? dicere cibũ et potuũ. qᷓ; multofoꝛtiꝰ et incõpabiliter cura erit eidẽ de nutrimẽto oblliſſimi coꝛpis de qᷣ pᷣlocuti ſumꝰ et di Jimusqꝛ: nõ decet ipſum aliud habere ca Put q; iᷣm deu nec alio ſpũ viuere quam ip̃o ſpiritu deiviuere inquã vitaquam di cimus gre vel vita gloꝛie.Ex quibus cõſe⸗ quẽter relinqatur cibũ eius eẽẽ debereipᷣm Deiũ. Si em̃ qõ nutrit et ſuſtentat vitale ca loꝛẽ in coꝛꝑe animalis ve cibus ẽ ipᷣiꝰ ani malis ergo cũ diuina bonitas viuificũ ca loꝛẽ qͥ pᷣnominatũ nobiliſſimũ coꝛpoviuit ſola nutriat ipᷣaʒ eẽ cibũ eiuſdẽ veriſſimũ /corpe niſi ſanctus ſincerus amoꝛſet ſanct amiciciaſqua deo herent/⁊ ſibinuicẽ cohe ſacramento euchariſtie. re ⁊ cõſflagrari perſpicuũ ſit atʒ manitfeſtũ Quãtofoꝛtius diuina bonitas in eis in ꝗ bus illuxerit amoꝛes ſanctiſſimoset con⸗ cupiſcencias immaculatiſſimas excitabit nutriet augebit et inflamabit. Merito er⸗ go ipᷣam diuinã bonitatẽcibũ et nutrimẽ tum vitalis caloꝛis ac ſpiritualis diximus Qnẽadmodum em̃ ſpecioſitas mulieris quodamodo nutrimentũ ẽ escibꝰ turpis amoꝛis Unde cũ ſubtrahitur a coꝛde hu⸗ iuſmodi amatoꝛis ſiue ꝑ obliuionẽſiue ꝑ occupationem alteriꝰ cogitationis/ceſſai turpis amoꝛis incendiũ.Euũ autẽ adhibe⸗ tur eidem ꝑ aſpectũ vel cogitationẽ reui⸗ uiſcit et renouat᷑. Sic ⁊ multoſoꝛtius diui na pulchꝛitudo cibus erit et nutrimẽtum amoꝛis digni et cõgruentis ſibi in amato u ammalis etia puhe cevni ribꝰ ſuis. SRicut bonitas aut vita cuiuſcũ ꝓuidere ei nutrimentũ et ſuſtentatiõʒ ꝰqʒ boni viriin coꝛde benigni auditoꝛ ſan ctam amiciciam excitatquantoq; maioꝛ? magis innoteſcit in eandomagis nuirit auget. Sic et incomꝑabiliter ampli⸗ diui na bonitas in coꝛdibus contrario amoꝛe aut ꝑuerſitate nõ coꝛruptyneceſſario ſan⸗ ctũ amoꝛẽ ſuũ excitabit nutriet et augebit Idem ? ⁊ de ſuauitate voluptatisEt quẽ admodũ virtꝰ appetitiua nra guſtabilis in ſin gulis ciboꝝ et potuũ ferculis ſeu va⸗ rietaubꝰ inuenit qð appetitũ eius excitet: nutriat et augeat: Sic coꝛ in omnibusver bis et operibꝰ ⁊ tota cõuerſatione viri bo ni inueniet qð amorẽ eius excitet:nutriat et operibꝰ deitanq; in ferculis quibuſdã ſpiritualibus inueniũtqð in eis viuificuʒ aes ẽQuid aũt ẽ vitalis calo: in hmõi 9 et augeat.Sic et coꝛda electoꝛũ in verbis rẽt ꝓpter ipᷣm ſibinuicem ſelere grorach ꝓmptitudine ſibinuicẽ ſubſeruiẽtes/tota ſtudioſitate totiſq; viribꝰ ſeinuicẽ adiuuã tes ⁊ defendẽtes.Diuina ſiquidẽ bonitas veros amatoꝛes ſuos adeo ſibi aſtringit ⁊ alligatvt ꝓpter ipᷣam ⁊ ipᷣinuicẽ inſepa/ biliter ſibi cohereantet ſincera ſeinnicẽ di/ lectione amplectantur. Qꝛ ſi bonitas cres ture cuiuſcũqʒ dilectionẽ ſuiſin cognitoꝛe ſuo excitat nutrit et augetquid diuina bo nitas in cognitoribus ſuis operabitur. „ Amplins cu bonias in creatura qua mſi cuqʒ no ſit veſtigiũ ꝑtenue atʒ pꝑ modicuʒ fontalis atz redudantis in anima bonita ns et vmbꝛa vmbꝛe ipſius Cbergo extre⸗ ma veſtigioꝝ ipᷣius veſtigiahoc ? ſenſibi⸗ liũ nubebilia creaturarũvoluptates in hominib Matos ſui amoꝛes nũc excitat Auulliait auget ⁊ inſiamant vt eo ⁊ inarde⸗ Dl ſancti amoꝛis caloꝛẽ excitet et nutriat⁊ au geatet að eos ſpiritualit᷑ immaculata de lectatione paſtat/ ꝓpter ꝙ et verba dei ci⸗ bus animarũ humanaruũ veriſſime dicta ſunſin ſacra ſcriptura veteri et noua. Jaʒ Igo declaratu e tibi quia diuina pulchꝛi⸗ tudo cibus eet pabulũ ac nutrimetũ ſan⸗ cti amoꝛis in ipᷣm ven Runa hune modũ diuina ſuauitas et dulcedo/ſancti appeti tus quaſi cuiuſdaʒ guſtus ſpũalis cibus ẽ et pabulũ excitationis et delectationis ipᷣi us.Et ad hunc modũ referũtur quecunqʒ in ſcriptura legũiur in hac materia ſicut ilł lud in Pſal. Saciaboꝛ cũ apparuerit glo ria tua.et illud Toꝛrẽte voluptatis tue po tabis eos Et illud Quaã magna mltitude dulcedinis tue dñe.Etiterũ. Quã dulcia faucibus meis eloquia tua. Similiteræ il lud ꝓuerbio.xvij. Yauus mellis verba cõ ſyſue ui nrt ſin ſisocpiun aoſtpeld Komnisſa cumioſed nieoſeuis fineliüty i cotileb Cnnplocog ngint 1 euſcicorgen Cuoſonnals ſocicrupen niſroſeun ſellogiacon Uänegnedia ſncſſolnblien ſuslonaben bottuntlace doemansne gboneſhr⸗ lglogpen eiuanoneg ſepemeſant littpene legloefte cnnihnsdic ſeftnelen uanobiser incodigen Altoluptsen te chari ghn inec ndkn n dchianz collasn W tache bitgn Loäutit Crrignse Cganoli Nulahenurt Mammnin miswirenn Siunisied ngiandtte canochir ninagsn bi ScNbe neeinte volcgass inanit di üſeaun Deiiitsf ocſtent ansainr i FolZ. poſita. Etillud mathei.ij. Beati g eluri⸗ unt ⁊ ſiciũt iuſticia ppt hoc infigura cele ſtis acviuifici panis qui deus ẽ dictum ẽ Saßp.xvj.Paratu panẽ de celis pᷣſtitiſti eis ſine laboꝛe oẽ delectamẽtũ in ſe hñtẽ et omnis ſapoꝛis ſuauitatẽ iuxta huc mo dum ipſiꝰ diuine bonitatis ſ. ancieet gra⸗ tuite dilectiõis exẽplũ dilectionẽ boni vi⸗ ri in aliũ bnum virũ ſupꝛa poſuimꝰ Si em cognita bonitas viri boniĩ coꝛde nõ corrupto cognoſcẽtis excitat nuttit et au⸗ get gratuita ac ſincera dilectionẽ q̃ bonii eiuſdẽ congaudetcongratulatquãto foꝛ cius fontaſis abyſſaliſq;ʒ bonitas deiper xxxvj ⸗ cta membꝛa ſinguii ſunt ſanctiviri. Decla rabimus autẽ iſtud alia via? dicemus qᷣ icut non eſt vita coꝛpoꝛi animalisſeu vi⸗ e ſuſtentacio abſq; in coꝛpatione cibi cõ uenientis. Sic non ẽ vita gracie coꝛdi hu mano abſq; incoꝛpatione ⁊ inuiſceratio⸗ ne ſpiritualis cibi illi vite cõuenientis In coꝛpoꝛ:alio autem non aliud eſt quam ſpi ritualis ſiue coꝛdalis vnitio.Et hoc non ẽ niſi amo: quantũ ad virtutem motiuam ſuperioꝛẽ. Illud enim coꝛdaliter ſiue ſpiri tualit᷑ nobisvnitũ eſt/quod iure amamꝰ Juxta quem modum Actuũ.iiij. dictum eſt Muititudinis credentiũ erat coꝛ vnũ modica aſperſione vel pociꝰ odoꝛe perte⸗ ⁊ animavna.Et iohã.xvij. Rogo pater vt nuiſſimo ſolumodo vt ita dicam ↄ vt bo na ſũt oĩa in coꝛruptis ſcʒ cognitoꝛũ coꝛdi bus pꝓut eis innoteſcere ⁊ illuſceſcere fu⸗ erit Datũ/pietatis ſue dignatio cibꝰ erit ⁊ pabulum ⁊ fomes incentiuus ſancte ae graluite viuificeq; dilectionis/quã ſolam dignaʒ nomine charitatis merito reputa an quarta potius intentio huius nomis Aargrafi ⁊ quartũ genus amoꝛis vel fo:⸗ amoaad quã ſimiliter ſe habet beneficen cia/ vt ⁊ cibus et pabulum ⁊ hoc eſt amoꝛ quem ſolemꝰ vocare neceſſariũ a neceſſi tudine que dici ſoletvinculum amoꝛis in indiſſolubilempunc amoꝛem vt ita dica⸗ mus ligna beneficioꝛũ nutriuntet ppter hoc eum illa ceſſauerint extinguit iſto mo do amamus nos patres et matres alioſ⸗ qʒ benefactoꝛes Et quia beneſcia paren⸗ t in filios ppetua ſunt/ſicut vita et alia q̃ ex educatione et diſciplina eoꝛũ acquirũ. tur perpetna ſunt aut difficile ſeperabilia id circo ppetuꝰ eſt amoꝛ in parentes ſiue autẽ equiuoce ſiue vniuoce amoꝛ in iſtis omnibus dicatur amoꝛ bonitatis et aõꝛ beneſicentie. Certũ eſt ꝙ vera ſunt que di ſancto et gratuito recto quẽ non incur. at voluptas aut vtilitas in ppꝛiũ ſubie⸗ Genagerlaſe eſt hicde amo⸗ e cuũſque charitatis nomine ſolũ dignũ ſu pꝛa diximusq ue nibil habet venalitatis/ vel negotiationis p quã amatoꝛ non ſibi quicꝗd acqrere nec amatũ ſuũ eitcere rit. Seg potius ſe et ſua intendit erhibe⸗ re quicq;; poteſt comodi vel bonoꝛis huc dicimus vitalem caloꝛem/quem dei ſpiri ius in totum coꝛpuquod diximꝰ diffun dit Palam ergo eſt er hijs diuinã bonita lemcibum eſſen nufrimenta huius ſan⸗ tti et nobilis coꝛpoꝛis cuius ſingula ſan⸗ iſti ſunt vnum ſicut ego ⁊ tu vnum ſum⸗ quia in comꝑatio cibi vere comeſtico ẽ⸗/ Cetera autem que ipᷣm pꝛecedunt ppara⸗ nones ſunt ad cõmeſtionemiſic incoꝛda⸗ tio cibi ſpiritualis vere comeſtio eſt ſpiri⸗ tualis. Quia ergo manifeſtũ ẽ ſine incoꝛ⸗ diatione id eſt cordiali vnitiõe quã amo rem vocauimuset eſt necvitã gfe nec vitã gloꝛie cui; eſſe aut eſſe poſſe. Maniſeſtu eſt ſine comeſtione ipſius dei.neutr amvi tam poſſe eſſe. Ex quo manifeſtum eſt il⸗ lud eẽ quod ait veritas Johã. vj. Qui mã ducat me et ipſe viuet ꝓpter me.Et iteru qui manducat hunc panẽ viuet inefernũ Et iterum panis verus eſt qui de celo de⸗ ſcendit ⁊ dat vitam mundo. Etiterũ ego ſum panis vite. Nulli enim dubiuʒ eſt ꝗ⸗ abſq; coꝛdali vnitione deique verus ac ſanctus amoꝛ eſt nulli vnq;; fu it vel ẽ vel erit vita eterna. Panis autem ⁊ nutrimẽ⸗ tum vite eſtynumqðq; inquantum viui⸗ ficat vel viuificũ caloꝛem aut inducit aut nutrit inquantum amoꝛe ſancto calefac aut ipſum caloꝛeʒ nutrit:Et ꝓpter hoc in quantũ amoꝛem vel amantes facit in ta⸗ tum viuificat aut neceſſario nutrit. Intij ergo eſt panis vite/cillis ſolum eſt pani⸗ vite inquantũ⁊ quos amatoꝛes ſui efficit/ vel in quibꝰ amoꝛem nutrit. Intellige at viligenter hoc eſt firmiter tene. quia becẽ radix pꝛobationis viuifici ⁊ ineffabilis ſa cramenti quam effugere non poteſt intel lectus capax veritatis/⁊ cui non contradi cet᷑ interiꝰ cũĩ completa fuerit⁊ elucidata atq; depurdia. Pꝛimũ aũt dedarabimꝰ tibi duas cauſas enoꝛis herericoꝝ quibꝰ veritatem ſacramenti iſtius videre ⁊ cre⸗ dere ꝓhibiti ſunpharum pᷣma ẽ errantiũ circa veritatem cõmeſtionis voca Beunr sL „ lionem cibi cõmeſtionedicentes ⁊ cibum verum eſt ſcibile ſolum lucidum viſibi⸗ Se enimpuerili inſipiẽtia cõmeſtionẽ ipſam cibi pꝛeparation dicentes ipſaʒ maſtica⸗ comedi cũ in oꝛe teritur dentibus auimo . liturſaut cum in ventrem traicitupignoꝛꝭ pus firmat roboꝛe cuʒ incoꝛporatus ei fu tes quia coꝛpus animalis ẽ velut domuſ/ ſufficientia officinarũ/⁊ vaſoꝛum oꝛnata ſacramento euchariſtie enim eſt veritas ad intellectum luxer⸗ terioꝛ eſt ad viſum. Inde eſt quod ſolum lelet quemadmodũ cibus coꝛpoꝛalis coꝛ erit. Sic veritas intellectu certitudine cei ei vnita fuerit vnitione completaſtunc em atʒ munita ſeu pᷣparata Et quia os eſt ſi vere ⁊ pꝛopꝛie ipſa veritas intellecta aut molendinũ aut ſicut moꝛtarium cũ inſtru ꝙ ſcita dicitur.Et quemadmodʒ cibus coꝛ mentis que neceſſaria ſunt ad terendum pus auget et diſtendit trina dimenſione ſiue piſcandũ. Sicut ergo quando cibus vʒ longitudine latitudine ꝓfũditate ſeu adhuc in molendio eſtvel in moꝛtario nõ dum comediturſed ad comeſtionẽ ꝑppa⸗ tur. Juxta hunc modum ipſe ſtomachus jaltum ſeu ꝓfundum eſſentialium. Mꝛſi ratur/ ſic cum in oꝛe eſt nondum comedi⸗ velui coquina eſtaut lebes ſiue olla coꝗ⸗ referrevolue tellectt naria in eadem domolvbi pꝛimũ coquit cum erit euidentius hec eius enim longi⸗ cibus atqʒ digeritur depuratur. De quo ſpiſiſſitudie aut altitudieſſic et vitas intel lectũ extẽdit in longũ ↄſequentiũ in latuzʒ ↄuertẽtiũvt ↄtrarioꝝ ſeu repugnantiũ in hoc referrevolueris ad intellectum pꝛaci gitudo veriſſime ac ꝓpꝛuſſime eſt eius er quod impurũ eſt autincõueniens nutri⸗ tenſio in preterita ⁊ fulurajquali duoꝛum mento coꝛpis in ſeceſum emutitur. Reli⸗ ſtadioꝛum ſcilicet memoꝛie et ꝓuidenue quum qutè ad epar quaſi ad nobilioꝛem coquinã ſiue lebetem coquendũ ad depu ditas ſen altitudo ſublimium et intimo2ꝛ randumqʒ tranſmittit᷑. funditur. Inquibus etis tercia decoctio⸗ ⁊ incõueniens nutrimentuin ſeceſſuʒ vri /⸗ nalẽ emittit vero reliquũ ad mẽbꝛa tranſſ nifeſtum eſt ergo tibi qua longe a verita⸗ 6 meſtionem ⁊ ſpnalem. Quod em coꝛpali comeſtione comeditur nutriendo coꝛpi/ te aberrauerint heretici circa corpaleʒ co incoꝛpoꝛat᷑/ neceſſe ẽ ergo ſvt a ꝓpꝛia ſu ſc vt foꝛma nutriendi coꝛpoꝛis veſtiaturſi ne per generationẽ vt quibuſdam viſum elſfſiue per exrenſionẽ foꝛme ipſius nutri- ti occupãtis materia ipſius nutrimentiin eius Lalitudo circũſpectio eſi eiuspfun ℳ apphenſio ſeu perceptio. Juxta bunemo luʒ ſicut plenitudo atqʒ pinguedo in coꝛ oꝛe ſit luminoſitas ſeu claritas cognitio num? habundantia multitudoqʒ cogni ne digeri depuratur Inde a membꝛis ſin t gulis aſſumitur in nutrimentuʒ ꝓpoꝛtio// natur. Hoc eſt ꝓ rata vniuſcuiuſqʒ/et tũ eis incoꝛpoꝛat᷑ atʒ eis vere comedit Ma⸗ ꝛuʒ in intellectu ſeu mente. Juxta hunc odum ſe habet et in virtute noſira mo⸗ tiua nobiliſiue aſſectu nro ſuperioꝛi.Hu ius em latitudo amoꝛ eſiſlongitudo ſpes altitudo ma gnificentia. Alia tamen com paratione huilitas altitudo eſt ſiue ꝓfun itas ipſiusCum autiſta diligenter con⸗ derauert inuenies certiſſie ex diffininõe A nece 1goiv a Sſeu ratione eius ꝙ eſt cibus ſolam pꝛima foꝛma denudetur per coꝛruptionẽ yle ſue ac luminoſiſſimã veritatem cibum eẽ no⸗ ſtri intellectus. Solamq; pꝛim in vndã⸗ tiſſimamqʒ bonitatem abum eſſe noſtri nobilis ac ſublimis affectus. Si enim cii bus eſt per rationẽ rectiſſimam diffinitio comeſtione anteʒ ſpuali econtrario ſe b? nemqʒ rectiſtimã cuiꝰ ſumptione naiura⸗ Quia cibus ſpualis quanto magis incoꝛ ruptꝰmagis integenmagis qʒ illeſus foꝛ miſqʒ ſuis veſtitus venit ad coꝛ tato ei ve AJius ⁊ profundius vnitur.Opoꝛtet te eti⸗ am hoc pꝛenoſſe veritas cibus eſt vir⸗ vtutis nre intellectie et bonitas cibus eſt vtuR noſtre motiue ſuperioꝛis ac nobilis TE⁊ alis verbis idem dicit verbi gracia. Si dicatur ꝙveritas cibus eſmooſtri intelle⸗ ctus et bonitas eſt cibus noſtri affectus videlicet ſuperioꝛis atqʒ ſublimis. Non enim boc intendimus ð affectu quem coõ municamꝰ cum bꝛutis animalibus. Ide men ſciendiſque intellectu noſtro eſt d „„. liter ſedatur fames delectatur comedens reficitur ? repletur. Nõ dico im pinguaf᷑ Pinguedo enim eſt exceſſus et ſnperflui⸗ tas conuenientis ac debite plenitudinis. Maniteſtum autẽ eſt quia non ceſſat ſat mes intellectus noſtrinec fames affectuſ donec pleno oꝛe illepꝛima veritatem iſte pꝛimam bonitatem comedaunec ante al lerutrum eoꝛum impleni poſſibile eſt. wa nifeſtum ergo eſt non aliud eſſe ꝓpꝛium verum ac naturalem cibum eoꝛũ. Siem̃ ſola peima veritas ſedat vniuerſaliter ſa Nictur cpe ſedeſces⸗ fpeeſeſit apaciglen bipunen ſotisſufia ſioneconn ngore ot mniſoreſ ereredebt lunatſen, ſeſeckepe cſunſin Hionppet⸗ Noloimmnei ſpennpun lheſtn nentdoriab memuabe nnttuplato — = E = — — — E E S= — geipacunasin ſäſteſoan umfr Mehungd Nafſeeunac⸗ ſonctloselen lunelienhn nennſm meoen⸗ itein, hnſuumeſeon nidimnnde n lnon ngen Aoſen dunſt mt⸗ Wnen mnnci Maan Smnelaae ecen⸗ net püdut Mueniüne neaguni Gmialmn1 elecane üineckant ncnaldien un ic nockangn ingncedtt nnas Cn uliünco nueticinn niolchen, 4 ari/ inſcripte ſintj firmiſſimaqʒ; coniunctione vnite dico quia huiſmodi intellectus va Aana reputabit et inſcium Cuius exem dicitur quia omnes homies naturaliter ſcire deſiderant. Si ipſa ſolaper ſeipam implere ſufficit totum ventremiid eſt totã capacitatem noſtri intellectus. Si ipſa ſo la ipſum reficere abſqʒ vllo vaſtidio defe ctionis ſufficiſſimiliter ⁊ delectare. Dele ctatione completa cui nihil deſit. Deinde augere et diſtendere ſecundum omnem dimẽſionem vſq; ad perfectũ congrueni illam eiuſdem ac perfecte Rebitoſhimmagntmndin⸗ cibu / pꝛium atq; veriſſimũ eẽ/ neceſſe eſt et pimam bonitatẽ ad affectũ noſtrum ſublimen ſimilnſe habere dubi⸗ tari non poteſt ab intelligentibꝰ. Si eniʒ poſuerimaintellectũ in quo omnesverita tes pꝛeter pꝛimalucidiſſima deſcriptione lum eſt in platone ꝗ veritates alias tot annis comedere non ceſſanstandem nõ ſe refectum aut impletumſſed magis ina nem et vacuum ſentiens diuit hoc ſolum ſcio quod neſdo quaſi dicat ſolam neſciẽ tiam meam ſcio idem autem eſt neſcienti a et vacuitas in intellectu idem ergo ẽ ac ſi dixiſſet ſolam vacuitatem in ventre ĩtel lectus mei ſentio. Amplius intellectũ hu⸗ manum ad cognitionem pꝛime veritatis/ et affectum ad fruitionem pꝛime bonita⸗ tisnatos eſſe manifeſtum eſt intelligibi⸗ lia intelligentibuscognitio autem et frui lio comeſtiones ſũt ſpiritualesſad come⸗ dendum ergo eaſdem nate ſunt neceſſa⸗ rie iſte due vires. Quare pꝛimamverita⸗ tem ſuum eſſe comeſtibile intellectus hu mani.Pꝛimaq bonitateʒ ſimilr affectus humani ſuum comeſtibile eſſe neceſſe eſt ſuum aule m comeſtibile vniuſcuiuſq; v⸗ tutis ſuus panis ⁊ ſuus cibus indubitan ter ẽ. Pꝛima aũt bonitas ac pꝛima vitas/ ſunt vnus verus ac ſolus deus ac domi⸗ nus omniũ ſanctoꝛũ. Due aut iſte vires apprehenſiua ⁊ monua nobiles ſunt to⸗ tumid quod celeris animalibus excelli⸗ maqᷓ mens hũana et ymago ði ĩ h ana anima ꝓpꝛie veriſſimeq; deducituriam ergo deduxi te ad hoc via facili et pꝛoba nione euidenti vt cognoſcas deum e ſſejet quia vuumquodqʒ ſic ſe habet ad eſſe ſic ad veritatem Quia igitur cetereveritates ad pꝛimam ſcibum et panem eſſe anime humane ſm ſuum pᷣcipuum ac nobile eẽ Et ſicut vmbꝛe vaniſſime et picture exiliſ⸗ ſime apparitionis/ ad veritatem erit ne⸗ ceſſario philoʒophatio de alus verita⸗ tibus/et cognitio quantumlibet circajad vltimam prime veritatis cognitionemſi cut ſomnium comeſtionis ad veritatem eiuſdemꝗquapropter declaratum videtur quod legitur.yſaie.xxviii. Sicut ſomni⸗ at eſuriẽs et comedit.Cuũ at expergefactꝰ fuerit anima eius vacua eritet ſicut ſom⸗ niat ſiciens/t bibit poſtq; fuerit experge factus laſſus adhuc ſitit? anima eius ari da⁊ vacua eſt ſic erit multitudo omnium gentium que dimicauerunt contra mon tem ſyonſomniaſſe ergo apparet plato⸗ ni in philoſiphando/et expergefactum ero reſtat nobis oſtendere panem iſtu: dixiſſe hoc ſolum ſcio quod neſcio. Nũc dqtidianum eſſe ſicut legitur in. xj. luce et ſuperſubſtantialem ſicut wathei.vj. Di co ergo ſicut neceſſe eſt deficere vitam nature in animalibus ex defectu ſuſtenta tiõis ſiue nutrimenti cõueniẽtisquod nõ eſt niſi cibus ⁊ potus. Sic neceſſe eſt ⁊ vi tam gratie ⁊ in coꝛpoꝛe nobili ac ſanctifi cato de quo hic loquimuret eſt pꝛobatio iſta a cauſa et a ſimili eta ꝓpoꝛtione. Amplius ſubtrahe diuinam veritatẽ ab humano intellectuet diuinam bo nitateʒ ab huano affectuſt videbis vtrumq; moꝛ tuum quantum ad vitam gracie. Intelle⸗ ctus enim deum ignoꝛansſet affectus De um non amansſinique viuuntdum ſe et ſua in eius hono:em et obſequium non conuertunt. Cum enim adeo ſolox ſeipᷣoſ et omnia bona ſuaſhabeaniin eiuſdem honoꝛem et obſequium tenentur illa cõ uertere. Non viuunt ergo adhonoꝛiticẽ⸗ tiam ſed nec pꝛoximis ad vtilitatem cum deum ſine quo alia inutilia ſuntjet ſine q; non ſolum inutiliterſed etiam pernicioſe habenturpꝛoximis non querantquã in⸗ decenter inſeipſis viuantqui nec quo na ti ſunt ire intendunthoc eſt ad eternam elicitatem ad deum ipſum qui et finis ẽ omnium laboꝛum et quies omnium de ſiderioꝛum qui impleri poteſt decet aut expedit. Amplingcum intellecus hn manꝰ verus ſponſus ſit pꝛime veritatis ad illam ſolam debeat eſſe conuerſio eiꝰ cererig aute vt ancillis ſiue pediſſequii huius intellectus videlicet ignoꝛans deũ/ pꝛime veritati vxoꝛi ſue non adherens cũ ceteris paſſim neceſſario foꝛnicatoꝛ curio ſe ſe illis pꝛoſtituens/et que illi vt ancille Lij .* De atq; pediſſeqᷓ famulari debent ad querẽ dam et obtinendam et honoꝛandam ac ſingulariter amplerandam pꝛimã verita tem fo:nicaria et adultrina turpitudine ad amplexus admittit ad thoꝛum. Dum eas pꝛopter ſemetipſas diligit et delecta tur Sic de affectu manifeſtuʒ eſt ſe habe re de bonitatibꝰ a pꝛima bonitate in cre aturis aſperſis. Manifeſtum ergo eſt ꝓ panis iſte nõ ſolum quotidieſed iugiter aſſidueq; cõmedendus eſt abſq; vlla ceſſatione in mente habendus atq; tenẽ dus.Et pꝛopter hoc non ſolum quotidia nus ſed ſuperſubſtantialis dictus eſt.xe teri ſiquidem cibi ſubtrahi poſſũt ad mo dicum ſalua viiaquam ſuperſuſtentant et reperantſed iſte nec ad modicum Eiuſ enim ſubtractio extinctio vite eſt. Et ſacramento euchariſtie hoꝛa nõ cogitetur ant motus ſanctiamo ris in ipſum non dirigatur. Sicut nec ani mam a coꝛpoꝛeſſi quandoq; ab operano ne viſus aut alteriꝰ ſenſus ceſſat.Et quia iã declaratũ eſt dñi eẽ panẽ anime huma neſecundum ſuum totum nobile atʒ pꝛe cipuumlipſamq; animam natam eſſe cõ⸗ medere panem huncęet creataʒ eſſe ad co medendum illum. Wanifeſtum autem ẽ — creatoꝛẽ nihil fruſtra vel ocioſe feciſſe nec in poſterum facturum eſſefruſtra autem dediſſet anime humãe vires ad comedẽ⸗ dum hunc ſuauiſſimum ac pꝛecioſiſſimũ panem niſi eum ei eſibilem ſeu manduca bibilem exhiberet. Neceſſe ergo eſt vt ſe ei manducabilem exbibeat. Amplius ſimaterfamilias filus pꝛo captu eoum E?/Meu congruentia cibum miniſtrat natu⸗ hodbeata vita animaruʒ dicitur ſicut ipe/ rali pietateque etiam quodamodo iuſti aĩevite natural ſuoꝝ coꝛpoꝝ Qua ꝓpt᷑ ſic ſeꝑatioaĩe/a coꝛpe ẽt ad momẽtu moꝛs ẽ coꝛpoꝛislita ſeperatio dei a mente huma na ad quantumlibet modicumſſeperatio inq; qualem diximus extinctio eſt ipſarũ animarum quantũ ad vitam gracie.· Amptt us. ſicut naturalis coniunctio ani⸗ me ad corpus vel ipſius dei ad animam vita eſt naturalis/ſiue cauſa viuendi na⸗ turaliter Sic gratuita coniunctio eiuſdẽ ſcilicet deiſad ea quibus ſic coiũgibilis ẽ vita eſt gracie ſeu cauſa viuendi ᷣm gra⸗ ciam Quapꝛopter ſicut contraria ſepera tio moꝛs eſt aut cauſa moꝛtis que oppo⸗ ſita eſt naturali viteſſic contraria ſepara⸗ tio gratuite cõiunctõnis/aut moꝛs eſtaut cauſa moꝛtis que contraria eſt vite gratu e etiam naturale anime humane / cum a Nec mireris ſi dirimus deum vitam ſit ei cauſa manifeſtiſſima viuendi natu⸗ ralitenet ipᷣa ſcriptura danielis xij. Uocet eum ſcõᷣm vnam littetam vitam ſeculi et vitam ſeculoꝛnmvbi ergo nos habemus xu. Da nielis.iurauit pviuentem ineternũ Hebꝛeus habet. iurauit per vitam ſeculi Phler hoc ſol etiam intelligentie in.v. ſa⸗ piẽtie et ſol iuſticie in.iij. Walachie nomi atur. Quemadmodũ enim ſubtracto ſo⸗ le tota ra dioſitas eius ſimul ſubtrahitur Sic deo ſi ublato de mente humana eo modo quo dixim tota radioſitas dono⸗ umer graciaꝝſſine ꝗqbꝰ deo nõ placetur „ Audtrahitur. Et debes ſcire ꝙ non intelli⸗ Amnus panem vite a mente humana re⸗ edere vel eidem ſubtrahi ſi foꝛte aliqua cia eſt. Ita vt alis cibum in ſpecieſlactis aliis in ſpecie panis aut ſoꝛbiculaꝝ.Quã tomag fontalis ac in eſtimabil pietatis. ðs ſnꝑ oẽm comparatiouẽ plus diligẽs filios gracie ſuet adoptionis quam poſ ſit mater quecũq;ʒ diligere ſilios vteri ſui miniſtrabit eiſdem panemvite pꝛo captu congruẽtia ſinguloꝛumihabet enim ad ultos ac perfecte etatis atq;virtutis ſilioſ ſcilicʒ angelos ſanctos animas ſanctaſ que miſeratione eius ad eoꝛum conſoꝛci um iam aſſumpte ſunthii capaces ſuntz potentes comedere panem vitetam vir⸗ tute quam amplitudie oꝛis ⁊ ventris ſpi⸗ ritualium in ipſa foꝛme ſue ſoliditateſin⸗ qua ipᷣe in ipſa eterne refectionis ac ſacie talis menſa/celeſtibus conuiuiis.pleno ore comedendus apponitur. Pece men⸗ ſa quam eterna ſapietia ꝓpoſuiſſe ⁊ paſ ſe legitur ꝓuer.ix. De hac menſa ipſa ve⸗ ritas dicit Luce.xrij Ego autem diſpono vobis ſic diſpoſuit mihi prſcilicet vt eda tis ⁊ bibatis ſuper menſam meam in re⸗ gno meo / Habet deus pater ⁊ filios par⸗ uulos quibus impoſſibile eſt panemvi⸗ te ĩ ſue foꝛme ſoliditate comedere Qua ꝓ pter in alia ſorma neceſſe eſt deum miſe⸗ ricoꝛdiſſimum patrem atq; virtutum eo rũ in alia foꝛma in qua eis eſibilis ſit ap⸗ ponere. Nulla autem foꝛma eſt ad hoc illi pani conueniens / que non oſtendat il lum eſſe paneʒ. Omnis enim alia foꝛma abſconderetjet comedere volentes ab eo auerteret. Si enim non appareret panis in menſa hoc eſt cibus. generaliter id ad acprſt, Nſeſens3 ſioneefe tecbunep⸗ cbuniinn efencent W leonuins Crzmnale intueſenn entenne⸗ Gfüfalpn Hichn un kencinn Ghoeecnene (puſnlzniſti Weracenen Cmumic eſt Gprcgeiam ppanisep inglacoge 4 Miuſponmn (irer nin ſcmintsſa inru mm ulztrannen Wenkonnnie hallnaſn moyecopae⸗ udeginte⸗ t ttitiheneh luigtbtglit Noloönſpein lopenioſth ſcbecnli atnenten eftcbis nnsdiin lneni Maram ktat Annnn ſen blng⸗ 1Dan Geheſe Scind Meaninen nnoder nnnanc enthche atmn locgſeſci niesaden nir eenlin nlanmn Cleenpoct agn eon nnniſmant inddii Kmadris gnonis gant mnenarepden AdeN ntbicie eonsti, neſue icn 1s onuinis ,4 ebacnan l in = Se= — — ☛ S S = comeſtionis accederet. Pꝛeterea ipſe ap poſitoꝛ ne ſe velle conuiuas reficere/nec eos cbum appoſitumcomedereſed poci eoſtenderet/ Quia ergo benigniſſima dei voluntatem quam baher de refiden⸗ dis conuiuijs ſuis ac de nutriendis filijs adhuc parulis innoteſcere modis om/ nibus neceſſarium ac ſalutare E filijs/ Di nine autem magnificentie decens er ho⸗ noꝛificũ fuiſ pane huc filis apponi filis inq; adbuc puulis ſub foꝛma ꝗ panis eẽ oñdit euideter neceſſe fuitoĩm at foꝛmaꝝ ad hoc conuenientiſſimã foꝛmam panis coꝛporalis viſibilem eſſe/Manifeſtum eſt pꝛopter vehementem ſimilitudine panis ad panemid eſt refectionis ad refectiõʒ pꝛopter qð etiam in nomine ↄmunicãtvt vterq; paniset vtraq; refectio nominetur am autem diximus qꝛ ad intelligibilia ſpiritualia cognoſcenda/non eſt via com Amunitati hominum niſi per ſimilitudines/ et quia inter ſimilitudines ↄuenientioꝛes ac vehementioꝛes quales ſunt que comu nionem nominum inter viſibilia et ſpiri⸗/ tualia feceruniſicut luxolen etvnctio.hac autem communionem vides inter panẽ coꝛporalem et ſpiritualem. ſimiliter inter refectionẽ S ⁊ ſpualẽ. Jam ergo de claratum eſt tibi quia panem vite appoĩt ſũmuſpaterfamilias ſilijs ſuis adhuc per nulis ſub foꝛma panis materialis atq; vi ſibilis.Et quare ſub alia foꝛma nullatenꝰ aut decet aut expedit ilum apponi/ Quẽ admodum autem idem nutrimentum ſi ne cibus de ipſa ſpecie ponis et de ſpecie lactis ab adultis ⁊ paruulis ſumiturdẽ dico ſcõᷣm ſpeciem ſic idem verus ac viui/ ſicus panis ſub ipſa foꝛma ſueveritatistã qᷓ; ab adultis et perfectione virili pꝛeditii in eterne refectionis menſalet a paruulis boc eſt nobis in menſa altaris ſumitur/ꝑ nulos nos dicimus pꝛo ſtatuvite iſtiꝰ cõ⸗ parationepfectõis de q̃ ↄꝛ ad Epheſe.iiij. donec occurramus in virum perfectum? inmenſuram etatis plenitudiis chriſti Jã enim ſumus paruuliparuulilinq; tam p/ uitate intellectus/q; paruitate affectꝰ Cu ius paruulitatis exemplum euidens ẽ in⸗ paruulo litterali cuius intellectus adeo parnus eſt et anguſtus vt maius bonum pomo vno/aut nuce aut pugillo lact aut aliquo alio huius capere cognitionem non valeat. Similiter ⁊ affectus eiuſde,z adeo paruus eſt et anguſtusvt nihil ma ius hus que nominauimꝰ amoꝛe ſeu co⸗ cupiſcentia capiat. Sic ſe habet intellectꝰ noſter in iſta paruulitatede qua adillaʒ quam diximus perfectionẽ diuine gracie/ beneficio ꝓuehendi ſumusvt panemvi te pꝛo immenſitate ſua cognitione capere non poſſimus.Sic ⁊ affectus noſter hica deo modicus ẽ et anguſtus vt cuũ dilectio ne plene non capiat Et vt ita dicamꝰ ißa bꝛachia charitatis huicbꝛeuia ſunt vtim menſitatem eius complecti non fufſiciät Et foꝛie ſicut paruulos occideret cibus ſo lidiſſimus atq; ſoꝛtiſſimus in vltio ſolidi tatis et foꝛtitudinis ſic mentem humanã ex vtraq; parte extingueret quantũ ad vi vitam nature panisvite.Sic nec duʒ glo rificate menti pꝛo immenſitate qua gloꝛifi catis apponitur ſe infunderet Quemad modum enim cibus incomꝑabiliter ma ioꝛ faucibꝰ et ventrẽ diſrumperet.Et hoc gqulia inter puenientioꝛes ẽ quod legitur exodi.xxxiij. Non poteris ⁊ efficatioꝛes ſunt ad hec/ꝗ maioꝛes ſunt videre faciem meã Non enimvidebit me homo.et viuetcuius exemplũ eſt in viſu oꝛporali cui cum lux ſuper capacitatẽ eiꝰ vehementioꝛ ſe infunditſillum extinguit atq; moꝛtificat. Similiter caloꝛ vehemes tactum/⁊ ſonus vehemens anditũ et ita de alijs. Manifeſtum enim eſt intellectuʒ non gloꝛificatum inacceſſibilis vere luct᷑ fulgoꝛem ferre non poſſe ſimiliter et affe/ ctum toꝛrentemvoluptatis ſuſtinere non poſſe. Nꝛ autem vltra vires aut capacita tem aut imponitur aut infundit/vires co git deficere et hoc eſt moꝛs. Hoc eſt qð le gitur Job.xxvj.Cum vix paruam ſtillam ſermonis eius audierimus tonitruuʒ ma gnitudinis eius quis poterit ſuſtinere vł intueri. Sicut autem videmus quia in vi ſionibꝰ etraptibus ꝓphetanciu/ et contẽ plancium vita arnoꝛaliseſicirlacem vi ſionis aut gaudium aut nitoꝛem ferre nõ ſuſtinẽs. Qualiter ſuſtinere poſſet mens humana non gloꝛificata tantum ſulgoꝛẽ et tantum gaudium. Omnis eniin viſi pꝛophetica quantecunq; claritatis eſſe vi deaturad fulgoꝛem in quo angeli ſancti et anime glhꝛificate ſunt nec comparatio nem habet tenebꝛoſiſſime noctisadſere/ niſſimum hunc diem /Iſta tamen non di finientes ſed magis diſpntates dirxerim de moꝛte ſcilicet anime non gloꝛificate ex Liij BDe ſacramento euchanſtie · nimietate et vehementia ſulgoꝛis diuine lucis. Amplius.ſub ea foꝛma qua ma gis eſibilis ẽ panis vite paruulis illis / eis apponenduũ eſſeymo apponi a ſapientiſ ſimo amatiſſimoq; patre deo nulli debet eſſe dubium. Magis autem eum eſſe eñ⸗ bilem in ea foꝛma ſeu ſub facilius in os intellectus/ er ventrem af⸗ fectus intrat maniſeſtum eſtin os antem intellectus humani ꝓſtratu huiusvie nõ intrat niſi per foꝛmam ſimilitudinis/aut ſfigure.innudate em̃ foꝛme ſue ꝓut ẽ apð ſemetipᷣos in os intellectus humanima/ xime adhuc paruuli illuʒ intrare totaliter inpoſſibile ẽ. Quia ergo ſub ea foꝛma in os intellectà humani intraremaxime fa- cilis ſeu eſibilis eſt panis viteque maxie ſimilitudinis expᷣſſiſſimeq; eſtad foꝛmaʒ eius ꝓpriam ſecundum quã apud ſemet ipſum eſt panisvitemaxime eſibilem illuũ eẽ ſub foꝛma panis materiał atqʒ viſibil quantũ ad os intellectus manifeſtum eſt 2⁊ qm̃ appᷣbenſiones affeccõs generat ſui gꝛadꝰ ⁊ ſue ↄꝑatiõis ſueq; ꝓpoꝛtiõis ſub ea foꝛma ſcilicet panis materialis atq; vi ſibilis faucibꝰ ſeu palato alſrugaſtettut inq; adhuc paruulineceſſario eſ nis appetibilioꝛ atq; ſapidioꝛ vetriſq; ei⸗ uſdem magiſq; reuertiuus atq; repletiu⸗ ſapiditate inqᷓ; ſeu ſapoꝛe ſpirituali hoc per interpoſitam nubem figure/et rñden/ tem maſticationi ſeu appꝛebenſioni intel lectus que in iſta paruulitate non perueit ad nudumſpꝛopꝛie foꝛmeviuifici panisſʒ per interpoſitam figurãvt vbicũq; quoci enſcunq; vt poteſt de illo cogitare⁊ eſti mare conatur. Cextũ aute ęſt nobis mul/ ros fideles verum ac viuificum paneʒ in ub ea foꝛmna qua tionem et robur rite ſumentibꝰ. lericie eſſe quod eſt ſpiritus ſcilicet ſubſtsẽ cleqʒ olei tranſſubſtanciationẽ fieri nul- latenus vel neceſſarium eſt vel etiam ve rum. Sed ſicut deus pꝛeſtat per aquam rite baptiʒatis/ et mundiciam et graci- am regenerationis per puram inquamꝰz veram aquam materialem licet non ex⸗ virtute eiuſdem aque. Sicet in ſacrame⸗ to altaris per purum ⁊ mateg alem panẽ atqʒ viſibilem nulla ip̃ius traſſubſtaciati onẽe facta pꝛeſtat vite ſpiritualis ſuſtenta nnullos demus in hunc erroꝛem iam no nullos lapſos fuiſſe foꝛte iſta ratione quam dixi⸗ muset alia/quia non intellexerunt neqʒ aduerterũt quia in ſacraméeto altans ipe panis vite per ſea pꝛopter ſepꝛinſpaliter petitur quare ipſe ſecundũ ſe/⁊ per ſe ap⸗ petitunet non tamen queritut gracia vel „ „ . munus ab tpſo quam ipᷣemet. Eiꝰ? en 8 „ — — vnio ſpiritualis ad nos id en ipᷣm nobis queritur: Inbaptiſmo aut ſpiriuus ſcilicet non vt ipe neque Ppter ipſumſed magil munus ab ino liet hꝛopter inlum ideſt ad gioꝛiam ipſiusid eſt pꝛopter benepla „ guener ad lauacruũ⁊ que queritur ad po 1 um. Similiter in ſale ⁊ oleo cum querũ tur ad cibuʒ id eſt cum queruntur ad me/ dicinam. Siciẽs enim ipſam aque ſubſiã tiam queritvt ipſaʒ intra ſe recipiat ſibi incoꝛpret et nutriat volens autem lauari non aquam ipamſed magisquod exipᷣa mũdiciã qriti Et lʒ veꝝ ſit ꝙ baptiſmale ſanctĩficatione pꝛeſtetur fidelibus vtvni. tate ſiue vnione gracie cum ipſo deovnũ efficiantur. Et tota eciam minitas beata? illo ſacramẽto in foꝛma humana Clidiſſe/ benedicta ſe infundat vel vniat dicta vni ęt ſapoꝛeʒ ineſtimabilis ſuauitatis ex eo⸗ dem ſenſiſſe. Nos autem vt ab initio di⸗ xvimus. Non pꝛinilegia paucoꝛũ hic ꝓſe/ qui intendim ſed magis legem cõmunẽ fidei ⁊ catholice doctrine ſtabilire. Si qg autem dixerit ꝙ quemadmodũ in ſacra- mento baptiſmi non eſt neceſſevt ſub aqᷓ uz 212 — . . . „ a viſibili ſit aqua viuifica inaiſiliittoene eſt ſpirituſſanctus et ꝙ non ibi ſit verilas a⸗ que viſibilis poſt fancnificationẽ ipſius ſʒ ſola foꝛma. Similiter neq; b foꝛma ſa lis ſapientiam eternam eſſeer ſub ſpecie Eenngvel neceſſarium eſt / vel etiam ver Et adhunc modum ſub foꝛma olei olen ipſi ſalis tranſſubſtãciationẽ fieri nulla/ one cum illo ſacramento pꝛopꝛien per ſe mũdatio ⁊ renoualio ac regeneratio ⁊ in eo ꝙ tales queruntur/⁊ nullomodo re/ fectio vel ſacietas. In eo ꝙ refeclio vl ſa⸗ cietasi Non enim interrogat᷑ bapnãd⸗ vtrum velit ſacramento refici vel ſaciari ymo magis vtruʒ velit baptizari. In boc ergo ſacramento altarisſipſe vite panis a fidelibꝰqᷓſi eosvt ipſe met ſeipᷣo reficiat ⁊ repleat eiſqʒ ipſe inuiſceribus coꝛdium ipſoꝛum inhereatſet vnione inſepabilis amoꝛis eiſdemſipᷣe vniatur. ipi illi. Ap⸗ aret autem ex hooſubſtantia panis ma terialis atqʒ inuiſibilis in illo ſacramen⸗ to poſt adueniu celeſtis ac viuiſici panis — ⸗ = = ſlatenrsfe fieiroeſe gtionenacah deniginu nonlibien. poens muins panpeſt sbe. Ga Gonanu en toreni ontenenarn nanncaa lnepoſend MEntxonn Anochaoſbt apgebatpar Cecando: Lonnaoe⸗ ſocatroru ſebebens ea Pllnmencün nunreiſoo. metnadue Ucutei nan Chungeereck amentia faekunnaan lickromnino feur omeder W aneierean ſhulnicn ſicſeie RKR nſcenetnn fnatpiccleg⸗ nſelcente, nei kukte unkt Wnn nlan, Aannken sNaſutfel nd Nt unmnd logeget lmmn mideln, diitrn Nd Aine aameni . e rorruns at unſeing gee patan uchtur Recinui 1an ipaanegken nnn Cumn, gigdnr = gomnitene Ilcudun unt tutis ſue. Sicut legitur in.j. Ad hebꝛeos ubſtanciatiõs. tranſitus ſcilicet ſubſtacie . . Cüij ”s Socol. nmullatenus remanere. Nulli em̃ vſui ſeu panis materialis atq; vinibilis ad aduẽ- fructui neceſſaria eſt ibiniſñ pꝛopter ſuſtẽ⸗ tum viuifici panisſaluata foꝛma id ẽ va⸗ tationem accidentiũ ipſius. Quare acci- rietate accidentiũ ad myniſteriũ ſacramẽ dentia ſimul accepta putamus foꝛmaã pa/ . Non enim poteſt dici generatio viui nis viſibilem. Non indiget autem omni / Fiei panis ibi fiericum pꝛius eſſet illeſus⁊ potens virtus viuifici panis.illo fulcimẽ Anteger. Neq; coꝛruptio panis materialiſ to.cum ipſe ſit poꝛtans omnia verbo vir cum eius ſoꝛma ſubſtancialis ibi nõ ma/ neatymo eſſe deſinat.Et materia ipᷣi foꝛ Ampliꝰ. cuenientiꝰ eſt vt ip̃e poꝛtet maʒ panisvite non inducii neq; materie ⁊ ſuſtentet virtute ꝓpꝛia foꝛmã ſibi ſeruis ipſius panis vite addatur nullatenus vł tem/⁊ pꝛeſentia ipſiusquatenus valet o⸗ accreſcat. Si em̃ alterutu hoꝛum eẽt.non ſtendentemquã alia ſubſtantia /maxume effugeremus nullatenus quin generatio cum extunc aliam ſubſtantiam non indi eius fieret que eſt acquiſitio foꝛme ſubſtã cent neq; oſtendant Pie autem intelliga cialis in pꝛioꝛi materia aut crementũ eiui tur veraciter diximꝰ poꝛtet vel ſuſtẽtetnõ dem.quod nõ eſt niſi acquiſitio materie ex modo quo ſubſtantia panis materia⸗ inpꝛioꝛi foꝛma.Cum autem in verbis ſan lis ea parabat pꝛiꝰ( ea enim poꝛtabat vt cctoꝛum legitur ꝙ iſte panis fit coꝛpus xpᷣi ſualſcilicet candoꝛeʒ vt quo erat candida/ vel conuertitur in ipſum. ad lintellectum?z ſapoꝛem vt quo eꝛat ſapidan rotundita/ intentionẽ quam diximꝰ tranſubſtancia tẽ vt quo erat rotũda: Panis aut vite nõ tionis referenduʒ eſt. Cranſubſtanciatio vt in ſe habens ea.ſed ad iudiciũ pᷣſentie vero vere cõtraria eſt coꝛruptioniſſecũduũ ſue ⁊ ſacramentimyſteriũſſaluat ea ⁊ cõ quod de ea intendit philoʒophus natu/ ſeruat in eẽ ſuo. Amplius.dignum et ralis In coꝛruptione enim omnia penit⸗ iuſtum eſt vt adueniente vero ac viuifito deſtruuntur. Preter pꝛimum ꝙ eſt mate no remanet de pane pꝛeter nouiſſimum vel vltimum ꝙ eſt accidentiũ ſenſibiliuʒ varietasjſiue ſenſibilis foꝛma.De hijs at perſcrutari diligentius atq; diſuſius ꝓ⸗ lixitatem nobis induceret ⁊ pꝛeter ꝓpoſi tum eſſet. Sufficit em ad pietatem nidei quaã hic intendimſtabilire crederet tene re ꝙ ſub foꝛma panis materialis/atq; vi u ſibilis in altaripꝰ benedictionẽ ſacerdo/ tanto em̃ ſacramẽto in tato dei opere ali talem rite factamiapponitur panis vite. quid eſſe ſuperuacuũvel inutiliter impoſ ſub foꝛma vini viſibilis potus vite.Et ſibile eſt. autem ibi ſit non comeda enſi, us non ſolum ipſum vpᷣm ſolũ pane cedat ei materialis ac viſibił panis ria. Inſtraſubſtaciatione aũt nihil omni ſubſtantia ⁊ recedat abl accidentibꝰ ⁊ foꝛ ma ſua viſibili relinquens eã miniſterio tanti ſacra menti cui ipᷣa foꝛma neceſſaria eſt. Subſtantia autẽ ſuperuacua omino ibi eſſet ⁊ omnino inunlis. Siue eniz ſu⸗ meretur ⁊ comederet᷑ illa ſubſtantia ſiue nonſomnino inutiliter ibi eẽt. Inutiliter enim comederet/cum nec opꝰ hocibi ſit nec huiuſmodi comeſtio ibi querat᷑. In tur faciente eoqui ſumitad comeſtiõʒ pP //Aecundũ foꝛmam diuinitatis panẽ eſſe vi tinent videlicet maſticante.ſapoꝛante.er &teiſed ⁊ etiam potum vile.Sed etiã coꝛ⸗ tanſgluciente.ſecundum natura impoſſi pus eius quod pꝛo nobis in cruce pepen ile eſt. nec eſt contra naturam nullomõ dit ⁊ ſanguinem⁊ hoc declarabimꝰin ſe imo ſec undũ naturam eſt eiq; conueniẽ gquentibus ipſo illuminaãte ⁊ adiuuante. tiſſimũ nec iniuria eius eſt. Imo iuſticias Uerum reuertimur pꝛimũ ad id in qͥ era- ⁊ ius creatoꝛis vt ei aduenientihonoꝛem mus ⁊ dicemus quia menſa altaris men deferat. Relinquens ei penitus locum ſu ſa animarũ eſinon coꝛpoꝝ.Et ꝙ ſi pater umi⁊ alia ſua/.que ab eo habebaijſuicio mificoꝛdiaꝝ ꝓuidit mẽſam alendis ⁊ re ipſius.Et hec eſt quod pia ac veridica fi ficiendis coꝛpoꝛibꝰhumanis que omĩno des in iſto ſacramento ⁊ tenet/⁊ pꝛedicat nec vtilia ſunjnec curaãda niſi ꝓpter ani/ idelicet ꝙ panis materialis atq; viſibi masmultoe:tius ꝓuidit, animabꝰ no/ lis aduenienti pani viuifico/ velut creato ſtris menſam congruentẽ eiuſdẽ refectio rihonoꝛẽ deferens locum ſuũ ei relinq nis et alimenti eiſdem. Quia ergo ma/ ſoꝛmam viſibilẽ ſacramentali ſeruicio et nifeſtũ eſt coꝛpoꝛalem cibũ refectioniſala myſterio ip̃ius hec eſt intentioverbi tra rum omino non eſſevtilemlquẽadmodũ et cibum ſpũalem palam eſt omnino in „ Be vtilem eſſe coꝛpoꝛibꝰ. Wanifeſtum eſt in menſa altaris poſtq; menſa animaru ei⸗ fecta õnihil hre coꝛpoꝛalis cibi vel potus Alioquin non ſolũ ſuperuacue illus ha- berelſed etia ad illuñonẽ ⁊ ridiculũ. Quẽz admodum em̃ ſi coꝛepoꝛibus reficiẽdis ap poneretur cibꝰ ſpiritualis illuderetur eis Sic ⁊ in menſa animaꝝ cibus coꝛpoꝛalis ad illuſionem animaꝝ im̃ eſſetſe ridiculũ Maniteſtũ eſt ergo poſt benedictionem ſacerdotalẽ rite facta in altart menſanec panem eſſe corpoꝛis/hoc ẽ materialẽ nec vin i.Ex tũc em menſa eſt animaꝝ. Totũ autemꝙ ante in ea eſt vel ſipreparatio eſtſſic pꝛeparatoꝛiũ ad ſpiritualẽ refectiõʒ menſam animan. Placuit ant clemẽetiſ/ n miſeratoꝛi omniũ deo ðᷣclarare iſt ongruenti ⁊ decenti miraculo. Cum em̃ quidam formis illis panis ⁊ vini ſubeſſe crederit verus panis material ⁊ vini ſub ſtanciaslalijs cibis vti nolebat et ꝓpter hoc iu multa quantitate cõficiebat.iuxta qnod ad ſuſtentationẽ coꝛpoꝛis ſibi ſuffi cere eſtimabat. Hinc eſt ꝙ infra paucos dies deficiẽs abſq; alteriꝰ moꝛbi occaſio ne.ipſo expimento defectꝰ diſcere potuit non ſub eſſe foꝛmis illis ꝙ coꝛpus eiꝰ nu trire vł ſuſtẽtare valeretcũ ſubſtancia im poſſibile ſit nutriri accidentibꝰ poſſunt ꝗ dem accidentia ⁊ ſitim extinguere ⁊ famẽ ſedare Cum enim ſitis caloꝛe vigeat/2 ſic citate frigiditas/ hũiditas ratione cõtra rietatis illas indubitanter extinguere pñt virtute ſua naturali/ſine eẽnciali. Similr ⁊ cũ famesvacuitatevigeatyt ita natural fames nihil aliud eſſevideatur quã ſenſ⸗ vacuitatis vel euacuatio ſtomachi vel in ipſo ſtomacho Quantitatis auteʒ coꝛpa lis per ſe et ſubſtancialiter eſſencialiter re pletiua ſit loci ſiue vacui.Manileſtum eſt ꝙ ipſa quantitas ratione contrarietatis naturalis quam habet ad vacuũ ſicut po teſt tollere vacuitatẽſic ⁊ ſenſum ipſius. Quare et famem. cum fames ſit ſenſ⸗ ipi u8. Q autem ſubſtancia nutriri non poſ ſit accidentibus inde manitfeſtũ eſt. quia ARi poſſʒ eis nutriri poſſet ⁊ augericũ ⁊ au gmentu ſit ę ſuꝑ habundatia nutrimen u. peeterea ſubtracta occaſiogʒe accidenti⸗ um poſſet diminui ſubſtantia.ſi hoc eſſʒ Eita vel de ſubtractione lucis minueret ger de nocte eadem ratione additione eiuſdem creſceret de die. Accideret eriam hoc accidẽtia poſſe comedi ⁊ bibi.nõ 4 ſacramento euchaniſtie: ſtantia non accidens. O doꝛe autem qui accidens ſipimpoſſibile eeſff. Dſt hec temptabimꝰetiam aſtru ere quia panisvite in foꝛma hũa 1 * nitatiger necelſtare eſtin menſa ultaris poſtq; effecta eſtvt divm⸗ per ſa⸗ cerdotales benedictionẽmenſa animaꝝ ⁊ declarabimꝰ etiam cũ hoc ꝙ caro ſiue negam⸗ autem odoꝛe quodã poſſe nutri ri coꝛpus ſed odoꝛ iſte eſt vaporoſa ſub⸗ „ ⸗ i ₰ coꝛpus ipſius cibus ẽ animaꝝ.Et ſanguii eius ſimiliter potus animaꝝet facdemus (ſciri qualiter hoc eſt. Quia ergo iam de⸗ clarauimꝰ ſupꝛa ĩ tractatu quẽ vocauim2 cur deus homo ipſum deũ ac dei filium ria pꝛo nobis ſpualiter officia ſuſcepiſſe videlicʒ ſacerdotaleeo ꝙ minoꝛ ſacrameę tando generi humano et cure totius ec cleſie generis hũani ſufficere nõ poterat catum totius generis humani cauſa agi non poterat.Lercio medici e noꝛẽ totius generis humani leſionesvul nera ⁊ moꝛbos curarinon erat poſſibilie Quia in officio miſſetria iſta agunt᷑ ymo ipſum officium/qdam modo iſta tria ẽ of ſica neeeſſe eſt in officio miſſe tria hec il⸗ um ager. Imo in ipſa miſſa tria hec illũ Deinde aduocati eo ꝙ per minoꝛẽ aduo ercio medici eo ꝙ permi/ officia exequivel implere. O fſici em mii ſe ſacramẽtationẽ ⁊ ſanctificationẽ tonꝰ populi dei eſſe nullũ dubiũ ẽ.Quia ergo Jideliiſſimũ ſaceꝛdotem ad ſacramẽtandũ populũſiue qᷓ;uis de populo ſiue ad ſan ctificandum rite vocatumſi comede poſ ſit aduenire neceſſe eſt etetiã non vocatũ nuntiũ ſacerdoteʒ rite in miſſa? altare que miſſe ſunt agentẽ vo ꝛatiſteſumꝰ ſa cerdos ꝑ inſinuationẽ ad minꝰ ⁊ nccitatẽ executiõis licʒ vocatio adeo ſidelis ſacer dotalis ⁊ nccitatẽ executiõis officij ſui ple niſſime videntt. nccia non ſit ad miſſaer go vt ſanctificatiõis ⁊ ſacxamẽtatiõis im pleat in ea officiũ ipᷣm venire ncce eſt. CIe nire aũt in eo ꝙ ſacerdos Hon aũt eſt ſa cerdos niſi in eo ꝙ hõ⁊ in hũana ſoꝛma Neceſſe cẽ ergo ipᷣʒʒ intereſſe miſſe in eo Amp̃.qꝛ ſacer hõ ẽ ⁊ infoꝛma hũana. dotale officiũ qð eſt ſanctificatiõis nõ ex pletur niſi per hoſtiã qua gra ſanctiſica/ tionis pplo impetret᷑. Nulla aũt hoſtia ipetrare potuit niſi ea qua ipᷣe in ara cru/ cis obtulit.⁊ hoc ẽ ipſemet ᷣm ꝙ homo ſient dicit Apls in.ix.ad heb:e.Mꝛſemel in cõſumatioe ſcloꝝ ad deſtruciõ; pctĩꝑ hoſtien D polispi ſelegunt niegof Gifcidi ſtamſus Notlus ſnagian riat itton⸗ ndeope Noeg gebuid Cencne ſnute untent gärnin Ctazopna uitedn⸗ lnieſen ſenaek. Nunegun keguocensi Ugääsnt nebeſerufn ſbleieu 1gnieqd einſuuin lgerihore⸗ analoneſian Penntonaf Ctinib E Weind dtiouen⸗ te hatfine Cioffci⸗ iſeofio hor . ſomme ngkorhun n Nhord ui⸗ wehn nſone can di Menid ti bocgn nacgoun Mi deiſtn dcnn ſlat nino:ſoon aae iutr enöwe unanidate nanin noncn iaian nociunni 2 4 4 nciiaR biüt Dn wnoſett ntninenn ſen tin dacnie mis iin ſagmnunt nnnigl Peſint — ⁊ quicqd poſſibile eſt quia ergo tota ec⸗ hoſtiam ſuam apperuit. Silr in. x. ad he⸗ bꝛeos. Sanctiſicati ſumꝰ ꝑ oblationẽ coꝛ poꝛis xpᷣi ieſu ſemel.Et alia de eodẽ expᷣſ ſe legunt᷑ ibidẽ. Neceſſe ẽ ergo hũc adue elate atq; iuſticia illum denegare non pᷣt/ nire ex officio ſacerdotali ſuſcepto ad ſan ctificãdũ ſeu ſacramentãadũ pplm per ho ſtiam ſuaʒ Juxta hũc modũ qꝛ fidelis ad uocatuss cce habet intereẽ cauſe quã co/ ram agẽdã ſuſcepitſi poſſitqtiens cauſa agitur ipᷣa vł pñtiam eius deſiderat Cau 9 4 ſupꝛa oſtendimus. Attende autem ꝙœꝙ ſa aut totiꝰ eccleſie in miſſa agiturſcʒ co/ ram deo patre tanqua ꝑ ꝓcuratoꝛẽ ſacer dotẽ. Neceſſe ergo hʒ ibi intereẽ cauſam rauimus officia xpi hominis ſunt id ẽ fᷣm o? homojet omnes poſt ↄmuniones mił ſarum ad iſta quatuoꝛ referuntur. Quali bet enim poſt cõmunionẽ aliqnod iſton petit ſanctificare enim vt ſacerdos/c ho⸗ agere huiꝰ aduocatus.Non aũt ẽ adu catus neq; cauſaʒ agit niſii in quantũ hõ eſt. neceſſe ergo hʒ ibi eẽ ⁊ aſſiſtere ꝓcu/ ratoꝛi ſacerdoti maxime qꝛ cauſa iſta nõ agitur niſi ꝑ interpellationeʒ ſc nõ niſi ex ꝛe eiꝰ digna eſtſuſcipi ⁊ ꝑ munꝰ qð ipᷣe mei eſt qð⁊ niũ ipᷣe met obtulit deo patri acceptũ eſſe non poteſt munꝰ autẽ iſtud ipſe met eſt. Cercio q opoꝛtet fidelẽ me/ dicum egrum quẽ curandũu ſuſcepitviſitta re quociens infirmitas requirit. Et hoc ẽ vngẽtis ⁊ medicinis que curatiõi eiuſdeʒ neceſſaria ſunt ſi poſſibile eſt medico/poſ ſibile ẽ autem hmõi medico quicad vult cleſa ſua imo vnuſquiſq; de eccleſia ſua eger ẽ Hotc eſt medicatiõe indigetſiue ad curationẽſiue ad conſeruatione ſiue ad pᷣſeruationẽſiue ad ↄuerſationẽ queʒ ad curãdũ mirabili miſeratione ſuſcepit ne⸗ ceſſe habet ad curandũ ipᷣm quotiẽs opꝰ eſt venire. opus aũt eſt quotiens de me/ dicatione eius agiturk ſanatiõi eius intẽ dit.Qꝛ ergo ad hoc miſſa agit/⁊ quicꝗd — 12, cõſuetudine vſq; firmatũ vt cõmunio ci in ea fit vt hmõi ergo medicatiõis impẽ/ dat officiũ ⁊ ſanitatj bñficiũ. Neceſſe hʒ miſſe officio intereẽ?⁊ hoc in eo medicꝰ hoc ẽ ſoꝛma pnᷣana cum alabaſtro oĩim vngẽtoꝝ ſpũaliuʒ in cruce factũ ẽ. hHoc eſt hũanitas ipᷣius.Et ſi legit᷑ xiiij. marci vel cũ ipſa carne q eſt cathaplaſma ↄtra omnes doloꝛes ⁊ leſiones ſpiritualesſic antidotũ ſolidiſſimũ atʒ firmiſſimũ ↄtra oẽs humoꝛes noxios vicioꝝ ⁊ cũ ſangui⸗ ne ſuo ꝗ eſt velut ſyropꝰ mulcebris atq; Dulciſſimꝰ atʒ tanq; medicina liqda va/ lens contra oẽs animaꝝ lãguoꝛeęs ⁊ vul/ nera. Quoꝝ duoꝛum virtutes in ipᷣa dñi ca paſſione poniſſimũ claruerũt Sicut eti am ia in pnomiĩato tractatu vclarauimꝰ Amplins. poſtulatus paterfamiligs turalẽ nccariũ et a filijs ex ipᷣa naturali pi Quanto ergo foꝛtius pater ſpirituũ deuſ — . in quem omnium oculi ſperan panẽ ſpi/ ritualem filijs ſpiritualibꝰ poꝛriget ⁊ hoc ꝓ congruentia paruulitatis ſiue virilita⸗ tis ac perfectionis eoꝛum. In foꝛma eniz humana panis eſt paruuloꝛuʒ xpᷣs domi/ nus in foꝛma enim diuina nò eſt eſibilis uatuoꝛ iſta que nominauimꝰ et nume/ ⁊naturalibus ſiue carnalibus paneʒ na ſtia interpellare vt aduocatus⁊ iuſticia ⁊ mederi vt medicus medicinal⁊ paſce re vt dapifer c eſca non niſi mediatoris „ inquãtũ mediato: Et ꝓpter hoc tota miſ ſa pᷣncipaliter eſt xp̃i officiũ licet ſacerdof ⁊ alij nõnulli adhibeãt miniſteriũ. Qua ꝓpter euidens ẽmiſſaꝝ ſolennijs ipᷣm ne ceſſario intereẽ ⁊ qᷓtuoꝛ iſta officia in eiſ· Attẽde et quia miſ dæm adimplere. ſe celebratio diligẽter intuetibꝰ non ẽ ni⸗ ſi pplłi ſanctificatio/ per inuocatioʒ diuini noĩs ⁊ ſacrificiũ/⁊ actioſſeu vẽtilatio cau/ ſe eiuſdẽ ppłi coꝛam deopper pᷣces c mũe ra ⁊ meditatio eiuſdẽ ppliſſiue pociona⸗ tio ſpũalis tãqᷓ; pꝑ anthytotũ et ſyropuʒ et refectio ſiue cibatio eiuſdẽ ſpũalis tanq; per panẽ ⁊vinũ et iſta qᷓtuoꝛ euidenter in pꝰ ↄꝓmũionũ petitiõibꝰ ↄtinẽ?t. Amp̃. quia natura inditũ eſt coꝛdibꝰ hũanis et boꝝ coꝛꝑaliũ munionẽ dilectiõis in eis piat et nutriatmaxie auũt ęrudibiles ſiune docibiles ſumꝰ eis vijopꝑ qs faciliꝰet ma g docibiles ſumꝰ.Ille aũt ſuntvt diximꝰ2 ꝗs ipᷣa ↄſuetudiĩe etvſu iã nołas huüimus Quare ↄmũionẽ ſacrã cibi ſpũalis et ſäa⸗ cte dilcõnis hre docẽdi eramꝰ/et ſi vmu⸗ nio cibi coꝛpalis eovſq; ad ↄmunionẽ di lectiõis ſibi ↄgruentt adeo valeet ꝓficit Quãtofoꝛtius ↄmũicatio ſacre refectcöcis ad optinẽdavel nutriẽda ſancte et ſincere dilcõnis mũuiõi valebitet ſi ꝓpt᷑ illa mẽ ſa coꝛpalis refectiõis paranda eſtſqnto/ ſoꝛtius pꝛopter hanc viuifite dilectionis cõmunionemimenſa ſpũalis refectionis a ſapientiſſimo amantiſſimoq; patrefa- milias in domo ſua filijs ſuis ac famulis Be parabit. Amplius. quia amoꝛ iſte pa nis vite vera ac ſpualis comeſtio ipſius eſt neceſſarioeſſe amabilem erit eſſe co/ meſtibilẽ⁊ eſſe magis amabilem⁊ per ꝙ magis amabilis et magis comeſtibilis. Quia ergo per hoc ꝙ homo pꝛo nobis paſſus magis atabilis non dico ppter hoc in via iſta neceſſario per hboc ⁊ magꝭ comeſtibilis nobisvt nunc. Quare ꝑ hoc ⁊ vt quantum talis nobis apponendus hic neceſſario. In foꝛma ergo humana quã pꝛo nobis ſuſcepit ⁊ in qua ꝓ nobis pati dignatus eſt neceſſario eſt inmenſa ſpũalis refectionis apponendꝰ. Am- pliꝰ.quod maxime ſuadet ⁊ ingerit amo rem ſignum eſt ipſiꝰ amoꝛis quo amare ſe oſtendit qui amari querit Omniũ aũt ſignoꝛum amoꝛis certiſſimũ eſt moꝛs pꝛo amato ſuſcepta. O mnis em̃ certitudo in omni coꝛde humano quaſi vna pᷣma ex pꝛimis impᷣſſionibus. Hinc eſt vnuſꝗſq; dicit ad ꝓbationẽ amoꝛis quo aman ſe credit ab alio a ded me diligit ille ꝙ pꝛo me ſi opus eſſet moꝛeret᷑ Manifeſtuʒ eſt ergo quia ꝙ maxime coꝛdibus nris vnit vnitione amoꝛis. Panem vite. moꝛs eſt quam pꝛo nobis pertulit.quare inquan⸗ tum ꝓ nobis moꝛtuus. In tantũmaxie amabil in coꝛdibꝰ nr̃is maxie vnibilis q̃ᷓ re ſpiritualiter maxime mãducabilis ⁊ ꝓ pter maxime in ſoꝛma illa apponendus. Amplius quia tota vita gracie ſimili tudo quedam eſt licet permodica longiſ⸗ ſim eq; diſtans ab illa vita gloꝛie neceſſe eſt vt quicqd eſt iſtius vite ſalicer gloꝛie et vmbram ⁊ ſimilitudineʒ ſibi rũdentẽ ha⸗ beant in vita gratie. Quare refectio glo⸗ rie habet ſimilitudinẽ ⁊ vmbram ſibi re pondentem in vita gracie vt quẽadmo/ d umdies pleni luminis gloꝛie habet hic velut diluculũ⁊ taq; dieſtentiũ tenebꝛaꝝn crepuſculum ſcilicet fidei ⁊ ſcientie vel al terius.qu alesconueniũt vite ⁊ ſic plena refectio gl oꝛie habetpꝛeguſtationẽ ꝑten⸗ nuem huius vite.Simir menſa menſam ⁊ appoſitio appõneʒ. Menſaʒ ergo⁊ ap boſuionẽ panis vite ⁊ pᷣguſtationẽ eiꝰde comꝑatiene future ſacietati ꝑtenuiſſimã in via iſta in domo dei eẽ neuſſe ẽ.Et qꝛ lam diximus quia in gloꝛia foꝛme ſue nõ ẽ hic eſibilis panis vite nec pᷣguſtaciõivi lomõ ↄgruit foꝛma illa neceſſe eſt vt ſub alia foꝛma pꝛeſentes conuiuas inuitet ⁊ attrabat ⁊ ißm panemvite pꝛo captu par ſacramento euchariſtie: uitatis eoꝛum oſtendat apponi neceſſe ẽ Amp.quia non minoꝛ eſt virtus quã qrere parca tueri. Sed ꝓ vno lapſu ade ſemel offerendus fuit fulius dei in ara cru cis vt alibi oſtendimꝰ.ergo ⁊ pꝛo qᷣtidia⸗ nis quotidie et pꝛo aſſiduis aſſidue ꝓut eis congruit ⁊ pꝛo conſeruatione acquiſi⸗ toꝛum q;diu in periculis ſunt geceſſario offerendus ꝓpter quod auteʒ pꝛimũ per moꝛtem offerendus fuit vt redimeret oẽs ex eo regeneratos quéadmodum adam Paidcra omnes vno peccato omnes er ſe generatos nos ia alibi declarauiꝰ PHic autem dicimꝰ quia redemptoꝝ conſerua tio ⁊ quotidiana peccata venialia iuge ⁊ quotidianũ requirunt ſacrificium et aſſi⸗ duum ſacerdotis officium omnium aut ſacrificioꝛũ que per ſacerdotẽ offerri piit ipſe ſacerdos xpᷣus acceptabiliſſimũ eſt. placabiliſſimuʒz quippe tota foꝛnace cha/ ritatis ſuccenſus.hoc eſt ardens ⁊ flam- mMẽs tota emientiſſimaꝝ vtutũ ſuauitate odoris ymo flagrãtiſſimꝰac pꝛo ipᷣa ſancti tatt excellẽtia deo pr̃i gratioſiſſimꝰ Hui⸗ ergo ſacrificiũ iuge ⁊ qtidianũ eſſe qtidia na pctq reꝗrũt.ꝛ niſi ĩ eccia ſua qͥtidie ⁊ ab eadem oheretur non impleret ipſe in in ea officiũ ſacerdotis. nec ipſa eiꝰ eccia ve religionis deo impẽderet cultũ Am plius cũ ſacerdotis ſit pꝛeces ⁊ vota ppli offerre que nunquã ea puritate qua decʒ offeruntur nũquaq; acceptabilr niſi ſacer dos ſe ipſum pꝛimum offerat. In miſſa at pꝛeces ⁊ vota tocius populi eccleſie dei q̃ᷓ lot ⁊ tanta ſunt offeruntur. Pꝛeſentem er go opoꝛtet eſſe ſacerdotẽ qui hec offerat deo patri. Amplius.ouium ⁊ boum ceteroꝛum animaliũ quoꝛundaʒ grate eꝛant deo aliquando oblatiões p ꝛopter deuotionẽ ⁊ obedientiaʒ offerentiũ cum animalia illa nihil habeaãt omnino in ſe deo debeat eſſe acceptũ ꝓ alijs. Quã/ tofoꝛtius hoſtia hec de qua loquimur vi delicet homo dei filius omni placatione gratioſitate omniũq;virtutũ refertiſſima deo patri gratiſſima erit ⁊ acceptabiliſſi- ma ꝓ ꝗbuſcunqʒ offerri voluerit deo pri erit gratiſſima. Qua ꝓpt de tali ac tanta hoſtia ꝓuidendũ fuit eccie dei cũ de ſuo inuenire non poſſit ꝙ ꝓ pctis qtidianis offerret. Sic enim moꝛbis eius⁊ egritudi nibꝰ ꝑ medicinã ꝓuiſuʒ fuit a deo occur⸗ rendũ ſic ⁊ pauꝑtati qᷓ tidianis offenſis ſufficiẽtẽ oblatiõʒ ñ hebat ſue largitatt di — Gteban chinin ſpehoru ſin ſumenn neslan ſaiugen guiuntt. olalomt Nebntone ſeſus Nlunen⸗ lenudn lger) Niuiwofe pouumnep iurolint lgunte mumin hiuidiast Oino ſoygriaca heridi ncicdast licnsſeure Gesſüfte dünceng Dplaior niapodi⸗ Huhenntar olumanor ſinceleſten unungot Nopigofen fürunge opone, ſeünang lumtcei loneoffen Cuodane – Penmipote Ntſufteto iſtcſs wel⸗ ctanus p nenſnene elachi W 1 hclnne le Nennn iiſtiug an zare ulchinig Nlecnen wodunne aaone idatnani Worcn Armaluu mmungin momne lofenpi llinitſ huſnacr ſtrians tin 1 müſer acgoözi aioſſin icianichi ſcis udi wmingen e neriſec lanann eas tMhuß⸗ „ REN vopelere ] Hõ 4. N 1„9* N nazofur,, „,mee titaen . * — -– — „ . . ⸗ „ 1 8 uine beneficentia conſulendũ. Nos aũt in.ij. Ad hebꝛe. qꝛ ſũt admiſtrato:ij ſpmůũs capitulum declarabimꝰ inſequentibꝰ ꝙ ſine hoc iugi ſacriſicio nõ impleretur nec perficeretur pꝛo ſtatu huius vite dei cultꝰ Cum enim iuges ymo continue offenſio/ nes quarum nec numerus eſt nec menſu ra iugem ⁊ continuam interpellauonẽ re quirant ſeu dei ꝓpitiationẽ continue ac⸗ cuſationss iugem ac iuges ac continuaʒ defenſionem ſeu aduocatuʒ euidens eſt neceſſitas ſacerdotis ſemperviuentis int᷑ pellantis pꝛo nobis. Ad hebꝛe.vu. Simi liter ⁊ aduocati qui etiam ꝓpiciatio eſt ſi cut legitur.j. Joha.ij.Continuas aut ideo diximꝰ? offenſiões quia nec hoꝛa nec mo mentum reperiri poteſt in quo non inue⸗ niatur offenſio aliqua vel peccatum ali⸗ cuius er tanto populo. Accuſationes eci⸗ am diximꝰ iuges ⁊ continuas ꝓpter ma/ lignitatẽ diaboli.De qua ſcriptũ ẽ Apoc̃. xij. Quia pꝛoiectus eſt accuſatoꝛ fratrum nrᷣoꝝ qui accuſabat eos die ac nocte añ conſpectũ dñi. Q ſi quis dixerit ꝙ ad re ꝓpiciãdas tot ⁊ taãtas oſfenſiões ⁊ ad eli dẽdas ſen retũdẽdas tot⁊ tãtas accuſati/ ones ſufficiebat tãta nũeroſitas ſacerdo otũ ⁊ cleri q̊n officia ſunt int᷑pellatio ſe re ꝓpicialio ⁊aduocatio ſeu procinatio aĩa rũ apð dũm deũ. Pꝛeſertim cum in hoc habeant auxiliatoꝛes tot milia miliũ ſan ctoꝛum angeloꝛum ⁊ totam illam pꝛecla⸗ ram celeſtem curiam Reſpõdemus ꝙ tã ta numeroſitas ſacerdotuũ ⁊ cleri nec eciã pꝛopꝛijs offenſionibꝰ repꝛopiciandis ſu/ fficit nec in pꝛopꝛijs cauſis ſatis eſt coꝛaʒ deo pꝛopꝛie patrocinationis deſenſio.pᷣ/ ſertim cum offenſiões ⁊ peccata ſacerdo tum ⁊ cleri ſcelera ſunt ⁊ monſtra cõpara tione offenſionum ⁊ peccatoꝛnm populi Quod autem de ſanctis angelis dicit᷑ di cius ꝙ inter celeſtes virtutes quecũqʒ ibi reperiri poteſt pꝛeſtãtioꝛ deoqʒ acceptioꝛ vix ſufficit onꝰ ſunm poꝛtare ⁊ vt de alijs officijs vel oneribus eoꝛum ſiqua ſunt taceamus vix ſufficit graciarum actioni⸗ bus referendis pꝛo donis de que iam ac cepit et adhuc continue recipit. Siquidẽ ⁊ continua irradiatione pꝛime ⁊ inacceſſi bilis lucis illuſtrantur ⁊ cõtinua inunda tione torrẽtis voluptatis inebꝛiant᷑. Iſta autem duo officia que diximꝰ non ſunt ſanctoꝛum angeloꝝ pꝛopꝛia officia nec ꝓ pter illa vel creati vel conſtituti licet ea in rerdum pꝛo electis aſſumunt ſicui legitur auDn. miſſi in miſterium ꝓpter eos qui heredi⸗ tatem capiunt ſalutis. Lot ergo ⁊ tam ar due cauſe ymo tam miſerabiles ⁊ deſpa⸗ te ꝓpꝛium merito requirunt aduocatum cuipatrociniũ earum ꝓpꝛie incumberet ex officio. Si em̃ pꝛinceps reipublice mi dane pꝛo ſupplendo defectu imperioꝛuʒ ne ius eoꝛuʒ temꝑale deperiret publicos aduocatos conſtituit in ſuccurlum impe rite litigantiũ. Quantofoꝛcins pꝛinceps vniuerſitatis deꝰ vniuerſorũ ⁊ ſinguloꝝ inſufficiencie conſulens⁊ periculis eterne damnationis occurrens publicum aduo catum toti generi humano conſtituit qui cauſis vniuerſoꝛum ⁊ ſinguloꝛum⁊ agen dis et etiam releuandis ſufficeret qui in⸗ conſiſtorio eius et ante tribunal ipius ꝓ omnibus pro quibꝰ iuſticia permitteret ſtaret.Alioquin curie eiꝰ⁊ conſiſtorio nõ paruum perfectionis deeſſet ſi miſeris ⁊ impitis ſibiqʒ non ſufficientibus ſufficiẽs aduocati deeſiet patrocinium. Nullate⸗ nus enim in vltime perfectionis ⁊ ſuffici encie curia ſeu conſiſtorio deeſſe decet qᷓ lem requirent excellencia aduocatuum hoc eſt qui merito ſit omnium refugium miſerorum. Juxta hunc modum eciã di⸗ ximus quia dum tempus eſt tãtarum of⸗ fenſionum atq; peccaminũ non eſſet cõöo⸗ pletus dei cultus ac vſqʒ quaqʒ perfectuſ ſi de propiciatione non eſſet ꝓuiſum. Cũ enim tres ſunt intentiones diuini cultus vereqʒ religionis videlicet dei honorifi⸗ centia inquã primum et marime incedit. Deinde impetratio veniarum.Tercio ac quiſitio graciarum. Manifeſtum eſt mul tum deeſſe diuino cultui ꝓ tempore qad diximus tantarum offenſionum atqʒ pe ccaminũ ſi deſit impetratio veniarum ꝙe ſi defuerit ⁊ acquiſitio graciaruʒ pene va cuus⁊ nullus erit quantum ad dei hono rificentiam cum honorificentia deo im⸗ penſa nec obſequia dicenda ſunt nilſi ei⸗ dẽe grata⁊ accepta ſint.vt ãt talia ſint gra ſola fac Qꝛ ergo cultꝰ ſine ſacerdote nul/ lus eſt ſine vtiqʒ ſacerdote qui omnibus culpis et re ꝓpiciandis omnibus veniis impetrandis omnibꝰ gracijs obtinẽdis ſufficiat deninutꝰ ẽ ⁊ incõpletus dei cul/ tus. In nullo autem oꝑpum ſuorũ adeo honorifica eſr deo adeo vtilis ⁊ ſalubris hoĩbns perfectio ſicut in eiuſdẽ cultui ac religione.Lum ergo in alis imperfectõʒ ctum ſuſtinet ⁊ ſupercilio tuo pilum vnũ humano prouiſum eſt. Q ſi quis dixerii ergo vſq; ad chꝛiſti ſaterdocium dei cul- tus incõpletus er diminutus fuit verum plane dicit ſicut expᷣſſe dicit᷑ in.vi. Adhe⸗ bꝛeos. Quia repꝛobaiio fit pᷣcedẽtis mã/ dati pꝛopter infirmitatem eius et inutili⸗/ tateʒ. Nihil enim ad perfectum adducit lex.Et iterum. Ad roma.viij. Quod im poſſibile erat legi in quo infirmabat᷑ ißa lex ſupple.deus filium ſuum mittẽs in ſi⸗ militudinem carnis peccati et de peccato Damnauit peccatuʒ in carne vt legis iu/ ſtificatio impleret᷑ in nobis. Et ſi querat quare tot milibus annoꝛuʒ ſuſtinuit.De/ us imperfectionẽ iſtam ⁊ diminutionem in cultu ſuo quare non pꝛius et gloꝛie ſue et ſaluti noſtre conſuluit. Ja m pꝛo parte reſpondimus in iſto Si em̃ elementa ſeu rudimenta ? quaſi alphabetum perfecti/ onis diuini cultus vix pauciſſimi in mun/ do id eſt ſola gens hebꝛeoꝛum in natura libus miraculis inducat totq; et tantt fla gellis quodammodo ↄpulſa recipere po ruit cum etiam eſſet in hac quaſi heredita ria er patꝝ eruditione adiuta. Quanto/ forcius mundus totus et cõmunitas ho/ minũ ad tantam perfectionẽ ineptus fuit ſuſtiuit ergo deiſtã impfcõʒ in cultu ſuo donec venit plenitudo tempoꝛis ſicut le/ itur in. iiii. Ad galath. Quẽadmodum uſtinet impericia in puerſet paruitatem in ſeminibus vegetalibꝰ omnibus ⁊ ani malibus donec per incrementa magnitu do ſue perfectionis eis adueniat.Et cum queſtionem iſtam amplius enucleamus non alia eſt quam ſiqueratur quare na ſcuntur homines paruuli et non pocius viri perfecti atʒ barbati.Et quare ponun tur oua ab animalibꝰ ouantibus et non potiꝰ aĩalia perfecta ex eis naſcunt᷑. Na/ tus em̃ eſt dei cultus⁊ vera religio in mũ do quodãmodo vt ſemẽ et quadãmodo vt puulꝰ ꝓpt᷑ imꝑfectionẽ ⁊ ineptitudinẽ comunitatis hominũ Quia ſi quis dicat quia multomelius ꝑ multos cerdotes adminiſtraretur dei cultus et per multos aduocatos. ſimiliter melius expediretur cauſa angqmarũ qᷓ; per vnũ Reſpondem⸗ quia ſi multi eſſent vel hij vel illi et vnus De ſacramento euchariſtie · non ſuſtineat. neq; enim in coꝛ?poꝛe vni- us pulicis aut muſce vnius membꝛi defe⸗ eonſuſſiceret alij eent ſuperflui et inutilel quanuũ ad hoc. Si autem nullus ſuffice nu ret quocunq; modo intelligatur impoſſi⸗ deeſſe noluit multo minꝰ in hoc.Quaꝓ pter de tali ſacerdote et ſacerdociogeneri bile eſſet omnes ſufficere ſimul oes enim ſimul ſumptos neceſſe eſt indigere alio mediatoꝛe apud deum marxime cuʒ om̃s peccauerint et egeant gracia dei. Sicut le gitur in.iiij.Ad roma.Lauſati em̃ ſumus ludeos ⁊ grecos omnes ſub poccato eſſe ⁊ iterum ibidem⁊ in pſalmo Omnes de clinauerunt ſimul inutiles facti ſunt. Eł iterum oẽs peccauerũt ⁊ egent gracia dei Aipliꝰſicut vna eccleſia ex omni con gregatione ⁊ coaptatione electoꝝ clerico rum. Ita et vnũ opoꝛtet eſſe ſacerdotem verum ac ſũmũ in ea.Et dehac inſuffici⸗ tia diximus dictiones ſufficiẽtes in eo tra ctatu quem noĩauimꝰ.Cur deus homo. Unc aũ̃t reuertamur ad id i quo eramus ⁊ dicamus quia eccleſia dei ⁊ domus eſt ⁊ templũ ipſius⁊ quia lẽplo neceſſario eſt ⁊ cultus ipis cuʒ tribus effectibus ſuis quos ſupꝛa nomĩa uimꝰ ⁊ ꝓpter hoc altare et ſacrificiũ. Et quia domus multe familie ⁊ menſa refe ctionis qualis domui et familie cõgruit ⁊ non opoꝛtet nos ꝓbationibꝰ aſtruere vel declarare ꝙ res vna fuit ſubiecto al/ tare ⁊ menſa ſicut idẽ ſunt templũ domꝰ Sed altare dicitur cõparatione ⁊ reſpe ctu oblationis ⁊ ſanctificatiõis ⁊ omino ad deũ cuius honoꝛi ⁊ cultui deputatum eſt Mẽſa vero cõparatiõe⁊ reſpectu refe ctionis ſpũalis?⁊ omĩno ad familiã cui re ficiende poſita ẽ et parata.Quẽadmodũ res vna ſubiecto ſacrificiũ inquantũ deo oblata ⁊ nihilominꝰ cibus ſanctificans cõparatiõe ſum entiũ.Attẽde ergo ꝙ ni/ hil ita congregat familiã lralem ↄgrega⸗ tionem exterioꝛi ⁊ lr̃ali vt menſe lralis cõ munio.Undex⁊ generalr familia paſcen tis dicitur familia.mihil etiã magis aſtri⸗ git fideʒ ⁊ amiciciã exterioꝛes inter hoĩes q;ᷓ eadem communio. Inde eſt ꝙ marxie execrabilẽ habent homies perditionẽ cõ uiuaꝝ inuicem ſeu cõmenſaliũ ſic in pſal mo legit᷑ Tu vᷣo hõ vnanimis duxmeus ⁊ notus meꝰqui ſił mecũ dulces capiebaſ cibos.Inde taq;ᷓ generale puerbiũ ſonat ſinguloꝝ ſimul comederamꝰ⁊ biberamꝰ eo die qualiter me obſeruaſſem ab eo q̃⸗ liter mihi timerem ab illo. In nonnullis autem regionibus ipſa denegatio com⸗ mũionis aut ↄuiuationis inexecrabiles 4 znocon ſati kayn petnur giuasent les ame ſo Meral leaenu’⸗ ureſee ſhebnfiin lenfctün Firtünaum honies nogueu⸗ lilponel hoohel Nuſonst⸗ chenonbus nanan . icopo⸗ Ammaer ntut ſapie ſnndeom ulſonenno⸗ 4 1 -= Nenmreenin Kbocpcone glimenſamg gennenpe SgS =. ☛ —, keiecgen ſe ſaadn deheciniid ſcitesineon ndensbene nm uſtig nscn id⸗ nenhäppe kiansitg nosſugapen reaſaafn: niie tmoun NKond in uufnſom nttengid utigiie icnics ximo comedere ⁊ bibere cum eo renuerit ſtati capitalł inimicꝰ reputet iiliꝰ gladio q; petatur ab ipo Inter paſcentẽ etia ⁊ cõ uiuas ſeu commẽſales multofoꝛtioꝛes fi⸗ des ⁊ amicicias aſtringit menſe commu⸗ nio litteralis.Et pꝛopter hoc illos maxie ad ſecreta conſilioꝝ adiunguũt hoĩes iſtis maxime ſe et ſua credunt de illisſpecialiſ ſime confnunt pꝛopter qð et pꝛodiſio ſi!/ ue infidelitas ⁊ inimicicie huiuſmod ho minũ maxime deteſtabiles habent apð homines.Sic et in pſalmo legitur. Ho⸗ mo qui edebat panes meos magniſica⸗ uit ſuper me ſupplantationẽ. Quia ergo certis nobis et vſitatis vijs maxime duci biles ſumus ſigniſq; ⁊ ſimilitudinibꝰ ve⸗ hementioꝛibus qᷓ etiam communionem nominum faciunt inter viſibilia et inuiſi⸗ bilia ſiuè coꝛporalia et ſpiritualia maxie ad ſpiritualia erudibiles ſumus. Neceſſe autem fuit ſapientiſſimum ac miſericoꝛ⸗ diſſimum deum maxime cõuenientia ad eruditionem noſtram eligere. Neceſſe fu it ſimilitudinem menſe coꝛpoꝛalis ſiue foꝛ mam ſiue ſpeciem dicas non refert eum familie ſue in domo ſua ponere. Simili ter et ſimilitudinem ſeu ſpeciem refectio⸗ nis coꝛporalis in eadem eidꝛm adhibe:e De veritate enim menſe animarum relfe ctionis ſpirituał hoĩni intſelligeti liquidiſ ſimum eſt. Quia ergo ſine ea nec eſt vite ſpiritualis ſuſtentacio nec roboꝛatio nec augmentum ſicut de vita coꝛpoꝛali ⁊1 mẽ ſa ac refectione ſibi congruenti euidentiſ⸗ ſimum eſt. Quia ergo menſa ſpiritualis ? refectio animarum paniſq; viuificꝰin do N mo dei ſpiritualiter et inuiſibiliter poſita ſemper eſt et parata et ille ſemper appo⸗ ſitus ⁊ ſecundum ſui veritatem inceſſant ſpiritualico meſtione ſumitur ab hijs qui ad hoc ydonei ſunt ⁊ parati ab alis aũt qui menſam iſtam nec vident nec refecti⸗ onem in ea poſitam cognoſcere pꝛeualẽt ſicut nec videtur ita nec ſumit᷑ fruſtra au⸗ tem quantuʒ ad huiuſmodi homies ipᷣa Vẽritas menſe ſpiritualis viuificeq; refe⸗ ctionis in ipſa nuditate ſue veritatis vel potius abſconſione poſita eſt.Deindeve ro patremfamilias eque pꝛocurare par⸗ uulos ⁊ magnos eꝗqᷓ velle paſcere nemo ſani capitis dubitat. Nihil emim fruſtra vel ocioſe ipſum facere cui nõ manifeſtũ ſit Relin quit᷑ ergo ex omnibus hijs neceſ ſariam eſſe communionẽe ſpiritualem in domo ſpirituali dei.Et quia neceſſarium eſt ſpeciem ſeu ſimilitudinem menſe atq; refectionis coꝛpoꝛalis in ea poni ad iba, veritatem menſe ſpiritualis ⁊ refectioneʒ omino incognita et panemvite ommino inuiſibilem nemo accederet neminę autẽ ad illam accedente fruſtra pꝛopter hoies poſita eẽt.Et quia młtovtilioꝛ multoq; ſa lubꝛioꝛ multoq; d eo acceptioꝛ qꝛ ſuꝑ oẽ comparationẽ inter dei filios et familia⸗ res ſpiritual fides ? amicida quas neceſ ſe eſt ſpiritualis menſe commũionem re⸗ ficere ⁊ ſimilitudo menſe⁊ refectio coꝛpo ralium ad ſpirituales de maximis ſumili tudinibus eſt ad cognitionem ſpirituali⸗ um marime ducentibus omnibus inq5 hijs neceſſe eſt ſpiritualis menſe ſimilitu dinem ſeu ſpeciem in domo que eſt eccle ſia poni.Querimus ergovtrum huic ſimi litudini vel ſpeciei ſubſit ventas vel non ſubſit hoc eſt qui ad menſam illam diſcũ bit ſpecietenꝰ reficit᷑ ſeu comedit vtꝝ reſi ficiatur ſpiratualiter et comedat panem vite an non. Si ad hocydoneus eſt. Q⸗ ſi dicat veritatem non ſub eſſe huiuſmo⸗ di ſpeciebus ⁊ ſignis. Totum ergo eſt fal ſitas et mendacium quod viſibiliter ibi agitur ⁊ illud paterfamilias ſpiritualibꝰ couuiuis ſignis mendacibus dum ad re fectionem ſpitualem eos inuitat et illam non exhibet dum fauces coꝛdium aperi⸗ untur et nihil in eas mittitur. Illa enim viſibilia coꝛda ſpiritualia nullatenus in⸗ trant vt cibus neq; ad illa fauces coꝛdiui aperiuntur. Si autem dicat ſub eſſeve⸗ rita tem declaratum ergo eſt ꝓpoſittmvi delʒ ſub ſpecie menſe viſibileẽ mẽſam in uiſibilẽ.Et ſub ſpẽ panis viſibilis panẽ vi uificum eſſe. Amplius.tria eſſe que in animabus noſtris affectiones ſeu paſſio nes gnerãt. Manifeſtum ẽ intendentibꝰ hoc pꝛimum ⁊ notiſſimum eſt appꝛeben ſio ſiue appꝛehenſum in eo ꝙ appꝛeben⸗ ſum ſicut appꝛehẽſio amoꝛis amoꝛem ap pꝛehendente generat. Juxta quod dicit illud vt ameris amabilis eſto ⁊ illud. Se nece. Si vis amari ama.Qualiter ⁊ Ba⸗ ſilius ipſe dixit de ſacramẽto altaris. Pu to inquit et aliquem tali cogitatione ad deuotionem ⁊ amoꝛem poſſe pꝛouocari. Intelligensdecogitatione amoꝛis quem nobisdñs xpᷣs in paſſione expibuitad re amandũ ipᷣm poſſe ꝓuocari.ſm ẽ exeplũ Waniĩeſtum eſt enim foꝛcium exemplis — De ſacramento euchariſtie nos animar :et interdũ exemplis deterre niinfirmoꝛum. Unde et illud dictum eſt plus mouent exmpla quam verba. Ter⸗ ciũ ẽ virtus reꝝ qliter dicitur delapidibꝰ ſicut de lapide ſmaragdi ꝙ operat᷑ leticiã in animabus geſtantiu ipſum et delapi⸗ de bufonis qui triſticiam et de lapide to⸗ pazion crocei coloꝛis qui tempantiaʒ ab ardoribus libidinũ ⁊ de lapide dyaman le qui gracioſitatem de heꝛba que dicitur agnus caſtus que poſita in lecto quieſcẽ⸗ tis in eo extinguit libidinem ⁊ alia nume rabilia ⁊ dicunt᷑ ⁊ leguntur. Dehmõi ge neri eſt illa operatio qua nonnulli hoꝛro res ⁊ hoꝛripilatiões paciunt᷑ latrone exi ſtente in domo vbi ſunt licet omĩno igno rent illum ibi eſſe Quia ergo communio amoꝛis ad deum et homines marimum bonũ eſt hominũ et pꝛiuatio appoſita ſi ue excõmunicatio vel ꝓpꝛietas cõtraria que ideʒ eſt qð excõmunicatio eo ꝙ vni vnũ ↄtrariũ aunt maximũ aut pene marxi⸗ mũ malũ eſt eoꝛũdẽ. Werito miſericoꝛdiſ ſimꝰ ac ſapientiſſimus deus omnia que opari poterat ad cõmunionẽ iſtam amo ris impᷣmendam hominibꝰ⸗ congruere ⁊ colligere debuit ⁊ ad oppoſitum malum exrpugnandũ omnia que illi maxime ad- uerſant congregare in vnũ vt denſa acie contra tam odibilem deo tamq; homini bus inimicam peſtem pugnetur.Deſignã dum ergo fuit bonum iſtius communio⸗ nis vt per appꝛehenſionem amoꝛem ſui appᷣhendẽtibus ingereter et exemplũ ex hibendũu vt cogno cẽtes faciliꝰ induceret virtꝰ adhibẽda q illa in eiſldem opari poſ ſit et hec tria in ipo ſacramẽtoaltarꝭ ſibap parent. Granoꝛum enim vnio et abinui⸗ cem inſepabilitas atq; indiſtinctio in ipᷣa foꝛma viſibibili panis apparet.Adhibet᷑ et exemplum cõmunionis quia ipſe xpᷣs dominus coꝛpus ⁊ ſanguinem ſuum ibi dem cõmunicat ſumentibus qua comu⸗ nione nulla largioꝛ nulla maioeis benefi centie nulla cõmunio magis ſ uauis nul⸗ la magis contra PEiere tem et auariciaʒ extũc magiſq; ↄfu dẽs ppᷣetatẽ ⁊ auaricia exbiberi poteſt cõmũiran homiunj. Nul liꝰ enim cõparationis ẽ largitioꝛ ſeu co⸗ Aunicatio clboꝛum erterioꝛumad hanc. Bed neq; cõmunicatio lactis devberib⸗ malrum expeeſſi in oꝛa filioꝛũ quia illa de exterioꝛibus. Iſta vero videlicet lactis de hijs qᷣ ſunt extra ſubſtantiam mĩis — . Cõmunicatio vere coꝛpoꝛis et ſanguinis chꝛiſti de ipſa ſubſtantia eſt parlibꝰ ipi us chriſti. O autem et virtus adhibeat᷑ que comunionem iſta ſacratiſſimã amo⸗ lis operari poſſit non eſt dubium cũ ipe chꝛiſtus ſeipſum ibi exhibeat. Quia via exhijs tribus ↄgregata oĩm ↄuenienliſſi ma ac efficaciſſima eſt videlicet ad indu⸗ ctione ſctẽ ↄmmuũionis et exterminationem ercomunicationis quare niſi optimus ac ſapientiſſimus deus hãc adhoc elegiſſet bpeocul dubio non iuxta bonitatem et ſa⸗ pientiam ſuam in parte iſta egiſſet. Cum vlam optinam ad intentionẽ ſuam et ⁊ ef ficaciſſimam omiſſiſſet. Et ad boc iſtam rationẽ inducimꝰ vt eũ hac via vſũ fuiſſe ⁊ vti q; diu opus eſt aſtruamus Qualit᷑ autem chriſti ſacratiſſimũ eius coꝛpus ac pꝛecioſiſſimꝰ ſanguinis reficiat digne ſu. mentes docebimꝰ in ſequennbꝰ. Scien⸗ dum ergo ꝙ tribꝰ modis aliquid ab ali⸗ quo effici dicitur. Pꝛimũ quidem natura ſiue naturali operatiõe vt eſt ca lefieri ab igne. Secnudo merito.meritum enim ne ᷓ congrui neq; condigni ꝓpꝛie dicitur ef ficerevt veri nominis cauſa efficiẽs id qðᷣ Ppter meritum efficitur a remuneratoꝛe ipſiꝰ et tamẽ vſitate dicitur peccata tua fe cerunt tibi hoc vel bona merito fecerunt tibi illud bonum. Tercio virtute occulta ſeu diuina quomodo ſacramẽta operari dicuntur. Q: autem quis pane refici dici tur nõ tamẽ pane materialiter dicitur pa tet. Quia ergo vera chriſti caro quã ꝓ no bis aſſumpſit et pꝛo nobis crucſ patibulo affigivoluit cibus mentis humane perſe ipſam eſſe non poſſit manitfeſtũ eſt. Hon enim ipſa pꝛopter ſe et ſecundum ſe vni⸗ bilis eſt nobis vnione coꝛpoꝛali vel ſpiri⸗ tuali.Quẽadmodũ nec ꝓpter ſe diligibil aut diligẽda ſed ꝓpterillum cuius caro ẽ Eodem modo de ſanguine eius luterali ſeu materiali. Reſtat ergo vt alio modo quã ipᷣa ſua eẽncia reficiat mentes ſumẽ⸗ nũ⁊ ꝓpt᷑ hoc reſtatvt vł merito vel vᷣute Et merito ꝗdẽ ſuo ĩpoſſibile eſt cũ nulluʒ ſit. Impoſſibile enim eſt meritum eſſe ni⸗ ſi in ſubſtantia intellgente. Amplius ſi merito offerẽtis aut ſumenciũ ergo nõ iam vt ſacramentum vtpota quod de ſe nihil pꝛeſtaret inde ſumentibus aut ſa⸗ cramentatis. Sed potius exmeritis eoꝛũ dem haberet Unde eos reſiceret⁊ ſancti ſicaret Si enim ſanctificatio baptiſmalis limno ſfanentct ſnbii ſpeuſcnete enonnune Ninn⸗ grema nrecteſe Cntesquae ſecn⸗ fonnbukh ſoneage epgegun nsuftiene eiven in lcdcreepe nulrtpnc ſnimsnta Chotcontan ſtioni ſtcvod d ſoneaveree rckpos B Meundnirel neicäidobi fiensſueeſe ſekpdruse ſutineoianst medinna nalorereſt ſaans nonna lve verbun lonenuide mioinſtume Pücefuvinun ätgramen Entinunin ostümmii ſcntzeneen Clcenige ltandelrn lunnonrercd ſisopine ſcopolstpe mit prome ſgenſuone whocyeſtine Mſcdes ſuge Molibzcut uloltacu Malimara lueerig iſes Reoba S DFI = == — — = — — E = = S= n . S== S= — = 4 dnurt⸗ nifungt adbin kums mnans oi in dien en don nicndenu eeſtcden Menunae kimhennunt nanend ten guis oheſci⸗ enaner n Hriſticaen, oisu,N, misbonan — etlemnart Neri rilumanc glrtskn ſcami neionc W —⏑ er meritis eſſet aut baptizantiũ quaʒ ſan⸗ clificarent᷑ ab illo ſiue per illum cum hoc ipſum baptiſmo pꝛeſtarẽt meritis ſuis vt ſanctiſicaret eoſdem reſtat ergo vt virtu⸗ te non nature eſſentie ſue vt ſupꝛa oſten⸗ dimꝰ quemadmodũ cibus coꝛpalis ipſe nature et eſſentie ſeu virtute reſicit come⸗ dentes quare relinquitur vt vircute diui⸗ na que ex ſꝗlo beneplacito dei operatur in omnibus ſacramentis. Sicut ergo ſu⸗ perfuſione aque ſiue ablutione exterioꝛi que per aquam fit adeſt virtus omnipo tentis ac miſericoꝛdis dei ad efficiendam interioꝛem ⁊ ſpiritualem ablutionẽ. Sic refectione coꝛpoꝛali exterioꝛi quevtiq; foꝛ ma ſen figura eſt aut exemplũ interne ac ſpiritualis refectionis adeſt virtus diuĩa ad perſiciendam deſignatam vt diximus refectionẽ. Q ſi quis querat qualiter ve⸗ rum eſt quod dicit veritas in.vj. Johan. Caro mea vere eſt cibus ⁊ ſanguis meus 4= vere eſt potus Rñdemus quia vere aſſer „ „ tiue accipi poteſt ac ſi diceret. Caro mea vere id ẽ indubitanter eſt cibus hoc eſt re ficiens ſiue refectiua ⁊ ſanguis meus veꝭ re eſt potus. Hoc eſt indubitanter polas ſiue inebꝛians licet non ſua natura ſed vꝰ tute diuina. Quemadmodũ aqua baptii malis vere eſt aqua regenerãsvnda puri ficans non natura ſua ſed virtute diuina que ꝑ verbum inuocatiõis accedens ad elementũ id eſt ſacrationis ſiue ſanctifica tionis inſtrumentũ. Sic vera ⁊ litteralis xpᷣi acceſſuvirtutis dinine que ab ea nüq; recedit ſacramentũ eſt id eſt ſacrationis ſacratiſſimum inſtrumentũ ⁊ ſacre re ecti onis adiumentũ digne ſumeutibus. Q⸗ ſi quis eam virtuoſiſſimaʒ aut dixerit aut crediderit ꝓpter dei ſapientiſſimam ſapi entiam dei virtute cuius ipſa eſt veſtimẽ tum non recedit a puritate fidei. Si eni⸗ veſtis iohanis euangeliſte ex tactu ſacra⸗ ti coꝛpoꝛis ipſius iohannis id virtutis ob nnuit vt ꝑ manum Anſtodemi increduʒ li tactu ſuo tres moꝛtuos ſuſciraret quid de hoc veſtimento virtutis omnipotẽtis pia fides ſuggerit ſenciendum. Si petri apoſtoli baculus ex tactu petri conſequi potuit vt tactu ſuo moꝛtuum ſociumvide licet beati marcialis lemoniceñ.epiſcopi fuſcitaret et vſqʒ in pꝛeſens retinet vt de⸗ mones de obſeſſis coꝛpoꝛibus eüciat vt etiam ad loquendũ compellet. Quid de ſacrariſſimo chꝛiſti coꝛpo:e ſenciendum. inte eſſencie. eung to foꝛcius pꝛecioſa aciam gloꝛioſa chriſti .xxiiij. Si chꝛiſtus domiuus tantasvirtutes conn poꝛibus ſanctoꝛum ſuoꝛum largitus eſt ymo oſſibus eoꝛum aridis et capillis vei uod plus eſt pulueri eoꝛum ⁊ ſepulchꝛii/ uomodo no incomperabiliter multo „ maioꝛes ipſi carni ſue iamvita gloꝛie vi⸗ uenn virintes tribuit. Quid enim mirabę le cogitari poteſt quod non ad ſanetioꝛ’i ſuoꝛum reliquias vel etiã memoꝛias op⸗ atus ſit 2 vſqʒ bodie operetur chriſtꝰ do minus. Amplius.ſi fimbꝛie veſtimen⸗ ti ſui hoc pꝛeſtitit vt eius tactu emoꝛroꝛſſa ſanaret᷑ afluxn ſanguinis ſicut legitur. ix⸗ Wathei ⁊ marci.ij. ⁊ Luce.viij. Putaſne ꝙ funbria veſtimenti ſui pluris babeat quam ipſam carnem quam ꝓ ſ alute bu⸗ mani generis induit Si carnibus anima lium ⁊ piſcium nutriendi ac reficiendi au gẽdi⁊ impinguandi coꝛpoꝛa nravtutẽ de dit naturalem ⁊ inditam et vino virtutez reficiendi letificandi et inebriandi. Qnan toſoꝛtius carni ſue virturem dediſſe cresa Dengdus eſt nutriendi reficiendi 1 augen di et invinguandi animas no ſtras et pꝛe cioſo ſanguini ſuo virtutem reficiendi le tificãdi et in ebꝛiandi ſalubꝛiter et ſobꝛie animas noſtras tanto enim magis veri⸗ ſimile eſt magiſq; credendum boc feciſſe ꝓ animabus quam illud pꝛo coꝛpoꝛibus Quanto certum eſt ipſum animas mag- curari quam coꝛpoꝛa ? bona animarum quam bona coꝛpoꝛum. Item ſi carni vet pinguedini ſerpentine de qua tyriaca co ficitu virrtutem dedit quavenenu; quod ſolamvitam coꝛpoꝛris extinguit eiſat erx eſfuget. Quanto foꝛcius ſacratiſſie carn? ſue hoc pᷣſtiliſſe cedendꝰẽ venenum peuiꝛ· qð aĩarũ vitam extinguit omnimodo cu rer. Amplius. ſilapides pꝛecioſi vir tuoſi virtutes innumeras 7 admirandas habẽt vt multis vicerur ermodico ꝗ in vnoquoqʒ eoꝛum ẽ quinte eſſencie. caro que pꝛo nobis quodammodo mil⸗ ſa multas ac pꝛeſtanſtiſſimasvirtutes ha ber ceredendaeſt ex ipᷣa pꝛeſentia toclus diuine acomnibus ſupeminentis eſſen⸗ tie. Amplius. ſi ſanguinem byrcoꝛum 2⁊ ſanguinẽ draconis acẽt ſanguinẽ inen ſtruum miris acmo nſtrificis dona uitvir turibus ſi YPlinio creditur Quomodo nõ multofoꝛcius pꝛecioſum ſanguinem ſuũ Amß. Si li gnum vtie in medio padi pfſioſitũ ac virt ute pᷣditũ eẽ voluit vt vila De ſacramento euchariſtie coꝛpalem pꝑpetuaret vrentiũ fructum illi⸗ Quo non potius earni vel ſanguini ſuo hoc tribuit vt ꝑpetuare poſſint vitã aĩa⸗ rum. Qui vtiq; quodamõ fructus illius ſunt ipſe vero veriſſime vite veriſſimũ li⸗ gnum. Amplius.ſi hanc virtutẽ dedit herbe pꝛonie ⁊ lapidi iaſpidis vt fantaſ⸗ mata fugeret ⁊ demonia. Si hanc virtu⸗ tem dedit verbis quoꝛunda exoꝛciſmatũ vt eis arceantur⁊ ligentur demões⁊ alia ſiãt miranda que in libꝛis magicis conti⸗ nentur. Qũo verbũ per quod omnia fa⸗ cta ſunt carnem ſuam quam ꝓ ſalute aĩa rum aſſumpſit non omnibus virtutibus gloꝛie ſue congruentibꝰiu parte illa ⁊ aia rum ſaluti expedientibꝰ illuſtrauit ꝓpter hec omnia ⁊ alia innumerabilia mirabi⸗ lium ipſius quorũ nos aliqua metu ꝓli⸗ titatis tranſimꝰ. Alia vero nec noſſe nec numerari ſufficimus merito dicimꝰ ſenci endum eſſe ampliſſime ⁊ magnitficentiſi ſi me devirtuoſitate tanti tamqᷓ; venerandi illð tota deuotiõe totaq; veneratiõe am plectunt et que gracia iſtam ineſtimabilẽ qua tanta ꝓmptitudine ſtatim adeſt pa⸗ nis vite rite vocantibus atqʒ petentibus nõ abhoꝛrẽs cruẽtas manꝰ ſpurciſſimoꝝ ſacramenti beatos reputãtes omnes qui videtis manducaturi eſtis nec hunc ſan⸗ guinem bibituri ſed myſteriũ aliquod cõ mendaui vobis hoc ipᷣa veritas expꝛeſſi⸗ teſtarividetur. Johannis.vj. Spus? qui viuiſicat caro non ꝓdeſt quicqᷓ; ac ſi dice ret Spus eſt qui viuificã refectionẽ infun dit digne ſumẽtibus ipam carnẽ et ſagui⸗ nem caro aũt nõ ꝓdeſt qui cqᷓ; ꝓpꝛia ſcʒ natura atq; virtute vel poteſt intelligi ve re cibus id eſt vere cibationiꝰ ſiue refecti⸗ onis. Illã enim digne ſumens vere refici⸗ lur id eſt ipaveritate que eſt pũs quã ſpi ritualiter ſumit et ſibi incoꝛpat hoce᷑ incoꝛ dat et ſpũaliter inuiſcerat. Quẽadmodũ expoſuimus ſupꝛa et iterũvere cibus hoc eſt ſcðᷣʒ veritate.Alio enim cibo nõ cibaf homo neqʒ reficitur Sed cibare ſe ſomni at et mentitur attribuẽs ſibi cibationẽ eq ſui vel aſini id eſt certis.To polie ergo ci bus falſo cibuseſt et fallax quãtũ ad lpᷣuz verũ hominẽ ille enimverus homo id eſt interioꝛ nunqᷓ; vere cibatur ſed ſolus eq eius vel aſinus vt ita loquamurvere. au tem cibatur ꝑ ipᷣam carnẽ xp̃ᷣi et opatione diuine virtutis vt iam multociẽs diximꝰ. oſt hec anf t debes ſcire ꝙ caro xpi O ſcom vnũ modũ vel intẽtionẽ di⸗ citur ipᷣm ſignũ vel deſignatio ſ 0 ſacerdotũ ſacramentũ iſtud cõficientiũ us id eſt foꝛma viſibilis panis quomo ↄtrect antiũ nec hoꝛa ðᷣi maledicciõe aut amaritudine plena indeuote indigneqʒ accedentiũ iugi graciaꝝ actione nũquãqʒ ceſſati collaudatiõe ac benedictione ple Enertamur ergo adid quẽtur in quo eramꝰ ⁊ dicamꝰ. O: iſto Aaro mea vere eſt cibus põt etiã intelligi ſub hoc ſenſu caro mea vere eſt eibus id ẽ veritate quã continet eſt cibus non ꝙ per ſe ipᷣ̃am paſcat ſed per me qui ſum veritas qua continet. Quẽadmodũ aliquid dicit᷑ non vere argentũ quãdo in tus non eſt argentũ.vere eſt argetũ qñ in tus eſt argentũ Sic ⁊ caro xpᷣi vere cibus dicit᷑ hoc eſt ꝑ id quod intus hʒ quod in quam eſt venitas ⁊ vita ⁊ verbũ vite⁊ pa nis acſi ergo diceret. non quod foꝛis ex⸗ hibet caro. Non quod inea vel de ea ap⸗ paret cibus eſi aiarum per ſe ⁊ ſᷣm ſe. Sʒz magis illud quod in ea latet quod intel⸗ ligi voluit in eo quod dixit vere. Ueritas enim eſt intus ⁊ intimũ in onai re et hec inſinuant erba. Augu. Qui dicit donuʒ dixiſſe que iñ litteta noſtra non hʒz. Hec gulem ſunt verba illa non hoc coꝛp⸗ qðᷣ ymago petri dicitur petrus et petrus ſcri⸗ ptus ðꝛ eſſe vbi nomen eius ſcriptum eſt et alia deſignatio ipᷣiꝰ. Secũdo ipᷣa caro de beata virgine ſumpta id eſt pꝛo nobiſ patibulo crucis affixa. Tertio tota ſocie⸗ tas ſanctoꝛũ ſiue totus cetus fideliũ quo modo in.pſalmo dicitur.Coꝛpus autem quod perfeciſti mihi et.in ad. Choꝛnth. Vnum coꝛpus multi ſumus et in.ij eiuſoẽ. Quarto vero carnes agni dicũt ipᷣa cha⸗ riſſmata quibus xpũs dominꝰ omnibꝰ hominibꝰ incomꝑabiliter ſupemiẽt ſzm homo. Qualiter auũt com edenda ſit ip ſa caro xpᷣi miſtica iam expꝛecedentibꝰ in noteſcere debet tibi totus enim ceus ele⸗ ctoꝛũ ſpũaliter cõmeditur cũ in hoc ipᷣm coꝛ cõmedentis aſſumit᷑ eiq; ſpũali vniti one que amoꝛ ſanctiſſimus eſt vnitur Jllũ enim vere xpᷣianũvereq; carne xpi miſtica refectum eſſe nullatenus dubites qui to⸗ tam rp̃i eccleſiam in viſceribus beniuolẽ⸗ tie ac pietatis geſtat adeoq; illi vnitus ẽ vt oĩm ſinguloꝝ bonis cognitis ↄgaude „ at et in malis compaciatur hecenim ẽ ſa⸗ ge dilectionis comunio hec ſanctavnitaſ ected umen ſoaensde nionieg⸗ loniqrin ppiſtpore gidebone potiapel demels⸗ gius ins. Hinyſtuan nl Nosent Nobenole unhuc ſedomnoin Nubiiſg Nſantueat Punam en Crhuus inhameli nitin. Sa urclisqu Nensdletie ge Musipndiig ilen naücnins fanenpiu ceemam rezcen, ſolbysbon nurelanplin lesfnhe Udonnseter Wennale zümn g Na ftſigk tde bueninunse liode Nebonitag nohs. Qu ugnsrero⸗ Rqici; g ni Rionikſn urensng mopebir npceche erinchetödt Deicbaelſe iͤbichaonn golopglsag Arannindß mmnsdonor damſelſtun Blooemman nmuloci, nüeldeſgu neneusſhr . Sichi ngtaidehr 2. Umiodutn Nsnsflis Crpui tainhitlin ſünusa tisn ggi ii isdeninn biinigni itcontnu min, ons, imifi nita in ganiin us its nn inglinan iie nkun — — — ☛ . — = ☛ = — — 5* de qua Actuũ.iiij. Wultitudinis credenti- um erat coꝛ vnũ et anima vna. Hec ſacta ſocietas de qua pᷣma Johãnis.j.Cõmu⸗ nionẽ ergo neceſſario efficit bonoꝝ etma loꝛũ quã et qualem diximus. Huius cibi vnũ ſapoꝛem delectabilẽ ſentit comedens cũ de bonis alioꝝ letatur. Amarũ vero ſa poꝛẽ et palato coꝛdis eoꝝ moleſtum cum de malis soꝛũ iraſcitur qui ſapoꝛ non ẽ ꝓ pꝛius ipius. Hunc cibũ vero hoc ẽ carneʒ xpᷣi myſticam reuomit qui eos amare deſi nit. Illos enim de ventre coꝛdis et de inti mis beniuolentie et pietatis viſceribꝰ reij cit. Juxta hũc modum ⁊ de ipᷣo pane vite pᷣo domino inlelligendũ eſt quia ſuauis delectabiliſq; ſapoꝛ ſentitur cum vł inter na ſuauitate quis reſicitur quod quidem ppaucoꝛum eſt vł cum eius gloꝛie aggau detur. Amarus vo ſapoꝛ ex eo ꝑcipit᷑ cum eius contumelia quis vꝛitur et cõtra eam excadeſcit. Saginatur autẽ quis et impin guatur alijs quado de bonis alioꝝ auge⸗ tur eius dilectio in deum et in ipſos.Qui em̃ ꝓpter bona que alijs facit deus am⸗ plius ipᷣm diligit de bonis eoꝝn impingue ſcit. Adeps em̃ et pinguedo animarũ hũa narũ charitas ẽ eodẽ modo ⁊ qui dei glo riam amplius vel amplioꝛẽ agnoſcit etin de eam amplius diligit ac feruentius que rit de eadem pingueſ̃cit. Inde ẽ ꝙ de ma⸗ ioꝛibus bonis fraternis opulentius refici⸗ mur et amplius inpinguamur ꝓpter hoc etxpᷣus ſᷣm ꝙ homo erxcellencia charimſma tũ omnibus electis incomꝑabiliter et ſuꝑ omnem menſura pinguioꝛ magis incom Pabilfer cognitoꝛes et amatoꝛes ſuos re icit etimpinguar. Iſta autẽ refectio quaʒ dinmus pene naturalis oꝑationis ẽ ⁊ vir tutis. Natura em boni eſt vt cognoſcentẽ reficiat ? delectet. Gonũ em̃ ẽ naturalit ci bus virtutis et appetitiue interioꝛis nobi lis.Et quod eſt dulcedo ad palatũ coꝛpis hoc ẽ bonitas vt ſupꝛa diximꝰad palatuʒ mentis. Quare manifeſtum ẽ ꝙ refectio qua quis recogitãs dei ſiliũ hominẽ factũ paſſum et moꝛtuũ ꝓ nobis amplioꝛi eius amoꝛe pin gueſcit et velut quodam ſapo⸗ re ſuauitatis eius gaudio reficitur pꝛo eo ꝙ tanti apud ipᷣum fſuimus ⁊ tam chari q̃ retectio ſacramentalis non eſt ſed vr dixi⸗ mus natur is. Non enim virtute ſacra⸗ menti ſic reficitur ſed bonitate ipius bene ficij que naturaliter cognoſcenteʒ amoꝛe benefactoꝛis inflamat et gaudio quo dixi xxv neus eſt vt tantü beneficin iſta in eo ope tur. Quemadmodũ enim ſolꝑ lumen ca⸗ lefacit calefactione coꝛꝑali coꝛpa calefacti bilia ſic ſol intelligẽcie ⁊ iuſticie xpᷣs domi nus ex quarto ſcilʒ capitulo ſapiencie ꝑ lu men ſue cognitionis amoꝛe ſuo calefacit coꝛda calefactibilia et gaudio ſuo recreat et refouet eos qui palatum coꝛdis non p⸗ diderũt ð febꝛe iniquitatis. Jam ergo de⸗ claratum eſt per ea que diximus quia pi⸗ etas et munificentia diuina neceſſario fa ciunt debere eſſe menſam paratam in ðoʒ mo ipᷣiꝰ et appoſitam in panem vite ⁊ po tum er hoc cognoſcibiliter ⁊ eſibiliter con uiuis alioquin inutiliter ibi eſſent et quia foꝛma panis ⁊ vini materialis ppter expᷣſ ſam ſimilitudinem ſola ẽ que menſam ſa cram. et appoſita in eadem maxime facit cognoſcibilia cõmunitati homi num quã tũ in ſe eſt et ſi ad eam intenderint et quia denſa acie pugnat dei bonitas in hoc ſa cramento contra peſtem ymo beſtiam ꝓ pꝛietatis videlicet ſignificatione beneficiẽ cie ſue et cõmuniõis.Deinde exemplo dũ eam tanta exhibet comedentibus vt ipᷣm coꝛpus et ſanguinem ſuum cõmunicet eiſ dem qua largitate ⁊ beneficiencia ſi cotti dianitas eius.ymo aſſiduitas et generali tas qua omnibus illam offert attendatur maioꝛ magiſq; conculcãs atqʒ peſſundãs excomunicationem auaricie et ꝓpꝛietatt inueniri non poteſt Tercio virtute qua ſa cramẽtiſſime illi carni ⁊ pcioſiſlimo ſaãgui⸗ ni adeſſe oſtendimus qua via ſeu modo expugnationis melioꝛ et efficatioꝛ excogi⸗ tari non potuitl. Et ꝓpter hoc ſapientiſſi⸗ mũ ac miſencoꝛdiſſimũ deum illam elige re tanq; optimam decens fuit. Fecimꝰen am ſciri qualiter comedatur xp̃i caro ⁊ bi batur eiꝰ ſanguis ⁊ qualiter iſta refectio. refectio mẽtis ſit Refectio eĩ exterioꝛ q̃ ſpe cietenus ibi ẽ refectionè interioꝛẽ ac ſpiri⸗ tualem opꝑatur in mente digne accedetis. Ex quibꝰ euidens eſt quia in illo ſacxamẽ to xpᷣus dominus et magiſtrum veritatis doctrina et exemplo ſe oſtendit et verum deũ virtute mirifica ſe eſſe declarat ibideʒ In ipſa enim foꝛma panis et vini viſibi⸗ li quid ipᷣe vobis ſit et ꝗd nos nobis inui cem debeamus eſſe palam docet⁊ lucide eĩ ipᷣe ſit ſola cottidiana⁊ ſuꝑſubſtacia lis deinde ſolida iocuda et infaſtidibilis animarũ noſtrarũ refectio foꝛma vanisr ● mus iocundat. Si tamen cognoſcẽs ydo 6 BSe ſocramẽto euchariſtie vini aperte deſignat. Panis em̃ materia? x capitulo dictũ ẽ petro.Occide et mãdu⸗ nmſi et vinũ talis ſunt refectio coꝛpoꝝ noſtroꝝ ca.Et iob.xiiu. Diuidũt illũ negociatoꝛes gababe qualẽ refectionẽ xpᷣm dñm eſſe dicimꝰani Si ꝗsvero qrat inquã ſui ſiſitudinem coꝛ gurhicde maruũ. Oſtẽdit etiã eandẽ foꝛmã panis et pus ecclie cõuertat. Rñſio Quia in ſancti ſon vini ſacte dilectiõis vmunionẽ etindiſtin tatẽ ⁊ bonuatẽ ⁊ ꝓpter hoc xpᷣs dñs come thhleim ctionẽ ſocietatẽq; ſanctoꝛũ inſeꝑpabilẽ.de gdere ðꝛillos quos in nutrimentũ coꝛpor enusaot qua ditit ad Gala.iiij. Nõ ẽ iudeus neq; ſui myſtici ⁊ augmẽtũ cõuertẽdo aſſumit. Letorürt grecus nõ ẽ ſeruus neq; liber nõ ẽ maſeu Si quis aũt querat q̃lit᷑ comedãt in iſto ſcbiecala lus neq; femina oẽs em vos vnũ eſtis in ſacramẽto illi qui iam cõuerſisunt⁊ electi tponc rp̃o ieſu. Iſte em̃ conditiones ⁊ diſtinctio Cibus eĩ coꝛꝑalis ia ſumptꝰ ⁊ in nutrimẽ⸗ Gaunn. nes foꝛis ſunt et affoꝛis ſunt et nihil perti⸗ tũ coꝛpꝑis iam ↄuerſus nõ videt᷑ poſſe ite⸗ beio Bent net ad intimũ ſancte ſocietatis ⁊ cõmuni⸗ rũ comedi.Dicimꝰ qui ia vniti ſunt coꝛpo ſl Gen onis ſanctoꝛũ. Manifeſtũ etiã et pᷣceptio⸗ ri ecclie poſſunt magis vniri et qui ia ſunt ueeten nẽ charitatis ſiue ſãcte vmunionis ammi illi quaſi mẽbꝛa poſſunt fieri alteriꝰ modi inerarb⸗ rabili exeplo cõicatiõis ꝓpꝛij coꝛꝑis ⁊ ſan ⁊ nobilioꝛa ⁊ intimioꝛa etia et ita verũ eſt ſtibebi guinis cõfirmat. Hec aũt duo ſcilʒ doctri: ꝙ comeſti ab ipᷣo coꝛpe ecclie poſſũt iterũ ſetn na ⁊ exemplũ verũ cõpꝛobãt eẽ magiſtrů̊. comedi.Uides ergo qna ratio nabilit᷑ cele D Uirtute vero q̃ imaculata ſacerdotali bfñ ſti magiſterio inſtuutũ ſueritvt particibes ſgoie dictiõe panẽ ⁊ vinũ in coꝛpꝰ ſuũ ⁊ ſangui eſſent tati ſacrificii electi taq; ſancti et qua miüns nẽ trãſſoꝛmat dñm ſe eſſe oñdit.Quapꝛo⸗ ſublimis ac venerade menſe tanqʒ filij.ſi nten pter ĩ illo ſacramẽto ⁊ magiſteriũ eiꝰ⁊ do quidẽ de ſacrificiis veſci non licet niſi ſan ueue minatio appet intelligẽtibꝰ Et qꝛ iam dixi ctis ⁊ mẽſa patris nõ parat niſi filis. Qꝛ: . en mus ſacramẽtuʒ illud etiã eẽ ſacrificin ap ſi foꝛte alij temere pᷣſump:uoſeqʒ ſe ingeſ⸗ i paret duplerx efficatia ipius. Pꝛima effica⸗ ſerint iudiciũ ſibi comedũt ⁊ bibunt. ſicut nnhl Nn cia recõciliatiõis ad deũ. Secũda ſanctia legitur in.xv..ad Loꝛint᷑. Jam ergo appet nenona ficationis ⁊ hoc ẽ ei in eo ꝙ ſacrificiũ. Sã euidẽter qualit᷑ intelligẽdum ſit ꝙ ipe ſal Maonon ctificatiõis vero efficacia in eo ꝙ ſacramẽ uatoꝛ beato Auguſtino dixiſſe legit ſcilicʒ Uiul tũ. In eo em̃ ꝙ ſacrificiũ ẽ dei placatiuũ æ nec ego mutaboꝛ in te ſed tu mutaber in e iracũdie eiꝰ in eo auerſatiuũ. In eo vero me. Hoc ei ẽ dicere in mei ſimilitudinem arhl ꝙ ſacramentũ ẽ ſumentiũ ſanctiſicatiuñn. Quẽadmodũ ignis ferrũ in ſe hocẽ in ſui nain gneo aũt ꝙ mẽſa refectiõis et eoꝝ q̃ refe ſilitudinẽ ↄuertit. Si ꝗs aũt querat quö ĩ eeg ini ctionis ſũt effectuũ. Sanctificatiuũ aute,y tam ꝑuo loco ⁊ ſub ta ꝑua foꝛma illõ głio ninegoiie ꝓpꝛie et directe ab execrarione excõicatio ſum coꝛpus ꝙ vtiq; lõge maioꝛis ẽ quau nenmmn nis ſiue ꝓpꝛietatis ꝓpter quod ⁊ ſacra cõ tatis eẽ poſſit.Dicimꝰ qꝙ idẽ eſt ac ſiquere ſanquepolee munio nominatu.„ ifitet quare in tam obſcuro loco coꝛpꝰ tate mihwin NAAligẽter auũt tendẽtibus in iſtaʒ ſa claritatis eẽ poſſit loco remanẽte obſcuro Nuinmnei d cratiſſima refectionẽ manifeſtũ fi Sicut em̃ in poteſtate habet claritatẽ ſus hlneriri elrtvere ac ſpualit᷑ comedẽtes vera nõ oſtendere et quo minus locũ in quo ? WE ciſſime ibidẽ comedi. Juxta ſimilitudine,z lumine repleat retinere. Sic nõ incredibi ſnen coꝛpalis comeſtionis. Qð licet beato Au le ẽ et magnitudinem ſuã ne locũ illum re ftleſenn guſtino diuiavoce oñſuʒ fuerit nos tamẽ pleat aut occupat ita vt aliud coꝛpus ſecãũ niokglari iſtud exẽplo ⁊ ratiõibꝰ aſtruemꝰ. veracir nõ paciat retinere. Et ſicut claritates coꝛ⸗ nenus in eĩ illud comedit iurta ſimilitudinẽ come⸗ poꝛis ſiue fulgoꝛẽ in libera poteſtate habʒ lüſpor Ae ſtionis coꝛpalis mutatione ſui in aliud vt parũ vel multũ illius et in loco vl circa unano dar aſſumit᷑ et in ſimilitudinẽ aſſumẽtis tranſ locũ in quo eſt diffundat ſic ⁊ magnitudi nnzturi mutat.nõ eĩ ligna ignẽ comedũt ſʒ ignis nẽ ſuam om̃ino habet in ſue beneplacito mneenin⸗ ligna. Sic ẽ ꝙ to tũ coꝛpꝰ ecclie comedẽt? voluntatis et ſicut ſalua et illeſa h omnia licgninitur, ſpũalit᷑ in iſta ſacra mẽſa veracit᷑ comedir claritate ſui coꝛpis locũ in quo ẽ vel certũ hnonsint qꝛ illũ in ſui ſiłitudinẽ ↄuertẽs ĩ ſe ĩ ſui nu-⸗ iacentem paruũ vel modicũ vel omnino inetden trimentũ aſſumit vł augmenm. Nutritur in nullo illuminat ꝓut vult. Sic et ſalua nr⸗ eĩ reficit ⁊ auget᷑ coꝛpaid ẽ vniuerſitatem per omnia magnitudine ſui coꝛpis occu⸗ Egeee repꝛoboꝝ auertẽdo a malo et cõuertẽdo pat de loco ꝙ vult et quantũ vult ita ꝙ li nennn ad deũ comedit ꝓpter quod dictu ẽ illud berũ ẽ ei abſq; diminutione illius inquas rmun Dediſti eũ eſcã pplis ethyopũ.Et in Actu. libet paruo eſſe loco.que eniʒ ralio vi cla Muen * ſe Nicker lüge uſinin Ciane elisdin mmennic duenicoi Guatſaam Wtn; 10 Weite äynuaſenen uiename aüainſit nuſgtonie üginerins enolennoziu dänonleni, Pannt if . , gicduntil — UsſonaH otacii ban boin⸗ Titatem ſui coꝛpo:is in poteſtate omnimò da habeat ⁊ non magnitudinẽ nec loqui mur hic de omnipotẽcia virtutis qu ha⸗ bet ſcom ꝙ dens ẽ de qua certu eſt quod nihil ẽ impoſſibile vł eua difficile. Sed di cimus et pie credimus hac eſſe gloꝛiã oĩim electoꝛũ vt omnino libere voluntati eoꝛũ ſubiecta ſunt omnimodo nõ ſoluʒ coꝛpo ra ipoꝝ ſ etiã quecunq; ſunt coꝛpoꝛum. SDi enim verũ ẽ ꝙ dixit demon. Berith ð beato Bartholomeo qð oſtenderet ſe ſi vellet. Si autem noller videri non poſſet Quid credenduũ ẽ de eo ꝓ ſtatu gloꝛie.Si enim ex vmbꝛa tenuiſſima gloꝛie hac po⸗ teſtale habuit in coꝛpe ſuo quõ dubitari poteſt inco mꝑabilit᷑ maioꝛẽ illũ habituꝝ eſſe poteſtatẽ in patria ex ipᷣa pfectione et veritate gloꝛie. Si quis aũt querat qli ter viuificus panis int᷑ manus ſacerdotis veniat. ſcilicet vtrũ ꝑ motu aut ſubito cuʒ ipᷣm ante pᷣſentia eius in altari ↄſtet fuiſſe in celo aut ĩ alio loco. eadẽ ẽ queſtio quõ in vno altari mõ exiſtens iam erit in alio vtrũ ꝑ motũ aut ſubito. In quo Rñdeo: ꝙ nõ ꝑ molũ qualis coꝛpoꝝ.id ẽ tranſuuũ continuũ. Lunc eĩ in omni loco inter me⸗ dio neceſie haberet eẽ ⁊ ideo dicimꝰ quia ſubito.Et hic effectus vnus ẽ dotis coꝛpo⸗ rũ gloꝛificatoꝝ qᷓ nominatur agilitas ex qᷓ neceſſe ẽ rñũdere agilitatem ipᷣius volũtati anime gloꝛificate ita vt ſicut anima impe⸗ rat ei mõ moueri in ſtatu miſerie iſtiꝰ ad locũ quẽ voluerit ita in ſtatu gloꝛie impe⸗ ret ei eſſe vbi voluerit.Alioquin nõ ſibin⸗ uicẽ congruerẽt imperiũ volũtatis ipſius anime ⁊ obediẽcia agilitatis ipᷣius coꝛpo ris. Quoniã autẽ difficilius ſuadetur.im⸗ perſtis et difficiliꝰ ab eis capit᷑ xpᷣi coꝛpus ſimul eſſe poſſe in celo et in altari.⁊ inſuꝑ in tot altariũ milib us euitemꝰ hoc.ne ad iuuemus incredulitatẽ vel potius imperi ciã ipoꝝ.Attendent ergo in pᷣmis qꝙ coꝛpꝑi humano danf motꝰ innaturales.ymo et cõtra natura ipᷣius in loca innaturalia ex virtute anime cui cõiunctum eſt pꝛeſtãtur et acquirũtur.videlicet motus in ante⁊ re tro motus in dertrũ et in ſiniſtrũ. motꝰ in ſurſum et deoꝛſum.nõ quidẽ exmõ in de⸗ oꝛſum quo per ſeipᷣm naturaliter mouere tur. Sed longe aliter et modo contrario moueretur. moueret᷑ em̃ in deoꝛſum natu raliter motu recto ata; continuo. Sed vir tute anime imperãtis mouetur in deoꝛſuʒ motu flexnoſo muluſq; quietibꝰ ſeu pau⸗ xxvj . . „ „ .„ H “ „. lIationibus interrupᷣtis. Deinceps mouet ꝓ ea et ꝑ eam in circulũ et trigonũ et qua⸗ drum ⁊ per omnẽ figurã non ſolum ꝓ ne ceſſitate vel vtilitate quacunq; ſed ꝓ volũ tate penitus anime imperantis. Similit᷑ ẽ videre de locis cuʒ enim nõ habeat coꝛ⸗ pus humanũ naturaliter niſi vnũ locuũ ſi⸗ bi ꝓpꝛiũ et nature ſue congruũ. videlicet nature infimũ qð eſt tocius mundi medi⸗ um ſiue centrum: pꝛeſtantur tamẽ eidem coꝛpoꝛi et acquiruntur per animã cui con iunctũ eſt et tot loca ipſi tam in naturalia ⁊ a loco naturali eiuſdem adeo diſtancia Si ergo nunctantũ poteſt anima huma⸗ na naturaliter in coꝛpus ſibi cõiunctũ cõ tra naturam eiuſdem ⁊ hoc ꝓ ſola volun tate abſq; om̃i neceſſitatevel vtilitate quã tofoꝛtius anima xpᷣiꝓ ſumma neceſſitate et vtilitate poterit in coꝛpus ſuum contra naturã ipſius quicquid eadem neceſſitas vel vtilitas requiſierit. Si nõ poteſt obſi⸗ ſterevel reſiſtere natura coꝛpoꝛis humani voluntati anime imperantis.licet otioſe⁊ pernitioſe quin feratur aut moueatf᷑ in lo cũ ſibi inogruũ.et hoc motu nature ſue tã reſiſtet voluntati anime ipᷣius ſaluatoꝛis et hoc neceſſariſſime ac vtuiſſime natura coꝛpis ſui quin ſe expibeatad omne bene placitum eius in omni loco in quo pᷣſenti am eius requirit tantaq; vtilitas. pᷣſertim cum incompabiliter plus poſſit in coꝛpus ſuum anima illa qua anima tua naturali ter̃ poſſit in tuum.et cum omniũ creatura rũ potentiſſima ſit ivbſa anima redempto⸗ ris et coꝛpus ſuum iam nõ ſolũ non ſit ei ſarcine vllo mõ ſed ſoli gloꝛie poſtqᷓʒ vel ſupꝛa quã non ſit gloꝛia coꝛpalis. Qꝛ ſiꝗs querat que ſit neceſſitas vł vtilitas que re quirat pᷣſentiam huius coꝛpoꝛis in tot al⸗ tarium milibus. Rñſio quia neceſſitas vł vtilitas hec ſunt eccleſie vniuerſalis medi tatio ſiue ſanatio. eiuſdẽ reconciliatio ad & partẽ miſericoꝛdiaꝝ.ſiue eiuſdẽ patris mi ſericoꝛdiarũ ad eccleſiam ſuam placatio. Tercio ipius eccleſie ſacratio ſiue ſanctifi⸗ catio. Quarto eiuſdem eccleſie ſpinitualis refectio.Quia illud venerandum coꝛpꝰ ⁊ er mealena ſaluberrima eſt et ſacrificiuzʒ placabill , imuʒ et ſacramentũ noſtre ſan ctificationis ⁊ cibus ſpiritualis refectiõis ſicut ſupꝛa oſtendimꝰ.Et quia myniſteria miſſarum nõ ſunt niſi quattuoꝛ: hecq dixi mus. Neceſſe eſt vbicunq; miſſarũ agun 8 . Be ſacramẽto euchanſie tur ſolennia coꝛpis huius ſacratiſſimi ve 1 ruʒ et libertas multa ſernitute depꝛeſſa et Neenmns riſſima ad eſſe pᷣſentia. Non enim quęad potencia in numeris debilitatibꝰinfirma Binotog 6 moFũ delirant quidãa heretici ſufficit denn ta. Amplius. Quid mirũ ſi vbi totum nnuint gnatio ſiue ſignũ ſiue figuratio coꝛꝑis iſti ibi partes et partes. Quinpotius ecõtra⸗ Glneoti uures vinilſici ? ſanguinis pᷣcioſi ad iſta qua rio mirabile ẽ ꝙ in mullis locis ſit totum ſecilapen U„,A, Inoꝛ pagen da. imo neceſſario requirũt vi vbi non ⁊ partes.Cum ergo cenũ iam ſit punenan uifici panis et vini pᷣſentiſſimã veritatem quia anima rationalis et caro partes ſũt boouipun neqʒ eniʒ figura neqʒ alia deſignatio me filij dei ex quibus cõpoſius eſ ſᷣm ꝙ hõ e „,. Qiicine p̃ſtare poteſt vllomõ ſalutem. Sp non eſt mirabile ſi vbi ⁊ ipᷣe eſpet ibi et ꝑ/ nteush 92 ſola ipᷣius pᷣſens veritas medicine. Simi tes ipᷣe.Sed hoc potius ammiratione di⸗ Akaczfpiu liter impoſſibile ẽ ꝑ ſolam et inanem denñ gnũ.quia cũ ipᷣe vbiq; ſit nõ vbiq; tñ ſunt ſodoezetg gAnationẽ ſacriſici placari iratũ aui reeon eiuſdẽ dicte partes.hoc autẽ eſt quoniam fuevdinpe cCiliari offenſũ abſq; ſacrificuũ veritate. Hi ad certas vtilitates et myſteria aſſumpie Cicuoloe milit᷑ neq; ſacrari aut ſancificari poſſibi⸗ ſuntet ꝓpter hoc vbi locus eſt huius vti- Mn le ẽ quẽq; abſqʒ ſacramenti veritate cum litatibus et myniſteris ibi eas eſſe in ipſo Ceinster virtutẽ ſanctificationis ſola veritas habe ſuo toto et cum ipſo ẽ neceſſe. Ubi antem Nönnue at ſacramẽti. eodẽ mõ impoſſibile eſt ali non eſt locus huius myniſterũs aut vtili⸗ iuonius duẽ refici paſci atq; potari ſola deſignati tatibus. ibi eas vel nuilatenus eẽ neceſſe ſodneni one ſeu figuratione panis ⁊ vini.Alogn eſt excepto loco vbi pᷣmium et remunera⸗ Gniteni ad nõ indigeremꝰniſi figurisvel picturis ad tionẽ iſtoꝛũ meritoꝛũ obtinent. Qui ẽlo⸗ nenavd iſta quatuoꝛ ⁊ ꝓ nihilo laboꝛaret ĩ miſſa cus gloꝛie ipᷣarum et hic eſt celum celoꝛũ. inerduod rũ ſolennijs cũ ſufficerent picture altarin ſiue celum empirreũ. Quia ergo in omni porigeba . ⁊ ſacrarũ oblationũ ad iſtas quatuoꝛ no altari vbi miſſa agitur locus ẽ pᷣdictis vti⸗ Uoenttaadt . minatas vtilitates. Hec auteʒ inſania ad litatibus et myniſteriis neceſſe eſt pnom fihnadne⸗ hec eos irrefragabilit᷑ deducit vt pictura natas partes in ipſo ſuo toto et cum ipſo rimun diluuij ſola ſine veritate mundũ ſubmer ad eſſe pꝛeſentiſſima vt diximus veritate Cranmornfn ga ⁊ pictura ignis quo mundus inferioꝛ Sed queẽadmodũ vt ſupꝛa tetigimus vbi Nennſulen cCcoflagradus ẽ iam mundũ exurat ⁊ pictu meditatio exhibenda ibi optei medicum Hugipoſin raa ſola panis paſcat ⁊ reficiat. Sic ⁊ pictu eęẽ cum alabaſtro vngentoꝛum. ⁊ ibi recõ ſlus I ra vini potet ⁊ inebꝛiet. Sic igit᷑ demẽcia ciliatio ibi mediatoꝛem cum ſacrinlio. et lpysiluat eeon ẽ aperta vt omnino non diſtinguaunt vbi ſacramẽtatio ibi ſacerdotem ſeun pon frorluoft qualiter virtutẽ et efficaciã ſignis attribu⸗ tificem cum ſacramentis.⁊ vbi refecto ibi ihmm⸗ auunt et veritati. Amplius.ſicut locus ꝓ dapiſerũ cum cibo et potu. Alibi autẽ nõ futbiden piꝛius naturalis eſt eidem ſic eiuſdem loci ẽ neceſſevt iſta exhibeat. Licet igitur neq; Atönmi . vnitas.querit ſicut locus innaturalis cõo⸗ anima neq; carne careat dei finus tamen nſinde tra natur eiuſdem ineſt ſic ⁊ locoꝝ multi lullas non erhibet in mundo iſto inferioꝛi inen tudo. et ſicnt ſurſus et deoꝛſum in locis cõ niſi vbi locus ẽ vtilitatibus et myniſterüs nsſtn⸗ rraria ſunt.ſic vnũ et młta in eiſdẽ et eque pꝛopter quas aſſumere dignatus eſt. gſteſan cContraria.queritur ſicut poteſt anima ch Amp. quoniã hũanitas ip̃ius ẽ velut Nriie ſti contra natura coꝛpoꝛis ſui vt expibeat veſſtis ſacerdotalis ip̃ius in qͥ ꝓ nob fun lan iplum quandocunq; voluerit in ſurſum? gitur offitio ſacerdotis.quid mirũ ſi ilam fiae⸗ . Jaandoa; volneririn deoꝛſum. ſic ex ea exhibet velin celo vbi pareat vultui dei ſlii en ₰dur— gem potencia nõ obſtante vlio modo v ad interpellandũ ꝓ nobis.vł in altarivbi ni * reſiſtente natura coꝛpoꝛis cõtraria poteſt ſacerdotale myniſteriũ ꝓ nobis exequit᷑ ninte illud exhibere in quotcũq; locis voluerit alibi vo cur illam expiberet. Amp̃.qd mineie cum non magis ſit naturalis eidẽ loci vni mirũ ſi de conſoꝛtio deitatis huic ſacratiſ e ſgi taS q́; locus ipe neq; magis contra natu-⸗ ſimo coꝛpoꝛi collatũ eſt vi ſimul poſſit eẽ Urlaeſ⸗ tam ipius locoꝛum multitudo quã locus in multis locis licet cõtra naturam ſuam lillaut innaturalis ip̃ius.hoc ergo in gnima ſNmſi Quẽcadmodũ ipᷣa diuinitas vbiq; ꝑ natu Wunn ſaluatoꝛis potifſimũ locum nõ abet. tuz ra ſuam eſt cum eidem ex eodem conſoꝛ/ elſiͤ qguia coꝛpoꝛi ſuo imperat et eo vtitur po- tio impaſſibilitas et pene ſpiritualis agili 6 ſnn, teſtate liberrima. tum quia omniũ creatu tas atqʒ ſubtilitas collata ſunt contra na ln 1 re ſupereminetr potẽcia ſoꝛtiſſima. In no tur ipᷣius coꝛpis. Non enim verius ↄtra wünef ſtris enim animabus longe ſecus eſt quo naturaʒ ipius coꝛꝑis eſt perpetua illa ſine D nſe edent hmüſphinn mpointi Shsſirn nscſtfne, ſechabe⸗ anmmin noſcit daseſtbuuser bicgscſeni ſeiun nikensetti Uumnseineti mnrenenere nen Ci tundri Oiaapu loas 5an naeſſeckin woldi anß dirmsnr Atiogannan nncnn tit manbnin ſumtamnt hon. Abinn en rg eudaifue nmmtgldin brsenni ne e nte 4 V perennis impaſſibilitas T iuiſibilitas om nimodo quo inſenſibilis ẽ ſenſbus nr̃is in via iſta hot ẽ vita hominũ q; coꝛpoꝛuʒ caduconꝝ tã mirifice penetratiua ſubtilitas nec illa pene ſpiritualis agilitas quibꝰ re muneratũ ẽ ⁊ gloꝛificatuʒ ẽ illud coꝛpꝰ q; locoꝛũ pluralitas.Si ergo nõ obſiſtit nec obſiſtere gotuit n ature coꝛpoꝛisiillius cõ/ trarietas quin de conſoꝛtio anime gloꝛifi ca te atqʒ ipᷣius deitatis recipet pᷣnomina⸗ tas dotes et gloꝛias nõ poterit vlteriꝰreſi ſtere vel impedire quin recipiat ex eodeʒ conſoꝛtio locoꝝ pluralitatẽ ſeu multitudi nẽé. Amplius. cũ p̃nominatas dotes ⁊ gloꝛias receperit coꝛpus illud ad pꝛemiuʒ nec cõtrarietas nature ſue obſiſtere pote/ rit quo minus multitudinẽ locoꝝ ⁊ recepe rit ad meritũ ⁊ ad exequendũ ſuſceptum myniſteriũ. ad meritũ quidẽ in ipᷣa ſacra⸗ tiſſima cena vbi ⁊ in ipſa ſede ſua recũbe/ bat inter duodecim ⁊ in manibꝰ ꝓpꝛijs ꝗ bus poꝛrigebat᷑ apoſt olis ad ſumendũ⁊ in oꝛe ac faucibus accipientiũ? manduca tiũ ipᷣm ad myniſteriũ vᷣo ꝙ quadruplici‚⸗ ter ſupꝛadiximꝰ.Alioquin fruſtra et vane quattuoꝛ myniſteria ſeu officia pꝛo nobis agẽda ſuſcepiſſet dei filiꝰ cuiꝰ nullũ eoꝛuʒ pagi po ſſit niſi ꝑ veriſſimã pᷣſentiã coꝛꝑis illius. Amplius. cũ quicquid gloꝛie hʒ coꝛpus illud totũ habeat in pᷣmium myni ſterioꝝ ſeu offitioꝛũ que in ipᷣo et ꝑ ioſum ſaluti hnmani generꝭ ſũt ipenſa multo ſoꝛ tius nihil deerit eidẽ de hijs qͥ requirit exe cutio ipoꝝ myniſterioꝛũ. Manifeſtũ auteʒ iam fecimꝰ ꝙ executio illoꝝ quatiuoꝛ offi tioꝛũ requirit ex neceſſitate pᷣſentiã eiuſdẽ coꝛpis ſcilicet in multis altariũ ſacrarioꝛũ qᷓ; ſiue ſacroꝛum repoſitoꝛioꝛum milibus . p.ſi gloꝛificatione ſua venerandũ illud coꝛpus adeo appꝛoximatũ adeo ſila tũ ſpuũalibꝰ nobilibuſq; ſubſtacis.vt nõ ſolũ illud ſed etiã omne aliud coꝛpꝰ gloꝛi ficandũ.ſpũale noĩare auſus fuit apoſto⸗ lus dicens in. xv.pᷣmo.ad Coꝝ. Seminat᷑ animale ſurgit ſpũale aſſimitatũ inqᷓ; im⸗ paſſibilitate ſõtilitate agilitate qᷓs diximꝰ Alſſimilatũ aũt in remunerationẽ ⁊ gloꝛiã ſua ppam. Wulto ergo foꝛtius aſſilari de buit eiſdẽ ſoũalibꝰ ſubſtãcijs in hoc vno videlʒ vt ſimul poſſit eẽ ĩ multis locoꝛũ mi libus Multo inqᷓ; foꝛtius aſſimulari debu it eiſdẽ ꝓpter ipam cauſam remuneratio nis ſue et alioꝝ. hec autẽ cauſa quadru⸗ plex ẽ offitiũ ſiue myniſteriũ qð diximus eẽt ſubita eẽt neceſſario ſimul in loc quẽ xxvij. hoc igitur ex neceſſitate datũ ẽ coꝛpi illi vt poſſit eẽ in multis locis ſcʒ milibꝰ ad exe⸗ quẽda officia ſen myniſteria ꝓpt᷑ q̃ agen da et creatũ et aſſumptũ eſt. Ampᷣ.ꝗd mirũ ſi de conſoꝛtio diuinitatis cui vnnũ ẽ coꝛpus iſtud hoc contra naturam habet qdiu beneplacitũ ẽ ipᷣius diuinitatisvt ſit in multis locoꝛum milibus ſimul et ſemel Quẽadmodũ ipᷣa diuinitas ẽ in omnibꝰ. Ubicũq; enim natura eſt paſſibilis vnita alü nature agenti et foꝛtiori neceſſe eſt vt ab ea paciatur atqʒ recipiat ſiue ꝓ modo ſue receptibilitatis atq; paſſibilitatis ab illa. Quid ergo mirum ſi coꝛpus vnitum diuinitati cuius virtus ⁊ actio ſunt in vlti mo et maximo per omnẽ modũ ex virtu⸗ te diuinitatis hoc recipit et hoc ei aſſimila tum eſt iuxta capacitatẽ ſuam. vt poſſit eẽ in multis locoꝝ milibus ad obſequiũ di⸗ uinitatis et gloꝛia.cuʒ nulla natura ſic for tis et agens que ſibi cõiunctam et obediẽ tem naturã alia in ſimilitudinẽ ſuã ꝓut il⸗ la capax ẽ non irahat. Ignis enim ferruʒ duriſſimũ ac frigidiſſimũ in ſui ſimilitudi nẽ cõuertit ꝓ capacitate ipᷣius ferri videli cet q;tũ ad caloꝛem atqʒ ſplendoꝛem.nõ autem q́;tũ ad motum neqʒ q;tũ ad ſub⸗ ſtacie ſubtilitatẽ.Et hoc quoniã ſalua na⸗ lura ferreitatis non poteſt habere ſubtili tatem igneam neq; motuʒ ignis Qꝛſi ꝗs dixerit quia coꝛpus humanuʒ nõ ẽ capax multitudinis locoꝝ ſimul. ſed im̃ vniꝰ p⸗ aliũ.Uen vliq; dicit ſi ita intelligat ꝙ nõ ẽ capax niſi vnius loci poſt aliũ ꝑ naturã ſuam.Et hoc ẽ quoniã virtute ſua coꝛpus nõ acquirit locũ niſi ꝑ motũ.motus autẽ localis nõ ẽ niſi fuga naturalis atq; deſer tio vnius loci et inſertio ſiue acquiſitio al lerius. Motus ergo cogit coꝛpꝰoẽ natura liter mobile in vno ſuo loco eẽ in quolibʒ inſtanti.⁊ hoc ẽ quonia cogit ipᷣm deſere/ re locũ in quo ẽ dũ tendit ad aliũ⁊ egredi de pᷣoꝛi dum ingredit᷑ ad ſequentẽ. Et ꝓ⸗ pter hoc natura que ẽ in coꝛꝑe pᷣncipium motus eil quietis non ꝑmittit coꝛpus ſimł eẽ in mult locis quia dũ impellit ad vnũ locũ expellit ipᷣm ab alio in quo erat.Oꝛ: ſi ꝑ aliã virtutẽ imperantẽ im̃ ⁊ nõ mouẽteʒ acquirengus ſit locus coꝛpi ſiue loca mul ta nullo mõ neceſſe ẽ vt acquiſitio vniꝰ ſit cum deſertione alterius. Hoc enim eet is ve motus ſi deſertio eſſet continua. hoc ẽ habens ſucceſſionẽ in tempoꝛe. Si anteʒ iĩ „ ſacramẽto euchariſtie deſerit et in loco quem acqrit. In eo enis tu in ſiniſtrũ motu inſurſum ⁊ motu in de n inſtãti in quo acquirit locuʒ quemcũqʒ ex oꝛſum.Et quia innũera ẽ multitudo alta/ Eſontbo neceſſitate in eo eſt. Similiter etin eodez riũ in ꝗbus miſſas eadẽ hoꝛa ↄtingit cele anyind inſtati in loco eſt quem deſerit qꝛ ſimul et bꝛari mouebitur neceſſario innũeris mo⸗ gerſcze . ſubito deſerit hunc locũ et acquirit illum tibus cõtraris. O ſi dixerit quis nõ jenne ſimul eſt in ambobꝰ et hoc eſt qõ intendi/ab vno altari mouet᷑ ad aliud ſed ð celo ophst mus Quia ergo nõ ꝑ mediũ qſi traſiliens gempirreo deſcendit ſuꝑ vnũquodq; alta⸗ rſta aut tranſuolans ab hoc altari in oĩa alta riũ ipᷣa hoꝛa/qua in eo ſarum ſteriũ agi⸗ acibrus⸗ . ria vel in quodcũq; aliud aut a ſolio glo tur et eo pacto illuc reuertit᷑.nivilominus uittoſt rie ſue diſſiliens in oĩa altaria atq; ſacra- accidit ide incõueniens.Cũ eĩ cõtingat ea 1 mie ria pᷣſentia ſue humanitatis exhibet ſʒ ſo dem hoꝛa in alis altaribus ſacrũ myſteri ar lo imperio ac bnũplacito ſue voluntat cui um agi. In alis autẽ finiri cõtinget ex ne cze ſũma ſubiectione obedit coꝛpus ſuũ ſubi ceſſitate eundẽ dei filiũ ſᷣm humanitatem to et in ipo nuc eſt vbi vult coꝛpus eiꝰ nõ ſui coꝛpus eius in innumera altaria de ce n . ſequens oĩno naturã ꝓpᷣam ſed ſolũ bñ⸗ lo ferri et ſimul ab innumen alijs in celuʒ Pelicl placitũ imperantis.Exhibet ergo illud in rapi.Qua decauſa ſimul aſcendere dei R W manibus ſacerdotũ abſq; ſucceſſione mo cendere Et qꝛ in omni hoꝛa lã diei quã no ner tiua et inde aſſumit illud in celũ abſqʒ re ctis cõtingit miſſas celebꝛari et finiri ꝓ di nſfredo ceſſione motiua ſicut enimvoluntas eius nerſitate dimatũ ꝗ diuerſificãt diem et no nwemnt ſubita eſt ⁊ tota ſimul vtraq; ꝑ ſe.Quia er ctem ⁊ hoꝛas no habebit dei filiꝰ ᷣm hu⸗ Nanſe go ex ſola volũtate vel anime ipius impe⸗ manitatẽ neq; coꝛpus eius requiem a taʒ MMnout rantis vel vᷣbi ᷣm qð verbum vłlipᷣius di contrarüs ranq; pugnatibus motibꝰ nec Ginmnst uinitatis.nullatenꝰ autẽ ex natura coꝛpis ceſſabit volare et de celo et reuolare ad il ulutden qcquirẽda ſunt huius loca coꝛpoꝛi illi. x wa lud ſiue trãſuolare ab altari ĩ altare ⁊ traã ſamen nifeſtũ eſt quia ſequit᷑ volũtatẽ imperan-⸗ poꝛtari ante et retro in dextrũ et ſiniſtrum ſun khint tis coꝛpus illud nõ naturam ſuã.Et ꝓpter ſurſum et deoꝛſum. Hac autẽ ingetudinẽ Saunctaan hoc exhibet pᷣſentiã ſuã vbicunq; iubet et imo contranioꝝ motuũ turbinem ac tẽpe ncheht quãdocunq; non ꝑ motũ illuc ſe traſfers ſtatem nec ymaginato huana recipit nec ordete ſ ꝑ obedientiã inter quã ⁊ iuſſum nihil ſit intellectus. Amb. omne qð mouet a naͤfſue mediũ ibidẽ ſubito ſe pᷣſentans.Cum aũt loco quocunqʒ exũt locum illum.⁊ omne ſapſtin non mireris in te ꝙ vbicũq; es habes ibi qʒð exiit locũ ſuuʒ deſerit illũ.et omne qð W ⁊ coꝛpus tuũ.cuius ↄditionis arbitrart eẽ deſererit locũ in quo ẽ non remanetiipᷣo. ſglusglini omnipotẽtiſſimũ dei filiũ qui credere nõ Quare ſi filiꝰdei ſᷣm humanitatẽ ſiue coꝛ ſunmpt vis nõ dico vbicũq; ẽ.ſj vbicũq; vultißᷣm pus eius mouete celo empirreoiin altare glucne habere pᷣſentialiter coꝛpꝰ ſuũ ſecũ ⁊ potni quodcunqʒ ſiue ab altari in altare aliud. Mponn ſimũ vbi hoc regrit dignationis ſue ꝓ no /neceſſario non remanebit ĩ celo empirreo Gcplares⸗ his ſuſceptũ officiũ. Declarabimꝰ etiã ⁊iĩ altari a quo mouet ita non erit ſimulł Nulgeli eclaratiõe euidenti ꝓbabilius ꝙ ipoſſi iĩ multis altaribꝰ neqʒ ſimul ĩ celo empir⸗ Glcngsſc bile eſt ꝑ motu ipᷣius fili deivel coꝛpis ſui reo ⁊ in alrari cum exiit inde.Siei rema⸗ mcüprdi iſtã tam crebꝛã tanq; młtiplicaʒ eiuſdẽ coꝛ et in celo non erit inde. dicimus ergo qeꝛ NN poꝛis pᷣſentationẽ ſeu exhibitionem fieri.. .D quẽadmodũ filius dei vbiqʒ eſt m deita ſtensqnenn Piimũu quonia accideret ipᷣm filiũ dei ſmOtem ſuã ningens a ſine. vſqʒ ad finẽ foꝛii ſͤſbiſßei oc ſiue ſacratiſſimũ coꝛpus eiuſdẽ moue ter exhibet pᷣſentiam ſuã diuinã apparẽs ſecidepont ri motibus contrarijs et illis innumeris. vbi vult ⁊ quõ vult Sic partin ſuarum Moſalur k saagalt ſim hoc ab altari in quo pꝛi/ videlicet anime et coꝛpis pᷣſentiaʒ exhibet ulgacco mo ſit ſiue celebꝛatur miſſa in omnia alta vbi vult ⁊ quõ vult abſqʒ vllo motu earũ lopnodi ria aliain quibus ſubſequẽter celebꝛãtur Sicut ipᷣe apud ſe et p̃m ſe hocẽ ſᷣm natu Urſebini Quia ergo quedã altariũ alioꝝ ſunt illi al ra ſuam immobilis et ĩmutabilis et illoca ubibatſin tari a dextris queda a ſiniſtris quedã ſub lis ẽ p oẽm modum.ſfactus ẽ mobił muta Aigrin et queda ſupꝛaſmouebitur necèfſario filiꝰ bilis localis ex aſſumpnone humane ani ſeliſſcz dDei cum ĩ oĩa altaria ſe traſferat/e ſimł miſ me et coꝛꝑis et attingeus a fine vſqʒ ad fi käin * ſe celebꝛantur ⁊ in oĩm iſtoꝝ ſituũ ſiue diſ nẽ foꝛtit᷑ factus ẽ loco modico circumſcri/ lrid poſitionũ altariũ.mouebitucinq; motui pribilis ⁊ ꝑx motũ de loco in locum pᷣſenti⸗ 3 ſellund anle/c motu in retro motu in dextrũ? mo aom ſuam exhibens. Qnantofoꝛtius ipſe Oig an ſi⸗ W mmlnned fonndce, . ndige nunſi rnbm Mac sſigine nEdlsnn en hsnc ancr unidegein tmnafnn titadienan dudaſfnbr ot cidini „7„ Ne aee or öer imonrnun amanuiin venonmun Auindud ſuiuni partes diſcrete videlicet anima et coꝛpus / lex ineffabili vnione qua eidẽ et in eo vni⸗ te ſunt hoc habentvt iſtam attingentiã ⁊ amplitudinem ſpualem qua attingit a fi⸗ ne vſqʒ ad finem foꝛtiter in hoc ſaltẽ imi⸗ tentur.et licet ſint mobiles et mutabiles. coꝛpus quippe ꝓpꝛie anima vo nõ pꝛopᷣe in hoc inq; vt abſq; motu pᷣſentiam ſua,ʒ exhibeast vbi et eiuſdem fili dei boc re; quirit officiũ.tnntaqʒ noſtre ſalutis neceſ ſitas pariter ⁊ vtilitas.cum enim ſola om nipotenti virtute eius ibi ſunt. ibiqʒ tene antur atqʒ ſeruantur qualiter motu indi⸗ gere credendus eſt vt eas alibi eſſe facere nõ poſſit niſi per motum. Si enim in ma nu tua coꝛpus quodcunq; teneres manu tua id poneres vbi velles.Cũ ergo in ma nu filij dei hoc eſt in virtute et beneplaci⸗ to per omnia ſit coꝛpus ipᷣius ponit idvbi vult manu ſua hoc eſt virtute et benepia⸗ cito nõ motu ip̃ᷣiꝰ. Sic et tu faceres de po mo ſi manus tue abſqʒ motu ſuo ſola vir tute ſua ⁊ beneplacito totum quod vellet 2—. 1Vv5= xxviij niens in altarevel de altari in aliud cum equa facilitate tranſeat dura vt mollia at q; magna vt parna. Perinde ergo eſt ac ſi moueretur. pꝑ inane et vacuũ cum nihil ip̃ᷣm retardat aut detineat/quare eque ci/ to venit de celo in altare eque cito tranſi/ ens totum ſpaciũ qð eſt a celo empirreo vſq; ad altare/ quantalibet particulã ipᷣi us. Non enim ſucceſſiue tranſit totũ ſpa/ ciũ/ſubito ergo ſe exhibetin altari etideo non ꝑmotũ. enim duricies medioꝛuz coꝛpoꝝ ita ẽ vt mollicies apud coꝛpꝰogloꝛi fitatũ multofoꝛtiꝰ ita erit magnitudo eo⸗ rũvt paruitas apud ipᷣm. Et ſi duricies eo rũ nõ poteſt eu dennere vel retardare vl⸗ latenꝰ. multofoꝛtiꝰ neq; magnitudo ipᷣo rum. Ex quo etia manifeſtũ eſt. quéadmo coꝛpus gloꝛificatũ.ſic nec ꝓhibere quin ſit in alio. Adiuuabit aũt intellectũ puulum aliud coꝛpꝰ in ſe detinere poteſt poſſet in pomũ. Dabimus ergo exem⸗/ d hotc intelligendũ exemplũ anime hũa Aundehirrebus en hll us. Sicul ne qᷣ pᷣſentiã ſui exhibet in oibus partibꝰ 6 Henim qui cantoꝛ eſt in aliqua eccleſia / ali/ quando exhibet officiũ cantoꝛis aliquan/ do nõ exbibetlicet illud nõ deponat. Sic et dei filius humanitatẽ quaʒ ꝙ nobis aſ⸗ ſu mpſit/ aliqñ pᷣſentem exhibet et aliquã/ do nõ licet iilã nunq; deponat. Sic ⁊ ani ma tua aliquàdo exhibet videndi officiũ/ pᷣſenterlet apꝑibilitenet aliquãdo non ex⸗ hibet illud nec tamen illud deponit ⁊ ſine motu ſuo omni ad exequendu hmõi offi ciũ egreditur ⁊ ab executione illius abſq; motu ingredit᷑. Sic ⁊ dei filiꝰabſq; motu ſuo vel coꝛpis ſui ꝓpꝛio egreditur ad exe/ quendũ ꝓ nobis ſacerdotale officiũ in al tari. Moln phᷣo diximꝰ qꝛ mouet per ac⸗ cidens queadmodũ ⁊ foꝛma ſacramenta lis ſub q ipᷣe ẽc ſiue cuʒ eleuatur a nobis ſiue cũ deponitur. Siue cũ in ſacra pixide depoꝛtatur.2 ele do conueniens rei ſpuũa lis ad coꝛpa gloꝛificata et potiſſimuʒ ad coꝛpus dñi ſaluatoꝛis.qð eſt incompa biliter ſublimioꝛis gloꝛie quã alia. Multa enim habẽt ſimilitudinem ſpiritualitatis Sicut em̃ anima totũ coꝛpus animatũ pe netrat abſqʒ vlla reſiſtẽtiajet leſione/ tam ſua q; ipius. Sic ⁊ coꝛpa gloꝛificata om̃ia MAo:pus ſaluatoꝛis adeſſe in altari non per motũ.Sic enim non reſiſtunt gloꝛificatis ⁊ hec ẽ etiã alia declaratio que cogit coꝛpoꝛis cui ⁊ quaſi affſigit quiete ꝑpetua. Hec ẽ ergo biunckła ẽexhibet inq; in oĩ⸗ 2 „ bus opationibꝰſenſuũ et abſq; motu ſuo locali. Nõ ei ſi ab opatione viſus veniat ad opationẽ auditus neceſſe habʒ moue ri localiter ab oculis ad aures et ita ſe ha bet de alijs ſenſibus et opationibꝰ eoꝛuʒ Hoc aũt facit ex natura ſpualitatis ſub q̃ᷓ ſimul attingit mẽbꝛa adeo inuicem diſta⸗ tia. Sic ⁊ gloꝛioſũ dñi ſaluatoꝛis coꝛpus. ſi né qnia⸗ ex natura coꝛꝑalitatis ſue ſed ex ſimilitudine ſpũalitatis q̃ ẽ gloꝛia ipnius attingit ſimul loca innũera ⁊ obtinet.cuʒ vtilitates et officia ꝓ qbus aſſumptũ ⁊ gle ficatũ ẽ hoc requiruũt. Silitudine autẽ iſtã ſpũᷣͦalitatis ſupꝛa expoſuimꝰ in hoc eode capitulo.Quoniã aũt natura vniuſcuiuſ⸗ q; coꝛpis nõ intẽdit ei locũ niſi ꝓpter ipᷣm ſolui.Quicꝗd ei intẽdit vnaq̃q; natura ac quirere nõ intẽdtt acquirere niſi ppᷣo ſub iecto et ꝓpter illud ſolũ. Quonia inq; ita ẽ ꝙ vnicuiq; coꝛpi naturali nõ ſit neceſſa⸗ rius niſi vnus locus ad quieſcendũ in eo. deo nõ intẽdit natura acqrere ſubiecto ſuo niſi locũ vnũ.⁊ ꝓpter hoc expellit ißʒ ab vnoqq alioꝝ locoꝛũ donec acqſie⸗ rit illi ꝓpꝛiũ cui alligatũ ẽ naturali cõgru⸗ entia. ꝓpter qnod cum acquiſierit locum hmõi coꝛpi ſua natura illud in eo quietat liij tcoꝛpibus alia.ð ſed cedunt eis omimõ ceſſ/ꝰ one obediencie non refert ergo qualia ⁊ quãta ſint ꝑ que tranſire habet de celove Be cauſa ꝓpt᷑ quã nullũ coꝛpus naturalit᷑ oᷣ teſt in pluribus locis eſſe ſimul quia vide licet vnus ſolus locus eſtvnicuiq; coꝛpoꝛi et ideo nõ pmittit ium quieſcere in alio. Uoluntas vo diuina nõ intendit coꝛpoꝛi filij dei locũ acquirere vel attribuere ꝓpt illud ſed ꝓpter tota eccleſiam ſanctoꝛum. Quia ergo multitudo locoꝛũ coꝛpis iluꝰ⸗ neceſſaria ẽ ac ſaluberrima toti ecclie ſan ctoꝛũ. Ideo neceſſe ẽ vt voluntas diuina intendat nõ quẽadmoduʒ natura coꝛpis illius aut alterius.ſed quẽadmodu requi rit neceſſitas aut vtilitas eccleſie ꝓpt᷑ quã ſolã illud coꝛpus ⁊ creatũ ⁊ aſſumptũ eſt. Qua decauſa nihil ad natura coꝛꝑis illiꝰ de iſta multitudine locoꝛũ cauſa em̃ attri buens ea loca auctoꝛ ipᷣe nature ẽ. et vnili tas ꝓpter qua attribuuũtur ei loca non in ipᷣo coꝛpe anguſtiata aut concluſa.imo ꝑ omnia loca ecclene ſanctoꝛum diffuſa. Amplius. Si natura coꝛpis vniuſcu⸗ iuſq; acquirit ei loca multa ſucceſſiue ⁊ tã dem locũ naturalẽ ꝓpter ſolam vtilitateʒ ißppius coꝛpis.Qulantofoꝛtius virtꝰdiuina acquiret ſeu pᷣſtabit multa loca ſimul pꝛo pter tantas ⁊ tam multoꝝ vtilitates. Oy ſi Dixerit quis non ẽ poſſibile hoc vel coꝛpo ti recipere mulia loca ſimul.vel virtutxẽ di uinã pꝛeſtare.quia neq; multa tꝑa ſunt ſi mul cũ enim młta tempoꝛa ſimul nõ ſint. loca vo multa ſimul ſunt. Wulto impoſſi bilius eſt coꝛꝑi recipere multa tempoꝛa ſi⸗ ne multa quando ſimul ⁊ virtuti diuine P ſtare q; multa loca ſiue młtavbi.que ſimł pꝛeſto eideʒ ſunt. Impoſſibile ergo erit di nine virtuti et omnipotentie pᷣſtare coꝛpo rieternitatẽ cum in eternitate ſimul omia tempoꝛa obtineant᷑. O m̃e enim quod in eternitate eſt omne tempꝰ haber. cũ eter⸗ nitas ſit interminabilis vite tota ſimul et ꝓfecta poſſeſſio. n eſt an ꝙ omnipotentiſſime virtuti dinine poſſi⸗ bile ẽ pꝛeſtare tam loca qᷓ; tẽpoꝛa ad om-⸗ ne beneplacitũ voluntans ſue natura nõ valenie reſiſtere ꝗᷓ nihil vnq; poteſt ſupꝛa ipſum neq; vnq; volens.cu hoc maxime MWanifeſtum eſt autẽ nature omnium naturale ſit obedire vbi⸗ q; beneplacito creatoꝛis que totuʒ quod natura liter eſt totumq; quod naturaliter Hhabet ex illo ẽ et ex illo ſolo hobet. Quic⸗ quid autem ſit futurum de animabus no ſtris tunc atq; coꝛpoꝛibus in parte iſta du bitari tamen nõ poteſt quin ſilio dei obe ſacramẽto euchariſtie diat coꝛpus eius per omnia et quin pre⸗ ſentiam eius vbicunqʒ beneplacitum ſue voluntatis fuerit exhibeat. Si em coꝛpus quod omnino non eſt poteſt in quocũqʒ loco noluerit facere eſie abſqʒ adiutoꝛio motus. Quantofoꝛtius illud qð iam eſt. in quo ammiranda non tam virtus eius qᷓ; miſericoꝛdia euidẽter apparet qua ilra pꝛeſto eſt omnibus panis vitest in ſacka⸗ riis ſacriſq; repoſitoꝛis tamdin vnũque⸗ q; ſumere volentem expectet tam crebꝛo de celovenit. Adhuc em loquentibus ipᷣis ſacerdonibus ⁊ ipin aduenire petentibus in altari ipo facto. Reſpondet aſſum. Ui/ de ergo quia ſemel venit dei filius ꝓ ſalu te mundi carnem ſuam crucifixioni ⁊ ſan guinem ſuum effuſioni expoſiturꝰ. In nu merabilibus enim vicibus quottidie ve⸗ nit carnem ſuam cõmeſtioni et ſangninẽ potationi ſidelium appoſiturus. Si quis aulem querat qualiter reficit huiꝰ panis. Refectio enim coꝛpalis non vnum mem⸗ beꝛum relſicit ſolũmodo.ſed totum coꝛpus et ipius coꝛporis membꝛa ſingula. Cuʒ er go menſa ſacre cõmunionis non ſolũ ſa⸗ cerdoti ponatur ſiue paretur non ſolus ſa cerdos debet ibi refici. Qui ergo ſunt ꝗ re ficiuntur et qualiter. Amplius. ſi ſola charitas ibi nutritur et augetlur nõ omes virtutes eſſe equales.Si vero omnes refi ciuntur ibi ⁊ augentur mirabile eſt valde quomõòõ fides illo ſacramento ſuſtenteiur et reficiatur. Certum enim eſt quia ſacra⸗ mentum iſtud id eſt foꝛma fidem in mul⸗ tis ſubuertif. Scõm hoc euaʒ coꝛda quoł tidie cõmunicantium et magnitudine ſpi rituali maxima et pinguedine gracie ſagi naciſſime eſſe deberent. Juxta enim. xxj. Hieremię. Inebꝛiabo animas ſacerdotũ pinguedine et populus adimplebitur bo nis.et yſa.lv. Audite audientes me et co⸗ medite bonum et delectabitur in craſſitu dine anima veſtra. Reſpondemus qꝛ ſub limis ac celeſtis ſapiencie eſt ſcire diſcũbe re ad hanc menſam ⁊ refici ex ea ⁊ ſcire in tereſſe tanto ſacrifitio: et reconciliari per ipſum quemadmodum Apule phyloſo ph' dixit quoſda tm̃ auribꝰ ⁊ nõ aĩo phby loſophari. Sic multi er innumerabiles q xpᷣiani reputant᷑ in ſacramẽtiſſimis ſolen niis miſſaꝝ ſolis auribus xpᷣiani ſunt miſ ſam im audire querẽtes et de auditõe miſ ſe queſtionẽ ſolumodo facietes. Pꝛopter Gͤptt gniſol herla griles ſinuecl sdae odüͤat ungue ſtolgne Pnſhe ſocaiu lar ſstelas Nennund lunune gumun alis ekope iſinico lſionatd Allereſt olecpen ſen Duno ſseleſebo emnhn Rninert lleungo 10 Klltenun es malag wdomine. hocninue leero⸗ nisſclin olaonciie Emuenen Lienden liisagin lentofne ſoneetſolie cacjinni Aen ſkeonyriit nore di hzagern ſs pen lcgfun. Pnemnin umnten 1n Pgeian uhiſeoff igldanis ſſtnag ſunſhi megng ea ABein Mnanz durn ütadin n 1Nint mmmepenn onaktefin ndefis nafriont coir / w horis Nn wimn D nAN tvang baingnl⸗N inionenſei neurtonſ Ouiapin dngen tts mnnu mninbiriie manzgin ntchiie R = 1 ,,, , Agõ vehemẽter ſolliciti ſunt vt introitum 2 epiſtola audiant et Euageliũ. ipᷣam miſſe veritatẽ ⁊ ſubſtantiã ad modicũ vel nibil curates. Wulti etia hijs decatatis ab eccle ſis recedũt intollerabilẽ ac omnibus mo/ dis deteſtandam deo contumeli irrogi⸗ tes du ab eius pᷣſentia fugiũt ⁊ eius aduẽ tum quẽ totis deũderijs totaqʒ deuotione pᷣſtolari dobuerant nõ expectat. Quia er go miſſa eſt eiꝰ flagrantiſſimi ſacriſicij ob latio cuius ſuauitatis odoꝛe mundꝰ deo reconciliatus ẽ. toius eiuſdẽ fetoꝛ abſter ſus.⁊ ẽ ſacramẽeti illius celebꝛatio quo to⸗ tIus mundus ſanctificatus eſt atq; ſacrata quantum eſt in ſufficientia et virtute illiꝰ ꝙ in multis peccatuʒ incredulitatis impe dit. In alis autem occultum eſt dei iudici nm. et eſt opulentiſſimi lautiſſimiq; ac de litioſiſſimi conuiuij inſtauratio quo an/ geli ſplendidiſſime reficiũtur et homines et inſuper eſt ipᷣa miſſa cauſe noſtre venti latio. licet per depꝛecationem et oblatio/ nem. Quinto eſt meditatio totius coꝛpo⸗ ris eccleſie hoc eſt medicine exbibitio we dicine inq; que ſanat omnia. Sicut legit Sapiencie.ix.Per ſapientiaʒ ſanati ſunt quicunq; placuerunt libi domine ab ini/ tio.Et iterum eiuſdem. xvj. Neqʒ herba neq; malagranta ſanauit eos.ſed iuꝰ ſer mo domine qui ſanat omnia. Chꝛiſt au lem dominus eſt dei verbum et dei ſapiẽ cia. Sic ergo intereſſe opoꝛtet miſſaruʒ ſo dennijs. ſic tanti ſacrificij oblatiõi ſicut ne gotio reconciliationis tue et alioꝛum. At/ tende autem quantaʒ iram dei aduerſus te ſuccenderas. quaãtus gladius vindicte ipſius capiti tuo impendebat.et videbis quanto timoꝛe.quanto luctn. quanta intẽ tione et ſollicitudine quato deſiderio eua dendi imminens tibi ſupplitiũ redeundi ad graciam patris pꝛouocati ad tantuʒvt ie non vt filium reputet ꝙ eſſe debuerat. ſed moꝛte digniſſimum hoſtem negotio tue pacis et reconciliationis intereſſe de⸗ beas. Apparebit etiam tibi ſimul in quan ta graciarumactione et deuonone elle de beas dum ipſum iudicem tuns eouſq; nõ cõtinentem in ira ſua miſericoꝛdias ſuas vides ꝙ etiam pꝛo te ibidem in ſacrificiũ deo patri ſe offert.O ſi charitatem qua ꝓ te apud pairis miſericoꝛdiam interpellat coõſideres. Si foꝛnacem charuatis qua ſa „ ·. crificium illud pꝛo te ⁊ alijs ardet niſi foꝛ⸗ xxix tereprobus ſi diligenter aduertas quid agendum tibi ſa Dum tm̃ negocium tuum agitur non ſolum tuum aꝑte cognoſces. ſed etiam ip̃a magnitudine negocij tui ad id agendũ pꝛouocaberis et inſtigaberis. Similiter ſi hoꝛribilitatem execratonum luarum et abhominationes ſpurciciaru) tuarum recogitaueris et quante cure deo ſit de ſanctifſicatione et mundatione tua. vt pꝛo eis ſacratiſſimam carnem ſuam of ferre velit.ſcilicet in ſanciificationem tu⸗ am et ſanguinem eiuſdem fundi non ſo/ lum in paſſione ad litteram. Sed etiam in ipᷣo ſacramento. Et hoc in myniſterio. quid ubi faciendum ſit. qua ſollicitudine vigilandum quanus viribus euitendum ne ꝙ pꝛo le tam mirabiliter tanq; miſeri⸗/ coꝛditer agitur non ſolum non amittas: ſed etiam ne tibi veritas in cõtrarium eui denter cognoſces. Deinde quis conui uij illius magnificentiam vbi ipe donum et dapiter eſt et cibus diligenter cõſideret et ingratus pꝛeparanti et inuitanti eẽ poſ ſit. Quis etiam illotus ad tam reuerenda venerandamq; menſam accedere pꝛeſu/ mat.Si enim aſinum tuum.id eſtcoꝛpus ad pꝛeſepe ſuum.id eſt menſam coꝛpoꝛis illoꝛũ non ſinis accedere ſed manus eius et os pꝛeabluis quantofoꝛtius ad iſtaʒ ſa cratiſſimam menſam animarum acceſſu⸗ rus lachꝛimis le pꝛeablues.ſi non abſqʒ oꝛatione et diuine benedictionis poſtula tione aſinum quem diximus ad pꝛeſepe ſuum permittis accedere quantum tibi et qualiter oꝛandum ſit diuinaq; benedictõ expoſcẽda ad iſtam menſam ſanctiſſimaʒ et angelis adoꝛandam atq; venerandaʒ epulaturo. Intellige autem quia intendi mus hic de ſpiritus epulatione vel come ſtione nõ de ſacramentali que eoꝛum ſo⸗ lum eſt qui ſpeciem ipſam viſibilem ſacra menti ſumunt.. Sed reminiſcaris ꝙ dicit Apoſtolus in vndecimo ca.pꝛima ad Co rinthios. Quia multi infirmi et imbecil⸗ les et doꝛmiunt mulii.videlicet quia qui nõ debito honoꝛe et reuerencia habebat coꝛpus domini.Et iteruʒ.Qui manducat et bibit indigne.et hoc eſt illotus vel irre uerenter. Judicium ſibi manducat et bi⸗ bit. Pꝛo hoc irreuerencia percuſſa fuit ci⸗ nitas romana plaga iguinaria Pꝛochdo loꝛ quia eadem turbulentia impetuoſita te et irreuerentia ad iſtam ſacratiſſimam vit r S „ 00 Be menſam accedũt homines quaſi poꝛcia d vas furfuris ſiue volutab:ũ.non attendẽ/ tes ꝙ eam reuerenter venerentur et ado⸗ rent angeli et ad eam incuruetur ſeu incli netur om̃is milicia celoꝝ totaqʒ curia pa⸗ radyſi.Deinde ſi iius ſacramẽti ſanctita tẽ atʒ virtutẽ attẽderes ⁊ quia ꝙ pre ſancti ficando hoc ẽ ſanctitale et gra replẽdo ce⸗ lebꝛatur viua fide credere coopari eis to- lis ſtudijs et viribꝰconareris. Nõ em̃ co⸗ noſci poteſt gra ſanctificationis qn deſi eretur ⁊ querat᷑.et cũ vltro ſe offert quin tota deuotione recipiatur. Ultro aute of/ fertur in iſto ſacramento ſiue ꝑipᷣum.nec ſunt niſi ppauci ꝗ recipiãt quivaſa coꝛdiũ ad eã recipiend pᷣparent et poꝛrigat. hoc aũt indubitãater illi faciũt qui reuerenter ⁊ attẽte ſacramento intendunt ac pᷣſtari ſibi. deuote poſtulat gram ſanctificatiõis quã diuine bonitatis munificẽtia in ſacramè/ to illo pᷣſtare pſueuit.ꝙ ſi cauſam tuã nõ vno etiã crimine. Sed innũerabilibꝰ foꝛ⸗ ſitan crimin abilẽ agi ibidẽ attẽderes. Si accuſationes q́s aduerſũ te dyabolꝰ pꝛo ponit audires. Si inſcriptionẽ legeres. ſi clamores pctõꝝ tuoꝝ ⁊ ↄſciẽcie tue teſtifi catis audires nõ abſq; timoꝛe ? tremoꝛe. nõ abſq; pudoꝛe⁊ doloꝛe.nõ abſq; eiula tu ſuſpirus ⁊ rugitu.nõ abſq; lachꝛimis ⁊ luctu taʒ diſcriminoſo negotio tuo intẽde ſacramento euchariſtte viuenti cuiuſcunqʒ animalis ineſt virtue: vt ſupextẽdat⁊ cõmunicet vit ſua natura le omni enti quod applicatũ ipᷣi fuerit ap⸗ plicatione conueniẽti ⁊ hoc neceſſe eſt xpi carnem tam myſticã qᷓ; lralem et hanc vir tute habere vt omni ei ꝙ applicatũ ipᷣi fu erit applicatiõe ad hoc ↄueniẽti ſupenten dat⁊ omunicet vita ſuam gre.Applicatio autẽ ad hoc ↄueniẽs ſpirituals ẽ ⁊ ſacra/ mentalis vt diximꝰ et ſpecietenus et ſpiri/ lualis applicatio nõ ẽ niſi fides et deuotõ in ſacramentũ ⁊ hocin adultis. Si ꝗs au tẽ querat vtrũ xpᷣi coꝛpus ꝑ ſe et ſanguis ꝑ ſe ibi ſint coꝛpus ſcilicet ex ſanguine extra 1 ſanguis p ſe in calice.Dicemꝰ ꝙ nõ imo vtrũq; et ſub vtraq; ſpecie lotus xpᷣs.ven ſpecies panis ſacramentũ.id ẽ ſacꝝ ſignũ ⁊Z ꝓpᷣum ẽ ſoliꝰcoꝛpis.ſpecies vini ſimilit ſanguinis ⁊ ſub vtraq; ſpecie vtrunqʒ ſu/ mMitur⁊ totus xpCᷣs nec ſanguis eiibi efſun dit᷑ nec coꝛpus ex ſanguine relinquit.Oꝛ aũt in ſcriptis ſanctoꝝ legit᷑ interdũ ꝙ ſa⸗ guis ille ſacratiſſimꝰ in oꝛa fideliũ ſundit᷑ intelligendũ eſt non effunditur ſed mitti⸗ tur ex hoc ipᷣo et cum ipᷣo ſanctiſimo coꝛ⸗ poꝛe cuius eſt non erra. DOteſt autẽhabere dubitationez cur ſummꝰ ille ſacerdos ⁊ hoſtia ter manus ſacerdotis cum totum illud ſa xps dñs deſcendat in altari et in/ deres.Et ecõtrario ſi xpᷣum dñũm aduoca cerdotale offiliũ in ipᷣo ſublimo habitacu tũ ſola diuine pietatis habũdantiã ſolaʒ oblationis coꝛpis et ſanguinis ſui flagra⸗ tiã ac placatoꝛẽ ſiue placabilitateʒ ꝓ le al legantẽ ve fivᷣi oculis cerneres nõ te fan/ taſmata vanaꝝ cogitationũ nõ te mixtio inutiliũ fabularũ a tam diſcriminoſe cau ſe tue attentiõe abrũperẽt. Deinde ſimoꝛ bos tuos ⁊ vulnera.ſi moꝛtẽ eternaʒ q̃ ex illis tibi iminet. Sed medicina eoꝝ ſaluta rẽ in illa apotheca ſpirituſſancti in illo ala baſtro oim vngentoꝛũ ſpiritualiũ eẽ viua fide teneres ⁊ qð oĩs medicina abſq; pꝛe paratiõe recepta in interitũ vertit᷑ ac vene nũ toto deſiderio totaqʒ auiditate te pᷣpa res ad illa.coꝛ tuũ mollificãs et fluxuʒ ſiue fluxibile faciẽs illud. Alioqn dubitanduʒ nõ ẽ imo medicina iſtã te nõ queri. Quia eouſqʒ moꝛbꝰmẽtis inualuitvt ſentiri ſeu agnoſci nõ paciat᷑ niſi moꝛtifinto coꝛde penitꝰ et ſenſu ipᷣo quo vulnera ſentiri de byueräaãt extinctoqʒ. 1&SEuertamur aut ad illud in q̊ era⸗ mus 7 dicamus qui ſi omni carni lo celeſti coꝛaʒ deo patre ⁊ laudabiliter et ſufficienter explere poſſet.in quo dicimus quia manus lacerdotũ noſtroꝝ vacue eſ/ ſent ſi nõ illas venerãda illa et ſancia ob latio viuifici coꝛpis et ſanguinis implerer periret etiã ſpes et deuotio populi in ipᷣm redemptoꝛẽ qᷓ eſt eidem populo marima atqʒ foꝛtiſſima ꝙ ta ineſtimabili benigni łatis dulcedinẽ tam mirificata pꝓmprtitu⸗ dine ſe miſericoꝛs redẽptoꝛ exhibet ꝑ ma⸗ nus ſacerdotũ toti eccleſie ſue et eledoꝛuʒ ſuoꝝ ſingulis. Deinde ipᷣo bono ſacre cõ munionis ſpũalis quia refectiõis defrau daretur populꝰmaximoqʒ ſui oꝛnatu.ma ximaqʒ opulentie ſue parte etdomꝰ et tẽ plum dei pꝛiuaretur ſi illud tante flagran tie ſacrifitium et tam neceſſe opulentie re⸗ fectionis menſa careret. Si quis aũt que rat de ipᷣo lante gracie et tante ſanctifica/ tionis ſacramento pꝛopter quid tam cre⸗ bꝛo offert et celebꝛat cu vna ſui oblatioe q̃ in ara crucis facta ẽ mᷣm recõciliauerit atqʒ ſanctificauerit.ſicut legit᷑ ad heb.x. BBç ũ⁵ == E — Oiapa ſocifaare⸗ gutüſehun go fninort lueepenee gblanoros ginedein Micntsob lpfuee⸗ gindlecord ſidepunga⸗ ſierquaten? Nr cocen ſoiiſane Nonoönd ſrsencinn o Hoiedebirt — Diadastfun Ponones eiut ltala tete uſerdcam⸗ 4 genusruciß stiboſta. eſcllsnget (mertadtch weiciglun jlocgeiatae dcanieigſcen hcienead⸗ eiſepenin mndinfna⸗ llboſtusd⸗ ſtonthcanch ſcliſnnaneſ WMeds Duranriin Geye etnt Gamgcni Gleriſenns Nieespicenie latponulla ne, Bolenn puſtelnn SE S=S=SZ —☛ aſconen⸗ iignis n ageſgat llarecat wiige n geqe ecletgielis ſerris ſi 1 ſ. S= E- E EE = Z= — =— = E ☛rn Se⸗= SEE⸗= E =— = S= i Nüfur md Nnerſte, Nnen Geninthn 1ee nnusswie ſaſcesen Mlise 8pſeakleen aſengine dimihn lonsti Nitsnini eienungt nasd Ggtinanind incnurſecte lnciiiner dae Rbicten anomir oſwerhin ſanao lucin roin Niniit i aliud ⁊ alia referũtur ⁊ ꝓ alils fiunt.⁊ vt bꝛeuiter dicamꝰ illis ſolis ꝓdeſt ꝗbꝰ vult dos et hoſtia. Quatenꝰ autẽ vult ꝓdeſſe ipᷣe ſolus nouit.De hoc auteʒ ꝙ ðꝛ ꝙ oĩa ggo. Quia vna oblatione ↄſumanit ineternũ ſanctiſicatos.cũ xpᷣi meritũ in tullo immi nutũ ſit. Cum gratioſuas eius apud prem non mino: ſit in altari qua eſſet tunc cũ in cruce pendebat. Quõ ergo non vna eius oblatioe oĩa dimittunt᷑. Quare nõ ⁊ oẽs anime de ſupplicus et carcere purgatoꝛii vna eius oblationẽ liberatur. Cu longe maiꝰfueriecõciliatio totius moi hoc eſt oĩm dilectoꝝ de mõo quã paucaꝝn anima rũ depurgatoꝛio liberatio. Amp̃.qua⸗ u et quatenꝰ ꝓdeſt ipᷣi ꝗ offert ꝓ q; offer⸗ tur. In quo certiſſime rũderi poteſt. quia paſſio dñi ſaluatoꝛis nõ tam ſacrificij fuit oblatio q; mi pꝛecijq; ipᷣius ſolutio.Qꝛ ⁊ nos euidẽeter oſtẽdimus in libꝛo Cur deꝰ hõ.ibi ei debitũ ade ⁊ totius poſteritatis ſue ſolutũ ẽ⁊ ad hoc ſpecialiter ipᷣa paſſio dñica relata fuit et ſuſcepta qͥttidiane vo oblationes eiuſdẽ ſacratiſſime hoſtie ad ⁊2 qtenus vult ipᷣe ꝗ ſimul ẽ ſummus ſacer oꝑa ex eadẽ charitate ab eodẽ facto eque meritoꝛia ſunt ⁊ eiuſdẽ pᷣmij ⁊ ita oblatio q̊ facta ẽ ĩ ara crucis ⁊ illa q̊ quottidie fuĩ altari eiuſdẽ meriti ſunt. Dicimꝰ ꝙ intelli gendũ ẽ ex eadẽ charitate facta?⁊ ad idem vel eqᷓle pꝛemiuʒ relata. Nõ eĩ dubitamꝰ xpᷣm dñm ſᷣ̃m qð homo ẽ ſᷣm qð ſacerdos ſimul⁊ hoſtia ab amãaãtiſſimo miſericoꝛdiſ ſimo deo qᷓcunqʒ peterevoluerit obiinere ſicut ipemet teſtat Joha.xj. Pr ſciebã ꝗa ſp me audis.Et ad Heb.v. Exauditus eſt ꝓſua reuerẽcia. Quantũ autẽ ipᷣe velit ꝓ deſſe vel offeretibus vel ꝓ ꝗbus offertur. Scimus certiſſime quia quantũ decet eũ velle ⁊ q̃tenus dignos ydoneiſqʒ albʒ ca/ paces viderit eoſdẽ. Inuenitur aunt huius rei ⁊ nõnulla ſilitudo in opationibus na ture. Sol em̃ qcnnq; illuminat nõ iuxta vuigoꝛẽ ſue luminoſuatis illuminat. Sʒ inxta ydoneitateʒ et abilitatẽ illuminabi liũ.ſic ⁊ ignis nõ pᷣm virtutẽ ardoꝛis ſui qᷓ cunqꝗʒ calefacit ſed iuxta poſſibilitatem et paſſibilitatẽ calefactibiliũ. Alioꝗn oĩa il⸗ luminabilia eque fulgerẽta ſole ⁊ oĩa ca/ lefactibilia eᷓ arderẽt ab igne Juxta hũc modũ et aĩalis anima in oſſibꝰ ſolã vitas in nernis vitã ⁊ ſenſum tactũ ⁊ motũ oꝑa tur ⁊ in diuerſis oꝛganis ⁊ mẽbꝛis varia⁊ diyuerſa cum ipᷣa vna ſit indiuiſa ⁊ impar xxx tibilis. Sic ⁊ xp̃ᷣs dñs nõ inxta gratioſita tẽ et excellentiã meritoꝝ ſuoꝛu opat᷑ in ſa/ cramæéto altaris. Sed interdu incta ꝙ exi- gunt merita eoꝝ ꝗ offerunt ⁊ ꝓ ꝗbꝰ? ofler tur vel ſcm qð ipos decere ⁊ epedire co gnoſcit. Quẽadmodum ei interceſſoꝛes et rogatoꝛes apud nos non toto pondereß cum poſcunt quecunq; poſcunt ſed inſtat interdum tepidius inlerdum vehementi us apud eos a quibꝰ aliquid obtinere in tendunt. Sic et chꝛiſtus dominus non to ta gratioſuate meritoꝛum ſuoꝛuʒ neqʒ to to pondere gratie qu habetapud aman tiſſimum patrẽ ꝓ omnibus equaliter in pellat aut omnia eque nitit᷑ impetrare.ſjʒ magis ſᷣm ſapientiam ſuaʒ qua omia nu⸗ da et aperta ſunt oculis eius moderat im petrationem petitoꝛũ vt quatenus et quã tum decet et expedit.impetret hijs ⁊ aliis Oſt hec declarabim⸗ qliter omu nionẽ ſancte dilectioõis efficiat iſta ſacra altaris munio declaratiõe amplioꝛiſe dicemꝰ quia ↄmunionẽ etna⸗- turalẽet poſitiuaſſiue ſecularẽatʒ ſociela tẽ facit neceſſario vnitasiquẽadmodũ na turalẽ ſocietatez ⁊ amoꝛẽ iter fratres facit ↄmunio cauſe eſſendi.Cõmunicat ei ĩ pa tre/ ſi addita fuerit municatio in matre erit foꝛtioꝛ. Naturalit᷑ eĩ plus inuicẽ ſe di ligunt ꝗ ſimul ↄmunicãt vnũ patrẽ ⁊ vna matrẽ qua ꝗ alterũ eoꝝ ſolũ/quibus ſiad dideris ↄmunionẽ in victu erit foꝛtioꝛ cõ⸗ munionis amoꝛ inter eoſdẽi ſi addider vt cõmunicent in gra erit adhuc vel iterũ foꝛtioꝛ.Et ſi addideris cõmunionẽ in lege addes foꝛtitudinẽ eidem amoꝛi vel omu⸗ nionẽ. Et ſi addideris iteꝝn ↄmunionẽ ĩ ꝓ feſſionevel oꝛdine vel in pᷣncipe pꝛelato addes et aliã cauſa foꝛtitudinis ⁊ ↄfirma tionis.Et ſi addideris cõmunione domꝰ erit adbue ei hᷣm hoc augmenti foꝛtitudi nis. Radix aũt in oĩibus hiüs eſt vnitas ⁊ ↄmunio eiuſde amativvel ᷣm quoſdã ip̃a ſiłlitudo vel aſſiłitudo. Juxta hũc moduy ↄmunicatio in duce/vnit milites cõmuni catio in ſigno bellatoꝛes/⁊ ↄmunicatio in dño ſeruos/ſeu famulos ⁊ cõicatio ĩ mer cedevel ope oꝑarios/⁊ cõmunicatio ĩ pa ſtoꝛe vel geęge vel paſcuaoues/⁊ ↄmuni⸗ catio vmeonũ negociatoꝛes.ides exra⸗ go ꝙ qnto ĩ pluribꝰ et maioꝛibꝰ magiſq; amadiſ ẽ hoĩbꝰnaturalit ſocietas/c ↄptici patio tãto ẽ ĩ eis ĩuicẽ maioꝛ ⁊ foꝛtioꝛ amo ris ꝑticipatio maioꝛq; iuiceʒ familiaritas ½ a * De niſi autĩuidia aut alteriꝰ peſtis coꝛruptio hoc ipedieriti licet aũt diuerſa nũero ſint que cõicant hoĩes in multis iſtorũ exem/ plonvnit tñ eos ⁊ cõſociatſſiue naturalit ſiue ſecularit᷑ ia ſimilitudo pꝑticipatoꝛuʒ. ſmarxime autẽè naturaliter eos vnit amoꝛe id qð maxime ab eis diligit ſicut cauſa eſ ſendi vt pr ⁊ mr.⁊ cauſa ↄuerſatiõis et cõ ſeruatiõis ipᷣiꝰ vt victus veſtitꝰ et domꝰ. NQue ergo gr̃e ſunt ⁊ pꝛopoꝛtionalia iſtis naturalibꝰ marxime effectiua ſunt ad eos. viuendos vnione gre.omunio ergo in patre ſpiritualiq ẽ xpᷣus dñs omniũ rege neratoꝛumlſet cõmunio vicius ſpiritualis que ẽ cauſa maxime cõſeruãs eẽ ſpiritua/ le id ẽ vitã grei⁊ cõicatio domus ſpualis. id ẽ eccleſie ⁊ cõmunicatio veſtitus ſpiritu alis id ẽ ⁊ conuerſatiõis exterioꝛis xpᷣiane mayime habent vnire inuicez vnione gre ipos hominesadiuuamur aũt et in hoc ꝑ hboc ipᷣm ꝙ viclus ipe ſpualis id ẽ cibus ⁊ polus omnibꝰ ꝑ oĩa vnꝰ ẽnuero. om̃ia autẽ quoꝝ exempla ↄnũerauimꝰ ꝓpoꝛti⸗ onaliiẽ xpᷣGs dñs electis:Illũ eĩ ↄmunicaãt vt deũ veriſſima religiõe ſcultuq; ſancciſſi mol⁊ dñm deuoto obſequio ⁊ obediẽcia ꝓmptiſſimatvt patrẽ regeneratiõe ſancii Fficatiua.vt nutriciũ ſpũalis victꝰ admini⸗ ratione aſſidua. Deinde vt bꝛenit᷑ omĩa curramꝰ vt cibumet potũ vel vt medicũ t medicinã vt aduocatũ vt ꝓpugnatoꝛẽ et belliduco vt retributoꝛẽ atʒ mercedẽ.vtł domũuũ/⁊ refugiiet vt generalit᷑ dicamus omne bonũ amabile cõmune oiĩbꝰ ſe ex⸗ hibel vt oẽs in ſe hoc ẽ ſibinnicẽ ſancte di lectionis cõmunione ⁊ participio vniret. Quapꝛopter ſi tot enũeratis vnũ vł duo ↄmunionẽ naturalẽ vel ſecularẽ poteſt in pticipibꝰ ſuis efficere.Quãatotoꝛtius ĩ ipᷣo oĩa iſta ꝓpoꝛtionalit᷑ aggregata atq; con geſta ppoꝛtionabilẽ.id ẽ ſpualẽ munio o nẽ in ſuis pticipibꝰ efficiet. Et q ↄmunica tio cibi ⁊ potꝰ viuentibꝰmagis neceſſaria magis itima magiſq; iocũda eſt ceteris magis eligẽde fiũt.ceteris ad iudicandaʒ efficiendaq; ſpiritualẽ smunionemyt per neceſſitatẽ eiuſdẽ vicinitatẽ atʒ iocundita⸗ tem oñderet illa ⁊ efficeret affectioꝛvicini oꝛlatʒ iocũdioꝛi eĩ hʒ naturaavictꝰ ↄmu nicatioſad naturał dilectiõis Zinunionẽ. Hochʒ neceſſario ſpũalis victꝰ cõmunio ad ſpũalis dilectionis munionẽ. Sicut ergo natural vict ad ↄmunionẽ intendẽ tib⸗/⁊ querentibꝰ naturalis victꝰ ↄmuni⸗ atz certiſſimã. ſacramento euchariſtie catio ĩ domibꝰſuis.maxime iſtituẽda qet celebꝛãda vtpote maxima et euidẽtiſſima illiꝰ cauſa. Sic ex neceſſitate ſapietiſſimo deo electis ſuis ſpũalẽ dilectionẽ intẽden tix querẽti ꝑ ſui victus vmunicationẽqrẽ da fuit vtpote ꝑ cauſa maxime effectiua il⸗ lius:⁊ via electis maxime ambulabilẽ. vt⸗ pote ſilitudine ſua et exẽplo cagnitiſſimã Ampᷣ ſi ſentiet᷑ ſpiritua lis victꝰ ſuauitas.