Gb482_fol_3
author: Guilelmus, Arvernus

”
.

„*

EE
Ne
8

S 4
SM
8 è”
4 1

7

”ä

S

2

*

õ
148
õ

ns

*

D

4

7
*

— —
. —— = — —,5
. —‚f— „ — —NdeS—è]Gnt

— .
ð 1111,)i

–
s — .
S
vV
P
4

.
4
4
.

N 1245 11898323 021

E

—
—
—
—
—
—
——
—
—
—
—
—
—
—
—
—
—
—
—
— —
—
—1
—
4
eeee

N

Ser

amentis. cur deus bomo

ipe

et de peniten

U
bus pii
ſtabiluit
laene
Aelekan

deb⸗
inbagi
agle go
ſrepeti
undalynb
Encffner
fhiinain
miot
ſſvgrlst

Nelae
Epinitrar
Mnicten
Ueſt vinn
bemieime
lagamend
Pnggnn
ſaseotd
Maynun

deßt
linitneg
ſis ſunen
lemaeeni
unentien
Apiulfcop
blopense
lnemruefa
eſecoisn
fonſinigt
dlione diun
ledebem:
Aclerbon
ſedeben er
Fenlamgee
fubngno
Perantet
Pemmeni
gao
Ncnig
ſacttiose
Maimnen
ſariane
(cgle
luften

Repertoꝛium ſummariũ
que hoc libꝛo tractaniur.

Uirtutes ſacramentoꝛũ. vtilitates ⁊ 9
bus vijs ſtabiliũtur capitulũ pᷣmũ docet.
ſtabiliũtur em teſtimonijs diuini miracu
li.experientia diuine virtutis ⁊ opationis
et atteſtanone ſacre ſcribptltuuuner.

De Baptiſmate ⁊ quale ſit ſacramen
tum baptiſmus.et cur pᷣmum. que virtus
aque.ꝗd abluat aqua baptiſmatt.et que
ſint opationes eiuſdẽ.que ſint verba ſub/

ſtancialia baptiſmatꝭ ⁊ ꝙ illis nihil ſit ad

dendũ nec minuendũ.⁊ ꝙ ſatiſfactio iſta
fit diuina inuocatione ſiue benedictione.
TLandẽ vᷣo de charactere baptiſmatt. hec
auũt ſingula ꝑ quattuoꝛ capitula tractant᷑.

De ſacramẽto cõſirmationis.et ꝗs ta
le miniſtrat que differentia inter ſolũ ba/
ptiſatũ.et eũ ꝗ poſt baptiſmũ rite ↄfirma/
tus ſit. virtutes ſacramenti cõfirmationis
foꝛmã et moduʒ cõuenientẽ tradendi hoc
ſacramentũ.⁊ ꝙ ſuꝑ cõfirmãdos debeat
pingi ſignum crucis de chꝛiſmate in fron/
tibus eoꝛũ.et multa alia ibi determinant
per vnum capitulum.

De Euchariſtie ſlacramento. ⁊ eiꝰ ſub
limitate qualis cibꝰ ſit.⁊ quocies ille pa⸗/
nis ſumendus ſit et ꝗd ꝓficiat in homine
que materia.q̃ foꝛma.que verba illius ſa
cramenti eſſencialia? ꝙ adueniente vero
ac viuiſico pane cedit ei materialis ac viſi
bilis panis.et poſt benedictionẽ ſacerdo⸗/
talem rite facta in altaris menſa nec panẽ
eſſe coꝛpis nec vinũ.et ꝙ miſſe celebꝛatio
non ſi niſi populi ſanctificatio ꝑ cõmuni
cationẽ diuini nominis poſtea de amo:e
quẽ debemꝰ ad hoc ſacramentũ habere.
et q̃iter homo ſe ad hanc menſam para⸗
re debet.et in qua domo debeat hõ hanc
menſam accedere.et quot ſint que in ani/
mabus noſtris affectiones ſeu paſſiones
fenerang el gd ſu meritũ ſumentium hoc
acramentũ. et ꝙ caro xp̃i ſit verus cibus
iſte. ⁊ quo pacto inter manus xpᷣi veniat ⁊
de gloꝛia eius. Landẽ vo cur ſummꝰ ille
ſacerdos ⁊ hoſtia xp̃ᷣs dñs deſcẽdat in al⸗
tare et inter manꝰſacerdotis cũ totũ illud

ſacerdotale officiũ in ipo ſublimo habita
culo celeſti coꝛã deo patre ⁊ laudabiliteræ
ſuffcienter explere poſſet.poſt hoc decla/

ratur qualiter cõmunionẽ ſancte dilectio

nis efficiat iſta ſacra altaris communio.
Uuimo de reuerentia et deuotione q de/
beat huic ſacramento ſieri.hec aũt omnia
expediũtur in decem capitulis

De penitentia partibus eius ac fructi
bꝰᷣ poſt hec determinat qua theologi vo
cant ſuccurratricem in pᷣlio occiſoꝛũ.ſana
tricem infirmoꝛũ. renouatricẽ inueterato
rũ.reſtitutricẽ depditoꝛũ.recõciliatricem
offenſoꝛũ.reuelatricem lapſoꝛũ.reductri⸗/
cem oberrantin. emendatricem foꝛefacto
rũ.inſtificatricẽ maleficioꝝ.lotricem ſoꝛdi

datoꝛũ. ſolutricem male cõcreditoꝝ.libe⸗

ratricẽ captiuoꝛũ.Et felicis cõuiuij ↄmuni

catricẽ. Poſtea ꝗd ſit cõfeſſio.et erroꝛ eo2ꝝ
ꝗ negant cõfeſſionẽ eẽ faciendã ſacerdoti

bus.ponit etia cõſiſtoꝛiũ penitetiale.de ꝓ
curatoꝛibus.aduocatis teſtibꝰ⁊ alijs ĩ cõ

feſſione neceſſaris ⁊ ꝗ ſunt vere peniten/

tes que ſit eoꝝ pᷣparatio.et quot requiraãt
ad hoc ꝙ ydonei ſunt penitentes que ſin
ptes penitẽtie.cõparationes ⁊ vᷣtutes ei?ꝰ.
Quid ſit contritio et nominatio eius.fru
ctus ratio et motus qui etiam motus reg
runtur in attritione.⁊ ꝙ cõtritio ſit moꝛti/
ficatio veteris hominis.poſtea declarat
vtrũ remiſſionẽ peccatoꝝ pᷣcedat gratia oꝛ
dine naturali poſt hec vtrũ in tantã grati
am reſurgat peccatoꝛ penitens.et de ꝓpo
ſito eti voluntate penitentis hec fiunt ꝑ ca
pitula decem et octo.

De confeſſione deinceps tractat᷑ que
eſt accuſa:io ſuipſius et diuini iuris reco-
gnitio.ſuipᷣius condemnatio vomitus ſpi
ritualis. rationiſq; redditio. Iteð ꝙ ante

confeſſionẽ debeat eſſe totius vite hbomis
diligens rememoꝛatio.? ꝙ omes annos

recogitet homo ĩ amaritudine anime ſuę.
poſtea in cõfeſſione omimodo eſſe fugiẽ-
dum mendaciũ ꝓpter tria que ibi ponũt᷑
debet etiaʒ cõfitens iudicem ſiue cofeſſo,
rem inſtruere de iure vero et ſingulis pec⸗/
catis que loco et tꝑe ſint cõmiſſa.debʒ ibi
eſſe diuini iuris cognitio vt veritas cofeſ
ſionis meritũ habeat ↄtra penã qͥ debet᷑
iniuſticie. Gᷓ meritũ remiſſionis poſtea ſi
ibi reuelatio occultoꝝ ⁊ erubeſcendoꝛum
debet em̃ velũ ignoꝛantie ſacerdoti de fa-
cie coꝛdis extollere.Cũ neceſſe ſitinter deũ
et peccatoꝛis iudices eſſe homines nõ ce⸗
leſtes vinutes aut inuiſibiles poleſtates.

ſtitutio etiã ſpũalis eẽ debet ⁊ non tꝑalis

toꝛam bmõi hominibus cauſam dei pec⸗
catoꝛes agere ↄtra ſemetipſos accuſando

Icʒ ſe teſtincado cõtra ſe recognoſcẽdo.cõ

tra ſe cõtemnando hoc ẽ ꝓclamado ſe re⸗
um moꝛiis.poſt hec ꝓſequitur de vomitu
qui eſt euacuatio ventris coꝛꝑalis. dein/
ceps docebitur qualiter expugnãda ⁊ vin

cenda ſit erubeſcentia ꝓpter inſtruendos
cõfeſſoꝛes ⁊ adiuuandos peccatoꝛes. qm̃

ipa ẽ hoſtis attrociſſimꝰ et ſeuiſſimus.pꝛe
terea fit mentio de cõputatione pura eniʒ

integraq; confeſſio fidelis cõputatio eſt ⁊
redditio ratiõis.que nobis liberi arbitrij

poteſtate ſeu facultate commiſſa eſt cuius
nos debitoꝛes eſſe manifeſtũ eſt. Quinq;
tandẽ enumeratur fructus ↄfeſſionis. Ui⸗
timo qualis debeat eſſe obligatio noſttta

ad deũ diffinitur. Et an om̃i hoꝛa qua no⸗

bis poſſibile ẽ ↄfiteri ↄfeſſionẽ facere tene

amur.an liceat differre.⁊ quociẽs differre

liceat. an etiã liceat cõfeſſionẽ diuidere vt
peccatoꝛis pars vni ſacerdoti ⁊ pars alte/
ri in ↄfeſſione reueletur.et an eam iterari

ex integro neceſſe ſu. Inꝗritur etia ibi que
ſit cauſa reditus peccatoꝛũ.poſt hoc ð ipᷣa

ſatiſfactione que et qualis eſſe debeat di⸗
citur et qualiter confeſſoꝛ in iniigenda pe
nitentia ſe habere debeat ⁊ ꝙ omne pec⸗
catu iniqtas ſit et iniuſticia ipa ſatiſfſactio

ꝓ illo debet eſſe iuſtificatio penitentis. re

e ſatiſfactio debet eſſe medicatoꝛia.con
oꝛmatiua.cõſeruatoꝛia. et vtrum neceſſe

ſit iterari ſatiſfactionẽ. ſi in moꝛtali pecca/
to facta ſit.et an ſatiſfactiones debeant ee

arbitrarie aut determinate⁊ limitate poſt
hec enumeratur officia cõfeſſoꝛis. Eſt eni⸗

officiũ ſanctificationis iudicandi et officiũ

pacifici inter deũ et penitentem mediato⸗
ris.eſt officiũ boni medici.obſtetricis offi⸗

ciũ etiã amãatiſſimi patris.vltimũvero ma
tris dilecte et munuſculis paruulo blandi

entis ad bona quelibet inuitantis. Mate

per capitula quadragintaduo.

ria itaq; confeſſionũ extenditur hoc libeo

NQuinto loro in oꝛdine ſacramentoꝛũ

ponitur matrimoniũ qð eſt ſancta et pfe⸗
cta ſocietas mar et femine in genere hũa
no ſiue neceſſitudo que eos hułdᷣ ſocieta/

tis facit inuicem ſui in alterutrum debito

res.poſtea deſtruitur omnis cõcubitus pᷣ

ter matrimonialem.et pꝛeter illum omnę

eſſe illicitum.⁊ ꝙ voluptas luxurie nõ de

ſtit arboꝛ iſta pꝛecioſiſſima que ej

bet eſſe canla cuinſcũq; operis. ? erma

re et femina quaſi ex duobus ramis coõſi⸗
18s ge⸗

. 2

neratiua.poſtea declaratur quando virz
femina cõiunguntur matrimonialiter tůc
dant ſibinuicem ius plenũ alter vtẽdi coꝛ⸗
pore alterius ope generationis. Et q, iſts
cõiunctio ſiue ſocietas veniſſima difiniti
one eſt matrimoniu.⁊ ꝙ matrinfonia no
poſſunt contrahi niſi p magiſtratu eccleſi
aſticu.poſtea declaratur honeſtas ac ſan
ctitas matrimonü ⁊ ꝙ matrimoniũ a do
naturaliter inſtitutũ ſit.et ꝙ ſanctitas ma
trimonũ ſit elongatio a turpitudine æ exe

cratione ꝓhibitarũ turpitudinũ et immũ

diciarũ.⁊ ꝙ ſanctitas eius ſit ex benedicti
one vel oꝛatione ſacerdotali. Et ꝙ vincu⸗
lum pfecte ſocietatis eſt in ipᷣa vera religi /
one que eſt diuine honoꝛiſicentie debitus
cultus. poſtea deſtruitur voluptas omis
carnalis cõcubitus.et ꝙ membꝛa genita⸗
lia nullum habent pꝛiuilegiũ exceptionis
quo libera ſint et exempta a ſubiectione -
obedientia rationis.ſeu liberi arbitrij. ſeu
libere volũtati ſubiecta.pᷣterea ponit cau⸗·
telas quibus pugnatur contra exerciciuz
carnis. poſtea determinantur queſtiones
circa matrimonia ſc qua gratiam pꝛeſter
virtus ſacramẽtalis matrimonij. Tande
agitur de diuoꝛcijs ⁊ repudijs.hec aũt ſin
gula tractant in decem et nouẽ capitulis.

Poſt hec autem de ſacramento oꝛdi-
nis tractatur. pᷣmo ſtabilitur eſſencia ipſiꝰ
ſacramenti. deinde nuinerũ oꝛdinn. Ter⸗
cio operatiões et virtutes. et de miniſtris
oꝛdines cõferentibus. Item ꝙ oꝛdo ẽ ſan

ctitas pꝛima ſiue ſanctificatiua qua diui⸗
ni culiu exercendo quis ſanctificatur ⁊ q;

oꝛdinari nihil aliud ſit q; ad diuini culttus
miniſteriu pontificali benedictione etma

nuum impoſitiõe ſanctificari poſt heclo

quitur de numero oꝛdinum. et quid pᷣmã
tonſuram reſpiciat et officium eius.ꝗ ho⸗

ſtiarij et ianitoꝛes et reliqui oꝛdines q di
ghitas ſacerdotalis ⁊ miſteria eius.⁊ ꝙ ſa

cerdos in altani ſe gerat vr miniſtruʒ ⁊ ge⸗
ſtoꝛem alieni negocij. poſtea queſtio ẽ de

ſuſpenſis et excõmunicatis vtrũ ipᷣi vale⸗
ant tẽpoꝛe excõmunicationis. Poſtea de

terminatur ꝙ officium ſacerdotalis oꝛdi⸗
nis eſt ſoluere et lignge.

Hoſt
lutpecn
ult
niniſalust
eggplal
Aucaclenn
gienilot
liscuinsin
ciodolots
erciaeſtoe
afactiones
lonteruund
Cendamiul
ſcauones he

ſoſtont
auudarden
erngſach
ponokrust
raara
Nedamcont⸗
Nſelgos.

epeni⸗
Kanusleuit
henſenadi
deicongape
latecont

6sdedamn
fſione e
fnnaeſtme
oerenoi

Uſcinin

N
dsfamsi
eitd
Nennhn
manuirt
uanidnr
ns
nümdeen,
unidng
Aglanets
honeſtsgl
umnoniien
koncnze
mnnenetr
anianni
Sterbonet
Roninn
nuuntg⸗
Mmdebi
mehs dis
1 ſodicc
anawrien
es onle⸗
oana euan
munr gochns
ignmnett
mmori l
cks Mtaüi
noricais

ommned
mtſenu,
ioann ,
ANennis
Dnanar,
Neciortnt
nipiti,
uni
giotcnut⸗
uensd
ninimid
mcunin

BSoſtq; vero de omnibus ſacramẽtis

ſe expediuit de extrema vnctione vltimo

loquit᷑ Tandem quinq; inſtitutiones Oo

mini ſaluatoꝛis ponit que faciũt nos deo

—

qᷓ; acceptatiſſimos. Pꝛima eſt oꝛatio. Se

cunda e ieiuniũ. Cercia elemoſina. Quar

ta remiſſio in fratres. Quinta diſciplina/

tus cuius tres ſunt partes. pꝛima eſt affli⸗

ctio doloꝛis Aecunda eſt afflictio laboꝛis.
tercia eſt occupationuʒ afflictio. hee ergo
afflictiones cum ad impetrandam velad

conſeruandam ſeu augendaʒ ſiue defen⸗

dendam iuſticiam aſſumuntur tunc iuſti/
ficationes vocantur.

Poſt omnia illa ſequitur ſpecialis tra

elatus cur deus homo vbi pᷣmo ponũtur
quattuoꝛ radices quibꝰ ſtabilitur cur de⸗
pomo factus ſit. poſtea loquitur de medi

cina qua curatur oꝛiginale peccatum ⁊ de

medicina contra lapſum de auaricia ade
et reliqua. DWDU

De penitentia vltimus iſtius libꝛi tra:

ciatus ſequit᷑ de libero etiaʒ arbitrio vbi

penitẽtia diffinitur et qualis ſit accuſatio

dei con:ra peccatoꝛes. et de vtilitate et ne
ceſſitate confeſſionis.de reſtitutiõe bono
ris. de damnoꝛum reſtitutione et eoꝛũ ſa⸗

tiſfactione.de execunõe ſententie.⁊ ꝙ pe

nitentia eſt medicatio infirmoꝛũ. Uliimo
vero exemplũ confeſſionis ſecreie ad deuũ

Et ſic finitur repertoꝛium.

.
ðð .
—
. .
. - .
— . . .
. . . . »
. 1
. . 1 . .
*
. . . .
. . .
. 2
. 7 . .
. . 8
8 .
P . . . „ . 1 „7 . . * .- . „ . 14 3
6
. .
R . 4
RS 6
.
.
. . .
V.
.
7
. .
„
.
8

. 5
“Z

S
„
S

deotl
£ geriious⸗
gintolon
ca Fuale
deſagume
aalonbus
ſiiniscon
heſeeiſine
Woninauin
ſgoridiui
Ppseſeeſt
ſnanitin
ralis
imtdven
Atinſani
niuiſtenod
W
nsiuſtie.
biunoraui
nanurfodo
gicitod
Noguieo⸗
tſcenge
nens Qus/
odeſa
feſtocins
Ppls
Aclcech
rnn
nole
lineteſen
1uceei,
epeizorc
mpoſtel
kernce.
nlpeni
nuntn
souin
fmniſinen
Anfun
N

umnne
* lſſnd⸗

oſnei
Kncad
— nuſdenn

—

Fol.

ſpiritaleſq; ſciẽcias qᷓ
diuĩe ſen diuinalesvo
cant ſciencia de vera

damẽtũ illius eſt et de

lus deo altiſſimo acceptus ẽ ac de legib⸗
ac ritibus ꝛmacris quintũ locũ obtineat ⁊
quinto loco ſit tractada docẽda atʒ diſcen
da.Facile ẽ manifeſtũ tibi fieri ſcienciam
de ſacramẽtis ⁊ ſacramẽtalibꝰ atqʒ iuſtiſi

cationibus inter ſublimes iſtas nobileſq;

ſciẽcias conſequentẽ locũ id ẽ ſextum oꝛdi
ne rectiſſimo obtinere.Cum em̃ iſta tria q̃

nominauimꝰ nõ ſint niſi ꝓpter cultũ ⁊ re
ligionẽ diuinã manifeſtũ e ipᷣa poſterioꝛa

ipſis eſſe qᷓſi ⁊ ↄſequẽcia. Sacramẽtis em̃

ſanant ⁊ ſanctificat homiĩes ad dei religi
onẽ ⁊ culiũ. Sacramentalibus vero par⸗
lim adiuuant atʒ pficiũtur. Sacramẽtis

partim ſanat ⁊ ſanctificant res neceſſarie
miniſterio diuini cultꝰ. Juſtificatiões vᷣo

ſũt vñ ꝑ ſeipſas manifeſte ſiue note.boni

tas iuſticie. quedã oꝑationes quibꝰ iuſte

viuitur quibus ꝑ ſe iuſticia acquirit᷑ cõſer
uatur roboꝛat᷑ nutritur ⁊ augek. Ampᷣ.
qꝛ idẽ ẽ oꝛdo ſcienciarũ qui ⁊ rerũ neceſſa
nio qui ẽ oꝛdo ſanctitatis ⁊ ſacramẽti ideʒ
erit ſciencie de ſanctitate ⁊ ſciccie de ſacra
mẽetis.Quare poſt ſcienciã de ipᷣa qua dici

mus de ſacramentis.Sanctitas em̃ pꝛinci

piũ eſt toeius vᷣe religionis ac ſacri cultus

Amplius quonia pꝛioꝛ ẽ domꝰ qᷓ; poꝛ
la eiuſdẽ cũ ꝓpter domũ ſit poꝛta. Sacra
mentavero ſunt poꝛte ſancutatis ac religi
onis ꝑ illa em̃ in eas intraf᷑ quare poſtil⸗
lã neceſſario ẽ iſta ſciẽcia qua hic tractare
⁊ tradere intendimus. Apparet etiã cõue
niencia oꝛdinis iſtius euidenter cum alte
ram poſt alterã inſpexeris. Quid enim re
ſtat quidue conſequẽs ẽ poſt ſtabilitã reli

gionis veritatẽ poſt declaratã diuini cul⸗

tus ſinceritatẽ poſt ꝑſcrutatã legisveri no
minis puritatẽ poſt demonſtratã deo gra
tiſſimã ſinceritatẽ Hhanq; omniũ ineſtima
bilem fructuoſitatẽ niſi vias patefacere et
poꝛtas aperire quibus ad eas veniat᷑ ⁊ in
eas intretur. Hee autẽ vie et hee poꝛte illa

tria ſunt de quibus hic intẽdimꝰ. Quare

poſt ſcienciã de his oꝛdine rectiſſimo ſeqꝗ
tur ſciencia de ſacramẽtis ⁊ ſacramentali
bus atqʒ iuſtiſicationibus.

Um inter ſapiẽciales

religione ⁊ fidẽ q funs ninoꝝn mir

nceritate cultus ꝗ ſo⸗

iis ſancti

J.

Icemus igit᷑ qꝛ ſacramentoꝛ’i
virtus 2 Vtilitas tribꝰ vijs pie⸗
ter illa qua hic intendimꝰ ſta-
bilitur. Peimo atteſtatione di
miraculoꝛũ. Secudo expiencia ves⸗
lut ſenſu ſpũali virtutis diuine et oꝑatio⸗
nis in eis.Lercio atteſtatione ſacroꝛũ elo

quioꝛum Quarto via ꝓbationũ. De pꝛi
mo exemplũu ẽ illa famoſa curatio a moꝛ⸗

bo elephancie imperatoꝛis Lonſtantini
necnõ ⁊ apparitio ſaluatoꝛis quã iſßeme
impꝑatoꝛ ſibi fa cta in ipᷣo ſalutari ac viuifi⸗/
co lauacro teſtatus ẽ. Ipᷣe etiÄs motꝰaque

qqui ibidẽ viſus ẽ ac ſi aqua ipᷣa virtute bñ

dictionis ⁊ ſanctificationis viuificata eẽt:

2 vitalẽ motũ exinde ſuſcepiſſet. Sed etil

lud de virtute ⁊ efficacia ſacri bapcimmatt
fidem facit qð accidit cuidam qui vocatꝰ
ẽ barbas volenti mutare foꝛma ſactamẽe⸗
ti illius ⁊ dicenti. Baptiſo te barbas in no
mine patris ꝑ filiũ in ſpirituſancto aque
ſiatim diſparuit quaſi blaſphemiã pᷣum⸗

ptluoſe mutationis iniuriã diuine auctoꝛi

tatis et inſtitutionis q̃ foꝛmã aliam dicco
ſacramento pᷣſcripſerat ferre nõ ſuſtinens
Sunt ⁊ alia multa hmõi quibꝰ virtus di
uina in illo ſacramẽto ⁊ ꝑ illud euidenter
ſe opari oſtendit. em quia tria illa q̃ in

baptiſmo domini ſaluatoꝛis facta legun⸗
tur nõ modicam efficaciam baptiſmi ſus

dent pie intelligentibus videlicet celoꝛum
apertio deſcenſus ſpirituſſancti in colũbe
ſpecie et vox omnipotẽns patris ibi audi⸗

ra dicẽs.hic ẽ filius meus dilectus in q̊ mi

hi cõplacuit.ſicut legi᷑ Mathei.iu.et luce
iiij.et Marci pᷣmo.Que em̃ erat neceſſitas
⁊ ſuꝑ ipᷣm baptiʒatũ/celi aperientur.ſpiri
tuſſanctus in columbe ſpecie deſcenderet
⁊ vox patris audiret᷑.dicẽs.hicẽ filiꝰ meꝰ
dilectus ⁊c.cũ ſemꝑ eidem celi aꝑti eſſent
nunqᷓ;ᷓ clauſi ſpirituſſanctus ſemper in eo
fuerit plenitudine charyſmatũ ex quo pꝛo
nobis factus ẽ homo et filius dei patri ſpo
dilectus ſimiliter fuerit niſi quia ipſe eſt li⸗
ber ſcriptus intus ⁊ foꝛis in quo quicquid
factũ ẽ vita erat id eſt liber vite noſtre. In
quo nõ ſolũ om̃is regula noſtre infoꝛma
tionis legitur ſed vł etiam quid in nobis
virtus diuina operetur cõſpectũ intelligi⸗
tur. Q: eſgo baptiʒatis pꝑ graciã baptiſma
icatiõis celi aperiant ⁊ liber eis
in celũ ingreſſus pateat ꝙ ſpirituſſanctus
in eis ibideſcendat ꝙ filij dei et heredes
ꝑ graciã adoptionis offaant ibug bijs

& N
SBe ſacramentis in generali
iignis demonſtratũ eſt. Kur em in baniiſ. duci nõ poſſunt qui ſacris eloquijs cõtra Reo
mo ſaluato:j hec tria ſigna potiuſq; alibi dicuntin qua lam ante nos? noſtris tpi⸗ ,
. oſtenſa ſunt cũ ex baptiſmo nihil eipꝛſus bus multos certũ eſt laboꝛaſſe. Quarla nand
aaccreuerit ſanctitatis aut gracie niſi vt tri-/via eſt ꝓpationũ per quam incredulos ꝰ iſ
prierxr iſta virtus baptiſmi oſtẽderet᷑. In ſa⸗ rebelles ſacris eloquijs atʒ miraculis ad⸗ oßt
S cCcramẽto v ↄfeſſionis et in ſacramẽto eu duci ad veritatẽ ſalutarem neceſſe eſtcui enduit
cchhariſtie ſacriq; oꝛdinis ꝗs enarret ſigna ꝙinſiſtere deo ducente intendimꝰ. Dicam⸗ nspfeen
22 mirabilia que vt virtus eoꝛũ et efficacia igit ꝙ ꝑ ſe debitum eſt cultũ vniusveriac ibusen
„ ,. uinnoleſceret omipotẽcia diuina oſtẽdit de ſummi ſoliuſq; dei eſſe. deinds vitam bu lsfunn
gquibꝰ et nos aliqua narrare ſuꝑ ſedemꝰ mana totã eſſe ſui auctoꝛis obſequium vi Mſeco⸗
Plixitatẽ timentes nõ ſolũ de hus que in uentis officiũ alioꝝ ſubſidiũ qð e vt ſit de rſcn
fFtcrriptis eoꝝ qui nos pꝛeceſſerunt legimus nuota ſiue honoꝛifica in deũ decoꝛa cõpo⸗ fonipn
ſegd de hijs etiam que noſtris tempoꝛibus ſita et oꝛdinata in ſe ꝓfuſa vtilitate et be⸗
acciderunt.et teſtimonio fide dignioꝛum neficencia in alios ⁊ in hijs tribus ꝑfecti⸗ nolanan
accepimus. De erperiencia vo ⁊ ſenſu onẽ humane vite conſiſtere nemo eſt qui anon
fructus ⁊ vtilitatis eoꝝ teſtes ſunt omibꝰ. dubitet niſi qui eius ꝑfecnonẽ autnon cu WWu
gqui debita reuerẽcia et deuotione acfide rat aut non intelligit. Quis em̃ nõ videat oſiti
qua decet illa pcipiũt. Qualiter em̃ plene quin et deo honoꝛifice ſiue ad gloꝛiam et gn
mMundari et renouari ꝗ inadulta etate ad in nobiſip̃is cõ poſite ſiue decenter in ali euithu
boaptiſmũ ſuntvenienfes qualiter liberari os vtiliter ſiue beneficienter viuere debe⸗ Mhi
ac peiſtine gracie reſtitui ad benedictionẽ? amus et dę pᷣmo quidẽ rebellibꝰ fides fa (s
eęelt abſolutionẽ ſacerdotalẽ deuote cõfiten cienda eſt HSõ Alis autẽ ipᷣa aucto Uute
tes qualiter impleri gracia ſancficatiõis ris et largitoꝛis omniũ bonoꝛũ noticia fſi Mplan
lſacros oꝛdines digne ſuſcipiẽtes qualiter dem indubitat ingerit ⁊ vltime honoꝛiſi ſeſtB
rreflici ſaciari et impinguari ſpiritualiter ſe cæẽcie cultus et ingis graciarũ actio ⁊ inde ſuntia
ſenciant ſacratiſſime euchariſtie cõmuni⸗ fſiciens collaudatio eidem debeaturano Ndäm
cantes digne ipſemet teſtes ſunt. Ita etii bis. Supereminẽcia quidem altitudinis nucesſ
dee alis ſacramentis et nos de hijs multa ſue ipᷣam ſui cultus honoꝛificenciã largil⸗ kenente
ſſcribere poſſemus. Sed hoc eſſet pᷣter pie ſima vero eiuſdẽ beneficiencia gratitudi⸗ ſnegfſ
ſentis ꝓpoſiti intentionẽ. Si quis autem 6 nem vehemẽter ſuadent intelligentibus. Alchiten
direrit quare nõ om̃ibus datũ eſtiſta ſen Quis em̃ dominantiſſimãq; maleſtatem lgle⸗
RR nre. Reſpõdeo qꝛ alij ꝓhibent᷑ coꝛrupiio et vniuerſitati ſupeminenuiſſimũ auctoꝛẽ emmisde
ne palati coꝛdisvt eis multitudo dulcedi⸗ abſq; vlla ſuipᷣius depꝛeſſiõe et quadam Mllindot
nis doni dei nõ ſapiat. Alij in credulitate infra limites ſue paruitatis et eſilitione dq boeſt
ſuuaa adeo longe ſe fecerũtvt ad eos tutes ve humiliatio ẽ et abſqʒ magnificẽcie eiꝰ Mng
iſte nequaquaã ptingant ſiue ꝑpueniãt. Alij ammiratione que vᷣe hono:atio ⁊ reuerẽ⸗ llgigt
vicio ingratitudinis indignos ſe facietes cia ipᷣius eſt cogitet.Deinde quis cõtinnã hind
manum ſibi diuine largitatis obcludunt. ⁊indeficientẽ largitatis iſdem benefici Auniee
Aliis aũt tota iſta ſuauitas ſimul ꝑcibien enciã attendat ⁊ non in graciarũactiones gborl
da ac ſencienda reſeruat᷑ in poſteꝝ. Aliis ⁊ laudes eius erumpat ꝙ nihil deliberet. wwainesi
* gultẽ ęam ſentire nũc nõ cõcediturvt inde De ſecundovo certitudinẽ euidenter facit mnines, .
Hhyryuymilitate ꝓficiant et hmõi ſenſum non diligeter ↄſiderata et in conſpectu noſtro lctaen
o ſuis meritis ſʒ diuine gracie tribuãt. Suf poſita ipᷣa nature noſtre nobilitas ipſaqʒ guibnsſe
fiicit aũt credere volẽtibus ⁊ cõtra dei gra vicio:ũ adeoqʒ indecens et diſſonans de deſnnſun
ciam rebellare timentibus in paucis ſieri coꝛe nobis debito vicioꝝ deſoꝛmitas etvi Lonii
miracula. Manifeſte autẽ incredibiles ſũt litas. Nõ em̃ poſſibile ẽ nature noſtten Moft
elt erroꝛũ ſuo:ũ dementiſſimi amatoꝛes ꝗ bilitatẽ cognoſcentes et intuentes ignoꝛa itisſot
ab om̃ibus et in omnibus miracula fieri reillam ad decoꝛem ⁊ pfectionẽ honeſta⸗ gecu
requirunt quaſi veilent om̃es moꝛtuos ſu tis ⁊ moꝛũ laudabiliũ natã eſſe vicioꝛũqʒ ran
fſfſeitari vt acquieſcãt veritatis dei aliter ac turpitudinẽ nõ ſine intollerabili ſui iniu⸗ lhl
; Auieſcere nolentes. Kercia vig eſt atleſta⸗ ria et cõtumelia nunq́; pati ⁊ eidẽ omino fuindh
——„ tio ſacroꝛũ eloquioꝝ quoꝝ teſtimoniis ſa nihil pᷣter ſola vicia inimicũ.Eam igit᷑ ab ue
cramenta confirmant fructuſq; eoꝛum et niti et repugnare vicijs totiſqʒ ſtudijs: et (tnte
vtilitas appꝛobatur. Sed ꝑ hanc viaam ſic viribus ad honeſtatẽ que decoꝛ viee (iittes

enhttis
on
umn nktt
emiendn d
Katinnit
eenenn
dischener
ſäiigent
aüdenni
aflartn
üientn
enoricrne
1ustino

ieineed lin

kindernmnt
ummfund
Aßmiiin
niübencütti
ittyunere
aaiint
den dehn
A gnicdeninn
boroifin,
Mficcege⸗
4denimeignn⸗
iiinig, n
nimnenſima
Nenrſtoelei⸗
Anniacsldn
1be; ugiin
ſebore ann
Denckrutn
as M
ugns

palnite

ð

ſint ſcõᷣm ꝙ materialia ſũt hoc ẽ in diſpo

5
ij.
auz dirimus ad quã cetereveluti ſilue? la
pidicine ſũt. Siue em̃ in gloꝛia ſua ſiue in

compoſitio que einſdem eſt et honoꝛatio
conari per ſe debitũ eſt.De tercio vero in⸗
nata nobis ergo homines alios ſociabili
tas atz dilectio nuliũ veri nominis phomi et bonitatis ꝓuiſio et beneficencia mulio
nẽ dubitare ſinit. Quia ergo opatiõe iſti ampliaipᷣm curare neceſſe ẽ vt iſtꝗ ciuitas
us pfectiõis cetere diſpoſitiones in bomi ſit.Ampliꝰ ponemꝰ ciuitatẽ huiꝰ nõ eẽ et
nibus aut materiales aut quaſi materia⸗ 2 onemus vniuerſitatẽ tamẽ hominũ eſſe
les funt adiſtam pfectionẽ.Cura autẽ eſt

hoc ẽ ponere ſola ſiluã et nullũ ediſiciũ ⁊
deo rectoꝛi vniuerſitatſ vt iſta materialia ponere mineras.id ẽ argẽti fodinas et au
. rifodinas eſſe cũ nec aurũ nec argentũ ſit
ſitionibus ſuis que ſunt circa iſtam pfecti⸗ Cur ſi deus huius mineras eẽ voluit inu⸗
onẽ. Materialia autẽ ſcõᷣm ꝙ materialia tiliter om̃ino dedit vires et artem et artifi⸗
nõ curantur neq; curanda ſunt niſi ppter ciũ quibus aurũ et argentũ ex eis extrabe
ꝑfectionẽ ad quã ſunt.multofoꝛtius ergo rentur. quãtofoꝛtius genus humanũ ꝗð
cura ẽ curatoꝛi vniuerſitatis deo vt iſta ꝑ tanq; minera ẽ huius perfecti quam diri⸗
fectio ſint in genere bumano. Amplius mus ediſicij. õ relinquit in iſta materia
ymaginabimur ciuitatẽ aggregat ex bo litate ſeu potencialitate quin addat virtu
minibus ſic pfectis vt tota vita eoꝝ ſit dei tem et ſcienciã et ceteraquibus de minera
honoꝛificẽcia et obſequiũ tota debitũ ho generis humani pᷣcioſa iſta metalla ymo
neſtatis officiũ. tota alioꝛum ſubſidium. vaſa pꝑfectionis ⁊ lapides pᷣcioſi ⁊viri ſan
Wanifeſtũ ẽ ꝙ compatione iſtius ciui cti extrahatur qui quẽeadmodum gemme
tatis pᷣclare totũ reſiduũ hominũ quaſi ſi vernãates ai choꝛuſcaãtes ſunt ad lapides
na eſt ⁊ ſinguli reſidui homines qſilugna
ſiluatica.Iterũ reſiduũ hominũ quaſi la⸗
pidicina ⁊ ſinguli reſfiduonꝝ quaſi lapides
rudes.iuitas aut iſta ſicut edificiũ nobi⸗
le ac magnificũ ex lignis ceſis artificioſiſ⸗

tioꝛes ſunt et abſq; vlla comꝑatione pᷣcel
lentioꝛes. Ampliꝰ ciues ciuitatis ꝓculdu
bio ſunt veri nominis homines a deo vt
compꝑatione eoꝝ ceteri non homines ſed
ſimeq; ſculptis atʒ politis et omni decoꝛe potius animalia ſunt habendi. Ponere
architecture decoꝛatis ſingult vo eiues q̃: igitur hmõi homines nõ eſſe eſt quaſi au
ſi lapides et ligna omni architectoꝛica di ferre ſpeciẽ humanã de mecho et ponere
ligencia decoꝛata. Quod em̃ ſunt tumoꝛ? ſola bꝛuta animalia eſſe et iuxta hunc mo
toꝛtitudo ſiue curuitas et putriditas in liæ dũ ſp̃i ſoli ſunt qui ratione ⁊ intellectuvti
gnis hoc ſupbia auaricia ⁊ luxuria in ani vident et regi. Ponere ergo genꝰ huma⸗
mabꝰ ⁊ ꝙ rectitudo ⁊ planicies ⁊ firmitas nũ abſq;ʒ hijs ẽ tanq; ponere ſine intelle⸗
ĩ ignisſeu lapidibꝰ hoc iuſticia equitas ? ctu.Sicut eĩ intellecti vnũ hoĩem vno ho
foꝛtitudo in animabus. Et qõ cementũ et mie ꝑticulari ſic cet?hominũ hui? ſiue ciut
claui cetereq; ligature inter lapides.Etli
gna hoc mutna dilectio ei ſpnales neceſſi
tudines inter animas hominũ ſeu int᷑ ho
mines. Quia ergo iam declarauimus in
tractatu de virtutibꝰ ꝙ virtutes nobiles
quibus ſolis recte et vi viuendũ ẽ viuitur
deſurſum tantũ ſunt ab auctoꝛe⁊ largito
re omniũ bonoꝝ velut data optima ⁊ do
na perfecta. Manifeſtũ et huius pᷣclare ci⸗
uitatis ſolũ eſſe edificatoꝛẽ deũ et quia ta erſe ndit atz fin ra
topere curat edificatoꝛ deus ſiluã ⁊ lapidi en⸗ ſaluberrima pacẽæ iocundiſſimam
cinam quas diximꝰ in culta et lapides ru ocietatẽ quibus ſub deo rege ſcõᷣm ſacra
des. Wultofoꝛtius ipᷣm curare neceſſe eſt tiſſimã legem eiuſdẽ viuũt mutuo ſe inui⸗
iſtud nobile ac magnificũ edificiũ ⁊ quia cem adiuua łes ſibiq; inuicẽ ſubſeruiẽtes
cura ac ꝓuidẽcia ipſius ſunt foꝛinſece iſte humiliter et hylariter et domus dñi dicit
ſocietates et aggregationes hominũ ſeu habens deũ. Alsverũ patrefamilias in qᷓ
ciuitates quatomagis cura eius ⁊ ꝓuidẽ ſingulis victus et veſtitꝰſpirituales ab eo

totum regit in homine qð regibile ẽ ac gu
bernabile intellectu totoq; reſiduo vtitur
ad bonũ qð intendii ſic cetus iſte pfectoꝝ
totũ regit qdð generis humani regi ſe ſinit
et toto reſiduo vtitur ad finẽ quẽ intendit
hoc ẽ ad dei gloꝛiã et ſuam atq; alioꝝ pſe

pter dei cultũ ſeu honoꝛificencia cui pꝛinci

cia erit ciuitas iſta pᷣclara ac magniſica dem pꝛouidentur et ager et vinen⸗ tus

vtilitatẽ hominũ intendat diulne ſapiecie

cõmunes ſic ipᷣi ceteris hominibus pᷣſtam

tas in genere humano.Qui quẽadmodũ

ctionẽ hic cetus vel ciuitas et templũ vꝛ %

paliter ſe impendit atʒ finaliter et ciuitas

Be

toꝛum qui et fructificationum ſpiritualiũ

largitoꝛ ſolus ẽ.Dicit᷑ ⁊ exercit ꝓpt belli lone iſta fieri.

cũ appatum et aſſidua certamia cõtra er⸗
roꝛes ⁊ vicia igit᷑ ꝗ tẽplũ iſtgrediũt ita
vt deipo tẽplo efficiant ſancuficare nece
hñt ad dei cultũ⁊ quodãmõ fieri ſacerdo
tes. Sie ⁊ qui ciuitatẽ iſtã ingrediunt᷑ ita
vt ciues eiꝰefficiant᷑ neceſſe habẽt ciuilita
tẽ eins ſuſcipe homo èleges⁊ ſtatuta mo
reſq; ſubire. Sʒ ⁊ qui hac intrat domum
pr̃iſfamilias neceſſe ẽ vt ðbito famulato
ſeu familiaritate ſe ſubdat Sic igitur qui
agrum iſtũ ſeu vineã ſen oꝛtum intratne
ceſſe ẽ vt in eo plantet᷑ ⁊ radicet᷑ omnibꝰ
qq; ſpuũalibꝰ agriculationibꝰ ſeu huilis ac

contra memoꝛatos hoſtes armaturã ſibi
cõgruentẽ ſuſcipiat.Quicũq; igit᷑ ad hãc
pfectionẽ nobile qua diximꝰ deo auctoꝛe
adducti ſunt huius tepli ſunt ſacerdotes
ſancuiſicati ad dei cultũhi? tiuitatſ ciues
unt aſſ ociati ad iudiciũ ⁊ad iuſticiã ad
viu en dũ ſcõm leges et ſtatuta dei regis.
HPHu iꝰ domꝰ domeſtici ⁊ familiares ſunt

eruiq; vernaculi ac fu priſtamilias dei

hmõòi vinee ⁊ oꝛtus vites ⁊ arboꝛes ſunt
ſu bcultura agricolãtis dei huins exercit⸗
milites ſeu bellatoꝛes ſunt cõtra erroꝛes
⁊ bſiſici dimicãtes ſub ducteia igif᷑ mani
feſtũ eſt quia ſanctificatio nceclaria eſt vt
tẽplũ iſtud deo ediſicet pᷣmũ qꝛ impoſſibi
le eſt aliquẽ intrare niſi ſctificatũ intrare ĩ
qua eo mõ quo diximꝰ.Deinde qꝛ ipſa ſã
ctificatio in tẽplum iſtud ingreſus nihil

em̃ eſt alið ſanctificatio qua ↄtaminatio⸗ rrent. Et hoc pꝛimũ ꝓpter eruditionẽ ſuſci
pientiũ videlicʒ vt ⁊ ſignis viſibilibꝰ iſta

nũ id ẽ erroꝝ ⁊ vicioꝝ ꝗbus a deo elõga
mur ablatio donoꝛũq; et grarũ quibꝰ ei
ppèopiquamꝰ ad colendu ipʒʒ eiq; ſerui
endũ iuſceptio.Et qꝛ edificatio iſta ẽ ag⸗
geegatõ ⁊ aſſociatio hoĩm ad di cultũ atʒ
ſernitiũ aggregalio aũt ⁊ aſſociatio non
põt fieri niſi ↄmũione viſibiliũ.waifeſtũ
E ꝙ edificatio hꝰ tẽpli que non eſt niſi ag
gregatio ⁊ aſſociatio ſetificatia ad dei cul
tũ atq; ſeruitiũ non pᷣt aliter fieri niſ ſan⸗
ctificatõe viſibili ſiue ſigno viſibili ſancti⸗
ficatiõis. Ampᷣ.nec agg gatio neqʒ
aſſociatio ſpũalſis ſen colligalio adinuicẽ
pt eẽ hoĩʒ ſiue ↄmuio illa qua diximoabſ
N ↄmuione viſibili. Qualr em̃ ſe inuiceʒ

ocios hẽbunt ſi ſe non nouerũt eẽ ſocioſ

Qualt at hoc ↄgnoſcẽt niſi muũiõe viſibi

*BU

ſacramentis in generali

cuius ipᷣe plantatoꝛ ⁊ exculto: eſt ineremẽ li et ſigno alid qð non põt eẽ niſi viſibile.
m au⸗ Neceſſe ergo ẽ ſctificatõe viſibili edifſica⸗
.Y Amp. oues eiuſdem
gregis ſigno aliquo viſibili dinoſcũturet

ab alijs diſcernũtur. Sic ⁊ ↄtubernia mi

litã ſignis ⁊ ſacre edes id eſt templa apꝛo

phanis ſeu ↄuibus domibꝰ ſeu aggrega

tiõibꝰ hoĩm certo ſigno diſtingui nece eſt
⁊ ſingulos ſacerdotes hui⸗ tẽpli ab alijs
hoĩbꝰ. Nuſq;ᷓ aũt ↄueniẽtiꝰ hmõi ſignũ
impᷣmitur quo ab alijs diſcernat᷑ ſeu di⸗
noſcatur q; in ipᷣa ſepatiõe ab alijs ⁊ ag⸗
gregaroe ad ſuos. Ibi ergo impꝛimendũ
mõi ſignum ſeu faciendũ. Uiſibili ergo
ſigno ſiue ↄgnoſcibili ſigno traſſerẽdi ſuũt
⁊ introducẽdi homines in templũ iſtad.
deuotus exponat. Sic ⁊ qui exercitui iſti Ampliz Qis ciuilitas nobilis viſibili
ſe agregavncce eſt vt ꝓpoſitũ bellandum aliqͥ ſigno dari ↄſueuit⁊ dinoſci ſicut ciui
litas romana penula. OQĩs militia id di
gnitas militaris ſilr aliquo ſigno viſibili

licut accinctione giadij. Item ois ammi⸗

ſtratiõ ⁊ omne officiu ſicut theſauron cu
ſtodia iraditione clauiũ Item oĩs hono:ꝛ
oĩs dignitas ſic honoꝛ regiꝰ aut ipoſitiõe

coꝛoneviſibili aut collocatiõe ĩ trono viſi

bili. Itẽ oĩis hereditas omne donũ immo
bile non ↄſuenit cõferri niſi ſub ſigno vi⸗
ſibili ſicut traditione anuli aut alteriꝰ rei
viſibilis licʒ hec oĩa fieri pñt aliter. Quia
igit᷑ ⁊ militaris dignitas ſpũałymo ſacer

dotalis honoꝛ eẽt regiꝰ regni ſes ſpũalis
ſcʒ ⁊ eterni in ipᷣa ſctificatione tribuit ↄuei

ens fuit ⁊ hoĩbus ꝑunile vt ſub ſignisviſi

bilibꝰ oĩa hec q nolauimꝰ hocẽ dignitaſ

ſacerdotalis etia nobilis ciuilitas ⁊? mili⸗

tare officiũ ⁊ celeſtis regni hereditas ↄfer

pientiu videlie 4 .
ſpũᷣalia tã ncciaria tãqꝗʒ ſalubꝛia ↄgnoſce
retur ⁊ q alias cognoſti nõ poterat cõmu

niter ab in eruditè cognoſcerent et cogni

ta amarẽt᷑ amata qrerentur qᷓ ſitab oim
bonoꝝ largitoꝛe benigniſſimo obtineren
tur obtẽtè deo ad gliaʒ fuiretur et fuitio
etne retributõis merces acqreret. Scõo
ad gratitudieʒ ſeu notiõʒ. Quis emad&ᷣ
tã ſublimia ⁊ amerit ſuis ta remotatãta
in debite gre largitate vocari ⁊ aſſumi ſe
videat ⁊ nõ in diuine bonitatj ammirati
onẽ et laudis erũpat. Sublimitas autez
hmõi donoꝛũ atz nobilitas ſignis viſibi

libus cõmunitati hoĩm in cõmune inno⸗

teſcat.Lertio ad hũiliationẽ. Quis em̃ al

titudinem dono:u iſtoꝛum attedat Etq;

oge
iinint
loliga
nirise
ſuanul
ſeroſe
flbete
ſoete
ſooneſi
ſanci
immid
N nii
ſoninb⸗
ſchune
ſetinfil
ſenonen
horoni,
ſelrai
ſglorl
Mienuin

„ſateun

ducätin

Letitäran

ncälast
bisdi
ſancnfe⸗
lancin
poniur
nnoist
dudeponi,
lur.nis
ündoe
geacki
amonin
deponit
acſllucd
npferi 1
ſoimbo⸗
Cifcan eͤ
ſedinol
fllus de
ſiekeine
icntois

narſonnff
lfenen
Iing
kiim
nänin
Het

D longe ſunt ameritis ſuis ↄſideret ⁊ nõ ſta cẽ hererẽt q;ᷓ ad alios hoĩes nec in vnũge o
ſis⸗ tim infra limites ſue puitatis reſiliens ſe nus aut oomũ cõuenirẽt ſiue familiã auu
Nn e colligat. diuine largitatis bñficentiaʒ ad tribũ. Sic eomodo ſactificati diximus MW
–R miras erga ſe nõ abſtupeſcatduʒ merita eẽnt velut lapides diſperſi nulla ligatura
Ntt ſua nulla aut foꝛte ↄtraria intuet bñficdia ſocietatis inuicẽ ſe tenéttes Amp.quia
1 am vero ſe nec poſſe eſtimare nec ⁊ cogitare. cultus diuiuꝰ palã debet eẽ publicuſqʒ ⁊ .
Re Et hec ẽ vera hũiliatio meritoꝛũ euacua⸗ maniteſt. Si em̃ regibus qui vtiqʒ non
inen tio et atenuatio ⁊ indignitatis recognitio niſi miniſtri ſunt ⁊ regni ipᷣius pala⁊ pub
Mnzun ¶ Itilia er ſt ad roboꝛationẽ ſeu cõfirma lice impẽdendus ẽ. Ampᷣ.xẽpla ⁊ pala
dnite tionẽ ſuſcipientiũ. Quis enĩ ſacratũ ſe ſeu cia publice edes ſunt ⁊ manifeſte palam „
uc ſifi ſanctificatũ aio teneat non ex hoc cõtra Quareq; ⁊ publice edificade impoſſibi⸗
ein immũditia alias execrationẽ excandeſcat le ẽ at in abſcõdito edificata qᷓ neceſſe bʒ
Weahaiz quis inunctũ in regẽ ſe recolat et non con in palã eẽ. neceſſe ẽ templũ dei et ſummi
troinen. tra viliſſimã neqſſimaq; vicõꝝ pᷣuitutẽ to regſpalaciũ palã edificari ergo viſibilibꝰ
Niin tis viribꝰ ſe accingat Quis militari offuõ opibus. Non aũt edificat᷑ niſi ſanctifica⸗
woikcid pᷣditum ſe ſciat et armo ignoꝛare ibellẽq; tione nec eius edificatio ẽ niſi ſactificatio
alngti ſe eẽ infideliter ac ignauũer in bello age⸗ Uiſibilis ergo ſanctificatioibus neceſſe
Ptobäsaer. re non erubeſcat.Quis la pᷣclara ciuilitate yibm edificari Uiſibiles ergo ſanctificatio
nnwdſa honoꝛatũ ſe gaudeat et euerſioni ciuitat:/nes ſacra vocamꝰ. Hoc ẽ ſacratiua ſeu ſa
Osninaii ſue ſeu cuicũqʒ alij calamitati opponere crantia ſigna neceſſe in; neceſſitate indi
igſ negligat legeſq; eiꝰ ac iura ꝓviribꝰ non gentie nr̃e nõ neceſſitate ineuitabilitatis
⸗rasen Peledat. Quia ergo ſigna viſibilia iſta q aut neceſſitate coactidcis. Amp̃. deru⸗
e nũerauimꝰ maxie memoꝛijs hominũ in- re ⁊ vita ruſticana ad ciuitatẽ traſeũtibui

4 7 ee
MN

figũt aut impꝛimũt⁊ foꝛtes ymaginatões ⁊ ciues effici volẽtibus neceſſe eſt moꝛes

nd inducũt inqbꝰ qtuo: affectioes mẽoꝛate agreſtes r babitationẽ delerere ciuitateʒ
Reideiet eexcitãtur et adiuuaãtur manifeſta eſt em q; inhabitare ciuileſq; moꝛes ⁊? vrbanita
omneditn nctas ⁊ vtilitat hmõi ſignoꝝ appet et ex t ciuilẽ atʒ ſecialiſſima aſſumere. Qꝛ igit

hijs q dixrimꝰ qy ingreſſe in hanc ciuitatẽ tus ẽx vita agꝛeſtis ac tuſticana ſtatus ac
ſanctificatio ẽ ingreſus qualẽ deſcpſimꝰ vila infideliũ qntacũq; laudabilitate mo

ſe 4

e q̃ ſanctificatiõe oĩs execratio exuitur?ẽ de rũ polleat compatione pfectiõis nobiles
nene pronitur queadmodũi ingreſſu in ſtructu ⁊ eminẽtie ciuiũ ciuitatſ ſanctificate de qᷓ
eriſſi ram oĩs tumoꝛoſitas ? oĩs ineqlitas lapi loꝗmur ⁊ barbariſmꝰ⁊ quicqd decoꝛisvi
Nn ⸗ dũ deponit᷑ alioꝗn in illã non admittun⸗ detur hre vita hũana ad decus excellẽtiã
* tur. Quẽadmodu frondoſitas lignon ac iſt manifeſtũ ẽ qᷓntã mutationẽ ſieni oꝑ⸗
eene toꝛtitudo ac toꝛtuoſitas aliaq; omnia ꝗᷓ li teat in traſitu quo defoꝛis ſiue aliũde in
gna edificis inepta faciũt niſi oino eent ciuitatẽ iſt intratur. Juxta bunc modũ et
SS amota in ipᷣo ingreſſu in edificiũ nccario ciuitatẽ iſtà velut mẽbꝛa gratuita ſocieta⸗
id deponẽt. Sic ⁊ ipᷣo ingreſſu iſtiꝰ edificu te ſibi inuicẽ colligata ſiue cõpacta volũ⸗
S ad ſilitudinẽ ⁊ ꝓpoꝛtionẽ qᷓs ſupꝛa expᷣſſi tariaqʒ ſub fᷣuitioe ſibi inuicẽ ſub miſtrã
Ns mꝰ fieri neceſſe e poſſibile quidẽ eſt auctto tia.wanifeſtuũ eſt intuenvolẽtibus Mꝛer
lain⸗ ri oĩm bononꝝ abſqʒ ſignis viſibilibꝰ ſan⸗ go bmõi coꝛpus co ꝛꝑe hüano ſeu quocũ .
W ctificare qs voluerit? hoc iã aliquociẽs fe qʒʒ alio abſqʒ vlla cõpatione et in ſe nobi
oNXNα⅜ ciſſe dinoſcit᷑.Q, ſi in oibus faceret ita ꝙ lius ẽ etio honoꝛificeẽtius et inuicẽ hoĩbꝰ .
ni uud nullus de ſanctiſicatõne alterius quicq; vtilius atʒ ſalubꝛius.Cura aũt deo eſt an
iſnd ſcireſeẽnt oẽs ac ſanctficati quẽadmodu cctoꝛi oĩm coꝛpꝰ culicis aut muſce ſiue foꝛ⸗
fuen ſi eent oẽs ab eodẽ pre geniti? ignorarẽt mice vnius ſiue etia ſuccõis tatope et edi⸗
md , ſe frẽs pirent ergo inter ipos fraternitas ficare et in mẽbꝛis ↄgruẽtibus cõpingere
SS amo: foꝛtiſſimus ? naturałſocietas q veu. Quãto ergo foꝛcius cura erit eidẽ coꝛpus
unon culo fraterniiatt cõſtringit oẽs naturalier qð diximꝰ edificare atʒ pficere ex ̊ optet
ntuinn Sic et in ſic ſanctificatis periret amoꝛ gre vt nõ minoꝗj mutatioe traſeat in coꝛpus
Gukanni foꝛtiſſimꝰ quo viget et viuit ſpũalis ſocie iſtud ſeu id d nutrini et augeri bʒ traſfoꝛ
üniusn tas qᷓ velut cementũ et ligitura foꝛtiſſima met in mebꝝ ipſius qu cibus nature in
l ſpũalis edificij ẽ. Quẽadmodũ em̃ ſic ge-⸗ nutrimetu coꝛpis aialis ſeu etiã mẽbꝛoꝛũ
iug nerati boies vt dirimꝰ nihil ponius inui⸗ eiuſdẽ. Amp. regnü ipius regis egn
„OSE9Y
9 9
.

SBe ſacramentis in generali
* euigenter remaneret in completũ nolabi dines decẽs et ntile eſſe dubitare non po mt
li atz magna ſui parte mutilatũ ſi ciuitas teſt. Amp. cuj iſta ciuifas in ſpnalibus he
iſta deeſſet cũ in altera parte hominũ no et inuiſibilibus materiali ſeu litterali ciui⸗ ere
negent aut imperet niſi foꝛſitan ad modii latt in ſuis viſibilibus coꝛpalibus actpali nen
ci duʒ magis vicus ſuis et cõcupiſcencis bus adeo ſilis ſit vt iſta iſtius exempum ul
J — obediũt quã eidẽ et ſcᷣm volũtates ſuus ymago et liber quodammo do dici poſſirt
ac taditiones potiuſꝙ; ſcõm leges iwßius Wanikeſtü e vt quẽadmodũ in illa fu gſi
vinuüt. Amp. templo quale dirimꝰ nõ erint donationes iuſtificatões ethonoꝛa Au
„ . exiſtente nullus relinquit᷑ cultus eius nul tiones ſen ꝓmotiones ſic et iniſta.Ceruua nen
la hon oꝛificẽcia ſeu gloꝛificatio ab homi⸗: autẽ eſt ꝙ üla ibi fiunt ſignis quibus diri neind
nibus nulla aut ꝑmodica regraciatio bů⸗ maergo⁊ adhuc hic eo mõ ſieri oporterert ci
ficioꝝ ipius hoc aũt ẽ qð habet genus hu quẽadmodũ et ibi cũ et eedẽ ranones et ucde
manu p̃cipuu et ſaluberrimũ et velut toti hinc et inde ſubſint iudices ergo rectoꝛes nand
us ſue pfectionis cumulũ ſcilicet dei cutui ſpũalesiomis etia generis magiſtratusi inohl
et honoꝛificencid et rectitudinẽ atʒ decoꝛẽ iſta ciuitate eẽ oꝑtet quẽéadmodum etibi. o
legis directã et cõpoſita vitã. Deinde nuli⸗ Ampᷣ camerarios et diſtributoꝛes ſeu diſ Moni/
la relinquit᷑ via recõciliatiõis ad ipᷣm ſeu penſatoꝛes diuiciarũ ſeu denoꝛũ ſpiritua ſuende
reuerſionis cũ non ſit poſſibile reuerti ad liũ quẽadmodũ et ibi et ſicut reges ſeu re Edab
ipᷣm niſi ꝑ gra tũ et acceptũ ei cultũ. Segt ccoꝛes ciuitatũ miſtros habẽi atq; diſpen iuiidnn
tandẽ humanarũ rerũ cõfuſio extremavt ſatoꝛes qᷓ oia bona eon habẽt in manibꝰ lul
honeſtas virtutũ omino deleat᷑ t ſolisvi qui rationẽ redd unt regibus de omibus llͤlt
. cujs ſeruiatur ea que ſola fiuntet curentur etillis omnes inferioꝛes ataʒ minoꝛes dił uſli
ab hoibus guibus offendatur deꝰ et ſub penſaloꝛes ſic et ciuitatẽ iſtàa maximũ vnũ u lu
lata via recõciliationis atʒ rep:opiciato⸗ diſpenſatoꝛẽ ſeu matimos multos habe⸗ ſlinon
nis vt diximus genus humanũ ineternũ: re neceſſe ẽ quibus oĩa dona ſpualia et di Mreinhe
abſqʒ vlla ſpe miſerationis ſubuertat᷑ ex uicie cõmine ſint hic eſt quoꝝ miſterio di mMlrne
quo relinquitur vt nõ ſolũ vane cõſtiiue⸗ ſtribudãtur qui et regi vniuerſali de omni⸗ ntbust
rit fiios hominũ ſed in ſuip̃ius cõtume⸗ bus iilis rationẽ reddant qutbus inferi (dusſe
liã et in eoꝛũ da mnationẽ et moꝛtẽ. Cum oꝛes oẽs diſpẽſatoꝛes ſuaꝝ amminiſtrati Ppusdor
em̃ vita vitioſa tota ſit in dei contumeliaz onũ rationẽ reddãt ꝓpter hoc neceſſe ẽ eᷣ acase
tota in viuentiũ ꝑditionẽ ⁊ moꝛtẽ manfe uitatem iſta habere et clauigeros etiani⸗ nononb
ſin ciqꝛ ſublato dei cultu quo ſolo vterqʒ toꝛes pꝛecones duces iudices ⁊ magiſtra (oAllud
occurrilur nõ reſtant de vita humana ni- tus et alia hmoi. Amp̃.ſicut veſtimen⸗ exemme
ſi deo cõtumelia et hominibus mo:s ⁊ p ta adueſtitiones et oꝛnamenta ado:nali⸗ Plindit
Aitio eterna Redeamus ad id in quo era ones et munimenta admunitiones ſic ſa Wisgem
Zuus et dicamus quia ſacratio ſeu ſanctiſi cramẽta ad ſacrationes. et generalit᷑ ome und
catio ingreſſus ẽ in templũ ſeu in ciuitatẽ id qð nõ ſine alicuius adhibitioe ſiue ap Aenn
et in coꝛpus qð diximus ⁊ niſi deſignatio plicatiõe pfici habet aliqua actio ad ipaʒ hemſane
ne viſibili fierẽt perirent vtilitates quaitu actionẽ ſiii ſe habet. Quẽadmodũ ergoa finvoen
oꝛ quas ſupꝛa nominauimus. Gignũ aut cuicũqʒ et qñcunq; et vbicũqʒ neceſſaria liibtſip
* viſibile quo maxime ſpnñalia ⁊ inuiſibilia eſt veſtitio illi et tuc ibi neceſariũ ẽ veſti⸗ 6elazr
oſtenduntur comunitati hominũ. Illud mentũ ſic cuicunqʒ qñcunqʒ et vbicunqʒ li giis
Eg maximã ſimilitudinẽ habet cũ illis ꝗᷓ neceſſaria ẽ ſacramẽto et ſacramẽtũ nõ a pume
ſimilitudo etiã vſqʒ ad cõmunionẽ nomi ſili et a ꝓpoꝛtioõe tantũ. Sed ex illa radice pitu
nu interdum venit ſicut lux viſibilis cũ lu- quã diximꝰ q ẽ ꝓpoſitio ꝑ ſe nota ⁊ radi lis,
ce ſapiencie ppter quã ſintilitudinẽ etiam e ꝑ ſeipam ſtans et ſixa.Eur aunt ſacramẽta emnonee
nomen lucis cõmunicat. Sicut et caloꝛ ex/ aui ſigna viſibilia ſũt adiũcta auſ illa ha⸗ nt
tenioꝛ ignis ⁊ ardoꝛ ad amoꝛẽ ſe habẽt iu abere debeãt vt iã diximus verũtamẽè ſacra V
xta hunc modũ ablutio vnctio et aflatio menta ſigna viſibilia diximus intra ꝓpꝛi iignn
ſeu aſpiratio extenoꝛ atʒ viſmilis ad ablu etatẽ locutionis itavt viſibilia intelligant innd dl
tionẽ interioꝛé 2 aſpirationẽ ſpirituale,? quemadmodũ monachus niger ⁊ albus bsennn
„ in uiſibiles ſe habere manifeſt eſt. Qua plerũqʒ. Interdũ emipᷣm ſacramentũ viſ̃ zimun
re ſanctiſicatõibus interms ac ſpalibus bile ẽ ſicut ia foꝛma ſacratiſſime euchari innd
eerios qdhiberi ſigna vel imilitu⸗ ſtie viſibilis ẽ neꝗ; oꝛdo neqꝗ; matrimoni ani

wint
usnhi
Uhnimn
Whze
mnindie
1nezake
nöfnanee
seoe
Gns nagſn
Gnod
ſnbaotse
1Nbänne
ors deis
Bhninnn
iimamin
nosolriie
dena ine
ſcrornin
winanſelit⸗
uin
ſurrenen
io docſeck
tcanigensl
ncnutu
in

Orindndh
ſieig in

Ghetini
jnne M,
lonii
ſep
onm/,
w in

um neq; baptiſmꝰ inſeipᷣis viſibiles ſunt

⁊ ꝓpter hoc caute intelligẽdũ eſt ꝙ ſacra
mentũ dici cõſueuit viſibilis foꝛma vel vi
ſibile ſignu. Ampᷣ. q non melius eru
diri potueramꝰ ad ignota quaʒ ꝓ nobis
notiſſima et vſitatiſſima.Ad cognoſcẽda
ergo ſpũalia lauacra ⁊ lauatõnes ſpũa⸗

lia vngenta ⁊ vnctiones ſpũalia illumia

menta ⁊ iluminatiões ſpualia indumen
ta ⁊ induiſoes ⁊ cetera hmõi non meliꝰ
erudiri poteramꝰ qᷓ; ꝑ uiſibiles hoꝝ ſimi⸗

litudies ⁊ deſignan ões. Res aũt ſuis dę
ſignatiõibusↄiũgi conſu euerũt in donii

immobilin ⁊ donatiõibꝰ in honoꝛibꝰ et
honoꝛatiõibus in magiſterüs ⁊ magrifi⸗

cationibꝰ vt ita loquamur. Simul em̃ cõ

ſueuert dacio anuli ⁊ rei per anulũ ſigna
te dacio coꝛone ⁊ regis dacio magiſterii
⁊ libꝛi dacio pꝛebende libꝛiq; ⁊ panis da

cio clauis ⁊ heſauriʒare et adhũc modũ

de alijs. Lonueniẽs eſt ergo vt cũ vnctio⸗
ne viſibili inuiſibilis ⁊ ita ð alis. Am
plius qꝛ ſanctificatio opus immediatũ ẽ
diuine omnipotẽcie ⁊ virtut neglecta au

tem et inhonoꝛata diuinitatis / merito a

uertitur ne aſſit negligẽtibus et nõ hono
rantibus ſimiliter ingratis et non cogno⸗
ſcẽtibus ſic et pꝛeſto eſt et adeſſe inuocan
tibus hono ꝛantibus atqʒ adoꝛantibꝰ et

gracias agentibus Negligit autẽ et omni
no non honoꝛat qui nec inuocat maxime

ad illud quod ſolius ip̃ᷣius opus ẽ clemẽ⸗
cie ac magnificencie ipius donũ.Qnia er
go ſanctificatõ eſt opus ſolius diuinevir

tulis ac miſericoꝛdie ad illud maxime in⸗

uocanda eſiine non inuocata merito de
dignetur adeſſe.anifeſtũ ẽ ergo ad om

nem ſanctificationẽ que miniſterio hoĩm

ſfit inuocãda eẽ diuina virturẽatʒ clemen
tiã.Et ſi tpalia eti iſta nõ rogatus tã mul
tis ⁊ taʒ multociẽs largit᷑.Et his qui non

ſolũ gras non aguntſſed inde armant᷑ in
eiꝰ ↄtumeliã deſtruẽtes. Lꝛimi inſemet⸗
ißis virtutẽ honeſtatẽ atʒ decoꝛẽ. Deinde

in alijs ꝓ viribꝰ impugnaãtes dei cultum
⁊ honoꝛificẽtiã/quanto magſ amatoꝛibꝰ
ac ſeruitoꝛibus ſuis inuocatꝰ atʒ rogatuſ
ſpũalia dona pᷣſtabit qᷓ oino ſunt ad ho⸗
noꝛẽ ⁊ gloꝛiã eius ꝑcipietibus aũt ad ſalu
tem ⁊ viti. Amplius. Manifeſtũ ẽ ſo
los ciues huius ciuitatis ſanctificate quã
dirimꝰ deo eẽ placitos ſeu acceptos. So
li emm iſte gloꝛie ipᷣius inſeruiũt ⁊ iuxta
beneplacitũ eiꝰ omnia facere ſoli ſiudẽt

atq; conant᷑. Soli ergo digni ſunt vt pꝛe
cibus et inuocanõis eoꝛum aſſit/exaudi⸗
toꝛ deus.Ceteri aũt hominũ non vt veri
homines vinũt imo pene tota vita eoꝛuũ
aut dei ↄtumelia ẽ/aut alioꝛum hominũ
iniuria aut dehoneſtatio ſeu inꝗqnatio ꝓ
pꝛia Amplius. vota ⁊ deſideria hmõi

hominũ pꝛeceſq; ⁊ petitiões raro vel nũ

q́ᷓ; ſunt de hijs que deo et beneplacita ſũt
ſibiq; ⁊ alijs ſalubꝛiai Cum ergo nec ipſ
digni ſint exaudirimnec ea q̃ petunt digna
lerilmanifeſtu eſt pꝛecibus eoꝛum ⁊ votſ
deum ad eſſe non debere. Neceiſe eſt er⸗
go hanc ſolã deo eſſe dilectã cinilatem ei⸗
uſq; votis ⁊ pꝛecibus ſempꝑ ad eſſe diuiuã
virtutem atʒ clemencis.Et quia vota eius
⁊ pꝛeces poſt dei gloꝛiã ⁊ honoꝛificentiaʒ
maxime ſunt ipᷣa ſanctificate vel obtinen
dã eam non habentibꝰ/ aut conuanda
⁊ augendãa iam illaã habentib neceſſe eſt
pꝛecibus ⁊ inuocatiõibꝰ huius ciuitatis
eos ſanctificari pꝛo quibus ea fundẽtniſi
rebellione ⁊ ꝑtinacia malicie ſue aut de⸗
ſido ia ⁊ negligẽtia ſua hoc ipᷣi impedierĩt
Pꝛeces aut ⁊ inuocatiões ipᷣius diximus
ſiue quas ipᷣa totas ꝑ ſemetipᷣam facitſi⸗
ue que ex parte eius ⁊ noĩe fint.
OQOoſtq; aũt iam declarauimꝰ ci⸗
) uitatem hmõi debere eẽ que me
rito ⁊ deo dilecta ſanclificata di

Rtenda ẽn dedimꝰ? caulſas in hoc videlicet

dei gloꝛia ſiue honoꝛificẽtia hoĩm pfecti
onẽ qua impoſſibile eſtvniuerſaliter eos
pᷣuari/e qꝛ nõ decet dinine ſapĩe ꝓuiden⸗
tiam negligereaut ptinere maxima ⁊ no
biliſſima ta ſtudioſe curare minimalatʒ
viliſſima atʒ nulla ex pꝑte illis ↄpandaEt
qꝛ non ẽ poſſibile naturã cuiuſcũq; gene⸗
neris in ſua materialitate ⁊ potẽecialitate
remaere vniuerſalrita vt ex nulla ꝑte ſui
pficiat. Qð vtiq; eẽt in genere huano ſi
iſta pfectio nõ inueniret᷑ in eo. Adięcimꝰ
⁊ qꝛ regnũ eius ꝓ magna ⁊ nobili ſua ꝑ⸗
te detrũcatũ eẽtſac mutilatũ ſi iſta ciuitas
ab eo deeẽt. Deinde q; genus bumanũ
magis in ſui ↄtumeliã ⁊ in ꝓpꝛium interꝛ
tum creaſſet vniuerſaliſi iſtã pfectionẽ ei
non appoſuiſſet. oghectj nta confuſio
res humanas ſequere t etiã inſinuauimꝰ
Diximus ei aꝛ per ſe debitum ẽ vt ei qꝛ
deus eſtſit kemplum. ⁊ quia rex eſt regnũ
⁊ quia domind domus eſt ⁊ qꝛ in tem⸗
plo eius debet eſſe cultus eius/⁊ ſacerdo
cium.⁊ alia cultus eiuſdẽ debei eſſe ißi
Aüi

De ſacramento in generali
o us et magiſtratus/et iudices et pꝛecones ⁊ v niliitas ſacratiõisſtabilite ante ſũt de hin
varuq; diuicianſpũalium diſpenſatoꝛes ſignatiões vtilitatibus ⁊ rationibꝰquas in
5 inſtar ciuitatis foꝛinſice in ſuis foꝛinſecMis iam diximuꝰ. Stabilita etia eſt ↄiunctio Oul
id eſt tꝑalibꝰ bene diſpoſite.Et iuta hoc deſignationu in hus que ia diximꝰ. Sta lie
conſequens eſt vt in hac ipᷣa domo ſit fa⸗ bilita ergo ẽ tota rõ ſacrimenti in eo ꝙ ſa oyl
milia oꝛdinatafe varia famulãtiuʒ officia crimentũ O ſiquis dixerit qꝛ hmõi ciuita ſsel
. ita vj ibi ſint ⁊ panifices ⁊ pincerne ⁊ da⸗/em impoſſibile eſt eſſe ſcõam naturaʒ pꝑ Vllyj
piferi hmõi ceterilfecimꝰ ec inſinuationẽ modum affectiõis verum dicit quia reue o
0 de exercitu de bellico apꝑatu ipius. Oñ⸗ra impoſſibile ẽ naturã humgna hanp dum
* dimus etiaʒ qꝛ acquiſitio ciuitatis huius fectionẽ attingere humano affectu. nihil
ciuitatis acquiſitio e perfecte iuſticie ſub em poteſt naturaliter vltra ſe ſeu ſupꝛa ſe ayu
limis ac pᷣdare vrbanitatis moꝛumq; no pfectio aũt iſta ſupꝛa natura ⁊ vltra natu ni
bilium quibus ſub deo rege ⁊ rectoꝛe mi ram eſt ſuꝑ eam deſurſum deſcendẽs a ſose
litatur eiq; viuitur/c ꝙ in adeptõe ciuita pᷣmo fonte vniuerſaliq; bonoꝝ. Quaruʒ pan
tis neceſſario deponit᷑ omnis moꝛum ru magis naturale ẽ omnibꝰ hoibus hocẽ? Np
ſticitas ⁊ vicioꝛum impoſitio.Diximꝰ eti⸗ nature eoꝝ magis ↄgruẽsvt ipᷣm fontem woln⸗
am a: in ingreſſu tẽpli iſtius induit᷑ ſancti bonoꝝ in pᷣmis ⁊ maxie diligatpſequent᷑ posſol
tas deponitur omnis ꝓphanatio /ſt oẽ aũt alia ꝓpter ipᷣmcũ manifeſtũ ſit vnũ 2 ſiönn
qð a famulatu ⁊ a familiaritate deinos quodq; diligendoꝝ ad ida ꝓpt id diligẽ ofil
vel auertii/vel elongat/ quia in ingreſſu dum eq ad qð ⁊ ꝓpter qð ipᷣm eſt. Om̃ia wpoe⸗
huius domusſta dei famulatusquam ei aut ad ipᷣm ſunt/⁊ ꝓpter ip̃ᷣm hoc eſt ad WWt
us familiaritas ſiue domeſticitas ſuſcipi Sloꝛia ⁊ ꝓpt᷑ gloꝛia ipius Oubiũ eẽ nõ dʒ liade
tur ⁊ in ingreſſu iſtius exercitus vires ⁊ ar oia alia diligẽda eẽ hominibꝰ ad ipᷣm et gugnuc
ma contra hoſtes ſpirituales ⁊ vicia dan. ꝓpter ipſum/⁊ ꝓpter hoc in pᷣmis ſeipſos leoib
tur ingrediẽtibusAdiecimꝰ etiã quia hꝰ ⁊ ſua omnia ↄſequẽter conuertere debẽt Ginuns
templi cõſecra toꝛ edificatoꝛ huius ciui- in eius obſequiũ ⁊ honoꝛẽ. Quanta aut s.O
tatis ꝗqggrggatoꝛ adunatoꝛ eſt ſolus de/ veniuolẽtia ſeipſos adinuicẽ adiuuare⁊ bellän
us ſic huiꝰ aggregatoꝛ ⁊ pᷣparatoꝛ et dux qamplexari debeãttria in dicat euidẽter pᷣ⸗ (omed
eſt ipſe ſolug adięcimꝰetiam qꝛ adunatõVmũ indigẽtia qua ſe naturali mutuo ĩdi⸗ lad
Z afſociatio holm in ↄmũitate ipoꝝnon gęẽt.Potetiſſimꝰ em̃ ac ditiſſimꝰ inter ho üibe
p̃h fieri niſi in ↄmũione viſibili? ꝓpt᷑ hoc mine extremo artifice ac viliſſiino obzuus derep
ↄmuionẽ viſibliũ ſignoꝝnadunãdos eos hyʒ ſcʒ fabricatoꝛe acuũ /a ceſoꝛe fuſoꝝ.Et aut
eſſe intrantes in ciuitatẽ iſta. Impoſſibile generalr nullu eſt repire qui multis opi⸗ min
eßem̃ q;diu oᷣnegtaus eſt nob aſpectus bus et oꝑibꝰ alioꝝ non egeat et ideo nõ oin
⏑ muiſibiliũ noſtroꝝ id ẽ interioꝝnos adu minꝰ pauꝑes diuitibꝰ nõ indigere/quaʒ S
4 nan in ſocietatẽ quãctiq; itavt ex nobis fi ecõuerſo/dubitare nõ po teſt niſi cecutiẽs Dus
at vel exercitꝰ vel familia vł ciuilitas vna mẽte ſiue cecus. Scoõm vero ẽ innata no⸗
vel ecc lia vna niſi comunione aliq velſi⸗ bis ſemĩa bonaꝝn affectionũ vniꝰ cuiuſq; ne
gno viſibili vbi etiã exẽpla poſuimꝰde la in alios. Hee ſunt amoꝛ alieni boni⁊ cõ le
pidibꝰ diſperſis ⁊ ð fratribꝰ fraternitatẽ paſſio alieni maligaudiu de alieno bo⸗ iieli
ſuam ignoꝛatibꝰ. Dedimꝰ etiã cauſas et noet affectiões ſemina vocamꝰ.ↄpaſſio 1co
„ tilitates qttuoꝛ ſignoꝝ viſibiliũ ⁊ dixiuſ nes ꝑfectioes que eſt in ciuitate qua dixi⸗ irn
gꝛ illa ↄueniẽtioꝛa ſt᷑ nr̃e eruditiõi in ꝑpe mus. In vitis em̃ ꝑfectis ad illũ animuʒ on
iſto/que maioꝛẽ habẽt ſiłitudinẽ cũ inuiſi puenitvt cõpaſſio ipᷣam moꝛtis paſſionẽ ſen
bilibꝰſeu ſpũalibus ad quoꝝ cognitionẽ ſupetſſic qñq; ex ↄpaſſione alioꝛũ etiã in rni
ↄmũitas hoĩm non niſi per viſibilia pöot moꝛtem ſe tradũut vt alus pcatur. Semĩia pi
* co tingere in ſtatu vite pnñtis: Et diximus qt ſunt iſte affectões/ ꝓut in nata ſunt no lta
qꝛ vſitatis ⁊ certis apud nos nobiſq; no⸗ bis velut arboꝛes nobiliũ fructuuz hoc ẽ
tiſſimis ſiłitudinibus maxie erudiedi ſu-⸗ ſublimiũ oꝑuʒ ueraces cñ ad ſummũ ſue
mus/eo ꝙ permaximę notas d ignotoꝝ vpfectiõis educte fnerint diuie gre largita he
Zor cia maxime ↄueniẽtiuſ puenit Et qꝛ te. Terciũ ipſa eẽncialis ſocietas qᷓ in ſpẽ ni
jinte ntio ſacramentoꝝ duo cõtinet videl, vnũ ſunt. Si em̃ ſodetas mẽbꝛoꝝ atʒ co⸗ K
acr atonẽ/ deſignationẽ ita vt ſacramę pago ꝗ ill affoꝛis ẽ ſt ab accidẽte ea adoĩ ſn
u m ſacratiua deſignatio ſit aut deſigna uicẽ ſic aſtrĩgitvt tãta ſibi ꝓmptitudĩe ſub M m
tiua ſacratio/ per ſe aut nota ſit necemſitas uniãat ſeſe inuicẽ defendat alteꝝ ꝓ alteto

— *

ng
Bice,
nolne,

eſon H

bunenit
beuie
unien
Wundnt
niginir
mwönek
Wöntbeec
s Dücii
nind'kizt

OEne

ainnii r
Xdiäiin
irchrit
ie unn
onc
wiltnin
Wini,

N

Moni n

Weloini.

cii n
näunad
satii,
nnrusn
orumnn
NX
unun

——= E
S =

S
=

„

=

1

=
—

—
S
= =

piculo clipeũ opponat/vt ꝓ ocko manus tio oĩs iiuſticia oĩs moꝛs vitioꝝ et petõg o

cũ inter ea tata ſit natura diuerſitas/⁊ etiã
contrarietas/quanto foꝛtius ipſa eſſen⸗
cialis hoĩm ſocietas/qua diximus vincet
contrarietatẽ ac diuerſitatẽ que illis affo⸗
ris eſt/⁊ ab aceidẽtibꝰ/⁊ aſtringet eos atʒ
colligahit beniuolẽtia completalin ediki⸗

cationẽ pᷣclari ac nobiliſſimi H

Diximꝰ cigitatẽcui coꝛpoꝛi ꝓpter nobilita

.

pꝑticeps ergo efficiũt᷑ ſctitatis tẽpli huiꝰp⸗
ticipes luſticie et libᷣtatis ciuitatè iſ li2/ ptici
pes vite copis hꝰ efficiat᷑ ingrediẽtes/ſic x
ticipes faliaritatis et falatꝰ dei priſfami⸗
lias ꝗ introducù ſidomũ iſta ꝑticipes/ar
mature ⁊ tociꝰ bellici appatꝰ ꝗ aſſumũt᷑
e hec vt ſit ð exercitu iſto. Si ꝗs ant di
erit ꝗd erit ſi foꝛte deꝰꝑ ſemetipᷣʒʒ ſua beni

tem et excellenciam ſus nonaliud decʒ eẽ gnitate alicui infnderit oĩia dona gracia⸗
—

caput qua deũnon aliũ ſpiritũ viuifican
tem ipᷣm hac vita qua diximꝰ⁊ in tres ra
mos extẽdimꝰqua ſpm̃ dei hec ẽ vita/qua
vocamus gracielvita nature ſupꝛa omnẽ
comꝑationẽ pꝛeſtantioꝛhuiꝰvite donũ ſi
non largitoꝛ bonoꝝ iſti coꝛpoꝛi daret coꝛ⸗
pus ſibi congruũ ab ipᷣo non ꝓcederel⁊
ſeipᷣm maioꝛi gloꝛie ſue ꝑte ðfraudared⁊
officiũ largitatis pꝛout ſibi congruit non
implerelmaioꝛis nanqʒ gloꝛie eſt deo in
tanta infirmitate in tanta rebellione viti
oꝛũ et demonũ in tanta cõtradictõeet re
pugnacia hominũ vita ſanctal iuſta an
geloꝛũ hic em̃ et victoria eſtet admiratio
virtutis ſue ꝓpter ſue beneficẽti largita⸗

tis. Quid em̃ victoꝛie poteſt eẽ vbi nullũ ,

bellũnulla omnino repugnatia/ Et ſicut
comedere et bibere guſtu ſuauiſſima ni⸗
hil admiratuõis hʒ in ſanis et ſanũ pala⸗
tũ habẽtibꝰ. Sic multo incõꝑabilłr come
dere panẽ vite omne delectamẽtũ/⁊ oẽm
ſuauitatẽ ſapoꝛis in ſe hñteʒſ bibere toꝛ
rentẽ ineſtimabilis ⁊ incogitabił volupta
tis omino nihil hʒ ꝓtuoſe ammiratiõis.
Mirabilia aũt huiꝰduitat nos cauſa bꝛe
an traſimꝰ/ aſt ſupꝛa dixim? tolã
CR

ltam ciniũ ciuitatis huiꝰ dei honoꝛificẽ⸗
iam eẽſiue obſequiũ totum /ꝓpꝛie ↄgru⸗
entie oſficiũſtotũ alioꝝ hoĩm ſubſidiuita
intelligi volumꝰ vt iſta tria in ea pᷣualeat
⁊ pᷣdominẽtur foꝛtaſſis em̃ non contingit
in vita iſta omnẽ cogitatõnẽ omnẽ affecti
onẽ omnẽ locutionè et oꝑacõnẽ in tribꝰ
iſtis expendiquãq;diuine omnipotencie

Et e ingreſſu ciuitatisiſtiꝰ oẽ quod eius
ciuilita ti contrariũ eſt deponit᷑ et omn
quod ſoꝛas eijciaut foris vᷣtinere poteſt
exuituret libertas eiuſdẽ ciuitatis ſuſcipi
tur. Hoc aũt eſt plena iuſtificatõ/manife
ſtum eſt quia introductio in iſtam ciuita
tẽ plena iuſtificatio ẽet introductio eſt in
iſtud tẽplũ plenaſanctificatõ/ſiue ſacrato
⁊ introductio in iſið coꝛpꝰplena vificatio/
ab ingrediẽtibꝰ ergo deſcedat oĩs execra

ocm modũ. Pꝛimũ ꝗ:

rum iſtarũ in quibꝰ conſiſtit iſta ciuilitas
pꝛeclara et hoc nullo hominẽ adhibente
foris aliquid miniſteriſ nunquid iſte nõ
viuit de ſpiritu coꝛpoꝛis huius vt alia mẽ

bꝛa. Eſt ergo de coꝛpoꝛe eodem modo et
domeſticis dei ⁊ ciuitatis iſtiꝰ ciuisæ ho

vtiq; verũ eſtlicet non habeat᷑ aut repu⸗
tetur ciuis. Dicimꝰ em̃ de illo quia ſi ſeu
vel credit ciuitatẽ iſtam eſſee non ꝓphibe
atur impoſſibilitate aliqua/ aggregare ſe/

ciuitati iſti expꝛeſſa ꝓjeſſlione ei euidenitu

ſuſceptione legis ⁊ iudicioꝛũ ciuitatis ipi
us ſe agregabit eidẽ/omnis generis em̃
homines ſiutudo moꝛũ ſociat et adunat
Gacamocei Eeniiuce naretrau nlid aia
ia. Qe ſi neg 3 rit aut ↄtẽpſerit videlicet

ſe aggregare alqʒ adunare huic ſance ſo⸗

ciętatij? manifeſtũ eſt illum iam non pti⸗
nere ad illam. Si em̃ ꝑtineret ad ipᷣaʒ nõ
ꝑtieret ad ipᷣaʒ exſilłlitudie cũ ptinẽtia ad ii
la ũ ſi niſi ſibuudo ↄfoꝛmitas in ſcutate
iuſticia ſi cetera moꝛũ laudabiliũ hone
ſtate. Similitudo autem ⁊? confoꝛmitas
moꝛũjneceſſario ꝓhibet ipᷣm aſe gregati
one a ſuis ſimilibus. Pꝛeterea ſi nec vult
iſte haberi nec reputari vt ciuis ciuitatis
iſtius aut hoc ẽ ex ſuperhia aut indignati
one per que iam foꝛis eſt ⁊ pꝛohibet om
mino eſſe ciuis aut ex metu aliquo alio ⁊
ipſe metus ⁊ ſimiliter ipſum eẽ ciuem nõ
patitur. Jam em̃ coꝛde negauit donum ꝗ
metuit haberi velvideri vel ꝓfiteri vel cõ
fiteri non audet cultũ eius/quẽ ſola ciui⸗
tas iſta eidẽ exhibʒ vel impendit. Si quis

hoc facere nec impoſſibile nec difficile 3 ür dixenit quid pdeſt videri vł haberi ci

multũ per
lu. † oc eſt deo ad glo
riam ſcʒ inter dei hoſtes inter cultus eius
ac religiõis eius ꝑſecu:oꝛes deũ ↄfiteri et
illa ꝓfiterig Sco ẽ ei ſpẽalis⁊ expᷣſſa ami
cicia ⁊ bonoꝝ ↄmũuicatio ab illisqᷓ hec vł
nouerint vel crediderintnon em̃ ↄmũica
bunt bona que ſolis amicis commũica⸗
doſunt:nec exhibebitur amicitia que ſo⸗
lis amicis exhibenda eſtjei qui ne. ſcitur
v

uem ciuitatis illius.

aras,

Se

nec creditur amicus eẽ. Quẽadmodũ ad

onẽ nullatenꝰ ad mities eũſquem nec ſci

ſacramento in generali

ationes metalloꝛũ vindictas eſſe aut per

n neutrũ poſſunt qui ſic vemuũt Dicẽdoꝛ

cõ munionẽ hereditatis tueſvel en ſeneunipoefe Si quis auteʒ dixerit q

ueris nec credider frẽm tuum eẽ̃. Uide
ergo quantũ cedet deo ad gloꝛia quantu
hominibꝰ ad concilian dũſinter eos factã
amiciciãſad cõmunicãdam inuicẽ mntuã
beneficentiahaberi manifeſte ciuẽ ciuita
tis iſtius/ aꝑte ꝓfiteri ſancta ciuilitatem

Quantuũ aũt omnesqui foꝛis ſunt inimici

ſunt ciuitatis iſtius vtpote amicivel ſerui
potius vicioꝝ.Et hec ſiquidẽ ſi adulti ſũt
oniq; et mali capaces et eo ipſo inimici

dei quo cultũ ⁊ religionẽ ipᷣius in ſemet⸗

ipſis deſtruunt/⁊ eo ipᷣo neceſſario illũ in
alijs perſecũtur. Manifeſtũ ẽ eos qui in
ciuitatẽ iſtam ⁊ ad eius ciuilitatẽ aſſumũ
tur/quaſi ab hoſtibꝰ ad pacem⁊ amicici
am dei redireideoqʒ eos expᷣſſe ab hoſti⸗
bus recedere atq; cum deo ⁊ eius ciuita⸗
te pactum inire/feduſqʒ ⁊ amiciciã firma⸗
re verba iſta. Abrenuncias ſathane ⁊ oĩ⸗
bus pompis eius/quid aliud ſonat qᷓ; re⸗
cedis ne ab hoſtibus deifſt omnibus acti

onibus eorũ openbus quibus ipſum im

pugnat.Deinde cũ interrogat᷑ ois chriſti
anus eſſe. quid aliud ei dicitur niſi vis
ſubüre ⁊ tenere legemſ⁊ ſeruare moꝛes ci
uitatis iſtius que xp̃ᷣianitas vocat᷑.Que

omnia cũ ꝓmiſerit ? ſirmauerit. Quid re

ſtat niſi admitiatur ad dei pacem ⁊ ami⸗
ciciam ⁊ ad ciuilitatem iſtꝗ n obilem ⁊ cõ
ſoꝛcium ſanctoꝝ. Ei aũt qui ad pacem et
amiciciã vere recipitnihil eidẽ nec vindi⸗
cte aꝑte recipiẽtis reſeruat᷑ plenam ergo
remiſſionẽ conſequitur. Amplius ſi il

le totaliter recedit a culpa ita vt nihil eiuſ

dem retineat vel reßuenneceſſe eſt iuſtum
iudicem deũ totaliter recedere ab eiꝰ pe⸗
na nihil eiuſdẽ eidẽ ĩpoſten reuare hHhic
aũt intelligimus pena vt penam et vindi
ctam q; impoſſibile ẽ deum amico iaʒ fa
cto recogitare. Aliud em̃ eſt dicere q pa⸗
ter flagellat filium aliud eſt dicere percuti
inimicũ. Scimꝰ em̃ amicos dei ab aman
tiſſimo ac miſericoꝛdiſſimo pre ðᷣo mala
iſta penalia reciꝑe et hienon vt pena ſeu
vindicta iracũdieſed magis vt conꝛectõeſ

e recedere a vicis/⁊ demonibuscũ non
recedant/⁊ ſe velle inire fedus ⁊ amicitiã
cũ deo ⁊ ciuitate eius cũ adhuc coꝛde ini⸗
mici perſeuerent.Dicimus plane q iſti a
ſancta ciuitate longius ſe faciũt qua eẽnt
ante/pꝛiſtine em̃ elongatiõi quę non erat
niſi peccata ⁊ vicia eoꝛumſaddunt elõga
tionẽ aliam videlicet ſimulatiõʒ ⁊ mẽda⸗
tium. Quãaãto em̃ amplius peccat tanto lõ
gius ab ea fiunt ſt hoc ẽ quia qᷓnto magii
peccatoꝛes tanto eidẽ diſſimilioꝛes. Ipa
aũt diſſimilitudo moꝛuʒ ipſa eſt elõgatio
ab ipᷣa ciuitate/Et qꝛ ciues ciuitatis iſtiui
non ſolũ ſerui dei ſuniſed etia fili gracie
⁊ adoptiõis iure et merito expectates re⸗
gni celeſtis hereditatem cuius immobi⸗
liſſimã poſſeſſionem poſt hãc vitam ppe⸗
tuo habeat.Manifeſtũ eſt quia iſta recõ⸗

ciliatio quam diximꝰ ad deum ⁊ ciuitat

ſuam venientiũ nihil aliud eſt quã ſuſce⸗
ptio eoꝛum in filios amicos famulos et
domeſticos. Waniteſtu eſt ergo nihil ire

aut danationis eiſdeʒ efſſe. Amplius

ſiquid irę reſeruat vel odii eſſet dimidia
ta pax ⁊ amicicia pᷣterea ꝓdicioſe ⁊ frau⸗
dule nter ageretur cum eis vtraq; repen⸗
derek. Amplius nec inter hoies repit
iſta varietas /e 6 inueniret/deteſtabilis eſ
ſL(Ü atq; damnabilis vt amicus integerad
amiciciã dimidia reconciiiet/quanto er⸗
go foꝛcius diuine bonitatis pfectionẽ nõ
decebit iſta dimidiatio. Amp.ipſa foꝛ
ma qua veniũt ſiqniſi qui credut ſe lõge
a deo fuiſſe que elõgatio vt diximꝰ nõ eſt
niſi ipſa diſſiłitudo/qᷓ vel eſt ipſe peccata
vel ex peccatis. De regione illa diſſimili⸗
tudinis non veniunt niſi qui illã deſerũt
nec deo reconciliaturn iſi quibus indul⸗
get niſi reconciliantur niſi quibus indul⸗
get. Non enim indulget niſi recognoſcẽ⸗

tibus/⁊ veniã petentibus. Non petit aũt

veniam niſi q ui ſe deliquiſie cognoſcit.
Qualiter autẽ obtinebit qui eam petere

negligit aut dedignatur. Uenientibꝰ er⸗
o iſta duo neceſſaria ſunt videlicet reco

⁊ medicamẽta ſtulticie et adiumẽta virtul Ignitio eccatoꝝ ⁊ venie poſtulatio qꝛ nec

tis vt male actõnes ſiue fabꝛiq tiones et
nũſiones ſiue ablutõnes et candidatiões
Hec aũt niſi delirus/atʒ inſani capitis vn
qᷓ; dicet perſecutiões ſeu vindictas.Quis

enim dicet fabꝛicatiões vaſoꝛum ⁊ malle

„ „

illa deſerit gs inquibus ſe non cognoſcit
peccaſſe ſibinec illa ignoſci poſtulat⁊ iſta
ec exteriꝰſibiviſibilr ſen ſenſibilr nccaria ẽ
non enim admitterentur a ciuibus in ci⸗
uitatem iſtam introducentibus, niſi qui

—ʒ

esef
lepacej
evvelle
ſrniſin
ſabilin
puuset
fecognit
peſiate
hoſtiüſ
niſole
nepopul
intenen⸗
Unl Wi
ganenoe
annun
ſncaen
Eencn
didigtt
gitiuin
untnnc
ftitet
urelſ
Poltarcn
Uuerials
hoisinuo
unicöfn
isengd
Aulaeſinn
ofonbn⸗
Neñſo
fenlenia
duspuled
gugee
Kce
lfrn
ſüstan
legzeoin
eugeni
inisin
nipiso
ſoiboer
linno⸗
ſolaudit
ninis ſi
ſbus ol

ſ
ti
4 ſ
Ueſtarp
ün
Migiß

frnn

tl

aruete
kennd
Khagen
Moige
sein
imine

ſen 4
Mdu S

46.

aeens⸗
waisinne
wibichiung
chagiaiie⸗
1adeun tu
udcht giin
mos
nickant
eſe. M
oicſenne
u addet
nmesmign
ainen Muin
nieiderkn
tamimsnegsl
Nrdiei a
b. Mi
ri genie⸗
o
leſtpetn/
gone u
niſcei
niictsnn
niignuin,

, N
nin

bit MN
ini Mnd

4)6

ciues effici vellẽtc cum deo ⁊ eius ciuita⸗

tepaceʒ eos facere velle atq; ab inimicis
ei ꝰ velle recedere in eis apparueritet boc
firmiſſima ꝓmiſſiõe declaratu eſt ergo ?
ſtabilitũ ꝙ venientibꝰ ad deũ ⁊ eius po⸗
pulus effici volẽtibꝰ neceſſaria ẽ extenioꝛ
recognitio peccatoꝝnõ ſolũ interioꝛ/c ex
pꝛeſſia noĩe poſtulatio/exterioꝛq; negatio
hoſtiũ ſiuę receſſio ab ipis. Nec non pꝛo
miſſio ſed ꝓfeſſio legis ⁊ moꝝ ciuitatis ſi
ue populi ipius quibꝰ ſi ſubſtatie veritas

interiꝰ vere intrat. Alioꝗn lõgius ſe faci⸗

unt.Manifeltu eſt etia ex his ꝙ pꝛimo ſa

cramento efficit᷑ ingreſſus pꝛimusſe ꝙ eo

patratur plena ſanctitas tepli dei⁊ plena
luſticia ciuitatis ipius ⁊c. que noĩauimꝰ
Et qm̃ qui veniũt nec dũ intus ſuntnon⸗
dũ digni luntvt qð petunt obuineat/x di⸗
gnũ ⁊ iuſtũ ẽ vt in hoc a toto dei pplo ad
lunent vtiq; ꝙ oꝛõnibꝰſuis obtinere nõ
ſufficiũt eiſdẽ amicoꝝ dei oꝛõnibꝰ impe
treturvel ſi foꝛte ꝑ dei gram añqᷓ; intrẽt vi
ſibiliter ciuitatẽ iſtam veniã delictoꝝ obti
nueritalia dona ſpũalia oꝛõnibꝰ / diuini

noĩs inuocatiõibꝰſuꝑ ipos factis auamẽę
tant/cõpſᷣuatio ipoꝝ eiſdẽ obtineat᷑. Mo⸗

dis ergo oĩbus nece eſt vt qui admittut

aut aſſumũtur ad ſanctoꝝ ↄſoꝛciũvt cum

— „. .

oronibus⁊ diuini noĩs inuocatiõibꝰfiat.
Dꝛ em̃ ſolus deus ẽ ꝗ introducit in buiꝰ

ↄſoꝛciũ. Solus ſpũs eſt qui vita gre ins

venit extẽdit.Solus dona ſua ↄmuicat ꝗ
bus vult decẽs ẽ vt glificet ex tã mirabili

oꝑpeſ gre aganf eidẽ ex ta pᷣcioſo dono/2

vt ab eo poſtulet᷑ im̃ beneficiũ quãtũ eſt

iuſtificatio pctõꝛis vt apꝑeat qntũ amicſ
ſuis faneatj quantũ poſſint apõ ipᷣm pᷣ⸗
ces eoꝛũ vt ex hoc ad eiꝰ amicitiã inimici
eius etiã ꝓuocẽturiqᷓ ola oꝛõnibꝰ⁊ ſui no
minis inuocatiõibꝰ fiũt manifeſte/⁊ hoc
in ipᷣis oꝛõibꝰ ſctis ⁊ diuini noĩs inuoca⸗
tõibꝰ expᷣſſe ↄtinet᷑. Non em̃⁊ rite oꝛatur
aut inuocat᷑ clemẽtiſſimꝰ deus niſi pᷣmiſ⸗
ſis laudibꝰ ⁊ graciaꝝ actiõibusvt ſaltẽ in
mixtis ſiue annexis oꝛõnibus inuocatio⸗
nibus ꝙ beneficis iam ſuſceptis
S Tqm̃ plene ac pfecte pacificatt ac

acfamt

⁊in amicos dei atq; domeſticos
liares aſſüptiga tq; ſuſceptis ttu

demonũ tẽptationes ⁊ inſultꝰ ipᷣoꝝ vicio
rũq; in ipᷣa gra ſanctiſicatiõis roborẽtur
2 cofirmẽetur. Deinde vt hec ipᷣa nutrian⸗

Safnondh nccariavidelʒ vt ꝓpter inſidiaſ
6—

recõciliatis deo ꝑfecte ſanctitatiſ/

Vl

tur in eis ⁊ augeãtur. Tercio vt ſi foꝛte ab o
illa exciderit eis pmoduũ repent᷑. Quar-
to nccariũ miſteriũ à ula ꝗᷓ dixi fiantappav
et enidenter neceſſitas ſacron qttuoꝛ ſe⸗

nẽcin. Pꝛimũ qð plene ſanctificationis
iximꝰ videlʒ ſacrm coſjfirmatiõis ꝓpter
roburet ſacramẽtu ſacre comũionis ſeu

retectiõis ppter nutrimẽtũ ? augmẽti imiẽ
us gre ſ ſacrametũ pnie ꝓpter repationẽ

eiuſdẽ poſ lapſũ ſiue ruinam ab ibaſ ſa

cramétũ o?dinis quo pparanf zydonei

fiut miniſtri ꝑ quosiſta electis beneficia
iſpenſentur. St em̃ in domo magna ?
regno ampliſſimo tpalincce ẽ miniſtros
eẽ per quos tẽpalia.diſpẽſenſ/ multofoꝛ⸗
cius in domo comꝑabiliter magnificẽtiꝰ
oꝛdinata domo dico ⁊ regno ſpũalibus/
multoſoꝛciꝰ inq; non deberet Seruentia
2 nccaria miniſteria ⁊ miniſtꝛi y⸗

do ⁊ modeſtia nec lege aut pamento
rationis regulataad opꝰ qð dʒ eſſe gene
ratiõiscommũitatẽ hoim monet aut in
citatſz impẽtu aut petulatia bꝛutali rapit
atq; pcipitat inflagicia nõ noĩianda in⸗
paſſiões ignoĩe velud qdã vis ⁊ violẽta
tẽpeſtas inpelliq; dignũ ⁊ iuſtũ ſit illam
ad legẽ ⁊ modeſtia rõnis reducix ab iſto
tam turpi tam; indecẽti exceſſu circũcidi
nemo dubitativel ignoꝛatjniſi quẽ volu⸗
ptatis huiꝰ voꝛago abſoꝛbuerit ⁊ ſpurci⸗
tia imerſeriniſi ꝗ ab hũani gener gene⸗
roſſtate inbꝛutalẽ deſipiam de generaue
rit. Deinde qua inoꝛdinatꝰ motlus ſit ije
concupie/c etis mẽbꝛoꝝ generatõi deßui
re natoꝛũqui nec iuſſum rõnis exſpectat/
nec lege eiꝰcohibet/aut ↄpᷣmitunaut mo
derat/quis ignoꝛat ꝗ hoĩs noĩe dignꝰ ſit
ignoratia em̃ huiꝰ hon hoĩm ſʒ pecudũ ẽ
Apparet ergo ex his neceſſitas ſacramẽti
mrimonuſquo ab iſta inoꝛdinatione ſeu
feditate ſanctificat᷑ ↄiuges/⁊ a ta incitati?
turpi exceſſu circũcidũtur. Sʒ de his latiꝰ-
intractatu de mrimonio log ꝓponimus

El qm̃ egrediẽtes de hoc mðo ia iaq;ſunt

deopꝛeſentãdidubitare nõ dʒ eos eẽ ſan
ctificados ab hijs/q foꝛte ip̃is ab hoc mũ
do ad heſerũt /velð puluis itineraciũ pe⸗
dibus⁊ a mĩmis atʒ cottidiãis ingqnamẽ⸗
tis ſine qbꝰ vita iſta non agit/et hec ſunt
q̃ vſualr venialia pctã vocat mec em ſoꝰ
a ad ſpõſũ abſq; ablutiõe aliqᷓ ⁊ appa⸗

tu vnqᷓ; ingredit/ neq vas menſe abſq; re

ſteria ⁊ miniſtꝛi ydonei per
quos fiat diſpẽſatio ſoualium donon. Ek
gquẽadmodũ vis generatia nratnon cum
mod

De
ſinceratiõe ab vꝛbane agentibꝰ vnquã in
ferturnec ad ſolennitatẽ aut conuiuiũ re
gium abſq; innouatione aliq atʒ decoꝛa
tione ꝗqſq; accedere pꝛeſumit. Qꝛ ergo vt
ſpõſa ad ſpõſi thalamuʒ ingreſſuravt ad
et᷑ne refectiõis ⁊ ſocietat couiuiũ vt vas
mẽlſis celeſtibꝰ inferẽdũ ⁊ in theſauris in
coꝛruptibilibꝰ reponendũ eſt aĩa in extre
mis agentisiã iamq; moꝛituri quã neceſ
ſariũ ſit ⁊ qᷣntũ decens extreme ſanctifica
tionis ſacramentũ apparet intelligẽtib⸗
Ampliꝰ q; ſanctificatis vtpote ad ſan
ctam ⁊ ſpiritualem miliciam a ſcriptis re⸗
ſtant certamina et bella acerrima contra
demonem/⁊ vicia poſt ſuſcepta in pꝛime
ſactificatõnis ſacramẽta vᷣtutũ oꝛnamẽta
vel veſtimẽta militãtibus ſiue pugnatibꝰ
quis dubitat quĩ nęceſſaria ſint robur et
refectio. obur quo hoſtes virilit᷑ pᷣfoꝛẽt
grauiter foꝛtiqʒ refellant. Deinde cibus

⁊ refectio quo non ſolũ vita non deficiäat

ſʒ ec in pinguedie ſpũali augmẽtoq; ꝓfi
cianper hãc viam ſtabiliũtur duo ſacra⸗
mẽta ſcʒ ſacramẽtũ confirmatiõis ⁊ ſacra

in ipᷣa pꝛima ſanctificatiõe pᷣſtat omne
robur ⁊ oĩs foꝛtitudo ſpũalis qꝛ om̃is de
coꝛ vᷣlutũ.⁊ ꝓpt᷑ hoc paciẽtia foꝛtitudo ⁊
huilitas cuiꝰmodi ẽ ergo roboꝛ qð pᷣſtat
ſacramẽto cõſirmatiõis cũ illõ roburnõ
poſſit eẽ noua virtus aut noua foꝛtitudo
eo ꝙ oẽs virtutes in ᷣmo ſacramẽto iam
collate ſinrñũdeo quia alia eſt ſoꝛtitudo
mẽbꝛoꝝ ſcʒ lacertoꝛũ humereoꝝ thoꝛacis
iterum neruoꝝ oſſium/⁊ cutis ⁊ alia ar
moꝝ.Et cũ pĩa arma vᷣtutũ q̃s plenitudo
ſanctiſicatõnis requiriqꝗs iam receperit
remanet in eo adhuc. Debilitas mẽbꝛoꝝ/
Pꝓpter qua ipſa arma eidẽ interdũ oneri
. ſunpſſic naturaliter iracũdis ipſe clipeꝰpa
cietie magni oneris ẽ/ ꝓpt᷑ qð et facile ab
eis exuit ⁊ facile illũ ꝓijciũt Ecõtrario at
Je hʒ in eis ꝗ naturalr mites ſuniſiue mã
Jueti.Quaſi em ſub magnis ictibꝰ ⁊ tũſio
nibꝰ ꝑſecutionũ clipeu paciĩe a deo foꝛtit᷑
tenenvvt ex eis nec executi nec eripi facile
poſſint Põt igr dici robu: ſacramẽti cõ
firmatiois ẽ ſicut robur mẽbꝛoꝝ ̊ illo ſa⸗
cramẽto roboꝛant ad poꝛtãdũ pondꝰ ar‚⸗
moꝝ/⁊ aliqᷓ imminẽt. Sʒ de c intracta⸗
tu cõfirmatiõis meliꝰloqmur. Amp.
qꝛ lanctificatis viuedu eſt inter malos et
cũ bonis ꝗdẽ non ſolũ amicabiliterſed ⁊
ſic conmũier Intermalos aũt ꝗ conmũui

ſacre refectiõis. O dixerit ſi quis
7

J

Baptiſmate

onẽ ſanctitatæ alionbonoꝝ ſpũaliũnon

ſolũ in ſe extẽdi⁊ vſq; ptingere non paci⸗
untſʒ mala ſua in alios iaculari ⁊ immit

tere multipłr ſtudeẽt atq; conant ncce eſt
electos amicicia atʒ commuione oim bo
noꝝ aiʒ maloꝝpenaliũ inuicẽ eẽ cõplexon
largos atq; ꝓfuſos.Ad malos aũt hocẽ
ſanctitat:⁊ religionis inimicos ac ꝑ ſecu⸗
toꝛes foꝛtes paciẽtes. Ex gracig igit᷑ pᷣme

ſanctificatiois in ſeipᷣis electi ſancti ⁊ iu
ſti deoq; ꝑ oĩa placẽtes. Duobꝰ vo ſacra
mẽtis ſeqntibꝰ efficiant/⁊ vt ad alteꝝ qð
debẽt ad ſu os quidã cõmũicãtes ad ad⸗
uerſarios vᷣo foꝛtes. hec igit d:ña ẽ inter
pꝛime ſanctificatiõis gram ⁊ iſtas duas
qð illa ẽ qua ſancte in ſe viuit/⁊ deo acce

ptabiliter. Iſtis vo duabꝰquaſi ad alleꝝn

— —

⁊ hoc ipᷣm noĩbus ſacramẽtorũ inſinuat
firmitas em̃ nccaria ẽ contra impelletes⁊
concutiẽtes. Commũio vero in cõſoꝛtes
ſocios⁊ frẽs/hoc igit᷑ duobꝰiſtis ſacramẽ

tis pᷣſtat digne ſuſcipiẽtib ſcʒ vt bene vi⸗
uamꝰ et vt decet nos habeamꝰ ad alios
vel ſaltẽ vt hoc meliꝰ faciamꝰ quã alias
facereinꝰ. Pꝛime ergo ſacramẽto vt bene
viuamꝰ in nobis ⁊ deo acceptabiliter t

dixim? ergo ⁊ ſacramẽtũ oꝛdis ſacramen
tũ eſt ad alteꝝ/ Et qm̃ ſacramẽta ſpũalia
ſunt medicamẽta vel ſanitas ſpualis ꝑ il
la efficit᷑ ⁊ pᷣſtant.Ut aũt medicamẽeta ne

ceſſaria ſũt ita medici. Medici vo miſtri

ſunt ſiue mĩſtratoꝛes medicamẽtoꝝ ſpũa
liũ/ꝗ oꝛdinati ſunt ⁊ ſanctificati ad ea mi⸗

ſtrãda. Apparet igit᷑ ncũtas ⁊ vtilitas qn

Ampli⸗

ti ſacramẽti qð oꝛdinẽ diximꝰ

qꝛ virtuti iraſcibili duo ĩminẽt vt certaia
oppꝛobꝛioꝝ ſcilicet iniuriarum ab alis
Quid mirũ ſi adiuuãda ⁊ roboꝛãda ſint

contra illa.Et hec dicimꝰ ſacramẽtuʒ con
firmatiõis ei fieri adiumẽtũ vero eius et

robur⁊ ſancta inpudẽcia ẽ ⁊ ſancta ꝓcaci
tas quan altera cõfimatꝰnõ reputat **

ꝓbꝛiũſſʒ dei cultoꝛẽ cõſoꝛtẽq; ſanctoꝝ hii
ldici alteravᷣ o ipʒʒ ↄfiteri q̃cuũq; diſcrie ꝑa

ta ẽ. Et ꝓpt᷑ hoc in ipᷣa frõte qſi quada ſe

pudoꝛis ſit ſacri iſtiꝰ inſignitio ſiue impſ⸗
ſio.Deinde qꝛ virtꝰ ↄcupiſcibiła duobus

ſilr impugnabat᷑ hoſtib Acʒ cupiditatibꝰ

7 ↄcupiſcecijs/c ab his duobꝰ polluebat᷑
ncciario ⁊ armãda et ſctificada fuit cotra
illa. Maniſeſtũ aũt ẽ ſaccm mr̃imoni qꝛ
et armat᷑ ⁊ ſanctificat᷑ ⁊ ↄtra ↄcupiſcẽtias
Sacro vero ↄmũinõis ſacre ẽ cõtra cupi

ditates. Ubi em oĩa cõmunia ceſſat oĩis

nph⸗
pehdſe
un teuco⸗
getif
Anatbem
appoopen
necamon
lonnunio
buselbin
auzinſe
opertt.
mn hed⸗
Albeatol
Uſtenuns
(Cnuing
miſen
Viceoana
Nurarec⸗
Nipionn
ninüpofi
Colſtannnat
Negniſuisſs
Srlgar
ent. 1
ſnannipe
aigiurat
ſoſuas
lberqo
Hiauiret
Neſtenin
ſaniſpint
mmen⸗
Uinsdorn
Uah⸗
Umeen
mllennon
Copirmen
ſoronn
lonmiin
llentiere
hoequigi
Whsdenn
KEin
lon
, loſt
ſiftzk
ltland
birl
aslapi
mnitain
ſp

en

e

erhiii
Nneendn
emmn

immie

8. achi
dnüti
gantiſen
nlenuide
dnafatt
mmimrüiti
iweminheln
rddind
rdſtit
babenn itd
lcamönti

inniast

NDscepieta t.

dinicisſenn
iſeaamin
Vetatn
znccianit
ſancdinait
äunstnui
Dn
õ
rniunante;
ic theuns
umn ſn
=
uit
nina,
zſoeNNR

cupiditas diuitiaruʒ bonoꝛũ ⁊ hmõöi.

Ampᷣ.vbi ſacra ↄmuio nõ ſolũ ſacramen

totenꝰ òſed vᷣtute interioꝛi /⁊ efficatia cer
tum ẽ excomunicationẽ ſiue appꝛopꝛiati⸗

onẽ nihil ſibi vendicareymo ꝓcui ẽ taqᷓ;

anathemalvbi aũt nec excõmuũicatio nec

app:opᷣatio ſiue ꝓpꝛietas nec cupiditas
nec ambuiop.Maniteſtuʒ eſt ergo q ſacra

—

vij
vitatis venire pñ

rẽq; oĩm recte ⁊ ſane ſapientiũ deũętiaʒ
viam eligere quã ſ cʒ vtilioꝛẽ facilioꝛẽq; pᷣ

uidit conmũitati holſm ad cognitioʒ ſalu
taris nccieq; veritatis. Ne ergo adboꝛre
as eꝙ ipᷣm deum iam ſcis eligere debuiſe

conmũitati hoĩm erudiẽde expedientiꝰ
⁊ apti ꝓ Scito ergo qꝛ vᷣiſſime rectiſſieq;

cõmunio ? mudat ⁊ liberat acupiditati⸗/Sixerũt a deo docti hoĩes viciũ egritudi⸗

bus et hũc dicimꝰ ſpecialem ⁊ ꝓpꝛiũ eſfe nem eẽ vetuſtatẽ ⁊ coꝛruptionẽ ⁊ putredi
ctuʒ in ſacramẽto altaris licet multa alia

operet᷑. Sic ⁊ ſaccamẽti malrimoni ꝓpᷣ

um 7 ſpeciale efectum dicimꝰ mũdatiõoj

⁊ liberationẽ aſpurcitis a c moꝛtifer con
Aplteentus Sionis aut queſierit quare
Contra inqnamenta gule non ẽ inſtitutuũ

4 pꝛopꝛiũ ſacramentũ cum tot ⁊ tanta ſint.
RBudeo quia vicium gule magis eſt con⸗

ſuetudine contractũ/quam innatũ/⁊ ap⸗

petitui omnis cibi ſiue potus natura ter⸗
minũ poſuit ſacietatem que vtiq; paruo
conſtant naturalitervicus autẽ ⁊ peccatꝭ

acquiſitis ſacramentũ pᷣme ſanctificatio⸗

nis ⁊ ſacramentũ penitẽtie ſufficiẽter me⸗

dent᷑. Amolius. certũ eſt quia in nob

Inata ẽ puſillanimitas contra oppꝛobꝛia
7 iniuria cuiꝰpars queda eſt ſtulta pudo
roſitas. Silr innata ẽ nobis ꝓpꝛieiarie⸗
tas ex qᷓ dicimꝰ meũtuũivᷣba ſcʒ excõ mu
nicatũ⁊ excõmunicatõe digniſſimalinna
ta eſt etiã nobis cõcupiſcibilitas qua etia
ſanati ſpiritualiter facile patimur recidi⸗
uuʒ Merito ergo cõtra puſillanimitatẽ fix
mitas.coutra ꝓpꝛieta tẽ communitas co

tra cõcupiſcibilitatẽ caſtitascõtra recidi⸗

uitatẽ reſurgẽdi facultas. Diuina nobis

miſeratione pꝛeſtat᷑. Sacramẽto quideʒ

.

confirmationis firmitas ſacramẽto ꝗdeʒ
ſacre ↄmuniõis conmũitasiſacramẽto ꝗ
dem mr̃imoñii caſtitas. Sacramento pe
nitentie reſurgẽdi poſt lapſum facultas ⁊
hoc quidẽ de lacramẽtis cõmuniter dici⸗
mus de numero et oꝛdine illoiꝛ
O Einceps vero dicimꝰ denomina⸗
d

tionibus appꝛopꝛiatis ſacramẽto

cõſideratões ꝓpꝛias de ſingulis
facietes. Et iãa noſti quia ad ſpũalia intel⸗

ligibilia nõ eſt via cognitionis et doctrie
niſi ꝑ ſimilitudies ſenſibiliũ niſi foꝛte per

paucis ſapientibꝰſiuina aũt ſapia nõ in

——

tendit cõſulere ſolis ſapieẽtibꝰſed intẽtio

eiꝰ larga ẽ in om̃s/q ſe ad illã erexerit.Et

ꝗqm̃ ſapientiſſimi ẽ per eã viam ducere in⸗
ſipietes qua conuenietiꝰ 7 faciliꝰ ad lucẽ

nem 2 vermen 2 beſtia malam ⁊ vulnꝰ et

—..⁵õieỹ (ᷓB-

moꝛtem ⁊ cathenã ⁊ copedem ⁊ carcereʒ

—

deʒ modo vbi turpitudo aut defoꝛmitas

aut mutilatio viciũ nominatũ ab eiſdẽ ſa

pientibꝰ audier attende ſiltudines etin

— ——

comodon ſpũaliũ/⁊ no abhoꝛrebis lod⸗
laʒ eoꝝymo geſcet intellectus tuus in eis

⁊ laudabit rectitudinẽ illixet diſcretudine

⁊ tenebꝛam. Deinde ⁊ ſpecialiter lepꝛam.
paraliſim febꝛem inſaniã ſeu furoꝛẽ vix
tutem cõtraris noidus appellauerũt Eog

tſoecuit magrm erudits

et pꝛudentia illonhis itaq poſit faciemꝰ

qð in omi doctrina⁊ diſciplina licitum eſt/
ſcʒ accipiemꝰ a ſenſu ea qᷣ ſenſu ipᷣo nota

ſunt oibꝰſcʒ puerſitatẽ vᷣtutis nre a ppeti⸗

tiue interioꝛis qᷓ ea aue ſũt inhoneſta fer⸗
nent᷑ appetimꝰ ⁊ nobis eadẽ bene ſapiũt
Cõtrario vero ecõtrario.Quẽadmodũ er
go ꝑuerſitas et coꝛruptio virtutis nre ab⸗
petitie exterioꝛes egritudinẽ exterioꝛẽ indi
cat hoc ẽ coꝛꝑis ſic ncce eſt iſtũ erroꝛẽ⁊ per
uerſitatẽ a ppetitie interioꝛis ĩterioꝛẽ egri⸗
tudinẽ indicare hoc eſt egritudineʒ metis

Quis em̃ dubitat erroꝛẽ exterioꝛis appeti

tiue q̊ appetũt᷑ carbones ⁊ cineres ꝓ o
⁊ naturali cibo coꝛpis egritudieʒ indicare
coꝛpis.Sic ⁊ nlli dubiũ eẽ dʒ eroꝛẽ appe
titie ĩterioꝛis q̊ appetũt᷑ omĩo icõuenietia
⁊ cõtraria ⁊ ꝓvᷣo ⁊ naturali cibo meti qui
non pᷣt eẽ alꝰ qua vᷣitas ⁊ honeſtas egri⸗
rudinẽ indicare wer. Bie⸗ de erroꝛe pa
lati ſiue guſtꝰcoꝛpalis.Quũo als qñ em̃ ſi
qð amaꝝ dulce ſapit ⁊ ecõuerſo intelli⸗
git ex boc egritudo ⁊ mala diſpoſitio coꝛ

——

9

pis. Sic cũ bona ſpũalia ⁊ ſctaz honeſta

nobis amare ſapiũtcõtraria vo bene ex
delctabilr. Qũo nõ iudicabit᷑ ex hoc erro

re ⁊ puerſitate egritudoſ mala diſpõ nr̃e
mẽtis/⁊ hecęgritudo nobis innata eſt et
oꝛiginaliuxta hũc modũ ⁊ ipᷣo ſenſu no⸗
tum ẽ qꝛ aĩales ſiue bꝛutales naſcimunita
vt ipᷣa rõnalitas in nobis ſopila et ſepul
ta maniſeſta ſit. Si enim ammouerimus

ab hominibus doctrinam et diſciplinam

—
—
2

⸗. Be Bahptiſinate ur
Hagella ⁊ coꝛrectiones atq; iuſticias ⁊ vin vt vitemꝰ dampnationẽ moꝛtis elerne ete· Gnhin
„ dictas que irrogãtur ꝑ pꝛincipes et poten acquiramus retributionẽ vite eterne. HNe Auſeho
tes et eos abſq; iugoet repꝛeſſioneviuere ceſſe ergo habemꝰ moꝛiqntũ ad vit ani nlucl
ſuſtinuerimus non homines vita ⁊ moꝛi malẽ⁊ renaſci qᷓntũ ad vitã ſpiritualẽ. Ex iiſigun
. bus ſed ſilueſtres belue apparebunt. Ap⸗ quo iã duo declarata ſunt:videlicet qoᷣve weſol
paret ergo quomodo innata ſit animali- ritas ait Joha.iiij.Niſi quis natꝰſfuerit de lEnliois
tas hominibus que vbi = nõ ha nuo nõ intrabit in regnũ celoꝝ. Et ꝓpter ſationis
. bena deo creſcit et tot rep̃ſſiuis nõ ſolum qð ſacramẽtũ pᷣmũ dicat᷑ ſa crgmẽtuũ rge (uſaloe.
non deponitur ſſed etiã vix aut modicum neratiõis. Quoni aut ad ea qſurſũ ſunt ceaehebe
ad modicũ compeſcitur.Amplius cum vi vʒ ſpũalia⁊ eterna bonanaſcimur frigidi aluton⸗
res ſuperioꝛes animaꝝ noſtrarũ ⁊ pꝛeeſſe et᷑ gelidi. Ad alia vo q deoꝛſuʒ ſunt coꝛpa fohobere
debeant et imperare inferioꝛibus ? ꝓpter lia hoc ẽ carnalia ⁊ mũdana feruidi et ar Gißagfoll
Hoc eſſe neceſſario foꝛtioꝛes.Ecõtrario na dẽtes.quoꝝ vtrũq; viciũ ẽ atqʒ puerſitas. fhoͤſclun
ſcimur diſpoſiti.vt non id quo homines Et ꝓpter hocecõtrario nos habere opoꝛ Ekrus
Jumuset animalibus pꝛeeſſe ac pᷣminere tet manifeſtũ ẽ q; ad ea q̃ ſurſũ ſunt calefi Aciacteoſp
debemꝰ?quod vtiq; in nobis nobiliſſinũ eri et ſuccendijad ea vero qᷓ deoꝛſum ſunt unte
ac pꝛeſtantiſſimũ eſt quo et ymago dei ſu exrtingui⸗/ infrigidariatʒ cõgelari neceſſe c
mus. Non inᷓ;ᷓ illud pꝛeſit in nobis atqʒ habemꝰ.naſcetibꝛergo fuus ade neceſſe lins
dominetunſed magis turpiter ſubſit ⁊ ſer ẽ apponi aquã et ignẽ etin vtrũq; eos im Sunocen
uiat/et in multis hominũ nulluũ ſui indici: mergi. In aquꝗ quidẽ vt extinguat illud tteftun
um exhibeatvt in vita et moꝛibus eoꝝ ſo puerſiſſimi ardoꝛis incendiũ. In ignẽ vt anamn
la bꝛutalitas appareat.Quid aliud iſtam ſoluatur iſtud moꝛtifere frigiditatis geliii Hüivelbu
ꝑuerſitatemvocare poſſumus niſi vicium diũ/t accendat᷑ viuifici ⁊ ſalutiferi ardorſ Abicpegt
oiꝛigiuale et innatam nobis bꝛutalitatem incendiũ.Ardẽtes ſiꝗdẽ naſcũtur fili ade nareiviſe
ſiue animalitatẽſimiliter egritudinem qda igne amoꝛis puerſiet ulo quaſi operto et Mnmdl
omnes naſcimur laboꝛantes.Longruunt cdauſo flamis nequiſſimoꝝ deſiderioꝛum eolenn
ei ⁊ alia nomina ſimilitudinũ ſupꝛadicto adhuc erũpere nõ valẽtibꝰ tꝑe ſqʒ infacie dpanone
iij.Et quia contrariũ eſt virtuti omniatq; eodẽ tamẽ igne cũ ad etatẽ pubertatis ve unſſana
epugnans merito viciũ ſet quia honeſta niũt velut ingẽti foꝛnace ⁊ camino confla guanin
ti merito inboneſtas Et quia immixtio ẽ grati ardem aquã ⁊ ignẽ ſpũᷣſſancti gra⸗ Pumaci
ſiue adheſio alienoꝛumet ad animas no cis eandẽ intelligimꝰ/qua ad ea q de ſur⸗ lfcoxeſt,
ſtras omino non pertinentiũ inquinatio ſuʒ ſũt amoꝛe deſiderio ardemꝰ ab his ſuſoſei
ſeu ſoꝛdidatio merito nominat. Siquidẽᷓ ꝗ deoꝛſũ frigemꝰſic ecõtrario vno⁊ eodẽ ſnſco.
bꝛutales affectiões in anima humana v amoꝛe puerſo ad ea q deoꝛſũ ſũt ardem⸗ Minala⸗
hominibus inquinamenta ſunti Et quia Et quemadmodum eadem animalitate Cunbulan
contraria ſanctitati merito execrabilitas? ad ea que deo:ſum ſunt ardemusa ſpiri ſantiele
quia vicinitas ad moꝛtem eterne dãpnati tualibus vᷣo frigemus.Sicet eadẽ ſpiritu Nrisvinie
onis merito vetuſtas/⁊ pꝛopter alia inco⸗ alitate ad ſpiritualia ardemus et ad ea qᷓ ſariciain
moda ſenectutis videlicet ad tenebꝛatio⸗ animalitatis ſunt frigemꝰ. In aquã ergo (aliü vocq
nẽ viſus interioꝛis ac ſpiritualis ꝓpter in graciã qua diximꝰimmergi neceſſe babet Pomine
S curuationẽ ad infima tempoꝛaliũ ꝓpter extingui fili adequã inmerſionẽ nõ ſo omot
o tremoꝛem puſillanimitatis ꝓppter rugoſi⸗ lũ fieri ſʒ etiã viſibili᷑ deſignare neceſſe ẽ Ulinscun
tatẽ duplicitatis ſt mendacitatis ꝓpterin excauſis qͥs diximꝰneceſſe ergo ẽ ⁊ aqgnuãä udoten
eptitudinem generationis et ſiqua ſũt ta viſibilẽ adhiberi naſcẽtibꝰ filus ade ⁊ im Veligeie
lia.Similiter? defoꝛmitas ⁊ decoloꝛatio merſionẽ viſibilẽ eoꝛũ in ea fieri.Oſidi⸗ ſoronen
ex quibus omnibus manifeſtũ ẽ pꝛimũ ſa//cat ꝗs eadẽ ratiõe ⁊ ignẽ viſibilẽ ⁊ immer ihelag
crametu eſſe renouationis quo iſta vetu⸗ aſionẽ in eo ſieri. Quia gia de q̃ loquimir iila
ſtas cũ tota ſeqla in comodoꝝ ſuoꝛũ tolli nõ magis aqua ẽ ad extinguendu ⁊ lauã füine
tur. Et ſacrametũ baptiſmiidvnctiõis q; dũqua ignis ad accẽdendũ atʒ purgãdũ NE
iſta tollit᷑ decoloꝛitas/natiuitds q̃; ⁊ coloꝛ nec minus oleum ad ſanandũ ad regiã ? Mnl
ſpũalis appellat. Ampliꝰ qꝛ natiuitas in ſacerdotalem dignitatem pꝛeſtandam et “ Ainn
greſſus ẽ initiũ vitemoꝛs vero finis ẽ et ad alia que olei ſunt. Sic et non minus
Zeſttl ipius. Neceſſe aũt ẽ vitã animalẽ ſalad condiendu cõſeruandu vermeſqʒ en
deſinire et finiri in nobis et ſpualẽ incipe viciorũ et puiredines coꝛruptionis conin H

£

1

Nine

woctilt

indntit

aas n

Anek
6eoizſnn

nidanſeni

iiatce

wuosbebenn

ͦſuſüſitan
Wdeoſinna
hcögelaieet
õ
Raintüttmn
ntannenadn
endi Nn.
etigclan.
itſanfinn.
enaſcüna .

nograſo
ſmnordeſeen
debhe
UAcuäigrben
netammd

nihiſe

enakuti
Gioteni
Künnoſne
aentüfid
adninn
S
15eluli
1arlenlll
en 1
i undin
eigule,

vrngimur ad ſanclitatẽ ad decoꝛẽ a
dotalem et ad regiã dignitatẽ. Ipſa accen

Fo.
mendũ ꝓpter boc ſunt adpuc qui bapti⸗
zant in igne. HNos autẽ dabimus cauſas

quare potius in aqua licet em ſal oleumꝰ
ignis lucerne et veſtis candida eandẽ gra
cia ſignificent quam et aquatamen aqua.

expꝛeſſioꝛis eſt ſignificatiois in hoc ⁊ eui⸗

dentioꝛis ſimiliiudinis et facilioꝛis pꝛepa

rationis quam alia adhibentur auiem ?
ſufflatio et ſyuti linitio que eiuſdem gra-
cie habent lignificationem licet ad aliud
⁊ alia comꝑatione. Alioquin ſacramentũ
nõ habereti plene ſo lennitatẽ ſuam Uter

go ipᷣa gracia ſpiritu ſſancti ſciatur ibi oꝑa

rinõ ſolum vt aqua ꝓpoꝛtionaliter et ſiti

ter interius vt aqua exterius. Adhibent

alis vt eoipᷣo cognoſcat᷑ ibi operari vt ſal
et oleum lucerna et veſtis. Iha em gacia
lacer

dimur ad ea que ſurſum ſuntet illumina
mur ad falutarẽ cognitionẽ. Jha ↄdimur

conſeruamunet a vermibꝰ er a putredine
Ißa veſtimuret

ſpiritualibus purgamur. Ipᷣa veſtim

ea hic ꝓtegimur ⁊ oꝛnamur. Jpᷣal inſpira
mut et vt ſancte ? iuſte viuamus. aad
apimur ad ꝑcipienda que dei ſunt. Aquę
vero lepti note ſunt cõmunita:i hominũ

3

rituſſancti com patur. Similia em opat᷑

agua vina naturalis quarũ opationum
Pꝛima ẽ ablutio ſoꝛdin.Secũda extinetco
ardoꝝ eſt. Lercia immerſio qua necantur

—

ſeu ſuffocãtur ea que nõ habent viuere ni

„

ſi in ſicco. Sicut homines et terreſtria oĩa
animalia. Juxta hũc modũ in aqua viua

contribulantf capita dꝛaconũ.iuxta quod

2

fſcqriptũ ẽ. Contribulaſti capita dꝛaconũ in
aquis viuis intelligeque capita vł capita

lia vicia intelligunt capita dꝛaconũ infer

naliuũ vocãt eo ꝙ tota poteſtas demonũ

*

in homines er iis vicis vel ipa oꝛigina

lis coꝛruptio. Animalitas ſcilicet et bꝛuta

talitas cum qua naſcimur que ẽ multa ca

pita potencialiter iuxta illud quia demon
in euãgelio Marci ⁊ diriſſe legit Mihi le

gio nomen eſt qauia multi ſumus. Sic er

animalitas iſta tota multitudo vicioꝝ eſt

et tota illa multitudo quadrupedũ et re⸗

4 — „ „

ptiliũ iumentoꝝ ⁊ animaliũ immundoꝛũ

£

que appuiſſe legitur perfoſſum parietem

Ddepicta in pariete ꝑ totu Eʒechiel . inj. Heg +

—

eadẽ oſtenſa eſt petro in iohane.x.Actuũ

vbi dictu ẽ ei occide et manduca VUnde et

vveltus homo qualis ex adam naſcit mon

nũq; in eodem ſtatu pmanet.

opationes quibus aque viue id ẽ gra ſpi⸗

ſtrum eſt er omiiſta monſtruoſitate com

pactum. Inde in.iiil. Sapiẽcie dicit Wul
tigena impioꝝ multitudoſnõ eritvtilis in

7 „

ſe ergo habet potencialiter ſimililudines

omnmiũ animaliũ vtitur latrato canino ſci
licet dum litigatrugitu leonino dũ mina
tur aut cõuictatun garritu vulpino vel lu⸗
pino dũ ſimilatoꝛie ſeu deceptoꝛie applau
dit Sibilatuſ erpentino dum mala ſugge
rit etad hũc modũ de alijs.Etẽ monſiru⸗

oſitas nondu explicata et cõuoluta pote⸗
cialiter. Poſtmodu aũt explicatur euol
uitur p longũ ſeu ꝑ lõgitudinẽ vitec apta

ri poteſt veteri bominiſiuxta illõ.xiii.iob
2 Quo lene
am nodo mutantẽ pihea vultꝰ. Quia iun

taa illud.riil.iob Nunq; in eodẽ ſtatu p⸗
manetſed vt ſe canem pbibet latrain liti⸗

gioſo et alis que naturaliter in canibꝰ in

neniũutur Nuncvulpem frandulẽcia nũc
aſinũ ſtoliditate.Nunc equũ pᷣcipiti impe

tuoſitati Nũc bufonem ma lignitate. nüc
ſerpentem venenoſa moꝛdaciate. Nunc
leonem iracundi animoſitate.nunc auem

ingnieta inſtabilitate. nunclupum inſidi

oſa rapacitate. nũc apꝛum in domabilife
rocitate? ad hbunt modũ de aliis tota iſta
monſtruoſitatis capita que vetus homo

eſt et tota in eo eſt potencialiter in aquis
viuis contribulatur. Iſte ymagines in ai⸗

uitate dei in ipo ſcilʒ ingreſſu ciuitatis ad

nibilũ redigent᷑. QHuemadmodũ picture
ſupfuſione aque delentur. Hic ẽ pparao

et eius exercitꝰ qui in aqua viua gracieve
lut in mari rubꝛo immergit/ꝙpter hec ter

cia ſua opatione et virlute aqua viſibilis
aque inuiſibili compatur. Quarla obere
rio regeneratio ẽet toti cõmunitati hbomi
nũ notũ/ eſt ꝙ generatio ex aquis ſiat.vn

de erpluuias expectant et inundationes=

fuminumſet vbi iſta duo defuerint vl eri
Aus aquarũ ad ortos et lacus deducũt: vł
aquas hauſtas ipᷣis oꝛtis et ſas ſuperin
fundunt quaſi ex aquis querẽtes genera⸗
tionẽ fructuũ et ſegetũ et ſola aqua in ge⸗
neratione omniũ terre naſcentiu tranſire
videtucum ſola in bhmõi generationibꝰ
nõ ſolum non conſumiturſed nec etiã mi
nuitur ymmo er creſcit ymmo et genera⸗
tiones iſte er ſola aqua fieri nonnullis vi
dentur. Ointa opatio aque renouatio ẽ

ſicut legik Job ſi lenuerit in terra radix eiꝰ

et puluere moꝛtuos fuerit truncus eiꝰ ad

odoꝛem aque germinabit? faciet comam

Be— Baptimate
o quaſi cũ pꝛimũ plantatũ eẽt. IAſta renona cilioꝛis pparationis. Et quia iam manifes at
S tio euidens eſt in ſalicib que poſtq; aru/. ſtũ ẽ quia tingi in quocũq; nihil aliud eſt ſautanit
erunt iuxta aquas plantate. et etiam ſuj qu ei aſſimilari ſen ſimile ei fieri. Wanife ſuediuit
* pluuijs als pluturis renouantur ⁊ totum ſtũ etia ẽ conſequẽter tibiſquia neceſſe hba glaclo/
hoc continet ꝓmiſſio illa Yſaie ꝓphete. bemus tingiin igne ſpiritualiet inuiſibili leclisſin
— riiij. Effunda aquas ſuper ſicientes et flu hoc ẽ igniri vl ignei fieri. Similit ⁊ in ſfũa liſoetint
* Enta ſup aridam. Effundam ſpiritũ meũ id ẽ ſpirituales ſieri. Sic et in deo id ẽ dij auzpafunt
ſuꝑ ſemen tuũlet benedictionẽ meam ſi up vel diuini fieri. Sicet in xpo id ẽ xpiani ſfi ſluſcpian
ſtirpem tuã germinabũt inter herbas q̃ſi i. Si quis aut ẽ queſierit vtri ſanctific⸗ anoni⸗
„ ſalices iuxta pꝛeter fluentes nanas. Weri/ io ex aqua ſit/ſciendũ ẽ ꝙ nõ. Sʒ ex ſollo lidioo⸗
o ergo ſacramentũ regeneratiois ⁊ rene. deo actoꝛeer datoꝛequi inuocatꝰ ad hoe (ſultch
ualionis in aqua etp aquam ſit. Sexia ageſt et aſiſtit ⁊ opatur intus ad ſimilitu Thepücice
operatio aque cõglulinatio ꝗet cõgrega⸗ dinẽ et ꝓpoꝛtionẽ eius qð aqua hʒ opari Melen
tio eſt in diſperſione et vnitio a diuiſiine exterius. Et verba iſta Bapni;o te in noeie codeſi
ſicut apparet in puluere cum aqua aſper⸗ patris et ſili ⁊ pirituſſancti inuocatio ſit chſſil
*4 Jus fueritſic ⁊ a diſperſione cogitationũ? beate et gloꝛioſe trinitatis et hoc ꝑ ininun Calordirn
affectionũ coꝛ humanũ aqua gracie colli ationẽ ac ſi diceret Baptiʒo te in nomine ſtiuerti⸗
git et cõglutinat et velut puluerẽ in gleba id eſt nominatim inuocatis patre filioꝛ ſoktſer
copingit vt fiat quaſi terra fertilis frugu?z ſi irituſanctoſſcilicet ad ſanctificandu te. Cimnoeta
fructuu bonoꝝ operũ. Non em̃ fruſtra di Alij intellexerũt noiĩe id invirtute patris iope
ctũ ẽ impij ſicut puluis quem ꝓujcit ventꝰ et filij etſpirituſſancti. Qui omnes intel⸗ (popaturs
ante eum ſuꝑ efuſionẽ aqueviue ſicut pul lectus boni ſunt catholici vt ille intelliga ſceiſeio⸗
uis eſt coꝛ humanũ ad omnẽ frugem ſpũ tur facerecuius nomine vł auctoꝛitate ſfit· fabſcicio
alem ſterile. Sepꝑtima opatio eſt molli vel excuius parte fit ac ſi diceret non man fenarnai
tio quẽadmodũ em terra ſiccitate indura auctoꝛitate ij virtute patris et filij et ſpũſ uulseri
ta ſupinfuſione aqueviue mollitſic coꝛꝛc ſancti.Et ſi ego myniſteriũ adhibeã illud nonac
⁊ aptũ efficitur vt ſcriptura ſalutar verita ẽ quod ſolũ facio/Attende autẽ ꝙ tucius ionesen⸗
tis facile recipiat/et impꝛeſſionẽ diuine ſi- etſalubꝛius eſt in generali hoc intendere ODinit,
militudinis et ymaginem bonitatis eius per verba illajet in generali intelligere in Hienp
facile induat. eritas quidem ſcribit᷑ verbis illis quod veritas in euangelio in ſoeio Be
digito deilhoc ſpiritu ſancto in intellectu: telligi voluit et intendit qᷓ; ad inexpꝛeſſu,ʒ ihoſton
⁊ hoc velut quinq; libꝛis diſtincta. pᷣmus ⁊ indeterminatũ aliquẽ intellectũ deſcen floole
liber fides. Secũdus donũu intellect .er dere.erbis autẽ necaddendũ nec dimi N
cius donũ ſciencie. Quartus donũ cõſili nuendu ẽnec traſpoſitio facienda ẽ illoꝛũ e
̃ NQuintus ipᷣa ſciencia als pꝛudencia ſpũa ſſi tamen per erroꝛem vel per negligenciã
N lis que deſurſum eſt ymago vᷣe diuine bo aliquid tale factũ fuit dum tamen ſana ſit Gasscen
nitatis impꝛimitur affectui ſiue voluntati ⁊ pura intentio baptiʒandi/dummõ leue Käni
Hoc eſt decoꝛ quo mens humana in ba⸗ fit et modicũſet ſentẽcia ſaluaſde ſenſu no (Gönep
ptiſmo induitundũ ſalutari veritate ei in ſtro nõ auderemdicere aliquid de eẽ de ri
ſeribiiur intellectſicut cum ceco viſus di⸗ plenitudine ſanctificationis ſic baptiʒato eit
„ uina virtute attribuiturnõ eoipo omnin quoniã autẽ de hoc et multa ⁊ dicta T ſcri knni
viſibiliũ noticia eidem ſed potius per qð pta ſunt et ſtatuta et hoc pᷣter intentionẽ cn
* illam acquirit pᷣſtatur/ſic ſe habet in qn ꝓpoſiti noſtri qui hic ſtabilire im ſacramę nin
luminñ hic nominatoꝝ menti infuſione ſi lĩa intendimusac virtutem eoꝝ ⁊ efficaciä ſines
ue quinq; libꝛoꝝ inſcriptiõeſic diuine bo yerroꝛeſq; impioꝛũ et increduloꝝ circa ipſa Prcenie
nitatis ſimilitudine eius inſignitur ⁊ ſigit deſtrueretranſeuntes ad aliafoꝛmam ba Ade-
latur affectus. Juxta qð legitur in.viij. LCã ptiʒandi ab ipſis ſacerdotibus et a ſůmo ftinci 4
licoꝝ. Pone me vt ſignaculũ ſuꝑ coꝛ tuũ. ſacerdote maxime dicimus aſſumenda et algeen
am ergo manifeſtũ ẽ tibi qt aqua expꝛeſ addiſcendam. Inter nos em? incredulos nednit
loꝛis ẽ deſignationis et euid tioꝛis ſini nõ de foꝛma baptiſmi ſedvirtute veritate ach
litudinis ad aquam ſalutarei atq; viuiti et efficacia diſſenſio ẽ. Redeam⸗ ergo ad R
cam quam ignis euidentioꝛis in quam et/Ad in quo eramus et dicamus quia virtu⸗ Uenuin
.ℳAa magis note cõmunitati hominũ / cui exte vte benedictõnis ſiue inuocationis diuine ginte
ridꝛa ſigna maxime deſeruiũt. Eſt etiã fa⸗ lancliſficatio fit: vt em̃ iſte qui baptiʒat in lk

e

ng
e⸗
an
Nngüen
ume
Anhilii⸗
nnia
egd
uinen
indsetin
cdeug
eggen
nnne
unsgharhin
eokeinde
aansnetk

einrimuee

nneſtaan
Acideann
ncei
Maabana:
Certl d
niusneuugt
röadn
aniielann
ſtoftaa⸗
nans
Ebemund
iancdan!
uſaumten
ce icen
lonisl 49
Enulutui
ſtbinain
mener!e
R
Ddautn

tremã vnctionẽ recipiẽtibꝰoꝛatio ſacerdo

lericoꝛdie ſue facere deceat attendit.Et ſi⸗
cut ſolẽ viſibilẽ quãtũcunq; malicia aperi

grediaf ⁊ domui ſe infundat᷑ ſic ſolẽ intel

Fol.

aqua viſibili ſiue mergit baptiʒat᷑ adua tio ſuo viã p̃parãtis lumine gre ſue ⁊ quẽ

ſalutari inuiſibili virtus facit bñdictionis ſiaperiẽtis ei feneſtrã coꝛdis eiꝰquẽ bapti
ſiue diuine inuocatiois ex hoc ſolo bene-⸗ ʒalnõ ꝓbibet nec lumẽ gre q minꝰ intret
placito ⁊ habundancia diuine dietaris uertit. Atedeaute Rſola feneſtra coꝛdis
electis ſuis inuocãtibus ſe pᷣſto ẽ deus ad enaperit⁊ gre ſue ſolus ad coꝛ bumanũ
eẽ ſꝑ et in iſto myniſterio tato pmptius ẽ ꝭaditũ pandit. e ſteut agricole eupiaſtes
atʒ paratius quato iſtud ẽ ad maioꝛe ſalu¶ ⁊ malicia quatacũq; ſurculũ oleaſtri inſer
tẽ ſuſcipiẽtis. Idẽ dicimꝰ in ſacramẽto co m oliue a comunione vegetationis nutri
firmationis ꝙ inuocatio diuini noĩs ſeu mẽti et pinguedinis nõ ꝓhibeteti ſi ipa
bñdictio oꝑatur ipᷣm robur et cõfirmatio
nẽ in ſuſcipiente et hoc ex eodẽ bñplacito
⁊ habũdãcia diuine bonitatis /ſic in ſacra
mẽto altaris vt verꝰ ac viuificus panis ꝗ
ð celo deſcẽdit aduenialeadẽ bñdictio et
ex eodẽ facit ſio⁊ in cõſilẽte vt vincula pec
catoꝝ diſrumpãtur dona graciarũ ei re⸗
ſtituant᷑ bñdictio ſacerdotalis et abſolu⸗
rio facit ſic ⁊ inoꝛdinatis vt gracia ſanctifi
cationis et ſacri myniſterij oꝛdo in eos ve
niat epiſcopalis manus impoſitio ⁊ bñdi
ctio oba tur. Sic ⁊ in cõiugatis vt gracia⁊
ſanctiſicatio qᷓ eis poſtulat᷑ eiſdẽ donetur
ipᷣa bũdictio nupcialis impetrat. Sic ⁊ ex

— 2 „— „

tu ramuſculũ malicia plantatis ù minus
terre hereat et eidẽ vita ⁊ incrementũ deꝰ
tribuat.Sic⁊ malicia myniſtroꝝ nec diui
ne bonitatis diuicias nec eccłie cõmunio

ſtis et inculte vite deciſos inſerunt nec ab
eis q̊s in terra ecclłie plantãt auertũt.Oli⸗

uã vberẽ fructiferã ſpecioſaʒ vocauit dñs
nomẽ tuũ et terrã vocauit eandẽ in Pſal.
Bñdixiſti dñe terrã tuã.Quẽadmodũ de
peccatis vł malicia inſerẽtis vel plantãtis
nihil ad oliuã vł terrã. Noõ em̃ agunt nec
. ctie agere nata ſunt in alterutrũ eoꝝ ⁊ iðᷣo nõ
talis et bñdictio remiſſionẽ impetrat pec⸗
catoꝝ et coꝛpoꝛũ ſanitatẽ.Et hoc ipᷣm oꝛa
niones epiſcopales et ſacerdotales expᷣſſe
continẽt. Sed ⁊ ipᷣe dñs hoc ipᷣm teſtatur
Nũeri.vj.Et bñdicetis filijs iſrael et dice
tis eis. Benedicat tibi dñs ⁊ cuſtodiat te.
Et poſt pauca inuocabũt nomẽ meũ ſuꝑ
filios iſrael ⁊ ego benedicam eis.
MNuocationes aũt iſte⁊ benedicti
ones noie eccleſie et ex ꝑte tocius
dpopuli ſanctoꝝ fiũt et ppt hoc au
dit eos clemẽtiſſimus deus:licet ꝑ malos
eidẽ myniſtros offerant. Quẽadmodum
em pᷣnceps nõ vilitatẽ curſoꝛis qui ex ꝑte
amicoꝛũ ſuoꝝ lras petitoꝛias ei poꝛrigit.
Segd pelitionẽ ipᷣam et petentes meritaq;
petentiũ quicq; eũ facere deceat potiꝰ at⸗
tẽdit. Sic clemętiſſimus deꝰ nõ vilitatem
aut indignitatẽ myniſtroꝝ eccleſie ſue pe⸗
Raoren e 11 erontiume Lelut R ti
oꝛrigentiũ. Sed potius ipᷣam eccleſia ſu
am et eiꝰ merita quicq; mugnlſirencti mi

naturalit᷑ ſic peccata myniſtroꝛũ in ipis in
cluſa remanet et nõ poſſunt ĩpedire pᷣces
eccłie q̊ minus deus eas exaudiat neq; ꝙ
deus opatur ꝑ ea ſiue ꝑ eà maume quan
do nec ipᷣa peccata ĩ hoc tendut vł dirigũ⸗
tur vt ipam ſanctificationẽ impediant. Et
gaeaamadu natura oliue nõ requirit vt
bonus ⁊ ſanctus ſit inſertoꝛ oleaſtri ſʒ ſo⸗
lũ opus iuſertionis ⁊ bonitatẽ quã debet
hre i eo ꝙ ſertio videlicet ꝓpoꝛtionatã in

onẽ ne illabat᷑ pluuia in ipᷣam fiſſurã inſer
cionis et nullatenꝰ requinit vt iſta ſint ſan

ua eccleſie requirit bonitatẽ ſanctitatis in
myniſtris vel coopationibus eoꝝ ſed illã
bonitatẽ inſertionis q̃ ẽ obſeruatio eccłia
ſtice foꝛme bona eſt inſertio oleaſtri ſpũa
alis in oliuã eccłie ſi foꝛmã habuerit quaʒ
obſeruari decʒ eccłiaʒ bñ inſeritur oliue
vt in illa et ꝑ illã viuat ab ipſo fonte viuo
deo ꝗ ſcõᷣm foꝛmã ecclie inſerit᷑ Expᷣſſa a
tẽ ẽ ſititudo de hoc in edificijs et ſtru

entis feneſtrã etiã ſi ad furandu vł occidẽ
dũ hominẽ eã aperiat nõ ꝓhibet ab infu⸗
ſione luminis ⁊ imiſſione radioꝝ nec ipᷣm
lumẽ ꝓhibet malicia eiuſdẽ quo minꝰ in

„

niões ſuas qui ibidẽ opꝑat᷑ in alio lapide

iat 7 domui ſe in alicuiaſacri edificij vides aꝑte qꝛ qntũ ad
Ugẽcie malicia quatücunq; miſtri myniſte

iſertio ipᷣiꝰmoꝛtale peccatũ fuerit ſic plala

impediũt illas neq; qð deꝰ opatur ꝑ eas

ctiſicata vł ex charitate facta. Sic neq; oli

Qui em cedit ſculpit et polit lapidẽvel li⸗
gnũ ſola cmpiditate vł auaricia locãs opa

nẽ ab eis q̊s oliue eccłie de oleaſtro agre

uã vocat eccłiam ipᷣe deus. Hiere.xj.Oli⸗

fixõnẽ ⁊ firmã colligatõnẽ ⁊ foꝛtẽ coopati

ex ſola deuotione vt ponat᷑ in ſtructura,z

e 8O nulla diuerſitas. Silr c poſiii

.
um òèð 1 3 4 ” S
7 7

Se Baptiſmate

* Juerint eiſdẽ intẽiõibꝰ/licet ipᷣe intẽtiões ctiones ergo que fiunt ꝓſanctificãdis taʒ
adeo ſint diuerſevt altera bona ſit altera eis qui conuertũtur denuo qua eis qui re
mala tamẽ ſtructurã in nullo diuerſiuicat uertuntur denuo ſiue ꝓ conpᷣuandis ipis
Adem erit lẽplum qð ꝑ auaricia artiſiceũ qui iam conuerſi velreuerſi ſunt neceſſe ẽ
⁊ cupiditatẽ edificatuũſ eiuſdẽ pulchꝛitu⸗ exaudiricum ⁊ ille exparte ⁊ noie tocius
dinis ac ſi ex deuotiõe ſola eoꝛũdem eſſjʒ eccleſie fiant/ꝛ incomꝑabiliter maioꝛ ſit ei
edificatũ. Idẽ dicimꝰde agricultura ſi pla gloꝛia iuſtificatio peccatoꝝ qᷓ; etiã ſuſcita

.— — —

tentur oꝛtus ex ſola cupiditate id?ᷣ ꝓueni tio moꝛtuoꝛũ/que inter viſibilia miracula

. etł eiuſdẽ fecũditatis ſeu feràcitãtið acſi maximũ reputatur. Attende aut quia ſa⸗
plataretur ex pietate videliʒ vt fructus eiꝰ cerdotales oꝛatõne s ⁊ benedictiones ex
in pauꝑes errogarẽtur.Et opus generati parte eccdleſie ⁊ noĩe fiuut. Unde non dicit
onis cũ ex libidine ſola fuerit/vel ex ieno oꝛem ſed oꝛemus nec exaudi me ſed exan
cinitale eundẽ hʒ ffuctũ pꝛolis quem ha-⸗ di nos In omni ergo ſacramẽto ⁊ ſancti
bituru eſt ſi ex iuſticia fueru reddẽdi debi ficatione neceſſe eſt fieri qð pe iit eccleſia

tum vel ex charitate Eccleſia autẽ ſotadei ꝓper ꝓcuratoꝛẽ vel aduocatum ſacerdotẽ

edificatio et dei agricultura ẽ ſicut dicit in cuius oꝛe ipſe oꝛatiões tamq;verba ix
Apis.j.Coꝝ.iij.Quẽadmodũ non eſt cu-⸗ ſius eccleſie poſite ſunt/ Intellige autẽ qd
randũ oꝛto vel agriculture q̃les ſint plan . diximus neceſſie ẽ fieni quod petit eccleſia

tatoꝛesſſcʒ in plantado/ vel rigado vtrũ
periti vel vtrũ ſolliciti. Simi nec lapidi interdũ in dignitate ſuaet rebellione nõ
bus vel lignis vel totiedificationi curan eccleſie pꝛeces que nunq;ᷓ vacue eſſe poſ⸗
dum eſt quales ſint edificates niſi in hoc ſun ta pꝛemio ⁊ mercedeſed ſeipſos im⸗
qð edificant. Hoc eſiviruʒ periti vrrum pediut dum eas ſibi ꝓdeſſe non ſinũt.Et
ſollicitiſed vtrũ ſancti ſint non refert/qm̃ hee ſunt tenebꝛe hereticoꝝ alioꝛuʒ infide
non er ſanctitate plqtant vel rigãt cedunt lium qni vtilitatẽ ⁊ indignitatẽ poꝛrigen
vel ediſicaniſſed ex officio perida ſollici⸗ tis pꝛeces conſideratdignitatẽ an ⁊ meri
udineppter ꝙ quẽadmodumin eodem ta ipſius ecdeſie graciaq; ſi uam quã habʒ
eiuſdẽ dicit Aplłs qꝛ neq; qui plantat neq; in oculis miſericoꝛdiſſimeq; benigniſſi⸗
qui rigat aliquid ẽ inoꝑando.ſ.intusſed meqʒ ſponſi ſui nõ attenduũt. Que igitur

Pins deus qui vit ⁊ incremẽtũ dax qui eſt reginaqne per viliſſimum curſoꝛem æ
a

pides viuos intus ceditſculpiti politt litteras in pelle viliſſima ſcriptasa rege

cemẽeto charitatꝭ vt ſe iuicẽ teneat alligat ſponſo ſuoquecunq; voluerit ſibi neceſs⸗

di vſq; ad finẽ teſtantur. Ad orõnes ⁊ in litteris regine ſponſe ſuev ilitatem pellis

aſtringit. Quata aui ſit virtus orõnis ⁊ ſaria regalemq; magnificentiam decẽtia
nocaliones ſanctoꝝ om̃ia miracula ſacta in qua ſcripte ſunt aut v ilitatem poꝛtan:

.

ſunt.Wanifeſtũ ẽ ergo oraliões⁊ benedi lisſ non pocius dignitatẽ ⁊ merira eius

ctiones ſanctoꝝ imꝑare nature ipᷣm cur que in litteris loquit᷑ attendat.Et quides

ſum ei⸗/⁊ vim ꝓ velle ⁊ potuiſſe? aduuc miniſterqui totũ habzʒfoꝛis vt pellis hoe

poſſe mutare/quoꝛũ oĩʒ leſtionia ſunt fla eſt ſolum habens foꝛinſecũ miniſteriũ ſa

.* gellatiões egyptiſdiuiſio/ recluſio mariſ cntatis nihil aliud reputat᷑ qua pelmoꝛ⸗
rubꝛimanna deſertijabſoꝛptio dathan et ticina habens in oꝛe ſcriptas pꝛeces regi⸗

o abyron exuſtio ducẽtoꝛũ quinginra vi ne celoꝛumidd eſt eccleſie quã deus et dei
roruũ incenſu offerentiũ. Deinde ſtacio ſo fiius ſibi deſponſauit t regn o celoꝛũ do

lis ⁊ lune ſub ioſue ⁊c ſtatio aquarum ior tauitnon curſoꝛ in litteris ĩ oquit᷑ vbi rex

danis ⁊ innũerabilia alia qᷓin nouo ⁊ ve litteras inſpicitnon faciem curſoris ſʒ ſpꝰ

teri teſtamẽto legũtur. natura ergo ſubie ſe eius quodaàmodo intueturnec vocem

ctam eẽ orõnibus ſanctoꝛũ manifeſtũ eſt ipᷣius ſed ſponſe vocem in eis audit Etin

exhis ⁊ deũ adeo ꝓmptũ adeẽ votis eo-⸗ manibus carnificum ac crucifixoꝛũ placa
um vt de natura naturalib vaciqt iuxta biliſſimam hoſtiã vnigeniti ſui re ſperit ?
volũtatem ipᷣorum.Si aũt inhis miracun in ligno arido crucis pꝛopicio ac ſereno

. lis eraudite ſunt pces ſinguloꝛuʒ/vbi dei vultu illam intuitus ad odoꝛem ſuaui⸗
minoꝛ glia/minoꝛ ſalus hoſm quato foꝛ⸗ tatis que ex ea ineſtimabilis et immẽſus

*,

4
.