ſi nuda videret᷑ eiuſdẽ veritas ꝗs dubitat ꝗs int᷑ ↄuiuas ſuas fi dẽ ⁊ amiciciã in diſſolubilit᷑ aſtringeret/et hoc ipᷣo ſenſu ↄmunicatiõis ſue.Quẽad/ modũ ſenſus naturał ꝓpoꝛtiõabilit᷑ oꝑa turvt in ↄmunicatoꝛibꝰ ſuis.cũ ergo ſen⸗ ſus iſte vmunisneceſſe ẽ vt ꝙ tũc natura li opatiõ e faceret hoc efficiat nũc virtute⁊ hoc ẽ ꝙ diximus ⁊ fides hʒ. Quia vtute diuina ↄuiuas ſuos reficit ſacramentũ il ludllicet pie recolẽtes⁊ viuaciter recogit⸗ tes id ẽ naturali oꝑatiõe ſua paſcãt᷑.Ueꝝ tñ nõ ſit nec eouſq; vt ipam ſuauitatẽ ſa⸗ poꝛis ipᷣius vt odorꝭ flagratia ſencientes. ðßzJe auũt credit/vt hii ꝗ ea fide q̃ de cet reuerẽciaq;ſe deuotiõe ac deſi derio obtinẽdi veniã/ ac liberatio hẽ a peccatis quoꝝ ſe reos cognoſcũtdaʒ deſerere nitunt ad iſtud ſacramentũ acce dũt nõ frandari ſpe ſua et deſideriovta fonte ſanctificatiõis oĩm graꝝ vacui rece dãt a medicina tãte ſalutis cũᷣ ſuis moꝛ/ bis ⁊ vulneribus reuertat/Hõ eni panis vite tm̃ eſcæ eſuriẽtibusſed etia ſalꝰẽ egro tatibus ⁊ ſacrificiũ recõciliatiois iram dei timetibus Eſt etia int᷑ pellatoꝛ ꝓ oĩbꝰ ad ſe fugientibus.Eſt eria miſeratoꝛ venieqʒ largitoꝛhũilit᷑ peccata cõ fitẽtibꝰ et venia ex coꝛde poſcẽtibus. Nõ ei lantũ ibiſacri⸗ ficiũ ẽ aut ſacramentu.Sʒ etiaʒ ibi deus ẽ cui offert ꝗ ſacrat atʒ ſanctiſicat pia fide hũili ſpejet timoꝛata reuerẽtia accedẽtes. jꝗ ad hoc ibi ſe exhibet vt ĩuitet ad venia⸗ 7 graciã generaliter omnes ꝓpter hoc eo uſq; acceſſitvt ad ipum ꝓfidenter accede⸗ rent ꝗ lõge erãn⁊ penẽ ipꝛobũ ſe nobis ĩ gerit dũ tadiu penẽ ĩ omni ecclia ↄuiuas expectat adicit etiã vim ⁊ violentia ſumẽ di dũ pᷣcipiendo dicit Cantic.j. Comedite amici ⁊ bibite ⁊ iebꝛiamĩ chariſſimi. Sʒ? gladio excõicatiõis feriri vult eosꝗ tam magnificum tam ſalutare tam ſanctiſica riuuũ eiuſdem ↄuiuiũñ dixer̃t recuſandũſad iecturus et tandem eterne gla dium dam/ nationisinullatenus em̃ ſtillam gre dene ¹ Lummn dhn arulenn holiil galat mnoes tiontsg mieecene ſear — Aurdel leaarmentn emeſcrt ſholsern geudees inen ſpwießhſ en glauß Nunſpise tcnſi — Aufisr⸗ nicigalla Awcan fügfusho ſietiſagiän Bnnce ſdew. mediioſap uulbyſg⸗ aſoblinie lincigi⸗ poinel wWunny Nus⸗ Ulfcnäii Uutten üubtüce Alppegdic gonndu. ſhnosſtiſe Leſcipane⸗ adnnent dacennon ipalane anibe ullini lüßſenn bien lpyter ine 1 a⸗ Aaldſi —L H 4 KWl 4 DM R R rniui gare cqedendus ẽ qui totũ ipᷣm fontẽ gra guſtus pᷣdito ꝓxima cac pᷣſentiſſima ipᷣm uth tiarũ tam impꝛobe offen tam patenter auũt ab ea remotiſſimũ. Quod em detect⸗ Aanl „ Exponit. Qualit᷑ ant pᷣparare ſe debeant· t& viſus ſiue ſenſus lucis in ceco. Pocẽ de dd qui ad tam ſanctä fanq; veneranda men lectus huiꝰquſtus ſiue ſenſus ſapoꝝ ſpiri nminni Zſam accedunt ſermonibus publice expoꝛ: tualiũ in coꝛdis palato n etig iam noſti tuneeſih, tationis aj̊ declamatiõis/a quibꝰ diebꝰ qꝛ nõ oĩa palata ſʒ nec oẽs guſtus co:po⸗ . nhrek, dDyuñice cene/ ſancte paſce nullatenusvaca rales poſſunt in omẽs ſapoꝛes ſenſibiles . oc teæ debent quibus vacat duximꝰ relinqu?ę Palatũ eĩ poꝛcinũ et guſius aſiniꝰnõ pot ilnin dũ. Quorfiq ani mirant nõnulli in ta Junt ĩ ſapo:es aromatũ. HNõ ergo mixerd 5 Ri lauto ⁊ delitioſo coõniuio in pane om̃e de ſi palata multoꝝ etiã mũda ⁊ ſananõdũ t uunst lectamentũ omnẽ ſuauitatẽ ſapoꝛis ha⸗ attingũt ad ſenſũ ſapoꝝ ſpiritualiũ. Hoc aktime vente.ſicut legitur Sap.xvj. Nihil ſoũak em̃ ꝓhibet ſublimitas et nobilitas ipo:ũ iosſui ſapoꝛis aut ſuauitatis pleriq; ſenciãälnon ſapoꝝ atʒ groſſicies atʒ obtuſio palatoꝝ. onöhrg Attendẽtes quõ longe ſint palata coꝛdiũ / An nonullis aut defectus maſticatiõis ⁊ usdüe liloꝛia ſenſu ſublimi er nobili ſpiritualiũ ʒexpſſionis ſapoꝝ ſenſum ĩpedit eoꝛundẽ. ingtün ſapoꝛũ alʒ ſuanitatuũ. Queadmodũ enim Quidã enim panẽ vite degluciuũt/c ea ve funtürnin intellectus in fide illuminat multaq; ſci locitate ac feſtinatione illũ traſire ⁊ abire Duste encia ſacra pᷣditatus longe ẽ ab eo qui ꝓ faciũtvt nõ ſolũ nullü ex eo ſapoꝛẽ ſuaui üſonmmni phbelico ſolẽdoꝛe clareſcit Sic et afectus tatis maſticãdo expᷣmant/ſed nec etiã ſal tfunaners ligcet ſanctꝰ ſi ab om̃i labe moꝛtalis pec tẽ illũ odoꝛis eius et tenue veſtigiũ retine eſun läi cali purificat palalũ coꝛdis ſanũ lic ex Ont. Alij vᷣo nec faucibus coꝛdis illuʒ tan nſnii muũdũ et nulla febꝛe iniquitauis coꝛruptũ/ Rageſe ſpecietenus tm̃/ oꝛe coꝛpis eidẽ ainiſnen ſit. Adhuc tamẽ valde lõge ẽ ab illa excell⸗ olumodo appꝛopinquãt.in vtriſq; ergo bügtin ltia guſtus ſpnalis ⁊ vtus ſapoꝛãdiq do eoũ cauſa euidens ẽquare nihil ſpůalis r nuũ eti ſapiẽtie ꝓpᷣe ðꝛ de quo Job. xxxi ſuauitatis ac ſapoꝛis ex eo ꝑticipat/Et . immüichn liij. Duttur eſcas guſtu diiudicat. Et iterux virtus ſapoꝛandi ſcilicet atq; ſenciedi ita –W eiuſdẽ. xij. Auris verba pbat ⁊ fauces co ſublimiteroonũ eſt ſolius dei cui⸗ aliqd Me mædẽtis ſapoꝛẽ.qꝗᷓ ambo teſtimonia ð ſpi ꝑ modicũ et tanq; arra nonnuilis hic ele⸗ =S=S ritualibꝰ ſapoꝛibꝰ ⁊ de faucibꝰ ⁊ gutture ctoꝝ pᷣrogatur. Plenitudo aũt eiſdẽ in po . — 75 7 tuaunn ea ſublimitate⁊ nobilitaie ſapoꝛadi ⁊ ſen ſterũ reſeruatur. Non aut eſt noſtre pote eingan ciendi quã diximꝰ pᷣdictis ſpũaliter ꝓcul ſtatis adiuuare viros ſanctos ad obtinẽ⸗ nscin⸗ dubio intelligunt᷑. Pꝛopter hoc ⁊ Exodi. dũ illud/vinutẽ aũt maſticatiua hui⸗ ſan i nane xvj. Manna vocatũ ẽ manhu.quod int: criſſimi delitioſiſſimi cibi/qꝗᷓ ẽ intellectꝰ fi⸗ ſeilüſi ptatur. Quid ẽ hoc in. v. Apoc.vocat ma deet alis luminibꝰ vtuoſis illuminatos/ S na abſconditũ ⁊ ꝙ eiꝰ delitioſitas atꝶ ſu ad modicũ ſaltẽ poſſumꝰ cõſoꝛtare.Den tlid anitas hic eo mõ pleriſq; abſcondita ſiti tes ſiqdẽ intellectꝰ in ipᷣm/quãto ꝓſundiꝰ Vnignnn in futuro aut reuelãdalꝙ ille videbat᷑ in- poſſuũtſigẽdi ſuntvt inde ſapoꝝ expᷣmat᷑ cötinte, telligere ꝗ dicebat. Saciaboꝛ cũ apparue ſuauitas. Hoꝛũ ant denui fictiões nõ ſũt iii, rit gloꝛia tua. Euc ei ve ſuauitatis odoꝛis mſi ꝓfunde atʒ acute de illo cogitatiões. Gai ſapoꝛis ſuilſaciabit et replebit electos cuʒ anter has ergo ma eomnipotetis vtu⸗ ſdi ſe eiſdẽ panẽ vite eẽplena manifeſtatiõe uis diuie ammiratiolnõ dubitationis ſed fepcnian reuelaueritplenoq; oꝛe comedendũ eiſdẽ laudis. ⁊ magniſicatõis.qᷓ tã mirifica tr⸗ eniinnß degderitnouoq; ſenſu nouaq; vtute ſapo ſubſtãtiatione panẽ celeſtẽ atʒ viuifici po Neogonn rãdi palata eoꝝ ſeu guſtus gloꝛificauerit. tũq; ſalutarẽ ſub foꝛma panis et vini ex⸗ nm Necmitu hoc cu ipſe fons oim aromatũ] bibet vinbili. Becuidg ẽ diuie ſapiẽtie eitibin aiʒ ſuauitatũ ſpũaliũ deꝰ in multis ⁊ prr ⁊ ꝓuidẽtie q̃ aðo ſalubꝛ adðoqʒ cõueniẽ onnes e elſſenciã pᷣſentia ⁊ ꝑ grateifaclent gratia/c ter nr̃e eruditiõi.nr̃eqʒ refectiõi ꝓ ſtatuꝑ u ni ſic inhabitennec iñ ſapoꝛẽ ſuauitatis eius uulitatt ⁊ ipfecnõis vie oſultũ ꝗvt ipᷣa foꝛ Sial ſentiũt ꝓpter elongationẽ qua diximꝰ l ma vinbitiißan refectionẽ qᷓtenꝰnobis nitimnd iße de? ꝓximus ⁊ pᷣſentiſſimꝰ ſit eiſdem. nũc eã vidfe poſſibile ẽſe ad eã nos inui iialeih, Nuemadmodũ eĩ lux ceco pᷣſentiſſima ẽ tetſancteqʒ dilectionis omunionem nos . neun n ipe aũt ab ea remotiſſimaſic fontalis xpi Ainuicem paberoſnadeni. Cercia eſt di „ eiee1 deilæ abyſſalis ſuauitas palato coꝛdis nõ uine bonitatis habũdantia atqz diuicke nun n, ũ illa virtute ſapoꝛandi ſiue ſublimitate nobis ibi ſpũalẽ ſacietatẽ atʒ refectionẽ eeSeN S Sde. ſacramento euchariſtte * imiſſis et tãta ꝓmptitudine offert ⁊ tanta hylari aptius ſapoꝛes iſtos noĩart.· Pee erũtno noſeuſu tate ac feſtiuitate nin p ſe ſteterit erbibet. minatioes ipſius vt miſcdie ſapoꝛ vncdio Ponen N2= Quis eĩ digne exiſtimet vel admiretur ce tſubinſtar olei atq; pinquedinis lralis ſeu enhlent lebꝛitatẽ feſtiuitatẽq; cõuiuii vbi ĩ medio materialis. bonitatis vo dulcis. ſapiẽcie ſoiiin angeloꝝ panis vite comedit. HNon ei cre actus virtutis. et potẽcie ſolidus. Sa⸗ lainil dendũ eregẽ angeloꝛũ dñm abſqʒ multa poꝛes autẽ ipſius panis vite in eo quideʒ ſuiſgno⸗ frequentiũ aſtantiũ angeloꝝ ſacerdotale Racfiftelfig 2exʒelo pietate ſimł ac beni⸗ jͦ⸗ ci vel pontificale ibi officiuʒ exercere. Quis uoleẽcia oblatũ tres ſunt eius ſapoꝛes.qͥn nie enim epũs abſqʒ miniſtroꝛũ frequẽcia et tu ad ardoꝛẽ zeliſapoꝛ eius eſtvt afſature enc oꝛnatuſſacra miſſarum ſolennia celebꝛat. V!—l vſtulature ꝙ vulgo ðꝛ bꝛulex. Ex pieta zu Quid ergo ſenciẽdũ ẽ de põtiſice vniuer te vero ſapoꝛ eius ẽ ſicut frirure. Igne na⸗ wost⸗ ſali xpᷣo dno vbi ſacrũ tã ſolenne agit offi q; tribulatiõis frixus ẽ in oleo micdie ei unl ciũ putas/nõ ſolũ eẽ in altari ⁊ nõ haben pietatis.Oleosvero grece miſcdia latine lef tẽ ſanctoꝝ angeloꝝ qualẽ requirat eiꝰglo interpᷣtatur. Inquantu vero ex beniuolen n nocü ria comita tũ. Quaria ẽ miſcðie diuine re cia qua bonũu gre ⁊ gloꝛie nob eouſq; vo n nun cogitatio in hoc q; ꝓpᷣo filio ſuo nõ pep⸗ luit vt pꝛecio ipſo ſui ⁊ moꝛte nobis illud ate cit.ſed ꝓ nobis omnibꝰ tradidit illũ.ſieut emeret ſiue compararet. Sapo: eiꝰ ẽ ſicut di e legitur ad Roma.viij. Hoc eſt omemoꝛa cocture er clybano/Lres ergo iſte coccio⸗ nen n, tio dñice paſſionis quã ipſe panis vite in/nes tres nominatos pᷣcogitantibus inge aaun iſto ſacramento ſacienda docuit. Wathei runtſi apoꝛes. Pꝛima videlicet ʒeli ipſius: hen exxvj.marc.xiiij.Luc.vij. Hoc facite in me, quo eouſq; exarſiquo a deo gloꝛia patr enin ↄmemoꝛationẽ. Hijs quattuoꝛ vi ita dicã ʒelatus ẽquo cõtumeliam eius a deo fer ulnn maſticatiõibꝰvelut qtuoꝛ nobis ſapoꝛes re non ſuſtinuit vr ꝓ illa reſtauranda at,ʒ gagöli expᷣmũut quibꝰ omnibꝰſpes ĩ deũ⁊ amo?ꝛ magnificanda ꝓ hac vero enerminanda maacken reſicitur· Dum ei omnipotentẽ virtutẽ ad y mon non dubitauerit. Secunda miſcoie tgtizit tranſubſtãciandas mutadaſq; ſubſtãcias atʒ compaſſionis ipᷣius qua miſeriam no mnichann ac maturas ꝓpter ſalutẽ noſtrã a deo pa ſtram aſſumere etpoꝛtare nec non et pꝛo ufn ratã ꝓmptamq; cernimꝰ. Dũ eius ſapien latrocinüs noſtris in ligno crucis pende⸗ Nunnmſt ciã adeo ſtudioſam circa ſalutẽ noſtrã ip̃a re dignatus eſt. Tercia beniuolencie qua noſpaſn eadẽ illuminate cognoſcimꝰ. Dum eiꝰ bo a deò nobis bonum voluitvt tanto pᷣcio ſmifi nitatẽ adeo largamatʒ redundantẽ erga illud nobis emeret vt diximus/et iſti res ſmmorhn nos conſpicimus. Dũ miſcõie eius ſuper ſapoꝛes quemadmodũ quattuoꝛ ſupꝛadi kanort. abundantiſſima multitudinẽ miſeris no cti ſapoꝛes ſunt ſolius bonitatis ipſius et hnnſtnin A ſtris tot tantiſq; pᷣſidijs occurrentẽ experi charitatis quã erga nos oſtendit.Zelꝰ ei ſnlcddna „J„ munſſicut illo ſacramẽto nobis oſtenditur et pietas et beniuolentia tres ſunt vel ra ininnuit et nos etiã ꝓ pꝑte ꝓſecuti ſumꝰ. In hijg qt, mi vel partes vel officia charitatis. Jam ſuidant⸗ tuoꝛ quis locꝰ nobis diffidẽtie aut deſpe//autem didiciſti in naturalibꝰ ꝙ ſimile ex taumnnn rationis relinquit᷑. Quis locus abſceſſio/⸗ aſimili generaturet ſimile ex ſimili nutritur le nis a caloꝛe eiꝰ nobis innenit. Quis ado et qualiter hoc ſijet in moꝛalibus etiã no fAti ruinoſus aut hereſitãs ẽ vt his ſubpedia tiſſimũ eſt et vſu⁊ cõſuetudine certum.q; oſnpngend culis nõ fulciat᷑. Quis adeo frigidus aut ſicutignis igne cõueniẽtius accenditur.et iulevn amoꝛe terrenoꝝ gelidus vt tantoꝛũ bñfi/ fortius atqʒ faciliusiita amo: amoꝛe cha ainſobn nioꝛũ tãtis facibꝰ inflamet᷑.Et cũ iſta qttu titas charitate.Quia ergo iſtud ſacrificiũ ſigulek 2 pſcrutatius cõſideraueris nõ aliud ea totisvt diximus flamis charitatis flagrat imnbalſam ſapere inuenies quã ipᷣam diuinã bonita et ardettota ſpirituſſancn foꝛnace ſuccen ſndiſoani tẽ. Sed quidẽ pmptitudo omnipotẽtiſſi⸗ ſum flameſcit quid cõuenientius aut effi⸗ fiichooge mne õ ſapiencie vniuer catius incendendo igni ſancte dilectõnis eſknosen aiie enone ari bonitatèpᷣmitiue atʒ fon nutriẽde augẽde roboꝛãdeqʒ charitati vk istiifan noslols n ancia imẽſe pigtatis erga adhiberi potuit vł excogitari. Quia i natu ſbefegne odoré ſineſ nos traſmittũt di aine pietatt ralibꝰaudiuiſti/qð meliꝰ ſapiſmeliꝰ ⁊ nu tanendene obee abore quo ſapoꝛe ſpes nra ad trit. Nihil autẽ meliꝰ poteſt ſape ſacriſiciũ fnk⸗ robarae 7 ge meru Dilectio aut inde illud quaʒ charitatẽ qua in donis dei nul lens ceni r lrge vt ex iniecto oleo flama lũ maiꝰvt dicit Augꝰ/nec aliquid magis nitiſine gnis aridis incendiũ./x ſivis eam ſaꝑe quã ipᷣm cum eam ſcoᷣm omneʒ lieden ibaei nbit⸗ s D enneda enn esſegeng in dnatn noonna emice daban enobentg⸗ ☛ 1 Sooiſecotn Candbrst adedgdg untisel uleſuu; goenani Stuman crammin e dernten os Abenuonan olrurtſsnin uimnskin Bicumaihr eninßhit stſntr uont, ucrus ,ntuti = ı£ ſui partẽ ſeu ramũ ſeu officiũ ſapiat in vl⸗ timo ſeu ſummo ſapoꝛis quantũ in eo ẽ. Non emaliam charitatẽ quaʒ eam q ma ioꝛem nemo habet. vt legitur Johannis./ xv.ſapitſchantate.Nanq; qua ipᷣe xpᷣus a det cui nulla ↄpabilis maximo certiſſimo riũ recogitandũ ẽ quãta ipa ſit q tantã ſa⸗ poꝛis ſuauitatẽ tantaʒ odoꝛis flagraciam ſentire nõ ſinitt iſtas cogitatioes in du⸗ s diuidim vł vt vna cogitatio ſit ð ao theca aromatũ’c alabaſtro vngẽtoꝝ. alig ſunt de coꝛrupnõe ? elongatione et gelici q; ſui ſigno ſeu ieſtimonio oſtendit. maxi ꝓ dio vt diimꝰ. Decimo cogita ndu ẽ de ſa mũ ſiquidẽ fuit maxime dilectionis ſignũ dominice gilecrionis vel paſſionis bene⸗ iciũ. nihil autẽ illo ſigno verius habertã frequens eius oblatio ad patrẽ.oõmuni catio in nos tantoq; ꝓmptitudo atʒ ſedu litas offerendi ſe nobis et exhibendi quo tiens voluerimus et vltra etiã quam veli⸗ mus. Interdũ ſiquidem vocatus venit ꝓ voluntate noſtra. Detentus nobiſcũ ma⸗ nelet in ſacris ſcrinisſſeu ſacrarüs impo⸗ ſitus ꝓ noſtre beneplacito volũtatis expe ctat expleto myniſterio dimiſſus ad celos redit. Inde et miſſa recte nominata vide eo ꝙ expleto cius myniſterio vera hoſtia Dimiſſa vel traſmiſſa ſit ad celos.Quia er go magis maioꝛẽq; charitatẽ ſeu dilectio nem ſape ingerere ac impᷣmere poteſt pa- lato coꝛdis ad hoc ydoneoſtam tante bñ⸗ ficencie ꝓmptitudoſtantaq; ſedulitas tan qʒ infatigabilis etia in ingratos ⁊ malos dominatiſſime maieſtatis pene impoꝛtu⸗ tãdum ẽ xpᷣi ſacerdotꝙ vas oim aroma⸗ tũ.ymo ⁊ ſpiritus ſcilicet apothecã ctotam habet in oꝛe ſeu faucibus. Siquidẽ xpᷣus omniũqʒ; donoꝛũ et graciarũ tanq; ſon’a⸗ lium aromatũ excellecia refertiſſimꝰ. e faucibus coꝛdis ⁊ oꝛi quibus de tãta apo ſpecaſtann nobiliũ ac pᷣcioſoꝛũ aromatuʒ dis gut ſuanitatis influit aut di nihil ſtillat Ad hũc modũ quia ipᷣe ẽ alabaſtrũ oĩm vngentoꝝ ſpualiũ in cuiꝰodoꝛe om̃s ſancti cucurrerũt.ſic legit᷑ Cantico.j.Cuiꝰ odoꝛ in iohane euageſiſta concupiſcẽcias generauit ełnas.Et qꝛ ipe ẽ ſicut ccnamo mũ⁊ balſamũ aromatiʒãs ſicut mirra ele cta dãs ſuauitatẽ odoꝛis.Ubi parit᷑ cogi⸗ tãdũ ẽ q;lõge ab ipſo ſinꝰ ſeu quãtũ cha os int᷑ nos et ip̃m firmauerimꝰ Luce.xvj. ad qͥs tati ſapoꝛis ſuauitas nõ puenitſtãti odoꝛis flagracia nõ ꝑtingittãte foꝛnact ar doꝛnon penetrat. Pꝛochdoloꝛ vbi ſe ab⸗ ————— ſcõdit miſ ſacerdosſa caloꝛe eiꝰ/quibꝰ ex is. quarũ moliũinterpoſitione tanti camini flamas a ſe ꝓhibuit. Juxta hbune modũu et decoꝛruptiõe palati coꝛdis ⁊ na tremis.ꝗq dis aqua vbiqʒ dat᷑ſed etia ne in eũ diuiĩ cramẽto ipᷣo in eo ꝙ ſ acramentũ cuius ſa poꝛ in eo ꝙ ſacramẽtũ ſanctuas ẽ. Quan te em̃ ſanctitatis ſit ſanctꝰ ſanctoꝛum. imo Ffons auctoꝛ atʒ largitoꝛ oimqʒ ſanctifica⸗ tionũ quate etia ſanctitatis ſit ipm ſancti⸗ ficationis inſtrumentũ vas et liber vt als diximꝰ. Liber in quo legivas vñ haurit inſtrumẽtũ qͥ; efficit᷑ tota attentioe / cogitã dũ et ex hac cogitatiõe ingerit nob illõ velurſapoꝛ ipᷣa ſanctita que nõ ẽ niſi re⸗ uerẽcia aut venerato ſanctoꝝ qᷓ reſiimꝰ2 metu quodã ⁊ foꝛmidine ab eisſmetuetes illa ↄtingere vel tractareſc indigniatqno ſtrã dignitati eoꝛundẽ applicareſanctita⸗ tẽ ergo ſapit ſacramẽtũ iſtud illi/ cui ſapo-⸗ rẽ q; diximꝰ impᷣmit. Qui aũt ſapoꝛe iſlti Ee nõ ſentit vt canis aut poꝛcus ad illõ c cedit. ꝓpter quod dictũ eſt WMathei.vij. Nolite ſanctũ dare canibus/nõ abſq; ti moꝛe ⁊ reuerẽcia nõ abſqʒ veneratõe ad 2illud ꝓpinquat ꝗ ſanctitatẽ eiꝰ viuaciter na offeroſitas. Qctaua cogitatione cogi⸗: cogitat. Undecimo co litandũ ẽ de eo in⸗ qntũ panis vite vitaliſqʒ refectio vbitria manĩe cogitãda ſunt.Pꝛimũ quatũ eſuriẽ . Ziquidẽ xus d ſitã ſalutarſcib? ⁊ qntũ ſ iciẽdus potꝰ/ dominꝰ ſpiritu.ſ.ſ̃m ꝙ homo pleniſſimnꝰ Deinge quãaãto lachꝛimaꝝ diluuio/c inun datioe lotꝰ eẽ debeajꝗ ad tã venerädam mẽſam accedit.Tercio quãti ſit apð patrẽ miſericoꝛdiarũ qui ab ipo ad panem an⸗ geloꝛum manducandum inuitatur/cui et apponit᷑.Quid autẽ aliud cogitare debet ꝗ refectionẽ iſta non eſurit⁊ ſititimſi moꝛ⸗ tificatã ſe hrevᷣtutẽ appetitiua ĩterioꝛe aut plenũ hr̃e coꝛdis ſtomachũ ſpurcicis vici oꝛũſebꝛiũ qʒ ſe eẽ voluptate carnis aut va nitate mi. Qui vᷣo abſqʒ flumie lachꝛia rũ ad illud accedere pſumitnõ ſolũmõ ſe nõ inuitatũ eẽmerito dʒ agnoſcere eo & cõuiuis añ diſcubitũſoꝛi manib abluẽ — tus aĩaduertat puniat᷑ grauiſſime foꝛmi dare ſicut ondit oñs. Leui.x.ĩ nadab⁊ ablł atme ⁊ad yron qͥs iguis deuoꝛauir vbi ⁊ dixit. San ctificaboꝛ h hijs q appꝛopinquãaãt mihi et Apoſtolus in.x.ad Hebꝛeos. Irrita eni, quis faciens legem moyſi ſinevlla miſera tione duobꝰ aut tribus teſtibus moꝛitur. rur Far grete⸗ P ſr Be ſacram ento euchariſtie Quanto magis putatis deterioꝛa mereri menſam iſtam accedimus. Jurta manda nnunt . ſupplicia qui filiũ dei conculcauerit et ſan tũ eiuſdem Pꝛouerb.xxiiij. Sedentesad Rammie guinẽ teſtamenti et ſpiritum gre in qͥ ſan⸗ menſam dei diuitns qualia nobis appoſi Aurteift, ctificatus eſt contumelia feceri.Cercio ve ta ſunt grata viciſſitudine apponimus et ſonelpote⸗ „ ro quis angelica dignitate honoꝛatum ſe et nos illi. Sðð guebbri cogitayet non inde velut quendam ſapo- — De penitencia. Gcetſenelk rem deuotioꝛẽ in ſuũ honoratoꝛem quo⸗ ſt hec loquemur de penitencias utnodl dammõ expmat ⁊ in graciarũactiões nõ et ptibus eius ac fructibus. Hanc guelurdeusa Wl tm reſoluatur aut liquefiat. Duodecimo aulẽ ex affectibus ſuis et vtilutati⸗ ſerboeha . ⸗ co gitandũ de ipᷣo in eo ꝙ cõmunio ẽ coꝛ⸗ bus. laudates nominare cõlueuimus in Penzuni⸗ poꝛis et ſanguinis xpi qua cogitatiõe qᷓn: publicis exhoꝛta tionibus et reſuſcitatricẽ heieligit. tum ad imitanduʒ patremjet ſequendum luccurratricem in pᷣlio occiſoꝛũ.ſanatrice,z ſtinepeniil magiſtrũ xpᷣm dñm ↄmuniõe et bñficẽcia infirmoꝛũ. Rectificatricẽ rumarũ.renoua gleniabie inuicem et in omnes quis nõ videt. q̊ em tricem inueteratoꝛui. reſtitutricẽ depditoꝝ ſoninenan exemplo ingeri magiſq; impᷣmi potuit coꝛ Becontciliatricẽ o fenſoꝝ. repatriceʒ detu iglappſer dibus noſtris paterne dilectionis ⁊ bene roꝛum. reuelatricẽ lapſoꝛũ.reductriceʒ ob Gholnlilien ficencie cõmunioſquam exemplo cõmuni errantiũ.Emendatricẽ foꝛefactoꝝ. Juſtiſi Meiutne onis coꝛꝑis et ſanguinis domini quo ma catricẽ malefitioꝝ. Lotrice ſoꝛdidatoꝛum. aiton gis ↄculcari ac ꝓſterni exterminariq; po⸗ Solutricem male concreditoꝝ. Liberatri ſri doßer tuit cõtracta illa et nudata deterrime aua cem captiuoꝝ. Et felicis conuiuij cõicatri⸗ rpoſtbit ricie ⁊ infauſte atq; maledicte ppᷣetatis ex cem ſcʒ in bonos comunicatricẽ dico ma⸗ ibedͤſci cõmunicatio. Tu autem noſti ex alijs qd loꝛũ et ſimiliter reſolidatricem fractoꝛum ſuenelenre ſapoꝛatio ſuſceptio ſimilitudinis eſt ſapo „ Pas omnes vtilitates ⁊ fructus eius eſſe (mlciſedin rato inſtrumento guſtabili. Quapꝛopter/ ola dubitat vel ignoꝛat impietas infide⸗ utigin ve comedit ſapoꝛat et guſtat ſacramentũ litatis que omnes vtilitates ei denegarei fiintletge⸗ iſtud/qui ſimilitudines eiuſdem quas ex⸗ vſqʒ errauerũt quidaʒ heretici vt omnino imnepertin pꝛeſſimus in palato coꝛdis recipit Hhas er aſſererent ꝙ non ẽ peccantibꝰ animabus ddkfſen g duodecim meditationes ſeu cogitatio reuerſio. Et atqʒ q: nulla ei ſpes venie lo. lientinte . nes ſeu maſticatioues ſpirituales idcirco cũ poſt lapſumſumẽtes occaſionẽ erroꝛis cmiüiß ne (Woinmanimngai non minima occaſi⸗ a verbo Apli e legit᷑ ab heb:eos vj. In ſnunden onẽ et non modicũ pᷣſtant adiumentũ ad poſſibile ẽ eos qui ſemel ſunt illuminati lorvſcene pcipiendos ſapoꝛes ſalutares atq; vinifi⸗ lſtauerunt etiaʒ donũ celeſte ꝑpticipes itepnin cos ex pane vite et potu.erũ quia nõ ta acti ſunt ſpirituſſancti. Guſtauerũt nibil leegoerccit vi comedimus qua etiam vt comedamur ominus bonum dei verbu virtuteſq; ſecu ini ad menſam iſtam accedimus vt laute et li venturi ꝓlapſi ſunt. Rurſus reuocari üngenle ſplen dide xpᷣm dñm ęxnobis reſiciam ↄto ad penitenciam que locutio ſi iuxta puer⸗ igfonherig * lis ſtudijs ac viribus eniti debem/ vti ſitatem eoꝛum intelligenda eſſet. NHo ver mii ꝙ; facimſi aſſatos ʒelo gloꝛie deiſi frixos bum apoſtolicũ fuiſſetſed apoſtalicum? eihin Jraterna compafſſione ſi cocos pie ac ſan ab eis vel eoꝛum ſimilibus ſcilicet ſacraꝝ cnnien Le beniuolẽde deſiderijs nos eidem exhi ſcripturarũ adulteratoꝛibus et coꝛruptoꝛi nteritn beamns Demi ſi vas aromatũ ſpirituali busverbis apoſtolicis inſertũ qui tate im fitenie um interioꝛa virtutum pletitudineſi ala⸗ pietatis ſacrilegio auctoꝛitatẽ apoſtolicã tiſſelgi * baſtra vngentoꝛũ exterioꝛũ exempioꝛum erroꝛibus ſuis imponere non verentur et ine redolentiaſet bone fame teſtimonio.De⸗ inpingere non foꝛmidãat. Intelligitur er̃ ſie inde ſi ſanctos hoc eſt puros ab omni exe/b e renouatione baptiſmali de qua ꝙ rur in at cratione peccati et ſeoꝛſum a mũdana cõ ſus fieri aut iterari non poſſit iam euiden Engan uerſatiõe deiqʒ fuitio totaliter ad dictos niet irrefragabili oſtenſiõe docuim?. Uel uc noſipos ei obtulerimus. Si paneʒ abſqʒ de renouatione in futuravita ſub hoc ſen cm fermento malicie et nequicſe? abſaz mu⸗ ſu impoſſibue eſt eos renouari. Hoc ẽ in otani iditate/ſi aʒimos puritaterecęntes noui altera vita que eſt poſt hãc.quaſi diceret. unlbein tate calidos charitate/tenero bbediẽcia ęos qui nouitatẽ ſa nctiſicationis hic. id ẽ anmuſert et hietate. Si cõmunes ſiue cõmunicãtes in bac vita dono ſ anctiſpiritus ſuſceperit eindnon * noſipos et bona noſtra aliſs ad menſam amittunt vel potius dimittunt. Hic hocẽ lahioin . iſta venerimꝰ. Alioquin excõmunicati ad in iſta vita eos rurſus hoc ẽ poſt hãc vitã e “ . “ . 4. ! n renouari ad penitentiã hoc ẽ impoſſibile mittitur hoſpes Deinde manitfeſtũ ẽ pber Wndhet vt amiſſa hec finalr nouitas iten reſtau ſe eſſe rerũ natura impoſſibilin nullã eſſe R neiend reiur vel ſm moꝛẽ ſcripture exhoc verbo omnino obligatione. Querimꝰ ergo ab nkafmin evnεα☛ ſemel pot colligi idẽ ſenſus. Sicut legitur/ Auio e iſto qui ꝓlapſus ẽ ⁊ penitet ⁊ p u. PYuerb.xxviij. Qui ꝑuerſis gradit᷑ vs cõ tus eſt emẽdare ꝓ viribꝰ ꝙ deligt. Que nudeſ cidet ſemel hoc ẽ abſq; repatione. Juxtaꝰ rim⸗ inq; quid ab eo requiratur npi, Nfuing hunc modũ legitur Job.xxviij. Semel lo Cum em vltra vires ⁊ poſſe aliquid face/ Dl quetur deus hoc ẽ abſq; iteratiõe.Et pio re natura ipoſſibile ſit vnicuiq;ergo nul⸗ Ariſian pter hoc ſtasim ſequit᷑ ⁊ ſcᷣo idiᷣm non la eius eſt obligatio. Simit ibm non pec Zõ repetit juxta ergo hüc modũ ſeml ꝓlapſi caſſe vel non eſſe ꝓlapſum modoẽ natu einilte hic ĩitelligũt. Hocẽabſq; reꝑatiõe velite ra impoſſibile ⁊ omnino nõ cadens ſub linnmnin ratione penitẽtiali Manifeſtũ em eſt eos prate liberi arbitrij. Non tenet/ergo nec ine quiamiſſa hic baptiſmalis ſactiticatiõis peccaſſe nec ab eo requirit deꝰ vt nõ pec⸗ – nouitate per pniam hij non recuperatrur caueritqꝛ ergo totũ facit quod ab eo reꝗ ünai ſus ſeu poſtea renouari ad penitentiãſeo rit deꝰ /2 exigit iuſticiaietiaꝰ de pᷣterito la/ 22—ð trite ꝙ poſtvit iſtam penitentie non ſit locus/ pſu facergo quicꝗd iuſtueũ facere ergo — hmõòi auᷣt intelligutur ſemel ꝓlapſi ꝙ vi luſtus eſt. Pꝛeterea aut requirit deus ab imi delicet qui non adiciũt hie per pniam vt eo emendationẽ pᷣteriti lapſus aut nõ. ſi – reſurgat. Poſſet tamẽ intelligi illð impoſ regrit et non reꝗrit qð ei eſt impoſſibite Bnmunſſach ſibile impoſſibile nature.nature enim im vriam diximꝰ. Requirit ergo ab eo ſolũ un poſſibileẽ qſcũq; a ſtatu gratie plapſos qð ei poſſibile ẽvt nos poſuimꝰ. Cotũ er Cnan ſich reſtaurare ſeu reſtituere ad eandẽ licet ſit go facit ꝙ ab eo requirit deus. Nihil aũt 5 nguucht omnipotẽtie diuine ANile. Aten gee ab eo requirit deꝰqð nõ requirit iuſticia lmnlun catoꝛes ad pniaʒ reſurgũt non eſt nature vel ecõuerſo.Totũ ergo quod facitꝙ iu eseda efficient ſed grande ſtupendũq; miracu⸗ ſtum ẽ eum facere/⁊ emẽdat quicꝗd iuſiũ baeianen lum. Hoc ani dixit apls vt deterreret a la eſt eum emẽdare.Quia ergo facit deo ꝗc Canädam pſu ꝑ diffieilitatẽ et impoſſibilitatẽ natu-⸗ quid ab eo regꝗritunneceſſario deo ſatiſ- aſes ralem reſurgẽdi. Hnncergo erroꝛem tam facitatq; iuſticieergo nihil amplius petit wogalcninn glmnii taq; nephariũ pꝛimuʒ agredimur ab eo deus pꝛo eo qð peccauit Quatum a ehees deſtruere Deinò erroꝛẽ hebꝛe.q cõfeſſiõʒ ergo ad deuʒ pꝑinde eſt ac ſinon peccaſſet raſnl ſoli deo faciendaã eẽnullatenus aũt ſacer Walet ergo penitentia in hoc qð in ſtai hnüctefte dotibus pertinaci cecitate cõrendũt In ᷣ pſtinu reſtituit penitentẽ. Si at nõ reqrit W mis ergo accidit iſtis erroneis vt non ſo⸗ ab eo emendationẽ certũ autem ẽ ꝙ reꝗ ebämnmtt um nulla ſit ſantificatio penitẽtialis ſed rit ab illo quicꝗd facere tenetur ⁊ debet. Nunse etia vt pene nulla et etiã noxia ſit in adqul! Sequit᷑ ergo vt iſte non teneat emenda endo iunn tis ſanctificatio baptiſmalis/Adeo enim tione facere. Si aũt non tenetur emẽda⸗/ much ſ per pauci perſiſtunt abſq; lapſu in ſancti tionẽ facere ergo nec ad penanec ad alið eightten tate baptiſmali vt penẽ nulli cenſẽdi ſin ꝙ eo tenetur quod ẽ manifeſte incõueni iis coparaſioe multitudinis eonꝗ pꝛolapſi ens. Amplius. ꝙ deus non reſtituit orbusgthn ſunt ex iſta. hijs aſt omnibꝰ non ſolum ſicpenitenti grati ſua.aux ẽ pꝛetertu pꝛe⸗ –W irrits et nulla facta ẽ ſanctiſicatio baptiſ/teriti lapſus aut alia de cauſa. OQ, ſi dixe – malis ſed etia ingratitudinis ⁊ a poſtaſie rit ꝙ pꝛetextu ⁊ merito pᷣteriti lapſus ſeq⸗ – defecto occaſio.ita vt melius eſſet eis ni tur manifeſte ꝙ inique punitur. Neceſfſijia o i qᷓ fuiſſe renatos poſt gratia regeneratio/ ria em̃⁊ impoſſibilia ſicut nõ habẽt lege,ʒ Arai nis in ingratitudine ⁊ apoſtaſia facti ceci ita nec pctm nec pᷣuaricationẽ nec penam ann diſſe. Meliuſq; eis eẽt ad deũ nũq; aceceſ necremũeratiõ aꝛ ergo iſtũ peccaſſe ne⸗ n ſiſſe q;cũ accumulatiõe ingratitudis quã ceſſariũ ẽ ⁊ ipᷣm non peccaſſe ipoſſibile/ et oni de facto vocauimꝰ ab ipo receſſiſe. Ju iam nullomõ valuntariũ hoc ẽ volunta/ mn i tta illõ mathei.xxvj. Bonũ erat eis ſi na tni vel libero arbitrio ſubiectũ.et ꝙ ampli a n tus non fuiſſet.⁊ marci.niij.⁊.ij.pe.ij. e us eſt volumti iſtius cõtrariũ /vellet em li erat eis nõ cognoſcere viã iuſticie quũ quãtnum poteſtiſe non peccaſſe. Inique er — = S= 2 =— — . nde n poſt agnitionẽ retroꝛſũ cõuerti ab eo qdᷓ go cũ eo agitur quacũq; pena ꝓ hoc pu/ 6 ſmn ti illis traditũ eſt ſancto mãdato. Inde di/ niatur. DPunitur autẽ pena damni ꝙ hoc * nintii clum eſt ⁊ ilud Lurpiꝰ eijcit᷑ qua nõ ad/ Amplius.nec deus nec iuſticia 45 eo AANN, He ſacromento penitentie. requirit vt nõ peccauerit vt dirimꝰ.Qũo ⁊ ita ipe ira deique nõ poteſt eẽ niſiiuſtii ntaelot autem magt requni vł exigi poteſt alicd ſimacõtinet mificoꝛdia eiuſdẽ atʒ ꝓpiby unetd ab aliquo quã toementt. Si ꝓ hoc pena omino a pᷣnitẽte. Uerũ ẽ qð diximꝰ qibi anli tanta ei irrogat / ab eo ergo reqritur non parua vel nulla inuenit miſericoꝛdia dei hlalfiul emendatio peccati qð feciiſed magis toꝛ vbi eam deceret maxima atʒ habũdatiſũ Guspenin mẽt extoꝛqri ab eo intenditurꝙ nõ pec maã inueniri. Non em e inuenire peccato- 0unann caueritquia pena tanti damni ei irroga⸗ rem ꝗ non ſit penitẽs. aut cõtumax.aut nnu ke tur pꝛo eo ꝙ peccauerit/⁊ ꝓ ipſo peccaſſe neuter Qnẽadmodũ puulꝰ aut iuſt' ⁊ig aſſonan ꝙ vtiq; iam neceſſariũ eſt eiet in euuabi norans ignoꝛatia ſimplici. Qvni em negli MiOe lepuniẽdꝰ ſiquide eſt ꝓ eo ꝙ peccanerit gentia ⁊ ignoꝛãtia ant illa ꝗᷣ ſolʒ dici craſ ſpgſant ⁊ pꝛo ipſo peccato peccaſſe q iam nõ ca/ ſa ⁊ ſupina ignoꝛas ẽ non ſolũ ignoꝛans (ilscton⸗ dit in prate liberi arbitrij ſicut nec iᷣm nõ dicẽdus ẽ.ſed cõlumax eo ꝙ nolnit intel penee peccaſſe. Amplius.ipᷣm penuere ſiue ligere vt bñ ageret. Quia ergo cotumax fertvsdet penitudo motus naturalis ẽ in homibꝰ ⁊ penitẽs contrarii ſunt⁊ malie a ſe diſtã ñnmre quo recedere nitimur a peccaty et reuerti tes in genere peccatoꝝ. Coõtumax aut per nennd ad pᷣſtinam innocentia. Judicat aut illuy ipᷣas ↄtumacia remoniſſim penitetes mie cpninielne eſſe naturale hoc ipᷣm qðò in omni indiui dei⁊ gratie iuſtificatiõis ſunt ꝓpingoꝛes Phlie duo ipᷣius ſpeciei huane ſq; inuenit dum medus⁊ extremis Cõtumaces em̃ omino flletorl mõ capax ⁊ ſuſceptibile ſit illiꝰqð dicimꝰ ſe elõgãt ⁊ receduũt a mia dei.Medi atin Munonie ꝓpter puulos.Lertũ autem ẽ qꝛ nullꝰmo nſllło appꝛopiquat ⁊ appꝛoxiant q i nullo tlege ius nalure ſiue conatusfruſtra ẽ natura conãt nec etiaʒ intẽdũt Wanifeſtũ ergo ẽ Mrtluet liter neq; vnqᷓ; natura ad aliquid conat q penitẽtes ꝓpin ꝗoꝛes ſũt dei mie ⁊ gre Pclidner a quo ſit naturali impoſſibilitate ꝓhibi/ iuſtificatõis quaʒ alij pctõꝛes.Et hocẽqꝛ cſnolr ta. a pᷣſtina ergo innocentia impoſſibile ẽ ip̃i tota ſtudioſitate atʒ conatu ad illa tẽ⸗ eAuonixe naturã humana naturali impoſſibilitate dant apꝛoximãt vt medij.ſi ergo in eis no lunmanten eſſe ꝓhibitam cuʒ ad illaʒ motu penitus inuenit᷑ mia dei babũdantiſſimamm eſt nlanniil obtinendã naturalr enitatur Amp.la qðò diximain plios euñ mificoꝛdie di nag nmnit pſus animaꝝ auæ irrepabilis aperte di / cẽ eam habũ dantiꝰ opari. Quẽadmodu Aunnsſunt uine mificoꝛdie que pa iapſuʒ eiſdẽ in er zin naturalib⸗ fieri videmꝰ. Ignis emvi nienodied oꝛabilẽ ⁊ omnino inflexibilẽ eiſdẽ ſe rel-⸗ cinioꝛa ſeu ꝓpinꝗoꝛa ſibi vebemetiꝰ ca⸗ Ouomcnoe dit aut apte ipſarũ animaꝝ qᷓ adeo huiꝰ lefacit ⁊ lux eadẽ magis illüinat er ia 5⸗ ciotuicr lapſibus vulneratur vt medicina vlteriuſ ꝙq alũs. O ſi iuſticia dei adeo artat eiꝰ mie lisbeluvs locũ in eis non habeatvel eouſq; inqnã ſericoꝛdiaãvt penitẽtes ad pᷣſtina gram no Hemgnitgn lur vi ablutio atq; deletio macularũ eis admittat aliqd auti eo fac dei mia auint ndocontt impoſſibilis de cetero ſit. Qi ſi apte diui bilSi nihil eodẽ mõ ſe bʒ ergs penueles Wtaäitz ne miſericoꝛdie ſequerent᷑ eos manifeſte vt erga ↄtumaces it hoc ẽ euidẽs iniqlas Ualenni duo incõueniẽtia quę non taʒ falſo qus ſc; vt no magis reſpiciat penitentes den Neinegiien etiam impie de deo ſentiunt᷑. Pꝛimũ eſt miſericoꝛdia quã ↄtumaces? omninovo ſkpictlst, quia tunc vel parna vel nulla inueniatur leætes reuerti. Si aũt gliad opatur in o⸗ fſtlant dei mißicoꝛdia quando illa decer habun deimia aliad inq; ſue miſergtiõis ncce ⸗ iegiet dantiſſimã eſſe. Quis em̃ dubitat tune ma vt illud ſit vel reſtitutio gre nca wen ianosha xiine decere ſuperbabũdantẽ eſſe miſeri· quã pᷣſtina fuerit ⁊ ita declaralũ d iſnospzeſt „ ccordiam deiquando maxime babundat debamꝰ videlʒ qð ẽ reuerſio aiab⸗ ackes lnosfti mſe, mMiß icoꝛdia et nõ obſiſtit iuſticia in eisin ditus ad dei gram ⁊ amoꝛẽ lierno d3 ſſetorceede eis aũt qui penitẽt vt dixim non ſolũ nõ tam a qnta pꝛolapſa ſunt.Et nos a ene Nlantone obſiſtit iuſticia ſʒ etiã adiuuatdum em̃ ſe dilſcuciemꝰ infra vel erit diminuiio ade inlggun ipᷣm iuſticiat ⁊ toꝛq̃t ꝗ penitet⁊ diuie iuſti infernalis ⁊ hec diminutio vel erit h vt numilinte cie ſe ꝓ beneplacito ſuo toꝛquẽduʒ expo tam ipᷣam penã nũ erantis adicit is e iniacedej nit ⁊ traditiſoũ mipicoꝛdia loto denderio aliquota totiꝰ vel non.s iaut fuerit vns ſaecin totoq; eiulatu⁊ toto luctu Oꝛ:dis expoſcir neceſſe ẽ per penitudinẽ tandẽ tota pe 3 ſoimönl. vbi queſo decet dei mificoꝛdiã inueniri ſi infernalẽ euacuari. Om̃is enim huiꝰ ps ormcus⸗ . . . .— . 1 Ra —— „π e, . 4 6 in caſu iſto miſeratiões eius defecerit OQO aliquotiẽs pꝛeciſe ẽ in ſuo toto Qua ꝙp u gnm . „ — . „ 5 α☚ ef * ſi dixerit ꝗs qm obſiſtit iuſticia q̊ minꝰpe ſi hac penitudie tanta.tanta Baalens antn Uc, nitenti ⁊ eã poſcẽti impendat᷑ miſicoꝛdia lis pene tollitur. Canta iterũ penii ine nenne — te. deii mäng godene inieie cdn nt na Na iaqnd nonſoäge eon Miscon nnuittlhi 1lömuain linpeninin dsin gg Mmansehonn nuda Natien riingin mDmidid Nes füdan, NN idaniiinen fünificoteſr Nan Outn „ gs linidn Naaanaui, SS = ☛ —- S— = S = = = — SS =ð — E = — - E =. — tanta alia tolletur? ita donec cõſumatur Si ita eſt de miſericoꝛdia dei vel iuſticia vt tanta penitudo tiñ de pena pꝛedicta di minuat.ſiat ergo tandẽ vt replicatt ⁊ ite/ ratis penitudinibꝰtanta pena infernalis abſumatur. quapꝛopter tota dampnatio eterna.Eſt ergo effugiũ ⁊ euaſio ab eter/ na dampnatioe per penitudinẽ ſeu peni tentiã. Si vo no fuerit parsjaut erit ma ius parte aut non. Q ſi fuerit maius pte cicius ergo veniet᷑ ad conſumptioneʒ to⸗ cius pene per viam quã diximꝰſi autẽ nec fuerit ꝑs nec maiꝰ pꝑte erit ergo qua libʒ pte minꝰ qre erit ſic punctꝰ ad totã penaʒ Quare detractio illiꝰa toto erit ſic detra⸗ ctio pũcti a linea / vł eoꝛꝑe nõ ẽ diminutio illius in alid. Relinquit᷑ ergo ex omnibꝰ hüis miſericoꝛdiã dei in eos qui penitẽt ni hil miſerationis opari.Q nec reſtitutio/ nem gratie nec diminutionem pene et ita omnino nulla eſſe miſericoꝛdiã dei in eoſ ene tempalis vel dilationẽ pene iehẽna is. Dilationẽ vero vninꝰ diei vłmultoꝛũ etiam manifeſtũ ẽnõ plus dixiſſe q; ſi de⸗ tractionem pũcti dixiſſet ex lineavel coꝛpe ad eternitatẽ em̃ necmilia annoꝛũ pluſqᷓ; punctus ſunt quanlũ autẽ indecẽs ſit hoc miſericoꝛdie dei apparet ex illo exemplo. Quemadmodum ſi ꝗs deberet alicui re/ gi incdlito valde ac ꝑmagnifico innumera biles theſaurosnullomõ deceret regis il lius magnificenciaʒ obulũvnũ remittere ſolummodo vel minutũ. Sed potius cõ tumelia eẽt ei adeo vilẽ facere remiſſione ⁊ adeo paucũvtilem recipiẽti.tantofoꝛti⸗ dei magnificentia et gloꝛiã decere non pᷣt iſta puctalis ⁊ ridiculoſa remiſſio Am pliꝰ ſi ſtilla miſericoꝛdie permodica ĩ no⸗ bis erga peccãtes in nos ⁊ veniã poſtulã hezefe ſi dixerit ꝙ operat diminutionẽ P —w 1 les ita nos habere cogitvt non ſolũ veni am nos pꝛeſtare ſed etiam adijcere bene fitia nos faciat. Quid fons ille abiſſalis miſericoꝛdie deiĩ pctõꝛes penitẽtes faciet Stilla aut ꝑmodica ẽ omis humana mi/ ſericoꝛdia quantacumq; eſſe videatur ad miſericoꝛdie dei. fontem illũ indeficientẽ⁊ redundãatiſſimũ miſeri Ampliꝰ Qualiter ve riſimile eſt iuſticiã dei eouſq; artare miſe ricoꝛdiam ipᷣius vt non recipiat penitẽtes/ ⁊Z non potius miſericoꝛdiã eius rigoꝛẽ iu/ ſticie flectere ſe veritatẽ nec minꝰ in illam potẽs quã conuerſo. Amp̃. quã iuſtici qʒ regꝗrere põt a peccãte niſ qm põt ſauiſ⸗ 6 14 xxxuij. factionẽ.ergo obtẽta ſatiſfactiõe quã põ: nulle ſunt vlteriꝰ ptes iuſticie.Quare de/ inceps totũ relinquit ipi miſerationẽ di uine. Quia ergo qͥ minꝰ recipiat dei miſe ricoꝛdia ſola obſiſtit iuſticia. Wanifeſtũ ẽ ꝙ ſatiſfacientẽ alias fatiſfactionẽ recipit miſeranone diuina. Ampliꝰ. ipſe qui penitet adiuuat quantũ in ſe eſt dei iuſti tia toto ſtudio ⁊ viribus. Iniquitas an tem eſt malum pꝛo bono retribuereiuſti/ cia ergo diuina non impeditipᷣm qua/ do miſericoꝛdiã conſequatur ⁊ certum eſt ꝙ alius ipſum non impedit neq; obſiſtit. Amplius. ipſa iuſticia dei via ẽ ad mi ſericoꝛdiã obtinenda. Qè em̃ flagellat ex iuſticia aut hocẽ ꝓpter correctiõʒ ⁊ emẽe⸗ datiõʒ flagellati ⁊ alioꝝet tũc manifeſtũ eſt ꝙ ipſa iuſticia flagelloꝝ via ẽet adin/ mentũ ad miſericoꝛdiã eius ꝗ ſic flagella/ tur Multũ em miſeret᷑ deus q̊n correctio nẽ ꝑ flagella ꝓcurat.Et ampᷣ.eoꝝ miſerii tendit ꝓpter ipᷣaʒ coꝛrectiõꝰ poſtqᷓ; corre cti fuerint. Si aut ꝑ flagella non intendit niſi vindictã ⁊ pena in eo ꝙ penanon vi/ detur iſta intentio eè iuſticie ſed potiꝰma lignitatt ⁊ ire. Dyabolꝰ em̃ aduerſus ele⸗ ctos non intendit niſi toꝛmẽetũ et pena in⸗ qᷓntũ toꝛmentũ ⁊ pena. Amp̃.pᷣfecti ⁊ pᷣcones rei publice ſcłar per penas quas . malifict infligũt intẽdũt coꝛrectiõʒ hoim/ nec ſiſtit intentio eoꝛũ ĩ penis toꝛmettx in eo ꝙ talia ſunuſʒ vunt eis vt vijs ad coꝛ⸗ rectionẽ ⁊ tran qllitatẽ vite bominũ.Quato ergo foꝛtius diuina iuſticia longe erit ab ira ⁊ malignitate dyabolicalvt nõ ſiſtati eis. Sed mag: vtitur eis vt vis et ainini culis ad bona que decʒ intendere magni ficentiã bonitatis ſue. Manifeſtũ ergo ex hijs iuſticiam dei viam pᷣparare ⁊ adituʒ pandere miſeꝛicoꝛdie ipſius pꝛeſentium fla gelloꝛum inflicti onibuset nullatenus obſiſtere miſericoꝛdie quo minꝰlarga ſit in peccatoꝛes q per penitentia iuſticie dei ſe ſubmittunt ⁊ ſe ibos quaſi de iniuria ⁊ cõtumelia in ſeipis vindicãtes toꝛquen: velud quidam diuine iuſticie executoꝛes ⁊ p̃fecture ipᷣius attrociſſimi liccoxs. Amplius neceſie eſt cõcoꝛdare diuinam iuſticiã ⁊ miſericoꝛdia nullamqʒ eſſe repu gnantiã int qeas. Sicut autẽ ſe babet ad cõtumaces ihſticia ſic ad penitentes miſe ricoꝛdia quapꝛopter erit et pmutatum vt quemadmodũ ad contumaces miſericoꝛ dia ſic ad penitentes inſtida.Qunar⸗ ſicut d ge ö DBe contumaces eternaliter nõ liberat miſe/ ricoꝛdia.ucʒ quãtũ ea decʒ ð eoꝛũ minuat pena. Sic penitẽtes nõ danabit eternali ter iuſticia q;uis in eo ꝙ iuſtũ eſt aduciat penam Amp̃.ſic ſe habẽt ad inuicẽ cõ tumatia ⁊ penitẽcia ſic liberatio ?⁊ damna tio et na.Et iterũ ſic iuſticia ad damnatio n em eoꝛũ/ſic miſericoꝛdia ad liberationẽ eoꝛundemiquia vtraq; vt cauſa efficiens pꝛopꝛie ⁊ ꝑ ſe ergo et ꝑmutatim vt quẽad modum cotumacia ad eternam damna/ tio nenyuc penitentig ad oppoſitam libe uare qnicꝗd aut quantũ põt rationeʒ. lantuͦ poõt cõtumacia ad eternaʒ damnationẽ totũ id et im ex neceſſitate valebit penitẽtia ad oppoſitam liberationẽ. Et iterũ ſi iuſticia per cõtumaciã.merito infligit eternaʒ dã nalionem.erit vt ⁊ miſericoꝛdia ꝑ penitẽ/ liam operetur oppoſita liberationẽ Mo dis enim omnibꝰ neceſſe ẽ vt quõ contu macia cauſa e eterne dãnationis.ſic peni tentia cauſa ſit oppoſue liberationis Ampilius cũ fuerint.a.⁊.b. termini ad in uicem diſtates ⁊ eregione atq; ex directo oppo ſiti. Dein de.e.⁊.c. ſimiliter inuicẽ ſe habentes et eiuſdẽ diſtantie ab inuicem vt illi ita vt quantũ diſtant ab inuicem. a 2.b. diſtant im̃ ab inuicem.e.⁊.f. Qui vti q; fuerit ꝑpendiculariter et eque diſtätes e ſub.a.⁊.f.ſub.b.dico quia neceſſe eſt vt cum. c.⁊.D. eo demmodo ab inuicem ha/ beant ſe tam oppoſitione qᷓ; diſtantia vt a.b. ⁊.e.f.ſi fuerint.c.ꝑpẽdiculariter ſub a.hoc eſt inter.a.⁊.eę.erit neceſſario.d.in eadem equediſtantia inter. b. ⁊.f. æ nullo modo ꝓpinquius. e. . f. diſtantia enim D.ad.eę.eſt ſicut dra gonalis recti anguli q̃ᷓ dranguli ſiue ſicut latus oppoſituʒ recio angulo inierangulo oꝛtogonio. diſtatia vero.d.ad f.eſt ſicut latus eiuſdẽ quadrã guli vel ſicut larpᷣnominati trianguli qd cum alio continet rectũ anguluʒ. Quare ſi debet eſſe motus qui vtiq; nõ poteſt eẽ niſi rectus ⁊ ſecundũ rectum erit ex.a.p.c. m.eę.⁊ ex.b.per.d.m.f.Et ſi impoſſibilis ẽ motus.a.b.per.d.in.f.neceſſarioerit im/ poſſibilis motus a termino.b.per c.in.eę. verbi gratia.ſicut ſi.a ⁊.b.ſint ira ⁊ miſeri coꝛdia.c.⁊.D.vt contumacia ⁊ penitentia e vero ⁊.f.ſicut eterna dammtio ⁊ eiꝰ op poſitum. Quia ergo ex ira dłi ⁊ cõtuma⸗ cia peccantiũ eſt eterna damnatio quaſi motus ex.a. per.c.in. e.erit ſimiliter ex dei miſericoꝛdia per penitentia eterna libera * 4 ſacramento penitentie. nio ſen ſalus quaſi motus ex b. per. d. m. = Et ſicut impoſſibilis eſt motus a cõtuma cia in eternam ſalutem ſeu liberalionẽ q; eſt a termino.c. interminũ.ſ. ꝓpter obliq tatem atq; diſtantia.ita ex neceſſitate im/ poſſibilis eſt motus ab ipᷣa penitentia in eternam damnationẽ ꝙ eſt a termino.d ad terminum. e. ꝓpter eandem obliꝗta/ tem ? diſtantiamſmotus enin ſiue ope⸗ ratio tam ex ira dei q; ex miſericoꝛdia ei/ usimpoſſibile eſt ꝙ ſit ſecundũ obliquũ per ſe ſed magis ſecundũ rectum ⁊? quaſi ppendiculariter. Zunt enim cõtumacia ⁊ penitentia. ⁊ generaliter merita ex mo do aliquo ſicut diſpoñtiones naturales in natura ſiue naturaliter paſſibilitates. Unde quemadmodũ ex virtute natura⸗ liter agente neceſſe eſt paſſibilia ab illax tute recipere pꝛout congruit diſpoſitioni bus paſſibilitatis ſueſicut apparet in ca/ loꝛe.qui lutum indurat et ceram emollit Sic ex eadem dei optima voluntate con tumax et penitens pꝛo meruis ſuis adſi/ militudinẽ materialium diſpoſitionũ cõ traria recipiuutſcilicet cõtumax condem nationem ⁊ penitens remiſſionẽ.Et ſicut — — impoſſibile eſt vt ſi contumacem ⁊ nõ re uertentem omnino non cadat operatio ire. ila impo ſſibile eſt vt ſuper penitenteʒ non deſcendat operatio miſericoꝛdie dei que eſt remiſſio et gratia.interdum tamẽ etiam in contumaces deſcendit miſericoꝛ dia dei vt deſera t cõtumacia ſuã ⁊ emol liatur ad obediendũ creatoꝛi. Hoc aute-ʒ non eſt per ip̃am contumaciaʒ neq; cau- ſaliter neq; occaſionaliter.cõtumatia em̃ ꝑ ſe edirecto opponit ſe miſericoꝛdie dei ſicut legirur Job.xv. Tetendit aduerſus deum manũ ſuam ⁊ contra omnipoten⸗ tem roboꝛatus eſt cucurrit aduerſus deũ erecto collo et pingui ceruice armatus eſt MN ergo operatio dei ad cõtumaces in/ terdum deſcendit de habundantia et in⸗ undatioe eius eſt/que tantũ obicem ymo muriet montem cõtumacie ſue impelu et foꝛtitudine irrumpit. Et ꝓpter hoc pec catum in ſpiritumſanctum irremiſſibile dixit veritas. Wathei.xij.et Maci.iij. et Luce. xijj. Amplins.querimꝰ ab huius blaſphemis qualiter intelligant deuʒ nõ miſereri penitentibꝰ eouſq; vt inpꝛiſtinã gratiam eos recipiat ſiue reſtituat. neceſ ſe habent de cere deum non poſſe vel de um non poſſe reperare lapſus qui em̃ de bioce niywuen oepha toveneen enſere r Imnii — Prms hon Mnodind⸗ iisſhet usluoronn honcenst⸗ fcablenn genmiarabee. leecngepoe ſoniunans ilanause heustul uidcun unnatone ſrausui ileq; d (eluorte Vgenumy sdiemi, blenenie ANpiens ſiibrsnuen lguirrobede Plactorolun Noncoptine ſſeyiegyuien liſsbonta , aefnuimn arlübeiene ſecknnepen ſieck⸗ okintani fippalnt ſneſefümmen lubdefegus bilis ſte cnocipnn Mheſtlanabe unnlondan Mlgincarn uſtppocg ni nö latbſcen Enonen in ſiſtatonin bo Nene t. i⸗ ilei⸗ nal DKhan einen Mlnn ſun miine ſtntige ioes r geſtvian taen Mſiblisthi a ternine ecm m Kmnarn onenns i = ndiidini. Hcömu DGumadni Nona nioniaud nunu. n⸗ Bicani unmuj/ elantinna aueninten v. dn icntnt nibilo creauit. Nemo audet dicere ſimili ter ipᷣm neſcire lapſum repararenon mi/ nus nepharium eſt nec minꝰ manifeſtuʒ incõueniens. Reſtat ergo vt dicant deuʒ nolle miſereri penitentibꝰ eouſq; quo di ximus. NHon poſſunt autem effugere quẽ 4 gSadmedAiüniarentaceielſe un omne poſſibile et ſaentiam vel ſapientia eius ſuper Ribile Sic neceſſario bonitas eius ſuper omne ſibi congruens et ſimilr reſpondensvt iuſticia eius ſit ſuper om̃e iuſticiabile miſericoꝛdia eius ſuper om ne miſerabile. Sicut ergo nulluʒ poſſibi⸗ le effugit potentiam eius. nullum ſcibile ſcientiam eius.ita nullum iuſticiabile iu/ ſticiam eius.nulluʒ miſerabile miſericoꝛ/ diaʒ eius ⁊ nullum iudiciabile vt ita dica mus iudicium eius.⁊ nullum damnabi/ le damnationẽ eius.nullumq; ira dignũ iram eius Quid autem eſt iuſticiabile iu diciabile atq; damnabile iraq; dignum/ niſi peccatoꝛ rebellis ⁊ contumax contra dei optimam voluntatẽ. Quid ergo mi/ ſerabile ac miſericoꝛdia dignum niſi pec⸗ catoꝛ penitens ac reuerſus toto ſtudio ac viribus nitens ad emẽdandũ deo/qð de liquit ⁊ obediendum de cetero ſue bene/ placito voluntatis Manitfeſtũ ergo eſt non continet ſe miſericoꝛdia delſcer pe nitentes qui et hoc ipſum qð penitent de diuicijs bonitat: eius recipiũt O ſi foꝛte quis dixerit ꝙ quẽadmodum non defe fectus eſt vel impotentia ſapĩe dei ꝙ ipſa non ſcit hoĩem eſſe aſinũ. Sed defectus iſte eſt aꝑte ipſius ꝙ eſt hoĩem eſſe aſinũ videlʒ qꝛ ipſuʒ in natura ſua non ẽ ſcibile eęodẽmodo nõ exdefectu miſicoꝛdie dei eſt ꝙ peccatoꝛ licet penitens non repatur ſiue reſtituitur ad pᷣſtinam graʒ. Sed po tius defectus eſt aꝑte ipᷣius/qui in ſeipſo repabilis ſiue reſtituibilis non ẽ. Quem admodũ vulnus inneruo ꝑ tranſuerſum non eſt ſanabile neq; neruus ꝑ tranſuer ſum ruptus aut ſectꝰ iterũ reiungibilis et vulnus incarne⁊ ſi ſanabile ſit non tamẽ eouſq; vtvocaui et maculaʒ cicatricis nõ relinquit. In mis dicimus ꝙ ſenſus cõ tradicit huic erroꝛi.quis enim nõ videat coꝛrectionem in hominibꝰ poſt delicta.⁊ melioꝛationẽ multam eouſq; ad ſublimi oꝛa bona peruenire poſt peccata ⁊ maio ra q; eſſent illa a quibus peccando pꝛola pſi ſunnec ſoluʒ in hominibus iſtud eſt Sed etiam in brutis animalibꝰquevide ma domari a ferocitate ſua coꝛrigi a bꝛu⸗/ talitate ſuaſſicut apparet in canibus quo rum vehementia auiditas voꝛacitat tẽ poꝛatur ⁊ coꝛrigit minis atq; verberibuſ adeo/ vt menſis dominoꝝ ſuoꝝ app:opi quare non audeantinec quicq; ex eis ca/ pere ymo cum multa manſuetudine ex- ſpectant ꝙ eis vel detur vel pꝛouciat᷑.De inde etiam erudiriq; apparet in ipſis ca⸗ nibus qui erudiuntur etiam vſq; ad inue ſtigationẽ latronum vt de alis taceamꝰ ⁊ de auibus que erudiuntur eti vſq; ad loquelam ⁊ ſalutationẽ magnatum. Ad hoc ergo inconueniens deueneruntvt ſo lum hominem ponant incorrigibilem ? inemendabilem ⁊ indiſciplinabilem cuʒ iſta incomparabiliter magis eis congru/ ant quã alujs animalibus. Amplius. nulli dubium eſt qn tota voluntas mala qua iſte eſt auarus ſeu cupidus ſeu luxu⸗ rioſus extingui poſſit in iſto et contraria „ „ voluntas in eo fieri.videmus enim alis pꝛimo auaros ⁊ poſtea largos. Eodem/ modo videmꝰ quoſdam pꝛimũ luxurio/ ſos ⁊ poſtea caſtos.certum aũt eſt ꝙ con trarium ſupueniens deſtruit contrarium ſuum funditus.Quare caſtitas ſupueni⸗ ens deſtruit funditus luxuriã El ad hunc modum ẽ videre de om̃i vicoo. Ampᷣ. de virtute appᷣhenſiua manifeſtuʒ eſt ÿ— ab erroꝛe qntocũq; eſt ei reuerſio ad ſcie⸗ tiam ⁊ ab obliuione ad memoꝛiã.Et inſu per ꝓficere contingit eũ in mulio nobili⸗ oꝛeʒ et cercioꝛem ſcientiã qua ſit illa aqua p obliuiouẽ deciditiergo ⁊ vi motiua ſil euenire neceſſe ẽ. Quis em̃ dubitat quin ab ira ſcit ſe redire ad pacẽ/⁊ ab odio ad amiciciam maioꝛẽ etiam quaʒ ante fuerit Quapꝛopt᷑ om̃e viciũ delebile ẽ naturali ter ab anima humanaęet oĩs virtus in ea naturaliter plantabilis om̃iſq; mala vo⸗ tũtas eiuſdeq; naturaliter ⁊ ĩ otraria mu tabitis. O mis ergo hũana anima natu⸗- raliter ẽ ad ſtatuʒ pᷣſtine innocentie reuer ti poſſibilis ⁊ in ſtatũ pᷣſtinum repabilis. Amß. ſi natura arboꝛũ ⁊ plantanꝝ po⸗ tens eſt inrepationey ⁊ reſtitutioneʒ oim eoꝛum que vis ⁊ cõtrarietas hiemalis ei abſtulit. ſicut videmꝰin vᷣno tempoꝛe oia vegetabilioc ẽ herbas ⁊ plantas rern perare quecũq; aſperitas hiemalis eiſdẽ abſtuleraliſcʒ floꝛes ⁊ folia ⁊ etiã frondeſ vt in ſalicibus ⁊ vitibꝰapparetac denuo reueſtire ſe ac exoꝛnare his omnib⸗ 3* ₰W * modi ⁊ emendatiõis eipet vero pꝛobalio eſt et hocipᷣmiſt ipſa na⸗ kure interna confeſſio ac recognitio qua vnuſqſqʒ; interrogatus an libent gau⸗ De ſcramenio penitentie. tofoꝛtius natura humana eouſq; deſeri non debuit vt abſq; ſpe vlla ſurgendi ca deret per peccata. Amplius. n ſerpẽti ꝗ tyrus dicit ⁊ multis auibꝰ vt aquilis ? accipitribus ⁊? ceruis virtutem ipſoꝛum renouatiua veiſtatiſq; ac de foꝛmitatt ex rerminandaſiuine ſapientie bonitas de ditquomõ incomꝑabiliter magiſq; hui⸗ modi virtutem hominũ indigenti de illa non pꝛouidit. Amplius.ſi coꝛpoꝛi bu mano vires dedit quibus a caſu ſuo coꝛ/ poꝛali videiʒ reſurgere poſſit. Qualr mi⸗ ſericoꝛdiſſimꝰ deus anima humanam a tam neceſſaria tamq; ſalubꝛi virtute nu- dam ac panperem derelinquit Amp. ſi recidiuo coꝛport dei miſericoꝛdia medi cinaʒ pꝛouidit. quomodo non multofoꝛ⸗ tius recediuis animaꝝ. Si enim coꝛpoꝛa non ſunt curanda niſi ꝓpter animas qa nec vtilia niſi ꝓpter easadeo aũt cure ſit curatoꝛi omniũ deo vt moꝛbis eoꝝ ſiue pᷣ mitiuis ſiue recediuis medicina ꝓuidet quãtofoꝛtiꝰanimaꝝ moꝛbis vtriuſq; me⸗ dicinas neceſierias ? ſalubꝛes pꝛouidit. Amplius. hominẽ libertate arbitri pᷣ ditum naturaliter eſſe ac ꝓpꝛij iudicij P/ Pꝛieq; poteſtatis illam facultatẽ naturali ter habere per ſeipᷣm manifeſtuʒ eſti Etſi quis ad exterius ratione hoc ẽ lingua in hoc cõtradicere voluerit coꝛde tamẽ iſtᷣ concedit. Indę ẽ ꝙ coactio ⁊ violenna tã qᷓ; nature huane contraria ab om̃i hoĩe naturaliter ſugiunt᷑ ac ꝓviribus repellũ tur. Indeeſt etis ꝙ cũ aliquis in nos pec —— = cauerit ipſuʒ reum erge nos naturali iu dicio iudicamꝰ. Similiter ⁊ noſipſos ſi in alios dereliquerimꝰ. Poc autem nul/ lomodo faceremaſi nec nos nec illos no/ ſtri iudicij eſſe aut poteſtatis creÄderemui In eos enim qui merito ignoꝛat⁊ in eos qui aliena vi ⁊ violentia ferunt non ſolũ mõ faciles ſumus ad veniã. ſed nec in ali quo eos reos eſſe vel ᷣliquiſſe reputamꝰ Rercium iudiciuʒ eſt quia ipſos delinqn tes nature inſtinctu tamqᷓ; ſui ipſoꝛuʒ iu/ dices adimus vt nobis qð delinquerunt emendent tamqᷓ; de ſe nobis iuſticiaʒ fa⸗ cientes tamqᷓ; debitoꝛibus iuſticie huiuſ imꝰ. Quarta denter non ſolũ volẽter foꝛnicet᷑ vel alið faciat quod ẽ peccatũ intus id ẽ corde cõ — fitebit᷑ et recognoſcet ꝙ ſie. Qnaq; emin multis verũ ſit ꝙ non purevolunt quod faciunt ymo expte ⁊ fᷣm quid volunt. Sic legit᷑.ꝓuer.xij. Uult et non vult piger.iñ verum ẽ ꝙ ſola voluntate faciũtei inſup maioꝛi voluntate vident᷑ hoc facere qua ſi pure illud vellenymaioꝛ em̃ aqua vide tur qua obices irrumpit et reſiſtentia ꝓ/ pellit atʒ repellit quaq ſine odice ac reſ- ſtentia fluit maioꝛ: inq;ᷓ in eo ꝙ talis. —— Amß. ſ tirare arbitru non eet hõ pᷣditꝰ ed necitate ſola aſʒ violẽtia vel naturevł fati vel aſtroꝝ vel demonũ ſiue alteri⸗ cu iuſcunqʒ ferret᷑ ſiue impelleref᷑ aduolita ⁊ cupitaac ꝓhibere tur a volitt ac cupit: Jomino nemo peccaret. nẽo laude vel vi⸗ tuperio dignꝰ eẽt.diſciplinaqʒ atʒ corre⸗ ctio et eruditio omino nihil eent.nec agẽ dum eẽt hoĩbus de moꝛibꝰ neqʒ de vᷣiu⸗ nibꝰ aut vicijs ſic nec cũ lapidibꝰ.ↄttariũ em̃ nature ⁊ ncãtati nihil recipit. Sic ne⸗ qʒ lapis recipe qcq; poteſt diſciplina vel eruditiõe ptra motũ queʒ nature nccitas aut violẽtia ipi vel viderit vł imlerit.Pa lam ergo ẽ ex hijs hoiĩeʒ ſui iudicij ſueqʒ eẽ ptãtis ſuiqʒ; eẽ iudicẽ ⁊ arbitrũ El ꝓpt᷑ hoc omni alij de ſe merito ↄqrẽti vel etiã nõ ↄquerẽti teneri de ſeipᷣo iudiciũ ⁊ iu⸗ ſticia exhibere. Si ergo in deũ peccauerit tenet᷑ ei iudiciũ ⁊ iuſticiã facere de ſeipᷣo. tenet᷑ gᷓ ↄdẽnare ſe ren ꝙ ẽ ſnĩare õ ſeipᷣʒ ⁊ toꝛre ſevłpunire als ſʒ exigẽtia delicti Cũ at hoc fecerit ðo ſatiſtetm̃ erit⁊ ab eo ĩ pte iſta nihil ampᷣ. de iure exigere poterit deꝰ Hoc aut ẽ veracit᷑ penitere vo hociu diciũ ⁊ hac iuſticiã de ſeipᷣo facere.Et hoc qð legit᷑ in pſal Judiciũ ⁊ iuſticia corre ctio ſedis tue Et iob.xxxiiij. Nũqdꝗq non amat iudiciũ ſanari pt.Et iten in pſal.SFe ci iudiciũ ⁊ iuſticiã non tradas me calum niãtibꝰ me Oꝭ de alio iudicio atʒ iuſticia intelligi non põt.Et iteum.j.Con.xij.QOt ſi noſmetipᷣos dijudicaremꝰ nõ vtiqʒ iudi caremur. Ja ergo fecimꝰmanifeſtũ ꝙ oĩs peccatoꝛ tenet᷑ penitere ſen pniam agere. Hocẽ indiciũ ⁊ iuſticiã de ſeipᷣo facereet hac lege acptate ſeu auctoꝛitate natu:e le ge inqᷓ; quã in ſeipᷣo naturalrvnuſꝗſqʒ le git nature indita ⁊ inſcpᷣtã.auctoꝛilateqʒ 7 ptãte qua ſe naturalr vnuſqſoʒ pᷣditum euidenter cognoſcit ⁊ interna ↄfeſſiõe re cognoſcit.Oꝛ ergo huiꝰ leg ſolus deus ẽ auctoꝛ latoꝛqʒ inſcpᷣtoꝛ huius ptat ſiue gucloꝛitatè inſtitutoꝛ ⁊ dato: neceſle eſt cſvcl öni⸗ hnölli enttu⸗ ſeiuci voſiole ſiſeuren hnotlue ſueenin ſrabſolga Colälunt Slom ſoleede mſean sremane ocbool clee Kleun de cajdamn ltlclpen giunnih naleracd Mepeian mesnanun sgriut eni⸗ Neiotgcun Menucni lriphhine hioa⸗ nllniro⸗ Pogtie mwllden chisne ellhanen fulnenn nnelecens⸗ Aſtinder micla din hbochibn Lecinorit Eeqnop iualum Plerap . Nol w aälen . boefung niu An dneüboſe ſede polac olgncen Nacz blemu; Woeczut necht s diinn Wtauenns udni udaiſu ihnne iebind ⸗ ai tuſtin . 44 mii Tend ſvchctt 1 ¾ 4 R ü —— . ipᷣm ⁊ ratum ⁊ gratum habere iu diciũqʒ hmõi lege ab huiuſmodi poteſtate ſactuũ fuęrit tanqᷓ; pꝛopꝛiun. Heceſſe em̃ eſt eius eſſe iudiciuũ cuiꝰ lege ⁊ auctoritate fit. Im poſſibile ẽ ergo hꝰ indiciũ ab ipᷣo rtracta ri ſeu reuocari. Rata ergo hʒ ſniam quã hmõòi iudex ac lege ſiue Im hac legeʒ ꝓ ſe ſiue ↄtra ſęip tulerit.ergo ⁊ abſolutu h ſic abſolut ⁊ ↄdẽnatũ ſic Pden atu. Ab⸗ flumine lacrimarũ pꝛofluere. illo pudoꝛe conſundi.illoq; timoꝛe terreri.illo tremo⸗ re concuti quod vnius etiam ſolius pec⸗ cati moꝛtal vulnus imminẽſq; ſuppliciuʒ eterne damnationis feditaſq; ac turpitu/ do nuditaſq; eiuſdem peccati coꝛã oculis dei merito enigunt. Non eſt moꝛtuaꝝ ſpi ritualiter animaꝝ poſſibilitas ſed gratie viuificãtꝭ ſenſificatè ac illuinantis interio ſoluti ſunt ergo apð deũ veraciter penitẽ es oclos incõꝑabilr donuſuꝑſedeꝰ me tes. Cum em̃ id totuʒ ſoluant qð lege illa ſoluere debere iuſtiſſime iudicatur neceſ aArio abſoluti ſunt. Iam ergo declaratu; Eſt tibi penitentie iudicium reuocari non poſſe ac per illud abſolutos in nullo vlte Urius remanere ligatos Et quia neceſſario a deo abſoluti habent tamq; eius legeꝛ auctoꝛitate abſoluti.Et quia impoſſibile eſt iterum damnari eos qui penitẽtialis iudicij damnationẽ in ſe recte tulerunt ri leqʒ ſuſceperũt ⁊ poꝛtauerũt.Ex quo reli⸗ quitur vt nibil omnino dãnationis reſtet veraciter ac digne penitẽtibꝰ poſt ꝑactaʒ digne pniam. Uerum qm̃ ipſa lex quã di ximus naturalis regulas honeſtatè natu ralis ac iuſticie ptinens oꝛiginali coꝛrupti onę penẽ tota ſepulta ⁊ ↄſuetudinali pe⸗ ne tota cumulata tamq; aggere malaꝝ ↄſuetudinũ ſuperimpoſito. Quia etiam lux ipſa interioꝛis vſus muluplicibus te nebꝛis quas numerare ſuperſedemus in uoluta ẽ ⁊ obſcurata.ſicut ðt Job.xxxvij. Nos quippe inuoluimur tenebris. Et ite rum eiuſdem.iij. Circumdedit eum deus tenebꝛis.pꝛopter inq; iſtas duas cauſas nec liber mentis inſcriptas regulas hone ſtalt plene aut plae exhibʒ legibilesi nec intellectus noſter in eodem legere poteſt diſtincte ⁊ aperte hinc ẽ ꝙ tria nobis am micula diuine pꝛouidentie miſeratio no⸗ bis adhibuit videlicet.ncernaʒ ſcriptu re.adiutoꝛium doctrine.ſpiraculum gra⸗ tie de quo pꝛouerb.xx. Lucerna hominis ſpiraculum hominis que inueſtigat om⸗ nia ſecreta ventris. Quantum em̃ offen⸗ dat ipſe qui peccata quatis bonis cadat ⁊ inquãta mala ſe inijtiat.Deinde quan⸗ . — — tis auxilijs gratie diuine vt reſurgat ⁊ re — pꝛolixitatis enumerare? enartare qua mpoſſibile ſit peccatoꝛi diuĩo auxilio atʒ 2 pꝛeſidio deſtitutoj victo ⁊ in victoꝛijs dy⸗ aboli poteſtatem dato⁊ in eius ſeruitu⸗ tem redacto ex. viij. Johã. ⁊.ij. Cañ. pe/ tri.ij. Deinð letaliter vulnerato finibuſqʒ; peccatoꝛũ conſtricto.Ex.v. ꝓuerb. quam inquã impoſſibile eſt ei tot ⁊ tantis inco⸗ modis ꝓſtrato obꝛuto ⁊ obſeſſo eripi de poteſtate tenebꝛarum de faucibus leonũ infernalium. De manibus vehemolb de quo legitur Job.xli. Non eſt ſuper terraʒ poteſtas que comperetur eiqui factus ẽ vt nullum timeretper ſe ergo hoc eſt ſolũ viribus ſuis ⁊ reſurgere non poteſt miſer rimus infideliſſimus infeliciſſimuſq; pee catoꝛ qui per ſe ſoluʒ cadere potuit. Quẽ admodum alibi idem alijs verbis dici- tur.ſcil poſtq; homo eſt ſpiritus vadens ⁊ non rediens. Uadẽs ſcilicet per ſe nõ re diens autẽ per ſe. De alto nãq; gratie de arce virtutum quaſi de lurrre excelſa atʒ ſublimi pꝛecipitare ſe poteſt incloacã im/ mundicie quantu ad luxuriaʒ ſecundum Aug.infoꝛnacẽ vicioꝛũ ⁊ ꝓfunditat abyſ ſum. Sed vt confractis vel potius amiſ/ ſis alis illuc reuolet.⁊ non ſolum confra ctis ſed potius ↄtritus illuc redeat eſt im poſſibile. Wanifeſtũ eſt de hac contritio ne. Job. xvj.De cõtritione ⁊ confractiõe ſimul. Mathei.xri. Qui ceciderit ſuper la pidem iſtum confringetur ſuper quẽ aũt ceciderit cõteret eum.Et iterum. Luce.xx. Omnis qui ceciderit ſuper iſtuʒ lapidem conquaſſabitur.ſuper quem aũut ceciderit cõminuet eum. Jam ergo patefeamꝰ re nerſionem eſſe animabꝰ humanis ac re⸗ pationem ſeu reſtitutionẽ poſt lapſum in leuetur indigeat noſſe atq; videre non ẽpeccata ⁊ qualiter etiam eſt hoc videlicet nature tot et tantis malis in mixte et im⸗ merſe atq; inuolute virtus aut officium ſed diuine gratie ineſtimabile atq; irre⸗ ratiabile beneficium. pꝛeter hoc ⁊ eo ſen ſu doloꝛis ⁊ compunctionis affligi.illoq; quia partin ex conatu ipſaruʒ animarũ/ licet ad modicum.partim antem ad plu⸗ rimum ymo pene ad totuʒ ex ſuperhabũ dãti gra vbi pᷣus habũdauit dilictũ de⸗ clarauimꝰ etiam cũ hoc ⁊ eliam ſtabiliui „ e mꝰ libertateʒ arbitrij ſiue liberũ arbitriũ licet multum depᷣſſum atqʒ detritũ in no bis.⁊ quia largitas miſericoꝛdie dei nul- lomodo ſe denegat ad illam redire conã tibus qui conatus abſq; eius adiutoꝛio reuera nihil eſt. Sicut dicit Augꝰin libꝛo cõfeſſionũ. Scio inquit quia ſine te nihil ſunt omnes conatus mei. Et ipſa veritas Johan. xv. Sine me nihil poteſtis facere Qui etiaʒ conatus.gratie dei puenient: dona ſunt.quando ⁊ ipᷣm deſiderare gra tiam.gratlie ẽ ſicut dicit Augꝰ.in libꝛo de/ coꝛrectione ⁊ gratia.Deſiderare autẽ gra tiam ⁊ munus eſt.⁊ ante oꝛdine naturali qua ipſum conari ad gratiam. Quapꝛo/ ens eiusquod eſt conari ad gratia. Mul tofoꝛtius ipſum conari ad gratiaʒ grati pter ſi ipſum eſt gratie cum ſit cauſa a, ſacramento penitentie. dex erit. Alius ergo audiet delicta q; ipſe qui deliquit.alius cognoſcet atq; ꝓnũcia bit. non autem audiet alius omnia ⁊ ꝑp fecte niſiipſa qui deliqtconfitenteſ enar rante.quia ipſe ſolus ?⁊ maxime omnia il la nouit.confeſſio ergo alij faciẽda eſt qᷓ deo. Amoliug deo ſacr confeſſione quid ipſe inde iudicet vel ꝓnunciet virũ abſoluat aut condemnet penſius ignoꝛa tur nec pꝛo abſoluto necpꝛo condemna/ ro ſe habere debebit. Sed pendebit pa⸗ uidus ⁊ dubius pendente ſentẽtia et hec tota vita iſta. Sentencia ergo huiꝰ iudi- cij reſeruatur ad alteram vitam. ? conſeſ ſio iſta in nullo illaʒ accelera t quo perue iat ad confitentẽ. Qualiter autem iſtud eputabitur iudicium vel iuſticia de quo nulla apparet ſentencia quo nullꝰ appa⸗ erit ꝙ vtiq; verum eſt ſecundũ rectam inret abſolutusvel ondemnatus. ſi di tentionem eius ꝙ eſt conariinterdus ta/ men conari ad gratiam intelligitur abu/ ſiue:Qui facit aliquid quo facto ad grati am recipiendam eſt habilioꝛ.licet non in tendat ad gratia. Intendere em̃ ad grati ametiam gratie oquia ipſum noſſe gra/ tiam non poteſt eſſe niſi ex gratia. Aliud autem eſt longe conari redire ad innocẽ⸗ tiam atq; iuſticiam qualem natura ſug⸗ gerit ⁊ oſtendit aliud conari ad ſublimi⸗ tatem gratie quã ſimiliter gratia ſola oñ ditfoꝛtaſſis enim poſſibile fuit natuꝛe hu mane in ſtatu naturalis innocentie ſi ab illo per peccatum non cecidiſſet ſi alia le/ ſio vel vis quã ipſum peccatum ſecuta eſ⸗ ſet ad illam redire ⁊1 omnẽ maculam exil lo inherentem vel relictam naturali peni⸗ tudine abradere atq; abolere. ab altitu/ dine autem gratie cadentes ad illam re⸗ uolare nature viribus.per ſe impoſſibile eſt ĩidubitanteræſᷣm hunc ſtatum nature rationes quas ſupꝛa poſuimꝰ ad hoc fa- cientes intelligimus. . Unc vero iuxta ꝓmiſſum ſerroꝛeʒ n ſecũdum qui pꝛopꝛius hebreoꝛũ eſt qui negant confeſſionẽ facien dam eſſe ſacerdotibꝰ deſtruere aggredie mur dicentes in ᷣmis/q ſi deus peccato⸗ rem merito vt ſuſpeccum ⁊ vt paulo ante inimicũ recuſare volueritk i dicem eum habere in cauſa quã aduerſ ipᷣm bʒvo luerit.Quis dubitat qn ð iure facere poſ ſit. Si g iudiciũ et iuſticiaʒ de ſeipᷣo pctõꝛ per pniaʒ deo facere noluerit merito ⁊ iu re in eadem cauſa alius quã ipſemet iu⸗ 6 £☛ xeꝛit. Quia huius confeſſio mitigat ira⸗ iudicis et hoc quidem verum eẽ concedi⸗ mus ſi ex deuotione fuerit. Amplius hec eſt figura ſeu foꝛma iudicijvt pꝛimus iudex ſedeat in medio actoꝛ et reus ſtent ante iudiceʒ alter alteri ex aduerſo. Dein de aduocati ⁊ teſtes. Aduocati vt de iure cauſaʒ inſtruant.teſtes vt de facto.cautũ at eſt in iure iſto ſcłani ⁊ poluicovt nemo iure ſuo ius ſibi dicat: eo ipſo ꝙ iſtudpᷣ ſumpſerit reipſa careat. Quia ergo peni tẽs in eo iuditio q̊ cũ deo iudicãdus e re⸗ ẽ ⁊ a deo impetit᷑.merito in eodẽ iudicio iudex eẽ non poteſt ſub alio ergo ⁊ hali um iudicãdus ẽæa quia ipᷣe deus ibidẽ ac⸗ toꝛ eſt.nr̃is legibus ⁊ ↄſuetudinibꝰ ↄgru entiſſimũ eſt ymo eiſdem firmatum ⁊ ob — ——,— ſ̃uatum vt tercius in medio ſedeat ꝗ ius reddat.poniſſimũ illa de canſa.qꝛ nfis le gibꝰ ⁊ ↄſuetudinibꝰ taq; vijs notiſſimis atz certiſſimis maxie reducẽdi reducibi/ les ſumꝰ ad lucẽ veritat ⁊ via ſalutis p/ pter qð ⁊ hocideʒ ipᷣe elegit yſa.xliij. Re duc in memoꝛia vt iudicemur ſil. Narra ſi qd habes vt iuſtificert. Mih.vj. Judi diciũ domini cũ pplło ſuo ⁊ cum iſrael iu. dicabitur. De hoc.iob. xxxj. Si contepſi iudiciũ ſubiire cũ ſßuo meo ⁊ ancilla mea cũ diſceptarẽt aduerſũ me.Om aut ꝑec/ catũ non ſolũ peccatum eſt/et iniquitas. Sicut legit. Johã. iij. ſed etiam vnlnus eſſiue mo:bus ſiue egritudo. et eſt ſicut dilapidatio ſiue diſſipatio. Et ſicut fur⸗ tum eſt vel rapina que committit in de⸗ . neceſſario ex hijs tribus tres ralioes ſaher⸗ giort ſonena Genm losſiec⸗ giranus. entſrmin guuntun lacesh⸗ Nciſua ſigiuci Wrtitsi nchſg. Nperunt tbeicbr⸗ us tacn/ lichlonc. Pucdien NWennul nsevie mmmnenit uſten eaito: (foni Nui ſonarden⸗ fncrentt⸗ Colaugn ſsfuirpi Monaucden öten ko Ccor ial 1Cmaten lontuerat Rhanpins urmade cgiurn liop llet lonauce fkeaenr featſunm Clſefſon⸗ ſteungi, fealointnw Maneude unmg Uflengi Nenie, iſceſt ee W uun eitſ⸗ dagg iid Wermenk nſicade nonnlon mans icfo niet panmee um. N ginchcipn⸗ D igsdueſen ardoe E . Oucg ionda uen, 14 1 ſninm Wre e SD othe &οα reſe⸗ Cιu⁰ Ar. alkri 4 Ppve Fo. oriunt/quibus enidenter oſtẽditur cõfel⸗ ſionem coꝛam alioq; deo eſſe faciendaʒ Si enim iniquitates et iniurie tempoꝛa⸗ les ſiue coꝛpoꝛales indices habẽt/ac ma⸗ giſtratus ꝓpꝛios qui eis iudicẽt pꝛonunci ent⁊ miniſtros qui iudieũ ſentencias ex equantur. Quatofoꝛtius ſpũales iniurieę iudices habebunt 7 magiſtratusz alia qᷓ iudicij ſum. Quapꝛopter erit ð hüis neceſ ſario iudiciũ ideo iudex ſeu iudices.Cer tum aũt eſt quia de biis iudicare neque/ unt abſq; cognitione.heęc aũt non põt ni ſi per confeſſionẽ.conteſſio ergo facienda elt de rebus iſtis huiꝰ iudicibus. Am plius ⁊ aduocatꝰ qui occultat. Jus ⁊ teſtꝭ qui abſcondit vitatatẽ factivterq; peccat in iudicem. Si vtriuſq; reuelatio ꝓdeſſe Reuelatio aũt con debeat nulli obefle. feſſionis euidẽter ꝓdeſt cofuentibꝰ ⁊ nul li obeſt. Et ſi foꝛntan in aliquo caſu cõtra rium inueniret foꝛſitan ibi non eſſet con/ leſſio facienda. Qnẽadmodũ ſi confeſſi⸗ onis auditoꝛ ꝓditoꝛ eſſet et publicatoꝛ cõ feſſionũ.Alij etiam caſus ſunt in quibus non audemꝰ dicere ꝙ teneant homines facere confeſſionẽ. Quemadmodũ ſi ꝗs cogitauit vel cõiurauit in moꝛlẽ ſacerdo⸗ tis ſui ⁊ videat eum ad iram ⁊ odiũ facilẽ non audemꝰ dicere ꝙ teneat hoc eidem cõfiteri.Eodẽmodo ſi mulier ſpecioſa la⸗ cerdotè ſui laſciuia ac petulantiã nouerit 2qõ mulieres ſipi ofitentes nota eaꝝ in⸗ firmitate ⁊ auditis tẽptationibus ſolicita re deturpitudie cõſueuerit.mõis omibuſ ↄſulimavt de licencia ipius vel epᷣi ſui ſa⸗ cerdoti alteri cõfiteatur. Eodẽmodo ſi in ↄcupiſcennã ſacerdot: ſui aliqua exarſe/ rit qvtiq; grade hoꝛrendũq; peccatũ eſt ſi ſacerdotem ſuũ infirmũ carne nouerit. non audemꝰ conſulere qð hec eidem co⸗ fiteatur Juta iſtos mõs facile ẽ excogita re caſuum quibꝰ licitum eſt aliq; ꝓpꝛio confeſſioneʒ facere ſacerdotiſicut in hijs que tangũt ipᷣm ſacerdotẽex quoꝝ ſc; no ticialſpirituale piculuʒ innuent ſacerdoti vel quaudo ſpuale vel etiam coꝛpale ꝑi/ culum magnũ ex ipſa ↄfeſſione imineret con fitenti. Dalus em̃ perↄſeſſidem aue⸗ renda eſt ⁊ ſaluti nõ ꝑiculo debet ↄfeſſio deſeruire. co pꝛopꝛia voluntate ſed officio et digni⸗ tate ipſius medici.neceſſe habet eger de bitoꝛ eſt facere ꝙ ſuum eſt quo minꝰ im⸗ incõ ꝑabilr maioꝛis dengi ancovobil⸗ i Amplius.ſi cure medici cõ/ miſſus eſt eger ⁊ hoc iure vel lege non di rxvij. peditur medicantis officium. Quapꝛop? de tegere ei ac renelare moꝛbos ſuos et vulnera. Quia ergo maniſeſiũ eſt ſacer⸗ dotes curatos cui eſt medicine ſpiritualii omniũ eoꝝ habere geis cõmiſſi ſũtꝑ hoc non eſt voluntate eoꝛumſſed iploꝛũ me⸗ dicoꝛum officio⁊ dignitate palam eſt abſ qʒ iniuria ſacerdotu moꝛbos ſuos ⁊ vul- nera non poſſe ab eis abſcondere parro- chianos eoꝛuʒy niſi ex cauſis quarũ ſupꝛa fecimꝰ mentionem. Amplius. ſi licet fraternos moꝛbos et vulnera ſpiritualia/ tenetur vnuſquiſq; reuelare ei qui poteſt pꝛodeſſe⁊ non obeſie tenetur inqua er de bito et officio fraterne caritatis. Hon mi nus autẽ tenetur ſibipſi ymo longe am⸗ plius ex eodem debito et officio ſibipſi tenetur conſulere q;ᷓ cuiuis alij. Multo ergo foꝛtius tenetur moꝛboꝛum ſuoꝛum ſpiritualium ac vulnerũ confeſſioneʒ ſen reuelanioneʒ facere ſacerdoti qui pꝛodeſ ſe debeat non ſcilicet obeſſe. Juxta ꝙ ie⸗ tigimus. Amplins. ſi de omni tempo rali commiſſo neceſſe habet cõmiſſarius ſeu diſpenſatoꝛ rationẽ reddeꝛe ſuperioꝛi ſuo in officio diſpenſationisincomꝑabi/ liter autem cautius ⁊ habenda etſeruan daſſi incõpabilr circũſpectiꝰ diſpẽſanda incõꝑabilr diſtrictius exigenda taneqnaʒ auteʒ alias ergo foꝛtius reddenda eſt ra tio ſpiritualium cõmiſſoꝛum ſpiritualiſq; villicationis ab vno quoq; noſtro maio ribus noſtris in hoc ſcilicet ſpiritualibus Certum autem eſt quia ſacerdotes cura, animarũ noſtrarum habentes vt maio⸗ res noſtri ſunt in hocet velut ſuperiores diſpẽſatoꝛes ſeu camerari ratione de no pis ⁊ nr̃is hoc eſt de tota vita noſtra deo reddituvi. Sicut legitur ad hebꝛeos.xiij. O bedite pꝛepoſit veſtris ⁊ ſubiacete eis ipſi enim peruigilant quaſi reddituri ra⸗ tionem pꝛo animabꝰ noſtris. Ampli⸗ us ſi ſubditus ſecularis vel ſeruus dam- nificationeʒ ſui dñi videritſẽ pꝛocuratori eiuſdem per queʒ damnum donuʒ illius vel auerti vel reſtitui poteſti non denun ciauerit cum ſine periculo aut dampnifi⸗ cantis incomodo hoc facere poſſitindu/ bitanter accat in dominumſet in ibſum diſpẽſato *m quia et illi debitam fidem non ſeruat et iſti debitum auxilium ad cu ſtodiam rerum dominijnon impendit. Cum ergo quilibet peccatoꝛvideat ſemet Be ſocramento penitentie. . ipᷣm damnificantẽ deum in ſeipſo aufer? toꝛem adulte etati debitoꝛẽ eſſe confeſſio Ra . doſſcʒ ei ſeipſum totius vite ſue ſeruitiũn mnis ⁊ ſaniſfactionis ꝓ arbitrio ſacerdolis ncel ex neceſſitate tenet hoc denunciare ſacer quẽ diximus magiſtratus. Amplius. gteſee doti taqua cuſtodi aut diſpẽſatoꝛi domi peccatoꝛqui nec culpabilẽ ſe recognoſcit eiiNo ni. Pꝛeſertim cũ hoc ſine om̃i ꝑpiculo ⁊ in nec de erratis ſatiſfacere curat neceſſario nletihi . comodo facere poſſit ipſius quem denũ/ cõtumax eſt.Contumacia aũt maioꝛẽ dei ſhcönes uiat. Non em in maioꝛi fide tenet domio contra peccatoꝛẽ iram ꝓuocat. Sicut le⸗ ſſtücke de alterius danificatione qᷓ; de illa qua, gitur iob.xxxiiij. Ne deſinas ab homine efede „ „ ipſemet facit eiſem. Amp̃.ſi furem vł inigtatis qui addit ſuper pecesta ſua ſuꝑ 7 MM latronẽ aliquis in domo ſua abſcõderit biam. Orl aiterttauis nõ opoꝛtʒ vt alij aalui et per eius perditionẽ ſeu traditionẽ/fur⸗/eulpabilem ſe recognoſfatvel confitteatur k ig⸗ tiue ſublata ⁊ omnia male ablata reſtitu/ qq;ᷓ deoneqʒ; vt alij ſ grlſtactar,nerelſari mMare⸗ ere poſſintſine incõmodo damnificantt ¶reditur ad ilud incõueuiens ꝙ ſuꝛpa in⸗ nſe . et in ipſum iudiceʒ ſeu mgꝗratumſpeccatj? tractatu de baptiſmo oſtendimꝰ videlic ͤ wt in ipos qui damna vel iniurias paſſi ſůt vt pareant inter fratres ſpũales neceſſitu n æ iudicandus c vt furti particeps et ſociuſ dines ſpirituales.Quare peribũt mutna in . furis Quare peccatoꝛ qui ſe ißjm abſcon⸗ innicem ſuffragiamutue dilectionigmu/ cgete dit et ſacerdotiſqui iuder eſt vel mgratus tue inter eos beneficiẽtie non modicum nelin ſpũalis eſt ipſum nõ detetigit exponitet minuet᷑. Si em̃ reuerſio eius qui non ab 8 pumendũ tradit. Cum ꝑ hoc⁊ damna re errauit non apparuitque viiq; niſ ꝑcõ⸗ AhMeb ſtaurenturet paſſis et iniurie tm̃ darent᷑ keſſionẽ delicta ſeu delicoꝝ ad emẽdatlio Anllſt hijs quibus irrogata ſunt eoipſo puni- nẽ ipoꝝ appere non pᷣiñ appebit ſpũalis uiſie. endus eſt. Ipemet et furis ſocius et furtri germanitas ſiue fraternitas ſiue ſancta funel pticeps eo inq; ipſo ꝙ ipᷣm furem non iu ciuilitas.⁊ ꝓpter hoc nõ habebit iſte vt Aluugeen⸗ dicat exponitac tradit. Hõem̃ mag ma frater ſiuevt ↄfinis Quapꝛopt pibit meß⸗ Maaſe ioꝛẽ ve as deo⁊ ſacerdoti ſeruate tene᷑ vel minuelur in multo beneficia fratera laac vnuſgſaq; in alio S inſemenipᷣo et hoc efſt Amp̃ᷣ.ꝗ ſocietas ẽ ⁊ quoddꝗa collegiũ Mgm ꝙ diclu eſt regi iſrael p ꝓphetã.iij. Re.xx a quo ſi quis turpiter ⁊ cũ ſcandalo receſ hng Quia dimiſiſti virũ moꝛie dignũ de ma ſeritad qm ðvᷣnuo recipiat niſi cũ rcogni ggi nu tua erit aĩia tua ꝓ aĩa illius. Ampᷣ. nõe? ſatiſfactiõe ſeu emẽdatiõe. Am· ſbusflue quia peccatoꝛ a baptiſmali ſanctitate la⸗ pliꝰ.ꝗſquis in collegio aliquo vł ciuitate ußuilt pſus ſicut ciuis eſtab ipᷣa ciuitate ſanctiſi qᷣcũq; videat domũ vn conburi vel uuua ueninu cata et dilecta qua tociens ſupꝛa in tracta cũq; ciuſdẽ ꝑticul ex q̊ toti domui vei ci⸗ itsnd iu de baptiſino noiauimus recedẽs etad uitati iminere videat᷑ incendiũ non cla lunorbn *„„ uerſus in aduerſariũ eius cõſurgẽs etin moꝛe ⁊ alis modis ꝗbus valuerit ignis mMhzti hoſtẽ conuerſus. Cum ant peniet eſt ſiẽ piculu indicet vt ei vndiq; occurrẽtibꝰ oc Milaip ab hoſtibus reuertes ⁊ ad ſanctã ciuitatẽ currat᷑ Quãtoq; incendiũ illud ei vicinio MzN cuuitalis ſanctificate reſtitui volens pe⸗ tri fuerintanta illud maioꝛi clamoꝛe alti⸗ a tens ſatiſfactionem de eo ꝙ; aberranit of oꝛi vociferatiõe illud alijs indicabit ad 6Popplos- ferens. nũquid per mgratus ipſius ciui eius extinctiõʒ qſcũq; ⁊ vndecũq; poterit oſatene lalis non ẽ recipiendus atʒ reſtituendus aduocabit. Idẽẽ ſi dereptionẽ in ꝑte ali/ cuſaeene „ qui non obtulerit ſatiſſactioneʒ ſuꝑ eo q gqua ciuitat quicũq; exciuibꝰ fieni videt llefſe lam ꝓditio ſe ad hoſtes ſe traſtulit ⁊ ciui ſtatim illã clamoꝛe ? ꝓuocatiõe ad arma (cumnſen tatem ſua deſeruit ⁊ etiã impugnauit nec quibuſcũq; q adiuuare poterũt. Iudica⸗ liucici recipiendus ẽ a ſapiente magiſtratu. Sa bit eo autem inſtantius ac vebemennius mütbm⸗ tiſſactionẽ aũt non faciat nec etia offert ni quo incomodũ incendij vel depꝛedatio- Petnlari ſi qui culpaʒ ſuã recognouerit deliqniſ nis ad ſe magis pertinere videbit. Oſi . ſe non confeſſus fueri ifeſtũ lnchncto bi kide Hõ erit. Rrer l pꝛo temꝑalis incendio ſibi depꝛedalio⸗ Panen e omni oberrate hoc eſt peccatoꝛe ip nem rerũ tpalium que adeo viles ſunt et lii non eſſe recipiendũ in conſo Ruʒ ſancto compatione ſpiritualiũ omnine nulle et P uun⸗ ſtir 55 „W. LRr En ! * — Wpery u nec reſtituenduʒ eſſe ciuiſtati/ quam vilipende et ita ſic et ita facienndum eſft ntſemit . adeo puer deſeruit niſi culpabilem ſe quid pꝛo ſpũali incendio ac de pꝛedatio⸗ heſi . boralen elſionẽ recdiderit et ſatiſfactionẽ ne animaꝝ humanarum que adeo nobi n obtulerit. WManifeſtũ ergo eſt omnẽ pecca les ſunt adeoq; pꝛecioſe faciendum eſt. un — ün . O n t Ntuſan cpone Lantenk nslnt üsleserin eperüna enrode dansinend nenig ni d mulmmitlie jſhide niasſur obabentſe⸗ opepor efcafmmn rodcie Cäſand gaininan iclit. 1 aichoftan nii oi nid ancitth⸗ Ps inn gdn Nänien, Goitann uotie . . . een H Quãto ergo foꝛtius ludicãde 7 reuelãde ſunt depᷣdationes ⁊ incẽdia animaꝝ. Re uelande inqua hüs qui adiuuare pñt atʒ ꝓdede ad ereptionẽ ſeu liberationẽ ipſa rum ⁊ ertinctionẽ. 2 ergo peccata moꝛ talia nihil aliud ſunt quã incendia æ va- ſtacõnes ſen depᷣcatiões anmaꝝ Mani feſtũ eſt ea eẽ reuelãda hijs qui ex officdo ꝓdeſſe depent ⁊ poſſunt. Ampli. deo cõquerente de quocũq; homine iuſticiaʒ q; et iudiciũ de eo egente manitfeſtũ eſte vnũuũqðq; debere deo aſſiſtere ac ſtare ꝓ eo ⁊ contra ſeipᷣm. Juſtam em̃ eẽ dei cau ſam vbiq; in omnibus neceſſe ẽ. Semꝑ duũt pꝛo iuſticia ſtandũ et contra iniquita tẽi nulli ergo licet deo in cã ſua ↄtraiqua⸗ cunq; cauſam habebat denegare vel pꝛo curationis effectũ vel patrociniũ vel reſti moniũ vel ſinẽ ꝓnũcliationẽ vel eiuſdeʒ executionẽ. exrgo etiã contra teipm tenert ꝓcuratoꝛ pꝛo deo ⁊ teſtis et aduocatus⁊ luder ⁊ ſniẽ exſecutoꝛ eẽ. eneris erg o te⸗ ſtificari et allegare ↄtra teipʒʒ in cauſa dei et alia que iudicii ſunt facere.Teſtiſicare aũt contra te.hoc eſt cõfiteri⁊ ampliꝰ te/ neris ergo ex neceſſitate confiteri coꝛã iu/ dice ꝗ inter te et deũ ſedet. mediꝰ hic aũt eſt ſacerdos. Si enim cauſe ciuiles ⁊ ſecu lares agẽde ⁊ exaniinãde ſunt coꝛã recto/- ribus ſiue iudicibus/ergo ⁊ cauſe anĩaꝝ ſiue ſpũales ventilãde erunt coꝛa rectoꝛi- bus animaꝝ vel iudicibus. Rectoꝛes em̃ et iudices noſtri in coꝛpalibꝰ ſeu tpalibꝰ⸗ illi ſunt quibus leges tpales date ſunt in manibus qui ſcʒ latoꝛes et expoitoꝛes ea rum ſunt ad pplłm. Sic rectoꝛes ⁊ iudices animaꝝ noſtraꝝ ſunt in quoꝛumanibus — adimplendũ ⁊ docendũ ſine ferendũ ad popnulos lex data ẽ. Hij ant ſunt ꝓculdu bio ſacerdotes. O em̃ ali ſunt doctoꝛes/ quã ſacerdotesſſupplementũ eſt ſacerdo talis officij. IJdem dicimꝰ de doctoꝛibus legum ſeculariũ in adiutoꝛiũ em̃ ⁊ ſi uccur ſum iudicũ recepti ſunt. Uñ abinitio non fuerũt hmõi doctoꝛes ſed ipi legum lato res ſeculariũ eas feꝛebat et exponebãt ad populũ. Poſtmodũ autemtu ꝓpter im⸗ piuiam audiennũ. tũ ꝓpter occupaunões iudicũ.tum ꝓpter emerſionẽ queſtionuʒ lum ꝓpter puerſitatem male interpᷣtanti um. ⁊ ſemitas iuditioꝝ puertere conanii um aſſupti ſunt ⁊ cõſtituii doctoꝛes. Idẽ factum ẽ ⁊ eiſdem de cauſis in doctrina ⁊ legibus animan. Amplius. ſi emedẽ⸗ xxxviu. da ſunt delicta animarũq; emendẽda ęẽ nemo ſani capitis dubitare poteſtnõ ſũt emendẽda niſ per legẽ dei ſiue legẽ aian/ de lege aut cui credendũ niſi eis qui et ex officio habet ea⁊ docere et diſcere. Hu at ꝓculdubio ſunt ſacerdotes. Qu ꝓptex conſilio eoꝛũ emendẽda ſunt animaꝝ de licta quemadmodũ ⁊ cõſilio rectoꝛũ ſeeu lariũ vᷣlicta ſecularia nec hec nec illa emeę 7. dari poſſunt niſi venerint in no licia eoꝛu 5 — per quos emẽdẽeda ſunt hoc ergo in no ticia rectoꝛum ſeculariũ ⁊ ill in noticiam rectoꝛũ ſpũaliũvenire opꝑtet. Quap:opt᷑ deliga anian que oia integre ſciri tergi⸗ uerſari nõ poſſunt ꝑ confeſſionẽ qui ⁊ oc ⁊ circũſtãcie ipᷣoꝝ occulte ſunt.Qm̃ ſi ma nifeſta fuerint oꝑtet vt ſeculariter iudicen tur ſi iundicem huerit ipe qui delinat et ni hilominꝰ optet ecvt ſpualit᷑ ð eis iudicet᷑ uine naq; delictu manifeſtũ duo o babetr iudicia 1 duos iudices Si cut enim duplex eſt pax duplerq; vite hũane tranꝗllitas videlicet exterioꝛ ꝓpt quã ⁊ leges ſecłares ⁊ plates inſtitu ie ſt px ãs turbatiõibꝰ exterioꝛioribꝰhuiꝰ vite occurriturhocẽ rapinis fuſtis rixis alüs exterioꝛibus iniurüs.Et interioꝛ pax videlicet ad deñ inuicẽ ad hoies Eniui turbatiõis ſunt ipᷣa pctã ſiue occulta ſiue maiĩfeſia peccatt em̃ in eo qð peccata ſũt deus offendiur/ Offenſio aũi turbatio ẽ „ pact. Sic odia ⁊ ire lic occulte ſintet oẽs alie peſtes hmõi pacem que inuicẽ inter hoies eſſe dʒ perturbãt et ſocietatẽ eoꝛuʒ ſanctã deſtruũt ciuitatem ſanctiſicatam eximũt diſſipant euertũt.Captiuoſq; fa⸗ ciunt homies vinculis dyaboliciset car⸗ ceribus eos mancipates et vtraq; mole ſcilicet ᷣma et ſecunda eos interficientes et vt ad vnũ dicamꝰ⸗ non eſt clãdes nõẽ, calamitas non c toꝛmentũ vel moꝛs qułqd dem ꝓpoꝛtionalr ac ſpualiter peccata nõ infligant hoĩibꝰ Quare incõparabilĩ ma o gis occurrendũ fuit per pacẽ cõtrariã pa⸗ ciſq;illius cuſto des ⁊ cõſeruatoꝛes.Qua pꝛopter manifeſtu et leges ſpnales ſiue animarũ et iudices ſeu rectoꝛes debuiſſe et debere eſſe. Alioquin vtiq; rei publice ſueſom̃ipatẽtifſimꝰ ac ſapientiſſimꝰ deus inſufficie leer et impfecte ꝓuidiſſet. Jam auüũt remouimꝰ ab ipᷣo inſufficientia et im pfectionẽ quãtum ad res magnas p hoc ð nec in mimis opibus ſuis videlicʒ ſuc * culta ſunt ꝓ maiori parte etiam radices curſione publice illas ſuſtinet. Quia er⸗ go exterioꝛa delicta vtraq; pacem pertur- bantineceſſario ſubſunt vtroꝛũq; rectoꝛũ/ hoc eſt ſpiritualiuð⁊ ſeculariũ iudicio.Et ꝓpter boc furta ⁊ rapine et alia hmõi nõ ſolnmõ iudicada ſunt iudicio ſeculari ꝓ/ pter exterioꝛẽ huius vite traquillitatẽ.ſed etiam in foꝛo ſpuali ꝓpter interioꝛẽ et ſpi ritualem que ad deum et hoĩes eſt pacẽ ſiue tranꝗlitatem. Et ꝓpter hoc neceſſe habent de hijs ſpualiter cognoſcere do⸗/ G iuſticiam facere voluerit. ctoꝛes ſeu iudices animaꝝ. In noticiã er/ go eoꝛũ neceſſe habent venire.Quocũq; auũt modo ei ĩ cognitionẽ iudicũ ſpualiuʒ veniatquam per cõſfeſſionẽ ſpontaneam ipſoꝛũ delinquẽtiũ fruſtra ⁊ inutiliter ve/ niunt quãtum ad finẽ ⁊ fructũ ſpualis iu dicij/qui finis et fructus ẽ pacis intuere re fſoꝛmatio. Qui em̃ cõfueri contepnit ⁊ in iurioſus deo exiſtit qꝛ ius eiuns non reco⸗ gnoſcit ⁊ iudiciũ eius impedit. Amp̃. ſic tenetur non expᷣmere falſitatẽ inquo⸗ cũq; iudicio ita et nõ ſuppᷣmere venitateʒ interrogatus. Quia ergo tã multipliciter delinquid abſcõdens peccata ſua/⁊ in iu dicio illa cõ fiteri nolens non ſolũ pacem ſacromento penitenttie. ſue pꝛefectos pꝛetoꝛio. Et ꝓpter hoc ſicut ſunt exterioꝛes pene ſiue ſupplicia quib⸗ conſulitur temꝑali pati tranꝗllitatiet eſt quedaʒ carnificina et cyrurgia exterioꝛ di ſciplina et gladiꝰpoteſtatũ tempaliñ Ita neceſſe eſt pꝛefecturam eẽ ſpũalem et pꝛe toꝛium ſpirituale vbi fiant munlationes Nſa gellatiões et exerceatur velut quedaʒ carnificina ſpũalis quã ſponig ⁊ ſubeant et ſuſtineant ꝗ deo de ſeipſis iudiciuʒ ac buſq; facere vltionẽ deo de ſeipſis. Uelẽ eis poſſibile in hac vita vel non ꝙ ñ dixe rit quis nõ eſſe Pannbts:ergo nec natura li inſtictu ac deſiderio ad iſta naturaliter mouebunt cuʒ naturalis motus nũq; ſit ad ea que ſũt naturali impoſſibilitate ꝓ⸗ hibita.Si aut ẽ poſſibile et certũ ẽ ꝙ non aliter fieri poteſt niſi ꝑ iudices alios a ſe mayie cũ communitas hoim ignoꝛet iu⸗ diciũ iſtudet iuſticiã Manifeſtu ergo ẽ ꝙ comunitati hoĩm conſulendũ fuit de iu⸗ dicibus ſpũalibꝰ quoꝛu iudicio deo ſatiſ fieret de eis. Amp̃ offerente ſe pecca/ ad deũ non conſequit᷑. Sed etiaz maius toꝛe iuri coꝛã deo neceſſe hʒ deus illüũ reci bellũ contra ſe cõcitat. Certum aut eſt ge quid ſit de alis iudicijs ⁊ cauñs indei tñ iudicio et cauſa neceſſe hʒ vnuſꝗſq; teſti⸗ moniũ perhibere maxime interrogatus a iudice ſimilłr et parere ſententie iudicis. Am ergo declaratũ eſt iudiciũ pe Qenemur etiam cõtra nos ipſoset pꝛo deo c ꝓcuratoꝛes eẽ ⁊ teſtes etaduo cati. Similiter et executoꝛes ſnĩe etiam P pꝛie condẽnatiõis et ppter hoc lictoꝛes et toꝛtoꝛes noſtri ipᷣoꝝ. Et quia ſi in alis iudicijs tenẽtur homies et eos ꝓdere ac etiam exhibere iudicibus ad ſupplicia et hoc pꝛo pace ⁊ tranqllirate temꝑaliac ꝓ conpᷣuatiõe ſeu defenſione rerũ tempali⸗ um que nullius momẽti omnino ſunt cõ paratione ſpũaliũ/multofoꝛtiꝰnos ipſos quotiẽes rei ſumꝰ ꝓdere et aceuſare tene⸗ mun et exhibere iudicibus ſeu rectoꝛibus animaꝝ non dico ad ſupplicia ſed medi/ camenta et ſalutẽ ab vtraq; moꝛte et per⸗ Dilioe. Et qm̃ om̃e peccatũ inimnia in deũ eſt merito eareenach eſt eipeius iudi/ cium atq; iuſticiam. Judiciũ aũt et iuſtici am debet habere tribunalęfoꝛũ audito/ num ſeu cõſiſtoꝛiũr iudices atq; pcones 0 nitentiale debere eẽ/⁊ quia in eo pere.Alioquin iniuſtus eẽt ſepatum ſtare iuri vltraq; iudiciũ et iuſticia ꝗbus ſe of⸗ fert exigunt illũ grauaret.Oſm̃es aũt ve/ raciter penitẽtes offerũt ſe iuri in curia ſeu conſiſtoꝛio ipᷣius deijet hoc hic id ẽ in hac vita qui ſi non hʒ hic curi ſiue conſiſto⸗ riũ vbi tata ẽ multitudo et eoꝛũ iuri ſe of/ ferentiũ.quis non videat quato detrimẽ to gloꝛie ſue. Sic iſte defectus dum necſ iſpi facir de hmõi et eis tam gloꝛioſam iuſticiam. Modice ſiquidẽ gloꝛie ẽ in eos qui inuite paciun tur exercere iuſticiamcõ paratione eoꝛũ qui ſe non ſolnm ſponte exponunt patibulis/ſed etiam velut dei miniſtri ⁊ lictoꝛes atq; toꝛtoꝛes atrociſſi mi in ſemetipᷣosdei iniurias et cõtumeli as vlciſcuntur. Deinde quatum deſu gu/ bernatiõi hominũ etſi phas ẽ debere re⸗ gie dignitatis officio ſi intanta pꝑte regni ſui non ꝓuideat qui iura reddat petenti bus. Amplius, manifeſtũ qꝛ in pecca⸗ toꝛe penitẽte duo ſunt videlʒ natura quã deus condidit ⁊ que ẽ opus eius ⁊ cuipa ſeu viciuʒ ſeu peccatũ quã miſer peccatoꝛ de ſuo aduenitx infelici infauſtaq; ↄiun⸗ ctiõe bono dei operi admiſcuit vei ad iũ xit veradiler auũt penitẽs totũ qð fuũ ẽ ꝙ erit. Ampli?. vo lentibus ſatiſfacere deo per iudiciuſaciu ſticiam de ſemetipᷣis querentibꝰ volenti/ — Moiran iudical ſadicamn ſa hocet lbenatbin Ntermninn⸗ pnlreoet cicdraue Atonesd Conmleloan ſdes hosl Ntionsarp⸗ ſiens n Ufoede Necnolbus hionntſane Purtienan ſſegtpupe hugven Gunnnore (Mdbetan r mno Mrreumine Mlgeeopus fineconchäirce Mneh undorinoun mMgtlahe Drantese ußbonnig luntfclins Abboueouen horſaſtgi⸗ ſhendeltsſ aotit d dehn fi ((onnnfen obaünän ulenigkinenn lllaheti oſbeniein Coumnump Oſtentqdo⸗ nodein lnnabſoluto⸗ MNinfſeoffen fniegeie Ppiitſdire glrtcbholn Gſonte gune gleit ſinc bi Dommd mikian nland, Mngllut mnmitnn Auimgi, hineni Enimrduin ur Kug⸗ ſpontimnan ſgtsnäiz . M deſchisl 1Amorg eoneetin Kiſtz namnal isnonsnic moſſoicae 5 eatnüige us üot sdnign aricfneci, ſulencifnden iucido Nel gnentr seäſunin tuſhan gee nükeinisan abocbeitin euni inecn atiin temsn iciggun crarii enonnnf ſelun ein gnotnuimnd uin M ge int u n gnitßtſil, S = S — = S=S ngn, ituſi ef miit 7 ieM reęe ſatagit/ꝓut poteſt atʒ cõten pꝛio iuditio damnat moꝛtiq; ⁊ perditioni adiudicat gladioq; penitudinis feritic vt ita dicamus de tota regione ſeu ꝓuincia ſua. Hoc eſt de tora poteſtate ſeu ditione liberi arbitrij ſui velut maleficos quoſdaʒ exterminat et ꝓfliganhoc autẽ dicimꝰ qn um in eo eſt ant ꝓ viribus. Iſti autẽ ma⸗ efici quattuoꝛ ſunt pᷣmi⁊ minimi male co gitationes. Deinde male affectiones. Ter cio male locutiones. Quarto male opera tiões. Iſtos tanq; dei hoſtes de terra ſue ditionis ac poteſtatis vt diximus veracit᷑ penitens ꝓ viribus expellere conat᷑. Na/ tura vo que dei opus ẽ ab hüs latronibꝰ de pᷣdatoꝛibus liberare ⁊ a leſionibus q̃s intulerunt ſanare nec non ſpolia q̃ abſtu lerunt eidem ab eis eripere ini roſtitue⸗ i ergoduo querimus ab aduerſaruũs/pᷣmũ an ꝓpugnatoꝛem iſtũ ſuum deum in iſto bello adiuuet an deſerat.ſi dixerit qa deſerit ⁊ nõ adiuuat ipᷣm in hoc duo ſe quũtur eum incõuenientia. Pꝛimũ ẽ dei negligere opus ſuũ.id ẽ naturã quã in bo mine condidit contra cuius hoſtes nullũ pꝛeſtat eidẽ auxiliũ/⸗Scðom eſt deũ omni⸗ um dominoꝝ infideliſſimum ac crudeliſſi muʒ qui athletas ſuos et bellatoꝛes ꝓ eo decertantes adiuuare non curat.in nullo em̃ hominũ quantũcunq; infideli ac ſeuo iſta in fidelitas atʒ crudelitas inueniũtur. N ſi foꝛte dixerit quia ꝓpᷣe vires peniten ti in hoc ſufficiũt ⁊ ideo neq; infidelitas ẽ neqʒ crudelitas ſi nouũ ei ad hoc nõ pᷣſta tur auxiliuʒ. Ponamus ergo ꝙ penitens p ſeipᷣm pficiat id qð intendit et ad id ad qð conatur ſicut dicit aduerſariꝰ. Ad hũc ergo ſtatũ reſtitutus eſt penitens vt nibil inueniat in eo niſ opꝰ deiletillud reſtau ratuũ ẽ atʒ reſtitutũ vt diximꝰi quapꝛopter no inueniet in eo iuſtiſſimus iudey deꝰ vł qð damnum vel ꝓ quo damnat.nihil in eo ĩuenit qð oderit aut repꝛobet.Dęæ iudi tio ergo dei nõ repoꝛtabit iſte niſi ſjenten ciam abſolutionis. cõfidenter ergo ac ſe/ cure vireſe offerunt in dei curia ſiue in cõ⸗ ſiſtoꝛioſveraciter penitens/et confidenter ergo petũt ſibi reddi ius cũ eis debeatur ſentencia abſolutionis a pᷣteritis peccatis ſi dixerit quia iudicat eos deus nõ q/ es ſunt ſed quales fuerunt. Manifeſtũ ẽ (S quia euidens ẽ in hoc et iniquitas et puer ſitas. Quemadmodũ in viſu diceretur eẽ ꝑuerſitas ſi eo iudicarelur eſſe albũ qð ni t. In hoc xxxr grũ eſt. Iniquitas in eo q; malus iundica/ lur qui bo uus ẽet in hoc ꝙ deterioꝛis eſt conditionis et minus potes apud deũ pᷣ⸗ ſens bonitas que vtiqʒ extat qua pᷣterita malicia/que omnino abꝛaſa et abolita ẽ. ac penitus adnihilata. Quid autẽ iſto ini quiꝰ cogitari poteſt qᷓ; vt bonitas nõ tm̃ valeat ad placandũ miſericoꝛdiſſimũ de⸗ um bonitas inq; que eſt quantũ malicia que omnino deleta ⁊ adnihilata ẽ ad ippj offendendũ ſeu ꝓnocandũ. Quid vo ꝑ⸗ uerſius inueniri poteſt qᷓ; vt malũ iudice/ tur qð malũ non ẽet bonũ nõ iudicet᷑ q bonũ ẽ.Si autẽ pꝛeſtat auxiliũ deus peni tentibus ad ꝑficiendũ ꝙ intendunt/vult ergo eos ꝑficere ꝙ intendũt.totũ autẽ cᷣ intendunt eſt recuperare pᷣſtina innocent am er gratiam ergo ad hoc perducit eos Wwanifeſtũ ergo eſt penitẽtes veraciter ad pꝛiſtinã innocentiam ⁊ gratiã reſtaurari. C Edeamus ergo et dicamus aggre egata ratiocinatione quia peniten es ſunt qui et vereſe offerũt ĩ dei curia vel cõſiſtoꝛiojnõ tam ad ſuſtinẽduʒ ius hoc ẽ iuſtificationẽ qualem exigit dei curia/ vel conſiſtoꝛiũq; ad ꝓſequendum ius abſolutiõis et reſtitutionis gre deiſqᷓ; in auditoꝛio ilio reddi ſibi petunt/ꝙ ſino Juerit qui reddatquis maio: defectus ma giſqꝗ; dei gloꝛie derogansſqᷓ; neleilcetei eice va deſit qui iuſticiam et iudiciũ faciat poſce⸗ libus.quid autẽ aliud qᷓ; indicem petebat ꝗq dicebat. Judica me deꝰ et diſcerne cau⸗ ſam meas. Similiter et qui dicebat. Judi ca me dñe quoniãa in ĩnocẽtia mea ingreſ⸗ ſus ſum.Et iterũ de vultu tuo iudiciũ me⸗ um ꝓdeat. HNeceſſe ẽ ergo deũ habere et iudices et curiã ſiue auditoꝛiũ vbi ⁊ iuſti⸗ cientur iuſtificandi et reſtituent᷑ reſtituen di. Auditoꝛin autẽ ſeu ↄſiſtoꝛiũ ⁊ iudiciũ nõ poſſunt eẽ qualia decetniſi habeat ac cuſationẽ et teſtificationẽ. Hec autem nõ poſſunt integre fieri niſiꝑ ipᷣos qui pecca⸗ uerũt.tũ quia multa ſunt occulta.tũ quia etiam ſpontanea debeteſſe accuſatio. Amp̃.vᷣo iuſticia ab ipᷣo incipit in quo eſt et in lio maxime in pᷣmis opatur ſicut caloꝛ id in quo ẽ maxime et in pᷣmis cale/ facit et lux id in quo ẽ maxime.et in pᷣmis illuminat egd hũc modũ de om̃ibꝰalis Quare iuſtidia de veri noĩs ſeu verailluʒ carbne in quo ẽ in pᷣmis ⁊ maxime iuſticiat.Qua re in pᷣmis et maxime cõſa ipᷣm accuſati/ ones inſtruit inſtaurat teſeslenteng cõ toꝛ eſt ſui. Quoniam autem iſta ſcilice ac SBe ſacramẽto penitentie demnationis dictat. toꝛmenta parat. tox dictionẽ ſeu diuini nominis inuocationẽ toꝛes inſti gat ſicut legitur in Pouerbüs. Et quia vinculũ ẽ neceſſario requirit abſo xviij. Juſtus in p̃ncipio ſermonis accuſa luſionem. Ex quibus omnibꝰ manifeſtuʒ j uare penitencie aſſignari ſolẽt tria. vic; cuſatio teſtiricatio c cetere partes iuſtific gconmitio cofeſſio er ſatiſfactio. Quia eni tionis ſeuerius rectius et per omnem molpeccatũ vt dixim offenſa ẽ deiſ nõ c in dum iuſtius coꝛam alio ⁊ per aliuʒ fiunt lapſis repꝛopiciatõſeu recõciliatio eiꝰatʒ qua coꝛam ipo et per ipᷣm qui deliquit ſi- ſatiſfactio eiꝰ abſq; ſacrifitio ↄtriti coꝛdis cut manifeſtũ eſt. Quis enim dubitat mi- acↄtribulati ſpũs:Et ꝗa inigria eſt nõ eſt nus longe iuſticiariminus per omnẽ mo pacificatio de ipᷣa abſq; iuditio. Indiciuʒ dum puniri. minuſq; iuſte ſub ſe coꝛam ſe autem non eſt abſq; accuſatione et teſtiſi et a ſe/ quam coꝛam alio et ſub alio vt em̃ catione contra delinquentem.Et hoc ẽcõ de alijs taceamus ſola accuſatõ ſiue reue feſſio. neq; eſt iudiciu abſq; iuſticiatione latio delictoꝛum coꝛam alio plus habʒ iu delinquentis et emenda facienda iniuriã ſticiationis ⁊ toꝛmenti interdũ q́; magna paſſo ⁊ hoc eſt ſatiffactio. Apparet eii ieiunia et magne flagellationes. Am am tibi cum hijs ꝓppter quid ipᷣa peniten/ plius. quid iuſtius ſiue iuſticie congruen cia ſitet dicatur ſacramẽetum videlicet ꝗa tius qᷓʒ vt qui peccando/ſe ſuper ſe extulit ſacralatʒ ſanctificat a recidiuis ⁊ iteratis emendando ſe in fra ſe depꝛimat/aliqʒ ſe execrationibus et quia habet ſignum ſa/ iudicandum toꝛquendũq; ſupponat So crans atq; ſanctificans. Signũ dico ſimi/ li enim ſibi velle eſſe ſubiectumnon tam litudinem habens cum ipia ſanctificatio ſuperbie ẽ qᷓ; iniquitatis ⁊ iniuſticie. Cen ne interioꝛi. Manus enim ſacerdotis ſuꝑ dicare enim ſibi pꝛepoſituram aut iuriſdi caput penitentis manũ diuinam ſiue vtu tionem iure omnino aliena caſtra videli: tem adeſſe ſignificat ad ſanctificandu vel cet vel ciuitatẽ abſqʒ ſuperioꝛis licenciavy? ſignificandum penitentem. Ab ſolutio au uuctoꝛitatenoõ ſolum iniuſtiſſimu eſtſſed tem ſacerdotalis ant benedictio abſoluni etiam iniquiſſimũ. Quapꝛopter nullus in onem interioꝛẽ ac ſpiritualem quã omni⸗ ſemetipſo ſibi iuriſditionem ſiue iudicãdi potens dei virtus atq; clementia in peni⸗ auctoꝛitatẽ vendicare debetabſqʒ volun tente operant expꝛeſſa ſimilitudine ſignat . tate dominatoꝛis vniuerſoꝛum dei. Qui lin boc ꝙ lucernis accenſis qui per totam ſi in tempoꝛalibꝰ que adeo vilia ſunt no⸗ quadrageſimã extra eccleſiam fuerant pu luit aliquem ſibi iudicẽ eſſe vel ius ſibi di blicos ſcilicet penitentes introducat in eã cere. imo coꝛam alio ⁊ per alium ius andi per epiſcopuʒ in die ſancto Jouis expꝛeſ re. Quanlo ergo foꝛtius adeo in arduis ? ſe apteqʒ figuratur/ꝙ per peccata et a do periculoſis videlicet ſpiritualibus noluit mo dei excluſi ⁊ a conſoꝛtio ataʒ commu aliquem in ſenſu ſuo ambulareinec volũ nione ſanctoꝝ ſeparati per penitenciaʒ re tate ꝓpꝛia ducilnec auctoritate inniti. NHe cipiuntur ⁊ reſtituũtur ad vtranqʒ illarũ. ceſſe ergo habemus in hijs alioꝛũ ſubijfre Et quia lucerne eoꝛumque per peccata ex iudiciũ/quia omninovel nullũ erit vel ini tincte fuerant per penitenciaʒ reuiuiſcunt quũ nin deveritate delictoꝛũ iudici perfe in igne ſpirituſſancti ardeant et luceant ſi cłe conſtiterit qð eſſe nõ poteſt niſi ꝑ con/- cut pꝛius. ” 1. feſſionẽ et teſtificationẽ peccantis Am VUoniam anteʒ recidiuis ſoꝛdibꝰ plius.quonia omne peccatũ offenſa ône/ coꝛporũnec deñnit lotoꝛes ſeu lo cefſario requirit repꝛopiciationẽ ſeu recõ MWMOä ices nec launacrũ:⁊ recidiuis vul ciliationẽ.Et hoc impoſſibile ẽ vt ſit niſi xꝓ neribus eorundeʒ ac moꝛbis nec medica ſacrificiũ ſpũs cõtribulatiſſiue coꝛdis pri toꝛes nec medicamentum. Similiter reci ti in ꝓlapſis.Et q iiuſticia ẽ neceſfario eri diuis detritionibus eoꝛũ alꝗʒ ruinis nec git iuſticlationẽ ⁊ toꝛmentũ ipius pecran reparatoꝛes et reparameniũ et hoc omnt nisſei qꝛ execratio qneceſſari exigit ſancti potentis dei miſericoꝛdia et ꝓuidentia et ficationẽ ſiue ſacramentũ. O ſicutſepe di bonitate faciente que malis bominibus ximꝰ ⁊ oſtẽdimusjneceſſe ẽ Pabere ſimili- aut leniendis aut tollẽdis remedia bono tudinẽ foꝛinſecam atqʒ viſibilẽ cũ ipa ſan rum oppoſitoꝝ redundantiſama benefi/ crificatione interioꝛi. Sanctificatio autey ciẽtie ſue largitate oppoſi uit. quantofoꝛli⸗ interioꝛ nõ ẽ niſi ꝑ oꝛationem aut benedi us recidiuis ſoꝛdibus animarum loloes £ hüinele buselmne ſedcan ſonibust vesgo jonbuse odeeſe niredu⸗ lcßenven naefkl feunckte Ctamenun Heteian nu Aaeou Vluioronas ſogeagyit atumn Kounnone kieiusekiä Ganemen faduingun. Catonecua Adetant nereorſase fipenutier ſaninoluse Peneninia cterſocn Mnanide aminen edünuse Cuigpenuen Wlscüven ſocffgin, ingelboen mirt unnielaae leſeerg⸗ ſſpeenſe ſsinpuli ſfniioe ſedeiignie lcbſolnio agionen ſiſnn Mſiinnn tt iisinn Ndnnn Mnſclän idekti ungͤdlnn cnlaäonett dabſczuſin Maſcmndi Canilöt n anandustion u be inont ancaſunch nänindne taclndiipnt men Atun Adenechattn Dinden Mgdenenng nfnina⸗ ennsinme, nignnan üiur 1,, NNG, ſpirituales erlauacrum recidiuis vulneri bus et moꝛbis earundem medicatoꝛes et medicamentum recidiuis ruinis ac detri⸗ tionibus earuʒ reparatoꝛes ſeu reſartita/ toꝛes ad reparamentum recidiuis execra tionibus earum ſacramentum et ſacrato res deeſſe voluit.Et quid aliud bonũ con a ecina mala animarũ ꝓuidere potu it q; penitencie ſacramẽtum. et quoniam iam patettu eſt / quia penitencia et ſacri ficium eſt et iudiciũ ⁊ ſacxamentum et me dicamentum. Cum hoc etiam ſcire debes ꝓ eſt etiam pacis inter penitentem ⁊ deu refoꝛmano ſeu refoꝛmamentũ.Debes eti am ſcire quia tres ſunt modi ſanclificatio 3 nis ipius. Sanctificat enim merito recõci liationem ad deum impetrans piacatoꝛe fuo et acceptibilitate tanqᷓ; ſacrificiũ ſan/ crificat etiam naturali oꝑatione videlicet contrarietatẽ qua habet ad execrationes qua illã qntũ ad affectiones locutiones ⁊ opera deſtruit.exterminat ⁊ diſſugat.Pu doꝛ enim ꝓpꝛie accuſationis et confeſſio/ nis impudentiam qua dei pᷣſentiam ⁊ an geloꝛum non erubuit. nec coꝛaʒ eis pecca re veritus eſt ipᷣa naturali repugnantia et cõtrarietatem qua habet ad ipam deſtru it et exringuit. Sic doloꝛ penitudinis dele 7 ctationẽ quam habuit in peccatoſ timoꝛ audaciam.qua aliquid contra deũ pꝛeſu mere auſus eſt. Sic ira penitudinis qᷓ cõ/ tra peccatũ et contra ſeipᷣm pꝛopter pecca tũ animoſus excandelſcit laxitatẽ ⁊ remiſ⸗ ſionem animiqua tentatione tam leui ta qʒ; turpiter ſuccubuityt tã leuiter hoſti dy⸗ abolo manũ dedit ꝑpetueqꝙ; ſeruituti ipiꝰ ſe quantũ in eo ẽ ſi ubiecit. iuattuoziſta que diximus quattuoꝛ bꝛachia ſunt pᷣme crucis penitencialis pᷣmiq; patibuli ſpiri⸗ tualis cui vetus homo iuſtiſſimo dei iudi tio affigitur· Cercio ſanctificat virtute di/ nina et hoc vt ſacramentũ videlicet ꝑ ab⸗ ſolutionẽ ⁊ benedictionem ſacerdotalem cum rite facte neceſſe eſt virtutem diuina adeſſe et ꝙ poſtulatur tribuere niſi ſtete⸗ rit per pe nitentẽ neceſſe inq; eſt nõ coacti onis impulſione nec alligationis violẽta aſtrietiõe Sed liberrime ac liberaliſſime ſue benignitatis ac beneficencie largitate ad abſolutionem ſiquidẽ ⁊ benedictionẽ ſacerdotalẽ rite factaʒ dirũpi vincula pec catonjeffugari maledicta ipſ. oꝛuſaduenire ſpirituſſancti gratiam ad ſanctificandũ ⁊ implẽdum penitentem niſi hoc ipᷣe impe/ dierit nullatenus dubitamꝰ. Eruſtra em̃ tante pietatis officium omnipotenuſſimꝰ ac clementiſſimus deus in eccleſia ſua in⸗ ſtituiſſet/ꝓditioſeqʒ penitentibus illude⸗ re ſi ſacerdotum miniſterio in eoꝛu bene dictionibus ⁊ abſolutionibus adeſſe nol let penitentibus/ergo.qui iam ſanctifica⸗ ti iam a vinculis peccatoꝝ abſolutionem iam gratie pᷣſtine reſtituti ſacerdotalẽ be⸗ nedictionem? abſolutionem peccata ſua ofeſſi recipiuntpie credimus ac ſentimus ip̃am gratiam qua afferunt ſacrameto pe nitencie et ſacerdotali miniſterio adauge ri. Num enim ſanctificatis ac gratie pꝛiſti ne reſtitutis ad gratiaſtamẽ penitencialis ſanctificationis ſicut decet appꝛopinqua⸗ tibus ⁊ paratis ⁊ peccata ſua ꝓut recolũt plene confeſſis credimus ⁊ dicimus ſacer dotali abſolutione ⁊ benedictione remii ſionem peccatoꝛum omniũ et gratiã qua decetero grati ðo ⁊ acceptabilesviuant pᷣ ari. Si quis autem querat que debe at eſſe pparatio ⁊ que ⁊ quot requirantur ad hoc vt ydonei ſunt penitentes ſicut de/ cet parari confitentes ad recipiendũ gra⸗ tiã ſanctificationis penitencialis. Dicimꝰ quia quattuoꝛ ſunt quoꝛum pᷣmum eſt de ſideriũ ſiue voluntas acquirende ipiꝰſan ctificatiõis. Secundũ eſt fides ſiue crnde litas obtinendi ipᷣam ꝑ illud ſacramẽtum videlicet penitenciale.Terciũ eſt ꝓpoſuũ cxedu! non relabendi ſiue abſtinendi de cetero a peccatis moꝛtalibus.Quartum eſt ꝓpoſi tum ſiue voluntas emendandi ſiue ſatiſ⸗ faciendi vitamq; ſuam componendi ⁊ oꝛ dinandi ad arbitrium ſeu conſiliũ eoꝛum quibus eſt iſtud et videre datum et credi/ tum ꝓuidere.Ex quo conſequens ẽ vt ſe ipᷣm tradat ificiandu an regendum eiſ em et pꝛopter hoc vt ipᷣe per confeſſionẽ ſe coꝛam ipᷣis accuſetſet alias iudicij ptes contra ſeipᷣm hoc eſt in ſui toꝛmentũ et cõ tumeliã ꝓ deo.hoc ẽ ꝓ honoꝛe eiꝰ et glo/ ria ꝓſequaturl verũ quantũ deſiderium. hoc eſt q; feruens aſſequendi gratiaʒ ſan ctificationis penitencialis quta fides ipᷣi us ſacramenti.qᷓ; viuax ſeu vehemens ꝓ⸗/ poſitum pᷣteritos lapſus emendandi ⁊ ite rum non relabendi ſolius dei eſt et noſſe et metiri. Ampliſſime tamẽ atʒ magni fice de cagibus eccleſie et poteſtate et ſa⸗ cerdotali miniſterio ſenciendum eſſe non dubitamus claues eoꝛumals enim eccle⸗ ſie date ſunt officiaq; et poteſtas Ker — 6 —.0 — 6 Be tibus ꝓpter diſpenſandas diuicias miſe ricoꝛdie dei vi eſſent qui aperirent pulſan tibus et intro ducerent intrare volentesſ tanq; officiales miſericoꝛdie ipſius fugiẽ⸗ tes adipᷣam tota aggratulatiõe⁊ applau ſujreciperent reosſabſoluerent peccata re mitterent omnibus bonis gratie ⁊ gloꝛie ſpoliatos a latronibus infernalibusjreſti tuerent vulneratos ſpiritualiter et moꝛbi/ dos celeſti medicina ac virtute diuina ſa cramento:ũ medicamentis ſanarent. Pie etiam credimus et ſentimus eos qui cum fide huius ſacramenti et vehementi deñ⸗ derio redeundi in dei pacem et gratiamſli cet timoꝛe infirmitatis ſue et oppꝛeſſione male conſuetudinis pꝛopoſitum abſtine⸗ di conſuetis et eadem emendandi nõ ha beantinterdum de diuine pietatis abun dantia virtute clauiũ et ſacramenti iſtius pꝛeſtari eis huiuſmodi ꝓpoſitum ⁊ infun diſconantibus enim ad deum reuenti de⸗ xteram auxilij ſui poꝛrigere patrem miſe⸗ ricoꝛdiarum dubitandum nõ eſt. Quem admodum ille qui lunaticum ſilium attu lit ad dominum ieſum in.ix.marc. Crede re quidem nitebatur. ſed nondum fidem ad quam conabatur habebat ꝓpter qð⁊ dicebat. Credo domine adiuua increduli tatem meam. Merito tamen ſui conatus et filio ſanitatem et ibemet fidei donũ ob tinuit. Sic de ſimiliter conantibus ꝙ pꝛe ſto ſit eis diuine beneticientie auxiliũ pia ſides non dubitat. Quẽadmodũ in pᷣmi tiua eccleũa ſimpliciter iterrogabant᷑ ba⸗ ptiz anduvtrum crederent vtru? dyabolo et pompis eius renunciarentivtrũ bapti⸗ ſatri vellent.nec interrogabantur vtrum eſ ſent mundi a peccatis an non. ⁊ vtrum in ſacramẽto penitentie perualida et non inuenietur de fracturis eius teſta in qua poꝛtetur igniculus de in⸗ cendio.aut hauriatur parum aque de ſo⸗ uea.talis eſt contritio veteris coꝛdis itavt non inueniat dyabolus de eo vbi ponat igniculum pꝛaui deſiderijſ aut modicum aque hoc ẽ noxie voluptatis ſimile eſt il/ lud.xix. Hieremie. Sic conteram populũ iſtum ⁊ ciuitatem iſtam ſicut onterit vas ſiguli ꝙ non poteſt vltra reſtaurari.Ex q̊ veriſimile eſt coꝛ non eſſe contritum cõtri/ tione perualida neq; illa qua ↄrerendum dixit dominus iudeoꝛum populum ꝙ ſta tim reſtauratur ad relapſum peccati ad re cidiuuʒ nec nominatur contritio quia ab ipᷣis peccatibus peccata linguntur ſiue la/ buntur exterius. Juxia illud Inimici eiꝰ terram lingent. Inde ⁊ amalech lingens terram vel ſanguinem interpꝛetatur tan⸗ q; ſuperficietenus mollita falſaq; dulcedi ne delinita./Penitentes autẽ ea cõterũt ſi cut lactucas agreſtes/t ius ſiue ſuccũ ama riſſimũ qui in eis latebat ipſa contritione et ruminatione recogitationum ſollicitiſ⸗ ſimarũ aut pꝛofundiſſim arum inde expꝛi munt.ꝓpter quod cum pꝛimum eis dulce ſaperent dum ea faciebant nunc amaruʒ eiſdem ſapiunt. Hec eadeʒ contritio voca ur ſciſſio coꝛdis Johelis.ij Scindite coꝛ/ da veſira. Scin deda ergo ſunt coꝛda pec catoꝛum velut virus dyaboli. vt tota fecu lentia totũq; virus peccatoꝛum inde efflu at nec vlla in eis ſtilla remaneat.Efluxio autem peccatoꝛum ex coꝛde deſertio ẽ ipᷣo rum perfecta. Nominatur etiaʒ compun tio ſiue ꝓpter illud quia tunc pꝛimo ſen/ ciuntur ſpine et aculei peccatoꝛum cu ſpi⸗ ituſſanctus coꝛ peccatoꝛis infuſione gra⸗ batur. Sic et in ſacramento penitenciali digne et deuote accedentibus pꝛeſtari cre charitate eſſent. vtru ʒomnium virtutüva rietate decoꝛi ac diuites.ſed magis virtu⸗ te baptiſmi hoc eis pꝛeſtandum pꝛepara⸗ tie ſue viuificauerit ac ſanctificauerit.ſiue quia tunc in imo coꝛdis et in intimum coꝛ dis infiguntur. Juxta illud quod legit in Pſalm. Conuerſus ſum in erumna mea dum configitur ſpina. Aliquando em̃ an⸗ te aduentum eius et viuificam eiuſdeʒ vi ſitationem coꝛde ſtupidovel potius moeti ficato et moꝛtuo nec vulnꝰ peccati nec fer rum in vulnere ſenciebatur nec aculei pec catoꝛum nec punctiones ipoꝛum. Nomi⸗ dimus ꝙ intendunt. eo quod venientes nondũ habent ꝓpter quod ⁊ ꝑ ſacramen tũ illud querũt. s NMOſt hec autem loquemur de par tibus penitẽcie ſigillatim pꝛoſeqn tes comparationes earũ atʒ virtu redactio veteris hominis Juxta illud qdᷣ ege mir auditis compuncti ſunt coꝛde.velꝙ eo cõ legitur yſa. xxx. Et cõminuetur quẽ admo punctio nominatur Quia omne peccatu dum conteritur lagena ſiguli contruione eſt gladius biceps. Sicut leguur Eccleſia nes earũ natur autez compunctio in Pſalm. Que Jes. Dicemus ergo quia con i tio eſt con dicitis in coꝛdibus veſtris ⁊ in cub ſlib ve Tractio ⁊ cõminutio et quaſi ipuluerem ſtris cõpugimini. Et Actuũ.ij. Hüjs auteʒ ₰ j nniquias. foſumor leacpeoch laſnat? gaumenal i letali riio o ſononins vygelde dunnego Pakiin ſelpoäusde ſenabusdei NNN nteorprr ſinonorute l d⸗ Nubſn Glos. Kaonocn nreſznan lugoegite ſkpoar ſeaotir bahainde Mrinſeneos Alenvoen Mnclſmun cmn ſoni binflgero⸗ nulucte keſongbui liczeg⸗ micknoe umenden Cohrangden Gotſätpee lulentes) Puſperete hunſtio, 7 Ciuncect flunbog ſcuneſtco⸗ ſoghinime zgeſanie ne Nnt il Nmntng Nenſd Conmnnme nalcſimn; Keconnne, cNn mhohung 1cenda Eild nin nnopre) Aufld uinaüni rinsſrtſacän otia ru gnonunſ mnanmminn 1pamomc dan nunen sina⸗ agounc, uunum namn neuinn unsinin⸗ eſatiun uincn, autem vocamus illud acumen eo ꝙ pꝛo/ o. x· tici. xxxj. Quaſi romphea bis acuta om̃is ſicut bos et aſinus in lutum merſus.vei ſi iniquitas. Alterũ acumen babet qᷓſi amo cut equus qui vulgo dicitur infaugatus. roſum atq; mellicum fallaciſſima ſuauita Quemadmodum ergo boui vel equo in te ac pꝛoditioſa. Et vt verius loquar fanꝓ faugato aculei vel caicaria adhibenturvt taſmata ⁊ ſompniali tranſfigitq; ꝑ huius de luto exiliat. Sic clementiſſimus deus acumen atq; tranſuerberat eo pernitioſiꝰ peccatoꝛes de lacu miſerie et de luto fecis atq; letalius quo ſuauius ꝓpter hocnõ edQducere volens compungitvt ſupꝛa petrã punitio. non tranffirio. nec tranſuerbera chꝛiſtum dominum vel ſancte conuerſio/ tio nomin wur a ſtultis et coꝛde inſenſibi⸗ nis ſoliditatem ſeu firmitatẽ exiliant. Uet libꝰ.Sed delectatio atqʒ ſuauitas et gau quia hoc eſt natura coꝛdis humani maxi dium/neq; dicit ſe infeliciſſime moꝛtupec me ſᷣm ſtatum miſerie pꝛeſentis vt delini⸗ catoꝛ vulneratum moꝛiifera delectatione tum delicijs et nutricum pꝛoferat ſtulticiã ſed potius delectatum Job.xxx.Eſſe ſub- punctum vᷣo peoferat ſenſum. Sicut legi/ ſentibus delicias computabantAliudve tur Eccleſiaſtici.xxij. Qui pungit coꝛ con ro acumen peccata ſenſibiliter ledit eivyui fert ſenſum.pꝛopter hoc inq; compunctio nerat ⁊ pꝛopter hoc ſalubꝛter. Totuʒ em̃ nominatur ipſa penitudo interio: que de virtus moꝛtifere delectatiõis acumẽ iſtud ſtulto coꝛde ſenſum pꝛoducit emendatio⸗ expellit. Duo autem acumina iſta in omi nis vel ideo dicitur compunctio. qꝛ quem peccato ſunt. Placoꝛ eius quo ſeducit?⁊ in admodum arboꝛes thuris et mirre ſudi/ ebꝛiat fatuos.et nocumentum quod irro⸗ bus ferreis vulnerantur ⁊ ipᷣa vulneratio gat.quo nocumẽeto ⁊ vulneratos alio ſus ne velut lachꝛimate aromata mirre tbu acumine ſanat. ⁊ ſanos contra ſeipſum ex ris pꝛoferunt. Thus enim et mirra lachꝛi⸗ citat pꝛotegit et armat qudd ſomniaſſeyꝛi me ſunt huiuſmodi arboꝛumſſed coagu/ ſus eſt poeta. vulnus achilleo ꝙ quondã late. Sic cõpuncta coꝛda penitentiũ thus fecerat hoſti. vulneris auxilium. Pely'as deuote oꝛanonis et mirram interne ama haſta tulit.verum Poeta dicit obiuſuʒ ꝓ ricationis enittunt. Nominatur et reuer/ pter inſenſibilitatem vulneratoꝛuʒ. NHos ſo quaſi de hoſtibus ad paceʒ.ſiue de re gione longinqua de regione diſſimilitu⸗ undiſſimumvulnus ac letabiliſſimum in âdinis. quaſi ð egypto ignoꝛantie.de baby terdum foꝛtiſſime atq; ſtudioſiſſme arma lone lurune. de chaldea ſuperbie. ad hie- tis infligiti⁊ de ꝓfundo coꝛdis non niſi di ruſalem eccleſiead terram ꝓmiſſionis et uine ſapictie artifitio ac diuine manꝰ vir patriqm.Egyptus nanq; tenebꝛe interpꝛe tute nunq; huiuſmodi cuſpis extrabitur. tatur pꝛopter quod diximus ignoꝛantie. Renitetes ergo non acumine vno pecca Babilon conſuſio ꝓpter quod diximꝰ lu ti im. id eſt nocumento.quia non vno im̃ xurie que eſt omniũ vitioꝛum viliſſmum nocumento eiuſdem.ſed multis ſe tranfſſi acconfuſione digniſſimi.chaldea vo de gunt atq; tranſuerberant.tot doloꝛes ſũt. monium. ꝓpter quod diumꝰ ſuperbie q; quo t ſũt peccata ſeu peccatoꝛes cuſpides eſt dyabolice turpitudinis ſimilitudo ve⸗ ſenti entes Inde ergo dicitur compunctõ riſſima pꝛopriuſq; character. Quia ergo quaſi per circuitum huinſmodi cuſpidibꝰ de omnibus hijs exijt. Et ab bijs omnibꝰ tranſnxio. Juxta quod legitur Job.xvl. ſpiritualiter coꝛde redit qui de omnibape Circundedit me lanceis ſuis conuulnera nitudine interna conuertitur.et de omni/ uit lumbos ſuos. Undiq; enim tranſſi bus hijs offenſis atq; iniurijs pacem cum gẽdum eſt coꝛ ferro medicinalivt vndiq; deo facit. vt vulgariter dicatur merito re⸗ moꝛs ſpiritualis in eo moꝛiatur et vndiq; uerſio ad pacẽ ab inimicis et reuerſio ad virus ac ſanies eſfluat peccatoꝛum.vel ꝓ patriam a pᷣnominatis auxilij regionib⸗ ter hoc compunctiovt leuiathan q doꝛ⸗ contritio nominatur. ſicut legitur. yſaie.x mire vnlt et quieſcere in peccatoꝛibus hu- xx.Si reuertamini et quieſcatis ſalui eritt inſmodi cuſpidibus aculeatus exire et in /½ Similiter et Hieremie. viij. Appꝛehende⸗ de fugere compellatur. Quemadmoduy runt mend qium et noluerũt reuerti. No byſtriones interdum pungunturvt ꝗ ali/ pminatur etiam conuerſio quemadmodu as volunt vel ſic ſaltem de domibus eoꝝ⸗⸗ eæt conuerti dicitur qui ad religionẽ ſe trãi quibus oneri ſunt exilientes exeant. Nel fert. Certum enim eſtxpᷣianam veriſſimaʒ vꝛopter hoc compunctio quia peccatoꝛ eſt religionem eſſe a ꝓphanitate et S . J JN in ne peccati ad deum et veram religionẽ cõ uertitur qui de peccatis conteritur. el ꝗꝛ peccatoꝛ ante contritionem doꝛſum habʒ ad deumiet nõ faciem. Sicut legitur Hie⸗ remie.ij. Uerterunt ad me tergum et non faciem. Cum autem cõteritur de peccatis vertit ad deum faciem ⁊ tergum ad pecca ta. Uel ꝓpter hoc nominatur cõuerſio qꝛ peccatoꝛ dum in peccatis eſt ſubuerſus ẽ: habens ſubiquod deberet habere ſupꝛal ⁊ econuerſo.videlicet ſpiritum habet ſub/ et carnem ſupꝛalcum eſſe debeat econuer ſo/ et conuerſus eſt.habens ante ſe quod deberet habere retro et econuerſo/habet enim faciem ad poſterioꝛa hoc eſt tempo ralia ſeu terrena. Siquidẽ oculos habet dd illa vt alia non videat. Unde Pꝛouer bioꝝ. xvij. Oculi ſtultoꝛum in finibus ter/ re. Similiter ⁊ aures habet ad illa vt alia audire non poſſit Sicut legitur Pꝛonerbᷣ xviil. Non recipit ſtultus verba pꝛudẽtie. Eodem modo et nares ad eadem habet: vt nihil ei redoleat ſuaue niſi ſtercoꝛa tem poꝛalium.Sicut legitur vſai.iij.Et erit ꝓ ſuaui odoꝛe fetoꝛ. Sic fauces et palatum non habet niſi ad illa.et ꝓpter hoc nõ co medit et ſapoꝛat niſi illa. Similiter ⁊ euer ſus eſt habens in dextera qð debet habe re in ſiniſtra.Et econuerſo Sicut legit᷑ Ec cleſiaſti.x. Coꝛ ſapientis in dexrera eius ⁊ coꝛ ſtulti in ſiniſtra eius. Et eiuſdẽ.vj.Coꝛ ſapiennum vbi triſticia eſt et coꝛ ſtultoꝛuʒ vbi leticia. Ex ẽ euerſus habens extra qð debet habere intra et econuerſo.Eſt eniʒ ertra plenus et intus vacuus ſextraj diues intus pauper.Extra veſtitus intra nudus extra nitidus intus ſoꝛdidus. extra domi nus intus ſeruꝰ.extra equus.intus iumẽ⸗/ tum dyabholi. Et iterum extra homo intus bꝛutum. Et interdum extra ſanctus intus execrabilis. Extra monachꝰ ſiue clauſtra lis. Intus autem om̃i laſcinia et in oꝛdina tione ſecularis.Et iterum extra rex coꝛona tus. Intus autem latro ſpirituali ſuſpen⸗ dio damnatus. Extra epiſcopus pontifica libus oꝛnamentis decoꝛatus.intus aureʒ yabolice turpitudinis inſignüs deturpa tus.Extra ſacerdos infulatus.intus autez monſtris ſcelerum contamin tus. Et iteꝝ extra clericus tonſo:atus. in Os laycus ca pillatus. Et iteruʒ extra vir barbatus. int⸗ vero puer inberbis. vel ꝙ deterius ẽ mu „₰ ſacramẽto penitentie lier inbecillis et omnino inbellis. Weni⸗ to ergo conuerſio dicitur ab iſta peruerſi⸗ tate atq; inoꝛdinatione ad debuũ oꝛdinẽ ⁊ cõuenientem compoſitionem.reuerſio vᷣo qua efficitur vt ſit ſubquod debet ſub eſſe et ſit ſupꝛajqð dẽt ſupꝛa eſſe.et ad hũe modum de alijs. Sunt et alie nominatio es ip̃ius contrinonis quibus non ſoluʒ elegantius ſed etiam euidentiusvirtutes eius et fructus declarantur. Pꝛima eſt qua dicit᷑ baptiſmus flaminis ſiue baptii mus in ſpirituſancto ſiue in igne. Qui ba ptiſmus ſiue intelligitur tinctio /ſiue inun⸗ datio recte intelligiturquia omni decoꝛe ac varietate virtutũ mens penitentis ſpiri tualiter in ea coloꝛatur:ibi enim ⁊ candoꝛ puritatis ⁊ ruboꝛ charitatisjet liuidꝰ coloꝛ humilitatis ceterarũq; virtutum omniuʒ illi tribuitur:ibi ab omni labe et ſoꝛde pec catoꝝ moꝛtalium emundatlur. Hohpt hot autem baptiſmus flaminis dicitur:vt ab baptiſmo fluminis ſeu aque diſcernatur. Dic et baptiſmus ignis ꝓpter ſpiritũſan⸗ ctum. Qui quemadmoduz ignis ligna in cinerat ⁊ metalla purificat.Sic vicia⁊ pec cata inſic penitente conſumit ipſumq; pu — rificat.Dicituxr ⁊ victoꝛiagratie ſcilicet con tra culpam dimicantis/⁊ naturam ab op⸗ pꝛeſſione vitioꝝ ⁊ lyrannide liberatis ibã q; cateruatim trucidantis. Juxta bũcmo dum⁊ terminatio egritudinis ad ſalutem gratiarumtanq; medicina ſpiritualimoꝛ bum peccatoꝛis vincente et per ſudoꝛem lachꝛiman diſcrelionis fluxũ et abomina tionis vomitum. noxios humoꝛes.cogita tionum. affectionum opera tionũ expek lente. Nominatur ętiam nominibus uattuoꝛ feſtiuitatum. Dicitur enim nata le quia ea naſcitur penitens ac filius dei. per gratiam adoptionis efficitur. Dicitur ⁊ paſcha ꝓpter tranſitum domini quia re uera penitentem tranſit dominꝰ ineſtima biliter parcens ipᷣi:et egyptios peccatoꝝn ?öY· vitioꝛum occidens in co: vel paſcha ꝓpt reſurrectiõʒ pᷣma/que ẽ a moꝛĩe vicioꝝn ad vitam gratie. Dies eniz paſche dies eſt re ſurrectionis. Dicit ur? penthecoſte ꝓpter deſcenſum et receptioneʒ ſpirituſſancti ex qua eſt ipᷣa cõtritio. Dicitur ⁊ aſcenſio. ga in ſublime gratie et quaſi de inſeris ĩiſßm celum eccleſie. Hoc eſt in luminoſitatem ⁊ P litien gualmr Feucyti ublauon gurluen Poauus linzteo funeine⸗ lsden 4 ggenle in n oega a ſitunturpe gonhaben Ctunauset Megeien NomnoebJ ſmdebe ☛ loplumen enſeniſſun⸗ ſollagola Aſcnllienin ſeröpdreſt ſatctedce Ar n ſomnzduple Hutatioſuea Gcenam. 1l un 4 Ciic ℳectonent GCnckan Mgndriſie Unſſopdra Connan Qagoce lenn peceat ſonremus pulantnrpe beni lbeeſeſtn lus eante ed deb e ceg ſberunchen püiueib ſbe⸗ ſeert nuncindi õ sApenn d Fo. ẽ’ li nd itatem couerſationis ſancte hee ſunt albedinem fien eritex neceſſitate in maen ? ntin 3s eſunt albedinem fieri. erit ex neceſſitate in men * . dis quattuoꝛ pclare feſtiuitates quan gaudio te bumana vere mundari et ablui nunc- fitn velut epulis totuũ celu reficitur/ quatum mo mundam vel loſam eſſe non em̃ que⸗ teiſe iu bilatione totum celu reſonat. Sicut le, admodum in coꝛpoꝛalibus mens huma⸗ . Rã gitur luce. xv. De filio pꝛodigo reuertente na per partes⁊ continue erqt de ſoꝛdibus ane 4 4 Pꝛo cuius reuerſioe Pater inſtaurauit co ſuis. nec per partes ac continue munda- . un uiuiuz reſonare fecit ſymphoniam. ⁊ cho tur aut mundiciã recipit: ſed tota ſimul et mum et in eo eiuſdem: gaudium eſt ange- ſnbito. Si enim aliquid eius pꝛius mun⸗ mucrtet lis dei ſuæœr vno peccatoꝛe penitenceiam daretur. et aliud ſui poſtea neceſſario in/ r agente. Si quis autem querat de ipo pe- neniretur aliquid eius ⁊ aliud ſiue pars? nneſtii nitente quando conteritur vtru; habeat pars. Wanifeſtum autem eſt et declarati enigr Rilla peccata de quibus conteritur: aut nõ ipſam eſſe impartibilem partitione conti unncſen habeat eadem eſt queſtio et de illo cui re nuitatis. In coꝛpoꝛibus autem et coꝛpoꝛa rguom mittuntur peccata vtrum habeat illa: aut libus et omnimodo in continuis genera sonitnf non habeat illa. Zinon abet illa ergo le eſt/ ſi fiinõ eſt ſed reuera ſi fit partim * re eſt ſanctus et innocens ⁊ ſine peccato. HNHi eſſtet pars eius non eſti pꝛopter hoc verũ ninse ue hil ergo ei remittirun eadem eſt queſtio et eſt quia ſi abluitur pannus nondũ lotus Gm N de omni debito vtrum relaxetur debenti eſt Si quis dixerit autem quia poſtq; micheaſocer vel non debenti. Si enim non debet nůe iquid nunc fieri in ſpinitualibus ⁊ imꝑti md. d tum pꝛius deberet ergo iam remiſſum e bilibꝰ eſt. Iſtud nunc pꝛimo eſſe.quia cõ edr ei debitumeet ita non remittitur ei nunc.ſy ſequens eſt ꝙ aliquid nunc deſtrui in eiſ- dien iam remiſſum eſt. Si autem adbuc debet gemeerit illud nunc vltimo eſſe/dicimus nis ahenn Iſimul ergo ſunt remiſſio debiti?⁊ debitum quia non eſt verum. Ex hoc enim accide⸗ noczigneß et ſimul remiſſio peccatoꝛum ⁊ peccataꝙ ret virtutes et vicia eſſe ſimł in eodẽ. Quã imn Senu eſſe nõ poteſt cum contraria ſint ꝙ appa/ dao eniz quis iuſtificatur ſit iuſticia in ipſo ſumue ret ex eo ꝙ alterum alterum deſtruit ⁊ ex et creauur a deo in ipo. Similiter et tuc in ninenntien pellit. In quo dicimus remiſſio pecca iuſticia deſtrultur in eo quare fm hoc tũc — ioꝛuʒ dupliciter intelligitur.pꝛimo no im/ vltimo erit iniuſticia in ipſo et tunc pꝛi⸗ nnniaeirs pultatio ſiue non exaciio ipſoꝛum qntum mo fimiliter iuſticia. Quare ſimul erut iu uns an ad penam. Secundo ablutio macularuz ſticia et iniuſticia in eodem et ad hũc mo Jincnen ſoꝛdium que interdum culpe nominan qũ haber de alijs vicijs ⁊ virtutibꝰOm 13 inßin r. Uñ pcta picunt᷑ remitti duplicit᷑ äntũ nes enim virtutes ſine quibus non eſt ſa⸗ – ad penam ſciliceet qntum ad culpaʒ. Et lus in ipſo inſtanti iuſtificationis fiunt in nit venꝝ eſt ꝙ neutra iſtarum remiſſionũ ẽõvel ipo qui iuſtiſicatur/ergo pᷣmo tunc in illo Ee eſſe poteſt cum eo cuius eſt remiſſio hoc ẽ ſunt ſcõᷣm hoc. Quoniam autem omniag .– – neq; remiſſio culpe cum ipᷣa culpajneq; re vicia eiusin eodẽ deſtruuntur in illo.erũt 3 nichen miſſio pene cum ipᷣo debito penepꝛopter neceſſario tunc vltimo in ipſo.et ita erunt m contrarietatem quam habent ad illam. omnia vicia. et omnes virtutes ſine qui⸗ undrn, querit remittũtur ſancio etinuno bus nõ eſt ſalꝰſimłin ipſo Et ita erit ſimu?t enini centi peccata omnino non habenti. Re- deo odibilis et amabilis. ſimul bonus et ſns ſypoondemus quia merito omnino non im malus. Simul damnandus et gloꝛifican nen⸗ putantur peccata iam tam ſancto ⁊ ea nõ ꝗ dus/Erroꝛ autem iſte inde accidit. Quia — SS habenti que tamẽ pꝛius habebat. Remit/// deſtruere in huiuſmodi eſt facere nõ eſſe/ neglin tere em eſt non vitra exigere ad penã/que et expellere eſt facere ibi nõ eſſe uap:ꝛo inc alias ⁊ ante exigende erant/⁊ abſolui hbu pter deſtruere peccatum non eſt facere il⸗ e nutͤ iuſmodi debitis eſt nunc poſt illa non ha ind vltimo eſſe.ſed potiꝰ facere pꝛimo njõ nze ner bere. Sic ⁊ ablui ab huius ſoꝛdibus eſtii eſſe. Similiter et deſtruere gratiam nunc e GSls nunc pꝛimo carere. Aliquid enim fieri non eſt facere eam nunc vltimo eſſe. Sed n in ſpiritualibus et impartibilibus ẽ illu magis nunc pꝛimo non eſſe. Non er⸗ dunnn ſubito eſſejet nunc fieri aliquid in illis eſt go leauigrſ fieri nunc.eſt nunc pᷣmo eſſe deſiche, nunc pꝛimo illud eſſeiquia ergo ablui vel quod deſtrui nunc ſic nunc vltimo eſf/ſe. uſng mundari eſt mundiciaʒ fieri ſicut alberi ẽ Sed magis nunc pꝛimo non eſſe 4 de⸗ . „ ð Be ſtructione enim non debet ſequi eſſe neq; cum vltimatione. videlicet cum pᷣmo eſſe ſed magis non eſſe Juxta hunc modum attende ꝙ pugnare dicitur grat contra peccatũ/quando iam ipſum peccatũ moꝛ tuum eſt.non eſt gratia de qua hic loqui⸗ mur viuente peccato in aliquo peccatoꝛe/ dico moꝛtali Inelligimus ergo pugnare iſtud.ipᷣm intendere ad non eſſe ip̃ᷣius pec cati.ſiue ad maioꝛem elongationẽ ipſius ab eſſe.ſiue ad deſtructionem aut attenu⸗ ationem eoꝛum/quibus adiuuari poteſt peccatũ ad hoc vt ſit velvt facilius ſit. Ille enim qui luxurie motus in ſe extinguicõ tra luxuriam dimicat et in virtute caſtita⸗ tis aut alia. Et ille qui nibil huiuſmõi mo tiuum patitunſatagit auteʒ et cauet vt nec etiam cogitet de hijs que ad luxuriaʒ pꝑti nent. Sicut Job. xxxj. Pepegi fedus cuʒ/ oculis meis vt ne cogitareʒ quid de virgi ne oꝛatione autem pugnant interduʒ ſan cti et alis ſacris exercicijs/contra peccata que non ſunt nec fuerunt nec erunt. Hijs enim armis que nominauimꝰcompeliũt ea et pꝛohibent ea a finibus ſuis hocẽ ꝓ pellere ſiue repellere illa pꝛohibere ſcilicet ne ſint. Alij hoſtes vinciviuere ſimłpoſ ſunt niſi occidantur. Idẽ dicitur ⁊ de vir⸗ tuubus.Si enim viuant vicia eoipᷣo q vi uunt et vincũt. Similiter et virtutes viue re ergo vtriſq; vincere eſt. Wanifeſtũ etiã eſt ex hijs quia ſi gratia habet pᷣmum ſui eſſe vicium vel peccatũ non habet vltimũ ſui eſſe et peccatum moꝛtale ſeu viciuʒ ha beat vlcimum in vno homine ſcilicet ⁊ eo dein neceſſe eſt vi pꝛimum iſtud e vltimũ Ant idem inſtans aut diuerſa.Si ideʒ no minemꝰ ergo illuchaicũ ergojalſcdᷣm hoc eſt pꝛeimum inſtans exiſtẽtia ipᷣius gratie. id eſt in quo pᷣmo ẽ ipᷣa gratia in homine iſtojet eſt vltimum exiſtentie ipius moꝛta/⸗ lis peccati in bomine eodem. quare gra⸗ . ſacramento penitentie ſtũ eſt quia poſt a continue eſt non ẽ ma⸗ lus. Similiter et cum in b ſit pᷣmo bonns continue ante b nõ eſt bonus.et ita ẽ ho. mo adultus capax diſcretionis et boni et mali toto tempoꝛe qð eſt inter a. et b. nec bonus nec malus.necdamnandnec glo rificadus ꝙ ſimiliter eſt incueniensjma nifeſtum. et nec diuine bonitati congruẽs aut ſapientie. Qt enim expecret poſtq; vas coꝛdis iſtius euacuaſjet atq; mundaſ ſet a fecibus vitioꝛum atq; peccatoꝛumvt non ſtatim illud gratia ſanctitatis replere tur. Wanifeſtum ergo eſt quia ſi gratia hʒ pꝛimum exiſtentie ſue peccatuʒ nõ habet vltimũ et econueerrſſo. Oſtq; autem declaramus ratiõʒ contritionis/⁊ poſuimus nomina tiones multas ipᷣius et compara/ iones quibus eluceſcunt vtilitas ⁊ fructꝰ ipius dicemus conſequenter eſſentiaʒ ei⸗ dictione eſſenciali et ꝓpꝛia. Dicimꝰ ergo ia contritio eſt motus virtutis confrin gentis veterem hominem ac funditus ac adicitus moꝛtificantis et dicemus ꝙ iſte motus poteſt eſſe cuiuſibet er virtuibus affectiuis ſiue motiuis. Poteſt ſiquidem iſte motus timoꝛ eſſe ſiue timoꝛis. Juxta faciat ad penitencialis ſacramenti reſugi um ⁊ intra illud recipi. Manifeſtũ eſt hun⸗ iuſmodi timoꝛe moꝛtificatũ eſie radicitus veterem hominem ⁊ affixum iam patibu lo penitentiali. Non enim intrat peniten cialis ſacramenti refugium niſi qui pꝛeco ni ſpiritualiſid eſt cõfeſſoꝛi ſe tradidit cru⸗ cifigenduũ hoc eſt cruci penitencie affi gen/ u. Idem dicimus et de motu pudoꝛis ſi ideo foꝛtis fuerit vt erubeſcentem de pec catis ſuis abſcondi faciat operimento cõ feſſionis atq; latibnlo.Similiter ⁊ ð mo tia ⁊ peccatum moꝛtale ſunt in a.in homi doloꝛis ſi tantus fuerit vt ipᷣm inducat ne iſto. Sed alterum pᷣmo et alterum vlti rint diuerſa pꝛimum grane et vlttmũ pec/ cati.nominemus ergo illa a et b.quia er⸗ go iam oſtenſum eſt demonſtratione in nia eſt totum tempus continuum Neceſ- ſe eſt illo tempoꝛe intermedio qð eſt inter a er b iſtum nec eſſe malum nec eſſe bonũ cum enim ina ſit vltimo malus. manitfe⸗ mojet ita contraria erunt ſimul in eodem/ t erit ſimul iſte bonus et malus/Si pee ad percipiendũ ſacramẽti penitẽcialis me icamentũ.Sic ⁊ de motu ire.Si adðᷣo em̃ ccẽderit ſit iuxa conſiliũ eccleſte vindica re aggrediatur in ſemeripᷣo dei cõtumelia 7 as iniurias quas ipᷣemet ſibi peccan raſcimi imꝑatiue ⁊ nolite peccare. Si cæ motu idignatiõis cũ eouſq; ad penitẽtẽ erexerit t ſrce pctõꝛũ tanqᷓ; nobilitate ſua ĩdigniſſi lice fuitut vehementi excuſſionẽ abijciat. Auxiliũ qͥ quod legitur Eccleſiaſtici.j. TCimoꝛ domi ni expellit peccatum. Si enim adeo foꝛtis fuerit ipᷣe timoꝛ vt ipum timentem fugere . . 10 ovrogauit. Juxta hunc modũ dictũ eſt. naturalibus/œ inter quelibet duo inſtan 0 mas⁊ iugũ diabolice ſᷣuitutt gipenna cun Eiuta ,drund ⸗ Guegeßl cninaron ſtont pecaonn lloclel ao⸗ Maande 1aunbus uvenna kangete Henaccfan ſoneumt enot 6Aldama cden pftenyrpi a opoanie V ſocliricice ſancifiaue /Mnino s— YIlUudeſeſtai Vmalecica: pocencisco⸗ lincyenere aleaaſe⸗ Cummn brked Wumheri ſcapen lisbonie ueckoonn Wfolao⸗ aſopooy Ueres ſennomun. lafoag mereſt mhetomit⸗ iich Mno ſn nen lsEtſci feman Mucfimne Unfian ne ecnni ödd unsein Wniehe knmten Wrnen onlain Z naimse eai elumsn Dolunusnt iusaon mIniustfu enaſange⸗ gu depog Gsud nenatndt adaeng, ibaanim doren n enndis Ziannenſ mnenmn sdMeni fiaticknte pmmurd ienimnte Denon nbconig ennften vuri uii vt ad dignitatem ſuam redeatꝑ facram? gpcuſſione facta. Hi tũ peniteciale qrat. Juxta qð legit yſa.lxxiij telligimus ſimplici Indignatio mea ipſa auxiliata eſt mihi. Etiuxta ꝙ Poeta.Si natura negat facit dignatio verſum. Sic ⁊ de motu abho inationis ſi nauſeam vl vomitum ntegreq; confeſſionis induxerit Later enim et non venter humanus iudicanda eſt conſciencia/que abbominabiliſſimam peccatoꝛum feculentia? potius retinere ac cuſtodireſq; vomitu ↄfeſſionis eücere eli⸗ it. Sic et de vomitu hoꝛroꝛis ſi adeo fo⸗ Nis fueritvt a peccatis tanq; a moꝛtiferis? venenatis tanq; ab ipᷣa moꝛte toto cona/ rium anime humane fiat Scoöm pꝛo- le autem contritionẽ in iter deſtructionem: ſeu anuilationem veteris hominishocẽ mo tum vel paſſionem quo efficitur in penitẽ te vt vetus homo non ſindeſtruere em̃in iritualibus ⁊ impartibilibus non eſt ni facere non eſſe. Am ergo ex hiis euidenter appa⸗ bi quando queritur/ꝗs mo/ ontritio ſit et in quo irium vi uia reſponde⸗ re debes ꝙ quedam contritio eſt limoꝛ et quedam pudoꝛ.et ita de alijs. Quemad/ modũ ſi queratur cuiuſmodi actio ſit occi tu et viribus reſilire longeq; ſe facere. et ſio. Reſpondebis ꝙ quedam occiſio ẽ la/ velut ſerpentes atq; bufones a ſe pꝛoijce re atq; ꝓpellere⁊ tanqᷓ; paruulus ad ma lrem eccleſiam et patrem confeſſoꝛem ⁊ in ſinum eoꝛum ſe recipere faciet penitẽtem⸗ Sic et de motu odu ſi adeo in eo increue ritvt ex animo belluʒ vicus et peccatis in §Sdicat et arma penitencie ipᷣm ſumere faci⸗ at. Sic et de motu execrationis.ſi tantꝰ in eo fuerit vt vicia et peccata tãqᷓ; ſacrilegia el ꝓphanationes diuino cultui et venera Mtioni inimicas ex coꝛde a ſe auertauet per ſanctificationẽ penitencialem in minimis nino ab eis fieri querat. Sic et demo lu deteſtationis vt vicia et peccata tanqᷓ;ᷓ mmaledicta ⁊ maledictiõis cauſasſota im⸗ paciencia coꝛdis declinare/atq; ab eis il/ lum auertere et per benedictionem ſacer⸗/ dotalẽ ea a ſe exterminari querat. Hii er/ go decem motlus quos nominauimꝰ di/ recte ſunt ad deſtruendũ ⁊ moꝛtiſiccendũ veterem hominem. Et ꝓpter hunc effeciũ ſcilicet ꝓpter moꝛtem er extinctionem ve/ teris hominis nominant᷑ moꝛtificatio iſßpi us et contritio quẽadmodum exuſtio ſub merſio.lapidalio.diſſecatio nominantur occiſio pꝛopter effectum moꝛtis qui ſequi⸗ tur ex eis. Limoꝛ ergo nominat ipᷣm timo rem nominatione eſſenciali et ꝓpꝛia.con⸗ tritio ꝰo agnominat vt ira loquamur ipʒ timoꝛẽ ex effectu quẽ diximꝰ Jdẽi moꝛ et ↄtritio ſubiecto.quẽa albũ quẽadmodũ potatio.ĩebꝛiatõ. git cõtritio effectũ moꝛtisvt diximꝰſicut ⸗ inebriatio ſuper potationem addit Idẽ ẽ de pudoꝛe et doloꝛe et alis que nomina,⸗ imus.Et ſcito ꝙ contritio non ſᷣm ꝓpꝛiã ominationem accipitur hic. am em̃ intentionem contritio eſt violen lsa diuiſio partium alliſione ⁊ colliſone ? tio quedam eruſtio quedã ſcilicet diſ ſecatio quedam tranſſfixio quedam pꝛeci/ pitatio Debes etiaʒ reſpondere ꝙ occiſio non nominat actionemſſed potius agno ninat.Et nõ opoꝛtet vt laboꝛemus inad⸗ eniendo pꝛobationesad declarandum ꝙ quemadmodum timoꝛ veterem bomi nem moꝛtificatet expellit peccatumſſic pu doꝛiſic et doloꝛ⁊ quelibet aliarũ quas no minamus paſſionum. Hoc enim ꝓximũ et penẽ inditum et impꝛeſſum eſt vniuſcu iuſq; intelligentis intellectui. foꝛtitudinis ſunt cum fuerint ſionis/ cum alia fuerint in reis pena.ſen ſu etiam ⁊ experientia manifeſtuʒ eſt hboc Non enim minus neq; pautioꝛes auertu tur et compeſcuntur a vicijs et peccatis ni⸗ moꝛe q; pudoꝛeſi eque videant ignomini am et turpitudinem peccatoꝛumvt gedux iminens eis toꝛmẽtũſnec minꝰ toꝛqbunt doloꝛe toꝛmẽtoꝝ mali in ĩferno q; pudoꝛe patẽtiũ om̃i oculo tuppitudinũ.vides etis qᷓ; multi ſolo pndoꝛe a muitt illicitis auer tuntur qui pudoꝛem eoꝛmento magno ſi poſſent redimerent. onn audies etiam multos malos dixiſſe et etiam dicentes ꝙ mallent flagellari in ab ſcondito q; argui in puplico.Et quemad/ modum omnium viri anune bumane. virium dico pꝛemia etunt equalia in ele⸗ ctis ⁊ gloꝛificatis. Sic veriſimile ẽ licet no dum ſide aut ſacroꝛum eloquioꝛum teſti- monio diffinitum ſeu declaratum in ma⸗ lis et damnatis toꝛmenta trium pꝛedicta⸗ ualia foꝛe/licet enim non om equalia ſinttamẽ in vnoquo q; ope peccatrice vires nomĩate eq̃li᷑ pec care vel delinquere videntur verbi gratia Oſtendamns hoc in exemplo virtutis cõ n alüs Eiuſdem em eiuſdem intẽ? eſt econuer — — Arenctaà n ite S atre =— uſe P à c , 4 eſm. * Ean Be ſacramento penitentie O cupiſcibilis et ſit opus peccati foꝛnicatio. litate hoſtẽ arcere poteſt gladio ⁊ baculo altete DODico ergovbi equales ſunt obligationes jeque peceat nõ arcendo illũ gladio vt nõ nalio ne equales ſunt et tranſgreſſiones.Quia er⸗ arcendo baculoſet ecõuerſo.Sic ⁊ videt hocekſe o eque tenebatur virtꝰ rationabilis dili⸗ de peccate ꝙ equalit᷑ peccet novtendo ar emorhu uadere vt bonus ac fidelis ↄſiliariꝰopus mis ſeu defenſionibꝰ vnius vis ſeu vinu ſcuterane illud⁊ ponere ante oculos tentatiomnia tisvt alterius.Et quemadmodum cuſtos alonen mala atq; pericula quibꝰ auerti poſſit ab cum equa facilitate poſſit hoſtẽ ꝓhibere. cunolen opere foꝛnicationis/et iterum clamare in vel latronẽ a quolibet trium hoſtioꝛum ſictti⸗ aures coꝛdis eius vt bonus ac fidelis ſp· equaliter teneatur illa cuſtodire equaliter loninſon⸗ culatoꝛDeinde ſuadere ei bonum caſtita peccat admittendo hoſtẽ ſiue nõ ꝓhiben fatoten. tis ſeu ↄtinentie ⁊ alligare ꝓ ea ſtudioſiſſi do ꝑ quodcunqʒ illoꝛũ ⁊ a quocũq; illoꝝ rohen me ne deſererẽt/ ac diligẽtiſſime ⁊ ð ſpurci Si pe Augcunc; trium viriũ admittatur henlonni ciã foꝛnicatiõis ne admitteret᷑ allegarevyꝛt hoſtis dyabolusſſeu peccatum non ꝓhi⸗ ptpmnmnt bonꝰac fidelis aduocatus.Quia inqᷓ; iſta beatur.ſiue per pꝛopꝛia arma et defenſio unmraet tria officia eque exequi tenetur vis ratio- nes.ſiue per alterius aliarum equalit vi/ ſneoſen. nabilis contra tentationem foꝛnicatiõis detur heccani Laue tenetur vnuſquilſ⸗ ginueeh⸗ vt vis concupiſcibilis ſua officia. Similiẽ qʒ ꝓhibere buius hoſtes per arma vniusz Croblice vis iraſcibilis eque tenetur facere ꝙ ſuuy virium ab alteravt non admitteret hoſtẽ aini⸗ eſt contra eandem tentationẽ. Eadem em per illam. Quapꝛopter eque peccat nõ ꝙꝓ mciero lege pᷣceptum eſt omnibꝰ eadẽ auctoꝛita- bibendo a quacunq; vi hoſtẽ hmõi.non ineeit te ſcilic diuina cui equaliter ſubdite ſunt ꝓhibendo inq; armis alterius vis. vt ad lienecut et equaliter obedire tenentur. Quia ergo mittendo in illam ſiue per illamſcum eniʒ ſaniurco equales ſunt obligationes eoꝛum in hoc/ eque teneatur pꝛohibere vt non admitte⸗ eivolo⸗ equales ſunt traſgreſſiones. Equalit᷑ em̃ re hoſtẽ equaliter ex neceſſitate peccat nõ unrdobos peccant negligendo ſeu tranſgrediendo. pꝛohibendo aut admittendo nec ecõuer/ enenie hoc eſt 8 ſuum eſt non faciẽdo. et contra ſo. In perſcrutanda autem ad certuʒ veri Ninteſl riũ ei qð ſuum eſt faciẽdo. Quacunq; em̃̃ tate in his nos immoꝛari nolumꝰad alia ſeſni earum faciente qð ſuuʒ eſt non caderet ꝗ feſtinantes. Tu autem recoꝛdare ꝙ alibi ſerurchn ntatur imo vinceret.⁊ attende q; queli⸗ /Rdiciſti qualiter peccata intendeantur ex zermnt vet illarum peccat non ĩ̃ in non faciẽdo tribꝰ partibꝰ ſeu comparationibꝰ. Et em twpure as uũ eſtſed etiam infaciẽdo contrariuʒ peccatum omne moꝛtale vna comparali⸗ ei qð ſacere deberet/ Uis etiam rationa- one eſt dei iniuria. alia peccantis ipi⸗ vul n bilis figit oculos ſiue aſpectum cogitatio nus aut moꝛbus. Tercia in ſemetipſo eſt (önionet⸗ nis in ip̃am pulchꝛitudinem ↄcubue mu⸗ motus aut operatio aliqua vel pꝛiualio. äkcan lierisi⁊ inſuauitatem ſpurcicie voluptatt ⁊ ꝓpter hoc ̃ᷣm quamlibet iſtarum cõpa D cum deberet ſe ab eis auertere.⁊ nõ auer rationum recipit magis et minus. dicitur Nkaͤn tit eos a turpitudine et ſpurcicia ipius pec q; maius et minus peccatum. Scire etig hdlrne catimaliciaq; illius/atq; a malis et pericu/ↄebes quia nulla ẽ ratio quare potius ti⸗ inodien lis que ex ea ꝓueniunt: et que ꝓuentura. zmoꝛ introducit charitatem/quaʒ pudoꝛ ac D ſuntlin quibus defigere debuiſſet cogitati doloꝛ aut queuis alia ex diſpoſitionibus asr ei onis aſpectum. Sicet vis iraſcibilis quia ,;Penominatis ei quis quelot que ſit dii· ſeum arma pudoꝛis et i atq; timoꝛis ceteraꝗꝰ/Merentia inter attritionem ⁊ contritionem n ige hbmòi arripere negliginec ſolnz emolliri. get inter motus pꝛeuenientes gratiam gra lati ne fallaciſſimo blandmento huiusvolupta tumfacientemet motus ipᷣius gratie.Qui une⸗ D iis. Sed ętiam vilifcari conculcariq; ſe ?ꝑ enim pijs lachꝛimis elemoſinis ⁊ ſacris n u mittit. et hoſtem arociſſimũ intra arcem exercitationibus ieiunioꝛum diſciplinarũ – mentis qua cuſtodire debuerat abſqʒ re- oꝛationum et oblationum. gratiam que/ giertldd ſiſtentia aut ictu turpiſſime admittit. Hec runt quam nondum acceperunt. nullate/ nulghbis autem non ad certum diffiniendo. ſw ma nus dubitandum eſt quin gratiam quan tuckino gis diſputãdo dirimus vt inquirẽde veri dam pꝛeuenientem habeant/et pꝛeparan bocn tatis in hijs ſtudioſis ceaſto Baltana ve tem eos ad gratiam gratumfadentẽ. Di/ hlaſtit „ mꝰ. Nec refert qᷣmũ ad id qð intendimꝰ co ergo ꝙ attritio ad cõtritionẽ ſic ẽ ſicun utguen an lres vires peccare/an hõ ꝑ illas pecca- vuineratio nõ letalis ad occiſionẽt gra pᷣ W te dicat. Sicut ergo cuſtos qui equa faci neniẽs ac pᷣparans ad gram gratuũfacieniẽ miuin 6 d £ en tte liguien Rn Wnd musſiſan beſſin cen kiſactig nGmüadni ANNI Deumu Smn Weininbet Tenemuulto⸗ Vibeſtbad..ctnd nsre egaiancen dennontan eſtaehern ndonelti enadcan munoinn nNdure ainnder, Aaenactn, mideitni um 9 – 1adhen snin = ☛ £ — — =S= —= — – —, ☚WB = = ☛ — = — == – – S = =— = ☛ = S — S — =ŕ = Per ie ſorlanan es Jerge daeae, =ð 1 AL T r Porwe 7 grin 6 Gunane Palche ted 2 ſicut calefactio ad arſionem ⁊ ſicutillumi natio que eſt in vmbꝛa ad irradicalione⸗ hoc eſt ſicut lumen crepuſculi ad radium⸗ 2 mołhuius gratiead motus illius ſunt ſicut aratio rigatio et ſeminatio ad viuifi cationem ſeminis ⁊ exoꝛtum. Et ſicut mol liticatio cere ad eiuſdem ſigillationem. et ſic calefactio ac reſolutio metalli ad eiuſ/ 1 22 xluij nũs tm̃ amoꝛ deiquo feruetille ꝗ adgr̃ay gratuifadientem ſe pᷣparatet amoꝛ ille dei quẽ ſuſcipit pᷣparatus. Qui enim diccbat LConcupiuit anima mea deſiderare iuſtiſi catiões tuas:⁊ ꝙ deſiderat deſiderare de um / vtiq; habet vel habebat vnũ deſide⸗ 2. riump quod querebat aliud deſiderium qð nodu habebat.Similuer⁊ qui querit dem in fo miam ymaginis ſeu moduluma amare deum vtiq; iam amat deuſed nõ infuſionem. Et ſicut terſio et ablutio ⁊ op poſitio ſpeculi ad foꝛme in eo apparitio/ nemlomnibus enim pꝛecedentibus aut pꝛeparatoꝛus quaſe molliſicat coꝛ huma num vt ei ſe coniungat et impꝛimat᷑ chꝛi⸗ ſtus dñs qui ẽ ymago dei inuiſibilis.ſicut legitur.j.ad Lolł.Et qui ẽ figura ſeu chara cter ſubſtãcie dei patris ſicui legit᷑ in..ad Heb.Et qui ẽ ſigna culũ ſeu ſigillũ ad ĩpꝛi mendũ decoꝛis ſui ſiłtudinẽ coꝛde huma no.ſicut legit᷑ in.viij. Cant᷑.pone me inꝗt ſimt ſignaculũ ſuꝑ coꝛ tuũ.Et iterũ. Qua ſi excolitur coꝛ hbumanum et aratur uimo⸗ re.terit᷑ doloꝛe.cõpluiturlachꝛimisi/ſemi⸗ natur verbo dei. cogitando ſeu meditan⸗ do ante ſuſceptionẽ gratie gratũfacientis In ipᷣa vo ſulſcepnione grauie viuificum ſe men ſanctu ꝓpoſitũ in eo exoꝛitur. Simi liter tanq; ſpeculũ abſtergitur deſertione peccatoꝝlabluitur lachꝛimis.a dmonetur et aptatur edirecto ad ſuſceptione gratie gratũfacientisque nõ eſt niñ ſuſceꝑtio ſi militudinis diuine pulchꝛiuudinis. Inte cõtritionẽ vo perfectã et opationes gre pᷣ ueniẽtis ↄſumatas non eſt medium.imo ipa gra gratũfaciens terminus eſt totius huius pᷣparationis ⁊ finis qui per illaʒ in xenditur nec differũt im̃ ſᷣm magis⁊ minꝰ imo differunt m ſpeciꝗfoꝛſitan gratia pᷣ⸗ ueniens ſeu pᷣparans ſcʒ ſ gra gratũfaci⸗ ens ſiue iuſtificans.quemadmoduʒ lum dgð ẽ in vmbꝛa.et ſolis radius.aut equiuoce dicitur in hijs.ſicut caloꝛ invege tabilibꝰ qui eſt in eis etiam cũ frigiditate actualijet caloꝛ actualis atq; ſenſibilł equi uoce caloꝛ dicũtur. Alter em ẽinſenſibilis et mulcebꝛis et nõ ledens vxllatenus id in quo eſt. imo adiuuatadeovt caloꝛ vitalis ꝓpter hoc nominetur. Alter vo cũ inualu erit ſenſibilit᷑ ledit er ꝓpꝛiuũ ſubiectum de ſtruit aut extinguit. Sic charitas mulce⸗ bꝛis ẽhe caloꝛ viuificus ⁊ inſenſibilis adeo uẽad modu ſplendoꝛ lune ⁊ fulgoꝛ ſolis/foꝛſitã g pené nulli illũ in ſe ſenciant. Otſi quis ixerit ꝙ differant ſecundu magis el mi⸗ KR dum eo amoꝛeſquẽ querit.Cum eniʒ que⸗ rat amare deuʒ vtiq; deſiderat amare de umlQui autem deſideratet amatamat ergo amare deumſet non amat illud niſi ꝓpter deũ. Multo ergo ſoꝛtius amat de⸗ um quia ꝓpter quod vnũquodq; aliꝗd illud magis. amoꝛ ergo quo iſte amat de umjet amoꝛ quem querit et quo nondum amat deum ſicut vnius et eiuſdem videli vnius et eiuſdẽ ſpecieih ita non differunt niſi ᷣm magis ẽt minus. In appꝛehenſio nibus enim et affectionibus generalitter verum videtur. qꝙ cum fuerint quecunqʒ; cet dei. ⁊ ᷣm idem et ꝓpter ideʒ.ſunt ergo enſt due vnius et eiuſdem numero et ſᷣm ideʒ ſunt ſpecie eedem.ſicut ſaencie que fuerũt vnius et eiuſdem numero et ſ̃m idem ſeu ꝓpteridem erunt eedeʒ ſpecie. Sciencia enim quia/et ſciencia ꝓpter quidnõ ſunt vnius et eiuſdem ſᷣm idem et ꝓpter idem imo pꝛopter diuerſa ſeu per diuerſa. amo re autez pᷣparatoꝛio amatur deus ſᷣm qð deus et pꝛopter id quod deus/ quẽadmo dum amoꝛe quicharitas dicitur. Quare erunt eiuſdem ſpeciei amoꝛ pᷣparatoꝛius ⁊ amoꝛ qui charitas dicitur veruʒ de hiis vſq; ad certum perſcrutari non eſt pꝛopo ſiti pᷣſentis. s Iligeñter autem attende ꝙ peni⸗ tenciam ſupꝛa nominauimꝰ refu⸗ gium et confeſſtionem operimen⸗ tum̃ atʒ latibulumet ita de vnaquaq; ali arum nominationũ. Inde enim nomina uimus eam refugiuʒ /quia in ea tuti ſumꝰ ab ira et gladio diuine animaduerſionis/ pter hoc nominauimꝰ confeſſionẽ ope⸗ rimentum quia ipᷣa reuelatio pie ac deuo te confeſſio nis velamen quodamodo eſt et operimentum quo peccata noſtra quo dammõ teguntur et abſcondũtur ab ocu lis deine ęa videat ad vindictam. Et ad hunc mohum conſidera diligenter de ce⸗ teris. oꝛe motꝰ iſti fiat in coꝛde penitẽtòet ſe ad gratiã pparaãtis. Dicimꝰꝙ ſpũſcõ motoꝛe Si quis autem querat quo mo g 4 4 2 5 4 4. 4 „R WG 6 — ”s ” 5 H . — — . 2 . . uome Saſferus me Fr⸗ moty RteXα —RN— R . . Be = imo tota trinitate mouẽte. Ipe enim ẽ cu⸗ ius miſericoꝛdia pᷣuenit pᷣparando iuſtifi- candos: ſubſequit᷑ iuſtificãdo ppatatos, Di quis aut querat cur potius vna hora * 4 Käala. Kndes. in ipe ſolus hoc no⸗ uit qui quẽadmodũ miſeretur cuiꝰ vulet clemens ẽ in queʒ placuerit. Sicut legitur Exodi.xxriij.Et quęadmodũ vbi vul ſpi⸗ rat.Sicut legitur Johannis.iij.Sic qua/ do vult et quõ vult. Interduʒ tñ occaſio nem tangẽdi coꝛda nra reſpiciendi ac viſi 4 tandi nos.quodaã mõ ſumitjex aliquibus op eribus liberi arbitrij.ſola naturali bo/ nitate bonisiſicut piꝰ in pauperes ſola 2„ P' . 2 „ 2„ . etate naturali reſpicit et viſitat ſupaddes Dona gratuita. Sicetalijs bonis natura⸗ libus bene vtentes ſuꝑ addictiõe gratui⸗ toꝝ illuſtrat. Sicut legitur wathei.xxv.et Zuce.xxiij.in ꝑabolis talentoꝝ ⁊vinearũ 2mInterdũ aũt ſuffragijs eccleſie et oꝛationi 2 bus ſanctoꝝ multi viſitant. Interdum ſo la habũdantia diuine pietatis. Inter luz occa ſionaliter ipa magnitudine et hoꝛri⸗ J bilitate peccatoꝝ. Plerumq; enim qui mi noꝛa non ſennũt nec eis terrent/in mon⸗ Ntriſfica ſcelera et ignominioſas abhomi⸗ nationes ꝓlabi ꝑmittunt᷑. Quoꝝ magni tudine et hoꝛribilitate exterriti nõ ſolum illaſed etiam minoꝛa que necvidebatnec ſentiebant ſtudioſiſſime coꝛrigũt et emen dant. Quẽadmodũ modicas labes in pe plo ſuo mulier interdũ lauare negligens/ aliqua magna ſoꝛde ſuꝑiniectanon ſolũ ulam ſed etiã minoꝛes quas pus neglige⸗ . ca ſciſſura veſtis nõ ſtatim reficit᷑ſſed poſt ᷓᷓ increuerit. eius reꝑatio feſtinatur· Sie pꝛopter doloꝛẽ capitis nõ ſtatim medicus adit᷑. Sʒ iuxta illð multiplicate ſunt infir⸗ mitates eoꝝ poſtea accelerauerũtad me⸗ eũ ſubaudił medicinam. Si vo quera ur qualit᷑ ab inuicem differant motagra ABuca motus liberi arbitrij. Rñdeo.qꝙ vᷣm duas intentiões dicit᷑ motus liberi arbi⸗ trij. m ᷣmã pure ⁊ ſolius liberi arbitrij ⁊ moi motũ vocamus naturalẽſ quẽ ſci⸗ licet nulla gra opatunſicut eſt ambulare. agros cotere.comedere et bibere.cũ rela⸗ ta nõ fuerint ad dei honoꝛificentiqvłglo riam nec ad ſalutẽ ſ̃ᷣm alterã vo intentio⸗ nẽe dicit motus liberi arbitrij veut in mo . dico ip ius et qſi ꝓ parte cũ ſit gre imperã tis et illũ emanatis.liheri vero arbitrü vt Neauẽtis ſuſtinetis illũ/atʒ poꝛtãtis.Et iteꝝ „ . bat ſtudioſe diluitł abſtergitſie ꝑꝓmodi ſacramento penitentie gratie vt dominãtis illius et miniſtrantis⸗ et iteꝝ gratie vt fontisliberi vo arbitrüvt aluei atq; riualis. Gra em̃ vt rex ẽ ſeu im/ peratoꝛ in mẽte humana/⁊ vt fons ſcatu⸗ riens ac redundãs in terra liberi arbitrij. ſeu coꝛdis humani emanans velut riuos varios.qc rectas et lucidas cogitationes. ſanctas affectioneꝗ quibꝰ mẽebꝛa coꝛporꝭ tanq; machine varioꝛũ oꝛga soꝛum etin ſtrumentoꝛũ tanq; ductibꝰaquarum mo uent exterius ad opera rectitudinis ver a.Quod aũt querit᷑ de doloꝛe contritio is ⁊ aljs motibꝰ quos nominauimus, foꝛtes validiq; potẽtes ad cõterendum veterem hominem. In multis vero adeo debiles et penẽ inſenſibiles videant/vi⸗ genturetiam peruerſi ⁊ ridiculoſi.tantus enim doloꝛ eſt de amiſſione modice rei tẽ poꝛalis adeoq; ſenſibilis ⁊ penẽ incõſola bilis de amiſſione vero dei et eterne here ditatis pᷣterq; in pauciſſimis rariſq; peni⸗ tentibꝰ pene inſenſibilis ẽ doloꝛ. plius.ꝓ amiſſione patris carnalis aut fra tris quis nõ videat doloꝛes inconſolabi⸗ lesjet eiulatꝰ ⁊ plancta intollerabiles ho⸗ minũ/ꝓ amiſſione patris ſpiritualis dei et fratris ſpiritualis.videlicet ipᷣius qᷓᷓ le⸗ uis ſit doloꝛ.q; are lachꝛime.q; facilę are ſcentes. Pꝛochdoloꝛ abſqʒ vllo penẽ ſen/ ſu cõpaſſionis.et in alijs iugiter conſpici⸗ mus el in nobis inceſſanter ſentimus. Amplius.ſi incompabiliter plus dolẽ dum atʒ lugendũ ẽ ꝓ damno atq; amiſ/ ſione hmõi ſpũaliuʒ q̃ nominauimus/q; ꝙ damno et amiſſione quoꝛũcunq; tem/ poꝛaliũ/maioꝛ auteʒ pars penitenciũ imo pene omnes econtrario facere videntur. Waioꝛ auteʒ pars penitentiũ incomꝑabi⸗ liter longe eſſe videtur a condigno ⁊ con gruo doloꝛe penitudinis/c ꝓpter hoc a re miſſione peccatoꝛũ atʒ a virtute et effectu ſacramẽti penitencialis.⁊ ꝓpter hoc ꝓre miſſione et abſolutiõe ac benedictione ſa cerdotali repoꝛtare illuſſonẽ. Ampli⸗ ſi plus dolendũ ẽ iſti de amiſſione capit coꝛpoꝛalisſ de moꝛte ſpũali qᷓ;ᷓ de moꝛte coꝛpoꝛali et nõ ita dolet/Non dolet ergo quantũ dolendũ ẽ ei. Pꝛeſertim cum ſcri ptum ſit in.vj.Hiere. Luctũ vnigeniti fac tibi amaruʒ. Et Johelis.j. Plange quaſi virgo ⁊ accincta ſacco ſuper virum puber tatis tue. Quaſi ergo amiſſi vnigeniti lu⸗ ctus ⁊ quaſi amiſſi ſponſi puberiatt plan quia in paucis penitẽtibus videntur eſſe ſsdeten uulan⸗ ſappenea noecutea covmege Canisoare⸗ ſoltzetol ſiu 4 .⸗ uaeleni Vſnedſane; canciln ſoidiomns otoinn honſtanene ctmnrsre ſuuisgait memnele ncalsb ſazsſentin chmnome Mria m ſäle Mſisin päiſmni öbonnn örunn Henepent Nncicuinttn (Eſenigdal Mizia binelſonici Mninio a Mſſlsenpe in inne⸗ hütlencie einlelor Mec noc idiceregn Eeſeeutmna undſenci nloringbaf ſtrocine ſhadd⸗ ctus debent eẽ luctus ⁊ planctus penitẽt tentione.Alia vᷣo motus ex illo dono ꝓp½ miſa ⁊ quaſi exitꝰ quaꝝ debei eſſe fluxus lacri/ neniens.ita ⁊ doloꝛ.Et ſicut gaudiũ vn⸗ nſtſonsie maꝝ penitẽtibꝰ ſic legit᷑.in pſal.Exitꝰ aqᷓ eſt de fructibus ſpũſſancti. Sicut legitur mibeiene rum deduxerũt oculi mei quia non cuſto in.v. ad galla.ita ⁊ doloꝛ. Unde ⁊ donuzʒ munsntlin dierunt legem tuã.Et iob.iij.quaſi inun- lucta nominat vſitate.et fons lachrima/ RWSR dantis aque ſicrugitus meus. Juxta bũc ruʒ in.viiij. Jere. Quis dabit capiti meo ndun moduʒ eſt diſputare de timoꝛe pudoꝛe ? „ aqua ⁊ oculis meis fontẽ lachriman. ianwen⸗ us noĩatt Ja aut dixiain pᷣcedetibus qe/autqueritur incompabiliter minꝰ dolet Wraunm Aufficit vt d’oꝛ vulneꝝ pctõꝝ tãtus ſital aq; dolenduzʒ ſit diſtinguere debes & o⸗ inäni aciet egrũ. q̃rere penitẽualis ſacramen⸗ lendum ſit diciturĩm debitũ vna intenti dedolennng ti medicinaʒ tradereq; ſe regendũ acme/ one.Alio modo ̃m dignitatẽ. Si fm de⸗ Stonitannn dicandu ſpirituali medico videlicʒ cõfeſ/ bitum interrogan falſe u eſt ꝙ dicit incom afüm ſoꝛi Dirimus et᷑ ꝙ plerũq; ꝙ minꝰ hʒ at pabiliter musin dolet q; dolendum ſit ei tritioſ?⁊ ꝙ minꝰ habent moius eiuſde de Is em eſt ſenſus/qᷓ; dolendũ ſit ei/ex de⸗ moꝛtificatione veteris hoĩs ſuplet ⁊ ſuꝑ bito. Non em̃ tenet᷑ doleꝛe quis/neq; ex addit virtus ⁊ efficatia ſacramẽti pnĩalis/ debito plus ei dolendum eſtq; requirat rr 1 Gaaclerene Tn 4 . .D eik Hic autẽ addimꝰ ꝙ erat homines in ꝑpii moꝛtificatio peccaton ſiue ↄueniens ppa — ⁊ debilis intellectus in hoc.qꝛ nec ea que ratio ad moꝛtificationẽ Diſting uendum ☛ Erwmlrihe coram oculis hʒ videre pᷣualent. Nõ em eriam eſt de doloꝛe actu ⁊ habitu. Inter arluch ꝗ magis ſentitur ignis maioꝛẽinec q ma dum em̃ qui plus dolet actuminꝰ dolet Nunemnde ioꝛ eſt ymo mag ſentitur ex neceſſitate. et habitu ⁊ ecõuerſo.Si vero ſecundũ di⸗ e hoc elt quia minuit ſenſus ignis aperte gnitatẽ intelligat dolendũ. veruʒẽ qð di⸗ el. d ignis quandoq; qñdoq; aperte ſenſus citur. quia minꝰ dolet vnuſꝗſq; peccatoꝛ nsamndlin Aperte ignis interduũ minoꝛatione ignis de peccat ſuis moꝛtalibus incopꝑabiliter rsilloſſtil incendij remotioe. Interduʒ interpoſto qᷓ; dignum ſi euʒ doleꝛe. Nec vᷣtus hu⸗ niolerdblun ꝓhibente ⁊ impediente caloꝛẽ ipius.quo mana ſi mceretpfate doloꝛem/ fundere msſollugr vnus/aut minoꝛ pꝛoueniat ad ſentiente,y lachrimas in iſta moꝛtalitate/quibus di/ aknapug Aperte vero ſenſus ẽ impedimentũ ſenti gna ſunt eius peccata moꝛtalia. Quẽad- ineo endicu inſtrumentũ ſenius minꝰ peſſibi moduʒ ergo cũ deus in infinitũ ſit dignꝰ nileen le fuerit a caloꝛeſt hocẽ duobꝰ mõis.vcʒ diligiet etiam dignus vt diligat in infi/ lisnnglli duricia ſuiaut ſpiſſitudine qbꝰ reſiſtit c⸗ nitum/ hHoc eſt dilectione in inſinitalnul. ſanerſanm loꝛi vel ſtupiditate ſua qlis accidit ex fri· lus tñ peccat eo ꝙ non diligit eũ in infiniꝛ SS goꝛe nimio. Paſſi enim frigus nimiuʒ in tuiſic licet longe maioꝛi doloꝛe ⁊ luctu di damntit manibus aut pedibus Manꝰ aut pedeſ gna ſint peccata moꝛtalia q; doleanturſæ onindane in medias flaãmas inmittũt nec ſtatim ſẽ/ iugeantur etiã a digne penitentibus non e aagiamt riunt z hoceſſmodus quo anĩe noſtre ſe tamẽ peccant ꝗ ea dolent ⁊ lugent quan⸗ sniu bit in iſta coꝛruptõe in qua ſumꝰad ignẽ tum debentaiĩs tenent/quantucũq; ſuffi n Seſtnn ſpũalem qui caritas dñi. In ipᷣo em̃ ma/ citad oblutiõðʒ eoꝝ ⁊ quantucuqꝗʒ deo ſa * neE 4 e MNz nentes illuz plerũq; em̃ ſentiũt. Interdnñ tis ẽ. Huius rei aliud exemplũ eſt viremi aũt ad modicũ illũ ſentiunt Indevix eſt nentis bonitatj quẽ ſi honoꝛares eouſqy geen qui dicere audeat ſe ſeniire charitatẽ ve vt dignus Motum quicqd haberes expẽ? n ſe eſſe aut manere in illa. Tuxta hunemo deres ⁊ adhuc dignitatẽ eius honoꝛe nõ e dum dicendũ eſt de doloꝛe non em ideo equares. Nunqd ꝓpterhoc quig toltum o n minoꝛ inqbuſdã quia minus ſentit᷑ Quẽ iſtud non facis peccas in eũ minꝰ hono⸗ admodũ neq; amo: quidã enim ſunt du rando eum q; debeas abſitimo dico pbila unn ri ⁊ vt ita dica ſpiſſi coꝛdis vt magno vnt ne/ꝙ abſoluis te ſi honoèas quantum den nere doloꝛis percuſſi ad modicũ illõ ſen - debes⁊ quantũ teneris. Alioqn nullima nn en tiunt ſicut ⁊ de timoꝛe verũ eſſe apparnit gno viro paucula pocula vini pſentäda ſenn in abꝛabã Beñ.xxij. bi dixit dominus elſſentſed magna pocula balſami. ⁊vaſa A MNunccognoui id ẽcognoſcerete fec. nõ aurea faculiies hoĩm excellentia pera⸗ lunn ſciebat abrahaʒ vel ſentiebat in ſe tantũ renda eſſent Ne dubites aut multũ dole l , donũ timoris dei quantũ expimẽto obe/ habitu /et ſi non actu ſeu ſenſu doloꝛis gnm , diens ſe habere cognouit.Et attende ꝙ hominẽ illum qui quecuqʒ contra deum niin⸗ ſicut limo: et donũ eſt ſeu virius vna in·hmauerat vel hubuerat ꝓpter m lin D . X beſcenda turpitudo. vt indignanda vili⸗ Stg ſuntc eque dignũ ⁊ iuſtũ eſt iſtis mo⸗ 1 O● „ ec incredibile eſt omipotentiſſimũ ac mi JFitas ⁊ ecõuerſo.Oꝛ ergo motia ſiue pᷣn⸗ cipia motuũ iſtoꝝ eꝗqlia ſunt/z eque mo⸗ UB. Be ſacramento penitentie. quit atq; deponit.et omnia contraria ad ne.Etiten motu ſpei Non em̃ veniret ad conſiliũ eccleſieꝛ mandatum aggreditur ſacrm penitęetiale niſi ſparet ð vema opti ⁊ ſuſcipit facienda pariter ac tolleranda. nẽda ⁊ gratia amiſſa recupanda. Neceſ ſe etia eſt vt moueat᷑ motu dilectiõis ali/ cuiusſiue ſit illa charitas ſiue non. Non ſericoꝛdiſſimũ deum quos voluerit ſiue cui ritas ſin Mor. ferro ⁊ igne.ſiue toꝛmento ⁊ doloꝛe ſana⸗ em̃ quereret per penitẽliale ſlacramẽtu ve ri poſſe.aut minoꝛi toꝛmento aut doloꝛꝛ niam ⁊ gratia niſi diligeret denderarer maioꝛiq; pꝛout fuerit beneplacitũ miſeri illas alterũ aũt iſtoꝝ ex neceſſitate dubiũ coꝛdie ſue.etrũ enim lacrimis ⁊ amari/ eſt vtrũ per vnum iſtoꝝ moti decez ſcʒ tudine penetudinis ſaluauit Sicut legit quos ſepe nominauimꝰ fieri po ſſit cõtri Warmhei vii. Pauluxvero ꝓſtratione ⁊ excecaliõe.ſicut legit᷑ Actt.vllij.Veriſi/ mMile em̃ eſt aliquem tanto amoꝛe dei illu ſtrati poſſe tantaqʒ ſpe letificari vt gaudi um ſit ei deſerere omia peccata ſua ⁊ face re quicquid ei faciendũ ab eccleſia conſu litur/tantaq; ꝓfundi hilaritate ſpeivt nul lus ſit ei timoꝛ de pᷣreritis malis quare ⁊ ij in tanto gaudio vt nullus ſit ei doloꝛ de ei· Põt aſt fieri vt dum intuet᷑ ea ⁊ cõcupi⸗ dem. Amplius manifeſtũ eſt ꝙ abſqʒ ſcittũc erubeſcat intueri ea/ꝓpier ſpectan motu pudoꝛis poteſt eẽ cõtritio/ſi poteſt tes/⁊ timeat etiã intueri eã ꝓpter maritũ eſſe cur non ⁊ abſq; motu doloꝛis. Eque em̃ ab hominanda eſt ſpurcicia peccato⸗ rumvt timenda penalitas ipᷣoꝝ. vt eru⸗ vnũ fieri nõ poteſt. neceſſe ẽ eam nõ poſ ſe fieri in inſtanti omino. aut ex neceſſita vno ⁊ eodẽ inſtantiſ hic in via id ẽ in ſta tu vite iſtius. Maniſeſtũ aut eſt qꝛ qui vi det mulierẽ ⁊ ocupiſcit ea ſimul mouetur motu viſionis ⁊ motu deſiderij in eãdeʒ derij erubeſcie ⁊ timoꝛis videtur ſimul eẽ in aĩa iſtiusꝗ ſi foꝛte caſtus fuerit moue⸗ bit᷑ ↄtrario motu illi deſiderio. Qui em̃ ↄcupiſcit ⁊ repᷣmit ↄcupiſcetiã ſimul vide tur habere duos motusvic motũ ipᷣj cõ cupiſcẽtie ⁊ motũ repᷣſſiuũ illius. Si em̃ qñ mouet motu rppᷣſſiuo nõ mouet᷑ mo iu tibus perſeꝗ impugnare arcere ⁊ cõtere- ↄcupiſcẽtie.Qualr ergo repᷣmitur cũ no n reveterem hoiem.equaliter in attritione ſit. Si nec ſimul ſunt ↄtrarij motus in eo ⁊ ↄtritione vetenis hoĩs requirunt᷑. Qua i/desðlotus em̃ illi in dubitater ↄtrarii ſũt re ſi vnus eoꝝ ex nccitate requirituræ ocs ſcʒↄcupie ⁊ caſtitatt alt illoꝝ pungnato ⁊ ſi nec vnus nullus. Moniua vocamus altern. Qõ nolo inꝗt apls in. vij. Ad ro. penalitatẽ peccatoꝝ ſpurcicia turpitudinẽ las.vt hoꝛrenda venenoſitas ſeu moꝛtife . tera hmõi que oĩa videntur equaliax ꝓ pter boc toꝛmenta ĩ inferno illisrũdentia vidẽtur eqlit peccat reddenda foꝛe eqᷓ iaſverbi gra. Ut quãtus erit doloꝛ ex vul neribus peccatoꝝ in inferno.tantus ẽ fe⸗ ⁊oꝛ ex ſpurcicia ipoꝝ.tantus pudoꝛ ex tur⸗ pimcliteiontanta cotumelia ⁊ expono ꝗ vehemẽter ſitit poculũ ſibi noxium ⁊ ta men ſibi nõ acgeſcit ſui ſed mag repᷣmit Quapꝛopt᷑ videtur ſimł moueri ↄtratijs motibꝰ. Ja aũt hoc determiauimꝰin pᷣce facere vt no ſitvvel facere vt debilioꝛ ſit qñ eſt.nõ cogimur ergo dicere. Si mot? iſte lio ex vilitate ipſoꝛum. repᷣmitur ergo ẽ.ſed ſeꝗtur vel vt non ſit Euertamur ad id in q; eramus et dicamꝰ ꝙ ſi om̃s iſti motus req/ runt in attritione vel contritione eteris hoĩs accidet otritionẽ ⁊ iuſtifica- tione peccatoꝛis nõ poſſe fieri in inſtanti⸗ vel lubito/vel vno ⁊ eodẽ ingati moueri aiam humana oĩbns motibꝰ iſtis alijs etia quos ñ noĩauimꝰ hic adhuc neceſſe eſt em̃ vt moueat attritur vel contritur de peccat motu ſidei ſeu alia appᷣhenſio 4 telligimꝰ debilioꝛẽ ↄparatione ſoꝛtitudi⸗ nis quã haberet ſi motus repᷣſſiuus non ſenſum. Intelligimꝰ enãaã debelioꝛe; licet interduʒ poſt motũ repꝛeſſiuũ ſurgat foꝛ tioꝛ ⁊ inualeſcat multũ. Quia licet ei ſoꝛti tudo multa accreſcapoſt motũ repꝛeſſio nis maioꝛ accreſceret niſi illũ motus repᷣſi tio ⁊ moꝛtificatio veteris homĩslaut ſi xꝓ te mouebitur aĩa hũana multis motibui pꝛeſentem.Ecce iſte tres motusvic deſi - . ſpurcicia turpitudinẽ Poc ago id ẽ cõcupiſco inuitus ſcʒ iß=am damnoſitate Moꝛliferitatẽ ⁊ vilitatẽ ⁊ cc ↄcupiſcẽtiaʒ repᷣmenslidè eſt in egrotate dentibꝰ repᷣmere em motu non eſt niſi vł vel vt debilioꝛ ſitqñ eri ſi tamẽ erit.Etin eẽt.ꝛocederet em̃ vt creſceret vſqʒ incõ⸗ ſiuus ↄpeſcereti Et poſſibile eſt ꝙ anima gumenenm ocenit alomen ſoopoben peſtoeene senon⸗ gsilan Ee Guaakoun meanur d wovenrpun C acoglan Alinou hlalererel humuni non ſebnöjolue ſeodebocpe OAbe⸗ eg ſore fütmin ſptteiuimn unibelie Aeme fflenncelegit ratoͤſa ſhicſerano nedeggdrin bonſepunan ſpteligant.s lepevenent ſuri gon Pluerflgnn ckpnivent leſtakſep ir eitei ANE Aleeppbatin aatoſeumn klamicere Nepporalor nglopmin nioroaden haſecogie foneſe Geneden npgie –— ſlii⸗ Nſoß⸗ nſann mtn ſn ftämn ſfenos, tiüſen Re nd un Komna Nndit neckftur Shbonseun Meiumnr Atn Auläsee Nennuitint uctgen üinulnora tiinaͤt nmicͤtcha naguſutn näganun kuintn „ Nihniß⸗ ſi lus Wononutn AMuienit, Auhiun U o wer —☛ mäſpinmn, S üſeinas n ntren O nn coꝛdibꝰ penitetiũ pᷣparãs ea atʒ purificãs luriqʒ ⁊ frequẽtius oꝑat᷑ tres ſeʒ in viu 3 te appᷣhenſiua ſiue rõnali. Pꝛima ẽ recoꝛ „ Fol humana moueatur motibꝰ multis vno ⁊ eodem inſtanti vybi alter ex altero eſt ſi⸗ cut motu appᷣhenſionis ⁊ motus qui ẽ ex ipſa appᷣhenſione. Quẽadmodũ impꝛo⸗ poſito exemplo apparet. Uiſu em mulie ris ⁊ motu ↄcupiſcẽtie ſimul mouet᷑ intu ens illam. Eodẽ modo ſi alter motus ad iuuet alterum, quẽadmodũ ſi aliquis in tueatur dodoꝛẽ vt attentiꝰ audiat ſimul xlvj. tuoꝛ vero vltimarũ quelibet poteſt eſe vᷣ tima/c a qualibet illarum poteſt incipere ſpuũſſanctus ſanationẽ virtutũ motinarũ In quibuſdaʒ enim incipit ab ira ſancta in quibuſdãa a timoꝛe In quibuſda pudo re in quibuſdã a doloꝛe. Lotum aũt oꝛdi natum eſt quicquid beneplacitũ ſpũſſan inon humanũ artiſicium neq; oꝛdo ar⸗ onbumanh operatiõibꝰ ſpũſſan/ S monuetur viſti ⁊ auditu/t inſuper intelle⸗( ificialis queritun ſicut euidẽter vides in⸗ ctu.⁊ cogitatiõe/quod audit ab ipſo.vbi antẽ motus ſe inuicem nõ adiuuant.vet vbi alter ex altero non eſt ſimile eſt aiam humanã moueri non poſſe inſtatu huiꝰ vie hmõi diuerſis motibus ſimul.Quid vero de hoc veritas habeat inpatria nõ Oſt hec debes hic diffinimꝰ. ( ſcire ꝙ ipſa ↄtritio ſeu iuſtiſicatio ſoũali ⁊ terminatiõʒ egritudinis ſpũalis vicioꝝ quã reſurrectiõeʒ a moꝛte ſupꝛa noĩiauimꝰ. Suſcitatiõe pueri queʒ ſuſcitauit heliſeus.iiij.Re.iiij. Et ſanatio ne pueri quẽ ſaluatoꝛ in euagelio. Joha. liij.ſanaſſe legitur figuratur. Motus vᷣo pᷣparatoꝛij ſq; altritionis ⁊ gratie pᷣparan tis.vij.oſcitationibꝰpueri heliſi ⁊.vi.ho ris de quibꝰ in.iiij. Johãnis legitur. Qꝛ hoꝛa feptima reliꝗt eũ febꝛis cõgruenter intelligunt. Septe enim vniuerſitas gra tie pꝛeuenientè ac pᷣparantis recte intelli⸗ gitur! uz Pnlen ſeptenariũ qui ẽ numerꝰ⸗ vniuerſitateſtũ ꝓpter ſeptifoꝛmẽ ſpirituʒ tũ ꝓpt᷑ vniuerſitatẽ vicioꝝ ac peccatoꝝ qᷓ vniuerſa ad ſeptẽ pᷣncipalia reducunt᷑.tũ Lbee ſeptẽ oꝑatiões ſpũſſancti quas in/- datio ſen irrogatio bonoꝝ a deo auctoꝛe ⁊ largitoꝛe receptoꝛũ maloꝝ eidẽ reddi toꝝ. Scdᷣa ẽ recogitatio bonoꝝ ꝓmiſſoꝝ ac pᷣparatoꝝ dñi diligetibꝰ atʒ ꝗqrentibus/ ⁊ maloꝝ minatoꝝ ac pᷣparatoꝝ ↄlumaci/ vus ⁊ ad deũ redire nolẽtibꝰ.Tertia vᷣo E ipᷣa recogitatio vie.inꝗſitio atʒ pꝛeuiſio ipᷣius vie.ſq; qua ab bijs malis effugiatæz ad deũ redeat bona eiꝰ recuꝑet.hus tri bus recogitatiõibꝰquaſi tribus oſcitatio nibꝰ velut os coꝛdis apperit ſpũaliter ſu/ ſcitãdꝰ vt ſom̃ſanctũ attrahat/Quatiuoꝛ vero ſequentęs oſcitationes ſunt timoꝛ ⁊ Doloꝛ.ird ⁊ pudoꝛ.⁊ iſte ſeptẽ oſcitatiões ſunt ſicut ſeptẽ hore. In qua ſeptima fe⸗ bꝛis ſpiritualis penitentẽ relinquit Qust ti a pluriq;: aliter. non ab vna coꝛ dictaminibꝰ ipſius vbi nec oꝛdo nature inueniri poteſt Quemadmodũ nec in vi ſionibus ſpiritus enim ꝓphetaruʒ nunc hucnũc illuc ferebat᷑.Et ꝓpter boc Can. iij. dicitur ſponſus ſaliens in motibus trã ſiliens colles. Sic? in oꝛationibus expe/ rier ſpm̃ſanctũ incipientẽ tagere coꝛ oꝛa/ iginterdu a gratiaꝝ actione Interdum uipius accuſationequãdoqʒ; a dolo:e qñq; a timoꝛe.⁊ pluriq; ali᷑ econuerſo ⁊ uemadmodũ cythariſta a incipit oẽm cantilenaʒ nec ab vnius coꝛde eodem gradu/ Sed diuerſis oꝛdinibus et gradibus tangens coꝛdas varias foꝛmat ex eiſdem vocibus cantilenas ſic ſpuſſanctꝰ coꝛ qdð foꝛmauit er cauatione huiliſatis in cytharamè ner uis virtutum aptauitac ſpirituales reſo nantias varüs oꝛdinibus tagens hmõi neruos varias modulationes/altritionẽ ⁊ oꝛationẽ conficit et cõponit ex earundẽ virtntũ atʒ donoꝛũ ſonishoc eſt motibꝰ ⁊ operationibus iniernis —„ 4 Oft autem manifeſtu eſt otriti⸗ ¶q äp onẽ moꝛtificationẽ eſſe vetert ho minis⁊ extinctiõʒ vite culpabilis cationẽ ſeu ſanctificationẽ reſurrectioneʒ eſſe noui hoĩs in vitam gratie ſiue in iuſti ficationẽ ipſius ⁊ noue.hoc eęſt laudabi/ lis ⁊ ſpũalis vite inſpirationẽ ſeu infuſio nẽ. Et ꝓpter hoc eas ad inuicẽ ſe habere ſi coꝛrupnõ ſe generationẽ ⁊ ſicut egreſ⸗ ſum de vno loco ⁊vᷣgreſſum in aliu.Qui em̃ ↄtritur ſeu iuſtificatur ſicexit de ꝓfun do vicioꝛũ peccatoꝝ ſicut de cloaca ſter coꝝ ⁊ immũdicie. Sicut de lacu miſerie ⁊ luto fecis.ſicui de ſepulcro ſpurcicia ſple⸗ niſſimo ⁊ vᷣmibꝰ ſcatente ſicut de carcere hoꝛrido ⁊ vincłis duriſſimis.ſcutð limo ꝓfundi vbidon eſt ſubſtatia.ſicut de oꝛe leonis. Sicut ionas de ventre ceti. Jone i. Sicut de altitudine ventris inferi. Ecc. vltimo. SDicut de inſeruo inferioꝛi. Zn⸗ X ac peccarricis. Maniteſtũ eſt ißam iuſtiff Be ſacramento penitentie. admodũ legitur in pſal. Siꝗdẽ infirmis na gratie p̃ter quam ſolã caſtitatẽ coꝛpo⸗ eſſtt ſuꝑioꝛpena ẽ. Inferioꝛ vᷣo ifirmis culpba ris que in duobꝰcruribus intelligit vel p Aabilinet⸗ Et iterũ Egredit᷑ pctõꝛ ⁊ deo educete ⁊ ex ter quã ſpem ⁊ timoꝛẽ quibus velut cruri berpöned⸗ trahpete. Sicut damula de mann dyabo⸗ bus non nulli peccatoꝛes adhuc ſuſten/ mieſtbn li. Intellige ex vij. ꝓuer. Et ſicut auis ð la tantur qui quauis aſſidue peccent nõ ta honcun qo piſcis de hamo ex.ix. ccnedie. men abſq; timoꝛe dei ſunt peccantes ſulb nienrant aut ſicut apothecã ſpnſſanctiet cellã oim deo vt dicitur vſitate nec abſq; ſpe ſunt. xnientes aromatũ ſpũalium Et ſicut oꝛtũ volupta dum ſe de multitudine mif̃icoꝛdie ſpera⸗ Hd tum ſpũaliũ/c paradiſũ ſanctan deliciaa viſitãdos aliquãdo ac de peccatoꝝ capti⸗ enern Et ſicut vitã aut regionẽviuoꝛũ ſicut in al nitale ac vinculis eripiẽdos? eruendos. ubconnia . titudinẽ/⁊ locũ ſpacioſuʒ q̃ſn equus inde Taũt de ipſa contritiõe ſit tibi vx hererisbe ſerto ⁊ non inpingẽs.⁊ quaſi aĩal in capo ¶ v boꝛũ copia exhoꝛtatiõis habũdã usprk laſciuiẽs.ex vj.ylat iõ ↄgruenter ſeꝗtur Mtioꝛ.conſidera diligẽter foꝛma fu⸗ mmirnorrn ſpuũs dñi ductoꝛ eiꝰ fuit. Sicut vineã ſine ture re urrectiois coꝛpoꝝ ⁊ verba que de ihromal impedimẽto ⁊ campũ germinatẽ ex pfun hac leguntur. Eʒech.xxxvij. Qnia indubi .einenan do nimio. Ex vltio Sapᷣ.ſicut in manus tanter illa reſurrectio vic; coꝛpoꝛalis que dectmoſtub clemẽtiſſimi patris ⁊ ſicut in gremiũ tora dam ſimilitudo reſurrectiõisde qua loꝗ ſſrioluen aggratulatiõe blãdiẽtè matris.Et ſicutli,/ mur ſpiritualis. Sicut expᷣſſe teſtatur ve⸗ armeano tus traquillitatis ⁊ ſecuritatis. Et ſicut in ritas. Johan. vij. Quia venithoꝛa ⁊ nũe ſunmrin domũ refugij. Sicut in celũ inferius qð ẽ eſt quando moꝛtui audient vocẽ filij dei Unerwepn ſtatꝰ puriſſimꝰ gratie.Celũ enim ſupms Sicut em̃ tunc ocurret pulnis a qualtuoꝛ Puonan ſtatus ẽ gloꝛie. Et ſicut in libertatẽ ſecuri/ventis incineratoꝝ coꝛpoꝝiuſſu ⁊ virtu⸗ Cicnoum Diſcurſus atʒ natat .generaliter aũt egr (5 te dei omnipotetis ad refoꝛmationẽ ipo⸗ aunlaſe . AUlitur de ꝑditione in ſaluteʒ ⁊ ſaluatur ex n ie 2hicad interiors auditũ vocis Cſconda oiꝛe anguſto ⁊ lacu nõ habente fundamẽ filij dei hoc ẽ ſacre exhoꝛtatiõis concurrit Ciiegrene tum ſubter ſe. Sicut legit᷑ Job. xxv..Et ſi velut pulais diſpſarũ cogitationũ ⁊ deo Ueniaſie cut pᷣda de dẽtibainiꝗ cõtnitis molis ſiue cõpingete colligiturſæ cõglutinaf in y nie Mirfenus molaribꝰipᷣi Quẽadmodũ dauid.xxvij vt efficiatur vnu coꝛ nouu vnitis cogitalt honiniscekr pᷣmi Re.Quia veniebat leo vel vrſus et onibus ad vnũ inꝗrendũ ⁊ inueſtigadũ Abognis ni tollehat arietẽ de medio gregis ⁊ pſeque ⁊ vnitis affectionibꝰ ad vni adheren duz Nc laigi bar eosleruebãq; pꝛedaʒ de oꝛe eoꝝ⁊ illi ꝙ vnu deus eſt. Exeunt ergo velut de lu⸗ ſitelſeron ↄſurgebant aduerſu meh apphendebaz mulis ipſa coꝛda de rebus male amatis Nirinchen entũ eoꝝ⁊ ſuffocaba.interficiebãq; eos omne em̃ amatũ moꝛtuũ: omne amatũ nintinzen A¶ Nic verus ac ſpnalis dauid xpᷣus dominuſ illicitetumul⸗ ẽ/c ſepultura amant?ſicut Pistigis contrius dẽtibus dyaboliid ẽ aculeis ten legit ꝓuer.xij.deſideriũ impij monumẽ⸗ Nmcrn. — tationũ ꝗbus ſoluũ aias peccantiũ deuo⸗ tum ẽ peſſimoꝝſᷣm vnaã litteram deſideri Urmian * rat velut arietẽ aut ouem eripit qͥs iuſtifj um id eſt res deſiderata. Hec aũt eſt es nungtedt t. Mirabile aũt ẽ valde ꝙ öt Amos.iiij amata ideo dictũ eſt et ſepulcra cosg do⸗ Kegnengn Quũo ſi eruat paſtoꝛ ðᷣ oꝛe leonis duo eru mus illoꝛũ male ſcʒ amantiũ dom⸗ nas mo denmn ra aut extremũ auricule. Sic eruent filij NIrca hoc ergo attende gnal ler⸗ Pafülain . iſrael Oꝭè q;uis iuxta lram intelligebatur remotus ſiat per timoꝛẽ ini e AN de paucitale ⁊ reliqis eoꝛũ de filijs ifrael & Aſurrectioe. qualiter in aduẽtu filij nicfemnaie — A non erat dandi in captiuitatẽ gladiũ dei adiilluſtrandũ coꝛ penitentt illuminẽ Irbkinel oO inimicoꝝ deo eruente ſiue liberaãteſtũ ſpi⸗ tur abſcondita tenebꝛarũhoc eſt omnes iia op⸗ ritualiter velut vſq; ad extremũ auricule feditates et defoꝛmitates peccatis ſeu pe/ otatonont a dyabolo deuoꝛati intelligunt/in qbus nitentis quas Hns non videhat mam eiüſi oĩa bona gratie detibꝰ dyabolict id ẽ ten feſtantur cõſili coꝛdiũ ꝑ reuelatione con agfonſot tationibuſ ⁊ peccat ↄſumpta ſunhoc ſo /feſſiõis.Sicut legit᷑ in ũij. pᷣme ad Loꝝ. Zbio⸗ bun lo excepto ꝙ; aliqd licet ad modicuũ ð dei PAende etia qualiter iſta reſurrectio fiat nmnen bis ⁊ ſacris erhoꝛlationibalibenter au⸗ ad penitentiale iudiciuqualiter omnes nenntii diũt. Qui auditus ſiue audodi volũtas ſic reſurgẽtes optʒ manitfeſtari. ex. v. ſcoöe fizifn Per euremn aunicule deſignat᷑. Sic ⁊ nul ad Coꝝ. ante tribunal xpijqð eſt ſoꝛuʒ pe Güdin . us vſq; ad duo crura denoꝛaſſe intelligi- nitentiale. vbi velut officialis xpi velutp mnuten tur dyabolus vicz in gbus om̃is alig bo/ c ſpiritue lis. velut iudex animan ſeger migen . 4 ie K henen kteimi nnun enanut degelun icostmnn. dügägfen NrN ſiccrn osdegti uciſelfum Amiboutin an ifii Amussgtan rnittd dhnaignii tengimdin olnöt icogandi irii enci tiniit AAmnit: cuntagſtun elebrsniet mütn ummt: nelxe taſcnn confeſſoꝛ Et in eo ac ꝑ eum ſic recte ac lau dabiliter officiũ conteſſoꝛis exequitur iu/ dex xpᷣus dominus. ꝓpter quod diximus ante tribunal xpᷣi. Et quẽadmoduʒ dam/ nandi tunc timetes dolentes erubeſcẽtes venient ante tribunal rpᷣi indicãtis. Sic⁊ penitentes venire ↄuenit ad ſedem con⸗ eſſoꝛis. Et ſicut ibi damnãdi dabũtur in oꝛtem etegiã ⁊ abyſſum amaritudinũ ita hec omnia vicia ⁊ peccata id eſt mem bra veteris hominis tãq; quidã impioꝛũ cetus po teſtate iudiciaria virtute claui um in moꝛtem eternã abſqʒ vlla reſurgẽ⸗ di ſpe danda ſunt/quod viiq; luncfit Im· ꝙ hic intendimꝰ cũ ꝓpoſitum nunquaʒ de cetero relabendi virtute clauiũ ⁊ my⸗ niſterio ſacerdotali penitenti infunditur Eiquemaamodi in futuro iudicio iuſti aſſumentur invitã eternam Sic in iſta re ſurrectione pꝛima ſpũali quecunq; virtu⸗ les aut dona noui hominis mẽbꝛa tam- quã electoꝛum cetus nutrienda augenda roboꝛanda ſeoꝛſumſtamquã agni ab he/ dis ſepanda aſſumenda ſunfin vem gratie ppetuamiꝑpetuaã dico ꝓpoſito pſe neratia indefectibilis ⁊ phennis Hic ve lut infernus damnatiõis ppetue veteris hominis eſt penalitas ipᷣa ↄtritionis vbi ab aquis ni niũ tranſferendus ẽ iugiter ad caloꝛẽ nimiũ.Sicut legitur iob.xxiiij. videlicet congelicidio ⁊ tremoꝛe timoꝛis ad ire indignatiõis ⁊ odijquas ſupꝛa no minauim ardoꝛes.hic velutſtagnuʒ ſul phuris ⁊ ignis ſunt abbominatio/quam diximus ira.ꝓpter fetoꝛẽ ſulphuris ab hominatio.ꝓpter ardoꝛem ira.hic velut mare gelediſſimũ ⁊ amariſſimũ in quod frequenter.immergendus eſt. vetus ho/ mo / donum luctus eſt et affluennia lacri⸗ marũ lacrimaꝝ dico nimoꝛis atq;doloꝛis Et iuna has ſimilitudines cetera toꝛmen ta infernalia ꝓſequi facile eſt exercitatis n hꝰt inteiligẽti. Seire etiã debes ꝙ iſta mirifica oꝑpatio diuine virtut: ⁊ bonitat: creatio noui coꝛdis noĩat᷑ in plal. Nomi natur etiã ſcilicet coꝛmundum crea in me deus non ſolum ꝓpter hoc quia tanquã ðð nihilo humilitatt quodã modo per co tritionem coꝛ nouũ a deo efficitur Sedg pter ammirãdos ⁊ ſoli om̃ipotẽti ðo po Rbilis cõfirmatiões.Eſt em̃ creatio noui coꝛdis ſiue iuſtificatio ſiue generatio vi/ tri mundiſſimi excinere vehementia calo ris liquefacto ⁊ reſoluto: ſq cinis eniʒ eſt xlvij. cor peccato:is Sicut legit. Eccle x. Quid ſuperbis terra ⁊ cinis. Hunccinerẽ vebe/ mentia caloꝛis ſpũſſancti reſoluit ⁊ lique facit in vitrum mundiſſimũ atq; lucidiſſi mũ tranſfoꝛmat.De quo ipſa ciuitas hie ruſalem ⁊ platea eiuſdem ediſicanda eſt ꝓ magna parte.ſicut legit᷑.apo.xxl.J pia ciuitas aurum mundũ ſimile vitro mun/ do.Et iteruʒ. OPlatea ciuitalis auru mun dum tanquã vitrum perlucidum. Et iteꝝ Ißa ẽ fiẽ generatio ert ex lapide veheme nia caloꝛis diſſoluto ac liquefacto. Sicut legitur Job. xxviij. Lapis caloꝛe ſolutus in esvertitur.Coꝛ em̃ quocũ q;vitio opdu ratum lapis eſt Sicut in eodem eiuſdem legitur. Lapidẽ quoq; caliginis ⁊ vmbꝛa moꝛtis diuidit toꝛrens a populo peregri⸗ nante. Et eiuſdẽ.xij.Coꝛ eius indurabitur quaſi lapis.Et ſterũ. Eʒech.xI. Auffera coꝛ lapideum de carne eoꝛũ. Huius ergo la⸗ pis caloꝛe diuine dilectiõis reſolutus ac liquefactus in es ſuauiſſime ſeuerilatis/⁊ indeficientis ſoliditatis vertitunvt confeſ ſionem peccatoꝛũ ⁊ laudum diuinarũ ſa lubꝛiter ac delectabiliter reſonet. Et eſt ita diuine virtutt opatio ſicut deſtructio vni us ymaginis per reſolutionẽ metalli ipi⸗ et generatio contrarie exeodem metallo in contrarium modulum tranſfuſo/Coꝛ enim peccatoꝛis ymago dyaboli eſt dya/ holice turpitudinis ſunilitudine ſigillata Pec enim ſimilitudo deletur hec dyabo/ lice de foꝛmitatis impꝛeſſio a coꝛde pec⸗ catoꝛis igne diuini amoꝛis reſolutaſcon⸗ traria in eodes coꝛdeid eſt dei vymago ge neratur. eroecoꝛ diuine ſimilitudinis ei⸗ dem impᷣmitur ipſa infoꝛmaã ſeu modulũ diuine legis tranſfuſa.Et hoc eſt ꝙ legi⸗ tur in pſal. vꝓymaginem eoꝛũ hec eſt dya/ bolice ſimilitudinis turpitudinẽ in ciuita te ſua ad nihilum redigesin ipſo enim in greſſu ciuitatis qui eſt baptiſmꝰfluminis aut flaminis in adultis tota illa dyaboli ce defoꝛmitatis monſtruoſitas penitus aboletur. Si qua em̃ in chꝛiſto nona cre⸗ atura eſt vetera traſierunt ecce noua fa⸗ cta ſunt omnia. Sicut legitur in. ij. Coꝝ. v. in pſal. Sicut fluit cera a facie ignis. ſic peccatoꝛ a facie dei. Quemadmodũ eniʒ in cera liquefacta. nec ſcpᷣtura nec ſigilla⸗ tura remane. Sic a coꝛde igne ſanctiſpi⸗ ritus liquefacto omnis ſcriptura moꝛtife ri erroꝛis omnis dyabolice ſimilitudinis defoꝛmitas euanelſcit.Eſt eliam Grope Siij N Pa 5 SZdZe ſcramento penitentie. O ratio diuina vicʒ veteris hominis otritio tio aũt interioꝝ oculoꝝ⁊ auriũ attẽtio ſcʒ nh ſicut hois niuei ſen glacialis quẽ pueri ex intellectꝰ.⁊ deſideriũ affectus. Ad id em nein niue ↄgeſta in plateis effigiare ſolentde· qꝙ anendimꝰ apimus intellectũ vt intret len N⸗ 2 ſtructio atq; adnihilatio per caloꝛem diſ per cognitionẽ ad id r deſderam api⸗ nohy⸗ ſoluentẽ ipſum mebꝛa enim veteris bois maa ectũ vt intret ad fruitionẽ/ Que em gichſc . vicia ſunt ſicut legit᷑ ad Coll.iij. Moꝛtifi nota ſunt iam intrauerit intellecti ⁊ que ii cate mẽbꝛaveſtra que ſunt ſuꝑ terrã foꝛni animata per fruitiõð ſeu gaudiũ obtenta hbefen cationẽ immũditia libidinem. ⁊c. Quẽad iga intrauetit affectu. Lercio intueri dʒ. et onis modũ enim de hoie huius quãdo totus in id quod cognoſcere⸗ a q ittuminani de onpin . niuẽs eſt nullũ relinquit caloꝛ diſſoluens ſiderat verterẽ faciẽf dirigere aciẽ oculo/ Ahen veſtigiuz nullü exiſtentie pᷣcedentis indi- rum ne de illis ſit qui ſtatuerũt oculos ſu end ciumymo remanet terra nuda que illum os declinare interra et ꝗ vertut ad deum ſoele poꝛtabat. Sic cõgerie illa ſeu coꝛpoꝛe vi⸗ tergũ non faci eʒ yſ a.xxxiiij. Quartũ eſt elhel cioꝛũ atq; peccatoꝝ ſuperradiate ſole in- vt auertat ſe a tenebꝛis ⁊ ne qrat in eis lu lidelonga 2* telligentie atq; iuſticie diſſoluto remanet cem veritatq ꝓpter illos dicim? qui ꝓ (gluncet velut terra nuda natura coꝛpis humani pꝛio ſenſui adeo adherẽt ꝙ ab illo auer gisaie que monſtrũ illud ifernale poꝛtabat. De ti non poſſunt. Nõnulli vero alieno ſen- emüco⸗ hoc legitur. Eccle.iij. Soluent᷑ quaſi gla⸗ ſui humano tamẽ eouſq; addicti ſunt vt ſetbes ies inferno peccata tua. Si aut qratur a non niſi doctrinis⁊ traditiõibꝰ hominũ ehngi nobis qliter obtinebit iſtud tam ſalubꝛe credere poſſint. Lũ ergo ſenſus humanꝰ cisbͤa taq; mirificũ iſtud dei donũ vicʒ gra con quantuũ in ſe eſt ⁊ in eo quod humanꝰ te entae tritiõis atʒ iuſtificanõis. Rndeo ꝙ tribꝰ nebꝛe ſit atʒ ſtulticia. Sicut docet Aplus ſlensf modis obtinetur. Pꝛimꝰ modus gratui in.ij ⁊.iij.pᷣme ad Loꝝ.ab eis auertere ſe. Wapace te tm̃ hoc ẽ nulla cooꝑatiõe nullo merito neceſſe hʒ ꝗ diuine vitatis luce illuſtrari Menonn nec ꝓpꝛio ſcilicʒ nęc alieno. Sed ſolo dei deſiderat.Ex qͥ apparet inſaniſſima ceci⸗ Mmngi iuſtificantis vel viuificatis miſeratione. tas hereticoꝝ ⁊ oim in rebus diuis inſen nn Secũdo meritis intercedentiũ ſiue eoꝛũn ſu ſuo ambulare volentiũ. Zcoa oopa cons qui in celis ſuntſiue eoꝛũ qui interris ſũt/iione ſua calefactio ẽ.⁊ quis nõ videat qꝛ eiladn ⁊⁊ hoc ẽ dicere ſuſrragijs ſanctoꝝ. Tercio Icalefieri volẽtes igni appꝛopiquat ⁊ algẽ M coopatione æ adniſu ſiue conatu eoꝛum tes manus interdum in medias flamas Aro abus tribuit iſtud dei donũ/Hmõi autẽ immittuntlextrema⁊ alia interpoſita qui nlopn cooꝑatio multiplex ẽ quia em iſta coopa bus caloꝛ ab eis ꝓphibet vel impedit᷑ tol ibep tio quantũ ad recipiẽtes.vij.hʒ coopatio lunt nec ſtatim ſe ab igne auertunt.quin lgeeku nes notiſſimas et alias qua plures.ipſis potius tam diu iuxta igneʒ ſunt donec le isg ☚ coopationibꝰ ligdo edocemur qualr co/ ſentiãt calefactos. Et ſi aliquid diſſolui vł Ciones * operariæ qualr quod in nobis eſt facere liquefieri voluerint etiã follibꝰ et flatu ac ii vt receptiõi tante gratie ydonei ſimꝰ de vento vim caloꝛis in intima illius quodã at beamꝰ quia em illuminatio ẽ pᷣma ſui co modo impingunt ſic ⁊ tibi faciendũ ẽ ad enni obpatuone docet nosvnũ ex quattuoꝛ face deum qni ignis cõſumens eſt. Sicut legi eemil Si qrimus illuminari. Pꝛimũ ẽ ad lu tur. Deut.iiij. In mediũ verboꝛum eius Knl AARinen accedere. Accedite inꝗt ad eũ ⁊ illu⸗ que ignis ſunt. Sicut legitur Hiere. xxiij. ““ goctzd — miamini ꝗð eſt ad lucẽ doctrine ⁊ exeplo Quius eloquiũ ignitũ vehemẽter. ſicut le (unune iũ rectitudinis: hocẽ ſancton opum ap:o git in pſal. Et ta diu tenere ĩ iſto igne coꝛ Qual pinqte.hocà recte et gratioſe doceti, fuũ donec ilud ſentias calcfactunec de⸗ orl bus vᷣba ſalutis audireaſj ſanctoꝝ viro- bes ipᷣm ꝓicere vel mergere in aquã geli ſea mm ouerſationẽ ⁊ opa videre. Doctrina diſſima mundẽe ſollicitudis ac voluptatt ininn em æ exemplũ velut due feneſtre ſunt per goi em̃ non ſolũ infrigidat᷑ ſed etia cõge⸗ Auo s lux veritatis ad audientiũ atʒ ſi pecta ſatur⁊ aura gre penitus moꝛtificat᷑. Lol otcc nu coꝛda traſfundit᷑. Scõo apiende ſunt le extrema q̃ ie abſcõdũt a caloꝛe eiꝰ.hHec gencn feneſtre ſeu hoſtia dom⸗ n r lux diuie aut ſunt oĩa alia cogitata. oẽ em aliud co duleg, Zgralie adintradum panſſimâ viam qᷓ in- gitatu deũ abſcõdit cogitatiõe ſaltim ho acne . tret beat ſeneſtre iſteſet oſtia oculi ſunt et ra cogitatiõis. Qſi fuerit amoꝛe ⁊ ſolli⸗ Uenee . 5 aures ſũt la interioꝛes quã telioꝛes Aꝑ citudine fixũ ĩ coꝛde erit ſic ꝑies int coꝛ tu⸗ aa l 1citn nnnn geeninr Amenda gnenüetn nm thegtans ugabo ſgäd ſn Pnsbas dcdonar Dndoend uintim chusdinen mii. Ic 1gusniien ber unme lozin ml', nmis, S nmngdi ei⸗ S= mmn en s 2 TN sNolf, . 90, Hahi imn K⸗ e iten 4 — 4 ſI S=ꝛSÄ — — ☛ = = —,— = — ie inuitãdo ad gratiaʒ offerend um ꝛ ipᷣm phibẽs caloꝛẽ eius a te. de hoc 9 piete dicitur. Cañ.ij.En ipſe ſtat poparie⸗ tem.Et eʒech.xiij. Cõplebo indignatiõeʒ mes in pariete Lolle ergo pietẽ demedio qui abſcõdit a te foꝛnacẽ immenſam⁊ ca minũ infinitũ diuine bonitatſꝛ Deino ad hibe flatum ꝓpꝛie exhoꝛtatiõis ⁊ recogi⸗ tationis tęrribilis iudicij dei ⁊ ireque cõ ſumptura ẽ aduerſarios. Sicut legit in.x ad Hebꝛe.Deinde diuicias bonitatis eiꝰ in creando ⁊ foꝛmãdo le naturalibꝰ do nis ac tpalibus ditãdo. Deinde diuicias ciẽtie longanimitatt eiꝰin ſuſtentãdo ⁊ e ſpectando te. Quarto ſuphabundanii pietatis atq; dilectiõis eius in renoe39 te cõ ſideratiões ⁊ recogitatiões ſunt ſicut fla⸗ tus impingẽtes diuinã bonitatẽ ĩ intima coꝛdis hũani. Diuina at bonitas foꝛnax immenſa eſt ⁊ caminꝰ infinitus emicãs ⁊ emittens flamas ſue dilectionis in eos ꝗ illiꝰ capaces ſunt.Et ꝓpter hoc charitate arqdettotum celũ id eſt milia miliũ ſancto . gergo vis conteri coꝛ tuum aut tu ipᷣe pcu⸗ rum angeloꝛũ⁊ beatarũ animaꝝn. Tercia coopatione ſua contritio ẽ per cuſſio. Si te illud malleo verbi dei qui eſt malleus conterẽs petram. Sicut legit Hiere. Niij. Aut expone illũ malleatibꝰ hoc eſt huiꝰ malleo pcutiẽtibꝰ hoc ẽ obiurgatibꝰet in crepatibꝰ ponẽs ipᷣm ſub malleo vbi dei iugi ac ſtudioſe audito ſacre doc᷑ne ⁊ p/ catiõis.Et ſilłr ſub vᷣga ferrea d lationis Si em̃ ſubtertug flagella diuie iuſticie.Si auertas coꝛ tuu ab illis non q ris cõtritionẽ ipſius ſed potius integrita/ tem vt ita loqr fractiſſimaã /⁊ ſanitatẽ moꝛ ũdatio. Ipſa autem mundatio vnum quodq; docet exire de ſoꝛdibꝰ⁊ q̃rere la- uacrum /⁊ ab attactu ſtulticiarũ ſe auerte re. Qualiter em̃ illuʒ ꝗ ſe aſſidue volutat Sram illius. Quarta cooperatione eſt inſoꝛdibus aque mudificantis ductus a ſe auertitc aditus quo minꝰad eum ve niant obſtruit mundari velle dicemꝰhoc ẽ ꝗ quotidie repetit⁊ iterat ſtulticias ſuaſ⸗ quemadmodũ lota ſus inuolutabꝛo luti Sicut legitur.ij.Cañ.petri.iij.Omni ſiꝗ/ dem opere malo amplius ſoꝛdet qui in ſoꝛdibus eſt amplius elongat ⁊ auertit a ſe fluenta gratiarũ c amplius obſtruit 7 obcdudit coꝛdis aditus intellectũ ſuum D ſcilicet et affectu. Quinta coopatione eſt JGanulti ineſtimabilis receptioque eui⸗ enter docet manũ extendere/⁊ ſaccũ coꝛ d dis aperire ad recipiendũ. Manũ exten⸗ dit ad recipiendũ dei donum quod non dum habet qui eandẽ extendit ad opera-⸗ dum ex bono qð iam habet.Quẽadmo⸗ dum ſt quis bonũ caſtitatis nondum hba bet. Sed tamen bonũ pietatis in baupe⸗ res habetquotiens manũ ad dandumʒ pauꝑibꝰ poꝛrigit toties illã ad recipidu gac tꝑa 4 Deihgedt a deo bonum ꝙ non habet extendit. Ze mie eius in repando texeꝛcio diuicias en viuificatio eſt ſiue reſurrectio vt dixi/ mus.Maniteſtũ autem eſt tibi ꝙ viuiſi⸗ cabile ⁊ nondũ viuens in effectunon ac⸗ cipit vitam niſi a viuolꝛet habente vitam vel ab ipſo fonte vitel Et pꝛopter hocnon olũ neceſſe habet alterutri eoꝛum coniũ herendum eſt coꝛpoꝛi ipſius eccleſie coha bitatione ſcilicet ⁊ comitatu ſanctoꝝ.ad/ herendum ſimiliter deo multavymo iugi ⁊ aſſidua frequentatione ipſius.aſſidue audiendo eum in ſuis eloquijs.Loquen do ei confeſſione oratione? laudibus.fa m ulande lendo adiuuando fouendo benefaciedo ct ſuis. Qui auteʒ ſic deo ⁊ eccleſie fonti diu iuĩe flagel//adheſeritcito vite gratie pticeps erit. Seę rima cooꝑpatione recõciliatio ẽ ſiue paci ficatio ad deum vbi quis dubitat ſacrifi⸗ cium offerenduʒ eſſe ⁊ pꝛeces fundendas ad ipſum. Et ꝓpter hoc pꝛecibus obnixis feruentibꝰ lacrimoſis eundẽ exoꝛandum eſſe quis neſciat: Deinde cuiuſmodi aial occidendũ eſt deo in ſacrificiũ nin qð pec cauerit hoc ẽ miſer? coꝛ peccatoꝛis. Quid em̃ meruere boues aĩal ſine fraude dolo lſſunt alie bles noĩatiões ſeu opalioeſ s nos cauſa bꝛeuitan p̃ᷣterimꝰ ſicut eſt directio a toꝛtitudie⁊ reſartio ſeu repatio a detritiõe/⁊ reediſicatio a deſtructiõe/⁊ rueſtitio a ſpoliatiõenſanatio a vulnera tione cõtractio a dñatione ⁊ reſidentia ſeun menti reuerſio ab ebrietate / aliena tione. ⁊ multa huiꝰ quoꝝ vnũquod cõ ſiderantẽ euidenter docet qualiter ipᷣm qͥᷓ rendum ac ꝓcurandũ ſit. JN gi abſq; medioſed etiam adherere. Im⸗ poſſibile eſt enim mẽbꝛum qð non adbe ret coꝛpoꝛi viuentilaut alicui ex nembꝛis eius vitam accipere.⁊ coꝛpus qð non ad heret anime neceſſe eſt moꝛtuũ eſſel pꝛo⸗ pter hoc viuere querẽtibꝰ vita gratie ad 4 anco ei ſaltem in ſuis hoc eſt conſu⸗ —-—————UNG 7 5 at Salde Genæ otaν „ο .νh — e ſocramento penitentie. Unc vero declarare tentabimus n vtrum remiſſionẽ peccatoꝝ pꝛece 2 dat gratia oꝛdine naturali ꝙ mul nis videt an ecouerſo res ſe bẽat vt multi ea dixim; de remiſſione peccatoꝛũ vic . ſeu⸗ 65 ntint. In quo rememoꝛandũ eſt ꝙ ſu⸗ 8 qua duabus intentiõibꝰ dꝛ. imu non ſputatio ð cetero Scðo abluto ſiue abo⸗ litio ipſaꝝ macularũ peccator quibꝰinꝗ nata ⁊ öfoꝛmata erat aia peccatoꝛis. O etero. pcedatex hoc maniteſtũ eſt. pᷣus tnnd ma remiſſio que ẽ nõ imputatio de C . 2 06ranas ſraled hon e em̃ diciturvno mõ ſᷣm eſſendi ↄſequentia vicʒ ꝙ ſequitur aliud nõ cõuerſun ex go gratia ſequitur nõ imputatio ⁊ nõ ecõ uerio. Si em gratiaz hʒ quis ex neceſſita te nõ imputant᷑ ei pctã non aũt ecõuerſo Pon em̃ ſi non imputant ei pctã ideo ex- neceſſitate gratiã hʒ. Quemadmoduũnò ideo q aliꝗs ſuſpendẽdus non Eleu alit puniẽdus ꝓpter hoc exnctate regio hbo noꝛe donãdus eſtiaut aliter remunerãd⸗ Sed ecõtrario bene ſeꝗtur/gratia aũtſi ponoꝛ regius ẽet ſicut ius et dignitas re/ gniceloꝝnac remuneratiõis eterne.Exroꝛ auũthmõi hominũ ex hoc ꝓuenit quia ea largitas pietatt ac dulcedinis diuine vt nulli remittat pctãſiue non imputet qua- tum ad penã cuinon vlterius ⁊ amplius bonũ faciathocẽ gratam infundat/eaq; cuſtodienti ꝛegni celoꝝ gloꝛiã tandem ap els aleg aut non eſt neceſſe naturalis 9 hfe hoſtẽ ꝙ iõ velit ipʒʒ hĩe filiũ maife petitio venie quã alterius doni ab eodẽ. oꝛdis ↄſeꝗqntia ꝙ ſiðs nõ vult aliquẽ pu nire velitioõ ip̃ʒʒ renũerare.Sinõ vult ipʒ ẽ etiã ꝑua intelligẽtibꝰ oĩm em̃ donoꝝ q̊ꝝ alteꝝ naturalit᷑ alterũ ſeꝗtur ipoſſibile ẽ aſñcedẽs ĩueĩri ſiue oſeqnti Oè ſ añcedẽs aliqñ vł alicui inueniri poſſibile ẽ ſiue cõ ſequẽtemanitfeſtũ eſt ↄſeqns ex illo ance dentinon ſeꝗ nullo mõ conſeqntia natu rali. Inuenit aũt apud nos remiſſio iſta abſq; gratia remittetis./Olerũq; em̃ apõ nos offenſi ⁊ irati alis offenſas ſuas eis remittũtita vt penas vel ſatiſfactiões ab eis nec exigãt nec requirãt. Non tñ eis pᷣ⸗ ſtinam gratia reſtituũtinec ſpẽ vlla remu⸗ neratiõis aut benefſicij eis tribuũt.Sʒ de non vindicãdo im̃ ⁊ de non inferẽdo ma lũ ꝓmiſſionẽ eis faciũt. Maleſtu ergo qꝛiſta remiſſio pctõꝝ ſequitu? ad gratiaʒ non ↄuerſim. Quare pᷣoꝛ eſt ſᷣm eendi cõ ſequentiã, Hic eſt ant vnus modꝰ dicẽdi pᷣus ſicut alibi didiciſti. Ampᷣ an mul ℳ ta nccario eſt vnus. Oꝛ ergo non iratũ eẽ in aliquẽ eſt ſicut vnũl⁊ beniuolũ ſeu bũ/ ficum eẽ. eſt ſicut duo igit᷑ ſic multa ncca rio eſt poſt vnũiſic non iratũ eẽ aliquẽ in alium pus eſſet q; eẽ beniuolũvel beneſi cũ.nanq; beniuolũ ſeu beneſieum eſſe in aliũ eſt ſicut duo/ vicʒ potẽtia ⁊ ↄſeqntia vicʒ non qrere ſeu inferre maluʒ⁊ qrere illi ſeu facere bonũ. Nõ iratũmũt eſſe ali quem alijẽ non arere vel non velle face⸗/ re ei malu. Amp̃.qui ẽ oꝛdo cauſarũ ſimiliũ idem ẽ ⁊ effectuũ ipſarũ ꝓpoꝛtio⸗ naliũ. Oè ergo placatio pᷣoꝛ eſt naluralit quãaã beninoſentia ſeu benelſicẽtia in irat ſiue in irato nccario ⁊ effectus placatiõis id ẽ remiſſio ſiue nõ imputatio ad penaʒ poꝛ erit quã effectus beniuolẽtie ⁊ beneli cientie. Effectus aũt beniuolẽtie ſeu bene ficientie donũ eſt quodcunq: Quare pᷣoꝛ eſt nccario remiſſio quantũ ad pena qua gratia Idẽ aũt eſt oꝛdo affectionũ apud deũ qui eſt affectionũ apud nos Uñ etia noibus affectionũ nraꝝ noĩant aſſectio⸗ „. nes diuine. Ira em apud deuʒ non ẽniſt vindicta ⁊ placatio no eſt niſi nõ exactio vindicte apud deũ.ſimilr ⁊ beniuolentia ſeu beneficiẽtia cõtraria ire apud deũnõ ẽ niſi donũ bonitat ip̃ius ſiue illud dica/ tur gra ſiue alid. Amp̃.idẽ eſt oꝛdo pHe titionũ qui ẽ⁊ petendoꝝ generalnomniũ em̃ donoꝛũ quoꝛũ alterum pᷣus petendũ eſt altero petitio eius pᷣoꝛ petitiõe illius Oè ergo ab irato pꝛius ẽ petenda venia quã aliud ꝙ cũq; donum nccario pᷣoꝛ eſt Quarevenia nccario pᷣus datur ab irato — — „ . . .— pꝛius ẽ ex illo quã ꝙcunq; aliud donuũ 2 iſte oꝛdo ẽ quaſi de pᷣmis impᷣſſionibus Ome eniʒ coꝛ humanũ in ſeipᷣo legit hoe quaſi naturaliter inditũ ⁊ inſcpᷣtũ.vt pᷣus petat ab irato veniã vel aliqd ad venia⸗ ptinens quã aliqð alind donũ pᷣus pla cet ac mitiget iratũ erga ſe iuxta iſtudpo ete. Sed motus pꝛeſtat cõponere fluctus Quis em̃ poſt reſtitutã grati pꝰ recuꝑa/ tam amiciciã petit venia ſicur em̃ poſt re/ ſtitutam gratia. poſt redditam amicicia⸗ nemo aduerſus ſic reſtitutus naturaliter retinetiram Sic ⁊ nemo hocmodo reſti tutus ab eodem poſcit veniam. Am⸗ plius quia omnip otens deus ab adam in ſtatu innocẽtie quando ſ cilicet nondũ ipſum offenderat continuit largitateʒ bo nitatis ſue quantum ad hoc vi lunc eidẽ höͤſfiu alorti borun Plauns ſteibi gabocſea gitont debelge deofio⸗ ſoͤnoen ipfiere oſnnpol⸗ Cbſtopen linens etlnein ſtasnngn hcellr irmn huüe iieſta olsder Etennnin listlaus ſPhecaniſe hoenafen Aduii hewann funcne lalügin otun ſioiwe⸗ laſcteſſ⸗ faloimae 6Dapton W wvd funfen ſchen diuiepee geſst hüͤhmne alladiſt ounpra⸗ 6 fumpe lpoteſt mogleer Peiad ſrötabi undet u üſgny mron Mah⸗ We rmäͤſe meinnee leneen len oe⸗ zoctar neitiinni ndad noler 1o Wüͤeſattr mgumn nnisdiat aſennigt raneic⸗ noinni in deßi ſtniinoe 1ibenie emnen asioeltn ii Snnin umneinnk, WD un nis ing, itnin aG8 6 S „A Sgo. nõ infunderet gratiã multoſoꝛtius a bec catoꝛe ſi velit poterit cõtinere largitatem bonitat ſue qntum ad idem/videlicet vt placatus quãtum ad penam ſeuvindicta ſi ſtat ibi ł non pꝛocedat vlterius ſtatim ad hoc ſq; vt infundat ei gratiaʒ ſicut em̃ adã non iratus erati tamẽ ipᷣi non infun debat gram. Sic ⁊ iſti peccãti quantũ eſt de omipotetianon iratus eẽ põt hoc mõ ſcʒ nõ exigẽdo vindictã tamẽ nõ ſtatim infüdere gratis. Amp. ꝗd ꝓhibere p̃t omnipotentia eius ꝗn ſi velit non exigat ab iſto peccate pena⁊ lauet ⁊ mũdet ipᷣ jreſtituens ipᷣʒ pᷣſtine mũdicie ac puritati nec tamẽ impleat eũ gralqũo poteſt laua re eas inqnatũ ſi velit ⁊ tamẽ non ſtatim implere illud. Si cecidiſſet adã a ſtatu in nocẽtie tmnon aũta ſtatu gre.Quis du⸗ bitat deũ potuiſſe rſtituere illũ ad pᷣſtine innocẽtie ſtatũ onamꝰergo ꝙ fecit om nipotẽs deus. Uides ergo ⁊ in hoc caſu qꝛ ⁊ remtttit deus ade ad pena⁊ qoð am⸗ plins qlauat ipᷣm ac mũdat ab inqnamẽ to peccati ſuinec tamẽ infundit gratiã. et hoc maifeſtũ ẽ Non em̃ ꝙ largitas boni tatj diuie ita facere ↄſue uitxt nũqᷓ; remit tat peccatũ quantũ ad pena eterna an in fundat ⁊ gratiaſiõ puertit ⁊ oꝛdinẽ natu/ raliũ ꝗ inter ipᷣaʒ remiſſionẽ ⁊ gratiã. R miſſio vᷣo que ẽ abſolutio maculaꝝ acd letio turpitudinuʒqᷓ ſunt ipſa peccatavel ipᷣis irrogate poſterioꝛ ẽ in vitate ipſa gra tia ſicut efectus cauſa ſuala ſicut ablu tio ipᷣa lęxiua aqua efficit᷑. Eodẽ mõ dicimuſ diruptio ipᷣoꝝ vinculoꝛũ peccatoꝛũ ꝗ/ bus pctõꝛ ambulare per via vᷣitatis ꝓhi bebatur poſtenioꝛ ẽ ipſa gratia vt effectuſ ca ſua ſicut legit᷑ yſa.x. Cõputreſcet iugũ ſupple pctõꝛuʒ a facie olei hoc eſt gratie diuĩe peccatoꝛẽ lib eratis. Dicimꝰ? etia q; greſſus ſpũalis pᷣoꝛ ẽ quã diruptio vincu loꝛũ hmõi quẽadmodũ motꝰ q̊ͥ ipſa vin cula diſrũpuntur pᷣoꝛ eſt ipſa diſruptiõe eoꝛũ vt aclio paſſione ambulando em̃pᷣt gꝗs rumpere vincula pedũ ſuoꝝ adeò foꝛ us poteſt eẽ molio pedũſſiue ambulatio ymo alterius ſolius pedis motus alliga tus eũ ad ſtipitem tanto impetu mouere ſe põt ab ipſavt funẽ qua alligatus ẽ dil⸗ rumpet. Harũ aulem omniũ exempla le⸗ guntur. xvj.i Judicũ in diſruptiõe vincu⸗ loꝛũ ſamꝑſonis.nec ẽ neeeſſe vt pꝛius rũ⸗ pantur vincula quã ambulet quis. Sed Ane dubio veceſſe ẽlvt rumpatur ſiue ſol⸗ „ xlix. nantur q; ambulet liber. Quẽadmoduꝰ? enim ſampſon reſtituta virtute duebus manibꝰ duas calumnias templi philiſti⸗ noꝛũ cõcutiens euertit· Sic ⁊ peccatoꝛ pe nitens reſtituta ſibi diuine gratie virtute totũ dyabolicum ediſiciũ hoc eſt pecca⸗ tricis cõuerſationis carcerẽ dyaboli vero dinis euertit. fanum cõcuſſione ⁊ ↄmunitione penitu⸗ reſurgat peccatoꝛ penitẽs aut qn ra per peccatũ cecidit de termina⸗ omnibꝰ iudicus ſeruanda eſthoc in iſto iudicio videlicet penitentiali qd diuiniſa⸗ ſimũ eſt non ſeruaretur,/Cũ em̃ deus ple/ ne reſtituatur in ipſo recuꝑans ſcq; pecca⸗ toꝛeʒ ⁊ quecũq; peccatoꝛis ſuntPenites autem non ea plenitudine gratie deum recuperetqua illũ ante poſſidebatnec to tam gratia recipiat quam ante peccatum obtinebat non ſeruatur paritas in iſto in ditio inter partes/cũ altera ſcilicet deus Oſt hec vtrũ in tantam gratiam um nobis erit ꝓut ðſuper dabitur. Oè auteʒ in minoꝛẽ reſurgat impoſſibile om nino videtur. Pꝛimũ qua paritas que in reſtituatur integrumaltera vero tantum Aeſtituitur in integrũ in eo ꝙ fructibꝰ bo parte. Qt ſi dixerit quis quia deus noõ . — oꝛum operũ.⁊ ſeruitio penitẽtis quibus defraudatus eſtvel dãnificatus tolo tem poꝛe peccati non reſtituiturlicet poſſumꝰ dicere ꝙ iſtoꝛum non poteſt peii reſtitu/ tio quoꝛũ non fuit poſſeſſioſed magis re uſio ſeu reſartio in parte iſta locũ habe⸗ at. Dicimus tamẽ ꝙ de damnatis ⁊ per⸗ ditis ꝓporuo ſatiſfaciẽdi quodam modo ipſa ſatiltlactio impenditur ⁊ ipa firmitas ꝓ/ poſuideo tamquã quodã cautionis ſecu ritas inde datur. Ampli. quia ꝓpoſi⸗ tum penitentis/ voluntas eſt deo 3 oĩia ti pꝛo ſue voluntatis beneplacito ſatiſface⸗ re nec poteſt ab ipᷣo peti nunc aliter ſatiſ/ faciat.Et ideo non eſt iuſtũ vt nunc aliter ſatiſfaciat. Manifeſtuũ eſt quia deo ſatis it de omnibus ꝓut dignũ ⁊ iuſtum eſt ⁊ pꝛo ſue etia beneplacitovolũtatt. Am plius.ſicut in pꝛincipali reſtituitur deusz⸗ in integru hoc eſt in ipſo peccatoꝛe et eiꝰ pꝛopoſito ſeu voluntate. Sic et peccatoꝛ in pꝛinciali reſtituendus eſt in integruʒ id eſt in deo ⁊ eius gratia. Amplius. ſicut penitẽs ex parte ſua plene et integre deo pacificat᷑.nihil omino retinens auer N ueniẽter deo ſatiſfacit quia in ĩo e sſcramento penitentie. A Konis nihil contrarie voluntatisi ſic ne⸗ celſe eſt ⁊ deũ eidem ex integro pacificari ⁊ nihil ire vel inimicicie retinere.multum aũt retinet ire ſi partem vite tã gratie qus loꝛie aufert ⁊ ſubtrahit peniteti⸗/ Hoc at acit ſi partem pᷣſtine gratie detinet ⁊ no detrahatur ⁊ ſilis pars gloꝛie. Amp̃. in parte amicus ⁊ in pꝑte inimicus erit pe⸗ . nitenti deus cũ tanta atrocitate in eũ vin dicet. Si em̃ melioꝛ eſt dies vna in atrijs eius ſuper milia vite temꝑalis naturalis ſicut pſal.dicit.Ergo maioꝛ auſter diem vVnã auferendo vna dico de atrijs eius q; milia temꝑaliũ. Quare atrociꝰ vindicat in penitentẽ ſi ſubtrabendo parteʒ gratie ⁊ per hoc gloꝛie quã ſi milies eum coꝛpo⸗/ Zalcer occideretl Et attẽde qꝗꝛ vᷣtractio iſta ue ſubtractio nõ pᷣt dici ſiueintelligi niſi . ire cum ſolũ cedat in incomodũ peniten tis ſlagella em̃ que cedũt ad comodũ pę/ nitẽtibꝰ? merito pñt ⁊ debẽt diuie mie de putari.Cedũt inqᷓ; quantũ in eis ẽ/detra⸗ ctio vo gratie ſeu diminutio ipᷣiꝰ nõ pnñt æẽ niſi ĩ incomodũt᷑ pernuiẽ peccantiũ. Almßp.ↄtumelioſum eſt oeo medicãati/ minoꝛẽ ſanitatẽ reſtituere eisãs tã ſtudio ſe curatqᷓ; fuerit ſanitas pᷣſtina. Similr et refoꝛmatoꝛi deo ignomĩoſũ ẽ minoꝛẽ foꝛ/ maʒ minoꝛẽq; decoꝛẽ reſtituere ymagini + ſue quã pꝛius habuerit/ Sic reedificatoꝛi deo dedecus ẽ minoꝛis ſpecioſitatt ac ma gnificie reediſicare domũ quã fueritei ab Hoſtib diruta vel euerſa Sic ⁊ ridiculũ ẽ vrbem captaʒ ⁊ euerſam ab hoſtibus in/ firmioꝛibꝰ murt /ac turribꝰ muniere quã Pnie eiter em bellũ hñs hoc faciat.niſi reddit.cum gratia vita ſit que dicitur vi⸗ ta gratie ⁊ quacũq; parte eius de tracta ribꝰ neceſſe ẽ euacuari omĩno paulatim gram ita vt remiſſio peccatoꝝ abſqʒ infu ſione gratie tandẽ fiat inſic peccantibꝰ ex Eepli gratia. Ponamꝰ aliquẽ a ſtatu gra⸗ tie cecidiſſe in peccatũ foꝛnicatiõis ⁊ ꝑ pe nitẽtia reſurgere. a ergo iſte reſurgitad minoꝛẽ graʒ ⁊ finito minorẽ. In vila em̃ vel foꝛe quoꝝ alterũ altero inſinitũ mai⸗ fit. Cũ ola dona iſta invita neteſſe ſic eſſe finita. Excedit ergo gratia a qᷓ cecidit iſte peccatoꝛ gratiã ad quã repatur certo ⁊ de terminato exceſſul Eſt ergo ꝙ excedat ter ciavel quarta. Si ergo iſta denuo hoceſt pꝰ repationẽ ſuã labatur ⁊ pꝰ lapſũ iterũ reſtauret᷑ cũ ſcõa foꝛnicatio ꝓpter circum ſtantiã iteratiõ is ⁊ ingratitudis maioꝛſic hoc ẽmaius peccatũ ⁊ magis culpabilis quaã pᷣſtina ncca rio magis minuet gratis pniĩalis reꝑationis qua pᷣma. De iuſticia em̃ diuia ꝓ maioꝛi pctõ neceſſario maioꝛ infligit᷑ pena qᷓre maioꝛ diminutio ſeu de tractio gre.Eodẽ mõ ſi tercio labat iterũ q; reſtauret᷑ ſiue reſurgat in gramqꝛma⸗ ius pctm̃ ẽ ꝓpter dictas cauſas tercia foꝛ⸗ nicatio qua ſcdᷣa.maio: ꝓpt illã ð iuſticia dei irrogabit diminutio ſen ðᷣtractio gre 2 ita augebit᷑ ſʒ dimĩutio gre ⁊ ꝓpt᷑ hoc nccario veniet᷑ ad ↄſumptioõeʒ cerlo ⁊ de terminato nũero foꝛnicatiõʒ. Si em̃ eqliſ fieret detractio ſꝑ.vᷣbi gratia.Utſi mille⸗ ſima totiꝰ gratie ꝑ vnaquãq; foꝛnicatiõð tollere⸗ necanis mille ſomicatigibne is gra oↄſũeret᷑. Cũ ergo ſꝑ augeat et culp r poſ uim nccario pᷣus veniet ad oſum ptione ipᷣius ratie ⁊ ita manifeſtũ e ꝙ di „ Joꝛte velit eam denuo amittere hec autẽ/ põſtetur remiſſio peccatoꝛũ vt nihil gre in⸗ omnia facit deus in vno eodemq; pecca tore penitente.Si ad minoꝛẽ gratiam eũ reſtituit eſſet illa a qua cecidit. Ipſa em̃ glatia ⁊ ſanctitas ſpũalis eſt animarum ⁊ foꝛma ſiue decoꝛ ymaginis dei que aĩa humana eſt ſpecioſitas eſt ac magnifi centia domus deiqui eſt murꝰ⸗/humana ſimiliter munuio ac foꝛtitudo eſt eadem Fani vrbis ſeu caſtri in quo et deqͥ ↄtra Hoſtes inuiſibiles id ẽ demones et vicia pungnat deus. Amp. ſi veruz ẽ ꝙ pe/ Ritentes ad minoꝛẽ granaz ieren? qua „ e ſas qua. ceciderũt tria ſeqᷓrent᷑ ma⸗ nifeſta icoueniẽtia. Pꝛimũ ẽ ꝙ iteratiõe pclõn ãlis accidit in oↄſuetudinariis pctõ „ fundatur. Si em̃ eo mõ detractiões iſte ⁊ „ 2 .„ diminutiões fierentvꝛ occaſiõe pᷣme ſoꝛ- nicatiõis detrahet᷑ tcia tociꝰ gralie.⁊ oc caſione ſcõe.tercia reſidui⁊ ita deincepg ñ poſſz finitoſ⁊ certo nũero foꝛnicationu tota gratia tolli hocẽ qꝛ diuiſio cõlinui p diminutiõʒ nõ hʒ finẽ. Sʒ tñ augedo vt diximꝰ ꝓcedat dimĩutio taqᷓ; vindicta ſeu pena de diuĩa iuſticia inflicta incce eſt vt ciciꝰ veniat᷑ ad ↄſumptiõeʒ totius gra tie quã veniretur ꝑ equales detractiones Secundu incõueniens eſt qð ſeqtur huc Erroꝛem ſcilicet hoc ꝙ tanto inpenitetes minoꝛ inuenietur dei miſericoꝛdia quau- * iſta ĩ eodeʒ hoĩe ĩpoſſibile ẽ duo dona eẽ ximꝰ ſq; tandẽ veniet ꝑ iteratioes foꝛni · cationũ ſeu aliorũ peccatoꝛũ vt pniti ſoli ſegen o ea maioꝛe indigereta tanto minoꝛem ſütenp lis nelon zumeet ſunn t naſuaſo czoeol eoneum Ne Tiurn nccrei tte ſolancii Pinnlonm niusan pincieuia orngof ſckiſon Pidin Gristt noranebe linioſot unnspe nideſtu Monags, Gnepincto⸗ gieipale, Kpeinsdt Gwann Gdire hcset nnſenai orne Mloleil iluen Una rifteon Mnmage cninn wärduür ſeugec Cagon vli nag Egedeſt Uenereſtn knißſtin iuͤgein uſonig 1 Ban weileer 4 Nieze = Dnianiösen noni rni nunckeit ſepemreore ſdemnt 1Plpiti aio n Taidsnent geliſ oedntudad⸗ iemtin gatir ingn laded nidgen mmniclte igni S Aee Muſeit R magioꝛ: ei vᷣtes pꝛeſtada eſt git gre defectũ⁊ diminutiõeʒ. Fo. virtutem pꝛeſtabit penitentibus quanto eis maioꝛa incumbit onera poꝛtare. Cer⸗, tum em̃ eſt ꝙ iſte peccatoꝛ de quo locuti ſtituta quaʒ erat gratia que eſt perpecca tulamiſia. ſi dixerit ꝙ reſtuutio gratie eſt ex benignitate aut largitate ſeu bene/ ſumꝰ ⁊ ipſa aſſuetudine labendi milleſi ficiẽtia diuina:. Cerin auteʒ ẽvnaquamq; ma ſua foꝛnicatione erit factus infirmioꝛ atq; debilioꝛ⁊ maioꝛa ei penitentie augẽ de oneꝛa incũbẽiqua in pꝛima foꝛnicatio ne.Igitur maioꝛi mip̃icoꝛdia indigebit ⁊ 1 it aut ecotr rio ſecundũ iſtum erroꝛõergo milerie ma ioꝛi maioꝛi mia ſuccurrenduʒ eſt/⁊ maioꝛ infirmitas atq; debilitas maioꝛi vᷣtute ac foꝛtitudie fulciẽda atʒ roboꝛada. Am plius magis fugitiua beſtia vel fera ma⸗ ioꝛibus ac foꝛtioꝛibꝰ vinctis religanda ẽ. Et iterũ.Quãtomag ponderolus ẽ ꝗq ce cidit ĩ puteũvł foueã tato foꝛtioꝛi fune erit ex inde extrahendꝰ. Scom iſtos aut deꝰ ecõtrario facit. Quia quato magis ↄſue⸗ tudinarius peccatoꝛ.hoc eſt crebꝛioꝛ⁊ im pudentioꝛ ſtulticiaꝝ iteratoꝛ ſeu repetitoꝛ/ tanto magis fugitiua vera ẽ ergo foꝛtiori gratie vincto religadꝰatq; tenedus.Silr quia ipa ↄſuetudine velut maioꝛi ponde re pꝛeſſus difficilius eleuatur atʒ de ꝓfun do peccatoꝝ difficiliꝰ extrahit / foꝛtioꝛ er/ go diuine gratie funis extrabendo adhi bẽdus eſt. Amplius. qꝛ longo maioꝛ mileria épeccatoꝝ pſectus gratie quã af⸗ flictio pene.magiſq; deo ↄtumelioſami⸗ ſericoꝛdie aũt diuine ẽ miſerias tollere vł ſalte lenire at minuereopatur em̃ iſta di nina lhicozd ſimpliciter ſic decet⁊ ex⸗ 1 . peditæ magꝭ expedit maioꝛes mifias tol lere vel minuere quã minoꝛes.ſꝑ ergo in tendit diuina mia in hoc mag: tollat de fectus ⁊ diminutio gre quã afflictio pene Oꝛ ergo in vere pnitẽtibus totã penã ſꝑ tollit mia gehẽnalis młtofoꝛtiꝰ totũ colli fectũ? Amp̃. ſi plene reſtituit diuina mia penitente? ad ſtatũ pᷣſtine innocẽtie.Lur nõ ⁊ ad ſtatuʒ pſtine gratie. Si em ex mia eſt vtraq; re ſtitutõ qliter altera minuit iuſticiavicʒ re ſtitutionẽ gratie. Altera vo minuere non põt. Si aut remiſſio pctõꝝ ſeu reftitutio innocẽtie ex mia eſt. Reſtitutio vo gralie aut erit ex iuſticia dei in eo ꝙ iuſticia aut Elji iuſticia ergo nõ minuet necim pediet ipaʒ rmiſſionẽ pctõnnec miuit nec umpedit ſa potiꝰ auget vt opꝰ ſun qð effi⸗ cit ſic ſi ipa reſtitutio gre opꝰoiuie iuſticie H Pinlſtici illaz nec impendit nec minuet. on eꝛgo de iuſticia dei minoꝛ eſt gra re cecidit. Amf ditus erat ada ᷣm hocaut magꝭ peccauit iſtan non minoꝛẽ eſſe quam ſit miſericoꝛ dia dei qre nec effectꝰ minoꝛ effectu. Siẽ ergo plenus ẽ effectꝰ remiſſionis in peni⸗ tente ex dei mĩa. Dic plenꝛ eſt effectus re itutionis in eodẽ ex dei benignitate vel beniuolẽtia. Amp̃. aut determinatu ᷣ apud dei iuſticiã/quaãto minoꝛ gratia re⸗ ſtituatur vnicuiq; eoꝝ qui per penulentia reuertunt ea gratia a qua pꝛolapſi ſunt/ aut non ſi ſic cũ hic determinatũ ſit ꝑ iu/ ſticia ⁊ vitatẽ⁊ diminutio gratie vnicuiq; eoꝛũ inflicta ſit per iuſticia ꝓ modo cuipa rum ipᷣoꝛũſque ergo ꝓpoꝛtio ſiue ↄpalio peccati ſiue culpe ad culpaʒ ſiue pctm/ ea erit diminutioõis gratie reſtitute ad dimi⸗ nutionẽ Qꝛ ergo peccati ade ad petm̃ per ſimplicẽ foꝛnicaniõeʒ a gratia cadẽtis ſᷣm quoſdã nulla ẽ comꝑatio ꝓpter remotiſ⸗ ſimã ſtatus ad ſtatũ diſſimilitudinẽ/⁊ foꝛ ſitan qꝛ gratia ade ad gratia iſtiꝰ in mul⸗ tis qnaſi nulla ⁊ nimie diſtantie erat co ꝑatioſſicut in cognitiõe dei ⁊ cognitiõis certitudie diminutio ergo ipᷣiꝰgratie a de reſtitute ad diminutiõʒ gratie iſti lõqui mur reſtitute nulia vel quaſi nulla com patio gratia ergo que ipſi ade reſtituta ſgd incõ pabiliter aut quan incõꝑabiliter pl - minoꝛ eſt gratia a q cecidix q;; gratia reſti tuta iſti aluſit grana Silra qua iſte aliꝰ Amp̃.qꝛ vel. ꝙ maioꝛi gratia pᷣ. ſm hocaut ꝙ magt peccauit ad minoꝛeʒ eſt gratiã reſtitutꝰ.Ergo quato in maioꝛi gratia erat ada ante petm̃ tato in minoꝛi oſtea reſurrexit ita pene mimus oim gratia ꝙ petm̃ ade ꝓpter pn ĩaʒ ſtatus ec millecuplo maiꝰfuerit pctm̃ ade qua pec catũ iſtius ſimplic foꝛnicatiõts millecu⸗ plo ergo minoꝛ: erit gra ade reſtituta quã fuerit eiuſdeʒ gratia pᷣmajvel pᷣſtina ⁊ ita reſurget equalis in gratia iſti. in gratia in q; qua hẽbat ante foꝛnicationẽnec mul⸗ tũ curamꝰ an adã redigat᷑ ad eqtitatem iſtiꝰ ante Kniealihezve! poſt ex ſoꝛnicati one reſurcaonẽ̃.Quia noõ multũ diſtat gratia ante fo:nicationẽ ab ea ad quam poſtea reſtitutus eſt. Item non multũ re fert vrrum comparatio fit vel fuerit inter HM hoim in gratia reſurrexit ipe ada edla ⸗ remꝰ auũt illud ⁊ exeéplo ⁊ ponamꝰ exẽpli BDe ſacramento penitentie. gentoti pᷣſtinã gratiam ade ⁊ pᷣſtinam gratiã iſtiꝰ to tanquã vna ⁊ eadem infligunt᷑.verbi riin dum modo conſtetꝙ mille vel lõge am⸗ gratia.vbi in lege dictũ ẽ.Exo.xxi.Si ꝗs nn plius maioꝛ ea fueru quia ſufficit ad oñ/ furatus fuerit rem alienã reddet dupiuʒ misinpn dendum incõueniens ꝙ dixim? videlicʒ Non em̃ quia p̃cioſius qujd aliquis alio guisuit quia ada reſurrexit in gratia equali gra- furatus eſt. Et quia duplũ illius maius ẽ horespy tie quantũcunq; parũ ſancti vel iuſti.qꝛ dDuplo alterius furti ideo magis punitur tiſ4 enim ꝓcerto comꝑatio ẽ certi exceſſus atʒ qui furatur pᷣcioſius qᷓ; qui furatur vilius lleralen finiti. Licet magni ⁊ multi inter gratiim Non em̃ eſt niſi vna pena duplũ furti re wwlant illam pᷣmitiua ade ⁊ gratiam quatumcũ/ ſtituere.quẽadmodũ qᷓdragenta plagan pimmie qꝙʒ; parũ iuſti vcʒ centupla vel nullecupla pena vna qꝛ erat in lege Qui ãt erattene Gigudee Pꝛopoꝛtionales aũt ſunt culpe⁊ gratiaꝝ rioꝛis carnis ampliꝰ ledebat᷑ ſine dubio nugader dimiutiões erit neceſſario ſicut culpe ad quadraginta plagis q; qui erat cute duri ſim culpa.ita diminutio gratie ad diminutio or ⁊ minuſq; ſenſibilis. Non ergo eſt de unnsn neʒ ⁊ detractio ad detractionẽ.quare de intentiõe pene legalis ſiue legis. Illa di püfnlun gratia ade tm̃ determinatũ eſt per dei iu- uerſitas ten eritudinũ ⁊ leſiouũ. Sʒ acci⸗ nmumnt ſticiam merito peccati ipſius quantũ er⸗ dit quemadmodũ ſi dicatur. Quicuũq; ta innuniin cedebat gratias iſtius parui iuſti/tita re lequid cõmiſerit tercia ꝑte bonoꝝ ſuoꝛũ Nunmmeen dacta eſt ad equalitatè iuſticie ſeu gratie pᷣu tur. ſicut vnũ eſt delictũ pꝛo quo ⁊ ita itmsot ipſius modicũ iuſti vel ſancti/⁊ hoc nõ ſe vnam penã ſtatuit. Oè aut tercia bonoꝛũ ſipoſe ipᷣm impꝛobabile ſed impoſſibile eſti Et alicuius maioꝛ eſt tercia bonoꝝ alterius iensel huiꝰ impoſſibilitatẽ ita declaramꝰ Sint de bijs eſt que accidũt. Quemadmoduʒ Mocafon em̃ a ⁊ b. duo iuſti ⁊ ſit a ſacuitate vel gra em delictũ vnum eſt contra quod pena,z Pnederrac tia duplus ad b. qm̃ quemadmodum oñ ler ſtatuit licet illud idem in vno minꝰin ſneiſg⸗ . ſum eſt adam reſurgere equalem aeadẽ alio magis ꝓ diuerſitate circũſtantiax in Nestbis via eſt oſtendere ipſum reſurgere equa- ueniatur Sic ⁊ pena vna licet ea interfrdſdä· eclie lẽ b. Si b peccauerit pctõ moꝛtali duplo aliquis alie magis affligaf. Ampliꝰ. minlicts minoꝛe q; a. Quare ſequitur adam reſur ſi equaliter amant iſte multũ diues ⁊ iſte miiſhe . gere equalem ambobꝰ duobus.ſq; a⁊ b parum diues bona ſua equaliter affligũ nelep L que autem ſunt eidẽ equalia ⁊ ſibunuicẽ tur ambo amiſſione tercie partis Quare Frötennu quare a ⁊ b. erunt equales inuicẽ in ſan verum ẽ ſecundũ hoc quantũcũq; iuſtus encjnus ctitate vel gratia ⁊ hoc eſt impoſſibile cũ amiſſione ꝗnte partis gratie ſue ⁊ quan/ Vlljniiire poſitũ ſit a eẽ duplũ in ſanctitate vel gra tumcũq; minꝰ iuſtus vel ſanctus amiſſi- W ad b. eadem via erit oſtendere q adam one ſimilis partt vna pena puniunt.nec Wüti MM reſurrerit eqlis in ſanctitate vel gra vtri eſt vnñ delictum relabentiu in peccatum inecin * „ q; eoꝛum.ꝗ ſunt vel fuerunt vel erunt eo vt contra illud a iuſticia dei pena vna ali ſtie minꝰiuſti ꝓ ſt atu ante peccatũ ex quo ſe qua ſtatuatur non em in vnũ ſolum rela ſelrti quitur per viam quaʒ oſtendimꝰeos oẽs buntur vnũ intellige genus vel ſpeciẽ be nen fuiſſe/⁊ eſſeæ foꝛe equaliter iuſtos ſiue eqᷓ cati. Sed in multa tam genere q; ſpecie phefſde les in gratia vłſanctitate.Qð ſi dixerit ai diuerjſa ergo impoſſibile eſt ðᷣterminatũ icke uis ita determinatũ ẽ per diuina iuſticis eẽ per diuina iuſticia omnibus relabeni· milet⸗ vt magis iuſtus cuʒ peccat/maioꝛi parte bus ⁊ per pnĩam reſtituendis quata eis unicn inſticie vel gratie caret etia per penitentiã diuine gratie detractio irꝛogetur Alioqn Duntſic reſurgens /q; minus iuſtus bocſcʒ modo ei qui labitur in ſimplicẽ ſoꝛnicatiõeʒ ? ei· “ verbi gratia. qnta parte careatque qnta qui labitur in bomicidiũ vel hereſim eqᷓ n . maioꝛ eſt in magis iuſto q; in minus iu- lis detractio gratie infligeretur.OQl ſi di⸗ 6an l ſto. Licet ergo vterq; pᷣuetur quinta par⸗ xerit ꝙ in idẽ peccatũ labentibus ſimilis n te gratie ſue tamẽ maioꝛ eſt pᷣuatio vel de ⁊ equalis irrogatur detractio gratie ⁊ ite – trauo tante partis a maioꝛi toto ⁊ ꝓpter rum hoc iniquũ eſtvidelic; ꝙ laycus ſim inin hoc magis punitur detractiõe ſeu dimi⸗ plex in ſimplicẽ relabens foꝛnicatioeʒ ed ope nutione gratie magis iuſtusg⸗ minus iu puniatf detractiõe gratie vt pontifex ⁊ ſa W ſtus. Quemadmodum et mg: peccabit cer doctoꝛ vłpᷣdicatoꝛ ⁊ vna eadẽq; pena goode hoc aut eſt manifeſte falſum. Equalr em̃ ſtatuatur. oic tamẽ põt dici ꝙ non ẽ ſun⸗ W . * puniunturæ nulla lex iudicat penas iſtas plexfoꝛnicatio ſacerdotis a a ſacri doeto⸗ iandin, ris declarabimꝰ aũt illud declaratioe eu⸗ Gei inequales ymo pꝛo vno ⁊ eodem pecca- . ie neind ittii güllusne cone edehäͤ gnſ KOnänd ddett innn Saninan re itlini e wetr Nrintn Amubpri mng tinn t emadned cn aſen ena Mtedriſmanaaun maigu emidu muemmnt⸗ nenen egnanniait isganrinin s Neſene MM Fo. Aentio:i. Dicemus ergo ꝙ inter peccata ⁊ Qqueda veriſimile ẽ ⁊ foꝛſitanverũ nullam comparationẽ et videtur quaſi vna de pꝛi mis impᷣſſionibus iſtud eſſe. Hõ em̃ ẽ ali/ quis qui non mallet quantaſſibet foꝛnica tiones ppetraſſe quã ſiliũ dei ſcienter cru⸗ cifixiſſe. Et pꝛopt hoc iudicat vnuſquiſq; alteꝝ altero in infinitũ maius eſſe. Quia ergo ſcdᷣm erroꝛẽ iſtuʒ occaſione relapſus in ſimplicem foꝛnicationeʒ detrahit᷑ pars aliqua determinata gr̃e reſtituẽde.Exem⸗ plii gra determinemꝰ eam et ſic quinta vł ſeptima. Si poſtmoduũ ꝑ penitenciam re⸗ ſtauratus relapſus fuerit in illud vel alið in infinitum malus et ab illo iterũ ꝑ peni⸗ tenciam reſtauratus. Querimus cuiuſmo di ꝑ diuina iuſticia fiat ei gratie diuine de lractio.aut enim tota gra eidẽ detracta eſt aut minus lota Si tota ecce incõueniens quod ꝓpoſueramꝰ ſi minus tota videlicʒ medlietas vel due tercie. Ecce apte inigtas cum occaſione pᷣoꝛis peccati ſcilict foꝛnica tionis detracta eſſet tm̃ ſeptima. id ẽ occa ſio ne iſtiꝰ ꝙ eſt in infinitũ magis im̃ due ptes.Ex hijs omnibus aggregatis ex ne/ ceſſitate colligitur nullã eſſe determinataʒ diminutionẽ gre reſurgentibus per peni⸗ tenciã. Hoc ẽ non determinatũ. Uc quin/ ta vel ſeptima vel alia ꝓpoꝛtione pꝛiſtine gre pᷣuentur. Hoc enim ſtare nõ poteſt vt oſtendimus vbi relapſus eſt ſiue relapſio ĩ peccatũ ĩ infinitũ maiꝰq; ſic illud a q alia reſtauratiovłl reſurrectio ꝑ penitẽciã facta eſt. Qè aũt aliquod peccatũ alio ſit infini tũ maius exinde euidenter apparet. quia ſicut obligatio ad obligationẽ ita trãſgrei ſio ad tranſgreſſionem generaliter. Quo niam ergo in infinitũ maioꝛ eſt obligatio nobis in deũ q; in ꝓximũ neceſſario ma/ ins eſt peccatuʒ qð directe cõmittit᷑ in de um. Uerbi gra conuitioſa blaſphemia in deum q́; conuitiuʒ ſimplex in pꝛsoximum. Quare ſt ab hijs duobꝰ reſtaurẽtur duo peccantes per penitenciã in infinitum mi noꝛi ꝙᷓ; reſtaurabitur alter q; reliquus. Et ita gra alterius eoꝛuʒ in infinitum erit mi noꝛ gra alterius. Hoc autem impoſſibile ẽ eſſe in viavidelicet ꝙ aliquis ſit in infini tum iuſtioꝛvel ſanctioꝛ alio nec de chꝛiſto domino hoc intendimus de quo certiſſi⸗ mũ eſt quod ei datus ẽ ſpiritus nõ ad mẽ ſuram. Sicut legitur Johaunis.iil. Nec ipᷣe tanq; in via vel tanq; viatoꝛ iudicãd⸗ ⁊ cum eſſet etiam in via. Qui cum eẽt etiã H in via erat ⁊ cõpꝛehenſoꝛ in vltimo cõpꝛe henſionis. Eodem modo necin patria ex cepta gloꝛia domini ſaluatoꝛ in quẽ gan dent vel deſiderant angeli ꝓſpicere. Sic dicit.J. Cano Pet᷑.j. Nulla eſt gloꝛia crea ta in quocun ꝙ; ſanctoꝝ angeloꝛumvłſan ctarum animarũ ad alterius gloꝛiã quan lũcunq; paruam in infintam. Si autem non fuerit determinatum apud iuſticiam diuina quata irrogetur ſeu reſeruet reſur gentibus ꝑ penitencia diminutio vel ſub⸗ tractio gre. Manifeſtũ ẽ ꝙ neq; ꝑ iuſticiã erit huiuſmodi ſubtractio. Omnis em̃ pe na que ꝑ iuſticiam infligitur. Determina ta ẽ et ꝓpoꝛtionata culpe pꝛo qua infligit certaq; comparatione oſtendens et occux rens eidem. Sicut legitur yſa. xxvij. In menſura cõtra menſura cum abiecta ſue/ rit iudicabit eam Et quia omnia iſta incõ uenientia et impoſſibilia ex vna illa radi/ ce ſequentur q̃ ponitur penitẽtes reſurge⸗ re in minoꝛi gra qᷓ; eſſet illa a qua cecde⸗ rũt.neceſſe ẽ radicẽ iſta eſſe falſa ⁊ ipoſſibi lẽ. Et pꝛopter hoc ↄtrariũ neceſie ẽ eſſeven neceſſe ergo ẽ penitentes reſurgere nõ in minoꝛi gra qᷓ; pᷣus eſſent et pꝛopter hoc in tanta reſurgent neceſſario vel maioꝛi.vbi autem inueniũtur.vel ſacre ſcripture vł te ſtimonia vel ſanctoꝛũ dicta que aliud vel contrariũ ſonare vident᷑ non diminutio gre gratũfacientis in eis vel intelligẽda ẽ Sed polius diminutio gloꝛie illius que ẽ continuitas integritatis et illeſe ꝑſeueran tie decus.Et ſi enim ſatiffaciant deo ſuffici enter ⁊ ꝙ beneplacito voluntatis ſue qui ab eo ꝑ peccata quandoq; deuiant ⁊ rece dunt tamen non poſſunt ſimiliter gloꝛiari hijs qui ei inſeparabiliter adheret quos ab eo nullus impulſus tribulationis ab/ rupit.nullus illectus blandientis tentati- onis ab ipᷣo abduxit vel abtraxit. Nõ em̃ vlla pulchꝛitudo veſtis ẽ continua eiuſdẽ integritas qua nec reſeruaturã habet nec reſarciturã. Sic ⁊ in vaſe nõ modica glia integris a fractura cũ ſimilis nũqᷓ; erit re fectionis gloꝛia licet filo aureo vel argen/ teo reſarciatur aut reparet licet etiam ipᷣa fractura reſolidata auro ⁊ gemmis pꝛecio ſis deſuper adoꝛnetur. Reſpice totum te⸗ noꝛem vite eoꝛũ qui baptiſmalis ſanctita tis puritate et integritatẽ illeſa pſeuerã⸗ tia ab omni inquinamẽto moꝛtalis pecca ti vſq; ad finem vite cuſtodiunt ⁊videbis eam tanq; veſtem vnicoloꝛẽ abſi q; eiraf —* Be Qeone et ſciſſura. Reſpice ex altera pꝑte totuʒ tenoꝛemyvite eoꝛum qui ꝑ penitentiam re ſtaurati ſunt ⁊ videbis eam velut veſtem multarũ detritionũ ac ſaſſurarũ. Sʒ mul lipliciter reſarciatã atqʒ refectam ⁊ inter/ dum ipas detritiones ſuas et ſciſſuras ac . nobili ac pᷣcioſa refectione nõ ſolũ redun dit qui non ſolũ errata ſua coꝛrigũt⁊ emẽ ſacramẽto penitencie beſceñnda turpitudo ſen fetidas ⁊vaſtãda Heoc eſt toto impetu animi referienda in⸗ iurioſitas/⁊ delenda damnoſitas ⁊ abbo minanda ſpurciòſitas/c indignanda vili tas odienda inimicabilitas et exhoꝛren da moꝛtiferitas(⁊ execranda ꝓphanitas ⁊ deteſtanda maledictio et incomunicabi dantes ſed etiã ſuperantes. Qè in eis ne ,,nian ſi foꝛte quis querat. Unde acci⸗ dant ꝑ penitenci ſed ip̃am coꝛrectionẽ e * emendationem penitenciali multarũ ſub limiũ ac pᷣcioſon operum magnitſicenciaʒ atq; mirificentia ſuptumulant. Quemad modũ petrus et Paulꝰ⸗ et maria magda/ lena maria egypciaca feciſſe noſcunt Sic eoꝛundẽ vite tenoꝛem videbis vtvas mul tarũ fracturarũ ac ꝑfoꝛatarũ.Sed ecõta rio multarũ reparaturarũ ⁊ exoenationũ Licet ergo vas ſeu veſtis interdum longe pcioſioꝛ ſit ꝑ huius refectionẽ et exoꝛnati/ onem tamen ad eam gloꝛiam cõtinue ac illeſe integritatis perduci non poteſt. licet ad maioꝛem interdũ longe ꝑ mirificaʒ ac pcioſam refectionem et exoꝛnationẽ indu bitanter ꝑtin gat. Sic mulier coꝛrupta licʒ per penitencia et vite ſequentis excellenti⸗ am ad longe maioꝛem gloꝛiaʒ interdum ſublimetur quã ea que virginitatis itegri tatem ſeruauit ꝑpetuam.ad gloꝛi tamen virginitatis eam reparari impoſſibile eſt. multis enim milibus ſacratiſſimarũ virgi num ſublimioꝛ in celo ſeet Maria mag dalena. Longeq; gloꝛioſioꝛ atq; beatioꝛ. Illam tamen gloꝛia virginitatis licʒ mul to et incomꝑabiliter minoꝛem habere no poteſt. Oè nobis pꝛeſfſfa. 1 Edeamus aũt ad ipᷣam contritio/ nem ⁊ in hoc vno finem fadamꝰ tractatus ipius.Et dicamꝰꝙ ipſa rontrilio ꝑ ſe debitum eſtjet tale debitum omnis eius debitoꝛ ſponte/⁊ ꝓpꝛia vo luntate confitetur. Unde ⁊ debitũ eius et „ quaſi de pᷣmis impꝛeſſionibus ẽ. Nullus enime qui no recognoſcat in ſemetipo et confiteatur. Nullus enim ẽ nim ẽ ꝗq nõ videatz 5 piam timoꝛem.el ita de alus affectionibꝰ poſſem tibi rũdere. Unde hobes ſecurita tem a peccatis tuis. Herutamen ex pena⸗ litate imminentiũ ſupplitioꝛũ timo: quo/ dammodo hauriendus ẽ. Maxime autẽ ex eoipſoꝙ nõ times tibiſumendu ẽet ex eo ꝙ non doles dolendum/⁊ ad hũc mo dum de alüs.Ex eo maxime tremendum ꝙ nullũ tibi adiutoꝛiũ ad conteren dũ ve terem hoĩem.Ex eo etiam maxime ſimen dum ꝙ viteqꝛ gre ẽ nullũ tibi rectũ veſti⸗ giũ.nullũ pꝛeſtitũ initiũ/quado nulla iſta/ rũ affectionũ tibi tribuitur.Et vt advnum dicamusnihil te magis mouere debet vl poteſt ſi ea vti volueris/q; ip̃a pᷣuatio mo tuũ iſtoꝝ ſiue immobilitas nihilenizʒ ma gis limendum eſt q́; defectus timo:i ſiu intimoꝛabilitas et nibil magis erubeſcen dum q́; impudentiai quia nihil ea turpi⸗ Sic nibil magis dolendum q̃ʒ ipe ſtupoꝛ mentis membꝛoꝝnq; ſpiritualiu ſiue inſen ſibilitas/ eo ꝙ nihil ea moꝛtaliusnihil re ſtaurationi ſeu reparationi amiſſoꝛũ bo/ nonꝝ ſpiritualiuʒ repugnantius. Sic nihil magis iraſcendum q́; ipᷣa iraſcibilitas qᷓ nihil eſt in homineyvt ita loquar inertius nihil viciniꝰ ſiue iacentius. Nihil ictibus ferientiũ expoſitiusnihil pedibus concul⸗ cantiuʒ ſubiectius atq; paratius.Et iuxta pos modos et vias facile ex pꝛoſequi de alijs. 7 De confeſſine. Oſtqʒ autẽ expediuimus nos de contritione? nominauimꝰaiʒ nu merauimus cauſas ipᷣius ⁊ vtilita tes et fructꝰa ſignauimꝰcomꝑationes eiꝰ multas ⁊ noĩationes ⁊ nominationũ rati coꝛde dicat ð vicis eẽ ⁊ peccatis exeundũ escõueniens ẽ vt ↄſequẽter aggredia- WVicia et peccata eẽ HH oquẽdo de ſcða ꝑte penitecie quam u Similiter ad deũ redeundũ eẽ eiq; toti viribus ac ſtudis adherendũ. Eode mo do dicimus et ſingulas nominationes cõ tritiõis ſeu iuſtificationisipes ſe notas eẽ. ⁊ ſtabilitione als pꝛobation nullatenus „ indigere. Nulli enim dubium ẽ ꝗqn timen * da ſit peccatoꝝ imminẽs penalitas et eru —r pꝛa cõfeſſionẽ nominauimꝰ Huius ergo octo ſunt nominationes pꝛopter to⸗ tidem earũ rationęs ſeu compꝑationes vi ·— ⸗ elicet accuſatio ſuipins. Deinde teſtifica tio. Tercio allegatio. Quarto ofeſſio hoc ẽ diuini iuris recognitio.Quinto ſuißius cõdemnatio. Sexto releuatio als reuelg ſo.yi Ppuni⸗ imſii sondenn cbecudltoꝛ ſoderdi⸗ fudiciis noͤſoucbe livanmidei/ os coſen ofeii Qnc metumnin lipcfſend ſeeamurt ſuneetiun igſſeſion Anonsen nümeralic higedinm hentiait gtäsdini lechiner⸗ Ollisnibun in Gdenne ſungaal fheranone Ulppahnug öinrentt⸗ mnentodepnt ctano glouit wbicanmiſ ilenſcöeſu belspconi⸗ ünionüfn ſimann italanſi guidcönde determicha peniinis⸗ brinſtiaao⸗ loobnenis ſunicodee ſhoes abua ſuuroe Chinarig roſſeos gea fnlinabe hmninslache g negm teeren⸗ meſast Mene Aeedn mnae Dnddr; en Den alsichet⸗ ehwonn r. nauneracbi mlirbii l õ li 4 „ Ns anoldug S ginde L ſscde an gomputatio. Hoc ẽrationis redditio. No d autẽ accuſatio inqntũ ẽ ad obtinẽ⸗ 7 Fo. tio. Septimo vomitus ſpũalis. Octano a ↄdemnationẽ ⁊ pena accuſationis ad uerſus accuſatũhocẽ ſemetipᷣmvłꝙ ma gis conueniẽs ẽ atʒ ꝓpꝛiũ foꝛo penitẽciali qð ẽ auditoꝛiũ ſeu coſiſtoꝛiũ diuine miſe⸗ ricoꝛdie vbi in coꝛde ↄfeſſoꝛis rite ac recte iudicãtis ꝓ tribunali ſedereoꝛũ ↄfeſſoꝛũ noõ ſolũ abſolutrivſed etiã ſaluatrix atʒ re uiuatrix dei miſcðᷣia/cuius officialis ſacer/ dos cõfeſſoꝛ cuiꝰ officialitas confeſſoꝛis officiũ. Quid inqᷓ; Poelus ↄueniẽs atʒ ppᷣ um ẽtam mirifico ſalutari ↄſiſtoꝛiojvl au ditoꝛioqᷓ; ſentẽcia ẽ abſolutionis a vincu lis peccatoꝛũ liberationis a meritis ſup plicis/⁊ reſtitutionis pᷣſtine greqᷓntuʒ ad ius ⁊ poſſeſſionõ pᷣus debite gloꝛie q;tũ ad ius Eius em̃ poſſeſſio in patria im̃ pꝛo mittiturnec alibi poteſt obtineri. Hanc ⁊ hoꝛuũ que diximꝰ ſentenciã ꝑ ſuipᷣius accu ſatione intẽdit penitẽs ꝑ os ſacerdotis ꝓ mulgata a diuina miſcðia ibi pᷣſidente ac iudice obtinere. In alijs autẽ cõſiſtoꝛis ⁊ ab alijs tribunalibꝰ ꝑ accuſationẽ intẽdi tur in cõ demnatione pen ã accuſatoꝛuʒ reoꝛum ꝗ acculan᷑.hic aũt in abſolutio⸗ nẽ liberationẽ reſtitutionẽ ⁊ ꝗd ẽ admira biliꝰ an magnificẽtius remunerationẽ re oꝛũ intenditc etiã ꝑuenit/vt ꝗ ełnis erat merito deputaãdi ſupplicijs ad eterne feli/ citatis gloꝛiã vᷣtute ↄfeſſionis ⁊ merito ſu phabũdantiſſima ac ſtupẽda largitate di uine miſcdie ſubliment /⁊ de carcere ac ca thenis vicioꝛũ⁊ peccatoꝛũſad regnũ egre diant᷑ celoꝛũſſicut legitur Eccleſiaſtici.uij. n hoc ergo tribunali vt dixim ſedet mi ericoꝛdiaſaſſid et autem iuſticia vbi quic- quid cõtra penitentẽ inſcrihit iuſticialtotũ delet miſcõᷣiaacumẽ ſtili velut figẽs in coꝛ de penitẽtis ꝑ cõpunctionẽ ſcribit ⁊ inſcri bit iuſticia obtuſum ipᷣius ad tabulas coꝛ dis obnertẽs totã inſcriptionẽ iuſticia cõ⸗ planãaãdo delet miſcõᷣia. Sedet miſcdia iu rala oẽs tabulas inſcpᷣtiõis dyabolice cõ planare/om̃e memoꝛiale dyaboli in aqua lachꝛimarũ aut in ignẽ penitudinis ꝓüce re om̃e os accuſatoꝛt obſtruere.De hac iectione legitur Wichee vlł᷑. Pꝛoijcietĩ ꝓ fundũ mar hoc ẽ in ꝓfunde itimeq; ama ritudinis lachꝛimas oĩa peccata nra. Hee ſanxaane amariſſime ꝗbus ſacerdos iuſ ſus ẽde lere maledicta mulieris ʒelotipie. Numero. v. Sedet in hoc cõſiſtoꝛio dei miſcia iuraſa delere moꝛtis nr̃e cyrogra phum de quo legit᷑ ad Colbłij. et afſigere illud cruci penitẽciali. Sicut ibidẽ legitur MHic liber moꝛtis ⁊ carta debitoꝛa quaʒ de ſanguine animarũ ſuarũ velut icauſto/ in ip̃is coꝛdiũ ſuoꝝ tabuiis dyabolict ſcri bunt inſaniſſimi peccatoꝛts. Hunc libꝛũ ſeu l̃as ad ipᷣos determinãdos als dira⸗ tionãdos ⁊ obtinendos in inditio futuro ꝓſeret accuſatoꝛiid ẽ dyabolꝰ quas ſi hic acramento penitẽcie deleueritdei miſeri coꝛdianõ habebit ĩ futuro iuditio quod cõtra nos dicatvel ꝓferat dyabolꝰ accu⸗ ſatoꝛ fratrũ noſtro:uũ ꝗ accuſat eos die ac nocte Sicut legit᷑ Apoc.xiſ.Ad hoc tribu nal miſcðie vt diximꝰ appella cõfidenter O peccatoꝛ aggrauamieꝙ merito times et qð tibi imminet iuſticie/a pꝛeeminet hic aut in futuro iuditio. In quo pᷣſdebit iu/ ſticia et miſcõᷣia aſſidebit.⁊ attende qali bi nõ vale: appellatio a iuſticia vel cõtra iuſticiã.Hic autẽ ab ipᷣa iuſticiain qua iu⸗ dicaturus eſt oꝛbẽ terrarũ dei filiꝰcui om ne iudiciũ dedit pater.ſicut legit᷑ Johan. v.Appellare licet miſcðiam ad tribunal ipᷣius ad foꝛũ penitenciale/quod ẽ cõſiſto riũ miſcdᷣie tanq; ad maius auditoꝛium. ſcui appellationi neceſſe habet iuſticia de ferre tanq; inferioꝛ. Ratractat aũt imo re reuocat ⁊ irritat miſcdiaomnẽ ſentenciaʒ quã cõtra appellatoꝛes ſuos et ĩ foꝛo ſuo experiri atʒ iudicari volẽtes dictauerit vel tulit iuſticia.Qui enim nõ credit iam iudi catus ẽ.ſicut legitur Johanis.iij.Hic ita iu dicatus ſi ad foꝛuʒ miſcdie ab iſto iuditio ꝙ vtiq; iuſticie eſt appellaueritibiq; iudi cari noluerit Quis dubitat ꝗn iſtud iudi/ ciũ retractetur ibidẽ atʒ irritetur ⁊ damna tus pᷣuspꝑ iuſticiã/ ab ipᷣa miſcðia poſtmo dũ abſoluaturx. Ita factũ ẽ Judic.x.Cũꝑ iuſticiã dixiſſet Oñs filiis iſrael nõ addavt vltra vos liberẽad miſcdðᷣiam confugien⸗ tes ſentenciã illa iuſticie ꝑ miſciam reuo cari ac retractari obtinuerũt. Sʒ ⁊ niniui⸗ te ſentenciã ſue ſubuerſionis qua ex ði iu ſticia p os Jone ꝓpheie audierat per ap⸗ pellationis ad miſcdᷣiam dei cõfugiũ eua cuari impetrauerũt/⁊ miſertus ẽ deus ſu per maliciã quaʒ locutus ẽ vt faceret eis ⁊ non fecit. Sicut legitur Jone. ii. Sic rex Eʒechias audita ſentencia iuſticie ð moꝛ/ te ſua ex & yſaie ad huius appellauõis confugiũ cõuolans moꝛtis ſentenciã non ſolũ reuocari obtinuit. ſed etia angmaein, Se vite annoꝝ ſcilicet qgndecim repdꝛtauit ſi/ cut ait ſcriptura vſa.xxxviij. Sic et achab rex impijſſimus nõ vna im̃ ſentenciã ↄtra ſeiſed poſteros ſuos de animaduerſione diuine iuſticie ꝑx os Helye ꝓphete audiẽs talis appellationis cõfugio effugit Zicut legitur. iij. Regt. xvj. Hocẽ quod legitur Hãe.xviil. Si egerit iniquus penitentia ab omnibꝰiniqunatibꝰ ſuis ⁊c. ⁊ omniũ ini/ gquitatũ nõ eiꝰrecoꝛdaboꝛ ampliꝰ.Ex qui bus vᷣbis euidẽter apparet quanta ſit eua cuatio atʒ deletio huiꝰ ſentẽcie cuiꝰmens et memoꝛia apud deuʒ dicitur remanere. nec inde miretis ſe retractat inſticie diuie Mntecläſeius miſcdia cũ ſcriptũ ſit in pſal. Miſericoꝛdia eius ſuꝑ oĩa opera eius.Et Zacobi.iij.Miſcðia ſuꝑexaltat iudiciũ vł iuditio. Euides autẽ iuſticia ẽvt deus cuʒ eo ſi cũ deo ſt ꝙ eo qui ꝓ deo ẽ. Et ꝓp⸗ peer hoc/quia nunqᷓʒ virtuoſins cum deo quis eẽ poteſtiq; recedẽdo a ſe et deſeren do ſeipᷣm. Nuſq; fideliꝰ ac magniſicetius ꝓ do ſtare/q; ſtando aduerſus ſemetipᷣm quis po teſt. Nun; ei tanta fidẽ ſeruare nuſq; adeo magnificũ ꝙ ꝓꝙ ipᷣo facere ꝗs poteſt q; auertere ſe a ſemetipᷣo pꝛopter il lũ et agere quicꝗd ẽ litiget quidꝗd ẽ belli ꝓ illo:ra ſemetipᷣm neceſſe ẽ ĩ illo oꝑe vł· caſu dñimagis eẽ cũ homine ⁊ ꝓ ipᷣo qᷓ; ĩ penitẽcie ſacramento/Et ꝓpter boc ꝗ ad accuſandũ pꝛo deo ſtat/accuſatoꝛ cõtra ſe ipᷣm auerſus omnino a ſeet ſibip̃ᷣi aduer⸗ ſa et ius conſtituẽs neceſſe ẽ vt deũ habe⸗/ at aſſiſtentẽ ſibi cõtra mala ſua⁊ accuſato rẽ ab illis. Impoſſibile enim ẽ manifeſtũ ẽ deũ habere aduerſariũ vel etiã nõ adiu toꝛẽ eũ ꝗ ſibipᷣi ꝓ eo ẽ aduerſariꝰ eiqʒ aſſi ſtit cõtra ſeip̃ᷣm. Sed de hoc poſt declara tionẽ aliarũ nominationũ cõfeſſionis ali quid inferius loquemur. deveritate totius facti totius cauſe penitẽ uis inſtrui iudex cõfeſſoꝛ. ꝓpꝛiũ em̃officiũ Ecũda nominationũ qnas poſu⸗ imus teſtificatio ẽ et pᷣmittit᷑ ante teſtificatio eo ρ ipſam intendit teſtis ẽ iudicẽ defecti inſtrui veritate ⁊ pꝛo pter hoc multa pᷣmeditatio diligenſq; ac circiiſpecta totiusvite ſue rememoꝛalio pᷣ cedere debet conſeſſionẽ. ſicut ille ſcilicert Byechiel dicebat.yſa.xxviij.Recogitabo tibi oẽs annos meos in amaritudine ani me mee. Et job vij.Cõfabueboꝛ cũ ama riudine anime mee.Quemadmodũ aũt teſtis in cauſis ſecularibꝰ non alit teſtis ẽ * ſacramẽto penitencte niſi iuratus. Juratus inq; de nõ tacenda veritate q ad indicis inſtructionẽ expedi⸗ at ⁊ de no inſinuada falſitate.⁊vt ad vnũ dicamus ꝙ bona fide de tota veritate fa cti indiceʒ inſtruet. Sic ⁊ in iſta cauſa ani me tue o penitens ac ſi pᷣſente deo ⁊ audi ente tolã veritatẽ ꝓ eoipᷣo lanq; teſtis ab eo ꝓductus de omnibus peccatis tuis ſa cerdoti cõfeſſoꝛi ſincere ⁊ bona fide dices pᷣoculis habẽs illud quod legit Pꝛouer. xiiij.Teſtis fidelis nõ menciet ꝓfert men daciũ doloſus teſtis.Et iterũ eiuſdem.iij. Fallus teſtis nõ erit impunitus et qui lo⸗ quitur mẽdacia peribit ſcientervel contra conſciencia intellige. Si em crediderit ali⸗ quis feciſſe peccatu aliqðᷣ.qð tamẽ nõ fecẽ renetur ad alterũ duonꝝ ſub diſiunciiõe vi delicet aut erroꝛẽ iſtum deponere ſeu coꝛ⸗ rigere aut illud conſiteri vhi nõ ẽ mentiri iudicandus aut falſus teſtis reputandus cũ bona fide illud ſolũ dicat ꝙ ſentit ven cũ certitudinẽ de hijs que conſciencia eiꝰ remoꝛdent nõ habet penitens tutius ẽ ei. vt dicat ſe credere peccata illa commiſiſſe ßmr¶ vt illa ſimpliciter aſſerat ſe feciſſe. atten dendũ etia ẽ quanto diſcrimine ab huius teſtibus veritas ſuppᷣmatur. Quẽadmo⸗/ dum eiĩ in ſecularibꝰ cauſis ſi ꝑiclitata fue ni cauſa alterius ꝓ eo ꝙ in atteſtatõe tus vel veritatẽ ſuppꝛeſſerisvel expꝛeſſeris fał ſitatem ad reſtituendũ teneris eidẽ id qd dolo tuo in cauſa illa amiſerit. Sic et hie cum per dolum tue ſuppꝛeſſonis cauſam ſuã deus amittat.id ẽ animã taaã que peni tenciali inditio ⁊ adiudicanda et reſtituẽ/ da erat enim illi ipo merito huius doloſe ſuppᷣſſionis reſtituere teneris.Et ſi als eis dem non leneris et in indicijs ſecularibꝰ falſi teſteis iudicũ manus interdũ effugiũt dei autẽ manum effugere impoſſibile eſt. Quẽadmodũ etiam in ſecularibꝰ cauſis. leſtis interrogatus a iudice reſpondereſe netur ⁊ quod nonerit ⁊ quod cedit de fa cto ſuper quo teſtis pꝛoducitur dicere.ſic et hic interrogationes confeſſoꝛis ad cau⸗ ſam anime tue pertinentes reſpondere te neris veritatem. Et in illis quidam cauſs interrogantur teſtes vt plurimuʒ de facto alieno hic autemn O penitens de facto ꝓ pꝛio tuo interrogaris. Tria ergo tibi potiſ ſimũ cauenda ſunt quiteſtis adeo contra teipᷣm pꝛoduceris. Pꝛimũ ne deus a le ſre uirat ꝓpter falſitatẽ quam diximus cau ſe ſue periculum ac deirimentũ. Secudo necope astid aduenan boli (alssnon lspeccat Neinustn Ommniiconn gtuätela dalpenten Maipnsc⸗ göniene iiciuſeot nüſc nsſeft Nlocoepin ci Ta Pdeiaduo lerglegat lenagtonis Ghmi Rewrpche Gegen lncauen acenget ſatorer) lcjseien lucicod gubeis mendr Mro Geneit⸗ feinsfn handäe lpanes gennsbo ſalgnoga huitaa ſicelicere ns deoe ugneiub e us hecegt tner lnen hienm ione ünnun ſnded Ken apen unſtan Nnden, etbenien oelin nenceigen Lüerücnſn ſüenenter Ninceleni rini ſodlunni niroitoi ner kouan igeut aniecnin unlacn nttekaite ſoiniecbs nan i nsrcneet⸗ imnanstnn unien Naiadiul. namiobun penu 4 7 AAS aee is n glgn⸗ 6S Fo. ne contra teipᷣm aduerſarium tuum voue as ac adiuues in moꝛtẽ tuam atʒ ꝑpniciem aduerſariũ. Inq; veterẽ hominẽ vel dya⸗ bolũ.CTercio ne pᷣcedentibꝰ vicijs ac pec/ catis nouũ addas falſitatis atq; doloſita tis peccatum. rcio poſuimus allegationẽ que eſt aduocati ꝓpꝛiũ officiũ quod ẽ iugicem inſtruere de iure. Quem admodun et teſtis offſicium ẽ eundem in ſtruere de factoſconfeſſionem allegationẽ dicimus in circũſtanciarũ expꝛeſſionibꝰ et omniũ eoꝛũqᷓ peccata confitentis vel ag/ grauãt vel attenuant in dictionibꝰ. Cũu ei dicit penitens poſt puram et ſimplicẽ foꝛ⸗ nicationis confeſſionẽ. Sacerdos eraʒ ſa cris myſterijs cõſecratus. Deinde ⁊ addi cit quia ſacris etiam eram lris eruditꝰ.Et poſtmodũ ſcandalũ ſpurcicia ſiue foꝛni cationis ſe feciſſe in populo cui eſſe debu erat odoꝛ vite in vitam. Sicut legit᷑.ij.ad Conꝝ.iij. Lanq;ᷓ celeſtis oratoꝛ tanq; fide⸗ lis dei aduocatuscontra ſeipᷣm laudabi⸗ liter allegat.Eodem modo ſi debilitatem tentationis. Si frigiditat: complexiõis. ſi defoꝛmitatẽ mulieris in cuius turpitudi nẽ turpiſſime inciditex coꝛde contra ſe ex aggregauerit. Si iuſticiã dei contra ſeip̃ᷣʒ laudauerit. Si diuicias lõganimitatis et paciencie dei erga ſe cũ vehementi ammi ratione ⁊ ſtupoꝛe narrauerit.Si ſe eẽ ſup plicijs eternis deputandum iuſtiſſimo ac laudado dei iudicio humiliter aſſeruerit. ⁊ alia huius quibꝰ pars ⁊ cauſa ſua inſir metur. Pars vo dei et cauſa ſemꝑ confir/ matur ⁊ potioꝛ ſemper appareatipᷣeq; iu dex penitencialis contra veterẽ homineʒ ipᷣius magis cõmoueri ad ipum condem nandũ atq; toꝛquendu debeat congeſſe/ rit/ partes ⁊ officium diligẽter exequit/ pꝛu denus boniq; atq; fidelis celeſtiſq; digni ſalario aduocatiſde ipſo autẽ iure diuino huic aduocato allegatões accipiẽde ſuni videlicet exr obligationibus ⁊ debitis qui bus deo ex toto tenetur obedirehoc eſt? ea que iubet facere ⁊ ea que ꝓhibet decli nare. Jus iſtud eſt qdð habet in nobis ra/ tione creationis ratione conſeruatõis ra tone reparationis.ratiõe redemptionis. ratione ꝓmiſſe ⁊ pᷣparate gloꝛificationis Et iterum rarione ductiue ſuſtentationis Batione ad penitenciam expectationis. Et iterum ratione reuocationis et ad gra tiam dei diligentis et impoꝛiune inuitati⸗ vniue un in eum nec extendas manum luam. Nec — onis et eiuſdẽ gratie indefeſſe oblationis Iterum ralione naturaliũ bonoꝛum rati one tempoꝛalium ratione gratuitoꝝ. Ite rum ratione obſequioꝛuʒ ⁊ famulationũ quibus non ſolum omnis creatura iugi⁊= officioſſiſſimo non ſolũq; oppoꝛtuno.ied etiam impoꝛtuno famulatu nobis obſeꝗ tur. Sed etiam ipᷣe rex celoꝛũ xpCᷣs dominꝰ Joꝛmam ſerui ꝓ nobis accipiẽs. Sicut le⸗ git in.ij. ad Philippᷣ.et miniſter circũciſio nis effectus. Sicut legit᷑ in.xv.ad Roma Ineſtimabilibꝰ? et pene innumerabilibꝰ officijs atq; ſeruicijs nobis inceſſant᷑ my- niſtrare dignetur. Que omnia obſequia nec pᷣſentis ꝓpoſiti eſt enarrare.licet ꝑ vti liſſimũ ac ſaluberrimuʒ / nec credimus ad enarrationem eoꝛum ſufficere quatu poſ⸗ ſe ex obſequioꝛum largitione cõtinuaſqn ta ſit iniquitas noſtra in tam largum lar/ gitoꝛẽ in ioꝛum quanta magnitudinis ꝑ nerſitas quata offenſarum noſtrarũ erga eum immẽſitas et pene innumerabilitas jquis non videt nec ſolum augetvł aggra uat iniquitates noſtras et peccata tam in eſtimabilia tam mirabiliũ beneficioꝛum continua largitio/qᷓ; etiam tam impudẽs ingratitudinu noſtrarũ ꝑtinacitas/qᷓ tatis aggeribꝰ beneficioꝛum obꝛuta ⁊ obſeſſa. et quaſi diluuio diuine largitatis ac bñſi⸗ cientie immerſa innumera bili rebellione aduerſus dei bonitatẽ erecta pſiſtit Ipſa etiam defenſio animatinõ paruz addit nequicijs. quin etiam multa ſaluberrima allegationuʒ copiam dei aduocato myni ſtrat. Q enim aſtutiſſimũ et foꝛtiſſimum hoſtem dyabolum ligatum tenetcũ toto exercitu ſuo ne tentet nos ſupꝛa id qð poſ ſumus.Sicut legitur.j.ad Loꝝ.x.ꝙ tenet leones infernales et cattulos eoꝝ rugien tes ne rapiant vt non aliter quid deuoꝛẽt de animabus noſtris habeãijniſi querat. a deo eſcam ſibi petendoſſcilicet tentandi licenciam pecierunt a xpᷣo in euangelio in trandi in poꝛcos. Mathei.viil. Et iterum Job.j.vallatum dicit. Job dyabolꝰ ⁊ do minij eius vniuerſamq; ſubſtaciam eius per circuituminſinuans nihil omnino ſe poſſe tangere de tota ſubſtancia eius ðOo per omnia que eius erant per circuitu; ꝓ egents vonet dictum eſt ei ibidem. Ecce a eue habet in manu tua ſunt tm̃ mirum ſi deo ꝓtegente nocere nõ poteſt dyabolus quado Bartholomeo gpoſto⸗ . D ii lo p̃ſenlenec etaʒ loqui poterat aſtaroth ſquis enim ſtaret cõtra eum cui in ſtipulaʒ verſi ſunt lapides funde/qui eſtimat qua ſi ſtipulam malleum/qui deridet vibꝛantẽ haſtam/qui reputat quaſi paleas ferrum et quaſi lignum putriduʒ es.Cui nulla po teſtas ſuper terram comparatur. Sicutle gitur Job xlj. hic eſt leo rugiẽs qui circu/ it querens quem deuoꝛet.ſicut legitur pꝛi⸗ ma Lano. Petri vltimo. Quis etiam eſti met als enam cogitet mala que nobis ir/ rogaret: in que nos pꝛecipitaret vł trahe reniſi hunc omnipotẽs dei miſericoꝛdia ligatum teneret. Non vinculis ferreis ſed intranſgreſſibilibus limitibus ſue volun⸗ tatibusſcui nihil reſiſtit. Sicut legitur ad Romanos.ix. Iſta ſunt pericula que ra/ riſſimi vident et ꝓpter hoc liberatoꝛi deo raro eta pauciſſimis inde gratie referun⸗ W0 r Auid vero de diuicijs paciencie dei⁊ longanimitatis eiuſdẽ allegare poſiit dei aduocaius /facillimum eſt videre ipᷣas vi⸗ dentibusvel ſaltem credentibus. Nõ em̃ ſolummodo erubeſcendum ſed exhoꝛren dum eſt cogitare iniurias et contumelias quas inſaniſſimi peccatoꝛes deo irrogare non veruntur.De quibus eętiam admira⸗ ri non ſufficimus ꝙ in coꝛ humanũ aſcen dere potueruntque ne ipſum aerea pollu ant et ne pias aures offendantłęt ne vnqʒ incogitationem humanam redeaãt jnec lo quẽde vnq; ſũt niſi vbi ipſa locutio moꝛs ipis eſtlid eſt in confeſſione.nec ſcribende vſq; ſunt/nec in aliqua remaneat eaꝝ me moꝛia.ſed pereat potius cum ſoniiu con⸗ feſſionis. Diuicie ergo paciencie dei ſunt in eos qui iſia monſtra ſcelerum et mira/ bilia dyabolica perpetrare nõ hoꝛrentq; vel ad momentum ſuſtinentur.vt nõ ſta⸗ tim ad eterna ſupplicia rapiantur ꝙ ipis ſceleribus non continuantur toꝛmenta di uicie vero Snganimitatis eiuſdeʒ ſunt in hoc ꝙ penèe vſq; ad finem vite multos ex peccatoꝛibus et alios vſq; ad extremã eta tem ad penitenciam expectat. Hinc elice allegationes ad magnificandas et exage randas iniurias tuas o penitens. Simili ter ad eliciendum confirmandam erma-/ gnificandam dei iuſticiam contra te. Ecce apperuimꝰ tibi pharetras vnde accipias ſagittasad ſagittànenmvite ho ſtem antiquum et veterem hominem ap⸗ peruimꝰ libi libꝛos magnos et ſpacioſos ſacramẽto penitencte diuini iuris. Unde tibi ſuppetant allega⸗ niones quibus euidenter et liquido de iu re dei et tuis iniurus doceas ipſum iudi cem inter te et deum ſcilicet confeſſoꝛem ſi inſtructione indiguerit ſufficienter inſtru⸗ asiſtos libꝛos apperuimus tibi non euo luimus quia eos euoluere nec poſſibile ẽ Et multa etiam de hijs pꝛeſenti tractatui inſererem niſi pꝛoliitatem inxollerabileʒ generarei. Studioſis tamen Licet parum exercitatis atq; ꝓfectis iſta poſſe ſufficere non dubitamus. Uartam nominationem confeſſi onis poſuimus diuini iuris cogni ionem. Iſta fieri ſolet in cauſis ſe cularibus duabus de cauſis. Potiſſimuʒ pꝛimumivt cicius perueniatu rad finem li tis hoc eſt indicium ſiue diffinitiuã ſenten ciam. Secundo vt releueiur ab onere pꝛobationum/aduerſarius et iudex a te/ dio et laboꝛe.Tercio que ꝓculdubio cau ſa pꝛecipua eſyvt liberet animam ſuam ꝗ recognoſcit veritatem et veritas eum libe ret. Sicut ſcribitur Johanis.viij. Ne dũ per mendacium ius alienum acquirerev relinere nititunperdat animam ſuaʒ et in felici commertio viliſſime poſſeſſionis ac⸗ gſitione vel retentiõe anime ſue faciat de trimentũ. In foꝛo autẽ penitenciali adeo multiplex eſt cauſa multiplexq; fructꝰ ſin cere ac pure diuini iuris/et noſtrarum in⸗ iuriarum recognitionis. In ſoꝛo ſeculari vt diximus condemnatur/qui vel ius alie numvel pꝛopꝛiam iniuriam recognoſcit. Hic autem abſoluitur Sicut legitur Pꝛo uerbioꝛum.xxviilj. Qui abſcondit ſcelera ſua nõ dirigeturſqui autem confeſſus fue rit et reliquerit ea miſericoꝛdiam cõſeque tur et in Pſalmo.xxxj. Dixi cõfiteboꝛad uerſum me iniuſticiam meam domino.? tu remiſiſti impietatem peccati mei. Huiꝰ Jidem pꝛobationibus inferius faciemus. Secũda vtilitas eſt ex hoc quia pars iuſticiè vna de ſeveritas. Intm̃ iniuſtici⸗ am ſuam minuit. et tm̃ iuſticie ſue addit. Et ꝓpter hoc intm̃ cauſam ſuam ⁊ condi tionem melioꝛem facit Texcia vtilitas in hoc ꝙ ipᷣa veritas confeſſionis cnia me ritum habet contra penamque debelur iniuſticie ſcilicet merituʒ remiſſionis/qua⸗ pꝛopter neceſſario aut tollit aut ſaliem mi tigat iudicis iram. Inter vtilitates iſtas intelligimus etiam euilaliones incomo⸗ lount Ctore Houalp lalunne finante Ghertee⸗ lisg nsluhne Cum en aniſa laresſea- Niencal anguihh gcidenan cundem rſeonck gümrt. tuik Keine ceda onodot longer Noſtn lnapanit hoblenepe Cnod Uintegrn deſtann golbiot lneme nllenaec lelecogno ſan Jie ſlundde Wdonn Umang (eſol⸗ agän Halionts guenbii lienusd fcere etl Prin Gnitol ihhenitn Aeetoru Anenn nd gnico Cnſſon SWirn enaedoſir Monmeer nnlan iaen aofelti nonen e loctinant s dolie aredf. aurebore, Ba ceree pennssane. umncrior manmaßt n thoſſeſicnn meſteſt elnofnn TWol IO ee ℳ A Zanlnn, 1 . ablorcii et uncniie Dancirt⸗ 1 1Ree abel i, amittit ſcoðᷣ doꝛum vbi euidens vna eſt euitatio ſcili/ cet noue moꝛtisinouo enim mendatio vł noua ſuppꝛeſſione veritatigin nouuʒ pec catum moꝛtale et noua moꝛs culpe incur ritur in foꝛo penitenciali.ſcoõm incomodũ —,.— Ppoerrecognilonen effugitur eſt amiſſio S8S mendacium vel verita iuris ꝙ per huius mei j. ns ſupp:eſſionem amitteret. Quẽadmo⸗ dum enineudd qui domino ſuo celat lares itavt hic qui ius diuinum in foꝛo pe nitenciali celauerit.Quemadmodum eti am qui foꝛe factuʒ dico qð in pᷣfectura eiꝰ accideritquia emenda illius foꝛe facti pꝛe fectum defraudat/ipſius emende debito rem ſe conſtituit.Sic ⁊ hic miſer peccatoꝛ quãtum in ſe eſt totius penitencialis emẽ de ſeu ſatiſfactionis quã per iſtã celationẽ effugere intendebat per ipſam ſuppꝛeſſio/ nem vel celationem debitoꝛem ſe facit. Pecognoſcens autem veritatem ab iſto inco modo ſe liberat.Et quia tacens veri⸗ tatem vł expꝛimens falſitatem iudicis im pedit officium. Et aduerſarij ſui iusvel de tinet vel nititur detinere quoꝛum vtrunqʒ non leue peccatum eſtgrande decdlinat in comoduʒ qui in foꝛo penitenciali puram et integram de hijs que anime ſue cauſa deſiderat loquitur veritatem. Sufficit er/ go tibi o miſer peccatoꝛ tot incomoda pꝛe terite vite incurriſſe. Ztude potius illa pe nitencie comodis redimere atqʒ emenda re recognoſce deo ine anne tuam iniu⸗ riam. Si enim non licet tibi cuiqᷓ; alij ius ſuum abſcondere vel negare.quantofoꝛ/ nus deofnon licet hoc tibi facere. Pꝛeſer⸗ lim cum iſta negatio vł abſconſio tibi no cere ſoli valeaſ et non illi neqʒ enim ꝑ mẽ daciũ tuum differri vllo modo poteſt da⸗ nationis tue ſentencia damnationis dico que tibi imminet in futuro iudicio nec vl⸗ latenus declinari.vel ad modicũ mitiga/ ri ⁊ cetera. — V Uintam poſuimus reuelationem q ler hoc eſt duoꝛum ſcilicet occulto⸗ rum et erubeſcendoꝛũ.Debes er⸗ go velum ignoꝛacie ſacerdoti de facie coꝛ⸗ odis tui tollere. et deſuper totam vitam tu⸗ am penitus amouere vt totum tenoꝛeʒ vi te tue totumqʒ intus et extra videat indu⸗ bitanter confidens ꝙ ſi per huiuſmodi re uelationem te viderit. Omnis turpitudo quam erubeſcis abſcondetur.Ei ipo eius . leges/et conſuetudines ſecu luij aſpectu latrones fugiant iñfernales. licet de altero iſtoꝛum miracula multa fidem iam fecerint. nos lamen pꝛobationem in hoc dabimus:et noſtnis nanq; tempoꝛi/ bus et ante ſcriptura peccatoꝛum ipia re/ uelatione eoꝛum deleta eſtvirtute diunina et peccata dyabolo abſcondita. Cũ ea an te cõfeſſionem de eis factam liquido noſ ſet atʒ videret poſt reuelationem cum cõ⸗ feſſionis illa omnia videre nequiuit.pꝛo/ pter quod et ſupꝛa confeſſionem vocaui⸗ mus latibulum et hic vocamus illam co⸗ opertoꝛium ſiue operimentum. NHudus enim eſt peccatoꝛ ⁊ patentis turpitudinis atq; diſcooperte ſemper anteq; turpitudi nem ſuam diſcooperuit reuelatione con⸗ feſſionis. Sicut legitur Jobviceſimoſerto Nudus eſt infernus coꝛam eo et nullum eſt operimentum perditioni. Amspli⸗ us. In palam eſt et in manifeſto omnis turpitudo peccatoꝛis et in luce nõ in tene⸗ bꝛis neq; in abſcondito.ſicut legitur Job triceſimoquarto. Non ſunt tenebꝛe et nõ ẽ vmbꝛa moꝛtis vt abſcondant ibi ꝗ ope rãtur iniquitatẽ.neq; eĩ vltra in hoĩs pote ſtate ẽ vt veniat ad deũ in iudiciũ.Et ꝓpt hoc errauit poſt ada hocẽ exẽplo ipſius ꝗq advmbꝛa malicie excuſandas excuſatões in peccatis ⁊ ad folia verboꝛum mendaci um quaſi ad folia ficus et vt inde puden da ſua operiat conſugiũt. Sicut de Adaz dicitur Beneſis iij. Hij dum turpitudines ſuas velare et operire ſe exiſtimant maio res turpitudines pꝛioꝛibus adijciunt ma/ ioꝛ autem turpitudo eſt excuſatio aut de fenſio turpitudinis qᷓ; ſit ia que excuſat᷑. aut defenditur turpitudo. ꝓpter hoc em̃ ſcutuʒ gladis et iaculis poſſe reſiſtere ſpe ratur. Hüs ergo peccatis tanq; foꝛtioꝛibꝰ cetere pꝛoteguntur et armantur. Sicut le gitur Job quadrageſimo. Pꝛotegũt vm bꝛe vmbꝛam eius. Pꝛo batlo autem qua euidenter oſtenditur ꝙ ipſa reuelatõ pec catoꝛis que in confeſſione velatio fit ⁊ co⸗ operatio eoꝛum hec eſt cum enim veritas magna pars iuſticie. maxime ſit veritas contra ſe hoc eſt in pꝛopꝛium toꝛmentum et contumeliam pulcherrimum operimẽ/ tum ac nobiliſſimum peccatis ſuis ſuppo nit qui veritatem hanc hoc eſt recognnio nem in qᷓ;piam et iuſticia eiſdeʒ ſupponit Et quoniã nõ eſt dubiũ tota bonã vitã ſe quentẽ hoc ẽ decoꝛẽ ↄuerſatiõis eneion Be ab oculis hominũ abſcondere. Sicneceſ ſe ẽ ⁊ decoꝛis vite interioꝛis pᷣteritã defoꝛ⸗ mitatẽ interioꝛẽ abſcondere ab oculis dei ⁊ operire ꝓpter quod dictũ eſt Pꝛouerbᷣ Uniuerſa delicta opit charitas.Et ĩ pſal. Beati quoꝝ remiſſe ſunt iniquitates ꝑ dei miſericoꝛdia ſubaudis ⁊ gratiã. Et quoꝛũ lecia ſunt peccata ſequẽiis vite ſiue interi- oꝛis ſiue exterioꝛis de coꝛde.Et Jaco.vlti. Qui cõuerti fecerit peccatoꝛẽ ab erroꝛevie ſue ſaluabit anima eiꝰ a moꝛie ⁊ opit mul titudinẽ peccatoꝛũ. Licet autem euidẽs ſit ita eẽ vt diximꝰ ⁊ vt ipſa ſcriptura habeat et vſus loquẽdi tamen cauſaliter euiden⸗ tius ẽ.Cum enim penitenciale iudiciuʒ et penitecialis iuſticiatio totaliter intellecta futuraʒ iuſticiationẽ totaliter euacuet ne/ ceſſe ẽ vt pars partẽ hoc ẽ accuſatõ accuſa tiosẽ et teſtificatio teſtificationẽ et allega tio allegationem ⁊ condemnationem cõ demnatio punctio punctionem ⁊ cõfuſio confuſionem. Hoc autem eſt differencie ꝙ ſi quis in foꝛo penitenciali ⁊ dignum ⁊ iuſtum eſt ſe excuſauerit bona ſide cõtra ſemetipᷣm teſtis fuerit contra ſe veritatem de vicijs ſuis ac peccat recognouerit ſimi liter et vt fidelis dei aduocatus contra ſe allegauerit et iudex veritatis contra ſe ꝓ nunciauerit ſiue ſentenciauerit penã que ſibi a pꝛecone ſpirituali. id eſt cõfeſſoꝛe in iuncta non ſolu ſuſtinuerit. Sed velutiu/ ſticie diuine executoꝛ. et carnifex ſeu lictoꝛ ac toꝛtoꝛ cõtra ſacerdotalẽ inunctionem ſi bi nõ pepercerit. Sed totũ vt diximus iu dicuũ penitencialis iuſticiationem fideliter in ſe ac diligenter contra ſeipᷣm ꝓ deo ⁊ ꝓ pter deum expleuerit futuri iudicij iuſtici alionẽ que eterne damnationis et ſine fi⸗ ne cruciatus ẽ indubitanter euadit Sicut legit.i.ad Coꝝ.vj. ſi noſmetipᷣos diiu⸗ dicaremus hoc ẽ ſi contra noſmetipᷣos p⸗ tes indicij penitencialis vt diximus agere mus. Hõ vnq; iudicaremur. Et quia cuʒ eis ẽ clementiſſimus deus ac dei filiꝰ ꝗ cũ eo ſunt ⁊ ꝓ eis ꝗ ꝓ eo ⁊ in quibus ⁊ qua liter erit neceſſario ꝓcuratoꝛ teſtis aduo/ catus et iudex in futuro iuditio ꝓ eis qui hoc in iuditio penitenciali. vel in alijs iu⸗ dicijs. Ubi iſta ꝓ eo locũ habẽt fidelit᷑ ac ſtudioſe ſteterint ꝓ eis in iuditio ⁊= ipᷣe ſta bit. ſicut legit᷑ Luce.ix. Qui eebuerit ſer mones meos hunc filius hominis erube ſcer cum venerit in maieſtate ſua. Et Ma thei. x. Omnis qui cõſitebi nis qui cõfitebitur me coꝛam . ſacramento penitentie hominibus confiteboꝛ ⁊ ego eum coꝛam patre meo.qui autem negauerit me coꝛaʒ hominihus negabo ⁊ ego eum coꝛam pa tre meo.Et iterũ generaliter Luce.vj.Ea⸗ dem menſura qua menſi fueritis remecie tur et vobis. Pꝛopter hoc neceſſe ẽ vt fide les ac diligẽtes ſuipᷣoꝛum in foꝛo iſto accu ſatoꝛes et contra ſeipſos teſtificatoꝛes al⸗ legatoꝛes vitatis recogitatoꝛes ſuiq; ipſo rũ damnatoꝛes iuſtiſſimi implacabileſq; toꝛtoꝛes inqᷓʒ quatũ exigit iuſticia foꝛi pe/ nitencialis neceſſe ẽ vt deum habeant ex⸗ cuſatoꝛem teſtem ⁊ aduocatum iuſticieq; ipſoꝛũ coꝛam patre recognuoꝛem et abſo lutoꝛem et ꝓ toꝛmentis penitencialibꝰ re gni celoꝛum et eterne beatitudinis largi⸗ toꝛeʒ.Sicut legitur yſa.ilxj. Dabit coꝛonã ꝓ cinere oleum gaudi ꝓ luctu palliũ lau dis pꝛo ſpiritu meroꝛis.Cinis autem et lu ctus et ſpiritus meroꝛis indubitanter pe⸗ nitencialem afflictionẽ ſignificat. Am/ plius.quia diſceptationu duo ſunt gene/ ra alterum ſcilicet ratione et alterũ viribꝰ Solis aũtt viribus diſceptare beluinũ ẽ= ↄtra beluas quibꝰ rauone nihil veri vl re cti ſuaderi poteſt ſuo ipᷣo genere diſcepta/ tionis hoc ẽ viribꝰſolis ꝓculdubio vten/ dũ quoniã ⁊ ipᷣe ſolis viribus rebellauit. Sic ⁊ cõtra contumaces ꝗ ei ꝙ verũ ei re ctũ ẽ acꝗeſcere volũt indurata ꝑtinacia re ſiſtetes viribꝰ vtendũ ẽ vt ad eos coꝛrigẽ⸗ dos ac ꝑ domãdos aut ſaltẽ cõpeſcẽdos. ⁊ repᷣmendos.Ipᷣa enim vt flexibilis con tumacia eoꝝ atq; ꝓteruitas pene beluis coequat᷑ aſtimilat Sicut legitur in Pfal. Compꝑatus ẽ iumẽtis inſipietibꝰet ſilis fa ctus ẽ illis. Quia ergo penitentes ⁊ belui na ptinaciã ⁊ dyabolica contumaciã om̃i⸗ no depoſuerint ominoq; imun es ab illis ſunt nõ viribꝰaut violentia cũ illis agen/ dũ ẽ ſed potius iudicio diſceptandum.Et quoniã in iudicijs peritas ſeruãda eſt ne/ ceſſe ẽ penitentẽ ⁊ audire ⁊ videre iudice ſuũ ſimilit᷑ ⁊ audire et videre q̃ cõtra ipᷣm vel ꝓ ipᷣo in iuditio ſuo fient. Impoſſibi/ le autem hoc eſt niſi hominem habeat iu dicem. Neceſſe ergo eſt neceſſitate equita tis et iuſticie iſtud exigentium inter deum et peccatoꝛes homines iudicare.Quia ſi quecunq; poteſtas inuiſibilis inter deum et penitentem iudicaret ſolus deus illam videret ⁊ audiret non penitens ⁊ ila non ſeruaretur paritas in iudicio illo. Am plius. Sicut contra falſitatem diſceptan⸗ ne infi genpt ſuſtnen lis pe fentecl ledone linads. lemmee ſtninby immn ticis ihnscn ſthsre Gmmen intl Cnude ctön Gbunane wtpdon Nllnbel Ummum moac girdliot Gmuree un E Krakſn Ueduüne⸗ Cnenen kiunne obſervan oone⸗ lancia nedeboc/ Cuſons Rpcinig Utene — nnontes Endommind (ſdergon umpeccne lermrin lintoꝛde ionbus liserge Welegis ſthoſtee meſſari ſniolen lnsde ige etf tcics unn . Rancn undee and Wnsn Cntreſein mnioniche fann lgeſuen umacbi Kiuſtcanin cunbthent ocdlunita Dlornan eainins, deen Oluali Cusumen i diz lur Mun enbimt auldubot 1gagſin iNadenel, uuſali oſoe miusſn da min Ninei enudißt, insnut irtini nicrii . en. h dum eſt pbationum artificio. Sic contra ininſticiam agenduʒ eſt iuditio ⁊ hoc qui⸗ dem pꝛimũ donec in negante veritatẽ aut ſnſtinente falſitatem appareat inſuaſibi/ lis ꝓteruitas. Sic et cuʒ iuſticie ſue adhe/ rente et ab iniquitate ſua diſcedere nolen te donec inueniatur in eo inflexibilis per/ tinacia. Poſtqᷓ;ᷓ enim in alterutro eoꝛũ al terum eoꝛum que diximus inuentum fue rit viribut violentia ſupplitioꝛum con⸗ tra vtrunq; vtendum eſt. Erroꝛibus enim et vicis quibꝰ pꝛobationibus ⁊ diſſuaſio nibus conſuli non poteſt neceſſe eſtvt ſen ſu ipᷣius veritatis aut ſenſu ſupplitioꝛũ oc curratur aut reſiſtatur. Et hic oꝛdo dociri ne qntũ ad veritatem et ſcienciam ⁊ coꝛre ctionis qᷓntũ ad vicia et iniuſticiam quaʒ vna de pᷣmis impꝛeſſionibus eſt in intelle ctu humano. Et inde eſt ꝙ hic oꝛdo ſerua tur apud omnes qui nomine hominũ di gni ſunt beluina enim natio eſt et nec dũ hominum nomine digna que pᷣus bello 2 armis aduerſarios impetit quã ratione ſeu iuditio ipᷣos conneniat et quoniaʒ oꝛ/ do nature oꝛdo eſt quem omnipotẽs deꝰ inſtituit. Et ideo oꝛdo rectiſſimus neceſſe eſt neceſſitate dico non violentie ſed iuſti cie diuine que non poteſt non amare oꝛ⸗ dinem equitatis cuius ipᷣa et auctrix et in ſtitutrix ẽ non ſolum nolle puertere ſʒ etiã obſeruare.Et hoc eſt quod legit᷑ Job.xxj Di contempſi iudicium ſubire cum ſeruo vel ancilla mea cum diſceptaret aduerſuʒ me de hoc ſimpliciter Deutro.xx.Si qua do acceſſeris ad expugnandũ ciuitatẽ of/ fers ei pᷣmuʒ pacem. Et hoc eſt qð legitur Wiche.ij. Surge contende iuditio aduer⸗ ſum montes. Similiter Oſee.iiij. Judici um domino cum habitatoꝛibus terre. uu dicio ergo neceſſe ẽ iuſtiſſimũ deuʒ agere cum peccatoꝛibus pᷣmũ qui ſi iuri ſtare no luerint⁊ iudiciũ pertinaciter ſubire recuſa uerint oꝛdo equitatis et iuſticie ẽ potẽcia etiuribus merua eis irrogare ſupplicia. Quia ergo naturalis iuris obligatiõe atʒ diuĩe legis diſtrictiſſima iuſſiõe aduerſa/ ri ⁊ hoſtes om̃imõ tenent᷑ eẽ iniuſticiarii aduerſarij ſcilʒ in lite ⁊ hoſtes in bello ne ceſſario tenemur q iniuſticiã agere. Quic ꝗqd litis ẽ et quicqd belli.Et ꝓpter accuſa tionẽ teſtificationẽ ⁊ ceteras ꝑtes litis atʒ iudicii qᷓs ſupꝛa nũerauimus. Et quõ ipſi nfe iniuſticie maxime tenemur eẽ aduer- lv bis in imitanti a nocẽti.⁊ ð qua tãto di⸗ ſtrictius a nobis requiritur tam a iure na urali qᷓ; a dinino vt eam tam lite q; bel⸗ lo omniq; modo alio pꝛoſequamur quã⸗ to contra iam pilus poſſumus q́ʒ contra alienam. Quẽadmodum et de nobiſmet ip̃is diſtrictioꝛ ralio à nobis exigitur 2 exi genda eſt qᷓʒ de alis eo ꝙ poteſtate libe⸗ ri arburij naturali Z ꝓpter hoc maioꝛi no biſipᷣis pꝛefecti ſeu pᷣpoſiti ſumꝰ?̃. Am⸗ plius. Si ꝓximo ſequit fratri hoc ẽ cuiuis hominũ quãdocũq; ſine in comodo ſuo. ⁊ alterius cuiuſcũq; facere poteſt quid ali quid eoꝛum que ſunt iudici vel omnia dᷓ ſupꝛa enumerauimus videlicʒ; eſſe accuſa toꝛ aut ꝓcuratoꝛ aut teſtis ĩ cauſa ſua.ſeu iudicio quatofoꝛtius vnuſquiſq; hominũ hoc facere tenetur deo ſiue ꝓ eo.Et qa in coꝛporabiliter plꝰ tenetur adherere deo qᷓᷓ ſbipſi deo habente cauſam aduenfſus ipm neceſſario tenetur deo aſſiſtere in om nibus que diximus etiã contra ſemetiᷣm ergo ⁊ accuſare et teſtificari ⁊c.Et interro⸗ gatꝰ a iudice qui ſedet medius inter ipᷣm et deum. Reſpondere veritatem de omni bus que ad canſe illius faciunt expeditio nem. Et quoniam manifeſtum eſt ꝙ qui omnia iſta ꝗᷓ ſupꝛa enumerauimꝰ videli/ cet partes iudicij penitencialis ⁊ ipᷣiꝰ iuſti ficationẽ exequitur. Hoc ẽ qui iudiciuʒ fa cit ⁊ iuſtificationẽ ex integro de omnibus iniuſticils ſuis vltra iudiciũ aũt ꝑfectuʒ et iuſticia completã de omnibꝰ querelis qs deus habebat aduerſus eũ nihil omino ab eo vltra de iure querere poteſt deꝰnec alius ꝓ eo. In nullo ergo remanet iniuri oſus deo ⁊ ꝓpter hoc in nullo iniurioſus vel ĩiunſtus.Quapꝛopt᷑ abolita ⁊ abꝛaſa ẽ ẽ ab eo omnis iniuria vel iniuſticia. ꝗa plene ⁊ vniuerſaliter facere iudicium ⁊ in ſticiam de ſemetipſo non poteſt eſſe ſine iuſticia imo non niſi ex iuſticia et illa vni- uerſali et plena neceſſe eſt iſtuʒ perfecle iu ſtiſicatum eſſe ac plene iuſtum.Etpꝛopter hoc plene remiſſas eſſe iniqtates eius pᷣte ritas et plene tecta eſſe peccata qᷓ ante pe⸗ nitẽciale iudiciũ ab eo fuerãt cõmiſſa. Ex quo etia manifeſtũ ẽ venturũ iudicẽ viuo rũ ⁊ moꝛtuoꝝ xpᷣm dñm in eo ſi in iſta iu⸗ ſticia pſeuerauerit nõ ſolũ nõ inuenturã qað merito damnet ſʒ etia qð acceptet ⁊ re muneret Rxta magnificẽcie ſue largitateʒ ⁊ repꝛomiſſionũ ſuarũ infallibilẽveritatẽ muemturum. Mc Be Onſidera diligenter iſtas nouiſſi cC mas declarationes ? ꝓbationes lquibus iam patefactũ ẽ intelligẽti bus quia neceſſe ẽ inter deũ et peccatoꝛes iudices eẽ homines non celeſtes virtutes aut inuiſibiles poteſtates ⁊ coꝛam huiut modi hominibus cauſam dei peccatoꝛes agere cõtra ſemetipᷣos accuſando ſcilicet ſe teſtificando contra ſe allegãdo cõtra ſe recognoſcẽdo ↄtra ſe reuelado ⁊ deregen do occulta coꝛdis ſui turpitudines abſcõ⸗ ditas contra ſe in ſui ignominiã ⁊ pudoꝛẽ Deinde ↄdemnado ſe quod ẽ ꝓclamãdo ſe reum moꝛtis q̃ eſt ſexta nominatio ſiue facies ſiue comꝑatio cõfeſſionis quã tibi condemnatione nominauimꝰ quia nõ ẽ — neꝑ ſentenciã ſeu iudiciuʒ reo irrogande Et hũc moꝛem habet ſacra ſcriptura vt iu dices appellet eos etia qui nõ ex offitio vł poteſtate vel bona vel mala de alijs aſſe runt.Sicut legit᷑.j.ad Coꝝ.iiij. Mihi aũt ꝙ minimo ẽ vt a vobis iudicer aut ab hu mano die. Silr et 5 aco.Qui detrahit fra tri aut qui iudicat fratr ⁊ iudicat legem ⁊ multa hmõi.ꝓpter hoc ergo condemnationẽ nominauimꝰ quia ſentencia ẽ vt dixvimus declaras penã ⁊ di gnũ eſſe pena illũ cõtra queʒ ẽ licet in bar te iſta a nõ iudice lata ſit ſiue ꝓlata. PHoc mõ verbo vſus ẽ ſaluatoꝛ in euãgelio luẽ vj.Nolite condemnare ⁊ nõ cõdemnabi mini condẽnare ſubaudis illos. In nos em̃ iſtud poſſumꝰ ex poteſtate liberi arbi/ trü qua nobis naturaliter pᷣditi ſi umus et in aliquo indices noſtri ipᷣoꝝ. as nominationes ſeu compatões cõſeſſionis quarũ alterã diximus tris coꝛpalis aut in ꝑte aut in toto ꝑ os ſi- ne myniſterio oꝛis euacuatio inq; ventris coꝛpalis in ptevel in toto quam inducere ſolet. Nel indignatio ſtomachi vel vẽtris vel abhominabilitas alicuiꝰ ꝙ in ventre E ſic ꝑ os ſiue miſterio oꝛis euacuatur ſiue exoneratur venter coꝛdis ſiue ↄſciẽcia avi cijs ⁊ peccatis ea ſcilicet dicẽdo ac manife ſtãdo ſacerdoti. Quemadmodũ ergo ĩdi gnatioventris intendẽs expeilgre ſiue qð nocet ipᷣi ſiue qð nõ cõuenit en ven/ tre ⁊ os aperit atʒ dilatat ad exitum illius Sie nobilis ac ſancte ĩdignatiois conſciẽ ipᷣa declaratio criminis.ſed ſupplicij ⁊ pe atrẽ ſuũ detrahit legi Oſt hec ꝓſequemur ſequẽtes du vomitũ alterã cõputationẽ. Quoniam er go vomitus e iuxta litterã enacuatio ven ſacramento penitentie cia ventrẽ coꝛdis exẽdit et cõ cutit ad exeu ciendũ ⁊ expellendũ abhominationes et ſpurciciasvitioꝝ atqʒ peccatoꝛũ aperiens os ałʒᷣ dilatãs ad exitu earũ ꝑ verba ofeſ⸗ ſionis.Cũ ergo ex hac indignatiõe ⁊ con cuſſione veniris ſpũalis ſiue ↄſciccie noxi us humoꝛ vitioꝝ ⁊ peccatoꝝ abbomina, bilis ad os impellit᷑ et inde ꝑ confeſſionẽ exit manifeſta cõfefſionẽ ipjamvomitum ſpũaleʒ merito dicimꝰ ex ſilitialine vomi tus coꝛpalis. Tu aũt iam noſti ꝙ vomit⸗ ẽ interdũvna ex purgationibꝰcoꝛpalibus ⁊ fit in ventre cũ fuerit materia febꝛilis in orifitio ſtomachi vł ꝓpᷣe oꝛificiũ.Et tũc ei puenit abhominatio illiꝰ ad virtutem gu ſtabilẽ et ꝓpter hoc diſtẽdit᷑ os ſtomachi cũ fautibꝰ diſtenſione foꝛti ad expulſionẽ illius Cũ auũt ꝓfundata fuerit ĩi ſtomacho vel inteſtinis fit vomitus hmõi aut rarus aut nullus. Juxta hũc modũ manifeſtũ ẽ intelligere valẽtibꝰ ꝙ cum feces vitioꝝ et peccatoꝛũ ꝓfundate fuerint ꝑ conſuetudi nẽ aut ignoꝛanciã aut longitudinẽ tempo ris vomitus ↄfeſſionis autrarus aut nul lus ẽ. Silr cũ moꝛtificata fuerit ſeu debili⸗ tata virtus guſtabilis ⁊ vtus vẽtis ita vt illa ſapoꝛes abhominabiles et ĩſipidates humon illa vo noxietates eoꝛũdęẽ ſentire nõ pᷣualeat minuet᷑ vomitus aut nullabi tur ꝓꝛſus.Et cũ virtus ſpiritualis guſtabi lis aut moꝛtificata fuerit aut debiład ſen ſum ⁊ ſapoꝛationẽ amaritudinũ ⁊ abho⸗ minibilitatũ ſpiriualiũ minuet᷑. Uomit⸗ iſte ſpiritualis aut anullabit᷑ om̃ino. Cuʒ autem inualuit atq; multiplicabitur vir⸗ tus iſta inualeſcit at; multiplicabitur vo mitus iſte. Sicut legitur Eccleſiaſtes pꝛi/ mo. In multa ſapiencia. id ẽ in multa vir tute ſpirituali ſapoꝛãdi multa indignatio nauſeãt ſtomachi ſpũalis ad abhomina tiones et ſpurcicias vitioꝛum eas penitus non ferẽtis tantaq; excuſſione ſui ac diſtẽ tione oꝛis illas a ſe expellentis ac reijcien tis.Et quemadmodum cum coꝛrupla fue rit atq; Pernerfa et errans via appetitiua ſiue guſtabilis coꝛꝑalis fit in ea appetitus contra legẽ et oꝛdinationẽ nature ⁊ cõtra ſalutem ipᷣius coꝛpoꝛis ſaſtidiũq; ⁊ abho minatio ſalubꝛium ac delectabiliũ ciboꝝ appetunt᷑ q; cineres carbones vł ſpurcicie nõ nominade.Sic ⁊ coꝛrupta vᷣtute ſpũa li appetitiua ſiue guſtabili fitvomitꝰ ⁊ ab homiatio atʒ faſtidiũ ſalubꝛiũ ac delecta⸗ biliũ ciboꝝappetũt᷑ q; cinereſ carboneſvł hmnite Hinnet ſtponin ſolubnus ſthoret Hokranan lamenel onneſuet utleniw. D lebryi Caugye olengrec Uoſfuren gemrpul munmmh Neinscan Wipnͤ⸗ toleedi lons inr Aonmal fönluante Ghusat⸗ Vrimerſe jacreni⸗ Gnttolcr, ſtenigamnn Walrurii mnin Nsſenui Hsſucorn ſonromtä ſuntchen nscogte Posſnſib lfoneadn fgnentor, fliſpenaen fnonibon lbſog onltus noiala ofßing Wdelaran lene münee nütt ien Dũf Cedcot keN ſümen nnoſignm da Meiſenie eanen i annm iliosſ uisapclin SMisaen NNdianiti anſerit nottal ondNdin dumu ſuentan tusnindt iesckiſget minseun. mmclt inime, 0 Alibtent! nuligietn chice n lkiti⸗ Ga tinnn itiuk⸗ Soo0o. — ſourcicie nõ nominande. Sic et coꝛrupta virtute ſpirituali appetitina ſiue guſtabili fit vomitus ⁊ abhominatio atq; faſtidiũ ſalubꝛiũ ac oelectabiliũ ſpiritualiũ ciboꝝ Et hoc eſt qð legitur Numeri.xxj.Anima noſtra nauſeat ſupꝑ cibo iſto leuiſſimo.cũ ta men eẽt panis omne delectamentum et omnẽ ſuauitatẽ ſapoꝛis in ſe habens. Si cut legitur Sap.xvj.Et in Pſal. Omnem eſcam mina ẽanima eoꝝ.Et Pꝛo uerb. xvij. Anima ſaturata calcabit fauũ. Fit etia appetitus contra legẽ ⁊ oꝛdinati⸗ onem gre cotra ſalutẽ animarũ. Ex iſta ꝑ uerſitate erroꝛe atq; coꝛruptione Sicut le gitur yſa.iil.Erit ꝓ ſuaui odoꝛe fetoꝛ. Et Job. vj. Que pᷣus tãgere nolebat anima mea nunc pᷣ anguſtia cibi mei ſunt.⁊ Pꝛo uerbioꝝ. xvij. Anima eſuriens etia amaꝝ pꝓ dulci ſumet.Et iterũ. Job.xxx. Mande vat herbas ⁊ arboꝝ coꝛtices et radix iuni⸗ peronꝝ erat cibus eoꝝ. Evt clare ⁊ non im parabolis de hus loquamur. Quid ẽ ap petitus carnalis delectationis niſi appeti tus ſpurcicie ſpiritualibꝰ ⁊ ſanis naribus intollerabilis fetoꝛis. Quid autẽe appetit Diuiciarũ niſi appetitus ſtercoꝛũ niſi foꝛte deceptus fuerit. Apoſto.in.iii.ad· Philip̃ᷣ Qui omnia lucra arbitrahat᷑ vt ſtercora vi xpᷣm lucrifaceret.Quid ẽ auaricia niſi ĩ oꝛdinaius ac puerſus demẽtiſſimuſq; ap/ Petitus terre hoc ẽ terrene ſubſtãcie. ⁊ iðo terre fimi et feni ⁊ palearũ ⁊ lignoꝛũ et la pidũ et cinerũ ⁊ carbonũ ⁊ coꝛticũ ⁊ radi/ cum ⁊ folioꝛũ.Et iterũ calcis et arene ⁊ ce menti et attramenti. Omnia em̃ iſta vẽdi bilia ſunt ⁊ alicuiꝰ pᷣci ſunt.Et pꝛopt᷑ hoc non effugiũt appetitũ aut fauces aut ven tres ſpiritualiũ auarũ. Quid aũt ẽ appeni tus ſupboꝛũ niſi appetitꝰ mẽdatioꝛuũ.Hij ſunt omniũ ꝑditoꝛũ deceptiſſimi. Hij pa⸗ ſcunt chymeris ⁊ figmẽtis que de bꝛãtiſſi mis cogitalionibꝰ de ſeipis apud ſemet⸗ ipᷣos ipᷣi ſibi ſingunt vel ludibꝛioſiſſima il luſione adulatiũ ipᷣis fingut᷑. Omniũ aũt figmentoꝛ:ũ ꝓdigioſiſſimũ ẽ ipe ſuybꝰom niũ ſpectaculoꝛũ ridiculoſiſſimũ oĩm mõ⸗ ſtruoũ hoꝛrendiſſimũ. Wanifeſtum ergo ẽ ex hijs ꝙ ipſa ↄfeſſio nõ imerito noĩata ⁊ vomitus ſpiritualis ⁊ ꝓpter quã cauſaʒ ſic noiata ẽ ⁊ qd eã adiuuet aut impediat. aut om̃ino ꝓhibeat.Ex quibetiã ↄſequẽ ter dedaratũ eſt nõ iã ventrẽ neq; os aut oꝛifitiũ ſtomachi nominadũ eẽ.ſed potiꝰ rum ſuo * ficiũ latrine coꝛ ⁊ conſcienciã qᷓ tantã fetu lentiã tãtaſq; ſordes vitiorũ et peccatorũ abſq; vomitu ⁊ indignatiõe vlla ↄtinent 2 qð ẽ mirabiliꝰ atʒ intollerabiliꝰ.ꝗa nec latrinis comparanda ſunt. Latrine enim oms habẽt qai eas curent atʒ mũdificent ſi curabiles ac mũdificabiles ſũt.Iſta vo coꝛda nõ habẽt ꝗ eis curã huiuſmodi cu/ rationis exhibeat.Et attẽde quia vomitꝰ iſte ſicut verba Eccliaſtes continẽt ex mul titudine gre ẽ interdu q; irruẽs in fauces coꝛdis modica ſpurcicia ab ea ſtatim re/ pulſa expellit per vomitum confeſſionis Quemadmodum muſica interduz in os alicuius inuolans ſtatim vomitu impetu oſo reucitur. Cuius crebꝛa exempla et ſili tudines inuenies in multis viris ſanctis. ac mulieribꝰ qui nec muſcula vna ſoꝛdide aut noxie aut etiam vane cogitationis in oꝛe intellectus ſui paciũtur. Sʒ ſtatim ybi iuolauerit celerrime ↄfeſſiõis vomitu illa expurgaãt. Alios vo iuenies belcʒebub id ẽviros muſcaꝝ ꝗ agmia muſcan hocẽ vo latiliũ ſoꝛdidaru atz pũgẽtiũ cogitalionu oꝛe intellectus poꝛtitãt inceſſanter atʒ cix cũferunt abſq; vlla indignatione ⁊ abbo minatione ⁊ qð ẽ abhominabiliꝰ muſcis paſcuntur huiuſmodi ⁊ ab ipᷣis ipi depai cunf. Interdũ autem fit vomit' iſte ſpũa lis ⁊ ſaluberrimus deo mediante ⁊ medi cina gratie ſue coꝛdi huiuſmodi noxiis et abhominationibus humoꝛibꝰ infirmate ſeu laboꝛate in ißam naturam coꝛdis bu/ mani iſta medicina cõfoꝛtante ⁊ non ob ſtante erubeſcẽcie freno os coꝛdis ad iſtũ vomitum dilatante. Ne dubites autem pluriq; vomitus iſtius purgationem imꝑ fectam eſſe tunc. deinde vo complet eſie cum ventrem coꝛdis ab iſtis humoꝛibus euacuauerit.et vt ita loquamur cum ibm auirulentia iſta omnino exgutauerit. Re miniſci etiam debes in loco iſto qualiter in aquis immerſ totam aquam que coꝛ⸗ poꝛa eorum intrauit euomere compellun tur. Suſpenduntur enim pedibus capite obuerſo ad terram ⁊ aperto oꝛe aliquoq;ʒ ouro ne daudere valeant in miſſo. aqua oꝛa eorum ſponte defluit. Sic pedibꝰ af⸗/ fectiuum ad celum abuerſus inde pende⸗ re debet penitens et oꝛe aperto diſtincta et lucida enarratione vitioꝛum et peccato rnm aquas maris mundi huiꝰꝗ be ĩmerſus le repleuerat euomere vim fa laterna ⁊ cloaca imũdicie ſpiritualẽ et oꝛi⸗ ciẽs ore ſuo ne claudat᷑.ſicut legit iob.vij Be Non parcam oꝛi meo loquarin tribulati one ſpiritus mei.⁊ ſicut huiuſmodi ſuſpẽ ſus litteralis.ſcilicet de quo loquebamur REðð”ðZ non ha hbet poteſtalẽ oꝛis ſui. Sic deo⁊ ſa cerdoti tradere debet in poteſtate os ſuuʒ penitensvt loquatur ꝙ iuſſerint aut inter rogauerint in cõfeſſione.Ipᷣi os eius ape riat ⁊ apertũ teneant donec aque iſte ma ledictionis et amaritudinis ex toto exiue/ rint.Et quoniã nulli dubiũ eſſe poteſt coꝛ eſſe purgandũ a noxijs humoꝛibꝰ ⁊ euo⸗ mendas eẽ tante abominationis ſpurcici as euacuandas eſie etiã tante maledictio nis et amaritudinis aquas ⁊ hoc per hec quando alias exire non poſſunt. Declara tum ẽ etiam confeſſionẽ facienda eẽ exn e ceſſitate.declaratũ inq;ᷓ ꝑ hoc quod ipſa ẽ vomitus neceſſe ac ſalularis purgationis ⁊ euacuationis ſpiritualis.Si autẽ queſi eris vnde iſte vomitus eẽ debeat.reſpon deo.quia ex ſoꝛdibus in quibusvolutar niſi foꝛſitan poꝛcus es cui ſpurciſſima vo⸗ lutabꝛavelut apothece ſunt⁊ celle aroma tum ⁊ ingẽtia ſterquilinia alicui cxnamo⸗ mi ⁊ gaʒophiloꝛum quoſda aũt dyaboli⸗ ce tranſtoꝛmationis miraculo adeo dege/ neraſſe videmus a nobilitate ſpeciei hua ni vt iam non ſic habẽdi homines ſi ſpur ciſſima vita eoꝝ ⁊ cõuerſatio attendatur. Sed potius mutati videantur in poꝛcos Poꝛcum ergo reputa nõ hominẽ in q̊ tan ta abhominationuʒ volutabꝛa tanta ali cui ſpurciciarũvomitũ iſtũ ſpiritualem ac ſaluberrimũ ꝓuocare nõ poſſut. Reſpõ/ deo igitur quia vomit2 eẽ debet tibi nau/ ſea inreſtringibilis ex latrina qu a intrate geſtas hoc ẽ ex ipᷣo coꝛde qð ẽ omni latri/ na ſourcicijs innominabilibus pleni⸗ atʒ fetidius. Jactaroꝛibus autẽ qui de ꝓpꝛijs — immũdicijs ſe iactat qa ꝓppᷣas ſpurcicias nò ſolum in oꝛe poꝛtitant Sed etiam eas alis narrant? detractoꝛibus quia aliena ſtercoꝛa velut aromata ſemper ruminani ⁊ in oꝛe ſemꝑ reuoluere nec abhominan/ tur nec erubeſcant.ꝓpter quod dictuʒ int. Ppler quod dictuʒ eſt Pꝛouerbioꝝ.xxiiij. Abhominatio homi/ nũ detractoꝛ ſpũaliter enim hoc vidẽtes vomitũ continere non poſſunt ſiẽ nec poꝛ ci qui aliena ſtercoꝛa maſticare cibum. et delicias habent. Hijs inq; duobus gene⸗ ribus hominũ.ſcilicet pparungimmundi ciaru et alienaꝝ enarratoꝛibus in oꝛe eſt. Unde vomitus eſſe eis debeat ⁊ eẽt indu bitant niſi fauces eoꝝ ⁊ guttura ſen pala ſacramento penitentie ta poꝛciñe immũdicie coꝛruptio puertiſſet ⁊ ſtercoꝛa ꝓ aromatibus eos hre feciſſet quas velut aromata pᷣcioſiſſima maſtica⸗ re ⁊ ruminare aſſidue delectantur. St etiaʒ vomitus beſtiolaꝝ vene natarum ⁊ vermiũ iuxta litteram Interdum enim bibunt ſerpentes dum adhuc paruuli ſunt. Intrant int᷑duʒ per oꝛa incaute doꝛmientiũ quoꝝ vomitꝰ et deiectio medicinali artifitiꝰ pꝛocuratur SDic in aquis doctrinarũ ꝑuerſarũ ſerpen tini bibuntur erroꝛes ⁊ in aquis volupta⸗ tum ſerpentes infernales hoc eſt vicia car nis vel ii demones.Sic ⁊ in multoꝝ ſug geſtionibus bibunt velut ſerpentes igni⸗ ti ira inuidia et odium. Cum adulatiõe eĩ ſeu bona laude bibitur velut regulꝰ.hHoc ſerpentũ ſpũalium ⁊ ex ſupbia aut inanis gloꝛie. In detractionibus ſiue cũ detracti onibus cum audiũtur bibitur odium fra⸗ ternum tanq;; alius ſerpens infernalis et ignitus in delicis ciboꝝ et potuũ bibũtur velut due ſanguiſuge gula ⁊ luxuria⁊ ad hunc modũ de alis. Iſtas beſtias vomi⸗ tu cõfeſſionis eücere celeſtis ac diuine ar tis medicinalis et virtus ⁊ opus eſt. Iſta autẽ reptilia ⁊ quadrupedia immũda qᷓs Eechiel vidit ingreſſꝰ tẽplũ.Sicut legit eiuſdẽ.viij. Hec etiam ſunt que iuſſus eſt petrus occidere ⁊ mãducare Actuũ.x. Hen quot ſunt peccatoꝛes ꝗ huiuſm odi reptili bus venenatis ⁊ quadrupedibꝰ immun/ dis plenos habent ventres coꝛdiũ et nec pauent nec foꝛmidant ne dicam a facie et pᷣſentia eoꝛũ. Sʒ q; eſt admirabili⸗ intra ſe ea habentes et repoꝛtantes ea ꝑ coꝛda ſua ſentientes. Sibilos eoꝝ et voces au⸗ dientes quin etiam moꝛſus ⁊ punitiones ipᷣoꝝ ſencientes nec querunt ab eis effugi um.imo ꝙ magis ſtupendum ẽ cibus eo rum et pabulum eẽ ſe gauderet et ſepius gloꝛiant᷑.Wanifeſtum eſt eos nõ habere oculos ſpũales et om̃ino cecos eſſe interi us. Nõ enim ſine abhominatione ⁊ hoꝛ roꝛe nec ſine tremoꝛe atqʒ timoꝛe tam im⸗ mũda mõſtra tanq; moꝛtiferavideri poſ/ ſent. Hec nunq; ꝑfecte deventre coꝛdis ex eunt niſi pᷣmoꝛiua nũqᷓ; euomi poſſũt qᷓ;⸗ diu viuunt.Et ꝓpter hoc vt euomant pꝛi mũ moꝛs eoꝛum ꝓcuranda ẽ. Jam autes didiciſti alias que potionibꝰ ⁊ medicinig occidũtur lumbꝛici in ventribus puero:ũ paruuloꝝ. Sic et ſerpentes ⁊ buffones cũ in eis inuenti fuerint. Sicut ergo dat ab/ ſnthüüts hricos lgtiondtn onis lad ſamales uasno⸗ Minguut. ſumetaoo Iocaſona⸗ lepisne ahle nino Chicibißts güuramz“ (kupenene unennel ſerpdieeſ bohneme ſnpniequl Pnmnona! vomnone nmiſpüat beſn. nottenod inchiie hünenrepii⸗a NMadetor nendaaſes Nngezi Tpalupene ſinnrche Tj se nloſuisre lnnencaſt eEentmnid Vniünun 4 gnuitüd oſtisatroe mainacde pdicturpe Mgnicerta Abat Pt moſalte, Menet el gnonmnid⸗ tanvinnnn hfmmte⸗ nhenän ubhanet⸗ Gnngge ſ N ſen . wdſeſt inane Amg. ekicn ucenn miton eriken nasſt Sboretnag Ninmuen Cunadtlti wurſegb dutute iuecident wönint aäbti tnl kasbekusnt⸗ sdiint caimmis; ſantgreuſet ar iin bainſtcünn nethin naes itt nedintii anin Nans 1eNnnin stin uemis, mite/ ctewinn onan anun, no enunif Fol. ſinthiũ ⁊ acetũ ⁊ alia quedã contra lum⸗ bꝛicos. Sic interdũ amaritudinibꝰ tribu lationũ ⁊ maxime amaritudine ↄpuncti/ onis ⁊ lacriman ĩterſiciũtur iſte beſtie in⸗ fernales.Et attede ꝙ ipſis ↄpunctionibꝰ quas irrogant ⁊ ipᷣo doloꝛe quẽ inferunt extinguũt᷑. Cõpunctio em̃ abaculeis ipᷣo/ rum eſt ⁊ doloꝛ de ipſis ab eis materiali ⁊ occaſionasiter. Quẽadmodũ ſcoꝛpius ⁊ ſerpẽs medicine ſunt ↄtra ſe.Ex eis em̃ acaipit᷑ vñ nocumentũ eoꝝ ſanatur. Sic ⁊ hic ab ipᷣis hmõi beſtijs venenat acci/ piũtur arma ⁊ remedia ↄtra ipᷣas de bijſ que in ptaãte noſtra eẽ vident᷑ ꝙ leſſones eoꝝ maxime ſanat ⁊ ea maxime interficit ſermo dei eſt. Sicut legitur Sapᷣ.w. Nõ herba neq; malagma ſanauit eos.ſʒ tuꝰ ſermo dñe qui ſanat oĩa.⁊ in eodẽ eiuſdẽ In memoꝛia ſᷣmonũ tuoꝛũ exterminabã tur. Sermo nanq; dei ẽ lyriaca⁊ cõtra oẽ venenũ ſpũale ⁊ gladiꝰ acutiſſimꝰ cõtra oẽm beſtiã.Sicut legit᷑ ad Hebꝛe.iiij. Ui uns eſt ſmo dñi ⁊ penetrabilioꝛ om̃i gla/ dio ancipiti ⁊c. Noſti ⁊ etia ⁊ ſonitu vocł hũane reptilia abſterrent᷑ atʒ fugãtur Et ꝓpter hoc conſiliũ ſaluberrimũ eſt pᷣno⸗ nem dei aſſidue audire.Hoc eſt em̃ ⁊ ſtre pitũ queʒs ſuſtinere nõ poſſunt eis facere ⁊ velut veneno eis moꝛtilero inceſſant᷑ ꝑ fũdere gladioq; acutiſſimo ea trãſfigere Lqm̃ confeſſionẽ maxime impe/ dire ſolet erubeſcẽtia in eis vicʒ ꝗ bus ẽ deſiderio reuerti ad deũ et a malis ſuis recedereqᷓliter expungnada ⁊ vincenda ſit ꝓpter inſtruẽdos cofeſſo⸗ res⁊ adiuuãdos penitẽtes ea bꝛeuitate qᷓ mittimur docere tentabimꝰ. Pꝛimũ er o auxiliũ ↄtra eã eſtvt cognoſcat᷑ eẽ iſßa oſtis atrociſſimꝰ. Illam em̃ velut foꝛtiſ⸗ ſima in acie extremaſqᷓ retrogardia vul/ go dicitur ponit dyabolus in iſto campo magni certamĩs totoq; exercitu eius cru⸗ ciato atʒ ꝓſtrato in cõtritiõe illa vel vul/ nerato ſalteʒ ĩ cõtritione iſta ſola ſtat⁊ cã pum tenet eidẽ Siquidẽ moꝛtificat: inter dum omnibꝰ vicijs ⁊ pctis ⁊ renouato ex ercitu virtutũ in coꝛde penitẽtis armato⸗ q; firmitate ꝓpo ſiti ad recuperãdũ atiʒ occupandũ quicqd amiſſuʒ fueratarm to a paratoſſola reſiſtit/ ⁊ obſiſtit erube ſcentia que ſacramentũ confeſſiõis ⁊ gra tia ſacerdotalis benedictiõis ⁊ abſoluti⸗ oms cecuꝑare nõ ſinit Similit᷑ ⁊ fructus penitẽtie impedit arare ⁊ ſeminare ⁊ que lvn. aggriculatiõis ſpũalis ſunt facere tam in terra coꝛdis quã interra coꝛpoꝛis / ꝙhibet ⁊ auertit oꝑa ſiquidẽ penitẽtialia opera que ſpũalis aggricuiture ſuntſicut doceberis tnſequentibꝰ. Iſta ẽ erubeſcẽtia que no⸗ ui homĩs tenerrimũ adboc ꝑium naſci in lucem exire nõ ſinit. Sicut legit᷑ yla. xxxvij.Uenerũt multitudinis filij ad ꝑtũ 7 nõ eſt virtus paricdipꝑeam ſpũalem pꝑp/ tus id eſt os male obcludẽete erubeſcẽtiã poſito em̃ naſcitur nouus hõ in coꝛde penitẽtis/quaſi natiuitate in vtero q̃ fre/ quẽtius ↄcepiũio dicitur. Cõfeſſone vero et oꝑe foꝛinſeco velut ex vtero naſcitèqa in lucem apitionis et manifeſtatiõis egre ditur Oĩimergo hoſtiũ ſeuiſſimꝰ videtur erubeſcẽtiacũ magis ꝓſequit᷑ qui necna ſci ſinit qᷓ; qui iw natum nutriuit. Iſta ẽ a deo ꝑtinax et inuincibilis belłatrix vi nee hoſtes iã moꝛtuos ð capo certamis exire Anat. ae ſi ſaret eos in ꝓrimo et facile ſub Iiſtendos et aduerſũ te o penitẽs cõſurre⸗ cturos ꝙ vtiq; fiet ſi diucius eos ibi dimi ſert hHabʒ em terra hũani coꝛdis et coꝛpꝰ ex maledictione ade id eſt pꝛopter adam eidẽ inflicta ẽ dyabolice mirificẽtie vtutẽ qua et hmõi moꝛtuos id ẽ vicia et pecca⸗ ta facillime reſuſcitat ⁊ nouos moꝛtifera fecunditate ↄtinue germinat. Iſta em̃ eſt que ſcutũ ſupbie ⁊ inanis gloꝛie maxime/⁊ ex ercitus dyabolici ꝓtectrix et abſcõditrixæ/ Interroga teipᷣm ꝗ te facit erubeſcere et inuenies /quia ſuꝑbia vel inanis gloꝛia tanquãaã oculos baſuũiſci aſpectushoĩm ex paueſcit. Sic vicia et pctã aliaſub oꝑimẽ to et ꝓtectiõe erubeſcẽtie tantuʒ viuũtin aſpectu hoĩm non ſolũ moꝛitura ſed etiã nec vnquã naſcitura. Iſta ẽ que inſtarla tronũclamoꝛẽ eoꝛum rum domos ſpo⸗ liant timentiũ et ꝓpier hoc oꝛa eoꝛuʒ ob/ ſtruentiũlita vt clamare nõ poſſint os tu⸗ um obſtruit ne vocẽ ↄfeſſiõis emittasſtãů⸗ quam ſi ſciret ad hmõivocẽ ad eẽ tibi ſta tim deiliberatoꝛis auxiliuʒ/nulla eẽ voce efficaciꝰ inuocatur celeſtis curſus auviliu In nulla etia voce facilius impetrat᷑ quã voce pio ac ſincereↄfeſſiõis.Et attẽd lxia repla eſa q̃ attrociras inimicicie maio: eſſe pᷣqᷓʒ obſtruere os virus euo⸗ mere patotz nolentime virus exeatjet a⸗ ꝗs immerſ atʒ impleto ne effluantx pie ne ſerpentibꝰ et alijs reptilibus venena⸗ tis vt de eo exeãt Iſta obſtructo oꝛe in bibi tuũ te tenet erubeſcẽtia. Jpfa em̃ eſt H „Eæ Be ſacramento penitentie. ir dyabolica hoc ẽ oꝛis obſtructoꝝ. Ipᷣa eſt ſtis victoꝛia tibi ꝓmittit. Si em̃ reuelare nnsgilel frenũ dyabolicũ qð tenet os tuũ infrena vicioꝛũ ⁊ peccatoꝝ turpitudines otra eru oeofrri tiunmn ne loquar: contra eũ. Sidqdem deie beſcẽtiã vincere eſt erubeſcẽtiam ergo vi⸗ cpocind ₰M —E cus eſt deſuꝑ te qui tibi pꝛius velut equo ctoꝛioſum quare ⁊ gloꝛioſũ quare aclau⸗ lus ,⸗ ſuo yvel aſino inſedebat. Per ſoluʒ frenu de dignũ æ ergo erubeſcis cõfiteri erube Cerſho 2 iſtudite tenet cũ iam alia pctã dimiſeris æ ſcis vincere erubeſcis facere ꝙ eſt gloꝛio/ genia iu alia vincula eiꝰ dirupert. Ecce quã arror ſum aclaude dignũ. Amp. vide quaʒ launura hoſtis ẽ tibi erubeſcẽtia quãtuð nocens ti turpiter erras qui credis turpę ignomino ſil uui bi ac peſtilens ⁊ tu adhuc heres ei non ſum quod pulcerrimũ eſt/⁊ głoꝛoſũ vic ſcncond⸗ abücis potiꝰ illã a te totoq; ſtudio ⁊ viri ip̃m vincere erubeſcẽtiam quam tantam ninamlon bus pſequeris. Jpa tamẽ mulupir te pſe tanq; foꝛtẽ tu ipſe teſtaris. Amplius. Ouuniren quitur ⁊ hoc ad moꝛtẽ perpetua an crediſ quid turpi⸗ quid abiectius quid ignomi⸗ ☛ ills opire ⁊ abſcõdere turpitudines tuas/ nioſius quid omniũvituperio irriſione ſanconet certum ẽ ꝙ ab oculis dei ⁊ oculis omniũ dignius/quam adeo timere hoſtẽ qui nõ Nri⸗ Aeas lucidiſſime viſuri ſuntin futuro iu dum eſtjt ſi erit.erit debilis penè inermiſ lunetalg Alilio non abſcõ dit eas iſta erubeſcenia vt mutire non audeat nec os aperire ad⸗ Minid ꝗSed credis foꝛſitan ꝙ eas abſcondit ab loquendũ. Erubeicentia em quam times iichncts ogilis afeſſoꝛisſludibꝛioſiſſime tibi ac p⸗ nondum eſt ſicut dirimꝰ nec erit niſi eum eunrofti nicioſiſſime iliudit erubeſcentia tua q ab reuelabis turpitudines tuas ſpirituales turiuſti huius hoĩs aſpectu vic ↄfeſſoꝛis turpitu ⁊ tunc qui inermis ſit⁊ debilis ſi hoc ſcire lunaeme dines tuas abſcõdit vt in extemo inditõ vis ipſa expientia vt diximus te docebit. hrsrtuti oim viſibus eas exponat atʒ diuidet ⁊ ſfa ¶lidi qualiter pᷣlatum tuũ feciſti eubeſcc Cdennhe ciat vniuerſale ſpectaculum. ttiam/7 quã te ei turpiter ſubdidiſti. Siꝗ/ mcgeati⸗a NAde qua turpe ⁊ quã ignomiĩoſũ gdem iam ſuſpẽdit teſt impoſuit tibi ſilen/ agstan v ſent tot⁊ tatis hoſtibavictisjiſtis exr tium cũ nec dum natus ſit ⁊ ita chimeraz hipodiea tremo ſuccũbere⁊ tanto vicroꝛie quandaʒ feciſti pᷣlatum tun quaʒ finxiſti Ndriganc gloꝛiãſolo timoꝛe aſpect⸗ vniꝰ hoĩs vicj in coꝛde tuo/x dediſti cuida nihil iuriſdi/ (nxande ↄfeſſoꝛis amittete Si em̃ d bilis holtis ctionée ſuper te ↄtra deũ. Miranda c aũt Ppoznouen vitʒ eꝛubeſcẽtia erubeſcendũ tibi ẽ ab illo iſta erubeſcẽtia. Nemo em erubeſcit ſoꝛ ace r.. ſupari illiq; te occidẽduʒ tradere. Jpa er⸗ des ð domo ſuavel vaſe qᷣcũq; ſuo eüce ſogeinmnia go erubeſcẽtia tam grandi ⁊ foꝛti vincere re ſiue pᷣcioſum illud ſit ſiue vile. Sʒ ſoꝛ⸗ uoopenieen illaz puam ⁊ debilꝗ/grandis em̃⁊ foꝛtt dx des in domo ſua vel vaſe habere vel reti Ouasſragenbr eẽ erubeſcẽtia poſt tantoꝝhoſtiũ tanquã nere vnuſgſq; turpe iudicat ⁊ erubeſcen ſiberoro — foꝛtiũ ſtragecontra debilẽ deſicere ⁊ me⸗ dũ Sola aut eſi domus conſcie ſolumq; Caimein —, tu ipius tale victorieſ glie coꝛonaʒ amit pas coꝛdis quoꝝ ſoꝛdes amant᷑ ⁊ emun- Galian tere. metu dico/qe nonduũ te peutit erube⸗ datio erubeſcif. Amp. attẽde ꝙ ſinõ ſutheri ſcentianondũ te inpugnat quã diu taces erubeſceres vnũ hoſtemi vnuʒ bellum ⁊ Alnes 2 non reuelas turpitudines tuas. Expito ideo vn victoꝛiam 2 ꝓpter hoc vna co⸗ nechit queſo vires eins arma/que times et vi ꝰ ronã.Et ꝓpter minꝰ haberes.Ad hoc er Eesteſtci debis hoſtẽ quem nrimes omnino inermẽ go datur tibi erubeſcẽtia vt poſt victoꝛiã llis ean . atʒ inualidũ teqʒ ab eo omino ille ſũ. In de alijs hoſtibegloꝛioliſſime alʒ vicloꝛio nupo )Kpe obſecro a turpiſſimo ? ignomioſiſſi ſiſſime triũphesvt qui alias in cõtritione mnahl ¶mo ſpurtiſſimoq; omniũ vicioꝛũ ⁊ pecca vicerasipᷣam erubeſcẽtiam in cõfeſſione ccnonn (roram tuoꝛũ⁊ ego aſſecuro exꝑte dei om vincas. M ſ diligenter aduentas ofiteri eieſtn nipotentis os tuũ fauces labia ⁊ dentes vicia ⁊ peccata quodã mõ eſt numerare ghrerbe tuos qui nihil eoꝛũ ledere poterit. Tenta victoꝛias.Dum em pie ac ſincere foꝛnicali ſensnon hoo⁊ erperire non credas mihi ſi hoſtis onẽ confiteris ipam te feciſſefacto ipo lo mia iſte quẽ ita times in aliquo te leſerit.Qui qr quã moꝛtuã de ipſo campo certamis mhlla eu vixerit interroga eũ iocoſe o tu confef eijcis. Quemadmodũ em euomens vir⸗ einni⸗ rb eſt vulnꝰ? vbi eſt leſio cnã tu time/ tute medicine ſerpentes/⁊ alias venena⸗ Ginla⸗ nb atnenn Si autẽ foꝛis ⁊ vehemes tas beſtiolas ipam victoꝛia nature pme⸗ wmiͤn am vincere⸗ ttende ergo quanta vis ſit dicnam adiute ipſo huiuſmodi vomitu ⸗ eam pincere ⁊ quata gloꝛis de tanta ho⸗ iudicat. Su vomens ſpiritualiter beſti⸗ Kfüan M 2 in nni int Fol. ꝗÿM is victo lia hoſti mpha sienuemnann enal õfeſſionis vi ia n riumphe rat val agne lenat itu cõfeſſio Et ꝓpler ckoꝛa t ſicut nar Et qui Rieid eſt grna iplo unrar iucter Etde aen ſtſtſt, baͤrss npbie aie upden ſales ip bitater intellie nas emoꝛ lephat Padonabiltan⸗ icto/ . ſpuale indu 77 ime! re victoꝛ ‚im licet el⸗ . leone nabilit 10 vict a8 tie i cint irarer it fa edelice icle lee donab is ac v ias gratie cteja neee n⸗ v nalice os ind irtutie int / Seck . boc alerire loqui it cõfel ſin⸗ rtas eualici pelare v fferunt / cut Nia hboc cõſ do eſt fueri pie atq; ui citatis. unt pᷣe antuz affe 1 ꝓdaucũt odamo uda ergo! iẽ log pac aſſerut 3 ns S ireteo Enton quoda verec iten tenti 85 fſione aſſe ſign ꝛoferi .ecit eie 1 nch Etliy Conſi enſone facce k. on in ſie EH ma⸗ Cuneg egito aer Logkten 5tritione Etſi fe ſue n dixim? Luce. na Delne, crnene cere vicl ſua ac re in Efac ul tiam teit riptuʒ iin do toꝛu; ſe nus icia mirare epenẽf ad m et ð ſe leui in d ecca in ſe S cere v re at tione ñ enim ata ter q nu leui rũ⁊ p Qlozin ſe “ enarrare a attri ntů er pecc Ppt magni vicio 2 pece dium Ngingn rirtorlanget tas. qua vicia facere gine Knicerſenis s magn v. Baue enti an ictoꝛi foftecgsinn ia eſt fa EcE en ſcil⸗ niſh me ceenc em ta mnain vero o dicis o illa pecc hoſtel gierpoe ſure vu nenene is G näne as Nesess nmeeruic⸗ Erür cetd ſt ſuneen⸗ eam magis E 8. M vicloꝛ confel Edicis tiam i nitẽs ama i non i it ſup: rEr drret — J— Vscinn ſincera ation beſcentia eio penites inſtis qui⸗ debi rauert ESern e sc ſi in ſinue 5erube feſſoꝛ ua ca iuſtis q gau inon er nita ſtr 1 po Wetorint er m in⸗ tillaʒ Edis cata ꝗ ra a Ncvillt⸗nin nitants non p eprnt erfeci e id oſtẽ æ peccat. ine gra thei. cviiij. qu us ꝗ udir nitu iui ica luafke pe diu a⸗ ꝛa. x dotibus Lauckt mag edoſini int Amp̃.qu ica lua 10210 Oin equs ſu cedott micon ne?t ſione en 18 V diuto iſti. qu 1ʒ cve ſa deo ini ltitudin õfeſſi „ sziim = ineg ttriui res al; Ocve! md mu in c hoꝛ⸗ ueio ſtiũ lrẽ att ato plu runt/ ibiliun unt qaui catoꝝ nt exbo gsnn e era hoſti el ſa it tãto erun d Hi ſunt n7 pec oſſu duʒ in tagenge e contri maloꝛa toꝛie tu ꝛi ſpect ſ 1 em vicoꝛ audire s cosſe elum re 3 Aent nttcod n tura ac . acvic 8 victoꝛi 5 eſſe P dine 5 Etibus inates vnde ee ſolen egene to p vtutis ꝛioſus rificiuʒ deo / penitet bhomi tes. 7 halis ſolen d ioꝛes inde glo: o ſacri icoꝝ ‚ap s 7 abhe uen iump! macp lſbercie male deind 3 s de inimi ap rentes es eyp de tri pclarur. 5* wleſbolſie Quod atioſiu ibilium int iſu ve ren facie Wne de pᷣ zuratur cõ⸗ eve id e vi i aut oc um dibusvt Unde ura abili murme, qð gr modit uid e iũ au eo rlaudibi itur. ſti inſtau effabil – lum es ta itẽti. lboſtil em̃ eſt pletur elis agit celeltii em in legi⸗ müſechen q; ſtrag xpenitet Renoſkiſtan b § in cel curia c ibiden ſicut legi ſbehcſci⸗ ictori pe al toꝝ/ lium. nitas in u in c⸗ ſonat ibicq us ſi mnat ſibadli tipi vie ndius lnera ſpitabi r nitic de reſor chor b ſan uimnin penenioen im vu in ſuſpit ſubue maremſetaln onia * ata ſubſte ſe re volutid . petitu! ut ſalt dioꝝ i ni videt ſu er⸗ iuium. ſympho urmura osa ut utinchin ciſoꝛuʒia m gaue mo qui unatum 12⸗ u nita te ſy Zubmi 4. lacera lon a⸗ f:ar non Babalt aenolit ianipe ſuauit xv. Su uicijs itetes Hon au wicucjfn vnuʒz n Btu nonnol l⸗ Luce. Con eniteies mnco! 2 di le. xxv. Adu miniott ꝛuʒaut tur tee iuntn⸗ c alia Pue anbin Excc . mnie Shnens⸗ occiſoꝛu 32 vi pꝛobꝛ 6ͤ reijc er hoc 6feſſoꝝ po⸗ Dd one in itens qui oꝛum vtutis . 7 tunrar e⸗ Pot itione coft. ui cbe 2 ae a1s o peni iu tu ſqʒ laioꝛe el ntibus ditio ua loqᷓ imere a a op hoſt Nteſteſq; * ma P entibu eruditie nalog mer enendedn ras em ereelte ato mai 24 ſeqn e in eru alique oli timer . ſued⸗ vuln ue ꝓdu int. St icia ? pe⸗ ſin⸗ iunt der⸗ ergo ſecurt iſta erub de leebere oꝛie tu 3 fueri rint vie ne inn ni lec fust. ſi ab S⸗ auc elnn 4 lidioꝛes fu⸗ ꝛa fue alio ꝗ lidio/ Ane pulicts p ig: facis ſial ooopꝛobe rm valchoe bilio: ulneratio Fanlcns, e pulici⸗ vtiq; ui Pot bpꝛobei in 7 hoꝛri oꝛu v paret eiſq; facie od vti. cloꝗ vitno obpe⸗ oẽs ſeſe ioꝛa ⁊ 2s eoꝛu ? ne ap aioꝛi du ſi m qu vt ne mpit les tue 0. — anto moꝛ nfeſſio ut m dmodũ one imes li ſe itudine . times. 4 on es eru adm 0ℳ₰ O ita ti niuerſali rpitudi no time zi ian cera ficatio: ictoꝛie. Q iauẽ b 5 vul ſc a iũ ocu 01 imet 720 ni⸗ 7 effi victoꝛie aliqʒ atz; vul as mnin o xtremo lice ti tu vni⸗ res eatcg vie 8ſcirca cton/at ſma 00 ient in e vpullcet ſpect uas/ Nn tutis tu tamisſcire terfe⸗ erit/me galahſe ille qui pu ab alt 6 tua r0. tut 0o eer itudo in iacu abit / alam ſicut itl agis tudines ina Nn ge in campe ꝛmultit ꝛ0 ſtrata die Hapn Paeralt eſterme turpi Minan “ aioꝛ peon victoꝛ re co Es e arus di t ians. Cinam t ma hoftu⸗ is ac ſincere co em ſecurus bſcõ ectib angel rt rem um hof vtutis ac ſein d ta⸗ nem ſer mis able alpee nib? a a4 2 un gin S=JèMWN tri hominne ſoꝛum ſt omt ſſone iu * ineihn . B . 