—

ſi per ipſos ſteterit pꝛo quibus petit q

benedictõnisſoĩa mirabilia ab initio mũ non impetret. Amplius quis ex viſis

cius neceſie ẽ exaudiri pᷣces omniũ bũdi⸗ ad nares modo eins aſcendebat odoꝛa⸗

noeſtn
nifcum
ſectelo
cebantt
nanus

devoii

ſimec
mneue
filuig
—
Nacblir
ſickelſu
demanid
manibus
locnuſun
ſilini.
Claaeo
unnston
Neroboto
Nolvoere
ſtuslaaa
ſerorese
erpoluere
eiamob
Rredn
GAnames
bnt ap⸗
uchariſcte
laesn
Säunnn
hisſenn
Noneagen
ginutenon
nulimnik
Msnägn
nännn
lennoren
ſuſcyhiere⸗
bunt.
alielipe
neta pde
anpaſtio
potiusqu
ſelie..
nquom
unnllopne
fiſa
Uintig⸗
MUmnläſe
rhan
luſh
niii
eiie
un

Lenpgtüe

epenfun

Sõ

Whiknu

iene
Kmmicänett
maun nt
esnen
ellen
1 o hellec
nn aibsei
lueebellan
nmaeiſeß
elei ſere

i acſenonſni.

naiggingiſen
gneani
dlamnen⸗
aineg d⸗
mdi. ;
gwuentt
criicnlin
ſeſcin,
nürnnisn
Hinimin
tuumin:,
1.

us eſt non attendens cruentas manꝰcar maloꝝ myniſtroꝛꝝ. Amp. Impolſſibile
niſicum non ariditatẽ ligni conſiderans. eſt obice curſum fluminis impedire niſi ꝗ
nec fetoꝛem malignitatis quam illuʒ occi flumine oppoſitus et in alueo eius poſitꝰ
debant reſpiciens. Sicmaloꝛũ ſacerdotũ fuerit. Qui ergo fluuius gracie que dan⸗
manus ſanguine plenas et ariditatẽ eoꝝ da. neq; alueum niſi ipſum coꝛ iſtius eſt/
a deuolione et lachꝛymis et fetoꝛem ſpur ſiſti non habet alium curſum ad coꝛiſtius
ciſſime cõuerſationis eoꝛumiquaſi non at Wanifteſtũ ẽ ꝙ obex peccati vbicũq; alibi
tendens pater miſericoꝛdiarũ hoſtiã vni⸗ poſitus quam in coꝛde iſtius flurum gra⸗
geniti ſuiſqsã in altari tam indigneq; con cie ad coꝛ iſtiusnõ porerit ꝓhibere p obi
trectant et offerũt merito placatoꝛis ſuiac cemjniſi qui fuerit interipum vas et fontẽ
placabilitatis oto vultus ſui ſerenitate re quia ergo ſola ꝓpᷣa Pekata nrer loyeem
ſpicit et ſuſcipit. Sic martyres ſanctos nõ gracie donũ⁊ coꝛda hominũ obices ſunt
de manibus ſanctoꝝ et innocentiũ ſed de nullatenus aũt aliena impoſſibile ergo ẽ
manibus nephandoꝝ carnificũ velut ho peccata iſton ꝓhibere impetũ fluminis ꝗ
locauſta medullata in odoꝛem ſuauitatis letificat ciuitatẽ dei a cordibꝰ alioꝝ.QOuo
ſuſcipit. Si maculati ipſi carnifices et ma niã non ꝑ coꝛda myniſtroꝝ tranſiẽs influ⸗
culata eoꝛuʒ et intentio et ſanguine plene itin coꝛda ſacramentandoꝝnſed immedia
manus eoꝝ neq; ipᷣos ſanctos martyres. te exipſo fonte graciarũ deſcẽdit in coꝛda
nec oblationẽ qua de ſeipſis deo faciebät quoꝝ voluerit. Idẽ ẽ et de nube ⁊ de tene
polluere vel impedire potuerũt. Quanto bꝛa d lumen ſolare et radios ꝓhibere nõ
foꝛtius ſacratiſſimã euchariſtiaʒ maculati poſſunt niſi ab eis quos operiunt. Sʒ cer
ſacerdotes et pollutas manus habentes tũ ẽ ꝙ nubes er tenebꝛe peccatoꝝ nõ ope
nec polluere poteruntnec impedire quin riũt niſi coꝛda eoꝝ quoꝝ vel in quibꝰſuni
per ipᷣam obtineat eccleſia quod intendit Non poſſunt ergo ꝓhibere lumẽ gracie
Sed quẽadmodũ ipᷣo ſanguine quo lan ęt radios donoꝝ ab alus peccata miſtro⸗
cii martyres rutilabãt carnifices eon cruẽ⸗ rum. Errauerũt ergo et de deo non ſenſe
tabant᷑ et polluebaãtur. Sic ipᷣa ſanctitate/unt in bonitate qui peccata myniſtroꝛu,
euchariſtie indigni et indeuoti contrectaj qmaloꝝ imputare voluerũt eccleſie dei /ita
toꝛes occaſionaliter polluti ⁊ execrabiles vt pᷣces eius ꝓpter eoꝝ peccata non exau
efficiuntur. Si vero myniſtri dñice paſſio diant et facies ipᷣius nõ ſuſcipiatur/ vta
nis ſiue ymolationis licet contraria inten benefaciẽ do ſanctis ⁊ innocentibꝰ ꝓpter
tioñe agerent eam tamen a ſuo effectu et peccata alioꝝ malorũ diuina largitas re⸗
virtute non ꝓhibuerunt.Sicmultofoꝛtiꝰ trahat manũ ſuam.Si em̃ aliquis ſancꝰ
mali myniſtri eccleſie ſanctificatõnes qui et innocẽs in ſacrameto baptiſmi.vł alio
bus indigni ſe immiſcentcum eis nõ con quocũq; ſacramẽto ꝓpter peecatũ miſtri
tradicunt neq; aduerſus eas contraria in non pꝑadpit de diuine gracie largitate qð ꝑ
tentione nituntur nõ impediẽt nec digne ciperet bono myniſtro ſacramentũ eide
ſuſcipiẽtes debito fructu aut effectu frau- miniſtrate/ꝓſecto verũ ẽ qð diximꝰ.Sed
dabunt.Sunt enim ecdeſia dei myniſtri. nos de hoc alibi alia dicemus hicauũt di
qui et ſi peccatoꝛes ſintcupiũt tamẽ ſacra⸗ xiſſe ſufficiat ꝙ bñdictionibus et inuocali
mẽta ꝓdeſſe ſuſcipientibus. Illi vero dnmi onibꝰ eccleſie oꝑatur diuina virtus/⁊ mi⸗
cam paſſionẽ nulii volebant pdeſſe quin ſericoꝛdia in ſacramẽtis et ip̃a ſolennitas
po tius quo minus ꝓdeſſet conabant᷑ im ſignoꝝ viſibiliũ ſliber quodamodo eſt in
pedire. O ſi hoſtes ecdeſie phibere poſ quo legitur virtus et gracia que ſacramẽ⸗
ſent quo minus deus exaudiret eccleſfam to pꝛeſtantunſſicut oſtendimus in viij.illis
in nullo vnq; exaudiret eccleſiã exaudita anßin ſacramento nnrin. adhihent z
fuiſſet Am pli⸗ nulla maioꝛ: iniquitas adua et oleo igne et ſale veſte inſuſttar;,
vel iniuſticialqua vt p delicto alterius alr ſiue inſpiratione ſimiliter in.vii.opꝑatõe
vel malũ ſuſtineatvł bonũ amittat ommi adue ſalutaris inuiſibilis oſtendimꝰ veꝝ
no vt peccatum alterius alterũ impediat vtrũ vnius gracie merito ſint vij iſte oꝑa⸗
Nec iuſticia humana patitunquatio ſoꝛti tiones omnes quas hic nominauimus ⁊
us iuſticia diuinaſiſtud pati non poterit. numeranimus an multoꝛũ nunc diſcute⸗
Nec ſuſcipientẽ ergo ſacramẽta nec eccle re nõ curamus. Jam ergo declaratuʒ ẽ ex
ſiam dei in aliquo impedire poſſunt pcta hijs que diximus quia neceſſe Sesener

Be

zari ſeu tingi in igne et ſpiritu. Et quia ne

netrenaſci etrenouari filios ade ⁊ bapti lntag ue draſaubeneuagger 33

ceſſe ẽ eis apponi aquaʒ viſibilẽ/et eos in.

eam immergi ſub inuocatione diuini no
minis ⁊ virtulis.Et quia benedictio ⁊ oꝛa

tiones ſanctoꝝ impioſa eſuꝑ omnẽ natu

rã coꝛpalem ex bñpiacito et virtute omni⸗

potẽtis dei Et quia ſanctificatio ſiue eoꝛ

0. qui cõuertunt᷑ ſiue qui reuertunt᷑ ad ciui
tatem dei et populũ ſanctoꝛũ virtute fit
oꝛationũ et pᷣcuʒ occaſione ſanctoꝝ et nõ
impeditur gra ſanctificatiõis malicia ipᷣo
rũ myniſtrorũet dedimus aliquas ratio⸗
nes et exempla in hoc ⁊ ſuo loco dabimꝰ

lias et alia. Nũc reſtat nobis declarare

quid ipᷣa ſanctificatione baptiſmali impᷣ⸗

matur animabus ſanctificadis. vtrũ ſola

graciaſqua deo accepti et placentes effici⸗
unturlan etiam character et ſignaculũ qðᷣ

poſt amiſſionẽ gracie illius remanetæ ꝗqd

ſit im hmõi ſignaculũ et quis fructus vł
effectus ipius/ et vtrũ iterari opoꝛteat ba⸗
ptiſmũ in nullo mõ ſit iterandum.

ẽ aut aliquid relinqui ſeu reman
re pꝰ amiſſionẽ gracie gratũ deo

facientis in eis ꝗ baptiſmo ſanciificati ſũt

aut nõ quia ſi nihil remanet ꝓinde videt᷑
ac ſi nõ eſſent baptiſati. Si em̃ totũ quod
ſacramẽto baptiſmi collatuʒ ẽ ita deletur

baptiſmate

3

alicuius qð equaliter eſt omniũ qualitas
tum actiõnũ et paſſionũ et etiQ omniũ re⸗
rũ. Nihil em̃ eſt in tota rerũ vniuerſitate
quod habente illud non deſignet a non
habẽte etia pes diſtinguit habenta pedẽ
a nõ habẽteet oculꝰ ⁊ cꝗꝗd dici vłcogita
ri poteſt. Diſtingui ergo ſit/eneceſſitate
ſequitur vnaquaq; rem ꝑ ſe ipſam. Non
opoꝛtet ergo vt character ponatur ppter
hoc ſolum fſcilicei vt diſtinguat cum null⸗
rei effectus nouus vłoperatio inducatur
per hoc. Si enim poſuerimus characteri
aliũ effectum ꝓpum pꝛincipaleʒ etiimme
diatum nihilominus ſequit᷑ etiſte. Quẽ⸗
admodũ albedo et ſi ꝓpꝛium habeat effe

ctum albũ facere ſeu diſgregare viſum. ni

hilominus ſequitur eam iſte effectꝰdiſtin

rencia maxima que ẽ contrarioũ ab inui
cem. Manifeſtũ ergo eos in hoc duplici

conſequens cex neceſſitate. Deinde quia
pmũ et pᷣncipalem effectũ deglucint 1 ab
oꝛbent Impoſſibile em̃ eſt qualitate eſſe

ue Aer errare. Pꝛimũ quia ponũt eſfectũ qui
Rimũ ergo dicemus quia neceſn

1 ꝙ non ſit in aliqua ſpecie generis quali

tatis et que non habeat denomination
ſpecialẽ Diſtin guere vero vel diſſifſare ad
aliquid ꝗet diſtintio relatiua denomina

Pꝛima quia no poleſt dici ꝓpꝛius effecꝰ

guere a nigro diſtinctione cõpleta ⁊ diffſe

p moꝛtale quodcũq; peccatuũſic vt om̃ino tio eſt.Quẽadmodũ ergo ſi poneret cuam
inde nullũ veſtigiũ remaneat qᷓntum ad hoc qualitati accidat ⁊ eam ſequat quaſi
ex caſu ita õ iſtumpo
ʒzandus et hoc quidẽ expedientius et ſalu ſtructio ẽ quia ſi nullus eſſet non baptiza
1 tus fruſtra eẽt hmõi character.ymo non
tenciam a gere poſt lapſum cũ baptiſmus eẽt. Non enim diſtingueret cuʒ nõ diſtin
guat baptiʒatos abinuicẽ ſed ißos aneon
atq; penarũ penitencia vo non. Sed iam baptizatis im̃. Poſſibile autẽ fuit vt oms
homines baptiʒzarẽt nõ impᷣmeretur au-⸗

vaptiſmũ ſomnino ſe videtur habere ac ſi

nũq; eſſet baptiʒatꝰ et ꝓpter hoc rebapti

nunt ꝓpter id quod accidit.
vꝛius et incomꝑabiliter videtunquã peni
plenam remiſſionẽ conferat culparũ oĩm

conſenſerunt ſacri doctoꝛes in hocꝙ pꝛe he Niz ne
ter graciaʒ pᷣter totum decoꝛem virtutum cxẽ character ei qui vltimo baptiʒaretur et

et honoꝛem ſine quibus deo nõ placetur/ ſi hoc eẽt et delerent ommnes characteres
impmatur character lcet non declaraue- qui impꝛeſſi eſſeni baptiſatis vł inutiliter
eſſent cum totus et ſolus eoꝛum fructꝰ v
vtilitas eẽt diſtinguere Pꝛeterea hmoi di

rint nec fecerint ſcire quid ipᷣe character ſit
ſpecie et ſi tamen dicant ipᷣm eẽ in genere
qualitatum nõo tamen determinat nobis

——— — „

4 nen determinat! ſtinctio quibus fit cũ character huiuſmo
qualem efficiat anima baptiʒati vłipſum di non appareat etia hüs qui illo inſigni,

baptiʒatuũ.O ſi dixerint ꝙ nõ efficit eum i ſunt et illũ in ſe habẽt et alus multo mi

niſi baptiʒatũidem eſt/ac ſi diceret᷑ ꝑcuſſi
one impᷣmitur character qui acit gcuſſuʒ
Et diſtinguit ſiliter pcuſſio percuſſuʒ a nõ
„ pcuſſis.ſicut baptiſmus baptiʒatũ a non

aptiʒ atſʒ ⁊ hoc dixerũt ꝓpꝛiũ effectũ eẽ

nus. Cuʒ ergo nullꝰ hommũ p bmõicha
ractere diſtinguat ſe vel auũ a quocunq
non poteſt dici ꝙ iſte ſit vſus vel effectus
hmõi characteris vt per hoc inuicẽ ſe ho⸗

tquis ad hocẽ vt ꝑ boc baptisatia non

—

charactert iſtiꝰſcʒ diſtiguere baptizata nõ H i

daisndvorenion dinoſcãt.Qꝛſi diie

hhi
Uice.
Giſti
litaiea
em̃no⸗
ſiselh
eñſeoc
ſnsett
lant
ee⸗
ſbap⸗
nnllere
perna
liin
iſnoe
hotdiet.
w
Ber
hilich
ſhner
onusſe
retoſce
Nboißn
ſeiabin
Man⸗
Nerpd
oemne
euntn
ſcurel
bmno
Piauͤtn
Hedbe
Ninror
lloonof
A⸗
taden
bra
Diinic

iullel

cPohpot

gnieffia
hoſeei
giciin
Pinſubi
ſenode
laſöge
uſtcis
fsbit,
Gad
ſage
iſte

unn
Wki
Nn
dn
aggtduiſt
ahet
larti
mmnscne
nmgen
enkeſkl
1ageznerien
4

utentut
nicaiie
ngheliht;

G
ſbiennin
w
Obvtmn

F S
☛᷑

baptizatis ſint diſtincti et differẽtes abin⸗

uicẽ. Interrogamus eum quid intelligit
ꝙ iſti non ſint illivł nõ ſint tales quales
illi tales inq; qntũ ad baptiſmũ.In alis
em̃ non ꝓbibet eos eſſe ſimiles characte
ris et hoc ſupuacue et erronee ponit᷑.Idẽ
em̃ ẽ ac ſi diceretur ꝙ character iſte appo⸗

ſitus eſt huic paruulo ne foꝛte iſti eſſent u⸗
li aut aleg guales illi tantũ ad baptiſmũ
ꝛeterea Rone bonũ eſſet ꝙ ſimiles eẽnt
in baptiſmo ſi dicit ꝙ ſic ergo malũ ẽ diſſi

mulare eos vel diſtinguere in hoc ergo ꝓ

pter malũ ponitur iſte character. Si vero
dicit ꝙ malũ eſſet ipᷣos eſſe ſimiles in ba⸗
ptiſmo qua ratione malũ potiuſq; bonũ
hoc dicit. Ampᷣ.eque diſtiguit pᷣuatio int
eos.pᷣ uatio inqᷓʒ characteris vt ipᷣe chara
cter. Si ergo nõ alius vſus vel fructus eſt
huius characteris quã diſtinctio/eque ne

ceſſaria et vtilis ẽ puatio hmõi characterꝭ

et totius ſacramentiſeque em̃ diſtinguun

tur et differunt non baptiſati a baptiſatis

ꝑ hoc ipᷣm ꝙ non ſunt baptiſati vt bapti⸗
ſati ab illis per hmõi characterẽ differunt
Rſi dixerit in patria erit neceſſarius cha

. —
—

Mfracter vbi omnia interioꝛa videbuntur et

—

Aboc magis erroneũ videtur. Quia em̃ ibi

erunt non baptiſati qui ab inuicem dino
ſcẽtur et diſtinguẽtur ⁊ a ſe et ab alijs abi
q; hmõi charactere et nõ minus quaʒ ba
ptiſati ſuperfluet ergo character qntuʒ ad
hoc.Pꝛeterea vbi omnia clariſſime vide⸗

buũtur que neceſſitas erit adiuuari ad me

lius dinoſcendũ ab hmõi charactere.
Amp̃. Sacramta in via neceſſaria tã
tũ in patria ceſſabunt. Jpᷣi aũt characterẽ
hmõi bapiiſmi vocant ſacramentum ba⸗
ptiſmi. Cũ autẽ dicant ꝙ hmõi character
cauſa eſt gracie gratũ deo facientis duo⸗
bus mo dis errare videntur. Pꝛimum qę
non poteſt poni in alio genere cauſarum
quã efficientiũ. Efficiens autẽ nõ videtur
poſſe eẽ. Si enim efficit vt operetur idam
graciã cum omne quodcũq; virtus opat᷑
ipᷣm ſubiectũ in quo ẽ virtus hmõiſſic om
ne quod caloꝛ opatur oꝑatur ipᷣm calidũ
⁊ita ipᷣa anima bumana opabitur gracia
et iuſticiã in ſeipſa et ita iuſtificabit et ſan⸗
ctificabit ſe omne em̃ qð opꝑatur iuſticiam
in aliquo vel ſanctitatẽ ſanctificat illud ſi⸗
cut quod opꝑat᷑ caloꝛẽ in aliquo calefacit
Amõp̃.cum anima impartibilis

ſit accidet vel ſcõm idẽ ſit agens et paciẽs
ct inſluens et recipiens.Cum em̃ oꝑet gra

quãaãtacun

I

ciã in ſeipᷣa certũ ẽ ꝙ illã et dat et recipit
ſimulẽ iuſtificans et iuſtificata.Eł qꝛ atra
ria ſunt dare et recipere ergo erunt in ipᷣa
anima ſcõm diuerſa et hoc nõ ẽ poſſibile
cum imptibilis ſit. Si autẽ ſcõᷣm idẽ eritt

contraria in eodẽ ſimul ſ̃m idẽ et hoc iteꝝ

impoſſibile. Ampᷣ.Omis opatio ꝑ ſe
et ſcõm ſe cuiuſcũq; virtutis ẽ ſcõm ſimili⸗
tudinẽ vt caloꝛ ſi opetur ꝑ hoc ꝙ caloꝛ ca⸗
loꝛẽ oꝑabitur. Si ergo character iſte ꝑ ſe
opatur nõ opabitur niſi ſue ſpeciei quali⸗
tatẽ et ita nõ opabitur niſi aliũ characte⸗
rem erunt ergo due qualitates eiuſdẽ ſpe
ciei ſimul in eodẽ ſubiecto ſcõm et nunq
puenitur ad operationẽ gracte Ampli
us q; virtus aliqua agat in pꝛopꝛiũ ſubie
ctũ vel in ſubiectũ ſimile ꝑ illam vt qð al⸗

bũ agat in ſepꝑ albedinẽ vel in aliud eque

albũ p albedinẽ impoſſibile e. NHos autẽ
icimꝰꝙ illud qð impᷣmitur in baptimo
pᷣter graciã gratũ deo facientẽ et qð rema
net poſt amiſſionẽ ipius ſanctitas quedã
ẽ cuius exemplũ et figura ẽ ſanctitas baſi
licarũ conſecratarũ et vaſoꝝ. Baſilica em̃
conſecrata quantũcunq; poſt conſecratio
nẽ polluat᷑ aut ꝓphanet᷑ ſancta remanet
Alioquin nõ eſſent ſacrilegiviolatoꝛes in
naſoꝛes et pollutoꝛes ipius. Wanifeſtũẽ
autẽ quia ↄſecratio baſilicarũ exemplũ ẽ
et figura conſecrationis ſeu ſanctificatio⸗

nis baptiſmalis. Quare ſanctitas ſancti⸗

tatis ſicut enim ſanctitas ad ſanctificatio

nem ſic ſancuitas ex ipᷣa relicta ad ſanctita
tem relicta ex illa a ppoꝛtiõe et a ſimili. Si

cut em̃ ſanctificatio baſilicalis ad ſuã ſan⸗

ctitatẽ ſic ſanctificatio ad ſanctificationes

ſic ſanctitas ad ſanctitatẽ.Et ꝓpter hocſi⸗

cut ſanctificatio figura ẽ ſanctificatiõis ſic
ſanctitas ſanctitatis. Et ꝓppter hoc cũ veri

tas immobilioꝛ ſit qua figura ſic poſt figu

ralem ſanctificationẽ ⁊ ex illa remanet in

baſilicis ſuis ſanctitas figuralis ſic ꝑꝰ ve⸗
ritatẽ ſanctificationis in haptiſatis et ex il

la veritatẽ remanere neceſſe eſt ſanctitatſ.

et hoc eſt qð dicit Aplus.j.ad Loꝝ.Tem⸗
pluʒ dei ſanctũ ẽ quod eſtis vos vb idicit

Auguſtinꝰ Oꝑe ſanctiſpũs in baptiſmo
dicatũ. Unde ſicut pollutio abbominatõ

quantũcunq; erecrabilis nõ aufert a ſan
ctificata baſlica ſanctitatis figuram. Sic
atacun ſceleroſitas aut flagitioſitas
auferre non poterit a ſanctificatis baptiſ⸗

mo veritatẽ ſanctitatis remanet ergo ſan
cus hmõi ſanctitate quamacunos pecea

iĩ

W baptiſmate

.toꝛũ abhominationibus ſe polluat pia⸗ vult ſi legif. Johã.ij. eiſdẽ qs ven etnõ

ℳ us. Et ꝓpler hoc ſpirituale ſacrilegium furtiuũ ſigillũ vel characterẽ Eran
n lenen o Amüfikettempineiztcat d Hncidcatonianonates vierf dona re
Nak moꝛtali peccato ſe polluit xpᷣianus gis regũ ſeʒ plena remiſſioneʒ pctõ:ũ cul
Et huic atteſtat᷑ Apls in. v..pᷣma Coꝝ.d. parũ atq; penarum ⸗ data optima dona
An neſqtis quo nia coꝛpa vra templu ſůt ; perfecta omniũvirtutu ſine quibus nõ

ſpirituſſancti qui habitat in vobis et non ẽ ſalus largitur. Turtiuũ qut ſigilluũvłcha
eſtis veſtri. Etiterũ ſi quis templũ dei vio racterem hmòi habent vldeferunt ſpꝛe
lauerit diſperdet illũ dominus cuiuſmoi ¶ta tpi eccleſia ſcilicet calholica ab herelic
auitem ſanctitas iſta ſit ⁊ quis eius effectꝰ ſe baptiʒari faciũt. Furtiuũ chtẽ ſigillum

ex eius figura et ſigno ſcilʒ ſanctitate baſi merito dicimus qð ↄotra volũtatem eius

licali apparet quęadmodũ em ex illa ſan⸗ cuius ẽ impꝛeſſum
clitale hoc habet vt arceſtur ab ea demo intelligimus ſiue eo non ſciente ſiue pꝛohi

nes vt minus poſſint ↄtra frequentantes bente. Pꝛohibiti autẽ ſunt heretici ſacra⸗
ipam ſcq oꝛantes pſallentes et ſadificites mẽta dñica iractare vel myniſtrare qa ab
in ipᷣa et hac etia virtute pᷣdicta ẽ vt oꝛates eccleſia catholica dei et auctoꝛitate excom
in ea facilius exaudiant᷑ et gra etiã deuo⸗ municati ſũtet ꝓhibiti ab bijs. en
tionis facilius viſitẽtur et illuſtretur. Sic habent veru characlerẽ hunc vel deferũt
Eex iſta ſanctitate baptiſmali de qua loqui qui nõ iuita foꝛmã in euãgelio pꝛeſcripta
mur debilitatur poteſtas demonũ aduer etauctoꝛe deo miin uugelo einhu⸗
eati alinatei Qm̃quidẽ ẽ im defecuio et ideo bapti
minus poteſt contra ipos quã ↄtra alios ſandi ſunt tanq; no vo baptiſati. Cauſa
Er deinde facilius gra denotonis illuſtra autem efficiens gre hmoi ſanctitatis nul⸗-
iur ad oꝛandũ et ad alia bona faciẽda. fa lo modo eſt. Nec aliquid aliud niſideus
Olius etiam gra ↄpunctionis viſitantur ?. Seg e habilitas adiuuans ad graciam
reuertunt ſi lupſi fuerint ipis etiw demoni obtinendam et conſeruanda excauſis qᷣs
bus magis verendi et ſonnicohſten imnr dirimus. El hec cca uſa ꝓpter qua nõ de
grauiduſq; toꝛquentur demones ſi eos tẽ/ Bet nec etiaʒ poteſt iterani baptiſmus. Si
tationibus inuaſerint aut ſi foꝛte peccatis ꝗqem̃ iterareturimpᷣmeret᷑ denuo S
Ppolluerũt. Quẽadmodũ de locis ſacris ? eiuſdẽ ſpeciei aut nõ impmeretur. Sinos
ꝗ/deo dicatis. Et ꝓpter hoc pᷣuilegijs immn impmeretur non relinqueret ergo bmòi
nitatis gaudẽtibus obſeruatur vt graui⸗ enefer nontainageret reo ni
in eoꝛũ inuaſoꝛes et violatoꝛes iudicẽtur elſt ſanctificatio baſlice que baſilitarẽ ſan
Sic ſanclitas iſta poteſtate demonũ. Ex ctitatẽ non relinquit ſic non ẽ ſanctificatio
bacergo ſanctitate iſta pueniunter ex ea baptiſmalis que congruentẽ ſibi ſanctita
aptiſati de ſoꝛte ſunt et de pte dei appꝛso tem nò relinquit =
Ha ii et ꝑ ſanctitatẽ iam. Et hocẽ ſanctiſi duas einſdem ſpeciei ſoꝛmas eſſe in
care domino vel dicare vł appꝛopꝛiare ei ſcom idem. Semel ergo ba ptiſmo ſancti
Aeum et in ius et in ꝓpꝛietatem ſpecialem ſficato ipoſſibile eſt denuo ſanctiſficari ſan
eiuſdẽ aliquid tranſſerre et per hocſtatm ciificatione baptiſmali. N em poleſtim
2 ſu ipm baptiſatu mundatedificat ⁊ er pꝛimi character baptiſmalis ſanciificgtis
oꝛnat repietq; donis virtutũ ⁊ graciarum bmõi iteratione. Si autẽ non impmitur
niſi p ipm ſteterit ⁊ ſanctitas hoc eſt ignũ non eſt ſanctiſicatio baptiſmalis. Amp

gre gra tũ deo facientis. Quẽadmodum autẽ ⁊ cõtumelia ſieret nõ tam ſacramen

anulus regius ſignũ eſt doni quo quisp 0 qʒ ei cuius eſt ie bapnimus ſacramẽ⸗
Eum inueſtitur. aut crux poſita ſuper faſti tu. Jpᷣa em vnitate ppter qua dicitur vnũ
gin domus quod religioſavel reiigioſoꝛ bapniſma in.iiij.ad Ephef. Figural ipa;
kuaſieni ad ſigillũ regiũ theſan. vnitatẽ moꝛtis rpᷣi que redẽptioni ſoclius
riſariꝰ ſeu diſpenſatoꝛ eiuſdem regni dat mundi ſufficit quã moꝛte nullo mõ itera⸗
dona regalia illud poꝛtatibꝰpbi ven?⁊ nõö ri opus ẽ quatũcunq; increſcant et multi⸗
Jurtinũ ſllud eſe cognoueri⸗ ic diſpen⸗ pꝓplicentur peccata mundi.Et ꝓpter hocqꝛ
ſatoꝛ chariſmatũ id ẽ donon et graru ſpi⸗ ſigura etveritas ccoꝛdare debent ſtevna
rnituſſanctus qui diſtribuit ſingulis piont moꝛs dñi ſaluatoꝛis ita ſit et vnũ baptiſ⸗
vult. ſic legitur in.xij.lad Coꝝ⁊ ſpirat vbi ma. e

—

Aſaſten

Pelit

Mtlit

frſti

Vbeatletd

ſnmn
ſngdil
puiiece

hanl
ictenn

tucan

ptenar
Aſinf
an c
shumne
crolola
Ciipacauſt
ondeind⸗
eoffindo⸗
ſicgalben
ſigetiut
o pulen
lalonis gt
lppeterp⸗
nnigztefi,
ſſftafone
fuezede
Gllnciſca
fensfniſen
nbominem
lucnoe
egenenb
lungleete
atnſe
ns 4 Ke

„ . . 27 — 5 .
—
—— — —

nõ eillo mõ ſacramẽtũ domini c; operũ tpis puentuſq; et incremẽta ii o

r auig ipm no Eillo ma dmini 1
X paiſiis er figura ſed rememoꝛatio. Si eca expeniretur quaſi in vnius paruuli ern
, „Quis gu querat cum virtus iraſcibilis ſir⸗ clitione atq; ꝓuectione donec advinilero
NN metur et muniatur ſacramento pꝛopꝛio æ? bur et ſenilem maturitatẽ ꝑtingat. et non
ienen ſpecialividelicet ſacramento cõfirmatois aliter conſulendũ eſſe toti coõmunitati de
RKZ 7 vᷣus acupiſeihil ouobaſacramẽtis.vicʒ ꝓfectu ſuo et pfectiõe quã vni puulo ⁊ in ℳ
Al ſacrameto altari⁊ ſacramẽto mrimoni vna cõmunitate hominũ ad ſiſitudinẽ et
R ſupꝛa diximꝰ.cur no ſila vᷣtuti ratiõa bili ꝓpoꝛtionẽ vniuſcuiuſq; hominis quaſi qᷓ
* ꝓniſũ ẽ quo armet᷑ et muniat᷑.Reſpoõſio dam ſex etates ꝓuentuũ et incrementoꝛũ

5 4 4

— q ſufficere debẽt ei et poſſunt docinget atq; defectuũ eſt euidenter reꝑire.quẽad * *
— miracula quibus et ſi alie vires adiuuet. modi iytus liuinus pplo romano hmoi
en onke⸗ dieda et in fide roboꝛãda ſpecialiter fiũt. Gꝙſignat. Od ergo querit cur ad ſacramẽtũ
l Digna em̃ data ſunt infidelibꝰvt noua p baptiſmi fines ſeculoꝝ ⁊ ſenectus mundi
l dicatibus crederẽt quos nona facerevide expectata eſt. Idẽ ẽ ac ſi quereret᷑ cur ſub⸗ *
anmin AEnt. uſte nis querat poſts tãta eratvti limibus ſapiẽcie et ꝑfectioni virtutũ expe⸗
itbis 6 litas et neceſſitas huius ſacramẽn.videl, ctat᷑ matura etas vicʒ iuuẽtus aut ſenecꝰ
mi baptiſmi cur ta diu dilatũ ẽ.videlicet vſq; et non potius infancia aut puricia trada⸗
naigio ad fines ſeculoꝝ ad ſextã moi etatẽ. Neqʒ tur.aniteſtũ ẽ igr ꝙ nouiſſima mundi
tamaü eiñi veriſile eſt deũ om̃ino neglenſſe ſalutẽ etas ſiue ſenectus ſola apta fuit et cõgru⸗
Nnoco generis humani tot milib annon negle ens euãgelicis ſacramentis. Alia em etas
ieellu Eit autẽ ſi alias generi hbumano nõ ꝓuidit mundi ea ſuſciꝑe om̃ino apta nõ fuit cuʒ
bmöikenan, In quo licʒ ſufficiẽter reſponderi poſſit di ſuſceptio eoꝛuʒ.de qua hic agimus fides
ida uinèe voluntatis nulla penitus eẽ cauſam eon ſit atq; cradalitas. Hon em negamꝰ cvealies
nnatdmn cũ ipᷣa cauſa ſit oiĩm et cõſilioꝝ atq; iuditi quin omi tꝑe viri ſapiẽtes et ſancti fuerint
—RRMZMN oꝛũ dei nõ eẽ inueſtigationè atq; alligati ſacramẽtoꝝ iſtoꝝ altitudinẽ ydonei ſuſci⸗
a Ees om̃ino omipotẽcia virtuti ſue ſacramẽ pere vel ena cape ſed ↄmunitas hominũ
imnits ti qua libere ꝓ bnplacito vol ũtatis ſancti nò ante maturitaté ſuãæ ſenectute ad hec
mi anner ficat et iuſtificat ſimpir ſemꝑ quos vult et ydonea fuitque eti cum ei tradita ſunt ⁊=
oinznumd quõ vult nec vnq; defuiſſe graciã ſanctiſi indicta.tanta magnificentia et mirificen⸗
–W cauonis antiquis tpibus. ſicut euidenter tia miraculoꝝ adiuta ẽ qua totmũdvbi
minit appet erpbatiſſime fidei byſtoꝛia ſeribli c; lerrarũ velut fulgutas choꝛuſcat totali
i rarũ q; teſtimonijs in quibus ſacrificia ex ter illa hoc ẽ ̃m ſe totã ſuſciꝑe vel capere
ein 4 iuſtificationes multiplices ipoꝝ leguntur nòõ potuit licet ꝓ maioꝛi ſui ꝑte ea ſuſcepe
ne ſicut legit᷑ de Abel Melchiʒzedech et Job rit. In quo euidẽter appet quata ſit virtus .
mi qui ſanctiſicauit filios ſuos ne foꝛte in cõo⸗ fidei qua ꝑ aquã ſiue in aqua ſub inuoca *
W uiuiſs de quibus ibidẽ agitur aliquo mõ tione beate et gloꝛioſe trinitatis as ſancti
ginati ſe maculaſſent ex quibus et alie iuſtifica⸗ ficare ſe credit. Apparet inq; ex hboc ; tan
d, tiones fuiſſe merito intelligutur. Rndeo ta difficultate tamlonga expectatione teʒ
angtee, tamen quia quẽadmodũ in vno ſingula⸗ multiplicibus operũ exercitatioibatantis
aifit, ri homine multũ temꝑis etatis ſue detur miraculoꝝ adiuuamẽtis ſãctoꝛũ tatis do .
Niinels , vt multoq; laboꝛe et induſtria indiget p⸗ cumentis ⁊ exẽplis vix tandẽ ad e pꝑtinge *

lanintn harari ad ſublimia ſapiencie ad pfectõe, re comunitas hominu potuit. Deinde n „
bapeine . vtutũ ſuſcipiẽdã. Sic ⁊ cõitas hoim mul ta pugna et virtuoſitate teneamur cotra
nni, ta eruditiõe pᷣparani opus habuit multiſ-⸗ ſuggeſtiones ſpũs blaſphemie cõtra ob
wes h generibus operü exerceri anteq;; pfun murmurationes ppꝛij ſenſus otra diſon
—R da kaei erfaramenton amneast ctionẽ? tationes phyloʒophoꝝ ᷓ iacula heretico
euangelice ſanctitatis eſſet apta ſuſcipe et rũ cõtra opiniones ⁊ irriſiones vulgariũ
nn hoc no ſolum in tota cõmunitate huma⸗ hominũ cõtra blaſphemias iudeorũ ſoli
ldin ni generis ſed in qualibet congregatione pene nouerut q hoc vel in ſeipᷣis paſſi ſũt

tannn et duitate ſi eam aggreſſi fuerimus ſaluta vel a paciefſdus didicerut ⁊ cuʒ fides pia
Gaerte ribus eruditionibus et ſacris exercitatioi venidica et ſalutaris in omnibꝰ intellectu
ehmnin bus ad pfection? ſanctitatis pducere eoſ⸗ excedat in ſacramẽtis tamẽè illũ nimia ſua 4
n de laboes et dimcuitates expectalieneſe⸗ oppſſione cptinat et in quibuſda eoꝛum
mnn =YU B üil

—

De baptiſmate

pene abſoꝛbet. et etiam ſenſus exterioꝛes rancia parunloꝛũ quo minus oꝛanionib⸗
euacuat ſicut in ſacramẽto altaris. Appet buiuſmodi parẽtũ et manis dei bonitas
0 ergo euidenter ꝙ illa ſola etas mũdi ſiue largietur eiſdẽ et ſpualis ſanitatis graciã.

generis humani ſola congrua ⁊? apta fuit ęt alia dona quibus ipos ad vitã ſpiritua

huic tante ꝑfectionis et ſublimitatis vtu⸗ lẽ obtinenda indigere cognoſcit. Si enim
QN ii que plurimũ eruditionibus et alijs exer myniſterio parentũ carnaliũ et interdum
citationibus adiuta et ꝓfecta ſe pᷣaraue meritis et pᷣcibus largitur dei bonitas ſi⸗
rat et hoc indubitater erat ſenectus et faci lijs carnalibus vitã ⁊ ſanitatẽ coꝛpalem⁊
limũ fuit ab initio et deinceps hominibꝰ alia tpalia bonaabus interdi ipaʒ impu

* * credere ſe muneribus et hoſtiüs iuſtifica⸗ gnat quatomagis meritis etpcibus pare
ri et ſanctificari.iramq; dei placari et hoc tum ſpiritualiu dabit filijs ſpᷣalibus do
p ſimilitudinẽ ſcilicet talia videre cõſneue na quibus ip̃i digne et laudabiliter ſerui⸗
rat et experiri apud homines. Reges em̃ atur et hoc hactenꝰdicimꝰ vt appeatigno
et pᷣncipes et om̃ino maioꝛes ſuos cõſue⸗ rantiã puuloꝝ merita et oꝛatione ſctè ma
nerãt placare muneribus et ꝓp:er hoc fa tris ecclie in quo minus impetrẽt et diuie
„. cile inducti ſuut vt talia regi regũ deo ex bonitatis largitatẽ quo minus ſanclitalẽ
Hiberent et ꝑ hoc eũ placari ſibi ſperartét. baptiſmalẽ tribuat impedire nullatenus
Hec erat virtuoſum.nec magna laude di poſſe.De hoc autem ꝙ querit cur intero
gnũ ſic eredere vt ipſa cõſuetudinis exper/ R puulus de fide cum ſciatur omnino
iẽtia ſuadebat.ymo puerilis infirmitatis 4n5 credere et reſpõ dere nõ poſſe. Idẽ eſt
erat. Nullus em erat adeo eruditus cui ac ſi quereretur de pupillo cur cõ nenit᷑ in
y non eſſet facile ſic ſentirelan e autem eſt iuditio cũ non intelligat quid ab eo peta
ab iſta puerili paruita te ſublimitas ſidei tur nec ſciat petitioni nullatenus rñdere.
Jacramentoꝝ. Si quis autẽ querat cur er In quo manifeſtũ ẽ ꝙ tutoꝛ debet eunde
go baptiſant ꝑuuli qui omino incapaces fendere et ꝙ ipᷣo rñdere ac totã cauſaʒno
ſunt hmòi fidei ⁊ qre de fide interrogan mine illius agere ſicut ergo negat aut co⸗
quos certum ẽ in illa etate om̃ino credere cedit noſe pupilli ipſo penuus aut non in
non poſie.Deinde quare reſpondet patri telligente aut ignoꝛate ⁊ ꝓdeſt pupillo
nus credo Si em nomine ſuo dicit hoc di vtilit ꝓ eo lutoꝛ egerit et eo penitus igno
cit quidem. Sed nõ reſpondet cuʒ de cre rante aut ctia cõtradicente rebellante faci
dulitate eius nõ fiat interrogatio. Si an exconditionẽ eius melioꝛẽ in cauſa quam
tẽ nomine paruuli ⁊ mentiri videtur cum pꝛo ipᷣo agit.Dic et multo incomꝑabiliter
puulꝰ nõ credat et ſupuacuũ ẽ dicere ho foꝛtius in cauſa animaru ꝙꝙ fiet per tuloꝛẽ
ꝓ illo cum ille ratũ hoc non habeat. In ̊ ſpũuũalem ſiue conſitẽdo ſiue negando pꝛo
dicimus ꝙ quẽadmodum puulo non cre deſſe debebit ad lucrũ ſpuale eidẽ. Am
. denti et omnino neſcienti pᷣſtantur muita plius.ſi leges humane ⁊ inſtituiio hũana
beneficia myniſterio parentũ ſicut cibus ꝓuidit pupillis carnalibꝰtutoꝛes et alios
potus el veſtitus et cetera qᷓ educationis adiutoꝛes ad acqſitionẽ ↄſeruationẽ ⁊ mł
ſunt aut nutriture nec impedit in aliq̊ͥ aut titudinẽ mitiplicationẽ tpaliũ ⁊ caducoꝛũ
repellit iſta beneficia illius ignoꝛancia vł uantofoꝛtius iuſticia et lex diuina pupil
. incredulitas. HNõ em̃ ꝓpter hoc minꝰ in- los ſpuales abſq; hmoiadiuton ſpirilua

„ uoluitur pannis aut lauatur ant ſopoꝛat liũ ꝓuiſione nõ derelinquit ꝓpt᷑ bono:ũ
qꝛ ignoꝛat iſta ſibi fieri. Silt medicamẽta ſpuũaliũ ⁊ eternoꝝ acquiſitione ↄſeruatio
nihilominus ei adhibent᷑ et ſanitas acq,; nẽ et multiplicationẽ. O ergo patrinꝰ re⸗
ritur ha ſibi neſciat illa adhiberi ſic ⁊ ſi oꝛa ſpondet credo cõfeſſio ſiue ꝓfeſſio fidei ẽ
tione parentũ abſq; medicamẽtis diuini q fit nomine paruuli et obligat en ad ob
mus ei ſanitas tribuat᷑ ſi vnq; ignoꝛancia ſeruationẽ fidei q̃ obligatio nõ ẽ niſi meli
eius ant deuononẽ parentũ impedit aur oꝛatio ſue cõditionis.Et dicimꝰ ꝙ puul⸗
bonitatẽ diuinã manifeſtũ ẽ ꝙ nõ. Quia credit per patrinum et patrinus credit ei.
ergo parẽtes ſunt ſpũales i ſa neti et v id eſt ad opus et comodum eius. Quem
mater ſpũalis ẽ ipᷣa eccleſi a Huctoruoln admodum pupillus reſpon dei per tuto⸗
illoꝝ qui myniſterio illoꝝ ſiue ipius ecckie rem.Sicut autem in inditio poſt confeſſi
£ ſpiritualiter generatur ſiue regenerat nõ onem tutoꝛis fertur ſentencia pꝛo pupillo
obſtat vllo mõ necimpedire poteritigno ita poſt ꝓfeſſonem fidei per immeriovẽ

4

2

cpel
beranon
Mpon
naled.
Gahpe⸗
am
neten
moy
oſie
1Sco
ſteran
lanse
tuor.
mnuonie
ſlensp
ſulnee
elum.
neom
fniau⸗
chiſepe
uiſante
hunen
Nenan
näm
fmes
ſhne
nhut
elpo
ſblier
er

ℳ. vy», O
baptiſmalẽ confertet gracia baptiſmelis catione baptiſmalei licet erronei cauſam o
ini, paruulo.Et quemadmoduʒ; ſupꝛadinmꝰ non intelligant et inſenſati non ſenciat. eł
walni non aliter in ciuitatẽ vt ciuis eius efficia? quoniam baptiſmali ſanctiſicatione eleæ⸗ .
—RKHñB aliquis admiitetur niſi ciuem ſe velle fieri cii expugnato dya bolo ab eiq; eiectoꝛ de
M aut ꝓſiteatur. Sic in ciuttatem ſanctorũ tracto deo acgrunt dignuũæ iuſtuũ ẽ vt quẽe·
r in graciam baptiſmalem non aliter quis A admodũ arci et munitioni capte ſignu ſi⸗ ℳ
WR admittit᷑ niſi fidẽ qͥ ciuilital cinitas ſacco ue in ſignium regis capientis ſuperimpo
r rum eſt oꝛe ſuo vel alieno fuerit ante con⸗ nitur ſignum regis regum quod eſt ſalu⸗
7 e ſſus ſiue ꝓfeſſus. Si quis autem paruun tifere ac viuifice crucis in ſignium eis im⸗ „
chi Naslana eens baptiſmali nullo modo ponatur. Hinc eſt ꝙ bapuſandis pꝛimuʒx *
fie indigere dixerit hic non ſolum de multitu in fronte ſignum ſaluatoꝛis hoc eſt ſignũ
luccde⸗ dine erroneoꝛum eſt qui intelligibilia nõ crucis impꝛimitur. ſcilicet captionis atqʒ
mntige⸗ intelligunt. ſed etiam de mulutudine in⸗ expugnationis et victoꝛie. Quod mani⸗
dgalge ſenſatoꝛum ⁊ inſenſibilium qui ſenſibilia feſtum eſt fieri ſimiliter expugnationibus
Snpeemn. non ſentiunt dum innatum ſibi ardoꝛem vebium caſtroꝛum ⁊ munitionum. Et qui
onmnsſne amoꝛis ad vilia et infima carnalium ⁊ ca hoſpitantur in domibus in quibus hoſpi
NAenlag. ducoꝛum conuertit. Innatum ergo ſibi ge taturi ſunt ſuperimponunt inſignia ſuavt
licidium ab amoꝛe nobilium ſcilicet ſubli hij qui de comitatu eoꝛum ſunt agnoſcãt
mſämen mium ſpiritualium et eternoꝛum non ſen quo eis declinandum ſit et ali illuc intra
nnoofe tit.Deinde ſuppᷣſſionem ⁊ immerſionem re non pꝛeſumant. Sic rex celoꝛum in eo
oaröm et captiuationem nobilium viriũ ſuarum qui baptizandus ẽ hoſpitaturus inſignio
Mcdtde id eſt intellectiue et voluntatis in coꝛpoꝛe armoꝛum ſuoꝛum ⁊ vevillo gioꝛioſi ſui tri
leinti. et coꝛꝑalibus diſſicuitatem erectionis ⁊ li umphi ſuper quo dyabolum et eius exer⸗
gmodet berationis earundem ipᷣo earum ſtupoꝛe cituʒ debellauit deſignirivult id ad quod
aia vel potius moꝛtificationem ſentire no pꝛe decdaraturus eſt hoſpicium. Quod autẽz?
gronen ualet. Deinde exroꝛemvirtutis appetitiue in ſanctificatis habitet manifeſtum eſter
R atq; puerſitatem ipamq; bꝛutaliiatem ſm ſcripture ſacre teſtimonijs. Ineternum di
Er atienr quam totum viuit nec videt nec aduertit. cit Pſalmiſta. Erxultabunt ⁊ habitabis in
RZ nec etia attendit. NHon em aſinina ſolum eis. Et Apo ſtolus in. iij.pᷣme ad Coꝛinth.
nettter mõ viuii ſtoliditate.ſed et equina impe⸗ Meſcitis quia templum dei eſtis ⁊ ſpiritꝰ
Aoeinani tuoſitale ⁊ lupina rapacitale.etita ð alijs dei habitatin vobis .Et in. vj eiuſde. Ne
MR ex quo appet denſitas tenebꝛaruʒ oꝛigina ſcitis qꝛ mẽbꝛa veſtra templũ ſũt ſpuſſan
. lis coꝛrupiionis que cũ reuera bꝛutalitas cti qui in vobẽ.Et iteꝝ.Gliſicate⁊ poꝛtate
Rone ſit et animalitas et ex omniũ immundoꝛũ deu ĩ coꝛpe vro.Et qꝗꝛ teplũ dei ipa baptii
=S= vicis animalium quo damodo compoſi⸗ mali ſactiſicatõe vnuſquiſqʒ electꝰ efſici᷑ „)
iiuet. ta ⁊ cõpacta hoꝛrifica mõſtruoſiias. Nec merito idẽ ſignũ in ipᷣa ſanciificatiõe eidẽ 6„
Ninin inius vicijs innumerabilibus moꝛdens. ſuꝑiponit᷑ Et qt oꝛtus dni oeꝛtꝰ voluptatis
n rodens pungens et diſcerpens ſe ſennrire ⁊ pdyſus deliciaꝝ eadẽ ſignificatioe ꝗ pꝛi
nnn ſinit nec exteriꝰ innumerabiles facies ani us erat deſertum et ſolitudo infernalis ef
en malium coꝛam ponens et oſtendẽs vide⸗ ficitur merito in eo ſignum crucis quod ẽ
baen ri ſe ꝑmittit nec tot vocibꝰ ſibilis et ſonis velut foꝛmido et expauentaculũ volucruʒ
oein , circuquaqʒ ſtrepens atq; tumultuans au et beſtiarum infernalium in eo erigitur er „
ne diri ſe patitur ab alijs qui adhnc ea inno quia fit per eandem ſanctificationem ci⸗
tun , luti ſunt circdati et immerſi.mens enim uitas iuſticie et regnuʒ directionis merito
Deon, humana graciam ſanctificationis noduʒ in ea patibulũ quod eſt crux ad deterren⸗
eri adepta nihil aliud ẽ niſ cadauer ſiue mo: dos latrones et raptoꝛes ceteroſq; male⸗
nelelt, ticiniũ monſtruoſitatem quaã diximꝰ ebul factoꝛes in ea eleuat.Et qui iter ſancte pe
mpini, liẽs eiuſq; monſtruoſitatis moꝛſus coꝛro⸗ regrinationis qua mare huius mudi tra⸗
H, ſiones punctiones et dilacerationes in ſe ſiur et templum dei viſitatur et in ſuynaʒ
Gmmenilt ipᷣa intus padclens et foꝛis in alios ſimilia hieruſt aleg iter egreditur merito pꝛimum
mais cum pulſatur ? ꝓuocatur agens. Simili⸗ cruce ſign Rur. deinde omnis domus dei
ſnit,e⸗ ter et vocibꝰ omniũ hmõi animaliũ hoꝛ cxruce ſuper impoſita domus dei eſſe vlre
ſopekhe ribiliter ſtrepens. Paruuli ergo ꝓpier oꝛi ugioſa deſignatu. Merito ergo baptiʒan 4
mügr, ginalem co:ruptionem indigent ſanctili⸗ dus ſigno crucis ſuper impeſito pꝛimum
ammnii 8

domus dei et vomus religionis eẽ oſten⸗

hibet᷑.Et quonia nihil ſalubꝛius ĩ memo

ria poteſt hre electus quilibet qua quid ex/

ſeipo meruerit et quid ei miſcoia redẽpto
ris retribuerit ſcilicʒ vt cũ patibulo iferna
li adiudicatꝰ eẽt quaãta apud deũ fueritqᷣ
oĩa vno ſigno crucis apte ſignat᷑. Ueniẽs
. eñ ad gracia bapiiſinalis ſanctificationis
quid afferat ⁊ quid ꝓpᷣe ſuũ ſit ipſo ſigno
crucis qð ei pᷣmo impmit᷑ ſi capaxẽ agno⸗
cit videlʒ ꝙ ſolũ meritũ patibulũ ſecũ af
ert. Et quia amoꝛe eiꝰ vite eiꝰ⁊ pᷣcio rex ce
loꝝ illud ptulit iſtoꝝ oĩim velutr memoꝛia⸗

le ſignũ crucis fronti eiꝰpᷣmũ ponit᷑ foꝛtis

ſiquidẽ impᷣſſionis ẽ magne pᷣparatõis
y ad gracia; baptiſmalẽ. Nouiſſime vᷣo vt
agnouetrit eẽ ꝓfeſſionẽ ſuã ſcʒ crucifixũ et
crucifixi fidẽ ac legẽ et hac ꝓfeſſionem nõ
taq; opp:o bꝛiũ aut contumelia in infimo
abſcondatſed eam in manifeſtovelut ho
norẽe ſummũ er gloꝛiam habeat.Et iſta in
fronte notatur quã ſedẽ eẽ pudoꝛis muln
dixerunt qͥ de ꝑnibus nudis et apparenn⸗
bus pᷣma ẽſic ⁊ quod de electis pꝛimũ ap
parere ſeu rebellari debet ſiue oꝛis ↄfeſſi⸗

one ſiue oꝑm ꝓfeſſiõe hoc ẽ ꝙ xpᷣiani ſũt./
. Pꝛimũ em ⁊ marime in opibꝰelectoꝝ ap⸗

pa rere et reuelari oʒ ꝙ xpᷣiani ſũt.De hij
ꝗ ſignũ iſtud ymo tot xpᷣianitatis inſignia
ant omino deijcietes cõculcauerint in dei
cotumelialita vt iaʒ in eis nec ab ipᷣis nec

abolerũt penitus nullũ ei⸗ in ſe veſtigiuʒ
relinquẽtes.hilſunt qui in nullo xpᷣianos
ſe exhibẽt de his qui falſo et mendaciter
iſta ſigna deferũt qui eĩ in modico ⁊ in in
one vel ipᷣius crucis ſola ſignatiõe quam
via pin gere conſueuerint vłquacunq; ex
* minimis obſualione. ſentẽ aſſpio ane
bfidicte vel aliquid huisleue et in infimo
et nõ alto ſignũ crucis deferũt⁊ eaʒ velut
fimbꝛils appenſam habent ⁊ nõ in ſubli⸗
mi erectã abolerũt e penitus nullũ eius
veſtigiũ relinquentes qui nec in minimis
ea habẽt qui nec etia in ſigno eiꝰ ſe muni
unt vel eirca ſe pingũt taʒ mẽdaciter eã de
ferũt quibꝰ nullũ ẽ ꝓpoſitũ agede pere⸗
glinationis quã diximꝰ quib ullaʒ me
moꝛia eoꝛũ que diximꝰ ingerit ſcʒ quibus
„ nec infernale patibulũ ad qð velatis ocu

ab alis videri valeat i ſublimi eoꝛuʒ aut 6

— .

lis ducutur nec dñice paſſionis bñficiũ re

dit cni ꝓpt᷑ hoc ſolũ ſcʒ vt domꝰdei etdo
mꝰreligiois ſit baptiſmał ſanctificatio ad

baptiſmate

memo:ãt. Silr et qui nulla iuſticiã de ma
leficis qui in terra eoꝝ habitat faciũt q la
trones vitioꝝ ⁊ peccaloꝝ in ſeipᷣis non iu
ſificãt. Et generalit quicũq; ꝓſtibulũ coꝛ
Tuptoꝛũ infernaliũ et volutabꝛũ poꝛcoꝛuʒ
ſpiritualiũ id ẽ demonũ phana dyaboli
ca et delubꝛa ꝑ quacũq; vitioꝛũ aut pecca
toꝛũ ĩmunditcia ſe ſenciũt als fecerũt. Nõ
ſolũ autẽ ridiculoſum ẽ in arce dyabolica
dei ſuperectũ verillum et in ꝓſebulo dya
bolico.ymo incloaca immũudicie ſupipoſi
tu crucis vexillũ ſed etia deo cõtumelioſũ
Quid aliud ẽ ſignũ crucis in hominibus
peccalis expoſitis et deditis qua in pꝛoſti⸗
hulis ſpiritualibꝰ et coacis. Attẽde autẽ
P

ſignũ crucis pᷣmũ in fronte ⁊ deinde in
ectoꝛe ponitur baptiſando vt oſtedat ſe
in fronte pꝛetenditfoꝛis in pectoꝛe ha⸗
bere ſiue in coꝛdevel vt iſta duo ſimul inſi
nuentur eidẽ hoc ẽ xp̃i fidẽ et legem nõ ſo
lũ exterioꝛe ꝓfeſſone ſeruare debere ſed
etia coꝛde vel quia cruxxpᷣi et iudeis ſcan⸗
dalu erat et gentibꝰ uliicſe ⁊ ideo ĩ fron
te vt gloꝛia et in becloꝛe vt ſapiencia vera
pingit᷑ xp̃ᷣianis. Siquidẽ pectus ſapiencie
Edes dicit᷑. Et frons gloꝛie dicitur. Quẽ⸗

fit ad ſignaculũ ⁊ cuſtodiã ſicut expᷣſſe do
cent oꝛationes catheciſmi.Quẽadmodũ
ſignari ſolent ad cuſtodiam lr̃e ettheʒau
ri ne quis audeat violare.Et iſta ẽ vna ex
cauſis ꝓpter quas imponitur ſignum cru
is baptizandis ante vnctionẽ. O autẽ
nũ crucis de oleo vnctionis ad cathecu
minos in pectoꝛe ante et int᷑ ſcapulas re⸗
tro baptiſando pingitur multiplicis ſigni
ficationis cauſa efficitur. Pꝛimuũ vt ꝑ gra
cia baptiſmalẽ et ab anterioꝛibꝰ culparũ
⁊ a poſterioꝛibꝰpenaꝝ ſanandũ ſe agno
ſcat baptiʒãdus.Culpe em̃ ante ſunt ſiue
anterioꝛes ⁊ pene poſt ſiue poſterioꝛes ſoꝛ
dine iuſticie diuine et etiã nature qꝛ culpe
cauſe ſunt penarũ. Secũdo quia ⁊ ĩ ante
rioꝛibꝰ gratuitoꝝ ⁊ ĩ poſterioꝛibꝰ natura
liũ leſñi ꝑ gracia baptiſmalẽ in vtriſq; ſanã
tur. Naturalia eĩ pᷣoꝛa fũt gratuitisvt ſun
damẽtũ ſuſceptibile illon.Tercio qꝗꝛ cathe
ciſmꝰ iſtructio ẽ et pꝛeꝑatio ad baptiſmũ
merito iſta.duplex vnctio duplicẽ gram pᷣ
ueniẽtẽ ⁊ pᷣparatoꝛia ſignificat ad baptiſ⸗
mũ ſi ⁊ impiũ ẽ nullatenꝰ ymo piũ ⁊ xpᷣia
niſſimũ ẽ credere ꝙ ſub iſta duplici vncti⸗
one viſibili iſtiꝰ iuiſibil gre vnctio oferat

ſomicna
ſpeperen

dmodũ pudoꝛis, ignominie. Oꝛ autez
ercio in fronte ponitur baptizandis hoc

(

Rrade
gueeon
conben
eipeeat
dochnn⸗
umans
e
15 ge
gtodlen
deguac
niapa
cicoal
ſimet
anipat
baonlmnal
coee
Ilaneno
cfeiiiün
Ctlici
Msenedi
Pomon
Gfianran

Nognoſ
Ncag

ſinherin

QOum
ſacume
egniete
Prchin
Hoadei
Netpera
Coln
ſna Gne
ſolnarke

.

naledenn
ſuansere
oriop
Lcharita

bone

peimi
ſmoesg
ECeßiſun
Maſacen
(Ansetee
alkeboc⸗

—

effaue
Acsaah
M

4
7

-

D ρ£XKαυν,n ddnααπι r Rnaans

lite .
Nbtui Bracis autem pᷣparans ſiue ꝑueniens eſt ſpũalium ipſo tꝑe ſue paſſionis et moꝝis
en ien que eouſq; adiuuat hominem vt ad gra⸗ quaſi quadã ſui fractione crucem pfudit
Gaig ſn ciam bapuiſmalem conetur ex qua gracia oim genera lo:meton elis electis ſuis ve⸗
uanin er peccata confitentur adulti baptizandi? lut oleo conſolationis 2 exultationis con
dnirpbnde Doctnina fidei ſanctoꝛũq; moꝛum non ſo⸗ idit. Lonſicit autẽ ex oleo oliuarũ et bal
inti lum audiunt exterius ſed etiam aſſenſum/⸗ amo chriſma ꝓpter duplicẽ honoꝛẽ quẽ ℳ+
naütisei coꝛdis et acquieſcentiam ſuſcipiunt inte 9Diximus regin videlicet ⁊ ſacerdotalemt
ninande us lac ergo gracia pectus ſanatur intus in oleo regia dignitas qua maxime deco
man Re et adiuuatur et vt ſidẽ ſuſcipiat ⁊ vt ſpyem rat et oꝛnatet clemencia ſeu pietas aqna
R de graciaa baptiſmali obtinenda ⁊ ve et oleum nomen habet. leos naq gre⸗
intpine nia peccatoꝝ pidem ſacramentũ pꝑcipien ce miſcdia latine interpꝛetatur. In balſa⸗
da concipiat. fides em et ſpes tam gracie mo vo ꝓpter p̃eminenci ad alios liquo
insctizt⸗ venie ꝑ ſacramentũ baptiſmi obiinenu⸗ res ꝓpter odoꝛis flagrancia ſacerdotalis
ins 3, arũ pᷣparatoꝛie ſunt ad ſanctificationez dignuas ſiguratur. Siquidẽ odoꝛ ſancte
las A baptiſmalẽ et totũ hoc ſignificat vnctio deuotionis ⁊ bone opinionis ſup omnia
nſrktdeht pectoꝛe. Unclio vᷣo inter ſcapulas ſignifi: illuſtrat ſacerdotalẽ digniraten.
Manoficfiß cat ſanationem virtutis coꝛpalis ⁊ ꝑ illaʒ Oſt hec loquemur de ſacramẽto
nsnllt efficit qᷓ ĩm coꝛpꝰ ad poꝛtandũ ingũ dñi o) confirmationis de quo iam pate⸗
Anfedinn et obediẽdũ ſpũi in hs que dei ſunt coꝛꝛ: fecimꝰ in eis qͥ pceſierunti ipᷣm
üleemt pus expeditius fit atq; liberius. Et hoc ex oꝛdinẽ ſequitur ſacramentu baptiſmiybi/
eNtd: ip̃is oꝛationibus quibꝰ oleum bmõi ſan etis declarauimus ꝓ parte neceſſitatem q̃ᷓ
mdincgs ctificatur aut benedicitur expꝛeſſe haberi ſtabilitur eiꝰ eſſe ⁊ de vtilitate eius et effi⸗
Matſen ꝓoieſt. Atriuſq; autẽ vnctio in modum æ? cacia aliqua adiecimus. Nunc autẽ dice
Geſtſcnenn foꝛma crucis fit vt per crucem redemptoꝛꝭ ius in pꝛimis que intẽtio conſirmatiõis
ncidennien ſiue per crucifixũ.hec omnia bona obtine adicitur comparatione iuris Quemadmo
gonedan! ricognoſcant᷑ poſt immerſionẽ autem in .Æ dum dicitur conſirmari hereditas vłius
Gomi1 aqua et eleuationem exaqua de chꝛiſma⸗ aliud quodcunq;. Et ſolet hmõi cõfirma
iurbegie le invertice eius ſignũ inſiye crucis pingit tio vel iĩ̃is vel verbis pꝛincipis fieriſic diẽ
ſtociinci Qua vnctione regem et ſacerdotem ſe ee?¶ Papa vel alius pꝛelatus electionẽ de tali
ainiint factum agnoſcat. Regem ſcilicet nõ ſoluʒ Zeram auctoꝛitate tali confſirmamus. Et
ocdamlrttt regni eterni heredem ſed et regem virtute ſcõm hunc modũ congrnit intelligi cõfir
lre, liuid pꝛeditũ vt ſe regaliter regat ⁊ gerat ⁊ in e mationem ꝓut hic iniendimus.ius enim
—R ſpᷣo et de ipᷣo iudicium etr iuſticia faciatvici - celeſtis hereditatis ad quod diuinavoca
emnaidniN adʒ et peccata tanq; latrones et raptoꝛes tione baptiſmali ſanctificatione aſſũptus
cions ncn ceieroſq; maleſicos ſpirituales viuere nõ ẽbaptiſatus/ei ſacramento ↄfirmationis
irlens ſinat. Sacerdotẽ autẽ qui ꝓ ſe et alijs nõ cõſirmat et roboꝛatita vt illud firmi et
— ſolũ laudes et oꝛationes deo iugiter offe imobiliꝰ poſſideat. Zu aũt noſti ꝙ nuilla
. ie rat ſed etia ꝓpꝛi coꝛpoꝛis hoſtia viuẽtem cẽipᷣo iure cõfirmatio iurisquod nõ habe
e ſacris exercitationibus ymoletetimmacu tur/c ꝓpter hoc ꝗ iuri iſti renũciauerũt vi
– latoꝛũ open ſacrificia in altari fidei viuifi delicet qui arrã gracie baptiſmali fanctiſi
glmn , Eę charitatis igne ſemꝑ incendat. Fit aũt catiòe ꝑcepte aſeipᷣis reijcere. Qui vnctio .
— Vnclio iſta in vertice ꝓpter eminenciãvtri nẽ qᷓ in reges et ſacerdotes cõſecrati ſunt „
iunn⸗ zuſq; honoꝛis iſtius. Qꝛ aut tres cruces ani a ſeip̃ᷣis abolerũ: abraſarũ:ꝗ ſignaculũ ℳ
an ud de. pꝛimũet deinde tres cu vnctione ſiũt cſanctiratt as Eꝓpᷣe impᷣſſio ſonſſancli. ſit
= vel ꝓpter pᷣteruas in pᷣo paſſiones et po degitfad Epheß.u. Nolite ↄtriſtare ſpiritũ
vſn ; ſterioꝛes gloꝛias. ſicut legitur.j.per.j.Cru ſanctũ qͥ ſignati eſtis in die redẽptionis ꝗ
minchi⸗ ces em̃ ſunt ſigna paſſionũ et inſtrumẽta inqua hoc ſignaculũ ꝓüciũt/qð ẽ ſignum
iitun vnctiones vero gloꝛiaꝝ.qꝛ om̃is gloꝛia re ſpuſſancti.ſic legit᷑ij.coꝝ.i.⁊iiil.Eoipᷣo ce
ii gni et ſacerdocij vnctione pᷣſtabatur anti leſti hereditati renũciauit. Amp. Qui ſi
inal lla quitus et adhuc pꝛeſtatur. Uel quia om̃s gillũ ſiue aracterẽ baptiſmale falſificat
iſe, cruces hoc ẽ omnes paſſiones aride erat: vcuiꝰ veritate tenet ius hereditatis eterne.
iun et a fructu et conſolatione anteqᷓ xpᷣi gra⸗ ꝓculdubio nolle ſe oñdũt ipᷣo facto nul
nnhil (ccia eis admiſceretur. Uel quia xpᷣs cruciſi lũ ſe ius hre ĩ hereditate celeſti.quẽadmo
uh . yus velut alabaſtrũ omniũ vngentoꝛum dũ ſias ſigillũ regiũ ſuꝑdonatione caſtri
eNX

,⸗ vlrei alteri⸗ ſibi factalet illud ſignificaret
eoipſo donationi ꝑ illud ſibi facte renũci
are et illam inutilem ⁊ irritam ſibi redde
ret. Dic ⁊ iſti donationem celeſtis hered
tatis ĩ baptiſmo ſibi facta/om̃ino euacuãt
dum ſigillũ baptiſmale/ſiue characterem

in qua ipᷣm deſignatet que ij .
bet cuiuſcũq; peccata moꝛtalis execratio⸗
ne ſubtrabunt et dilunnt. Hmõi ergo ho
minibus nec celeſtis hereditasinec ius in
illa confirmari poteſt ſicut iam diximus ⁊

Sſfacit interna penitudoſet ferues ac firmuʒ ⸗

ꝓboſitũ emendationis ad conſiliũ eccłie.
Juxta ergo intentionẽ iſtaſi tempoꝛalium
hereditatũ et donoꝝctantope petitur que
Litur ⁊ ꝓcuratur cõfirmatio'quatofoꝛtiꝰ⁊
querẽda et petenda ẽ celeſtis eterneq; he
reditatis. Dono:ũq; ſpũalium roboꝛatio/
Juxta hunc moduʒ videtur illud dictũ in
libꝛo Reguũ. Confirmatus ẽ in regno ſalo
mon vr ſcilicet illud firmiter poſſideret.et
hic vel diminutis vel debilitatis hoſtib⸗
vel cõſenſione populi in hoc ipᷣm magis
pacata magiſq; cõfirmata.Sicet iſto la⸗
cramẽto debilitanf᷑ ⁊ diminuũtur hoſtes
vt ſequentibus oſtendamus. Et iſta cele⸗

ſtis hereditas nobis adhereret inſepara
bilit . Sic⁊ cõfirmato epiſcopo quaſi di
minutis et debilitatis hoſtibusid ẽ cõtra
dicẽtibus epiſcopatꝰ adheret inſepabili⸗
LELerluũ em̃ ẽ ꝙ cõtradictio ſe opponẽ⸗
liu poſt confirmationẽ debilioꝛ e vt fre⸗
Auetius numero minoꝛ.Dicit et cõfirma
tio ſanctitatigiuxta alia intentionem qua
lis eſt aras muroꝝ et ꝓpugnaculoꝛũ.Lu

gultẽ noſti ꝙ tpe belli eccleſe cõſueneruůti

caſtellari et ſi upedificatis turribus aut ꝓ⸗
pugnaculis infoꝛciari. Si bellũ tempoꝛa⸗
le ſeu materiale ꝓptuendis ſeu defenden⸗
dis tpalibus ad hoc nos inducit vt tẽpla
materialia caſtra faciamuset arcesqua⸗
oſoꝛtius bellũ ſpuale incõparabilit᷑ peri
culoſius eccleſias ſpnales incaſtellari co⸗
ezet templa eyaltari et muniri in arces.
NEio em aliud ẽ rite baptiſatus niſi tẽpluʒ
ſiue eccleſia dei eidẽ baptiſmali ſanctifica
tione cõſecrata. R
aliud ẽ recte intuẽtibus ac ve hdicaãtibus
niſi eccleſia caſtellata/et templũ in arcẽ ex

R

altatũ et murus cui ſupedificata ſun t pꝛo

* pugnacula ſicut legit᷑ Laãticoꝝ vlt᷑. Si mu

„

Rite autẽ cõſxmatus nõ

ſacramento confirmationis

rus ẽ ediſicemꝰſup eñ ppugnacula argẽ⸗

tea.Adiuuat auũt in iſta cõpatione ſeu ſi⸗

AMilitudine nõ im̃ ex ſilitudine ⁊ ꝓpoꝛtiõe

cem. Rñdemus quia iſta magnificencia
et altitudo coꝛdis/quibꝰ xpᷣiani nominis

⁊ ꝓfeſſionis oppꝛobꝛiaac inſfnicicias ve

lut ex alto deſpiciens confirmatis ſanctis

ri pe . indignationibus et aſpirationibꝰ ꝓſter⸗
Ppter hoc peimũ exhoꝛtandi recupare ius „ nit ei abꝛuit quaſi ab arce.Lercio mõ di⸗
iſtud et ꝓcurare vt eis reſtituat.ð totũ tur robur armoꝝ queadmodũ in ſacra⸗

mento confirmationis ad robur ſpirituſ⸗

fanctus ſiue gracia eius dare non incõue
nienter accipitur. Q ſi tempoꝛe ſue conſe
crationis coꝛonaturrexquis dubitat qn?
galeandꝰ ſit tempoꝛe belli. Sicut enim re⸗
gem decet in ipᷣa conſecratione et tempo⸗
re pacis ſuſcipere vel geſtare coꝛonamad
gloꝛiam et decoꝛem ſic neceſſe habet tem⸗
pore pugnationis et belli ſuſcipere ſeu ge

ſtare galeamjad victoꝛiam et defenſionẽ.
2 quidem viderevalentibus nihil aliud ẽ
ri

te baptiſatus quam rex in vnctione ſiue
conſecratione coꝛonatus: nihil aliud rite

confirmatus quam rex ad pꝛelium galea
tꝰ/ Et ꝓpft᷑ hoc vtriuſq; ſacramẽti ſignacu
lum impꝛimitur in capite) Sed ſacramen
tum regii ac ſacerdotalis honoꝛis/ppter

eminencie ſue altitudinem in vertice. Sa

cramentum confirmationis ꝓpter bellice
ſtrennuitatis audaciam ſignatur in fron⸗
te.Pꝛima enim et maxima pericula bellã
tibus imminent in fronte. ſicut enim legi
tur Exodi.xxxij. Moyſi facies coꝛnula ap
paruiſſe ex conſoꝛlio ſermonis dei. Sic er
virtute ſacramenti iſtinoue virtutis coꝛ:⸗
nua fronti interioꝛi confirmatis inſerunt
quibus erumpent ⁊ ventilent inimicicias

⁊ oppꝛobꝛia xpᷣiane ꝓfeſſionis.de quibꝰ

iſtud viderur dictum pſal.Exaltabunt coꝛ
nua iuſti nec multum curamꝰ an co:nua
an coꝛnu dicamus in iſta parie. Non em
ſolummodo pulchꝛe ſiue eleganter dicit᷑
vnicoꝛnis effectus qui ſacramẽtum confir
mationis cuius ſignaculum in fronte exe
rioꝛi de chꝛiſmate pingitur/coꝛnu ſpiritua
le tan; rinocerontis fronti eius interioꝛi
inſeraturſſiquidem animali illi quod gre⸗
ce rinoceros latine vnicoꝛnis dicitur coꝛ⸗
nu foꝛtiſſimum de fronte ꝓminet.Et quo
niam coutra coꝛnua melius coꝛnu vel coꝛ

ſed etiã a maioꝛi. Incaſtellatio em iſta ſpi
ritualignõ ſolũ nõ detrabii ſanctitati ſen
ibapt haracterem diminuit en ſed auget et roboꝛat. Si auut
falſificat/quod ẽ dum verlare anaitanis gqueris a nobis que ſit exaltatio iſta in ar⸗
i ſu eſſe de⸗

“ 1

libus
agloꝛ⸗
ſpnatt
„.

bepti
looge
goluen
nnanus
gfie⸗
ine
Nesll
onu

ſ hns

,

atg
ſtüitene
lgdons
heaiode

Gnclist

(ace

ninenco⸗
chinti
Glene
fenanö⸗
mnnscn
necen
lboi
pane
niusb
ſalcan
ſecc
hentben
habecof.
oeſoifi
Aeni
Uia
niclcö
heuasy
ſtenus
dase
ſancita
ndoge
Camefo⸗
mrnn
W
fie
tbien
n
epi
heſee
Ee
Rdon

1wdend
anegi
Pene
tineiie
lpiir

—

☛

Dareorni
Morlee
Datair
mioreaten
eſebehes

iwesibii⸗
1SIniblaät
zmüi
ibarsn

1*
mCner

7 9

nibus pugnatmerito contra coꝛnua pec
catoꝛis quibus ii electos efferant coꝛnua
ſpũ alia electis in confirmatione addqunt

Hec ergo ẽ diſferẽcia inter ſolůmodo
baptilatos et poſt baptiſmũ rite cõfima

tos/q̃ eſt inter animalia coꝛnutaſtanqᷓ; er
go inermes a coꝛnibus hmõi veniunt ad
manus pontificis confirmãdi conſignadi
q; fideles Sed de ſub manibꝰ eius cõfir
mati redelit coꝛnibꝰ armati tanqᷓʒ vnicoꝛ
nes.Cuiuſmoi aũt viriutes hee ſintquas
coꝛnua ſpualia nominamusin ſequenti⸗
us dicemus.Quario mo roburet foꝛti⸗
udolintelligut membꝛoꝝ qua difñicile le
ſibilia ſunplaboꝛibuſq; 7 onerib ſuſtinẽ
dis atq; poladis apta/ quonia manife⸗
ſtũ ẽ tenera ac delicata mebꝛalet generali
ter duris oꝑpibus om̃ino inſuetafoꝛutudi
ne et roboꝛe veſtirianteq̃ʒ mittunt ad foꝛ
cia.quis dubitet ſanctitate baptiſmali re
generalosquaſi mõ genitos non ſtatim
mittendos ad foꝛcia certamina laboꝝ/an
teq induant᷑ virtute ex alto qð facere eis
cõſuenit diuina clemẽcia in ſacramẽeto cõ
firmatiõis/ꝓpter qð a paſcha vbi baptiſ
mus quonda generalit᷑ celebꝛari ſolebat
in eccleſia deijnec ieiunia in dicũt/nec alia

laboꝛioſa vſq; ad penthecoſtẽ. Jpᷣaꝝ etiã 4

pſalmodiarũ et totius diuini ſeruici ꝓli⸗
xitas bꝛeuiaturliber belloꝝ et certaminũ
ſcilicet regũ et paralippomenon eodẽ tꝑe
in ecclia dei minime legũt/et hec oĩa poſt
penthecoſten faciẽda reßuant᷑.Dię auteʒ
pẽthecoſtes induti ſunt aplłi virtute ex al⸗
ton ſpiritũſanctũ acceperũt ad roburſicʒ
Alulia etiã dona quã plurima et magniſica
Illi ſiquidẽ adeo firmati ſunvt nec mare
mũdi cõtra ſe fremẽs.nec immaniſſimas
beluas ꝑſecutoꝝcõtra ip̃os frendere/nul
tatenus foꝛmidarẽt. No em̃ ſemel tatum
Datus ẽ ſpirituſſanctꝰ qui fuit ad plenam
ſanctificationẽ in baptiſmo. Sed etiaʒ ſe
cundo ad robur in die videlicet penthec.
„ Oebes aſt ſcire qꝛ nõnullis viſum ẽ in ſa⸗
cramẽto iſto. vij.dona ſpirituſſancti dari

rantur videlʒ ſpiritũ ſapiencie et intellet⸗

virtutis iraſcibilis ſunt ire rixe ⁊c. Puiuſ⸗

ſit data eis omnia eſſe dona et virtutes ſi. o

ne quibus non ſalus leui aulerationa⸗
tione inducti ſunt ad idem als ita ſencien

dũcum idem ſpirituſſanctus ſapiencie ſfit
ſit et ſpiritus intellectus. Sicut dicit Apls·
mo ad Loꝝ. xu. Diuiſiones operationũn
unt idem autẽ ſpirituſſanctus Quare ſe
ptẽ illa dona ibi nominant ad laudem ?æ
gloꝛiã ſpirituſſancticuius dona et operas⸗
nones iuntinon ad hocvt petantur necin
oꝛatione vlla dicitur.Emitie in eos ſeptez
illa dona. ſed emitte in eos ſpiritũſancti
tuum paraclitum/ autem ſequitur ſpi
ritũ ſapiẽcie et iutellecins ⁊c laus ẽ et gio

ria omnis ſpirituſſiancti vt diximus. In

terdũ tamen ſpiritus ſapiencie iboſum do
nũ ſapiencie cuius ſedes in pectoꝛe ẽ ſigni
ficatiLontra dicit autem eis ipᷣa foꝛma ſa
cramẽti que in fronte ſola pingitur In e
ctoꝛe enim pingenda eſſet ꝓpterdonũ ſa

piencie cuius ſedes in pectoꝛe eſt. Contra

dicitur etiam eis et ibßm nomen ſacramè⸗
ti nomenſſcilicet confirmationis quo ſcili
cet non deſignatur niſi donum vel virtus
oꝛtitudinis. Non enim magis ſacramen

um confirmationis q; timoꝛationis dicæ
gqum eſſz. Si guis autem auerat qui ſunt

erui et oſſaſſiue ad ſimilitudinem et po
poꝛtionẽ neruoꝛũ et oſſium in anima hu⸗-
mana ſet qualiter roboꝛantur/autẽ vis ra
tionabilis ſacramẽto confirmationis.ne
vita circũferatur omni vento doctrinene
facile ledatur argumentis bereticoꝛume
phyloſophoꝛũ: quaſi quibuſdam iaculis
ſeu ſagittis. Sic et virtus iraſcibilis ne fa
cile vulnaretur iniurus.vel etiam obpꝛo⸗
bꝛüs. Sic ⁊ virtus concupiſcibilis ne
facile ledatur concupiſcibilibuslleſiones
autem virtutis rationabilis ſunt dubitaa

tio falſa opinio incredulitas et ignoꝛacia

in eis que credendavel ſcienda ſunt ſcom
chꝛiſtianam religiouem. Leſiones autem

modi noxie paſſiones leſiones vo concu⸗
piſcibilis.mali amoꝛes mala odia.mala

it ꝙ ſuffici: foꝛtitudo fideijad ꝓtegenduiũ

que in.xj. Yſaie expᷣſſe nominãtur ⁊ nume ebderia ⁊ mala ſaſtidia.O ſi quis dixę

ſpiritũ conſilij et foꝛtitudinis ſpiritũ ſcien
cie et pietatis et ſpiritũ timoꝛis domini
ter hoc autẽ hic opinati ſuntquia oꝛati⸗
one epiſcopali que ſuꝑ confirmandos fit
expꝛeſſie et nominatim dari petunturvt vi
detur. Scõʒ iſtos ergo ſine ſeptẽ iſtis do⸗
nis non e ſalus Lum in baptiſmo certum

ab hiis que contra fidem iaciuntur iacau⸗
la et ſagitteſic ⁊ foꝛtitudo caſtitatis ad ꝓ
tegendũgb hiis que caſttatẽ impugnat᷑
2 ad hunc modum de alijs QHuemadmo
dum et vicia non indigent roboꝛe ⁊ adiu
mento nouo ſibi ſupaddito vt reſiſtatvᷣtu
lib⸗ſʒ hec ſua eſſencia ꝑ ſeipᷣa facere ſufi

4

amur ad viuendũ illeſii hoc ẽ religioſeſin

HZe

iunbreſpondere poſſumꝰ in hee ꝙ ſupꝛa
reſponſuʒ ẽ.Alia ẽ enim foꝛtitudo clyppei

alia fortitudo manus et bꝛachij qua foꝛti
ler teneaturnec idem eſt intenſio virtutis
et foꝛtitudo ipᷣiꝰ. Interdũ em̃ paſſio rubo
ris intẽſioꝛ repitur aliquo natiuo rubore:
imnon tamẽ foꝛnoꝛ. nec ꝓpt᷑ hocẽ difficiliꝰ
a ſubiecto mobilis.et hic vocat᷑ foꝛtitudo

quedaʒ in virtutibusſcilicet difficultas ſe
parationis que neceſſario aliud ẽ ab vna
queq; virtutũ. Ueriſimiliꝰ autẽ ẽ et ipſi ſa

ſpũalis virtus et noua p ipᷣm pꝛeſtet᷑ cõſir

—

matis cõtra iniurias et oppꝛobꝛia ab ini⸗
micis irrogatas vel irrogadas: eo ꝙ iſto
ſacramento ſpecialit᷑ adiuuamur ⁊ muni

medio ipᷣam religionẽ impugnantiũer ſic
ſupꝛa diximꝰ ꝓpter viuere ad alterũ inſti
tutũ ẽ diuinitus hmõi ſacramẽtũ. Hac er⸗
o virtutẽ ſeu hmõi virtutis alterã parteʒ
vel ramũ rectiſſime noiare poſſumus ſan
ctã in verecundiaſſiue impudencia ꝗ fron⸗
tem mentis in vulnerabilẽ et illeſibiiẽ

Oæᷣ dit a iaculis oppꝛobꝛioꝝ faciens frontre

a nerz buovatun 7 quaſi Fm on

6

vt ſilicẽ et faciẽ vt adamantẽ. ſicut legit in

eʒechi/Et eadẽ virtus ad laudes hũanas
verecũdũ efficitvt eas oppꝛobꝛia repu

tari faciat et illuſiones ſicut et reuera ſunt
recte iudicãtibus et ve intelligẽtibus. Se⸗

oꝛtitudo/qua domus ſtat ↄtra ꝓpᷣũ pon
dusvidelicet ne coꝛruat ꝑ ſeipßamhoc par
tiũ ligatura faciſet oꝛdinata factura. Sʒ

vt ſtet cõtra impetũ fluminis.aut flatũ vẽ

tinouis fulturis et ligaturis ſeu alijs ami
niculis adiuuaãda erit. Sed elect⸗ iſte qui
domus dei ſanctificatiõe bapiiſmali ele⸗
ctus eſtiſtare quidẽ poterit foꝛtitudine ba
ptiſmalicontra ponderoſitatẽ ꝓpᷣe coꝛru

25„ „

ptionis de qua dicit in.ix. Sapᷣ.Coꝛpꝰqð

coꝛrũpitur aggrauat anima.Et terrena in
habitatio depᷣmit ſenſum multa cogitãtẽ.

Sed cotra impetũ
cutionũ et inflatus inſultationẽet oppꝛo⸗

bꝛiũ abſq; noue foꝛtitudinis firmitate nõ

ſtabit. Poterit quidẽ ſtare ex foꝛtitudie ba
ptiſmali in loco quieto atʒ pacatojnõ aũt

in menio flumini er ventoꝝ. Et quemad

modũ veſtimẽtis a frigoꝛe et enuia cete⸗
riſq; iniurijs aeris ꝓtegi quis poterit/nõ
autẽ a ſagittis ⁊ iaculisſicut ex virtutibus
baptiſmalibus ab hmõi tentationib us/
velut iniurie gerisa carne et mundo que

quodmS pluunt ptegi polſumus e⸗

a impetũ et inmundationẽ pſe⸗

ſacramento confirmationts

ceſfaria qucadmodu em veſtimeta etar⸗

pusſic veſtimẽta et arma ꝓp:er animam
Et quẽa dmodũ veſtimẽta ſola nõ ſuffici⸗
unt coꝛꝑi ad ſui tuitionẽſed requirũtur ar
ma. Sic ⁊ virtutes baptiſmales nõ ſuffici
unt animabꝰ nr̃is/ Ppr veſtiẽdñ ergo ani
ma humana merito e ſacramẽtum baptii
mi/ Et ꝓpt eanda armanda ſacramẽtum

ma neceſſaria ſunt nob/ arma ꝓpter coꝛ

nationis intellererit amoꝛeʒ ipᷣm virtutũ
uo nobis ipe tenatius haberet et noſip̃i
nõ impꝛobablliter nufe Tam foꝛiis

cramẽto ↄfirmatiõis magis congruẽs. , firmationis Si quis autẽ robur confir
4

em tanq; robuſtus ẽ vnuſquiſq; in virtu⸗
. tibus quantũ eas diligit/ Attende autem

uia fruſtra ſacramenio iſto roboꝛari ſeu
confirmari queruntqui debilitates ſuas
amant et dimittere noluntdebilitates au
tem ſunt egritudines et vulnera peccato⸗
rum. Similiter vincula et onera eoꝛum.
Iſta em̃ ſunt quatruoꝛ que roboꝛanonẽ ſi
ue confirmationẽ ſecum nõ paciunt᷑ Pꝛe
terea ſollicite et ſolerter exhoꝛtãdi ſunt ad

ſacramentũ iſtud accedere volẽtes vt om

nia iſta deſerant. Per hoc em̃ infirmioꝛes
ſunt hoſtibus ſuiset inferioꝛes. Per hot
cõculcantur ab hoſtibus ꝑ hoc calcãt ho⸗
ſtes ſuper colla eoꝛũ.Qualiter aũt ſpera⸗
e ſe audeant robuſtus ſieri cõtra hoſtes

et tamẽ remanere egros vulneratos vin⸗

culatos et oneratos/quaſi calefieri volẽs
frigus continere conetur. Deinde amonẽ
diat: ne hoſtes contra quos armari et
roboꝛari volunt ipᷣi contra ſeipſos armẽt
et roboꝛent. Quod vtiq; faciunt ſi mẽbra
ſua arma iniquitatis peccato adhibeant

nitij? adherere a quo eſt eis totum robur

⁊ lota foꝛtitudoid ẽ deo Unde necille de

ici potuit ab hercule donec a terra om̃ino
eparatus et eleuatus ẽ. Nec ipi vnq; po
terunt deo adherere / niſi a dyabolo ſepa⸗
ti. Super omnia autem addiſcant confir
mari adeo querentes in ſeipſis infirmari
cum Apoſtolo.ij.ad Coꝝ. xj. Inniti em̃ ſic
hoc eſt inniti cadenet ſare non valenii
Et hoc indubitater cadere eſt/nniti autẽ
deo qui eſt ſoꝛtitudo et firmamentum et
petra.ſicut legitur in pſal. Hoc vtiq; ſRiare

eſtet ſubleuari ad foꝛtitudinẽ. Erubeſcãt

autem ſignũ foꝛtitudinis et ſtrennuitatis

in eminencia frontis defen e et in certami

addiſcant etia exempio ante gygantes in

ſbusig⸗

lope⸗
Ebgoiteno

ſnaloofton

eſtqui,

zamouume
cüißo ven

oglkinpe

ſecedereß
lüngleſue
ctvolune
lut
ſwogtiuesn
Nichiensf
latseordn
1Mio
ſuanncon
Coiande
ſigzwit
ſicora
ufoCan
Slionpefa
mopergant
ſoendopar
ſni iore.
ſtfchll

4
NNua er

Werann
Wale
Ciſints
nignng
ſnlaonil
lnerirer
Pogln
ſamme⸗
lnoiboj
ckſoci
ſncctans⸗
Keiiſor
beſätag
linoe
ſlggodie
gilgrdo
Mamäe
mirin
ſoündn
Ehune

m

Bwin
unt
Rung
aon
cuſcri
Ketne
neneg
utüſne
rn
Nrjn
he Unte
Ake
iͤe odorni
Nliasl
mdebleun
1nnenen
uenenen
Genbonn
nnöarif
faboridn
ewiryn
feioes de

Nainü
s
idirind

u. daren

1ns

giſeiheinl
ſautint,
R
anrn
ksnunn

. . —R „ „ 2
—

nibus ignauiter agere et vento tentatio⸗

nis ſub pedibꝰhoſtiũ cadere.Remiſcant

ſe ſigniferos regis celoꝛũ eẽn vexillũ eins

in alto frontis deferreet ꝙ perditionis re

us eſt qui vexillũ depꝛeſſerit. Oeinde qua

tam ↄtumeliã regi ſuo irrogat ſignifer qui
cũ ipᷣo vexillo in ꝑtẽ hoſtiũ ſe vᷣtit.nNullꝰei
cogit᷑ in partẽ maloꝝ traſire/a a rege regũ
recedereymo quicunqʒ hoc facit ſola vo⸗
lũtate ſua hoc facit. oluntate em̃ peccat᷑
et volũtate recte viuitur ſicut dicit Augu.
vude quata ↄtumelia homini regi regum
irrogatur a pᷣianis.Cuũ em̃ om̃es xpᷣiani ſi
gniferi eius ſint/vt dixtimus maioꝛ tamen

pars eoꝝ cõtra ipᷣm pugnat. Qui em cum pli huius in eius fronte pingitur. Dechii
eo nõ ẽ cõtra ipᷣm ẽ vt ipe dicit nrter Y,ſalie⸗ vo vt vtriuſqʒ honoꝛbememoꝛ regũᷣ

Clamat cõtra te ſignũ crucisclamat te ꝓ⸗

ditoꝛẽ et reũ leſe maieſtatis/ Pꝛimũ vexil E

lũ ꝗð pᷣmo ĩ fronte poꝛtas clamat/clamat
inq; clamoꝛe qui pertingit vſqʒ ad celos.

nulla vox clamoſioꝛ ymo nullavox damo

ri illi comparabilis clamat eniʒ te ſignite

rumlopera autes te camant hoſtemet ꝓ

pier ambo pariter ꝓditoꝛem ymo nequiſ
ſimũ ꝓditoꝛẽ.Magna em̃ confidẽtia ma⸗

blitus es ꝓditoꝛ deiqð dictum ẽ tibi ?
alijs. In hoc ſigno vinces. Ueriſſime em̃
in hoc ſigno pᷣſtatur robur ad vincedum.

REtaltende ꝙ fides et reuerẽcia huiꝰſacra
men ti iam ꝓ pꝑte apud xpᷣianos perijſſevi
S.

etunet ꝓpter hoc virtus et efficacia ipſiꝰ
nNihil em amplius honoꝛis et reuerẽcie ei
reuctũ videt niſi hoc ſoluʒ qð nõ ab alis
quã a ſũmis ſacerdotibꝰid ẽ epᷣis dari ſeu/

myniſtrari pmittitur. Ceterũ q; imꝑiti qʒ

indeuoti illud hodie ſuſcipist/quã turbu⸗
lenter irreuerẽter ad illud hodie accedat

Jpi oculi noſtri faciũt nobis fidẽ/ꝓpt᷑ qð
nec mirũ ẽ ſi virtus eiꝰ⁊ efficacia apud hu
iuſinõi hoĩes aut parua ſit aut nulla. In⸗
Eꝙ et ſoeciẽ xpᷣiane religionis ⁊ ſigna oĩia
ſanctitatis/ ipᷣm nome nõ ſolũ erubeſcãt

Jed etia foꝛmidat. Rariſſimi ei ſũt qui nõ

erubeſcãt atʒ foꝛmidẽt facere bõ alaut loꝗ
vera in ↄſpectu hominũ ena xpᷣianoꝝ.Si
cut ergo dicit apłs ĩ.xj.j.ad coꝝ.q; multiĩ:
becilles ⁊ doꝛmiut multieo ꝙ no diüudi⸗
carẽt coꝛpus dñi. Sic⁊ vixt⁊2 efficacia bꝰ
ſacramẽti pene anullata ẽſint᷑ nosꝓ eo ꝙ;
nõ diiudicat id ẽ ꝙ debito honoꝛe ⁊ reue
rẽcia iã nõ tractat/ſet hoc datoꝛibus et pᷣla

lis maume credimꝰ impu:ãduquoꝛu ma

GRan ær'SαaTns

ume eſt de hüs docere populos et cõmo
ere. Pingitur in iſto ſacramento ſignum

crucis in fronte confirmãdi de chꝛiſmate

ꝓpter cauſas q̃s diximus ſignũ crucis vt
Icrucifixo et ꝑ crucifixũ ſu tota ſpes et fidu

cia victoꝛie cõfirmatis et vt in tentationi⸗

bus ſuis recogitet eũqui talẽ ſuſtinuit cõ

tra ſeipᷣm ↄtradictionẽ ſicut legit in. x. ad
Peb.vt eo in carne paſſo eodẽ cogitatio e
armẽrur. Sicut legit in. ii.. .ca. pet. Et vt
ſciat ſe ad toꝛmẽta et ludibꝛia miſſu. Sig⸗
dẽ xpᷣs paſſus ẽ ꝓ nobis vobis relinques

exemplũ vt ſequamur veſtigia eius vt le⸗
gitur.j.ca.pet᷑.i. Ideo memoꝛiale exem

ne regiũ honoꝛem deturpet dehoneltet
in litẽ ſuccumbendoi Et ne ſacerdotalem
ſanctitatem inquinet aut ꝓphanellſe exe⸗

crabilit᷑ polluendo. vel vt memo: ſit pris

„ „

ſui regis ſcilicet vniuerſalis et ſacerdotalł
ui

qui in cruce tam magnifice tanq; ſtréenue
egitrememoꝛatio nanqʒ ꝓbitatis pater⸗
u ꝓditoꝛẽ el idẽti ne interdũ excitatiua ⁊ imitanõis in filis
gna ſpe ſidelitatisſet ſtrenuitatis cõſueue vł vt regalit᷑ ſe gerat in om̃ibus ꝑ iuſticia
ruũt cõmitti vexillaad poꝛtandũ in pꝛeliis

et rectitudin vęl vt regalit᷑ ſe gerat qcunn⸗

qʒ bona facturus ſacerdotalit/quecundʒ

mala paſſurus vel vt ſciat ſe nõ ſolũ coꝛo
nandũ vt regõſed etiq ymolandũ vt ſacer
dotalẽ hoſtiã cuiꝰpᷣma hoſtia ipᷣemet eſſe

—

debet. Nõ em̃ recte alia oblaturꝰ ad den

— —

acceditqui ſeipum pᷣmo ymolare neglexe

„2°

ritqð oſtenſum ẽ in Layn eta bel Beñ.iiü
Nttende ant ꝙ modus 2 foꝛma cõueniẽs
uic ſacramẽeto ẽ vt pᷣmiſſa exhoꝛtatõe de
virture et efficacia ſacramẽti iſtius de fide
puritate ac deuotiõe qua ad ipᷣm acceden
duũ cẽ.Pꝛemiſſa etia oꝛatione ſupꝑ cõfirm⸗
dos pingitur ſignũ crucis de chꝛiſmate in
rontibus eoꝝ. et impoſitis manibus ſup
capita eoꝛum dicitur eis. pax lecũ. Siqui⸗
dem ad impoſitionẽ manuũ apoſtoloꝛuũn

„

folebat dari ſpirituſſanctus/et daturmõ

₰

ad impoſuionẽ manuũ epiſcopoꝝ.N au
tem pontifex dicit pingendo characterem

Conſigno te et cruce conſirmo re. Intelli⸗

genda ẽ cõſignatio/vt metũ inciat demo
nibusne pᷣſumant ingredi ontein igna.
pde

taã et oꝛtũ coꝶcluſum. Ne audeant diſp

re diſſipare heʒauꝝ conſignatũ nec iniro

ire domũ cõtra ipos clauſam atʒ ſignataã
ne aliquid ibivendicare audedt in eo quẽ

vident in dei ſeruũ ymo filiũ cõſignatum

v

. ₰

ſcilicet et ſacerdotalis a deo ſtrẽénue agat

Forleſen ſadt

Be

Oſt hec relinquit᷑ nobis vt euita
mur loquifreti auxilio dei ſaera
tiiſſima euchariſtia cuins ineffabi
litati in nullo derogare intendimꝰ. Sciẽ
tes etl plane confitetes illas eẽ longe incõ
pabiliter ſuꝑ omnẽ ſenſũ achumanũ itel⸗
lectuũſet nõ poſſe ad ea vllatenꝰ attingere
cognitionẽ noſtrã vel loquela.Nerũtam
tentari debere et ſcribere aliquid de tan⸗
to ſacramẽto q̊ virtus eius et efficacia elu
ceſcat/quo erroꝛes tam ſacrilegi tanq; im
pii retundãturquibꝰ cõtra illudnon ſolũ
blaſphemare ſed etia ipᷣm de medio tolle

re nephario auſoheretice pꝛauitatis inſa
nia attentare pᷣſumpſiinon ſoluʒ pium ẽ.
ſed etiã ſacri magyſteri debitũ.Dicemus
ergo in pᷣmis/q: ſi cura ẽ deoſde coꝛꝑe cu⸗
iuſcũ q; animalis etia pulicisjet muſcevni
u
gqð ? dicere cibũ et potuũ. qᷓ; multofoꝛtiꝰ et
incõpabiliter cura erit eidẽ de nutrimẽto
oblliſſimi coꝛpis de qᷣ pᷣlocuti ſumꝰ et di
Jimusqꝛ: nõ decet ipſum aliud habere ca
Put q; iᷣm deu nec alio ſpũ viuere quam
ip̃o ſpiritu deiviuere inquã vitaquam di
cimus gre vel vita gloꝛie.Ex quibus cõſe⸗
quẽter relinqatur cibũ eius eẽẽ debereipᷣm
Deiũ. Si em̃ qõ nutrit et ſuſtentat vitale ca
loꝛẽ in coꝛꝑe animalis ve cibus ẽ ipᷣiꝰ ani
malis ergo cũ diuina bonitas viuificũ ca
loꝛẽ qͥ pᷣnominatũ nobiliſſimũ coꝛpoviuit
ſola nutriat ipᷣaʒ eẽ cibũ eiuſdẽ veriſſimũ

/corpe niſi ſanctus ſincerus amoꝛſet ſanct
amiciciaſqua deo herent/⁊ ſibinuicẽ cohe

ſacramento euchariſtie.

re ⁊ cõſflagrari perſpicuũ ſit atʒ manitfeſtũ
Quãtofoꝛtius diuina bonitas in eis in ꝗ
bus illuxerit amoꝛes ſanctiſſimoset con⸗
cupiſcencias immaculatiſſimas excitabit
nutriet augebit et inflamabit. Merito er⸗
go ipᷣam diuinã bonitatẽcibũ et nutrimẽ
tum vitalis caloꝛis ac ſpiritualis diximus
Qnẽadmodum em̃ ſpecioſitas mulieris
quodamodo nutrimentũ ẽ escibꝰ turpis
amoꝛis Unde cũ ſubtrahitur a coꝛde hu⸗
iuſmodi amatoꝛis ſiue ꝑ obliuionẽſiue ꝑ
occupationem alteriꝰ cogitationis/ceſſai
turpis amoꝛis incendiũ.Euũ autẽ adhibe⸗
tur eidem ꝑ aſpectũ vel cogitationẽ reui⸗
uiſcit et renouat᷑. Sic ⁊ multoſoꝛtius diui
na pulchꝛitudo cibus erit et nutrimẽtum
amoꝛis digni et cõgruentis ſibi in amato

u ammalis etia puhe cevni ribꝰ ſuis. SRicut bonitas aut vita cuiuſcũ
ꝓuidere ei nutrimentũ et ſuſtentatiõʒ ꝰqʒ boni viriin coꝛde benigni auditoꝛ ſan

ctam amiciciam excitatquantoq; maioꝛ?
magis innoteſcit in eandomagis nuirit
auget. Sic et incomꝑabiliter ampli⸗ diui
na bonitas in coꝛdibus contrario amoꝛe
aut ꝑuerſitate nõ coꝛruptyneceſſario ſan⸗
ctũ amoꝛẽ ſuũ excitabit nutriet et augebit
Idem ? ⁊ de ſuauitate voluptatisEt quẽ
admodũ virtꝰ appetitiua nra guſtabilis
in ſin gulis ciboꝝ et potuũ ferculis ſeu va⸗
rietaubꝰ inuenit qð appetitũ eius excitet:
nutriat et augeat: Sic coꝛ in omnibusver
bis et operibꝰ ⁊ tota cõuerſatione viri bo

ni inueniet qð amorẽ eius excitet:nutriat

et operibꝰ deitanq; in ferculis quibuſdã

ſpiritualibus inueniũtqð in eis viuificuʒ

aes ẽQuid aũt ẽ vitalis calo: in hmõi 9 et augeat.Sic et coꝛda electoꝛũ in verbis

rẽt ꝓpter ipᷣm ſibinuicem ſelere grorach
ꝓmptitudine ſibinuicẽ ſubſeruiẽtes/tota
ſtudioſitate totiſq; viribꝰ ſeinuicẽ adiuuã
tes ⁊ defendẽtes.Diuina ſiquidẽ bonitas
veros amatoꝛes ſuos adeo ſibi aſtringit
⁊ alligatvt ꝓpter ipᷣam ⁊ ipᷣinuicẽ inſepa/
biliter ſibi cohereantet ſincera ſeinnicẽ di/
lectione amplectantur. Qꝛ ſi bonitas cres
ture cuiuſcũqʒ dilectionẽ ſuiſin cognitoꝛe
ſuo excitat nutrit et augetquid diuina bo
nitas in cognitoribus ſuis operabitur.
„ Amplins cu bonias in creatura qua
mſi cuqʒ no ſit veſtigiũ ꝑtenue atʒ pꝑ modicuʒ
fontalis atz redudantis in anima bonita
ns et vmbꝛa vmbꝛe ipſius Cbergo extre⸗
ma veſtigioꝝ ipᷣius veſtigiahoc ? ſenſibi⸗
liũ nubebilia creaturarũvoluptates
in hominib Matos ſui amoꝛes nũc excitat
Auulliait auget ⁊ inſiamant vt eo ⁊ inarde⸗

Dl

ſancti amoꝛis caloꝛẽ excitet et nutriat⁊ au
geatet að eos ſpiritualit᷑ immaculata de
lectatione paſtat/ ꝓpter ꝙ et verba dei ci⸗
bus animarũ humanaruũ veriſſime dicta
ſunſin ſacra ſcriptura veteri et noua. Jaʒ
Igo declaratu e tibi quia diuina pulchꝛi⸗
tudo cibus eet pabulũ ac nutrimetũ ſan⸗
cti amoꝛis in ipᷣm ven Runa hune modũ
diuina ſuauitas et dulcedo/ſancti appeti
tus quaſi cuiuſdaʒ guſtus ſpũalis cibus ẽ
et pabulũ excitationis et delectationis ipᷣi
us.Et ad hunc modũ referũtur quecunqʒ
in ſcriptura legũiur in hac materia ſicut ilł
lud in Pſal. Saciaboꝛ cũ apparuerit glo
ria tua.et illud Toꝛrẽte voluptatis tue po
tabis eos Et illud Quaã magna mltitude
dulcedinis tue dñe.Etiterũ. Quã dulcia
faucibus meis eloquia tua. Similiteræ il

lud ꝓuerbio.xvij. Yauus mellis verba cõ

ſyſue ui
nrt ſin
ſisocpiun
aoſtpeld
Komnisſa
cumioſed
nieoſeuis
fineliüty
i cotileb
Cnnplocog
ngint 1
euſcicorgen
Cuoſonnals
ſocicrupen
niſroſeun
ſellogiacon

Uänegnedia
ſncſſolnblien
ſuslonaben
bottuntlace
doemansne
gboneſhr⸗
lglogpen
eiuanoneg
ſepemeſant
littpene
legloefte
cnnihnsdic
ſeftnelen
uanobiser

incodigen
Altoluptsen

te chari
ghn

inec
ndkn
n
dchianz
collasn
W tache
bitgn
Loäutit
Crrignse
Cganoli
Nulahenurt
Mammnin
miswirenn

Siunisied

ngiandtte
canochir
ninagsn
bi
ScNbe
neeinte
volcgass
inanit di
üſeaun
Deiiitsf
ocſtent
ansainr

i

FolZ.

poſita. Etillud mathei.ij. Beati g eluri⸗

unt ⁊ ſiciũt iuſticia ppt hoc infigura cele
ſtis acviuifici panis qui deus ẽ dictum ẽ
Saßp.xvj.Paratu panẽ de celis pᷣſtitiſti
eis ſine laboꝛe oẽ delectamẽtũ in ſe hñtẽ
et omnis ſapoꝛis ſuauitatẽ iuxta huc mo
dum ipſiꝰ diuine bonitatis ſ. ancieet gra⸗
tuite dilectiõis exẽplũ dilectionẽ boni vi⸗
ri in aliũ bnum virũ ſupꝛa poſuimꝰ Si

em cognita bonitas viri boniĩ coꝛde nõ

corrupto cognoſcẽtis excitat nuttit et au⸗
get gratuita ac ſincera dilectionẽ q̃ bonii
eiuſdẽ congaudetcongratulatquãto foꝛ
cius fontaſis abyſſaliſq;ʒ bonitas deiper

xxxvj ⸗
cta membꝛa ſinguii ſunt ſanctiviri. Decla

rabimus autẽ iſtud alia via? dicemus qᷣ
icut non eſt vita coꝛpoꝛi animalisſeu vi⸗
e ſuſtentacio abſq; in coꝛpatione cibi cõ
uenientis. Sic non ẽ vita gracie coꝛdi hu
mano abſq; incoꝛpatione ⁊ inuiſceratio⸗
ne ſpiritualis cibi illi vite cõuenientis In
coꝛpoꝛ:alio autem non aliud eſt quam ſpi
ritualis ſiue coꝛdalis vnitio.Et hoc non ẽ
niſi amo: quantũ ad virtutem motiuam
ſuperioꝛẽ. Illud enim coꝛdaliter ſiue ſpiri
tualit᷑ nobisvnitũ eſt/quod iure amamꝰ
Juxta quem modum Actuũ.iiij. dictum

eſt Muititudinis credentiũ erat coꝛ vnũ

modica aſperſione vel pociꝰ odoꝛe perte⸗ ⁊ animavna.Et iohã.xvij. Rogo pater vt

nuiſſimo ſolumodo vt ita dicam ↄ vt bo
na ſũt oĩa in coꝛruptis ſcʒ cognitoꝛũ coꝛdi
bus pꝓut eis innoteſcere ⁊ illuſceſcere fu⸗
erit Datũ/pietatis ſue dignatio cibꝰ erit
⁊ pabulum ⁊ fomes incentiuus ſancte ae
graluite viuificeq; dilectionis/quã ſolam
dignaʒ nomine charitatis merito reputa

an quarta potius intentio huius nomis

Aargrafi ⁊ quartũ genus amoꝛis vel fo:⸗
amoaad quã ſimiliter ſe habet beneficen

cia/ vt ⁊ cibus et pabulum ⁊ hoc eſt amoꝛ
quem ſolemꝰ vocare neceſſariũ a neceſſi
tudine que dici ſoletvinculum amoꝛis in
indiſſolubilempunc amoꝛem vt ita dica⸗
mus ligna beneficioꝛũ nutriuntet ppter
hoc eum illa ceſſauerint extinguit iſto mo
do amamus nos patres et matres alioſ⸗
qʒ benefactoꝛes Et quia beneſcia paren⸗
t in filios ppetua ſunt/ſicut vita et alia q̃
ex educatione et diſciplina eoꝛũ acquirũ.

tur perpetna ſunt aut difficile ſeperabilia

id circo ppetuꝰ eſt amoꝛ in parentes ſiue
autẽ equiuoce ſiue vniuoce amoꝛ in iſtis
omnibus dicatur amoꝛ bonitatis et aõꝛ
beneſicentie. Certũ eſt ꝙ vera ſunt que di

ſancto et gratuito recto quẽ non incur.
at voluptas aut vtilitas in ppꝛiũ ſubie⸗

Genagerlaſe eſt hicde amo⸗
e

cuũſque charitatis nomine ſolũ dignũ ſu
pꝛa diximusq ue nibil habet venalitatis/

vel negotiationis p quã amatoꝛ non ſibi
quicꝗd acqrere nec amatũ ſuũ eitcere
rit. Seg potius ſe et ſua intendit erhibe⸗
re quicq;; poteſt comodi vel bonoꝛis huc
dicimus vitalem caloꝛem/quem dei ſpiri
ius in totum coꝛpuquod diximꝰ diffun

dit Palam ergo eſt er hijs diuinã bonita
lemcibum eſſen nufrimenta huius ſan⸗
tti et nobilis coꝛpoꝛis cuius ſingula ſan⸗

iſti ſunt vnum ſicut ego ⁊ tu vnum ſum⸗
quia in comꝑatio cibi vere comeſtico ẽ⸗/
Cetera autem que ipᷣm pꝛecedunt ppara⸗
nones ſunt ad cõmeſtionemiſic incoꝛda⸗
tio cibi ſpiritualis vere comeſtio eſt ſpiri⸗
tualis. Quia ergo manifeſtũ ẽ ſine incoꝛ⸗
diatione id eſt cordiali vnitiõe quã amo
rem vocauimuset eſt necvitã gfe nec vitã
gloꝛie cui; eſſe aut eſſe poſſe. Maniſeſtu
eſt ſine comeſtione ipſius dei.neutr amvi
tam poſſe eſſe. Ex quo manifeſtum eſt il⸗
lud eẽ quod ait veritas Johã. vj. Qui mã
ducat me et ipſe viuet ꝓpter me.Et iteru
qui manducat hunc panẽ viuet inefernũ
Et iterum panis verus eſt qui de celo de⸗
ſcendit ⁊ dat vitam mundo. Etiterũ ego
ſum panis vite. Nulli enim dubiuʒ eſt ꝗ⸗
abſq; coꝛdali vnitione deique verus ac
ſanctus amoꝛ eſt nulli vnq;; fu it vel ẽ vel
erit vita eterna. Panis autem ⁊ nutrimẽ⸗
tum vite eſtynumqðq; inquantum viui⸗
ficat vel viuificũ caloꝛem aut inducit aut
nutrit inquantum amoꝛe ſancto calefac
aut ipſum caloꝛeʒ nutrit:Et ꝓpter hoc in
quantũ amoꝛem vel amantes facit in ta⸗
tum viuificat aut neceſſario nutrit. Intij
ergo eſt panis vite/cillis ſolum eſt pani⸗
vite inquantũ⁊ quos amatoꝛes ſui efficit/
vel in quibꝰ amoꝛem nutrit. Intellige at
viligenter hoc eſt firmiter tene. quia becẽ
radix pꝛobationis viuifici ⁊ ineffabilis ſa
cramenti quam effugere non poteſt intel
lectus capax veritatis/⁊ cui non contradi
cet᷑ interiꝰ cũĩ completa fuerit⁊ elucidata
atq; depurdia. Pꝛimũ aũt dedarabimꝰ

tibi duas cauſas enoꝛis herericoꝝ quibꝰ
veritatem ſacramenti iſtius videre ⁊ cre⸗
dere ꝓhibiti ſunpharum pᷣma ẽ errantiũ
circa veritatem cõmeſtionis voca Beunr

sL

„

lionem cibi cõmeſtionedicentes ⁊ cibum verum eſt ſcibile ſolum lucidum viſibi⸗

Se
enimpuerili inſipiẽtia cõmeſtionẽ ipſam
cibi pꝛeparation dicentes ipſaʒ maſtica⸗

comedi cũ in oꝛe teritur dentibus auimo .
liturſaut cum in ventrem traicitupignoꝛꝭ pus firmat roboꝛe cuʒ incoꝛporatus ei fu
tes quia coꝛpus animalis ẽ velut domuſ/

ſufficientia officinarũ/⁊ vaſoꝛum oꝛnata

ſacramento euchariſtie
enim eſt veritas ad intellectum luxer⸗

terioꝛ eſt ad viſum. Inde eſt quod ſolum

lelet quemadmodũ cibus coꝛpoꝛalis coꝛ

erit. Sic veritas intellectu certitudine cei
ei vnita fuerit vnitione completaſtunc em

atʒ munita ſeu pᷣparata Et quia os eſt ſi vere ⁊ pꝛopꝛie ipſa veritas intellecta aut
molendinũ aut ſicut moꝛtarium cũ inſtru ꝙ ſcita dicitur.Et quemadmodʒ cibus coꝛ
mentis que neceſſaria ſunt ad terendum pus auget et diſtendit trina dimenſione
ſiue piſcandũ. Sicut ergo quando cibus vʒ longitudine latitudine ꝓfũditate ſeu

adhuc in molendio eſtvel in moꝛtario nõ

dum comediturſed ad comeſtionẽ ꝑppa⸗

tur. Juxta hunc modum ipſe ſtomachus jaltum ſeu ꝓfundum eſſentialium. Mꝛſi

ratur/ ſic cum in oꝛe eſt nondum comedi⸗

velui coquina eſtaut lebes ſiue olla coꝗ⸗ referrevolue tellectt
naria in eadem domolvbi pꝛimũ coquit cum erit euidentius hec eius enim longi⸗

cibus atqʒ digeritur depuratur. De quo

ſpiſiſſitudie aut altitudieſſic et vitas intel

lectũ extẽdit in longũ ↄſequentiũ in latuzʒ

ↄuertẽtiũvt ↄtrarioꝝ ſeu repugnantiũ in

hoc referrevolueris ad intellectum pꝛaci

gitudo veriſſime ac ꝓpꝛuſſime eſt eius er

quod impurũ eſt autincõueniens nutri⸗ tenſio in preterita ⁊ fulurajquali duoꝛum
mento coꝛpis in ſeceſum emutitur. Reli⸗ ſtadioꝛum ſcilicet memoꝛie et ꝓuidenue

quum qutè ad epar quaſi ad nobilioꝛem

coquinã ſiue lebetem coquendũ ad depu ditas ſen altitudo ſublimium et intimo2ꝛ

randumqʒ tranſmittit᷑.

funditur. Inquibus etis tercia decoctio⸗

⁊ incõueniens nutrimentuin ſeceſſuʒ vri /⸗
nalẽ emittit vero reliquũ ad mẽbꝛa tranſſ

nifeſtum eſt ergo tibi qua longe a verita⸗

6 meſtionem ⁊ ſpnalem. Quod em coꝛpali
comeſtione comeditur nutriendo coꝛpi/

te aberrauerint heretici circa corpaleʒ co

incoꝛpoꝛat᷑/ neceſſe ẽ ergo ſvt a ꝓpꝛia ſu

ſc vt foꝛma nutriendi coꝛpoꝛis veſtiaturſi

ne per generationẽ vt quibuſdam viſum

elſfſiue per exrenſionẽ foꝛme ipſius nutri-
ti occupãtis materia ipſius nutrimentiin

eius Lalitudo circũſpectio eſi eiuspfun

ℳ

apphenſio ſeu perceptio. Juxta bunemo

luʒ ſicut plenitudo atqʒ pinguedo in coꝛ
oꝛe ſit luminoſitas ſeu claritas cognitio

num? habundantia multitudoqʒ cogni
ne digeri depuratur Inde a membꝛis ſin t
gulis aſſumitur in nutrimentuʒ ꝓpoꝛtio//
natur. Hoc eſt ꝓ rata vniuſcuiuſqʒ/et tũ
eis incoꝛpoꝛat᷑ atʒ eis vere comedit Ma⸗

ꝛuʒ in intellectu ſeu mente. Juxta hunc
odum ſe habet et in virtute noſira mo⸗
tiua nobiliſiue aſſectu nro ſuperioꝛi.Hu
ius em latitudo amoꝛ eſiſlongitudo ſpes
altitudo ma gnificentia. Alia tamen com

paratione huilitas altitudo eſt ſiue ꝓfun
itas ipſiusCum autiſta diligenter con⸗

derauert inuenies certiſſie ex diffininõe

A nece 1goiv a Sſeu ratione eius ꝙ eſt cibus ſolam pꝛima
foꝛma denudetur per coꝛruptionẽ yle ſue

ac luminoſiſſimã veritatem cibum eẽ no⸗

ſtri intellectus. Solamq; pꝛim in vndã⸗

tiſſimamqʒ bonitatem abum eſſe noſtri

nobilis ac ſublimis affectus. Si enim cii
bus eſt per rationẽ rectiſſimam diffinitio

comeſtione anteʒ ſpuali econtrario ſe b? nemqʒ rectiſtimã cuiꝰ ſumptione naiura⸗

Quia cibus ſpualis quanto magis incoꝛ
ruptꝰmagis integenmagis qʒ illeſus foꝛ
miſqʒ ſuis veſtitus venit ad coꝛ tato ei ve

AJius ⁊ profundius vnitur.Opoꝛtet te eti⸗

am hoc pꝛenoſſe veritas cibus eſt vir⸗
vtutis nre intellectie et bonitas cibus eſt
vtuR noſtre motiue ſuperioꝛis ac nobilis

TE⁊ alis verbis idem dicit verbi gracia. Si

dicatur ꝙveritas cibus eſmooſtri intelle⸗
ctus et bonitas eſt cibus noſtri affectus

videlicet ſuperioꝛis atqʒ ſublimis. Non

enim boc intendimus ð affectu quem coõ
municamꝰ cum bꝛutis animalibus. Ide men ſciendiſque intellectu noſtro eſt d

„„.

liter ſedatur fames delectatur comedens
reficitur ? repletur. Nõ dico im pinguaf᷑
Pinguedo enim eſt exceſſus et ſnperflui⸗
tas conuenientis ac debite plenitudinis.

Maniteſtum autẽ eſt quia non ceſſat ſat
mes intellectus noſtrinec fames affectuſ

donec pleno oꝛe illepꝛima veritatem iſte

pꝛimam bonitatem comedaunec ante al

lerutrum eoꝛum impleni poſſibile eſt. wa
nifeſtum ergo eſt non aliud eſſe ꝓpꝛium
verum ac naturalem cibum eoꝛũ. Siem̃

ſola peima veritas ſedat vniuerſaliter ſa

Nictur cpe
ſedeſces⸗
fpeeſeſit
apaciglen
bipunen
ſotisſufia
ſioneconn
ngore ot
mniſoreſ
ereredebt
lunatſen,
ſeſeckepe
cſunſin
Hionppet⸗
Noloimmnei
ſpennpun
lheſtn
nentdoriab
memuabe
nnttuplato

—

=
E
= —
—
—
E
E
S=
—

geipacunasin

ſäſteſoan

umfr
Mehungd
Nafſeeunac⸗
ſonctloselen
lunelienhn
nennſm
meoen⸗
itein,
hnſuumeſeon
nidimnnde
n lnon

ngen
Aoſen
dunſt
mt⸗
Wnen
mnnci
Maan
Smnelaae
ecen⸗
net
püdut

Mueniüne
neaguni
Gmialmn1
elecane
üineckant
ncnaldien
un ic
nockangn

ingncedtt
nnas Cn
uliünco
nueticinn
niolchen,

4

ari/

inſcripte ſintj firmiſſimaqʒ; coniunctione
vnite dico quia huiſmodi intellectus va
Aana reputabit et inſcium Cuius exem

dicitur quia omnes homies naturaliter
ſcire deſiderant. Si ipſa ſolaper ſeipam
implere ſufficit totum ventremiid eſt totã

capacitatem noſtri intellectus. Si ipſa ſo
la ipſum reficere abſqʒ vllo vaſtidio defe
ctionis ſufficiſſimiliter ⁊ delectare. Dele
ctatione completa cui nihil deſit. Deinde
augere et diſtendere ſecundum omnem
dimẽſionem vſq; ad perfectũ congrueni

illam eiuſdem

ac perfecte Rebitoſhimmagntmndin⸗ cibu /

pꝛium atq; veriſſimũ eẽ/

neceſſe eſt et pimam bonitatẽ ad affectũ
noſtrum ſublimen ſimilnſe habere dubi⸗

tari non poteſt ab intelligentibꝰ. Si eniʒ
poſuerimaintellectũ in quo omnesverita
tes pꝛeter pꝛimalucidiſſima deſcriptione

lum eſt in platone ꝗ veritates alias tot
annis comedere non ceſſanstandem nõ

ſe refectum aut impletumſſed magis ina

nem et vacuum ſentiens diuit hoc ſolum
ſcio quod neſdo quaſi dicat ſolam neſciẽ
tiam meam ſcio idem autem eſt neſcienti
a et vacuitas in intellectu idem ergo ẽ ac
ſi dixiſſet ſolam vacuitatem in ventre ĩtel
lectus mei ſentio. Amplius intellectũ hu⸗

manum ad cognitionem pꝛime veritatis/
et affectum ad fruitionem pꝛime bonita⸗

tisnatos eſſe manifeſtum eſt intelligibi⸗
lia intelligentibuscognitio autem et frui
lio comeſtiones ſũt ſpiritualesſad come⸗
dendum ergo eaſdem nate ſunt neceſſa⸗
rie iſte due vires. Quare pꝛimamverita⸗
tem ſuum eſſe comeſtibile intellectus hu
mani.Pꝛimaq bonitateʒ ſimilr affectus
humani ſuum comeſtibile eſſe neceſſe eſt
ſuum aule m comeſtibile vniuſcuiuſq; v⸗
tutis ſuus panis ⁊ ſuus cibus indubitan
ter ẽ. Pꝛima aũt bonitas ac pꝛima vitas/
ſunt vnus verus ac ſolus deus ac domi⸗
nus omniũ ſanctoꝛũ. Due aut iſte vires
apprehenſiua ⁊ monua nobiles ſunt to⸗
tumid quod celeris animalibus excelli⸗
maqᷓ mens hũana et ymago ði ĩ h ana
anima ꝓpꝛie veriſſimeq; deducituriam
ergo deduxi te ad hoc via facili et pꝛoba
nione euidenti vt cognoſcas deum e ſſejet
quia vuumquodqʒ ſic ſe habet ad eſſe ſic
ad veritatem Quia igitur cetereveritates
ad pꝛimam ſcibum et panem eſſe anime
humane ſm ſuum pᷣcipuum ac nobile eẽ
Et ſicut vmbꝛe vaniſſime et picture exiliſ⸗

ſime apparitionis/ ad veritatem erit ne⸗
ceſſario philoʒophatio de alus verita⸗
tibus/et cognitio quantumlibet circajad

vltimam prime veritatis cognitionemſi

cut ſomnium comeſtionis ad veritatem
eiuſdemꝗquapropter declaratum videtur

quod legitur.yſaie.xxviii. Sicut ſomni⸗
at eſuriẽs et comedit.Cuũ at expergefactꝰ

fuerit anima eius vacua eritet ſicut ſom⸗
niat ſiciens/t bibit poſtq; fuerit experge
factus laſſus adhuc ſitit? anima eius ari
da⁊ vacua eſt ſic erit multitudo omnium
gentium que dimicauerunt contra mon
tem ſyonſomniaſſe ergo apparet plato⸗
ni in philoſiphando/et expergefactum

ero reſtat nobis oſtendere panem iſtu:

dixiſſe hoc ſolum ſcio quod neſcio. Nũc

dqtidianum eſſe ſicut legitur in. xj. luce et
ſuperſubſtantialem ſicut wathei.vj. Di
co ergo ſicut neceſſe eſt deficere vitam

nature in animalibus ex defectu ſuſtenta

tiõis ſiue nutrimenti cõueniẽtisquod nõ
eſt niſi cibus ⁊ potus. Sic neceſſe eſt ⁊ vi
tam gratie ⁊ in coꝛpoꝛe nobili ac ſanctifi
cato de quo hic loquimuret eſt pꝛobatio
iſta a cauſa et a ſimili eta ꝓpoꝛtione.
Amplius ſubtrahe diuinam veritatẽ ab

humano intellectuet diuinam bo nitateʒ
ab huano affectuſt videbis vtrumq; moꝛ

tuum quantum ad vitam gracie. Intelle⸗
ctus enim deum ignoꝛansſet affectus De

um non amansſinique viuuntdum ſe et

ſua in eius hono:em et obſequium non
conuertunt. Cum enim adeo ſolox ſeipᷣoſ

et omnia bona ſuaſhabeaniin eiuſdem
honoꝛem et obſequium tenentur illa cõ

uertere. Non viuunt ergo adhonoꝛiticẽ⸗
tiam ſed nec pꝛoximis ad vtilitatem cum

deum ſine quo alia inutilia ſuntjet ſine q;

non ſolum inutiliterſed etiam pernicioſe
habenturpꝛoximis non querantquã in⸗
decenter inſeipſis viuantqui nec quo na
ti ſunt ire intendunthoc eſt ad eternam
elicitatem ad deum ipſum qui et finis ẽ
omnium laboꝛum et quies omnium de

ſiderioꝛum qui impleri poteſt decet aut

expedit. Amplingcum intellecus hn
manꝰ verus ſponſus ſit pꝛime veritatis
ad illam ſolam debeat eſſe conuerſio eiꝰ

cererig aute vt ancillis ſiue pediſſequii

huius intellectus videlicet ignoꝛans deũ/
pꝛime veritati vxoꝛi ſue non adherens cũ
ceteris paſſim neceſſario foꝛnicatoꝛ curio
ſe ſe illis pꝛoſtituens/et que illi vt ancille
Lij
.*

De

atq; pediſſeqᷓ famulari debent ad querẽ
dam et obtinendam et honoꝛandam ac
ſingulariter amplerandam pꝛimã verita
tem fo:nicaria et adultrina turpitudine
ad amplexus admittit ad thoꝛum. Dum
eas pꝛopter ſemetipſas diligit et delecta
tur Sic de affectu manifeſtuʒ eſt ſe habe
re de bonitatibꝰ a pꝛima bonitate in cre

aturis aſperſis. Manifeſtum ergo eſt ꝓ

panis iſte nõ ſolum quotidieſed iugiter
aſſidueq; cõmedendus eſt abſq; vlla

ceſſatione in mente habendus atq; tenẽ
dus.Et pꝛopter hoc non ſolum quotidia
nus ſed ſuperſubſtantialis dictus eſt.xe

teri ſiquidem cibi ſubtrahi poſſũt ad mo
dicum ſalua viiaquam ſuperſuſtentant

et reperantſed iſte nec ad modicum Eiuſ

enim ſubtractio extinctio vite eſt. Et

ſacramento euchariſtie

hoꝛa nõ cogitetur ant motus ſanctiamo
ris in ipſum non dirigatur. Sicut nec ani

mam a coꝛpoꝛeſſi quandoq; ab operano
ne viſus aut alteriꝰ ſenſus ceſſat.Et quia

iã declaratũ eſt dñi eẽ panẽ anime huma

neſecundum ſuum totum nobile atʒ pꝛe

cipuumlipſamq; animam natam eſſe cõ⸗
medere panem huncęet creataʒ eſſe ad co

medendum illum. Wanifeſtum autem ẽ

—

creatoꝛẽ nihil fruſtra vel ocioſe feciſſe nec
in poſterum facturum eſſefruſtra autem
dediſſet anime humãe vires ad comedẽ⸗
dum hunc ſuauiſſimum ac pꝛecioſiſſimũ

panem niſi eum ei eſibilem ſeu manduca

bibilem exhiberet. Neceſſe ergo eſt vt ſe
ei manducabilem exbibeat. Amplius
ſimaterfamilias filus pꝛo captu eoum
E?/Meu congruentia cibum miniſtrat natu⸗

hodbeata vita animaruʒ dicitur ſicut ipe/ rali pietateque etiam quodamodo iuſti

aĩevite natural ſuoꝝ coꝛpoꝝ Qua ꝓpt᷑ ſic

ſeꝑatioaĩe/a coꝛpe ẽt ad momẽtu moꝛs ẽ

coꝛpoꝛislita ſeperatio dei a mente huma
na ad quantumlibet modicumſſeperatio
inq; qualem diximus extinctio eſt ipſarũ
animarum quantũ ad vitam gracie.·

Amptt us. ſicut naturalis coniunctio ani⸗

me ad corpus vel ipſius dei ad animam
vita eſt naturalis/ſiue cauſa viuendi na⸗
turaliter Sic gratuita coniunctio eiuſdẽ
ſcilicet deiſad ea quibus ſic coiũgibilis ẽ
vita eſt gracie ſeu cauſa viuendi ᷣm gra⸗
ciam Quapꝛopter ſicut contraria ſepera

tio moꝛs eſt aut cauſa moꝛtis que oppo⸗
ſita eſt naturali viteſſic contraria ſepara⸗

tio gratuite cõiunctõnis/aut moꝛs eſtaut

cauſa moꝛtis que contraria eſt vite gratu

e etiam naturale anime humane / cum

a Nec mireris ſi dirimus deum vitam

ſit ei cauſa manifeſtiſſima viuendi natu⸗

ralitenet ipᷣa ſcriptura danielis xij. Uocet

eum ſcõᷣm vnam littetam vitam ſeculi et
vitam ſeculoꝛnmvbi ergo nos habemus
xu. Da nielis.iurauit pviuentem ineternũ
Hebꝛeus habet. iurauit per vitam ſeculi

Phler hoc ſol etiam intelligentie in.v. ſa⸗

piẽtie et ſol iuſticie in.iij. Walachie nomi
atur. Quemadmodũ enim ſubtracto ſo⸗
le tota ra dioſitas eius ſimul ſubtrahitur
Sic deo ſi ublato de mente humana eo
modo quo dixim tota radioſitas dono⸗
umer graciaꝝſſine ꝗqbꝰ deo nõ placetur

„ Audtrahitur. Et debes ſcire ꝙ non intelli⸗
Amnus panem vite a mente humana re⸗

edere vel eidem ſubtrahi ſi foꝛte aliqua

cia eſt. Ita vt alis cibum in ſpecieſlactis
aliis in ſpecie panis aut ſoꝛbiculaꝝ.Quã
tomag fontalis ac in eſtimabil pietatis.
ðs ſnꝑ oẽm comparatiouẽ plus diligẽs
filios gracie ſuet adoptionis quam poſ

ſit mater quecũq;ʒ diligere ſilios vteri ſui

miniſtrabit eiſdem panemvite pꝛo captu
congruẽtia ſinguloꝛumihabet enim ad
ultos ac perfecte etatis atq;virtutis ſilioſ
ſcilicʒ angelos ſanctos animas ſanctaſ
que miſeratione eius ad eoꝛum conſoꝛci
um iam aſſumpte ſunthii capaces ſuntz
potentes comedere panem vitetam vir⸗
tute quam amplitudie oꝛis ⁊ ventris ſpi⸗

ritualium in ipſa foꝛme ſue ſoliditateſin⸗

qua ipᷣe in ipſa eterne refectionis ac ſacie
talis menſa/celeſtibus conuiuiis.pleno
ore comedendus apponitur. Pece men⸗
ſa quam eterna ſapietia ꝓpoſuiſſe ⁊ paſ

ſe legitur ꝓuer.ix. De hac menſa ipſa ve⸗
ritas dicit Luce.xrij Ego autem diſpono
vobis ſic diſpoſuit mihi prſcilicet vt eda

tis ⁊ bibatis ſuper menſam meam in re⸗

gno meo / Habet deus pater ⁊ filios par⸗
uulos quibus impoſſibile eſt panemvi⸗

te ĩ ſue foꝛme ſoliditate comedere Qua ꝓ

pter in alia ſorma neceſſe eſt deum miſe⸗

ricoꝛdiſſimum patrem atq; virtutum eo
rũ in alia foꝛma in qua eis eſibilis ſit ap⸗

ponere. Nulla autem foꝛma eſt ad hoc
illi pani conueniens / que non oſtendat il
lum eſſe paneʒ. Omnis enim alia foꝛma
abſconderetjet comedere volentes ab eo
auerteret. Si enim non appareret panis
in menſa hoc eſt cibus. generaliter id ad

acprſt,
Nſeſens3
ſioneefe
tecbunep⸗
cbuniinn
efencent
W
leonuins
Crzmnale
intueſenn
entenne⸗
Gfüfalpn
Hichn un
kencinn
Ghoeecnene

(puſnlzniſti
Weracenen

Cmumic eſt
Gprcgeiam
ppanisep

inglacoge

4

Miuſponmn

(irer nin

ſcmintsſa
inru
mm
ulztrannen
Wenkonnnie
hallnaſn
moyecopae⸗

udeginte⸗
t
ttitiheneh
luigtbtglit
Noloönſpein
lopenioſth

ſcbecnli
atnenten

eftcbis
nnsdiin
lneni
Maram ktat
Annnn
ſen blng⸗

1Dan
Geheſe
Scind
Meaninen

nnoder

nnnanc
enthche
atmn
locgſeſci
niesaden
nir eenlin
nlanmn
Cleenpoct
agn eon
nnniſmant
inddii
Kmadris
gnonis gant
mnenarepden
AdeN
ntbicie
eonsti,
neſue icn

1s onuinis ,4

ebacnan
l in

=

Se=
—

—
☛

S
S
=

comeſtionis accederet. Pꝛeterea ipſe ap
poſitoꝛ ne ſe velle conuiuas reficere/nec
eos cbum appoſitumcomedereſed poci
eoſtenderet/ Quia ergo benigniſſima
dei voluntatem quam baher de refiden⸗
dis conuiuijs ſuis ac de nutriendis filijs
adhuc parulis innoteſcere modis om/
nibus neceſſarium ac ſalutare E filijs/ Di
nine autem magnificentie decens er ho⸗

noꝛificũ fuiſ pane huc filis apponi filis
inq; adbuc puulis ſub foꝛma ꝗ panis eẽ
oñdit euideter neceſſe fuitoĩm at foꝛmaꝝ

ad hoc conuenientiſſimã foꝛmam panis
coꝛporalis viſibilem eſſe/Manifeſtum eſt
pꝛopter vehementem ſimilitudine panis
ad panemid eſt refectionis ad refectiõʒ
pꝛopter qð etiam in nomine ↄmunicãtvt
vterq; paniset vtraq; refectio nominetur
am autem diximus qꝛ ad intelligibilia

ſpiritualia cognoſcenda/non eſt via com
Amunitati hominum niſi per ſimilitudines/
et quia inter ſimilitudines ↄuenientioꝛes

ac vehementioꝛes quales ſunt que comu

nionem nominum inter viſibilia et ſpiri⸗/
tualia feceruniſicut luxolen etvnctio.hac
autem communionem vides inter panẽ
coꝛporalem et ſpiritualem. ſimiliter inter
refectionẽ S ⁊ ſpualẽ. Jam ergo de
claratum eſt tibi quia panem vite appoĩt

ſũmuſpaterfamilias ſilijs ſuis adhuc per

nulis ſub foꝛma panis materialis atq; vi
ſibilis.Et quare ſub alia foꝛma nullatenꝰ
aut decet aut expedit ilum apponi/ Quẽ
admodum autem idem nutrimentum ſi

ne cibus de ipſa ſpecie ponis et de ſpecie

lactis ab adultis ⁊ paruulis ſumiturdẽ
dico ſcõᷣm ſpeciem ſic idem verus ac viui/
ſicus panis ſub ipſa foꝛma ſueveritatistã
qᷓ; ab adultis et perfectione virili pꝛeditii
in eterne refectionis menſalet a paruulis
boc eſt nobis in menſa altaris ſumitur/ꝑ
nulos nos dicimus pꝛo ſtatuvite iſtiꝰ cõ⸗
parationepfectõis de q̃ ↄꝛ ad Epheſe.iiij.
donec occurramus in virum perfectum?
inmenſuram etatis plenitudiis chriſti Jã
enim ſumus paruuliparuulilinq; tam p/
uitate intellectus/q; paruitate affectꝰ Cu
ius paruulitatis exemplum euidens ẽ in⸗
paruulo litterali cuius intellectus adeo
parnus eſt et anguſtus vt maius bonum
pomo vno/aut nuce aut pugillo lact aut

aliquo alio huius capere cognitionem
non valeat. Similiter ⁊ affectus eiuſde,z
adeo paruus eſt et anguſtusvt nihil ma
ius hus que nominauimꝰ amoꝛe ſeu co⸗
cupiſcentia capiat. Sic ſe habet intellectꝰ
noſter in iſta paruulitatede qua adillaʒ
quam diximus perfectionẽ diuine gracie/

beneficio ꝓuehendi ſumusvt panemvi

te pꝛo immenſitate ſua cognitione capere

non poſſimus.Sic ⁊ affectus noſter hica

deo modicus ẽ et anguſtus vt cuũ dilectio
ne plene non capiat Et vt ita dicamꝰ ißa
bꝛachia charitatis huicbꝛeuia ſunt vtim
menſitatem eius complecti non fufſiciät

Et foꝛie ſicut paruulos occideret cibus ſo
lidiſſimus atq; ſoꝛtiſſimus in vltio ſolidi
tatis et foꝛtitudinis ſic mentem humanã

ex vtraq; parte extingueret quantũ ad vi
vitam nature panisvite.Sic nec duʒ glo

rificate menti pꝛo immenſitate qua gloꝛifi

catis apponitur ſe infunderet Quemad

modum enim cibus incomꝑabiliter ma

ioꝛ faucibꝰ et ventrẽ diſrumperet.Et hoc

gqulia inter puenientioꝛes ẽ quod legitur exodi.xxxiij. Non poteris
⁊ efficatioꝛes ſunt ad hec/ꝗ maioꝛes ſunt videre faciem meã Non enimvidebit me
homo.et viuetcuius exemplũ eſt in viſu

oꝛporali cui cum lux ſuper capacitatẽ eiꝰ
vehementioꝛ ſe infunditſillum extinguit

atq; moꝛtificat. Similiter caloꝛ vehemes
tactum/⁊ ſonus vehemens anditũ et ita

de alijs. Manifeſtum enim eſt intellectuʒ
non gloꝛificatum inacceſſibilis vere luct᷑

fulgoꝛem ferre non poſſe ſimiliter et affe/
ctum toꝛrentemvoluptatis ſuſtinere non
poſſe. Nꝛ autem vltra vires aut capacita
tem aut imponitur aut infundit/vires co

git deficere et hoc eſt moꝛs. Hoc eſt qð le
gitur Job.xxvj.Cum vix paruam ſtillam

ſermonis eius audierimus tonitruuʒ ma

gnitudinis eius quis poterit ſuſtinere vł
intueri. Sicut autem videmus quia in vi

ſionibꝰ etraptibus ꝓphetanciu/ et contẽ

plancium vita arnoꝛaliseſicirlacem vi

ſionis aut gaudium aut nitoꝛem ferre nõ

ſuſtinẽs. Qualiter ſuſtinere poſſet mens
humana non gloꝛificata tantum ſulgoꝛẽ
et tantum gaudium. Omnis eniin viſi
pꝛophetica quantecunq; claritatis eſſe vi
deaturad fulgoꝛem in quo angeli ſancti
et anime glhꝛificate ſunt nec comparatio
nem habet tenebꝛoſiſſime noctisadſere/

niſſimum hunc diem /Iſta tamen non di

finientes ſed magis diſpntates dirxerim
de moꝛte ſcilicet anime non gloꝛificate ex
Liij

BDe ſacramento euchanſtie ·

nimietate et vehementia ſulgoꝛis diuine
lucis. Amplius.ſub ea foꝛma qua ma
gis eſibilis ẽ panis vite paruulis illis / eis
apponenduũ eſſeymo apponi a ſapientiſ
ſimo amatiſſimoq; patre deo nulli debet
eſſe dubium. Magis autem eum eſſe eñ⸗
bilem in ea foꝛma ſeu ſub
facilius in os intellectus/ er ventrem af⸗
fectus intrat maniſeſtum eſtin os antem
intellectus humani ꝓſtratu huiusvie nõ
intrat niſi per foꝛmam ſimilitudinis/aut
ſfigure.innudate em̃ foꝛme ſue ꝓut ẽ apð
ſemetipᷣos in os intellectus humanima/
xime adhuc paruuli illuʒ intrare totaliter
inpoſſibile ẽ. Quia ergo ſub ea foꝛma in
os intellectà humani intraremaxime fa-
cilis ſeu eſibilis eſt panis viteque maxie
ſimilitudinis expᷣſſiſſimeq; eſtad foꝛmaʒ
eius ꝓpriam ſecundum quã apud ſemet
ipſum eſt panisvitemaxime eſibilem illuũ
eẽ ſub foꝛma panis materiał atqʒ viſibil
quantũ ad os intellectus manifeſtum eſt
2⁊ qm̃ appᷣbenſiones affeccõs generat ſui
gꝛadꝰ ⁊ ſue ↄꝑatiõis ſueq; ꝓpoꝛtiõis ſub
ea foꝛma ſcilicet panis materialis atq; vi
ſibilis faucibꝰ ſeu palato alſrugaſtettut
inq; adhuc paruulineceſſario eſ
nis appetibilioꝛ atq; ſapidioꝛ vetriſq; ei⸗
uſdem magiſq; reuertiuus atq; repletiu⸗
ſapiditate inqᷓ; ſeu ſapoꝛe ſpirituali hoc
per interpoſitam nubem figure/et rñden/
tem maſticationi ſeu appꝛebenſioni intel
lectus que in iſta paruulitate non perueit
ad nudumſpꝛopꝛie foꝛmeviuifici panisſʒ
per interpoſitam figurãvt vbicũq; quoci
enſcunq; vt poteſt de illo cogitare⁊ eſti
mare conatur. Cextũ aute ęſt nobis mul/

ros fideles verum ac viuificum paneʒ in

ub ea foꝛmna qua

tionem et robur rite ſumentibꝰ.

lericie eſſe quod eſt ſpiritus ſcilicet ſubſtsẽ
cleqʒ olei tranſſubſtanciationẽ fieri nul-
latenus vel neceſſarium eſt vel etiam ve

rum. Sed ſicut deus pꝛeſtat per aquam

rite baptiʒatis/ et mundiciam et graci-
am regenerationis per puram inquamꝰz
veram aquam materialem licet non ex⸗
virtute eiuſdem aque. Sicet in ſacrame⸗
to altaris per purum ⁊ mateg alem panẽ
atqʒ viſibilem nulla ip̃ius traſſubſtaciati
onẽe facta pꝛeſtat vite ſpiritualis ſuſtenta
nnullos

demus in hunc erroꝛem iam no

nullos
lapſos fuiſſe foꝛte iſta ratione quam dixi⸗

muset alia/quia non intellexerunt neqʒ

aduerterũt quia in ſacraméeto altans ipe
panis vite per ſea pꝛopter ſepꝛinſpaliter
petitur quare ipſe ſecundũ ſe/⁊ per ſe ap⸗

petitunet non tamen queritut gracia vel

„ „ .

munus ab tpſo quam ipᷣemet. Eiꝰ? en

8 „ — —

vnio ſpiritualis ad nos id en ipᷣm nobis

queritur: Inbaptiſmo aut ſpiriuus ſcilicet

non vt ipe neque Ppter ipſumſed magil
munus ab ino liet hꝛopter inlum ideſt
ad gioꝛiam ipſiusid eſt pꝛopter benepla

„

guener ad lauacruũ⁊ que queritur ad po
1

um. Similiter in ſale ⁊ oleo cum querũ

tur ad cibuʒ id eſt cum queruntur ad me/

dicinam. Siciẽs enim ipſam aque ſubſiã

tiam queritvt ipſaʒ intra ſe recipiat ſibi

incoꝛpret et nutriat volens autem lauari

non aquam ipamſed magisquod exipᷣa

mũdiciã qriti Et lʒ veꝝ ſit ꝙ baptiſmale
ſanctĩficatione pꝛeſtetur fidelibus vtvni.
tate ſiue vnione gracie cum ipſo deovnũ
efficiantur. Et tota eciam minitas beata?

illo ſacramẽto in foꝛma humana Clidiſſe/ benedicta ſe infundat vel vniat dicta vni

ęt ſapoꝛeʒ ineſtimabilis ſuauitatis ex eo⸗
dem ſenſiſſe. Nos autem vt ab initio di⸗
xvimus. Non pꝛinilegia paucoꝛũ hic ꝓſe/
qui intendim ſed magis legem cõmunẽ

fidei ⁊ catholice doctrine ſtabilire. Si qg

autem dixerit ꝙ quemadmodũ in ſacra-

mento baptiſmi non eſt neceſſevt ſub aqᷓ
uz 212 — . . . „ a
viſibili ſit aqua viuifica inaiſiliittoene eſt

ſpirituſſanctus et ꝙ non ibi ſit verilas a⸗
que viſibilis poſt fancnificationẽ ipſius ſʒ
ſola foꝛma. Similiter neq; b foꝛma ſa
lis ſapientiam eternam eſſeer ſub ſpecie

Eenngvel neceſſarium eſt / vel etiam ver
Et adhunc modum ſub foꝛma olei olen

ipſi ſalis tranſſubſtãciationẽ fieri nulla/

one cum illo ſacramento pꝛopꝛien per ſe
mũdatio ⁊ renoualio ac regeneratio ⁊ in
eo ꝙ tales queruntur/⁊ nullomodo re/

fectio vel ſacietas. In eo ꝙ refeclio vl ſa⸗

cietasi Non enim interrogat᷑ bapnãd⸗
vtrum velit ſacramento refici vel ſaciari
ymo magis vtruʒ velit baptizari. In boc

ergo ſacramento altarisſipſe vite panis

a fidelibꝰqᷓſi eosvt ipſe met ſeipᷣo reficiat
⁊ repleat eiſqʒ ipſe inuiſceribus coꝛdium
ipſoꝛum inhereatſet vnione inſepabilis
amoꝛis eiſdemſipᷣe vniatur. ipi illi. Ap⸗
aret autem ex hooſubſtantia panis ma
terialis atqʒ inuiſibilis in illo ſacramen⸗
to poſt adueniu celeſtis ac viuiſici panis

—

⸗

=
=

ſlatenrsfe
fieiroeſe
gtionenacah
deniginu
nonlibien.
poens muins
panpeſt
sbe. Ga
Gonanu
en toreni
ontenenarn
nanncaa
lnepoſend
MEntxonn
Anochaoſbt
apgebatpar
Cecando:
Lonnaoe⸗
ſocatroru
ſebebens ea
Pllnmencün
nunreiſoo.
metnadue
Ucutei nan
Chungeereck

amentia
faekunnaan
lickromnino
feur omeder
W
aneierean
ſhulnicn
ſicſeie
RKR
nſcenetnn
fnatpiccleg⸗
nſelcente,

nei
kukte
unkt
Wnn
nlan,
Aannken
sNaſutfel
nd Nt
unmnd
logeget
lmmn
mideln,

diitrn
Nd

Aine

aameni

. e
rorruns at

unſeing

gee
patan
uchtur
Recinui
1an
ipaanegken
nnn

Cumn,
gigdnr
=
gomnitene

Ilcudun
unt

tutis ſue. Sicut legitur in.j. Ad hebꝛeos

ubſtanciatiõs. tranſitus ſcilicet ſubſtacie
. . Cüij

”s
Socol.

nmullatenus remanere. Nulli em̃ vſui ſeu panis materialis atq; vinibilis ad aduẽ-

fructui neceſſaria eſt ibiniſñ pꝛopter ſuſtẽ⸗ tum viuifici panisſaluata foꝛma id ẽ va⸗
tationem accidentiũ ipſius. Quare acci- rietate accidentiũ ad myniſteriũ ſacramẽ
dentia ſimul accepta putamus foꝛmaã pa/ . Non enim poteſt dici generatio viui
nis viſibilem. Non indiget autem omni / Fiei panis ibi fiericum pꝛius eſſet illeſus⁊
potens virtus viuifici panis.illo fulcimẽ Anteger. Neq; coꝛruptio panis materialiſ
to.cum ipſe ſit poꝛtans omnia verbo vir cum eius ſoꝛma ſubſtancialis ibi nõ ma/
neatymo eſſe deſinat.Et materia ipᷣi foꝛ
Ampliꝰ. cuenientiꝰ eſt vt ip̃e poꝛtet maʒ panisvite non inducii neq; materie
⁊ ſuſtentet virtute ꝓpꝛia foꝛmã ſibi ſeruis ipſius panis vite addatur nullatenus vł
tem/⁊ pꝛeſentia ipſiusquatenus valet o⸗ accreſcat. Si em̃ alterutu hoꝛum eẽt.non
ſtendentemquã alia ſubſtantia /maxume effugeremus nullatenus quin generatio
cum extunc aliam ſubſtantiam non indi eius fieret que eſt acquiſitio foꝛme ſubſtã
cent neq; oſtendant Pie autem intelliga cialis in pꝛioꝛi materia aut crementũ eiui
tur veraciter diximꝰ poꝛtet vel ſuſtẽtetnõ dem.quod nõ eſt niſi acquiſitio materie
ex modo quo ſubſtantia panis materia⸗ inpꝛioꝛi foꝛma.Cum autem in verbis ſan
lis ea parabat pꝛiꝰ( ea enim poꝛtabat vt cctoꝛum legitur ꝙ iſte panis fit coꝛpus xpᷣi
ſualſcilicet candoꝛeʒ vt quo erat candida/ vel conuertitur in ipſum. ad lintellectum?z
ſapoꝛem vt quo eꝛat ſapidan rotundita/ intentionẽ quam diximꝰ tranſubſtancia
tẽ vt quo erat rotũda: Panis aut vite nõ tionis referenduʒ eſt. Cranſubſtanciatio
vt in ſe habens ea.ſed ad iudiciũ pᷣſentie vero vere cõtraria eſt coꝛruptioniſſecũduũ
ſue ⁊ ſacramentimyſteriũſſaluat ea ⁊ cõ quod de ea intendit philoʒophus natu/
ſeruat in eẽ ſuo. Amplius.dignum et ralis In coꝛruptione enim omnia penit⸗
iuſtum eſt vt adueniente vero ac viuifito deſtruuntur. Preter pꝛimum ꝙ eſt mate

no remanet de pane pꝛeter nouiſſimum
vel vltimum ꝙ eſt accidentiũ ſenſibiliuʒ
varietasjſiue ſenſibilis foꝛma.De hijs at
perſcrutari diligentius atq; diſuſius ꝓ⸗
lixitatem nobis induceret ⁊ pꝛeter ꝓpoſi
tum eſſet. Sufficit em ad pietatem nidei
quaã hic intendimſtabilire crederet tene
re ꝙ ſub foꝛma panis materialis/atq; vi
u ſibilis in altaripꝰ benedictionẽ ſacerdo/
tanto em̃ ſacramẽto in tato dei opere ali talem rite factamiapponitur panis vite.
quid eſſe ſuperuacuũvel inutiliter impoſ ſub foꝛma vini viſibilis potus vite.Et
ſibile eſt. autem ibi ſit non comeda enſi, us non ſolum ipſum vpᷣm ſolũ

pane cedat ei materialis ac viſibił panis ria. Inſtraſubſtaciatione aũt nihil omni

ſubſtantia ⁊ recedat abl accidentibꝰ ⁊ foꝛ
ma ſua viſibili relinquens eã miniſterio
tanti ſacra menti cui ipᷣa foꝛma neceſſaria
eſt. Subſtantia autẽ ſuperuacua omino
ibi eſſet ⁊ omnino inunlis. Siue eniz ſu⸗
meretur ⁊ comederet᷑ illa ſubſtantia ſiue
nonſomnino inutiliter ibi eẽt. Inutiliter
enim comederet/cum nec opꝰ hocibi ſit
nec huiuſmodi comeſtio ibi querat᷑. In

tur faciente eoqui ſumitad comeſtiõʒ pP //Aecundũ foꝛmam diuinitatis panẽ eſſe vi
tinent videlicet maſticante.ſapoꝛante.er &teiſed ⁊ etiam potum vile.Sed etiã coꝛ⸗
tanſgluciente.ſecundum natura impoſſi pus eius quod pꝛo nobis in cruce pepen
ile eſt. nec eſt contra naturam nullomõ dit ⁊ ſanguinem⁊ hoc declarabimꝰin ſe
imo ſec undũ naturam eſt eiq; conueniẽ gquentibus ipſo illuminaãte ⁊ adiuuante.
tiſſimũ nec iniuria eius eſt. Imo iuſticias Uerum reuertimur pꝛimũ ad id in qͥ era-
⁊ ius creatoꝛis vt ei aduenientihonoꝛem mus ⁊ dicemus quia menſa altaris men
deferat. Relinquens ei penitus locum ſu ſa animarũ eſinon coꝛpoꝝ.Et ꝙ ſi pater
umi⁊ alia ſua/.que ab eo habebaijſuicio mificoꝛdiaꝝ ꝓuidit mẽſam alendis ⁊ re
ipſius.Et hec eſt quod pia ac veridica fi ficiendis coꝛpoꝛibꝰhumanis que omĩno
des in iſto ſacramento ⁊ tenet/⁊ pꝛedicat nec vtilia ſunjnec curaãda niſi ꝓpter ani/
idelicet ꝙ panis materialis atq; viſibi masmultoe:tius ꝓuidit, animabꝰ no/
lis aduenienti pani viuifico/ velut creato ſtris menſam congruentẽ eiuſdẽ refectio
rihonoꝛẽ deferens locum ſuũ ei relinq nis et alimenti eiſdem. Quia ergo ma/
ſoꝛmam viſibilẽ ſacramentali ſeruicio et nifeſtũ eſt coꝛpoꝛalem cibũ refectioniſala
myſterio ip̃ius hec eſt intentioverbi tra rum omino non eſſevtilemlquẽadmodũ
et cibum ſpũalem palam eſt omnino in

„

Be

vtilem eſſe coꝛpoꝛibꝰ. Wanifeſtum eſt in
menſa altaris poſtq; menſa animaru ei⸗
fecta õnihil hre coꝛpoꝛalis cibi vel potus

Alioquin non ſolũ ſuperuacue illus ha-
berelſed etia ad illuñonẽ ⁊ ridiculũ. Quẽz
admodum em̃ ſi coꝛepoꝛibus reficiẽdis ap

poneretur cibꝰ ſpiritualis illuderetur eis
Sic ⁊ in menſa animaꝝ cibus coꝛpoꝛalis
ad illuſionem animaꝝ im̃ eſſetſe ridiculũ
Maniteſtũ eſt ergo poſt benedictionem
ſacerdotalẽ rite facta in altart menſanec
panem eſſe corpoꝛis/hoc ẽ materialẽ nec
vin i.Ex tũc em menſa eſt animaꝝ. Totũ
autemꝙ ante in ea eſt vel ſipreparatio
eſtſſic pꝛeparatoꝛiũ ad ſpiritualẽ refectiõʒ

menſam animan. Placuit ant clemẽetiſ/
n miſeratoꝛi omniũ deo ðᷣclarare iſt

ongruenti ⁊ decenti miraculo. Cum em̃
quidam formis illis panis ⁊ vini ſubeſſe

crederit verus panis material ⁊ vini ſub

ſtanciaslalijs cibis vti nolebat et ꝓpter
hoc iu multa quantitate cõficiebat.iuxta
qnod ad ſuſtentationẽ coꝛpoꝛis ſibi ſuffi
cere eſtimabat. Hinc eſt ꝙ infra paucos
dies deficiẽs abſq; alteriꝰ moꝛbi occaſio
ne.ipſo expimento defectꝰ diſcere potuit
non ſub eſſe foꝛmis illis ꝙ coꝛpus eiꝰ nu
trire vł ſuſtẽtare valeretcũ ſubſtancia im
poſſibile ſit nutriri accidentibꝰ poſſunt ꝗ
dem accidentia ⁊ ſitim extinguere ⁊ famẽ
ſedare Cum enim ſitis caloꝛe vigeat/2 ſic
citate frigiditas/ hũiditas ratione cõtra
rietatis illas indubitanter extinguere pñt
virtute ſua naturali/ſine eẽnciali. Similr
⁊ cũ famesvacuitatevigeatyt ita natural
fames nihil aliud eſſevideatur quã ſenſ⸗
vacuitatis vel euacuatio ſtomachi vel in
ipſo ſtomacho Quantitatis auteʒ coꝛpa
lis per ſe et ſubſtancialiter eſſencialiter re
pletiua ſit loci ſiue vacui.Manileſtum eſt
ꝙ ipſa quantitas ratione contrarietatis
naturalis quam habet ad vacuũ ſicut po
teſt tollere vacuitatẽſic ⁊ ſenſum ipſius.
Quare et famem. cum fames ſit ſenſ⸗ ipi
u8. Q autem ſubſtancia nutriri non poſ
ſit accidentibus inde manitfeſtũ eſt. quia
ARi poſſʒ eis nutriri poſſet ⁊ augericũ ⁊ au
gmentu ſit ę ſuꝑ habundatia nutrimen
u. peeterea ſubtracta occaſiogʒe accidenti⸗
um poſſet diminui ſubſtantia.ſi hoc eſſʒ
Eita vel de ſubtractione lucis minueret
ger de nocte eadem ratione additione
eiuſdem creſceret de die. Accideret eriam
hoc accidẽtia poſſe comedi ⁊ bibi.nõ

4

ſacramento euchaniſtie:

ſtantia non accidens. O doꝛe autem qui
accidens ſipimpoſſibile eeſff.
Dſt hec temptabimꝰetiam aſtru
ere quia panisvite in foꝛma hũa

1 * nitatiger necelſtare eſtin menſa
ultaris poſtq; effecta eſtvt divm⸗ per ſa⸗

cerdotales benedictionẽmenſa animaꝝ
⁊ declarabimꝰ etiam cũ hoc ꝙ caro ſiue

negam⸗ autem odoꝛe quodã poſſe nutri
ri coꝛpus ſed odoꝛ iſte eſt vaporoſa ſub⸗

„ ⸗ i ₰

coꝛpus ipſius cibus ẽ animaꝝ.Et ſanguii

eius ſimiliter potus animaꝝet facdemus

(ſciri qualiter hoc eſt. Quia ergo iam de⸗
clarauimꝰ ſupꝛa ĩ tractatu quẽ vocauim2

cur deus homo ipſum deũ ac dei filium
ria pꝛo nobis ſpualiter officia ſuſcepiſſe

videlicʒ ſacerdotaleeo ꝙ minoꝛ ſacrameę
tando generi humano et cure totius ec

cleſie generis hũani ſufficere nõ poterat

catum totius generis humani cauſa agi
non poterat.Lercio medici e
noꝛẽ totius generis humani leſionesvul

nera ⁊ moꝛbos curarinon erat poſſibilie

Quia in officio miſſetria iſta agunt᷑ ymo
ipſum officium/qdam modo iſta tria ẽ of
ſica neeeſſe eſt in officio miſſe tria hec il⸗

um ager. Imo in ipſa miſſa tria hec illũ

Deinde aduocati eo ꝙ per minoꝛẽ aduo

ercio medici eo ꝙ permi/

officia exequivel implere. O fſici em mii
ſe ſacramẽtationẽ ⁊ ſanctificationẽ tonꝰ

populi dei eſſe nullũ dubiũ ẽ.Quia ergo

Jideliiſſimũ ſaceꝛdotem ad ſacramẽtandũ

populũſiue qᷓ;uis de populo ſiue ad ſan
ctificandum rite vocatumſi comede poſ

ſit aduenire neceſſe eſt etetiã non vocatũ
nuntiũ ſacerdoteʒ rite in miſſa? altare

que miſſe ſunt agentẽ vo ꝛatiſteſumꝰ ſa

cerdos ꝑ inſinuationẽ ad minꝰ ⁊ nccitatẽ

executiõis licʒ vocatio adeo ſidelis ſacer
dotalis ⁊ nccitatẽ executiõis officij ſui ple

niſſime videntt. nccia non ſit ad miſſaer
go vt ſanctificatiõis ⁊ ſacxamẽtatiõis im
pleat in ea officiũ ipᷣm venire ncce eſt. CIe
nire aũt in eo ꝙ ſacerdos Hon aũt eſt ſa

cerdos niſi in eo ꝙ hõ⁊ in hũana ſoꝛma

Neceſſe cẽ ergo ipᷣʒʒ intereſſe miſſe in eo

Amp̃.qꝛ ſacer

hõ ẽ ⁊ infoꝛma hũana.

dotale officiũ qð eſt ſanctificatiõis nõ ex

pletur niſi per hoſtiã qua gra ſanctiſica/
tionis pplo impetret᷑. Nulla aũt hoſtia
ipetrare potuit niſi ea qua ipᷣe in ara cru/

cis obtulit.⁊ hoc ẽ ipſemet ᷣm ꝙ homo
ſient dicit Apls in.ix.ad heb:e.Mꝛſemel
in cõſumatioe ſcloꝝ ad deſtruciõ; pctĩꝑ

hoſtien
D
polispi
ſelegunt
niegof
Gifcidi
ſtamſus
Notlus
ſnagian
riat
itton⸗
ndeope
Noeg
gebuid
Cencne
ſnute
untent
gärnin
Ctazopna
uitedn⸗
lnieſen
ſenaek.
Nunegun
keguocensi
Ugääsnt
nebeſerufn
ſbleieu
1gnieqd
einſuuin
lgerihore⸗
analoneſian
Penntonaf
Ctinib
E
Weind
dtiouen⸗
te
hatfine

Cioffci⸗

iſeofio
hor . ſomme
ngkorhun

n

Nhord
ui⸗

wehn
nſone
can
di
Menid ti
bocgn
nacgoun
Mi deiſtn
dcnn ſlat
nino:ſoon
aae iutr
enöwe
unanidate
nanin
noncn
iaian
nociunni

2 4 4
nciiaR

biüt Dn

wnoſett
ntninenn
ſen tin
dacnie
mis iin
ſagmnunt
nnnigl
Peſint

—

⁊ quicqd poſſibile eſt quia ergo tota ec⸗

hoſtiam ſuam apperuit. Silr in. x. ad he⸗

bꝛeos. Sanctiſicati ſumꝰ ꝑ oblationẽ coꝛ
poꝛis xpᷣi ieſu ſemel.Et alia de eodẽ expᷣſ
ſe legunt᷑ ibidẽ. Neceſſe ẽ ergo hũc adue

elate atq; iuſticia illum denegare non pᷣt/

nire ex officio ſacerdotali ſuſcepto ad ſan

ctificãdũ ſeu ſacramentãadũ pplm per ho

ſtiam ſuaʒ Juxta hũc modũ qꝛ fidelis ad

uocatuss cce habet intereẽ cauſe quã co/

ram agẽdã ſuſcepitſi poſſitqtiens cauſa

agitur ipᷣa vł pñtiam eius deſiderat Cau
9 4 ſupꝛa oſtendimus. Attende autem ꝙœꝙ

ſa aut totiꝰ eccleſie in miſſa agiturſcʒ co/
ram deo patre tanqua ꝑ ꝓcuratoꝛẽ ſacer

dotẽ. Neceſſe ergo hʒ ibi intereẽ cauſam rauimus officia xpi hominis ſunt id ẽ fᷣm
o? homojet omnes poſt ↄmuniones mił
ſarum ad iſta quatuoꝛ referuntur. Quali
bet enim poſt cõmunionẽ aliqnod iſton
petit ſanctificare enim vt ſacerdos/c ho⸗

agere huiꝰ aduocatus.Non aũt ẽ adu
catus neq; cauſaʒ agit niſii in quantũ hõ
eſt. neceſſe ergo hʒ ibi eẽ ⁊ aſſiſtere ꝓcu/

ratoꝛi ſacerdoti maxime qꝛ cauſa iſta nõ
agitur niſi ꝑ interpellationeʒ ſc nõ niſi ex
ꝛe eiꝰ digna eſtſuſcipi ⁊ ꝑ munꝰ qð ipᷣe

mei eſt qð⁊ niũ ipᷣe met obtulit deo patri

acceptũ eſſe non poteſt munꝰ autẽ iſtud

ipſe met eſt. Cercio q opoꝛtet fidelẽ me/

dicum egrum quẽ curandũu ſuſcepitviſitta

re quociens infirmitas requirit. Et hoc ẽ
vngẽtis ⁊ medicinis que curatiõi eiuſdeʒ
neceſſaria ſunt ſi poſſibile eſt medico/poſ
ſibile ẽ autem hmõi medico quicad vult

cleſa ſua imo vnuſquiſq; de eccleſia ſua
eger ẽ Hotc eſt medicatiõe indigetſiue ad

curationẽſiue ad conſeruatione ſiue ad

pᷣſeruationẽſiue ad ↄuerſationẽ queʒ ad
curãdũ mirabili miſeratione ſuſcepit ne⸗

ceſſe habet ad curandũ ipᷣm quotiẽs opꝰ
eſt venire. opus aũt eſt quotiens de me/
dicatione eius agiturk ſanatiõi eius intẽ
dit.Qꝛ ergo ad hoc miſſa agit/⁊ quicꝗd

—

12,

cõſuetudine vſq; firmatũ vt cõmunio ci

in ea fit vt hmõi ergo medicatiõis impẽ/

dat officiũ ⁊ ſanitatj bñficiũ. Neceſſe hʒ

miſſe officio intereẽ?⁊ hoc in eo medicꝰ
hoc ẽ ſoꝛma pnᷣana cum alabaſtro oĩim
vngẽtoꝝ ſpũaliuʒ in cruce factũ ẽ. hHoc

eſt hũanitas ipᷣius.Et ſi legit᷑ xiiij. marci

vel cũ ipſa carne q eſt cathaplaſma ↄtra
omnes doloꝛes ⁊ leſiones ſpiritualesſic
antidotũ ſolidiſſimũ atʒ firmiſſimũ ↄtra

oẽs humoꝛes noxios vicioꝝ ⁊ cũ ſangui⸗

ne ſuo ꝗ eſt velut ſyropꝰ mulcebris atq;
Dulciſſimꝰ atʒ tanq; medicina liqda va/

lens contra oẽs animaꝝ lãguoꝛeęs ⁊ vul/

nera. Quoꝝ duoꝛum virtutes in ipᷣa dñi
ca paſſione poniſſimũ claruerũt Sicut eti

am ia in pnomiĩato tractatu vclarauimꝰ
Amplins. poſtulatus paterfamiligs

turalẽ nccariũ et a filijs ex ipᷣa naturali pi

Quanto ergo foꝛtius pater ſpirituũ deuſ

— .

in quem omnium oculi ſperan panẽ ſpi/

ritualem filijs ſpiritualibꝰ poꝛriget ⁊ hoc

ꝓ congruentia paruulitatis ſiue virilita⸗
tis ac perfectionis eoꝛum. In foꝛma eniz
humana panis eſt paruuloꝛuʒ xpᷣs domi/
nus in foꝛma enim diuina nò eſt eſibilis

uatuoꝛ iſta que nominauimꝰ et nume/

⁊naturalibus ſiue carnalibus paneʒ na

ſtia interpellare vt aduocatus⁊ iuſticia

⁊ mederi vt medicus medicinal⁊ paſce
re vt dapifer c eſca non niſi mediatoris

„

inquãtũ mediato: Et ꝓpter hoc tota miſ

ſa pᷣncipaliter eſt xp̃i officiũ licet ſacerdof
⁊ alij nõnulli adhibeãt miniſteriũ. Qua

ꝓpter euidens ẽmiſſaꝝ ſolennijs ipᷣm ne

ceſſario intereẽ ⁊ qᷓtuoꝛ iſta officia in eiſ·
Attẽde et quia miſ

dæm adimplere.