3 niuer u e nfeſſi ad inſ ius ei te cpenit nitens t⸗ plaſu t i Usße vnius audiũ ra conkfe uas ach slnt rho na pe cũ app Qui q; ab ioega ſincera c iões ꝗ ones nei ꝓdpte tang llatoꝛ eſt. Ar. s quose is de ſin ruact ofeſſio . ni el non ia ſus bellat iend itentur ſcire inguli atiaruac cofelno ij unt fitens ictoꝛioſus excip onfüe e- 12 ſin⸗ ires gratis oꝛnin Ju ℳ am vic öfeſſoꝛe ata c , in t dei 2 udire oꝛuũ tu ruinen uam lig cõfe ia pecc ſcula vrr a peccatoꝛ nie angballac et lenna . icoueailerur v. guloꝛuũ p ine e, etiam gulees mon eet Waeton decre an ſin . quaſi pull⸗ virtutis ſu 8 conſlie tur quit nen Ranetrbien lunson = reistoli⸗ mup ae eſt vt Ia „ SDe ſacramento penitentie. i patti miſericordia ferunt. tinãa S è ac⸗ videres geſeondtan etetervmmaina Sero ralone dimiſſoꝝ hoc ẽ indulgẽtia mmnd larum beſtiarum infernalin vomitũ om ricoꝛdlaru f. iete ne nohis a vare intſ i nes Sa cens niliniarn celeſtium epulian licus es/⁊ naltfabre Jl. kunaignon ie ena Utina audires ⁊ videres applauſum tui ⁊ coꝛpoꝛii Za neit cosdig ei Cs be⸗ nbi pater min. en conmtkikilant per poteſtatẽ liberi arbitrij dukn coꝛdiarũ amantiſſmus atq; dulciſſimus ſticiam f. a eim precltianennlin in aggaudet atʒ blandit tina ſentires am cos ab acias interra pꝛedicta vt maleſi- ſ plexus eius ⁊ oſcula quibus ſuper collu? et ab ea exlermies hoc ẽ vica ⁊ peccata ſinns tuũ cadens irruit. Sicut legitur Luce. xv. ti demones. Et ſi foꝛte incur Querint 2 68⸗ inor pꝛocildubio aquas male ichonia æ 4 ers incurſauerint eos ex offcio villicai ouer maritudinis quas diximꝰ oꝛe patulo in⸗ onis /⁊ cuſtodie ville que cũ ipe es arcies orma clauſibili a te euacuaresvt dei patris gra captiues iuſticies et toꝛquea gbonavero iebi tia replearis ſpurcitias abbominabiles corur ville hoc eſt inbabitatoꝛes ⁊ bona ſicopen vicioꝛum ⁊ peccatoꝛũ totis viribus ⁊ fe eoꝛum cuſtodiaset nutrias et defendas mnun ſtinatione/a te reüceres vt aromatibus Pꝛimũ ergo ſi fideliter examinare coꝛa,ʒ nponn donoꝛum atq; virtutu ſpiritualium reple non diſpenſato:confeſſoꝛeviccomputa gan tus domini habitatoꝛem/cuſtodemq; tu one facere volueris recoꝛdare debes q;⸗ untan um perpetueq; felicitatis largitoꝛem to/ lem villaz tibi dederitde quo manifeſtũ t ta virtuie intra te auiditate reciperes nõ tecto ein ulcre magnificech ediſicatſarchi uga oſtium oꝛis tui clauderes deum a te exlu tecto eius atq; opifice ipſo deo. Deinde puubo⸗ dens ᷣe dyabolum hoſpicium tuoꝛum p⸗ duplici muro munitã videlicet angeloꝛi ſivend dicioſiſſimi iugulatozemintra te rtuam imitrunu porihli tan ne nn ee ninh moꝛtem atꝗ; perniciem retineres. Os tu Pla rr: Bopul barquimurus kritem aiei um ad confeſſionẽ aperires vt ſpiritũſan y ſa. xxvj. Saluatoꝛ ponet in ea murus ?2 ritboni ctum ꝑ illud in te attraheresillud delata an murale. Er iten pr ad filiii iypo Hier. ſſckten res vt deus ip̃m impleret. Sicut legit in lerra Dedi le in murũ eneum ſup omneʒ lnlbri pſal.Os meu aperui ⁊ attraxi ſpiritũ. Et terram. radidit etiaʒ tibi nobilibus di⸗ Rosruc dilata os tuum et implebo illu cha ditum . uitibus ac magnis habitatoꝛib⸗ populo Lentesdar deo adueniẽti panderes vt lupueniene ſam qui ſunt donoꝝ atq; virtutum popu naſun are dya bolumja te deturbans ⁊ deijciẽs tea lus. Iſte populus ⁊ hec villa tibi cuſtodi honconin ſᷣuitute turpiſſma/⁊ a ſeruitute tyrãnidis enda conſeruanda nutrienda tradita eſt in nilan eius nequiſſima liberaret⁊ in livertatem tanqu villico. Hanc ampliare? mmagnifi lienara gloꝛie filioꝛũ dei liberatum trãſferrer. care debuiſti diuitüs et gloꝛia. Hancar⸗ unige Oſt boc eqult vi oquamurde/ i, bello tueri/ Kedde cigo ationem monſe ocã nominatioõe ſeu compatiõe villa illica tiõis. Qualiter cuſtodita efſt ſeieis ccõfeſſionis/quã ſupꝛa cõputatio- illa iſta. Eſt ne magnificatus et ditaiuns udenſt nenm dirim . Oura em integr a eſte ͤfeſſto populꝰ iſte. Hoc eſt ſunt ne adducte viu⸗ fceniine filgelis oputatio eſt ⁊ redditio rationis qᷓ les ? dona velnumero vel magqnifudine ſneat nobis liberi arbitrij poteſtate ſeu facul. vel vtroq; beatus eslaudeq; et reinune Coclſimn are omiſſa eſt. Hui⸗ ergo debitoꝛes nos Wlioe domini tui dignus.O villice fwi cre ninſtnn * eſſe manifeſtũ ẽ. Pꝛimũ rõnevillicatiõis dis iſte populus tam numero q́; magni⸗ gheſgoin 9 yanãa vt ia tenigimꝰ in ipᷣa poteſtate liberi tudine. Donis eĩ ⁊ vᷣtutibus ſine quibns obnnme arbitrij a deo accepimꝰ de hoc Luce.xvj. non eſt ſalus/adduntur diuine gratie lar epoſtul BRedde rationeem villicationis tue Be. giltate interdum alia. Sicut donũ pphe⸗ Roonſeſſio cũdo ratiõe terre ſiue pꝛedij quod ab e tie et donum interpᷣtationis linguaruʒ et hieſefft excolendũ ſuſcepimꝰ. Lercio ratione . alia huiuſmodi. Similiter ⁊ multoxi ſch mninn lentoꝝ q̃ ab ipſo ad lucrandũ nobis a“ entie ⁊ induſtrie ſine quibus nõ eſt ſalus eenunff dita ſunt de qua legitur. Quce. xviiij ra⸗ Ditatur aũ iſte populus donoꝝ atq; vir ieionci⸗ pabola vinearu et Mathei. in 19 tutum tam interio:ibus q; exterioꝛibus ntf la talentoꝛum. Quarto ratione omieeg operibꝰ ſuis. Uerbi gratia. Ditatur fiðs eſen ¹in quibus conſtituti ſumus. Quinto eu cognitione miraculoꝛũ illum inatione re- mii tione ſtipẽdioꝝ qᷓ ad militan W nl, uelationũ.ſcientia/teſtimonioꝛũ ſepture rinni . S ꝑcipim? Solertia ꝓbationu quibꝰ ipſa aſtrui an 19 Kinin e „ Sapeler X 4 HM i 11* — ensbonne aaminareoz AANN L * Cee. N . Sen . . 4 . nons en 19 ws ner A K ne eN . 3 Ee ene . mmZWL . 7 ner —E¶ NWN .4 1 RNneeieee 1010OU0N üee aton ee V0 „„ Preſtnen e 4 Du . 4 N *6* e 4 DORCNN 8 1 lo N „ 1 lucrotrui: orelmma, 5 3 5Re 4 Fol. et in omni quibus erroꝛes ↄtrarii deſtru⸗ untur. Sic ditatur ⁊? caritas ardoꝛe deſi derioꝛũ de dei gloꝛia de ſalute ⁊ edificati one ꝓximo:ũde affluentia gandioꝛũ de/ hijs duobus ſcʒ gloꝛia ⁊ ſalute ꝓplimoꝛũ De vſtionibus ʒzeli cũ ſcilicet dei gloꝛia vł ↄtumelia vel cõſpiciturvel auditur de fri Kionibus cõpaſſionis cõ ꝓximoꝛum ma la ſpiritualia vel temꝑalia conſpiciuntur vel innoteſcit.t ad hunc modũ de aliiſ vt diuitie earum intelligant᷑ opera ipᷣarũ vt diximus tam interioꝛa qᷓ; exterioꝛa. Rſi de hus aliam rationẽ reddere non potes o penitens niſi ꝙ euerſa eſt illa vi⸗ la per incuriaymo ꝓditioneʒ⁊ exuſta eſt cũ toto populo ſuo alio igne ifernali vic igne ſulphureo lururie/ aut igne deterriõ auaricie.aut igne greco iuidie ⁊ ita ð aliji Et diſſipata omnia bona populi hoc eſt omnia opera bona tam exterioꝛa qᷓ; in- terioꝛa Et hoc ipſum dic ⁊ confitere.nm em̃ hoc non dicere coꝛã dominis ſeculari⸗ bus ſit in cõputatione ſeu reddenda rati one deficere coꝛã domino ſeculoꝛũnic di⸗ cere eſt bonã rationeʒ reddere ſue villica tionis bene ac legaliter cõputare.Et cũ illi malos villicos de mala villicatiõe cõ/ feſſos aut cõuiixtos a villicatione amo/ uentes damnent ⁊ punianti vlteriꝰ bo/ na ſua que eiſdem cõmiſerant amplius lon cõmitteandeus ecõtrario facit ma lam villicationõ cõfeſſoꝛ honoꝛem offciij ſui ſeruett diſſipata bona eiſdẽ öᷣnuo tra dit tantãq; virtutem ac merituʒ pie ac ſin cere confeſſoni diſſipatiõisſſiue male vil licationis largit᷑/ vt nec ſibi nec villico ꝗc qua de diſſipat pereat.Omnia de inde⸗ ficientiſſimis diuitus ſue bonitatis repe/ rans ac reſtaurans. Ad quid enim milſeri coꝛdiſſimus iudex confeiſioneʒ male ad miniſtrationis audire velleyſi confitentẽ exoꝛe ſuo iudicans damnare intenderett Pꝛeſertim cũ huiuſmodi ↄfeſſio nuſquã ne poſtulatione venie fiat. Eruſtra er go confeſſione delictoꝛum ⁊ poſtulatiõe venie rei fugerent Si ab ea damnationẽ merita repoꝛtarẽt. Pꝛimũ autem impoſ⸗ ſibile manifeſtũ videlicꝭſ; fruſtra ad dei miſericoꝛdiam fugiatur. Si em̃ non eſſet canſalij diſſip toꝛibus ſi villam eis pꝛo⸗ vidiſſet ſue reſtaurationis miſericoꝛdia/ manifſeſte diminuta eſſet eiꝰ miſericoꝛdia quantũ adipſos. Amplius nabuch odonoſoꝛtam male ad miniſtrate regnũ lix. ſibi cõmiſſum a deode illam directã ma lamq; ad miniſtrationẽ ſuam ad diſſipa tionem ↄfeſſumac recognoſcentẽ denuo reſtituit maioꝛiq; magnificentia ⁊ gloꝛia qᷓ; pꝛius haberet donauit. Quomodo non ſubregulos iſtos hoc eſt vnumquẽ/ q; peccatoꝛemmalam villicationeʒ reco⸗ gnoſcenteʒ non denuo reſtituet ac reſtau rabitcum ille diuine religionis ꝑſecutoꝛ eſſet atrociſimꝰ⁊ ydolairia impijſſimuſ deoq; omni peccatoꝛe xpᷣiano odibilioꝛ. Juea hunc modum de iudicio ⁊ iuſticia interrogaudus eſt villicus/videlicet ſi fe⸗ cit iudicium. Pꝛimũ de ſeipſo ⁊ hoc deo deindevirtutibus quas de ꝓpꝛia habita tione ⁊ hereditate ipſarũ hoc eſt de ſeipᷣo turpiter eiecit ⁊ inimicos earũ capitales hoc eſt vicia ⁊ peccata ulis exhereditatis in dei cõtumeliam et pꝛeiuditiũ ipſarũ ſi 9 ſepit.Si latrunculos pꝛimoꝛũ ſecundo⸗ rum ⁊ tercioꝛum motuu. Hoc eſt cogilati onuʒ deſiderioꝛũ et delettationũ que ſũt citra conſenſuʒ/gladio diſcipline perſecu tus eſt. Si iudiciũ et iuſticiam oeo ⁊ vᷣtu⸗ tibus de ipſis fecit deocuius templũ pol luũtcuius villavaſtant exurunt euertunt cuiusciuiũ bona diripiunt et furantur.ſᷣ iſti latrones in villa iſta multiplicat vel viuere ſinũtur/que vliq; vis eſt ⁊ heredi⸗ tas pꝛopꝛia virtutũ apparet iniquũ eẽ vil licum. Sicut legit᷑ yſaie.xxvj.Juſticiam non fecimꝰ in terra.ideo nõ ceciderũt ha bitatoꝛes terre iuſtum etiã eſt vt ipſa luat ſupplicia que latronibus iſtis irroganda erant ꝓ eo ſolo ꝙ ip̃is pepercit.Sicut le⸗ gitur.iij. Re.xx.Quia dimiſiſti virum di⸗ gnuʒ moꝛte de manu tua erit anĩa tua ꝓ anima eius. Quid ergo ſi eos nutriat et defen dat.Si villaʒ dei ſotũ ymo templũ dei hoc eſt ſeipᷣm.fecit ſpeluncã latronuʒ qui em̃ participat cum fure ſur ? Sicut legitur ꝓuerb.Et tu iam noſti quia iuſti⸗ cia ſecularis receptatoꝛes fum ⁊ ipſos fu- res pari danatione ac plena inuoluit ?. Tquia vt diximꝰ velut dei coloni ſiue agricultoꝛes ſumus/de pᷣdio qð nobis excolendũ tradidit rati onẽm reddere tenemur.tam de ipᷣa agri culatione cam de fructibus pꝛedium iſtõ nos ipᷣi ſumꝰar vinea ⁊ ager. Sicut legi⸗ tur yſa.v. Uea domini ſabaoth dom⸗ iſrael eſt/⁊ vir iuda delectabile germen eius ⁊ in pſal. Uineam de egipto tranſtu liſti. Et Oſee.x. iuis Rodolaiſiate Et iij Be ſacramento penitentie. Piere.ij. Ego plantaui vineam meã ele/ 1gcuun ele⸗ vim patitur ⁊? violenti rapiũt illud. Et lu⸗ ctam omne ſemen verum.Et deutronõij ce.xvj. Omnis in iilud vim facit. Iſti ve⸗ n vrij. De vinea ſodomon vinũ eoꝝ. Si⸗ ro lanq; fures ⁊ latrones intrare nolunt ac młr Mathei. x. Simile eſt regnum celo⸗ regnũ celoꝝ Eũ nõ furtu ſo maifeſie rapi u⸗ rum homini patrifamilias qui etiit pᷣmo ne? depꝛedationẽ publice e xpoſitum ſit lon mane conducere operarios in vineaʒ ſu- regnum celoꝛum Iſti autem in abſcondi ed, am. Ager vero ſumꝰ et oꝛtus. Sicut legi- to volunt eſſe chꝛiſtiani ſe in manifeſto eẽ Pcic 9 tur ant iiſ ꝛtus concluſus ſoꝛoꝛ mea antechꝛiſti et pꝛoditoꝛes dyaboli dum fa — ſponſa oꝛtus concluſus Ager vero ſumꝰ ciem exterioꝛis conuerſations ſe ſeruos nnte Sicut legitur Mathei. xiij. Simile eſt re, eiug eẽ pꝛetẽdunt et habitu ertenoꝛiꝛ ve/ unnn gnum celoꝛuʒ homini qui ſeminauit bo lut de abbatia ipus in qua null⸗ oꝛdo ſʒ mund num ſemen in agro ſuo.Et iterum Simi/ ſola peruerſitas ſe eẽ oñdunt vel potiꝰ enut mile eſt regnum celoꝛum theſauro abſcõ ſimilanudum intus id eſt coꝛde ad deum g⸗ dito in agro. Oe hoc eodem pᷣma ad xo pertinere volunt ſponſum ſuum chꝛiſtuzʒ H rin.iij.dei agricultura eſtis.De vtroq; ve⸗ dominum erubeicentes/Et adultenum iug ro ſimul legitur Pꝛouerb.xxiiij. Per agn vero munduʒ vel dyabolũ palam ⁊ pub 4 poyminis pigri tranſiui per vineam viri AAſſtulti.et ecce totum repleuerant vrtice ⁊ ce tæ a. De iſta agricula tione ſpirituali qua lice non ſolum abſq; erubeſcenna recipi⸗ 6 entes ſed etiã hoc id ẽ t execrabilis adul T teru ignominiam honoꝛem ⁊ gloꝛiam re — is eſſe debeatqua fide ⁊ diligentia et la-⸗ putates ſacratiſſimumq; qð cum chꝛiſto Weroce boꝛioſitate exercenda ipſa litteralis agri in baptiſmo contraxerunt matrimonium aanerer culatio velut libenfuſſicientẽ per ſimilitu⸗ yvelut ignominioſam turpitudinẽ abſcõ⸗ ftfneus dinem euidenteratq; perfecte doceineq; dẽtes c a dyabolico vt diximꝰ adulterio undi neceſſarium eſt vt hic vrticas ſpinas?⁊ ve tanquam ſpecioſo operimento id operiẽ finausd pꝛes herbasq; noxias atʒ peſtiferas ſpi tes. Non attedentes qð dictum eſt Eccle coperspe rituales enarremꝰ/quia declamationes ſuaſtici.ij. Ue duplici coꝛde ⁊ peccatori ter Gntten ecciaſtice ⁊ populares ſermones de hijs ram ingredienti duabus vijs ?⁊ Wathei wüchr ſufficiunt cuilibet tala cognoſcere cupis vi. Nemo poteſt duobꝰ dominis ſerui⸗ ſolenn. „ ifructus autem agriculationis noſtre re re. ? Luce. vj ſimilit᷑ Et pᷣma ad LCon. vj. pecoe nera ꝗnq; ſunt. Pꝛimuʒ eſt gloꝛia dei ſeu Que eſt participatio iuſticie cum iniqui/ nonen⸗ ne ſeyten Pardrnen) 2 gloꝛificatio/cui fructui/educendo de agro tate aut que ſocietas lucis ad tenebras. loreunn vel vinea noſtra. et in pꝛimis et maxime que autem conuentio chꝛiſti ad Belial ? Pninlize inuigilandum et inſudandum eſt ſic do/ cetera. Hii ſunt qui erubeſcunt ſilium dei dilneniel cet veritas Mathei.v. Luceat opera ve- coꝛam hominibus ⁊ facio negant ipſum ſenden ſtra coꝛam hominibus vt videntes ope⸗ coꝛam eiſdem. Et pꝛopter hoc negabunt ſreckz ra veſtra bona gloꝛificent patrem veſtrũ exrerubeſcentur. Sicut ſegitur Watherx. (utic qui incelis eſt In hijs fructibus hec ẽ dei ⁊ Luce ix. Hij ſunt qui contra mandatuʒ Lili poꝛtio ꝓpᷣaſĩiqua noluit hre participẽ vel euangelicũ. Lucernam accenſam ponut dir, conſoꝛiẽ ſicut ipſemet dicit yſaie.xlij. Glo ſubmodio vt nemo eam videat contra il deheter riam meam alteri non dabohanc ſuam lud qð legitur Mathei.viii Qui quſẽ glo ſonitpe eſſe totaliter totiens confitemur hanc illi riam operum ſucꝛum ſibi vendicat aut uumet toriens recognoſcim? quotiens gloꝛia ti- inanis gloꝛie amatoꝛes et bono:um que ger de⸗ bi domine vł gloꝛia patri ⁊ filio ⁊ ſpiritui reuera non habent oſtentatores et iacta ſerre ſancto cantamus. Hac poꝛtione ſna ⁊ iu toꝛes fures dei indubitater ſuntqꝛ gliam E nel re ſuo deum oᷣfraudant qui que recta ſũt q ſoli deo ↄperit ⁊ iure ſinglari atʒ pleni Rincdd⸗ facere non niſi in abſcondito noluntvo· ſimo ad ipᷣm ſolũ ptinet/ ſubripiũt ⁊ fu- len iag lentes oculte ⁊ quaſt inconfeſſione tantũ rant᷑ Qui vo euideti ⁊ maifeſta vite ſue imſe elſſe chꝛiſtianiet furari hoc eſt clam ſubri⸗ turpitudine aliſq; notabiles et contem⸗ nen pere regnum celoꝛumſcũ tamen non ſit di ptibiles efficiunt nomen dei ꝓculdubio digi catum regũ celoꝝ furtũ patitur qu potius polluunt Sicut legitur Eʒech xxv.. Et de idnet ſcniptum eſt Malbeixl. Regaum celoꝛuũ oꝛto conuerſationis ſue vnde ? laudem aamn an 4 5NE Wnale . 3 Unentc i 4 e ſenn nocehn ucenen ibeg — Nc gnen Neennst, Canc u menddidg 4 mck etheudton ist M irn . s is int n ingsn „ Fo. 7 gloꝛiam metere deus debuit blaſphe⸗ miarum iaculis ſpiritualiter ↄfigitur. Hij quoq; qui bona opera ꝓximoꝛũ que pꝛio culdubio opera dei ſunt que ipſe opera tuet ſuis et in ſuisoꝛe maledico lacerat vituperant blaſphemant. Et pꝛopter hoc Dya bolo illa attribuunt ⁊ aſſcribunt glo⸗ riam ſuam. De huiuſmodi operibꝰ deo auferunallam dyabolo conferunt eãqʒ; in ipᷣm tranſferunt. Ueriſſima em̃ confeſ⸗ ſione debenyſancti yſaie.xxvj. Omnia opera noſtra operatꝰ es in nobis domię veriſſime eti dicit Aplłs.iij.ad : Philippᷣ. Deus eſt qui operatur in nobis velle⁊ ꝑ ficere pꝛo bona voluntate. ea que nobis retinendus eſtet noſter ꝓpꝛius eſt/Pꝛimũ in redẽ lionẽ noſtraʒ a carcere ignis purgatoꝛi ⁊ a carcere penitentialis afflictionis.Et ẽ iſte fructus de quo legit᷑. Mat.iij. Yacite fnctum dignũ penitentie. Simir ? Luc. iij. fructus dignos penitẽtie. Certuʒ em̃ eſt qꝛ opera penitentie velut pᷣcium ſunt cui⸗ dam redeptionis quibꝰ ⁊ carcerẽ purga⸗ toꝛiũ effugimꝰ ſi ea ſponte aʒ gaudenter ſoluerimꝰ. Ipᷣm em̃ carcerẽ injernalẽ q̃ſi pꝛedo eoꝛundẽ operũ iuxta multoꝝ opi/ nionem ↄmittamꝰ. Penga nãq; gehenna lis ⁊ eterne danationis ſuppliciu in peni/ tentialẽ afflictionẽ cõmutat᷑/ penitẽtibus diuine mie largitate. Juxta iſtoꝛũ opinio nem. Dein de fructus iſte fructus ſeʒ terre noſtre eſt ð quo impletur celeſte ꝓmptu ariuin celeſte hoꝛreũ atq; celeſte celariuʒ Siẽ legit᷑ ꝓuer. xxiiij. In doct᷑na ĩplebũ tur cellaria vniuerſa pᷣcioſa atʒ pulcerria De hec expᷣſſe Ecc.xv. Jocũditatẽ⁊ exulta tionẽ theſauriʒabit ſupꝑ eum. Ouẽadmo/ dum em̃ ꝑtinaces in malicijs ſuis ⁊ peni⸗ tere nolentes theſauriʒãt ſibi nam in die ire ⁊ reuelatiõis iuſti iudicij dei. Sicutle git in.ij. ad Ro. Sic penitentes ⁊ que re/ cta ſunt agentes theſaurizat ſibi iocuudi tatem ⁊ exultationẽ in celis. Licet em̃m de elemoſina expᷣſſe ⁊ de abdicatiõe temꝑa lium dictũ ſit in euãgelio ꝙ ipᷣis theſauri zatur incelis. Mathei.vij.⁊ eiuſdem. xix. ⁊ Marci. x. ⁊ Luce.xvj. Tum nullo mõ dubitandñ eſt ꝗn om̃i tempoꝛ:e bono the ſaunrizetur in celis. Ecundus fructus ex agro vel vi⸗ lx. Eercius fructus agri noſtri vel vi⸗ e nee exempluũ eſt ſeu edificatio ꝓri 4 moꝛũ. In ipſa em̃ vita noſtra tan ́ᷓ;ᷓ in exemplari vite ⁊ veritatè legere de/ bent pꝛoximi exempla rectitudinis.Quẽ⸗ admoduʒ ergo ſiquis publicũ.exemplar publici armarij tranſcribere inde volenti bus ⁊ indigentibus abſcõderet/omnibꝰ illis iniurioſus eſſetł boni publici impe⸗ ditoꝛ. Sic ⁊ qui decus xpᷣiane ſanctitatis tanq; ſi eſſet latrociniũ/aut illud nepha/ riũ ne ab hominibꝰ videatur abſcondũt: publici boni ſpiritualis ꝙtamvtile tanqʒ ſalubꝛe eſt impeditoꝛes ſunt. Accidit eis inſuper.vt qui duces debuerũt eſſe cecoꝝ ⁊ luminaria videntiũ pꝛeeundo/t oſten/ dendo viam vitatisſeu mandatoꝛũ dei/ iudices duces efficient᷑ erroꝛis/⁊ vt ita di camꝰ luminaria tenebrarũ. Inciden es in illam dei maledictionem. Deut.xxvij. Maledictꝰ qui errare facit cecũ in itinere Tranſgrediunt᷑ etiã illud dei mãdatum qð legit᷑ Leui.xix.Coꝛaʒ ceco non pones offendiculũ Offen diculũ nanq;coꝛa ceco poniiq exemplo puerſitatis occaſiõʒ ſcã/ dali ei tribuit. Initinere cecũ errare facit ꝗ exemplo mali ſui oꝑis ipſum a via ve ritatis abducit. Siꝗqdem vt dicit Gre.lot moꝛibus vnuſꝗſq; reus eſt quot exepla ꝑditionis ad alios tranſmittit. Uuartus frucxꝰ ẽ ꝓximoꝛũ ſubſi ( diũ adiuuant em̃ ꝓnmi ad ea fa ecienda bonaſqᷓ ab hiijs fieri cõſpi ciunt ⁊ animant atʒ ↄfoꝛtantur in idipᷣm euius em̃ poꝛtat que a multꝭ fieri cõſpi⸗ ciunt. Inſuꝑ ⁊ bonoꝝ qᷓ fieri vident amã do ⁊ aggaudẽdo pꝑticipes fiũt. Qui ergo vel mala aperte faciũt/ vel bona in abſcõ dito tm̃tribus ſubſidijs ꝓxrimos defrau⸗ dant vicʒ ſocieratis ſolatio quod eis eſſeꝛ ad alleuicationẽ laboꝛis ꝙ in facẽdo bo — — na ſuſtinẽt et cõfontationis fulcimẽto qd ex multitudine ſocioꝝ haberẽt ſi eos eui⸗ denti ⁊ aperti bonoꝝ operuʒ teſtimonio cognoſcerent᷑. Lercio vero qð triũ iſtoꝛũ maximũ eſt ipſo ſcilicet bonoꝝ operũ pti⸗ cipio quod amãdo et aggaudendo acꝗ⸗ rerent ſi ia bona opera qᷓ abſconduũt᷑ vi Uintus vero fructus (derent. deElijs bonis taceamꝰ ſolus ha bitus religioſus aut ſaltim compoſitus⁊ chꝛiRiane pꝛofeſſioni congruens s deo eſt dy-aboii terroꝛ et metus vt em̃ .— . errpene aete ealkta „. 5„ . J Se fſacramento penitentie. — — deterret ⁊ diffugat ĩterdũ dyabolũ ⁊ eo s talentũ c.⁊ octo magna lucra ſeruis pꝛn qjui ex parie eius ſunivt armatura foꝛlſſi denter beneq; in ea negociantibus er ea mt ma. Mulierem nanq; religioſe aut com⸗ ꝓuecniunt. Hoꝛu pꝛimum eſt humilitas. gonci poſite ſe gerenteʒ ⁊ ipſo habitu ac veſtitu/Quemadmodũ enim vᷣmis diuitum ſuꝑ funici Jancnitatẽ licet eam nõ habeat pꝛeferentẽ ia eſt ſicut dicit Auguſtinꝰ Er ꝓpter hoc nuitee ec ꝓcatiſſimꝰ coꝛruptõ ac ĩpudẽtiſſimus Aplos in vltimo ad Thimo. dicit diuiti daſua ſollicitare audebit. Ip[ʒʒ eti religioſũ ha- bus huius ſeculi pꝛecige non ſublime ſa⸗ necert bitũ terroꝛi eẽ ipijꝗꝗ illũ defertita vt ꝓ p pere.Sic humilitas ꝓpꝛium ius eſt pau⸗ mime ipCᷣjʒ magis hoꝛreant᷑ ipſa peccata/Nemo perum vt ita loquamur ⁊ pauꝑtatis quo niblton dubitat niſi homo infronti ⁊ effrenis ani dam modo fuia. Inde eſt mperbia in lnpon mi atq; irreuerentis. Quẽadmodũ enim paupere vehemẽter execratur ac deteſta⸗ lcss, olim quidam moꝛtuos bellatoꝛes erexit tur ſcriptura. Sic legitur Ec. xxv. Tres Feiint ⁊ armatos caſtri ſui ꝓpũgnaculis alliga ſpecies odiuit ania mea aggrauo: val⸗ aleuenn uit/quos cum exercitus caſtrũ obſidens de anime eoꝛũ paupeꝝ ſuperbum ⁊c. Se nog cõſpicerepviuos credidit ⁊ captionem ca cundũ lucrum eſt mundicia. Non enim Rang ſtri ꝓpter hoc deſperans ſoluta obſidio⸗mirum eſt cũ diuitie ſtercoꝛa ſint Exo.ux ſec ne receſſit. Credebat nanq; pꝛius exercitꝰ⸗ Sad Philipᷣ Et ex thob.xx.vbi ſvcoꝛa yrũ ſin bellatoꝛes ac defenſatoꝛes in caſtro pim dinum calide excecaſſe leguntur faciẽ tbo hopn fame partim gladio interfectos eſſe.Et ꝓ bie.Et.xvij. Ecci. de ſtercoꝛe boũñ lapidat⸗ an pier hoc ſubita apparitiõe mo:tuoꝛũ qui eſt piger. Non mirũ inquã ſi inquinatur niir ꝓpter arma quibꝰ circumtecti erant viui multipliciuz ſoꝛdibus peccatoꝝn dum ſter a zun videbanturſo captione caſtri deſperauit coꝛa diuitiarũ inceſſanter incontrectant. de Jugiens a facie moꝛtuoꝝ. Sic multi ſpin- ꝛin illis aſſidue volutant El hoc ẽ ligi ud tualiter ⁊ intus moꝛtui exterioꝛi habuu ? lur Eccle.v. Si diues fueris non eris in cõuerſatione viui videntunexterius ⁊ ar- numis a peccato. Dum ergo paupeʒ te fe enſe mati decoꝛ enim xp̃iane religionis exteri cit dominꝰ ſtercoꝛa diuitiaru eiongauit nnng us quaſi armatura eſt ad terrendũ dya a te. Werito ergo ex ipſa paupertate tãq; fun., bolum et ſuos ⁊ ad ꝓtegendũ etiaʒ defe exelongatiõe a ſtercoꝛibus luen puritat deenn E hijs ergo quinq; fructi rẽtes. ue mũditie a te reqrit deus Terciũ luc unnti d bus rationẽ deo ſepe in confeſſi//Meſt expeditio ſiue leuitas aut agilitas Di Hiude onex oꝛatõe ſolitaria ac familari ꝭ uitie em̃ tꝑales onera grauiſſima ſuntjet Aun tempoꝛeq; ⁊ loco coꝛam camerario eius ſitut ad iram coꝛpoꝛa onerant.? de nau⸗ nkrch ac diſpenſatoꝛe ↄfeſſoꝛe reddere tenemur fragio enatare aut ab inſequentibus aut nizllus Et quonia quemadmodũ ſe habet ad iu effugere a ſralibus ſeu materialibꝰ nõ wwensfu ſticiam deip:udeẽtis fidelis ac bone agri- ſinut. Sic ⁊ coꝛda qbus cathena amoni nume colatiõis exhibitio ſeu oſtenſioſſic ⁊ eiuu ⁊ funiculꝰ deſiderioꝝ alligata fuerint ne ſ dem miſericoꝛdiaʒ impꝛudentis infidelis q; enatare demari mũdi hui nec euola⸗ einck ac male hoc eſt inutilis et pernitioſe ag/ re in ſublime ſpiritualiũ ⸗ eternoꝝ ꝑmit⸗ nienine Aiculatiois aceuſatoꝛai vᷣpꝛecatoꝛiaq; cõ tunt.Et hoc eſt ꝙ dicit vitas. Mat.xviiij nnuni hio necelſe eſtvt quemadmoduʒ illa et Facilius ẽ camelũ pfoꝛamẽ acus tranſire nenon⸗ hſo utionem ? retributioneʒ optinet a qᷓ; diuiteʒ in regnũ celoꝛum. ⁊ Marci. x. 7 Kusden inſtic⸗ dei. Sie iſta ab eiuſdeʒ miſericoꝛ: Luce. xviij. Cũ ergo diuina cemẽtia pau Hatee di⸗ Sicurem iunicie eſt iudicio ſuo inuẽ perem te eſſe voluiſſiberũ te ab oneribui ſisadr 8 a merita audere atq; remunerare fecit. Merito ergo a te leuitatẽ ſeu agilita hliſnobi Sc miſericoꝛdie eſt in cõfixentibus dep⸗/ tẽ ⁊ expeditiõ ad enatandũ pñtibus de luſt iſ⸗ Aibes defectum eoꝛum ſupplere. piculis ad euolandũ de mundi cõclulſio⸗ Udluc X din ve ſpa dirimus obligatio nibus ⁊ obſidiõibꝰad currendũ viã man nlsſol — oſte e enmeſi ratione talẽé⸗ ⸗gatoꝝ ſuoꝛũ a te exigit. Quarlu lucrũ de giabell, õ luerandũ ab ipᷣo/alento pauptatis reꝗrit a te dñs qetẽ coꝛ kearal uti⸗ mntotemargeneohte tioe eoꝛuʒ diIdis ſiue tranꝗllitatẽ. Alligati em mobili⸗ tienepii, Stu intelligi v icd era⸗ elter nual. talẽ⸗ bus ⁊ ingett nccarium eſt vt cũ eis omni Nencon nenire 9. E 9 ſpinRuale p⸗ ingetudie moueãt/ q eripᷣa eoꝝ ↄfeſſiõe/ Mnnder⸗ ytR: ,de aliatactaan enter negoclantib⸗ Et loqndi triſtiſſima ↄſuetudie manifeſtũ nni, eile p pâups mag Edicuut em ſe oburi cũ dom⸗ eoꝝn ↄburũ Ae Wigden inin durd W n niset enmntg n ſtenn Waſnoer Guneutid⸗ Neboilo mſeamir Aumnſr agopeghrt ani co auenae; dens e Piſinadn — ſenummwe 1nai stn ignſenn Abeainnki irunrn fius M/ ninaanin mirpn teuui 7 tnr ? degrandinari cum vinee earum de grandinanturndeſtrui cũ deſtruunt/deuo rari cũ deuoꝛantur /ſimiliter augeri ⁊ mi⸗ nui ⁊ eouſq; pꝛoceſſit iſta dementia vtpᷣ dia ſua membꝛa ſua audeant nominare/ nec erubeſcunt dicere iſtud pꝛediũ eſt d tra manus mea Iſtud aliud eſt coꝛ meuʒ nihil omnino ſe eſſe niſi aceruuʒ ſuoꝛum tempoꝛaliireputantes. Si em̃ decreuiſti vt dicis. O inſaniſſime delyratoꝛ.⁊ nihil creuit in te niſi aceruus diuitiaꝝ tuarum/ et reuera tu ſic te habes et ſic te reputasi Eum ergo pauperem te fecit dominꝰ ab omniũ inquietudinũ iſtarum toꝛmentis/ que ſola moꝛtua coꝛda non ſentiũiſte mi/ ſericoꝛdiſſime eripuit. Merito ergo de ta lento paupꝑtatis lucrũ a te interne quiet tranquillitatis exigiti. Quintũ lucrum ẽ ax a litibꝰ ⁊ bellis. Nullo em̃ lite vel bei o pauꝑtatis inpungnatur aut impetitur Null pꝛo ea coꝛam quocunq; iudice cõ/ uenitur. Non pꝛo ea deftendenda in iudi patrocinia ſalaris vel modicis vel ma⸗⸗ ggnis emi. on opoꝛtet pꝛo eius defenſi lqꝗetudinũ eẽ ac ſcaturiginẽ ſolicitudinũ iurgioꝛũ fomitem ⁊ belloꝝ. Pꝛopter hoc dictũ . Pꝛoijce pecuniaã ⁊ redime tibi ba cem. Quzadmodũ aial quod dicitur ca/ ſtoꝛ pꝛopꝛijs dentibus teſticulos abſcin⸗ dens ⁊ inſequentibꝰ ſe venatoꝛibꝰ illos ꝓiciens pacẽè ſibi redimit. Sic? Joſeph pallium relinquens/ egiptiace pace ſibi ab impꝛobitate ꝓcacitatis domine ſueſi cut legitur Gen.xxxviii. Sicut oſſa nuda⸗ la a carnibus pacem habenta canib“ fe/ ris ⁊ auibus. Sicut locus exhauſius ab/ haurire volentibus. Sicut domus erer/ minata a furibus ⁊ raptoꝛibus. ſic pau⸗ pes paceʒ habẽt. Et quemadmodũ cada uera carnoſa frequentant᷑ a canibus ferꝭ et auibꝰ/⁊ hoc ad diripiẽdũ ⁊ deuoꝛadũ Et quemadmodũ lacus exhaurirevoen tibꝰ ⁊ hoc ad expauriendũ Quẽadmodũ etiã mollita ⁊ deſuꝑ vnctala muſct ⁊ hoec ad exugendum Sic diuites ⁊ magnates frequẽtatur a cupidis/pꝛedam em̃ ſequit᷑ ucrum de talento pauꝑtatis ſecuritaſᷣ b omnibus malis ⁊ periculis que diui cio neceſſe eſt aduocatos adirivel lae kicnn illa cupidioꝛũnon hominẽ. Sextũ one tribunalia frequentariiudicibꝰ ſup plicari.nec iuriſpentos conſulilnec libꝛoꝶ legũ aut decretoꝝ aut decretaliũ euolui. Similiter nec ↄtra fures ⁊ latrones cuſto dum excubias adhiberinec cõtra inſidia toꝛes illius ducatus ſecuritatè inquirinõ pꝛo eius tutamine menia vel arces edifi- cari vel machinas eriginon arma fabꝛi⸗ ri. In ipſo bello eſt ei pax. In medijs gla dijs tuta eſt. In ipſo conflictu quantuqʒ ingenti acerrimo nõ ſolum illeſa ſʒ etia intacta pſiſtit. De talento ergo pauptatt merito pax tãqua nobile lucꝝ ac pᷣcioſum ip̃ius deus eiuſdẽ datoꝛmerito requirit. Sicut legitur.Eccle.xj.Pauꝑtas ⁊ hone/⸗ ſtas a deęo ſunt. De hac Seneca. Haupi etiã in obſeſſavia pax eſt. Et iterum. Cum claſſita ĩſonuit ſcit ſe non peti paupertas Illud lucrum videlicet pacis a litibus et bellisſoli amittunt inimici paupertatis⁊ qui ei bellum indixerunti qui ſcilicʒ eam de ſe citra ſeibos gladio⁊ igne totiſq; ſtu dijs ac viribꝰ ills diffugare ⁊ extermiare ↄtendunt.neęc mirũ ſi bono pacis ſe ipᷣoſ defraudatqui matrẽ pacis efficatricẽ ſcilʒ pauptatlẽ odio implacabili/⁊ bello inpla cabili ꝓſequũt᷑. Hij ſũt amatoꝛes diuitia rũ q̊s recte intelligẽtibꝰ maifeſtũ ẽ matrẽ tijs accidũeadem⁊ hus qui dini tijs per amoꝛem cupiditatis vniti ſunt ſiue vnuʒ cum illis aſſectivt ſupꝛa oſtendumꝰ acci⸗ dere neceſſe eſt. Et ꝓpter hocſot faucibui deuoꝛantur auaroꝛũ coꝛda/qteoꝛum cibi ⁊ potustot dentibꝰ cõfringunt᷑ ⁊ ↄterun tur qr eoꝛum panesſꝙ ipᷣemet cõfitentux/⸗ dicentes ſe comedi ⁊ deuroꝛari ab eis ꝗ bona ſua comedutvel deuoꝛantſeodem modo deuoꝛantur ⁊ coꝛda eoꝛuʒ a lupis qui oues eoꝛũ deuoꝛauerũt Indiciũ aui deuorationis huius ſpiritualis doloꝛ eſt coꝛdiũ ipſoꝛum. Non em̃ dolenter a moꝛ ſibus ciboꝝ vel ouiũ ſuarũ niſi dentes co medentiũ ac deuoꝛantiũ coꝛda eoꝛũ fran gerẽt atʒ traſfigerẽt. Jõ gũt dentes deno⸗ rantiũ diuitias auaroꝛũ coꝛda eoꝛũ trani figunt conterũt/quia illa in ipis diuitus vnitaſæ inmixta per inſaniſſimũ amoꝛem inueniunt᷑.Et ꝓpter hoc nulla dementia inſanie auaroꝛum compabilis eſt qui iot dentibus coꝛda ſua tranffigenda ? conte renda exponunt. Nec ſolum dentib ſed etia ommiigniet aque. omni grandini et fulguri oĩ Onee et rubiginiet generaliter omni nocumẽto. cũ diuitie eoꝝ obnoxie ſt.Oia em̃ icomoda qᷓ ipe diuuie paciũt ipa coꝛda ꝑ inſaniã cupiditatis eisvni⸗ õs SS sä õä säs 7 . Be ſacramento penitentie. £ „ ta ⁊ in mixta cũ ipſis diuicijs pali neceſſe ſequitur de hoc. Mathei.xviiij. Si vis p drs eſt. Et ſi ergo non aliud lucrũ de talento fecius eſſe vade⁊ vende vniuerſa que ha A paupertaris pꝛouenire poſſerq;ſecuritas bes ⁊ da pauperibus ⁊ habebis theſau⸗ 7 . „₰„ a tot tantiſq; toꝛmentis atq; piculis taamẽę rum in celo. Similiter ⁊ Luce.xviij.Altẽ⸗ u pvpter iſtud ſolum amandu eſſet ac pcio//de autem ꝙ ſoli amato:es pauꝑtatis vt lu . um reputandũ. Septimũ lucrũ de talen iximꝰ in ea negociant/æ non queadmo⸗ de to pauptatis ꝓueniens pꝛudenter nego⸗ dum in talentis ſecularibus negociari cõ N 4 ciantibꝰ eſt ipa diuitiarũ poſſeſſioſ⁊ im ſueuerint homiesvidelicet dando qð ba ſene 5 perioſa ſuper eas dominatio. Hii em̃ inꝓ bentvt accipiant qð non hałxt. Nõ em ien tfalento pauptis ſoli pꝛudenter negociat/ in iſta negociatione pauꝑtas dimittitur kaftt quia eam ſoꝛtẽ ſuam reputant talentũ ſi aut amittitur. Sed potiꝰ amoꝛe victoꝛio bta bicõmiſſum ad lucrũc ꝓpter hoc illam ſiſſimo retinet. Si em̃ dimitteret hoceſt na diligunt De hijs ergo manifeſtũ eſt quia ſi amoꝛis viculo nõ teneret eo inlæsipᷣa chocn/ . diuitias ſub pedibus ſpualibus ſuis hoc ⁊ eius pᷣcium hoc eſt celeſtiũ diuitiarum lbere⸗ eſt affectbus habent: ⁊ eas ſpualiter id ꝭ opulentia amittet. Et merito nõ habere ſonud contemtu ⁊ aſpernatione cõcultant. PHij paupꝑtatẽ dicũt᷑ ꝗ eaʒ nõ ſolũ a coꝛde ſuo ſſipoet eas in tantam ſeruitutem redigerunt vot abiecerunt. Sed etia quicquid ad eã per Wnf nunquã de ſub pedibus eoꝛum leuare ſe tinet de finibꝰ ſuis extermĩaui⁊ nihil eo Cnpen pountſ ſolo nutu ad oẽm viſum illi ſer rum apud ſe vel circa ſe moꝛan paciunt dr niant pꝛo omni ſuo beneplacito volunra Ferro ⁊ igne ea implacabili ꝑpſeqntes fri gtss tis. Siue em̃ deo illas offerri velint ſiue gus em̃ qð eſtvna exꝑticuiaribꝰpauꝑtati mMmde pauperibꝰ erogariſſttatim oblate ſtatim ⸗ bus igne ꝓfligant. Eracturas vo ⁊ rimu lnale q; erogate ſunt dei iudicio/ꝗ falli non pᷣt las in edificus ferro diffugat/ꝛopter qð elieſtq ſtatim coꝛã deo ſuni miſericoꝛdia/⁊ inco⸗ non eſt mirũ ſi ta atrocibus inimicis ſuius Monitl gitabili ohedientia ante cõſpectũ deivo⸗ pauptas inimica ẽt moleſta. Et ſi omino ugeenee latu penè incogitabili iuſſe ſtatim veniũt ſibi aduerſantibus ipᷣa omĩno aduerſat ſcouͤne ipſo facto clamantes aſſumꝰ, Nullaeni, lamatoꝛibus aũt ſuis non ſolũ pacata eſt Mihitin moꝛa eſt inter voluntatem impantem di- ⁊trãꝗllalſſʒ etiã ꝓfuſe habũ dantiſſimeq; füpen uitus in hac parte/c obedientiã earũ. Ha beneficientie amica. Non em̃ ſolumodo Auntdetu bent auari fures ⁊ latrones multiplices vtilis ẽ in a uertẽdo mala ſed etiã bene ausinſe⸗ q; direptoꝛes ac conſumptoꝛes diuitiarũ ficia impᷣſtando bona ſq vt de alis lacea Ddohoghal ſuan vi diximꝰ/ amatoꝛes vero pauꝑtatt mus ipſas tꝑales diuitias ſola largitur uinoñoe ſillos eoſdem diuiciarũ habent cuſtð des vr ad vnum dicamꝰ nõ niſi cũ ea ⁊ per Nale . ac inceleſtes theſauros deꝑtatoꝛes. NHõ eã haberi vaciter autpoſſiderionquã poſ ntineſe — eñm̃ fures ant raptoꝛes quicq; amatoꝛibꝰ ſunt.Soli em̃ veri domini diuitian ſunt ncisr * pauꝑtatis de diuitus ſuis ſubripiũt aut qui pauꝑtatem diligunſoli earundem faln galſſerunt quin potius qð furarivel tollere / ſerui qui eam oderunt/ Jurta buncmo⸗ laznede videatunvelut eoꝛũ ſerui ſiue ſagmarij in/dum querenda ſunt lucra ſinguloꝛũ talẽ⸗ Palun ſu celeſtes theſauros depoꝛtẽt. Statim em̃. toꝛum que nos paupertati ſtudioſioꝛi di⸗ lünor vbi gratias agit ðo pauꝑtatis amatoꝛ ꝓ ligentia aſſignauim quia ipᷣam eẽ talẽtũ pllatton furto vel rapina qð ei irrogari intẽditur de cuius tanta negociatione tot et tanta lechtuin * velut gratiſſime deo oblationes flagrã lucra ꝓuenire debeant minus veriſimile heelino o tifſima ſacrificia inſuper celeſti altari ante uidebat. ucra vo talenti poteſtat duo Pphiiiͦi ocnlos diuine maieſtat res ille ſpũaliter/)aſunt videlicet dei honoꝛiticentia ſeu glo/ fanb impoſite ſuniſtatim vt pᷣcioſiſſima mũe/ ria ⁊ animarũ ſalus. Secũdaria vo mul lnͤch ra in theſauros celeſtes recepta. Nec pa⸗ O ta ſunt ſicut eſt repꝛeſſio maloꝛum autne ino ho — rum reputes pecunia in ſeruituteʒ obedi⸗ frant omnino.aut ne tanta vel tot velto⸗ nbitten entie redigiſſe cui obediũt omnia. Zicut tiens vel tam facile. Secundum eſt liber finſei RRrurgcttex Octauũ lucrum pauptati tas bonoꝛum qua aufertur impedimen⸗ rnne eſt ipſe celeſtes diuitie que ſuut ⁊ eius p/ tumſ⁊ difficultas ea faciendi.Et iſta dno ꝰ 65 cium. Sicut legit᷑ Mathei.v.? Nuce.vj. lucra de talento poteſtatis requirit domi D Beati paupes ſpiritu quonia ipſoꝝ eſt re nus Ad hoc enim poteſtas cuiuſcũq; do nüini gnum celoꝛũ.Etiterũ. Beati paupes qm̃ minationis adeo data eſtvnicuiq; vi per in⸗ veſtrum eſt regnũ celoꝛum. Expᷣſſius aut eam mala repꝛimantur ⁊ compeſcantur ni . ngderi moren Monobtn — ſütcnun ignidsda nizrudnbi mompe 4 N. su busirnict leſn ie orino dan musſenge andacia eoꝛuʒ qui timoꝛẽ et amoꝛem dei abiecerunt. ⁊ vt liberũ ſit bona facere de⸗ unm limentibus ⁊ amantibꝰ/Eſt em̃ pote⸗/ cientis turbas hinc inde ipᷣa via.Et hoc eſt ꝙ legit᷑ yſa.lxij. Niam ritualia? nos bono vſu eoꝝ patres ⁊ ma tres nominamur ipoꝝ in ꝗbus illa miul⸗ tiplicauerimꝰ. Unde apls.ij.ad Lox.iiij. ſtas ſicut baculus in mann ianitoꝛis via dDomino ſuo hinc inde pPꝓpellentè ⁊ ſcandala ſeu offendicula de facite pᷣbete iter declinate ð ſemita'aufer dubitater ad publicas poteſtates dirigũ tur tanquã baculo poteſtatò impediẽtes eos qui recte ambulare/volunt coherceat vt libere abſq; impedimento malignan volentiũ dei populuscuiꝰ ſerui atq; mi/ niſtri potẽtes ſunt per via mandatoꝝ dei xxiij. Deus molliuit coꝛmeũ.Generaliter t1 Jergo ex omni talentoqð nec plas eſt nec dem poteſtas ſicut gladiꝰ ignitus ⁊ acu⸗ * per viam vitatis gradiat᷑i eſt ſimiliter 2 tus ad deterendos malosne graſſent᷑ i bonos ad pᷣſcindenda noxia ⁊ vrenda putrida de coꝛꝑe ppli dei Juſticia em̃ ſeu diſciplina ſeclaris exterig:velut cyrurgia quedã eſt qua per huius potentes mede tur clemẽtiſſimꝰ deus populo ſuo vi mẽ⸗ bꝛalque nec vngẽtis ſacramentoꝝ aut be „D B neficioꝛũ nec potiõibus exhoꝛtationũ ſa nari pñitanqua ferro ⁊ igne exierioꝝ pe⸗ arũ vrantur pᷣcidanf. Alia vero lucra ſunt de talento ſcientie ꝓuectus ſiue ꝓfe cius in ſe ⁊ miuplicatio in alijs. ⁊ de om̃i dono gratie diuĩie eodẽmodo ſe hʒ. Re⸗ quirit em̃ deus ab vno quoq; noſtruʒ vt dona q acceperit bono vſu adaugeat⁊ in eis inceſſanter ꝓficiat. Silr ⁊ vtilla ea dẽ in alijs aut doctrina aut exeplo multi⸗ plicet.Cui em̃ talentũ ſcientie creditũ eſt illaʒ per doctrina in alij s multiplicare te/ netur. Cui vero vite ſanctitas et laudabi liũ moꝛuʒ honeſtas ipᷣam velut ſigillũ et velut foꝛma viuendi alios per exẽploꝛuʒ rectitudinis euidẽtiam quodaãmodo ſigil lare et infoꝛmare debʒ. Juxta ꝙ legit᷑ ad Pphilipᷣ.iij.Obſeruate eos ꝗq ita ambu⸗ lant ſicut habetè foꝛmã noſtram.Et pᷣma Canõica petri vlti. Soꝛma facti gregis ex animo. Hoꝝ auũt exemplũ euidens in na/ turis inueni᷑ Unaqueq; em arboꝛ fructi⸗ fera in ſeipa ꝓficiens in ſemetipᷣam dila tat⁊ pꝛouehit ⁊ per ſemen qð ex ea oꝛitur in alijs natura ſuaʒ multiplicatet in oĩb⸗ generãtibꝰ vis generatiua ẽ ad multipli⸗ candũ indiuidua ſpẽi ſue quaſi qodã ar/- uficiuʒ negociatiõis ad lucrũ/et in nobis etiam ipᷣa lalenta tanqua ſemia ſunt ſpi/ te offendicula de via pplłi meique vox in In xpu ieſu ꝑ euangeliũ ego vos gen ui Scistia ergo abſq; vitaſicut lux ẽ aliena vᷣ ormas oſtendẽs/⁊ ſicut ſignũ poſituʒ nõ ex ſimilitudie naturaliſſed tanquã ad pla citum ſignificãs. ita etiã vero abſqʒ ſci- entia ipᷣa veritas eſtp oculos ſpectãtium ęoꝛundẽ coꝛdibus ſe infundẽs et ipſe de⸗ coꝛ eſt diuine ſimilitudinis ſpeculis coꝛdi um ſe ingerens. Sic clara et terſa ſiue foꝛ ma ſiue ſigillũ ſimilitudinẽ ſuam illis im p̃mens ſi mollita fuerint ſicut dicit. Job vpᷣuatioſſed eſt dei donũ intrinſecum vt v tus aut ſciẽtiaſduo lucra pᷣncipalia q̃ di⸗ ximus requirunt /⁊ duo ſecũdaria que in ꝓximo enumerauimꝰ. Poc aũt nccariuʒ ſcire cõfeſſoꝛibꝰ.Alioꝗn qũo cognoſcẽt vtrũ fideliter ↄputẽt et ſufficentẽ rationeʒ reddant ↄfitẽtes.Qui em̃ nõ nouit quiqʒ talenta ep̃is tradita ꝓpter que infeſtini⸗ tatibꝰ epᷣoꝛum legitur euãgeliũ de pabo⸗ la talentoꝝ qui nunq; talen:a iſta cogno uerit qualr epiſcopoꝝ aliquis cofeſſiões auctoꝛitas docen audire p̃ſi. umet. ꝛmij ſiquidẽ eoꝛum eſt di que altera clauiũ eſt Secũda ẽ poteſtas iudiciaria. Que duo vocat. Auguſtinꝰ in ſtructiõem et coher tionem. Lerciũ eſt auctoꝛitas ſacramen/ tandi plena et integra hoc eſt tradẽdi ſen miniſtrandi omia ſacrameta. Quartũ eſt officiũ interpellandi pꝛo populo ad deũ. Quintuũ eſt poteſtas inſtituendi pfonas leccleſijs quã mercenarij ⁊ hoꝛriales ſiue cellariales et coquinari clericivocant o teſtatem beneficia ↄferẽdi. De hiis qui interrogandi ſunt in confeſſionibus ſuis epiſcopi videlicʒ qualiter doceãt populũ qualiter iudicẽt qualiteꝛ ſacramentẽt qua liter interpellent pꝛo populo ad deũ qua liter eccleſias ediſicent hoc eſt ex quibus pꝑſonis vel potius virũ eccleſias edificẽt. Quidã enim nõ niſi zodam ⁊ egyptum ſpuales nõ niſi babilonẽ edificant Quid em̃ ex ſodomit niſi ðo dimia/⁊ ex egypeijs niſi egiptus ⁊ egipto niſi babilon edifica ri poteſt. Ret aut multa de talẽtis ꝓpt eruditionẽ ſimpliciũ ⁊ comunionẽ ꝓue cctoꝛũ hic ⁊ dicenda ⁊ ſcribenda eẽnt/a ꝗ⸗ bꝰᷣ ex ipa lempoꝛis ꝓlixitate ꝓbibemur. =ð ü — „ Be Alartã obligationẽ ad reddenda q ratone ocen⸗ ſuſceptionẽ offi cioꝛuũ. Quemadmodũ pᷣdicator officiũ dicimꝰ piſcari venari. Sicut legit᷑ Hiere.xv. Mittã piſcatoꝛes multos dieit dominus ⁊ piſcabunt eos.Et poſt mitta eis venatoꝛes multos/⁊ venabũtur eos. Sinmilr Beñ.xvi. Sume arma ina ppa- retrã et arcũ et egredere foꝛas.Cunq; ve/ natu aliquid appꝛehender fac mihi inde pulmentuũ ſicut velle noſti.Ex hoc ia eris homimes capiẽs Mathei.iiu. Faciã vog piſcatoꝛes hoĩm. Peedicatoꝛes ergo incõ feſſione interrogadi ſunt pᷣmũlan exerce⸗ ant iſta officia venandi ſq; atqʒ piſcandi. Non em̃ venatur aut piſcatur ꝗ nõ vult caꝑe aliqd. Sʒ potiꝰ arma ⁊ rethia oſtẽ Uinta ditimꝰ obligationẽ ſtipẽ/ taxe intẽdit.Et miꝝ ẽ & retibꝰpᷣmonũ tot dioꝛuʒ que dantur ad militandũ vigilijs ⁊ meditatiõibus ↄtextoꝛũ nõ ma gnos piſces piſcari.ſ̊ vanarũ laudũ muſ culas tãtopere venarin ſolũ ſtudẽt ſed ar dent. Qua abuſiuũ auteʒ quaq; indecẽs ſit feras id ẽ ferinoꝛũ moꝝ hoĩes omĩno dimittere captionemq; eoꝝ penitus non curare/⁊ axcu eloquẽtie ſagittaſq; verbo⸗ rum huius muſculas inſequi ⁊ fame inſa ciabili eſurire.Ue illis quia arcus eoꝛum ↄuertitur in arcũ pꝛauum. ⁊ ſagitte eoꝛuʒ reuerſe retroꝛſũ ipſos miſerabiliter trãſſi gunt. IJpᷣiſq; ſuis retibus ipimet danabili ter capiuntur/⁊ dũ ſibi vaniſſimas adula tionum muſculas capiũſſemetipᷣos dya⸗ volo venãtur atqʒ piſcant᷑. Contingit em̃ illud eis viſſime gladiꝰ eoꝛu intret in coꝛ da ipᷣoꝛuʒ ſe arcus eoꝛũ conſringatur.gla dius em̃ exacutus non vt cedat victimas. et eliminatꝰnon vt ſplẽdeat ad illumina/ nonẽ audientiũ.Sicut legitur Eʒech.xxj. Sed polius exacutus vt pᷣdicet peritiam fabꝛicantꝭ ? oſtendatid eſt apꝑire faciat eloquentiã pꝛedicantt. Ille inq; gladius intrat corda hmõi pꝛedicatoꝛũ in ſaniſſi mo amoꝛe /⁊ fallaciſſima voluptate vane laudis. Sicut legitur. ꝓuer.xv. Letat hõ in ſnia oꝛis ſui Arcusvero eoꝛũ confringi tur.quia de hmõi hoim eloquentia ſicut de arco cõfracto nihil validũ nihil viuax nihil efficax ad vulnerandas hmõi feras emittit Uñ nõ emittũt᷑ ſagitte ex oꝛe eoꝝ ffrigatur contra ſacramento penitentie. officiũ niſ intendatur finis illius Et attẽ/ de ꝙ ĩ ſacris officis ac miniſterijs diligs⸗ ter interrogandi ſunt cõfitentes.Maledi ctus em̃ eſt qui agit opus dei fraudulent᷑ Ramn en ennn⸗ qua imnentione ſuſce⸗/ pta ſunt hmoi official verbi graua.quo animo factus ẽ clericus aut ſacerdos aut epᷣus. Si em̃ alio animo quovt deo ſᷣui/ ret ad honoꝛificẽtiam ⁊ gloꝛiãa? animarũ ſalutẽmaniteſtũ eſt quia non ẽ ingreſſus ſine macula. intrauit ꝑ oſtiũ cum ſcpᷣtum ſit. Joha.x.Oſtiũ xpᷣs eſt Eſt quia trigita vel plura ſunt officia clericoꝝ⁊ ſacerdotũ tionũ circa hec. ſcientibus eã confeſſoꝛibꝰ multa ſuppetit copia interro deoſ⁊ aĩiabus et vt alia trãſeamꝰ ſtipendia beneſicioꝝ tpalium id ẽ eccleſi/ aſtcoꝛi kecditud Poter guialem millcia l̃ et conſtitaʒ et data ſunt. Sicut legitur.ij. Paralipp. xxx.. Pꝛecepit rex pplo habitã tium hierim vt darentptes.ſacerdotibꝰ ⁊ leuitis vt poſſẽt vacare legi domini.Et᷑ in pſal.Dęedit illis regiões gentiũ ⁊ labo res ppłoꝛum poſſiderũt vt cuſtodiant iu ſtificationẽ eius ⁊ legem eius erquirant. Interrogãdi ergo ſunt clerici in eccleſas tytulati vtrũ militent deo aĩiabus⁊ qua liter militentvtrũ ſᷣm ꝙ requirũt ſtipẽdia vtrũ laborẽt ſᷣm ꝙ comedũt.Cum dicat Aplus ſcða ad theſſa.iij. Si ꝗs non vult oꝑari non mãducet.ergo qui nõ vult ope rari dupliciter vel mmislater nonmic, duplicit᷑ vel tripliciter. Mãaducant ꝗ tres pᷣbendas habentdebẽt ergo laboꝛare tri plicit᷑.vic tria paria hoꝛaꝝ dicẽdo.⁊ alia omnia bona triplicado. Hoc ẽ vigilias di cẽdo tripliciter. Jeiunado tripliciter.⁊ ita de alijs. Ue infeliciſati ſpoꝛũ noſtroꝛum in qua ad miliciã iſtam ſcribũtur puuli et omnino inbelles.⁊ꝛei iſtius militar pe/ ercitu fit eccleſie dei grex ꝑnuloꝛum arma omnino ignoꝛãtiũ ⁊ pondꝰ eoꝝ ferre nõ valentiũ. Dicit aliquis ſe militare le cleni caliter deo ⁊ aniabusſi dicithoꝛas ſuas dictione qualicũq;.Tu aũt attẽde milici/ nitus Keniene ge em̃vt pꝛo robuſto ex ter iſte ſunt.Pũgnare ↄtra vicia ptra de/ ſed cadunt potius⁊ ſagitte ꝓꝑꝓguuloꝝ fa⸗/j as id eſt milicie iſtiꝰ ptes que indubitan cte ſunt plage eoꝛũ/⁊ con 5 eeos lingue eoꝝ. Sicut legitur ĩ pſal. Si De vno quoqʒ officioꝝ interrogaãd⸗ ẽ con ARtens vtrum illud agat. Non em̃ agitur mones cõtra malignos hoiĩes.⁊ ↄtra ira dei cõtra qua pungnat᷑ oꝛatione ⁊ afflicti one a malis receſſone/Cora demones ſoneeto ſutleot Pusaba aſattirt huodetens uniore nigztop ſtor not⸗ Pendumal ſuennda neiocnen ſtusſunig Nereung ſtamor⸗ egewat Cbtsiruita cnuhbric Nteaar ſlgrasa enilite Eechrai denonärigil ibogezerhe bus dpiant ckiteno⸗ Eeo nula Mchinamne Pbnline unectc⸗ fumluenie⸗ udenlde annſmt mitiga pencſnn ſfosinigen Ppecatop üſßſlſnuat Moibuse (Phenſat Modiſnibi Vunn Pone AAdin (ſingn debige innmn tmiſbide ſhargn Wen nocrinden nanoning montſamti wnulaſe laber, ddüganoniſt nntaA nüi anei nien Wüm itte Nler ſiim nli n Surnt iores. N A oe. Pes gentii,4 unaſtoar Wans e Mdenane deii augen Gcnd, denitn un 4 9 ſtros iniqtatis vt vno vᷣbo dicamꝰſiſo ſum reparation. lo peccato pecunia illa ſeruiat? in ſolisvi fo.. lrxlij et vicia vo pugnat᷑ diſciölina oꝛa tiõe ele/ recte de eis ſentiat videlicet q;; magna qnta moſyvnarũ largitione ⁊ peccantiũ in ſe re⸗· q; meritt ſuis indebita ſint. Deinde ð ipa miſſione.olra malignosvero homines dimiſſione peccatoꝝ ſollicite interrogan⸗ hoc ẽ ad vincẽdũ eoꝝ malignitatẽ. Inter- dus eritſi eam foꝛte vilipẽdatiaut non ſa/ dũ viribꝰ et poteſtate/ Interdũ ſupplica/ tis eã appꝛeciet᷑.ſi nõ intelligat eã eſſe ere tio ne et obſecratiõe. Interdũ bñficiencia ptionẽ de oꝛe leonis inſernalis extracti⸗ ſicut legit᷑.xij.ad Ro. Si eſurit inimicus onẽ de ventre ceii/etliberationẽ a carcere tuus ciba illũ ⁊c. Interdum iuditio ⁊ iuſti ⁊ vinculisa ꝗbus egrediedu erat ei ad in cia ſicut iniuſte oppꝛeſſoꝛum coꝛam iudici fernale patibulũ.Et de his multa iam di bus defenſione. quadoq; ratione ſeu dii ximusꝙ ſi eã tale ⁊ tm̃ bonũ eẽ aduertat putatione.ſcut contra incredulos. Pluri ¶interrogadus erit.Quid ſpiritus deuotio mũq; vo paciencia⁊ tollerationeꝗq nullo nisꝓ ea in deũ habeatꝗqd noui ſeruicij ꝓ iſtoꝝ modoꝛũ militat tanq; fur et latro ſti ipᷣa deo faciat. Hoc em moꝛis ẽ hus/ꝗ de pendia malide iſtius ꝑcipitaut ad minus magnis piculis dei miſeratione eripiunt ſine cauſa.Et ꝓpter hoc ad reſtitutionem ⁊ nonuo ſe aliquo voto obligatvel aſtrin⸗/ merito teneri vidẽtur. Partes etiã milicie gant ⁊ ſpeciale aliqð ſeruiciũ pꝛo ſua libe iſtius ſunt ſigna ſeu vexilla ꝓferre in iſto ratione deo ꝓmittant.Et quoniã in pꝛecę dei exerctu qð ẽ magniſicetia ⁊ mirificen dentibꝰoſtẽdimꝰ/quia cuũ ira ⁊ miſcðia cõ tia exemploꝝ alioꝝ pᷣire.Similit᷑ tubis clã traria ſint.Silr cõtumacia ⁊ penitenci⸗⁊ gere ꝙ ẽ vocibus pᷣdicatiõis ad bellũ au liteꝝ remiſſio ⁊ vindicatio ſeu pene irroga ditoꝛes inuitare ⁊ aduocare.Eodẽ modo no. Sintq; iſta duo qᷓ vltimo poſuimus ⁊ arma fabricare ꝙ ẽ ſacram ſcripturã do effectu duoꝝ pᷣmoꝛũ videlicz ire ⁊ miſcõie cere ⁊ ex ea argumẽetoꝝ ⁊ exhoꝛtationũ te affectus deſcedentes ſuꝑ illa duo extrema la ſagittas ⁊ ſcnta pꝛudentiũ rationũ eli⸗ ſet hoc deſcenſu rectiſſimo rectitudine ſcili cere. Similiter in caſtris aut arte excuba- cʒ diuini iudicijita ꝙ ab iravia rectiſſima re ꝙ ẽ cõtra inſidias hereticoꝛũ et inſultꝰ deſcẽdat vindicta ſen pena ſuꝑ ↄtumaciã demonũ vigilare. Pars etiã milicie iſtius a miſcoia remiſſio ſuꝑ penitenciã. Cõſe ẽ hoſtes exploꝛare ꝙ ẽ cõſilia ⁊ vias qui/ quenter manifeſtum ẽ ex hüs ſuꝑ quãcun bus capiant᷑ ſalubꝛiter aut repellãturj ne q; faciẽ ſeu cõpationẽ penitẽcie congruen noceãt excogitare artes et menia ſuffode lè ſeu ꝓpoꝛtionalẽ ſibi deſcẽdere faciẽ ſeu re nõ nulla pars militie ſalutaris ẽ. Pocẽ compꝑationẽ remiſſionis verbi gra ſuꝑ irã machinamẽta hereticoꝝ ⁊ oĩm incredulo penitudinis pax ſiue placatio et ſuꝑ vomi rũ ſubtilitate pꝛudẽtie ſpiritual deſtruere tũ ↄfeſſionis purgatio ⁊ ſuꝑ obligationeʒ Sicut dicit Apoſtol⸗ in.x.ij.ad Coꝝ. Ar⸗ cõputationis abſolutio. Nec cõſtituimꝰ ma milicie nr̃e nõ ſuni carnalia: ſed pot vim vtrũ dicat᷑ ſuꝑ iratuʒ penitudinis an tia a deo ad deſtructionẽ munitionuʒ ⁊c. ſuꝑ iram. Sitr an ſuꝑ venientẽ confeſſio⸗ Qni nullo iſton mo doꝛum militat/ ↄtra nẽ an ſuꝑ vomitũ cõfeſſionis. De hijs au animãa ſuã ⁊ alios ſi ipᷣa ſtipẽdia tpaliũ in tem multa diximꝰ ſupꝛa indeſtructiõe er arma iniꝗtaris cõuertit vt de ipᷣa pecunia roꝛis eoꝛũ qui dicũt nullã eẽ animabus a ſtipendioꝝ paſcat iuxuriam.nutriat mini peccatis reuerſionẽ nullũ eis eſſe poſt lap Ltimã eius nominationem poni v mus clepations qua ſeguit viſcen Nefuſio. Et hac ſignificauit funis Ju de ſuſpenſus crepuit medius effuſa ſunt omniaviſcera eius. Judas nanq; ↄfitens cijs in ſinuat᷑. Ue ducibꝰ.ve neqſſimis ði ꝓditoꝛibusiꝗ tales ad dei ſcribũt militia ve diſpenſatoꝛibus/qui dei ſtipendia tali bus diſtribuunt. Extam poſuimus obligationẽ ra ſiue cõfeſſie interpᷣtatur. Moꝛs ergo cõſi tione cõmiſſoꝛũ id ẽ collaron nob tentis quantũ ad veterẽ hominẽ debet eẽ tdimiſſoꝝ de quibꝰ interrogãdꝰ crepatiolex vehemẽtia contenti ſpiritus ſa ẽ oↄfitens quas gratiaruactiones. quatas lutis irrupentis ⁊ dirumpẽtis ipum coꝛet deo de hüs agalſ ſi cõtinue boc faciat an omnia vilegga eius id ẽ cogitationes ⁊ af foꝛte a memona eius excideritan qð dete fectiones ⁊ Spationes atz locutiones per rius ẽſibi dei hñficiat dona/⁊ nõ deo at confeſſionẽ eſcientis/quidaʒ aũt hic pctã tcibuat vł meritis ſuis illis aſſcribat? vi—ẽ—ᷣ ꝑ cõfeſſionẽ S— Quema amo dum Se ſacramẽto penitencie Lhocip „ vinũ ð dolio p extractionẽ ductił Quẽad dubiũ q;cito irrogata ẽ iuria tã cito etde ine modũ eĩ dirupto coꝛde tota virulẽtia ſeu beri ſatiſfactio ꝓ illa. Wanifeſtu enon ung j fetulentia peccatoꝝ effundẽda ẽ. ſicut legi eẽ ſue peccantiũ nec ſue volũtati vllo ma die tur Job. xxviij. En venter meꝰ quaſimu⸗ eẽ ↄmiſſum vi bmõi ullactione ꝓ bene ſeb de. „☚ ſtũ ſine ſpiraculo. Et Johelis.iij. Scindi- placito ſuo diſſerat. Amp.quis hoc ve dern 1 te coꝛda veſtra. Et in Pſal. in pſona vete ſtimẽto ſuo vel calciamẽto faciat vtnõ qᷓ; node * yis hominis. Sicut aqua effuſus ſum. cito inqnatũ fuerit illud ablui vel abſter⸗ W QOſt hoc quatuoꝛ queſtionesque gi curet.Quis in luto illud vſq; ad puire⸗ Aullneſii, () ultos turbãt ⁊ exagitãt determi- factionẽ dimittat.Si vo diſſolutũ vel de coquiper d nare tentabim Nuarũ pᷣma eſt tritũ fuerit. Quis nõ ſtatim tlud ſutoꝛi vł nunni e⸗ de tpe ipᷣo cõfeſſionis videlicet vtrũ omni refectoꝛi tradat vt reſuatur vł refitiat. De lecte⸗ hoꝛa qua nobis poſſibile ẽ confiteri cõöfen niq as equũ ſuũ vel aſinũ ſtatim ninſ ĩcli lus ervl ſioni facere teneamunan liceat deferre ? natus fuerit aut alteriꝰ leſionis qppiA ppaa ilaei quociens deferre liceat Scda ẽ an liceat ſus nõ ſtatim illuũ in areſtallo curadũ mit Alnleſua . eauanm dinidere videlicet vt peccatorũ pars tat.Et attẽde ſilitudines iſtas q: ꝓpᷣe ⁊ re lspiunfn vni ſacerdoti⁊ pars alteri in cõfeſſione re a ſuntpeccata em inqnameta ei derntio nmnni ueletur. Uel vt vnus ſacerdos cõfeſſionẽ nes ſunt veſtis ſpiritualisjqᷓ ẽ decoꝛ vite· ennen ſt audiaalter vo abſolutionis beneficium vulnera animan ſunt. Si autẽ tato lpe in hofibnn, inpendat penitẽti ercia ẽ vtrũ eam ite⸗ gꝗqnamẽta ⁊ detritiones veſtimẽtoꝛũ et cal Wd rari neceſſe ſit ex integropoſt quẽcunq; re ciamentoꝛũ coꝛpaliũ curatur a nobisqua Aſipglitu lapſum vel quocienfcũq; cõfeſſoꝛ mutat. ſtudioſitate et vigilatia curade ſunt detrio riſei ¶Quara evir peccata redeat quocũq; re nones et inqnamẽtaveſtimentoꝛũ ſpirttiuan lholl nidiuo ſiue relapſu peccati moꝛtalis vel ̊ aliũ.Si tania ſolitudine occurrere leſtina ido interi cunq; nouo lapſu. Et quonia teſtimonia mus vulneribꝰ leſionibꝰequoꝛũ noſro MAlin'e ſacre ſcripture ſacroꝛũq; doctoꝝ dica ſuꝑ rũ et aſinoꝛũ ne creſcat aut inualeſcat.q̃n/ Vhudl, hijs vſu et frequentia diſputationũ multi tofoꝛ:tius acceleranduʒ ẽ nobis ne mo:bi faiorern tudineq; icriptoꝝ certiſſima ſunea addu qaut leſiones animarũ nrarũ creſcat et me fſpuuint cere ſupſedemus ꝓbationibꝰ? exemplis dicamentũ ↄfeſſiõis ſtatim adhibere alʒ (ſoollcra ua adpn queſrʒ uꝑ hoc ſolummò inſiſtẽtes. Aergo nec apponere. Amp. ſi ſerpetes ac colubies leciopn ad modicũ vel momentũ differre confel-⸗ aſino nro. Si venenũ de coꝛpe expellere. llianen 15 ſionẽ liceat vnicuiq; ꝓpter multa pericla Si boſtẽ vel latronẽ de domo nra tantis ulleier, yigderi poteſt. Pꝛimu ne ꝓpter negligẽtiã ſtudijs atʒ conatibꝰ eijcere ꝓperamus /et opaliolſin faciẽdi ↄfeſſionudũ quis poteſt dum non moꝛa illud faciẽdi tã acriter et in nobis et Mprer vult iuſto dei iudicio ĩfligat᷑ einõ poſſe cen in alijs culpamꝰet petere inducias aut ii eAbleoris velit. Hoc eĩ mõ ↄſuenit iuſtiſſmꝰ deꝰ ne latões quo minus hec ſtatim fianttata ei Auhumin gligẽtias nras punire. Scoõm pꝛopter pe⸗ ſtrictione damnam Quid nobis de ſpũ fruſtonn riculũ obliuionis peccatoꝝ. Que eniʒ ia alibꝰ ſerpẽtibꝰcolubꝛis ⁊ veneno de dya icttnen Aua recẽtia memoꝛit᷑ tenent ipᷣa vetuſtate bolo boſte et latrone faciendo putamus. miimie interdũ abeunt in obliuionẽ.Cercio ppt Amp. Si ignis incendio domũ cuiuſ- nific- ipᷣm piculũ moꝛe q non mediocrit᷑ aggrra qꝙᷓ vaſtare ceperitiquis ſuꝑ eninciõe iltiꝰ? ahſaſt uat peceatũ.Quarto ꝓpt᷑ peccatũ ruedi in inducias eict vnius mometi pcedens ſug mmipg . alend ſeeccatu eĩ qð ſtatim p penitenciã gerere audeatvel ſuadeat. Quis etia ado Pſnoct nõ diluitur ſuo nõdere trahit ad aliud ſic cecus aut demiẽs eẽ poleſt vt hicſnadedẽe ſſn die Bꝛegt ⁊ pyloſo slamat alter ad alten vel ſuggerentẽ audiat⸗ de quoda quidaʒ L munci . Sicut legitur yla.xxxiiij. Neſcdio eĩ qᷓ exe· pctõ ſcriptũ ẽ Job.xxxj. qꝛ ignis ẽ vſq; ad mßh crada liveralitate pctã ſe inuicẽ aduocant ↄſumptionẽ deuoꝛas de oibꝰ vo genera⸗ ſmrizni⸗ ⁊ inuitat. Ita vt 20 ſo lu ſui genert ⁊ ſibi ſi lit in pſal.illud dictũ ẽ Supcecidit ignis⁊ igiieiů — milia attrabat. Sʒ Etia Sria et inimica vv nõòõ viderunt ſolẽ. Et iterũ. Incenſa igni giſnei Sdigalitas auanciavt ve in illis impieaf ſuffoſſa. Qnia ei volutate im peccatur Clk Pnſft Juria ↄgruentia ſuã Illud pſal. Abyſſus diẽ Aug⸗. Peccatur inq; agẽdojalioqun uiſnitf abyſſum iuocat. Amp̃.ꝗ? ccatũ debi paſſio im eciᷓ nõ poteſt eſſe peccatũpaut di il tu eſe iiuria irrogata deo. Manifeſtũ ẽᷣ omiſſio qᷓ peccari nõ poteſt agẽdo/ Pura nn nõ niſi de aſſenſu ⁊ volitate eiꝰ cui irro⸗ nãq; ⁊ ſola paſſio nõ poteſt eẽ peccaltum. mn gaia opoteſt differri emẽdatio Et qꝛ nõ ẽ Jacirco ꝓpt᷑ volutatẽ peccatũ om̃e aclus igiie uri niſkinni eſonisani asg uninede ini enobsd zianüatica. numachten edonern otwu etnr s S te hoc ẽ peccaturagẽdo ſiue intra ſiue ex- tra ignẽ dixmus. Ampliꝛ. ſi confeſſio vt ſupꝛa diximꝰ debita ẽ quemadmoduʒ cõputatio ſuꝑioꝛi diſpenſatoꝛi ab inferio re debet᷑. Et ſi e debiia velut accuſatio ac detectio ſen reuelatio reoꝝ a ſubditisdo mino debeturlaut iudici. Et iterũ ſi eſt de gur. Necx ,)Aulol a ſit eius dilatio ꝙ iðo ſit vłculpa⸗ vulnerũ eoꝝ ꝗ infirmantundebent medi da vel danabilis. NAullii eiẽ opus bonu agdeo examinate ac depurate ꝑfectiõis qðᷣ ico nõ piculoſe agat ĩ vita iſta/q tota non ſo 9 nifeſtũ ẽ ꝙ deferri nõ poteſt abſq; aſſen- 5 bita quẽadmodum detectio/ſeu oſtenſio co qui vterq; medicus /nõ volũtate infir mantiũ.ſed gublico officio et ſtatutoma ſu eius ⁊ volũtate cui debetur vt diximus Nõ licet ergo inq; deferre ↄfeſſionem au ctoꝛitate ſua ſeu ꝓ bñplacito ſuo niſi qte⸗ nus viſum fuerit ei ꝗ pꝛeeſt viſum inq; ex aminata cõſideratioe. Aõ aut pcipii et temeraria volutate. Ampliꝰ. ꝗ fure vl hoſtẽ lenuerit pᷣter conſcienciã iudicisſ aſ ſenſuʒ/quõ ab ſq; iniuria eius facitvſuali ter nãq; dicitur ꝙ fures ⁊ latrones iudict ſunt ac pᷣfecti pᷣtoꝛio. In hus enim om̃ib⸗ 2 ſimilibus illud duigẽeter attende/qꝛ pe⸗ nitudo interioꝛ/quã ſupꝛa contritionẽ no⸗ minauim?⁊ ſacrificiũ deo acceptiſſmum ac placabiliſſimu cõtra eiuſdẽ iram et iu⸗ ſtificatio rectiſſima delinquẽtis e emẽda⸗ tio pᷣcipua iniuniedeo irrogarelet abſolu⸗ tio foꝛtiſſima inquinamẽtoꝝ ſpiritualiũꝛ refectio optima detritionũ veſtis nupciał ⁊ calciamentoꝝ ⁊ meditatio ſaluberrima vulnerũ ac moꝛboꝝ ſpiritualium.Et extin ctio validiſſima incendioꝝ. De quibꝰ agi tunæz pter hoc no ẽ in moꝛa nec indilati/ onibus noxus ac pnitioſis ꝗ coꝛde peni/ tet ac cõuertiturino ſerpẽtes aut colubꝛes in ſinu ſuo moꝛari patit᷑.nec ſolũ eos a ſe abücit aut excutitſſed ętiaʒ occidit intra ſe metipm ⁊ piecit. nec furem detinet aut la Aronẽſſed eos in ſe iuſticiat occidit.lʒ aũt piculoſa.ſit interdũ ↄfeſſionis dilationõ kns vſq; ad d amnationẽ culpabił.Mul tis eĩ modis militat ſacramẽto ↄſeſſionis ipius oilatioipᷣmo recogitatiõe ad reme⸗ moꝛandũ ipᷣa peccata. Secũdo examina⸗ tione ipᷣo:ꝛũſvidelicʒ ad ea exaggregada 7 ſemetipᷣm foꝛtius accuſandũ.ercio inue ſtigatiõe ipᷣoꝝ ad plena cogitatione ꝓpter confeſſoꝛẽ iudicẽ melius inſtruẽduũ.Quar to inquiſitiõ epel electiõe ↄfeſſoꝛis cui coꝛ ſuũ ſentit facilius ac melius effundendũ. AQuinto ip̃ᷣius ſacramẽti reuerencia ⁊ ho⸗ noꝛanone ꝓpter qᷓ; cũ ipſi penitẽtes excõ municali ſuntante ad illud ſacramentus gligere ⁊ differre Sicut legitur Eccliaſti. v MHi tardes cõuerti ad dnim ? ne diſſeras de die in diẽ. Et eiuſdẽ.xvij. Ne demoꝛert lxuij accedat abſolutionis eſt obtinendũ. Se-⸗ xto deuotionis ꝓcuratiõe hocẽ vt deuuo ta ſit ipſa ↄfeſſio ppter qð aut pia oꝛatiõe Vernee. 9 noõnulli hoc pᷣus impetrare ſtudet aut ſa⸗ cra lectione aut interna meditatõe/aut ſa cre exboꝛtationis auditiõe/ꝓcurare conã llo mo ſequit/ De qcũq; re ſi pe lũ circũdata ẽ ⁊ obſeſſa. Sʒ etia vt ita di⸗ cat᷑ imerſa ⁊ imixta piculis/Si vᷣo diulato opfeſſionis nullu huinmodi frurtũ habu⸗ erit nõ ſolũ nobis videt iutilisiſʒ etiã pni tioſa nec ẽ in poteſtate cõſeſſoꝛis vt de iu⸗ . re officij ſui nullatenꝰ ei cõpetit pfeſſionẽ exigere in pꝛeiudiciu cõfueri volẽtiũ/atʒ in pꝛeiudiciũ officij ſui. Et ꝓpter hoc quoniã oia hec cõfeſſionẽ aut adiuuat aut męlio e indebita ↄfeiſio niſi ſaluis hijs penitẽti. Qui ſi foꝛte ꝑ negligẽna ſuã tempus qͥ iſta ꝓcurare debuiipenitꝰ impatus/labi ꝑmi rat Et idcirco ↄfeſſoꝛis erpediũt officiimnõe ſerit dulatione vlteriꝰhre nõ debebit imo ad ↄfeſſionẽ facien d diſtrictiõe eccłiaſti⸗ ca cogendus erit vᷣbi gra. Cũ generali ſta tuto eccleſie oẽs fideles tpe qᷓdrageſimali ad minꝰ iuſſi ſunt annis ſingulis cõfiteri. ſi toto tpe qᷓ drageſimali ⁊ pᷣcedẽti pᷣpara⸗ re ſe ad confeſſionẽ digna atqʒ decentẽ ne glexerit. ꝓculdubio ſi illo tpe nõ cõfiteat etia nõ vt diximꝰ pꝛeꝑatus delinquit.De linquit autẽ ꝓpᷣus pꝛepationẽ negligens Tandę vero grauius peccat cõfeſionem omittẽs. Penitudinẽ vo interna ſeu attri tionẽ aut ↄtritionẽ nulla ex cauſa debʒ ne ĩerroꝛe impioꝝ.Quecunq; auit ſuꝑius ob iecta ſunt⁊ eũ locũ habẽt ſolũmo ſicut ⁊ multa ſimilia Et qꝛ etia attritio donũ diẽ ſicæ omis pᷣparatio ad gratia. Suffragiis * ſanctoꝝ elemoſynis ſacris lectioib?ſacris o meditatioibꝰ auditu vᷣbi dei pus excitati onibꝰꝛac ſanctis exercitationibꝰꝛ Aiiis p⸗ curãda erit ⁊ adeo ĩpetrãda/Et multo eiſ- dem adminiculis poſtulada a pre milſeri⸗ coꝛdiarum et obtinenda erit. D Onſequeter queſtionẽ ſcdam de⸗ texginare aggredimur. Et quia ĩ cêdentibus iam diximꝰmult de cauſis briis lacer dotibus ocaltedaeſ e Vepaer fole xx vij MUUU KRK u ſacramẽto penitencie Be Rue oceultari debere. Interdum quedas videlicet vt iuder pnũciet de büs de gb⸗ zenur peccata ſubditoꝝ ſuoꝝ et ratiões ꝓpł qs non cognouerit abſoluat a criminib⸗ ð ua ef ita fieri opteret expoſuimꝰ. Quai ſůma abus coꝛq eo actũ nõ ẽ/ Cu ei vterq; oꝝ di becẽ videlcet ne ꝑ via ſalutis boc ẽ ↄfeſi ſacerdotũ penitentẽ plene abſoluat. No in onẽ vtraq; ꝑditio hoc ẽ tam anime q; coꝛꝛ ei ſicui plene oſtẽdimꝓpoteſt ĩ ꝑte abſolui mnn 4 poꝛis eueniet. Quia ergo in bis caſibus a pinculis pcton in pte remanere ligarꝰ Pinge nõ fructus ↄfeſſionisſimo fructui contra⸗ era ei lacerdoru abſoluit ipᷣm ab omi ſt riũ ex confeſſione ꝓueniret cuʒ ſalute ſoli bus ⁊ ita cũ neuter oĩa audiuii.Uterq; ꝓ nge⸗r ſeruire ⁊ militare debeat cõfeſio alu q; ꝓ nudat de hijs de ꝗbꝰ nõ cognouit. Inꝗ̊ nad⸗ pꝛio ſacerdoti. De hus caſibus ſeu pecea-⸗ dubitandũ nullatenꝰ ẽqꝛ per virunq; ſa fnn 1 tis alijs q; ꝓpᷣo ſacerdoti erit cõfeſtio facli cerdotẽ piena gratia ſanctiffationis ⁊ ab Wann enda hoc de licẽcia ipᷣius ſacerdotis vel ſolutionis recipitjniſi ꝑ ipᷣum ſteteri neq A ine iſcopi loci/. Siquis auũt obiecerit qꝛ gra moꝛe iudicũ ſoꝛinſecoꝝ ꝓnunciat cofeſſioꝛ serentarindiniſtgilig e imꝑpnbil. abſoluimꝰ te nõ ↄdemnamꝰ. Sed magꝑt A5 eĩ poteſt eẽ in parte ſanctus et in par oꝛationẽ facit ſuꝑ eu vt de abſolutione ⁊ umthn te peccatoꝛ. Quemadmodũ nõ poteſt eeẽ remiſſtonẽ atʒ gram ſanctificariõis iribu⸗ nnio ſn partim in inferno/et partim in paradyſo at/eti nemo dubitat quin poſſit et debeat dpioſia Et impoſſibile ẽ ↄiungi in vno ⁊ eodeʒ confeſſoꝛ oꝛare patrẽ miſcdiarũ vt etia e⸗ innone ubiecto eternã damnationẽ eternã glo mittat peccanti peccata qᷓ necipᷣe penuẽsĩ grnto ria cõiungi inq; neq; m idem ppier reyu ſe cognoſcit ⁊ eidẽ confeſſoꝛi recognoſat. ahrſel gnantis ↄtrarietatis ꝗᷓ in nullo genere cõ Unde ⁊ in abſdlutiõe ↄfitentis no cõſue icnen trarioꝝ iſtã ↄiunctione patit᷑ in eodẽ ⁊ him uerũt dicere ſacerdotes dimittat ubi deꝰ end idẽ. Sʒ neq; ſᷣm diuerſappr᷑ remotiſſima peeccata q cõfeſius es mihi.ſ̊ potius oĩa. euond diſtancia qᷓ abinuicẽ diſtantſupꝛemũ gio Qui ſi ꝑ ali ſacerdotẽ gratis ſanctiſicati ſauln rie et intimũ dãnationis eterne ⁊ ꝓpt᷑ im onis ⁊ plene abſolutiõis recepitſſic confi umnllerpi partibilitatẽ anime hũane/ꝓpter quaʒð in tẽs ꝑ alterũ accipiet augmentu gre.Sive elaor⸗ ipᷣa hũana animaſimpoſſibile ẽ repire di- o querat cũplene abſolutꝰſit iſte coꝛaʒ pᷣ (ſanmtau gerſa illaſin quoꝝ vno ſunt pena iehenna/ Ms ſacerdotead qd addit ſcõm ad ꝗqd eti Kignennuſt lis in altero vo gloꝛia beatitudinis illiusꝗ am facit ↄfeſſionẽ de peccato. J rñium ẽ Maſtons Quare in eadẽ anima hũana ĩpoſſibile ẽ2in hoccũ eĩ per gram ↄtritionis remittũt 6oggauſc piungi retributionẽ beatitudinis/et penã peccata lnihilominꝰtñ poſt accepta gram lenndeſek eterne danatio nis. Pꝛopoꝛtionalia autẽ pↄtritionis de eis confeſſio faciẽda ẽ/ſ cau Qaenon, ſunt merita ⁊ pᷣmia.erita ergo incõiu⸗ ſas in hoc ſuꝑius aſſignauimꝰ.Dicimus uſngn Abilia ant eadẽ etiã ratio ẽ incõiugibi//Eti qꝛ poteſt diuidi confeſſiojita vt aliꝰau eenn itatis ioꝝ meritoꝝ. Cũ em̃ cõtraria ſint diat ad conſiliũ/⁊ iniungenda penitencia ſocin Qdinuicẽ ac repũgnatiſſima ſanctitas ſeu ¶ſalutarõſalius autẽ bñdicnonẽ ſacerdoſa⸗ ſugiinäine . gra gralũfaciẽsſet moꝛtalis culpaipſa re- lẽ ⁊ abſolutionẽ fadet ſuꝑ penitentẽ. Hoc meng pugnũtia cõtrarietatis nõ patitur ambas autẽ ibi licitũ ovbi ſacerdos ſimplex ?⁊ ſa⸗ Rnachäan ſimul eẽ in anima humanapm idẽ et ip ſa crarũ lr̃arũ ignarusſibi ei poteſt aduoca⸗ Mrenenün impcibilitas anime hũanejnon patit᷑ eaſ re ſociũ tanq; cõſiliariũ aſſeſſoꝛeʒ ſibi in Penſiünis dẽ eidẽ ineſſe fm diuerſa hoc eſt diuerſas iudicio penifenciali. Si em̃ in inditio ſoꝛẽ marpoſe ptescũ diuerſitas partiũ in ęa eſſe nõ poſ ſi ⁊ ſeculari hoc licet ne erret in illo/quan nelasni I nt. Ald cuiꝰ ergo ſacerdotis bñdictionẽ et tofoꝛtius iſto iudicio vbi erroꝛ incompa tlideten abſolutionẽ gratiã ſanctficatiõis recipier biliter piculoſioꝛ Cuũ em dyaconus cdlaues ghatluce penitẽs. Cũ ei partẽ peccatoꝛũ ſuoꝝ coõfue nõ habeat interdũ auteʒ et ſcienciã medi⸗ ſtüſtantie atur vni partẽ alij ſe gratis ſanctificatio- cine celeſtis habeatnon ẽ dubitandũ de⸗ bsctogge nis per partes recipe non poſſitjabvtroq; ectũ ſacerdotis in hocipᷣum poſſe ⁊ debe edepoꝛ illã recipiet vela neutrok ſi a neutro cuʒ ꝑ re ſupplere Et vt verius loquamur in hu nſeſone ißm nõ ſtet manifeſtũ ẽ ꝙ ſola diuiſio ecõ ius caſu non penitẽcia ipe iniungitlſj ma⸗ W Jſeſſonis gratiã ſanctificationis impediuit gis ſacerdos cuiꝰ auctoꝛitate ipᷣe facit hoe gnncgeri Quare cofeſſionẽ om̃ino diuidere nõ lice Auemadmod aſſeſſoꝛ licet ſentencia di menonof bit. Si vo p vtrũq; ſacerdotaram ſancti cet iudicinnon tamen ipᷣe iudicat/ nec eiiaz ngnaf . Jicatiõis ⁊ abſolutionis recepiti iſtud vi cum de madato iudicis ſentenciam ꝓfert kui . detur nõ ſolũ incoueniẽs /ſʒ etia iniqnum ſipe ſentẽciatiʒ magis index per ipᷣm. Jdẽ k . n dicimus. Si foꝛte barbarus fuerit cõfits noñn tam iudicium eſt; etiam ſacaamein R quia ſacerdos poteſt aduocare ꝗ barba⸗ tum. Et plus in virtute lacramentali agit * ri confeſſionẽ audiatet ipſe interpꝛetetur. q; iudicio limo minoꝛi diſcretione iudicia OQt ſi foꝛte illittera tus ille ſacerdos fuerit nia agenduʒ eſtz in eis que ſunt mera iu l etia totuũ interpꝛeti poteſt ↄmittere. Si ſal dicia.Et ꝓpter hoc non eſt neceſſevt tam ule tem ſacerdos ſit dyaconꝰ reſeruata tamẽ diligens examinatio fiat de peccatis in ꝑ — ſulint ſibi benedictiõe/c abſolutiõeque ſine po 4 Rilter ie ergo credimus miſericoꝛdie di uale teſtate clauiũ in peccatis moꝛtalibꝰ locuʒ ine ſufficere vt in generali iſta dicat con . ocgen non habent. In venialibus autem pecca itens quia cuʒ deo multas et magnas in anm tis ſm quoſdam abſoluere poſſunt etiaʒ iurias irrogaſſem peccandoj⁊ de quibꝰre naſtnne layci in neceſſitatae. colo ⁊ de quibus per negligentiam meaʒ 9 enſern Trum autem iteranda hoc eſt er ⁊ incuriam memoꝛiam non habeo.Om⸗ Dnunandt p integro iterũ facienda ſit cõfeſſio niaq; illa mihi in debita fargitate miſeri⸗ m oſt quemcunq; in moꝛtale pecea coꝛdie ſue remiſiſſeymeq; indignũ.in gra egdſur tum relapſum ſeu recidiuũſqua queſtioneę tiam ſuam per penitenciaʒ reuocaſſerom nlifriröz tercio loco poſuimus plane dicetes ꝙ no nium iſtoꝛum tantoꝛum et tam ineſtima⸗ . inoſhane ex debitoſita vt qui no iterauerit.ex eo re⸗ bilium benefitioꝛuʒ ingratus denuo ipᷣm ſcinin⸗ um moꝛtis eterne ſe faciat/abſit hoc a no offendere ſic nõveritꝰ ſumnet hoc cũ mul⸗ itöeen bis ⁊vt ex hoc moꝛti eterne adiudicemug ta aggregatione dicendũ et multis lachꝛi er an ex hoc videliq quod poſt recidiuũhmõi mis ſi datum deſuper fuerit penitentiDe confeſſionem ex integro non iteratet ſin- ingrantudinę enim/ vł alia taceanturam ð gula peccata ſua cum ipo in quod iapſus cognoſcentibus modis omnibus facien⸗ RRM eſt denuo non cõfitetur O ſi quis dixerit da eſt confeſſio.AIlla enim eſt id quod ſo/ Fünt uia iudexpenitẽciarius eſt id ẽ confeſſo-ꝛ lũmodo ſibi deus in omnibꝰ donis ſuis ösmis non aliter pleue inſtruetur ad iudicandũ ſibi ſoli retinuittotuʒ ſurripit furatur vi/ —RZ de peccato recidiui niſi omnia alia que p⸗ deliq; gratiarũactiones gloꝛiam laudeʒ⁊ ertun ceſſerunt audiat. Quemachnoc; ſiguis benedictionem. HNipil enim iſtoꝛum deo ün aliquẽ iniuſte percuſſiſſetncui ille iniunriam reddi patitur iniqſſima ingratitudo. ꝛo di percuſſionis benigne granſq; remiſiſ at pter quod etipᷣm fontem bonoꝛum tedũ⸗ nſe vo percuſſo: ingratus denuo illum percu dantiſſimum atq; largiſſimum penè plus B mnd terretoe ſecũda percuſſione iudex recte iu omnibus vicijs nobis obcludit fluenta intune dicare non poſſetſi de pᷣoꝛe ei percuſſione beneficioꝛum eiusg velut obex infernalis Heigilii eiuſdem gratuita remiſſione non ↄſtaret⸗ duriſſimus ⁊ impẽtrabilis a nobis auertit ſm Yonge enim maioꝛ iniuria eſt ſecunda ꝑꝓ nec ſolum ebſiſtit largitati diuine quo mi = ruiſio q; pꝛima. Non conſtabit ergo ei de nus noua munera largiaturſed etiam vx ng magnitudine ſecũde iniurieſſi ei taceatur pꝛedonata tanq; iniuſtis detentoꝛibꝰ au/ icniu⸗ pᷣmaſet induigentia ipius ita nec eſtima ferat. Merito enim et iure euidentiſſimo eſagſen re nec iudicare poterit illa quata ẽc quali feudum vel pꝛedium amittit qui domino * R ter emendandaLũ ergo ſacerdos iuderx a quo habet illud iusqð in eo ſolum reti ibicnd, penitẽcialis ſitinon poterit indicarevł eſti nuit reddere contradicit. Licet autem ite⸗ * mitin, mare poſterius irrogatas iniurias ⁊ cotu/ Jationem confeſſionis ſaluberrima; ⁊ in/ gam, melias niſi conſtiterit de ᷣmo irrogatis credibilis virtutis eſſe nouerimusſet eam nemtin etiã de remiſſione ipᷣaꝝ ſi facta eſtquoniã pꝓut nobis datum ẽ pꝛedicare ſuadere cõ Prtibtii ingratitudo nec leue peccatũ eſtinec leuis ſulere non ceſſemus nec vnqᷓ; ceſſare po. eie, circũſtantia peccatoꝛum. Sed valde gra⸗ ponamus. Illud tamen et hic ⁊ vbiq; ſait o ein⸗ uis et aggrauans/ Non poteſt autem cõo⸗ ua fidei pietate et catholice doctrine veri⸗ Pmini ſtare de pᷣoꝛibus iniurijs et peccatis niſi ꝑp tate poſſumus detlarare intendimꝰ⁊ vo⸗ iiniti confeſſionem nec plene conſtare niſi p pie lumus ne laqueos moꝛtis nobisaut aliis D nam cõfeſſ lonem. lene ergo ex integro iniciamus.ne nos aut alios eterne dänagas — ii iteranda erit confeſſio poſt recidiuu?ma⸗ tioni obligemusgaut obtigatos dicamus nn fiii ime nouo ſacerdoti. In hoc autem dici⸗ ,/Sivero nouus ſacerdos fuerit cui confef/ rrn us quia ſi iudicium penitenciale meruʒ Oſio faeieng⸗ Hoc eſt qui als peccata pꝛe ela neic iudiclum eet. Ita gler reuera in ea ſicut in ter id in qllod relapſus eſtpenitens ei cõ⸗ 4 ne iudicijs foꝛenſibus faciendum verum. da fiteri teneatuntentione vtiq; vel debilo qʒ „ „ ÿ r relapfu Ne Be moꝛti et damnationi eterne illum obliget eęet adducat dicere nõ audemus nec iſtam negligentiã iudicare moꝛtalem non eniʒ inconfeſſa relinquit pᷣterita peccata qui ð ingratitudine vt diximꝰde eis in generali ſe accuſat ⁊ culpabilem reddit. Ingratiiu dinem antem non agnoſcere etnon confi teri nõ modica pars ẽ ingratitudinis nec culpe lenis. . . . Elinquitur nobis quartã inueſti⸗ gare queſtionem /atq; delermina revidelicet vtrũ peccata redeãt p m ſeu recidiuum que fuerant ante imiſſa. In quo illud pᷣmo manifeſtũ eſt ⁊ om̃ino declaratione ꝓbationũ nõ indi gens ſcilʒſ; neq; male cogitationes rede unt atʒ reſurgunineq; male affectiõesneę q; male locutiões/et hoc ſenſu manifeſtũ eſtjneq; aliquẽ eouſq; delirare aut inſani re poſſe credimus vt eivideatur. Reſtat er go vel vt macule ſeu inqnamenta ipoꝛuʒ redeant vel debita penarũꝗᷓ ꝓ ipſis ante acceptam remiſſionis gratiã delebant᷑. et — redire impoſſibile ſit declara/ imus declaratione irrefragabili ⁊ mani feſta⸗ Pꝛimũ quoniã auariciã maculã ali guam impmere dicimus eſſe impoſſibile Sicut enimvirtus non aliam pulchꝛitudi nẽ impᷣmitiqᷓ; ipᷣs ſinec pulchꝛam aut ſpe cioſam facit anima humanaſllia ſpecioſi- tate ⁊ pulchꝛitudine q; ſeipᷣa. Si em̃ aliaʒ pulchꝛitudinẽ impᷣmeret illa/vel ect virtus vel non eẽt virtus.Q⁊ ſi nõ eẽt virtus im/ poſſibile eẽt es eẽ pulchꝛam animaã buma nad. Si enim alio q́; virtute pulchꝛa eſſet hoc foꝛmalit accideret vt ſublata om̃i vir tute ꝑ itellectũ abſtrahentẽ telligat rema nere pulchꝛa. Cauſam eĩ ſufſicientẽ abſtra here aut ſeparare ab effectu ſuo poſſibile ẽ intellectui mõſſicut frigiditatẽ abſtrahe/ re vel ſepare ab albedinei Haãcergo poſi⸗ tionẽ recipit itelleciꝰ noſtenvidelicet vt re maneat coꝛpꝰ aliqð albũ/ſublata frigidi/ telaqu a erat ei albedo/nõ aũt recipit unaer hac poſitionevt remaneat aia huana pulchꝛa vel ſpecioſa om̃i vᷣtuie ſublata.Nõ ſũt er go ſepabiles itellectu ab in uicẽ pulchꝛitn⸗ do anime hũsne ? vtus. Si auũt haberet ſe ad inuicẽ vr cauſa efficiens ⁊ eiꝰ effect⸗ ꝓculdubio ſeꝑare poſſet eas abinuicẽ in⸗ tellect⸗ noſter. Amp̃. ſublata illa pul⸗ chritu dine quaibiſ. omniasnihil depiret. de meritis anime huane/cũ ovmerũia ex ſolis viunib⸗ ſint. Quare nibil depiret ei⸗ ſacramẽto penitencie dẽ de pᷣmüs/ꝛita qᷓntũ ad merita etpᷣmia ſuꝑuacua ẽ huiuſmoi pulchꝛitudoj qᷣntũ ad naturã ſiquonia ⁊ pꝰ illa ẽe pꝰ graʒ ſicut tu ponis. omino igit᷑ ccioſa ⁊ ſupua cua ẽ. Amp. Si vus imprimit hmoi pulchꝛitudinẽ ⁊ ẽ ſue ſpecieixrunt due ſoꝛ me eiuſdẽ ſpeciei in eo dẽ vt ſᷣm idẽ videl,ʒ virtus ⁊ pulchꝛitudo quãimpmit. Si ⁊0 uerit alteriꝰ ſpeciei hoc cõtra naturaʒ ẽ vt virtus ꝑ ſe ⁊ ſecũdũ ſe agẽsgeneretnõ virtutẽ aut hoc nõ hominẽ. Amplius huiuſmodi pulchꝛitudo eadẽ rauone im pᷣmet alia etita in infinitu. Ampᷣ.quo niã agere ⁊ pali cotraria ſunt ſicut date ⁊ accipemaniteſtũ ẽ quonia ĩpoſſibile ẽ ipßa eſſe in eodẽ ſᷣm ide ſagit autem vnuquod q; ſubiectũ ꝑ foꝛma ſua onie id qo ſoꝛma eius a gere dicit/ergo pulchꝛitudine quaʒ virtus impmit ſeu efficit in aĩia hũana ef⸗ ficit ip̃a ⁊ impᷣmit ſibipſi ꝑ virtutẽ. Qua ð cauſa erit impᷣmens ⁊ impſiaſagẽs et paci ens“ das ⁊ recipiẽs ſibipᷣi pulchꝛitudine,z hmõinõ ſᷣm diuerſaſꝗ: imꝑtibihergo ᷣm idẽ ⁊ boc im poſibeigchee lu quo ſe tur erit impoſſbile. Impoſiibile ergo ẽ Anine alia pulchꝛitudine impmere eilde⸗ npoſit vijs 7 ꝓbationibus ẽ oſtẽdere ꝙ im bile ẽ viciũ macuis aliãſeu defoꝛmitatem ſeu turpitudinẽ aliã impmere. Ja ergo de claratũ ẽ maculas peccatoꝛuʒ nõ aliud q; ipᷣa peccata eẽ pulchꝛitudines virtutum nihil niſi ißas vᷣtutes ee. Amp̃ᷣ. Mani feſtũ ẽ intelligibilia intelligẽtibꝰ/auaricia nõ debere generare naturalit᷑ vel ꝓdiga litatẽ vel defectũ ipiuswel qð debet eẽ ex oppoſito ſeu cõtrario naturalit᷑ ĩpoſſibile c. Licet ergo iſte relabat in peccatũ auan cie nõ iðo vł ꝓdigalitatẽ vel effectũ ꝓdi/ galiuatè ex hmõi peccaio generan neceſſe imo nec p natura etia ẽ poſtibile. Am plius.vñ iſta fecũditas ta monſtruoſa tã qᷓ; nature cõtraria vt ex vno generẽt᷑ tan/ ta monſtra aliarũ ſpeciexvideliq ex peto anaricie oĩm alioꝛũ peccatonꝝ mõſira. Ne q; em̃ hoc naturalit᷑ eẽ poteſiineq; volũta rie hoc ficũ hoc nec ĩtẽdat nec velit ipſe.A peccat necviolẽtecñ ei ĩputet ꝗ peccatvio lẽta aũt nũq; iputada ſũt illi cui ifert. Sʒ potiꝰinferẽni/ Reſtat ergo peccata redire olũmõ qntũ ad pena hocc relapſum de⸗ nuo iĩputari ad penã. nõ ergo alio intelle ctuvłſenſu dicũt peccata redire ꝗ hoc ſen ciũ; qᷓntũ ad pena Zen aur phrernor quẽcũq; relapſũapud eos diſienno ell.ꝗ c iii arel hocen ltboe niſce ahacn Abend Felinin ganid nani ſie b ledepe Delanee ntfen iuceyi Paunere lg grüredi ſryuant ſlezoiap Mtg niieh 1 biuſu⸗ Muinegin mml Golnin Npenus⸗ ſtageni⸗ ſiſedeig Kche⸗ 1 d Noane Molge⸗ löbakni toniſp⸗ lopen onpino⸗ Peccgtis ſpenah hun pi Mhuntit nlencale ſoncg unenin genr ang eN ncseae S Mmd Nnde . — ca WL 4 KNs is ee Ndt. olbnii Eid getn diabin 1 1 „ eerad ac nssni S r1. 61 . PotwI hie eſuß Nep &α„α⅛ab Fo. — ea redire cõcedũt in alijs aũt ne hoc expᷣmit de ipenſo frat᷑no odio.ſiue ð miſcdia nõ ipenſa ꝓximo.⁊ Jacob.iij.vꝛ det᷑ hoc ideʒ expᷣſſum vbi vꝛ. Judiciũ ſine miſcðia ſiet illi ꝗ nõ fecerit miſcdiam. Iu reſi dicũt oĩa redire peccata.Apoſtaſia ei el hereſis omino auertũt a deo hoſtem vel inimicũei faciũt? ꝓpter hoc omneʒ; gratiã dei extinguũtac oẽm remiſſionem euacuãaãt.Eodẽ mõ dicũt de penitẽcia peni tecie. Hoc ẽ ſi penitet aliquẽ penitẽciã egiſ le de peccatis ſuis. Sicut em penitecia de peccatt et ia peccata ⁊ debita penaꝝ eua cuatlſic iſta execrabilis ⁊ dyabolica peni/ lẽcia debita penarũ q̃ ꝑ penitencis relaxa ta eranbreducit ⁊ reuocatqa teſtimonijs eis rationibꝰ vꝛgent ad ita ſencienduʒ in kus ac ſanctoꝝaut cogẽtibꝰxvalidis hijs caſibꝰ. Idcirco et ita ſenciuntin alüs omnino negates redire pcta ſicut expoſui maliq vo in om̃i recidiuo moꝛtali debete omiĩa redire petã ſicut expoſuimꝰ. Alij vo interpᷣtant᷑ reditũ eoꝝ in ingratitudinẽ di cẽtes oĩa peccata redire ꝓpt᷑ ingratitudi⸗ nẽ. Ingratus ei ẽ de remiſſione oĩm et fin gulon ⁊ ꝓpter hoc ꝓ omibꝰ⁊ ſingulis pu Ridae. eſtione ut hʒ eriã ſi in aliqͥ ca ui uſtũ ẽ oĩa redire peccata.Si eĩ apð ho ¶mines iniqſſimü iudicat ita vt iuſticia huj poteſt de iure mana iſtud pati nedat quãatofoꝛttus iuſti cia diuina iſtud pati nõ poterit. Cũ eĩ iſte de pᷣteritis peccatis cõdigne deo ſatiſſece ritet plenã eoꝝ remiſſionẽ ab eo obtinue riii qcũq; peccatũ relabatur. nihil pene vel ſatiffactiõis vlterius ꝓ illis ab eo exi/ t de i⸗ Amp̃.cuũ ꝑ penitencie acramẽtum adeo reſtitutꝰ ſit in itegrũ vt vt oĩa eiꝰpctã/ ꝓ nõ factt habeant / cuʒz nõ labat niſi in vnũ peccatũ nõ põt exigi ab eo niſi pena illa debita. Alia ei nõ habet cũ ꝑ penitenciã oĩa deleta ſunt⁊ reſurgere omnino nõ poterũt vt oſtendimꝰ. Amp̃ peccatis illis ꝗᷓ dimiſſa erantnõ debet᷑ ni ſi pena hic quã mõ exigit deꝰ qui totã de/ bitam ꝓ ülis exigit ꝓpter relapſum vt ipᷣi ponunt.iniuſte ergo engit deus penaʒ pe nitencialem ꝓ illis. Ampliꝛ. non erit ſecundũ hoc ratum penitenciale iudiciuꝰ cum enim per relapſum ſeu recidiuum re nocetur penitencialis reabſolutionis ſen encis et initetur penitenciale iudiciũ nee dã ei in eis ſolis caſibain ꝗbus expſſuʒ eſt — —— „ „- . — . Bnverdt gra ipa vilas in euagelio math.ca.xviij lxv/ Fatum eſt nec ſtabile ppter hoc in erroꝛes impietatis inducti ſunt quidam vt diceret penitencialem ablolutionem conditiona lem tmi eſſe/⁊ peccata per penitenciam re/ mitti ſub conditione tantũ videlicet ſi nõ5 relapſus fuerivel non recidiuauerit. liq no ke . Pic autem exxoꝛpᷣmnm facit denʒ ini ⸗ xta hũc modũ in crimine apoſtaſie ⁊ ĩ he⸗ SAaaueſermner oenioneroe⸗ Fn. . is. Quarum pꝛima eſt in hoc plus poſ unt apud deum ad damnandum penitẽ tem peccata que nondum habent eſſenee dum fecit.qᷓ; bonum penitencie qð haber ad ſoluendum ipᷣm. ꝙ iudicatur penitens non qualis eſti ſed qualis futurus eſtqua puerſitate que ma loꝛ elſe poteſtvt non iudicetur bonus qui bonꝰ.nec penitẽs ꝗ veracit᷑ penitẽs ẽ᷑/.Sỹ5 mag? iudicet᷑ otumax qualis nondũ ẽꝗqa contumax foꝛſtan futurus eſtt Zercis cauſa eſt in hoc ꝙ iuſtum punit deuspꝛo peccatis futurisſanteq; ipſa faciatdum ei gratiam remiſſtonis et abſolutiõis ei ſub irahit ꝓ peccato qð nondũ fecit. Sed fa⸗ cturus eſtindubitanter punit enim deus anteqᷓʒ pecca uerit. autem erroꝛ iſte im poſſibilis ſit non ſolum impius euidenter docemus hac vna pꝛobatione. Poſſibile enim eſt duos penitentes quoꝝ alter pai ſurus eſt recidiuum/alter vero pſeueratu rus in bonojequaliter omnia facere que ꝑ tinent ad penitencie ſacramentum. Cum ergo iſti duo eque atterantuneque conte⸗ rantur equaliter omnino peniteant/om⸗ nia autem equalia merita equales remu⸗ n erationes ſeu pᷣmia apud deiiuſticiam Si aliter ex merito obtinet a dei iuſticia plenam remiſſonem peccatoꝛumneceſſa rio obtinebit et reliquusihoc autem non eſt verum ſcðᷣm ipſum/quia ille qui perſe/ ueraturus non eſt.remiſſionem non obti nebit. In hoc ergo caſu accidit euidenter deum iniuſtum eſſevt equalium meruo⸗ rumlalterum reſpiciat et alterum non. Amplius. Scᷣm hoc quid repoꝛtant᷑ fideles ex ſacramento confeſſioniscuꝰ em̃ incerti ſint de futura perſeuerantiaſincer/ ti ſunt et de abſolutione ſuaſincerti de re/ miſſione et venia. Zt peopier hoc qua te⸗ memeritate accedent ad percipiẽdam ſa⸗ cratiſſimam euchariſtiam cum merito du bitant an ſint ſacramento penitencie mũ⸗ dati et lotiet a peccatoꝛum vinculis abſo⸗ luti. Et Mera. Secunga in boc Euertamur ergo ad inquirenduʒ Ne⸗&Que ſii cauſa reditus peccatoꝛũ ſi⸗ nnein caſibꝰ nominatisſiue alibi. f fraterno odio redeunt dimiſſa peccata. aut hoc eſt ꝓpter magnitudinem peccati ex eoſvt ſine ipis eẽ non poſſit/aut ex alia cauſa. è autem magnitudo eius cauſa huiuſmodi reditus non ſint inde manife/ ſtum eſt quia multa alia maioꝛa ſunt fra d terno odioſſicut blaſphemialaut ipᷣm pec/ catum homicidii aut ydolatria. Si ergo magnitudo huius peccati cogeret debita eẽ alioꝛum peccatoꝛumlet obligaret ad pe nas alioꝛum omniamaioꝛaimultofoꝛtiꝰ hoc ipᷣm efficerent.et hoc ſiue eẽnt dimiſ⸗ ſa ſiue non. Remiſſio enim pᷣcedens non potius videtur facere ad deſtructionem ⁊ moꝛtificationem peccatoꝝqᷓ; ad reſuſcita tonte m ipᷣoꝛum. Si vero hoc eſt ex neceſ/ ſaria coilligatione ⁊ comitantia alioꝝ pec catoꝛum ad ipᷣmiltunc nec ante remiſſionẽ necpoſt poteſt eẽ fraternum odiuʒ abſqʒ; cat niſi fraterno odio et foꝛte peccato ĩgra titudinis ergo non eſt puniendus niſi p: iſtiusjaut hoc eſt quia alia eouſq; pendeẽet ſacramento penitentie Sicut dicit idẽ Apoſtolus in eiſdẽ capitu lis Et Petrus in.iiil.pᷣme.Unuſquiſq; ſi/ cut accepit gratia in alterutru illam admi niſtrantes ſicut boni diſpenſatoꝛes multi foꝛmis gratie deiet ꝓpter hoc furti reus ẽ in alios ⁊ amittit meritio et iuſte/ ſibi in inimicus dei eſt eoipᷣoſdeũ enim in eſſen/ cia ſua impugnare nõ poteſt ſed in homi ne ſuo. Reges em̃ et pᷣncipes et ſi in perſo nis ſuis impugnationes hoſtiũ ſuoꝛũ nõ ſuſtineantin hominibus tamẽ ſuis ſuſti⸗ nent et in alijs rebus ſuis. Non eſt auteʒ mirum ſi is qui ſe inimicum dei conſtituit quantũcunq; autem placatus ei fuerit ira quia reuera merito iratum illum ſibi red/ dit qᷓntũ ad peccatum illud videlicet odij/ debitis alioꝛum. Amplius.iſte non illum ſibi reddit Sed dices foꝛtaſſe. hüs duobus. Non ergo erit puniendꝰ ꝓ * — camꝰ quia lex iuſticie eſt/c rectitudo vt in ea puniatur quis in quo deliquit/e ꝑ que peccat quis per hec toꝛqueatur. Sicut le⸗ am dimiſſis. Utergo iſta expediamꝰ.di fraterni. Sed qntuũ ad alia que ex miſeri⸗ coꝛdia ſua remiſerat.nõ niſi immerito etĩ iuſte iraſci decetero poteſt/Pꝛopt᷑ hocad iecimus de lege iuſticie de qua dictum eſt Luce.vj.et in caſu iſto ea menſura q̃ men gitur Sap̃. x. Eoꝝ enim bonoꝛum maxi⸗ ſi fueritis remecietur vobis. Lex enim iu Ger narne n noα Me debitoꝛes ſumꝰ in alios que ronen ſhe⸗ eſt vt ꝙ quis in alios ſtatuit eodem recepimus/ꝙ omnes in ſe creature oſten dunt.que eniʒ maxime lucem receperun maxime lucis large ſunti et maxime eam tranſfundunt. Sic et de odoꝛe. ſic ⁊ de ſa poꝛe euidens eſt in omnibus alijsiita vt nulla creatura ſibi donũ aliquod ſeu bo/ num recepiſſe videatur. Sed potius om̃i⸗ ̈ bins ians illud ↄmunicare poteſt. Bic et de donis gratiarũ in toto coꝛpoꝛe eccle ſie ſciendum eſt. Quẽadmodum enim in coꝛpoꝛe humano quod eſt exemplum ⁊ fi gura coꝛpoꝛis eccleſie. Sicut oſtendit apo ſtolus in.xij.ad Rom. Et in.xij.pᷣme ad Coꝝ. Nullũ membꝛũ ſibivel ſeipſum vł officiũ quo indictum ẽ appꝛopᷣare poteſt/ ſed toti coꝛpoꝛi et ſingulis membꝛoꝛũ ſer⸗ nit ⁊ viuit ſe toto atq; officio ſuo taqᷓ; hoc notũ.Sic et in membꝛis ecclie dei ex lege ſpiritus quo viuut neceſſe ẽ vrqgna gra⸗ tiaru nullũ ſibi appꝛopꝛiet aut excoõmuni cet. Sʒ magis alia alijs in eis ⁊ miniſtrẽt „ . ipᷣe vtat/vt ꝗ iram Fuat in alios ſeruet᷑. et ipi.ſic legit᷑ Eccłiaſti.xxviij.Hõ hoim fᷣuat irã ⁊ a dño qrit medelaã.Et alia mita ſimi⸗ lia legũt ibidẽ.hec ergo ẽ iuſticia ꝓpt᷑ quas dimiſſa debita repetimurquia dimittẽda nõ dimittũt/accedit ad hocĩgratitudo cu ius pena iuſtiſſima õvt bñficiũ ꝙ gra coõ digna nõ reddit᷑ ĩgratopenitꝰ auferat.ſi cut ⁊ alibi de ſeruo manumiſſo dicit᷑ vt in ſᷣuitutẽ pᷣſtinã ꝓpterviciũ ĩgratitudinis re digat᷑. idẽt aũt eqles ee jᷣm hoc vnum qðq; peccatũ ⁊ igralitudo ð remiſſiõe ipi us. Si ei ꝓpter igratitudinẽ de remiſſiõe auferẽda ẽ de iure ipᷣa remuſſio⁊ iuſte pꝛo pter ĩgratitudinẽ ð̊ remiſſiõefacta denuo efficit᷑ pene pᷣus dimiſſe debitoꝛeiuſdẽ er go pene efficit᷑ debitoꝛ ꝑ ingratitudinẽ re⸗ miſſiõis ⁊ ꝑ petm̃ añ dimiſſũ.Quccũq; au tẽ eiuſdẽ pene debitoꝛẽ efficiũt ſiue ad eůÜ⸗ dẽ penaã obligãteq̃lia pctã ſũt ĩ vnoð.Ex quo manifeſte conſequẽs ẽ per ingratitu⸗ ſte appꝛopᷣare vo lebatet ſibi retinerepꝛo ꝓter hoc qui miſericoꝛdiaʒ in alios facere recuſat ipᷣm fontem miſcðie ſibi obſtruit. jet hoc quacunq; hoꝛajet quãdocunq; fra/ tri in ſe peccati nõ remittit/nec deo remii ſionem accipit. Nõ ergo ꝓ magnitudine peccati tm̃ hoc ſed ꝓpter naturam pecca Li que peccatoꝛem ſuum inimicum dei ef⸗ ficit. Inimicus enim cuiuſcunq; hominis S AMagnn Olchanne aine ſelit poi onil feni inge lespe perſe Eralei imus les c Cclane deblor⸗ unri G aon Patsnn Nucnd ezit ſnilu Nustn rnlle, Keuſde⸗ mebat fuggreg luco⸗ lpel — = = Pchsne Parde⸗ Wn Ungrin peert lenco enin gußſte licino⸗ skej h Utonid feant et Cbicſt ſoamni unr ee e mil nn Wheoſ No tn u eninack S Afü Oſtüſconn 1greani 4. .4 ſ 2 ſini⸗ i dinẽ ſeu ingratitudines tãtas pᷣenas redi vel dñi aliquis ex holtbus eiuſdẽ. Si de re ſuꝑ relabẽetes/quate pᷣus eis debeban denit ei caſtrũ vłpꝛediũ quodcũq;/nunq ꝙ oĩbꝰpeccatt ſuis.Cũ eĩ de vnoq̊ʒ pecia Kreceſſerit ab eo poſtmodus /c ad hoſtes torũ ſit facta remiſſio erit et de vnaquaq; eius ſi tranſtulerit aliqd ex donarijs ſibi a remiſſione recidiuante ſeu relabente vua p̃ncipe datis ei ſeruabituncertũ eſt ꝙ nõ. ingratitudo/⁊ ꝓpter hoc nũero erunt ed/. Qi ſi donata ei iure auferantur. Et meri⸗ les peccatis pᷣus dimiſſis et ſubſequentes to cur non etcondonata. verbi gratia. ſi per recidiuũ ingratitudinesequales autẽ debita ei multa cõdonata fuerint.cur nõ erat et magnitudine ſiue intenſiõe vt oſtẽ et ipᷣa cõdonatio datoꝛũ iure ⁊ merito re dimus quare et pene eis debite erũtequa uocabitur. Amp. ſi vita ipᷣa indignuʒ les.Equal& ergo pene debitoꝛ efficitur re ſe efficit⁊ mẽbꝛis quibus contra deuʒ pec cidiuans per ingratitudinẽ illicuius pqus canuit/quantofoꝛtius ipᷣa remiſſione pecca debitoꝛ anteqᷓ; per penitenciã remiſſioneʒ/ toꝛum.Si enim honis naturalibus indi⸗ an multas ⁊ vnam ingratitudinẽ an mul gnum ſe reddit ita vt merito ei auferri poſ tas. Siue enim ſit vna remiſſio aggrega/ ſint quantofoꝛtius gratuitis. Ampli⸗. ta ex omnibus remiſſionibus ſinguloꝛum locus gre ⁊ remiſſionis peccatoꝛũ cckeſ, a peccatoꝛũ ſiue ſint multe per ſeſet de ingra dei ẽcertũ enim eſt quia extra illa nec gra litudinibus ſimiliter idem ſequit᷑. Si em̃ nec remiſſio peccatoꝛum. Cum eniʒ ꝑ pec partes ſingule cuiuſq; totiꝰ equales ſunt catum moꝛtale recidiuum quodcunq; ex ſimilibus partibus ſingulis cõiuſcunq; al tra eccleſiam recidiuans ſe faciat extr gfra terius totius erit totum equale toti. Imo iiam ei remiſſionẽ omnino ſe facit. Quẽ⸗/⸗ generaliter ſicut pars ad parteʒ ſimilẽ hoc admodum ſi quis oꝛbem luminis ſolaris eſt eiuſdẽ denominationis/ita totũ ad to exeatextra caloꝛem et lumen ſolis ſe faci⸗ tum ſe habere neceſſe eſ etiam ſi non ſit ens vtroq; ſe pᷣuat.Eſt enim eccleſiavelut ibi aggregatio totalitas. Si tamen eſt in⸗ oꝛbisveri ſolis intelligẽtie atz iuſticie quã gratitudo vna de tota remiſſione peccato et luce ⁊ cognitione ſalutaris veritatis il⸗ rũ factavel de omnibus iilla erit eqtis om luminat ⁊ caloꝛe viuiſice charitatis infla⸗ nibus peccatis ante eſſe dimiſſis ſimł ac⸗ mat. Amplius. In ſola eccleſia ⁊ ipi ſo ceptis cum ſit eiuſdem obligatoꝛia vel ea⸗ li eſtet gra ⁊ parextra vo ira ⁊ ꝑditio vni rundẽ ſicut oſtendimus.ſiue ergo ꝓpt᷑ le- uerſaliter/ faciens artus exteti ⁊ imminẽ gem iuſticie qua diximusſiue Ppter ĩgra⸗ tis gladij. Qui vero in eccleſia ſũt ſicut in titudinem recte dicuntur redire peccata id refugio ſunt/⁊ ſicut ſub ſcuto diuine pꝛote E debita penarũ/quia tate debent ingrati cctionis. Qui ergo a foꝛis in eccleſia veni⸗ tudini qᷓnte dimiſſe fuerant/ꝓpter legem unt tanqᷓ; a facie arcus ⁊ imminentis gla autẽ iuſticie dicimꝰq̃ntũ ad caſus expꝛeſ- dij fugiunt.Cum ergo exeunt inermes ar pꝛeſſos in quibus ſolum volunt quidam cui eidẽ extento diuini ſcilicet iudicii ⁊ gla locum habere reditum peccatoꝛũ. Centa dio imminentihoc eſt vindicte ipᷣius iner zen autẽ declarare iſtud aliter dicemꝰ mes ſeipᷣ̃os exponunt.Ex hoc ergo exem⸗ quia quocunq; peccato moꝛtali ꝗ poſt re· plo manifeſtũ eſt ꝙ recidiuantes peccato cepta remiſſione relabitunindubitãter ex res in ipᷣam iramquã per penitenciã effu⸗ tingnit in ſe gram/qua deo gratus eratlet erant incidunt et gladio quem euaſerãt ꝓpter hoc ſequelaipᷣius aut effectũ ac ſal ſe exponuntad infernale patibulum a cu tem cõicantẽ inſepabilit᷑ remiſſionẽ. Siẽ ius via reducli erant deuiantes a viaveri enim non poteſt pꝛeſtari remiſſio pctõꝛuʒ tatis et reclitudints recurrũt. Intellige er In pᷣſtet ⁊ gra ſic nec ee! Amp̃ᷣ.Sicut di go ſane et circumſpecte remiſſioneʒ pena uidi nõ poteſt gralita vtĩ ꝑte ſit aligs ſan rum/quia magis pꝛopꝛie euaſio eſt ſiue eſ ctus ĩ pie peccatoꝛ Sic nec remiſſo pec- fugium ab eis. Quemadmodũ enim qui catoꝛũ diuidi poteſtividelicʒ vt in parte te videt caſuʒ fluminis et declinat ictũ ipſiꝰ neant᷑ et in pte dimittantur. PHoc aũt acci vel trahit᷑ ab aliqᷣ a patre ſcilʒ vł amico ſe dit hicſi ita eſtvt maneat facta pᷣus remiſ oꝛſuʒ a via fulgur ne cadat ſuꝑ ipᷣm. Sic ſio cum pᷣterita dimiſſa ſunt ⁊ recidiuũ te largiſſimꝰmiſeratoꝛ deꝰ fulgurãtiſſimam neatur. In ꝑte ergo dimittũtur ⁊ in parte iram etene dãnationisvides caſuraʒ ſuꝑ retinent᷑ peccata iſtius. Amp̃ᷣ.ſi reuer- peccatoꝛẽtrahit ipᷣm ſeoꝛſũ in pꝑtem ſoꝛtis ſus fueritet receptus in gratin pncipis ſui ſanctoꝝ que pars ſua eſttrabat ini ipᷣm X 2 Se ſſacramento penitentie ber penitenciam et declinata viap qũam tiſfactoꝛi exegerit cum potius dicendum n3 S= venit hoꝛrenda illa damnatio.Ei qa hoc eſſ ꝙ donũ illud medicinale ac virtuoſũ i facit gratis ctum ipſe peccatoꝛ contrarium peccatoꝛi deus miſericoꝛdiſſime dederit. meruerit dicit᷑ remittere penam ſiue dam Sed de hijs melius loquemur in ſequeèti⸗ . nationem eternamſjet ipſa peccata remit⸗ „ busſet attende ꝙ rectius dicitur peccaloꝛẽ MK. „ tere qᷓntum ad penamſoum ꝓpter illa nõ/ eldluanten penasſſibi dimiſſas repete/ (emc dimittit quin auertit ipſum atq; declinet al ꝓreq; deum. Quemadmodu qui de aqnuis l via qua currebat ad eternam damnatio⸗ extractus eſtet denuo ſe immergens aq̊s nem. Sicut ergo eadem eſt iehbenna. nee repetipet de incendio raptus. Iteruʒ ſe pᷣ/ Yanlih mutatur ſiue vt curras ad illaʒſiue diuer cipitans in illud ꝓpꝛiũ incendium repetit (Gddin tas ab ilaſer manet ſemper eadem. ed MNon autem vtriuſq; extractoꝛaut libera⸗ AI dicitur remitti tibi cum declinaueris ⁊ ab toꝛqui ſe foꝛte habent in aqua illũ in ine Aunto ſtraheris a via qua itur ad illam. Sic ad ꝓpter incoꝛrigibilitatem ſuam et ↄtuma⸗ delanst iram et incendiũ vnum.et idem redii pec- ciam dimilſeritnon penarum illarum ex⸗ loten cato: recidiuãs a quo pᷣus ꝑfugeratſꝑ pe ractoꝛ ſed potius prmniſſoꝛhhac decauſa di Aah olt ,Db--- „ nitenciã ergo peccata remittit deus pecca cendus eſtquãq; placeat eiet merito con Wiseut toꝛibus q́;tũ ad penaãſid ẽ non ĩputat qua tumaciũ atq; rebeliũ iuſtiſſimis pena atʒ (xrenpn do nõ ſinit illos ire ad illa. Quatũ vo ad y- damnatio. Si quis autem quereret vtru Mnsti culpã qualit᷑ remittat. Jam diximus in agis malus recidiuans peccatoꝛ qᷓ; an/ fnei edẽtipus.ergo dicutur redire peccata. e fueritſſcilicet qᷓ; peniteretllicet dici poſz ntn⸗ h Antu ad penã magis ꝓpᷣe diceret redeũut ꝙ ſic et a multis et magnis iam dictũ ſit. WMii peccatoꝛes ꝑ recidiuũ ad penãſ ad illam quisa maioꝛis pene debitocuʒ ſit debitor Gein eandẽ ad quã ante penitenciã recurrebat. etr penarum per penitenciã antea dimiſſa FFVnno⸗ Dʒ tñ ꝑ recidiuũ maioꝛẽ effectũ. Quid au rumeet penitencie pꝛo quo recidino pecca ecun⸗ tẽ abijcit de diuino iuditio/quia novidet to debetur eidemhoc emm quaſi ꝓ regu⸗ geelſu eẽ ratũ ⁊ ſentẽcia abſolutionis irritapoſt la habẽt vt magis malus ſit qui maioꝛis (tſub qᷓ; oia reuocantur ꝑ recidiuũ euidẽti exem pene debitoꝛ eſt gehennalis Poteſt tame dionis peffee plo ſoluimꝰ. Si em duceretur latro ad pa dici iuxta ea que ante diximꝰ; magè ma Mulrn £ tib ulũ et iudex miſcðia motus in eũ eribe lus eſt tantoſq̃nto addit peccatum recidi/ ſſhone ret eũ de manibus toꝛtoꝝet in domũ ſuũ uumeerx ingratitudine tam malus qᷓntum fſberonon adduceret et iter filios collocaret atq; co⸗ antelvt ſupꝛa oſtendimus.Super ingrati Letone hoꝛtẽ quoniãa illis ↄſtiuueret. Ille vo ſpꝛe- tudinesſauteʒ habet maliciam peccata re ſlörbo⸗ ta illa hereditate pᷣclaralac ſocietate filioꝝ cidiui. Si quis autes obüciat ergo maior Wiut gra ꝗqadoprionis illiꝰ contempta/domũ//ꝓenitencia iniungenda eſt ei q; pꝛius/ſi in Afoge exiretſet ſe toꝛtoꝛibus tradensjeadẽ viavl vintelligat magis penaliomale eſſet ſcõᷣm Ahae alia denuo ad patibulũ ſpõte ire. Omia Grpelestoabue conſuetudinarüsſt coꝛ⸗ Hommdn „ data ſibiet ꝓmiſſa ab ipᷣo rege facta/et ir- poꝛe delica ris beneren vbi ſequitur ho⸗ idde rila faceret et inutilia ſibi redderet. Sicet mo eſt magis infirmus q; ante.ergo ma/ è” miſer peccatoꝛquecunq; per penitencim toꝛ ei potio ſeu medicina danda.Manife faperſe a rege regumvel data vel pꝛomiſſa fuerat ſtum eſt ꝙ non ſequitur.Si autem ita in AW euacuatet ſentenciam abſolutionis ꝓ ſe. telligat quia magis malusſimo mag pu 6epeca vt ita dicamus latamſinutilem ſibi reddit niendus urhennaliteſergo erpenitenger Aler et penitenciale iudiciũ irritai nec ratum ẽ literhoc vtiq; ſequeretur ſi penitencia vel ſonalbir * AIntũ ad ip̃ᷣm dum ipᷣ̃m ſeruare non vult. penam direcie intenderetvel virtus eius ſiſeoſun Lalia em iudida in poteſtate ſunt ludicãa⸗ ſet efficada conſiſteret in pena Nos autez lelariar tiũ et alioꝝ iudicioꝛũ ſentencia/ita vteos in ſequentibus fructus penitẽcie nomina fohtokſ contra quos late fuerint eas ſeruare com te et numerate intendimus declarare. che pellanthic autẽ non fu. Q⁊è vᷣo abijcit ad Summa autem omnium iſtoꝛum eſt Pletitn — penam ſatiſfactionis multũ abutitur no⸗/penas peccatoꝛum iam dimiſſoꝛum redi/ Vobhentt men ſatiſfactionis.et multuʒ nomie pen re ex integroſde iurelet iuſticia vel ponus Mſene magis eĩ ſacramentũ ẽ medicina ipa perecidiuantes peccatoꝛes redire et recidere iſii nitẽcia quia ſanſfactio vel pena.nſuper in ipᷣas quantũ eſt de iureet iuſticia meri⸗ ndine⸗ penuecia tota don ũ dei eſt. Et ꝓpter hoc toꝛum ipoꝛumſfines autẽ miſcdie dei vhł li idne ,. niijil dictu e deus iniuſte pens illam ſa mites nõ bic ſʒ alibi cribimꝰ. ſz immẽſi⸗ n Wnle Nisn en menasi Nann nandonn mmiene et enee mispeus ngraent eait dag Sundot. lch iamenni Nunſe ſeguinis cun en encint Fo. tatẽ ei ſemper et veneramur et pᷣdicamꝰ. eOſt hoc ergo de ipᷣa ſatiffactõe qᷓ et qlis eẽ debeat ꝓut nobis dona bitur deſup dicemꝰ. In d adiuua mur ab ipo noie ſatiſfactiõis rõne ipᷣius j Jatiſfactio ẽ q̃ Zo ſatis fit hoc ẽ deo ſatis ẽ vel deo ſuſſicit de vita vel de ↄuerſatione penitetis ꝓ iniurũs et ↄtumelijs qᷓ ei pec⸗ cado irrogauit.Et ꝓpter hoc ipᷣa cõtritio. Interdu ipᷣꝰſatiſtactio ẽvltra quã nihil re quirit deꝰ a penitẽte ꝓ oĩbꝰ peccatis atqʒ delictis ſuis. anluũ eie nõ nũqᷓ; deſideriũ reuertendi ad deũu in penitente et reſtituẽ di aiʒ augẽdi deo quicꝗd ſubtraxit ei ho⸗ noꝛis aut gloꝛie. Tatus ʒelus vlciſcendi ĩ/ ſemetipᷣm irrogatas deo ſiurias vłcontu melias tãta ira et odiũ in oĩa ea q̃ deo diſ plicent vicia et peccata.tantus ardoꝛ dile ctionis in ea que deo placẽet et ad vtutes ⁊ oꝑa earũ tãtus doloꝛ de affenſa dei ⁊ re eſto ne ab ipᷣoſtã magnitficũ taq; feruens ꝓpoſitũ oĩa agrediẽdi augendli et ſuſtinẽ di quecunq; beneplacitã dei fueriĩipſum agere et ſuſtinere tanta humilitas abijciẽ di ſe et ſubijciendi conſilio eccleſie tata de pᷣcationis ⁊ oꝛationis deuotio: vt merito baptiſmus flaminis vocãda ſit Baptiſmꝰ inq; plene emẽdationis a culpis et plene liberationis a penis vt euolare abſq; ſen ſu et purgatoꝛuũ exꝑientia faciat penitẽtes/ ſi ĩa hoꝛa ex coꝛꝑibus exceſſerintet retro ga vo peccat omne / cotumelia eſt ĩ deũ/ 6 72 vulnergtiò ip̃iꝰ peccãtoꝛiset damnifica ꝗdãa tanta gra ↄtritionis. Aliꝗ illuſtratur/⸗ io ꝓximoꝛuũ neceſſario emẽdatio eiusvel expiatio debet continere tria iſtis ↄtraria videlicet vt ſit honoꝛatoꝛia etn meditaãto/ „ na penitentis et reſtitutoꝛia pximoꝛum⸗ ne peccatũ Sicut dicẽ Joh. ĩ iij.pmacano ſire neceſſario ſatiſfactio debet eẽ iuſticia 4e iniuria ſeu iiuſticia ſen inigtas ẽ om/ toꝛia ipius.Quia vᷣo medicaroꝛia ẽdeber eſſe ↄſumptoꝛia ſeu expulſoꝛia moꝛbi atʒ reliquiarũ ipi deber eſſe ↄfoꝛtatoꝛia calo ris vital ſiue viuificiquem vſitato noĩe di cim charuatem. Tergo dʒ ene ↄſerualo/ 4 ria ſanitat ſiue ſalutis. Hũj ſunt ſeptẽ fru ctus penitentie viq; dei honoꝛatio otra ir — rogãtem ei ↄptumeliã peccati peccãt/ Ipi⸗ us iuſticiano q iniꝗtatem et iniuſticiã pec eatianoꝛũ illaſoꝛu. reſtitutio cõtra dani⸗ ficationẽ et nocumentũ ipius. Quarto ſa —E— natio cõtra leſionem ſeu vulnerationem peccatisCuiꝰ tres fruc noiauimꝰ vide⸗ entius ⁊ efficacius expientur.Eodem m efficitur. vt contraria contraris conueni⸗ –— —, ſ△ niqtate Ere; H R D e9 2 H“l eg, D lxviij licet cõſumptionem moꝛbi ſeu reliquiarũ ipᷣius cõfoꝛtationem vitalis ac viuifici ca⸗ loꝛis conſeruationem ſalutis ſeu ſanitatt. Septimꝰ vero fructus eſt ſanctiſicalio pe nitentè/. Que eſt elõgatio nõ ſolũ ab exe⸗ crationibꝰ pctõꝛũſʒ etiã a ꝓphanatiõibꝰ⸗ cõis ac ſecularꝭè vite atʒ applicatio ⁊ adhe ſio ſanctoꝛũſta ſcilicet hominũ ſanctoꝛũ qᷓ; rerũſet hoquonia om̃e peccatũ execratõ eſt hoc eſt ſanclificati contrariiũ. Onfeſſo: ergo in iniũgendo ſatii (Ka nem ſollerter penſet dei cõ⸗ Aumeliã ĩ peccato penitent vt ho⸗ noꝛe cõtrario expiet vbi gra. Si peccauit penitens i loco dei honoꝛi et gloꝛie depu⸗ tato puta in eccłia niũgendũ ẽ ei vt in ipſa eccleſia ſpecialẽ honoꝛẽ ꝓ expiatiõe illius ↄtumelie vei ad tpᷣs vel ꝑpetue deo repen dat. Quemadmodũ vt flexis genibꝰgtqʒ nudalis ſit ĩ ecclia tpe aliquo vłhoꝛa: Si militer ſi cõtra locũ ſanctu peccauerit effu gerendo ſeu aliꝗd auferẽdo ex ipᷣo vt illũ eundẽ vel aliũ honoꝛet vel vite ↄſtructio⸗ ne vel oꝛnamẽti alicuiꝰoblatiõe.N ſi cõ tra ſacratiſſimã euchariſtia aliꝗd execra⸗ bile cõmilſerit.verbi gra.blaſphemia autł maleficũ qð vuigo ſoꝛciaria dicũtiniũgẽ dus erit ei ſpecialis. Hono:ſac veneratio/ ipᷣius vt ab ipᷣa hoꝛa qᷓ ſacerdot manibꝰ eleuatur ĩ miſſa ſalutanda a popnł ⁊ ado rãda/flexis ac nudatis genibus caput ad terra ponatſ⁊ qᷓ deuotiõe ei datũ fuerittã ti ſceleris veniã pᷣceturſa miſericoꝛdiſſimo redẽptoꝛe idẽ faciat. Ubicũq; eandẽ ſacra tiſſima et venerandiſſima euchariſtiã vel repoſita vel tranſeuntẽ cognouerit ſa diues hoc tꝑalibus habundans feceritſvt vas pᷣcioſuʒ atʒ ſpecioſum ĩ quo reponat ipᷣa veneranda euchariſtia redemptoꝛis offerat iniungatur.vel cereos qui añ ipᷣaʒ Die ac nocte ⁊ ardeãt lucidantvel incenſuũu qð cremetur in hoꝛa incenſus ſuiſint᷑ ma⸗ nus ſacerdotis iuxta moꝛem laudabilem quarunda eccleſiarũ cum ydoneis thuri bilis. Juxta hunc modum ſi cõtra ſanctũ chꝛiſma aliquid nepharium fecit vt in ali qua afflictione coꝛpoꝛis ſui interſit conſe⸗ crationi ipſius vel aliquo alio opere ho⸗ noꝛem ipᷣm aut oblationem vaſis ſpecioſẽs aut reponendũ ſeu depo:tandum ipſum/ dix aum vbationis in hüs et in alijs e quibuðs hic agitur contrarietas eſtqua nid ſer ⸗ mitenteſr dei õ n cetera oꝛis obſequia iniungẽda eruntliu/ H Aa hunc modũ iniungẽda erit ſatiſfactio 2 ꝓ exhonoꝛationibus ſeu cõtumeliis ſctõ rum vt ſi gloꝛioſam dei matrẽ blaſppema uerit ad impendendũ ei ſpecialẽ honoꝛeʒ 6 vel obſequij vel oblatiõis inducat. hHinc Oaas Jrſerr èò blaſohemis laudes ? benedictiões et Ale- ι P Oα L aς eEnivi . ſacramento penitentie liter Sicut albeco non voreſt fierinigra: nec nigredo a n⸗Su vicia peccata nuq; ieri poſſunt bona. Hulla ergo ſpes eml⸗ datiois de ipᷣis habenda ẽ ido de terra coꝛdis et coꝛꝑis ꝑ moꝛtẽ ipoꝝ penitꝰ aufe⸗ rẽda Sicut legitur ad Collł.iij. Moꝛtifica⸗ te mẽbꝛa veſtra que ſũt ſuꝑ terra.Ue ulis o mutilatquales ſũt ꝗ multo nũero fer⸗ ẽ ꝙ eis qui metu ſupplicioꝝ xpᷣm dñm Re. Aui latrones penitus occidẽdosſſolumo⸗ gauerũt coꝛam infidelibus/vt illũ ibidem cõſtanter cõfiteant/otumeliq abnegatio nis honoꝛificẽtia cõſeſſionis emendãtes. pter hoc etiã et hijs qui turpitudinẽ con Anerlationisecdeſi, dei ſcandaliſauerunt ⁊ exempla pꝑniciei ſuetranſmiſerũt ad ali⸗ osconſulte ac ſalubꝛiter iniũgit᷑ vt mani/ feſto ſue coꝛrectiõis exemplo ſcandali ſui coꝛruptionẽ aboleant bonũ nomen xpᷣi dõ fecerat fetidũſapo maledicos ſanctũ ⁊ us hõne opationis fragrantia ſe reſona tia bone fame. Sicut legit᷑ ad Coꝝ.ij.D his ſpecialit᷑ intelligit᷑ illud Eccleſiaſti.xx quonia bonũ eſt coꝛreptũ manifeſtare pe nitencia/qᷓ; gloꝛioſum ſq; deo/ ꝓpter deuo tionẽ inde ipum laudantiũ qᷓ; vtile ꝓpter venexabile efficiantfacti bonus nenen edificationem innitarivolentium q; ſalu- bꝛe ꝓpter reꝑationem reuertentiũ/qᷓ;ᷓ ſua ne ꝓpter flagrantiam opinantiũ atʒ nar⸗ rantium. erserus iar Einde quia peccatũ om̃e iniqtas ZFaf oNa FWIS PN lud Exodi.xil. maleficos nõ paiepvine re.Jeiuniũ eĩ ꝗð gꝗule voꝛacitatẽ noõ e guit ieiuniũ no ẽ. led dilatio ↄmeſtiõis ꝓ pter meliusſaut auidius c commutatio commeſtionum duarxum in —— —„ — 5„ debet eẽ iuſtificalio penitẽtis eẽ iuſticiatio/qᷓ moꝛtẽ ipᷣius ſpiritualẽ aut vi vnaſque ⁊ lautioꝛ ẽſ ſeruiẽtibus laboꝛio/ ioꝛ.gule vero et ventri ſuauioꝛ. dyabolo gratioſioꝛ et pꝛecio ſumptuoſioꝛ q; duę. . Zeiuniũ ergo qõ quinq; fructus iſtosſe ſe o xtũ ꝗ eſt elemoſyna auferre debuit ad mi nus Quãdoq; iſta detrimẽta ſeu nocumẽ ta deo ⁊ animabus infert. Sic ⁊ de omni afflictione attendendũ ẽwvt moꝛtiferaʒ vo luptatẽ abꝛadat penitus extinguat/Nõ- ei quẽadmodũ de materialibꝰ latronibꝰ macerationiꝑꝰ ſola mutilatiõe interdum iuſticia fit eõſq́; coꝛrectio ⁊ emẽ . . ſperatſita ⁊ de ſpiritualibꝰmalelłcis faciẽ —̃ dũ ẽ in hus vbi nulla ſpes ẽ emẽdationis Nibil eĩ recipit ↄtrariu eẽncie ſue natura ininſticia. loſe ſatiſractio ꝓ illo ifi e culpabilis extinctioneʒ effeci t. Juxta il extin omedendu ſaut tio eoꝝn culoꝝ vnã tim̃ abſtinẽtie detraputcum in/ luuialis illa multitudo atʒ varietas nõ olũ ꝑ ſymoniaʒ neceſſitatis pᷣcidenda ẽſʒ etiã vite rius detruncãda/Moderalioe ei neceſſitatisſoli pᷣſenti guloſitati occurrit ⁊ obſiſtitur ſed pᷣterita ꝑ illam nequaquã iuſticiat/niſi ⁊ ab ipᷣa neceſſitate hoc ẽ pᷣci oſa ⁊ neceſſaria refectionis ſufficiẽcia ali⸗ gquid detrahat. Nõ nulli vo in illud inci/ erũt ridiculũ vt latrones qͥ̊s crucifigere⁊ occidere debuerũtſhoneſtẽt potius et de⸗ coꝛentquaſi indecentẽ ſuꝑfluitatẽ capillo rũ ⁊ barbe eiſdẽ recindẽtesvt honeſtiꝰ ſcĩꝭ licet incedãt/⁊ ab irriſiõe ⁊ obpꝛobꝛio ho minũ parcat᷑ eiſdẽ.Hij ſunt qui avicijs cõ meſſatiõis et ebꝛietatis frequẽtatiões ta⸗ bernarũ et inductiones ſaccoꝛũ ceteraſꝗʒ ribaldicevilitatis ignominias abſciderũt claris ac fulgidisveſtibꝰmagnificeq; ſtru cture domibus pᷣfata duo officia exoꝛnã⸗ tes ac decoꝛaãtes.Uides ergo ꝙ frequẽta/ tio tabernarũac denudatio coꝛpoꝝ a ve⸗ ſtibus ſuis induitioq; ſaccoꝛũſnon de ſub ſtacia ſunt cõmeſſatiõisaut ebꝛietat.Sʒ ſicut ſuꝑpfluitates ſunt capilloꝝ aut barbe deturpates ea Et ꝓpt᷑ hoc ꝗ talia ab iſtis ſuis vicijs auferũt.ſunt quemadmodum iniquiſſimi pᷣfecti et ridiculoſi iuſticiaru ꝗ latronibus crucifigẽdis /nõ ſolũ parcũt ſp eos exoꝛnat atʒ decoꝛãt vt ſine obp:ꝛobꝛio ⁊ ignominia int᷑ iuſtos et ſanctos viuant Amplius.ea dehet eẽ cibi potuſq; ꝑci⸗ tas/qᷓ virtutẽ continẽcie adiuueteaq; ſan/ cti laboꝛis exercitatioqᷓ ſuꝑfluũ tercie di⸗ geſtionis cõſumat.Ex illo em̃ ſunt ebulli⸗ tiones ⁊ inundationes temptationũ lurvu rie.Juxta hũc modũ ea debet eẽ ſanctarũ exercitationũ occupatio/qᷓ nullũ locũ ocdo p ſtati parcere ſinat. Eſt em occupalio ſicut urus altus et foꝛtis/omninoq; dyabolo inpuius ⁊ impenetrabilisomnẽ via ei re mouens ⁊ omnẽ aditũ ad coꝛ noſtrũ eidẽ obcludẽs ocioſitas vᷣo ſicut muri deſectꝰ atʒ clauſure viapatẽs hoſtibꝰ inſernali bus abſq; repagulo/ꝓpler qð dicit Eccle Puroſalif ouratde Ntan Mün ſalaeseic lirt nsklin nbi alld./ ſoplunin nuuolise laloro lndo ib⸗ goceneſt ſblores⸗ kultſueh⸗ Eeſnetuen lnplnirpe ſcpnnorn ncirken hadpiä ltarpecca (cyelet nsnot unzſoüale ſewdbinc ndeclni (letablano luenh ins ol ern inasno eepyemuet (hſennoſtn cſinls amimne (igticun hubpdn eßnepotde Autolbus udeiof lcamne ſaa dſer ppt rßlatus Aennaſa nſten ilefe (ptndi ſunneeſ ucger d nſtſgnet küng rryfern) Peca r ef eF Ce Rre ſV . — ini laaſtlci.xxiiij Multã malitiã docuit ocioõſi um iſtud adimplere vi delicet maloꝝ pꝛe tas Et iuxta exempla iſta de alijs iuſticaa latoꝛũ amo tionc/⸗ bonoꝛũ ſubſtitutio⸗ . 8 Eun nionibus ſentiendu eſt. HOnpnem Peurare aut lacere omnino ceens Aun päKtitulio vero quã tercium fructũ cẽ qui no videt.Cercio ſiipemet locũ regi⸗ Nr ſatiſfactionis ſupꝛa poſuimꝰſpiri minis exigatvel occuhat in dei ↄtumeliã/ — tualis intelligẽda eſti? non tem ⁊ pernicieʒ animaruũ eccleſieq; ꝓpꝛie ſub⸗ „ nſn poꝛalis. Tempꝑpoꝛalis em reſtitutio no eſt uerſionẽ cui ſimilr ipſa reſtitutio danoꝛũ egſen⸗ pars ſauiſſactiõis vllo modo ſicut reſtitiu⸗ irrogatoꝛũ deo ⁊ animabꝰ ad integrum . nind tio vſuràrũ æ rapinaru. Reſtitutio vo ſpi impoſſibile eſt. Iniungendu eſt aunt ei vt mNH ritualis ẽ pꝛim animaꝝ/qua milſer pec/ reſignationè ſua; ꝓeuret collaterales Brme catoꝛ vᷣo abſtuli/qua dicim⸗ penitẽti ſi ei atq;mimiſtros qui animas querant picu * söalnu; dem poſſibilis eſtᷣmitus ⁊ marime inin ean occurrere. Jamq; pditas recuperare oennin gendum eſſe. Siue em̃ puerſitate dignita „ gotis ſtudijs ac viribꝰ enitatur/ ꝓpter hoe Giuioent ns aliquas animas ſubuertit vel deo ab/quantu capio duo genera maloꝛũ hoĩm EnNen ſtulit ſiue pꝛece vel pᷣcio ſiue vi ſine frau⸗ Pditiſſima ſunt/ a perditiõe pene irreuo ſuurbgii de ſiue en am exẽplo aliquas animas coꝛ cabilia et quibꝰ via ſalutis etiã a doctiſ⸗ 0 „ ca rupitr in peccatoꝛũ moꝛtẽ induxitſad eaꝝ ſimis vix iueniti poſſit/ videucet eccleſiaꝝ Hiindi⸗ reꝑationem ſiue recuperationẽ deoq; fa⸗ ↄuentualiũ canonia wel mona chimmine Saufe iendã refectionẽ. In pᷣmis ⁊ maxime la⸗ res maioꝛeſq; pꝛelativnius em̃ electionii ſweiuten oꝛare debet, Si puellas aliquas coꝛru- peccatoſvicʒ qð vn us in ea canonic? au. R pit aut ꝓſtituitvt eas vel nuptui tradarſi monachus comittit/⁊ difficilis ẽ inuenini RK facultates eidem in boc ſuppetũtvel alio conueniens ⁊ cõ digna ſatiſfactio ⁊ pene modo ad viã vite reducat. Si em non di impoſũbilis effectuſetiã ſi aliud in ea noõo unni mittitur peccatuũ niſi reſtituat᷑ ablatũ ta regretur q;ᷓ reſtitutio danificationis quã⸗ riudd ler hoc vel effectu vel ſalteʒ affectu. Quãa diximꝰ aĩaꝝ Que ant ſat ficõ iniũgenda oin tofoꝛtius non dimittet ſi pcioſiſſimũ ab/ ſił pᷣlato maio:i qui talẽ minoꝛey no dicc usthli latum ſpũale cui deus aliud pᷣciuʒ impo⸗ in eccleſia inſtituit. Sʒ tali lupo atz cann nughittt nere noluit q; vnigenitũ ſuum pꝛo quo ? fici animas crud adas tradit ia flagicioſo Netintn ipᷣm deditniſi reſtituatur quatenꝰ poſſibi corruptoꝛixpᷣi ſpoſam ꝓſtituin niſ vt illo s le eſt ablatoꝛi. Secũdo ſi impediuit gſiaꝝ amoto ydoneũ pᷣficiat/qui q ipſo ſancte amt ſalutem vt bonũ paſtoꝛẽ haberentautfa ↄuerſatiõis meritis ac diligentiſſima pa⸗ Wmingn ciens aut ꝓcurans vt malũ baberent qui J ſtoꝛalis officu executiõe ſaĩiſfaciat.Quar re animas nõ quereret. Que danatio quia? to ſidefraudauit veuʒ debitis officijs / et mels pene ppetua eſt. Et in mẽſuram aut eſtia animas debitis ſuffragijs atq; ſeruicijs lnnn tionem noſtraʒ nõ caditeiuſq reſtitutio officia intelligim bic eccleſiaſtica videlic, en impoſſibilis vix habet cõſiliuʒ. Quot em oꝛandi pſallandi ? legendiſi hoꝛas ſcilicʒ nn milia animaꝝ pereant ꝑ vnius pꝛelati ne canonicas omnino no diyitaut no vt de ninn gligetia aut malitia quis eſtimer Deinde buitz decuit. Si miſſas nõ celebꝛauitſaut 5„ i Hiui pditio hereditaria eſbmultiplicatis miſſis non interfueritaut ſi vtrung fectt tun em̃ nepotibus ⁊ maiitie ſue miniſtris/al- non tamẽ ꝓut debuit et decuit. Sino ſuf bunmn autoꝛibus accidit vt hereditate ſanctua⸗ Pagia debita animabꝰimpedit videli cer inid riuʒz dei poſſideat in poſter Quicui em̃ onis /vt ꝑpſeuerẽt atq; ꝓficiant malisvt S ex carne ſua ibidẽ canonici ↄſtituti fabea reuertant᷑ ⁊ reſipiſcãteis qui ſunt impur⸗ igin, ro ſte Ypt᷑ hoc ꝗcũq; in eadẽ ĩ poſteꝝ no⸗ gatoꝛio vt cito liberenturc im ſſam glo . bäutn cetur platus ex ipis aut per ipos caro erit riam obtineãt. J niugendũ ergo erit eirt menmn P em naſcitur excarne caro c. Sic legit iſta autmino:? ut maioꝛis vↄuotiõis pbin tinn Johan. iu. Huic ergo quid aliud iniunge guedine in poſterũ reſtituatſaut reſtitui iuinin dum videtunniſi ex vt laboꝛer ad livera- a viris ſanctis ⁊ collegijs ſanctoꝝ emẽdi⸗ i f⸗ tionẽ eccleſie illius/ animarũ totius epi· cando ꝓcuretivel a uod extremũ eſt ſups — wein ſeopatus p amonitionẽ ſcilicet ipius pla⸗ pleri hocabus ſuſfragioꝛũ debitoꝛeſtoe minli niqui tante ſtragis animan ? caput eſt?æ? ma gnitudine miſericoꝛdie dei omnibꝰdi nuumm J anctoꝛ/7 ad ſubſtitutionẽ paſtoꝛis q ani⸗ ebus quanm deuotione ei datum fuerit Unn tin mas ?⁊ querere velit ⁊ ſufficiat. O nã difſi⸗ PpPꝛecetur ⁊ oꝛet. Seruiga vero nne puriis . i cile aũt ⁊ plerumq; impoſſbile ſit conſii Uocamꝰ docere iudicare Pdicare eiſn „ . ⸗ ”M Srrcr Ueralo vae, ſict fave 4 veſtg taen Sori rα TWπο Pice- . S ctio Oο tE6e . . ad eos pueniat. Medici d. „ 7 pueniat. Medicina Oveve De * care. Hoꝛũ omniũ reſtitutio facienda eſt et diſtrictius iniüugenda cireuſpecle vero indicatibus nec pars ſatiſſactiois necſru ceius iudicãdus eẽtcuʒ om̃ia hec alias de/ bita ſinhec ẽ per ſemetipᷣa licet peccatu, nullu pceſſiſſet. Quinto ſi fama danifica⸗ nit aliquẽ/qð furtũ grauiſſimuʒ iudicat. Ambꝛo picens ⸗ tollerabilioꝛes ſunt fu⸗ res qꝗ veſtes ⁊ alia bona noſtra diripiũt qquda detracloꝛes qui fama noſtraʒ lacerãt ⁊ cetera.ſame ergo ⁊ opiniõis leſe facien da eſt reſtitutioſque q dem ꝑdi ficilis eſt a nullo ea adhuc factaʒ audiuimꝰ/7 ꝓpt᷑ boc appet magnitudo ꝑiculi ⁊ pene ieua Nbilitas in iſtis danificatiõibꝰ quas no⸗ minauimꝰ. Quid ergo iniũgendũ erit de tractoꝛibꝰ niñ vbicũq; mala ſeminauejr̃t ibi ⁊ pdicent ⁊ ſuadeant ne de malis ꝓri moꝛũ yel dictis vel dicẽdis eis credatur ⁊ IrSurwir hoc indicãt eos qui ipſis in ꝑte iſta credi⸗ derant pꝛout comode poſſunt. Edicatoꝛia vero dʒ eſſe ſatiſfactio vᷣmũ ſrozi morh, eut reli guiarũ ipſius vᷣbi gra Si luxgrig .„ . Err W 5 eſe⸗ 2 S Llec extingueda edeclinandũ aſpectus mij⸗ 2 2 P = ntασiern declinãda earũ colloqaſauerte au- 9 Fere; ſus &α☛ Cres à catilenis amatoꝛijs ? a flatibꝰ vena Wc ſ ciſſimus hocẽ ſuggeſtionibꝰ pᷣcibus tra// ctatibu vengrie turpitudinisſdeclinado etis cibòꝝ ⁊ potuũ luxuriã ca:nis iflamãati um /vel vſus vel ſaltẽ ſuperfluitas. Dicut eĩ iſta q enñerauiꝰluxuniã carnis incẽdũt augent ⁊ nutriũt. Sic ſubtractio eoꝛũ ne cel Fio luc extinguit penifuſe⸗ cõſt umit. ⁊ in hoc eſt ꝓbatio a ↄtrarijs/⁊ generali termedicina eſſicatiſſima ad extinguẽduũ — omnẽ moꝛbu vicioꝛum/ peccatoꝛu confi citur ex omnibꝰ cõſideranõibꝰ quas tibi in tractatu de attritione ⁊ ↄtritiõe noĩani mus ⁊ nuerauimꝰ et colligunt᷑ om̃ia hec atʒ aſſumũt᷑ ęxipᷣis vicijs ⁊ peccat. Quẽ admodũ ex ſerpentibꝰ ⁊ ſcoꝛpionibꝰ me dicina Vaa pncalε πααiτ ιαι ſacramento penitentie. co tam tpalis quã eterne, Ceterũ egritudi nes vulnera carceresvincula omneq; ge nus tribulationũ medicamẽta validiſſi⸗ ma ac ſaluberrima ſunt. Sed illa miſeri⸗ coꝛdiſſimꝰ deus interdũ per ſemetipᷣm ſo lumjiinterdũ per alios adhibʒ penitẽtibꝰ 7 ꝓpter hoc illa non ſunt a cõfeſſoꝛibus iniungenda. Sanctis vero laboꝛ ⁊ volũ⸗ taria afflictiomultũ conferunt ad ↄſum/ ptionẽ ⁊ extinctionẽ vicioꝛun⁊ peccatoꝛũ ꝗ generaliter autẽ ſeoꝛſum fieri a peccatoꝛi us peccata cõciliantibꝰſſeu ꝓcuranti⸗ bus/⁊ declinare opoꝛtunitates ⁊ intẽtiua vicioꝛuʒ ac peccatoꝛũ/ cohabitare cũ ſan —,— — ctis ac iuſtis ac vacare bonis exercitatnoi busque peccatis cõtrarie ſunt/ac repun/ gnates medicina cõſumptiua ac extinci/ ua vicioꝛũ ac peccatoꝝ Heoc autẽ medica menta tantũ loquimur que in nobis idẽ inpoteſtate noſtra poſita eſſe vidẽtur Sci mus em̃ ſcriptũ eſſe in.iii. Deutro.ꝙ de⸗ noſter ignis conſumẽs eſtnec dubitam⸗ ipſam gratis dei ſuper omnia moꝛtificati uam eſſe ac extinctiuã vicioꝛũ ⁊ peccatoꝛũ Ebet eſſe cõfoꝛt ato:ia ſiue con/ itualis vita omniũ virtutũ eſt/ omniũ in geat et roboꝛet. Quẽadmodũ fidem mi⸗ raculoꝛũ auditus ⁊ lectio ipoꝛum autin⸗ ſpectio ſi ea videre datũ fueritſimilit cha ritatẽ diuine bonitatis cõtemplation be neficioꝛũ eiuſdẽ crebꝛa rememoꝛatio Sie ſoem diuinarũ ꝓmiſſionũ exhibitio ele ctoꝛum intribulatione poſitoꝛũ liberatio ⁊ conſolatioſinimicoꝛũq; humiliatio ſi tãẽ ta cogitatiõe er mente ⁊ pꝛe oculis coꝛdii X1p oꝛpion uerint eodem modo ⁊ timoꝛẽ diuine ſtri efficitur cõtra nocumẽta ipᷣoꝛumſi ctionis ⁊ iudicioꝛuũ meditatio ac toꝛmen⸗ ias ea penitenti iniũgenda ſunt que vi cut ibidẽ oſtendim valent/c ad idẽ eas⸗ infernaliũ pꝛecogitatio ⁊ iuxta haſ 4* biurgatiões. Et ꝓpter hoc iniũgendũ ẽ 6 moibenitetibus vimorgaces Falcato res/a les frequẽter audiat: Canes etia m detra⸗ ctoꝛesſlinguas habẽt medicingles in par te iſta ⁊ ꝓpter hoc expedit huiꝰ penitenti bus vtinfamia ſua moꝛſuſq; detractoꝛãũ ina git vehemen ter eficaciterq; ↄſumptiuarememoꝛatio eſt ⁊ recogitatio moꝛtis aſſidualmoꝛtt di tam ſp ſequentatioſſanctòꝛũq; vifoꝛum coͤnui ctus ⁊ cohabitatio / vel ſaltẽ frequens vi⸗ f(ſitatiodu mõ declinẽt᷑ ↄtraria pcipuu locum obtinere videnturvirtutey autem humilitatis/mirabiliter excitat ⁊ roboꝛat ipſum exemplũ domini ſaluatoꝛis de ab lutione pedum ſeruoꝛu ſicut dicit Augꝰ. (ondlds oꝛr atiuaſita vt non ſolum vitaz ſpiritualẽ deficere/nõ deſinatſed etiam vt roboꝛet ⁊ augeat/ quia vita ſpi qſine quibus nec deo placeturjnec eter ne felicitat merces aꝗrit ea dʒ eẽ ſatiſſa/ ctionis exercitatio/que om̃es virtutes au er ce ato iruualẽ nutriant⁊ cõfoꝛtent. Inter pernime acerringeq; vicia ſuggillã⸗ que lectio ⁊ oꝛatio diuinoꝛũq; officigꝛum 8 nui⸗ ſper un naghes inleſe ſochilon gedian⸗ noꝛſeloo⸗ gebisale libilem⸗ lonoc arapr ſruci Orgon Newade⸗ Gchoussn lunme Neelanes: lusohiuf ſu prense ſilhcionis uenae fuineau otoia binhn ſöpalperi langceo ftamenso igeiaghe ceepoce emporn ſonemrede duolcauc lnſſoodi Aleſoͤce ganungen Mecende Mtdkſi ioreſnen noſacs cacrvpte (reſlt cantiöͦ no ai lnngesn en moc nrloen ſani deb⸗ anita titlen⸗ Thenſgrori lakrerofi ichenger iginiones ngfi S ri cn eimus amr unfri nfaen Wadtesni Mmeſant am mpänzarm r baauita Vcne nroze . ANee i 4 4 nope . . 4 e ſont De iſionicze newirl, 214 “ ““ Kiture poꝛtaret.Sic⁊ de illo quẽ tan Qmilerieoꝛdia operata eſt. Pꝛimũ ſiquidẽ totam vna die dicereypoſtmodũ vt vna ticiam eius perueniret minatus diſpenſa Jurem puniret.Deinde cũ in fine anni ra⸗ gquantum pꝛecepit eivt duplo tantũ in an aliquid de bonis meis datur pauperibꝰ Ocum ita per multos annos factum el atq; magniſicarettam magniſico cel lxx. vᷣtutis adiutoꝛio vlcta eſt auaricia adeos q; deiectavt diſpenfatoꝛi preciperet diees Laue de cetero ne parcas bonis meis fu/ rare inde quicquid poteris/et rape vi de manibus meis/ da pauperibus etiã iunu⸗ ſus ⁊ pꝛohibitus a me. In quo a quanta n firmitate et debilitate 34 quantam foꝛ titudinema quanta puitate ad quantaʒ magnitudinem virtus largitatis in eo ꝓ⸗ uecta fuerit/que furtum et rapinam non ſuper xiij. capitulo Johan. oꝛudẽtia aũt magna eſt et ſaluberrimũ artiſicium exer citare ſe in modicis ac leuibus verbi gra⸗ tia.ſi à toto ferculo abſtinere non potes egrediaris gulam vincerein vno ſaltem mo:ſello poſtea expiaris ⁊ in alioet vi⸗ debis atq; gaudebis inſperatuʒ ⁊ incre/ dibilem abſtinentie pꝛofectũdiuino ad/ iutoꝛioſac iuuamine inde tibi ſuccurrere/ icutz experineeto didicimꝰ de illo ꝗ mul lavi ac difficultatevix abinitõ poꝛtare po terat vt ſeptimã partẽ dñice oratiõisvna die tota dicere ſufficereddeinð paulatim adiutus atq; confoꝛtatus diuinitus vt eã coegit. Sic et ſimile miraculũ virtut ſue operari dignata eſt diuina clementia tẽ/ poꝛibus noſtris in quo da nobili et diui/ te. Qui cum terre ſancte peregrinationẽ agreſſus eſſet ad mare vſq; perueniſſet videns mare/extimuit ingreſſum nauis/ et expauit et in littoꝛe remanſit. Luctaba tur de die in diem virtus foꝛtitudinis in eo licet modica ⁊ debilis contra timidits tem ⁊ hoꝛroꝛẽ maris Qt cum vincere nõ poſſet ꝑ ſemetipᷣamiincidit coꝛdi eius di⸗ nina inſpiratione cõſilium magnificum/ videlicet vt pᷣciperet ſeruis ſuis vt eis pe⸗ dibus ⁊ manibus foꝛtiter ligatum/quan⸗ tumcũq; inuitum ac renitentem illnm in nauem mitterẽt nulla iracundia eius nul lis minis aut terroꝛibus ipſiusſipſum de naui emitterent. donec ad terram ſanctã applicuiſſentet vt etiam iuramento exac tiſſima firmarent. Que omnia ſic facta ſunt.tranſuectus eſt in tertam ſanctaʒira tus ⁊ renitens acrepungnans ꝓ uiribus eruis minas toꝛmento:ũ et moꝛtis omni 2 diebus 2 noctibus tranſiectationisin no fequenti eidem erogareweruntamen geminanslin quo facto q; modica fue⸗ hoc eo inſcio faceret/ ſimiles ei minas p rit ab initio virtus foꝛtitudinis ? q;de⸗ oꝛibus intentãs qð et ipᷣe fecit. Elapſo vo bilis que maris aſpectum ferre non pote anno facta computatione inuenit bona ratdeinde ad illud culmen perfectionis quadruplicata. Et interrogauit a diſpen⸗ ꝓueccta eſt vt eum a deo inuincibilẽ red⸗ ſatoꝛe ſicut pꝛius/auditoq; ab eo quid et deretvt ipſemet victus et ſpoonte manus quantũ pcepit ei dices furare mihi et iſto dans puſillaminitati enam de ea inuituſ onno quadruplũ ei? quod pᷣterito anno Nnal ⁊ ꝓpoſito tlriumpharet. Pꝛo⸗ die ſepties diceret. Q⁊è cũ aliquantis die⸗ bus obpᷣuaſſet eouſq; fauẽte diuina gra/ tia ꝓpuectus eſtvt omne onus iniũcte ſibi ſatifactionis non ſolũ leuiter.ſed etiam a uitute auaricie viciũ oppᷣſſeratvt om nino nihil dare poſſetomnipotentis dei ſeepiedif penſatoꝛi ſuo aliquid de bonis ſuis pauperibus erogareverũ a deo mo dicum adeoq; occulten nullomõ adno⸗ loꝛi quia ſi hoc quocũq; modo depꝛehen dere po ſſetipſum tanq; diſpenſatoꝛẽ atʒ tionem reddente diſpenſatoꝛe bona ſua duplicata eſſe cognouiſſerinterrogauit il lum ſi quid illo anno pauꝑibus erogaſſ Quo reſpõdente quia erogaſſetet etiaʒ furatus es mibi da pauperibns verun⸗/Mpter quod modis omnibꝰ ſuademus vt tamen modis omnibus caue ne iſtõ ſci gteneris adbuc inſermis penitentibus /et Hia. nullo enim modo videre poſſum qd tanquã de grauibus moꝛbis? egritudini bus conualeſcere incipientibusnon ſolũ leues ac ſabubꝛes exercitationes ſed etiã iocundeſſi fieri poteſt iniungatur. IJocun dum autem eſt ſanctoqʒ riſu pleniſſimuʒ/ illudere dyabolo et eum velut iocando cõfundere erbi gratia.Dum tenes moꝛ ſellum ſuauẽ in manu paratd caro tua 7 aperit ad recipienduũ Uluzparat efrer⸗, ſetvidelicet quod dominus piuʒ furtum diſpenſatori multiplicare pᷣciperet / diſpẽ ſatoꝛ vero fideliſſimã fraudem domino ſuo facerettł miſericoꝛdiſſimꝰ deus mul⸗ liplicationes bonoꝛũ ſuoꝛum ad augeret ſolum vicitſed etiam ſibi ſeruire noluit v? Be 0 tendit tnanu gule ad recipiendũ momẽ⸗ tanei lenocinij de eodem pedagiũ/quod lenociniũ deo pedagium dicimꝰ/ quia a palato et guttere per tranſitumſ ratione a tranſitus percipitur. arat fauces ⁊ ven rem dyabolusvt te per illum moꝛſellum „ deuoꝛet/aut ſaltim aliꝗd de ſanguie tuo uggalveuoꝛat te per moꝛſellum cum gu ſenociniũ moꝛtale peccatũ tibi ẽ. Sug⸗ △ git aliquid de ſanguine tuo infixo vulne re non letali. Sed tamen nõnullo. Ille ergo vitio gule ſil atq; dyabolo/vt moꝛ ſellum ad quem toto hÿatu fauces poꝛri⸗ gunynon ſoluʒ non percipist. ſed pꝛo eo plagam quemadmodũ dum ſolet illudi Santbus. J .ad illudendum ei. Dum em̃ pijcit huius moꝛſellum inter reliquiaemenſe tue/eo ꝑ cutit᷑ dyabolus ⁊ gula ſimul eoſvelut ſua iſſimi odoꝛis ſacrifitio delectatur clemẽ tiſſimus deus eo velut lancea tranſfigũ⸗ tur boſtes tui dyabolus ⁊ gula ſicut legi⸗ tur. Ecele.xxix. Super lanceam inimicũ tuum pungnabit elemoſina. == Ebet eſſe et cõſeruatoꝛia vt non ſolum cõſeruet vitam ſpiritualeʒ ſed etiam p̃ieruer a ſuturis. Et im Aninenlibus nocumentis in quo quatu⸗ 1 oꝛ remedia validiſſima ſunt. Quoꝛũ pꝛi⸗ mum eſt oꝛatio q̃ ſeruatio atq; cuſtodia tota deuo:ione atq; obſecrauoe a miſeri coꝛdiſſimo omniũ bonoꝛũ largitoꝛe deo erpetende ſunt / Sicut legitur in pſal.Cõ. autem eſt que penitentẽ a mundo eteis ſerua me domine. Et iterum. Cuſtodi me ¶vt pupillam oculi. Secundũ eſt occupa- io ſancta atq; conn nua Eſt em interpola Rone ſctαααπσια aααα io ſancle occupatiõis velut aptio ianue hνα⅜αα9behe E, o adultero Et velut ruptio muri hoſtibus/ Et velut foꝛamen in naui nauigantibus. welut foꝛamen neſe liggonem pcioſij⸗ umum in eo poꝛtantibus. Quanta ergo 4 nic tudine obſtruenda ſunt foꝛamina? ein nauiſne aque intrent obſtruen/ „% dum foꝛamẽ vaſisine liquoꝛ effluat. Cõ/ inuanda ẽ occupatio ſct ne aque ama⸗ rüfmeae fetidiſſime Becratoge⸗ uẽ coꝛ⸗ dis inrenune halſamuz pꝛecioſiſſimum Diuine gratie effluens effundatur Terciũ e noniſamoꝛi memoꝛatio videlicʒ moꝛ is coꝛpoꝛalis moꝛtis eterne et vite etern de hoc Eccle. vij. In omnib openbu⸗ tuis memoꝛare nouiſſima tudz ineternũ „ non peccabis. eſtli iſitati 2 F. peccabis. Quartu eſt ipſa viſitatio pſe enim eſt draco foꝛmatus ſacramento penitente. ſpeciem tuam non peccabis q; eſt dieere id eſt ſolerter conſiderans nobilitatẽ ſpe⸗ ciei tue quia homo es ad ymaginẽſ cilicet dei conditus/foꝛmatus. Et hoc eſt ꝙ di cit. Tullius in libꝛo tuſculanarũ queſtio/ numſſedationom aniſni orinet in conſpe ctu poſita humana natura quicquid con gruat in eandẽ actem conſfugiendum eſt Eadem ſunt arma ſumenda. Alij intelli⸗ gunt vite ſpeciem viſitatio:e fratrum in⸗ tribulatione poſitoꝛumſhoc eſt viſitarein firmos incarceratos/⁊ pauperes hoc eſt conſolari eos et alere. Et recae quantum capimꝰ intelligũt. In huins enim operi⸗ bus humilitas et pietas coniuncte ſunt. pendere coꝛpoꝛalibus infirmitatibus fa/ ctum hoc impetrat a deo rependi ſpiritu⸗ alibus noſtris.Audiuimus etiam diceu⸗ tem ex hoc multum ſe ex frequentatione pauperum et infirmoꝛũ in parte iſta ꝓfe ciſſe et robur multum contra peccatoꝛuz inſultus accepiſſe. Eccle. Ne pigriteris vp ſitare infirmu ex hoc enim in charitate fir maberis. ſuimus ſupꝛa. Datiſfattionẽ con tra execrabilitate peccatoꝛũ. Pec que mundi ſunt ſeoꝛſum facij ad deum ip̃m colligitlet in deum ip̃m conferita v! ipſi ſoli viuat.Sicut legit᷑ in pſal.Et aia mea illi viuet. Et hoc eſt qð dicit.Apls in ij. ad Loꝛinthi.xx. Nemo militans deo implicat ſe ſecularibus negocijshoc eſt que nõ ſolum illicita/⁊ ꝓhibita id eſt vi⸗ cia ⁊ peccata declinanturiſed etiam licita ⁊ conceſſa ꝓpter hoc iniungenda eſt in⸗ terdum penitentibus abſtinentia ab am plexibus ꝓpriarum vxoꝛum. Sicut dicit Apoſtolus in ſeptimo pꝛime ad coꝛinthe Nolite fraudari inuicem niſi ſoꝛte ex con ſenſu ad tempus vt vacet oꝛationi.Silx ⁊ declinare conſoꝛtia hominũ/⁊ conſpe⸗ ctus publicos fugere/atq; ſpectaculaa ne gociatiõibus deſiſtere ab armoꝛũ exerci cijs ceſſareꝭ licet iſta licita ⁊ conceſſa ſint. Noõnunq; tamen penitentibꝰ iniungen dum ſe recedere ab huiꝰ marxime in bijs pedei noſtre. Sicut legi Job. v. Ciſnas in buius piclitati ſunt. Onabus autẽ Humilitas autem conſeruat a caſu quo/ ndam ſulim eiin ymo delinet poſſeſſoꝛeʒ Unde Auguſtinus. Humilitas in ymo ẽ ⁊ ideo non habet quo cadat. Pietas vo quicquid ſubſidij vel ſolacij nos facit im Eptimũ fructum ſ guiſlag ionis po decut choort Ppplerpe nir⸗ ſedeog aot Hinorun nohesg lndonn oaucn cuuin glaao⸗ neobeen dneuten inen⸗ Mmen 0 Ghlanmn lcmodd nodiſin Aumoyen (ünudur honsdon ecwelio Penere⸗ nl.Yech elnecggo, adom Emamo⸗ rard Rone on bliliagen oterbe Cuntniſ, Meret unnian ſnautt ſtonere mnigſunt lhn que ſnoperg ninEtk leindie Wba Keſne MWmir (li⸗ Rhin Aſenmnet mſkarn Mitm non, O de cauſis ab hijs ſecedendũ ẽ penitẽtib⸗ ⁊ hocvel ex toto vel ad tempus videlicet ꝓpter periculũ vt diximꝰ quia vix et ra/ cunq; modo ſe polluerent. Nos aute di- amꝰ diſtinguen důͦ eſſe. Zunt enim qaue⸗ adam opera quoꝝ nec augetur gratiaſnec minuitur peccatu :UVerbi graſia.Baſilica na. Si ediſicata fuerint ĩ peccatowel etiã deũ Quartus eſt⸗ expeccato. Et ꝓpter hoc quantũ eſt in ſe naturaliũ ſeu inual ipſis. vᷣo minꝰ accepta.Et ideo ſi facta fu/ go ex neceſſitate iterãda hmõi opa ope⸗ ipᷣm. aut nõ placent ei nec placat ip̃m. Et irrita ſuntet ideo vel iteranda el locoꝛũ ro ſine peccato exercentur.Et quia vaca⸗ re deo aut omnino non ſinuntſaut ſalteʒ vocationem ipſius non paruũ detrabũt ꝓpter hunc fructuminiungende ſunt di⸗ ninoꝛum beneſicioꝛũ conſideratiões ora tiones grati rũ actiones benedictiões ⁊ ſanctoꝛum veneratiõ es/Hon ſolum ſan ctoꝛum angeloꝛum ⁊ hominũ.ſed etiam anctoꝛũ locoꝛum vaſoꝛũ/⁊ oꝛnamentoꝝ atq; ſacroꝛũ dierum/ꝓpter ꝙ vigilie ⁊ ce tere obſeruãtie ſolennitatũ ge conſuetu/ dine eccleſie iniungũtur penitẽtibus Tũe enim erit omni laude tumulta ſatiſfactio tunc erũt digni fructus penitentite Oſt hoc ſequitur determinare vtrum iterari neceſſe ſit ſatiſtactio In quo viſum eſt quibuſdã ꝙ pꝛo infe- cta haben da ſitſicut dies ritus naʒarẽoꝝ qv infectis habebant᷑ ſi velvno die ante vi 9 nẽ ſi in moꝛtali peccato facta fiũt⸗ ieiunare.oꝛare.pſallere.edificare ergo eſt opus operansſipᷣm vero edificiũ eſt opꝰ operatũ. Si ꝗs querat ad dd ergo vale zunt opera huius ſe de genere bonoꝛa facta ĩ peccato moꝛtali Reſpõ deo qm ad multa. Primũ enim ſunt acceſſus ⁊ apꝛo pinquatio ad viã viteſ quaſi reuerſio ad ipſam. Quẽadmodu ſi auis querat de ue rante qui aberrauit a via ſualet reuertit ad ipam. Rũdeo ipᷣa reuerſione leue⸗ ra non agit ircepiu. Sic huius peni tens per huius opera in moꝛtali facta le⸗ uera non vadit ad vitamſſed ad vi vite Edert eneret in eis. Reuertiturſexgo vn⸗ fructus huius opertin eſt reuerſio adviã te. Zecuũdus eſt diminutio tentationu emo em̃ onbitat quin ieiunia alie aſ- flictiones omneſq; bone exercitatiõesſi⸗ cet in peccato moꝛtali fiant/ꝙ tentaso⸗ nes diminuũt⁊ vᷣtute et mũerolita vt eng pautioꝛes ſint ⁊ debilioꝛes/⁊ hoc ẽ eis ex ipſa natura ſua. hoc eſt ex naturali ofra rietate quam habent ad tentationes atq; ad vicia ⁊ peccata.Lereius fructus elt re⸗ ſtrictio poteſtatis dyabolice. minꝰ emmm ex neceſſitate poteſt in eos qui vteuq; re⸗ bellanticontra eũ atq repungnanquaz in eos qui omnino cedẽtes. eum ſuper le pacifice regnare permittunt conantibus em̃ contra dyaboluʒ/⁊ vicia alq; peccata/ neceſie ẽ adiuto:ẽ adeẽ miſericoꝛdiſſimũ deũ Quartus eſt ↄfoꝛtatio noſtraꝝ viriu eſcẽtia ipſarũ. Om̃is em̃ virtusſipo vſuſuim exercitatiõe mode rata ac debita cõfoꝛtat/⁊ innaleſcit. Ab/ nſione vero ſui ⁊ ocio inmoderatoſebi⸗ litatur ⁊ tandem deficit. eo em vſq; beas expletum numerũ ſatiſſactionis ſue quo⸗ pons domus cũ ſint hbona queda opera/ nec melioꝛa ſunt ſi cõſtructa vel ediſicata uerit er charitatenec mala aut mmus bo grint in moꝛtali peccato ex iniũctiõeſatiſ actoꝛianõ ſunt ꝓ infe ccthabẽda Nec er rata. Sut ⁊ alia quoꝝ bonitas ⁊ accepta geſcere vt omĩno deficiat in eo vᷣtus gre bilitas aut charitas ẽ aut ex charitate. Et ſibilis/⁊ eo vſq; ar e a vilu p entpa ꝓpter hoc ad placandũ deum non ſuffi⸗ efficiatur cecus. Quintus Mudus elt pp ratio ad gratia. Qucadmodũ oꝛatio ⁊ ro gatio pᷣparatio ſuntad ſemis exotiunet remollitio cere ad Feriptura 7 ſsltani⸗ 5 ideo nec eis ſatiſfacint. Manifeſtũ eſt ꝙ , ne ſupꝛa diximꝰ in ca.de atiritioe. Sexl⸗ quantũ ad placarionẽ ſeu ſatiſfactionem fructus ẽ impetratio gre gralum facientè „ — buiꝰ⸗ em opera cũ manſerit deñnderio re⸗ nertẽdi ad deũſa inualuerint ↄſuetudine atʒz pingerint deuotiõe.meritoꝛia efficiũt ciunniſi cũ facta fuerint ex charitate. Si em̃ per charitate ⁊ placent deoſ placant eoꝛum que deo placeat iniungẽda.Et hic ſunt opera que ↄſuerunt vocari opa ope rantia. Et hoc eſt ꝙ dñs dicit yſaie. lviij. inpſi? gre grain lacientmeritoria in cq; Excce in die ieiunij noſtri inuenit᷑ volũtas cogruo diuine largitatis et clemẽtienon Ad iſtud vocaui ieiuniũ. Opera ergo iſta ötentiões iei i re iuſticie congruit noſtra. Ecce ad lites ⁊ cõtentiões ieiuna-⸗ aut ex condigno noſtre iuſtici⸗ on⸗ tis Nunqꝗ tale eſt ieiuniũ qð elegi. NHũ⸗ ſiqdem dinicijs largitati diuine pietatꝭ ra er ſic pulſantibꝰ apireiſic ⁊ petentibus dare opantia vocam⸗ ipᷣm operani noſtru? vt ſic querentibus ſe oſtendere. ii . . gulari. Sed poſt vel ante illa debere adi⸗ 7, . BDe ſag amento penitentie. Oſt hec religt nobis igrere viꝝ culpe vno anno.Eſtimant ergo ꝙ poſtẽS eſe ſanſfcõnes iſte arbitrarie ſintaut ſic delinquẽgpen renearecegnfant 1 Lelenniate aut limitate. ita vt ni· ſuſtinuit / nec cõfeſſione nec penitentia iggi „ Z hil de eis minuere vel detrahere cõſeſſoni ampliꝰ indigeãt ꝓ illo delicto Et genera oceſſũ ſit nihil adijcere Aſigs direrſ⸗ liter de ꝗbuſcũq; delictt in capffnſis s cen . eas eẽ limitalas hoc mõ neceſſe ẽwt ea li /per ipᷣaʒ diſciplina capitularẽ ſiue regula⸗ on mitatiõe quã ſacri canones pᷣſcribere vi⸗ rem vindicatũ fueriiſſe repuiat apud deũ aige⸗ dent/aut alia limitatiõe q nondũ ẽ eccle· penitꝰ abſolutos/ex quo enoꝛe de necel⸗ ua ſie reuelata. è ſi limitatiõe canõica ma V ſitate accidereiꝙ in ipo pꝛeto:io a pecca⸗ auen ifeſtũ eſt hoc ⁊ falſum eẽ ⁊ iniquũ.ſalſũ tis ſuis ⁊ delictis abſoluent᷑ per ipas pᷣto hubuit quidẽ qꝛ ipe ſacri canones eas dicũt eſſe nianas penas ibidẽ damnati mulilan ſuſ ſpani arbitraria giniquũ vero oꝛ in eo.dẽ gene-· pẽſudũmodo penas illas eo animoꝛ in/ heben re pectati ↄtingunt vnũ plus peccare aliũ tentione exciperet a carnificibꝰquibus ilł Gei min canonica em̃ penitentia ſeu ſatiſſa⸗ capitulares diſciplinas a pᷣoꝛibus ? alijs ſee ctio hoc eſt in canonibus. ſtatuta. Una ẽ maioꝛibꝰſuis Hij pfcõ neſaut foꝝ capitu ſ pʒo genere peccatiin vno aut genere pec lare iudiciale ni equaſi qdd vt ira loq⸗ em cũti incidũt maius ⁊ minꝰpeccatũ vt diri mur pꝛetoꝛiũ Ignoꝛantetiam intentionẽ An mus. quare maius ⁊ minꝰ peccatũ ſcom eẽ etiam pᷣſidentis capitulomnõ ad remiſ⸗ ontue limetationẽ canonũ vna et eadem pena ſionem peccatoꝝ ſed magis ad vindictã ſunen penitẽtialé punirenturet vna atqʒ equa⸗ eoꝛum et ad de Kanafs vingiert gniis retur. Er hec eſt iniquitas vic; vt in eua⸗ vero penitẽtiale magis eẽ ſacromẽtale q cacat liter peccates equaliter iuſticient vno em̃ iudiciale Intẽtionemq; ↄfeſſoꝛis in eo q; ſtin et eodẽ adulterio cõtingit duos ſacerdo⸗ ↄfeſſoꝛad ſacratione animarũ ⁊ remiſſio nnen tes ineaualt peccare/ et etiã vnum ⁊ enn nem peccatoꝛũſquam etiã omnipotentis anbe „ gem adulter andũ interdum grauia inter dei miſericoꝛdia ↄfeſſoꝛis miniſterio v᷑ᷣtu enin GrattαRum min- grafuite peccare. Hon oportz te clauiũ inuiſibilr operatur. Manifeſtũ okeſo immoꝛan in hijs cũ ipſi canones hoc der autem eſtiq non attendu nec abſ olu⸗ . minent yt diximꝰ ⁊ ipſa auctoꝛitas eccie tio ſic punitt ac diſciplinatisnunq; pꝛeſta mnun id ẽ ſedes aplica hoc fatetur in ipis cno turin capitulis ſicut nec in ptoꝛio ſeculari nan nib. Quare canonice iniuctiones magt ßptoꝛiali ſeueritate danatis ac punitis jnec nen pene ad co:reciõʒ peccantiũ ſtatute/quã ideo nimis iudiciale ẽ ſiue ptoꝛianũ capi t Jacamẽtales ſatiſfactiões nõnullis ineẽ culare foꝛũ q; ſeculare pꝛetoꝛiũ ꝗa mino⸗ tiece ident Nõnullis aut exemplaria ſatiſſa res in eo pene quã in ſeculari ptorio inſii 1 u cuonu pnialium iuxta illas vel cũ viſum guntur. Si em minoꝛitas penarũ ſiue dif ndl fuerit aliq de hijs aut eti ipemer pnie ca erentia penarũ in maioꝛitate ⁊ minoꝛita unn nen en ubus iniugantin non pa te eouſq; foꝛa diuerſificaretmneceſſario di dun deʒ ne e onſalts eẽ teſſo ribus dů eil uerſificaret ides ſemina ſeipſo ⁊ ipᷣa foꝛa ſiai nirenna onu p ipas pe pꝛetoꝛia ſecnlaria eouſq; diuerſificaretvt aen pene⸗ Recanbnnang ex parte aliq̃ ſunt a etiã minoꝛitate penaꝝ cogeret interdũ ea iis ij beree andũ ẽ ↄfeſſoꝛes ſeq de eſſe regularia ſiue clauſtralia. Cu em̃ Apo bere canones pnĩales/quatenꝰ et fragili⸗ iudei . F. vna liſtaſ⸗ tati nr̃oꝝ t Squaten etfragili⸗ ſtolus a iudeis ꝗgnquies quadrageñ.vna ſe Irninerenscenegam qlitali penitetiũ con- minus accipet ſicut teſt atur in. n. ſce ad ſe ac Rcerato etig dee APlex tuptura v? Kon. et vtiq; in foꝛo ſeculani ac toꝛiano enn Srrearo e ſen ane pmagnitudie a iudicibus em̃ ꝓpter iſta pena infligẽda be bodie in lonuũ piſciũ valde modi erat.ſicnt ⁊ ipſe dominꝰ in lege ſtatuerat n . debes erfoze nregtu e illeſũ. Scire etiaz Ut legitur deutro.xv. In capitulis aũt re dno cctoꝛiã ⁊ vindi ulloꝛum qui penam coꝛre Salenib⸗ interdũ maioꝛ flagellatio omni nvnt cialem ſatiſta uratoꝛt⸗ deligorum penite⸗ bus bijs qñqʒ irroget delinanenbuenc⸗ ie de debita que in eis ſin rep uin Ppie ⁊ cidereyde neceſſitaie regulare ſoꝛum ſoꝛũ hee fuerin confiteri an n ita vel vindicata magis eſſe p̃ᷣtorianuʒ quã ipſum ſeculare Lanrin leroigaarunigoibunataefe eie fencmen aden entenimnetntn e tale adſecerit tradat᷑ ad carate granis ronei non debere eẽ contẽti diſciplina re⸗ age Fo. uuurxru. . on derritsrj ſanctificatiõs eret.⁊ idem eſt deo in officio penitẽtiario re foꝛum penitẽtiale ꝓpter ſanctificatiẽ Tiaem eit ded in . ucei untn ⁊ ad dei reconcilianonẽ que etiaʒ Rein tales miniles inſtlaei e tenti amnn iti ꝛeſtatur. Qm̃ vero quibu in via reconcili⸗ . Ach nis orilfgeti penitentialis videt᷑ de⸗ pꝛebere/ꝛ hoc eſſe vel ele⸗ eos eir reeet ð vytr omnis mino: neceſſaria ſuppletioe in lud penitentibacumt Ebng. Jlern wuugli digeat cui, ſi bic quod deeſt aòditĩ non tium abſolutiõis a confeſioꝛ . 5 — * 110 . on habeat vel ipſi 5 WrN fuerat in purgatoꝛio ſupplebit᷑. Si quid qʒ cum vel poteſtaten nabt D emde liminatũ eſt apu . noꝛates et ignari ſintvt di Nemdiſen autem ſupa qua liminatũ eſt apud deu, us offic Miign erod nibll ſunt re⸗ ncheſe nbN ua in 1 . ũ hoc ergo nihil ſuntr a fu⸗ habuit de iniunctiõe ſacerdotali illð eſſe umus. Becundu hocel facit eccle RR ſuperfluũvel iniquũ/quid veritas de hboc miſſiones ſine inazulgerie anag ol e er.— ecn leatertäteh ec auers ſ bunersgen claues eccleſie deſtrue⸗ arehet Si em̃ ita eſtouo incõ uenientia euiden bncroꝛendaues etcleſis Reſtrut⸗ . W ANH A la ſit oteſtatẽ ſacerdotum adnullare. Et l ter ſequuntur. ꝛimũ eſt vr nulla ſit pote r l itentiale qð in pcedentibꝰ taʒ Nigne iuũ ũ penitentiale qð in pᷣce Ie gaiſbean ſtas eccleſienulla virtꝰ clauiuũ. Si em de⸗ iudiciũ pe iliuimꝰpenitꝰ euacua n ted ſiariej multipliciter ſtabiliuimꝰpenitꝰ euacu cai utt terminatuʒ iudicio vel ſtatuto regio que n imn le incõöue⸗ WMR et quanta pena furi irroganda ſiti Pkur Er nneeſlm ecmnochbi impot —– ana uee reitgtegeienin dl laitathmdzeaemeeanam enbat Wnfii ſtum eſt nulla eiſs Porenetepietols ze. D . faliumn er ei oabüs abolan Ne ifici el minue te ”ͤ”ͤ . KNE 7 In- — tlgifrig augene abt non eit nin ſicutß ceqʒ doctrine ac veritali omino — a do vel carniferin hoc quare nulla ẽ ptäs ⁊2 inconueniẽtẽ. Dicimꝰ ergo determine ni ſoae intono vennenalt Amp.ſicut ir tum eẽ apud deũ ernmane infallibilis Atunn nes et de igaiting. lus ma, ſcientie ſue que quata qualiſue iniungen ime mandatarius ma/ ſcientię ſue qu da qualil . an umeſt Zeggindgie nan i fines ex da ſit ſatiſfactio penitentialis penitẽn cii· jomndonn datum habẽs limitatũſi madati fines e utẽ determinatũ pꝛeciſa qung RKHZ qui vliq; ma enitens liberari põt 2 abſolui diuerſaꝝ m Mu conſeſoꝛaniy penitens liberari põt ⁊ abſolui di e ⁊ de abſoluendo peniten penitens liberari põt⸗ liter peccõ une da ſaliſfactioe ⁊ penitẽ penitentiarũ iniunctiõeſt equaliter n datuũ habet abſoluendo ⁊ penit⸗ p ; penitentib“ iniungi ſalubꝛiter RSZ iemandatu . it. Ampli. quis au tibus atq; penitentibꝰ iniungi lalubꝛit i n tiam iniungẽdo egit. Ampli. quis au * lespenitẽtie ſeu ſatiſfactio⸗ enze debit eſſe cofeſſoꝛ ⁊ quid ſtultius demen⸗ poſſut inequalespenitẽtie ſeu ſatiſfa + debit eſſe cõfeſſoꝛ ⁊ quid ſtultt rbitrio cõfeſſoꝛis invo se ins q; confeſſoꝛis officiũ ſuſcipere/⁊ hoc nes.Cuʒ enim in arbitrio cõfeſſoꝛi⸗ . inezran lus ͤ con eſſoꝛs ᷣdi venitẽs Si nitentialẽ ſatiſfactionẽ poſitaʒ iurßfait officiu ſit iungẽdiz abſoluedi penitẽs Si luntate penitentialẽ ſatiſfactionẽ po RKZ officiu ſit iungedix abſo icimꝰ cõſeguẽter ꝙ in bo Neri n ire poſſet qs quatas quales peni e emicamns Dielmachſe⸗ geter odboeo. ndningeredebenn Berunnilne güoaiitscst Tat aniseef⸗ — — H eſt að cum deus — ſenele Lran⸗ . asinn ve ſcripta ſanctorũ atz iur uantitatẽ ⁊ limitationẽ penitentialiũ ſe 55 nitentig atqz iniunctiõe nd nſfactioni quic aliud velle videt᷑ quã er dendenläde Poracertetn gon fuſfticit⸗/ e tin rare miniſtros ſuos iniungẽdis penitẽ=⸗ vᷣ delliberatioe atq; conſilio pe⸗ ſrun thg cñ nec eis er leuic de Rigntt ſwiomi hoc miſericoꝛs deusſtan⸗ . ln teiſta facere debear nec ipi pocper ſemet aitenti ininurit! factionẽ/⁊ ſacrificiumre ulte rege omni pꝛeſidẽete erit de rec ir Si en iniudiciojq̊ de agro nii rorem iſtum negligẽtioꝛ. Nemo em̃ regn vi ei 16 enet miemooralt agittu unie beißaeniinz vulthabere mir ducf face tantopere cõſuluntur libꝛi legum ac iudi R bus non iniũgat atqaʒ dedaret qui i⸗ cioꝛum ſeculariuũ taʒ ſolicite examinaãtur — iunn vebeant/ Coſeſſoibun dauͤrnon veenni factum de quo vel per quod iudicanduʒ Atin nat nec declarat deus beneplacitũvolun fa ircũſpectionẽ cogitatur depura aneg ao! Amplius. quis eſttanta circũſpectionẽ cogitatur depute iguren tans ſue in parte illa. Amplius. quis e ircũgditur atʒ ꝓnunciat᷑ etia inſcri⸗ rle, adeo inſipies eſt ex pꝛeſidetibus vt in ali tur c fa gaont omagis ſemilta omm en ne d̃ officio velit inſtitui inſcios ⁊ ignoꝛãtes ptis ſententiaſquantomagis ſimilia * mn in, dohid⸗ eltr illo officio debeant. Jdem nia faciẽda ſunt ĩ hoc iudicio Pial⸗ S 2 iſpanton uid agele ex io ofcio debeant. Ide inoꝛi diligentiawteretur in iſto iudic . enim eſſet hic ac ſicecos miniſtros inſtitu minoꝛi diligemiawtere a nnin H imnn õäs 2ð 7 6 „ 4 , / — . Offerie gfeſe de hu⸗ r Pen ffrur .à.7ͦ Be ſacramento penitentie. quã iniudicio ſeculari. Manifeſte negli · uiniq; nominis inuocationẽ vincula pec⸗ ſis gens eẽta iniquus aſʒ infidelis iudex. Cũ catorum diſrumpunt in coꝛdibus penitẽ? donn eſſe debeat diligẽs inueſtigatoꝛ iurisvtri tium. Macule abſterguntur gralie infun ſxa uſq; partis que coꝛã ipſo contenduũtſe fi⸗ dunturvenie ? remiluũoes penarũ gehen Wacun delis ꝓſpectoꝛ ambobus ac debitoꝛ con- naliũ ⁊ etiam penitentialin de dimmni lar — oe ſeruationis iuris ſui nec poſſumnon ma gitatis muniſicentia tribuunt᷑. Pꝛopter lne S le fidei iudice reputare ꝗ periculoſiſſimaʒ ocq; maxime congruit eideẽ vt ſanctus cWii arduoſiſſimãq; cauſam animarũ imꝑicie( ipſe ⁊ immaculatus ſicuiꝰ miniRerio et glen ſue cõ mittit/ Interdũ tamẽ milericoꝛdiſſi per quem penitẽtes ⁊ conſitentes ſancti⸗ ſeon us ac ſapiẽtũſimꝰ deus hũilib ac deuo ficari ⁊ ſperant ⁊ querũt.Congruit etiam , inrs tionẽ confitentiũ reſpiciens imꝑitis con⸗ ⁊ vtin loco ſacro ſi fieri poteſt⁊ ſacra ſio . ſeue feſſoꝛibus etiã ignoꝛantibꝰ inſpirat ſalu la oꝛnatuslłofeſſiones audiat ꝓpter reue⸗ nie berrima conſilia ſatiſfactionũ. Quia er⸗ rentiaʒ ⁊ ſanctitatẽ ſancti miniſterijita v ſte . — go contingere poteſt in eodẽ genere pec⸗ ipſe locus ⁊ oꝛnatus migicn denatian Mmi cati diuerũs confeſſoꝛibusſſoollerter ac ſtu aut augeat aut excitet cõſitentibꝰExiſto n deoſe agentibusſdiuerſe in equales vide officio imcumbit idẽ longe facere penitẽ⸗ v antur iniungẽde ſatiſfactiões⁊ boc ð cõ tesnon ſolũ ab execrationibꝰ peccatoꝛũ E ſilig pꝛudentiũ vel de ꝓpꝛia circũſpectio⸗ ſed etiam a mundo ⁊ dehüs que mundi r ne atʒ pꝛudentia pie credimꝰ ⁊ ſentimus ſuntdeoq;ʒ illos ꝓximos facere ⁊ in ſeꝑa (iinni quia vtraq; ſatiſfactio grata eſt deo ⁊ ac- biliter adherentes/⁊ quotiẽs põtillos ⁊ We cepta ⁊ vtraq; ſuſficit. Licet ineales ſint q illoꝝ ſuntin honoꝛem ⁊ obſeqũ eiꝰ cõ⸗ hg ipſe/ equalia peccata pꝛo quibus iniun⸗ Ecundũ officium eſt of / uertere. odo guntur. Illa enim reputamꝰ ſatiſfactionẽ ficium iudicãdi ex quo incumbit nnel W.. fuſkicienteque de conſilio eccleſie iniungi ei vt ſciat ſinguloꝛum terminũq; ttſonn YM Aur. Conſiliũ aut ecclenñe in qua neceſſe ẽ iuſſiciationes ꝓpꝛial ipᷣa crimina ad in- ſromin deumſdeo pꝛouidente 2 faciente copiam uicem dinoſcere atz diſtinguere vigelicet Pnck eſie conſilioꝛũ ſalutariũq; pꝛudentiũ cir- vt ſciat exurendũ eſſe apoſtataʒ ſpualem mace cuũſpectioel ſcripta ſanctoꝝ dictaueritet er mactandũ eſſe domino ſacrilegiũ ⁊ ex hanc dicimꝰ eſſe ptatem eccleſie et hoc ei heredandũ eſſe cum tota poſteritatereũ ach in parre iſta ↄmiſſum vt ſatiſfactiões qᷓs maieſtatis lapidandũ eſſe adulteru d ea fide eoq; conſilio quibus diximꝰ con: ſuſpendendũ ſeu crucifigendũ latronem “W D fitentibus iniunxeritra tas gratas ⁊ acco ⁊ ſubmergendũ eſſe pyratam⁊ illuſioni⸗ H ue ptas habeat miſericoꝛs deusnulliq; pec bus ac ↄtumelijs alieni honoꝛis raptoꝛẽ Aoae cati pꝛecidit aut limitauit deus i iknnts ⁊ refligandu eſſe ſeruũ fugim⁊ ſepelien/ clann „ nem quin ⁊ maioꝛi ⁊ minoꝛi ꝓutiuris di ñ eſſe viuũ ꝓditoꝛẽupoſtatam aut ſpua Aanr uini ↄſultꝰ videlicet valeat experi ri. Si/⸗Aem intelligimꝰ/oẽm peccatoꝛẽ xpianum da cut em̃ non artauit totã ecclefiam ſuam ¶ qeo ꝙ poſt ſuſceptaʒ ritũ xpᷣianũ⁊ partici mnmni omnes diuini iuris conſultus ad dandũ? paniõʒ ſacramẽtoꝝa deo recedẽs ꝑ moꝛ enm vnum ac ſingulare in vnoquoq; peccato tale peccatũ dyabolo adhereyfactus ſer⸗ 6 Meo conſilium. Sic neq; omnes equaliter pec nuus ipᷣius.hũc ęrurendu diximꝰ igneire Aunch tantes ad vnã nũero ⁊ ſingularẽ ſatiſſacti ſancteꝗᷓ aduerſus ſemetipᷣm excãdeſcere. noſen * onem Et ꝓpter hoc lieʒ eccleſie dei eui ra dʒ/totuiq; ↄflagrari donec apoſtaſia h oeruot didit claues regni celoꝛũ. Aliijs aũt aliter in eo penitꝰↄſumat᷑ vel igne tribulatiõii nagzde aperire.Et cui cõmiſſa eſt apotheca me⸗ pnialis vel igne ſpũſſancti qui Bbeho⸗ mumd dicamẽto:u ſpualium alijs ſic alijs aliter Æρ1tas nücupatur luxta pũc modu etſacri gyl conſulere ⁊ mederiæ augeri⁊ minuere pe/ legum oẽm xpᷣianũ pctõꝛem dicimus qui bieaa —0 nitetia les ſatiſfactiões ⁊ mutare ꝓut hoetemplũ deivel ipſemet ẽ in ſeipoviolauu momn pertinere videbit ad dei gloria et honoꝛẽ ſoccidens in ipo homineʒ ſcʒ ſpirituatliter nnecote ⁊ ſaluti penitentiũ expedire. taminatione peccatii euertit edificiũ v⸗ coſe⸗ Oſt hec nominabimꝰ numera tutũ ⁊ bonoꝝ operũ ſubnertens erxcuſſit lengo bimꝰ officia confeſſoꝛis.hoꝛũ er/ incedio ſcʒ ire ⁊ inuidie aut odij aut cui⸗ Momo doffi go omniu pꝛimum atq; pꝛecipuũ cunq; alteriꝰ huiꝰpeſtis et hoc ẽ qo legit᷑ N eſt officium lanctiſicatiõis. Ex quo ofncio/ pᷣma ad Coxꝝ.iij. Sigꝗs templũ dei viola/ Conde ᷓ ad abſolutionẽæ benedictionẽ ipius di Kue uerit diſperdet illũ deus. Lemplum em gnn ai tiscenul aenti neka re on iniuti ngordiic N ““ okaN „„ 4 er E n,⸗ ℳ 3 D denneic . Achrilni, —. 1 E /4 olatin 44 Sr 4 ICeRe EWͤ, , Fo. dei ſanctuz eſt as̈ eſtis vos. Et iterũ. Ne Kius guia tenrium dei eſtis. et ſpiritus omini habitat in vobis. Lemylũ inq; lunt omnes cheiſtianiopere ſpuſiancti di catum 2 cõſecratum vt dicit Augꝰ. Meri to ergo tam nepharius ſacrilegus diſper denens atq;mactandodñojhoc eſt in ei⸗ ſeruitio totus cõſumandusiita vr nihil ſa crilege iſtis s execratiõis in eo remaneat Inconſumdtũ. Sic ⁊ reum maieſtatis di/ HD cimus eſſe experedandũ ? exierminandũ eſſie cum tota pꝛogenie ſua. Merbi gratia EFoꝛnicatoꝛ hẽ ce reus maieſtatis diuine/ ſcilicet contra cuius honoꝛẽ ⁊ dominatio nemlinimicu etiam capitalem id eſt dya/ bolum in caſtrum ſeu ciuitatẽ qua ab ipo ðo ſingulari omagio ac ligio tenebat/id eſt ſemetip̃ᷣm introduxit dominũq; eiuſ/ dem fendiimoꝛtalis peccati ſeruitio/atq; ſeruituti illum cõſtituiyipſo q; ciuitare vxł caſtrodeo quantum in ipſo eſt expereda uilſeq; a deo recedens dyaboloq; ad he rens hoſtẽ dei efficiſfoꝛnicatoꝛ ergo reus eſt maieſtatis huius genus ſeu ꝓgenies ſuni ſo:nicationis cogitatoꝛ foꝛnicatiõis concupitoꝛ foꝛnicationis delectatoꝛ. In lxxij. adulterarũ lapidatio erat ĩ lege. Sicut le gitur Leuiti.xx.⁊ Johan.viij. apidatio autem he duobus modis factenda ẽéwe vt audeat penitens frequenter moꝛd a/ iſſimos doctoꝛes⁊ pꝛedicatoꝛes/qui ſcil,- durius peccata repehendendo ꝑcuciunt Uel ſt iße penitẽs ſacris litteris fuerit eru ditus hoc ipſe faciat ſemetipᷣm duriter ac ſepius obiurgando/donec omnino cõfra cta cõminuta atqʒ contrariaſit adultera anima eius Quia vero etiã fuſtigatioppe na litteralis/id eſt fla gellatio pꝛinata in/ iungẽda eſt eivt adulter peccati ſni reco/ lat ad confuſionẽ adducentem gratiamꝰ? 222 gloꝛias. Sicut legitur Ecc.iiij. ⁊ iᷣm adui terum pena cõſueta vindicet. Juxta hos modos ꝓſequendum eſt de alus vi ſpi⸗ ritualis pirata inmegatur in mari lacri⸗ marum alieni hono:is raptoꝛ hocqeum bicioſuꝭet inanis gloꝛiatoꝛ ꝓprijs irriſio nibus atqʒ cotumelijs aut alienis efficia⸗ tun non declinans alienas irriſiones / vt ꝓbꝛa niſi ꝓpter dei honoꝛẽ et eccleſieſſca dalum irriſiones etiam/ ſubſannatoꝛes uos habẽt/vt iuſtificatiõis ſue miniſtroſ foꝛnicationem conſentitoꝛ foꝛnicatiõig ꝑ iquanto ipſi magꝭ gratis hoc eſt ſine ſum⸗ pelratoꝛ foꝛnicatiõis iteꝛatoꝛ foꝛnicatõĩis ptu curie ſueiuſticiaʒ exſequitur. Alii em̃ aſſuefactoꝛ. Deinde excuſatoꝛ detẽſoꝛ glo Lognati vero eius atqʒ ꝓpinqui unt ꝓlocutoꝛ ꝓcuratoꝛ receptatoꝛ ſimili⸗ ter intentoꝛ ſeu infamato:ꝛ In quibus vo lumus vt intelligantur exoꝛnatoꝛ turpiũ q; cantilenarũ decanatoꝛ Et omnimodo Tota ergo iſta meledicta ꝓgenies exter⸗/⸗ minada eſt cum ipᷣo capite ſuo ſcilicet fo quicquid eſt huius turpitudinis adiutoꝛ uc aheoudbllnl lapidanda erit qᷓ pꝛeto honoꝛabili ↄnubio qo cuʒ rege re um chꝛiſto domino ſotraxeratin baptiſ⸗ moſpꝛetoqʒ regis celeſtis dotalitio /oĩm coꝛruptionũ alʒ lenonuʒ viliſſimum eter naqʒ damnatione a celeſti regno foꝛe bã nitumdyabolũpatibuloq; infernali abſ qʒ vlla ſpe redemptionis ad iudicatum abiecta veſte pꝛecioſſſimaac ſpecioſiſſi ma omniumq; vintiutum decoꝛe ac vanie tate cõtexta/nuda⁊ ignominia plena pec cando ſeꝗinec erubuit nec verita eſt we/ rito ergo lapidanda eſt duriſſimis obiur gationibus ſacroꝛum eloquioꝛumq̃ᷓ ſunt lapides limpidiſſimi detoꝛrente quibus quondam percuſſus eſt golias a dauid Sicut legitur.j. Re.xvij. Pena ſiquideʒ pᷣtoꝛes non abſqʒ ſumptu ⁊ mercede toꝛ⸗ toꝛes habẽtatqʒ carnifices Penitens vᷣo tales habet quales diximꝰ qm̃ nõ ſolum vlcio ſed etiã impꝛobe ſe ingerũtvtc urie ipᷣius penitentis iuſticiã ſiue iuſticicatiõʒ abſqʒ diminutionẽ ⁊ fictione dulciter ex⸗ Sepeliri vero viciũ intelligimꝰ in udi penitẽtem in recluſoꝛio ⁊ intrudi in onaſterio vel a publicis cõſpectibꝰ atʒ ſpectaculis quoliber mõ ſecludiwel occul et executoꝛesjet tato amplius eas diligat/ tare pᷣterite vite turpitudinẽnoue ac ſana cte cõnerſationis decoꝛe. Solemꝰautem viuos ſepultos ꝓpꝛie intelligere eosin bus adhuc qui viujtquidem peccãdi vo⸗ luntas. Sed timoꝛe ac pudoꝛe nõ mani/ feſtatur operibꝰ/ymo clauſa tenetur non audens exire in luceʒ maniueſtatiõis. Si milliter et regularis ꝓfeſſionis omnesſin quibus vetus homo viuit voluntate pec candixcarnalibus cogitatiõibus ac deſi⸗ deriis nondum extinctis ſub habitu ve⸗ lut ſudario et ſub aggere clauſtraliuʒ ob ſernanti Num velut rumnlohinunt ſepnt tiviuũt inquir veteri hec autem pena videlicet ſepultura viuentisjmagnoꝛum ſcelerum pena eſtapud iudices ſecularei G MN 4 . Be ſacramento penitentie. Uen put hic intẽdim niſi de tumulis iſte q; partem cõtentam eſſe opoꝛtʒ eo quod u ꝓrumpentes exeant in teſtimoniũ infer· per inquiſitionẽ ad eam pertinere inuen⸗ cen nalis ac dyabolice reſurrectiõis/facile in tum fuerit Si inter deũ ⁊ penitentẽ inqui tan ipſis tumulis extinguitur ꝓpter quod pe: ſitione de vtriuſq; iureper fidelem ac ve⸗ nr riculoſiſſimũ eſt peniſẽtibus ⁊ hoꝛłendũ ridicam alteſtationẽ ipſius penitentis di ſen ſpiriiualibꝰ oculis/ſepultos huius exire ligentiſſime facta. Nihil amplius ſibi vẽ⸗ ſumn . de tumulis ⁊ vulgo moꝛtuiljequitantes ?æ dicet penitens quã quod eidem inquiſitõ abn armis dimicanteset in haſtis ludentes donauerithoc eſt ſolam cõfuſioneʒ in fa lſp familia exercitus herleclꝛimdicuntur apo cieſſolamq; culpam atq; penam culpe de ſlone gallicos. apud hyſpanos vero exercitus bitam/ generaliter omnia bona deo tri nl antiquꝰ.de hijs vero ⁊ de huiuſmodi in buant ſibi mala Sicut legitur Daniel.ix. un tractatu quem de angelis et demonibus Nobis confuſio faciei tibi autẽ domino tan ceteriſq; ſpiritualibus ac nobilibus ſub- deo noſtro miſericoꝛdia ⁊ ꝓpitiatio. Ni⸗ Olin ſtantijs deo fauente et deo comite ſcribe bhil enim amplius ad ſe pꝑtinere miſer pec gen re ꝓponimꝰ pꝛout nobis celitus donabi catoꝛ inueniet per actiſſumam examiantiſ ſcſcä mur picemmius. ſfſimamq; inquiſitionẽ quem culpam pe ſusn Ercium officiũ confeſſoꝛis offieia nam metitam quibus ſi cõtentus eſſe vo A 6 L eſt pacifici inter deum ⁊ peniten- luerit/c in omnibus dei bonis nihil ſe ꝓr nun em mediatoꝛis. g hoc autem of ſus iuris ſe habere recognoſcens ea deo nud ſici imeumbit ipſi pꝛimũ noſſe modos ? dimiſeritnullũ de cetero niſi de madato Aalen ,vias quib⸗ pax refoꝛmari ſolet etia apðo eius aut bñplacito vſurpaturus pacẽ ha uuiſni homines inter diſcoꝛdes qui ſunt ſeptem bet cũ deovt iure ſuo contentusx ius di/ (E(Aiav inuniuerſo. Pꝛimu eſt iudicio. Sicut le⸗ uinũ quantum eſt de ꝓpoſito eius/ꝛ vo Hii gitur Pꝛouer. xvj. Judicium determinat Oluntatenon inuaſurus. Lercius modus leunl cauſas. Siquidem ni penitens qui perè ia refoꝛmandi pacis dicitur per conſenſum ſunen zen ſoꝛoPenitentiali ſludieio illius ſter ſiue coꝛde ad coꝛ fit autem par per hanc nen ſecundũ om̃es partes illius iudicj quas viam inter penientẽ ⁊ deumxcũ penitẽs miecin in pcedentibus nominauimꝰ? ? numera⸗ ad conſenciendũ diuine voluntati indu⸗ maen uimusſpacem habebit eũ deo. Nihil em cit᷑ vicʒ vt facere velitjſiue cõſentiat ꝓ re/ erit vltra id quod iure deo adiudicanduʒ eſt cupanda dei pace ⁊ amoꝛe quod eum fa mnh penitente reꝗrere poteſt Inqauib? om⸗ cere ſciuerit diuine beneplautũ volunta⸗ eſt nbbue pꝛimũu eſt vt deo poſſeſſionẽ fundi tis. Lonſeſioꝛis aut eſt noſſe in pane vo- ehin quo ipCᷣj penitens iniqſiſſimeq; ſpoliauit luntatem diuina hoc eſt qua ſatiſfactioeʒ liſci reſtituati fundus autem iſte ipemet peni ab vno quoq; penitente ꝓ peccalis ſuis 6 P)ens eſt. Secudo yvt de fructibus medio deus gratam habeat ⁊ accepta. Quart⸗ 4 hoc eſt toio peccati tempoꝛe amiſſisante / modus eſt arbitrio complacito per quaʒ Ve ingreſſum litisdeo per cautionẽ ſiue ſatil/pax inter penitentẽ et deum reformatur ſi factionemſcũ alias nõ poſſit ſatjfiat. Hec noiſeßs penitens arbitrio hoc eſt bene⸗ won autem cautio intelligẽda eſt firmitas bo: placito cõfeſſoꝛis omnino ſe ſubdit com/ tſtno ni ꝓpoſitinon votummon iuramentum mittit ⁊ tradipꝛudentis em̃ ac fidelis cõ/ ſupen nec etiam ꝓmiſſio ſimplex Nulluʒ enim feſſoꝛis voluntati ac beneplacito cauſas ſosho Hoꝛuʒ; trium exigendũ eſt a penitente ne quas aduerſus habʒ deus ſimilr cõmiſit urns Jiant laqueus maioꝛis ruine De hijsaũt lvtita dicamꝰin eiꝰ bñplacitũ iraſcibiliter nan in alio tractatu de penitentia nos lacius ac irreuocabiliter cõpꝛomiſit Sigilliq; p woeeo diximus penas vero ſpintuales? nõ nul pꝛij appenſiõe hoc eſt filij ꝓpꝛij ſuſpenſio lefle las coꝛpoꝛales q́s dei iniuriato: at male qui eſt figura ⁊ caracter ſubſtatie ſue.Ex ſibro factoꝛ penitentiali iudicio ſuſtinere debz pmo ad hebꝛe. ac litteris euangelicis cõ⸗ “ — Pbparte numerauimꝰ. Genera vero pati pꝛomiſſiõʒ foꝛmauit Mathei.xv.Quod n bulo:um ſiue toꝛmentoꝝ in tractatu qu? cunq; ligauer quodcunq; ſoluert. Quin i de paſſione dominica ſcpᷣſimꝰ diligenter us modus eſt tradere ſiue reddere miſe⸗ in “ aninnata et elucidata ſunt. Fedus Tationẽ eius ↄtra quẽ peccatũ eſt ſeu deli mei .,(Arer leaeeatiois pacis diciur vulgal ctu. Sic ? penites deo pacificat cũ bene⸗ W . er legitima inquiſitio per quã oe iure pliadcto diuĩe miſatiõis omino ſe tradit. W viriuſq; pantis liigantiu conſtet vbi vtraãa S Bext? modꝰ?dono vel pᷣcio. Interduũ emn „D) Nrhn Nuen Pncn entni nund emier ganaenien mahn, COtnncken bonitlen Mzan wnintiu mumein nnnun uper n aen mns 1e! 4 denten nenen Fo. Pijcit quis pecuniã vt redimat ſibi paceʒ iuter penitẽtt de quo aliqd ſup:a dirimꝰ. quoniam pav fit inter deum et penitentt Uintũ officium confeſſoꝛis eſt? ₰ ſiduũ obſtetricis de quo Job. xvj. ⁊ cum ipſe penitens de conſilio confeſſo⸗ ris aliꝗd eoꝛũ que voli ſunt domino ðᷣo aſeirdanient eſt ingreſſus religionis/aſ/⸗ ſumprio hieroſolimitãe peregrinationis ethmõi alis dona ideo vocamꝰ ꝗa gra/ tuito et non ex debito offeruntur Que ve ro mandatoꝛũ ſuntſiue in pꝛecepio non donallice webita nõ donata ſed reddita ria que interdu bellis fiunppacè imponit et inimicos in ſubditos⁊ ſeruos cõuertit Sic interdũ vincit deus penitẽtes aut be neficijs aut flagellis/aut ſimul vtriuſq; itaq; vt rebellare aduerſus eũñ de cetero vel non audeant vel non velintquin po tius deo ſeruiant vel non velint quin po ⸗ dicẽda. Septimus modus eſt victo Oi ius deo ſeruiant ſubiugatiad pacẽ vero penitentes inducere vrgentiſſimũ ac effi⸗ caciſſimũ eſteiſdem oſtendere quanta in ſtantia per legatos ſuos docloꝛes ſcilicet et pꝛedicatoꝛes rogare non ceſſat ea qᷓ pa cis ſunt ac ſi rebeilione noſtra vinci foꝛmi darent/ac ſi de nobis vindicare non poſ/ ſent nec rogare ſolũ contentus eſtſed eti⸗ am redimere ⁊ emere toto pꝛecio diuitia/ rum celeſtiũ ⁊ regni ſui. Intatam auiem inſolentiã ymo dementia nonulli pecca/ torum abalienati ſuntvt nec verbum de pace iſtahoc eſt ſacras expoꝛtationes au dire dignent᷑.et attende ꝙ oẽs iſti modi pacificationũ re vnũ ſunt faciebꝰ atʒ re⸗ VUartũ officium cõfeſ ſpeciib⸗ ſoꝛis eſt officiũ medici ſiue medi/ cantis ex quo etia conuenit ei noſ le diſtinctionẽ ⁊ diuerſitatẽ pulſuuʒ id eſt motuũ coꝛdis ꝗ ſunt deſideria.Eius em̃ eſt noſſe ſi deſideriũ reuertendi ad deum in penitẽte foꝛte eſtac validuũſi vitalis ca loꝛhoc eſt viniſicatio dilectio qᷓ deus eſt Joꝛlis eſt in eo aule debilis ſi ſudoꝛ lacri⸗ manꝝn multus/an paucus. Si vniuerſalis hoc ẽ omnia mẽbꝛa lauans omibuſq; ſu⸗ perfluens acſ wperigundansar oinniũ mebꝛoꝝ male adminiſtratis officiis fluat qð eſt cũ ipſe penitẽs luget ſigillatim pec/ cata que oculis ppetrauit que auribus et ita de alijs mebꝛis. Amplius.ſi ipſe ſudoꝛ foꝛtis fueriita vt cauſam et᷑ radicẽ moꝛbi ſpũalis expulerit.ita vt nullũ eius veſtiginʒ in coꝛde penitent remanſerit. elnhe coꝛtuoſus. Hebꝛee ſiquidẽ mulie Obſtricante manu dei eductus res obſtetricandi habent ſcientiã. Sicut legitur Exo.x.hee mulieres intelligũt cõ feſſoꝛes ꝓpter familiaritatẽ per qua ſecre tiſſma abiconditiſſimoꝝ peccatoꝛũ eiſdẽ creduntur ac reuelant. Sicut obſtertrici bꝰ parientes mulieres ea ꝗͥ malime eru/ beſcunt maximeq; abſcõdita eſſe nolunt deltegunt ⁊ cõmittunt. Secũdo ꝓpter ſu —— auitatem cõtractandi et educendi partũ tenellũ.Tercio ꝓpter muliebꝛis benigni⸗ latis et cõpaſſionis dulcedinẽ. Hæ ergo tota vigilantia ſtudendi eſt cõſeſſoꝛibes/ vt caunſſima ſit eoꝝ ſuauitasſuauiſſima q; cautela inducẽdis hoꝛrẽdiſſimoꝛũ pec/ catoꝛũ monſtris in lucẽ confeſſioniꝰ⁊ pᷣ/ cipue ignominie paſſionibus id eſt extra oꝛdinaris peccatis carnisjet generaliter om̃ibus illis que maxime erubeſcentia ? confuſione oꝛa penitentiũ obſtrnũt⁊ pex confeſſionem ea egredi non ſinunt Exium officiũ eſt amantiſſimi pa tris. Sic em̃ excipiendus eſt peni tens a cõfeſſoꝛe vt ab amãtiſſimo patre filius rediuiunꝰ hoc eſt toto gaudio et agratulatiõe loto applauſu aiʒ feſtiui tate.Sic em̃ illum recipit pater miſericoꝛ/ diaꝝ quẽadmodu legit᷑ Luce.xv. de filio vaigo reuertente. Eptimũ officium ẽ mairis dð ilecte ⁊ munuſculis ꝑpuulo blandientis ad bona libet inuitatis. De hoe Oſẽe.v.Lactabo eum ⁊ adducã in ſolici tudinẽ.Et iterũ yſai.lxiii.Advbera poꝛla bimini ⁊ ſupblandietur nobis quo ſicnt mater blandiatur filio ita ego cõſolaboꝛ vos Et boc quidẽ de penitentia finẽ facie musp̃ᷣtermüitẽtes multa ꝑ neceſſaria at ſalubꝛia que nos alibi diriſſe et ſcripſiſſe memimꝰ ⁊ in alioꝛũ ſcriptis legiſſe. Mul⸗ ta aũt hec diximus ad elucidationẽ ipius acramenti. Multa etiam vt via ſacrarũ exhoꝛtationũ pᷣdicantibus aꝑiremus vbi ꝓbatliones inducere ſuperſedimus eo q; narratio ꝑ ſeip̃am illa ſufficiẽter declarat Uinto loco in oꝛdine ſacramẽto/ ( ponemꝰ matrimoniũ. Inci iemergo auxiliate ðοτ dicemꝰ DPoſtmodũ incumbit ei ſcire de ipſa ſatiſ/⸗qðð matrimoniũ eſt ſancta ſanctificatia es factione ꝙ dieta debʒ eſſe ⁊ medicina pa ꝑfecta ſocietas mar ⁊ femie in gũe bũůs⸗ Be pcramento matrimonij. ° nolſiye vinculũ ſiue neceſſitudo/que eos liter hac operatiõe naturali ſola naſcun B huius ſocietatis facit inuicem ſui in alter in ſpecie hominũ fili hominu iſcriptura 1 να☛1α, utruz debitoꝛes. Siqdem natura huůana tamcrebro nominaent. 4 velut arpoꝛ nobiliſſima ⁊ dei agricolãtis ιa Is auntita poſitis dicim ncce V plãtatõ pᷣcioſiſſiavelut ex duobꝰ ramis ẽ bſ eſt adunatione maris ⁊ ſemie ſo . B maſculꝰ ſeʒ ⁊ feminaſcuiꝰ indiciũ ẽ vis ge Ecialem eſien ſanctaſhoc eſt vincu⸗ Un neratiua que ambobus iſtis ramis inſi lo ſocietatis qua ſupꝛa noĩauimꝰ aſtricrcẽ indita eſt. In neutro vero eoꝛũ comple- 2 fuãdꝰ ẽ pᷣcioſi mꝰ feuctꝰ ſuus arboꝛi täã zt . ta. Sed partẽ ſuihabẽs in altero/a partẽ nobili ⁊ ſeruanda ipᷣa fructificatio Perit un in altero. Qucadmoduʒ ⁊ ſemen huane au fructificatio per ſodoma opublicaec ſee generationis ex neutro eoꝛuũ totaliter eſt ꝓſtiruſã foꝛnicationẽ perit fructificatio id un Jmo parti ex altero ⁊ ꝑtim ex altero. NHon eſt opus generatiõisſnue ſanclificanõis u em̃ ſolũ ſemen maſculinũ generauõi hu qa inutililer agitur quãtũ ad fencũ Pꝛe/ a mae ſuſffictaut ſolũ femininũſicut nec ſlo ter vinculũ aut ſancte ſodetatt maris ⁊ ſe KD lũ coagulũ aut ſolũ lac ad generatiõʒ ta⸗ mime. Et ſi fructus interdu ex opere gene⸗ And leiſic neq; ſola maſculinitas/que ẽ virtus rationis exoꝛitunaul exparte aut ex tolo ini abicindendi ð ſe ſiue a ſeſemè actiuũ ad perit.Lum nõ ſit ꝗ cuſtodiat nutriat. edu Higl generationẽ qð ẽ ficut coagulũ/ Neq; ſo cet erudiat ⁊ alia neceſſaria ac ſalnbꝛia pꝓ Aui la ſeminitas que ẽ virtus abſcindendi de l ꝓuideatſaut inumera et intollerabilia ſgi ſe ſiud a ſeſemen paſſiuũ ad generation?ę naiure pariter ⁊ gratie patit detrimenta. nn qð eſt ficut lacad generatione caſei. NH Duis em eniye in tanta miſeria cõſtitute N inqᷓ; altera iſtarũ ſola virtus coaguli/ne· ꝓuideai in tanta indigentia poſitetum Mh q; virtus lacus per ſevirtus generatiua ẽ ignoꝛetur de quo ꝓlẽ ſuſceꝑit. Quis aſt Mllke eaſei. aul ſemen maſcuu ⁊ ſemẽ femi⸗ imptmgnãdo eaoccaſiones tante miſerie innu 7 ne ſicut coagulum ſint/z ſicut ladet legis æ indigentie dederitxũ poſſim ⁊ ind ſflerẽ czfel Job.x. Nõ ne ſicut lac mulſiſti me ⁊ ſiut ter fuenit omnibꝰ libidinsubus ꝓſtituta hno⸗ caſeuʒ me coagulaſti. Neq; figura mem- Appet ergo immanitas atʒ ꝓnicies odi- ſüſgnun. Pꝛoꝝ genitaliũ ſtantu iudiciu eſt ſeu teſti biliſſimarũ ⁊ execrabilſſimaꝝ beſtian ſo W moniũ maſculinitatt aut feminitatt. Cuz domite ſ ꝓſtitute ac meritricie foꝛnica iſt in quoda genere animaliũ mas ſemẽ re-⸗ tiois Siq deʒ beſtie quaſi vaſtie dicte ſũt Mumanc cipiataut membꝝ genitale feminiũ tan- a vaſtando ſcom yſidoꝛum Pee anitinfä ſchnng tũ habeat id ẽ poꝛta matricẽfemina vo diſſime beluemnõ ſola mobilia ac primo⸗ pe ecõtrario maſculina mẽbra habeaindi⸗ nia vaſtant eoꝛũ/qui ſpuꝛciſſima turpitu/ unan cin hmõi certiſſimũ eſt ipſe fructus id eſt dinẽ earum ꝓfeſſi ſunt Sed etia coꝛpoꝛa hocen ꝓles que non poteſt eẽ niſi duoꝝfructul velut infernales ac dyabolice ſanguiſuge ltie —„ aut ⁊ arboꝛ quaſi coꝛrelatiue ad inuicem ⁊ immundiſſimaꝝ diſſenteriaꝝ ab homi uinl dicunturnec accidit vnq; nec ditit᷑ vt fru: nabiliſſimũ fluxus diſſipant ⁊ cõſumunt unmhe crus vna numero multarũ arbon. Qua⸗ Et hee ꝗdeẽvaſtatiões pene nulie ſt copa nen re manifeſtũ eſt maſculũ ⁊ feminã arbo⸗ ratione duanquas faciũtvelut em̃ peſteſ niͤncdt Famsnien eẽnin ſpecie bumana ex duo⸗ ſeuiſſime ipſa ſemia humane generanoiſ ſca cöplet miſ eim genera tiua integrã atq; nò expectates eroꝛtuʒ ſiue ꝑtum pᷣfocant M i . . eob. eraz in tota arboꝛe in vtroq; ramo etr peringuct. Mobuanans ergo vniuer ntos „ Ameedrem ſui habere vt diximus. ſe nature arboꝛoſeu planta ſcil pbumanã knonp feml enn , nõ adiuuat maſculũ ? naturamſructu ſuo pcioſiſimo innunere . Im olſioilee 7 vna in opere generatiõiſ pꝛolis orbant. Quapꝛopter⁊ in celũ ißm taſto 5 Gan Zuochen eſt vt adiuuet vnũ/⁊ da ronſurgere cõtra peſtes iſtas / qui innͦe⸗ nai „ -— iotaltareer *vnã Quare manifeſtũ eſt ros ciues pripiunt terra armari cuiꝰ ple lline — dn 60 atẽ ⁊ integritateʒ huius arboꝛis in nitudinẽ ⁊ habitationis decoꝛẽ tanta ſui lig ig hnncco e dictis ramis conſiſtereſcum pante pᷣcidunt ac mutilant Jphaq natura ustnn Vs Bone generanonis perfici niſ a duo humana toto furoꝛe excandeſcere debʒ Aghonin crus eſſe n Knu adunatiqec fru ſcui fructũ ermunere pꝛoliꝗin ipo ſemine ſüeſde AAullus em̃ n n er duabus naſuralirer generis abſoꝛbẽt 2 deuoꝛat. Si em̃ inimi M . nill duo⸗li Et ger vel eſt vel eẽ põt cas humane nature beſtias lupos atz ſer ecn nilt. t ꝙbier hoc quicũq; natura,⸗ petes quarũ ſeuicin is paucos homines N un niſſ danſi ochn m. ween * . 4. ſihii eſit⸗ c migan m vabhuyr ninwlcnr üdnme wupi Wbas 1 ict biuxii —. “ mE MHι⅝.h wiri Nuiſen vinn N iNN nie 94, ril N denoꝛat ⁊ conſumit. Reliqui bominũ tã⸗ ta ira et odio merito ĩpugnant ⁊ pſequũt Quanlofoꝛtius contra beſtias iſtas infer nales gla dio et igne totiſq; ſtudijs acviri ſtes que non nin detri aliarũ modicoꝛũſet vilium faciunt/tanto⸗ pere euitantur.Quid contra iſtas faciẽdũ ehumane mture. ſ gent.quatoſoꝛtius a beluis iſtis immaniſ ſimis ac crudeliſſimis humano ſemini ac generiꝓuidendũ ẽ.Et ſi ergo non alia de ſtes infandiſſimasamoꝛe tamẽ ipᷣiꝰ natu re qᷓ; tam nequiterq; tam atrociter impu/ gnant omni gladio et igne puugnandũ ẽ/ Multofo:tius amoꝛe gre/ dum enim natu ram aut extinguunt penitus aut execrabi⸗ liter inquinatnec gre ne gloꝛie in pte illa quicq; relinquunt Merito autem clamoꝛ ſodomoꝝ multiplicatus ad deũ aſcendiſ⸗ ſe dicitur Geneſ.xviij.lamoꝛ inq; natu⸗ re vim ſeuviolentiaʒ in tam nepharia ſu abuſione pacientis cõtumeliatintate abo ter matrim minationis inquinatione detrimentuyet cõcubinatus ois illicitus ẽ iacturam intanta ſui fructus damnificati one.ꝓpter has iniurias qua a ſodomitis q; ad polluendos angelosauſum ſue pꝛe ſumpriois erexitvi angelice pulchꝛitu⸗ dinis ⁊ puritatipᷣus nepharie iſtius libidi nis rabies parat.Et ꝙ etiam angelicis of ficijs id ẽ diuinis laudibus ⁊ ſacrificijs ce teriſq; ſacris miniſterijs conſecratostam clericos ſecularesiqᷓ; ſacerdotes inquina re non vereturl Et cum huius ſpurcicie cla moꝛ ſolus ad quoꝛunda aſcendere potue rit noſtroꝝ temporuʒ fecibꝰ ne dicam fini bus in ipᷣos celos celoꝝid eſt cetus clau/ Di eruca ⁊ erugo ceterech huiuſmiodi pe⸗ ure ter ſemina cuſtodi/ enda agris armant᷑ agricole fundis et la⸗ pidibus arcubus ſagittis vt coꝛuos et coꝛ⸗ nices a deuoꝛatiõe ipᷣoꝛũ arceantet diffu⸗- lxxv Pꝛimũ in hoc ꝙ ipſemet ad iudicandum damnandu et vlciſcenduũ ſcelus iſtudta, deleſtabile ꝑ ſemenpm licʒ in angelis deſ tit ß ſti cviri cendit. Scdo quia ipſa quattuo: elemeta bus pugnandũ ẽ vſq; ad ißum exminiũ. cõtra peſtem iſta cõmouit⁊ excan deſcere fecit/ ignis ẽ adurens cũ ſulphurełt aer entũ olerum aut con utiens 2 ſubuertẽs tanqᷓ; tempeſigs jet terra abſoꝛbens atʒ deglutiens adua ſubmergens contra tam execrandum ne phas diuino nutu/t imperio velut denſa ta acie pugnauerũt. Quonia autem igno minia ſodomiticae ꝓſtitute ac publice ls bidinis foꝛnicatio iſßam nature hbumane Ffecunditatẽ ad ſterilitatẽ redigunt. Huiuſ/ qʒ diume plantationes nobiliſſimum fru x tſie ctum in ipis ſeminibꝰſuffocant pꝛeexiin cauſa cotra beſtias iſtas ſeuiſſimas ac pe gant.Et hoc tam euidenter tanq; indubi- tate ſupuacuũ eẽ iudicamus contra iſtts immaniſſimas beluas diſceptare ratoni bus. Sed hoc ſolũ reſecare pᷣdicãdum eſtt publiceq; clamadũſvt tanta ſeueritate di⸗ uine iuſticie ſemel damnate beſtie ferroꝛ igne exterminent. Deſtructio enim et vo⸗ ſtitas qua faciũ:ſufficere debetad deſtrtit ctionem et exterminiũ ipᷣarum. ungtus ncipietes ergo ab altioꝛi dicimus ꝙ voluptas luxu rie nõ debet cauſa eẽ cuiuſq; oꝑisi Sicut natura paciebat/quaſi clamoꝛe multipli- neq; cupiditas aut ſuperbia aut aliqᷓ alia to clamauit ad deuũ.Et eſt aduertenduz ꝙ iſtius ſpurciſſime libidinis veſania vi⸗ hbmõi peſtium. Omne enim opus qõ dat ad vicium ſeu peccatũ vicium eſt ⁊ peca tum Et ſi enim arboꝛ creatura dei ẽ et bo na ſitſtamen male amans illã male plã tans et male agricolans eandẽmale agi et culpabiliter. SZiue eni plantetur adlu xuriam ſiue ad auariciami ſiue ad ſupbiã exercendam certum ẽ ꝙ male plantat᷑ licʒ bona ipᷣa ſitet bonum. Idem eſt de ſemi⸗ natione triticea et cuiuſlibet alterius gra⸗ ni quantũcunq; boſtũ ſalubꝛe vtile ac ne ceſſariũ ſiiltamen ſi ſeminetur ꝓpter ma⸗ lum inde facienduſipᷣe tamen qui ſeminat ſtraliũ nephanda execratione debachat᷑ ꝗpeccatt non ſolum in ſeminibus coꝛpo⸗ Cuius ignominioſiſſime ac ꝑſoꝛdide paſ ſionis turpitudo tanqᷓʒ execrabulesvt ꝙ; ea homines ſe polluerunt quaſi hoc non ſciuerit deus multiplicatus inde clamoꝛ ſi cut diximus ad eum aſcenderit. Sed tan qʒ aſpectu hoc ꝓbare volens deſcẽderit. An gno facto qͥʒ ſit ei odibilis nephanda iſta flagitioſitas duabus rebus oſtendit. ralibus ita ſe habet.ſed etiam in ſpiritua libus. Qui enim ſeminat quantũcũq; ſa⸗ lubꝛem ac neceſſariam doctrinam ex ma/ la intennone quemadmodũ heretici q in terduʒ neie ac ſalubꝛia ſeminant vt falſa doloſe admiſceant ſ vt eiſdeʒ in falſis cre datunmaniteſtum eſt eos peccare ⁊ male agere et ſeminationẽ eoꝛum licet ſeeron 1 Unc autem deſcendamusad de/ In ſtruendũ quoſcũq; concubitus p⸗ Aer matrimoniales Zoſtenda EES al.d — „ S COν Rotabowia: Be ſacramẽto Matrimo nij e ſalubꝛi malũ e eo q/ ſeductoꝛii ? fal ſumus. Qloluptas aũt earnalis non ſol pſen lacem. Maniteſtu ergo ẽ bonitatẽ fru nulia comodiiaté affert. Sed eriaʒ como buinst ctus aut etia? ſeminis quãtacunq; ſit aut ditates ſpirituales aufert ⁊ pꝛobibet ⁊ ſe guenen etia qᷓliſcũqʒ Entge coꝛꝑalis ſiue ſoiritu-⸗ pa pniiioſa ẽ. Eſt em in ſeipᷣa velut vinuʒ poet alis nõ ꝓhibere ſeminationẽ aut plantla inebꝛians mentẽ human ? velut declina ufin tionẽ eẽ malã. SGeminatio em̃ ⁊ plantatio tio rigoẽ eius et vit tuiẽ eius emolliens ⁊ ſeleare cetereqʒ opationes ex cauſis ſuis. aliſſ; eneruas et om̃ino virilitatẽ eiꝰ effeminãs Unden circũſtancus bone aut male ſunt Necſuf Et eſt velur caligo oculos mentis obtene tieſue * ficit bonitas eius ꝙ ex quacũqʒ operatio bꝛans et velut aqua pꝛofunqa mẽtem im gigineu ne ꝓuenit bonã eficere operauonẽ Alio mergens /et velut laqueus ? Vinculu ipaʒ Voaupiſe gquin ꝓditio inde ? accuſatio iudeoꝝ con capnuas ⁊ velut toxicũ ipam. Et quoniaʒ nsndd tra ip̃m dñim nõ ſolũ bone ſed etiaʒ opti-⸗ contraria ẽ ſpiritualibus ⁊ ſublimibꝰ gau ſorle me exr neceſſitate fuiſſent. Cum ex eis mů/ dijs ab illis anima huanaʒ om̃ino auer li/0. di ſalus ⁊ redemptio quodamodo pꝛoue tit palatu coꝛdis adeo inſiciens vt nulluz itongl erũt. Q⁊è ergo cõmixlio maris et femine bonũ ſublime ac nobile eidẽ ſapere ꝑmi? neiei 8̊ natura humana re ipſaf ſubiecto ſemi tat ſicut execõtrario c vt ꝗbus ſpiritualia fimmüm⸗ natio pꝛolis/que vtiqʒ ꝓles magnũ natu ⁊ eterna ſapiunt quiq; palatũ coꝛdis ſpiri ſeinelge⸗ re ẽ 2⁊ magnũ dei opus atʒ mirabileneceſ tualiũ deliciaruũ habent ſenlitiuuʒ eis ne⸗ munufo ſe éſi ex mala cauſa vl intentione facta ſu ceſſario deſipiqt et abominabiles ſüt deli Noltions eritſmnec ꝓhibebit hec bonitas ꝓlis neqʒ cie coꝛpales ꝓpter qð ꝗ eas guſtauerint nlic obſtabit quin mala ſitimala ẽ aũt omnis ab i id ẽ a coꝛpo:alibusſtanq; a ſpurci Lonanilal opatio pᷣuata debito fine. Quia ere cõ⸗ ciis et abhominationibꝰ fugietes lõge ſe Lpli V mixtionis ſeu ſeminationis ſinis debius faciunt. Unde Augꝰ. Guſtato ſpintu deſi günnec 2 ꝓrimus ẽ fructus pꝛolis. Manifeſtuz ẽ pit omnis caro.Etyvnus ey ſandis pribus ſeuretfru ſi iſto fine pᷣuata fueritipſam eſſe malam. in vitas patruʒ abhominatio c deo omis lefue Am pplius.ſi ꝓpt voluptatẽ m ſit com voluptas carnalis. Quate manifeſtum ẽ ſcen mixtio maris et femineſcu debeat eſſe fru, voluptatẽ carnis tanq; peſtẽe bononꝝ ſpini ninnn; ctus pꝛolis. Manitfeſtũ ẽ ioſam cõmixtio tualiũ vaſtatricẽa exterminanda eſſe qte· Mcnic⸗ nem eẽ abuſiuam. Abuſio enim eſt detoꝛ nus natura patit/ fugienda? ea maxime Cegzſoce ſio a debito fine in aliũ/æ hec abuſio con: d in oꝑe generatiois carnalis. Quemad/ Honſtan tra natura ẽvt inimica jodomia. Am modu dicit Aug'in lib:o ſo liloquioꝛum leptqu plius. qui iactat ſemen tritici vel alterius ꝓ Nihil adeo animos viriles effeminãt ni⸗ Gusgenen grani in agronon intentione vt fructꝰ in⸗ il adeo animũ ex arce virtutis deücit vyt entncuii de ſubcreſcat. Sed aliqᷓ alia quacunqʒ ex muliebꝛia bladimẽta/oꝑpus quidẽ illud ſi⸗ unionee cauſa quatũ in eo eſt no ſolũ nõ ſeminati ne quovxoꝛ hrĩi nõ poieſt. Illa ei mexime Auſcepui ſed ſemẽ diſꝑgit atqʒ diſꝑdit ⁊ agro pari,· cẽ ⁊ captiuãs ⁊ inebꝛiãs ⁊ efleminas aiʒ im Nekriis ler ⁊ ſemine abutens / Cu alius vſus ſper merges ⁊ oblenebꝛas meniẽ humana ma nodsd ſionis ſeminis in agro inquatũ ager e nõ iſq; abſoꝛbẽs. O ſi ipᷣa no ta fugienda gklidich poſſit eſſe q; ſeminatio. Ampᷣ. maniſe c q; etiã exterminadaſqtenꝰ hane coꝛiue lerlano ſtũ ẽ vim generatina tam in mare q; in fe- ptionis infirmitas patit/c naiure fecudi⸗ ſevedimt mina ad opus generationis ⁊ fructũ ꝗ ꝓ las pmittit. Manileſtũ ẽ Ppt ipſa obinẽ lantgein ies nõ ad noluntatelicer voluptas hu da nihil eẽ oĩno faciendũ. Temperada er elubzii ius operis incidat vłaccidat. Qua ꝓpter go et frenada ẽ ibi vbi effugi aut extermi⸗ hounanen vti inſtrumentis genitalib' ſeu genitiuis nari penit? nõ po teſt. Et q multiplicatio ſterbui⸗ ad voluptatẽ tm e abuti eiſdẽ ⁊ ꝓpter hoc pↄcubinarũ ⁊ etia vxoꝛũ effrenalio eixeſt ? ules fen peccare Peccatũ em̃ ẽ declinatio a rectiiun exceſſus eiuſq; maioꝛ inflamatio. Mani flerd dine. Quare declinare a rectitudine vſus feſtum ẽ nec ↄcubinas neq; vroꝛes eè ml⸗ fnenuc⸗ debili ſiue a recto vſu peccare eſt. Am tiplicadas.cui eĩ moꝛibꝰ ⁊ ſublimibus bo⸗ utinz plius. ci pedes creani ſur ad greffũſi qunis nis bocẽ ſpiritualibꝰ ⁊ eternis totalit in⸗ ſien eis vri velit ad aliud ꝙ greſn phibeater tendere debeat mens hianawtpole ad il ſceae J comoditatẽ nulla auferatma & feſtu e euz la obtinẽda creataj? cõdita ⁊ amoꝛe illo⸗/ ſe . peccare abuſione. Hoc aut dicims ꝗa pe-⸗ rũ ac deſiderijs ardere illa deceat. Jmoꝗ nein . dibus ad calcadas vuas vt vinũ inde exp tenus potleſt opoꝛteat cõtrarü amot con zu mat᷑.Et alias młtas comoditates vti poſ trarioꝛũ q; deſiderioꝝ flamas neceſſe he⸗ NR tteit SKan rsenel 1mb us aemt; Hen danijcin nncnse lcbes inmn Aigdef ai 1s iS egee Ddete bere⸗t GNte Ne⸗ 36 *. 3 RS ae eaari R EL* el „ 44 ——0 . 7UILX, ich⸗ 34 bet aut extinguere ſi pᷣualet aut ſaltem ꝓ/ poſſe lemere. Quare neceſſe eſt intenci huius flamarũ aut omnino ſi poteſt a auertere aut ſaltẽ minuere hboc ẽquatenꝰ poteſt. Poteſt autẽ vſq; ad vnã. Una em̃ ſufficit indubitaternõ dico effrenare luxu rie ſed repᷣſſe ↄcupiſcẽcie eti ad huahe vere nifeſtũ ẽ q;ᷓ ſalub:e quaqʒ vtile ſit bonum vᷣginuatis ⁊ Itinẽcie dũ qcqd detrahitur len modeſtia temperare.Ex qͥ etia ma opcupiſcẽciis Rrnalibꝰſpiritualibꝰ deſide/ rüs addit᷑: Et diminutio coꝛpaliũ deſide⸗ rioꝝ ac delectationũ augmętatio ſit ſpiri⸗ tualiũ.Quapꝛopt᷑ ↄſumptio ⁊ extermina no iſtoꝝ plenitudo erit et ↄſumptio illoꝝ. Iyßa ei expientia certiſſimũ ẽ quibiſta minuũtur augenf illa et ecõuerſo. ve⸗ re intelligebat ꝗ dixit. Renuit ↄſolari ani ma mea volẽs vti felici ↄmertio amiſſiõe pↄſolationis delectationũ tꝑaliũ ſeu coꝛpo raliũ cõſolationũ deliciarũ ſpiritalium et eternarũ ſaluberrimo ↄſilio cõmunicare. Amplius. quoniaʒ inter vnius maris mala voluntaria humano generi cõſulit᷑ neceſſario ꝑ legẽ atq; ſtatutu occurrendũ fuit. Quare lex ſtatuẽda fuit de neceſtita⸗ te de matrimonus cõtrabedis atz ſeruan dis de foꝛnicationibus et ſodomis exter/ minãaãdis.Et ſicut cohercendi fuerũt homi ues ꝑ legẽ poſitã a ſpurcicijs ſodomoꝛum ⁊ foꝛnicationũ ita et cõpeliẽdi fuerint ma trimonialis ſocietat?è federis inire con/ ſoꝛtia vel quod ẽ perſectiꝗ ymo angelice puritatis ſeruare ſcilicʒ coꝛpoꝛis caſtitatẽ. Amp̃. aut frenada c iſta beſtia beſtia ſcʒ ↄcupiſcẽtie carnalis tante indomabi- litatis taq; ifrenate im petuoſitatè aut nõ Q ſi in nullo frenanda vel reſtringenda eſt quid reſtat niſi vt habeat natura hũa na in omia flagicianon ſolũ ſodomitic⸗ ſed in alias etis neppandas abhomin tiões ac deteſtabiles ſourciciasita vt nec etiam a ↄmunione bꝛutoꝛũ animaliũ⸗ tineat. Si vero reſtringendã eam dixerit ſed vſu mulierũ limitandã quemadmo/ dum pfidus machometus in lege ſua di⸗ lieres.qui etiam voluit vt vnuſꝗaſq; viroꝝ et femine cõmixtionẽ opus generatiois ꝑ xitvt caſti eſſent om nes pꝛeter quã in mu ficitur et fructus ꝓlis conſequitur ꝗ finis Eet fructꝰ vtutis generatiue ꝓpter quem ſolũ et creata ẽ et mari et femine indita ſi-· cutiam in pcedẽtibus diximus neceſſe eſt vt adinuicẽ pactione ↄiugali ſe obligẽt ſa⸗ cteq; ſocietatisvinculo ſe obſtringaſitavt non ſit alteri liberũ arbitriũ alteruũ relin revt quẽadmodũ aſſociat eos natura a opus generationiaſic et eos aſſociat ↄiu⸗ gale vinculũ ad vite vmunionẽ ad pꝛolig educationẽ eruditionẽ totaq; cõſequentẽ eiuſdẽ ꝓuiſionẽ. Hoc eĩ natura in om̃i ge⸗ nere ad ius et tãq; legẽ ac ſtatutũ dei om⸗ nipotetis oſtẽdit. Si eĩ obligati viri cõiu⸗ galiũ pactionũ vinculisvxoꝛes tam leui⸗ ter tanto q; ꝑpiculo tam iparũ q;ᷓ ꝓlis taq; ſepe dimittũſac derelinquũtiqd fieretvbi tanta ẽ ineruditio ſenſuũ humanoꝝn tata/ q; lubꝛicitas ⁊ incõſtancia atqʒ puerſitas humane volũtatis. Si eimala ꝗqͥ ꝓuene⸗ rũt ex huiꝰðiſcidis et diſceſſionibꝰquibꝰ mares feminis nõ adherrẽt va mrimoni alialterũ ꝓ ſtulticia ſue voluntatis dimit tit nec numerũ habet nec eſtimationẽ eli am cũ magna multitudo viroꝝ et mulien vinculis mrimonialibꝰ aſtricti ſibinuiceʒ adhereãt abſh ſe Hõ eẽtabvñ⸗ ⁊ imenſitas huius mnalonſſi nullũ ⁊ nulla matrimonialium vinculon obligatio reli nent. Quia ergo ꝑ leges a ſtatuta otra quattuoꝛ haberet vxoꝛes legittimas/em/ pticias vero ⁊ captiuas q̊ͥt vellet ⁊ exhibe re poſſet.Et hic quida erroꝛ multas habʒ deſtructiões. Pꝛimũu quia viroꝛũ ⁊ mulie rum ſimilis eſt in parte iſta conditio niſi qꝙ concupiſcẽtia muliebꝛis vehementioꝛ eſt⁊ ꝓpter hoc mag fuit ei conſulendũ de multitudine viroꝝ qᷓ; viris de multitu dine vxoꝝ. Qua re ſtatuendũ fuit iuxta ꝑ Aicia ipiusvt vnaqueq; mulier iuxta ve hementia libidinis ſue ⁊ poſſibilitatẽ di⸗ uiciarũ ſuaruʒ ſeu facultatũ habere mul-⸗ tidinem viroꝛum. Qè neꝗʒ natura patit ſicut oſtẽ dimꝰ neq; vnqua aliqua exmu⸗ lietibus hoc attentare pꝛeſumpſit.Scoo ipſa natura contradicit cũ naturaliter no ſit tanta maior multitudo feminarũ quat⸗ viroꝛũvt vnuſquiſq; viroꝝ poſſet habe- re multitudinẽ mulæꝝ. Natura ergo iß5a maniteſte contradicit huic erroꝛijque ma res ⁊ feminas in ſpecie hbumana numero pene pficiat abſq; exceſſu ſenſibili ſeu ꝑ/ ceptibilivbi ꝓculdubio ſi exceſſꝰ a parte mafſculoꝝ numeri eſſetveriſmile autè eſt ſpeciei humane que ꝓuidentia diuina re gitur ⁊ ad mimiſtrat᷑.Et ſicut adiuuat ma ſculum ⁊ gminam et vna ad opus gene/ rationis.ita etia ꝓcreet vnũ ⁊ vnaʒ non vnum et multas neq; vnã et multog; el —0 HBe ſacramẽtò Matrimonij ẽ ipᷣa natura vel ſpecies humana velut traditit naturalis equitas at iuſticia o gager diuina virtute ſecundatuset largita lentes ei ⁊ diuites ſᷣm ꝑſfidiaʒ machometi mMut te redundans mares ⁊ feminas velut ar- abſqʒ iniuria pauperũ ⁊ impotentũſfadier uonn boꝛes vi diximns idita vtute generatiua eos ſine vxoꝛibus. aut ſaltẽ magna parie gl fructiferas in ſe ꝓducat.nec ſint fructifere eoꝛũ. Quapꝛopter deſtruetur ager iſte di mnule arboꝛes iſte nec conſiſtere poſſint niſi exvi uine plantationis ꝓ ꝑte magna ramio in Nleno uis ramis maris ſq; et femine ſicut nullus numerabilibus adiutoꝛiojad fructum ne Moion erx ramis iſtis abſq; paratione ſibicõgru: ceſſario pᷣuatis et conſoꝛtio alioꝛũ et amo glie i virtulis generatiuel naturalit᷑ naſciX̃. m iniꝗſſime deſtitutſiqdẽ ſ decem po/ gele ita nulilus ſine congruo adintoꝛio ⁊ coſoꝛ tentibus in vna regione hregiginti milia ſnin Hio ſni coꝛpoꝛis naturaliter naſcat᷑. Qua feminarũ neceſſario multos viros ibi fa⸗ Opun re veriſile è ⁊ pfectionẽ nature neceſſarii cient eẽ ſine vxoꝛibusſcũ numerus mulie⸗ ſtui diuineq; ꝓuidẽcie illam regentis et admi rum eis et alijs viris ſufficere non poſſit. Aagl niſtratis conuenientiſſiinũ vt naturaliter Hoc aurẽ eſt contra naturalẽ equitatẽ eui pa Q numero pares naſcantur mares ⁊ femie. denſſans ſe, vt cogatur arboꝛes iſte on 6dt * in vniuerſitate generis bumani. Am/ tna naluralẽ fecunditatẽ ſteriles eẽ perpo Wen teius. Ipſa natura cõtrarietans hoc ißjßm lenciam er diuicias ſuperioum. MMI requiritcõtraria vo veri noĩis in omnibꝰ⸗ Euertamur ergo et dicamꝰ ꝙ cuʒ fsnte eqlia ſunt naturalit᷑. Mas aũt et ſemina ·¶ N ꝑleges et ſtatuta occurrenduʒ ſit ſnon maſculinitaſq; ⁊ femininitas vi nois con ☛ Smalis à dirim Yper matrimoniuz ect traria ſunt. Quare ⁊ vᷣtutes nũůero natu-⸗ autẽ occurritur illis malis mayximeꝓ virgi ginad ra habet equales Sicut legitur Geneſ.iij nitatẽ eĩ et co ntinẽtiã / in paudis obuiaret᷑ ot Waſculũ ⁊ femina creauit eos nõ ẽ dicti malis eiſdeneceſſario condẽde fueruntle (td maſculũ ⁊ femina nec ẽ audiedus Ariſto? ges et ſtatuta de ↄtrahẽdis matrimonis (ſelue a dirxit in libꝛo ſuo de naturis animalium ⁊ ᷣuandis cum eoꝛum ſequelis ac acceſſo (liert ꝙ femina ẽ mas impfectus.Eodẽ emmõ rijs.Quia vᷣo omnis poſitio ⁊ lexconcoꝛs (onii neceſſe habʒ dicere ꝙ mas et femina per eè debetr et conſona natureh non contr ullqt fectaqᷓ ſentẽcia ſapit hereſim ſodomitica. riamaxime ſ̃m naturaipſam conſtituitur unl os aulẽ dicimꝰ q; maſculinitas vis ge neceſſe ẽteges ⁊ ſtatuta de mrimoniũs cõ ſi, N HReratiua actiuavt ſupꝛa diximꝰ. Et femi coꝛdare nature. Sicergo vnũ ⁊ vnã adiua iitihe ninitas vis generatiua paſſiua vtraq; ẽ nat binoſq; tim̃ coniungit ad pficiendum hbnnici bona et laudada diſpoſitio ſatʒ ꝑpfectio in opus generationis Sic et leybinos et bi ußpom ſuo ſubiecto et femininitas ẽ adiutrix ſiue nas coiñgere debet matrimonis ſeu ma o , dagiutoꝛiũ maſculinitatis. Quare ergo ex trimonialiter. Amplius. ſi exrema cõ⸗ ilioe mare et femina qſi ex duobus ramis cõſi- ſiſtut in duobneceſſario ⁊ media/ Quia iade ſtit arboꝛ iſta pᷣcioſiſſimaſ vis generantua ergo extrema conſiſtũt in duobus ſcʒ vis (Emn — ſeu fructificatiua huius arboꝛis erit et con generatiua ⁊ ples. ꝓles eĩ nonẽ nin dio ode ſiſtet ex duabꝰ viribus dictis. Natura au tũ filius aut filia/c vis generatiua duere Aen tẽ nihil gignit naturaliter incõpletũine; ⁊ duarum ẽ vt diximus. Ipſum opus eti⸗ rin actina ſine paſſiuoneq; adiutoꝛiũ ſine ad am generatiõis/quod eſi vnuũ medioꝝ in orel inuabilimneq; id qð natu ẽ eſſe conſoꝛs v?“ duobus conſiſtijſcilʒ vno mare et vna fe kale hpñje conſoꝛtem ſine conſoꝛtẽneq; vnq; ra mina. Quare et reliquũ mediũ ſc; mairi klenit . mũ ſolũ natura ꝓducit ſed arboꝛes inte- moniũ qð ẽ qſi generãdi officiX. Amp. uise „ gras. Manifeſtu ergo ẽ vnicuiqʒ ma cum vir et femina coni ungunt mrimoni mretri ſfeminã naturaliter ipam natura pꝛodu/aAliter aut dant ſibinuicẽ ius plenum alteri eed cere. t aul pereuni vel peſtevel gladio/ vtendi coe alteriusopere generationis e interduũ mares interdu femine pᷣter inten⸗¶aut alter dat alter non.aut in pie ſiue pꝛo ſinon . – tionẽ nature ẽ et actioniqntuʒ ad ipſam pte ſibinuicẽ hoc concedunt. Si totaliter Mglis MNautẽ perit de vniuerſiiate indiuiduon zintegre manifeſtũ ẽ ꝙ non poteſt eẽ ma Ag hbumane ſpeciei naturali defectuac ꝑ vtu rrimoniũ niſi int᷑ vnũ et vna. Impoſſibi⸗- e is generatiua eidem repatur inſtater vſq; le ei ẽ duas pleno iure aligꝗd poſſidere di n ddterminũ a creatoꝛi generatini 7 coꝛru uiſimiita vdelicet ꝙ vtraq; illud pleno iu 4 Sptioni pᷣfinitũ quẽ vſualiter vocamꝰ finey re poſſideat. Quẽadmodum ipoſſibile ẽ n .— vite pᷣſentis ⁊ ſeculi buius.Lercio vo con agrum alique vel fundum duo:u no eſſe e . 2 ₰ 96 nt ita p vtriuſqzʒ ſit pleno iüre de ſerno ſi⸗ omẽs p̃ter vnã.Et qm mr̃imonia ſolado⸗ ? WV militer. Si em pleno iure eſſet vir iſte iſti mos edificãt. cognationes ꝓppagat. lami⸗ Aninte us mulieris entũ ad vſum coꝛpis ſui ius lias multiplicat. Ciuitates ſeu poplos cõ/ R galonon nini de licencia ipius poſſet alia gregat ſeu coadiunust, pꝑ illa ſola foꝛnica mMulier eodẽ iure vtiſhoc autẽ factũ ẽ cum tionũ turpitudinibꝰ ⁊ ignominiarũ flagi „⸗ Nn pleno eẽt alterius ſᷣm hoc. Poſtes em̃ ple cijs ceteriſq; malis ꝗᷓ nuerauimꝰ.q̃ adeo iin no iure eẽt illius alterius indubitant᷑ abi inimica ac peſtifera junt nature humane ßn q; licccia et aſſenſu pᷣoꝛis imo ea contradi gapparet enidęter q; vtile qᷓ; honeſtũ quã⸗ * cxte liceret eideʒ eo vti. ſi dixerit ꝙ alr q; fecunditati nature hũane neceſſariK ert ſend ous pleszũ coꝛpis ſui alteriqntum ad Jelicitati future atquirẽde expedies ſitma „ osſimn . vſum coꝛpoꝛaloalter vero nõ.Ecce mani⸗ trimonia inire iuraq; eoꝛũ puare. Am⸗ hnummen feſtũ ẽ ex altera pte nõ ẽ matrimoniũ. liꝰ.ſi nõ ẽ ſie firma adherencia ſocietal⸗ nnn Sel ſicut ſolet dici claudicatio eſt ex alte a; maris et femineſʒ liberũ ſit eis atʒ lici⸗ mma! fa parte ꝓpter inꝗſitionẽ conſenſus.Et q tu adinuicẽ piungi abinuiceʒ voluntate uiſte nõ dat ius vtendi coꝛpoꝛe ſuo illi alii ſed . ſua diſcedere cuʒ rariſſima inueniat inter Etmisä ad tempusvt meretrix aut cõcubina aut mares et feminas diutina pſeuerãſqʒ cõ⸗ ven amatoꝛ turpis aut foꝛnicatoꝛ. Inter ama coꝛdiaſſeq; ex multis inuice aut odianæa ug ſiũ aute et amaſiãt ſi ſit turpis cõſuetudo. ſtidiat aut alias cõiũctiones affectnnt ſeu Kmmt inemo tamen vocat vinculũ turpis ſocieta comixtiones. Manifeſtũ ẽ qꝛ pibit in Mumders iis que ẽ inter eos mrimoniũ. Conſentireę maximo generis hũani eẽtnon ſoliedifi lre egpim ad tpᷣus vel dare vſum coꝛpoꝛis ad catio domoꝝ ſed tandẽ cõgregatio popu n erckin Ip̃s nõ ẽ cõtractus vllo mõ matrimonial. loꝝ ⁊ ciuitatũ.pibit etiã pietas parenium onine Si aüſt dicat ita vir volo itavti coꝛꝑe tuo. in filios: filioꝝ in paretes:peribũt innũe iN cũ voluero/et volo ſir tevti coꝛne meo añ re neceſſitudines hoc ẽ amoꝛis indiſſolu- =W Amiliter voluero ⁊ q; duu. Maniſfeſtũ bilia vincula cũ ſeinuicẽ nõ agnoſcant. vi Nrtes Eẽquoniã iſte remotioꝛ ẽ a mr̃imoniali cõ/ elicet nec parẽtes filios nec filij parẽtes. Wunmo ſenſu q; mereirix vel amaſia. Meretrix ei nec fratres ſeinuicẽnec cognati/ Cum em̃ ä ⁊ amaſia nõ ſibi totũ retinent ius coꝛpoꝛt grauioꝛa inſtabũt eis onera apte femina erinns lſui. Ad tempus em̃ coꝛpus ſuũ vtraq; po⸗ rũphoc ẽ graui tas eas depᷣhendent vel ſu RKr nit in voluntate vel poteſtate amaãtisvel ſpicabutureas dimittent. Pꝛopter qð pe narai foꝛnicantis iſte autẽ totũ ſibi retinet erto⸗ ribit bonũ educationis paruuloꝝ in ma⸗ Dane tũ ponit in ſola voluntate ſua.Qua ð con imo generis humani pibit etia innune/ man ſa nõ otrapit mj imoniũ. ꝓculdubio nec ra muliitudo nuuloꝝ ꝓpter dẽfectũ edu⸗ Aunden ↄſenſus eius mrimonialis ẽ vllo mõ/ſed canonis. Peribit ⁊ bonu educatiõis ipſo foꝛnicato:ia tmimultominꝰ? aut non erunt rucerereꝗ; ꝓuiſiones vt diximꝰ. Ma wene vir aut vxoꝛ ſi neuter alteri plenum ius in nifteſtũ ergo eſt neceſſe fuiſſen eẽ vt firme — coꝛpoꝛe ſuo dederit. Si eĩ altero ſolo non tur ↄiunctio ſiue ſocietas maris ⁊ femine nn danteneceſſe ẽ eos nõ eſſe mrimoniuʒ ꝓ/ in genere humano. Non poteſt aut fieri pter inſepabilẽ coherenciã ⁊ cõnexionem firme niſi efficiat iuris ppetui. Coniũc:io ſe correlatiuoꝛu. Multofoꝛtius neutro pana autẽ ſue ſociefas veriſſuma diffinitioe eſt – te alterius ius huis.Qna ꝓpter huismas matrimoniũ. Jus ant iſtud idcirco perpe on ⁊ femina habebunt ſeinuicẽ ſicut amatoꝛ tuũ dicimꝰqꝛ marẽ ⁊ femia obligat ⁊ aſtrĩ turpis et eius amaſialet ſicut foꝛnicatoꝛ et in git ad uandã dan ſocietatẽ iſtã/ius vᷣo i meretrix turpitudinẽ inuicẽvolũtarie ope ꝓpter hoc dicimꝰ &ᷣꝛ ſine iiuria ⁊ iniqtate nng e rates. Manifeſtũ ergo ẽ ⁊ darũ iã nõ neutri licet cõtrafacere.Et quonia iura ſo inſen aliter eſſe mrimoniũſinter marẽ ⁊ feminã la nõ ſufficiunt cõponere moꝛes hominũ na mjrĩ̃imoniũ inq; veri noĩs niſi plenum ius inec eos iſtruere⁊ iſoꝛmare vt decet nobili anl , ↄiugalis vſus vterq; alteri ĩ cope ſuo de⸗ tatẽ nature ⁊ ſpeciei humaneppter inna⸗ in cnee gerit. Ex qᷓ declaratũ ẽ cõſequẽter nec eſſe ta eis aut ↄſuetã virilitatẽ hocẽ deñderio gmneig mec potuiſſe vn; eẽ mrimoniuʒ niſi inter rũ aut aliarũ paſſionũ effrenitatẽ. Ex ꝗbꝰ gia . Bonu ⁊ vnãinec aliquẽ virũ nunq; potuiſſe ꝑmiſſuʒ fuir honeſtiſſimoꝛũ pᷣceptoꝛuʒ et lct in V ſcilicet hre plures mulieres veri nominis/ traſgredi Amitesc irrumpe vinculaneceſ N = —— ==— ☚ — ——— ZU S E= — — — — S ——– = = — = Quare Ann plures ſcilʒ habuiſſe legũ nurneceſlario aut oẽs fuerũt ↄcubine.aut ſariꝰ fuit timoꝛ quo inſaniſſima iſta com/ peſceretur audacia ius ſeu poteſtas qua . O „— ⸗ . De ſacramẽto Matrimonij iniqua comp̃meretur violentia. Quapio Incomparabiliter aute; pinguio:ꝛi ac ple pter neceſſaria fuit lexque terroꝛẽ comina nioꝛivite ſeruitulis deo ſubdui ſqumus qᷓ; tione icutereti? magiſtratus ꝗ gladio pvu ſerui dominis ſuis/coꝛpoꝛalibus. Quare lice poteſtatis tranſgreſſoꝛes repᷣmit. Ex nihil nobis multofoꝛtiꝰ de nobis aut no/ 2 bus iam declaratu tibi é vnde oꝛtuʒ hba/ ſtris facere liceniſi de aſſenſu ⁊ volunta buirler de fuſtigadis / ſen aliter puniẽdis ArN autẽ querat vnde addiſcãvo 0 adulteris ? lex de lenonibus eiciendis ð /Auntatem dei in parte iſta. Reſpondeo ꝙ ciuitatibus. Et quonia lex nõ ẽ niñ hone⸗ 1 . ei voll 2 ſtas p hos magiſtratꝰ aut ſcriptura reue-· tem honeſtatis eſt dei volũtas ꝑ ſcpᷣturã * lataante ꝓmulgata impoſita ſeu indica reuelata. Quare manifeſtũ ſirmiiatem populis. Magiſtratus aũt nõ ẽ niſt myni dico matrimonialem et honeſtatem eſſe Paniteſtũ ẽ ꝙ boneſtas et dei voluntarem. Amplius.quia ma uri. Wa iteſtu, niſeſtũ eſt dei voluntaiem eſſevt multipli ẽ etclarũ ꝙ omnis myniſter huiꝰ legt mi centur indiuidua ſpeciei humaneſin mun ſter ipᷣius legis.⸗ — ẽ diuine auctoꝛitatis ſtat niſter dei ⁊ä ſi ſit popli magiſtratus ſicut do et vt multiplicentur ſicut marime decet * A dicit Apls in.xii/ ad Roma. Et quoniã et maxime expedit pꝛo ſtatu coꝛruptionis his q ptinẽt ad magiſtratũ nihil faciẽdũ iſtius maxime autem decet ſicuti maxime ẽ inconſulto magiſtratu ⁊ niſi ſoᷣm qð di honeſtum eſt ſicut maximeẽ longe ab in ctauerint magiſtratus. Maniſeſtu eſt honeſtate et turpuudine.Et hoc eſt p ma mrimonia no eẽ contrahẽdainiſi per ma⸗ trimonium. Maxime autem expedi ſicut giſtratũ cui cõmiſſum ẽ matrimonia iudi manime eſt longe a nocumentis ⁊ pericu care.Hic aũt ẽ magyſtratus eccleſiaſticeus lis/et hoc iterum eſt per mairimonium ſi iue clerus. Quare ꝑ ecdeſiaʒ contraheda cut oſtendimꝰ. Quoniam ſciulicet alie vie ſunt mrimonia. Et ideo ꝑ pꝛelatũ eccleiie habent nocumenta ei pericula abſq; nůe ꝗ totius eccleſie vices et auctoꝛitateʒ gerit ro et eſiimatione. Manifeſtũ ergo vel p eius vicanũ adhoc ab eo depuiatũ. non eſt voluntas beneplaciti dei vt mulli Si gs autẽ dixerit qꝛ liberũ ẽ ſibi dare po plicentur indiuidua ſpeciei humano ꝑ ali 4 eſtatem et ius coꝛpoꝛis ſuicui volueriet am viam in mundo iſto/q; per matrimo⸗ notiens ſiue q;diu voluerit.maxime de nium. Multiplicentur intelligimus hocẽ? aſſenſu recipientis cui licitum ẽ renũciare vt fiat opus multiplicationis ſiue genera iuri ſuo ꝓut voluerit.Dicimꝰ ꝙ errat ꝑni tionis aliter qᷓ; per matrimoniũ intelligg cioſiſſime. Pꝛimũ ꝗꝛ ſi nõ licet ſilio famili tur actiue ꝙ didtum eſt ſub hoc ſenſu.nõ as anle emancipationẽ ſua/quicqᷓ; ð ſe v½ eſt voluntas dei vt multiplicentur indiui de ſuis diſponere ſed toraliter ẽ in cõſiio dua huiuſmodi id ẽ vt ſeinuicem multipli ⁊ diſpoſitione patriſfamiliasEt ſi quid ſe nt. ſi dixerit quis multiplicatio gene cus egerit ipᷣo iure irritũ ca patrefamilias / is humani bonuʒ eſtſt ꝓpter illam ẽ vis „ . — reuocat᷑. Oẽs autẽ viri ⁊ femine filufami eneratiua mihi a deo data et mulieri il⸗ lias ſunt patris celeſtis deiſcilʒ om̃ipotẽ⸗ lſi ſimiliter data fecunditasvelut agro no tis nullo tẽpoꝛe emancipabiles.ergo mul biliſſimo volo in agro illo ſeminare nobi loſoꝛiius non licet eis quicq; de ſe vl ſuus liſimum fructum ꝓlis.Et de iſto reſpon⸗ còntra pꝛeceptum eiusjaut voluntateʒ fa⸗ demus qꝙ ſimiliter errat. Non enim lice? cere. Si enim hoc debetur patribuſfami- tibi ſeminare in agro non tuo. Non autẽ * lias carnalibꝰ quãtofgꝛtius patri illi ex poteſt fieri ager tuus niſi per matrimoni omnis paternitas in celo et in terra nomi um / quare non licet tibi ſeminare in agro natur Sicut legitur ad Eheſ.iiĩq. Am⸗ illo donec tibi per mrimonium tuus eſfe⸗ — plius.ſi non licet pupillo q̃ʒ diu ſub tutela cuus fuerit.Certũ em̃ eſt ꝙ in alieno agro patris eſt quicqʒ de ſe vel ſuis facere abſ, nulli ſeminare liceppꝛeter voluntatem do . – qʒ voluntate tutoꝛisl ex neceſſirate autem . mini cuius eſt ager. Ot ſi dixerit cuius eſt ſemper ſub tutela dei lumus. Quare nun/l/a qʒ lcet nobis quicqʒ de nobis vl noſtris( Onimus hoc nec ſequitur ſi poteſt tibi da- hacere pꝛeter eius voluntatem ⁊ aſſenſum re coꝛpus ſuum mulier illa ad tempusqð Ualiduſimu autem eſt argumeſtũ de ſer uo qui de coꝛpo:e ſuojnec de alis quicqʒ admodum epiſcopus poteſt dare ꝑꝛeben QAcere poteſtniſi devoluntate domini ſui dam alicui iure perpetuojnon tamẽ ad di mnis honeſtas eſt dei voluntas Lex au ger ille ipius mulieris eſt.nos iaʒ remo ideo poſſit hoc facereſad hoꝛam!. Quem AAN (Nn ente ſun Cori holhn Hiius ahepe n or Alue ☛ laru pulon nlaru enncihe ſoilon inns Geinp ſam Muiſt Ealse eeor len Cenale meicie orions esal nkb⸗ dnn Perenst ſoſens ocun reme lenkino bnennn Cäcn⸗ noned mun nibas, nosye Le onis um. de war ſomn. nagiktn ſbellio ſeopeog Pnen danle eb Veſe nchsi Wine Andi amie Aſcumue ilonzrn Sboccke mapecln. ,6 . MaRcER3 ncare NM NENNRY neigeiN t nnigurf 1 2. 6 deleN , — See ” 4 . dn , ſen rimmiß. em vel hoꝛam liceyet hic caſum. MWanite⸗ ſtum ſit limitatum eſſelet pꝛeſcriptum au/ ctoꝛita te diuinalvt nõ poſſint dare in coꝛ/ poꝛibus ſuis qntũ ad opus generationis/ niſi ius perpetuuſet hoc ꝓpter bona que ex perpetuitate et firmuate iuris iſtius ꝓ⸗ neniundet mala que ex contrarijæ& pueni⸗ elicet edificanones domo:um. pꝛopaga uestognacenumenaleiplicntiotes a miliarum. gregationeęs vꝛbium ſeu po puloꝛum.Et iterum ꝓuiſio ſeu pꝛocuratio lgteen autem gue enumerauimus vi enixarum/educatio liberoꝛam. cuſtodia æ eruditio eoꝛum.totaq; conſequens pꝛoui ſio illoꝛum. Hec inqᷓ; omnia bona intelli gimus ꝓuenire ex mrimoniis ſecundum qd et in pluribꝰ indiuiduis humane ſĩpe⸗ ciei.licet autem in aliquibus eoꝛum bona iſtaex mrimonio non ꝓpueniunt quia in pauciſſimis.hoc accidit pꝛopter multipli⸗ ces caſus et cauſas. Non ideo tamen ceſ-/ ſare debuit ley generalis de matrimonio. Nulla enim lex eſt lata contra maletſicia/ que maleſactoꝛes omnes compeſcatet a maleficijs abſterreat. Lex enim lata de la tonibus ſuſpendendumnon omnes la/ tones a latrocinus reirabitł ad hũc mo dum ſe habet de alijgyt in pluribus autẽ edvt in maximo huius leges faciũt quod per eas intenditur. In paucis autem 71 ra ro ſecus accidit et contrarium fi. Quead modum ergo natura humana intedit co⸗ plere matrimonium membꝛoꝛum et deco remł in omni indiuiduo ſuo.Econtrario tamen multis caſibus et cauſis interdum accidit videlicei vt ercedenter generentur numero membꝛoꝛum excedentes vt qui naſcuntur ſenos digitos habentes in ma nibus.alij diminun vt qui naſcuntur ter⸗ nos vel quaternos digitos habentes im. Sic lex omnis que veri nominis lex eſtiei omnis magiſtratus ſuum implens offici⸗ um.decoꝛem honeſtatis et compoſitionẽ moꝛum intendit inſubditas/qui licet non in omnes pꝛoueniant per ſollicitudinem magiſtratus/ꝙpter paucoꝛum maliciã ac rebellionem publicũ bonuʒ quod in plu- res pꝛouenitſnec ceſſare nec omitti debet. Pon enim pꝛopter paucoꝛum tranſgreſſi onem lex euacuanda eſtnec ꝓpter pauco rum rebellionem magiſtratꝰ deſiſtere de het a ſue coniunctionis offieco. Sigs utem oixerit vroꝛem habeo ſterilem cuʒ poſſem in alia foꝛma ſeminea generare⸗ 9 8 lxxviij eius ſterilitas impedit fecanditatem me⸗ am. non ſum compellendus in agro ſteri li ſeminare. ceſſat hec cauſa matrimonij. cilicet fructus pꝛolis/qui nullus omnino poreſt ex ea ſuccreſcere/abſoluẽdus ergo ſum a vinculo matrimoniali quo ei mea ſtrinxi. Reſpondemus quia nõ ſolus fru ctus pꝛolis caula eſt matrimonineq; to⸗ tum bonum iſtius pꝛolesſſoꝛtaſſis autem locum habuiſſet ab initio ipᷣa ſterilitas v- matrimonium contrabhendum impedirez et omnino cuius ſterilitas certa eſſet tib? Oucenda noi Poſtq; autẽ ius ei p petuum acquiſitum eſt in teſe coꝛpoꝛe tuo ſine culpa ſua.quin merito hoc requirat. non pꝛiunabitur illo. —. Epplogus. *. cauſas dedimus atq; ꝓbauqies Tquia iam dedlarauimus necedi tatem ⁊ vtilitatem matrimonijæ-z ꝓpter quas firma debet eſſeatq; ppeètuzx coniunctio ſiue ſocietatis maris ⁊ ſfemine Et quia omnis alia eoꝛum coniunctio acd opus generationis turpis et omnio illici/⸗ ra. Enumeramus etiam et nominauimus .4 bona ꝓ parte qͥ e matrimonijs pueniũnt. A ctitatem matrimonii aliaq; bona opᷣter que etiam ſacramenti nomine dẽ Euertamur nũc ad oſtendendam 7 declarandam honeſtatẽ acſam gnum eſt et inter ſacramẽta numeratum. et que ſii perfeclio ſocietatis ipſius/queqG; debita que ſibinuicem debent coniuges ſeu coningati. Deinde reſoondentes con qui de matrimonio male ſenſerant/erro/ reſq; eoꝛum pa mus tractat us iſtins. tradictionibus ſarracenoꝛum et alioꝛum gaign ſacientes finem facie- Icamꝰ ergo quia honeſtatis ma trimonij decoꝛ licet ex turpitudine inhoneſtatis cõtrarij ſuiſatis elu ceat᷑ in pꝛoximo fieri manifeſta Quicquid enim naturale eſt honeſtum eſlt. Ma⸗ nifeſtum autem e quia matrimonium a deo naturale eſt vt etiam in nõnullis bꝛu tis animalibus ipᷣa natura illud inſtituii ſe videatur/ ſicut apparet in volatilibꝰ ſciĩ licet columbis turturibus et cyconils ⁊ p- né in omnibus alis.De greſſibilibus au tem maxime in vꝛns ꝗ ⁊ in opere genera tiõis velut fidem ↄiugiiſibinuicẽ inuiola biliter ſœæunant adulterium non ferentes. M iij dinẽ foꝛnicatiois acmeretrici ceteraq; h⸗ fiagicia deſtruit impugnatvt ipᷣa cõtra adherere ppetuo coutrariũ ẽ ei qð ẽ adhe rere ad tp̃ᷣs ſiue ad hoꝛãi Silr aoiungi libe lao aut multis iuxta coplexiones dtrarioꝝ in ſeip̃is ihoneſta ac turpia. manifeſta eſt honeſtas mr̃imonij qð ſua contrarietate tudi i. PB tantam inhoneſtatem deſtruit et repellit. vxoꝛem recipit ſolummodo exhibendam . in neceſſarijs victus et veſtitus ſed etiam et paſſiuiſinntu talia ſunr adiuuabilis ⁊? adinto:ij.agricolantis et agri.partiũq; in 4. tẽ nõ decet ceca.Et ſapientẽ nõ decet ſtul⸗ 1 lalſet egruʒ nõ decet ſana let ecõuerſo.aut les ſiue carnales/ſic ſciat recolat et legatĩ de mr̃imonio ẽ hmõi ĩdecentia nec tangit * 2. . S ASH 86 Be ſacramento Matrimonij deſtruit:matrimoniũ autẽ ſcõʒ ſe turpitu⸗⸗ titas au onij. P: eſt elongatio a turpitudine et exe cratione ꝓhibitarũ turpitudinũ? rietate qua habet ad illa.adherere em̃yni immũdiciaꝝ. Illa ei debet eè intentionu ↄtrariũ ẽ illi q ẽ ↄiungi multis.Et iteru? bentiũ vt ab hijs ꝑ mrimoniũ longe ſe fa ciant. Sevo ex cuſtodia ⁊ retractione con ſoꝛtis ab huiuſmõi.Tercio ex iugo perpe tue fuitutis quo ſe ſubucit alter alteri abſ q; pꝑtieipe.Quarto ex ſuſceptõne onerum videlicet ꝓuiſionis educatios ⁊ cetero/ rũ que numerauimꝰ.NQuinto ex ſuſcepti⸗ re ſiue volũtarie.Sic ⁊ coiungi inſepabi⸗ liter ↄtrariũ eſt ei qð eſt viungivni maſcu Quia ergo iſta matrimonii ſunt ꝑ ſe ⁊ in ſe honeſta. Illa aut cõtraria mrfimonio ?ꝰ· minis ipius vxoꝛis qð tum ad virum.in regimine totius domus pars ſollicitudinis incumbit vxoꝛi. Nõ eĩ Amplius. quoniam decoꝛ ẽ qð decet. inn PNolla aute giunctio decentioꝛ ẽq; actiui regendam compoſitione moꝛum ipſius: eruditioneq; et coꝛrectione quatenus ſuũ elt perſiciendam. Nec reputes leuem cu⸗ ram ⁊ onus modicumjregimen mulieris vnius. Sexto ex fructu ꝓlis. per ſe ſolum ſlicet magnum bonum ſitconiunctionẽ tñ ſuo toto cõueniens cõiunctiocramoꝝ in ajboꝛe ſua Hec aut oĩa mr imoniũ ẽ. Ap⸗/ Paret ergo decoꝛ ipᷣius ex ipᷣa decẽtia qua anctensa femina et econuerſo.ſi qs maris el femine ſanctificare nõ ſufficeret. Dirxerit . i na fetula nec fecundũ ſterilisi Et ꝓpt᷑ hoc mr̃imoniũ inter huisnõ ẽ decoꝛis.dicimꝰ Snij ſpi ꝙ eodẽ mõ dicere poſſetꝙ ſtrabonẽ non P“ et anima iuunenem maſculu nõ decet femi, Septimo vo exipſo ſacramento qͥ ipſum atrimoniũ ſacrum ſignum eſt matrimo vnij ſpiri glis Quod eſſe debet inter deũ — Decet recte aſpiciẽs aut ecouerſo.Et vidẽ⸗Siunctione ⁊ amplexn carnali de vxoꝛe qᷓ/ recte ambulantem clauda.Iſta eĩ ⁊ ꝑ aci ipᷣo ſuo matrimonio velut exemplo et cò/ dens ſunt tanq; caſui alia ſeoꝛſũq; ionge iuncnone charitas et amplexu exranima ab intentione? ratiõe mr̃imonij.Accidut ipſa ſuafilios ſpirituales hoc eſt bonoꝛuʒ aũt alonge mrimonio ꝓpter pſonas ĩ q/ operum ſobolem et ꝓlem. Et niſi ex ipſo bus ſunt ꝗbus ⁊ acciditvt ſititer eas mri viro ſemẽ tranſfunditur carnalis genera⸗ moniuũ. Nullatenꝰ autẽ in mrimonio vł tionis in ipam vxoꝛem vt concipiat et pa⸗ ipᷣm. Si ꝗs aũl decoꝛẽ naturaleʒ generis Pm. Bi gs al decoee naturalez ge⸗ lem carnalem.ſic ſciat ab omni fructu bo⸗ umani diligẽter ↄſideret iueniet ipum ꝑp nitficum ſemen verbi dei et diuine gre in gatoꝛũ inuenies ſicut ꝗboꝛes frondoſas eiuſdẽvt quẽa ae frucib onuſtas gon ſtin⸗ nalis iſtius ſubiecta ẽ regimi eiꝰvĩoꝛ:ita ⁊ — 2. „ — „ eretriciũ aut ſo/ Jomia nõ exuſſerit. aut foꝛnicatio non di animã ſuã ſubiecta deo exhibeat legibus rupenit. aut ſietilitas ſeu aliud incomodun eius⁊ iuſſis in nullo ↄtradicẽte:legat ⁊ q nò occaſionauerit. Que vo decoꝛe genert to vt quẽadmodũ vxoꝛẽ ſuã vuit ee ſpecio humani occupat ſodomia ſicut exuſta ſůt ſam ⁊ oꝛnatã ſcilicʒ ſibiq; p oĩa placẽtem Oue vᷣo octuparfoꝛnicatio ⁊ meretriciuʒ Sic ⁊ anima ſuã decoꝛe vᷣiutũ ſpecioſaʒ ꝑ Aunt ſicut coculcala. Que vo ſteriluas ſi oĩiaq; placeẽtem deo exhibere ſtudeattads ar ida ſen arefacta qᷓntũ ad fructiũ genera eiuſdẽ ſpiritualẽ ſpõſaʒ ſlegat ⁊ qntovt ſiẽ lonis tarnalis Sicut legit vſa.t. Non caſtitatẽ coꝛpalẽ zelatĩ vxoꝛe ſic ⁊ deũ ſci- . dicat eunuchus. Ecce ego lignuʒ aridum. at imo ampliꝰ icõpabilit᷑ deu ʒelare caſti —......c * talẽ ſpualè ĩ aia illiꝰ legatł ⁊ ſexto vt ſicut „ £ ſ● Anctitas autẽ mrimonij. Pꝛimũs-s one regiminis ipᷣius vxoꝛisqð dicmꝰ qn humanaã:vt quẽadmoduʒ vir vit et intendit in ea generare filios littera⸗ riat alias nec conceptura nec paritura p/ nanr Oitt. noꝛum operum animam ſuam remanere Arimoniũ velut arboꝛẽ ſpecioſaʒfructife ſterilem niſi a deo ſpirituali viro illius vi⸗ rã Sicut legit hiere.x Et ſicutagrũ plenũ cui bnñdixit dñs Geñ.xxvij. Domꝰ vo oiu æ‘ fundatur. Regat etiaʒ in libꝛo ſacramenti dmodu iure mrimoni car iphn icl oni uſd elel mioe niap ficn nont nuni gteos gelt N! ulae ſott⸗ ſuucin Eiſn. ſſni n eni firene lciue fönit füapte inis lecran ecca Fnge minan reet luſan lurpir⸗ letiſp Pons har abe⸗ glitc bina li luncte luda bie lnmon leeſi Pmt R ſonſe ie Ue i va ewins „ 2 N Nu noum di eantan hnn akhin edehana coril , . 7 .£ . ipſam vxoꝛem decet habere curẽ domus Non eĩ videtur matrimõnialis eẽ cõſenꝰ a videlicet vt mũda ſitſcuſtodiãq; ⁊ educa/ tionẽ filioꝝ ſic⁊ deus animã eiuſdeʒ vult curã et ſollictudinẽ gerere domus conſci encie ſueſſcʒvt mũda ſit ab omni inquina mẽto carnis et ſpiritus.et vt educet etnu/ triat pinguedine deuotionis. et lãchꝛima rũ cõtinuitate.et aſſuefactionis filios bo⸗ noꝛũ open. Iſta em̃ tria ſunt que maxime nutriũt eos ęt augmẽtãt.Deinde cuſtodi/ at eos ꝑ tinſoꝛẽ humilitatẽ ac diſciplinam que ſunt cuſtodes ſideliſſimi oĩm vonoꝛũ ꝓpr hoc bonũ ſq; ſacramẽti qð ẽ radix et cauſa optima ac pᷣaipua cõiunctionis ma ris ⁊ femine. Ubi auteʒ alter ↄiugũ bonu iſtud impugnat in aſtero ꝑtinaciſeparã⸗ di ſunt abinuicẽ ne bonũ cui militare po⸗ tiſſimũ debet ipᷣa ↄiunctio/econtrario ipu entũ matrimonij foꝛtiſſimã habet imp̃ſ „N — en et deſtrua:.Et attende ꝙ ipᷣum ſacra ionẽ ſpiritualis mrimoniꝑpptervehemẽ tiã rememoꝛationis ipiusi Aſſdue eniʒ il lud ↄiugibus quãatũ in ipᷣo ꝗrememoꝛat⁊ impᷣmitiet ꝓpter hoc foꝛtiſſimũ ẽ adiuto⸗ riũ apte iſta vebemẽterq; impᷣſſiuũ ſancti tatis. Ganctitas eĩ nõ eſt niſi elõgatio ab execrationibꝰ ⁊ cõtaminationibꝰ vicioꝛñ ⁊ peccatoꝝ.Et adherẽtia tolalis ad deum In pte vero alioꝛũ bonoꝝ ſex que iaʒð no minauimꝰ numerauimꝰ. Jam libi daꝝ E ꝙ efficax ſit adiutoꝛiũ ⁊ velut inſtrumen tu ſanctificationis.Cu ꝑ ipᷣum oẽs luxurie turpitudines T abbominationes ꝓpella/ ur. Quid aũt pietatis habeat beneficẽ/ vxoꝛisſeruditio q; libeꝛoꝝ ceteraqʒ i parie br ta ſpiritualis q; coꝛꝑalis ipᷣm regimen iſta a nobis iam dicta euidẽter oſtendũt. Ex ꝗabus omnibus manifeſtum cõiuges q bec oia bonaſ ſingula in ſua mrimoni — luũ pꝓdentiſſime ſʒ etia ſanctiſſime eſſe con iunctos Et iſte modus coniũctionis ẽ quẽ laudauit raphael archãgelꝰthobie Tho⸗ bie.vj.Qui v ſaltẽ in generali bona ma trimonijp mrimoniũ intendũt queruni licet ſigillatim illa ac diſtincte nõ noueriti pia iniẽtione ac laudada cõiungunt/Qui vo mr̃imonio contrariũ intendunt verbi gra. Qui amoꝛe explẽde libidinis ſue im ſoꝛinſecus matrimonia ineunt/poteſt eis dici ſicut idẽ archangelus in eodẽ dicit pᷣ/ nalere demoniũſ⁊ an verin ois matrimo niũ cõtrahãt queſtio ẽ apud nonnullos. 3s —ü“ f ùꝗẽ 7 . ſus inter hmõiſſed amatoꝛius tm̃ pᷣſertim cũ dicit Augꝰ. Q vehemẽs amatoꝛ vxo⸗ ris adulter c. Et alibi. Adulter eſt ꝗ in vxo re ꝓpᷣa querit mageoiann voluptatem. Amplius cumoſnnia bona matrimo niüſexcludat ab intentione ſua conſenſu q̃liter iudlcabitur ↄſenſus huiꝰ mrimoni alis Amplius. Cũ pↄiunctio iſtoꝝ foꝛni catoꝛia ſit vel amatoꝛia im. Qualiter erit᷑ acramentuũ ſpualis ↄiunctionis ſiue mr̃i monij int᷑ anima humana ⁊ deu. Reſpõ⸗ demꝰ. Q ⁊ ſi amoꝛ explẽde libidinis ſue ſolus ilos moneatvel eoꝛum alteruꝭ ad oĩa tamẽ onera matrimonũvterq; ſe ob⸗ ligat pactione ↄiugaliſhoc eſt ad xxoꝛẽ re genda ⁊ exhibenda ⁊ ſeruandã ⁊ fidẽ tho ri ⁊ oĩia alia onera q̃ͥ noĩiauimus.Quẽd modum autẽ ſiꝗs baptiʒaret cauſa luxu⸗ rie tm̃concupiicẽs ſcʒ ſpeciẽ alicuiꝰxpſiane muliert qua alit᷑ nõ poſſet niſi baptiʒaret vᷣe baptis aret᷑ ⁊ vniꝰ ſacramẽtũ baptiſmi reciperet.Sic ⁊ iſte vniꝰ ſacramẽtũ matri monij ꝑcipitet ſi non recta intẽtione o/ſen ſus etia iſte ſi amoꝛe libidinis ſit tm mri monialis cũ ẽ non foꝛnicarius aut amato rius. Nõ ei in ſolã libidinẽ conſentit Sʒ etiã in omnia onera mrimonij⁊ ad omia illa poꝛtãda ſe obligatſic ⁊ ille ꝗ cauſa lu xurie ſue explende im̃ baptiʒat᷑/non ĩ ſola luxuria conſentiiſed etia in hoc vt bapti⸗ setur ⁊ xpᷣianus fiat/⁊ ad oĩa agẽda et ſu⸗ ſtinenda q xrᷣianiſſimi ſuntſe obligat ip̃a ſuſceptione baptiſmiſſic et ille ipᷣa ſuſcepii onematrimonij.Et quemadmodũ muls ti xᷣianiſſarracenice viuuntſaut iudaice ſi ue ſarraceniʒant/aut iudaiʒant in multis Juxta pꝛefatum verbum. Inquinantes ? polluentes quantum in ip̃is eſt. Sicutil⸗ nalis tinvxoꝛem ſuam cognoſcit ſi ꝗs que rat. Reſoondemus ꝙ nonllicet enim vo⸗ luptatem intend &Qet non alium fineʒ nõ lamen excludit alium finemſſiue aliud bo num.et ldeo non peccal moꝛtaliter ſancti tate matrimonij excuſante. Sed ſi matri monium ꝓpter ſolam voluptatem carnis aut ſolã auariciã/aut ſuꝑpbia ab initio inijł⸗ et contraxit matrimoniumlbonis autem excluſis ac neglectis.hoc eſt non curatis. ibi verie mile eſt illũ peccaſſe moꝛta litenſi adultaſit aðoq; ꝓuectꝰ atʒj eruditus vt ta lia noſſe merito debeat. Aliud eniʒ eſtad ali cõiunctione intenderũt/c ꝓpier ſola ſi I ſacramantum baptiſmi. Utrum autem binuicẽ mrimonialitcõiuncti ſuninon ſo/. eccet moꝛtaliter qui cauſa voluptatè cara — hoꝛã et impeiu et vehemẽtia cõcupiſcẽcie trahi /aliud ẽ tota vit ſcilicet dare concu⸗ piſcẽcieſeq; illi quodamodo ppetuo dedi careqð indubitater facit qui ſic matrimo⸗ iue aſſiduus ſuvt vxoꝛẽ ſuaʒ amoꝛe ſolo voluptatis cognoſcat. Jã iuxta vbũ augꝰ illã vt adultera ſeu foꝛnicatoꝛiã habetinõ vt vxoꝛẽ.Nõ eĩ poſſidet hmõi hõvas ſuũ in ſanctificatiõe ⁊ honoꝛe ſʒ in paſſiõe de⸗ a ↄtrahit.Qè ſi foꝛte in hoc ↄtinuus is ſideru ſicut getes qͥ ignoꝛat deuũ Sicut diẽ Apoſtolus in.iiij.pᷣme ad Theſſal. Uas autẽ ſuũ intelligitur vel coꝛpus ꝓpᷣum vł coꝛpus vxoꝛis.quoꝝvtrũ q; fanctificatiõe ⁊ honoꝛe poſſidendũ ẽnõ incõtaminati/ one et ↄtumelia. Intendere ergo debet in ipᷣo o be pfuge li vterqʒ giugu vel ius mu⸗ tu ſeruitntisq ẽ reddere debitũ. ꝓpter qð dicit Apius in.vii.pᷣme ad Coꝝ.Quia vir nan habet poteſtatẽ coxꝑis ſui ſʒ muli evnec᷑ ecõuerſoi vel tructũ pꝛolis.ſicut An na Thobie. vij. Uel renediũ fo:nicatõis et hoc tam ſibi qᷓ; cõiugi. Non eĩ vt ipᷣe ſo lus effugiat foꝛnicationẽ cognoſcere debʒ vxoꝛeſj eliã vt ⁊ ipᷣa vxoꝛ. Nõ ei ſibi ſoli alteruter cauere debetꝗn etia alter alteri. Cõmune eĩ remediũ amboꝝ ẽ mr̃imoniũ Et ꝓpler hoc neuter debet ſibi illud ſolita e vel ſin gularit᷑ vẽdicare⸗Qèꝭ ſi foꝛte per iqua ſurreptionẽ nihil hoꝝ qͥ diximꝰ in endes alter con iugũ. Uel vterq; aliquan do ↄmiſceant/nõ adiudicamus alterutꝝ eoꝝ ꝓpter hoc moꝛti eterne/nec tamen a lpa veniali eos dicimus immunes. Abet et matrimoniũ non pa rum ſanctitatis ex benedictione vłoꝛa Aione ſacerdotaliſſine q nũq; cele⸗ bꝛandũ ẽ matrimoniũ/qua quicũq; ↄtem pſerint aut dedinauerinti niſi metin iuſto. aut alia cauſa neceſſaria non ſunt coniu/ ges habẽdiſed foꝛnicarii/nec filij eoꝛuʒ ie gittimi eẽ cenſendiSi eĩ nec cibus ſumẽ⸗ dus ẽ abſqʒ oꝛatiõe/ bñdictiõe/ſacerdo⸗ talivbi ſacerdotis ẽ covanec aliqdð opus etiã leue aui modicũ oꝑis noĩe dignuʒ Ataggrediendũ vłfaciẽdu abſq; bñdicti⸗ one ⁊ diuia ĩuocatiõe ſicut dic Apls ĩ.iij. ad Collł. Omia quecũqʒ facitis ĩ vbo aut ope oia ĩ noĩe dñi ieſu xpᷣi facite gras agẽ tes ⁊ deo pri ꝑibm. Ampliꝰ.ꝛ gra ſã ciificationis pmrimoniũ querenda et exe crationes carnaliũ cõtaminatiogũ exter/ minade. Ipaqʒ cõiunctio mart et femine ſanctificada ẽ carnis illecebꝛas et antiꝗ . ſacramento Matrimonij ſerpẽtis ĩſidias.gr̃a vᷣo ſanctificationis et puritas ſpiritualisnec deo acceptabilius queri nec efficatius aut facilius obtineria pre miſcdiaꝝ/q; gratio ſiſſimis ecclie pꝛeci bus.nõ ſolũ ſaluberrimũ ſi etia decẽs ne⸗ ceſſariũ nubenubus ĩpendi.ſacerdotaleʒ bñdictiohẽ⁊ oꝛationes eccłie fieri ſupꝑ eos ꝗbus eis mrimonialis ſanctitas impetre tur. Ampliꝰ. bonũ padis ⁊ cõcòdie ſi⸗ ne ꝗabus bona mr̃imonij nõ Cueniüt eis quorũ pᷣces ſibi nõ ſufficiut ꝑ eccleſique nunqᷓ; ꝑ largiſſimũ largito:e oim bonon dei repulſam patit/ ſic i tractatu baptiſmi declarauimus. Cuius p̃ᷣces aũt qʒvacue⁊ poſtulandũ impetrãdũ ẽ a deog ſolus il/ lud pᷣſtare poteſt ꝗqꝗ maſculũ et feminaã ab initio creauiyconiunctionẽqʒ eoꝝ ſanctifi cauit eoſqʒ ad multiplicationeʒ ſua bñdi ctione ſecũdauit Amꝑlius.maniteſtũ ẽ vxoꝛes patriarchaꝝ fuiſſe ſteriles videli cet Sarã ⁊ Rebeccã Sicut legit Geñ.xv/ iij.⁊.xxv.et oꝛationibus eoꝛũ fecunditatẽ ĩpetraſſe Sicut legit ibidẽ de alijs multa exempla ſũt ĩ veteri teſtamẽto ⁊ ĩ nouo de Eliʒabeth uce..Quibꝰexemplis ꝗd ali ud educent᷑ cõiugesqᷓ; bonũ fecunditat a pre miſcdiarũ ꝑ oꝛaliões eccleſie obtine re etiã ſi opus ẽõ naturam. Amplius. ſi contra omne piculuʒ oꝛatione muniedi ſumus. Ubi autẽ caſtitas ĩ maioꝛi piculo eſſe poteſtqᷓ; iuxta incentiuũ libidinioſcʒ vbi vir iuxta vxoꝛẽſt vxoꝛ iuxta virũ. Ubi vo coꝛpus mulieris ĩ maioꝛi periculo eſſe poteſt qᷓ; i partu: Tũ ergo ꝓpter pericula ſpiritualia.tum ꝓpter coꝛpalia adiuuadi ſunt ⁊ muniendi nubẽtes oꝛatiõe ⁊ bñdi⸗ ctiõe ſacerdotali que ẽ oꝛatio tocius eccdle ſie. Amp̃.ſi nemo religioſe eruditusvł plantat arboꝛẽ vel ĩſerit vłtamũ ĩteriꝰ iſe rit ramũ ramo abſqʒ benedictiõe ⁊ diui⸗ ni nominis iuocatione.Quatofoꝛtiꝰ rami iſti ſcilʒ ⁊ mas ⁊ femina cõiungẽdi nõ ſũt abſqʒ oꝛatiõe et diuini noĩs inuocalione Ambp̃.ſi pᷣmi materiales lapides ĩ edi/ ficio domus materialis non ponũtur abi qʒ oꝛatione ⁊ bñdictione/quatofoꝛtius in edificio domus ſpiritualignon ſunt ponẽ di ſeu coniũgendi iſti lapides pumimas ſcʒ ⁊ femina ⁊ vt ad vnũ dicamus qa con iunctio maris ⁊ femine pxima ẽ ptamina tio ni libidinis ac viciniſſima ⁊ ſola vᷣinte diuina ſuperabilis nullum opus eſt ma/ gis adinuandũjmagiſqʒ munienduʒ oꝛa tione ⁊ benedictione ſacerdotali. 4 2 lelalt . ius nler⸗ niglde ganda domo ſicſteet otd ns. heitt Pimonit oriopel Nene Dines Urs wente eliot lerat mEb Ren yro⸗ cd rpia ſatdia feont ſenS ſben (leſieſ gareg AKloni Ifnunie Wlionis. EI 1 / (Aiſani ſſiedn . ſo. Won or WWo Wi eGee,e Giteie Aeroneobe. Gloe mnneel Mchunn natllen 5 , daütäpur cche. A inesſad er ele NNd .„ 4 onſ E ODN N.. ,aN nn! lu A N. . , aeese 1 en S onitin n ind cuinſin, rN R R i in uninehß l oAO IT quia matrimoniũ ſuperius di⸗ ximus vinculuʒz pfecte locietatis. MReſtat nobis determiare pies ſo cietatis iſtius. Harũ ergo pᷣma ẽ in ipᷣa ve 2 ra religioneque ẽ diuine honoꝛificẽcie de bitus caltus. Cum autem vere relgionis vterq; debitoꝛ ſit ꝑ ſetñ ex viculo mrimo/ niali debent in ea ſibinuicemaad eam ſer/ uandã augendãaã aut amplianda in totaqʒ domo ſua n lolũ in filios dilataãdã ſol licite ac fideliter adiuuare. era enim re/ ligio bſeruantia.hoc ẽ integra et ſlleſa luris matrimonialis qð ẽwel eẽ debet int deuũ ⁊ quãlibet animã humana.Hocma⸗ trimoniũ ↄtractũ ẽ inter omnes ve religi⸗ onis pfeſſoꝛes et deum. In hac ergo ſocij debent eẽ cõinges fideleſq; ſibinuicem vt dDiximus co adiutoꝛes vt allec alterum de uiare a veritate religiõis nõ ſinati⁊ ibam veram religionem ꝑtinaciterac deſperate coꝛrectionis contumaciaunpugnantelco ſilio eccleſie deſerat. Hmòi aute caulas iã aſſignauim vdelicet ne matrimoniũ qð religionẽ veramyjer dei cultü fouere acnu/ trire debʒimatrimonio ſpũali militare to talter ac ſeruire ipᷣm diſcindat atq; diſrũ pat. Et hoct conſilium H in. vij. pᷣme ad LCon. Intelligimꝰ? aut iſtam impugnatio⸗ nẽ vᷣe religionis/qntũ ad fid cultünon qntũ ad moꝛes. Ho enim ſi vir cogere ve it vxoꝛ ad furandũ vel rapiendũ vel eti am foꝛnicandum /velad quodcũq; aliud qð vxpianum nomẽ ⁊ ꝓfeſſionẽ non aufe ret.dicimꝰ mr̃imoniũ eẽ ſeꝑandũ/nec lice 60 2 re vxori vt ꝓpter hoc ad alia vote ſe tranſ lerat. Sed ſi in ſirma ovt viri moleſtias in pte ferre nõ valeatcõſilio ⁊ auctoꝛitate ec cleſie ſe cedendũ ei eẽ a viro ad ipᷣus expe ctareq; ⁊ ꝓcurare pꝛudẽter ſi poteſt coꝛre ctionẽ ip̃iꝰScva ps aↄiugalłſocietan ẽ cõ munio coꝛpoꝝ ad opꝰↄiugale ſeu genera Pon Ficzelie len bononꝝ tpaliũ qui 66 2 nõ lic; alteꝝ alteri fraudẽ facere.Quar ta cõmunio ẽ ominũ ppᷣoꝝ q ẽ culiodi⸗ a ſein nicẽ ac p̃ᷣniẽdi ꝓuidediq; ſibinuice Ka i ſanitate q; ifirmitate.Quira eſt comu 3 nio ominũ liberoꝝ toauſq; familie/ que 12 , üt educatio ernditio regnũ ⁊ in poſterus puiſio. Eſt ergo perſecta ſocietas ex his 3 qnq; ↄmunionmibꝰ? ⁊ in hijs integre totali terq; conſiſtitc ad iſtam ſocietatẽ ſe obli/ gat ad omneſq; partes ipius quicũq; ma trimoniali vinculo ſibinuicẽ aſtringũtur. Ervppplogus, . — „8* Amn ergo declaratũ ẽ tini unid eſt itnmatrimoniũ quonis ipᷣm eſt ſan⸗ 3 cta ac ſanctłiſicatiua ac pfecta ſoci⸗ etas maris ⁊ ſemine in genere huanol Et qm̃ ſanctitas eiꝰꝑtim exvu.bonis q̊ ex eo ꝓueniunt.ptim ex bũdictione nupciali et . ſanctificatione ſacerdotali. Et qm ipᷣum ẽ pfecta ſocietasſſue ꝑfecte ſocietatis vincu 6 lu. Noianimuſqꝗʒ tibi nũerauimꝰ? ptes. ſocietatis iſtius videlicet quinqʒ cõmuni * ones q̃s nõ ẽ neceſſe vt repetamꝰ.Conſe⸗ quẽter vo deſtruemꝰ voluptatẽ ipam cax nalẽ omnis ↄcubitus. oteſt ei volupta⸗ tẽ hre ſpiritualẽ concubitlicet carnale ſit Prer opus vᷣlutis aut habet delectatio⸗ ne aut hre poteſt. iuxta illud qð dictũ ẽ in Pſal.In cuſtodiedis illis retrivntio mi: ta. Poc ẽ ſuauitas ⁊ hilaritas in ipſis oꝑi bus executione mandatoꝛũ õ pter ſi fuerit opus ↄiugale/ ex iuſticia ved⸗ dẽdi debitumi vel ex charitate cuſtodicẽdi ſe vel vxoꝛẽ a macula vel contaminanone denicaliie Hiemo dabiſare debet quin ex opere iſto poſſit eſe in coꝛde operatis aliquando delectatio ſpiritualis. Ncipiamus ergo adiuuate deo ꝑ ſequi beſtia iſta qᷓ maioꝛẽ partem generis humani ab initiovſqʒ ad finem deuoꝛare abſoꝛbere nõ ceſſat pex „ nicientes ipſam in ipſa radice ſua- Pꝛimũ 6 nim cõcupiſcẽcia qua ſi pꝛecidere acumi⸗ e diſputatõis celeſti vᷣtute pꝛeualuerimꝰ exterminabitur ipſa ⁊ deſtruet᷑ radicitus. Dicamus ergo ꝙ membꝛa genitalia nul⸗ lum babent pᷣuilegium exceptionis q̊ libe ra ſint et exemptaſa ſubiectione et obedi/ entia rationis ſeu liberi arbitrii ſeu libere voluntati ſubiecta.Ergo ſunt naturali le- ge et iure ratiõi ſubiectaſſicut et cetera mẽ ꝛa exterioꝛajergo nõ licet eis moueri cõ⸗ tra ꝓhibitionẽ⁊ volũtatẽ ratiõisiq ſimo nent iniuſte mouẽt qꝛ ↄtra ius ipſiꝰ ra⸗ tionis/⁊ ↄtra iuſtigã obediẽcie quã natu⸗ rali lege debent ipſi rationi. Ampᷣois ꝙ volũtas ratõnisſſane/⁊ nulla ex pte erratè bona ?⁊ iuſta ẽ.Et ab hijs ꝗbꝰ de iure ipe⸗ rat faciẽda.iure auũt nature ratio imperat om̃ibꝰ viribꝰ inferioꝛib/oĩbꝰ carnis mẽ⸗ bꝛis. Saniſſimę aut ⁊ abſqʒ oĩ erroꝛe vuli ratio gete mẽbꝛoꝝ genitaliũ ⁊ pacẽ omni moda vutis caſtimonieq motu mẽbꝛoꝝ bmõi ngſſime impugnat᷑ Quare mẽbꝛa genitalia lege nature ꝗeſcere dñtac ceſſa re ab bmõi motibꝰad iuſiũ vlłiperiũ rõis — ſacramento Matrimonj Amplius. oncupiſcit vo caro aduer ⁊ generaliter contra omnia vicia et pecca genben ſus ſpinitum et ſpiritus aduerſus carnem ta. Non enim eſt victoꝛia de hijs niſti pr nueen vt dicit Apoſtolus in.v.ad Halathas.Et moꝛtiſica tionem et extinctionem. Cũ enix ſlne nos omnes et ſinguli hoc ipᷣm ipᷣa expien hoſtes viſibiles vinci ſcilicet poſſunt:c vi⸗ lentit tia ſenſus vltra q; opus eſt cognoſcimus uereeſſeq; victi ſimul et viui. vicla tamen igeie Aut ergo iuſtum habet bellum aduerſus ⁊ peccaꝝ ſola ſua moꝛlificauone vincant imen ſpiritum carolaut non. Si iuſtũergo ſpi · nec vnqꝙ; victa eſſe poſſintniſi moꝛtua fue mint ritus habet bellum iniuſtũ ſiue iniquum rint vita ſolaq vicia ſua de nobis trium⸗ On aduerſus carnẽ.quare iniquũ ẽ vel iuſtũ phant.hoc eſt eo ſolo ꝙ in nobis viuũt⁊ 1 re ſpiritum vincere carnem. Nõ eſt ergo ad quatenus viuũt nos vincun? Mani⸗ ee iuuandus ſpiritus contra carneʒ. Inique ergo laboꝛauerunt tot milia ſanctoꝛuʒ di micantes tam ſtrennuiter cum ſpirituſcõ/ feſtum igit ẽ quoniã pᷣmi motus cõcupiſ⸗ cencie carnis occidendi ſunt.⁊ non ſũc oc cidendi.niſi ꝓpter iniquitatẽ rebellionis nchen Cpermel nusnic tra carnem. Amplius. Si iuſtũ eſt bel aduerſus ſpiritũet ſua culpabilitatẽ. Ma Ainſen lum carnis contra ſpiritũſergo iuſtum eſt 1 nifeſtũ ergo eſtqð omnes ſequẽtes acdes unit eam vincere.Quare adiuuada erit in iſto?ꝰ multofoꝛtius occidendos. Pꝛima em̃ac- np . bolo contra ſpiritum ſequitur ex hoc ꝙ es minimũu habet culpe.Secunda pilusr n ſpiritus teneatur deſiſtere a rebellione et ſic deinceps.Quonia aut omniũ iſtarum bntbe repugnantia contra carnemet ita tenebi- acien velut dux et regina eſt ip̃a voluptas ſnc tur cedere et ſuccũbere carniſet ſubire ßui⸗ carnalis/cui et ſub qua militat.multofoꝛſi ſtunl tutem eius turpiſſimã atq; nequiſſimam. us ipᷣa occidẽda ẽ. Amplius.ſi omnes ntiub Quare ꝓſtituere ſe omni vicio et deſide⸗ motus ad ed vel in eã occidedus eſt hoc ttube rio carnis et abire poſt omnia flagicia. et vtiq; nõ niſi ꝓpter eã multofoꝛius è ipſa ttalgiii paſſiões ignominie. Reſtat ergo iniqun, occidẽda. Amplius. ſi omnis via euus Mſſece eſſe et iniuſtum bellum carnis contra ſpi ſiue qᷓ ip̃a veniatſſiue qua veniat᷑ in i=ſam Autem rirum. Compeſcenda ẽ auteʒ caro ab om pcidẽeda ẽ ac pꝛumpenda. Maniſfeſti inie a eo ꝙ iniquum ⁊ iniuſtum ẽ. Compeſcẽ ẽꝙ ⁊ ipᷣa exterminaãda ẽ a nobis ⁊ nos lG N. aa ergo eſt ab omni rebellione cõtra ſpi- ge faciedi ab ea. Ampᷣ· cũ ipᷣa ſitꝑ quua “ Auchu ritum. Quare ab omni concupiſcencia ſi · ⁊ ꝓpter qua caro pugnat cõtra ſpiritumꝰ Hoble . ue concupiſcere contra ſpiritum. Nullꝰ er per qua maxime foꝛtis ẽ et pᷣualet ↄtra ſpi iſti, o motus concupiſcencie contra ſpiritu? ritum /ipᷣeq; ſpiritus maxime debilis otra mnnmon ſuninendus ergo occidendꝰ vel extingu? ipᷣam.adiuuadus autẽ ſit ſpiritus ↄtra car lehuhen dus. Amp̃.ſi totum bellu carnis ↄtra nem maxime occidenda eſt euidenter. mtehu ſpiritum eſt iniquuʒ/ergo omnes bellato Lieſtat᷑ aulẽ huic veritati ipᷣa na/ nicvene res carnis contra ſpiritum iniqui. Quare tura hũanaque motos iſtos vnis foinelig totus exercitus carnis qui militat aduer/ erſaliter erubeſcit membꝛa ge⸗ w ſus ſpiritum iniquus. Quare ⁊ oẽs acies nitalia pluſq; alia occultati abſcõ dit eru adide exercitus ipius/ergo et pᷣma que eſt pᷣmo⸗ beſcens appitionem ipſoꝝ et aſpectũ.Cũ W rum motuũ.et ſecunda que eſt delectatio enim erubeſcẽcia ſit iuſte repᷣhenſionis n/ inſſun num citra conſenſum. Et tercia que ẽ con / mozsfit autem iſta erubeſcencia in quoli⸗ lents. ſenſuum.et quaria que eſt operum. ⁊ qn⸗ bet indiuiduoꝛuʒ ſpeciei humane natura lpplat ta que eſt conſuetudinũ.et ſexa que eſt ex liter. Manifeſtũ eſt timoꝛẽ iſtũ eſſe na Pporie ecutionũ.et ſeptima qis eſt defenſionum tureitimoꝛ antẽ nature vniuerſalit᷑ nõ po cnerp ⁊? oclaua que eſt gloꝛiationũ de buiummo teſt eſſe iuſtus aut indebitꝰ Merito ergo oſeie di. ct nona que ẽ dogmatiʒationũ et pᷣdi- etiuſte timet natura bumana rephenſio/ fſckere cationum quibus dogmatiʒantur et pᷣdi⸗ nem in huiuſmõi motibus. jure ergo re/ nel catur opa carnis. Et decima que eſtimpu p̃hendi ſunt motus iſti. Amplia.quo⸗ Muſch gnationu puritatis ac mundicie carnalis nia ipᷣa erubeſcencia ẽ confeſſio quodam ſohti ſiue aperte ſiue occulte caſtitas carnis æ mõ culpeſerubeſcit autẽ vniuerſalit natu intea mundicia impugnãtur. ſine detrabendo. ra humana huiuſmodi molugergo oſtat ide ſiue diſputando ſiue inſidiando que vim eẽ culpabiles. Confeſſio autez nalure vni ipe aut violenciam inferend. uerſalis mendaxeẽ nõ poteſt.nec eius te/ Unn quia pugnadum ẽ contra ex ſtimoniuz. Jpᷣa ergo atteſtatione natura ſn⸗ — Ercitum carnisvſq; ad interitione manifeſtum ẽ ipſos eẽ culpabiles.El boc — * OW Pinnche lunt.:nat uutatiſcber mlgabii) Gemnn WMonaifer nckiürrin a. ui nuunetie iſthinn ckei nicnſe antriin Noortin. name eſt ind ubitãter cauſa ppter qua mebꝛa genitalia abſcondũtur et erubeſcitur aſpe ctus eoꝛum /qa radix erubeſcende concu piſcencie ſedem habet in ipis a qua et pu denda noĩata ſunt. Judicium autẽ hmõi ẽ añ erubeſcüt pueri aſpectui hiuſmo di membꝛoꝛũ vel abſcondunt ea ab ocuł hominũ/q; hu ius motus incipiat fieri in eis.Qui motus quatomagis inualuerint et increbuerit/ tanto amplius inualeſcit erubeſcencia illoꝛum ſollicitudo abſcon⸗ endi ea. Amp̃ ·et ſi aliud non habe/ et perniciei voluptas carnalis qᷓ; ea qᷓ di⸗ imus videlicet ꝙ inebꝛiat mentẽ huma⸗ na:⁊ tranſuertit ſenſum ip̃ius:atʒ coꝛum pit palatũ ſpirituale ipius.faciẽs ei deſipe re omne ſpirituale bonum ac nobile.tan dem vᷣo ex loto auertit a deo ⁊ a vera reli lone que ẽ digna honoꝛificencia ⁊ cultꝰ ei ſolus debitus eiqʒ acceptus. Recte autes attendẽtibus manifeſtũ ẽ natura hũanaꝭ ad vera honeſtatẽ que vera religio eſt et ad cultũ ipᷣius deijꝗ vere ſanctificatio eſt deũ rite collentiũ creata/ac conditam eſſe/ Quare maniteſtũ ẽ nature hũane inimi/ ciſſima eẽ hanc de q̃ agimus carnis volu⸗ tatẽ. Qſi gs dixerit qaꝛ immoderata voluptas ẽ que auertit a deo et ſuꝑiducit obliuionẽ ipius Querendũ ẽ ab eo cuiuſ mõi ſit illa qua intelligit. moderatamſlege mr̃imonij quã legẽ ſupꝛa tetigimus neceſ ſe habet confiteri.onmẽ aliã inimicã eſſe nature humane.Et ꝓpter hoc iplacabilit᷑ pſequendã hoc ẽ qd intendebamus.Si vo intelligat moderata congruẽcia et poi ſibilitate ipſius coꝛpis humani. IJnuenit᷑ autẽ hec diuerſitas in hoĩbus ex diuerſita re comple vionũpt alij magis potẽtes ſint in vſu mulierũ aliſlminus.alii penitꝛipo tentes. Intelligit ergo moderataʒ eſſe vo lInptatẽ complexioni coꝛpis adequataʒ ac ꝓpoꝛtionata. Immoderatã vo complexi onẽ ⁊ poſſibilitatẽ coꝛpis excedentẽ.Quia vo ſic ĩimoderata voluptas minoꝛ eſtx ſie moderata maioꝛ.Que autem minoꝛ ẽmi nus inebꝛiat⁊ captiuat mentem humana minuſqʒ auertit a deo. Quare moderata voluptas carnis iuxta itennioeʒ ſua magt inimica eſt nature hũane. Uoluptas em indeſideio eſtvt ait tulius no in ſacietate Et ꝓpter hoc qui maxime eam ſequntur ipſam nũme aſſequntur. Amplius.ſic marſme amantibꝰ voluptatẽ iſtam maxi me ſapit ipiaſ maxime deſipit voluptas ſpiritualis. Sic econuerſo marime aman tibus delitias ſpnales mauime ſapiũt ipe/ maxime deſipiunt eis carnales. Quid er go reſpõdebit aduerſariꝰ/autvterq; iſto/ rum habent palatũ coꝛdis ſanum⁊ bene diſpoſituʒ aut no Impoſſbile aũt euidẽ ſapoꝛibus hijsineceſſario errat alteri eoꝝ ſiue palatum coꝛdis alterutroꝝn. Palatnʒ em̃ cui deſipit quod ei ſaꝑe debet aut ecõ trario neceſſitate errat.ſicut⁊ viſus qui iu dicat album nigrũ ⁊ ecõuerſo.Alterutroſ vero eoꝛum errare neceſſe eſt. ergo vel ne ceſſe errare ſapiẽtes in eo/c ex eo/maxime e denp ſnnt ꝙ in eis ſapiũt bona ſpũa iar deſipiunt delicie carnalesivel errare luxurios qui ex hoc maxime inſipiẽteꝗ habẽdi ſunt et habent/ꝙ in eis ſapiũt di les ac ſoꝛdide delicie ⁊ deſipiũt nobiles ⁊ O Rocedamus añt vlteri mude. luptas ſit iſta de qua hic agimus Uidetur em veri nois voluptas qᷓ tanto ope qrituntatiſq; diſpẽdijs compatur/a qua nec etiã viri ſanctiſſimi niſi diuini mu neri admirãdo adiutoꝛio ſe ↄtinẽt aut co peſcũt. Deinde exiffinitiõibus delectati nis que ſunt coniũctio conueniẽtis cum conueniẽti æ ꝑceptio rei que naturalis eſt virtuti appᷣhendenti: Conueniẽtis autem cum cõueniente coniũctio eſt maris et fe⸗ mine ↄmixtio: veri noĩs ergo voluptas ẽ ſiue oelectatiocũ ei ↄueniat ipᷣa noĩs ra/ tio. Ad hunc modũ ſe habet ⁊ de alia ra⸗ tione.virtuti em̃ tangibilique eſt in mem bꝛis generatiõisnaturalis eſt. Hoc ẽ na- na generationi. pars adiuuantis coꝛpis. Almp̃. cum in bꝛut animalihꝰ iuenia tis/⁊ hoc de natura tm̃ nullatenꝰ aute ex pte damnationũſvel oꝛginale coꝛruptiõe nullo modo expeõ vi ꝓpter peccatum dam diuine inſtitutiõis.ergo in ſpecie hu mana quantũ ad id ꝙ cũ bꝛutis aialibuſ habet ↄmune neceſſario erit hmõi ↄcupi ſcentia ſen ſideriũnõ vt plagaſneq; vt coꝛ ruptio.ſed vt natura ⁊ lex diuine inſtituti onis ꝓpter quod etiã in bꝛutj animalibꝰ vocat᷑ ius naturale. Hui at iudiciũ vide tur ꝙ in mni indiuiduo ſpeciei hũane inuenitur iſta diſpoſitio ⁊ concu piſcen- lia ⁊ deſideriũ hmõi volu vtard Que⸗ em̃ us inꝗgramꝰ. Utrũ veri nois vo turaliter ↄneniens coꝛrelatiua ⁊ coadiuti⸗ 4 — „ C Vvſpo derod i⸗ M O 7R * „ . BDe gecidũt pᷣter naturam ⁊ affoꝛis adueniũt ſubſtancijslin paucis reꝑiunt᷑ indiuiduii ⁊ raro.merito ergo videt᷑ eẽ naturalis hu iuſmodi ↄcupiſcetia ſeu deſideriũlnihil ãt . naturale inhoneſtũ vel illicitũ eſt ſeu pec catuz. Quare videt᷑ amoꝛ hmõi volupia tis licitus eeſamoꝛ aut illiciti aut mali ne⸗ ceſſario illicitus ⁊ malꝰcẽ. voluptas ergo iſta nec mala ẽ nec illicita. Rſjdemꝰ aute hoc qꝛ nec vera nec veri noĩs voluptas eſt iſta.ſed ſomniata tm/ꝓpler quod⁊ de lectamentũ ſomnij vocata eſt. Sapiẽ.vij. Qucadmodũ auteʒ mulieribꝰ grauidis carbones⁊ cineres ſuauit᷑ ſapiũt interdũ: 2 Ppter eos naturalibꝰ cibis naturaliter q́; ſapidis ⁊ delectabilibꝰpᷣferuntlauidiſſi męq; appetũt.⁊ ipſe erroꝛ vᷣtutis appeti/ uxbſiue coꝛruptio pa lati coꝛꝑis mentit᷑ eiſ delectationeʒ guſtabilẽ et qdãmodo eas ſompiare eiri coꝛruptio palati in oc teriòꝛis ac ſpũalis. eſt palati coꝛdis/ mentit nobis ſuauitatẽ eſſe ſeu volupta/ tem/quod reuera nõ eſt ſuauitas vel vo⸗ luptas/ ſic ⁊ ſcabioſo ipᷣa ſcabies ⁊ pꝛuri/ go ſcabiei mentit᷑ ſuauitatẽ eſſe in ſcalpti⸗ one / ⁊ in cutis ſue laceratiõe/ cum reuera non ſit veri noĩs ibi voluptas ſicut apꝑet econtrario. amaritudo em̃ ſaliue ⁊ fumꝰ colere mẽtitur/ebꝛicitanti amaritudinem amigdaloꝛũicuʒ reuera in eo amaritudo noõ ſu ymo dulcedoſſit ævehemẽtia ſamis meniitur ſuauitatẽ interdũ ſapoꝛis in oe in quo eſt. Sicut legit puer xxvij. Anima eſuriẽs amaꝝ ꝓ dulce lumit Silr iob. ux. Eiu ſinguila repiſſẽt ad ea cũ clamoꝛe curte bãt.⁊ eiuldẽ ſexto.Que pᷣus nolebat ian⸗ ere ania mea.nũc pꝛe anguſtia cibi mei unt. Sic vehemẽtia ⁊ pꝛurigo concupiſcẽ tie mentitur couenientẽ coniũctionẽ/que non eſt. Et voluptatẽ vbi non eſt. Et hoc apharet in abbominatione ſodomitica vbi manileſtum eſt diſconueniẽtes cum diſconueniẽte ↄiunctio. Is autẽ declara⸗ uimꝰ ꝙ oꝛiginalis coꝛAptioſ bꝛutalitas in no bis plaga ẽ.Et vniuerſalitas ip̃iꝰ u ⁊ ꝑpetuitas indiciũ ſunt.non qꝙ a natura ſintiſed potius ꝙ non a caſu ymo ex ꝓui dentia ⁊ iuſticia illata Sʒ neq; hoc ꝗð in quolibʒ indiuiduoꝛu ſpeciei hane inue nitur iſta diſpoſitio ſcʒ ↄcuꝑiſcentia/⁊ d e⸗ ſiderium voluptatis huius indicium eſt/ ꝙ naturalia ſinhoc eſt ab ipſa oatura ſ onus & ipſi nature illata. Oè ſi quis 4 dixern ꝙ vinus animalis a vinus ſpug⸗ r. RRõ ſacramento matrimonij. lis due ſunt virtutes quẽadmodũ tam xꝰ tus viſibilis quã virius andibilis ſuaʒ ha bent ꝓpꝛiam delectationẽ ⁊ ſuum ꝓpꝛii delectabile.ita nihil ꝓhibet vtranq; illa⸗ rum ſimiliter ſe ſuam ꝓpꝛiam habere ꝓ pꝛium delectabile.vel ſua ꝓpꝛia delecta⸗ bilia.E ſic vires ipᷣe non ſunt cõtrarie ad inuicem ſic nec delectauões.Sed quẽad⸗ modum delectatio que eſt ſcõm viſuʒ im pedit ne illa hoꝛa ſit delectatig ſcõm audi tum.⁊ illud impedimentũ non eſt ex con trarietate que ſit inter viſum ⁊ auditũ aut inter delicias eoꝛũ cum ꝓculdubio cõtra ria ipſa non ſint.ſed potius ex imptibilita te mentis hũane ⁊ aggrauatiõe.qua pati tur. hoc eſt ex coꝛruptioe coꝛpoꝛis ꝓpter quas partiri ſe non põt ſimul pluribꝰ oᷣli cijs mens humana. nec vacare duʒ eſt in coꝛpoꝛe.quaſi toto põdere incũbens vni ſoli donec abſtrahatur ab la. Reſpõde mus ꝙꝙ ipſo ſenſu ⁊ experiẽtia maniſeſtũ eſt illud quod ẽ anĩale in nobis rebelſare aduerſus id quod eſt ſpũale in nobis cũ debeat iure nature omnino eẽ ſubditũ et ex toto obediẽs.⁊ hae dominatiõeʒ ami/ ſiſſe ſpiale noſtrum nõ caſu ſed ꝓuiden tia. neq; immerito ⁊ abſq; culpa ſed iuſti cia irrepᷣhenſibili atq; iudicio cnncta regẽ R atʒ ad miniſtrat dei O em iure ad no ſtrum ſpũale ꝑtinet abiqʒ iniuria eidem auferri non potuit niſi ablatiõem iſta me ruerit alicuiꝰ culpa. Alterutũ ergo duoꝛni vel vtrũꝙ foꝛſitan neceſſe eſt factum fuil⸗ ſe in natura humana. videlicet vel vt ſpi rituale noſtrũ debilitatũ ſit a foꝛtitudine ſua naturali ⁊ depᷣſſum ab altitudine do⸗ minaliõis iſtius quibus pꝛeeẽ ⁊ ſupereſſe jure ⁊ lege nature debebat ei ꝙ eſt ania- le in nobis ꝗ debita ſubiectione eiecum vſq; ĩ rebellionẽ.⁊ a ſua debilitate in iſtã inſolentiã confirmatũ.vt iam nõ liberta- te⁊ imperio ſuperioꝛis ſui hoc eſt eius qaõᷓ eſt in nobis ſpũale moueatur.ſed quem/ admodũ in bꝛutis neceſſitat᷑ violentia fe ratur.⁊ ſicut furioſus ruptis vinculis ⁊ ca thenis in ſeip̃ᷣm deinde in alios ſeuire cõ/ tendit ingo legittime ⁊ naturalis ſeruins⸗ tis abiecto.cuius figura eſt demoniacus ille eusgelicus qui frequẽter in aquam et in ignem ſe pᷣcitabat.Sicut legitur. Mar ci.ix. NHec aliter audicdi ſũt qua pecudes gens epycurio:ũ qui poſuerũtvires ania les in nobis ad anĩales ſeu carnales deli cias creatas? conditas eſſe tanqus ad ſũ “ un inon ſh Neb aluil vſi winie guiri alon ndi ſentu Uüſu ogi⸗ uun ſuse get wpor⸗ deſt cluen nllan roid ſtergo Allenm ed Wam mus lenbe ſpama nane ignen uale ſu ſpn uii enceti nclen Cungi N magt lons eneca datio nalio lnigzt laſtan menta wus⸗ l.† Nuno ac ltere Ne⸗ Wun ne G 4 * 3 . . 1* . A e Aötcie Rrabasn NE . EA. NcRN;H 6 NNGR eN Kuten ricr 4 e R naen Auael. 4* N N 1† 1, mano ⁊ ex cogitãda ac ꝓuiden mum bonũ et ſummũ finem. Tunc enim in ↄtumeliã ſuaʒ vires hmõi creaſſet deꝰ ſi ꝓpter hmõi delicias ipſas creaſſet.et pier hoc non ad delicias naturales.ſʒ ad exquiſita flagitia execrandaſqʒ libidines potiſſimũ create eſſent.cũ paſſics igno⸗ minie maioꝛes videãtur habere delicias dua viſus naturales. Alioquin nec tanto ardoꝛe nec vehemẽtia ad eas trahi nec tã a diſſicultate ab eis reuocari poſſe vide⸗ rentur flagicioſi. Idem dicimꝰ de alijs ta ta ſtudioſitate coquoꝛũ et hyſtoꝛionuʒ ex cogitatis delicis.que omnes ſicut diximꝰ quia maxima eẽ videntur ꝙ ꝓbat ſtudio ſitas aclaboꝛ eas querentiũ ⁊ ſtudioſitas ipᷣa.quia maxime deo contumelio ſeſunt vipote religionem ac cultum eius maxi/ me deſtruẽtes.eiuſq; obliuionẽ maxime inducentes.in ſui ipius iniuriam ⁊ contu meliam vires aniales ꝓculdubio creaſſ Hmõòi delicias illas nobis dediſſet. No eſt ergo ſimile de viſu ⁊ auditu cũ neuter alteri iniuriet dum iuſſum ſeu iniunctuz ſibi ab imperãte virtute peragit officium Manifeſtũ ergo eſt de omnibus que dixi mus ſugienda eſſe omnẽ coꝛꝑis volupta⸗ tem hoc iñ ſ̃ᷣm magis ⁊ minus fugienda ipᷣamq; eſſe vt laqueũ irretitiõis.vt piceʒ inꝗnationis.vt vinculũ captiuatio nis vt ignem ſpũalis exuſtionis.hoc eſt quo ſpi rituale noſtrũ exuritur omniaq; bona no ſtra ſpalia id ẽ vᷣtutes eoꝝ oꝑa ta extio/ ra quã interioꝛa penitus ↄcrematur.fugi⸗ enda etiã vt aquam exunctionis que ſpi/- rituale nrm quo ad omnẽ viniſicũ caloꝛẽ exuinguit. Silr etiam vt aquã immerſiõiſ vbi totus choꝛus vtutum ⁊ gratiaꝝ ſub/ mergitur. vt virium inſaniſſime debꝛia⸗ tionis vt toxicum peſſime ac lurpiſſime enecationis.vt adulteria fallaciſſime bla dationis. ⁊ vt ſpucicia execrãde ab homi natiõis.Uerũ quoniã anec effugere neqʒ etiaʒ fugare poſſibile eſt cõitati hominũ in ſtatu pꝛeſentis coꝛruptiõis abſq; deteri mento fructus nobiliſſimi quã ꝓlem dixi mus ⁊ abſq; nature noſtre multiplicatio nis. Neceſſario cõſulendũ fuit genen bu e nda via me dia.ad hibendũqʒ remediũ quo nec ipᷣa fugeretur in danum fructificatiõis.neqʒ poſt eam abijretur in tam multiplicẽ per⸗ niciem euntiũ. Jam aũt declarauimꝰnul lum eſſe remediũ nullamqʒ viam mediã qua occurratur vtriqʒ iſtoꝛum periculoꝛũ lxxij. pꝛeter matrimoniũ. Oè ſiquis dixerit ꝙ in opibus nature oꝑꝰ generatiõis eximi⸗ um eſt ꝓpter pꝛecioſitateʒ fructus. ⁊ ide qeatoꝛ ⁊ inſtitutoꝛ nature inſtituit iotvum inter omnia coꝛpoꝛa delectabiliꝰ vt ei opi ꝓpenſius ⁊ inſtantiꝰ intenderet᷑. Si em tanta diligentia ⁊ laboꝛe inſtatur ab ipii/ hoĩbꝰmultiplicatiõi ceteroꝝ anialiũ imo etiã mitofoꝛtius inſtandũ émuitiplicati- oni hoim. Reſpondemaq: ⁊ iſte truciꝰ ẽ ſicut equus ⁊ mulus quibus non eſt intel lectus. Sicut em̃ delectatioʒ in potu aut cibo magis facit ⁊ auget vehemęetia ⁊ ar⸗ do:ꝛ ſitis ⁊ famis quã ipia potatio ⁊ come Q ſtio. ſic ⁊ delectalionẽ in vſu mulieꝝ facit vehementia ⁊ ardoꝛ cõcupiſcetie.⁊ ſic co/ meſtio ⁊ potatio per ſeipas non ſunt æ⸗ lectabiles ſed per eſuriem ⁊ ſitim Sic nec cõmitio maris ⁊ femine per ſeipam dele⸗ clabilis eſt delectatiõe carnali Habet emm̃ delectationem ſpualem hinõi cõmixtio Duplicem pᷣmam ſo naturaleʒ quã faciũt ſpes ⁊ amoꝛ ꝓlis.cuius ſimilis inuenitur in omni aratoꝛe⁊ ſeminatoꝛe ⁊ omnis ge neris agricolatoꝛe.quibus ſpes ⁊ amoꝛ fructus etiam acerbiſſimoslaboꝛes agri⸗ colantiũ delectabiles faciũt.Quia vo ea que a creatoꝛe ſunt.oꝛdinata ſunt contra oꝛdinem vero eſt vt id quod melius ẽ ſit ꝓpter minus bonũ.aut id quod nobili⸗ eſt ſit ꝓpter vilius.Uilioꝛ aũt ẽ voluptas ex opere generatiois quam ipᷣm ⁊ minus bona quare nunquũ ex oꝛdinatiõe crea⸗ toꝛis eſt opꝰ generatiõis ꝓpter volupta⸗ tem que eſt ex illo. Ampliꝰ.cũ vis ge⸗ neratiua non ſit niſi ꝓpter fructum ꝓlis erinſtitutione creatoꝛis nec opus genera tionis qð non eſt niſi via ad fructũ debet eſſe niſi ppter ipſuʒ Intoꝛquete ergo ipᷣm in aliunm finẽ.abuſio eſt contra oꝛdinati oneʒ creatoꝛis. Amp̃.ſi ſuffecit in alis operibus agriculationis ſpe et amoꝛe fru ctus mouere agrielas ad opera ſua. Et ſufficit etiam agricòlis ad eos mouẽdos in parte iſta. quaãtofoꝛtiꝰ ſufficere debuit ⁊ iſti ⁊ illis in illo opere tam nobilis agri colationis.hoc eſt in cõmixtione mard et femine vtſola ſpes ⁊ amo: ꝓlis eos na⸗ turaliter ad opus generatiõis mouerent Quanto etiaʒ magis decuit creatoꝛẽ hac ſpem ⁊ amoꝛem augere qui recti ſunt dũ in finem debituʒ ſolumodo intendũt atʒ ſeſpieiunt gudigtn cutuũ amoꝛem ſcilʒ voluptatis. Maxime cũ iſte amoꝛ. numn — nerationis qnod in finẽ fructus ⁊ pꝛolis dirigendũ ⁊ exercendũ erat. ad ſe rapiat T in ſeipᷣo ſtare cogat. Ita vt non ſolum fructus pꝛolis nõ curetur a cõmiſcentidꝰ ſed vt etiam nõ ꝓueniat ꝓcuretur ne vo luptatẽ ipßam aut minuat aut ex toto etia tollat. Amplius. ipᷣa voluptas ſuo au gmento ⁊ vebementia impedit fructũ ge neratiõ is. Oui em̃ maxime ardent hmoi pꝓcupiſcẽtia pauce gene:atiõis ſunt.⁊ pau ci fructus aut nullius. ⁊ cito ſteriles effici/ untur. ⁊ ad generatiõʒ inepti.ſiue ꝓpter hoc quia ex hmõi ardoꝛe ſemen generati uũ ↄſumitur ſiue quia frequẽtatio ipius ↄmixtiois nę in vita coaleſcat hmõi ſemẽ impedit/quod apparet in mulieribus ꝓ/ ſtitutis que raro: vel nunquam cõcipiunt ve lnimio ardoꝛe exhauſte vel nimia fre quentatia turpitudinis ſemen in ſe vitaʒ habere 2 coaleſcere pꝛohibente. Mani⸗ feſtum eſt aũt iudicium et multiplica tio ↄcubinaꝝ quas falſo noĩe vxoꝛes nuncu⸗ pant ⁊ ↄtra nature legem eẽ ⁊ deo penii⸗ non placere.⁊ ꝙ multiplicationẽ gentis ſue quã per hoc intenduũt ſacraceni nõ aſ/ ſequantur. Inq cunq; em̃ regno alterius gentis eiuſdem amplitudins 2 fertilitat: terre.inuenit᷑ tanta nũetoſitas popuſoꝛũ indigenarũ quanta inquocũq; regno gẽé tis ſarracenoꝝ.niſi foꝛte peſte aut gladio aut alio incomodo ſecus ↄtingat Quare manifeſtum eſt ꝙ multiplicano vxoꝛum⁊ opeꝝ qua dant generationi nõ efficiũt gẽ tis ſue multiplicanʒ quaʒ intenduũt Ne q; caſtitas coniugalis ⁊ ſingularitas mr̃i monioꝛuũ diminuuiõʒ aut detrimentũ ꝑe⸗ rit gentis noſtre qua diminutionẽ in ſua gente tatopere foꝛmidant.Diligenter aũt altendẽtibꝰ in hoc maniteſtũ. ſatis oꝛna⸗ tũ eẽ virũ cuiuſcũq; ↄditiõis ⁊ ec quãtecũ q; npotẽtie aut opulẽtie ſit ꝓuiſõe ⁊ exhi⸗ biiõe domꝰ vniꝰ ec ndioeri numeri q̃ ẽ D xij.conlinẽs ſibi liberos.cũ falia nccaria ⁊ centi.etiam ſi rex ſit pᷣpotens atq; ditiſſ/ mus pꝛo ↄgrueniia gloꝛie ſue ac magniſi centie vix poterit duodecim filis decẽter atq; competenter ꝓnidere.Poterit vtiq;ʒ eis tanquã ſeruis veſtitum ⁊ cibaria ꝓui dere⁊ hoc abſq; onere⁊ difficultatenõ ãt Vt regis ſilijs vt decet celſitudi * diuitiarum ſeu potentiarũ ipſius diuicijſ poſentijs. Manifeſtũ eſt hmõi nu⸗ He ſacramento matrimonij. ſinem et fructus plis impediat.et opꝰge Et dece ding; regiam quia ꝓpoꝛtionalia ſunt genera hmõi meri donũ oĩs genert diuites perigentia virium onera. Pauperes vo impoꝛtabili liter.vix aũt inuenitur vir ⁊ vxo: qui edu cando et erudiendo omniq; modo ꝓni/ uidendo duodecim liberos ad virilem ꝓ ducat etatem.et quia quod eſt nidus ma nibus aut nido ſimile hoc eſt domus in hominibus. vnus autem et vna tantũ in vno nido puliiſicant. Sic vnus et vna ta tum in vna domo generãt. ewoc eſt per ſe ꝓp:ium matrimonij domũ ſciiicet vna edificare ꝓpter quod mas et femina ba- trem et matrem reliquunt. ſibiq; adinui⸗ cem adherent. vt ſibi alam domũ edifi⸗ cent. Sarraceni vero non domos ediſica re.ſed ciuitates ſingulas intendunt.et in fra domoꝝ ſingularuʒ anguſtias ↄclude re ciuitates. miſera cecitate domum et ci uitatem pariter ↄfundentes dum domũ non pꝛius edificare ↄtendũt quã ciuitatẽ imo ciuitatẽvt dixiꝰ intra domũ.Ciuitas em̃ oĩs quedam multitudo domoꝛũ eſt. Moaniteſtũ ergo eſt mrimonia ſingu laria ſcʒ inter vnũ et vnam ipſas limites et anguſtias facultatũ ac diuitiarũ requi rere.⁊ quãtumcũq; ampla ipſarum opu⸗ lentiam ſatis onerare. ⁊ extenſionem ſeu multiplicationẽ ipſoꝛuʒ aut non lalis eſſe poꝛtabilem facultaubꝰ. aut nullaten? de cere humana naturam Ex quo ⁊ aliud in conueniens ſequitur manifeſtũ vicʒ tan ta inhũanitas tantuſq; filioꝛũ cotempt⸗ vt ipſi parentes non pluris habeant pꝛ-o pꝛios filios quã poꝛcos ſuos dum ſimui ad fſo:um rerum nõ alias.ſilios adducũt ad vendẽdum nec aliter vxoꝛes ſuas ha beant quam poꝛcos.Equaliter em̃ deſe⸗ cunditate ꝓpꝛiaꝛum vxoꝛum queſtũ faci unt vt poꝛcoꝛũ ſuoꝛum Jam ergo maniſe ſtum ẽ ex hijs quia matrimoniũ eſt reme dium infirmitatis et ſalis ? conſeruatio fecunditatis. Pꝛopter quaʒ dictum eſt & nuptie implent terrã. et quia inſirmitas ẽ ardoꝛ ⁊ febris virtutis generatiue. ardoꝛ quia exceſſꝰ caloꝛis febꝛis quia eſt ſuvper grediens curſuʒ nature.nature dico in ſui pmitiua inſtitutiõe. ? intellige admirada diuine bonitatt ſapientia que malo iſtiꝰ inſirmitatis tam bene vtitur. Tantus ꝗqʒ pe eſt doloꝛ partus tanta erumnoſitas pᷣ gnantiũ.tantus laboꝛ ⁊ miſeria nutrime tum. vt ad opus generationis aut nulla aut pene nulla ſemel ab hijs liverata. re nerteretur mulier. niſi eam illecebꝛa volu 4 Pheis dorm enine libose drepn peerab Kerent amnal inteno bonie ſecn⸗ 9 cf gneſtpi ſclcein (undon Dn Ecnihe wonin escon Sinele moner ſonema liundo gugibn⸗ Cuisna neanrt VuNd lamian fliosg talema noneke wererig AMnnatt Mrigere Mamern udde⸗ ſenigi Citmen loliſtue ue con aulem. ſipient cſemn lheeſta ine 14 Nd bein dSA 3 6 Xc emsdn ſondäen 7 eHn . isſere. mdoni 1dondseen nuenemdn a Ee e e R NAT5 haß Aee (Daare ,4 4 1Rer . eeſe e dſe AAKT s . “ 42 se fie rOe! e 2* „ zil E e. 1s ete „ . 4 4 S 1 . ℳ 19 gzne ſit vintus ſacramentalis m ſcilicet quã gratiam preſtet ⁊ quod reme⸗ pᷣtatis huius traheret ⁊ concupiſcentie ar doꝛ vrgeret idem dicimus⁊ de viris. Nõ enim eſt leue onus pꝛouidere de pꝛegnã⸗ tibus enixis ⁊ nutrientibꝰ.Siliter cuſto/ dire ꝑnulos nutrire et erudire. Quapꝛo⸗ pter ab opere generationis ommino deſi ſterent niſi eos ad illud concupiſcentie carnalis infirmitas impelleret niſi ipſos intẽtio ſublimioꝛ charitatis ⁊ iuſticie aut boni alterias de quibus ſupꝛa intentiõ, fecimꝰ ad hmõi opus induceret. Oſt hoc relinquitur nobis deter minare qſtiones circa hoc hee aãt ſunt numero quattuoꝛ. Pꝛima ẽ dium cõtra peccatũ ⁊ hoc ſacramẽtaliter Nanifſfeſtum em̃ eſt ꝙ ipᷣa ↄtrarieta⸗ le quã habet ad ꝓſtitutionẽ foꝛnicariã et abhominationẽ ſodomiticã adiunat cõ⸗ iuges contra illos nec minꝰ manifeſtum eſt intelligẽtibus ipᷣo ſui mernto apud de⸗ um contra carnaliũ inquinationũ execra⸗ tionem apud largiſſimũ retribntoꝛẽ om/ nium bonoꝛũ deum remedium obtinere pↄiugibus.Qui em̃ ea pia intentione vin⸗ culis matrimonialibꝰ ſe aſtringũt.et one ra matrimonij que tam grauia ſunt ſube atrimonij ½ lxxxiij. teſtimonio quibus hoc diuinitus datuʒ eſt in ipſa ſua confeſſione hoc cognoſcen tes. Nõ inuenimꝰ aũt cui attribuere poſ ſimus donũ iſtud tam magnũ tanqʒ mi⸗ rabile niſi virtute ſacramẽtali ipſius ma⸗ trimonij.ꝙ autem ſecus accidit impleriſ⸗ qʒↄiugatoꝛnm. peccatis eon imputandũ ↄtraxerant.vel non in ea reuerẽtia er ho⸗ noꝛe quo decet illud habent. Utrum aũt ſacramentũ veri nominis et ſacramẽtaliſ virtutis ſit ſi pꝛeter nuptialẽ benedictionẽ et oꝛationẽ qm hr̃e poteſt ↄtrahat᷑.Uerꝝ certũ eſt quia et ſacrũ ſignum eſt et ſacras ſiue ſanctificans virtute eſſentiali ſeu cõ⸗ trarietatis vt diximꝰ. Et foꝛſitã merito eũ modo nuptialis benedictio nõ ↄtemnat᷑ ſed virtutẽ ſacramentalẽ omnino nõ ha⸗ bet nec veri nominis eſt ſacramentũ niſt ſicur dixvſimus. Unde et matrimoniũ apð fideles et apud infideles equoce dicitur apud infideles em̃ non ẽ niſi ſicut diximꝰ apud fideles autẽ et illo modo el inſuper ſacrans benedictiõis virtute. Qè em̃ pꝛo ꝛie ac veroꝛũ plene virtutis ſacramẽtoꝝ cva queſtio eſt circa vᷣtutem virgi/ itatis ⁊ continẽtie ↄtra quas multi neꝗſi unt vt deo ſe immaculatos a phibitis cõ. ? ſime ſenſerunt. Si em̃ ꝓſtituta foꝛnicatio tamiĩationibꝰ carnis cuſtodiant.⁊ vt eidẽeꝰ filios generẽt ⁊ nutriant.⁊ ne per infirmi tatem carnis ipᷣm offendant. Dubitandũ non eſt eos apud eiuſdẽ miſericoꝛdiaʒ mereri qð intendunt.Pꝛeſto em̃ eſt deus adiunare conantes ad ip̃ᷣm manum ſuaʒ poꝛrigere.venire cupiẽtibus ad ipʒ. Nen ter autem eoꝛũ modoꝛũ ſacramẽtalis eſt quod em̃ facit matrimoniũ virtut: ſua ei/ ſenciali hoc eſt contrarietate aut quod fa cit merito ſuo.non facit virtute ſacramen lali ſiue virtute benedictionis ⁊ oꝛatiois que conſueuit fieri ſuꝑ nubentes.Ad hoc autem reſpondemꝰ quod digne pieq; ſu ſcipientibus ſacramentũ iſtud reuerenter q; ſeruare volentibus ipſa viute ſacramẽ iipꝛeſtatur multum refrigeriũ contra ar⸗ doꝛem ↄcupiſcẽtie carnalis ita vt interdunui etiam ad ꝓpꝛias vxoꝛes iuuenes ⁊ coꝛpu lenti ciboꝛũq; et potuum opulentia ? de licis inceſſanter vtentes frigidi ſint lłʒ ipᷣe ſpecioſe fint,.ad alias autem mulieres pe ne gelidi et enam ſi ſpecioſe ſint. Idem et de mulięribus dicimus non ex rumuſcuł bominũ aut opinione ſed de ipᷣa experiẽ⸗ et ſodomia.belue. nature humane inimi ciſſime.⁊ fructeius vaſtatrices ſeuiſſime/⸗ licet non deſinit et de medio exterminan- de eo qꝙ fructificare nobiliſſimã arboꝛem hũane nature non ſinunt. Idem aũt faci unt virginitas et ↄtinentia.ergo inimice hũane nature ſunt et de medio tollende In quo rñdemꝰ quia virginitas et ↄtinẽ tia non impedimentũ aut deſtructionem huius fructus querunt: ſed inmaniſſimã beluã imo hoꝛrendiſſima voꝛaginem car nalis voluptatis foꝛmidates quaʒ operi generatiõis inſidiari non dubitant ſemẽ retinent et ab opeæ iſto ſe ↄtinent· Quẽ admodũ ſi agricola ſciret lupum aut leo nem et inſidiari ſibiet ꝓpter hoc agrum intrare nõ auderet et ſemen in eo ſperge reinimicus non eſſent habendꝰ fecundi⸗ tati ipſius agri. Sic virgines et caſti non . .. inimici habendi ſunt fecũditatis humae ſedjmagis ſibi ꝓſpiciẽtes et cauti Similx qui hm agricola ne in agro tali ſemina ret auerteret inimicus fecuditatè agri nut latenus habẽdus eſſetſed potius amic⸗ ugricole reputadus. Cũ ergo Keming fiſ Hiuq . BHDe ſcramento matrimonij. . cuta ger bumane ſeminatiõis ⁊ maſculꝰ ra negociatiõis ipſa femina ẽvt ſtatovtẽ ſicut agricolaiinſidiat aũt in hmõi agro di femina plenus illecebris voluptatẽ ve beſtia fallaciſſima voluptatt ipi agricole luł latronibus ꝗ coꝛda furant᷑ ⁊ alis dit vᷣginitas ⁊ continentia que hmõi ager co ficultatibus a qubius non niſi fiat vio/ lam non ab agro vel eius ſeminatioe ſed lentia velut violẽtiſſimus raptoꝛibus ne/ a belue inſidiantis faucibꝰ auertunt ami mo eripiair aut euadit. Lucrũ vero buiꝰ ce agricole talis manifeſte ſũt nullatenꝰ negociatiois fructus eſt ꝓlis.negociatio aute agri vel agricole inimice quanq;ᷓ Z ipᷣm opus generationis de iſto lucro du⸗/ ſublimioꝛ plerunqʒ ⁊ eſſe debeatvirgini bium aut omnino incertũ eſt an pueniu tatis ⁊ caſtitatis intentio.Qui em̃ amoꝛe ruin ſit ex opere vel opera gemrationis. et honoꝛe celeſtis ſponſi ⁊ ißam volupta Quia ergo qð tutius mag eligenům ma rem oẽm fructum ꝓlis deſpicit/t ne eidẽ mifeſtum eſiꝙ magis eligenda eſt vgina impedimẽto eſſent quo ſincerius atʒ libe⸗ lis ſecuritas quã coniugalis diſcriminoſi rius amoꝛi ⁊ honoꝛi eiuſdẽ vacaretpecli- tas.ethoc eis potiſſimu quos infirmiras nat et fugit omnia hec quodammodo ipᷣim carnis ad id qð minꝰbonum eſt non im/ ymolat. Quemadmodũ rex dauid quõ⸗ YV pellit hoc autem eſt qð innuit Aplłs.j.ad dam aquaʒ cyſterne quã vehementer cõ CLoꝛin.vij. Qni cum vroꝛe eſt ſolicitus eſt cupiuerat volens bibere libauit domino que funt mundi quomodo placeat vxoꝛi Sicut legitur.ij.Re.xxiij. Pꝛoſtitute libi⸗ et diuiſus eſt. Qui autem ſine vxoꝛe ſolici diniget ſodomitice abhoiationis hoĩes tus que domini ſunt.Et iterum in eodeʒ in ipᷣas fauces huiꝰ beſtie irruũt.etin vo / melius eſt nubere quã vri. Qui enim ar/ lutabꝛũ ſpurce voluptatis toto pᷣcipitioſe dent ↄcupiſcenna ruũ deſiderijs ne vrant demergunt.non ſolũ de induſtria fructũ neceſſe habent repetere refrigerium ac re declinantes. Sed etiã ipſum opus ꝙ de medium nuptiaru. Reſpondemꝰ autem buit eẽ generatiõis in turpitudinẽ ang d aliud quia non licet cuiquã ſeminare quentes et ad fructũ penitus inutilem et⸗ icientes. Rñſum etia eſt per hanc viam iſum em̃ eſt eis de maſculo ad generaæ⸗ Maniteſtũ autem eſt quia om̃is mu⸗ tionẽ ex complexiõe aptoq ſeminare de lier⁊ om̃is vir res dei eſt iure pleniſſino beat in omni agro hoc eſt in omni mulie ac ſingulariſſimo. Nõ licet ergo illis ſe in . õ hoc poſſi ſine iniu- micem contrectareniſi quomodo vult et ia alterius Oð dicunt ꝓptermulieres ꝗqᷓ gquando dñs. Non aũt vi contrectent ſe maritos habẽt. Idem em exemplũ belue vel vtentur ſe inuicem niſi matrimoniali⸗ rñderi poteſt de omni agro quod de vno ter. Omms em̃ alia ↄtrectio deo diſplicit reſpondimꝰ. Rñdemus aũut ⁊ aliud ſi ali ꝓpter ſui turpitudinẽ et nocumẽtũ quod cui talentũ traditum eſſet ea conditiõe inſtat hbumane nature.Omis enim alius ſiue in eo negociaret ſiue non. Illud ta⸗ vſus eoꝛum inuicem omnis alia ↄmixio men ⁊ integrum et illeſum ſeruare et red paris ⁊ femine aut amatoꝛia ẽaut meri⸗ dere teneret dño ſuo/cũ terra autẽ nego/ tricia aut extra oꝛdinaria qnã a ſodomia ciatiois eẽt plena latronibꝰatʒ raptonbꝰ non multum diſtinguim? Jam aut decla alijſq; piculis innuerè Oubiũ eẽ eẽt eide rauimus turpitudines iſtar ↄmixtionũ et ⁊ omino incertũ an lucrũ de negociatiõöe nocumenta que nature humane irrogat ꝓuentum eſſet an non. Manifeſtũ ẽ ppter qᷓs cauſas eas ðᷣo diſplicere iaʒz du n Hoc c bium non eſt. Declaratũq; eſt ſimulnon negociationet duo ſimul pericula decli aliam ↄiunctionem maris et femine deo naret videlicet ne ſimul operã laboꝛis ſui placere quã eam que ſacramento matri- quia in hoc caſu tutius eſſet ei ſup ſedere deret nihil lucrans ⁊ inſup creditaʒ ſibi monij ⁊ excuſatur et quantũ in eo eſt ſan anmma eius quam ſeruare ⁊ reddere inte tiſſme iudicare ꝙ ſola ↄiunctio maris ? gram etilleſaz enetur deo creditoꝛi. Cer femine que ſm ipm eſt deo placita eſt et Aſic niſi in agro ꝓpꝛio. Non poteſt autem fieri muliebꝛis ager cuiuſq; viri pꝛopꝛius per exemplũ pꝛemiſſuʒ ad illud aliud qd niſi per matrimonin. Ampliꝰ. furtu, nõnullus ſarracenoꝝ in errorem in duxit eſt contrectatio rei aliene inuito domino oꝛem. Iſte eſt caſus in quo ſunt vgines ctiſicatun. Ampli⸗. intnere diligenter branes Eiſti vnicniq; em velut tglentũ ſi⸗ ipiam honeſtatẽ matrimonijdecoꝛemq; Ceclitu et ↄmiſſuʒ a deo eſt ipſemet vł eius ⁊ vtilitates. Et videbis hec om̃ia ap⸗ N p ſtyir llien ſren Hiwet eerpen ſenigat ſonm Unke e pir akerer anoe amos use H ocoſ lore ger a0 . Aſeni Urquia Paralure 7eſonene Menſru — Hin ſteni cheet ſin layde inan dhu ſoo fuaus hlooꝛe⸗ unni⸗ narin ſenia⸗ i Wnni Wy e⸗ Nen deicd i iſt mizits r eſne mchtn osnim nunektdon mnt Pe Liklolcss dPn.. nwewrte — 2 4 rene WSH. — ℳ r ol. —RKMM egeee el, accepta nõ impoſita pceptovel debito ne Hee aũt cauſe multofoꝛtiꝰ cogerent ſup⸗ teiſitatis Sed magis indulta defectu hu plendutn eſſe mulieribus vitoũ detectũ mane infirmitatis ⁊ collerata ↄſeruatiõe cum ipᷣe magis pateant incõtinentie peri Jecunditattis es ſarracenoꝝ ⁊ nonnullos iude oꝛum hèc eſtcũ toto lempoꝛe grauiditat Ppter iutili atẽ ſeminatiois abſtinendũ ſit viris ab vxoꝛibusillo em̃ tempoꝛe inu⸗ re enijiõis ſeu purgatiõis ex parte eo qðᷣ piculoſe ſeminaret᷑. Similr tunc ꝓles pꝛo pter periculũ lepꝛe ⁊ aliaꝝ occantonũ que ſeminatis eodem tꝑe partubus aut inna ſcuntur aut poſt natiuitatẽ accidunt. Madifeſtũ eſt ad modicum tempꝰ ocelſ⸗ ſum eſſe in vxoꝛum ꝓpꝛiarũvſum.Toto eniſeaſeubu⸗ pꝛoles. Rimlr tempo⸗ ergo reſiduo tempoꝛis neceſſe eſt ocioſaʒ eſie vim generatius in eis ⁊ incõtinentie patere piculis niſi multitudine vxoꝛũ qu?,· admodum ⁊ multitudo rorewrauem/ . admoduʒz ſeminato vno agro ſeminatu alius et non eſt ocioſus agricola. Sic et vyna pꝛegnata imp:egnetur ⁊ aliajnec ſit ocioſus vir qui eſt in parte iſta velut na/ ture quida agricula. Similrz dum vnus ager ad ſuſcipiendũ ſemen pꝛeparatur et ad ſeminandũ nondum aptus ꝗſemine/ tur qui ad ſeminandum pᷣparatus ẽ. Pꝛe paratur aũt mulier ad ſuſcipiendũ ſemẽ 2 fouendũ atqꝗʒ ↄcipiendum purgatione menſtruali. In quo reſpondemꝰ eis ꝗa Henenda eſt ↄcupiſcentia carnis?⁊ mode randa ꝓpter pericula ſpũaliaque ſupꝛa tetigimus ⁊ ꝓpter ſpirituale bonum con tinentie. Simir quod expᷣſſimꝰ Moderã da ẽ etiã ppter pꝛole que ꝓpter hoc na- citur vperiòꝛ robuſtio? ⁊ modis omnibꝰ⸗ laudabilioꝛ. Ipᷣa em frequenna bmõi ſe minatiois ſemen huane generaliois di⸗ minuii: iã ſubſtantia quã virtute. Nonẽ ergo ocioſus agricula qui de ocio ſuo tot fructus ſpũales/⁊ ipſum coꝛpalem lauda bilioꝛẽ colligit ⁊ repoꝛtat fructũ. Nec ne⸗ gamꝰ incõninetie ſemp imminere picula maribus et feminis q;diu feruet concupi ſcentia Sed ea habere ſcimus mrimonij foꝛtiſſima pᷣſidia que mrimoniov ebita re nerentiã ßuauerunt ⁊ honoꝛẽ. Nec dubi⸗ tamꝰ vllatenꝰ illis adeẽ ⁊ pꝛeſto eẽ diuie gratie ⁊ virtutt auxilia.qui ꝓpter dei ho noꝛem ⁊ gloꝛiã contra carnis illecebꝛas ⁊ Denderia ſtatuerint ⁊ ſtuduerit pugnare Frcia queſtio que non ꝓediocri⸗ t⁊ Nter mouitł mouet adhuc fapien inconueniens. culis vipole infirmioꝛes hac parte et con cupiſcentie vehemẽtiorè. iro em̃ egritu dine detento/aut in negociatiõe in remo tis partibꝰ occupatoi aut alijs de cauſis ad tempus a cohabitatioe coꝛpis vxoꝛis ager illo mpe ſit ocioſus ⁊ ne ipſa vxoꝛincõ tinentie pateat piculis ꝙ eſt manifeſtum Uartam qſtionem nobis p mul⸗ ſanctoꝛũ ſicut Abꝛabe iacob? da uid qui om̃es multitudinẽ vxoꝛum legen tur habuiſſe ⁊ inſuper etiã iacob dauid ↄcubinas nec ꝓpiter hoc nomẽè ſancutatt amiſiſſe. Muliitudinem etiã vxoꝛum ap⸗ ꝓbare videtur vetus lex expſſe ſicut in li⸗ lo repndii. In quo rñdendũ eſt viros pu dei pᷣditos ni pu dei pditos nibil temeri⸗ nibil abich dei conſilio ⁊ reuelatione in rebus tã di⸗ NIcriminoſis egiſſe/⁊ deũ ex certa cauſa ali quid vltra ↄmunem legẽe indulſiſſe. Scie/ — 7 bat em eos velle poꝛtare onera multitudi nis mrimonio:ũ vt large vtamur voca⸗ bulo matrimonij. Sciebat eos ſeruare ſi dem multis vxo:ibus magis quã vnũ ex hominibꝰ noſtri tꝑis vni ſoli vxoꝛi. Scie bat ⁊ eos ſpecioſitate vxoꝛũ ⁊ multitudie ea tpantia vti vellequa ꝓpagande pꝛoli ⁊ non carnis voluptati inſeruirent.Quẽ⸗ admodũ ergo indulſit eis diuicias ⁊ glo riam ꝗbus vtentur cũ modeſtia ⁊ humi⸗ litate.Sic multitudinẽ vxoꝝ ac ſpecioſita tem quibus vti nouerũt cum tpantiax ca ſtitate/ abſq; iniꝗtate tamen ⁊ iniuria al⸗ teriꝰ potuit omnipotẽs deus ſtatutoꝛ le⸗ gis mrimonialis ↄtra legem ila diſpeſ vo eit Bailegiarga parte iſta? eximere ab hnius ſeruitute quos voluit maxime qui hũilis ⁊ ſanctius pᷣuilegio libertatis iſtius vti noſſent/quã nos ſciamus vincu lo ſeruitutis. Rectius aũt dicitur ſanctos pres vxoꝝ multitudinẽ ſuſcepiſſe quã di xiſſe.vt potius hoc eis factũ ſiue de eis di uino cõſilio vel mandato qua ipᷣos illud eciſfle. Cui em videri poteſt viros ſancti⸗ rate ⁊ g eminẽtiſſimo stimoꝛe vi plenii ſimos nuptiaꝝ multitudine nõ ta laſciue e voluiſſe quã ec ſeipos libidini ꝓſtituii ſe. Ueriſile etia eſt ⁊ modis oĩbus nae di un 4. ͤpolſent victe concupiſcentia. vel non vel AQ efficerẽiſſedvite natos ſtatim tra dien hominn gnũ eos vᷣi ac viui dei cultũ ⁊ religiõʒ am pliare ac dilatare voluiſſe.ac ꝓ viribꝰ ſtu duiſſe Qui cũ doctrina et exẽplis ꝑtinaci⁊ rebellione ydolatrarum ⁊ puerſitate coꝛ/ ruptionis ſacere impedirent᷑ et ꝓhiberẽ⸗ tur pꝛudenti conſilio genus ſuũ multipli⸗ care elegerunt lvt ſaltem in ſuis vere reli⸗ gionis inuenirẽt ſuſceptionẽ ſacilem. quã alieni cõtumatia inuincibili reſpuebant MNon enim ignoꝛabant ſpiriiu dei docti homines filios ad imitationẽ patrum na turaliter pꝛonos eſſe et ad eoꝛundem do ctrinam capiendam atq; tenenda facilio/ res difficilius auerſibiles ab eiſdem. No uerat quid virtutis habeat ⁊ efficalie ge igris ſeu cognationis amoꝛquam fſoꝛti⸗ rum coꝛdibus credendum eſſe patribus et parendum.Quareę manifeſtũ eſt intel⸗ ligentibus eo pfundiſſimo ſapientie cõ⸗ ſilio hos fuiſſe in parte ipſa quo ipᷣius na ture conſilium contra tenebras erroꝛum impietatis cõlra veſaniam ydolatrie cõ/ traq; tonius hũane coꝛruptionis ꝑuerſita tem ⁊ neꝗtiam aduocarent.Et vis gene/ ratiua coꝛꝑis virtutem generatiuã ſpũalẽ Ncut reuera dignũ⁊ iuſtum eſt adinnaret fanen arurg ſeruirer Clincnaſ; neceſ itudinũ hoc eſt cognationũ et affinitatũ 2 retraherentur ab vtraq; moꝛte ſanctoꝝ filij retraherentur ad vitã ſecureq; ⁊ abſ q; piculoſ generarent et naſcerentur ge parentum ⁊ religio naſcentes acciꝑet.ſa⸗ utdriſq; doctrine viuificoꝝ exemploꝛum pꝛeſidijsab vtraqʒ hoc eſt natiua ⁊ aqſi⸗ tam coꝛruptione ſeruaret Tales ergo me rito decuit et etiam opoꝛtuit filios non ſo ium generarelſed etia generationi eoꝛum multitudine vxoꝛũ multiplicare/qui eos non moꝛti gingnereninec moꝛtis pabulũ . 2 erẽt vi⸗ teq; erudiendo ⁊ inſtituẽdo ſeruarẽt.Ce⸗ nu quemadmodũ quercꝰ ſilua rum poꝛcis infernalibꝰ fructificabat de nullo pietatis pꝛeſidio excepti ſiue ꝓtecti infan tes poꝛcoꝛuʒ infernalium quemad⸗ autẽ eſſe in aliquo tempemaioꝛ eni mul⸗ titudo mulierũ in populo dei quã viroꝛũ Etideo neceſſe fuit vnumvirũ nailtas du cere ne cum ipᷣe mulieres cõtinere velnõ lent amoꝛe poſteritati 5 modum poma putrida cꝗdebant potuit „ ð ptatis iſta occaſione viris ie ydolatris co ſᷣ poteſtate eoꝝn adeo pularetſicqʒ fa cte is an foꝛſitan volu⸗ te 11e⸗ . auerſe ad ydolatriam ſe tranſſerrent. po. tuit eęt ege illa infirmitas viroꝝ tunc tem⸗ t poꝛis cum nec erant eruditinec in vera re ligione firmati vt multitudinẽ vxon emu lantes ydolatris. Sicut et multi multin/ dine dinician eos exhoc botos ⁊ ſe miſe ros reputarent. Non em̃ mino: fuit vro/ rum ↄeupiſcentia abinitio qua diuitiari cupidita gnec minus habuit emulatiois Marime viris aut in luxuria aut inter lu xurioſos emitteris. Adeo enim exarſit ſp in hominibus illis hoc eſt tranſmarinis u concupiſcentie incendiumvt magna muł ter natura impᷣſſerit vniuerſoꝛũ ⁊ ſingulo titudo eoꝛum nec etiamvxoꝛũ multitudi⸗ nevoluerit eſſe contenta quantacũqʒ ſpbe cioſitate pollerent quin etiam in mares? bꝛuta animalia ceca libidine inſanirent. Quid ergo facerẽt tam flagicioſiviri ſi ad ſingularia hoc eſt ad ſingulariũ vxoꝛum matrimonia artarent᷑. Maut peſtis iſta n iſto populo iudeoꝝ inualuerir expꝛeſſe apparet.xxix. Judicuʒ vbi vit filij benia⸗ myn parentes leuitevxoꝛẽ eius nep haria abuſione ſuffocauerũt. Ut ergo ⁊ piculo ydolatrie. et ſiagicioſitati ſodomitice et emulationi inſipiẽtie occurrerex/vt cultus dei ꝗ alienigenas nõ poteratin filijs ſal⸗ tẽ ſanctoꝝ ꝓpagaref/ multitudo vxon aut tollerata ẽ.ne deterioꝛa ſcʒ vt diximus fie rent.aut ſuſcepta diuio ↄniſio vt gens ſan ctoꝝ multiplicaret᷑ ⁊ diuini cultus religio dilataret Quarus em honoꝛ ſancte poſte ntatis ſanctis mulieribꝰ antiqtus fuerit euidenter oñdit ſaraſque virum ſanctũ et ſanctoꝝ pr̃em abꝛaha ingredi ſuaſitvł po tius coegit ad ancilla ſuas agar. Sicut le gitur Beñ.xvl.Eodẽ modo ⁊ filie Loth ᷓ patri ſuo doꝛmienti ↄmixte ſunt vt vel ſie generis ſui ſemen quodam totius hůani generis qð ſubuerſiõe ſodomoꝝtimebat 50 fructificabt qua in eis cum eranſeruarent atq; ſalua/ ipſis veninbus matn ipſi fruqus liberoꝝ um ergo pfectis alia fuit cauſa vt b us.alia deęterioꝛa timẽnbꝰ⸗ ⁊ hoc pᷣcipue mðo adhuc iudei noticia ⁊ cultura noui cio ⁊ nud peneq; lamẽtario. Ueꝝ ꝑfectio nis enagelio ſiue lacius ⁊ copioſiꝰ radiã te oĩa hec abrogata ſunt ⁊ auctoꝛitate di uina interdicta. Sic legie mat. xix. ⁊ luce izo ſacratiſſimo vx xv. Ubi ipᷣ̃a vitas oꝛe iximꝰ multitudinis vxoꝛũ alia laſciuiẽti Nd UR e 4 pec lih Pun bain⸗ nud ſtnen ſeund fauin nnet ſyune konpe mune ,üni ncari leißs Ktinpit (fli lel ise QNigd osp gafoe ſteis⸗ mume M4 Mio hol noei inaide ringt goſor mnpo⸗ plin titt Unan Wlten e kne Miin unn Nie Wlie onge mina mn Tuipotin munnen ianeitn ſhufitt miir Taäpt Nia os. inc nni – NAN on multitudinẽ imo eẽ dualitatẽ ꝓhibuit ⁊ ſepationẽ ⁊ excepta ſola cã fo:nicatiõis interdixit. Sequitur. iniqᷓ atqʒ immiſericoꝛditæ iundei⁊ ſarraceni/et ſentiant et agant faci le eſt fieri manifeſtum. Lex enim de repn dijs q legitur Deut᷑.vriiij. ꝑmiſſio fuit nõ pꝛeceptio osduritiaʒ coꝛdis iudeoꝛum vt cũq; lollerata hoc eſt lege non vindicata MNunc ipſa veritas teſtata eſt eiſdẽ. Ma⸗ t hei.xix. Ne enim in vxoꝛes quotiẽſcũqʒ eis diſplicerẽt graſſarentur ad moꝛtemiſ ſtinendum repudiũ id eſt ſine vltione pᷣte reundum et non tan quã adulterium vin⸗ dicandum duxit dominꝰ. Jam aut deda rauimꝰ matrimoniũ ius eſie perpetuu et vinculũ indiſſolubilevbi ex eis cauſas q̃ſ ſupꝛa no minauimꝰ videlicet ſi foꝛſitan ea bona veil bonũ iſtud potiſſimũ ꝓpter qd maxime inſtitutũ eſtid eſt matrimoniuy rationibꝰ. . ſontesn impungnauerit. CLauſam vero »„* oꝛnicationis non ſolũ pꝛudenter led etiã iuſte ipᷣa dei ſapiẽtia que xpᷣus dominus eſt in.xix. Mathei adiecit duabꝰde cau⸗ ſis. Qui em̃ fidẽ non ßuauit thoꝛi marita⸗ lis vt ei ſeruet᷑ indignum ſe merito reddit ⁊ ius thoꝛi quod polluit iuſtiſſime amiſit Deinde ne viri ipius hereditas que iure ſucceſſionis ad cognatos eius atq; ꝓpin quos pꝑtinetranſeat ad adulteros hoc ẽ ad filios ex vxorſ adulterio genitos.Ler lia etis cauſa eſſe potuit.Zelus viroꝛuð ꝗ maxime excandeſcere cõſueuit in vxoꝛes ꝓpter adulteriũ.vt ergo ⁊ viris a moꝛte pũali quaʒ incurrerent vxoꝛes occidẽdo et vxoꝛibꝰ a moꝛte coꝛpoꝛali ꝑ timoꝛeʒ di/ uoꝛcii a moꝛte ſpũali in quaʒ foꝛnicantes inciderẽt. Sunt foꝛſita ⁊ alie ⁊ lrales ⁊ ſpi rituales qᷓs nos induſtria ptraſimꝰ Si er go foꝛnicata fuerit vxoꝛ alicuiꝰ vel innu/ pta maneat vel viro ſuo recõciliari pꝓcu- et Seiendũ tñ eſt ꝙ ex bac cauſa no con ſueuit diuoꝛtiu celebꝛari ꝓpter fragilitatẽ ͦLñü le polluãtc mulieres amplius foꝛnicent᷑. Et qꝛ iſta cauſa.que ad foꝛtius aſtringen da matrimonia introducta ſuntiea intol⸗ diam que inter vires vxoꝛes ſuboꝛiretur ⁊ qnotienſcũq; vel viro vxoꝛivel vxoꝛivir alius plus placeret non ſolum foꝛnicare⸗ lur vxoꝛſed eliam viroꝛũ malignilas foꝛ⸗ diuo:cijs agtem ? repudijs quã nicatioſſem pcuraret vroꝛum. ? ſic maios pars matrimonioꝝ ꝓculdubio ſoluereX̃. Salubꝛius ergo ꝓcurat reconciliationes eccleſiaſuſtinet ꝙ adultera ad tempꝰ ſu/ ſpendatur a thoꝛo maritalivt iſtavltione ⁊ ipſa erubeſcens hũilietur.atq; penitea ? ⁊lin mariti quieſcat. Niſi ſoꝛſitan ſimili culpa foꝛnicationis ſe maritus inuoluat. Tũc em̃ ei nõ licet in vxoꝛe punire/qð ipᷣe noſcit᷑ ↄmiſiſſe. Ged de bociam iura edi nis ab ſunt et eccleſiaſtica ſtatuta. Si uitas ſub poteſtate viri potins cobeme da eſt ac frenanda qu paritatis in viruy guas lpᷣi ſufficietes ad hoc reputãt dmioꝛ ira ex qbus tin tashoc eſt menſtruoꝛũ flurus iefragibi lis. Lertia defoꝛmitas Quarta ſterilitas Quãq; iſtarum dicuni ſarraceni fufficere ad matrimoniũ diſſoluendũ et ex vnaqᷓ⸗ eere viro ad alia vota ſe tranſferre. ſi verum eſt licebit idipſum ? muliert bus ex neceſſitatelcum non minus conſu lendum ſit eis quã viris et longemac in digeat bmõi ſubſidijs. mplius. ſi poſtq; aliquot annis eam habueritvir le pꝛoſa efficiatur mulier aut defo:mis lice⸗ it ſecundũ hoc viro eam derelinquere. LCertum autẽ eſt q cum lepꝛoſa vel defoꝛ mis effecta eſtmagis eget ſolatio mariti pꝛopꝛij.vtpote cui ꝓpier defoꝛmitatẽ au lepꝛam pꝛeſciſa eſt omnis ſpes aliarum nuptiarum. Amplius. coſenſus quo inuicem conſentiut mas et femina, q;diu durabit mulieris ſæcioſitas ſanitas arx fecunditascõſenſus amatoꝛius eſt tannũ ſRue cõcubinariꝰ aut foꝛnicarius ſicut oñ⸗ dimus. Quare qui ſic coueniunt cõcubi narie tantũ ſeu amatoꝛie conueniũt. NHõö eft ergo inter eos niſi ↄcubinatꝰani ama toꝛia turpitudo nõ ſolum diſſoluẽdi ſed nec ad hoꝛam etia ſuſtinẽdi. Nibil erg ad matrimoniũ de hus Non enim reſert qntuʒ ad mmrioniũ qd inter ↄcubinarios ant amatoꝛes neq; nos de hijs hie nalt inepetus ⁊t indiſſolia intẽdimꝰ Cõſen vroꝛi ab io non liceat Inpꝛomptu mtmÖnsn quia nec illa pencula litterslia neq; ſpi/ ialia ſunt que hec cogant k muliebꝛig andatia indulgẽda. Qè aut exeis canſis⸗ cia eẽ non debęatmanifeſtũ facim? hii⸗ a ex ꝗaous timet᷑ moꝛs vxoꝛis. Scõa te⸗ ditas qualis eſt lepꝛa vel iugis mẽſtruoſf’᷑ at Omio? m? bis — —* „ non poſſe? ſocietatẽ que auctoꝛitate diui Be bilem ſocietatem maris et femine ſolus matrimonialis eſt. Hmoi autem conſen ſus manifeſte pꝛohibet diuoꝛtia faciẽda eſſe bmõi enim conſenſu ius ꝑpetuũ alte nialter in ſeipo dedit. ⁊ adſeruãdã inuicẽ Jocietatẽ indiſſolubilẽ ſeu indiuiduam ſe mutuo cõiuges obſtrurerut. Mani⸗ na firmata eſt diſſolui ꝑ hoĩem nõ licere. Amp̃ᷣ.qꝛ hunc amoꝛẽ ſola pepꝑit laſci⸗ nia et non iuſticiamanifeſtũ eſt iuſticie ſi quidem pars eſt altera pietas contra pie tatem auũt euidenter ẽvt ꝓpter miſeriam mulier deſeratur cũ ꝓpter ipᷣam miſeriaʒ noſerendũu ſit ipſius ⁊ intentio pietatſ ⸗ pꝛia finiſq; ipſius ſit miſeri tollere ⁊ leni Tre. maritatarũ inueniantur. Pauciſſime na⸗ * ſunt que nõ ſunt menſtruoſe aut lepꝛo le eaut defoꝛmes aut odioſe ſint maritis „ 2 viris iracũdis ⁊ ad odij paſſionẽ abilibꝰ niſi multitudinę mulieru vnam poſt aliã pollueret ⁊ nuplias ſeptimanis ſingulis innouare cũ nulla inueniri poſſit cu qus ſe valeant in pace et ↄcoꝛdia diebus paucii mpᷣ.em hoc non erit ¶ mrimoniu niſi pᷣtentatio et quaſi ꝓbatio feminan. Amp. quq inique quã impie agat ꝑ iſta diuoꝛtia cotra muliers ꝗs n. videat. oteſt ei odio bri mulier ſine cul pa ſua ⁊ ita poſtq; delloꝛata fuerita viro ⁊ etiam grauidata dimittet a viro vilifi/ cata ſimul er onerata ceteriſq; viris deſpi cabilis effectu ⁊ hoc totum ſine culpa ſua/ uare iniq; neq; hmõi deſertoꝛ auferti etiam om̃es alios vi/ ſimis habitare. Am ei ſeipᷣm ſolun. Sed ros quantũ in eo eſt ʒum talem eam efſi cit talemq; dimittit vłĩnd. viris alijs diſplicere. ex hijs que diximus neceſſ . tia virginitatt caſtitanis qᷓͥ non tam vin⸗ atur infirmitas qᷓ etia fragrantiſſime ſua nitalis ſacriſicio ⁊ ymolat᷑ deo carnis vo luptas et offertur quodamodo?ſa que naſcituravidebatur poſteritaslet obtine tur ab immaniſſime beluevoꝛacitate ſecu „ 5 nitas. Elucelat etiam ex bijs ſtatutoꝛuũ ec⸗ . Amp. quisp ſeptimanã vnam ha bebet vxoꝛem.per pauci quidẽ atqʒ rariſſi mi cuʒ lam faeilis ſit vxoꝛũ deſertio ⁊ hu iuſmodi cauſe deuoꝛtioꝝ in maioꝛi parte ſuis. Amp̃.quid reſtabit ſecundũ hoc am ergo apparer 6 e Oirimnus necelktas mrimonij quã coegit inſfirmitas et vlilitas ipſius qᷓ nature huane ſernat fecnditas. remien- De acramct o õ ſacramento matrimonj. · cleſiaſticon circa matrimoniũ rationabi⸗ ſlſitas vt enim matrimonio ſpuali liberi⸗ vacelux vi ſpũᷣali copule artius inſerniat᷑ vt ſoiritualis fecunditas vberius ppage tur. maꝶ imonio carnali quod nõ eſt mſi PꝓYpter ſpirituale quantũ ad vſuʒ coꝛpoꝛa ex cõſenſu tamẽ mutuo coniugũ deroga⸗ dum eſt ſicut docet.Apls in.gij.pᷣme ad CLCoꝛinthi. dicens. Iterum autex cõſenſu Jauſa oꝛationis. Popter hoc ſideles cõ⸗ iuges ſacre obſeruatiois diebꝰ cauſa de⸗ yuotionis ⁊ oꝛationis ab amplexibꝰcarna . Uous abſtinent ex conſenſu.aut ſi non ti/ met carnalis infirmitat periculumęetiaʒ continentie voto perpetuo ſe aſtringunt. etiam tanto verius tantoq; pfectius ma⸗ trimonii carnalis fidẽ mutuo ſibi ſeruan- tes/quantũ ad obſeruãda mr̃imonii ſpi- ritualis iura cui carnali militare totaliter Zapent ſontins ſe aſtringut. Non em de ſubſtantia matrimonij eſt nec de neceſſi⸗ tate matrimonialis ſocietatè ↄmixtio coꝛ poꝛalis.Sed potius medicamentũ infir⸗ mitatis.et exceptoꝛin humane ruinoſita⸗ tis.⁊ qminiculu conſeruatoꝛiũ ipſius quã diximus ſocietatis.alq; naturalis fecun/ ditatis ? hoc ꝗdem finem tractatꝰ iſtius facceemsq.. Oſt hec aũt de ſacramento oꝛdi⸗ p nis quod ſexto loco ſuperius oꝛdi nauimꝰ eo ꝙ poſuimus inſtitulo/ hoc ẽ ꝑ viã ꝓbationn ⁊ decettationũ tra care tenptabimꝰ. Pꝛimũ ſtabiliẽtes ipiꝰ eẽntiã ſtabilitatiõe ap ꝓꝛiata ⁊ ſpali.de⸗ inõ nũerꝝ oꝛdinũ Tertio opatiões⁊ vtu tes quibus ab hereticis vſq; in ſaniſſuna cęcitate ac ꝑtinatia cõtradicitur. Dicemꝰ ergo in pᷣmis ꝙ ſanctificatio eſt inter ope ra que miniſterio hominũ exercentur no⸗ biliſſima atq; pꝛecipua. Neceſſario ergo ſpecialẽ ac ꝓpꝛium opoꝛter eius miniſtrũ appꝛopᷣaloſq; habere miniſtros. Si eniỹ miſtratio panis ⁊ vini ceteroꝛũq; carmali um ei tempaliuʒ in omni domo perfecte diſpoſitionisꝑ deputatos ſibi miniſtros ad miniſtretur. Quantofoꝛtius rn rebus ſpualibus ſolicitudo iſta ⁊ diligenna ad hibenda eſt ne confuſio ſc; aui indecetiu miniſtroꝛum nõ ſolum defectum et imp/ Nectione ſed eri periculum pariat ſpuale. ſtretur per hoies bominibus nom/ autẽ miſteni/ diſcretio certa ſitinter miſtros npᷣ. cũ gratia ſanctificationis mini 100 poſt enin nifn wiſt cifca dom pinl piet ſeii⸗ lſin nini⸗ fſen almin eoße Minn in mi Ahn Pnin und — uſ idaie Gerre lemet rie he⸗ Sa figen iſter ſolen llis Kaul klusin le a ſie hm lhre noio nece dus hol ecen ncti latn ſerios ſic Gola⸗ is! Gei ſei⸗ Win üſnin üm la t Aaigiin GmK niſtros et miſtratus. Quare aliosoptʒ eẽ .Fo. Urrri. ⁊ eos quibns miniſtratur ymo velut op- ↄmnunnitas hominũ Quare neceſſe ẽ ĩm poſitio quedaʒ eſt inter iſos miniſtrare cultum miniſtros habere determinatos enim et miniſtrari oppoſita ſunt. Sic mi- ⁊ ꝓpᷣos qui eiꝰſolã gerat ſolicitudinẽ⁊ ltro tratus alio⸗ Sab alus ſeoꝛſum ſe faciat. Hij ergo qui in miſtrates ⁊ alios miſtratos in miſtenio ſã ſacris ſiue ſanctis die noctuq; verſari ba ctificationis. Nccario g inſtituẽi ſuntin bentneceſſe eſt vt pᷣter ↄmunis neceſſita⸗ domo deimagna q eccia ⁊ tẽplũ eiꝰ eſta luis gratiam quã cum omnibꝰ electis com miniſterio ſanctiſicatiõis ſpecialiter ꝛap munem habere debent/ſanctificatione Pꝛietate deſeruiant. Ambp.ipſum mi/ congruẽti ſiue officijs cõſecrent᷑. Si em̃ tẽ ſterium ſatiſicatiõis ſauctum ẽ ymo ſa plum⁊ vaſa ipſius ppter dei honoꝛem⁊ tiſſimũſad ſancta vero vel ſanctiſſima ne minẽ phas eſt vnqua ingredi niſi aliqua pᷣſigniſicatiõe pꝛeparatũ. Neceſſe ergo ẽ ad miniſteriũ ſanctificationis pgredien tes pᷣſanctificari⁊ pᷣſacrari. Si at ſacratio nccaria ẽ ⁊ ſacramentũpᷣter ↄmune ergo gratiam ſanctificationis/qua oẽs fideles ancti ſunt. Neceſſaria ẽ ſpecialis gratia et ſanctitas qua ↄmuniter gratia ⁊ ſancti tas miniſtrent. Amp. quia dom⸗ dei feuera domus ẽ neceſſario bʒ hoſtiârios ⁊ cuſtodes ⁊ ſacruʒ auditoꝛiũ eſt/⁊ vbi ði mãdata atʒ indicia ceteraq; viteverba iu ter deũ et alios ipſius cultoꝛes. Quare G giter recitanda⁊ audiẽda ſunt ad dei lau dem ⁊ gloꝛiã et auditoꝛũ coniũctionẽ ne/ ceſſario habet libꝛos hnius ſcpᷣturaruʒ et lectoꝛes ⁊ recitatoꝛes ſanctiſſimoꝝ vᷣboꝝ Et quia templũ dei eſt vbi ſacra lumina⸗ ria attendẽda ſuntac pᷣferenda ſacris mi⸗ niſterio neceſſario habʒ acholitos ſeu ce roferarios qui ſacris luminaribꝰ attẽdẽ⸗ dis ⁊ pᷣferẽdis officio ap ꝓꝛiatio diſcernãt Et quia peccatis exigentibꝰ maligni ſpi⸗ ritus interdũ coꝛpꝑa hominũ obſidẽt mł⸗ tipliciq; vexatiõe infeſtantſneceſſario hʒ eccia dei ſpiritualis gratie pᷣuuos atq; mi niſtros ꝗ officij ſui poteſtati demões ab hmõi inuaſione coherceantt a coꝛpoꝛa⸗ libus obſeſſis abijciãt. Et hij ſunt qs gr̃a ata conſecradi erunt incõparabiliter em̃ cultum dedicada ⁊ lanctificanda ſunt vt in eis ipſi reuerẽtius honoꝛificẽtius ⁊ ſan ctius ſeruiatur. Quantoſoꝛtius ipſi mini⸗ ſtri ad hoc deputati ſanctifſicatiõe ap ꝓꝛi⸗ plus ꝑptinet adminiſtros miniſterij ſanct tas qᷓ; ad templumvt vaſa ißpiꝰ A ipſe cultus templi atq; ſeruinũ medius ẽ ymo meditatoꝛius inter ipᷣm deuʒ cui im⸗ penditur ⁊ cõmunem religioſe ac ſance conuerſationis cultũ. Sie ⁊ miniſtri ibiꝰ ex neceſſitate medu ſunt⁊ mediatoꝛes in du officij et ſeruiendi miniſterio ꝓpinꝗo res et vt ita dicamꝰ ceteroꝛũ hominũ nõ ſolum internũci ad deum. ſed etiam in- troductoꝛes. Sicut ergo in eo ꝙ homies et cõmunis religionis honoꝛificẽtiaʒ dei cuito:e ureſſaiz babent cominanem gratiã ſanctitati Sic in eo 1 miniſtri ſpe ciales ipſins diuiui cultus ſpalis hoc eſt ſpecialiter eidem viſibiliter in huiꝰ tẽplo viſibili impenditurneceſſariã habet ſpe⸗ cialem gratiaʒ ſan ctitatè qua huic cultui et miniſterio ſpecialiter dedicentur ⁊ ap⸗ ꝓꝛientur. Quare dedicandi ⁊ conſecran/ di ſunt dedicatiõe/ cõſecrationẽ ſeu ſan tificatioe ſpeciali/ ſuis officijs apꝛopᷣata ⁊ omni conſecratiõe ſeu ſanctificatiõe ſp? noĩotionis dicimꝰexoꝛciſcas. Amp.qꝛ ¶ciali aut ſanctitas vna aut due impmun/ neceſſario habet deus facrificiũ ſiue ſan/ ctuariũ viſibile hoc eſt templũ cultui eiuſ ⁊ honoꝛi dedicatũ et conſecratũ. Habet neceſſario et vaſa cultus eius miniſterio anctificata. Qua ꝓprt neceſſe eſt vt ⁊ ha beat miniſtros templi iſtius cultui ⁊ mini ſterio deputatos et cõſecratos. Generali ſiquidẽ cultui diuino qui non eſt niſñ reli/ gioſa ac ſancta vitavecare poteſt cõmu⸗ nitas hominũſ ſolicitudine gerere ſuoꝛũ exterioꝛũ ſeu tempoꝛaliũ cultui iſti ſpecia li qui deo in templo ſuoviſibili inuinbili ter impendit/qui aſſiduitatẽ diei et noct requiriintendere non potuit nec poleſt tur ſicut ſapꝛa intractatu baptiſmi oſten/ dimus Heceſſe eſt diuinoꝝ officioꝛum ſa criq; cultus miniſisos ſanctilate vna con⸗ gruenti ſuis officijs ſanctos Alioquin ad exercenda ipſa officia nullatenꝰ admittẽ⸗ dos.Congruit autẽ vt digne et laudabi/ liter miniſtrent/eiſdem ſancte ſanctuatis ratia que deo gratum et placitum facit. liud aũt ẽ indigne miniſtrare indigne/ q; exequi ſuſceptum officiũ vel miniſteriũ aliud alnũ penitꝰ vſurpare. Qui enim aſiumpti nõ ſunt ac deputati ↄſecratiq; ⁊ ap ꝛiali ſacrè officijs/⁊ ea exeꝗ attẽtat vł agrediũt/alienũ officiũ ibivſurpare pᷣſũ⸗ 7„ % De ſac amento matrimonij. mit. Quia vo ↄgruenti conſecratiõe ad eminere debent lõgeq; pꝛectomnnib⸗ et hoeoc dedicati ſunt⁊ aſſumptilic; peccalis ꝓphanis reuerẽtia et honoꝛe qua ꝓpter vicijs polluti miniſtrẽt in ſuis officijs ⁊ vaſa⁊ loca deo ſanctificata diſtincta de Juum eſt vtiqʒ faciunt licet irreuerenter ? bent eſſe atʒ diſcreta ab alijs/⁊ hoc nõ ni 5 — õl e 34 4 3 interdum damnabiliter. fſi ꝓpter dei cultum ⁊ honoꝛifitẽtiam. Cũ Eclarabimꝰaũt iſtud delellatiõe ergo megis maioꝛqʒ conſiſtat dei cultus euidentioꝛi eckrtiod per diffini⸗ ⁊ honoꝛificetia miniſtr/ multofoꝛtius ne * . tionẽ eius.è oꝛdo e b hic ceſſe eſt eos eſſe ſanctiſicatos dño diſtin . de eo intendimꝰ et dicemꝰ Moꝛdo e ſan ccoſqʒ eſſe atʒ diſcretos ab alis ⁊ hec dꝛã ℳtitas pᷣma ſiue ſanctificatia qua diuino vocabulin apta. Cũ magis & ſ anclis im 4 cultu exercẽdo quis ſanctificat᷑ aſſcribiur miſceant qui ipᷣa ſancta contrectent ceitcũ O 2 qdammodo intitulatur in nüero mi⸗ ferent cuſtodiũt 2 totaliter adminiſtran: niſtroꝝ eiuſdem deinceps habeat᷑ intelli quã ipſa vaſa vel loca ſancta. Quare in/ gim ſanctitatẽ pꝛimaʒ ſine ſanctificatiuua pollutione ſeu ↄtaminatiõe ipſoꝛum vel . que fam in hominibꝰ ſanctificat quã va alia quelibet iniuria magis deoqʒ odibi 8qua etiam tẽplis nulla pollitione pec lius ſacrilegiũ ↄmittit quam iniuriatione cMi.nulla inꝗqnatoe coꝛpali ꝓphanatiõeꝰ locoꝝ ſiue vaſoꝛũ et hoc quidẽ perſe ma tollit᷑. Alioqn vt ſupꝛa diximꝰ intraccatu nifeſtum eſtmagis em̃ iniuriatur diuino de baptiſmo ſola pᷣma polluriõevel ſfcõa cultui maioꝛẽq; contumeliam deo in ſuo ecclie oↄſecratoe pↄmitteretur ſacrilegiñũ cultu irrogat qui miniſtrũ eius interſicit Iũ ſacrilegiũ ↄmitti ñ poſſit niſi iure ſacræ quaʒ qui vas niniſterij ↄfringit Quẽad Non aũt remaneret ſacra poſt pꝛimã poi modum ↄtra deum magis pꝛeliatur /qui lutionẽ. Sʒ per pollutionẽſanctitas ꝑ cõ bellatoꝛẽ eius vulnerat aut occidit quam ſecratiõʒ acquiſita tolleretur. Quare nec¶q vas belli hot eſt ſcutũ vel gladiũ ledit in eius ↄtaminatiõe ſecunda cõtnitterek aut deſtruit.Si aũt maius ſacrilegiũ ma . ſacrilegiũ. Quia ergo qualibet ↄtamina⸗ gis ſanctum eſt ſanctitate pꝛima. Quare tione ſimul ſacrate rei ↄmittitur ſacrilegi- neceſſe miniſtros diuini cultus et magis um ꝙ non niſi iure ſacro ↄmitti põtneceſ ſanctos eẽ neceſſeriũ eos hoc modo ſan/ ſario in qᷓlibet ↄtaminatiõe remanet ſa⸗ ctiticari Amp̃.iam manifteſtũ per ſe eſt cra res quecunq; deo ſemel ſacrata fuerit ſoꝛdinari nibil aliud eẽ quaʒ ad diuini cu Manc ergo ſanctitatẽ inſepabilem pᷣmazʒ tus miniſteriũ pontificali benedictiõe et vocamꝰ quia pᷣma per ↄſecrationẽ inſun manuũ impoſitiõe ſanctificari.ergo a cõ ditur ⁊ pſtatunſanctificatiuã eam eande; iugatis. oꝛdinẽ neceſſe eſt nihil aliud eſſe Bend idcirco diximꝰ quia per ipᷣam et cum ipaãa qus ſanctificationẽ ſeu ſanctitatem hmoi oneĩ gquemadmodũ per ſigillum ⁊ cũ ſigillo re hontificali miniſterio impᷣſſam. Oſſi ꝗs Mian —,. gio vel põtiſicali tẽpoꝛale ⁊ ſonale bene// dixerit quia nec miniſtrt neqʒ vaſis neqʒ ngie, cinʒ pᷣſtatur. Unde ⁊ ipᷣa non ta ſanctitas. locis ꝗdquã hmõi benedictione impᷣmit᷑ Nasſe eſt quã etiam ſignũ/⁊ caracter ſanctitatis? Segꝗt᷑ go vt vaſa hic ĩ nullo dꝛñt avaſiſ Nuende ſcðe que gratia eſt gratũ deo faciẽs ⁊ ac ↄmuibꝰ ſiue foꝛme etſue materiei ⁊ qð ſã dod ceptu ab eis q ↄtra deũ ſuntſubiectũ ſiue ctitas ð qᷓ logt᷑ nihil ſit. Quare ſacrilegiũ AX poſſeſſoꝛem ſuũ ſeoꝛſum faciẽs auerts fßm hoc nihil erit. qꝛ hoc mõ nihil ſancti plengr deo ipm mancipas ⁊ adiiciens ipſiq; illũ ficari poterit nihil eẽ ſanctũ cuʒ ſanctitas Oluefrl adherere faciũt ⁊ vacwe,. Qualr autem ſi nibil ſit. Accidit ex hoc exneceſſitate nui- neaie d gnaculũ caracter pᷣma ſit ſcede intracta- lum honoꝛ? vel reuerentiã impendendũ ueſ tu pᷣcedenti de baptiſmo iam dirimꝰ/QOꝛ eſſevaſis locisvel etiam miniſtris diuino ͤce ergo qdam et vaſa a loca dicanda ex ne- cultui deputatis et aſſcriptis qua m alijs uulos ceſſirate ſunt deo ⁊ appꝛopꝛianda cultui PHit autem eſt erroꝛ cui conſulendum eſt uuzſa 6 „ eiuſdẽr bonoꝛificctie totaliter uitur? ad et occurendum eſt magis penis atqʒ ſup feteln alios vſus nullatena tranſferenda neceſ plicibus quam pꝛobationibus. Reueren nnese ſario aur ſancta optet eſſe ⁊ deo fanctifi⸗ lia enim et veneratio ſanctoꝛũ non tam nune cata qcunq; cultni eius ⁊ honoꝛijitẽtie ap adenda eſt et declaranda rationibus g eiala ſuni et abdita coꝛaʒ eis ꝓphana quã motu et ſenſu ſupplicioꝝ ingerenda MN . arcenda ſunta ſanctis ac ſantificatt eiſ; ↄtumacibus. Jam ergo clarũ eſt ex bis uu . nullaten⸗ admiſcenda. Jpaq; ſancta ſup que pceſſeruni quis neceſſe eſt ⁊ oꝛdines AN N . 4 „ canit Nimuar u Wn nt autau Wnin 4 niin 9 “ . “ DN ihe, EAIIN en. V Nae CW., ei ſingulare vel ſpeciale offcium commit eſſe ⁊oꝛdinatos ppter diuini cuitus erbi cetur in templis. Quia vero vba vite in⸗ bitionem viſbilẽ.Et quia neceſſe ſuit?⁊ va ter ſancta merito reputata ſunt/que etiaʒ ſa ⁊ loca ſanctificari oño et etia miniſtroſ ſanctimſima in ipᷣa ſcpᷣtura vocãaãtur ſcilice? nui in locis hmõi ſeu templis diuino cul- Eccle.xliiij.ad recitationẽ Piͤritd ſan . lacra vero nela nec pos vo lue cuſtodire vas ẽ niſi ſacratos ⁊ ſaiſicatos rnnt.⁊ bij ſunt quos vocaueruũt lectoꝛes. tui deſeruirent ſacra vero ſiue ſancta nec tificari ſpecialiter miniſtros Oſt hec loquemur miniſtros Nullatens aute ꝑmittebat᷑ alijs recitare non nulli poſuerunt nouenariu eloquia ſacra. Duo auũt dederũt cauſam ponẽtes cloricatũ qui in ᷣma tonſura cõ⸗ hnic oꝛdini/vicʒ ſanctitas ipᷣa verboꝛu ei fertur ſummũ ſacerdotiũ ſiue ẽatuꝭ ex edificatio populi ſeu eruditio. cũ em non tremo. Alii vo dericatu dixerunt non eẽ ſit populo edlificatio ſeu eruditio ſalutar oꝛdinẽ ſed tantũ velut milicie ſunplicẽ ⸗ niſi per verba vite. hoc autẽ recitare ſiue tulnmvt quemadmodũ miles efficiiur ex annũtiare ꝓpter eoꝛũ veneranda ſancti⸗ boc ꝙ miles efficitur pᷣciſe et ſimplr nullũ en non decet niſi ſanctos. Sicut legi titur Sed in generali ad hoc vt militet al git ipſa religioſitas eceleſie vt ſanctificxe ſumiturinec decurnio nec centurio nec cili- tur ad hoc miniſter. Deinde vo vt gratia archus nec dux cohoꝛt aut legionis aut ip̃iꝰ eccleſie?