ſe celebratio diligẽter intuetibꝰ non ẽ ni⸗
ſi pplłi ſanctificatio/ per inuocatioʒ diuini
noĩs ⁊ ſacrificiũ/⁊ actioſſeu vẽtilatio cau/

ſe eiuſdẽ ppłi coꝛam deopper pᷣces c mũe

ra ⁊ meditatio eiuſdẽ ppliſſiue pociona⸗
tio ſpũalis tãqᷓ; pꝑ anthytotũ et ſyropuʒ et

refectio ſiue cibatio eiuſdẽ ſpũalis tanq;
per panẽ ⁊vinũ et iſta qᷓtuoꝛ euidenter in

pꝰ ↄꝓmũionũ petitiõibꝰ ↄtinẽ?t. Amp̃.
quia natura inditũ eſt coꝛdibꝰ hũanis et

boꝝ coꝛꝑaliũ munionẽ dilectiõis in eis

piat et nutriatmaxie auũt ęrudibiles ſiune

docibiles ſumꝰ eis vijopꝑ qs faciliꝰet ma

g docibiles ſumꝰ.Ille aũt ſuntvt diximꝰ2
ꝗs ipᷣa ↄſuetudiĩe etvſu iã nołas huüimus
Quare ↄmũionẽ ſacrã cibi ſpũalis et ſäa⸗
cte dilcõnis hre docẽdi eramꝰ/et ſi vmu⸗

nio cibi coꝛpalis eovſq; ad ↄmunionẽ di

lectiõis ſibi ↄgruentt adeo valeet ꝓficit
Quãtofoꝛtius ↄmũicatio ſacre refectcöcis

ad optinẽdavel nutriẽda ſancte et ſincere
dilcõnis mũuiõi valebitet ſi ꝓpt᷑ illa mẽ
ſa coꝛpalis refectiõis paranda eſtſqnto/
ſoꝛtius pꝛopter hanc viuifite dilectionis

cõmunionemimenſa ſpũalis refectionis

a ſapientiſſimo amantiſſimoq; patrefa-
milias in domo ſua filijs ſuis ac famulis

Be

parabit. Amplius. quia amoꝛ iſte pa
nis vite vera ac ſpualis comeſtio ipſius
eſt neceſſarioeſſe amabilem erit eſſe co/
meſtibilẽ⁊ eſſe magis amabilem⁊ per ꝙ

magis amabilis et magis comeſtibilis.
Quia ergo per hoc ꝙ homo pꝛo nobis
paſſus magis atabilis non dico ppter

hoc in via iſta neceſſario per hboc ⁊ magꝭ
comeſtibilis nobisvt nunc. Quare ꝑ hoc
⁊ vt quantum talis nobis apponendus
hic neceſſario. In foꝛma ergo humana
quã pꝛo nobis ſuſcepit ⁊ in qua ꝓ nobis
pati dignatus eſt neceſſario eſt inmenſa
ſpũalis refectionis apponendꝰ. Am-
pliꝰ.quod maxime ſuadet ⁊ ingerit amo
rem ſignum eſt ipſiꝰ amoꝛis quo amare
ſe oſtendit qui amari querit Omniũ aũt
ſignoꝛum amoꝛis certiſſimũ eſt moꝛs pꝛo
amato ſuſcepta. O mnis em̃ certitudo in

omni coꝛde humano quaſi vna pᷣma ex
pꝛimis impᷣſſionibus. Hinc eſt vnuſꝗſq;

dicit ad ꝓbationẽ amoꝛis quo aman ſe
credit ab alio a ded me diligit ille ꝙ pꝛo
me ſi opus eſſet moꝛeret᷑ Manifeſtuʒ eſt
ergo quia ꝙ maxime coꝛdibus nris vnit
vnitione amoꝛis. Panem vite. moꝛs eſt
quam pꝛo nobis pertulit.quare inquan⸗
tum ꝓ nobis moꝛtuus. In tantũmaxie
amabil in coꝛdibꝰ nr̃is maxie vnibilis q̃ᷓ
re ſpiritualiter maxime mãducabilis ⁊ ꝓ
pter maxime in ſoꝛma illa apponendus.
Amplius quia tota vita gracie ſimili
tudo quedam eſt licet permodica longiſ⸗
ſim eq; diſtans ab illa vita gloꝛie neceſſe
eſt vt quicqd eſt iſtius vite ſalicer gloꝛie et
vmbram ⁊ ſimilitudineʒ ſibi rũdentẽ ha⸗
beant in vita gratie. Quare refectio glo⸗

rie habet ſimilitudinẽ ⁊ vmbram ſibi re

pondentem in vita gracie vt quẽadmo/
d umdies pleni luminis gloꝛie habet hic

velut diluculũ⁊ taq; dieſtentiũ tenebꝛaꝝn

crepuſculum ſcilicet fidei ⁊ ſcientie vel al
terius.qu alesconueniũt vite ⁊ ſic plena
refectio gl oꝛie habetpꝛeguſtationẽ ꝑten⸗
nuem huius vite.Simir menſa menſam
⁊ appoſitio appõneʒ. Menſaʒ ergo⁊ ap
boſuionẽ panis vite ⁊ pᷣguſtationẽ eiꝰde
comꝑatiene future ſacietati ꝑtenuiſſimã
in via iſta in domo dei eẽ neuſſe ẽ.Et qꝛ
lam diximus quia in gloꝛia foꝛme ſue nõ
ẽ hic eſibilis panis vite nec pᷣguſtaciõivi
lomõ ↄgruit foꝛma illa neceſſe eſt vt ſub
alia foꝛma pꝛeſentes conuiuas inuitet ⁊
attrabat ⁊ ißm panemvite pꝛo captu par

ſacramento euchariſtie:

uitatis eoꝛum oſtendat apponi neceſſe ẽ
Amp.quia non minoꝛ eſt virtus quã
qrere parca tueri. Sed ꝓ vno lapſu ade
ſemel offerendus fuit fulius dei in ara cru
cis vt alibi oſtendimꝰ.ergo ⁊ pꝛo qᷣtidia⸗
nis quotidie et pꝛo aſſiduis aſſidue ꝓut
eis congruit ⁊ pꝛo conſeruatione acquiſi⸗
toꝛum q;diu in periculis ſunt geceſſario

offerendus ꝓpter quod auteʒ pꝛimũ per

moꝛtem offerendus fuit vt redimeret oẽs
ex eo regeneratos quéadmodum adam
Paidcra omnes vno peccato omnes er
ſe generatos nos ia alibi declarauiꝰ PHic
autem dicimꝰ quia redemptoꝝ conſerua
tio ⁊ quotidiana peccata venialia iuge ⁊
quotidianũ requirunt ſacrificium et aſſi⸗
duum ſacerdotis officium omnium aut

ſacrificioꝛũ que per ſacerdotẽ offerri piit
ipſe ſacerdos xpᷣus acceptabiliſſimũ eſt.
placabiliſſimuʒz quippe tota foꝛnace cha/
ritatis ſuccenſus.hoc eſt ardens ⁊ flam-
mMẽs tota emientiſſimaꝝ vtutũ ſuauitate

odoris ymo flagrãtiſſimꝰac pꝛo ipᷣa ſancti
tatt excellẽtia deo pr̃i gratioſiſſimꝰ Hui⸗
ergo ſacrificiũ iuge ⁊ qtidianũ eſſe qtidia

na pctq reꝗrũt.ꝛ niſi ĩ eccia ſua qͥtidie ⁊
ab eadem oheretur non impleret ipſe in
in ea officiũ ſacerdotis. nec ipſa eiꝰ eccia

ve religionis deo impẽderet cultũ Am
plius cũ ſacerdotis ſit pꝛeces ⁊ vota ppli
offerre que nunquã ea puritate qua decʒ

offeruntur nũquaq; acceptabilr niſi ſacer

dos ſe ipſum pꝛimum offerat. In miſſa at
pꝛeces ⁊ vota tocius populi eccleſie dei q̃ᷓ

lot ⁊ tanta ſunt offeruntur. Pꝛeſentem er

go opoꝛtet eſſe ſacerdotẽ qui hec offerat
deo patri. Amplius.ouium ⁊ boum
ceteroꝛum animaliũ quoꝛundaʒ grate
eꝛant deo aliquando oblatiões p ꝛopter
deuotionẽ ⁊ obedientiaʒ offerentiũ cum
animalia illa nihil habeaãt omnino in ſe

deo debeat eſſe acceptũ ꝓ alijs. Quã/

tofoꝛtius hoſtia hec de qua loquimur vi
delicet homo dei filius omni placatione
gratioſitate omniũq;virtutũ refertiſſima
deo patri gratiſſima erit ⁊ acceptabiliſſi-
ma ꝓ ꝗbuſcunqʒ offerri voluerit deo pri
erit gratiſſima. Qua ꝓpt de tali ac tanta
hoſtia ꝓuidendũ fuit eccie dei cũ de ſuo
inuenire non poſſit ꝙ ꝓ pctis qtidianis
offerret. Sic enim moꝛbis eius⁊ egritudi
nibꝰ ꝑ medicinã ꝓuiſuʒ fuit a deo occur⸗
rendũ ſic ⁊ pauꝑtati qᷓ tidianis offenſis
ſufficiẽtẽ oblatiõʒ ñ hebat ſue largitatt di

—

Gteban
chinin
ſpehoru
ſin
ſumenn
neslan
ſaiugen
guiuntt.
olalomt
Nebntone
ſeſus
Nlunen⸗
lenudn
lger)
Niuiwofe
pouumnep
iurolint
lgunte
mumin
hiuidiast
Oino
ſoygriaca
heridi
ncicdast
licnsſeure
Gesſüfte
dünceng
Dplaior
niapodi⸗
Huhenntar
olumanor
ſinceleſten
unungot
Nopigofen
fürunge
opone,
ſeünang
lumtcei
loneoffen
Cuodane
–
Penmipote
Ntſufteto
iſtcſs wel⸗
ctanus p
nenſnene
elachi

W
1

hclnne
le
Nennn
iiſtiug
an zare
ulchinig
Nlecnen
wodunne
aaone
idatnani
Worcn
Armaluu
mmungin
momne
lofenpi
llinitſ
huſnacr
ſtrians tin
1 müſer
acgoözi
aioſſin
icianichi
ſcis udi
wmingen e
neriſec
lanann
eas tMhuß⸗

„ REN

vopelere

] Hõ
4. N
1„9* N
nazofur,,

„,mee

titaen

. * — -– — „ .
. ⸗ „ 1 8

uine beneficentia conſulendũ. Nos aũt in.ij. Ad hebꝛe. qꝛ ſũt admiſtrato:ij ſpmůũs

capitulum declarabimꝰ inſequentibꝰ ꝙ
ſine hoc iugi ſacriſicio nõ impleretur nec
perficeretur pꝛo ſtatu huius vite dei cultꝰ
Cum enim iuges ymo continue offenſio/
nes quarum nec numerus eſt nec menſu
ra iugem ⁊ continuam interpellauonẽ re
quirant ſeu dei ꝓpitiationẽ continue ac⸗
cuſationss iugem ac iuges ac continuaʒ
defenſionem ſeu aduocatuʒ euidens eſt
neceſſitas ſacerdotis ſemperviuentis int᷑

pellantis pꝛo nobis. Ad hebꝛe.vu. Simi

liter ⁊ aduocati qui etiam ꝓpiciatio eſt ſi
cut legitur.j. Joha.ij.Continuas aut ideo
diximꝰ? offenſiões quia nec hoꝛa nec mo

mentum reperiri poteſt in quo non inue⸗

niatur offenſio aliqua vel peccatum ali⸗
cuius er tanto populo. Accuſationes eci⸗
am diximꝰ iuges ⁊ continuas ꝓpter ma/
lignitatẽ diaboli.De qua ſcriptũ ẽ Apoc̃.
xij. Quia pꝛoiectus eſt accuſatoꝛ fratrum
nrᷣoꝝ qui accuſabat eos die ac nocte añ
conſpectũ dñi. Q ſi quis dixerit ꝙ ad re

ꝓpiciãdas tot ⁊ taãtas oſfenſiões ⁊ ad eli

dẽdas ſen retũdẽdas tot⁊ tãtas accuſati/

ones ſufficiebat tãta nũeroſitas ſacerdo

otũ ⁊ cleri q̊n officia ſunt int᷑pellatio ſe re

ꝓpicialio ⁊aduocatio ſeu procinatio aĩa

rũ apð dũm deũ. Pꝛeſertim cum in hoc
habeant auxiliatoꝛes tot milia miliũ ſan
ctoꝛum angeloꝛum ⁊ totam illam pꝛecla⸗
ram celeſtem curiam Reſpõdemus ꝙ tã
ta numeroſitas ſacerdotuũ ⁊ cleri nec eciã

pꝛopꝛijs offenſionibꝰ repꝛopiciandis ſu/
fficit nec in pꝛopꝛijs cauſis ſatis eſt coꝛaʒ

deo pꝛopꝛie patrocinationis deſenſio.pᷣ/
ſertim cum offenſiões ⁊ peccata ſacerdo
tum ⁊ cleri ſcelera ſunt ⁊ monſtra cõpara
tione offenſionum ⁊ peccatoꝛnm populi
Quod autem de ſanctis angelis dicit᷑ di
cius ꝙ inter celeſtes virtutes quecũqʒ ibi
reperiri poteſt pꝛeſtãtioꝛ deoqʒ acceptioꝛ
vix ſufficit onꝰ ſunm poꝛtare ⁊ vt de alijs
officijs vel oneribus eoꝛum ſiqua ſunt
taceamus vix ſufficit graciarum actioni⸗

bus referendis pꝛo donis de que iam ac

cepit et adhuc continue recipit. Siquidẽ

⁊ continua irradiatione pꝛime ⁊ inacceſſi

bilis lucis illuſtrantur ⁊ cõtinua inunda
tione torrẽtis voluptatis inebꝛiant᷑. Iſta
autem duo officia que diximꝰ non ſunt
ſanctoꝛum angeloꝝ pꝛopꝛia officia nec ꝓ
pter illa vel creati vel conſtituti licet ea in
rerdum pꝛo electis aſſumunt ſicui legitur

auDn.

miſſi in miſterium ꝓpter eos qui heredi⸗
tatem capiunt ſalutis. Lot ergo ⁊ tam ar
due cauſe ymo tam miſerabiles ⁊ deſpa⸗
te ꝓpꝛium merito requirunt aduocatum
cuipatrociniũ earum ꝓpꝛie incumberet
ex officio. Si em̃ pꝛinceps reipublice mi
dane pꝛo ſupplendo defectu imperioꝛuʒ
ne ius eoꝛuʒ temꝑale deperiret publicos
aduocatos conſtituit in ſuccurlum impe

rite litigantiũ. Quantofoꝛcins pꝛinceps

vniuerſitatis deꝰ vniuerſorũ ⁊ ſinguloꝝ
inſufficiencie conſulens⁊ periculis eterne
damnationis occurrens publicum aduo
catum toti generi humano conſtituit qui
cauſis vniuerſoꝛum ⁊ ſinguloꝛum⁊ agen
dis et etiam releuandis ſufficeret qui in⸗
conſiſtorio eius et ante tribunal ipius ꝓ
omnibus pro quibꝰ iuſticia permitteret
ſtaret.Alioquin curie eiꝰ⁊ conſiſtorio nõ
paruum perfectionis deeſſet ſi miſeris ⁊
impitis ſibiqʒ non ſufficientibus ſufficiẽs
aduocati deeſiet patrocinium. Nullate⸗
nus enim in vltime perfectionis ⁊ ſuffici
encie curia ſeu conſiſtorio deeſſe decet qᷓ
lem requirent excellencia aduocatuum
hoc eſt qui merito ſit omnium refugium
miſerorum. Juxta hunc modum eciã di⸗
ximus quia dum tempus eſt tãtarum of⸗
fenſionum atq; peccaminũ non eſſet cõöo⸗
pletus dei cultus ac vſqʒ quaqʒ perfectuſ
ſi de propiciatione non eſſet ꝓuiſum. Cũ
enim tres ſunt intentiones diuini cultus
vereqʒ religionis videlicet dei honorifi⸗
centia inquã primum et marime incedit.
Deinde impetratio veniarum.Tercio ac
quiſitio graciarum. Manifeſtum eſt mul
tum deeſſe diuino cultui ꝓ tempore qad
diximus tantarum offenſionum atqʒ pe
ccaminũ ſi deſit impetratio veniarum ꝙe
ſi defuerit ⁊ acquiſitio graciaruʒ pene va
cuus⁊ nullus erit quantum ad dei hono
rificentiam cum honorificentia deo im⸗
penſa nec obſequia dicenda ſunt nilſi ei⸗
dẽe grata⁊ accepta ſint.vt ãt talia ſint gra
ſola fac Qꝛ ergo cultꝰ ſine ſacerdote nul/
lus eſt ſine vtiqʒ ſacerdote qui omnibus
culpis et re ꝓpiciandis omnibus veniis
impetrandis omnibꝰ gracijs obtinẽdis
ſufficiat deninutꝰ ẽ ⁊ incõpletus dei cul/
tus. In nullo autem oꝑpum ſuorũ adeo
honorifica eſr deo adeo vtilis ⁊ ſalubris
hoĩbns perfectio ſicut in eiuſdẽ cultui ac
religione.Lum ergo in alis imperfectõʒ

ctum ſuſtinet ⁊ ſupercilio tuo pilum vnũ

humano prouiſum eſt. Q ſi quis dixerii
ergo vſq; ad chꝛiſti ſaterdocium dei cul-

tus incõpletus er diminutus fuit verum
plane dicit ſicut expᷣſſe dicit᷑ in.vi. Adhe⸗

bꝛeos. Quia repꝛobaiio fit pᷣcedẽtis mã/

dati pꝛopter infirmitatem eius et inutili⸗/
tateʒ. Nihil enim ad perfectum adducit
lex.Et iterum. Ad roma.viij. Quod im
poſſibile erat legi in quo infirmabat᷑ ißa

lex ſupple.deus filium ſuum mittẽs in ſi⸗

militudinem carnis peccati et de peccato

Damnauit peccatuʒ in carne vt legis iu/

ſtificatio impleret᷑ in nobis. Et ſi querat

quare tot milibus annoꝛuʒ ſuſtinuit.De/
us imperfectionẽ iſtam ⁊ diminutionem

in cultu ſuo quare non pꝛius et gloꝛie ſue

et ſaluti noſtre conſuluit. Ja m pꝛo parte

reſpondimus in iſto Si em̃ elementa ſeu

rudimenta ? quaſi alphabetum perfecti/
onis diuini cultus vix pauciſſimi in mun/

do id eſt ſola gens hebꝛeoꝛum in natura

libus miraculis inducat totq; et tantt fla

gellis quodammodo ↄpulſa recipere po

ruit cum etiam eſſet in hac quaſi heredita
ria er patꝝ eruditione adiuta. Quanto/

forcius mundus totus et cõmunitas ho/

minũ ad tantam perfectionẽ ineptus fuit
ſuſtiuit ergo deiſtã impfcõʒ in cultu ſuo
donec venit plenitudo tempoꝛis ſicut le/
itur in. iiii. Ad galath. Quẽadmodum

uſtinet impericia in puerſet paruitatem
in ſeminibus vegetalibꝰ omnibus ⁊ ani
malibus donec per incrementa magnitu

do ſue perfectionis eis adueniat.Et cum
queſtionem iſtam amplius enucleamus
non alia eſt quam ſiqueratur quare na
ſcuntur homines paruuli et non pocius
viri perfecti atʒ barbati.Et quare ponun

tur oua ab animalibꝰ ouantibus et non

potiꝰ aĩalia perfecta ex eis naſcunt᷑. Na/
tus em̃ eſt dei cultus⁊ vera religio in mũ
do quodãmodo vt ſemẽ et quadãmodo
vt puulꝰ ꝓpt᷑ imꝑfectionẽ ⁊ ineptitudinẽ
comunitatis hominũ Quia ſi quis dicat
quia multomelius ꝑ multos cerdotes
adminiſtraretur dei cultus et per multos
aduocatos. ſimiliter melius expediretur
cauſa angqmarũ qᷓ; per vnũ Reſpondem⸗
quia ſi multi eſſent vel hij vel illi et vnus

De ſacramento euchariſtie ·

non ſuſtineat. neq; enim in coꝛ?poꝛe vni-
us pulicis aut muſce vnius membꝛi defe⸗

eonſuſſiceret alij eent ſuperflui et inutilel
quanuũ ad hoc. Si autem nullus ſuffice

nu ret quocunq; modo intelligatur impoſſi⸗
deeſſe noluit multo minꝰ in hoc.Quaꝓ
pter de tali ſacerdote et ſacerdociogeneri

bile eſſet omnes ſufficere ſimul oes enim
ſimul ſumptos neceſſe eſt indigere alio

mediatoꝛe apud deum marxime cuʒ om̃s

peccauerint et egeant gracia dei. Sicut le

gitur in.iiij.Ad roma.Lauſati em̃ ſumus

ludeos ⁊ grecos omnes ſub poccato eſſe
⁊ iterum ibidem⁊ in pſalmo Omnes de

clinauerunt ſimul inutiles facti ſunt. Eł

iterum oẽs peccauerũt ⁊ egent gracia dei

Aipliꝰſicut vna eccleſia ex omni con

gregatione ⁊ coaptatione electoꝝ clerico
rum. Ita et vnũ opoꝛtet eſſe ſacerdotem

verum ac ſũmũ in ea.Et dehac inſuffici⸗

tia diximus dictiones ſufficiẽtes in eo tra
ctatu quem noĩauimꝰ.Cur deus homo.
Unc aũ̃t reuertamur ad id i quo
eramus ⁊ dicamus quia eccleſia
dei ⁊ domus eſt ⁊ templũ ipſius⁊
quia lẽplo neceſſario eſt ⁊ cultus ipis cuʒ
tribus effectibus ſuis quos ſupꝛa nomĩa
uimꝰ ⁊ ꝓpter hoc altare et ſacrificiũ. Et
quia domus multe familie ⁊ menſa refe
ctionis qualis domui et familie cõgruit
⁊ non opoꝛtet nos ꝓbationibꝰ aſtruere
vel declarare ꝙ res vna fuit ſubiecto al/

tare ⁊ menſa ſicut idẽ ſunt templũ domꝰ

Sed altare dicitur cõparatione ⁊ reſpe
ctu oblationis ⁊ ſanctificatiõis ⁊ omino
ad deũ cuius honoꝛi ⁊ cultui deputatum
eſt Mẽſa vero cõparatiõe⁊ reſpectu refe
ctionis ſpũalis?⁊ omĩno ad familiã cui re
ficiende poſita ẽ et parata.Quẽadmodũ
res vna ſubiecto ſacrificiũ inquantũ deo
oblata ⁊ nihilominꝰ cibus ſanctificans
cõparatiõe ſum entiũ.Attẽde ergo ꝙ ni/
hil ita congregat familiã lralem ↄgrega⸗
tionem exterioꝛi ⁊ lr̃ali vt menſe lralis cõ
munio.Undex⁊ generalr familia paſcen
tis dicitur familia.mihil etiã magis aſtri⸗
git fideʒ ⁊ amiciciã exterioꝛes inter hoĩes

q;ᷓ eadem communio. Inde eſt ꝙ marxie

execrabilẽ habent homies perditionẽ cõ
uiuaꝝ inuicem ſeu cõmenſaliũ ſic in pſal
mo legit᷑ Tu vᷣo hõ vnanimis duxmeus
⁊ notus meꝰqui ſił mecũ dulces capiebaſ
cibos.Inde taq;ᷓ generale puerbiũ ſonat
ſinguloꝝ ſimul comederamꝰ⁊ biberamꝰ
eo die qualiter me obſeruaſſem ab eo q̃⸗
liter mihi timerem ab illo. In nonnullis
autem regionibus ipſa denegatio com⸗
mũionis aut ↄuiuationis inexecrabiles

4

znocon
ſati kayn
petnur
giuasent
les ame
ſo Meral
leaenu’⸗
ureſee
ſhebnfiin
lenfctün
Firtünaum
honies
nogueu⸗
lilponel
hoohel
Nuſonst⸗
chenonbus
nanan

.

icopo⸗

Ammaer
ntut ſapie
ſnndeom
ulſonenno⸗

4
1

-=

Nenmreenin

Kbocpcone
glimenſamg
gennenpe

SgS =.
☛
—,

keiecgen
ſe ſaadn

deheciniid

ſcitesineon

ndensbene

nm uſtig
nscn id⸗
nenhäppe
kiansitg
nosſugapen
reaſaafn:
niie tmoun
NKond in
uufnſom
nttengid
utigiie
icnics

ximo comedere ⁊ bibere cum eo renuerit
ſtati capitalł inimicꝰ reputet iiliꝰ gladio

q; petatur ab ipo Inter paſcentẽ etia ⁊ cõ
uiuas ſeu commẽſales multofoꝛtioꝛes fi⸗
des ⁊ amicicias aſtringit menſe commu⸗

nio litteralis.Et pꝛopter hoc illos maxie
ad ſecreta conſilioꝝ adiunguũt hoĩes iſtis

maxime ſe et ſua credunt de illisſpecialiſ

ſime confnunt pꝛopter qð et pꝛodiſio ſi!/

ue infidelitas ⁊ inimicicie huiuſmod ho
minũ maxime deteſtabiles habent apð
homines.Sic et in pſalmo legitur. Ho⸗
mo qui edebat panes meos magniſica⸗
uit ſuper me ſupplantationẽ. Quia ergo
certis nobis et vſitatis vijs maxime duci
biles ſumus ſigniſq; ⁊ ſimilitudinibꝰ ve⸗
hementioꝛibus qᷓ etiam communionem

nominum faciunt inter viſibilia et inuiſi⸗

bilia ſiuè coꝛporalia et ſpiritualia maxie
ad ſpiritualia erudibiles ſumus. Neceſſe
autem fuit ſapientiſſimum ac miſericoꝛ⸗

diſſimum deum maxime cõuenientia ad
eruditionem noſtram eligere. Neceſſe fu

it ſimilitudinem menſe coꝛpoꝛalis ſiue foꝛ
mam ſiue ſpeciem dicas non refert eum
familie ſue in domo ſua ponere. Simili
ter et ſimilitudinem ſeu ſpeciem refectio⸗
nis coꝛporalis in eadem eidꝛm adhibe:e

De veritate enim menſe animarum relfe

ctionis ſpirituał hoĩni intſelligeti liquidiſ
ſimum eſt. Quia ergo ſine ea nec eſt vite
ſpiritualis ſuſtentacio nec roboꝛatio nec
augmentum ſicut de vita coꝛpoꝛali ⁊1 mẽ
ſa ac refectione ſibi congruenti euidentiſ⸗
ſimum eſt. Quia ergo menſa ſpiritualis ?

refectio animarum paniſq; viuificꝰin do

N

mo dei ſpiritualiter et inuiſibiliter poſita
ſemper eſt et parata et ille ſemper appo⸗

ſitus ⁊ ſecundum ſui veritatem inceſſant
ſpiritualico meſtione ſumitur ab hijs qui

ad hoc ydonei ſunt ⁊ parati ab alis aũt

qui menſam iſtam nec vident nec refecti⸗
onem in ea poſitam cognoſcere pꝛeualẽt

ſicut nec videtur ita nec ſumit᷑ fruſtra au⸗
tem quantuʒ ad huiuſmodi homies ipᷣa

Vẽritas menſe ſpiritualis viuificeq; refe⸗

ctionis in ipſa nuditate ſue veritatis vel
potius abſconſione poſita eſt.Deindeve

ro patremfamilias eque pꝛocurare par⸗
uulos ⁊ magnos eꝗqᷓ velle paſcere nemo

ſani capitis dubitat. Nihil emim fruſtra

vel ocioſe ipſum facere cui nõ manifeſtũ

ſit Relin quit᷑ ergo ex omnibus hijs neceſ

ſariam eſſe communionẽe ſpiritualem in

domo ſpirituali dei.Et quia neceſſarium
eſt ſpeciem ſeu ſimilitudinem menſe atq;
refectionis coꝛpoꝛalis in ea poni ad iba,
veritatem menſe ſpiritualis ⁊ refectioneʒ
omino incognita et panemvite ommino
inuiſibilem nemo accederet neminę autẽ
ad illam accedente fruſtra pꝛopter hoies
poſita eẽt.Et quia młtovtilioꝛ multoq; ſa
lubꝛioꝛ multoq; d eo acceptioꝛ qꝛ ſuꝑ oẽ
comparationẽ inter dei filios et familia⸗
res ſpiritual fides ? amicida quas neceſ
ſe eſt ſpiritualis menſe commũionem re⸗
ficere ⁊ ſimilitudo menſe⁊ refectio coꝛpo
ralium ad ſpirituales de maximis ſumili
tudinibus eſt ad cognitionem ſpirituali⸗
um marime ducentibus omnibus inq5
hijs neceſſe eſt ſpiritualis menſe ſimilitu
dinem ſeu ſpeciem in domo que eſt eccle
ſia poni.Querimus ergovtrum huic ſimi
litudini vel ſpeciei ſubſit ventas vel non
ſubſit hoc eſt qui ad menſam illam diſcũ
bit ſpecietenꝰ reficit᷑ ſeu comedit vtꝝ reſi
ficiatur ſpiratualiter et comedat panem
vite an non. Si ad hocydoneus eſt. Q⸗
ſi dicat veritatem non ſub eſſe huiuſmo⸗
di ſpeciebus ⁊ ſignis. Totum ergo eſt fal
ſitas et mendacium quod viſibiliter ibi
agitur ⁊ illud paterfamilias ſpiritualibꝰ
couuiuis ſignis mendacibus dum ad re
fectionem ſpitualem eos inuitat et illam
non exhibet dum fauces coꝛdium aperi⸗
untur et nihil in eas mittitur. Illa enim
viſibilia coꝛda ſpiritualia nullatenus in⸗
trant vt cibus neq; ad illa fauces coꝛdiui
aperiuntur. Si autem dicat ſub eſſeve⸗
rita tem declaratum ergo eſt ꝓpoſittmvi
delʒ ſub ſpecie menſe viſibileẽ mẽſam in
uiſibilẽ.Et ſub ſpẽ panis viſibilis panẽ vi
uificum eſſe. Amplius.tria eſſe que in
animabus noſtris affectiones ſeu paſſio
nes gnerãt. Manifeſtum ẽ intendentibꝰ
hoc pꝛimum ⁊ notiſſimum eſt appꝛeben
ſio ſiue appꝛehenſum in eo ꝙ appꝛeben⸗
ſum ſicut appꝛehẽſio amoꝛis amoꝛem ap
pꝛehendente generat. Juxta quod dicit
illud vt ameris amabilis eſto ⁊ illud. Se
nece. Si vis amari ama.Qualiter ⁊ Ba⸗
ſilius ipſe dixit de ſacramẽto altaris. Pu
to inquit et aliquem tali cogitatione ad
deuotionem ⁊ amoꝛem poſſe pꝛouocari.
Intelligensdecogitatione amoꝛis quem
nobisdñs xpᷣs in paſſione expibuitad re
amandũ ipᷣm poſſe ꝓuocari.ſm ẽ exeplũ
Waniĩeſtum eſt enim foꝛcium exemplis

—

De ſacramento euchariſtie

nos animar :et interdũ exemplis deterre
niinfirmoꝛum. Unde et illud dictum eſt
plus mouent exmpla quam verba. Ter⸗
ciũ ẽ virtus reꝝ qliter dicitur delapidibꝰ
ſicut de lapide ſmaragdi ꝙ operat᷑ leticiã
in animabus geſtantiu ipſum et delapi⸗
de bufonis qui triſticiam et de lapide to⸗
pazion crocei coloꝛis qui tempantiaʒ ab
ardoribus libidinũ ⁊ de lapide dyaman
le qui gracioſitatem de heꝛba que dicitur
agnus caſtus que poſita in lecto quieſcẽ⸗
tis in eo extinguit libidinem ⁊ alia nume

rabilia ⁊ dicunt᷑ ⁊ leguntur. Dehmõi ge

neri eſt illa operatio qua nonnulli hoꝛro
res ⁊ hoꝛripilatiões paciunt᷑ latrone exi
ſtente in domo vbi ſunt licet omĩno igno
rent illum ibi eſſe Quia ergo communio
amoꝛis ad deum et homines marimum
bonũ eſt hominũ et pꝛiuatio appoſita ſi
ue excõmunicatio vel ꝓpꝛietas cõtraria
que ideʒ eſt qð excõmunicatio eo ꝙ vni

vnũ ↄtrariũ aunt maximũ aut pene marxi⸗
mũ malũ eſt eoꝛũdẽ. Werito miſericoꝛdiſ
ſimꝰ ac ſapientiſſimus deus omnia que
opari poterat ad cõmunionẽ iſtam amo
ris impᷣmendam hominibꝰ⸗ congruere ⁊
colligere debuit ⁊ ad oppoſitum malum
exrpugnandũ omnia que illi maxime ad-
uerſant congregare in vnũ vt denſa acie
contra tam odibilem deo tamq; homini
bus inimicam peſtem pugnetur.Deſignã

dum ergo fuit bonum iſtius communio⸗

nis vt per appꝛehenſionem amoꝛem ſui
appᷣhendẽtibus ingereter et exemplũ ex
hibendũu vt cogno cẽtes faciliꝰ induceret
virtꝰ adhibẽda q illa in eiſldem opari poſ
ſit et hec tria in ipo ſacramẽtoaltarꝭ ſibap
parent. Granoꝛum enim vnio et abinui⸗
cem inſepabilitas atq; indiſtinctio in ipᷣa
foꝛma viſibibili panis apparet.Adhibet᷑
et exemplum cõmunionis quia ipſe xpᷣs
dominus coꝛpus ⁊ ſanguinem ſuum ibi
dem cõmunicat ſumentibus qua comu⸗
nione nulla largioꝛ nulla maioeis benefi
centie nulla cõmunio magis ſ uauis nul⸗
la magis contra PEiere tem et auariciaʒ
extũc magiſq; ↄfu dẽs ppᷣetatẽ ⁊ auaricia
exbiberi poteſt cõmũiran homiunj. Nul
liꝰ enim cõparationis ẽ largitioꝛ ſeu co⸗
Aunicatio clboꝛum erterioꝛumad hanc.
Bed neq; cõmunicatio lactis devberib⸗
malrum expeeſſi in oꝛa filioꝛũ quia illa de
exterioꝛibus. Iſta vero videlicet lactis
de hijs qᷣ ſunt extra ſubſtantiam mĩis

— .

Cõmunicatio vere coꝛpoꝛis et ſanguinis
chꝛiſti de ipſa ſubſtantia eſt parlibꝰ ipi
us chriſti. O autem et virtus adhibeat᷑
que comunionem iſta ſacratiſſimã amo⸗
lis operari poſſit non eſt dubium cũ ipe
chꝛiſtus ſeipſum ibi exhibeat. Quia via
exhijs tribus ↄgregata oĩm ↄuenienliſſi
ma ac efficaciſſima eſt videlicet ad indu⸗
ctione ſctẽ ↄmmuũionis et exterminationem
ercomunicationis quare niſi optimus ac
ſapientiſſimus deus hãc adhoc elegiſſet
bpeocul dubio non iuxta bonitatem et ſa⸗
pientiam ſuam in parte iſta egiſſet. Cum
vlam optinam ad intentionẽ ſuam et ⁊ ef
ficaciſſimam omiſſiſſet. Et ad boc iſtam
rationẽ inducimꝰ vt eũ hac via vſũ fuiſſe
⁊ vti q; diu opus eſt aſtruamus Qualit᷑
autem chriſti ſacratiſſimũ eius coꝛpus ac
pꝛecioſiſſimꝰ ſanguinis reficiat digne ſu.
mentes docebimꝰ in ſequennbꝰ. Scien⸗
dum ergo ꝙ tribꝰ modis aliquid ab ali⸗
quo effici dicitur. Pꝛimũ quidem natura
ſiue naturali operatiõe vt eſt ca lefieri ab
igne. Secnudo merito.meritum enim ne
ᷓ congrui neq; condigni ꝓpꝛie dicitur ef
ficerevt veri nominis cauſa efficiẽs id qðᷣ
Ppter meritum efficitur a remuneratoꝛe
ipſiꝰ et tamẽ vſitate dicitur peccata tua fe
cerunt tibi hoc vel bona merito fecerunt
tibi illud bonum. Tercio virtute occulta
ſeu diuina quomodo ſacramẽta operari
dicuntur. Q: autem quis pane refici dici
tur nõ tamẽ pane materialiter dicitur pa
tet. Quia ergo vera chriſti caro quã ꝓ no
bis aſſumpſit et pꝛo nobis crucſ patibulo

affigivoluit cibus mentis humane perſe

ipſam eſſe non poſſit manitfeſtũ eſt. Hon
enim ipſa pꝛopter ſe et ſecundum ſe vni⸗
bilis eſt nobis vnione coꝛpoꝛali vel ſpiri⸗
tuali.Quẽadmodũ nec ꝓpter ſe diligibil
aut diligẽda ſed ꝓpterillum cuius caro ẽ
Eodem modo de ſanguine eius luterali
ſeu materiali. Reſtat ergo vt alio modo
quã ipᷣa ſua eẽncia reficiat mentes ſumẽ⸗
nũ⁊ ꝓpt᷑ hoc reſtatvt vł merito vel vᷣute
Et merito ꝗdẽ ſuo ĩpoſſibile eſt cũ nulluʒ
ſit. Impoſſibile enim eſt meritum eſſe ni⸗
ſi in ſubſtantia intellgente. Amplius
ſi merito offerẽtis aut ſumenciũ ergo nõ
iam vt ſacramentum vtpota quod de ſe
nihil pꝛeſtaret inde ſumentibus aut ſa⸗
cramentatis. Sed potius exmeritis eoꝛũ
dem haberet Unde eos reſiceret⁊ ſancti
ſicaret Si enim ſanctificatio baptiſmalis

limno

ſfanentct
ſnbii
ſpeuſcnete
enonnune
Ninn⸗ grema
nrecteſe

Cntesquae

ſecn⸗
fonnbukh
ſoneage
epgegun
nsuftiene
eiven in
lcdcreepe
nulrtpnc
ſnimsnta
Chotcontan
ſtioni
ſtcvod d
ſoneaveree
rckpos B
Meundnirel
neicäidobi
fiensſueeſe
ſekpdruse
ſutineoianst
medinna
nalorereſt
ſaans nonna
lve verbun

lonenuide

mioinſtume
Pücefuvinun
ätgramen
Entinunin
ostümmii
ſcntzeneen
Clcenige
ltandelrn
lunnonrercd
ſisopine
ſcopolstpe
mit prome
ſgenſuone
whocyeſtine
Mſcdes ſuge
Molibzcut
uloltacu
Malimara
lueerig
iſes Reoba

S DFI = ==
— — = — —
E = = S= n .

S==
S=

—
=

4

dnurt⸗
nifungt
adbin
kums
mnans oi
in dien
en don
nicndenu
eeſtcden
Menunae
kimhennunt
nanend ten
guis oheſci⸗
enaner n
Hriſticaen,
oisu,N,
misbonan
—
etlemnart
Neri
rilumanc
glrtskn
ſcami
neionc

W
—⏑

er meritis eſſet aut baptizantiũ quaʒ ſan⸗

clificarent᷑ ab illo ſiue per illum cum hoc
ipſum baptiſmo pꝛeſtarẽt meritis ſuis vt

ſanctiſicaret eoſdem reſtat ergo vt virtu⸗
te non nature eſſentie ſue vt ſupꝛa oſten⸗

dimꝰ quemadmodũ cibus coꝛpalis ipſe

nature et eſſentie ſeu virtute reſicit come⸗

dentes quare relinquitur vt vircute diui⸗

na que ex ſꝗlo beneplacito dei operatur

in omnibus ſacramentis. Sicut ergo ſu⸗
perfuſione aque ſiue ablutione exterioꝛi
que per aquam fit adeſt virtus omnipo
tentis ac miſericoꝛdis dei ad efficiendam
interioꝛem ⁊ ſpiritualem ablutionẽ. Sic
refectione coꝛpoꝛali exterioꝛi quevtiq; foꝛ
ma ſen figura eſt aut exemplũ interne ac
ſpiritualis refectionis adeſt virtus diuĩa
ad perſiciendam deſignatam vt diximus
refectionẽ. Q ſi quis querat qualiter ve⸗
rum eſt quod dicit veritas in.vj. Johan.
Caro mea vere eſt cibus ⁊ ſanguis meus

4=

vere eſt potus Rñdemus quia vere aſſer

„ „

tiue accipi poteſt ac ſi diceret. Caro mea

vere id ẽ indubitanter eſt cibus hoc eſt re
ficiens ſiue refectiua ⁊ ſanguis meus veꝭ

re eſt potus. Hoc eſt indubitanter polas

ſiue inebꝛians licet non ſua natura ſed vꝰ

tute diuina. Quemadmodũ aqua baptii
malis vere eſt aqua regenerãsvnda puri
ficans non natura ſua ſed virtute diuina
que ꝑ verbum inuocatiõis accedens ad
elementũ id eſt ſacrationis ſiue ſanctifica
tionis inſtrumentũ. Sic vera ⁊ litteralis
xpᷣi acceſſuvirtutis dinine que ab ea nüq;

recedit ſacramentũ eſt id eſt ſacrationis

ſacratiſſimum inſtrumentũ ⁊ ſacre re ecti
onis adiumentũ digne ſumeutibus. Q⸗
ſi quis eam virtuoſiſſimaʒ aut dixerit aut
crediderit ꝓpter dei ſapientiſſimam ſapi

entiam dei virtute cuius ipſa eſt veſtimẽ

tum non recedit a puritate fidei. Si eni⸗

veſtis iohanis euangeliſte ex tactu ſacra⸗
ti coꝛpoꝛis ipſius iohannis id virtutis ob
nnuit vt ꝑ manum Anſtodemi increduʒ
li tactu ſuo tres moꝛtuos ſuſciraret quid
de hoc veſtimento virtutis omnipotẽtis
pia fides ſuggerit ſenciendum. Si petri
apoſtoli baculus ex tactu petri conſequi

potuit vt tactu ſuo moꝛtuum ſociumvide

licet beati marcialis lemoniceñ.epiſcopi

fuſcitaret et vſqʒ in pꝛeſens retinet vt de⸗

mones de obſeſſis coꝛpoꝛibus eüciat vt

etiam ad loquendũ compellet. Quid de
ſacrariſſimo chꝛiſti coꝛpo:e ſenciendum.

inte eſſencie. eung
to foꝛcius pꝛecioſa aciam gloꝛioſa chriſti

.xxiiij.

Si chꝛiſtus domiuus tantasvirtutes conn

poꝛibus ſanctoꝛum ſuoꝛum largitus eſt

ymo oſſibus eoꝛum aridis et capillis vei
uod plus eſt pulueri eoꝛum ⁊ ſepulchꝛii/
uomodo no incomperabiliter multo

„

maioꝛes ipſi carni ſue iamvita gloꝛie vi⸗

uenn virintes tribuit. Quid enim mirabę

le cogitari poteſt quod non ad ſanetioꝛ’i

ſuoꝛum reliquias vel etiã memoꝛias op⸗
atus ſit 2 vſqʒ bodie operetur chriſtꝰ do
minus. Amplius.ſi fimbꝛie veſtimen⸗
ti ſui hoc pꝛeſtitit vt eius tactu emoꝛroꝛſſa

ſanaret᷑ afluxn ſanguinis ſicut legitur. ix⸗

Wathei ⁊ marci.ij. ⁊ Luce.viij. Putaſne
ꝙ funbria veſtimenti ſui pluris babeat

quam ipſam carnem quam ꝓ ſ alute bu⸗
mani generis induit Si carnibus anima

lium ⁊ piſcium nutriendi ac reficiendi au

gẽdi⁊ impinguandi coꝛpoꝛa nravtutẽ de

dit naturalem ⁊ inditam et vino virtutez
reficiendi letificandi et inebriandi. Qnan
toſoꝛtius carni ſue virturem dediſſe cresa
Dengdus eſt nutriendi reficiendi 1 augen

di et invinguandi animas no ſtras et pꝛe
cioſo ſanguini ſuo virtutem reficiendi le
tificãdi et in ebꝛiandi ſalubꝛiter et ſobꝛie
animas noſtras tanto enim magis veri⸗

ſimile eſt magiſq; credendum boc feciſſe

ꝓ animabus quam illud pꝛo coꝛpoꝛibus

Quanto certum eſt ipſum animas mag-

curari quam coꝛpoꝛa ? bona animarum
quam bona coꝛpoꝛum. Item ſi carni vet

pinguedini ſerpentine de qua tyriaca co

ficitu virrtutem dedit quavenenu; quod
ſolamvitam coꝛpoꝛris extinguit eiſat erx
eſfuget. Quanto foꝛcius ſacratiſſie carn?
ſue hoc pᷣſtiliſſe cedendꝰẽ venenum peuiꝛ·
qð aĩarũ vitam extinguit omnimodo cu

rer. Amplius. ſilapides pꝛecioſi vir
tuoſi virtutes innumeras 7 admirandas

habẽt vt multis vicerur ermodico ꝗ in
vnoquoqʒ eoꝛum ẽ quinte eſſencie.

caro que pꝛo nobis quodammodo mil⸗
ſa multas ac pꝛeſtanſtiſſimasvirtutes ha
ber ceredendaeſt ex ipᷣa pꝛeſentia toclus
diuine acomnibus ſupeminentis eſſen⸗
tie. Amplius. ſi ſanguinem byrcoꝛum

2⁊ ſanguinẽ draconis acẽt ſanguinẽ inen
ſtruum miris acmo nſtrificis dona uitvir
turibus ſi YPlinio creditur Quomodo nõ

multofoꝛcius pꝛecioſum ſanguinem ſuũ
Amß. Si li gnum vtie in medio padi

pfſioſitũ ac virt ute pᷣditũ eẽ voluit vt vila

De ſacramento euchariſtie

coꝛpalem pꝑpetuaret vrentiũ fructum illi⸗
Quo non potius earni vel ſanguini ſuo

hoc tribuit vt ꝑpetuare poſſint vitã aĩa⸗

rum. Qui vtiq; quodamõ fructus illius
ſunt ipſe vero veriſſime vite veriſſimũ li⸗
gnum. Amplius.ſi hanc virtutẽ dedit

herbe pꝛonie ⁊ lapidi iaſpidis vt fantaſ⸗
mata fugeret ⁊ demonia. Si hanc virtu⸗
tem dedit verbis quoꝛunda exoꝛciſmatũ

vt eis arceantur⁊ ligentur demões⁊ alia
ſiãt miranda que in libꝛis magicis conti⸗

nentur. Qũo verbũ per quod omnia fa⸗

cta ſunt carnem ſuam quam ꝓ ſalute aĩa
rum aſſumpſit non omnibus virtutibus
gloꝛie ſue congruentibꝰiu parte illa ⁊ aia
rum ſaluti expedientibꝰ illuſtrauit ꝓpter

hec omnia ⁊ alia innumerabilia mirabi⸗

lium ipſius quorũ nos aliqua metu ꝓli⸗
titatis tranſimꝰ. Alia vero nec noſſe nec
numerari ſufficimus merito dicimꝰ ſenci
endum eſſe ampliſſime ⁊ magnitficentiſi ſi
me devirtuoſitate tanti tamqᷓ; venerandi
illð tota deuotiõe totaq; veneratiõe am
plectunt et que gracia iſtam ineſtimabilẽ
qua tanta ꝓmptitudine ſtatim adeſt pa⸗
nis vite rite vocantibus atqʒ petentibus

nõ abhoꝛrẽs cruẽtas manꝰ ſpurciſſimoꝝ

ſacramenti beatos reputãtes omnes qui

videtis manducaturi eſtis nec hunc ſan⸗
guinem bibituri ſed myſteriũ aliquod cõ
mendaui vobis hoc ipᷣa veritas expꝛeſſi⸗
teſtarividetur. Johannis.vj. Spus? qui
viuiſicat caro non ꝓdeſt quicqᷓ; ac ſi dice
ret Spus eſt qui viuificã refectionẽ infun
dit digne ſumẽtibus ipam carnẽ et ſagui⸗
nem caro aũt nõ ꝓdeſt qui cqᷓ; ꝓpꝛia ſcʒ
natura atq; virtute vel poteſt intelligi ve
re cibus id eſt vere cibationiꝰ ſiue refecti⸗

onis. Illã enim digne ſumens vere refici⸗

lur id eſt ipaveritate que eſt pũs quã ſpi

ritualiter ſumit et ſibi incoꝛpat hoce᷑ incoꝛ
dat et ſpũaliter inuiſcerat. Quẽadmodũ
expoſuimus ſupꝛa et iterũvere cibus hoc
eſt ſcðᷣʒ veritate.Alio enim cibo nõ cibaf
homo neqʒ reficitur Sed cibare ſe ſomni
at et mentitur attribuẽs ſibi cibationẽ eq
ſui vel aſini id eſt certis.To polie ergo ci
bus falſo cibuseſt et fallax quãtũ ad lpᷣuz
verũ hominẽ ille enimverus homo id eſt
interioꝛ nunqᷓ; vere cibatur ſed ſolus eq
eius vel aſinus vt ita loquamurvere. au
tem cibatur ꝑ ipᷣam carnẽ xp̃ᷣi et opatione
diuine virtutis vt iam multociẽs diximꝰ.
oſt hec anf t debes ſcire ꝙ caro xpi
O ſcom vnũ modũ vel intẽtionẽ di⸗
citur ipᷣm ſignũ vel deſignatio ſ
0

ſacerdotũ ſacramentũ iſtud cõficientiũ us id eſt foꝛma viſibilis panis quomo

ↄtrect antiũ nec hoꝛa ðᷣi maledicciõe aut

amaritudine plena indeuote indigneqʒ
accedentiũ iugi graciaꝝ actione nũquãqʒ
ceſſati collaudatiõe ac benedictione ple
Enertamur ergo adid quẽtur
in quo eramꝰ ⁊ dicamꝰ. O: iſto
Aaro mea vere eſt cibus põt etiã
intelligi ſub hoc ſenſu caro mea vere eſt
eibus id ẽ veritate quã continet eſt cibus
non ꝙ per ſe ipᷣ̃am paſcat ſed per me qui
ſum veritas qua continet. Quẽadmodũ
aliquid dicit᷑ non vere argentũ quãdo in
tus non eſt argentũ.vere eſt argetũ qñ in
tus eſt argentũ Sic ⁊ caro xpᷣi vere cibus
dicit᷑ hoc eſt ꝑ id quod intus hʒ quod in
quam eſt venitas ⁊ vita ⁊ verbũ vite⁊ pa
nis acſi ergo diceret. non quod foꝛis ex⸗
hibet caro. Non quod inea vel de ea ap⸗
paret cibus eſi aiarum per ſe ⁊ ſᷣm ſe. Sʒz
magis illud quod in ea latet quod intel⸗
ligi voluit in eo quod dixit vere. Ueritas
enim eſt intus ⁊ intimũ in onai re et hec
inſinuant erba. Augu. Qui dicit donuʒ
dixiſſe que iñ litteta noſtra non hʒz. Hec
gulem ſunt verba illa non hoc coꝛp⸗ qðᷣ

ymago petri dicitur petrus et petrus ſcri⸗

ptus ðꝛ eſſe vbi nomen eius ſcriptum eſt
et alia deſignatio ipᷣiꝰ. Secũdo ipᷣa caro
de beata virgine ſumpta id eſt pꝛo nobiſ
patibulo crucis affixa. Tertio tota ſocie⸗
tas ſanctoꝛũ ſiue totus cetus fideliũ quo
modo in.pſalmo dicitur.Coꝛpus autem
quod perfeciſti mihi et.in ad. Choꝛnth.
Vnum coꝛpus multi ſumus et in.ij eiuſoẽ.
Quarto vero carnes agni dicũt ipᷣa cha⸗

riſſmata quibus xpũs dominꝰ omnibꝰ

hominibꝰ incomꝑabiliter ſupemiẽt ſzm
homo. Qualiter auũt com edenda ſit ip
ſa caro xpᷣi miſtica iam expꝛecedentibꝰ in
noteſcere debet tibi totus enim ceus ele⸗
ctoꝛũ ſpũaliter cõmeditur cũ in hoc ipᷣm
coꝛ cõmedentis aſſumit᷑ eiq; ſpũali vniti
one que amoꝛ ſanctiſſimus eſt vnitur Jllũ
enim vere xpᷣianũvereq; carne xpi miſtica
refectum eſſe nullatenus dubites qui to⸗
tam rp̃i eccleſiam in viſceribus beniuolẽ⸗
tie ac pietatis geſtat adeoq; illi vnitus ẽ

vt oĩm ſinguloꝝ bonis cognitis ↄgaude

„

at et in malis compaciatur hecenim ẽ ſa⸗

ge dilectionis comunio hec ſanctavnitaſ

ected
umen
ſoaensde
nionieg⸗
loniqrin
ppiſtpore
gidebone
potiapel
demels⸗
gius ins.
Hinyſtuan
nl Nosent
Nobenole
unhuc
ſedomnoin
Nubiiſg
Nſantueat
Punam en
Crhuus
inhameli
nitin. Sa
urclisqu
Nensdletie
ge
Musipndiig
ilen
naücnins
fanenpiu
ceemam

rezcen,
ſolbysbon

nurelanplin
lesfnhe
Udonnseter
Wennale
zümn

g Na

ftſigk tde
bueninunse
liode
Nebonitag
nohs. Qu
ugnsrero⸗

Rqici; g
ni
Rionikſn
urensng
mopebir
npceche

erinchetödt

Deicbaelſe
iͤbichaonn
golopglsag
Arannindß
mmnsdonor
damſelſtun
Blooemman
nmuloci,
nüeldeſgu

neneusſhr
. Sichi
ngtaidehr
2. Umiodutn
Nsnsflis
Crpui
tainhitlin
ſünusa tisn
ggi ii
isdeninn
biinigni
itcontnu
min,
ons,
imifi
nita in
ganiin
us its nn
inglinan
iie
nkun

— — —
☛ . — =

☛ = — —

5*

de qua Actuũ.iiij. Wultitudinis credenti-

um erat coꝛ vnũ et anima vna. Hec ſacta
ſocietas de qua pᷣma Johãnis.j.Cõmu⸗
nionẽ ergo neceſſario efficit bonoꝝ etma
loꝛũ quã et qualem diximus. Huius cibi
vnũ ſapoꝛem delectabilẽ ſentit comedens
cũ de bonis alioꝝ letatur. Amarũ vero ſa
poꝛẽ et palato coꝛdis eoꝝ moleſtum cum
de malis soꝛũ iraſcitur qui ſapoꝛ non ẽ ꝓ
pꝛius ipius. Hunc cibũ vero hoc ẽ carneʒ
xpᷣi myſticam reuomit qui eos amare deſi
nit. Illos enim de ventre coꝛdis et de inti

mis beniuolentie et pietatis viſceribꝰ reij
cit. Juxta hũc modum ⁊ de ipᷣo pane vite

pᷣo domino inlelligendũ eſt quia ſuauis
delectabiliſq; ſapoꝛ ſentitur cum vł inter
na ſuauitate quis reſicitur quod quidem
ppaucoꝛum eſt vł cum eius gloꝛie aggau
detur. Amarus vo ſapoꝛ ex eo ꝑcipit᷑ cum
eius contumelia quis vꝛitur et cõtra eam
excadeſcit. Saginatur autẽ quis et impin
guatur alijs quado de bonis alioꝝ auge⸗
tur eius dilectio in deum et in ipſos.Qui
em̃ ꝓpter bona que alijs facit deus am⸗
plius ipᷣm diligit de bonis eoꝝn impingue
ſcit. Adeps em̃ et pinguedo animarũ hũa
narũ charitas ẽ eodẽ modo ⁊ qui dei glo
riam amplius vel amplioꝛẽ agnoſcit etin

de eam amplius diligit ac feruentius que

rit de eadem pingueſ̃cit. Inde ẽ ꝙ de ma⸗

ioꝛibus bonis fraternis opulentius refici⸗

mur et amplius inpinguamur ꝓpter hoc

etxpᷣus ſᷣm ꝙ homo erxcellencia charimſma

tũ omnibus electis incomꝑabiliter et ſuꝑ

omnem menſura pinguioꝛ magis incom

Pabilfer cognitoꝛes et amatoꝛes ſuos re
icit etimpinguar. Iſta autẽ refectio quaʒ
dinmus pene naturalis oꝑationis ẽ ⁊ vir
tutis. Natura em boni eſt vt cognoſcentẽ
reficiat ? delectet. Gonũ em̃ ẽ naturalit ci
bus virtutis et appetitiue interioꝛis nobi

lis.Et quod eſt dulcedo ad palatũ coꝛpis

hoc ẽ bonitas vt ſupꝛa diximꝰad palatuʒ
mentis. Quare manifeſtum ẽ ꝙ refectio
qua quis recogitãs dei ſiliũ hominẽ factũ
paſſum et moꝛtuũ ꝓ nobis amplioꝛi eius
amoꝛe pin gueſcit et velut quodam ſapo⸗
re ſuauitatis eius gaudio reficitur pꝛo eo
ꝙ tanti apud ipᷣum fſuimus ⁊ tam chari q̃

retectio ſacramentalis non eſt ſed vr dixi⸗

mus natur is. Non enim virtute ſacra⸗

menti ſic reficitur ſed bonitate ipius bene

ficij que naturaliter cognoſcenteʒ amoꝛe
benefactoꝛis inflamat et gaudio quo dixi

xxv

neus eſt vt tantü beneficin iſta in eo ope
tur. Quemadmodũ enim ſolꝑ lumen ca⸗
lefacit calefactione coꝛꝑali coꝛpa calefacti
bilia ſic ſol intelligẽcie ⁊ iuſticie xpᷣs domi
nus ex quarto ſcilʒ capitulo ſapiencie ꝑ lu
men ſue cognitionis amoꝛe ſuo calefacit
coꝛda calefactibilia et gaudio ſuo recreat
et refouet eos qui palatum coꝛdis non p⸗
diderũt ð febꝛe iniquitatis. Jam ergo de⸗
claratum eſt per ea que diximus quia pi⸗

etas et munificentia diuina neceſſario fa

ciunt debere eſſe menſam paratam in ðoʒ

mo ipᷣiꝰ et appoſitam in panem vite ⁊ po

tum er hoc cognoſcibiliter ⁊ eſibiliter con
uiuis alioquin inutiliter ibi eſſent et quia
foꝛma panis ⁊ vini materialis ppter expᷣſ

ſam ſimilitudinem ſola ẽ que menſam ſa

cram. et appoſita in eadem maxime facit
cognoſcibilia cõmunitati homi num quã
tũ in ſe eſt et ſi ad eam intenderint et quia

denſa acie pugnat dei bonitas in hoc ſa

cramento contra peſtem ymo beſtiam ꝓ
pꝛietatis videlicet ſignificatione beneficiẽ
cie ſue et cõmuniõis.Deinde exemplo dũ
eam tanta exhibet comedentibus vt ipᷣm
coꝛpus et ſanguinem ſuum cõmunicet eiſ
dem qua largitate ⁊ beneficiencia ſi cotti
dianitas eius.ymo aſſiduitas et generali
tas qua omnibus illam offert attendatur
maioꝛ magiſq; conculcãs atqʒ peſſundãs
excomunicationem auaricie et ꝓpꝛietatt
inueniri non poteſt Tercio virtute qua ſa
cramẽtiſſime illi carni ⁊ pcioſiſlimo ſaãgui⸗
ni adeſſe oſtendimus qua via ſeu modo
expugnationis melioꝛ et efficatioꝛ excogi⸗
tari non potuitl. Et ꝓpter hoc ſapientiſſi⸗
mũ ac miſencoꝛdiſſimũ deum illam elige

re tanq; optimam decens fuit. Fecimꝰen

am ſciri qualiter comedatur xp̃i caro ⁊ bi
batur eiꝰ ſanguis ⁊ qualiter iſta refectio.
refectio mẽtis ſit Refectio eĩ exterioꝛ q̃ ſpe
cietenus ibi ẽ refectionè interioꝛẽ ac ſpiri⸗
tualem opꝑatur in mente digne accedetis.
Ex quibꝰ euidens eſt quia in illo ſacxamẽ
to xpᷣus dominus et magiſtrum veritatis
doctrina et exemplo ſe oſtendit et verum
deũ virtute mirifica ſe eſſe declarat ibideʒ

In ipſa enim foꝛma panis et vini viſibi⸗

li quid ipᷣe vobis ſit et ꝗd nos nobis inui
cem debeamus eſſe palam docet⁊ lucide
eĩ ipᷣe ſit ſola cottidiana⁊ ſuꝑſubſtacia
lis deinde ſolida iocuda et infaſtidibilis

animarũ noſtrarũ refectio foꝛma vanisr

●

mus iocundat. Si tamen cognoſcẽs ydo

6

BSe ſocramẽto euchariſtie
vini aperte deſignat. Panis em̃ materia? x capitulo dictũ ẽ petro.Occide et mãdu⸗ nmſi
et vinũ talis ſunt refectio coꝛpoꝝ noſtroꝝ ca.Et iob.xiiu. Diuidũt illũ negociatoꝛes gababe
qualẽ refectionẽ xpᷣm dñm eſſe dicimꝰani Si ꝗsvero qrat inquã ſui ſiſitudinem coꝛ gurhicde
maruũ. Oſtẽdit etiã eandẽ foꝛmã panis et pus ecclie cõuertat. Rñſio Quia in ſancti ſon
vini ſacte dilectiõis vmunionẽ etindiſtin tatẽ ⁊ bonuatẽ ⁊ ꝓpter hoc xpᷣs dñs come thhleim
ctionẽ ſocietatẽq; ſanctoꝛũ inſeꝑpabilẽ.de gdere ðꝛillos quos in nutrimentũ coꝛpor enusaot
qua ditit ad Gala.iiij. Nõ ẽ iudeus neq; ſui myſtici ⁊ augmẽtũ cõuertẽdo aſſumit. Letorürt
grecus nõ ẽ ſeruus neq; liber nõ ẽ maſeu Si quis aũt querat q̃lit᷑ comedãt in iſto ſcbiecala
lus neq; femina oẽs em vos vnũ eſtis in ſacramẽto illi qui iam cõuerſisunt⁊ electi tponc
rp̃o ieſu. Iſte em̃ conditiones ⁊ diſtinctio Cibus eĩ coꝛꝑalis ia ſumptꝰ ⁊ in nutrimẽ⸗ Gaunn.
nes foꝛis ſunt et affoꝛis ſunt et nihil perti⸗ tũ coꝛpꝑis iam ↄuerſus nõ videt᷑ poſſe ite⸗ beio Bent
net ad intimũ ſancte ſocietatis ⁊ cõmuni⸗ rũ comedi.Dicimꝰ qui ia vniti ſunt coꝛpo ſl Gen
onis ſanctoꝛũ. Manifeſtũ etiã et pᷣceptio⸗ ri ecclie poſſunt magis vniri et qui ia ſunt ueeten
nẽ charitatis ſiue ſãcte vmunionis ammi illi quaſi mẽbꝛa poſſunt fieri alteriꝰ modi inerarb⸗
rabili exeplo cõicatiõis ꝓpꝛij coꝛꝑis ⁊ ſan ⁊ nobilioꝛa ⁊ intimioꝛa etia et ita verũ eſt ſtibebi
guinis cõfirmat. Hec aũt duo ſcilʒ doctri: ꝙ comeſti ab ipᷣo coꝛpe ecclie poſſũt iterũ ſetn
na ⁊ exemplũ verũ cõpꝛobãt eẽ magiſtrů̊. comedi.Uides ergo qna ratio nabilit᷑ cele D
Uirtute vero q̃ imaculata ſacerdotali bfñ ſti magiſterio inſtuutũ ſueritvt particibes ſgoie
dictiõe panẽ ⁊ vinũ in coꝛpꝰ ſuũ ⁊ ſangui eſſent tati ſacrificii electi taq; ſancti et qua miüns
nẽ trãſſoꝛmat dñm ſe eſſe oñdit.Quapꝛo⸗ ſublimis ac venerade menſe tanqʒ filij.ſi nten
pter ĩ illo ſacramẽto ⁊ magiſteriũ eiꝰ⁊ do quidẽ de ſacrificiis veſci non licet niſi ſan ueue
minatio appet intelligẽtibꝰ Et qꝛ iam dixi ctis ⁊ mẽſa patris nõ parat niſi filis. Qꝛ: . en
mus ſacramẽtuʒ illud etiã eẽ ſacrificin ap ſi foꝛte alij temere pᷣſump:uoſeqʒ ſe ingeſ⸗ i
paret duplerx efficatia ipius. Pꝛima effica⸗ ſerint iudiciũ ſibi comedũt ⁊ bibunt. ſicut nnhl Nn
cia recõciliatiõis ad deũ. Secũda ſanctia legitur in.xv..ad Loꝛint᷑. Jam ergo appet nenona
ficationis ⁊ hoc ẽ ei in eo ꝙ ſacrificiũ. Sã euidẽter qualit᷑ intelligẽdum ſit ꝙ ipe ſal Maonon
ctificatiõis vero efficacia in eo ꝙ ſacramẽ uatoꝛ beato Auguſtino dixiſſe legit ſcilicʒ Uiul
tũ. In eo em̃ ꝙ ſacrificiũ ẽ dei placatiuũ æ nec ego mutaboꝛ in te ſed tu mutaber in e
iracũdie eiꝰ in eo auerſatiuũ. In eo vero me. Hoc ei ẽ dicere in mei ſimilitudinem arhl
ꝙ ſacramentũ ẽ ſumentiũ ſanctiſicatiuñn. Quẽadmodũ ignis ferrũ in ſe hocẽ in ſui nain
gneo aũt ꝙ mẽſa refectiõis et eoꝝ q̃ refe ſilitudinẽ ↄuertit. Si ꝗs aũt querat quö ĩ eeg ini
ctionis ſũt effectuũ. Sanctificatiuũ aute,y tam ꝑuo loco ⁊ ſub ta ꝑua foꝛma illõ głio ninegoiie
ꝓpꝛie et directe ab execrarione excõicatio ſum coꝛpus ꝙ vtiq; lõge maioꝛis ẽ quau nenmmn
nis ſiue ꝓpꝛietatis ꝓpter quod ⁊ ſacra cõ tatis eẽ poſſit.Dicimꝰ qꝙ idẽ eſt ac ſiquere ſanquepolee
munio nominatu.„ ifitet quare in tam obſcuro loco coꝛpꝰ tate mihwin
NAAligẽter auũt tendẽtibus in iſtaʒ ſa claritatis eẽ poſſit loco remanẽte obſcuro Nuinmnei
d cratiſſima refectionẽ manifeſtũ fi Sicut em̃ in poteſtate habet claritatẽ ſus hlneriri
elrtvere ac ſpualit᷑ comedẽtes vera nõ oſtendere et quo minus locũ in quo ? WE
ciſſime ibidẽ comedi. Juxta ſimilitudine,z lumine repleat retinere. Sic nõ incredibi ſnen
coꝛpalis comeſtionis. Qð licet beato Au le ẽ et magnitudinem ſuã ne locũ illum re ftleſenn
guſtino diuiavoce oñſuʒ fuerit nos tamẽ pleat aut occupat ita vt aliud coꝛpus ſecãũ niokglari
iſtud exẽplo ⁊ ratiõibꝰ aſtruemꝰ. veracir nõ paciat retinere. Et ſicut claritates coꝛ⸗ nenus in
eĩ illud comedit iurta ſimilitudinẽ come⸗ poꝛis ſiue fulgoꝛẽ in libera poteſtate habʒ lüſpor Ae
ſtionis coꝛpalis mutatione ſui in aliud vt parũ vel multũ illius et in loco vl circa unano dar
aſſumit᷑ et in ſimilitudinẽ aſſumẽtis tranſ locũ in quo eſt diffundat ſic ⁊ magnitudi nnzturi
mutat.nõ eĩ ligna ignẽ comedũt ſʒ ignis nẽ ſuam om̃ino habet in ſue beneplacito mneenin⸗
ligna. Sic ẽ ꝙ to tũ coꝛpꝰ ecclie comedẽt? voluntatis et ſicut ſalua et illeſa h omnia licgninitur,
ſpũalit᷑ in iſta ſacra mẽſa veracit᷑ comedir claritate ſui coꝛpis locũ in quo ẽ vel certũ hnonsint
qꝛ illũ in ſui ſiłitudinẽ ↄuertẽs ĩ ſe ĩ ſui nu-⸗ iacentem paruũ vel modicũ vel omnino inetden
trimentũ aſſumit vł augmenm. Nutritur in nullo illuminat ꝓut vult. Sic et ſalua nr⸗
eĩ reficit ⁊ auget᷑ coꝛpaid ẽ vniuerſitatem per omnia magnitudine ſui coꝛpis occu⸗ Egeee
repꝛoboꝝ auertẽdo a malo et cõuertẽdo pat de loco ꝙ vult et quantũ vult ita ꝙ li nennn
ad deũ comedit ꝓpter quod dictu ẽ illud berũ ẽ ei abſq; diminutione illius inquas rmun
Dediſti eũ eſcã pplis ethyopũ.Et in Actu. libet paruo eſſe loco.que eniʒ ralio vi cla Muen
*

ſe

Nicker
lüge
uſinin
Ciane
elisdin
mmennic
duenicoi
Guatſaam
Wtn;
10 Weite
äynuaſenen
uiename
aüainſit
nuſgtonie
üginerins
enolennoziu
dänonleni,
Pannt if
. ,
gicduntil
—

UsſonaH

otacii
ban boin⸗

Titatem ſui coꝛpo:is in poteſtate omnimò
da habeat ⁊ non magnitudinẽ nec loqui
mur hic de omnipotẽcia virtutis qu ha⸗
bet ſcom ꝙ dens ẽ de qua certu eſt quod
nihil ẽ impoſſibile vł eua difficile. Sed di
cimus et pie credimus hac eſſe gloꝛiã oĩim
electoꝛũ vt omnino libere voluntati eoꝛũ

ſubiecta ſunt omnimodo nõ ſoluʒ coꝛpo

ra ipoꝝ ſ etiã quecunq; ſunt coꝛpoꝛum.

SDi enim verũ ẽ ꝙ dixit demon. Berith ð
beato Bartholomeo qð oſtenderet ſe ſi
vellet. Si autem noller videri non poſſet
Quid credenduũ ẽ de eo ꝓ ſtatu gloꝛie.Si
enim ex vmbꝛa tenuiſſima gloꝛie hac po⸗
teſtale habuit in coꝛpe ſuo quõ dubitari
poteſt inco mꝑabilit᷑ maioꝛẽ illũ habituꝝ
eſſe poteſtatẽ in patria ex ipᷣa pfectione et
veritate gloꝛie. Si quis aũt querat qli
ter viuificus panis int᷑ manus ſacerdotis
veniat. ſcilicet vtrũ ꝑ motu aut ſubito cuʒ
ipᷣm ante pᷣſentia eius in altari ↄſtet fuiſſe
in celo aut ĩ alio loco. eadẽ ẽ queſtio quõ

in vno altari mõ exiſtens iam erit in alio

vtrũ ꝑ motũ aut ſubito. In quo Rñdeo:
ꝙ nõ ꝑ molũ qualis coꝛpoꝝ.id ẽ tranſuuũ
continuũ. Lunc eĩ in omni loco inter me⸗
dio neceſie haberet eẽ ⁊ ideo dicimꝰ quia
ſubito.Et hic effectus vnus ẽ dotis coꝛpo⸗
rũ gloꝛificatoꝝ qᷓ nominatur agilitas ex qᷓ
neceſſe ẽ rñũdere agilitatem ipᷣius volũtati
anime gloꝛificate ita vt ſicut anima impe⸗
rat ei mõ moueri in ſtatu miſerie iſtiꝰ ad

locũ quẽ voluerit ita in ſtatu gloꝛie impe⸗

ret ei eſſe vbi voluerit.Alioquin nõ ſibin⸗
uicẽ congruerẽt imperiũ volũtatis ipſius
anime ⁊ obediẽcia agilitatis ipᷣius coꝛpo
ris. Quoniã autẽ difficilius ſuadetur.im⸗

perſtis et difficiliꝰ ab eis capit᷑ xpᷣi coꝛpus

ſimul eſſe poſſe in celo et in altari.⁊ inſuꝑ
in tot altariũ milib us euitemꝰ hoc.ne ad
iuuemus incredulitatẽ vel potius imperi
ciã ipoꝝ.Attendent ergo in pᷣmis qꝙ coꝛpꝑi
humano danf motꝰ innaturales.ymo et
cõtra natura ipᷣius in loca innaturalia ex
virtute anime cui cõiunctum eſt pꝛeſtãtur
et acquirũtur.videlicet motus in ante⁊ re
tro motus in dertrũ et in ſiniſtrũ. motꝰ in
ſurſum et deoꝛſum.nõ quidẽ exmõ in de⸗
oꝛſum quo per ſeipᷣm naturaliter mouere
tur. Sed longe aliter et modo contrario
moueretur. moueret᷑ em̃ in deoꝛſum natu
raliter motu recto ata; continuo. Sed vir
tute anime imperãtis mouetur in deoꝛſuʒ
motu flexnoſo muluſq; quietibꝰ ſeu pau⸗

xxvj

. . „ „ .„ H “ „.
lIationibus interrupᷣtis. Deinceps mouet

ꝓ ea et ꝑ eam in circulũ et trigonũ et qua⸗

drum ⁊ per omnẽ figurã non ſolum ꝓ ne
ceſſitate vel vtilitate quacunq; ſed ꝓ volũ
tate penitus anime imperantis. Similit᷑
ẽ videre de locis cuʒ enim nõ habeat coꝛ⸗
pus humanũ naturaliter niſi vnũ locuũ ſi⸗
bi ꝓpꝛiũ et nature ſue congruũ. videlicet
nature infimũ qð eſt tocius mundi medi⸗
um ſiue centrum: pꝛeſtantur tamẽ eidem
coꝛpoꝛi et acquiruntur per animã cui con

iunctũ eſt et tot loca ipſi tam in naturalia

⁊ a loco naturali eiuſdem adeo diſtancia
Si ergo nunctantũ poteſt anima huma⸗
na naturaliter in coꝛpus ſibi cõiunctũ cõ
tra naturam eiuſdem ⁊ hoc ꝓ ſola volun

tate abſq; om̃i neceſſitatevel vtilitate quã

tofoꝛtius anima xpᷣiꝓ ſumma neceſſitate
et vtilitate poterit in coꝛpus ſuum contra
naturã ipſius quicquid eadem neceſſitas
vel vtilitas requiſierit. Si nõ poteſt obſi⸗

ſterevel reſiſtere natura coꝛpoꝛis humani

voluntati anime imperantis.licet otioſe⁊
pernitioſe quin feratur aut moueatf᷑ in lo

cũ ſibi inogruũ.et hoc motu nature ſue tã

reſiſtet voluntati anime ipᷣius ſaluatoꝛis

et hoc neceſſariſſime ac vtuiſſime natura

coꝛpis ſui quin ſe expibeatad omne bene
placitum eius in omni loco in quo pᷣſenti

am eius requirit tantaq; vtilitas. pᷣſertim

cum incompabiliter plus poſſit in coꝛpus
ſuum anima illa qua anima tua naturali
ter̃ poſſit in tuum.et cum omniũ creatura
rũ potentiſſima ſit ivbſa anima redempto⸗
ris et coꝛpus ſuum iam nõ ſolũ non ſit ei
ſarcine vllo mõ ſed ſoli gloꝛie poſtqᷓʒ vel

ſupꝛa quã non ſit gloꝛia coꝛpalis. Qꝛ ſiꝗs

querat que ſit neceſſitas vł vtilitas que re
quirat pᷣſentiam huius coꝛpoꝛis in tot al⸗
tarium milibus. Rñſio quia neceſſitas vł
vtilitas hec ſunt eccleſie vniuerſalis medi

tatio ſiue ſanatio. eiuſdẽ reconciliatio ad &
partẽ miſericoꝛdiaꝝ.ſiue eiuſdẽ patris mi
ſericoꝛdiarũ ad eccleſiam ſuam placatio.

Tercio ipius eccleſie ſacratio ſiue ſanctifi⸗
catio. Quarto eiuſdem eccleſie ſpinitualis
refectio.Quia illud venerandum coꝛpꝰ ⁊
er mealena ſaluberrima eſt et ſacrificiuzʒ
placabill

,

imuʒ et ſacramentũ noſtre ſan
ctificationis ⁊ cibus ſpiritualis refectiõis
ſicut ſupꝛa oſtendimꝰ.Et quia myniſteria
miſſarum nõ ſunt niſi quattuoꝛ: hecq dixi
mus. Neceſſe eſt vbicunq; miſſarũ agun
8
.

Be ſacramẽto euchanſie

tur ſolennia coꝛpis huius ſacratiſſimi ve

1 ruʒ et libertas multa ſernitute depꝛeſſa et Neenmns
riſſima ad eſſe pᷣſentia. Non enim quęad potencia in numeris debilitatibꝰinfirma Binotog
6 moFũ delirant quidãa heretici ſufficit denn ta. Amplius. Quid mirũ ſi vbi totum nnuint
gnatio ſiue ſignũ ſiue figuratio coꝛꝑis iſti ibi partes et partes. Quinpotius ecõtra⸗ Glneoti
uures vinilſici ? ſanguinis pᷣcioſi ad iſta qua rio mirabile ẽ ꝙ in mullis locis ſit totum ſecilapen
U„,A, Inoꝛ pagen da. imo neceſſario requirũt vi vbi non ⁊ partes.Cum ergo cenũ iam ſit punenan
uifici panis et vini pᷣſentiſſimã veritatem quia anima rationalis et caro partes ſũt boouipun
neqʒ eniʒ figura neqʒ alia deſignatio me filij dei ex quibus cõpoſius eſ ſᷣm ꝙ hõ e
„,. Qiicine p̃ſtare poteſt vllomõ ſalutem. Sp non eſt mirabile ſi vbi ⁊ ipᷣe eſpet ibi et ꝑ/ nteush
92 ſola ipᷣius pᷣſens veritas medicine. Simi tes ipᷣe.Sed hoc potius ammiratione di⸗ Akaczfpiu
liter impoſſibile ẽ ꝑ ſolam et inanem denñ gnũ.quia cũ ipᷣe vbiq; ſit nõ vbiq; tñ ſunt ſodoezetg
gAnationẽ ſacriſici placari iratũ aui reeon eiuſdẽ dicte partes.hoc autẽ eſt quoniam fuevdinpe
cCiliari offenſũ abſq; ſacrificuũ veritate. Hi ad certas vtilitates et myſteria aſſumpie Cicuoloe
milit᷑ neq; ſacrari aut ſancificari poſſibi⸗ ſuntet ꝓpter hoc vbi locus eſt huius vti- Mn
le ẽ quẽq; abſqʒ ſacramenti veritate cum litatibus et myniſteris ibi eas eſſe in ipſo Ceinster
virtutẽ ſanctificationis ſola veritas habe ſuo toto et cum ipſo ẽ neceſſe. Ubi antem Nönnue
at ſacramẽti. eodẽ mõ impoſſibile eſt ali non eſt locus huius myniſterũs aut vtili⸗ iuonius
duẽ refici paſci atq; potari ſola deſignati tatibus. ibi eas vel nuilatenus eẽ neceſſe ſodneni
one ſeu figuratione panis ⁊ vini.Alogn eſt excepto loco vbi pᷣmium et remunera⸗ Gniteni ad
nõ indigeremꝰniſi figurisvel picturis ad tionẽ iſtoꝛũ meritoꝛũ obtinent. Qui ẽlo⸗ nenavd
iſta quatuoꝛ ⁊ ꝓ nihilo laboꝛaret ĩ miſſa cus gloꝛie ipᷣarum et hic eſt celum celoꝛũ. inerduod
rũ ſolennijs cũ ſufficerent picture altarin ſiue celum empirreũ. Quia ergo in omni porigeba
. ⁊ ſacrarũ oblationũ ad iſtas quatuoꝛ no altari vbi miſſa agitur locus ẽ pᷣdictis vti⸗ Uoenttaadt
. minatas vtilitates. Hec auteʒ inſania ad litatibus et myniſteriis neceſſe eſt pnom fihnadne⸗
hec eos irrefragabilit᷑ deducit vt pictura natas partes in ipſo ſuo toto et cum ipſo rimun
diluuij ſola ſine veritate mundũ ſubmer ad eſſe pꝛeſentiſſima vt diximus veritate Cranmornfn
ga ⁊ pictura ignis quo mundus inferioꝛ Sed queẽadmodũ vt ſupꝛa tetigimus vbi Nennſulen
cCcoflagradus ẽ iam mundũ exurat ⁊ pictu meditatio exhibenda ibi optei medicum Hugipoſin
raa ſola panis paſcat ⁊ reficiat. Sic ⁊ pictu eęẽ cum alabaſtro vngentoꝛum. ⁊ ibi recõ ſlus I
ra vini potet ⁊ inebꝛiet. Sic igit᷑ demẽcia ciliatio ibi mediatoꝛem cum ſacrinlio. et lpysiluat
eeon ẽ aperta vt omnino non diſtinguaunt vbi ſacramẽtatio ibi ſacerdotem ſeun pon frorluoft

qualiter virtutẽ et efficaciã ſignis attribu⸗ tificem cum ſacramentis.⁊ vbi refecto ibi ihmm⸗

auunt et veritati. Amplius.ſicut locus ꝓ dapiſerũ cum cibo et potu. Alibi autẽ nõ futbiden
piꝛius naturalis eſt eidem ſic eiuſdem loci ẽ neceſſevt iſta exhibeat. Licet igitur neq; Atönmi
. vnitas.querit ſicut locus innaturalis cõo⸗ anima neq; carne careat dei finus tamen nſinde
tra natur eiuſdem ineſt ſic ⁊ locoꝝ multi lullas non erhibet in mundo iſto inferioꝛi inen
tudo. et ſicnt ſurſus et deoꝛſum in locis cõ niſi vbi locus ẽ vtilitatibus et myniſterüs nsſtn⸗
rraria ſunt.ſic vnũ et młta in eiſdẽ et eque pꝛopter quas aſſumere dignatus eſt. gſteſan
cContraria.queritur ſicut poteſt anima ch Amp. quoniã hũanitas ip̃ius ẽ velut Nriie
ſti contra natura coꝛpoꝛis ſui vt expibeat veſſtis ſacerdotalis ip̃ius in qͥ ꝓ nob fun lan
iplum quandocunq; voluerit in ſurſum? gitur offitio ſacerdotis.quid mirũ ſi ilam fiae⸗
. Jaandoa; volneririn deoꝛſum. ſic ex ea exhibet velin celo vbi pareat vultui dei ſlii en
₰dur— gem potencia nõ obſtante vlio modo v ad interpellandũ ꝓ nobis.vł in altarivbi ni *
reſiſtente natura coꝛpoꝛis cõtraria poteſt ſacerdotale myniſteriũ ꝓ nobis exequit᷑ ninte
illud exhibere in quotcũq; locis voluerit alibi vo cur illam expiberet. Amp̃.qd mineie
cum non magis ſit naturalis eidẽ loci vni mirũ ſi de conſoꝛtio deitatis huic ſacratiſ e ſgi
taS q́; locus ipe neq; magis contra natu-⸗ ſimo coꝛpoꝛi collatũ eſt vi ſimul poſſit eẽ Urlaeſ⸗
tam ipius locoꝛum multitudo quã locus in multis locis licet cõtra naturam ſuam lillaut
innaturalis ip̃ius.hoc ergo in gnima ſNmſi Quẽcadmodũ ipᷣa diuinitas vbiq; ꝑ natu Wunn
ſaluatoꝛis potifſimũ locum nõ abet. tuz ra ſuam eſt cum eidem ex eodem conſoꝛ/ elſiͤ
qguia coꝛpoꝛi ſuo imperat et eo vtitur po- tio impaſſibilitas et pene ſpiritualis agili 6 ſnn,
teſtate liberrima. tum quia omniũ creatu tas atqʒ ſubtilitas collata ſunt contra na ln
1 re ſupereminetr potẽcia ſoꝛtiſſima. In no tur ipᷣius coꝛpis. Non enim verius ↄtra wünef
ſtris enim animabus longe ſecus eſt quo naturaʒ ipius coꝛꝑis eſt perpetua illa ſine D

nſe

edent

hmüſphinn
mpointi
Shsſirn
nscſtfne,
ſechabe⸗
anmmin
noſcit
daseſtbuuser
bicgscſeni
ſeiun
nikensetti
Uumnseineti
mnrenenere
nen Ci
tundri
Oiaapu
loas 5an
naeſſeckin
woldi anß
dirmsnr
Atiogannan
nncnn tit
manbnin
ſumtamnt
hon. Abinn
en rg
eudaifue
nmmtgldin
brsenni
ne e
nte

4 V

perennis impaſſibilitas T iuiſibilitas om

nimodo quo inſenſibilis ẽ ſenſbus nr̃is
in via iſta hot ẽ vita hominũ q; coꝛpoꝛuʒ
caduconꝝ tã mirifice penetratiua ſubtilitas
nec illa pene ſpiritualis agilitas quibꝰ re
muneratũ ẽ ⁊ gloꝛificatuʒ ẽ illud coꝛpꝰ q;

locoꝛũ pluralitas.Si ergo nõ obſiſtit nec

obſiſtere gotuit n ature coꝛpoꝛisiillius cõ/
trarietas quin de conſoꝛtio anime gloꝛifi
ca te atqʒ ipᷣius deitatis recipet pᷣnomina⸗
tas dotes et gloꝛias nõ poterit vlteriꝰreſi
ſtere vel impedire quin recipiat ex eodeʒ

conſoꝛtio locoꝝ pluralitatẽ ſeu multitudi

nẽé. Amplius. cũ p̃nominatas dotes ⁊
gloꝛias receperit coꝛpus illud ad pꝛemiuʒ
nec cõtrarietas nature ſue obſiſtere pote/
rit quo minus multitudinẽ locoꝝ ⁊ recepe
rit ad meritũ ⁊ ad exequendũ ſuſceptum

myniſteriũ. ad meritũ quidẽ in ipᷣa ſacra⸗

tiſſima cena vbi ⁊ in ipſa ſede ſua recũbe/
bat inter duodecim ⁊ in manibꝰ ꝓpꝛijs ꝗ
bus poꝛrigebat᷑ apoſt olis ad ſumendũ⁊
in oꝛe ac faucibus accipientiũ? manduca
tiũ ipᷣm ad myniſteriũ vᷣo ꝙ quadruplici‚⸗
ter ſupꝛadiximꝰ.Alioquin fruſtra et vane
quattuoꝛ myniſteria ſeu officia pꝛo nobis
agẽda ſuſcepiſſet dei filiꝰ cuiꝰ nullũ eoꝛuʒ
pagi po ſſit niſi ꝑ veriſſimã pᷣſentiã coꝛꝑis

illius. Amplius. cũ quicquid gloꝛie hʒ

coꝛpus illud totũ habeat in pᷣmium myni

ſterioꝝ ſeu offitioꝛũ que in ipᷣo et ꝑ ioſum
ſaluti hnmani generꝭ ſũt ipenſa multo ſoꝛ
tius nihil deerit eidẽ de hijs qͥ requirit exe

cutio ipoꝝ myniſterioꝛũ. Manifeſtũ auteʒ
iam fecimꝰ ꝙ executio illoꝝ quatiuoꝛ offi
tioꝛũ requirit ex neceſſitate pᷣſentiã eiuſdẽ

coꝛpis ſcilicet in multis altariũ ſacrarioꝛũ
qᷓ; ſiue ſacroꝛum repoſitoꝛioꝛum milibus

. p.ſi gloꝛificatione ſua venerandũ
illud coꝛpus adeo appꝛoximatũ adeo ſila
tũ ſpuũalibꝰ nobilibuſq; ſubſtacis.vt nõ

ſolũ illud ſed etiã omne aliud coꝛpꝰ gloꝛi

ficandũ.ſpũale noĩare auſus fuit apoſto⸗
lus dicens in. xv.pᷣmo.ad Coꝝ. Seminat᷑
animale ſurgit ſpũale aſſimitatũ inqᷓ; im⸗
paſſibilitate ſõtilitate agilitate qᷓs diximꝰ

Alſſimilatũ aũt in remunerationẽ ⁊ gloꝛiã

ſua ppam. Wulto ergo foꝛtius aſſilari de
buit eiſdẽ ſoũalibꝰ ſubſtãcijs in hoc vno
videlʒ vt ſimul poſſit eẽ ĩ multis locoꝛũ mi
libus Multo inqᷓ; foꝛtius aſſimulari debu

it eiſdẽ ꝓpter ipam cauſam remuneratio
nis ſue et alioꝝ. hec autẽ cauſa quadru⸗

plex ẽ offitiũ ſiue myniſteriũ qð diximus

eẽt ſubita eẽt neceſſario ſimul in loc quẽ

xxvij.

hoc igitur ex neceſſitate datũ ẽ coꝛpi illi vt

poſſit eẽ in multis locis ſcʒ milibꝰ ad exe⸗
quẽda officia ſen myniſteria ꝓpt᷑ q̃ agen
da et creatũ et aſſumptũ eſt. Ampᷣ.ꝗd
mirũ ſi de conſoꝛtio diuinitatis cui vnnũ
ẽ coꝛpus iſtud hoc contra naturam habet

qdiu beneplacitũ ẽ ipᷣius diuinitatisvt ſit

in multis locoꝛum milibus ſimul et ſemel
Quẽadmodũ ipᷣa diuinitas ẽ in omnibꝰ.
Ubicũq; enim natura eſt paſſibilis vnita
alü nature agenti et foꝛtiori neceſſe eſt vt
ab ea paciatur atqʒ recipiat ſiue ꝓ modo
ſue receptibilitatis atq; paſſibilitatis ab
illa. Quid ergo mirum ſi coꝛpus vnitum
diuinitati cuius virtus ⁊ actio ſunt in vlti

mo et maximo per omnẽ modũ ex virtu⸗

te diuinitatis hoc recipit et hoc ei aſſimila
tum eſt iuxta capacitatẽ ſuam. vt poſſit eẽ

in multis locoꝝ milibus ad obſequiũ di⸗

uinitatis et gloꝛia.cuʒ nulla natura ſic for
tis et agens que ſibi cõiunctam et obediẽ
tem naturã alia in ſimilitudinẽ ſuã ꝓut il⸗
la capax ẽ non irahat. Ignis enim ferruʒ
duriſſimũ ac frigidiſſimũ in ſui ſimilitudi
nẽ cõuertit ꝓ capacitate ipᷣius ferri videli
cet q;tũ ad caloꝛem atqʒ ſplendoꝛem.nõ
autem q́;tũ ad motum neqʒ q;tũ ad ſub⸗
ſtacie ſubtilitatẽ.Et hoc quoniã ſalua na⸗
lura ferreitatis non poteſt habere ſubtili
tatem igneam neq; motuʒ ignis Qꝛſi ꝗs
dixerit quia coꝛpus humanuʒ nõ ẽ capax
multitudinis locoꝝ ſimul. ſed im̃ vniꝰ p⸗
aliũ.Uen vliq; dicit ſi ita intelligat ꝙ nõ
ẽ capax niſi vnius loci poſt aliũ ꝑ naturã
ſuam.Et hoc ẽ quoniã virtute ſua coꝛpus
nõ acquirit locũ niſi ꝑ motũ.motus autẽ
localis nõ ẽ niſi fuga naturalis atq; deſer

tio vnius loci et inſertio ſiue acquiſitio al

lerius. Motus ergo cogit coꝛpꝰoẽ natura

liter mobile in vno ſuo loco eẽ in quolibʒ

inſtanti.⁊ hoc ẽ quonia cogit ipᷣm deſere/
re locũ in quo ẽ dũ tendit ad aliũ⁊ egredi
de pᷣoꝛi dum ingredit᷑ ad ſequentẽ. Et ꝓ⸗
pter hoc natura que ẽ in coꝛꝑe pᷣncipium

motus eil quietis non ꝑmittit coꝛpus ſimł

eẽ in mult locis quia dũ impellit ad vnũ
locũ expellit ipᷣm ab alio in quo erat.Oꝛ: ſi
ꝑ aliã virtutẽ imperantẽ im̃ ⁊ nõ mouẽteʒ
acquirengus ſit locus coꝛpi ſiue loca mul

ta nullo mõ neceſſe ẽ vt acquiſitio vniꝰ ſit

cum deſertione alterius. Hoc enim eet is

ve motus ſi deſertio eſſet continua. hoc ẽ

habens ſucceſſionẽ in tempoꝛe. Si anteʒ

iĩ
„

ſacramẽto euchariſtie

deſerit et in loco quem acqrit. In eo enis tu in ſiniſtrũ motu inſurſum ⁊ motu in de n
inſtãti in quo acquirit locuʒ quemcũqʒ ex oꝛſum.Et quia innũera ẽ multitudo alta/ Eſontbo
neceſſitate in eo eſt. Similiter etin eodez riũ in ꝗbus miſſas eadẽ hoꝛa ↄtingit cele anyind
inſtati in loco eſt quem deſerit qꝛ ſimul et bꝛari mouebitur neceſſario innũeris mo⸗ gerſcze
. ſubito deſerit hunc locũ et acquirit illum tibus cõtraris. O ſi dixerit quis nõ jenne
ſimul eſt in ambobꝰ et hoc eſt qõ intendi/ab vno altari mouet᷑ ad aliud ſed ð celo ophst
mus Quia ergo nõ ꝑ mediũ qſi traſiliens gempirreo deſcendit ſuꝑ vnũquodq; alta⸗ rſta
aut tranſuolans ab hoc altari in oĩa alta riũ ipᷣa hoꝛa/qua in eo ſarum ſteriũ agi⸗ acibrus⸗
. ria vel in quodcũq; aliud aut a ſolio glo tur et eo pacto illuc reuertit᷑.nivilominus uittoſt
rie ſue diſſiliens in oĩa altaria atq; ſacra- accidit ide incõueniens.Cũ eĩ cõtingat ea 1 mie
ria pᷣſentia ſue humanitatis exhibet ſʒ ſo dem hoꝛa in alis altaribus ſacrũ myſteri ar
lo imperio ac bnũplacito ſue voluntat cui um agi. In alis autẽ finiri cõtinget ex ne cze
ſũma ſubiectione obedit coꝛpus ſuũ ſubi ceſſitate eundẽ dei filiũ ſᷣm humanitatem
to et in ipo nuc eſt vbi vult coꝛpus eiꝰ nõ ſui coꝛpus eius in innumera altaria de ce n .
ſequens oĩno naturã ꝓpᷣam ſed ſolũ bñ⸗ lo ferri et ſimul ab innumen alijs in celuʒ Pelicl
placitũ imperantis.Exhibet ergo illud in rapi.Qua decauſa ſimul aſcendere dei R W
manibus ſacerdotũ abſq; ſucceſſione mo cendere Et qꝛ in omni hoꝛa lã diei quã no ner
tiua et inde aſſumit illud in celũ abſqʒ re ctis cõtingit miſſas celebꝛari et finiri ꝓ di nſfredo
ceſſione motiua ſicut enimvoluntas eius nerſitate dimatũ ꝗ diuerſificãt diem et no nwemnt
ſubita eſt ⁊ tota ſimul vtraq; ꝑ ſe.Quia er ctem ⁊ hoꝛas no habebit dei filiꝰ ᷣm hu⸗ Nanſe
go ex ſola volũtate vel anime ipius impe⸗ manitatẽ neq; coꝛpus eius requiem a taʒ MMnout
rantis vel vᷣbi ᷣm qð verbum vłlipᷣius di contrarüs ranq; pugnatibus motibꝰ nec Ginmnst
uinitatis.nullatenꝰ autẽ ex natura coꝛpis ceſſabit volare et de celo et reuolare ad il ulutden
qcquirẽda ſunt huius loca coꝛpoꝛi illi. x wa lud ſiue trãſuolare ab altari ĩ altare ⁊ traã ſamen
nifeſtũ eſt quia ſequit᷑ volũtatẽ imperan-⸗ poꝛtari ante et retro in dextrũ et ſiniſtrum ſun khint
tis coꝛpus illud nõ naturam ſuã.Et ꝓpter ſurſum et deoꝛſum. Hac autẽ ingetudinẽ Saunctaan
hoc exhibet pᷣſentiã ſuã vbicunq; iubet et imo contranioꝝ motuũ turbinem ac tẽpe ncheht
quãdocunq; non ꝑ motũ illuc ſe traſfers ſtatem nec ymaginato huana recipit nec ordete
ſ ꝑ obedientiã inter quã ⁊ iuſſum nihil ſit intellectus. Amb. omne qð mouet a naͤfſue
mediũ ibidẽ ſubito ſe pᷣſentans.Cum aũt loco quocunqʒ exũt locum illum.⁊ omne ſapſtin
non mireris in te ꝙ vbicũq; es habes ibi qʒð exiit locũ ſuuʒ deſerit illũ.et omne qð W
⁊ coꝛpus tuũ.cuius ↄditionis arbitrart eẽ deſererit locũ in quo ẽ non remanetiipᷣo. ſglusglini
omnipotẽtiſſimũ dei filiũ qui credere nõ Quare ſi filiꝰdei ſᷣm humanitatẽ ſiue coꝛ ſunmpt
vis nõ dico vbicũq; ẽ.ſj vbicũq; vultißᷣm pus eius mouete celo empirreoiin altare glucne
habere pᷣſentialiter coꝛpꝰ ſuũ ſecũ ⁊ potni quodcunqʒ ſiue ab altari in altare aliud. Mponn
ſimũ vbi hoc regrit dignationis ſue ꝓ no /neceſſario non remanebit ĩ celo empirreo Gcplares⸗
his ſuſceptũ officiũ. Declarabimꝰ etiã ⁊iĩ altari a quo mouet ita non erit ſimulł Nulgeli
eclaratiõe euidenti ꝓbabilius ꝙ ipoſſi iĩ multis altaribꝰ neqʒ ſimul ĩ celo empir⸗ Glcngsſc
bile eſt ꝑ motu ipᷣius fili deivel coꝛpis ſui reo ⁊ in alrari cum exiit inde.Siei rema⸗ mcüprdi
iſtã tam crebꝛã tanq; młtiplicaʒ eiuſdẽ coꝛ et in celo non erit inde. dicimus ergo qeꝛ NN
poꝛis pᷣſentationẽ ſeu exhibitionem fieri.. .D quẽadmodũ filius dei vbiqʒ eſt m deita ſtensqnenn
Piimũu quonia accideret ipᷣm filiũ dei ſmOtem ſuã ningens a ſine. vſqʒ ad finẽ foꝛii ſͤſbiſßei
oc ſiue ſacratiſſimũ coꝛpus eiuſdẽ moue ter exhibet pᷣſentiam ſuã diuinã apparẽs ſecidepont
ri motibus contrarijs et illis innumeris. vbi vult ⁊ quõ vult Sic partin ſuarum Moſalur k
saagalt ſim hoc ab altari in quo pꝛi/ videlicet anime et coꝛpis pᷣſentiaʒ exhibet ulgacco
mo ſit ſiue celebꝛatur miſſa in omnia alta vbi vult ⁊ quõ vult abſqʒ vllo motu earũ lopnodi
ria aliain quibus ſubſequẽter celebꝛãtur Sicut ipᷣe apud ſe et p̃m ſe hocẽ ſᷣm natu Urſebini
Quia ergo quedã altariũ alioꝝ ſunt illi al ra ſuam immobilis et ĩmutabilis et illoca ubibatſin
tari a dextris queda a ſiniſtris quedã ſub lis ẽ p oẽm modum.ſfactus ẽ mobił muta Aigrin
et queda ſupꝛaſmouebitur necèfſario filiꝰ bilis localis ex aſſumpnone humane ani ſeliſſcz
dDei cum ĩ oĩa altaria ſe traſferat/e ſimł miſ me et coꝛꝑis et attingeus a fine vſqʒ ad fi käin
* ſe celebꝛantur ⁊ in oĩm iſtoꝝ ſituũ ſiue diſ nẽ foꝛtit᷑ factus ẽ loco modico circumſcri/ lrid
poſitionũ altariũ.mouebitucinq; motui pribilis ⁊ ꝑx motũ de loco in locum pᷣſenti⸗ 3 ſellund
anle/c motu in retro motu in dextrũ? mo aom ſuam exhibens. Qnantofoꝛtius ipſe Oig an

ſi⸗
W
mmlnned
fonndce,

.

ndige
nunſi
rnbm
Mac
sſigine
nEdlsnn
en hsnc
ancr
unidegein
tmnafnn
titadienan
dudaſfnbr
ot cidini

„7„
Ne aee

or öer
imonrnun
amanuiin
venonmun
Auindud

ſuiuni

partes diſcrete videlicet anima et coꝛpus /
lex ineffabili vnione qua eidẽ et in eo vni⸗
te ſunt hoc habentvt iſtam attingentiã ⁊
amplitudinem ſpualem qua attingit a fi⸗
ne vſqʒ ad finem foꝛtiter in hoc ſaltẽ imi⸗
tentur.et licet ſint mobiles et mutabiles.

coꝛpus quippe ꝓpꝛie anima vo nõ pꝛopᷣe

in hoc inq; vt abſq; motu pᷣſentiam ſua,ʒ
exhibeast vbi et eiuſdem fili dei boc re;
quirit officiũ.tnntaqʒ noſtre ſalutis neceſ

ſitas pariter ⁊ vtilitas.cum enim ſola om
nipotenti virtute eius ibi ſunt. ibiqʒ tene
antur atqʒ ſeruantur qualiter motu indi⸗
gere credendus eſt vt eas alibi eſſe facere
nõ poſſit niſi per motum. Si enim in ma
nu tua coꝛpus quodcunq; teneres manu
tua id poneres vbi velles.Cũ ergo in ma
nu filij dei hoc eſt in virtute et beneplaci⸗
to per omnia ſit coꝛpus ipᷣius ponit idvbi
vult manu ſua hoc eſt virtute et benepia⸗
cito nõ motu ip̃ᷣiꝰ. Sic et tu faceres de po
mo ſi manus tue abſqʒ motu ſuo ſola vir
tute ſua ⁊ beneplacito totum quod vellet

2—.

1Vv5=

xxviij

niens in altarevel de altari in aliud cum

equa facilitate tranſeat dura vt mollia at
q; magna vt parna. Perinde ergo eſt ac
ſi moueretur. pꝑ inane et vacuũ cum nihil
ip̃ᷣm retardat aut detineat/quare eque ci/

to venit de celo in altare eque cito tranſi/

ens totum ſpaciũ qð eſt a celo empirreo
vſq; ad altare/ quantalibet particulã ipᷣi
us. Non enim ſucceſſiue tranſit totũ ſpa/
ciũ/ſubito ergo ſe exhibetin altari etideo

non ꝑmotũ. enim duricies medioꝛuz

coꝛpoꝝ ita ẽ vt mollicies apud coꝛpꝰogloꝛi
fitatũ multofoꝛtiꝰ ita erit magnitudo eo⸗
rũvt paruitas apud ipᷣm. Et ſi duricies eo
rũ nõ poteſt eu dennere vel retardare vl⸗
latenꝰ. multofoꝛtiꝰ neq; magnitudo ipᷣo
rum. Ex quo etia manifeſtũ eſt. quéadmo
coꝛpus gloꝛificatũ.ſic nec ꝓhibere quin ſit
in alio. Adiuuabit aũt intellectũ puulum

aliud coꝛpꝰ in ſe detinere poteſt

poſſet in pomũ. Dabimus ergo exem⸗/ d hotc intelligendũ exemplũ anime hũa
Aundehirrebus en hll us. Sicul ne qᷣ pᷣſentiã ſui exhibet in oibus partibꝰ
6

Henim qui cantoꝛ eſt in aliqua eccleſia / ali/
quando exhibet officiũ cantoꝛis aliquan/
do nõ exbibetlicet illud nõ deponat. Sic
et dei filius humanitatẽ quaʒ ꝙ nobis aſ⸗
ſu mpſit/ aliqñ pᷣſentem exhibet et aliquã/
do nõ licet iilã nunq; deponat. Sic ⁊ ani
ma tua aliquàdo exhibet videndi officiũ/
pᷣſenterlet apꝑibilitenet aliquãdo non ex⸗
hibet illud nec tamen illud deponit ⁊ ſine
motu ſuo omni ad exequendu hmõi offi
ciũ egreditur ⁊ ab executione illius abſq;
motu ingredit᷑. Sic ⁊ dei filiꝰabſq; motu
ſuo vel coꝛpis ſui ꝓpꝛio egreditur ad exe/
quendũ ꝓ nobis ſacerdotale officiũ in al
tari. Moln phᷣo diximꝰ qꝛ mouet per ac⸗
cidens queadmodũ ⁊ foꝛma ſacramenta
lis ſub q ipᷣe ẽc ſiue cuʒ eleuatur a nobis
ſiue cũ deponitur. Siue cũ in ſacra pixide
depoꝛtatur.2 ele do conueniens rei
ſpuũa lis ad coꝛpa gloꝛificata et potiſſimuʒ
ad coꝛpus dñi ſaluatoꝛis.qð eſt incompa
biliter ſublimioꝛis gloꝛie quã alia. Multa
enim habẽt ſimilitudinem ſpiritualitatis
Sicut em̃ anima totũ coꝛpus animatũ pe
netrat abſqʒ vlla reſiſtẽtiajet leſione/ tam
ſua q; ipius. Sic ⁊ coꝛpa gloꝛificata om̃ia

MAo:pus ſaluatoꝛis adeſſe in altari non per
motũ.Sic enim non reſiſtunt gloꝛificatis

⁊ hec ẽ etiã alia declaratio que cogit

coꝛpoꝛis cui

⁊ quaſi affſigit quiete ꝑpetua. Hec ẽ ergo

biunckła ẽexhibet inq; in oĩ⸗

2 „

bus opationibꝰſenſuũ et abſq; motu ſuo
locali. Nõ ei ſi ab opatione viſus veniat
ad opationẽ auditus neceſſe habʒ moue
ri localiter ab oculis ad aures et ita ſe ha
bet de alijs ſenſibus et opationibꝰ eoꝛuʒ
Hoc aũt facit ex natura ſpualitatis ſub q̃ᷓ
ſimul attingit mẽbꝛa adeo inuicem diſta⸗
tia. Sic ⁊ gloꝛioſũ dñi ſaluatoꝛis coꝛpus.
ſi

né qnia⸗ ex natura coꝛꝑalitatis ſue ſed ex
ſimilitudine ſpũalitatis q̃ ẽ gloꝛia ipnius

attingit ſimul loca innũera ⁊ obtinet.cuʒ
vtilitates et officia ꝓ qbus aſſumptũ ⁊ gle
ficatũ ẽ hoc requiruũt. Silitudine autẽ iſtã
ſpũᷣͦalitatis ſupꝛa expoſuimꝰ in hoc eode

capitulo.Quoniã aũt natura vniuſcuiuſ⸗

q; coꝛpis nõ intẽdit ei locũ niſi ꝓpter ipᷣm

ſolui.Quicꝗd ei intẽdit vnaq̃q; natura ac

quirere nõ intẽdtt acquirere niſi ppᷣo ſub
iecto et ꝓpter illud ſolũ. Quonia inq; ita
ẽ ꝙ vnicuiq; coꝛpi naturali nõ ſit neceſſa⸗
rius niſi vnus locus ad quieſcendũ in eo.

deo nõ intẽdit natura acqrere ſubiecto

ſuo niſi locũ vnũ.⁊ ꝓpter hoc expellit ißʒ
ab vnoqq alioꝝ locoꝛũ donec acqſie⸗

rit illi ꝓpꝛiũ cui alligatũ ẽ naturali cõgru⸗

entia. ꝓpter qnod cum acquiſierit locum

hmõi coꝛpi ſua natura illud in eo quietat
liij

tcoꝛpibus alia.ð ſed cedunt eis omimõ ceſſ/ꝰ
one obediencie non refert ergo qualia ⁊
quãta ſint ꝑ que tranſire habet de celove

Be

cauſa ꝓpt᷑ quã nullũ coꝛpus naturalit᷑ oᷣ
teſt in pluribus locis eſſe ſimul quia vide

licet vnus ſolus locus eſtvnicuiq; coꝛpoꝛi

et ideo nõ pmittit ium quieſcere in alio.
Uoluntas vo diuina nõ intendit coꝛpoꝛi
filij dei locũ acquirere vel attribuere ꝓpt

illud ſed ꝓpter tota eccleſiam ſanctoꝛum.

Quia ergo multitudo locoꝛũ coꝛpis iluꝰ⸗

neceſſaria ẽ ac ſaluberrima toti ecclie ſan

ctoꝛũ. Ideo neceſſe ẽ vt voluntas diuina

intendat nõ quẽadmoduʒ natura coꝛpis

illius aut alterius.ſed quẽadmodu requi
rit neceſſitas aut vtilitas eccleſie ꝓpt᷑ quã

ſolã illud coꝛpus ⁊ creatũ ⁊ aſſumptũ eſt.

Qua decauſa nihil ad natura coꝛꝑis illiꝰ
de iſta multitudine locoꝛũ cauſa em̃ attri

buens ea loca auctoꝛ ipᷣe nature ẽ. et vnili
tas ꝓpter qua attribuuũtur ei loca non in
ipᷣo coꝛpe anguſtiata aut concluſa.imo ꝑ

omnia loca ecclene ſanctoꝛum diffuſa.

Amplius. Si natura coꝛpis vniuſcu⸗

iuſq; acquirit ei loca multa ſucceſſiue ⁊ tã

dem locũ naturalẽ ꝓpter ſolam vtilitateʒ

ißppius coꝛpis.Qulantofoꝛtius virtꝰdiuina

acquiret ſeu pᷣſtabit multa loca ſimul pꝛo

pter tantas ⁊ tam multoꝝ vtilitates. Oy ſi
Dixerit quis non ẽ poſſibile hoc vel coꝛpo

ti recipere mulia loca ſimul.vel virtutxẽ di

uinã pꝛeſtare.quia neq; multa tꝑa ſunt ſi

mul cũ enim młta tempoꝛa ſimul nõ ſint.

loca vo multa ſimul ſunt. Wulto impoſſi
bilius eſt coꝛꝑi recipere multa tempoꝛa ſi⸗
ne multa quando ſimul ⁊ virtuti diuine P
ſtare q; multa loca ſiue młtavbi.que ſimł
pꝛeſto eideʒ ſunt. Impoſſibile ergo erit di

nine virtuti et omnipotentie pᷣſtare coꝛpo

rieternitatẽ cum in eternitate ſimul omia
tempoꝛa obtineant᷑. O m̃e enim quod in
eternitate eſt omne tempꝰ haber. cũ eter⸗
nitas ſit interminabilis vite tota ſimul et
ꝓfecta poſſeſſio. n eſt an
ꝙ omnipotentiſſime virtuti dinine poſſi⸗
bile ẽ pꝛeſtare tam loca qᷓ; tẽpoꝛa ad om-⸗
ne beneplacitũ voluntans ſue natura nõ
valenie reſiſtere ꝗᷓ nihil vnq; poteſt ſupꝛa
ipſum neq; vnq; volens.cu hoc maxime

MWanifeſtum eſt autẽ

nature omnium naturale ſit obedire vbi⸗

q; beneplacito creatoꝛis que totuʒ quod
natura liter eſt totumq; quod naturaliter
Hhabet ex illo ẽ et ex illo ſolo hobet. Quic⸗
quid autem ſit futurum de animabus no
ſtris tunc atq; coꝛpoꝛibus in parte iſta du
bitari tamen nõ poteſt quin ſilio dei obe

ſacramẽto euchariſtie

diat coꝛpus eius per omnia et quin pre⸗

ſentiam eius vbicunqʒ beneplacitum ſue
voluntatis fuerit exhibeat. Si em coꝛpus
quod omnino non eſt poteſt in quocũqʒ

loco noluerit facere eſie abſqʒ adiutoꝛio
motus. Quantofoꝛtius illud qð iam eſt.
in quo ammiranda non tam virtus eius
qᷓ; miſericoꝛdia euidẽter apparet qua ilra
pꝛeſto eſt omnibus panis vitest in ſacka⸗
riis ſacriſq; repoſitoꝛis tamdin vnũque⸗

q; ſumere volentem expectet tam crebꝛo
de celovenit. Adhuc em loquentibus ipᷣis

ſacerdonibus ⁊ ipin aduenire petentibus
in altari ipo facto. Reſpondet aſſum. Ui/
de ergo quia ſemel venit dei filius ꝓ ſalu

te mundi carnem ſuam crucifixioni ⁊ ſan

guinem ſuum effuſioni expoſiturꝰ. In nu
merabilibus enim vicibus quottidie ve⸗
nit carnem ſuam cõmeſtioni et ſangninẽ
potationi ſidelium appoſiturus. Si quis
aulem querat qualiter reficit huiꝰ panis.
Refectio enim coꝛpalis non vnum mem⸗
beꝛum relſicit ſolũmodo.ſed totum coꝛpus

et ipius coꝛporis membꝛa ſingula. Cuʒ er
go menſa ſacre cõmunionis non ſolũ ſa⸗

cerdoti ponatur ſiue paretur non ſolus ſa

cerdos debet ibi refici. Qui ergo ſunt ꝗ re

ficiuntur et qualiter. Amplius. ſi ſola
charitas ibi nutritur et augetlur nõ omes

virtutes eſſe equales.Si vero omnes refi

ciuntur ibi ⁊ augentur mirabile eſt valde
quomõòõ fides illo ſacramento ſuſtenteiur

et reficiatur. Certum enim eſt quia ſacra⸗

mentum iſtud id eſt foꝛma fidem in mul⸗
tis ſubuertif. Scõm hoc euaʒ coꝛda quoł
tidie cõmunicantium et magnitudine ſpi
rituali maxima et pinguedine gracie ſagi

naciſſime eſſe deberent. Juxta enim. xxj.
Hieremię. Inebꝛiabo animas ſacerdotũ
pinguedine et populus adimplebitur bo
nis.et yſa.lv. Audite audientes me et co⸗
medite bonum et delectabitur in craſſitu

dine anima veſtra. Reſpondemus qꝛ ſub
limis ac celeſtis ſapiencie eſt ſcire diſcũbe
re ad hanc menſam ⁊ refici ex ea ⁊ ſcire in
tereſſe tanto ſacrifitio: et reconciliari per
ipſum quemadmodum Apule phyloſo
ph' dixit quoſda tm̃ auribꝰ ⁊ nõ aĩo phby
loſophari. Sic multi er innumerabiles q
xpᷣiani reputant᷑ in ſacramẽtiſſimis ſolen
niis miſſaꝝ ſolis auribus xpᷣiani ſunt miſ
ſam im audire querẽtes et de auditõe miſ
ſe queſtionẽ ſolumodo facietes. Pꝛopter

Gͤptt
gniſol
herla
griles
ſinuecl
sdae
odüͤat
ungue
ſtolgne
Pnſhe
ſocaiu
lar
ſstelas
Nennund
lunune
gumun
alis
ekope
iſinico
lſionatd
Allereſt
olecpen
ſen Duno
ſseleſebo
emnhn
Rninert
lleungo

10 Klltenun

es malag
wdomine.
hocninue
leero⸗
nisſclin
olaonciie
Emuenen
Lienden
liisagin
lentofne
ſoneetſolie
cacjinni

Aen

ſkeonyriit
nore di

hzagern

ſs pen
lcgfun.
Pnemnin
umnten 1n
Pgeian
uhiſeoff
igldanis
ſſtnag

ſunſhi

megng
ea
ABein
Mnanz
durn
ütadin
n
1Nint
mmmepenn
onaktefin
ndefis
nafriont
coir /
w

horis Nn

wimn D
nAN
tvang
baingnl⸗N
inionenſei
neurtonſ
Ouiapin
dngen tts
mnnu
mninbiriie
manzgin
ntchiie
R

=
1

,,, ,

Agõ vehemẽter ſolliciti ſunt vt introitum 2

epiſtola audiant et Euageliũ. ipᷣam miſſe

veritatẽ ⁊ ſubſtantiã ad modicũ vel nibil

curates. Wulti etia hijs decatatis ab eccle
ſis recedũt intollerabilẽ ac omnibus mo/

dis deteſtandam deo contumeli irrogi⸗

tes du ab eius pᷣſentia fugiũt ⁊ eius aduẽ
tum quẽ totis deũderijs totaqʒ deuotione
pᷣſtolari dobuerant nõ expectat. Quia er
go miſſa eſt eiꝰ flagrantiſſimi ſacriſicij ob

latio cuius ſuauitatis odoꝛe mundꝰ deo

reconciliatus ẽ. toius eiuſdẽ fetoꝛ abſter
ſus.⁊ ẽ ſacramẽeti illius celebꝛatio quo to⸗

tIus mundus ſanctificatus eſt atq; ſacrata

quantum eſt in ſufficientia et virtute illiꝰ

ꝙ in multis peccatuʒ incredulitatis impe

dit. In alis autem occultum eſt dei iudici
nm. et eſt opulentiſſimi lautiſſimiq; ac de
litioſiſſimi conuiuij inſtauratio quo an/
geli ſplendidiſſime reficiũtur et homines
et inſuper eſt ipᷣa miſſa cauſe noſtre venti

latio. licet per depꝛecationem et oblatio/

nem. Quinto eſt meditatio totius coꝛpo⸗

ris eccleſie hoc eſt medicine exbibitio we
dicine inq; que ſanat omnia. Sicut legit

Sapiencie.ix.Per ſapientiaʒ ſanati ſunt
quicunq; placuerunt libi domine ab ini/
tio.Et iterum eiuſdem. xvj. Neqʒ herba

neq; malagranta ſanauit eos.ſed iuꝰ ſer

mo domine qui ſanat omnia. Chꝛiſt au
lem dominus eſt dei verbum et dei ſapiẽ
cia. Sic ergo intereſſe opoꝛtet miſſaruʒ ſo
dennijs. ſic tanti ſacrificij oblatiõi ſicut ne

gotio reconciliationis tue et alioꝛum. At/

tende autem quantaʒ iram dei aduerſus
te ſuccenderas. quaãtus gladius vindicte

ipſius capiti tuo impendebat.et videbis

quanto timoꝛe.quanto luctn. quanta intẽ
tione et ſollicitudine quato deſiderio eua
dendi imminens tibi ſupplitiũ redeundi

ad graciam patris pꝛouocati ad tantuʒvt

ie non vt filium reputet ꝙ eſſe debuerat.
ſed moꝛte digniſſimum hoſtem negotio
tue pacis et reconciliationis intereſſe de⸗
beas. Apparebit etiam tibi ſimul in quan
ta graciarumactione et deuonone elle de
beas dum ipſum iudicem tuns eouſq; nõ
cõtinentem in ira ſua miſericoꝛdias ſuas
vides ꝙ etiam pꝛo te ibidem in ſacrificiũ
deo patri ſe offert.O ſi charitatem qua ꝓ
te apud pairis miſericoꝛdiam interpellat

coõſideres. Si foꝛnacem charuatis qua ſa

„ ·.

crificium illud pꝛo te ⁊ alijs ardet niſi foꝛ⸗

xxix

tereprobus ſi diligenter aduertas quid
agendum tibi ſa Dum tm̃ negocium tuum
agitur non ſolum tuum aꝑte cognoſces.

ſed etiam ip̃a magnitudine negocij tui ad
id agendũ pꝛouocaberis et inſtigaberis.
Similiter ſi hoꝛribilitatem execratonum
luarum et abhominationes ſpurciciaru)
tuarum recogitaueris et quante cure deo

ſit de ſanctifſicatione et mundatione tua.

vt pꝛo eis ſacratiſſimam carnem ſuam of
ferre velit.ſcilicet in ſanciificationem tu⸗
am et ſanguinem eiuſdem fundi non ſo/

lum in paſſione ad litteram. Sed etiam

in ipᷣo ſacramento. Et hoc in myniſterio.

quid ubi faciendum ſit. qua ſollicitudine
vigilandum quanus viribus euitendum

ne ꝙ pꝛo le tam mirabiliter tanq; miſeri⸗/
coꝛditer agitur non ſolum non amittas:
ſed etiam ne tibi veritas in cõtrarium eui
denter cognoſces. Deinde quis conui
uij illius magnificentiam vbi ipe donum

et dapiter eſt et cibus diligenter cõſideret

et ingratus pꝛeparanti et inuitanti eẽ poſ

ſit. Quis etiam illotus ad tam reuerenda
venerandamq; menſam accedere pꝛeſu/
mat.Si enim aſinum tuum.id eſtcoꝛpus

ad pꝛeſepe ſuum.id eſt menſam coꝛpoꝛis

illoꝛũ non ſinis accedere ſed manus eius
et os pꝛeabluis quantofoꝛtius ad iſtaʒ ſa

cratiſſimam menſam animarum acceſſu⸗
rus lachꝛimis le pꝛeablues.ſi non abſqʒ
oꝛatione et diuine benedictionis poſtula
tione aſinum quem diximus ad pꝛeſepe
ſuum permittis accedere quantum tibi et
qualiter oꝛandum ſit diuinaq; benedictõ
expoſcẽda ad iſtam menſam ſanctiſſimaʒ
et angelis adoꝛandam atq; venerandaʒ
epulaturo. Intellige autem quia intendi
mus hic de ſpiritus epulatione vel come
ſtione nõ de ſacramentali que eoꝛum ſo⸗
lum eſt qui ſpeciem ipſam viſibilem ſacra
menti ſumunt.. Sed reminiſcaris ꝙ dicit
Apoſtolus in vndecimo ca.pꝛima ad Co
rinthios. Quia multi infirmi et imbecil⸗
les et doꝛmiunt mulii.videlicet quia qui
nõ debito honoꝛe et reuerencia habebat
coꝛpus domini.Et iteruʒ.Qui manducat
et bibit indigne.et hoc eſt illotus vel irre
uerenter. Judicium ſibi manducat et bi⸗
bit. Pꝛo hoc irreuerencia percuſſa fuit ci⸗
nitas romana plaga iguinaria Pꝛochdo
loꝛ quia eadem turbulentia impetuoſita
te et irreuerentia ad iſtam ſacratiſſimam
vit r S „

00

Be

menſam accedũt homines quaſi poꝛcia d
vas furfuris ſiue volutab:ũ.non attendẽ/
tes ꝙ eam reuerenter venerentur et ado⸗
rent angeli et ad eam incuruetur ſeu incli
netur om̃is milicia celoꝝ totaqʒ curia pa⸗
radyſi.Deinde ſi iius ſacramẽti ſanctita
tẽ atʒ virtutẽ attẽderes ⁊ quia ꝙ pre ſancti
ficando hoc ẽ ſanctitale et gra replẽdo ce⸗
lebꝛatur viua fide credere coopari eis to-
lis ſtudijs et viribꝰconareris. Nõ em̃ co⸗
noſci poteſt gra ſanctificationis qn deſi
eretur ⁊ querat᷑.et cũ vltro ſe offert quin
tota deuotione recipiatur. Ultro aute of/
fertur in iſto ſacramento ſiue ꝑipᷣum.nec
ſunt niſi ppauci ꝗ recipiãt quivaſa coꝛdiũ
ad eã recipiend pᷣparent et poꝛrigat. hoc
aũt indubitãater illi faciũt qui reuerenter ⁊
attẽte ſacramento intendunt ac pᷣſtari ſibi.
deuote poſtulat gram ſanctificatiõis quã
diuine bonitatis munificẽtia in ſacramè/
to illo pᷣſtare pſueuit.ꝙ ſi cauſam tuã nõ
vno etiã crimine. Sed innũerabilibꝰ foꝛ⸗
ſitan crimin abilẽ agi ibidẽ attẽderes. Si

accuſationes q́s aduerſũ te dyabolꝰ pꝛo

ponit audires. Si inſcriptionẽ legeres. ſi
clamores pctõꝝ tuoꝝ ⁊ ↄſciẽcie tue teſtifi
catis audires nõ abſq; timoꝛe ? tremoꝛe.
nõ abſq; pudoꝛe⁊ doloꝛe.nõ abſq; eiula
tu ſuſpirus ⁊ rugitu.nõ abſq; lachꝛimis ⁊
luctu taʒ diſcriminoſo negotio tuo intẽde

ſacramento euchariſtte

viuenti cuiuſcunqʒ animalis ineſt virtue:

vt ſupextẽdat⁊ cõmunicet vit ſua natura
le omni enti quod applicatũ ipᷣi fuerit ap⸗
plicatione conueniẽti ⁊ hoc neceſſe eſt xpi
carnem tam myſticã qᷓ; lralem et hanc vir
tute habere vt omni ei ꝙ applicatũ ipᷣi fu
erit applicatiõe ad hoc ↄueniẽti ſupenten

dat⁊ omunicet vita ſuam gre.Applicatio

autẽ ad hoc ↄueniẽs ſpirituals ẽ ⁊ ſacra/
mentalis vt diximꝰ et ſpecietenus et ſpiri/
lualis applicatio nõ ẽ niſi fides et deuotõ
in ſacramentũ ⁊ hocin adultis. Si ꝗs au
tẽ querat vtrũ xpᷣi coꝛpus ꝑ ſe et ſanguis ꝑ
ſe ibi ſint coꝛpus ſcilicet ex ſanguine extra

1 ſanguis p ſe in calice.Dicemꝰ ꝙ nõ imo

vtrũq; et ſub vtraq; ſpecie lotus xpᷣs.ven
ſpecies panis ſacramentũ.id ẽ ſacꝝ ſignũ
⁊Z ꝓpᷣum ẽ ſoliꝰcoꝛpis.ſpecies vini ſimilit
ſanguinis ⁊ ſub vtraq; ſpecie vtrunqʒ ſu/
mMitur⁊ totus xpCᷣs nec ſanguis eiibi efſun
dit᷑ nec coꝛpus ex ſanguine relinquit.Oꝛ
aũt in ſcriptis ſanctoꝝ legit᷑ interdũ ꝙ ſa⸗
guis ille ſacratiſſimꝰ in oꝛa fideliũ ſundit᷑
intelligendũ eſt non effunditur ſed mitti⸗
tur ex hoc ipᷣo et cum ipᷣo ſanctiſimo coꝛ⸗
poꝛe cuius eſt non erra.
DOteſt autẽhabere dubitationez

cur ſummꝰ ille ſacerdos ⁊ hoſtia
ter manus ſacerdotis cum totum illud ſa

xps dñs deſcendat in altari et in/

deres.Et ecõtrario ſi xpᷣum dñũm aduoca cerdotale offiliũ in ipᷣo ſublimo habitacu

tũ ſola diuine pietatis habũdantiã ſolaʒ
oblationis coꝛpis et ſanguinis ſui flagra⸗
tiã ac placatoꝛẽ ſiue placabilitateʒ ꝓ le al
legantẽ ve fivᷣi oculis cerneres nõ te fan/
taſmata vanaꝝ cogitationũ nõ te mixtio
inutiliũ fabularũ a tam diſcriminoſe cau
ſe tue attentiõe abrũperẽt. Deinde ſimoꝛ
bos tuos ⁊ vulnera.ſi moꝛtẽ eternaʒ q̃ ex
illis tibi iminet. Sed medicina eoꝝ ſaluta
rẽ in illa apotheca ſpirituſſancti in illo ala
baſtro oim vngentoꝛũ ſpiritualiũ eẽ viua
fide teneres ⁊ qð oĩs medicina abſq; pꝛe
paratiõe recepta in interitũ vertit᷑ ac vene
nũ toto deſiderio totaqʒ auiditate te pᷣpa
res ad illa.coꝛ tuũ mollificãs et fluxuʒ ſiue

fluxibile faciẽs illud. Alioqn dubitanduʒ

nõ ẽ imo medicina iſtã te nõ queri. Quia
eouſqʒ moꝛbꝰmẽtis inualuitvt ſentiri ſeu
agnoſci nõ paciat᷑ niſi moꝛtifinto coꝛde
penitꝰ et ſenſu ipᷣo quo vulnera ſentiri de
byueräaãt extinctoqʒ.
1&SEuertamur aut ad illud in q̊ era⸗
mus 7 dicamus qui ſi omni carni

lo celeſti coꝛaʒ deo patre ⁊ laudabiliter et

ſufficienter explere poſſet.in quo dicimus

quia manus lacerdotũ noſtroꝝ vacue eſ/
ſent ſi nõ illas venerãda illa et ſancia ob
latio viuifici coꝛpis et ſanguinis implerer
periret etiã ſpes et deuotio populi in ipᷣm
redemptoꝛẽ qᷓ eſt eidem populo marima
atqʒ foꝛtiſſima ꝙ ta ineſtimabili benigni
łatis dulcedinẽ tam mirificata pꝓmprtitu⸗
dine ſe miſericoꝛs redẽptoꝛ exhibet ꝑ ma⸗
nus ſacerdotũ toti eccleſie ſue et eledoꝛuʒ
ſuoꝝ ſingulis. Deinde ipᷣo bono ſacre cõ
munionis ſpũalis quia refectiõis defrau
daretur populꝰmaximoqʒ ſui oꝛnatu.ma
ximaqʒ opulentie ſue parte etdomꝰ et tẽ
plum dei pꝛiuaretur ſi illud tante flagran
tie ſacrifitium et tam neceſſe opulentie re⸗
fectionis menſa careret. Si quis aũt que
rat de ipᷣo lante gracie et tante ſanctifica/
tionis ſacramento pꝛopter quid tam cre⸗
bꝛo offert et celebꝛat cu vna ſui oblatioe
q̃ in ara crucis facta ẽ mᷣm recõciliauerit
atqʒ ſanctificauerit.ſicut legit᷑ ad heb.x.

BBç ũ⁵ ==
E
—

Oiapa
ſocifaare⸗
gutüſehun
go fninort
lueepenee
gblanoros
ginedein
Micntsob
lpfuee⸗
gindlecord
ſidepunga⸗
ſierquaten?
Nr cocen
ſoiiſane
Nonoönd
ſrsencinn o
Hoiedebirt
—
Diadastfun
Ponones eiut
ltala tete
uſerdcam⸗

4

genusruciß

stiboſta.
eſcllsnget
(mertadtch

weiciglun
jlocgeiatae

dcanieigſcen

hcienead⸗

eiſepenin

mndinfna⸗
llboſtusd⸗
ſtonthcanch
ſcliſnnaneſ
WMeds
Duranriin
Geye etnt
Gamgcni
Gleriſenns
Nieespicenie
latponulla
ne, Bolenn

puſtelnn

SE
S=S=SZ
—☛

aſconen⸗

iignis n

ageſgat
llarecat

wiige
n geqe
ecletgielis
ſerris ſi 1

ſ.

S=
E-

E

EE = Z=
—

=—
=
E
☛rn
Se⸗=
SEE⸗=

E
=—

=
S=

i

Nüfur
md
Nnerſte,
Nnen

Geninthn

1ee
nnusswie
ſaſcesen
Mlise
8pſeakleen
aſengine

dimihn

lonsti

Nitsnini
eienungt
nasd

Ggtinanind
incnurſecte
lnciiiner
dae Rbicten

anomir
oſwerhin
ſanao
lucin
roin
Niniit i

aliud ⁊ alia referũtur ⁊ ꝓ alils fiunt.⁊ vt
bꝛeuiter dicamꝰ illis ſolis ꝓdeſt ꝗbꝰ vult

dos et hoſtia. Quatenꝰ autẽ vult ꝓdeſſe
ipᷣe ſolus nouit.De hoc auteʒ ꝙ ðꝛ ꝙ oĩa

ggo.

Quia vna oblatione ↄſumanit ineternũ

ſanctiſicatos.cũ xpᷣi meritũ in tullo immi
nutũ ſit. Cum gratioſuas eius apud prem

non mino: ſit in altari qua eſſet tunc cũ in
cruce pendebat. Quõ ergo non vna eius
oblatioe oĩa dimittunt᷑. Quare nõ ⁊ oẽs
anime de ſupplicus et carcere purgatoꝛii

vna eius oblationẽ liberatur. Cu longe

maiꝰfueriecõciliatio totius moi hoc eſt

oĩm dilectoꝝ de mõo quã paucaꝝn anima

rũ depurgatoꝛio liberatio. Amp̃.qua⸗

u et quatenꝰ ꝓdeſt ipᷣi ꝗ offert ꝓ q; offer⸗

tur. In quo certiſſime rũderi poteſt. quia
paſſio dñi ſaluatoꝛis nõ tam ſacrificij fuit
oblatio q; mi pꝛecijq; ipᷣius ſolutio.Qꝛ ⁊
nos euidẽeter oſtẽdimus in libꝛo Cur deꝰ
hõ.ibi ei debitũ ade ⁊ totius poſteritatis
ſue ſolutũ ẽ⁊ ad hoc ſpecialiter ipᷣa paſſio
dñica relata fuit et ſuſcepta qͥttidiane vo
oblationes eiuſdẽ ſacratiſſime hoſtie ad

⁊2 qtenus vult ipᷣe ꝗ ſimul ẽ ſummus ſacer

oꝑa ex eadẽ charitate ab eodẽ facto eque
meritoꝛia ſunt ⁊ eiuſdẽ pᷣmij ⁊ ita oblatio
q̊ facta ẽ ĩ ara crucis ⁊ illa q̊ quottidie fuĩ
altari eiuſdẽ meriti ſunt. Dicimꝰ ꝙ intelli
gendũ ẽ ex eadẽ charitate facta?⁊ ad idem
vel eqᷓle pꝛemiuʒ relata. Nõ eĩ dubitamꝰ
xpᷣm dñm ſᷣ̃m qð homo ẽ ſᷣm qð ſacerdos
ſimul⁊ hoſtia ab amãaãtiſſimo miſericoꝛdiſ
ſimo deo qᷓcunqʒ peterevoluerit obiinere
ſicut ipemet teſtat Joha.xj. Pr ſciebã ꝗa
ſp me audis.Et ad Heb.v. Exauditus eſt

ꝓſua reuerẽcia. Quantũ autẽ ipᷣe velit ꝓ

deſſe vel offeretibus vel ꝓ ꝗbus offertur.
Scimus certiſſime quia quantũ decet eũ
velle ⁊ q̃tenus dignos ydoneiſqʒ albʒ ca/
paces viderit eoſdẽ. Inuenitur aunt huius
rei ⁊ nõnulla ſilitudo in opationibus na

ture. Sol em̃ qcnnq; illuminat nõ iuxta

vuigoꝛẽ ſue luminoſuatis illuminat. Sʒ
inxta ydoneitateʒ et abilitatẽ illuminabi

liũ.ſic ⁊ ignis nõ pᷣm virtutẽ ardoꝛis ſui qᷓ

cunqꝗʒ calefacit ſed iuxta poſſibilitatem et
paſſibilitatẽ calefactibiliũ. Alioꝗn oĩa il⸗
luminabilia eque fulgerẽta ſole ⁊ oĩa ca/
lefactibilia eᷓ arderẽt ab igne Juxta hũc
modũ et aĩalis anima in oſſibꝰ ſolã vitas
in nernis vitã ⁊ ſenſum tactũ ⁊ motũ oꝑa
tur ⁊ in diuerſis oꝛganis ⁊ mẽbꝛis varia⁊

diyuerſa cum ipᷣa vna ſit indiuiſa ⁊ impar

xxx

tibilis. Sic ⁊ xp̃ᷣs dñs nõ inxta gratioſita
tẽ et excellentiã meritoꝝ ſuoꝛu opat᷑ in ſa/
cramæéto altaris. Sed interdu incta ꝙ exi-
gunt merita eoꝝ ꝗ offerunt ⁊ ꝓ ꝗbꝰ? ofler
tur vel ſcm qð ipos decere ⁊ epedire co
gnoſcit. Quẽadmodum ei interceſſoꝛes et
rogatoꝛes apud nos non toto pondereß

cum poſcunt quecunq; poſcunt ſed inſtat
interdum tepidius inlerdum vehementi
us apud eos a quibꝰ aliquid obtinere in
tendunt. Sic et chꝛiſtus dominus non to

ta gratioſuate meritoꝛum ſuoꝛuʒ neqʒ to
to pondere gratie qu habetapud aman
tiſſimum patrẽ ꝓ omnibus equaliter in

pellat aut omnia eque nitit᷑ impetrare.ſjʒ
magis ſᷣm ſapientiam ſuaʒ qua omia nu⸗
da et aperta ſunt oculis eius moderat im
petrationem petitoꝛũ vt quatenus et quã

tum decet et expedit.impetret hijs ⁊ aliis

Oſt hec declarabim⸗ qliter omu
nionẽ ſancte dilectioõis efficiat iſta

ſacra altaris munio declaratiõe
amplioꝛiſe dicemꝰ quia ↄmunionẽ etna⸗-
turalẽet poſitiuaſſiue ſecularẽatʒ ſociela
tẽ facit neceſſario vnitasiquẽadmodũ na
turalẽ ſocietatez ⁊ amoꝛẽ iter fratres facit

ↄmunio cauſe eſſendi.Cõmunicat ei ĩ pa

tre/ ſi addita fuerit municatio in matre
erit foꝛtioꝛ. Naturalit᷑ eĩ plus inuicẽ ſe di
ligunt ꝗ ſimul ↄmunicãt vnũ patrẽ ⁊ vna

matrẽ qua ꝗ alterũ eoꝝ ſolũ/quibus ſiad
dideris ↄmunionẽ in victu erit foꝛtioꝛ cõ⸗

munionis amoꝛ inter eoſdẽi ſi addider
vt cõmunicent in gra erit adhuc vel iterũ

foꝛtioꝛ.Et ſi addideris cõmunionẽ in lege

addes foꝛtitudinẽ eidem amoꝛi vel omu⸗

nionẽ. Et ſi addideris iteꝝn ↄmunionẽ ĩ ꝓ

feſſionevel oꝛdine vel in pᷣncipe pꝛelato

addes et aliã cauſa foꝛtitudinis ⁊ ↄfirma
tionis.Et ſi addideris cõmunione domꝰ
erit adbue ei hᷣm hoc augmenti foꝛtitudi
nis. Radix aũt in oĩibus hiüs eſt vnitas ⁊

ↄmunio eiuſde amativvel ᷣm quoſdã ip̃a
ſiłlitudo vel aſſiłitudo. Juxta hũc moduy

ↄmunicatio in duce/vnit milites cõmuni
catio in ſigno bellatoꝛes/⁊ ↄmunicatio in

dño ſeruos/ſeu famulos ⁊ cõicatio ĩ mer
cedevel ope oꝑarios/⁊ cõmunicatio ĩ pa

ſtoꝛe vel geęge vel paſcuaoues/⁊ ↄmuni⸗

catio vmeonũ negociatoꝛes.ides exra⸗

go ꝙ qnto ĩ pluribꝰ et maioꝛibꝰ magiſq;

amadiſ ẽ hoĩbꝰnaturalit ſocietas/c ↄptici
patio tãto ẽ ĩ eis ĩuicẽ maioꝛ ⁊ foꝛtioꝛ amo
ris ꝑticipatio maioꝛq; iuiceʒ familiaritas

½ a

*

De

niſi autĩuidia aut alteriꝰ peſtis coꝛruptio

hoc ipedieriti licet aũt diuerſa nũero ſint
que cõicant hoĩes in multis iſtorũ exem/
plonvnit tñ eos ⁊ cõſociatſſiue naturalit
ſiue ſecularit᷑ ia ſimilitudo pꝑticipatoꝛuʒ.
ſmarxime autẽè naturaliter eos vnit amoꝛe
id qð maxime ab eis diligit ſicut cauſa eſ
ſendi vt pr ⁊ mr.⁊ cauſa ↄuerſatiõis et cõ
ſeruatiõis ipᷣiꝰ vt victus veſtitꝰ et domꝰ.
NQue ergo gr̃e ſunt ⁊ pꝛopoꝛtionalia iſtis
naturalibꝰ marxime effectiua ſunt ad eos.
viuendos vnione gre.omunio ergo in
patre ſpiritualiq ẽ xpᷣus dñs omniũ rege
neratoꝛumlſet cõmunio vicius ſpiritualis
que ẽ cauſa maxime cõſeruãs eẽ ſpiritua/
le id ẽ vitã grei⁊ cõicatio domus ſpualis.
id ẽ eccleſie ⁊ cõmunicatio veſtitus ſpiritu
alis id ẽ ⁊ conuerſatiõis exterioꝛis xpᷣiane
mayime habent vnire inuicez vnione gre
ipos hominesadiuuamur aũt et in hoc
ꝑ hboc ipᷣm ꝙ viclus ipe ſpualis id ẽ cibus
⁊ polus omnibꝰ ꝑ oĩa vnꝰ ẽnuero. om̃ia
autẽ quoꝝ exempla ↄnũerauimꝰ ꝓpoꝛti⸗
onaliiẽ xpᷣGs dñs electis:Illũ eĩ ↄmunicaãt
vt deũ veriſſima religiõe ſcultuq; ſancciſſi
mol⁊ dñm deuoto obſequio ⁊ obediẽcia
ꝓmptiſſimatvt patrẽ regeneratiõe ſancii

Fficatiua.vt nutriciũ ſpũalis victꝰ admini⸗

ratione aſſidua. Deinde vt bꝛenit᷑ omĩa

curramꝰ vt cibumet potũ vel vt medicũ

t medicinã vt aduocatũ vt ꝓpugnatoꝛẽ
et belliduco vt retributoꝛẽ atʒ mercedẽ.vtł
domũuũ/⁊ refugiiet vt generalit᷑ dicamus
omne bonũ amabile cõmune oiĩbꝰ ſe ex⸗
hibel vt oẽs in ſe hoc ẽ ſibinnicẽ ſancte di
lectionis cõmunione ⁊ participio vniret.

Quapꝛopter ſi tot enũeratis vnũ vł duo

ↄmunionẽ naturalẽ vel ſecularẽ poteſt in
pticipibꝰ ſuis efficere.Quãatotoꝛtius ĩ ipᷣo
oĩa iſta ꝓpoꝛtionalit᷑ aggregata atq; con
geſta ppoꝛtionabilẽ.id ẽ ſpualẽ munio

o nẽ in ſuis pticipibꝰ efficiet. Et q ↄmunica

tio cibi ⁊ potꝰ viuentibꝰmagis neceſſaria

magis itima magiſq; iocũda eſt ceteris

magis eligẽde fiũt.ceteris ad iudicandaʒ
efficiendaq; ſpiritualẽ smunionemyt per
neceſſitatẽ eiuſdẽ vicinitatẽ atʒ iocundita⸗
tem oñderet illa ⁊ efficeret affectioꝛvicini
oꝛlatʒ iocũdioꝛi eĩ hʒ naturaavictꝰ ↄmu
nicatioſad naturał dilectiõis Zinunionẽ.
Hochʒ neceſſario ſpũalis victꝰ cõmunio
ad ſpũalis dilectionis munionẽ. Sicut
ergo natural vict ad ↄmunionẽ intendẽ
tib⸗/⁊ querentibꝰ naturalis victꝰ ↄmuni⸗

atz certiſſimã.