⁊ poteſtas quã a deo accepe⸗ exercitus cõſtituitur. Sic per mam ton / ratvidelicet ambnulãdi ſuꝑ aſpidẽ ⁊ baſi ſuram milicie clericali ſimpir aſicptus nõ licum ⁊ ↄculcãdi leones infernales vt vir ex hoc alicuiꝰ clerical officij ſpecialem di/ tus fidei imꝑioꝛilas ſuper poteſtates cõ nitatẽ a dipiſcitur/Qui vero clericatů oꝛ trarias ad dei gloꝛiã⁊ ipſins edificationẽ — dinem ponũt pᷣmum dicunt huiꝰ oꝛdina ꝛ infidelitans cofutationẽ clarius aiʒ ſub tantũ ponunt. Epatum bdicũt non eſſe oꝛ: hercerent ⁊ de coꝛpoꝛibus obſeſſis puce tis incũbere piallendi officium/ Et ꝓpter limius elucerẽtvolnit mip̃icoꝛs deus aliqᷓ hoc pſaliniſtarũ pꝛimum oꝛdinẽ poſuert in eccleſia ſua ea gratia pᷣdiros eẽvt iſtar ᷣm hoſtianoꝛuũ./Qui vero ſepteʒ oꝛdines priarchaꝝ ſanctaꝝ alʒ celeſtiu ᷣmões co⸗ dinẽ ſed honoꝛẽ/ponentes ſacerdotiũ oꝛ⸗ rent.Iſtamꝙ gratisʒ voluit bmõi mini/ dinẽ eẽ ſ duos habentẽ gradꝰ dignitatt ſtris pontiſicali benedictiõe ⁊ oratiõe pᷣ⸗ Et ꝓpter hoc ſecũdi oꝛdinis ſacerdott id ſtari. Claruit aũt iſte oꝛdo ⁊ oꝛdinis gra/ eſt ſecunde dignitatt in oꝛdine ſacerdocij tia videlicet cohercẽdi ⁊ abiiciendi demo Bacerdotes inferioꝛes vocati ſunt⁊ in nes ſicut et alioꝛũ miraculoꝝ choꝛuſcatia fanone ipᷣa conſecratiõis ipſoꝛũ oe eccleſia pmitiua/Oꝭè v imitan voluefr inmita vt legitur vt cũ ſacerdotes ſũmos/auſu temerario ſepteʒ ſili Sene.pᷣncipis regẽdis populis pᷣſeciſſesſeãntis oꝛdiniſ iudeoꝝ.Sed temeraritas eoꝝ ab ipᷣo de⸗ viros ſecũde dignitatis eligens.Et eſt ſe mone quẽ eijcere tentabat duriter repᷣſia 5 tenarij in oꝛdinibus ſtatus eccleſie ᷣmi/ pꝛaꝛelſtatuit eccleſia pᷣmitiavt niſi ad boe ðð ü . quens expoſitio pᷣcedentis. Ita ⁊ ſecũdꝰ ⁊ atirociter vindicata ẽ. Sicut legit᷑ Actł. oꝛdo dignitat intelligatur ſecũda digni-⸗ xviiij. Sic ne aliquis ſimili temeritate ſa- s in oꝛdine ſacerdotali. Merũ rano ſe⸗ cris exoꝛciſmatibꝰ demones eücere acce/ riue fuit reruinq; ſacrarũ reuerentia ⁊ ve- inſtitui ⁊ oꝛdinari talia nullatenꝰ pᷣſume neratio/ꝙ in pᷣmitiua eccleſia calente ad⸗ rent. Quia vo ſacatiſſimũ venerade en⸗ huc ſanguine redẽptoris ⁊ martirũ ⁊ ha⸗ chariſtie. Sacramentũ non decebat abi budaſſe? ſerbuiſſe noſcũt᷑. Quapꝛopter q; oꝛnatu ⁊ ſolennitate luminari celebꝛa⸗ nullos ad cuſtodiã ipſiius loci ſacri/⁊ vau⸗ ri que eti non parũ decoꝛis addũt cultus ſoꝛuʒ ſacroꝝ niſi hꝛe ſanctificatos ad hoc ⁊ miniſterio templi/ decuit ⁊ opoꝛtuit vt ſpecialiter cõſecratos eccleſe pᷣmitiue re⸗ deputarent᷑ ſancti miniſtri ad ea accedẽ- ctoꝛes et inſtitutoꝛes apoſtoli ſc; ⁊ ſancti da ⁊ pparãda. Non em̃ phas erat appꝛo martires duxerũt admittẽdos/Et hij ſũt pinqre ſacris altaribus maxime tꝑe q̊ iñ quos vocamꝰ hoſtiarios ſeu ianitoꝛes ſacrm cebꝛat niſi pꝛeſctificatos Int᷑ oia rum eſt ᷣmꝰ oꝛdo pꝛimaq; dignitas hoc em̃ que ð ſuba ſunĩ tẽpli viſibilłaltare ſan minima ſeu infima circa ſacras res qu2 tiſſimũ ẽᷣc lõge ſolẽnioꝛi ſcificatiõe qᷓʒ ce diuini cultus honoꝛificetia terioꝛ eter tera oſecrat miſteniũ gccededis buui⸗ d ode numero oꝛdinũ et dicemus ꝗ ſeu ꝓnunctiare in eccleſia verba vite ſiue in pſal.Petõꝛi antem dixit deus ⁊c. Coes Be ſacramento oꝛdinis. o ficãdi ſeu pᷣferẽdi luminaria in ſacro alta- cto vt docens aut pᷣdicans euangeliũ do c⸗ rriſvel circa vel ante ſacratiſſimã euchari cere intelligat aut pᷣdicare ꝓ viuis ac pꝛo llic ſtiãſtantũ dedit oꝛdini miniſtroꝝ qui gre moꝛtuis Inde aũt euagelicaʒ recitauonẽ nĩ ce acholiti latino cerofera vocant Qui in miſſa oꝛõʒ diciꝰ qꝛ ꝓpt ipetrandũ ma inſu ł - bus etiam cõmiſſum eſt vt ampullas vi⸗ e fitveꝝ ꝗꝛ diachoni ſi eis ſacra ſcientia Uen⸗ ni et aque diachonis ſiue miniſtris poꝛti ſuffragst de ↄſuetudine docẽt aut pdicãt n gantad ſuggerendũ vinum et aqua in ſa de inſtituniõe eſt beati petri apli Sicut le l 2 crum calicem. Ad hoꝛũ ergo miniſteriu, git᷑ in Epla eiuſdẽ ad lemẽtè vbi expſſe euunG . ptinent pelues ⁊ mapillas ppararelatʒ te On nullis aut viſum eſt dicit. Vholl nere ad abluendas manus ſacerdotis q ¶n ſab initio diachonabs fuiſſe offici⸗ ſen pꝛeſto eſt altari. Merito ergo iſta mini &Aum paupum miniſtrare menſs. Eebh ſteria quibus tanto ſacramẽto inſeruitur Cum em̃ apoſtoli neceſſe habeꝛẽt derelin hhbon vtpote ſancta/ſanctitatẽ requirunt mini⸗ quere ꝓꝙ parte vbum dei.eo ꝙ nimis oc/ ußph roꝛum. Si quis aũt querat ſi eſt vnꝰ oꝛ: cupabant eos quotidianan menſarmtbun Mar do lectoꝛũ cur non et alius pſallentius ee iuſmodi volentes verbo dei ⁊ oꝛationi li det „ tercius caãtoꝛum et quartus Bditatomumß bere et qſi ſolitarie vacare.Elegerũt ſepiẽ iſosot Sñidemꝰ ꝙ eccleſia pᷣmatiua catus nom illos quoꝛum pᷣmus et pᷣnceps fuit. Sie⸗ MWMntbs habuitnedqʒ pſalmodia/ſed ſimplicẽ ſola pꝓphanꝰ ꝓthomartir. Sicut legit Actt. vj. Alund⸗ ꝓſaice pꝛonuctiatiõis lectiõi pſalmodia Manifeſtũ autem eſt ex ipſa oſuetudine ſionn et cantus. Poſtmodu cauſa ſolennitatis euidęetiſſima eccleſie diachonale officius iiid et excitade deuonõis ampliato/de coꝛde, totum circa miſſarũ ſolẽnia ↄſiſtere. pQe un diuini cultus poſtmodũ ſuper addita ſũt/ Apue aũt tria ſunt diachonalis officii oꝛ⸗ eauſar Et quia eadem qui in pᷣminma eccleſia le⸗ gdinis miniſteria. Pꝛimũ eſt euãagelice le⸗ oneeſ gebatur. Et eiuſde penittus ſanctitatis cũ ctionis recitatio vt diximꝰ. Scom eſt pa ſeſtian hijs qᷓ modo pſalluntur er decãtant᷑. Idẽ nis ⁊ vini ad conficiendũ euchaniſtie mi :æèq fointel dꝛdo eademqʒ ſanctitas neceſſario pꝑmã niſteriu oblatio ſeu miniſtratio. Illa em̃ öco ſit in miniſtris. Cuũ em̃ per pſallentiũ et ca recipit ĩ ſacro calice⁊ patena ſacerdos de ricrer tus nec rem nec rerũ ſanctitatẽ mutauerit manu diachoni. Terciu cuſtodia ⁊ repo⸗ olcce⸗ oꝛdinẽ mutare nullatenꝰ debuerũt.De pᷣ ſitio ipius euchariſtie ⁊ valoꝛũ ſacroꝛum cunſan dicationę vᷣo rñdemus q illa ſemꝑ perti videlicet calicis ⁊ patene coꝛpaliũ ac pat onuncä nuit ad ſacerdotale officin. Sicut legitur larũ Maniſeſtũ autem eſt qð ipſa eminẽ ovyh Malach.ij Labia ſacerdot cuſtodiut ſci⸗ tiſſima ſanctitas ſacratiſſime euchariſtie Mone entia et legem exoꝛe eiꝰ reqrunt. Angelꝰ icuius cuſtodia diachoni creditur cauſa,z Aiſſci⸗ ſt em̃ domini exercituũ et ſequẽtes vero dedit oꝛdini diachonali Sctoꝝ eni cuſto eunön tres oꝛdies ꝗ ſoli anthonomaſice ſaccivo dia ⁊ cõtrectatio vt ſupꝛa oſtendimꝰ ſan⸗ Wuſuen cantur diachonatus et pᷣſpyteriniam nõ lificatos ex neceſſario reqrebat miniſtroſ wenni⸗ — 0 ex toto ad ſacri altar: miniſteriũ pertnẽti Si em̃ipſa luminaria ⁊ vaſa ipoꝛum ſan Alane ptinent em̃ ad ſacerdotale miniſteriũ.re⸗ nitatem requirebat inceroferijs ſeu a cho W«ðZ citatio aplicarũ lectionũ et totius veteris litis que vtiq; nihil fanctitat᷑ habent niſt lomin teſtamẽèti. Ad diachonale vo recitatõ eua hoc quod ſacris miniſterijs ad ea ſoleni⸗ pee gelicarũ ꝓpter quod nõ nulli opinant ʒ3andi ? decorada adhibẽt᷑. Quãatofoꝛti⸗ D ad ipᷣm pnineat et docere et pᷣdicare eua- palle altart atcorpalia. Sacer calix ⁊ pa⸗ loruen . geliũ populoſſʒ ip̃a fqma oꝛdinatiõis cõ tena. Et deinde ipᷣa ſacratiſſima euchari⸗ — tradicit.uũ enim acciunt texrũ euãgelij ſtia ſanctitatẽ in ſuis cuſtodibꝰ ⁊ otrecta⸗ de manu ep̃i non dicit ei. Accipe ptatem ljonibꝰ reqrunt. Subdiachonale vo of docendi et pꝛedicãdi euagelium. Sed ac/M icium eſt panẽ ⁊ vinũ ⁊ aquam ad ↄficiẽ nrs cipe ptãlem legendi euãgeliuʒ in eccleſia vdum illõ ineffabile miniſteriũ diachono en . der tam P viuis qua ꝙ defunctis. In no⸗ q ⁊ illa poꝛrigat ſacerdoti miniſtrare vi/ i . minednm leſ no magis inſinuat᷑ eos tüue nũq; ⁊ aqua poſt miſſaꝝ celebꝛationẽ ad e reripe oꝛandi officium quam pꝛedicandi eypalmalionẽe manuũ ſacerdotaliũ 7 ſaa N l L aliqd pꝛo- agis rand ad infhetrandũ exterſum ⁊ ex ſubſtantiatum/coꝛpoꝛalia- l ficatio Ablund 7 % moꝛtuis qua ppli edi q; plicata et pallas de manu dyacho⸗ di . Fie urdum enim eſt intellectuꝭ di mi recipere et in ſacrarium reuerenter re⸗ Hin . Fvo. lxxxviij. . . MZ ptare. Apparet ergo manifente exhijs et re eractiſſimu ac diſtrictiſſime obligatio n alijs que pceſterunt miſſarũ ſolennia al- nis debitũq; auctoꝛi ſuo deo obnoxiuʒ⁊ Ninn⸗ taris ſactiſiciũ tribus hijs oꝛdinibus cau totum genꝰ humanũ ⁊ debitum tota ho t ſam ſue inſtitutiõis dediſſe licet ſacerdo⸗ minũ vniuerſitas cõſitetur Nulla em eſt Z talem ⁊ dyaconalẽ oꝛdinem multa officia natio adeo barbara adeoq; idocte aðO K ↄmitẽtur ſacerdotalẽ vero oꝛdisẽ vt dixi ue indomita que cnltum diuinũ iuxta in R mus alij in gradus alij in ſpecies diuiſe tentionẽ ſuam nõ exerceat que aut deũ Nind runt Sic em acholitis ampliato ⁊ decoꝛꝛs verum ab ſpio in hoc illuminata aut ali⸗ RK to cultu diuino pꝛeter officiũ atendẽdi et quid aliud pꝛo ipᷣo. Hhoc eſt vice⁊ loco ipi . WB pferendi lianinaria cõmiſſuʒ eſt/certũ ſer us ſeducta et execrabiliter erras no colax/ Eein re churribulũ. Similiter collectariũ hocẽ /diuini cultus contradictio non tã ꝓbatio aa libꝛum oꝛationũ.necno ſanct crucem a⸗ nibus retundẽda eſt q; et externinanda ln quaq; benedictaʒ in ꝓceſſionibus pᷣferre ſupplicis/quod ⁊ omnis natio iuxta ⁊ in n Mec optuit lʒ iſta oĩa ſacra ſint ꝓpt᷑ eoꝝ tentionem ſua vel rectam vel erroneaʒ vt gnc contiectationẽ ſiue miniſteriũ nouos mi/ diximus facit nulla em̃ eſt natio que ritui⸗ kend niſtros oꝛdinare ſiue ſanctificare Sic⁊ di ſui ac religionis cõtradictoꝛes ⁊ rebelięs Sl aconibus ⁊ ſubdiaconibꝰ poſitũ ẽ onꝰ Egladio et igne non pſequat᷑. ꝛopter⸗ atgei, cantandi ⁊ pſallẽdi ſacraſq; reliquias in qu hanccauſaʒ non oꝑtel nos laboꝛare gin ꝓceſſiombus deęferendi eoſq; deqtulan inſtabiliendo diuiuo cultuquẽ omig na/ tne il das interdũ fidẽlibus exhibendi.oſtqʒ lio vniuerſaliter confiteturſe inxia iften⸗ n,iin) eim diaconibꝰ cõtrectatio repoſitio etcu⸗ tionem ſua vel opinionẽ vt diximꝰ velu⸗ gtiseht⸗ ſtodia ſacratiſſime euchariſtie tradite ſũt/ diſtinctiſſimũ debitũ ab iniquis debitoꝛi nüͤetain⸗ ⁊ conceſſe omniũ alioꝛũ que longe mino bus ꝓ viribus erigit ⁊ extoꝛquet. Nerum . dui ris ſcitaris funt ↄtrectatio ⁊ expibitiome auũt dei cultũſipſiq; ſolũ acceptũ ac remu⸗ düendirn rito intelligit᷑ nõ eſſe ꝓhibita quin potiꝰ nerabilẽ ipᷣo auctoꝛe alibi ſtatuere in alio mnim cũ decoꝛe ac neceſſitas diuini culius hoc tractatu diſponimꝰ. Hic vero ptes diuini Nenrtin exigit neceſſe eis intelligant᷑ eſſe non tam/eultus narabimꝰ⸗ m ⁊ enũerabimꝰ nar- R conceſſe q; etiam impoſite et iniũcte. Sic ratione ⁊ nũeratione adeo euidentivt ꝓ ie cum ſancto:ũ luminariũ accenſio totũ batione non geant. Buius ergo maq pi roit eoꝛundẽ miniſteriũ ad acholitos ꝑtineat eſt adoꝛatio ſecũda co audatio cum par mdane go ipſa ſimilia ac minoꝛa ſacri miniſterij tibus ſuis que arotlar actio benedi inett vala otreclare poꝛtare et expibere merito ccio ⁊ gloꝛiſicatio.ertia eſt interpellatio – ad eoſdẽ aſpectare nr̃is autẽ tempoꝛibus que ꝓpꝛie eſt interceſſio ꝓ alijs. Quatxiæ igen6 etiam pᷣmam ſolã tonſuraʒ babetibꝰetiã eſt ſacrificatio. Quinta ſacramẽtatio boc R talia facere iniungit. Sed hoc diſpenſati ẽſacrificatio ſiue iniciatio alioꝛuʒj. Sexta NR ne tantũ ⁊ non ſecundũ inſtitutionẽ ac re eſt puriſicatio ꝓpꝛia. Septima ẽ ſolenni enin gulam eccleſie pᷣmitiuein qua tanto faci ʒatio ſeu feſtiuatio. Huius tres ſunt par- te lius ſtatuta patrum ſeruari poterãt/quan ies ꝓpꝛie videlicet apparatus miniſtroꝝ n to minoꝛ erat in eo fideliũ multitudo vbi oꝛnatus tẽpli ſiue in parte ſiue in toto ſa⸗ n ꝓpter miraculoꝝ choꝛuſcantia ⁊ ſanctita crarũ cantionũ ⁊ laudum celebritas. Qe nis exemploꝛũ euidentia et deuotio ſubſdi vero ſupꝛa oſtendimꝰneceſſariũ ſuiſſe mi a, toꝛũ erat feruentioꝛ ⁊ obediẽtia ꝓmptioꝛ niſtros eẽ ꝗ ſacro cultui inſeruirẽt ⁊ huiꝰ Uoniã ãt ſacerdotali oꝛdini ma- mòi miſtros ſpũalaac ꝓpᷣa ſignificatiõe nt (ime contradictũ eſt ⁊ adhuc con ꝓpter ipᷣm cultuʒ debere eẽ pᷣditos. Ma ie tradicitur ab hereticis maximeq; nifeſtum eſt conſequẽs vt ſanctioꝛi patti hen , virtutẽ eius ac poteſtatẽ euacuare penitꝰ diuini cultus addicti et a ꝓpꝛiati miniſtri n ⁊ de medio auferre contendutipſum la maioꝛi ſanctitati pꝛediti ſunt. Euidens at nmin, cuius ꝓſequi nos opoꝛtet calumniaſq; eo⸗ eſt per ſe interpellationẽ ſacrificationem aui rum refellere virtuteſq; ⁊ vtilitates tam ſa etſi acramentationẽ longe ſanctioꝛes eſſe Gutni, cri oꝛdinis tãq; venerandi miniſterij ꝓut ſublimioꝛeſqʒ miniſtern ceteris/quattuoꝰ/ uimnn deſurſuʒ nobis donabit᷑ ſtabilire. Et qm̃ t itus om̃ibuſqʒ inferioꝛuʒ oꝛdinũ ngng iam clarũ eſt neceſſario debere eẽ eiire⸗ miniſterijs. Quare neceſſe eſt tantoſoꝛ⸗ un 4 diuinũ ⁊ honoꝛificentiã.vtpote humane tius miniſtros eſſe ſpirituales ⁊ a ꝓpꝛia⸗ nue viie perſectionẽ vnicamac decus ſingula tos hijs miſterijs tãtoq; maioꝛi ſanctitati 2 2 . . „ De— pꝛeditos quãta iſta officia ceteris antecel lunt. Ampᷣ: ſi neceſſe fuit qð cauſis tẽ/ po:alibus/oppꝛeſſos in eisac reos aduo catos habereintiſq; ſecularis pitos qui eas agerent quatofoꝛtius ꝓ cauſis ſpũa⸗ libus neceſſe eſtæ oppᷣſſos aduocatos ha bere celeſtis iuris peritos ꝗ eas agant co ram iudice viuoꝛu moꝛtuoꝛũ deo Am plius cõſulendũ fuit impicie ⁊ ſimplicita ti comunitat hominũ in cauſis animarũ ſuaruʒ cũ ipſi eos agere aut neſcirent aut nequirentofficioꝝ ſuoꝛum ⁊ artificioꝝ oe cupationibus p̃peditiventilationẽ auteʒ cauſarũ nõ põt conſuli nin ꝑ aduocatos nec in genere tpalium nec in genere ſpũa Neceſſe ergo fuit ꝓuideri ⁊ inſtitui . e uocatos. Amp̃ᷣ ñi pᷣnceps E. lice tpał ꝓnidit reipublice ſue ⁊ adiutoꝛio ſen Miſtoꝛio ne deeẽnt er ꝗ ꝓ reis ⁊ opp̃ſ ſis oibuſq; in digẽtibꝰ iterpellarẽt Qñto foꝛtiꝰ pᷣnceps vniuerſitatt atq; pᷣcipiũos/ noluit ſpuũales aduocatos deeẽ curie ſue conſiſtoꝛio. Quicꝗd enim pfectionis lau dsdeq; oꝛdinatiõis in republica tẽpoꝛa⸗ li. In regnoꝝ quoq; tempoꝛaliũ apparet aut luenit᷑ aſperſio ꝙ modica ẽ ac ſiłtudo ꝑtenuis ac pene vmbꝛatilis pfectionis et oꝛdinatõis reipublice ſpũalis cui ĩmedia re ac per ſemetipᷣm pꝛeeſt diſpoſitoꝛ ac gu bernatoꝛ deꝰ. Jam ergo clarũ eſt ex hus cauſas animaꝝ hũanarũ aduocatos ac interpellatoꝛes habere debere quoꝛũ ſit officiuʒ publicũ interpellãdi ꝓ animabꝰ et in cauſis earũ conueniẽs ac neceſſario e patrociniũ. Si quis autẽ dixerit ꝙ ipſa gratia ſanctitatè melius ⁊ efficatiꝰ einterpellat ꝓ animabꝰ quã hmõi publi⸗ ce functionis officio. Añdemꝰ ꝙ in ſpua⸗ li rei publica neutrũ deeſſe debuit. Hoc ẽ nec interpelladi officiiqð debito nccitatꝭ impẽderetun nec beniuolẽtie ⁊ miſatiõis gratia qͥ viros ſanctos ac dei amitos ꝓ- Jratribus orare facerw. Hoc em̃ ⁊ in ma⸗ gnatum curis inuenit᷑ Inueniũtur em̃ ⁊ viri miſericoꝛdesꝗq ꝓ miſeris ſupplicent magnatibꝰ affectu ↄpaſſionis/Jnueniũ⸗ tur⁊ aduocali qui cauſas eoꝛũ agant offi cio publice functiõis. Ampᷣ.aliud ẽ in terpellare vt amicũ ſiue beniuoiũ inuiti Ratie ppꝛie ſanctitatis. Aliud ẽ interpel⸗ lare vt nunciũ ⁊ pꝛeces interpellgionis qᷓ offerre aliene vt ira dica⸗ charitatt. J 18 enim pꝛimũ omniũ eſt⁊ ſin guloꝝ ſancto rum. Iſtud aũt ꝓpᷣum ẽ ſacerdotũ exof/ — dos ex officio ſacer ſacramento oꝛdinis. . ficio quippe ſacerdotali. Sacerdos non pᷣces ſuasſſed ſuppſicatiões eccleſie vt ei⸗ ad deum inter nuctius mediatoꝛ.? ſicu aduocatus non iura ſua vel ſtatuta alle⸗ gat.ſʒ aliena ⁊ verba eius cui patrociniũ pſtat in oꝛe geſtat. Sicſacerdos ex officio publice interpellatiois vba eccleſie ⁊ oꝛa tiõis in oꝛe geſtat eas quodamodo oꝛe ſuo patre mificoꝛdiaꝝ offert vel poꝛrigat audiendas ex parte eccleſie me. Et alien de diligenter ꝙ iſtud eſt ꝙ fecit errare he greticos circa iſtud ſacerdotale officiuʒ ſ qᷓ interpellãdinon em̃ attendebat ꝙ ſacer⸗ dotali pᷣces eccleſie nõ rhoc interpellationẽ ſuas offert. Et. maloꝛũ ſacerdotuũ irritã ⁊ nulla dicebant Et oꝛõ nes ex oꝛe eoꝛũ nullatenꝰ exaudiri S umentes occaſionẽ ex verbo ilio quod legit᷑ Johan.ix. Peccatqꝛes deus nõ au⸗ dit quo magna cecitate abuſi ſunt. Ille im ꝓpᷣe auditur cuiꝰ deſideriũ imple/ lur ⁊ exauditur oꝛatio.Oꝛatio quã vo ge ſtat oꝛe ſacerdos/et deo offert ac poꝛrigit audiendũ non ſua eſt ſed eccleſe dirimꝰ Et ppter hoc non dicit oꝛẽ ex ꝑſona ſua. Sed ⁊ oꝛemꝰ ex pſona eccleſie. Quẽad/ moduʒ ergo peticio aliena in ſcpᷣtis obla ta pᷣncipi recipitur ob grauã eius.cuius ẽ ⁊ ex cuius nomie offertur Qui in ea loꝗ lur petens ac ſupplicaãs/c ipᷣe ꝓpꝛie exau⸗ ditur cuius deſideriũ adimpletur ⁊ pꝛo q ipᷣa peticio admittit᷑. Non aut ille ꝑ queʒ ſcpᷣtura peticiõis poꝛrigit illi enim nihil gratie firſic dicimꝰ de petitione eccleſie que pꝑ ſlacerdotẽ licet malũ pᷣncipi ðᷣo poꝛ rigitur Non em̃ refert quantũ ad hoc an voce an ſcpᷣtura petitio offeratur nec ali⸗ quid. Amp̃. vẽdicare debet in gratia exauditiõis ꝓcurato:qui ꝑvocem petitio nem poꝛrigit quã ille qui ꝑ ſcturam nec vox Amp̃.aliquid hʒvel opatur in ea dem grana quã ſ tura. Uox dico exleri⸗ oꝛ id eſt auriũ ſtrepitꝰ. Amõp. voxin rioꝛ id eſt intellectusſet ſigniſicatio hmõi orarionũ vox eccleſie ⁊ nullatenꝰ vorſa⸗/ cerdotis illa eſt quã audit pater miſeni coꝛdiarũ.Exterioꝛẽ enim ſtrepitũ p ſe non curat ymo tacitã tantam vocẽ.illum repu tar ⁊ clamoꝛẽ tacituʒ. Sicut legit᷑ in pſal. Tacui duʒ clamarẽ tota die.Qui em̃ ſtr pitu ĩterioꝛi iñ clamat tocere illũ apud ſe reputat deus. Manikfeſtũ ergo eſt ꝙ ſols vocem eccleſie ſolaq;vota que eiuſdẽ oꝛa tiones cotinent? expmunt exaudit deus kiod ſdck neren nuli ſl gͤſel glent gamt Calai Noii ſieil cuiint nonei aifthn Ptemol iei ſauſunt üͤtrln Oipet Gareſt⸗ Mlinan loaii oſtdo⸗ gitiſun loiasac leseint Reuau rase moride lasdo naery⸗ gue Penlo⸗ inpenene dinarve Wrens ünn unbe usa hepun lleſia Lenre linoi litu Mise n Gſtitr liſce, niu n N 4 (erecses⸗ nun kſei GK A„ flleoktan khigſe Wora Nddüec barto Mtiüne du ſececcerur 82 ſee . aangen G*1 . Nec 1cumdN n S W,, A * . eiun ℳ N 4d nine nauen Gia . Fo. Et qð ẽ ei ſolũmagis ſacerdotis qᷓ; ecclie. id ẽ ſtrepitũ exterioꝛẽ vocalẽ ꝑ ſe nec curat nec exaudit deus nec poteſt dia ꝓpꝛie qd malũ ſacerdotẽ exaudiat deus in hoc ca/ ſu. Ille eĩ ꝓpᷣe exauditur cuius pᷣcibus fit qð fieri debet et petit. Si em̃ duo quoꝛuʒ alteri pᷣnceps iratus ſit.ꝗlteri vᷣo ꝓpitius et amicus idẽ petant ab ipᷣo pᷣncipe.conce dat aũt pᷣnceps illud fieri ꝓpter illum cui vt diximus ꝓpicius et amicus. Manitfe/ ſtũ ẽ illũ exauditũ eſſe a pᷣncipe.alteꝝ aũt cui iratus ẽ ipᷣe pᷣnceps ⁊ ꝓpter quẽ de pe/ titione pᷣfata nihil omnino factũ ẽ licet fa ctũ ſit quod petebat cum amico pᷣncipis. Nemo tamen illum audet dicere exaudi Uerũtamẽ audit deus peccatoꝛes pec/ ata lua confitentes lugentes ⁊ ꝓ eis ve/ niã ex coꝛde depᷣcantes. Sed pꝛo alijs ve rũ ẽ ꝙ eos non audit ⁊ hoc modo intelli/ gitur teſtimoniũ illud Johãnis. Quoniã autẽ manifeſtũ ẽ ſacerdotes in officio int᷑⸗ pellendiinter nũcios eẽ eccleſie ad deum. in officio autemvtendi ſeu pᷣdicandi inter nuũcii ſunt dei ad eccleſia velut lr̃as depᷣca torias ac ſupplicatoꝛias ex ꝑte ecclie oꝛati⸗ ones eiuſdẽ ad deũ deferunpet ei offerũt. velut autem litteras moniatoꝛias exhoꝛ⸗ tatoꝛias cõminatoꝛias abiurgatoꝛias ſer monibus declamatoꝛijs.Et velut epiſto/ las doctrinales ac decretales ĩ ipᷣa doctri/ na ex parte dei ad ipᷣam eccleſia deferunt Suũt ergo velut petitiõarij poꝛtitoꝛes hoc eſt petinionũ poꝛtatoꝛes ⁊ ꝓcuratoꝛes ad impetrandũ ad illũ ſummũ pontificẽ xpᷣm Dñm et velut nuncij lr̃as quales dirimus deferentes . parte chariſſime ſponſe ſue ad ipᷣm regem regũ. Quẽadmodũ pꝛocu ratoꝛ falſus eſt qui nec miſſus nec manda tum habet ⁊ nõ ſolũmodo nõ ẽ repellen⸗/ dus ab adiutoꝛioſſed etiã ꝓ falſitatt crimi nie puniendus.Sic qui nõ ẽ miſſus ab ec⸗ cleſia nec ꝓcuratoꝛ ab ea conſtitutus. Si ꝓcurationis iſtius vſurpet officiũ non ſo iũ nõ impetret ex pꝑte eccleſie nec ſolum re pellitur a dei adiutoꝛio. Sed etiã tam fla minis a deo iuridice et vindice punitur. Amplius.ſicut non eſt pꝛocuratoꝛ ni conſtitutus ab ipᷣo dño litis ſeu cauſe.Eſt aũt ſacerdos ꝓcuratoꝛ eccleſie qntũ ad in terpellandi officiũ.ergo nõ eſt qntũ ad in terpellandi officiũ niſi ab ecclia ↄſtitutus Eſt iterũ ſicut ꝓcuratoꝛẽ nõ facit gra ipſe⸗ qua habet apud pᷣncipẽ. Sed conſtitutio Zmandatuʒ eiuns qui cauſam agit coꝛam lxxrr fßpopᷣncipe eſſe autẽ ſacerdotẽ eſſe pꝛocia — ratoæt qntũ ad officiũ interpellandi vt d / Maniteſtũ ẽ ergo ꝙ ſacerdotẽ nmns. Me nõſecit gratia ſeu ſanctitas quantacunq; illa ſit cuiennq; pſone apud deũ. SedcG ſtitutio ⁊ mandatũ eccleſie qð ei dat ad? terpellandũ ſacerdotẽ inq; qntu ad iſtuch de quo nune agimus officiũ. Juxta hunc modũ nuneiũ nõ facit depoꝛtatio littera/ rũ ſed miſſio.Idẽ autẽ ẽ conſtitutio ſacer⸗ dotuũ ⁊ oꝛdinatio ſiue miſſio interpellan/ dum qntũ ad idẽ offiei6. Amplius. ſi virtus et foꝛtitudo bellica non faciũt milẽ cẽ ſed aſſcriptio ducis ⁊ inſtitutio/ nec po⸗ teſtas ſuper decẽ milites decurionẽ/ſʒ ipᷣa pncipis electio et conſtitutio ita gra ⁊ go⸗ leſtas impetradi non faciũt ꝓcuratoꝛem. Sed vrt diximus conſtitutio. Amplius Sicut aduocatũ publicũ nõ ſcientis⸗ iurt aut eloquentia necetiam ipᷣa iuſticia facẽ ebant.Eſſe aute ſacerdotẽ e eẽ publicũ ad uocatũ in cauſis animarũ.Ergo nec ſcien tia iurd celeſtꝭ nec ſacra eloquetia nec ipſa iritualis inſticia facient ſacerdotẽ. Sed gquẽadmodũ ibi conſtitutio pᷣncipis ita ⁊ hec ↄſtitutio ſeu oꝛdinatio pontificis.id ẽ eccleſie miniſterio illius.Et quẽadmod non licebat cuiqᷓʒ vſurpare publici aduo⸗ cati officiũ/⁊ ſi vſurparet repelleretur niſẽ electus eſſet ad boht nſitama eienut li licet vſurpare publice interpeilatiõis o ficiũ hocẽ ſacerdotale qᷓntũ ad hoc.Ma⸗ nifeſtũ ergo ẽ ꝙ nec ſanctitas quantecun/ q; gratie ſit apud deũ facit ſacerdoteʒ q̃n tũ ad pᷣdictum officiũ neq; iniquitas quã tacunq; ſit aufert officij ſacerdotalis oꝛdi nem/quemadmodũ nec iuſticia quatacũ⸗/ q;ʒ ſit nunciũ aut ꝓcuratoꝛem aut aduoca tũ efficere ſufficit. Sed miſſio vt diximꝰ ei conſtitutio neq; iniquitas quantacuq; ſit in nuncio ꝓuocare vel aduocare.Sʒ ma dati reuocatio. Sicut enið ſola miſſio aut conſtitulio vt ita loquamur deſtruũthoc Ene ſicut faciunt. Non negamus aũt quã o omnis vir ſanct nec in conſpectu deo gratioſusoꝛare ꝓ omnibus teneatur. Et atur. Sed audiatur vt amicus et filius.et oꝛat ſimiliter atq; interpellat. Non autez vt ꝓcuratoꝛ vt nuncius vniuerſalis ecclłie neq; vt æꝙ ea miſſus ad hoc ꝙ ẽ ꝓpꝛium ſacerdotalis oꝛdinis officiũ.NQuis em̃ di bitat iuxta reges ⁊ pꝛincipes eſſe pauperu ⁊ oppᷣſſoꝛum interpellatoꝛes ⁊ hoc nor t quin apud diuine miſcðᷣie diuitias audi⸗ ſacramẽto oꝛdinis Be o officiũ publice adq boc ↄſtitũtosſʒ magis ẽ ꝙ nec ꝑ ſe nec ꝑ nuncios andit deꝰ.Etꝓ ttt beniuolẽtia et miſeratiõe ad boc ⁊ pꝛsom⸗ pier hoc cũ ſacerdos eiaſe gerit determia nin ptos nec cum eo rogatu ip̃i rogani pꝛinci te ant expᷣſſe nihil ĩpetrat ex ꝑte ei neq; in up . pes ꝓpter hoc nuncij aut ocuratoꝛes ſüt aliquo nullatenꝰ exaudit᷑. Et dicimus miſeron. Amplius. in rege pali inne⸗ hmòi ſacerdos mutat formam eccleſie ca ſole niunf interdũ duo. ſdlicet regale officiu, tholice g mutat etia rem ⁊ petitionẽ ipᷣius elhec⸗ atz iuſticia. Et ſicut regale officiũ ſe babet Cuũ ei dicit in archano miſie vt nobis fiat raren ad iuſticiã ſic ſacerdotale officium ad ſan coꝛpꝰ ⁊ ſanguis dilectiſſimi filij tui bermi nanein Rätare Sicut eĩ nõ ẽ eligendus rex niſt iu nalie itelligẽs ? intẽdẽs nobis manicheis gefuin ſtus ſic nec ſacerdos nik ganetns. Et ſicut gurulterius herelice Eumugre aclonis u rex myniſter debet eẽ iuſticie. ſic ſacerdos Aliter pꝛoꝛſus petit qᷓᷓ petat vel intendat Pnr ſer wrniſterebete⸗ iuſticia p leregens eccleſia catholica al; peut 3 ex Pienſte⸗ Carinns, acit niſi ſuipius nõ eĩ eoipᷣo ꝙ iuſtꝰ ⁊ rer rius q̊ʒ ex ꝑte eccleſiecatholice. Petit em̃ uhrr ẽ ſup alios Et ſi ſit recoꝛ iuſtus iuſticiato: eccleſie manicheoꝝ neq; aduocaiũ. neq; ſoſcen uipᷣius Sicneaq; ſanctitas ꝑſe faciet ſacer pꝛocuratoꝛc. Quare merito neq; ſacerdo⸗ fhereie dotẽ nec eoipo ꝙ ſanctus ⁊ ſacerdos erit tẽ niſi maledicte illiꝰ factionis. Sacerdo/ dalnnon aisoꝝ. Et ſi foꝛte ſit ſanctus cuſtos ſanctuſj tẽ inq;ᷓ qᷓntũ ad hac lririoni 7 ideo meri nni⸗ q; ĩiuiolatoꝛ ſuipᷣius et ſanctꝰoꝛatoꝛꝓ ſe ? co gerit ſe antiſtitẽ dyabolinullatenꝰ aũt untiaie alijs. El hec ꝗdem charitas ⁊ pietas non ſacerdotẽ xpᷣi ⁊ eccleſe ſue.Quare nulla⸗ iiedert pubaʒce functionis vt diximus officio. Et tenus gerit ſe mediũ inter eccleſiam xp̃i et Außigt atte nde ꝙ ↄgruis ſimilitudinibꝰ vtimur / ipᷣm. Si autẽ vel determinate intẽdir pꝛo inter Selhes eccliaſticos 7 ſeckares. Sut 9 eccleſia catholica vel ſaltẽ in generali etĩ rerpe eiĩ varij oꝛdines reipublice tpales. Quat⸗ plicite ſeu iuolute ꝓ eccleſia dei ⁊ id face⸗ Maugin niones deciriones cẽtuftiones. Cyligrchi re vel petere qð faciũt miſtri eccleſie deiſp ſenpert reges ⁊ pᷣnẽipes ⁊ iterũ nuncij pꝛocuraro culdubio nec foꝛma murat. nec petitionis mmiſtenio res oduocati ↄſiliarij inreeſſoꝛes r ugi ſubſtanciã ⁊ ex pteĩ veritate eccleſie loqui lelꝛinin ces.Et iterñ Còci pincene pdnices ch o tur eiq; petit eiuſq; petitionẽ oꝛe poꝛrigit. meii eper des et diſpenſatoꝛes. Sic et in domo dei / Ecõtrario vᷣo nõ eccleſie ſancte petitionẽ. What magnain req; nunlie⸗ ſpirituali eiuſdex 4 S; ee rdirm⸗ malignand ovolthli Urn ſunt oꝛdines myniſtroꝝ às noĩauimus et ce factiõis moꝛe geſtat ſacerdos maniche d alij s nõdũ urautn, Atide auleoſi⸗ oꝛũ/ſic intendẽs vt diximꝰ.⁊ vox ipᷣa inte⸗ (iſuang gen ter ꝙ oꝛdinatio ſanctificatio ↄſtitutio rioꝛ q intellectus ẽſignificatio vox ẽ dya/ neaqe ad ſacerdotale ſeu quo dcunq; alið ſacrũ bolice illius factionis. Hinc aũt vox ẽ ſan mepao⸗ myniſteriũ ſubiectoꝛiet eſſencia vnũ ſunt cte ac deo dilecte ↄgregationis.Quid er⸗ lügenere ꝛdinare eĩ ⁊ ſanctificare et ↄſtituere bu go mirũ ſi hac exaudit miſericoꝛs deꝰ etſi muiſin iuſmõi miſtros euidẽter ynũ ſunt ſubſta- eius ꝓcurat celeſtis aduocatꝰ ꝗ ẽ eiuſdeʒ niſisge ciaſſilr eẽ nnciũ eẽ ꝓcuratoꝛẽ eẽ aduòca⸗ ſponſus eccleſie.Et ꝗd mirũ ſi ili repellit Pmeite tũ hui⸗ ſcilice apud deũ vel coꝛã deo pꝛo vt vocẽ ꝑtis inimice. Hic ergo indubitan⸗ nmmidi eiꝰ eccleſia.vnũ ſunt. Silr ſubiecto ſine re ter fnit ſtellecbeati Cypani quatum no/ mniſton J Snünus ð inquatũ detfert iĩas qles di bis mõ videri poteſt ⁊ boc mõ intellexit. ſtünehe cimꝰ⁊ ex ꝑte eccłlie aduocap inqntũ ꝓpo⸗- Sacramẽta eon irrita ⁊ inania ꝗᷣ tũc eoꝝ dishic nit allegatiões ꝓ cauſa eccleſie coꝛaʒ deo ęẽè intelligẽda ſun:quãdo totũ ⁊ lots peti wennen ꝓcuratoꝛ inquantũ pꝑgtitiones eius offert tio vt dicmꝰeoꝝ ẽhoc ẽꝓ pꝑte eon ⁊ nom galioſt⸗ o deo aut porrigit. Euideter aut idẽ ẽ differ⸗ ne ⁊ eti ſiue pꝛo eis determinate ſit. Hoc dijnuse re ibi offerre ⁊ pꝛoponere. Sicut eedẽ ſũůt eiẽ ĩdubitater õ foꝛmã eccleſie catholice ? llgimas lire petitiões ⁊ allegatiões qð ẽ apte vide etiã ertra illã cu oĩno excludat. Mtzo die rpvo re ĩ oꝛatiõibꝰ ſcpᷣtis qᷓ vſnalit᷑ collecte no- beat Augꝰ erraſie pᷣfatũ maripre/c ſeſeca uninst minãat᷑. Appet etia euidẽter ex hijs qliter ? tũ fuiſſe erroꝛẽ illũ i eo ſaltẽ martyrij/pꝛo- eg merito ſacerdotẽ hereticũ/ hereticoꝝn an- culdubio ſentiebat beatꝰ Augꝰ pꝛeſaluʒ poley⸗ tiſtitẽ dyaboli beatꝰ Cypᷣanus martyr di- martyrẽ tãto ʒelo ſidei exarſiſe atra here⸗ fini⸗ Ferit ⁊ ſacrificia hereticoꝝ inanig et fatua. licos eoſq; eſie odibiles deo credidiſſe vt inin Cũ eĩ eccleſia hereticoꝝ eccleſic nalignan etia ĩ foꝛma eccleſieveritatẽ traderẽt ſacta i tium ſit ⁊ deo odibilis vtpote adultera et mentoꝝ. dic auiẽ idẽ Augꝰ hereticis. Sa ſaſe apoſtatrix ſiue apoſtatics. WBanifeſtũ cramẽta q nõ mutaſtis pꝛout ſunt ſic fuit hiini⸗ nanns erne gan, enter Neürultert. e Osrenh Aſr ee MRNWENX . — 4 4 CNct, e 1en. nhon , , nnl a MAN N i, V76 0 olin, G H b, vuß . . — 5 r s 24 » S . 5 7 ☛R . — . „ ☛ apud nos. In calu antẽ quẽ quãtã muta tionẽ faciãt dum in pſona petentis/eam cui petitur alias om̃ino faciũt q; ecclie ca⸗ tholice ſacerdotes euidẽs ẽſet q;longe ſit ex pte canũ ⁊ canibus dans pergge filioꝛuʒ ⁊ a pr̃e miſcdᷣiarũ ab eo ꝙ ẽ ex ꝑle filioꝛu⸗ panẽ petere filioꝝ ab eode pre. Quaq; lõ ge fuit ꝑſone canineja ꝑſonis filioꝝ pſona adultere ⁊ gpoſtatricis a pſona ſponſe in coꝛruptibills caſtitatis etia inſeparabilis charitatis. Deinde vox coꝛuina a colũbi/ na.latratuſq; caninus a voce filioꝛũ quis nõ videat. Amplius ꝓponamus ponti ficẽ hereticoꝝ oꝛdines celebꝛare cum ergo dicit in oꝛatiõeyt eccleſie tue miniſtri puri accreſcãt hoc intelligit atꝭ intendit dermi nare eccleſie herenicoꝝ petit ergo ex parte eccleſie hereticoꝛuʒ adeo vt illi eccleſie ac/ creſcat ii quosoꝛdinat miſtri ⁊ ipᷣi ecclie ſue hic. Quare aggregatis hoĩbus ⁊ pen ſatis ⁊ ex parte hereticorũ petit ⁊ ipi eccłie petit augmentũ miniſtroꝛũ ⁊ ꝓ ipis myni ſteria petit et accreſcant hereſi et ſacrilego myniſterio. Quare ex parte inimicoꝝ dei petit ⁊ inimicis ipᷣis petit ⁊ boc ad dei ↄtu meliã ⁊ perditionẽ ipoꝝ miniſtrorũ. Oiĩa ergo ibi abſiſtüt ne ipetret⁊ hec intẽtio ſit der minata ⁊ limitata vt dixrimus foema ẽ q̃ oꝛdinare ⁊ ſanctificare miſtros eccleſia⸗ q¶riũ ſuaꝝ credũt heretici. Si ant intẽtio eo⸗ rũ eẽt q̃is ẽ pontificũ noſtroꝝ licet malo⸗ rũ ⁊ pctoꝝ ⁊ interdũ ſceleratoꝝ/ꝗ intẽdũt in generali ⁊ groſſe facere qð facit eccleſia merito impetrarent gratia ſanctificatiõis miſtris quos oꝛdinat.nõ ꝗdẽe merit ſuis iz meritt eccleſie excuiꝰ pſona ⁊ nomie pe tunt tibi purilatẽ ⁊ augmentuʒ poſtulant miſtroꝝ. Et ſicutĩ ꝓpoſito caſu oia ſubſi/ ſtut ne pontitices hereticoꝝ impetrẽt.Sic oĩs hic adiunat. Stelera ei miniſtroꝝ nec merita eccleſie minunt.nec eius gratiã ſeu gratioſitatẽ ĩpediũt apud ſponſu.Ot aũt diximus ꝙ miſtri impetrat in hoc caſu ſiĩ telligimus in hoc caſu ſicut ⁊ de ꝓcurato⸗ re p quo vel ꝓpter quẽ nec exauditur nec admittit᷑ nec magis aut citius.ſʒ ſolũmõ ꝓbter gratia eius cuius eſ ex cuius parte vel noie poꝛrigitf᷑ vel offert᷑.adhibet tamẽ ſolũ miſteriũ poꝛrectionis vel oblationis Sic ⁊ miniſtri hmõi ſolũ miniſteriũ adhi bent petiti õibus eccleſie poꝛrigendo eas ſen offerendo nec ꝓ eis nec ppter eos ex/ audiantf ⁊ oĩno cũ nihil ꝓpter eos addat gxauditionem qꝛ nec faciliꝰ nec mag.nec xc. a ſacramentoꝛuũ q; ip̃a inientio. Et ꝓpx᷑ hoc manifeſtũ eſt hereticos vbi adᷣo ↄtra ria intentiõe agũt ſoꝛmaʒ eccleſie mutare incõtranũ qᷓniu ad iᷣam intentionẽ ipᷣaʒ mutat tamẽ interius dũ itellectũ ipoꝝ ad ſemetipᷣos ſiue eccleſis ſua inuertũt interi⸗ us ⁊ intoꝛquèt. MWaniſeſtu ergo eſt ex hüs oibus quoniã qᷓntũ ad interpellandi officiũi nõ poteſt ſacerdos niſivt oiximus Miſſus oↄſtitutus ⁊ inſtitutus atʒ ſanctifi catus miſſus ſq; vt nuũcius.ↄſtitutus vt ꝓ curatoꝛ.inſtitutus vt aduocatus publicꝰ. ſanctificatus vt ſacroꝛũ miniſter hoe W⸗ croꝛũ pᷣtũ ⁊ ſacroꝛũ elogoꝛũ qntũ ad ſio officiũ. Appet ergo falſos eẽ ſecerdotes ꝗ cunq; alias vſurpãt ſibi hmõi ſacers ota⸗ le officiũ nec eſſe vłᷣ haberi ratũ aliqd qð in hijs attentare pᷣſumat.Qð ÿ dicũt he retici ꝙ oĩs ſanclus ſacerdos apparet eẽ maniteſte falſum niſi nomine ſacerdotis equiuoce vtlantur. Eſtruamus autẽ et hune erroꝛem aliter ꝓſequẽtes ſcdᷣm ſacerdotał officij miniſteriũ qð ſuꝑiꝰ vocaui mꝰ ſanctificationẽ.hoc ẽ ſacri myſterij.id ẽ ſacratiſſime euchariſtie ↄfectio ne Diee⸗ mus ergo in pᷣmis ꝙ cũ nõ poſſit eſſe cer⸗ tũ vllomõ niſi pꝑ reuelationẽ an ſanctꝰ ſit. qui ſacerdotale foꝛis exequit᷑ miniſterius nõ erit nullatenꝰ certũ an ſit ſacerdos an nõ ſcom hmõi opinionis erroꝛẽ.Et ꝓpter hoc erit incertũ ex neceſſitate an ↄficiat ſa crũ iſtud miſteriũ an nõ.⁊ ꝓpter hoc illu/ det ſepiſſime fidelibꝰ populis dũ ꝓ ſacra tiſſima euchariſtia dabit᷑ ets pierũq; pu/ rus panis materialis. Illudet etiam deo ODuʒ pꝛo vero illo ⁊ immaculato ſacrificio offertur ei panis purus et materialis. Aumplius. ipe Varetdos foꝛis agit mi ſteriũ in altarivb Bicit in archano miſſe. HNob fiat coꝛpꝰ ⁊ ſanguis dilectiſſimi filij tui ⁊c.eccleſia et hoc petit fieri et ex ꝑte vel noie ipſius ⁊ vox eccleſie intus ẽ vt ſupꝛa diximꝰ⁊ vox ẽ ipius eccleſie quã oꝛe geſtat ⁊ petitio ſilr ipius eccleſie ⁊ quã pr̃i miſeri coꝛdiarũ vt diximꝰ offert ⁊ poꝛrigitqð er go dicũt de ſanctitate ſacerdot ilingaut uz ſufliciunomerita eccleſie ad impetran qðõ petitur ex pte ipᷣius.aut non ſufficiunt Q ſi ſufficiunt nõ ẽ ergo neceſſaria ſancti ias ipſius ergo abſq; ſauckltgte goda melius pꝛo eis vel ppter eos exaudiunt᷑. ebes aſt ſcire ꝙ nihil magis eſt de foꝛ⸗ foꝛma vel verboꝛũ ⁊ ſi exterius nõ mutenti 2.„ 9ler r . 4 D „ Be .— . 22 . , „ exauditur huiꝰ petitio. OQuare conficit᷑ ſa cratiſſime euchariſtie abſq; ſanctitate ſa- cerdotis. Q⁊è ſi dixerit ꝗꝛ ⁊ merita eccleſie non ſufficiut niſi adiuuent᷑ ab ipᷣa ſancti⸗ tate ſacerdotis hoc euidẽter ridiculoſnʒ ẽ Hoc eĩ ẽ acſi diceretur magnus exercitus innumerabiliũ ſoꝛtinmilia continẽs non ſufficit ad poꝛiandũ pondus vnũ niſi ad/ iuuetur a publico vno. Et ꝙ milia miliuʒ ſanctoꝛum amicoꝛũ dei non fufficiunt im petrare boc apud miſericoꝛdiam eius niſi gdiuuent ab iſto. Amplius. cũ oꝛalio ſit ſicut arboꝛ ſuauitatis ex aromatibꝰ vir tutum aſcendẽs ad nares miſcdie deicuʒ ißpa eccleſia tota ſitvelut apotheca aroma mm ſpiritualiũ. Lotum vo qð habet ſa⸗ cerdos gre et ſanctitatis quantũcũq; emi nens ſit et excellens nõ ſit milleſima vni⸗ garigphili ad totam apothecajerit dicere non fufficiunt merita eccleſie ſiue ſanctita te ſacerdotis ac ſi diceretur non ſuftficit to ta apotheca niſi a diuuetur milleſima vni us gariophili. Amp̃. Aut id qð ↄtinet petitto ſupꝛa dicta eccleſie debetur merit eccłie aut nõ. Si ſic.nõ ergo ſine ſiuria ec cleſie poteſt ei denegari. Impoſſibile aũt ẽ patrẽ miſcoiarũ irrogare eccleſie ſue. Im⸗ poſſibile ergo ẽ ĩm non exaudire penilio nem illam. Si vo non debetur meritis ec tiens opus eſt et perit. Jam autem decka⸗ ramns tracratũ de euchariſtia ꝙ opus et neceſſariũ eſt.⁊ detur ei ſub foꝛma panis ⁊ vini viſibili. Manilſeſtum ergo ẽ nõ obſiſtere maliciã ſacerdotis quo minꝰmi niſtretum detur a deo patre eccleſie ſue ci bus et potus vite.Eo dẽ eſt argumentarũ ex pte patriſfſamilias. Si enim paterſami cleſie aut ea tamen ẽ gratioſitas eius piiſ/ ſimi pairis vt hec ſemꝑ obtineat quociẽs opus ei eſt aut non. Si ſic ergo cuʒ nõ mi nugs opus ſit ei obtinere petitũ cũ per ma lum ſacerdotem offertur eius petitio. qᷓ; cum ꝑ bonũ poꝛrigatur nõ minus obtine bit illud malo ſacerdote myniſtrate qᷓ; bo no. Non obſiſtit ergo malicia ſacerdotis quo minus aſiciatur ſacrũ illud euchari⸗ ſieq; myniſteriũ. Si vᷣo dixerit ꝙ nõ eſt ea gratioſitas eccleſie in conſpectu dei pa trisvt obtineat id qð illa petitione ↄtinet᷑ Nihil autem aliud continet illa petitio ni ſñn vt panis vt potus ve hoc eſt coꝛpus ⁊ ſanguis redemptoꝛis miniſtreiur et detur ei ſub foꝛma panis ⁊ viniqᷓʒ euidẽter fal⸗ lſum ſit hic in ꝓmptu eſt videre. Si enim nulla ẽ familia lralis ſeu coꝛpalis n ſpectu ſui patriſfſamilias gratnaʒ iſta non hHabet videlicet vt det ei viclum coꝛpalem quotiens opus eſt. Et ſicut opus eſt ei. In compꝑpabiliter aũt maioꝛis gratigẽ ſeu gra tioſitatis in conſpectu dei patriffamilias Jfamilia ſpiritualis ipᷣius id ẽ eccileſia. In/ tompꝑpabiliter antem magis datur ei quo lias lrał ex ſtilla ſeu ſcintilla ꝑmodica di/ lectionis et pietatis in familicen litterales non obſiſtente quacunq; ſeu quantacun q; aliena malicia ꝓuidet illi victum lr̃alẽ neceſſarium quotiens petit et opus ẽ qua tofoꝛtius paterfamilias eccleſie deꝰex to/ ta foꝛnace dilectionis totoq; fronte pieta tis non obſiſtente quacunq; myniſtrant malicia ꝓut dictum eſt eidem dabitur. —— ſtri merito repꝛobat et regellit ⁊ eam con/ tumelia tanto ſacramento non ſuſtinet ix ro gari videlicet vt polluto oꝛe conſeeret᷑. et immũdis manibus contrecteiur. Poc em̃ indignũ ẽ ⁊ indecens ſacramẽto.Ape ri ergo oculos ⁊ vide impiſſimum erroꝛẽ latitare ſub p̃textu et velamie iuſticie et pi etatis. Pꝛimũ quia ſecundũ hoc plus po terit vnius iniqtatis apud dei iuſticiam⁊ pietatem ⁊ impediendum quo minus ex auditur eccleſie petitio q́ʒ innumerabili/ um ſanctoꝛum miliũ gratioſitas ad ꝓmo uendum eandẽ. Et 5 iniquus ẽ manile⸗ ſte quia in ꝑte iſta poterit neceſſe ipᷣi eccle ſie aliena malicia apud dei iuſticiam ⁊ eti am miſericoꝛdiã quam pꝛopᷣa ſanctitas ⁊ gratia pꝛodeſſe dum ꝙ tota ipᷣa eceleſia ꝑ oblatam petiuonẽ obtinere nititur mali⸗ cia ſola myniſtrantis et vt obtineat impe⸗/ dit et auertit. Amplius. ſi pꝛopter hoc ne tam venerãdo ſacramento ſiat hic cõ⸗ tumelia videlicet vt immũdis manibꝰcõ trectetur. Retrahit pater miſericoꝛdiaru, largiſſime manum pietatis ſue.imo clau dit ne aꝑiat ad poꝛrigendum panem vite ſub foꝛma ⁊ modo quo id facere poſtula tur. Incompabiliter autem fnit ↄtumelia ↄſpui flagellari et crucifigi et occidi. Qua re ſi adeo pꝑcere vult cõtumelijs et üurus chariſſimi vnigeniti incompꝑabiliter foꝛti/ us pꝛouidit ne tradetur conſpuentibus ⁊ flagellantibus et cruafigennibus 2 occidẽ tibus. hec ergo impietas ad hoc deducit erroꝛes vt ipᷣam filij dei paſſionẽ euacuẽt. 2 mũdi redemptionem atq; ſalulem irri⸗ tent.Qſi dixerit ꝙ im̃ bonum ſuit ſedem pᷣ.que ẽ cauſa quare malicia mini de rloe acuen ſoe⸗ keinst gucn tealie Uure Zyde cecunt lalgco gepls ſentatio fernt ſoneno bonoce ſeſtee lienon Mions⸗ Pidan oen 1 nun tngchut * „ dun deden WI Borir ane laann zunani opti ng tans Ne mdüe nininn nincki⸗ e, SeeN H 1, ½ e grpledn ptio et ſalus mundi vt ꝓ eo merito decue rit dei filiũ tam indigna perpeti.Et nos ex aduerſo replicamꝰ.qꝙ tm̃ bonũ ẽ ſuſtenta tio ⁊ ↄſeruatio cõuerſio ipius mundi hoc ẽ eius totius qð paſſione redemptoꝛd ac/ quiſitum atq; ſaluatũ ẽ vtꝙ eo merito de ceal ipᷣm ſaluatoꝛem. Hic de qu bus agi/ tur tamlonge minus indigna ſuſtinere. Ingdigna enim paſſionis non minus ex⸗ cedunt indigna vt ita lo quamur ſacramẽ talis confectionis.imo incomꝑabiliter lõ ge plus qᷓ;ᷓ bonũ redemptionis bonũ ſu/ ſtentationis ſeu cõſeruationis. Lante em̃ fuerunt ille iniurie et ↄvtumelievt maioꝛes foꝛte non maius eſt aut nõ multo maius bono conſeruationis cũ ſine illo et inuti⸗ le ſit conſeruari indigentibꝰ et occaſiona/ liter noxiũ non pſeuerantibꝰ in gra redẽ/ ptionis ꝓpter ingratitudinem maioꝛ erit ipᷣa damnatio ſut legitur.ij. Canoni. pe tri.ij. Melius eratillis viam veritatis nõ agnoſcere. Euertamur autẽ et dicamus ꝙ cõ tumelie ⁊ iniurie que in ſacramẽ⸗ Nito altaris redemptoꝛis fit ꝑ quan⸗ tãcunq; maliciam miniſtri ſeu miniſtroꝛũ maloꝛũ ad contumeliã vel iniuriã paſſio⸗ nis nulla ẽ comꝑatio. Eſt autẽ boni ↄſer/ uationis ad bonũ redemptionis compa⸗ ratio. Nõ em in infinitũ melius ẽ ad gra- tiam redimi ſeu reparari qᷓ; in enadem nu⸗- triri conſeruari confirmari ⁊ augeri q oĩia ſacramento altaris pᷣſtantur. Decuit autẽ ꝓ illo bono redemptionis illã tantaã cõtu meliam et iniuriam redemptoꝛẽ pati mul tofoꝛtius ergo pꝛominatis bonis in ſacra mento altaris decuit ⁊ etiam oꝑtuit malo rum miniſtroꝛu iniurias et ↄptumelias pa ti ſaluatoꝛis. Intelligamus ergo tanta in iuriã contumeliãq; ea ꝓpoꝛtione vel com paratione ſe habere ad iniuriã ⁊ ↄtumeli am paſſionis q̃ ſe hʒ bonũ qð pᷣſtatur ſa⸗ cramento altaris ad bonũ redemptionis Dico ergo ſi ꝓ bono redẽptionis tãta fuit ſuſtinenda iniuria vel ↄtumelia redẽpto/ ri ergo ꝓ duplo minoꝛe duplo minoꝛ ⁊ ꝓ tripio minoꝛe triplo minoꝛ. Ita de alüs. Quare pꝛo bono qð nobis pᷣſtatur ſacra mento ałiaris ſuſtinẽda fuit iniuria quaʒ poſuimus. Euidẽtius aũt erit in pꝛecis ⁊ emptionibus. Uocemus ergo bonũ redẽ nonis a ⁊ iniuriã paſſionis b bonum vᷣo acramẽti altaris c ⁊ poſitã iniuriã d. qꝛ er go ſic ſe habʒ bonu a ad bonũ c.ita ſe bʒ fpciũ að ẽ b. ad pᷣeiũ qð ẽ d. Fuit aſt emẽ⸗ dũ bonũ a pᷣcio b.erit ergo emendum bo nũ c pᷣcio.d.Omnis aui iniuria vł ↄtume lia qᷓͥ p malos myniſtros fit ſacrameto al/ taris ⁊ in miniſtrado minoꝛ ẽ incomꝑabi⸗ liter omimõ ↄparabili ſeu ꝓpoꝛtionabili ipᷣi b.d.autẽ vt poſuimus comparabile ẽ certe pꝛopoꝛtionis ad ipᷣm b. Poſiti em̃ gbuſcunq; duobus quibus quoꝝ alteriꝰ ad alterũ fit certa pꝛopoꝛtio. neceſſe eſt vt omne qð ẽ certe pꝛopoꝛtionis ſeu cõpara tionis ad alterũ ſit ſimiliter ⁊ ad reliquuʒ Quare manifeſtũ ẽ emenda ſeu redimen da eſſe pᷣcio d.que ſacramento altar eccle ſie dei pᷣſtatur d.ei eſt incomꝑabiliter ma ioꝛ iniuria vel ↄtumelia oĩbus illis q̃ irro gantur ſacramento altaris ꝑ indigniatẽ ſeu maliciam miniſtrantiũ. Cũ ergo d.ði⸗ uine bonitati in parte iſta nõ obſiſtẽt illa qua minus exaudiatur pꝛecio eccleſe. Ampliꝰ. Si ita refugit ſacrauſſima eu chariſtia indignitatẽ atq; maliciã. qd fiet. ſi rite conſecrata fiũt ⁊ ↄfecta per ſacerdo tem ſcilicet iuſtum et ſanctũ. Poſtmoduʒ autem attentet eam contrectare ac fideli⸗ bus diſtribuere miniſter indignus et ma⸗ lus aut fugiet aut euaneſcet panis vite de ſub foꝛma illa viſibili panis vite aut non. Si nõ palam ergo ẽ ꝙ ſuſtinet ſe ↄtrecta ri manibꝰ pollutis panis vite nec refugit eas. Multofoꝛtius ergo nõ refugiet vba ſiue vocem eccleſię ſue licet ex oꝛe polluto et multofoꝛtius nõ pꝛohibebit eum adue nire ſub foꝛmã illam viſibilem. Cum attre ctatio manuũ pollutarũ multo maiꝰ ma/ lum ſit.imo inco mꝑabiliter qᷓʒ oꝛatio ſiue ſanctoꝝ verboꝝ pᷣſumptio ey oꝛe polluto. Amplius. ſi diſtribui ſe ſuſtinet ꝑ ma⸗ nus pollutas quãtofoꝛtius poꝛrigi ſe ſuſti nebit ſiue dari ad petitionẽ eccleſie ſue li/ cet ꝑ vocem pollutaʒ. Qt ſi fugit ⁊ euane ſcit accidunt multa incõueniẽtia.Pꝛimuʒ ſcilicet illuſio eccleſie qᷓ credit ſe reciꝑe pa⸗ nẽ iuſte de manu Miniſtri mali ad minus occulti ⁊ non recipit niſi panem materia⸗ lẽ ſcõᷣm eos. Deinde plus poterit malicia ad ipᷣm effugandũ qʒ denotio ⁊ ſanctitas totius eccleſie ad ipᷣm retinenduʒ. Tercio accidit hanc medicinã oim medicinarum infirmiſſima eſſe. Nuilla enim ẽ medicina coꝛpoꝛalis adeo dehilis et parum efficax vt eius oirtutem infirmitas meditantis ſi ue poꝛrigentis euacuet. Infirmitas ſpiri⸗ tualis ſacerdotis poꝛrigentis bonehe de ih 14 clnam eſt eius indignitas ſiue malicia. Amp̃ᷣ.quia ſacramentũ hoc euidẽter ẽmedicamentũ ſaluberrimũ humanarnʒ animarũ et hoc virtute pꝛopꝛia ac diuina Manifeſtũ ẽ nihil ꝑertinere ad ipſuʒ vel virtutẽ eius ſanitatẽ vel infirmitatem poꝛrigentis ſeu meditantis pertinere inqᷓ ntũ ad hoc vt ex illa angeatur vel minn alur virtus eius. In nullo em medicamẽ⸗ toꝝ coꝛpoꝛaliũ hoc inuenini poteñt vt ſani tas vł infirmitas miniſtrantis ipᷣm pro ſe addat aliud vel minuat vᷣtuti ipius.Quã tofoꝛtius ergo medicina ipſa diuiniſſima hoc ẽ diuina virtute pleniſſima non pen/ debit in aliud ex ſanitate vel infirmitate ſpirituali miniſtraãtis illam. Amplius. Quid ad panẽ vel virtutẽ ipᷣius ſi ſatur 6 am ieiunus qui myniſtrat ipum. ⁊ qd ad ignem de caloꝛe aut frigiditate myniſtra/ luis ißwum. Amp̃. ꝙ malicia vel indigni tas myniſtroꝛum impedit ſacramentum iſtud ⁊ hoc naturaliter fit.id è naturali ac tiõe aut merito ſiue iuditio. Naturali ac⸗ tione eſſe non poteſt quia malicia iſta nõ agit niſi in ꝓpꝛiũ ſubiectũ ſed neq; in ſan ctitatem eccleſie aut ipᷣ̃am eccleſiam nec in deu aut eius bonitatẽ. Hoc em̃ impoſſibi le ẽ. Reſtat ergo vt hoc ſic merito ipiꝰdiui noq; iuditio. Diuinoq; iudicio fit vt ꝓpt᷑ malicia myniſtri huius ſubirahat᷑ panis vite filijs ⁊ ita innocẽtes filij iudicio diui⸗ no tam attrociter puniũtur ꝓpter maliciãõẽ alienaz. Amp̃ ip̃e malus myniſter qni p̃ᷣſumit indigne tam venerandũ myniſte/ rin neceſſario punitur aut puniendꝰ ẽ di/ uino iudicio. Sicut autẽ peccat in hoc. ſic dignũu et inſtũ eſt eũ ſolũ puniri pena em non debet excedere peccatum nec extendi in innocentes grauiſſima autẽ pena ẽ ſub traclio panis vite. Quare nulio modo ꝓ prer indignitatẽ vel maliciã myniſtri puni enda ẽ dei familia ſubtractione vᷣtus ſui. Amp̃.⁊ adeo magnũ ẽpeccatũ huius myniſtri ꝙ non poteſtuniri ſeu vindica ri in eo ſolo ſufficiente ant non OQt ſi adᷣo grade ẽ magis extendẽda eſt vindicta illi us etiam complices ⁊ fautoꝛes peccati ſui qʒ in omino inſcios et innocentes. Si ve ro non eſt adeo grande nulla ergo neceſſi tas vt pena illius extendatur in alios. Amplius. anteq; iſte pᷣſumeretſ acruʒ iſtud myniſterium certa erat pena⁊ deter minata que reddẽda erat peccalls ſuis in iehenna peccatis illis addit pᷣlumptioneʒ ſacramẽto oꝛbinis . ſacri myniſterij. Hecautem pᷣſumptio nã minuit pcedentia peccata. Hec autem pꝛe ſumptio aut eſt motale peccatum puniẽ dum moꝛte eterna cu alijs aut veniale iñ̃ Si moꝛtale aut merito iſtius ſoli impedi⸗ tur ſacramentũ aut merito iſtius ⁊ alioꝛũ aut ergo detrahit aliquid de pena debita alijs peccatis aut non detrabit pena dico iehennali. Si detrahit aliquid et hoc niſi occaſione huiꝰ none pene videlic; quam inſligit ratione ipᷣoꝝ ꝓ ꝑte ⁊ parte rati⸗ one huiuſmõi pᷣſumptionis. Commutat ergo id quod detrahit de pena illa iehen nali que tota eteĩna eſt in eam tempoꝛalẽ penam quam inffigit in iſto myniſterio ſio ne myniſtratione ſacramẽti. Poc autẽ eſt eęuacuatio virtutis ſacramẽti ꝓ parte ma ioꝛi. Cõmutatio autem pene gehennalis in tempoꝛalẽ quantacunq; gratia magna Cet beneficium. Acciditergo vt in debitz pᷣſumptione tanti myniſterij beneficiũ re poꝛtetur pᷣſumptio et eccleſia in pie illa oĩ no indecens damnũ et penam nõ leuem videlicet ſubtractionẽ viuifici panis quo⸗ rum vtruũq; apud dei iuſticiam maniteſte inconueniens. Si vo nihil detrahit pe na ieh ennali debiia pᷣcedentibus peccat? reſeruat ergo ſufficienter punienda in ie⸗ henna vltra ſuſſicientem aut et debitã pe nam nullam penam infligit iuſtiſſimꝰ de us ergo nec myniſtrum. nec alium potuit huius peccansvlterius nec in parte nec in toto. Nulli ergo infert occaſioneʒ illo⸗ rum penam quãcunq;. Quare occaſione illoꝛum non aufert penã tanti damni quã ta eſt amiſſio virtutis ⁊ fructus tanti ſacra menti.nec in parte. ſcilicet infert eam nec in toto maxime ecdeſie ſue infert eaʒ que omnino immnunis et innocens eſt ab hu/ ius peccato. Si autem pᷣſumptio myniſte rij huius eſt veniale peccatum maniſeſtũ ẽꝙ occaſiõe illiꝰnõ infert deꝰ tantã penã vt ꝙ illa ſubtrabat panẽ viuiſicũ et ſaluta rẽ filis. Ampᷣ.Attende dominicã paſſi onem que ſuit holocauſtum tota apothe ca ſpirituſſancti refertum totaq; ſuauitate omnium aromatũ ſpiritualium fragran⸗ tiſſimũ.⁊ vide quia tim̃ tanq; veneranduʒ ſacrificium ſolum ꝓcurauit. ⁊ vt ita dica⸗ mus myniſtrauit peccatum. Totum enim q circa illud ſiue ꝓpter illud oꝑatus ẽ dy abolus peccatum fuit ire innidie odij at⸗ qʒ ſupbie. Totumq; quod iudas cupidi⸗ las ⁊ delractio totum quod ſenbe et pꝑog ſie hoꝛ em guo miln liig ſpe Ue⸗ ſooi oblen foum liun⸗ lapere fani mmi lüini Nitrun le⸗ gui cin ſetſi ſhon nnne lanen⸗ gninn fiee alo Ws e⸗ 1md man opu⸗ hibus menie ri and⸗ ſanm⸗ lani aui⸗ lett⸗ hen hari moc nes lum kati ſori lele Ep⸗ Mee W Ks eſſe 7 ihen „ n.: Neemie nanm 40 eeeehene nnee 3 ene 5 NREE. CCi m and; 2 1506 n 6 △ riſei inuidia cupiditas ⁊ ambitio qua ho noꝛibus ſuis ⁊ dignitatibus per eius moꝛ tem conſulere ſe credebant.Etiteruʒ totũ quod pylatus fecit malo timoꝛe fecit.Si/ militer ⁊ populus peccauit clamando cru cifigatur. CLarnificesvero quid fęcerunt ni ſi peccatuʒ. Similiter teſtes ⁊ a Cuſatoꝛes Uide ergo tam ſanctum venerandumq; ſacrificiũ in ara crucis vndiq; vallatum ⁊ obſeſſum geccatis ꝓpcurantium petentiuzʒ ratum ſeu gratum habentiuʒ contrectan⸗ tium. Et ſi fas eſt dicere inuiolantium ille⸗ ſa per omnem modum ſuauitate fragrã/ tiſſimũ et indiminute penitus placoꝛe pa/ tri miſericoꝛdiarum acceptiſſimũ atq; gra tiſſimũ. Uides ergo manifeſte ꝙ tota mi⸗ niſtratio tanti ſacrificij peccatuʒ fuit et tm̃ peccatum cui ſimile atʒ comꝑabile nec co gitari quidem poteſt. Deinde enim veruz ac dei filium euremis iniurijs ⁊ contume lijs afficere. moꝛteq; turpiſſima occidere ſuꝑ omnia alia peccata eſt que in eum cõ mitti poſſunt. Manifeſtũü ergo eſt qᷓn/ tum errent in parte iſta heretici huiꝰ. Qui enim manibus impioꝛum flagellari cruci figi et occidi ꝓ ſalute ſuoꝛum tam pia di/ gnatione ſuſtinuit ⁊ in peccatis eoꝛũ ma/ nibus ſacrificium noſtre reconciliationis eſſe voluit.Quo non leue vt ita dicamus momentaneum ad tactum pollutarum mannuʒ in ſacramento altaris quotiens opus eſt ſuſtinebit. Amplia. Cũ a ma nibus quantũcunq; pollutis nihbil inqna menti ad mundiſſimumvite panem nihil leſionis a quatacũq; malis miniſtris ad eum omniuo ꝑuenire poſſit. Qua decau ſa refugiet huius cum ſoꝛdes manuumil larũ nec ipi nec alij noceant niſi ſolis hüs qui eas polluerunt. Ampli⸗. Quia pa rerfamilias etiam p canes aut poꝛcos pa/ nem filijs mitteret ſi ꝑ illos in nullo inqui nari in nullo ledi panis poſſet.Quemad modum et deus ipᷣe ꝑ poꝛcos panes⁊ car nes mittebant helye Sicut legitur.iij. Re gum. xvij.Ita autẽ eſt de mundiſſimo ſa/ cratiſſimoq; pane vite. Qt per caninos ⁊ poꝛcinos homines nullatenus inquinari vel ledi poteſt Idem dicimus de immun dis pincernis atq; dapiferis ſi eoꝛum im/ mundicia nec eſcas nec pocula inquinare poteſt quis paterfamilias abhoꝛrebit mi niſterium eoꝛum Ampliꝰ. Si longius ſunt ab ipſo pane vite ſoꝛdes ſpirituales xcij) miniſtroꝛum. id eſt peccata quã celũ a ter ra qualiter ꝓpter illas dimitte: panis vi⸗ te venire ad eccleſiam ſuam licet per ma⸗ nus impioꝛum. Maniteſtum autem ẽ ꝙ peccata miniſtrorum in animabus eo rum ſunt. Maioꝛ autem eſt diſtantia ani marum a quocunq; coꝛꝑe quam diſtatia coꝛpalis celi et terre.et quid de hoc ſit ma ioꝛ diſtantia indubitanter quoꝛumcunq; peccatoꝛum a pane vite qui eſtxpᷣs domi⸗ nus q;ʒ inter celum et terram. Sicut legi⸗ ur yſa.lvj. quia ſicut exaltantur celi a ter ra.ita exaltate ſunt vie mee a vijs veſtris c. Amplius. Petitio eccleſie nõ inni titur niſi dei miſericoꝛdie et meritis eccle⸗ ſie. Sed nihil ad hanc vel illam de pecca/ tis miniſtroꝝ nec in hanc nec in illam ali⸗ quid poſſunt. Quare nihil poſſunt ctra ea quibus ſolis innititur totaliter eccleſie „ ʒ ip̃ᷣius ergo non poſſunt eaʒ impedire quo minus exaudiantur. Amplius.ſi om⸗ nes mali ꝗ ſub celo ſunt eo tempo:e quo offerenda hoſtia agni immaculati in ara crucis peterent a patre miſericoꝛdiaꝝ eaʒ petitio nihil ergo poſſunt cõtra paitionẽ offerri ex pte ipᷣius eccleſie dei et nomine. Nunquid malicia petentium impediret quominus dei eccleſie petitio.Certum eſt ꝙ nõ ſic ergo cum dei voluntas bona ſit pane vite nutrire filios non ꝓpter malicis eoꝝ ꝗ hoc petunt ex pte eccleſie et nomine dimittet deus quin ergo filios ſuaʒ bonaã impleat voluntatem. Ampᷣ. Quis pa terfamilias ꝓpter fracturam vel immũdi ciam cophini que cibum nullatenꝰ ledat aut inquinet dimittet in illo ⁊ per illum fi lijs myniſtrare cibu. Amplius.aut ali qua eſt virtus ſacramentoꝛũ in ſeipis om nino non pendens ex miniſtris ant nulla Si aliqua ſiue boni ſiue mali ſint miniſtri virtus illa manet ſalua per omnia et ille⸗ ſa ergo nihil ad virtutem ſacramentoꝛuʒ⸗ de bonitate vel malicia miniſtroꝛum. Si vero nulla eſt qłà nõ pendeat ex ipᷣis nõ eſt ergo virtus diuina virtus ſacramento rum. Nulla eniʒ virtus diuina pendet ex hominibus. Amplius. Si ſlacramen⸗ ta ſunt ſicu: medicamenta virtus aut me⸗ dicamentoꝛum nullo modo pendet exrme dicantibus quin ſalua ſit eis et integra ſi⸗ ue illi ſani ſint ſine egri.ergo virtus ſacra⸗ mentooim non pendet ex myniſtrantibꝰ Amp. Uirtus diuina eſt que tranſub O uh W nem materialem in dominicum coꝛpus. Huic autem virtuti nihil obſiſtere vel reſi ſtere poteſt quin hic faciat quandocunq; voluerit et vbicunq; ſiue in manibus im⸗ pij myniſtri vel aliter. Reſtat vt ſi hoc face re voluerit in manibus impioꝝ myniſtro rum ꝙ hec peccata myniſtroꝛum nullate- nus auertere poſſint vult autem ꝓcuidu/ bio hoc facere ibi ſi decet et expedit.Decꝭ autem diuicias bonitatis eius vt plus fa- noꝛis et gratie inueniant apud eum milia milium ſanctoꝛũ qui in eccleſia ſunt quaʒ vnus malus myniſter ire ⁊ indignationis et vt plus trabatur tantiſq; ſibi gratis in/ numerabilium ſancoꝛum meritis ad pꝛe ſtandum eis panem vite qua renr abètvni nomali demeritis a tanti benefici largi/ tione. Expedit autem euidẽter ac ſaluber rimum eſt toti fa milie ſue hoc fieri ſcilicet preſti hoc eis ſic panem vite. Nulla er⸗ go malicia myniſtri poteſt obſiſtere mi/ nus hoc faciat et in manibus impioꝛum. Amplius. Sacerdos in altari ſe gerit vt myniſtrũ et geſtoꝛem alieni negocij vi⸗ delicet negocij ipᷣius eccleſie perſonaʒ eti⸗ am et vocein ſeu verba genit eccleſie. Ille aulem agit negocium cuius nomine agit Et illi fit lotum quod fit ꝓpter quem vſcu ius nomine fit. Cum ergo in iſto myniſte⸗ rio nibil ſuum gerat nihil ex perſona vel notnine ſuo ſicut euʒ admittere in hocvel exaudire ſit ipᷣm repellere in eo ꝙ talem⁊ ſic agentem extra eccleſiam eypellere ſiue non exaudire non erit ꝓpter perſonã. Im poſſibile autem eſt deum repellere vłnõ exaudire eccleſiam ſuam. Impoſſibile er go eſt irritum vel vacuum eſſe myniſteriũ ſacerdotis in altari licet eius perſona ſᷣm ſe accepta non ſit.nec vllo modo neceſſa⸗ rium eſt ꝓpter hoc ꝙ dicit. Oꝛemus aut. Da nobis queſumus oomine vt ipᷣe vn⸗ eoꝛum ſit vł qui petunt vel quibus hoc pe titur ſicut non eſt neceſurium vt aduoca⸗ lus qui pꝛoponit ꝓ vniuerſitate quacũqʒ; vel collegio ſit de illa vel illo. Si enim in⸗ terpellando iudicem diceret. adiudica no bis hoc cõnumerans ſe vniuerſitati cum de ea non eſſer non audiretur ꝓ vniuerſi⸗ tate. Non enim ꝓ vmuerũſtate peteret ſʒ O ſe ipo et vniuerſitate. Sic opoꝛtet ꝙ fa⸗/ cerdos rite oꝛans ꝓ eccleſia perſgnam ec deñie induat et vocem ecclelie aſſumst. ſacramẽto oꝛdinis ſtanclat mirabiliter et ineſtimabiliter ba⸗ MNon ꝓhibemus tamen quin et ſuam et eccleſie petitionẽ deo offerat. licet aut ſua non admitiatur.eccleſie tamen petitio rite ꝓpoſita vt diximus ſemper pꝛoculdubio exaudiatur in talibus. Amplius. my⸗ niſtri ſanctitas ⁊ iuſticia ꝓculdubio necei ſaria eſtſacro myniſterio ad honoꝛẽ et re uerenciam. Certum autem eſt ꝙ necvirtu tem nec efficaciam pᷣſtat eidem. Uirt⸗ em̃ et efficacia ſacramenti deſurſum tunceſt. Item gratiam et fauoꝛem apud deuʒ nõ pꝛeſtat eccleſie neq; aliter auget gratiaʒ ⁊z fauoꝛem ipᷣius niſi merito. Boc autem fa cit quilibet ſanctoꝛũ equali ſanctitate pꝛe⸗ ditoꝛum. Iſtud autem angmentũ nò ita eſt neceſſarium eccleſie vt per abſentiaʒ ſi ue defectũ ip̃ius neceſſe ſit petitiões eiuſ⸗/ dem rebelli.Cũ eni quotdie cadunt mi⸗- ti de eccleſia ĩ peccata moꝛtalia niſi toudẽ aut tante ſanciitatis reſusgerent in eadeʒ Si diminutio iſta vniuerſalis fauoꝛẽ ſuũ aufferret eccleſie quotidie impedirẽt᷑ oꝛa⸗ tion es eccleſie et ꝓhiberetur earum exau ditio apud deum eſſetq; in poteſtate my⸗ niſtroꝛũ aureſq; miſericoꝛdie dei claude/ re vel aperire petitionibus eccleſie ſue. ergo declaratum eſt bona vł us pertinere ad virtutem vlł et icaciam ſacramentoꝛũ. et ſi ad honoꝛiſi⸗ cenciam vel contumeliam pertinent eoq; ſola omnipotentie diuine virtute et miſe⸗/ ricoꝛdia fiat ſoliſq; meritis et gratioſitati eccleſie pᷣſtentur ſicut medicamentoꝝ coꝛa⸗ poꝛabilium virtus ex ſanitate vel infirmi tate medicoꝛum nullatenus pendet. ſicut nec virtus panis ex ſaturitate vł eſurie cõ trectatis nec virtus cuiuſcunq; lapidis ex ſoꝛtitudine vel infirmitate geſtanus ipᷣm. Ut autem clarius faciamus iſtud dicimꝰ2 ꝙ ſi adeo refugeret peccatoꝛum immũdi cias panis vite non ſolum manus myni⸗ ſtroꝛum maloꝛum.ſed etiam omniũ aſtãa⸗ tium altari atq; circumſtantiu ſacrificio pᷣ ſentiam ꝓpter vnius ſolius maliciam de clinatet. Sic et omnem locum quocunq; moꝛtali peccato pollutum tanqᷓ; pᷣſentiaꝰ gloꝛie ſue indignum declinabit et auertet e ab illo. Loca em̃ pecca toꝛũ ſoꝛdibꝰ pol luta indigna ſunt vt ea inhabuet vel eiiã intret. Uides ergo q̃liter ꝓſcpᷣſerunt ipᷣm iſti heretici et tam pauca loca reliquerunt ei in muũdo iſto inferioꝛi.Accidit ⁊ ſm boc mala merita myniſtroꝛum nullaa⸗ ſßen (lara que⸗ Ln glat nael lolo ne ſedan abll nſan ſnipoo⸗ ggiloi ſſege (efnan igsing letcue iſelns eſene⸗ tſenta eſem Eepiör (enalt alius la. glaiß⸗ doit gis 10 fonn haun Bar her dün⸗ lie füme Md mie Pfe nol pan keri ſican lo./ adit ldd ſene von in in in B . . „ „ 2. „ 22 5„ 5 V 5 &α- E ia ertiy t0 enſam deie e Mncn clarauimus eſſle vbiqʒ Srrin e bi Sicutlegitur. .. Coꝝ. unſin ꝛte bhabeai eſſe poſſe. ciũ mãducat et bibit Sicut legitur.. Co „ Nel ue moꝛtale peccatum habea i eſſe poſi . IA fonte ilio ſaluraris hats Nnc 2 nim ationẽ et co⸗ rii.Eccleſia vo de fonte ilio ſalu at mun itatum maioeis ſanctitatis. Sic ia diui rit aquas ſalutares aanri de 1* * —— = 11 lem a aaer 8 ia quã coꝛp'et ſanguig imo quã rũ ſicut legit᷑ yſa.xi. Et haurit ſalu 1 na eſſencia qua coꝛpꝰet ſang Ro. ſicut legit Pꝛonuer. xij. Qui bonus ẽ R tots humanitas redemptoꝛis. Eoꝛpꝰ au/ dño. ſicut legit᷑ · Pꝛ fo. „.— NR * 4 . : B OW chun tem et ſanguis ppter ſui ſanctitatem con baunt grenzad. de ſuſpẽſis et ex Knſ iectari non poſſint necpaciantur. Incom cõicatis.᷑ vtru ii oficiũt ſacrũ alta Nomag iliter toꝛtius non pacietur fons omni olcaus. virn pl oNaut ſgern g. 14— ſel pa biliter teenus non pacietun is miſteriũ tpe excõicatiois vłſu W um ſancti cationũ diuina eſſencia ſe eſſe . m iſu aligb⸗ qno. peuratoꝛ Ange in ipſo peccatoꝛe onge enin maigs ele ürem iorgies peunitl o vel g ſuſpẽdit a aar in illo in quo ⁊ peccata ſunt q̃ʒ contrec iõe ſi ſe igerat ſe ſuſpeſionis huiꝰ WsI r. tariab; ret exne Peuratiõe ſi ſe igerat ſp̃e ſuſp 3⸗ W ri ſe geſtarlab illo Quareſeque t ie hu ſeu iterdictifalſus ꝓcuratoꝛ ðꝛ.p falſũ añt lugranin ceſſtatevt fugiat diuia eſſencia a acie toꝛé geqd saic irritu e. Qna decau „ — verndmadmomntanocifaname venm, aran ee kerſdziale Krdg te ſwünſte iose cet quemadmodu caro et angu . —”ü ir nihil agi p huius „D i Onis⁊ excõicatiõis ? ita nibi agi p huius eraamn ni ſaluatoꝛis ⁊ ꝓpter hoc moꝛi et deſtrui is e ſuſpẽde⸗ muti enſfencialiter omes peccantes fugicte enizʒ 9 13 Neusese ſn 44 tp̃s aliud seuoca Wnas eſſencia que vonquodq; poꝛtat ? ſuſtinet ,g. fteuocatgs eroto ei Prhratoet oſſi⸗ iind et eſſe neceſe eſt recidere in non eſſe. Un/ re. Wanifeſto?⸗ g, ea q iure fiſturnn cenii de ꝑ ipᷣm rgtaalucrum aͤeie z oc a ſoism venfanifgen nt lpo iure nila ſut. zame dem alibi iam dedarauimus. Accidit A Eencet d 3 b2 ũ eẽt ipᷣo DdN mia. Idemq; vt ſacratiſſima euchariſtia FRerE. e ecte s mig. Ide: SDeEt ſacra 5 ofitenf nulle.Sʒ ſi ſuſpẽſus eẽt pꝛiocuratoꝛine pe/ ug iõi h rrima eẽ ↄfitent᷑ nõ nulle. Sʒ fi ſui vel ne ſpetraret Nst qua ipi heretici ſaluberri⸗ it ſalus terent aliqꝗd ex ꝑte dñi ſui vel ne ĩpetrare 8 poſſit ↄferre niſi ſanis⁊ ita non erit ſalus ugd er petitũ eet/ rumneint voſit Seiſe niſiſanis? s enid vſq; ad tpᷣsſi peteret medio tpe petitũ eẽ egris nec vita moꝛtuis Hoc autẽ ẽ euiden . tü eet maxie ſi im mninns egris nec viia⸗ nẽ dicere vt de imoᷣo ſi imperraret impetratũ ectamaxie ſi im alent us abſurditatis hoc emẽ dicere vt de ipᷣo tu aliqd qð i facto vno oliſteret. Si nutnnn fonte ſlancuſicationis minꝰ incõpabiliter petratũ idr anaerd medio S ae hauriãt accedẽtes qʒ ex vno riuoꝛũ ipᷣius 83 mi⸗ eẽt bonũ aurũ vel argentũ qz i⸗ — Sacramẽtũ em euchariſtie fontẽ totũ cõ 1 lnbete dno mpertaſſet. ger pateit al⸗ int danm ſnernen vons⸗ inarn 6 tinhin ci pꝛopter ſol pꝛohibitionẽ ſalſus pꝛocu⸗ RNNR = 1 2 1111 * 21 „ „ W Dum ⁊ hoc ᷣin vtraq; ſui na ura diuin 5 erit ipe/ꝗ ↄſtitnitammo/⸗ nat) ſcilicet ⁊ humanã. Et hoc pᷣſencialit᷑ atꝭ ve ratoꝛ donec direnit ibeq EEO tin ſclicct zu nand. Erhocß e eodẽ ſaca veo te ab iſto officio penitus nec ratũ ha riſfume ſicut iam in tractatu de 1 HH te pꝛocuretur. Quia er le. £ — nẽto patefecimꝰ. Sacramẽtu vo baptil-⸗ beo quicq; ꝙ ꝑ te pꝛocureni erg ini mero Pa tetecima. ig li ſuſpenſio vel excõicatio nõ aufert officim mfi⸗ 21 tũ ofeſſionis licet plene ac ſuſpenſt netiz ei? executione i mi iacamentd a ñ vel ri nec ab illo ammouerſʒz eiꝰ executionẽ in⸗ n net pfecte ſanctificatiois ſint fluenta iñ vel ri ibetad tp̃us nec nens ratihibitionẽ pqus mnn uolos ſolos ↄtinẽt graꝝ. Ipa efſubſa , ſn ecclie⸗ ideo nec falſos efficit pꝛocura nuin panis vite reſicimur abſq; medio að fiti⸗ bresinoi pocenraroetznre vacat ne ena nn etißm aretecion?. ; uis grau ſancti ar miniſterii igoꝝ. Erauctoꝛatio aute – ſicamur tam ipius ẽ qʒ baneiſnilame depoſiloſie ſacefdotes a clero omino re-/ o innuin to. aüt nob obüciũt ꝗꝛ ſi is 451 ict⸗ mo uet abijcit pᷣuilegioqʒ clericali oino mmüunn ad intercedẽdũ mittit᷑ irati animꝰ iudicis Enat 2exnintraab offitio acer lotalt oſg n temere intercedere p̃ſumit ⁊ maieſtan cerdotali officio decetero mñ falſo at fat „ „ nmiſn gics n peret ſpurciclag vicion alleiul⸗, Jaciterigererens po ſũt vrei ver⸗ pioos nun manienerclere aallen alen ienter⸗atoꝛ ſit duo ex neceſſitate reqrũt vicyt C d pil dẽ ingerere. Silrc otra illu g talẽ 41 rez dñs cauſe ꝓcuratoꝛẽ habeat ſe ⁊ reputer ntten ad intercedenduũ mittit. Nullaten mind „deide e ipemet ꝓcuratoꝛẽ ſe geratvicz Gtain totra eccleſiã ſanctoꝝ ꝗᷓ in ꝑte in de⸗ illo ſolũ qð ei unctũẽ petẽs aut ꝓſedns na⸗ innocẽs ẽæ imunis. Alioan er alie Oe „ Se Cum ergo eccleſia exauctoꝛatos atʒ depo ſitos licet ſacerdotes ſuos eos conſtituat Dacerdotes tamen ipᷣos poſt exauctoꝛa/ tionẽ et depoſitionẽ non habeat nec repu tet.imo a ſacerdote penituſq; ſubiectos ⁊ ideo nec ratum habeat quicquid de ſacer dotali miniſterio attẽtare pᷣſumpſeritne/ ceſſe eſt preſumpnionem eoꝛum et attẽta/ tionem qntum ad ſacerdotale officiũ va⸗ cuam et irritam eſſeet hoc ipᷣm foꝛma ex⸗ auctoꝛatiõis et exoꝛdinatiõis iudicat eui denter quaveſtimentis ſacerdotalibus ſi gillatim⁊ illis inuerſatis exuũtur ꝑ quod ludicare intendit eccleſia manifeſte nihil eis dignitatis poteſtatis officiq; ſacerdo talis relinqui ſicut de veſtimẽtis ſacerdo⸗ talipus nec vnũ eis relinquitunr. Apo/ ſta lke vo et heretici publice ⁊ manifeſte ab eccleſia recedẽtes ⁊ ad ſynagogam ſatha ne hot eſt quãcunq; ſectam pfidie tranſe untes:nec ſacerdotes eccleſie catholice ſʒ potius ſynagoge ſathane ſe gerentest ex ecrandas eius petitiones in ſacrilego my niſterio ſuo/vt ſupꝛa diximus oꝛe geſtates uihil aguntex ꝑte eccleſie catholicecuius neq; nuntios neq; miniſtros ſe gerẽt.Sʒ nec ex parte ꝑfide factionis ex cuius parte loquũtur cuius vocem deus omnino nõ auditi ſed tanq; coꝛuinam tanqᷓʒ ſibilum ſerpẽtum exhoꝛret et execratur.Et ua ma⸗ nifeſtum eſt. ꝙ duabus concurrentibus perficitur ſacerdotale officium. vel myni⸗/ ſterium videlicet ranhibitione eccleſie/ et niſterio auferendi oꝛdines/ ſacramento oꝛdinis 2„ ipius oꝛdinibus congruentem. Sic etad abolendum ipᷣa ſignacula dubitandũ nõ eſt eiuſdem eccleſie miniſtris/eandem ad eſſe et operari virtutem et perſicere intus ꝙ agit foꝛis eccleſia. Amplius. ſi diui ne virtutis tm̃ eſt et eccdleſie ipius miniſte⸗ rij oꝛdinłs impᷣmere fundare. Siceiuſdẽ virtutis eſt per contrarium miniſteriũ eoſ dem delere auferre do deeſſet diuina virtꝰ eccleſię in iſto mi/ az lalubꝛe tanq; neceſſarium eſt ad iuſticiam exercẽ/ dam contra execrabiles eoꝛundẽ pꝛeſum ptoꝛes ⁊ cõtaminatoꝛes.Q ſi eccleſie intẽ tio non fuerit ip̃os oꝛdines auferre myni ſterio exauctoꝛatiõis/et depoſitionis ſᷣm ſolam eoꝛum excuſationem maniteſtũẽ. ꝙ oꝛdines in auctoꝛatis et depoſit rema nere neceſſe eſt eoſq; ab ipᷣa executiõe ſo⸗ lummodo de ꝑpetuo eſſeduſpenſos.Etꝙ pter hoc ſi poſtea ſuffragantibus reſtituã tur oꝛdinari uerũ eos nullo modo ẽ poſſi bile ⁊ tm̃ in tractatu baptiſmi de hoc dixi mus docuimus. Qui enim ſacerdos ẽ oꝛ dinari ſacerdos iterum non poteſt. Et ge/ generaliter impoſſibile eſt vt oꝛdinẽ queʒ abet quis recipialſicut album albedinẽ recipe non poteſt. eo ꝙ duas foꝛmas eiuſ pꝛocuratoꝛis officij limitata executione. „Et ſimiliter duabus decauſis irritat᷑ cum euacuatur hoc eſt apte eccleſie ⁊ apte ipo rum miniſtroꝛum. Hinc eſt ꝙ rauonabi⸗ liſſime dixiſſe videt᷑ ꝙ exauctoꝛatos atqʒ depoſitos reoꝛlinandos eſſeſſi redierint. ⁊ eccleſia eos reſtituere voluerit.Ceteros autem ab eccleſia apoſtantes/recõcilian⸗ dos tm̃nõ autem iterum oꝛdinados. Si enim eccleſie intentio et ex auctoꝛando et deponendo ſiue degradando oꝛdinãtes epiſcopos characteres oꝛdinũ delere ſiue abolere in illis non ſolum veriſimile. SS etiam neceſſe eſt eccleſie intenionem om nipotentie diuine virtute que miniſterio eccleſie ſemper aſſiſtit per ipᷣm operatur impleri. Sicut eĩ miniſterio eccleſie adeſt omnipo:tens virtus ad impᷣmenda ſancti tatis ſignacula ſiue characteres qnos oꝛ/⸗ ines vocamuslet ad infundenda gratia dem ſpeciei ſimul in eodeʒ eſſe impoſſibi/ le eſt.Et quoniã carentia omnis motus ⁊ mutationis pᷣncipium eſt ſine quo nõ po teſt. Manifeſtü ergo ẽ ex hüs ꝙ ſi fue rit intentio eccleſie aufferre ſeu abolere ca racteres oꝛdinum exauctoꝛatis et depoſi/ tis.Si poſtmodum reſtitui obtinuerit ite rum oꝛdinandi ſunt oꝛdinuʒ ſignaculis impᷣmendi ſeu ſignificandi vipote in qui bus miniſterio eccleſie foꝛis agente et vir⸗/ tute diuina intus operãte characteres oꝛ⸗ dinum aboliti fuerant penitus et abꝛaſi. Alioquin exauctoꝛatio et depoſitio nihil Klinc eſſe ne perpetua ſuſpenſio nec timendum nul latenus iniuriam fieri ſacramẽto oꝛdinis. ſi hoc modo vt diximus iteretur.Sic eniʒ non reputatur iteranduʒ quod neſcit᷑ eſſe factum.multofoꝛtius non eſt reputanduʒ iteratum ꝙ ſcitur abolitum eſſe penitus et deſtructum. Similiter ſi debaptiz aret᷑ quos iuxia hunc moduʒ vt ei penitus au⸗ ferret ſanctitas baptiſmalcharacter ſic ꝑp⸗ fidia iudeoꝝ ſomniat poſſe fieri quuſdaʒ execraãdis abꝛaſionibꝰ ⁊ nephandis acim Ampliꝰ. quomo⸗ viderentur qᷓᷓ ab ipᷣa executio⸗ wu can de lun lccte cee ſae bep inb ine 71 640 fontu Copeo Unot ctauc he en hon bupiß pogie Atar cſtite biam⸗ Eimr fane Rdi 8 ſ ehunn dan Warg aſang Nde Winci Sninn MWüidni Aiate hsſcin beei⸗ „ wecege ionti 3 61 eS 1une tirr nelate. —R Berfaudbag Erbeſie R 7 1 gales :n fyde Cxx ſe Fo. mundis ablutionibus ⁊ poſtmodũ reuo cante eũ diuina gra ad eccliaʒ reuerteret Denuo baptizandus eſt vtpote ſibi nul⸗ lum baptiſmi refugium remanſiſſetverũ eccleſia iſtud non fecit vnq; nec faciet nec credimus eam quacunq; ſ uggeione vel / in baptiſmo longe aliter ſenciendũ ſit q; in aljs ſagamentis de iniuria iteratiõis In gliijs autem nulla videtur iniuria ſᷣm ea que diximꝰ ſi iterentur tum omnia ite/ rentur euidenter abſq; vlla ſui iniuria ex⸗ cepto ſolo oꝛdinis ſacramẽti cui nulla om nino fieret iniuria in caſu quem poſuim⸗ ex auctoꝛatoꝛum atʒ depoſitoꝛum. Si ec/ cleſia ex auctoꝛatione ⁊ depoſitione cha/ racteres oꝛdinum ab eo abꝛadere penitꝰ intenderet ⁊ auferret. Sacramentũ vero baptiſmi quia vacra mentum et figura eſt moꝛtis xpᷣi qua ꝓpter largiſſimam ſuffici/ entiam ſuam vnicam ⁊ ſolam eſſe neceſſe eſt iterarinon ſolum non decet. Sed nec etiam poſſibile eſt vt iam diximus ⁊ oſtẽ⸗ dimus. In oꝛdine vero nec ꝓhiber figu⸗ ra nec deſignatio aliqua ſi ivbᷣm abꝛadi vt vt diximus et aboleri omnino cõtingeret ue autẽ ſit inientio eccleſie in oꝑe ex au⸗ cioꝛationis et depoſitionis ab ecclia Ro (mana penes quam reſidet auctoꝛitas vni uerſalis eccleſie cuius ⁊ auctoꝛitate de au ctoꝛationibus ⁊ depoſitionibus omiĩa ſta tuta edita ſuntadiciendũ eſt tamen eius legem interpᷣtari eſt qui condidit. Inten⸗ tio autem eccleſie ſemper aut ſacra erudi/ tione aut diuina inſpiratione in hijs que generaliter ſtatuit ⁊ foꝛmauit ꝓculdubio et firmatur/ꝓpoſitum vero noſtrum non eſt hic vel canones ſacros exponere vl cõ trarias opiniones doctoꝝ ipoꝛuʒ de hijs ad cõcoꝛdiam reducere.ſed veritatẽ⁊ ſan ctitatem oꝛdinũ virtutumq; eoꝛuʒ nec nõ ⁊ poteſtatem eccleſie impᷣſtandis et aufe⸗ rendis ipᷣis rationibus ac declarationibꝰ Aan uin poſſumus aſtruere. Sequitur Slu d. M — Uia vo ſacerdotalis oꝛdinisvnũ B officium ẽ ſoluere et ligare cui he⸗ ,reiica ꝑfidia cõſueta inſania con⸗ tradiciijcõſequenter et iſtud officiũ aſtru⸗ os modos ſoluendi atq; ligandijalterum videlicei in foꝛo penitenciali quod iam in 65 ere tentemus.Et quia iam oſtendimꝰ du vractatu de penuentia et ſtabiliuimus et „ xciiij declarauimus cum omni virtute ſua et ef ficacia atq; fructu. Relinquitur nobis al⸗ terũ ꝓſequi cõſequenter qð eſt in foꝛo pe- nitentiali hoc eſt poteſtas qua pontifices excomunicant ⁊ interdicunt. Et vocat o teſtas ligandi atʒ ſoluendi et iuriſditio ee ereticoꝛum circa officium iſtud. Poꝛum pmus eſt quo dicunt non niſi bonos ſa cerdotes et ſanctos habere poteſtateʒ hu iuſmodi.Secundus eſt quo dicut bonos ſuaſione ad hoc poſſe induciwt aliquẽ de cleſiaſtica. Scito ergo duo ſut erroꝛes vaptiʒare intendinvł dexpᷣianarellicʒ a P ⁊ ſanctos ſacerdotes hanc poreſtatẽ non habereniſi in malos et peccatoꝛes/ſubdi tos nihil autem poſſe eos in ꝑte iſta olra bonos ſubditos peccatum eęnim inquiũt: excõmunicar hominẽ nõ ſentẽcia. Nuc ergo in pᷣmis aggrediamur pᷣmũ erræeʒ deſtruere et dicemus e ſicut regum ſecu⸗ larium poteſtas eſt excõmunicare coꝛpa literhoc eſt communione auferret eoꝛpa⸗ lium. Ita eſt ⁊ regum ſpiritualium excõ⸗ municare ſpiritualiteri hoc eſt auferre cõ/ munionem ſpiritualium. Hic autem ſuꝝp ſacramenta et ſacramentalig. Ampli⸗ us. Sicut de ciuitate coꝛporali eijciendi ſunt qui leges eius/atqʒ ſtatutaque ſuſ⸗ ceperunt ſeruare contradicuntnec qᷓ; diu hoc faciũt in numero ciuium ſunthaben⸗/ di.Sic deę ciuitate ſpirituali /que eccleſia ẽ/ — — — — qui ꝓfeſii ſuntcum xpiani effecni ſuntſer⸗ nare cõ tradicunt eijciendi ſunet ſicut in de ꝑ iudicem ſecularem ac ſeculare iudici um ſic habere p iudicem eccleſiaſticumq iudicium. Amplius.quia manifeſtum eſt eſſe duas res publicasneceſſe ẽ et ouuo eſſe genera admyniſtratoꝛum vei res pu⸗ blica abſq; myniſtratoꝛibus atqʒ rectoꝛi⸗ bus ſeu pꝛocuratoꝛibus eſſe non poſſit. Quia ergo pꝛopoꝛtionales ſunt admy⸗ niſtratoꝛ reipublice ſecularis et res publi⸗ ca ſecularis eiuſq; ſubditi ſeu ciues arʒ le⸗ ges ſtatuta et indicia eiuſdem reipublice ſic a⸗ ſic adminiſtratio ges ad rem publicã ſpũa les cuiuſq; ſubdiłòs ſtatuta atq; iudicia. Manifeſtum eſt ꝙ quicquid licet ma giſtratui reipublice ſpiritualis ſtatuere in ſubditos ſuos bonumaut reipublice ſpi/ ritnalis. Pꝛimum maximum eſt dei glo rificatio et honoꝛatio. Deinde animaruʒ ſalus. Tercio emendatio delictoꝛum. Quartg declinatio ab ip̃is.Quiato bono — . — rũ ſpirſtualiũ ſalutariũ Berto ampliano ſen ꝓpagatio ipoꝝ ꝗcqd adiſta ſex bona vrine He ad ea efficieda cofuada ſiue anz èòU Be ſacramento oꝛdinis gęẽda aut amplianda pertinet et coopera⸗ bit paſtoꝛibꝰ lalibus ex officio paſtoꝛali tur. Licʒ ſtatuere magiſtratui ſpirituali in ali. Quatofoꝛlius incũbere debet ſepa⸗ grise ſubditos ſuos. Quia ergo ad dei gloꝛiaz tio ſiue excõicatio ouiũ ſpñaliũ paſtoꝛibꝰ un ptinetvt eius ↄtumelia tollatur de medio ſpũalibꝰ ex officio paſtoꝛalitatis. Am 6u . et vt ↄtumelioſi eidem eüciant᷑ de medio pliꝰ.ſt hec in mebꝛis lr̃alibꝰfaciendũ ẽ me bleen ſanctoꝝ et hoc magiſtratui reipublice ſoli dicis coꝛtoꝛalibꝰ/videlicet vt putrida pꝛe ſcdiont commiſſum ẽ eiq; ſoli incumbit ex officio. ſcindat ſeu reſecẽtne putredo eoꝛũ ſerpẽs nislons „ Maniteſtũ ẽ huiuſmodi magiſtratui ſe tranſfundat in alia.Quãto ſoꝛtius me⸗ ſaſan licere tales eicere de conſoꝛtio ſanctoꝛñn. dicis ſpũalibꝰ curã ſalutis hmoi ſacratiẽõs veeid * Aump̃.quantomagis e vicino ſuntho ſimi coꝛpis habẽtibꝰ qð ex onj coaptatio QW ſtes ciuitatis ſanctificate deoq; dilecte ei ne ſanctoꝝ deo ipᷣo operãte cõpactum eſft uau dem tanto grauiꝰ ip̃am impugnat atq; ꝑ ppuidendũ eſt a mẽbꝛis putridis ne putre enjol nitio ſiꝰ. Maxime aũt e vicino ſũt illi qua do eoꝛũ ſerpat in alia.O⁊ ſi medicinaʒ re Auune do populi ꝑmixtiæ imixti ſunta maximo tceperint nulla alia via ſanis mẽebꝛis cane iſtie autẽ nocumento et maxima impugnatio ri poteſt ab infectione ipᷣoꝝ niſi ꝑ ſepara/ ſodere 3 ne marime cauendũ ẽ ei dẽ cuitati. Qua/ tionẽ iſtoꝝ boc ẽ execratio pᷣmũ.Deinde ien re amixtione ſeu immixtione maloꝛum etiã alia ſeparatio ſcilicet carcerè aut moꝛ denegn maxime cauendũ eidẽ. Iſta autẽ cautela tis ex neceſſitate adhibẽda erit. Amp̃. ue manifeſte incumbit rectoꝛibus ⁊ magiſtra cũ innũerabiles ſanent hocẽ reſipiſcãt et lhen tni eindeʒ ciuitatis in alio amen genere reuertaãt a delictis ſuis p ſam excõicatio ſtiri maloꝝ incumbit magiſtratui ſecularipur nẽ. Manifteſtũ eſt excõicationẽ medici encl gare ꝓuintias ſiue ciuitates a malis ho- na eẽ delictoꝛũ ſalutarẽ. Omi aũt ſalutari an minibus. In quo et adiutoꝛes ſunt pote- medicina vtendũ ẽ medicè ſpalibꝰ ↄtra nie ſtates ſeculares magiſtratus ſpiritualis? moꝛbos vicioꝝ ⁊ pctõꝝ. Quare⁊ hocam imä debitoꝛes adiutoꝛi/ ꝙpter qð inuocandi plius ſi nõ haheret medici eccleſiaſtici po i a magiſtratu ſpũali cum pena ſpiritualis leſtatẽ vtẽdi iſta medicina nec eẽt iſta me nie intimet. Amp̃.nulla ẽcõgregationul⸗ dicina in eccleſia deiſtñ euidẽter ⁊ neceſſa We lũ collegiũ nulla ciuitas ſi ydoneos haby tia ſit in viris egris ſpũalib⸗ et manifeſte in 1 rectoꝛes qᷓ myniſterio eoꝝ rebelles ⁊ con- lſalutaris vt diximus nec egris ſuis de me e tinuatis ꝓfeſſionibus ⁊ obſeruancijs ſu dicamætis ſalutaribꝰ nec medicꝭ ð bijs 8 ig ⁊ inobediẽtes legibꝰ atqʒ ſtatutis ſuis. ad officiu medicadi ptinẽt ſufficiẽt puidii aun idẽ ſe nõ eiciat ↄmunione ſua non pꝛi⸗ ſetdeꝰ.Quare nec ſaluti gener huani q nnſe uet hoc nõ tam iuſte ⁊ legittime qᷓʒ etiaz ſummope curatyvt deceret pꝛouidit.Cum eſa vtiliter et ſalubꝛiterne fermentuʒ malicie aũtet de pꝛopᷣa carne fecit antidotũ et de nan eliã paucoꝛũ ſi nõ expurget totã maſſam pꝛopᷣo ſanguine fecit antidotumlei de ꝓ⸗ gan coꝛrumpat. M tcauendũ ẽ incom pꝛio ſanguine fecit ſyropum nullum nolu vabiliter a fermento malicie. Ciuitate ſan it deeſſe medicamentũ ſaluti. Amp̃. ſi AA ctitate qua diximꝰ ꝓpter ſalutẽ ſpiritual? medici ecclie nõ habẽt poteſtatẽ niſi mo⸗ A et alia bona ſpfritualia qᷓ cinitati ſeculari uendi expoꝛtandi arguendi interpᷣtandiꝰ “ð? ꝓbter bona coꝛpalia vł tpalia. Quare in ſimilia ſaciendiſet iſta multoꝛum moꝛbis s compabiliter magis incubit rectoꝛibꝰ ſpi curandis nõ ſufficiant. Quid fiet eis cum unce iitualibus q; rectoꝛibꝰ ſecularibus expur amplius ſcõm hunc erroꝛẽ eccleſia nõ ha⸗ ton . gare ſuo mõo/Mulio ergo foꝛtius euides beat quid faciat. NHeglexit ergo deus ſalu bus o eẽ debet expurgationẽ mõi fermenti in- tem eoꝛum quibus no pꝛouidit remediuʒ glis cumbere ex officio regiminis ſpiritualis re et minus inſufſicienter inſtruxit armauit dom ctoꝛibus ſpiritualibꝰ. Hec aũt expurgatio ſarmauit atʒpᷣ̃parauit eccleſiam ſuam cnʒ guib⸗ excoicatio eſt ſiue de tota eccleſia eiectio. in ea ſufficientia remedioꝛum ↄtra omnẽ (ole 6 Amßp̃.qꝗs paſtoꝛ onẽ moꝛbidam hocẽ moꝛbũ ſpiritualeʒ nõ inueniatur. Et ppo lsp mo:bo cõtagioſo laboꝛanteʒ a grege ſuo ſtere egit cuʒ coꝛpoꝛa magis curauerit in Kpi ſepare nõ debetEt ꝓpter hoc ſalutẽ oim parte iſta q̃ animas. Coꝛpoꝛibus em̃ ſul Went. ſolſt liũ coꝛpoꝛalẽ. quato ergo foꝛtius pa ficientia remedioꝛum contra omneʒ moꝛ rſe Vernt aalise5 agioſem ous ſpuͦ he; ne bum eoꝛum curabilẽ pꝛonidit. Si anima U grege ſepare debe ia inſiciat ne dica totu; bus ↄgruẽtẽ ſibi remedioꝝ ſufficiẽcia pᷣo rege lepare debeta grege. Et ſi illa incũ⸗ nidere neglexit qm̃ ſacramẽta ſctiſſima ſt. . X . mmmen Nheit Miles idsrr nsnote dmigee Wid un. teiſihnat bearih chien Oumu itt mnaukn miäin benet NGri uned Maanifeſtũẽ execratis ⁊ omnino indi gnis cõmunione eoꝝilla nullatenus eſſe ↄmunicanda. Pertinaces aũt in quocun ꝙʒ; peccato moꝛtali ⁊ boc manifeſte et pu⸗ blice matime execrabiles ſuntet maxime idigni ſancn tate ſacramẽtoꝝꝑęt hoc ẽ quo nia longiſſimi ſuntiſicut remotiſſimi a gra tia ſanctitatis vtpote contrarij ⁊ repugna tes eides ⁊ aduerſus ip̃am armati atʒ cur reuies Sicuolegitur Job. xv. Teiẽdit ad uerſum deũ manu ſua contra omnipotẽ tem roboꝛatus ẽ ſcuto ſcilicet ptinacie ſeu ptumacie ⁊ gladijs defenſionũ. Ma⸗ nifeſtũ ergo ꝙ talibꝰ ſacramentoꝝ cõmu nio denegada ẽac penit⁊ dicẽda.Eiuſdeʒ autẽ poteſtatis ẽ ſacramẽta impendere ac denegare eiuſdẽqʒ offici. Quarũ ſacerdo tũ erit vtraq; poteſtasſiue officiũvidelicʒ ſacramenta impęndẽdi et eadẽ denegadi ſeu ĩterdicẽdi. Et hec ẽ poteſtas ligadi atʒ ſoluendi. Amplius. quia ſacramenta medicamẽta ſunt ſpiritualiaſmedidis ſpi⸗ ritualibus ꝓpter curã ⁊ curationẽ anima rũ tradita certũ auiẽ ẽ qꝛ; medicamenta et medicine male pparatis noxia ſunt atq; moꝛtifera. Medicoꝝ aur ſpiritualiũ offici umſt poteſtas eſt medicantis quoꝝ vłcu⸗ rationẽ ſuſceperũ: ⁊ iniũgere ſalubꝛia etĩ terdicere noxia atʒ moꝛtifera. Male igit᷑ paratis ad medicamenta ſacramentoꝛuꝰ- interdicere ſeu ꝓhibere ↄmunionẽ eoꝛnzʒ poteſtas et officiũ ẽ atʒ medicoꝝ ſ pualiũ. iſen autẽ declarauimus in tractatu ð pe nitentia ꝙ ẽ iudicibus ſpnñalibꝰſiue recio Bribus medicis omino parendũ ſiue obe diendũ ẽ a ſubditis/⁊ cure ipoꝝ cõmiſſis. Quare rendũ ẽ ſentẽtijs excõicationũ 2 Z interdictionu ſeu ꝓhibitionũ quas dixi mus Amp.omi diſpenſatoꝛi victualiũ in qᷣcunq; domo cum ipo officio diſpenſa nionis cõmiſtum ẽ quibꝰ diſpenſet erg⸗/ bus deneget. Quare diſpẽſatoꝛi vicꝰ ſpũ alis ⁊ viuifici panis ⁊ vini ↄmiſſum eſt in domo dei magna⁊ ꝗbus illa diſpenſet et auibus illa deneget Amp̃. 4s dubitat ydolatras ? menſis demonioꝝ comunica les ꝓhibẽdos e? omino arcẽdos a men AJa xpi. Per quos auiẽ fiet iſtud niſi p ipiꝰ menſe miſtros ſacros ſcilicet põtifices ſa croſq; pincernos hoc ẽ ſacerdotes.Cuʒ er go peccatuʒ cõtumacieac ꝑtinacie ex ipſa natura ſui euidenter ſit peccatũ ydolatrie ſpiritualis. Et ſicut legitur.j. Reguʒ...Oec canũ arioladi ſit repngnare ⁊ qſi ſcelꝰydo Xeyv latrie nolle acquieſcere. Maniteſtů &⸗ contumacibꝰ interdicendã eẽ menſam ſa cre cõmunionis. Ampᷣecum ſacrame- ta medicamenta ſuni animan⁊ vtiq; ila rũ ſolummõ q̃ ſub cura medicoꝝ ſunt ſpi ritualiũ.qꝛ ⁊ ꝓpter illas ſolũmõ medicis tradita ſuntqa ⁊ illis ſolum ſalutaria ⁊c. Q uia ergo aut cura hmõi medicoꝛũ dyas bolico pꝛiuilegio/qð ẽ ſupbie ptinaciaab earum cura ſe eximunt nipil iuris habens . 5. in ſacramentis. Arcendi ergo ſunt ab eis ſicut a iure alieno. Et ſi ſe ingerat feputan di inua ſoꝛes ⁊ per vim armata etia rebel- lendi. Amp. nulla ẽ domus adeo ma le diſpoſita in qua ⁊ ꝓuiſoꝛes eiuſdeʒ nõ abeat poteſtatẽ vt ab ea hoſtes eiciaãt et piſcere ac reuerti nolentes / imo penit re⸗ nerti contradicentesnon ſolũ alienia do mo deiſed etiaʒ hoſtes eiuſdẽ ſunt. Et in ſuper poꝛci ac canes ſpirituales immũda qʒ animalia ⁊ venenala in domo dei ſpi ⸗ rituali reputatur. Manifeſtum ẽ mini ſtris et ꝓuiſoꝛibus eiuldem domus.non ſolum cõmiſſum eſt.ſed diſtrictius pꝛece⸗ ptum vt tales ꝓijciant ⁊ arceant ab eadẽ Amplius. quis myniſter ſanctoꝛuz nõ habeat poteſtateʒ non dare illa canibus Sicut legit᷑ Mathei.vij. Nolite dare ſan ctum canibus.Et quis myniſter ſeu filioꝝ dapifer menſe filioꝛum nõ habet poteſta tem ꝓhibendi inde canes et arcendi. Si⸗ cut legitur Wathei.vil. Nõ eſt bonum ſu mere panem fſilioꝛum ⁊ miltere canibus. qſi verbo phibitionis aſtyicti menſe nõ auerterinpbaculo ſunt ſeu gladio poteſta tis exterioꝛis arcendi ac rebellendi. Am plius. ſiꝑ magiſtratum ſecularem lepꝛoſi coꝛpoꝛales a ciuitatibus ſecularibus.pꝛo pier contagij perigilũ ſunt coꝛpoꝛaliter ex pellendi. Qua ntofoꝛtius per magiſtrati ſpiritualem lepꝛoſi ſpirituales ꝓpter inco parabiliter magis ſpiritualis cõtaminati onis periculumerunta ciuitatibus ſpũa libus.id eſt eccleſis euciẽdi.Et inſuper ſi⸗ cut certi ſũt indices ac ꝓbatoꝛes lepꝛe coꝛ⸗ poꝛalis in ciuitatibꝰ coꝛpalibus/quoꝝ iu- ditio ſig lepꝛoſi declarati fnerint ad ſentẽ⸗ nã eoꝝ neceſſe hñt ſecedere a cõi habitati one ſanoꝛũmłtoſoꝛtiꝰ neceſſe ẽ certos iu⸗ dices ac ꝓbaloꝛes lepꝛe ſpũalis ad quoꝝ tiã alienos. Multo ergo foꝛtins immis da ac venenata animaliapoꝛcos ſcilicð canes ſerpẽtes et ſcoꝛpiones ⁊ alia hmoi uia ergo peccatoꝛes a peccatis ſuis reſũẽ * „ „ . Be ſaſcramento oꝛdinis. m iudicium atq; ſententiam hnius lepꝛoſi ſe ſiue ſoiritual poteſtas atʒ offici’. Am mie parent᷑ ⁊ ſeoꝛſum fiant a ſanctis et iuſtis. paterfamilias ſiliũ ꝓteruũ ⁊ ↄtumacema mat Aumplius. qꝛ manifeſtũ eſt cuſtodiam domo eijcit quẽ alias coꝛrigere nõ poteſt Aeñlen ſanctuarij atʒ ſanctoꝝ ↄmiſſam eſſe ac cre⸗ ypᷣuateum iuſte ia ↄmunione vict⸗ oeda Audd dita ſacerdotibus. Dotiſſime autene pꝛo lis atʒ veſtitus. Multo ergo fo:tius prfa⸗ ſhe phanent/ ad offciũ pertinet cuſtodũ/In/ milias ſpiritualis. id ẽ platus ſimili pena ugl quinatur aute 7 ꝓphanent maxime p cõ animacduertere ⁊ poteſt ⁊ deberĩ fiios re 5 municatione inqnatoꝝ æ ꝓphanoꝛũ. Ad belles ? ↄtumaces. ſimilẽ eĩn oĩa poteſfits · . eoꝝ ergo officiũ ptinet ne talibus ↄmuni⸗ tẽ hʒ paterfamilias ſpũalis m domo ſpn⸗ RA J cent. Quare eos arcere ab hijs ⁊ exclude/ alieet in familia ſpiritualem p eſtati priſ⸗ i re ex neceſſitate ẽ ſacerdotis ofſcin. Quia familias lr̃ali id ẽ in domo lir̃a 2 familiaỹ ſobie ſi magiſtratus ſecularis abſq; indicio nõ liralem. J am ergo declaratum ẽ in ciuita⸗ Sl erit de ciuitate ſuamniſi manifeſte reumul te ſpirituali de q loꝗmur in eccleſa habe e tofo:tius magiſtrat ſpiritualis a temeri-⸗ re magiſtratũ ſpiritualem ⁊ iuriſditioneʒ Ihnnſn tale ⁊ pᷣcipitatione ſeruare ſe debetvtnul et iudicia: penas et negocia ad eiꝰ cogni (ogne 2 lũ feriat ſentẽtia excõicationis abſq; iudi 8 tionẽ ſolã pꝑtinentia. Et q parendum eex ſeeſen . cioꝰ Amplius. ꝗa ꝓſe manifeſtuʒ ẽ nõ neceſſitate ſententie ipius et ipſi ſententie lil paſſim exponẽda eẽ ſancta dignis et indi excõicanionisad minus cum iuſta fuerit. Mſt gnisſ⁊ ad ſecularẽ magiſtratũ non ꝑtinet Quado vero iniuſta fuent in ſequentibꝰ Ulenin om̃in iudicare inter ſancta et pꝛoppana determinabimus. . 2ð hen, Neceſſariuũ autẽ ẽ ne iudiciũ om̃ino ſit in Ebes autem ſcire ꝙ qttuo: debẽt genie voluntate miſtroꝝ reputare quos volue⸗- currere ĩ intentiõe ꝓnunciatiõig (ſeine rũt pꝛophanos. Sequit ergo iudicio de/ ſiue ferẽtis hmõi ſentẽtiã. Pꝛimũ utma clarandũ eẽ magiſtratus ſpiriualis q ha eſt dei honoꝛ pꝛo cuius ↄlumelia tollda igni bendi ſunt ſanctiet ꝗ pꝛopham Judicii gladioexcõicatiõis exercet Scõʒ dz eẽ ho ſandie ei nõ iudicig.id c nõ habetis iuriſditionę noꝛ ſanctoꝝ hoc eſt ſacramentoꝝ?⁊ alioꝛũ ſegest nullũ ⁊ nullius momẽti. Quare neceſſe ? quũ ꝓpter ferenda eſt huiuſmodi ſenten ſtin eos iudicare de ſanctis atʒ pꝛophanis po tiane ſancta ſcilicet pꝛophanentur ⁊ cõta ſbiver teſtatẽ hr̃e iudiciaria in hoc ſiue iuriſdio minentur. Zerciuʒ eſt eccleſie ipius ſalus ſnn neſq̃re ⁊ cohabitationẽ. Quonia autẽ iu⸗ ſpiritualis. Ppter quã ↄſeruandam mem AA riſdictio ⁊ ſubiectio oppoſita ſun tc hecyt bꝛum putridum ſeu moꝛbidum gladio ex iſiſheyt reiatiua quoꝝ altern ſine altero eẽ nõ poe communicationis pꝛeſ cinditur. Quarluz pllsnt reſt. Manikfeſtu eſt 2 ſanctos et ꝓpha eſt coꝛrectio ipſius. qui excõmunicalur et Wct nos ſubditos eſſe magiſtratui ſpũaliſine alioꝛũ. Noſtris vero tempoꝛibus iſte gla anan iudicibus eccleſiaſticis. Quare ex neceſſſ dius dilatatus eiret extenſ us adeo vt en ſunn tate ⁊ pafere debere eoꝝ in ꝑte iſta ſenten am tempoꝛalia eo maxime defendantur. Unni * ti. Amp̃. qe eiuſdẽe iudicis ẽ cognoſce, Attende autem quod excõmunicatio a i re ? pꝛonuciarede ꝗbus cognouenit. Co⸗/ plex vt iia loquamur vinculum eſt. videli it. gnilio aulẽ de hoc ſcʒ vtrũ aliꝗs ſit arcen cet quo ipe excõmunicatus ligatus ek ne ben dus a ſanctis an no. non eſt niſi magiſtra ſe ſanctis immiſceaterne cõmunioni fide Pn lus eccleliaſtici.qre ⁊ pꝛonunciare de hoc lium ſe ingeratexceptis vite neceſſarijs blie ſiue ſententiare nõ erit niſ eiuſdeʒ. Nihil licet ei a quocunq; petere tempoꝛe neceſ ſeen . autẽ pꝛoderit aliquẽ pꝛonuũciaſſe eſſe indkſi tatis. Alterum vero vinculum quo ligati offia o ann ſanctis abſq; cohertione.Quare ne⸗ ſunt ip̃i fideles ne ipi excõmunicato com pois ceſſario habent cohentionẽa ſancis q ha municent inuite communionibus niſi ne ſeno bent hmõi cognition. Amp̃. Manife ceſſitas oceſſa in ſacris canonibus expꝛei ßiie ſtũ ẽꝙ excõicatio pena ẽq innũerabiles ſarelinquimus. In neceſſitate vo idcirco ſiin „ . Digni ſunt. Eſt ergo iuſta eoꝝ pena et idõo diximus qua nec fame nec ſiti nec alio p⸗ dean ili p indie ci. AI ergo ex neceſſi „ Debes auüt ſcire ꝙ ſcom vinculũ ſequit᷑ ex rae iudex ſiue magiſtratus ꝗ ꝑ iu Gciũ bʒ naiud ei paterfamilias ob ſui ꝓterni 8 iigere hmõi pena. Eenu autẽ eſt ꝙ ma⸗. latẽ 2 2tumacia abiecit nec familia necali giſtratus ſecularis nõ hʒ iſſigere quia hec gs de familia debʒ admittere ? quẽ rerfo . erit ex neceſſuate magiſtratus eccleſiaſtici ro baniuit ſiue ſecłlaris ſiue ſpiritualis nut .½ . 46 R.K* i %& . 8 Wrröe , nuf l Mmn asdi, CMn Eand ſenii d i Niunt ien miginn nan HWα1 Fo. lus debet ſubditoꝛũ receptare. Cui em̃ in⸗ terdicta ẽ ciuita sinterdicta ẽ et omnis do mꝰ cuitatis. Alioquin familia euacuaret ſentenniam patriffamilias ⁊ irritaret eius iudiciũ ⁊ ſubditi deſtruerent qð ageret᷑ ꝑ regem et pugnaret cinitas conirq ppꝛium magiſtratum. . Tquoniã iam patefactum eſt ma giſtratũ eccleſie hoc ẽ ſacerdotes potiſtatẽ hr̃e ligãdi atq; ſo luendi nobis ſecundus erroꝛ hereticonquo erra uerunt circa poteſtatẽ iſta dicentes ſolos Pnege et iuſtos lacerdotes habere illas Puiuſmodi ergo erroꝛ⁊ deſtructio facilis Eſcognoſcentibus poteſtatẽ magiſtratus/ ſine ſecnlaris ſine ſpiritualis eſſe poteſta/ tem ciuitatis ipius cuiꝰ ẽ ipᷣe magiſtratus WMagiſtratus em̃ omnis ciuitatis ſueſer⸗ uit enã imperamlo/Solam el habet exe⸗ ——.— —— culionem ſiue exerciciũ iuriſditionis q ipᷣi us ciuitatis eſt pleno iure hic autẽe euides ꝑ ſe ẽ in ciuitatibus qᷓ ſibi pficiunt ⁊ cõſti/ tuũt magiſtratus nec rex ibi in regno ſuo Aliquid ampliꝰ ẽ qᷓ; myniſter ipᷣius regni ſicut dicit ad ilos Sapiẽ.vj. Ad vos ergo reges ſũt hij ſermones mei ꝗ cu eſſert mi/ niſtri regni mei ⁊c. Si enim aliꝗd ampli⸗ ſibi vendicat qᷓ; myniſteniũ dyabolice pꝛe ſumptiõis et ſuꝑbie vſurpatio/⁊ inuitatio Rmul eſt. Ad hoc em̃ pᷣmũ conſtituti ſunt reges vt in officio regiminis ſeruirent po⸗ pulis videlicet ĩ regẽdo eos defendẽdo⸗/ vnde et reges romanoꝛũ pᷣmũ reipublice ꝓcuratoꝛes ſe nominabani.Et hoc tũdiu leruatuʒ eſt /qdiun duranit fidelitas in eis amminiſtratioõis ſeu ꝓcuratiõis. Peſtqʒ aũt livido dñatõis⁊ faſtꝰ ⁊ iſolẽcia ſe imi ſcuit. Inꝑatoꝛes ſe noĩare auſ ſun ꝗ dẽ bent eẽ ſeruoꝛũ omniũ ſubiectiſſimi atq; ꝓmptiſſimi pᷣuitoꝛes. Pꝛinceps vᷣo reixuj blice ſpiritualis Romanꝰponliſex agno⸗/ ſcens ſibi nõ aliud eẽ ↄmiſſum qʒ ſuitutꝭ officiũ ſeruũ ſeruoꝛũ dei ſe nominat.Hũce moꝛẽ ab aplis accipiens ꝗ ſeruos xpᷣi ieſu ſe nominabaãt⁊ maxime a paulo ꝗ ſeruuʒ xpᷣi ieſu ⁊ ſernoꝝ eius ſatebat Sicut legit in.iij.pᷣme ad Coꝝ. HNon nos metipᷣos p dicamꝰ ſʒ ieſũ xpᷣm dñm nrjm. Nos anteʒ fſᷣuos nros ꝑ ieſum. Ad hoc eĩ publica po teſtas cõſtituta ẽ vt reipublicę ſeruiat/hie ergo ↄſtate pᷣfixaq; radice videlicet ꝙ po/ teſtas ligadi atʒ ſoluẽdi iudiciaria ipſius eccleſie ẽ manifeſte conſequẽs ẽ merita mi z mos vitaq; turpiſſimos ac clamata aꝓu 5 Xeyv niſtroꝝ ſiue ꝑ q̊s pꝛonunciat ſiue t q̊s era minat cauſas ligandoꝝ atʒ ſoluendon ni hil addere nibii detrahere bhmõi poteſta/ ti. Nuili aũt iudici denegatũ ẽ etiã ꝑ iniꝗi ſima a lgnnpeerre ſentenciã. Sen/ tẽtia ei ꝑ aſſeſſoꝛẽ ſiue iuſtũſiue iniquũde madato iudicis lata et auctoꝛitate ipſius iudicis. Amplius.Cum exequi ſenten tiam non minus ſit in ſe ; pꝛeferre illam imo ma tato qnto ẽ facere qᷓ; dicere ma in foꝛo indicialipſequẽter deſtruẽdns eniit ius. Si ergo pꝑ carniſices impijſſimos iu/ ſtiſſimarũ lententiarũ poteſt executio iu⸗ ſtiſſime fieri multofoꝛtius ꝑ iniquos et iu ſte et eficaciter poteſt fieri iuſtarũ ſenten tiarum pꝛonunciatio. Amp̃. edicta iu⸗ ſtiſſima et ſaluberrima ꝑ pꝛecones viliſſi⸗ blicata et valent ⁊ tenent non obſtate tur pitudineaut infamia eorum valent et te⸗ nent pꝛopter auctoꝛitatẽ ↄſtituentii Qua to ergo foꝛtia cottidiane ſentẽtie liſigatio nũ/⁊ ſolutionũvalebũi ⁊ tenebunt ꝓpter auctoꝛitatẽ eccleſie⁊ poteſtatẽ cũ eiꝰaucto ritate ferrent Amplius. ſe det ↄciliũ et viliſſimus atq; nequiſſimꝰ ꝓnuciat ſtatn ta ipius. Nunꝗd ideo minus valent aut vigent ſtatuta huiuſmõiquia per talẽ ꝓ⸗ nunciata publicata ſunt. Abſit. Et nemo vnqʒ ad ilam inſaniaʒ deuenit / vt iniqui tates ⁊ peccata pꝛonunciantes ⁊ publicã⸗ tes illa credere poſſit nullatenus infirma re. Sic ſedet eniam in ſolio regis ſpiritua⸗ lis dna gentiu pꝛouinciarũ pᷣncepsiſtalu- ta ſua edicta ſententias viliſſimis atq; ne quiſſimis interdu ad pꝛonunciandũſe pu bilicandũ interdum ad exequendũ de mã datis nec pꝛonunciantiũ nec exequenuiũ peccata ea que fiunt auctoꝛitate ipſiꝰ.aut etiã deum irritare nunqʒ poſſunt autifir⸗ mare aut quo minus valeant nullatenus eſficere. Quia ergo iudex eccleſiaſticꝰ cos ram auctoꝛitate ipſius eccleſie facit in hu⸗ iuſmõi ꝙ rite facit ⁊ vt ipᷣius eccleſie oꝛga nũu ⁊ myniſter qina manifeſtum ẽ qꝛ vicia eius eĩ peccata in nullo infirmant vel ſta⸗ tuta vel edicta vel ſentẽtias ipſius eccleſie Rate ergo ⁊ valide ſunt ſentẽtie eccleſe qᷓ cunq; etia ꝑ ſceleratiſſimos late. Ampᷣ ſi nõ poteſt eccleſia demadare ſeu ↄmitie re pctõꝛibꝰiudicia huiꝰſiue cauſas.Geqk er hoc vt nec ↄſiliũ regrere a iuriſpitt iniu ſte viubtibꝰ. Et cũ maiꝰſit dare cõſiliũ ſen tẽtiãq; dictare q̃ʒ ipᷣaʒ ꝓnũciare ⁊ ↄſeqn ſegt᷑ vt neq; examialionẽ teſtiũ neq; ſcrin — mr depoſitionũ ipon auleʒ ipi⸗ ſentẽtie poſſit comittere niſi ſanctis. Si em̃ pecca/ ta indicis ſententiaʒ irritam faciunt cur et no et peccata examinatoꝛis teſtiuõ exami nationẽ vt ipᷣo iure nõ valeatvt per pecca toꝛem et iniquum facta. Fodem modo et ſcriptura ſcribentium tentationũ ſiue ipſi us ſententie nulla erit ꝑ peccatoꝛem facta Si enim ꝓnunciatio iniqui ꝓnunciantis irnitat ſentenciam cur nõ et ſcriptura iniꝗ ſcriventis euacuabit eam cum ꝓnuncian dum ſit in ſcriptis.et ideo ſcribenda ſentẽ tia anteqᷓ; ferenda. Similiter cur nõ pec⸗ cata et iniquitates examinãtis teſtes eos irritet vt teſtimonium eoꝛum non valet. Ad hoc ergo ex neceſſitate deducũt eccle⸗ ha dei heretici iſtivt omnino iudicare poſ ſint alios pᷣmũ cũ ſᷣm eos nõ niſi ſancti et iuſti iudicare poſſunt alios.nemo autem inuenit᷑ qui hoc de ſe pᷣſumat aut vixLin⸗ ueniatur qui hoc de ſe pꝛeſumere audeat erit ex neceſſitate.aut vniuerſalis defect⸗ iuſticie et iudicij iſtiꝰ in eccleſia dei.aut pe ne vniuerſalis.⁊ ho. q̃ntũ incõuenic ſit( appꝑet euidenter ex hijs que pᷣceſſerũt.Tã ta em erit bonoꝝ maloꝝ ꝑmixtio tanta ſa ctoꝛum ꝓphanatio tanta innocenter op⸗ pᷣſſio autvix aut nuſqᷓʒ inueniatur iudex ꝗ malos a bonis ſegreget ⁊ ꝓphanos atq; imundos a ſanctis arceat qui ĩiuſtos ali oꝛum oppꝛeſſoꝛes compᷣmit et compeſcat. Accidit ⁊ id aliud incõueniensvt gladiuʒ iſtũ et poteſtatem pene inutiliter hoc ha⸗ beat eccleſia ſanctis et iuſtis pꝛudenti hu militate poreſtatem iſtam recipe refugiẽ⸗ tibus. Malis autem et iniquis nõ ſolum impꝛudẽter et impꝛobe ſed etiam violẽter in ülam ſ. ingalentius et impingentib⸗ Tercium incõuenieus ẽ quod neceſſe ha behit iudex eccleſiaſticus pmũ ſemetipᷣm diſcutere atqʒ coꝛrigere anteq; iudicare pᷣ ſumat. Deinde ſanctos ac iuſtos aſſeſſo⸗ res teſtiuʒ examinatoꝛeg ⁊ ſcriptoꝛes ſan o clos pquirere.Similuer et ſententiarum pꝛonunciatoꝛes om̃ino abſq; macula pec cati.ne iniquitas alicuius iſtoꝝn ſententiã irritet aut pꝛoceſſum. Quartũ incõueniẽs E maloꝛũ impunilas atʒ defenſio Tot em habebũt mali refugia tot defenſionũ ſcu ta quot inueniri poterũt in pᷣnominatis p ſonis peccata. Hij ergo ſunt ꝗ vo unt niſt furtis et palis aureis eijcipode lukũ et im mMuũdicias de domo dei cũ nõ niſi pfectos g iuſtos nolunt poſſe mũdari eccleſia dei ſaamento oꝛdinis. ab immũdis hij volunt lapidari poſſe ſpz rituales adulteros niſi lapidibus pᷣcioſis nec ngarvoſte eiſirinenls anreis aut ar genteis. Deinde vero ipᷣam poteſtateʒ ec cleſie et auctoꝛitatẽ adeo minuunt vi ma⸗ lis ſubduais ea vti nõ poſſe dicant in his in ꝗgbus vnus eoꝛum maxime vtilis maxi meq;; ſalub:is. Sanctificatio enim et coꝛ⸗ rectio omnium operũ que ꝑ homines fie ri poſſunt optima ac ſaluberoma ſuntiĩ ꝗ bus dicunt eccleſiam dei malisvti nõ poſ ſe cũ dicunt ad ſanctiſicandos alios ecdle ſia ꝑ malos myniſtros nihil facere verita tem et virtutẽ ſacramenioꝝ eoꝝ myniſte⸗ no ſubeſſe negãtes. Similiter ⁊ ad coꝛre/ 8 ctionem maloꝛum que vtiq; per iuſticiaz, dei et iudiciũ facienda ẽ per malos myni⸗ ſtros eam nihil poſſe facere penitus affir mantes cum poteſtatem igandi atq; ſol⸗ uendi malos myniſtros omnino aſſeruni habere non poſe. Eſtruamus autem et aliis vijs er⸗ roꝛem iſtum et dicamus. ꝙ cũ de nullo conſtet vel cõſtare poſſit in vna iſta ipᷣm eẽ mundũ ⁊ immunẽ omni⸗ no a moꝛtali peccato Sicut dicit Salom̃ Pꝛouerbioꝝ.xx. Quis poteſt dicere mun dum ẽ coꝛ meum ⁊ purus ſine peccato.Et iterũ Eccleſia ſtici.x. Neſcit hõ vtrũ amo re vel odio dignus ſit, Non poſſit autem ſᷣm erroꝛem iſtũ ſoluerevel ligare niſi ſan ctus ⁊ iuſtus.nõ poterit certum eſſe cuiq an ſoluat neq; an liget. Similiter nec ſci re poterit aliquis an ligatſit neq; an ab⸗ ſolutus ⁊ ita ↄmittet ſe diſcrimini ↄmuni cando ſacramentis ⁊ ingerendo ſe ſanct Similiter ⁊ ipᷣi qui pᷣumunt officiũ ligan di pares erũt neceſſario in huius poteſta/ ti ligandi atʒ ſoluen di cõmittunt ſe diſci mini cum nõ ſciant ſe habere poteſtatem quã pᷣſumunt ⁊ illudent ſepe ſubditis val de diſcriminoſe cum eos cõpellant ſerua re ſententias que foꝛte nulle ſunt ſiue ſin⸗ abſolutionis ſiue ligationis. Nulla autẽ periculoſñioꝛ fieri poteſt hominibꝰ qᷓʒ ſi x abſolutiõe eis ipendat᷑ p nõ ẽ abſolutio Amplius.poteſt eẽ ꝙ ipᷣe pᷣlatus toto tpe excoõmunicationis cauſe ſit in charita te et ipſa hoꝛa qua ꝓnunciaturꝰ ẽ cadit ꝑ conſenſum in peccatũ moꝛtale. Quid er/ o faciendũ erit tunc ex neceſſitate eri: diſ erenda ſentẽtia abſolutionis vel ligatio nis cum cadens a charitate pᷣlatus ille ce ciderit pariter? ab huius poteſtate.Et its — tpeen entan ſubog retis nenci. uendie omuni ſancute Our iſtilige liaie letaret lmari cſelii Notanio ſoneuch ſopoett porplan hoccioen Meñ glluee werie Nfunen lsana honus teleſiar ita⸗ ladicao lläbe mü. ſyepo eccleſia partes fulsag lerane guidue quian ideis ſtien ſeco⸗ finisa⸗ ſacit: luapd lgit.7 ſordin lenne nent ne i 4 dmmnnge Kedanns meſtin RKRKZrZ Wegdenne nlri cosenet hiir etem nitar s ine anust nndgt Kameſen Nans lcöſtnd Ratdue ekun sineend orga tamce i mnorfi⸗ et enint Kanmn lrttin vctrut “ s un l * expectandũ erit donec reſurgat per peni/ tentiam vel alius ſanctus ⁊ honus eide⸗ ſubrogetur. De quo poterit ſimilr accide re ⁊ ita fiet ridiculũ poteſtas ligadi ac ſol uendi. Amp. poleſtas ligan di aʒ ſol⸗ uendi aut ẽ ipᷣa ſanctitas aut inſepabilłr ↄmunicãs ſanctitatẽ aut neutruũ.Qt ſi eſt ſanctitas.Quicũqʒ ergo habʒ hac hʒ illa Quare oiig anctus habebit poteſtateʒ iſtã ligandi Ztqʒ ſoluendi ⁊ pares in ſan/ ctitate pares erũt neceſſario in hmõi po/ teſtate ⁊ eminẽtiſſimꝰ. Similłr ſanctitate erit maximꝰin hac poteſtate.Põt autem eſſe eꝙ laicꝰ vel mulier aliqua ſuꝑ emine⸗ at omnibꝰ alijs ſan cti ate quare perit in tota eccleſia dei ſiue ſuꝑterra tota ecciaʒ ita poteſtate ⁊ ita hebit iuriſdictioneʒ ſu⸗ per tot am eccleſiam. Qualiter auteʒ erit hoc cũ occulta ſiapcerto huius ſanctitas Tales em̃ ſecundũ eos indubitãter ſctũs erit ſine papa ſine foꝛſitan papiſſa. Quid ergo erit cum omniũ ſanctoꝝ qui in eccia dei ſunt merita ignoꝛent᷑.⁊ pᷣſumant᷑ po⸗ tius quã ſciantur et diuerſoꝛũ iuditio idẽ bonus ⁊ malus ſit. Ad hec tandẽ deduc, eccleſiam erroꝛ iſte vt neceſſe ſit ip̃aʒ ſcin di ſciſmatibus innumerabilibꝰ. Quẽ em̃ iudicabit multitudo vnaqqʒ ſanctiſſimũ illũ habebit ⁊ papam ſiue pontificẽ ſum mũ. Quare erunt innumerabiles pape ſiue pontifices ſummi i eccleſia ymo nec eccleſia quia non erit vna ſed lacerata ꝑ partes ⁊ fruſta. Amp. aliud eſt ex me⸗ ritis agere cũ hominibꝰ aliud ex poteſta⸗ te ⁊ aucto ꝛitate.Ex meritis em̃ vel gratia quibus aliꝗs apud deũ pꝛeditus eſt ali⸗ quid hominibꝰ facere. Non aliud ẽ quã id eis fieri a deo ſuis meritis obtinere ni ſi ipſe deus indubitãter operatoꝛ eſt ⁊ ef fectoꝛ. Ipᷣe vero qui impetrat⁊ cuius me ritis agitur cauſa eſt ꝓpter quã fit et moõ facit ⁊ alteriꝰ ptate agitur id quod fit nõ ſua.vbivero quis erx ptate ſua ſeu virtute agit. Jpᷣe eſt qui agit non ꝓpter que agi tur. Et intelligimꝰlarge ptatem ſuam ſiue ſit oꝛdinaria ſiue delegata ſiue indita ſi⸗ ue in nata ſeu quolibet mõ acqſita.Silr ⁊ agentẽ dicimꝰ eadẽ amplitudine ta au/ ctoꝛem quã miniſtrũ tam mouente quaʒ oꝛganum ſen inſtrumentũ.manifeſtũ er⸗ go exhijs quod aliud ẽ ptãs tigandi atʒ ſoluendi aliud ſanctitas ſeu iuſticaa. Amp.cuiꝰ actus eiuſdẽ ⁊ potetia.Et ſi di uerſi actus diuerſe potentie ꝑ ſe ad illos Quia ergo alius actus eſt per ſe ſoluere ⁊ ligare quaʒ mereri ſiue impetrari.aliud adeo neceſſario alia ẽ potentia merendi alia abſoluendi ⁊ ligãdi.pᷣa autem ſan⸗ ctitas ſeu iuſticia potẽtia eſt ⁊ pᷣncipiũ ex quo eſt ipᷣe actus merẽdi. Maniteſtũ ergo eſt qm̃ ipᷣa ſanctitas non ẽ ipſa pote ſtas ligadi atqʒ ſoluendi Sed ↄmunicãs ipᷣam inſeꝑabiuiter. Accidũt eadem incõ⸗ ueniẽetia que pᷣus diximꝰ videlicet quod inutiliter? vane largiat eam deus maxie pꝛo parte ſanctoꝝ cu ea nec vtant᷑ nec vti velint. Deinde cuũ nec credent nec confite⸗ antur ſe habere illa in maximũ vicium in cidũt ingratitudinis. Amõ. ſicut ſe hʒ Foreſtas regia ad iuſticia.ſic ptas iſta ſa⸗ cerdotalis vel pontificalis ad ſanctitaſe. Quẽadmodũ enim ptãs ꝓpter hocyt ſer uiatur iuſticie ſic ptãs iſta ſacerdotalis vł põtificalis vt ſeruiat ſactitati. Sicut ergo ptãs regia non er neceſſitate ſui eẽ ſed ex volũtate hñtis ſeruit iuſticie ⁊ ꝓpter hoc ab illa ſepabilis ſit ptãs iſta ſacerdotalis nõ ex neceſſitate eẽntie ſue ſeruit ſanctita⸗ ti ſʒ ex volũtate habẽtis.Et ꝓpter hoc ab ipᷣa ſanctitate ſepabilis. Amp̃.ptãs et dignitas habẽdi illã vbiqʒ ſepabiles ſüt ad inuicẽ. Non em̃ omnis ꝗ dignꝰeſt illa ⁊ ita de alijs. Sicut non om nis ꝗ dignꝰ eſt caſtro ⁊ hʒ illud. Sicut nõ omnis ꝗ di gnus eſt honoꝛe magiſterij illũ habet et ita de alijs deo ſolo excepto ⁊ gratia eius quã habet omnis ꝗ dignꝰ eſt eo.Quicũ⸗ q; habet illa dignus eſt ea ⁊ generaliter ita inuenies in omni alio bono ⁊ dignita te ißius. Amp̃. ptãs ligandi atʒ ſoluẽ di nec vtus nec grania eſt ſᷣm hoc.Omni aũt bono ꝙ nec vᷣtus nec gratia ẽ contin⸗ git vel poſſibile ẽ abuti habenti illð hoe eſt male ⁊ iniuſte vti. Sicut viſu auditu ? P sfogia atehhli poſſibile ergo eſt ha entẽ piatem ligandi atq; ſoluendi ea in iuſte vti. Neceſſe an eſt iniuſte vtentẽ in⸗ iuſtũ eſſe. Quare impoſſibile ẽ iniuſtũ ha bere ptatẽ ligandi atj ſoluendi cũ impo⸗ ſibile nõ habentẽ hmõi ptãtem ea vti vł bene vel male. Amp. ſoluere ⁊ ligare ſunt foꝛinſeci actus liberi arbitrij. Om̃es aũt foꝛinſeci actus ſunt receptibiles boni tatis atʒ malicie ſiue iniqtatſ ⁊ iuſticie ꝙ appet in is egregijs eiuſdẽ actihꝰ ꝗ ſut docere pᷣdicare elemoſinas dare. Ipᷣi em actus ⁊ boni ⁊ mali eẽ poſſunt ⁊ iniꝗ ⁊ iu ſti. Quare multoſoꝛlius ſoiurre ei mare non poſſunt aũt eſſe iniuſti actůs ꝗqn ⁊ ſa ciẽtes. Poſſibile ergo ẽ inis habere pts tem ligandi atʒ ſoluẽdi. Amp̃. ꝗd eſt excõmũicatio qntũ ad ↄmũicantẽ ꝑtinet niſi ꝓhibitio vtriuſqʒ ↄmũionis qua dixi mus.Et qntũ ad excõicatũ niſi vinculũqͥ ipe ꝓhibitus ẽ et ligatus ne alioꝝ cõioni ſe miſceat.Et qᷓntũ ad alios niſivinculũ q̊ ⁊ ipᷣi ꝓhibiti coicare illi. Nõ eſt ãt dubiũ ꝗn naturalr ⁊ inſe ⁊ indifferẽs ſic ꝓhiberi a cõione foꝛinſeca ſctõꝝ⁊ ſaccoꝝ⁊ qn pot ſit eẽ iniuſtũ ⁊ iniquũ. Similxr et iᷣm ꝓhi bere. Quare tã excõicare quam excõicari naturaliter põt eẽ ⁊ bonũ ⁊ malũ ⁊ iuſtũ ⁊ iniquũ. Non põt aũt eſſe iniquꝰ actus niſi in iniquo ſubiecto. Juſtꝰaut oĩs ac At eſt aut ſaltẽ poteſt ee in ſubiecto ſuo ° Quare excõicare qᷓntũ eſt de natura ſua naturalr põt eẽ in ſubiecto iuſto qua iniq̊ bꝑuũq; auteʒ poteſt eẽ actus ⁊ potẽtia. Quare ptãs excõicandi quantũ eſt de na tura ſua eẽ poteſt in bonis ⁊ in malis.Q⁊ ſi ptas ligandi atʒ ſoluendi.nec ẽ ipſa ſan ctitas neciuſticia. nec cõicans eaʒ inſeꝑa bilr. Manifeſtũ ẽ euidẽter eã poſſe ſine il la⁊ ita poſſe eẽ ſiue ſubiecto in quo nec ſã — ctitas ẽ nec iuſticia. Manifeſtũ g ẽ piatẽ li gadi atʒ ſoluẽdi eẽ ĩ malis ⁊ inigs hoĩb⸗ Aumß.ſi demãdato ſentẽtie excõicatio nis fieri p̃t per ininſtũ ⁊ peccatoꝛẽ cur nõ ⁊ꝓnunctiatio. Amp̃.eſto q; iudexſan ctus et bonꝰ pᷣcipiat ſubdito malo ⁊ pec⸗ catoꝛi ⁊ excõicet aliqueʒ ⁊ ille excõicet de facto de mandato tamen iuſti⁊ ſancti iu⸗ dicis nũquid non erit excõicatus talis. ſi em ille excõicet cuius auctoꝛitate cõicatur MNMWanifeſtũ eſt ꝙ ipe mandatoꝛ excõ municat nos obſtate iniꝗtate mandata ri. Sic cũ eccleſia per ius canonicũ ſepᷣtũ pcipiet ⁊ mandet ex cõicari tanquã per lit teras ſuas excõicatione ipſa excõicat pꝛe lati vero velut maãdatarij ꝓnunciant nũ⸗ ciant ⁊ exequẽtur ecclaie ſentẽtias.Et attẽ de ꝙ non refert an dicas pᷣlatos ptatevti eccleſie an ptate chꝛiſti in ptate iſta. Om̃s em̃ rationes quas adduximꝰ eque valẽt vtrũlibet illoꝛũ duoꝛũ dicas. Eccleſia em̃ auctoꝛitate vtit᷑ diuina in his ꝙ ipſa foꝛ ma excõicationis expᷣmit dicẽs.Et aucto⸗ ritate dei omnipotẽtis ⁊c. Scito etiam ꝙ omnes rõnes iſte eque ꝓbantqtãtem li⸗ andi atʒ ſoluẽdi in foꝛo penitẽtiali. Cau a aut erroꝛis iſtius eſt ignoꝛãtia erroneo Inm qua nonvident pitem ſiue officiũ ſi Se ſacramẽto oꝛbinis. ue miniſteriũ ligandi atq; ſuluẽdi non re quirere in miniltro fundamentũ ſubſtra mentũ iuſticie et ſanctitatis. Sed ſolum⸗ modo canonice ſeu legittime inſtitutõis Canonica enim ſeu legittima iſtitutio in epiſcopo ſeu ſacerdote reqritur pꝛeeſſe ſᷣ ne ſubeſſe ptati ligandi aiq; ſolnendi to/ ta dyociſi Sicut ⁊ in rege nõ iuſticia pꝛe/ ſtat ptãtem regiam nec pᷣiaceęre de neceſſi tate exigitur vt illa ſupuenidl.Sed cano⸗ nica ſeu legittima eiuſdẽ electio vel inſti⸗ tutio. Si quis aũt dixerit ꝙ pᷣlatus malꝰ vlpote ligatus vinculis dyabolicis hocẽ vicioꝛũ ⁊ peccatoꝛũ non poteſt aliũ liga⸗ re cum et ipᷣe exira cõmunionẽ ſando:uʒ ſit et extra coꝛpus xpᷣi miſticu ꝙ eſt eccle⸗ ſia neminem poteſt extra comunionem facere.Similiter cũ ipſe ligat⸗ ſit neminẽ poſſe ſoluere errat manefeſte quia ipᷣe ali ter ligatus⁊ aliter ligat et abſoluit.nõ eſt ligatũ in eo videlicet officiũ vel poteſtas Quẽadmodũ ſi rex in ferro ligaius ſit vt obſes vel ob aliã cauſaʒ dũmodo admi⸗ niſtra tionẽ regni liberam habeat ligat 2 ſoluit captiuat ⁊ liberat in regno ſuo qno vult non ex libero vel ſoluto coꝛpoꝛe ſed ex libera ſoluta ptate. Sic malus pᷣlatus non ex ſoluta et libera mẽte ligat vel ſol⸗ uit. ſed ex ſola et libera ptate.Excõmuni⸗ catus aũt vel ſuſpenſus pꝛelatus notoꝛie ideo non poteſt ſoluerevel ligare quia id in eo ligatũ eſt per quod ſolum poteſt ſol uere vel ligare ſcilicet ip̃m ponnſicale vel ſacerdotale officiũ. Ab ipſo vero coꝛpoꝛe chꝛiſti quod totũ viuit de ſpiritu eiusvita gratie pꝛecedenti ptãtem. Si tamen ptãs dicenda eſt ⁊ non potius deſeclus ruino/ ſitas ⁊ dolẽda ac lugenda ſemꝑ debilitat ſolus habet miſer homo.deus ⁊ ſi poteſt inde quemquã pꝛeſcindere vel abrumpꝑe non quidẽ ex potentie penuria.ſed exba bundantiſſime bonitatis ſue iuſticia que nec iniuriam nec contumelis ſui vtin no/ ſtrum tantũ detrimentũ illud quicquã fa cere ꝑmittit. Iniuriam em̃ eius acõtume⸗ lia ſolu peccatum ẽ ⁊ noſtrum totũ ⁊ ma⸗ rimum detrimentũ. Inde eſt ꝙ nemineʒ in moꝛtem peccati pᷣcipitare põt cum oĩia poſſit omnipotẽs neminẽ deſerere qui ei adhereat. Solũ ergo erterioꝛẽ cõmunio nem ſacramẽtoꝛum et ſanctoꝛũ auſterre poſſent de officio ſuo ſiue ptatem pꝛelati. Quod ſi quis dixerit ꝙ ius meũ eſt com/ munio ſanctoꝝ ac fideliu iniuſte me ꝓbi unglic pelen ulkalia peleme unan lcenne eonn auineu Re auſe blsin nadie iuſati bene ſelotte auſs iap ſocky ſtin⸗ hie met e in lalsa ſeſpnct disg Eſwan nans, malle Ppeud medie muli, nust⸗ reis⸗ ſuen⸗ auten Eni tini wit dni⸗ Vg n A Un e Gääe Ite Weii ni Knri en Ae Lclenen g nr dli 1doleſttü niniſze nſtrioa Mraifti Ardnttig en it, ungee 1Rin 1 irt eNlan bnre künnun MepradN siin ne⸗ e⸗ R iunid in u nt iunn giuin R nniſen ns „. e:. bet ? arcet inde pᷣlatus meꝰ nolo eius pa rere inique ſentetię ius qð mihi iniuſte au ferre nititur vi defendã ⁊ violẽter me ſan ctis ingeram repellẽtibꝰ ⁊ arcentibus me viribus reſiſtazʒmultis de cauſis Mare co⸗ aciẽtiaʒ gitat ⁊ male agit. Pꝛimũ cõtra Baciẽtiaʒ qua et tantaq; metuenda paciẽter ſuſtinẽ da eſt Deinde contra iuſticiam poteſtati et oꝛdinationẽ dei reſiſtens vbi et recogi⸗ tare debet. Quia ⁊ ſi foꝛte ex canſa illa qᷓ pꝛetenditur penam excõicationis nõ me ruit aliquo tamẽ alio peccato vel ignoꝛat vel emendare ↄ:empſit diuina ꝓuidẽtia ꝓcurante ei infligitur Quod ſi alia cauſa eidem non occurrat. Iſtam ſaltẽ cogitat gque omnes innolunit videlicet aut irreuerenter frequẽtamus. Hac ergo de cauſa et ſi in illa alia ſubeſſet merto ab illis interdũ arcemur ꝓpter hec ⁊ alia multa dictum eſt ꝙ ſententia paſtoꝛis ? iniuſta timenda vel tenẽda ẽ nõ nocumẽ ta malicie ſue que medicinalis ⁊ ſalubꝛis eſt bene vrẽtibus ⁊ coꝛrigi volentibꝰ. SS ne ſoꝛte in eo inqua lata eſt aliqua ſic ex cauſis quas diximꝰ. Timẽda etiam ẽ ſen tentia paſtoꝛis nõ ſoluʒ quia pena rubo ris eſt vel confuſõis magne exira caſtrũ ſideliuʒ quaſi inſideiẽ phiberi. Sed etiã quia pena damni ineſtimabilis ẽ. Quis em̃ eſtimet beneficia remiſſionẽ⁊ gratiaꝝ que vtuti ſacramẽti ⁊ oꝛationis eccĩe ſpe — cialis que ad deũ ꝓ circunſtatibus in mii ſa funditur tibi nõ eſt tota gratia deuoti⸗ onis ꝗ populis in ipᷣo aſpectu redẽptoꝛis eſt manibꝰ redẽptoꝛis vel ſacerdotis ele/ uatus ſalutaãdus ⁊ adoꝛandꝰ ipſis in foꝛ/ ma illa ſacramẽeti oſtẽdit᷑. Que oĩa bona ꝓculdubio amittũt excõicati Eſt etiaz nõ mediocris pene nec leuis doloꝛis ⁊ luctuſ multis fidelibus ſingulis diebꝰ inter ma nus ſacerdotis nõ videre ſicut ibipbas ẽ 2 eis concedit redemptoꝛẽ vicʒ in foꝛma ſiue ſub foꝛma ſacrameti. Manikfeſtũ autem damnũ eſt ⁊ euidens vnicuiq; no admilti ad ſacramentũ confeſſiõisvel eu chariſtie vel oꝛdinis vel matrimonij vbi amittũt ⁊ excõicati indubitater quicquid boni ꝓuẽtuꝝ erat eis ex officio ſepulture æ exeqarum ſuffragrijs. Illa em excõica- nis non impendũtur nec fiũt ꝙ eis. Si as aũt obiecerit de occulte excoicatt ꝗ etia⸗ ſancta xcviij. videlicet quantũ ad ipᷣos quantum igno rantervłquantũ ad ecdeſia ꝙ eſt dicere vel ipſis excõicatis occulta eſ excoica⸗ lio ſua vel ipſi eccleſie ꝙ ſi occulia fuerit eis ⁊ non per culpam ſuã dummodo ali⸗ as pie viuant in nullo quantũ ad remiſ⸗ ſionem peccatoꝛũ vel gratiam obtnendã nocet eis ⁊ ſi quantuʒ ad alia nocere eis poſſit verbi gratia ad incurrenda neceſſi⸗ latem. Si vero in tali ſtatu ſuſceperit oꝛ⸗ dines vel in ſuſceptè adminiſtrauit pie cũ credimus ⁊ ſentimus ꝙ miſericoꝛs deus ignoꝛantiã hmõiin ſuis non ſuſtinet qn potius illuminet reducens eis ad memo⸗ riam hmõi errata ſiue aliter ꝓcurãs ipis vt abſolutiones ſuas ꝓcurent ⁊? ꝓuideat beneficia abſolutiõis ⁊ ideo pium eſt mhi ſericoꝛdieq; et iuſtitie dei magis ↄueuiẽs ita credere et ſentire ꝙ pieviuentes geus in hijs errare non ſinat cũ ſcriptum ſit in ſipᷣme Cano.iohanis Unctio docet nos de omnibus.Et iterum ioha.xiiij. Para⸗ clitus quẽ mittet pater in nomine meo il⸗ le vos docebit omnia. Nullo em̃ modo veriſimile eſt in mente q; ſol iuſticie habi tat tam pnicioſe ignoꝛantie tenebras re⸗ manere.Qꝭ ſi foꝛte remanerẽt et pietati fi dei conſonũ et diuine bonitatis diuicijs congruentiſſimũ vt epiſcopus vel paſtoꝛ animan xpᷣus dominꝰ ſicut in vincla pec catoꝝ occulta vᷣtute ſua atʒ mificoꝛdia di mittit atʒ diſrumpit ſic auctoꝛitate ſua et᷑ ptate occulte excõicationis vinculũ per ſe metipᷣm ſoluit.Pꝛima vero a bſolutioeʒ. Bꝛego.cõfirmat dicens pius deus pie pe nitentibus aut nõ intellecta cõdonat. Et ita non ẽ poſſibile aliquẽ ſanctũ ⁊ iuſtum occulte eſſe excõicatũ. O vel docẽtevncti one innoteſcit ⁊ reuelatur excoicatio ⁊ ita non ẽ occulta vel abſoluẽte xpᷣo pontifice diſſoluitur ⁊ ita nulla. Si vo per culpaʒ ſua ⁊ negligentia qua ignoꝛat ſqʒ ſe eẽ ex- cõicarum. Nece eſt hmõi culpam ſuaʒ 7 negligentia eſſe moꝛtalẽ cũ culpaʒ veni alis nec vnctiõʒ ſpititꝰ ſcʒ abolere nec ab radere valeat nec dlaritatem ſolis eouſq; obnubat ⁊ tã damnoſũ tanq; piculoſum vinculũ electo ac dilecto ſuo onñdat. Amp.cũ vinculo excõicationis nemo li⸗ getur niſi rõne peccati moꝛtalis excõica⸗ tionis eco maioꝛis. In iſto aut de q agi ad ſacra admittũtur ꝗboetiã Jura exega tur ſi nulla ẽ culpa moꝛtalis nullũ omĩno rum in moꝛte impendut᷑. Rñdemꝰ ꝙ oc⸗ culle excoicau duobꝰ? mois intelligi vbnt tale peccatũ. Manikteſtũ eſt ꝙ non ꝑ⸗ mitnit deus ipᷣm eſſe ⁊ tam ꝑnicioſo erro⸗ H PpPpDä „ ₰ BSBDe re tanq; piculoſo ꝗn oſtẽdat ei ſtatũ ſuũ Aliogn multo grauiꝰ ipᷣm punit qua ipſe delinqret cũ negligentia vel culpe venia/ lis tm̃ ſit et tenebꝛe huiꝰ ignoꝛatie tã pni/ cioſe.nẽo em̃ auderet ei iniũgere ꝓ qnto⸗ cũq; peccato veniali qᷓdraginta dierũ ie⸗ iuniũ in pane ⁊ aqᷓ. Cui at non tollerabi⸗ lius ẽ non ſolũ q̃dragita dieꝝ ſʒ qdragin menſiũ aſprima pniĩa quã iſta ta noxia ig noꝛãtia tanq; diſcriminoſa q̃ ignoꝛat an liceat ei intrare ecciaʒ cõicare ſacramẽtis 7 ſacramẽtalibus immiſcere ſe cõioni fi/ deliũ an teneat᷑ ab hüs oĩbus abſtinere. Amp̃.cũ culpavenialis in nullo dimi nuat gratiavt alibi oñdimus qᷓliter fietvt ngc dono intellectꝰ nec dono ſcie nec dog nõ conſilij nec luce fidei nec vtute pꝛude⸗ tie videre poſſit in domo cõſciĩe ſue in via moꝝ ſuoꝛum tm̃ vinculũ tantũq; laqum et ſi foꝛte ipe non videret qliter miſ̃icoꝛs deus ipᷣm tam ꝑnicioſe ligatũ non ſolue ret.Qñ ipʒ ingerit oꝛantẽ atʒ petentẽ.Da mihi intellectu. Illumina oclos meos ne vnq; obdoꝛmiã ⁊ huiꝰ cũ ſanctus ⁊ iuſt⸗ non ex audiet. Amp̃.cũ pctm̃ illud moꝛ tale ꝓpter qð vinculo excoicationis liga tus ẽ miſ̃icoꝛs deus dimiſerit⁊ indiminu ta gratia ſua non obſtate veniali illa ne⸗ gligẽtia qᷓliter eũ in vinculo excõicatiõis dimiſit.Qualtr eũ in ꝑte abſoluit ⁊ in ꝑte ligatũ reliꝗt ymo deliꝗt atʒ deſeruit eouſ q; ꝙ nec ipe abſoluit a vinculo excõicati/ onis nec ipᷣemet abſolutionẽ ſuã ꝓcuret adiunit.Qè ſi dixerit ꝙ tunc cũ dimiſſum fuerit ei moꝛtale pectm̃ bene oñſum fuit ei vel int᷑ na inſpiratiõe vel extᷣna cõicatiõe ipᷣm vinculũ excõicationis qᷓ tenebatur. Sʒ poſtmocu ꝑ negligentia venialem qᷓ oblitus ẽ ipſius. ⁊ hoc impoſſibile mani feſte videtur ex multè cauſis. Pꝛimũ apte mißicoꝛdie dei qᷓ illũ queʒ gratie reſtituit cui ⁊ ipam gratia adhuc ↄſeruat im̃ ſui pi culũ ignoꝛare paciat igiterq; oꝛanteʒ et depᷣcantẽ vt ab oĩbus piculis ipᷣm eripiat 7 qð maius ẽ ipᷣam ecciam ſanctoꝝ ꝓ eo ciñ alijs inceſſanter ſupplicantẽ non axau diat Amp̃.ꝗs in boue ſuovel aſino tm̃ piculũ ſuſtineat.Quãtofoꝛtiꝰ pater miſe⸗ ricoꝛdiaꝝ ĩ filio ſuo electo atz dilectio nõ ſuſtinebit. Apte vo ipᷣius excõicati ſimilr impoſſibile eè videtur Cũ enim illo pec cato ꝙ quo exccõicatus erat ⁊ ↄtritus fue/ rit et cõfeſſus ⁊ pniam egiter ſi ꝓ illo ſcie bat ſe eẽ excõicatũ. Quo credibile eſt vel ſacramẽto oꝛdinis. * poſſibile ꝙ ablolutiõʒ pcurare neglexe⸗ rit maxie cum ſanctis et electt excõicatio adeo terribilis ſit adeoq; odioſa vt nihit mag fugere videat.Si vo neſciebat tũc ſe eẽ exicatuʒ ꝓ illo qualiter miſericoꝛs deus illũ in alijs ad ſalutẽ pertinẽtibꝰ il⸗ luminauit ⁊ in hoc ad ſalutẽ adeo ꝑtinet Amp̃.ꝙ mag illuminare nõ curauit. exꝗrendũ eſt fidelibꝰ quã vsindigne ſan ctis appꝛopiquet ⁊ vt indigne ↄmunicet ſacramẽn. Quid ẽ ad ꝙ tata ſolidtudine tataq; diligentia ſe pparẽt.Quare mani/ feſtũ ẽ viris ſanctis totis ſtudijs in ſemet ipſis pſcrutari at; ꝑquirere neꝗd habeãat 7 ne qd lateatĩ eis qdð eos indignos ſan⸗ ctis ⁊ ſacramẽtꝭ efficiat. OQꝛ ergo pcta ⁊ ex cõicationes eos maxie ſanctis ⁊ ſacramẽ tis efficiũt certum ẽ conſęqñs eſſe eos illa ſtudioſius in ſe ꝑꝗrere inuenta a ſe per Arere.Et non nullatenaa ſe viros ſanctol p negligẽtiaʒ poſſe latere. Amp̃.etiaz ſi lateat in viris ſanctis excõicationũ vin⸗ cula in eis nullatenus remanẽt cũ ipſi in confeſſionibꝰ ſuis ſꝑ petat generalẽ abſo lutionẽ non ſolũ a pctis de quibꝰ non re colunt.ſʒ ⁊ a ſentẽcijs ſi q̃ ſunt ꝗbus tene antur. Qlſi ꝗs dixerit ꝙ multis ſentecijſ teneri poſſunt etiaviri ſancti in ꝗbus con feſioꝛes eoꝛũ nullam penitus habet ptatẽ Rñdemus ꝙ ſi inuincibilis ignoꝛãtia eo rum in pte iſta qſi in ea ſtatu ſunt quaãtuʒ ad ꝓcurandũ abſolutionẽ ſuam in qlilli excõicati a domino papa ꝗ laboꝛãt extre mis ſicut em iſti non poſſunt adire ſedem aplicam et ibi ꝓcurare abſolutionẽ ncc/ tate egritudinis coꝛpalis detẽti ſic nec illi egritudinis nccitate ſpũalis ſe ignoꝛãtie et in vinculis ꝓhibiti nequnt ꝓcurare et petere abſolutionẽ ſuam cũ ipſam excõi⸗ cationẽ ſuaʒ inuincibiliter ignoꝛẽt ⁊ ideo ſubuenit eis dei miſicoꝛdia ĩ ꝑte iſta ſup/ plens ꝑ ſemetip̃am ꝙ minꝰ hʒ ptas con/ feſſo:ꝛũ aut eoꝛũ in pte iſti. Amplius ptatẽ Si aſñ̃t vincibilis ẽ ignoꝛatia vinci᷑ ꝓcu dubio vtute gratie puũctionis atʒ vᷣtute ſacri.Mirũ videtur at teneri aliqueʒ ſnia excõicationis ignoꝛãter hoc eſt cũ ad ipᷣ omino nunq; puenerit. Quẽadmodũ ac⸗ cidit inqbuſda tam clericis quaʒ laycis ꝗ adhuc ignoꝛat ⁊ canonez quicontra eos ↄſtitutus fuit in mana violentas mitterẽt in clericos ⁊ religioſas pſonas ⁊ eẽ cano⸗ nicuz iſtü et ee late ſnie multi adhuc igno rant ⁊ vl vidẽt ſine culpa cũ nihil adbut deee eñt leie chil (and tor iſtz nos! hote lusf ſadi⸗ Min poln btiuſ teltin Poner Binſi ſepben necis ſceol nin ioaft Gien Umau nifiue ih wisne ad oniſi elipil pnqꝓ gatoch ſuſe eglih kiinde gncin Ais.) pof iniec pſon dehe neap ſtatut hneey Pecun Wagt mẽ nzi N In 8 E . Oremeee 3R 1 K . 4 4 õ ndalg 4 enes MME 4 . 74 n. SaUN „ 4 eeee õ 2 4 6 .* 4 Poſen W. 192* ““ eN e ree ℳA SN 8 “” ae ſol oc , ReI ,N. 4 ,2 1 7 1 1. aAE1EN ePAA Ee 8 * 4 R 8 6 WVMVWV „ . „ aa. N 1, 9 s H, 4 EY, ſ6 6 17 OEAN 9 6 „ 44 AAR 4/ N A 1s 4 ultischl , 4 lc R 1s Se de eo audierint velſcptuʒ legerint. Hon em̃ videt᷑ teneri ad deriuandũ ſtatuta ec cleſiaſtica cũ ꝑ pꝛelatos ſuos eis publicã da ſint. Pꝛeterea eſto ꝙ publicãdꝰ ſit iſte canõ in regione aliq̃ pᷣt eſſe ꝙ ſine culpa eoꝝ ꝗ de nouo naſcunt᷑ ceſſet pi plicatio iſta ⁊ ꝑ neminẽ veniat ad illos c ad an/ nos maioꝛes venerit.Erũt ergo tales ſᷣm hoc excõicati. Eadẽ rõe quacito ꝓ mulga tus fuit ille. a nõ vel rome vlalibi. Si ꝗ ſcʒ dietas longe a loco ꝓmulgatiõis ſeu ꝓſtitutiõis iſtius canonis mitterẽt manꝰ violẽtas in clericos ſtatim eẽnt excõica t. Et ita ſi papa rome excõicat aliquẽ ꝗ eo pe ſit in anglia ipſa hoꝛa q̃ᷓ ꝓnũtiabit Kome iſta ſnĩa erit excõicatus in anglia Et ita ſi exeq̃tur officiũ oꝛdinis efficiet᷑ ir⸗ regularè in magno ergo pꝑiculo ſunt ꝗq ro me cãs hñit a roma tã longe remoti.Oð ſi ꝗs dixerit ꝙ teles non ſut excõicati q̃li ler effugiẽt eũ excõicare ⁊ excõicati coꝛre latiua ſũt ⁊ alten ſine altero eẽ non poſſit Si em̃ papa excõicat iſtũ iſte excõicat᷑ a papa ꝙ aliud ẽ ſnĩia excõicationis alind vinculũ.Sʒ interdũ adheret denũciatio- nẽ ſiue puentiõi ſnie ad illũ ↄtra quẽ lata S.Et ꝓpt hoc dictũ eſt ꝙ ſnia excõicatio⸗ nis neminẽ ligat vinclo excõicationis añ- qᷓ; ad ipᷣm puenerit.Qm ſiue denuntiati⸗ oni ſiue ꝓuẽtioni. Huius at maniſeſtũ ẽ exẽplum ẽ ſtatutũ regiũ ſiue lex qcunq; a vincipe ſuo ↄdita ꝗqᷓ ꝓculdubio neminẽ li gat ad obfᷣuatione ſui nec vinculo tranſ⸗ greſſionis quẽq; obligat niſi publicata ei dẽ alimõ hoc ſiue ꝑ pconẽ ſiue p ſcpᷣturã Etinde ẽ ꝙ pᷣus ligat ciues vniꝰ ciuitatis qnã ciues alteriꝰ ſi pᷣus eis publicet᷑ quã galiis. Cuʒ vo facto adheret excõicatio cũ lpſo facto piter incurrit᷑. Sic cũ ipᷣo facto iniectiõʒ.ſ.manuu clericos vel religioſas pſonas.Et idẽ ẽ ſimlłr de fact dãnatis ſic de hereſi dãnata de incẽdio ðᷣ falſificatio ne aplice pulle.Cui⸗ euidẽs exẽplũ eſt in ſtatuto regio ſi ita ſtatuerit rex aliquisvel pnceps ꝗqcunqʒ tale ꝗd fecerit ſoluat tm pecunie obligatio ſolutiõis talis ſumme nõ adheret ipſi ſtatuto quo huiꝰ fetm̃ dã natũ ẽ adheret ipſi facio dãnato.Itavt ꝗ cunq; in factũ incidit incidat ĩ obligatioʒ ſoluẽdi huiꝰ ſummã.De hoc ꝙ qrſ ꝙ pa pa excõicat iſtũ ergo iſte excõicat a papa Scire debes ꝙ excõicatus ſiue excõicari duplr dðꝛ. Eſt em̃ excõicare excõicationis ſniaz ĩ aliquẽ ꝓnũacire ⁊ ẽ excoicare vin/ ꝓpt hoc irregularitatt piculo mera „ xeix. cnlo excõicationis ligare. Et ppt᷑ hoc e- cõicatus dupłr ðꝛ vicʒ excõicationis ſnĩa danatus excõicatus vinculo inno datus duplicitas iſta ꝓuenit inde qꝛ excõicatio ðꝛ ꝙ ipſa ſnia excõicationis in ipᷣm vincu lũ. Un ⁊ abſens longe quẽ lata ẽ excõi cationis ſnia ⁊ ad quẽ nondũ ꝑuenit ex⸗ cõicatus ꝑ ſniaʒ ꝗdem ẽ non aũtꝑ hniui vinculũ aſtrictus ⁊ vſualr ita ðᷣꝛ cuʒ qrũt hoies qd faciũ eſt in curia illa ſeu ↄſiſto⸗ rio ↄtra illũ ꝗ pñs non erat ſʒ per ꝓcura toꝛẽ ibi hẽbat excõicatus ẽ ꝙꝙ aliter niſi ſi cut diximꝰ fieri non pᷣt intelligi.Hinc ẽ q⸗ medio ſꝑe hocẽ inter ſnie ꝓnũciationem 1 ad ſit excõicatũ ꝓuentionẽ non peccat vllomõ ſi ſe immiſceat ſacramẽtt vicʒ vt „ ũi Si ꝗs aũt qrat ſi foꝛte pꝑ negligẽtiaꝰ pᷣ latoꝝ. Canones huiꝰ ſcʒ late ſnie non ꝓ mulgent aut publicẽt᷑ Quid erit de cidẽ nibus dicimꝰꝙ excõicati ſunt ⁊ ignoꝛatia iſtam ſi alijs pctis deputare neſciãt impu tant eã ſaltim ipſis fact dãnatt ꝓpt᷑ que in excõicatione incidũt. Omne em̃ peum tenebra ẽ ⁊ ſeipᷣm ⁊ ſeqlam ſua abſcõdẽs a ppetratoꝛe ſuo. Reuertẽtes aũt ad illõ in q̊ eramꝰ ⁊ dicamꝰ declaratũ eẽ ai ex di ctt oĩbꝰ ñ eẽ poſſibile electos ⁊ dilctõs ði. teneri vinculo occulte excõicatiõis occul te inq; qntũ ad ipos quã ipſi ignoꝛãt qm̃ in huiꝰ ignoꝛatia non poſſunt incidere ꝑ culpã venialẽ vt diximꝰ. Sʒ nec ꝑ culpaʒ venialẽ moꝛtalẽ, Cum em̃ deſinerẽt eẽ ele cli aſʒ dilecti. Si vo occłia excõicatio qᷓn tũ ad ecciaʒ notã aut ipſis excõicatt. Ma nifeſtũ eſt non ſolũ nõ ꝓdeſſe eis ſacra⁊ ſacra ꝗbus ſe in digne ⁊ irreuerẽter inge⸗ runt. Sʒ etiã abeẽ. ſic ðᷣt Aplus in.xj.pᷣme ad LCon. Si ꝗs maducat ⁊ bibit indigne iudiciũ ſibi maducat ⁊ bibit ⁊c. Jaʒ ergo declaratũ ẽ de vtriuſq; excõicatꝭ.i.de oc⸗ culte excõicatt qᷓntũ ad ſe ꝗ non poſſunt eẽ niſi mali ⁊ de excõicat occulte qntum ad ecciam ꝗ ſimir pon pñt eẽ niſi mali qe non ꝓdeſt ei imo obeſt excõicatio ſacroꝝ ⁊ lacroꝝ De malis aũt ⁊ manifeſte excõi catis maniſeſtũ eſt ꝛ illis obeſt ↄmũica/ tio ſacroꝝcũ non ſolũ irreuerẽter ſe immi Olſt hec aũt ꝓſeqmur ſceant. p vel potius pſedmur erroꝛẽ terciũ — ſnullaq; ſia iudict eccleſiaſtict poſe eos vinculo excõicationis aſtringiſed ſolũ vtł ayũt petm̃ excõicat hoĩem,/In quo n PHei ꝗ eſt bonos non poſſe excõican „ Be excõicationẽ vicʒ aut ſeparari a commu/ nione exterioꝛi ſacramẽtoꝛũ atʒ fidelium aut ſepationẽ ab interioꝛi cõione ipſoꝛuʒ N ſi dixerint intẽtione excõicationis eoſ luigunt coione; interioꝛe. Quia ipſa indu Batuarus eccleſaſticus pigſem illa in hoc ecciaſticos qui pꝛefati coꝛpis mẽbꝛa eſſe — onem. Excoicare enim ſᷣm hanc intentio/ nem eſſet coꝛpus xpᷣi myſticũ ꝙ ex ſanctis a1 iuſtis fidelibꝰ conſtructũ eſt at: com, Pctum crucidare atʒ mẽbꝛatim lacerard Hoc eſſet ⁊ vitã gratie quam de cõione ⁊ ſocietate mẽhꝛoꝛũ de ſoũſancto viuentiũ yit ratie cõicant vel contrahut extigue revel aufferrehoc eẽt pᷣlatos vel iudices debent gladio in ipᷣm coꝛpus pꝛenoĩatuʒ ⁊ in ipſam matrẽ ſanctiſſumã eccleſiam in audita crudelitate ſeruire. Oris enim ſic õ manu pᷣlati eſlet in manu fi lij ad iugilandũ ſpualiter patrem ſpualẽ vp̃m dominũ/ trucidanda matreʒ eccia,ʒ ? gladius eẽt datus vni mẽbꝛo ad conci⸗ dendum coꝛpꝰ. Pec aut inſania ſicut di⸗ ximusg nnnq; aſcendit in coꝛ hoĩs ſani ca pilis.Et ſupꝛa diximꝰ nec ipſe omp̃s ſic ex (oicare poteſt nec ex oᷣfectu potẽtie ſeu pe nuria ſed exhabundatiſſime bonitatt in- ſticia. Zolus miſer hõ ptãtem iſtã habet que nunq; ptas nominanda ẽ ſed magis —— in potetia ⁊ miſeria ꝓꝛſus infirmitas poſ ſe em̃ peccaronon poſſe ẽ. icut neq; poſ de eſſe vulnerarineq; poſſe ledi aut poſſe moꝛi imo potiꝰ ẽ a potẽtia ſeu ptate defi⸗ cere.Et ꝓpter hoc poſſe ligari vinclłis pec catoꝛũ eſt poſſe moꝛi moꝛie culpe poſſep ſcidi a vino coꝛpoꝛe ſie ſepari ab hijs quoꝛũ ſocietate ⁊ ↄmunione vinit ſta⸗ = excõicationẽ ab illa exte i 1 i Oione erroꝛis iſtius.Quis em̃ dubi atviros ſanctiſſimos eijc poſſe de eccle⸗ Jis viſibilibꝰ ⁊ arceri poſſe a ſanctis ⁊ ſa⸗ cramentis etia inuitos. Quis dubitat fi⸗ deles poſſe abſtiere a cõione eoꝝ in iure cõibus. Qnuis dubitat ſacerdqges poſſe denegare eis 7 ſacramentũ confeſſionis 2slia ſacramenta. Maniteſtũ eẽ ergo ſacramẽto oꝛdinis. ab eis querẽdum ẽ quid intelligãt ipſam eos poffe ꝓhiberi ⁊ arceri a ſacrt ⁊ facra mentis ⁊ vtraq; cõione pꝛiuari Qt ſi dixe rint ꝙ non poteſt hoc fieri ꝑſniam ſed p vim tm̃ neceſſe eſt vt dicant alterũ duoꝛuũ tioni vicz eos non ſeruari cõione de qua loꝗ/ ſeparan ab interioꝛi cõione ſacroꝛũ/æ fi: delium adhuc qrimus ab eis quid intel⸗ mur.Et ſi eijciat de eccleſus vel vt dicant eos pe? vim violentie vtrũq; iſtoꝛum pon- u ſunt tam mali qua boni vtiq; em poſſunt biltanter eſt cõmunio ⁊ ſocietas ſanctoꝛũ atq iuſtoꝛum. De hac nemo dubitat ꝗn Jolum peccatuũ ab eo ſepet ⁊ ea pꝛiuet nec vVnqua cogitatum fuit ab eccia dei ꝙ ma/ 5„ ingerere ſacris ⁊ ſacramẽtis ⁊ contra pꝛo hibitionem pꝛelatoꝛũ ⁊ per giolentiam ſi viribus eis pᷣualuerint. Quare quantum ad hoc in nullo potioꝛes ſunt boni quaʒ 1 mali. Hiſi foꝛte dicat ꝙ bonis ꝓſunt ſa⸗ aberet. Iſta em̃ poteſtas eẽt indeſtructi cramenta etia cum ꝓhibiti fuerint ſiue er communicati. Malis vo ſemper obſunt quia indigne ⁊ irreuerenter illis ſe ingert Add hoc ergo tandem deuenit iſte erroꝛvt neceſſe hanc confiteri alterũ duoꝛum vicz vel ꝙ boni iuſte excõicari non poſſun v! qtumcunq; iuſta ſit ſen etia excoicationiſ ei parere non teneant vtriuſq; autẽ iſto- rum facilis eſt deſtructio. Pꝛimũ ergo ge iſte vir ſanctus ? iuſtus poteſt credere in ſe eſſe peccatũ moꝛtale qð reuera non eſt In hac conſcia tenetu ripſemet arcere ſe 2 ſacramẽtis 2 nullomõ immilcere ſe ii lis licet ſanctus ⁊ bonus ſit. Si ergo er ſa pꝛie oſcie ſententia tenetur abſtinerea! crament multotfoꝛtius ex ſnia ſuperioris ſui ⁊ iudicis. Amp̃. ex ſola huilitate et reuerentia ſacroꝛũ ⁊ ſacra men toꝛũ poteſt vir iuſtus ⁊ ſanctus abſtinere ſea ſacra/ mẽtis ſiue ↄmunioe eoꝝ.Siclegit puer. xxvii. Bealus hõ qui ſpeſt pauid.Et pe trus. Luce. vj. Pꝛocidit ad genua ieſu xpᷣi dicẽs. Exi a me dñe quia homo peccatoꝛ ſumm.Et eiuſdẽ.vij. Centurio ad ipm. Dñe non ſum dignus vt intres ſub tectũ meuz ꝓpter qð⁊ me ipᷣm non ſum dignus arbi trans vt venirẽ ad te. Maniteſtũ ergo eſt S. dir ſanctus poteſt a ſacris ⁊ ſacramẽtꝭ ecedere? hoc ꝓpꝛio iudicio. Multofoꝛ⸗ tius iudicio ſupeꝛiortꝭ. Amp.eſto ꝙ ob mitta tur vel obuciat᷑ contra virũ iuſtum ⁊ ſanctũ aliqð crimẽ vel debitũ a quo le immunẽ ipſemet bene ſcit. ſed pꝛobatur contra eũ per falſos teſtes aut inſtrã con rra que ipſe nibil obijcit iudicabitur reus criminis illius vel debiti tanquaʒ conui⸗ ctus non vult ſatiſfacere quia ſcit ſe non teneri poſtmodũ ꝓcedit iudex contra eũ tanqꝙ; contra contumacẽ excõicans eum. Manifeſtũ eſt ſententiã excõicatiõis iuſtiſſimelalam in euz licet ſanctus er iu⸗ ſnt ſer cal alie ſten lent ſac ſuſti fui⸗ W. ſſebe⸗ helan fumat uſe ſeppi gct imre ſco⸗ hbeni⸗ liuc Amer lune ſerev aber tike man eninn nadin Ohn Z lnpee mmi ng ih . en cöfmmgt iege Apin afuirn⸗ atei N undnd mini ans in anin Uin⸗ amiin run ütn tsuni t0 ſtus ſitiuſte aũt ſententie neceſſe babʒ pa rere quare neceſſe habet ſuſtinere excõi/ cationem ⁊ gerere ſe excõicatũ. Amp. eſto ꝙ ſanctus ⁊ iuſtus intret religionem alienam vbi neſcitur de eo ꝙ chꝛiſtianuſ ſit et apparet ex facie iudeus eſſeel ſarra cenus et ꝓpter hoc credat᷑ exploꝛatur cer tum eſt ꝙ non admittetur ad ſancta vel ſacramenta licet ſit vir ſanctus ⁊ iuſtus et iuſtiſſime upellit᷑ a ſanctis ⁊ ſacrametis. Euidentius aũt eſt ſi ↄſtat ipʒi fuiſſe inde⸗ um vel ſarracenũ ⁊ nõ poteſt docere ſe fu iſſe baptiʒatũ. Quis dubitat ꝗn iuſte re/ pellatur a cõione ſacroꝛum ⁊ ſacramẽto⸗ rum atq; fideliũ. Nulli autem licet repũ⸗ gInare iuſticie quare non licet ei repugna re ꝓhibitioni ſeu excõioni ctum iuſte ſiue per iuſticiam ei fiant. Neceſſe ergo habʒ ei parcere. anifeſtũ ergo eſt viros ſanctos ⁊ iuſtos iuſte poſſe excõicari et ꝓ hiberi a ſanctis ⁊ ſacramentꝭ iuſte qntuʒ ad iudicem atq; ſententiam non qᷓntum ad merita ipſoꝛũ Oè ſi dixerit ꝙ iuſte ſen tentie iuſte quidẽ er oꝛdine non deber pa rere vir ſanctus in caſibus ꝓpoſitis cum et benefaciat iudex excõicando et benefa ciat etiam vim contumatia in ferendo eũ q; ad Hareau ſententie ↄpellendo. Male ergo faciet ipſe reſiſtendo merita ⁊ bona ⁊ ſancta ſubditoꝛũ in nullo minuũtvel in firmant iuriſdictionẽ vel poteſtatem pᷣla⸗ Tvoꝛum. In nullo ergo enmunt vel pᷣuile/ giant ſubditos ſuos quo minꝰ debeant parere ſententis ſuperioꝛũ. ſendere non ſufficiãt ipſum cui pena iſta intendit ⁊ aliam defenſionẽ non habeat neceſſe hʒ illaʒ ſuſtinere patiẽter. Merita em̃ neminẽ excuſant.Alioꝗn ⁊ ſctũs Job. ⁊ multa qui innocentes tã dira paſſi ſunt cõtradicere⁊ reſfiſtere diuinis iudicijs me rito potuiſſent. Judicinñ antem omne dñi dei ẽ Sicut legit Dent. . Amp̃. leges ⁊ iudicia ⁊ oĩa iura omnibꝰ edita ſunt ꝗ ↄdentibꝰ illa ſiue edentibus ſubditi ſunt oẽs ergo tenent ⁊ ligant. Nullꝰ ergo eoꝝ exemptus ẽ qnantoꝛũq; pꝛiuilegio meri⸗ rum ⁊ ſi foꝛte dicerent ꝙ vir ſancius ⁊ iu/ ſtus eiectus foꝛis ab eccia a ſatrt ⁊ ſacra- mentis eiectus inquam eiectione exterio ri ⁊ litterali adhuc cõicat ſanctis ⁊ ſacra⸗ mentis ergo neceſſario intus ẽ. Idem em ẽ commũuicare ſanctis ⁊ ſacramẽtis ꝙ in⸗ excõicatio pena ſit ⁊ iuſte illata impꝛpoſi ⁊o caſu licet non ex meritis cum merita de dus eſſe ſiue intra ecciaʒ eſſe.Ecce non vi⸗ det erroneus ꝗd loquitur cum em̃ intus? extra contraria ſint. Impoſſibile ẽ ea dici ſimul de eodẽ ᷣm idem eodẽmodo ſe ha bent cõicatio et excõicatio.Cum ergo cer tuzʒ ſit ip̃ᷣm eẽ cõione exterioꝛi pᷣuationũ.pᷣ uatio vo ⁊ habitus de eodẽ ſimul dici nõ poſſunt.Quare maniteſtũ ipſum cõionẽ exterioꝛem ᷣm ſe non habere. Reſtat er/d go vt dicat ip̃ᷣm ſolam cõionem interioꝛẽ abere per le ⁊ hoc ẽ indubitanter fruct⸗ ⁊ vtilitas exterioꝛis cõionis ⁊ res illiꝰ illa vo ſignũ iſtiꝰ.Quare ad hoc deueniet vt vitatem neceſſario confiteat᷑.quia ſoluʒ fructũ ſiue rem exterioꝛis cõionis non at ipſam pᷣm ſe. Jam ergo clarũ eſt quid ſit excõicatio et quid excoicari ſᷣm vtrusq; modum et q̃tiens errauerunt iſti nouiſſi⸗ mi qui drierunt bonos non poſſe excõi⸗ — cari. Manikeſtũ enim eſt eos poſie ex cicari ſicut eos excõicare intendit eccle/ ſia. Non em̃ intendit eccia quemq; pᷣua⸗ re niſi cõione exterioꝛi. Qè ꝓpter hoc pꝛi uat cõione exterioꝛi vt reducat ad cõionẽ interioꝛẽ. ꝓpter hoc ſolũ percutit gladio excõicationis exterius vt ſanet medicina ſpũalis ↄmunionis interius.⁊ alias intel ligere n on poſſũt erronei qð petm̃ ſolum exoↄmũuicet hoĩeʒ niſi qᷓntũ ad ↄmunionẽ interioꝛẽ que eſt ↄmunio vite ſpualis⁊ vi ctus. Sciendũ tamen ẽ ꝙ ipſe ↄtemptus excõicationis ⁊ rebellio etiamvnu de pec catis ẽ que marime ſpũalem cõionẽ aufe runt.Sicut le.j.regũ.xv.qꝛ quaſi peccatũ arioladi eſt repungnare ⁊ qſi ſcelus ydo latrie nolle acꝗeſcere. Iſtud em̃ peccatuʒ ſcindit⁊ lacerat ipſam ecciaʒ ſciſſuris ⁊ ſciſ mata introducit duz enim ſubeẽ nolunt hũiliter atʒ pacifice neceſſeẽ vt rebellent⁊ ꝓpter hoc optet non ſolũvt diuidant᷑ ab inuicem. Sed etiã vt contra ſe inuicẽ pun gnent. Poſſibile tamẽ eſt vt qui puatus eſt exterioꝛi vmunjone per vᷣtutẽ paciẽtie ⁊ huilitatis interdũ plus ꝓficiat magiſqʒ meritoꝛie ſuſtineat excõicationẽ quaʒ vtẽ do ante ea ipſa ↄmunione exterioꝛi. Si⸗ cut verbi gratia aliquis cõtraxit de facto cũ ſoꝛoꝛe ſua non poteſt ꝓbare eã eſſe ſo roꝛẽ ſuã. Separat eũ thoꝛo excõicatur qa non vult ei reddere debitũ coniugale.cer tumẽ ꝗgrenetur potius ſuſtinere excõica tionem quã inceſtũ cõmittere cum ſoꝛoꝛe Multis aũt ipſam excõicationẽ exterioꝛẽ ſuſtinere non minꝰ moleſtu eſt hboen⸗ P iiij ſibile eſt aliqᷓ plus ꝓficere quantũ ad int nam cõionẽ vt viros ſanctos et iuſtos ex ſuſtinenda taʒ dire tanq; hoꝛrende pene q; ꝓficerent in ipſa pace exterioꝛis cõio⸗ nis ſancti viri ⁊ iuſti ex aduerſitate maxie ꝓficiũt in ipſa pace exterior cõionis ſan cii viri ⁊ iuſti ex aduerſitate maxime ꝓfici unt. Sicut legit᷑ Exo.j. Quanto oppme⸗/ bant eos tanto multiplicabant᷑ ⁊ creſce/ ba nt fecit em̃ deus cũ ipſa temtatione ꝓ⸗ uentũ. Sicut legi.ix.pᷣme ad Coꝝ. Et dat eis auxiliũ de tribulatione vᷣgaqʒ ipſa et baculus diuine conſolatiõis eos conſolã tur atʒ intribulatiõe dilatat eos dominꝰ Sicul legit in pſal. Manifeſtus ergo eſt erꝛ iſte tercius quo debẽt nullũ ſanctu ⁊ iuſtũ poſſe excõicari vinculo excõicatio⸗ nis exterroꝛis ⁊ foꝛte illud dedit cauſam erroa iſtius qð nõ fraudant toto fructu interne cõionis. Interdũ enim ⁊ ꝓficiũt vt diximus in illa.Quã ſalutaris aũt me/ dicina ſit excõicatio exterioꝛ cũ hijs q̃ di/ ximus appet euidenter ex publice ſiue ſo lẽniter penitẽtibꝰ ꝗbus non tanqᷓ; pena infligitur ymo tanq; pnĩa ſatiſfactoꝛia in⸗ iungit᷑ et tanqᷓ; medicina ſalutaris moꝛ:hᷣ ⁊ vulneriba vicioꝝ⁊ peccatoꝛũ ipſoꝝ ap⸗ ponitur. In capite em̃ ieiunij ab ep̃is de eccleſüs euciuut.⁊ vſq; ad q̃rtamvel ꝗn⸗ ta feriam penalis ebdomode extra ecciaʒ poſiti tanq;excõicatos a ſacrt ⁊ ſacramẽt: ſe Serunr donec pᷣnoĩatis per epᷣm in eam reducant᷑.Q⁊ aũt dicit vitas in euãgelio Mat.Quodcũq;ʒ ligauer ſuꝑ terraʒ erit ligatuʒ ⁊c.Ita intelligendũ eſt. Oiĩis ſnĩa tam ligationis qᷓ; abſolutionis quã rite mlieris ſup terram rata habebit᷑ incelis. Et ꝓpter hocdic ibi auctoꝛitas claue nõ errante non em̃voluntate pᷣlatoꝝ ↄmiſſuʒ ẽ ſoluere vel ligare. Sʒ pꝛudenti eoꝝ di/ ſpenſationi ⁊ ꝓpter hoc condita ſunt iu⸗ ra ꝗbus declarata qñ nie eoꝝ nulle eꝛgo eſt qntum ad ecciam tRũphantẽ id ẽ liga tionẽ eius ratã hʒ eccia triũphãs quã fec hic eccia militãs lʒ ſit vir ſctus⁊ iuſtꝰ liga ta ẽ qntum ẽ ad vtrãq; foꝛis tm̃. Si ꝗs at Qrit de occulte excõicato vel ſuſpẽſo pᷣla⸗ tonꝝ vtrũ ipſe liget vel abſoluet. Rñdemꝰ ꝙ licet eis ſententia nulla ſit in ſe aamẽ q· foꝛis habetur aliqᷓ qm̃ ipſe non gppet ex⸗ commuicatusvel ſuſpẽſus neceſfe habet illam obſeruare ille contra quẽ fertur ta⸗ men non poſſit ꝓbare excõicationeʒ vel Be ſacramẽto oꝛbinis.· quqᷓ; manyrũ ꝓpter quod dirimꝰ. oſ⸗ ☛☚ „ „ ſuſpenſionẽ. Si autẽ pꝛobare poſſetliicet liceret ei non ſeruare ⁊minuere applicarti one.Quẽadmodũ non fuerit venał ſnia ↄtra quẽ lata ẽ licet ipſo iure nulla ſit. ta⸗ men ſi üle contra que lata eſt non poteſt Pbarevel non vult ꝙ venalis ſit neceſſe pjʒ ei parere. Q⁊ ſi quis q̃rat vtrum oẽcs ſacerdotes habeant ptãtem ligandi atqʒ ſoluendi.dicemꝰ ꝙ habẽt daues tam po teſtatis q; ſcie. Clauis aũt ſcæntie.aucto⸗ ritas ẽ docẽdi ⁊ doctoꝛes inſtituẽdi ⁊ nõ eſt iſta clauis iſta ſcia ſicut qdam opinan tur nec habẽt claues ligatas nullomodo ymo ſolutas et liberas. Quemadmodũ electus ſiue licẽciatus ad magiſteriũ ſta⸗ tim hʒ q uctoritatẽ docendi libera et ſolu⸗ tam licet non habeat diſcipulos vel audi toꝛes qͥs doceat. Sic ⁊ clauẽ hʒ qui ptate,z ligandi ⁊ ſoluẽdi liberam ⁊ ſoluta rite oꝛ⸗ dinatus in ſacerdotẽ licẽt non habeat do mũ id eſt ecciam vel parrochiã quaʒ clau dat vel aperiat. Queadmodũ ⁊ liberà hʒ ptatem equitadi⁊? nauigadi ꝗſanus ẽ coꝛ poꝛe licet non habeat equum vel nauem quam aſcendau. “́ Uia vo circa ſacerdotalẽ oꝛdineʒ errat adhuc hoſtes vᷣitatis contra Dicẽtes ĩdulgẽtijs ⁊ remiſſionibꝰ q̃ per̃ eos ex officio ſacerdotali fiunt ncce habem' erroꝛẽ iſtum deſtruere ipᷣaſq; re miſſiões indulgẽtias ſtabilire Ca ergo er rorè atʒpᷣma potiſſima ẽ ſtulticia opiniõii q̃ credũt venales eẽ huiꝰ indulgẽtias.ea venalitate qᷓ s defraudaretñ ſolũ vltra dimidiũ iuſti pᷣcij.ſʒ etia vltra eſtimatiõʒ. Cũ em̃ benefactoꝛibꝰ alicuius loci tercia pars iniũctarũ pnĩaꝝ remittit᷑ benefacto res aũt ſunt ꝗ nũmos ſinglosvel obuloſ vel etiã oua tribuunt ꝓ q; tercia ps pniaꝝ iniũctaꝝ vt dicũt remittit᷑. Defraudet er⸗ go deꝰ cũ duoꝝ annoꝝ pnialiũ ſacrificiũ cuũ vniꝰ oni vel obuli oblatiõe cõmutat᷑ Scða cauſa ẽ alia ſtulticia opiniõis qᷓ ini quu credun tvt ex pᷣcio longe⁊ ques pnie q̊ bꝛeues eq̃li et leues redimatur. Si em̃ cuitonga ⁊ aſpera pnĩa iniũcta ẽ nummũ vnũ velobulũ offerat tali loco eã reꝑtat tercia partẽ remiſſionis pnie ſue vt ille cui iniũcta ẽ bꝛeues ⁊ leuis tantundẽ offerẽs eodẽ pᷣcio redimunt maxime nũme pnie Tercio viſuʒ ẽ eis qð hocẽ facere ſpymſan ctum ſcʒ gram venialẽ. Quanto inꝗũt ꝗdᷣ reſtat niſi vtipi magt peccẽt hoĩes ſi tale⸗ uis imo ridiculoſa e peccatoꝝ redẽptioæꝙ nimi auli ſoſas enier! cane eſen ſoneibe in dee davon 1ricn mepe ſcenie eier Lunrun henite üitte etci Perpe mrecde lulgeri wnfin täſfica foney calus oden ſeden comt⸗ luucun bommen wateſt Wun in⸗ nen⸗ M feni ſean fun lin⸗ peeai miy luie lca ſenil ſagn im W . = SEe . = Nn en ſeltt nigir 1 nniin gengn s er 1 nglii Mberiat ſinoenien ianio Wioniſe⸗ Wmed necrgt Cnoithni, igic aid nun ua Kes st i fwinoͦge liſnan inmnrd⸗ niui Hõ * Fo. tribus em̃ mũmis per tres tales indulgẽ/ tias abſoluitur iſte a tota pnia ſua et ita eqbunt᷑ triuʒ oblatiões nũmo ꝝ pegrina tiõʒ hieroſolimitanevł cuicũq; alij qᷓͥ ↄtra inimicos fidei. Inſaniſſima ergo ſunt ꝗ cauſa agẽdi pniam longas iſtas ⁊ labo⸗ rioſas pegrinationes ſuſcip iũt ⁊ qui car⸗ ceri et reigiõi ⁊ mrimonio ſe ſbciũt⁊ ad dicunt cũ tria oua vel tres obuli tm̃ ꝓ eis pꝓvgeſſent. Sontra pᷣmũ erroꝛẽ dicimus ꝙ non ẽ ibi venalitas cũ ꝓ peccunia vel ibi fiat. Pꝛelatus em̃ qui hmõi indulgẽtiam dat.non peccuniã ſed dei honoꝛẽ intẽdit ⁊ animan vtilitatẽ non em̃ intẽdit coacer uare peccuniam ſed ampliare dei honoꝛi ficentiam ⁊ cultũ. Ad hoc em̃ edificat᷑ ec⸗ eturvt in ea ſancti digna veneratiõe cele⸗ bꝛent ⁊ ad hocinſuꝑ vt diuinũ officiũ ſer uitiũ ⁊ remiſſiones ⁊ gratie.ceteraq; dei beneficia aiabꝛimpetrent᷑. Sic ergo ⁊ nõ pPpter peccuniã licet per peccuniã edifice/ tur eccleſia. Sic non ꝓ peccunia fit ip̃a in dulgętia. ſʒ pꝛo dei ſola indulgentia licet non fine peccunia qm̃ locꝰ hmõi non p̃t edificari ſine peccunia.Contra defrauda tionẽ vero huiꝰ quia ip̃e datoꝛ ẽ ⁊ honoꝛ cultus ip̃ius atqʒ ſeruitiũ non ſolũ ſuplet ꝙ de penitẽtijs ꝑ indulgentias detrahit ſed etiã ſuper habũdat in multo maxime cum ſacrificiũ laudis oꝛationũ incenſa et laudum thimitha plus deus diligat qᷓ; toꝛmentoꝛũ pnĩaliuʒ carnificinã ſicut ipᷣe met teſtatur. yſaie.lviij. Nunquid tale ẽ ieiumũ qð elegi ꝑ diem affligere hominẽ animã ſuam. Nundqd ſaccuʒ ⁊ cinerẽ ſter nere.⁊c.Et ſicut non pꝛo aqua ſed tamen per aquã ⁊ non ſine aq̃ᷓ in baptiſmo dat᷑ remiſſio peccatoꝝ. Sic non pꝛo peccunia ſed tamẽ ꝑ peccunia et non ſine peccunia fiunt huiꝰ indulgẽtie.Ad illud aũt qð de „ „ „ — lirant de iniquitate videlicet ꝙ de eodeʒ pꝛecio maioꝛes ⁊ minoꝛes penitẽtie redi⸗ mi videntur qð eſtiniꝗtas vt ipſi butant euidẽter ſe oſtendunt neſcire vtutem dei et clauiũ poteſtatẽ. Sic enim nõ maioꝛeʒ remiſſionẽ obtinet peccatoꝝ qui in maio ri aqua baptizatur qᷓ; qui ĩ minoꝛi. Sic qui maioꝛẽ peccunia offert non maioꝛem remiſſionem ſuam q; minoꝛẽ habent. Et boc ẽ quoniã ſicut non ex aqua eſt remiſ⸗ ſio in baptiſmo ſed ex vᷣtute diuina que adeſt ſacramento ſic ibi non ex oblatiõe Rue ex oblatis ſed ex clauibus ⁊? miniſte⸗ . * R . * — rio pꝛelaton. Ad tertiũ vero. Jam exbis reſponſum eſt cũ nihil ibi venalitatis eſſe dicamus et inſuper cũ in veritate magis cõmutatio ſit q; remiſſio. Sed quia lon⸗ e leuius eſt offerre habentibꝰ ⁊ habun⸗ ntibus. qᷓ; penitentiales laboꝛes atqʒ moleſtias ferre remiſſio reputatur omn/ tatio penitẽtiatis affuctiõis et munus ob lattonis O aũt qnarto obijciũt videlicet de in pniali peccantiũ ſic ſoluimus. Qm̃ cum certũ ſit eos ſolas indulgẽtias huiui pcipere qui mũdi ſunt ⁊ immunes a moꝛ talibus peccatis. Nnlli aũt eſt certum ꝙ immunis ſit et mundus ab illis.nulli er/ go certum eſt ꝙ indulgentias huius per⸗ cipiat.certũ autem eſt vnicuiq; ſe lſe de⸗, — cleſia vt dei cultus ⁊ honoꝛificẽtia ampli & bitoꝛeʒ iniũcte ſunt penitẽtie vel iniũ en?Ä“ñBf MD de.quare certum ẽ nemini debere ꝓpter huius indulgẽtias ceſſare ab agenda pe- nitentia ne comittat ſe ꝑiculo ⁊ in Nſtima bileʒ acerbitatẽ ignis purgatoꝛij incurrat pniaʒ negligentia agẽdipniaʒ ſuam que q̃ntumcunq; aſpera ſit leuiſſima tamẽ eſt comꝑatiõe acerbitat illus ignis. Et hoc nulli ꝓ certo atʒ pꝛeciſe ꝓmittimꝰ indul⸗ gẽtias iſtas. Sed ſub cõditione illa ſi im munes ſint? mundi a moꝛtalibus. Quig ergo viri ſacti ⁊ iuſti ſy timoꝛati ſunt et cũ aplo ſemꝑ dicũt. Nihil mihi ↄſcius ſum non tamẽ in hoc iuſtificatus ſum qꝛ eſſe poteſt qdð ignoꝛo. Manifeſtũ eſt nullũ virũ ſanctũ ⁊ iuſtũ ex huiꝰindulgẽtijs im pniĩalitatẽ pᷣſumere maxĩe cũ eã timoꝛ dni timere faciat culpas etiã vbi nõ ſunt hoc em̃ bonaꝝ mentiũ ẽ vt ðt Gego.Quiat vltra adiciũt ꝙ nõ plus ꝓſunt religiões carceres atʒ materia viris religioſis.⁊ nõ plus lõge laboꝛioſeq; pegsinatiõis ꝑegri natibꝰ qᷓ; tria oua vel tres obuli indulgẽ tias iſtas freqntaãtibꝰ hʒ iaʒ ſolutũ pꝑ ea qᷓ diximꝰ ſcʒ per hoc qð non vᷣtute oblatio/ nis nec ꝓ ea huiꝰ indulgẽtie obtinent᷑ lʒ non ſine eis.Dicimꝰ lamẽ vnuʒ exemplũ ad elidendã ipſam qua ipſi obſtinant ab iectionem ⁊ dicimꝰ ꝙ quẽadmodũ plus ꝓdeſt trina immerſio in aquã ſa nctifica⸗ tam ad remiſſionẽ peccatoꝝ⁊ ꝓpter vᷣtu/ tem ſacramẽti q; quecunq; qnatumcũq; alſpe ablutiõ es ſeu balneatiões in aqua frigida licet fiant ⁊ penaliter ⁊ plus valet peluis guius aque ea baptiſmaliter vien tibꝰ. Sic modica oblatio aut leuis labo⸗ in opibus ſeu fabꝛitis ꝓpter quas indul⸗ gentie fiunt longe plus ꝓſunt ad optinẽ⸗ Jqam remiſſionẽ q; magne oblatiões gra ueſq; laboꝛes alias facte aliaſq; ſuſcepti ⁊ hoc quidẽ ꝓpter vᷣtutem clauiũ non ꝓ pter ſe. Sicut inde ꝓpter vᷣtutem ſacrenti baptiſmalis abſolutiões tam mirifice tã/ q; magniſice ꝓſunt non ꝓpter ſe. Pꝛeter vtutem autem clauiũ ↄfidendum eſt oe ſanctoꝝ ſuffragijs ſpãliter quoꝛũ in lociſ . huius memoꝛia ⁊ veneratio habet᷑. Se cun do ex ipſis meritis eccie totius cuius vox in locis huius de cetero non ſilebit. Quicꝗd enim ⁊ pſallendo ⁊ legendo vł etiam cantãdo vel alias quocũq; modo oꝛando iudei ſeruitio ibi de cetero dicet voxe ccleſie ẽ cum exeius ꝑſona dicatur. HZe ſacramẽto oꝛdinis. recipiat ? tanq; pniale; ſatiſfactionẽ bet ei imponimꝰ ⁊ ſic de alijs maioꝛibꝰ ⁊ mi noꝛibꝰ admiſtratiõibꝰ manifeſtũ eſt ee?æ ſentiendũ et faciendũ. Hec aũt exẽpla ꝓ⸗ pter hoc poſuimꝰ ꝗa omia in eccia dei de bẽt eſſe enunia ꝓpꝛietatẽ enim ⁊ excõica tionem omĩno deteſtat᷑ et reucit vmunio ſanctoꝛ. Maniſfeſtũ ergo ꝙ cũ maioꝛ honoꝛ deo ſit maioꝛq; vtilitas aiabus ꝓ pter cauſas q̃s diuino ſeruiii ſeu cultui ſanctius aſſignauimꝰ edificani baſilicam vnã in qua deo iugiter ſeruiat᷑.anĩabus ſacrificijs ⁊ oronibus aſſidue ſuccurratur ſanctoꝝ ſuffragia qui quecũq; voluerint apud dñm poſſunt die ac noct e eis impe — tio ↄſiderandũ eſt de meritt atqʒ ſuf trentur. in qᷓ inceſſant᷑ hoſtes inuiſibiles Lus dim ſanctoꝝ rum aut generalis Q impũgnent᷑.ceteraq; bona q̃ numeraui⸗ aut ſpalis veneratio ⁊ mẽoꝛia ibi faciẽda ⁊ habẽda ẽ.Qnarto de ipᷣa gratioſitate ⁊ vᷣtuiẽ cultus ꝗ non poteſt eè niſi gratio ſus apud deũ cuius honoꝛ ipſe ⁊ glia eſt neq; em̃ vtuoſus ab ipſo ad abſterrẽdos demones ad nuniẽdos inſultus ipoꝝ et tentationes ad debilitãdas vires eoꝛum Deinde aduocãdum gram ↄpunctiõis gramq; deuotiõis.gracioſus aũt ẽ apud miſicoꝛdiſſimũ deũ adimpetrãdas veni/ as ad optinẽdas gr̃as ad eas roboꝛan⸗ das intuẽdas ⁊ augẽdas. Poſtq; aũt re⸗ ſpondimꝰ gdictionibꝰ erroꝝ iſtoꝝ ⁊ diſ ſoluimꝰ obiectiões eoꝛũ ⁊ declarauimu cãs erton iſtoꝛũ. Modo relinꝗt᷑ nobᷣ ſta/ bilire ipſas indulgẽtias ꝓbationibus ac declaratiõibus. Dicemꝰ ergo in pᷣmis ꝙ cuiꝰ plas ẽ pnĩales ſatiſſactiões iniũgere eiuſdõ ẽ eas augere minuere ⁊ mutare ꝓ vt ad vi honoꝛificẽtiaʒ ⁊ aiaꝝ ſalutẽ pub licam ſpecialẽ vtilitatẽ videret expedire. Quare ⁊ pnialẽ afflictiõeʒ in elimoſinas oblatiões ⁊ oroes ⁊ in oẽ qdð deo magt accepiũvederit eẽ licitũ ẽ pᷣlato ſueq; ptaã⸗ tis ẽ ⁊ officij mutare ꝓut xpᷣi penitenti aut eccie de q̃ eſt aut ciuitataut patrie aut to ti eccie viderit expedire.