ſacramento euchariſtie

catio ĩ domibꝰſuis.maxime iſtituẽda qet
celebꝛãda vtpote maxima et euidẽtiſſima
illiꝰ cauſa. Sic ex neceſſitate ſapietiſſimo
deo electis ſuis ſpũalẽ dilectionẽ intẽden
tix querẽti ꝑ ſui victus vmunicationẽqrẽ
da fuit vtpote ꝑ cauſa maxime effectiua il⸗
lius:⁊ via electis maxime ambulabilẽ. vt⸗
pote ſilitudine ſua et exẽplo cagnitiſſimã
Ampᷣ ſi ſentiet᷑ ſpiritua
lis victꝰ ſuauitas.ſi nuda videret᷑ eiuſdẽ
veritas ꝗs dubitat ꝗs int᷑ ↄuiuas ſuas fi
dẽ ⁊ amiciciã in diſſolubilit᷑ aſtringeret/et
hoc ipᷣo ſenſu ↄmunicatiõis ſue.Quẽad/
modũ ſenſus naturał ꝓpoꝛtiõabilit᷑ oꝑa
turvt in ↄmunicatoꝛibꝰ ſuis.cũ ergo ſen⸗
ſus iſte vmunisneceſſe ẽ vt ꝙ tũc natura

li opatiõ e faceret hoc efficiat nũc virtute⁊

hoc ẽ ꝙ diximus ⁊ fides hʒ. Quia vtute

diuina ↄuiuas ſuos reficit ſacramentũ il

ludllicet pie recolẽtes⁊ viuaciter recogit⸗
tes id ẽ naturali oꝑatiõe ſua paſcãt᷑.Ueꝝ

tñ nõ ſit nec eouſq; vt ipam ſuauitatẽ ſa⸗

poꝛis ipᷣius vt odorꝭ flagratia ſencientes.
ðßzJe auũt credit/vt hii ꝗ ea fide q̃ de
cet reuerẽciaq;ſe deuotiõe ac deſi
derio obtinẽdi veniã/ ac liberatio
hẽ a peccatis quoꝝ ſe reos cognoſcũtdaʒ
deſerere nitunt ad iſtud ſacramentũ acce

dũt nõ frandari ſpe ſua et deſideriovta

fonte ſanctificatiõis oĩm graꝝ vacui rece
dãt a medicina tãte ſalutis cũᷣ ſuis moꝛ/
bis ⁊ vulneribus reuertat/Hõ eni panis
vite tm̃ eſcæ eſuriẽtibusſed etia ſalꝰẽ egro
tatibus ⁊ ſacrificiũ recõciliatiois iram dei
timetibus Eſt etia int᷑ pellatoꝛ ꝓ oĩbꝰ ad
ſe fugientibus.Eſt eria miſeratoꝛ venieqʒ
largitoꝛhũilit᷑ peccata cõ fitẽtibꝰ et venia
ex coꝛde poſcẽtibus. Nõ ei lantũ ibiſacri⸗
ficiũ ẽ aut ſacramentu.Sʒ etiaʒ ibi deus ẽ
cui offert ꝗ ſacrat atʒ ſanctiſicat pia fide

hũili ſpejet timoꝛata reuerẽtia accedẽtes.

jꝗ ad hoc ibi ſe exhibet vt ĩuitet ad venia⸗
7 graciã generaliter omnes ꝓpter hoc eo

uſq; acceſſitvt ad ipum ꝓfidenter accede⸗

rent ꝗ lõge erãn⁊ penẽ ipꝛobũ ſe nobis ĩ
gerit dũ tadiu penẽ ĩ omni ecclia ↄuiuas
expectat adicit etiã vim ⁊ violentia ſumẽ

di dũ pᷣcipiendo dicit Cantic.j. Comedite

amici ⁊ bibite ⁊ iebꝛiamĩ chariſſimi. Sʒ?
gladio excõicatiõis feriri vult eosꝗ tam
magnificum tam ſalutare tam ſanctiſica

riuuũ eiuſdem ↄuiuiũñ dixer̃t recuſandũſad
iecturus et tandem eterne gla dium dam/
nationisinullatenus em̃ ſtillam gre dene

¹

Lummn

dhn

arulenn
holiil
galat
mnoes
tiontsg
mieecene
ſear

—

Aurdel

leaarmentn
emeſcrt

ſholsern

geudees

inen
ſpwießhſ

en
glauß
Nunſpise

tcnſi

—

Aufisr⸗

nicigalla

Awcan
fügfusho
ſietiſagiän

Bnnce
ſdew.

mediioſap

uulbyſg⸗
aſoblinie
lincigi⸗

poinel
wWunny
Nus⸗
Ulfcnäii
Uutten

üubtüce
Alppegdic
gonndu.
ſhnosſtiſe
Leſcipane⸗

adnnent

dacennon
ipalane

anibe
ullini
lüßſenn
bien
lpyter

ine

1 a⸗
Aaldſi

—L H 4 KWl 4 DM R R
rniui gare cqedendus ẽ qui totũ ipᷣm fontẽ gra guſtus pᷣdito ꝓxima cac pᷣſentiſſima ipᷣm
uth tiarũ tam impꝛobe offen tam patenter auũt ab ea remotiſſimũ. Quod em detect⸗
Aanl „ Exponit. Qualit᷑ ant pᷣparare ſe debeant· t& viſus ſiue ſenſus lucis in ceco. Pocẽ de
dd qui ad tam ſanctä fanq; veneranda men lectus huiꝰquſtus ſiue ſenſus ſapoꝝ ſpiri
nminni Zſam accedunt ſermonibus publice expoꝛ: tualiũ in coꝛdis palato n etig iam noſti
tuneeſih, tationis aj̊ declamatiõis/a quibꝰ diebꝰ qꝛ nõ oĩa palata ſʒ nec oẽs guſtus co:po⸗ .
nhrek, dDyuñice cene/ ſancte paſce nullatenusvaca rales poſſunt in omẽs ſapoꝛes ſenſibiles .
oc teæ debent quibus vacat duximꝰ relinqu?ę Palatũ eĩ poꝛcinũ et guſius aſiniꝰnõ pot
ilnin dũ. Quorfiq ani mirant nõnulli in ta Junt ĩ ſapo:es aromatũ. HNõ ergo mixerd 5
Ri lauto ⁊ delitioſo coõniuio in pane om̃e de ſi palata multoꝝ etiã mũda ⁊ ſananõdũ
t uunst lectamentũ omnẽ ſuauitatẽ ſapoꝛis ha⸗ attingũt ad ſenſũ ſapoꝝ ſpiritualiũ. Hoc
aktime vente.ſicut legitur Sap.xvj. Nihil ſoũak em̃ ꝓhibet ſublimitas et nobilitas ipo:ũ
iosſui ſapoꝛis aut ſuauitatis pleriq; ſenciãälnon ſapoꝝ atʒ groſſicies atʒ obtuſio palatoꝝ.
onöhrg Attendẽtes quõ longe ſint palata coꝛdiũ / An nonullis aut defectus maſticatiõis ⁊
usdüe liloꝛia ſenſu ſublimi er nobili ſpiritualiũ ʒexpſſionis ſapoꝝ ſenſum ĩpedit eoꝛundẽ.
ingtün ſapoꝛũ alʒ ſuanitatuũ. Queadmodũ enim Quidã enim panẽ vite degluciuũt/c ea ve
funtürnin intellectus in fide illuminat multaq; ſci locitate ac feſtinatione illũ traſire ⁊ abire
Duste encia ſacra pᷣditatus longe ẽ ab eo qui ꝓ faciũtvt nõ ſolũ nullü ex eo ſapoꝛẽ ſuaui
üſonmmni phbelico ſolẽdoꝛe clareſcit Sic et afectus tatis maſticãdo expᷣmant/ſed nec etiã ſal
tfunaners ligcet ſanctꝰ ſi ab om̃i labe moꝛtalis pec tẽ illũ odoꝛis eius et tenue veſtigiũ retine
eſun läi cali purificat palalũ coꝛdis ſanũ lic ex Ont. Alij vᷣo nec faucibus coꝛdis illuʒ tan
nſnii muũdũ et nulla febꝛe iniquitauis coꝛruptũ/ Rageſe ſpecietenus tm̃/ oꝛe coꝛpis eidẽ
ainiſnen ſit. Adhuc tamẽ valde lõge ẽ ab illa excell⸗ olumodo appꝛopinquãt.in vtriſq; ergo
bügtin ltia guſtus ſpnalis ⁊ vtus ſapoꝛãdiq do eoũ cauſa euidens ẽquare nihil ſpůalis
r nuũ eti ſapiẽtie ꝓpᷣe ðꝛ de quo Job. xxxi ſuauitatis ac ſapoꝛis ex eo ꝑticipat/Et .
immüichn liij. Duttur eſcas guſtu diiudicat. Et iterux virtus ſapoꝛandi ſcilicet atq; ſenciedi ita
–W eiuſdẽ. xij. Auris verba pbat ⁊ fauces co ſublimiteroonũ eſt ſolius dei cui⸗ aliqd
Me mædẽtis ſapoꝛẽ.qꝗᷓ ambo teſtimonia ð ſpi ꝑ modicũ et tanq; arra nonnuilis hic ele⸗

=S=S ritualibꝰ ſapoꝛibꝰ ⁊ de faucibꝰ ⁊ gutture ctoꝝ pᷣrogatur. Plenitudo aũt eiſdẽ in po

. — 75 7
tuaunn ea ſublimitate⁊ nobilitaie ſapoꝛadi ⁊ ſen ſterũ reſeruatur. Non aut eſt noſtre pote
eingan ciendi quã diximꝰ pᷣdictis ſpũaliter ꝓcul ſtatis adiuuare viros ſanctos ad obtinẽ⸗
nscin⸗ dubio intelligunt᷑. Pꝛopter hoc ⁊ Exodi. dũ illud/vinutẽ aũt maſticatiua hui⸗ ſan
i nane xvj. Manna vocatũ ẽ manhu.quod int: criſſimi delitioſiſſimi cibi/qꝗᷓ ẽ intellectꝰ fi⸗
ſeilüſi ptatur. Quid ẽ hoc in. v. Apoc.vocat ma deet alis luminibꝰ vtuoſis illuminatos/
S na abſconditũ ⁊ ꝙ eiꝰ delitioſitas atꝶ ſu ad modicũ ſaltẽ poſſumꝰ cõſoꝛtare.Den
tlid anitas hic eo mõ pleriſq; abſcondita ſiti tes ſiqdẽ intellectꝰ in ipᷣm/quãto ꝓſundiꝰ
Vnignnn in futuro aut reuelãdalꝙ ille videbat᷑ in- poſſuũtſigẽdi ſuntvt inde ſapoꝝ expᷣmat᷑
cötinte, telligere ꝗ dicebat. Saciaboꝛ cũ apparue ſuauitas. Hoꝛũ ant denui fictiões nõ ſũt
iii, rit gloꝛia tua. Euc ei ve ſuauitatis odoꝛis mſi ꝓfunde atʒ acute de illo cogitatiões.
Gai ſapoꝛis ſuilſaciabit et replebit electos cuʒ anter has ergo ma eomnipotetis vtu⸗
ſdi ſe eiſdẽ panẽ vite eẽplena manifeſtatiõe uis diuie ammiratiolnõ dubitationis ſed
fepcnian reuelaueritplenoq; oꝛe comedendũ eiſdẽ laudis. ⁊ magniſicatõis.qᷓ tã mirifica tr⸗
eniinnß degderitnouoq; ſenſu nouaq; vtute ſapo ſubſtãtiatione panẽ celeſtẽ atʒ viuifici po
Neogonn rãdi palata eoꝝ ſeu guſtus gloꝛificauerit. tũq; ſalutarẽ ſub foꝛma panis et vini ex⸗
nm Necmitu hoc cu ipſe fons oim aromatũ] bibet vinbili. Becuidg ẽ diuie ſapiẽtie
eitibin aiʒ ſuauitatũ ſpũaliũ deꝰ in multis ⁊ prr ⁊ ꝓuidẽtie q̃ aðo ſalubꝛ adðoqʒ cõueniẽ
onnes e elſſenciã pᷣſentia ⁊ ꝑ grateifaclent gratia/c ter nr̃e eruditiõi.nr̃eqʒ refectiõi ꝓ ſtatuꝑ
u ni ſic inhabitennec iñ ſapoꝛẽ ſuauitatis eius uulitatt ⁊ ipfecnõis vie oſultũ ꝗvt ipᷣa foꝛ
Sial ſentiũt ꝓpter elongationẽ qua diximꝰ l ma vinbitiißan refectionẽ qᷓtenꝰnobis
nitimnd iße de? ꝓximus ⁊ pᷣſentiſſimꝰ ſit eiſdem. nũc eã vidfe poſſibile ẽſe ad eã nos inui
iialeih, Nuemadmodũ eĩ lux ceco pᷣſentiſſima ẽ tetſancteqʒ dilectionis omunionem nos .
neun n ipe aũt ab ea remotiſſimaſic fontalis xpi Ainuicem paberoſnadeni. Cercia eſt di „
eiee1 deilæ abyſſalis ſuauitas palato coꝛdis nõ uine bonitatis habũdantia atqz diuicke
nun n, ũ illa virtute ſapoꝛandi ſiue ſublimitate nobis ibi ſpũalẽ ſacietatẽ atʒ refectionẽ
eeSeN
S

Sde. ſacramento euchariſtte

* imiſſis

et tãta ꝓmptitudine offert ⁊ tanta hylari aptius ſapoꝛes iſtos noĩart.· Pee erũtno noſeuſu
tate ac feſtiuitate nin p ſe ſteterit erbibet. minatioes ipſius vt miſcdie ſapoꝛ vncdio Ponen
N2= Quis eĩ digne exiſtimet vel admiretur ce tſubinſtar olei atq; pinquedinis lralis ſeu enhlent
lebꝛitatẽ feſtiuitatẽq; cõuiuii vbi ĩ medio materialis. bonitatis vo dulcis. ſapiẽcie ſoiiin
angeloꝝ panis vite comedit. HNon ei cre actus virtutis. et potẽcie ſolidus. Sa⸗ lainil
dendũ eregẽ angeloꝛũ dñm abſqʒ multa poꝛes autẽ ipſius panis vite in eo quideʒ ſuiſgno⸗
frequentiũ aſtantiũ angeloꝝ ſacerdotale Racfiftelfig 2exʒelo pietate ſimł ac beni⸗ jͦ⸗ ci
vel pontificale ibi officiuʒ exercere. Quis uoleẽcia oblatũ tres ſunt eius ſapoꝛes.qͥn nie
enim epũs abſqʒ miniſtroꝛũ frequẽcia et tu ad ardoꝛẽ zeliſapoꝛ eius eſtvt afſature enc
oꝛnatuſſacra miſſarum ſolennia celebꝛat. V!—l vſtulature ꝙ vulgo ðꝛ bꝛulex. Ex pieta zu
Quid ergo ſenciẽdũ ẽ de põtiſice vniuer te vero ſapoꝛ eius ẽ ſicut frirure. Igne na⸗ wost⸗
ſali xpᷣo dno vbi ſacrũ tã ſolenne agit offi q; tribulatiõis frixus ẽ in oleo micdie ei unl
ciũ putas/nõ ſolũ eẽ in altari ⁊ nõ haben pietatis.Oleosvero grece miſcdia latine lef
tẽ ſanctoꝝ angeloꝝ qualẽ requirat eiꝰglo interpᷣtatur. Inquantu vero ex beniuolen n nocü
ria comita tũ. Quaria ẽ miſcðie diuine re cia qua bonũu gre ⁊ gloꝛie nob eouſq; vo n nun
cogitatio in hoc q; ꝓpᷣo filio ſuo nõ pep⸗ luit vt pꝛecio ipſo ſui ⁊ moꝛte nobis illud ate
cit.ſed ꝓ nobis omnibꝰ tradidit illũ.ſieut emeret ſiue compararet. Sapo: eiꝰ ẽ ſicut di e
legitur ad Roma.viij. Hoc eſt omemoꝛa cocture er clybano/Lres ergo iſte coccio⸗ nen n,
tio dñice paſſionis quã ipſe panis vite in/nes tres nominatos pᷣcogitantibus inge aaun
iſto ſacramento ſacienda docuit. Wathei runtſi apoꝛes. Pꝛima videlicet ʒeli ipſius: hen
exxvj.marc.xiiij.Luc.vij. Hoc facite in me, quo eouſq; exarſiquo a deo gloꝛia patr enin
ↄmemoꝛationẽ. Hijs quattuoꝛ vi ita dicã ʒelatus ẽquo cõtumeliam eius a deo fer ulnn
maſticatiõibꝰvelut qtuoꝛ nobis ſapoꝛes re non ſuſtinuit vr ꝓ illa reſtauranda at,ʒ gagöli
expᷣmũut quibꝰ omnibꝰſpes ĩ deũ⁊ amo?ꝛ magnificanda ꝓ hac vero enerminanda maacken
reſicitur· Dum ei omnipotentẽ virtutẽ ad y mon non dubitauerit. Secunda miſcoie tgtizit
tranſubſtãciandas mutadaſq; ſubſtãcias atʒ compaſſionis ipᷣius qua miſeriam no mnichann
ac maturas ꝓpter ſalutẽ noſtrã a deo pa ſtram aſſumere etpoꝛtare nec non et pꝛo ufn
ratã ꝓmptamq; cernimꝰ. Dũ eius ſapien latrocinüs noſtris in ligno crucis pende⸗ Nunnmſt
ciã adeo ſtudioſam circa ſalutẽ noſtrã ip̃a re dignatus eſt. Tercia beniuolencie qua noſpaſn
eadẽ illuminate cognoſcimꝰ. Dum eiꝰ bo a deò nobis bonum voluitvt tanto pᷣcio ſmifi
nitatẽ adeo largamatʒ redundantẽ erga illud nobis emeret vt diximus/et iſti res ſmmorhn
nos conſpicimus. Dũ miſcõie eius ſuper ſapoꝛes quemadmodũ quattuoꝛ ſupꝛadi kanort.
abundantiſſima multitudinẽ miſeris no cti ſapoꝛes ſunt ſolius bonitatis ipſius et hnnſtnin
A ſtris tot tantiſq; pᷣſidijs occurrentẽ experi charitatis quã erga nos oſtendit.Zelꝰ ei ſnlcddna
„J„ munſſicut illo ſacramẽto nobis oſtenditur et pietas et beniuolentia tres ſunt vel ra ininnuit
et nos etiã ꝓ pꝑte ꝓſecuti ſumꝰ. In hijg qt, mi vel partes vel officia charitatis. Jam ſuidant⸗
tuoꝛ quis locꝰ nobis diffidẽtie aut deſpe//autem didiciſti in naturalibꝰ ꝙ ſimile ex taumnnn
rationis relinquit᷑. Quis locus abſceſſio/⸗ aſimili generaturet ſimile ex ſimili nutritur le
nis a caloꝛe eiꝰ nobis innenit. Quis ado et qualiter hoc ſijet in moꝛalibus etiã no fAti
ruinoſus aut hereſitãs ẽ vt his ſubpedia tiſſimũ eſt et vſu⁊ cõſuetudine certum.q; oſnpngend
culis nõ fulciat᷑. Quis adeo frigidus aut ſicutignis igne cõueniẽtius accenditur.et iulevn
amoꝛe terrenoꝝ gelidus vt tantoꝛũ bñfi/ fortius atqʒ faciliusiita amo: amoꝛe cha ainſobn
nioꝛũ tãtis facibꝰ inflamet᷑.Et cũ iſta qttu titas charitate.Quia ergo iſtud ſacrificiũ ſigulek
2 pſcrutatius cõſideraueris nõ aliud ea totisvt diximus flamis charitatis flagrat imnbalſam
ſapere inuenies quã ipᷣam diuinã bonita et ardettota ſpirituſſancn foꝛnace ſuccen ſndiſoani
tẽ. Sed quidẽ pmptitudo omnipotẽtiſſi⸗ ſum flameſcit quid cõuenientius aut effi⸗ fiichooge
mne õ ſapiencie vniuer catius incendendo igni ſancte dilectõnis eſknosen
aiie enone ari bonitatèpᷣmitiue atʒ fon nutriẽde augẽde roboꝛãdeqʒ charitati vk istiifan
noslols n ancia imẽſe pigtatis erga adhiberi potuit vł excogitari. Quia i natu ſbefegne
odoré ſineſ nos traſmittũt di aine pietatt ralibꝰaudiuiſti/qð meliꝰ ſapiſmeliꝰ ⁊ nu tanendene
obee abore quo ſapoꝛe ſpes nra ad trit. Nihil autẽ meliꝰ poteſt ſape ſacriſiciũ fnk⸗
robarae 7 ge meru Dilectio aut inde illud quaʒ charitatẽ qua in donis dei nul lens ceni
r lrge vt ex iniecto oleo flama lũ maiꝰvt dicit Augꝰ/nec aliquid magis nitiſine
gnis aridis incendiũ./x ſivis eam ſaꝑe quã ipᷣm cum eam ſcoᷣm omneʒ lieden

ibaei
nbit⸗

s D

enneda
enn
esſegeng
in
dnatn
noonna
emice
daban
enobentg⸗
☛
1
Sooiſecotn
Candbrst
adedgdg
untisel
uleſuu;
goenani
Stuman
crammin
e dernten
os
Abenuonan
olrurtſsnin
uimnskin
Bicumaihr
eninßhit
stſntr
uont,
ucrus

,ntuti
=

ı£

ſui partẽ ſeu ramũ ſeu officiũ ſapiat in vl⸗

timo ſeu ſummo ſapoꝛis quantũ in eo ẽ.

Non emaliam charitatẽ quaʒ eam q ma
ioꝛem nemo habet. vt legitur Johannis./

xv.ſapitſchantate.Nanq; qua ipᷣe xpᷣus a
det cui nulla ↄpabilis maximo certiſſimo

riũ recogitandũ ẽ quãta ipa ſit q tantã ſa⸗
poꝛis ſuauitatẽ tantaʒ odoꝛis flagraciam

ſentire nõ ſinitt iſtas cogitatioes in du⸗

s diuidim vł vt vna cogitatio ſit ð ao

theca aromatũ’c alabaſtro vngẽtoꝝ. alig

ſunt de coꝛrupnõe ? elongatione et gelici

q; ſui ſigno ſeu ieſtimonio oſtendit. maxi ꝓ dio vt diimꝰ. Decimo cogita ndu ẽ de ſa

mũ ſiquidẽ fuit maxime dilectionis ſignũ

dominice gilecrionis vel paſſionis bene⸗

iciũ. nihil autẽ illo ſigno verius habertã
frequens eius oblatio ad patrẽ.oõmuni

catio in nos tantoq; ꝓmptitudo atʒ ſedu

litas offerendi ſe nobis et exhibendi quo
tiens voluerimus et vltra etiã quam veli⸗
mus. Interdũ ſiquidem vocatus venit ꝓ
voluntate noſtra. Detentus nobiſcũ ma⸗

nelet in ſacris ſcrinisſſeu ſacrarüs impo⸗
ſitus ꝓ noſtre beneplacito volũtatis expe

ctat expleto myniſterio dimiſſus ad celos

redit. Inde et miſſa recte nominata vide
eo ꝙ expleto cius myniſterio vera hoſtia

Dimiſſa vel traſmiſſa ſit ad celos.Quia er

go magis maioꝛẽq; charitatẽ ſeu dilectio
nem ſape ingerere ac impᷣmere poteſt pa-

lato coꝛdis ad hoc ydoneoſtam tante bñ⸗
ficencie ꝓmptitudoſtantaq; ſedulitas tan
qʒ infatigabilis etia in ingratos ⁊ malos
dominatiſſime maieſtatis pene impoꝛtu⸗

tãdum ẽ xpᷣi ſacerdotꝙ vas oim aroma⸗

tũ.ymo ⁊ ſpiritus ſcilicet apothecã ctotam

habet in oꝛe ſeu faucibus. Siquidẽ xpᷣus

omniũqʒ; donoꝛũ et graciarũ tanq; ſon’a⸗
lium aromatũ excellecia refertiſſimꝰ. e

faucibus coꝛdis ⁊ oꝛi quibus de tãta apo

ſpecaſtann nobiliũ ac pᷣcioſoꝛũ aromatuʒ
dis gut ſuanitatis influit aut di

nihil

ſtillat Ad hũc modũ quia ipᷣe ẽ alabaſtrũ

oĩm vngentoꝝ ſpualiũ in cuiꝰodoꝛe om̃s
ſancti cucurrerũt.ſic legit᷑ Cantico.j.Cuiꝰ
odoꝛ in iohane euageſiſta concupiſcẽcias
generauit ełnas.Et qꝛ ipe ẽ ſicut ccnamo
mũ⁊ balſamũ aromatiʒãs ſicut mirra ele
cta dãs ſuauitatẽ odoꝛis.Ubi parit᷑ cogi⸗

tãdũ ẽ q;lõge ab ipſo ſinꝰ ſeu quãtũ cha
os int᷑ nos et ip̃m firmauerimꝰ Luce.xvj.

ad qͥs tati ſapoꝛis ſuauitas nõ puenitſtãti

odoꝛis flagracia nõ ꝑtingittãte foꝛnact ar

doꝛnon penetrat. Pꝛochdoloꝛ vbi ſe ab⸗

—————

ſcõdit miſ ſacerdosſa caloꝛe eiꝰ/quibꝰ ex
is. quarũ moliũinterpoſitione tanti
camini flamas a ſe ꝓhibuit. Juxta hbune
modũu et decoꝛruptiõe palati coꝛdis ⁊ na

tremis.ꝗq

dis aqua vbiqʒ dat᷑ſed etia ne in eũ diuiĩ

cramẽto ipᷣo in eo ꝙ ſ acramentũ cuius ſa

poꝛ in eo ꝙ ſacramẽtũ ſanctuas ẽ. Quan

te em̃ ſanctitatis ſit ſanctꝰ ſanctoꝛum. imo
Ffons auctoꝛ atʒ largitoꝛ oimqʒ ſanctifica⸗

tionũ quate etia ſanctitatis ſit ipm ſancti⸗
ficationis inſtrumentũ vas et liber vt als
diximꝰ. Liber in quo legivas vñ haurit

inſtrumẽtũ qͥ; efficit᷑ tota attentioe / cogitã

dũ et ex hac cogitatiõe ingerit nob illõ

velurſapoꝛ ipᷣa ſanctita que nõ ẽ niſi re⸗
uerẽcia aut venerato ſanctoꝝ qᷓ reſiimꝰ2
metu quodã ⁊ foꝛmidine ab eisſmetuetes
illa ↄtingere vel tractareſc indigniatqno
ſtrã dignitati eoꝛundẽ applicareſanctita⸗
tẽ ergo ſapit ſacramẽtũ iſtud illi/ cui ſapo-⸗
rẽ q; diximꝰ impᷣmit. Qui aũt ſapoꝛe iſlti
Ee nõ ſentit vt canis aut poꝛcus ad illõ
c

cedit. ꝓpter quod dictũ eſt WMathei.vij.

Nolite ſanctũ dare canibus/nõ abſq; ti

moꝛe ⁊ reuerẽcia nõ abſqʒ veneratõe ad

2illud ꝓpinquat ꝗ ſanctitatẽ eiꝰ viuaciter
na offeroſitas. Qctaua cogitatione cogi⸗: cogitat. Undecimo co litandũ ẽ de eo in⸗

qntũ panis vite vitaliſqʒ refectio vbitria
manĩe cogitãda ſunt.Pꝛimũ quatũ eſuriẽ

. Ziquidẽ xus d ſitã ſalutarſcib? ⁊ qntũ ſ iciẽdus potꝰ/
dominꝰ ſpiritu.ſ.ſ̃m ꝙ homo pleniſſimnꝰ Deinge quãaãto lachꝛimaꝝ diluuio/c inun
datioe lotꝰ eẽ debeajꝗ ad tã venerädam

mẽſam accedit.Tercio quãti ſit apð patrẽ
miſericoꝛdiarũ qui ab ipo ad panem an⸗
geloꝛum manducandum inuitatur/cui et
apponit᷑.Quid autẽ aliud cogitare debet
ꝗ refectionẽ iſta non eſurit⁊ ſititimſi moꝛ⸗
tificatã ſe hrevᷣtutẽ appetitiua ĩterioꝛe aut
plenũ hr̃e coꝛdis ſtomachũ ſpurcicis vici
oꝛũſebꝛiũ qʒ ſe eẽ voluptate carnis aut va

nitate mi. Qui vᷣo abſqʒ flumie lachꝛia

rũ ad illud accedere pſumitnõ ſolũmõ ſe

nõ inuitatũ eẽmerito dʒ agnoſcere eo &

cõuiuis añ diſcubitũſoꝛi manib abluẽ

—

tus aĩaduertat puniat᷑ grauiſſime foꝛmi
dare ſicut ondit oñs. Leui.x.ĩ nadab⁊ ablł atme ⁊ad

yron qͥs iguis deuoꝛauir vbi ⁊ dixit. San

ctificaboꝛ h hijs q appꝛopinquãaãt mihi et
Apoſtolus in.x.ad Hebꝛeos. Irrita eni,
quis faciens legem moyſi ſinevlla miſera

tione duobꝰ aut tribus teſtibus moꝛitur.

rur Far grete⸗
P ſr

Be ſacram ento euchariſtie
Quanto magis putatis deterioꝛa mereri menſam iſtam accedimus. Jurta manda nnunt
. ſupplicia qui filiũ dei conculcauerit et ſan tũ eiuſdem Pꝛouerb.xxiiij. Sedentesad Rammie
guinẽ teſtamenti et ſpiritum gre in qͥ ſan⸗ menſam dei diuitns qualia nobis appoſi Aurteift,
ctificatus eſt contumelia feceri.Cercio ve ta ſunt grata viciſſitudine apponimus et ſonelpote⸗
„ ro quis angelica dignitate honoꝛatum ſe et nos illi. Sðð guebbri
cogitayet non inde velut quendam ſapo- — De penitencia. Gcetſenelk
rem deuotioꝛẽ in ſuũ honoratoꝛem quo⸗ ſt hec loquemur de penitencias utnodl
dammõ expmat ⁊ in graciarũactiões nõ et ptibus eius ac fructibus. Hanc guelurdeusa
Wl tm reſoluatur aut liquefiat. Duodecimo aulẽ ex affectibus ſuis et vtilutati⸗ ſerboeha
. ⸗ co gitandũ de ipᷣo in eo ꝙ cõmunio ẽ coꝛ⸗ bus. laudates nominare cõlueuimus in Penzuni⸗
poꝛis et ſanguinis xpi qua cogitatiõe qᷓn: publicis exhoꝛta tionibus et reſuſcitatricẽ heieligit.
tum ad imitanduʒ patremjet ſequendum luccurratricem in pᷣlio occiſoꝛũ.ſanatrice,z ſtinepeniil
magiſtrũ xpᷣm dñm ↄmuniõe et bñficẽcia infirmoꝛũ. Rectificatricẽ rumarũ.renoua gleniabie
inuicem et in omnes quis nõ videt. q̊ em tricem inueteratoꝛui. reſtitutricẽ depditoꝝ ſoninenan
exemplo ingeri magiſq; impᷣmi potuit coꝛ Becontciliatricẽ o fenſoꝝ. repatriceʒ detu iglappſer
dibus noſtris paterne dilectionis ⁊ bene roꝛum. reuelatricẽ lapſoꝛũ.reductriceʒ ob Gholnlilien
ficencie cõmunioſquam exemplo cõmuni errantiũ.Emendatricẽ foꝛefactoꝝ. Juſtiſi Meiutne
onis coꝛꝑis et ſanguinis domini quo ma catricẽ malefitioꝝ. Lotrice ſoꝛdidatoꝛum. aiton
gis ↄculcari ac ꝓſterni exterminariq; po⸗ Solutricem male concreditoꝝ. Liberatri ſri doßer
tuit cõtracta illa et nudata deterrime aua cem captiuoꝝ. Et felicis conuiuij cõicatri⸗ rpoſtbit
ricie ⁊ infauſte atq; maledicte ppᷣetatis ex cem ſcʒ in bonos comunicatricẽ dico ma⸗ ibedͤſci
cõmunicatio. Tu autem noſti ex alijs qd loꝛũ et ſimiliter reſolidatricem fractoꝛum ſuenelenre
ſapoꝛatio ſuſceptio ſimilitudinis eſt ſapo „ Pas omnes vtilitates ⁊ fructus eius eſſe (mlciſedin
rato inſtrumento guſtabili. Quapꝛopter/ ola dubitat vel ignoꝛat impietas infide⸗ utigin
ve comedit ſapoꝛat et guſtat ſacramentũ litatis que omnes vtilitates ei denegarei fiintletge⸗
iſtud/qui ſimilitudines eiuſdem quas ex⸗ vſqʒ errauerũt quidaʒ heretici vt omnino imnepertin
pꝛeſſimus in palato coꝛdis recipit Hhas er aſſererent ꝙ non ẽ peccantibꝰ animabus ddkfſen
g duodecim meditationes ſeu cogitatio reuerſio. Et atqʒ q: nulla ei ſpes venie lo. lientinte
. nes ſeu maſticatioues ſpirituales idcirco cũ poſt lapſumſumẽtes occaſionẽ erroꝛis cmiüiß ne
(Woinmanimngai non minima occaſi⸗ a verbo Apli e legit᷑ ab heb:eos vj. In ſnunden
onẽ et non modicũ pᷣſtant adiumentũ ad poſſibile ẽ eos qui ſemel ſunt illuminati lorvſcene
pcipiendos ſapoꝛes ſalutares atq; vinifi⸗ lſtauerunt etiaʒ donũ celeſte ꝑpticipes itepnin
cos ex pane vite et potu.erũ quia nõ ta acti ſunt ſpirituſſancti. Guſtauerũt nibil leegoerccit
vi comedimus qua etiam vt comedamur ominus bonum dei verbu virtuteſq; ſecu ini
ad menſam iſtam accedimus vt laute et li venturi ꝓlapſi ſunt. Rurſus reuocari üngenle
ſplen dide xpᷣm dñm ęxnobis reſiciam ↄto ad penitenciam que locutio ſi iuxta puer⸗ igfonherig
* lis ſtudijs ac viribus eniti debem/ vti ſitatem eoꝛum intelligenda eſſet. NHo ver mii
ꝙ; facimſi aſſatos ʒelo gloꝛie deiſi frixos bum apoſtolicũ fuiſſetſed apoſtalicum? eihin
Jraterna compafſſione ſi cocos pie ac ſan ab eis vel eoꝛum ſimilibus ſcilicet ſacraꝝ cnnien
Le beniuolẽde deſiderijs nos eidem exhi ſcripturarũ adulteratoꝛibus et coꝛruptoꝛi nteritn
beamns Demi ſi vas aromatũ ſpirituali busverbis apoſtolicis inſertũ qui tate im fitenie
um interioꝛa virtutum pletitudineſi ala⸗ pietatis ſacrilegio auctoꝛitatẽ apoſtolicã tiſſelgi
* baſtra vngentoꝛũ exterioꝛũ exempioꝛum erroꝛibus ſuis imponere non verentur et ine
redolentiaſet bone fame teſtimonio.De⸗ inpingere non foꝛmidãat. Intelligitur er̃ ſie
inde ſi ſanctos hoc eſt puros ab omni exe/b e renouatione baptiſmali de qua ꝙ rur in at
cratione peccati et ſeoꝛſum a mũdana cõ ſus fieri aut iterari non poſſit iam euiden Engan
uerſatiõe deiqʒ fuitio totaliter ad dictos niet irrefragabili oſtenſiõe docuim?. Uel uc
noſipos ei obtulerimus. Si paneʒ abſqʒ de renouatione in futuravita ſub hoc ſen cm
fermento malicie et nequicſe? abſaz mu⸗ ſu impoſſibue eſt eos renouari. Hoc ẽ in otani
iditate/ſi aʒimos puritaterecęntes noui altera vita que eſt poſt hãc.quaſi diceret. unlbein
tate calidos charitate/tenero bbediẽcia ęos qui nouitatẽ ſa nctiſicationis hic. id ẽ anmuſert
et hietate. Si cõmunes ſiue cõmunicãtes in bac vita dono ſ anctiſpiritus ſuſceperit eindnon
* noſipos et bona noſtra aliſs ad menſam amittunt vel potius dimittunt. Hic hocẽ lahioin
. iſta venerimꝰ. Alioquin excõmunicati ad in iſta vita eos rurſus hoc ẽ poſt hãc vitã e
“ . “ . 4. !

n renouari ad penitentiã hoc ẽ impoſſibile mittitur hoſpes Deinde manitfeſtũ ẽ pber
Wndhet vt amiſſa hec finalr nouitas iten reſtau ſe eſſe rerũ natura impoſſibilin nullã eſſe R
neiend reiur vel ſm moꝛẽ ſcripture exhoc verbo omnino obligatione. Querimꝰ ergo ab nkafmin evnεα☛
ſemel pot colligi idẽ ſenſus. Sicut legitur/ Auio e iſto qui ꝓlapſus ẽ ⁊ penitet ⁊ p
u. PYuerb.xxviij. Qui ꝑuerſis gradit᷑ vs cõ tus eſt emẽdare ꝓ viribꝰ ꝙ deligt. Que
nudeſ cidet ſemel hoc ẽ abſq; repatione. Juxtaꝰ rim⸗ inq; quid ab eo requiratur npi,
Nfuing hunc modũ legitur Job.xxviij. Semel lo Cum em vltra vires ⁊ poſſe aliquid face/
Dl quetur deus hoc ẽ abſq; iteratiõe.Et pio re natura ipoſſibile ſit vnicuiq;ergo nul⸗
Ariſian pter hoc ſtasim ſequit᷑ ⁊ ſcᷣo idiᷣm non la eius eſt obligatio. Simit ibm non pec
Zõ repetit juxta ergo hüc modũ ſeml ꝓlapſi caſſe vel non eſſe ꝓlapſum modoẽ natu
einilte hic ĩitelligũt. Hocẽabſq; reꝑatiõe velite ra impoſſibile ⁊ omnino nõ cadens ſub
linnmnin ratione penitẽtiali Manifeſtũ em eſt eos prate liberi arbitrij. Non tenet/ergo nec
ine quiamiſſa hic baptiſmalis ſactiticatiõis peccaſſe nec ab eo requirit deꝰ vt nõ pec⸗
– nouitate per pniam hij non recuperatrur caueritqꝛ ergo totũ facit quod ab eo reꝗ
ünai ſus ſeu poſtea renouari ad penitentiãſeo rit deꝰ /2 exigit iuſticiaietiaꝰ de pᷣterito la/ 22—ð
trite ꝙ poſtvit iſtam penitentie non ſit locus/ pſu facergo quicꝗd iuſtueũ facere ergo
— hmõòi auᷣt intelligutur ſemel ꝓlapſi ꝙ vi luſtus eſt. Pꝛeterea aut requirit deus ab
imi delicet qui non adiciũt hie per pniam vt eo emendationẽ pᷣteriti lapſus aut nõ. ſi
– reſurgat. Poſſet tamẽ intelligi illð impoſ regrit et non reꝗrit qð ei eſt impoſſibite
Bnmunſſach ſibile impoſſibile nature.nature enim im vriam diximꝰ. Requirit ergo ab eo ſolũ
un poſſibileẽ qſcũq; a ſtatu gratie plapſos qð ei poſſibile ẽvt nos poſuimꝰ. Cotũ er
Cnan ſich reſtaurare ſeu reſtituere ad eandẽ licet ſit go facit ꝙ ab eo requirit deus. Nihil aũt
5 nguucht omnipotẽtie diuine ANile. Aten gee ab eo requirit deꝰqð nõ requirit iuſticia
lmnlun catoꝛes ad pniaʒ reſurgũt non eſt nature vel ecõuerſo.Totũ ergo quod facitꝙ iu
eseda efficient ſed grande ſtupendũq; miracu⸗ ſtum ẽ eum facere/⁊ emẽdat quicꝗd iuſiũ
baeianen lum. Hoc ani dixit apls vt deterreret a la eſt eum emẽdare.Quia ergo facit deo ꝗc
Canädam pſu ꝑ diffieilitatẽ et impoſſibilitatẽ natu-⸗ quid ab eo regꝗritunneceſſario deo ſatiſ-
aſes ralem reſurgẽdi. Hnncergo erroꝛem tam facitatq; iuſticieergo nihil amplius petit
wogalcninn glmnii taq; nephariũ pꝛimuʒ agredimur ab eo deus pꝛo eo qð peccauit Quatum
a ehees deſtruere Deinò erroꝛẽ hebꝛe.q cõfeſſiõʒ ergo ad deuʒ pꝑinde eſt ac ſinon peccaſſet
raſnl ſoli deo faciendaã eẽnullatenus aũt ſacer Walet ergo penitentia in hoc qð in ſtai
hnüctefte dotibus pertinaci cecitate cõrendũt In ᷣ pſtinu reſtituit penitentẽ. Si at nõ reqrit
W mis ergo accidit iſtis erroneis vt non ſo⸗ ab eo emendationẽ certũ autem ẽ ꝙ reꝗ
ebämnmtt um nulla ſit ſantificatio penitẽtialis ſed rit ab illo quicꝗd facere tenetur ⁊ debet.
Nunse etia vt pene nulla et etiã noxia ſit in adqul! Sequit᷑ ergo vt iſte non teneat emenda
endo iunn tis ſanctificatio baptiſmalis/Adeo enim tione facere. Si aũt non tenetur emẽda⸗/
much ſ per pauci perſiſtunt abſq; lapſu in ſancti tionẽ facere ergo nec ad penanec ad alið
eightten tate baptiſmali vt penẽ nulli cenſẽdi ſin ꝙ eo tenetur quod ẽ manifeſte incõueni
iis coparaſioe multitudinis eonꝗ pꝛolapſi ens. Amplius. ꝙ deus non reſtituit
orbusgthn ſunt ex iſta. hijs aſt omnibꝰ non ſolum ſicpenitenti grati ſua.aux ẽ pꝛetertu pꝛe⸗
–W irrits et nulla facta ẽ ſanctiſicatio baptiſ/teriti lapſus aut alia de cauſa. OQ, ſi dixe
– malis ſed etia ingratitudinis ⁊ a poſtaſie rit ꝙ pꝛetextu ⁊ merito pᷣteriti lapſus ſeq⸗
– defecto occaſio.ita vt melius eſſet eis ni tur manifeſte ꝙ inique punitur. Neceſfſijia o
i qᷓ fuiſſe renatos poſt gratia regeneratio/ ria em̃⁊ impoſſibilia ſicut nõ habẽt lege,ʒ
Arai nis in ingratitudine ⁊ apoſtaſia facti ceci ita nec pctm nec pᷣuaricationẽ nec penam
ann diſſe. Meliuſq; eis eẽt ad deũ nũq; aceceſ necremũeratiõ aꝛ ergo iſtũ peccaſſe ne⸗
n ſiſſe q;cũ accumulatiõe ingratitudis quã ceſſariũ ẽ ⁊ ipᷣm non peccaſſe ipoſſibile/ et
oni de facto vocauimꝰ ab ipo receſſiſe. Ju iam nullomõ valuntariũ hoc ẽ volunta/
mn i tta illõ mathei.xxvj. Bonũ erat eis ſi na tni vel libero arbitrio ſubiectũ.et ꝙ ampli
a n tus non fuiſſet.⁊ marci.niij.⁊.ij.pe.ij. e us eſt volumti iſtius cõtrariũ /vellet em
li erat eis nõ cognoſcere viã iuſticie quũ quãtnum poteſtiſe non peccaſſe. Inique er

—
=
S= 2
=— —

.

nde n poſt agnitionẽ retroꝛſũ cõuerti ab eo qdᷓ go cũ eo agitur quacũq; pena ꝓ hoc pu/ 6
ſmn ti illis traditũ eſt ſancto mãdato. Inde di/ niatur. DPunitur autẽ pena damni ꝙ hoc *
nintii clum eſt ⁊ ilud Lurpiꝰ eijcit᷑ qua nõ ad/ Amplius.nec deus nec iuſticia 45 eo
AANN,

He ſacromento penitentie.

requirit vt nõ peccauerit vt dirimꝰ.Qũo

⁊ ita ipe ira deique nõ poteſt eẽ niſiiuſtii ntaelot
autem magt requni vł exigi poteſt alicd ſimacõtinet mificoꝛdia eiuſdẽ atʒ ꝓpiby unetd
ab aliquo quã toementt. Si ꝓ hoc pena omino a pᷣnitẽte. Uerũ ẽ qð diximꝰ qibi anli
tanta ei irrogat / ab eo ergo reqritur non parua vel nulla inuenit miſericoꝛdia dei hlalfiul
emendatio peccati qð feciiſed magis toꝛ vbi eam deceret maxima atʒ habũdatiſũ Guspenin
mẽt extoꝛqri ab eo intenditurꝙ nõ pec maã inueniri. Non em e inuenire peccato- 0unann
caueritquia pena tanti damni ei irroga⸗ rem ꝗ non ſit penitẽs. aut cõtumax.aut nnu ke
tur pꝛo eo ꝙ peccauerit/⁊ ꝓ ipſo peccaſſe neuter Qnẽadmodũ puulꝰ aut iuſt' ⁊ig aſſonan
ꝙ vtiq; iam neceſſariũ eſt eiet in euuabi norans ignoꝛatia ſimplici. Qvni em negli MiOe
lepuniẽdꝰ ſiquide eſt ꝓ eo ꝙ peccanerit gentia ⁊ ignoꝛãtia ant illa ꝗᷣ ſolʒ dici craſ ſpgſant
⁊ pꝛo ipſo peccato peccaſſe q iam nõ ca/ ſa ⁊ ſupina ignoꝛas ẽ non ſolũ ignoꝛans (ilscton⸗
dit in prate liberi arbitrij ſicut nec iᷣm nõ dicẽdus ẽ.ſed cõlumax eo ꝙ nolnit intel penee
peccaſſe. Amplius.ipᷣm penuere ſiue ligere vt bñ ageret. Quia ergo cotumax fertvsdet
penitudo motus naturalis ẽ in homibꝰ ⁊ penitẽs contrarii ſunt⁊ malie a ſe diſtã ñnmre
quo recedere nitimur a peccaty et reuerti tes in genere peccatoꝝ. Coõtumax aut per nennd
ad pᷣſtinam innocentia. Judicat aut illuy ipᷣas ↄtumacia remoniſſim penitetes mie cpninielne
eſſe naturale hoc ipᷣm qðò in omni indiui dei⁊ gratie iuſtificatiõis ſunt ꝓpingoꝛes Phlie
duo ipᷣius ſpeciei huane ſq; inuenit dum medus⁊ extremis Cõtumaces em̃ omino flletorl
mõ capax ⁊ ſuſceptibile ſit illiꝰqð dicimꝰ ſe elõgãt ⁊ receduũt a mia dei.Medi atin Munonie
ꝓpter puulos.Lertũ autem ẽ qꝛ nullꝰmo nſllło appꝛopiquat ⁊ appꝛoxiant q i nullo tlege
ius nalure ſiue conatusfruſtra ẽ natura conãt nec etiaʒ intẽdũt Wanifeſtũ ergo ẽ Mrtluet
liter neq; vnqᷓ; natura ad aliquid conat q penitẽtes ꝓpin ꝗoꝛes ſũt dei mie ⁊ gre Pclidner
a quo ſit naturali impoſſibilitate ꝓhibi/ iuſtificatõis quaʒ alij pctõꝛes.Et hocẽqꝛ cſnolr
ta. a pᷣſtina ergo innocentia impoſſibile ẽ ip̃i tota ſtudioſitate atʒ conatu ad illa tẽ⸗ eAuonixe
naturã humana naturali impoſſibilitate dant apꝛoximãt vt medij.ſi ergo in eis no lunmanten
eſſe ꝓhibitam cuʒ ad illaʒ motu penitus inuenit᷑ mia dei babũdantiſſimamm eſt nlanniil
obtinendã naturalr enitatur Amp.la qðò diximain plios euñ mificoꝛdie di nag nmnit
pſus animaꝝ auæ irrepabilis aperte di / cẽ eam habũ dantiꝰ opari. Quẽadmodu Aunnsſunt
uine mificoꝛdie que pa iapſuʒ eiſdẽ in er zin naturalib⸗ fieri videmꝰ. Ignis emvi nienodied
oꝛabilẽ ⁊ omnino inflexibilẽ eiſdẽ ſe rel-⸗ cinioꝛa ſeu ꝓpinꝗoꝛa ſibi vebemetiꝰ ca⸗ Ouomcnoe
dit aut apte ipſarũ animaꝝ qᷓ adeo huiꝰ lefacit ⁊ lux eadẽ magis illüinat er ia 5⸗ ciotuicr
lapſibus vulneratur vt medicina vlteriuſ ꝙq alũs. O ſi iuſticia dei adeo artat eiꝰ mie lisbeluvs
locũ in eis non habeatvel eouſq; inqnã ſericoꝛdiaãvt penitẽtes ad pᷣſtina gram no Hemgnitgn
lur vi ablutio atq; deletio macularũ eis admittat aliqd auti eo fac dei mia auint ndocontt
impoſſibilis de cetero ſit. Qi ſi apte diui bilSi nihil eodẽ mõ ſe bʒ ergs penueles Wtaäitz
ne miſericoꝛdie ſequerent᷑ eos manifeſte vt erga ↄtumaces it hoc ẽ euidẽs iniqlas Ualenni
duo incõueniẽtia quę non taʒ falſo qus ſc; vt no magis reſpiciat penitentes den Neinegiien
etiam impie de deo ſentiunt᷑. Pꝛimũ eſt miſericoꝛdia quã ↄtumaces? omninovo ſkpictlst,
quia tunc vel parna vel nulla inueniatur leætes reuerti. Si aũt gliad opatur in o⸗ fſtlant
dei mißicoꝛdia quando illa decer habun deimia aliad inq; ſue miſergtiõis ncce ⸗ iegiet
dantiſſimã eſſe. Quis em̃ dubitat tune ma vt illud ſit vel reſtitutio gre nca wen ianosha
xiine decere ſuperbabũdantẽ eſſe miſeri· quã pᷣſtina fuerit ⁊ ita declaralũ d iſnospzeſt
„ ccordiam deiquando maxime babundat debamꝰ videlʒ qð ẽ reuerſio aiab⸗ ackes lnosfti
mſe, mMiß icoꝛdia et nõ obſiſtit iuſticia in eisin ditus ad dei gram ⁊ amoꝛẽ lierno d3 ſſetorceede
eis aũt qui penitẽt vt dixim non ſolũ nõ tam a qnta pꝛolapſa ſunt.Et nos a ene Nlantone
obſiſtit iuſticia ſʒ etiã adiuuatdum em̃ ſe dilſcuciemꝰ infra vel erit diminuiio ade inlggun
ipᷣm iuſticiat ⁊ toꝛq̃t ꝗ penitet⁊ diuie iuſti infernalis ⁊ hec diminutio vel erit h vt numilinte
cie ſe ꝓ beneplacito ſuo toꝛquẽduʒ expo tam ipᷣam penã nũ erantis adicit is e iniacedej
nit ⁊ traditiſoũ mipicoꝛdia loto denderio aliquota totiꝰ vel non.s iaut fuerit vns ſaecin
totoq; eiulatu⁊ toto luctu Oꝛ:dis expoſcir neceſſe ẽ per penitudinẽ tandẽ tota pe 3 ſoimönl.
vbi queſo decet dei mificoꝛdiã inueniri ſi infernalẽ euacuari. Om̃is enim huiꝰ ps ormcus⸗

. . . .— . 1 Ra —— „π e, . 4 6
in caſu iſto miſeratiões eius defecerit OQO aliquotiẽs pꝛeciſe ẽ in ſuo toto Qua ꝙp u gnm

. „ — . „ 5 α☚ ef
* ſi dixerit ꝗs qm obſiſtit iuſticia q̊ minꝰpe ſi hac penitudie tanta.tanta Baalens antn
Uc, nitenti ⁊ eã poſcẽti impendat᷑ miſicoꝛdia lis pene tollitur. Canta iterũ penii ine nenne

—

te.

deii
mäng
godene
inieie
cdn
nt
na Na
iaqnd
nonſoäge
eon
Miscon
nnuittlhi
1lömuain

linpeninin

dsin gg
Mmansehonn
nuda Natien
riingin
mDmidid
Nes füdan,
NN
idaniiinen
fünificoteſr
Nan Outn

„

gs linidn

Naaanaui,
SS

=
☛

—-

S—
=
S = = =

—
SS
=ð
—
E
=
—
- E =.
—

tanta alia tolletur? ita donec cõſumatur
Si ita eſt de miſericoꝛdia dei vel iuſticia
vt tanta penitudo tiñ de pena pꝛedicta di
minuat.ſiat ergo tandẽ vt replicatt ⁊ ite/
ratis penitudinibꝰtanta pena infernalis

abſumatur. quapꝛopter tota dampnatio

eterna.Eſt ergo effugiũ ⁊ euaſio ab eter/
na dampnatioe per penitudinẽ ſeu peni
tentiã. Si vo no fuerit parsjaut erit ma
ius parte aut non. Q ſi fuerit maius pte
cicius ergo veniet᷑ ad conſumptioneʒ to⸗
cius pene per viam quã diximꝰſi autẽ nec
fuerit ꝑs nec maiꝰ pꝑte erit ergo qua libʒ
pte minꝰ qre erit ſic punctꝰ ad totã penaʒ
Quare detractio illiꝰa toto erit ſic detra⸗
ctio pũcti a linea / vł eoꝛꝑe nõ ẽ diminutio
illius in alid. Relinquit᷑ ergo ex omnibꝰ

hüis miſericoꝛdiã dei in eos qui penitẽt ni

hil miſerationis opari.Q nec reſtitutio/

nem gratie nec diminutionem pene et ita
omnino nulla eſſe miſericoꝛdiã dei in eoſ

ene tempalis vel dilationẽ pene iehẽna
is. Dilationẽ vero vninꝰ diei vłmultoꝛũ
etiam manifeſtũ ẽnõ plus dixiſſe q; ſi de⸗
tractionem pũcti dixiſſet ex lineavel coꝛpe
ad eternitatẽ em̃ necmilia annoꝛũ pluſqᷓ;
punctus ſunt quanlũ autẽ indecẽs ſit hoc
miſericoꝛdie dei apparet ex illo exemplo.
Quemadmodum ſi ꝗs deberet alicui re/
gi incdlito valde ac ꝑmagnifico innumera
biles theſaurosnullomõ deceret regis il
lius magnificenciaʒ obulũvnũ remittere
ſolummodo vel minutũ. Sed potius cõ
tumelia eẽt ei adeo vilẽ facere remiſſione
⁊ adeo paucũvtilem recipiẽti.tantofoꝛti⸗
dei magnificentia et gloꝛiã decere non pᷣt
iſta puctalis ⁊ ridiculoſa remiſſio Am
pliꝰ ſi ſtilla miſericoꝛdie permodica ĩ no⸗
bis erga peccãtes in nos ⁊ veniã poſtulã

hezefe ſi dixerit ꝙ operat diminutionẽ
P
—w 1

les ita nos habere cogitvt non ſolũ veni

am nos pꝛeſtare ſed etiam adijcere bene
fitia nos faciat. Quid fons ille abiſſalis
miſericoꝛdie deiĩ pctõꝛes penitẽtes faciet
Stilla aut ꝑmodica ẽ omis humana mi/

ſericoꝛdia quantacumq; eſſe videatur ad

miſericoꝛdie dei.

fontem illũ indeficientẽ⁊ redundãatiſſimũ
miſeri Ampliꝰ Qualiter ve
riſimile eſt iuſticiã dei eouſq; artare miſe
ricoꝛdiam ipᷣius vt non recipiat penitẽtes/

⁊Z non potius miſericoꝛdiã eius rigoꝛẽ iu/

ſticie flectere ſe veritatẽ nec minꝰ in illam
potẽs quã conuerſo. Amp̃. quã iuſtici
qʒ regꝗrere põt a peccãte niſ qm põt ſauiſ⸗

6 14
xxxuij.
factionẽ.ergo obtẽta ſatiſfactiõe quã põ:
nulle ſunt vlteriꝰ ptes iuſticie.Quare de/
inceps totũ relinquit ipi miſerationẽ di
uine. Quia ergo qͥ minꝰ recipiat dei miſe
ricoꝛdia ſola obſiſtit iuſticia. Wanifeſtũ ẽ
ꝙ ſatiſfacientẽ alias fatiſfactionẽ recipit
miſeranone diuina. Ampliꝰ. ipſe qui
penitet adiuuat quantũ in ſe eſt dei iuſti
tia toto ſtudio ⁊ viribus. Iniquitas an
tem eſt malum pꝛo bono retribuereiuſti/
cia ergo diuina non impeditipᷣm qua/
do miſericoꝛdiã conſequatur ⁊ certum eſt
ꝙ alius ipſum non impedit neq; obſiſtit.
Amplius. ipſa iuſticia dei via ẽ ad mi

ſericoꝛdiã obtinenda. Qè em̃ flagellat ex

iuſticia aut hocẽ ꝓpter correctiõʒ ⁊ emẽe⸗
datiõʒ flagellati ⁊ alioꝝet tũc manifeſtũ
eſt ꝙ ipſa iuſticia flagelloꝝ via ẽet adin/

mentũ ad miſericoꝛdiã eius ꝗ ſic flagella/

tur Multũ em miſeret᷑ deus q̊n correctio
nẽ ꝑ flagella ꝓcurat.Et ampᷣ.eoꝝ miſerii
tendit ꝓpter ipᷣaʒ coꝛrectiõꝰ poſtqᷓ; corre
cti fuerint. Si aut ꝑ flagella non intendit
niſi vindictã ⁊ pena in eo ꝙ penanon vi/
detur iſta intentio eè iuſticie ſed potiꝰma
lignitatt ⁊ ire. Dyabolꝰ em̃ aduerſus ele⸗
ctos non intendit niſi toꝛmẽetũ et pena in⸗
qᷓntũ toꝛmentũ ⁊ pena. Amp̃.pᷣfecti ⁊
pᷣcones rei publice ſcłar per penas quas

.

malifict infligũt intẽdũt coꝛrectiõʒ hoim/

nec ſiſtit intentio eoꝛũ ĩ penis toꝛmettx in

eo ꝙ talia ſunuſʒ vunt eis vt vijs ad coꝛ⸗
rectionẽ ⁊ tran qllitatẽ vite bominũ.Quato
ergo foꝛtius diuina iuſticia longe erit ab
ira ⁊ malignitate dyabolicalvt nõ ſiſtati
eis. Sed mag: vtitur eis vt vis et ainini
culis ad bona que decʒ intendere magni
ficentiã bonitatis ſue. Manifeſtũ ergo ex

hijs iuſticiam dei viam pᷣparare ⁊ adituʒ

pandere miſeꝛicoꝛdie ipſius pꝛeſentium
fla gelloꝛum inflicti onibuset nullatenus
obſiſtere miſericoꝛdie quo minꝰlarga ſit
in peccatoꝛes q per penitentia iuſticie dei
ſe ſubmittunt ⁊ ſe ibos quaſi de iniuria ⁊
cõtumelia in ſeipis vindicãtes toꝛquen:
velud quidam diuine iuſticie executoꝛes
⁊ p̃fecture ipᷣius attrociſſimi liccoxs.
Amplius neceſie eſt cõcoꝛdare diuinam
iuſticiã ⁊ miſericoꝛdia nullamqʒ eſſe repu
gnantiã int qeas. Sicut autẽ ſe babet ad
cõtumaces ihſticia ſic ad penitentes miſe
ricoꝛdia quapꝛopter erit et pmutatum vt
quemadmodũ ad contumaces miſericoꝛ
dia ſic ad penitentes inſtida.Qunar⸗ ſicut
d ge ö

DBe

contumaces eternaliter nõ liberat miſe/

ricoꝛdia.ucʒ quãtũ ea decʒ ð eoꝛũ minuat
pena. Sic penitẽtes nõ danabit eternali

ter iuſticia q;uis in eo ꝙ iuſtũ eſt aduciat
penam Amp̃.ſic ſe habẽt ad inuicẽ cõ
tumatia ⁊ penitẽcia ſic liberatio ?⁊ damna
tio et na.Et iterũ ſic iuſticia ad damnatio

n em eoꝛũ/ſic miſericoꝛdia ad liberationẽ
eoꝛundemiquia vtraq; vt cauſa efficiens

pꝛopꝛie ⁊ ꝑ ſe ergo et ꝑmutatim vt quẽad
modum cotumacia ad eternam damna/
tio nenyuc penitentig ad oppoſitam libe
uare qnicꝗd aut quantũ põt

rationeʒ. lantuͦ poõt
cõtumacia ad eternaʒ damnationẽ totũ
id et im ex neceſſitate valebit penitẽtia ad
oppoſitam liberationẽ. Et iterũ ſi iuſticia

per cõtumaciã.merito infligit eternaʒ dã
nalionem.erit vt ⁊ miſericoꝛdia ꝑ penitẽ/

liam operetur oppoſita liberationẽ Mo

dis enim omnibꝰ neceſſe ẽ vt quõ contu
macia cauſa e eterne dãnationis.ſic peni

tentia cauſa ſit oppoſue liberationis
Ampilius cũ fuerint.a.⁊.b. termini ad in

uicem diſtates ⁊ eregione atq; ex directo

oppo ſiti. Dein de.e.⁊.c. ſimiliter inuicẽ ſe
habentes et eiuſdẽ diſtantie ab inuicem
vt illi ita vt quantũ diſtant ab inuicem. a
2.b. diſtant im̃ ab inuicem.e.⁊.f. Qui vti

q; fuerit ꝑpendiculariter et eque diſtätes

e ſub.a.⁊.f.ſub.b.dico quia neceſſe eſt vt
cum. c.⁊.D. eo demmodo ab inuicem ha/
beant ſe tam oppoſitione qᷓ; diſtantia vt

a.b. ⁊.e.f.ſi fuerint.c.ꝑpẽdiculariter ſub

a.hoc eſt inter.a.⁊.eę.erit neceſſario.d.in

eadem equediſtantia inter. b. ⁊.f. æ nullo

modo ꝓpinquius. e. . f. diſtantia enim
D.ad.eę.eſt ſicut dra gonalis recti anguli q̃ᷓ
dranguli ſiue ſicut latus oppoſituʒ recio

angulo inierangulo oꝛtogonio. diſtatia

vero.d.ad f.eſt ſicut latus eiuſdẽ quadrã

guli vel ſicut larpᷣnominati trianguli qd

cum alio continet rectũ anguluʒ. Quare
ſi debet eſſe motus qui vtiq; nõ poteſt eẽ

niſi rectus ⁊ ſecundũ rectum erit ex.a.p.c.

m.eę.⁊ ex.b.per.d.m.f.Et ſi impoſſibilis ẽ
motus.a.b.per.d.in.f.neceſſarioerit im/
poſſibilis motus a termino.b.per c.in.eę.
verbi gratia.ſicut ſi.a ⁊.b.ſint ira ⁊ miſeri
coꝛdia.c.⁊.D.vt contumacia ⁊ penitentia
e vero ⁊.f.ſicut eterna dammtio ⁊ eiꝰ op
poſitum. Quia ergo ex ira dłi ⁊ cõtuma⸗
cia peccantiũ eſt eterna damnatio quaſi

motus ex.a. per.c.in. e.erit ſimiliter ex dei
miſericoꝛdia per penitentia eterna libera

* 4

ſacramento penitentie.

nio ſen ſalus quaſi motus ex b. per. d. m. =
Et ſicut impoſſibilis eſt motus a cõtuma
cia in eternam ſalutem ſeu liberalionẽ q;

eſt a termino.c. interminũ.ſ. ꝓpter obliq

tatem atq; diſtantia.ita ex neceſſitate im/
poſſibilis eſt motus ab ipᷣa penitentia in

eternam damnationẽ ꝙ eſt a termino.d
ad terminum. e. ꝓpter eandem obliꝗta/
tem ? diſtantiamſmotus enin ſiue ope⸗
ratio tam ex ira dei q; ex miſericoꝛdia ei/
usimpoſſibile eſt ꝙ ſit ſecundũ obliquũ
per ſe ſed magis ſecundũ rectum ⁊? quaſi
ppendiculariter. Zunt enim cõtumacia
⁊ penitentia. ⁊ generaliter merita ex mo
do aliquo ſicut diſpoñtiones naturales
in natura ſiue naturaliter paſſibilitates.
Unde quemadmodũ ex virtute natura⸗
liter agente neceſſe eſt paſſibilia ab illax
tute recipere pꝛout congruit diſpoſitioni
bus paſſibilitatis ſueſicut apparet in ca/
loꝛe.qui lutum indurat et ceram emollit
Sic ex eadem dei optima voluntate con
tumax et penitens pꝛo meruis ſuis adſi/
militudinẽ materialium diſpoſitionũ cõ
traria recipiuutſcilicet cõtumax condem
nationem ⁊ penitens remiſſionẽ.Et ſicut

— —

impoſſibile eſt vt ſi contumacem ⁊ nõ re
uertentem omnino non cadat operatio
ire. ila impo ſſibile eſt vt ſuper penitenteʒ
non deſcendat operatio miſericoꝛdie dei

que eſt remiſſio et gratia.interdum tamẽ

etiam in contumaces deſcendit miſericoꝛ
dia dei vt deſera t cõtumacia ſuã ⁊ emol
liatur ad obediendũ creatoꝛi. Hoc aute-ʒ

non eſt per ip̃am contumaciaʒ neq; cau-
ſaliter neq; occaſionaliter.cõtumatia em̃

ꝑ ſe edirecto opponit ſe miſericoꝛdie dei
ſicut legirur Job.xv. Tetendit aduerſus
deum manũ ſuam ⁊ contra omnipoten⸗

tem roboꝛatus eſt cucurrit aduerſus deũ

erecto collo et pingui ceruice armatus eſt

MN ergo operatio dei ad cõtumaces in/

terdum deſcendit de habundantia et in⸗
undatioe eius eſt/que tantũ obicem ymo
muriet montem cõtumacie ſue impelu
et foꝛtitudine irrumpit. Et ꝓpter hoc pec
catum in ſpiritumſanctum irremiſſibile
dixit veritas. Wathei.xij.et Maci.iij. et

Luce. xijj. Amplins.querimꝰ ab huius
blaſphemis qualiter intelligant deuʒ nõ
miſereri penitentibꝰ eouſq; vt inpꝛiſtinã
gratiam eos recipiat ſiue reſtituat. neceſ

ſe habent de cere deum non poſſe vel de
um non poſſe reperare lapſus qui em̃ de

bioce
niywuen
oepha
toveneen

enſere

r

Imnii

—

Prms hon
Mnodind⸗
iisſhet
usluoronn
honcenst⸗
fcablenn
genmiarabee.
leecngepoe
ſoniunans
ilanause
heustul
uidcun
unnatone
ſrausui
ileq; d

(eluorte
Vgenumy

sdiemi,

blenenie
ANpiens

ſiibrsnuen
lguirrobede
Plactorolun
Noncoptine

ſſeyiegyuien

liſsbonta

,

aefnuimn
arlübeiene

ſecknnepen
ſieck⸗
okintani
fippalnt
ſneſefümmen
lubdefegus

bilis ſte

cnocipnn

Mheſtlanabe
unnlondan
Mlgincarn

uſtppocg
ni nö

latbſcen

Enonen in
ſiſtatonin

bo Nene

t.

i⸗
ilei⸗
nal
DKhan
einen
Mlnn ſun
miine
ſtntige
ioes
r geſtvian
taen
Mſiblisthi
a ternine
ecm
m Kmnarn
onenns i

=

ndiidini.

Hcömu
DGumadni
Nona
nioniaud
nunu. n⸗
Bicani
unmuj/
elantinna
aueninten
v. dn
icntnt

nibilo creauit. Nemo audet dicere ſimili
ter ipᷣm neſcire lapſum repararenon mi/
nus nepharium eſt nec minꝰ manifeſtuʒ
incõueniens. Reſtat ergo vt dicant deuʒ
nolle miſereri penitentibꝰ eouſq; quo di
ximus. NHon poſſunt autem effugere quẽ
4 gSadmedAiüniarentaceielſe un
omne poſſibile et ſaentiam vel ſapientia
eius ſuper Ribile Sic neceſſario bonitas
eius ſuper omne ſibi congruens et ſimilr
reſpondensvt iuſticia eius ſit ſuper om̃e
iuſticiabile miſericoꝛdia eius ſuper om
ne miſerabile. Sicut ergo nulluʒ poſſibi⸗
le effugit potentiam eius. nullum ſcibile
ſcientiam eius.ita nullum iuſticiabile iu/
ſticiam eius.nulluʒ miſerabile miſericoꝛ/
diaʒ eius ⁊ nullum iudiciabile vt ita dica
mus iudicium eius.⁊ nullum damnabi/
le damnationẽ eius.nullumq; ira dignũ
iram eius Quid autem eſt iuſticiabile iu
diciabile atq; damnabile iraq; dignum/
niſi peccatoꝛ rebellis ⁊ contumax contra
dei optimam voluntatẽ. Quid ergo mi/
ſerabile ac miſericoꝛdia dignum niſi pec⸗
catoꝛ penitens ac reuerſus toto ſtudio ac
viribus nitens ad emẽdandũ deo/qð de
liquit ⁊ obediendum de cetero ſue bene/
placito voluntatis Manitfeſtũ ergo eſt
non continet ſe miſericoꝛdia delſcer pe
nitentes qui et hoc ipſum qð penitent de

diuicijs bonitat: eius recipiũt O ſi foꝛte
quis dixerit ꝙ quẽadmodum non defe
fectus eſt vel impotentia ſapĩe dei ꝙ ipſa
non ſcit hoĩem eſſe aſinũ. Sed defectus
iſte eſt aꝑte ipſius ꝙ eſt hoĩem eſſe aſinũ
videlʒ qꝛ ipſuʒ in natura ſua non ẽ ſcibile
eęodẽmodo nõ exdefectu miſicoꝛdie dei
eſt ꝙ peccatoꝛ licet penitens non repatur

ſiue reſtituitur ad pᷣſtinam graʒ. Sed po

tius defectus eſt aꝑte ipᷣius/qui in ſeipſo
repabilis ſiue reſtituibilis non ẽ. Quem
admodũ vulnus inneruo ꝑ tranſuerſum
non eſt ſanabile neq; neruus ꝑ tranſuer
ſum ruptus aut ſectꝰ iterũ reiungibilis et
vulnus incarne⁊ ſi ſanabile ſit non tamẽ
eouſq; vtvocaui et maculaʒ cicatricis nõ
relinquit. In mis dicimus ꝙ ſenſus cõ
tradicit huic erroꝛi.quis enim nõ videat
coꝛrectionem in hominibꝰ poſt delicta.⁊
melioꝛationẽ multam eouſq; ad ſublimi
oꝛa bona peruenire poſt peccata ⁊ maio
ra q; eſſent illa a quibus peccando pꝛola
pſi ſunnec ſoluʒ in hominibus iſtud eſt
Sed etiam in brutis animalibꝰquevide

ma domari a ferocitate ſua coꝛrigi a bꝛu⸗/

talitate ſuaſſicut apparet in canibus quo
rum vehementia auiditas voꝛacitat tẽ
poꝛatur ⁊ coꝛrigit minis atq; verberibuſ
adeo/ vt menſis dominoꝝ ſuoꝝ app:opi
quare non audeantinec quicq; ex eis ca/
pere ymo cum multa manſuetudine ex-

ſpectant ꝙ eis vel detur vel pꝛouciat᷑.De

inde etiam erudiriq; apparet in ipſis ca⸗
nibus qui erudiuntur etiam vſq; ad inue
ſtigationẽ latronum vt de alis taceamꝰ
⁊ de auibus que erudiuntur eti vſq; ad
loquelam ⁊ ſalutationẽ magnatum. Ad
hoc ergo inconueniens deueneruntvt ſo
lum hominem ponant incorrigibilem ?
inemendabilem ⁊ indiſciplinabilem cuʒ
iſta incomparabiliter magis eis congru/
ant quã alujs animalibus. Amplius.
nulli dubium eſt qn tota voluntas mala
qua iſte eſt auarus ſeu cupidus ſeu luxu⸗

rioſus extingui poſſit in iſto et contraria

„ „

voluntas in eo fieri.videmus enim alis
pꝛimo auaros ⁊ poſtea largos. Eodem/

modo videmꝰ quoſdam pꝛimũ luxurio/
ſos ⁊ poſtea caſtos.certum aũt eſt ꝙ con

trarium ſupueniens deſtruit contrarium
ſuum funditus.Quare caſtitas ſupueni⸗
ens deſtruit funditus luxuriã El ad hunc
modum ẽ videre de om̃i vicoo. Ampᷣ.
de virtute appᷣhenſiua manifeſtuʒ eſt ÿ—
ab erroꝛe qntocũq; eſt ei reuerſio ad ſcie⸗
tiam ⁊ ab obliuione ad memoꝛiã.Et inſu
per ꝓficere contingit eũ in mulio nobili⸗
oꝛeʒ et cercioꝛem ſcientiã qua ſit illa aqua
p obliuiouẽ deciditiergo ⁊ vi motiua ſil
euenire neceſſe ẽ. Quis em̃ dubitat quin

ab ira ſcit ſe redire ad pacẽ/⁊ ab odio ad

amiciciam maioꝛẽ etiam quaʒ ante fuerit
Quapꝛopt᷑ om̃e viciũ delebile ẽ naturali

ter ab anima humanaęet oĩs virtus in ea

naturaliter plantabilis om̃iſq; mala vo⸗
tũtas eiuſdeq; naturaliter ⁊ ĩ otraria mu
tabitis. O mis ergo hũana anima natu⸗-
raliter ẽ ad ſtatuʒ pᷣſtine innocentie reuer
ti poſſibilis ⁊ in ſtatũ pᷣſtinum repabilis.

Amß. ſi natura arboꝛũ ⁊ plantanꝝ po⸗
tens eſt inrepationey ⁊ reſtitutioneʒ oim

eoꝛum que vis ⁊ cõtrarietas hiemalis ei
abſtulit. ſicut videmꝰin vᷣno tempoꝛe oia
vegetabilioc ẽ herbas ⁊ plantas rern
perare quecũq; aſperitas hiemalis eiſdẽ
abſtuleraliſcʒ floꝛes ⁊ folia ⁊ etiã frondeſ
vt in ſalicibus ⁊ vitibꝰapparetac denuo
reueſtire ſe ac exoꝛnare his omnib⸗ 3*

₰W

*

modi ⁊ emendatiõis eipet
vero pꝛobalio eſt et hocipᷣmiſt ipſa na⸗
kure interna confeſſio ac recognitio qua
vnuſqſqʒ; interrogatus an libent gau⸗

De ſcramenio penitentie.

tofoꝛtius natura humana eouſq; deſeri
non debuit vt abſq; ſpe vlla ſurgendi ca
deret per peccata. Amplius. n ſerpẽti
ꝗ tyrus dicit ⁊ multis auibꝰ vt aquilis ?
accipitribus ⁊? ceruis virtutem ipſoꝛum

renouatiua veiſtatiſq; ac de foꝛmitatt ex

rerminandaſiuine ſapientie bonitas de
ditquomõ incomꝑabiliter magiſq; hui⸗

modi virtutem hominũ indigenti de illa

non pꝛouidit. Amplius.ſi coꝛpoꝛi bu
mano vires dedit quibus a caſu ſuo coꝛ/

poꝛali videiʒ reſurgere poſſit. Qualr mi⸗

ſericoꝛdiſſimꝰ deus anima humanam a

tam neceſſaria tamq; ſalubꝛi virtute nu-
dam ac panperem derelinquit Amp.

ſi recidiuo coꝛport dei miſericoꝛdia medi
cinaʒ pꝛouidit. quomodo non multofoꝛ⸗

tius recediuis animaꝝ. Si enim coꝛpoꝛa
non ſunt curanda niſi ꝓpter animas qa

nec vtilia niſi ꝓpter easadeo aũt cure ſit

curatoꝛi omniũ deo vt moꝛbis eoꝝ ſiue pᷣ
mitiuis ſiue recediuis medicina ꝓuidet
quãtofoꝛtiꝰanimaꝝ moꝛbis vtriuſq; me⸗
dicinas neceſierias ? ſalubꝛes pꝛouidit.
Amplius. hominẽ libertate arbitri pᷣ

ditum naturaliter eſſe ac ꝓpꝛij iudicij P/
Pꝛieq; poteſtatis illam facultatẽ naturali
ter habere per ſeipᷣm manifeſtuʒ eſti Etſi

quis ad exterius ratione hoc ẽ lingua in

hoc cõtradicere voluerit coꝛde tamẽ iſtᷣ
concedit. Indę ẽ ꝙ coactio ⁊ violenna tã

qᷓ; nature huane contraria ab om̃i hoĩe

naturaliter ſugiunt᷑ ac ꝓviribus repellũ
tur. Indeeſt etis ꝙ cũ aliquis in nos pec

—— =

cauerit ipſuʒ reum erge nos naturali iu
dicio iudicamꝰ. Similiter ⁊ noſipſos ſi
in alios dereliquerimꝰ. Poc autem nul/
lomodo faceremaſi nec nos nec illos no/

ſtri iudicij eſſe aut poteſtatis creÄderemui

In eos enim qui merito ignoꝛat⁊ in eos

qui aliena vi ⁊ violentia ferunt non ſolũ

mõ faciles ſumus ad veniã. ſed nec in ali
quo eos reos eſſe vel ᷣliquiſſe reputamꝰ
Rercium iudiciuʒ eſt quia ipſos delinqn
tes nature inſtinctu tamqᷓ; ſui ipſoꝛuʒ iu/

dices adimus vt nobis qð delinquerunt

emendent tamqᷓ; de ſe nobis iuſticiaʒ fa⸗

cientes tamqᷓ; debitoꝛibus iuſticie huiuſ

imꝰ. Quarta

denter non ſolũ volẽter foꝛnicet᷑ vel alið

faciat quod ẽ peccatũ intus id ẽ corde cõ

—

fitebit᷑ et recognoſcet ꝙ ſie. Qnaq; emin
multis verũ ſit ꝙ non purevolunt quod

faciunt ymo expte ⁊ fᷣm quid volunt. Sic

legit᷑.ꝓuer.xij. Uult et non vult piger.iñ

verum ẽ ꝙ ſola voluntate faciũtei inſup
maioꝛi voluntate vident᷑ hoc facere qua
ſi pure illud vellenymaioꝛ em̃ aqua vide
tur qua obices irrumpit et reſiſtentia ꝓ/
pellit atʒ repellit quaq ſine odice ac reſ-

ſtentia fluit maioꝛ: inq;ᷓ in eo ꝙ talis.

——

Amß. ſ tirare arbitru non eet hõ pᷣditꝰ
ed necitate ſola aſʒ violẽtia vel naturevł

fati vel aſtroꝝ vel demonũ ſiue alteri⸗ cu

iuſcunqʒ ferret᷑ ſiue impelleref᷑ aduolita

⁊ cupitaac ꝓhibere tur a volitt ac cupit:
Jomino nemo peccaret. nẽo laude vel vi⸗

tuperio dignꝰ eẽt.diſciplinaqʒ atʒ corre⸗
ctio et eruditio omino nihil eent.nec agẽ
dum eẽt hoĩbus de moꝛibꝰ neqʒ de vᷣiu⸗
nibꝰ aut vicijs ſic nec cũ lapidibꝰ.ↄttariũ
em̃ nature ⁊ ncãtati nihil recipit. Sic ne⸗
qʒ lapis recipe qcq; poteſt diſciplina vel

eruditiõe ptra motũ queʒ nature nccitas

aut violẽtia ipi vel viderit vł imlerit.Pa
lam ergo ẽ ex hijs hoiĩeʒ ſui iudicij ſueqʒ

eẽ ptãtis ſuiqʒ; eẽ iudicẽ ⁊ arbitrũ El ꝓpt᷑

hoc omni alij de ſe merito ↄqrẽti vel etiã

nõ ↄquerẽti teneri de ſeipᷣo iudiciũ ⁊ iu⸗
ſticia exhibere. Si ergo in deũ peccauerit

tenet᷑ ei iudiciũ ⁊ iuſticiã facere de ſeipᷣo.

tenet᷑ gᷓ ↄdẽnare ſe ren ꝙ ẽ ſnĩare õ ſeipᷣʒ

⁊ toꝛre ſevłpunire als ſʒ exigẽtia delicti
Cũ at hoc fecerit ðo ſatiſtetm̃ erit⁊ ab eo ĩ
pte iſta nihil ampᷣ. de iure exigere poterit
deꝰ Hoc aut ẽ veracit᷑ penitere vo hociu

diciũ ⁊ hac iuſticiã de ſeipᷣo facere.Et hoc

qð legit᷑ in pſal Judiciũ ⁊ iuſticia corre
ctio ſedis tue Et iob.xxxiiij. Nũqdꝗq non

amat iudiciũ ſanari pt.Et iten in pſal.SFe

ci iudiciũ ⁊ iuſticiã non tradas me calum
niãtibꝰ me Oꝭ de alio iudicio atʒ iuſticia
intelligi non põt.Et iteum.j.Con.xij.QOt ſi
noſmetipᷣos dijudicaremꝰ nõ vtiqʒ iudi
caremur. Ja ergo fecimꝰmanifeſtũ ꝙ oĩs
peccatoꝛ tenet᷑ penitere ſen pniam agere.
Hocẽ indiciũ ⁊ iuſticiã de ſeipᷣo facereet

hac lege acptate ſeu auctoꝛitate natu:e le
ge inqᷓ; quã in ſeipᷣo naturalrvnuſꝗſqʒ le

git nature indita ⁊ inſcpᷣtã.auctoꝛilateqʒ

7 ptãte qua ſe naturalr vnuſqſoʒ pᷣditum
euidenter cognoſcit ⁊ interna ↄfeſſiõe re

cognoſcit.Oꝛ ergo huiꝰ leg ſolus deus

ẽ auctoꝛ latoꝛqʒ inſcpᷣtoꝛ huius ptat ſiue

gucloꝛitatè inſtitutoꝛ ⁊ dato: neceſle eſt

cſvcl

öni⸗
hnölli
enttu⸗
ſeiuci
voſiole
ſiſeuren
hnotlue
ſueenin
ſrabſolga
Colälunt
Slom
ſoleede

mſean

sremane

ocbool
clee
Kleun de
cajdamn
ltlclpen
giunnih
naleracd
Mepeian
mesnanun
sgriut
eni⸗
Neiotgcun
Menucni
lriphhine
hioa⸗
nllniro⸗
Pogtie
mwllden
chisne
ellhanen
fulnenn
nnelecens⸗
Aſtinder
micla din
hbochibn

Lecinorit
Eeqnop

iualum
Plerap

.

Nol
w
aälen
.
boefung
niu
An
dneüboſe

ſede

polac
olgncen
Nacz
blemu;
Woeczut
necht
s diinn
Wtauenns
udni
udaiſu
ihnne

iebind
⸗
ai tuſtin
. 44
mii Tend
ſvchctt
1 ¾ 4
R

ü

—— .

ipᷣm ⁊ ratum ⁊ gratum habere iu diciũqʒ
hmõi lege ab huiuſmodi poteſtate ſactuũ
fuęrit tanqᷓ; pꝛopꝛiun. Heceſſe em̃ eſt eius
eſſe iudiciuũ cuiꝰ lege ⁊ auctoritate fit. Im
poſſibile ẽ ergo hꝰ indiciũ ab ipᷣo rtracta
ri ſeu reuocari. Rata ergo hʒ ſniam quã
hmõòi iudex ac lege ſiue Im hac legeʒ ꝓ ſe

ſiue ↄtra ſęip tulerit.ergo ⁊ abſolutu h
ſic abſolut ⁊ ↄdẽnatũ ſic Pden atu. Ab⸗

flumine lacrimarũ pꝛofluere. illo pudoꝛe

conſundi.illoq; timoꝛe terreri.illo tremo⸗
re concuti quod vnius etiam ſolius pec⸗
cati moꝛtal vulnus imminẽſq; ſuppliciuʒ
eterne damnationis feditaſq; ac turpitu/
do nuditaſq; eiuſdem peccati coꝛã oculis
dei merito enigunt. Non eſt moꝛtuaꝝ ſpi
ritualiter animaꝝ poſſibilitas ſed gratie
viuificãtꝭ ſenſificatè ac illuinantis interio

ſoluti ſunt ergo apð deũ veraciter penitẽ es oclos incõꝑabilr donuſuꝑſedeꝰ me

tes. Cum em̃ id totuʒ ſoluant qð lege illa
ſoluere debere iuſtiſſime iudicatur neceſ
aArio abſoluti ſunt. Iam ergo declaratu;
Eſt tibi penitentie iudicium reuocari non
poſſe ac per illud abſolutos in nullo vlte
Urius remanere ligatos Et quia neceſſario
a deo abſoluti habent tamq; eius legeꝛ
auctoꝛitate abſoluti.Et quia impoſſibile
eſt iterum damnari eos qui penitẽtialis
iudicij damnationẽ in ſe recte tulerunt ri
leqʒ ſuſceperũt ⁊ poꝛtauerũt.Ex quo reli⸗
quitur vt nibil omnino dãnationis reſtet
veraciter ac digne penitẽtibꝰ poſt ꝑactaʒ
digne pniam. Uerum qm̃ ipſa lex quã di
ximus naturalis regulas honeſtatè natu
ralis ac iuſticie ptinens oꝛiginali coꝛrupti
onę penẽ tota ſepulta ⁊ ↄſuetudinali pe⸗
ne tota cumulata tamq; aggere malaꝝ
ↄſuetudinũ ſuperimpoſito. Quia etiam
lux ipſa interioꝛis vſus muluplicibus te
nebꝛis quas numerare ſuperſedemus in
uoluta ẽ ⁊ obſcurata.ſicut ðt Job.xxxvij.
Nos quippe inuoluimur tenebris. Et ite
rum eiuſdem.iij. Circumdedit eum deus
tenebꝛis.pꝛopter inq; iſtas duas cauſas
nec liber mentis inſcriptas regulas hone
ſtalt plene aut plae exhibʒ legibilesi nec
intellectus noſter in eodem legere poteſt
diſtincte ⁊ aperte hinc ẽ ꝙ tria nobis am
micula diuine pꝛouidentie miſeratio no⸗
bis adhibuit videlicet.ncernaʒ ſcriptu
re.adiutoꝛium doctrine.ſpiraculum gra⸗
tie de quo pꝛouerb.xx. Lucerna hominis
ſpiraculum hominis que inueſtigat om⸗
nia ſecreta ventris. Quantum em̃ offen⸗
dat ipſe qui peccata quatis bonis cadat
⁊ inquãta mala ſe inijtiat.Deinde quan⸗ .

— —

tis auxilijs gratie diuine vt reſurgat ⁊ re

—

pꝛolixitatis enumerare? enartare qua
mpoſſibile ſit peccatoꝛi diuĩo auxilio atʒ

2

pꝛeſidio deſtitutoj victo ⁊ in victoꝛijs dy⸗

aboli poteſtatem dato⁊ in eius ſeruitu⸗
tem redacto ex. viij. Johã. ⁊.ij. Cañ. pe/

tri.ij. Deinð letaliter vulnerato finibuſqʒ;

peccatoꝛũ conſtricto.Ex.v. ꝓuerb. quam
inquã impoſſibile eſt ei tot ⁊ tantis inco⸗
modis ꝓſtrato obꝛuto ⁊ obſeſſo eripi de
poteſtate tenebꝛarum de faucibus leonũ
infernalium. De manibus vehemolb de
quo legitur Job.xli. Non eſt ſuper terraʒ

poteſtas que comperetur eiqui factus ẽ

vt nullum timeretper ſe ergo hoc eſt ſolũ
viribus ſuis ⁊ reſurgere non poteſt miſer
rimus infideliſſimus infeliciſſimuſq; pee

catoꝛ qui per ſe ſoluʒ cadere potuit. Quẽ
admodum alibi idem alijs verbis dici-

tur.ſcil poſtq; homo eſt ſpiritus vadens
⁊ non rediens. Uadẽs ſcilicet per ſe nõ re

diens autẽ per ſe. De alto nãq; gratie de

arce virtutum quaſi de lurrre excelſa atʒ
ſublimi pꝛecipitare ſe poteſt incloacã im/
mundicie quantu ad luxuriaʒ ſecundum
Aug.infoꝛnacẽ vicioꝛũ ⁊ ꝓfunditat abyſ
ſum. Sed vt confractis vel potius amiſ/

ſis alis illuc reuolet.⁊ non ſolum confra
ctis ſed potius ↄtritus illuc redeat eſt im
poſſibile. Wanifeſtũ eſt de hac contritio

ne. Job. xvj.De cõtritione ⁊ confractiõe

ſimul. Mathei.xri. Qui ceciderit ſuper la

pidem iſtum confringetur ſuper quẽ aũt
ceciderit cõteret eum.Et iterum. Luce.xx.
Omnis qui ceciderit ſuper iſtuʒ lapidem

conquaſſabitur.ſuper quem aũut ceciderit

cõminuet eum. Jam ergo patefeamꝰ re

nerſionem eſſe animabꝰ humanis ac re⸗
pationem ſeu reſtitutionẽ poſt lapſum in

leuetur indigeat noſſe atq; videre non ẽpeccata ⁊ qualiter etiam eſt hoc videlicet

nature tot et tantis malis in mixte et im⸗
merſe atq; inuolute virtus aut officium
ſed diuine gratie ineſtimabile atq; irre⸗
ratiabile beneficium. pꝛeter hoc ⁊ eo ſen
ſu doloꝛis ⁊ compunctionis affligi.illoq;

quia partin ex conatu ipſaruʒ animarũ/

licet ad modicum.partim antem ad plu⸗

rimum ymo pene ad totuʒ ex ſuperhabũ
dãti gra vbi pᷣus habũdauit dilictũ de⸗
clarauimꝰ etiam cũ hoc ⁊ eliam ſtabiliui

„

e

mꝰ libertateʒ arbitrij ſiue liberũ arbitriũ
licet multum depᷣſſum atqʒ detritũ in no
bis.⁊ quia largitas miſericoꝛdie dei nul-
lomodo ſe denegat ad illam redire conã

tibus qui conatus abſq; eius adiutoꝛio

reuera nihil eſt. Sicut dicit Augꝰin libꝛo
cõfeſſionũ. Scio inquit quia ſine te nihil
ſunt omnes conatus mei. Et ipſa veritas
Johan. xv. Sine me nihil poteſtis facere
Qui etiaʒ conatus.gratie dei puenient:
dona ſunt.quando ⁊ ipᷣm deſiderare gra
tiam.gratlie ẽ ſicut dicit Augꝰ.in libꝛo de/
coꝛrectione ⁊ gratia.Deſiderare autẽ gra
tiam ⁊ munus eſt.⁊ ante oꝛdine naturali
qua ipſum conari ad gratiam. Quapꝛo/

ens eiusquod eſt conari ad gratia. Mul
tofoꝛtius ipſum conari ad gratiaʒ grati

pter ſi ipſum eſt gratie cum ſit cauſa a,

ſacramento penitentie.

dex erit. Alius ergo audiet delicta q; ipſe
qui deliquit.alius cognoſcet atq; ꝓnũcia
bit. non autem audiet alius omnia ⁊ ꝑp
fecte niſiipſa qui deliqtconfitenteſ enar
rante.quia ipſe ſolus ?⁊ maxime omnia il
la nouit.confeſſio ergo alij faciẽda eſt qᷓ
deo. Amoliug deo ſacr confeſſione
quid ipſe inde iudicet vel ꝓnunciet virũ
abſoluat aut condemnet penſius ignoꝛa
tur nec pꝛo abſoluto necpꝛo condemna/
ro ſe habere debebit. Sed pendebit pa⸗
uidus ⁊ dubius pendente ſentẽtia et hec
tota vita iſta. Sentencia ergo huiꝰ iudi-
cij reſeruatur ad alteram vitam. ? conſeſ
ſio iſta in nullo illaʒ accelera t quo perue

iat ad confitentẽ. Qualiter autem iſtud
eputabitur iudicium vel iuſticia de quo

nulla apparet ſentencia quo nullꝰ appa⸗

erit ꝙ vtiq; verum eſt ſecundũ rectam inret abſolutusvel ondemnatus. ſi di

tentionem eius ꝙ eſt conariinterdus ta/
men conari ad gratiam intelligitur abu/
ſiue:Qui facit aliquid quo facto ad grati
am recipiendam eſt habilioꝛ.licet non in
tendat ad gratia. Intendere em̃ ad grati
ametiam gratie oquia ipſum noſſe gra/
tiam non poteſt eſſe niſi ex gratia. Aliud
autem eſt longe conari redire ad innocẽ⸗
tiam atq; iuſticiam qualem natura ſug⸗
gerit ⁊ oſtendit aliud conari ad ſublimi⸗
tatem gratie quã ſimiliter gratia ſola oñ
ditfoꝛtaſſis enim poſſibile fuit natuꝛe hu
mane in ſtatu naturalis innocentie ſi ab
illo per peccatum non cecidiſſet ſi alia le/
ſio vel vis quã ipſum peccatum ſecuta eſ⸗
ſet ad illam redire ⁊1 omnẽ maculam exil
lo inherentem vel relictam naturali peni⸗
tudine abradere atq; abolere. ab altitu/
dine autem gratie cadentes ad illam re⸗

uolare nature viribus.per ſe impoſſibile
eſt ĩidubitanteræſᷣm hunc ſtatum nature
rationes quas ſupꝛa poſuimꝰ ad hoc fa-

cientes intelligimus. .
Unc vero iuxta ꝓmiſſum ſerroꝛeʒ
n ſecũdum qui pꝛopꝛius hebreoꝛũ
eſt qui negant confeſſionẽ facien
dam eſſe ſacerdotibꝰ deſtruere aggredie
mur dicentes in ᷣmis/q ſi deus peccato⸗

rem merito vt ſuſpeccum ⁊ vt paulo ante

inimicũ recuſare volueritk i dicem eum
habere in cauſa quã aduerſ ipᷣm bʒvo

luerit.Quis dubitat qn ð iure facere poſ
ſit. Si g iudiciũ et iuſticiaʒ de ſeipᷣo pctõꝛ

per pniaʒ deo facere noluerit merito ⁊ iu

re in eadem cauſa alius quã ipſemet iu⸗ 6

£☛

xeꝛit. Quia huius confeſſio mitigat ira⸗

iudicis et hoc quidem verum eẽ concedi⸗

mus ſi ex deuotione fuerit. Amplius
hec eſt figura ſeu foꝛma iudicijvt pꝛimus
iudex ſedeat in medio actoꝛ et reus ſtent

ante iudiceʒ alter alteri ex aduerſo. Dein

de aduocati ⁊ teſtes. Aduocati vt de iure

cauſaʒ inſtruant.teſtes vt de facto.cautũ

at eſt in iure iſto ſcłani ⁊ poluicovt nemo
iure ſuo ius ſibi dicat: eo ipſo ꝙ iſtudpᷣ
ſumpſerit reipſa careat. Quia ergo peni
tẽs in eo iuditio q̊ cũ deo iudicãdus e re⸗
ẽ ⁊ a deo impetit᷑.merito in eodẽ iudicio
iudex eẽ non poteſt ſub alio ergo ⁊ hali
um iudicãdus ẽæa quia ipᷣe deus ibidẽ ac⸗

toꝛ eſt.nr̃is legibus ⁊ ↄſuetudinibꝰ ↄgru

entiſſimũ eſt ymo eiſdem firmatum ⁊ ob

— ——,—

ſ̃uatum vt tercius in medio ſedeat ꝗ ius

reddat.poniſſimũ illa de canſa.qꝛ nfis le
gibꝰ ⁊ ↄſuetudinibꝰ taq; vijs notiſſimis
atz certiſſimis maxie reducẽdi reducibi/

les ſumꝰ ad lucẽ veritat ⁊ via ſalutis p/
pter qð ⁊ hocideʒ ipᷣe elegit yſa.xliij. Re
duc in memoꝛia vt iudicemur ſil. Narra

ſi qd habes vt iuſtificert. Mih.vj. Judi

diciũ domini cũ pplło ſuo ⁊ cum iſrael iu.
dicabitur. De hoc.iob. xxxj. Si contepſi
iudiciũ ſubiire cũ ſßuo meo ⁊ ancilla mea

cũ diſceptarẽt aduerſũ me.Om aut ꝑec/
catũ non ſolũ peccatum eſt/et iniquitas.
Sicut legit. Johã. iij. ſed etiam vnlnus
eſſiue mo:bus ſiue egritudo. et eſt ſicut

dilapidatio ſiue diſſipatio. Et ſicut fur⸗
tum eſt vel rapina que committit in de⸗
. neceſſario ex hijs tribus tres ralioes

ſaher⸗

giort
ſonena
Genm
losſiec⸗
giranus.
entſrmin
guuntun
lacesh⸗
Nciſua
ſigiuci
Wrtitsi
nchſg.
Nperunt
tbeicbr⸗
us tacn/
lichlonc.
Pucdien
NWennul
nsevie
mmmnenit
uſten
eaito:
(foni Nui
ſonarden⸗
fncrentt⸗
Colaugn
ſsfuirpi
Monaucden
öten ko
Ccor ial
1Cmaten
lontuerat
Rhanpins
urmade
cgiurn
liop
llet
lonauce
fkeaenr
featſunm
Clſefſon⸗
ſteungi,
fealointnw
Maneude
unmg
Uflengi
Nenie,
iſceſt ee
W
uun
eitſ⸗

dagg
iid

Wermenk
nſicade
nonnlon
mans
icfo niet

panmee

um. N
ginchcipn⸗
D
igsdueſen

ardoe

E
. Oucg
ionda
uen,

14 1

ſninm

Wre e
SD

othe &οα reſe⸗ Cιu⁰ Ar. alkri 4 Ppve

Fo.

oriunt/quibus enidenter oſtẽditur cõfel⸗
ſionem coꝛam alioq; deo eſſe faciendaʒ
Si enim iniquitates et iniurie tempoꝛa⸗
les ſiue coꝛpoꝛales indices habẽt/ac ma⸗
giſtratus ꝓpꝛios qui eis iudicẽt pꝛonunci
ent⁊ miniſtros qui iudieũ ſentencias ex
equantur. Quatofoꝛtius ſpũales iniurieę

iudices habebunt 7 magiſtratusz alia qᷓ

iudicij ſum. Quapꝛopter erit ð hüis neceſ
ſario iudiciũ ideo iudex ſeu iudices.Cer
tum aũt eſt quia de biis iudicare neque/
unt abſq; cognitione.heęc aũt non põt ni
ſi per confeſſionẽ.conteſſio ergo facienda
elt de rebus iſtis huiꝰ iudicibus. Am
plius ⁊ aduocatꝰ qui occultat. Jus ⁊ teſtꝭ

qui abſcondit vitatatẽ factivterq; peccat
in iudicem. Si vtriuſq; reuelatio ꝓdeſſe

Reuelatio aũt con

debeat nulli obefle.

feſſionis euidẽter ꝓdeſt cofuentibꝰ ⁊ nul

li obeſt. Et ſi foꝛntan in aliquo caſu cõtra

rium inueniret foꝛſitan ibi non eſſet con/
leſſio facienda. Qnẽadmodũ ſi confeſſi⸗
onis auditoꝛ ꝓditoꝛ eſſet et publicatoꝛ cõ

feſſionũ.Alij etiam caſus ſunt in quibus
non audemꝰ dicere ꝙ teneant homines
facere confeſſionẽ. Quemadmodũ ſi ꝗs
cogitauit vel cõiurauit in moꝛlẽ ſacerdo⸗
tis ſui ⁊ videat eum ad iram ⁊ odiũ facilẽ
non audemꝰ dicere ꝙ teneat hoc eidem
cõfiteri.Eodẽmodo ſi mulier ſpecioſa la⸗
cerdotè ſui laſciuia ac petulantiã nouerit
2qõ mulieres ſipi ofitentes nota eaꝝ in⸗
firmitate ⁊ auditis tẽptationibus ſolicita
re deturpitudie cõſueuerit.mõis omibuſ

ↄſulimavt de licencia ipius vel epᷣi ſui ſa⸗

cerdoti alteri cõfiteatur. Eodẽmodo ſi in
ↄcupiſcennã ſacerdot: ſui aliqua exarſe/
rit qvtiq; grade hoꝛrendũq; peccatũ eſt
ſi ſacerdotem ſuũ infirmũ carne nouerit.
non audemꝰ conſulere qð hec eidem co⸗

fiteatur Juta iſtos mõs facile ẽ excogita

re caſuum quibꝰ licitum eſt aliq; ꝓpꝛio
confeſſioneʒ facere ſacerdotiſicut in hijs
que tangũt ipᷣm ſacerdotẽex quoꝝ ſc; no
ticialſpirituale piculuʒ innuent ſacerdoti
vel quaudo ſpuale vel etiam coꝛpale ꝑi/
culum magnũ ex ipſa ↄfeſſione imineret
con fitenti. Dalus em̃ perↄſeſſidem aue⸗
renda eſt ⁊ ſaluti nõ ꝑiculo debet ↄfeſſio
deſeruire.

co pꝛopꝛia voluntate ſed officio et digni⸗

tate ipſius medici.neceſſe habet eger de

bitoꝛ eſt facere ꝙ ſuum eſt quo minꝰ im⸗

incõ ꝑabilr maioꝛis dengi ancovobil⸗

i Amplius.ſi cure medici cõ/
miſſus eſt eger ⁊ hoc iure vel lege non di

rxvij.

peditur medicantis officium. Quapꝛop?
de tegere ei ac renelare moꝛbos ſuos et
vulnera. Quia ergo maniſeſiũ eſt ſacer⸗
dotes curatos cui eſt medicine ſpiritualii
omniũ eoꝝ habere geis cõmiſſi ſũtꝑ hoc
non eſt voluntate eoꝛumſſed iploꝛũ me⸗
dicoꝛum officio⁊ dignitate palam eſt abſ
qʒ iniuria ſacerdotu moꝛbos ſuos ⁊ vul-
nera non poſſe ab eis abſcondere parro-
chianos eoꝛuʒy niſi ex cauſis quarũ ſupꝛa
fecimꝰ mentionem. Amplius. ſi licet
fraternos moꝛbos et vulnera ſpiritualia/
tenetur vnuſquiſq; reuelare ei qui poteſt
pꝛodeſſe⁊ non obeſie tenetur inqua er de
bito et officio fraterne caritatis. Hon mi
nus autẽ tenetur ſibipſi ymo longe am⸗
plius ex eodem debito et officio ſibipſi
tenetur conſulere q;ᷓ cuiuis alij. Multo

ergo foꝛtius tenetur moꝛboꝛum ſuoꝛum

ſpiritualium ac vulnerũ confeſſioneʒ ſen

reuelanioneʒ facere ſacerdoti qui pꝛodeſ

ſe debeat non ſcilicet obeſſe. Juxta ꝙ ie⸗
tigimus. Amplins. ſi de omni tempo
rali commiſſo neceſſe habet cõmiſſarius
ſeu diſpenſatoꝛ rationẽ reddeꝛe ſuperioꝛi
ſuo in officio diſpenſationisincomꝑabi/

liter autem cautius ⁊ habenda etſeruan
daſſi incõpabilr circũſpectiꝰ diſpẽſanda

incõꝑabilr diſtrictius exigenda taneqnaʒ
auteʒ alias ergo foꝛtius reddenda eſt ra
tio ſpiritualium cõmiſſoꝛum ſpiritualiſq;
villicationis ab vno quoq; noſtro maio
ribus noſtris in hoc ſcilicet ſpiritualibus
Certum autem eſt quia ſacerdotes cura,
animarũ noſtrarum habentes vt maio⸗
res noſtri ſunt in hocet velut ſuperiores
diſpẽſatoꝛes ſeu camerari ratione de no

pis ⁊ nr̃is hoc eſt de tota vita noſtra deo

reddituvi. Sicut legitur ad hebꝛeos.xiij.
O bedite pꝛepoſit veſtris ⁊ ſubiacete eis
ipſi enim peruigilant quaſi reddituri ra⸗
tionem pꝛo animabꝰ noſtris. Ampli⸗
us ſi ſubditus ſecularis vel ſeruus dam-
nificationeʒ ſui dñi videritſẽ pꝛocuratori
eiuſdem per queʒ damnum donuʒ illius
vel auerti vel reſtitui poteſti non denun
ciauerit cum ſine periculo aut dampnifi⸗
cantis incomodo hoc facere poſſitindu/
bitanter accat in dominumſet in ibſum
diſpẽſato *m quia et illi debitam fidem
non ſeruat et iſti debitum auxilium ad cu
ſtodiam rerum dominijnon impendit.

Cum ergo quilibet peccatoꝛvideat ſemet

Be ſocramento penitentie.

. ipᷣm damnificantẽ deum in ſeipſo aufer? toꝛem adulte etati debitoꝛẽ eſſe confeſſio Ra
. doſſcʒ ei ſeipſum totius vite ſue ſeruitiũn mnis ⁊ ſaniſfactionis ꝓ arbitrio ſacerdolis ncel
ex neceſſitate tenet hoc denunciare ſacer quẽ diximus magiſtratus. Amplius. gteſee
doti taqua cuſtodi aut diſpẽſatoꝛi domi peccatoꝛqui nec culpabilẽ ſe recognoſcit eiiNo
ni. Pꝛeſertim cũ hoc ſine om̃i ꝑpiculo ⁊ in nec de erratis ſatiſfacere curat neceſſario nletihi
. comodo facere poſſit ipſius quem denũ/ cõtumax eſt.Contumacia aũt maioꝛẽ dei ſhcönes
uiat. Non em in maioꝛi fide tenet domio contra peccatoꝛẽ iram ꝓuocat. Sicut le⸗ ſſtücke
de alterius danificatione qᷓ; de illa qua, gitur iob.xxxiiij. Ne deſinas ab homine efede
„ „ ipſemet facit eiſem. Amp̃.ſi furem vł inigtatis qui addit ſuper pecesta ſua ſuꝑ 7 MM
latronẽ aliquis in domo ſua abſcõderit biam. Orl aiterttauis nõ opoꝛtʒ vt alij aalui
et per eius perditionẽ ſeu traditionẽ/fur⸗/eulpabilem ſe recognoſfatvel confitteatur k ig⸗
tiue ſublata ⁊ omnia male ablata reſtitu/ qq;ᷓ deoneqʒ; vt alij ſ grlſtactar,nerelſari mMare⸗
ere poſſintſine incõmodo damnificantt ¶reditur ad ilud incõueuiens ꝙ ſuꝛpa in⸗ nſe
. et in ipſum iudiceʒ ſeu mgꝗratumſpeccatj? tractatu de baptiſmo oſtendimꝰ videlic ͤ wt
in ipos qui damna vel iniurias paſſi ſůt vt pareant inter fratres ſpũales neceſſitu n
æ iudicandus c vt furti particeps et ſociuſ dines ſpirituales.Quare peribũt mutna in .
furis Quare peccatoꝛ qui ſe ißjm abſcon⸗ innicem ſuffragiamutue dilectionigmu/ cgete
dit et ſacerdotiſqui iuder eſt vel mgratus tue inter eos beneficiẽtie non modicum nelin
ſpũalis eſt ipſum nõ detetigit exponitet minuet᷑. Si em̃ reuerſio eius qui non ab 8
pumendũ tradit. Cum ꝑ hoc⁊ damna re errauit non apparuitque viiq; niſ ꝑcõ⸗ AhMeb
ſtaurenturet paſſis et iniurie tm̃ darent᷑ keſſionẽ delicta ſeu delicoꝝ ad emẽdatlio Anllſt
hijs quibus irrogata ſunt eoipſo puni- nẽ ipoꝝ appere non pᷣiñ appebit ſpũalis uiſie.
endus eſt. Ipemet et furis ſocius et furtri germanitas ſiue fraternitas ſiue ſancta funel
pticeps eo inq; ipſo ꝙ ipᷣm furem non iu ciuilitas.⁊ ꝓpter hoc nõ habebit iſte vt Aluugeen⸗
dicat exponitac tradit. Hõem̃ mag ma frater ſiuevt ↄfinis Quapꝛopt pibit meß⸗ Maaſe
ioꝛẽ ve as deo⁊ ſacerdoti ſeruate tene᷑ vel minuelur in multo beneficia fratera laac
vnuſgſaq; in alio S inſemenipᷣo et hoc efſt Amp̃ᷣ.ꝗ ſocietas ẽ ⁊ quoddꝗa collegiũ Mgm
ꝙ diclu eſt regi iſrael p ꝓphetã.iij. Re.xx a quo ſi quis turpiter ⁊ cũ ſcandalo receſ hng
Quia dimiſiſti virũ moꝛie dignũ de ma ſeritad qm ðvᷣnuo recipiat niſi cũ rcogni ggi
nu tua erit aĩia tua ꝓ aĩa illius. Ampᷣ. nõe? ſatiſfactiõe ſeu emẽdatiõe. Am· ſbusflue
quia peccatoꝛ a baptiſmali ſanctitate la⸗ pliꝰ.ꝗſquis in collegio aliquo vł ciuitate ußuilt
pſus ſicut ciuis eſtab ipᷣa ciuitate ſanctiſi qᷣcũq; videat domũ vn conburi vel uuua ueninu
cata et dilecta qua tociens ſupꝛa in tracta cũq; ciuſdẽ ꝑticul ex q̊ toti domui vei ci⸗ itsnd
iu de baptiſino noiauimus recedẽs etad uitati iminere videat᷑ incendiũ non cla lunorbn
*„„ uerſus in aduerſariũ eius cõſurgẽs etin moꝛe ⁊ alis modis ꝗbus valuerit ignis mMhzti
hoſtẽ conuerſus. Cum ant peniet eſt ſiẽ piculu indicet vt ei vndiq; occurrẽtibꝰ oc Milaip
ab hoſtibus reuertes ⁊ ad ſanctã ciuitatẽ currat᷑ Quãtoq; incendiũ illud ei vicinio MzN
cuuitalis ſanctificate reſtitui volens pe⸗ tri fuerintanta illud maioꝛi clamoꝛe alti⸗ a
tens ſatiſfactionem de eo ꝙ; aberranit of oꝛi vociferatiõe illud alijs indicabit ad 6Popplos-
ferens. nũquid per mgratus ipſius ciui eius extinctiõʒ qſcũq; ⁊ vndecũq; poterit oſatene
lalis non ẽ recipiendus atʒ reſtituendus aduocabit. Idẽẽ ſi dereptionẽ in ꝑte ali/ cuſaeene
„ qui non obtulerit ſatiſſactioneʒ ſuꝑ eo q gqua ciuitat quicũq; exciuibꝰ fieni videt llefſe
lam ꝓditio ſe ad hoſtes ſe traſtulit ⁊ ciui ſtatim illã clamoꝛe ? ꝓuocatiõe ad arma (cumnſen
tatem ſua deſeruit ⁊ etiã impugnauit nec quibuſcũq; q adiuuare poterũt. Iudica⸗ liucici
recipiendus ẽ a ſapiente magiſtratu. Sa bit eo autem inſtantius ac vebemennius mütbm⸗
tiſſactionẽ aũt non faciat nec etia offert ni quo incomodũ incendij vel depꝛedatio- Petnlari
ſi qui culpaʒ ſuã recognouerit deliqniſ nis ad ſe magis pertinere videbit. Oſi .
ſe non confeſſus fueri ifeſtũ lnchncto bi kide
Hõ erit. Rrer l pꝛo temꝑalis incendio ſibi depꝛedalio⸗ Panen
e omni oberrate hoc eſt peccatoꝛe ip nem rerũ tpalium que adeo viles ſunt et lii
non eſſe recipiendũ in conſo Ruʒ ſancto compatione ſpiritualiũ omnine nulle et P uun⸗
ſtir 55 „W. LRr En ! * — Wpery
u nec reſtituenduʒ eſſe ciuiſtati/ quam vilipende et ita ſic et ita facienndum eſft ntſemit
. adeo puer deſeruit niſi culpabilem ſe quid pꝛo ſpũali incendio ac de pꝛedatio⸗ heſi
. boralen elſionẽ recdiderit et ſatiſfactionẽ ne animaꝝ humanarum que adeo nobi n
obtulerit. WManifeſtũ ergo eſt omnẽ pecca les ſunt adeoq; pꝛecioſe faciendum eſt. un

—

ün

. O n

t
Ntuſan
cpone

Lantenk
nslnt
üsleserin
eperüna
enrode
dansinend
nenig ni d
mulmmitlie
jſhide
niasſur
obabentſe⸗
opepor
efcafmmn
rodcie
Cäſand
gaininan

iclit. 1

aichoftan
nii
oi nid
ancitth⸗
Ps inn
gdn
Nänien,
Goitann

uotie

.
.
.

een H

Quãto ergo foꝛtius ludicãde 7 reuelãde

ſunt depᷣdationes ⁊ incẽdia animaꝝ. Re

uelande inqua hüs qui adiuuare pñt atʒ
ꝓdede ad ereptionẽ ſeu liberationẽ ipſa

rum ⁊ ertinctionẽ. 2 ergo peccata moꝛ

talia nihil aliud ſunt quã incendia æ va-

ſtacõnes ſen depᷣcatiões anmaꝝ Mani

feſtũ eſt ea eẽ reuelãda hijs qui ex officdo

ꝓdeſſe depent ⁊ poſſunt. Ampli. deo

cõquerente de quocũq; homine iuſticiaʒ

q; et iudiciũ de eo egente manitfeſtũ eſte
vnũuũqðq; debere deo aſſiſtere ac ſtare ꝓ
eo ⁊ contra ſeipᷣm. Juſtam em̃ eẽ dei cau
ſam vbiq; in omnibus neceſſe ẽ. Semꝑ
duũt pꝛo iuſticia ſtandũ et contra iniquita

tẽi nulli ergo licet deo in cã ſua ↄtraiqua⸗

cunq; cauſam habebat denegare vel pꝛo

curationis effectũ vel patrociniũ vel reſti
moniũ vel ſinẽ ꝓnũcliationẽ vel eiuſdeʒ
executionẽ. exrgo etiã contra teipm tenert
ꝓcuratoꝛ pꝛo deo ⁊ teſtis et aduocatus⁊

luder ⁊ ſniẽ exſecutoꝛ eẽ. eneris erg o te⸗
ſtificari et allegare ↄtra teipʒʒ in cauſa dei

et alia que iudicii ſunt facere.Teſtiſicare

aũt contra te.hoc eſt cõfiteri⁊ ampliꝰ te/
neris ergo ex neceſſitate confiteri coꝛã iu/
dice ꝗ inter te et deũ ſedet. mediꝰ hic aũt
eſt ſacerdos. Si enim cauſe ciuiles ⁊ ſecu

lares agẽde ⁊ exaniinãde ſunt coꝛã recto/-
ribus ſiue iudicibus/ergo ⁊ cauſe anĩaꝝ
ſiue ſpũales ventilãde erunt coꝛa rectoꝛi-

bus animaꝝ vel iudicibus. Rectoꝛes em̃

et iudices noſtri in coꝛpalibꝰ ſeu tpalibꝰ⸗

illi ſunt quibus leges tpales date ſunt in
manibus qui ſcʒ latoꝛes et expoitoꝛes ea
rum ſunt ad pplłm. Sic rectoꝛes ⁊ iudices

animaꝝ noſtraꝝ ſunt in quoꝛumanibus

—

adimplendũ ⁊ docendũ ſine ferendũ ad

popnulos lex data ẽ. Hij ant ſunt ꝓculdu

bio ſacerdotes. O em̃ ali ſunt doctoꝛes/
quã ſacerdotesſſupplementũ eſt ſacerdo

talis officij. IJdem dicimꝰ de doctoꝛibus
legum ſeculariũ in adiutoꝛiũ em̃ ⁊ ſi uccur

ſum iudicũ recepti ſunt. Uñ abinitio non
fuerũt hmõi doctoꝛes ſed ipi legum lato
res ſeculariũ eas feꝛebat et exponebãt ad
populũ. Poſtmodũ autemtu ꝓpter im⸗
piuiam audiennũ. tũ ꝓpter occupaunões

iudicũ.tum ꝓpter emerſionẽ queſtionuʒ
lum ꝓpter puerſitatem male interpᷣtanti

um. ⁊ ſemitas iuditioꝝ puertere conanii

um aſſupti ſunt ⁊ cõſtituii doctoꝛes. Idẽ
factum ẽ ⁊ eiſdem de cauſis in doctrina ⁊
legibus animan. Amplius. ſi emedẽ⸗

xxxviu.

da ſunt delicta animarũq; emendẽda ęẽ
nemo ſani capitis dubitare poteſtnõ ſũt
emendẽda niſ per legẽ dei ſiue legẽ aian/
de lege aut cui credendũ niſi eis qui et ex
officio habet ea⁊ docere et diſcere. Hu at
ꝓculdubio ſunt ſacerdotes. Qu ꝓptex
conſilio eoꝛũ emendẽda ſunt animaꝝ de
licta quemadmodũ ⁊ cõſilio rectoꝛũ ſeeu

lariũ vᷣlicta ſecularia nec hec nec illa emeę

7.

dari poſſunt niſi venerint in no licia eoꝛu

5 —

per quos emẽdẽeda ſunt hoc ergo in no

ticia rectoꝛum ſeculariũ ⁊ ill in noticiam
rectoꝛũ ſpũaliũvenire opꝑtet. Quap:opt᷑

deliga anian que oia integre ſciri tergi⸗
uerſari nõ poſſunt ꝑ confeſſionẽ qui ⁊ oc

⁊ circũſtãcie ipᷣoꝝ occulte ſunt.Qm̃ ſi ma

nifeſta fuerint oꝑtet vt ſeculariter iudicen
tur ſi iundicem huerit ipe qui delinat et ni

hilominꝰ optet ecvt ſpualit᷑ ð eis iudicet᷑
uine naq; delictu manifeſtũ duo
o babetr iudicia 1 duos iudices Si
cut enim duplex eſt pax duplerq;
vite hũane tranꝗllitas videlicet exterioꝛ

ꝓpt quã ⁊ leges ſecłares ⁊ plates inſtitu

ie ſt px ãs turbatiõibꝰ exterioꝛioribꝰhuiꝰ
vite occurriturhocẽ rapinis fuſtis rixis
alüs exterioꝛibus iniurüs.Et interioꝛ pax
videlicet ad deñ inuicẽ ad hoies Eniui
turbatiõis ſunt ipᷣa pctã ſiue occulta ſiue
maiĩfeſia peccatt em̃ in eo qð peccata ſũt
deus offendiur/ Offenſio aũi turbatio ẽ

„

pact. Sic odia ⁊ ire lic occulte ſintet oẽs
alie peſtes hmõi pacem que inuicẽ inter
hoies eſſe dʒ perturbãt et ſocietatẽ eoꝛuʒ
ſanctã deſtruũt ciuitatem ſanctiſicatam
eximũt diſſipant euertũt.Captiuoſq; fa⸗

ciunt homies vinculis dyaboliciset car⸗

ceribus eos mancipates et vtraq; mole
ſcilicet ᷣma et ſecunda eos interficientes

et vt ad vnũ dicamꝰ⸗ non eſt clãdes nõẽ,
calamitas non c toꝛmentũ vel moꝛs qułqd

dem ꝓpoꝛtionalr ac ſpualiter peccata nõ

infligant hoĩibꝰ Quare incõparabilĩ ma o

gis occurrendũ fuit per pacẽ cõtrariã pa⸗
ciſq;illius cuſto des ⁊ cõſeruatoꝛes.Qua

pꝛopter manifeſtu et leges ſpnales ſiue

animarũ et iudices ſeu rectoꝛes debuiſſe
et debere eſſe. Alioquin vtiq; rei publice
ſueſom̃ipatẽtifſimꝰ ac ſapientiſſimꝰ deus
inſufficie leer et impfecte ꝓuidiſſet. Jam

auüũt remouimꝰ ab ipᷣo inſufficientia et im

pfectionẽ quãtum ad res magnas p hoc
ð nec in mimis opibus ſuis videlicʒ ſuc

*

culta ſunt ꝓ maiori parte etiam radices

curſione publice illas ſuſtinet. Quia er⸗
go exterioꝛa delicta vtraq; pacem pertur-
bantineceſſario ſubſunt vtroꝛũq; rectoꝛũ/

hoc eſt ſpiritualiuð⁊ ſeculariũ iudicio.Et
ꝓpter boc furta ⁊ rapine et alia hmõi nõ
ſolnmõ iudicada ſunt iudicio ſeculari ꝓ/
pter exterioꝛẽ huius vite traquillitatẽ.ſed
etiam in foꝛo ſpuali ꝓpter interioꝛẽ et ſpi

ritualem que ad deum et hoĩes eſt pacẽ

ſiue tranꝗlitatem. Et ꝓpter hoc neceſſe

habent de hijs ſpualiter cognoſcere do⸗/ G iuſticiam facere voluerit.

ctoꝛes ſeu iudices animaꝝ. In noticiã er/
go eoꝛũ neceſſe habent venire.Quocũq;
auũt modo ei ĩ cognitionẽ iudicũ ſpualiuʒ
veniatquam per cõſfeſſionẽ ſpontaneam

ipſoꝛũ delinquẽtiũ fruſtra ⁊ inutiliter ve/

niunt quãtum ad finẽ ⁊ fructũ ſpualis iu
dicij/qui finis et fructus ẽ pacis intuere re
fſoꝛmatio. Qui em̃ cõfueri contepnit ⁊ in
iurioſus deo exiſtit qꝛ ius eiuns non reco⸗
gnoſcit ⁊ iudiciũ eius impedit. Amp̃.
ſic tenetur non expᷣmere falſitatẽ inquo⸗

cũq; iudicio ita et nõ ſuppᷣmere venitateʒ

interrogatus. Quia ergo tã multipliciter
delinquid abſcõdens peccata ſua/⁊ in iu
dicio illa cõ fiteri nolens non ſolũ pacem

ſacromento penitenttie.

ſue pꝛefectos pꝛetoꝛio. Et ꝓpter hoc ſicut
ſunt exterioꝛes pene ſiue ſupplicia quib⸗
conſulitur temꝑali pati tranꝗllitatiet eſt
quedaʒ carnificina et cyrurgia exterioꝛ di
ſciplina et gladiꝰpoteſtatũ tempaliñ Ita
neceſſe eſt pꝛefecturam eẽ ſpũalem et pꝛe
toꝛium ſpirituale vbi fiant munlationes

Nſa gellatiões et exerceatur velut quedaʒ
carnificina ſpũalis quã ſponig ⁊ ſubeant

et ſuſtineant ꝗ deo de ſeipſis iudiciuʒ ac

buſq; facere vltionẽ deo de ſeipſis. Uelẽ

eis poſſibile in hac vita vel non ꝙ ñ dixe
rit quis nõ eſſe Pannbts:ergo nec natura

li inſtictu ac deſiderio ad iſta naturaliter

mouebunt cuʒ naturalis motus nũq; ſit
ad ea que ſũt naturali impoſſibilitate ꝓ⸗

hibita.Si aut ẽ poſſibile et certũ ẽ ꝙ non

aliter fieri poteſt niſi ꝑ iudices alios a ſe

mayie cũ communitas hoim ignoꝛet iu⸗

diciũ iſtudet iuſticiã Manifeſtu ergo ẽ ꝙ
comunitati hoĩm conſulendũ fuit de iu⸗

dicibus ſpũalibꝰ quoꝛu iudicio deo ſatiſ

fieret de eis. Amp̃ offerente ſe pecca/

ad deũ non conſequit᷑. Sed etiaz maius toꝛe iuri coꝛã deo neceſſe hʒ deus illüũ reci

bellũ contra ſe cõcitat. Certum aut eſt ge
quid ſit de alis iudicijs ⁊ cauñs indei tñ
iudicio et cauſa neceſſe hʒ vnuſꝗſq; teſti⸗
moniũ perhibere maxime interrogatus
a iudice ſimilłr et parere ſententie iudicis.
Am ergo declaratũ eſt iudiciũ pe

Qenemur etiam cõtra nos ipſoset
pꝛo deo c ꝓcuratoꝛes eẽ ⁊ teſtes etaduo
cati. Similiter et executoꝛes ſnĩe etiam P
pꝛie condẽnatiõis et ppter hoc lictoꝛes
et toꝛtoꝛes noſtri ipᷣoꝝ. Et quia ſi in alis
iudicijs tenẽtur homies et eos ꝓdere ac
etiam exhibere iudicibus ad ſupplicia et

hoc pꝛo pace ⁊ tranqllirate temꝑaliac ꝓ
conpᷣuatiõe ſeu defenſione rerũ tempali⸗

um que nullius momẽti omnino ſunt cõ
paratione ſpũaliũ/multofoꝛtiꝰnos ipſos
quotiẽes rei ſumꝰ ꝓdere et aceuſare tene⸗
mun et exhibere iudicibus ſeu rectoꝛibus
animaꝝ non dico ad ſupplicia ſed medi/
camenta et ſalutẽ ab vtraq; moꝛte et per⸗

Dilioe. Et qm̃ om̃e peccatũ inimnia in deũ
eſt merito eareenach eſt eipeius iudi/

cium atq; iuſticiam. Judiciũ aũt et iuſtici
am debet habere tribunalęfoꝛũ audito/
num ſeu cõſiſtoꝛiũr iudices atq; pcones

0

nitentiale debere eẽ/⁊ quia in eo

pere.Alioquin iniuſtus eẽt ſepatum ſtare
iuri vltraq; iudiciũ et iuſticia ꝗbus ſe of⸗
fert exigunt illũ grauaret.Oſm̃es aũt ve/

raciter penitẽtes offerũt ſe iuri in curia ſeu

conſiſtoꝛio ipᷣius deijet hoc hic id ẽ in hac

vita qui ſi non hʒ hic curi ſiue conſiſto⸗
riũ vbi tata ẽ multitudo et eoꝛũ iuri ſe of/

ferentiũ.quis non videat quato detrimẽ
to gloꝛie ſue. Sic iſte defectus dum necſ
iſpi facir de hmõi et eis tam gloꝛioſam
iuſticiam. Modice ſiquidẽ gloꝛie ẽ in eos
qui inuite paciun tur exercere iuſticiamcõ

paratione eoꝛũ qui ſe non ſolnm ſponte

exponunt patibulis/ſed etiam velut dei
miniſtri ⁊ lictoꝛes atq; toꝛtoꝛes atrociſſi
mi in ſemetipᷣosdei iniurias et cõtumeli

as vlciſcuntur. Deinde quatum deſu gu/
bernatiõi hominũ etſi phas ẽ debere re⸗
gie dignitatis officio ſi intanta pꝑte regni
ſui non ꝓuideat qui iura reddat petenti
bus. Amplius, manifeſtũ qꝛ in pecca⸗
toꝛe penitẽte duo ſunt videlʒ natura quã

deus condidit ⁊ que ẽ opus eius ⁊ cuipa

ſeu viciuʒ ſeu peccatũ quã miſer peccatoꝛ

de ſuo aduenitx infelici infauſtaq; ↄiun⸗

ctiõe bono dei operi admiſcuit vei ad iũ
xit veradiler auũt penitẽs totũ qð fuũ ẽ ꝙ

erit. Ampli?. vo
lentibus ſatiſfacere deo per iudiciuſaciu
ſticiam de ſemetipᷣis querentibꝰ volenti/

—

Moiran
iudical
ſadicamn
ſa hocet
lbenatbin
Ntermninn⸗
pnlreoet
cicdraue

Atonesd

Conmleloan
ſdes hosl
Ntionsarp⸗

ſiens n

Ufoede

Necnolbus
hionntſane
Purtienan
ſſegtpupe
hugven
Gunnnore

(Mdbetan
r mno
Mrreumine
Mlgeeopus

fineconchäirce

Mneh

undorinoun

mMgtlahe
Drantese
ußbonnig
luntfclins
Abboueouen
horſaſtgi⸗
ſhendeltsſ
aotit d

dehn fi

((onnnfen
obaünän

ulenigkinenn
lllaheti

oſbeniein

Coumnump

Oſtentqdo⸗

nodein
lnnabſoluto⸗

MNinfſeoffen

fniegeie
Ppiitſdire

glrtcbholn

Gſonte gune

gleit

ſinc bi
Dommd
mikian

nland,
Mngllut
mnmitnn
Auimgi,
hineni
Enimrduin
ur Kug⸗

ſpontimnan

ſgtsnäiz
. M
deſchisl
1Amorg
eoneetin
Kiſtz namnal
isnonsnic
moſſoicae 5
eatnüige
us üot
sdnign
aricfneci,
ſulencifnden
iucido Nel
gnentr
seäſunin
tuſhan gee
nükeinisan
abocbeitin

euni inecn

atiin
temsn
iciggun
crarii
enonnnf
ſelun ein
gnotnuimnd
uin M
ge int
u n
gnitßtſil,
S

=

S

—

=
S=S

ngn,
ituſi ef
miit 7
ieM

reęe ſatagit/ꝓut poteſt atʒ cõten

pꝛio iuditio damnat moꝛtiq; ⁊ perditioni

adiudicat gladioq; penitudinis feritic vt

ita dicamus de tota regione ſeu ꝓuincia
ſua. Hoc eſt de tora poteſtate ſeu ditione
liberi arbitrij ſui velut maleficos quoſdaʒ

exterminat et ꝓfliganhoc autẽ dicimꝰ qn

um in eo eſt ant ꝓ viribus. Iſti autẽ ma⸗
efici quattuoꝛ ſunt pᷣmi⁊ minimi male co
gitationes. Deinde male affectiones. Ter
cio male locutiones. Quarto male opera
tiões. Iſtos tanq; dei hoſtes de terra ſue
ditionis ac poteſtatis vt diximus veracit᷑
penitens ꝓ viribus expellere conat᷑. Na/
tura vo que dei opus ẽ ab hüs latronibꝰ
de pᷣdatoꝛibus liberare ⁊ a leſionibus q̃s
intulerunt ſanare nec non ſpolia q̃ abſtu
lerunt eidem ab eis eripere ini roſtitue⸗
i

ergoduo querimus ab aduerſaruũs/pᷣmũ
an ꝓpugnatoꝛem iſtũ ſuum deum in iſto
bello adiuuet an deſerat.ſi dixerit qa
deſerit ⁊ nõ adiuuat ipᷣm in hoc duo ſe
quũtur eum incõuenientia. Pꝛimũ ẽ dei

negligere opus ſuũ.id ẽ naturã quã in bo

mine condidit contra cuius hoſtes nullũ
pꝛeſtat eidẽ auxiliũ/⸗Scðom eſt deũ omni⸗
um dominoꝝ infideliſſimum ac crudeliſſi

muʒ qui athletas ſuos et bellatoꝛes ꝓ eo

decertantes adiuuare non curat.in nullo
em̃ hominũ quantũcunq; infideli ac ſeuo
iſta in fidelitas atʒ crudelitas inueniũtur.
N ſi foꝛte dixerit quia ꝓpᷣe vires peniten

ti in hoc ſufficiũt ⁊ ideo neq; infidelitas ẽ

neqʒ crudelitas ſi nouũ ei ad hoc nõ pᷣſta
tur auxiliuʒ. Ponamus ergo ꝙ penitens
p ſeipᷣm pficiat id qð intendit et ad id ad
qð conatur ſicut dicit aduerſariꝰ. Ad hũc
ergo ſtatũ reſtitutus eſt penitens vt nibil
inueniat in eo niſ opꝰ deiletillud reſtau
ratuũ ẽ atʒ reſtitutũ vt diximꝰi quapꝛopter
no inueniet in eo iuſtiſſimus iudey deꝰ vł
qð damnum vel ꝓ quo damnat.nihil in
eo ĩuenit qð oderit aut repꝛobet.Dęæ iudi
tio ergo dei nõ repoꝛtabit iſte niſi ſjenten
ciam abſolutionis. cõfidenter ergo ac ſe/
cure vireſe offerunt in dei curia ſiue in cõ⸗
ſiſtoꝛioſveraciter penitens/et confidenter
ergo petũt ſibi reddi ius cũ eis debeatur
ſentencia abſolutionis a pᷣteritis peccatis
ſi dixerit quia iudicat eos deus nõ q/
es ſunt ſed quales fuerunt. Manifeſtũ ẽ

(S quia euidens ẽ in hoc et iniquitas et puer

ſitas. Quemadmodũ in viſu diceretur eẽ
ꝑuerſitas ſi eo iudicarelur eſſe albũ qð ni

t. In hoc

xxxr
grũ eſt. Iniquitas in eo q; malus iundica/

lur qui bo uus ẽet in hoc ꝙ deterioꝛis eſt

conditionis et minus potes apud deũ pᷣ⸗
ſens bonitas que vtiqʒ extat qua pᷣterita
malicia/que omnino abꝛaſa et abolita ẽ.
ac penitus adnihilata. Quid autẽ iſto ini
quiꝰ cogitari poteſt qᷓ; vt bonitas nõ tm̃
valeat ad placandũ miſericoꝛdiſſimũ de⸗
um bonitas inq; que eſt quantũ malicia

que omnino deleta ⁊ adnihilata ẽ ad ippj
offendendũ ſeu ꝓnocandũ. Quid vo ꝑ⸗

uerſius inueniri poteſt qᷓ; vt malũ iudice/
tur qð malũ non ẽet bonũ nõ iudicet᷑ q

bonũ ẽ.Si autẽ pꝛeſtat auxiliũ deus peni
tentibus ad ꝑficiendũ ꝙ intendunt/vult

ergo eos ꝑficere ꝙ intendũt.totũ autẽ cᷣ
intendunt eſt recuperare pᷣſtina innocent

am er gratiam ergo ad hoc perducit eos

Wwanifeſtũ ergo eſt penitẽtes veraciter ad
pꝛiſtinã innocentiam ⁊ gratiã reſtaurari.
C Edeamus ergo et dicamus aggre
egata ratiocinatione quia peniten
es ſunt qui et vereſe offerũt ĩ dei

curia vel cõſiſtoꝛiojnõ tam ad ſuſtinẽduʒ
ius hoc ẽ iuſtificationẽ qualem exigit dei
curia/ vel conſiſtoꝛiũq; ad ꝓſequendum

ius abſolutiõis et reſtitutionis gre deiſqᷓ;
in auditoꝛio ilio reddi ſibi petunt/ꝙ ſino

Juerit qui reddatquis maio: defectus ma

giſqꝗ; dei gloꝛie derogansſqᷓ; neleilcetei
eice va

deſit qui iuſticiam et iudiciũ faciat poſce⸗

libus.quid autẽ aliud qᷓ; indicem petebat
ꝗq dicebat. Judica me deꝰ et diſcerne cau⸗
ſam meas. Similiter et qui dicebat. Judi
ca me dñe quoniãa in ĩnocẽtia mea ingreſ⸗

ſus ſum.Et iterũ de vultu tuo iudiciũ me⸗

um ꝓdeat. HNeceſſe ẽ ergo deũ habere et
iudices et curiã ſiue auditoꝛiũ vbi ⁊ iuſti⸗

cientur iuſtificandi et reſtituent᷑ reſtituen

di. Auditoꝛin autẽ ſeu ↄſiſtoꝛiũ ⁊ iudiciũ
nõ poſſunt eẽ qualia decetniſi habeat ac

cuſationẽ et teſtificationẽ. Hec autem nõ
poſſunt integre fieri niſiꝑ ipᷣos qui pecca⸗
uerũt.tũ quia multa ſunt occulta.tũ quia
etiam ſpontanea debeteſſe accuſatio.
Amp̃.vᷣo iuſticia ab ipᷣo incipit in quo
eſt et in lio maxime in pᷣmis opatur ſicut
caloꝛ id in quo ẽ maxime et in pᷣmis cale/
facit et lux id in quo ẽ maxime.et in pᷣmis
illuminat egd hũc modũ de om̃ibꝰalis

Quare iuſtidia de veri noĩs ſeu verailluʒ carbne

in quo ẽ in pᷣmis ⁊ maxime iuſticiat.Qua

re in pᷣmis et maxime cõſa ipᷣm accuſati/

ones inſtruit inſtaurat teſeslenteng cõ

toꝛ eſt ſui. Quoniam autem iſta ſcilice ac

SBe ſacramẽto penitentie

demnationis dictat. toꝛmenta parat. tox dictionẽ ſeu diuini nominis inuocationẽ

toꝛes inſti gat ſicut legitur in Pouerbüs. Et quia vinculũ ẽ neceſſario requirit abſo
xviij. Juſtus in p̃ncipio ſermonis accuſa luſionem. Ex quibus omnibꝰ manifeſtuʒ
j uare penitencie aſſignari ſolẽt tria. vic;
cuſatio teſtiricatio c cetere partes iuſtific gconmitio cofeſſio er ſatiſfactio. Quia eni

tionis ſeuerius rectius et per omnem molpeccatũ vt dixim offenſa ẽ deiſ nõ c in

dum iuſtius coꝛam alio ⁊ per aliuʒ fiunt lapſis repꝛopiciatõſeu recõciliatio eiꝰatʒ

qua coꝛam ipo et per ipᷣm qui deliquit ſi- ſatiſfactio eiꝰ abſq; ſacrifitio ↄtriti coꝛdis

cut manifeſtũ eſt. Quis enim dubitat mi- acↄtribulati ſpũs:Et ꝗa inigria eſt nõ eſt

nus longe iuſticiariminus per omnẽ mo pacificatio de ipᷣa abſq; iuditio. Indiciuʒ
dum puniri. minuſq; iuſte ſub ſe coꝛam ſe autem non eſt abſq; accuſatione et teſtiſi
et a ſe/ quam coꝛam alio et ſub alio vt em̃ catione contra delinquentem.Et hoc ẽcõ
de alijs taceamus ſola accuſatõ ſiue reue feſſio. neq; eſt iudiciu abſq; iuſticiatione

latio delictoꝛum coꝛam alio plus habʒ iu delinquentis et emenda facienda iniuriã

ſticiationis ⁊ toꝛmenti interdũ q́; magna paſſo ⁊ hoc eſt ſatiffactio. Apparet eii
ieiunia et magne flagellationes. Am am tibi cum hijs ꝓppter quid ipᷣa peniten/

plius. quid iuſtius ſiue iuſticie congruen cia ſitet dicatur ſacramẽetum videlicet ꝗa

tius qᷓʒ vt qui peccando/ſe ſuper ſe extulit ſacralatʒ ſanctificat a recidiuis ⁊ iteratis

emendando ſe in fra ſe depꝛimat/aliqʒ ſe execrationibus et quia habet ſignum ſa/
iudicandum toꝛquendũq; ſupponat So crans atq; ſanctificans. Signũ dico ſimi/
li enim ſibi velle eſſe ſubiectumnon tam litudinem habens cum ipia ſanctificatio
ſuperbie ẽ qᷓ; iniquitatis ⁊ iniuſticie. Cen ne interioꝛi. Manus enim ſacerdotis ſuꝑ
dicare enim ſibi pꝛepoſituram aut iuriſdi caput penitentis manũ diuinam ſiue vtu

tionem iure omnino aliena caſtra videli: tem adeſſe ſignificat ad ſanctificandu vel
cet vel ciuitatẽ abſqʒ ſuperioꝛis licenciavy? ſignificandum penitentem. Ab ſolutio au
uuctoꝛitatenoõ ſolum iniuſtiſſimu eſtſſed tem ſacerdotalis ant benedictio abſoluni

etiam iniquiſſimũ. Quapꝛopter nullus in onem interioꝛẽ ac ſpiritualem quã omni⸗
ſemetipſo ſibi iuriſditionem ſiue iudicãdi potens dei virtus atq; clementia in peni⸗

auctoꝛitatẽ vendicare debetabſqʒ volun tente operant expꝛeſſa ſimilitudine ſignat

.

tate dominatoꝛis vniuerſoꝛum dei. Qui lin boc ꝙ lucernis accenſis qui per totam
ſi in tempoꝛalibꝰ que adeo vilia ſunt no⸗ quadrageſimã extra eccleſiam fuerant pu
luit aliquem ſibi iudicẽ eſſe vel ius ſibi di blicos ſcilicet penitentes introducat in eã
cere. imo coꝛam alio ⁊ per alium ius andi per epiſcopuʒ in die ſancto Jouis expꝛeſ

re. Quanlo ergo foꝛtius adeo in arduis ? ſe apteqʒ figuratur/ꝙ per peccata et a do

periculoſis videlicet ſpiritualibus noluit mo dei excluſi ⁊ a conſoꝛtio ataʒ commu
aliquem in ſenſu ſuo ambulareinec volũ nione ſanctoꝝ ſeparati per penitenciaʒ re
tate ꝓpꝛia ducilnec auctoritate inniti. NHe cipiuntur ⁊ reſtituũtur ad vtranqʒ illarũ.
ceſſe ergo habemus in hijs alioꝛũ ſubijfre Et quia lucerne eoꝛumque per peccata ex

iudiciũ/quia omninovel nullũ erit vel ini tincte fuerant per penitenciaʒ reuiuiſcunt

quũ nin deveritate delictoꝛũ iudici perfe in igne ſpirituſſancti ardeant et luceant ſi
cłe conſtiterit qð eſſe nõ poteſt niſi ꝑ con/- cut pꝛius. ” 1.
feſſionẽ et teſtificationẽ peccantis Am VUoniam anteʒ recidiuis ſoꝛdibꝰ
plius.quonia omne peccatũ offenſa ône/ coꝛporũnec deñnit lotoꝛes ſeu lo
cefſario requirit repꝛopiciationẽ ſeu recõ MWMOä ices nec launacrũ:⁊ recidiuis vul
ciliationẽ.Et hoc impoſſibile ẽ vt ſit niſi xꝓ neribus eorundeʒ ac moꝛbis nec medica
ſacrificiũ ſpũs cõtribulatiſſiue coꝛdis pri toꝛes nec medicamentum. Similiter reci
ti in ꝓlapſis.Et q iiuſticia ẽ neceſfario eri diuis detritionibus eoꝛũ alꝗʒ ruinis nec
git iuſticlationẽ ⁊ toꝛmentũ ipius pecran reparatoꝛes et reparameniũ et hoc omnt
nisſei qꝛ execratio qneceſſari exigit ſancti potentis dei miſericoꝛdia et ꝓuidentia et
ficationẽ ſiue ſacramentũ. O ſicutſepe di bonitate faciente que malis bominibus
ximꝰ ⁊ oſtẽdimusjneceſſe ẽ Pabere ſimili- aut leniendis aut tollẽdis remedia bono
tudinẽ foꝛinſecam atqʒ viſibilẽ cũ ipa ſan rum oppoſitoꝝ redundantiſama benefi/
crificatione interioꝛi. Sanctificatio autey ciẽtie ſue largitate oppoſi uit. quantofoꝛli⸗
interioꝛ nõ ẽ niſi ꝑ oꝛationem aut benedi us recidiuis ſoꝛdibus animarum loloes

£

hüinele
buselmne
ſedcan
ſonibust
vesgo
jonbuse
odeeſe
niredu⸗
lcßenven
naefkl
feunckte
Ctamenun
Heteian
nu
Aaeou
Vluioronas
ſogeagyit
atumn

Kounnone
kieiusekiä
Ganemen

faduingun.

Catonecua

Adetant

nereorſase
fipenutier
ſaninoluse
Peneninia
cterſocn
Mnanide
aminen
edünuse
Cuigpenuen
Wlscüven
ſocffgin,
ingelboen
mirt
unnielaae
leſeerg⸗
ſſpeenſe
ſsinpuli
ſfniioe
ſedeiignie
lcbſolnio
agionen
ſiſnn
Mſiinnn

tt

iisinn
Ndnnn
Mnſclän
idekti
ungͤdlnn

cnlaäonett
dabſczuſin
Maſcmndi
Canilöt n
anandustion
u be inont
ancaſunch
nänindne
taclndiipnt
men Atun
Adenechattn
Dinden
Mgdenenng
nfnina⸗
ennsinme,
nignnan
üiur 1,,

NNG,

ſpirituales erlauacrum recidiuis vulneri
bus et moꝛbis earundem medicatoꝛes et
medicamentum recidiuis ruinis ac detri⸗
tionibus earuʒ reparatoꝛes ſeu reſartita/
toꝛes ad reparamentum recidiuis execra
tionibus earum ſacramentum et ſacrato
res deeſſe voluit.Et quid aliud bonũ con
a ecina mala animarũ ꝓuidere potu
it q; penitencie ſacramẽtum. et quoniam
iam patettu eſt / quia penitencia et ſacri
ficium eſt et iudiciũ ⁊ ſacxamentum et me
dicamentum. Cum hoc etiam ſcire debes
ꝓ eſt etiam pacis inter penitentem ⁊ deu

refoꝛmano ſeu refoꝛmamentũ.Debes eti

am ſcire quia tres ſunt modi ſanclificatio

3 nis ipius. Sanctificat enim merito recõci

liationem ad deum impetrans piacatoꝛe

fuo et acceptibilitate tanqᷓ; ſacrificiũ ſan/

crificat etiam naturali oꝑatione videlicet

contrarietatẽ qua habet ad execrationes
qua illã qntũ ad affectiones locutiones ⁊
opera deſtruit.exterminat ⁊ diſſugat.Pu
doꝛ enim ꝓpꝛie accuſationis et confeſſio/
nis impudentiam qua dei pᷣſentiam ⁊ an
geloꝛum non erubuit. nec coꝛaʒ eis pecca
re veritus eſt ipᷣa naturali repugnantia et

cõtrarietatem qua habet ad ipam deſtru

it et exringuit. Sic doloꝛ penitudinis dele

7

ctationẽ quam habuit in peccatoſ timoꝛ

audaciam.qua aliquid contra deũ pꝛeſu
mere auſus eſt. Sic ira penitudinis qᷓ cõ/
tra peccatũ et contra ſeipᷣm pꝛopter pecca
tũ animoſus excandelſcit laxitatẽ ⁊ remiſ⸗
ſionem animiqua tentatione tam leui ta
qʒ; turpiter ſuccubuityt tã leuiter hoſti dy⸗
abolo manũ dedit ꝑpetueqꝙ; ſeruituti ipiꝰ
ſe quantũ in eo ẽ ſi ubiecit. iuattuoziſta
que diximus quattuoꝛ bꝛachia ſunt pᷣme
crucis penitencialis pᷣmiq; patibuli ſpiri⸗
tualis cui vetus homo iuſtiſſimo dei iudi

tio affigitur· Cercio ſanctificat virtute di/

nina et hoc vt ſacramentũ videlicet ꝑ ab⸗
ſolutionẽ ⁊ benedictionem ſacerdotalem
cum rite facte neceſſe eſt virtutem diuina
adeſſe et ꝙ poſtulatur tribuere niſi ſtete⸗
rit per pe nitentẽ neceſſe inq; eſt nõ coacti
onis impulſione nec alligationis violẽta
aſtrietiõe Sed liberrime ac liberaliſſime
ſue benignitatis ac beneficencie largitate
ad abſolutionem ſiquidẽ ⁊ benedictionẽ
ſacerdotalẽ rite factaʒ dirũpi vincula pec
catonjeffugari maledicta ipſ. oꝛuſaduenire
ſpirituſſancti gratiam ad ſanctificandũ ⁊
implẽdum penitentem niſi hoc ipᷣe impe/

dierit nullatenus dubitamꝰ. Eruſtra em̃
tante pietatis officium omnipotenuſſimꝰ
ac clementiſſimus deus in eccleſia ſua in⸗
ſtituiſſet/ꝓditioſeqʒ penitentibus illude⸗
re ſi ſacerdotum miniſterio in eoꝛu bene

dictionibus ⁊ abſolutionibus adeſſe nol

let penitentibus/ergo.qui iam ſanctifica⸗
ti iam a vinculis peccatoꝝ abſolutionem
iam gratie pᷣſtine reſtituti ſacerdotalẽ be⸗
nedictionem? abſolutionem peccata ſua
ofeſſi recipiuntpie credimus ac ſentimus
ip̃am gratiam qua afferunt ſacrameto pe
nitencie et ſacerdotali miniſterio adauge

ri. Num enim ſanctificatis ac gratie pꝛiſti
ne reſtitutis ad gratiaſtamẽ penitencialis

ſanctificationis ſicut decet appꝛopinqua⸗
tibus ⁊ paratis ⁊ peccata ſua ꝓut recolũt
plene confeſſis credimus ⁊ dicimus ſacer
dotali abſolutione ⁊ benedictione remii
ſionem peccatoꝛum omniũ et gratiã qua

decetero grati ðo ⁊ acceptabilesviuant pᷣ

ari. Si quis autem querat que debe
at eſſe pparatio ⁊ que ⁊ quot requirantur
ad hoc vt ydonei ſunt penitentes ſicut de/

cet parari confitentes ad recipiendũ gra⸗

tiã ſanctificationis penitencialis. Dicimꝰ
quia quattuoꝛ ſunt quoꝛum pᷣmum eſt de
ſideriũ ſiue voluntas acquirende ipiꝰſan
ctificatiõis. Secundũ eſt fides ſiue crnde
litas obtinendi ipᷣam ꝑ illud ſacramẽtum

videlicet penitenciale.Terciũ eſt ꝓpoſuũ

cxedu!

non relabendi ſiue abſtinendi de cetero a

peccatis moꝛtalibus.Quartum eſt ꝓpoſi
tum ſiue voluntas emendandi ſiue ſatiſ⸗
faciendi vitamq; ſuam componendi ⁊ oꝛ
dinandi ad arbitrium ſeu conſiliũ eoꝛum

quibus eſt iſtud et videre datum et credi/

tum ꝓuidere.Ex quo conſequens ẽ vt ſe
ipᷣm tradat ificiandu an regendum eiſ
em et pꝛopter hoc vt ipᷣe per confeſſionẽ
ſe coꝛam ipᷣis accuſetſet alias iudicij ptes

contra ſeipᷣm hoc eſt in ſui toꝛmentũ et cõ

tumeliã ꝓ deo.hoc ẽ ꝓ honoꝛe eiꝰ et glo/
ria ꝓſequaturl verũ quantũ deſiderium.
hoc eſt q; feruens aſſequendi gratiaʒ ſan
ctificationis penitencialis quta fides ipᷣi
us ſacramenti.qᷓ; viuax ſeu vehemens ꝓ⸗/
poſitum pᷣteritos lapſus emendandi ⁊ ite
rum non relabendi ſolius dei eſt et noſſe

et metiri. Ampliſſime tamẽ atʒ magni
fice de cagibus eccleſie et poteſtate et ſa⸗

cerdotali miniſterio ſenciendum eſſe non
dubitamus claues eoꝛumals enim eccle⸗
ſie date ſunt officiaq; et poteſtas Ker

—
6
—.0
—
6

Be

tibus ꝓpter diſpenſandas diuicias miſe

ricoꝛdie dei vi eſſent qui aperirent pulſan
tibus et intro ducerent intrare volentesſ

tanq; officiales miſericoꝛdie ipſius fugiẽ⸗
tes adipᷣam tota aggratulatiõe⁊ applau

ſujreciperent reosſabſoluerent peccata re

mitterent omnibus bonis gratie ⁊ gloꝛie

ſpoliatos a latronibus infernalibusjreſti

tuerent vulneratos ſpiritualiter et moꝛbi/

dos celeſti medicina ac virtute diuina ſa

cramento:ũ medicamentis ſanarent. Pie
etiam credimus et ſentimus eos qui cum
fide huius ſacramenti et vehementi deñ⸗
derio redeundi in dei pacem et gratiamſli
cet timoꝛe infirmitatis ſue et oppꝛeſſione
male conſuetudinis pꝛopoſitum abſtine⸗

di conſuetis et eadem emendandi nõ ha
beantinterdum de diuine pietatis abun

dantia virtute clauiũ et ſacramenti iſtius
pꝛeſtari eis huiuſmodi ꝓpoſitum ⁊ infun

diſconantibus enim ad deum reuenti de⸗
xteram auxilij ſui poꝛrigere patrem miſe⸗
ricoꝛdiarum dubitandum nõ eſt. Quem

admodum ille qui lunaticum ſilium attu

lit ad dominum ieſum in.ix.marc. Crede

re quidem nitebatur. ſed nondum fidem

ad quam conabatur habebat ꝓpter qð⁊
dicebat. Credo domine adiuua increduli
tatem meam. Merito tamen ſui conatus
et filio ſanitatem et ibemet fidei donũ ob
tinuit. Sic de ſimiliter conantibus ꝙ pꝛe
ſto ſit eis diuine beneticientie auxiliũ pia
ſides non dubitat. Quẽadmodũ in pᷣmi
tiua eccleũa ſimpliciter iterrogabant᷑ ba⸗
ptiz anduvtrum crederent vtru? dyabolo
et pompis eius renunciarentivtrũ bapti⸗
ſatri vellent.nec interrogabantur vtrum eſ
ſent mundi a peccatis an non. ⁊ vtrum in

ſacramẽto penitentie

perualida et non inuenietur de fracturis

eius teſta in qua poꝛtetur igniculus de in⸗
cendio.aut hauriatur parum aque de ſo⸗
uea.talis eſt contritio veteris coꝛdis itavt
non inueniat dyabolus de eo vbi ponat
igniculum pꝛaui deſiderijſ aut modicum
aque hoc ẽ noxie voluptatis ſimile eſt il/
lud.xix. Hieremie. Sic conteram populũ
iſtum ⁊ ciuitatem iſtam ſicut onterit vas
ſiguli ꝙ non poteſt vltra reſtaurari.Ex q̊
veriſimile eſt coꝛ non eſſe contritum cõtri/
tione perualida neq; illa qua ↄrerendum
dixit dominus iudeoꝛum populum ꝙ ſta
tim reſtauratur ad relapſum peccati ad re
cidiuuʒ nec nominatur contritio quia ab
ipᷣis peccatibus peccata linguntur ſiue la/
buntur exterius. Juxia illud Inimici eiꝰ
terram lingent. Inde ⁊ amalech lingens
terram vel ſanguinem interpꝛetatur tan⸗
q; ſuperficietenus mollita falſaq; dulcedi
ne delinita./Penitentes autẽ ea cõterũt ſi
cut lactucas agreſtes/t ius ſiue ſuccũ ama
riſſimũ qui in eis latebat ipſa contritione
et ruminatione recogitationum ſollicitiſ⸗
ſimarũ aut pꝛofundiſſim arum inde expꝛi
munt.ꝓpter quod cum pꝛimum eis dulce
ſaperent dum ea faciebant nunc amaruʒ

eiſdem ſapiunt. Hec eadeʒ contritio voca

ur ſciſſio coꝛdis Johelis.ij Scindite coꝛ/

da veſira. Scin deda ergo ſunt coꝛda pec

catoꝛum velut virus dyaboli. vt tota fecu

lentia totũq; virus peccatoꝛum inde efflu

at nec vlla in eis ſtilla remaneat.Efluxio
autem peccatoꝛum ex coꝛde deſertio ẽ ipᷣo
rum perfecta. Nominatur etiaʒ compun
tio ſiue ꝓpter illud quia tunc pꝛimo ſen/
ciuntur ſpine et aculei peccatoꝛum cu ſpi⸗
ituſſanctus coꝛ peccatoꝛis infuſione gra⸗

batur. Sic et in ſacramento penitenciali
digne et deuote accedentibus pꝛeſtari cre

charitate eſſent. vtru ʒomnium virtutüva
rietate decoꝛi ac diuites.ſed magis virtu⸗
te baptiſmi hoc eis pꝛeſtandum pꝛepara⸗

tie ſue viuificauerit ac ſanctificauerit.ſiue
quia tunc in imo coꝛdis et in intimum coꝛ
dis infiguntur. Juxta illud quod legit in
Pſalm. Conuerſus ſum in erumna mea
dum configitur ſpina. Aliquando em̃ an⸗
te aduentum eius et viuificam eiuſdeʒ vi
ſitationem coꝛde ſtupidovel potius moeti
ficato et moꝛtuo nec vulnꝰ peccati nec fer
rum in vulnere ſenciebatur nec aculei pec
catoꝛum nec punctiones ipoꝛum. Nomi⸗

dimus ꝙ intendunt. eo quod venientes
nondũ habent ꝓpter quod ⁊ ꝑ ſacramen
tũ illud querũt. s
NMOſt hec autem loquemur de par
tibus penitẽcie ſigillatim pꝛoſeqn
tes comparationes earũ atʒ virtu

redactio veteris hominis Juxta illud qdᷣ

ege mir auditis compuncti ſunt coꝛde.velꝙ eo cõ
legitur yſa. xxx. Et cõminuetur quẽ admo

punctio nominatur Quia omne peccatu

dum conteritur lagena ſiguli contruione eſt gladius biceps. Sicut leguur Eccleſia

nes earũ natur autez compunctio in Pſalm. Que
Jes. Dicemus ergo quia con i tio eſt con dicitis in coꝛdibus veſtris ⁊ in cub ſlib ve
Tractio ⁊ cõminutio et quaſi ipuluerem ſtris cõpugimini. Et Actuũ.ij. Hüjs auteʒ

₰

j

nniquias.
foſumor
leacpeoch
laſnat?
gaumenal
i letali
riio o

ſononins
vygelde
dunnego
Pakiin
ſelpoäusde
ſenabusdei
NNN
nteorprr
ſinonorute
l d⸗
Nubſn
Glos.
Kaonocn
nreſznan
lugoegite
ſkpoar
ſeaotir
bahainde
Mrinſeneos
Alenvoen
Mnclſmun
cmn ſoni
binflgero⸗
nulucte
keſongbui
liczeg⸗
micknoe
umenden
Cohrangden
Gotſätpee
lulentes)
Puſperete
hunſtio, 7
Ciuncect
flunbog
ſcuneſtco⸗
ſoghinime
zgeſanie

ne

Nnt
il
Nmntng
Nenſd
Conmnnme
nalcſimn;
Keconnne,
cNn
mhohung
1cenda
Eild nin
nnopre)
Aufld
uinaüni

rinsſrtſacän

otia ru
gnonunſ
mnanmminn
1pamomc
dan nunen
sina⸗
agounc,
uunum

namn
neuinn
unsinin⸗
eſatiun
uincn,

autem vocamus illud acumen eo ꝙ pꝛo/

o. x·

tici. xxxj. Quaſi romphea bis acuta om̃is ſicut bos et aſinus in lutum merſus.vei ſi
iniquitas. Alterũ acumen babet qᷓſi amo cut equus qui vulgo dicitur infaugatus.
roſum atq; mellicum fallaciſſima ſuauita Quemadmodum ergo boui vel equo in
te ac pꝛoditioſa. Et vt verius loquar fanꝓ faugato aculei vel caicaria adhibenturvt
taſmata ⁊ ſompniali tranſfigitq; ꝑ huius de luto exiliat. Sic clementiſſimus deus
acumen atq; tranſuerberat eo pernitioſiꝰ peccatoꝛes de lacu miſerie et de luto fecis
atq; letalius quo ſuauius ꝓpter hocnõ edQducere volens compungitvt ſupꝛa petrã
punitio. non tranffirio. nec tranſuerbera chꝛiſtum dominum vel ſancte conuerſio/
tio nomin wur a ſtultis et coꝛde inſenſibi⸗ nis ſoliditatem ſeu firmitatẽ exiliant. Uet
libꝰ.Sed delectatio atqʒ ſuauitas et gau quia hoc eſt natura coꝛdis humani maxi
dium/neq; dicit ſe infeliciſſime moꝛtupec me ſᷣm ſtatum miſerie pꝛeſentis vt delini⸗
catoꝛ vulneratum moꝛiifera delectatione tum delicijs et nutricum pꝛoferat ſtulticiã
ſed potius delectatum Job.xxx.Eſſe ſub- punctum vᷣo peoferat ſenſum. Sicut legi/
ſentibus delicias computabantAliudve tur Eccleſiaſtici.xxij. Qui pungit coꝛ con
ro acumen peccata ſenſibiliter ledit eivyui fert ſenſum.pꝛopter hoc inq; compunctio
nerat ⁊ pꝛopter hoc ſalubꝛter. Totuʒ em̃ nominatur ipſa penitudo interio: que de
virtus moꝛtifere delectatiõis acumẽ iſtud ſtulto coꝛde ſenſum pꝛoducit emendatio⸗
expellit. Duo autem acumina iſta in omi nis vel ideo dicitur compunctio. qꝛ quem
peccato ſunt. Placoꝛ eius quo ſeducit?⁊ in admodum arboꝛes thuris et mirre ſudi/
ebꝛiat fatuos.et nocumentum quod irro⸗ bus ferreis vulnerantur ⁊ ipᷣa vulneratio
gat.quo nocumẽeto ⁊ vulneratos alio ſus ne velut lachꝛimate aromata mirre tbu
acumine ſanat. ⁊ ſanos contra ſeipſum ex ris pꝛoferunt. Thus enim et mirra lachꝛi⸗
citat pꝛotegit et armat qudd ſomniaſſeyꝛi me ſunt huiuſmodi arboꝛumſſed coagu/
ſus eſt poeta. vulnus achilleo ꝙ quondã late. Sic cõpuncta coꝛda penitentiũ thus
fecerat hoſti. vulneris auxilium. Pely'as deuote oꝛanonis et mirram interne ama
haſta tulit.verum Poeta dicit obiuſuʒ ꝓ ricationis enittunt. Nominatur et reuer/
pter inſenſibilitatem vulneratoꝛuʒ. NHos ſo quaſi de hoſtibus ad paceʒ.ſiue de re
gione longinqua de regione diſſimilitu⸗
undiſſimumvulnus ac letabiliſſimum in âdinis. quaſi ð egypto ignoꝛantie.de baby
terdum foꝛtiſſime atq; ſtudioſiſſme arma lone lurune. de chaldea ſuperbie. ad hie-
tis infligiti⁊ de ꝓfundo coꝛdis non niſi di ruſalem eccleſiead terram ꝓmiſſionis et
uine ſapictie artifitio ac diuine manꝰ vir patriqm.Egyptus nanq; tenebꝛe interpꝛe
tute nunq; huiuſmodi cuſpis extrabitur. tatur pꝛopter quod diximus ignoꝛantie.
Renitetes ergo non acumine vno pecca Babilon conſuſio ꝓpter quod diximꝰ lu
ti im. id eſt nocumento.quia non vno im̃ xurie que eſt omniũ vitioꝛum viliſſmum
nocumento eiuſdem.ſed multis ſe tranfſſi acconfuſione digniſſimi.chaldea vo de
gunt atq; tranſuerberant.tot doloꝛes ſũt. monium. ꝓpter quod diumꝰ ſuperbie q;
quo t ſũt peccata ſeu peccatoꝛes cuſpides eſt dyabolice turpitudinis ſimilitudo ve⸗

ſenti entes Inde ergo dicitur compunctõ riſſima pꝛopriuſq; character. Quia ergo
quaſi per circuitum huinſmodi cuſpidibꝰ de omnibus hijs exijt. Et ab bijs omnibꝰ

tranſnxio. Juxta quod legitur Job.xvl. ſpiritualiter coꝛde redit qui de omnibape
Circundedit me lanceis ſuis conuulnera nitudine interna conuertitur.et de omni/
uit lumbos ſuos. Undiq; enim tranſſi bus hijs offenſis atq; iniurijs pacem cum
gẽdum eſt coꝛ ferro medicinalivt vndiq; deo facit. vt vulgariter dicatur merito re⸗
moꝛs ſpiritualis in eo moꝛiatur et vndiq; uerſio ad pacẽ ab inimicis et reuerſio ad
virus ac ſanies eſfluat peccatoꝛum.vel ꝓ patriam a pᷣnominatis auxilij regionib⸗
ter hoc compunctiovt leuiathan q doꝛ⸗ contritio nominatur. ſicut legitur. yſaie.x
mire vnlt et quieſcere in peccatoꝛibus hu- xx.Si reuertamini et quieſcatis ſalui eritt
inſmodi cuſpidibus aculeatus exire et in /½ Similiter et Hieremie. viij. Appꝛehende⸗
de fugere compellatur. Quemadmoduy runt mend qium et noluerũt reuerti. No
byſtriones interdum pungunturvt ꝗ ali/ pminatur etiam conuerſio quemadmodu
as volunt vel ſic ſaltem de domibus eoꝝ⸗⸗ eæt conuerti dicitur qui ad religionẽ ſe trãi
quibus oneri ſunt exilientes exeant. Nel fert. Certum enim eſtxpᷣianam veriſſimaʒ
vꝛopter hoc compunctio quia peccatoꝛ eſt religionem eſſe a ꝓphanitate et S .
J JN in

ne peccati ad deum et veram religionẽ cõ
uertitur qui de peccatis conteritur. el ꝗꝛ
peccatoꝛ ante contritionem doꝛſum habʒ
ad deumiet nõ faciem. Sicut legitur Hie⸗
remie.ij. Uerterunt ad me tergum et non
faciem. Cum autem cõteritur de peccatis
vertit ad deum faciem ⁊ tergum ad pecca
ta. Uel ꝓpter hoc nominatur cõuerſio qꝛ
peccatoꝛ dum in peccatis eſt ſubuerſus ẽ:
habens ſubiquod deberet habere ſupꝛal
⁊ econuerſo.videlicet ſpiritum habet ſub/
et carnem ſupꝛalcum eſſe debeat econuer
ſo/ et conuerſus eſt.habens ante ſe quod
deberet habere retro et econuerſo/habet
enim faciem ad poſterioꝛa hoc eſt tempo
ralia ſeu terrena. Siquidẽ oculos habet
dd illa vt alia non videat. Unde Pꝛouer
bioꝝ. xvij. Oculi ſtultoꝛum in finibus ter/
re. Similiter ⁊ aures habet ad illa vt alia
audire non poſſit Sicut legitur Pꝛonerbᷣ
xviil. Non recipit ſtultus verba pꝛudẽtie.
Eodem modo et nares ad eadem habet:
vt nihil ei redoleat ſuaue niſi ſtercoꝛa tem
poꝛalium.Sicut legitur vſai.iij.Et erit ꝓ
ſuaui odoꝛe fetoꝛ. Sic fauces et palatum
non habet niſi ad illa.et ꝓpter hoc nõ co
medit et ſapoꝛat niſi illa. Similiter ⁊ euer
ſus eſt habens in dextera qð debet habe
re in ſiniſtra.Et econuerſo Sicut legit᷑ Ec
cleſiaſti.x. Coꝛ ſapientis in dexrera eius ⁊
coꝛ ſtulti in ſiniſtra eius. Et eiuſdẽ.vj.Coꝛ
ſapiennum vbi triſticia eſt et coꝛ ſtultoꝛuʒ
vbi leticia. Ex ẽ euerſus habens extra qð
debet habere intra et econuerſo.Eſt eniʒ
ertra plenus et intus vacuus ſextraj diues
intus pauper.Extra veſtitus intra nudus
extra nitidus intus ſoꝛdidus. extra domi

nus intus ſeruꝰ.extra equus.intus iumẽ⸗/

tum dyabholi. Et iterum extra homo intus
bꝛutum. Et interdum extra ſanctus intus
execrabilis. Extra monachꝰ ſiue clauſtra
lis. Intus autem om̃i laſcinia et in oꝛdina
tione ſecularis.Et iterum extra rex coꝛona

tus. Intus autem latro ſpirituali ſuſpen⸗

dio damnatus. Extra epiſcopus pontifica
libus oꝛnamentis decoꝛatus.intus aureʒ
yabolice turpitudinis inſignüs deturpa

tus.Extra ſacerdos infulatus.intus autez
monſtris ſcelerum contamin tus. Et iteꝝ

extra clericus tonſo:atus. in Os laycus ca
pillatus. Et iteruʒ extra vir barbatus. int⸗
vero puer inberbis. vel ꝙ deterius ẽ mu

„₰

ſacramẽto penitentie

lier inbecillis et omnino inbellis. Weni⸗
to ergo conuerſio dicitur ab iſta peruerſi⸗
tate atq; inoꝛdinatione ad debuũ oꝛdinẽ

⁊ cõuenientem compoſitionem.reuerſio

vᷣo qua efficitur vt ſit ſubquod debet ſub
eſſe et ſit ſupꝛajqð dẽt ſupꝛa eſſe.et ad hũe
modum de alijs. Sunt et alie nominatio
es ip̃ius contrinonis quibus non ſoluʒ
elegantius ſed etiam euidentiusvirtutes
eius et fructus declarantur. Pꝛima eſt
qua dicit᷑ baptiſmus flaminis ſiue baptii
mus in ſpirituſancto ſiue in igne. Qui ba
ptiſmus ſiue intelligitur tinctio /ſiue inun⸗
datio recte intelligiturquia omni decoꝛe
ac varietate virtutũ mens penitentis ſpiri
tualiter in ea coloꝛatur:ibi enim ⁊ candoꝛ
puritatis ⁊ ruboꝛ charitatisjet liuidꝰ coloꝛ
humilitatis ceterarũq; virtutum omniuʒ
illi tribuitur:ibi ab omni labe et ſoꝛde pec

catoꝝ moꝛtalium emundatlur. Hohpt hot
autem baptiſmus flaminis dicitur:vt ab
baptiſmo fluminis ſeu aque diſcernatur.
Dic et baptiſmus ignis ꝓpter ſpiritũſan⸗

ctum. Qui quemadmoduz ignis ligna in

cinerat ⁊ metalla purificat.Sic vicia⁊ pec

cata inſic penitente conſumit ipſumq; pu

—

rificat.Dicituxr ⁊ victoꝛiagratie ſcilicet con

tra culpam dimicantis/⁊ naturam ab op⸗

pꝛeſſione vitioꝝ ⁊ lyrannide liberatis ibã

q; cateruatim trucidantis. Juxta bũcmo
dum⁊ terminatio egritudinis ad ſalutem

gratiarumtanq; medicina ſpiritualimoꝛ
bum peccatoꝛis vincente et per ſudoꝛem

lachꝛiman diſcrelionis fluxũ et abomina
tionis vomitum. noxios humoꝛes.cogita
tionum. affectionum opera tionũ expek
lente. Nominatur ętiam nominibus
uattuoꝛ feſtiuitatum. Dicitur enim nata
le quia ea naſcitur penitens ac filius dei.
per gratiam adoptionis efficitur. Dicitur
⁊ paſcha ꝓpter tranſitum domini quia re
uera penitentem tranſit dominꝰ ineſtima
biliter parcens ipᷣi:et egyptios peccatoꝝn ?öY·

vitioꝛum occidens in co: vel paſcha ꝓpt
reſurrectiõʒ pᷣma/que ẽ a moꝛĩe vicioꝝn ad
vitam gratie. Dies eniz paſche dies eſt re

ſurrectionis. Dicit ur? penthecoſte ꝓpter
deſcenſum et receptioneʒ ſpirituſſancti ex
qua eſt ipᷣa cõtritio. Dicitur ⁊ aſcenſio. ga
in ſublime gratie et quaſi de inſeris ĩiſßm
celum eccleſie. Hoc eſt in luminoſitatem ⁊

P

litien
gualmr
Feucyti
ublauon
gurluen
Poauus
linzteo
funeine⸗
lsden 4
ggenle
in n
oega
a
ſitunturpe
gonhaben
Ctunauset
Megeien
NomnoebJ
ſmdebe
☛
loplumen
enſeniſſun⸗
ſollagola
Aſcnllienin
ſeröpdreſt
ſatctedce
Ar n
ſomnzduple
Hutatioſuea
Gcenam.
1l un 4
Ciic
ℳectonent
GCnckan
Mgndriſie
Unſſopdra
Connan
Qagoce
lenn peceat
ſonremus
pulantnrpe
beni
lbeeſeſtn
lus eante
ed deb
e ceg
ſberunchen
püiueib
ſbe⸗ ſeert
nuncindi

õ sApenn

d Fo. ẽ’ li
nd itatem couerſationis ſancte hee ſunt albedinem fien eritex neceſſitate in maen ?
ntin 3s eſunt albedinem fieri. erit ex neceſſitate in men * .
dis quattuoꝛ pclare feſtiuitates quan gaudio te bumana vere mundari et ablui nunc-
fitn velut epulis totuũ celu reficitur/ quatum mo mundam vel loſam eſſe non em̃ que⸗
teiſe iu bilatione totum celu reſonat. Sicut le, admodum in coꝛpoꝛalibus mens huma⸗ .
Rã gitur luce. xv. De filio pꝛodigo reuertente na per partes⁊ continue erqt de ſoꝛdibus
ane 4 4 Pꝛo cuius reuerſioe Pater inſtaurauit co ſuis. nec per partes ac continue munda- .
un uiuiuz reſonare fecit ſymphoniam. ⁊ cho tur aut mundiciã recipit: ſed tota ſimul et
mum et in eo eiuſdem: gaudium eſt ange- ſnbito. Si enim aliquid eius pꝛius mun⸗
mucrtet lis dei ſuæœr vno peccatoꝛe penitenceiam daretur. et aliud ſui poſtea neceſſario in/
r agente. Si quis autem querat de ipo pe- neniretur aliquid eius ⁊ aliud ſiue pars?
nneſtii nitente quando conteritur vtru; habeat pars. Wanifeſtum autem eſt et declarati
enigr Rilla peccata de quibus conteritur: aut nõ ipſam eſſe impartibilem partitione conti
unncſen habeat eadem eſt queſtio et de illo cui re nuitatis. In coꝛpoꝛibus autem et coꝛpoꝛa
rguom mittuntur peccata vtrum habeat illa: aut libus et omnimodo in continuis genera
sonitnf non habeat illa. Zinon abet illa ergo le eſt/ ſi fiinõ eſt ſed reuera ſi fit partim *
re eſt ſanctus et innocens ⁊ ſine peccato. HNHi eſſtet pars eius non eſti pꝛopter hoc verũ
ninse ue hil ergo ei remittirun eadem eſt queſtio et eſt quia ſi abluitur pannus nondũ lotus
Gm N de omni debito vtrum relaxetur debenti eſt Si quis dixerit autem quia poſtq;
micheaſocer vel non debenti. Si enim non debet nůe iquid nunc fieri in ſpinitualibus ⁊ imꝑti
md. d tum pꝛius deberet ergo iam remiſſum e bilibꝰ eſt. Iſtud nunc pꝛimo eſſe.quia cõ
edr ei debitumeet ita non remittitur ei nunc.ſy ſequens eſt ꝙ aliquid nunc deſtrui in eiſ-
dien iam remiſſum eſt. Si autem adbuc debet gemeerit illud nunc vltimo eſſe/dicimus
nis ahenn Iſimul ergo ſunt remiſſio debiti?⁊ debitum quia non eſt verum. Ex hoc enim accide⸗
noczigneß et ſimul remiſſio peccatoꝛum ⁊ peccataꝙ ret virtutes et vicia eſſe ſimł in eodẽ. Quã
imn Senu eſſe nõ poteſt cum contraria ſint ꝙ appa/ dao eniz quis iuſtificatur ſit iuſticia in ipſo
ſumue ret ex eo ꝙ alterum alterum deſtruit ⁊ ex et creauur a deo in ipo. Similiter et tuc in
ninenntien pellit. In quo dicimus remiſſio pecca iuſticia deſtrultur in eo quare fm hoc tũc
— ioꝛuʒ dupliciter intelligitur.pꝛimo no im/ vltimo erit iniuſticia in ipſo et tunc pꝛi⸗
nnniaeirs pultatio ſiue non exaciio ipſoꝛum qntum mo fimiliter iuſticia. Quare ſimul erut iu
uns an ad penam. Secundo ablutio macularuz ſticia et iniuſticia in eodem et ad hũc mo
Jincnen ſoꝛdium que interdum culpe nominan qũ haber de alijs vicijs ⁊ virtutibꝰOm
13 inßin r. Uñ pcta picunt᷑ remitti duplicit᷑ äntũ nes enim virtutes ſine quibus non eſt ſa⸗
– ad penam ſciliceet qntum ad culpaʒ. Et lus in ipſo inſtanti iuſtificationis fiunt in
nit venꝝ eſt ꝙ neutra iſtarum remiſſionũ ẽõvel ipo qui iuſtiſicatur/ergo pᷣmo tunc in illo
Ee eſſe poteſt cum eo cuius eſt remiſſio hoc ẽ ſunt ſcõᷣm hoc. Quoniam autem omniag .–
– neq; remiſſio culpe cum ipᷣa culpajneq; re vicia eiusin eodẽ deſtruuntur in illo.erũt 3
nichen miſſio pene cum ipᷣo debito penepꝛopter neceſſario tunc vltimo in ipſo.et ita erunt
m contrarietatem quam habent ad illam. omnia vicia. et omnes virtutes ſine qui⸗
undrn, querit remittũtur ſancio etinuno bus nõ eſt ſalꝰſimłin ipſo Et ita erit ſimu?t
enini centi peccata omnino non habenti. Re- deo odibilis et amabilis. ſimul bonus et
ſns ſypoondemus quia merito omnino non im malus. Simul damnandus et gloꝛifican
nen⸗ putantur peccata iam tam ſancto ⁊ ea nõ ꝗ dus/Erroꝛ autem iſte inde accidit. Quia —
SS habenti que tamẽ pꝛius habebat. Remit/// deſtruere in huiuſmodi eſt facere nõ eſſe/
neglin tere em eſt non vitra exigere ad penã/que et expellere eſt facere ibi nõ eſſe uap:ꝛo
inc alias ⁊ ante exigende erant/⁊ abſolui hbu pter deſtruere peccatum non eſt facere il⸗
e nutͤ iuſmodi debitis eſt nunc poſt illa non ha ind vltimo eſſe.ſed potiꝰ facere pꝛimo njõ
nze ner bere. Sic ⁊ ablui ab huius ſoꝛdibus eſtii eſſe. Similiter et deſtruere gratiam nunc
e GSls nunc pꝛimo carere. Aliquid enim fieri non eſt facere eam nunc vltimo eſſe. Sed
n in ſpiritualibus et impartibilibus ẽ illu magis nunc pꝛimo non eſſe. Non er⸗
dunnn ſubito eſſejet nunc fieri aliquid in illis eſt go leauigrſ fieri nunc.eſt nunc pᷣmo eſſe
deſiche, nunc pꝛimo illud eſſeiquia ergo ablui vel quod deſtrui nunc ſic nunc vltimo eſf/ſe.
uſng mundari eſt mundiciaʒ fieri ſicut alberi ẽ Sed magis nunc pꝛimo non eſſe 4 de⸗ . „ ð

Be

ſtructione enim non debet ſequi eſſe neq;
cum vltimatione. videlicet cum pᷣmo eſſe
ſed magis non eſſe Juxta hunc modum
attende ꝙ pugnare dicitur grat contra
peccatũ/quando iam ipſum peccatũ moꝛ
tuum eſt.non eſt gratia de qua hic loqui⸗
mur viuente peccato in aliquo peccatoꝛe/

dico moꝛtali Inelligimus ergo pugnare
iſtud.ipᷣm intendere ad non eſſe ip̃ᷣius pec
cati.ſiue ad maioꝛem elongationẽ ipſius
ab eſſe.ſiue ad deſtructionem aut attenu⸗
ationem eoꝛum/quibus adiuuari poteſt
peccatũ ad hoc vt ſit velvt facilius ſit. Ille
enim qui luxurie motus in ſe extinguicõ
tra luxuriam dimicat et in virtute caſtita⸗
tis aut alia. Et ille qui nibil huiuſmõi mo
tiuum patitunſatagit auteʒ et cauet vt nec
etiam cogitet de hijs que ad luxuriaʒ pꝑti
nent. Sicut Job. xxxj. Pepegi fedus cuʒ/
oculis meis vt ne cogitareʒ quid de virgi
ne oꝛatione autem pugnant interduʒ ſan
cti et alis ſacris exercicijs/contra peccata
que non ſunt nec fuerunt nec erunt. Hijs
enim armis que nominauimꝰcompeliũt
ea et pꝛohibent ea a finibus ſuis hocẽ ꝓ
pellere ſiue repellere illa pꝛohibere ſcilicet
ne ſint. Alij hoſtes vinciviuere ſimłpoſ
ſunt niſi occidantur. Idẽ dicitur ⁊ de vir⸗
tuubus.Si enim viuant vicia eoipᷣo q vi
uunt et vincũt. Similiter et virtutes viue
re ergo vtriſq; vincere eſt. Wanifeſtũ etiã
eſt ex hijs quia ſi gratia habet pᷣmum ſui
eſſe vicium vel peccatũ non habet vltimũ
ſui eſſe et peccatum moꝛtale ſeu viciuʒ ha
beat vlcimum in vno homine ſcilicet ⁊ eo
dein neceſſe eſt vi pꝛimum iſtud e vltimũ
Ant idem inſtans aut diuerſa.Si ideʒ no
minemꝰ ergo illuchaicũ ergojalſcdᷣm hoc
eſt pꝛeimum inſtans exiſtẽtia ipᷣius gratie.
id eſt in quo pᷣmo ẽ ipᷣa gratia in homine
iſtojet eſt vltimum exiſtentie ipius moꝛta/⸗
lis peccati in bomine eodem. quare gra⸗

.

ſacramento penitentie

ſtũ eſt quia poſt a continue eſt non ẽ ma⸗

lus. Similiter et cum in b ſit pᷣmo bonns
continue ante b nõ eſt bonus.et ita ẽ ho.

mo adultus capax diſcretionis et boni et
mali toto tempoꝛe qð eſt inter a. et b. nec
bonus nec malus.necdamnandnec glo

rificadus ꝙ ſimiliter eſt incueniensjma
nifeſtum. et nec diuine bonitati congruẽs

aut ſapientie. Qt enim expecret poſtq;

vas coꝛdis iſtius euacuaſjet atq; mundaſ
ſet a fecibus vitioꝛum atq; peccatoꝛumvt
non ſtatim illud gratia ſanctitatis replere
tur. Wanifeſtum ergo eſt quia ſi gratia hʒ

pꝛimum exiſtentie ſue peccatuʒ nõ habet
vltimũ et econueerrſſo.
Oſtq; autem declaramus ratiõʒ
contritionis/⁊ poſuimus nomina
tiones multas ipᷣius et compara/
iones quibus eluceſcunt vtilitas ⁊ fructꝰ
ipius dicemus conſequenter eſſentiaʒ ei⸗
dictione eſſenciali et ꝓpꝛia. Dicimꝰ ergo
ia contritio eſt motus virtutis confrin

gentis veterem hominem ac funditus ac

adicitus moꝛtificantis et dicemus ꝙ iſte

motus poteſt eſſe cuiuſibet er virtuibus
affectiuis ſiue motiuis. Poteſt ſiquidem

iſte motus timoꝛ eſſe ſiue timoꝛis. Juxta

faciat ad penitencialis ſacramenti reſugi

um ⁊ intra illud recipi. Manifeſtũ eſt hun⸗
iuſmodi timoꝛe moꝛtificatũ eſie radicitus
veterem hominem ⁊ affixum iam patibu
lo penitentiali. Non enim intrat peniten
cialis ſacramenti refugium niſi qui pꝛeco
ni ſpiritualiſid eſt cõfeſſoꝛi ſe tradidit cru⸗

cifigenduũ hoc eſt cruci penitencie affi gen/
u. Idem dicimus et de motu pudoꝛis ſi
ideo foꝛtis fuerit vt erubeſcentem de pec
catis ſuis abſcondi faciat operimento cõ
feſſionis atq; latibnlo.Similiter ⁊ ð mo

tia ⁊ peccatum moꝛtale ſunt in a.in homi doloꝛis ſi tantus fuerit vt ipᷣm inducat

ne iſto. Sed alterum pᷣmo et alterum vlti

rint diuerſa pꝛimum grane et vlttmũ pec/
cati.nominemus ergo illa a et b.quia er⸗
go iam oſtenſum eſt demonſtratione in

nia eſt totum tempus continuum Neceſ-
ſe eſt illo tempoꝛe intermedio qð eſt inter
a er b iſtum nec eſſe malum nec eſſe bonũ
cum enim ina ſit vltimo malus. manitfe⸗

mojet ita contraria erunt ſimul in eodem/
t erit ſimul iſte bonus et malus/Si pee

ad percipiendũ ſacramẽti penitẽcialis me
icamentũ.Sic ⁊ de motu ire.Si adðᷣo em̃
ccẽderit ſit iuxa conſiliũ eccleſte vindica
re aggrediatur in ſemeripᷣo dei cõtumelia
7 as iniurias quas ipᷣemet ſibi peccan

raſcimi imꝑatiue ⁊ nolite peccare. Si cæ
motu idignatiõis cũ eouſq; ad penitẽtẽ
erexerit t ſrce pctõꝛũ tanqᷓ; nobilitate
ſua ĩdigniſſi lice fuitut
vehementi excuſſionẽ abijciat. Auxiliũ qͥ

quod legitur Eccleſiaſtici.j. TCimoꝛ domi
ni expellit peccatum. Si enim adeo foꝛtis
fuerit ipᷣe timoꝛ vt ipum timentem fugere

. . 10 ovrogauit. Juxta hunc modũ dictũ eſt.
naturalibus/œ inter quelibet duo inſtan
0

mas⁊ iugũ diabolice ſᷣuitutt

gipenna
cun
Eiuta

,drund
⸗
Guegeßl
cninaron
ſtont
pecaonn
lloclel

ao⸗
Maande
1aunbus
uvenna
kangete
Henaccfan
ſoneumt
enot
6Aldama
cden
pftenyrpi
a opoanie
V ſocliricice
ſancifiaue
/Mnino s—

YIlUudeſeſtai

Vmalecica:
pocencisco⸗
lincyenere
aleaaſe⸗
Cummn
brked
Wumheri
ſcapen
lisbonie
ueckoonn
Wfolao⸗
aſopooy
Ueres
ſennomun.
lafoag
mereſt
mhetomit⸗
iich
Mno ſn
nen
lsEtſci
feman
Mucfimne
Unfian

ne

ecnni
ödd
unsein
Wniehe
knmten
Wrnen
onlain
Z
naimse
eai

elumsn
Dolunusnt
iusaon
mIniustfu
enaſange⸗
gu depog
Gsud
nenatndt
adaeng,
ibaanim
doren n
enndis
Ziannenſ

mnenmn

sdMeni
fiaticknte
pmmurd
ienimnte

Denon

nbconig
ennften
vuri

uii

vt ad dignitatem ſuam redeatꝑ facram? gpcuſſione facta. Hi
tũ peniteciale qrat. Juxta qð legit yſa.lxxiij telligimus ſimplici
Indignatio mea ipſa auxiliata eſt mihi.
Etiuxta ꝙ Poeta.Si natura negat facit
dignatio verſum. Sic ⁊ de motu abho
inationis ſi nauſeam vl vomitum
ntegreq; confeſſionis induxerit Later
enim et non venter humanus iudicanda
eſt conſciencia/que abbominabiliſſimam
peccatoꝛum feculentia? potius retinere ac
cuſtodireſq; vomitu ↄfeſſionis eücere eli⸗
it. Sic et de vomitu hoꝛroꝛis ſi adeo fo⸗
Nis fueritvt a peccatis tanq; a moꝛtiferis?
venenatis tanq; ab ipᷣa moꝛte toto cona/

rium anime humane fiat

Scoöm pꝛo-

le autem contritionẽ in
iter deſtructionem: ſeu
anuilationem veteris hominishocẽ mo
tum vel paſſionem quo efficitur in penitẽ
te vt vetus homo non ſindeſtruere em̃in
iritualibus ⁊ impartibilibus non eſt ni
facere non eſſe.
Am ergo ex hiis euidenter appa⸗
bi quando queritur/ꝗs mo/
ontritio ſit et in quo irium vi
uia reſponde⸗
re debes ꝙ quedam contritio eſt limoꝛ et
quedam pudoꝛ.et ita de alijs. Quemad/
modũ ſi queratur cuiuſmodi actio ſit occi
tu et viribus reſilire longeq; ſe facere. et ſio. Reſpondebis ꝙ quedam occiſio ẽ la/
velut ſerpentes atq; bufones a ſe pꝛoijce
re atq; ꝓpellere⁊ tanqᷓ; paruulus ad ma
lrem eccleſiam et patrem confeſſoꝛem ⁊ in
ſinum eoꝛum ſe recipere faciet penitẽtem⸗
Sic et de motu odu ſi adeo in eo increue
ritvt ex animo belluʒ vicus et peccatis in
§Sdicat et arma penitencie ipᷣm ſumere faci⸗
at. Sic et de motu execrationis.ſi tantꝰ in
eo fuerit vt vicia et peccata tãqᷓ; ſacrilegia
el ꝓphanationes diuino cultui et venera
Mtioni inimicas ex coꝛde a ſe auertauet per
ſanctificationẽ penitencialem in minimis
nino ab eis fieri querat. Sic et demo
lu deteſtationis vt vicia et peccata tanqᷓ;ᷓ
mmaledicta ⁊ maledictiõis cauſasſota im⸗
paciencia coꝛdis declinare/atq; ab eis il/
lum auertere et per benedictionem ſacer⸗/
dotalẽ ea a ſe exterminari querat. Hii er/
go decem motlus quos nominauimꝰ di/
recte ſunt ad deſtruendũ ⁊ moꝛtiſiccendũ
veterem hominem. Et ꝓpter hunc effeciũ
ſcilicet ꝓpter moꝛtem er extinctionem ve/
teris hominis nominant᷑ moꝛtificatio iſßpi
us et contritio quẽadmodum exuſtio ſub
merſio.lapidalio.diſſecatio nominantur
occiſio pꝛopter effectum moꝛtis qui ſequi⸗
tur ex eis. Limoꝛ ergo nominat ipᷣm timo
rem nominatione eſſenciali et ꝓpꝛia.con⸗
tritio ꝰo agnominat vt ira loquamur ipʒ
timoꝛẽ ex effectu quẽ diximꝰ Jdẽi
moꝛ et ↄtritio ſubiecto.quẽa
albũ quẽadmodũ potatio.ĩebꝛiatõ.
git cõtritio effectũ moꝛtisvt diximꝰſicut ⸗
inebriatio ſuper potationem addit Idẽ ẽ
de pudoꝛe et doloꝛe et alis que nomina,⸗
imus.Et ſcito ꝙ contritio non ſᷣm ꝓpꝛiã
ominationem accipitur hic.
am em̃ intentionem contritio eſt violen
lsa diuiſio partium alliſione ⁊ colliſone ?

tio quedam eruſtio quedã ſcilicet diſ
ſecatio quedam tranſſfixio quedam pꝛeci/
pitatio Debes etiaʒ reſpondere ꝙ occiſio
non nominat actionemſſed potius agno
ninat.Et nõ opoꝛtet vt laboꝛemus inad⸗
eniendo pꝛobationesad declarandum
ꝙ quemadmodum timoꝛ veterem bomi
nem moꝛtificatet expellit peccatumſſic pu
doꝛiſic et doloꝛ⁊ quelibet aliarũ quas no
minamus paſſionum. Hoc enim ꝓximũ
et penẽ inditum et impꝛeſſum eſt vniuſcu
iuſq; intelligentis intellectui.
foꝛtitudinis ſunt cum fuerint
ſionis/ cum alia fuerint in reis pena.ſen
ſu etiam ⁊ experientia manifeſtuʒ eſt hboc
Non enim minus neq; pautioꝛes auertu
tur et compeſcuntur a vicijs et peccatis ni⸗
moꝛe q; pudoꝛeſi eque videant ignomini
am et turpitudinem peccatoꝛumvt gedux
iminens eis toꝛmẽtũſnec minꝰ toꝛqbunt
doloꝛe toꝛmẽtoꝝ mali in ĩferno q; pudoꝛe
patẽtiũ om̃i oculo tuppitudinũ.vides etis
qᷓ; multi ſolo pndoꝛe a muitt illicitis auer
tuntur qui pudoꝛem eoꝛmento magno ſi
poſſent redimerent. onn
audies etiam multos malos dixiſſe et
etiam dicentes ꝙ mallent flagellari in ab
ſcondito q; argui in puplico.Et quemad/
modum omnium viri anune bumane.
virium dico pꝛemia etunt equalia in ele⸗
ctis ⁊ gloꝛificatis. Sic veriſimile ẽ licet no
dum ſide aut ſacroꝛum eloquioꝛum teſti-
monio diffinitum ſeu declaratum in ma⸗
lis et damnatis toꝛmenta trium pꝛedicta⸗
ualia foꝛe/licet enim non om
equalia ſinttamẽ in vnoquo
q; ope peccatrice vires nomĩate eq̃li᷑ pec
care vel delinquere videntur verbi gratia
Oſtendamns hoc in exemplo virtutis cõ

n alüs

Eiuſdem em

eiuſdem intẽ?

eſt econuer

—

— Arenctaà n ite S atre =— uſe
P à c , 4

eſm.
* Ean
Be ſacramento penitentie
O cupiſcibilis et ſit opus peccati foꝛnicatio. litate hoſtẽ arcere poteſt gladio ⁊ baculo altete
DODico ergovbi equales ſunt obligationes jeque peceat nõ arcendo illũ gladio vt nõ nalio ne
equales ſunt et tranſgreſſiones.Quia er⸗ arcendo baculoſet ecõuerſo.Sic ⁊ videt hocekſe
o eque tenebatur virtꝰ rationabilis dili⸗ de peccate ꝙ equalit᷑ peccet novtendo ar emorhu
uadere vt bonus ac fidelis ↄſiliariꝰopus mis ſeu defenſionibꝰ vnius vis ſeu vinu ſcuterane
illud⁊ ponere ante oculos tentatiomnia tisvt alterius.Et quemadmodum cuſtos alonen
mala atq; pericula quibꝰ auerti poſſit ab cum equa facilitate poſſit hoſtẽ ꝓhibere. cunolen
opere foꝛnicationis/et iterum clamare in vel latronẽ a quolibet trium hoſtioꝛum ſictti⸗
aures coꝛdis eius vt bonus ac fidelis ſp· equaliter teneatur illa cuſtodire equaliter loninſon⸗
culatoꝛDeinde ſuadere ei bonum caſtita peccat admittendo hoſtẽ ſiue nõ ꝓhiben fatoten.
tis ſeu ↄtinentie ⁊ alligare ꝓ ea ſtudioſiſſi do ꝑ quodcunqʒ illoꝛũ ⁊ a quocũq; illoꝝ rohen
me ne deſererẽt/ ac diligẽtiſſime ⁊ ð ſpurci Si pe Augcunc; trium viriũ admittatur henlonni
ciã foꝛnicatiõis ne admitteret᷑ allegarevyꝛt hoſtis dyabolusſſeu peccatum non ꝓhi⸗ ptpmnmnt
bonꝰac fidelis aduocatus.Quia inqᷓ; iſta beatur.ſiue per pꝛopꝛia arma et defenſio unmraet
tria officia eque exequi tenetur vis ratio- nes.ſiue per alterius aliarum equalit vi/ ſneoſen.
nabilis contra tentationem foꝛnicatiõis detur heccani Laue tenetur vnuſquilſ⸗ ginueeh⸗
vt vis concupiſcibilis ſua officia. Similiẽ qʒ ꝓhibere buius hoſtes per arma vniusz Croblice
vis iraſcibilis eque tenetur facere ꝙ ſuuy virium ab alteravt non admitteret hoſtẽ aini⸗
eſt contra eandem tentationẽ. Eadem em per illam. Quapꝛopter eque peccat nõ ꝙꝓ mciero
lege pᷣceptum eſt omnibꝰ eadẽ auctoꝛita- bibendo a quacunq; vi hoſtẽ hmõi.non ineeit
te ſcilic diuina cui equaliter ſubdite ſunt ꝓhibendo inq; armis alterius vis. vt ad lienecut
et equaliter obedire tenentur. Quia ergo mittendo in illam ſiue per illamſcum eniʒ ſaniurco
equales ſunt obligationes eoꝛum in hoc/ eque teneatur pꝛohibere vt non admitte⸗ eivolo⸗
equales ſunt traſgreſſiones. Equalit᷑ em̃ re hoſtẽ equaliter ex neceſſitate peccat nõ unrdobos
peccant negligendo ſeu tranſgrediendo. pꝛohibendo aut admittendo nec ecõuer/ enenie
hoc eſt 8 ſuum eſt non faciẽdo. et contra ſo. In perſcrutanda autem ad certuʒ veri Ninteſl
riũ ei qð ſuum eſt faciẽdo. Quacunq; em̃̃ tate in his nos immoꝛari nolumꝰad alia ſeſni

earum faciente qð ſuuʒ eſt non caderet ꝗ feſtinantes. Tu autem recoꝛdare ꝙ alibi ſerurchn
ntatur imo vinceret.⁊ attende q; queli⸗ /Rdiciſti qualiter peccata intendeantur ex zermnt
vet illarum peccat non ĩ̃ in non faciẽdo tribꝰ partibꝰ ſeu comparationibꝰ. Et em twpure
as uũ eſtſed etiam infaciẽdo contrariuʒ peccatum omne moꝛtale vna comparali⸗

ei qð ſacere deberet/ Uis etiam rationa- one eſt dei iniuria. alia peccantis ipi⸗ vul n
bilis figit oculos ſiue aſpectum cogitatio nus aut moꝛbus. Tercia in ſemetipſo eſt (önionet⸗
nis in ip̃am pulchꝛitudinem ↄcubue mu⸗ motus aut operatio aliqua vel pꝛiualio. äkcan
lierisi⁊ inſuauitatem ſpurcicie voluptatt ⁊ ꝓpter hoc ̃ᷣm quamlibet iſtarum cõpa D
cum deberet ſe ab eis auertere.⁊ nõ auer rationum recipit magis et minus. dicitur Nkaͤn
tit eos a turpitudine et ſpurcicia ipius pec q; maius et minus peccatum. Scire etig hdlrne
catimaliciaq; illius/atq; a malis et pericu/ↄebes quia nulla ẽ ratio quare potius ti⸗ inodien
lis que ex ea ꝓueniunt: et que ꝓuentura. zmoꝛ introducit charitatem/quaʒ pudoꝛ ac D
ſuntlin quibus defigere debuiſſet cogitati doloꝛ aut queuis alia ex diſpoſitionibus asr ei
onis aſpectum. Sicet vis iraſcibilis quia ,;Penominatis ei quis quelot que ſit dii· ſeum
arma pudoꝛis et i atq; timoꝛis ceteraꝗꝰ/Merentia inter attritionem ⁊ contritionem n ige
hbmòi arripere negliginec ſolnz emolliri. get inter motus pꝛeuenientes gratiam gra lati ne
fallaciſſimo blandmento huiusvolupta tumfacientemet motus ipᷣius gratie.Qui une⸗ D
iis. Sed ętiam vilifcari conculcariq; ſe ?ꝑ enim pijs lachꝛimis elemoſinis ⁊ ſacris n u
mittit. et hoſtem arociſſimũ intra arcem exercitationibus ieiunioꝛum diſciplinarũ –
mentis qua cuſtodire debuerat abſqʒ re- oꝛationum et oblationum. gratiam que/ giertldd
ſiſtentia aut ictu turpiſſime admittit. Hec runt quam nondum acceperunt. nullate/ nulghbis
autem non ad certum diffiniendo. ſw ma nus dubitandum eſt quin gratiam quan tuckino
gis diſputãdo dirimus vt inquirẽde veri dam pꝛeuenientem habeant/et pꝛeparan bocn
tatis in hijs ſtudioſis ceaſto Baltana ve tem eos ad gratiam gratumfadentẽ. Di/ hlaſtit
„ mꝰ. Nec refert qᷣmũ ad id qð intendimꝰ co ergo ꝙ attritio ad cõtritionẽ ſic ẽ ſicun utguen
an lres vires peccare/an hõ ꝑ illas pecca- vuineratio nõ letalis ad occiſionẽt gra pᷣ W
te dicat. Sicut ergo cuſtos qui equa faci neniẽs ac pᷣparans ad gram gratuũfacieniẽ miuin
6 d
£

en

tte

liguien
Rn
Wnd
musſiſan

beſſin
cen
kiſactig
nGmüadni
ANNI
Deumu
Smn
Weininbet
Tenemuulto⸗

Vibeſtbad..ctnd

nsre
egaiancen
dennontan
eſtaehern
ndonelti
enadcan
munoinn
nNdure
ainnder,
Aaenactn,
mideitni
um 9
–

1adhen

snin

=

☛
£ — —
=S= —= — – —,
☚WB = =
☛ — = — == – –
S = =— = ☛ =

S —
S

— =ŕ =

Per ie ſorlanan es Jerge daeae,
=ð 1 AL T r
Porwe

7

grin 6 Gunane Palche ted

2
ſicut calefactio ad arſionem ⁊ ſicutillumi
natio que eſt in vmbꝛa ad irradicalione⸗
hoc eſt ſicut lumen crepuſculi ad radium⸗
2 mołhuius gratiead motus illius ſunt

ſicut aratio rigatio et ſeminatio ad viuifi

cationem ſeminis ⁊ exoꝛtum. Et ſicut mol
liticatio cere ad eiuſdem ſigillationem. et
ſic calefactio ac reſolutio metalli ad eiuſ/

1 22
xluij
nũs tm̃ amoꝛ deiquo feruetille ꝗ adgr̃ay
gratuifadientem ſe pᷣparatet amoꝛ ille dei
quẽ ſuſcipit pᷣparatus. Qui enim diccbat
LConcupiuit anima mea deſiderare iuſtiſi

catiões tuas:⁊ ꝙ deſiderat deſiderare de
um / vtiq; habet vel habebat vnũ deſide⸗

2.

riump quod querebat aliud deſiderium

qð nodu habebat.Similuer⁊ qui querit

dem in fo miam ymaginis ſeu moduluma amare deum vtiq; iam amat deuſed nõ

infuſionem. Et ſicut terſio et ablutio ⁊ op
poſitio ſpeculi ad foꝛme in eo apparitio/
nemlomnibus enim pꝛecedentibus aut
pꝛeparatoꝛus quaſe molliſicat coꝛ huma
num vt ei ſe coniungat et impꝛimat᷑ chꝛi⸗
ſtus dñs qui ẽ ymago dei inuiſibilis.ſicut
legitur.j.ad Lolł.Et qui ẽ figura ſeu chara
cter ſubſtãcie dei patris ſicui legit᷑ in..ad
Heb.Et qui ẽ ſigna culũ ſeu ſigillũ ad ĩpꝛi
mendũ decoꝛis ſui ſiłtudinẽ coꝛde huma
no.ſicut legit᷑ in.viij. Cant᷑.pone me inꝗt
ſimt ſignaculũ ſuꝑ coꝛ tuũ.Et iterũ. Qua
ſi excolitur coꝛ hbumanum et aratur uimo⸗
re.terit᷑ doloꝛe.cõpluiturlachꝛimisi/ſemi⸗
natur verbo dei. cogitando ſeu meditan⸗
do ante ſuſceptionẽ gratie gratũfacientis
In ipᷣa vo ſulſcepnione grauie viuificum ſe
men ſanctu ꝓpoſitũ in eo exoꝛitur. Simi
liter tanq; ſpeculũ abſtergitur deſertione
peccatoꝝlabluitur lachꝛimis.a dmonetur
et aptatur edirecto ad ſuſceptione gratie
gratũfacientisque nõ eſt niñ ſuſceꝑtio ſi
militudinis diuine pulchꝛiuudinis. Inte
cõtritionẽ vo perfectã et opationes gre pᷣ
ueniẽtis ↄſumatas non eſt medium.imo
ipa gra gratũfaciens terminus eſt totius
huius pᷣparationis ⁊ finis qui per illaʒ in
xenditur nec differũt im̃ ſᷣm magis⁊ minꝰ
imo differunt m ſpeciꝗfoꝛſitan gratia pᷣ⸗
ueniens ſeu pᷣparans ſcʒ ſ gra gratũfaci⸗

ens ſiue iuſtificans.quemadmoduʒ lum
dgð ẽ in vmbꝛa.et ſolis radius.aut

equiuoce dicitur in hijs.ſicut caloꝛ invege
tabilibꝰ qui eſt in eis etiam cũ frigiditate
actualijet caloꝛ actualis atq; ſenſibilł equi
uoce caloꝛ dicũtur. Alter em ẽinſenſibilis
et mulcebꝛis et nõ ledens vxllatenus id in

quo eſt. imo adiuuatadeovt caloꝛ vitalis

ꝓpter hoc nominetur. Alter vo cũ inualu
erit ſenſibilit᷑ ledit er ꝓpꝛiuũ ſubiectum de
ſtruit aut extinguit. Sic charitas mulce⸗
bꝛis ẽhe caloꝛ viuificus ⁊ inſenſibilis adeo

uẽad
modu ſplendoꝛ lune ⁊ fulgoꝛ ſolis/foꝛſitã

g pené nulli illũ in ſe ſenciant. Otſi quis
ixerit ꝙ differant ſecundu magis el mi⸗ KR

dum eo amoꝛeſquẽ querit.Cum eniʒ que⸗
rat amare deuʒ vtiq; deſiderat amare de
umlQui autem deſideratet amatamat
ergo amare deumſet non amat illud niſi
ꝓpter deũ. Multo ergo ſoꝛtius amat de⸗
um quia ꝓpter quod vnũquodq; aliꝗd
illud magis. amoꝛ ergo quo iſte amat de
umjet amoꝛ quem querit et quo nondum

amat deum ſicut vnius et eiuſdem videli

vnius et eiuſdẽ ſpecieih ita non differunt
niſi ᷣm magis ẽt minus. In appꝛehenſio
nibus enim et affectionibus generalitter
verum videtur. qꝙ cum fuerint quecunqʒ;

cet dei. ⁊ ᷣm idem et ꝓpter ideʒ.ſunt ergo
enſt

due vnius et eiuſdem numero et ſᷣm ideʒ

ſunt ſpecie eedem.ſicut ſaencie que fuerũt

vnius et eiuſdem numero et ſ̃m idem ſeu

ꝓpteridem erunt eedeʒ ſpecie. Sciencia

enim quia/et ſciencia ꝓpter quidnõ ſunt

vnius et eiuſdem ſᷣm idem et ꝓpter idem
imo pꝛopter diuerſa ſeu per diuerſa. amo
re autez pᷣparatoꝛio amatur deus ſᷣm qð
deus et pꝛopter id quod deus/ quẽadmo
dum amoꝛe quicharitas dicitur. Quare
erunt eiuſdem ſpeciei amoꝛ pᷣparatoꝛius

⁊ amoꝛ qui charitas dicitur veruʒ de hiis

vſq; ad certum perſcrutari non eſt pꝛopo
ſiti pᷣſentis. s
Iligeñter autem attende ꝙ peni⸗
tenciam ſupꝛa nominauimꝰ refu⸗
gium et confeſſtionem operimen⸗
tum̃ atʒ latibulumet ita de vnaquaq; ali
arum nominationũ. Inde enim nomina
uimus eam refugiuʒ /quia in ea tuti ſumꝰ
ab ira et gladio diuine animaduerſionis/
pter hoc nominauimꝰ confeſſionẽ ope⸗
rimentum quia ipᷣa reuelatio pie ac deuo
te confeſſio nis velamen quodamodo eſt
et operimentum quo peccata noſtra quo
dammõ teguntur et abſcondũtur ab ocu
lis deine ęa videat ad vindictam. Et ad
hunc mohum conſidera diligenter de ce⸗
teris.
oꝛe motꝰ iſti fiat in coꝛde penitẽtòet ſe ad
gratiã pparaãtis. Dicimꝰꝙ ſpũſcõ motoꝛe

Si quis autem querat quo mo

g

4 4 2 5 4 4. 4 „R WG 6 — ”s ” 5 H .
— —
.
2 .
. uome Saſferus me Fr⸗ moty RteXα —RN—
R
. .

Be =

imo tota trinitate mouẽte. Ipe enim ẽ cu⸗
ius miſericoꝛdia pᷣuenit pᷣparando iuſtifi-
candos: ſubſequit᷑ iuſtificãdo ppatatos,
Di quis aut querat cur potius vna hora
* 4 Käala. Kndes. in ipe ſolus hoc no⸗
uit qui quẽadmodũ miſeretur cuiꝰ vulet
clemens ẽ in queʒ placuerit. Sicut legitur
Exodi.xxriij.Et quęadmodũ vbi vul ſpi⸗
rat.Sicut legitur Johannis.iij.Sic qua/
do vult et quõ vult. Interduʒ tñ occaſio
nem tangẽdi coꝛda nra reſpiciendi ac viſi
4 tandi nos.quodaã mõ ſumitjex aliquibus
op eribus liberi arbitrij.ſola naturali bo/
nitate bonisiſicut piꝰ in pauperes ſola

2„ P'

. 2 „ 2„ .
etate naturali reſpicit et viſitat ſupaddes

Dona gratuita. Sicetalijs bonis natura⸗
libus bene vtentes ſuꝑ addictiõe gratui⸗
toꝝ illuſtrat. Sicut legitur wathei.xxv.et
Zuce.xxiij.in ꝑabolis talentoꝝ ⁊vinearũ
2mInterdũ aũt ſuffragijs eccleſie et oꝛationi
2 bus ſanctoꝝ multi viſitant. Interdum ſo
la habũdantia diuine pietatis. Inter luz
occa ſionaliter ipa magnitudine et hoꝛri⸗
J bilitate peccatoꝝ. Plerumq; enim qui mi
noꝛa non ſennũt nec eis terrent/in mon⸗

Ntriſfica ſcelera et ignominioſas abhomi⸗

nationes ꝓlabi ꝑmittunt᷑. Quoꝝ magni
tudine et hoꝛribilitate exterriti nõ ſolum
illaſed etiam minoꝛa que necvidebatnec
ſentiebant ſtudioſiſſime coꝛrigũt et emen
dant. Quẽadmodũ modicas labes in pe
plo ſuo mulier interdũ lauare negligens/
aliqua magna ſoꝛde ſuꝑiniectanon ſolũ
ulam ſed etiã minoꝛes quas pus neglige⸗

. ca ſciſſura veſtis nõ ſtatim reficit᷑ſſed poſt
ᷓᷓ increuerit. eius reꝑatio feſtinatur· Sie
pꝛopter doloꝛẽ capitis nõ ſtatim medicus
adit᷑. Sʒ iuxta illð multiplicate ſunt infir⸗
mitates eoꝝ poſtea accelerauerũtad me⸗
eũ ſubaudił medicinam. Si vo quera
ur qualit᷑ ab inuicem differant motagra
ABuca motus liberi arbitrij. Rñdeo.qꝙ vᷣm
duas intentiões dicit᷑ motus liberi arbi⸗
trij. m ᷣmã pure ⁊ ſolius liberi arbitrij ⁊
moi motũ vocamus naturalẽſ quẽ ſci⸗
licet nulla gra opatunſicut eſt ambulare.
agros cotere.comedere et bibere.cũ rela⸗
ta nõ fuerint ad dei honoꝛificentiqvłglo
riam nec ad ſalutẽ ſ̃ᷣm alterã vo intentio⸗
nẽe dicit motus liberi arbitrij veut in mo
. dico ip ius et qſi ꝓ parte cũ ſit gre imperã
tis et illũ emanatis.liheri vero arbitrü vt
Neauẽtis ſuſtinetis illũ/atʒ poꝛtãtis.Et iteꝝ

„ . bat ſtudioſe diluitł abſtergitſie ꝑꝓmodi

ſacramento penitentie

gratie vt dominãtis illius et miniſtrantis⸗
et iteꝝ gratie vt fontisliberi vo arbitrüvt
aluei atq; riualis. Gra em̃ vt rex ẽ ſeu im/
peratoꝛ in mẽte humana/⁊ vt fons ſcatu⸗
riens ac redundãs in terra liberi arbitrij.
ſeu coꝛdis humani emanans velut riuos
varios.qc rectas et lucidas cogitationes.
ſanctas affectioneꝗ quibꝰ mẽebꝛa coꝛporꝭ
tanq; machine varioꝛũ oꝛga soꝛum etin
ſtrumentoꝛũ tanq; ductibꝰaquarum mo
uent exterius ad opera rectitudinis ver
a.Quod aũt querit᷑ de doloꝛe contritio
is ⁊ aljs motibꝰ quos nominauimus,

foꝛtes validiq; potẽtes ad cõterendum

veterem hominem. In multis vero adeo
debiles et penẽ inſenſibiles videant/vi⸗

genturetiam peruerſi ⁊ ridiculoſi.tantus
enim doloꝛ eſt de amiſſione modice rei tẽ

poꝛalis adeoq; ſenſibilis ⁊ penẽ incõſola

bilis de amiſſione vero dei et eterne here
ditatis pᷣterq; in pauciſſimis rariſq; peni⸗
tentibꝰ pene inſenſibilis ẽ doloꝛ.
plius.ꝓ amiſſione patris carnalis aut fra
tris quis nõ videat doloꝛes inconſolabi⸗
lesjet eiulatꝰ ⁊ plancta intollerabiles ho⸗
minũ/ꝓ amiſſione patris ſpiritualis dei
et fratris ſpiritualis.videlicet ipᷣius qᷓᷓ le⸗
uis ſit doloꝛ.q; are lachꝛime.q; facilę are
ſcentes. Pꝛochdoloꝛ abſqʒ vllo penẽ ſen/
ſu cõpaſſionis.et in alijs iugiter conſpici⸗
mus el in nobis inceſſanter ſentimus.
Amplius.ſi incompabiliter plus dolẽ
dum atʒ lugendũ ẽ ꝓ damno atq; amiſ/
ſione hmõi ſpũaliuʒ q̃ nominauimus/q;
ꝙ damno et amiſſione quoꝛũcunq; tem/
poꝛaliũ/maioꝛ auteʒ pars penitenciũ imo
pene omnes econtrario facere videntur.
Waioꝛ auteʒ pars penitentiũ incomꝑabi⸗
liter longe eſſe videtur a condigno ⁊ con
gruo doloꝛe penitudinis/c ꝓpter hoc a re

miſſione peccatoꝛũ atʒ a virtute et effectu

ſacramẽti penitencialis.⁊ ꝓpter hoc ꝓre
miſſione et abſolutiõe ac benedictione ſa
cerdotali repoꝛtare illuſſonẽ. Ampli⸗
ſi plus dolendũ ẽ iſti de amiſſione capit
coꝛpoꝛalisſ de moꝛte ſpũali qᷓ;ᷓ de moꝛte
coꝛpoꝛali et nõ ita dolet/Non dolet ergo
quantũ dolendũ ẽ ei. Pꝛeſertim cum ſcri
ptum ſit in.vj.Hiere. Luctũ vnigeniti fac
tibi amaruʒ. Et Johelis.j. Plange quaſi

virgo ⁊ accincta ſacco ſuper virum puber

tatis tue. Quaſi ergo amiſſi vnigeniti lu⸗
ctus ⁊ quaſi amiſſi ſponſi puberiatt plan

quia in paucis penitẽtibus videntur eſſe

ſsdeten
uulan⸗
ſappenea
noecutea
covmege
Canisoare⸗
ſoltzetol
ſiu

4

.⸗

uaeleni
Vſnedſane;

canciln
ſoidiomns
otoinn
honſtanene
ctmnrsre
ſuuisgait
memnele
ncalsb
ſazsſentin

chmnome
Mria m

ſäle
Mſisin

päiſmni
öbonnn
örunn

Henepent

Nncicuinttn

(Eſenigdal

Mizia

binelſonici

Mninio a
Mſſlsenpe

in
inne⸗

hütlencie

einlelor
Mec noc
idiceregn
Eeſeeutmna
undſenci

nloringbaf
ſtrocine

ſhadd⸗ ctus debent eẽ luctus ⁊ planctus penitẽt tentione.Alia vᷣo motus ex illo dono ꝓp½
miſa ⁊ quaſi exitꝰ quaꝝ debei eſſe fluxus lacri/ neniens.ita ⁊ doloꝛ.Et ſicut gaudiũ vn⸗
nſtſonsie maꝝ penitẽtibꝰ ſic legit᷑.in pſal.Exitꝰ aqᷓ eſt de fructibus ſpũſſancti. Sicut legitur
mibeiene rum deduxerũt oculi mei quia non cuſto in.v. ad galla.ita ⁊ doloꝛ. Unde ⁊ donuzʒ
munsntlin dierunt legem tuã.Et iob.iij.quaſi inun- lucta nominat vſitate.et fons lachrima/
RWSR dantis aque ſicrugitus meus. Juxta bũc ruʒ in.viiij. Jere. Quis dabit capiti meo
ndun moduʒ eſt diſputare de timoꝛe pudoꝛe ? „ aqua ⁊ oculis meis fontẽ lachriman.
ianwen⸗ us noĩatt Ja aut dixiain pᷣcedetibus qe/autqueritur incompabiliter minꝰ dolet
Wraunm Aufficit vt d’oꝛ vulneꝝ pctõꝝ tãtus ſital aq; dolenduzʒ ſit diſtinguere debes & o⸗
inäni aciet egrũ. q̃rere penitẽualis ſacramen⸗ lendum ſit diciturĩm debitũ vna intenti
dedolennng ti medicinaʒ tradereq; ſe regendũ acme/ one.Alio modo ̃m dignitatẽ. Si fm de⸗
Stonitannn dicandu ſpirituali medico videlicʒ cõfeſ/ bitum interrogan falſe u eſt ꝙ dicit incom
afüm ſoꝛi Dirimus et᷑ ꝙ plerũq; ꝙ minꝰ hʒ at pabiliter musin dolet q; dolendum ſit ei

tritioſ?⁊ ꝙ minꝰ habent moius eiuſde de Is em eſt ſenſus/qᷓ; dolendũ ſit ei/ex de⸗
moꝛtificatione veteris hoĩs ſuplet ⁊ ſuꝑ bito. Non em̃ tenet᷑ doleꝛe quis/neq; ex
addit virtus ⁊ efficatia ſacramẽti pnĩalis/ debito plus ei dolendum eſtq; requirat

rr 1
Gaaclerene

Tn 4 . .D

eik Hic autẽ addimꝰ ꝙ erat homines in ꝑpii moꝛtificatio peccaton ſiue ↄueniens ppa
— ⁊ debilis intellectus in hoc.qꝛ nec ea que ratio ad moꝛtificationẽ Diſting uendum ☛
Erwmlrihe coram oculis hʒ videre pᷣualent. Nõ em eriam eſt de doloꝛe actu ⁊ habitu. Inter
arluch ꝗ magis ſentitur ignis maioꝛẽinec q ma dum em̃ qui plus dolet actuminꝰ dolet
Nunemnde ioꝛ eſt ymo mag ſentitur ex neceſſitate. et habitu ⁊ ecõuerſo.Si vero ſecundũ di⸗
e hoc elt quia minuit ſenſus ignis aperte gnitatẽ intelligat dolendũ. veruʒẽ qð di⸗
el. d ignis quandoq; qñdoq; aperte ſenſus citur. quia minꝰ dolet vnuſꝗſq; peccatoꝛ
nsamndlin Aperte ignis interduũ minoꝛatione ignis de peccat ſuis moꝛtalibus incopꝑabiliter
rsilloſſtil incendij remotioe. Interduʒ interpoſto qᷓ; dignum ſi euʒ doleꝛe. Nec vᷣtus hu⸗
niolerdblun ꝓhibente ⁊ impediente caloꝛẽ ipius.quo mana ſi mceretpfate doloꝛem/ fundere
msſollugr vnus/aut minoꝛ pꝛoueniat ad ſentiente,y lachrimas in iſta moꝛtalitate/quibus di/
aknapug Aperte vero ſenſus ẽ impedimentũ ſenti gna ſunt eius peccata moꝛtalia. Quẽad-
ineo endicu inſtrumentũ ſenius minꝰ peſſibi moduʒ ergo cũ deus in infinitũ ſit dignꝰ
nileen le fuerit a caloꝛeſt hocẽ duobꝰ mõis.vcʒ diligiet etiam dignus vt diligat in infi/
lisnnglli duricia ſuiaut ſpiſſitudine qbꝰ reſiſtit c⸗ nitum/ hHoc eſt dilectione in inſinitalnul.
ſanerſanm loꝛi vel ſtupiditate ſua qlis accidit ex fri· lus tñ peccat eo ꝙ non diligit eũ in infiniꝛ
SS goꝛe nimio. Paſſi enim frigus nimiuʒ in tuiſic licet longe maioꝛi doloꝛe ⁊ luctu di
damntit manibus aut pedibus Manꝰ aut pedeſ gna ſint peccata moꝛtalia q; doleanturſæ
onindane in medias flaãmas inmittũt nec ſtatim ſẽ/ iugeantur etiã a digne penitentibus non
e aagiamt riunt z hoceſſmodus quo anĩe noſtre ſe tamẽ peccant ꝗ ea dolent ⁊ lugent quan⸗
sniu bit in iſta coꝛruptõe in qua ſumꝰad ignẽ tum debentaiĩs tenent/quantucũq; ſuffi
n Seſtnn ſpũalem qui caritas dñi. In ipᷣo em̃ ma/ citad oblutiõðʒ eoꝝ ⁊ quantucuqꝗʒ deo ſa

*
neE
4 e MNz

nentes illuz plerũq; em̃ ſentiũt. Interdnñ tis ẽ. Huius rei aliud exemplũ eſt viremi
aũt ad modicũ illũ ſentiunt Indevix eſt nentis bonitatj quẽ ſi honoꝛares eouſqy

geen qui dicere audeat ſe ſeniire charitatẽ ve vt dignus Motum quicqd haberes expẽ?
n ſe eſſe aut manere in illa. Tuxta hunemo deres ⁊ adhuc dignitatẽ eius honoꝛe nõ
e dum dicendũ eſt de doloꝛe non em ideo equares. Nunqd ꝓpterhoc quig toltum o
n minoꝛ inqbuſdã quia minus ſentit᷑ Quẽ iſtud non facis peccas in eũ minꝰ hono⸗
admodũ neq; amo: quidã enim ſunt du rando eum q; debeas abſitimo dico pbila
unn ri ⁊ vt ita dica ſpiſſi coꝛdis vt magno vnt ne/ꝙ abſoluis te ſi honoèas quantum
den nere doloꝛis percuſſi ad modicũ illõ ſen - debes⁊ quantũ teneris. Alioqn nullima
nn en tiunt ſicut ⁊ de timoꝛe verũ eſſe apparnit gno viro paucula pocula vini pſentäda
ſenn in abꝛabã Beñ.xxij. bi dixit dominus elſſentſed magna pocula balſami. ⁊vaſa
A MNunccognoui id ẽcognoſcerete fec. nõ aurea faculiies hoĩm excellentia pera⸗
lunn ſciebat abrahaʒ vel ſentiebat in ſe tantũ renda eſſent Ne dubites aut multũ dole
l , donũ timoris dei quantũ expimẽto obe/ habitu /et ſi non actu ſeu ſenſu doloꝛis
gnm , diens ſe habere cognouit.Et attende ꝙ hominẽ illum qui quecuqʒ contra deum
niin⸗ ſicut limo: et donũ eſt ſeu virius vna in·hmauerat vel hubuerat ꝓpter m lin
D .

X

beſcenda turpitudo. vt indignanda vili⸗

Stg ſuntc eque dignũ ⁊ iuſtũ eſt iſtis mo⸗

1

O●

„ ec incredibile eſt omipotentiſſimũ ac mi

JFitas ⁊ ecõuerſo.Oꝛ ergo motia ſiue pᷣn⸗
cipia motuũ iſtoꝝ eꝗqlia ſunt/z eque mo⸗
UB.

Be ſacramento penitentie.

quit atq; deponit.et omnia contraria ad ne.Etiten motu ſpei Non em̃ veniret ad
conſiliũ eccleſieꝛ mandatum aggreditur ſacrm penitęetiale niſi ſparet ð vema opti
⁊ ſuſcipit facienda pariter ac tolleranda. nẽda ⁊ gratia amiſſa recupanda. Neceſ
ſe etia eſt vt moueat᷑ motu dilectiõis ali/

cuiusſiue ſit illa charitas ſiue non. Non

ſericoꝛdiſſimũ deum quos voluerit ſiue cui ritas ſin Mor.
ferro ⁊ igne.ſiue toꝛmento ⁊ doloꝛe ſana⸗ em̃ quereret per penitẽliale ſlacramẽtu ve
ri poſſe.aut minoꝛi toꝛmento aut doloꝛꝛ niam ⁊ gratia niſi diligeret denderarer
maioꝛiq; pꝛout fuerit beneplacitũ miſeri illas alterũ aũt iſtoꝝ ex neceſſitate dubiũ
coꝛdie ſue.etrũ enim lacrimis ⁊ amari/ eſt vtrũ per vnum iſtoꝝ moti decez ſcʒ
tudine penetudinis ſaluauit Sicut legit quos ſepe nominauimꝰ fieri po ſſit cõtri
Warmhei vii. Pauluxvero ꝓſtratione
⁊ excecaliõe.ſicut legit᷑ Actt.vllij.Veriſi/
mMile em̃ eſt aliquem tanto amoꝛe dei illu
ſtrati poſſe tantaqʒ ſpe letificari vt gaudi
um ſit ei deſerere omia peccata ſua ⁊ face
re quicquid ei faciendũ ab eccleſia conſu
litur/tantaq; ꝓfundi hilaritate ſpeivt nul
lus ſit ei timoꝛ de pᷣreritis malis quare ⁊ ij in
tanto gaudio vt nullus ſit ei doloꝛ de ei· Põt aſt fieri vt dum intuet᷑ ea ⁊ cõcupi⸗
dem. Amplius manifeſtũ eſt ꝙ abſqʒ ſcittũc erubeſcat intueri ea/ꝓpier ſpectan
motu pudoꝛis poteſt eẽ cõtritio/ſi poteſt tes/⁊ timeat etiã intueri eã ꝓpter maritũ
eſſe cur non ⁊ abſq; motu doloꝛis. Eque
em̃ ab hominanda eſt ſpurcicia peccato⸗
rumvt timenda penalitas ipᷣoꝝ. vt eru⸗

vnũ fieri nõ poteſt. neceſſe ẽ eam nõ poſ
ſe fieri in inſtanti omino. aut ex neceſſita

vno ⁊ eodẽ inſtantiſ hic in via id ẽ in ſta
tu vite iſtius. Maniſeſtũ aut eſt qꝛ qui vi
det mulierẽ ⁊ ocupiſcit ea ſimul mouetur
motu viſionis ⁊ motu deſiderij in eãdeʒ

derij erubeſcie ⁊ timoꝛis videtur ſimul eẽ
in aĩa iſtiusꝗ ſi foꝛte caſtus fuerit moue⸗
bit᷑ ↄtrario motu illi deſiderio. Qui em̃
ↄcupiſcit ⁊ repᷣmit ↄcupiſcetiã ſimul vide
tur habere duos motusvic motũ ipᷣj cõ
cupiſcẽtie ⁊ motũ repᷣſſiuũ illius. Si em̃
qñ mouet motu rppᷣſſiuo nõ mouet᷑ mo iu
tibus perſeꝗ impugnare arcere ⁊ cõtere- ↄcupiſcẽtie.Qualr ergo repᷣmitur cũ no n
reveterem hoiem.equaliter in attritione ſit. Si nec ſimul ſunt ↄtrarij motus in eo
⁊ ↄtritione vetenis hoĩs requirunt᷑. Qua i/desðlotus em̃ illi in dubitater ↄtrarii ſũt
re ſi vnus eoꝝ ex nccitate requirituræ ocs ſcʒↄcupie ⁊ caſtitatt alt illoꝝ pungnato
⁊ ſi nec vnus nullus. Moniua vocamus altern. Qõ nolo inꝗt apls in. vij. Ad ro.
penalitatẽ peccatoꝝ ſpurcicia turpitudinẽ

las.vt hoꝛrenda venenoſitas ſeu moꝛtife

.

tera hmõi que oĩa videntur equaliax ꝓ
pter boc toꝛmenta ĩ inferno illisrũdentia
vidẽtur eqlit peccat reddenda foꝛe eqᷓ
iaſverbi gra. Ut quãtus erit doloꝛ ex vul
neribus peccatoꝝ in inferno.tantus ẽ fe⸗
⁊oꝛ ex ſpurcicia ipoꝝ.tantus pudoꝛ ex tur⸗
pimcliteiontanta cotumelia ⁊ expono

ꝗ vehemẽter ſitit poculũ ſibi noxium ⁊ ta
men ſibi nõ acgeſcit ſui ſed mag repᷣmit
Quapꝛopt᷑ videtur ſimł moueri ↄtratijs
motibꝰ. Ja aũt hoc determiauimꝰin pᷣce

facere vt no ſitvvel facere vt debilioꝛ ſit qñ
eſt.nõ cogimur ergo dicere. Si mot? iſte

lio ex vilitate ipſoꝛum. repᷣmitur ergo ẽ.ſed ſeꝗtur vel vt non ſit

Euertamur ad id in q; eramus et
dicamꝰ ꝙ ſi om̃s iſti motus req/
runt in attritione vel contritione
eteris hoĩs accidet otritionẽ ⁊ iuſtifica-
tione peccatoꝛis nõ poſſe fieri in inſtanti⸗
vel lubito/vel vno ⁊ eodẽ ingati moueri
aiam humana oĩbns motibꝰ iſtis alijs
etia quos ñ noĩauimꝰ hic adhuc neceſſe
eſt em̃ vt moueat attritur vel contritur
de peccat motu ſidei ſeu alia appᷣhenſio

4

telligimꝰ debilioꝛẽ ↄparatione ſoꝛtitudi⸗
nis quã haberet ſi motus repᷣſſiuus non
ſenſum. Intelligimꝰ enãaã debelioꝛe; licet
interduʒ poſt motũ repꝛeſſiuũ ſurgat foꝛ
tioꝛ ⁊ inualeſcat multũ. Quia licet ei ſoꝛti
tudo multa accreſcapoſt motũ repꝛeſſio
nis maioꝛ accreſceret niſi illũ motus repᷣſi

tio ⁊ moꝛtificatio veteris homĩslaut ſi xꝓ

te mouebitur aĩa hũana multis motibui

pꝛeſentem.Ecce iſte tres motusvic deſi -

. ſpurcicia turpitudinẽ Poc ago id ẽ cõcupiſco inuitus ſcʒ iß=am
damnoſitate Moꝛliferitatẽ ⁊ vilitatẽ ⁊ cc ↄcupiſcẽtiaʒ repᷣmenslidè eſt in egrotate

dentibꝰ repᷣmere em motu non eſt niſi vł

vel vt debilioꝛ ſitqñ eri ſi tamẽ erit.Etin

eẽt.ꝛocederet em̃ vt creſceret vſqʒ incõ⸗

ſiuus ↄpeſcereti Et poſſibile eſt ꝙ anima

gumenenm
ocenit
alomen
ſoopoben
peſtoeene
senon⸗
gsilan Ee
Guaakoun
meanur d
wovenrpun
C acoglan
Alinou
hlalererel
humuni non
ſebnöjolue
ſeodebocpe
OAbe⸗
eg
ſore
fütmin
ſptteiuimn
unibelie
Aeme
fflenncelegit
ratoͤſa
ſhicſerano
nedeggdrin
bonſepunan
ſpteligant.s
lepevenent
ſuri gon
Pluerflgnn
ckpnivent
leſtakſep

ir
eitei

ANE
Aleeppbatin
aatoſeumn
klamicere
Nepporalor
nglopmin
nioroaden
haſecogie
foneſe
Geneden
npgie

–—

ſlii⸗ Nſoß⸗
nſann
mtn ſn
ftämn

ſfenos,

tiüſen
Re
nd
un
Komna
Nndit
neckftur
Shbonseun
Meiumnr
Atn

Auläsee

Nennuitint
uctgen
üinulnora
tiinaͤt
nmicͤtcha
naguſutn
näganun

kuintn

„

Nihniß⸗

ſi lus

Wononutn
AMuienit,
Auhiun
U o wer
—☛
mäſpinmn,

S

üſeinas n

ntren O

nn

coꝛdibꝰ penitetiũ pᷣparãs ea atʒ purificãs
luriqʒ ⁊ frequẽtius oꝑat᷑ tres ſeʒ in viu
3 te appᷣhenſiua ſiue rõnali. Pꝛima ẽ recoꝛ

„ Fol

humana moueatur motibꝰ multis vno
⁊ eodem inſtanti vybi alter ex altero eſt ſi⸗
cut motu appᷣhenſionis ⁊ motus qui ẽ ex
ipſa appᷣhenſione. Quẽadmodũ impꝛo⸗
poſito exemplo apparet. Uiſu em mulie
ris ⁊ motu ↄcupiſcẽtie ſimul mouet᷑ intu
ens illam. Eodẽ modo ſi alter motus ad
iuuet alterum, quẽadmodũ ſi aliquis in

tueatur dodoꝛẽ vt attentiꝰ audiat ſimul

xlvj.

tuoꝛ vero vltimarũ quelibet poteſt eſe vᷣ
tima/c a qualibet illarum poteſt incipere
ſpuũſſanctus ſanationẽ virtutũ motinarũ
In quibuſdaʒ enim incipit ab ira ſancta

in quibuſdãa a timoꝛe In quibuſda pudo
re in quibuſdã a doloꝛe. Lotum aũt oꝛdi

natum eſt quicquid beneplacitũ ſpũſſan

inon humanũ artiſicium neq; oꝛdo ar⸗

onbumanh operatiõibꝰ ſpũſſan/
S

monuetur viſti ⁊ auditu/t inſuper intelle⸗( ificialis queritun ſicut euidẽter vides in⸗

ctu.⁊ cogitatiõe/quod audit ab ipſo.vbi
antẽ motus ſe inuicem nõ adiuuant.vet
vbi alter ex altero non eſt ſimile eſt aiam
humanã moueri non poſſe inſtatu huiꝰ
vie hmõi diuerſis motibus ſimul.Quid
vero de hoc veritas habeat inpatria nõ
Oſt hec debes hic diffinimꝰ.
( ſcire ꝙ ipſa ↄtritio ſeu iuſtiſicatio
ſoũali ⁊ terminatiõʒ egritudinis ſpũalis

vicioꝝ quã reſurrectiõeʒ a moꝛte
ſupꝛa noĩiauimꝰ. Suſcitatiõe pueri queʒ
ſuſcitauit heliſeus.iiij.Re.iiij. Et ſanatio

ne pueri quẽ ſaluatoꝛ in euagelio. Joha.

liij.ſanaſſe legitur figuratur. Motus vᷣo
pᷣparatoꝛij ſq; altritionis ⁊ gratie pᷣparan
tis.vij.oſcitationibꝰpueri heliſi ⁊.vi.ho
ris de quibꝰ in.iiij. Johãnis legitur. Qꝛ
hoꝛa feptima reliꝗt eũ febꝛis cõgruenter
intelligunt. Septe enim vniuerſitas gra
tie pꝛeuenientè ac pᷣparantis recte intelli⸗
gitur! uz Pnlen ſeptenariũ qui ẽ numerꝰ⸗
vniuerſitateſtũ ꝓpter ſeptifoꝛmẽ ſpirituʒ
tũ ꝓpt᷑ vniuerſitatẽ vicioꝝ ac peccatoꝝ qᷓ
vniuerſa ad ſeptẽ pᷣncipalia reducunt᷑.tũ
Lbee ſeptẽ oꝑatiões ſpũſſancti quas in/-

datio ſen irrogatio bonoꝝ a deo auctoꝛe
⁊ largitoꝛe receptoꝛũ maloꝝ eidẽ reddi
toꝝ. Scdᷣa ẽ recogitatio bonoꝝ ꝓmiſſoꝝ
ac pᷣparatoꝝ dñi diligetibꝰ atʒ ꝗqrentibus/
⁊ maloꝝ minatoꝝ ac pᷣparatoꝝ ↄlumaci/
vus ⁊ ad deũ redire nolẽtibꝰ.Tertia vᷣo
E ipᷣa recogitatio vie.inꝗſitio atʒ pꝛeuiſio
ipᷣius vie.ſq; qua ab bijs malis effugiatæz
ad deũ redeat bona eiꝰ recuꝑet.hus tri
bus recogitatiõibꝰquaſi tribus oſcitatio
nibꝰ velut os coꝛdis apperit ſpũaliter ſu/
ſcitãdꝰ vt ſom̃ſanctũ attrahat/Quatiuoꝛ
vero ſequentęs oſcitationes ſunt timoꝛ ⁊

Doloꝛ.ird ⁊ pudoꝛ.⁊ iſte ſeptẽ oſcitatiões

ſunt ſicut ſeptẽ hore. In qua ſeptima fe⸗
bꝛis ſpiritualis penitentẽ relinquit Qust

ti
a

pluriq;: aliter.
non ab vna coꝛ

dictaminibꝰ ipſius vbi nec oꝛdo nature
inueniri poteſt Quemadmodũ nec in vi
ſionibus ſpiritus enim ꝓphetaruʒ nunc
hucnũc illuc ferebat᷑.Et ꝓpter boc Can.

iij. dicitur ſponſus ſaliens in motibus trã
ſiliens colles. Sic? in oꝛationibus expe/
rier ſpm̃ſanctũ incipientẽ tagere coꝛ oꝛa/

iginterdu a gratiaꝝ actione Interdum
uipius accuſationequãdoqʒ; a dolo:e
qñq; a timoꝛe.⁊ pluriq; ali᷑ econuerſo ⁊
uemadmodũ cythariſta
a incipit oẽm cantilenaʒ
nec ab vnius coꝛde eodem gradu/ Sed

diuerſis oꝛdinibus et gradibus tangens

coꝛdas varias foꝛmat ex eiſdem vocibus

cantilenas ſic ſpuſſanctꝰ coꝛ qdð foꝛmauit
er cauatione huiliſatis in cytharamè ner

uis virtutum aptauitac ſpirituales reſo

nantias varüs oꝛdinibus tagens hmõi
neruos varias modulationes/altritionẽ

⁊ oꝛationẽ conficit et cõponit ex earundẽ
virtntũ atʒ donoꝛũ ſonishoc eſt motibꝰ
⁊ operationibus iniernis

—„ 4

Oft autem manifeſtu eſt otriti⸗

¶q äp onẽ moꝛtificationẽ eſſe vetert ho

minis⁊ extinctiõʒ vite culpabilis

cationẽ ſeu ſanctificationẽ reſurrectioneʒ
eſſe noui hoĩs in vitam gratie ſiue in iuſti
ficationẽ ipſius ⁊ noue.hoc eęſt laudabi/
lis ⁊ ſpũalis vite inſpirationẽ ſeu infuſio
nẽ. Et ꝓpter hoc eas ad inuicẽ ſe habere
ſi coꝛrupnõ ſe generationẽ ⁊ ſicut egreſ⸗
ſum de vno loco ⁊vᷣgreſſum in aliu.Qui
em̃ ↄtritur ſeu iuſtificatur ſicexit de ꝓfun
do vicioꝛũ peccatoꝝ ſicut de cloaca ſter
coꝝ ⁊ immũdicie. Sicut de lacu miſerie ⁊
luto fecis.ſicui de ſepulcro ſpurcicia ſple⸗
niſſimo ⁊ vᷣmibꝰ ſcatente ſicut de carcere
hoꝛrido ⁊ vincłis duriſſimis.ſcutð limo
ꝓfundi vbidon eſt ſubſtatia.ſicut de oꝛe
leonis. Sicut ionas de ventre ceti. Jone
i. Sicut de altitudine ventris inferi. Ecc.
vltimo. SDicut de inſeruo inferioꝛi. Zn⸗

X

ac peccarricis. Maniteſtũ eſt ißam iuſtiff

Be ſacramento penitentie.

admodũ legitur in pſal. Siꝗdẽ infirmis na gratie p̃ter quam ſolã caſtitatẽ coꝛpo⸗ eſſtt
ſuꝑioꝛpena ẽ. Inferioꝛ vᷣo ifirmis culpba ris que in duobꝰcruribus intelligit vel p Aabilinet⸗
Et iterũ Egredit᷑ pctõꝛ ⁊ deo educete ⁊ ex ter quã ſpem ⁊ timoꝛẽ quibus velut cruri berpöned⸗
trahpete. Sicut damula de mann dyabo⸗ bus non nulli peccatoꝛes adhuc ſuſten/ mieſtbn
li. Intellige ex vij. ꝓuer. Et ſicut auis ð la tantur qui quauis aſſidue peccent nõ ta honcun
qo piſcis de hamo ex.ix. ccnedie. men abſq; timoꝛe dei ſunt peccantes ſulb nienrant
aut ſicut apothecã ſpnſſanctiet cellã oim deo vt dicitur vſitate nec abſq; ſpe ſunt. xnientes
aromatũ ſpũalium Et ſicut oꝛtũ volupta dum ſe de multitudine mif̃icoꝛdie ſpera⸗ Hd
tum ſpũaliũ/c paradiſũ ſanctan deliciaa viſitãdos aliquãdo ac de peccatoꝝ capti⸗ enern
Et ſicut vitã aut regionẽviuoꝛũ ſicut in al nitale ac vinculis eripiẽdos? eruendos. ubconnia
. titudinẽ/⁊ locũ ſpacioſuʒ q̃ſn equus inde Taũt de ipſa contritiõe ſit tibi vx hererisbe
ſerto ⁊ non inpingẽs.⁊ quaſi aĩal in capo ¶ v boꝛũ copia exhoꝛtatiõis habũdã usprk
laſciuiẽs.ex vj.ylat iõ ↄgruenter ſeꝗtur Mtioꝛ.conſidera diligẽter foꝛma fu⸗ mmirnorrn
ſpuũs dñi ductoꝛ eiꝰ fuit. Sicut vineã ſine ture re urrectiois coꝛpoꝝ ⁊ verba que de ihromal
impedimẽto ⁊ campũ germinatẽ ex pfun hac leguntur. Eʒech.xxxvij. Qnia indubi .einenan
do nimio. Ex vltio Sapᷣ.ſicut in manus tanter illa reſurrectio vic; coꝛpoꝛalis que dectmoſtub
clemẽtiſſimi patris ⁊ ſicut in gremiũ tora dam ſimilitudo reſurrectiõisde qua loꝗ ſſrioluen
aggratulatiõe blãdiẽtè matris.Et ſicutli,/ mur ſpiritualis. Sicut expᷣſſe teſtatur ve⸗ armeano
tus traquillitatis ⁊ ſecuritatis. Et ſicut in ritas. Johan. vij. Quia venithoꝛa ⁊ nũe ſunmrin
domũ refugij. Sicut in celũ inferius qð ẽ eſt quando moꝛtui audient vocẽ filij dei Unerwepn
ſtatꝰ puriſſimꝰ gratie.Celũ enim ſupms Sicut em̃ tunc ocurret pulnis a qualtuoꝛ Puonan
ſtatus ẽ gloꝛie. Et ſicut in libertatẽ ſecuri/ventis incineratoꝝ coꝛpoꝝiuſſu ⁊ virtu⸗ Cicnoum
Diſcurſus atʒ natat .generaliter aũt egr (5 te dei omnipotetis ad refoꝛmationẽ ipo⸗ aunlaſe
. AUlitur de ꝑditione in ſaluteʒ ⁊ ſaluatur ex n ie 2hicad interiors auditũ vocis Cſconda
oiꝛe anguſto ⁊ lacu nõ habente fundamẽ filij dei hoc ẽ ſacre exhoꝛtatiõis concurrit Ciiegrene
tum ſubter ſe. Sicut legit᷑ Job. xxv..Et ſi velut pulais diſpſarũ cogitationũ ⁊ deo Ueniaſie
cut pᷣda de dẽtibainiꝗ cõtnitis molis ſiue cõpingete colligiturſæ cõglutinaf in y nie Mirfenus
molaribꝰipᷣi Quẽadmodũ dauid.xxvij vt efficiatur vnu coꝛ nouu vnitis cogitalt honiniscekr
pᷣmi Re.Quia veniebat leo vel vrſus et onibus ad vnũ inꝗrendũ ⁊ inueſtigadũ Abognis ni
tollehat arietẽ de medio gregis ⁊ pſeque ⁊ vnitis affectionibꝰ ad vni adheren duz Nc laigi
bar eosleruebãq; pꝛedaʒ de oꝛe eoꝝ⁊ illi ꝙ vnu deus eſt. Exeunt ergo velut de lu⸗ ſitelſeron
ↄſurgebant aduerſu meh apphendebaz mulis ipſa coꝛda de rebus male amatis Nirinchen
entũ eoꝝ⁊ ſuffocaba.interficiebãq; eos omne em̃ amatũ moꝛtuũ: omne amatũ nintinzen
A¶ Nic verus ac ſpnalis dauid xpᷣus dominuſ illicitetumul⸗ ẽ/c ſepultura amant?ſicut Pistigis
contrius dẽtibus dyaboliid ẽ aculeis ten legit ꝓuer.xij.deſideriũ impij monumẽ⸗ Nmcrn.
— tationũ ꝗbus ſoluũ aias peccantiũ deuo⸗ tum ẽ peſſimoꝝſᷣm vnaã litteram deſideri Urmian
* rat velut arietẽ aut ouem eripit qͥs iuſtifj um id eſt res deſiderata. Hec aũt eſt es nungtedt
t. Mirabile aũt ẽ valde ꝙ öt Amos.iiij amata ideo dictũ eſt et ſepulcra cosg do⸗ Kegnengn
Quũo ſi eruat paſtoꝛ ðᷣ oꝛe leonis duo eru mus illoꝛũ male ſcʒ amantiũ dom⸗ nas mo denmn
ra aut extremũ auricule. Sic eruent filij NIrca hoc ergo attende gnal ler⸗ Pafülain
. iſrael Oꝭè q;uis iuxta lram intelligebatur remotus ſiat per timoꝛẽ ini e AN
de paucitale ⁊ reliqis eoꝛũ de filijs ifrael & Aſurrectioe. qualiter in aduẽtu filij nicfemnaie
— A non erat dandi in captiuitatẽ gladiũ dei adiilluſtrandũ coꝛ penitentt illuminẽ Irbkinel
oO inimicoꝝ deo eruente ſiue liberaãteſtũ ſpi⸗ tur abſcondita tenebꝛarũhoc eſt omnes iia op⸗
ritualiter velut vſq; ad extremũ auricule feditates et defoꝛmitates peccatis ſeu pe/ otatonont
a dyabolo deuoꝛati intelligunt/in qbus nitentis quas Hns non videhat mam eiüſi
oĩa bona gratie detibꝰ dyabolict id ẽ ten feſtantur cõſili coꝛdiũ ꝑ reuelatione con agfonſot
tationibuſ ⁊ peccat ↄſumpta ſunhoc ſo /feſſiõis.Sicut legit᷑ in ũij. pᷣme ad Loꝝ. Zbio⸗ bun
lo excepto ꝙ; aliqd licet ad modicuũ ð dei PAende etia qualiter iſta reſurrectio fiat nmnen
bis ⁊ ſacris erhoꝛlationibalibenter au⸗ ad penitentiale iudiciuqualiter omnes nenntii
diũt. Qui auditus ſiue audodi volũtas ſic reſurgẽtes optʒ manitfeſtari. ex. v. ſcoöe fizifn
Per euremn aunicule deſignat᷑. Sic ⁊ nul ad Coꝝ. ante tribunal xpijqð eſt ſoꝛuʒ pe Güdin
. us vſq; ad duo crura denoꝛaſſe intelligi- nitentiale. vbi velut officialis xpi velutp mnuten
tur dyabolus vicz in gbus om̃is alig bo/ c ſpiritue lis. velut iudex animan ſeger migen

. 4

ie

K
henen
kteimi
nnun
enanut
degelun
icostmnn.
dügägfen
NrN
ſiccrn
osdegti
uciſelfum
Amiboutin
an ifii
Amussgtan
rnittd
dhnaignii
tengimdin
olnöt
icogandi
irii
enci tiniit

AAmnit:

cuntagſtun
elebrsniet
mütn
ummt:

nelxe

taſcnn

confeſſoꝛ Et in eo ac ꝑ eum ſic recte ac lau
dabiliter officiũ conteſſoꝛis exequitur iu/
dex xpᷣus dominus. ꝓpter quod diximus
ante tribunal xpᷣi. Et quẽadmoduʒ dam/
nandi tunc timetes dolentes erubeſcẽtes
venient ante tribunal rpᷣi indicãtis. Sic⁊
penitentes venire ↄuenit ad ſedem con⸗

eſſoꝛis. Et ſicut ibi damnãdi dabũtur in

oꝛtem etegiã ⁊ abyſſum amaritudinũ
ita hec omnia vicia ⁊ peccata id eſt mem
bra veteris hominis tãq; quidã impioꝛũ
cetus po teſtate iudiciaria virtute claui
um in moꝛtem eternã abſqʒ vlla reſurgẽ⸗

di ſpe danda ſunt/quod viiq; luncfit Im·

ꝙ hic intendimꝰ cũ ꝓpoſitum nunquaʒ
de cetero relabendi virtute clauiũ ⁊ my⸗
niſterio ſacerdotali penitenti infunditur
Eiquemaamodi in futuro iudicio iuſti
aſſumentur invitã eternam Sic in iſta re
ſurrectione pꝛima ſpũali quecunq; virtu⸗
les aut dona noui hominis mẽbꝛa tam-
quã electoꝛum cetus nutrienda augenda
roboꝛanda ſeoꝛſumſtamquã agni ab he/
dis ſepanda aſſumenda ſunfin vem
gratie ppetuamiꝑpetuaã dico ꝓpoſito pſe
neratia indefectibilis ⁊ phennis Hic ve
lut infernus damnatiõis ppetue veteris
hominis eſt penalitas ipᷣa ↄtritionis vbi
ab aquis ni niũ tranſferendus ẽ iugiter
ad caloꝛẽ nimiũ.Sicut legitur iob.xxiiij.
videlicet congelicidio ⁊ tremoꝛe timoꝛis
ad ire indignatiõis ⁊ odijquas ſupꝛa no
minauim ardoꝛes.hic velutſtagnuʒ ſul
phuris ⁊ ignis ſunt abbominatio/quam
diximus ira.ꝓpter fetoꝛẽ ſulphuris ab
hominatio.ꝓpter ardoꝛem ira.hic velut
mare gelediſſimũ ⁊ amariſſimũ in quod
frequenter.immergendus eſt. vetus ho/
mo / donum luctus eſt et affluennia lacri⸗
marũ lacrimaꝝ dico nimoꝛis atq;doloꝛis
Et iuna has ſimilitudines cetera toꝛmen
ta infernalia ꝓſequi facile eſt exercitatis
n hꝰt inteiligẽti. Seire etiã debes ꝙ iſta
mirifica oꝑpatio diuine virtut: ⁊ bonitat:
creatio noui coꝛdis noĩat᷑ in plal. Nomi

natur etiã ſcilicet coꝛmundum crea in me

deus non ſolum ꝓpter hoc quia tanquã
ðð nihilo humilitatt quodã modo per co
tritionem coꝛ nouũ a deo efficitur Sedg
pter ammirãdos ⁊ ſoli om̃ipotẽti ðo po
Rbilis cõfirmatiões.Eſt em̃ creatio noui
coꝛdis ſiue iuſtificatio ſiue generatio vi/

tri mundiſſimi excinere vehementia calo

ris liquefacto ⁊ reſoluto: ſq cinis eniʒ eſt

xlvij.

cor peccato:is Sicut legit. Eccle x. Quid
ſuperbis terra ⁊ cinis. Hunccinerẽ vebe/
mentia caloꝛis ſpũſſancti reſoluit ⁊ lique
facit in vitrum mundiſſimũ atq; lucidiſſi
mũ tranſfoꝛmat.De quo ipſa ciuitas hie
ruſalem ⁊ platea eiuſdem ediſicanda eſt
ꝓ magna parte.ſicut legit᷑.apo.xxl.J pia
ciuitas aurum mundũ ſimile vitro mun/
do.Et iteruʒ. OPlatea ciuitalis auru mun
dum tanquã vitrum perlucidum. Et iteꝝ
Ißa ẽ fiẽ generatio ert ex lapide veheme
nia caloꝛis diſſoluto ac liquefacto. Sicut
legitur Job. xxviij. Lapis caloꝛe ſolutus
in esvertitur.Coꝛ em̃ quocũ q;vitio opdu
ratum lapis eſt Sicut in eodem eiuſdem
legitur. Lapidẽ quoq; caliginis ⁊ vmbꝛa
moꝛtis diuidit toꝛrens a populo peregri⸗
nante. Et eiuſdẽ.xij.Coꝛ eius indurabitur
quaſi lapis.Et ſterũ. Eʒech.xI. Auffera coꝛ
lapideum de carne eoꝛũ. Huius ergo la⸗

pis caloꝛe diuine dilectiõis reſolutus ac

liquefactus in es ſuauiſſime ſeuerilatis/⁊
indeficientis ſoliditatis vertitunvt confeſ
ſionem peccatoꝛũ ⁊ laudum diuinarũ ſa
lubꝛiter ac delectabiliter reſonet. Et eſt ita
diuine virtutt opatio ſicut deſtructio vni
us ymaginis per reſolutionẽ metalli ipi⸗

et generatio contrarie exeodem metallo

in contrarium modulum tranſfuſo/Coꝛ
enim peccatoꝛis ymago dyaboli eſt dya/
holice turpitudinis ſunilitudine ſigillata
Pec enim ſimilitudo deletur hec dyabo/
lice de foꝛmitatis impꝛeſſio a coꝛde pec⸗

catoꝛis igne diuini amoꝛis reſolutaſcon⸗

traria in eodes coꝛdeid eſt dei vymago ge
neratur. eroecoꝛ diuine ſimilitudinis ei⸗
dem impᷣmitur ipſa infoꝛmaã ſeu modulũ

diuine legis tranſfuſa.Et hoc eſt ꝙ legi⸗

tur in pſal. vꝓymaginem eoꝛũ hec eſt dya/
bolice ſimilitudinis turpitudinẽ in ciuita
te ſua ad nihilum redigesin ipſo enim in
greſſu ciuitatis qui eſt baptiſmꝰfluminis
aut flaminis in adultis tota illa dyaboli
ce defoꝛmitatis monſtruoſitas penitus
aboletur. Si qua em̃ in chꝛiſto nona cre⸗
atura eſt vetera traſierunt ecce noua fa⸗
cta ſunt omnia. Sicut legitur in. ij. Coꝝ.
v. in pſal. Sicut fluit cera a facie ignis. ſic
peccatoꝛ a facie dei. Quemadmodũ eniʒ
in cera liquefacta. nec ſcpᷣtura nec ſigilla⸗
tura remane. Sic a coꝛde igne ſanctiſpi⸗
ritus liquefacto omnis ſcriptura moꝛtife
ri erroꝛis omnis dyabolice ſimilitudinis
defoꝛmitas euanelſcit.Eſt eliam Grope
Siij

N

Pa

5

SZdZe ſcramento penitentie.

O ratio diuina vicʒ veteris hominis otritio tio aũt interioꝝ oculoꝝ⁊ auriũ attẽtio ſcʒ nh
ſicut hois niuei ſen glacialis quẽ pueri ex intellectꝰ.⁊ deſideriũ affectus. Ad id em nein
niue ↄgeſta in plateis effigiare ſolentde· qꝙ anendimꝰ apimus intellectũ vt intret len N⸗
2 ſtructio atq; adnihilatio per caloꝛem diſ per cognitionẽ ad id r deſderam api⸗ nohy⸗
ſoluentẽ ipſum mebꝛa enim veteris bois maa ectũ vt intret ad fruitionẽ/ Que em gichſc
. vicia ſunt ſicut legit᷑ ad Coll.iij. Moꝛtifi nota ſunt iam intrauerit intellecti ⁊ que ii
cate mẽbꝛaveſtra que ſunt ſuꝑ terrã foꝛni animata per fruitiõð ſeu gaudiũ obtenta hbefen
cationẽ immũditia libidinem. ⁊c. Quẽad iga intrauetit affectu. Lercio intueri dʒ. et onis
modũ enim de hoie huius quãdo totus in id quod cognoſcere⸗ a q ittuminani de onpin
. niuẽs eſt nullũ relinquit caloꝛ diſſoluens ſiderat verterẽ faciẽf dirigere aciẽ oculo/ Ahen
veſtigiuz nullü exiſtentie pᷣcedentis indi- rum ne de illis ſit qui ſtatuerũt oculos ſu end
ciumymo remanet terra nuda que illum os declinare interra et ꝗ vertut ad deum ſoele
poꝛtabat. Sic cõgerie illa ſeu coꝛpoꝛe vi⸗ tergũ non faci eʒ yſ a.xxxiiij. Quartũ eſt elhel
cioꝛũ atq; peccatoꝝ ſuperradiate ſole in- vt auertat ſe a tenebꝛis ⁊ ne qrat in eis lu lidelonga
2* telligentie atq; iuſticie diſſoluto remanet cem veritatq ꝓpter illos dicim? qui ꝓ (gluncet
velut terra nuda natura coꝛpis humani pꝛio ſenſui adeo adherẽt ꝙ ab illo auer gisaie
que monſtrũ illud ifernale poꝛtabat. De ti non poſſunt. Nõnulli vero alieno ſen- emüco⸗
hoc legitur. Eccle.iij. Soluent᷑ quaſi gla⸗ ſui humano tamẽ eouſq; addicti ſunt vt ſetbes
ies inferno peccata tua. Si aut qratur a non niſi doctrinis⁊ traditiõibꝰ hominũ ehngi
nobis qliter obtinebit iſtud tam ſalubꝛe credere poſſint. Lũ ergo ſenſus humanꝰ cisbͤa
taq; mirificũ iſtud dei donũ vicʒ gra con quantuũ in ſe eſt ⁊ in eo quod humanꝰ te entae
tritiõis atʒ iuſtificanõis. Rndeo ꝙ tribꝰ nebꝛe ſit atʒ ſtulticia. Sicut docet Aplus ſlensf
modis obtinetur. Pꝛimꝰ modus gratui in.ij ⁊.iij.pᷣme ad Loꝝ.ab eis auertere ſe. Wapace
te tm̃ hoc ẽ nulla cooꝑatiõe nullo merito neceſſe hʒ ꝗ diuine vitatis luce illuſtrari Menonn
nec ꝓpꝛio ſcilicʒ nęc alieno. Sed ſolo dei deſiderat.Ex qͥ apparet inſaniſſima ceci⸗ Mmngi
iuſtificantis vel viuificatis miſeratione. tas hereticoꝝ ⁊ oim in rebus diuis inſen nn
Secũdo meritis intercedentiũ ſiue eoꝛũn ſu ſuo ambulare volentiũ. Zcoa oopa cons
qui in celis ſuntſiue eoꝛũ qui interris ſũt/iione ſua calefactio ẽ.⁊ quis nõ videat qꝛ eiladn
⁊⁊ hoc ẽ dicere ſuſrragijs ſanctoꝝ. Tercio Icalefieri volẽtes igni appꝛopiquat ⁊ algẽ M
coopatione æ adniſu ſiue conatu eoꝛum tes manus interdum in medias flamas Aro
abus tribuit iſtud dei donũ/Hmõi autẽ immittuntlextrema⁊ alia interpoſita qui nlopn
cooꝑatio multiplex ẽ quia em iſta coopa bus caloꝛ ab eis ꝓphibet vel impedit᷑ tol ibep
tio quantũ ad recipiẽtes.vij.hʒ coopatio lunt nec ſtatim ſe ab igne auertunt.quin lgeeku
nes notiſſimas et alias qua plures.ipſis potius tam diu iuxta igneʒ ſunt donec le isg
☚ coopationibꝰ ligdo edocemur qualr co/ ſentiãt calefactos. Et ſi aliquid diſſolui vł Ciones
* operariæ qualr quod in nobis eſt facere liquefieri voluerint etiã follibꝰ et flatu ac ii
vt receptiõi tante gratie ydonei ſimꝰ de vento vim caloꝛis in intima illius quodã at
beamꝰ quia em illuminatio ẽ pᷣma ſui co modo impingunt ſic ⁊ tibi faciendũ ẽ ad enni
obpatuone docet nosvnũ ex quattuoꝛ face deum qni ignis cõſumens eſt. Sicut legi eemil
Si qrimus illuminari. Pꝛimũ ẽ ad lu tur. Deut.iiij. In mediũ verboꝛum eius Knl
AARinen accedere. Accedite inꝗt ad eũ ⁊ illu⸗ que ignis ſunt. Sicut legitur Hiere. xxiij. ““ goctzd
— miamini ꝗð eſt ad lucẽ doctrine ⁊ exeplo Quius eloquiũ ignitũ vehemẽter. ſicut le (unune
iũ rectitudinis: hocẽ ſancton opum ap:o git in pſal. Et ta diu tenere ĩ iſto igne coꝛ Qual
pinqte.hocà recte et gratioſe doceti, fuũ donec ilud ſentias calcfactunec de⸗ orl
bus vᷣba ſalutis audireaſj ſanctoꝝ viro- bes ipᷣm ꝓicere vel mergere in aquã geli ſea
mm ouerſationẽ ⁊ opa videre. Doctrina diſſima mundẽe ſollicitudis ac voluptatt ininn
em æ exemplũ velut due feneſtre ſunt per goi em̃ non ſolũ infrigidat᷑ ſed etia cõge⸗ Auo
s lux veritatis ad audientiũ atʒ ſi pecta ſatur⁊ aura gre penitus moꝛtificat᷑. Lol otcc
nu coꝛda traſfundit᷑. Scõo apiende ſunt le extrema q̃ ie abſcõdũt a caloꝛe eiꝰ.hHec gencn
feneſtre ſeu hoſtia dom⸗ n r lux diuie aut ſunt oĩa alia cogitata. oẽ em aliud co duleg,
Zgralie adintradum panſſimâ viam qᷓ in- gitatu deũ abſcõdit cogitatiõe ſaltim ho acne
. tret beat ſeneſtre iſteſet oſtia oculi ſunt et ra cogitatiõis. Qſi fuerit amoꝛe ⁊ ſolli⸗ Uenee
. 5 aures ſũt la interioꝛes quã telioꝛes Aꝑ citudine fixũ ĩ coꝛde erit ſic ꝑies int coꝛ tu⸗ aa

l
1citn
nnnn
geeninr
Amenda
gnenüetn
nm
thegtans
ugabo
ſgäd ſn
Pnsbas
dcdonar
Dndoend
uintim
chusdinen
mii. Ic
1gusniien
ber unme
lozin
ml',
nmis,
S
nmngdi
ei⸗
S=
mmn en

s
2 TN

sNolf,
. 90,
Hahi
imn
K⸗ e
iten

4

—

4

ſI

S=ꝛSÄ
—

—
☛

= =

—,—

=

—

ie inuitãdo ad gratiaʒ offerend

um ꝛ ipᷣm phibẽs caloꝛẽ eius a te. de hoc 9

piete dicitur. Cañ.ij.En ipſe ſtat poparie⸗
tem.Et eʒech.xiij. Cõplebo indignatiõeʒ
mes in pariete Lolle ergo pietẽ demedio
qui abſcõdit a te foꝛnacẽ immenſam⁊ ca
minũ infinitũ diuine bonitatſꝛ Deino ad
hibe flatum ꝓpꝛie exhoꝛtatiõis ⁊ recogi⸗

tationis tęrribilis iudicij dei ⁊ ireque cõ
ſumptura ẽ aduerſarios. Sicut legit in.x
ad Hebꝛe.Deinde diuicias bonitatis eiꝰ

in creando ⁊ foꝛmãdo le naturalibꝰ do

nis ac tpalibus ditãdo. Deinde diuicias

ciẽtie longanimitatt eiꝰin ſuſtentãdo ⁊ e
ſpectando te. Quarto ſuphabundanii
pietatis atq; dilectiõis eius in renoe39
te cõ
ſideratiões ⁊ recogitatiões ſunt ſicut fla⸗
tus impingẽtes diuinã bonitatẽ ĩ intima
coꝛdis hũani. Diuina at bonitas foꝛnax
immenſa eſt ⁊ caminꝰ infinitus emicãs ⁊
emittens flamas ſue dilectionis in eos ꝗ

illiꝰ capaces ſunt.Et ꝓpter hoc charitate

arqdettotum celũ id eſt milia miliũ ſancto

.

gergo vis conteri coꝛ tuum aut tu ipᷣe pcu⸗

rum angeloꝛũ⁊ beatarũ animaꝝn. Tercia
coopatione ſua contritio ẽ per cuſſio. Si

te illud malleo verbi dei qui eſt malleus
conterẽs petram. Sicut legit Hiere. Niij.
Aut expone illũ malleatibꝰ hoc eſt huiꝰ
malleo pcutiẽtibꝰ hoc ẽ obiurgatibꝰet in
crepatibꝰ ponẽs ipᷣm ſub malleo vbi dei

iugi ac ſtudioſe audito ſacre doc᷑ne ⁊ p/
catiõis.Et ſilłr ſub vᷣga ferrea d

lationis Si em̃ ſubtertug flagella diuie
iuſticie.Si auertas coꝛ tuu ab illis non q

ris cõtritionẽ ipſius ſed potius integrita/

tem vt ita loqr fractiſſimaã /⁊ ſanitatẽ moꝛ
ũdatio. Ipſa autem mundatio vnum
quodq; docet exire de ſoꝛdibꝰ⁊ q̃rere la-
uacrum /⁊ ab attactu ſtulticiarũ ſe auerte
re. Qualiter em̃ illuʒ ꝗ ſe aſſidue volutat

Sram illius. Quarta cooperatione eſt

inſoꝛdibus aque mudificantis ductus

a ſe auertitc aditus quo minꝰad eum ve
niant obſtruit mundari velle dicemꝰhoc
ẽ ꝗ quotidie repetit⁊ iterat ſtulticias ſuaſ⸗
quemadmodũ lota ſus inuolutabꝛo luti
Sicut legitur.ij.Cañ.petri.iij.Omni ſiꝗ/
dem opere malo amplius ſoꝛdet qui in
ſoꝛdibus eſt amplius elongat ⁊ auertit
a ſe fluenta gratiarũ c amplius obſtruit

7 obcdudit coꝛdis aditus intellectũ ſuum

D

ſcilicet et affectu. Quinta coopatione eſt

JGanulti ineſtimabilis receptioque eui⸗

enter docet manũ extendere/⁊ ſaccũ coꝛ

d
dis aperire ad recipiendũ. Manũ exten⸗
dit ad recipiendũ dei donum quod non
dum habet qui eandẽ extendit ad opera-⸗
dum ex bono qð iam habet.Quẽadmo⸗
dum ſt quis bonũ caſtitatis nondum hba
bet. Sed tamen bonũ pietatis in baupe⸗
res habetquotiens manũ ad dandumʒ
pauꝑibꝰ poꝛrigit toties illã ad recipidu
gac tꝑa 4 Deihgedt a deo bonum ꝙ non habet extendit. Ze
mie eius in repando texeꝛcio diuicias en viuificatio eſt ſiue reſurrectio vt dixi/

mus.Maniteſtũ autem eſt tibi ꝙ viuiſi⸗
cabile ⁊ nondũ viuens in effectunon ac⸗
cipit vitam niſi a viuolꝛet habente vitam
vel ab ipſo fonte vitel Et pꝛopter hocnon

olũ neceſſe habet alterutri eoꝛum coniũ

herendum eſt coꝛpoꝛi ipſius eccleſie coha

bitatione ſcilicet ⁊ comitatu ſanctoꝝ.ad/
herendum ſimiliter deo multavymo iugi
⁊ aſſidua frequentatione ipſius.aſſidue
audiendo eum in ſuis eloquijs.Loquen

do ei confeſſione oratione? laudibus.fa
m

ulande
lendo adiuuando fouendo benefaciedo

ct ſuis. Qui auteʒ ſic deo ⁊ eccleſie fonti diu
iuĩe flagel//adheſeritcito vite gratie pticeps erit. Seę
rima cooꝑpatione recõciliatio ẽ ſiue paci
ficatio ad deum vbi quis dubitat ſacrifi⸗

cium offerenduʒ eſſe ⁊ pꝛeces fundendas

ad ipſum. Et ꝓpter hoc pꝛecibus obnixis
feruentibꝰ lacrimoſis eundẽ exoꝛandum

eſſe quis neſciat: Deinde cuiuſmodi aial

occidendũ eſt deo in ſacrificiũ nin qð pec

cauerit hoc ẽ miſer? coꝛ peccatoꝛis. Quid

em̃ meruere boues aĩal ſine fraude dolo
lſſunt alie bles noĩatiões ſeu opalioeſ
s nos cauſa bꝛeuitan p̃ᷣterimꝰ ſicut eſt

directio a toꝛtitudie⁊ reſartio ſeu repatio
a detritiõe/⁊ reediſicatio a deſtructiõe/⁊
rueſtitio a ſpoliatiõenſanatio a vulnera
tione cõtractio a dñatione ⁊ reſidentia
ſeun menti reuerſio ab ebrietate / aliena
tione. ⁊ multa huiꝰ quoꝝ vnũquod cõ
ſiderantẽ euidenter docet qualiter ipᷣm qͥᷓ
rendum ac ꝓcurandũ ſit.

JN

gi abſq; medioſed etiam adherere. Im⸗
poſſibile eſt enim mẽbꝛum qð non adbe
ret coꝛpoꝛi viuentilaut alicui ex nembꝛis
eius vitam accipere.⁊ coꝛpus qð non ad
heret anime neceſſe eſt moꝛtuũ eſſel pꝛo⸗
pter hoc viuere querẽtibꝰ vita gratie ad

4 anco ei ſaltem in ſuis hoc eſt conſu⸗

—-—————UNG

7 5
at Salde Genæ otaν „ο .νh
—

e ſocramento penitentie.

Unc vero declarare tentabimus
n vtrum remiſſionẽ peccatoꝝ pꝛece
2 dat gratia oꝛdine naturali ꝙ mul

nis videt an ecouerſo res ſe bẽat vt multi

ea dixim; de remiſſione peccatoꝛũ vic

. ſeu⸗ 65 ntint. In quo rememoꝛandũ eſt ꝙ ſu⸗
8

qua duabus intentiõibꝰ dꝛ. imu non
ſputatio ð cetero Scðo abluto ſiue abo⸗
litio ipſaꝝ macularũ peccator quibꝰinꝗ

nata ⁊ öfoꝛmata erat aia peccatoꝛis. O

etero. pcedatex hoc maniteſtũ eſt. pᷣus

tnnd ma remiſſio que ẽ nõ imputatio de
C

. 2
06ranas ſraled hon e

em̃ diciturvno mõ ſᷣm eſſendi ↄſequentia

vicʒ ꝙ ſequitur aliud nõ cõuerſun ex

go gratia ſequitur nõ imputatio ⁊ nõ ecõ
uerio. Si em gratiaz hʒ quis ex neceſſita

te nõ imputant᷑ ei pctã non aũt ecõuerſo

Pon em̃ ſi non imputant ei pctã ideo ex-

neceſſitate gratiã hʒ. Quemadmoduũnò
ideo q aliꝗs ſuſpendẽdus non Eleu alit
puniẽdus ꝓpter hoc exnctate regio hbo
noꝛe donãdus eſtiaut aliter remunerãd⸗
Sed ecõtrario bene ſeꝗtur/gratia aũtſi

ponoꝛ regius ẽet ſicut ius et dignitas re/

gniceloꝝnac remuneratiõis eterne.Exroꝛ

auũthmõi hominũ ex hoc ꝓuenit quia ea

largitas pietatt ac dulcedinis diuine vt
nulli remittat pctãſiue non imputet qua-
tum ad penã cuinon vlterius ⁊ amplius
bonũ faciathocẽ gratam infundat/eaq;
cuſtodienti ꝛegni celoꝝ gloꝛiã tandem ap

els aleg aut non eſt neceſſe naturalis

9

hfe hoſtẽ ꝙ iõ velit ipʒʒ hĩe filiũ maife petitio venie quã alterius doni ab eodẽ.

oꝛdis ↄſeꝗqntia ꝙ ſiðs nõ vult aliquẽ pu
nire velitioõ ip̃ʒʒ renũerare.Sinõ vult ipʒ

ẽ etiã ꝑua intelligẽtibꝰ oĩm em̃ donoꝝ q̊ꝝ

alteꝝ naturalit᷑ alterũ ſeꝗtur ipoſſibile ẽ

aſñcedẽs ĩueĩri ſiue oſeqnti Oè ſ añcedẽs
aliqñ vł alicui inueniri poſſibile ẽ ſiue cõ
ſequẽtemanitfeſtũ eſt ↄſeqns ex illo ance
dentinon ſeꝗ nullo mõ conſeqntia natu
rali. Inuenit aũt apud nos remiſſio iſta
abſq; gratia remittetis./Olerũq; em̃ apõ
nos offenſi ⁊ irati alis offenſas ſuas eis
remittũtita vt penas vel ſatiſfactiões ab

eis nec exigãt nec requirãt. Non tñ eis pᷣ⸗

ſtinam gratia reſtituũtinec ſpẽ vlla remu⸗
neratiõis aut benefſicij eis tribuũt.Sʒ de

non vindicãdo im̃ ⁊ de non inferẽdo ma

lũ ꝓmiſſionẽ eis faciũt. Maleſtu ergo

qꝛiſta remiſſio pctõꝝ ſequitu? ad gratiaʒ

non ↄuerſim. Quare pᷣoꝛ eſt ſᷣm eendi cõ
ſequentiã, Hic eſt ant vnus modꝰ dicẽdi

pᷣus ſicut alibi didiciſti. Ampᷣ an mul

ℳ

ta nccario eſt vnus. Oꝛ ergo non iratũ eẽ
in aliquẽ eſt ſicut vnũl⁊ beniuolũ ſeu bũ/
ficum eẽ. eſt ſicut duo igit᷑ ſic multa ncca
rio eſt poſt vnũiſic non iratũ eẽ aliquẽ in

alium pus eſſet q; eẽ beniuolũvel beneſi

cũ.nanq; beniuolũ ſeu beneſieum eſſe in
aliũ eſt ſicut duo/ vicʒ potẽtia ⁊ ↄſeqntia
vicʒ non qrere ſeu inferre maluʒ⁊ qrere
illi ſeu facere bonũ. Nõ iratũmũt eſſe ali
quem alijẽ non arere vel non velle face⸗/
re ei malu. Amp̃.qui ẽ oꝛdo cauſarũ
ſimiliũ idem ẽ ⁊ effectuũ ipſarũ ꝓpoꝛtio⸗
naliũ. Oè ergo placatio pᷣoꝛ eſt naluralit
quãaã beninoſentia ſeu benelſicẽtia in irat

ſiue in irato nccario ⁊ effectus placatiõis

id ẽ remiſſio ſiue nõ imputatio ad penaʒ
poꝛ erit quã effectus beniuolẽtie ⁊ beneli
cientie. Effectus aũt beniuolẽtie ſeu bene
ficientie donũ eſt quodcunq: Quare pᷣoꝛ
eſt nccario remiſſio quantũ ad pena qua
gratia Idẽ aũt eſt oꝛdo affectionũ apud
deũ qui eſt affectionũ apud nos Uñ etia
noibus affectionũ nraꝝ noĩant aſſectio⸗

„.

nes diuine. Ira em apud deuʒ non ẽniſt
vindicta ⁊ placatio no eſt niſi nõ exactio

vindicte apud deũ.ſimilr ⁊ beniuolentia
ſeu beneficiẽtia cõtraria ire apud deũnõ
ẽ niſi donũ bonitat ip̃ius ſiue illud dica/

tur gra ſiue alid. Amp̃.idẽ eſt oꝛdo pHe

titionũ qui ẽ⁊ petendoꝝ generalnomniũ

em̃ donoꝛũ quoꝛũ alterum pᷣus petendũ

eſt altero petitio eius pᷣoꝛ petitiõe illius
Oè ergo ab irato pꝛius ẽ petenda venia

quã aliud ꝙ cũq; donum nccario pᷣoꝛ eſt

Quarevenia nccario pᷣus datur ab irato

— — „ . . .—
pꝛius ẽ ex illo quã ꝙcunq; aliud donuũ
2 iſte oꝛdo ẽ quaſi de pᷣmis impᷣſſionibus

Ome eniʒ coꝛ humanũ in ſeipᷣo legit hoe
quaſi naturaliter inditũ ⁊ inſcpᷣtũ.vt pᷣus
petat ab irato veniã vel aliqd ad venia⸗
ptinens quã aliqð alind donũ pᷣus pla
cet ac mitiget iratũ erga ſe iuxta iſtudpo
ete. Sed motus pꝛeſtat cõponere fluctus
Quis em̃ poſt reſtitutã grati pꝰ recuꝑa/
tam amiciciã petit venia ſicur em̃ poſt re/
ſtitutam gratia. poſt redditam amicicia⸗

nemo aduerſus ſic reſtitutus naturaliter

retinetiram Sic ⁊ nemo hocmodo reſti
tutus ab eodem poſcit veniam. Am⸗
plius quia omnip otens deus ab adam
in ſtatu innocẽtie quando ſ cilicet nondũ
ipſum offenderat continuit largitateʒ bo
nitatis ſue quantum ad hoc vi lunc eidẽ

höͤſfiu
alorti
borun
Plauns
ſteibi
gabocſea
gitont
debelge
deofio⸗
ſoͤnoen
ipfiere
oſnnpol⸗
Cbſtopen
linens
etlnein
ſtasnngn
hcellr
irmn
huüe
iieſta
olsder
Etennnin
listlaus
ſPhecaniſe
hoenafen
Aduii
hewann
funcne
lalügin
otun
ſioiwe⸗

laſcteſſ⸗

faloimae
6Dapton
W
wvd
funfen
ſchen
diuiepee
geſst
hüͤhmne
alladiſt
ounpra⸗

6 fumpe
lpoteſt

mogleer
Peiad
ſrötabi

undet
u
üſgny

mron
Mah⸗

We
rmäͤſe
meinnee

leneen

len oe⸗
zoctar
neitiinni
ndad
noler 1o
Wüͤeſattr
mgumn
nnisdiat
aſennigt
raneic⸗
noinni in
deßi
ſtniinoe
1ibenie
emnen
asioeltn
ii
Snnin
umneinnk,
WD
un
nis

ing,
itnin

aG8
6 S „A

Sgo.

nõ infunderet gratiã multoſoꝛtius a bec

catoꝛe ſi velit poterit cõtinere largitatem

bonitat ſue qntum ad idem/videlicet vt

placatus quãtum ad penam ſeuvindicta
ſi ſtat ibi ł non pꝛocedat vlterius ſtatim
ad hoc ſq; vt infundat ei gratiaʒ ſicut em̃
adã non iratus erati tamẽ ipᷣi non infun

debat gram. Sic ⁊ iſti peccãti quantũ eſt
de omipotetianon iratus eẽ põt hoc mõ

ſcʒ nõ exigẽdo vindictã tamẽ nõ ſtatim

infüdere gratis. Amp. ꝗd ꝓhibere p̃t
omnipotentia eius ꝗn ſi velit non exigat
ab iſto peccate pena⁊ lauet ⁊ mũdet ipᷣ

jreſtituens ipᷣʒ pᷣſtine mũdicie ac puritati

nec tamẽ impleat eũ gralqũo poteſt laua

re eas inqnatũ ſi velit ⁊ tamẽ non ſtatim

implere illud. Si cecidiſſet adã a ſtatu in
nocẽtie tmnon aũta ſtatu gre.Quis du⸗
bitat deũ potuiſſe rſtituere illũ ad pᷣſtine

innocẽtie ſtatũ onamꝰergo ꝙ fecit om

nipotẽs deus. Uides ergo ⁊ in hoc caſu

qꝛ ⁊ remtttit deus ade ad pena⁊ qoð am⸗

plins qlauat ipᷣm ac mũdat ab inqnamẽ

to peccati ſuinec tamẽ infundit gratiã. et
hoc maifeſtũ ẽ Non em̃ ꝙ largitas boni
tatj diuie ita facere ↄſue uitxt nũqᷓ; remit
tat peccatũ quantũ ad pena eterna an in
fundat ⁊ gratiaſiõ puertit ⁊ oꝛdinẽ natu/
raliũ ꝗ inter ipᷣaʒ remiſſionẽ ⁊ gratiã. R
miſſio vᷣo que ẽ abſolutio maculaꝝ acd
letio turpitudinuʒqᷓ ſunt ipſa peccatavel
ipᷣis irrogate poſterioꝛ ẽ in vitate ipſa gra
tia ſicut efectus cauſa ſuala ſicut ablu tio
ipᷣa lęxiua aqua efficit᷑. Eodẽ mõ dicimuſ
diruptio ipᷣoꝝ vinculoꝛũ peccatoꝛũ ꝗ/
bus pctõꝛ ambulare per via vᷣitatis ꝓhi
bebatur poſtenioꝛ ẽ ipſa gratia vt effectuſ
ca ſua ſicut legit᷑ yſa.x. Cõputreſcet iugũ
ſupple pctõꝛuʒ a facie olei hoc eſt gratie
diuĩe peccatoꝛẽ lib eratis. Dicimꝰ? etia q;
greſſus ſpũalis pᷣoꝛ ẽ quã diruptio vincu

loꝛũ hmõi quẽadmodũ motꝰ q̊ͥ ipſa vin

cula diſrũpuntur pᷣoꝛ eſt ipſa diſruptiõe

eoꝛũ vt aclio paſſione ambulando em̃pᷣt
gꝗs rumpere vincula pedũ ſuoꝝ adeò foꝛ
us poteſt eẽ molio pedũſſiue ambulatio
ymo alterius ſolius pedis motus alliga
tus eũ ad ſtipitem tanto impetu mouere
ſe põt ab ipſavt funẽ qua alligatus ẽ dil⸗
rumpet. Harũ aulem omniũ exempla le⸗
guntur. xvj.i Judicũ in diſruptiõe vincu⸗
loꝛũ ſamꝑſonis.nec ẽ neeeſſe vt pꝛius rũ⸗
pantur vincula quã ambulet quis. Sed
Ane dubio veceſſe ẽlvt rumpatur ſiue ſol⸗

„

xlix.

nantur q; ambulet liber. Quẽadmoduꝰ?
enim ſampſon reſtituta virtute duebus
manibꝰ duas calumnias templi philiſti⸗
noꝛũ cõcutiens euertit· Sic ⁊ peccatoꝛ pe

nitens reſtituta ſibi diuine gratie virtute

totũ dyabolicum ediſiciũ hoc eſt pecca⸗

tricis cõuerſationis carcerẽ dyaboli vero

dinis euertit.

fanum cõcuſſione ⁊ ↄmunitione penitu⸗

reſurgat peccatoꝛ penitẽs aut qn
ra per peccatũ cecidit de termina⸗

omnibꝰ iudicus ſeruanda eſthoc in iſto

iudicio videlicet penitentiali qd diuiniſa⸗

ſimũ eſt non ſeruaretur,/Cũ em̃ deus ple/

ne reſtituatur in ipſo recuꝑans ſcq; pecca⸗
toꝛeʒ ⁊ quecũq; peccatoꝛis ſuntPenites
autem non ea plenitudine gratie deum

recuperetqua illũ ante poſſidebatnec to

tam gratia recipiat quam ante peccatum
obtinebat non ſeruatur paritas in iſto in

ditio inter partes/cũ altera ſcilicet deus

Oſt hec vtrũ in tantam gratiam

um nobis erit ꝓut ðſuper dabitur. Oè
auteʒ in minoꝛẽ reſurgat impoſſibile om
nino videtur. Pꝛimũ qua paritas que in

reſtituatur integrumaltera vero tantum

Aeſtituitur in integrũ in eo ꝙ fructibꝰ bo

parte. Qt ſi dixerit quis quia deus noõ
.

—

oꝛum operũ.⁊ ſeruitio penitẽtis quibus

defraudatus eſtvel dãnificatus tolo tem
poꝛe peccati non reſtituiturlicet poſſumꝰ
dicere ꝙ iſtoꝛum non poteſt peii reſtitu/
tio quoꝛũ non fuit poſſeſſioſed magis re

uſio ſeu reſartio in parte iſta locũ habe⸗

at. Dicimus tamẽ ꝙ de damnatis ⁊ per⸗

ditis
ꝓporuo ſatiſfaciẽdi quodam modo ipſa
ſatiltlactio impenditur ⁊ ipa firmitas ꝓ/
poſuideo tamquã quodã cautionis ſecu
ritas inde datur. Ampli. quia ꝓpoſi⸗

tum penitentis/ voluntas eſt deo 3 oĩia
ti

pꝛo ſue voluntatis beneplacito ſatiſface⸗
re nec poteſt ab ipᷣo peti nunc aliter ſatiſ/
faciat.Et ideo non eſt iuſtũ vt nunc aliter

ſatiſfaciat. Manifeſtuũ eſt quia deo ſatis

it de omnibus ꝓut dignũ ⁊ iuſtum eſt ⁊
pꝛo ſue etia beneplacitovolũtatt. Am

plius.ſicut in pꝛincipali reſtituitur deusz⸗

in integru hoc eſt in ipſo peccatoꝛe et eiꝰ
pꝛopoſito ſeu voluntate. Sic et peccatoꝛ
in pꝛinciali reſtituendus eſt in integruʒ
id eſt in deo ⁊ eius gratia. Amplius.

ſicut penitẽs ex parte ſua plene et integre

deo pacificat᷑.nihil omino retinens auer

N

ueniẽter deo ſatiſfacit quia in ĩo

e sſcramento penitentie.

A Konis nihil contrarie voluntatisi ſic ne⸗
celſe eſt ⁊ deũ eidem ex integro pacificari
⁊ nihil ire vel inimicicie retinere.multum

aũt retinet ire ſi partem vite tã gratie qus

loꝛie aufert ⁊ ſubtrahit peniteti⸗/ Hoc at
acit ſi partem pᷣſtine gratie detinet ⁊ no

detrahatur ⁊ ſilis pars gloꝛie. Amp̃.
in parte amicus ⁊ in pꝑte inimicus erit pe⸗
. nitenti deus cũ tanta atrocitate in eũ vin
dicet. Si em̃ melioꝛ eſt dies vna in atrijs
eius ſuper milia vite temꝑalis naturalis
ſicut pſal.dicit.Ergo maioꝛ auſter diem
vVnã auferendo vna dico de atrijs eius q;
milia temꝑaliũ. Quare atrociꝰ vindicat
in penitentẽ ſi ſubtrabendo parteʒ gratie
⁊ per hoc gloꝛie quã ſi milies eum coꝛpo⸗/

Zalcer occideretl Et attẽde qꝗꝛ vᷣtractio iſta

ue ſubtractio nõ pᷣt dici ſiueintelligi niſi

. ire cum ſolũ cedat in incomodũ peniten

tis ſlagella em̃ que cedũt ad comodũ pę/
nitẽtibꝰ? merito pñt ⁊ debẽt diuie mie de
putari.Cedũt inqᷓ; quantũ in eis ẽ/detra⸗
ctio vo gratie ſeu diminutio ipᷣiꝰ nõ pnñt
æẽ niſi ĩ incomodũt᷑ pernuiẽ peccantiũ.
Almßp.ↄtumelioſum eſt oeo medicãati/
minoꝛẽ ſanitatẽ reſtituere eisãs tã ſtudio
ſe curatqᷓ; fuerit ſanitas pᷣſtina. Similr et
refoꝛmatoꝛi deo ignomĩoſũ ẽ minoꝛẽ foꝛ/
maʒ minoꝛẽq; decoꝛẽ reſtituere ymagini
+ ſue quã pꝛius habuerit/ Sic reedificatoꝛi
deo dedecus ẽ minoꝛis ſpecioſitatt ac ma
gnificie reediſicare domũ quã fueritei ab
Hoſtib diruta vel euerſa Sic ⁊ ridiculũ ẽ
vrbem captaʒ ⁊ euerſam ab hoſtibus in/
firmioꝛibꝰ murt /ac turribꝰ muniere quã

Pnie eiter em bellũ hñs hoc faciat.niſi

reddit.cum gratia vita ſit que dicitur vi⸗
ta gratie ⁊ quacũq; parte eius de tracta

ribꝰ neceſſe ẽ euacuari omĩno paulatim
gram ita vt remiſſio peccatoꝝ abſqʒ infu
ſione gratie tandẽ fiat inſic peccantibꝰ ex
Eepli gratia. Ponamꝰ aliquẽ a ſtatu gra⸗
tie cecidiſſe in peccatũ foꝛnicatiõis ⁊ ꝑ pe
nitẽtia reſurgere. a ergo iſte reſurgitad
minoꝛẽ graʒ ⁊ finito minorẽ. In vila em̃

vel foꝛe quoꝝ alterũ altero inſinitũ mai⸗
fit. Cũ ola dona iſta invita neteſſe ſic eſſe
finita. Excedit ergo gratia a qᷓ cecidit iſte
peccatoꝛ gratiã ad quã repatur certo ⁊ de
terminato exceſſul Eſt ergo ꝙ excedat ter
ciavel quarta. Si ergo iſta denuo hoceſt
pꝰ repationẽ ſuã labatur ⁊ pꝰ lapſũ iterũ
reſtauret᷑ cũ ſcõa foꝛnicatio ꝓpter circum

ſtantiã iteratiõ is ⁊ ingratitudis maioꝛſic

hoc ẽmaius peccatũ ⁊ magis culpabilis
quaã pᷣſtina ncca rio magis minuet gratis
pniĩalis reꝑationis qua pᷣma. De iuſticia
em̃ diuia ꝓ maioꝛi pctõ neceſſario maioꝛ
infligit᷑ pena qᷓre maioꝛ diminutio ſeu de
tractio gre.Eodẽ mõ ſi tercio labat iterũ
q; reſtauret᷑ ſiue reſurgat in gramqꝛma⸗
ius pctm̃ ẽ ꝓpter dictas cauſas tercia foꝛ⸗
nicatio qua ſcdᷣa.maio: ꝓpt illã ð iuſticia
dei irrogabit diminutio ſen ðᷣtractio gre

2 ita augebit᷑ ſʒ dimĩutio gre ⁊ ꝓpt᷑ hoc

nccario veniet᷑ ad ↄſumptioõeʒ cerlo ⁊ de
terminato nũero foꝛnicatiõʒ. Si em̃ eqliſ
fieret detractio ſꝑ.vᷣbi gratia.Utſi mille⸗
ſima totiꝰ gratie ꝑ vnaquãq; foꝛnicatiõð
tollere⸗ necanis mille ſomicatigibne is
gra oↄſũeret᷑. Cũ ergo ſꝑ augeat et culp
r poſ uim nccario pᷣus veniet ad oſum
ptione ipᷣius ratie ⁊ ita manifeſtũ e ꝙ di

„

Joꝛte velit eam denuo amittere hec autẽ/ põſtetur remiſſio peccatoꝛũ vt nihil gre in⸗

omnia facit deus in vno eodemq; pecca
tore penitente.Si ad minoꝛẽ gratiam eũ
reſtituit eſſet illa a qua cecidit. Ipſa em̃
glatia ⁊ ſanctitas ſpũalis eſt animarum
⁊ foꝛma ſiue decoꝛ ymaginis dei que aĩa
humana eſt ſpecioſitas eſt ac magnifi
centia domus deiqui eſt murꝰ⸗/humana
ſimiliter munuio ac foꝛtitudo eſt eadem
Fani vrbis ſeu caſtri in quo et deqͥ ↄtra
Hoſtes inuiſibiles id ẽ demones et vicia

pungnat deus. Amp. ſi veruz ẽ ꝙ pe/
Ritentes ad minoꝛẽ granaz ieren? qua
„ e ſas qua. ceciderũt tria ſeqᷓrent᷑ ma⸗
nifeſta icoueniẽtia. Pꝛimũ ẽ ꝙ iteratiõe
pclõn ãlis accidit in oↄſuetudinariis pctõ

„

fundatur. Si em̃ eo mõ detractiões iſte ⁊

„ 2 .„

diminutiões fierentvꝛ occaſiõe pᷣme ſoꝛ-
nicatiõis detrahet᷑ tcia tociꝰ gralie.⁊ oc
caſione ſcõe.tercia reſidui⁊ ita deincepg
ñ poſſz finitoſ⁊ certo nũero foꝛnicationu
tota gratia tolli hocẽ qꝛ diuiſio cõlinui
p diminutiõʒ nõ hʒ finẽ. Sʒ tñ augedo

vt diximꝰ ꝓcedat dimĩutio taqᷓ; vindicta

ſeu pena de diuĩa iuſticia inflicta incce eſt
vt ciciꝰ veniat᷑ ad ↄſumptiõeʒ totius gra
tie quã veniretur ꝑ equales detractiones
Secundu incõueniens eſt qð ſeqtur huc
Erroꝛem ſcilicet hoc ꝙ tanto inpenitetes
minoꝛ inuenietur dei miſericoꝛdia quau-

*

iſta ĩ eodeʒ hoĩe ĩpoſſibile ẽ duo dona eẽ

ximꝰ ſq; tandẽ veniet ꝑ iteratioes foꝛni ·
cationũ ſeu aliorũ peccatoꝛũ vt pniti ſoli

ſegen

o ea maioꝛe indigereta tanto minoꝛem

ſütenp
lis nelon
zumeet
ſunn t
naſuaſo
czoeol
eoneum
Ne Tiurn

nccrei tte

ſolancii
Pinnlonm
niusan
pincieuia
orngof
ſckiſon
Pidin
Gristt
noranebe
linioſot
unnspe
nideſtu
Monags,

Gnepincto⸗

gieipale,
Kpeinsdt
Gwann
Gdire
hcset
nnſenai

orne
Mloleil

iluen
Una rifteon
Mnmage
cninn
wärduür
ſeugec
Cagon
vli nag
Egedeſt

Uenereſtn

knißſtin

iuͤgein
uſonig
1 Ban

weileer

4

Nieze

=

Dnianiösen
noni rni
nunckeit
ſepemreore
ſdemnt
1Plpiti

aio n

Taidsnent
geliſ
oedntudad⸗
iemtin
gatir ingn
laded
nidgen

mmniclte

igni S

Aee

Muſeit

R

magioꝛ: ei vᷣtes pꝛeſtada eſt

git gre defectũ⁊ diminutiõeʒ.

Fo.

virtutem pꝛeſtabit penitentibus quanto
eis maioꝛa incumbit onera poꝛtare. Cer⸗,

tum em̃ eſt ꝙ iſte peccatoꝛ de quo locuti

ſtituta quaʒ erat gratia que eſt perpecca

tulamiſia. ſi dixerit ꝙ reſtuutio gratie

eſt ex benignitate aut largitate ſeu bene/

ſumꝰ ⁊ ipſa aſſuetudine labendi milleſi ficiẽtia diuina:. Cerin auteʒ ẽvnaquamq;

ma ſua foꝛnicatione erit factus infirmioꝛ

atq; debilioꝛ⁊ maioꝛa ei penitentie augẽ

de oneꝛa incũbẽiqua in pꝛima foꝛnicatio
ne.Igitur maioꝛi mip̃icoꝛdia indigebit ⁊
1 it aut ecotr
rio ſecundũ iſtum erroꝛõergo milerie ma
ioꝛi maioꝛi mia ſuccurrenduʒ eſt/⁊ maioꝛ
infirmitas atq; debilitas maioꝛi vᷣtute ac

foꝛtitudie fulciẽda atʒ roboꝛada. Am
plius magis fugitiua beſtia vel fera ma⸗
ioꝛibus ac foꝛtioꝛibꝰ vinctis religanda ẽ.
Et iterũ.Quãtomag ponderolus ẽ ꝗq ce
cidit ĩ puteũvł foueã tato foꝛtioꝛi fune erit
ex inde extrahendꝰ. Scom iſtos aut deꝰ
ecõtrario facit. Quia quato magis ↄſue⸗
tudinarius peccatoꝛ.hoc eſt crebꝛioꝛ⁊ im

pudentioꝛ ſtulticiaꝝ iteratoꝛ ſeu repetitoꝛ/

tanto magis fugitiua vera ẽ ergo foꝛtiori

gratie vincto religadꝰatq; tenedus.Silr
quia ipa ↄſuetudine velut maioꝛi ponde
re pꝛeſſus difficilius eleuatur atʒ de ꝓfun
do peccatoꝝ difficiliꝰ extrahit / foꝛtioꝛ er/
go diuine gratie funis extrabendo adhi
bẽdus eſt. Amplius. qꝛ longo maioꝛ

mileria épeccatoꝝ pſectus gratie quã af⸗

flictio pene.magiſq; deo ↄtumelioſami⸗

ſericoꝛdie aũt diuine ẽ miſerias tollere vł

ſalte lenire at minuereopatur em̃ iſta di

nina lhicozd ſimpliciter ſic decet⁊ ex⸗
1 .

peditæ magꝭ expedit maioꝛes mifias tol
lere vel minuere quã minoꝛes.ſꝑ ergo in
tendit diuina mia in hoc mag: tollat de
fectus ⁊ diminutio gre quã afflictio pene
Oꝛ ergo in vere pnitẽtibus totã penã ſꝑ
tollit mia gehẽnalis młtofoꝛtiꝰ totũ colli
fectũ? Amp̃. ſi
plene reſtituit diuina mia penitente? ad
ſtatũ pᷣſtine innocẽtie.Lur nõ ⁊ ad ſtatuʒ

pſtine gratie. Si em ex mia eſt vtraq; re
ſtitutõ qliter altera minuit iuſticiavicʒ re
ſtitutionẽ gratie. Altera vo minuere non

põt. Si aut remiſſio pctõꝝ ſeu reftitutio

innocẽtie ex mia eſt. Reſtitutio vo gralie
aut erit ex iuſticia dei in eo ꝙ iuſticia aut

Elji iuſticia ergo nõ minuet necim

pediet ipaʒ rmiſſionẽ pctõnnec miuit nec

umpedit ſa potiꝰ auget vt opꝰ ſun qð effi⸗
cit ſic ſi ipa reſtitutio gre opꝰoiuie iuſticie

H Pinlſtici illaz nec impendit nec minuet.

on eꝛgo de iuſticia dei minoꝛ eſt gra re

cecidit. Amf
ditus erat ada ᷣm hocaut magꝭ peccauit

iſtan non minoꝛẽ eſſe quam ſit miſericoꝛ
dia dei qre nec effectꝰ minoꝛ effectu. Siẽ
ergo plenus ẽ effectꝰ remiſſionis in peni⸗
tente ex dei mĩa. Dic plenꝛ eſt effectus re
itutionis in eodẽ ex dei benignitate vel
beniuolẽtia. Amp̃. aut determinatu ᷣ
apud dei iuſticiã/quaãto minoꝛ gratia re⸗
ſtituatur vnicuiq; eoꝝ qui per penulentia
reuertunt ea gratia a qua pꝛolapſi ſunt/
aut non ſi ſic cũ hic determinatũ ſit ꝑ iu/
ſticia ⁊ vitatẽ⁊ diminutio gratie vnicuiq;
eoꝛũ inflicta ſit per iuſticia ꝓ modo cuipa
rum ipᷣoꝛũſque ergo ꝓpoꝛtio ſiue ↄpalio
peccati ſiue culpe ad culpaʒ ſiue pctm/ ea

erit diminutioõis gratie reſtitute ad dimi⸗

nutionẽ Qꝛ ergo peccati ade ad petm̃ per

ſimplicẽ foꝛnicaniõeʒ a gratia cadẽtis ſᷣm

quoſdã nulla ẽ comꝑatio ꝓpter remotiſ⸗
ſimã ſtatus ad ſtatũ diſſimilitudinẽ/⁊ foꝛ

ſitan qꝛ gratia ade ad gratia iſtiꝰ in mul⸗
tis qnaſi nulla ⁊ nimie diſtantie erat co

ꝑatioſſicut in cognitiõe dei ⁊ cognitiõis
certitudie diminutio ergo ipᷣiꝰgratie a de
reſtitute ad diminutiõʒ gratie iſti lõqui

mur reſtitute nulia vel quaſi nulla com
patio gratia ergo que ipſi ade reſtituta

ſgd

incõ pabiliter aut quan incõꝑabiliter pl -

minoꝛ eſt gratia a q cecidix q;; gratia reſti
tuta iſti aluſit grana Silra qua iſte aliꝰ
Amp̃.qꝛ vel. ꝙ maioꝛi gratia pᷣ.

ſm hocaut ꝙ magt peccauit ad minoꝛeʒ
eſt gratiã reſtitutꝰ.Ergo quato in maioꝛi

gratia erat ada ante petm̃ tato in minoꝛi

oſtea reſurrexit ita pene mimus oim

gratia ꝙ petm̃ ade ꝓpter pn ĩaʒ ſtatus ec
millecuplo maiꝰfuerit pctm̃ ade qua pec

catũ iſtius ſimplic foꝛnicatiõts millecu⸗
plo ergo minoꝛ: erit gra ade reſtituta quã

fuerit eiuſdeʒ gratia pᷣmajvel pᷣſtina ⁊ ita

reſurget equalis in gratia iſti. in gratia in
q; qua hẽbat ante foꝛnicationẽnec mul⸗
tũ curamꝰ an adã redigat᷑ ad eqtitatem
iſtiꝰ ante Kniealihezve! poſt ex ſoꝛnicati

one reſurcaonẽ̃.Quia noõ multũ diſtat
gratia ante fo:nicationẽ ab ea ad quam
poſtea reſtitutus eſt. Item non multũ re
fert vrrum comparatio fit vel fuerit inter

HM

hoim in gratia reſurrexit ipe ada edla ⸗

remꝰ auũt illud ⁊ exeéplo ⁊ ponamꝰ exẽpli

BDe ſacramento penitentie.

gentoti
pᷣſtinã gratiam ade ⁊ pᷣſtinam gratiã iſtiꝰ to tanquã vna ⁊ eadem infligunt᷑.verbi riin
dum modo conſtetꝙ mille vel lõge am⸗ gratia.vbi in lege dictũ ẽ.Exo.xxi.Si ꝗs nn
plius maioꝛ ea fueru quia ſufficit ad oñ/ furatus fuerit rem alienã reddet dupiuʒ misinpn
dendum incõueniens ꝙ dixim? videlicʒ Non em̃ quia p̃cioſius qujd aliquis alio guisuit
quia ada reſurrexit in gratia equali gra- furatus eſt. Et quia duplũ illius maius ẽ horespy
tie quantũcunq; parũ ſancti vel iuſti.qꝛ dDuplo alterius furti ideo magis punitur tiſ4
enim ꝓcerto comꝑatio ẽ certi exceſſus atʒ qui furatur pᷣcioſius qᷓ; qui furatur vilius lleralen
finiti. Licet magni ⁊ multi inter gratiim Non em̃ eſt niſi vna pena duplũ furti re wwlant
illam pᷣmitiua ade ⁊ gratiam quatumcũ/ ſtituere.quẽadmodũ qᷓdragenta plagan pimmie
qꝙʒ; parũ iuſti vcʒ centupla vel nullecupla pena vna qꝛ erat in lege Qui ãt erattene Gigudee
Pꝛopoꝛtionales aũt ſunt culpe⁊ gratiaꝝ rioꝛis carnis ampliꝰ ledebat᷑ ſine dubio nugader
dimiutiões erit neceſſario ſicut culpe ad quadraginta plagis q; qui erat cute duri ſim
culpa.ita diminutio gratie ad diminutio or ⁊ minuſq; ſenſibilis. Non ergo eſt de unnsn
neʒ ⁊ detractio ad detractionẽ.quare de intentiõe pene legalis ſiue legis. Illa di püfnlun
gratia ade tm̃ determinatũ eſt per dei iu- uerſitas ten eritudinũ ⁊ leſiouũ. Sʒ acci⸗ nmumnt
ſticiam merito peccati ipſius quantũ er⸗ dit quemadmodũ ſi dicatur. Quicuũq; ta innuniin
cedebat gratias iſtius parui iuſti/tita re lequid cõmiſerit tercia ꝑte bonoꝝ ſuoꝛũ Nunmmeen
dacta eſt ad equalitatè iuſticie ſeu gratie pᷣu tur. ſicut vnũ eſt delictũ pꝛo quo ⁊ ita itmsot
ipſius modicũ iuſti vel ſancti/⁊ hoc nõ ſe vnam penã ſtatuit. Oè aut tercia bonoꝛũ ſipoſe
ipᷣm impꝛobabile ſed impoſſibile eſti Et alicuius maioꝛ eſt tercia bonoꝝ alterius iensel
huiꝰ impoſſibilitatẽ ita declaramꝰ Sint de bijs eſt que accidũt. Quemadmoduʒ Mocafon
em̃ a ⁊ b. duo iuſti ⁊ ſit a ſacuitate vel gra em delictũ vnum eſt contra quod pena,z Pnederrac
tia duplus ad b. qm̃ quemadmodum oñ ler ſtatuit licet illud idem in vno minꝰin ſneiſg⸗
. ſum eſt adam reſurgere equalem aeadẽ alio magis ꝓ diuerſitate circũſtantiax in Nestbis
via eſt oſtendere ipſum reſurgere equa- ueniatur Sic ⁊ pena vna licet ea interfrdſdä· eclie
lẽ b. Si b peccauerit pctõ moꝛtali duplo aliquis alie magis affligaf. Ampliꝰ. minlicts
minoꝛe q; a. Quare ſequitur adam reſur ſi equaliter amant iſte multũ diues ⁊ iſte miiſhe
. gere equalem ambobꝰ duobus.ſq; a⁊ b parum diues bona ſua equaliter affligũ nelep
L que autem ſunt eidẽ equalia ⁊ ſibunuicẽ tur ambo amiſſione tercie partis Quare Frötennu
quare a ⁊ b. erunt equales inuicẽ in ſan verum ẽ ſecundũ hoc quantũcũq; iuſtus encjnus
ctitate vel gratia ⁊ hoc eſt impoſſibile cũ amiſſione ꝗnte partis gratie ſue ⁊ quan/ Vlljniiire
poſitũ ſit a eẽ duplũ in ſanctitate vel gra tumcũq; minꝰ iuſtus vel ſanctus amiſſi- W
ad b. eadem via erit oſtendere q adam one ſimilis partt vna pena puniunt.nec Wüti
MM reſurrerit eqlis in ſanctitate vel gra vtri eſt vnñ delictum relabentiu in peccatum inecin
* „ q; eoꝛum.ꝗ ſunt vel fuerunt vel erunt eo vt contra illud a iuſticia dei pena vna ali ſtie
minꝰiuſti ꝓ ſt atu ante peccatũ ex quo ſe qua ſtatuatur non em in vnũ ſolum rela ſelrti
quitur per viam quaʒ oſtendimꝰeos oẽs buntur vnũ intellige genus vel ſpeciẽ be nen
fuiſſe/⁊ eſſeæ foꝛe equaliter iuſtos ſiue eqᷓ cati. Sed in multa tam genere q; ſpecie phefſde
les in gratia vłſanctitate.Qð ſi dixerit ai diuerjſa ergo impoſſibile eſt ðᷣterminatũ icke
uis ita determinatũ ẽ per diuina iuſticis eẽ per diuina iuſticia omnibus relabeni· milet⸗
vt magis iuſtus cuʒ peccat/maioꝛi parte bus ⁊ per pnĩam reſtituendis quata eis unicn
inſticie vel gratie caret etia per penitentiã diuine gratie detractio irꝛogetur Alioqn Duntſic
reſurgens /q; minus iuſtus bocſcʒ modo ei qui labitur in ſimplicẽ ſoꝛnicatiõeʒ ? ei· “
verbi gratia. qnta parte careatque qnta qui labitur in bomicidiũ vel hereſim eqᷓ n .
maioꝛ eſt in magis iuſto q; in minus iu- lis detractio gratie infligeretur.OQl ſi di⸗ 6an l
ſto. Licet ergo vterq; pᷣuetur quinta par⸗ xerit ꝙ in idẽ peccatũ labentibus ſimilis n
te gratie ſue tamẽ maioꝛ eſt pᷣuatio vel de ⁊ equalis irrogatur detractio gratie ⁊ ite –
trauo tante partis a maioꝛi toto ⁊ ꝓpter rum hoc iniquũ eſtvidelic; ꝙ laycus ſim inin
hoc magis punitur detractiõe ſeu dimi⸗ plex in ſimplicẽ relabens foꝛnicatioeʒ ed ope
nutione gratie magis iuſtusg⸗ minus iu puniatf detractiõe gratie vt pontifex ⁊ ſa W
ſtus. Quemadmodum et mg: peccabit cer doctoꝛ vłpᷣdicatoꝛ ⁊ vna eadẽq; pena goode
hoc aut eſt manifeſte falſum. Equalr em̃ ſtatuatur. oic tamẽ põt dici ꝙ non ẽ ſun⸗ W
. * puniunturæ nulla lex iudicat penas iſtas plexfoꝛnicatio ſacerdotis a a ſacri doeto⸗ iandin,
ris declarabimꝰ aũt illud declaratioe eu⸗ Gei

inequales ymo pꝛo vno ⁊ eodem pecca-

.

ie
neind
ittii

güllusne

cone

edehäͤ
gnſ
KOnänd
ddett innn
Saninan
re
itlini
e wetr
Nrintn
Amubpri
mng tinn
t emadned
cn aſen

ena
Mtedriſmanaaun

maigu
emidu
muemmnt⸗
nenen
egnanniait
isganrinin
s Neſene

MM

Fo.

Aentio:i. Dicemus ergo ꝙ inter peccata ⁊
Qqueda veriſimile ẽ ⁊ foꝛſitanverũ nullam
comparationẽ et videtur quaſi vna de pꝛi

mis impᷣſſionibus iſtud eſſe. Hõ em̃ ẽ ali/

quis qui non mallet quantaſſibet foꝛnica

tiones ppetraſſe quã ſiliũ dei ſcienter cru⸗

cifixiſſe. Et pꝛopt hoc iudicat vnuſquiſq;
alteꝝ altero in infinitũ maius eſſe. Quia

ergo ſcdᷣm erroꝛẽ iſtuʒ occaſione relapſus
in ſimplicem foꝛnicationeʒ detrahit᷑ pars
aliqua determinata gr̃e reſtituẽde.Exem⸗

plii gra determinemꝰ eam et ſic quinta vł
ſeptima. Si poſtmoduũ ꝑ penitenciam re⸗
ſtauratus relapſus fuerit in illud vel alið

in infinitum malus et ab illo iterũ ꝑ peni⸗
tenciam reſtauratus. Querimus cuiuſmo
di ꝑ diuina iuſticia fiat ei gratie diuine de
lractio.aut enim tota gra eidẽ detracta eſt
aut minus lota Si tota ecce incõueniens

quod ꝓpoſueramꝰ ſi minus tota videlicʒ
medlietas vel due tercie. Ecce apte inigtas

cum occaſione pᷣoꝛis peccati ſcilict foꝛnica
tionis detracta eſſet tm̃ ſeptima. id ẽ occa
ſio ne iſtiꝰ ꝙ eſt in infinitũ magis im̃ due
ptes.Ex hijs omnibus aggregatis ex ne/
ceſſitate colligitur nullã eſſe determinataʒ

diminutionẽ gre reſurgentibus per peni⸗
tenciã. Hoc ẽ non determinatũ. Uc quin/

ta vel ſeptima vel alia ꝓpoꝛtione pꝛiſtine

gre pᷣuentur. Hoc enim ſtare nõ poteſt vt

oſtendimus vbi relapſus eſt ſiue relapſio
ĩ peccatũ ĩ infinitũ maiꝰq; ſic illud a q alia

reſtauratiovłl reſurrectio ꝑ penitẽciã facta

eſt. Qè aũt aliquod peccatũ alio ſit infini

tũ maius exinde euidenter apparet. quia
ſicut obligatio ad obligationẽ ita trãſgrei
ſio ad tranſgreſſionem generaliter. Quo

niam ergo in infinitũ maioꝛ eſt obligatio

nobis in deũ q; in ꝓximũ neceſſario ma/
ins eſt peccatuʒ qð directe cõmittit᷑ in de

um. Uerbi gra conuitioſa blaſphemia in
deum q́; conuitiuʒ ſimplex in pꝛsoximum.

Quare ſt ab hijs duobꝰ reſtaurẽtur duo
peccantes per penitenciã in infinitum mi
noꝛi ꝙᷓ; reſtaurabitur alter q; reliquus. Et

ita gra alterius eoꝛuʒ in infinitum erit mi

noꝛ gra alterius. Hoc autem impoſſibile
ẽ eſſe in viavidelicet ꝙ aliquis ſit in infini

tum iuſtioꝛvel ſanctioꝛ alio nec de chꝛiſto

domino hoc intendimus de quo certiſſi⸗
mũ eſt quod ei datus ẽ ſpiritus nõ ad mẽ
ſuram. Sicut legitur Johaunis.iil. Nec
ipᷣe tanq; in via vel tanq; viatoꝛ iudicãd⸗

⁊ cum eſſet etiam in via. Qui cum eẽt etiã

H

in via erat ⁊ cõpꝛehenſoꝛ in vltimo cõpꝛe
henſionis. Eodem modo necin patria ex
cepta gloꝛia domini ſaluatoꝛ in quẽ gan
dent vel deſiderant angeli ꝓſpicere. Sic
dicit.J. Cano Pet᷑.j. Nulla eſt gloꝛia crea
ta in quocun ꝙ; ſanctoꝝ angeloꝛumvłſan
ctarum animarũ ad alterius gloꝛiã quan
lũcunq; paruam in infintam. Si autem

non fuerit determinatum apud iuſticiam

diuina quata irrogetur ſeu reſeruet reſur
gentibus ꝑ penitencia diminutio vel ſub⸗
tractio gre. Manifeſtũ ẽ ꝙ neq; ꝑ iuſticiã

erit huiuſmodi ſubtractio. Omnis em̃ pe
na que ꝑ iuſticiam infligitur. Determina
ta ẽ et ꝓpoꝛtionata culpe pꝛo qua infligit

certaq; comparatione oſtendens et occux

rens eidem. Sicut legitur yſa. xxvij. In
menſura cõtra menſura cum abiecta ſue/
rit iudicabit eam Et quia omnia iſta incõ
uenientia et impoſſibilia ex vna illa radi/

ce ſequentur q̃ ponitur penitẽtes reſurge⸗
re in minoꝛi gra qᷓ; eſſet illa a qua cecde⸗
rũt.neceſſe ẽ radicẽ iſta eſſe falſa ⁊ ipoſſibi

lẽ. Et pꝛopter hoc ↄtrariũ neceſie ẽ eſſeven
neceſſe ergo ẽ penitentes reſurgere nõ in

minoꝛi gra qᷓ; pᷣus eſſent et pꝛopter hoc in

tanta reſurgent neceſſario vel maioꝛi.vbi
autem inueniũtur.vel ſacre ſcripture vł te

ſtimonia vel ſanctoꝛũ dicta que aliud vel

contrariũ ſonare vident᷑ non diminutio
gre gratũfacientis in eis vel intelligẽda ẽ

Sed polius diminutio gloꝛie illius que ẽ
continuitas integritatis et illeſe ꝑſeueran

tie decus.Et ſi enim ſatiffaciant deo ſuffici

enter ⁊ ꝙ beneplacito voluntatis ſue qui
ab eo ꝑ peccata quandoq; deuiant ⁊ rece
dunt tamen non poſſunt ſimiliter gloꝛiari
hijs qui ei inſeparabiliter adheret quos
ab eo nullus impulſus tribulationis ab/
rupit.nullus illectus blandientis tentati-
onis ab ipᷣo abduxit vel abtraxit. Nõ em̃
vlla pulchꝛitudo veſtis ẽ continua eiuſdẽ
integritas qua nec reſeruaturã habet nec
reſarciturã. Sic ⁊ in vaſe nõ modica glia

integris a fractura cũ ſimilis nũqᷓ; erit re

fectionis gloꝛia licet filo aureo vel argen/
teo reſarciatur aut reparet licet etiam ipᷣa
fractura reſolidata auro ⁊ gemmis pꝛecio
ſis deſuper adoꝛnetur. Reſpice totum te⸗
noꝛem vite eoꝛũ qui baptiſmalis ſanctita

tis puritate et integritatẽ illeſa pſeuerã⸗

tia ab omni inquinamẽto moꝛtalis pecca
ti vſq; ad finem vite cuſtodiunt ⁊videbis
eam tanq; veſtem vnicoloꝛẽ abſi q; eiraf

—*

Be

Qeone et ſciſſura. Reſpice ex altera pꝑte totuʒ
tenoꝛemyvite eoꝛum qui ꝑ penitentiam re
ſtaurati ſunt ⁊ videbis eam velut veſtem
multarũ detritionũ ac ſaſſurarũ. Sʒ mul
lipliciter reſarciatã atqʒ refectam ⁊ inter/
dum ipas detritiones ſuas et ſciſſuras ac
. nobili ac pᷣcioſa refectione nõ ſolũ redun

dit qui non ſolũ errata ſua coꝛrigũt⁊ emẽ

ſacramẽto penitencie

beſceñnda turpitudo ſen fetidas ⁊vaſtãda
Heoc eſt toto impetu animi referienda in⸗
iurioſitas/⁊ delenda damnoſitas ⁊ abbo
minanda ſpurciòſitas/c indignanda vili

tas odienda inimicabilitas et exhoꝛren
da moꝛtiferitas(⁊ execranda ꝓphanitas
⁊ deteſtanda maledictio et incomunicabi

dantes ſed etiã ſuperantes. Qè in eis ne ,,nian ſi foꝛte quis querat. Unde acci⸗

dant ꝑ penitenci ſed ip̃am coꝛrectionẽ e
* emendationem penitenciali multarũ ſub
limiũ ac pᷣcioſon operum magnitſicenciaʒ
atq; mirificentia ſuptumulant. Quemad
modũ petrus et Paulꝰ⸗ et maria magda/
lena maria egypciaca feciſſe noſcunt Sic
eoꝛundẽ vite tenoꝛem videbis vtvas mul
tarũ fracturarũ ac ꝑfoꝛatarũ.Sed ecõta
rio multarũ reparaturarũ ⁊ exoenationũ
Licet ergo vas ſeu veſtis interdum longe
pcioſioꝛ ſit ꝑ huius refectionẽ et exoꝛnati/
onem tamen ad eam gloꝛiam cõtinue ac
illeſe integritatis perduci non poteſt. licet
ad maioꝛem interdũ longe ꝑ mirificaʒ ac
pcioſam refectionem et exoꝛnationẽ indu

bitanter ꝑtin gat. Sic mulier coꝛrupta licʒ

per penitencia et vite ſequentis excellenti⸗
am ad longe maioꝛem gloꝛiaʒ interdum
ſublimetur quã ea que virginitatis itegri
tatem ſeruauit ꝑpetuam.ad gloꝛi tamen
virginitatis eam reparari impoſſibile eſt.
multis enim milibus ſacratiſſimarũ virgi
num ſublimioꝛ in celo ſeet Maria mag
dalena. Longeq; gloꝛioſioꝛ atq; beatioꝛ.
Illam tamen gloꝛia virginitatis licʒ mul
to et incomꝑabiliter minoꝛem habere no
poteſt. Oè nobis pꝛeſfſfa.
1 Edeamus aũt ad ipᷣam contritio/
nem ⁊ in hoc vno finem fadamꝰ
tractatus ipius.Et dicamꝰꝙ ipſa
rontrilio ꝑ ſe debitum eſtjet tale debitum
omnis eius debitoꝛ ſponte/⁊ ꝓpꝛia vo
luntate confitetur. Unde ⁊ debitũ eius et
„ quaſi de pᷣmis impꝛeſſionibus ẽ. Nullus
enime qui no recognoſcat in ſemetipo et
confiteatur. Nullus enim ẽ

nim ẽ ꝗq nõ videatz

5 piam timoꝛem.el ita de alus affectionibꝰ

poſſem tibi rũdere. Unde hobes ſecurita

tem a peccatis tuis. Herutamen ex pena⸗

litate imminentiũ ſupplitioꝛũ timo: quo/
dammodo hauriendus ẽ. Maxime autẽ

ex eoipſoꝙ nõ times tibiſumendu ẽet ex

eo ꝙ non doles dolendum/⁊ ad hũc mo

dum de alüs.Ex eo maxime tremendum

ꝙ nullũ tibi adiutoꝛiũ ad conteren dũ ve
terem hoĩem.Ex eo etiam maxime ſimen
dum ꝙ viteqꝛ gre ẽ nullũ tibi rectũ veſti⸗
giũ.nullũ pꝛeſtitũ initiũ/quado nulla iſta/
rũ affectionũ tibi tribuitur.Et vt advnum
dicamusnihil te magis mouere debet vl

poteſt ſi ea vti volueris/q; ip̃a pᷣuatio mo

tuũ iſtoꝝ ſiue immobilitas nihilenizʒ ma

gis limendum eſt q́; defectus timo:i ſiu
intimoꝛabilitas et nibil magis erubeſcen

dum q́; impudentiai quia nihil ea turpi⸗
Sic nibil magis dolendum q̃ʒ ipe ſtupoꝛ

mentis membꝛoꝝnq; ſpiritualiu ſiue inſen
ſibilitas/ eo ꝙ nihil ea moꝛtaliusnihil re
ſtaurationi ſeu reparationi amiſſoꝛũ bo/
nonꝝ ſpiritualiuʒ repugnantius. Sic nihil
magis iraſcendum q́; ipᷣa iraſcibilitas qᷓ
nihil eſt in homineyvt ita loquar inertius

nihil viciniꝰ ſiue iacentius. Nihil ictibus
ferientiũ expoſitiusnihil pedibus concul⸗
cantiuʒ ſubiectius atq; paratius.Et iuxta

pos modos et vias facile ex pꝛoſequi de
alijs. 7

De confeſſine.
Oſtqʒ autẽ expediuimus nos de
contritione? nominauimꝰaiʒ nu
merauimus cauſas ipᷣius ⁊ vtilita

tes et fructꝰa ſignauimꝰcomꝑationes eiꝰ

multas ⁊ noĩationes ⁊ nominationũ rati

coꝛde dicat ð vicis eẽ ⁊ peccatis exeundũ escõueniens ẽ vt ↄſequẽter aggredia-
WVicia et peccata eẽ HH oquẽdo de ſcða ꝑte penitecie quam
u

Similiter ad deũ redeundũ eẽ eiq; toti
viribus ac ſtudis adherendũ. Eode mo
do dicimus et ſingulas nominationes cõ
tritiõis ſeu iuſtificationisipes ſe notas eẽ.
⁊ ſtabilitione als pꝛobation nullatenus
„ indigere. Nulli enim dubium ẽ ꝗqn timen
* da ſit peccatoꝝ imminẽs penalitas et eru

—r

pꝛa cõfeſſionẽ nominauimꝰ Huius

ergo octo ſunt nominationes pꝛopter to⸗

tidem earũ rationęs ſeu compꝑationes vi

·— ⸗

elicet accuſatio ſuipins. Deinde teſtifica
tio. Tercio allegatio. Quarto ofeſſio hoc
ẽ diuini iuris recognitio.Quinto ſuißius
cõdemnatio. Sexto releuatio als reuelg

ſo.yi

Ppuni⸗

imſii
sondenn
cbecudltoꝛ
ſoderdi⸗
fudiciis
noͤſoucbe
livanmidei/
os coſen
ofeii Qnc
metumnin
lipcfſend
ſeeamurt
ſuneetiun
igſſeſion
Anonsen
nümeralic
higedinm
hentiait

gtäsdini

lechiner⸗
Ollisnibun

in Gdenne

ſungaal

fheranone

Ulppahnug
öinrentt⸗
mnentodepnt
ctano glouit
wbicanmiſ
ilenſcöeſu
belspconi⸗
ünionüfn
ſimann
italanſi
guidcönde
determicha
peniinis⸗
brinſtiaao⸗
loobnenis
ſunicodee
ſhoes abua
ſuuroe
Chinarig
roſſeos gea
fnlinabe
hmninslache
g negm
teeren⸗

meſast
Mene
Aeedn

mnae

Dnddr;
en Den
alsichet⸗
ehwonn
r.
nauneracbi
mlirbii

l

õ

li 4 „
Ns

anoldug
S

ginde L
ſscde an

gomputatio. Hoc ẽrationis redditio. No
d autẽ accuſatio inqntũ ẽ ad obtinẽ⸗

7

Fo.

tio. Septimo vomitus ſpũalis. Octano

a ↄdemnationẽ ⁊ pena accuſationis ad
uerſus accuſatũhocẽ ſemetipᷣmvłꝙ ma
gis conueniẽs ẽ atʒ ꝓpꝛiũ foꝛo penitẽciali
qð ẽ auditoꝛiũ ſeu coſiſtoꝛiũ diuine miſe⸗
ricoꝛdie vbi in coꝛde ↄfeſſoꝛis rite ac recte
iudicãtis ꝓ tribunali ſedereoꝛũ ↄfeſſoꝛũ

noõ ſolũ abſolutrivſed etiã ſaluatrix atʒ re

uiuatrix dei miſcðᷣia/cuius officialis ſacer/
dos cõfeſſoꝛ cuiꝰ officialitas confeſſoꝛis
officiũ. Quid inqᷓ; Poelus ↄueniẽs atʒ ppᷣ
um ẽtam mirifico ſalutari ↄſiſtoꝛiojvl au
ditoꝛioqᷓ; ſentẽcia ẽ abſolutionis a vincu
lis peccatoꝛũ liberationis a meritis ſup
plicis/⁊ reſtitutionis pᷣſtine greqᷓntuʒ ad
ius ⁊ poſſeſſionõ pᷣus debite gloꝛie q;tũ
ad ius Eius em̃ poſſeſſio in patria im̃ pꝛo
mittiturnec alibi poteſt obtineri. Hanc ⁊
hoꝛuũ que diximꝰ ſentenciã ꝑ ſuipᷣius accu
ſatione intẽdit penitẽs ꝑ os ſacerdotis ꝓ
mulgata a diuina miſcðia ibi pᷣſidente ac
iudice obtinere. In alijs autẽ cõſiſtoꝛis ⁊

ab alijs tribunalibꝰ ꝑ accuſationẽ intẽdi

tur in cõ demnatione pen ã accuſatoꝛuʒ
reoꝛum ꝗ acculan᷑.hic aũt in abſolutio⸗
nẽ liberationẽ reſtitutionẽ ⁊ ꝗd ẽ admira
biliꝰ an magnificẽtius remunerationẽ re
oꝛũ intenditc etiã ꝑuenit/vt ꝗ ełnis erat
merito deputaãdi ſupplicijs ad eterne feli/
citatis gloꝛiã vᷣtute ↄfeſſionis ⁊ merito ſu
phabũdantiſſima ac ſtupẽda largitate di
uine miſcdie ſubliment /⁊ de carcere ac ca
thenis vicioꝛũ⁊ peccatoꝛũſad regnũ egre
diant᷑ celoꝛũſſicut legitur Eccleſiaſtici.uij.
n hoc ergo tribunali vt dixim ſedet mi
ericoꝛdiaſaſſid et autem iuſticia vbi quic-
quid cõtra penitentẽ inſcrihit iuſticialtotũ

delet miſcõᷣiaacumẽ ſtili velut figẽs in coꝛ

de penitẽtis ꝑ cõpunctionẽ ſcribit ⁊ inſcri
bit iuſticia obtuſum ipᷣius ad tabulas coꝛ

dis obnertẽs totã inſcriptionẽ iuſticia cõ⸗
planãaãdo delet miſcõᷣia. Sedet miſcdia iu

rala oẽs tabulas inſcpᷣtiõis dyabolice cõ
planare/om̃e memoꝛiale dyaboli in aqua
lachꝛimarũ aut in ignẽ penitudinis ꝓüce
re om̃e os accuſatoꝛt obſtruere.De hac
iectione legitur Wichee vlł᷑. Pꝛoijcietĩ ꝓ
fundũ mar hoc ẽ in ꝓfunde itimeq; ama
ritudinis lachꝛimas oĩa peccata nra. Hee

ſanxaane amariſſime ꝗbus ſacerdos iuſ
ſus ẽde

lere maledicta mulieris ʒelotipie.
Numero. v. Sedet in hoc cõſiſtoꝛio dei

miſcia iuraſa delere moꝛtis nr̃e cyrogra
phum de quo legit᷑ ad Colbłij. et afſigere
illud cruci penitẽciali. Sicut ibidẽ legitur
MHic liber moꝛtis ⁊ carta debitoꝛa quaʒ
de ſanguine animarũ ſuarũ velut icauſto/
in ip̃is coꝛdiũ ſuoꝝ tabuiis dyabolict ſcri
bunt inſaniſſimi peccatoꝛts. Hunc libꝛũ
ſeu l̃as ad ipᷣos determinãdos als dira⸗

tionãdos ⁊ obtinendos in inditio futuro

ꝓſeret accuſatoꝛiid ẽ dyabolꝰ quas ſi hic
acramento penitẽcie deleueritdei miſeri

coꝛdianõ habebit ĩ futuro iuditio quod

cõtra nos dicatvel ꝓferat dyabolꝰ accu⸗
ſatoꝛ fratrũ noſtro:uũ ꝗ accuſat eos die ac
nocte Sicut legit᷑ Apoc.xiſ.Ad hoc tribu
nal miſcðie vt diximꝰ appella cõfidenter
O peccatoꝛ aggrauamieꝙ merito times
et qð tibi imminet iuſticie/a pꝛeeminet hic
aut in futuro iuditio. In quo pᷣſdebit iu/
ſticia et miſcõᷣia aſſidebit.⁊ attende qali
bi nõ vale: appellatio a iuſticia vel cõtra
iuſticiã.Hic autẽ ab ipᷣa iuſticiain qua iu⸗
dicaturus eſt oꝛbẽ terrarũ dei filiꝰcui om
ne iudiciũ dedit pater.ſicut legit᷑ Johan.
v.Appellare licet miſcðiam ad tribunal
ipᷣius ad foꝛũ penitenciale/quod ẽ cõſiſto
riũ miſcdᷣie tanq; ad maius auditoꝛium.
ſcui appellationi neceſſe habet iuſticia de
ferre tanq; inferioꝛ. Ratractat aũt imo re
reuocat ⁊ irritat miſcdiaomnẽ ſentenciaʒ
quã cõtra appellatoꝛes ſuos et ĩ foꝛo ſuo
experiri atʒ iudicari volẽtes dictauerit vel
tulit iuſticia.Qui enim nõ credit iam iudi
catus ẽ.ſicut legitur Johanis.iij.Hic ita iu
dicatus ſi ad foꝛuʒ miſcdie ab iſto iuditio
ꝙ vtiq; iuſticie eſt appellaueritibiq; iudi
cari noluerit Quis dubitat ꝗn iſtud iudi/
ciũ retractetur ibidẽ atʒ irritetur ⁊ damna
tus pᷣuspꝑ iuſticiã/ ab ipᷣa miſcðia poſtmo
dũ abſoluaturx. Ita factũ ẽ Judic.x.Cũꝑ
iuſticiã dixiſſet Oñs filiis iſrael nõ addavt
vltra vos liberẽad miſcdðᷣiam confugien⸗
tes ſentenciã illa iuſticie ꝑ miſciam reuo
cari ac retractari obtinuerũt. Sʒ ⁊ niniui⸗
te ſentenciã ſue ſubuerſionis qua ex ði iu
ſticia p os Jone ꝓpheie audierat per ap⸗
pellationis ad miſcdᷣiam dei cõfugiũ eua
cuari impetrauerũt/⁊ miſertus ẽ deus ſu
per maliciã quaʒ locutus ẽ vt faceret eis ⁊
non fecit. Sicut legitur Jone. ii. Sic rex
Eʒechias audita ſentencia iuſticie ð moꝛ/
te ſua ex & yſaie ad huius appellauõis
confugiũ cõuolans moꝛtis ſentenciã non
ſolũ reuocari obtinuit. ſed etia angmaein,

Se

vite annoꝝ ſcilicet qgndecim repdꝛtauit ſi/
cut ait ſcriptura vſa.xxxviij. Sic et achab
rex impijſſimus nõ vna im̃ ſentenciã ↄtra

ſeiſed poſteros ſuos de animaduerſione
diuine iuſticie ꝑx os Helye ꝓphete audiẽs

talis appellationis cõfugio effugit Zicut
legitur. iij. Regt. xvj. Hocẽ quod legitur
Hãe.xviil. Si egerit iniquus penitentia ab

omnibꝰiniqunatibꝰ ſuis ⁊c. ⁊ omniũ ini/

gquitatũ nõ eiꝰrecoꝛdaboꝛ ampliꝰ.Ex qui
bus vᷣbis euidẽter apparet quanta ſit eua

cuatio atʒ deletio huiꝰ ſentẽcie cuiꝰmens

et memoꝛia apud deuʒ dicitur remanere.

nec inde miretis ſe retractat inſticie diuie
Mntecläſeius miſcdia cũ ſcriptũ ſit in pſal.