ꝓpter hoc tanq; pnialẽ ſatiſfactiõʒ iniũgimꝰ inte rdũ re⸗ gularibꝰvt ſuſcipiãt ad miſtratiões q eit imponunt᷑ vt pᷣoꝛatũ ꝓpt᷑ refoꝛm ationẽ 2 aut ↄſeruatiõꝰ religionis aut cameraria ne aliꝰ ꝓpr᷑ ſecularẽ freqntiã piclitet᷑ ac 6 eliter et pꝛudẽter ⁊ ſine frm̃ ſcãdalo tꝑa⸗ lia diſpẽſent᷑. Silr ⁊ viro pꝛudẽtis iuſto⸗ atzʒ pot?ti ⁊ incoꝛruptibili acceptiõe pſo/ nan vel munerũ ↄſulimꝰ in foꝛo cõfeſſio * nis vt oſulatuũ vel pᷣfecturaz ad boc elect mus ⁊ noĩiauimꝰ ibi ſine interceſſiõe aĩa⸗ bus impendãatur. Waioꝛ inqᷓ; ẽ bonoꝛ ðo maioꝛq; aniabus vtilitas qua quantacũ q; afflictionũ pnĩalium carnificina.Epᷣa⸗ lis ergo ptãtis ⁊ officij ẽ carnificialẽ illam afflictionẽ qᷓntamcuũq; ſiue ꝓ parte ſiue ꝓ toto ſicut expedire viderit in huius bonũ vel ſile vel etis alterius mõi ꝙ publica re Arit vtilitas cõicare. Amp̃. qꝛ omnis ſeruus bona dñi ſui in honoꝛem ipſius ⁊ głliam et regni vel domus ſue vtilitatẽ te⸗ netur expẽdere et vbi maioꝛẽ vel honoꝛẽ vel vtilitatẽ vel ambos videt ibi largius cuũ eiꝰ fidei ↄmiſſa ſit eoꝝ diſpẽſatio.Ad⸗ ditiões aũt diminutioes ↄmutauões re/ laxatiõ es pnĩalium ſatiſfactionũ pᷣlatis indubitaãter ↄmiſſe ſunt Manitfeſtũ gẽ ad eos ꝑtinere vt bona iſta q̃ͥ noiauimuſ expẽdent largius ant ꝑtius ꝓ vtnegocia vel opꝑa ex paruitate vel magnitudie diui ni honoꝛis ſpũaliſq; vtilitat plus aut mi nus reqſierii.Et ꝓpt᷑ boc qꝛ maxvimusdei hondꝛ e interra.xpᷣiana religio maximsq; aĩaꝝ vtilitas et pᷣuata ⁊ publica.certũ ẽ ½ ꝓ ea plantaãda ↄſeruada ampliãda et de/ fendẽda neceſſe hʒ hmõi expendere pᷣfati ſerui dei.de pᷣnoĩatis bomis ꝗcquid pᷣdi⸗ cte nccitates reꝗgrunt. Neceſſe ergo habẽt relaxatiões diminutiones ↄmutationes pniaꝝ facere qᷓntãcunq; reꝗrit plantatio cõſᷣuatio amplicatio defeſioq; chꝛiſtiane religlonis ſiue vltra mare ſiue in pꝛouin⸗ tia ſiue alibi vbicunqʒ ⁊ hec eſt cauſa ꝓ⸗ pter quam largiſſime indulgẽtie fiunt ab eccleſia pꝛo ſubſidio terre ſlancte ⁊ genera liter contra inimicos ſidei et chꝛiſtiane religionis. Amplius. ſi rex vel pꝛin⸗ hitn an ktügi tamai N Whan i fen tn nt i weſuon ri wwan noaecsen uänner 6gigcnud mniriit miii e uri zinbasen Na nie 1Ahttn ohlen –WG Ngud n, wutn So.R. ceps bellum habebat datpoteſtatem du abus ſuis perquirendi conducendi bel latoꝛes digniſq; ſtipendijs remunerandi Quia ergo rex regũ ⁊ dominus dominaã tium chriſtus dominus beilum habuit a tempoꝛe ꝗqno cepit eccia bellum q; non ſolum ſpuůale ſed etiam litterale ſeu coꝛ poꝛale ſiue materiale contra hereticos et glios chꝛiſtiane religionis inimicos vide licet pagangs ⁊ a tẽpoꝛe machometi ſar⸗ racenos neceſſario dedit poteſtatem du/ cibus ſuis id eſt pꝛelatis perquirendi bel⸗ latoꝛes materiales ⁊ conducendi eos cõ gruis ſtipendijs remunerandi Quid aut Epꝛedicare indulgẽtias ⁊ ꝓmittere hmõi bellatoꝛibus niñ eos perꝗrere ⁊ condu/ cere regi regũ chꝛiſto dño.Et quid ẽ peni⸗ tentias ei iniuncta s remittere niſi partem aliquam ſtipendioꝛũ eis dare. Quemad modũ enim ſtidia peccati moꝛs. Sic le gitur. v.ad Ro. Sic ſtipendia huins bel⸗ latoꝛuʒ ꝓ maxima ac nobiliſſima ſui par te renumeratio eterna erit. Amplius Quis rex pungnaturꝰ non aperit erariũ ſuum ad largiendũ bellatoꝛibus⁊ alia fa cienda que bellum requirit⁊ rex regũ chꝛi ſtus ergo domin aperit erarium ſuumꝰ? elargitur bellatoꝛibus ſuis. Erariũ eius autem theſauros continet indulgentiaꝝ gratiarum ⁊ gloꝛiarũ.]. Amplius.quis habere bellatoꝛes ſi eos viderit debitis obligatos que eos ꝓhibeãt ire ad bellũ ſuum niſi pᷣus liberat ab huius quã mit⸗ tat ad bellum. Quia ergo debita pnĩalia huius bellatoꝛes bellũ huiꝰ agere non ſi nunt ſic ieiunia ligature ferree alieq; bu/ ius affectiones longeq; oꝛationes ⁊ alie pegrinatiões neceſſe eſt vt deus bellato/ res tales liberet debitè anteq; eos mittat ad bellum liberatio autẽ non eſt hic niſi per remiſſionꝰ. Amp̃.cum iſta ſtipen/ dia remiſſiones ſq; ⁊ indulgentias huiuſ toto ope deſiderent ⁊ reqrunt bellatoꝛes vt nihil a deo eos inducere videatur ad huiꝰ bellũ ſuſcipiendũ. Maxime aũt illa facienda ſunt bellatoꝛibꝰ ſi comode fieri poſſunt per que maxime inducuntur ad fideliter acriterq; pungnandũ. Indulgẽ⸗ tie ergo iſte ⁊ remiſſiones faciẽde ſunt hu ins bellatoꝛibꝰ ⁊ non ſunt faciende niſi ꝑ miniſtros nec aliter comode fieri poſſunt Amß. nullns eſt nceps milicie mate rials ſiue coꝛpoꝛalis qui non habeat po teſtatem conducendi bellatoꝛes 2 conue . niendi ſtipendijs cũ ipſis ꝓut hello ſiue gregi domini ſui videtur expedire. Mul/ iofoꝛtius ergo pꝛincipibꝰ milicie ſpualis ex ipſo pꝛincipatu huius eſt poteſtas con ducendi bellatoꝛes et conueniendi cũ eiſ de ſtipendijs ꝓut bello dei viderint expe dire. Quia ergo manifeſtũ eſt ꝙ ſtipen⸗ dia remiſſionu et indulgentiarũ maxime colligunt deo exercitũ maximeqʒ; augent illum maxime ꝓuocant ad bellandum maxime huius ſtipendia pꝛomittenda ⁊z danda ſunt bellatoꝛibus dei. Si quis at dixerit ꝙ ſufficit huius bellatoꝛibus mer ces regni celoꝛũ dicimꝰ ꝙ ipſo ſenſu ma⸗ nifeſtum ẽ pauciſſimos intuitu ſolo mer⸗ cedis illius poſſe colligi bellatoꝛes Quia oergo querẽda ẽ ſufficietia bellatoꝛũ peni— am per quaʒ fieri comodius poteſt ⁊ hec via omnibꝰ ↄmodioꝛ qm̃ ⁊ deo honoꝛifi centioꝛ ⁊ regno ſuo ſiue ciuitati quesſt ec cleſia eius vluilioꝛ atʒ ſalubꝛioꝛ. Nihil em̃ a deſt adeo gloꝛioſum deo vt miſereri et penas meritas relaxare penuẽtibus nul⸗ lum ei honoꝛiſicentiꝰqua daꝛe ſe in moꝛtẽ aut moꝛtis diſcrimine ꝓ eius ho noꝛificẽ/ tia ⁊ cultu vel plancãdis vel conſernãdis vel ampliandis vel defendẽdis. Seruis aüut dei nullũ obſe eaum pieſtare oed vol 4 ſibule ẽ ſibi vtilius ſiue ſalubri?Äà Ampᷣ. ſi toto ſanguſe totaq; ſtrage ſancon mar tirum redimi voluit chꝛiſtiana religioneʒ ne periret per ydolatriam aut aliaʒ ſuper ſtitionem ſiue per iudaiſmum litteralem qntofoꝛtius vult eam redimi leuiſſimovt dicamꝰ ita pꝛecio cũ eam ſic poſſe redimi videat ⁊ defendi. Si em̃ tantos laboꝛes? doloꝛes tantaq; ſupplicia etiaʒ moꝛtis ſu ſtinere voluit ſanctos aplos etmartires ſanctoſqʒ confeſſoꝛes ꝓ detenſione chꝛi⸗ ſtiane religiõis.qᷓntofoꝛtius relaxabit lõ ge minoꝛẽ pꝛo defenſione eiuſdeʒ cum in comparabiliter magis pꝛonus ſit ad rela xanda ſuoꝛuʒ ſupꝑlicia änd ea inoga da aut irrogari ſultinen liter etia magis diſpendiũ eſt ſi ppas eſt dicere deo ſuſtinere tantã afflictionẽ ami coꝛum ſuoꝝ quã relaxare incompabiliter minoꝛẽ in huius bellatoꝛibus. Quare ſi idem eſt fructus illius afflictiõis ⁊ iſtius remiſſionis ꝙ apparet exconſenſu. Mul tofoꝛtiug facit indulgẽtias ⁊ relaxationes iſtas. JIt Aulgentie aut que fiunt ꝓbaſili⸗ cis vel ampliadisvel qlibʒ aliomõ melio randis etiam ꝓpam ꝓbatione; babent a. Incomꝑabi⸗ 4 äl êð o ſcs. Cum em̃ quilibet ſanctoꝝ maioꝛis in compꝑabilis gratie ſit apud deũ quam ꝗ libet ieruus malus apud dominũ ſuum vel e ia amicus apð amicũ.ũ ergo ma⸗ nifeſtũ eſt vnũquem ꝙ ſeruũ gratioſum * a domino ſuo vel amicũ ab amico in nu meras remiſſiões peccatoꝝ⁊ pniarum in eſtimabiliter vinatoꝛibꝰ ac cultoꝛibꝰſuis a largiſſimo bonoꝝ oĩm largitoꝛi deo.Et ſitiſſti ex igniculo dilectiõis⁊ ſtilla beniuo lentie ita ſoliciti ſunt ꝓ neceſſitatibꝰ cha/ roꝛum ſuoꝝ qntofoꝛtiꝰ ſancti ex camino charitatis quo toti ardẽt ⁊ diluuio redun dantiſiſimo beniuolẽtie quo ioti defluũt ſoliciti erunt ꝓ neceſſitatibꝰſibi deuotoꝝ eq; veneratiũ atqʒ colentiũ. Manifeſtũ 1 Sea lancei quon mẽoꝛia ⁊ veneratio haberet ex ꝓfundiſſima beniuolẽtia ſoli citi intercedere ꝓ veneratoꝛibꝰ ſuis ⁊ ex gratiò ineſtimabili quã habent deũ potẽ les impetrare.Quia ergo ⁊ volũt ex beni uolẽtia ⁊ poſſunt ex gratia neceſſario im petrat.benefactoꝛes aut ecciaꝝ in quibus memoꝛia ⁊ veneratio cuiuſcũq; habet᷑ ve neratoꝛes ſpũales ipᷣius ſũt.Qnare illi⸗ impetrat. Qui em poſtulant dũmodo et deũu deceat ⁊ illis expediat acciꝑpe ꝙ intẽ⸗ dunt certũ eſt aut ꝙ decet deũ ⁊ honoꝛa re ſanctos ſuos in hoc vicʒ vt eos exaudi at ꝓ veneratoꝛibꝰeoꝝ non ſolũ in remiſſi one culpaꝝ ſʒ etiã penaꝝ ſiue ſint pniales BDe ſacramẽto oꝛdinis. ctoꝛum ꝗbus opera illa ſeruiũt quarũla⸗ boꝛum ⁊ afflictionũ quas illi iter agendo ⁊ aliquo laboꝛado iſti clauſt:oꝛuũ carcereſ ſuſtinẽdo habẽt ꝑticipes fiunt merito eis patitur a pnialibus laboꝛibus ⁊ affiictio nibus qui melio:es ꝙc ſe reſpõſales cõſti⸗ tuert vic viros ſanctos ꝗbus opera illa fuiũt vel beneficia ⁊ deo magt acceptos laboꝛes qua ꝓpꝛii pniales eent per alios reddunt. Non em dubitãdum e quin la boꝛes ſanctoꝛũ clauſtraliũ eł affectiones deo magꝭ accepti ſunt quã iſti foꝛinſeci vt pote puriſſima ſacriſicia.qᷓre non tã remiſ ſio eſt qua in melius ↄmutatio indulgen tia in huiꝰ caſibus facta. Juxta hunc mo dũ etiam faciendũ eſt de induigẽtüs que fiunt beneſactoꝛibꝰ pauperũ.Queadmo dum ẽ ꝓpter dei amoꝛẽ ⁊ honoꝛẽ ⁊ labo⸗ res ⁊ affuctiões pauperũ relenãt apð dei miſicoꝛdia merito reuelattonẽ laboꝛuʒ ⁊ afflictiõʒ pnĩaliũ ꝓmerẽtur.Et ꝓpter hoc merito ad animandos eos ꝓuocandos magꝭ ⁊ magis ad opera pietatt non ſolũ ↄſuetudine largitat beneficia ꝓmittẽda eis ſint. Sʒ enilam ꝓpter vrgentiſſimã xpᷣi pauperũ neceſſitatẽ nouę indulgentie fa⸗ ciende.nec dubitandũ eſt merita deuoti⸗ onis offerẽtiu ⁊ offerẽtium beneficia lo⸗ cis indulgẽtiarũ ⁊ pꝛeter remiſſiões a mie deo ꝓut dignũ ⁊ iuſtuʒ ẽ debita dona ob tinere.Et pauꝑes ꝗ non habet ꝗd offeraãt ſiue alie. Quarũ⁊ ſi nulla cauſa ſubeẽt ſu merito bone volũtatt diuine largitati be fragia ſola ſanctoꝝ ſufficerẽt iſtas indul/ gẽetias impetrare. Indulgẽtie vo que fiũt ꝓ põtibus edificandis ꝓ vijs ſternendis ſiue pauimẽtis ſiue faciedis ante melioꝛã . dis illã habent rõem ꝓ ſe ꝓpam. Quia ergo licet vnicuiq; diſpenſatoꝛi ↄducere oꝑarios ad agda opera domini ſui di⸗ ſpẽſatoꝛes aũt in domo dei magna que ẽ eccia pꝛelati ſunt licʒ ergo pᷣlatis conduce re oparios ad pᷣ᷑ ala opera qcunq; pꝛecio quo cu onnſue liar ige indulgetiarũ et remiſſionũ ſiue alteriu cuiuſcuq; rei la⸗ boꝛatibus aut in huiꝰ opibus poſſunt p/ lati ecciaꝝ dare indulgetias qᷓs viderint expedire. Communis aũt ratio ſeu ꝓba⸗ tio de indulgẽtijs iſtis ⁊ eis qᷓ fiunt bene⸗ factoꝛibus religioſoꝝ eſt ipſa cõicatio ſer niunt em̃ huiꝰ pegrinatibꝰ ⁊ alijs ppter pias cauſas iter agẽtibus.Et ſi alia cauſa non eſſet tamẽ iuſticia cõis ſanct& ex ne tceſſitate requirit vt huius operũ fſactoꝛes — ſpyualium bonoꝝ pticeps ſint ommũ ſan⸗ neficia ab indulgentijs huiꝰ penitus nõ fraudari nec omino eẽ exꝑtes. Non autẽ de vᷣtute vel ptate clauiũ ſed ð multitudi ne mie dei que pia vota ſancta deſideria ſuoꝝ nũq; irremũerata dimittit. Hocat ẽ añ in huiꝰ indulgẽtie offerẽtibꝰ ſeu bene factoꝛibus locoꝛũ atʒ laboꝛatibus ĩ huiꝰ oꝑibꝰ ſolũmodo fieri ↄſueuerint vt quia nullus pᷣlatus hʒ ptateʒ ligan di atʒ ſoluẽ di niſi in ſubditos ſuos Maniſeſtũ debʒ eẽ tibi qꝛ indulgẽtie iſte ſiue remiſſiões a q̃cunq; pᷣlato fiunt ad alienos parrochia nus nullatenꝰ extendit᷑. Ja ergo pateſeci mus tibi qnq; ptãtes ſeu officia oꝛdis ſa⸗ cerdotalis vicʒ officiũ interpelladi officiũ ſacratiſſime euchaꝛiſſime ſacrificiũ offerẽ di officiũ ſacrandi. Deinde officiũ docẽdi doctoꝛeſq; ĩſtituẽdi qð eſt pᷣma clauis no uiſſime ligãdi atqʒ ſoluendi in vtroq; fo⸗ ro officium qð eſt ſecunda clauis Et qꝛ in ſolis epᷣis plenitudo ptat iſtoꝛũ officioꝛũ q; ꝑleclio eſt. MWanileſtu eſt epatum pen ſacl terd lion cul doce benn qu oni Pu Ted feſye ſectat ihſs⸗ ſcisit docer l nro⸗ ucct Meul ſone⸗ lisci neire lerpe medl beec inen ſace Kti⸗ achſ eni gden eßie ſece ap les⸗ u⸗ .Y - li * Fo „ Cci) * e * Mtrian plenũ et pfectũ eẽ ſacerdotẽ. Officiuʒ em̃ tem ⁊ officia q̃ ſupꝛa diximꝰ. Si ꝗs ant R ſacramẽtandi plenũ atʒ ꝑfcm minoꝛes ſa dicere noluerit epᷣatũ eſſe oꝛdinẽ aliũ a ſa Wsncin cerdotes ñ habẽt. Qꝛ ſacramẽtũ ↄfirma cerdotio mioꝛi nõ opponimꝰ nos nec cõ lgi; tionis nec ſacros oꝛdines nec maiota ſa⸗ tradicimꝰ vᷣm non effugiet facile ꝗn oꝑte Pugpei cialid npochere voſſunt Sita weoritate eũ dicere archiepᷣatũ bede eẽ Et Deks g n ocedi ſeu doctoꝛes iſtituẽdi mo dica ha pᷣmatũ ⁊ pꝰtea patriarchatũ ⁊ nouiſſime — bent.Cũ ſola em̃ cura aĩiaꝝ datur eis tan- papatũ Manifeſtũ at ẽ ꝙ ipᷣe nõ ẽ maioꝛ ain quã cure annexũ ptãs docendi pplm ſibi qua petrus.non ẽ em niſi ſucceſſoꝛ ipſius. licin omiſſum emꝛedicdi ei ea qͥ ſalutis ſunt. Qntũ ad ptateʒ ⁊ dignitatẽ nec ipſe vocat idui⸗ HNunquã tamẽ ðᷣꝛ eis in oꝛdinatiõe ſua. ſe niſi ep̃ᷣm ĩiris ſui s ſcribit ſe epʒʒ ⁊ in pᷣui emiͤr Ite docete et pᷣdicate.docere em̃ ⁊ pᷣdica/ legis noĩat ſe epᷣm catholice eccie. In hy RNKD re ſpeciale officiũ ẽ ei. ꝓpter quod incõ ſtoris legit᷑ vbiq;. Silueſter ep̃us vrbis — ſecratiõibꝰ ſuis eis ðꝛ Ite pᷣdicate pplis rome Bonifaciꝰepᷣs vrbis rome Amp. nltgii ipſis.Epᷣoꝝ etia eſt doctoꝛes in dioceſibꝰ metrxropolitanꝰ ſiue archiepᷣs cũ ſacratꝰ ẽ ninae ſuis inſtituere. Nulli licet em pᷣdicare vel in epᷣm niſi ampliꝰ expectat facieudũ niſi —R docere in q̃cũq; dioceſi niſi de mandato oſolã pallij tradicionẽ ꝙ etiã ſine oꝛ5öno— rortti epᷣi. Ptãtem aũt ligandi vel ſoluendi in cũq; ⁊ benedictõe fit cu ſola debiti iura/ n vhoq; foꝛo pleʒã ac largiſſimã epᷣi habẽt mẽti pᷣſtatione. Amp.ipſe dñs ihs xůUs n ⁊ accipiũt huic pᷣlenitudinẽ in traditione non plꝰ qua epᷣs ẽ in dignitatibꝰ eaĩaſtt mänrn baculi paſtoꝛalis ſic et clauẽ ſcie intradi/ cis. Sʒ ꝗqd hò in ſui gra nec archiepᷣs nec s N; tione codicis euãgelij ⁊ hic expᷣſſe q̃ dicũůf pmas nec priarcha noĩari voluit ſʒ epᷣs ⁊ e eis cũ pꝛefatũ codiceʒ ⁊ baculũ de manu ſacerdos tm̃ et pontifex. Manifeſtũ ergo ki metropolitani accipiũt.Officiũ auteʒ in ẽ vltra epᷣatuʒ nullũ eẽ oꝛdinẽ. Scire etiã N) terpelladi maxie incũbit epᷣis qꝛ ipſi ſunt debes ad epᷣos lanqua aploꝝ ſucceſſoꝛes enann mediatoꝛes inter oẽs alios ⁊ den ꝓpter tanq; ad aplice dignitat: ptinere miſtroi ſtmun, hec oĩa epᷣi ſummi ſacerdotes vocant᷑ et erx ipſo epᷣali officio. Inſtitutiões clericoꝝ unn in euãgelio. Mat.xxvl.Querebat ſummi in eccleſus pꝛebẽdarijs ⁊ ſacerdotũ in ca/ Kar Zirtor gtenone ecat ts egos dus nam Jatu, nureaniunter ſititet iNu in ipſa pᷣfatione ↄſecratiõis epᷣoꝝ quę nam.qntuʒ ẽ de iure ↄmuni q ex ſpali col beege ad ſũmi ſacerdocij miſteriũ elegiſti.?dey latiõe epoꝝ.nõnullis iura pronatuũ cõ⸗ R etiã ẽ ⁊ aplicũ officiuʒ ſiue aplatus Quic/ Oſtq; expedimꝰ nos ceſſa ſunt du n ad em̃ aplłis ↄmiſſuʒ fuit totũ omiſſum ẽ ( de oꝛdie ſacerdotali ſtabiliuimꝰ lar ⁊ ep̃ᷣis.Uñ ⁊ in ſedibꝰ ĩ ꝗbus ſedert api Vdeẽntia eius ⁊ officia oĩa ?⁊ nuerau jtde ſedẽt taq; pleni iur: ſucceſioꝛes tãquã locũ mus ⁊ noĩauim ea.Neſtat nobis log xᷣ nar aplice ptatis eoꝝ ⁊ meritj lõgiſſime diſta/ ſacralibus.De extrema em vnctione non R tes. Si ꝗs aũt dixerit cũ epᷣ̃atus oꝛdo nõ optet nos ampliꝰ dicere qua diximꝰ in p iror ſit ad qd g oſecrat epi. Rñdemꝰ qꝙ ad cõ cedẽtibꝰ Pꝛelſerti cũ ab inic inſtitutioõis —h plendũ ⁊ pficiendũ arʒ ad ſummuũ ꝓdu⸗ ſue magſ medicamẽtũ ſctitãt ſic legit in nut cendũ non ſolũ officij plenetudine ⁊ am⸗ Act. aploꝝ.vngebãt apli infirmos oleo? is plitudiĩe ptatis. Sʒ etiã tumulãdũ gra et ſanabat.Et hoc etiã atteſtat Jacob.vlti. itin pinguedie ſentat. Quẽadmodũ⁊ vᷣgineſ Infirmat᷑ ꝗsĩ vohᷣ vocel pᷣſbyteros eccie n 6 ſctẽ non nouũ mr̃imoniũ cũ celeſti ſpðõſo ⁊ oꝛẽt ſuꝑ euʒ vngites oleo in noĩe dnñi ee iunm 4 in ↄſecratiõe ſua ↄtrahũt ſʒ in baptimmo oꝛatio fidei ſaluabit infirmũ Incipiamꝰ o nnn dudũ ↄtractũ firmat potiꝰ⁊ aſtringũt nõ ergo ⁊ dicamꝰ ꝙ cũ ſacr̃aliter cur ꝗabꝰ ho ſenng, noui ſacro mrimonu xpᷣo dño ſe obligat mies vt ſint ſancti ipi vel ad hocvt miſtri icne vel aſtringũt. Sʒ vetus artiafaciũt renũ⸗ ſint alijs ſccificatiõis. Sacralia ſunt et ad nen tiãtes nuptijs carnalibꝰmaioꝛiq; gra ſan iumẽta ſacroꝝ et liber adiumẽta. Qm̃ eis un ctitatt impũgnãat rligiõis votiſq; ꝗqbuſda auger ⁊ pficit᷑ ſctitas qᷓ ſacramẽt: pᷣſtatur ⸗ inculis ſe eidẽ anode tigales e la⸗ po abper enidete in eieacfelibva d cran obſᷣuationũ falatu aſſiduo ꝑpetus impẽdugt᷑ hoĩbus ſic euideẽter oñdimus , deuouẽtes. Sic ⁊ ſummi ſacerdotes ſiue inchſecgnoe epᷣali qᷓ ſctitatẽ ſacerdotalẽ ,i ep̃i in ↄſecratiõe ſua non nouũ oꝛdinẽ ſj euidẽter augʒlatʒ magniſioq niſi p idigni ipins oꝛdis ſacerdotalis.ſ.quẽ pᷣus hẽbat tatẽ ſteterii recipiẽtt ptateʒ aũt ⁊ miſteriũ eſcmoʒ ⁊ plenitudinẽ recipiut qintũ ad piã ſacerdolal oꝛdis exẽdit ⁊ ampliat ad ꝑfe De ctũ. Similr et inconſecratiõe ſacrarũ vir ginũ manifeſtũ eſt qa ipſa conſecratiõe ſpnale matrimoniũ auget et perficit ſicæ Re. Bñidictio ? abbatũ huiꝰ aut ꝓbatio Scet alioꝝ ſacr̃aliũ qꝛ oꝛatio eccie eſt erau/ diri ꝓ hijs pꝛo ꝗbus fiũt niſñ ipᷣi foꝛſita re Pbi ſint a miſicoꝛdie dᷣo ncce e Oe incõſe crationibꝰ ⁊ benedictiõibꝰ iſtis ex pꝑte ec⸗ cleſie hic adiumẽta petunt ↄſecrandis. ? benedicèdis nccario ⁊ pᷣſtantur eis a pr̃e mianꝝ niſi vi diximꝰ ꝑ ipſos ſteterit qbus iſta poſtulant᷑. Semꝑ em̃ hʒ patulas au res mißicoꝛdiſſimus deus ad pᷣces ⁊ vota „nus benedtctiõis ſue non ſolũ ad nccita⸗ — indulgẽtias ſuoꝛũ.Si etiã benepla⸗g eccĩe ſue ſp hʒ extẽtas ⁊ ꝓmptiſſimas ma cita largienda dũmodo ad eius gliam ⁊ ißp̃oꝛum vtilitatẽ ptineant. Hec ergo ẽ ra⸗ Qirx ꝓvatiõis in olbus ſacramẽtauibꝰvicʒ gracioſitas eccie adeo placẽs deo ⁊ adeo NN¶ dilecta ẽ vt nunquã apud eũ paciat᷑ re pulſam. Inde ẽ ꝙ ꝓ indignis multociẽs erxauditur. Impetras eis ? gram et veniã aliaq; bñficia?⁊ mias Qſſi aliqñ aliq adðᷣo ingdigni ſunt vt eis eccia non oblineat ꝙ; — peo eis petat non ipᷣa repellit ſʒ ipi. Quẽ admodũ ſi ſponſa chariſſima ab amatiſ/ ſimo ſpõſo liquoꝛe pᷣcioſiſſimo petat vas fetens impleri ac ſoꝛdidũ ſpurcitiaq; ple⸗ niſſimũ.Quia vtiq; hoc ſponſũ facere in huius phas liquoꝛẽ pᷣcioſum nõ admittit repellit non ipᷣa ſpõſa in huiꝰ caſu ſed phas ipᷣm ⁊ ſ citius a ſeipᷣo dũ liquoꝛi pᷣ cioſo repũgnat non ſolũ grietate Sʒ etiã plenitudine adiectiõʒ non recipiat pieni tudo. Eodẽ modo ſi petat ſanari egraʒ ꝗ ſanitate totis ſtudijs ⁊ viribꝰ pſequatur ꝗ egritndinẽ ſſlam ⁊ vulnera tot dilecti⸗ onis bꝛachijs aut plectat᷑ totoq; conatu ſtudeat retinere nuꝗd pᷣces ipſius minuſ hʒ gratie apð ſponſũ certũ eſt ꝙ pᷣces ei⸗ non repellent ⁊ ꝙ oꝛa eius in ſinũ ipiꝰ reuerlat. Sʒ infelix eger man retrahit et claudit ne poꝛrectã ſibi et oblatã ſanitatẽ recipiat. Non em̃ manꝰ largitatꝭ ſue de⸗ retrahit aut claudit ſʒ miſer iſte non ſolũ eas nõ extẽdit ſʒ etia eas retrabit claudit ⁊ aſtringit ne heat dona dei qbus man⸗ ei pleniſſime ſunt recipiat. Sinũ claudit obſtruit ⁊ obſtrigit ne aiilnmg dei ma unt ſa⸗ nus aliqdin illũ mittat liber v crametonꝝ ſacralia ipſa ꝓpt᷑ expᷣſſaʒ ⁊ eui dentẽ deſgnatione ipoꝝ. Quẽadmodũ in ↄſecratioe potiſicũ ſacerdotalpfecno „ α ſacramẽto extreme vnctiõis · ⁊ plenitudo legit᷑.ſic invnctiõibꝰcapit⁊ manuũ ⁊ pollicè pignedo int᷑ ne vnctiõis intraditiõ e codicè euãgelici auctoꝛitas ſa cri magiſterij qᷓ ⁊ docere ⁊ doctores inſti tuere hex officio in dyoceſi ſua. Intradi lionevo baculi ptãs cohercendi rebelles q̃ᷓ eſt ptãs iudiciaria ptaſq; ligadi atʒ ſol/ uendi ĩ foꝛo iudiciali.Sic inconſecratiõe monialiũ ſctitas ⁊ perfectio nrimonij ſpi ritualis et in ſignis ⁊ in vbis expᷣſſe legit Idẽ eſt videre in regũ ⁊ reginaꝝ vncno⸗ nibus ⁊ benedictiõibꝰ ſic⁊ in benedictio⸗ nibus abbatt. Sic⁊ in benedictiõe deri/ coꝝ hoc ẽ clericatiõe ſeu pᷣme tonſure da⸗ tione.Et hec ſunt ꝗnq; ſacralia qᷓ impen⸗ dunt᷑ in eccĩa dei hoibus in adiumentũ ſacroꝝ ⁊ ꝑfectionẽ gratie⁊ ſciitatis.DHꝛet᷑ hec autem ↄſueuerũt dari benedictiões peregrinatibus ⁊ ſieri i benedictiones epᷣales ſuꝑ pplos quas vtraſq; nibil ꝓhi bet anumeran ſacralibꝰ q̃ntũ adiumẽtũ gratie et ſctitatis. Nã qnantũ ad ſacroꝝ ſimilitudinẽ et ſccitatè atʒ gratie angmen tũ atʒ ꝑfectiõʒ digne ſuſcipiẽtibꝰ pᷣſtaturx ꝓpter qð⁊ ſacralia noĩala ſunt q̃ᷓñ ſacra mẽtis in effectu ſctificationis ⁊ de ſignati one ſilia Sacramẽtalia vᷣo alijs rebꝰvicʒ que hoĩes nõ ſunt impẽdunt᷑ ⁊ ad myni ſteriũ ſctificatiõis et ad diuini cultꝰhono 4 rificẽtiã ⁊ ad ſctificatiõis miſteriuvt oleũ aq̃ᷓ vinũ cinis et ſal baculus põtiſicalis ⁊ anulus.ſic vela ⁊ anuli ſacraꝝ vᷣginũ ad honoꝛificẽtiaʒ vo diuini cult? impẽdunt ſacraliavaſis ⁊ calicibꝰ patenis ⁊ crucibꝰ VHec em̃ tria ↄſecratur ꝓpt honoꝛificetiaʒ diuini cultus. Silr impẽdunt᷑ oꝛnametis altaris vicʒ criſmalibus regalib panis et coꝛpalibꝰ.Pꝛopt᷑ hanc eandẽ cam calici et ſabulo lapidiq; quo recõdunt᷑ ſancle reliꝗe et ipi baculo inquo recõdunt vel reponũtur impẽdunt᷑ ſacralia ꝗbuſdã be nedictionũ tantũ modo alis benedictio nibus in vnctionũ pꝛenoĩat em̃ vaſis ca licibus ⁊ patenis pᷣnomĩatiſq; lapidi be⸗ nedictiones etinunctiões impẽdunt ba⸗ ſilicis aut ⁊ altaribꝰ impẽditur ↄſecratioi adiumentũ gre ⁊ ſctiſicationis ſic expᷣſſe ↄtinẽt benedictiones eoꝝ. In ipis em oꝛ- dinibus expᷣſie petunt᷑ ea q ſunt greꝛ ſan ctificatiõis ſicut ãt ad diuinũ culiũ ptinet veneratõ ſacraꝝ reliqaꝝ ꝓpt᷑ qð? loculꝰ repoſitfois ipaꝝ⁊ panibuluũ recocluſioniſ cũ benedictioe Sn ungit᷑ ſic ad honoꝛc di ninuũ culiꝰ ptinet ipᷣe cult⸗ deiqß; fert ſerui onis . bus lieq hon wli. hohoꝛ ndel ſanait müe Nnnn e wwoͤtztt Nenn Lrinberdg meicins ertin adalud una Mii Awenn ncjitämii aneintſe 5en Auſti ioristin ionsen ni:N tinnar ſitn⸗ lnufgtt nianid 3 Fo. cium locũ habeat deo appꝛoꝛiatũ atq; ſã ctificatũ. Apparet auteʒ euidenter intelli g entibus ꝙ conſecratio baſilicarum li⸗ ber quodãmodo eſt et figura ⁊ ſacramẽ-/ tum idẽ ſacraꝝ ſignũ ſanctificatiois bap tiſmalis.ſic et recõciliatio eaꝝ ſaſtctficati⸗ onis pnialis.ſic ⁊ recõciliatio ecciaꝝ dua/ bus de cauſis vicʒ in expiationẽ cõtume⸗/ lie que facta ẽ loco ſancto ⁊ deo in ipᷣo in hoꝛroꝛẽ faciſtoris ſiue ſceleris in eo ppe⸗ trati. Scire aũt debes ꝙ nuſquã additur honoꝛiſicẽtie diuini cultus vel decoꝛi do/ mꝰ dei ꝗn addat᷑ adiumẽtum ad fideliũ ſanctificationem. Oſt hec loquemur aũt de iuſtiſfi⸗ O catiõibus. Ubi nec ꝓbatiões in⸗ ucere nccarium ẽ ꝓpter lucidiſſi mã euidẽtiſſũmãq; ipᷣarum ⁊ ꝓpter oſen⸗ ſum oĩm legumen ipſis. Nulla em̃ habẽt ↄtradictionẽ apud hoĩes veri noĩs:ꝛ Non enim hoiĩies noĩandi ſunt vel cũ epicuro obꝛutuerãt vel qui ſolã barbari ei ſue fir⸗ mitatẽ ſapiunt ꝗ pꝛecioſiſſima ac nobiliſ⸗ ſima dona inteilectus ſiue rõnis vel libe⸗ re voluntatis animali vᷣtute non ſolũ op pᷣſſerunt ſed ſenſibili immerſerũt et vt ita dicamꝰ a regionibus ſuis. Hoc ẽ a ſubli⸗ mibus gratie ⁊ gloꝛie eos adeo longe ex/ ulauerit ⁊ vt i inde nihil vel videre vale at vel audire Sj quemadmodũ ðt Apls in vlti. Ad galł. Mundꝰ mihi crucifixus ẽ ⁊ ego mũdo.Sic ille moꝛtue ſũt ſpũalibꝰ ⁊ etnis.⁊ illa ipᷣis. Inſtitutiões ergo dñi ea oꝑa que ſua ſola bonitate in iuſticias vicioꝝ ⁊ peccatoꝝ ꝑ ↄtrarietatẽ quam ha bẽt ad illas aut deſtruũt aut minuũt aut qlbet mõ aliter impediũt aut inpuũgnat rum pᷣma ẽ oꝛatio que velur aduocatus nr̃ apud deũ gracioſiſſimꝰ ⁊ ad placãduũ ipᷣm atʒ impetrandũ ab ip̃o potiſſimꝰ ma ime ſi celeſti rethoꝛice pᷣditꝰ ſuerit ſi ĩ au/ ribus laudu ⁊ gratiaꝝ actionũ benedicii onũ ⁊ gloꝛificationũ onuſtꝰ fuerit ſi vᷣtu⸗ tum aromatibꝰ fragraãciſſimꝰ pᷣtextu hũi liratè mipᷣabiliſſimꝰ Sic aſſiduꝰ ⁊ impꝛo/ bus ſi impoꝛtunꝰ extiterit ſi deſiderio fer uidus ſi ipſe miſ icoꝛdie largitatis diuine fidus nibilominꝰtñ ꝓ pcts ſuis timidus celeſt aũt rethoꝛica in duobꝰ maxime cõ liſtit in nr̃is ſcʒ accuſatiõibꝰ ⁊ dei collau datiõibus ⁊ hanc ſuo tꝑe ſcribẽdam ſi di beneplacitũ fuerit reſeruamꝰ.Scðda eſt ie iuniũ hoc ẽ intelligimꝰ oẽm cauſa abſti/ nentiã ſiue coꝛꝑalis ſiue ſpũalis.Anis at ☚ Ocq intuitu pietatis alij feceris elemoſda cuij. que non ieiunat niſi a cibo coꝛꝑali aſinũ ſuũ id ẽ coꝛpus ſuũ ꝓcuratoꝛẽ ſuum con⸗ ſtituit ad ieiunandũ ꝓ ſe multo ẽ abſtinẽ dum ẽ foꝛtius a deuoꝛatiõe ꝓximoꝝ quã a cõmeſtione ciboꝝ quos deus ad hunc vſũ creauit.Et ꝓpt᷑ hoc ieiunãduʒ ẽ a de ſtractiõibus ꝓximoꝛũ a dei blaſphemiji ab ommnibus illicit lodlis ⁊ ocioſis. Sie ⁊ ieiunãdum eſt ab illicitis aſpectibꝰ ab illicitis auditibus greſſibꝰ cogitationibꝰ ⁊ generaliter omni eo ⁊ noxiũ eſt⁊ pericu loſum animalibꝰ hũanis.Tertia elemo/ ſina aũt hanc iutelligimꝰ ex ipſo nomine oẽm mificoꝛdie ſubiectionẽ ſeu coꝛꝑalis ſit ſeu ſpiritualis. Elemoſina em̃ ab eleis qð miſereri dicitur ⁊ ꝓpt᷑ hoc om̃e boꝝiũ intelligitur ſui exepliconſiſiũ ſiue auxiliũ ⁊ hoc ſiue tꝑale ſiue ſpũale ex miſicoꝛdia ꝓximo impendis. elemoſina ei laſgitus es.Quartaẽ remiſſio in frẽs ſiue ſit mole⸗ ſtiarũ ſiue contumeliarũ ſiue dãnoꝛum. Certũ eſt enim ꝙ remittentibꝰ omnia ſi bi debita ab alis remittunt᷑ ⁊ debita eo ꝛum. Quinta ẽ diſciplinatꝰ ſunt tres ꝑteſ Pꝛima ẽ afflictio doloꝛisvt vᷣberũ cilicio rum loꝛicaꝝ ligutinan ferrea rũ eſtus⁊ fri Zoris ceterarũq; paſſionũ que doloꝛẽ in/ erunt coꝛpalem Scða eſt afflictio laboꝝ Tertia ẽ occupationũ afflictio. Hee ergo afflictiones cũ ad impetranda vel cõſer⸗ uandũ ſen augendã ſiue deſendendã iu ſticiam aſſumunt᷑ tunc iuſtificatiões vo⸗ cantur. Cõſidera ergo diligenter ſeptem iſta ⁊ videbis ꝙ iuſtificatioes nr̃e ſunt et iuſticie impetratiões incremẽta ⁊ defen⸗ ſiones ⁊ ſacrifitia deo gratiſſima placate q; oblatiões.Et hic finẽ faiamꝰ.Cracta tus iſtius de ſacramẽtis que vtute diuina ſibi aſſiſtente potiſſimũ ſanctificauit ⁊ iu⸗ ſiificationibus que ipᷣa natura ſua ⁊ me⸗ rito iuſtificant maioꝛa ⁊ altioꝛa de hijs qᷓ nobis nec eſt videte datũ nec ſcribere per miſſum ſtudioſis.⁊ magis vacare valen tibus atʒ apud deũ maioꝛi gratia pollen/ tibus reſeruaãtes.Et ſi em̃ ad perfectuʒ de rebus tam ſublimibꝰ ta magnis tãq; di⸗ uinis tãq; ab humani ſenſꝰ paruitate di ſtantibꝰ ꝓut o poꝛteret deſerere plene ae pfecte ſcribere peccatè nr̃is facẽtibus nõ valemue. Gras tamen largitori omniuʒ bonoꝛũ deo agimus ſi vel modicã occa/ ſionẽ vt ſapioꝛes fiãt ſapiẽtibꝰ damꝰ ⁊c. èc è “ M Lurt morie Quar incxfui ſibꝛon lorino cuiaiße punt. Gftane ſademin „ — Nlheco loſtne unt a funnol pocion wnag mmesſte nünat lſen Vſts — . annu pime jurne Kucdhs rſigae N eqt an amon delie nater tucin onẽq t gficic s 1 Uune e — — — . ⸗ Fro. Incipit tractatus Guilermi pariſieñ. Cur deus homo. moꝛtis cui oẽs ſumꝰ danationem Quartaã totius naturalis nr̃ᷣe rectitudiniſ incuruationẽ.Et has quidẽ radices a ſen go oes ſilios ade interioꝛi egritudine⁊ vi cio natiuo ex quo ẽiillis iſta vtutis appeti ſibꝰ omniũ ⁊ expiẽtia accipi ꝙ quidẽ fa⸗ cere in omni facultate licitũ eſt Pꝛimũ pʒ quia ipᷣa vicioꝝ opera q; ſuaue nobis ſa⸗ piant.Et ea que vᷣtutũ ſunt q; aſperum ſi gnificans ipſe experiẽtia noſq; edocet.De inde minoꝛa bona bona coꝛꝑiſ noĩant vt ſpecioſitas agiſttas vt robur ⁊ ſanitas qᷓntoſtudioſius ardenciuſq; ament atqʒ drant᷑ a nobis q; ꝓpoꝛcionalia his ais/ rum noſtrarũ.bona quis ignoꝛat bona ꝓ eſt rebellio naturalis ada 3 dg facit aialitas aduerſus aiam ẽ aperrte poꝛcionalia. his vocamꝰſpedoſitatẽ aĩia rum agilitatẽ robur et ſanitatẽ.que autv tutes ſunt aut ex vᷣtutibꝰ. Tercio ipᷣaꝝ mi nima bona coꝛꝑalia quoꝝ oĩs vſus ẽ aut ſuſtentatio coꝛpm vt eſce. Aut ꝓtectio vt veſtis ⁊ tectio aut exoꝛnatio vt moniliũ⁊ annuloꝝ tata q; ardoꝛe puerſitate ↄuenit vt meoꝝ omniũ inquiſitiõe nec oꝛdo ſᷣue ꝛtur nec modus dũ minima ipᷣa in pᷣmis q runtur et maxie per oẽm modũ qm̃ pᷣmis ſtudijs et maxia amoꝛibꝰ ſimilr laboꝛibꝰ ⁊ ſiqd aliud via eſt ad in quiſitionẽ illoꝝꝛ. In maximis aũt que nemo dubitat aĩiaꝝ eẽ ꝓpᷣa niſi ꝗ eas aut ignoꝛat penitꝰ aut eq̃t aut poſtponit coꝛpalibꝰ nulli ſt nobᷣ amoꝛes nulla ſtudia nulli laboꝛes nulle delicie ⁊ hoc dicimꝰ qntum ẽ decurſu in⸗ nate nobis coꝛruptiõis ⁊ naturalis ↄſue⸗ tudinis. Q⁊t em̃ nõnulli ad amoꝛẽ ſectati onẽq; virtntũ ſe tranſferũt ⁊ ↄferũt diuie bonitatt eſt beneſiciũ Nõ bumane vᷣluti officiũ.Et hoc ĩ deſtructiõe pelagiane he reſeo s palã deo adiutoꝛe faciemꝰ nobis cũ ad pᷣſens ſufficit. Qt in ſectatiõe vᷣtutũ ſunt nobis laboꝛes ⁊ doloꝛes ⁊ difficulta les oneroſe. Inſectatiõe vero vicioꝝ deli cie.Et iſtð iuenit᷑ diuino numine ſiue no. Quia ergo ſic ſe habẽt bonũ ⁊ malũ ad appetitiua nram interioꝛẽ vt amarũ⁊ dul ce ad appetitiuã nram exterioꝛẽ. Non pᷣt ant eẽ vt appetitiue noſtre exterioꝛi ama rũ dulce ſapiat.⁊ econuerſo necvt maiꝰ Onã ad hoc q̃ttuoꝛ ra dices. Pꝛima virtutis noſtre appetit ne inte rioꝛis.erroꝛem coꝛru⸗ ptionẽ atʒ puerſitateʒ ²Scova aialitatè noſtre rebellionẽ. Terciã nr̃e addicti ſumꝰ danationem amarũ minꝰ amare. Aut mais dulce mi nus dulciter nili puerſitate ipius. Neceſſe eſt et in appetitiua nr̃a interioꝛe ſimilłr ſe habere viq vt bonũ male ei ſage aut ecõ uerio. neq; minus bonũ magè bene idẽ maius malũ minus male niſi de ꝑuerſita te erroꝛe ⁊ coꝛruptiõe ipſius Et quéadmo dum puerſitas erroꝛ⁊ coꝛruptio in exterio ri appetiua exterioꝛẽ iudicaãt egritudinẽ ſic interioꝛi neceſſe ẽ vt iudicẽt interioꝛẽ ſiune ſpuũalem egritudineꝗ. Manikfeſtü eſt er go oẽs ſilios ade interioꝛi egritudine?⁊ vi tiue interioꝛis erroꝛ aiʒ puerſtas. Ebellio vo animalitat noſtrenad id qð ĩ nobis ſpũ ale atnobilig⸗ neceſſario aduẽticia ẽ ⁊ illata na⸗ ture humnane. Pꝛimũ qm̃ ipſi phi ponun ꝓpꝛium aie ad coꝛpꝰ qd hac quidẽ i pa tinum illud aũt miniſtratinuʒ omne ait Pp̃um naturale ẽ. Aperte ergo coꝛpis nõ eſt rebellio naturalis ad aiam. Sed totua coꝛꝑis.aĩalitas ergo naturaliter non re, bellat aduerſus ſpm ſiue aduerſus id qd eſt in aia nobilius atʒ ſublimiꝰ Amp. vt ſibijnuicẽ infatigabili neceſſitudinẽ ob ſequant᷑ ſiue ſubſeruiat.Cũ tamen nulliu alti natura ſuppoſuerit ſiue pᷣtulerit.Qn⸗ tomagſaĩalitas noſtra qua naturalis oꝛ do inſtitutiõis ſpm̃ id eſt aie noſtre parn nobilioꝛi regenda ipſa natura lege⁊ inſti tutiõe ſubdidit qᷓntuin ẽ de natura ip̃a er go cõtra nature legẽ eſt alteriꝰ ad alteru rebellio. Amp.ſi naturalis ẽ iſta rebel lio cũ nature oꝛdo ⁊ inſtitutio nihil hẽat inhoneſti nihil turpitudis.ſphʒ ergo iſta rebellio aliqd inhoneſti.Cur igitur rebel lonẽ erroꝛum ↄcupiſcian ceterarũ paſſio num ꝗbus victus bellũ indixit ⁊ cotra qᷓ oẽs acies virtutũ pᷣgarant᷑. Oia eaꝝ cer⸗ tamina ſuſcipiunt᷑ gdomare atʒ triuppha re et ꝓ viribus exterminare iubemur. Amp̃.ipᷣa natura nõ ſolum docet de aialitate noſtra per certamina virtutũ in quirere victoꝛiã.Sed ⁊ inſtigat nos ⁊ cõ mouet ad idipᷣm. Nullus aut motus na/ ture fruſtra ẽ naturaliter aut vane fruſtra aũt⁊ vanę eẽt ſi eẽt ad finẽ impoſſibilẽ igr poſſibił ẽ Parti aĩe noſtre nobilloꝛi victo⸗ ria de aĩialitatenoſtra. Amp̃. nullꝰmo. tus nature ẽ contra ipam natura igr vnui et eiuſdẽ nature motus nõ ſunt innlce g . — ſtati cõtrariũ. Et plaga ẽ quia nature ini⸗ mica paſſio ⁊ leſio.Lonſfitent᷑ autem no⸗ ne et multitudinẽ dolabꝛarũ compẽſaret ei vnius dolabꝛe defectus atʒ caduciras. l LCur deusbomo. . ta ſe. Ergo cũ indubitãter alij ſunt natu⸗ nis ⁊ enumerat vicia carnẽ vocans iſam be rales vicʒ illi ꝗ ſunt ad ꝑdomandũ ⁊ tri- animalitatẽ noſtram. hic id iotum in no ſſe umphãdũu animalitatẽ a parte aie noſtre bis quod eſt nobis commune cum ani⸗ acin nobilioꝛe qᷓ; mo:e ſcpᷣture vocã⸗ hic ſom malibus ceteris hoc ipm veterẽ homineʒ Vlſe nccano motꝰ rebellates ſcʒ qui ſunt a ꝑpe vocah n.iij. coł.Expoliates vos igt vete rhe Adaialitatlis cõtra natura ſunt. Rebellio igr rem hominè cum actibus ſuis ⁊ induẽteſi aſe iſta qua fet innobilis aialitas nra quà coõ nouum hominẽ qui renouat᷑ in agnitioʒ lien ra nature pᷣmitiua iſtitutiõʒ ẽ ſeu oꝛdina dei. Fſᷣm ymaginem eius qui creaui eum On tionẽ. Amp.ſi rebellio iſta ẽ naturalis nonum hominẽ vocans igſum ſpm̃ cum 907 igj contraria obediẽtia ⁊ pax erit inimica decorevt venuſtate hoſtalis ſue que ẽ in eſe nature. Sed hic ẽ ſtatus qui ꝑ cerramina rega virtutũ ſuarum ſpecioſitas. Hec at usy virtutũ queritur ⁊ ad queʒ per illa venit teſtimonia nõ ideo adduximꝰ vt velimꝰ ack Ergo per virtutes venit᷑ ad ſtatũ inimicũ eis inniti aut eis tanq; radicibꝰ ꝓ bonuʒ mnini nature. Et hoc eſt manifeſte falum. quia vti.quonia non cuʒ eis agimꝰ qui credurt aAlte ℳ per vᷣtutes non venit niſi ad melioꝛatiõy teſtimonis ſcripturarũ ſed vtipſam vei flte — U lluſtratlonenature. Amp. mpoſſ. tatem fidei quã qᷓrimus ſcpᷣta mõſtremꝰ. ci Dile eſt vna naturam pᷣncipiũ eẽ ↄtrarieci Unc aũt circa tercia radicem nego Pein motuũ ⁊ eã naturalr vel mouere vłmo⸗ ¶ n ciabunt hec eſt moꝛtis damnatio Min uen ad ↄrios fines. ſʒ ↄtrarii finesſt ſubli ¶t diximus. cuid ẽs addicti ſumus lnec mẽ honeſtat ⁊ doꝛſuʒ ſiue ĩſimũvicioſan Intendẽtibꝰ ergo anime humane nobi⸗ inher paſſionũ. ergo cũ vna ſit naf̃a hũana im litatem ⁊ inquirẽtibus eã inquiſitione ꝑ⸗ Mra boſſibile eſt iaʒ moueri naturali in vtrũ ſcrutata inuenit᷑ indubitater eius eẽntia Mtan, q; iſtoꝝ finiũ. epbag at ẽ dicere qd mo perbẽnis ⁊ indeficientis opationis.qua⸗ niic tus ad honeſtatẽ fit hũane nature cõtra⸗ ꝓpter non congruit ei niſi oꝛganũ perhẽ ſeist rius. Reſtat ergo vt motus aialitatis vvi nis et indeficiẽis obedientie. Carpenta/ ſenio honeſtati rebellãt ſint nature cõtraru. er- rium em̃ indeficiẽtis oꝑpatiõis in arre ſua in BSZncipuʒ hmõi motuũ eſtviciũ quia hone nõ docet dolabꝛa deficiẽs.niſi reuocatio n hilcũ ipſi phĩ gentiliũ.vt Tulius vtenim Hoc autẽ in anima hũana eẽ non poteſt Qir inquit ſepe dixerimꝰ ⁊ ſepius dicendũ eſft vna em̃ anima humana nõ nini oꝛganuʒ por natura ſumus auidiſſimi appetẽtiſſimi ? vnũ id eſt coꝛpus habere poteſt. licet Pi⸗ ulta⸗ honeſtatis. Contra natura factuʒz eſt. Qè ctagoꝛas et diſcipuli eius aliter ſenſerunt falier auidiſſimi appetẽtiſſimiq; ſumꝰ in hone· Quẽ erroꝛem hic deſtruendũ non ſuſce⸗/ rwisi ſtatis. Hec eſt plaga quã querimꝰ nature pimus Ariſtotiles tamẽ ⁊ eius ſequaces lnric humane illata. Hec eſt rebellio ꝓ qua di phbicis ratiõibꝰ que adhuc extãt in libꝛis urd xit Apfus roma. vij. video alia legem in eoꝛum deſtruxeruũt. Organũ igitur cadu⸗ me⸗ mẽbꝛis mers repugnaãtẽ legis mentſ mee cum ⁊ deficiens.⁊ cuius defectus renoua ne⸗ ⁊ captiuante me in lege peccati.Condele. tione atʒ ſucceſſiõe oꝛganoꝛũ non imple⸗ cer ccoꝛ em lege dei ſm interioꝛẽ hominẽ quẽ turincõgruens eſt ⁊ inſufficiẽs perhẽniri mn nos ſpm̃ vocamꝰ vt dictũ eſt. Et iterũ ego et indeficientie anime huane. Ergo natu be ipple menie ſeruio legi dei carne autẽ legi raliter non ei datũ tale oꝛganuũ aut apta⸗ tus preccati Et ileꝝ in. viie Qui ſᷣm carnẽ ſunt tum cum natura in oibꝰ que naturaliter lal gque carnis ſt ſapiũt g vᷣo ᷣm ſpm̃ que ſrt fac qð decet ⁊ ↄgruit et ſufficit.Et vt aiũt * ſoũs ſentiunt. Itẽ in vij.cũ eẽmus in car ipſi phi qntomellus poteſt atʒ pfectius al non ne paſſiões pctõn qͥ ꝑ legẽ erat oꝑbat in terius mõi ergo non ẽ naturaliter id ẽ in⸗ eius mebꝛis noſtrꝭ vt fructificarẽt moꝛti. Nũc ſtitutione et conditiõe ſua pᷣmitiua coꝛpꝰ autem ſoluti ſumus a lege moꝛtis in ua humanũ tam caducũ et deficiẽs Caduci⸗ detinebamur vt ſeruiaꝰ in nouitate ſpiri tas ergo ⁊ deficiẽtia non veniũt coꝛpi bu non lus. Item in. v. ad gał. Spiritu ambula mano naturaliter. Sed aduẽtiue et illate tri te vᷣſideria carnis nõ ꝑficieti caro eiĩ tcd Amp. ſiue equu ſiue domu aie coꝛpꝰ⸗ n aiſel aduerſus ſpinitum ſ piritus antez humanũ noſes animam vo ſeſſoꝛẽ aut 6 ane ände nana quechcnvnltis illa habitatoꝛẽ nullomodo decuii ſeſſoꝛẽ eſſe be Heinde manifeſta ſunt opera car ppetue ſeſſionis. t equũ coꝛrelaliõʒ ba⸗ 4 nidend NR bgeign lsie Minn hi rise ☛ id r Wes ni Nud Hnersom 1* Kecdl “ nsng niagi enln tosn isis mioni eiees awo pri sor mon mitai rn Simiir em̃ le habẽt ꝑ modũ relatiuoꝝ e bere caducã Oppoſiton enim eadẽ optet eſſe ea que a parte generè habẽt. Si ergo ad inuicẽ ſunt aia humana el coꝛpus ipiꝰ vt ſeſſoꝛ ⁊ equꝰ qni inſidet vt inbabitatoꝛ ⁊ habitaculuũ tamẽ relatiua naturalr ne/ ceſſe ſit eẽ coequalia.Si aũt ppełua natu liter ⁊ indeficies ipſa ſeſſio a parte anime. Sinmiltr et inhabitatio a parte eiuſdẽ. Er⸗ „. go ⁊ coꝛrelauiões a parte coꝛpꝑis neceſſe ẽ eſſe ppetua. SFaciamꝰ aũt ⁊ iſtud plani us vt ipſi phi bene dicũt ꝓpᷣum ẽ anime ad coꝛpus. ꝙ hoc quidẽ eſt impatiuum ⁊? miniſtratiuuũ relatiua dicũt᷑ ad inuicẽ. Si cut ⁊ actus eoꝝ.Sicut eſt imperiũ ⁊ mini ſtratio naturaliter ergo coeqlia ſunt. O· ergo imperatiuũ indeficiẽs ꝑpetuũ in im perando neceſſe ẽ vt eius oppoſitũ in op poſito id ẽ miniſtrãdo ſit ꝑpetuũ et idefici ens. Similr ansſicut ſe hʒ impatiuuʒ ad impationẽ.ſic ꝓꝛſus miniſtratiuũ ad mi/ niſtrationẽ. Naturaliter igr pmutati im/ paratiuũ ad miniſtratiuũ vt imꝑatio ad miniſtratiõʒ.Quia ergo miniſtratiuũ de ficiẽs eſt a ſua miniſtratiõe ſeu moꝛte ſeu ſenio ſeu paſſiõe alia cõtra naturale eius ⁊ pꝛimitin inſtitutionẽ. hoc eẽ palam eſt cu pꝛimitiua inſtitutio eiꝰ reꝗreret illð eẽ ppetuuũ ſicui impaniuũ eſt eodẽmodo eſt inſeſfſiuo ⁊ ſeſſibili inbabitatio ⁊ habitali dine naturalis inceſſus. Ois aut natura tlis inceſſus rectusẽ.Ois ergo declinatio aà rectitudine ẽ ↄtra naturã ? moꝛãa igit᷑ et ꝓpter hoc neceſſe ẽ vt naturalis ſi: eis co euitas.nõ poteſt ergo eẽ vt alten ſic natu raliter phẽnis eẽntie.Alterũ aulem defici entis ĩ ppe. Amp.ſicut vita ⁊ moꝛs ad inuicẽ ſic moꝛtalitas ⁊ immoꝛtalitas na⸗ turalr qe ſunt otraria. Sic ergo naturalis moꝛs ⁊ vita nunq; ↄmuicant in ſubiecto nec illud ſibi ꝑciut᷑ aut diuidũt qð eſt di cere.qꝛ nõ accidit nec pᷣt accidere ꝑ natu⸗ ram alicuiꝰ ſubiecti vt ſ ſit viuũ ⁊ moꝛtu um Aut partẽ habeat ſilviuñ ⁊ parte moꝛ tus ergo moꝛtalitas? immoꝛtalitas natis ralrno amunnicat ſubiectũ aliqð necillò diuidũt ſibi. Naturalr at partẽ hʒ ſui im⸗ moꝛtalẽ. Homo aĩam vicʒ ergo reliqᷓ ps eius in caro nõ eſt moꝛtalis naturalłr.ꝙ ergo eſt moꝛtalis factũ eſt ei ex accidẽti. Amßp. ſi na ura nũq; ↄiungit vitam ⁊ moꝛtẽ in vno ſubiecto ergo neq; pᷣncipia garũ Qo em̃ facit natura in acnbꝰ hocin pncipijs eon ⁊ ecõuerſo.Cũ ergo immo: talitas ſit naturaliter in eſſentia huana.æ hoc ꝙ parte nobilioꝛi q eſt aia. Monali⸗ 1as nõ ent in eadẽ naturali.u igit in es riꝑ moꝛtẽ naturalr.qꝛ ergo natura bꝭ ona ppetuãda erat ? ranſſerẽdus erat 7òᷣ ad immo:talitatẽ qᷓntũ erat ð ↄditiõe ſue cv) ſit erit hoc neceſſario ab accidẽti necẽ ob iectio.ſi ꝗs dicat ꝙ ĩ ꝑalitico ⁊ habẽte mẽ bꝛum aliqõ aridu ↄiuncta ſt lanitas egri tudo et moꝛs ⁊ vita.Oꝛ hoc nõ eſt ꝑx natu ram ymo p nature leſionẽ. Natnra autẽ per ſe nõ opatur leſiones ſuus. Amp̃. moꝛtalitas ⁊ immoꝛtalitas oppoſita ſũt. Neceſſario ergo erũt circa ide ſuſceptibi⸗ le ⁊ hoc ẽ viuẽs. Neqʒ eĩ moꝛtale neq; im moꝛtale pᷣt eẽ niũ viuẽs. Similłr ⁊ phẽni/ tas vite ⁊ deficiẽtia illius nõ niſñ circa vi/ tam Abſciſio auũt vite moꝛs ẽ ↄtinuatio at ppetuatio.Sʒ nec babitꝰ p pꝛinatiõʒnec alterũ ↄtranioꝝ per alterũ fieri hʒ natura liter. Ergo ↄtinuatio vite hũane nõ hʒ fie creatiõis. Ad hoc em̃ creatus erat ipp fuit ergo traſferẽdus ꝑ moꝛtẽ qꝛ pꝛiuatiò non debuit eẽ ad habitũ Q igr moꝛs interue nit ĩ ea inter vita nature ⁊ vitã gloꝛie. Nõ eſt naturalis oꝛdinatiõis naturalr ei pl⸗ diſtant moꝛs ⁊ vita q; vita ⁊ vita vtpote nobilio: ſiue felicioꝛ ergo cũ a vita incedi tur ꝑ moꝛtẽ ad vita nobilioꝛẽ incedit᷑ p id gqð eſt remotiꝰ adid qð eſt ꝓpinqus. In ceſſꝰ ergo ad moꝛtẽ declinatio ẽ a rectitu⸗ dine naturalis inceſſus. Ois aũt natura⸗ moꝛs ↄtra natura ſt human. Cuius em̃ finis otra natura ⁊ motus ⁊ vita ↄtra eaõ eſt. Mergo moꝛimur nõ nature ẽ ꝓpuʒ ymo extraneũ ⁊ illatiũ. Ampᷣ.quicꝗd natura intẽdit nõ eſt ei impo ſſibile nihil eni intendit fruſtra vel vane. Fruſtra aũt ⁊ vane intẽderet qð ei eẽt impoſſibile acq rere. Itẽ quicqd aia naturaltr in vita repu gnaſq; patit᷑ ↄtra illa ẽ.qꝛ genus ↄtinua/ tiõʒ vite ſue naturalr intedit⁊ qrit natura hua na ⁊ moꝛteꝭ Pugnaͤ inuitaq; patit WManifeſtũ ẽ Anoꝛtẽ illaꝝ ⁊ vite eẽ cõ tinuatiòʒ naturali non ſolũ poſſibilẽ ſed debita. Nihil ei qritnatura naturalr niſi gõ ẽ ſibi debitũ. Manifeſtü ẽ ergo vi⸗ te ↄtinuatiõeʒ hũane nature eẽ ablata et moꝛtẽ non eẽ vite humane ↄfirmatioʒ. G potius abſciſionẽ necẽ ſimle de vita bꝛu⸗ toꝛum aialium.qꝛ illa coꝛpalis tm̃ eſtvt ni hil pᷣt n Nilitatt extra vel vltra corpꝰ⁊ ioõ ↄditiões coꝛpis ſeqt. Neq; vereſileẽ na/ turã bꝛutalẽ inuita atʒ repugnãtẽ moꝛtem accipe niſi foꝛte violẽta ſit ⁊ llats. Segſ 5 X „ QKEur deus hbom.. ſenio ⁊ naturali reſolutiõe adueniat om/ nino eã nihil moleſti hre veriſile eſt. Na⸗ turales em motus omino immũes ſũt a laboꝛe fatigatione et moleſtia. Adnoua⸗ mur etia ad hoc ꝑ naturalẽ luctũ caroꝛuʒ et planctũ ꝗ infuneribꝰfieri ↄſueuit.Iſte em luctus q: oĩm ẽ ⁊ apud oẽs neceſſario naturalis ẽ Et ꝓpt᷑ hoc tanq; vox nature eẽ mẽdacẽ.qꝛ ergo hac voce clamat natu⸗ ra hũana vbiq; moꝛtẽ extremũ in maluʒ ſuũ eẽ. Neceſſe ẽ eſſe moꝛtẽ extremũ ma/ luʒ hũane nature hoc malũ intelligo coꝛ/ poꝛale. Si aũt eẽt moꝛs vite cõſumatio ⁊ naturalis curſꝰ expletio eẽt bonũ nature tinis quẽ intenderet. De fine aũt quẽ in ctatig ⁊ gaudiũ igr neceſſario moꝛs ẽ vite abſcino ſiue pᷣſciſio nõ eius impletio.ẽ er/ go plaga mortis ſiue danatio illata hũa eio generi⁊ aduẽticia nõ,pᷣmitiuia indita deovel innat.. . Uarta vo radix quã pᷣmiſimꝰ eſt naturalis nr̃e rectitudis incuruna⸗ tio. Rectitudinis dico ſpũalis cui atteſtat᷑ ipᷣa rectitudo hũani coꝛpis. Cete ra em̃ aĩialia vt ait Tulius natura deiecit ad paſtũ.ſolũ hoĩem erexit ad ſydera. Si mile ẽ illud os hominũ ðᷣt celũq; videre.⁊ Aneſallter in oĩ ſpẽ. Aliã figura corpis et ſinguloꝝ mẽbꝛoꝝ aiʒ cõpenſio nature in teriou aſteſtat S vngues ſoꝛtes magni acuti aduncati ⁊ dẽtes ⁊ oꝛis fixio magn alteſtat᷑ rabiei. Sicut apꝑe:in lonibns. Lotraſiũ vero atteſtat maſuetudini ſicut appet i boĩbꝰ. pᷣa ergo rectitudo hũani cotpis indicic eſt e᷑ne ⁊ naturalis rectitu dis. Curuitas ergo quã ecõtrariovidemꝰ in hoĩbꝰ ẽ hũane nature illata. Curuitas aũt ẽ qᷓ interius eiꝰ declinatꝰ ẽa ſublimi⸗ bꝛ.i.ſpũalibꝰ bonis gꝓmalis agnoſcẽdis o atʒ vidẽdis ⁊ ſentiẽdis. Incuruatautad minima bona ò ſuũt trena atʒ carnalia il/ ludẽduſq; ab eis erroꝛibꝰ ⁊ fantaſijs ⁊ oꝛ nand⸗ olicitudinibus. Silr er affect⸗ in PHaalibaretnis bonis et malis pene fun ditus ẽ abalienatus.qꝛ ergo incuruatio ⁊ rectitudo qria ſt᷑. Rectitudo aũt ẽ natura lis erit neceſſario incuruatio coꝑrra natu ram Cũ ſit naturalis egritudini leſio atʒ plaga. Amp. iſta curuitas ẽ ſilitudo ꝗᷓ dam bꝛutoꝝ aialium et eqtio qdam na- turaliter aũt eſt hõ ſublimioꝛ q; bꝛuta et habẽdus vocẽ aũt nature impoſſibile eſt Tendit natura nõ ſolũ non ẽ ei doloꝛ ſiue moleſtia cũ illum adepta fuerit. Sʒ dele⸗ 1 vita eius nobilioꝛ igr adeq̃tio ad illa ina tura ⁊ aſſimilatio ĩ vita cũ iſta duo pacia tur et cõtrahat et ip̃a ſua oꝛigine pene ſe aduẽticie⁊ illate ipᷣe quoda eſt bꝛntũ aial lege pᷣmitiue cõditionis. Hoc videmꝰ na ſci hoĩeſn ꝑ viciũ oꝛiginis. Aial enim aĩal naſcitur pᷣmitiua lege ⁊ conditiõe naturę Hõ autem naſcit alal ea aialitate ð qᷓ ſu⸗ perius locuti ſumꝰ. Naſcit ,30 eiꝰ con⸗ ditionis et ſtatus cuiꝰſt᷑ ipſ le ſua et nobilitate uaturali natura hũa/ na ſed depᷣſſa ab altitudine qᷓ debuit eſſe bꝛutis ſuꝑioꝛ.et de generata a nobilitate q̊ debuit eẽ bꝛutis lõge pᷣſtantioꝛ.Deoq; quadãa aſſimilatiõe vicinioꝛ. tranſſoꝛma⸗ tio igr iſta mõſtruoſa pene eſſe dubitari t ſtatt ſcꝛuta aialia per natura. Ho ergo naſcit in ſublimita/ non põt.qꝛ homo compꝑatus ẽ iumentis inſipictibus et ſilis factue ẽ illis Amp. ſi conſiderauerimꝰaliq́s hoĩes in ſtatu re qles naſcunt᷑ videbimus manifeſte illos hoĩes.Ceteros aũt q̃ſi iumenta iſta auteʒ ctitudinis naturalis. Ceteros autẽ hoies mileria vt eẽt qſi iumẽta nec anteq; naſce rentur merueruũt cũ non eent neq; poſtq nati ſunt qꝛ ſᷣm hoc eſſet inflica eis pena iſta qua illa meruiſſent. Qu tales nati ſini ſine menito ergo ſuo nati ſt tales. Qnia ergo naturalis rectitudinis nobilitas iu⸗ re erat eis debita. Et ceu eſſet ablata necceei ſe ẽ vt aliquo indicqte ſit hoc factũ.Ourii ⸗ ſima em̃ pena eſt hoiem qſi iumentũ fienri et conira haturà h umanãa indubitater eſt 1 tanq; magna et eius depſſio et vilificanlo Eſt ergo aduenticiũ et illatiꝗ. Amp.i conſideremꝰ amoꝛẽ coꝛpalis voluptatis et vincula deſiderioꝝ hmõi et locum mi ſerie iſtius. Inueniemꝰ? locũ iſtuʒ carcereę 4 inueniemꝰmiſeruʒ hominèẽ in carcere ca⸗ thena et vinculis que oĩia iudicia ſunt pᷣ/ Ampliꝰ.ſicut incuruatio coꝛpꝑalis non poteſt eẽ niſi plaga et leſio illata incoꝛpe humano. Sic nec curuatio ſpualis i ipa anima.Sed neq; erroꝛe nature facla eſſe poteſt iſta incuruatio. Natura em vniuer⸗ ſaliter et cõtinue errare impoſſibile ẽ Hec auũt incuruatio etin om̃ibus ẽ et ipſe non interrũpuur. Reſtat ergo vt plaga iſta in curuatio plaga in qua illata humane na⸗“ ture vniuerſaliter. elſſet iſta incuruatio quẽadmodũ in bꝛui? nihil haberet turpitudinis vituꝑande in Amp. ſi naturalis amoꝛ:ẽ vel cathena deſideria vincla ergo cedentis peccati ꝓ quo iſta inflicta ſunt. . eb nalu pon guc eii dine non bus dia lure⸗ uit fole. gonte nen d euun⸗ wmuer 1hii laltl niha Ryone loent Geutur lnise pnune buma ne Ki wals ese⸗ acin rines eet mckbmie N Deeee Ke ere knſon eidtt AN Liſe dan Wiina wönfint eeeene Nd nenuita nine ntue 7 lere A See den NE ti pen i N 2 * ü Pmit, nincun pum otin ſign = non potius agen ti potnerũt a regẽte nec ꝑmitti nec immit⸗ +☛- „ Fo.. nobis. Sicut nee in ipis ? ſeq illã eſſet ad naturaʒ viuere in nobis ſicut ⁊ in illis.Et Vpter hoc dockne ⁊ diſcipline mon legeſ quibus paſſiones iſte aut cõpeſcunt᷑ ant extinguũt inique eẽnt qm̃ nature ⁊ dei oꝛ dinationi ↄtrarie 4 nituüt lu eẽt nobiſcũ de moꝛi/ bus q; cum bꝛutis.Moꝛũ etiaꝭ vᷣtutũ ſtu dia abijciẽda eẽt nobis tanqᷓ; inimica na ture.De hodcalomõ Eccleſ aſtes.vij. Cre auit deus hoĩem ſimplicẽ et rectum. Ille vo ſe miſcuit inſinui queſtiõibus. Aggre gantes aut ex hus qttuoꝛ radicibꝰ ſermo/ nem. Dicimꝰqꝛ oĩa iſta mala que enume rauimꝰ nõ ſunt caſalia generi hůano cũ vniuerſalia ſint atʒ ↄmuia. Calꝰ em̃ rar⸗ pticlarꝭ eſt.qꝛ ergo nec naturalia ſt᷑ nec miſſa aut immitopmiſſa Sed nec immit terent᷑ niſi iuſto iudicio. Tã nobilem em̃ crearura ſaam oeus z moin aductrtotz tantis afflictioibus affligi innocẽter q̃lit᷑ ꝑmitteret ergo iuſto iudicio patit genus humauu oĩia mala iſta. Iniuſte ãt iſta pa nt ſi iſta nõ meruit. Non aut meruitiſta mala in naſcedo vtiã oſtẽdimꝰ. Naſcen/ tes em̃ iſta mala ſecũ contrahũt et cũ iſtis neceſſario naſcũt ergo ea meruit in aliq⸗ bus qui vel nati nõ ſunt vel non tales na ti. Si em̃ tales nati eẽnt necario pctm̃ eos pcederet ꝓpter q in iſta danauõe naſce rentur. Manifeſtũ ergo aligs vel aliquẽ pceſſiſſe ab iſtis in numine a pctõ. ethoc effeciſſe vt talis id ẽ alalis atʒ moꝛtalis ex eo poſteritas naſcerẽt᷑. Jam ergo ſtabili uimꝰ oꝛiginale pctm̃ vtroq; modo ſue ac ceptiõis ꝗa oꝛiginale peccatũ dicit er eſt ſiſtud peccatũ q fuit meritũ et oꝛigo toti⸗ us dãnatiõis iſtius.Et ipᷣa oꝛiginalis da/ natio cũ qua oẽs naſcunt᷑ et certũ etiã fe/ cimus in aliquo vel in aliabus parentusʒ natu rã humana. et peccato oꝛiginali vi⸗ cio atʒ dãnatione olim ſuiſſe in numine ꝗ ſi adam ⁊ eua vocatifuerũt aut alijs no⸗ minibus nõ refert quatum ad finẽ quem intẽdimus vt magnũ eſt ſi nihil in hoc in⸗ fidelitas ſcpᷣture crediderit. WManifeſtum eſt ⁊ illud apli Ro. viij. per ea que dixi⸗/ mus el coꝛpꝰ quidẽ moꝛtuũ eſt ꝓpter pec catuʒ. Jam em̃ inueniũ eſt peccatũ ꝓpter dð danatio moꝛtis in fucta eſt ⁊ oꝛiginale vicium cõtractu erceptis quos builegio gratie diuina bonitas exemit.Si ꝗs aut naturã ſic in tituũt et bus tota poſteritas in dãõnanonẽ moꝛtis derelicta ẽé. Rñdimꝰ in tractatu de oꝛigi- nali pctõ Et ad hoc ip̃m rñũdemꝰqð iuſto di iudicio pcates ip̃Bi ĩ natura ſua coꝛrupti ſr penaliter q; ipſi culpaliter ꝑ peim̃ coꝛ⸗ ruperat. Loꝛruptio aũt illa naturali lege generatiõis traſfundi debuit in filios. Ef ꝙ fuerat pena m erita et inflicta parẽtibꝰ eſſet in filis p legem generatiõis tranſfu⸗ ſa coꝛruptio queadmodũ ſi merito pecca ti alicuius lepꝛa inflicta eẽt eidem et traſl⸗ funderet᷑ ꝑ legẽ generatiõis in filios. In patre qdẽ eẽt pena merita ⁊ inflicta lepꝛa ⁊ hmõi.n filus aũt eſſet qſi natura non aũt peccati pena nõ enim eſt in filijs — 2 tie qꝛ ergo nec naturalia ſt nec epeccato inflica. calalia generis ꝓuidẽtia regẽtis aut im Oſt bec q̃ medicina curan dũ fnit oꝛiginale peccatũ qꝛ et vuln? fuit in ppetratibꝰ 7 egritudo in oſte⸗ ris contrabẽtibꝰqua ſatiſfactioe emendãa dum. Quia reuera traſgreſſio fuit legt po ſite ⁊ alieni iuris inuaſio quo ſacrificio ex tum fuit et offenſa in deũ quo lauacro di ppetrantiũ. et poſteroꝝ naſcentin qͥ pec- cato redimendũ quia pculdubio venun datio fuit tam cõmittentiũ illud parentũ q; contrabẽtiuz poſterioꝝ inqrere tenta⸗ bimus. Et pᷣmum dicamꝰ illud qð cõtra gquerat q iuſticia dei vno peccate autdus ria cõtrarijs curant᷑ tam in ſpuaiibꝰqᷓ; in coꝛpalibus vt vicia vtunibus er effect= vwwYvw cioꝝ et opa effecibꝰ virtutũ et opibꝰ. Dde inde quia par aut maio: dʒ eẽ ſatiſſactio traſgreſſiõis.Et dʒ eidẽ eſſe cõtraria Pꝛo mus Quia pᷣmũ peccatũ nceano inobedi entia fnit ⁊ auaricia atʒ ſupbia. Qualiter ciũ oĩs peccati ſupbia.Et illud in.vj. pᷣm ad Zby. Radix omniuũ malon cupidita Et iliud peccatũ eſmictũ vel factuʒz vel cõ cupitum contra legẽ dei. nõ nunc ꝓban⸗ dum ſuſcepimꝰ licet ꝓbalio expedita ſir. Peccatum em̃ nihil aliud eſt qᷓ; diſcoꝛtio a recłitudine Circa idẽ autem inqt Ariſto teles ſunt rectitudo ⁊ peccatũ.nolens in⸗ dubitanter rectudinẽ ⁊ peccatũ eſſe cõtra ria. Reciitudo aũt eſt que et dʒ regularia eſſe toti wmite diuine nr̃e volũtan qua lex eius expᷣmit. Popter hoc idẽ eſt declina re a lege ꝙ clinare a rectitudine diuine volũtaus.Et ideo declinare a iegeveniſ „½ 10 . L,zur deus homo. „ ma rõe peccare ẽ Supꝑbire vᷣ̈o iurta rõnẽ per hũilitatẽ que eẽt oĩmoda dominatio e verbi ipius ſuꝑ ire ẽ hoc eſt ſuꝑ ſtalũ ſibi ne oĩmode fᷣuitut aſſumptio. Hoc auteʒ Pel ppetentẽ ⁊ ↄgruũ ire et hoc tũc fit cũ aco⸗ fuit in deo nr̃e hũanitat aſfumptio.So n miſſa ſibi ãminiſtratione ſeu in ſeip̃o ſiue lus aũt deus in alto ẽ oĩmode dominati⸗ un . in alus in eoꝝ danationẽ quis ꝓſilit vtin onis.⁊ nos ĩ inſimo oĩmode pᷣnitut.De⸗ ne gabꝰᷣ debuit eẽ ſeruꝰ diſpẽiatoꝛ atʒ miſter ſcenſiœergo a ſuo alto adnr̃m infimi de g ſegerʒzdñm ꝓpᷣa volutate ãminiſtrare vo ſcẽſio fnit⁊ hũiliatio quã requirebatpme pi lensqð aliena tm̃ fuerat diſpẽſandũ. cu huane ſuꝑbinõis emẽdatio. Eſt em ei ẽᷓ o „Ee . pigditas aũt eſt velle ſuũ facere vel ſuũ ha lis q ᷣm eoſdẽ terminos.Aſceſus enim ? ſel bere qoð habendũ fuerat alienũ Auaricia deſcẽeſus ſᷣm eoſdem termiuss neceſſario L So a ꝓpᷣare ſibi ꝙ ↄmiſſum fuerat ad di- ſunt eqles. Eſt ⁊ cõtraria qꝛ generalr mo⸗ A “ ſpenſandũ.Et ꝓpier hoc cupiditas oĩs et tus ad cõtraria contrarij ſt. Amp̃.oĩ⸗ deun . auaricia furtũ eſt ſpuale. Duʒ res aliena moe ſeruitut abiectio oĩmode pᷣnitu⸗ lis. ſpnualiter ꝑ cupiditatẽ rapit aut ↄmiſſa qᷓ tis aſſumptio ſeu ſuſceptio cõtrarie ſunt?- iV ꝙ beneplacito ↄmittẽtis diſpẽſanda erai edqles ergo cũ aliera fuit peccatũ pᷣmi pec⸗ Ale ℳ apꝛopꝛiatur. Quia ergo in oĩ peccato iſta cantt hominis neceſſario fuit emedanda Do ↄcurruũt. In omni em̃ pcto ⁊ diſcrepaʒ per altera ergo neceſſe fuit aliquẽ aſſume laſ tur a rectitudine diuine volũtatt ⁊ alienũ re oĩmodam fuuutẽ vt peccatu illud emẽ i ↄcupiſcit᷑. Aut in ꝓpᷣum vſurpat᷑ ⁊ intelli daretur. Non potuit ai illa aſſumere ni ſdi gimes rem alienas etã noſipos vires no ſi g expers eiꝰ erat pentus. Solꝰ ant os 4 ſtras mẽbꝛa ⁊ coꝛpus ⁊ oĩa alia. Hec em̃ immunis erat ab oimoda ſeruitute Ois Sj oĩa nobis ↄmiſſa ſt ad aduertendũ ꝓ di- nanqʒ creatura oimode ſeruuun eius et laſe uino beneplacito volutatt.Et ꝓpter hoc erat abnoxia et ſubiecta. Amp. omni isſie inquocuũq; eoꝝ vſum ꝓpᷣe voluũtat nobii mode danationis vſurpatio furtaʒ cota erur vendicamꝰab aminiſtranõe in dñatiõey riam habebat ⁊ eq̃lem oĩmode danatio⸗ ðͦðͦðJ”ð in illo oſtendimꝰ. Et qð nobis ↄmiſſum nis ſpontaneũ exinanitiõʒ ſeu depoſuiõz iſe eſt auare furtineq; nobis appꝛopamus. MNec alind poteſt eijinueniri eqle atʒ con Rer non pot aulem dubitari ꝗn in oĩ opere trariũ ergo neceſlario emẽdenda fuit illa ded malo in aliquo eoꝝ que enũerauimꝰ ꝓ vſurpatio per illa ⁊ hoc nihil auud fuit q; on nra volũtatex cõtra dei volũtate vtamur qð legitur ad philippᷣ. Et ſemetipᷣm exina i Manileſtũ ẽ ergo id in quo erramꝰet niuit foꝛma ſerui accipiẽs. Et id qðᷣ legitux ne dicam? qꝛ manifeitũ eſt exhijs que dixi xxij.luce.Ego aũt in medio veſtrũ ſu ſicut da mus qmm peccatũ pꝛimoꝝ hoĩm qui pecea qui miniſtrat.Et mathei. xx. filiꝰ hominis lan uerũt neceſſario fuit ſupbia auanicia ⁊ in non venit miniſtrani ſʒ miniſtrare. Si ꝗs . obediẽtia. Ex radicibauũt poſitis ſupia autem direrit quia vſurpate dominatio⸗ „ curanda fuit ꝑ huũilitate, Auaricia ꝑlargi nis depoſitio ⁊ reditus ad infimũ ſue ſer⸗ 6 . igatem ⁊ inobediẽtia ꝑ obediẽnia;ʒ. nitutis debeat eẽ emendatio huius vſur/ De medina contra lapſum. pationis errat indubitater quia hoc non dddo Hicipiamꝰ ergo ⁊? ꝓpſeqmur vnũ⸗ eſt niñ reſtitutio ipius ablan Dum ſeipᷣm de quodaʒ iſtoꝝ ꝑ ſe ⁊ dicamꝰ. qꝛ ſu ᷓ; male vſurpauerat ſibi vᷣo reſuuuit. Sʒ bbia illa fuit ab oĩmoda pᷣnitute vſurpanoonis adhuc iuiuriã ⁊ cõtumelis die . in oĩmodãa dnationẽ Qui em oimode ſer non emendat. MWanitfeſtu enim eſt aꝛ is uus eralſe geſſit dñmwel ſui ab alicuiꝰeo aliud eſt iniuria que domino irogat in bil O rum 6 ſibi com . . e — — — ll⸗ *rum ſibi comiſſa erat adminiſtrandum vſurpatiõe rei ſue. Aliud res ipᷣa que auſ⸗ ven P diuine beneplacito volũtatt vtẽdo eiꝰ feriur ⁊ damnũ quod irrogat. Peccatoꝛ iei beneplacio ꝓpᷣe. Certũ autẽ eſt ꝙ iſta ſu ergo quicunq; in redeũdo ad ſtatum pꝛiĩ. eeeee dbuio Hoy huilitatẽ eqlem atʒ contrariã qᷓ ſtinũ ſeipᷣm vtiq; deo reſtituit. Sed apo⸗ * * deſcenſio ab vnatione oĩmoda in illam ſtaſie iniuriã qna dᷣo recedẽdo intulit fui link ð oda⸗ ßuilutẽ oĩmode reuera ſe geſſit tutiſq; ſue iactura qua deo tꝑe peccati fecit ge . Zn pᷣmus ille peccatoꝛ.dũ in nullo man eoipᷣo ꝙ redut nullatenus emendanit Et G luntateiſten vieua eanl. Dinb̈az vo hoc inde palam eſt quia ſe toti debebar d pbitio iſta fuit ns moleuif. ergo ſu/ deo. debebat inſuper emendaʒ iniurie Datio ab aa 4 no e dnationis vſur duoꝛũ ergo factus ẽ debitoꝛ et ꝓpter hoc . imoda buitute emendada fut ſolute aliero tantumodo pꝛo reliquo ma 1 £ . . . . * O —☛ NN nh Mden munin Ae r. H R enc ngniiin es dn N nio Eunn ean dare Hihil enim erat tantũ infra pꝛrimos O . Fo. net obligatus. Manifeſtu eſt ergo qꝛ pᷣmi parentes reſtitutiõe ſue pꝛiſt ne ſerui tutis ⁊ aminiſtratiois iniuriam apoſtaſie nullatenus deo poterãtemendare. Sed necq; eua ſi magis ſerui vt ita loquar.ma/ giſq; ſubditi redirent ꝗga impo ſſile erat vt tantuʒ ꝑ humilitate deſcenderet infra ſe.qᷓutum per ſuꝑbiam aſcenderat ſupꝛa ſe hec aũt erat ſola ⁊ condigna ſaliſraciio vt quantũ ali aſcenderãt ſupꝛa ſe.tantuʒ aliquis deſcenderet infra ſe. Hoc aũt ſolꝰ Ddeus poterat vt diumꝰ. Et ꝓpter hoc ſo⸗ lus deus in perſona ꝓpꝛia pꝛimon parẽ/ tum ſuꝑbiaʒ huiliatione ſua potuit emẽ⸗ parẽtes aut eis inferiꝰ quantũ deus erat illis ſuperioꝛ Solus ergo deus potuit tm̃ o Ddeſcẽedere infra humiliado ſe qᷓntũ adam aſcẽdit. Aſcen it ſupꝛa ſe ſuꝑbe eleuado ſe. Amp. ſi oceſſerint nobis infideles qð ſcriptura dicit in iij. Geneſis. quia ex illa ſuggeſtiõe ⁊ ꝓmiſſione ſerpẽuna eri⸗ tis ſicui di ſci᷑tes bonum ⁊ malũ pecca⸗ uerunt. Deitan altitudinẽ ambiẽtes erit ꝓbatio lucidioꝛ qꝛ em̃ in altitudinẽ deita tis ſe extulerũt per ſuperbiam. Recte fuit vt emendatio huiuſmõi eleuationis eẽt depꝛeſſio ab alto deitatis vt ita ſibunuicẽ optarẽt᷑ trãſgreſſio ⁊ ſanſtactio. Ut quia illi ad humilitate hũanitatis in altitudi/ nẽ deitatis ſuꝑbitiendo ſe extulerat emẽ⸗ dationi ab illa altitudine deitatt ad hũili tatem hũanitatis deſcenderet. De auaricia ade. AUnc vero circa auariciã ⁊ largita niem diuicias ⁊ paupertates nego ciabuntur oſtẽdentes peccatũ pꝛi monꝝn parentũ non niſi ſatiſfactoõie qua ex- pꝛeſſimus qᷓntum erat de eius qualitate⁊ magnitudine emẽdari potuiſſe. Hoc aũᷣt dicimus quia nouimꝰdeo de ſue poteſta nis immenſitate alium modũ fuiſſe poſſi⸗ bilem. Sed peccati modũ ⁊ magnitudi⸗ nem hunc modũ requirere ſatiſfactionis dicimꝰ Si ego peccatũ illud fuit auaricia neceſſariũ fuit et poſitis radicibus vt lar gitate contraria curaret᷑. Contraria enim ſunt auaricia et largitas. Reſtat ergo in⸗ ter eas vt queratur equalitas. Neceſſe er go fuit vt qᷓnta erat auaricie rapina tata eſſet largitio largitatis.quia ergo rapina fuit deitatis. Hanc em̃ pᷣmi homines am binerunt vt ponitur/HNeceſſe fuit vt fieret * ct largitio illius eccotrario vt quam ausri cvii fuerant in rapiendo ſpũallter ſeu eupien ? do alienũ perditoꝛis pꝛimi ta largns eſſet in largiendo ꝓpeium repatoꝛ. er ideo qn tum fuit qð rapuerunt tantũ aponuit eẽ quod ipᷣe vonaret et hoc erat deitas h̊ ꝙ; habe? ex ſctura. Amp. oĩmode pau per fieri diues illo peccato ↄcupiuit ergo ecõtrariovt medicia rñder; ex eq ⁊ ↄtario ncce fuit vt oĩmode diues oimodo pauꝝꝑ . efficeref᷑.Oino aut paupꝑ pᷣmꝰ hõ erat ꝗ omnino nibil habebat ſuũ omnimodo diues Deus qui totũ habebat ſuũ inom nimode aũt pauperevſurpatio oimodaʒ diuiciarũ contrariũ habuu et eqle in om. nimodo diuite 7 apperitũ oimode pau- pertatis. Amõp̃. cu eſſet inne 00 6 — omnimodo paup id eſt omnino nibix bens per auaricia factus ẽ omnimode di ues.modo habens in hoc quidẽ facto nõ iure ſed iniuria ergo opoꝛtuit vt oi iure habens omnimode paupꝑ ⁊ non habens efficeretur.Et vt plamus faciamꝰ ꝙ dixi⸗ mus omnimoda omnino alienoꝝ vſur⸗ patio ꝑ omnimoda ſuoꝝ omnimode lar/ gitiõem emendada fuit. Nulla aũt crea⸗ tura habuit aliqd omnimode ſuũ pꝛeter peccatũ.Et ꝓpier hoc omnimoda omni⸗ no ſuoꝝ largitionẽ ſolus creatoꝛ efficere potuit.Sicut ergo ad ꝑ furiuʒ ⁊ rapinã factꝰ ẽ quaſi diues cũ nihil haberet. Siec opoꝛtuit vt deus fieret qſi pauper cuʒ oia ha beret.Et hoc videt᷑ pᷣdiuſſe Saomon ꝓuerb.xiij.Eſt quaſi diues cũ nibil habe at et ẽ quaſi pauper cũ in multis diuicus Sic apls cum in.viij.ſcðᷣe choꝛinti.expᷣſſe dicit.hoc ſcit inqt gratiam dñi nr̃i iheſu xpᷣi qꝛ ꝓpter nos egenꝰ factus ẽ cum eẽt 3 diues. Nõ pᷣt dubitari qm̃ ꝓapia diuiciaꝝ aſſumptiõe pauꝑtan⁊ largitioe ean eme denda ſit.hʒ eĩ vtrun q; oriũ in deovt oñ dimꝰ Item oĩmoda ſui ⁊ ſuoꝝ vſurpatio fuit pcim̃ pᷣmi parẽtis peccaãtis.ꝗ ſe tołlo ? ſuis ꝓpᷣa volũta& vſus ẽ cotra imperiuʒ dei illu iure pleniſſimo poſſidẽus. Ethee O vſurpatio nõ habuit contrariũ adeqtum niſi oĩm oda ſui ipᷣiꝰ largitionẽ. Oimode em̃ ⁊ iure pleniſſimo poſſeſſꝰ facius ẽ oĩ/ modo poſſeſſoꝛ legittime poſſeſſoꝛi abla tus ergo optuit vt dñatiſſimꝰpoſſeſſoꝛ fie 9 ret oiĩmode poſſeſſa⁊ ius oĩno nõ habẽti collatꝰ t hoc ẽ ꝙ dicit yſa.ix. Parnulꝰ natus ẽ nobis filius datus ẽ nobis. Et il⸗ lud redemptionẽ miſñit pplo ſuo Attende cõtrarietates eoꝝ poſſidere poſſidendi . 9 auffere ius omimodũ. 2 omimodã iniu riam aua riciã e tlargitatẽ.Et videbis per ſpicue q; alteꝝ fuit ſicut trãſgreſſio ⁊ alte L rum ſicut emẽda. Paratq; ↄtraria nec ali 6 bi potuit illa traſgreſſio ad oↄtrarietatem aðᷣquatã inuenire.Et ꝓpter hoc neq; me dicina neq; emẽdatiõʒ potuit aliũde hre Unc aũt perſequendũ erit nobis n terciũ ſc; inobediẽtia que neceſſa Ario pꝛimũ peccatũ fuit.Dicimꝰ er⸗ go qꝛ ino bediẽtia eius ꝗq omimodo tene⸗ at᷑ obedire que nõ habuu ↄtrarniũ ſibi adequatũ niſi obediẽtiã eius ꝗ nullomo do tenebat᷑ obedire.Eſſe em̃ non hʒ otra ℳ₰ℳ rium niſivnũ et obediẽtia nõ habet con/ — nſi in obediẽtiam Nec illa habet ↄplexionẽ que ↄtrarietatẽ efficiat. Sicut in libꝛo Thopicoꝝ apð ariſtoteleʒ didiciſti. Nõ potuit ergo inobediẽtia ei⸗ qui oĩſto tenebat obedire ꝑ aliam emen⸗ dari qᷓ; per obediẽtiaʒ eius ꝗ nullomodo tenebat᷑ obedire hic aũt erat ſolus deuſ Amßp̃.inobediẽtia illa fuit ꝑ obediẽti/ am emẽdanda. Sicut appet ex radicibui Is ab inicio poſuimꝰ.ga ergo nulla obe dientia inueriri poterat niſi in aliqᷓ crea/ turaꝝ aut ĩ ipo creatoꝛe neceſſario ꝑ obe/ dientia alicuiꝰ ex creatoꝛis aut ꝑ obedien tiam ipᷣius creatoꝛt. Non aũt per obediẽ tiaʒ alicuiꝰ ex creatoꝛis ꝙ inde ẽ manitfe/ ſtũ. vnaq q; crealura ex toto poſſe ſuo ⁊ viribaec ꝑ ſeipᷣaʒ ⁊ ꝙ le ipᷣaʒ obedire te nebatur actoꝛi ſuo iure creatiõis ⁊ conſer uatiõis ſue. Es quantucunq; obediret etia ſi totũ poſſe erpẽderet nõ ex olueret.niſi ꝓpᷣu ʒ debitũ „ Debitü inq; ꝙꝙ tenebat᷑ ratione ꝓpᷣe crea tionis nõ ſolug et ergo debitũ pme ino/ bedientie ſiue traãſgreſſõis. Sʒ neq; pᷣmꝰ⸗ traſgreſſoꝛꝑ obedientiã ſuam qᷓntumcun qʒ poterat inobedietie ſue debitũ exolue⸗ re Quantuũcunq; ei obedientiã deo impẽe * deret ad illa etiam ſine cedietie ſue debi te tenebat᷑ ergo alio vᷣbite tenebat᷑ ad il⸗ lam. IJllud ergo debitũ in eiꝰexhibitione nõ aliud ſolueret᷑. O⁊ aũt quelibet crea/ tura ad oĩmo da obediẽtia teneat᷑.⁊ ꝑ ſe/ ipᷣm debito innata abſq; vlla cõtracti de⸗ biti ſupadditione. Inde manifeſtũ eſt.qꝛ nulli ex creaturis licet naturaliter diuinii legibus aut regulis in aliquo cogtraire. „ Ad hoc igr tẽdit ratiocinatio noſtra ꝙ ꝑ nullius creature obediẽtiaʒ emedari po⸗ „itl il la ᷣma peccantin hominũ inobedi 9 * — £ ſ● QQCur deus boo. entia. quia ergo p obedientiã neceſſario in obediẽdo creatoꝛi ſuo — emendãada fuit ꝑ obedientiã creatoꝛis ex neceſſitate emẽdenda fuit. Neceſſe ergo fuit creatoꝛẽ fieri obedientem non ſolum obediẽtia que illã obediẽtiaʒ. Etiã tanq ſatiſfactis cõdigna equaret. Sed etiaʒ q́; illam tanqᷓ; moꝛbũ medicina ſaluaret.ni ſi em̃ medicina moꝛbũ iterimat ſanitas iſi poterit puenire Et iõ neceſſe fuitvt maioꝛ bedientia ꝑditoꝛis. Quia non ſolũdebe bat eẽ emenda illius⁊ ſatiſfactio. Sʒ eii am medicina. Hec aũt oĩa que ad hocpᷣ miſſis ratiõibus ↄſtruximꝰ paucis vbis comphendit aplus.ii.ad philippᷣ. Semet ipᷣm exinaniuit foꝛmã ſerui accepiens. o Amp̃.eẽ ſub lege ereẽ liberũ alege ſunt ↄtraria.eũ quoqʒ ꝗ ſub lege ẽ fieri extra le gem. hoc ẽ libenſe gerere lege ⁊ fieri ſbõ lege ſubditũq; legi ſe gerere ſt᷑ ↄtraria.q bus ſivniuerſali addiderimꝰ erũt contra ria adeclag⸗ eſt vt ita dicamꝰ hinc ꝙ eſt omino ſubdiſ re non erit aliud ↄtrariũ adeqᷓtum niſi oĩ no liberũ lege omino ſe ei ſubdere.ergo aliud non põt eẽ ſatiſfactio aut medicina illius. OQꝛ ergo petm̃ de quo intẽdimꝰ tlie fuit ꝙ eo omino ſubditꝰ legi omino libe ruʒ ſe geſſit. Neceſſe fuit vt ſatiſfactio eiꝰ ⁊ meditcina talis eẽt qua oĩno liber a lege ſubditũ oĩno ſe gereret. nullus aũt taus erat excepto creatoꝛe creatoꝛẽ ergo opo tuit fieri oĩino ſubditũ.Ois eniʒ cceatuna ſub legibꝰẽ creatoꝛ:.Sactus ẽ igr creatoꝛ ſub lege ſic ðt apls in uij.Gal. At vbi ve⸗ nit plenitudo tꝑis miſit.d. fi.ſuũ factũ ex mliere factũ ſub lege. Amp.nilla creatu ra potuit de ꝓpꝛio ſoluere debitum pcti illius qꝛ ſi etia ↄcedamꝰ aliqua creaturaʒ hre ꝓpᷣumtamẽ non hʒ illud niſi coõmiſ⸗ ſum vt potius alienũ ẽ.quicꝗd bʒ et totũ ſolutione potuit ſolui niſi debitũ quo illa debet. v̈bi gra. Cuiuſcũqʒ; pecunie ſoluti one non ſoluit᷑ niſi debitũ q̃ illa debet᷑.ſẽ tamen ipſa debetur. Si ergo ſeiſßam ſiue alið quodcũq; ex eis que habebat quecũ q; creatura ſolueret non ſoluebat niſi de bitũ quo ſeipaʒ debebat Nulla ergo cre atura ſoluere potuit debitum pᷣme tran greſſionis ſiue ſeipſam ſolueret ſiue ali⸗ ud ex eis que habebat et hoc eſt quia ex eęẽt obediẽtia redẽptoꝛis q;ᷓ ſeeſſerit ino ubditũ legi omino ſe liben gere hʒ ab alio.⁊ iõ totũ ⁊ ꝓ toto tenet. Oẽ autẽ alienũ debet eia à habet ergo ois creatura ⁊ ſe dʒ⁊ oẽ qð hʒ. Sʒ nullis rei vhi bitn neit Usl ſei⸗ diut gen aue ley lene vare yno⸗ huia do. unq erca ſtiob gtepe leepo riyeti ſeici nler feabi luſticä (ulpe dan luſti⸗ gge. fac oſte qui tede Vim ſpee ety lae rie lun nie am A diu do ket/ ſeße Wa Ue W i ens iia! NAAH a , 1 6 . 0 r RH . o. onius rei ſolutiõe nõ potuit ſolui niſi de/ bitum q illa dehebat vt dirimꝰ Amp̃. ncce fuit deũ miſereri generi hũano ſal⸗ ua iuſticia et iuſte agere cũ eodẽ ſalua mi lericðia nihil em̃ obſiſtere potuit iuſticie Diuiue que minꝰ meritã penam Afligeret generi hũano aut inflicta danatiõe relin queret niſi miſcðia. Simlret nibil obſiſte re potuit diuine miſcdie quo minꝰ aut mi ſerie hũani deneris occurreret aut ea rele uaret atʒ leniret niſi iuſticia.qꝛ ergo ĩ hoc vno et ex toto ſalua erat vtraq; vi generi hũano non habẽti vnde ſaniſtaceret. Nõ Dico ꝓ illo pctõ tantũ. Sed etiam ꝓ quo cunq; ſic oñdimus daretur. Unde ſatiſfa ceret condigne ⁊ ſufficiẽter. Per via enim tere poterat. Sanir miſcia abſqʒ; vlla di minutiõe ſuum explebat officiũ.Si ꝑ be/ neficiũ ſuum genus humanũ liberaret a miſeria. Hec eſt em̃ intẽtio miſcðie libera re ab inflicta miſeria. Et hoc erat intẽtio iuſticie ſatiſfactiõʒ condigna expetere de culpa Dandũ ergo fuit huano generi per dei miſcoiam tatũ. Ac tale beneficiũ quo iuſticie diuine ſatiſfaceret de culpa condi gne. Sic em̃ ⁊ obtinebat iuſticia dei ſanil/ factionẽ condigna. Hoc autẽ beneficũ vt oſtendimꝰ non potuit eẽ a pura creatura quia nulla pura creatura potuit exolue/ re debitũ niſi quo ipᷣa debebat id ẽ vt di⸗ ximꝰ. Illð ergo beneficiũ neceſſario fuit iple creatoꝛ ⁊ ĩ eo ſicut dicit pſal.Miſedia et veritas obuiauerũt iuſticia ⁊ pax oſcu late ſunt.Illð heneficiũ via fuit in q neca ria cõuenert. ⁊ qð eas velut ad pact oſeu lum ſociauit.Dũ eni altera ꝑ viaz ergen tie condigne ſatiſfactiõis.Altera auũt ꝑ vi am omimode remiſſiõis incederet obuia Altera alteri nũq; veniſſet.niſi altitudo diuini conſilij ambos in vno illo benefi⸗ cio velut pacis oſculo qð eas in ſe iunge⸗ ret ſociaſſet eas. Itaq; beneficiũ illud in leipo ita ↄiunxit Dũ vł q; qoð regrebat ex hibuit Et beneficiũ illud vt diximꝰno po tuit eẽ pura creatura. Sʒ ipe deus media loꝛẽ ſe interpoſuit nõ ſolu inter ſe hoies. ſz inter ſua miſcoiaʒ et veritatẽ. Per ipᷣm ei vterq; ſatis factũ eſt ⁊ in eo vtraq; ob/ tinuit q volebar. Amp̃. genus hua/ num de lacu miſerie? de luto fecis raſfe⸗ rendũ erat in regionẽ beatitudinis. Sed non eratvia qᷣ uluc traſferri poſſz niſ ſpes illuc daret pneniẽdi. Dpes aũtpueniẽdi non niſi diuino adintoꝛio et gratia fnit er go ĩ eo eratæ deſideriũ ĩflamandũ hbmoi 7 ſpes ita fulcieda.Quia ergo amo: amo re cõuenientiꝰ accẽditur ſicut ignis igne. Decuit aũt ſapietiſimũ vnunqoq; quod faciebat mõ conuenisetioꝛi facere. Decuit ergo illũ amoꝛẽ noſtrum amoꝛe ſuo accẽ⸗ dere.Nullo aũt mo do cõueniẽtius ignis qᷓ; igne accendit᷑ nec coꝛꝑalis nec ſpuůalis Ampᷣ.non eẽt dignus ma vt ẽ amoꝛ. ri ſi ijfe nõ amaret.⁊ ꝑditio quodamodo eſt non amare amateʒ ſe. Sed amoꝛe pꝛe ueniri liberalitatè ẽ non em̃ patit᷑ liberali tas ſubiectũ ſuũ pꝛius amari ab aliquo. dilectiõeʒz ip̃ius.Ad dilectionẽ aũt ipſius nò erat via vlla recta atʒ conueniẽtioꝛ ni⸗ ſi coꝛrelatiua dilectio eius ad nos. Gʒ ne q; illa via erat ad nram dilectioe; in iᷣm niſi ꝑ ſui ꝓbationẽ. Dilectio em̃ non alix dilectionẽ excitat q; per ſui oſteſonẽ ſeun ꝓbatiõʒ.neceſſe ergo fuit vt dilectiõʒ ſuã in nobis oſtẽderet.nõ decuit autẽ illũ vti niſi infallibili.⁊ vſqʒ quaq; indubitatie ꝓbatione opoꝛtuit ergo vt ⁊ ſignũ ſue di lectionis ad nos eet infallibile.⁊ argumẽ tum irrefragibile Non eſt autẽ reꝑire niſi vnũ tale ſignũ amoꝛis ⁊ boc ẽ maloꝝ ami ci pfecta coiunctio ꝑ hac ergo optuit deꝰ ꝓbare ad nos ſuã dilectiõʒ.qꝛ ergo non erat via nre reductiõis ad deũ niſi per no ſtrũ amoꝛẽ in ipᷣm nec ad nrj̃m amoꝛẽ via recta niſi per ꝓbatiõʒ ſui amoꝛis adnos ec erat irrefellibilis ꝓbatio dilectiõis niſi perfecta maloꝝn nr̃oꝝ coniũctio Ncce ergo fuit den genꝰ hũanũ gd ſe reducere volentẽ dilcõs ſuã in genꝰ huanũ pꝑfacta maloꝝ eius affumptioe oñdere. Ampᷣ. nibil adeo innatũ e ſuadere alienũ amo⸗ rem vt moꝛi ꝓ alio.hec eĩ ẽ radix indubi⸗ tata qᷓ oẽs hoĩes gaturalr vocent᷑ ad ꝓ/ batiõʒ dilectiõ is. Uñ ⁊ vnuſaſqʒ volẽes ꝓbare dilectiõʒ alteriꝰ in ſe ðt ꝙme mo/ reret ille ſi opoꝛteret. Iſta igr radice ꝓba tionis ſi neceſſe fuit vn ſapietiſſime diſou tantẽ deũ. Itẽ minus diligere ⁊ plus dili gi maioꝛẽ dilectiõʒ exigere. ⁊ minoꝛẽ im/ pendere iniꝗtatt ẽ. Sicut in alis donis⁊ benefici ſe habʒ. Maioꝛa em̃ ab amico requirere quẽ quis velit ſi poſſit impẽde/ re iniꝗtatis eſt vere amicicie leſio qua er⸗ go diligi vult deus vſq; ad moꝛtema no * „* aliq̊ inq; nato q; ibſa amet eundem. — iſta obtinebat ius ſuũ iuſticia pleniſſime o ergo ad deũ nec modo erat via niſi en que pꝛo quocũq; peccato vel ampliꝰ pe/ „ Cur beus bomo. . bis debnit pᷣoꝛ. ⁊ tantã dilectionẽ oſtende re non ſoluũ ergo vſq; ad extremi mali qð ẽ moꝛs ↄmũiõʒ diula dilcõ extẽdit ĩ ami cos veꝝ etiã vſq; ad inimicos. Amp̃. amicicia eqparantia eſt in pᷣdicamẽto re/ lationis equiparat enim ⁊ adequat ami/ cos.Eodẽ ergo iure eadẽ legevti debet al ter in alterũ igr quicꝗd debet alteri alter ranõe amicicie debet ⁊ reliqui illi Si igr ratione amicicie dʒ genꝰ humanũ deo vt moꝛeat pꝛo illo debet eodẽ iure hoc ipᷣm deus eideʒ. Amp̃. aut potuit diligere deus genus humanũ vſq; ad moꝛtẽ ſuſci pienda ꝓ eo aut nõ potuit. Si potuit er⸗ go tantu dilexit ab ererno qm̃ dilectio nõ gcipit in ſe aut magſ aut minꝰ ab eterno ſuſcipiendã moꝛtẽ pꝛo eo. Si autẽ nõ po⸗ tuit eſt ergo minꝛ amicus generis hũani q; geꝰ humanũ ipᷣius.que liberalitas ⁊ ec iniquitas lõge eſt ab eo.Si aũt volue rit tergiuerſari ꝗs per hoc qð amare eꝗta te dicit de deo ⁊ de nobis. De illo em di/ citur eẽntialiter.de nobis aũt ſᷣm accidẽs ⁊ participatiõe.nec ſic effugiet. ꝙ em̃ non hʒ in effectu deus.erga amicos luos.ncce eſt vt habeat in effectu er að eſſentialiter amare dieit᷑. Nõ ꝓhibʒ ado vel minnit dilectiõis effectũ. Sed potius adaugʒ in coꝛpoꝛaliter. Sicut em er bonitate ei⸗ el⸗ ſentiali maioꝛ beneficioꝝ ꝓſluit multitu⸗ do et copioſioꝝ in oẽs creaturas eo ipſe ꝙ eſt eẽntialis Sic ex amoꝛe eius eẽntiali eo ipᷣo ꝙ eẽntialis eſt maioꝛ neceſſe eſt redũdet multiudo donoꝝ ĩ amicos.Een cialitas em copioſitatẽ augʒ infõte.Et iõ neceſle ẽ vtaugeat aial augeat᷑ ⁊ fluxus NQõ em eentiaster calidũ eſt maioꝛes hẽt fluxus caloꝛis in alia ergo qð eẽntialiter amãs eſt copioſioꝛes habʒ redumdãtias amoꝛis id ẽ beneficia ⁊ dona in amicos. Si em̃ eẽntialiter amat neceſſario ⁊ fon⸗ taliter. Et ꝓpter hoc eta ſe copioſiſſimꝰ hmoi amoꝛ ⁊ in amicos redundãaãtiſſimꝰ Sic ergo ĩ exremo ⁊ ſupmo ẽ copioſitas in ſe. Sic ⁊ influxit ncce eſt vt ꝑueniat ad maximũ maximꝰ⸗ ãt fluxus amoꝛis ẽ id ẽ — maximũ opus eius maximũ vicʒ benefi⸗ ciũ ſuſceptio moꝛtt ꝓ amico. Sitc legit pᷣ⸗ mi.petri.i. Maioꝛe haãc dilectiõʒ ⁊c. Sie ab eẽntialiter amate ncce ẽ vt ſit naxim⸗ ſluxus amoꝛis ⁊ opatio ⁊ hocẽ moꝛi pꝛio amico ſuſceptio. Iße ergo eẽntialitas a⸗ moꝛ dinini ꝑ qu effugere ſe credebat ad uerſarius illũ maxime ↄpᷣbẽdit ⁊ qð intẽ⸗ debamꝰ efficatius ↄcludit. Intẽdentib⸗ aũt ꝑſcrutatiuſq; ſtatũ hũani genert cõſt derantibꝰ.Triplex indigẽtia in eo inueit᷑ Pꝛimo 3 em̃ ppłs multꝰẽ. ĩnũerabilis ⁊ pctõꝝ pᷣllutioibus a natitate ſua obno⸗ xius põtificali indiguit⁊ ſacerdotali quo lanctificaret᷑ officio. ꝓpt᷑ delictoꝝ multi⸗ tudinẽ innumerabile ⁊ magnitudine im⸗ menlſabilẽ. Scðo interpellałꝛe indiguit ⁊ aduocato.ꝗ cam eius tantã coꝛã deo ꝑ interpellatioʒ ageret.⁊ ei apð eũ veniam ⁊ gratiã impetraret.Tercio tot ⁊ tatis of⸗ fenſus ẽ qui ꝑ ſeipᷣm padcifacere deo non poterat mediatoꝛe opus habuit ꝗ partes ad pacẽ reduceret mediatiõe ſua ⁊ intuẽ dilexit deus genꝰ humanũ vſqꝗ; ad o tu. Si em̃ nec modica eccleſiaʒ eẽ decebat abſq; ſacerdote ꝗ ei ſufficeret ⁊ cõpeteret Siẽc em̃ vniuſcuiuſq; ptiailar eccie indi/ gentia ad ſui ſacerdotꝭ officiũ. Sic totiuſ generis hũani ad illius ſũmi ſacerdotis officiũ ex quo ꝑ locũ a ꝓpoꝛtiõe ſeqturvt ſicut q̃ſi nihil ẽ alicuius eccie particularis ſeu ↄuentus ad totã totius huani genert ecciaʒ aut indigẽtie ad in digetiam illius. Sic ceteroꝝ ſacerdotũ⁊ ſanctitas nihilſt in cõpatiõe ſctitatis aut officii illius vt ſit ille ſctũs ſanctoꝝ abſq; vlia cõpaniõe ſan ctiſſimus.Eodẽmodo⁊? ca totius generis hũani apud deũu ⁊ coꝛa deo agẽda aduo catũ reꝗrebat ſibi pio magniiudine ſua. SDic ⁊ cõpoſitio ⁊ pacificatio tatan ⁊ tot offenſan mediatoꝛẽ cõpetentẽ. Dico ergo qð eius ſanctitatẽ ncce fuit eẽ ſũma toniꝰ generè hũani ſacerdotũ vt eiꝰſanctitas ? merit? totiꝰgener hũani ſanctificatio de beret. Si ei nõ deberet᷑ ei exmerit: ꝓcul dubio nõ ſufficeret hũano generi ipetra⸗ re ſatiſfactiõʒ.ſufficiẽs enim ſacerdos ẽ qʒ ẽ ſufficies ex meritt. Impoſſibile ãt fuit vt pura creatura ea hr̃et meritoꝝ ſufficiẽtia vt ei deberet ex dei iuſticia totius genert hũani ſctiſicatio. Et hoc ẽ qꝛ quecũq; eẽt lanctitas ſiue vᷣtutũ ſen oꝑm aliena erat ab illa. et ei a q̊ͥ accepta erat totalit debe batf. Rõevo alienoꝝ nihil ei ð iuſticia de beri poterat.neq; enĩ laus alicui ꝓ factis alienis aut oꝑibꝰ deberi põt ergo multo foꝛtiꝰ neq; renũeratio.nõ enim in vanũ Dictum eſt laudate dñm in ſanctis eius. Amp̃.qcunq; eẽnt hmõi ſacerdoti ob ſegꝗa vel opera ſanctitatis poſtq; oĩa illa non eent niſi dona gratiſſima. Sicut di⸗ cit dauid in vltimo pᷣmi paralipp.Ecce in tiürci Sõ e en annii tahntgen Reſstni igein woeloc ie nn 1sbänr dden⸗ iirl Ae cnid lurtun dani ven inidid bin lunin/ n . ℳ quit domine que tna ſunt tibi obtulimꝰ ⁊ que de manu tna accepimꝰ dedimus ti bi. Et yſa.xxvj.oꝑa noſtra oĩa paratꝰ es in nobis dñe ⁊ ad phil.ij. Deus qui opa/ tur in nobis velle ⁊ ꝓficere pꝛio pona vo/ luntate. Quid aliud in ſeruiẽdo vel in of ferendo deo faceret niſi qͥ eius erat eideʒ faceret redditio aut ſuon apud eum cuiꝰ ſunt ne dicam tãti meriti.Sed nulliꝰ etiã meriti de inſticia eẽ debuit ſicut ſupꝛa me moꝛauimꝰ. Amp̃ᷣ.omniũ obſequioꝛũ ſuoꝝ quantacũq; eſſent debitoꝛ eẽt ſacer⸗ dos hmõi ex comiſſo ergo impeẽdendo illa ſe tantũ abſolueret.nihil aũt nouum apð deũ alicui alij impetraret. Amp̃. curramus ꝑ ſingulas vtutes certũ eſt g obſequiu qað deberet ſacerdos hmõi ðo ferrʒ neceſſe fuit abyſſos. vt ſacrificiũ uo iſte immẽſura biles abyſſi expiade erãt im̃ eſſet deo placitũ ⁊ acceplum. Et agpiue 1 toto poſſe ⁊ viribꝰ et dilectiõe vtrãq; per ſe etiam ⁊ ꝓ ſe egem exigebatur. ⁊ vtra/ q; ab eo requirebat Et adhunc modum ſe habet de alijs virtutibus. Cum ergo omnium virtutũ officia obſequia per ſe/ metipᷣm ſacerdos huiꝰ teneret. Ma⸗ nifeſiũ eſt ꝙ non ſufficerẽt eius opera qᷓ/ liacũq; eſſent.niſi ꝓpis debitis exoluen⸗ dis remanerent ergo adhuc oẽs ali obli gati eodẽmodo. Wanifeſtuͦ eſt qꝛ ſa⸗ crifitio quid alias debitũ erat generis hu mani. Satiſfactiõʒ impetrare non pote⸗ rat de iure et merito ſic per pecuniã alias debitã non poteſt ᷣm debiiũ ſolui. Cũ er go omnis pura creatura et ſe totaʒ et ſuas omnia deberet tanõ; aliena et ſibi cõmiſ ſa nulla ſui vel ſuoꝝ oblatiõe aliquid im petrare debebat ex merito apud deũ niſi ſoꝛte aut deus ſe obligaſſet ex pacto et ſe remuneraret debitoꝝ ſibi ſoluliõʒ aut de munificia ſua remunet᷑arevellet ſupꝛa de bitum hmõi. hHoc aut miſcdia iuſticia.qᷓ non eſt niſi queda ſolutio debitoꝝ.Ex ſa crificio ergo nõ debito alias ⁊ ſanctitate alias non debita. Sed adhuc ſpecialiter aſſumptus et acceptus. Impetrare opoꝛ⸗ tvit apud deũ generi humano gram ſan tificationis. nulla creatura pura habere potuit alias non debita qntum ad ſatiſ⸗ factionẽ humani generis ſanctitateʒ qm̃ oſm̃is pure creature ſanctitas ꝑ ſemela; „ debita erat deo oẽq; pure creature ſacr cium. Neceſſe ergo fuit vt ⁊ iſta ſanctitas et illud ſacrificiũ a non pura crealura ſu⸗ ſciperet ſeu aſſumeret᷑. Neceſſe ergo fuit ſummũ ſacerdotẽ humani generis nõ pu ram creaturã eſſe.Et ꝓpter hoc crealoꝛeʒ no generi impetraret. Amp̃ ſi vnaque q; creatura adeo onerata erat ꝓpis debi ſufficiebat alioꝝ poꝛtãdis oneribus. Et ſ» diligenter attẽderem? nihil poteſt aliqua creatura poꝛtare pᷣier ipa onera madato/ ꝛis que de illi impoſuit. Nulla enim eſt creatura que nõ legibꝰ et creatoꝛis regu⸗ lis ſubiecta ſit. ⁊ adeo occupata vt nihi habeat ſpacij ad alið faciendũ cum ipaꝝʒ occioſitatẽ puniat dñs Hili ergo pure cre ature totius hũani generis onus niſi ſtuil te et inutiliter imponi potuit.qm̃ ſi conſi/ derauerimꝰ abyſſos pctõꝝ totius hũani generis non vnã abyſſum. Sed F if ciũ quã tota illa peccatoꝝ immẽſitas diſplice bat. Iterũ ſanctitas cui totius hũani ge⸗ neris ſanctificatio ex merito debebat aut maioꝛ eẽ ðbuit aut ſaltẽ eq̃tis omniũ pec catoꝝ eius immẽſitati et tonus hũani ge⸗ neris in vnũ collecte ſanctitati.De iure ei nõ debet᷑ pꝛo quatocunq; obſequio niſi eqle vel minus. Maioꝛẽ ergo opoꝛtuit eẽ ſanctitatẽ ſacerdotis hmõi q; eſſet totius huũani generꝭ ſanctitas ⁊ q; eẽt omniũ pec catoꝝ eiuſdẽ immẽſitas. Ex quo appetq/ opoꝛteret ſacrificiũ illud maius bonũ eẽ qᷓ; eſſet malũ totius generis hũani pditio Et inſuꝑ maius bouũ eſſe vel eqleʒ ei bo⸗ no qᷓ; totius hũani generis ſanctiſicatio. ppet ergo nõ potuiſſe purã creatura eẽ vel ipᷣm offerẽteʒ vel ſacerdott. Ampᷣ. ſummũ ſacrificiũ totius humani generis ergo ſi purus homo fuit oꝑtuit vt nõ ſo⸗ lum ſibi ad placendũ deo ꝓpa bona ſuf ficerent. Sed euia vt de ſuppabundantia ſua toti hũano generi remiſionẽ omni½n peccatoꝝ ⁊ gralia ſanctificatiõis impetrra re ſufficerer. Appret ergo qnta eſſe debe bat in ea ꝓpᷣa ſufficientia.De qua ta am⸗/ pla ſuꝑ eſſet largitio qꝛ toti generi hũůano ad remiſſionẽ omniũ peccatoꝝ et adſane tificatiõʒ impetrãdũ ſufficeret.Eodemõ? de aduocato in cã totius hani generis inꝗrendũ erit.qꝛ em̃ per int pellatiõʒ agẽ⸗ da erat cã hmõi.ncce fuit vt aduocatus q̃ interpeſate cauſa iſta tonus huani gene ris agẽda erat.tata gratia apud deun tan taq;ʒ iuſticia in ſe pᷣdiius eẽt.vt eius inter pellatiõʒ et pᷣcibus cauſe iſtius expeditio qui ſuſcepto ſanctitate ſanctificatõs hũa/ — tantãq; iuſticiã tãq; do acceptavt merito illius ſuꝑ tot ⁊ tantt offenſis deꝰ merito placaret᷑ Et inſuꝑ ſanctitat gratiã toti ge neri humano.Deinde futura gloꝛia debʒ tribuere.Et q ↄtinua erat offenſaꝝ incur ſio ppetua peccaton pollutio.neceſſe erat vt ꝑhẽnis eet aduocati hmoi aduocatio 2 ſacerdott ſanctificatio.phennis em̃ cau ſe ventilatio ꝑpetuũ reꝗrit aduocan pro ciniũ.⁊ cõtinua pollutio otinuũ ſacerdo⸗ tis ſanctificantt officiũ ꝑpetue ergo neceſ ſe fuit aduocatũ iſtũ ⁊ ſacerdotẽ coꝛã doeoo ſtare ſiue aſſiſtere. Si vnꝰ ergo ſacerdos tonus hũani generis aduocatus factꝰ eſt ſacerdos ineternũæ aduocatꝰ ꝑhenis HNoc ẽ dicere ſicut legit᷑.vi.ad hebꝛe Gꝑ dotale ergo officiũ ſacerdorũ monialiuz ⁊ ꝓptex fanctitatt inſufficiẽtiꝰ. ⁊ ꝓpter vi teſipius incõſtantiã coꝛruptione et inter⸗ ruptionẽ toti generi hũano ſufficere non poterat.Eodemodo nec interpeilatio ad tate prociniũ. Ut ergo colligamꝰ hec oĩia dicimꝰ gꝗa culparũ Immenſitas ⁊ innũe⸗ rabilitas immẽeſitatẽ exigit ĩi aduocato iu⸗ ſticie ⁊ gratie.⁊ immẽſitas pollutionũ im menſitatẽ ſanctitatt in põtifice ⁊ inſinitas in vtroq; malo. Infinitatẽ requirebat in vtroq; bono ſibi oppoſito. Similrperhẽ⸗ nitas ⁊ ↄtinuitas vtriuſq; mali perhenita tem ⁊ otinuitatẽ exigebat remediatis bo⸗ ni. Adudcatũ igr debuit habere gen? hu manũ apud deũ ⁊ perhẽnis ⁊ ↄtinui pro cinij pontificẽ ſempiterni ſacerdocij.⁊ qui eẽt in vtroq; officio infiniti multi apðdeũ erat em̃ maloꝛũ pꝛo quibus remediadijs inſpiciẽdus etat infinitas Sufficere enim illũ opoꝛtuit non ſolũ malis que vel fuer̃t vel ſunt vel erũt remediadisvel abolẽdis Sed etiã omnibꝰque eẽ poterat.Illa aut ſunt infinita tã multitudine q; magnitu⸗ dine.opoꝛtuit ergo vt eijus gratia⁊ ſancti o tas eẽt infinita delere n ſufficerẽt. Opoꝛ tuit etiã vt eius ſanctitas.⁊ gratia a ꝓpis oneribꝰ ⁊ debitis eẽt omĩmoð de libera alias que ꝑ ſe nulliꝰ debiti oneribns alio rum ꝓ tantè debitis ſoluẽdis. negocijſq; exrxpediedis apud deũ eẽt poſita.?ad iſtõ myniſteriũ totaliter aſſumpta que oĩa in creatura pura eẽ non potuiſſe intelligen/ tibus ex dictis claruiſſe ſatis dedx vero pacificatio generis hũani ad deũ ad quẽ per ſeipᷣm accedere nõ valebat mediato⸗ rem regrebat manifeſtũ eſt mediatoꝛ vo Cur deus hbonmo. „ cõmunicare debuit cũ vtroq; extremoꝛi Si vo medius interuenire debuit. Sed em̃ ab altera pꝑte eè ſolũmodo alteri meri to ſuſpectus ee potuiſſet.⁊ cauſaʒ ſue ꝑpis agere viſus eſſet vt eẽt omino. ergo verꝰ medius ? mediato: inſuſpectus ⁊ vtrec parti indubitate fidei aꝶ fiducie. Sicerx dicit deus pr fiducialiter aga meo optuit vt vtrãq; naturã in ſe Siungger o in oĩ reperitur. Et hec quidẽ ratio eſt cuius rememoꝛatioʒ inferiꝰ faciemus. oꝛalis eſt Ampᷣ.hereditas onerata nõ deuolui tur ad heredẽ niſi cũ onere ſuo. Cur erge dictũ erat filio dabo tergẽtes hereditatez tua Et yYſa.xlix.Dedi te in fedus ppłi mei d hebꝛe Sp v poſſideres hereditates diſſipatas. Ek viuẽs ad interpella dum ꝓ nobis. Sacer ad hebꝛe.pᷣmo quẽ conſtituit heredẽ vni uerſoꝝn ergo ad vnigenitũ dei patris ad gquẽ plinebat hereditas ſetius buani ge neris ⁊ ad eundẽ ꝑtinebat ⁊ onus. Sed onus erat debitũ quo ſe ad totã poſteri⸗ tatem obligauerat adã. Et hoc erat debi tum obedietie quo ꝓ cõmiſſo malo ⁊ ali as obedire tenebat ergo illud debitũin⸗ cũbebat heredi gener hũani ſcilicet filio dei. Amplius. ad ipſum vnigenitum dei patris pertinetbat recuperare male- diſtacta ⁊ alternaa. De hereditate ſua et redimere etia obligata qñ non eſt qui re dimat alius. Quia ergo merito volebat ex hereditari meritovoluit⁊ velle debuit redimere adã qui pctõ peccati ſeiſßm ven didit et oẽm poſteritatẽ ſuã ⁊ hoc vite eo cuius eſt arbo: eiꝰ eſt ⁊ fructus. Cũ ergo Lota poſteritas ade fructus eius eẽ velu- arboꝛis eo vendito tota poſteritas eius vendita ẽ.Et ꝓpter hoc ab ipᷣo herede to la poſteritas opetèti peccato erat redimẽ da. Sed nulia creatura pura potuiteẽ pᷣ cium totius hũani generis.ꝛeciũ enim opoꝛtet equare rẽ que eo emit ſi iuſtũ pᷣ⸗ cium eſt.ergo neceſſe fuit vt ſeipᷣm daret. Amßp. quia ſuſpẽdiũ pena latronuʒ ẽ fures aut et latroni fuerunt pmi pctõꝛes vt iam oſtẽdimꝰ. Reos ergo ſuſpẽdio ſe fecerunt q pena ⁊ ſi iuſte eis infligeret᷑.tiñ non abſq; p iudicio ⁊ detrimento dñi ſui. Detrimentũ ãt donũ ẽ ſeruoꝝ dñi amiſ⸗ ſio.Amittebat aũt hmõi ſeruos dei filiui p ſuſpẽdin eoꝝ ⁊ ſum culpa ſua.ergo ⁊ ſi ſuſpendẽdi erant ſuo merito ꝓpᷣo.iamen non erat dei filius afficiẽdus dano vt ſala ua ergo eẽt? omino illeſa iuſticia nccano ꝑ aliu vel ab alio q; ab eo ſoluenda fuit — hmmöipe ſpendii encern pclo ?n punlot⸗ Ceturinl lioumc. ppalsen ſelinere⸗ onfiet Necannd⸗ nitrechp tin. g Mionhe nnut innleui nmmeit 0ot ſerortt ſbeſſee llsvte lonpalis. Eois Wupal Wanda neiſus plucha lerant ooni tam ge olat gin hes) Ans Whne i Abite ſomr il ner went Ninen! n et in⸗ wlin ert, michy, n 5 “ e,. 1 1. “ ſuthtt irn d uttan — Fo. hmõi pena. Nos aũt intelligimꝰ hoc ſu/ ſpendiũ infernalę vel eternale. De tꝑale em̃ certum ẽ quod non eẽt pena codigna pctõ ⁊ nos illud certũ alibi faciemꝰ in ca. pitulo ſcʒ ð et nitate penan futuraꝝ.Et vi detur iuſta ↄpenſatio ꝑ adeq̃tionẽ cõtra⸗ rioꝛum cõplexꝝ vt moꝛs eterna eius qui tꝑalis erat moꝛte tꝑalis eius ꝗ eternꝰerat redimeret᷑. Sũma ergo huius rõnis ẽ qꝛ non ſine iniuria heredis filij dei de pᷣmis peccãtibꝰ iuſticia fieret. neceſſario intue/ nit redeptio que illos a moꝛte redimeret etna. Sʒ moꝛs eterna moꝛtẽ eterna redẽ ptionẽ habere non potuit qꝛ moꝛs illa et na que eẽt alterius redẽptio.ſi par eẽt.eẽt inutilis cũ par danum afferret domino ſi minoꝛ eẽt inſufficłs.ſi maioꝛ eſſet daãnoſi oꝛ.nõ potuit ergo moꝛs e᷑na redemptio eſſe moꝛt eterne pᷣoꝛuʒ parentũ peccatiuʒ Neceſiſe ergo eſt vt ſit eterne ꝑſone moꝛs alis vt et᷑nitate dignitateq; ꝑſõe moꝛs tempalis.quãſmoꝛs eterna perſone tꝑals Et ſi quis dixerit qꝛ pᷣmi peccates non po/ tuerunt ſe vẽdere cũ non eẽnt ſui iurt nec mandatũ haberẽt ad hoc.ymo ꝓbibitõʒ ne iſtud faceret acceperãt ⁊ maxima et in pᷣiudiciũ domini ſui de ſe nibil facere po/ terant qð ratum eẽ deberet. Recte dicit ⁊ nos nihil aliud querimꝰ niſi vt ſaluũ eẽt ius dñi Non aũt poterat eẽ ſaluũ ius eiꝰ niſi per redẽptiõʒ.qꝛ niſi a moꝛte eripere tur e᷑na eterna poſieſſionis iacturã ac ſᷣni tutis eoꝝ incurrebal dñs. Si autẽ fures non ſuſpẽderet.iacturã ꝓpꝛie iuſticie in/ curreret ergo vt vtrũqᷓ; ſeruaret ſcʒ ⁊ ius ſuũ in ᷣuis ⁊ iuſticia in ſe. Neceſſe fuit vt redẽptioneʒ ꝓ eis daret.moꝛs vo redem ptionẽ non hʒ niſi moꝛtẽ hoc certũ eſt ga nullum pꝛeciũ eſt comꝑabile vite. Sicut dicit veritas in euãgelio Mathei. xvj. et Marci.vii.quã dabit homo ↄmutatioʒ ꝓ anima ſua.et hoc eſt qdð querimꝰ qua⸗ ſiter neceſſe fuit vt furis tpalis eternuʒ ſu⸗ ſpendiũ innocentis eterni redimeret tba⸗ le ſuſpendiũ. Amßp. iuſticiã ⁊ miſcdiaʒ oẽs vᷣtutes neceſſe ẽ eẽ in vltio ⁊ ſuᷣmo „ 2 vltimo vltra ꝙ ñ ſit cogitare miſericoꝛ/ diam. Sed ſᷣm magnitudinẽ ipſius.ſit et miſericoꝛdia illius cũ ipſo eſt. Sicut legi⸗ tur ecci.ij. quia ꝓpoꝛcionalia ſunt habitꝰ ⁊ opera eonvbi circũſtantie opera no im pediunt. Neceſſe ẽ opera miſericoꝛdia vt ſuo fonti reſpõdeat ꝑuenire ad ſupꝛemu vltimũ vltra ꝙ non ñſit cogitare opꝰ m Eber et de opere milcðie. ſericoꝛdie. Similr et de iuſticĩa neceſſe eſt extremũ aut et ſupꝛemũ opus miſcdie eſt extremã inimicoꝝ miſeriã ĩ ſeipo ſuſcipe/ re.neq; em̃ hʒ miſcdiam vltra inimicos. neq; opus vltra extrema miſeriam eoꝛuʒ quo ſe poſſit extẽdere.Si em̃ mulier extre mũ iuſticie ⁊ ſupꝛemũ ſupplicij qð alii de iuſticia infligendũ eẽ a ſeipᷣo ſolo iuſticie exigeret. et iſta duo in iſto fecit. qðᷣ tociẽs replicatũ ẽ euidenter appere vt em fieret de pꝛimo peccato iuſticia.a ſeipᷣo exigit pᷣ monꝝn peccatoꝝ ſuppliciũ.et hoc vt iuſticia pier; labſqʒ oĩ iniuriã altena. Sodemod ſubditus eadẽ fide ſibi tenent᷑.qꝛ ergo nilo fidelioꝛ dominꝰ excogitari poteſt q; deus neceſſario fidẽ qu requirit a ſybdi tis in neceſſitate debet ⁊ ipᷣe impẽdere ilł. Si ergo requirit ab illis vt in neceſſitate dz hoc ipᷣm eis impẽdere ergo ſi moꝛtem eius tpalẽ tantũ requirebat ereptio eoꝛu a moꝛte eterna in tata neceſſitate non po⸗ tuit eis denegare moꝛtẽ ſuam tpalem.g Amp.ſi ſine detrimẽto ſuo potuit eis pᷣſtare redeẽptionis illius beneſiciũ fidem eis iure dominatiõis debitam non ſerua bit. et inſupꝑ immiſericoꝛdẽ ſe eis exhibe⸗ bit Quis eĩ dominꝰ ſi ſine detrimẽto poi ſit ſubditoꝝ ſuoꝝ liberatiõʒ non querat. quis em adeo imilſericoꝛs e vt viſceſa ſua claudat miſero ſi abſq; detrimẽto ſuo q⸗ cunq; poſſit eius miſeriã releuare ergo qꝛ ſine omni ðᷣtrimẽto ſuo genert hũani mi ſerie occurreret deꝰ ſi ira occurriſſet vt fi⸗ des pᷣdicat neceſſe ẽ illũ ita occurriſſe.Et illa enim noſtre hũanitãtꝭ ſeſceptione ni hil ei ð hijs que ad deitatẽ pertinebat de perijt nihil aperte humanit ei acceſſit qðᷣ detrimẽtũ dici poſſit vł öbebat niſi moꝛs ipſa ⁊ vite quã hic ęꝗgit miſeria. Sed cum iſta miſeria quã hdbebat ipᷣe in humani⸗ tate ↄtinuauit diuine viſiois.gaudiũ qðᷣ animã ſua nec in ipᷣa moꝛie delſeruit. Ita enim fides pᷣdicat⁊ ila eſſe neceſſe ẽ quia ergo nulla comꝑpatio in magnitudine to⸗ tius illius miſerie pauꝑtatis ⁊ moꝛtis eſt illud gaudiũ domini. Ceteraſq; donoꝛũ et criſmatũ diuicias quibꝰipᷣe pᷣditus erat interius anifeſtũ eſt ꝙ non ſolum ꝑ il⸗ la compeſſabatur detrimentũ huius mi/ ſexie. Sed etiã incomꝑabiliter magis fe⸗ lix atʒ beatus erat interius quã eſſe poſſet miſer exterius.Et nõ interioꝛisvite in ani ma eius interrũpit beatitudinẽ. Sed ex △D 1 “ * ,. Z . ALuur beus homo. terio:is vite miſeriam. dimittamꝰ ãt hoc ſue ſeruitutis ꝑpetna quã deo qntum in N x⁊compemꝰad inuicẽ pꝛeteritas in eo paſ eis erat fecerat. qꝛ qð ipſe gratia ſua eos 4 S fſones ⁊ poſterioꝛes gloꝛias ſicut dict POe recupꝑayerat nõ eis erat cõputatũ ad ab, ce trus in pᷣmo canonice ſue ꝑſone etvidebi ſolutionẽ ſuam. Sed deo adhabũdantẽ S nn mus qᷣ non ſunt cõdigne ad illas. Ille ei miſcdiam. Adhuc ergo reſtat qᷓutum ad ppetue ſunt. Iſte fnerũt tpales. Si em ad eos ſaluendũ debiiũ obligate hereditat 50 elernas miſerias nõ habent compatiõey aut pꝛeciũ ab alienate. Adauc reſtat offe 1 eterna gaudia multomin? nec ad pꝛeſen rendũu obſequium placanoõlĩs. Adhuc de no⸗ tes. Deinde ↄtumelie et illuſões iudeoꝝ erat placatoꝛ vt diximꝰ qui aliunde qᷣren guun quid habent comꝑationis ad veneratio-⸗ dus erat q; ex genere huano. cuz genus ſſ 0 nes totius ppli Maniteſtũ eſt ergo humanũ nec ꝓiam accept beneficis ad Aq dei filius plus bonoꝝ abſq; vlla comꝑpa⸗ gratum ſola ſufficeret actionẽ ⁊ ad obſeꝗ uff ℳ tione habuit ⁊ hʒ in humanitate quã paſ oꝛum iam debitoꝛ contiuua exhibitiõem Mntt * — aß luit malon Abſqʒ ergo detrimẽto ſuo Opoꝛtuit ergo deũ ſibi ꝓnidere victimã lben Omnino erit iſte modꝰ redeptionis gene:O holocauſti Sicut dicit Abꝛahã. xxij. Geñ. u ris humani Non em̃ patitur detrimentũ ⁊ nouam victimãa alias non debitã nouũ laen ꝗ daꝑ nũmuʒ ⁊ accipit centu marcas. da q; pꝛecium ad redẽptioſfem celeſtis here/ hant ergo miſeria hũana hoc reqrebat vi divi ditatis.⁊ qð non alias deberet vt ſepe ia uns mus.⁊ nullũ ei ex hoc detrimentũ immi⸗ diximꝰ.hec aũt omnia ita diximꝰ ne cui lhho nebat. Neceſſe fuit vt hoc mõ redẽptiõ, vigdeatur vt penitẽtes pᷣmi ad dei gratiaʒ el ſaceret Amp̃.pꝛimi homines heredita redeuntes.nõ ideo credant ꝙ ex neceſſi⸗ Mu teʒ et᷑ne btitudinis ex pctõ illo pᷣmo amiſe tate ⁊ taq; ex illo ðbito reddat᷑ eis aut ali lnsr runt et ſuis poſteris abſtulerũt. Quia em enata vel obligata hereditas.quẽadmo⸗ hom ſe deo abſtulerant merito ſe ills abſtulit dum ſi quis iuſte ꝓ delicto ſuo amiſit ca⸗ el deus. et qꝛ ſe moꝛti id eſt dyabolo ad per- ſtrum ipam qua gratia domini ad qua re ded petud ſeruituteʒ obligauerãt cum iactura ſtituit tanta eẽ poſſu que caſtrũ reſtitui fa ð ippius ⁊ ſue ſeruitutè ꝑpetue.merito deus dat.Sicut ergo inter gratia reſtituta⁊ ca⸗ oß! quaſi obligatã detinebat.q̃ᷓntum ad eos ſtri reſtiiutiõem neceſie ẽ. Aut gratie ma⸗ pt celeſtẽ hereditateʒ donec ſe ⁊ ſeruicia ſua gnitudinẽ aut noua obſeꝗa ſupaddi. ſic min⸗ deo reſtituerũt et de condigno placerent ęæt ex hacparte verũ eſt. ꝙ penitẽtibus ce llat Duo ergo neceſſaria ſuerũt ad hoc vt ce/ leſtis hereditas reddit᷑ diuine gratie ma⸗ herie lelſtis eis reſtitueret᷑ hereditas. Sʒ ſe deo gnitudine. NHõnunq; tamẽ longis la⸗ ſion reſtituere nõ potuerat ꝑ ſe.qꝛ peccãdo cõ boꝛioſis obſequis illa reddit poſt grazʒ ſhia tinue infirmioꝛes dyabulo q; ſubiectio ante adepta. Nos aũt hic non attẽdimꝰ nian nes fiebat. Sed nec in eis aut in ſota po⸗ niſi in quirere qdiauris ſit de exigẽtia meri mir ſeritate inqaum erat poſteritas inueni- toꝛum buani generis vt ad deu redeat ? lioe ri poterat placatoꝛ dei cũ oẽs ⁊ naſcerent celeſtem hereditatẽ merito pctõꝝ amiſſlaʒ den peccatoꝛes. et pꝛia voluntate efficerent recipiat. Amp̃. qnaliter melius ꝑ iuſti Si⸗ magis puaricato:es Erepiio auũt de pta, ciam ⁊ micoiam ſuã ꝓuidere potuit deꝰ tae ie dyaboli non potuit eri niſ pꝑ gratiam generi humano de eis que ꝑtinẽt ad ſan⸗ utit o lſicnt et adepiio ptatis Rcius in eoos non eſt ctificationẽz ſalutem niſi dando eis ſacer han facta niſi per culpã Neceſſe ergo fuit vt ꝑ dotem cuius eẽt perhẽnis ⁊ aſſidua inter Dlryer grati iuſtificarctur qꝛ re erſ ubiecto nibil pellatio et neceſſaria er merit exaudinio Uyel aliud ẽ iuſtiſicatio niſi queda in ius dei er non potuit aut eſſe neceſſaria peo lolo ge i Fuitute de ſeruitute peccatt traſlatio. ¶ neri bumano ex menttis exauditio. niſi ðð poterat ergo redire ad deũ niſi per gratiã merita interpllatis ſufficerent. cuz neceſſe ei gua iuſtificaret. Sanctificati aũt ? iuſti⸗ haberent vtad opus alioꝝ vltra ſufficien R’”” ficati adhuc obligati hereditatꝭ xei erant tis ꝓpꝛiam habudaret. Amß. fulcien Ii nhil adhuc ſoluiſſent de ſuo In eo em da fuit huana diffidentia ne infirmitate ꝗ” „ eii unt Aatinto dei dono non ipnt pꝓpꝛia in deſperationẽ rueretet erigenda „ aaone potinsiora muer recipi⸗ fuit ſpe foꝛtiſſima vt oĩa dedi ame:e ⁊ bo Intuzad eos ren . degten Adbuc ergo nitate pᷣſumeret. ſeqʒ obtenturã coſideret ’ 9 remanfr güt oblis it obligata hereditas que neceſſaria eẽnt ad obtinenda eternaã i Snl uigatac ipis et ꝙ iactura kelicitatẽ. Lale quid ergo faciendũ ei fuit F Nüſu l Adorre delünei nats * 2 Eüee RNNY 6 ning “ ℳ 2 „ 44. won, 7 tt Fo. poſt ꝙ nulla ei reſtaret dubitatio defaciẽ dis.hoc auũt ſolù erat moꝛtis ꝓ nobis ſu/ ſceptio. hac em̃ exhibita de celerig ben efi cijs non poterat genus huani vlla diffi/ dentia heſitare. Sicut öt apls in. iiij. ad Ro.Qui ꝓpꝛio filio ſuo nõ pepercit ſed ꝓ nobis oĩbz tradidit illũ. quõ non etia nobᷣ cũ illo ola donauit. Jdeo at dixrimꝰ quia erigi opoꝛtuit genꝰ humanũ ſpe foꝛ liſſima in deũ.ne ꝓ magnitudine negocij et multitudine infirmitat ſue et heſitans diffidẽtia ⁊ gratuite et multitudine pcton terret deliqueret deſperatũ Contra terro res ergo moleſtiarũ ⁊ difficultatũ erigen/ dus fuit ſpe ⁊ coꝛdis magnificẽtia.⁊ ↄtra illecebꝛas retrabennũ ↄcupiſcentiaꝝ tra⸗ hendus fuit ſurſin amoꝛe foꝛtiſſimo alli gatus deo. ꝓpter qð ei ſe illi deus pᷣmum amoꝛe nimio colligauit et hoc ẽ quod le⸗ git᷑ Oſee.n. Infuniculis ada trahaʒeos ĩ vincu lis charitt. Certũ eſt aũt ꝙ nec foꝛ⸗ tius vinculũ cogitare potuit ad trahẽdũ homineʒ ad ipᷣm contra minã diffidentie ⁊ heſitationis ſuppiandũ. Si ergo hijs duobus indigebat huana miſeria.ꝙ in/ de apparet ꝗꝛ etiã hijs duobꝰ in adhibẽ/ tis vix ſurſum trahit᷑ amoꝛe et deſiderio. ꝓpter retrahẽtes cõcupiſcẽtias vix q quo minus ruat in baratũ diffidetie. Dũ diffi⸗ cultates ⁊ obſtacula.dum infirmitatẽ ſuã per tantũ fulcimentũ ſuſtinek. Amp. ſi omniũ recte phantiuʒ vna ẽ indubitara inia homin? eſſe deificandũ ⁊ hãc eſſe glo riam ad quã rec:itudine vite ven it. Quid mirum ẽ deum factũ eſſę hominẽ ꝑticipa tiõe humane nature. vt homo etia fieret deus congruẽti ſibi ꝑticipatione deitatis ₰— — Sic em̃ longe ẽ huana natura a ſublimi⸗ rate deitatis vt deitas ab hũilitate huani tatis nec difficilioꝛ putari dʒ deſcenſio ad hanc quã aſcenſio illius ad illa. Si quis dixerit qꝛ non potuit fieri ta longe ab in⸗ uicem diſtatia naturaꝝ tata ap oximatio iam de diuine potẽtie limitibus. et de ea menſuraãda qua ↄſtat eſſe immẽlſaʒ ad di ſputandũ nos ꝓtrahit.in quo nõ eſt du/ bium q tutius ẽ ample magniſiceqʒ ſen/ uire de diuina potẽtia.quã eam limitare noſtri iutellectus angnſtijs. Ita enim an guſte lentire de illa nõ facit quaq; niſi ꝓ⸗ pꝛii intellectus anguſtia. Suaſum aunt oʒ eſſe omniũ intelligentiũ qꝛ diuina poſen⸗ ria mẽſura ei capacitatt pᷣcripſit.⁊ limites vt de dei oꝑibus nõ capiat nin imuʒ dat ei capere. Sibi aut non hoc deꝛimpoſuit vt non opetur ipᷣe niſi ꝙ intellectꝰ noſter capiat. Sic ðt ſalomõ in. vii. Ecciaſtes Itellexi qð oꝑm dei nullã poſſet homo inuenire rationẽ. Si non dixerit ꝙ nõ de cuit maieſtatis illiꝰ celſitudinẽ ad infima nrᷣa deſcẽdere tanq; indigna ſuſcipere p⸗ fecto non videt qntum bonitatẽ blaſphe mat. Nihil em adeo docet diuina bonita tem vt amoꝛ ⁊ miſcia.amare ⁊ miſerere Iſti cũ ſint pᷣmi ⁊ maximi bonitat fluxus vbiq; amoꝛ em nihil aliud ẽ quã amantt ⁊ amati vnio queda potiſſimũ autem in bonis. Miſcdᷣia autẽ vnio eſt miſerẽtis Qniſerati. et hoc in malis illis ſicut ſonai ipᷣm fontem miſcdia. Eſt em̃ miſcdia mi-/ ſeria coꝛdis de alieno malo. Sic ⁊ pene uolentia ſiue amo: ẽ quedã alieni bni ſi⸗ bi vendicatio. Ipᷣa ergo dei bonitas iſtꝰ coegit vt et ſe ⁊ ſua oĩia nobis pam oꝛẽ lar giretur. et vt mala nr̃a ſibi aſfumerer per miſcdiam. Neceſſario fecit hoc em̃ eſt ꝓ⸗ ꝛium bonitat vt ad ſui fruicionẽ alios aſſociet et ſe malis eoꝝ poꝛtadis atq; do⸗/ lat. Wanifeſtůü ergo eſt ex hus qꝛ ergo ꝗ banc ſocietatem dei ⁊ hbominũ negant id qð potiſſimũ hʒ non ſolũ diuinitas. Sed eti quecũq; de illa negarẽt veriſſima em̃ ratio bonitatis lendis omnino exponat. eſt ꝙ ipa eſt virtus aſſocialiua alisꝛũ ad percipiendũ bona ſua.Sui aũt ad ꝑcipiẽ da alioꝛũ mala.qui ergo negãt rationem diuine bonitatis de deo.negant nccario et bonitatẽ de illo. Aggregantes ergo ex oĩbus antedictis ⁊ colligetes vna ratioci nationẽ dicimꝰqꝛ pᷣmum peañ.qꝛ in oibꝰ tantam medicina et qꝛ niu ria tantã ſatiſe factionẽ qꝛ tãta ſuꝑbia tanta humiliatio/ nem.et q tanta inobediẽtia tantã obedi tionẽ reꝗſiuit etiã tantam ec totius huani generſ cauſa tiñ pałernũ tantaq; taq; mul tiplex pctõꝝ vniuerſitas tari ſacrificu expi atione.tanta ec totius hũani generè iniꝗq tas tantam in prono ſuo iuſticiam. cui et eiꝰ merito deberet᷑ remiſſio.⁊ inſuꝑ oim pꝛo quibus ſtaret gloꝛificatio. tanta totiꝰ gener hũani pollutio. tantaʒ ſacerdote fuo ſcuta tẽ.Deinde tim lrociniũ im ſuſpen dium re ebat.⁊ tanta dei bonias cuiꝰ non ẽ meſura.tanta reꝗrebat ſocietas cõ/ munionẽ vt de bonis ſuis nullũ incõica/ tum retineret.⁊ de maloꝝ ſuoꝝ nullũ in/ ſuceptũ relinqret Ipᷣa etiam diuine boni tatis immẽſitas pꝛo ipᷣa fontis abyſſall co KRu D „₰ ALur deus homo. pioſitate ſiuxꝰ hr̃e debuit vſq; ad vltimũ et ſupꝛemũ vt ea eſſent opera miſcdie ab ißp̃a vltra que ⁊ ſupꝛa q quo ſe extenderet ferat ⁊. moꝛt ꝓ inimico ſuſceptio qᷓ nihil inimici maius habẽt in malis qðq; fides ueret tui oneri poꝛtãdo nulla creaturarũ potuit ſufficere neq; pꝛecinʒ totiꝰ humani giaꝝ crea tura ſufficit. Unaqq; em ſatt oc cupata erati ꝓpᷣis vt ſupꝛa diximꝰ. Curã nõ hẽret Et hoc indubitater fuit ſui ipius largitio.q̃ nihil hʒ mitius in bonis vt cõ⸗ et etia amicicia qᷓs ſibi exhibere iubet a ſu is pꝛimo ⁊ maxime eis exhibeda fuerunt ah illo ⁊ qꝛ ius hereditate poſſidẽdi genꝰ humannum reꝗrebatz onꝰheres ipᷣe poꝛ taret ⁊ debitũ quo obligatũ erat ipſe exol exoluere. hec ẽ ſumma rationũ qᷓs iaʒ p⸗ milimꝰ Nũc vero moꝛaliter id ẽ per ibos bhommũ moꝛes et enã ad moꝝ infoꝛmati onem hanc fidẽ noſtre redẽpiiõis inueni Te tentabimuuuus. — mũ igr illud dicimꝰ qꝛ necel⸗ ſariũ fuit cultũ diuinũ ⁊ eẽ ⁊ inſti lIi. in quo et eẽt deo digna vene⸗ atio et cultoꝝ ſanctificatio. Cera em̃ reli gio eſt qᷓ ⁊ deo digna veneratio impẽdit Et cultoꝛibꝰ cõgrua ſanctificatio.Et ꝓpt hoc neceſſe fuit legẽ eſſe ⁊ ſacerdotiũ ⁊ le⸗ giſlatoꝛẽ ⁊ ſacetdotẽ. Sacerdotiũ emvter qᷓ; deſernit ſeʒ diuine veneaatiõi z hüa, ne ſanetificatiõi.lex vo vtruq; docet ⁊ pci —— Pꝛimũ i pit. Maniteſtu eſt ſtudioſe intẽdenti⸗ bus ꝙ nulla pura creatura tato ſacrificio digna eẽ potuit. Hulla creatura tot milia igr⸗ tocius vnsierſalis eccie⁊ totiꝰ hũane 4 iet ꝓo lot milibꝰ recõciliadis ſanctificãdis r Hre potui offerret inq;. 7 ſua ipᷣa acceptabilitate ſpẽ daret ſalutis. ctificatiõis ſacerdotiũ purã creaturã br̃e non decuit. Quis eĩ tanta cura non expa⸗ ueſceret Sʒ neq; pura creatura qo ofſer gloꝛificãdis hre potui „ Tm igit᷑ eẽ opoꝛtuit in ſeipo ſacrificiũ q 1 olĩbus offerendũ erat vt ſpem obtinẽ/ ni tria que dium⸗ daret eis ꝓ ꝗbus offer retur. Et ꝓpter hoc neceſſe fuit vt eẽt om⸗ nino ⁊ alias indebituũ et in ſeipᷣo m̃ deo 1a acceptu vt ex eius oblatiõe tria iſta me rito ſparent. qð ſi pura creatureeet non olum nõ eſſet debitu. Sʒ etiam in infini tum min eo cuius impeiratio qrebat᷑ p illud. et ppter hoc ſpem abrogaret cibu et diffidenti incuteret ſui. quẽadmodũ ſi bos aut hircus pꝛo toto hüane genere of ferretur rideda eẽt ſpes huͦani generd in hoc ſacrifieio. Manikeſtüu igr ꝙ deus ſolus potuit et tanta ecciam regere. Et qe nõ dechit vt in ea ſacerdos inſtitueret ni ſipomo.nõ enim potuit habere qð offer ret in ſeipᷣe deꝰ nec offerre ſufficiebat hõ. Amp. duo nccarla erãt in mediatoꝛe ſcʒ vt deo eẽt miniſter fidelſſimꝰ ⁊ mile⸗ rie genert huani ↄpacientiſſimꝰ. Sʒ nec deo fidelioꝛ ipſo eius filio ex cogitare bo tuit. Nec hoihus oↄpatiẽtioꝛ.Ei hocẽ qd ðᷣt Job. nij. Si knerit ꝓ eo angelus lo⸗ — qułes vnus de ſimilibꝰ inueni in quo ei ꝓ picier. Et apls ad hebꝛe.iii. Nõ habemꝰ neris vlla creaturaꝝ potuit ſ ufficientero pontiſicẽg non poſſiu ↄpan ĩfirmitatibꝰ noſtris. Amß. ſi inter deũ 7 hominez ſuꝑ pace refoꝛmada opœtuit inueniri me diatoꝛẽ. optuit vt eqliter ꝑtinerent advirã q; partẽ.Hec autẽ erat eqlitas filiatio ſcʒ ad deum ⁊ ad hominẽ fraternitas ꝙ pꝛi⸗ mus ẽ gradus oſanguineitatj vtrũq; o⸗ pter officiũ medianõis vt eſſet partibꝰ in ſuſpectus.⁊ pꝛopt᷑ hoc arbitrandi officiũ ncẽce fuit vt arbiter ptãtem haberet in am bobus.Et hocẽ de quo ↄquerebat᷑ Job ix. Non ẽ ꝗqvtrũq; valeat arguereꝛ põere manũ ſuam in ambobus.Iſtud auᷣt eſſe non potuit niſi mediatoꝛ et arbiter deus potuit. Amp̃.mulier foꝛnicaria ⁊ pꝛo⸗ pter ſolam fo:nicatiõʒ oĩno pdita ad ca/ ſtitateʒ nulla via meliꝰ reduci poterat qᷓ; per mr̃imoniũ.Eſt em̃ matrim oniũ reme dium foꝛnicatiõis ⁊ ſicut carnale mfimo nium remediũ cꝗ tra foꝛnicatiõʒ carmalẽ. aũt matrimoniũ carnale ↄſumat᷑ in copu la carnis ad carnẽ. Sic mrimoniũ natiu⸗ raie per copulã naturaꝝ fuit conſumadũ vniõeʒ dico nature ad natura. Sicutillõ vnionẽ carnis ad carnẽ Alioꝗn relinqre⸗ tur naturale mr̃oniũ incõſumatũ. Quã⸗ tum ad coꝛpus qntumcuũq; deꝰ ⁊ aia ſpi/ ritnaliter ↄſiderarent. Qlſant aĩa huana deum ſponſum habeat inde manifeſtum ẽꝙ vis aia rõnalis ipᷣa ſponſam bʒ natu raliter veritatẽ? ad illa ẽ naturalr ↄuerſo eius,. Uñ naturalr eius amplexꝰ 2 copulã rit vt inde generer ſobolẽ cõgnitionũ et ſcian.qð eſt optimũ vinonũ aut viſionis vnius que ſit lucidiſſma omniũ.Eodem eẽt ⁊ homo.Indeo aũt ptateʒ habere nõ Ita ſpuale ↄtra ſpnale. Nec dubitat dei filiaſpõſus eẽ vniuſcuiulq; aie buane cui loli adherere dʒ et ꝓpter patrẽ et matre, et ad illũ naturalr eſt ↄuerſio eius. Sicut . — —M — irge rcgr⸗ delhi nn pc! r üithonn umane m kfii, ieen bucen gius Are eni tnin Krn main zuns uiſen, an Giltn⸗ tundh ging mit, ng, ng⸗ ſoli diuine vim ↄcupiſcibilẽ⁊ gloꝛia ſeu magnificẽtia ad vim iraſcibilẽ. Pec igrveritas Nue ſoo ſa eſt huani intellectus autẽ deus autnõ ſi non eſt deus igr manifeſtü eſt ꝙ deus modo ſe hʒ de bonitate ſeu ſuauitate ad nocentia ſcʒ puritate cãdiſſimꝰ congruẽ tius ; dei filius miles ad dimicandum in bũanitate ꝓ nobis fact? accipi poteſt que vidua nobilis ⁊ ex heredata elegatiꝰ accipi poteſt q; vniuerſalis eccleſia velud non eſt vir eius.nec intellectui hũano licJ ne MNritate adherere.et eam ſola amplecti qꝛ eẽt ei dimittere ſpoſam ꝓp:i a gygante dyabulo furide ex hereditate celeſti eiecaa. Amp̃. deducat᷑ cauſa hu um ⁊ adherere adultero hoc aũt manife ſtum falſũ. Reſtat igr vt deus ſit ſpoſus naturalis aĩie humane ſm ſe tota ⁊ ꝓpter hoc totius humane nature totiuſq; hũa/ ni generis ᷣm potiſſima eius partẽ.et per ↄſequens etia ᷣm hoc qð eſt foꝛma coꝛꝑii ⁊ coꝛpus aliquid ipᷣius eſt. Neceſſe igitur fuit mrimonium hmõi naturali copula conſumari.Et hoc ẽ matrimoniũ de quo ſonant oia vba ſicut Olſee pᷣmo et.ij. Q·ꝛ vero inter virũ ⁊ vxoꝛeʒ ↄmunia ſunt oia Neceſe fuit celeſtẽ ſpõium comittare de/ bitſ totius hũani generi. Quia ergo one ratuʒ debite moꝛtis elerne.⁊ obligatũ ge nus humauũ in vxoꝛẽ accepit neceſſario onus ipᷣm⁊ debitũ moꝛtis eterne ꝓ parte eius pſone ſoluendũ incubuit ipſi vo hu⸗ mano generi quaſi hmõi debiti ſupple⸗ mentũ. Et boc eſt qð legit᷑ pᷣmo ad Colł. Adimplebo ingꝗt aplis ea que deſunt paſ/ ſionum xp̃i in carne mea ꝓ coꝛpoꝛe eius dqð eſt eccleſia.Et ad hãc rationẽ pertinet v⁊lis ⁊ bellũ vxoꝛis viro incũbere debʒ Uironꝝ enim ẽ lites ⁊ bella agere. Mulie⸗ res vᷣo nec ad litigandũ admittũt᷑.cũ vi⸗ ros hẽant ⁊ ad bella ſt inepte. Cauſa igr bũani genert ⁊ bellũ agere rõne mrimo/ nij deo incubuit.Et ſi genus humanũu di/ ceret᷑ viduatũ.ꝗd de dei miſcdᷣia dignus cogitari põt qua cauſas viduaꝝ⁊ pupillo rum defendere. ꝓpter qð dauid patrẽ oꝛ phanoʒꝝ illũ vocat. Et ipemet de ſe dicit yYſaie.xliij.Ego ſum ꝗ loquoꝛ iuſticia tan⸗ qᷓ; aduocatus ſubaudi ⁊ ꝓpugnatoꝛ ſuñ ad ſaluandũ ecce bellandi officiũ. Siue ergo vxoꝛẽ dicamꝰ vniuerſalẽ eccleſiaʒ de iuſticia ptinuit ad eum cauſa eiꝰ ſiue bel⸗ la ſiue iites tägende eẽnt. Siue viduam dicamus de miſcdia ad ipſum ptinuit.qꝛ et in hoĩibus ſimilis miſcðᷣia nõnunq; in- uenta. Dicit ſicut in milite qui vocat᷑ ad hoc miles agneꝰ qui ꝓ nobili vidua et ex beredata ſingulare certamen contra gy- gantem quẽdam dicit᷑ ſubijſſe. Qſ quidẽ ſiue ſit hyſtoꝛia ſeu fabula mirabiliter co gruit huic facto Quis em̃ digniꝰmiles in mani generis in iudiciũ coꝛam deo patre omniu.an non in expenſis eius debetei pꝛouidere ðs iudex pꝛopugnatoꝛẽ.ſiopꝰ fuerit aduocatuũ Hocem enam legumbu manan ſtatuit equitas vt indigetibus pa trocinio expẽſis ſuis pꝛouideat᷑ de pa no. ? renera de expẽſis hbumani geneſls Ddatus eſt aduocatus. ⁊? pꝛapugnatoꝛ de ina etiam huana natura dalũ eſt dſo ſcu tum carnis ⁊ anime velut framea. hoc eſt quod ipe quonda clamabatad ipʒʒ ap pꝛehendo arma⁊ ſcutũ in quibus pꝛo me dimices et decertes.de ſuo etia ipius hu⸗ mane nature pꝛouiſuʒ ẽ eidem interpella tionis ſacriſiciũ qð offerret ſeipᷣʒ enim in qntum homo erat obtulit de eadẽ etiam ſolariũ ſi dicere phas ẽ ſue patrocinatiõiſ eidẽ. et quotidie ſoluitur in eis às tidie datr ei deus pater ipᷣm enim regnũ eccle/ ſi merces eius eſt. Sicur legitur yſa. liij. Dꝛo eo in qt deus deꝰ ꝙ tradidii in mo: tem anima ſuam diſperna ei plurnas et iuſticia ſua iuſtificabit multos. Hoc igit modo et aduocatꝰ in expẽſis ſuis huma no generi pꝛouiſus ẽ et dei filius.⁊ hoc ẽ beneficiũ iuris qð nulli reo negari poteſt trimoniu firmius pacificam conſueuerit. nullũq; fedus firmius cogitari poteſt qᷓ; matrimoniũ. Nulla etia via pacis ad pa cificandũ eque cõueniens et eſſicax. Ipſa em facit vtriuſq; partis eẽ et vtranq; ob/ tinere qð milite Rducitur. Et hoc eſt qa coõmunes ſunt partiũ heredes per matri/ moniũ et vnũ ſunt io quos vnit matri/ moniũ vnde quod habet vxoꝛ habertet vir x econuerio.· quod aute habet vir ba⸗ ber genus eius in eo. Sic ẽ et in vxoꝛe qðᷣ ipſa habet habet genus eins. Kecte igi „ tur diximꝰ quia partes diſcoꝛdates ꝑ ma trimonii inuicem cõtractum obtinent in tegre quod inter eas milite deducit᷑. Per ipſum ergo vterq; partiũ ad votum ſatiſ- fit ipſun igif᷑ matrimoniu via eſt conue⸗ nientiſſima ad pacificanduũ diſcoꝛdes. Amßp. firmiſſimuũ fedus ipſum eligere opoꝛtuit ne ruptura lant firmi kacrit. ne H iun Lur deus homo. dicã vnã renouationẽ Sed infinitas foꝛ⸗ ſan induceret pꝑ matrimoniũ ergo decuit ſapientiſſimũ deum pacem inter ſe ⁊ bo⸗ minez refoꝛmare. Ampᷣ. magnates dũ fedus adinuicem inierint conſueuerũt et annoꝝ ſuoꝛum inſignia cõmunicare⁊ ve ſtium foꝛmis et coloꝛibus ſeinuicẽ confoꝛ mare. Ipᷣm ergo fedꝰ initum requirebat vt deus ⁊ veſtem ſibi noſtre moꝛtalitatis aſſumeret et nos immoꝛtalitate ſua ⁊ glo ria veſtiremur. Amß. et pax et matri⸗ monium cõſueuit oſculo confoꝛmari. Si igitur pax refoꝛmanda erat inter deum et Pvninẽ decens eratvt oſculo partium fir marelur. Neceſſe igit erat vt os ſuũ de⸗ pater homini poꝛrigeret atqʒ cõiungeret que po:rectio non fuit niſi fili eins incar⸗ nem miſſio.Os em̃ dei patris filius eſt.⁊ ſi quis bene conſideret oꝛis ad humanã naturã coniunctio non fuit niſi eiuſdẽ hu mane nature oſculatio. qᷓpꝛopter filij in/ carnatio nihil fuit niſi huane nature oſcu latio.⁊ hoc eſt qð ipᷣa petebat in pᷣncipio Cantꝭ dicẽs. Olculet me oſculo oꝛis ſui Confirmatiõz igitur pacis ⁊ matrimonij petebai ſub noie oſculi. Egrũ etiam erat genus humanũ quod ad medicum etiaʒ accedere nõ valebat.Decuit igitur vt ipe medicus viſitaret. Sine medicina aũt et cathaplaſmate ad egrum accederet ſi ſine huma nitate veniret.qꝛ nec frigꝰ ab amo⸗ re debito nec oᷣfidentia a debita ſpe alio medicamento adeo ↄueniẽter ſanari po⸗ rerant. Amp. inclinare debuit ſe quia iacentem volgoat erigere. Deum igr vo⸗ lentem genus humanũ quod infirmitatẽ pᷣſſum iacebat erigere optuit ab alto dei tatis vſq; ad infimũ humanitatis deſcen dere. Amp. dicebat miſericoꝛdiſſimuʒ deum hominẽ de lacueniſerie⁊ de luto fe tis extrabere Decebat eũ igitur derteram el poꝛrigere.Sicut dicit iob.in.xiiij. Ope n manuu tuarum poꝛriges dextera Buꝑp uacua autẽ eſſet dextere poꝛrectio niſi ta⸗ la fieret eius ad eũ quo extrahendꝰ erat alligatiovt pondere eius rumpi aut ſolui non poteſt. Pondus aũt generis huma⸗ m non erat niſi pena ⁊ cuipa adoo igitur lenere ſe opoꝛtuit derteram dei patris ge neri bumano vt adherentia eius ad id alʒ ligatio nec pena nec culpa rumpi aut ſolui poſſet. Quare igitur ligationẽ gra⸗ tie iam pꝛius ſ oluerat culpa.ncce fuit ma loꝛem eẽ ligetionem qua gratie ergo pl? — facere qᷓ faceret ligatio gratie in ligando Sed gratia facit ea que ligat vnum gra tie. Ligano ergo iſta de q̃ loquimur pius vnũ fec qᷓ; vnũ gꝗre igr fecit ligatio illa de xterã dei pris ⁊ huanuʒ genꝰ vuũ natue Amp̃.no potuit riera dei pris hoiem de lacu miſerie extrahere nimipᷣm apphbe deret appᷣhẽſiõe foꝛtioꝛi qð eẽt apppeſio gre.Illa ei iaʒ rupta erat cũ eẽt ho nulliꝰ põder tam pene q; culpe.Optuit igr vt eẽt foꝛcioꝛ appꝛehenſio ſcõᷣa vel vnio q eſſet vnio gratie. Neceſſe igitur eratvt ei⸗ ſet vnio nature. De hac appꝛehenſione. Ad hebꝛeos pᷣmo. Nuſq; angelos appꝛe hendit.Sed ſemen abꝛabe app:ebendit Ad hoc facit ⁊ illud quos tam crebꝛũ eſt in ꝓphetis appꝛehendit manũ eoꝛum vt educeret eos ð terra egypti.Et reuera foꝛ tis fuit iſta appꝛehenſio que bꝛachio dei trahentis pꝛe magnitudine ponderts ge⸗ neris humani quo trahebatur rupto fir⸗ ma permanſit. Ruptum fuit bꝛachium il lud in die ſancto paraſceue.Et vt vulgo dicitur in duo fruſta volauit. Alterũ ſali cet anime alterum coꝛꝑis que ab inuiceʒ in illa pꝛecioſa moꝛte ſeparata ſunt vmo⸗ ne duarum naturarũ diuine ſcilicet hua⸗ ne ⁊ inuicem illeſa manente. Ex quo ap- paret quanta opoꝛtuit eſſe vnionẽ duarũ naturarũ adinuicem. qua nec moꝛs que vnionem coꝛpoꝛis ⁊ anime ſeparauit riu⸗ pere nequiret.fſoꝛtioꝛ igitur fuit illa ligati- one que moꝛti ceſſit qua illa non ſolumin uicta. Sed etiaʒ ilieſa ſeparamt. Apparet etiam hoc ex hoc entum eſſet pondus hu mani geneni pꝛo quo trabendo dei bꝛa/ chium rumpi opoꝛtuitx. Hic eſt funiculus ille tripiex qui difficile rumpitur. De quo in. iiij. eccleſiaſtes. Funiculum illum tri/ plicem bꝛachium ſuũ fecit deꝰ pater.tres in eo naturas. vnam deitat:.alteraʒ ani⸗ me.terciam coꝛpoꝛis.quaſi tres coꝛdellos in eo colligans vt eo genus humanũ ad ſe traheret. que licet difſicile tamen ruptꝰ eſt. hanc rupturam fecit noſtre extractio nis difficultas. difficultatem vo pene ſim! ⁊ culpe ponderoſitas. Ampliꝰ.chaos magnũ peccati inter deum ⁊ homiuẽ lit⸗ matum erat. Ponte; igitur ? viam neceſ ſe fuit interponi per quem homo a ſeipᷣo tranſire poſſet ad deum. qui ponderoſis tante multitudints tranſiture poꝛtare ſuł ſiceret ⁊ adeo longum qui vtranq; rib z coõtingeret ei vterq; firmiter ſe teneret. Al — — — — „— — — n l ei A engs sn naid⸗ nomg mmnd L C c uds 1 e N IRE en miu Gie . ni M Fo. tera ripa erat humanitas. altera deitas. donleʒ igitur inter iſtas duas nipas me tie. Igit ipſa moꝛs vnigeniti. et ip̃ᷣe calix dominice paſſionis nonũ teſtamentũ ſi-/ ium opoꝛtuit vterq; ripe et vmti eẽ at⸗ continuũ.quod eſt deum ⁊ hominẽ dice re.et hoc videtur ſonare illud Sapi. vin. Attingit ſapientia a fine vſq; ad ſinẽ foꝛ⸗ titer quaſi rim ad ripam ⁊ iſte pons ſub pondere tante multitudinis fractus eſt ? fractus manſit per triduũ per qua eiꝰ fra⸗ cturam in chaos infidelitatis multi pꝛ?'o lapſi ſunt. Amplius.per dei ſapientiaã dyabulo qui concluſerat omnia ſub pec/ cato concludendũ fuit concluſiõe confuſi onis perpetue.Et fuit ſylogiʒanda maioꝛ extremitas ſcilicet deitas ð minoꝛe ſcilicet gumento huiuſmõi quã etiam conferẽda Non enim ſolũmodo inferenda erat ne⸗ ganti vel dubitanti homini deitas. Sed etiam conferendo eodemmodo quo illũ eam recipere fas fuit. Medium ergo ter/ minum huius ſilogiſmi. Sic opoꝛiuit in/ ter. in duas extremitates eſſe. etvt maio?ꝛ de illo pꝛedicaretur.et ipᷣe de minoꝛe qdʒ eſt dicere ꝙ rpᷣus eſt deus et quidam ho⸗ mo eſt xᷣus. Per boc medium deitas hu iuſmoi non ꝛam illata eſt quã etiaʒ colla⸗ ta ⁊ concluſum eſt moꝛti atq; dyabulo. de homine. Et n tam inferenda viia ar- Amp̃. decoꝛdiuine ſimilitudis in ioſa dei ymagine que eſt homo leſus atq; de⸗ foꝛmatꝰ per peccatũ eiuſdem ſigilli impᷣſ⸗ fione refoꝛmãdus fuit.quẽadmodum vi demus. Sʒ oↄpꝛeſſioꝛi impᷣſſione refoꝛmãa⸗ dus fuit quèadmodũ videmus in ymagi ne cerea. Cuius ſi decos ⁊ figura leſa fue- ℳ „ rit foꝛtioꝛẽ quã pꝛius fuerit impᷣſſionem ſi gilli requirit. foꝛtius igit impmenda erat dei ymago que vtiq; filius eſt quã fuerit impſſio naturalis aut gratie. Hoc aut no poteſt cogitari niſi vnio vnienda igr fuit vnienda ⁊ decoꝛãda homini.Et hec cau/ ſa quare potius vnitus eſt nature filins qui eſt ymago dei inuiſibilis. Sient legit ad coł.pᷣmo. Splendoꝛq; et fſigura eius. Amßp. liver 2 nouum teſta mentum nõ alio incauſto ſcribi opotuit qua vnigeniti ſanguine. Scriptura enim et lber nihil aliud eſt quã deſignatio cex heb. pꝛimo. — ta. Sed vt iam ſepe diximꝰ ⁊ maniſeſtũ eſt in ſe nlio alio ſigno ſufſicienter ſignaꝛi potuit dei dilectio in nos quata ⁊ qualis eſſet niſi moꝛte ſeu effuſione ſanguinis ꝓ nobis. Manifeſtu eſt igitur ꝙ nec al ter nec alio modo ſcribi polui liber gra⸗ cut ſcriptura dicit. Quia igitur teſftamen⸗ tum erat ſcribendu quo beredes fierent ?æ fedus ſimiliter amoꝛis:et pacis inier nos et deuʒ iniri nec alio incanſto ſcribi. PHoc eſt ad certuʒ⁊ liquidũ dengnari opoꝛtuit niſi iſto vt diximus.ergo non aliter ſcri⸗n bi potuit Scribendu autem fnit de necei⸗ ſitate quia omne teſtamentũ ⁊ fedus ſcrii bitur. Effundendus igitur ſuit ſanguis il · le pꝛecioſiſſimus 1 moꝛs ſubeunnna. Amßp.ſi vie coꝛpoꝛali ði bontas om nium viuentiũ adeo large pꝛouidit de gle ca ⁊ nutrimento igitur multo amplius vi te ſpirituali vita autem ſpiritualis amoꝛ eſt aut ſecundum totum. aut ſecungũ ſui potiſlimuʒ. ꝓuidere igitur debuit diuina bonitas nutrimentũ amoꝛi quo diligi vYv lebat a nobis. nutrimentũ auteʒ amoꝛis non eſt niſi beneficiũ ⁊ amoꝛ coꝛrelatiuꝰ. Igitur de his duobus opoꝛtuit dininꝰ bonitatem ꝓuidere amoꝛi noſtro. S v ſepe diximus nec alio beneficio ſuſtenta⸗ ri potuit et nutriri.nec alio amoꝛe accẽdi ꝓut noſtra regꝗrebat infirmitas. Hec au ratio melius aptat᷑ euchariſtie ſacramen to quod eſt ſpuale nutrimentũ charitans NQua filius incarnatus eſt 21 non pr. Unc aũnt quare 1 qualiter àd boe n venit filius ⁊ potius q; pater aut pirituſſanctus oſtendamꝰ. Dici⸗ mus igit quia indubitãter p?o ipo patre ſuffidebat verbum eius.Et vt ita dicimꝰ ymago ipiꝰa. Et qꝛ de hereditate ipius fillij agebat. Ad illa em vocabůmur vocatio facta per ipᷣm ipſo iure mag rata⁊ effecta Amp. ipm verbum ⁊ loquẽns ſenſuxʒ ſiue loquentẽ id eſt prem ⁊ lo quẽtis affte⸗ ctum ſeu gras ſeiamoꝛẽ ꝗ intelligit ſoni/ ſanctus clariſſimẽ diſignat vbũ. Igr ⁊ ſe⸗ ipᷣm ſua pᷣſentia ? prem ſua ſigniticatiõe ⁊ ſpm̃ſanctũ ſimul ſaq; deſignatoꝛ maſfe⸗ —— mus ig „ ſtus. æ nunciꝰ? ondit ⁊ iudicat. merito igf ꝓ tribꝰvenit ipᷣm vᷣbũ ſeu filiꝰ?. Amp. ſi ſpuſſanctus veniſſet qui vtiq; deus elt 7 non heres. duabꝰ de cauſis minꝰ qua filiꝰ aꝗ poc conueniẽs eſſet. Pꝛimũ quia ſpirituſſanctus in ſeipo eſt donum Amoꝛ enim donũ et donabilis nccario eſt. nec eſt euidentis neceſſitudinis ſiue pertinẽs ad ipſum donantem. Donũ enim et do/ nans nihil cognationis nipil alterius ak tinentie euidenis habere vedetur adinuu 0 % Lur deus ho mo. tem. Sed neq; amoꝛ euideter videtur eẽ inter donum ⁊ donantẽ. Inter patrẽ ãt ? tus. qui enim audit patrem noiĩari velfi⸗ lium ſtatim amoꝛẽ alteriꝰ in alterũ intel/ ligit exↄſeqnti. Non autẽ qui audit no/ minari donantẽ ⁊ donũ.minus igitur fe⸗ ciſſe ꝓ genere humano videri poſſet de⸗ pater. Si ſpiritũſanciũ miſiſſet? in moꝛtẽ rradidiſſet quã fecerit filium mittendo et in moꝛtem tradẽdo. Non ꝙ minadiligat ſpiritumſanctũ qu filium. Sed ꝙ non ita euidens et ſuaſa ſit generi humano di AeGo eius in donũ ſuum vt in filium vni⸗ enitum. Secũdo quia reuera ſi ſpiritui men hgres non eſt omniũ ſicut filius De hereditate aut filij ↄmunicãda alijs non fuit agendum niſi eo pꝛeſente. Ita etiam Vt euidens eſſet et certa ratibitio. Ratibi tio autẽ non fit niſi perverbũ quo conſen ſus expᷣmitur. Igitur vel iöm verbum pn cipaliter adeſſe opoꝛtebat vel aliud ver⸗ dum quo conſenſus expimeretur ⁊ rati/ it io. Spiritus igr ſanctus ſine ᷣbo aut ret via igitur cõpendu fuit aduentus filij pe em̃ ſolus ſufficiebat pꝛo tribus. Suf ſiciebaſem̃ pꝛo ſe eiꝰpᷣſentia ſufficiebat p patre.quia eius verbum ſigillu etymago erat. Sufficiebat pꝛo ſpũſancto cuius au ctoꝛ et largitoꝛ erat a quo miſſus eſſe non Dubitari poterat. Non em̃ poterat dubi⸗ tani de conſenſʒ ſpũſſancn. cum ex amo/ re nimio er ſole moꝛtẽ noſtra ſuſcipet dei filius. Amo: aũt quo ⁊ ſe innicẽ tres illi di ligunt et ſpũſſanctus eſt. Dari em nobis ⁊ pꝛo nobis in moꝛtẽ niſi ex amoꝛe non po/ erat. Omne eniʒ datun aut amoꝛis erit & aut ex amoꝛe eet. Ed querũt heretici ſarraceni ⁊ iu VU dei Ecce moꝛtuus eſt dei filius vt α dicit vos Xpiani condigne igitur latiſtactũ eſt pꝛo peccato tocius mũdi 1 pPeccato oꝛiginali. Ip̃e enim ꝓpiciatio eſt pꝛo totius mundi peccati vt dicit Miere. Deber igitur ceſſare tanta ſaniſfacſto neß ſcita et oꝛiginalis dãnatio et tota pꝛeſent: vite miſt⸗ eria. Ita em̃ ſcripſit apłs in pꝛimo ephe. quia in ea habem⸗ redẽptionẽ pec/ catoꝝ. Et qꝛ in ea ꝓpoſuit omnia inſtau⸗ rare d in celis et que interra ſunt.Et ſcᷣo — anctus eſt auctoꝛ et dominꝰ omniũ.Ta⸗ verbo verbi nõ ex omnibꝰ modis ſuffici enter negociũ noſtre redẽptiõis perage⸗ iterũ ad Ephe. Cõuiuificauit nos in o euiꝰgra ſaluati eſt ⁊ oreſucitauit⁊ ↄſede re fecit is celeſtibꝰ vbi iſta falaiſta pecca⸗ toꝛum remiſſio iſte confeſſus inceleſti⸗ bus. Iſta expoliatio pꝛindpatuũ ⁊ pote⸗ .⸗ ſtatum deletio cirographi noſtre danat · onis.Si em̃ ceſſat culpa ipii. Curnon?z pena quia ceſſante cauſa ceſſare effectus debet. Si autẽ non ceſſat culpa nec pena que igiturvtilitas moꝛtis eius. In quo ſci endum gꝗa quẽadmodum nò tranſit ade danatio niſi per generationẽ incarnaliter ex eo generatos Sic non traſit chꝛiſti gra dtia ? peccatoꝝ remiſſio niſi per regenera/ tionem ſpiruualiter per ip̃ᷣm regeneratos Sicut ergo delictũ ade non nocet niſi ſu⸗ is in eo ꝙ ſui ſunt. Sic nec gratia chꝛiſti pꝛodeſt niñ ſuis in eo ꝙ ſuiſunt. Sui aũt ſcilicet ade eius poſteri ſunt inqntum ab eo carnem cõtrahunt.Sic ſui ſunt chꝛiſti ipi fideles inqntum ab eo ſpiritũ accipi ⸗/ unt.Et ſicut ante carnalẽ generationẽ no cere non potuit damnatio oꝛiginalis nec etiam eẽ. Sic nec ante ſpn‚alem regenera tionem locũ habet xpi redemptio eo ꝙ ef fectus cauſam ſuã pꝛecedere nõ debent. MNec debet ergo ceſſare oꝛiginalis dana⸗ tio in eis ꝗ naſcũtur ex eade donecin xpo renati ſint. Sed etiã in regñatis cur rema net iſta penalitas qrunt moꝛtiſq; damna tio moꝛtis. Rñdemus qꝗe non remanet in eis vtpena ⁊ retributio.Sed mag: vteu⸗ ſtodia. Si em̃ tanta amaritudinu reſpſio non arcet nos nec abrũpit ab amoꝛe vite iſtius.ꝗd eẽt ſi nibha haberet vita iſta niſi ſuauitatẽ.ſi modicũ qð hʒ ſuauitat aðo abſoꝛbetnos ⁊ adeo nos auertit ac ſepa rat averꝭ bonis.q̃nto ampliꝰpꝑnicioſa eẽt nohis ipᷣa ſuauitart plenitudo.remaſit er go in cuſtodiã i remeoꝛiale diuiue vindi⸗ cte ad incuciendũ nobis amoꝛẽ diuine iu ſtic e Quẽadmodũ pr offenſꝰ filio ⁊ poſt reconciliationẽ partẽ pene ei reſeruatad cuſtodiã ⁊ metũ vindicte vt quem lurxuri are fec affluẽtia pauꝑtas cuſtodiat.⁊ me/ tus depꝛeterite vindicte memoꝛia. Non igitur detinet ipſum in pauꝑtate vt affli⸗ gat et pꝛo meritis delictoꝛu ei retribuat. Sed potius vt illũ conſeruet ſic facit pear miſciarũ electis ſuis.q; ſi cui videaturq; ad ſtatũ ade reducẽdũ fuit genꝰ hũanuʒ po exhibitã ſatiſactiõʒ. attedat ꝙ adam cecidit et in illa felicitate quẽmodũ in aqᷓ dulci caro recẽs poſita ↄputruit.ſic? mꝰ i Nanils nen Uiimci Ni 74 4 e ONE . e Nenee Wa 1 * n N e eee e. „ 4 4 We. Fo. angelus qꝛ ergo nõ erant melioꝛes futuri hoies in iſto ſtatu qua fnit iße adam. nec melius vſuri erat ſtatu ſelicitat illius.nec veriſimile ẽ illo s melius fuiſſe vlatros.pꝛo culdubio cecidiſſent quẽadmodũ adam Quapꝛopt᷑ incũbere per hanc viã poterat deo iterum gliud onꝰ redẽpiiõis noſtre. et ita curren?res foꝛtaſſe in infinitũ qm̃ ea oss vitas ſanctoꝝ ſufficiẽter potuit ↄopen⸗ ſari. Ois igitur bona vita ſanctoꝝ debekt xpᷣo dfio ex meruo paſtionis ⁊ incõpabi 7 gloꝛie que nihil ẽ niñ gloꝛificatio ſanctoꝝ Si em gloꝛias ſancton illi vte coparaue rimus eadẽ ꝓpoſitiõe inueniemꝰ ess lõ⸗ dem rõe poſt ſingulas redẽptiões opte⸗ ret nõ in illũ ſtatũ reduci.⁊ poſt ſingulas ſimiliter reductiões immineret foꝛſiua idẽ caſꝰ.Elegit igit᷑ dñs viã noſtre redẽptiõi ſufficiente quã nullo caſu oꝑteret denuo iterari. Q aũt querunt vbi e ↄfeſius iſte inceleſtibus. Rñdemꝰ qꝛ ia magna pars libet illaꝝ incõparabilr melioꝛes. Intco ge minoꝛes eẽ. Certũ enim ẽ virtutes ſan, ctonꝝ etiam patere nuero et mẽſura ee fini tas vᷣtutes vero xpᷣi immẽſas aut ſaltẽ q⸗/ igit᷑ dei iudicio ⁊ vite gratie ſanctoꝝ ⁊ vi⸗ eccleſie gaudet in celeſtibꝰ ⁊ qndie ꝑ par tes non ceſſat itaic aſcẽdere Et hoc ẽ ꝙ di cit apłs. v. Ad hebꝛe.factus ẽ omnibꝰ ob tꝑantibus ſibi cauſa ſalut eterne. Ouoꝝn em tantũ exoluit et votuʒ. ⁊ im̃ onera ſup ſe aſſumpſit ⁊ debita⁊ expẽſasvt expenſs ſuis non illoꝝ illi militẽt ⁊ ſernat. bolus ꝙ illi inique intulerat ſcʒ vt ab eo AUnc vo exponamꝰ illud qð ipſe n dicit Jo.xi. Nunc iudiciũ ẽ muũdi Aunc pᷣnceps hniꝰ mundi eucie/ tur ſdꝛas ingramꝰ quo indicio obtinuit ↄtra dyaboĩin. Dicim?ergo qꝛ iuſticia dei poc efficere dehbuit vt ab eo pateret dya⸗ te gloꝛie ſpraee que ei impaſſiõe ablata ⸗ nde fnerũt. Amp.ſi mecia/. recõpenſande im mur iniuria ? contumelia qua paſſus eſt inueniemꝰ ꝙ quodamodo iſnita ſit. DS⸗ enim qnto maioꝛẽ pfona tanto maioꝛ ẽ iniuria ⁊ ↄtumelia que ei irrogat. Iniu⸗ ria igit et cõtumelia ſue paſſionis cu ſuis ludidꝛijs nccario ſiue mẽſura fuit. ⁊ hoc cogebat immẽſitas pſone ipſius paciẽctis nec excuſat ignoꝛtes.ignota i ꝑſona iſta qui ſcire nolnert velſi exſtatnõ obeſt no bis.non em̃ actiones eoꝛũ hic metiri vo⸗ lumus. Sed ea que paſſus eſt dei filius. MWaniteſtũ igitur ꝙ ↄtumelie iſte no ha bent menſara ſimiliter et iniurie. hee ſcʒ iniurie ⁊ ↄtumelie quas in ꝓpꝛia per-⸗ ſona deus ſuſtinuit incõꝑabiliter em ma ligaret᷑ quẽ iniuſte ligauerat ſeu ligari ꝓꝰ curauerat. Ab eo eijceret᷑ de müdo queʒ ipſe ⁊ ſpualiter et coꝛpaliter iniuſte eijce⸗/ rat ð coꝛdibꝰ em̃ iudeoꝝ ⁊ ſpũaliter ⁊ per infidelitatẽ illum eucerat ⁊ de mũdo tan⸗ dem per moꝛtẽ illũ eie . Quia igit᷑ nihil egus dei iudicio fieri potuitquã vt ꝙ dy⸗ abol“ dei filio iniquiſſime intulerat hoc ab eodem iuſtiſſime pateret᷑. Seuiũ ⁊ in ioꝛes ſunt om̃ibꝰ iniurijs ⁊ ↄtunxelijs. q ei alias irogari potuerunt ethoc potuitt vnuſquiſq; videre in ſeipo.neq; enim eſt hõ qui potius eligeret oẽs alias iniurias et ↄmemelias que ei inferri poſſent ab ho mine vel a dyabolo.qua iſtas pſo nales⁊ que manuũ iniectione irrègant. Igitur inria cõtumtia danumq; qð iniqſſimeil latũ eſt dei ſilio emendada fuerũt illi? eẽ ↄpenſanda. Si aũt meciamur pcioſitatẽ ſſio ad nẽ. gituriure „ emendãuda fuit neceſſario iſta iniuria dei? vlte que ei ablata ẽ non eqbunt eam oẽs vite omniũ qntumcuũq; boni ſunt.⁊ hoc ẽ omnia mundi peccata minoꝛa manuũ in iectionis in filiũ dei.et omnes alie mino⸗ res irrogate deo iniurie. Igitur ꝓ dimiſſi oneiſtius. Sed ſi cut iniuria ad iniunuum ſic remiſſio ad remniſſionẽ. Si igitur iure filio irrogata neceſſario remittẽde fuerũt auia ipe habuit ſpem nõ ad menſurã.ſic legit᷑ 10. ii.Cetere aũt omnes mẽſurate ſunt ⁊ ſinite bonitatt finite etis numero ſunt.qm̃ finitus ẽ numerꝰ bonoꝝ⁊ malo comꝑabiliter. omnia igif᷑ delicta munhdii condonando ſuerunt etin ſatiſfactione,z rum ſinita aũt numero ⁊ menſura impoſ ſibile eſtvt ſimul eqlia accepta ſunt ei ẽ inſiniiũ mẽſura. Et hocvoluit ſoꝛte dicere ptulit crucifixus ⁊ moꝛiẽs. Nec poteſt gg Dicere ꝙ ei retributũẽ ꝓ oĩbus hijs gloi pſalmiſta.melioꝛ ẽ miſcvia tua ſuꝑ vitas igi᷑ damni illius nec ſufficieter etia ↄpen ſatum ẽ per oẽs vitas electoꝝn. Igitur ab⸗ lanio ſue vue que viiq; moꝛs fui.nec per omnes alie ðᷣo irrogate iniurie. Igitur ꝓ dimiſſione iſtius appendit chꝛiſti paſſio omnis delicta ⁊ inup. Amplius etin et emefaʒ iniurie quã in ꝓpꝛia perſona ptulit crucifixus ⁊ moꝛiẽs. Nec poteſt gs ficatione ſue ꝑſone gꝗa illa gloꝛificatone qntũcũq; cogitari poterat alias ei abſq; paſſiõis merite ꝓpt᷑ ſanctiiatẽ incõpabi⸗ Cur deus homo. lem debeat. Juſto igr iudicio eijcere mu⸗ di pᷣncipem ⁊ relegare ⁊ electis ſuis deli/ ctoꝛum remiſſione coꝛam deo pre debuit obtinere. Similr poteſtatẽ qᷓ ram nequi⸗ ler in dei filiũ abuſus eſt dyabolꝰ et in ſu os amittere debuit. Nec ſufficiẽter remu/ neratus eẽt xpᷣus dominus niſi ille in pꝛio pꝛia pſona punentur ꝗ poteſtate delinꝗ/ rat illaʒ inique extẽdendo ⁊ qui tam neꝗ ter abutebat᷑ hominibꝰ vt armaret eos in dei filium et ad incidẽdas in eum ma⸗ nus cocitaret.niſi eos poſtmo duũ ſentiret Aduerſarios ſimilr et dei ſilius extẽtione et amplitudine poteſtatt remunerandus fuiter qᷓnto humilius indignis ſe ſubdi⸗ dit.tanto iluis poſtmoduũ dominaret᷑ ſub limius. Et quos habuit aduerſarios ad ludibꝛism ⁊ toꝛmentũ.poſtmodũ ſeruos obtineret deuotiſſimos ad gloꝛiaʒ ſuam ⁊ gaudiuũ ⁊ acceptiſſimũ famulati. Incipit liber Guilhermi pariſieñ.de pe nitentia. pE fragiũ Qua poſt repa rationẽ et liberationẽ rurlſus merſi eripimur penitentia c. adeo ſa⸗ SS8— ea bapliſmꝰ? adultos qui naufragiũ moꝛtale p̃ᷣter oꝛiginale paſ ſi ſunt liberare nõ ſufficiat. NHec aute ſine vaptiſmo cũ tamen ↄtẽptus eius non de fuerit nulluʒ timet naufragiiũ. Uidet᷑ B penitetia quaſi pene tẽtio dicta.amiſſe in Oonocelie. Penitẽs ꝗppe pene amiſſam in⸗ nocẽtiam tenet du volutate? ꝓpoſtto eẽ tenet.Dũ eam toto deſide io inſeꝗt/to⸗ to dolore reuacot.tolo ſtudio ⁊ lot: viri/ bus eã recuꝑare conat᷑.Eſt igr voluntate ⁊ ꝙpoſito in ſtatu amiſſe inocẽtie.aciun vo ſolo non ẽ in illo.impoſſibile ſola phibi⸗ bitus. Uides igr ꝙ in ipᷣa innocẽtia eſt. ?¶ e tenet reputatõe piuine miſcðie magni tudo. Inde ec penè tenet eam quã ꝑdidit ĩnocẽtiaʒ.qꝛ modicũ eſt qð ei deẽ q́ min⸗ eam quã ꝑdidit innocẽtiaʒ teneat.Adeſt t gi id qò maximũ ẽ adtẽdendã eã. wa nmu omnin ꝗqbus innocẽtia tenet᷑ volũ⸗ tas. Minimũ vᷣo opus ẽ ꝙ deus nõ xe putat aut ↄputat vbi ꝑfecta volũtas dif⸗ fuerit hoc at penè tenere ĩidubitater dici⸗ ſcʒ hre maximũ eoꝝ ꝗbꝰ tenet᷑. Minimũ vo vel modico carere. Penitẽs qppe nec peccaſſe ipotetia ꝓhibet vellet lenere in⸗ nociaʒ quaã ꝑdiditec pᷣt tot dolʒ ð amii ſioe totardʒ irecupatiõe totũ qð pᷣt patꝰ ẽ facere vt ea hẽat. Merito ergo eã pene tenet. pene ꝗppe lenei ſe.⁊ pene heret ip̃i Inã aqᷓ piclitatus ẽ/⁊ pene heret littoꝛin q eũ ꝓcella abripuit ſic ãt docere intẽdimꝰ Penites om̃is ꝗ noĩe ⁊ re penitẽs ẽ tantã C ſoꝛtẽ gre iam accipit vt ab oĩ debito qᷣ pᷣce denti lapſu ſe obligauit abſoluere ſe me⸗ rito ſufficiat. Uere igr eſtimatiõʒ omniũ amiſſoꝝ in ipᷣa gratia ↄpunctiois recipit. Soꝛtẽ ꝗppe amiſſaʒ ⁊vſuras ĩ medio tꝑe fraudatas pᷣt ex hijs q̃ iam recipit reſtitue rex hec ſeqntia docebũt.⁊ hec alia cĩ ꝓ pł᷑ qua ſtatũ amiſſe innocdie penuẽs pene tenẽs ſit dicẽdꝰ. Merito pene tenere.nõ d ipꝛobabilr qt pniam penalẽ tẽtiõʒ ⁊ velð carcerẽ aut moꝛtẽ veterẽ hoĩs ethimoliʒãa tes penitẽtiam dicimꝰ Eſt em̃ penitẽtia ve tert hois crux atʒ patibulũ aut mo:s aut Ecũda tabula po nau 4 lubris ⁊ n caria vt ſine — ZRM Kin ene Eren nag nan unt n uenit to⸗ nir/ n eſe rna iniin niſ is dur U N Enen ieſ⸗ WeN ang n nni Hiin Miuft ani, Fo. carcer aut ſepultura qviuus qñq; ſepelit que pctõꝝ genera ⁊ pniaꝝ modi aperiütꝰ Aon auũt dicit penitẽs qꝛ ipᷣm ſꝗla pena doloꝛis iteꝝ teneatſſʒ qꝛ ⁊ doloꝛ ei copun lonis vrget interiꝰ 2 laboꝛ ſatiſfactiois *„ pmit exterius. Oniaʒs vo οicin Pprie /3 dẽpnatioig dicimꝰ ⁊ termiationẽ egritu A dinis/redAtioõʒ rõnis ſiue ↄputũ ⁊ recõ ciliatonẽ ab offenſis/⁊ neceſſitateʒ ſpũůat pturitiõis.⁊ rſurrectiõʒ ex moꝛtuis.⁊ oꝛtũ Jurgẽtis auro:ede tenebꝛis ⁊ egyptie ſerui tut abiectiõ em cõputreſcẽte iugo a facie olei vt legi᷑ Sap.x. Itẽ veteris hoĩs cõ/ ⸗„ — tritionẽc anihilatiõʒ ⁊ in puluereʒ reda/ ctioneʒ velut ferientẽ de ſuꝑ pilo dolort⁊ ̊ malleo idignatiõis. Itẽ ð̊ cõcluſiõe?⁊ car — -— cere eductionex regnũ ⁊ ſedis ſue reſtitu tionemæ gre ꝑ attritiõ es cõtra culpa dimi cantè victoꝛia? hiũphũ ſiqᷓ alia ſt ĩ quibꝰ laus pnie⁊ fructuoſitas pᷣdicet ⁊ ſacre ſcri pture noĩat auctoꝛitas ⁊ ſctõꝝ doctoꝝ elo — ga cõteſtat Ex hijs aũt qttuoꝛ ꝑꝛia diligẽ//quis victure ↄſuetudine ea tanq; altera ter ꝓſeqmur accomodacioꝛa ei ſt qttuoꝛ & natura trahi ad cõſueta licet/ↄſuetudini ◻☚ generibꝰ⁊ copioſioꝛẽ habẽt exhoꝛtaliõeʒ Bamn ꝗppe. Qua auctoꝛitate iudicare eip̃m babeat ꝗs vel debeat. Quis em̃ iu dicẽ ſuꝑ ſe ↄſtituerit ꝗbus legibꝰ ſeipᷣʒ iu⸗- dicare hẽat. Wũ indultũ ſit ei vt in ca ſua iudex eẽ debeat et quo ad ad iudicare ſe ipᷣm ⁊ q̃ auctoꝛitate rata ſit quã de ſe tulit ſiem ⁊ vtrũ ex delegatiõe an oꝛdinariꝰ it iudex ſui ipius ⁊ ſi nece eſt retractari iu diciũ qð de ſe ei fecerit.⁊ ſi auctoꝛitate fre tus delegatiõe ſeipᷣm iudicat vtꝝ heat in ſtrumentũ autẽticũ ſuę delegatioĩs q cla 6 aso HE“ eſt d& Bde an a& Brle E. lum rõne inuitus ad faciendũ traberek.· Quare nec bene nec male qcq; fieri pol , ſet ab hoĩe. Zuꝑuacui etia eſſent mgratꝰ et magiſteria moꝝi non em̃ agendu eſſet cũ hominibꝰ de moꝝ ſuoꝝ emendatione ſicut cũ bꝛutis aĩlalibus auł lapidibꝰ. Cu per eos aut ipoſſibilitas nature pmere „ aut violẽtia raperet ad agendY̊. Ing G rẽs aut aĩa rõnalinqſitioe pſcrutata et in terrogas ſeipᷣas vtrũ libeꝝ ſit ei facere bñ male vel vtrũ voluũtarie oꝑet᷑ ⁊ volũtarie declinet opa. Rñũdebit eniminõ vtiq; per ſigna que plerũ q; fallere ſolẽt Sed ipſa pnĩa venitatè qua inter ſe penitẽteʒ ↄſꝑicit ſe nullatenꝰ trahi ad operadunmin vòêlůu- tateet ſe non deſiſtere ab oibus operibꝰ niſi volũtateinon qres igitur extra teiꝛßßm an tui iuris ⁊ tue volũtate ſis an tbi ſbdi tus ſit tue volũtatè couſenſus vt in illud qð te ſtimulat ipᷣm ðclinare poſſis ſi velii aut ab eodẽ auertere ſi voluert. K reluctetur et obuiat᷑/ Interroget ſe vtꝝ de lectet eũ facere ꝙ de cõſuetudinis neceſ⸗ ſitate facere ſe diceretan nõ delectet. Oſ ſi delectat igr libẽter ꝙ delectabiliter facit Si vo non delectatno ergo ẽ amore vel deſiderio obligatus hmõi operi. Quare n on trahit᷑ amoꝛe vel deſiderio ad illud Non ẽ ergo ei ↄſuetudinariũ opus illud Lonſueta em̃ oia neceſſario amanf. Li⸗/ quet ergo hominẽ ſqʒ ipſi libertate volũ⸗/ tatiæpꝛeditũ et eſſe rectoꝛẽ aut ducẽ ſuipi us. Unde recte aiam humana copis regi rere dʒ ꝙ facta ſit ei ſuè cauſe ↄmiſſio an nam phĩ dixerũt Tulius vw rectiſſime di⸗ „ ſit aliqd aliud qͥ iudicẽ ſui qmuis ſe poſſi it/ rxit rõnem eẽ regnũ anime a natura diui/ oñdere. Sniam em̃ a nõ iudice ſuo laiaꝭ nulla eſſe ipo iure nec remedio appellati onis egere reuera ipſa iura docuerut. De libero arbitrioo FTractatus pᷣmus de pnia ꝓut ẽ iudi⸗ ciũ ꝓpᷣe ↄdẽptiois ⁊ de ↄditiõihꝰ iudicij. Oimineʒ igr libertate arbitrij ſibi ipi pꝛedilu eſſe. omniũ raciocina/ o ſanctioꝛ ⁊ maio: pie ac veridi⸗ ce fidei auctoꝛitas ↄteſtat hoc ẽ ethnicoꝝn et mũdanoꝝ phõꝝ qui de moꝛibꝰ adſcri bere attẽptauer̃t teſtimoniüs eluceſcit. Si em̃ vel nature intẽtio vel vis inuincibius libertatẽ volũtatt hoim abſtuliſſet vana eẽt omniũ legum inſtitutio nihil imputa/⸗ dum eſſet homini.Cũ vel nctale nature ꝓhiberet᷑ quo minꝰ faceret aut in vincu⸗ na tributũ eſſe. Hoc etia ipſa naturanos / docet Pꝛimũ quideʒ nos docet ipᷣe oꝛdo † naturalis iuſticie mõere eos qui nos leſe runtvt leſione entedentꝙ eſt pꝛimũ pete re ab eis vt de ſeip̃is iuſticiam expibeant ꝰ quaſi iudices ſui eos eet ſibipᷣis pꝛeeſſe nos ipſa natura docuerit. Cũ autem nob de ſeip̃is negant iuſticiã ad ſupioꝛes eoꝝ cauſam deferre nos ipᷣa iuſticia docʒi Ju ſticia aũt et oĩis vᷣtus etia teſte Ariſtotele ẽomni arte cercioꝛ⁊ melioꝛ. Hũc oꝛdiem iuſticie Oocet ipᷣa vitas Mat.xviij. Te ges aũt ⁊ ſtatuta ꝗbꝰſe regere⁊ iudicare dz hõ in coꝛde eiꝰ ſuꝑius exoꝛauit diſpõʒ vi ait quidãa lex em naturalis ipſi homini Q innata eſt naturaliter impꝛeſſa aut in ſcri pta eſt. Eſt autem lex iſta velut littere ſue „ ℳ½ 2 . cam exhibere qntomagis ⁊ nõ iniurioſꝰ .„ De penitentia. delegationis ſup ſeipm/ er ↄtinẽtia ⁊ te noꝛe ipſaꝝ clariꝰ poterit elucerehijs lris appẽſũ ẽ ſigillũ ⁊ ymago celeſt iꝑtoꝛis.ẽ enĩ ipſa ſui.Sindereſis ſuꝑioꝛ ſe aie nre pars⁊ dignioꝛ ymago beate⁊ gloꝛioſe tri nitatè ꝙ hic diſſerẽdũ non cẽhoc igr dini⸗ ne impᷣſſionis ſigillo ſiue ſignaculo ſeu ca ractere littere legis naturalis appẽſo. Ju dex ſui ipᷣius ex diuine auctoꝛitatis dele/ gatione cognoſcit homo.hHuius igr au⸗ ctoꝛitate mandani de conſeqnetibus iniũ ctum eſt iuſticie plenitudinẽ exhibere.Si ⁊ ꝓhibere nocẽdi volũtatẽ. Quis empn⸗ tet eſſe licitũ ⁊ ↄceſſum iure naturali velle cuiq; inigriari. Amp̃llex naturalis de ni bene acus gaudendũ docetindubitater? de male act dolẽdũ ꝙ manifeſte iudicãt doloꝛes pnĩalesꝙ etiã naturalr pꝛo nr̃is malefact patimuriiuſticie eĩ gaturał illð ſemĩariũ nec ĩ ipᷣo cayn ſuffocatuũ ẽ doluit em̃ ꝙ ↄmiſiſſet fratricidiũ ⁊ faciẽ domini erubuit.Et qᷓntus eẽt ei doloꝛ vbis deſpe ratiõis expᷣſſtt dicẽs Geñ.iiij.Maioꝛẽ ini quitas mea quã vt veniã merear. Nobis O igr deus ipe de homine cõquerat᷑ cum //aũt adhncſermo ẽ de penitẽtia quã natu ipᷣojudicari velit tatomagis ei de ſe iuſti (61 ipᷣa poſt malefacta ſuggeritł de flagel 6 lo ↄſcie qð ẽ ſumma penaꝝ⁊ de ſeua die eſſe tenetur. dominũ auũt velle cũ hoĩe iu animi ⁊ de occurſu ſceleꝝ que vndiq; vt dicari paratũ eẽ ſtare iudicio eius. Mul dicit Tulius ad tãta lumma occurrũt etiã R eiuſdẽ teſtimonijs in ſacra ſcriptura cla ficut furie.Qm̃ igi᷑ maxima optet eſſe¶ in riſſimũ ẽ. Hiere.xlvi. Judicemur ſi vna iuriam vbi maxima debet᷑ iuſticia ⁊1 mi⸗ Marra ſi quid habes vt iuſtiſiceris pſal. dauid vt vincas cũ iudicaris. Michee.vj. O homo indicabo tibi ꝗd ſit bonũ ⁊ qd Dominus regrit a te vtiq; facere iudiciu⁊ diligere miſcdᷣiamet alius iudiciũ deo cũ hoĩbus ⁊ multa hmõi iob autẽ impſona xpᷣi Job.xiij. Si recuſaui cũ ſeruo meo vł ancilla mea iudiciuũ ſubire. Lanta eſt dei omnipotẽtis iuſticia ⁊ nr̃is legibus ⁊ cõ/ ſuetudinibus nobiſcũ iudicari nõ dedi⸗/ gnetur ſtcut incõſequẽtibus docebimus. Mirare ⁊ lauda dei iuſticiã que nr̃e con/ Juetudinis iuſticia nõ recuſat. Redeam⸗ aut⁊ oſtendamꝰillud lucidius ex ipᷣius le gis naturalis madato. Si verũ eſt & hõ quecuq; alinyauctoꝛitaie legis naturalis ledere ꝓhibet Bi vo lelerit leſionẽ emẽ/ 3ere eadẽ legis alteeng, Snnk om̃ia irrogata reſtituere. Sicut aut lege illa qua vtiq; ſibi innata ⁊ inſcpᷣtam gerir iubetur nullũ ledere. Si etiã a leſõe ſui o ipᷣius deſiſtere ⁊ qutum ei poſſibie fuerit ad innocentia redire. Innocẽtia quippe in pcepto legis naturalis a qua ſi cadere otingit det ſattſfactionẽ ſolam cu ſatiſfaci eudi aderit facultas ad eaʒ redire licebit. Uiges igr quaſi legẽs intenet ipovelutq buſdam d iuine ſcpture lis. Innocenniã ſeruandã amiſſam rendcãdã quo ad poſ⸗ ſibile ẽadeo quippe renocandu 6 nocumeti inemendatũ relinquat. Si fa⸗ cultas emẽdationis affuerit. Sin autẽ qᷓ poſſibile ẽ innocẽtia volũtate ⁊ ꝓpo ſito renocet. Sed ⁊ illud dubiũ non eſt legeʒ — naturalem 7 isnocẽtisʒ volũtati impare t nihil noꝛem vbi minoꝛ: eſt ad iuſticiã obligatio omniũ peccatoꝝ ⁊ iiuriaꝝ ꝑ vicioſiſſimas ⁊ iniꝗſſimas eas ꝗᷓ in deũ ſunt eẽ neceſſe eſtque vo impꝛoxios ↄmitiũtur minoꝛeſ/ ſunt iniquitates abſq; dubio. Jam ergo P claruit tibi ex hijs que diximꝰ hominẽ iun dicẽ eſſe conſtitutũ ſuiipᷣius ex delegatio nis auctoꝛitate. Scito tamẽ limitata eſſe eũ habere ſupꝛa ſe iuriſdictiõʒ.⁊ certa foꝛ mam madati ſibi pᷣſcriptã. Non em̃ ↄmiſ G ſumeſt illi niſi qð facit ad condẽpnationẽ ipᷣiushoc aũt eſt.qm̃ cauſam dni nri ieſu xpi ſemꝑ iuſtam eẽ neceſſe eſt.n iudicio igr quo cleméetiſſimꝰac iuſtiſſimꝰdeus coõ tra ho minẽ agit ſi iuſte quidẽ indicet de⸗ um obtineren hogm ꝓpꝛie codẽpnatio nis. Neceſſe eſt poꝛtare ſniam qua inſti⸗ tia aũt imꝑtunitate deus ab ipᷣo petatho mine de ſeipᷣo cauſam/⁊ iuſticiã ſuam ex animari deduciq; in iu diciũ leſiões ⁊ in- iurias quas ab hoie ſibi dicit irrogatas. Singulis fere ꝓphicoꝝ elo goꝝ teſtimo/ nijs eluceſcit. Clamat aũt foꝛiiꝰ illa lex na turalis quã totiẽs ↄvmemoꝛauimꝰ que in iurias deo irrogatas inſtinctu vebemẽti/½ ſimo ſuggerit emẽdandas.Et ab irrogan dis cauere de cetero iugi obiurgatiõe per ſuadere conat᷑. Uides igꝗr hoiem intra ſe a exercere oes partes iudicij de cogitatie maloꝝ ſeipᷣm velut.Si cõtra ſe oſtitutus ꝓcuratoꝛ.Excuſalis dũ conſcia recogno/ lcente q̃ cõtra ipᷣm ꝓponit.Cogitatio cõ⸗ tra ſe de illis dicit teſtimoniũ dum mala ipᷣa ex agerãdo ex circũſtantüs cõtra ſe ve lut ferens ſniam ꝓpᷣo ſe condempta iudi R lo? cdica ncie ſen! ſgſe Garf ee com 5 ſum ii. niſt ponẽ till⸗ geote am⸗ Niit liü⸗ nüch ate gein lere Gig nac ud noc⸗ a 9 n ; eyl luſtea ſeho 4 Mp füce dei⸗ no no nnu ep uci⸗ unn rſe Gann WNt mitt neſes l wir mi inne ng giünt Eccht⸗ gtan, Fo. cio ? deum iuſtificat. Cam ei totam adiu⸗ dicans dum velut gladio doloꝛis claus indignatiois ſeipᷣm ferit interius. Toꝛto rem ſe ſui ipius exhibens. Et ſniaꝶiqua⸗ in ſeipᷣm tulerat executiõi damodo mã⸗ datfitq; executoꝛ ꝓpꝛie ↄtra ſeipᷣm ſnieet hec quideʒ ſibi iniuncta omnia in litteris cõmiſſoꝛijs ſus delegationis legit cõmiſ/ ſum agnoſcit ſibi ſui damnationis iudi⸗ ciũ. Nibil aũt ſuꝑ ſua abſolutiõe ei cõ/ ficere vt ver ec im poclbile an Hutas de manibꝰ dyaboli quẽqʒ viribꝰ miſſum ẽeo ꝙ deo aduerſus ipᷣm nihil ponẽte qua ſi accuſatoꝛe/ nihil oĩno po erx illiꝰ delegatiõis offici oin fauoꝛem ꝗp pe auctoꝛis lotũ vᷣgit delegatiõis auteti⸗ cum. Quia igr fruſtra cauſaʒ ſua bomini ↄmiſſſet clemetiſſimꝰ ac iuſtiſſimꝰ deus/ niſi ratũ haberet ęiꝰ iuſtũ iudiciũ potiſſi⸗ mũ cu cãm iilã dillinis legibꝰ examina⸗ ret ⁊ terminaret nulla ratiõe poteſt reuo-/ care iudicinm hmõi.Cũ iuſtũ fuerit Qua liter em recuſatio locũ habebit in indice qui ab inicio electus ẽ cũ poſtea nulla no ua ca ſuſpitiõ is emerſerit.Deinde ſcics et pꝛudẽs talẽ elegit dñs de iure ergo ipᷣʒʒ re nocare nõ põt. Qualiter veꝝ ẽ ꝙ nõ iudi cabit dñs bis ĩ idipᷣʒʒ. Sic auctoꝛitate ſua et legib iudicatũ e. Ipe retractur⸗ ẽ poſt modu. Amp̃.ſi iuſte iudicatũ ẽ in foꝛo illo vtiq; ius ſuũ totum deo adiudicatũ vltra ius vero ſuũ nec deus nec homo iuſte quicq; petere pᷣt Quare cũ rei iudica te hõ parere patus ſit qad deus vlteriꝰ exi⸗ gere poterit Sʒ gquo ven eet qð dauid ðt Auſticia ⁊ iudici coꝛreciio ſedis eiꝰ Que Ppii ch edes aia buana inteiligit nini d iu ſticia hac ⁊ iudicio intelloge:et. Sola ap· pe iuſticia ⁊ iudiciũ que interiꝰ ? exteriuſ nobis facim coꝛrectio mea eſt. Interius nos iudicates vt diximꝰ ⁊ pnitentes exte rius ſibip ↄfeſſionẽ qdẽ accuſantes nos et pꝑ ſatiſſactionẽ puniẽtes ꝓpt hanc iuſti ciam et hoc indiciũ pniale ſecure petebat dauid Seci iudiciũ et iuſticia de meipo.ſ. tibi. Q ẽ coꝛrectio mea Ne ergo tradas calüniantibꝰ me. ⁊ iob.xxxiiu. Nunqd ꝗ nõ amat iudiciũſanari pᷣt Nege auũt.xliu. Eʒech.qꝙ totũ de pniali iudicio et iuſticia logt et videbis qꝛ tota iuſtificatiõʒ pctõꝛd vocat dñs iudicin ⁊ iuſticiã qͥ duo nullo⸗ mõ aliter coꝛrectio ſedis dei intelligi pñt qu ficut diximꝰ. Sola ꝗppe pnialis in⸗ ſticia ⁊ iudiciũ coꝛectio nra ſunt ⁊ pecca⸗ ꝛoꝛis adulti iuſtificatio.hHis ſolũ deo de nob condrenti ſatis ſit 1 ius ſuũ ex olo reſtituit 2 bicẽ. oꝛdo juſticie vt deo deno bis ↄquerẽti Pꝛimũ iuſticie exhibeamus et iudiciũ faciamꝰ Deinde alijs de nobis ip̃is. Pꝛimũ iudicare ⁊ iuſticiã expibere. Deinde de alus nos opꝑtet et deo pᷣmũ ?æs deinde aluis Ecce iã oñſuʒ ẽ tibi deinre na ture pniaʒ interioꝛẽ eẽ et nature inſtinctu ea agi veiut qndãa inter deũ et hoieʒ iu di cem. Uerũtñ noſtrã natura ad hoc ſuf/ ficere vt vera et pfecta ſit pnia interioꝛim 1 2 ſuis eripi poſſe / cũ ð eo dñs dicat Job. xlj. Eactus ẽ vt nullũ timeat non ẽ ptas ſub celo qᷓ ei valeat ↄꝑari. Pu 436 ne natura põdere moꝛtalitarꝭ obꝛupy/ Heupiſceétiaꝝ irretita et onuſta/oſuetudie ſua velut qda agere opꝑm ſuoꝝ ſepultam difficultatibꝰ ĩ execrabilibꝰ vndiq; goclu ſam er tãq; immutatã tenebꝛis circũdatã q quidẽ doꝛſum habẽs ad lucẽ vpama po ſterioꝛi illũiarineꝗd ab anterioꝛi ſuo pec cato ipa obcluſosx obturatos hʒ oculos/ dum in oculo intellectus ẽ eiꝰ petm̃ ꝑme/ ditatiõʒet in oculo affectus ꝑ amo:pec/ . — catu igr meditatiõe ſua obſcurat oculum intellectus alið cogitari nõ ſinens an vi⸗ det᷑ ibi mediocrit vulnerat? q de manun dei cecidit in aculeòs et gladios etin ma nus duriſſimas dya boli.Cõſidera caſus erat in manu deipeim̃ vo in qð cedldit et aculeus moꝛtis et gladi⸗ ſepiſſime vocat᷑ In man? vo dyaboli pctõꝛẽ cecidiſſe nõ dubiu. An poterit lapas exticta ꝑ ſeipaʒ iten re ccendi ? cereſilr. Juſtus vo lam pas ẽ vt legit᷑ Johã.xij.et de iohane ba⸗ ptiſta ðt vitas lohanis. Erdat iohanes lu/ cerna ardẽs et luces in coꝛde em iuſti ſunt —„ — 2 AInge lucerna ? cereus noiaf. Putas ne chaos pctã parꝑũ eẽ ꝙ inter deũ ⁊ ho minẽ diuidit legit vſa.ſix. Pctã diuiſert inter deũ et nos.et eiuſdẽ. ſic exal tat celi aterra. Ita exaltate ſt vie mee a vijs vris ⁊c· Attede qd dicat dauid Qui ſuper ſenes ſe intellexiſſe gloꝛiat᷑ pᷣm alutudinẽ celi atra.coꝛ.miaʒ ſua ſuꝑ ti.ſe.educit qde dñs pctoꝛẽ de lacu miſerie et de luto fecis Cõuertit ex baſan ꝓfundũ maris.Erigit deſterccekhe panpem vt collocet eu cu pᷣnci pibꝰa ppli ſui Et.xxx. Re.ij. Deſtercoꝛe vti q; ſue ↄuerſatiõis ĩ ̊ ſupultꝰ erat eleuãs paupem t dñs. Attende quã in altũ ele net en vt ſedeat cũ pncipibꝰcuʒ ſciis ſui — lux vere cognitiõis et ardoꝛ ſctẽ dilectiõii Kt tibi vt bona oĩa tibib ☛△ tibi ſut pauptas pauptas diuitie vt glo ria mũdi ribi ſit ignola ? otumelia. Et ipᷣa poſſibilitatt. Qui aut in Be penitenta. etſoliũ gloꝛie teneat. Soliñũ glo ie tenet in ſeipᷣo cũ ſibi legittie impat ⁊ ſe ſibi ſõdi tas vires ⁊ mèébꝛa glioſe regit ?⁊ modera Qui pᷣꝰcũ filio ꝓdigo paſcebat ignomio ſe poꝛcos ifernalesix cupiebat impleri vẽ// trem de ſiligs. Nũc panẽ angeloꝝ mad cat ⁊ ꝓ eo illõ ſolenne totius curie celeſt: tulatioe inuerabiliũ celeſtin miliciaꝝ mi⸗ ſericoꝛdia ſuauitale reſonat ↄtẽtus ſym⸗ phonie⁊ choꝛi ometire altitudinẽ celi a nie dei vt de pa⸗ ſtoꝛe qdẽ poꝛcoꝝ infernalimin filiũ ado⸗ ptionis et herede regni celoꝝ de fame ſili Lerra hec em̃ ẽ altitudo mie dð qꝝ ad angeloꝝ cõuiuiũ eleuat᷑ an putas ginis in nobis q; ijjm ymaginis creato⸗ rem et q̃damodo artificẽ de an vidẽtur tibi ctoꝛes illi vtutũ ade ſi ꝗbus illuſtrada ⁊ venuſtada ẽ dei yma go treni e. Abſit. nllaten?p̃t dubilari nulla natura ſupꝛa ſe poſſe ad ea igit ſpe gratie ſt. cu infra gloꝛia ? ſupꝛa naturaã ſit gra media. nihil pt creaturap modũ qdẽ rceptõis recipe graʒ ? glia nata c aia mea/ ſ effice largiri ibiniłomõ.ſʒ æ vires ſuas ſbirepare e obaree leſe ant debilitate ue coꝝ infernaliũ immerſe ferint. 310 e ſue Aut dijs adhuc dubi tat auecaſuʒ moꝛtis illũ nondũ ſe exper/ tus gioꝛiet ? gaudeat in dño Aut difficul tatẽ reſurrectiõis ignoꝛat.Qꝛ es aut non duzʒ viliter attentauitadhuc inſterꝗlinio petõꝝ ſuoꝝ ſepultus ⁊ putreſcẽs. Ant ad huc dine graue ſe timeat detractoꝛẽ dũvł — nature ꝙ greærat tnibuit. Aut magnitudi nẽgfefi agnoſcit. Inde aãt mo: r vul nera pctõꝝ agnoſces ⁊ difſicultatẽ tue cu⸗ ratiõis ſi ð ſolo palatu coꝛdis tuiv ↄſid e⸗ ratiõʒ diligẽter fecerꝭ attendẽs q; difficile tibi vt bona of⸗ ene ſapiatc ma⸗ la oĩa tibi ſipiat. Qni credis vi nature fi eri poſſevt moleſta ſir nbi uauitas pãtiũ voluptarũe moleſtia ipᷣa ſuanſivt diuitie mudi ignoĩia ſit tibi honoꝛ vt ſapia mudi geẽ tibi ſit coꝛruptio palati coꝛ tui ab hac ſapia an nõ vides deſurſum ſapiam ek. Qua oia illa tibi ſapiũt 2 Zria deſi piũt. An videt nibi nre poſſibilitat escõ/ erti toto co:de ad dvnm. ⁊ ecciam celeſti o nobiles ? p̃cio rint aut mundare cũ in volutabꝝ poꝛ⸗ magiſterio erudit ſtulte clamere ĩceſſan ter. Couerte nos ðs ſalutarꝭ nr. Qua ceci liberigte hʒ ſua ſibi dare ſʒ reuera co⸗ lari pt ptiq; ad cõuerſiõʒ ſuã vnuiꝗſq;. NQuẽadmodũ egrot⸗ ꝗ infirmitate pſſus ſtatibus adiuuari ⁊ ec rogaꝑvt vᷣtant en. Uertite me t/ꝓpter hoc ar nr̃m ẽ inc uerſione nr̃a hoc ẽ ꝓpter conatũ nrĩjm to⸗ ta die clamat oñs Cõuertimini ad me p⸗ pter illud vo qð deus addit auxilin ſuũ adiuuanda infirmitatẽ nram ? ſupplẽdu defectus nros clamat eccia. Cõuerte nos vtruũq; aũt ingit dñs.hie.xv.Si ↄuertert Zuerta te.Ecci.xxxj. Utruũq; ſilr iungit ctla mans ad dnñjm dices. Couerte me domie et ↄuertar.qꝛ tu dñs de& me poſtqᷓ; em ↄuettiſti egi pniaʒ ⁊ poſtq; oſtediſti mibi peuſſi femur meũ cũ igr eninimur vt poſſi mus ꝙ urm ẽ faciẽteg oꝑpi manuũ ſuarũ poꝛriget dextra dominꝰ ⁊ facit ꝙ ſuu eſt. Tenet vtiq; manũ dextrã dñs dducit noſ in volũtate ſua de vᷣtute ĩ vtutẽ et tandẽ in gloꝛia ſuſcipiet nos cũ videbit᷑ deꝰ de⸗ oꝛum in ſyon. Cui videbit viribꝰſuis poſ ſe volare in celũ non pᷣt mẽtiri vitas qͥ cla mat Johã.vj. Nemo venit ad me niſi pr miſit me traxerit.non vniq; violẽtia aut nccitate ſʒ amoꝛe aut deſiderio ſui ſicut vᷣt poeta. Trahit ſua qnq; volutas Noli ſu picari quẽq; placere dᷣo niſi qð donu ei⸗ Inerit. Quid credis ĩ te poſſe eẽ ꝙ olpotẽti ðo placere dẽat niſi ꝙ ab ipo datũ ſuerit in ex nobiſ qce; ſine ipo dei aſpecini pla citun naſci t. pec oia magiſterio expe riẽtie melius et cerciꝰ edocemur cu ſtudu erè ⁊ conaber totj viribꝰ ĩ captitatẽ redi⸗ gere itellect tuñ i obſegu ihu pi. Siele. ad Coꝝ.i. Cũ ↄcupilcias tuas velut àda moꝛt incẽdiũ curauert ⁊ viriũ tuoꝛum in becillitas ? dine gr̃e magnitudo tibi clare De accuſatioõe vi ↄatra pctõꝛes. ſcit AUnc ergo cam qua bʒ aduerſus peccãtẽ hoĩem clemẽtiſſimꝰ ac iu⸗ ſtiſſimꝰ deus axamiare pſcruta⸗/ bimur ⁊ tmiare tẽtabimꝰ. Sex igr cauſis totũ hoĩem ſeipᷣm deo debere/intuẽuibꝰ licia ecõuerſo. Attẽde qᷓ; lon Facile palã fiat. Pꝛimũ qꝛ totu ſeipð a ðo pcreatiõʒ recepit hoc ẽ totũ ꝙ viuit⁊ mo netur coꝛpꝰ et aiam vires naiurales ⁊ mẽ bꝛa oi ergo iſtonꝝ debioꝛ c ei a qͥ hec oia indubitater accepit ſiue mutuo ſiue do⸗ no acceꝑit. magè quippe obligat do ni li⸗ tate putas eã adeo petere ꝙ ipᷣa in ptate le inedide eſtt vrere ſe no pt. Conatf in vtic; petit aba celebꝛat ouiuiũ⁊ ĩ medio applauſu⁊ gra At. Cndd ngi Im 1NoNer Künd nu n Aus. wir iiſ Ghat in zinin d R Nnd ine ds ſn Dede Qat ⏑ bertas q; iuſticia mutuo æ magis delin⸗ ꝗd ingratus erga beneficiũ qᷓ; frandatoꝛ⸗ ↄtra comodatoꝛẽ Jure ig creatiois ſe to tum cũ oĩbꝰ ſuis dʒ hõ creatoꝛi lio.Silr et iure cõſernatiois. Si ei alius ẽet iſtoꝛũ ⁊ cuſtos q; deꝰ illa oĩa eidẽ deberet cũ ꝑ ipᷣm oia hʒ. Nõ em̃ minꝰ ẽ meritũ qᷓ; qre re pia tueri Qua igr hec oĩa q data ſt᷑ an nuſiſſet niſi eadẽ largitoꝛis bonitatt ↄſer tue cõfuatoꝛi deinde te dẽs gloꝛificatoꝛi. Hon igr̃ qcq; tui aut eoꝝ q tua ſunt tibi vſurpare niſi ꝙ ipᷣe cui oĩa debes idulſe naſſet. Indubitater merito et iure ↄſerua natiõis eidẽ debitoꝛ ẽac ſi ab eo ð nouo ſiue i᷑ata donatiõe oĩa illa recepiſſ̊.Ter cio iure ⁊ merito redẽptiõis ꝗppe.cũ hec oĩa amiſiſſet iure ſe moꝛti erne obligaſ ſet dign ꝰgppe erat hec amittere ꝗ eis tã indigne abuſus erat/ ex diuie iuſticie de merito ergo ei &hec oĩia ei reſtituit et euʒ de et᷑na moꝛte eripuit ſeipᷣm in pꝛeciũ re⸗ dẽptionis impẽdensſtotũ ſe dʒſcũ oĩbu hijs ꝗ eidẽ ſunt redẽptiõis iſtiꝰ beneficio reſtituta. Quarto iure refoꝛmatiõis quã intelligimꝰ oĩm vᷣtutũ decoꝛẽde qꝗᷓ dubi/ tari non dʒ ꝗn maio: ſit ⁊ melioꝛ ſuꝑ oẽʒ ↄparatiõʒ q; ſit ĩa foꝛma ⁊ pulchꝛitudo — SSeyte noſtra quam ex creatiõe ſuſcepimus. Si igit illa ſe totũ hoiem deo iure ⁊ merito obligabatcũ minoꝛ eẽt. wanifkeſtũ eẽ Dʒ illa maioꝛẽ ad maius et ſi fieri poſſet obligare Lotũ igit ſe dʒ bõ deo ꝓpter re foꝛmatiõʒ.i.Fᷣui eius pꝰ creatiõʒ ex vᷣtuti⸗ bus quodãmodo recreato.Quinto ꝓpt ipᷣiꝰ refoꝛmatiõis conᷣuatiõʒ qᷓ refoꝛma/ lio lʒ maioꝛ: ẽ foꝛmatiõe nccario eius co ſᷣnatio maio: erit illius foꝛmatiõis ↄFua tione. Sexto iure ⁊ mœito gloꝛiſficatiõis q̃ homini ꝓmiſſa ẽ. Quid ei dignũ ꝓmiſ de ° qlibet aliomõ in vſus rne p creto eternis exat plectendus ſupplicijs vſurpata nbi iure aliena pᷣſumſ Ae igit᷑ bre furti actiõʒ aduerſuʒ tmani leſtũ ẽ ꝙ ſi qaſa; eg eẽt diuinis vſvus con ſecratũ rape ſi tẽplũ ꝙ in honoꝛe eiꝰ con . ſa gloꝛificatiõe poterit retribuere hõ deo Etiã ſi centũ vitas ymo inũerabiles.ymo ſi oĩa q̃ hʒ ipᷣe hõlinfinicies ſumꝰ multi⸗ plicarent᷑ nulliꝰmometi nullius ↄpatiõiſ eẽnt ad eã que ꝓmiſſa hoĩ glificatioʒ. SDi venalis expoſita eẽt felicitas illa qᷓ ſcs in ſine ꝓmittit᷑. Si tua eẽnt q tibi ↄceſſa ſũt non reputares ea ↄpatioe illius niſñ foꝛ⸗ taſſe cecus eẽs eſtimatoꝛ ad modũ canis de quo vulgarit᷑ ⁊ ridiculoſe ðꝛ.Cũ tenet os et auide rodit ꝙ nõ accipet ꝓ eo cetu marcas. Hoc mõ ↄpatus ẽ cecatus iume tis inſipietibus pctõꝛ ꝗ appᷣciat᷑ tꝑalia vi liſſima qᷓ amat ꝓ abꝰ recuſat felicitatem eterna a deo recipe. Uen ẽ igit ꝙ te totũ totãq; vitã tuam cũ oibus alijs qͥ habes debes creatoꝛi totu confustoꝛi otũ redẽ cijs ady culan s cxviij ptoꝛi totũ reſoꝛmatoꝛi ꝗ te foꝛma illa gra tuite nouitatis illuſtrauit qᷓ ẽ vt alias di - te. opꝑe plimatoꝛ atʒ polimita cõtexta.td⸗ tro qdẽ natiuo illo decoꝛe quẽ excreatiõe ſoꝛt it? ẽ nobilioꝛ pᷣcioſoꝛ ⁊ ſpecioſoꝛ ůn ro ẽ ioſi puichꝛitudini iuſticie vicinioꝛ to. tum ergo iten te debes tate illuſtrationis rit. Oim ergo eon raptoꝛ es? furti ii mini te obligas oibus ꝗᷓ contradicete B vie ent aut contrectaſti aut/expẽdiſti gut ꝛie volulatſ mſiſti. Dein⸗ ani⸗ ſecratũ ſciebas polluere aut violare vitꝰ nõ dubitas. Wemẽto igr baptiſmalis cõ honoꝛe diuini noĩs cõſecratus. Si tẽplũ illud poꝛcoꝝ ĩ infernaliũ voluptabulũ fſe⸗ ciſti per luxuria. Si phanũ ydoloꝛũ ⁊ vt vulgo ðꝛ in hꝰ mia dyaboli p auariciã q ydolatna ẽ vt ðt Apls ad Ephe.ij. Si ec arcẽ ⁊ mũitiõʒ dyboli ꝑ ſuꝑbiã.ſi cauerna reguli p inuidia. Si vnlpin inferſaliu la tibulũ p dolo ſirare Bicnbile eonis ꝗ cit — cuit qᷓres quẽ deuoꝛat.vt ðt petrꝰ in.iiij. rum deſtib⸗ ſacrilege executiõis reatu te polluiſſe teipᷣm manifeſtũ ẽ. Quid de qi⸗ mine apoſtaſie loq̃r. cuius ta manifeſte ppetratio qᷓ; manifeſta in baptiſmo fidei cõfeſſio et diuini cultꝰ ꝓmiſſio ⁊ dyaboli dyabolice ſubdidiſti. S tio.Dũ adeo a NQuid de adulterio.i.ð violatiõe mfimo mrĩionij irritã ſidẽ feciſti. Quotiẽs vicio - te foꝛnicatiõibꝰ polluiſti. Sides ꝗqppe ſpi ad thoꝝ oſcie ſue qocunqʒ ex vi⸗ iſiſti thon maculaſti maritalẽ p ritualis huiꝰ oiugij vicioꝝn abdicatio eſt aüt non dubites te regẽ eẽ ꝙ te docet vn⸗ ctio baptiſmał.nõ ei vngunf ſacravnctio ne niſi reges ⁊ ſacerdotes ⁊ tua oĩa velut regnũ eẽ ꝙ fidei tue ⁊ ſolicitudini diumi „ „ ti. Si ↄtra impatoꝛẽ illũ vniuerſalẽ in cu⸗ fraudatꝭ igr7 male diſpeſat dſioſteneris ius manu ſt᷑ oiʒ regimioꝝ iura rebellaſti⸗ d.quot.et qnta ſt loco ſuo docere atteta. ⁊ aliũ regni tui dñ̃m ↄſtituereꝛ eidẽ tribu imꝰ. Uinea vñi te ee diuine ꝓuidẽtie tcd è tuz ſoluere qð deo dẽbas e nOiiſtl Eie ligẽtia ecultã 7 oꝛnat Yſa.i.docet fruct ꝰ tribuit anctoꝛitas ſub certi tũ onere tribu igr debere rõʒ villicatiõis ñ ubites De . ctto inde vo dño. Cui oẽʒ fi hitare nõ pᷣtte crimẽ ꝓditiois⁊ leſe maie bꝛuſcas attuler te illi ſnie qᷓ yſa. viij. Le ſtatè incurriſſe pals ẽ. Si cũ eius capitali⸗ fubiacere debere aduerte. Adhanmna bus inimicè fed ⁊ a micicia inire nõo timu ⁊ ſtipẽdia tibi ad militanditra hoſtes iſtiymo quẽ reũ leſe diuine maieſtatt ab ſuoset ec tuos tibi dedit dñs. tu vo otra inicio ⁊ ꝓ crimie illo ↄdenatũ manifeſtũ deũ diuinis ſtipẽdijs dyabulo militaſti. ẽſedꝰ dico et amiciciaʒ ʒ deũ inijſtinũq; Hoc aũt ſpalius clericos tagit ꝗ ꝓpũgna te in eodẽ reatu maieſtatꝭ nõ iuoluiſtiſdy toꝛes alioꝝ ↄoſtituti ſt. Uñ incoma moꝛe abolu vᷣo ab inicio reu fuiſſe leſe diuine ꝓbpugnatoꝝ attõk ſunt hi redditus eccia maieſtat inde maninfeſtu ẽ regnũ in ſticos velurq daʒ ſtipẽdia milicie ſue pci· ce ſibi voluit vſurpare.Et tñ danatũ et piunt ꝓ ſe ⁊ alijs militaturi. Quid i & irreuocabili exilio religatũ. Eodẽmõ cogi dyabulo mẽbꝛa tua feciſti qbus ↄtra den tare debes te a deo ↄſtitutũ/cuſtodẽ eius pũgnaret vt legit ad Rovj. Si tetpm dya tu ix es caſtri defenſoꝛẽ ↄtra hoſtes bulo gladiũ feciſti. Hij ſt᷑ ꝑſecutoꝛes bo⸗ ſuos. Quid ergo ſi nõ iploꝛato auxilio ñ noꝝ. Siẽ ei nabuchodonoſoꝛ vga furort expectato ſuccurſu ab ipo deo pᷣma obſi⸗ domini ? ſecuri ſuã dicit dominꝰ yſa.x.⁊ diois caſtrametatioe caſtrũ tradis hoſti baculu ſuum ſimiliter perſecutoꝛes bono bus aut pᷣuenis hoſtes ipos ⁊ hocipʒʒ cri men eẽ ꝓditiõis certũ eẽ tibi manifeſtũ ẽ agnoſcat / DPꝛouer.xxv. Gladiꝰ et iacula ⁊ Quid debere poſſum de traditioe cla⸗ ſ agitta hõ ꝗ loꝗt cõtra ꝓximũ ſuũ. Silr uium ipi⸗ caſtrianq; obſidiar: vel ecim/ pſecutoꝛes ſctõnꝝ gladiosaut baculos dðy pugner Clauis huiocaſtni ẽ cogitatio hec abolicos ſe agnoſcat ꝓuer.xxv. Gladi⸗?z ei caſtꝝ aꝑitheęc ei introducit diabolũ ad iaculiũ 7 ſagitta hõ ꝗ loꝗtur ↄtra pximũ c(coꝛ. ſi ctauẽ iſtã dyabolo tradis ſpote.Cũ tfalſũ teſtimoniũ Et id fui hoim detes eo ici impugnerè nõ du te vrgeat ad tra rum arma et ſagita. ? lig.e.gladiꝰ acuxꝰ. eiꝰ õſiue apo ipᷣm.toniẽs at fit hoc.i.q co Ecciaſtes.vij.vbi ðꝛ qð mulier ſagena coꝛ I inioez aut inſult aut obſidio nũq; rea⸗ Qvtiq; ⁊ ad pũgnadũ ↄtra deu ⁊? ꝓ ipᷣo tun tiõis effugias. Clauẽ iſta dyabo rõe intelligi pᷣt Jerolem recte ðt. ÿſpẽegs lo mdis q m̃ q̊tiẽs co gitatio tus in manu muliebꝛis gladius flamas ẽ ſiue ignitus. gitatõ tua I mqu eioẽ q̃ſ advolũtas eiꝰ eia⸗ et ip̃a ẽ laqus venatoꝝ infernaliu. In cogitas.fac g dyagbola clauigen coꝛdis telligite 1 ꝙ man⸗ eius vincula ſł Sapb. tui ⁊ caſtriqð Reꝰ filitati tue ↄmiſat.qn vo. xiiij.ð Qè crłature dei fcẽ ſũt in odi⸗ to ergo cuſtodis tuiinfidelitas ꝗ hoſt: fa⸗ um et in tẽptatiõʒ aĩe hoim et muſcipulã cis clauigen aut hoſtiariũ. Diſce aũt intu pedibꝰ in piẽtiuʒ. Quid ſi laqueũ vena⸗ to ponere clauẽ coꝛdis tui. Sap.v. Cogi⸗ toꝛibus infernalibꝰ S i muſcapula.ſi ſage latio eon apð altiſſimũ. In tuto ẽ cogia nã infernalibꝰ piſcatoꝛibus te exhibuiſti tio iuſtoꝝ. Illuc ei ppasnõ dyabolo ac Sile toto dñm impugnaſti. cuiꝰ te totũ cedere. Amp. cogitatioz voluere ẽ cla debeas pᷣuitio. Multa bmõi facile ẽ enu uẽ coꝛdis ad apitiõz ipius toꝛqre. Noli-, merare. o hec oĩa ad denariũ reduca bali a dyabulo vt toꝛdat huc æ illuc//mus ᷣmu qdẽ igf qm deus vitas fides iſt clanẽ toꝛqndo coꝛ tandẽe repabit yad.“ iuto et occulto repone vt diximꝰ. Sʒ et ei dubitet iuſticie iudicẽ timẽdũ eẽ Unde hig Ablura te accepiſſe cuq; a deo acce iob. ix. Uerebar oia opa mea ſciẽs ꝙ nõ 4 E go ſi ſoꝛtẽ ibam amiſiſti. Itẽ oĩa tibi ad m̃ altiſſimꝰ ẽ debet ei ho⸗ . diſpeſandii tradita et te debere fungi offi 3 noꝛ. Quis em bubitattege oĩm ſculoꝝ et bio villicatiois ea de auctoꝛitate docent ie dum bonorandii eẽ. Qm agim in oculii ere dere certüũ ẽ. Quid er Hhilile vitas euagelica docz. De ꝛte igẽ ⸗ arceres delinqnti. Qm̃ pr miaꝝ ẽ debe/ eſie gltagen gr.2 parncere qnt Aprmian? et tur ei ſpes. Quis ei dubitet in prem miaꝝ ſperandũ eẽ. F * — idẽ te dẽreſ du/ igr te debere agnoſcitoſq; et ſi ꝓ. viuis la rumſgladios aut baculos dyabolicos ſe ek apbna ei debet. Quis ei dubitet vitati credẽduzʒ bolꝰ Sʒ oĩ cuſtodia ſᷣua ipa;. ergo clau? eẽ. qm iuder iuſticie ẽ vbet᷑ ei timoꝛ Quis . X ni. niem 4 4 i . G . — Fo. cxrix eius cogitamꝰ z loqmur qm occulta ð de iuuet.an nõ tcolis la an reſuſcitatũ in. .· coꝛis nri oẽs turpitudines nr̃e nude ⁊ aꝑ Johanis adbuc ligata facie ſudario in ů ie ſt᷑ oculis eiꝰdebit᷑ ei pudoꝛ an dubites cec difficuitas vidẽdi q recta ſt᷑ intelligiter nõ erubeſcẽdũ nobᷣ in ↄſpectu eiꝰ ꝗ adeo rube Quia ſir ſuſgecelimij hyclemeifſinun ſoꝛdidati atʒ carbonati ⁊ maculei atʒ in/2 iuſtiſſimus in cã tua. Hoc ꝗqde merito æ rot latrocinijs depᷣhẽſ. Appemꝰ iugit᷑ in ʒ iõ indiciũ tuũ deſunt ⁊ vult deferri ad co conſpectu eiꝰ.Qm dulciſſimꝰ ac ſuauiſſi⸗gnitiõʒ ſacerdot aut ꝙ vius videt᷑ ipotẽ mꝰ ẽ debet᷑ ei amoꝛ.Quis eĩ dubitet bo/ teʒ nouitſʒ et quẽcũq; pctoꝛe ad agendũ nitatẽ illã anꝛanda eẽ.q; domniꝰdebet᷑ ei hmõi iudiciũ. Ideoq; conſiles infirmita obediẽtia.Oꝛ pecuniã eiꝰvelut ſoꝛtẽ capi ti pctõꝛuũ voluit nob aſſiſtere coadiutoꝛeſ talẽ ab eo ad negociãdũ ei accepimꝰ De⸗ ſacerdotes ð quoꝛũ adiutoꝛio in ſnie exe bemꝰei rõʒ villicatiõis nr̃e ſiue ↄputũ ne reutiõe aliqd loqmur. M ſi dixerimꝰ Eaʒ gociatiõis nre.Et hecẽ vna ex cauſis qre tuamõ illiſʒ tibi ↄmiſſaꝰ⁊ cauſe tue/udi ↄfiteri dẽmꝰ. Cuũ nõ ſit alið ↄfiteri q; toci ciũ vo ipᷣiꝰiudicij tuimiſſuʒ ſacerdotibꝰ us vite ſue rõʒ ſiue ↄputũ reddere. Quis recte diceꝰ. In quo qᷓntũ adiuuerj O pec⸗ ei alicuiꝰ diſpẽſatoꝛ ꝗ nõ ei cuiꝰ peccuniã o catoꝛ expientie ipiꝰ magiſterio meliꝰ eùo Ddiſpẽſandãaã accepit ↄputũ ⁊ rõʒ reddat cenis. i qd igr iudicio tuo defuerit. Si tiens iuſtũ ẽ. Qei benificꝰ gratitudinẽ ei . li nunq; ſanabũt᷑. Si ergo vnũ illoꝝ deo uerſus te hee igr ſunt actiões qs hʒ deus cerdoribꝰ incũbit noſſe leges ⁊ iudicia di dicij puerteres. Aut foꝛte tibi parcẽsſdeo J iniurioſus exiſteres io adeo tibi peẽdũ cẽs dñe nõ ſum dignꝰ de cetero vinitare nõ eẽune declinãs incidere manꝰ ꝓpas. PBece volutatẽ tuaptarẽſcy mei? meoꝝ e in bijs Deo tot ⁊ tatoꝝ bñificioꝝ largitoꝛi ſe ingra cerdolis et ſcire dẽs et poſſe. Hecaut e mũ exhibea:.Qꝛ medic' ẽ ⁊ erroꝝ ⁊ vicon vna ca ſacerdotalis iuriſdictiõis ⁊ platio pacia ei debet᷑. Impaciẽteʒ ei? inobediẽe De vtilitate 2 neceſſitate cõfeſſionis. ſidelr gags Weiee⸗ teſtificari ⁊ 'ᷣm hoc hipᷣm ↄdẽ⸗/ ?.· Oa benificꝰ gralitudinẽ ei qd viribus minꝰ recte iudicare ⁊ ſniaʒ er dẽmꝰ an videt᷑ ibi ꝙ licere poſſit cuiq; vt egꝗ valeas hoc inſtructiõe et adiuteꝛio ſa cerdotis et ſcire dẽs et poſſe. Hec aut eſt nis inter multas. Quid ei ſalubriꝰ aut ſe⸗ curius in pte iſta pctõꝛibus ꝓuideri po/ em eoꝝĩpoſſibile ẽ curarinullo eĩ magi/ curius in ſterio curabunt᷑ erroꝛes inobedictis?⁊ im i paciẽtè nec moꝛbi eiꝰaut vulnera ꝗ medi dice emẽdate. In nf̃is. ppe et in nroꝛuʒ camẽ reſpuit? repellitmateria medicina- negocijs minꝰ recie iudicamꝰ. Liberati igr lumus ab hijs piculis et exoꝛnati ab edocio nob et ꝓ nobis videte aut ne ini cado nos vicẽ dei gerẽte.Oꝭ aut iuſtiꝰ q; ꝓvͤeelaͤtis abuſo Quidt negaſti actiõʒ ſaltim iniurian hʒ deꝰ ad aduerſus peccatoꝛes. Um igr in iudicio qð ĩter tex den te pᷣidẽte agit᷑ aduocatꝰ ocuratoꝛ? teſtis es dei. ODia bec ponere ⁊ magnificare ſen aggus N Prce Ee aliene lubdere ve decẽtius penitẽti q; ꝙ płate q̃ tam in⸗ nare ſeu iudicare tener? HNe aãt ignoꝛatiã digne aduerſus eiuſdẽ ptsis datoꝛẽ deũ iurt aut facti foꝛtaſſe cauſarert. Datus ẽ tã iniuſte vſus ẽ pᷣuet/ Lenet vig illi tibi velut aſſeſſoꝛ huius iudicij et adiutoꝛ ti cedere ſpõte et ea deo ꝑ manũ ſacerdo ſacerdosꝗ te plene ĩ iure illo ĩſtruat. Qui tis reddere. Quare tenet᷑ ↄfiteri et reco/ te exaĩare cãm docea thoc ẽ ins ⁊ ſcm·a gnolcere et iudicare ſe indignũ ptate ſui le leges ⁊ diuina ſtatuta doceat hoc eiiliag et ſuo:u. enet igrie Puare lui p i te et ſuoꝛuũ. Alioqn nõ exeqt ꝓpᷣam ⸗ ſe huiz iudicio ↄmiſſum ẽ exaĩandũ iudicin ſniaʒ et hoc ẽ ꝙ dicimꝰ ꝙ ptãate illa tenet bue teiet tua dei volũtati ↄomitte et redde di⸗ cẽs dſie nõ ſum dignꝰ de cetero viſitare. —— — tã iniuſte vſus ẽ pᷣuet Tenet᷑ vtiqʒ illi pra / uit q; malelactoꝛoalio oſcioet teſte et iu . 4 » . . ip̃ius et ſuoꝛũ. Lonet igr ſe pᷣua re ſui ptã „ In dei nan ꝰmiß abiliter incideres. In qꝗs incidere ẽ hoꝛrẽdũ. Uñ le.ad he.x. Hoꝛ/ rendu ẽ incidere in manꝰ dei vinẽtt no ał/ vt in diciũ tuũ retractetſacerdos exalare iubet. Sʒ vt te in iudicio illo adiuuet vt d iud oimeęet viere ꝓ beneplacito tuo. iciũ ſpectatiſtrust? ad mihi no (e ille gous vrgemur ad ofeſſio. nẽ. Pꝛima ẽ ſuſceptio dñice pecunie hoc 36 talẽtoꝛu quoꝛũ diſpẽſatio nobis credita ⁊ multiplicatio ẽ iniũcta.enemurigr ra tionẽ reddere maioꝛibꝰ diſpeſatoꝛibꝰ et „ Siü „ L 6 4 camerarijs. Minoꝛes qppe ⁊ inferioꝛes Amßp. ſ latronẽvel malefactoꝛẽ alium ſupioꝛibꝰ diſpeſatoꝛibꝰ roʒ reddere tene hẽs penes tenũꝗd Pptoꝛi exhibere teneris tur. Illi vo dño Queadmodũ ſieri ↄſue· / ſi ei latibulũ apo ie pᷣbuerinũꝗd latro uit in oomibus regũ ⁊ pꝛincipũ. Sic ſa⸗ cini reus erisꝗ donũ tud ſpelunca latro⸗ cerdotes ꝗ ſupioꝛes camerarij ſt ⁊ abus nũ ⁊ latiᷣulũ feciſti. ꝛetoꝛ aũt ſacerdos theſauri oes celeſtes it᷑ ↄmiſſi. In die in,/ ẽ.Quare latronẽ ꝗ apð te latitat eidẽ ex dicij in illius ferie magne vniuerſali pa/ ibere et tradere tenerꝭ teim. Q? ſi di/ gamẽto ⁊ ↄputo ↄputabũt id eſt cõputũ/⸗ eris ꝙ tu ipᷣe ꝑ temetipᷣm punies ipᷣm in reddẽt etiam de aiabus ſibi ↄmiſſis.Eti uria tua aut foꝛo tuo. Nolier fugere lu villicationib tenẽt᷑ reddere familiaribꝰ ¶ cẽ ꝗ bene agis aut bene agere visi Noli 6 V nos de nris ꝗ ſubditi ſumꝰ. Scoa vo öclinare teſteæ adiutoꝛẽ pit᷑ tue bone acti cauſa ẽ cura a medicinalis q ſacerdotibꝰ onis ſacerdotẽ. Ne ⁊ tibi ſimul ⁊ latroni Ningano in curijs alienis ligitaturi vicz mittere ꝓp ria tuc graues eũ iiuſte. Quarta cauſa 1 audeat appeſlatiõis refugin. Sexta * 45 4 — . iniiũcta ẽet oẽs eis pctõꝛes velut egri me/ dicinis curadi traditin ↄmiſſiqᷓre incũbit eis moꝛbos oẽs et vulnera pctõꝝ et rotäã ſtentiã hmõi egrotantiũ cognoſcere. Neceſſe igr habẽt egrotãtes hmoi moꝛ/ bos ſuos et vulnera ſua et totã ↄſiſtentia Seaca lacerdgtib? detegere. Tercia vo quia cũ S Koſcenbanen eſt foꝛo iuſti cia de nobis „Atae Wis facere teneamur. Interẽ ſua ne ꝑ er (Es roꝛeʒ nrjmaut incuria cauſa ſua q; aduer ſus nos hʒ piclitetur. IJdeog; ꝓuidit qᷓ; ſibi et nobis certe de aſſeſſoꝛe ſacerdo⸗ te diuini iur ꝑito qui cauſe ſue axaiatio Ni interſitet cu cuius ↄſilio cauſa illa exa „ minet.et terminet. Hoc em̃ facere ſolent ſe ꝗ iden ct owaleg ne Lorte iniudico iniuſte grauẽt᷑ Sic mittit ad curia penuẽ⸗ tis oñg ſacerdotẽ ne foꝛte in foꝛo tuo ⁊ cu ſecuritas illa nra quã tetigiꝰ ⁊ exboꝛtatie nra. Quinta poterit ſatt recte aſſignari. Suſpicio iudicci.penitẽt a qͥ appęllare Iʒ dño ad ſupioꝛẽ ſq; ſacerdotẽ ⁊ haè cau/ ſam iã aſſignauimꝰ. Quis eĩ deo negare cauſa ẽ vt ſic ꝑ alienã accuſatiõʒ coꝛã pub licis pttbꝰ emẽdant/ maitfeſta pctã Sic pꝑ ꝙpᷣam accuſatiõʒ ad ↄfeſſiõ emẽdant occulta. Nõ ei phas mzinemedata rema neat occulta. Quare nece ẽ vt ſuũ hẽant? indiciũ ⁊ forũ ⁊ iudicẽ. Quis at nõ vide at ꝙ; vnũ vnuſꝗſq; accuſare aut denucia re teneaf reũ ad coꝛrectiõʒ ſᷣuato tñ oꝛdi ne enũctiato Cũ igr ſeipᷣm reu cognoue⸗ rit. Quo iure vel lege fretus ſibip̃i ta pni⸗ cioſe peere Plumartns Ppaz coꝛectio; ſbi qrere liceat/ an foꝛtaſie mag tenet . ere coꝛrectiõeʒ fraterna q; ppᷣafn. Q ſi 4 foꝛte dixer: ꝙ ipße ꝑ ſemenipᷣm ſe coꝛriget. NJa ondimꝰ q: huius coꝛrectio nec vᷣo nec ipi ſufſ cere det et cas in boc aſſignamus 7 7 videaris hr̃e latibulũ. medico oñdere⁊ cure eiuſdẽ tradere.xvmxe dicus ſacerdos bero⸗ vo eger ꝗ infirma tur apð te. Oè ſi egritudo moꝛte afferat. —, — Moꝛs egertibi iputãda ẽ. Qui cura ei me dicinalè adhibere noluiſti. Qè ſi foꝛtaſſis artis medicine tutũ te eẽ Ifidis. Attede in ſaniſſime ꝙ nullꝰ medicoꝝ in egritudine Jua ꝓppa arte aut ſenſu tẽtus enec ꝓpᷣo oſilio regit. Medic⸗ ęi eger ſeibm no bbHzʒ extimplo ergo negligeti depoõe ppꝛii ſen ſusi artis pſumptiõʒ ⁊ temeraria ↄfideẽ⸗ tiaʒ trade egrũ tuũ medicoquẽ curationi fueßcir mikicoꝛdiuſſim⸗ ð8. Mag de ſa lute tua ſolicitus quã tu ipe no immerito ſuſpectũ hʒ iudicẽ ꝗ in cauſa ꝓpa ⁊ iſm a ſenſit hoſté. An tu foꝛtaſſe ei penites ni dicere peniteb ꝗ te hoſtẽ dei adhuc geris iã ſenſit hoſt?ẽ. ũ te accuſas ⁊ ↄfiteris hoſtẽ. Qè tu vis in cauſa illa in q reũ te fateris iudex eẽ ⁊ ognitoꝛ.an non teipm ſuſpectũ reddis. in ꝗ ie iudicẽ debere eẽ ↄtẽdis Etia ſi tua eẽt iure. Illa iurislictio expedit tibi cede⸗ re illi. ꝓpter cauſas dictas ⁊ vt ipᷣe mitio rẽ ⁊ ad pacẽ ꝓnioꝛẽ aduerſatiũ tuũ inue nies. Quis qut negare audear deo vt ad- uocatũ vel ꝓcuratoꝛẽ audeat vel debeat oſtituere in cauſa ſua. Qu qͥdammodo agit in foꝛo penitẽtꝭ/ ⁊ coꝛ ipſo ꝓcuratoꝛ vel adnocata dei ſacerdos ẽ.Quarxencce ẽ ipʒ inſtrui de ſacto. Dꝛimu deinde ꝓpo * nere ꝓ pte.Cui prociniũ pᷣſtat. Hec at ꝑs deiẽ quã defenſandãa ſuſcepit ſacerdos. Non põt aũt ĩſtrui niſi ꝑ te. Quia tibi in cubit iſtruere eũ ex fetõ. Et hoc ẽ reuelare ⁊ confiteri factũ eidẽ.Que ſit aut tibi ferẽ da ſnia pꝛo hijs omnibꝰ criminibus ⁊ in iurijs lex diuiua etiã mũdana decdarat. Quos in iudicio illo appꝛobat cementi· ,N— An nõ vis egn Sic dicẽdo an nõ das aduerſario iuſtaz caʒ appellãdi. Cũ reũ te fatert iilla cauſa H — , Fo. De cauſe axaiatione et excitatione ſu n O N,lArcerdos igr indiciũ tnũ exaiaturꝰ H umuũ introgare te dz viruͦ udi, ☛ ciu illud et inſticiã de teido apud el temetip̃ᷣm ſiue intemetipᷣo fecer et de ſin⸗ „gulis ꝑtibus iudicij ſi rite aut recte oĩa ſt acta ĩ levt pᷣmũ de ipᷣa accuſatiõe quã ad uerſum te Sponis ſi ↄtinet oẽs actiones js hʒ deus aduerſũ le alioꝗn em̃ pcura- un toꝛis ⁊ aduocati officiũ no recte ꝓ deo ex N egueris. Deinde ſi teſtis officiũ nõ recte ! plene iples an ꝙ abſit factũ õ te pꝑ hibes e! teſtimoniũ officiũ at teſt ẽ bona fið ð vi m tate facti iudicẽ inſtruere. In nullo vitatẽ n ſuppᷣme ĩ nilło falſitatẽ in ſinuare.Deinꝰ min du aduocati officio qð ẽiꝰ ⁊ iiuri decla/ lnn⸗ rare ſiue b legg ſiue ↄſuetudies ſiue ꝑ ra Titn tioes optimũ ł oꝛatoꝛẽ puta Sicut rectu ui P eſt tibi ſuadere vt ðᷣt Sene. hocg ꝓ n een h KLeito ſcias qᷓnto fiölioꝛ aut ꝓcuratoꝛ aut nr; Ateſtis aut aduocatꝰ? ↄtra te in iudicio illo gnn aeſteteris ꝓ deo tato illa tria officia dei filiꝰ 45 xvjus dñs in iudicio tuo ꝓ te exedtur fide⸗ *K lius.Quãto ſeueri⸗ iuſte tñ ↄtra te iudica RMZ bis. Sʒ ꝓ deo tato clemẽtius ⁊ fauoꝛabi “ lius. Iudex tuus pꝛo te.vmo ſi rectũ fue⸗ e rit de teipo iudiciũ tuũno inueniet qð in “H te iudicet iudex viuonæ moꝛtuon xpᷣs dñni l Quãato hicaudebis reuelare.lato ampliꝰ * valebit eã dñs coꝛã deo pre ⁊ angelis eiꝰ n Quãto ampliꝰ diſcooꝑies turpitudines * mas tato ipe ampli⸗o pire ſtudebit Quã *MZ to ampliꝰ teipᷣm accuſabis. Lato ipe am a7 Q pliꝰ excuſabit. Nollergo eẽ theſauri⸗ S?“ Aaut archiariꝰ dyaboli.ꝗ dẽs eẽ ſacrariũ * ſpũſſanctitarcha vo oheſaurꝰ? dyaboli. ſterꝗliniũ ẽ pctoꝝ. Uis ergo eẽ non ſaccu in. vae lꝰ dyaboli phasſtercoꝛariũ eiꝰ euome fe nn tulentia iſta. tã venenatã.et memeto dya/ e bolũ hĩr̃e inſcriptꝭ oĩa pctã tua ⁊ velut pa tẽtes lras hre oĩʒ pctõꝝ tuoꝝ.Quas in il n lo tremẽdo iudicio ↄtra te exhibebit niſi , eas ſic delere ſtudueris. Scito aũt q am⸗ i? ĩ mẽoꝛia ſeu noticia ſacerdot ea ſcri⸗ “ ere ſtudueri. Eo amplia de libꝛo dyabo an li ⁊ mẽoꝛia eius delebis. Memento lĩras oĩm ðᷣbitoꝝ tuoꝝ te ðᷣdiſſe dyabulo. Has Sb in ppᷣis manibꝰↄſcpᷣſiſti. Singulis qppe ſern moꝛtalibus pctis. Singulas ? hoꝛreédas bit lras ſcripſiſti. Oè ſi i deieciſti dyabolũ. gdl q tibi pᷣꝰ velut inimico ſuo inſidiebat et neicn, ſtimnlis puerſi timoꝛt a tergo ⁊ calcaribꝰ 4 mrpis amoꝛ in lateribꝰte vrgeat. Quid ₰ . O 9 „ nr deiectiõi eiꝰ ꝓdeẽ putas Si adhuc frene· tici pudoꝛꝭ os tuũ ifrenatuũ terret an neſtit ꝙ freno oẽ coꝛpus equoꝝ tutũ firmiusvtł Dicit iacob.iiij. Tacile e te iterũ dyabulo iterũ aſcẽdere niſi frenũ eius de maxillis tuis ex cuſſeris.Excule igit᷑ frenũ demẽtiſ ſimi pudoꝛis ð oꝛe tuo ⁊ mavillis. Et ſcito te nulla turpitudie pollutũ Qua nõ mul ta hoim milia añ ſoꝛduerit. Eſto erge α tibi teſtis fidelis ↄtra te vt tibi ſit teſtis fi delis in celo pꝛo te ↄfitere aduerſus te cũ dauid vt ⁊ deus remittet impietatẽ pctõ⸗ rum tuon. Uide ne parcas oꝛi tuo. Sicut ðᷣt iob.vij.et certũ habe ꝙ ðs parcet ibi ſcito te coꝛã deo ⁊ in conſpectu curie cele⸗ ſtis Quatum ẽ in te ola egiſſeele rupi⸗ tudies tuas ? abſcõde a ↄſpectu tot miliũ ↄmuta tuũ ſpectaculũ.modico ↄfeſſiõis latibulo.?atibulũ ẽ confeſſio pcn coꝛa vno ſacerdote facta ↄpatione vniuerſałt ſpectaculi et vniuerſalis illiꝰ ꝓpalatiois q in iudicio illo terribili futura.At em̃ ſa cerdos ea viderit ꝑ confeſſionẽab oculis dei ⁊ omniũ miliciaꝝ celeſtiũ abſcõdunt/ Si verecũdus es cur nõ erubeſcis tantũ turpitudinũ tuan ſpectaculi. An fo⸗ S eet oclłos fidei clauſerũt tibi peccata iua.· vt nec teipᷣm videas ⁊ angeloꝝ ſanctoꝛũ miſerabile ſpectaculũ et omniũ demoni⸗ oꝛũ ludibꝛiũ Appi qſo fidei ocłos ⁊ inere cateruas demonũ vñq; illudẽtiũ ibix de moꝛte tua ſibi applaudentin. lidð queſo qua ſolicitudine le circneãt ⁊ te ad deuo⸗ randũ querat. Attende quo ardoꝛe ⁊ aui giegte ſanguineʒ tuũ ſiciatvndiq; circa te rugł-ut dẽtes ad deuoꝛandũ te paraãt gla/ dium tenet hoſtis vt te iugulet. Tu vero de erubeſcentia cogitas. Uide quoꝛſum te trahat dyabolus freno erubeſce illius/ ad moꝛiẽ vtiq; te ducit ad illud vniuerſa⸗ e lis cõtumelie infernale latibulũ et oppꝛo bꝛij ſpectaculũ vfias oĩim oculoꝝ celeſti⸗ um t reſtriũ ⁊ infernaliũ mif̃abile ⁊ igno o minioſum ſpeciaculũ Ibi appebunt oim oculis verecundioꝛa tua abice faſcłtuluʒ tatrocini. Ne cũ eo depᷣhenſus excuſati⸗ onẽ aut redẽptionẽ habere no poſſis. Ex cuie iugũ diabolicũ diſſolue colligatiões impietatis. Solue ⁊ faſciculos depꝛimẽ⸗ tes vt gꝛ tibi yſa.litj. Diꝛumpe vincula dy abolica ꝗqbus te tenet vinculatũ. Erue tse ranq; damuła de manu.Et quaſi auis de inſidus aucupis. Ut ðꝛ tibi ꝓuer.vj. Te⸗ ta et experire quanta ſit alleuiatio buius ſareine dyabolice depoſitio vel abiectid Exrperire gaudiũ liberatiõis de manu dy abuli ꝙ ſit gaudium liberatiõis de ma⸗ nn dyabuli ꝙ ſit gaudiũ libertatè iugo pᷣ⸗ uitutis eiꝰ a facie olei diuine mĩe putrefa ctio. Ut le.yſa.x.ꝗᷓ fit pacis traãꝗllitas vio lentiſſime dñatiõis ⁊ tyrãnidis eiꝰ oppᷣſ/ ſione ceſſante. Cõſuta ⁊ ↄpfunde dyabolũ g le lõga detẽtiõe pᷣſcpᷣſiſſe foꝛte putabat ⁊ ſe ĩ poſſeſſiõʒ tui ipᷣi pᷣſcpᷣtiõe tutũ puta bat nenuse pᷣſcpᷣtiõʒ illã dyabolice pᷣſcri⸗ ptionis. Ne te pᷣſcpᷣtiõe diſtationare va⸗ ⸗ „ -=- 7 leat.i.iudicio oppᷣmere. Illude dyabulo vince ipᷣm ⁊ occide freno erubeſcie q̊ͥ te te net ⁊ trahit. Utere hac erubeſcia q̊ quidẽ ẽ ſalstarè medicina pctõꝝ. Tu vo facꝭ eã libi moꝛtifera teipᷣʒ ipa lufſocas erubeſcia Du ed facis obicẽ gre ⁊ ſpui vitali obſtru⸗ cxoꝛiũ quo minꝰ tot tuũ poſſit ingredi.Ui des qm obſtruis meatũ coꝛdis tui ſpuũivi le ipᷣm ec facis frenu dyabulo quo te tene at⁊z in moꝛtẽ trahit niſi eẽt erubeſcia quo eneret dyabolꝰ et occidere nõ hr̃et. Oc/⸗ cide ergo ꝓpᷣo gladio goliã cũ dauid vin ce ipᷣa erubeſcia dyabolũ ↄuerte eã in me dicina pctõꝝ tuoꝛũ. Siqdẽ ↄfeſtiõʒ ei ad duxerꝭ. Ex hijs duobꝰ ſaluberrimũ anti dotũ ↄtra oẽs moꝛbos ⁊ vulnera pctõꝛũ pfticies felix vmutatio ſi frenũ quo tene/ bat ⁊ trahebat te hoſtis in gladiũ ad ſu⸗ erandigism guerteris. Si venenũ ymo ſi egritudinẽ ipam in antydotũ ⁊ medici/ nam oↄuener atiẽde ꝙ momẽtanea ẽ eru ſi egritu beſcia iſta cũ ip̃a ꝓbatioe.cũ ipſo ſonitu viroꝝ ↄfeſſiõis fugit.Deniq; putas tba bere pctã q̃ confiteris abſit quo a eſſto⸗ Times erubeſclam q tata felocitate fugit Erubeſcis igr q nõ habes pctã? hocvniq; volo rogo moneo laudo obſecro qᷓntum poſſũ erubeſcj. Salutar em laudada ðo gratiſſima ⁊ acceptiſſima ẽ pctõꝛũ erube/ ſcẽtia. Sʒ ne ĩpũgnet᷑ eageꝰ caueto ⁊ ne oru ipe ea ſtrãguleris aut ſuffocert ne heat ea frenni aut gladiũ contra re dyabolꝰ.ne hẽat ea obicem ⁊ obſtructoꝛiũ coꝛdis tui ſpuſſc. Leua oclos fidei tni ⁊ vide qd tibi ẽ in celo ⁊ q qrit hic a te ſilr terram. momętanea erubelcẽtia a te exigit᷑ ⁊ ſibi celeſtis regni hono: offert quo gaudio ?ꝰ aggratulatiõe tibi redeunti duiciſmꝰpr mmaru; et e? totius oↄſolatiõis occurrat ipᷣa vifas in. vv. luc clamat. Attẽde conui⸗ uiũ ſolẽne⁊ pꝛe gaudio tue reuerſiõis ad De penitentia. S „ Mirari clemẽtiſſimi pris pdukes ample xus ⁊ oſcula ſuauiſſima ⁊ vide qſo nulla ſtulticiarũ tuan apð benigniſſimũ prem relicta memoꝛia. Secundũ oẽs inũdaio nes pr̃ne mie ⁊ toꝛrẽtes gaudu et hylari· tatis qᷓ tota celeſtẽ curiã tua ꝑfudit reuer⸗ ſio irrecoꝛdabilr delectaãs. Erige obſeccro aures fidei tue et audi ſimphonia et cho/ rum ↄtẽtus ſuauitatẽ tue reuæſiõis ↄui⸗ uium.audi laudes et pᷣconia celeſtiũ mili ciarũ q̃s ꝓ reuerſiõe tua offerũt milia mi liuʒ. Audi interpellatiõʒ ꝗ et miſerat᷑ tu- ẽxpᷣm dñm. q iugiter paret vultui deiad interpelladũ ꝓ nobis ꝗᷓ oia nobis ĩ eo hõ eſt impetret in eo ꝙ deus oiĩa largi⸗ ↄuentus. Tu ad infernale latibulũ pᷣpa⸗ ras te.Lu ipᷣe gaudere nõ curas ĩple ſaltẽ vota et deſideria milicia rũ celeſtiũ facin celo de ie gaundiũ fac aggaudere tibi eta⸗/ plaudere milia miliũ. Sac totũ celũ reſo⸗ nare. laudes ⁊ pᷣconia diuine bonitatè q largit tibi de tato hoſte pᷣclarũ triumppbu fac obſecro totũ celũ totũq; padyſuʒ fſide re fac ꝙ inuitet dñsoẽs cognatos ⁊ vici ⸗ nos ad noue tue libera:iõis gaudia.Si Ij cut legit᷑ Luce.xv.An nõ curas etia pijſſi mũ paſtoꝛẽ de ꝑdite ouis inuẽtione letiſii cari qui ꝓpᷣos humeros tã gaudẽter incdi nat vt in ouile reuehat ouẽ errabunda eit pditam.Et pᷣgaudio inuitet amicos etvi- cinos ad ↄgaudendũ et ↄgratulãduũ ſibi quaſi nõ ſit contẽtus ꝓpᷣa ↄgratulatie et parum ſit aut quã ꝓpᷣis humeris reue hit gaudiũ et aggratulatio paſto:is refes⸗ ctioʒ et inuentiõʒ eiꝰ oim amicoꝛu ⁊ vici/ noꝛũ aggratulatiõe vult feſtinari et hoc effraym yſa.xlvj. Uſq; ad canos ego ipᷣę poꝛtabo. Ego feci et ego fer ego ptaboꝛ ſaluabo. Moneat igiur te t pꝛeclara illa celebiitas que reddit expeciat. Mone⸗ gur audi mellifluũ clamoꝛem ꝓmiſſionrtun udi terrificũ fragoꝛẽ ⁊ timendũ tonitru⸗ um cõmitationũ eius aĩaqnerte totiꝰ ce leſtis curie expectaliõʒ et deſideriũ pᷣces ? votla ſua ꝓ te clemẽtiſſimo pr̃i offefentis. Uidevota ⁊ deſideria oĩm celeſtiũ milich arum te ĩ certamine ↄtra mundũ carn v demonia ſpectãtiũ et victoꝛiã tuã ſolicite expectantiũ et ꝓ victoꝛia tua iungit᷑ etin- ſtanter oĩpotẽti pri ſupplicatiũ. Soliciia E te tota illa celeſtè curia et milicia pcla ra Tu vo doꝛmis i ſtercoꝛe.expectat te aa plauſus et aggratulatio et totꝰ ille celoꝛi in eodẽ luc xv.ca.⁊ Oſee.v.Ego nurcius ie s n rv dal niſon llon wr nüſe t ia micn lu ⸗ ia ic iſt wil! ind üf d e nf ui u “ n e u ut S P 3 . at te tm̃ paſtoꝛis tui gaudiũ. Moneat te boſtons te p deuia querentꝭ. Circuitꝰ ⁊ la oꝛ ⁊ occurſꝰ eius feſtin⸗ azoulei lnns De quo btus dyoniſiꝰðt ꝙ benigniſſim⸗ ihũs veniẽtibꝰ ad ſe totus pᷣcurrit ⁊ pob niat eos deoſculat᷑ et amplexat᷑. Ecce pa ſto: tuus nõ iĩpꝛoperat tibi laboꝛẽ queʒ te qrendo ppeſſus e. NHõ im ꝓperat nibi qðᷣ peccaſti.Uide qᷓntũ parcat verecũdie tue Sẽti coꝛ tuũ emoꝛtuũ ꝗ tot ⁊ tatt moueri no potes quẽ nec dinaꝝominationũ trẽt tonitrua nec diuinaꝝ ꝓmiſſionũ tot et tã ta demulcẽt bladimeta. Dic qſo ꝗqdaðo fomidas erubeſcẽtia iſta pmodica 1 mo mentanea. Curnõ magꝭ nimes eterna. Et per ẽ ꝗdẽ coꝛa vno ⁊ in oclis vniꝰ viqʒ ſa⸗ cerdotꝭ. Illa aũt ĩ conſpcũ⁊ oculis viuoꝝ moꝛtuoꝝ.Dicſo ꝗ iſta momẽtaneã ? ar dos bene opinaret᷑.Ecce aſſunt circuſtan ſuppliciũ Lu vo de opinioe coguas ſacer dous tue ſalutè oblitus æ impendẽtis tibi ſnie capitalis diſcrimé nõ foꝛmidas. Cre/ dis vita tus opinio ni ſacerdon: qſi ex opi⸗ nione ſacerdoit iudicadꝰ ſis. Q ſi diſcre tus pꝛudes ⁊ circũſpectus fueni lacerdos Ipa flagicioꝝ et facinoꝝ tuoꝝ ↄfeſſio irʒ ad bene ſentiẽdni 2 opinadũ de te ĩducet ſciet qp . e te ia ab inꝗqnamẽtis oĩbꝰ emẽ⸗ datũ o n ei dubitat huiꝰſacerdos pctã deleri vidica et integra afeſſione. Si vo indiſeretus ẽ ſacerdos Elige circũſpcti ⁊ ꝓuidũ ſi potes. Scito ad ſingula va con feſſiõis tue. centu militiaꝝ ridere ↄcentũ coꝛavno ſuſtiere nõ potes. Qnalr ↄfidis te poſſe pati eterni illiꝰ ⁊ vniuerſalis ↄfu⸗ ſionis op ꝓbꝛiu. Api obſecro oclos fidei et vide qua ſtultꝰ ymo cecus mercatoꝛ es Aerne felictant vonoꝛ ta vili vrdis Sco ⁊ eterne felicitatt ſił et cõfuſiõis leuiſſſime ſił et momẽtanee erubeſcie ðᷣcdlinatiõe ſen euaſiõe ob ꝓbꝛiũ mercaris.Quid qſo re ſpodere potert deo in extreme illiꝰ diſcul ſiois ex ale int rogati Fili vt ꝗd dereliꝗ⸗ ſti me. Rñdebis ne dne.optebat me ſi ve nirẽ ad te verecũdari et erubeſcere ꝑ mo⸗ mentũ coꝛa ſacerdote. Erit ne hec excuſa⸗ tio. Rñde igr ⁊ mõ an vis ꝓpt illuda ðo recedete an magis amas petõꝝ latebꝛas q; deũ.et mag amas eẽ ſentina dyaboli ca q; ſacrariũ ſpũſicti.Miſer ad qd credis datã tibi a Zðᷣo erubeſcig ip̃am ad hoc da tam eẽ tibi ſcito vt ſit tibi an auxiliũ emẽ/ datiõis pctõꝝ vt ſit tibi in medicina. Tu vo ↄuertis ea ĩ toxicũ ⁊ deo medicãti aꝗ/ eſcere non vis. Malẽs moꝛi ꝓpᷣa volũta te qᷓ; viuere ↄſilio ⁊ auxilio oei medicatis Pic ẽ moꝛs eꝗ qui vulgo ðᷣꝛ vmbꝛaticus. Qui cũ vmbꝛa fugit moꝛt audacter icur⸗ rit pcipiciũ. Tu iſta vmbꝛatilẽ ⁊ fugatiuã times vmbꝛũ ⁊ moꝛtis et᷑ ne pcipiciũ non y times Nõ aduert. Dic qſo ꝓpt ad ti/ mes illa erubelcẽtiã.an ne foꝛte ſacerdos q bonũ le credebat. vilipẽdat te O picu/ lum o danũ irrepabile. Ille hõ vilipẽdit te.ꝗd bõi amiſiſti Erat ne opinio ſacerdo NRim bonuũ vt minoꝛ eẽt eo e᷑na felicitas et vt pꝛo eo incurrendũ eẽt eterne moꝛtis ſuppliciu piter et oppꝛobꝛiũ. An in opiõe ſacerdott iſtiusſelicitatẽ tuã cõſtitu eras. NQuantũ credis eẽ gaudiũ ſctõ ange⸗ loꝝ pꝛo tua ereptiõe qͥꝝ ẽ incõfrẽs ⁊ incoõ ſeruos tanta dileto ⁊ illa ꝗdẽ dilctõ ↄpa⸗ bilis eſt ei qᷓ diligimur a ſcus angelis qre nullũ gaudiũ ẽ ꝙ in mũdo demũdanis hri poſſit ↄpabile gaudio ſcõꝝ⁊ btan aia rum.ũ ſclis angelis de ur̃a liveratioe le tantiũ ꝙ credis gaudiũ eon dũ viderent paulatiʒ vinclła moꝛtis in pctõꝛibꝰ⸗ dirupi ⁊2 eos de manibꝰ dyaboli liberari⁊ ad cõ ſoꝛtiũ ſuũ aſſumi ꝗs eĩ ñ ↄpaciat᷑ captiuiſ tyranide dyabolica diu aſſlict æ iugo du riſſime puitut eiꝰoppᷣſſis. In caregre pec catoꝛũ obcluſis imuratis diu Quibꝰ ni⸗ hil alið imminebat niſi e᷑ ne danauõis ⁊ motirremediabil æ irreuocabi ſnia. s inſealesilli tortozes in carcenibapetot 2 ad ełhe moꝛtis ſuabãt ſuppliciũ. Quisſa ðo ferreꝰ ẽ q de liberatioe pmõi captiuo rum nõ gaudeat. Quid elgo mirũ ſi ſctłè angeli ⁊ aie qͥ eoꝛũfeliciſſimo la gandẽt v glianf oↄſoꝛtiũ de taliũ ereptiõe letet᷑ hoe ꝙ ðt vᷣiias luc xv.Oa gaudiũ cangel öi Qm̃ pnia ẽ erepiis ⁊ liberatio hmõi capti uoꝛũ⁊ diruptio vinculoꝛũ moꝛij. Inde er go ẽ gaudiũ ſctõꝝ angeloꝛũ de pnia pctõ rum. Ip̃i ꝗqdeʒ vidẽt penitẽtes eripi ela-⸗ queis ⁊ vinclis dyabolicis et educi de cõo/ cluſione et in nueratiõe vinctos in foꝛtu⸗ dine ſimir eos ꝗ er aſperat deũ pctõꝛũ ia ctantia et gloꝛiatiõe et appꝛobatiõe qha bitant 8 epulchꝛis coꝛpoꝛũ ſuoꝛum. Uvi opuſtrelcunt et vermes vicioꝛũ paſcunt* hus et ſimilibus aduincen da erubeſcẽtis qus viam tonfe ſtonigobſtruit adiuuan dus eſt. Cuius labia vehemętia pudoris compᷣſſit. Hec et ſimilia pꝛeponenda ſun De penitentia. penitẽti ad ꝑficiẽdã accuſatiõʒ quã aduer amicicia de ſoe hereditatt exne ad quapꝑp ſum ſe dei ꝓcuratoꝛ coſtitutꝰ ꝓponit hec eadẽ valent ad pficiendũ teſtificatiõʒ.Qꝛ eadẽ ẽ coꝛa ſacerdote accuſatio ⁊ penitẽtt contra ſe teſtifticatio.ꝰ hec at de ſnia in/ Arendũ eſt et erit vtruũq; ſceʒ ſe furẽ xreum maieſtaij ⁊ ſacrilegũ ⁊ apoſtata ⁊ adulte rũ ⁊ ꝓditoꝛẽ.Et ſiqd ſupꝛa ↄmẽoꝛauimꝰ Seipᷣʒ iudicio iteꝛioꝛi ꝓnũciauerit et hoc exterioꝛi confeſſione cofirmauerit. De reſtitutione honoꝛis. agendũ erit hoc tñ obſᷣuatovt añ litis huiꝰ aut iudicij ingreſſuz ðs egitùat᷑ ꝗ ſe ſpoliatũ conꝗrebat. Inter/ ogand Otra dei volũtatẽ vel dyabulo ſeruiendo in viciſs reſtituerit. Int roget᷑ vtꝝ deũ im poſſeſſionẽ ipᷣiꝰ ia miſerit ⁊ ſi ẽ tenẽs eiꝰ⁊ vulgo ðꝛ. Si tenet ipᷣm ⁊ poſſidet integre ꝙ vtiq; facvinclo caſte⁊ ſcẽ dilcõis amoꝛ igr vinculũ ẽ q̊ͥ ſolo ve et integre tenet et poſſidʒ nos deꝰ. Limoꝛ ꝗdẽ non integre et ve poſſidere facit.qm̃ timoꝛe non tenet aut poſſidet coꝛ nrjm deus hoc igit int᷑ro gelur vt amoꝛe ia deo cohereat.⁊ ſi amoꝛ dei vicioꝛũ amoꝛẽ in ipo ia abſoꝛbueritvt maio: ignis minoꝛẽvłſaltẽ vicerit.ſi deũ oĩbus vicijs ſuis q ↄtra ißm amaueratpᷣ ferat Si ꝓ amoꝛe eiꝰ ſua vicia pᷣferat Si malit carere oibus hiis qͥ cõtra de ama leral ; ip̃o. Si placere ðᷣo ⁊ amicus ei⸗ familiarè eẽ de cetero amet atʒ deſiderer ne nõ totius curie celeſtt cuius inin tcũ ſe conſtituerat inimicj eius.i. demoniis ad herẽdo ⁊ vicij. Sʒ ⁊ hoc introgãdꝰ erit qnti pẽdem vel eſtimet dei amicitiã qd ⁊ qntũ ꝙ ea adipiſcẽda aut cõpuada face- re paratꝰ eẽt. Si venalis eẽt dei amicicia vel gratia. Quid ꝓ ea gaturꝰ vel factur⸗ eet. Si iñ gratus e deo tadiu ptulit ho ſtem en deus tot iniurias ab eo paſſus. Ißnttñ nuc reuertẽtes in amplex⸗ recipit ⁊ oſcula ⁊ totius curie celeſti aggrarulati one ⁊ applauſũ ꝗ eũ pᷣ hoſtẽ ia adoptat in filiũ an hec ta mirada ram ſtupẽda bñ⸗ ſicia vel modicũ amoꝛt igniculu in coꝛde eiꝰ accẽderũt an ob ingratitudinẽ in pᷣui lule vicioꝛũ ⁊ demonũ a qᷓ erepi erat di uine gratie ineffabili largitare redigi me ruerit. Introgadus eritqᷣ ſit ei de recõci/ liatione ſua ad deũᷣ de recupata gratia ? amoꝛee dei leticia de tocius curie celeſtis £₰△ ys aũt rite actis de ſnie executiõe e *%. %° „ gram ↄpunctiõis reſpirauit. Que ſic ↄcu piſcia felicitat: e᷑ne vtrũ paratus ſit here ditatẽ ſi celeſtẽ viribꝰ ⁊ armis defend⸗e.- reð graſia amoꝛe clemẽtiſſimi patris q gratis tã indigno reddita ẽ ſi in ꝓpoſito ⁊volũtate hʒ eã ſtudioſſime ſolicite fua re. Si de cetero coꝛ ſuũ omniſtudioſa ſer nare ꝓponat vt nihil in eo inueniat ocua los dei offenſurũ.Si ſe tradere dyabolo polluendũ ⁊ diſtrahẽdũ ꝑ ſtergꝗliniaꝛ ſpi nas vicioꝛũ vehemẽter aſꝑnet᷑ et odiat ſi ðo velut pꝛotui ⁊ littoꝛi ſecuriſſimo adöube rere de cetero diſponat vicioꝛũ ↄſenſ-ve⸗ gſe ſpo lut tẽpeſtatẽ ⁊ vicia ipavt ꝓfunda abyſſo us igr erit penitẽs viꝝ ſeip̃; ⁊ ſua ò rum pauẽs ⁊ abhoꝛres. Utrũ ipᷣe regi Abus deũ ſpoliauerat vel ſibi vſurpãdo ne celoꝛũ que pᷣma eſt poſt deũ ſaluatoꝛẽ ad int᷑pellandũ ꝓ peccaſdꝛibꝰ gratus ſit ⁊ toti curie celeſti cuius pᷣcibus ſe adiutũ eęẽ ignoꝛare nõ dʒ. Et de feſtiuo illo gau⸗ dio q́̊ tota illa celeſtis curia ꝑfuſa ẽ. Utrũ ſe ſentiat ⁊ agnoſcat toti celeſti curie dẽre eẽ de cetero obnoxiũ et debitoꝛẽ. Utrũ re gine celoꝛũ que pᷣma poſtvnigenitũ redẽ ptoꝛẽ ẽ ſe obnoxiũ reputet ad gratiarũac tiones ſoluẽdas.Quociẽs de vincuł moꝛ tis ⁊ carceribꝰ dyabolict ipᷣm eripuit diuni ne gre magnitudo ꝓ tã indebita ſolicitu dine ſue ſalutis ſi de hoc qð ciuis ſccõꝛuʒ fcũs ẽ ⁊ domeſticꝰ dei letet᷑ ꝗ ciuis babi lonicꝰ ⁊ dyaboli pᷣus fuerat Si ð hoc iße gaudeat ꝙ tota celeſtt curia pᷣꝰ ab aſpcũ et afacie eiꝰ auertebat nares ⁊ oculos fe toꝛẽ ſterꝗlini dyabolici quo plenꝰeratfer re non ſuſtinẽs ⁊ hoꝛrẽdas turpitudines dyabolice ſuggillgtiõis et machinatus ꝗ bus deturpatus erat cernere ⁊ videre ab hoꝛrẽs. Nũc aũt toto applauſu tota ag- gratulatiõe le intuẽt et mirant᷑.Et cũ ve/ ner añ oſpcm̃ dei vt pᷣces tuas ei offeras ei occurrũt ſeduli oẽs ſe offerrunt auxilio tuo. Negocia qᷓ gerere ſeu expedire hẽés in illa celeſti curia oẽs ꝓviribꝰ expedien do gaudẽter et feſtiue ſuſcipiũt petitiões tuas clemẽtiſſimo pri poꝛrigũt pᷣciuʒ ſuaꝝn mira ſedulitate ⁊ inſtatia oipotẽti pri gra tiſſima pᷣces pꝛemouẽt an non letaris de tot ⁊ tantoꝛũ amicoꝛũ acqſitiõe. Suſpice celum ſi potes et intuere quid tibi iam eſt in celo ex cui gloꝛie ibi aſcriptus es.Que et quaʒ feſtiua te expectat iam celeſtium miliciarũ ſocietas.Eructa ſi potes memo riam ſuauitatis dei qua tam indigno p/ us tam ingrato pᷣus lanta tam indebitxs q; benekficia donata ſt. tes ꝗd eras añqᷓ; pr ille mian per gram co pnnciiõis te traheret. Cereꝰ an carvo ex tincius eras nil habens niſi fimũ ex ſetoꝛẽ et tenebꝛas. Nuũc vo cereꝰ e lumiolꝰ aut lãpas dei in ↄſpciũ dei.aut lucerna lucecs luie vere cognitiõis et ardẽs ardoꝛe ſctẽ dilectiõis Regulcꝝ eras pᷣusvbi moꝛtua aĩam tua ex ſedatione btevite aian qͥ deꝰ ẽ. vᷣmes vicioꝝ ↄmedebat.Ibi ſanguiſu⸗ ge guile luxurie exugebãt eã et emugebat totu hauſtu ſota impᷣſſõe ire idẽ intoꝛcu/ lari pᷣſſurãtes eã ibi gurguliões auaricie ⁊ tineeinuidie eã iugit rodebat.Quid de vocat ſuꝑbie de ſerpẽtibꝰ frandulẽtie ee de ranis garrulitatt de ſcoꝛpiõibꝰire ſiue ſerpẽtibus ignitt. Quid de cimicibꝛin pa ciẽtie et demmuſca grauiſlima diuerſi gene ris qᷓ inco gitatiõibꝰ tuis volãtes affectu, tuũ tãta imptunitate pũgẽtes ſtimilabat et vlcerabat. Quid ꝙ canes illi ĩfernales te vndiq; detrabẽtes et dimoꝛdẽtes dila⸗ cerabãt. Hec oĩa vulnera aia tua moꝛtua O ſenuire nõ poterat. Nũc vo qͥ canes illi et coꝛui infernales ↄſumſert repauit tibi tis ad integrũ er ↄtra merita diulne gra- tia largitat De ſepulco qo plenũ erat oi ſpurcicia tẽpluũ iã fec ſue ĩ hĩitatiõis ⁊ diui cian ſpnaliũ gaʒophilaciũ. Deſterqlinio et volutabꝛo poꝛcoꝝ infernaliũ te iam oꝛ tum voluptai? refoꝛmauit gramibꝰ ſctän cogitationũ virẽtẽ ſcõꝝn denderion velut floꝛibus ſuauitati odoꝛe fragatẽ vᷣtutu ar boꝛibus plantatũ ⁊ vt ad vnũ dicâ inſtar pa dyſi celeſtt oim ſpecioſa nouitatè ame Fo. 4 cxõoſide:a ſi po polimitã ex olm vtutũ varietate ↄtextaz vltra ſtilũ et eloqntia; tendef oro. Aperi igr oclos fidei vt intuearꝭ diuine ſuauitri⸗ tis habũdantiaʒ vtad mirert q; pcioſis te circũueſtiuit varietatibus quo honoꝛe eet gloꝛia illuſtrauit ꝗ gratu te fecittoi curie celeſti ſpectaculũ vt totam pulchritudin? tua miret et ei ogaudeat. Qualis autö us ees agnoſcilo tuicatus eras panoſus carbonat et maceratatotus ißon demo nũ ludibꝛiũ.Qualẽ te credis tũc fuiſſe ein tot vicijs ſoꝛdebas tot ymagines aialiuy et reptiliũ et oim imundoꝝ et ĩ hoiabiliũ indueras cuʒ nõ ſolũ vna turpitudine de foꝛmatus ſʒ velut babilonẽ oigenũ mu⸗ eitudinẽ mõſtꝛoꝝ circũferebas ſpectaculſ’i ob ꝓbꝛi et irriſiois eius oĩb⸗ vidẽtib'nö ei quo te coopires hẽbas. Appebat vtiq; &* tot ettate deioꝛmitates ? turpitudie tue Adue.tis ne ꝙ tota p enũerataʒ gliaz ve ſtium et oꝛnamẽtoꝝ pieceras. Agno ſcis qua ↄmutatioʒ feceras.Memẽto qſo q̃ et qnta fecerat tibi ðs ꝙ tibi videt eſt ne aie ꝗᷓ in tata głia et decoꝛeẽ declinãädũna in volutabꝛũ petõꝛuʒ⁊ ſentinaʒꝭ imũdic An ꝓponis te ð cetero ĩmergere in hmoi ſteraliniũ.An pᷣelegis fuarę tota ſoliciuu dine ſpecioſitatẽ q do gratũ te reddit.O anima an põt de cetero imeniẽ venire vt tantã gliaʒ ↄmutes inſterꝗliniũ an pote⸗ ris cogitare de cetero ꝗcq; ꝙ gliaʒ ilaʒ tſi bi auſerat.An poter illa dimittere facile an poterit iclinari coꝛ tuũ ad hocvt igno minioſitas oöria tibi placeat. Amabis ne de Etero demoõioꝛũ e ludibꝛiũ. Reco 6 nitate vnantẽ Quid ve gimẽta glie et o- le ſtatũ tuũ in q̊ eras qñ in via tua erat te namẽta decoꝛt referamũs ꝗbus aiam ex oꝛnauit et illuſtrauit oĩpotẽs ðs quoꝝ ta — 2 ta ẽ miriſicatio.tata venuſtas vt ipam vo „ grata. dei amplexibꝰa digna dei aſpectibꝰ placitã efficiat toti curie celeſti admirabi⸗ lem amabilẽ groſam exhibeãat. ac dei ſpvõ ſam ac filia indubitata pbatiõe oſtẽdat. SDi delcribere velĩ tibi illa coꝛonã fidei ra dioſam atq; choꝛuſca. Si annulũ illu gẽ⸗ matum puriſſimo nitidiſſimoq; ſaphiro ſpei. Si monile in quo radiat üle rutilas inflamabũdus charitat caruũculꝰ. Si armillas ⁊ lõ ganimitatt et pacie. Si bꝛa⸗ chialia iuſticie. Si calciameta in abꝰ pul chꝛi ſt greſſus pncipis vt legit᷑. Si cicdade? ilia auro texta qᷓ ſe induta gloꝛiabat᷑ btà agnes. Si biſſuʒ ⁊ purpura q̃ ndumẽtuʒ eius legunt fuiſle Pꝛouer. vlii. Sl veſtẽ nebꝛe ⁊ lubꝛicũ? angelꝰ maeus pſedbat te coartaſ⁊ ſtimulas te.coartãäsad modũ venatonꝝ ⁊ piſcatoꝝ feras ⁊ piſces coartãa⸗ tiuʒ et recia intrare cogẽtiũ. Qñ iuuẽettum timoꝛis et mali anſbꝛis quo volebat cireũ ducẽtis et diſtoꝛqnt et ſtimulis velut cai caribus ocupiſcẽcian vrgetd. Recole vrti⸗ cas pun getes ⁊ vretes ſil libidinisvrticce ſen lectũ vrucũ aut carcerẽvius libidinis quo die noctuq; volurabert. Ibi velut in ſartagine ferrea fergebat coꝛ tuũ vrentiũn bꝛo libidinis immergi et in eodẽ voluta⸗ bꝛi moꝛe ſuis imundiſſime. Nuũc aũt cum ſpõſo celeſti paſceris inter lilia id ẽ floꝛes caſtiſſimoꝛũ ſandoꝛuq; deſiderioꝛn. Nuc· O pꝛurituuũ vndiq; ↄfo diebat aculeis quas⸗ do gauQu tuum erat ſourciſſimo voluta. Hbruit dulciſſimꝰ pr atq; pijſſimꝰ. multo ſancte depurate conſcie quiere ſua uiſſima ⁊ iocũdiſſima frueris ꝗ lectus to⸗/ tus floꝛidus totus floꝛibus ſanctoꝝ reſp⸗ ſus ⁊ ſtratus eſt. Lotus aromatibus ha/ bens celeſtem ſuauitatẽ ſpiranciũ pꝛo tot ⁊ tantis malis tot ⁊ tanta bona tibi retri⸗ Reſpi ce ſpinetũ queſo auaricie vt ſubſentibus eſſe delicias ↄputabas vt legit᷑ Job. vx. vbi ſpinaruʒ ſarcina te compꝛimens vlce rabat⁊ cruẽtabat vbi inſtar talparũ rerrã pmedebasiĩ põdere artiſſimo ⁊ lucẽ ſꝑ fu giens latitabas velut imundum ⁊ ab ho minabile reptile in cauernula ſua ſi up te aggere terre cumulabas ad modu talpe. 3tararancanteipmeuitrad⸗ telam e inanẽ ad capiẽdas muſcas texebas id eſt ſolicitudine acquirẽdoꝝ volatiliũ ⁊ ſoꝛdi darunmdiuiciaruvelut filũ filio adiitiens curam cure addebas. Nuũc ad celeſtes to tus diuitias inhyas ſpe circa ⁊ deſiderio J luaui ⁊ mulcebꝛi. Quid dicã de pcella 9 ſuperbie q tot flatibꝰ adulantiũ ⁊ detra⸗/ hentium te circũagitans tot ſcadalis alli- debat qua qñq; viq; ad celos aſcẽdebas apud temelipium elatus vt maio: ⁊ gra⸗ uioꝛ nbi ruina immineret. Deinde co:rue bas in abyſſum male hũiliationis vane/ ſcente gloꝛia illa quã vite apud te ſom/ niabas duʒz le inde ſibilari a pplo audie bas. Cin vane laudis gloꝛia expectabas Relpice queſo qͥ ſit facta in te cõmuta⸗ no dextere id eſt ꝓpitiationis excelſi qui poſt tatas ⁊ tot tempeſtates pacatiſſimo ⁊ ſecuriſſimo littoꝛe penitẽtie gaudes ſo/ lido et lapideo vbi lapidi illi augulari et ſummo patri ʒpᷣo totis deſiderijs. An de Lot ⁊ tanti malis liberatio tot et tantoꝝ bonoꝛuũ tam indebita largitio diuiuevite dllectiõis ignẽ adhuc accedere potueruüt An quod abiſit carbo penitus es æ nul- la fufſflatioe accendi połes fruſtra quidẽ tam diu ſufflatur in carbonem penitus extinctũ fruſtra tot cremia tot intetiua be nelſicion dei cognoſcimꝰ. Si nec düu laltẽ Vna diuina amoꝛis ſcintilla in te accenſa eſt. Inutiliter quippe ſtrues huius ligno rum ſup altare coꝛdis ponitur. Si adhuc diuim amoꝛis ignẽ oino frigeſct. Tu vo le ipᷣſin habens hmoi incitamẽtisae com⸗ moue ⁊ co lapideũ tuũ ad lapidem ill angularem allide crebꝛa? iugi conſidera tione bonitatis eius vite malicie 2 tue ingtaſitudinis in eu. Si em̃ vebemẽs fue Be penitentia. “ * rit illa colliſio neceſſe ẽ æ inde ſancti amo ris ſcitilla diſſiliat. De hijs igit ꝛ hmoi velut flabellũ tibi cõpinge qui te adiuuã 6 te ſuccõdas ⁊ peſtiferum atʒ ꝑnicioſuʒ cõ 4ð cupiſcentiaꝝ incẽdiũ extinguas.QO: ſi nec dum lignum fumigãas es. Sed adhuchu moꝛem hũane viriditatis retines ⁊ putre * dinis hoc ip̃ᷣm conſidera q te tam ingra tum tam malũ ⁊ deum iugłł᷑ relinquen/ tem ⁊ aduerſantẽ vt vulgariter ðꝛ adhuc ad miſencoꝛdiã pijſſimꝰ dulciſſimꝰ pater expectat. Adhuc miſcdie tibi tatam offert largitatẽ tantis bonitatè ſue delicias. Ad huc offert coꝛona illam eterne gloꝛie ⁊ le velut amatoꝛ ab amaſia ſua ↄtemptꝰ cõ/ SIJ ſeruetur. Audi ꝗd poſt te clamat Eyech. xviij. Quare moꝛiemini domꝰ iſrł nolo moꝛtem peccatoꝛis vel moꝛiẽns. Reuerti⸗ mini ⁊ viuite.vide vnde te reuoceta moꝛ⸗ 9 te ſc vñ tu cucurriſti offenſas ſuas ⁊ cci/ mina quibus te inuolueras condonare paratus eſt gratuitã omniũ offert indul⸗ gentiam tot iniurijs ⁊ ↄtumelijs laceſſit⸗ 4 omniũ illoꝝ obliuiſci paratus ẽ. De ſola 8 vita tua ſolicitus ſua oia negligit ſolam . vitam ſalutem tuã querit. Quare cdamat ad te reuertere Can. vj. Reuertere ad pa- creʒ dulciſſimu amantiſſimu O fili cha nädme reuertere ad ſpõſuʒ tuũ a quo foꝛ/ nicãdo cũ viris turpiter receſſeras. O ſoõ ſa reuentere. O ſerue fugitiue ad dñ̃m iu . S um cui teipᷣm ⁊ opera. ad fratrem cuico⸗ Z heres regni celeſtis effecta es per gratiaz. Ipe quippe xpᷣus dominus heres vniner ſoꝛum per naturã qua eſt dei patris vni⸗ genitus nos autẽ coheredes eius fattiſu mus ⁊ hoc per gratia ſicut ⁊ fili. Attende ad ꝗd te voc⁊ vnde le reuoc; a moꝛte te tam ingratum ⁊ malũ tam in debita pie⸗ tate reuocat ad vita beatiſſimaã ⁊ iocũdiſ⸗ HW ſimam vocat Oſtende mibi faciem tunz . Cañ.ij. Tu vero doꝛſum oñdis ei ant fa⸗ ciem q tua nonẽ. Induiſti quippe facieʒ ”M dyabolicã ⁊ turpitudines abhominabi⸗ les de quibus intractatu baptiſmi lacuis dd locuti ſumꝰ foꝛte facies iſtas abbomina⸗ H biles audes oſtenderere deo hoſtiũ ſuo⸗ rum inſignia ſiue ſigna que in teipo qͥ do ” mus dei eẽ debueras ⁊ caſtrum inſignũ ſue victoꝛie demões poſuerũt. Andes illi o! ſponſo celeſti gaudicla id ẽ amoꝛis mu/ nuſcula oñdere que ab adultero accepi⸗ ſti. Audes in ↄſpectu eius adulterio; mo rum inſignis circuferre ſed bochacienus un us 6 im pn Fo. △D „ Deßpncipali reſtitutiõe eoꝛum ꝗbus ipflum ſpoliaſti. Ediamꝰ ad ipᷣam reſtitutionẽ ſe/ cure offer deo reſtitutiõseoꝛum q pᷣt ne diceronolo te eẽ meuʒ cũ tu velis eẽ ſimus volo te placere mihi cũ tu velis ei placere hoc ẽ dicere volo te eſſe bvonũ vo lo te eẽ iuſtu; an põt deo diſplicere boni/ tas aut iuſticia tua. Malus nccario ẽ cui bonitas diſplicet. Nunꝗd neceſſe hʒ exe quitate ſua ſtare iudicio tuõ cũ te iudice,ʒ inter te ⁊ ipᷣm ↄſtituerit. Neceſſe igit᷑ hʒ parere rei iudicate q̃re ſi adiudicet᷑ ei poi ſeſſio nccario gcipiet illa Iteʒ nũꝗd non ipᷣe rapiat a dyabulo penitentes ⁊ enpit de manibꝰ eius. Nungd non ipe eſt qui alligat foꝛtem dyabolũ atrium ſuũ id eſt pctõoꝛem quem ipᷣe cuſtodiuit vt atriuʒ ſu um. Amß. dico eo ipe te iam poſſidet ꝙꝙ vis ab ipſo poſſideri hoc vinculo boni tatis ⁊ amoꝛis poſſidet te ⁊ tenet Uide er go vtrum vis ab eo poſſideri. Si em̃ vis poſſideris. Uide vtrũ velis eum reſtitue/ re teipᷣo hoc ẽ teipᷣʒ ei Si emvis iam ergo te ei reſtituiſti. Si vis eſſe ſuus de cetero amicꝰ intellige ymo ſi vis eu habere fide liſſimũ et veriſſimũ amicum. Si em̃ hoc vis et eſt. Si vis vt amet te.iam amicus Iuus eſt. Si emvis amoꝛẽ eius aut amas multofoꝛtius ipᷣm cũ amoꝛeʒ eius nõ niſi ꝓpter euʒ ames aut velis qᷓre iam amas Putas aũt ipſum non amare amantẽ ſe pultas ꝙ amoꝛ ab amꝛe ſe poſſit deſen/ Nere. putas ꝙ amoꝛ ſe negare poſſit amo n aut repellere amoꝛẽ abſit.Alia reculare poteſt foꝛtaſſis ⁊ alijs negare ſe ſʒ ſibi nõ poteſt negare ſe Suꝑ hoc exꝑientiam cõ ſule an putare potes adeo illiberalẽ deũ vt pᷣneniri ſe in amado pateret᷑ ⁊ nõ ma⸗ gis pᷣneniret oẽm amatoꝛẽ ſuum cum ipe de ſe. Ego pꝛimus ⁊ nouiſſimus pꝛimus quidem in acceſſu amoꝛis ⁊ vltimꝰ in di⸗ ſceſſu bene arbitraris amorem illũ adue/ niſſe tibi voluntatẽ qᷓ dei amicus de ce⸗ tero eſſe et amas ⁊ vis. An a teipſo tantũ bonuʒ oꝛtũ putas abſit. Illud igr bo⸗ num. in quo maxime bonus es quo ma/ xime de places ⁊ gratus es et ab ipᷣo tibi datum ẽ ꝙ defonte dilectionis ſue. Exta to igr munere ipſum deũ amoꝛe ſuo te pᷣ neniſſe agnoſcito. Sciebat nanq; deus Vrvus ipᷣm ſpoliaſti an times ne re⸗ ſtitui velit ꝗ deſpoliatiõe ſua conqrit q in iu dicio ea petit. Uide ſi pᷣt eaʒ accuſare deo ſe bonũ amoꝛis ſui diligere vt necel⸗/ ſe haberet oẽm illuʒ cui bonu illud dedii ſet diligere.Cuũ ergo ſciret anteq; illud bo num tibi daret ꝙ opoꝛtebat vt te dilige⸗ ret per bonũ illud amoꝛis ſui hac de cau/ ſa dedit vt amplius diligeret ⁊ ei ampliꝰ pPlaceres dilexit quippe te pꝛius ꝙ tibi taã⸗/ li oꝑis exhibitio aut hoc qrebat in te vo⸗ no ſuo vt te ſibi gratioꝛẽ et amabilioꝛem redderet. Ideo igr ⁊ amatoꝛẽ ſuuʒ ⁊ ami cum vult eſſe qui amoꝛẽ quo hoc eſſes ti / bi largitus ẽ ⁊ ad hoc largitus eſt vtama toꝛem ⁊ amicum ſuũ te faceret. Hoc autẽ eſt poſſidere te amari vicʒ a te. Amicicia ꝗppe mutua ẽ animoꝝ poſſeſſio matua dnatio ſed ſpontanea et iocũdiſſima. Si ergo amas ipſum iaʒ te poſſidet. Si in; ſolum. Non em̃ amat deus pogeſſionis ſue participẽ non em̃ vult habere medie- tariũ. Si vna eſt ⁊ integra dilectio te poſ ſidet. Scito ipſum eẽ ʒelotipum adeo vt nec nutus neq; ſigna aliqua cõtra thoꝛi fidem paciatur. Statuit ⁊ firmauit ſuper te oculos ſuos iugis ⁊ aſſiduꝰſpeculatoꝛ luus effectu s. Oẽs nutus oẽs aſpectus di ligenter ↄſiderans non ſolũ opera tua et ſermones ⁊ affectiones ſed ⁊ cogitatiões negꝗd foꝛtaſſe adulterine laſciuie videat in te.Attẽde aũt ꝙ auris celi audiuit oĩa Dee damnon reſtitutione et eooꝝ ſatil/ Er acta aũt reſtitutiõe in integrũ ꝙ fit perſpontanea et volũtariaʒ lnui ipſius traditionẽ ⁊ hoc ẽ cũů pe nitens ſe amo:i tradit deo per manus ſa-/ cerdotis. Cradet inq; ſe comittitdeo re gendum ad eius beneplacigi fm ꝙ ppo nit ⁊ vult ſe victurũ de cetero. Reſtat ſatii ſacere de danis irrogatis et de pditis a quippe de ablatis qᷓ penitẽs ſe hebat ibſe penitens abſq; oilatiõe debuit reſtituere hoc eſt ſeipᷣm ⁊ bona volunta te atq; pꝛoꝰ poſito ⁊ ſiqua ſint alia.De ablatis ꝓero qᷓ penes ſe non habet ſatiſfactio faciẽda eſt Hoc aũt erit firmitas ꝓpoſii non exigere ab eo conſilio meo ꝓmiſſio vel votuʒ de emendatione faciẽda.De futuris em̃ nul⸗ la eſt exigenda certitudo ſed ſolius ꝓpoſi ti et veluntatis certitudo requiritur. Uhi em̃ quẽq; inuenit dñs ibi iudicat eum de pꝛeſenti igr voluntate et ꝓpoſito interro⸗ getur ad votũ vel ꝓmiſſionẽ non artetur ne poſtea recidiuas cum ipᷣo recidiuo mẽ daciũ aut voti tractionẽ incurrat. Sod⸗ dat petm̃ hoc occaſione pctõ. Ablataantẽ Attuoꝛ erunt vniuerſo. Pꝛimũ ꝙ toto tpe peccati fraudauit deũ debito Fᷣuitio ⁊ cultu ſuo nihil em̃ deo gratũ fecit eo tꝑe quo tolo hoſtis eius fuit. Quare iactura illius tẽpoꝛis reſtituenda ẽ deo cum peni tentibus facultas affuerit. Scðo ſeipᷣʒʒ to/ to eodem tẽpoꝛe aſſumpte negociatiõis lucris fraudauit. Cenebat᷑ auiem toto il/ lo tempoꝛe in talẽtis nature ⁊ gratie ⁊ tẽ⸗ poꝛalibꝰnegociari non ſolũ alus ſʒ ⁊ ſibi Lercio ꝓrĩos auxilio qͥ medio tłꝑe de ſtituti ſunt viui ꝑiter et moꝛtui quos ope⸗ ribꝰ ſuis ⁊ oronibus adiuuare tenebat Julgeuͤt tempoꝛe toto ab eo nil habuere auxilij pꝛeſertum ſi clericus ẽ tytulatus aut beneficiatus in eccia Beneficia em̃ eccleſi aſtica regẽptio ſunt animanꝝ. Qui igit᷑ re demptioneʒ animaꝝ ꝑcipiunt iugiter pꝛo earum redemptiõe vigilare tenent.Qui enim ſtipẽdia beneficioꝝ eccleſiaſticoꝝ ꝑ cipiunt ſpũ ali milicie ſpecialłr aſcripti ſũt hoc eſt animaꝝ acqſitioni et liberationi. Quia igr toto tempoꝛe pcti dyabulo mi⸗ litauit eo ꝗ in penitẽtia eum dei hoſtem effecit. Manifeſtũ eſt toto tꝑe peccati animas peccatoꝝ carceribꝰ induſas ant in carcere purgatoꝛij dctẽtas nihil ab eo peccatoꝛe ꝑcepiſſe pꝛeſidij. Eo quippe tẽ⸗ poꝛe aꝑpxud deũ nec ꝓ ſeipᷣo quicqᷓ; pote/ rat quafre ꝙ alijs inanes ⁊ vacue fuerunt oꝛationes ip̃ius q; in ipſo erat. Dana igr de perditoꝝ eo tempe ſuſſragioꝛũ anima = . „ . peminere dz ſequẽs vſta pᷣoꝛi ſq; vt gratie tam indebite gratũ ⁊ deuotũ ſe expihbeat miſericoꝛdiſſimo ac clemẽtiſſmo pri qui eũ tam inalebi:a ſue ſuauitat babunda⸗ na eduxit de lacu miſerie ⁊ de luto fecis vinctũ immedicitaie ⁊ ferro⁊ ſibi flium heredem de ſpurio tam ignobili et de ge nere tanta largitate adoptaui. An decet tam indebitoꝝ tanq; beneficioꝝ ſtupẽdo rum nulla eẽ memoꝛiã nullã eſie retribu⸗ tionẽ dicebat em̃ dauid. Genedicanima mea dno et noli obliuiſti oẽs retributio⸗ nes eius.Et alibi Quid retribua dño pꝛo omnibus q retrib uit mihi. Calicẽ ſaluta⸗/ ris accipiã. Hic ẽ calix id ẽ menſura certa oaliquoꝝ bonoꝝ operum. Sed ꝗ de nau⸗ fragio aut alio ꝑiculo diuina gra ſe gau-/ dent liberatos aliꝗd certè recognitionis velut inſignũ ⁊c memoꝛiale ſcʒ imponere ſolẽt in memoꝛia tati beneficij vt tate gre apud eos aut memoꝛia aut gratitudo in uneniatt⸗ Quartũ ẽ ſi quos dyaboli ia⸗ S queis irretiuiiſi quos in pctm̃ deiecit⁊ dy abulo tradidit vt ad liberationẽ ⁊ reꝑpa/ tionem eoꝝ inuigilet ⁊ ſicut dyabulo mi⸗/ litauit ſic⁊ cõtra eũ militare ſiudeat ⁊ eri pere ei quoſq; poterit q̃ſi coniuratꝰ deo cõtra eum quaſi exheredationẽ dyaboli iurauerit. ei nec glebã vnam terre relin, quere foꝛtiſſime diſpoſuerit q̃ñ ei bellu,ʒ inexoꝛabilẽ ⁊ capitale indixerit hocẽ ſa/ lutare ſacrificiũ et oculis dei gratiſuimũ ⁊ acceptiſſimũ ymo iocũdiſſimũ. Quale te bus a quibus milicie ſue ſtipendia pcepit credis in oculis deizdntam granam on „⸗ „ eſtituere renet An putas iuſtiſſimu Zeuz tentuꝝ ſi ʒelo ʒelatus ueris P eo cuʒ be⸗ . nolle audire ugem clamoꝛeʒ animaꝝ de lya. Si ꝓpungnwoꝛẽ eius te cõſtitueris hbmõi gerice eos ſue liberationis claa⸗ ꝓhereditate ua Segtur. de geta mabunt ꝑcèpiſſe ſtipendia 7 eaꝝ liberati tiõe ĩterioꝛi reſtitute paſſiõis. . ni non militaſſe cũ clamabut eos rede⸗ Puonem earum cõmediſſe ⁊ ꝓ redẽptio/ . ne earum fraudulẽter⁊ infideliter ſatagii o ſe de reſarciẽdis igitur danis iſt fenetur Atis dationẽ et cautionẽ ſiue, ſecuritatẽ feẽ. hbemiens Ka near igr ſaltem firmitate pso. Quid reſtat niſi peũ pacifica æ geta poi⸗ WM poſithoc em̃ eſt apud deũ ſufſiciens ſani ſeſſione teneat. Hoc em̃ ẽ oſficium iudic Hetio gue iudicat hoiem im ſtatum in delegati ? oĩm iudiciũ vt eum geta et pa Oſtq; aũtireſtitutiõʒ ꝑ egerit vtpᷣ T diximꝰ de danis irrogatis et de ꝑ „ ditis firmo ꝓppoſito ⁊ volũtate ſa . m illu in quo nondũ ẽ. Uides igr cifica poſſeſſione gaudere faciat cui poſ/ 3 futura opa penitetis adeo pᷣcellere de⸗ ſeſſonẽ adiudicauerũt. Ueruntamẽ dele 1 etiam bonis opibus que etiaz ante gatus non poteſt eũ tueri impoſſeſſione lehueng atur e ouerſatio toi ? vita niſi p annum. ? bocẽ quia palẽ non ꝑ/ ctuens adeo vʒ eſſe melioꝛ pterita vt re petuam habetiuniſ dictionẽ. Penitẽs aut ido lenebꝛoſi tpis in quo in, ſiue otdinaueris fiue delegatus iudex ſit Leiat a redenebꝛ an ſepult cõputuæ perpetuã habet ſui ipᷣius iuriſ dictionem. . bißi 2alijo ggeaoln reſtinat vτ ; OQuare ppetuo beu tueri debet inquieta talas naltiſlime odrẽtibꝰ. Sʒ ? alio ⁊ pacifica ſuipius poſſeſſine Pꝛimi U¶ . % 4 „ igr omneʒ ingetationẽ in ſeipo ſedare vt Deus in eo quieſcat. Eſt autem gma inge tudo paruuloꝝ babilonioꝛũ vagitus ⁊ vl lulatꝰ qui deuũ in bomine non ſiniuit hij autem ſunt motus pᷣmi concupiſcẽtiaruʒ noſtraꝝ ⁊ gdioꝛum. Hij ſtatim allidendi ſuntad pelrã pꝛimum tenedi ſunt ne pꝓce dant vlterius deinde allidẽdi ſunt ad pe tram xpᷣm dñm per inuocationẽ ipſius vł ꝑ memoꝛia paſſiõis vel timoꝛe vamore ipſiꝰ Uñ dauid. Btũs ꝗ tenebit : allidʒ par.ſuos ad petra.deinð abiciẽde ſt᷑ cimi ces egyptie ⁊ muſce diuerſi gener q circũ nolitates ⁊ circũſtrepentes in coꝛde peni⸗⸗ tentis deũ in ipſo geſcere non ſinunt bee ſunt immũdaiʒ cogitationũ fantaſie et turpium de quibus quoda in curſu tot fa taſmatuʒ turbat᷑ coꝛdis ſabbim̃ hee ſunt muſce moꝛiẽtes que ꝑdũt ſuauitatẽ vngẽ ti.i.deuotionẽ oronis.Ecciaſtes.ix.Qua velut mulcebꝛi⁊ ſalubꝛivnctiõe reſicimur iunitas quemq; geſcere poſſe. hee ſunt anes quas abꝛaha a ſacrificio abigebat BGeñ.xv. hHee non nũq; impꝛobe⁊ imptu ne in vngnntũ oronis ſe mergunt ⁊ ſa/ crificium ſpũs ↄtibꝛulati nõ nunq; inqui nare conant᷑ ⁊ odoꝛem inde ſuauitat per dere ⁊ deuotionẽ haꝝ itaq; impꝛobitatẽ plerũq; inuiti ⁊ renitentes patimur⁊ tunc non obſunt oĩno ſed patiẽtiam ⁊ foꝛtitu/ dinẽ noſtrarum exercẽt Hec ẽ plaga cimi eſt plahũ ꝙ etiamviri ti ab hmõt cimi⸗ cbus moleſtanf. Plaga vo grauiſſima rum muſcaꝝ diuerñ generis curata legit᷑ r quo dat intelligi ꝙ muſca grauiſſima non ſine atuleo puctionis ⁊ inqnamento dilectionis eſt. Unde neceſſe hũitcurari. Curata autẽ legit᷑ virtute oꝛationis moy⸗ ſi in eodem cdpitulo.Docemur igr inqui nantes ⁊ aculeantes cogitatiões abigere Relique vero quas oino inuite patimur non obſũt. Hoc tamen in coꝛde ſemꝑ ha beatur et dicatut eis nec vocaui vos nee admitto nec per me veuiſtis hucnec per me remanebitis ſi vlteniꝰ remaleritis me cum licet aduocengũ veneritt incomodũ tamen meũ vos cõ nertam et ſeruire vos mibi cogam. Diveniſtis ad impediendũ oꝛationem meã melioꝛ eſt mihi oꝛatione debellatio noſtra.oꝛabo igiiur ſi remaſe ritis debellabo vos. Orabo ſi receſſerit vtrun. oꝛo et certando cõtra vos et oꝛa⸗ do nec minus deo meo grata erit debel⸗ latio veſtra qua ipſa oꝛatio. Stultus eſt qui miſit vos adimpediẽdũ me quia ſal⸗ uum mihi erit oꝛationis pᷣmium ⁊ fructꝰ dum me impoſſibilitas ab oꝛatione ꝓhi bet et inſuꝑ certaminis quo cõtra vos di mico triumphꝰ et pᷣmum mihi veſtro mi⸗ niſterio adaugetur. Audi igr qui foꝛma tus es ad illudendũ tibi. Uide qualiter il luderis. Uide qualiter tibi a diuiua gra⸗ lia et ſapientia illuditur dũ omnis frau⸗ dis lue conatus in uluſionẽ tuam. in op⸗ ꝛobꝛium et detrimentũ et ſancoꝝ oꝛi⸗ am et perfectionẽ cedunt. Sciendum tamen peſtem iſtã muſcarum oꝛatione cu rari ſicut ⁊ omnes peſtes mentig exem A0 moylſi manitfeſtum .ęt hociphm dixit Auguſtinꝰ ſuꝑ.xviu. Mat.ſuꝑ.illo. vbo Hoc genus demonioꝝ non eicet nin in oꝛatione et ieiunio. Qm̃ autem tria ſun er lu reficimur que hominẽ expellunt a domo ſcʒ fumꝰ putas vbi ẽ muſcaꝝ inchoꝛuſcatio ⁊ imp⸗ . ſtillicidium et vxoꝛ. Domum coꝛdis tui operire ⁊ circunclaudere diligenter opte bit ne velut pluuia ventus ⁊ grandine tẽ· ptationum extrinſecan que a mundo vel a malis hominibꝰ vel a demonibus ve⸗ niunt inquietet᷑ habitas Deinde a fumo hoc eſt ab eis que interi ab ipſo igne cõ cupilcentie oꝛiuntur que cõcupiſcentia fu mare non ceſſat niſi eam aqua gratie vel lacrimaꝝ aut cõfeſſionis ſemꝑ eam extin oſtrarum exercẽt Pec ẽ plaga cimi guere ſtuduerè aut in maioꝛi igne diuini cum que nõ legit᷑ curata.Exo.viij.Et hoc, am is exiccatũ aduertere. Mala vero vxoꝛ que etiam de padyſo homine eiecit eſt coſuetudo que inceſſnter rixarurz a conſuetis recedere non pꝑmittit niſi cũ ira vel triſticiavł velut riravel adminiſtratio vel platio quecũ q;velut ſolicitudinis ſue rixam quonda E ſtrepitum indeficientẽ cõcitat hoc aũt eĩ perientia maniteſtũ eſt o Qui em epᷣus eſt.tantaʒ pꝛelium temꝑa⸗ lium in ſe rixam ⁊ ſtrepitũ tumultudriu in ipſo cogitalionũ patitur vt tanqᷓ; ſui obli tus alijs viuere merito ſe videat cumad⸗ nertit boc ꝙ ⁊ ei quodamodo ſeipᷣm tem poꝛalia furent. Illiberalis eſt hmõi ho/ ſpes ene ramen eũ in hoſpitio rece/ perit cůᷣm eo nunq; eſt nec mirum quonꝰ am nec ſecuʒ. Quid ergo mirũ ſi deus hu iuſmõi hoſpitio fugit pariter vel hoſpici⸗ um aquo niil niſi tumultũ tpalium audit aut videt.Qualiter autem hmoi hoſpes feſtinadus ſit inferius in læco ſuo dicemꝰ De aueilatioe exe joꝛ eiuſdem. U * 4 . Bepenitentia. . Epacificanda autẽ erterius ab in curſu ſcʒ hoſtium hic dicemꝰ vt pᷣ mu opoꝛtunitates ipᷣe velut pon⸗ iſies et platee quibus ad caſiꝝ illud ẽ acceſ ſuus hoſtibus amoueant᷑ funditus vt vbi viam habebat publicã ⁊ plana velut val lum difficultatè inneniãt.hic autẽ implea tur aqua lacrimarũ quotiẽs oꝑtunitates recolimus ꝗbus deum a nobis eiecimus de muris et turri et de añmurali ei de cu⸗ ſtodibus hic ꝑ tranſimꝰ/Sed hoc ad cu/ ſtodiaʒ teneatur vt quotiẽs hoſtes incur ſant noua in eos pena aiaduertatur vt q̃ tien onoxia cogitatio aut affectio in men tem tua irruerit nouam aliquam penam tibi pꝛo illa impone et hoc iotiens donec in vſum ꝑerſum fuerit ſtatim in te hmõi cogitationes ⁊ affectiões vindicabuntur Impone tibi aut alicuiꝰ pſalmi de canta tationẽ aut hymni. Saluberrima ẽ autẽ inuocatio pũſſancti cuius penitẽtie lumi noſitatem vetidi ⁊ abhominabiles ſpũs tenebꝛaꝝ inſtinere nõ poſſũt. Hec igr pe na ſalularis ẽ medicina. A flatu em̃ ſpuũſ⸗ ſancti hmõi muſce fug ant.Eſt ⁊ alia pe⸗ na dicere oratonẽ dominicam Cũ auteʒ iülla ſolicitudo in vſum venerit ex frehquen lia ſua a noxijs co gitationibꝰ liberari te non duꝑites vidẽs enim dyabolꝰ ſe non poſſe ꝓñicere⁊ te ſeimꝑ gladium euagina um tenere vt trucides latrunculos pᷣmo⸗ vnm motuũ el cogitationũ ⁊ quaſi iam te Ere viſſe patibulũ vt latrocinantẽ carnem affligas fugiet exercitus ſicut dixit dtob iiij. Renſtie dygbulo fugiet a vob. O ſi memoꝛiale allqð dominice paſilonis te cum poꝝauelis aut ipſa huiuſmõi cogita tione tibipſi memoꝛiale eius impꝛeſſeris Conſide hoſtẽ ſtatim fugare. Recoꝛdatio ne quippe victoꝛie qua vetus fuit conſfun tur et vexilluʒ milicie chꝛiſtiane quod ẽ Oñs ieſus Ipᷣus in cruce conſpicere pꝛe cõ⸗ fnſione non poteſt. Eſt enim memoꝛiale doloꝛis et ignominie ſue. Erige ipᷣm in ar cem mentis tue per meditationem confi⸗ dens quia virtutem haber confoꝛtandi te et ſternedi hoſtem. Memoꝛia le autem ẽ vt coꝛrigia nodoſa circa carnem tunn ali⸗ quatulum pꝛeſſius aſtricta ſit cane ini in⸗ ſignum et memoꝛiale vinculoꝝ ⁊ flagello rum quibus rex celoꝛum et domin⸗ ſecu⸗ loꝛum pꝛo redemptione tua alligari ⁊ fla gellari dignatus eſt. Ot ſi ipſa hoꝛa qua * ie muſce moꝛdentes vrgent paimas tgas aut vnguibus tuis aut aliquo alio pnnxe ris vel leuiter in memoꝛiam clauoꝛũ qui⸗ bus ille ſascte? venerabiles manꝰ domi ni ſaluatoꝛis confixe ſunt et affixe pꝛecdlare ⁊ ſalunſere crucis ligno ⁊ facere frequen⸗ ter in vſum tibivenerit ꝙ fructum exhijs collecturus ſis cum leuiſſimawideantur et reuera ſint ipſa experientia te docebit. PHec autẽ ne inuenticia credas. Audi oꝛi⸗ ge.ſuper epiſtolam ad Romanos dicen tem. Lante virtutis et efficatie eſt domi⸗ nice paſſionis meditationis ſedulitas vt et noxias cogitationes et affectiões peni aus abſtergat a mente. OQꝛ ſi te eẽ ſpe taculum in agone cogitare aſſueueris et vndiq; obſeſſum et hoſten tenere gladi⸗ um vt le perimat et rugire circa te et que⸗/ rere te ad deuoꝛandũ⁊ te etiam eſſe incar cere erumnauʒ etpenalitatum pꝛeſentis vite. ignoꝛareq; qualis futura ſit et que in nuent tibi ſentetia adinſtar furis qui ſer/ uatus incarcere ſolum ſuũ attendens et expectans iudicium de alijs cogitare non valens.ſi te cita tum pꝑẽptoꝛie vt compe⸗ reas ante tribunal rpᷣi reſponſurus ſuper omnibus cogitationibus ſermonibus et operatioibus tuis.⁊ inſcripſiſſe dyabolũ contra ie accuſationẽ ſcʒ inſcriptis hahe⸗ re omnia peccata tua et reſcriptũ iliud ꝓ poſſe augere ⁊ ſeruare nequid eius debe as vt in illo contra te iudicio tremendo it lud exhibeat ineuitabiliter per illud et ſe cunduʒ illud ludicanduũ. Si te in ludo ſꝑ Et incectamine contra aſtunſſimũ etʒ foꝛ riumũ et fraudulentiſſimu conſtituiu ſi non peccunia ſed vitam ꝓpꝛiam in ludũ et certamen deductam cogitare aſſueue/ ris a turpibus cogitatiõibus et noxis li⸗ beraberis. tage et dyabulo per viam qͥ oſtendit tibi aut per ſimilem eripere ſolicitus eſto. St enim hoc bene cuſtodiatur in tuto ſunt omnia tua et teipᷣm in pace poſſidet de/ us. Hec igitur etiam eſt poꝛla coꝛdis tuix feneſtra Pancigitur obſeruare lotis viri bus toto conamine ſtudeto ne feceris ho ſtiarium tuũ peccatuʒ ſicut Cayn cui dixit dominus.iiij.Gene. Peccatum tuum in⸗ foꝛibus aderit. Et petrus ſecunda ſecun⸗ do ſue epiſtole. Oculos habẽtes plenos adulters. Oculi auteʒ foꝛes anime ſunt Scito quia hoſtiarius huiuſmõti nulluʒ bonum in te intrare permittet.nullũ ma⸗ beris. Buper omnia ig dauem B coꝛdis tui id eſt cogitationẽ cuſtodire ſa⸗ „ „ . 5 . „— Fo. cxxv Clum introire vetabit. Sacbonum al tia. Nec eſt incõſuetũ.fureʒ.fame occide H què nbi hoſtiariũ ſi dei timo:em ⁊ amoꝛẽ re. hHec autẽ fames et ſi ſitfames veteris hoſtiarium facere potert limo: oẽs ꝓdiro hominis et inglumei abſtinentia tũ ſalu . d res tuos oẽs hoſtes repellat. Mnoꝛè vero taris ẽ noni et dieta moderata. Poſthee⸗ * omnes bonos oĩa bona ſalutaria introi reſtat vt moꝛiatur volũtas pꝛeterita auue „ re compellit ⁊ intrantia gratulabũdus lſu cum moꝛtna ẽ cuʒ pꝛeteritan turpitudinun „ ſcipiet Obſtrue partem illã aliquo bono doloꝛ adeſt et volutas emendandi illas ,„ e ſemꝑ ponealiquid incogitatiõe quo eaʒ ci obſtruas quo ea daudas. Alliga illud co luntas niſi cu vina ẽ in eo abla ta n gitationi tue neceſſitate aliqua que ſit ve reſtituendi volutas.oĩno inde moꝛtifica⸗ do ctis ⁊ ſera non ꝑmittens illud euelli a co⸗ de ſunt locutioes et cogitatioes turpitu⸗ gitatione qꝗlis neceſſitas ẽ. Aſſumptio ali⸗ dines bnius tandẽè ipſoꝛũ libidini ſufran⸗/ t cuius ſancti ⁊ honeſti officij ⁊ ſancte ⁊ lo gantiumvolũtas qualis ẽ voluntas vidẽ neſte occupatiõis que cum aſſumpta fue di mulierem amatavel audiendi aliquid tiiße! rit ißa aſſumptio velut neceſſitatẽ inducʒ de ea vel ab ea. Sed ⁊ volũtas colluẽz Rä ⁊ executiõis ⁊ ſolicitudinis ſue.hec neceſꝰ di cum eo vel cũ ea perquem aut quatur i ſitas vectis ⁊ ſga ⁊ gumphus ⁊ verticu⸗ pitudo ipſa coſiliata ẽ et cuius ꝓcuratide lum non ſinen aperire dvyabulo cogitati etinteruentu patrata. Holũtas gtiam re t onis nr̃e partem Hhec eſt que cuſtodit cla quentadi locum hmõi turpitudinis Iſta Dã uem vt diximns coꝛdis. Hũs igr ⁊ vmõi em̃ omnia velut carbones ſunt ⁊ ſcinnille ui adiuuari poterit penuens qni de ſciennis remanẽtes ð exe rioꝛi libidinis incendio iuris vel modicum appᷣhendit. 2 ſolent plerũq; extinctũ turpitudis amo t De ſententie execunione. r.s r einſlamare incendiũ. Hee igitur ſů=t D Unc ad executionẽ ſentẽtie ꝓce⸗ partes ⁊ mẽbꝛa veter hominis quẽ ama F ne n damus. Uide igr ſi ſurem occidi⸗ toꝛem hnius diximus ? furantẽé. Hati * i Aaãiſti an adpuc im viuere patert bulum autẽ quo furem iſtů affigas adin⸗ iut ſi ijm totum interfeciſti. Uiuit neadbuc ſtar dominice crucis ex qttuo: bꝛachüs fa in te voluntas furadi quicq; de his omi- bꝛicabo aut cõpingam tibi. Pꝛimũ eri * bus que ſua eẽ cognoſcis.Si vtiq; volũ⸗ doloꝛ cõpunctionisvbi configen dum eſt * tas ſeruandi æ reddẽdi deo que ſua ſunt furis caput. Caput autem ex quo totus l integre ⁊ fideliter in te viuit moꝛtua ẽ vo/ fur aut foꝛnicator penitʒ amo: fiſt auto luntas furandi aliqd deo ex hbijs omni/ luntas. Quid aũt rectius moꝛtificatvolũ nac bus que ſua ſunt ſed in te viuit voluntas latem quã doloꝛ.Scõʒ bꝛachiũ eſt timoꝛ mn reſtituendi ablata deo. moꝛtua ẽ ex toto quq autẽ rectius moꝛtificat᷑ ſtulta pᷣſum n volungas qua qũq; aliquid deo furaius, ptudſa andacia ? ſeim domino rapien. iihn es.Eſt ne moꝛtuũ ex tgo cõſiliũ quo hoc di quãa timoꝛe eius.Unde pſal.Conſige ti n feciſti. moꝛtuũ dico quo ad te vt iöům mo moꝛe tuo carnes meas. Crciũ bꝛachium ui do ab humeris ⁊ moꝛtiferũ ſnias ad hũc pudoꝛ erit confeſſionis ⁊ h congruit vt ſn modum de hijs ꝙ qdam ant partes aut impudentiam qua ante dei oculos q ſua s ns, mẽbꝛa furis huiꝰ ſunt qnẽadmodũ cogi⸗ erant rapere nõ erubuiſti nec veritus es n tatiões locutiões quoꝛundã que infurto pudoꝛ confeſſiqnis terminet ⁊ moꝛtificet H fuffragant᷑ vęlut ſeminaria aut partiũ ſu Quartum ⁊ infimũ bꝛachium totum poꝛo n E arum colliganões Cerbi gra. Atma/ tans patibulũ et iᷣm furem ſiue pes cru⸗ bas amo:e fedo ? turpi mulierculã aliq; cs illius eſt laboꝛ ſatiſfactiõis labꝛ ſciilſi 7 eras fur coꝛpoꝛis aie abutendo eis ⁊ c cet operum contrarion qui ſurem bmoi n tractando ↄtra dei voluntatẽ fur igr aff/ reminiſcere non ꝛfinit veſtigia ſiqua erat gendus patibulo ille amatoꝛ libidinoſus veteris vite moꝛtificat ⁊ nouam nutrit at i eſt. Pꝛimũ ergo amoꝛ ipᷣe quivita pᷣnciba q; confoꝛtat hec vno velut clauo duo illi 9, lis eius eſt. Amoꝛe quippe viuit amato?: pedes gui ſunt mala abſtinẽtia et maloꝝ zmin huius inqntũ amatoꝛ eſt extinguedus vt oberum perpetralio vno hic laboꝛis ſcc mnn ignis. Et poc vt velut gelicidio dini amo clauo cõfigunt et moꝛtificant. Huic ergo e nis aut maioꝛi igne diuini amo:is abſoꝛ crnci omnis fur generaliiet affigedus et t bendus aut nutrimenti ſubſtractione ꝙ omnis vetus homo cũ omnnibus partib e añaq eſt ciboꝛu et potuũ nimina babudã ſuis moꝛtificandꝰ ac mebꝛis. Eirca ca⸗ B ● non em̃ moꝛtua eſt in aliquo rapieudioo *% 1 d put vero eiꝰcoꝛonã ſpineã q erat circa coꝛ eius multipler ⁊ aculeoſa pctõꝝ ſuoꝛum ſolicita iugiſq; memoꝛia ĩ ↄſpectu dei dũ oꝛat.Qui em̃ vult pctã ſua non venire ad memoꝛia dei.faciat ea venire iugit᷑ in me moꝛiaʒ ſua. Sicut ð Eccł.ii. De ꝓpiciatu peccatoꝝ noli eſſe ſine metu.Et dauid wi lerere mei deus ⁊c.Qm inquit iniqtatem meam vognoſcor pen meum contra me eſt ſemꝑ.Auerte faciẽ tuaʒ a peccatè meis quia ego non auerto faciẽ meaʒ ab eis ſʒ peccata mea contra me ſunt ſemꝑ vt du⸗ dum iungi aſpectuz memoꝛia eoꝛũ iuge ʒ timoꝛem ⁊ iugẽ pudoꝛem⁊ iugem doloꝛẽ mihi incutiam De hijs igr coꝛona penitẽ tis is Hectenda ẽ qua cogat᷑ caput peniten⸗ tis penitetie crucis patibulo affixi vt me⸗ moꝛia a poſterioꝛi timoꝛ ab anterioꝛi ꝑte pudo: mwoloꝛ adextris ⁊ a ſiniſtrè qui ex hac ſolicitudine iugi concipiũtur ſtimulẽt eum. Poſt hec reſtat vt mirra ab- ſtinenne er felle ire ⁊ indignatiõis contra ſeipᷣm ⁊ a ceto triſticie potet crucifixũ que tria nobis in ſalutari paſſione dñi cõmẽ dantur. Hijs aute tribus tres euageliſte potatũ ſcribunt id ẽ tria hec oblata ei ad potandum et de hijs tribus euʒ guſtaſſe hoc autem eſt qm quidem de hijs tribus a penitẽtibus guſtatio ꝑs eius ẽ et ꝓ mo dica ad ↄꝑauõʒ ſplendiſſime? opulẽtiſſi/ me illius reſtitutiois q̃ ſanctis ⁊ elect ſuis ab ipſa parata eſt. Lancea aũt verbi dei iugiter latus noſtrũ dextrũ in quovis amoꝛis eſſe dtnoſcit confodiendũ eſt vt vuinꝰ amoꝛis ſancti nobis inferat. Ged hoc:unc potiſſimũ congruit dum vetus in nobis homg moꝛtuus eſt licet ſemper congꝛuat hac fieri Tunc em̃ lancea domi ni noſtri ieſũ xpᷣi noſtri ſaluatoꝛis apertũ gitur cu motuuns ẽ. De vinculis aut flagellis quibus religandus ⁊ flagellã/ us ? de calumna ad qu religandus de ° ſpinis ? colaphis et illuſonibns quibus ſibipᷣi illudere et ſeipſum indign abunduſ irridens ⁊ de toto o:dine dominice paſſi onis in qua nobis ſacramentũ penitẽtie cõmendatur vt docet Auguſtinus ſuper Eplam ad Roma pꝛeter eo Ex hüs enim faciius clareſcunt. Captio autem veteris Hominis eſt conſideratio vite ſuwpoc eſt Vnde receſſit. Unde elõgat iugiter ⁊ quo vadit. Retentio eius eſt lucidioꝛ et latioꝛ meditatio eoꝛnm bonoꝝ que adeo rece⸗/ pit 7 maloꝛum que reddidit eidem liga/ Bepenitenti. . lio autem et deſideriũ vel amꝛ boni id? ſue emendationis poſtergü manus liga⸗ tur cum amoꝛe emendationis abiicit pꝛe teritam conuerſationẽ. Ad pꝛetoꝛem duci tur cum cedit ad ſacerdotem cũ conſide ratione ſua ante ipſum tribunal chꝛiſti ſe concupiſcentie. Cauſa vero ſue exami nationis pꝛoſecuti ſumꝰfacien ſua velat cum cecitatè pꝛeterite recoꝛdatur et illudẽ tes ſibi demones ⁊ colaphiʒantes ipſum cum hoc non aduerteret intelligit omnia peccata ſicut vulnera eſſe non dubitant᷑. Sic et colaphi recte intelligſttur. Hic em̃ eſt ſtatus peccaloꝝ vt velata facie amoꝛe oaliquo aut pudoꝛe aut timoꝛe malo aur alia qualibet ex paſſionibus malis cola/ Pbos vulnera paciaturpeccatoꝝ a dya ulo et illuſiones ignominioſas cum ni⸗ hil hoꝛum aduertat ad calumniã religa/ tur cum vel inuincibili conſuetudini aut alicui ex hijs que mundi vel carnis ſunt amoꝛe nimo alligat ibi cedit a dyabulo flagellis peccatoꝝ ⁊ ſtimulis vel puũctiõi⸗ bus innumerabilibus ⁊ acerrimis. Cum aut penitus ↄtraria oia vetus homo pati tur firmo ꝗppe ꝓpoſito amoꝛe foꝛtiſſimo alligat ꝓpᷣis increpalionibꝰ velut aſper rimis flagellis ſeipᷣm cedit dũ ea ad penã ſuam ⁊ doloꝛẽ vt diximꝰ recoꝛdat᷑ velata ipſum ſtatuit et hoc in ipſa oratione vel „ * facie circũducit᷑ dũ oppꝛobꝛia ⁊ irriides . mundi tanq; non videns audit illuſides patitur dum oẽm adulationẽ omneʒ mũ di gloꝛiam non honoꝛẽ ſed illuſione eſſe intelligit ⁊ velut illuſonẽ ⁊ oppꝛobꝛiũ de ſpicit hec omnia vt via moꝛtiſicanei vete rem hominẽ aperem tibi vtruũq; tetegi. Non aũt erit perſecta illa veteris ho minis moꝛtificatio niſi fidei tytulus ⁊ cõ⸗ feſſio in ipſo vertice ſindereſis hoc eſt ſu/ perioꝛis mẽtis noſtre ⁊ moꝛtificatiõis hu ius tam cauſa per memoꝛia velut ſcriptu ra firmiſſima teneatur. Creue mihi nihil magis veterẽ moꝛtificat hominẽ ⁊ viuiſi⸗ cat᷑ nouũ quã fidei crebꝛa recoꝛdatio.Uñ ioha.pᷣmo ca.ij. Hec eſt victoꝛia que vin⸗ cit mᷣʒ fides nra Et ꝗs ẽ q mundũ vincit niſi ꝗ credit qm̃ ieſus ẽ filiꝰ dei. Quis em̃ ẽ ſi lucide videt⁊ firmit᷑ ſe credit ire in infe rnũ qꝗvelit vltra ꝓceòre ſi firmit᷑ credit ſe recedere a ðᷣo ⁊ amittere totet tara bona ꝗ credit oia de duceda in iudiciũ vi dicit᷑ Eccleſiaſtes vlti. Omnes ſcʒ cogitatiões omnes affectiones oẽs ſermones et oꝑs . 4 6 — n tes ſimk. leſe maieſtat: ⁊ totũ genus eius ppetue . Fgo. quis inqᷓ; tt ſi illa oculis intueret᷑ qui nõ totus tremeret totus hoꝛreſceret ſed reue ra quida eo modo credũt quo dicitur de Doꝛmiente q videt vel de illo qui clauſos pahet oculos ſed nõ intueri ein ſcio hic igitur eſt admonendus qui veterẽ homi nem vult moꝛtificare vt aperiat oculos fi dei et intneat ſi poteſt crebꝛo tremendũ dei iudicii alia que ſupꝛa memoꝛaui ti bi vis aũt ſcire ꝙ dico ſi diceretur tibi ab aliquo qui tamen fide dignus apud le re putaretur ꝙ ſi aliquis queret te ad moꝛtẽ in aliquo loco ſimulq; leuiter opinarerꝭ ipſum verum debere vel ad hoc deduxiſ ſet te verbis illis vt dubitares de illo qui dirit de inſidijs. Non em̃ alicui dubiuma quin locũ illum ðᷣclinares. Si ergo leuis opinio vel dusitatio ita auertit coꝛ tuũ et voluntatem ab illo loco quid facturam fi dem firmiſſimam ſi in omni tempoꝛe ma lo certum eſt moꝛtẽ eſſe et dyabulum que rere te ad moꝛtẽ. Item ſi crederes velopi narer leuiter ſaltem aut dubitares cibũ qui tibi apponitur ad comedendũ toxica tum eſſe Aut talem ex cuius ſumptione le niſſimam febꝛem incurres quantumcũq; delicatus eſſet aut guſtu ſuauis abſtinere te non dubitas ſi ergo omnem a deo libi ꝛohibita toxicatam eſſe veneno peccati et moꝛtiſeram vtraq; moꝛte credis de illa vel modicum guſtandum certie non ſi to⸗ ricum eius intueris et vides hoc dico qm̃ omnes nos dicimus credere et hoc vtiq; vere dicimus. Sed hoc ita verum vt dici mus clauſis quides oculis nos videre ꝙ quidem vere et recte picimus ⁊ doꝛmienꝰ vſum ad hũc modũ configes totũ crimẽ „ „ dãnabis exilio vt in toto tue dña tionis imperio nihil obtinere quẽqᷓ;ᷓ ð ſtirpe eiꝰ paciaris. Regnũ autem tuũ ⁊ imperium tu ipſe es cien omnibus naturalibus gꝛa tuins et tempoꝛalibus bonis tuis. Genꝰ vero inte lligimus ea que in fure partes⁊ mẽhꝛa ſuffragatia ſuperiꝰ vacamꝰ. Apo/ ſtatam vo ⁊ ſacrilegum flamis exures iu xta leges ſeculares ⁊ conſuetudines ec⸗ cleſiaſticas parandũ è tibi incendium di⸗ uini amoꝛis ſi potes ex lignis beneficioꝝ et carbonibus deſolatoꝛijs eloquioꝝ ſa⸗ croꝛum/Sin autem flamis ire et indigna tionis contra peccatũ exure illum et igne tribulanonis et doloris penietialis. Ui- △ alijs maleficis faciẽdum erit. Sed h ſᷣm habitũ nõ ᷣm ita vt extremitates occupet ꝙ ẽ cũ ſingule vires a qdð amado ſudaãt⁊ ꝓ cogitatioibꝰ deat igitur penitens vt nibil niſ iinis me moꝛie relinquatur ad conficiendã inde li xiuiuʒ cum aqua lacrimaꝝ aut confeſſio nis aut doctrine aut deuotionis. Luncat lixiuia melioꝛ eſt et ablutio eſt efficatioꝛ ſi cinis bene excoctus fuerit ꝙ vehementia ignis efficietur. Ad vltimũ autem lapida bis grandine diuerſiſſimaruʒ increpatio num et cõminationũ ſupplicioꝛũ eterno/ rum et obiurgationũ ad hunc modũ de Sed in hoc ſit ſtudium ſacerdotis vt adinnet pe/ nitentem ⁊ obiurgationũ flagellis ipſuʒ cedat. Ita tamen ꝙ obiurgano careat co tumelia et ſupercilio arrogantie era gnationis. Sic enim feriendus eſt vetus homo vt non ledatur nounus. Sic enim ſe habet vetus homo et nouus vt homo et ſerpens hominẽ ipſum arreptum circu uoluens dum em̃ lapides inſerpenteʒ ia⸗ ciuntur ab homine ipſo auertant᷑ ne ſer⸗ pens de leſione ipſius honinis adiuuet᷑. Et gladio verbi dei ſic ſerpens feriatur ne homo cuius liberatio queritur vulneret. Ad hec igitur moꝛtificanda quecunq; ti⸗ moꝛe conſigunt vel amoꝛe viuificant vel pudoꝛe confundũt vel ſancta indignatio ne inflamat vel triſticia ſalutari eraſpe⸗ ſua rant vel ſancto deſiderio ſtimulat vel uitate medicinali reficiũt. vł efficatia ſua confoꝛtãt vel fauoꝛabilitate fua vel placo re contrahunt ad deũ inducenda toto ſtu dio erunt et diligentia hec em omnia ant veterem hoĩem toꝛquent aut moꝛtificant auonouum viuificant aut aliter adiuuat. Tractata pe. ꝓut ẽmedicatio infirmoꝝ. Eeinde de pnia ſin ipa eſt ter⸗ minatio egritudinia? ↄnualeſcẽtia ex illa pſeqmur bꝛeuiter. Hic igr ſacerdotè curã medicantis ⁊ officin agere nõ dubitãdũ exit. Pꝛimũ g ſudoꝛ ipᷣa la⸗ crimaꝝn notãd?ꝰ erit ſimilr er vniuerſalis noxiis qᷓ extremitatũ loca tenẽt ĩ pctis.ſu⸗ doꝛlacrimaꝝ eraltat᷑. Uñ iohel.ij. Cõuer „ „ „ 7 timini ad me in toto coꝛde vro inieiunio et fletu et plactu.Et illa tria ad totũ coꝛ re/ ferat᷑. Sub hoc ſenſu ↄuertimini ad meĩ toto tdꝛde in ieiunio vt totuʒ coꝛ ieiunęt totus ſcʒ ſenſꝰa doloſitate totuʒ deſideri uma noxia voluntate tota vis iraſeibilis que velut tercia pars coꝛdis ẽ avana glo/ riatione. Ad hunc modũ in loto coꝛde in t De penitenia. . ſietu vt fleat ſenſꝰ coꝛdis fraudulentias ⁊ doloſitates ſuas deſideriũ ſpurcitias?⁊ fe das voluptates ſuas vis iraſcibilis ſtul⸗ tas ⁊ vanas gloꝛiatiões ſnas. hec igitur Duo cũ erũt ſudoꝛ coꝛdis vniuerſalis erit Deinde pulſus ſpualis motꝰ quodã modo tãgatur hoc eſt motus ſpiritualis coꝛdis hoc eſt deſideriũ ſalutis ſiue ſani tatis ſpualis.De hoc ergo vtrum foꝛti ſit pulſus ille conſiderãdaerit.Et hoc cogno ſcetur vehemẽtia ⁊ foꝛtitudine clamoꝛis quo clamat ad dñm coꝛam ipſo ſacerdo⸗ le vel quo clamat ad ipᷣm ſacerdotem vt ipʒʒ adiuuet et verbis ec eiꝰinducit ad vi/ am arum quibꝰ ad ſalutem adiuuari potett ſi interrogat ſacerdotẽ quomodo conuertat et ignoſcat deꝰ.Si quomodo poterit veniã imperrare. Si ẽ aliqua via qua liceami ad miſericoꝛdia venire ⁊ hec oĩa cũ expᷣſſione anguſtie⁊ doloꝛis. Hijs ergo foꝛtitudo pulſa dinoſcif. De foꝛ⸗ titudine etiaʒ vitalis caloꝛis eadẽ erit cõ ſideratio. Caloꝛem aut vitalem amoꝛem dei intelligimꝰ qui charitas dei oꝛdinata dilectio vocatur. Attendendũ autem erit ⁊de ſudoꝛe ſi cum alleuiatiõe eſt ꝙ exre ſponſione penitẽtis ſciet. Interrogand⸗ igr erit ſi alleuiatũ ſe ſentiat. Si vincula ſua dirupta hoc eſt deſideria ⁊ affeetiões quibus illaqueatus ⁊ irreticus tenebat᷑ Si ardoæxm ⁊ feruoꝛẽ et afflictioneʒ egri tudinum ſuaꝝ extinctuʒ ſentit. Si exr one ratam natura ſuam velut a norio et ꝑnici oſiſſimo facinoꝛe peccatoꝝ percipt Inter rogandus etiam erit q̃liter ie ſentiat voũ ſentiat ſe euaſiſſe. Utrũ videa tur ſibi de naufragio ereptus poꝛtui ⁊ littoꝛi ſalutis renaciter herese. Ita vt inde de celo ſe nõ patiatur abrũpi. Utrum ſentiat vulnera ſua vtrum doleat. Eſt em doloꝛ indicium certiſſimum vite reddite ⁊ ſenſus redditi. moꝛtua quippe mẽbꝛa modeʒ ſuã ? vulne A ſentire non poſſunt. Si itaq; vebemẽ ter dole tactũ ei reſtitutm certuʒ erit. DHoſt hec intelliget de viſu ſpirituali vtrum ei reſtitutus ſit aut ſanatus. Inter roget᷑ autẽ vtrum videat mundum etꝗgd „. videat ipm et ſi reſpõderet q; videatipᷣm vmbꝛam fugitiu et que fugit in moꝛtem gines inſequẽtes eum in moꝛtẽ ebrui/ nam ire Si vider oẽs amatoꝛes eius con ſopitos et omniantes illuſiones perpe/ ti 7 veritatis qu in mundo ſomniant aſ ſeaui. SDicut dicit yſa. xxix. De illo eluriẽ/ te qui ſomniat comederer de ſciente qui ſomniat ſe bibere ꝙ anima eius vacua eſt. Et in Puerb. De ſopito gubernatoꝛe qui poſtq; euigilauerit dicit pcuſſerũt me et nondolui verberaueruntme ⁊ nõ ſen ſi. Si lucide videat omnẽ mundi gloꝛiaʒ illuſonem vtumeliã eſt ſi ſolum id in tus eſt ꝙ decoꝛeʒ ⁊ gloꝛiã eſſe xideathoc eſt decoꝛeʒ ſpiritualem ſcʒ viriłtũ exquo cognoſcitur bonus viſus.Si decoꝛum iu dicat ꝙ vere decoꝛũ eſt ſi videt turpitudi nes ſuas ⁊ offenditur eius aſpectus inte⸗ rioꝛ ex viſu earum. Hoc eſt ſimiliter iudi/ cium ſanati viſus abhominari ſcilicet fe/ da et hoꝛrẽda ſpectacula. Si ergo abho/ Minatur feditatẽ ſuam et defoꝛmitatem. Si intuetur obſidionẽ exercitus ðᷣmonũn fallantis vndiq; eum ⁊ ad Deuo:ꝛandũdqd rentis. Si videt erectũ ſibi infernale pat bulum. Si videt ꝙ facie velata illudeba tur ſcʒ a demonibus a facie velata percu ciebatur ⁊ colaphiʒabatur iaculis pecca/ toꝛum ⁊ non aduertebat. Si videt ſe ad modũ furis in laqueos et gladios ruiſſe pᷣcipicia nõ vidiſſe ſi in volutabꝛo poꝛco⸗ rum infernaliũ et libidinis ſterꝗlinio ia⸗ cuiſſe ſe videt. Si luxuria ⁊ volutabꝛũ et ſentinã immundicie. Si auariciã ſpinetũ ⁊ lectum ſpineũ.Si ſuperbia mare turgi⸗ dum ⁊ ꝓcelloſum cognoſcit. Si ſola pul chꝛitudinẽ rimatur ⁊ ↄcupiſcit q̃ deo ſpe/ ctabilis ⁊ toti curie celeſti admirabilis ete grata. Deinde ſi cccos omnes amatoꝛes mundi reputet.ſi ſupplicia eterna cũ hoꝛ⸗ toꝛe intuetur et gaudia eterna cũ deſide/ rio. Si videat vitam ſuã totam certamẽ eſſe? bellum⁊ ſe duòꝝ regnoꝝ eſſe ſpecta culum vt ſupꝛa diximus. Si videt ſein capo certaminis ↄtra dyabolũ. SDi vider imminere ſibi vndiq; moꝛtẽ a mundo ſc ⁊ a carne⁊ a demõibꝰa deovᷣo ſolo offer ri ſibi ſalutẽ ⁊ gloꝛia.Si vidit viã per qauz ambulabat⁊ qſuʒ ducebat e᷑ qꝛ ad moꝛ tem eterna. Si videt erectã ſibi ſcalam er viam qua ſit ei aſcenſus in celũ.Si videt ſe omni moꝛte omni ſupplitio ⁊ ↄfuſione eſſe dignũ. Si cognoſcit cauſas qᷓs deus habet contra eũ Si miſcoiam qua tã diu ſuſtentatus eſt ⁊ qua deinde liberatus cum eis que ſupꝛa enumerauimꝰ hec oia erunt tibi reſtituti et ſanati viſus iudicia certiſſima. tu tralen dũ erit et ſimilis de ipo facienda ẽ inquiſ tio. Pꝛimũ igitur ſterrogetur de vbo dei Deinde ad auditũ traſeun — Sa 2 ☛ S. S. 2 .ãẽũ]⸗d — U — — Ul audituʒ in parte reperabunt. Fo. vtrum liben:er audiat ipſum q; eſt quid ſennat cum audiat comminatiões eter/ noꝛum ſupplicioꝛuʒ cum audit aſſtrictio nem iudicis celeſtis cum audit ꝓpꝛie eſſe illud iudiciũ timendũ et vniuerſale ⁊ hoꝛ rificam illam ſententis damnationis eter ne ite malecacti in ignẽ eternum qui nec appellatiõe ſuſpendi poterit nec vllo re⸗ medio aut reuocari aut retractari. Quid ſentit in ſe cum audit enumerare toꝛmen ta infernalia cum audit narrari iugem fſle tum vllulatuʒ iugẽ ſtridoꝛem dentiũ ignẽ et ardoꝛem ineſtimabilem algoꝛem et fe/ toꝛem intollerabilẽ. Cenebꝛas nullo luct . Vnq; lucis beneficio cõſolabiles.et vt ad vnuʒ dicam onniũ amaritudinũ et dolo rumabyſſum omniũ deſiderabiliũ ⁊ om niũ conſolaminum oĩmodã abſentia. Si hec coꝛ eius hoꝛroꝛe ⁊ terroꝛe concuciunt Deinde cum audit verba ſacre exhoꝛtatiõis ſi alli ciunt et attrahunt coꝛ eius ſi ſuauia ſunt ei ſacre eruditionis elo quia. Si ad vba ꝓmiſſiõis eterne felicitatis reſpiret in ſpe cie. Si mentẽ eius et ad auditum ſui ⁊ ad huiuſmõi ꝓmiſſiones attẽtioꝛem et aui/ dioem reddunt. Si ip̃m iam ad ponde- randam eternã dulcedinis ſuauitalẽ ſub leuant Si ipᷣaʒ ſibi rapiunt et furat.quo dammodo ſi alijs ſolicitudinibus abſtra hunt eum et alioꝛum obliuioſum reddũt Si ad auditum miſericoꝛdie dei velut in terno quodam iubilo tripudiat et conan di ad omiſſionem eius ꝓpoſitum conci⸗* pit. ſi adulationes ðtr Rtioes iacula mel lita et fellita repurat. Si auditum ſuum velut iacula cõfodiunt Si cantilenas tur pitudines ⁊ vaniloquia ſcurrarũ dyabo licam pſalmodiaʒ et cantica demoniaca turpes ſonitus velut de tumeſcentiũ veſi carum reputot. Hijs enim indubitanter ſeruitur demonibus ſicut ſacris hymnis et canticis deo.Hijs fugatur ſpũſſanctus ſicut diuinis hymnis et canticis demo⸗ nes fugantur. Si cythare ſonitum ⁊ alio rum muſicalium inſtrumentoꝝ potius in ollerabilem ſtrepitum reputet ⁊ nimultũ qua ſuauem concẽtum et laudationuʒ di uinarum ſi decãtatio et ſacra pſamodia deuotionis ei periũt iocunditatẽ id eſt fa ciunt iocunditatẽ et celeſteʒ ei repꝛeſentat gquodamodo melodiam. Hec et ſimilia teſtituti ⁊ ſanati auditus ſpiritualis eruũt ſigna. Ad bunc modum deipo guſtu ſpirituali attendendũ erit ſi omnis voln½ ptas carnis ſapiat et ſoꝛdes ⁊ putredineʒ ſi palatum aut guſtum poꝛcinũ ſe habnii ſe cognouerit dum ei fetulentia et ab ho⸗ minantia carnalis voluptatis ſapiebat ſi palatum ſuum ſibi mentitũ eſſe de volu/ ptatibus aduertit cũ eas dulces eſſe et ſa poꝛoſas coꝛruptione ⁊ infectione ſua nũ⸗ ctiabat et ſuggerebat. Si intellexit de fe⸗/ bꝛe peccati infectionẽ illam ꝓcedere vt ei amariſſima Ddulcia ſaperent. Amariſſimũ quippe moꝛſellum illum eſſe neceſſe eſt cũ quo moꝛs ipſa tranſglutit. Quare Au⸗ ptates noxie amare reuera ſunt ſed ellaʒ eas eſſe dulces mentit᷑ infectio palati coꝛ/ dis noſtri que cum purgata fuerit peccati febꝛem iudicat curataʒ.Si ei ſapa ſoꝛdes luxuria. Si carbones auaricia.palatum quippe aſininũ habet auarꝰ dum fpino⸗ ſas ⁊ aculeoſas diuitias eſurit coꝛde.ſi ſs pit ei ventum ſuperbia ſeu gloꝛia munda na. Uentũ dico vꝛentẽet turbidum poſt modum de cõtrariis interroget᷑. Pꝛimũ de ipᷣa ſanctimonia ſi ſapit ei ſuauitatem aromaticaʒ. Si tota ↄuerſatio ſanctimo nie videtur ei eſſe velut cella aromatum Sicut tota cõuerſatio luxurie volutatio inſterꝗlinio Si vere paſci lilijs videat ei amatoꝛes ſctimonie luxurioſi voab ho⸗/ minatione. Si videt᷑ tibi fuiſſe ſtergliniũ aut ſentinaimmũdicie.quam diu putruit luxuria.Si videt᷑ tibi ſterquiliniũ cõmu/ taſſein lilia ⁊ vas ſtercoꝝ iſcriniũ aroma ticum et pingmẽtariũ ſi velut nauſeã ſpi⸗ ritualem paciat᷑ ad recoꝛdationẽ luxurie Ad auditum vo operũ ſcmonie appeti u ⁊ deſiderio eoꝝ ardeſcaꝛ. De olfa⸗ ctu eadẽ eritvia ſi fetet ei oẽ qð ↄtra deuʒ pᷣus amplectebat᷑ ſi fetet luxuria fragrat ſctim onia ſi abheꝛret fimũ de᷑rimũ aua ricie. Si amplectit᷑ largitatis adoꝛẽ.ſi ab⸗ ? hominat ſupbie vilitatẽ.ſi odoꝛat pulue rem hũilitatis pingmentanũ timoꝛẽ dei vt mirrã chaꝛitatẽ vt balſamũ miicdiam vt vnguentũ excuiꝰ odoꝛe domꝰ repleta legit ſpem vt nardũ fidẽ vt yſopum deuo tionẽ vt thus ⁊ oĩno totũ thoꝝ virtutũ et faſtenmromatũ oĩmvt exraromatibꝛmi re ⁊ vniuerſi puluerè pigmẽtarij. Cũ ig per oẽs ſenſus ſpũales ita ꝑcurreris ⁊ in. nen er:. decuratiõe ⁊ ſanitate cenus eris. MNõ reſtat igr niſi dieta inducẽda ei atʒ⸗ cuſto dia ſui ibius. Hoc qutẽ erit q mari/ me caloꝛẽ dei nutriat ⁊ co toꝛiet⁊ conſer 3 Be penitentia. . ſeruet ſubtlis et leuis ppter teneritatem, eius qui nunc pᷣmo ſudauit et vix conua luit plene adhuc Non enim onoꝛuda eſt adhuc tenera et que nec dum longe eſt ab egritudine ſed leuivus et confoꝛtati- nis ⁊ nutritiuis adiuuanda ne ſub onere diete deſiciatet ſit ei dieta ipa ĩ on⸗? gra uamen que debuit eẽ in ſubleuamẽ ⁊ ad — iuuamen. Conſerua medice ſpũalis ⁊ nu tri et roboꝛa caloꝛẽ vitalem diuine dilecti onis qꝛ: cũ robuſta et adaucta fuerit ibpſe .„ ſequendũ amo:is ſui finem faciut. Nun⸗ quid non amoꝛ ipᷣe lufficienter eos ſolici/ 2 nitatem habeat que cõfoꝛtet er nutriat et paſcat:Alioꝗn dum eam abhoꝛret infir⸗ mus aut parum aut nihil inde ſumet. Et „ —„ dam gratiam̃ et ſcripturaꝝ innumerabi⸗ lia teſtimonia et eccleſiaſtica obſeruatio ſaluberrima plene docẽt Confeſſiõis aut frequentia valde ſaluta us ẽ etſ emper ſic iſcedat penitẽs a ſacerdotevt certa dies ei ai mern⸗ ad redeundũ ⁊ ſolicitudo ſa cerdon plurimũ adiuuet ipſum cũ ipſe ſa cerdos non erpectat vt veniat ad im pe nitens ſed accedat ad ipſum et quotiens obuiat ei interroget ip̃m de ſtatu ſuo ſem perq; conſoletur euʒz. Ingerere quippe ſe 0; ſacerdos affabilitate ⁊ familiautate. Tractatus depenitẽtia ꝓut eſt ratioci nium villicationis. etnn villcatiois aliacinin ſeu 1ο. putn. Et erit modus ille? via vtilioꝛ penitetivʒs qui rerum alienarum etiaʒ te inuito onerabit ſe eis ꝗ credit pla cere amato ſuo. An opoꝛtet quicq; ama/ toꝛious ſuis iniungere de hijs que ad al⸗ ila nil ꝓderit. Sic ergo dieta iſtius audi tus verbi deimaxime ab hijs in quoꝛuʒ labijs gratia ẽ diffuſa ad exhoꝛtãduũ.De/ inde ablutio et frequẽtatio viroꝝ ſancto⸗ rum qui et collocutiõe ſua amoꝛẽ dei aut inflamar aut uurriunt ⁊ a ſpectu ſuo gra⸗ tioſo cõfoꝛtant.de inhabitatiõe quippe dei in coꝛdibus ſanctoꝝ eſt in ipᷣa facie eo rum redundatia. Nec mirum ſi defonte gratie que in coꝛde ſcaturit exuberet in fa cie in qua fere quicqd eſt in mente reiucʒ ipſius autẽ expientie magiſterio in parte iſta certius cred et. Oꝛatio autẽ pſ almo⸗ dia ſcripturaꝝ meditatio elemoſinaꝝ lar gitio.ꝙꝓ inimicig exoꝛatio.quid habeant efficatie adnginenda augendã conſeruã⸗ babent adminiſtrationẽ Pꝛimũ ergo ad mouendũ enit vt fideliter cum deo com/ putet.et Ertum habeat ꝙ fraus nulla de um latere poteſt ⁊ ipᷣe deus omniũ que ſi bi credidit ſcriptuʒ habet penes ſe qui eſt liber vite in quo omnia lucidiſſime. Dya⸗ bolus etiam inſcpᷣtum habektotum qui et ſi fallere velit non poteſt tamen hic er go ſciat maxime ſibi inſidiari dyabolum et hoc vt vel infalſitate computi ipſum de p̃‚̃hendat vel ne manꝰ eius euadat etne ſcpᷣturam quã dyabolus habetæ per quãẽã vult ipſum dirationare intremẽdo dei iu odicio deleat. Scit em dyabolus ꝙ ſi fide lis erit hec computatio delebit᷑ liber eius ei penitẽtem non habebisquo teneat doe⸗ leta cartula debitoꝛia. Non em̃ poteſt ge qᷓ; ab eo petere niſi litteras exhibuerit de bitoꝛum. Non em̃ creditur in iudicio dei Dyabolo niſi litteris tuis cõtra te. O peni tens quas ipſe ꝓpᷣis ſcribis manibus id eſt operibꝰ. Has ergo delere ſumoꝑe ſa/ gage legens eas coꝛa ſacerdote et deleie ſũt. O ſi eas legere fideliter coꝛa ſacerdo te neglexeris dvyabolus eas cõtra te iniun- dicio coꝛã omnibus penitẽtibus pꝛeteritt ⁊ futuris leget. Laue aut tota diligen tia ne dum per cõputum abſolui apð de um et adeo quer maioꝛis vinculo reatꝰ te alliges hoc aũt facies ſi non fiðliter cõ putaueris Pꝛimũ igitur ſi placet recepra eoꝛũ que adeo recepiſti cõputemꝰ.Dein de expenſaʒ. Que igr̃ adeo recepiſti ſunt in parte natnralia ſcð anima ⁊ coꝛxis au res ⁊ mẽbꝛa ſenſuudꝛgana oculi et aures os nares manus et pedes. Amp̃. vita ipſa tota dies ⁊ boꝛe anni et momẽta ſin gula. Deinde ingeniũ ratio ars ſcientia uã addidiciſti. Deinð tꝑalia diuitie red itus honoꝛ ⁊ familiaritas multoꝝ ⁊ ma gnoꝛum amicicia ⁊ gratia cea homibus amabilem te exhibes. Deinde Sratnies. bona ſcilicet gratie que in baptiſmo acce piſti vt eſſent tibi arma contra hoſtes tu os vt eẽnt tibi talenta que cum vſurè mo do repoꝛtares domino et etiam in futuro Ad hunc moduʒ enumerent᷑ omnia alia que occurrerint. Hec igr ſunt q tradita ſr tibi.hec ſũt recepta vt arbitroꝛ. An aliqꝗd alið recepiſti. Nũc ergo cõputemꝰ exp⸗ ſas an hec oĩa in obſequiũ ⁊ voluntates domini tui expẽdiſti/An ꝙ abſit in vſum „ voluntatũ tuarum et dyaboli obſequiũ coõſumpſiſti. Si vel ceteſima in diuino ſer — or nrtil lep⸗ in 4 n. crali e 6 volunte dalin, g 2 Fo. doli expẽdiſti. Si mẽbꝛa tua et vires ſen⸗ ſuum oꝛgana ita expẽdiſti vt deus nec cẽ⸗ teſimam habuerit aſpectuu tuoꝝ nec cẽte⸗ ſimam audituũ⁊ ita de alis vt apſoluert An habuerit luxuria oculos tanto tꝑe et coꝛpus et animã et ſic de alijs. An non in terrupiſti ſaltẽ reſcriptionẽ dyabolicaʒ vt vel modico e te baberet dñs tuus qua via igr quo caſu quo cõſilio qua inſtiga⸗ tione paſſus es vi amitreret te tã diu.An te traxit ꝓpᷣa iniquitas an aliena inſtan⸗ tia. Ad hunc modu innuet per inter⸗ rogationes circa alia dũ tamẽ interroga/ tiones non doceat eum peccata enoꝛma Ccxxvijz negare deo rationẽ reddere ſue villicanſe 8 nis. An alicui ex hominibꝰ auderes hoc facere an ſuſtieres hoc cuiq; ex ſeruis luis vt rationẽ ſue adminiſtratiois non rede deret.tuvero adeo diſticile te erbibes ad reddendudeo raonem. Cum tame hec ipſa ratõis reddiio ſiue ↄputato abſo⸗ lutio tua fit.An non putas le debere lod lam tuam deo dimiiti: ie igr vi vtarur ea vel ad modicu quiloquelam contra dei quoꝝ temptationẽ ⁊ deſideriũ affertlibſa eoꝝ noticia qualia ſunt quedaʒ pctã car- nis que nec in tgto tꝑe ſacre ſepᷣture legũ tur inhibita expieſſe cuius hanc puto cau ſam eẽ qua deus nũqᷓ; voluit ea aſcende 7 re in cogitationẽ hominũ ꝓpter ab hoĩa/ bilem feditatem ſua. Noluit ergo diuina ꝓuidẽtia ſua exhibitiõe vel leuẽ dare oc caſionem infirmitati hũane talia cogita⸗ dipſ a quippe nephadaꝝ rerũ cogiutalio et pollutio ẽ ꝓpꝛi hmõi ergo pericula fi⸗ unt interrogatiões in ↄfeſſione circa pec⸗ cicl ili nagnon de dijs 7 de redditibus eccleſiaſticis in quoſ⸗ cata carnis generales vt nulla dantes oc caſiõʒ ignoratibus vel cogitädi ignomi⸗ nabilia. Amoueat autem ſup oĩia pe⸗ nitens de fidelitale ↄputationis et ſtatua confeſlionis exufflant᷑ et euane voluntatẽ totiens tibi ⁊ tamdiu vſurpa⸗ ſti vel ad hoꝛam nõ impendens eã deo. An es adhuc impiinacia illa vt nec debe re velis vel admomentũ dei voluntatẽ et tuam liberauonẽe Aut iguoꝛas deu imue ri omia illa quoꝝ confeſſionem a le eugi Poc iubet deus vi illa auertas ab oculis eius que ei diſplicent in le que nigre VDO — . teuaneſeut. NHo li queſo noli plus vereri faciem ſacerdott qᷓq; dei conſpectũ. Difficile autẽ eſt nobis omnia enumerare quoꝝ ratio eſt reddẽ⸗ da.Sed de viribus ⁊ de membꝛis de coꝛ poꝛe ipſo et de ipᷣa ſapiẽtiavel arte vel ok ficio de tempe de diebꝰ de annis de ami cicia et de familia ritate magnoꝝ de ſtivbʒ vſus vel abuſiões hec omnia cõuertit de ſpecioſitate aut elegatia coꝛꝑis?⁊ alis do tur ante oculos eius diuine bonitatt lar⸗ gitas que de tot et tãtis latrociniis et pꝛo tot et tantis bonoꝝ ſuoꝛum danis ſolam exigit ↄputatiõʒ. Computa fideliter o pe niten din quibus ⁊ qlibus et qualiter lot. et tanta dni tui bona erpẽdiſti et ecce ab omniũ bonoꝝ ſuoꝛum diſſipatiõe abſol tantaꝝ laſciuiarũ euadis ſupplicia. Dic ⁊? computa et ecce remittunt᷑ tibi ola. elige nit te an non vides q; facile illarum tot ⁊ nis. Utrum illis impũgnauerit deum vt ſupꝛa meminimꝰ ꝓſcrutatius in ꝗredum erit ſed cĩ omni modeſtia ⁊ dulcedine Cunm aũt vt enumerauimꝰ totaʒ vite ratignẽe reddiderit ꝙ quidẽ interrogatui vt dimꝰ faciet. Cunc ſi quid habet vt ſa tiſfaciat interrogandus erit. Hec autem a quibus ſatis fit veraciter enitẽti ſupꝛa enumerauimꝰ. hHic aut vnſ ůdiciemꝰ cũ ſe diſſivatoꝛẽ bonoꝛum dei ↄfeſſus fuerit interrogabimus eũ vtrum habeat aliꝗd o penitens ↄputare coꝛam ſacerdote vno qui tibi ↄpacaatur et te adinnet.Et ipᷣa co putatio eſt abſolutio tua. An vis coputa re in oculis omniũ viuoꝛũ et motuoꝛũ in die iudicij vbi ipſa cõputatio erit expꝛo/ bꝛatio tua acerrima ? ignominioſa. Fe⸗ ſina miler ſolo vbo abſoluere te. Feſti⸗ na inq; accipe miſericoꝛdi que tibi offer dum ꝓ redẽptione tua ſolũ verbum con feſſionis exigitur. Quid vo vis queſo fa⸗ redẽptione exigi poſſunt viliſſimũ atq; le diſſimum eſt verbu. ſed qua fronte audes int et ſoꝛum redẽptionis ⁊ liberariõis tue ciat tibi deus nõ omniũ que adte ꝓtua vnde ſe redimev poſſit in tot latrocinus dep̃henſus. Si quid hʒ ꝙ ꝙ redemptõe o ſua dare poſſet dño ſuo ꝙ ſi nec dig itiis temꝑales nec ſpũales apud ſe inuènerit interrogabimꝰ? eũ an vllos debitoꝛes ha beat.hoc eſt ſi quis ei aliqd debet ꝙ ẽ de bere ſi quis eũ leſit vel in ſe vel in luis vel iniuria vel ↄtumelia ſiue quouis aliomo do.luim em̃ voco debitoꝛẽ eius ſi reſpo derit ſic multos habeo debitoꝛes tales: Felix es dicat ei ſacerdos qui habes vn/ de te redimas Noul mihi dicere ð cetero ꝙ panper ſis cũ tibi tot ⁊ tata debentur. Aſſigna ergo debita iſta pꝛo debitis tuis . 2„ debitoꝛẽ. Gaude o penitẽs cui ignoꝛati et inuito iniuriatoꝛes tui pᷣcium tue redepti⸗ onis theſauri auerũt ? ad taʒz opoꝛtunũ tempus fuauerut. Si vo tpales aut ſpũales habet diuicias. Cõ ſilio danielis ſalomonis et dñi dicentiũ. Octã tua ele⸗ moſinis redime Daniel.iiij. Redemptio aie vin diuicie ppᷣe puerb.xiij. Date ele⸗ moſnũ et oia munda ſunt vobis. Diuici⸗- as ſpuales ver bum pᷣdicationis cuius er⸗ rogatio tato deo gratioꝛẽ erogatiõe bo/ noꝛum talium quato vita animaꝝ vita coꝛpoꝛũ melioꝛ ẽ. Itẽ potiꝰ que ſunt artt q; aue ſunt officij vt iudiciũ aduocatoꝛũ medicoꝝ doctoꝝ conſilia patrocinia eru ditiones. que cñ pietas imꝑauerit elemo ſine deo gratiſſimeſi unt errogatibus ſalu mares. Omnib⸗ ant elemoſinis pferende ſunt ſpales quales ſunt remiſſiões in⸗ „ iuiraꝝæ oꝛationes que fiunt ꝓ inimicis ꝓ — perſeqntibꝰ iuxta pᷣceptũ dñi de hijs ſpe. cialiter dictũ videtur eſſe ſ upꝛa. Date ele/ moſinã? olan unda ſunt vobis. Similr 2 ⁊ mißiceedie ⁊ ↄpaſſiões quibꝰↄpatimur pctoꝛibus et egrotatibus frenetic illaque atis vinculatis incarceratt. Btũs cui da tum eſt huiꝰ pietatis et ↄpaſſionis ſi uper petoꝛes geſtare viſcera. de hijs ſpẽasiter dicitur Mathei. v. Beati mißicoꝛdes qm̃ ipſi mißicoꝛdia oſequent. Saluberri mu autem hmoi penuẽtibus id eſt g per viam illam ad penitẽtiaʒ deducti ſunt du ce deo ?⁊ generaliter oĩbus quottidie coꝛa deo ⁊ tola curia celeſti latrocin ioꝝ ſuoꝛũ erhibere faſciculu exbo tare exoꝛare ob mixius remiſſione 7 interpellare ipſaʒ re/ ginamceloꝛum totuq; ſenatũ curie illius et totã miliciam vt ipi pꝛeces ſnas offerat penitẽte que deo nõ poſſunt non eẽ ac ceptabiles vt indicẽ placatiſſimũ ⁊ clemẽ tiſſimũ placẽt 2 leuiant ſed alios viros ſanctos ꝗ ſuntin terra interceſſoꝛes ſuos facere no negligenduũ elt. Ot ſi aderij peniens nechas nec illas ſe habere diui das ſed nec vilũ habere debitoꝛẽ dico ei ſaltem ipᷣm habes diſſipatoꝛẽ ipſum ma-/⸗ lefactoꝛe ipſum potes vtiq; tradere clemẽ Be penitentia. * T1oſſer ei debita ita dicẽs. Dſie deus me? non habeo alia q tibi offeram ego tot et tantonꝝ debitoꝛ tuus. Sed iſta oſtero tibi iſta dono nbi gratis ⁊ gratãter. Lu ergo dona mihi debita mea ſicut ꝓmiſiſti hac ſatiſtactionẽ docet deus in euãgelio. MWi⸗ rabiliter em̃ paup eſt qai nulluũ hʒ hmõi tiſſimo iudici qui peo dignatusẽ crucis ſubire patibulũ vteis ipᷣemet ꝑceret. Cra de igr malefactoꝛẽ illi iudici qui vt male factoꝛibꝰ ꝑceret oĩm malefcatoꝛũ eroluit ſupplicit· Oè ſi de indulgẽtia vis eẽ ſecu⸗ rus et nõ vis te iudici tuo tradere niſi ſub pignoꝛe dic queſo quid ampliꝰ a te diui na bonitas exigere põt. Si tłę totũ bene⸗ placito eiꝰ ↄmiſert. Tom vt dicit vulga⸗ riter miſeratiõi eius reddider vita vnicã qua habes ⁊ coꝛpus⁊ aiam in manu ei⸗ et beneplacito ſuo poſuert. An põt enie re inſticia niſi vt ſatiſfacias qᷓntum potes nec hũana iuſticia aut pietas amplis exri git vel exigere põt. Quid igr diuina iuſti o cia aut clementia faciet an nõ es liberatꝰ 7 abſolutus oĩno apð regem ⁊ apud pᷣto rem etia ſi furem ei et captᷣ et vincti tra⸗ didiſti temetip̃m trade beneplacito ei p manũ ſacerdotis et dic. Ecce latronẽ tra⸗ do quẽ vtiq; adiutoꝛio cepi et ligaui. Fac ergo ei ꝙ tibi videbit᷑ et ꝙ te ſas eẽ bene placitum.qꝙ ſi clemẽtiſſimꝰac iuſtiſſinus voluerit amplius exigere dic ei oꝛe iocun⸗ do. Dñe non intromitto me de cetero de latrone iſto fac ei ꝙ beneplacitũ ẽ in ocu lis tuis.O ſi dixer mihi.Oñs deus vult ꝙ ego reſpõdeam ꝓ latrone iſto ſup ma lefactis. Eſto dñe quo dana ⁊ depdita ſj ipſe ꝓ ſceleribus ſuis occidet nolo eum viuere. Ueruntamẽ ego de danis que iã recepi? quevñ ⁊ cautia agẽdi ſp augebis Pecigr adeo vulgariter ſcribovt pene lu dicra videanf. qꝛ per viam iſtã pfuudi⸗ agio auditoꝛè illabunt ⁊ viuaciꝰpenetrat. * Der penetẽtia Ant eſt reconcilialio di⸗ ſcoꝛdantin. „ ſuperius recõciliationẽ diſcoꝛda⸗ tium ſeu ↄcoꝛdantionẽ vocauimꝰ galiqd loquamur. Et eſt via iſta ꝛ modus alijs geneꝛalioꝛ. Igr intet deũ et penitẽ⸗ tem mediatoꝛ ẽ ſacerdos. huiꝰ pacẽ inter eos q̃rere et eos ad ↄcoꝛ- dantiaʒ ꝓut poterit inducere.Pꝛimũ igẽ interrogare dʒ ipᷣm benitentẽ ſi velit cum Deo pacẽ habere. Ad hoc quippe venitur Nouiſſime. Qi ſi reſpõderit volo 2 cona- boꝛvt voleſo nec ſtabit per me ꝗn pacem eius ⁊ gratis habeaʒ.Lunc ipᷣe ſacerdos ꝓbonat ei ꝙ clemẽtiſſimꝰ ac iuſtiſſmus deus non incõſueta nõ grauia non viri⸗ bus ſuis impia exigit ab eo ſed contẽétus eſt vt gliqua ex vſitatis apud nos cõpoſi⸗ „ Einde vo de penitẽtia em qð ea 5 em̃ officiuxy atnsar üelinter Penlensit cihicno poneeci enoftoe 1 osinuicen feidonde⸗ Kau ſcchum lnariͤn sthi wugn. rauatn en Aſsbot Moqua omirür pecunia pacem.l humd d omune Wüuro ſacerda nibuse ſedene exiger 6pppell appell ſcens⸗ eegent di lame ampiin Ze eringn 1 inn imtenog⸗ ii Nui d N,Nn lageio an ime umich uſeiſen Rcheritc Woredin undn ice üi munene 1.Mhag Sqnung usanh i iui mnösidr Piawdi⸗ Ui, w diceien nedegnn Cancin didersyi neiſoſnmn dedu, ideinoen Nedins len giiens ſibegſri mii find ui ge neconcltle n Fo. vſitatis apud nos ↄpoſitiõibus interue⸗ penitens id cũ deo facere qð conſueuit ꝙ cũ vicino ſuo facere ſi vellet eo noodo co/ ponere cũ eo quo ſolet cõponere cum vi⸗ cino ſuo aut quõ ſolet videre vicinos ſu/ os inuicem coponentes. Quo quidẽ reſpondentogratiarũactiones deo. Pꝛo onendus eſt ei aliquis ex modis quos pacificãdi diſcoꝛdes ẽ iudicium ð quo ſu⸗ pꝛa. Scõs eſt arbitriũ.Tertius legittima inquiſtio. Qnartus ↄmunis ꝑtium aſſer uus ⁊ hict vulgo dicitur parna.qm̃ partis vtriuſq; volũtas tam din a pacis media⸗ toꝛe taxatur donec ad concoꝛdiam redu⸗ cantur. Quintus bellũ ſubactis quipper dos dei volun rebn poſilionẽ legis Mich. vj. Scoöm peimum occiſis hoſtibus pax ẽ victoꝛi. Sextus de dicio qua ꝗs aduerſarij ſui benepliacito lſe ↄmittit. Septimꝰmerces cũ ꝓijcit quis pecuniã dans aduerſario vt redimat ſibi pacem. Matrimonio reuera regũ ⁊ pꝛin⸗ z hocad cipum bella pacificari ſolent. V ↄmunẽ aſſerſum ꝑtinetmanifeſte. Si igitur o penitens ſtare velis arbitrio ſcʒ ſacerdotis ↄpꝛomittere in iᷣm fuper om/ nibus querelis ⁊ cauſis quas hʒ aduerſũ le deus. Nibil amplius poteſt deus a te exigere qui in illum ia — nec põt ab arbitrio non eſt appellandũ nec recuſare eũ poteſt quem appellare ab eo.Qm̃a ſciens ⁊ pꝛudens elegit. Uide autẽ quem elegerit dñs Hic aũt dubitare non poteſt ic enumerabimꝰ Pꝛimus ergo modus ſitatis apud 90 interue⸗ ſericoꝛdie tue debet᷑. hicẽ modaqͥ recõci⸗ niret inter ipᷣm⁊ penitentem ſi vellet vtiq; liari volebat daniel eiuſdẽ.ix. populu iſrł ⁊ ſeipGʒ deo qui peracta inquiſitiõe ⁊ enu meratis omnibus dedit vnicuiq; ptiius ſuum dicẽs.Et nũc tibi dñie iuſticia⁊ miſe Tcondia et ꝓpiciano nobis aut confuſio ciei cis refoꝛmatio qñ vtriuſq; pꝑtis inre inſve ccto volutas inꝗritur penitetis. Qè ſcʒ vel Per ↄmunẽ vo aſſerſum erit pa let facere quid ꝓ redeptione dare ꝗd ab- ſacerdos dei voluntatẽ eſſe ſcire hmõi co ſceperit ad boc opʒ „ D ſtinẽtie quid emẽdationis vite pᷣter ſolitẽ vitam Quibus vellet iactura pꝛeterite vi⸗ te et conuerſatiõis redimere de cõſenſu eius cũ taxatione modeſta iniungẽd modum reuera ſcʒ iudiciuũ legis in pnci⸗ pio capituli. Sed poſtmodũ deivoꝛunta tem modo mediatoꝛis pplo denũciat di⸗ cens. Nũqd placari pot deus in milibꝰ- arietũ ⁊ hyrcon pinguiũ.Iſta ꝓ ſceleribꝰ noſtris non acceptat ſʒ hoc vtiq; accepta bit ꝓ ſceleribus nr̃is.Habete conſiliũ no ſtrum an velitis hoc facere ei. O hõ ingt ingdicabo tibi quid ſit bonũ ? quid deus reꝗrat a le.q.d.Si vis cũ eo pacẽ habere Facere iudiciũ ⁊ diligere miicoꝛdiã ⁊ ſo licite ambulare debes de cetero caʒ doeoo tuo ſolicitũ ad bona oꝑa noua q̃ͥ bonſnis pſtinis addis ꝓ recõciliatione tua. Soli cituʒ de cuſtodiẽdo te reddãt ne ijm amit ins cu ta; modeſta daeſt ei penuẽtia. Nulli ergo iniũgenda ẽ pẽni tentia niſi quã ſpõte ſu fidelis quin ſi arbitrio ſacerdotis ſui ꝓni tas. looc igr iudiciũ ẽ vt quotidie te iudi,· di tamen ⁊ circũſpecti ſteterit deus ab ipᷣo amplius nõ requirit ſesnunc neceſſario docere habet ſacerdotẽ bona ſide teſtis ſi per inquiſitionẽ legittimaʒ vis cõponere cũ deo. igr iuſticiam ⁊ miſericoꝛdia.tibi patibulũ infernale dabis ſᷣm iudiciũ meritoꝝ tuoꝝn ⁊ hoc eſt ꝙ danid dicit. Qm̃ inigtat me am ego cognoſco q̃ſi legitima inqſitione me ren depꝛehendes me reũ cognoſco et iniꝗtatem meã mibi tribuo. Illa em̃ ſola cũ pena ſua ius meũ eſt tibi vo iuſticiam ⁊ miſicoꝛdiã ꝙ ſi tibi placuerit vindicare in me hoe inſte facies qꝛ merni. Sin aut ſi beneplacitũ tuũ ignoſcere boc ſoli mi⸗ Fiet igr inquintio per te ipm interrogãte ſacerdote vbi neceſſe ẽ. vt tu reſtem dei te geras ⁊ ius eius ſacerdoteʒ bona fide docaas.Q aũt per inquiſitiõʒ coõtigerit hoc da tibi. Similr da deo boc gð inqſitiõe ius ſuũ eſſe innotuerit.Deo ⁊ in alios habũdantioꝛis⁊ lõgioꝛis miſe ricoꝛdie ſis qui tanta miſcie largitateʒ täã — indignus ſuſcepiſti. oꝛem te effectu et de largitate recepte mie gratioꝛ?. Quintus modꝰ ẽ bellũ hoc ecutꝰ es in ? ſuſcepiſti. Latoq; magis ſolic, tuʒ in ambulãdo ceũ deo tuo de cetero eer hibeas vt ve te eerenauſtagin qð paſi ſus es ⁊ amiſſionẽ gr̃e quã aſſecut⸗ noteſcat.Appeat etia le ex caſu tuo omnuti ces coꝛã eo vt ſupꝛa diximꝰ ⁊ dignũ mosꝛ te quo ad merita tua pᷣoꝛa èe confitearis ergo mõ deus nobiſcũ pacem hʒ qn nof velut expũgnans ſibi ſubigit.hoc aũt in ſex gratiaru aciebus ↄtra pcta noſtra? cõ tra exerotũ culparũ attritione noſtra di⸗ micantibꝰclaꝝ eſt in hoꝛa em̃ contritidis velut bellũ geritur inter liberũ arbitruiuim cũ gratia ex vna parie et vicia et pcta et ꝓ pꝛiam infirmitatẽ ex altera. In hmoõi bel⸗ li vicloꝛia conirit vetus bogo multte⸗ g49 Silr ecoꝛdatiõe maloꝝ Oudoꝛevo ve lut bꝛachiñ ei ſiniſtꝝ ꝑcutit᷑ ſ; impꝛudẽ⸗ nia. Doloꝛe vero dexirũ bꝛachiũ ſcz volu⸗ plias. Cimoꝛe vo qſi in collo pcutit᷑. Cer⸗ nicoſitas em̃ andacie eo pcutiiur. Jra vo Ul poſſum dicere qꝛ pudoꝛe qſi infa cie peutit᷑ doloꝛe quaſi ĩ latere dextro vbi vigz vis ↄcupiſcibil. Timoꝛe q̃ſ in latere ſiniſtro vbi viget aioſitas 2 audatia. jra vero qs in ventre ꝓpter dictã cauſa. Se pe vero diffidẽtia? timiditas que ſunt in alia pte veteris hoĩs nec dũ tamẽ moꝛit Donec charitas aduenerit. Charitate em̃ deo totaliter adheretæ a malſuis amortit Que auerſio caſus eſt ⁊ ꝓſtratio veteris hHeois adherenaa vo deo ẽ ſuſtentatio no ui hoc etia hellu tota ſcripture ſacre ſeries onat ⁊ docet. In m 10 ine terficieba oẽs peccat nog em̃ id eſt inoꝛtut oꝛes terre In matu o lucis ſcqʒ gratie cui⸗ „ matatinũ eſt hoꝛa otriienis que ẽ quaſi crepuſculuũ matutinũ ꝙ plurimũ bʒ tene luminis añ ſolis oꝛiũ. In dſis interſicit oẽs pctõꝛes bꝛan modicũ hoc matutino d in hoie cuiuſm õi peccatoꝝ ſũt raptoꝛ foꝛ⸗ nicatoꝛ ⁊ ita de alijs qͥ ſup: malleo indignanois ⁊2 pilo doloꝛis ? la/ pidibus os obiurgationũ ⁊ gradine com v̈bi ſni intuoagens per gratia ſuam qua p/ ebellas ſubigit nos dNñs ere inquit de ciuitate dni unationũ ⁊ gladio Hec oiq in nobis gehit nosvelnt o ſibi. Ut diſperd idẽ de te ipſo. Openitẽs ꝗ es ciuitas dñi opantes iniqiiatẽ. Si igitur viriliter pĩ remiſſio et laxitas eius id ẽ tenerior pars atunno inqt dñs in⸗ a tetigimꝰ dũ % 9 . Bepenitentia. denm actionibꝛ ante peuſſus. Hhee ſunt fe-⸗ gnauerit deus in te otrs te et tu cũ eo ad/ ptem viriles oſcitalioes quibus puer ille dens gratie que ꝓ te certat auxiliũ libero gué ſuſcitauit heliʒeus oſcitaſſe dici᷑. Ui arbitrio neceſſario habebit pacẽ tecuz g legit᷑.iiij. Re.iiij. Hee ſunt ille feptẽ getes ſiipᷣe tecan⁊ iu cũ illo. Idem em̃ eſt bellũ qquas deleuil oſis ante faciẽ iirłis Pee ſũt ⁊ eadem pax volũtaria. Sextus mo) ille ſeptẽ hoꝛe febꝛis qua curaſſe legit do dus E volutaria deditio ſi vis te dare minus in enagelio vbi dicit ꝙ hoꝛa ſepti hocẽ miſeranoni eius te reddere vt de te ma reliquit eu febꝛis. Acies pma ẽ recoꝛ ꝓ beneplacito ſuo faciat ſi toũ te ei nadi 4 datio beneficioꝝ dei que iam recepit pec deris totũ vnde beneplacitũ eius cõmiſe catoꝛ beneficia dico ta nature qua gratie ris vt ſupꝛa diximꝰ pacẽ habes cũ eo ꝗqd ct tpis. Scdᷣa eſt recoꝛdatio malon etin- ergo beneplacitũ dicit᷑ ſalus tua.ꝗd ẽ de/ gratitudinũ que deo reddidit z hee due luide eius eè cum filis hoim. Pꝛoner.viij. ſunt in noſtra rationali ſiue appꝛehẽſua hoc legit᷑ fac vt nõ eücias eu a te ne pol Kercia eſt pudoꝛ. Quarta timoꝛ. Quinta luas teipᷣm. Ne facias te ſterquiliniũ au: dolb:. Sexta irs. qua quis ſibi iraſcitur?z o Volutabꝛũ poꝛcoꝝ infernaliũ ne recipias Eexpedit vltionẽ de ſeipᷣo et vicijs ⁊ petis. in te peccatũ illo em̃ ſolo excluditur illud Beptima ſpes veme. Recoꝛdatiõe bene- em̃ ſecum pati nõ poteſt deus. Hec ẽ vo⸗ ſicioꝝ depercutit᷑ caput veteris bomis ſi luntas dei vt dicit Apls ad thef.iiij. ſan⸗ cut ignoꝛatia vel erroꝛ et tenebꝛe oculoꝛũ , ctiſicatio veſtravt vos ſanctos ᷣuetis ꝗd eſt hoc vſibus ſcʒ dei?⁊ opibus. Illa enim ſancta dicimꝰ que dei vſibus deputata ſt᷑ vt ſacramẽta ⁊ ſacramẽtalia. Septimus modus ẽ per mercedẽ. Mercedẽ autẽ ⁊ munus intelligo id eẽ qð non debet᷑ erx debito vtẽ omne qð ẽ votivt eſt ingreſſ⸗ in religiõʒ. Crucis aſſumptio ? ſimilia ad gque no tenemur. Hus ilaq; munerib?dei pax ⁊ gratia acꝗritur. Interrogadus igr eſt penitẽs ſi vellet aliqð mun⸗ dare deo ꝙ pace ſua.ac ſi ſacerdos acceptoꝛ ẽ mu/ nerũ e cupidũ nouerit deũ.Ei ſi hoc fectt nihil aliud ab eo engendu ẽ q: totũ deo dedit qui nihil ſibi retinuit.Et qꝛ quibuſ dam ſceleribus ſufficit tata apud clemen⸗ oliſſimũ deum redemptio. ⸗ Qualiter ofeꝛ dʒ alloꝗ ↄfitentem. AUrnc at qd facere deceat ſacerdo/ n tem ⁊ qualr alloꝗ penitentẽ bꝛe⸗ Auiter pſcrutemur. Pꝛimũ igr toto gaudiò accipiẽdꝰ. Loto ſinu dulcedinis amplectendꝰ totis viſceribꝰ pietalt reſo⸗ uendus ⁊ conſolãdus. Coa hylaritate? affa bilitate alloquẽdus. Lota familiar- tate interrogadus erit penitẽs patrẽ te ſci to eſſe ſpᷣalẽ.O ſacerdos et exemplñ tibi mie pᷣſcniptũ vt ipᷣm imiteris Luc.xv.vbi filius ille ꝓdigus et patre occurrẽte toto gaudio in amplexus ⁊ oſcula receptus le gitur vbi nulla pᷣoꝛis vite mentio facta le gitur ſed totũ ſibi gaudiũ reuerſõis eius atʒ feſtiuitatè vẽdicauit vnica eſſe ſolicitu dinẽ patris de inuentiõe ipᷣius ꝑditi ⁊ ſu⸗ ſeitatiõe moꝛtui nihil obiurgatiois nihil omnino increpauois aut impꝛoperij ibi õ , GMGWdW . x„ nam ⁊ euertit domu ⁊ diligenter qrit do nec iueniat⁊ cũ inuenerit ↄuocat vicinas et amicas dicẽs. LOgratulamini mibi qʒ inueni dꝛagmãa qua perdidera quo exem plo xpᷣus dominus deſideriũ ⁊ amoꝛẽ ſa⸗ lutis noſtre inſinnat. Diligentiaq; ⁊ labo rem ꝗbus nos queſiuit cũ errabamus vt oues non habetes paſtoꝛẽ ⁊ gaudiũ et fe ſtiuitatẽ que de inuentiõe nra que inuen no ꝓpᷣe in pnĩa et in ceio fiunt. Tu ergo o ſacerdos ꝗ paſtoꝛis huius ⁊ mulieris vi⸗ ces agere⁊ officiũ implere iuberꝭ ſine gau dio ⁊ applauſu ⁊ feſtiuitate ant ouẽ illaz aut dꝛagma hoc ẽ penitẽteʒ inuenies. Oi amicus es aut vicinꝰ huiꝰ paſtoꝛis ↄgra⸗ tulari paſtoꝛi iuberis. Si amica aut vici⸗/ na huiꝰ mulierè ad ↄgratulandũ cum ea inuitaris. Omia deniq; facere iubert que ipᷣe paſtoꝛxpᷣus dũs paſtoꝛem fuiſſe ðᷣt ibi oĩia que mulierẽ feciſſe.⁊ ego non dubito nuin de ouibus et aſinabus materialibꝰ ant ð dꝛagmate hoc faceres.Si ſidei tuę cõmendate eẽnt. Quid ergo ð aiabus ł decet facere. An ipo rege celoꝝ feſtiun gaudiu ? grandẽ celebꝛitatẽ impante? o ta celeſti curia cõgaudẽte ⁊ laudes ðᷣo in enarrabili concẽtu. Reſonate te Im mira/ culum diuinevolũtatis nõ mouet ꝙ ma ius eſt deo qua creare celũ ⁊ terra vt dicit bpeatus AuSboc miraculũ ſuſcitatio pe/ niltẽtis ⁊ ereptio eius de ꝓfundo moꝛtis? tenebꝛaꝝ ad miratioõe taãte bonitatt diui⸗ ne tanti conſpectus miraculi non reſoluit labia tua in vocẽ laudis et gratiarũactio nem nulla bylaritate pfundit coꝛ tuũ ſa-⸗ lus penitẽtè non erubeſcis mutus eẽ ſol⸗ inter eos ꝗ liberationẽ eius in tota curia in lota domo regis celon leti cantat no eerubelſcis eè triſtis oibus alijs letantibus non vereris triſtem te exhibere penitenti cui tota celeſtè aggaudet ⁊ arridet milicia ſi iudicẽ le geris ſcito iudiciũ illud penitẽ⸗ dentibus mo dacis nimiũ increpationi faiſſe recolitur. Recole o ſacerdos ꝗd ſub tiale iudiciũ eins iudicis eſſe qui vt reis ꝑ pyppo paſtoꝛis cẽteſima ouẽ ꝓpis humert c . dete dd ſub typo mulieris dꝛagma ꝑdita que/ rentis de leipᷣo interagi velit. S oni inuẽ⸗ ie ꝓp̈os incdlinat humeros ⁊ ideo graiu- lahbundus eã ad ouile eccievel celeſte de⸗ poꝛ:tat vl ocs vicinos et amicos ſuos ad poc vt ſibeõgaudeat ⁊ inuẽlionẽ ouis p dite cum ipo feſtinẽt ⁊ inuitat. Sʒ mulie/ reʒ que p deſiderio dꝛagme ꝑdite ſurgẽs oe nocte noctis celeritatẽ moꝛas reputas Diẽq; expectare nõ valens accendit lucer ceret que eis debebant᷑ ſubijt moꝛte atq; patibulum. Noli claudere tiſticia tua vultus auſteritate hoſtiũ ſalutis penueti quem xps dñs inbei intrare cui pulſanti Pꝓmittit aptionem. Si medici te gert vbi eſt ↄſolatio et familiaritas que debẽt eſſe et reſul:are in labijs ⁊ facie medicatis Siinfiamabudus et ſagittis increpetio⸗ num et lapidibus obiurgationũ armat⸗ Si detes lui arma ⁊ ſagiſte et lingua iua Jadius eſt acupꝰ ad irucidandu occidẽ dum veniſſe te cognoſcito nõ admedica⸗ dum. Si dicis te ignẽ et ferxrrum adhibere vt vſtiones et incinões et cauteria facias huic egrotati pꝛius agnoſce egrundinẽ fe bꝛis ꝗppe ferro et igne nõ curat᷑ ſicut nec oculis an vis oclm incidere ⁊ Gere febꝛi/ citatem cauteriare nõ dum an illę ſint ne⸗ ceſſaria. Noſti an carnificẽ vel ſdꝛtoꝛẽ te adhuc exbibes⁊ gladiatoꝛẽ ⁊ ꝗ ſanguinẽ queris egrotantè cum ippᷣe per te licet a ðo ſalutẽ et vtam querat. Ot ſi ie cyrurgicũ vis exbibere nõ expedit egrotanti donec averta ſunt ibi vulnera. olifugari obſe cro a re egrotantẽ talem te exxibe ei vt vi⸗ tam ꝑ te querat nõvt moꝛiẽ a te fugiat ne gas plane ei medicamina tua quẽ a ſe fu gas. Q ſi veteri bomini iraſcert boc ipᷣe peniteſ tecũ ſʒ tu applaude ſaltẽ nouo te obſtetricatoꝛẽ ꝑturiẽti exhibere curato 2 pluũ noui ſtetricatiõe ſuſioces ip̃m pannis molliſi/ ms ac ſuauiſſimis iuoluere ſtudeto ⁊ ca⸗ loꝛe ſuaui⁊ mulcebꝛi confouere. Atimoꝛe errimũ educè ne dura ob/ tuo dñe inquit yſa.xxvii cõcepimus ⁊ pe perimus ſom̃ ſalutis phareonis eſt illud gladiũ parare pientibꝰ vt interficiatur ꝑ tus eoꝛũ maſculi. Sʒ dꝛaco in Apoca.xi. Aſtat mnlieri pturiẽti v eneno triſticie et ⁊ dure obiurgatiois armatus. Dyabolt cum ẽ omnino non letari cũ vides hmõi moꝛtuos ſuſcitari. Solus inde dyaboluſ et qui ſunt exparte eius nõ letant᷑ panis veteribus ⁊ mollibꝰ confo uẽdi ſunt cubi ti Hieremie et funiculis penitẽtie et cõ feiſ ſionis extra habendus ẽ hieremias de la tu h Eremie.xxx. Et hec ſubmineda ſunt hieremia inquibꝰ conſolatiões et diuine mißicoꝛdie ꝓmiſſiones quibus ante con feſſioneʒ pꝛeueniendꝰ eſt et ecpoꝛtandus penitens intelligimurr. De ſintomatibꝰ? eſtute ſanitatis. . Qü * . * * ₰ . ⁹ 1 5 . . *⁶ .— . Bepenitentia. 22 EFcepſus ig a ſacerdote penitene fanoꝛem et gratia tätam adeptus es. G Nvyta patre dulciſſimo filius rediui ſpſos hoſtes tuos ampliꝰdignũ et inſtuz- . Ruus vt a paſtoꝛe amatiſſimo ouiſ eſtte ofundere qui ꝑditionem tus ſuum 5 errabunda vt a medico ſalutis ſtudioſiſ- fecit gaudini z ſanguinẽ tuũ tanta auidi- ſimo egrotus vt ab amico familiariſfſimꝰ cate ſiciebat. We etia decet qui hnius C— 2 vt ſic ad vnũ dicere eo gaudio ⁊ feſtiu-/ liberatiõis tue conſcius ſuʒ gaudij tuiee ⸗ . alte qua excipit illũ pꝛeclâra illa curia cele pticipẽ ⁊ congratulani tibi ⁊ de ruina ini “ . ſtis. Interrogadus ẽ ſi liberanonẽ ſuam agnoſcit ſi videt ſe ereptu a ptate tenebꝛa rum ⁊ manibus ⁊ laqueis dyaboli. M ſi ſe nonvidere hoc ad hoc reſpõderit docẽ micoꝝ tuoꝝ et de triũpbo tuo m pᷣclaro 1 tecum exultare. Catemus igr ambo dnño gloꝛioſe em̃ honoꝛiſicatus e in liberatide iua dum equũ id eſtveterẽ hominẽ tum amoe eius ſi ſe totum paratus ẽ dare et dignatiois ſancte quo immerſit te inſedm reddere mibationẽ dei.Et hoc hac de cau oes ⁊ inſeruitutẽ ſuã retrudere 2 retinere ſa ne eius offenſam incurrat ⁊ vt ĩ amoꝛꝛ volentes. Nõ eſt ergo tue pᷣtutis hoc v eius et gratiã rediat moꝛtis in ſe vincula ſupꝛa diximus ſed foꝛtitu tua qᷓ victi ſtẽ᷑ dirupta eſe cognoſcat Si em tantum ſui hoſtes tui deus ẽ qui factus ẽ tibi in ſalu⸗ „ a moꝛẽ Irgitus ẽ ei clemẽtiffim⸗ deus vt tem. Cũ tu ꝓpꝛia volũtate tua factus eẽs de ſe toĩo beneplacitũ eius paratus ſit fa tibi in pemptionẽ. Dic ergo tota deuotio cere ꝓ conſilio ſacerdotis cui aia cnräda nei iſte qui me fecit victoꝛẽ ⁊ inimicos me regenda a deo cõmiſſa eſt nullatenus os ſubmerſit Edeus meus cui totũ ꝙ ſuß de ſalute eius dubitet. Quis em̃ dubitet ꝙ viuo ꝙ moꝛioꝛ debeo ⁊ gloꝛiſicabo eũ deum hmõi penitẽtes pleniſſime poflide in meipᷣo ↄfuſiõe mea et accuſatiõe mea A re. hoc igr ipſo recognoſcẽte interro⸗ Iſte eſt deus patris mei et exaltabo ihm “ vj. gandus ẽ vnde credit hanc ſanctã volun/ humiliatiõe mea humilias ⁊ cõfundens tatem ⁊ venuſtaʒ ſe accepiſſe. Unde inq ſ uper oibus que contra beneplacitũ eius credis o penitẽs adueniſſe a patre vtiqq atteptare auſu ceco ⁊ ſuperbo pꝛelumpſi. luminũ a quo ẽ omne datũ optimũ et oẽz Oſtẽdo in me ipᷣo ipſum eẽ deum meum donum hfeciũ deſcendẽs deſurſuʒ.Quã⸗ cuius amoꝛe ⁊ beneplacito oĩa facere pa ii eſtimas illam bona voluntatem o peni ratus ſum quecũq; ipᷣm iubere me docne tens agnoſce ꝙ hec ẽ que te deo reſtituit ris. Lola turpitudinẽ meam denudabo ⁊ deum tibi. ⁊ pec ẽ que dei filiu ⁊ herędẽ vt ea placeã vt ipᷣm non offenda? ampli⸗ „ dus eſt. ſiin hoc ꝓnoſito venit c in eo. ⁊ aſcenioꝛẽ id eſt dyabolũ piecit in mare * dem ꝓpoſito eſt vt comittatet tradat ſe amariſſimaꝝ lacrimaꝝ tuarum ⁊ cõtritio * voluntati dei ⁊ beneplacito eiꝰ ⁊ hoc ex nis tue in amaritudine compũctiõis ⁊ in * ratione tua exultalibus Cu ipſa regna ce . per gratia efficit hec te amicũ iam grafum et amabilẽ oĩbus militibꝰ celeſtibꝰ reddi dit Hec ẽ cautioz pingnus ſecuriſſimũ re gni celon. Conſidera o penites qᷓ; in- debita erat tibi q; indigno dato ſit tibi il⸗ la arra felicitatis ene.Cõſidera ⁊ qnã ium ettin celo dereuerſique tua gaudiuʒz s laudes et gratiarũactioões ꝓ ie clemẽ/ tiſſimo miſaioꝛi ⁊ liberatoꝛi tuo milia mi lium ſetaꝝ ac animaꝝ btaꝝ exoluant. An tu adhuc in Pꝓ tanto et t indebito ti bi beneſidio redi diſti An decet te mutũ eſſe angelis ſanci: gratus fuiſti nondũ graciaſ et beatis aiabus O te canẽtibꝰ ⁊ de libe⸗ Hꝛa eius au xilio futun me ſpero ſi gene, placitu eiꝰ hoc eẽ eggnonero. Nucigr o frater non verearis faciẽ meam excute frenũ dyabolicũ de labiis tnis ⁊ oꝛe luo æ eunomę ſpurcicias tuas audacter ⁊ ſecure esgo em̃ ipſe ſum hõ non angelus foꝛtaſſe fragilioꝛ et turpio: qᷓ; tu fueris. NHon dis co quũo ſis gi geetia compũgionis ex to⸗ to te lauet. Noli timere egypcios moꝛiu/ os id eſt pcta que gratia ↄtritiõis ſubmer ſit. noli timere eos eouſq; ⁊ labia compᷣ⸗ mant ⁊ te de ſe loqui nõ ſinant. Diſpervᷣ queſo et diſperge theſauꝝ dyaboli. Noli eſſe de cetero archa eius vt ſcʒ diri ſj emũ da potiꝰ coꝛ tuũ ⁊ coꝛpus vt deo in te gra loꝛum que de illo tuo tanto bono erultat tum pᷣpares hoſpiciũ. Euome queſo pꝛi⸗ gralias agit filio ſuo qui pces eius exau mũ ſpurcias lururie ſi auan habeſmemo . eiuit. Conneniẽs ne eſt te ingratum exhi riam vt andias ad ſingula verba conlel⸗ pere velipni regine celon vel ioſi regi mi⸗ ſionis gratias deo noſtro cũ illis agamꝰ eratoꝛi ⁊ liberatoꝛi tuo vel ipſi curie eius vt videas confuſionẽ hoſtiũ tuoꝝ ex vᷣbis £◻ „ O ſingul. Ecce vᷣbũ iſtð dixiſti. Ecce hãc ſpur citiam euomuiſti totũ celum letificaſti te expediuiſti ⁊ cxoneraſti dyabolũ duriter pcuſiſti te ipᷣm letificaſti. An grau eſt tibi dixiſſe hoc eadẽ facilitate.Dic aliud ⁊ idẽ fiet gaudiũ in celo et emũdatio et libera- tio vite ↄtumelia dyabulo.Sic ergo ꝑ ſin gula vᷣba cũseſſionis gratiarũactione in mixta ⁊ gaudio ſacerdotis adiũcto facile extoꝛquebit᷑ cõfeſſio omniũ. Ad ſingula ergo peccata dicat᷑ ei cui es multũ graua tus dicẽdo hoc frater ſi non grauabũt te alia. Dic ergo et aliud ſi et illud grauauit te. Benedictus dñs qui reddidit tibi loq⸗ lam et frenũ dyabolicũ excuſſit de maxil/ crxx/ armaui. ? clemẽtiſſimũ acbenignifſimi impugnaui. Ego ſum ille quez de nibilo creaueras et de maſia peccan et pditicis in filium gratie elegeras et in confrarrem ac coheredẽvnigenito tuo deo ?⁊ domino noſtro ieſu xpᷣo ad optaneras. ad hono⸗ rem et gloꝛi regni tui tanta et taʒ indebi ta gre largitate vocaueras qui ethabun dantia huius lante ſuauitatis tue obilitꝰ ettanta bona mea ꝓuciens. Spꝛeto ho⸗ noꝛe regni crleſt inſpuriũ filium et de ge nerem me couerti.et dyabulo diſtrabene dum per ſterꝗlinia luxurie ſpinea auaris cie et alludendũ ſcandalis. flatibus et ⸗-⸗ xil⸗ ccelloſitati ſuperbie me tradidi. lis tuis. Sicut iſtud bene et laudabiliterꝰ iup⸗ eſgd M cõfeſſus es congtere ⁊ alia.Quaꝝ alacer ”ß” . et expeditus exòneratꝰ redibis modoin ,— domũ tuam cũ omnia euomuert. Cüommmmmm = S — — — nes dyaboli ſarcinas diſpoſuer? Si errog „„5„— hüs adiuetur penitẽs non dubito cũ dei gralia ⁊ auxilio cofeſſionẽ etiam verã pu ram et integrã extoꝛqueri facile. JFacta as confeſſione ad integrũ penitẽtie arbitra⸗ uerunt. Confeſſionis aũt modus coꝛam domino hic et ex hüs erit. ad deum. rumin pendijs tuis dyabulo militare cõtra te to tiens et taʒ diu non erubui qui ipᷣa dona tua in arma dyabolica ↄuertere no tlimui qui meipᷣo taʒ ab hominabiliter abuti pᷣ⸗ ſumpſi vt meipᷣm ſeruũ auſus eẽm exhi/ bere dyabuloet mẽbꝛa mea arma eidem facere quibus te creatoꝛẽ meum et mebꝛo rum meoꝝ largitoꝛem impungnaret Nũ quid non ego ſum dñe deus meus ame ipſum totiens exhibui gladiũ acutum fia meum ⁊ ignitũ dyabulo ad vulnerädas alas quoniens armari cõtrate in alienaʒ moꝛtem voluit linguã meam arcũ mẽda⸗ cij totiẽs exhibui quotiẽs ſagittas detra⸗ ctionis aut adulauõis in alios miſi. non ſuſficio miicoꝛdiſſime ⁊ dulciſſime paſer enumerare vel expᷣmere menbꝛor meoꝝn nephbarias sbuſones quib? et oyabolu Sequit exemplũ conſeſſionis ſecrete Aha ha dñe pater miſicoꝛdiarũ. h Audeo ne venire et apparere in Econſpectu ſanctoꝛũ angeloꝝ tuo⸗ feliciſſimus et miſerrimꝰ. Ego tot et tantoꝛũ tuoꝛun ingratus ſuſcepioꝛ do⸗ noꝛum ta impudens et tã execrabilis aba uſoꝛ qei totiens et tã diu ipſis beneficijs⸗ tuis te impũgnare nosveritus ſum ꝗ ſti⸗ £ £ „ ) Adi R ehpenitennna. Angeloꝝ gaudiu circa penitẽtes ij. 3 Alia pctis moꝛtua a ꝗbꝰrodit vmibꝰ.iij. Anime oꝛnatus qualis Anima peccatrix qualis i Animabꝰ qᷓntum obligent clerici iij. r v. m Armla dyaboli ſt bvonoꝝ ꝑſecutoꝛes ij. f Arbitraria cõpoſitio quõ fit Auaricia quibus comparetur iij. h Auditus ſpiritualis iudicia Bellũ ꝗliter agitur contra pctã HBeneficia dei quã male expẽdimꝰ Latus dinus vel dyabolic? gs ſit. üü. v Charitas veterẽ ocadit boiem v. q Carnaliũ voluptatũ deteſtatio. ũij. x Caſtitatis cõmendatio. Clauis coꝛdis eſt cogitatio. Clerici antun obliget aiabus. Cogitatio ẽ cauis coꝛdis nr̃i. Cõcoꝛdia quõ fiat ꝑ inꝗſitionẽ. partium aſſefſſun, Cõſfeſſoꝛ q̃re datus ẽ penitenti. Confeſſoꝛ ſit medicus. Cõfeſſoꝛ q̃lis ſit circa penitẽtẽ.iiij.o v.d t Cõfeſſoꝛ ſit cautus inierfoganõibꝰ v.d Cõfeſſoꝛ q̊ gaudio ſucipiat penitẽtẽ v. t Cõfeſſoꝛ no ſit triſtis circa penitẽtẽ v. v Eoſeſſoꝛ nõ ſit crudeł erga penitẽrẽ v. x Cõfeſſor ↄgratulatio circa penitetẽ vj.c Confeſſio quantum fidelioꝛ tantum deo placibilioꝛ. MU! ij. p r. Confeſſio integra quomodo ertoꝛquebi/ tur a penittennet vI. dD Conteſſionis triplex vtilias iij. i Conſeiſionis neceſſias ꝓpter ſex Confeſſionis gere indicia Lonfeſſoꝛ ſit mediatoꝛ inter deum et pe/ lij. a . Tcuſalio dei contra pctöoꝛtes ij. a uroꝛiñ dei circa penitentes j. ʒ Amantẽ ſe xpᷣs pᷣuenit amoꝛꝛ iij. n Amoꝛis ignẽ beneficia sei accẽdũt iij. le Anmoꝛe nos os poſſidʒ æ nos deũ iij. o 8 88 poſnie iij. o Confitentis examinatio Amoꝛ carnalis qũo curetur iiij. e Confitendi verecundia abitiẽda ij. r Cõpoſitio arbitraria qũo fiart v. m Eputationẽ ſolã a nob exigit vs v. e iij. d E ſuetudo an ſit nccaria ' volũtaria .b Aptiſmo vn de p̃fertur prnia I. a Bñficiꝗ ðᷣi igne amor ĩ nob accedũt.iij.l E Beneficia ꝗᷓ ⁊ qnta nob deꝰ ↄtulit v.g v. c. Beneficiati qᷓntum obligent aĩab? iij. r loꝛ vitalis penitẽtè vñ ꝑpẽdit᷑. iiij.r ij.d üiij. b in. r. ij. d üiij. b LCogitationuʒ coꝛdis remedia. iij. v Cogitationũ noxiaꝝ pulcra rmedia. iij.y-⸗ Loncoꝛdan di ſepte modi. Detractoꝛes quã ſint nobis vtiles v. n LConcoꝛdia qu omodo fit per commune, ij.m iiij. p v. x⸗ v. lz n Infirmitas pcto?is quanta ij. p r Confeſſionẽſolã a nobis erigitdeꝰ v. e Cõfitens cam ſuã confeſſoꝛi ↄmittat ij.n Confitẽs ſit ſe ꝓcuratoꝛ teſti ꝛ. ᷣ o Cõfitẽs mmimeat vecũdari coꝛã pᷣſby.ij. Cõfitẽs qũo ſit ĩterrogãdꝰ ⁊ docedꝰ v. ʒ Conſitentis exhoꝛtatio a cõfeſſoꝛe v.ð CLontritio vera ſeptem requirit v. p Cõuerti ad de hemo pſenõ põt I. ʒ Konuerti quomodo debem in toto coꝛ: ode ieiunio ⁊ fletu v7c. iliij. p Loꝛdis ab hſtaculo xp̃ʒʒ tria expellũt iij.x Coꝛdis hoſtiarius ſit imet ⁊ amoꝛ iiij.c Coꝛona ſpinea penitentlis iiij.g Crucifigẽdus qno ſit nr vetus hõ. iiij. rux penitentiũ qualis iüiiij. f Are deo qũo nos debemꝰ v. r ebet hõ ſe lotũ deo ꝓpterſer ij. a g Debitonꝝ dimiſſio ẽ deo gta ſaultcõ v. t Deo que debemus?⁊ quare iij.a g Deum tria expellũt a coꝛde nro iij. x Deus quid requirat ab hoie v. o Dyabolus quo perſeꝗt᷑ pctöꝛem ij. s Dieta optima peniteti opſeruãda un Doloꝛe de malo lex doc; naturalis ..n emoſinaꝝ comẽdatio ⁊ ꝗqᷓ pocioꝛ.v.g Acies pctõn quomodo velat nij. aciennibꝰ qo in ſe ẽ deus ſuccurrit j. J3 Eidem perfectã pauci habent iiij. m ſtus ſpiritualis iudicia iiij. x Vmo ſe totũ Hebet deo ꝓpt ſex ij. a Hõ ꝗd de ſe poſſit ⁊ in q̊ͥ ðs viutt . Homo vetus qũo ſit interficiẽdꝰ iiij.d n Homo vetus qũo debellatur v. p Homo vetus a charitate oeciditur v. q Homo nouꝰ viuiſicat᷑ ꝑfecta fide iiij.m Pomo nouus qũo ſit refouẽdus v. y Hois ſpũ alis certa iudicia pꝑ totuʒ iiij.p Haoſtiarij coꝛdis ſint timo: ? amoꝛ iuij. c Afernalis pene qualiigs iiij. c Innotẽtia fuada ẽ ex lege naturali i.m niuria maxia ẽ qͥ in deu comitti j. o niuriato:es qua ſint nobis vtiles v. f ntrogaſiões caute fiat incõleſſiõe v. ð Index ſuijp̃us eſftthomo . 4 Judex ſuijpᷣus qua lege ſithomo x xᷣ Eides pfecta veterẽ occidi: hoĩemiiij.- m Audere d bonꝰ lex doc; naturał In * FJugerx fuijp̃ius homo ſeipᷣm abſoluere non poteſt. 1. T Judicare ſeipᷣm qua auctoꝛitaſe poteſt Doebetr bomo. 1. Judicare nobiſcũ noſtris tegibus vt vult „ deus. 1. 4 4 JIudicij ↄ ſeipᷣʒ executoꝛ qũo ſit hõ 1. q udiciũ pnæ nõ pᷣt s repꝛobare. . S 1 udiciũ nobiſcũ ſubire ꝑatꝰ ẽ deꝰ. 1. 1 Judiciũ exiremũ qua ſit tremẽdũ. iiu. t . Ir ſdictõz limitatuũ ſuijpiꝰ hʒ hõ. 1. p Penitẽs qlem obſeruabit dieta iuj. 3 1 AAncea qli vulnerari dʒ penitẽs. iii Penitens quo Saudio ſitſuſcipiendus4 63 Tedere alin ler ꝓhibet naturalis. .. m confeſſoꝛie. 4 RKZq Tege qua ſi hõ iudex ſuipſius. j. Penitẽs in gran aſſi nat actiõz. vi. b er naturalis docet gaudere de bono ⁊æ . Henitetis medicus ſi ſacerdos. iHm it triſtari de malo. . n? Henitẽtis coꝛona ſpinea qᷣlis eſt. iiij. g t Liberum arbi iũ hois pbatur. 1. f Penitentis potus qualis. iiij. bH ig Lnxuriavrtice compxatur. ii. g Penitẽtis facies quo velatur. o tii. 1 1 . Anxnrie deteſtatio. üij. D Penitẽtis volutas a ſolo deo eſt. vj. a i, WPicicus wenitens ſit ofeſſo: ij. m Peniléti ↄgaudet tota celeſt: curich iij. b ”UD litare deo quũo debem⸗ iij. 8 PHenitetem qntum deus exaltat. 1. v 4 Miſcðia dei qnta ſit circa penitẽtes J. v ·Penitente non opoꝛtet pmittereſeg pꝛo YMVMV Moꝛtis memoꝛia quã ſit vtilis iiq. a ponere emendatton. ij p Moꝛtificatio veterè hõis iiij.n. d.v.p q Perſecutoꝛes bononꝝ ſt anma dyabli i ij f Wuneribus qliter placat᷑ deus. v. 8 Pulſ/ penitetis qũo ſit oſiderãdꝰ iiij. 4 M runan poleſt de ſe in ea aluntſu⸗ OD. Nietum coꝛ ſolũ deus ihabitat iij. t 15 ra ſe. 1.x uietem coꝛdis que impedial· iij. v 3 cidẽdoquo ſit vet hõ. iiij. d. n. v. D 4 N Occupari honeſte ſemp debem⸗ zin. c Ationẽ reddere 50 qualiter 7 vn Opera noſtra ſunt volũtaria. j. g Naee opoereat. w. b c 4 . Npera oſueta facht n2 volutarie. n. 5 ationẽ deo reddere qaualler conat dy NHDjroſctoꝝ multu valet penitib? v. bh abolus impedire. v. a . AAciticadi diſcoꝛdes ſeptmõis. v. I Recidiuatio valde eſt fugiẽda. i. aſiõis pᷣi mẽoꝛia diaboln fugat. iij., Reqnirat quid deus ab homine. v. 1 r Dalſimis rhi memoꝛ e duomoe lo imp:i? o Reftituatur qũo peccatoꝛ deo. iij. a m n mat᷑ memoꝛie. ⸗⸗ 5 Seſtituere aue debet penuẽs deo. iij. q , Paſtoꝛ ouis pdite ſin it enfeſſoi. v. Reuerti qliter ⁊ qre dem⸗ as xpy. iij. l in Petoꝛꝑ ſe cadere pot ſʒ ñ reiurgere. Iy x Rex vñ ſit hõ ⁊ quo ledatſũmũ regẽ. ij. 14 Pctõꝛ ẽ dyaboli theſaurus. ij. q Peccatoꝛ quulis ſit. füfüfüüüü. c. Acerdotes qui xpᷣm inpugnam eo⸗ n Peccatoꝛ qu ſitinfrrmunus. I. c rum tonſura. * e . Peccatoꝛ quetctnoꝛ aufert deo. iiij. Sanitas ſoũalis vnde ppendif᷑. ilij, p 4 Pcłs occulta qũo ſint emẽdanda. i. I Satiſſco vñ ? quo ſit ðo Depcea. n Pctã quibus moõis debellant v. p Satiſſfcõ deo gta ẽ iniurian dimiſſio· v.. 8 Pctõꝝ damnũ vñ hõ cognoſcit. 1. 5 Spualis hois vera iudicia ꝑ totu. iiij. P i cton varietate quo dinoſcit bõ. ij. b Zugoena aund⸗ quũo ẽ ↄſiderãdꝰ. iiij. p d4 Pnia vnde pᷣfertur baptimo. I. a uperbia qualis ſit pcella. iij. i W Penitentia vnde dicit᷑ 1. b 0 recndia cõfitẽdi quo vincitur. ij. xr 4 Denitentia vnde ſoluere quatt . c iſnsepualis vnde ꝓbat ſanat?. iiij. 8, Penitetia qre ðꝛ penalis tentio. . 9 ita pꝛeteritã pctõ: conſideret iij. q 1 Pnie commẽdatio ⁊ↄditiones 3. E6 Uocat nos qtiter chꝛiſtꝰ a petis. lij. 1 Bnie indiciũ oᷣs nõ t repꝛobare. T, S Uoluptatũ carnaliũ deteſtatio iiij. 1 Benitentie vere ſina. lii. a Uoluütaria ſt opa nra iz ecoſueta. 1.9 b. Pniaʒ blecia agere areß ſuficim⸗. . Fellcier finit. Penitentiu crur qualis. L. f Penitẽs iudiciuũ ſuſi alteri omittat ij. n Penitens confuendi poſtponat verecnn diam, r Xx Penitẽs a deo ſulcipit ſic fili⸗ naͤi⸗iie Oenitẽs qntum ltificat dei ij. v Penitẽs a qᷓli liberat᷑ moꝛte carcere ij. 5 Penitẽs fugiat recidiuatiõʒ. iij. .* Penitẽs vnde ſe ſentiet alleuiatũ iiij. x Penitẽs qũo capit᷑ illudit᷑ ligat᷑. iiij. lꝛ 4 . α —hTM . — — * = SS — * . . 4 . V — . — 4 . . . * . „₰ . . — — . . * . . . – 2 . . — . . „ HWZ * „* F — . — 7 . „ 1 .. * . . „ . X . . . . 4* . . 7 4 4 — „ . 4 . OD 5 . . — . 5 3 8 . * — 2 . ⸗ . . 5 * . —R „. . . . . . 4 — —— . 5 * 4 „ . ⸗ = . 1 7* X . 4 1 7 1 . ð — N 1 N Tralu Gnilhernn parilien de ſacramentis. cur deus bomo et de penten aa cum regiſtro. ι . „ —