Miſericoꝛdia eius ſuꝑ oĩa opera eius.Et

Zacobi.iij.Miſcðia ſuꝑexaltat iudiciũ vł
iuditio. Euides autẽ iuſticia ẽvt deus cuʒ
eo ſi cũ deo ſt ꝙ eo qui ꝓ deo ẽ. Et ꝓp⸗
peer hoc/quia nunqᷓʒ virtuoſins cum deo
quis eẽ poteſtiq; recedẽdo a ſe et deſeren
do ſeipᷣm. Nuſq; fideliꝰ ac magniſicetius
ꝓ do ſtare/q; ſtando aduerſus ſemetipᷣm
quis po teſt. Nun; ei tanta fidẽ ſeruare
nuſq; adeo magnificũ ꝙ ꝓꝙ ipᷣo facere ꝗs
poteſt q; auertere ſe a ſemetipᷣo pꝛopter il
lũ et agere quicꝗd ẽ litiget quidꝗd ẽ belli
ꝓ illo:ra ſemetipᷣm neceſſe ẽ ĩ illo oꝑe vł·

caſu dñimagis eẽ cũ homine ⁊ ꝓ ipᷣo qᷓ; ĩ

penitẽcie ſacramento/Et ꝓpter boc ꝗ ad
accuſandũ pꝛo deo ſtat/accuſatoꝛ cõtra ſe
ipᷣm auerſus omnino a ſeet ſibip̃ᷣi aduer⸗
ſa et ius conſtituẽs neceſſe ẽ vt deũ habe⸗/

at aſſiſtentẽ ſibi cõtra mala ſua⁊ accuſato

rẽ ab illis. Impoſſibile enim ẽ manifeſtũ
ẽ deũ habere aduerſariũ vel etiã nõ adiu
toꝛẽ eũ ꝗ ſibipᷣi ꝓ eo ẽ aduerſariꝰ eiqʒ aſſi
ſtit cõtra ſeip̃ᷣm. Sed de hoc poſt declara
tionẽ aliarũ nominationũ cõfeſſionis ali
quid inferius loquemur.

deveritate totius facti totius cauſe penitẽ
uis inſtrui iudex cõfeſſoꝛ. ꝓpꝛiũ em̃officiũ

Ecũda nominationũ qnas poſu⸗
imus teſtificatio ẽ et pᷣmittit᷑ ante
teſtificatio eo ρ ipſam intendit

teſtis ẽ iudicẽ defecti inſtrui veritate ⁊ pꝛo

pter hoc multa pᷣmeditatio diligenſq; ac
circiiſpecta totiusvite ſue rememoꝛalio pᷣ
cedere debet conſeſſionẽ. ſicut ille ſcilicert
Byechiel dicebat.yſa.xxviij.Recogitabo

tibi oẽs annos meos in amaritudine ani

me mee. Et job vij.Cõfabueboꝛ cũ ama

riudine anime mee.Quemadmodũ aũt

teſtis in cauſis ſecularibꝰ non alit teſtis ẽ

*

ſacramẽto penitencte

niſi iuratus. Juratus inq; de nõ tacenda
veritate q ad indicis inſtructionẽ expedi⸗

at ⁊ de no inſinuada falſitate.⁊vt ad vnũ

dicamus ꝙ bona fide de tota veritate fa
cti indiceʒ inſtruet. Sic ⁊ in iſta cauſa ani
me tue o penitens ac ſi pᷣſente deo ⁊ audi
ente tolã veritatẽ ꝓ eoipᷣo lanq; teſtis ab

eo ꝓductus de omnibus peccatis tuis ſa

cerdoti cõfeſſoꝛi ſincere ⁊ bona fide dices

pᷣoculis habẽs illud quod legit Pꝛouer.
xiiij.Teſtis fidelis nõ menciet ꝓfert men
daciũ doloſus teſtis.Et iterũ eiuſdem.iij.

Fallus teſtis nõ erit impunitus et qui lo⸗

quitur mẽdacia peribit ſcientervel contra
conſciencia intellige. Si em crediderit ali⸗
quis feciſſe peccatu aliqðᷣ.qð tamẽ nõ fecẽ
renetur ad alterũ duonꝝ ſub diſiunciiõe vi

delicet aut erroꝛẽ iſtum deponere ſeu coꝛ⸗

rigere aut illud conſiteri vhi nõ ẽ mentiri

iudicandus aut falſus teſtis reputandus

cũ bona fide illud ſolũ dicat ꝙ ſentit ven
cũ certitudinẽ de hijs que conſciencia eiꝰ
remoꝛdent nõ habet penitens tutius ẽ ei.
vt dicat ſe credere peccata illa commiſiſſe

ßmr¶ vt illa ſimpliciter aſſerat ſe feciſſe. atten
dendũ etia ẽ quanto diſcrimine ab huius
teſtibus veritas ſuppᷣmatur. Quẽadmo⸗/

dum eiĩ in ſecularibꝰ cauſis ſi ꝑiclitata fue
ni cauſa alterius ꝓ eo ꝙ in atteſtatõe tus

vel veritatẽ ſuppꝛeſſerisvel expꝛeſſeris fał
ſitatem ad reſtituendũ teneris eidẽ id qd

dolo tuo in cauſa illa amiſerit. Sic et hie
cum per dolum tue ſuppꝛeſſonis cauſam
ſuã deus amittat.id ẽ animã taaã que peni

tenciali inditio ⁊ adiudicanda et reſtituẽ/
da erat enim illi ipo merito huius doloſe
ſuppᷣſſionis reſtituere teneris.Et ſi als eis

dem non leneris et in indicijs ſecularibꝰ
falſi teſteis iudicũ manus interdũ effugiũt
dei autẽ manum effugere impoſſibile eſt.

Quẽadmodũ etiam in ſecularibꝰ cauſis.
leſtis interrogatus a iudice reſpondereſe
netur ⁊ quod nonerit ⁊ quod cedit de fa
cto ſuper quo teſtis pꝛoducitur dicere.ſic
et hic interrogationes confeſſoꝛis ad cau⸗
ſam anime tue pertinentes reſpondere te

neris veritatem. Et in illis quidam cauſs
interrogantur teſtes vt plurimuʒ de facto

alieno hic autemn O penitens de facto ꝓ
pꝛio tuo interrogaris. Tria ergo tibi potiſ
ſimũ cauenda ſunt quiteſtis adeo contra
teipᷣm pꝛoduceris. Pꝛimũ ne deus a le ſre
uirat ꝓpter falſitatẽ quam diximus cau
ſe ſue periculum ac deirimentũ. Secudo

necope
astid
aduenan
boli
(alssnon
lspeccat

Neinustn
Ommniiconn
gtuätela
dalpenten
Maipnsc⸗
göniene
iiciuſeot
nüſc
nsſeft
Nlocoepin
ci Ta
Pdeiaduo
lerglegat
lenagtonis
Ghmi
Rewrpche
Gegen
lncauen
acenget
ſatorer)
lcjseien
lucicod
gubeis
mendr
Mro
Geneit⸗
feinsfn
handäe
lpanes
gennsbo
ſalgnoga
huitaa
ſicelicere
ns deoe
ugneiub
e us
hecegt
tner
lnen
hienm
ione
ünnun
ſnded

Ken
apen
unſtan
Nnden,
etbenien
oelin
nenceigen
Lüerücnſn
ſüenenter
Ninceleni
rini
ſodlunni
niroitoi ner
kouan
igeut
aniecnin
unlacn
nttekaite
ſoiniecbs
nan i
nsrcneet⸗
imnanstnn
unien
Naiadiul.
namiobun

penu
4 7 AAS
aee
is n

glgn⸗

6S

Fo.

ne contra teipᷣm aduerſarium tuum voue
as ac adiuues in moꝛtẽ tuam atʒ ꝑpniciem
aduerſariũ. Inq; veterẽ hominẽ vel dya⸗
bolũ.CTercio ne pᷣcedentibꝰ vicijs ac pec/
catis nouũ addas falſitatis atq; doloſita

tis peccatum.

rcio poſuimus allegationẽ que
eſt aduocati ꝓpꝛiũ officiũ quod ẽ
iugicem inſtruere de iure. Quem
admodun et teſtis offſicium ẽ eundem in
ſtruere de factoſconfeſſionem allegationẽ
dicimus in circũſtanciarũ expꝛeſſionibꝰ et
omniũ eoꝛũqᷓ peccata confitentis vel ag/
grauãt vel attenuant in dictionibꝰ. Cũu ei

dicit penitens poſt puram et ſimplicẽ foꝛ⸗
nicationis confeſſionẽ. Sacerdos eraʒ ſa

cris myſterijs cõſecratus. Deinde ⁊ addi
cit quia ſacris etiam eram lris eruditꝰ.Et
poſtmodũ ſcandalũ ſpurcicia ſiue foꝛni
cationis ſe feciſſe in populo cui eſſe debu
erat odoꝛ vite in vitam. Sicut legit᷑.ij.ad
Conꝝ.iij. Lanq;ᷓ celeſtis oratoꝛ tanq; fide⸗

lis dei aduocatuscontra ſeipᷣm laudabi⸗

liter allegat.Eodem modo ſi debilitatem
tentationis. Si frigiditat: complexiõis.
ſi defoꝛmitatẽ mulieris in cuius turpitudi
nẽ turpiſſime inciditex coꝛde contra ſe ex

aggregauerit. Si iuſticiã dei contra ſeip̃ᷣʒ
laudauerit. Si diuicias lõganimitatis et
paciencie dei erga ſe cũ vehementi ammi

ratione ⁊ ſtupoꝛe narrauerit.Si ſe eẽ ſup
plicijs eternis deputandum iuſtiſſimo ac

laudado dei iudicio humiliter aſſeruerit.

⁊ alia huius quibꝰ pars ⁊ cauſa ſua inſir
metur. Pars vo dei et cauſa ſemꝑ confir/
matur ⁊ potioꝛ ſemper appareatipᷣeq; iu
dex penitencialis contra veterẽ homineʒ
ipᷣius magis cõmoueri ad ipum condem
nandũ atq; toꝛquendu debeat congeſſe/
rit/ partes ⁊ officium diligẽter exequit/ pꝛu
denus boniq; atq; fidelis celeſtiſq; digni
ſalario aduocatiſde ipſo autẽ iure diuino

huic aduocato allegatões accipiẽde ſuni

videlicet exr obligationibus ⁊ debitis qui

bus deo ex toto tenetur obedirehoc eſt?

ea que iubet facere ⁊ ea que ꝓhibet decli

nare. Jus iſtud eſt qdð habet in nobis ra/

tione creationis ratione conſeruatõis ra
tone reparationis.ratiõe redemptionis.
ratione ꝓmiſſe ⁊ pᷣparate gloꝛificationis
Et iterum rarione ductiue ſuſtentationis
Batione ad penitenciam expectationis.
Et iterum ratione reuocationis et ad gra
tiam dei diligentis et impoꝛiune inuitati⸗

vniue un
in eum nec extendas manum luam. Nec

—

onis et eiuſdẽ gratie indefeſſe oblationis
Iterum ralione naturaliũ bonoꝛum rati

one tempoꝛalium ratione gratuitoꝝ. Ite
rum ratione obſequioꝛuʒ ⁊ famulationũ

quibus non ſolum omnis creatura iugi⁊=

officioſſiſſimo non ſolũq; oppoꝛtuno.ied

etiam impoꝛtuno famulatu nobis obſeꝗ
tur. Sed etiam ipᷣe rex celoꝛũ xpCᷣs dominꝰ

Joꝛmam ſerui ꝓ nobis accipiẽs. Sicut le⸗
git in.ij. ad Philippᷣ.et miniſter circũciſio

nis effectus. Sicut legit᷑ in.xv.ad Roma

Ineſtimabilibꝰ? et pene innumerabilibꝰ
officijs atq; ſeruicijs nobis inceſſant᷑ my-
niſtrare dignetur. Que omnia obſequia
nec pᷣſentis ꝓpoſiti eſt enarrare.licet ꝑ vti

liſſimũ ac ſaluberrimuʒ / nec credimus ad

enarrationem eoꝛum ſufficere quatu poſ⸗

ſe ex obſequioꝛum largitione cõtinuaſqn

ta ſit iniquitas noſtra in tam largum lar/

gitoꝛẽ in ioꝛum quanta magnitudinis ꝑ

nerſitas quata offenſarum noſtrarũ erga
eum immẽſitas et pene innumerabilitas
jquis non videt nec ſolum augetvł aggra
uat iniquitates noſtras et peccata tam in
eſtimabilia tam mirabiliũ beneficioꝛum
continua largitio/qᷓ; etiam tam impudẽs
ingratitudinu noſtrarũ ꝑtinacitas/qᷓ tatis
aggeribꝰ beneficioꝛum obꝛuta ⁊ obſeſſa.
et quaſi diluuio diuine largitatis ac bñſi⸗
cientie immerſa innumera bili rebellione
aduerſus dei bonitatẽ erecta pſiſtit Ipſa

etiam defenſio animatinõ paruz addit

nequicijs. quin etiam multa ſaluberrima

allegationuʒ copiam dei aduocato myni
ſtrat. Q enim aſtutiſſimũ et foꝛtiſſimum
hoſtem dyabolum ligatum tenetcũ toto

exercitu ſuo ne tentet nos ſupꝛa id qð poſ
ſumus.Sicut legitur.j.ad Loꝝ.x.ꝙ tenet
leones infernales et cattulos eoꝝ rugien
tes ne rapiant vt non aliter quid deuoꝛẽt
de animabus noſtris habeãijniſi querat.

a deo eſcam ſibi petendoſſcilicet tentandi

licenciam pecierunt a xpᷣo in euangelio in
trandi in poꝛcos. Mathei.viil. Et iterum
Job.j.vallatum dicit. Job dyabolꝰ ⁊ do
minij eius vniuerſamq; ſubſtaciam eius
per circuituminſinuans nihil omnino ſe

poſſe tangere de tota ſubſtancia eius ðOo
per omnia que eius erant per circuitu; ꝓ
egents vonet dictum eſt ei ibidem. Ecce
a eue habet in manu tua ſunt tm̃

mirum ſi deo ꝓtegente nocere nõ poteſt
dyabolus quado Bartholomeo gpoſto⸗
. D ii

lo p̃ſenlenec etaʒ loqui poterat aſtaroth

ſquis enim ſtaret cõtra eum cui in ſtipulaʒ
verſi ſunt lapides funde/qui eſtimat qua
ſi ſtipulam malleum/qui deridet vibꝛantẽ
haſtam/qui reputat quaſi paleas ferrum
et quaſi lignum putriduʒ es.Cui nulla po
teſtas ſuper terram comparatur. Sicutle
gitur Job xlj. hic eſt leo rugiẽs qui circu/
it querens quem deuoꝛet.ſicut legitur pꝛi⸗
ma Lano. Petri vltimo. Quis etiam eſti
met als enam cogitet mala que nobis ir/
rogaret: in que nos pꝛecipitaret vł trahe
reniſi hunc omnipotẽs dei miſericoꝛdia

ligatum teneret. Non vinculis ferreis ſed

intranſgreſſibilibus limitibus ſue volun⸗

tatibusſcui nihil reſiſtit. Sicut legitur ad

Romanos.ix. Iſta ſunt pericula que ra/
riſſimi vident et ꝓpter hoc liberatoꝛi deo
raro eta pauciſſimis inde gratie referun⸗

W0 r Auid vero de diuicijs paciencie dei⁊

longanimitatis eiuſdẽ allegare poſiit dei
aduocaius /facillimum eſt videre ipᷣas vi⸗
dentibusvel ſaltem credentibus. Nõ em̃
ſolummodo erubeſcendum ſed exhoꝛren
dum eſt cogitare iniurias et contumelias
quas inſaniſſimi peccatoꝛes deo irrogare
non veruntur.De quibus eętiam admira⸗
ri non ſufficimus ꝙ in coꝛ humanũ aſcen
dere potueruntque ne ipſum aerea pollu
ant et ne pias aures offendantłęt ne vnqʒ
incogitationem humanam redeaãt jnec lo
quẽde vnq; ſũt niſi vbi ipſa locutio moꝛs
ipis eſtlid eſt in confeſſione.nec ſcribende
vſq; ſunt/nec in aliqua remaneat eaꝝ me

moꝛia.ſed pereat potius cum ſoniiu con⸗

feſſionis. Diuicie ergo paciencie dei ſunt
in eos qui iſia monſtra ſcelerum et mira/
bilia dyabolica perpetrare nõ hoꝛrentq;
vel ad momentum ſuſtinentur.vt nõ ſta⸗
tim ad eterna ſupplicia rapiantur ꝙ ipis
ſceleribus non continuantur toꝛmenta di
uicie vero Snganimitatis eiuſdeʒ ſunt in
hoc ꝙ penèe vſq; ad finem vite multos ex
peccatoꝛibus et alios vſq; ad extremã eta
tem ad penitenciam expectat. Hinc elice
allegationes ad magnificandas et exage
randas iniurias tuas o penitens. Simili
ter ad eliciendum confirmandam erma-/
gnificandam dei iuſticiam contra te.
Ecce apperuimꝰ tibi pharetras vnde
accipias ſagittasad ſagittànenmvite ho
ſtem antiquum et veterem hominem ap⸗
peruimꝰ libi libꝛos magnos et ſpacioſos

ſacramẽto penitencte

diuini iuris. Unde tibi ſuppetant allega⸗
niones quibus euidenter et liquido de iu
re dei et tuis iniurus doceas ipſum iudi
cem inter te et deum ſcilicet confeſſoꝛem ſi

inſtructione indiguerit ſufficienter inſtru⸗

asiſtos libꝛos apperuimus tibi non euo
luimus quia eos euoluere nec poſſibile ẽ

Et multa etiam de hijs pꝛeſenti tractatui

inſererem niſi pꝛoliitatem inxollerabileʒ

generarei. Studioſis tamen Licet parum
exercitatis atq; ꝓfectis iſta poſſe ſufficere

non dubitamus.

Uartam nominationem confeſſi
onis poſuimus diuini iuris cogni
ionem. Iſta fieri ſolet in cauſis ſe

cularibus duabus de cauſis. Potiſſimuʒ
pꝛimumivt cicius perueniatu rad finem li
tis hoc eſt indicium ſiue diffinitiuã ſenten

ciam. Secundo vt releueiur ab onere
pꝛobationum/aduerſarius et iudex a te/

dio et laboꝛe.Tercio que ꝓculdubio cau
ſa pꝛecipua eſyvt liberet animam ſuam ꝗ

recognoſcit veritatem et veritas eum libe

ret. Sicut ſcribitur Johanis.viij. Ne dũ

per mendacium ius alienum acquirerev
relinere nititunperdat animam ſuaʒ et in
felici commertio viliſſime poſſeſſionis ac⸗
gſitione vel retentiõe anime ſue faciat de

trimentũ. In foꝛo autẽ penitenciali adeo
multiplex eſt cauſa multiplexq; fructꝰ ſin
cere ac pure diuini iuris/et noſtrarum in⸗
iuriarum recognitionis. In ſoꝛo ſeculari

vt diximus condemnatur/qui vel ius alie

numvel pꝛopꝛiam iniuriam recognoſcit.

Hic autem abſoluitur Sicut legitur Pꝛo

uerbioꝛum.xxviilj. Qui abſcondit ſcelera

ſua nõ dirigeturſqui autem confeſſus fue

rit et reliquerit ea miſericoꝛdiam cõſeque

tur et in Pſalmo.xxxj. Dixi cõfiteboꝛad

uerſum me iniuſticiam meam domino.?

tu remiſiſti impietatem peccati mei. Huiꝰ
Jidem pꝛobationibus inferius faciemus.

Secũda vtilitas eſt ex hoc quia pars
iuſticiè vna de ſeveritas. Intm̃ iniuſtici⸗
am ſuam minuit. et tm̃ iuſticie ſue addit.
Et ꝓpter hoc intm̃ cauſam ſuam ⁊ condi
tionem melioꝛem facit Texcia vtilitas
in hoc ꝙ ipᷣa veritas confeſſionis cnia me
ritum habet contra penamque debelur
iniuſticie ſcilicet merituʒ remiſſionis/qua⸗
pꝛopter neceſſario aut tollit aut ſaliem mi
tigat iudicis iram. Inter vtilitates iſtas

intelligimus etiam euilaliones incomo⸗

lount
Ctore
Houalp
lalunne
finante
Ghertee⸗
lisg
nsluhne
Cum en
aniſa
laresſea-
Niencal
anguihh
gcidenan
cundem
rſeonck
gümrt.
tuik
Keine
ceda
onodot
longer
Noſtn
lnapanit
hoblenepe
Cnod
Uintegrn
deſtann
golbiot
lneme
nllenaec
lelecogno
ſan Jie
ſlundde
Wdonn
Umang
(eſol⸗
agän
Halionts
guenbii
lienusd
fcere
etl

Prin
Gnitol
ihhenitn
Aeetoru
Anenn

nd
gnico
Cnſſon
SWirn
enaedoſir
Monmeer
nnlan
iaen
aofelti

nonen e
loctinant
s dolie
aredf.
aurebore,
Ba ceree

pennssane.

umncrior

manmaßt n

thoſſeſicnn
meſteſt
elnofnn

TWol
IO ee

ℳ

A

Zanlnn,
1 .
ablorcii
et
uncniie
Dancirt⸗
1

1Ree

abel i,

amittit ſcoðᷣ

doꝛum vbi euidens vna eſt euitatio ſcili/

cet noue moꝛtisinouo enim mendatio vł

noua ſuppꝛeſſione veritatigin nouuʒ pec

catum moꝛtale et noua moꝛs culpe incur
ritur in foꝛo penitenciali.ſcoõm incomodũ

—,.—

Ppoerrecognilonen effugitur eſt amiſſio
S8S mendacium vel verita

iuris ꝙ per huius mei j.
ns ſupp:eſſionem amitteret. Quẽadmo⸗
dum enineudd qui domino ſuo celat

lares itavt hic qui ius diuinum in foꝛo pe
nitenciali celauerit.Quemadmodum eti
am qui foꝛe factuʒ dico qð in pᷣfectura eiꝰ
accideritquia emenda illius foꝛe facti pꝛe
fectum defraudat/ipſius emende debito
rem ſe conſtituit.Sic ⁊ hic miſer peccatoꝛ
quãtum in ſe eſt totius penitencialis emẽ
de ſeu ſatiſfactionis quã per iſtã celationẽ
effugere intendebat per ipſam ſuppꝛeſſio/
nem vel celationem debitoꝛem ſe facit.
Pecognoſcens autem veritatem ab iſto
inco modo ſe liberat.Et quia tacens veri⸗
tatem vł expꝛimens falſitatem iudicis im
pedit officium. Et aduerſarij ſui iusvel de

tinet vel nititur detinere quoꝛum vtrunqʒ

non leue peccatum eſtgrande decdlinat in
comoduʒ qui in foꝛo penitenciali puram
et integram de hijs que anime ſue cauſa
deſiderat loquitur veritatem. Sufficit er/
go tibi o miſer peccatoꝛ tot incomoda pꝛe

terite vite incurriſſe. Ztude potius illa pe

nitencie comodis redimere atqʒ emenda

re recognoſce deo ine anne tuam iniu⸗
riam. Si enim non licet tibi cuiqᷓ; alij ius
ſuum abſcondere vel negare.quantofoꝛ/

nus deofnon licet hoc tibi facere. Pꝛeſer⸗
lim cum iſta negatio vł abſconſio tibi no
cere ſoli valeaſ et non illi neqʒ enim ꝑ mẽ
daciũ tuum differri vllo modo poteſt da⸗
nationis tue ſentencia damnationis dico
que tibi imminet in futuro iudicio nec vl⸗
latenus declinari.vel ad modicũ mitiga/
ri ⁊ cetera. —
V Uintam poſuimus reuelationem
q ler hoc eſt duoꝛum ſcilicet occulto⸗
rum et erubeſcendoꝛũ.Debes er⸗
go velum ignoꝛacie ſacerdoti de facie coꝛ⸗
odis tui tollere. et deſuper totam vitam tu⸗
am penitus amouere vt totum tenoꝛeʒ vi
te tue totumqʒ intus et extra videat indu⸗
bitanter confidens ꝙ ſi per huiuſmodi re
uelationem te viderit. Omnis turpitudo
quam erubeſcis abſcondetur.Ei ipo eius

.

leges/et conſuetudines ſecu

luij

aſpectu latrones fugiant iñfernales. licet

de altero iſtoꝛum miracula multa fidem
iam fecerint. nos lamen pꝛobationem in

hoc dabimus:et noſtnis nanq; tempoꝛi/
bus et ante ſcriptura peccatoꝛum ipia re/
uelatione eoꝛum deleta eſtvirtute diunina

et peccata dyabolo abſcondita. Cũ ea an
te cõfeſſionem de eis factam liquido noſ
ſet atʒ videret poſt reuelationem cum cõ⸗
feſſionis illa omnia videre nequiuit.pꝛo/

pter quod et ſupꝛa confeſſionem vocaui⸗

mus latibulum et hic vocamus illam co⸗

opertoꝛium ſiue operimentum. NHudus

enim eſt peccatoꝛ ⁊ patentis turpitudinis

atq; diſcooperte ſemper anteq; turpitudi
nem ſuam diſcooperuit reuelatione con⸗

feſſionis. Sicut legitur Jobviceſimoſerto
Nudus eſt infernus coꝛam eo et nullum

eſt operimentum perditioni. Amspli⸗
us. In palam eſt et in manifeſto omnis

turpitudo peccatoꝛis et in luce nõ in tene⸗

bꝛis neq; in abſcondito.ſicut legitur Job
triceſimoquarto. Non ſunt tenebꝛe et nõ
ẽ vmbꝛa moꝛtis vt abſcondant ibi ꝗ ope
rãtur iniquitatẽ.neq; eĩ vltra in hoĩs pote
ſtate ẽ vt veniat ad deũ in iudiciũ.Et ꝓpt
hoc errauit poſt ada hocẽ exẽplo ipſius ꝗq

advmbꝛa malicie excuſandas excuſatões

in peccatis ⁊ ad folia verboꝛum mendaci
um quaſi ad folia ficus et vt inde puden

da ſua operiat conſugiũt. Sicut de Adaz

dicitur Beneſis iij. Hij dum turpitudines

ſuas velare et operire ſe exiſtimant maio

res turpitudines pꝛioꝛibus adijciunt ma/
ioꝛ autem turpitudo eſt excuſatio aut de
fenſio turpitudinis qᷓ; ſit ia que excuſat᷑.
aut defenditur turpitudo. ꝓpter hoc em̃
ſcutuʒ gladis et iaculis poſſe reſiſtere ſpe
ratur. Hüs ergo peccatis tanq; foꝛtioꝛibꝰ
cetere pꝛoteguntur et armantur. Sicut le
gitur Job quadrageſimo. Pꝛotegũt vm
bꝛe vmbꝛam eius. Pꝛo batlo autem qua
euidenter oſtenditur ꝙ ipſa reuelatõ pec
catoꝛis que in confeſſione velatio fit ⁊ co⸗
operatio eoꝛum hec eſt cum enim veritas
magna pars iuſticie. maxime ſit veritas
contra ſe hoc eſt in pꝛopꝛium toꝛmentum
et contumeliam pulcherrimum operimẽ/
tum ac nobiliſſimum peccatis ſuis ſuppo
nit qui veritatem hanc hoc eſt recognnio
nem in qᷓ;piam et iuſticia eiſdeʒ ſupponit
Et quoniã nõ eſt dubiũ tota bonã vitã ſe
quentẽ hoc ẽ decoꝛẽ ↄuerſatiõis eneion

Be

ab oculis hominũ abſcondere. Sicneceſ
ſe ẽ ⁊ decoꝛis vite interioꝛis pᷣteritã defoꝛ⸗
mitatẽ interioꝛẽ abſcondere ab oculis dei
⁊ operire ꝓpter quod dictũ eſt Pꝛouerbᷣ
Uniuerſa delicta opit charitas.Et ĩ pſal.
Beati quoꝝ remiſſe ſunt iniquitates ꝑ dei
miſericoꝛdia ſubaudis ⁊ gratiã. Et quoꝛũ

lecia ſunt peccata ſequẽiis vite ſiue interi-

oꝛis ſiue exterioꝛis de coꝛde.Et Jaco.vlti.
Qui cõuerti fecerit peccatoꝛẽ ab erroꝛevie
ſue ſaluabit anima eiꝰ a moꝛie ⁊ opit mul
titudinẽ peccatoꝛũ. Licet autem euidẽs ſit
ita eẽ vt diximꝰ ⁊ vt ipſa ſcriptura habeat
et vſus loquẽdi tamen cauſaliter euiden⸗
tius ẽ.Cum enim penitenciale iudiciuʒ et
penitecialis iuſticiatio totaliter intellecta
futuraʒ iuſticiationẽ totaliter euacuet ne/
ceſſe ẽ vt pars partẽ hoc ẽ accuſatõ accuſa
tiosẽ et teſtificatio teſtificationẽ et allega
tio allegationem ⁊ condemnationem cõ
demnatio punctio punctionem ⁊ cõfuſio
confuſionem. Hoc autem eſt differencie
ꝙ ſi quis in foꝛo penitenciali ⁊ dignum ⁊

iuſtum eſt ſe excuſauerit bona ſide cõtra

ſemetipᷣm teſtis fuerit contra ſe veritatem
de vicijs ſuis ac peccat recognouerit ſimi
liter et vt fidelis dei aduocatus contra ſe
allegauerit et iudex veritatis contra ſe ꝓ
nunciauerit ſiue ſentenciauerit penã que
ſibi a pꝛecone ſpirituali. id eſt cõfeſſoꝛe in
iuncta non ſolu ſuſtinuerit. Sed velutiu/
ſticie diuine executoꝛ. et carnifex ſeu lictoꝛ
ac toꝛtoꝛ cõtra ſacerdotalẽ inunctionem ſi
bi nõ pepercerit. Sed totũ vt diximus iu
dicuũ penitencialis iuſticiationem fideliter
in ſe ac diligenter contra ſeipᷣm ꝓ deo ⁊ ꝓ
pter deum expleuerit futuri iudicij iuſtici
alionẽ que eterne damnationis et ſine fi⸗
ne cruciatus ẽ indubitanter euadit Sicut
legit.i.ad Coꝝ.vj. ſi noſmetipᷣos diiu⸗
dicaremus hoc ẽ ſi contra noſmetipᷣos p⸗
tes indicij penitencialis vt diximus agere
mus. Hõ vnq; iudicaremur. Et quia cuʒ
eis ẽ clementiſſimus deus ac dei filiꝰ ꝗ cũ
eo ſunt ⁊ ꝓ eis ꝗ ꝓ eo ⁊ in quibus ⁊ qua
liter erit neceſſario ꝓcuratoꝛ teſtis aduo/
catus et iudex in futuro iuditio ꝓ eis qui
hoc in iuditio penitenciali. vel in alijs iu⸗
dicijs. Ubi iſta ꝓ eo locũ habẽt fidelit᷑ ac
ſtudioſe ſteterint ꝓ eis in iuditio ⁊= ipᷣe ſta
bit. ſicut legit᷑ Luce.ix. Qui eebuerit ſer
mones meos hunc filius hominis erube
ſcer cum venerit in maieſtate ſua. Et Ma
thei. x. Omnis qui cõſitebi
nis qui cõfitebitur me coꝛam

.

ſacramento penitentie

hominibus confiteboꝛ ⁊ ego eum coꝛam
patre meo.qui autem negauerit me coꝛaʒ

hominihus negabo ⁊ ego eum coꝛam pa

tre meo.Et iterũ generaliter Luce.vj.Ea⸗
dem menſura qua menſi fueritis remecie

tur et vobis. Pꝛopter hoc neceſſe ẽ vt fide
les ac diligẽtes ſuipᷣoꝛum in foꝛo iſto accu

ſatoꝛes et contra ſeipſos teſtificatoꝛes al⸗
legatoꝛes vitatis recogitatoꝛes ſuiq; ipſo
rũ damnatoꝛes iuſtiſſimi implacabileſq;

toꝛtoꝛes inqᷓʒ quatũ exigit iuſticia foꝛi pe/

nitencialis neceſſe ẽ vt deum habeant ex⸗
cuſatoꝛem teſtem ⁊ aduocatum iuſticieq;
ipſoꝛũ coꝛam patre recognuoꝛem et abſo
lutoꝛem et ꝓ toꝛmentis penitencialibꝰ re
gni celoꝛum et eterne beatitudinis largi⸗
toꝛeʒ.Sicut legitur yſa.ilxj. Dabit coꝛonã
ꝓ cinere oleum gaudi ꝓ luctu palliũ lau
dis pꝛo ſpiritu meroꝛis.Cinis autem et lu

ctus et ſpiritus meroꝛis indubitanter pe⸗

nitencialem afflictionẽ ſignificat. Am/

plius.quia diſceptationu duo ſunt gene/

ra alterum ſcilicet ratione et alterũ viribꝰ

Solis aũtt viribus diſceptare beluinũ ẽ=

ↄtra beluas quibꝰ rauone nihil veri vl re

cti ſuaderi poteſt ſuo ipᷣo genere diſcepta/

tionis hoc ẽ viribꝰſolis ꝓculdubio vten/
dũ quoniã ⁊ ipᷣe ſolis viribus rebellauit.
Sic ⁊ cõtra contumaces ꝗ ei ꝙ verũ ei re
ctũ ẽ acꝗeſcere volũt indurata ꝑtinacia re
ſiſtetes viribꝰ vtendũ ẽ vt ad eos coꝛrigẽ⸗

dos ac ꝑ domãdos aut ſaltẽ cõpeſcẽdos.

⁊ repᷣmendos.Ipᷣa enim vt flexibilis con
tumacia eoꝝ atq; ꝓteruitas pene beluis
coequat᷑ aſtimilat Sicut legitur in Pfal.
Compꝑatus ẽ iumẽtis inſipietibꝰet ſilis fa
ctus ẽ illis. Quia ergo penitentes ⁊ belui

na ptinaciã ⁊ dyabolica contumaciã om̃i⸗

no depoſuerint ominoq; imun es ab illis

ſunt nõ viribꝰaut violentia cũ illis agen/

dũ ẽ ſed potius iudicio diſceptandum.Et
quoniã in iudicijs peritas ſeruãda eſt ne/
ceſſe ẽ penitentẽ ⁊ audire ⁊ videre iudice
ſuũ ſimilit᷑ ⁊ audire et videre q̃ cõtra ipᷣm
vel ꝓ ipᷣo in iuditio ſuo fient. Impoſſibi/
le autem hoc eſt niſi hominem habeat iu
dicem. Neceſſe ergo eſt neceſſitate equita

tis et iuſticie iſtud exigentium inter deum

et peccatoꝛes homines iudicare.Quia ſi

quecunq; poteſtas inuiſibilis inter deum
et penitentem iudicaret ſolus deus illam
videret ⁊ audiret non penitens ⁊ ila non

ſeruaretur paritas in iudicio illo. Am

plius. Sicut contra falſitatem diſceptan⸗

ne
infi
genpt
ſuſtnen
lis pe
fentecl
ledone
linads.
lemmee
ſtninby
immn
ticis
ihnscn
ſthsre
Gmmen
intl
Cnude
ctön
Gbunane
wtpdon
Nllnbel
Ummum
moac
girdliot
Gmuree
un E
Krakſn
Ueduüne⸗
Cnenen
kiunne
obſervan
oone⸗
lancia
nedeboc/
Cuſons
Rpcinig
Utene

—

nnontes

Endommind

(ſdergon

umpeccne

lermrin
lintoꝛde

ionbus

liserge
Welegis
ſthoſtee
meſſari
ſniolen
lnsde
ige etf
tcics
unn

.

Rancn
undee
and
Wnsn

Cntreſein

mnioniche
fann
lgeſuen
umacbi
Kiuſtcanin
cunbthent
ocdlunita
Dlornan
eainins,
deen
Oluali
Cusumen
i
diz
lur Mun
enbimt
auldubot

1gagſin
iNadenel,
uuſali oſoe
miusſn
da min
Ninei
enudißt,
insnut
irtini
nicrii

. en. h

dum eſt pbationum artificio. Sic contra
ininſticiam agenduʒ eſt iuditio ⁊ hoc qui⸗

dem pꝛimũ donec in negante veritatẽ aut
ſnſtinente falſitatem appareat inſuaſibi/
lis ꝓteruitas. Sic et cuʒ iuſticie ſue adhe/

rente et ab iniquitate ſua diſcedere nolen
te donec inueniatur in eo inflexibilis per/

tinacia. Poſtqᷓ;ᷓ enim in alterutro eoꝛũ al

terum eoꝛum que diximus inuentum fue
rit viribut violentia ſupplitioꝛum con⸗
tra vtrunq; vtendum eſt. Erroꝛibus enim
et vicis quibꝰ pꝛobationibus ⁊ diſſuaſio
nibus conſuli non poteſt neceſſe eſtvt ſen
ſu ipᷣius veritatis aut ſenſu ſupplitioꝛũ oc
curratur aut reſiſtatur. Et hic oꝛdo dociri

ne qntũ ad veritatem et ſcienciam ⁊ coꝛre

ctionis qᷓntũ ad vicia et iniuſticiam quaʒ
vna de pᷣmis impꝛeſſionibus eſt in intelle

ctu humano. Et inde eſt ꝙ hic oꝛdo ſerua
tur apud omnes qui nomine hominũ di

gni ſunt beluina enim natio eſt et nec dũ

hominum nomine digna que pᷣus bello
2 armis aduerſarios impetit quã ratione

ſeu iuditio ipᷣos conneniat et quoniaʒ oꝛ/

do nature oꝛdo eſt quem omnipotẽs deꝰ
inſtituit. Et ideo oꝛdo rectiſſimus neceſſe

eſt neceſſitate dico non violentie ſed iuſti

cie diuine que non poteſt non amare oꝛ⸗
dinem equitatis cuius ipᷣa et auctrix et in

ſtitutrix ẽ non ſolum nolle puertere ſʒ etiã
obſeruare.Et hoc eſt quod legit᷑ Job.xxj
Di contempſi iudicium ſubire cum ſeruo
vel ancilla mea cum diſceptaret aduerſuʒ
me de hoc ſimpliciter Deutro.xx.Si qua

do acceſſeris ad expugnandũ ciuitatẽ of/
fers ei pᷣmuʒ pacem. Et hoc eſt qð legitur
Wiche.ij. Surge contende iuditio aduer⸗
ſum montes. Similiter Oſee.iiij. Judici
um domino cum habitatoꝛibus terre. uu
dicio ergo neceſſe ẽ iuſtiſſimũ deuʒ agere
cum peccatoꝛibus pᷣmũ qui ſi iuri ſtare no

luerint⁊ iudiciũ pertinaciter ſubire recuſa
uerint oꝛdo equitatis et iuſticie ẽ potẽcia

etiuribus merua eis irrogare ſupplicia.
Quia ergo naturalis iuris obligatiõe atʒ
diuĩe legis diſtrictiſſima iuſſiõe aduerſa/

ri ⁊ hoſtes om̃imõ tenent᷑ eẽ iniuſticiarii
aduerſarij ſcilʒ in lite ⁊ hoſtes in bello ne
ceſſario tenemur q iniuſticiã agere. Quic
ꝗqd litis ẽ et quicqd belli.Et ꝓpter accuſa
tionẽ teſtificationẽ ⁊ ceteras ꝑtes litis atʒ
iudicii qᷓs ſupꝛa nũerauimus. Et quõ ipſi

nfe iniuſticie maxime tenemur eẽ aduer-

lv

bis in imitanti a nocẽti.⁊ ð qua tãto di⸗
ſtrictius a nobis requiritur tam a iure na

urali qᷓ; a dinino vt eam tam lite q; bel⸗

lo omniq; modo alio pꝛoſequamur quã⸗

to contra iam pilus poſſumus q́ʒ contra

alienam. Quẽadmodum et de nobiſmet

ip̃is diſtrictioꝛ ralio à nobis exigitur 2 exi

genda eſt qᷓʒ de alis eo ꝙ poteſtate libe⸗
ri arburij naturali Z ꝓpter hoc maioꝛi no

biſipᷣis pꝛefecti ſeu pᷣpoſiti ſumꝰ?̃. Am⸗

plius. Si ꝓximo ſequit fratri hoc ẽ cuiuis

hominũ quãdocũq; ſine in comodo ſuo.
⁊ alterius cuiuſcũq; facere poteſt quid ali
quid eoꝛum que ſunt iudici vel omnia dᷓ
ſupꝛa enumerauimus videlicʒ; eſſe accuſa
toꝛ aut ꝓcuratoꝛ aut teſtis ĩ cauſa ſua.ſeu

iudicio quatofoꝛtius vnuſquiſq; hominũ

hoc facere tenetur deo ſiue ꝓ eo.Et qa in
coꝛporabiliter plꝰ tenetur adherere deo
qᷓᷓ ſbipſi deo habente cauſam aduenfſus
ipm neceſſario tenetur deo aſſiſtere in om
nibus que diximus etiã contra ſemetiᷣm
ergo ⁊ accuſare et teſtificari ⁊c.Et interro⸗
gatꝰ a iudice qui ſedet medius inter ipᷣm
et deum. Reſpondere veritatem de omni
bus que ad canſe illius faciunt expeditio
nem. Et quoniam manifeſtum eſt ꝙ qui

omnia iſta ꝗᷓ ſupꝛa enumerauimꝰ videli/

cet partes iudicij penitencialis ⁊ ipᷣiꝰ iuſti
ficationẽ exequitur. Hoc ẽ qui iudiciuʒ fa
cit ⁊ iuſtificationẽ ex integro de omnibus
iniuſticils ſuis vltra iudiciũ aũt ꝑfectuʒ et

iuſticia completã de omnibꝰ querelis qs
deus habebat aduerſus eũ nihil omino

ab eo vltra de iure querere poteſt deꝰnec
alius ꝓ eo. In nullo ergo remanet iniuri
oſus deo ⁊ ꝓpter hoc in nullo iniurioſus
vel ĩiunſtus.Quapꝛopt᷑ abolita ⁊ abꝛaſa ẽ
ẽ ab eo omnis iniuria vel iniuſticia. ꝗa
plene ⁊ vniuerſaliter facere iudicium ⁊ in
ſticiam de ſemetipſo non poteſt eſſe ſine

iuſticia imo non niſi ex iuſticia et illa vni-
uerſali et plena neceſſe eſt iſtuʒ perfecle iu

ſtiſicatum eſſe ac plene iuſtum.Etpꝛopter
hoc plene remiſſas eſſe iniqtates eius pᷣte
ritas et plene tecta eſſe peccata qᷓ ante pe⸗

nitẽciale iudiciũ ab eo fuerãt cõmiſſa. Ex
quo etia manifeſtũ ẽ venturũ iudicẽ viuo

rũ ⁊ moꝛtuoꝝ xpᷣm dñm in eo ſi in iſta iu⸗
ſticia pſeuerauerit nõ ſolũ nõ inuenturã
qað merito damnet ſʒ etia qð acceptet ⁊ re
muneret Rxta magnificẽcie ſue largitateʒ

⁊ repꝛomiſſionũ ſuarũ infallibilẽveritatẽ
muemturum. Mc

Be
Onſidera diligenter iſtas nouiſſi
cC mas declarationes ? ꝓbationes

lquibus iam patefactũ ẽ intelligẽti
bus quia neceſſe ẽ inter deũ et peccatoꝛes

iudices eẽ homines non celeſtes virtutes

aut inuiſibiles poteſtates ⁊ coꝛam huiut
modi hominibus cauſam dei peccatoꝛes
agere cõtra ſemetipᷣos accuſando ſcilicet
ſe teſtificando contra ſe allegãdo cõtra ſe
recognoſcẽdo ↄtra ſe reuelado ⁊ deregen
do occulta coꝛdis ſui turpitudines abſcõ⸗

ditas contra ſe in ſui ignominiã ⁊ pudoꝛẽ

Deinde ↄdemnado ſe quod ẽ ꝓclamãdo
ſe reum moꝛtis q̃ eſt ſexta nominatio ſiue
facies ſiue comꝑatio cõfeſſionis quã tibi
condemnatione nominauimꝰ quia nõ ẽ

—

neꝑ ſentenciã ſeu iudiciuʒ reo irrogande
Et hũc moꝛem habet ſacra ſcriptura vt iu

dices appellet eos etia qui nõ ex offitio vł
poteſtate vel bona vel mala de alijs aſſe

runt.Sicut legit᷑.j.ad Coꝝ.iiij. Mihi aũt
ꝙ minimo ẽ vt a vobis iudicer aut ab hu
mano die. Silr et 5 aco.Qui detrahit fra
tri aut qui iudicat fratr
⁊ iudicat legem ⁊ multa hmõi.ꝓpter hoc
ergo condemnationẽ nominauimꝰ quia
ſentencia ẽ vt dixvimus declaras penã ⁊ di

gnũ eſſe pena illũ cõtra queʒ ẽ licet in bar
te iſta a nõ iudice lata ſit ſiue ꝓlata. PHoc

mõ verbo vſus ẽ ſaluatoꝛ in euãgelio luẽ
vj.Nolite condemnare ⁊ nõ cõdemnabi
mini condẽnare ſubaudis illos. In nos
em̃ iſtud poſſumꝰ ex poteſtate liberi arbi/

trü qua nobis naturaliter pᷣditi ſi umus et

in aliquo indices noſtri ipᷣoꝝ.

as nominationes ſeu compatões
cõſeſſionis quarũ alterã diximus

tris coꝛpalis aut in ꝑte aut in toto ꝑ os ſi-
ne myniſterio oꝛis euacuatio inq; ventris

coꝛpalis in ptevel in toto quam inducere

ſolet. Nel indignatio ſtomachi vel vẽtris
vel abhominabilitas alicuiꝰ ꝙ in ventre
E ſic ꝑ os ſiue miſterio oꝛis euacuatur ſiue
exoneratur venter coꝛdis ſiue ↄſciẽcia avi

cijs ⁊ peccatis ea ſcilicet dicẽdo ac manife

ſtãdo ſacerdoti. Quemadmodũ ergo ĩdi
gnatioventris intendẽs expeilgre ſiue qð
nocet ipᷣi ſiue qð nõ cõuenit en ven/
tre ⁊ os aperit atʒ dilatat ad exitum illius
Sie nobilis ac ſancte ĩdignatiois conſciẽ

ipᷣa declaratio criminis.ſed ſupplicij ⁊ pe

atrẽ ſuũ detrahit legi

Oſt hec ꝓſequemur ſequẽtes du

vomitũ alterã cõputationẽ. Quoniam er
go vomitus e iuxta litterã enacuatio ven

ſacramento penitentie

cia ventrẽ coꝛdis exẽdit et cõ cutit ad exeu
ciendũ ⁊ expellendũ abhominationes et
ſpurciciasvitioꝝ atqʒ peccatoꝛũ aperiens

os ałʒᷣ dilatãs ad exitu earũ ꝑ verba ofeſ⸗

ſionis.Cũ ergo ex hac indignatiõe ⁊ con
cuſſione veniris ſpũalis ſiue ↄſciccie noxi

us humoꝛ vitioꝝ ⁊ peccatoꝝ abbomina,
bilis ad os impellit᷑ et inde ꝑ confeſſionẽ

exit manifeſta cõfefſionẽ ipjamvomitum

ſpũaleʒ merito dicimꝰ ex ſilitialine vomi

tus coꝛpalis. Tu aũt iam noſti ꝙ vomit⸗
ẽ interdũvna ex purgationibꝰcoꝛpalibus

⁊ fit in ventre cũ fuerit materia febꝛilis in
orifitio ſtomachi vł ꝓpᷣe oꝛificiũ.Et tũc ei

puenit abhominatio illiꝰ ad virtutem gu

ſtabilẽ et ꝓpter hoc diſtẽdit᷑ os ſtomachi
cũ fautibꝰ diſtenſione foꝛti ad expulſionẽ
illius Cũ auũt ꝓfundata fuerit ĩi ſtomacho
vel inteſtinis fit vomitus hmõi aut rarus
aut nullus. Juxta hũc modũ manifeſtũ ẽ

intelligere valẽtibꝰ ꝙ cum feces vitioꝝ et

peccatoꝛũ ꝓfundate fuerint ꝑ conſuetudi
nẽ aut ignoꝛanciã aut longitudinẽ tempo
ris vomitus ↄfeſſionis autrarus aut nul
lus ẽ. Silr cũ moꝛtificata fuerit ſeu debili⸗
tata virtus guſtabilis ⁊ vtus vẽtis ita vt

illa ſapoꝛes abhominabiles et ĩſipidates

humon illa vo noxietates eoꝛũdęẽ ſentire
nõ pᷣualeat minuet᷑ vomitus aut nullabi

tur ꝓꝛſus.Et cũ virtus ſpiritualis guſtabi
lis aut moꝛtificata fuerit aut debiład ſen
ſum ⁊ ſapoꝛationẽ amaritudinũ ⁊ abho⸗
minibilitatũ ſpiriualiũ minuet᷑. Uomit⸗

iſte ſpiritualis aut anullabit᷑ om̃ino. Cuʒ

autem inualuit atq; multiplicabitur vir⸗
tus iſta inualeſcit at; multiplicabitur vo
mitus iſte. Sicut legitur Eccleſiaſtes pꝛi/
mo. In multa ſapiencia. id ẽ in multa vir
tute ſpirituali ſapoꝛãdi multa indignatio
nauſeãt ſtomachi ſpũalis ad abhomina
tiones et ſpurcicias vitioꝛum eas penitus
non ferẽtis tantaq; excuſſione ſui ac diſtẽ
tione oꝛis illas a ſe expellentis ac reijcien
tis.Et quemadmodum cum coꝛrupla fue
rit atq; Pernerfa et errans via appetitiua
ſiue guſtabilis coꝛꝑalis fit in ea appetitus
contra legẽ et oꝛdinationẽ nature ⁊ cõtra
ſalutem ipᷣius coꝛpoꝛis ſaſtidiũq; ⁊ abho
minatio ſalubꝛium ac delectabiliũ ciboꝝ
appetunt᷑ q; cineres carbones vł ſpurcicie
nõ nominade.Sic ⁊ coꝛrupta vᷣtute ſpũa
li appetitiua ſiue guſtabili fitvomitꝰ ⁊ ab
homiatio atʒ faſtidiũ ſalubꝛiũ ac delecta⸗

biliũ ciboꝝappetũt᷑ q; cinereſ carboneſvł

hmnite
Hinnet
ſtponin
ſolubnus
ſthoret
Hokranan
lamenel
onneſuet
utleniw.
D
lebryi
Caugye
olengrec
Uoſfuren
gemrpul
munmmh

Neinscan
Wipnͤ⸗
toleedi

lons inr

Aonmal
fönluante
Ghusat⸗
Vrimerſe

jacreni⸗

Gnttolcr,
ſtenigamnn
Walrurii
mnin
Nsſenui
Hsſucorn
ſonromtä
ſuntchen
nscogte
Posſnſib
lfoneadn
fgnentor,

fliſpenaen

fnonibon

lbſog
onltus

noiala
ofßing
Wdelaran
lene

münee
nütt

ien
Dũf
Cedcot
keN
ſümen
nnoſignm
da
Meiſenie
eanen i
annm
iliosſ
uisapclin
SMisaen
NNdianiti
anſerit
nottal

ondNdin

dumu
ſuentan
tusnindt
iesckiſget
minseun.
mmclt
inime, 0
Alibtent!
nuligietn
chice
n lkiti⸗
Ga tinnn
itiuk⸗

Soo0o.

—

ſourcicie nõ nominande. Sic et coꝛrupta

virtute ſpirituali appetitina ſiue guſtabili

fit vomitus ⁊ abhominatio atq; faſtidiũ

ſalubꝛiũ ac oelectabiliũ ſpiritualiũ ciboꝝ
Et hoc eſt qð legitur Numeri.xxj.Anima
noſtra nauſeat ſupꝑ cibo iſto leuiſſimo.cũ

ta men eẽt panis omne delectamentum et

omnẽ ſuauitatẽ ſapoꝛis in ſe habens. Si
cut legitur Sap.xvj.Et in Pſal. Omnem

eſcam mina ẽanima eoꝝ.Et Pꝛo

uerb. xvij. Anima ſaturata calcabit fauũ.

Fit etia appetitus contra legẽ ⁊ oꝛdinati⸗
onem gre cotra ſalutẽ animarũ. Ex iſta ꝑ

uerſitate erroꝛe atq; coꝛruptione Sicut le

gitur yſa.iil.Erit ꝓ ſuaui odoꝛe fetoꝛ. Et

Job. vj. Que pᷣus tãgere nolebat anima

mea nunc pᷣ anguſtia cibi mei ſunt.⁊ Pꝛo
uerbioꝝ. xvij. Anima eſuriens etia amaꝝ

pꝓ dulci ſumet.Et iterũ. Job.xxx. Mande
vat herbas ⁊ arboꝝ coꝛtices et radix iuni⸗
peronꝝ erat cibus eoꝝ. Evt clare ⁊ non im
parabolis de hus loquamur. Quid ẽ ap
petitus carnalis delectationis niſi appeti

tus ſpurcicie ſpiritualibꝰ ⁊ ſanis naribus
intollerabilis fetoꝛis. Quid autẽe appetit

Diuiciarũ niſi appetitus ſtercoꝛũ niſi foꝛte
deceptus fuerit. Apoſto.in.iii.ad· Philip̃ᷣ
Qui omnia lucra arbitrahat᷑ vt ſtercora
vi xpᷣm lucrifaceret.Quid ẽ auaricia niſi ĩ
oꝛdinaius ac puerſus demẽtiſſimuſq; ap/

Petitus terre hoc ẽ terrene ſubſtãcie. ⁊ iðo

terre fimi et feni ⁊ palearũ ⁊ lignoꝛũ et la
pidũ et cinerũ ⁊ carbonũ ⁊ coꝛticũ ⁊ radi/
cum ⁊ folioꝛũ.Et iterũ calcis et arene ⁊ ce
menti et attramenti. Omnia em̃ iſta vẽdi
bilia ſunt ⁊ alicuiꝰ pᷣci ſunt.Et pꝛopt᷑ hoc
non effugiũt appetitũ aut fauces aut ven
tres ſpiritualiũ auarũ. Quid aũt ẽ appeni
tus ſupboꝛũ niſi appetitꝰ mẽdatioꝛuũ.Hij
ſunt omniũ ꝑditoꝛũ deceptiſſimi. Hij pa⸗
ſcunt chymeris ⁊ figmẽtis que de bꝛãtiſſi
mis cogitalionibꝰ de ſeipis apud ſemet⸗
ipᷣos ipᷣi ſibi ſingunt vel ludibꝛioſiſſima il
luſione adulatiũ ipᷣis fingut᷑. Omniũ aũt
figmentoꝛ:ũ ꝓdigioſiſſimũ ẽ ipe ſuybꝰom
niũ ſpectaculoꝛũ ridiculoſiſſimũ oĩm mõ⸗

ſtruoũ hoꝛrendiſſimũ. Wanifeſtum ergo

ẽ ex hijs ꝙ ipſa ↄfeſſio nõ imerito noĩata
⁊ vomitus ſpiritualis ⁊ ꝓpter quã cauſaʒ
ſic noiata ẽ ⁊ qd eã adiuuet aut impediat.
aut om̃ino ꝓhibeat.Ex quibetiã ↄſequẽ
ter dedaratũ eſt nõ iã ventrẽ neq; os aut
oꝛifitiũ ſtomachi nominadũ eẽ.ſed potiꝰ

rum ſuo

*

ficiũ latrine coꝛ ⁊ conſcienciã qᷓ tantã fetu

lentiã tãtaſq; ſordes vitiorũ et peccatorũ
abſq; vomitu ⁊ indignatiõe vlla ↄtinent
2 qð ẽ mirabiliꝰ atʒ intollerabiliꝰ.ꝗa nec
latrinis comparanda ſunt. Latrine enim
oms habẽt qai eas curent atʒ mũdificent
ſi curabiles ac mũdificabiles ſũt.Iſta vo
coꝛda nõ habẽt ꝗ eis curã huiuſmodi cu/
rationis exhibeat.Et attẽde quia vomitꝰ
iſte ſicut verba Eccliaſtes continẽt ex mul

titudine gre ẽ interdu q; irruẽs in fauces

coꝛdis modica ſpurcicia ab ea ſtatim re/

pulſa expellit per vomitum confeſſionis

Quemadmodum muſica interduz in os
alicuius inuolans ſtatim vomitu impetu
oſo reucitur. Cuius crebꝛa exempla et ſili
tudines inuenies in multis viris ſanctis.

ac mulieribꝰ qui nec muſcula vna ſoꝛdide

aut noxie aut etiam vane cogitationis in
oꝛe intellectus ſui paciũtur. Sʒ ſtatim ybi
iuolauerit celerrime ↄfeſſiõis vomitu illa
expurgaãt. Alios vo iuenies belcʒebub id
ẽviros muſcaꝝ ꝗ agmia muſcan hocẽ vo
latiliũ ſoꝛdidaru atz pũgẽtiũ cogitalionu
oꝛe intellectus poꝛtitãt inceſſanter atʒ cix
cũferunt abſq; vlla indignatione ⁊ abbo
minatione ⁊ qð ẽ abhominabiliꝰ muſcis
paſcuntur huiuſmodi ⁊ ab ipᷣis ipi depai
cunf. Interdũ autem fit vomit' iſte ſpũa

lis ⁊ ſaluberrimus deo mediante ⁊ medi

cina gratie ſue coꝛdi huiuſmodi noxiis et
abhominationibus humoꝛibꝰ infirmate
ſeu laboꝛate in ißam naturam coꝛdis bu/
mani iſta medicina cõfoꝛtante ⁊ non ob
ſtante erubeſcẽcie freno os coꝛdis ad iſtũ
vomitum dilatante. Ne dubites autem
pluriq; vomitus iſtius purgationem imꝑ

fectam eſſe tunc. deinde vo complet eſie

cum ventrem coꝛdis ab iſtis humoꝛibus
euacuauerit.et vt ita loquamur cum ibm
auirulentia iſta omnino exgutauerit. Re
miniſci etiam debes in loco iſto qualiter
in aquis immerſ totam aquam que coꝛ⸗
poꝛa eorum intrauit euomere compellun
tur. Suſpenduntur enim pedibus capite
obuerſo ad terram ⁊ aperto oꝛe aliquoq;ʒ
ouro ne daudere valeant in miſſo. aqua
oꝛa eorum ſponte defluit. Sic pedibꝰ af⸗/
fectiuum ad celum abuerſus inde pende⸗
re debet penitens et oꝛe aperto diſtincta
et lucida enarratione vitioꝛum et peccato
rnm aquas maris mundi huiꝰꝗ
be ĩmerſus le repleuerat euomere vim fa

laterna ⁊ cloaca imũdicie ſpiritualẽ et oꝛi⸗ ciẽs ore ſuo ne claudat᷑.ſicut legit iob.vij

Be

Non parcam oꝛi meo loquarin tribulati
one ſpiritus mei.⁊ ſicut huiuſmodi ſuſpẽ
ſus litteralis.ſcilicet de quo loquebamur

REðð”ðZ

non ha hbet poteſtalẽ oꝛis ſui. Sic deo⁊ ſa

cerdoti tradere debet in poteſtate os ſuuʒ
penitensvt loquatur ꝙ iuſſerint aut inter
rogauerint in cõfeſſione.Ipᷣi os eius ape
riat ⁊ apertũ teneant donec aque iſte ma

ledictionis et amaritudinis ex toto exiue/

rint.Et quoniã nulli dubiũ eſſe poteſt coꝛ
eſſe purgandũ a noxijs humoꝛibꝰ ⁊ euo⸗

mendas eẽ tante abominationis ſpurcici

as euacuandas eſie etiã tante maledictio
nis et amaritudinis aquas ⁊ hoc per hec
quando alias exire non poſſunt. Declara
tum ẽ etiam confeſſionẽ facienda eẽ exn e
ceſſitate.declaratũ inq;ᷓ ꝑ hoc quod ipſa ẽ
vomitus neceſſe ac ſalularis purgationis
⁊ euacuationis ſpiritualis.Si autẽ queſi
eris vnde iſte vomitus eẽ debeat.reſpon
deo.quia ex ſoꝛdibus in quibusvolutar
niſi foꝛſitan poꝛcus es cui ſpurciſſima vo⸗
lutabꝛavelut apothece ſunt⁊ celle aroma
tum ⁊ ingẽtia ſterquilinia alicui cxnamo⸗
mi ⁊ gaʒophiloꝛum quoſda aũt dyaboli⸗
ce tranſtoꝛmationis miraculo adeo dege/
neraſſe videmus a nobilitate ſpeciei hua
ni vt iam non ſic habẽdi homines ſi ſpur
ciſſima vita eoꝝ ⁊ cõuerſatio attendatur.
Sed potius mutati videantur in poꝛcos
Poꝛcum ergo reputa nõ hominẽ in q̊ tan
ta abhominationuʒ volutabꝛa tanta ali
cui ſpurciciarũvomitũ iſtũ ſpiritualem ac
ſaluberrimũ ꝓuocare nõ poſſut. Reſpõ/
deo igitur quia vomit2 eẽ debet tibi nau/
ſea inreſtringibilis ex latrina qu a intrate
geſtas hoc ẽ ex ipᷣo coꝛde qð ẽ omni latri/
na ſourcicijs innominabilibus pleni⸗ atʒ
fetidius. Jactaroꝛibus autẽ qui de ꝓpꝛijs

—

immũdicijs ſe iactat qa ꝓppᷣas ſpurcicias

nò ſolum in oꝛe poꝛtitant Sed etiam eas
alis narrant? detractoꝛibus quia aliena
ſtercoꝛa velut aromata ſemper ruminani
⁊ in oꝛe ſemꝑ reuoluere nec abhominan/

tur nec erubeſcant.ꝓpter quod dictuʒ
int. Ppler quod dictuʒ eſt
Pꝛouerbioꝝ.xxiiij. Abhominatio homi/

nũ detractoꝛ ſpũaliter enim hoc vidẽtes

vomitũ continere non poſſunt ſiẽ nec poꝛ
ci qui aliena ſtercoꝛa maſticare cibum. et
delicias habent. Hijs inq; duobus gene⸗
ribus hominũ.ſcilicet pparungimmundi
ciaru et alienaꝝ enarratoꝛibus in oꝛe eſt.
Unde vomitus eſſe eis debeat ⁊ eẽt indu

bitant niſi fauces eoꝝ ⁊ guttura ſen pala

ſacramento penitentie

ta poꝛciñe immũdicie coꝛruptio puertiſſet
⁊ ſtercoꝛa ꝓ aromatibus eos hre feciſſet
quas velut aromata pᷣcioſiſſima maſtica⸗
re ⁊ ruminare aſſidue delectantur.
St etiaʒ vomitus beſtiolaꝝ vene
natarum ⁊ vermiũ iuxta litteram
Interdum enim bibunt ſerpentes
dum adhuc paruuli ſunt. Intrant int᷑duʒ
per oꝛa incaute doꝛmientiũ quoꝝ vomitꝰ
et deiectio medicinali artifitiꝰ pꝛocuratur
SDic in aquis doctrinarũ ꝑuerſarũ ſerpen
tini bibuntur erroꝛes ⁊ in aquis volupta⸗
tum ſerpentes infernales hoc eſt vicia car
nis vel ii demones.Sic ⁊ in multoꝝ ſug
geſtionibus bibunt velut ſerpentes igni⸗
ti ira inuidia et odium. Cum adulatiõe eĩ
ſeu bona laude bibitur velut regulꝰ.hHoc
ſerpentũ ſpũalium ⁊ ex ſupbia aut inanis
gloꝛie. In detractionibus ſiue cũ detracti
onibus cum audiũtur bibitur odium fra⸗
ternum tanq;; alius ſerpens infernalis et
ignitus in delicis ciboꝝ et potuũ bibũtur
velut due ſanguiſuge gula ⁊ luxuria⁊ ad
hunc modũ de alis. Iſtas beſtias vomi⸗
tu cõfeſſionis eücere celeſtis ac diuine ar
tis medicinalis et virtus ⁊ opus eſt. Iſta

autẽ reptilia ⁊ quadrupedia immũda qᷓs

Eechiel vidit ingreſſꝰ tẽplũ.Sicut legit
eiuſdẽ.viij. Hec etiam ſunt que iuſſus eſt
petrus occidere ⁊ mãducare Actuũ.x. Hen
quot ſunt peccatoꝛes ꝗ huiuſm odi reptili
bus venenatis ⁊ quadrupedibꝰ immun/
dis plenos habent ventres coꝛdiũ et nec
pauent nec foꝛmidant ne dicam a facie et
pᷣſentia eoꝛũ. Sʒ q; eſt admirabili⸗ intra
ſe ea habentes et repoꝛtantes ea ꝑ coꝛda

ſua ſentientes. Sibilos eoꝝ et voces au⸗

dientes quin etiam moꝛſus ⁊ punitiones
ipᷣoꝝ ſencientes nec querunt ab eis effugi
um.imo ꝙ magis ſtupendum ẽ cibus eo
rum et pabulum eẽ ſe gauderet et ſepius
gloꝛiant᷑.Wanifeſtum eſt eos nõ habere
oculos ſpũales et om̃ino cecos eſſe interi
us. Nõ enim ſine abhominatione ⁊ hoꝛ
roꝛe nec ſine tremoꝛe atqʒ timoꝛe tam im⸗
mũda mõſtra tanq; moꝛtiferavideri poſ/
ſent. Hec nunq; ꝑfecte deventre coꝛdis ex
eunt niſi pᷣmoꝛiua nũqᷓ; euomi poſſũt qᷓ;⸗
diu viuunt.Et ꝓpter hoc vt euomant pꝛi
mũ moꝛs eoꝛum ꝓcuranda ẽ. Jam autes
didiciſti alias que potionibꝰ ⁊ medicinig
occidũtur lumbꝛici in ventribus puero:ũ

paruuloꝝ. Sic et ſerpentes ⁊ buffones cũ

in eis inuenti fuerint. Sicut ergo dat ab/

ſnthüüts
hricos
lgtiondtn
onis lad
ſamales
uasno⸗
Minguut.
ſumetaoo
Iocaſona⸗
lepisne
ahle nino
Chicibißts
güuramz“
(kupenene
unennel
ſerpdieeſ
bohneme
ſnpniequl
Pnmnona!
vomnone
nmiſpüat

beſn.

nottenod
inchiie
hünenrepii⸗a
NMadetor
nendaaſes
Nngezi
Tpalupene
ſinnrche

Tj
se

nloſuisre
lnnencaſt

eEentmnid
Vniünun
4 gnuitüd

oſtisatroe

mainacde

pdicturpe
Mgnicerta

Abat Pt
moſalte,
Menet el

gnonmnid⸗
tanvinnnn
hfmmte⸗
nhenän
ubhanet⸗
Gnngge ſ
N

ſen

.

wdſeſt
inane
Amg.
ekicn
ucenn
miton
eriken
nasſt

Sboretnag
Ninmuen

Cunadtlti
wurſegb
dutute
iuecident
wönint
aäbti
tnl
kasbekusnt⸗
sdiint
caimmis;
ſantgreuſet
ar iin
bainſtcünn
nethin
naes itt
nedintii
anin
Nans
1eNnnin
stin
uemis,
mite/
ctewinn
onan
anun,
no
enunif

Fol.

ſinthiũ ⁊ acetũ ⁊ alia quedã contra lum⸗
bꝛicos. Sic interdũ amaritudinibꝰ tribu
lationũ ⁊ maxime amaritudine ↄpuncti/
onis ⁊ lacriman ĩterſiciũtur iſte beſtie in⸗
fernales.Et attede ꝙ ipſis ↄpunctionibꝰ
quas irrogant ⁊ ipᷣo doloꝛe quẽ inferunt
extinguũt᷑. Cõpunctio em̃ abaculeis ipᷣo/
rum eſt ⁊ doloꝛ de ipſis ab eis materiali
⁊ occaſionasiter. Quẽadmodũ ſcoꝛpius

⁊ ſerpẽs medicine ſunt ↄtra ſe.Ex eis em̃

acaipit᷑ vñ nocumentũ eoꝝ ſanatur. Sic

⁊ hic ab ipᷣis hmõi beſtijs venenat acci/

piũtur arma ⁊ remedia ↄtra ipᷣas de bijſ
que in ptaãte noſtra eẽ vident᷑ ꝙ leſſones
eoꝝ maxime ſanat ⁊ ea maxime interficit
ſermo dei eſt. Sicut legitur Sapᷣ.w. Nõ
herba neq; malagma ſanauit eos.ſʒ tuꝰ
ſermo dñe qui ſanat oĩa.⁊ in eodẽ eiuſdẽ
In memoꝛia ſᷣmonũ tuoꝛũ exterminabã
tur. Sermo nanq; dei ẽ lyriaca⁊ cõtra oẽ
venenũ ſpũale ⁊ gladiꝰ acutiſſimꝰ cõtra
oẽm beſtiã.Sicut legit᷑ ad Hebꝛe.iiij. Ui
uns eſt ſmo dñi ⁊ penetrabilioꝛ om̃i gla/
dio ancipiti ⁊c. Noſti ⁊ etia ⁊ ſonitu vocł
hũane reptilia abſterrent᷑ atʒ fugãtur Et
ꝓpter hoc conſiliũ ſaluberrimũ eſt pᷣno⸗
nem dei aſſidue audire.Hoc eſt em̃ ⁊ ſtre
pitũ queʒs ſuſtinere nõ poſſunt eis facere
⁊ velut veneno eis moꝛtilero inceſſant᷑ ꝑ
fũdere gladioq; acutiſſimo ea trãſfigere
Lqm̃ confeſſionẽ maxime impe/
dire ſolet erubeſcẽtia in eis vicʒ ꝗ
bus ẽ deſiderio reuerti ad deũ et
a malis ſuis recedereqᷓliter expungnada
⁊ vincenda ſit ꝓpter inſtruẽdos cofeſſo⸗
res⁊ adiuuãdos penitẽtes ea bꝛeuitate qᷓ
mittimur docere tentabimꝰ. Pꝛimũ er
o auxiliũ ↄtra eã eſtvt cognoſcat᷑ eẽ iſßa
oſtis atrociſſimꝰ. Illam em̃ velut foꝛtiſ⸗
ſima in acie extremaſqᷓ retrogardia vul/
go dicitur ponit dyabolus in iſto campo

magni certamĩs totoq; exercitu eius cru⸗

ciato atʒ ꝓſtrato in cõtritiõe illa vel vul/

nerato ſalteʒ ĩ cõtritione iſta ſola ſtat⁊ cã

pum tenet eidẽ Siquidẽ moꝛtificat: inter

dum omnibꝰ vicijs ⁊ pctis ⁊ renouato ex
ercitu virtutũ in coꝛde penitẽtis armato⸗

q; firmitate ꝓpo ſiti ad recuperãdũ atiʒ
occupandũ quicqd amiſſuʒ fueratarm

to a paratoſſola reſiſtit/ ⁊ obſiſtit erube
ſcentia que ſacramentũ confeſſiõis ⁊ gra

tia ſacerdotalis benedictiõis ⁊ abſoluti⸗

oms cecuꝑare nõ ſinit Similit᷑ ⁊ fructus
penitẽtie impedit arare ⁊ ſeminare ⁊ que

lvn.

aggriculatiõis ſpũalis ſunt facere tam in
terra coꝛdis quã interra coꝛpoꝛis / ꝙhibet

⁊ auertit oꝑa ſiquidẽ penitẽtialia opera que

ſpũalis aggricuiture ſuntſicut doceberis
tnſequentibꝰ. Iſta ẽ erubeſcẽtia que no⸗
ui homĩs tenerrimũ adboc ꝑium naſci
in lucem exire nõ ſinit. Sicut legit᷑ yla.
xxxvij.Uenerũt multitudinis filij ad ꝑtũ
7 nõ eſt virtus paricdipꝑeam ſpũalem pꝑp/
tus id eſt os male obcludẽete erubeſcẽtiã
poſito em̃ naſcitur nouus hõ in coꝛde
penitẽtis/quaſi natiuitate in vtero q̃ fre/
quẽtius ↄcepiũio dicitur. Cõfeſſone vero
et oꝑe foꝛinſeco velut ex vtero naſcitèqa
in lucem apitionis et manifeſtatiõis egre
ditur Oĩimergo hoſtiũ ſeuiſſimꝰ videtur
erubeſcẽtiacũ magis ꝓſequit᷑ qui necna
ſci ſinit qᷓ; qui iw natum nutriuit. Iſta ẽ a
deo ꝑtinax et inuincibilis belłatrix vi nee
hoſtes iã moꝛtuos ð capo certamis exire
Anat. ae ſi ſaret eos in ꝓrimo et facile ſub
Iiſtendos et aduerſũ te o penitẽs cõſurre⸗
cturos ꝙ vtiq; fiet ſi diucius eos ibi dimi
ſert hHabʒ em terra hũani coꝛdis et coꝛpꝰ
ex maledictione ade id eſt pꝛopter adam
eidẽ inflicta ẽ dyabolice mirificẽtie vtutẽ
qua et hmõi moꝛtuos id ẽ vicia et pecca⸗
ta facillime reſuſcitat ⁊ nouos moꝛtifera

fecunditate ↄtinue germinat. Iſta em̃ eſt que

ſcutũ ſupbie ⁊ inanis gloꝛie maxime/⁊ ex
ercitus dyabolici ꝓtectrix et abſcõditrixæ/
Interroga teipᷣm ꝗ te facit erubeſcere et
inuenies /quia ſuꝑbia vel inanis gloꝛia
tanquãaã oculos baſuũiſci aſpectushoĩm ex
paueſcit. Sic vicia et pctã aliaſub oꝑimẽ
to et ꝓtectiõe erubeſcẽtie tantuʒ viuũtin
aſpectu hoĩm non ſolũ moꝛitura ſed etiã
nec vnquã naſcitura. Iſta ẽ que inſtarla
tronũclamoꝛẽ eoꝛum rum domos ſpo⸗
liant timentiũ et ꝓpier hoc oꝛa eoꝛuʒ ob/
ſtruentiũlita vt clamare nõ poſſint os tu⸗
um obſtruit ne vocẽ ↄfeſſiõis emittasſtãů⸗
quam ſi ſciret ad hmõivocẽ ad eẽ tibi ſta
tim deiliberatoꝛis auxiliuʒ/nulla eẽ voce
efficaciꝰ inuocatur celeſtis curſus auviliu
In nulla etia voce facilius impetrat᷑ quã
voce pio ac ſincereↄfeſſiõis.Et attẽd lxia
repla eſa q̃ attrociras inimicicie
maio: eſſe pᷣqᷓʒ obſtruere os virus euo⸗
mere patotz nolentime virus exeatjet a⸗
ꝗs immerſ atʒ impleto ne effluantx pie
ne ſerpentibꝰ et alijs reptilibus venena⸗
tis vt de eo exeãt Iſta obſtructo oꝛe in bibi
tuũ te tenet erubeſcẽtia. Jpfa em̃ eſt H

„Eæ Be ſacramento penitentie. ir
dyabolica hoc ẽ oꝛis obſtructoꝝ. Ipᷣa eſt ſtis victoꝛia tibi ꝓmittit. Si em̃ reuelare nnsgilel
frenũ dyabolicũ qð tenet os tuũ infrena vicioꝛũ ⁊ peccatoꝝ turpitudines otra eru oeofrri
tiunmn ne loquar: contra eũ. Sidqdem deie beſcẽtiã vincere eſt erubeſcẽtiam ergo vi⸗ cpocind
₰M —E cus eſt deſuꝑ te qui tibi pꝛius velut equo ctoꝛioſum quare ⁊ gloꝛioſũ quare aclau⸗ lus ,⸗
ſuo yvel aſino inſedebat. Per ſoluʒ frenu de dignũ æ ergo erubeſcis cõfiteri erube Cerſho
2 iſtudite tenet cũ iam alia pctã dimiſeris æ ſcis vincere erubeſcis facere ꝙ eſt gloꝛio/ genia iu
alia vincula eiꝰ dirupert. Ecce quã arror ſum aclaude dignũ. Amp. vide quaʒ launura
hoſtis ẽ tibi erubeſcẽtia quãtuð nocens ti turpiter erras qui credis turpę ignomino ſil uui
bi ac peſtilens ⁊ tu adhuc heres ei non ſum quod pulcerrimũ eſt/⁊ głoꝛoſũ vic ſcncond⸗
abücis potiꝰ illã a te totoq; ſtudio ⁊ viri ip̃m vincere erubeſcẽtiam quam tantam ninamlon
bus pſequeris. Jpa tamẽ mulupir te pſe tanq; foꝛtẽ tu ipſe teſtaris. Amplius. Ouuniren
quitur ⁊ hoc ad moꝛtẽ perpetua an crediſ quid turpi⸗ quid abiectius quid ignomi⸗ ☛
ills opire ⁊ abſcõdere turpitudines tuas/ nioſius quid omniũvituperio irriſione ſanconet
certum ẽ ꝙ ab oculis dei ⁊ oculis omniũ dignius/quam adeo timere hoſtẽ qui nõ Nri⸗
Aeas lucidiſſime viſuri ſuntin futuro iu dum eſtjt ſi erit.erit debilis penè inermiſ lunetalg
Alilio non abſcõ dit eas iſta erubeſcenia vt mutire non audeat nec os aperire ad⸗ Minid
ꝗSed credis foꝛſitan ꝙ eas abſcondit ab loquendũ. Erubeicentia em quam times iichncts
ogilis afeſſoꝛisſludibꝛioſiſſime tibi ac p⸗ nondum eſt ſicut dirimꝰ nec erit niſi eum eunrofti
nicioſiſſime iliudit erubeſcentia tua q ab reuelabis turpitudines tuas ſpirituales turiuſti
huius hoĩs aſpectu vic ↄfeſſoꝛis turpitu ⁊ tunc qui inermis ſit⁊ debilis ſi hoc ſcire lunaeme
dines tuas abſcõdit vt in extemo inditõ vis ipſa expientia vt diximus te docebit. hrsrtuti
oim viſibus eas exponat atʒ diuidet ⁊ ſfa ¶lidi qualiter pᷣlatum tuũ feciſti eubeſcc Cdennhe
ciat vniuerſale ſpectaculum. ttiam/7 quã te ei turpiter ſubdidiſti. Siꝗ/ mcgeati⸗a
NAde qua turpe ⁊ quã ignomiĩoſũ gdem iam ſuſpẽdit teſt impoſuit tibi ſilen/ agstan
v ſent tot⁊ tatis hoſtibavictisjiſtis exr tium cũ nec dum natus ſit ⁊ ita chimeraz hipodiea
tremo ſuccũbere⁊ tanto vicroꝛie quandaʒ feciſti pᷣlatum tun quaʒ finxiſti Ndriganc
gloꝛiãſolo timoꝛe aſpect⸗ vniꝰ hoĩs vicj in coꝛde tuo/x dediſti cuida nihil iuriſdi/ (nxande
ↄfeſſoꝛis amittete Si em̃ d bilis holtis ctionée ſuper te ↄtra deũ. Miranda c aũt Ppoznouen
vitʒ eꝛubeſcẽtia erubeſcendũ tibi ẽ ab illo iſta erubeſcẽtia. Nemo em erubeſcit ſoꝛ ace r..
ſupari illiq; te occidẽduʒ tradere. Jpa er⸗ des ð domo ſuavel vaſe qᷣcũq; ſuo eüce ſogeinmnia
go erubeſcẽtia tam grandi ⁊ foꝛti vincere re ſiue pᷣcioſum illud ſit ſiue vile. Sʒ ſoꝛ⸗ uoopenieen
illaz puam ⁊ debilꝗ/grandis em̃⁊ foꝛtt dx des in domo ſua vel vaſe habere vel reti Ouasſragenbr
eẽ erubeſcẽtia poſt tantoꝝhoſtiũ tanquã nere vnuſgſq; turpe iudicat ⁊ erubeſcen ſiberoro
— foꝛtiũ ſtragecontra debilẽ deſicere ⁊ me⸗ dũ Sola aut eſi domus conſcie ſolumq; Caimein
—, tu ipius tale victorieſ glie coꝛonaʒ amit pas coꝛdis quoꝝ ſoꝛdes amant᷑ ⁊ emun- Galian
tere. metu dico/qe nonduũ te peutit erube⸗ datio erubeſcif. Amp. attẽde ꝙ ſinõ ſutheri
ſcentianondũ te inpugnat quã diu taces erubeſceres vnũ hoſtemi vnuʒ bellum ⁊ Alnes
2 non reuelas turpitudines tuas. Expito ideo vn victoꝛiam 2 ꝓpter hoc vna co⸗ nechit
queſo vires eins arma/que times et vi ꝰ ronã.Et ꝓpter minꝰ haberes.Ad hoc er Eesteſtci
debis hoſtẽ quem nrimes omnino inermẽ go datur tibi erubeſcẽtia vt poſt victoꝛiã llis ean
. atʒ inualidũ teqʒ ab eo omino ille ſũ. In de alijs hoſtibegloꝛioliſſime alʒ vicloꝛio nupo
)Kpe obſecro a turpiſſimo ? ignomioſiſſi ſiſſime triũphesvt qui alias in cõtritione mnahl
¶mo ſpurtiſſimoq; omniũ vicioꝛũ ⁊ pecca vicerasipᷣam erubeſcẽtiam in cõfeſſione ccnonn
(roram tuoꝛũ⁊ ego aſſecuro exꝑte dei om vincas. M ſ diligenter aduentas ofiteri eieſtn
nipotentis os tuũ fauces labia ⁊ dentes vicia ⁊ peccata quodã mõ eſt numerare ghrerbe
tuos qui nihil eoꝛũ ledere poterit. Tenta victoꝛias.Dum em pie ac ſincere foꝛnicali ſensnon
hoo⁊ erperire non credas mihi ſi hoſtis onẽ confiteris ipam te feciſſefacto ipo lo mia
iſte quẽ ita times in aliquo te leſerit.Qui qr quã moꝛtuã de ipſo campo certamis mhlla
eu vixerit interroga eũ iocoſe o tu confef eijcis. Quemadmodũ em euomens vir⸗ einni⸗
rb eſt vulnꝰ? vbi eſt leſio cnã tu time/ tute medicine ſerpentes/⁊ alias venena⸗ Ginla⸗
nb atnenn Si autẽ foꝛis ⁊ vehemes tas beſtiolas ipam victoꝛia nature pme⸗ wmiͤn
am vincere⸗ ttende ergo quanta vis ſit dicnam adiute ipſo huiuſmodi vomitu ⸗
eam pincere ⁊ quata gloꝛis de tanta ho⸗ iudicat. Su vomens ſpiritualiter beſti⸗ Kfüan

M 2

in nni int
Fol. ꝗÿM
is victo lia hoſti mpha sienuemnann enal
õfeſſionis vi ia n riumphe rat val agne lenat
itu cõfeſſio Et ꝓpler ckoꝛa t ſicut nar Et qui Rieid eſt grna
iplo unrar iucter Etde aen ſtſtſt, baͤrss npbie aie upden
ſales ip bitater intellie nas emoꝛ lephat Padonabiltan⸗ icto/
. ſpuale indu 77 ime! re victoꝛ ‚im licet el⸗ . leone nabilit 10 vict
a8 tie i cint irarer it fa edelice icle lee donab is ac v
ias gratie cteja neee n⸗ v nalice os ind irtutie int / Seck
. boc alerire loqui it cõfel ſin⸗ rtas eualici pelare v fferunt / cut
Nia hboc cõſ do eſt fueri pie atq; ui citatis. unt pᷣe antuz affe 1 ꝓdaucũt
odamo uda ergo! iẽ log pac aſſerut 3 ns S ireteo
Enton quoda verec iten tenti 85 fſione aſſe ſign ꝛoferi .ecit eie 1
nch Etliy Conſi enſone facce k. on in ſie EH ma⸗
Cuneg egito aer Logkten 5tritione Etſi fe ſue n dixim? Luce. na Delne,
crnene cere vicl ſua ac re in Efac ul tiam teit riptuʒ iin do toꝛu; ſe
nus icia mirare epenẽf ad m et ð ſe leui in d ecca in ſe
S cere v re at tione ñ enim ata ter q nu leui rũ⁊ p Qlozin ſe
“ enarrare a attri ntů er pecc Ppt magni vicio 2 pece dium
Ngingn rirtorlanget tas. qua vicia facere gine Knicerſenis s magn v. Baue enti
an ictoꝛi foftecgsinn ia eſt fa EcE en ſcil⸗ niſh me ceenc em
ta mnain vero o dicis o illa pecc hoſtel gierpoe ſure vu nenene is G
näne as Nesess nmeeruic⸗ Erür cetd ſt ſuneen⸗ eam magis E
8. M vicloꝛ confel Edicis tiam i nitẽs ama i non i it ſup: rEr drret — J—
Vscinn ſincera ation beſcentia eio penites inſtis qui⸗ debi rauert ESern e
sc ſi in ſinue 5erube feſſoꝛ ua ca iuſtis q gau inon er nita ſtr 1 po
Wetorint er m in⸗ tillaʒ Edis cata ꝗ ra a Ncvillt⸗nin nitants non p
eprnt erfeci e id oſtẽ æ peccat. ine gra thei. cviiij. qu us ꝗ udir nitu
iui ica luafke pe diu a⸗ ꝛa. x dotibus Lauckt mag
edoſini int Amp̃.qu ica lua 10210 Oin equs ſu cedott micon ne?t ſione
en 18 V diuto iſti. qu 1ʒ cve ſa deo ini ltitudin õfeſſi „
sziim = ineg ttriui res al; Ocve! md mu in c hoꝛ⸗
ueio ſtiũ lrẽ att ato plu runt/ ibiliun unt qaui catoꝝ nt exbo
gsnn e era hoſti el ſa it tãto erun d Hi ſunt n7 pec oſſu duʒ in
tagenge e contri maloꝛa toꝛie tu ꝛi ſpect ſ 1 em vicoꝛ audire s cosſe elum re
3 Aent nttcod n tura ac . acvic 8 victoꝛi 5 eſſe P dine 5 Etibus inates vnde ee ſolen
egene to p vtutis ꝛioſus rificiuʒ deo / penitet bhomi tes. 7 halis ſolen
d ioꝛes inde glo: o ſacri icoꝝ ‚ap s 7 abhe uen iump! macp
lſbercie male deind 3 s de inimi ap rentes es eyp de tri pclarur. 5*
wleſbolſie Quod atioſiu ibilium int iſu ve ren facie Wne de pᷣ zuratur cõ⸗
eve id e vi i aut oc um dibusvt Unde ura abili
murme, qð gr modit uid e iũ au eo rlaudibi itur. ſti inſtau effabil
– lum es ta itẽti. lboſtil em̃ eſt pletur elis agit celeltii em in legi⸗
müſechen q; ſtrag xpenitet Renoſkiſtan b § in cel curia c ibiden ſicut legi
ſbehcſci⸗ ictori pe al toꝝ/ lium. nitas in u in c⸗ ſonat ibicq us ſi mnat
ſibadli tipi vie ndius lnera ſpitabi r nitic de reſor chor b ſan
uimnin penenioen im vu in ſuſpit ſubue maremſetaln onia * ata ſubſte ſe re
volutid . petitu! ut ſalt dioꝝ i ni videt ſu er⸗ iuium. ſympho urmura osa ut
utinchin ciſoꝛuʒia m gaue mo qui unatum 12⸗ u nita te ſy Zubmi 4. lacera lon a⸗
f:ar non Babalt aenolit ianipe ſuauit xv. Su uicijs itetes Hon au
wicucjfn vnuʒz n Btu nonnol l⸗ Luce. Con eniteies mnco! 2
di le. xxv. Adu miniott ꝛuʒaut tur tee iuntn⸗ c alia Pue
anbin Excc . mnie Shnens⸗ occiſoꝛu 32 vi pꝛobꝛ 6ͤ reijc er hoc 6feſſoꝝ po⸗
Dd one in itens qui oꝛum vtutis . 7 tunrar e⸗ Pot itione coft. ui cbe
2 ae a1s o peni iu tu ſqʒ laioꝛe el ntibus ditio ua loqᷓ imere a
a op hoſt Nteſteſq; * ma P entibu eruditie nalog mer
enendedn ras em ereelte ato mai 24 ſeqn e in eru alique oli timer .
ſued⸗ vuln ue ꝓdu int. St icia ? pe⸗ ſin⸗ iunt der⸗ ergo ſecurt iſta erub de
leebere oꝛie tu 3 fueri rint vie ne inn ni lec fust. ſi ab S⸗ auc
elnn 4 lidioꝛes fu⸗ ꝛa fue alio ꝗ lidio/ Ane pulicts p ig: facis ſial ooopꝛobe
rm valchoe bilio: ulneratio Fanlcns, e pulici⸗ vtiq; ui Pot bpꝛobei
in 7 hoꝛri oꝛu v paret eiſq; facie od vti. cloꝗ vitno obpe⸗ oẽs
ſeſe ioꝛa ⁊ 2s eoꝛu ? ne ap aioꝛi du ſi m qu vt ne mpit les tue 0.
— anto moꝛ nfeſſio ut m dmodũ one imes li ſe itudine . times.
4 on es eru adm 0ℳ₰ O ita ti niuerſali rpitudi no time
zi ian cera ficatio: ictoꝛie. Q iauẽ b 5 vul ſc a iũ ocu 01 imet 720 ni⸗
7 effi victoꝛie aliqʒ atz; vul as mnin o xtremo lice ti tu vni⸗
res eatcg vie 8ſcirca cton/at ſma 00 ient in e vpullcet ſpect uas/
Nn tutis tu tamisſcire terfe⸗ erit/me galahſe ille qui pu ab alt 6 tua
r0. tut 0o eer itudo in iacu abit / alam ſicut itl agis tudines ina
Nn ge in campe ꝛmultit ꝛ0 ſtrata die Hapn Paeralt eſterme turpi Minan
“ aioꝛ peon victoꝛ re co Es e arus di t ians. Cinam
t ma hoftu⸗ is ac ſincere co em ſecurus bſcõ ectib angel
rt rem um hof vtutis ac ſein d ta⸗ nem ſer mis able alpee nib? a a4 2
un gin S=JèMWN tri hominne ſoꝛum ſt omt ſſone iu *
ineihn . B . 3 niuer u e nfeſſi ad
inſ ius ei te cpenit nitens t⸗ plaſu t i Usße vnius audiũ ra conkfe uas ach
slnt rho na pe cũ app Qui q; ab ioega ſincera c iões ꝗ ones
nei ꝓdpte tang llatoꝛ eſt. Ar. s quose is de ſin ruact ofeſſio .
ni el non ia ſus bellat iend itentur ſcire inguli atiaruac cofelno ij
unt fitens ictoꝛioſus excip onfüe e- 12 ſin⸗ ires gratis oꝛnin Ju
ℳ am vic öfeſſoꝛe ata c , in t dei 2 udire oꝛuũ tu
ruinen uam lig cõfe ia pecc ſcula vrr a peccatoꝛ
nie angballac et lenna . icoueailerur v. guloꝛuũ p
ine e, etiam gulees mon eet Waeton decre an ſin
. quaſi pull⸗ virtutis ſu 8 conſlie tur quit
nen Ranetrbien lunson
= reistoli⸗ mup
ae eſt vt
Ia

„ SDe ſacramento penitentie. i
patti miſericordia ferunt. tinãa S è ac⸗
videres geſeondtan etetervmmaina Sero ralone dimiſſoꝝ hoc ẽ indulgẽtia mmnd
larum beſtiarum infernalin vomitũ om ricoꝛdlaru f. iete ne nohis a vare intſ i
nes Sa cens niliniarn celeſtium epulian licus es/⁊ naltfabre Jl. kunaignon ie ena
Utina audires ⁊ videres applauſum tui ⁊ coꝛpoꝛii Za neit cosdig ei
Cs be⸗ nbi pater min. en conmtkikilant per poteſtatẽ liberi arbitrij dukn
coꝛdiarũ amantiſſmus atq; dulciſſimus ſticiam f. a eim precltianennlin in
aggaudet atʒ blandit tina ſentires am cos ab acias interra pꝛedicta vt maleſi- ſ
plexus eius ⁊ oſcula quibus ſuper collu? et ab ea exlermies hoc ẽ vica ⁊ peccata ſinns
tuũ cadens irruit. Sicut legitur Luce. xv. ti demones. Et ſi foꝛte incur Querint 2 68⸗ inor
pꝛocildubio aquas male ichonia æ 4 ers incurſauerint eos ex offcio villicai ouer
maritudinis quas diximꝰ oꝛe patulo in⸗ onis /⁊ cuſtodie ville que cũ ipe es arcies orma
clauſibili a te euacuaresvt dei patris gra captiues iuſticies et toꝛquea gbonavero iebi
tia replearis ſpurcitias abbominabiles corur ville hoc eſt inbabitatoꝛes ⁊ bona ſicopen
vicioꝛum ⁊ peccatoꝛũ totis viribus ⁊ fe eoꝛum cuſtodiaset nutrias et defendas mnun
ſtinatione/a te reüceres vt aromatibus Pꝛimũ ergo ſi fideliter examinare coꝛa,ʒ nponn
donoꝛum atq; virtutu ſpiritualium reple non diſpenſato:confeſſoꝛeviccomputa gan
tus domini habitatoꝛem/cuſtodemq; tu one facere volueris recoꝛdare debes q;⸗ untan
um perpetueq; felicitatis largitoꝛem to/ lem villaz tibi dederitde quo manifeſtũ t
ta virtuie intra te auiditate reciperes nõ tecto ein ulcre magnificech ediſicatſarchi uga
oſtium oꝛis tui clauderes deum a te exlu tecto eius atq; opifice ipſo deo. Deinde puubo⸗
dens ᷣe dyabolum hoſpicium tuoꝛum p⸗ duplici muro munitã videlicet angeloꝛi ſivend
dicioſiſſimi iugulatozemintra te rtuam imitrunu porihli tan ne nn ee ninh
moꝛtem atꝗ; perniciem retineres. Os tu Pla rr: Bopul barquimurus kritem aiei
um ad confeſſionẽ aperires vt ſpiritũſan y ſa. xxvj. Saluatoꝛ ponet in ea murus ?2 ritboni
ctum ꝑ illud in te attraheresillud delata an murale. Er iten pr ad filiii iypo Hier. ſſckten
res vt deus ip̃m impleret. Sicut legit in lerra Dedi le in murũ eneum ſup omneʒ lnlbri
pſal.Os meu aperui ⁊ attraxi ſpiritũ. Et terram. radidit etiaʒ tibi nobilibus di⸗ Rosruc
dilata os tuum et implebo illu cha ditum . uitibus ac magnis habitatoꝛib⸗ populo Lentesdar
deo adueniẽti panderes vt lupueniene ſam qui ſunt donoꝝ atq; virtutum popu naſun are
dya bolumja te deturbans ⁊ deijciẽs tea lus. Iſte populus ⁊ hec villa tibi cuſtodi honconin
ſᷣuitute turpiſſma/⁊ a ſeruitute tyrãnidis enda conſeruanda nutrienda tradita eſt in nilan
eius nequiſſima liberaret⁊ in livertatem tanqu villico. Hanc ampliare? mmagnifi lienara
gloꝛie filioꝛũ dei liberatum trãſferrer. care debuiſti diuitüs et gloꝛia. Hancar⸗ unige
Oſt boc eqult vi oquamurde/ i, bello tueri/ Kedde cigo ationem monſe
ocã nominatioõe ſeu compatiõe villa illica tiõis. Qualiter cuſtodita efſt ſeieis
ccõfeſſionis/quã ſupꝛa cõputatio- illa iſta. Eſt ne magnificatus et ditaiuns udenſt
nenm dirim . Oura em integr a eſte ͤfeſſto populꝰ iſte. Hoc eſt ſunt ne adducte viu⸗ fceniine
filgelis oputatio eſt ⁊ redditio rationis qᷓ les ? dona velnumero vel magqnifudine ſneat
nobis liberi arbitrij poteſtate ſeu facul. vel vtroq; beatus eslaudeq; et reinune Coclſimn
are omiſſa eſt. Hui⸗ ergo debitoꝛes nos Wlioe domini tui dignus.O villice fwi cre ninſtnn
* eſſe manifeſtũ ẽ. Pꝛimũ rõnevillicatiõis dis iſte populus tam numero q́; magni⸗ gheſgoin
9 yanãa vt ia tenigimꝰ in ipᷣa poteſtate liberi tudine. Donis eĩ ⁊ vᷣtutibus ſine quibns obnnme
arbitrij a deo accepimꝰ de hoc Luce.xvj. non eſt ſalus/adduntur diuine gratie lar epoſtul
BRedde rationeem villicationis tue Be. giltate interdum alia. Sicut donũ pphe⸗ Roonſeſſio
cũdo ratiõe terre ſiue pꝛedij quod ab e tie et donum interpᷣtationis linguaruʒ et hieſefft
excolendũ ſuſcepimꝰ. Lercio ratione . alia huiuſmodi. Similiter ⁊ multoxi ſch mninn
lentoꝝ q̃ ab ipſo ad lucrandũ nobis a“ entie ⁊ induſtrie ſine quibus nõ eſt ſalus eenunff
dita ſunt de qua legitur. Quce. xviiij ra⸗ Ditatur aũ iſte populus donoꝝ atq; vir ieionci⸗
pabola vinearu et Mathei. in 19 tutum tam interio:ibus q; exterioꝛibus ntf
la talentoꝛum. Quarto ratione omieeg operibꝰ ſuis. Uerbi gratia. Ditatur fiðs eſen
¹in quibus conſtituti ſumus. Quinto eu cognitione miraculoꝛũ illum inatione re- mii
tione ſtipẽdioꝝ qᷓ ad militan W nl, uelationũ.ſcientia/teſtimonioꝛũ ſepture rinni
. S ꝑcipim? Solertia ꝓbationu quibꝰ ipſa aſtrui an

19

Kinin

e „
Sapeler
X 4 HM

i
11* —
ensbonne
aaminareoz
AANN
L

* Cee. N
. Sen

. . 4
. nons en
19 ws
ner A
K ne eN
. 3
Ee ene .
mmZWL
.
7
ner
—E¶ NWN
.4 1
RNneeieee
1010OU0N
üee
aton ee
V0
„„ Preſtnen e
4

Du

. 4 N *6*
e 4 DORCNN
8 1 lo N
„ 1

lucrotrui:
orelmma,
5 3

5Re

4
Fol.

et in omni quibus erroꝛes ↄtrarii deſtru⸗
untur. Sic ditatur ⁊? caritas ardoꝛe deſi
derioꝛũ de dei gloꝛia de ſalute ⁊ edificati
one ꝓximo:ũde affluentia gandioꝛũ de/
hijs duobus ſcʒ gloꝛia ⁊ ſalute ꝓplimoꝛũ
De vſtionibus ʒzeli cũ ſcilicet dei gloꝛia vł
ↄtumelia vel cõſpiciturvel auditur de fri

Kionibus cõpaſſionis cõ ꝓximoꝛum ma

la ſpiritualia vel temꝑalia conſpiciuntur
vel innoteſcit.t ad hunc modũ de aliiſ
vt diuitie earum intelligant᷑ opera ipᷣarũ
vt diximus tam interioꝛa qᷓ; exterioꝛa.

Rſi de hus aliam rationẽ reddere non

potes o penitens niſi ꝙ euerſa eſt illa vi⸗
la per incuriaymo ꝓditioneʒ⁊ exuſta eſt
cũ toto populo ſuo alio igne ifernali vic

igne ſulphureo lururie/ aut igne deterriõ

auaricie.aut igne greco iuidie ⁊ ita ð aliji
Et diſſipata omnia bona populi hoc eſt
omnia opera bona tam exterioꝛa qᷓ; in-
terioꝛa Et hoc ipſum dic ⁊ confitere.nm
em̃ hoc non dicere coꝛã dominis ſeculari⸗
bus ſit in cõputatione ſeu reddenda rati
one deficere coꝛã domino ſeculoꝛũnic di⸗

cere eſt bonã rationeʒ reddere ſue villica

tionis bene ac legaliter cõputare.Et cũ
illi malos villicos de mala villicatiõe cõ/

feſſos aut cõuiixtos a villicatione amo/

uentes damnent ⁊ punianti vlteriꝰ bo/
na ſua que eiſdem cõmiſerant amplius
lon cõmitteandeus ecõtrario facit ma
lam villicationõ cõfeſſoꝛ honoꝛem offciij
ſui ſeruett diſſipata bona eiſdẽ öᷣnuo tra
dit tantãq; virtutem ac merituʒ pie ac ſin
cere confeſſoni diſſipatiõisſſiue male vil
licationis largit᷑/ vt nec ſibi nec villico ꝗc
qua de diſſipat pereat.Omnia de inde⸗
ficientiſſimis diuitus ſue bonitatis repe/
rans ac reſtaurans. Ad quid enim milſeri
coꝛdiſſimus iudex confeiſioneʒ male ad
miniſtrationis audire velleyſi confitentẽ
exoꝛe ſuo iudicans damnare intenderett

Pꝛeſertim cũ huiuſmodi ↄfeſſio nuſquã

ne poſtulatione venie fiat. Eruſtra er

go confeſſione delictoꝛum ⁊ poſtulatiõe
venie rei fugerent Si ab ea damnationẽ
merita repoꝛtarẽt. Pꝛimũ autem impoſ⸗
ſibile manifeſtũ videlicꝭſ; fruſtra ad dei
miſericoꝛdiam fugiatur. Si em̃ non eſſet

canſalij diſſip toꝛibus ſi villam eis pꝛo⸗
vidiſſet ſue reſtaurationis miſericoꝛdia/

manifſeſte diminuta eſſet eiꝰ miſericoꝛdia
quantũ adipſos. Amplius nabuch
odonoſoꝛtam male ad miniſtrate regnũ

lix.

ſibi cõmiſſum a deode illam directã ma

lamq; ad miniſtrationẽ ſuam ad diſſipa
tionem ↄfeſſumac recognoſcentẽ denuo
reſtituit maioꝛiq; magnificentia ⁊ gloꝛia
qᷓ; pꝛius haberet donauit. Quomodo
non ſubregulos iſtos hoc eſt vnumquẽ/
q; peccatoꝛemmalam villicationeʒ reco⸗
gnoſcenteʒ non denuo reſtituet ac reſtau
rabitcum ille diuine religionis ꝑſecutoꝛ
eſſet atrociſimꝰ⁊ ydolairia impijſſimuſ
deoq; omni peccatoꝛe xpᷣiano odibilioꝛ.
Juea hunc modum de iudicio ⁊ iuſticia
interrogaudus eſt villicus/videlicet ſi fe⸗
cit iudicium. Pꝛimũ de ſeipſo ⁊ hoc deo
deindevirtutibus quas de ꝓpꝛia habita
tione ⁊ hereditate ipſarũ hoc eſt de ſeipᷣo
turpiter eiecit ⁊ inimicos earũ capitales
hoc eſt vicia ⁊ peccata ulis exhereditatis
in dei cõtumeliam et pꝛeiuditiũ ipſarũ ſi 9

ſepit.Si latrunculos pꝛimoꝛũ ſecundo⸗

rum ⁊ tercioꝛum motuu. Hoc eſt cogilati
onuʒ deſiderioꝛũ et delettationũ que ſũt
citra conſenſuʒ/gladio diſcipline perſecu
tus eſt. Si iudiciũ et iuſticiam oeo ⁊ vᷣtu⸗
tibus de ipſis fecit deocuius templũ pol
luũtcuius villavaſtant exurunt euertunt
cuiusciuiũ bona diripiunt et furantur.ſᷣ
iſti latrones in villa iſta multiplicat vel
viuere ſinũtur/que vliq; vis eſt ⁊ heredi⸗
tas pꝛopꝛia virtutũ apparet iniquũ eẽ vil
licum. Sicut legit᷑ yſaie.xxvj.Juſticiam
non fecimꝰ in terra.ideo nõ ceciderũt ha
bitatoꝛes terre iuſtum etiã eſt vt ipſa luat
ſupplicia que latronibus iſtis irroganda
erant ꝓ eo ſolo ꝙ ip̃is pepercit.Sicut le⸗
gitur.iij. Re.xx.Quia dimiſiſti virum di⸗
gnuʒ moꝛte de manu tua erit anĩa tua ꝓ
anima eius. Quid ergo ſi eos nutriat et
defen dat.Si villaʒ dei ſotũ ymo templũ
dei hoc eſt ſeipᷣm.fecit ſpeluncã latronuʒ
qui em̃ participat cum fure ſur ? Sicut
legitur ꝓuerb.Et tu iam noſti quia iuſti⸗
cia ſecularis receptatoꝛes fum ⁊ ipſos fu-

res pari danatione ac plena inuoluit ?.

Tquia vt diximꝰ velut dei coloni
ſiue agricultoꝛes ſumus/de pᷣdio
qð nobis excolendũ tradidit rati
onẽm reddere tenemur.tam de ipᷣa agri
culatione cam de fructibus pꝛedium iſtõ
nos ipᷣi ſumꝰar vinea ⁊ ager. Sicut legi⸗
tur yſa.v. Uea domini ſabaoth dom⸗
iſrael eſt/⁊ vir iuda delectabile germen
eius ⁊ in pſal. Uineam de egipto tranſtu
liſti. Et Oſee.x. iuis Rodolaiſiate Et
iij

Be

ſacramento penitentie.

Piere.ij. Ego plantaui vineam meã ele/

1gcuun

ele⸗ vim patitur ⁊? violenti rapiũt illud. Et lu⸗
ctam omne ſemen verum.Et deutronõij ce.xvj. Omnis in iilud vim facit. Iſti ve⸗ n
vrij. De vinea ſodomon vinũ eoꝝ. Si⸗ ro lanq; fures ⁊ latrones intrare nolunt ac
młr Mathei. x. Simile eſt regnum celo⸗ regnũ celoꝝ Eũ nõ furtu ſo maifeſie rapi u⸗
rum homini patrifamilias qui etiit pᷣmo ne? depꝛedationẽ publice e xpoſitum ſit lon
mane conducere operarios in vineaʒ ſu- regnum celoꝛum Iſti autem in abſcondi ed,
am. Ager vero ſumꝰ et oꝛtus. Sicut legi- to volunt eſſe chꝛiſtiani ſe in manifeſto eẽ Pcic
9 tur ant iiſ ꝛtus concluſus ſoꝛoꝛ mea antechꝛiſti et pꝛoditoꝛes dyaboli dum fa —
ſponſa oꝛtus concluſus Ager vero ſumꝰ ciem exterioꝛis conuerſations ſe ſeruos nnte
Sicut legitur Mathei. xiij. Simile eſt re, eiug eẽ pꝛetẽdunt et habitu ertenoꝛiꝛ ve/ unnn
gnum celoꝛuʒ homini qui ſeminauit bo lut de abbatia ipus in qua null⸗ oꝛdo ſʒ mund
num ſemen in agro ſuo.Et iterum Simi/ ſola peruerſitas ſe eẽ oñdunt vel potiꝰ enut
mile eſt regnum celoꝛum theſauro abſcõ ſimilanudum intus id eſt coꝛde ad deum g⸗
dito in agro. Oe hoc eodem pᷣma ad xo pertinere volunt ſponſum ſuum chꝛiſtuzʒ H
rin.iij.dei agricultura eſtis.De vtroq; ve⸗ dominum erubeicentes/Et adultenum iug

ro ſimul legitur Pꝛouerb.xxiiij. Per agn

vero munduʒ vel dyabolũ palam ⁊ pub

4

poyminis pigri tranſiui per vineam viri
AAſſtulti.et ecce totum repleuerant vrtice ⁊ ce
tæ a. De iſta agricula tione ſpirituali qua

lice non ſolum abſq; erubeſcenna recipi⸗ 6
entes ſed etiã hoc id ẽ t execrabilis adul T
teru ignominiam honoꝛem ⁊ gloꝛiam re

—

is eſſe debeatqua fide ⁊ diligentia et la-⸗ putates ſacratiſſimumq; qð cum chꝛiſto Weroce
boꝛioſitate exercenda ipſa litteralis agri in baptiſmo contraxerunt matrimonium aanerer
culatio velut libenfuſſicientẽ per ſimilitu⸗ yvelut ignominioſam turpitudinẽ abſcõ⸗ ftfneus
dinem euidenteratq; perfecte doceineq; dẽtes c a dyabolico vt diximꝰ adulterio undi
neceſſarium eſt vt hic vrticas ſpinas?⁊ ve tanquam ſpecioſo operimento id operiẽ finausd
pꝛes herbasq; noxias atʒ peſtiferas ſpi tes. Non attedentes qð dictum eſt Eccle coperspe
rituales enarremꝰ/quia declamationes ſuaſtici.ij. Ue duplici coꝛde ⁊ peccatori ter Gntten
ecciaſtice ⁊ populares ſermones de hijs ram ingredienti duabus vijs ?⁊ Wathei wüchr
ſufficiunt cuilibet tala cognoſcere cupis vi. Nemo poteſt duobꝰ dominis ſerui⸗ ſolenn.
„ ifructus autem agriculationis noſtre re re. ? Luce. vj ſimilit᷑ Et pᷣma ad LCon. vj. pecoe
nera ꝗnq; ſunt. Pꝛimuʒ eſt gloꝛia dei ſeu Que eſt participatio iuſticie cum iniqui/ nonen⸗
ne ſeyten Pardrnen) 2 gloꝛificatio/cui fructui/educendo de agro tate aut que ſocietas lucis ad tenebras. loreunn
vel vinea noſtra. et in pꝛimis et maxime que autem conuentio chꝛiſti ad Belial ? Pninlize
inuigilandum et inſudandum eſt ſic do/ cetera. Hii ſunt qui erubeſcunt ſilium dei dilneniel
cet veritas Mathei.v. Luceat opera ve- coꝛam hominibus ⁊ facio negant ipſum ſenden
ſtra coꝛam hominibus vt videntes ope⸗ coꝛam eiſdem. Et pꝛopter hoc negabunt ſreckz
ra veſtra bona gloꝛificent patrem veſtrũ exrerubeſcentur. Sicut ſegitur Watherx. (utic
qui incelis eſt In hijs fructibus hec ẽ dei ⁊ Luce ix. Hij ſunt qui contra mandatuʒ Lili
poꝛtio ꝓpᷣaſĩiqua noluit hre participẽ vel euangelicũ. Lucernam accenſam ponut dir,
conſoꝛiẽ ſicut ipſemet dicit yſaie.xlij. Glo ſubmodio vt nemo eam videat contra il deheter
riam meam alteri non dabohanc ſuam lud qð legitur Mathei.viii Qui quſẽ glo ſonitpe
eſſe totaliter totiens confitemur hanc illi riam operum ſucꝛum ſibi vendicat aut uumet
toriens recognoſcim? quotiens gloꝛia ti- inanis gloꝛie amatoꝛes et bono:um que ger de⸗
bi domine vł gloꝛia patri ⁊ filio ⁊ ſpiritui reuera non habent oſtentatores et iacta ſerre
ſancto cantamus. Hac poꝛtione ſna ⁊ iu toꝛes fures dei indubitater ſuntqꝛ gliam E nel
re ſuo deum oᷣfraudant qui que recta ſũt q ſoli deo ↄperit ⁊ iure ſinglari atʒ pleni Rincdd⸗
facere non niſi in abſcondito noluntvo· ſimo ad ipᷣm ſolũ ptinet/ ſubripiũt ⁊ fu- len iag
lentes oculte ⁊ quaſt inconfeſſione tantũ rant᷑ Qui vo euideti ⁊ maifeſta vite ſue imſe
elſſe chꝛiſtianiet furari hoc eſt clam ſubri⸗ turpitudine aliſq; notabiles et contem⸗ nen
pere regnum celoꝛumſcũ tamen non ſit di ptibiles efficiunt nomen dei ꝓculdubio digi
catum regũ celoꝝ furtũ patitur qu potius polluunt Sicut legitur Eʒech xxv.. Et de idnet
ſcniptum eſt Malbeixl. Regaum celoꝛuũ oꝛto conuerſationis ſue vnde ? laudem aamn
an

4

5NE
Wnale
. 3
Unentc
i
4 e ſenn
nocehn
ucenen

ibeg

—
Nc

gnen
Neennst,

Canc
u
menddidg

4
mck

etheudton
ist M
irn .
s is
int
n
ingsn

„

Fo.

7 gloꝛiam metere deus debuit blaſphe⸗
miarum iaculis ſpiritualiter ↄfigitur. Hij
quoq; qui bona opera ꝓximoꝛũ que pꝛio
culdubio opera dei ſunt que ipſe opera
tuet ſuis et in ſuisoꝛe maledico lacerat
vituperant blaſphemant. Et pꝛopter hoc

Dya bolo illa attribuunt ⁊ aſſcribunt glo⸗
riam ſuam. De huiuſmodi operibꝰ deo
auferunallam dyabolo conferunt eãqʒ;
in ipᷣm tranſferunt. Ueriſſima em̃ confeſ⸗
ſione debenyſancti yſaie.xxvj. Omnia
opera noſtra operatꝰ es in nobis domię
veriſſime eti dicit Aplłs.iij.ad : Philippᷣ.
Deus eſt qui operatur in nobis velle⁊ ꝑ
ficere pꝛo bona voluntate.

ea que nobis retinendus eſtet
noſter ꝓpꝛius eſt/Pꝛimũ in redẽ
lionẽ noſtraʒ a carcere ignis purgatoꝛi
⁊ a carcere penitentialis afflictionis.Et ẽ
iſte fructus de quo legit᷑. Mat.iij. Yacite
fnctum dignũ penitentie. Simir ? Luc.
iij. fructus dignos penitẽtie. Certuʒ em̃ eſt
qꝛ opera penitentie velut pᷣcium ſunt cui⸗
dam redeptionis quibꝰ ⁊ carcerẽ purga⸗
toꝛiũ effugimꝰ ſi ea ſponte aʒ gaudenter
ſoluerimꝰ. Ipᷣm em̃ carcerẽ injernalẽ q̃ſi
pꝛedo eoꝛundẽ operũ iuxta multoꝝ opi/
nionem ↄmittamꝰ. Penga nãq; gehenna
lis ⁊ eterne danationis ſuppliciu in peni/
tentialẽ afflictionẽ cõmutat᷑/ penitẽtibus
diuine mie largitate. Juxta iſtoꝛũ opinio
nem. Dein de fructus iſte fructus ſeʒ terre
noſtre eſt ð quo impletur celeſte ꝓmptu
ariuin celeſte hoꝛreũ atq; celeſte celariuʒ

Siẽ legit᷑ ꝓuer. xxiiij. In doct᷑na ĩplebũ

tur cellaria vniuerſa pᷣcioſa atʒ pulcerria

De hec expᷣſſe Ecc.xv. Jocũditatẽ⁊ exulta

tionẽ theſauriʒabit ſupꝑ eum. Ouẽadmo/
dum em̃ ꝑtinaces in malicijs ſuis ⁊ peni⸗
tere nolentes theſauriʒãt ſibi nam in die

ire ⁊ reuelatiõis iuſti iudicij dei. Sicutle
git in.ij. ad Ro. Sic penitentes ⁊ que re/

cta ſunt agentes theſaurizat ſibi iocuudi

tatem ⁊ exultationẽ in celis. Licet em̃m de

elemoſina expᷣſſe ⁊ de abdicatiõe temꝑa

lium dictũ ſit in euãgelio ꝙ ipᷣis theſauri

zatur incelis. Mathei.vij.⁊ eiuſdem. xix.
⁊ Marci. x. ⁊ Luce.xvj. Tum nullo mõ

dubitandñ eſt ꝗn om̃i tempoꝛ:e bono the
ſaunrizetur in celis.

Ecundus fructus ex agro vel vi⸗

lx.

Eercius fructus agri noſtri vel vi⸗
e nee exempluũ eſt ſeu edificatio ꝓri
4 moꝛũ. In ipſa em̃ vita noſtra tan
́ᷓ;ᷓ in exemplari vite ⁊ veritatè legere de/
bent pꝛoximi exempla rectitudinis.Quẽ⸗
admoduʒ ergo ſiquis publicũ.exemplar
publici armarij tranſcribere inde volenti

bus ⁊ indigentibus abſcõderet/omnibꝰ

illis iniurioſus eſſetł boni publici impe⸗
ditoꝛ. Sic ⁊ qui decus xpᷣiane ſanctitatis
tanq; ſi eſſet latrociniũ/aut illud nepha/
riũ ne ab hominibꝰ videatur abſcondũt:

publici boni ſpiritualis ꝙtamvtile tanqʒ
ſalubꝛe eſt impeditoꝛes ſunt. Accidit eis

inſuper.vt qui duces debuerũt eſſe cecoꝝ
⁊ luminaria videntiũ pꝛeeundo/t oſten/
dendo viam vitatisſeu mandatoꝛũ dei/

iudices duces efficient᷑ erroꝛis/⁊ vt ita di

camꝰ luminaria tenebrarũ. Inciden es
in illam dei maledictionem. Deut.xxvij.
Maledictꝰ qui errare facit cecũ in itinere
Tranſgrediunt᷑ etiã illud dei mãdatum
qð legit᷑ Leui.xix.Coꝛaʒ ceco non pones
offendiculũ Offen diculũ nanq;coꝛa ceco
poniiq exemplo puerſitatis occaſiõʒ ſcã/
dali ei tribuit. Initinere cecũ errare facit

ꝗ exemplo mali ſui oꝑis ipſum a via ve

ritatis abducit. Siꝗqdem vt dicit Gre.lot

moꝛibus vnuſꝗſq; reus eſt quot exepla

ꝑditionis ad alios tranſmittit.

Uuartus frucxꝰ ẽ ꝓximoꝛũ ſubſi
( diũ adiuuant em̃ ꝓnmi ad ea fa
ecienda bonaſqᷓ ab hiijs fieri cõſpi

ciunt ⁊ animant atʒ ↄfoꝛtantur in idipᷣm
euius em̃ poꝛtat que a multꝭ fieri cõſpi⸗

ciunt. Inſuꝑ ⁊ bonoꝝ qᷓ fieri vident amã
do ⁊ aggaudẽdo pꝑticipes fiũt. Qui ergo

vel mala aperte faciũt/ vel bona in abſcõ
dito tm̃tribus ſubſidijs ꝓxrimos defrau⸗
dant vicʒ ſocieratis ſolatio quod eis eſſeꝛ

ad alleuicationẽ laboꝛis ꝙ in facẽdo bo

— —

na ſuſtinẽt et cõfontationis fulcimẽto qd
ex multitudine ſocioꝝ haberẽt ſi eos eui⸗

denti ⁊ aperti bonoꝝ operuʒ teſtimonio

cognoſcerent᷑. Lercio vero qð triũ iſtoꝛũ

maximũ eſt ipſo ſcilicet bonoꝝ operũ pti⸗
cipio quod amãdo et aggaudendo acꝗ⸗
rerent ſi ia bona opera qᷓ abſconduũt᷑ vi
Uintus vero fructus (derent.

deElijs bonis taceamꝰ ſolus ha
bitus religioſus aut ſaltim compoſitus⁊

chꝛiRiane pꝛofeſſioni congruens s deo

eſt dy-aboii terroꝛ et metus vt em̃

.—

.

errpene aete ealkta „. 5„ . J
Se fſacramento penitentie. —

— deterret ⁊ diffugat ĩterdũ dyabolũ ⁊ eo s talentũ c.⁊ octo magna lucra ſeruis pꝛn

qjui ex parie eius ſunivt armatura foꝛlſſi denter beneq; in ea negociantibus er ea mt
ma. Mulierem nanq; religioſe aut com⸗ ꝓuecniunt. Hoꝛu pꝛimum eſt humilitas. gonci
poſite ſe gerenteʒ ⁊ ipſo habitu ac veſtitu/Quemadmodũ enim vᷣmis diuitum ſuꝑ funici
Jancnitatẽ licet eam nõ habeat pꝛeferentẽ ia eſt ſicut dicit Auguſtinꝰ Er ꝓpter hoc nuitee
ec ꝓcatiſſimꝰ coꝛruptõ ac ĩpudẽtiſſimus Aplos in vltimo ad Thimo. dicit diuiti daſua
ſollicitare audebit. Ip[ʒʒ eti religioſũ ha- bus huius ſeculi pꝛecige non ſublime ſa⸗ necert
bitũ terroꝛi eẽ ipijꝗꝗ illũ defertita vt ꝓ p pere.Sic humilitas ꝓpꝛium ius eſt pau⸗ mime
ipCᷣjʒ magis hoꝛreant᷑ ipſa peccata/Nemo perum vt ita loquamur ⁊ pauꝑtatis quo niblton
dubitat niſi homo infronti ⁊ effrenis ani dam modo fuia. Inde eſt mperbia in lnpon
mi atq; irreuerentis. Quẽadmodũ enim paupere vehemẽter execratur ac deteſta⸗ lcss,
olim quidam moꝛtuos bellatoꝛes erexit tur ſcriptura. Sic legitur Ec. xxv. Tres Feiint
⁊ armatos caſtri ſui ꝓpũgnaculis alliga ſpecies odiuit ania mea aggrauo: val⸗ aleuenn
uit/quos cum exercitus caſtrũ obſidens de anime eoꝛũ paupeꝝ ſuperbum ⁊c. Se nog
cõſpicerepviuos credidit ⁊ captionem ca cundũ lucrum eſt mundicia. Non enim Rang
ſtri ꝓpter hoc deſperans ſoluta obſidio⸗mirum eſt cũ diuitie ſtercoꝛa ſint Exo.ux ſec
ne receſſit. Credebat nanq; pꝛius exercitꝰ⸗ Sad Philipᷣ Et ex thob.xx.vbi ſvcoꝛa yrũ ſin
bellatoꝛes ac defenſatoꝛes in caſtro pim dinum calide excecaſſe leguntur faciẽ tbo hopn
fame partim gladio interfectos eſſe.Et ꝓ bie.Et.xvij. Ecci. de ſtercoꝛe boũñ lapidat⸗ an
pier hoc ſubita apparitiõe mo:tuoꝛũ qui eſt piger. Non mirũ inquã ſi inquinatur niir
ꝓpter arma quibꝰ circumtecti erant viui multipliciuz ſoꝛdibus peccatoꝝn dum ſter a zun
videbanturſo captione caſtri deſperauit coꝛa diuitiarũ inceſſanter incontrectant. de
Jugiens a facie moꝛtuoꝝ. Sic multi ſpin- ꝛin illis aſſidue volutant El hoc ẽ ligi ud
tualiter ⁊ intus moꝛtui exterioꝛi habuu ? lur Eccle.v. Si diues fueris non eris in
cõuerſatione viui videntunexterius ⁊ ar- numis a peccato. Dum ergo paupeʒ te fe enſe
mati decoꝛ enim xp̃iane religionis exteri cit dominꝰ ſtercoꝛa diuitiaru eiongauit nnng
us quaſi armatura eſt ad terrendũ dya a te. Werito ergo ex ipſa paupertate tãq; fun.,
bolum et ſuos ⁊ ad ꝓtegendũ etiaʒ defe exelongatiõe a ſtercoꝛibus luen puritat deenn
E hijs ergo quinq; fructi rẽtes. ue mũditie a te reqrit deus Terciũ luc unnti
d bus rationẽ deo ſepe in confeſſi//Meſt expeditio ſiue leuitas aut agilitas Di Hiude
onex oꝛatõe ſolitaria ac familari ꝭ uitie em̃ tꝑales onera grauiſſima ſuntjet Aun
tempoꝛeq; ⁊ loco coꝛam camerario eius ſitut ad iram coꝛpoꝛa onerant.? de nau⸗ nkrch
ac diſpenſatoꝛe ↄfeſſoꝛe reddere tenemur fragio enatare aut ab inſequentibus aut nizllus
Et quonia quemadmodũ ſe habet ad iu effugere a ſralibus ſeu materialibꝰ nõ wwensfu
ſticiam deip:udeẽtis fidelis ac bone agri- ſinut. Sic ⁊ coꝛda qbus cathena amoni nume
colatiõis exhibitio ſeu oſtenſioſſic ⁊ eiuu ⁊ funiculꝰ deſiderioꝝ alligata fuerint ne ſ
dem miſericoꝛdiaʒ impꝛudentis infidelis q; enatare demari mũdi hui nec euola⸗ einck
ac male hoc eſt inutilis et pernitioſe ag/ re in ſublime ſpiritualiũ ⸗ eternoꝝ ꝑmit⸗ nienine
Aiculatiois aceuſatoꝛai vᷣpꝛecatoꝛiaq; cõ tunt.Et hoc eſt ꝙ dicit vitas. Mat.xviiij nnuni
hio necelſe eſtvt quemadmoduʒ illa et Facilius ẽ camelũ pfoꝛamẽ acus tranſire nenon⸗
hſo utionem ? retributioneʒ optinet a qᷓ; diuiteʒ in regnũ celoꝛum. ⁊ Marci. x. 7 Kusden
inſtic⸗ dei. Sie iſta ab eiuſdeʒ miſericoꝛ: Luce. xviij. Cũ ergo diuina cemẽtia pau Hatee
di⸗ Sicurem iunicie eſt iudicio ſuo inuẽ perem te eſſe voluiſſiberũ te ab oneribui ſisadr
8 a merita audere atq; remunerare fecit. Merito ergo a te leuitatẽ ſeu agilita hliſnobi
Sc miſericoꝛdie eſt in cõfixentibus dep⸗/ tẽ ⁊ expeditiõ ad enatandũ pñtibus de luſt iſ⸗
Aibes defectum eoꝛum ſupplere. piculis ad euolandũ de mundi cõclulſio⸗ Udluc
X din ve ſpa dirimus obligatio nibus ⁊ obſidiõibꝰad currendũ viã man nlsſol
— oſte e enmeſi ratione talẽé⸗ ⸗gatoꝝ ſuoꝛũ a te exigit. Quarlu lucrũ de giabell,
õ luerandũ ab ipᷣo/alento pauptatis reꝗrit a te dñs qetẽ coꝛ kearal
uti⸗ mntotemargeneohte tioe eoꝛuʒ diIdis ſiue tranꝗllitatẽ. Alligati em mobili⸗ tienepii,
Stu intelligi v icd era⸗ elter nual. talẽ⸗ bus ⁊ ingett nccarium eſt vt cũ eis omni Nencon
nenire 9. E 9 ſpinRuale p⸗ ingetudie moueãt/ q eripᷣa eoꝝ ↄfeſſiõe/ Mnnder⸗
ytR: ,de aliatactaan enter negoclantib⸗ Et loqndi triſtiſſima ↄſuetudie manifeſtũ nni,
eile p pâups mag Edicuut em ſe oburi cũ dom⸗ eoꝝn ↄburũ Ae
Wigden

inin
durd
W n
niset
enmntg
n ſtenn
Waſnoer
Guneutid⸗
Neboilo
mſeamir
Aumnſr
agopeghrt
ani co
auenae;
dens e

Piſinadn

—
ſenummwe
1nai
stn
ignſenn
Abeainnki
irunrn
fius M/
ninaanin
mirpn
teuui 7

tnr ? degrandinari cum vinee earum de
grandinanturndeſtrui cũ deſtruunt/deuo
rari cũ deuoꝛantur /ſimiliter augeri ⁊ mi⸗

nui ⁊ eouſq; pꝛoceſſit iſta dementia vtpᷣ
dia ſua membꝛa ſua audeant nominare/

nec erubeſcunt dicere iſtud pꝛediũ eſt d
tra manus mea Iſtud aliud eſt coꝛ meuʒ
nihil omnino ſe eſſe niſi aceruuʒ ſuoꝛum

tempoꝛaliireputantes. Si em̃ decreuiſti
vt dicis. O inſaniſſime delyratoꝛ.⁊ nihil
creuit in te niſi aceruus diuitiaꝝ tuarum/
et reuera tu ſic te habes et ſic te reputasi

Eum ergo pauperem te fecit dominꝰ ab

omniũ inquietudinũ iſtarum toꝛmentis/
que ſola moꝛtua coꝛda non ſentiũiſte mi/
ſericoꝛdiſſime eripuit. Merito ergo de ta
lento paupꝑtatis lucrũ a te interne quiet
tranquillitatis exigiti. Quintũ lucrum ẽ
ax a litibꝰ ⁊ bellis. Nullo em̃ lite vel bei
o pauꝑtatis inpungnatur aut impetitur
Null pꝛo ea coꝛam quocunq; iudice cõ/
uenitur. Non pꝛo ea deftendenda in iudi

patrocinia ſalaris vel modicis vel ma⸗⸗
ggnis emi.

on opoꝛtet pꝛo eius defenſi

lqꝗetudinũ eẽ ac ſcaturiginẽ ſolicitudinũ
iurgioꝛũ fomitem ⁊ belloꝝ. Pꝛopter hoc

dictũ . Pꝛoijce pecuniaã ⁊ redime tibi ba

cem. Quzadmodũ aial quod dicitur ca/
ſtoꝛ pꝛopꝛijs dentibus teſticulos abſcin⸗

dens ⁊ inſequentibꝰ ſe venatoꝛibꝰ illos

ꝓiciens pacẽè ſibi redimit. Sic? Joſeph
pallium relinquens/ egiptiace pace ſibi
ab impꝛobitate ꝓcacitatis domine ſueſi
cut legitur Gen.xxxviii. Sicut oſſa nuda⸗
la a carnibus pacem habenta canib“ fe/
ris ⁊ auibus. Sicut locus exhauſius ab/
haurire volentibus. Sicut domus erer/

minata a furibus ⁊ raptoꝛibus. ſic pau⸗

pes paceʒ habẽt. Et quemadmodũ cada
uera carnoſa frequentant᷑ a canibus ferꝭ
et auibꝰ/⁊ hoc ad diripiẽdũ ⁊ deuoꝛadũ
Et quemadmodũ lacus exhaurirevoen
tibꝰ ⁊ hoc ad expauriendũ Quẽadmodũ
etiã mollita ⁊ deſuꝑ vnctala muſct ⁊ hoec
ad exugendum Sic diuites ⁊ magnates
frequẽtatur a cupidis/pꝛedam em̃ ſequit᷑

ucrum de talento pauꝑtatis ſecuritaſᷣ
b omnibus malis ⁊ periculis que diui

cio neceſſe eſt aduocatos adirivel lae kicnn illa cupidioꝛũnon hominẽ. Sextũ

one tribunalia frequentariiudicibꝰ ſup
plicari.nec iuriſpentos conſulilnec libꝛoꝶ
legũ aut decretoꝝ aut decretaliũ euolui.

Similiter nec ↄtra fures ⁊ latrones cuſto

dum excubias adhiberinec cõtra inſidia
toꝛes illius ducatus ſecuritatè inquirinõ
pꝛo eius tutamine menia vel arces edifi-
cari vel machinas eriginon arma fabꝛi⸗
ri. In ipſo bello eſt ei pax. In medijs gla
dijs tuta eſt. In ipſo conflictu quantuqʒ

ingenti acerrimo nõ ſolum illeſa ſʒ etia

intacta pſiſtit. De talento ergo pauptatt
merito pax tãqua nobile lucꝝ ac pᷣcioſum
ip̃ius deus eiuſdẽ datoꝛmerito requirit.
Sicut legitur.Eccle.xj.Pauꝑtas ⁊ hone/⸗

ſtas a deęo ſunt. De hac Seneca. Haupi

etiã in obſeſſavia pax eſt. Et iterum. Cum
claſſita ĩſonuit ſcit ſe non peti paupertas
Illud lucrum videlicet pacis a litibus et
bellisſoli amittunt inimici paupertatis⁊
qui ei bellum indixerunti qui ſcilicʒ eam
de ſe citra ſeibos gladio⁊ igne totiſq; ſtu

dijs ac viribꝰ ills diffugare ⁊ extermiare

ↄtendunt.neęc mirũ ſi bono pacis ſe ipᷣoſ
defraudatqui matrẽ pacis efficatricẽ ſcilʒ
pauptatlẽ odio implacabili/⁊ bello inpla

cabili ꝓſequũt᷑. Hij ſũt amatoꝛes diuitia

rũ q̊s recte intelligẽtibꝰ maifeſtũ ẽ matrẽ

tijs accidũeadem⁊ hus qui dini tijs per
amoꝛem cupiditatis vniti ſunt ſiue vnuʒ
cum illis aſſectivt ſupꝛa oſtendumꝰ acci⸗
dere neceſſe eſt. Et ꝓpter hocſot faucibui
deuoꝛantur auaroꝛũ coꝛda/qteoꝛum cibi
⁊ potustot dentibꝰ cõfringunt᷑ ⁊ ↄterun
tur qr eoꝛum panesſꝙ ipᷣemet cõfitentux/⸗
dicentes ſe comedi ⁊ deuroꝛari ab eis ꝗ
bona ſua comedutvel deuoꝛantſeodem
modo deuoꝛantur ⁊ coꝛda eoꝛuʒ a lupis
qui oues eoꝛũ deuoꝛauerũt Indiciũ aui
deuorationis huius ſpiritualis doloꝛ eſt
coꝛdiũ ipſoꝛum. Non em̃ dolenter a moꝛ
ſibus ciboꝝ vel ouiũ ſuarũ niſi dentes co
medentiũ ac deuoꝛantiũ coꝛda eoꝛũ fran
gerẽt atʒ traſfigerẽt. Jõ gũt dentes deno⸗
rantiũ diuitias auaroꝛũ coꝛda eoꝛũ trani
figunt conterũt/quia illa in ipis diuitus

vnitaſæ inmixta per inſaniſſimũ amoꝛem

inueniunt᷑.Et ꝓpter hoc nulla dementia
inſanie auaroꝛum compabilis eſt qui iot
dentibus coꝛda ſua tranffigenda ? conte
renda exponunt. Nec ſolum dentib ſed
etia ommiigniet aque. omni grandini et

fulguri oĩ Onee et rubiginiet generaliter

omni nocumẽto. cũ diuitie eoꝝ obnoxie

ſt.Oia em̃ icomoda qᷓ ipe diuuie paciũt

ipa coꝛda ꝑ inſaniã cupiditatis eisvni⸗

õs SS sä õä säs 7 .

Be ſacramento penitentie.
£ „
ta ⁊ in mixta cũ ipſis diuicijs pali neceſſe ſequitur de hoc. Mathei.xviiij. Si vis p drs
eſt. Et ſi ergo non aliud lucrũ de talento fecius eſſe vade⁊ vende vniuerſa que ha A
paupertaris pꝛouenire poſſerq;ſecuritas bes ⁊ da pauperibus ⁊ habebis theſau⸗ 7 .
„₰„ a tot tantiſq; toꝛmentis atq; piculis taamẽę rum in celo. Similiter ⁊ Luce.xviij.Altẽ⸗ u
pvpter iſtud ſolum amandu eſſet ac pcio//de autem ꝙ ſoli amato:es pauꝑtatis vt lu
. um reputandũ. Septimũ lucrũ de talen iximꝰ in ea negociant/æ non queadmo⸗ de
to pauptatis ꝓueniens pꝛudenter nego⸗ dum in talentis ſecularibus negociari cõ N 4
ciantibꝰ eſt ipa diuitiarũ poſſeſſioſ⁊ im ſueuerint homiesvidelicet dando qð ba ſene
5 perioſa ſuper eas dominatio. Hii em̃ inꝓ bentvt accipiant qð non hałxt. Nõ em ien
tfalento pauptis ſoli pꝛudenter negociat/ in iſta negociatione pauꝑtas dimittitur kaftt
quia eam ſoꝛtẽ ſuam reputant talentũ ſi aut amittitur. Sed potiꝰ amoꝛe victoꝛio bta
bicõmiſſum ad lucrũc ꝓpter hoc illam ſiſſimo retinet. Si em̃ dimitteret hoceſt na
diligunt De hijs ergo manifeſtũ eſt quia ſi amoꝛis viculo nõ teneret eo inlæsipᷣa chocn/
. diuitias ſub pedibus ſpualibus ſuis hoc ⁊ eius pᷣcium hoc eſt celeſtiũ diuitiarum lbere⸗
eſt affectbus habent: ⁊ eas ſpualiter id ꝭ opulentia amittet. Et merito nõ habere ſonud
contemtu ⁊ aſpernatione cõcultant. PHij paupꝑtatẽ dicũt᷑ ꝗ eaʒ nõ ſolũ a coꝛde ſuo ſſipoet
eas in tantam ſeruitutem redigerunt vot abiecerunt. Sed etia quicquid ad eã per Wnf
nunquã de ſub pedibus eoꝛum leuare ſe tinet de finibꝰ ſuis extermĩaui⁊ nihil eo Cnpen
pountſ ſolo nutu ad oẽm viſum illi ſer rum apud ſe vel circa ſe moꝛan paciunt dr
niant pꝛo omni ſuo beneplacito volunra Ferro ⁊ igne ea implacabili ꝑpſeqntes fri gtss
tis. Siue em̃ deo illas offerri velint ſiue gus em̃ qð eſtvna exꝑticuiaribꝰpauꝑtati mMmde
pauperibꝰ erogariſſttatim oblate ſtatim ⸗ bus igne ꝓfligant. Eracturas vo ⁊ rimu lnale
q; erogate ſunt dei iudicio/ꝗ falli non pᷣt las in edificus ferro diffugat/ꝛopter qð elieſtq
ſtatim coꝛã deo ſuni miſericoꝛdia/⁊ inco⸗ non eſt mirũ ſi ta atrocibus inimicis ſuius Monitl
gitabili ohedientia ante cõſpectũ deivo⸗ pauptas inimica ẽt moleſta. Et ſi omino ugeenee
latu penè incogitabili iuſſe ſtatim veniũt ſibi aduerſantibus ipᷣa omĩno aduerſat ſcouͤne
ipſo facto clamantes aſſumꝰ, Nullaeni, lamatoꝛibus aũt ſuis non ſolũ pacata eſt Mihitin
moꝛa eſt inter voluntatem impantem di- ⁊trãꝗllalſſʒ etiã ꝓfuſe habũ dantiſſimeq; füpen
uitus in hac parte/c obedientiã earũ. Ha beneficientie amica. Non em̃ ſolumodo Auntdetu
bent auari fures ⁊ latrones multiplices vtilis ẽ in a uertẽdo mala ſed etiã bene ausinſe⸗
q; direptoꝛes ac conſumptoꝛes diuitiarũ ficia impᷣſtando bona ſq vt de alis lacea Ddohoghal
ſuan vi diximꝰ/ amatoꝛes vero pauꝑtatt mus ipſas tꝑales diuitias ſola largitur uinoñoe
ſillos eoſdem diuiciarũ habent cuſtð des vr ad vnum dicamꝰ nõ niſi cũ ea ⁊ per Nale
. ac inceleſtes theſauros deꝑtatoꝛes. NHõ eã haberi vaciter autpoſſiderionquã poſ ntineſe
— eñm̃ fures ant raptoꝛes quicq; amatoꝛibꝰ ſunt.Soli em̃ veri domini diuitian ſunt ncisr
* pauꝑtatis de diuitus ſuis ſubripiũt aut qui pauꝑtatem diligunſoli earundem faln
galſſerunt quin potius qð furarivel tollere / ſerui qui eam oderunt/ Jurta buncmo⸗ laznede
videatunvelut eoꝛũ ſerui ſiue ſagmarij in/dum querenda ſunt lucra ſinguloꝛũ talẽ⸗ Palun ſu
celeſtes theſauros depoꝛtẽt. Statim em̃. toꝛum que nos paupertati ſtudioſioꝛi di⸗ lünor
vbi gratias agit ðo pauꝑtatis amatoꝛ ꝓ ligentia aſſignauim quia ipᷣam eẽ talẽtũ pllatton
furto vel rapina qð ei irrogari intẽditur de cuius tanta negociatione tot et tanta lechtuin
* velut gratiſſime deo oblationes flagrã lucra ꝓuenire debeant minus veriſimile heelino
o tifſima ſacrificia inſuper celeſti altari ante uidebat. ucra vo talenti poteſtat duo Pphiiiͦi
ocnlos diuine maieſtat res ille ſpũaliter/)aſunt videlicet dei honoꝛiticentia ſeu glo/ fanb
impoſite ſuniſtatim vt pᷣcioſiſſima mũe/ ria ⁊ animarũ ſalus. Secũdaria vo mul lnͤch
ra in theſauros celeſtes recepta. Nec pa⸗ O ta ſunt ſicut eſt repꝛeſſio maloꝛum autne ino ho
— rum reputes pecunia in ſeruituteʒ obedi⸗ frant omnino.aut ne tanta vel tot velto⸗ nbitten
entie redigiſſe cui obediũt omnia. Zicut tiens vel tam facile. Secundum eſt liber finſei
RRrurgcttex Octauũ lucrum pauptati tas bonoꝛum qua aufertur impedimen⸗ rnne
eſt ipſe celeſtes diuitie que ſuut ⁊ eius p/ tumſ⁊ difficultas ea faciendi.Et iſta dno ꝰ
65 cium. Sicut legit᷑ Mathei.v.? Nuce.vj. lucra de talento poteſtatis requirit domi D
Beati paupes ſpiritu quonia ipſoꝝ eſt re nus Ad hoc enim poteſtas cuiuſcũq; do nüini
gnum celoꝛũ.Etiterũ. Beati paupes qm̃ minationis adeo data eſtvnicuiq; vi per in⸗
veſtrum eſt regnũ celoꝛum. Expᷣſſius aut eam mala repꝛimantur ⁊ compeſcantur ni

.

ngderi
moren
Monobtn

—

ſütcnun

ignidsda

nizrudnbi
mompe

4

N.
su
busirnict
leſn ie
orino dan
musſenge

andacia eoꝛuʒ qui timoꝛẽ et amoꝛem dei
abiecerunt. ⁊ vt liberũ ſit bona facere de⸗
unm limentibus ⁊ amantibꝰ/Eſt em̃ pote⸗/

cientis turbas hinc inde

ipᷣa via.Et hoc eſt ꝙ legit᷑ yſa.lxij. Niam

ritualia? nos bono vſu eoꝝ patres ⁊ ma

tres nominamur ipoꝝ in ꝗbus illa miul⸗

tiplicauerimꝰ. Unde apls.ij.ad Lox.iiij.

ſtas ſicut baculus in mann ianitoꝛis via
dDomino ſuo hinc inde
pPꝓpellentè ⁊ ſcandala ſeu offendicula de

facite pᷣbete iter declinate ð ſemita'aufer

dubitater ad publicas poteſtates dirigũ
tur tanquã baculo poteſtatò impediẽtes
eos qui recte ambulare/volunt coherceat

vt libere abſq; impedimento malignan
volentiũ dei populuscuiꝰ ſerui atq; mi/
niſtri potẽtes ſunt per via mandatoꝝ dei xxiij. Deus molliuit coꝛmeũ.Generaliter
t1 Jergo ex omni talentoqð nec plas eſt nec
dem poteſtas ſicut gladiꝰ ignitus ⁊ acu⸗ *

per viam vitatis gradiat᷑i eſt ſimiliter 2

tus ad deterendos malosne graſſent᷑ i
bonos ad pᷣſcindenda noxia ⁊ vrenda
putrida de coꝛꝑe ppli dei Juſticia em̃ ſeu
diſciplina ſeclaris exterig:velut cyrurgia
quedã eſt qua per huius potentes mede
tur clemẽtiſſimꝰ deus populo ſuo vi mẽ⸗

bꝛalque nec vngẽtis ſacramentoꝝ aut be

„D

B

neficioꝛũ nec potiõibus exhoꝛtationũ ſa
nari pñitanqua ferro ⁊ igne exierioꝝ pe⸗
arũ vrantur pᷣcidanf. Alia vero lucra
ſunt de talento ſcientie ꝓuectus ſiue ꝓfe
cius in ſe ⁊ miuplicatio in alijs. ⁊ de om̃i
dono gratie diuĩie eodẽmodo ſe hʒ. Re⸗
quirit em̃ deus ab vno quoq; noſtruʒ vt
dona q acceperit bono vſu adaugeat⁊
in eis inceſſanter ꝓficiat. Silr ⁊ vtilla ea
dẽ in alijs aut doctrina aut exeplo multi⸗
plicet.Cui em̃ talentũ ſcientie creditũ eſt

illaʒ per doctrina in alij s multiplicare te/

netur. Cui vero vite ſanctitas et laudabi
liũ moꝛuʒ honeſtas ipᷣam velut ſigillũ et
velut foꝛma viuendi alios per exẽploꝛuʒ
rectitudinis euidẽtiam quodaãmodo ſigil
lare et infoꝛmare debʒ. Juxta ꝙ legit᷑ ad
Pphilipᷣ.iij.Obſeruate eos ꝗq ita ambu⸗
lant ſicut habetè foꝛmã noſtram.Et pᷣma
Canõica petri vlti. Soꝛma facti gregis ex
animo. Hoꝝ auũt exemplũ euidens in na/
turis inueni᷑ Unaqueq; em arboꝛ fructi⸗
fera in ſeipa ꝓficiens in ſemetipᷣam dila
tat⁊ pꝛouehit ⁊ per ſemen qð ex ea oꝛitur
in alijs natura ſuaʒ multiplicatet in oĩb⸗
generãtibꝰ vis generatiua ẽ ad multipli⸗
candũ indiuidua ſpẽi ſue quaſi qodã ar/-
uficiuʒ negociatiõis ad lucrũ/et in nobis

etiam ipᷣa lalenta tanqua ſemia ſunt ſpi/

te offendicula de via pplłi meique vox in

In xpu ieſu ꝑ euangeliũ ego vos gen ui
Scistia ergo abſq; vitaſicut lux ẽ aliena vᷣ

ormas oſtendẽs/⁊ ſicut ſignũ poſituʒ nõ
ex ſimilitudie naturaliſſed tanquã ad pla
citum ſignificãs. ita etiã vero abſqʒ ſci-
entia ipᷣa veritas eſtp oculos ſpectãtium

ęoꝛundẽ coꝛdibus ſe infundẽs et ipſe de⸗
coꝛ eſt diuine ſimilitudinis ſpeculis coꝛdi
um ſe ingerens. Sic clara et terſa ſiue foꝛ
ma ſiue ſigillũ ſimilitudinẽ ſuam illis im

p̃mens ſi mollita fuerint ſicut dicit. Job

vpᷣuatioſſed eſt dei donũ intrinſecum vt v

tus aut ſciẽtiaſduo lucra pᷣncipalia q̃ di⸗

ximus requirunt /⁊ duo ſecũdaria que in

ꝓximo enumerauimꝰ. Poc aũt nccariuʒ

ſcire cõfeſſoꝛibꝰ.Alioꝗn qũo cognoſcẽt

vtrũ fideliter ↄputẽt et ſufficentẽ rationeʒ
reddant ↄfitẽtes.Qui em̃ nõ nouit quiqʒ

talenta ep̃is tradita ꝓpter que infeſtini⸗

tatibꝰ epᷣoꝛum legitur euãgeliũ de pabo⸗
la talentoꝝ qui nunq; talen:a iſta cogno

uerit qualr epiſcopoꝝ aliquis cofeſſiões

auctoꝛitas docen

audire p̃ſi. umet. ꝛmij ſiquidẽ eoꝛum eſt
di que altera clauiũ eſt
Secũda ẽ poteſtas iudiciaria. Que duo
vocat. Auguſtinꝰ in ſtructiõem et coher

tionem. Lerciũ eſt auctoꝛitas ſacramen/

tandi plena et integra hoc eſt tradẽdi ſen
miniſtrandi omia ſacrameta. Quartũ eſt

officiũ interpellandi pꝛo populo ad deũ.

Quintuũ eſt poteſtas

inſtituendi pfonas
leccleſijs quã mercenarij ⁊ hoꝛriales ſiue

cellariales et coquinari clericivocant o

teſtatem beneficia ↄferẽdi. De hiis qui

interrogandi ſunt in confeſſionibus ſuis

epiſcopi videlicʒ qualiter doceãt populũ
qualiter iudicẽt qualiteꝛ ſacramentẽt qua

liter interpellent pꝛo populo ad deũ qua
liter eccleſias ediſicent hoc eſt ex quibus

pꝑſonis vel potius virũ eccleſias edificẽt.

Quidã enim nõ niſi zodam ⁊ egyptum

ſpuales nõ niſi babilonẽ edificant Quid

em̃ ex ſodomit niſi ðo dimia/⁊ ex egypeijs
niſi egiptus ⁊ egipto niſi babilon edifica
ri poteſt. Ret aut multa de talẽtis ꝓpt
eruditionẽ ſimpliciũ ⁊ comunionẽ ꝓue

cctoꝛũ hic ⁊ dicenda ⁊ ſcribenda eẽnt/a ꝗ⸗
bꝰᷣ ex ipa lempoꝛis ꝓlixitate ꝓbibemur.

=ð
ü —

„

Be

Alartã obligationẽ ad reddenda
q ratone ocen⸗ ſuſceptionẽ offi
cioꝛuũ. Quemadmodũ pᷣdicator
officiũ dicimꝰ piſcari venari. Sicut legit᷑
Hiere.xv. Mittã piſcatoꝛes multos dieit
dominus ⁊ piſcabunt eos.Et poſt mitta
eis venatoꝛes multos/⁊ venabũtur eos.
Sinmilr Beñ.xvi. Sume arma ina ppa-
retrã et arcũ et egredere foꝛas.Cunq; ve/
natu aliquid appꝛehender fac mihi inde
pulmentuũ ſicut velle noſti.Ex hoc ia eris
homimes capiẽs Mathei.iiu. Faciã vog
piſcatoꝛes hoĩm. Peedicatoꝛes ergo incõ
feſſione interrogadi ſunt pᷣmũlan exerce⸗
ant iſta officia venandi ſq; atqʒ piſcandi.
Non em̃ venatur aut piſcatur ꝗ nõ vult

caꝑe aliqd. Sʒ potiꝰ arma ⁊ rethia oſtẽ Uinta ditimꝰ obligationẽ ſtipẽ/
taxe intẽdit.Et miꝝ ẽ & retibꝰpᷣmonũ tot dioꝛuʒ que dantur ad militandũ

vigilijs ⁊ meditatiõibus ↄtextoꝛũ nõ ma
gnos piſces piſcari.ſ̊ vanarũ laudũ muſ
culas tãtopere venarin ſolũ ſtudẽt ſed ar
dent. Qua abuſiuũ auteʒ quaq; indecẽs
ſit feras id ẽ ferinoꝛũ moꝝ hoĩes omĩno
dimittere captionemq; eoꝝ penitus non
curare/⁊ axcu eloquẽtie ſagittaſq; verbo⸗
rum huius muſculas inſequi ⁊ fame inſa
ciabili eſurire.Ue illis quia arcus eoꝛum
ↄuertitur in arcũ pꝛauum. ⁊ ſagitte eoꝛuʒ
reuerſe retroꝛſũ ipſos miſerabiliter trãſſi

gunt. IJpᷣiſq; ſuis retibus ipimet danabili
ter capiuntur/⁊ dũ ſibi vaniſſimas adula
tionum muſculas capiũſſemetipᷣos dya⸗
volo venãtur atqʒ piſcant᷑. Contingit em̃
illud eis viſſime gladiꝰ eoꝛu intret in coꝛ
da ipᷣoꝛuʒ ſe arcus eoꝛũ conſringatur.gla
dius em̃ exacutus non vt cedat victimas.
et eliminatꝰnon vt ſplẽdeat ad illumina/
nonẽ audientiũ.Sicut legitur Eʒech.xxj.
Sed polius exacutus vt pᷣdicet peritiam
fabꝛicantꝭ ? oſtendatid eſt apꝑire faciat
eloquentiã pꝛedicantt. Ille inq; gladius
intrat corda hmõi pꝛedicatoꝛũ in ſaniſſi
mo amoꝛe /⁊ fallaciſſima voluptate vane
laudis. Sicut legitur. ꝓuer.xv. Letat hõ
in ſnia oꝛis ſui Arcusvero eoꝛũ confringi
tur.quia de hmõi hoim eloquentia ſicut
de arco cõfracto nihil validũ nihil viuax
nihil efficax ad vulnerandas hmõi feras
emittit Uñ nõ emittũt᷑ ſagitte ex oꝛe eoꝝ

ffrigatur contra

ſacramento penitentie.
officiũ niſ intendatur finis illius Et attẽ/
de ꝙ ĩ ſacris officis ac miniſterijs diligs⸗
ter interrogandi ſunt cõfitentes.Maledi

ctus em̃ eſt qui agit opus dei fraudulent᷑

Ramn en ennn⸗ qua imnentione ſuſce⸗/
pta ſunt hmoi official verbi graua.quo
animo factus ẽ clericus aut ſacerdos aut
epᷣus. Si em̃ alio animo quovt deo ſᷣui/
ret ad honoꝛificẽtiam ⁊ gloꝛiãa? animarũ

ſalutẽmaniteſtũ eſt quia non ẽ ingreſſus
ſine macula. intrauit ꝑ oſtiũ cum ſcpᷣtum
ſit. Joha.x.Oſtiũ xpᷣs eſt Eſt quia trigita
vel plura ſunt officia clericoꝝ⁊ ſacerdotũ

tionũ circa hec.

ſcientibus eã confeſſoꝛibꝰ multa ſuppetit

copia interro

deoſ⁊ aĩiabus et vt alia trãſeamꝰ

ſtipendia beneſicioꝝ tpalium id ẽ eccleſi/
aſtcoꝛi kecditud Poter guialem millcia
l̃

et conſtitaʒ et data ſunt. Sicut legitur.ij.
Paralipp. xxx.. Pꝛecepit rex pplo habitã
tium hierim vt darentptes.ſacerdotibꝰ

⁊ leuitis vt poſſẽt vacare legi domini.Et᷑

in pſal.Dęedit illis regiões gentiũ ⁊ labo
res ppłoꝛum poſſiderũt vt cuſtodiant iu
ſtificationẽ eius ⁊ legem eius erquirant.
Interrogãdi ergo ſunt clerici in eccleſas
tytulati vtrũ militent deo aĩiabus⁊ qua
liter militentvtrũ ſᷣm ꝙ requirũt ſtipẽdia
vtrũ laborẽt ſᷣm ꝙ comedũt.Cum dicat
Aplus ſcða ad theſſa.iij. Si ꝗs non vult
oꝑari non mãducet.ergo qui nõ vult ope
rari dupliciter vel mmislater nonmic,
duplicit᷑ vel tripliciter.

Mãaducant ꝗ tres
pᷣbendas habentdebẽt ergo laboꝛare tri

plicit᷑.vic tria paria hoꝛaꝝ dicẽdo.⁊ alia
omnia bona triplicado. Hoc ẽ vigilias di

cẽdo tripliciter. Jeiunado tripliciter.⁊ ita
de alijs. Ue infeliciſati ſpoꝛũ noſtroꝛum
in qua ad miliciã iſtam ſcribũtur puuli et

omnino inbelles.⁊ꝛei iſtius militar pe/

ercitu fit eccleſie dei grex ꝑnuloꝛum arma
omnino ignoꝛãtiũ ⁊ pondꝰ eoꝝ ferre nõ
valentiũ. Dicit aliquis ſe militare le cleni
caliter deo ⁊ aniabusſi dicithoꝛas ſuas
dictione qualicũq;.Tu aũt attẽde milici/

nitus Keniene ge em̃vt pꝛo robuſto ex

ter iſte ſunt.Pũgnare ↄtra vicia ptra de/

ſed cadunt potius⁊ ſagitte ꝓꝑꝓguuloꝝ fa⸗/j as id eſt milicie iſtiꝰ ptes que indubitan
cte ſunt plage eoꝛũ/⁊ con 5

eeos lingue eoꝝ. Sicut legitur ĩ pſal. Si
De vno quoqʒ officioꝝ interrogaãd⸗ ẽ con
ARtens vtrum illud agat. Non em̃ agitur

mones cõtra malignos hoiĩes.⁊ ↄtra ira

dei cõtra qua pungnat᷑ oꝛatione ⁊ afflicti

one a malis receſſone/Cora demones

ſoneeto
ſutleot
Pusaba
aſattirt
huodetens
uniore
nigztop
ſtor not⸗
Pendumal
ſuennda
neiocnen
ſtusſunig
Nereung
ſtamor⸗
egewat
Cbtsiruita
cnuhbric
Nteaar
ſlgrasa
enilite

Eechrai

denonärigil

ibogezerhe

bus dpiant

ckiteno⸗
Eeo nula
Mchinamne
Pbnline

unectc⸗
fumluenie⸗

udenlde

annſmt
mitiga
pencſnn
ſfosinigen

Ppecatop

üſßſlſnuat

Moibuse
(Phenſat

Modiſnibi
Vunn
Pone
AAdin

(ſingn

debige
innmn
tmiſbide
ſhargn

Wen
nocrinden
nanoning
montſamti
wnulaſe
laber,
ddüganoniſt
nntaA nüi
anei nien
Wüm itte
Nler ſiim nli
n Surnt
iores. N
A oe.

Pes gentii,4

unaſtoar
Wans e
Mdenane
deii
augen
Gcnd,
denitn

un
4 9

ſtros iniqtatis vt vno vᷣbo dicamꝰſiſo ſum reparation.
lo peccato pecunia illa ſeruiat? in ſolisvi

fo.. lrxlij

et vicia vo pugnat᷑ diſciölina oꝛa tiõe ele/ recte de eis ſentiat videlicet q;; magna qnta
moſyvnarũ largitione ⁊ peccantiũ in ſe re⸗· q; meritt ſuis indebita ſint. Deinde ð ipa
miſſione.olra malignosvero homines dimiſſione peccatoꝝ ſollicite interrogan⸗
hoc ẽ ad vincẽdũ eoꝝ malignitatẽ. Inter- dus eritſi eam foꝛte vilipẽdatiaut non ſa/
dũ viribꝰ et poteſtate/ Interdũ ſupplica/ tis eã appꝛeciet᷑.ſi nõ intelligat eã eſſe ere

tio ne et obſecratiõe. Interdũ bñficiencia ptionẽ de oꝛe leonis inſernalis extracti⸗

ſicut legit᷑.xij.ad Ro. Si eſurit inimicus onẽ de ventre ceii/etliberationẽ a carcere
tuus ciba illũ ⁊c. Interdum iuditio ⁊ iuſti ⁊ vinculisa ꝗbus egrediedu erat ei ad in
cia ſicut iniuſte oppꝛeſſoꝛum coꝛam iudici fernale patibulũ.Et de his multa iam di
bus defenſione. quadoq; ratione ſeu dii ximusꝙ ſi eã tale ⁊ tm̃ bonũ eẽ aduertat
putatione.ſcut contra incredulos. Pluri ¶interrogadus erit.Quid ſpiritus deuotio
mũq; vo paciencia⁊ tollerationeꝗq nullo nisꝓ ea in deũ habeatꝗqd noui ſeruicij ꝓ
iſtoꝝ modoꝛũ militat tanq; fur et latro ſti ipᷣa deo faciat. Hoc em moꝛis ẽ hus/ꝗ de
pendia malide iſtius ꝑcipitaut ad minus magnis piculis dei miſeratione eripiunt
ſine cauſa.Et ꝓpter hoc ad reſtitutionem ⁊ nonuo ſe aliquo voto obligatvel aſtrin⸗/
merito teneri vidẽtur. Partes etiã milicie gant ⁊ ſpeciale aliqð ſeruiciũ pꝛo ſua libe
iſtius ſunt ſigna ſeu vexilla ꝓferre in iſto ratione deo ꝓmittant.Et quoniã in pꝛecę
dei exerctu qð ẽ magniſicetia ⁊ mirificen dentibꝰoſtẽdimꝰ/quia cuũ ira ⁊ miſcðia cõ
tia exemploꝝ alioꝝ pᷣire.Similit᷑ tubis clã traria ſint.Silr cõtumacia ⁊ penitenci⸗⁊
gere ꝙ ẽ vocibus pᷣdicatiõis ad bellũ au liteꝝ remiſſio ⁊ vindicatio ſeu pene irroga
ditoꝛes inuitare ⁊ aduocare.Eodẽ modo no. Sintq; iſta duo qᷓ vltimo poſuimus
⁊ arma fabricare ꝙ ẽ ſacram ſcripturã do effectu duoꝝ pᷣmoꝛũ videlicz ire ⁊ miſcõie
cere ⁊ ex ea argumẽetoꝝ ⁊ exhoꝛtationũ te affectus deſcedentes ſuꝑ illa duo extrema
la ſagittas ⁊ ſcnta pꝛudentiũ rationũ eli⸗ ſet hoc deſcenſu rectiſſimo rectitudine ſcili
cere. Similiter in caſtris aut arte excuba- cʒ diuini iudicijita ꝙ ab iravia rectiſſima

re ꝙ ẽ cõtra inſidias hereticoꝛũ et inſultꝰ deſcẽdat vindicta ſen pena ſuꝑ ↄtumaciã

demonũ vigilare. Pars etiã milicie iſtius a miſcoia remiſſio ſuꝑ penitenciã. Cõſe
ẽ hoſtes exploꝛare ꝙ ẽ cõſilia ⁊ vias qui/ quenter manifeſtum ẽ ex hüs ſuꝑ quãcun
bus capiant᷑ ſalubꝛiter aut repellãturj ne q; faciẽ ſeu cõpationẽ penitẽcie congruen
noceãt excogitare artes et menia ſuffode lè ſeu ꝓpoꝛtionalẽ ſibi deſcẽdere faciẽ ſeu
re nõ nulla pars militie ſalutaris ẽ. Pocẽ compꝑationẽ remiſſionis verbi gra ſuꝑ irã
machinamẽta hereticoꝝ ⁊ oĩm incredulo penitudinis pax ſiue placatio et ſuꝑ vomi
rũ ſubtilitate pꝛudẽtie ſpiritual deſtruere tũ ↄfeſſionis purgatio ⁊ ſuꝑ obligationeʒ
Sicut dicit Apoſtol⸗ in.x.ij.ad Coꝝ. Ar⸗ cõputationis abſolutio. Nec cõſtituimꝰ

ma milicie nr̃e nõ ſuni carnalia: ſed pot vim vtrũ dicat᷑ ſuꝑ iratuʒ penitudinis an

tia a deo ad deſtructionẽ munitionuʒ ⁊c. ſuꝑ iram. Sitr an ſuꝑ venientẽ confeſſio⸗

Qni nullo iſton mo doꝛum militat/ ↄtra nẽ an ſuꝑ vomitũ cõfeſſionis. De hijs au

animãa ſuã ⁊ alios ſi ipᷣa ſtipẽdia tpaliũ in tem multa diximꝰ ſupꝛa indeſtructiõe er
arma iniꝗtaris cõuertit vt de ipᷣa pecunia roꝛis eoꝛũ qui dicũt nullã eẽ animabus a
ſtipendioꝝ paſcat iuxuriam.nutriat mini peccatis reuerſionẽ nullũ eis eſſe poſt lap

Ltimã eius nominationem poni
v mus clepations qua ſeguit viſcen
Nefuſio. Et hac ſignificauit funis Ju
de ſuſpenſus crepuit medius effuſa ſunt
omniaviſcera eius. Judas nanq; ↄfitens

cijs in ſinuat᷑. Ue ducibꝰ.ve neqſſimis ði
ꝓditoꝛibusiꝗ tales ad dei ſcribũt militia
ve diſpenſatoꝛibus/qui dei ſtipendia tali
bus diſtribuunt.

Extam poſuimus obligationẽ ra ſiue cõfeſſie interpᷣtatur. Moꝛs ergo cõſi
tione cõmiſſoꝛũ id ẽ collaron nob tentis quantũ ad veterẽ hominẽ debet eẽ

tdimiſſoꝝ de quibꝰ interrogãdꝰ crepatiolex vehemẽtia contenti ſpiritus ſa

ẽ oↄfitens quas gratiaruactiones. quatas lutis irrupentis ⁊ dirumpẽtis ipum coꝛet

deo de hüs agalſ ſi cõtinue boc faciat an omnia vilegga eius id ẽ cogitationes ⁊ af
foꝛte a memona eius excideritan qð dete fectiones ⁊ Spationes atz locutiones per
rius ẽſibi dei hñficiat dona/⁊ nõ deo at confeſſionẽ eſcientis/quidaʒ aũt hic pctã
tcibuat vł meritis ſuis illis aſſcribat? vi—ẽ—ᷣ ꝑ cõfeſſionẽ S— Quema amo dum

Se ſacramẽto penitencie

Lhocip
„ vinũ ð dolio p extractionẽ ductił Quẽad dubiũ q;cito irrogata ẽ iuria tã cito etde ine
modũ eĩ dirupto coꝛde tota virulẽtia ſeu beri ſatiſfactio ꝓ illa. Wanifeſtu enon ung j
fetulentia peccatoꝝ effundẽda ẽ. ſicut legi eẽ ſue peccantiũ nec ſue volũtati vllo ma die
tur Job. xxviij. En venter meꝰ quaſimu⸗ eẽ ↄmiſſum vi bmõi ullactione ꝓ bene ſeb de.
„☚ ſtũ ſine ſpiraculo. Et Johelis.iij. Scindi- placito ſuo diſſerat. Amp.quis hoc ve dern 1
te coꝛda veſtra. Et in Pſal. in pſona vete ſtimẽto ſuo vel calciamẽto faciat vtnõ qᷓ; node
* yis hominis. Sicut aqua effuſus ſum. cito inqnatũ fuerit illud ablui vel abſter⸗ W
QOſt hoc quatuoꝛ queſtionesque gi curet.Quis in luto illud vſq; ad puire⸗ Aullneſii,
() ultos turbãt ⁊ exagitãt determi- factionẽ dimittat.Si vo diſſolutũ vel de coquiper
d nare tentabim Nuarũ pᷣma eſt tritũ fuerit. Quis nõ ſtatim tlud ſutoꝛi vł nunni e⸗
de tpe ipᷣo cõfeſſionis videlicet vtrũ omni refectoꝛi tradat vt reſuatur vł refitiat. De lecte⸗
hoꝛa qua nobis poſſibile ẽ confiteri cõöfen niq as equũ ſuũ vel aſinũ ſtatim ninſ ĩcli lus ervl
ſioni facere teneamunan liceat deferre ? natus fuerit aut alteriꝰ leſionis qppiA ppaa ilaei
quociens deferre liceat Scda ẽ an liceat ſus nõ ſtatim illuũ in areſtallo curadũ mit Alnleſua
. eauanm dinidere videlicet vt peccatorũ pars tat.Et attẽde ſilitudines iſtas q: ꝓpᷣe ⁊ re lspiunfn
vni ſacerdoti⁊ pars alteri in cõfeſſione re a ſuntpeccata em inqnameta ei derntio nmnni
ueletur. Uel vt vnus ſacerdos cõfeſſionẽ nes ſunt veſtis ſpiritualisjqᷓ ẽ decoꝛ vite· ennen ſt
audiaalter vo abſolutionis beneficium vulnera animan ſunt. Si autẽ tato lpe in hofibnn,
inpendat penitẽti ercia ẽ vtrũ eam ite⸗ gꝗqnamẽta ⁊ detritiones veſtimẽtoꝛũ et cal Wd
rari neceſſe ſit ex integropoſt quẽcunq; re ciamentoꝛũ coꝛpaliũ curatur a nobisqua Aſipglitu
lapſum vel quocienfcũq; cõfeſſoꝛ mutat. ſtudioſitate et vigilatia curade ſunt detrio riſei
¶Quara evir peccata redeat quocũq; re nones et inqnamẽtaveſtimentoꝛũ ſpirttiuan lholl
nidiuo ſiue relapſu peccati moꝛtalis vel ̊ aliũ.Si tania ſolitudine occurrere leſtina ido interi
cunq; nouo lapſu. Et quonia teſtimonia mus vulneribꝰ leſionibꝰequoꝛũ noſro MAlin'e
ſacre ſcripture ſacroꝛũq; doctoꝝ dica ſuꝑ rũ et aſinoꝛũ ne creſcat aut inualeſcat.q̃n/ Vhudl,
hijs vſu et frequentia diſputationũ multi tofoꝛ:tius acceleranduʒ ẽ nobis ne mo:bi faiorern
tudineq; icriptoꝝ certiſſima ſunea addu qaut leſiones animarũ nrarũ creſcat et me fſpuuint
cere ſupſedemus ꝓbationibꝰ? exemplis dicamentũ ↄfeſſiõis ſtatim adhibere alʒ (ſoollcra
ua adpn queſrʒ uꝑ hoc ſolummò inſiſtẽtes. Aergo nec apponere. Amp. ſi ſerpetes ac colubies leciopn
ad modicũ vel momentũ differre confel-⸗ aſino nro. Si venenũ de coꝛpe expellere. llianen
15 ſionẽ liceat vnicuiq; ꝓpter multa pericla Si boſtẽ vel latronẽ de domo nra tantis ulleier,
yigderi poteſt. Pꝛimu ne ꝓpter negligẽtiã ſtudijs atʒ conatibꝰ eijcere ꝓperamus /et opaliolſin
faciẽdi ↄfeſſionudũ quis poteſt dum non moꝛa illud faciẽdi tã acriter et in nobis et Mprer
vult iuſto dei iudicio ĩfligat᷑ einõ poſſe cen in alijs culpamꝰet petere inducias aut ii eAbleoris
velit. Hoc eĩ mõ ↄſuenit iuſtiſſmꝰ deꝰ ne latões quo minus hec ſtatim fianttata ei Auhumin
gligẽtias nras punire. Scoõm pꝛopter pe⸗ ſtrictione damnam Quid nobis de ſpũ fruſtonn
riculũ obliuionis peccatoꝝ. Que eniʒ ia alibꝰ ſerpẽtibꝰcolubꝛis ⁊ veneno de dya icttnen
Aua recẽtia memoꝛit᷑ tenent ipᷣa vetuſtate bolo boſte et latrone faciendo putamus. miimie
interdũ abeunt in obliuionẽ.Cercio ppt Amp. Si ignis incendio domũ cuiuſ- nific-
ipᷣm piculũ moꝛe q non mediocrit᷑ aggrra qꝙᷓ vaſtare ceperitiquis ſuꝑ eninciõe iltiꝰ? ahſaſt
uat peceatũ.Quarto ꝓpt᷑ peccatũ ruedi in inducias eict vnius mometi pcedens ſug mmipg
. alend ſeeccatu eĩ qð ſtatim p penitenciã gerere audeatvel ſuadeat. Quis etia ado Pſnoct
nõ diluitur ſuo nõdere trahit ad aliud ſic cecus aut demiẽs eẽ poleſt vt hicſnadedẽe ſſn
die Bꝛegt ⁊ pyloſo slamat alter ad alten vel ſuggerentẽ audiat⸗ de quoda quidaʒ L munci .
Sicut legitur yla.xxxiiij. Neſcdio eĩ qᷓ exe· pctõ ſcriptũ ẽ Job.xxxj. qꝛ ignis ẽ vſq; ad mßh
crada liveralitate pctã ſe inuicẽ aduocant ↄſumptionẽ deuoꝛas de oibꝰ vo genera⸗ ſmrizni⸗
⁊ inuitat. Ita vt 20 ſo lu ſui genert ⁊ ſibi ſi lit in pſal.illud dictũ ẽ Supcecidit ignis⁊ igiieiů
— milia attrabat. Sʒ Etia Sria et inimica vv nõòõ viderunt ſolẽ. Et iterũ. Incenſa igni giſnei
Sdigalitas auanciavt ve in illis impieaf ſuffoſſa. Qnia ei volutate im peccatur Clk Pnſft
Juria ↄgruentia ſuã Illud pſal. Abyſſus diẽ Aug⸗. Peccatur inq; agẽdojalioqun uiſnitf
abyſſum iuocat. Amp̃.ꝗ? ccatũ debi paſſio im eciᷓ nõ poteſt eſſe peccatũpaut di il
tu eſe iiuria irrogata deo. Manifeſtũ ẽᷣ omiſſio qᷓ peccari nõ poteſt agẽdo/ Pura nn
nõ niſi de aſſenſu ⁊ volitate eiꝰ cui irro⸗ nãq; ⁊ ſola paſſio nõ poteſt eẽ peccaltum. mn
gaia opoteſt differri emẽdatio Et qꝛ nõ ẽ Jacirco ꝓpt᷑ volutatẽ peccatũ om̃e aclus igiie

uri
niſkinni
eſonisani
asg
uninede
ini

enobsd

zianüatica.

numachten
edonern
otwu
etnr

s

S

te hoc ẽ peccaturagẽdo ſiue intra ſiue ex-
tra ignẽ dixmus. Ampliꝛ. ſi confeſſio

vt ſupꝛa diximꝰ debita ẽ quemadmoduʒ
cõputatio ſuꝑioꝛi diſpenſatoꝛi ab inferio

re debet᷑. Et ſi e debiia velut accuſatio ac

detectio ſen reuelatio reoꝝ a ſubditisdo
mino debeturlaut iudici. Et iterũ ſi eſt de gur. Necx
,)Aulol a ſit eius dilatio ꝙ iðo ſit vłculpa⸗
vulnerũ eoꝝ ꝗ infirmantundebent medi da vel danabilis. NAullii eiẽ opus bonu
agdeo examinate ac depurate ꝑfectiõis qðᷣ
ico nõ piculoſe agat ĩ vita iſta/q tota non ſo 9
nifeſtũ ẽ ꝙ deferri nõ poteſt abſq; aſſen- 5

bita quẽadmodum detectio/ſeu oſtenſio

co qui vterq; medicus /nõ volũtate infir
mantiũ.ſed gublico officio et ſtatutoma

ſu eius ⁊ volũtate cui debetur vt diximus
Nõ licet ergo inq; deferre ↄfeſſionem au
ctoꝛitate ſua ſeu ꝓ bñplacito ſuo niſi qte⸗
nus viſum fuerit ei ꝗ pꝛeeſt viſum inq; ex
aminata cõſideratioe. Aõ aut pcipii et
temeraria volutate. Ampliꝰ. ꝗ fure vl
hoſtẽ lenuerit pᷣter conſcienciã iudicisſ aſ
ſenſuʒ/quõ ab ſq; iniuria eius facitvſuali
ter nãq; dicitur ꝙ fures ⁊ latrones iudict
ſunt ac pᷣfecti pᷣtoꝛio. In hus enim om̃ib⸗
2 ſimilibus illud duigẽeter attende/qꝛ pe⸗
nitudo interioꝛ/quã ſupꝛa contritionẽ no⸗
minauim?⁊ ſacrificiũ deo acceptiſſmum
ac placabiliſſimu cõtra eiuſdẽ iram et iu⸗
ſtificatio rectiſſima delinquẽtis e emẽda⸗
tio pᷣcipua iniuniedeo irrogarelet abſolu⸗
tio foꝛtiſſima inquinamẽtoꝝ ſpiritualiũꝛ
refectio optima detritionũ veſtis nupciał
⁊ calciamentoꝝ ⁊ meditatio ſaluberrima
vulnerũ ac moꝛboꝝ ſpiritualium.Et extin
ctio validiſſima incendioꝝ. De quibꝰ agi
tunæz pter hoc no ẽ in moꝛa nec indilati/
onibus noxus ac pnitioſis ꝗ coꝛde peni/
tet ac cõuertiturino ſerpẽtes aut colubꝛes
in ſinu ſuo moꝛari patit᷑.nec ſolũ eos a ſe
abücit aut excutitſſed ętiaʒ occidit intra ſe
metipm ⁊ piecit. nec furem detinet aut la
Aronẽſſed eos in ſe iuſticiat occidit.lʒ aũt
piculoſa.ſit interdũ ↄfeſſionis dilationõ
kns vſq; ad d amnationẽ culpabił.Mul

tis eĩ modis militat ſacramẽto ↄſeſſionis

ipius oilatioipᷣmo recogitatiõe ad reme⸗
moꝛandũ ipᷣa peccata. Secũdo examina⸗

tione ipᷣo:ꝛũſvidelicʒ ad ea exaggregada 7

ſemetipᷣm foꝛtius accuſandũ.ercio inue

ſtigatiõe ipᷣoꝝ ad plena cogitatione ꝓpter

confeſſoꝛẽ iudicẽ melius inſtruẽduũ.Quar
to inquiſitiõ epel electiõe ↄfeſſoꝛis cui coꝛ
ſuũ ſentit facilius ac melius effundendũ.

AQuinto ip̃ᷣius ſacramẽti reuerencia ⁊ ho⸗

noꝛanone ꝓpter qᷓ; cũ ipſi penitẽtes excõ
municali ſuntante ad illud ſacramentus

gligere ⁊ differre Sicut legitur Eccliaſti. v
MHi tardes cõuerti ad dnim ? ne diſſeras
de die in diẽ. Et eiuſdẽ.xvij. Ne demoꝛert

lxuij
accedat abſolutionis eſt obtinendũ. Se-⸗
xto deuotionis ꝓcuratiõe hocẽ vt deuuo
ta ſit ipſa ↄfeſſio ppter qð aut pia oꝛatiõe
Vernee.
9

noõnulli hoc pᷣus impetrare ſtudet aut ſa⸗

cra lectione aut interna meditatõe/aut ſa
cre exboꝛtationis auditiõe/ꝓcurare conã

llo mo ſequit/ De qcũq; re ſi pe

lũ circũdata ẽ ⁊ obſeſſa. Sʒ etia vt ita di⸗

cat᷑ imerſa ⁊ imixta piculis/Si vᷣo diulato
opfeſſionis nullu huinmodi frurtũ habu⸗

erit nõ ſolũ nobis videt iutilisiſʒ etiã pni

tioſa nec ẽ in poteſtate cõſeſſoꝛis vt de iu⸗ .

re officij ſui nullatenꝰ ei cõpetit pfeſſionẽ

exigere in pꝛeiudiciu cõfueri volẽtiũ/atʒ in

pꝛeiudiciũ officij ſui. Et ꝓpter hoc quoniã

oia hec cõfeſſionẽ aut adiuuat aut męlio

e indebita ↄfeiſio niſi ſaluis hijs penitẽti.
Qui ſi foꝛte ꝑ negligẽna ſuã tempus qͥ iſta
ꝓcurare debuiipenitꝰ impatus/labi ꝑmi

rat Et idcirco ↄfeſſoꝛis erpediũt officiimnõe

ſerit dulatione vlteriꝰhre nõ debebit imo

ad ↄfeſſionẽ facien d diſtrictiõe eccłiaſti⸗
ca cogendus erit vᷣbi gra. Cũ generali ſta
tuto eccleſie oẽs fideles tpe qᷓdrageſimali

ad minꝰ iuſſi ſunt annis ſingulis cõfiteri.

ſi toto tpe qᷓ drageſimali ⁊ pᷣcedẽti pᷣpara⸗

re ſe ad confeſſionẽ digna atqʒ decentẽ ne
glexerit. ꝓculdubio ſi illo tpe nõ cõfiteat

etia nõ vt diximꝰ pꝛeꝑatus delinquit.De
linquit autẽ ꝓpᷣus pꝛepationẽ negligens
Tandę vero grauius peccat cõfeſionem
omittẽs. Penitudinẽ vo interna ſeu attri
tionẽ aut ↄtritionẽ nulla ex cauſa debʒ ne

ĩerroꝛe impioꝝ.Quecunq; auit ſuꝑius ob
iecta ſunt⁊ eũ locũ habẽt ſolũmo ſicut ⁊
multa ſimilia Et qꝛ etia attritio donũ diẽ
ſicæ omis pᷣparatio ad gratia. Suffragiis *
ſanctoꝝ elemoſynis ſacris lectioib?ſacris o
meditatioibꝰ auditu vᷣbi dei pus excitati
onibꝰꝛac ſanctis exercitationibꝰꝛ Aiiis p⸗
curãda erit ⁊ adeo ĩpetrãda/Et multo eiſ-
dem adminiculis poſtulada a pre milſeri⸗
coꝛdiarum et obtinenda erit.
D Onſequeter queſtionẽ ſcdam de⸗

texginare aggredimur. Et quia ĩ
cêdentibus iam diximꝰmult de

cauſis briis lacer dotibus ocaltedaeſ e Vepaer fole xx vij
MUUU KRK u

ſacramẽto penitencie

Be
Rue oceultari debere. Interdum quedas videlicet vt iuder pnũciet de büs de gb⸗ zenur
peccata ſubditoꝝ ſuoꝝ et ratiões ꝓpł qs non cognouerit abſoluat a criminib⸗ ð ua ef
ita fieri opteret expoſuimꝰ. Quai ſůma abus coꝛq eo actũ nõ ẽ/ Cu ei vterq; oꝝ di
becẽ videlcet ne ꝑ via ſalutis boc ẽ ↄfeſi ſacerdotũ penitentẽ plene abſoluat. No in
onẽ vtraq; ꝑditio hoc ẽ tam anime q; coꝛꝛ ei ſicui plene oſtẽdimꝓpoteſt ĩ ꝑte abſolui mnn 4
poꝛis eueniet. Quia ergo in bis caſibus a pinculis pcton in pte remanere ligarꝰ Pinge
nõ fructus ↄfeſſionisſimo fructui contra⸗ era ei lacerdoru abſoluit ipᷣm ab omi ſt
riũ ex confeſſione ꝓueniret cuʒ ſalute ſoli bus ⁊ ita cũ neuter oĩa audiuii.Uterq; ꝓ nge⸗r
ſeruire ⁊ militare debeat cõfeſio alu q; ꝓ nudat de hijs de ꝗbꝰ nõ cognouit. Inꝗ̊ nad⸗
pꝛio ſacerdoti. De hus caſibus ſeu pecea-⸗ dubitandũ nullatenꝰ ẽqꝛ per virunq; ſa fnn 1
tis alijs q; ꝓpᷣo ſacerdoti erit cõfeſtio facli cerdotẽ piena gratia ſanctiffationis ⁊ ab Wann
enda hoc de licẽcia ipᷣius ſacerdotis vel ſolutionis recipitjniſi ꝑ ipᷣum ſteteri neq A

ine

iſcopi loci/. Siquis auũt obiecerit qꝛ gra moꝛe iudicũ ſoꝛinſecoꝝ ꝓnunciat cofeſſioꝛ
serentarindiniſtgilig e imꝑpnbil. abſoluimꝰ te nõ ↄdemnamꝰ. Sed magꝑt
A5 eĩ poteſt eẽ in parte ſanctus et in par oꝛationẽ facit ſuꝑ eu vt de abſolutione ⁊ umthn
te peccatoꝛ. Quemadmodũ nõ poteſt eeẽ remiſſtonẽ atʒ gram ſanctificariõis iribu⸗ nnio ſn
partim in inferno/et partim in paradyſo at/eti nemo dubitat quin poſſit et debeat dpioſia
Et impoſſibile ẽ ↄiungi in vno ⁊ eodeʒ confeſſoꝛ oꝛare patrẽ miſcdiarũ vt etia e⸗ innone
ubiecto eternã damnationẽ eternã glo mittat peccanti peccata qᷓ necipᷣe penuẽsĩ grnto
ria cõiungi inq; neq; m idem ppier reyu ſe cognoſcit ⁊ eidẽ confeſſoꝛi recognoſat. ahrſel
gnantis ↄtrarietatis ꝗᷓ in nullo genere cõ Unde ⁊ in abſdlutiõe ↄfitentis no cõſue icnen
trarioꝝ iſtã ↄiunctione patit᷑ in eodẽ ⁊ him uerũt dicere ſacerdotes dimittat ubi deꝰ end
idẽ. Sʒ neq; ſᷣm diuerſappr᷑ remotiſſima peeccata q cõfeſius es mihi.ſ̊ potius oĩa. euond
diſtancia qᷓ abinuicẽ diſtantſupꝛemũ gio Qui ſi ꝑ ali ſacerdotẽ gratis ſanctiſicati ſauln
rie et intimũ dãnationis eterne ⁊ ꝓpt᷑ im onis ⁊ plene abſolutiõis recepitſſic confi umnllerpi
partibilitatẽ anime hũane/ꝓpter quaʒð in tẽs ꝑ alterũ accipiet augmentu gre.Sive elaor⸗
ipᷣa hũana animaſimpoſſibile ẽ repire di- o querat cũplene abſolutꝰſit iſte coꝛaʒ pᷣ (ſanmtau
gerſa illaſin quoꝝ vno ſunt pena iehenna/ Ms ſacerdotead qd addit ſcõm ad ꝗqd eti Kignennuſt
lis in altero vo gloꝛia beatitudinis illiusꝗ am facit ↄfeſſionẽ de peccato. J rñium ẽ Maſtons
Quare in eadẽ anima hũana ĩpoſſibile ẽ2in hoccũ eĩ per gram ↄtritionis remittũt 6oggauſc
piungi retributionẽ beatitudinis/et penã peccata lnihilominꝰtñ poſt accepta gram lenndeſek
eterne danatio nis. Pꝛopoꝛtionalia autẽ pↄtritionis de eis confeſſio faciẽda ẽ/ſ cau Qaenon,
ſunt merita ⁊ pᷣmia.erita ergo incõiu⸗ ſas in hoc ſuꝑius aſſignauimꝰ.Dicimus uſngn
Abilia ant eadẽ etiã ratio ẽ incõiugibi//Eti qꝛ poteſt diuidi confeſſiojita vt aliꝰau eenn
itatis ioꝝ meritoꝝ. Cũ em̃ cõtraria ſint diat ad conſiliũ/⁊ iniungenda penitencia ſocin
Qdinuicẽ ac repũgnatiſſima ſanctitas ſeu ¶ſalutarõſalius autẽ bñdicnonẽ ſacerdoſa⸗ ſugiinäine
. gra gralũfaciẽsſet moꝛtalis culpaipſa re- lẽ ⁊ abſolutionẽ fadet ſuꝑ penitentẽ. Hoc meng
pugnũtia cõtrarietatis nõ patitur ambas autẽ ibi licitũ ovbi ſacerdos ſimplex ?⁊ ſa⸗ Rnachäan
ſimul eẽ in anima humanapm idẽ et ip ſa crarũ lr̃arũ ignarusſibi ei poteſt aduoca⸗ Mrenenün
impcibilitas anime hũanejnon patit᷑ eaſ re ſociũ tanq; cõſiliariũ aſſeſſoꝛeʒ ſibi in Penſiünis
dẽ eidẽ ineſſe fm diuerſa hoc eſt diuerſas iudicio penifenciali. Si em̃ in inditio ſoꝛẽ marpoſe
ptescũ diuerſitas partiũ in ęa eſſe nõ poſ ſi ⁊ ſeculari hoc licet ne erret in illo/quan nelasni
I nt. Ald cuiꝰ ergo ſacerdotis bñdictionẽ et tofoꝛtius iſto iudicio vbi erroꝛ incompa tlideten
abſolutionẽ gratiã ſanctficatiõis recipier biliter piculoſioꝛ Cuũ em dyaconus cdlaues ghatluce
penitẽs. Cũ ei partẽ peccatoꝛũ ſuoꝝ coõfue nõ habeat interdũ auteʒ et ſcienciã medi⸗ ſtüſtantie
atur vni partẽ alij ſe gratis ſanctificatio- cine celeſtis habeatnon ẽ dubitandũ de⸗ bsctogge
nis per partes recipe non poſſitjabvtroq; ectũ ſacerdotis in hocipᷣum poſſe ⁊ debe edepoꝛ
illã recipiet vela neutrok ſi a neutro cuʒ ꝑ re ſupplere Et vt verius loquamur in hu nſeſone
ißm nõ ſtet manifeſtũ ẽ ꝙ ſola diuiſio ecõ ius caſu non penitẽcia ipe iniungitlſj ma⸗ W
Jſeſſonis gratiã ſanctificationis impediuit gis ſacerdos cuiꝰ auctoꝛitate ipᷣe facit hoe gnncgeri
Quare cofeſſionẽ om̃ino diuidere nõ lice Auemadmod aſſeſſoꝛ licet ſentencia di menonof
bit. Si vo p vtrũq; ſacerdotaram ſancti cet iudicinnon tamen ipᷣe iudicat/ nec eiiaz ngnaf
. Jicatiõis ⁊ abſolutionis recepiti iſtud vi cum de madato iudicis ſentenciam ꝓfert kui
. detur nõ ſolũ incoueniẽs /ſʒ etia iniqnum ſipe ſentẽciatiʒ magis index per ipᷣm. Jdẽ k
.

n dicimus. Si foꝛte barbarus fuerit cõfits noñn tam iudicium eſt; etiam ſacaamein
R quia ſacerdos poteſt aduocare ꝗ barba⸗ tum. Et plus in virtute lacramentali agit
* ri confeſſionẽ audiatet ipſe interpꝛetetur. q; iudicio limo minoꝛi diſcretione iudicia
OQt ſi foꝛte illittera tus ille ſacerdos fuerit nia agenduʒ eſtz in eis que ſunt mera iu
l etia totuũ interpꝛeti poteſt ↄmittere. Si ſal dicia.Et ꝓpter hoc non eſt neceſſevt tam
ule tem ſacerdos ſit dyaconꝰ reſeruata tamẽ diligens examinatio fiat de peccatis in ꝑ —
ſulint ſibi benedictiõe/c abſolutiõeque ſine po 4 Rilter ie ergo credimus miſericoꝛdie di
uale teſtate clauiũ in peccatis moꝛtalibꝰ locuʒ ine ſufficere vt in generali iſta dicat con .
ocgen non habent. In venialibus autem pecca itens quia cuʒ deo multas et magnas in
anm tis ſm quoſdam abſoluere poſſunt etiaʒ iurias irrogaſſem peccandoj⁊ de quibꝰre
naſtnne layci in neceſſitatae. colo ⁊ de quibus per negligentiam meaʒ 9
enſern Trum autem iteranda hoc eſt er ⁊ incuriam memoꝛiam non habeo.Om⸗
Dnunandt p integro iterũ facienda ſit cõfeſſio niaq; illa mihi in debita fargitate miſeri⸗
m oſt quemcunq; in moꝛtale pecea coꝛdie ſue remiſiſſeymeq; indignũ.in gra
egdſur tum relapſum ſeu recidiuũſqua queſtioneę tiam ſuam per penitenciaʒ reuocaſſerom
nlifriröz tercio loco poſuimus plane dicetes ꝙ no nium iſtoꝛum tantoꝛum et tam ineſtima⸗ .
inoſhane ex debitoſita vt qui no iterauerit.ex eo re⸗ bilium benefitioꝛuʒ ingratus denuo ipᷣm
ſcinin⸗ um moꝛtis eterne ſe faciat/abſit hoc a no offendere ſic nõveritꝰ ſumnet hoc cũ mul⸗
itöeen bis ⁊vt ex hoc moꝛti eterne adiudicemug ta aggregatione dicendũ et multis lachꝛi
er an ex hoc videliq quod poſt recidiuũhmõi mis ſi datum deſuper fuerit penitentiDe
confeſſionem ex integro non iteratet ſin- ingrantudinę enim/ vł alia taceanturam
ð gula peccata ſua cum ipo in quod iapſus cognoſcentibus modis omnibus facien⸗
RRM eſt denuo non cõfitetur O ſi quis dixerit da eſt confeſſio.AIlla enim eſt id quod ſo/
Fünt uia iudexpenitẽciarius eſt id ẽ confeſſo-ꝛ lũmodo ſibi deus in omnibꝰ donis ſuis
ösmis non aliter pleue inſtruetur ad iudicandũ ſibi ſoli retinuittotuʒ ſurripit furatur vi/
—RZ de peccato recidiui niſi omnia alia que p⸗ deliq; gratiarũactiones gloꝛiam laudeʒ⁊
ertun ceſſerunt audiat. Quemachnoc; ſiguis benedictionem. HNipil enim iſtoꝛum deo
ün aliquẽ iniuſte percuſſiſſetncui ille iniunriam reddi patitur iniqſſima ingratitudo. ꝛo
di percuſſionis benigne granſq; remiſiſ at pter quod etipᷣm fontem bonoꝛum tedũ⸗
nſe vo percuſſo: ingratus denuo illum percu dantiſſimum atq; largiſſimum penè plus B
mnd terretoe ſecũda percuſſione iudex recte iu omnibus vicijs nobis obcludit fluenta
intune dicare non poſſetſi de pᷣoꝛe ei percuſſione beneficioꝛum eiusg velut obex infernalis
Heigilii eiuſdem gratuita remiſſione non ↄſtaret⸗ duriſſimus ⁊ impẽtrabilis a nobis auertit
ſm Yonge enim maioꝛ iniuria eſt ſecunda ꝑꝓ nec ſolum ebſiſtit largitati diuine quo mi
= ruiſio q; pꝛima. Non conſtabit ergo ei de nus noua munera largiaturſed etiam vx
ng magnitudine ſecũde iniurieſſi ei taceatur pꝛedonata tanq; iniuſtis detentoꝛibꝰ au/
icniu⸗ pᷣmaſet induigentia ipius ita nec eſtima ferat. Merito enim et iure euidentiſſimo
eſagſen re nec iudicare poterit illa quata ẽc quali feudum vel pꝛedium amittit qui domino *
R ter emendandaLũ ergo ſacerdos iuderx a quo habet illud iusqð in eo ſolum reti
ibicnd, penitẽcialis ſitinon poterit indicarevł eſti nuit reddere contradicit. Licet autem ite⸗ *
mitin, mare poſterius irrogatas iniurias ⁊ cotu/ Jationem confeſſionis ſaluberrima; ⁊ in/
gam, melias niſi conſtiterit de ᷣmo irrogatis credibilis virtutis eſſe nouerimusſet eam
nemtin etiã de remiſſione ipᷣaꝝ ſi facta eſtquoniã pꝓut nobis datum ẽ pꝛedicare ſuadere cõ
Prtibtii ingratitudo nec leue peccatũ eſtinec leuis ſulere non ceſſemus nec vnqᷓ; ceſſare po.
eie, circũſtantia peccatoꝛum. Sed valde gra⸗ ponamus. Illud tamen et hic ⁊ vbiq; ſait o
ein⸗ uis et aggrauans/ Non poteſt autem cõo⸗ ua fidei pietate et catholice doctrine veri⸗
Pmini ſtare de pᷣoꝛibus iniurijs et peccatis niſi ꝑp tate poſſumus detlarare intendimꝰ⁊ vo⸗
iiniti confeſſionem nec plene conſtare niſi p pie lumus ne laqueos moꝛtis nobisaut aliis
D nam cõfeſſ lonem. lene ergo ex integro iniciamus.ne nos aut alios eterne dänagas —
ii iteranda erit confeſſio poſt recidiuu?ma⸗ tioni obligemusgaut obtigatos dicamus
nn fiii ime nouo ſacerdoti. In hoc autem dici⸗ ,/Sivero nouus ſacerdos fuerit cui confef/
rrn us quia ſi iudicium penitenciale meruʒ Oſio faeieng⸗ Hoc eſt qui als peccata pꝛe ela
neic iudiclum eet. Ita gler reuera in ea ſicut in ter id in qllod relapſus eſtpenitens ei cõ⸗
4 ne iudicijs foꝛenſibus faciendum verum. da fiteri teneatuntentione vtiq; vel debilo qʒ „

„ ÿ
r

relapfu

Ne Be

moꝛti et damnationi eterne illum obliget
eęet adducat dicere nõ audemus nec iſtam

negligentiã iudicare moꝛtalem non eniʒ
inconfeſſa relinquit pᷣterita peccata qui ð
ingratitudine vt diximꝰde eis in generali
ſe accuſat ⁊ culpabilem reddit. Ingratiiu

dinem antem non agnoſcere etnon confi

teri nõ modica pars ẽ ingratitudinis nec
culpe lenis. . . .
Elinquitur nobis quartã inueſti⸗
gare queſtionem /atq; delermina
revidelicet vtrũ peccata redeãt p
m ſeu recidiuum que fuerant ante
imiſſa. In quo illud pᷣmo manifeſtũ eſt
⁊ om̃ino declaratione ꝓbationũ nõ indi
gens ſcilʒſ; neq; male cogitationes rede
unt atʒ reſurgunineq; male affectiõesneę
q; male locutiões/et hoc ſenſu manifeſtũ
eſtjneq; aliquẽ eouſq; delirare aut inſani
re poſſe credimus vt eivideatur. Reſtat er

go vel vt macule ſeu inqnamenta ipoꝛuʒ

redeant vel debita penarũꝗᷓ ꝓ ipſis ante
acceptam remiſſionis gratiã delebant᷑. et

— redire impoſſibile ſit declara/

imus declaratione irrefragabili ⁊ mani
feſta⸗ Pꝛimũ quoniã auariciã maculã ali

guam impmere dicimus eſſe impoſſibile

Sicut enimvirtus non aliam pulchꝛitudi
nẽ impᷣmitiqᷓ; ipᷣs ſinec pulchꝛam aut ſpe

cioſam facit anima humanaſllia ſpecioſi-

tate ⁊ pulchꝛitudine q; ſeipᷣa. Si em̃ aliaʒ
pulchꝛitudinẽ impᷣmeret illa/vel ect virtus
vel non eẽt virtus.Q⁊ ſi nõ eẽt virtus im/
poſſibile eẽt es eẽ pulchꝛam animaã buma

nad. Si enim alio q́; virtute pulchꝛa eſſet

hoc foꝛmalit accideret vt ſublata om̃i vir
tute ꝑ itellectũ abſtrahentẽ telligat rema

nere pulchꝛa. Cauſam eĩ ſufſicientẽ abſtra

here aut ſeparare ab effectu ſuo poſſibile
ẽ intellectui mõſſicut frigiditatẽ abſtrahe/
re vel ſepare ab albedinei Haãcergo poſi⸗

tionẽ recipit itelleciꝰ noſtenvidelicet vt re

maneat coꝛpꝰ aliqð albũ/ſublata frigidi/

telaqu a erat ei albedo/nõ aũt recipit

unaer hac
poſitionevt remaneat aia huana pulchꝛa
vel ſpecioſa om̃i vᷣtuie ſublata.Nõ ſũt er
go ſepabiles itellectu ab in uicẽ pulchꝛitn⸗
do anime hũsne ? vtus. Si auũt haberet
ſe ad inuicẽ vr cauſa efficiens ⁊ eiꝰ effect⸗
ꝓculdubio ſeꝑare poſſet eas abinuicẽ in⸗
tellect⸗ noſter. Amp̃. ſublata illa pul⸗

chritu dine quaibiſ. omniasnihil depiret.
de meritis anime huane/cũ ovmerũia ex

ſolis viunib⸗ ſint. Quare nibil depiret ei⸗

ſacramẽto penitencie

dẽ de pᷣmüs/ꝛita qᷓntũ ad merita etpᷣmia
ſuꝑuacua ẽ huiuſmoi pulchꝛitudoj qᷣntũ
ad naturã ſiquonia ⁊ pꝰ illa ẽe pꝰ graʒ
ſicut tu ponis. omino igit᷑ ccioſa ⁊ ſupua

cua ẽ. Amp. Si vus imprimit hmoi
pulchꝛitudinẽ ⁊ ẽ ſue ſpecieixrunt due ſoꝛ
me eiuſdẽ ſpeciei in eo dẽ vt ſᷣm idẽ videl,ʒ

virtus ⁊ pulchꝛitudo quãimpmit. Si ⁊0
uerit alteriꝰ ſpeciei hoc cõtra naturaʒ ẽ

vt virtus ꝑ ſe ⁊ ſecũdũ ſe agẽsgeneretnõ
virtutẽ aut hoc nõ hominẽ. Amplius

huiuſmodi pulchꝛitudo eadẽ rauone im
pᷣmet alia etita in infinitu. Ampᷣ.quo
niã agere ⁊ pali cotraria ſunt ſicut date ⁊

accipemaniteſtũ ẽ quonia ĩpoſſibile ẽ ipßa
eſſe in eodẽ ſᷣm ide ſagit autem vnuquod
q; ſubiectũ ꝑ foꝛma ſua onie id qo ſoꝛma
eius a gere dicit/ergo pulchꝛitudine quaʒ
virtus impmit ſeu efficit in aĩia hũana ef⸗

ficit ip̃a ⁊ impᷣmit ſibipſi ꝑ virtutẽ. Qua ð

cauſa erit impᷣmens ⁊ impſiaſagẽs et paci
ens“ das ⁊ recipiẽs ſibipᷣi pulchꝛitudine,z
hmõinõ ſᷣm diuerſaſꝗ: imꝑtibihergo ᷣm
idẽ ⁊ boc im poſibeigchee lu quo ſe
tur erit impoſſbile. Impoſiibile ergo ẽ
Anine alia pulchꝛitudine impmere eilde⸗
npoſit

vijs 7 ꝓbationibus ẽ oſtẽdere ꝙ im

bile ẽ viciũ macuis aliãſeu defoꝛmitatem

ſeu turpitudinẽ aliã impmere. Ja ergo de

claratũ ẽ maculas peccatoꝛuʒ nõ aliud q;

ipᷣa peccata eẽ pulchꝛitudines virtutum
nihil niſi ißas vᷣtutes ee. Amp̃ᷣ. Mani
feſtũ ẽ intelligibilia intelligẽtibꝰ/auaricia
nõ debere generare naturalit᷑ vel ꝓdiga
litatẽ vel defectũ ipiuswel qð debet eẽ ex
oppoſito ſeu cõtrario naturalit᷑ ĩpoſſibile
c. Licet ergo iſte relabat in peccatũ auan
cie nõ iðo vł ꝓdigalitatẽ vel effectũ ꝓdi/
galiuatè ex hmõi peccaio generan neceſſe
imo nec p natura etia ẽ poſtibile. Am
plius.vñ iſta fecũditas ta monſtruoſa tã

qᷓ; nature cõtraria vt ex vno generẽt᷑ tan/

ta monſtra aliarũ ſpeciexvideliq ex peto
anaricie oĩm alioꝛũ peccatonꝝ mõſira. Ne
q; em̃ hoc naturalit᷑ eẽ poteſiineq; volũta

rie hoc ficũ hoc nec ĩtẽdat nec velit ipſe.A

peccat necviolẽtecñ ei ĩputet ꝗ peccatvio
lẽta aũt nũq; iputada ſũt illi cui ifert. Sʒ
potiꝰinferẽni/ Reſtat ergo peccata redire
olũmõ qntũ ad pena hocc relapſum de⸗
nuo iĩputari ad penã. nõ ergo alio intelle
ctuvłſenſu dicũt peccata redire ꝗ hoc ſen

ciũ; qᷓntũ ad pena Zen aur phrernor
quẽcũq; relapſũapud eos diſienno ell.ꝗ

c

iii
arel
hocen

ltboe
niſce
ahacn
Abend
Felinin
ganid
nani
ſie b
ledepe
Delanee
ntfen
iuceyi
Paunere

lg
grüredi
ſryuant
ſlezoiap
Mtg
niieh
1 biuſu⸗
Muinegin
mml
Golnin
Npenus⸗
ſtageni⸗
ſiſedeig
Kche⸗
1 d
Noane
Molge⸗
löbakni
toniſp⸗
lopen
onpino⸗
Peccgtis
ſpenah
hun pi
Mhuntit
nlencale
ſoncg
unenin
genr
ang

eN
ncseae
S
Mmd

Nnde

. —
ca
WL
4
KNs

is

ee
Ndt.

olbnii

Eid getn
diabin

1 1
„ eerad
ac

nssni

S
r1. 61

.

PotwI hie eſuß Nep &α„α⅛ab

Fo.

—

ea redire cõcedũt in alijs aũt ne

hoc expᷣmit de ipenſo frat᷑no odio.ſiue ð
miſcdia nõ ipenſa ꝓximo.⁊ Jacob.iij.vꝛ

det᷑ hoc ideʒ expᷣſſum vbi vꝛ. Judiciũ ſine

miſcðia ſiet illi ꝗ nõ fecerit miſcdiam. Iu

reſi dicũt oĩa redire peccata.Apoſtaſia ei
el hereſis omino auertũt a deo hoſtem
vel inimicũei faciũt? ꝓpter hoc omneʒ;
gratiã dei extinguũtac oẽm remiſſionem
euacuãaãt.Eodẽ mõ dicũt de penitẽcia peni
tecie. Hoc ẽ ſi penitet aliquẽ penitẽciã egiſ
le de peccatis ſuis. Sicut em penitecia de
peccatt et ia peccata ⁊ debita penaꝝ eua
cuatlſic iſta execrabilis ⁊ dyabolica peni/
lẽcia debita penarũ q̃ ꝑ penitencis relaxa
ta eranbreducit ⁊ reuocatqa teſtimonijs

eis rationibꝰ vꝛgent ad ita ſencienduʒ in

kus ac ſanctoꝝaut cogẽtibꝰxvalidis

hijs caſibꝰ. Idcirco et ita ſenciuntin alüs
omnino negates redire pcta ſicut expoſui
maliq vo in om̃i recidiuo moꝛtali debete
omiĩa redire petã ſicut expoſuimꝰ. Alij vo
interpᷣtant᷑ reditũ eoꝝ in ingratitudinẽ di
cẽtes oĩa peccata redire ꝓpt᷑ ingratitudi⸗
nẽ. Ingratus ei ẽ de remiſſione oĩm et fin
gulon ⁊ ꝓpter hoc ꝓ omibꝰ⁊ ſingulis pu

Ridae. eſtione ut hʒ eriã ſi in aliqͥ ca
ui

uſtũ ẽ oĩa redire peccata.Si eĩ apð ho

¶mines iniqſſimü iudicat ita vt iuſticia huj

poteſt de iure

mana iſtud pati nedat quãatofoꝛttus iuſti
cia diuina iſtud pati nõ poterit. Cũ eĩ iſte
de pᷣteritis peccatis cõdigne deo ſatiſſece
ritet plenã eoꝝ remiſſionẽ ab eo obtinue
riii qcũq; peccatũ relabatur. nihil pene
vel ſatiffactiõis vlterius ꝓ illis ab eo exi/
t de i⸗ Amp̃.cuũ ꝑ penitencie
acramẽtum adeo reſtitutꝰ ſit in itegrũ vt

vt oĩa eiꝰpctã/ ꝓ nõ factt habeant / cuʒz nõ

labat niſi in vnũ peccatũ nõ põt exigi ab
eo niſi pena illa debita. Alia ei nõ habet
cũ ꝑ penitenciã oĩa deleta ſunt⁊ reſurgere

omnino nõ poterũt vt oſtendimꝰ. Amp̃
peccatis illis ꝗᷓ dimiſſa erantnõ debet᷑ ni

ſi pena hic quã mõ exigit deꝰ qui totã de/
bitam ꝓ ülis exigit ꝓpter relapſum vt ipᷣi
ponunt.iniuſte ergo engit deus penaʒ pe
nitencialem ꝓ illis. Ampliꝛ. non erit
ſecundũ hoc ratum penitenciale iudiciuꝰ
cum enim per relapſum ſeu recidiuum re
nocetur penitencialis reabſolutionis ſen

encis et initetur penitenciale iudiciũ nee

dã ei in eis ſolis caſibain ꝗbus expſſuʒ eſt
— —— „ „- . — . Bnverdt
gra ipa vilas in euagelio math.ca.xviij

lxv/

Fatum eſt nec ſtabile ppter hoc in erroꝛes
impietatis inducti ſunt quidam vt diceret
penitencialem ablolutionem conditiona
lem tmi eſſe/⁊ peccata per penitenciam re/

mitti ſub conditione tantũ videlicet ſi nõ5

relapſus fuerivel non recidiuauerit.

liq no ke . Pic autem exxoꝛpᷣmnm facit denʒ ini ⸗
xta hũc modũ in crimine apoſtaſie ⁊ ĩ he⸗ SAaaueſermner oenioneroe⸗
Fn. .

is. Quarum pꝛima eſt in hoc plus poſ
unt apud deum ad damnandum penitẽ
tem peccata que nondum habent eſſenee
dum fecit.qᷓ; bonum penitencie qð haber
ad ſoluendum ipᷣm.
ꝙ iudicatur penitens non qualis eſti ſed
qualis futurus eſtqua puerſitate que ma
loꝛ elſe poteſtvt non iudicetur bonus qui

bonꝰ.nec penitẽs ꝗ veracit᷑ penitẽs ẽ᷑/.Sỹ5

mag? iudicet᷑ otumax qualis nondũ ẽꝗqa
contumax foꝛſtan futurus eſtt Zercis
cauſa eſt in hoc ꝙ iuſtum punit deuspꝛo
peccatis futurisſanteq; ipſa faciatdum ei

gratiam remiſſtonis et abſolutiõis ei ſub

irahit ꝓ peccato qð nondũ fecit. Sed fa⸗
cturus eſtindubitanter punit enim deus
anteqᷓʒ pecca uerit. autem erroꝛ iſte im
poſſibilis ſit non ſolum impius euidenter
docemus hac vna pꝛobatione. Poſſibile
enim eſt duos penitentes quoꝝ alter pai
ſurus eſt recidiuum/alter vero pſeueratu
rus in bonojequaliter omnia facere que ꝑ
tinent ad penitencie ſacramentum. Cum
ergo iſti duo eque atterantuneque conte⸗
rantur equaliter omnino peniteant/om⸗
nia autem equalia merita equales remu⸗
n erationes ſeu pᷣmia apud deiiuſticiam
Si aliter ex merito obtinet a dei iuſticia
plenam remiſſonem peccatoꝛumneceſſa
rio obtinebit et reliquusihoc autem non
eſt verum ſcðᷣm ipſum/quia ille qui perſe/
ueraturus non eſt.remiſſionem non obti
nebit. In hoc ergo caſu accidit euidenter

deum iniuſtum eſſevt equalium meruo⸗
rumlalterum reſpiciat et alterum non.

Amplius. Scᷣm hoc quid repoꝛtant᷑
fideles ex ſacramento confeſſioniscuꝰ em̃
incerti ſint de futura perſeuerantiaſincer/
ti ſunt et de abſolutione ſuaſincerti de re/
miſſione et venia. Zt peopier hoc qua te⸗
memeritate accedent ad percipiẽdam ſa⸗
cratiſſimam euchariſtiam cum merito du
bitant an ſint ſacramento penitencie mũ⸗
dati et lotiet a peccatoꝛum vinculis abſo⸗
luti. Et Mera.

Secunga in boc

Euertamur ergo ad inquirenduʒ
Ne⸗&Que ſii cauſa reditus peccatoꝛũ ſi⸗
nnein caſibꝰ nominatisſiue alibi.
f fraterno odio redeunt dimiſſa peccata.
aut hoc eſt ꝓpter magnitudinem peccati

ex eoſvt ſine ipis eẽ non poſſit/aut ex alia
cauſa. è autem magnitudo eius cauſa

huiuſmodi reditus non ſint inde manife/

ſtum eſt quia multa alia maioꝛa ſunt fra
d terno odioſſicut blaſphemialaut ipᷣm pec/

catum homicidii aut ydolatria. Si ergo
magnitudo huius peccati cogeret debita
eẽ alioꝛum peccatoꝛumlet obligaret ad pe
nas alioꝛum omniamaioꝛaimultofoꝛtiꝰ

hoc ipᷣm efficerent.et hoc ſiue eẽnt dimiſ⸗
ſa ſiue non. Remiſſio enim pᷣcedens non
potius videtur facere ad deſtructionem ⁊

moꝛtificationem peccatoꝝqᷓ; ad reſuſcita

tonte m ipᷣoꝛum. Si vero hoc eſt ex neceſ/

ſaria coilligatione ⁊ comitantia alioꝝ pec
catoꝛum ad ipᷣmiltunc nec ante remiſſionẽ

necpoſt poteſt eẽ fraternum odiuʒ abſqʒ;

cat niſi fraterno odio et foꝛte peccato ĩgra
titudinis ergo non eſt puniendus niſi p:

iſtiusjaut hoc eſt quia alia eouſq; pendeẽet

ſacramento penitentie

Sicut dicit idẽ Apoſtolus in eiſdẽ capitu
lis Et Petrus in.iiil.pᷣme.Unuſquiſq; ſi/
cut accepit gratia in alterutru illam admi
niſtrantes ſicut boni diſpenſatoꝛes multi
foꝛmis gratie deiet ꝓpter hoc furti reus ẽ
in alios ⁊ amittit meritio et iuſte/ ſibi in

inimicus dei eſt eoipᷣoſdeũ enim in eſſen/
cia ſua impugnare nõ poteſt ſed in homi

ne ſuo. Reges em̃ et pᷣncipes et ſi in perſo
nis ſuis impugnationes hoſtiũ ſuoꝛũ nõ
ſuſtineantin hominibus tamẽ ſuis ſuſti⸗
nent et in alijs rebus ſuis. Non eſt auteʒ
mirum ſi is qui ſe inimicum dei conſtituit
quantũcunq; autem placatus ei fuerit ira

quia reuera merito iratum illum ſibi red/
dit qᷓntũ ad peccatum illud videlicet odij/

debitis alioꝛum. Amplius.iſte non illum ſibi reddit Sed dices foꝛtaſſe.

hüs duobus. Non ergo erit puniendꝰ ꝓ

* —

camꝰ quia lex iuſticie eſt/c rectitudo vt in
ea puniatur quis in quo deliquit/e ꝑ que
peccat quis per hec toꝛqueatur. Sicut le⸗

am dimiſſis. Utergo iſta expediamꝰ.di

fraterni. Sed qntuũ ad alia que ex miſeri⸗

coꝛdia ſua remiſerat.nõ niſi immerito etĩ

iuſte iraſci decetero poteſt/Pꝛopt᷑ hocad
iecimus de lege iuſticie de qua dictum eſt

Luce.vj.et in caſu iſto ea menſura q̃ men

gitur Sap̃. x. Eoꝝ enim bonoꝛum maxi⸗ ſi fueritis remecietur vobis. Lex enim iu
Ger narne n noα Me debitoꝛes ſumꝰ in alios que ronen ſhe⸗ eſt vt ꝙ quis in alios ſtatuit eodem

recepimus/ꝙ omnes in ſe creature oſten
dunt.que eniʒ maxime lucem receperun
maxime lucis large ſunti et maxime eam
tranſfundunt. Sic et de odoꝛe. ſic ⁊ de ſa
poꝛe euidens eſt in omnibus alijsiita vt
nulla creatura ſibi donũ aliquod ſeu bo/
num recepiſſe videatur. Sed potius om̃i⸗
̈ bins ians illud ↄmunicare poteſt. Bic
et de donis gratiarũ in toto coꝛpoꝛe eccle
ſie ſciendum eſt. Quẽadmodum enim in
coꝛpoꝛe humano quod eſt exemplum ⁊ fi

gura coꝛpoꝛis eccleſie. Sicut oſtendit apo

ſtolus in.xij.ad Rom. Et in.xij.pᷣme ad
Coꝝ. Nullũ membꝛũ ſibivel ſeipſum vł
officiũ quo indictum ẽ appꝛopᷣare poteſt/
ſed toti coꝛpoꝛi et ſingulis membꝛoꝛũ ſer⸗
nit ⁊ viuit ſe toto atq; officio ſuo taqᷓ; hoc
notũ.Sic et in membꝛis ecclie dei ex lege
ſpiritus quo viuut neceſſe ẽ vrqgna gra⸗
tiaru nullũ ſibi appꝛopꝛiet aut excoõmuni
cet. Sʒ magis alia alijs in eis ⁊ miniſtrẽt

„ .

ipᷣe vtat/vt ꝗ iram Fuat in alios ſeruet᷑. et
ipi.ſic legit᷑ Eccłiaſti.xxviij.Hõ hoim fᷣuat
irã ⁊ a dño qrit medelaã.Et alia mita ſimi⸗
lia legũt ibidẽ.hec ergo ẽ iuſticia ꝓpt᷑ quas

dimiſſa debita repetimurquia dimittẽda

nõ dimittũt/accedit ad hocĩgratitudo cu
ius pena iuſtiſſima õvt bñficiũ ꝙ gra coõ
digna nõ reddit᷑ ĩgratopenitꝰ auferat.ſi

cut ⁊ alibi de ſeruo manumiſſo dicit᷑ vt in
ſᷣuitutẽ pᷣſtinã ꝓpterviciũ ĩgratitudinis re
digat᷑. idẽt aũt eqles ee jᷣm hoc vnum
qðq; peccatũ ⁊ igralitudo ð remiſſiõe ipi
us. Si ei ꝓpter igratitudinẽ de remiſſiõe
auferẽda ẽ de iure ipᷣa remuſſio⁊ iuſte pꝛo

pter ĩgratitudinẽ ð̊ remiſſiõefacta denuo

efficit᷑ pene pᷣus dimiſſe debitoꝛeiuſdẽ er
go pene efficit᷑ debitoꝛ ꝑ ingratitudinẽ re⸗
miſſiõis ⁊ ꝑ petm̃ añ dimiſſũ.Quccũq; au

tẽ eiuſdẽ pene debitoꝛẽ efficiũt ſiue ad eůÜ⸗
dẽ penaã obligãteq̃lia pctã ſũt ĩ vnoð.Ex

quo manifeſte conſequẽs ẽ per ingratitu⸗

ſte appꝛopᷣare vo lebatet ſibi retinerepꝛo
ꝓter hoc qui miſericoꝛdiaʒ in alios facere
recuſat ipᷣm fontem miſcðie ſibi obſtruit.
jet hoc quacunq; hoꝛajet quãdocunq; fra/
tri in ſe peccati nõ remittit/nec deo remii

ſionem accipit. Nõ ergo ꝓ magnitudine
peccati tm̃ hoc ſed ꝓpter naturam pecca
Li que peccatoꝛem ſuum inimicum dei ef⸗
ficit. Inimicus enim cuiuſcunq; hominis

S
AMagnn
Olchanne

aine
ſelit
poi
onil
feni
inge
lespe
perſe
Eralei
imus
les c
Cclane
deblor⸗
unri
G
aon
Patsnn
Nucnd
ezit
ſnilu
Nustn
rnlle,
Keuſde⸗
mebat
fuggreg
luco⸗
lpel

—
=
=

Pchsne
Parde⸗
Wn

Ungrin
peert
lenco
enin
gußſte
licino⸗
skej h
Utonid
feant et
Cbicſt
ſoamni
unr
ee

e

mil

nn

Wheoſ
No
tn
u

eninack
S Afü
Oſtüſconn
1greani

4.
.4 ſ
2

ſini⸗
i

dinẽ ſeu ingratitudines tãtas pᷣenas redi vel dñi aliquis ex holtbus eiuſdẽ. Si de
re ſuꝑ relabẽetes/quate pᷣus eis debeban denit ei caſtrũ vłpꝛediũ quodcũq;/nunq

ꝙ oĩbꝰpeccatt ſuis.Cũ eĩ de vnoq̊ʒ pecia Kreceſſerit ab eo poſtmodus /c ad hoſtes

torũ ſit facta remiſſio erit et de vnaquaq; eius ſi tranſtulerit aliqd ex donarijs ſibi a

remiſſione recidiuante ſeu relabente vua p̃ncipe datis ei ſeruabituncertũ eſt ꝙ nõ.

ingratitudo/⁊ ꝓpter hoc nũero erunt ed/. Qi ſi donata ei iure auferantur. Et meri⸗

les peccatis pᷣus dimiſſis et ſubſequentes to cur non etcondonata. verbi gratia. ſi
per recidiuũ ingratitudinesequales autẽ debita ei multa cõdonata fuerint.cur nõ
erat et magnitudine ſiue intenſiõe vt oſtẽ et ipᷣa cõdonatio datoꝛũ iure ⁊ merito re
dimus quare et pene eis debite erũtequa uocabitur. Amp. ſi vita ipᷣa indignuʒ
les.Equal& ergo pene debitoꝛ efficitur re ſe efficit⁊ mẽbꝛis quibus contra deuʒ pec
cidiuans per ingratitudinẽ illicuius pqus canuit/quantofoꝛtius ipᷣa remiſſione pecca
debitoꝛ anteqᷓ; per penitenciã remiſſioneʒ/ toꝛum.Si enim honis naturalibus indi⸗

an multas ⁊ vnam ingratitudinẽ an mul gnum ſe reddit ita vt merito ei auferri poſ

tas. Siue enim ſit vna remiſſio aggrega/ ſint quantofoꝛtius gratuitis. Ampli⸗.
ta ex omnibus remiſſionibus ſinguloꝛum locus gre ⁊ remiſſionis peccatoꝛũ cckeſ, a
peccatoꝛũ ſiue ſint multe per ſeſet de ingra dei ẽcertũ enim eſt quia extra illa nec gra
litudinibus ſimiliter idem ſequit᷑. Si em̃ nec remiſſio peccatoꝛum. Cum eniʒ ꝑ pec
partes ſingule cuiuſq; totiꝰ equales ſunt catum moꝛtale recidiuum quodcunq; ex
ſimilibus partibus ſingulis cõiuſcunq; al tra eccleſiam recidiuans ſe faciat extr gfra
terius totius erit totum equale toti. Imo iiam ei remiſſionẽ omnino ſe facit. Quẽ⸗/⸗
generaliter ſicut pars ad parteʒ ſimilẽ hoc admodum ſi quis oꝛbem luminis ſolaris
eſt eiuſdẽ denominationis/ita totũ ad to exeatextra caloꝛem et lumen ſolis ſe faci⸗
tum ſe habere neceſſe eſ etiam ſi non ſit ens vtroq; ſe pᷣuat.Eſt enim eccleſiavelut
ibi aggregatio totalitas. Si tamen eſt in⸗ oꝛbisveri ſolis intelligẽtie atz iuſticie quã
gratitudo vna de tota remiſſione peccato et luce ⁊ cognitione ſalutaris veritatis il⸗
rũ factavel de omnibus iilla erit eqtis om luminat ⁊ caloꝛe viuiſice charitatis infla⸗
nibus peccatis ante eſſe dimiſſis ſimł ac⸗ mat. Amplius. In ſola eccleſia ⁊ ipi ſo
ceptis cum ſit eiuſdem obligatoꝛia vel ea⸗ li eſtet gra ⁊ parextra vo ira ⁊ ꝑditio vni

rundẽ ſicut oſtendimus.ſiue ergo ꝓpt᷑ le- uerſaliter/ faciens artus exteti ⁊ imminẽ

gem iuſticie qua diximusſiue Ppter ĩgra⸗ tis gladij. Qui vero in eccleſia ſũt ſicut in
titudinem recte dicuntur redire peccata id refugio ſunt/⁊ ſicut ſub ſcuto diuine pꝛote
E debita penarũ/quia tate debent ingrati cctionis. Qui ergo a foꝛis in eccleſia veni⸗
tudini qᷓnte dimiſſe fuerant/ꝓpter legem unt tanqᷓ; a facie arcus ⁊ imminentis gla
autẽ iuſticie dicimꝰq̃ntũ ad caſus expꝛeſ- dij fugiunt.Cum ergo exeunt inermes ar
pꝛeſſos in quibus ſolum volunt quidam cui eidẽ extento diuini ſcilicet iudicii ⁊ gla
locum habere reditum peccatoꝛũ. Centa dio imminentihoc eſt vindicte ipᷣius iner

zen autẽ declarare iſtud aliter dicemꝰ mes ſeipᷣ̃os exponunt.Ex hoc ergo exem⸗

quia quocunq; peccato moꝛtali ꝗ poſt re· plo manifeſtũ eſt ꝙ recidiuantes peccato
cepta remiſſione relabitunindubitãter ex res in ipᷣam iramquã per penitenciã effu⸗
tingnit in ſe gram/qua deo gratus eratlet erant incidunt et gladio quem euaſerãt
ꝓpter hoc ſequelaipᷣius aut effectũ ac ſal ſe exponuntad infernale patibulum a cu
tem cõicantẽ inſepabilit᷑ remiſſionẽ. Siẽ ius via reducli erant deuiantes a viaveri
enim non poteſt pꝛeſtari remiſſio pctõꝛuʒ tatis et reclitudints recurrũt. Intellige er
In pᷣſtet ⁊ gra ſic nec ee! Amp̃ᷣ.Sicut di go ſane et circumſpecte remiſſioneʒ pena
uidi nõ poteſt gralita vtĩ ꝑte ſit aligs ſan rum/quia magis pꝛopꝛie euaſio eſt ſiue eſ
ctus ĩ pie peccatoꝛ Sic nec remiſſo pec- fugium ab eis. Quemadmodũ enim qui
catoꝛũ diuidi poteſtividelicʒ vt in parte te videt caſuʒ fluminis et declinat ictũ ipſiꝰ
neant᷑ et in pte dimittantur. PHoc aũt acci vel trahit᷑ ab aliqᷣ a patre ſcilʒ vł amico ſe
dit hicſi ita eſtvt maneat facta pᷣus remiſ oꝛſuʒ a via fulgur ne cadat ſuꝑ ipᷣm. Sic
ſio cum pᷣterita dimiſſa ſunt ⁊ recidiuũ te largiſſimꝰmiſeratoꝛ deꝰ fulgurãtiſſimam
neatur. In ꝑte ergo dimittũtur ⁊ in parte iram etene dãnationisvides caſuraʒ ſuꝑ

retinent᷑ peccata iſtius. Amp̃ᷣ.ſi reuer- peccatoꝛẽtrahit ipᷣm ſeoꝛſũ in pꝑtem ſoꝛtis

ſus fueritet receptus in gratin pncipis ſui ſanctoꝝ que pars ſua eſttrabat ini ipᷣm

X 2

Se ſſacramento penitentie
ber penitenciam et declinata viap qũam tiſfactoꝛi exegerit cum potius dicendum n3
S= venit hoꝛrenda illa damnatio.Ei qa hoc eſſ ꝙ donũ illud medicinale ac virtuoſũ i
facit gratis ctum ipſe peccatoꝛ contrarium peccatoꝛi deus miſericoꝛdiſſime dederit.
meruerit dicit᷑ remittere penam ſiue dam Sed de hijs melius loquemur in ſequeèti⸗
. nationem eternamſjet ipſa peccata remit⸗ „ busſet attende ꝙ rectius dicitur peccaloꝛẽ MK.
„ tere qᷓntum ad penamſoum ꝓpter illa nõ/ eldluanten penasſſibi dimiſſas repete/ (emc
dimittit quin auertit ipſum atq; declinet al ꝓreq; deum. Quemadmodu qui de aqnuis l
via qua currebat ad eternam damnatio⸗ extractus eſtet denuo ſe immergens aq̊s
nem. Sicut ergo eadem eſt iehbenna. nee repetipet de incendio raptus. Iteruʒ ſe pᷣ/ Yanlih
mutatur ſiue vt curras ad illaʒſiue diuer cipitans in illud ꝓpꝛiũ incendium repetit (Gddin
tas ab ilaſer manet ſemper eadem. ed MNon autem vtriuſq; extractoꝛaut libera⸗ AI
dicitur remitti tibi cum declinaueris ⁊ ab toꝛqui ſe foꝛte habent in aqua illũ in ine Aunto
ſtraheris a via qua itur ad illam. Sic ad ꝓpter incoꝛrigibilitatem ſuam et ↄtuma⸗ delanst
iram et incendiũ vnum.et idem redii pec- ciam dimilſeritnon penarum illarum ex⸗ loten
cato: recidiuãs a quo pᷣus ꝑfugeratſꝑ pe ractoꝛ ſed potius prmniſſoꝛhhac decauſa di Aah olt
,Db--- „ nitenciã ergo peccata remittit deus pecca cendus eſtquãq; placeat eiet merito con Wiseut
toꝛibus q́;tũ ad penaãſid ẽ non ĩputat qua tumaciũ atq; rebeliũ iuſtiſſimis pena atʒ (xrenpn
do nõ ſinit illos ire ad illa. Quatũ vo ad y- damnatio. Si quis autem quereret vtru Mnsti
culpã qualit᷑ remittat. Jam diximus in agis malus recidiuans peccatoꝛ qᷓ; an/ fnei
edẽtipus.ergo dicutur redire peccata. e fueritſſcilicet qᷓ; peniteretllicet dici poſz ntn⸗
h Antu ad penã magis ꝓpᷣe diceret redeũut ꝙ ſic et a multis et magnis iam dictũ ſit. WMii
peccatoꝛes ꝑ recidiuũ ad penãſ ad illam quisa maioꝛis pene debitocuʒ ſit debitor Gein
eandẽ ad quã ante penitenciã recurrebat. etr penarum per penitenciã antea dimiſſa FFVnno⸗
Dʒ tñ ꝑ recidiuũ maioꝛẽ effectũ. Quid au rumeet penitencie pꝛo quo recidino pecca ecun⸗
tẽ abijcit de diuino iuditio/quia novidet to debetur eidemhoc emm quaſi ꝓ regu⸗ geelſu
eẽ ratũ ⁊ ſentẽcia abſolutionis irritapoſt la habẽt vt magis malus ſit qui maioꝛis (tſub
qᷓ; oia reuocantur ꝑ recidiuũ euidẽti exem pene debitoꝛ eſt gehennalis Poteſt tame dionis
peffee plo ſoluimꝰ. Si em duceretur latro ad pa dici iuxta ea que ante diximꝰ; magè ma Mulrn
£ tib ulũ et iudex miſcðia motus in eũ eribe lus eſt tantoſq̃nto addit peccatum recidi/ ſſhone
ret eũ de manibus toꝛtoꝝet in domũ ſuũ uumeerx ingratitudine tam malus qᷓntum fſberonon
adduceret et iter filios collocaret atq; co⸗ antelvt ſupꝛa oſtendimus.Super ingrati Letone
hoꝛtẽ quoniãa illis ↄſtiuueret. Ille vo ſpꝛe- tudinesſauteʒ habet maliciam peccata re ſlörbo⸗
ta illa hereditate pᷣclaralac ſocietate filioꝝ cidiui. Si quis autes obüciat ergo maior Wiut
gra ꝗqadoprionis illiꝰ contempta/domũ//ꝓenitencia iniungenda eſt ei q; pꝛius/ſi in Afoge
exiretſet ſe toꝛtoꝛibus tradensjeadẽ viavl vintelligat magis penaliomale eſſet ſcõᷣm Ahae
alia denuo ad patibulũ ſpõte ire. Omia Grpelestoabue conſuetudinarüsſt coꝛ⸗ Hommdn
„ data ſibiet ꝓmiſſa ab ipᷣo rege facta/et ir- poꝛe delica ris beneren vbi ſequitur ho⸗ idde
rila faceret et inutilia ſibi redderet. Sicet mo eſt magis infirmus q; ante.ergo ma/ è”
miſer peccatoꝛquecunq; per penitencim toꝛ ei potio ſeu medicina danda.Manife faperſe
a rege regumvel data vel pꝛomiſſa fuerat ſtum eſt ꝙ non ſequitur.Si autem ita in AW
euacuatet ſentenciam abſolutionis ꝓ ſe. telligat quia magis malusſimo mag pu 6epeca
vt ita dicamus latamſinutilem ſibi reddit niendus urhennaliteſergo erpenitenger Aler
et penitenciale iudiciũ irritai nec ratum ẽ literhoc vtiq; ſequeretur ſi penitencia vel ſonalbir
* AIntũ ad ip̃ᷣm dum ipᷣ̃m ſeruare non vult. penam direcie intenderetvel virtus eius ſiſeoſun
Lalia em iudida in poteſtate ſunt ludicãa⸗ ſet efficada conſiſteret in pena Nos autez lelariar
tiũ et alioꝝ iudicioꝛũ ſentencia/ita vteos in ſequentibus fructus penitẽcie nomina fohtokſ
contra quos late fuerint eas ſeruare com te et numerate intendimus declarare. che
pellanthic autẽ non fu. Q⁊è vᷣo abijcit ad Summa autem omnium iſtoꝛum eſt Pletitn
— penam ſatiſfactionis multũ abutitur no⸗/penas peccatoꝛum iam dimiſſoꝛum redi/ Vobhentt
men ſatiſfactionis.et multuʒ nomie pen re ex integroſde iurelet iuſticia vel ponus Mſene
magis eĩ ſacramentũ ẽ medicina ipa perecidiuantes peccatoꝛes redire et recidere iſii
nitẽcia quia ſanſfactio vel pena.nſuper in ipᷣas quantũ eſt de iureet iuſticia meri⸗ ndine⸗
penuecia tota don ũ dei eſt. Et ꝓpter hoc toꝛum ipoꝛumſfines autẽ miſcdie dei vhł li idne
,. niijil dictu e deus iniuſte pens illam ſa mites nõ bic ſʒ alibi cribimꝰ. ſz immẽſi⸗

n
Wnle
Nisn
en
menasi
Nann
nandonn
mmiene
et enee
mispeus
ngraent
eait
dag
Sundot.
lch
iamenni
Nunſe
ſeguinis
cun en
encint

Fo.

tatẽ ei ſemper et veneramur et pᷣdicamꝰ.

eOſt hoc ergo de ipᷣa ſatiffactõe qᷓ
et qlis eẽ debeat ꝓut nobis dona
bitur deſup dicemꝰ. In d adiuua

mur ab ipo noie ſatiſfactiõis rõne ipᷣius
j Jatiſfactio ẽ q̃ Zo ſatis fit hoc ẽ deo ſatis ẽ
vel deo ſuſſicit de vita vel de ↄuerſatione

penitetis ꝓ iniurũs et ↄtumelijs qᷓ ei pec⸗

cado irrogauit.Et ꝓpter hoc ipᷣa cõtritio.
Interdu ipᷣꝰſatiſtactio ẽvltra quã nihil re
quirit deꝰ a penitẽte ꝓ oĩbꝰ peccatis atqʒ
delictis ſuis. anluũ eie nõ nũqᷓ; deſideriũ
reuertendi ad deũu in penitente et reſtituẽ
di aiʒ augẽdi deo quicꝗd ſubtraxit ei ho⸗

noꝛis aut gloꝛie. Tatus ʒelus vlciſcendi ĩ/

ſemetipᷣm irrogatas deo ſiurias vłcontu
melias tãta ira et odiũ in oĩa ea q̃ deo diſ
plicent vicia et peccata.tantus ardoꝛ dile
ctionis in ea que deo placẽet et ad vtutes
⁊ oꝑa earũ tãtus doloꝛ de affenſa dei ⁊ re
eſto ne ab ipᷣoſtã magnitficũ taq; feruens
ꝓpoſitũ oĩa agrediẽdi augendli et ſuſtinẽ
di quecunq; beneplacitã dei fueriĩipſum
agere et ſuſtinere tanta humilitas abijciẽ
di ſe et ſubijciendi conſilio eccleſie tata de
pᷣcationis ⁊ oꝛationis deuotio: vt merito
baptiſmus flaminis vocãda ſit Baptiſmꝰ
inq; plene emẽdationis a culpis et plene
liberationis a penis vt euolare abſq; ſen

ſu et purgatoꝛuũ exꝑientia faciat penitẽtes/

ſi ĩa hoꝛa ex coꝛꝑibus exceſſerintet retro

ga vo peccat omne / cotumelia eſt ĩ deũ/
6 72 vulnergtiò ip̃iꝰ peccãtoꝛiset damnifica

ꝗdãa tanta gra ↄtritionis. Aliꝗ illuſtratur/⸗

io ꝓximoꝛuũ neceſſario emẽdatio eiusvel

expiatio debet continere tria iſtis ↄtraria
videlicet vt ſit honoꝛatoꝛia etn meditaãto/
„ na penitentis et reſtitutoꝛia pximoꝛum⸗

ne peccatũ Sicut dicẽ Joh. ĩ iij.pmacano
ſire neceſſario ſatiſfactio debet eẽ iuſticia

4e iniuria ſeu iiuſticia ſen inigtas ẽ om/

toꝛia ipius.Quia vᷣo medicaroꝛia ẽdeber
eſſe ↄſumptoꝛia ſeu expulſoꝛia moꝛbi atʒ

reliquiarũ ipi deber eſſe ↄfoꝛtatoꝛia calo
ris vital ſiue viuificiquem vſitato noĩe di
cim charuatem. Tergo dʒ ene ↄſerualo/
4 ria ſanitat ſiue ſalutis. Hũj ſunt ſeptẽ fru
ctus penitentie viq; dei honoꝛatio otra ir

—

rogãtem ei ↄptumeliã peccati peccãt/ Ipi⸗

us iuſticiano q iniꝗtatem et iniuſticiã pec

eatianoꝛũ illaſoꝛu. reſtitutio cõtra dani⸗

ficationẽ et nocumentũ ipius. Quarto ſa

—E—

natio cõtra leſionem ſeu vulnerationem

peccatisCuiꝰ tres fruc noiauimꝰ vide⸗ entius ⁊ efficacius expientur.Eodem m

efficitur. vt contraria contraris conueni⸗

–— —, ſ△

niqtate

Ere;

H R D e9 2 H“l eg, D

lxviij

licet cõſumptionem moꝛbi ſeu reliquiarũ
ipᷣius cõfoꝛtationem vitalis ac viuifici ca⸗
loꝛis conſeruationem ſalutis ſeu ſanitatt.
Septimꝰ vero fructus eſt ſanctiſicalio pe
nitentè/. Que eſt elõgatio nõ ſolũ ab exe⸗
crationibꝰ pctõꝛũſʒ etiã a ꝓphanatiõibꝰ⸗
cõis ac ſecularꝭè vite atʒ applicatio ⁊ adhe
ſio ſanctoꝛũſta ſcilicet hominũ ſanctoꝛũ qᷓ;
rerũſet hoquonia om̃e peccatũ execratõ
eſt hoc eſt ſanclificati contrariiũ.
Onfeſſo: ergo in iniũgendo ſatii
(Ka nem ſollerter penſet dei cõ⸗
Aumeliã ĩ peccato penitent vt ho⸗
noꝛe cõtrario expiet vbi gra. Si peccauit
penitens i loco dei honoꝛi et gloꝛie depu⸗
tato puta in eccłia niũgendũ ẽ ei vt in ipſa
eccleſia ſpecialẽ honoꝛẽ ꝓ expiatiõe illius

ↄtumelie vei ad tpᷣs vel ꝑpetue deo repen

dat. Quemadmodũ vt flexis genibꝰgtqʒ
nudalis ſit ĩ ecclia tpe aliquo vłhoꝛa: Si
militer ſi cõtra locũ ſanctu peccauerit effu
gerendo ſeu aliꝗd auferẽdo ex ipᷣo vt illũ
eundẽ vel aliũ honoꝛet vel vite ↄſtructio⸗
ne vel oꝛnamẽti alicuiꝰoblatiõe.N ſi cõ

tra ſacratiſſimã euchariſtia aliꝗd execra⸗
bile cõmilſerit.verbi gra.blaſphemia autł

maleficũ qð vuigo ſoꝛciaria dicũtiniũgẽ
dus erit ei ſpecialis. Hono:ſac veneratio/

ipᷣius vt ab ipᷣa hoꝛa qᷓ ſacerdot manibꝰ
eleuatur ĩ miſſa ſalutanda a popnł ⁊ ado
rãda/flexis ac nudatis genibus caput ad
terra ponatſ⁊ qᷓ deuotiõe ei datũ fuerittã
ti ſceleris veniã pᷣceturſa miſericoꝛdiſſimo
redẽptoꝛe idẽ faciat. Ubicũq; eandẽ ſacra
tiſſima et venerandiſſima euchariſtiã vel

repoſita vel tranſeuntẽ cognouerit ſa

diues hoc tꝑalibus habundans feceritſvt
vas pᷣcioſuʒ atʒ ſpecioſum ĩ quo reponat
ipᷣa veneranda euchariſtia redemptoꝛis
offerat iniungatur.vel cereos qui añ ipᷣaʒ

Die ac nocte ⁊ ardeãt lucidantvel incenſuũu

qð cremetur in hoꝛa incenſus ſuiſint᷑ ma⸗

nus ſacerdotis iuxta moꝛem laudabilem
quarunda eccleſiarũ cum ydoneis thuri
bilis. Juxta hunc modum ſi cõtra ſanctũ

chꝛiſma aliquid nepharium fecit vt in ali

qua afflictione coꝛpoꝛis ſui interſit conſe⸗

crationi ipſius vel aliquo alio opere ho⸗

noꝛem ipᷣm aut oblationem vaſis ſpecioſẽs

aut reponendũ ſeu depo:tandum ipſum/
dix aum vbationis in hüs et in alijs
e quibuðs hic agitur contrarietas eſtqua

nid ſer ⸗ mitenteſr dei
õ
n

cetera oꝛis obſequia iniungẽda eruntliu/
H Aa hunc modũ iniungẽda erit ſatiſfactio
2 ꝓ exhonoꝛationibus ſeu cõtumeliis ſctõ
rum vt ſi gloꝛioſam dei matrẽ blaſppema
uerit ad impendendũ ei ſpecialẽ honoꝛeʒ
6 vel obſequij vel oblatiõis inducat. hHinc

Oaas Jrſerr
èò

blaſohemis laudes ? benedictiões et

Ale- ι

P Oα L aς eEnivi .
ſacramento penitentie
liter Sicut albeco non voreſt fierinigra:
nec nigredo a n⸗Su vicia peccata nuq;
ieri poſſunt bona. Hulla ergo ſpes eml⸗
datiois de ipᷣis habenda ẽ ido de terra
coꝛdis et coꝛꝑis ꝑ moꝛtẽ ipoꝝ penitꝰ aufe⸗
rẽda Sicut legitur ad Collł.iij. Moꝛtifica⸗
te mẽbꝛa veſtra que ſũt ſuꝑ terra.Ue ulis

o mutilatquales ſũt ꝗ multo nũero fer⸗

ẽ ꝙ eis qui metu ſupplicioꝝ xpᷣm dñm Re. Aui latrones penitus occidẽdosſſolumo⸗

gauerũt coꝛam infidelibus/vt illũ ibidem
cõſtanter cõfiteant/otumeliq abnegatio
nis honoꝛificẽtia cõſeſſionis emendãtes.
pter hoc etiã et hijs qui turpitudinẽ con
Anerlationisecdeſi, dei ſcandaliſauerunt
⁊ exempla pꝑniciei ſuetranſmiſerũt ad ali⸗
osconſulte ac ſalubꝛiter iniũgit᷑ vt mani/
feſto ſue coꝛrectiõis exemplo ſcandali ſui
coꝛruptionẽ aboleant bonũ nomen xpᷣi
dõ fecerat fetidũſapo maledicos ſanctũ ⁊

us hõne opationis fragrantia ſe reſona
tia bone fame. Sicut legit᷑ ad Coꝝ.ij.D
his ſpecialit᷑ intelligit᷑ illud Eccleſiaſti.xx
quonia bonũ eſt coꝛreptũ manifeſtare pe
nitencia/qᷓ; gloꝛioſum ſq; deo/ ꝓpter deuo
tionẽ inde ipum laudantiũ qᷓ; vtile ꝓpter

venexabile efficiantfacti bonus nenen

edificationem innitarivolentium q; ſalu-

bꝛe ꝓpter reꝑationem reuertentiũ/qᷓ;ᷓ ſua
ne ꝓpter flagrantiam opinantiũ atʒ nar⸗
rantium.

erserus iar Einde quia peccatũ om̃e iniqtas
ZFaf oNa FWIS PN
lud Exodi.xil. maleficos nõ paiepvine
re.Jeiuniũ eĩ ꝗð gꝗule voꝛacitatẽ noõ e
guit ieiuniũ no ẽ. led dilatio ↄmeſtiõis ꝓ
pter meliusſaut auidius c
commutatio commeſtionum duarxum in

——
—„ — 5„

debet eẽ iuſtificalio penitẽtis eẽ
iuſticiatio/qᷓ moꝛtẽ ipᷣius ſpiritualẽ aut vi

vnaſque ⁊ lautioꝛ ẽſ ſeruiẽtibus laboꝛio/
ioꝛ.gule vero et ventri ſuauioꝛ. dyabolo

gratioſioꝛ et pꝛecio ſumptuoſioꝛ q; duę.
. Zeiuniũ ergo qõ quinq; fructus iſtosſe ſe
o xtũ ꝗ eſt elemoſyna auferre debuit ad mi
nus Quãdoq; iſta detrimẽta ſeu nocumẽ

ta deo ⁊ animabus infert. Sic ⁊ de omni

afflictione attendendũ ẽwvt moꝛtiferaʒ vo
luptatẽ abꝛadat penitus extinguat/Nõ-
ei quẽadmodũ de materialibꝰ latronibꝰ
macerationiꝑꝰ ſola mutilatiõe interdum
iuſticia fit eõſq́; coꝛrectio ⁊ emẽ
. . ſperatſita ⁊ de ſpiritualibꝰmalelłcis faciẽ
—̃ dũ ẽ in hus vbi nulla ſpes ẽ emẽdationis
Nibil eĩ recipit ↄtrariu eẽncie ſue natura

ininſticia. loſe ſatiſractio ꝓ illo
ifi

e culpabilis extinctioneʒ effeci t. Juxta il
extin

omedendu ſaut

tio eoꝝn

culoꝝ vnã tim̃ abſtinẽtie detraputcum in/
luuialis illa multitudo atʒ varietas nõ
olũ ꝑ ſymoniaʒ neceſſitatis pᷣcidenda ẽſʒ
etiã vite rius detruncãda/Moderalioe ei
neceſſitatisſoli pᷣſenti guloſitati occurrit
⁊ obſiſtitur ſed pᷣterita ꝑ illam nequaquã
iuſticiat/niſi ⁊ ab ipᷣa neceſſitate hoc ẽ pᷣci
oſa ⁊ neceſſaria refectionis ſufficiẽcia ali⸗
gquid detrahat. Nõ nulli vo in illud inci/
erũt ridiculũ vt latrones qͥ̊s crucifigere⁊
occidere debuerũtſhoneſtẽt potius et de⸗
coꝛentquaſi indecentẽ ſuꝑfluitatẽ capillo
rũ ⁊ barbe eiſdẽ recindẽtesvt honeſtiꝰ ſcĩꝭ
licet incedãt/⁊ ab irriſiõe ⁊ obpꝛobꝛio ho
minũ parcat᷑ eiſdẽ.Hij ſunt qui avicijs cõ
meſſatiõis et ebꝛietatis frequẽtatiões ta⸗
bernarũ et inductiones ſaccoꝛũ ceteraſꝗʒ
ribaldicevilitatis ignominias abſciderũt
claris ac fulgidisveſtibꝰmagnificeq; ſtru
cture domibus pᷣfata duo officia exoꝛnã⸗
tes ac decoꝛaãtes.Uides ergo ꝙ frequẽta/
tio tabernarũac denudatio coꝛpoꝝ a ve⸗
ſtibus ſuis induitioq; ſaccoꝛũſnon de ſub
ſtacia ſunt cõmeſſatiõisaut ebꝛietat.Sʒ
ſicut ſuꝑpfluitates ſunt capilloꝝ aut barbe
deturpates ea Et ꝓpt᷑ hoc ꝗ talia ab iſtis
ſuis vicijs auferũt.ſunt quemadmodum
iniquiſſimi pᷣfecti et ridiculoſi iuſticiaru ꝗ
latronibus crucifigẽdis /nõ ſolũ parcũt ſp
eos exoꝛnat atʒ decoꝛãt vt ſine obp:ꝛobꝛio
⁊ ignominia int᷑ iuſtos et ſanctos viuant
Amplius.ea dehet eẽ cibi potuſq; ꝑci⸗
tas/qᷓ virtutẽ continẽcie adiuueteaq; ſan/
cti laboꝛis exercitatioqᷓ ſuꝑfluũ tercie di⸗
geſtionis cõſumat.Ex illo em̃ ſunt ebulli⸗
tiones ⁊ inundationes temptationũ lurvu
rie.Juxta hũc modũ ea debet eẽ ſanctarũ
exercitationũ occupatio/qᷓ nullũ locũ ocdo
p ſtati parcere ſinat. Eſt em occupalio ſicut
urus altus et foꝛtis/omninoq; dyabolo
inpuius ⁊ impenetrabilisomnẽ via ei re
mouens ⁊ omnẽ aditũ ad coꝛ noſtrũ eidẽ
obcludẽs ocioſitas vᷣo ſicut muri deſectꝰ
atʒ clauſure viapatẽs hoſtibꝰ inſernali
bus abſq; repagulo/ꝓpler qð dicit Eccle

Puroſalif

ouratde
Ntan Mün
ſalaeseic

lirt
nsklin
nbi

alld./
ſoplunin
nuuolise
laloro

lndo ib⸗

goceneſt
ſblores⸗

kultſueh⸗

Eeſnetuen
lnplnirpe
ſcpnnorn
ncirken

hadpiä
ltarpecca

(cyelet
nsnot
unzſoüale
ſewdbinc
ndeclni
(letablano
luenh
ins ol ern
inasno
eepyemuet
(hſennoſtn
cſinls
amimne
(igticun
hubpdn
eßnepotde
Autolbus
udeiof

lcamne ſaa

dſer ppt
rßlatus

Aennaſa

nſten

ilefe
(ptndi
ſunneeſ

ucger d
nſtſgnet
küng

rryfern) Peca r ef eF Ce Rre ſV

. —
ini laaſtlci.xxiiij Multã malitiã docuit ocioõſi um iſtud adimplere vi delicet maloꝝ pꝛe
tas Et iuxta exempla iſta de alijs iuſticaa latoꝛũ amo tionc/⸗ bonoꝛũ ſubſtitutio⸗ .
8 Eun nionibus ſentiendu eſt. HOnpnem Peurare aut lacere omnino ceens
Aun päKtitulio vero quã tercium fructũ cẽ qui no videt.Cercio ſiipemet locũ regi⸗
Nr ſatiſfactionis ſupꝛa poſuimꝰſpiri minis exigatvel occuhat in dei ↄtumeliã/
— tualis intelligẽda eſti? non tem ⁊ pernicieʒ animaruũ eccleſieq; ꝓpꝛie ſub⸗ „
nſn poꝛalis. Tempꝑpoꝛalis em reſtitutio no eſt uerſionẽ cui ſimilr ipſa reſtitutio danoꝛũ
egſen⸗ pars ſauiſſactiõis vllo modo ſicut reſtitiu⸗ irrogatoꝛũ deo ⁊ animabꝰ ad integrum .
nind tio vſuràrũ æ rapinaru. Reſtitutio vo ſpi impoſſibile eſt. Iniungendu eſt aunt ei vt
mNH ritualis ẽ pꝛim animaꝝ/qua milſer pec/ reſignationè ſua; ꝓeuret collaterales
Brme catoꝛ vᷣo abſtuli/qua dicim⸗ penitẽti ſi ei atq;mimiſtros qui animas querant picu *
söalnu; dem poſſibilis eſtᷣmitus ⁊ marime inin ean occurrere. Jamq; pditas recuperare
oennin gendum eſſe. Siue em̃ puerſitate dignita „ gotis ſtudijs ac viribꝰ enitatur/ ꝓpter hoe
Giuioent ns aliquas animas ſubuertit vel deo ab/quantu capio duo genera maloꝛũ hoĩm
EnNen ſtulit ſiue pꝛece vel pᷣcio ſiue vi ſine frau⸗ Pditiſſima ſunt/ a perditiõe pene irreuo
ſuurbgii de ſiue en am exẽplo aliquas animas coꝛ cabilia et quibꝰ via ſalutis etiã a doctiſ⸗ 0 „
ca rupitr in peccatoꝛũ moꝛtẽ induxitſad eaꝝ ſimis vix iueniti poſſit/ videucet eccleſiaꝝ
Hiindi⸗ reꝑationem ſiue recuperationẽ deoq; fa⸗ ↄuentualiũ canonia wel mona chimmine
Saufe iendã refectionẽ. In pᷣmis ⁊ maxime la⸗ res maioꝛeſq; pꝛelativnius em̃ electionii
ſweiuten oꝛare debet, Si puellas aliquas coꝛru- peccatoſvicʒ qð vn us in ea canonic? au.
R pit aut ꝓſtituitvt eas vel nuptui tradarſi monachus comittit/⁊ difficilis ẽ inuenini
RK facultates eidem in boc ſuppetũtvel alio conueniens ⁊ cõ digna ſatiſfactio ⁊ pene

modo ad viã vite reducat. Si em non di impoſũbilis effectuſetiã ſi aliud in ea noõo

unni mittitur peccatuũ niſi reſtituat᷑ ablatũ ta regretur q;ᷓ reſtitutio danificationis quã⸗
riudd ler hoc vel effectu vel ſalteʒ affectu. Quãa diximꝰ aĩaꝝ Que ant ſat ficõ iniũgenda
oin tofoꝛtius non dimittet ſi pcioſiſſimũ ab/ ſił pᷣlato maio:i qui talẽ minoꝛey no dicc
usthli latum ſpũale cui deus aliud pᷣciuʒ impo⸗ in eccleſia inſtituit. Sʒ tali lupo atz cann
nughittt nere noluit q; vnigenitũ ſuum pꝛo quo ? fici animas crud adas tradit ia flagicioſo
Netintn ipᷣm deditniſi reſtituatur quatenꝰ poſſibi corruptoꝛixpᷣi ſpoſam ꝓſtituin niſ vt illo
s le eſt ablatoꝛi. Secũdo ſi impediuit gſiaꝝ amoto ydoneũ pᷣficiat/qui q ipſo ſancte
amt ſalutem vt bonũ paſtoꝛẽ haberentautfa ↄuerſatiõis meritis ac diligentiſſima pa⸗
Wmingn ciens aut ꝓcurans vt malũ baberent qui J ſtoꝛalis officu executiõe ſaĩiſfaciat.Quar
re animas nõ quereret. Que danatio quia? to ſidefraudauit veuʒ debitis officijs / et
mels pene ppetua eſt. Et in mẽſuram aut eſtia animas debitis ſuffragijs atq; ſeruicijs
lnnn tionem noſtraʒ nõ caditeiuſq reſtitutio officia intelligim bic eccleſiaſtica videlic,
en impoſſibilis vix habet cõſiliuʒ. Quot em oꝛandi pſallandi ? legendiſi hoꝛas ſcilicʒ
nn milia animaꝝ pereant ꝑ vnius pꝛelati ne canonicas omnino no diyitaut no vt de
ninn gligetia aut malitia quis eſtimer Deinde buitz decuit. Si miſſas nõ celebꝛauitſaut 5„
i Hiui pditio hereditaria eſbmultiplicatis miſſis non interfueritaut ſi vtrung fectt
tun em̃ nepotibus ⁊ maiitie ſue miniſtris/al- non tamẽ ꝓut debuit et decuit. Sino ſuf
bunmn autoꝛibus accidit vt hereditate ſanctua⸗ Pagia debita animabꝰimpedit videli cer
inid riuʒz dei poſſideat in poſter Quicui em̃ onis /vt ꝑpſeuerẽt atq; ꝓficiant malisvt
S ex carne ſua ibidẽ canonici ↄſtituti fabea reuertant᷑ ⁊ reſipiſcãteis qui ſunt impur⸗
igin, ro ſte Ypt᷑ hoc ꝗcũq; in eadẽ ĩ poſteꝝ no⸗ gatoꝛio vt cito liberenturc im ſſam glo .
bäutn cetur platus ex ipis aut per ipos caro erit riam obtineãt. J niugendũ ergo erit eirt
menmn P em naſcitur excarne caro c. Sic legit iſta autmino:? ut maioꝛis vↄuotiõis pbin
tinn Johan. iu. Huic ergo quid aliud iniunge guedine in poſterũ reſtituatſaut reſtitui
iuinin dum videtunniſi ex vt laboꝛer ad livera- a viris ſanctis ⁊ collegijs ſanctoꝝ emẽdi⸗
i f⸗ tionẽ eccleſie illius/ animarũ totius epi· cando ꝓcuretivel a uod extremũ eſt ſups —
wein ſeopatus p amonitionẽ ſcilicet ipius pla⸗ pleri hocabus ſuſfragioꝛũ debitoꝛeſtoe
minli niqui tante ſtragis animan ? caput eſt?æ? ma gnitudine miſericoꝛdie dei omnibꝰdi
nuumm J anctoꝛ/7 ad ſubſtitutionẽ paſtoꝛis q ani⸗ ebus quanm deuotione ei datum fuerit
Unn tin mas ?⁊ querere velit ⁊ ſufficiat. O nã difſi⸗ PpPꝛecetur ⁊ oꝛet. Seruiga vero nne puriis .
i cile aũt ⁊ plerumq; impoſſbile ſit conſii Uocamꝰ docere iudicare Pdicare eiſn „

. ⸗ ”M Srrcr Ueralo vae, ſict fave 4 veſtg taen Sori rα TWπο Pice-
.

S

ctio Oο
tE6e
.

. ad eos pueniat. Medici
d. „ 7 pueniat. Medicina

Oveve

De
* care. Hoꝛũ omniũ reſtitutio facienda eſt
et diſtrictius iniüugenda cireuſpecle vero
indicatibus nec pars ſatiſſactiois necſru
ceius iudicãdus eẽtcuʒ om̃ia hec alias de/
bita ſinhec ẽ per ſemetipᷣa licet peccatu,
nullu pceſſiſſet. Quinto ſi fama danifica⸗
nit aliquẽ/qð furtũ grauiſſimuʒ iudicat.
Ambꝛo picens ⸗ tollerabilioꝛes ſunt fu⸗
res qꝗ veſtes ⁊ alia bona noſtra diripiũt
qquda detracloꝛes qui fama noſtraʒ lacerãt
⁊ cetera.ſame ergo ⁊ opiniõis leſe facien
da eſt reſtitutioſque q dem ꝑdi ficilis eſt
a nullo ea adhuc factaʒ audiuimꝰ/7 ꝓpt᷑
boc appet magnitudo ꝑiculi ⁊ pene ieua
Nbilitas in iſtis danificatiõibꝰ quas no⸗
minauimꝰ. Quid ergo iniũgendũ erit de
tractoꝛibꝰ niñ vbicũq; mala ſeminauejr̃t
ibi ⁊ pdicent ⁊ ſuadeant ne de malis ꝓri
moꝛũ yel dictis vel dicẽdis eis credatur ⁊
IrSurwir hoc indicãt eos qui ipſis in ꝑte iſta credi⸗
derant pꝛout comode poſſunt.
Edicatoꝛia vero dʒ eſſe ſatiſfactio
vᷣmũ ſrozi morh, eut reli
guiarũ ipſius vᷣbi gra Si luxgrig

.„ .

Err W
5 eſe⸗ 2 S Llec extingueda edeclinandũ aſpectus mij⸗
2 2 P = ntασiern declinãda earũ colloqaſauerte au-
9 Fere;

ſus &α☛ Cres à catilenis amatoꝛijs ? a flatibꝰ vena
Wc ſ ciſſimus hocẽ ſuggeſtionibꝰ pᷣcibus tra//
ctatibu vengrie turpitudinisſdeclinado
etis cibòꝝ ⁊ potuũ luxuriã ca:nis iflamãati
um /vel vſus vel ſaltẽ ſuperfluitas. Dicut
eĩ iſta q enñerauiꝰluxuniã carnis incẽdũt
augent ⁊ nutriũt. Sic ſubtractio eoꝛũ ne
cel Fio luc extinguit penifuſe⸗ cõſt umit.
⁊ in hoc eſt ꝓbatio a ↄtrarijs/⁊ generali
termedicina eſſicatiſſima ad extinguẽduũ
— omnẽ moꝛbu vicioꝛum/ peccatoꝛu confi
citur ex omnibꝰ cõſideranõibꝰ quas tibi
in tractatu de attritione ⁊ ↄtritiõe noĩani
mus ⁊ nuerauimꝰ et colligunt᷑ om̃ia hec
atʒ aſſumũt᷑ ęxipᷣis vicijs ⁊ peccat. Quẽ
admodũ ex ſerpentibꝰ ⁊ ſcoꝛpionibꝰ me
dicina

Vaa pncalε πααiτ ιαι

ſacramento penitentie.

co tam tpalis quã eterne, Ceterũ egritudi
nes vulnera carceresvincula omneq; ge
nus tribulationũ medicamẽta validiſſi⸗
ma ac ſaluberrima ſunt. Sed illa miſeri⸗
coꝛdiſſimꝰ deus interdũ per ſemetipᷣm ſo

lumjiinterdũ per alios adhibʒ penitẽtibꝰ
7 ꝓpter hoc illa non ſunt a cõfeſſoꝛibus
iniungenda. Sanctis vero laboꝛ ⁊ volũ⸗

taria afflictiomultũ conferunt ad ↄſum/
ptionẽ ⁊ extinctionẽ vicioꝛun⁊ peccatoꝛũ

ꝗ generaliter autẽ ſeoꝛſum fieri a peccatoꝛi

us peccata cõciliantibꝰſſeu ꝓcuranti⸗

bus/⁊ declinare opoꝛtunitates ⁊ intẽtiua

vicioꝛuʒ ac peccatoꝛũ/ cohabitare cũ ſan

—,— —

ctis ac iuſtis ac vacare bonis exercitatnoi
busque peccatis cõtrarie ſunt/ac repun/
gnates medicina cõſumptiua ac extinci/
ua vicioꝛũ ac peccatoꝝ Heoc autẽ medica

menta tantũ loquimur que in nobis idẽ

inpoteſtate noſtra poſita eſſe vidẽtur Sci
mus em̃ ſcriptũ eſſe in.iii. Deutro.ꝙ de⸗

noſter ignis conſumẽs eſtnec dubitam⸗

ipſam gratis dei ſuper omnia moꝛtificati
uam eſſe ac extinctiuã vicioꝛũ ⁊ peccatoꝛũ
Ebet eſſe cõfoꝛt ato:ia ſiue con/

itualis vita omniũ virtutũ eſt/ omniũ in

geat et roboꝛet. Quẽadmodũ fidem mi⸗
raculoꝛũ auditus ⁊ lectio ipoꝛum autin⸗
ſpectio ſi ea videre datũ fueritſimilit cha

ritatẽ diuine bonitatis cõtemplation be
neficioꝛũ eiuſdẽ crebꝛa rememoꝛatio Sie
ſoem diuinarũ ꝓmiſſionũ exhibitio ele

ctoꝛum intribulatione poſitoꝛũ liberatio

⁊ conſolatioſinimicoꝛũq; humiliatio ſi tãẽ
ta cogitatiõe er mente ⁊ pꝛe oculis coꝛdii

X1p oꝛpion uerint eodem modo ⁊ timoꝛẽ diuine ſtri
efficitur cõtra nocumẽta ipᷣoꝛumſi ctionis ⁊ iudicioꝛuũ meditatio ac toꝛmen⸗

ias ea penitenti iniũgenda ſunt que vi

cut ibidẽ oſtendim valent/c ad idẽ eas⸗ infernaliũ pꝛecogitatio ⁊ iuxta haſ
4*

biurgatiões. Et ꝓpter hoc iniũgendũ ẽ
6 moibenitetibus vimorgaces Falcato
res/a
les frequẽter audiat: Canes etia m detra⸗
ctoꝛesſlinguas habẽt medicingles in par
te iſta ⁊ ꝓpter hoc expedit huiꝰ penitenti
bus vtinfamia ſua moꝛſuſq; detractoꝛãũ
ina git vehemen
ter eficaciterq; ↄſumptiuarememoꝛatio
eſt ⁊ recogitatio moꝛtis aſſidualmoꝛtt di

tam ſp
ſequentatioſſanctòꝛũq; vifoꝛum coͤnui
ctus ⁊ cohabitatio / vel ſaltẽ frequens vi⸗
f(ſitatiodu mõ declinẽt᷑ ↄtraria pcipuu

locum obtinere videnturvirtutey autem

humilitatis/mirabiliter excitat ⁊ roboꝛat

ipſum exemplũ domini ſaluatoꝛis de ab

lutione pedum ſeruoꝛu ſicut dicit Augꝰ.

(ondlds

oꝛr atiuaſita vt non ſolum vitaz
ſpiritualẽ deficere/nõ deſinatſed
etiam vt roboꝛet ⁊ augeat/ quia vita ſpi

qſine quibus nec deo placeturjnec eter
ne felicitat merces aꝗrit ea dʒ eẽ ſatiſſa/
ctionis exercitatio/que om̃es virtutes au

er ce ato iruualẽ nutriant⁊ cõfoꝛtent. Inter
pernime acerringeq; vicia ſuggillã⸗ que lectio ⁊ oꝛatio diuinoꝛũq; officigꝛum
8 nui⸗

ſper un
naghes
inleſe
ſochilon
gedian⸗
noꝛſeloo⸗
gebisale
libilem⸗
lonoc
arapr
ſruci
Orgon
Newade⸗
Gchoussn
lunme
Neelanes:
lusohiuf
ſu prense
ſilhcionis
uenae
fuineau

otoia
binhn
ſöpalperi
langceo
ftamenso
igeiaghe
ceepoce
emporn
ſonemrede
duolcauc
lnſſoodi

Aleſoͤce

ganungen

Mecende
Mtdkſi
ioreſnen
noſacs
cacrvpte
(reſlt
cantiöͦ
no ai

lnngesn

en moc

nrloen
ſani deb⸗
anita
titlen⸗
Thenſgrori
lakrerofi
ichenger
iginiones
ngfi

S
ri

cn
eimus
amr
unfri
nfaen
Wadtesni
Mmeſant am
mpänzarm
r baauita
Vcne nroze

. ANee i
4 4 nope
. . 4

e

ſont De
iſionicze
newirl,
214 “
““

Kiture poꝛtaret.Sic⁊ de illo quẽ tan

Qmilerieoꝛdia operata eſt. Pꝛimũ ſiquidẽ

totam vna die dicereypoſtmodũ vt vna

ticiam eius perueniret minatus diſpenſa

Jurem puniret.Deinde cũ in fine anni ra⸗

gquantum pꝛecepit eivt duplo tantũ in an

aliquid de bonis meis datur pauperibꝰ
Ocum ita per multos annos factum el

atq; magniſicarettam magniſico cel

lxx.

vᷣtutis adiutoꝛio vlcta eſt auaricia adeos
q; deiectavt diſpenfatoꝛi preciperet diees
Laue de cetero ne parcas bonis meis fu/
rare inde quicquid poteris/et rape vi de
manibus meis/ da pauperibus etiã iunu⸗

ſus ⁊ pꝛohibitus a me. In quo a quanta
n firmitate et debilitate 34 quantam foꝛ
titudinema quanta puitate ad quantaʒ
magnitudinem virtus largitatis in eo ꝓ⸗
uecta fuerit/que furtum et rapinam non

ſuper xiij. capitulo Johan. oꝛudẽtia aũt
magna eſt et ſaluberrimũ artiſicium exer
citare ſe in modicis ac leuibus verbi gra⸗
tia.ſi à toto ferculo abſtinere non potes
egrediaris gulam vincerein vno ſaltem
mo:ſello poſtea expiaris ⁊ in alioet vi⸗
debis atq; gaudebis inſperatuʒ ⁊ incre/
dibilem abſtinentie pꝛofectũdiuino ad/
iutoꝛioſac iuuamine inde tibi ſuccurrere/
icutz experineeto didicimꝰ de illo ꝗ mul
lavi ac difficultatevix abinitõ poꝛtare po

terat vt ſeptimã partẽ dñice oratiõisvna
die tota dicere ſufficereddeinð paulatim
adiutus atq; confoꝛtatus diuinitus vt eã

coegit. Sic et ſimile miraculũ virtut ſue
operari dignata eſt diuina clementia tẽ/
poꝛibus noſtris in quo da nobili et diui/
te. Qui cum terre ſancte peregrinationẽ
agreſſus eſſet ad mare vſq; perueniſſet
videns mare/extimuit ingreſſum nauis/
et expauit et in littoꝛe remanſit. Luctaba
tur de die in diem virtus foꝛtitudinis in
eo licet modica ⁊ debilis contra timidits
tem ⁊ hoꝛroꝛẽ maris Qt cum vincere nõ
poſſet ꝑ ſemetipᷣamiincidit coꝛdi eius di⸗
nina inſpiratione cõſilium magnificum/
videlicet vt pᷣciperet ſeruis ſuis vt eis pe⸗
dibus ⁊ manibus foꝛtiter ligatum/quan⸗
tumcũq; inuitum ac renitentem illnm in
nauem mitterẽt nulla iracundia eius nul
lis minis aut terroꝛibus ipſiusſipſum de
naui emitterent. donec ad terram ſanctã
applicuiſſentet vt etiam iuramento exac
tiſſima firmarent. Que omnia ſic facta
ſunt.tranſuectus eſt in tertam ſanctaʒira
tus ⁊ renitens acrepungnans ꝓ uiribus
eruis minas toꝛmento:ũ et moꝛtis omni
2 diebus 2 noctibus tranſiectationisin
no fequenti eidem erogareweruntamen geminanslin quo facto q; modica fue⸗
hoc eo inſcio faceret/ ſimiles ei minas p rit ab initio virtus foꝛtitudinis ? q;de⸗
oꝛibus intentãs qð et ipᷣe fecit. Elapſo vo bilis que maris aſpectum ferre non pote
anno facta computatione inuenit bona ratdeinde ad illud culmen perfectionis
quadruplicata. Et interrogauit a diſpen⸗ ꝓueccta eſt vt eum a deo inuincibilẽ red⸗
ſatoꝛe ſicut pꝛius/auditoq; ab eo quid et deretvt ipſemet victus et ſpoonte manus
quantũ pcepit ei dices furare mihi et iſto dans puſillaminitati enam de ea inuituſ
onno quadruplũ ei? quod pᷣterito anno Nnal ⁊ ꝓpoſito tlriumpharet. Pꝛo⸗

die ſepties diceret. Q⁊è cũ aliquantis die⸗
bus obpᷣuaſſet eouſq; fauẽte diuina gra/
tia ꝓpuectus eſtvt omne onus iniũcte ſibi
ſatifactionis non ſolũ leuiter.ſed etiam

a uitute auaricie viciũ oppᷣſſeratvt om
nino nihil dare poſſetomnipotentis dei

ſeepiedif penſatoꝛi ſuo aliquid de bonis
ſuis pauperibus erogareverũ a deo mo
dicum adeoq; occulten nullomõ adno⸗

loꝛi quia ſi hoc quocũq; modo depꝛehen
dere po ſſetipſum tanq; diſpenſatoꝛẽ atʒ

tionem reddente diſpenſatoꝛe bona ſua
duplicata eſſe cognouiſſerinterrogauit il
lum ſi quid illo anno pauꝑibus erogaſſ
Quo reſpõdente quia erogaſſetet etiaʒ

furatus es mibi da pauperibns verun⸗/Mpter quod modis omnibꝰ ſuademus vt
tamen modis omnibus caue ne iſtõ ſci gteneris adbuc inſermis penitentibus /et
Hia. nullo enim modo videre poſſum qd tanquã de grauibus moꝛbis? egritudini
bus conualeſcere incipientibusnon ſolũ
leues ac ſabubꝛes exercitationes ſed etiã
iocundeſſi fieri poteſt iniungatur. IJocun
dum autem eſt ſanctoqʒ riſu pleniſſimuʒ/
illudere dyabolo et eum velut iocando
cõfundere erbi gratia.Dum tenes moꝛ
ſellum ſuauẽ in manu paratd caro tua
7 aperit ad recipienduũ Uluzparat efrer⸗,

ſetvidelicet quod dominus piuʒ furtum
diſpenſatori multiplicare pᷣciperet / diſpẽ
ſatoꝛ vero fideliſſimã fraudem domino
ſuo facerettł miſericoꝛdiſſimꝰ deus mul⸗
liplicationes bonoꝛũ ſuoꝛum ad augeret

ſolum vicitſed etiam ſibi ſeruire noluit v?

Be

0 tendit tnanu gule ad recipiendũ momẽ⸗
tanei lenocinij de eodem pedagiũ/quod
lenociniũ deo pedagium dicimꝰ/ quia a
palato et guttere per tranſitumſ ratione
a tranſitus percipitur. arat fauces ⁊ ven
rem dyabolusvt te per illum moꝛſellum
„ deuoꝛet/aut ſaltim aliꝗd de ſanguie tuo
uggalveuoꝛat te per moꝛſellum cum gu
ſenociniũ moꝛtale peccatũ tibi ẽ. Sug⸗
△ git aliquid de ſanguine tuo infixo vulne
re non letali. Sed tamen nõnullo. Ille
ergo vitio gule ſil atq; dyabolo/vt moꝛ
ſellum ad quem toto hÿatu fauces poꝛri⸗
gunynon ſoluʒ non percipist. ſed pꝛo eo
plagam quemadmodũ dum ſolet illudi
Santbus. J
.ad illudendum ei. Dum em̃ pijcit huius
moꝛſellum inter reliquiaemenſe tue/eo ꝑ
cutit᷑ dyabolus ⁊ gula ſimul eoſvelut ſua
iſſimi odoꝛis ſacrifitio delectatur clemẽ
tiſſimus deus eo velut lancea tranſfigũ⸗
tur boſtes tui dyabolus ⁊ gula ſicut legi⸗
tur. Ecele.xxix. Super lanceam inimicũ
tuum pungnabit elemoſina. ==
Ebet eſſe et cõſeruatoꝛia vt non
ſolum cõſeruet vitam ſpiritualeʒ
ſed etiam p̃ieruer a ſuturis. Et im
Aninenlibus nocumentis in quo quatu⸗
1 oꝛ remedia validiſſima ſunt. Quoꝛũ pꝛi⸗

mum eſt oꝛatio q̃ ſeruatio atq; cuſtodia
tota deuo:ione atq; obſecrauoe a miſeri
coꝛdiſſimo omniũ bonoꝛũ largitoꝛe deo

erpetende ſunt / Sicut legitur in pſal.Cõ. autem eſt que penitentẽ a mundo eteis

ſerua me domine. Et iterum. Cuſtodi me
¶vt pupillam oculi. Secundũ eſt occupa-
io ſancta atq; conn nua Eſt em interpola
Rone ſctαααπσια aααα io ſancle occupatiõis velut aptio ianue
hνα⅜αα9behe E, o adultero Et velut ruptio muri hoſtibus/
Et velut foꝛamen in naui nauigantibus.
welut foꝛamen neſe liggonem pcioſij⸗
umum in eo poꝛtantibus. Quanta ergo
4 nic tudine obſtruenda ſunt foꝛamina?
ein nauiſne aque intrent obſtruen/
„% dum foꝛamẽ vaſisine liquoꝛ effluat. Cõ/

inuanda ẽ occupatio ſct ne aque ama⸗
rüfmeae fetidiſſime Becratoge⸗ uẽ coꝛ⸗
dis inrenune halſamuz pꝛecioſiſſimum
Diuine gratie effluens effundatur Terciũ
e noniſamoꝛi memoꝛatio videlicʒ moꝛ
is coꝛpoꝛalis moꝛtis eterne et vite etern
de hoc Eccle. vij. In omnib openbu⸗
tuis memoꝛare nouiſſima tudz ineternũ

„ non peccabis. eſtli iſitati
2 F. peccabis. Quartu eſt ipſa viſitatio

pſe enim eſt draco foꝛmatus

ſacramento penitente.

ſpeciem tuam non peccabis q; eſt dieere
id eſt ſolerter conſiderans nobilitatẽ ſpe⸗
ciei tue quia homo es ad ymaginẽſ cilicet
dei conditus/foꝛmatus. Et hoc eſt ꝙ di
cit. Tullius in libꝛo tuſculanarũ queſtio/
numſſedationom aniſni orinet in conſpe
ctu poſita humana natura quicquid con
gruat in eandẽ actem conſfugiendum eſt
Eadem ſunt arma ſumenda. Alij intelli⸗
gunt vite ſpeciem viſitatio:e fratrum in⸗
tribulatione poſitoꝛumſhoc eſt viſitarein
firmos incarceratos/⁊ pauperes hoc eſt
conſolari eos et alere. Et recae quantum
capimꝰ intelligũt. In huins enim operi⸗
bus humilitas et pietas coniuncte ſunt.

pendere coꝛpoꝛalibus infirmitatibus fa/

ctum hoc impetrat a deo rependi ſpiritu⸗
alibus noſtris.Audiuimus etiam diceu⸗
tem ex hoc multum ſe ex frequentatione
pauperum et infirmoꝛũ in parte iſta ꝓfe
ciſſe et robur multum contra peccatoꝛuz
inſultus accepiſſe. Eccle. Ne pigriteris vp
ſitare infirmu ex hoc enim in charitate fir

maberis.
ſuimus ſupꝛa. Datiſfattionẽ con
tra execrabilitate peccatoꝛũ. Pec

que mundi ſunt ſeoꝛſum facij ad deum
ip̃m colligitlet in deum ip̃m conferita v!
ipſi ſoli viuat.Sicut legit᷑ in pſal.Et aia
mea illi viuet. Et hoc eſt qð dicit.Apls in
ij. ad Loꝛinthi.xx. Nemo militans deo

implicat ſe ſecularibus negocijshoc eſt

que nõ ſolum illicita/⁊ ꝓhibita id eſt vi⸗
cia ⁊ peccata declinanturiſed etiam licita

⁊ conceſſa ꝓpter hoc iniungenda eſt in⸗

terdum penitentibus abſtinentia ab am

plexibus ꝓpriarum vxoꝛum. Sicut dicit

Apoſtolus in ſeptimo pꝛime ad coꝛinthe

Nolite fraudari inuicem niſi ſoꝛte ex con
ſenſu ad tempus vt vacet oꝛationi.Silx

⁊ declinare conſoꝛtia hominũ/⁊ conſpe⸗
ctus publicos fugere/atq; ſpectaculaa ne

gociatiõibus deſiſtere ab armoꝛũ exerci
cijs ceſſareꝭ licet iſta licita ⁊ conceſſa ſint.

Noõnunq; tamen penitentibꝰ iniungen

dum ſe recedere ab huiꝰ marxime in bijs

pedei noſtre. Sicut legi Job. v. Ciſnas in buius piclitati ſunt. Onabus autẽ

Humilitas autem conſeruat a caſu quo/
ndam ſulim eiin ymo delinet poſſeſſoꝛeʒ
Unde Auguſtinus. Humilitas in ymo ẽ

⁊ ideo non habet quo cadat. Pietas vo
quicquid ſubſidij vel ſolacij nos facit im

Eptimũ fructum ſ guiſlag ionis po

decut
choort
Ppplerpe
nir⸗
ſedeog
aot
Hinorun
nohesg

lndonn

oaucn

cuuin
glaao⸗
neobeen
dneuten
inen⸗
Mmen
0

Ghlanmn
lcmodd

nodiſin
Aumoyen
(ünudur

honsdon
ecwelio
Penere⸗
nl.Yech
elnecggo,
adom
Emamo⸗
rard
Rone

on
bliliagen

oterbe
Cuntniſ,
Meret

unnian

ſnautt
ſtonere

mnigſunt
lhn que
ſnoperg
ninEtk
leindie
Wba
Keſne
MWmir

(li⸗

Rhin

Aſenmnet

mſkarn
Mitm
non,

O

de cauſis ab hijs ſecedendũ ẽ penitẽtib⸗
⁊ hocvel ex toto vel ad tempus videlicet

ꝓpter periculũ vt diximꝰ quia vix et ra/

cunq; modo ſe polluerent. Nos aute di-
amꝰ diſtinguen důͦ eſſe. Zunt enim qaue⸗
adam opera quoꝝ nec augetur gratiaſnec
minuitur peccatu :UVerbi graſia.Baſilica

na. Si ediſicata fuerint ĩ peccatowel etiã deũ Quartus eſt⸗
expeccato. Et ꝓpter hoc quantũ eſt in ſe naturaliũ ſeu inual
ipſis. vᷣo minꝰ accepta.Et ideo ſi facta fu/

go ex neceſſitate iterãda hmõi opa ope⸗

ipᷣm. aut nõ placent ei nec placat ip̃m. Et

irrita ſuntet ideo vel iteranda el locoꝛũ

ro ſine peccato exercentur.Et quia vaca⸗
re deo aut omnino non ſinuntſaut ſalteʒ
vocationem ipſius non paruũ detrabũt

ꝓpter hunc fructuminiungende ſunt di⸗

ninoꝛum beneſicioꝛũ conſideratiões ora
tiones grati rũ actiones benedictiões ⁊

ſanctoꝛum veneratiõ es/Hon ſolum ſan

ctoꝛum angeloꝛum ⁊ hominũ.ſed etiam
anctoꝛũ locoꝛum vaſoꝛũ/⁊ oꝛnamentoꝝ
atq; ſacroꝛũ dierum/ꝓpter ꝙ vigilie ⁊ ce
tere obſeruãtie ſolennitatũ ge conſuetu/
dine eccleſie iniungũtur penitẽtibus Tũe
enim erit omni laude tumulta ſatiſfactio
tunc erũt digni fructus penitentite
Oſt hoc ſequitur determinare
vtrum iterari neceſſe ſit ſatiſtactio

In quo viſum eſt quibuſdã ꝙ pꝛo infe-
cta haben da ſitſicut dies ritus naʒarẽoꝝ
qv infectis habebant᷑ ſi velvno die ante

vi
9

nẽ ſi in moꝛtali peccato facta fiũt⸗

ieiunare.oꝛare.pſallere.edificare ergo eſt
opus operansſipᷣm vero edificiũ eſt opꝰ
operatũ. Si ꝗs querat ad dd ergo vale
zunt opera huius ſe de genere bonoꝛa

facta ĩ peccato moꝛtali Reſpõ deo qm ad

multa. Primũ enim ſunt acceſſus ⁊ apꝛo
pinquatio ad viã viteſ quaſi reuerſio ad
ipſam. Quẽadmodu ſi auis querat de ue
rante qui aberrauit a via ſualet reuertit
ad ipam. Rũdeo ipᷣa reuerſione leue⸗
ra non agit ircepiu. Sic huius peni
tens per huius opera in moꝛtali facta le⸗
uera non vadit ad vitamſſed ad vi vite
Edert eneret in eis. Reuertiturſexgo vn⸗

fructus huius opertin eſt reuerſio adviã

te. Zecuũdus eſt diminutio tentationu
emo em̃ onbitat quin ieiunia alie aſ-
flictiones omneſq; bone exercitatiõesſi⸗
cet in peccato moꝛtali fiant/ꝙ tentaso⸗
nes diminuũt⁊ vᷣtute et mũerolita vt eng
pautioꝛes ſint ⁊ debilioꝛes/⁊ hoc ẽ eis ex
ipſa natura ſua. hoc eſt ex naturali ofra
rietate quam habent ad tentationes atq;

ad vicia ⁊ peccata.Lereius fructus elt re⸗
ſtrictio poteſtatis dyabolice. minꝰ emmm
ex neceſſitate poteſt in eos qui vteuq; re⸗
bellanticontra eũ atq repungnanquaz
in eos qui omnino cedẽtes. eum ſuper le
pacifice regnare permittunt conantibus
em̃ contra dyaboluʒ/⁊ vicia alq; peccata/
neceſie ẽ adiuto:ẽ adeẽ miſericoꝛdiſſimũ
deũ Quartus eſt ↄfoꝛtatio noſtraꝝ viriu
eſcẽtia ipſarũ. Om̃is
em̃ virtusſipo vſuſuim exercitatiõe mode
rata ac debita cõfoꝛtat/⁊ innaleſcit. Ab/
nſione vero ſui ⁊ ocio inmoderatoſebi⸗
litatur ⁊ tandem deficit. eo em vſq; beas

expletum numerũ ſatiſſactionis ſue quo⸗

pons domus cũ ſint hbona queda opera/
nec melioꝛa ſunt ſi cõſtructa vel ediſicata
uerit er charitatenec mala aut mmus bo

grint in moꝛtali peccato ex iniũctiõeſatiſ
actoꝛianõ ſunt ꝓ infe ccthabẽda Nec er

rata. Sut ⁊ alia quoꝝ bonitas ⁊ accepta geſcere vt omĩno deficiat in eo vᷣtus gre
bilitas aut charitas ẽ aut ex charitate. Et ſibilis/⁊ eo vſq; ar e a vilu p entpa
ꝓpter hoc ad placandũ deum non ſuffi⸗ efficiatur cecus. Quintus Mudus elt pp

ratio ad gratia. Qucadmodũ oꝛatio ⁊ ro
gatio pᷣparatio ſuntad ſemis exotiunet
remollitio cere ad Feriptura 7 ſsltani⸗ 5
ideo nec eis ſatiſfacint. Manifeſtũ eſt ꝙ , ne ſupꝛa diximꝰ in ca.de atiritioe. Sexl⸗
quantũ ad placarionẽ ſeu ſatiſfactionem fructus ẽ impetratio gre gralum facientè

„ —

buiꝰ⸗ em opera cũ manſerit deñnderio re⸗
nertẽdi ad deũſa inualuerint ↄſuetudine
atʒz pingerint deuotiõe.meritoꝛia efficiũt

ciunniſi cũ facta fuerint ex charitate. Si
em̃ per charitate ⁊ placent deoſ placant

eoꝛum que deo placeat iniungẽda.Et hic
ſunt opera que ↄſuerunt vocari opa ope

rantia. Et hoc eſt ꝙ dñs dicit yſaie. lviij. inpſi? gre grain lacientmeritoria in cq;
Excce in die ieiunij noſtri inuenit᷑ volũtas cogruo diuine largitatis et clemẽtienon

Ad iſtud vocaui ieiuniũ. Opera ergo iſta

ötentiões iei i re iuſticie congruit
noſtra. Ecce ad lites ⁊ cõtentiões ieiuna-⸗ aut ex condigno noſtre iuſtici⸗ on⸗
tis Nunqꝗ tale eſt ieiuniũ qð elegi. NHũ⸗ ſiqdem dinicijs largitati diuine pietatꝭ
ra er ſic pulſantibꝰ apireiſic ⁊ petentibus dare

opantia vocam⸗ ipᷣm operani noſtru? vt ſic querentibus ſe oſtendere. ii

.
.

gulari. Sed poſt vel ante illa debere adi⸗

7,
. BDe ſag amento penitentie.
Oſt hec religt nobis igrere viꝝ culpe vno anno.Eſtimant ergo ꝙ poſtẽS eſe
ſanſfcõnes iſte arbitrarie ſintaut ſic delinquẽgpen renearecegnfant 1
Lelenniate aut limitate. ita vt ni· ſuſtinuit / nec cõfeſſione nec penitentia iggi
„ Z hil de eis minuere vel detrahere cõſeſſoni ampliꝰ indigeãt ꝓ illo delicto Et genera
oceſſũ ſit nihil adijcere Aſigs direrſ⸗ liter de ꝗbuſcũq; delictt in capffnſis s cen
. eas eẽ limitalas hoc mõ neceſſe ẽwt ea li /per ipᷣaʒ diſciplina capitularẽ ſiue regula⸗ on
mitatiõe quã ſacri canones pᷣſcribere vi⸗ rem vindicatũ fueriiſſe repuiat apud deũ aige⸗
dent/aut alia limitatiõe q nondũ ẽ eccle· penitꝰ abſolutos/ex quo enoꝛe de necel⸗ ua
ſie reuelata. è ſi limitatiõe canõica ma V ſitate accidereiꝙ in ipo pꝛeto:io a pecca⸗ auen
ifeſtũ eſt hoc ⁊ falſum eẽ ⁊ iniquũ.ſalſũ tis ſuis ⁊ delictis abſoluent᷑ per ipas pᷣto hubuit
quidẽ qꝛ ipe ſacri canones eas dicũt eſſe nianas penas ibidẽ damnati mulilan ſuſ ſpani
arbitraria giniquũ vero oꝛ in eo.dẽ gene-· pẽſudũmodo penas illas eo animoꝛ in/ heben
re pectati ↄtingunt vnũ plus peccare aliũ tentione exciperet a carnificibꝰquibus ilł Gei
min canonica em̃ penitentia ſeu ſatiſſa⸗ capitulares diſciplinas a pᷣoꝛibus ? alijs ſee
ctio hoc eſt in canonibus. ſtatuta. Una ẽ maioꝛibꝰſuis Hij pfcõ neſaut foꝝ capitu ſ
pʒo genere peccatiin vno aut genere pec lare iudiciale ni equaſi qdd vt ira loq⸗ em
cũti incidũt maius ⁊ minꝰpeccatũ vt diri mur pꝛetoꝛiũ Ignoꝛantetiam intentionẽ An
mus. quare maius ⁊ minꝰ peccatũ ſcom eẽ etiam pᷣſidentis capitulomnõ ad remiſ⸗ ontue
limetationẽ canonũ vna et eadem pena ſionem peccatoꝝ ſed magis ad vindictã ſunen
penitẽtialé punirenturet vna atqʒ equa⸗ eoꝛum et ad de Kanafs vingiert gniis
retur. Er hec eſt iniquitas vic; vt in eua⸗ vero penitẽtiale magis eẽ ſacromẽtale q cacat
liter peccates equaliter iuſticient vno em̃ iudiciale Intẽtionemq; ↄfeſſoꝛis in eo q; ſtin
et eodẽ adulterio cõtingit duos ſacerdo⸗ ↄfeſſoꝛad ſacratione animarũ ⁊ remiſſio nnen
tes ineaualt peccare/ et etiã vnum ⁊ enn nem peccatoꝛũſquam etiã omnipotentis anbe
„ gem adulter andũ interdum grauia inter dei miſericoꝛdia ↄfeſſoꝛis miniſterio v᷑ᷣtu enin
GrattαRum min- grafuite peccare. Hon oportz te clauiũ inuiſibilr operatur. Manifeſtũ okeſo
immoꝛan in hijs cũ ipſi canones hoc der autem eſtiq non attendu nec abſ olu⸗ .
minent yt diximꝰ ⁊ ipſa auctoꝛitas eccie tio ſic punitt ac diſciplinatisnunq; pꝛeſta mnun
id ẽ ſedes aplica hoc fatetur in ipis cno turin capitulis ſicut nec in ptoꝛio ſeculari nan
nib. Quare canonice iniuctiones magt ßptoꝛiali ſeueritate danatis ac punitis jnec nen
pene ad co:reciõʒ peccantiũ ſtatute/quã ideo nimis iudiciale ẽ ſiue ptoꝛianũ capi t
Jacamẽtales ſatiſfactiões nõnullis ineẽ culare foꝛũ q; ſeculare pꝛetoꝛiũ ꝗa mino⸗ tiece
ident Nõnullis aut exemplaria ſatiſſa res in eo pene quã in ſeculari ptorio inſii 1 u
cuonu pnialium iuxta illas vel cũ viſum guntur. Si em minoꝛitas penarũ ſiue dif ndl
fuerit aliq de hijs aut eti ipemer pnie ca erentia penarũ in maioꝛitate ⁊ minoꝛita unn
nen en ubus iniugantin non pa te eouſq; foꝛa diuerſificaretmneceſſario di dun
deʒ ne e onſalts eẽ teſſo ribus dů eil uerſificaret ides ſemina ſeipſo ⁊ ipᷣa foꝛa ſiai
nirenna onu p ipas pe pꝛetoꝛia ſecnlaria eouſq; diuerſificaretvt aen
pene⸗ Recanbnnang ex parte aliq̃ ſunt a etiã minoꝛitate penaꝝ cogeret interdũ ea iis ij
beree andũ ẽ ↄfeſſoꝛes ſeq de eſſe regularia ſiue clauſtralia. Cu em̃ Apo
bere canones pnĩales/quatenꝰ et fragili⸗ iudei . F. vna liſtaſ⸗
tati nr̃oꝝ t Squaten etfragili⸗ ſtolus a iudeis ꝗgnquies quadrageñ.vna ſe
Irninerenscenegam qlitali penitetiũ con- minus accipet ſicut teſt atur in. n. ſce ad ſe ac
Rcerato etig dee APlex tuptura v? Kon. et vtiq; in foꝛo ſeculani ac toꝛiano enn
Srrearo e ſen ane pmagnitudie a iudicibus em̃ ꝓpter iſta pena infligẽda
be bodie in lonuũ piſciũ valde modi erat.ſicnt ⁊ ipſe dominꝰ in lege ſtatuerat n .
debes erfoze nregtu e illeſũ. Scire etiaz Ut legitur deutro.xv. In capitulis aũt re dno
cctoꝛiã ⁊ vindi ulloꝛum qui penam coꝛre Salenib⸗ interdũ maioꝛ flagellatio omni nvnt
cialem ſatiſta uratoꝛt⸗ deligorum penite⸗ bus bijs qñqʒ irroget delinanenbuenc⸗ ie de
debita que in eis ſin rep uin Ppie ⁊ cidereyde neceſſitaie regulare ſoꝛum ſoꝛũ hee
fuerin confiteri an n ita vel vindicata magis eſſe p̃ᷣtorianuʒ quã ipſum ſeculare Lanrin
leroigaarunigoibunataefe eie fencmen aden entenimnetntn e
tale adſecerit tradat᷑ ad carate granis ronei non debere eẽ contẽti diſciplina re⸗ age

Fo. uuurxru. .
on derritsrj ſanctificatiõs eret.⁊ idem eſt deo in officio penitẽtiario
re foꝛum penitẽtiale ꝓpter ſanctificatiẽ Tiaem eit ded in . ucei
untn ⁊ ad dei reconcilianonẽ que etiaʒ Rein tales miniles inſtlaei e tenti
amnn iti ꝛeſtatur. Qm̃ vero quibu in via reconcili⸗ .
Ach nis orilfgeti penitentialis videt᷑ de⸗ pꝛebere/ꝛ hoc eſſe vel ele⸗ eos eir reeet
ð vytr omnis mino: neceſſaria ſuppletioe in lud penitentibacumt Ebng. Jlern
wuugli digeat cui, ſi bic quod deeſt aòditĩ non tium abſolutiõis a confeſioꝛ
. 5 — * 110 . on habeat vel ipſi 5
WrN fuerat in purgatoꝛio ſupplebit᷑. Si quid qʒ cum vel poteſtaten nabt D
emde liminatũ eſt apu . noꝛates et ignari ſintvt di
Nemdiſen autem ſupa qua liminatũ eſt apud deu, us offic Miign erod nibll ſunt re⸗
ncheſe nbN ua in 1 . ũ hoc ergo nihil ſuntr
a fu⸗ habuit de iniunctiõe ſacerdotali illð eſſe umus. Becundu hocel facit eccle
RR ſuperfluũvel iniquũ/quid veritas de hboc miſſiones ſine inazulgerie anag ol e er.—
ecn leatertäteh ec auers ſ bunersgen claues eccleſie deſtrue⸗
arehet Si em̃ ita eſtouo incõ uenientia euiden bncroꝛendaues etcleſis Reſtrut⸗ .
W ANH A la ſit oteſtatẽ ſacerdotum adnullare. Et
l ter ſequuntur. ꝛimũ eſt vr nulla ſit pote r l itentiale qð in pcedentibꝰ taʒ
Nigne iuũ ũ penitentiale qð in pᷣce Ie
gaiſbean ſtas eccleſienulla virtꝰ clauiuũ. Si em de⸗ iudiciũ pe iliuimꝰpenitꝰ euacua
n ted ſiariej multipliciter ſtabiliuimꝰpenitꝰ euacu
cai utt terminatuʒ iudicio vel ſtatuto regio que n imn le incõöue⸗
WMR et quanta pena furi irroganda ſiti Pkur Er nneeſlm ecmnochbi impot
—– ana uee reitgtegeienin dl laitathmdzeaemeeanam enbat
Wnfii ſtum eſt nulla eiſs Porenetepietols ze. D . faliumn er ei oabüs abolan
Ne ifici el minue te ”ͤ”ͤ . KNE 7 In-
— tlgifrig augene abt non eit nin ſicutß ceqʒ doctrine ac veritali omino —
a do vel carniferin hoc quare nulla ẽ ptäs ⁊2 inconueniẽtẽ. Dicimꝰ ergo determine
ni ſoae intono vennenalt Amp.ſicut ir tum eẽ apud deũ ernmane infallibilis
Atunn nes et de igaiting. lus ma, ſcientie ſue que quata qualiſue iniungen
ime mandatarius ma/ ſcientię ſue qu da qualil .
an umeſt Zeggindgie nan i fines ex da ſit ſatiſfactio penitentialis penitẽn cii·
jomndonn datum habẽs limitatũſi madati fines e utẽ determinatũ pꝛeciſa qung
RKHZ qui vliq; ma enitens liberari põt 2 abſolui diuerſaꝝ
m Mu conſeſoꝛaniy penitens liberari põt ⁊ abſolui di
e ⁊ de abſoluendo peniten penitens liberari põt⸗ liter peccõ
une da ſaliſfactioe ⁊ penitẽ penitentiarũ iniunctiõeſt equaliter
n datuũ habet abſoluendo ⁊ penit⸗ p ; penitentib“ iniungi ſalubꝛiter
RSZ iemandatu . it. Ampli. quis au tibus atq; penitentibꝰ iniungi lalubꝛit
i n tiam iniungẽdo egit. Ampli. quis au * lespenitẽtie ſeu ſatiſfactio⸗
enze debit eſſe cofeſſoꝛ ⁊ quid ſtultius demen⸗ poſſut inequalespenitẽtie ſeu ſatiſfa
+ debit eſſe cõfeſſoꝛ ⁊ quid ſtultt rbitrio cõfeſſoꝛis invo
se ins q; confeſſoꝛis officiũ ſuſcipere/⁊ hoc nes.Cuʒ enim in arbitrio cõfeſſoꝛi⸗ .
inezran lus ͤ con eſſoꝛs ᷣdi venitẽs Si nitentialẽ ſatiſfactionẽ poſitaʒ
iurßfait officiu ſit iungẽdiz abſoluedi penitẽs Si luntate penitentialẽ ſatiſfactionẽ po
RKZ officiu ſit iungedix abſo icimꝰ cõſeguẽter ꝙ in bo
Neri n ire poſſet qs quatas quales peni e emicamns Dielmachſe⸗ geter odboeo.
ndningeredebenn Berunnilne güoaiitscst Tat aniseef⸗ —
— H eſt að cum deus — ſenele Lran⸗ . asinn ve ſcripta ſanctorũ atz
iur uantitatẽ ⁊ limitationẽ penitentialiũ ſe 55 nitentig atqz iniunctiõe
nd nſfactioni quic aliud velle videt᷑ quã er dendenläde Poracertetn gon fuſfticit⸗/
e tin rare miniſtros ſuos iniungẽdis penitẽ=⸗ vᷣ delliberatioe atq; conſilio pe⸗
ſrun thg cñ nec eis er leuic de Rigntt ſwiomi hoc miſericoꝛs deusſtan⸗ .
ln teiſta facere debear nec ipi pocper ſemet aitenti ininurit! factionẽ/⁊ ſacrificiumre
ulte rege omni pꝛeſidẽete erit de rec ir Si en iniudiciojq̊ de agro
nii rorem iſtum negligẽtioꝛ. Nemo em̃ regn vi ei 16 enet miemooralt agittu
unie beißaeniinz vulthabere mir ducf face tantopere cõſuluntur libꝛi legum ac iudi
R bus non iniũgat atqaʒ dedaret qui i⸗ cioꝛum ſeculariuũ taʒ ſolicite examinaãtur —
iunn vebeant/ Coſeſſoibun dauͤrnon veenni factum de quo vel per quod iudicanduʒ
Atin nat nec declarat deus beneplacitũvolun fa ircũſpectionẽ cogitatur depura
aneg ao! Amplius. quis eſttanta circũſpectionẽ cogitatur depute
iguren tans ſue in parte illa. Amplius. quis e ircũgditur atʒ ꝓnunciat᷑ etia inſcri⸗
rle, adeo inſipies eſt ex pꝛeſidetibus vt in ali tur c fa gaont omagis ſemilta omm
en ne d̃ officio velit inſtitui inſcios ⁊ ignoꝛãtes ptis ſententiaſquantomagis ſimilia *
mn in, dohid⸗ eltr illo officio debeant. Jdem nia faciẽda ſunt ĩ hoc iudicio Pial⸗ S 2
iſpanton uid agele ex io ofcio debeant. Ide inoꝛi diligentiawteretur in iſto iudic
. enim eſſet hic ac ſicecos miniſtros inſtitu minoꝛi diligemiawtere a
nnin H
imnn

õäs
2ð

7 6 „ 4 ,
/

— . Offerie gfeſe de hu⸗ r Pen ffrur
.à.7ͦ Be ſacramento penitentie.
quã iniudicio ſeculari. Manifeſte negli · uiniq; nominis inuocationẽ vincula pec⸗ ſis
gens eẽta iniquus aſʒ infidelis iudex. Cũ catorum diſrumpunt in coꝛdibus penitẽ? donn
eſſe debeat diligẽs inueſtigatoꝛ iurisvtri tium. Macule abſterguntur gralie infun ſxa
uſq; partis que coꝛã ipſo contenduũtſe fi⸗ dunturvenie ? remiluũoes penarũ gehen Wacun
delis ꝓſpectoꝛ ambobus ac debitoꝛ con- naliũ ⁊ etiam penitentialin de dimmni lar — oe
ſeruationis iuris ſui nec poſſumnon ma gitatis muniſicentia tribuunt᷑. Pꝛopter lne
S le fidei iudice reputare ꝗ periculoſiſſimaʒ ocq; maxime congruit eideẽ vt ſanctus cWii
arduoſiſſimãq; cauſam animarũ imꝑicie( ipſe ⁊ immaculatus ſicuiꝰ miniRerio et glen
ſue cõ mittit/ Interdũ tamẽ milericoꝛdiſſi per quem penitẽtes ⁊ conſitentes ſancti⸗ ſeon
us ac ſapiẽtũſimꝰ deus hũilib ac deuo ficari ⁊ ſperant ⁊ querũt.Congruit etiam , inrs
tionẽ confitentiũ reſpiciens imꝑitis con⸗ ⁊ vtin loco ſacro ſi fieri poteſt⁊ ſacra ſio . ſeue
feſſoꝛibus etiã ignoꝛantibꝰ inſpirat ſalu la oꝛnatuslłofeſſiones audiat ꝓpter reue⸗ nie
berrima conſilia ſatiſfactionũ. Quia er⸗ rentiaʒ ⁊ ſanctitatẽ ſancti miniſterijita v ſte
. — go contingere poteſt in eodẽ genere pec⸗ ipſe locus ⁊ oꝛnatus migicn denatian Mmi
cati diuerũs confeſſoꝛibusſſoollerter ac ſtu aut augeat aut excitet cõſitentibꝰExiſto n
deoſe agentibusſdiuerſe in equales vide officio imcumbit idẽ longe facere penitẽ⸗ v
antur iniungẽde ſatiſfactiões⁊ boc ð cõ tesnon ſolũ ab execrationibꝰ peccatoꝛũ E
ſilig pꝛudentiũ vel de ꝓpꝛia circũſpectio⸗ ſed etiam a mundo ⁊ dehüs que mundi r
ne atʒ pꝛudentia pie credimꝰ ⁊ ſentimus ſuntdeoq;ʒ illos ꝓximos facere ⁊ in ſeꝑa (iinni
quia vtraq; ſatiſfactio grata eſt deo ⁊ ac- biliter adherentes/⁊ quotiẽs põtillos ⁊ We
cepta ⁊ vtraq; ſuſficit. Licet ineales ſint q illoꝝ ſuntin honoꝛem ⁊ obſeqũ eiꝰ cõ⸗ hg
ipſe/ equalia peccata pꝛo quibus iniun⸗ Ecundũ officium eſt of / uertere. odo
guntur. Illa enim reputamꝰ ſatiſfactionẽ ficium iudicãdi ex quo incumbit nnel
W.. fuſkicienteque de conſilio eccleſie iniungi ei vt ſciat ſinguloꝛum terminũq; ttſonn
YM Aur. Conſiliũ aut ecclenñe in qua neceſſe ẽ iuſſiciationes ꝓpꝛial ipᷣa crimina ad in- ſromin
deumſdeo pꝛouidente 2 faciente copiam uicem dinoſcere atz diſtinguere vigelicet Pnck
eſie conſilioꝛũ ſalutariũq; pꝛudentiũ cir- vt ſciat exurendũ eſſe apoſtataʒ ſpualem mace
cuũſpectioel ſcripta ſanctoꝝ dictaueritet er mactandũ eſſe domino ſacrilegiũ ⁊ ex
hanc dicimꝰ eſſe ptatem eccleſie et hoc ei heredandũ eſſe cum tota poſteritatereũ ach
in parre iſta ↄmiſſum vt ſatiſfactiões qᷓs maieſtatis lapidandũ eſſe adulteru d
ea fide eoq; conſilio quibus diximꝰ con: ſuſpendendũ ſeu crucifigendũ latronem “W D
fitentibus iniunxeritra tas gratas ⁊ acco ⁊ ſubmergendũ eſſe pyratam⁊ illuſioni⸗ H ue
ptas habeat miſericoꝛs deusnulliq; pec bus ac ↄtumelijs alieni honoꝛis raptoꝛẽ Aoae
cati pꝛecidit aut limitauit deus i iknnts ⁊ refligandu eſſe ſeruũ fugim⁊ ſepelien/ clann
„ nem quin ⁊ maioꝛi ⁊ minoꝛi ꝓutiuris di ñ eſſe viuũ ꝓditoꝛẽupoſtatam aut ſpua Aanr
uini ↄſultꝰ videlicet valeat experi ri. Si/⸗Aem intelligimꝰ/oẽm peccatoꝛẽ xpianum da
cut em̃ non artauit totã ecclefiam ſuam ¶ qeo ꝙ poſt ſuſceptaʒ ritũ xpᷣianũ⁊ partici mnmni
omnes diuini iuris conſultus ad dandũ? paniõʒ ſacramẽtoꝝa deo recedẽs ꝑ moꝛ enm
vnum ac ſingulare in vnoquoq; peccato tale peccatũ dyabolo adhereyfactus ſer⸗ 6 Meo
conſilium. Sic neq; omnes equaliter pec nuus ipᷣius.hũc ęrurendu diximꝰ igneire Aunch
tantes ad vnã nũero ⁊ ſingularẽ ſatiſſacti ſancteꝗᷓ aduerſus ſemetipᷣm excãdeſcere. noſen
* onem Et ꝓpter hoc lieʒ eccleſie dei eui ra dʒ/totuiq; ↄflagrari donec apoſtaſia h oeruot
didit claues regni celoꝛũ. Aliijs aũt aliter in eo penitꝰↄſumat᷑ vel igne tribulatiõii nagzde
aperire.Et cui cõmiſſa eſt apotheca me⸗ pnialis vel igne ſpũſſancti qui Bbeho⸗ mumd
dicamẽto:u ſpualium alijs ſic alijs aliter Æρ1tas nücupatur luxta pũc modu etſacri gyl
conſulere ⁊ mederiæ augeri⁊ minuere pe/ legum oẽm xpᷣianũ pctõꝛem dicimus qui bieaa
—0 nitetia les ſatiſfactiões ⁊ mutare ꝓut hoetemplũ deivel ipſemet ẽ in ſeipoviolauu momn
pertinere videbit ad dei gloria et honoꝛẽ ſoccidens in ipo homineʒ ſcʒ ſpirituatliter nnecote
⁊ ſaluti penitentiũ expedire. taminatione peccatii euertit edificiũ v⸗ coſe⸗
Oſt hec nominabimꝰ numera tutũ ⁊ bonoꝝ operũ ſubnertens erxcuſſit lengo
bimꝰ officia confeſſoꝛis.hoꝛũ er/ incedio ſcʒ ire ⁊ inuidie aut odij aut cui⸗ Momo
doffi go omniu pꝛimum atq; pꝛecipuũ cunq; alteriꝰ huiꝰpeſtis et hoc ẽ qo legit᷑ N
eſt officium lanctiſicatiõis. Ex quo ofncio/ pᷣma ad Coxꝝ.iij. Sigꝗs templũ dei viola/ Conde
ᷓ ad abſolutionẽæ benedictionẽ ipius di Kue

uerit diſperdet illũ deus. Lemplum em

gnn
ai
tiscenul
aenti
neka re
on
iniuti
ngordiic

N ““
okaN

„„ 4
er E
n,⸗

ℳ 3 D
denneic

.
Achrilni,
—. 1

E
/4
olatin

44 Sr
4 ICeRe
EWͤ,
,

Fo.

dei ſanctuz eſt as̈ eſtis vos. Et iterũ. Ne
Kius guia tenrium dei eſtis. et ſpiritus
omini habitat in vobis. Lemylũ inq;
lunt omnes cheiſtianiopere ſpuſiancti di

catum 2 cõſecratum vt dicit Augꝰ. Meri

to ergo tam nepharius ſacrilegus diſper
denens atq;mactandodñojhoc eſt in ei⸗

ſeruitio totus cõſumandusiita vr nihil ſa

crilege iſtis s execratiõis in eo remaneat

Inconſumdtũ. Sic ⁊ reum maieſtatis di/
HD cimus eſſe experedandũ ? exierminandũ

eſſie cum tota pꝛogenie ſua. Merbi gratia

EFoꝛnicatoꝛ hẽ ce reus maieſtatis diuine/

ſcilicet contra cuius honoꝛẽ ⁊ dominatio
nemlinimicu etiam capitalem id eſt dya/
bolum in caſtrum ſeu ciuitatẽ qua ab ipo
ðo ſingulari omagio ac ligio tenebat/id
eſt ſemetip̃ᷣm introduxit dominũq; eiuſ/

dem fendiimoꝛtalis peccati ſeruitio/atq;

ſeruituti illum cõſtituiyipſo q; ciuitare vxł
caſtrodeo quantum in ipſo eſt expereda
uilſeq; a deo recedens dyaboloq; ad he
rens hoſtẽ dei efficiſfoꝛnicatoꝛ ergo reus
eſt maieſtatis huius genus ſeu ꝓgenies

ſuni ſo:nicationis cogitatoꝛ foꝛnicatiõis

concupitoꝛ foꝛnicationis delectatoꝛ. In

lxxij.
adulterarũ lapidatio erat ĩ lege. Sicut le
gitur Leuiti.xx.⁊ Johan.viij. apidatio
autem he duobus modis factenda ẽéwe

vt audeat penitens frequenter moꝛd a/

iſſimos doctoꝛes⁊ pꝛedicatoꝛes/qui ſcil,-

durius peccata repehendendo ꝑcuciunt
Uel ſt iße penitẽs ſacris litteris fuerit eru

ditus hoc ipſe faciat ſemetipᷣm duriter ac

ſepius obiurgando/donec omnino cõfra
cta cõminuta atqʒ contrariaſit adultera
anima eius Quia vero etiã fuſtigatioppe
na litteralis/id eſt fla gellatio pꝛinata in/
iungẽda eſt eivt adulter peccati ſni reco/

lat ad confuſionẽ adducentem gratiamꝰ?

222

gloꝛias. Sicut legitur Ecc.iiij. ⁊ iᷣm adui

terum pena cõſueta vindicet. Juxta hos

modos ꝓſequendum eſt de alus vi ſpi⸗
ritualis pirata inmegatur in mari lacri⸗
marum alieni hono:is raptoꝛ hocqeum

bicioſuꝭet inanis gloꝛiatoꝛ ꝓprijs irriſio

nibus atqʒ cotumelijs aut alienis efficia⸗

tun non declinans alienas irriſiones / vt
ꝓbꝛa niſi ꝓpter dei honoꝛẽ et eccleſieſſca

dalum irriſiones etiam/ ſubſannatoꝛes

uos habẽt/vt iuſtificatiõis ſue miniſtroſ

foꝛnicationem conſentitoꝛ foꝛnicatiõig ꝑ iquanto ipſi magꝭ gratis hoc eſt ſine ſum⸗
pelratoꝛ foꝛnicatiõis iteꝛatoꝛ foꝛnicatõĩis ptu curie ſueiuſticiaʒ exſequitur. Alii em̃

aſſuefactoꝛ. Deinde excuſatoꝛ detẽſoꝛ glo

Lognati vero eius atqʒ ꝓpinqui
unt ꝓlocutoꝛ ꝓcuratoꝛ receptatoꝛ ſimili⸗
ter intentoꝛ ſeu infamato:ꝛ In quibus vo
lumus vt intelligantur exoꝛnatoꝛ turpiũ
q; cantilenarũ decanatoꝛ Et omnimodo

Tota ergo iſta meledicta ꝓgenies exter⸗/⸗
minada eſt cum ipᷣo capite ſuo ſcilicet fo

quicquid eſt huius turpitudinis adiutoꝛ uc
aheoudbllnl lapidanda erit qᷓ

pꝛeto honoꝛabili ↄnubio qo cuʒ rege re
um chꝛiſto domino ſotraxeratin baptiſ⸗
moſpꝛetoqʒ regis celeſtis dotalitio /oĩm
coꝛruptionũ alʒ lenonuʒ viliſſimum eter
naqʒ damnatione a celeſti regno foꝛe bã
nitumdyabolũpatibuloq; infernali abſ

qʒ vlla ſpe redemptionis ad iudicatum

abiecta veſte pꝛecioſſſimaac ſpecioſiſſi
ma omniumq; vintiutum decoꝛe ac vanie
tate cõtexta/nuda⁊ ignominia plena pec

cando ſeꝗinec erubuit nec verita eſt we/

rito ergo lapidanda eſt duriſſimis obiur
gationibus ſacroꝛum eloquioꝛumq̃ᷓ ſunt
lapides limpidiſſimi detoꝛrente quibus
quondam percuſſus eſt golias a dauid
Sicut legitur.j. Re.xvij. Pena ſiquideʒ

pᷣtoꝛes non abſqʒ ſumptu ⁊ mercede toꝛ⸗
toꝛes habẽtatqʒ carnifices Penitens vᷣo
tales habet quales diximꝰ qm̃ nõ ſolum
vlcio ſed etiã impꝛobe ſe ingerũtvtc urie
ipᷣius penitentis iuſticiã ſiue iuſticicatiõʒ
abſqʒ diminutionẽ ⁊ fictione dulciter ex⸗
Sepeliri vero viciũ intelligimꝰ in
udi penitẽtem in recluſoꝛio ⁊ intrudi in
onaſterio vel a publicis cõſpectibꝰ atʒ
ſpectaculis quoliber mõ ſecludiwel occul

et executoꝛesjet tato amplius eas diligat/

tare pᷣterite vite turpitudinẽnoue ac ſana

cte cõnerſationis decoꝛe. Solemꝰautem

viuos ſepultos ꝓpꝛie intelligere eosin

bus adhuc qui viujtquidem peccãdi vo⸗

luntas. Sed timoꝛe ac pudoꝛe nõ mani/

feſtatur operibꝰ/ymo clauſa tenetur non

audens exire in luceʒ maniueſtatiõis. Si
milliter et regularis ꝓfeſſionis omnesſin

quibus vetus homo viuit voluntate pec

candixcarnalibus cogitatiõibus ac deſi⸗

deriis nondum extinctis ſub habitu ve⸗
lut ſudario et ſub aggere clauſtraliuʒ ob
ſernanti Num velut rumnlohinunt ſepnt
tiviuũt inquir veteri hec autem pena
videlicet ſepultura viuentisjmagnoꝛum
ſcelerum pena eſtapud iudices ſecularei

G
MN

4 .
Be ſacramento penitentie.
Uen put hic intẽdim niſi de tumulis iſte q; partem cõtentam eſſe opoꝛtʒ eo quod u
ꝓrumpentes exeant in teſtimoniũ infer· per inquiſitionẽ ad eam pertinere inuen⸗ cen
nalis ac dyabolice reſurrectiõis/facile in tum fuerit Si inter deũ ⁊ penitentẽ inqui tan
ipſis tumulis extinguitur ꝓpter quod pe: ſitione de vtriuſq; iureper fidelem ac ve⸗ nr
riculoſiſſimũ eſt peniſẽtibus ⁊ hoꝛłendũ ridicam alteſtationẽ ipſius penitentis di ſen
ſpiriiualibꝰ oculis/ſepultos huius exire ligentiſſime facta. Nihil amplius ſibi vẽ⸗ ſumn
. de tumulis ⁊ vulgo moꝛtuiljequitantes ?æ dicet penitens quã quod eidem inquiſitõ abn
armis dimicanteset in haſtis ludentes donauerithoc eſt ſolam cõfuſioneʒ in fa lſp
familia exercitus herleclꝛimdicuntur apo cieſſolamq; culpam atq; penam culpe de ſlone
gallicos. apud hyſpanos vero exercitus bitam/ generaliter omnia bona deo tri nl
antiquꝰ.de hijs vero ⁊ de huiuſmodi in buant ſibi mala Sicut legitur Daniel.ix. un
tractatu quem de angelis et demonibus Nobis confuſio faciei tibi autẽ domino tan
ceteriſq; ſpiritualibus ac nobilibus ſub- deo noſtro miſericoꝛdia ⁊ ꝓpitiatio. Ni⸗ Olin
ſtantijs deo fauente et deo comite ſcribe bhil enim amplius ad ſe pꝑtinere miſer pec gen
re ꝓponimꝰ pꝛout nobis celitus donabi catoꝛ inueniet per actiſſumam examiantiſ ſcſcä
mur picemmius. ſfſimamq; inquiſitionẽ quem culpam pe ſusn
Ercium officiũ confeſſoꝛis offieia nam metitam quibus ſi cõtentus eſſe vo A
6 L eſt pacifici inter deum ⁊ peniten- luerit/c in omnibus dei bonis nihil ſe ꝓr nun
em mediatoꝛis. g hoc autem of ſus iuris ſe habere recognoſcens ea deo nud
ſici imeumbit ipſi pꝛimũ noſſe modos ? dimiſeritnullũ de cetero niſi de madato Aalen
,vias quib⸗ pax refoꝛmari ſolet etia apðo eius aut bñplacito vſurpaturus pacẽ ha uuiſni
homines inter diſcoꝛdes qui ſunt ſeptem bet cũ deovt iure ſuo contentusx ius di/ (E(Aiav
inuniuerſo. Pꝛimu eſt iudicio. Sicut le⸗ uinũ quantum eſt de ꝓpoſito eius/ꝛ vo Hii
gitur Pꝛouer. xvj. Judicium determinat Oluntatenon inuaſurus. Lercius modus leunl
cauſas. Siquidem ni penitens qui perè ia refoꝛmandi pacis dicitur per conſenſum ſunen
zen ſoꝛoPenitentiali ſludieio illius ſter ſiue coꝛde ad coꝛ fit autem par per hanc nen
ſecundũ om̃es partes illius iudicj quas viam inter penientẽ ⁊ deumxcũ penitẽs miecin
in pcedentibus nominauimꝰ? ? numera⸗ ad conſenciendũ diuine voluntati indu⸗ maen
uimusſpacem habebit eũ deo. Nihil em cit᷑ vicʒ vt facere velitjſiue cõſentiat ꝓ re/ erit
vltra id quod iure deo adiudicanduʒ eſt cupanda dei pace ⁊ amoꝛe quod eum fa mnh
penitente reꝗrere poteſt Inqauib? om⸗ cere ſciuerit diuine beneplautũ volunta⸗ eſt
nbbue pꝛimũu eſt vt deo poſſeſſionẽ fundi tis. Lonſeſioꝛis aut eſt noſſe in pane vo- ehin
quo ipCᷣj penitens iniqſiſſimeq; ſpoliauit luntatem diuina hoc eſt qua ſatiſfactioeʒ liſci
reſtituati fundus autem iſte ipemet peni ab vno quoq; penitente ꝓ peccalis ſuis 6
P)ens eſt. Secudo yvt de fructibus medio deus gratam habeat ⁊ accepta. Quart⸗ 4
hoc eſt toio peccati tempoꝛe amiſſisante / modus eſt arbitrio complacito per quaʒ Ve
ingreſſum litisdeo per cautionẽ ſiue ſatil/pax inter penitentẽ et deum reformatur ſi
factionemſcũ alias nõ poſſit ſatjfiat. Hec noiſeßs penitens arbitrio hoc eſt bene⸗ won
autem cautio intelligẽda eſt firmitas bo: placito cõfeſſoꝛis omnino ſe ſubdit com/ tſtno
ni ꝓpoſitinon votummon iuramentum mittit ⁊ tradipꝛudentis em̃ ac fidelis cõ/ ſupen
nec etiam ꝓmiſſio ſimplex Nulluʒ enim feſſoꝛis voluntati ac beneplacito cauſas ſosho
Hoꝛuʒ; trium exigendũ eſt a penitente ne quas aduerſus habʒ deus ſimilr cõmiſit urns
Jiant laqueus maioꝛis ruine De hijsaũt lvtita dicamꝰin eiꝰ bñplacitũ iraſcibiliter nan
in alio tractatu de penitentia nos lacius ac irreuocabiliter cõpꝛomiſit Sigilliq; p woeeo
diximus penas vero ſpintuales? nõ nul pꝛij appenſiõe hoc eſt filij ꝓpꝛij ſuſpenſio lefle
las coꝛpoꝛales q́s dei iniuriato: at male qui eſt figura ⁊ caracter ſubſtatie ſue.Ex ſibro
factoꝛ penitentiali iudicio ſuſtinere debz pmo ad hebꝛe. ac litteris euangelicis cõ⸗ “
— Pbparte numerauimꝰ. Genera vero pati pꝛomiſſiõʒ foꝛmauit Mathei.xv.Quod n
bulo:um ſiue toꝛmentoꝝ in tractatu qu? cunq; ligauer quodcunq; ſoluert. Quin i
de paſſione dominica ſcpᷣſimꝰ diligenter us modus eſt tradere ſiue reddere miſe⸗ in
“ aninnata et elucidata ſunt. Fedus Tationẽ eius ↄtra quẽ peccatũ eſt ſeu deli mei
.,(Arer leaeeatiois pacis diciur vulgal ctu. Sic ? penites deo pacificat cũ bene⸗ W
. er legitima inquiſitio per quã oe iure pliadcto diuĩe miſatiõis omino ſe tradit. W
viriuſq; pantis liigantiu conſtet vbi vtraãa S Bext? modꝰ?dono vel pᷣcio. Interduũ emn

„D)

Nrhn
Nuen
Pncn
entni
nund

emier
ganaenien

mahn,
COtnncken
bonitlen
Mzan
wnintiu
mumein
nnnun
uper
n aen
mns

1e!

4

denten

nenen

Fo.

Pijcit quis pecuniã vt redimat ſibi paceʒ iuter penitẽtt de quo aliqd ſup:a dirimꝰ.

quoniam pav fit inter deum et penitentt Uintũ officium confeſſoꝛis eſt?
₰ ſiduũ obſtetricis de quo Job. xvj.

⁊ cum ipſe penitens de conſilio confeſſo⸗
ris aliꝗd eoꝛũ que voli ſunt domino ðᷣo
aſeirdanient eſt ingreſſus religionis/aſ/⸗
ſumprio hieroſolimitãe peregrinationis
ethmõi alis dona ideo vocamꝰ ꝗa gra/
tuito et non ex debito offeruntur Que ve
ro mandatoꝛũ ſuntſiue in pꝛecepio non
donallice webita nõ donata ſed reddita

ria que interdu bellis fiunppacè imponit

et inimicos in ſubditos⁊ ſeruos cõuertit
Sic interdũ vincit deus penitẽtes aut be
neficijs aut flagellis/aut ſimul vtriuſq;
itaq; vt rebellare aduerſus eũñ de cetero
vel non audeant vel non velintquin po
tius deo ſeruiant vel non velint quin po

⸗ dicẽda. Septimus modus eſt victo

Oi ius deo ſeruiant ſubiugatiad pacẽ vero
penitentes inducere vrgentiſſimũ ac effi⸗

caciſſimũ eſteiſdem oſtendere quanta in
ſtantia per legatos ſuos docloꝛes ſcilicet
et pꝛedicatoꝛes rogare non ceſſat ea qᷓ pa
cis ſunt ac ſi rebeilione noſtra vinci foꝛmi
darent/ac ſi de nobis vindicare non poſ/
ſent nec rogare ſolũ contentus eſtſed eti⸗
am redimere ⁊ emere toto pꝛecio diuitia/
rum celeſtiũ ⁊ regni ſui. Intatam auiem

inſolentiã ymo dementia nonulli pecca/

torum abalienati ſuntvt nec verbum de
pace iſtahoc eſt ſacras expoꝛtationes au
dire dignent᷑.et attende ꝙ oẽs iſti modi
pacificationũ re vnũ ſunt faciebꝰ atʒ re⸗

VUartũ officium cõfeſ ſpeciib⸗
ſoꝛis eſt officiũ medici ſiue medi/

cantis ex quo etia conuenit ei noſ
le diſtinctionẽ ⁊ diuerſitatẽ pulſuuʒ id eſt
motuũ coꝛdis ꝗ ſunt deſideria.Eius em̃
eſt noſſe ſi deſideriũ reuertendi ad deum
in penitẽte foꝛte eſtac validuũſi vitalis ca

loꝛhoc eſt viniſicatio dilectio qᷓ deus eſt

Joꝛlis eſt in eo aule debilis ſi ſudoꝛ lacri⸗
manꝝn multus/an paucus. Si vniuerſalis
hoc ẽ omnia mẽbꝛa lauans omibuſq; ſu⸗
perfluens acſ wperigundansar oinniũ
mebꝛoꝝ male adminiſtratis officiis fluat
qð eſt cũ ipſe penitẽs luget ſigillatim pec/

cata que oculis ppetrauit que auribus

et ita de alijs mebꝛis. Amplius.ſi ipſe

ſudoꝛ foꝛtis fueriita vt cauſam et᷑ radicẽ

moꝛbi ſpũalis expulerit.ita vt nullũ eius
veſtiginʒ in coꝛde penitent remanſerit.

elnhe coꝛtuoſus. Hebꝛee ſiquidẽ mulie

Obſtricante manu dei eductus

res obſtetricandi habent ſcientiã. Sicut

legitur Exo.x.hee mulieres intelligũt cõ

feſſoꝛes ꝓpter familiaritatẽ per qua ſecre
tiſſma abiconditiſſimoꝝ peccatoꝛũ eiſdẽ
creduntur ac reuelant. Sicut obſtertrici
bꝰ parientes mulieres ea ꝗͥ malime eru/
beſcunt maximeq; abſcõdita eſſe nolunt

deltegunt ⁊ cõmittunt. Secũdo ꝓpter ſu

——

auitatem cõtractandi et educendi partũ
tenellũ.Tercio ꝓpter muliebꝛis benigni⸗
latis et cõpaſſionis dulcedinẽ. Hæ ergo
tota vigilantia ſtudendi eſt cõſeſſoꝛibes/
vt caunſſima ſit eoꝝ ſuauitasſuauiſſima
q; cautela inducẽdis hoꝛrẽdiſſimoꝛũ pec/
catoꝛũ monſtris in lucẽ confeſſioniꝰ⁊ pᷣ/
cipue ignominie paſſionibus id eſt extra
oꝛdinaris peccatis carnisjet generaliter

om̃ibus illis que maxime erubeſcentia ?

confuſione oꝛa penitentiũ obſtrnũt⁊ pex
confeſſionem ea egredi non ſinunt
Exium officiũ eſt amantiſſimi pa
tris. Sic em̃ excipiendus eſt peni
tens a cõfeſſoꝛe vt ab amãtiſſimo
patre filius rediuiunꝰ hoc eſt toto gaudio

et agratulatiõe loto applauſu aiʒ feſtiui
tate.Sic em̃ illum recipit pater miſericoꝛ/

diaꝝ quẽadmodu legit᷑ Luce.xv. de filio

vaigo reuertente.

Eptimũ officium ẽ mairis dð ilecte
⁊ munuſculis ꝑpuulo blandientis
ad bona libet inuitatis. De hoe

Oſẽe.v.Lactabo eum ⁊ adducã in ſolici

tudinẽ.Et iterũ yſai.lxiii.Advbera poꝛla
bimini ⁊ ſupblandietur nobis quo ſicnt
mater blandiatur filio ita ego cõſolaboꝛ
vos Et boc quidẽ de penitentia finẽ facie
musp̃ᷣtermüitẽtes multa ꝑ neceſſaria at

ſalubꝛia que nos alibi diriſſe et ſcripſiſſe
memimꝰ ⁊ in alioꝛũ ſcriptis legiſſe. Mul⸗
ta aũt hec diximus ad elucidationẽ ipius

acramenti. Multa etiam vt via ſacrarũ

exhoꝛtationũ pᷣdicantibus aꝑiremus vbi

ꝓbatliones inducere ſuperſedimus eo q;
narratio ꝑ ſeip̃am illa ſufficiẽter declarat

Uinto loco in oꝛdine ſacramẽto/
( ponemꝰ matrimoniũ. Inci

iemergo auxiliate ðοτ dicemꝰ

DPoſtmodũ incumbit ei ſcire de ipſa ſatiſ/⸗qðð matrimoniũ eſt ſancta ſanctificatia es

factione ꝙ dieta debʒ eſſe ⁊ medicina pa

ꝑfecta ſocietas mar ⁊ femie in gũe bũůs⸗

Be pcramento matrimonij.

° nolſiye vinculũ ſiue neceſſitudo/que eos liter hac operatiõe naturali ſola naſcun B
huius ſocietatis facit inuicem ſui in alter in ſpecie hominũ fili hominu iſcriptura 1
να☛1α, utruz debitoꝛes. Siqdem natura huůana tamcrebro nominaent. 4
velut arpoꝛ nobiliſſima ⁊ dei agricolãtis ιa Is auntita poſitis dicim ncce V
plãtatõ pᷣcioſiſſiavelut ex duobꝰ ramis ẽ bſ eſt adunatione maris ⁊ ſemie ſo . B
maſculꝰ ſeʒ ⁊ feminaſcuiꝰ indiciũ ẽ vis ge Ecialem eſien ſanctaſhoc eſt vincu⸗ Un
neratiua que ambobus iſtis ramis inſi lo ſocietatis qua ſupꝛa noĩauimꝰ aſtricrcẽ
indita eſt. In neutro vero eoꝛũ comple- 2 fuãdꝰ ẽ pᷣcioſi mꝰ feuctꝰ ſuus arboꝛi täã zt
. ta. Sed partẽ ſuihabẽs in altero/a partẽ nobili ⁊ ſeruanda ipᷣa fructificatio Perit un
in altero. Qucadmoduʒ ⁊ ſemen huane au fructificatio per ſodoma opublicaec ſee
generationis ex neutro eoꝛuũ totaliter eſt ꝓſtiruſã foꝛnicationẽ perit fructificatio id un
Jmo parti ex altero ⁊ ꝑtim ex altero. NHon eſt opus generatiõisſnue ſanclificanõis u
em̃ ſolũ ſemen maſculinũ generauõi hu qa inutililer agitur quãtũ ad fencũ Pꝛe/ a
mae ſuſffictaut ſolũ femininũſicut nec ſlo ter vinculũ aut ſancte ſodetatt maris ⁊ ſe KD
lũ coagulũ aut ſolũ lac ad generatiõʒ ta⸗ mime. Et ſi fructus interdu ex opere gene⸗ And
leiſic neq; ſola maſculinitas/que ẽ virtus rationis exoꝛitunaul exparte aut ex tolo ini
abicindendi ð ſe ſiue a ſeſemè actiuũ ad perit.Lum nõ ſit ꝗ cuſtodiat nutriat. edu Higl
generationẽ qð ẽ ficut coagulũ/ Neq; ſo cet erudiat ⁊ alia neceſſaria ac ſalnbꝛia pꝓ Aui
la ſeminitas que ẽ virtus abſcindendi de l ꝓuideatſaut inumera et intollerabilia ſgi
ſe ſiud a ſeſemen paſſiuũ ad generation?ę naiure pariter ⁊ gratie patit detrimenta. nn
qð eſt ficut lacad generatione caſei. NH Duis em eniye in tanta miſeria cõſtitute N
inqᷓ; altera iſtarũ ſola virtus coaguli/ne· ꝓuideai in tanta indigentia poſitetum Mh
q; virtus lacus per ſevirtus generatiua ẽ ignoꝛetur de quo ꝓlẽ ſuſceꝑit. Quis aſt Mllke
eaſei. aul ſemen maſcuu ⁊ ſemẽ femi⸗ imptmgnãdo eaoccaſiones tante miſerie innu
7 ne ſicut coagulum ſint/z ſicut ladet legis æ indigentie dederitxũ poſſim ⁊ ind ſflerẽ czfel
Job.x. Nõ ne ſicut lac mulſiſti me ⁊ ſiut ter fuenit omnibꝰ libidinsubus ꝓſtituta hno⸗
caſeuʒ me coagulaſti. Neq; figura mem- Appet ergo immanitas atʒ ꝓnicies odi- ſüſgnun.
Pꝛoꝝ genitaliũ ſtantu iudiciu eſt ſeu teſti biliſſimarũ ⁊ execrabilſſimaꝝ beſtian ſo W
moniũ maſculinitatt aut feminitatt. Cuz domite ſ ꝓſtitute ac meritricie foꝛnica iſt
in quoda genere animaliũ mas ſemẽ re-⸗ tiois Siq deʒ beſtie quaſi vaſtie dicte ſũt Mumanc
cipiataut membꝝ genitale feminiũ tan- a vaſtando ſcom yſidoꝛum Pee anitinfä ſchnng
tũ habeat id ẽ poꝛta matricẽfemina vo diſſime beluemnõ ſola mobilia ac primo⸗ pe
ecõtrario maſculina mẽbra habeaindi⸗ nia vaſtant eoꝛũ/qui ſpuꝛciſſima turpitu/ unan
cin hmõi certiſſimũ eſt ipſe fructus id eſt dinẽ earum ꝓfeſſi ſunt Sed etia coꝛpoꝛa hocen
ꝓles que non poteſt eẽ niſi duoꝝfructul velut infernales ac dyabolice ſanguiſuge ltie
—„ aut ⁊ arboꝛ quaſi coꝛrelatiue ad inuicem ⁊ immundiſſimaꝝ diſſenteriaꝝ ab homi uinl
dicunturnec accidit vnq; nec ditit᷑ vt fru: nabiliſſimũ fluxus diſſipant ⁊ cõſumunt unmhe
crus vna numero multarũ arbon. Qua⸗ Et hee ꝗdeẽvaſtatiões pene nulie ſt copa nen
re manifeſtũ eſt maſculũ ⁊ feminã arbo⸗ ratione duanquas faciũtvelut em̃ peſteſ niͤncdt
Famsnien eẽnin ſpecie bumana ex duo⸗ ſeuiſſime ipſa ſemia humane generanoiſ ſca
cöplet miſ eim genera tiua integrã atq; nò expectates eroꝛtuʒ ſiue ꝑtum pᷣfocant M i .
. eob. eraz in tota arboꝛe in vtroq; ramo etr peringuct. Mobuanans ergo vniuer ntos
„ Ameedrem ſui habere vt diximus. ſe nature arboꝛoſeu planta ſcil pbumanã knonp
feml enn , nõ adiuuat maſculũ ? naturamſructu ſuo pcioſiſimo innunere .
Im olſioilee 7 vna in opere generatiõiſ pꝛolis orbant. Quapꝛopter⁊ in celũ ißm taſto
5 Gan Zuochen eſt vt adiuuet vnũ/⁊ da ronſurgere cõtra peſtes iſtas / qui innͦe⸗ nai
„ -— iotaltareer *vnã Quare manifeſtũ eſt ros ciues pripiunt terra armari cuiꝰ ple lline
— dn 60 atẽ ⁊ integritateʒ huius arboꝛis in nitudinẽ ⁊ habitationis decoꝛẽ tanta ſui lig ig
hnncco e dictis ramis conſiſtereſcum pante pᷣcidunt ac mutilant Jphaq natura ustnn
Vs Bone generanonis perfici niſ a duo humana toto furoꝛe excandeſcere debʒ Aghonin
crus eſſe n Knu adunatiqec fru ſcui fructũ ermunere pꝛoliꝗin ipo ſemine ſüeſde
AAullus em̃ n n er duabus naſuralirer generis abſoꝛbẽt 2 deuoꝛat. Si em̃ inimi M
. nill duo⸗li Et ger vel eſt vel eẽ põt cas humane nature beſtias lupos atz ſer ecn
nilt. t ꝙbier hoc quicũq; natura,⸗ petes quarũ ſeuicin is paucos homines N

un
niſſ

danſi
ochn

m. ween
* .

4.

ſihii
eſit⸗
c
migan
m
vabhuyr
ninwlcnr
üdnme
wupi
Wbas
1 ict
biuxii

—.
“

mE MHι⅝.h

wiri
Nuiſen
vinn
N
iNN
nie
94,
ril

N

denoꝛat ⁊ conſumit. Reliqui bominũ tã⸗

ta ira et odio merito ĩpugnant ⁊ pſequũt

Quanlofoꝛtius contra beſtias iſtas infer
nales gla dio et igne totiſq; ſtudijs acviri

ſtes que non nin detri

aliarũ modicoꝛũſet vilium faciunt/tanto⸗

pere euitantur.Quid contra iſtas faciẽdũ
ehumane mture. ſ

gent.quatoſoꝛtius a beluis iſtis immaniſ
ſimis ac crudeliſſimis humano ſemini ac
generiꝓuidendũ ẽ.Et ſi ergo non alia de

ſtes infandiſſimasamoꝛe tamẽ ipᷣiꝰ natu
re qᷓ; tam nequiterq; tam atrociter impu/
gnant omni gladio et igne puugnandũ ẽ/

Multofo:tius amoꝛe gre/ dum enim natu
ram aut extinguunt penitus aut execrabi⸗

liter inquinatnec gre ne gloꝛie in pte illa

quicq; relinquunt Merito autem clamoꝛ

ſodomoꝝ multiplicatus ad deũ aſcendiſ⸗

ſe dicitur Geneſ.xviij.lamoꝛ inq; natu⸗
re vim ſeuviolentiaʒ in tam nepharia ſu
abuſione pacientis cõtumeliatintate abo ter matrim
minationis inquinatione detrimentuyet cõcubinatus ois illicitus ẽ

iacturam intanta ſui fructus damnificati
one.ꝓpter has iniurias qua a ſodomitis

q; ad polluendos angelosauſum ſue pꝛe
ſumpriois erexitvi angelice pulchꝛitu⸗
dinis ⁊ puritatipᷣus nepharie iſtius libidi
nis rabies parat.Et ꝙ etiam angelicis of
ficijs id ẽ diuinis laudibus ⁊ ſacrificijs ce
teriſq; ſacris miniſterijs conſecratostam

clericos ſecularesiqᷓ; ſacerdotes inquina

re non vereturl Et cum huius ſpurcicie cla
moꝛ ſolus ad quoꝛunda aſcendere potue
rit noſtroꝝ temporuʒ fecibꝰ ne dicam fini
bus in ipᷣos celos celoꝝid eſt cetus clau/

Di eruca ⁊ erugo ceterech huiuſmiodi pe⸗

ure ter ſemina cuſtodi/
enda agris armant᷑ agricole fundis et la⸗
pidibus arcubus ſagittis vt coꝛuos et coꝛ⸗
nices a deuoꝛatiõe ipᷣoꝛũ arceantet diffu⸗-

lxxv
Pꝛimũ in hoc ꝙ ipſemet ad iudicandum

damnandu et vlciſcenduũ ſcelus iſtudta,
deleſtabile ꝑ ſemenpm licʒ in angelis deſ

tit ß ſti cviri cendit. Scdo quia ipſa quattuo: elemeta
bus pugnandũ ẽ vſq; ad ißum exminiũ. cõtra peſtem iſta cõmouit⁊ excan deſcere

fecit/ ignis ẽ adurens cũ ſulphurełt aer

entũ olerum aut con utiens 2 ſubuertẽs tanqᷓ; tempeſigs
jet terra abſoꝛbens atʒ deglutiens adua

ſubmergens contra tam execrandum ne

phas diuino nutu/t imperio velut denſa

ta acie pugnauerũt. Quonia autem igno

minia ſodomiticae ꝓſtitute ac publice ls
bidinis foꝛnicatio iſßam nature hbumane
Ffecunditatẽ ad ſterilitatẽ redigunt. Huiuſ/
qʒ diume plantationes nobiliſſimum fru
x tſie ctum in ipis ſeminibꝰſuffocant pꝛeexiin
cauſa cotra beſtias iſtas ſeuiſſimas ac pe gant.Et hoc tam euidenter tanq; indubi-
tate ſupuacuũ eẽ iudicamus contra iſtts
immaniſſimas beluas diſceptare ratoni
bus. Sed hoc ſolũ reſecare pᷣdicãdum eſtt

publiceq; clamadũſvt tanta ſeueritate di⸗

uine iuſticie ſemel damnate beſtie ferroꝛ
igne exterminent. Deſtructio enim et vo⸗
ſtitas qua faciũ:ſufficere debetad deſtrtit

ctionem et exterminiũ ipᷣarum.

ungtus ncipietes
ergo ab altioꝛi dicimus ꝙ voluptas luxu

rie nõ debet cauſa eẽ cuiuſq; oꝑisi Sicut
natura paciebat/quaſi clamoꝛe multipli- neq; cupiditas aut ſuperbia aut aliqᷓ alia
to clamauit ad deuũ.Et eſt aduertenduz
ꝙ iſtius ſpurciſſime libidinis veſania vi⸗

hbmõi peſtium. Omne enim opus qõ dat

ad vicium ſeu peccatũ vicium eſt ⁊ peca
tum Et ſi enim arboꝛ creatura dei ẽ et bo

na ſitſtamen male amans illã male plã

tans et male agricolans eandẽmale agi

et culpabiliter. SZiue eni plantetur adlu

xuriam ſiue ad auariciami ſiue ad ſupbiã

exercendam certum ẽ ꝙ male plantat᷑ licʒ

bona ipᷣa ſitet bonum. Idem eſt de ſemi⸗

natione triticea et cuiuſlibet alterius gra⸗

ni quantũcunq; boſtũ ſalubꝛe vtile ac ne

ceſſariũ ſiiltamen ſi ſeminetur ꝓpter ma⸗
lum inde facienduſipᷣe tamen qui ſeminat

ſtraliũ nephanda execratione debachat᷑ ꝗpeccatt non ſolum in ſeminibus coꝛpo⸗

Cuius ignominioſiſſime ac ꝑſoꝛdide paſ
ſionis turpitudo tanqᷓʒ execrabulesvt ꝙ;
ea homines ſe polluerunt quaſi hoc non
ſciuerit deus multiplicatus inde clamoꝛ ſi
cut diximus ad eum aſcenderit. Sed tan
qʒ aſpectu hoc ꝓbare volens deſcẽderit.
An gno facto qͥʒ ſit ei odibilis nephanda
iſta flagitioſitas duabus rebus oſtendit.

ralibus ita ſe habet.ſed etiam in ſpiritua
libus. Qui enim ſeminat quantũcũq; ſa⸗
lubꝛem ac neceſſariam doctrinam ex ma/
la intennone quemadmodũ heretici q in
terduʒ neie ac ſalubꝛia ſeminant vt falſa
doloſe admiſceant ſ vt eiſdeʒ in falſis cre
datunmaniteſtum eſt eos peccare ⁊ male
agere et ſeminationẽ eoꝛum licet ſeeron

1

Unc autem deſcendamusad de/
In ſtruendũ quoſcũq; concubitus p⸗
Aer matrimoniales Zoſtenda

EES

al.d

—

„

S
COν Rotabowia:

Be ſacramẽto Matrimo nij

e ſalubꝛi malũ e eo q/ ſeductoꝛii ? fal ſumus. Qloluptas aũt earnalis non ſol pſen
lacem. Maniteſtu ergo ẽ bonitatẽ fru nulia comodiiaté affert. Sed eriaʒ como buinst
ctus aut etia? ſeminis quãtacunq; ſit aut ditates ſpirituales aufert ⁊ pꝛobibet ⁊ ſe guenen
etia qᷓliſcũqʒ Entge coꝛꝑalis ſiue ſoiritu-⸗ pa pniiioſa ẽ. Eſt em in ſeipᷣa velut vinuʒ poet
alis nõ ꝓhibere ſeminationẽ aut plantla inebꝛians mentẽ human ? velut declina ufin
tionẽ eẽ malã. SGeminatio em̃ ⁊ plantatio tio rigoẽ eius et vit tuiẽ eius emolliens ⁊ ſeleare
cetereqʒ opationes ex cauſis ſuis. aliſſ; eneruas et om̃ino virilitatẽ eiꝰ effeminãs Unden
circũſtancus bone aut male ſunt Necſuf Et eſt velur caligo oculos mentis obtene tieſue
* ficit bonitas eius ꝙ ex quacũqʒ operatio bꝛans et velut aqua pꝛofunqa mẽtem im gigineu
ne ꝓuenit bonã eficere operauonẽ Alio mergens /et velut laqueus ? Vinculu ipaʒ Voaupiſe
gquin ꝓditio inde ? accuſatio iudeoꝝ con capnuas ⁊ velut toxicũ ipam. Et quoniaʒ nsndd
tra ip̃m dñim nõ ſolũ bone ſed etiaʒ opti-⸗ contraria ẽ ſpiritualibus ⁊ ſublimibꝰ gau ſorle
me exr neceſſitate fuiſſent. Cum ex eis mů/ dijs ab illis anima huanaʒ om̃ino auer li/0.
di ſalus ⁊ redemptio quodamodo pꝛoue tit palatu coꝛdis adeo inſiciens vt nulluz itongl
erũt. Q⁊è ergo cõmixlio maris et femine bonũ ſublime ac nobile eidẽ ſapere ꝑmi? neiei
8̊ natura humana re ipſaf ſubiecto ſemi tat ſicut execõtrario c vt ꝗbus ſpiritualia fimmüm⸗
natio pꝛolis/que vtiqʒ ꝓles magnũ natu ⁊ eterna ſapiunt quiq; palatũ coꝛdis ſpiri ſeinelge⸗
re ẽ 2⁊ magnũ dei opus atʒ mirabileneceſ tualiũ deliciaruũ habent ſenlitiuuʒ eis ne⸗ munufo
ſe éſi ex mala cauſa vl intentione facta ſu ceſſario deſipiqt et abominabiles ſüt deli Noltions
eritſmnec ꝓhibebit hec bonitas ꝓlis neqʒ cie coꝛpales ꝓpter qð ꝗ eas guſtauerint nlic
obſtabit quin mala ſitimala ẽ aũt omnis ab i id ẽ a coꝛpo:alibusſtanq; a ſpurci Lonanilal
opatio pᷣuata debito fine. Quia ere cõ⸗ ciis et abhominationibꝰ fugietes lõge ſe Lpli
V mixtionis ſeu ſeminationis ſinis debius faciunt. Unde Augꝰ. Guſtato ſpintu deſi günnec
2 ꝓrimus ẽ fructus pꝛolis. Manifeſtuz ẽ pit omnis caro.Etyvnus ey ſandis pribus ſeuretfru
ſi iſto fine pᷣuata fueritipſam eſſe malam. in vitas patruʒ abhominatio c deo omis lefue
Am pplius.ſi ꝓpt voluptatẽ m ſit com voluptas carnalis. Quate manifeſtum ẽ ſcen
mixtio maris et femineſcu debeat eſſe fru, voluptatẽ carnis tanq; peſtẽe bononꝝ ſpini ninnn;
ctus pꝛolis. Manitfeſtũ ẽ ioſam cõmixtio tualiũ vaſtatricẽa exterminanda eſſe qte· Mcnic⸗
nem eẽ abuſiuam. Abuſio enim eſt detoꝛ nus natura patit/ fugienda? ea maxime Cegzſoce
ſio a debito fine in aliũ/æ hec abuſio con: d in oꝑe generatiois carnalis. Quemad/ Honſtan
tra natura ẽvt inimica jodomia. Am modu dicit Aug'in lib:o ſo liloquioꝛum leptqu
plius. qui iactat ſemen tritici vel alterius ꝓ Nihil adeo animos viriles effeminãt ni⸗ Gusgenen
grani in agronon intentione vt fructꝰ in⸗ il adeo animũ ex arce virtutis deücit vyt entncuii
de ſubcreſcat. Sed aliqᷓ alia quacunqʒ ex muliebꝛia bladimẽta/oꝑpus quidẽ illud ſi⸗ unionee
cauſa quatũ in eo eſt no ſolũ nõ ſeminati ne quovxoꝛ hrĩi nõ poieſt. Illa ei mexime Auſcepui
ſed ſemẽ diſꝑgit atqʒ diſꝑdit ⁊ agro pari,· cẽ ⁊ captiuãs ⁊ inebꝛiãs ⁊ efleminas aiʒ im Nekriis
ler ⁊ ſemine abutens / Cu alius vſus ſper merges ⁊ oblenebꝛas meniẽ humana ma nodsd
ſionis ſeminis in agro inquatũ ager e nõ iſq; abſoꝛbẽs. O ſi ipᷣa no ta fugienda gklidich
poſſit eſſe q; ſeminatio. Ampᷣ. maniſe c q; etiã exterminadaſqtenꝰ hane coꝛiue lerlano
ſtũ ẽ vim generatina tam in mare q; in fe- ptionis infirmitas patit/c naiure fecudi⸗ ſevedimt
mina ad opus generationis ⁊ fructũ ꝗ ꝓ las pmittit. Manileſtũ ẽ Ppt ipſa obinẽ lantgein
ies nõ ad noluntatelicer voluptas hu da nihil eẽ oĩno faciendũ. Temperada er elubzii
ius operis incidat vłaccidat. Qua ꝓpter go et frenada ẽ ibi vbi effugi aut extermi⸗ hounanen
vti inſtrumentis genitalib' ſeu genitiuis nari penit? nõ po teſt. Et q multiplicatio ſterbui⸗
ad voluptatẽ tm e abuti eiſdẽ ⁊ ꝓpter hoc pↄcubinarũ ⁊ etia vxoꝛũ effrenalio eixeſt ? ules fen
peccare Peccatũ em̃ ẽ declinatio a rectiiun exceſſus eiuſq; maioꝛ inflamatio. Mani flerd
dine. Quare declinare a rectitudine vſus feſtum ẽ nec ↄcubinas neq; vroꝛes eè ml⸗ fnenuc⸗
debili ſiue a recto vſu peccare eſt. Am tiplicadas.cui eĩ moꝛibꝰ ⁊ ſublimibus bo⸗ utinz
plius. ci pedes creani ſur ad greffũſi qunis nis bocẽ ſpiritualibꝰ ⁊ eternis totalit in⸗ ſien
eis vri velit ad aliud ꝙ greſn phibeater tendere debeat mens hianawtpole ad il ſceae
J comoditatẽ nulla auferatma & feſtu e euz la obtinẽda creataj? cõdita ⁊ amoꝛe illo⸗/ ſe
. peccare abuſione. Hoc aut dicims ꝗa pe-⸗ rũ ac deſiderijs ardere illa deceat. Jmoꝗ nein
. dibus ad calcadas vuas vt vinũ inde exp tenus potleſt opoꝛteat cõtrarü amot con zu
mat᷑.Et alias młtas comoditates vti poſ trarioꝛũ q; deſiderioꝝ flamas neceſſe he⸗ NR

tteit
SKan

rsenel
1mb
us aemt;
Hen
danijcin
nncnse

lcbes inmn

Aigdef
ai

1s iS

egee
Ddete bere⸗t
GNte Ne⸗

36

*. 3 RS

ae eaari

R

EL*
el

„ 44

——0 .
7UILX,
ich⸗ 34

bet aut extinguere ſi pᷣualet aut ſaltem ꝓ/

poſſe lemere. Quare neceſſe eſt intenci
huius flamarũ aut omnino ſi poteſt a

auertere aut ſaltẽ minuere hboc ẽquatenꝰ
poteſt. Poteſt autẽ vſq; ad vnã. Una em̃

ſufficit indubitaternõ dico effrenare luxu
rie ſed repᷣſſe ↄcupiſcẽcie eti ad huahe vere

nifeſtũ ẽ q;ᷓ ſalub:e quaqʒ vtile ſit bonum
vᷣginuatis ⁊ Itinẽcie dũ qcqd detrahitur

len modeſtia temperare.Ex qͥ etia ma

opcupiſcẽciis Rrnalibꝰſpiritualibꝰ deſide/

rüs addit᷑: Et diminutio coꝛpaliũ deſide⸗
rioꝝ ac delectationũ augmętatio ſit ſpiri⸗
tualiũ.Quapꝛopt᷑ ↄſumptio ⁊ extermina
no iſtoꝝ plenitudo erit et ↄſumptio illoꝝ.
Iyßa ei expientia certiſſimũ ẽ quibiſta

minuũtur augenf illa et ecõuerſo. ve⸗

re intelligebat ꝗ dixit. Renuit ↄſolari ani
ma mea volẽs vti felici ↄmertio amiſſiõe
pↄſolationis delectationũ tꝑaliũ ſeu coꝛpo

raliũ cõſolationũ deliciarũ ſpiritalium et

eternarũ ſaluberrimo ↄſilio cõmunicare.
Amplius. quoniaʒ inter vnius maris

mala voluntaria humano generi cõſulit᷑
neceſſario ꝑ legẽ atq; ſtatutu occurrendũ
fuit. Quare lex ſtatuẽda fuit de neceſtita⸗
te de matrimonus cõtrabedis atz ſeruan
dis de foꝛnicationibus et ſodomis exter/
minãaãdis.Et ſicut cohercendi fuerũt homi
ues ꝑ legẽ poſitã a ſpurcicijs ſodomoꝛum
⁊ foꝛnicationũ ita et cõpeliẽdi fuerint ma
trimonialis ſocietat?è federis inire con/
ſoꝛtia vel quod ẽ perſectiꝗ ymo angelice
puritatis ſeruare ſcilicʒ coꝛpoꝛis caſtitatẽ.
Amp̃. aut frenada c iſta beſtia beſtia
ſcʒ ↄcupiſcẽtie carnalis tante indomabi-
litatis taq; ifrenate im petuoſitatè aut nõ
Q ſi in nullo frenanda vel reſtringenda
eſt quid reſtat niſi vt habeat natura hũa
na in omia flagicianon ſolũ ſodomitic⸗
ſed in alias etis neppandas abhomin
tiões ac deteſtabiles ſourciciasita vt nec
etiam a ↄmunione bꝛutoꝛũ animaliũ⸗
tineat. Si vero reſtringendã eam dixerit
ſed vſu mulierũ limitandã quemadmo/
dum pfidus machometus in lege ſua di⸗

lieres.qui etiam voluit vt vnuſꝗaſq; viroꝝ

et femine cõmixtionẽ opus generatiois ꝑ xitvt caſti eſſent om nes pꝛeter quã in mu
ficitur et fructus ꝓlis conſequitur ꝗ finis

Eet fructꝰ vtutis generatiue ꝓpter quem

ſolũ et creata ẽ et mari et femine indita ſi-·

cutiam in pcedẽtibus diximus neceſſe eſt
vt adinuicẽ pactione ↄiugali ſe obligẽt ſa⸗
cteq; ſocietatisvinculo ſe obſtringaſitavt
non ſit alteri liberũ arbitriũ alteruũ relin
revt quẽadmodũ aſſociat eos natura a
opus generationiaſic et eos aſſociat ↄiu⸗

gale vinculũ ad vite vmunionẽ ad pꝛolig

educationẽ eruditionẽ totaq; cõſequentẽ
eiuſdẽ ꝓuiſionẽ. Hoc eĩ natura in om̃i ge⸗
nere ad ius et tãq; legẽ ac ſtatutũ dei om⸗
nipotetis oſtẽdit. Si eĩ obligati viri cõiu⸗
galiũ pactionũ vinculisvxoꝛes tam leui⸗
ter tanto q; ꝑpiculo tam iparũ q;ᷓ ꝓlis taq;
ſepe dimittũſac derelinquũtiqd fieretvbi
tanta ẽ ineruditio ſenſuũ humanoꝝn tata/
q; lubꝛicitas ⁊ incõſtancia atqʒ puerſitas
humane volũtatis. Si eimala ꝗqͥ ꝓuene⸗
rũt ex huiꝰðiſcidis et diſceſſionibꝰquibꝰ
mares feminis nõ adherrẽt va mrimoni
alialterũ ꝓ ſtulticia ſue voluntatis dimit
tit nec numerũ habet nec eſtimationẽ eli
am cũ magna multitudo viroꝝ et mulien
vinculis mrimonialibꝰ aſtricti ſibinuiceʒ
adhereãt abſh ſe Hõ eẽtabvñ⸗
⁊ imenſitas huius mnalonſſi nullũ ⁊ nulla
matrimonialium vinculon obligatio reli
nent. Quia ergo ꝑ leges a ſtatuta otra

quattuoꝛ haberet vxoꝛes legittimas/em/
pticias vero ⁊ captiuas q̊ͥt vellet ⁊ exhibe
re poſſet.Et hic quida erroꝛ multas habʒ
deſtructiões. Pꝛimũu quia viroꝛũ ⁊ mulie
rum ſimilis eſt in parte iſta conditio niſi
qꝙ concupiſcẽtia muliebꝛis vehementioꝛ
eſt⁊ ꝓpter hoc mag fuit ei conſulendũ
de multitudine viroꝝ qᷓ; viris de multitu
dine vxoꝝ. Qua re ſtatuendũ fuit iuxta ꝑ
Aicia ipiusvt vnaqueq; mulier iuxta ve
hementia libidinis ſue ⁊ poſſibilitatẽ di⸗
uiciarũ ſuaruʒ ſeu facultatũ habere mul-⸗
tidinem viroꝛum. Qè neꝗʒ natura patit
ſicut oſtẽ dimꝰ neq; vnqua aliqua exmu⸗
lietibus hoc attentare pꝛeſumpſit.Scoo
ipſa natura contradicit cũ naturaliter no
ſit tanta maior multitudo feminarũ quat⸗
viroꝛũvt vnuſquiſq; viroꝝ poſſet habe-
re multitudinẽ mulæꝝ. Natura ergo iß5a
maniteſte contradicit huic erroꝛijque ma
res ⁊ feminas in ſpecie hbumana numero
pene pficiat abſq; exceſſu ſenſibili ſeu ꝑ/
ceptibilivbi ꝓculdubio ſi exceſſꝰ a parte
mafſculoꝝ numeri eſſetveriſmile autè eſt
ſpeciei humane que ꝓuidentia diuina re
gitur ⁊ ad mimiſtrat᷑.Et ſicut adiuuat ma
ſculum ⁊ gminam et vna ad opus gene/
rationis.ita etia ꝓcreet vnũ ⁊ vnaʒ non
vnum et multas neq; vnã et multog; el

—0

HBe ſacramẽtò Matrimonij
ẽ ipᷣa natura vel ſpecies humana velut traditit naturalis equitas at iuſticia o
gager diuina virtute ſecundatuset largita lentes ei ⁊ diuites ſᷣm ꝑſfidiaʒ machometi mMut
te redundans mares ⁊ feminas velut ar- abſqʒ iniuria pauperũ ⁊ impotentũſfadier uonn
boꝛes vi diximns idita vtute generatiua eos ſine vxoꝛibus. aut ſaltẽ magna parie gl
fructiferas in ſe ꝓducat.nec ſint fructifere eoꝛũ. Quapꝛopter deſtruetur ager iſte di mnule
arboꝛes iſte nec conſiſtere poſſint niſi exvi uine plantationis ꝓ ꝑte magna ramio in Nleno
uis ramis maris ſq; et femine ſicut nullus numerabilibus adiutoꝛiojad fructum ne Moion
erx ramis iſtis abſq; paratione ſibicõgru: ceſſario pᷣuatis et conſoꝛtio alioꝛũ et amo glie
i virtulis generatiuel naturalit᷑ naſciX̃. m iniꝗſſime deſtitutſiqdẽ ſ decem po/ gele
ita nulilus ſine congruo adintoꝛio ⁊ coſoꝛ tentibus in vna regione hregiginti milia ſnin
Hio ſni coꝛpoꝛis naturaliter naſcat᷑. Qua feminarũ neceſſario multos viros ibi fa⸗ Opun
re veriſile è ⁊ pfectionẽ nature neceſſarii cient eẽ ſine vxoꝛibusſcũ numerus mulie⸗ ſtui
diuineq; ꝓuidẽcie illam regentis et admi rum eis et alijs viris ſufficere non poſſit. Aagl
niſtratis conuenientiſſiinũ vt naturaliter Hoc aurẽ eſt contra naturalẽ equitatẽ eui pa
Q numero pares naſcantur mares ⁊ femie. denſſans ſe, vt cogatur arboꝛes iſte on 6dt
* in vniuerſitate generis bumani. Am/ tna naluralẽ fecunditatẽ ſteriles eẽ perpo Wen
teius. Ipſa natura cõtrarietans hoc ißjßm lenciam er diuicias ſuperioum. MMI
requiritcõtraria vo veri noĩis in omnibꝰ⸗ Euertamur ergo et dicamꝰ ꝙ cuʒ fsnte
eqlia ſunt naturalit᷑. Mas aũt et ſemina ·¶ N ꝑleges et ſtatuta occurrenduʒ ſit ſnon
maſculinitaſq; ⁊ femininitas vi nois con ☛ Smalis à dirim Yper matrimoniuz ect
traria ſunt. Quare ⁊ vᷣtutes nũůero natu-⸗ autẽ occurritur illis malis mayximeꝓ virgi ginad
ra habet equales Sicut legitur Geneſ.iij nitatẽ eĩ et co ntinẽtiã / in paudis obuiaret᷑ ot
Waſculũ ⁊ femina creauit eos nõ ẽ dicti malis eiſdeneceſſario condẽde fueruntle (td
maſculũ ⁊ femina nec ẽ audiedus Ariſto? ges et ſtatuta de ↄtrahẽdis matrimonis (ſelue
a dirxit in libꝛo ſuo de naturis animalium ⁊ ᷣuandis cum eoꝛum ſequelis ac acceſſo (liert
ꝙ femina ẽ mas impfectus.Eodẽ emmõ rijs.Quia vᷣo omnis poſitio ⁊ lexconcoꝛs (onii
neceſſe habʒ dicere ꝙ mas et femina per eè debetr et conſona natureh non contr ullqt
fectaqᷓ ſentẽcia ſapit hereſim ſodomitica. riamaxime ſ̃m naturaipſam conſtituitur unl
os aulẽ dicimꝰ q; maſculinitas vis ge neceſſe ẽteges ⁊ ſtatuta de mrimoniũs cõ ſi, N
HReratiua actiuavt ſupꝛa diximꝰ. Et femi coꝛdare nature. Sicergo vnũ ⁊ vnã adiua iitihe
ninitas vis generatiua paſſiua vtraq; ẽ nat binoſq; tim̃ coniungit ad pficiendum hbnnici
bona et laudada diſpoſitio ſatʒ ꝑpfectio in opus generationis Sic et leybinos et bi ußpom
ſuo ſubiecto et femininitas ẽ adiutrix ſiue nas coiñgere debet matrimonis ſeu ma o ,
dagiutoꝛiũ maſculinitatis. Quare ergo ex trimonialiter. Amplius. ſi exrema cõ⸗ ilioe
mare et femina qſi ex duobus ramis cõſi- ſiſtut in duobneceſſario ⁊ media/ Quia iade
ſtit arboꝛ iſta pᷣcioſiſſimaſ vis generantua ergo extrema conſiſtũt in duobus ſcʒ vis (Emn
— ſeu fructificatiua huius arboꝛis erit et con generatiua ⁊ ples. ꝓles eĩ nonẽ nin dio ode
ſiſtet ex duabꝰ viribus dictis. Natura au tũ filius aut filia/c vis generatiua duere Aen
tẽ nihil gignit naturaliter incõpletũine; ⁊ duarum ẽ vt diximus. Ipſum opus eti⸗ rin
actina ſine paſſiuoneq; adiutoꝛiũ ſine ad am generatiõis/quod eſi vnuũ medioꝝ in orel
inuabilimneq; id qð natu ẽ eſſe conſoꝛs v?“ duobus conſiſtijſcilʒ vno mare et vna fe kale
hpñje conſoꝛtem ſine conſoꝛtẽneq; vnq; ra mina. Quare et reliquũ mediũ ſc; mairi klenit
. mũ ſolũ natura ꝓducit ſed arboꝛes inte- moniũ qð ẽ qſi generãdi officiX. Amp. uise
„ gras. Manifeſtu ergo ẽ vnicuiqʒ ma cum vir et femina coni ungunt mrimoni mretri
ſfeminã naturaliter ipam natura pꝛodu/aAliter aut dant ſibinuicẽ ius plenum alteri eed
cere. t aul pereuni vel peſtevel gladio/ vtendi coe alteriusopere generationis e
interduũ mares interdu femine pᷣter inten⸗¶aut alter dat alter non.aut in pie ſiue pꝛo ſinon
. – tionẽ nature ẽ et actioniqntuʒ ad ipſam pte ſibinuicẽ hoc concedunt. Si totaliter Mglis
MNautẽ perit de vniuerſiiate indiuiduon zintegre manifeſtũ ẽ ꝙ non poteſt eẽ ma Ag
hbumane ſpeciei naturali defectuac ꝑ vtu rrimoniũ niſi int᷑ vnũ et vna. Impoſſibi⸗- e
is generatiua eidem repatur inſtater vſq; le ei ẽ duas pleno iure aligꝗd poſſidere di n
ddterminũ a creatoꝛi generatini 7 coꝛru uiſimiita vdelicet ꝙ vtraq; illud pleno iu 4
Sptioni pᷣfinitũ quẽ vſualiter vocamꝰ finey re poſſideat. Quẽadmodum ipoſſibile ẽ n
.— vite pᷣſentis ⁊ ſeculi buius.Lercio vo con agrum alique vel fundum duo:u no eſſe e

. 2 ₰ 96
nt ita p vtriuſqzʒ ſit pleno iüre de ſerno ſi⸗ omẽs p̃ter vnã.Et qm mr̃imonia ſolado⸗ ?
WV militer. Si em pleno iure eſſet vir iſte iſti mos edificãt. cognationes ꝓppagat. lami⸗
Aninte us mulieris entũ ad vſum coꝛpis ſui ius lias multiplicat. Ciuitates ſeu poplos cõ/
R galonon nini de licencia ipius poſſet alia gregat ſeu coadiunust, pꝑ illa ſola foꝛnica
mMulier eodẽ iure vtiſhoc autẽ factũ ẽ cum tionũ turpitudinibꝰ ⁊ ignominiarũ flagi „⸗
Nn pleno eẽt alterius ſᷣm hoc. Poſtes em̃ ple cijs ceteriſq; malis ꝗᷓ nuerauimꝰ.q̃ adeo
iin no iure eẽt illius alterius indubitant᷑ abi inimica ac peſtifera junt nature humane
ßn q; licccia et aſſenſu pᷣoꝛis imo ea contradi gapparet enidęter q; vtile qᷓ; honeſtũ quã⸗ *
cxte liceret eideʒ eo vti. ſi dixerit ꝙ alr q; fecunditati nature hũane neceſſariK ert
ſend ous pleszũ coꝛpis ſui alteriqntum ad Jelicitati future atquirẽde expedies ſitma „
osſimn . vſum coꝛpoꝛaloalter vero nõ.Ecce mani⸗ trimonia inire iuraq; eoꝛũ puare. Am⸗
hnummen feſtũ ẽ ex altera pte nõ ẽ matrimoniũ. liꝰ.ſi nõ ẽ ſie firma adherencia ſocietal⸗
nnn Sel ſicut ſolet dici claudicatio eſt ex alte a; maris et femineſʒ liberũ ſit eis atʒ lici⸗
mma! fa parte ꝓpter inꝗſitionẽ conſenſus.Et q tu adinuicẽ piungi abinuiceʒ voluntate
uiſte nõ dat ius vtendi coꝛpoꝛe ſuo illi alii ſed . ſua diſcedere cuʒ rariſſima inueniat inter
Etmisä ad tempusvt meretrix aut cõcubina aut mares et feminas diutina pſeuerãſqʒ cõ⸗
ven amatoꝛ turpis aut foꝛnicatoꝛ. Inter ama coꝛdiaſſeq; ex multis inuice aut odianæa
ug ſiũ aute et amaſiãt ſi ſit turpis cõſuetudo. ſtidiat aut alias cõiũctiones affectnnt ſeu
Kmmt inemo tamen vocat vinculũ turpis ſocieta comixtiones. Manifeſtũ ẽ qꝛ pibit in
Mumders iis que ẽ inter eos mrimoniũ. Conſentireę maximo generis hũani eẽtnon ſoliedifi
lre egpim ad tpᷣus vel dare vſum coꝛpoꝛis ad catio domoꝝ ſed tandẽ cõgregatio popu
n erckin Ip̃s nõ ẽ cõtractus vllo mõ matrimonial. loꝝ ⁊ ciuitatũ.pibit etiã pietas parenium

onine Si aüſt dicat ita vir volo itavti coꝛꝑe tuo. in filios: filioꝝ in paretes:peribũt innũe

iN cũ voluero/et volo ſir tevti coꝛne meo añ re neceſſitudines hoc ẽ amoꝛis indiſſolu-
=W Amiliter voluero ⁊ q; duu. Maniſfeſtũ bilia vincula cũ ſeinuicẽ nõ agnoſcant. vi
Nrtes Eẽquoniã iſte remotioꝛ ẽ a mr̃imoniali cõ/ elicet nec parẽtes filios nec filij parẽtes.
Wunmo ſenſu q; mereirix vel amaſia. Meretrix ei nec fratres ſeinuicẽnec cognati/ Cum em̃
ä ⁊ amaſia nõ ſibi totũ retinent ius coꝛpoꝛt grauioꝛa inſtabũt eis onera apte femina
erinns lſui. Ad tempus em̃ coꝛpus ſuũ vtraq; po⸗ rũphoc ẽ graui tas eas depᷣhendent vel ſu
RKr nit in voluntate vel poteſtate amaãtisvel ſpicabutureas dimittent. Pꝛopter qð pe
narai foꝛnicantis iſte autẽ totũ ſibi retinet erto⸗ ribit bonũ educationis paruuloꝝ in ma⸗
Dane tũ ponit in ſola voluntate ſua.Qua ð con imo generis humani pibit etia innune/
man ſa nõ otrapit mj imoniũ. ꝓculdubio nec ra muliitudo nuuloꝝ ꝓpter dẽfectũ edu⸗
Aunden ↄſenſus eius mrimonialis ẽ vllo mõ/ſed canonis. Peribit ⁊ bonu educatiõis ipſo
foꝛnicato:ia tmimultominꝰ? aut non erunt rucerereꝗ; ꝓuiſiones vt diximꝰ. Ma
wene vir aut vxoꝛ ſi neuter alteri plenum ius in nifteſtũ ergo eſt neceſſe fuiſſen eẽ vt firme
— coꝛpoꝛe ſuo dederit. Si eĩ altero ſolo non tur ↄiunctio ſiue ſocietas maris ⁊ femine
nn danteneceſſe ẽ eos nõ eſſe mrimoniuʒ ꝓ/ in genere humano. Non poteſt aut fieri
pter inſepabilẽ coherenciã ⁊ cõnexionem firme niſi efficiat iuris ppetui. Coniũc:io
ſe correlatiuoꝛu. Multofoꝛtius neutro pana autẽ ſue ſociefas veriſſuma diffinitioe eſt
– te alterius ius huis.Qna ꝓpter huismas matrimoniũ. Jus ant iſtud idcirco perpe
on ⁊ femina habebunt ſeinuicẽ ſicut amatoꝛ tuũ dicimꝰqꝛ marẽ ⁊ femia obligat ⁊ aſtrĩ

turpis et eius amaſialet ſicut foꝛnicatoꝛ et

in git ad uandã dan ſocietatẽ iſtã/ius vᷣo
i meretrix turpitudinẽ inuicẽvolũtarie ope ꝓpter hoc dicimꝰ &ᷣꝛ ſine iiuria ⁊ iniqtate
nng e rates. Manifeſtũ ergo ẽ ⁊ darũ iã nõ neutri licet cõtrafacere.Et quonia iura ſo
inſen aliter eſſe mrimoniũſinter marẽ ⁊ feminã la nõ ſufficiunt cõponere moꝛes hominũ
na mjrĩ̃imoniũ inq; veri noĩs niſi plenum ius inec eos iſtruere⁊ iſoꝛmare vt decet nobili
anl , ↄiugalis vſus vterq; alteri ĩ cope ſuo de⸗ tatẽ nature ⁊ ſpeciei humaneppter inna⸗
in cnee gerit. Ex qᷓ declaratũ ẽ cõſequẽter nec eſſe ta eis aut ↄſuetã virilitatẽ hocẽ deñderio
gmneig mec potuiſſe vn; eẽ mrimoniuʒ niſi inter rũ aut aliarũ paſſionũ effrenitatẽ. Ex ꝗbꝰ
gia . Bonu ⁊ vnãinec aliquẽ virũ nunq; potuiſſe ꝑmiſſuʒ fuir honeſtiſſimoꝛũ pᷣceptoꝛuʒ et
lct in V ſcilicet hre plures mulieres veri nominis/ traſgredi Amitesc irrumpe vinculaneceſ
N

= ——
==—

☚
—
——— ZU
S
E=
—

—
—
—
S
——–
=

=
—
=

Quare Ann plures ſcilʒ habuiſſe legũ
nurneceſlario aut oẽs fuerũt ↄcubine.aut

ſariꝰ fuit timoꝛ quo inſaniſſima iſta com/

peſceretur audacia ius ſeu poteſtas qua

. O „— ⸗
.

De ſacramẽto Matrimonij

iniqua comp̃meretur violentia. Quapio Incomparabiliter aute; pinguio:ꝛi ac ple

pter neceſſaria fuit lexque terroꝛẽ comina nioꝛivite ſeruitulis deo ſubdui ſqumus qᷓ;
tione icutereti? magiſtratus ꝗ gladio pvu ſerui dominis ſuis/coꝛpoꝛalibus. Quare
lice poteſtatis tranſgreſſoꝛes repᷣmit. Ex nihil nobis multofoꝛtiꝰ de nobis aut no/

2 bus iam declaratu tibi é vnde oꝛtuʒ hba/ ſtris facere liceniſi de aſſenſu ⁊ volunta
buirler de fuſtigadis / ſen aliter puniẽdis ArN autẽ querat vnde addiſcãvo
0

adulteris ? lex de lenonibus eiciendis ð /Auntatem dei in parte iſta. Reſpondeo ꝙ
ciuitatibus. Et quonia lex nõ ẽ niñ hone⸗ 1 . ei voll 2
ſtas p hos magiſtratꝰ aut ſcriptura reue-· tem honeſtatis eſt dei volũtas ꝑ ſcpᷣturã
* lataante ꝓmulgata impoſita ſeu indica reuelata. Quare manifeſtũ ſirmiiatem

populis. Magiſtratus aũt nõ ẽ niſt myni dico matrimonialem et honeſtatem eſſe
Paniteſtũ ẽ ꝙ boneſtas et dei voluntarem. Amplius.quia ma
uri. Wa iteſtu, niſeſtũ eſt dei voluntaiem eſſevt multipli
ẽ etclarũ ꝙ omnis myniſter huiꝰ legt mi centur indiuidua ſpeciei humaneſin mun

ſter ipᷣius legis.⸗

—

ẽ diuine auctoꝛitatis ſtat

niſter dei ⁊ä ſi ſit popli magiſtratus ſicut do et vt multiplicentur ſicut marime decet

* A dicit Apls in.xii/ ad Roma. Et quoniã et maxime expedit pꝛo ſtatu coꝛruptionis
his q ptinẽt ad magiſtratũ nihil faciẽdũ iſtius maxime autem decet ſicuti maxime
ẽ inconſulto magiſtratu ⁊ niſi ſoᷣm qð di honeſtum eſt ſicut maximeẽ longe ab in
ctauerint magiſtratus. Maniſeſtu eſt honeſtate et turpuudine.Et hoc eſt p ma
mrimonia no eẽ contrahẽdainiſi per ma⸗ trimonium. Maxime autem expedi ſicut
giſtratũ cui cõmiſſum ẽ matrimonia iudi manime eſt longe a nocumentis ⁊ pericu
care.Hic aũt ẽ magyſtratus eccleſiaſticeus lis/et hoc iterum eſt per mairimonium ſi
iue clerus. Quare ꝑ ecdeſiaʒ contraheda cut oſtendimꝰ. Quoniam ſciulicet alie vie

ſunt mrimonia. Et ideo ꝑ pꝛelatũ eccleiie habent nocumenta ei pericula abſq; nůe

ꝗ totius eccleſie vices et auctoꝛitateʒ gerit ro et eſiimatione. Manifeſtũ ergo
vel p eius vicanũ adhoc ab eo depuiatũ. non eſt voluntas beneplaciti dei vt mulli
Si gs autẽ dixerit qꝛ liberũ ẽ ſibi dare po plicentur indiuidua ſpeciei humano ꝑ ali
4 eſtatem et ius coꝛpoꝛis ſuicui volueriet am viam in mundo iſto/q; per matrimo⸗
notiens ſiue q;diu voluerit.maxime de nium. Multiplicentur intelligimus hocẽ?
aſſenſu recipientis cui licitum ẽ renũciare vt fiat opus multiplicationis ſiue genera
iuri ſuo ꝓut voluerit.Dicimꝰ ꝙ errat ꝑni tionis aliter qᷓ; per matrimoniũ intelligg

cioſiſſime. Pꝛimũ ꝗꝛ ſi nõ licet ſilio famili tur actiue ꝙ didtum eſt ſub hoc ſenſu.nõ

as anle emancipationẽ ſua/quicqᷓ; ð ſe v½ eſt voluntas dei vt multiplicentur indiui
de ſuis diſponere ſed toraliter ẽ in cõſiio dua huiuſmodi id ẽ vt ſeinuicem multipli
⁊ diſpoſitione patriſfamiliasEt ſi quid ſe nt. ſi dixerit quis multiplicatio gene
cus egerit ipᷣo iure irritũ ca patrefamilias / is humani bonuʒ eſtſt ꝓpter illam ẽ vis

„ .

— reuocat᷑. Oẽs autẽ viri ⁊ femine filufami eneratiua mihi a deo data et mulieri il⸗
lias ſunt patris celeſtis deiſcilʒ om̃ipotẽ⸗ lſi ſimiliter data fecunditasvelut agro no
tis nullo tẽpoꝛe emancipabiles.ergo mul biliſſimo volo in agro illo ſeminare nobi
loſoꝛiius non licet eis quicq; de ſe vl ſuus liſimum fructum ꝓlis.Et de iſto reſpon⸗
còntra pꝛeceptum eiusjaut voluntateʒ fa⸗ demus qꝙ ſimiliter errat. Non enim lice?

cere. Si enim hoc debetur patribuſfami- tibi ſeminare in agro non tuo. Non autẽ

* lias carnalibꝰ quãtofgꝛtius patri illi ex poteſt fieri ager tuus niſi per matrimoni
omnis paternitas in celo et in terra nomi um / quare non licet tibi ſeminare in agro
natur Sicut legitur ad Eheſ.iiĩq. Am⸗ illo donec tibi per mrimonium tuus eſfe⸗

—

plius.ſi non licet pupillo q̃ʒ diu ſub tutela cuus fuerit.Certũ em̃ eſt ꝙ in alieno agro

patris eſt quicqʒ de ſe vel ſuis facere abſ, nulli ſeminare liceppꝛeter voluntatem do
. – qʒ voluntate tutoꝛisl ex neceſſirate autem . mini cuius eſt ager. Ot ſi dixerit cuius eſt

ſemper ſub tutela dei lumus. Quare nun/l/a
qʒ lcet nobis quicqʒ de nobis vl noſtris( Onimus hoc nec ſequitur ſi poteſt tibi da-
hacere pꝛeter eius voluntatem ⁊ aſſenſum re coꝛpus ſuum mulier illa ad tempusqð

Ualiduſimu autem eſt argumeſtũ de ſer
uo qui de coꝛpo:e ſuojnec de alis quicqʒ admodum epiſcopus poteſt dare ꝑꝛeben

QAcere poteſtniſi devoluntate domini ſui dam alicui iure perpetuojnon tamẽ ad di

mnis honeſtas eſt dei voluntas Lex au

ger ille ipius mulieris eſt.nos iaʒ remo

ideo poſſit hoc facereſad hoꝛam!. Quem

AAN
(Nn

ente
ſun
Cori
holhn
Hiius
ahepe
n
or
Alue
☛
laru
pulon
nlaru
enncihe
ſoilon
inns
Geinp
ſam
Muiſt
Ealse
eeor
len
Cenale
meicie
orions
esal
nkb⸗
dnn
Perenst
ſoſens
ocun
reme
lenkino
bnennn
Cäcn⸗
noned
mun
nibas,
nosye
Le
onis
um. de

war

ſomn.
nagiktn
ſbellio
ſeopeog
Pnen
danle
eb
Veſe

nchsi
Wine
Andi

amie
Aſcumue
ilonzrn

Sboccke

mapecln.

,6 .
MaRcER3

ncare

NM

NENNRY

neigeiN
t
nnigurf
1

2. 6
deleN
,

—

See

” 4 .

dn ,
ſen
rimmiß.

em vel hoꝛam liceyet hic caſum. MWanite⸗

ſtum ſit limitatum eſſelet pꝛeſcriptum au/
ctoꝛita te diuinalvt nõ poſſint dare in coꝛ/
poꝛibus ſuis qntũ ad opus generationis/

niſi ius perpetuuſet hoc ꝓpter bona que

ex perpetuitate et firmuate iuris iſtius ꝓ⸗

neniundet mala que ex contrarijæ& pueni⸗

elicet edificanones domo:um. pꝛopaga
uestognacenumenaleiplicntiotes a
miliarum. gregationeęs vꝛbium ſeu po
puloꝛum.Et iterum ꝓuiſio ſeu pꝛocuratio

lgteen autem gue enumerauimus vi

enixarum/educatio liberoꝛam. cuſtodia æ

eruditio eoꝛum.totaq; conſequens pꝛoui
ſio illoꝛum. Hec inqᷓ; omnia bona intelli
gimus ꝓuenire ex mrimoniis ſecundum
qd et in pluribꝰ indiuiduis humane ſĩpe⸗

ciei.licet autem in aliquibus eoꝛum bona

iſtaex mrimonio non ꝓpueniunt quia in
pauciſſimis.hoc accidit pꝛopter multipli⸗
ces caſus et cauſas. Non ideo tamen ceſ-/
ſare debuit ley generalis de matrimonio.
Nulla enim lex eſt lata contra maletſicia/

que maleſactoꝛes omnes compeſcatet a

maleficijs abſterreat. Lex enim lata de la
tonibus ſuſpendendumnon omnes la/
tones a latrocinus reirabitł ad hũc mo
dum ſe habet de alijgyt in pluribus autẽ
edvt in maximo huius leges faciũt quod

per eas intenditur. In paucis autem 71 ra

ro ſecus accidit et contrarium fi. Quead

modum ergo natura humana intedit co⸗

plere matrimonium membꝛoꝛum et deco
remł in omni indiuiduo ſuo.Econtrario
tamen multis caſibus et cauſis interdum
accidit videlicei vt ercedenter generentur
numero membꝛoꝛum excedentes vt qui
naſcuntur ſenos digitos habentes in ma
nibus.alij diminun vt qui naſcuntur ter⸗
nos vel quaternos digitos habentes im.
Sic lex omnis que veri nominis lex eſtiei
omnis magiſtratus ſuum implens offici⸗
um.decoꝛem honeſtatis et compoſitionẽ
moꝛum intendit inſubditas/qui licet non
in omnes pꝛoueniant per ſollicitudinem
magiſtratus/ꝙpter paucoꝛum maliciã ac
rebellionem publicũ bonuʒ quod in plu-
res pꝛouenitſnec ceſſare nec omitti debet.
Pon enim pꝛopter paucoꝛum tranſgreſſi
onem lex euacuanda eſtnec ꝓpter pauco
rum rebellionem magiſtratꝰ deſiſtere de
het a ſue coniunctionis offieco. Sigs
utem oixerit vroꝛem habeo ſterilem cuʒ
poſſem in alia foꝛma ſeminea generare⸗

9 8

lxxviij

eius ſterilitas impedit fecanditatem me⸗
am. non ſum compellendus in agro ſteri

li ſeminare. ceſſat hec cauſa matrimonij.

cilicet fructus pꝛolis/qui nullus omnino

poreſt ex ea ſuccreſcere/abſoluẽdus ergo
ſum a vinculo matrimoniali quo ei mea
ſtrinxi. Reſpondemus quia nõ ſolus fru
ctus pꝛolis caula eſt matrimonineq; to⸗
tum bonum iſtius pꝛolesſſoꝛtaſſis autem
locum habuiſſet ab initio ipᷣa ſterilitas v-
matrimonium contrabhendum impedirez
et omnino cuius ſterilitas certa eſſet tib?

Oucenda noi

Poſtq; autẽ ius ei p

petuum acquiſitum eſt in teſe coꝛpoꝛe tuo
ſine culpa ſua.quin merito hoc requirat.

non pꝛiunabitur illo.
—. Epplogus.

*.

cauſas dedimus atq; ꝓbauqies

Tquia iam dedlarauimus necedi
tatem ⁊ vtilitatem matrimonijæ-z

ꝓpter quas firma debet eſſeatq; ppeètuzx
coniunctio ſiue ſocietatis maris ⁊ ſfemine
Et quia omnis alia eoꝛum coniunctio acd

opus generationis turpis et omnio illici/⸗

ra. Enumeramus etiam et nominauimus

.4

bona ꝓ parte qͥ e matrimonijs pueniũnt.

A ctitatem matrimonii aliaq; bona

opᷣter que etiam ſacramenti nomine dẽ

Euertamur nũc ad oſtendendam
7 declarandam honeſtatẽ acſam

gnum eſt et inter ſacramẽta numeratum.
et que ſii perfeclio ſocietatis ipſius/queqG;
debita que ſibinuicem debent coniuges

ſeu coningati. Deinde reſoondentes con

qui de matrimonio male ſenſerant/erro/
reſq; eoꝛum pa
mus tractat

us iſtins.

tradictionibus ſarracenoꝛum et alioꝛum
gaign ſacientes finem facie-

Icamꝰ ergo quia honeſtatis ma
trimonij decoꝛ licet ex turpitudine
inhoneſtatis cõtrarij ſuiſatis elu
ceat᷑ in pꝛoximo fieri manifeſta Quicquid

enim naturale eſt honeſtum eſlt. Ma⸗
nifeſtum autem e quia matrimonium a

deo naturale eſt vt etiam in nõnullis bꝛu

tis animalibus ipᷣa natura illud inſtituii
ſe videatur/ ſicut apparet in volatilibꝰ ſciĩ
licet columbis turturibus et cyconils ⁊ p-
né in omnibus alis.De greſſibilibus au
tem maxime in vꝛns ꝗ ⁊ in opere genera
tiõis velut fidem ↄiugiiſibinuicẽ inuiola

biliter ſœæunant adulterium non ferentes.

M iij

dinẽ foꝛnicatiois acmeretrici ceteraq; h⸗
fiagicia deſtruit impugnatvt ipᷣa cõtra

adherere ppetuo coutrariũ ẽ ei qð ẽ adhe
rere ad tp̃ᷣs ſiue ad hoꝛãi Silr aoiungi libe

lao aut multis iuxta coplexiones dtrarioꝝ

in ſeip̃is ihoneſta ac turpia. manifeſta eſt
honeſtas mr̃imonij qð ſua contrarietate tudi i. PB
tantam inhoneſtatem deſtruit et repellit. vxoꝛem recipit ſolummodo exhibendam
. in neceſſarijs victus et veſtitus ſed etiam
et paſſiuiſinntu talia ſunr adiuuabilis ⁊?
adinto:ij.agricolantis et agri.partiũq; in
4.

tẽ nõ decet ceca.Et ſapientẽ nõ decet ſtul⸗ 1
lalſet egruʒ nõ decet ſana let ecõuerſo.aut les ſiue carnales/ſic ſciat recolat et legatĩ

de mr̃imonio ẽ hmõi ĩdecentia nec tangit

* 2.
.

S ASH 86
Be ſacramento Matrimonij
deſtruit:matrimoniũ autẽ ſcõʒ ſe turpitu⸗⸗ titas au onij. P:
eſt elongatio a turpitudine et exe
cratione ꝓhibitarũ turpitudinũ?
rietate qua habet ad illa.adherere em̃yni immũdiciaꝝ. Illa ei debet eè intentionu
ↄtrariũ ẽ illi q ẽ ↄiungi multis.Et iteru? bentiũ vt ab hijs ꝑ mrimoniũ longe ſe fa
ciant. Sevo ex cuſtodia ⁊ retractione con
ſoꝛtis ab huiuſmõi.Tercio ex iugo perpe
tue fuitutis quo ſe ſubucit alter alteri abſ
q; pꝑtieipe.Quarto ex ſuſceptõne onerum
videlicet ꝓuiſionis educatios ⁊ cetero/
rũ que numerauimꝰ.NQuinto ex ſuſcepti⸗

re ſiue volũtarie.Sic ⁊ coiungi inſepabi⸗
liter ↄtrariũ eſt ei qð eſt viungivni maſcu

Quia ergo iſta matrimonii ſunt ꝑ ſe ⁊ in
ſe honeſta. Illa aut cõtraria mrfimonio ?ꝰ· minis ipius vxoꝛis qð
tum ad virum.in regimine totius domus

pars ſollicitudinis incumbit vxoꝛi. Nõ eĩ

Amplius. quoniam decoꝛ ẽ qð decet. inn
PNolla aute giunctio decentioꝛ ẽq; actiui regendam compoſitione moꝛum ipſius:
eruditioneq; et coꝛrectione quatenus ſuũ
elt perſiciendam. Nec reputes leuem cu⸗
ram ⁊ onus modicumjregimen mulieris
vnius. Sexto ex fructu ꝓlis. per ſe ſolum
ſlicet magnum bonum ſitconiunctionẽ tñ

ſuo toto cõueniens cõiunctiocramoꝝ in
ajboꝛe ſua Hec aut oĩa mr imoniũ ẽ. Ap⸗/
Paret ergo decoꝛ ipᷣius ex ipᷣa decẽtia qua

anctensa femina et econuerſo.ſi qs maris el femine ſanctificare nõ ſufficeret.
Dirxerit . i
na fetula nec fecundũ ſterilisi Et ꝓpt᷑ hoc
mr̃imoniũ inter huisnõ ẽ decoꝛis.dicimꝰ Snij ſpi
ꝙ eodẽ mõ dicere poſſetꝙ ſtrabonẽ non P“ et anima

iuunenem maſculu nõ decet femi, Septimo vo exipſo ſacramento qͥ ipſum

atrimoniũ ſacrum ſignum eſt matrimo

vnij ſpiri glis Quod eſſe debet inter deũ

—

Decet recte aſpiciẽs aut ecouerſo.Et vidẽ⸗Siunctione ⁊ amplexn carnali de vxoꝛe qᷓ/

recte ambulantem clauda.Iſta eĩ ⁊ ꝑ aci ipᷣo ſuo matrimonio velut exemplo et cò/

dens ſunt tanq; caſui alia ſeoꝛſũq; ionge iuncnone charitas et amplexu exranima
ab intentione? ratiõe mr̃imonij.Accidut ipſa ſuafilios ſpirituales hoc eſt bonoꝛuʒ

aũt alonge mrimonio ꝓpter pſonas ĩ q/ operum ſobolem et ꝓlem. Et niſi ex ipſo
bus ſunt ꝗbus ⁊ acciditvt ſititer eas mri viro ſemẽ tranſfunditur carnalis genera⸗
moniuũ. Nullatenꝰ autẽ in mrimonio vł tionis in ipam vxoꝛem vt concipiat et pa⸗

ipᷣm. Si ꝗs aũl decoꝛẽ naturaleʒ generis

Pm. Bi gs al decoee naturalez ge⸗ lem carnalem.ſic ſciat ab omni fructu bo⸗
umani diligẽter ↄſideret iueniet ipum ꝑp

nitficum ſemen verbi dei et diuine gre in

gatoꝛũ inuenies ſicut ꝗboꝛes frondoſas eiuſdẽvt quẽa
ae frucib onuſtas gon ſtin⸗

nalis iſtius ſubiecta ẽ regimi eiꝰvĩoꝛ:ita ⁊

— 2. „ — „

eretriciũ aut ſo/

Jomia nõ exuſſerit. aut foꝛnicatio non di animã ſuã ſubiecta deo exhibeat legibus
rupenit. aut ſietilitas ſeu aliud incomodun eius⁊ iuſſis in nullo ↄtradicẽte:legat ⁊ q
nò occaſionauerit. Que vo decoꝛe genert to vt quẽadmodũ vxoꝛẽ ſuã vuit ee ſpecio
humani occupat ſodomia ſicut exuſta ſůt ſam ⁊ oꝛnatã ſcilicʒ ſibiq; p oĩa placẽtem
Oue vᷣo octuparfoꝛnicatio ⁊ meretriciuʒ Sic ⁊ anima ſuã decoꝛe vᷣiutũ ſpecioſaʒ ꝑ
Aunt ſicut coculcala. Que vo ſteriluas ſi oĩiaq; placeẽtem deo exhibere ſtudeattads
ar ida ſen arefacta qᷓntũ ad fructiũ genera eiuſdẽ ſpiritualẽ ſpõſaʒ ſlegat ⁊ qntovt ſiẽ
lonis tarnalis Sicut legit vſa.t. Non caſtitatẽ coꝛpalẽ zelatĩ vxoꝛe ſic ⁊ deũ ſci-
. dicat eunuchus. Ecce ego lignuʒ aridum. at imo ampliꝰ icõpabilit᷑ deu ʒelare caſti
—......c * talẽ ſpualè ĩ aia illiꝰ legatł ⁊ ſexto vt ſicut
„ £
ſ●

Anctitas autẽ mrimonij. Pꝛimũs-s

one regiminis ipᷣius vxoꝛisqð dicmꝰ qn

humanaã:vt quẽadmoduʒ vir

vit et intendit in ea generare filios littera⸗

riat alias nec conceptura nec paritura p/

nanr Oitt. noꝛum operum animam ſuam remanere
Arimoniũ velut arboꝛẽ ſpecioſaʒfructife ſterilem niſi a deo ſpirituali viro illius vi⸗
rã Sicut legit hiere.x Et ſicutagrũ plenũ
cui bnñdixit dñs Geñ.xxvij. Domꝰ vo oiu æ‘ fundatur. Regat etiaʒ in libꝛo ſacramenti
dmodu iure mrimoni car

iphn
icl
oni
uſd
elel
mioe
niap
ficn
nont
nuni
gteos
gelt
N!
ulae
ſott⸗
ſuucin
Eiſn.
ſſni

n
eni

firene
lciue
fönit
füapte
inis
lecran
ecca
Fnge
minan
reet
luſan
lurpir⸗

letiſp
Pons
har
abe⸗
glitc
bina
li
luncte

luda

bie
lnmon
leeſi

Pmt
R
ſonſe
ie
Ue

i

va

ewins

„ 2

N
Nu

noum di
eantan
hnn
akhin
edehana
coril

, .

7

.£ .

ipſam vxoꝛem decet habere curẽ domus Non eĩ videtur matrimõnialis eẽ cõſenꝰ a

videlicet vt mũda ſitſcuſtodiãq; ⁊ educa/
tionẽ filioꝝ ſic⁊ deus animã eiuſdeʒ vult
curã et ſollictudinẽ gerere domus conſci
encie ſueſſcʒvt mũda ſit ab omni inquina
mẽto carnis et ſpiritus.et vt educet etnu/
triat pinguedine deuotionis. et lãchꝛima
rũ cõtinuitate.et aſſuefactionis filios bo⸗
noꝛũ open. Iſta em̃ tria ſunt que maxime
nutriũt eos ęt augmẽtãt.Deinde cuſtodi/
at eos ꝑ tinſoꝛẽ humilitatẽ ac diſciplinam
que ſunt cuſtodes ſideliſſimi oĩm vonoꝛũ
ꝓpr hoc bonũ ſq; ſacramẽti qð ẽ radix et
cauſa optima ac pᷣaipua cõiunctionis ma
ris ⁊ femine. Ubi auteʒ alter ↄiugũ bonu
iſtud impugnat in aſtero ꝑtinaciſeparã⸗
di ſunt abinuicẽ ne bonũ cui militare po⸗
tiſſimũ debet ipᷣa ↄiunctio/econtrario ipu

entũ matrimonij foꝛtiſſimã habet imp̃ſ

„N

—

en et deſtrua:.Et attende ꝙ ipᷣum ſacra

ionẽ ſpiritualis mrimoniꝑpptervehemẽ
tiã rememoꝛationis ipiusi Aſſdue eniʒ il
lud ↄiugibus quãatũ in ipᷣo ꝗrememoꝛat⁊
impᷣmitiet ꝓpter hoc foꝛtiſſimũ ẽ adiuto⸗
riũ apte iſta vebemẽterq; impᷣſſiuũ ſancti
tatis. Ganctitas eĩ nõ eſt niſi elõgatio ab
execrationibꝰ ⁊ cõtaminationibꝰ vicioꝛñ
⁊ peccatoꝝ.Et adherẽtia tolalis ad deum
In pte vero alioꝛũ bonoꝝ ſex que iaʒð no
minauimꝰ numerauimꝰ. Jam libi daꝝ
E ꝙ efficax ſit adiutoꝛiũ ⁊ velut inſtrumen

tu ſanctificationis.Cu ꝑ ipᷣum oẽs luxurie

turpitudines T abbominationes ꝓpella/
ur. Quid aũt pietatis habeat beneficẽ/

vxoꝛisſeruditio q; libeꝛoꝝ ceteraqʒ i parie

br ta ſpiritualis q; coꝛꝑalis ipᷣm regimen

iſta a nobis iam dicta euidẽter oſtendũt.

Ex ꝗabus omnibus manifeſtum cõiuges
q bec oia bonaſ ſingula in ſua mrimoni

—

luũ pꝓdentiſſime ſʒ etia ſanctiſſime eſſe con
iunctos Et iſte modus coniũctionis ẽ quẽ
laudauit raphael archãgelꝰthobie Tho⸗
bie.vj.Qui v ſaltẽ in generali bona ma
trimonijp mrimoniũ intendũt queruni
licet ſigillatim illa ac diſtincte nõ noueriti
pia iniẽtione ac laudada cõiungunt/Qui
vo mr̃imonio contrariũ intendunt verbi
gra. Qui amoꝛe explẽde libidinis ſue im
ſoꝛinſecus matrimonia ineunt/poteſt eis
dici ſicut idẽ archangelus in eodẽ dicit pᷣ/

nalere demoniũſ⁊ an verin ois matrimo

niũ cõtrahãt queſtio ẽ apud nonnullos.

3s —ü“ f ùꝗẽ

7 .

ſus inter hmõiſſed amatoꝛius tm̃ pᷣſertim
cũ dicit Augꝰ. Q vehemẽs amatoꝛ vxo⸗
ris adulter c. Et alibi. Adulter eſt ꝗ in vxo
re ꝓpᷣa querit mageoiann voluptatem.
Amplius cumoſnnia bona matrimo

niüſexcludat ab intentione ſua conſenſu

q̃liter iudlcabitur ↄſenſus huiꝰ mrimoni
alis Amplius. Cũ pↄiunctio iſtoꝝ foꝛni
catoꝛia ſit vel amatoꝛia im. Qualiter erit᷑
acramentuũ ſpualis ↄiunctionis ſiue mr̃i
monij int᷑ anima humana ⁊ deu. Reſpõ⸗
demꝰ. Q ⁊ ſi amoꝛ explẽde libidinis ſue
ſolus ilos moneatvel eoꝛum alteruꝭ ad
oĩa tamẽ onera matrimonũvterq; ſe ob⸗

ligat pactione ↄiugaliſhoc eſt ad xxoꝛẽ re

genda ⁊ exhibenda ⁊ ſeruandã ⁊ fidẽ tho
ri ⁊ oĩia alia onera q̃ͥ noĩiauimus.Quẽd
modum autẽ ſiꝗs baptiʒaret cauſa luxu⸗
rie tm̃concupiicẽs ſcʒ ſpeciẽ alicuiꝰxpſiane
muliert qua alit᷑ nõ poſſet niſi baptiʒaret
vᷣe baptis aret᷑ ⁊ vniꝰ ſacramẽtũ baptiſmi

reciperet.Sic ⁊ iſte vniꝰ ſacramẽtũ matri

monij ꝑcipitet ſi non recta intẽtione o/ſen
ſus etia iſte ſi amoꝛe libidinis ſit tm mri
monialis cũ ẽ non foꝛnicarius aut amato
rius. Nõ ei in ſolã libidinẽ conſentit Sʒ
etiã in omnia onera mrimonij⁊ ad omia
illa poꝛtãda ſe obligatſic ⁊ ille ꝗ cauſa lu
xurie ſue explende im̃ baptiʒat᷑/non ĩ ſola
luxuria conſentiiſed etia in hoc vt bapti⸗
setur ⁊ xpᷣianus fiat/⁊ ad oĩa agẽda et ſu⸗
ſtinenda q xrᷣianiſſimi ſuntſe obligat ip̃a
ſuſceptione baptiſmiſſic et ille ipᷣa ſuſcepii
onematrimonij.Et quemadmodũ muls

ti xᷣianiſſarracenice viuuntſaut iudaice ſi

ue ſarraceniʒant/aut iudaiʒant in multis
Juxta pꝛefatum verbum. Inquinantes ?
polluentes quantum in ip̃is eſt. Sicutil⸗

nalis tinvxoꝛem ſuam cognoſcit ſi ꝗs que
rat. Reſoondemus ꝙ nonllicet enim vo⸗
luptatem intend &Qet non alium fineʒ nõ

lamen excludit alium finemſſiue aliud bo

num.et ldeo non peccal moꝛtaliter ſancti
tate matrimonij excuſante. Sed ſi matri
monium ꝓpter ſolam voluptatem carnis
aut ſolã auariciã/aut ſuꝑpbia ab initio inijł⸗
et contraxit matrimoniumlbonis autem
excluſis ac neglectis.hoc eſt non curatis.
ibi verie mile eſt illũ peccaſſe moꝛta litenſi
adultaſit aðoq; ꝓuectꝰ atʒj eruditus vt ta
lia noſſe merito debeat. Aliud eniʒ eſtad

ali cõiunctione intenderũt/c ꝓpier ſola ſi I ſacramantum baptiſmi. Utrum autem
binuicẽ mrimonialitcõiuncti ſuninon ſo/. eccet moꝛtaliter qui cauſa voluptatè cara

—

hoꝛã et impeiu et vehemẽtia cõcupiſcẽcie

trahi /aliud ẽ tota vit ſcilicet dare concu⸗
piſcẽcieſeq; illi quodamodo ppetuo dedi

careqð indubitater facit qui ſic matrimo⸗

iue aſſiduus ſuvt vxoꝛẽ ſuaʒ amoꝛe ſolo
voluptatis cognoſcat. Jã iuxta vbũ augꝰ
illã vt adultera ſeu foꝛnicatoꝛiã habetinõ
vt vxoꝛẽ.Nõ eĩ poſſidet hmõi hõvas ſuũ
in ſanctificatiõe ⁊ honoꝛe ſʒ in paſſiõe de⸗

a ↄtrahit.Qè ſi foꝛte in hoc ↄtinuus is

ſideru ſicut getes qͥ ignoꝛat deuũ Sicut diẽ
Apoſtolus in.iiij.pᷣme ad Theſſal. Uas

autẽ ſuũ intelligitur vel coꝛpus ꝓpᷣum vł
coꝛpus vxoꝛis.quoꝝvtrũ q; fanctificatiõe
⁊ honoꝛe poſſidendũ ẽnõ incõtaminati/
one et ↄtumelia. Intendere ergo debet in
ipᷣo o be pfuge li vterqʒ giugu vel ius mu⸗
tu ſeruitntisq ẽ reddere debitũ. ꝓpter
qð dicit Apius in.vii.pᷣme ad Coꝝ.Quia
vir nan habet poteſtatẽ coxꝑis ſui ſʒ muli
evnec᷑ ecõuerſoi vel tructũ pꝛolis.ſicut An
na Thobie. vij. Uel renediũ fo:nicatõis
et hoc tam ſibi qᷓ; cõiugi. Non eĩ vt ipᷣe ſo
lus effugiat foꝛnicationẽ cognoſcere debʒ
vxoꝛeſj eliã vt ⁊ ipᷣa vxoꝛ. Nõ ei ſibi ſoli
alteruter cauere debetꝗn etia alter alteri.
Cõmune eĩ remediũ amboꝝ ẽ mr̃imoniũ

Et ꝓpler hoc neuter debet ſibi illud ſolita
e vel ſin gularit᷑ vẽdicare⸗Qèꝭ ſi foꝛte per

iqua ſurreptionẽ nihil hoꝝ qͥ diximꝰ in

endes alter con iugũ. Uel vterq; aliquan

do ↄmiſceant/nõ adiudicamus alterutꝝ
eoꝝ ꝓpter hoc moꝛti eterne/nec tamen a
lpa veniali eos dicimus immunes.
Abet et matrimoniũ non pa rum
ſanctitatis ex benedictione vłoꝛa
Aione ſacerdotaliſſine q nũq; cele⸗
bꝛandũ ẽ matrimoniũ/qua quicũq; ↄtem
pſerint aut dedinauerinti niſi metin iuſto.
aut alia cauſa neceſſaria non ſunt coniu/
ges habẽdiſed foꝛnicarii/nec filij eoꝛuʒ ie
gittimi eẽ cenſendiSi eĩ nec cibus ſumẽ⸗
dus ẽ abſqʒ oꝛatiõe/ bñdictiõe/ſacerdo⸗
talivbi ſacerdotis ẽ covanec aliqdð opus
etiã leue aui modicũ oꝑis noĩe dignuʒ

Ataggrediendũ vłfaciẽdu abſq; bñdicti⸗

one ⁊ diuia ĩuocatiõe ſicut dic Apls ĩ.iij.
ad Collł. Omia quecũqʒ facitis ĩ vbo aut
ope oia ĩ noĩe dñi ieſu xpᷣi facite gras agẽ
tes ⁊ deo pri ꝑibm. Ampliꝰ.ꝛ gra ſã
ciificationis pmrimoniũ querenda et exe
crationes carnaliũ cõtaminatiogũ exter/
minade. Ipaqʒ cõiunctio mart et femine

ſanctificada ẽ carnis illecebꝛas et antiꝗ

.

ſacramento Matrimonij

ſerpẽtis ĩſidias.gr̃a vᷣo ſanctificationis et
puritas ſpiritualisnec deo acceptabilius
queri nec efficatius aut facilius obtineria

pre miſcdiaꝝ/q; gratio ſiſſimis ecclie pꝛeci

bus.nõ ſolũ ſaluberrimũ ſi etia decẽs ne⸗
ceſſariũ nubenubus ĩpendi.ſacerdotaleʒ
bñdictiohẽ⁊ oꝛationes eccłie fieri ſupꝑ eos
ꝗbus eis mrimonialis ſanctitas impetre
tur. Ampliꝰ. bonũ padis ⁊ cõcòdie ſi⸗
ne ꝗabus bona mr̃imonij nõ Cueniüt eis

quorũ pᷣces ſibi nõ ſufficiut ꝑ eccleſique

nunqᷓ; ꝑ largiſſimũ largito:e oim bonon
dei repulſam patit/ ſic i tractatu baptiſmi
declarauimus. Cuius p̃ᷣces aũt qʒvacue⁊

poſtulandũ impetrãdũ ẽ a deog ſolus il/

lud pᷣſtare poteſt ꝗqꝗ maſculũ et feminaã ab
initio creauiyconiunctionẽqʒ eoꝝ ſanctifi
cauit eoſqʒ ad multiplicationeʒ ſua bñdi
ctione ſecũdauit Amꝑlius.maniteſtũ
ẽ vxoꝛes patriarchaꝝ fuiſſe ſteriles videli
cet Sarã ⁊ Rebeccã Sicut legit Geñ.xv/
iij.⁊.xxv.et oꝛationibus eoꝛũ fecunditatẽ
ĩpetraſſe Sicut legit ibidẽ de alijs multa
exempla ſũt ĩ veteri teſtamẽto ⁊ ĩ nouo de
Eliʒabeth uce..Quibꝰexemplis ꝗd ali
ud educent᷑ cõiugesqᷓ; bonũ fecunditat
a pre miſcdiarũ ꝑ oꝛaliões eccleſie obtine
re etiã ſi opus ẽõ naturam. Amplius.
ſi contra omne piculuʒ oꝛatione muniedi
ſumus. Ubi autẽ caſtitas ĩ maioꝛi piculo
eſſe poteſtqᷓ; iuxta incentiuũ libidinioſcʒ
vbi vir iuxta vxoꝛẽſt vxoꝛ iuxta virũ. Ubi
vo coꝛpus mulieris ĩ maioꝛi periculo eſſe
poteſt qᷓ; i partu: Tũ ergo ꝓpter pericula
ſpiritualia.tum ꝓpter coꝛpalia adiuuadi
ſunt ⁊ muniendi nubẽtes oꝛatiõe ⁊ bñdi⸗
ctiõe ſacerdotali que ẽ oꝛatio tocius eccdle
ſie. Amp̃.ſi nemo religioſe eruditusvł
plantat arboꝛẽ vel ĩſerit vłtamũ ĩteriꝰ iſe
rit ramũ ramo abſqʒ benedictiõe ⁊ diui⸗
ni nominis iuocatione.Quatofoꝛtiꝰ rami

iſti ſcilʒ ⁊ mas ⁊ femina cõiungẽdi nõ ſũt

abſqʒ oꝛatiõe et diuini noĩs inuocalione
Ambp̃.ſi pᷣmi materiales lapides ĩ edi/
ficio domus materialis non ponũtur abi
qʒ oꝛatione ⁊ bñdictione/quatofoꝛtius in
edificio domus ſpiritualignon ſunt ponẽ
di ſeu coniũgendi iſti lapides pumimas
ſcʒ ⁊ femina ⁊ vt ad vnũ dicamus qa con

iunctio maris ⁊ femine pxima ẽ ptamina

tio ni libidinis ac viciniſſima ⁊ ſola vᷣinte
diuina ſuperabilis nullum opus eſt ma/
gis adinuandũjmagiſqʒ munienduʒ oꝛa
tione ⁊ benedictione ſacerdotali.

4

2

lelalt

.

ius
nler⸗
niglde
ganda
domo
ſicſteet
otd
ns.
heitt
Pimonit
oriopel
Nene
Dines
Urs
wente
eliot

lerat
mEb
Ren

yro⸗
cd rpia
ſatdia
feont
ſenS
ſben
(leſieſ
gareg
AKloni
Ifnunie
Wlionis.

EI

1

/

(Aiſani

ſſiedn

. ſo.
Won
or
WWo
Wi

eGee,e
Giteie
Aeroneobe.
Gloe
mnneel
Mchunn
natllen
5 ,

daütäpur
cche.

A inesſad

er ele
NNd

.„ 4
onſ E
ODN N..

,aN

nn!
lu

A

N.
. ,
aeese

1

en S

onitin
n ind
cuinſin,
rN
R
R
i in
uninehß

l

oAO

IT quia matrimoniũ ſuperius di⸗
ximus vinculuʒz pfecte locietatis.

MReſtat nobis determiare pies ſo

cietatis iſtius. Harũ ergo pᷣma ẽ in ipᷣa ve

2 ra religioneque ẽ diuine honoꝛificẽcie de

bitus caltus. Cum autem vere relgionis
vterq; debitoꝛ ſit ꝑ ſetñ ex viculo mrimo/
niali debent in ea ſibinuicemaad eam ſer/
uandã augendãaã aut amplianda in totaqʒ
domo ſua n lolũ in filios dilataãdã ſol
licite ac fideliter adiuuare. era enim re/
ligio bſeruantia.hoc ẽ integra et ſlleſa
luris matrimonialis qð ẽwel eẽ debet int
deuũ ⁊ quãlibet animã humana.Hocma⸗
trimoniũ ↄtractũ ẽ inter omnes ve religi⸗

onis pfeſſoꝛes et deum. In hac ergo ſocij

debent eẽ cõinges fideleſq; ſibinuicem vt

dDiximus co adiutoꝛes vt allec alterum de
uiare a veritate religiõis nõ ſinati⁊ ibam
veram religionem ꝑtinaciterac deſperate
coꝛrectionis contumaciaunpugnantelco

ſilio eccleſie deſerat. Hmòi aute caulas iã

aſſignauim vdelicet ne matrimoniũ qð

religionẽ veramyjer dei cultü fouere acnu/

trire debʒimatrimonio ſpũali militare to
talter ac ſeruire ipᷣm diſcindat atq; diſrũ
pat. Et hoct conſilium H in. vij. pᷣme ad
LCon. Intelligimꝰ? aut iſtam impugnatio⸗
nẽ vᷣe religionis/qntũ ad fid cultünon
qntũ ad moꝛes. Ho enim ſi vir cogere ve
it vxoꝛ ad furandũ vel rapiendũ vel eti

am foꝛnicandum /velad quodcũq; aliud

qð vxpianum nomẽ ⁊ ꝓfeſſionẽ non aufe
ret.dicimꝰ mr̃imoniũ eẽ ſeꝑandũ/nec lice

60

2

re vxori vt ꝓpter hoc ad alia vote ſe tranſ
lerat. Sed ſi in ſirma ovt viri moleſtias in
pte ferre nõ valeatcõſilio ⁊ auctoꝛitate ec
cleſie ſe cedendũ ei eẽ a viro ad ipᷣus expe
ctareq; ⁊ ꝓcurare pꝛudẽter ſi poteſt coꝛre
ctionẽ ip̃iꝰScva ps aↄiugalłſocietan ẽ cõ
munio coꝛpoꝝ ad opꝰↄiugale ſeu genera

Pon Ficzelie len bononꝝ tpaliũ qui

66

2 nõ lic; alteꝝ alteri fraudẽ facere.Quar
ta cõmunio ẽ ominũ ppᷣoꝝ q ẽ culiodi⸗
a ſein nicẽ ac p̃ᷣniẽdi ꝓuidediq; ſibinuice

Ka i ſanitate q; ifirmitate.Quira eſt comu

3 nio ominũ liberoꝝ toauſq; familie/ que

12

, üt educatio ernditio regnũ ⁊ in poſterus

puiſio. Eſt ergo perſecta ſocietas ex his

3 qnq; ↄmunionmibꝰ? ⁊ in hijs integre totali
terq; conſiſtitc ad iſtam ſocietatẽ ſe obli/

gat ad omneſq; partes ipius quicũq; ma
trimoniali vinculo ſibinuicẽ aſtringũtur.
Ervppplogus,

. — „8*

Amn ergo declaratũ ẽ tini unid eſt
itnmatrimoniũ quonis ipᷣm eſt ſan⸗
3 cta ac ſanctłiſicatiua ac pfecta ſoci⸗
etas maris ⁊ ſemine in genere huanol Et
qm̃ ſanctitas eiꝰꝑtim exvu.bonis q̊ ex eo
ꝓueniunt.ptim ex bũdictione nupciali et .
ſanctificatione ſacerdotali. Et qm ipᷣum ẽ
pfecta ſocietasſſue ꝑfecte ſocietatis vincu 6
lu. Noianimuſqꝗʒ tibi nũerauimꝰ? ptes.
ſocietatis iſtius videlicet quinqʒ cõmuni *
ones q̃s nõ ẽ neceſſe vt repetamꝰ.Conſe⸗
quẽter vo deſtruemꝰ voluptatẽ ipam cax
nalẽ omnis ↄcubitus. oteſt ei volupta⸗
tẽ hre ſpiritualẽ concubitlicet carnale ſit
Prer opus vᷣlutis aut habet delectatio⸗
ne aut hre poteſt. iuxta illud qð dictũ ẽ in
Pſal.In cuſtodiedis illis retrivntio mi:
ta. Poc ẽ ſuauitas ⁊ hilaritas in ipſis oꝑi
bus executione mandatoꝛũ õ
pter ſi fuerit opus ↄiugale/ ex iuſticia ved⸗
dẽdi debitumi vel ex charitate cuſtodicẽdi
ſe vel vxoꝛẽ a macula vel contaminanone
denicaliie Hiemo dabiſare debet quin
ex opere iſto poſſit eſe in coꝛde operatis
aliquando delectatio ſpiritualis.
Ncipiamus ergo adiuuate deo ꝑ
ſequi beſtia iſta qᷓ maioꝛẽ partem
generis humani ab initiovſqʒ ad
finem deuoꝛare abſoꝛbere nõ ceſſat pex

„

nicientes ipſam in ipſa radice ſua- Pꝛimũ

6

nim cõcupiſcẽcia qua ſi pꝛecidere acumi⸗
e diſputatõis celeſti vᷣtute pꝛeualuerimꝰ
exterminabitur ipſa ⁊ deſtruet᷑ radicitus.
Dicamus ergo ꝙ membꝛa genitalia nul⸗
lum babent pᷣuilegium exceptionis q̊ libe
ra ſint et exemptaſa ſubiectione et obedi/
entia rationis ſeu liberi arbitrii ſeu libere
voluntati ſubiecta.Ergo ſunt naturali le-
ge et iure ratiõi ſubiectaſſicut et cetera mẽ
ꝛa exterioꝛajergo nõ licet eis moueri cõ⸗
tra ꝓhibitionẽ⁊ volũtatẽ ratiõisiq ſimo
nent iniuſte mouẽt qꝛ ↄtra ius ipſiꝰ ra⸗
tionis/⁊ ↄtra iuſtigã obediẽcie quã natu⸗
rali lege debent ipſi rationi. Ampᷣois ꝙ
volũtas ratõnisſſane/⁊ nulla ex pte erratè
bona ?⁊ iuſta ẽ.Et ab hijs ꝗbꝰ de iure ipe⸗
rat faciẽda.iure auũt nature ratio imperat
om̃ibꝰ viribꝰ inferioꝛib/oĩbꝰ carnis mẽ⸗
bꝛis. Saniſſimę aut ⁊ abſqʒ oĩ erroꝛe vuli
ratio gete mẽbꝛoꝝ genitaliũ ⁊ pacẽ omni
moda vutis caſtimonieq motu mẽbꝛoꝝ
bmõi ngſſime impugnat᷑ Quare mẽbꝛa
genitalia lege nature ꝗeſcere dñtac ceſſa
re ab bmõi motibꝰad iuſiũ vlłiperiũ rõis

—

ſacramento Matrimonj
Amplius. oncupiſcit vo caro aduer ⁊ generaliter contra omnia vicia et pecca genben
ſus ſpinitum et ſpiritus aduerſus carnem ta. Non enim eſt victoꝛia de hijs niſti pr nueen
vt dicit Apoſtolus in.v.ad Halathas.Et moꝛtiſica tionem et extinctionem. Cũ enix ſlne
nos omnes et ſinguli hoc ipᷣm ipᷣa expien hoſtes viſibiles vinci ſcilicet poſſunt:c vi⸗ lentit
tia ſenſus vltra q; opus eſt cognoſcimus uereeſſeq; victi ſimul et viui. vicla tamen igeie
Aut ergo iuſtum habet bellum aduerſus ⁊ peccaꝝ ſola ſua moꝛlificauone vincant imen
ſpiritum carolaut non. Si iuſtũergo ſpi · nec vnqꝙ; victa eſſe poſſintniſi moꝛtua fue mint
ritus habet bellum iniuſtũ ſiue iniquum rint vita ſolaq vicia ſua de nobis trium⸗ On
aduerſus carnẽ.quare iniquũ ẽ vel iuſtũ phant.hoc eſt eo ſolo ꝙ in nobis viuũt⁊ 1 re
ſpiritum vincere carnem. Nõ eſt ergo ad quatenus viuũt nos vincun? Mani⸗ ee

iuuandus ſpiritus contra carneʒ. Inique

ergo laboꝛauerunt tot milia ſanctoꝛuʒ di

micantes tam ſtrennuiter cum ſpirituſcõ/

feſtum igit ẽ quoniã pᷣmi motus cõcupiſ⸗

cencie carnis occidendi ſunt.⁊ non ſũc oc

cidendi.niſi ꝓpter iniquitatẽ rebellionis

nchen
Cpermel
nusnic

tra carnem. Amplius. Si iuſtũ eſt bel aduerſus ſpiritũet ſua culpabilitatẽ. Ma Ainſen
lum carnis contra ſpiritũſergo iuſtum eſt 1 nifeſtũ ergo eſtqð omnes ſequẽtes acdes unit
eam vincere.Quare adiuuada erit in iſto?ꝰ multofoꝛtius occidendos. Pꝛima em̃ac- np
. bolo contra ſpiritum ſequitur ex hoc ꝙ es minimũu habet culpe.Secunda pilusr n
ſpiritus teneatur deſiſtere a rebellione et ſic deinceps.Quonia aut omniũ iſtarum bntbe
repugnantia contra carnemet ita tenebi- acien velut dux et regina eſt ip̃a voluptas ſnc
tur cedere et ſuccũbere carniſet ſubire ßui⸗ carnalis/cui et ſub qua militat.multofoꝛſi ſtunl
tutem eius turpiſſimã atq; nequiſſimam. us ipᷣa occidẽda ẽ. Amplius.ſi omnes ntiub
Quare ꝓſtituere ſe omni vicio et deſide⸗ motus ad ed vel in eã occidedus eſt hoc ttube
rio carnis et abire poſt omnia flagicia. et vtiq; nõ niſi ꝓpter eã multofoꝛius è ipſa ttalgiii
paſſiões ignominie. Reſtat ergo iniqun, occidẽda. Amplius. ſi omnis via euus Mſſece
eſſe et iniuſtum bellum carnis contra ſpi ſiue qᷓ ip̃a veniatſſiue qua veniat᷑ in i=ſam Autem
rirum. Compeſcenda ẽ auteʒ caro ab om pcidẽeda ẽ ac pꝛumpenda. Maniſfeſti inie
a eo ꝙ iniquum ⁊ iniuſtum ẽ. Compeſcẽ ẽꝙ ⁊ ipᷣa exterminaãda ẽ a nobis ⁊ nos lG N.
aa ergo eſt ab omni rebellione cõtra ſpi- ge faciedi ab ea. Ampᷣ· cũ ipᷣa ſitꝑ quua “ Auchu
ritum. Quare ab omni concupiſcencia ſi · ⁊ ꝓpter qua caro pugnat cõtra ſpiritumꝰ Hoble
. ue concupiſcere contra ſpiritum. Nullꝰ er per qua maxime foꝛtis ẽ et pᷣualet ↄtra ſpi iſti,
o motus concupiſcencie contra ſpiritu? ritum /ipᷣeq; ſpiritus maxime debilis otra mnnmon
ſuninendus ergo occidendꝰ vel extingu? ipᷣam.adiuuadus autẽ ſit ſpiritus ↄtra car lehuhen
dus. Amp̃.ſi totum bellu carnis ↄtra nem maxime occidenda eſt euidenter. mtehu
ſpiritum eſt iniquuʒ/ergo omnes bellato Lieſtat᷑ aulẽ huic veritati ipᷣa na/ nicvene
res carnis contra ſpiritum iniqui. Quare tura hũanaque motos iſtos vnis foinelig
totus exercitus carnis qui militat aduer/ erſaliter erubeſcit membꝛa ge⸗ w
ſus ſpiritum iniquus. Quare ⁊ oẽs acies nitalia pluſq; alia occultati abſcõ dit eru adide
exercitus ipius/ergo et pᷣma que eſt pᷣmo⸗ beſcens appitionem ipſoꝝ et aſpectũ.Cũ W
rum motuũ.et ſecunda que eſt delectatio enim erubeſcẽcia ſit iuſte repᷣhenſionis n/ inſſun
num citra conſenſum. Et tercia que ẽ con / mozsfit autem iſta erubeſcencia in quoli⸗ lents.
ſenſuum.et quaria que eſt operum. ⁊ qn⸗ bet indiuiduoꝛuʒ ſpeciei humane natura lpplat
ta que eſt conſuetudinũ.et ſexa que eſt ex liter. Manifeſtũ eſt timoꝛẽ iſtũ eſſe na Pporie
ecutionũ.et ſeptima qis eſt defenſionum tureitimoꝛ antẽ nature vniuerſalit᷑ nõ po cnerp
⁊? oclaua que eſt gloꝛiationũ de buiummo teſt eſſe iuſtus aut indebitꝰ Merito ergo oſeie
di. ct nona que ẽ dogmatiʒationũ et pᷣdi- etiuſte timet natura bumana rephenſio/ fſckere
cationum quibus dogmatiʒantur et pᷣdi⸗ nem in huiuſmõi motibus. jure ergo re/ nel
catur opa carnis. Et decima que eſtimpu p̃hendi ſunt motus iſti. Amplia.quo⸗ Muſch
gnationu puritatis ac mundicie carnalis nia ipᷣa erubeſcencia ẽ confeſſio quodam ſohti
ſiue aperte ſiue occulte caſtitas carnis æ mõ culpeſerubeſcit autẽ vniuerſalit natu intea
mundicia impugnãtur. ſine detrabendo. ra humana huiuſmodi molugergo oſtat ide
ſiue diſputando ſiue inſidiando que vim eẽ culpabiles. Confeſſio autez nalure vni ipe
aut violenciam inferend. uerſalis mendaxeẽ nõ poteſt.nec eius te/ Unn
quia pugnadum ẽ contra ex ſtimoniuz. Jpᷣa ergo atteſtatione natura ſn⸗
— Ercitum carnisvſq; ad interitione manifeſtum ẽ ipſos eẽ culpabiles.El boc
— * OW

Pinnche
lunt.:nat
uutatiſcber
mlgabii)
Gemnn
WMonaifer
nckiürrin

a. ui
nuunetie
iſthinn
ckei
nicnſe
antriin
Noortin.
name

eſt ind ubitãter cauſa ppter qua mebꝛa

genitalia abſcondũtur et erubeſcitur aſpe

ctus eoꝛum /qa radix erubeſcende concu
piſcencie ſedem habet in ipis a qua et pu
denda noĩata ſunt. Judicium autẽ hmõi
ẽ añ erubeſcüt pueri aſpectui hiuſmo
di membꝛoꝛũ vel abſcondunt ea ab ocuł

hominũ/q; hu ius motus incipiat fieri in

eis.Qui motus quatomagis inualuerint
et increbuerit/ tanto amplius inualeſcit
erubeſcencia illoꝛum ſollicitudo abſcon⸗
endi ea. Amp̃ ·et ſi aliud non habe/
et perniciei voluptas carnalis qᷓ; ea qᷓ di⸗
imus videlicet ꝙ inebꝛiat mentẽ huma⸗
na:⁊ tranſuertit ſenſum ip̃ius:atʒ coꝛum
pit palatũ ſpirituale ipius.faciẽs ei deſipe
re omne ſpirituale bonum ac nobile.tan
dem vᷣo ex loto auertit a deo ⁊ a vera reli
lone que ẽ digna honoꝛificencia ⁊ cultꝰ ei
ſolus debitus eiqʒ acceptus. Recte autes
attendẽtibus manifeſtũ ẽ natura hũanaꝭ
ad vera honeſtatẽ que vera religio eſt et
ad cultũ ipᷣius deijꝗ vere ſanctificatio eſt
deũ rite collentiũ creata/ac conditam eſſe/
Quare maniteſtũ ẽ nature hũane inimi/
ciſſima eẽ hanc de q̃ agimus carnis volu⸗
tatẽ. Qſi gs dixerit qaꝛ immoderata
voluptas ẽ que auertit a deo et ſuꝑiducit

obliuionẽ ipius Querendũ ẽ ab eo cuiuſ
mõi ſit illa qua intelligit. moderatamſlege
mr̃imonij quã legẽ ſupꝛa tetigimus neceſ
ſe habet confiteri.onmẽ aliã inimicã eſſe
nature humane.Et ꝓpter hoc iplacabilit᷑
pſequendã hoc ẽ qd intendebamus.Si
vo intelligat moderata congruẽcia et poi
ſibilitate ipſius coꝛpis humani. IJnuenit᷑
autẽ hec diuerſitas in hoĩbus ex diuerſita
re comple vionũpt alij magis potẽtes ſint
in vſu mulierũ aliſlminus.alii penitꝛipo
tentes. Intelligit ergo moderataʒ eſſe vo
lInptatẽ complexioni coꝛpis adequataʒ ac
ꝓpoꝛtionata. Immoderatã vo complexi
onẽ ⁊ poſſibilitatẽ coꝛpis excedentẽ.Quia
vo ſic ĩimoderata voluptas minoꝛ eſtx ſie
moderata maioꝛ.Que autem minoꝛ ẽmi
nus inebꝛiat⁊ captiuat mentem humana
minuſqʒ auertit a deo. Quare moderata
voluptas carnis iuxta itennioeʒ ſua magt
inimica eſt nature hũane. Uoluptas em
indeſideio eſtvt ait tulius no in ſacietate
Et ꝓpter hoc qui maxime eam ſequntur
ipſam nũme aſſequntur. Amplius.ſic
marſme amantibꝰ voluptatẽ iſtam maxi
me ſapit ipiaſ maxime deſipit voluptas

ſpiritualis. Sic econuerſo marime aman
tibus delitias ſpnales mauime ſapiũt ipe/
maxime deſipiunt eis carnales. Quid er
go reſpõdebit aduerſariꝰ/autvterq; iſto/
rum habent palatũ coꝛdis ſanum⁊ bene

diſpoſituʒ aut no Impoſſbile aũt euidẽ

ſapoꝛibus hijsineceſſario errat alteri eoꝝ

ſiue palatum coꝛdis alterutroꝝn. Palatnʒ
em̃ cui deſipit quod ei ſaꝑe debet aut ecõ
trario neceſſitate errat.ſicut⁊ viſus qui iu
dicat album nigrũ ⁊ ecõuerſo.Alterutroſ
vero eoꝛum errare neceſſe eſt. ergo vel ne
ceſſe errare ſapiẽtes in eo/c ex eo/maxime

e denp ſnnt ꝙ in eis ſapiũt bona ſpũa

iar deſipiunt delicie carnalesivel errare
luxurios qui ex hoc maxime inſipiẽteꝗ
habẽdi ſunt et habent/ꝙ in eis ſapiũt di
les ac ſoꝛdide delicie ⁊ deſipiũt nobiles ⁊

O Rocedamus añt vlteri mude.
luptas ſit iſta de qua hic agimus

Uidetur em veri nois voluptas qᷓ tanto
ope qrituntatiſq; diſpẽdijs compatur/a
qua nec etiã viri ſanctiſſimi niſi diuini mu
neri admirãdo adiutoꝛio ſe ↄtinẽt aut co
peſcũt. Deinde exiffinitiõibus delectati
nis que ſunt coniũctio conueniẽtis cum
conueniẽti æ ꝑceptio rei que naturalis eſt
virtuti appᷣhendenti: Conueniẽtis autem
cum cõueniente coniũctio eſt maris et fe⸗
mine ↄmixtio: veri noĩs ergo voluptas ẽ
ſiue oelectatiocũ ei ↄueniat ipᷣa noĩs ra/
tio. Ad hunc modũ ſe habet ⁊ de alia ra⸗
tione.virtuti em̃ tangibilique eſt in mem
bꝛis generatiõisnaturalis eſt. Hoc ẽ na-

na generationi. pars adiuuantis coꝛpis.
Almp̃. cum in bꝛut animalihꝰ iuenia
tis/⁊ hoc de natura tm̃ nullatenꝰ aute ex
pte damnationũſvel oꝛginale coꝛruptiõe
nullo modo expeõ vi ꝓpter peccatum
dam diuine inſtitutiõis.ergo in ſpecie hu

mana quantũ ad id ꝙ cũ bꝛutis aialibuſ

habet ↄmune neceſſario erit hmõi ↄcupi
ſcentia ſen ſideriũnõ vt plagaſneq; vt coꝛ
ruptio.ſed vt natura ⁊ lex diuine inſtituti
onis ꝓpter quod etiã in bꝛutj animalibꝰ
vocat᷑ ius naturale. Hui at iudiciũ vide
tur ꝙ in mni indiuiduo ſpeciei hũane

inuenitur iſta diſpoſitio ⁊ concu piſcen-

lia ⁊ deſideriũ hmõi volu vtard Que⸗ em̃

us inꝗgramꝰ. Utrũ veri nois vo

turaliter ↄneniens coꝛrelatiua ⁊ coadiuti⸗

4
—

„

C

Vvſpo derod i⸗

M O
7R
* „
.

BDe

gecidũt pᷣter naturam ⁊ affoꝛis adueniũt
ſubſtancijslin paucis reꝑiunt᷑ indiuiduii
⁊ raro.merito ergo videt᷑ eẽ naturalis hu
iuſmodi ↄcupiſcetia ſeu deſideriũlnihil ãt

.

naturale inhoneſtũ vel illicitũ eſt ſeu pec

catuz. Quare videt᷑ amoꝛ hmõi volupia
tis licitus eeſamoꝛ aut illiciti aut mali ne⸗
ceſſario illicitus ⁊ malꝰcẽ. voluptas ergo

iſta nec mala ẽ nec illicita. Rſjdemꝰ aute
hoc qꝛ nec vera nec veri noĩs voluptas

eſt iſta.ſed ſomniata tm/ꝓpler quod⁊ de
lectamentũ ſomnij vocata eſt. Sapiẽ.vij.

Qucadmodũ auteʒ mulieribꝰ grauidis
carbones⁊ cineres ſuauit᷑ ſapiũt interdũ:
2 Ppter eos naturalibꝰ cibis naturaliter

q́; ſapidis ⁊ delectabilibꝰpᷣferuntlauidiſſi
męq; appetũt.⁊ ipſe erroꝛ vᷣtutis appeti/

uxbſiue coꝛruptio pa lati coꝛꝑis mentit᷑ eiſ

delectationeʒ guſtabilẽ et qdãmodo eas

ſompiare eiri coꝛruptio palati in
oc

teriòꝛis ac ſpũalis. eſt palati coꝛdis/
mentit nobis ſuauitatẽ eſſe ſeu volupta/
tem/quod reuera nõ eſt ſuauitas vel vo⸗
luptas/ ſic ⁊ ſcabioſo ipᷣa ſcabies ⁊ pꝛuri/
go ſcabiei mentit᷑ ſuauitatẽ eſſe in ſcalpti⸗
one / ⁊ in cutis ſue laceratiõe/ cum reuera
non ſit veri noĩs ibi voluptas ſicut apꝑet

econtrario. amaritudo em̃ ſaliue ⁊ fumꝰ

colere mẽtitur/ebꝛicitanti amaritudinem
amigdaloꝛũicuʒ reuera in eo amaritudo

noõ ſu ymo dulcedoſſit ævehemẽtia ſamis
meniitur ſuauitatẽ interdũ ſapoꝛis in oe

in quo eſt. Sicut legit puer xxvij. Anima
eſuriẽs amaꝝ ꝓ dulce lumit Silr iob. ux.

Eiu ſinguila repiſſẽt ad ea cũ clamoꝛe curte
bãt.⁊ eiuldẽ ſexto.Que pᷣus nolebat ian⸗
ere ania mea.nũc pꝛe anguſtia cibi mei
unt. Sic vehemẽtia ⁊ pꝛurigo concupiſcẽ

tie mentitur couenientẽ coniũctionẽ/que
non eſt. Et voluptatẽ vbi non eſt. Et hoc
apharet in abbominatione ſodomitica
vbi manileſtum eſt diſconueniẽtes cum
diſconueniẽte ↄiunctio. Is autẽ declara⸗
uimꝰ ꝙ oꝛiginalis coꝛAptioſ bꝛutalitas

in no bis plaga ẽ.Et vniuerſalitas ip̃iꝰ
u

⁊ ꝑpetuitas indiciũ ſunt.non qꝙ a natura
ſintiſed potius ꝙ non a caſu ymo ex ꝓui
dentia ⁊ iuſticia illata Sʒ neq; hoc ꝗð in
quolibʒ indiuiduoꝛu ſpeciei hane inue
nitur iſta diſpoſitio ſcʒ ↄcuꝑiſcentia/⁊ d e⸗

ſiderium voluptatis huius indicium eſt/

ꝙ naturalia ſinhoc eſt ab ipſa oatura ſ

onus & ipſi nature illata. Oè ſi quis
4 dixern ꝙ vinus animalis a vinus ſpug⸗

r.
RRõ

ſacramento matrimonij.

lis due ſunt virtutes quẽadmodũ tam xꝰ
tus viſibilis quã virius andibilis ſuaʒ ha

bent ꝓpꝛiam delectationẽ ⁊ ſuum ꝓpꝛii

delectabile.ita nihil ꝓhibet vtranq; illa⸗
rum ſimiliter ſe ſuam ꝓpꝛiam habere ꝓ
pꝛium delectabile.vel ſua ꝓpꝛia delecta⸗
bilia.E ſic vires ipᷣe non ſunt cõtrarie ad
inuicem ſic nec delectauões.Sed quẽad⸗
modum delectatio que eſt ſcõm viſuʒ im
pedit ne illa hoꝛa ſit delectatig ſcõm audi
tum.⁊ illud impedimentũ non eſt ex con
trarietate que ſit inter viſum ⁊ auditũ aut
inter delicias eoꝛũ cum ꝓculdubio cõtra

ria ipſa non ſint.ſed potius ex imptibilita
te mentis hũane ⁊ aggrauatiõe.qua pati

tur. hoc eſt ex coꝛruptioe coꝛpoꝛis ꝓpter
quas partiri ſe non põt ſimul pluribꝰ oᷣli

cijs mens humana. nec vacare duʒ eſt in
coꝛpoꝛe.quaſi toto põdere incũbens vni
ſoli donec abſtrahatur ab la. Reſpõde
mus ꝙꝙ ipſo ſenſu ⁊ experiẽtia maniſeſtũ
eſt illud quod ẽ anĩale in nobis rebelſare
aduerſus id quod eſt ſpũale in nobis cũ
debeat iure nature omnino eẽ ſubditũ et
ex toto obediẽs.⁊ hae dominatiõeʒ ami/
ſiſſe ſpiale noſtrum nõ caſu ſed ꝓuiden
tia. neq; immerito ⁊ abſq; culpa ſed iuſti
cia irrepᷣhenſibili atq; iudicio cnncta regẽ
R atʒ ad miniſtrat dei O em iure ad no
ſtrum ſpũale ꝑtinet abiqʒ iniuria eidem
auferri non potuit niſi ablatiõem iſta me
ruerit alicuiꝰ culpa. Alterutũ ergo duoꝛni
vel vtrũꝙ foꝛſitan neceſſe eſt factum fuil⸗
ſe in natura humana. videlicet vel vt ſpi

rituale noſtrũ debilitatũ ſit a foꝛtitudine

ſua naturali ⁊ depᷣſſum ab altitudine do⸗
minaliõis iſtius quibus pꝛeeẽ ⁊ ſupereſſe
jure ⁊ lege nature debebat ei ꝙ eſt ania-
le in nobis ꝗ debita ſubiectione eiecum
vſq; ĩ rebellionẽ.⁊ a ſua debilitate in iſtã
inſolentiã confirmatũ.vt iam nõ liberta-
te⁊ imperio ſuperioꝛis ſui hoc eſt eius qaõᷓ
eſt in nobis ſpũale moueatur.ſed quem/
admodũ in bꝛutis neceſſitat᷑ violentia fe
ratur.⁊ ſicut furioſus ruptis vinculis ⁊ ca
thenis in ſeip̃ᷣm deinde in alios ſeuire cõ/
tendit ingo legittime ⁊ naturalis ſeruins⸗
tis abiecto.cuius figura eſt demoniacus
ille eusgelicus qui frequẽter in aquam et
in ignem ſe pᷣcitabat.Sicut legitur. Mar

ci.ix. NHec aliter audicdi ſũt qua pecudes
gens epycurio:ũ qui poſuerũtvires ania
les in nobis ad anĩales ſeu carnales deli

cias creatas? conditas eſſe tanqus ad ſũ

“
un
inon
ſh
Neb
aluil
vſi
winie
guiri
alon
ndi
ſentu
Uüſu
ogi⸗
uun
ſuse
get
wpor⸗

deſt

cluen
nllan
roid
ſtergo
Allenm

ed

Wam
mus
lenbe
ſpama
nane
ignen
uale
ſu ſpn

uii

enceti

nclen

Cungi
N
magt
lons
eneca
datio
nalio
lnigzt
laſtan
menta
wus⸗
l.†
Nuno
ac
ltere
Ne⸗
Wun
ne
G

4 *

3
. .

1*
.
A e

Aötcie
Rrabasn

NE
.

EA.

NcRN;H

6 NNGR
eN
Kuten
ricr
4 e
R
naen
Auael.
4* N
N 1†
1,

mano ⁊ ex cogitãda ac ꝓuiden

mum bonũ et ſummũ finem. Tunc enim

in ↄtumeliã ſuaʒ vires hmõi creaſſet deꝰ
ſi ꝓpter hmõi delicias ipſas creaſſet.et
pier hoc non ad delicias naturales.ſʒ ad
exquiſita flagitia execrandaſqʒ libidines

potiſſimũ create eſſent.cũ paſſics igno⸗
minie maioꝛes videãtur habere delicias

dua viſus naturales. Alioquin nec tanto

ardoꝛe nec vehemẽtia ad eas trahi nec tã
a diſſicultate ab eis reuocari poſſe vide⸗
rentur flagicioſi. Idem dicimꝰ de alijs ta
ta ſtudioſitate coquoꝛũ et hyſtoꝛionuʒ ex
cogitatis delicis.que omnes ſicut diximꝰ
quia maxima eẽ videntur ꝙ ꝓbat ſtudio
ſitas aclaboꝛ eas querentiũ ⁊ ſtudioſitas
ipᷣa.quia maxime deo contumelio ſeſunt
vipote religionem ac cultum eius maxi/
me deſtruẽtes.eiuſq; obliuionẽ maxime

inducentes.in ſui ipius iniuriam ⁊ contu

meliam vires aniales ꝓculdubio creaſſ
Hmõòi delicias illas nobis dediſſet. No

eſt ergo ſimile de viſu ⁊ auditu cũ neuter

alteri iniuriet dum iuſſum ſeu iniunctuz

ſibi ab imperãte virtute peragit officium

Manifeſtũ ergo eſt de omnibus que dixi
mus ſugienda eſſe omnẽ coꝛꝑis volupta⸗

tem hoc iñ ſ̃ᷣm magis ⁊ minus fugienda

ipᷣamq; eſſe vt laqueũ irretitiõis.vt piceʒ

inꝗnationis.vt vinculũ captiuatio nis vt

ignem ſpũalis exuſtionis.hoc eſt quo ſpi
rituale noſtrũ exuritur omniaq; bona no
ſtra ſpalia id ẽ vᷣtutes eoꝝ oꝑa ta extio/
ra quã interioꝛa penitus ↄcrematur.fugi⸗
enda etiã vt aquam exunctionis que ſpi/-
rituale nrm quo ad omnẽ viniſicũ caloꝛẽ

exuinguit. Silr etiam vt aquã immerſiõiſ

vbi totus choꝛus vtutum ⁊ gratiaꝝ ſub/
mergitur. vt virium inſaniſſime debꝛia⸗
tionis vt toxicum peſſime ac lurpiſſime
enecationis.vt adulteria fallaciſſime bla
dationis. ⁊ vt ſpucicia execrãde ab homi
natiõis.Uerũ quoniã anec effugere neqʒ
etiaʒ fugare poſſibile eſt cõitati hominũ
in ſtatu pꝛeſentis coꝛruptiõis abſq; deteri
mento fructus nobiliſſimi quã ꝓlem dixi

mus ⁊ abſq; nature noſtre multiplicatio

nis. Neceſſario cõſulendũ fuit genen bu
e nda via me
dia.ad hibendũqʒ remediũ quo nec ipᷣa
fugeretur in danum fructificatiõis.neqʒ
poſt eam abijretur in tam multiplicẽ per⸗
niciem euntiũ. Jam aũt declarauimꝰnul

lum eſſe remediũ nullamqʒ viam mediã

qua occurratur vtriqʒ iſtoꝛum periculoꝛũ

lxxij.

pꝛeter matrimoniũ. Oè ſiquis dixerit ꝙ
in opibus nature oꝑꝰ generatiõis eximi⸗

um eſt ꝓpter pꝛecioſitateʒ fructus. ⁊ ide

qeatoꝛ ⁊ inſtitutoꝛ nature inſtituit iotvum
inter omnia coꝛpoꝛa delectabiliꝰ vt ei opi

ꝓpenſius ⁊ inſtantiꝰ intenderet᷑. Si em

tanta diligentia ⁊ laboꝛe inſtatur ab ipii/

hoĩbꝰmultiplicatiõi ceteroꝝ anialiũ imo

etiã mitofoꝛtius inſtandũ émuitiplicati-
oni hoim. Reſpondemaq: ⁊ iſte truciꝰ ẽ

ſicut equus ⁊ mulus quibus non eſt intel
lectus. Sicut em̃ delectatioʒ in potu aut
cibo magis facit ⁊ auget vehemęetia ⁊ ar⸗
do:ꝛ ſitis ⁊ famis quã ipia potatio ⁊ come

Q ſtio. ſic ⁊ delectalionẽ in vſu mulieꝝ facit
vehementia ⁊ ardoꝛ cõcupiſcetie.⁊ ſic co/

meſtio ⁊ potatio per ſeipas non ſunt æ⸗

lectabiles ſed per eſuriem ⁊ ſitim Sic nec

cõmitio maris ⁊ femine per ſeipam dele⸗

clabilis eſt delectatiõe carnali Habet emm̃
delectationem ſpualem hinõi cõmixtio

Duplicem pᷣmam ſo naturaleʒ quã faciũt

ſpes ⁊ amoꝛ ꝓlis.cuius ſimilis inuenitur

in omni aratoꝛe⁊ ſeminatoꝛe ⁊ omnis ge
neris agricolatoꝛe.quibus ſpes ⁊ amoꝛ

fructus etiam acerbiſſimoslaboꝛes agri⸗

colantiũ delectabiles faciũt.Quia vo ea
que a creatoꝛe ſunt.oꝛdinata ſunt contra

oꝛdinem vero eſt vt id quod melius ẽ ſit

ꝓpter minus bonũ.aut id quod nobili⸗
eſt ſit ꝓpter vilius.Uilioꝛ aũt ẽ voluptas
ex opere generatiois quam ipᷣm ⁊ minus
bona quare nunquũ ex oꝛdinatiõe crea⸗
toꝛis eſt opꝰ generatiõis ꝓpter volupta⸗
tem que eſt ex illo. Ampliꝰ.cũ vis ge⸗

neratiua non ſit niſi ꝓpter fructum ꝓlis
erinſtitutione creatoꝛis nec opus genera

tionis qð non eſt niſi via ad fructũ debet
eſſe niſi ppter ipſuʒ Intoꝛquete ergo ipᷣm

in aliunm finẽ.abuſio eſt contra oꝛdinati

oneʒ creatoꝛis. Amp̃.ſi ſuffecit in alis

operibus agriculationis ſpe et amoꝛe fru

ctus mouere agrielas ad opera ſua. Et
ſufficit etiam agricòlis ad eos mouẽdos
in parte iſta. quaãtofoꝛtiꝰ ſufficere debuit
⁊ iſti ⁊ illis in illo opere tam nobilis agri
colationis.hoc eſt in cõmixtione mard et
femine vtſola ſpes ⁊ amo: ꝓlis eos na⸗
turaliter ad opus generatiõis mouerent
Quanto etiaʒ magis decuit creatoꝛẽ hac
ſpem ⁊ amoꝛem augere qui recti ſunt dũ
in finem debituʒ ſolumodo intendũt atʒ
ſeſpieiunt gudigtn cutuũ amoꝛem ſcilʒ
voluptatis. Maxime cũ iſte amoꝛ. numn

—

nerationis qnod in finẽ fructus ⁊ pꝛolis
dirigendũ ⁊ exercendũ erat. ad ſe rapiat
T in ſeipᷣo ſtare cogat. Ita vt non ſolum
fructus pꝛolis nõ curetur a cõmiſcentidꝰ
ſed vt etiam nõ ꝓueniat ꝓcuretur ne vo
luptatẽ ipßam aut minuat aut ex toto etia
tollat. Amplius. ipᷣa voluptas ſuo au
gmento ⁊ vebementia impedit fructũ ge
neratiõ is. Oui em̃ maxime ardent hmoi

pꝓcupiſcẽtia pauce gene:atiõis ſunt.⁊ pau

ci fructus aut nullius. ⁊ cito ſteriles effici/

untur. ⁊ ad generatiõʒ inepti.ſiue ꝓpter

hoc quia ex hmõi ardoꝛe ſemen generati
uũ ↄſumitur ſiue quia frequẽtatio ipius
ↄmixtiois nę in vita coaleſcat hmõi ſemẽ
impedit/quod apparet in mulieribus ꝓ/
ſtitutis que raro: vel nunquam cõcipiunt
ve lnimio ardoꝛe exhauſte vel nimia fre
quentatia turpitudinis ſemen in ſe vitaʒ
habere 2 coaleſcere pꝛohibente. Mani⸗

feſtum eſt aũt iudicium et multiplica tio

ↄcubinaꝝ quas falſo noĩe vxoꝛes nuncu⸗
pant ⁊ ↄtra nature legem eẽ ⁊ deo penii⸗
non placere.⁊ ꝙ multiplicationẽ gentis
ſue quã per hoc intenduũt ſacraceni nõ aſ/
ſequantur. Inq cunq; em̃ regno alterius
gentis eiuſdem amplitudins 2 fertilitat:

terre.inuenit᷑ tanta nũetoſitas popuſoꝛũ
indigenarũ quanta inquocũq; regno gẽé

tis ſarracenoꝝ.niſi foꝛte peſte aut gladio

aut alio incomodo ſecus ↄtingat Quare

manifeſtum eſt ꝙ multiplicano vxoꝛum⁊
opeꝝ qua dant generationi nõ efficiũt gẽ
tis ſue multiplicanʒ quaʒ intenduũt Ne
q; caſtitas coniugalis ⁊ ſingularitas mr̃i
monioꝛuũ diminuuiõʒ aut detrimentũ ꝑe⸗
rit gentis noſtre qua diminutionẽ in ſua
gente tatopere foꝛmidant.Diligenter aũt

altendẽtibꝰ in hoc maniteſtũ. ſatis oꝛna⸗

tũ eẽ virũ cuiuſcũq; ↄditiõis ⁊ ec quãtecũ

q; npotẽtie aut opulẽtie ſit ꝓuiſõe ⁊ exhi⸗

biiõe domꝰ vniꝰ ec ndioeri numeri q̃ ẽ

D xij.conlinẽs ſibi liberos.cũ falia nccaria ⁊
centi.etiam ſi rex ſit pᷣpotens atq; ditiſſ/

mus pꝛo ↄgrueniia gloꝛie ſue ac magniſi
centie vix poterit duodecim filis decẽter

atq; competenter ꝓnidere.Poterit vtiq;ʒ

eis tanquã ſeruis veſtitum ⁊ cibaria ꝓui
dere⁊ hoc abſq; onere⁊ difficultatenõ ãt
Vt regis ſilijs vt decet celſitudi

*

diuitiarum ſeu potentiarũ ipſius diuicijſ

poſentijs. Manifeſtũ eſt hmõi nu⸗

He ſacramento matrimonij.

ſinem et fructus plis impediat.et opꝰge

Et dece ding; regiam
quia ꝓpoꝛtionalia ſunt genera hmõi

meri donũ oĩs genert diuites perigentia

virium onera. Pauperes vo impoꝛtabili
liter.vix aũt inuenitur vir ⁊ vxo: qui edu
cando et erudiendo omniq; modo ꝓni/

uidendo duodecim liberos ad virilem ꝓ

ducat etatem.et quia quod eſt nidus ma
nibus aut nido ſimile hoc eſt domus in
hominibus. vnus autem et vna tantũ in
vno nido puliiſicant. Sic vnus et vna ta
tum in vna domo generãt. ewoc eſt per
ſe ꝓp:ium matrimonij domũ ſciiicet vna
edificare ꝓpter quod mas et femina ba-

trem et matrem reliquunt. ſibiq; adinui⸗

cem adherent. vt ſibi alam domũ edifi⸗

cent. Sarraceni vero non domos ediſica

re.ſed ciuitates ſingulas intendunt.et in
fra domoꝝ ſingularuʒ anguſtias ↄclude
re ciuitates. miſera cecitate domum et ci
uitatem pariter ↄfundentes dum domũ

non pꝛius edificare ↄtendũt quã ciuitatẽ
imo ciuitatẽvt dixiꝰ intra domũ.Ciuitas
em̃ oĩs quedam multitudo domoꝛũ eſt.

Moaniteſtũ ergo eſt mrimonia ſingu
laria ſcʒ inter vnũ et vnam ipſas limites

et anguſtias facultatũ ac diuitiarũ requi

rere.⁊ quãtumcũq; ampla ipſarum opu⸗

lentiam ſatis onerare. ⁊ extenſionem ſeu
multiplicationẽ ipſoꝛuʒ aut non lalis eſſe
poꝛtabilem facultaubꝰ. aut nullaten? de
cere humana naturam Ex quo ⁊ aliud in
conueniens ſequitur manifeſtũ vicʒ tan
ta inhũanitas tantuſq; filioꝛũ cotempt⸗

vt ipſi parentes non pluris habeant pꝛ-o

pꝛios filios quã poꝛcos ſuos dum ſimui
ad fſo:um rerum nõ alias.ſilios adducũt

ad vendẽdum nec aliter vxoꝛes ſuas ha
beant quam poꝛcos.Equaliter em̃ deſe⸗
cunditate ꝓpꝛiaꝛum vxoꝛum queſtũ faci
unt vt poꝛcoꝛũ ſuoꝛum Jam ergo maniſe

ſtum ẽ ex hijs quia matrimoniũ eſt reme

dium infirmitatis et ſalis ? conſeruatio

fecunditatis. Pꝛopter quaʒ dictum eſt &
nuptie implent terrã. et quia inſirmitas ẽ

ardoꝛ ⁊ febris virtutis generatiue. ardoꝛ
quia exceſſꝰ caloꝛis febꝛis quia eſt ſuvper

grediens curſuʒ nature.nature dico in ſui

pmitiua inſtitutiõe. ? intellige admirada
diuine bonitatt ſapientia que malo iſtiꝰ

inſirmitatis tam bene vtitur. Tantus ꝗqʒ
pe eſt doloꝛ partus tanta erumnoſitas pᷣ
gnantiũ.tantus laboꝛ ⁊ miſeria nutrime

tum. vt ad opus generationis aut nulla

aut pene nulla ſemel ab hijs liverata. re
nerteretur mulier. niſi eam illecebꝛa volu

4

Pheis
dorm
enine
libose
drepn
peerab
Kerent
amnal
inteno
bonie
ſecn⸗

9
cf

gneſtpi
ſclcein
(undon
Dn
Ecnihe
wonin
escon
Sinele
moner
ſonema
liundo
gugibn⸗
Cuisna
neanrt
VuNd
lamian
fliosg
talema
noneke
wererig

AMnnatt

Mrigere
Mamern
udde⸗
ſenigi
Citmen
loliſtue
ue con
aulem.
ſipient
cſemn
lheeſta

ine
14
Nd
bein

dSA
3
6
Xc
emsdn
ſondäen

7
eHn .
isſere.

mdoni
1dondseen
nuenemdn
a
Ee

e e
R NAT5
haß

Aee
(Daare
,4 4
1Rer
.
eeſe
e
dſe
AAKT
s
. “
42 se
fie
rOe! e
2*
„ zil
E
e.
1s ete
„
. 4
4
S
1 .
ℳ 19

gzne ſit vintus ſacramentalis m
ſcilicet quã gratiam preſtet ⁊ quod reme⸗

pᷣtatis huius traheret ⁊ concupiſcentie ar
doꝛ vrgeret idem dicimus⁊ de viris. Nõ
enim eſt leue onus pꝛouidere de pꝛegnã⸗
tibus enixis ⁊ nutrientibꝰ.Siliter cuſto/
dire ꝑnulos nutrire et erudire. Quapꝛo⸗
pter ab opere generationis ommino deſi
ſterent niſi eos ad illud concupiſcentie

carnalis infirmitas impelleret niſi ipſos
intẽtio ſublimioꝛ charitatis ⁊ iuſticie aut

boni alterias de quibus ſupꝛa intentiõ,

fecimꝰ ad hmõi opus induceret.

Oſt hoc relinquitur nobis deter
minare qſtiones circa hoc hee aãt

ſunt numero quattuoꝛ. Pꝛima ẽ

dium cõtra peccatũ ⁊ hoc ſacramẽtaliter

Nanifſfeſtum em̃ eſt ꝙ ipᷣa ↄtrarieta⸗

le quã habet ad ꝓſtitutionẽ foꝛnicariã et
abhominationẽ ſodomiticã adiunat cõ⸗
iuges contra illos nec minꝰ manifeſtum
eſt intelligẽtibus ipᷣo ſui mernto apud de⸗
um contra carnaliũ inquinationũ execra⸗

tionem apud largiſſimũ retribntoꝛẽ om/

nium bonoꝛũ deum remedium obtinere
pↄiugibus.Qui em̃ ea pia intentione vin⸗
culis matrimonialibꝰ ſe aſtringũt.et one
ra matrimonij que tam grauia ſunt ſube

atrimonij

½

lxxxiij.

teſtimonio quibus hoc diuinitus datuʒ

eſt in ipſa ſua confeſſione hoc cognoſcen
tes. Nõ inuenimꝰ aũt cui attribuere poſ
ſimus donũ iſtud tam magnũ tanqʒ mi⸗
rabile niſi virtute ſacramẽtali ipſius ma⸗

trimonij.ꝙ autem ſecus accidit impleriſ⸗

qʒↄiugatoꝛnm. peccatis eon imputandũ

ↄtraxerant.vel non in ea reuerẽtia er ho⸗
noꝛe quo decet illud habent. Utrum aũt

ſacramentũ veri nominis et ſacramẽtaliſ
virtutis ſit ſi pꝛeter nuptialẽ benedictionẽ
et oꝛationẽ qm hr̃e poteſt ↄtrahat᷑.Uerꝝ
certũ eſt quia et ſacrũ ſignum eſt et ſacras
ſiue ſanctificans virtute eſſentiali ſeu cõ⸗

trarietatis vt diximꝰ. Et foꝛſitã merito eũ
modo nuptialis benedictio nõ ↄtemnat᷑
ſed virtutẽ ſacramentalẽ omnino nõ ha⸗
bet nec veri nominis eſt ſacramentũ niſt

ſicur dixvſimus. Unde et matrimoniũ apð

fideles et apud infideles equoce dicitur

apud infideles em̃ non ẽ niſi ſicut diximꝰ
apud fideles autẽ et illo modo el inſuper

ſacrans benedictiõis virtute. Qè em̃ pꝛo
ꝛie ac veroꝛũ plene virtutis ſacramẽtoꝝ

cva queſtio eſt circa vᷣtutem virgi/
itatis ⁊ continẽtie ↄtra quas multi neꝗſi

unt vt deo ſe immaculatos a phibitis cõ. ? ſime ſenſerunt. Si em̃ ꝓſtituta foꝛnicatio

tamiĩationibꝰ carnis cuſtodiant.⁊ vt eidẽeꝰ

filios generẽt ⁊ nutriant.⁊ ne per infirmi
tatem carnis ipᷣm offendant. Dubitandũ
non eſt eos apud eiuſdẽ miſericoꝛdiaʒ
mereri qð intendunt.Pꝛeſto em̃ eſt deus
adiunare conantes ad ip̃ᷣm manum ſuaʒ
poꝛrigere.venire cupiẽtibus ad ipʒ. Nen
ter autem eoꝛũ modoꝛũ ſacramẽtalis eſt

quod em̃ facit matrimoniũ virtut: ſua ei/

ſenciali hoc eſt contrarietate aut quod fa
cit merito ſuo.non facit virtute ſacramen
lali ſiue virtute benedictionis ⁊ oꝛatiois
que conſueuit fieri ſuꝑ nubentes.Ad hoc
autem reſpondemꝰ quod digne pieq; ſu
ſcipientibus ſacramentũ iſtud reuerenter
q; ſeruare volentibus ipſa viute ſacramẽ

iipꝛeſtatur multum refrigeriũ contra ar⸗
doꝛem ↄcupiſcẽtie carnalis ita vt interdunui

etiam ad ꝓpꝛias vxoꝛes iuuenes ⁊ coꝛpu
lenti ciboꝛũq; et potuum opulentia ? de
licis inceſſanter vtentes frigidi ſint lłʒ ipᷣe

ſpecioſe fint,.ad alias autem mulieres pe
ne gelidi et enam ſi ſpecioſe ſint. Idem et
de mulięribus dicimus non ex rumuſcuł
bominũ aut opinione ſed de ipᷣa experiẽ⸗

et ſodomia.belue. nature humane inimi

ciſſime.⁊ fructeius vaſtatrices ſeuiſſime/⸗

licet non deſinit et de medio exterminan-

de eo qꝙ fructificare nobiliſſimã arboꝛem
hũane nature non ſinunt. Idem aũt faci
unt virginitas et ↄtinentia.ergo inimice
hũane nature ſunt et de medio tollende
In quo rñdemꝰ quia virginitas et ↄtinẽ
tia non impedimentũ aut deſtructionem
huius fructus querunt: ſed inmaniſſimã
beluã imo hoꝛrendiſſima voꝛaginem car
nalis voluptatis foꝛmidates quaʒ operi
generatiõis inſidiari non dubitant ſemẽ
retinent et ab opeæ iſto ſe ↄtinent· Quẽ
admodũ ſi agricola ſciret lupum aut leo
nem et inſidiari ſibiet ꝓpter hoc agrum
intrare nõ auderet et ſemen in eo ſperge
reinimicus non eſſent habendꝰ fecundi⸗
tati ipſius agri. Sic virgines et caſti non

. ..

inimici habendi ſunt fecũditatis humae
ſedjmagis ſibi ꝓſpiciẽtes et cauti Similx

qui hm agricola ne in agro tali ſemina
ret auerteret inimicus fecuditatè agri nut
latenus habẽdus eſſetſed potius amic⸗

ugricole reputadus. Cũ ergo Keming fiſ
Hiuq

.

BHDe ſcramento matrimonij. .

cuta ger bumane ſeminatiõis ⁊ maſculꝰ ra negociatiõis ipſa femina ẽvt ſtatovtẽ

ſicut agricolaiinſidiat aũt in hmõi agro di femina plenus illecebris voluptatẽ ve
beſtia fallaciſſima voluptatt ipi agricole luł latronibus ꝗ coꝛda furant᷑ ⁊ alis dit
vᷣginitas ⁊ continentia que hmõi ager co ficultatibus a qubius non niſi fiat vio/
lam non ab agro vel eius ſeminatioe ſed lentia velut violẽtiſſimus raptoꝛibus ne/
a belue inſidiantis faucibꝰ auertunt ami mo eripiair aut euadit. Lucrũ vero buiꝰ

ce agricole talis manifeſte ſũt nullatenꝰ negociatiois fructus eſt ꝓlis.negociatio

aute agri vel agricole inimice quanq;ᷓ Z ipᷣm opus generationis de iſto lucro du⸗/

ſublimioꝛ plerunqʒ ⁊ eſſe debeatvirgini bium aut omnino incertũ eſt an pueniu
tatis ⁊ caſtitatis intentio.Qui em̃ amoꝛe ruin ſit ex opere vel opera gemrationis.

et honoꝛe celeſtis ſponſi ⁊ ißam volupta Quia ergo qð tutius mag eligenům ma
rem oẽm fructum ꝓlis deſpicit/t ne eidẽ mifeſtum eſiꝙ magis eligenda eſt vgina
impedimẽto eſſent quo ſincerius atʒ libe⸗ lis ſecuritas quã coniugalis diſcriminoſi
rius amoꝛi ⁊ honoꝛi eiuſdẽ vacaretpecli- tas.ethoc eis potiſſimu quos infirmiras
nat et fugit omnia hec quodammodo ipᷣim carnis ad id qð minꝰbonum eſt non im/
ymolat. Quemadmodũ rex dauid quõ⸗ YV pellit hoc autem eſt qð innuit Aplłs.j.ad
dam aquaʒ cyſterne quã vehementer cõ CLoꝛin.vij. Qni cum vroꝛe eſt ſolicitus eſt

cupiuerat volens bibere libauit domino que funt mundi quomodo placeat vxoꝛi

Sicut legitur.ij.Re.xxiij. Pꝛoſtitute libi⸗ et diuiſus eſt. Qui autem ſine vxoꝛe ſolici

diniget ſodomitice abhoiationis hoĩes tus que domini ſunt.Et iterum in eodeʒ
in ipᷣas fauces huiꝰ beſtie irruũt.etin vo / melius eſt nubere quã vri. Qui enim ar/
lutabꝛũ ſpurce voluptatis toto pᷣcipitioſe dent ↄcupiſcenna ruũ deſiderijs ne vrant
demergunt.non ſolũ de induſtria fructũ neceſſe habent repetere refrigerium ac re

declinantes. Sed etiã ipſum opus ꝙ de medium nuptiaru. Reſpondemꝰ autem
buit eẽ generatiõis in turpitudinẽ ang d aliud quia non licet cuiquã ſeminare

quentes et ad fructũ penitus inutilem et⸗
icientes. Rñſum etia eſt per hanc viam

iſum em̃ eſt eis de maſculo ad generaæ⸗ Maniteſtũ autem eſt quia om̃is mu⸗

tionẽ ex complexiõe aptoq ſeminare de lier⁊ om̃is vir res dei eſt iure pleniſſino
beat in omni agro hoc eſt in omni mulie ac ſingulariſſimo. Nõ licet ergo illis ſe in
. õ hoc poſſi ſine iniu- micem contrectareniſi quomodo vult et
ia alterius Oð dicunt ꝓptermulieres ꝗqᷓ gquando dñs. Non aũt vi contrectent ſe

maritos habẽt. Idem em exemplũ belue vel vtentur ſe inuicem niſi matrimoniali⸗
rñderi poteſt de omni agro quod de vno ter. Omms em̃ alia ↄtrectio deo diſplicit
reſpondimꝰ. Rñdemus aũut ⁊ aliud ſi ali ꝓpter ſui turpitudinẽ et nocumẽtũ quod
cui talentũ traditum eſſet ea conditiõe inſtat hbumane nature.Omis enim alius

ſiue in eo negociaret ſiue non. Illud ta⸗ vſus eoꝛum inuicem omnis alia ↄmixio
men ⁊ integrum et illeſum ſeruare et red paris ⁊ femine aut amatoꝛia ẽaut meri⸗
dere teneret dño ſuo/cũ terra autẽ nego/ tricia aut extra oꝛdinaria qnã a ſodomia
ciatiois eẽt plena latronibꝰatʒ raptonbꝰ non multum diſtinguim? Jam aut decla
alijſq; piculis innuerè Oubiũ eẽ eẽt eide rauimus turpitudines iſtar ↄmixtionũ et
⁊ omino incertũ an lucrũ de negociatiõöe nocumenta que nature humane irrogat
ꝓuentum eſſet an non. Manifeſtũ ẽ ppter qᷓs cauſas eas ðᷣo diſplicere iaʒz du
n Hoc c bium non eſt. Declaratũq; eſt ſimulnon
negociationet duo ſimul pericula decli aliam ↄiunctionem maris et femine deo
naret videlicet ne ſimul operã laboꝛis ſui placere quã eam que ſacramento matri-

quia in hoc caſu tutius eſſet ei ſup ſedere

deret nihil lucrans ⁊ inſup creditaʒ ſibi monij ⁊ excuſatur et quantũ in eo eſt ſan

anmma eius quam ſeruare ⁊ reddere inte tiſſme iudicare ꝙ ſola ↄiunctio maris ?
gram etilleſaz enetur deo creditoꝛi. Cer femine que ſm ipm eſt deo placita eſt et

Aſic niſi in agro ꝓpꝛio. Non poteſt autem
fieri muliebꝛis ager cuiuſq; viri pꝛopꝛius
per exemplũ pꝛemiſſuʒ ad illud aliud qd niſi per matrimonin. Ampliꝰ. furtu,
nõnullus ſarracenoꝝ in errorem in duxit eſt contrectatio rei aliene inuito domino

oꝛem. Iſte eſt caſus in quo ſunt vgines ctiſicatun. Ampli⸗. intnere diligenter
branes Eiſti vnicniq; em velut tglentũ ſi⸗ ipiam honeſtatẽ matrimonijdecoꝛemq;
Ceclitu et ↄmiſſuʒ a deo eſt ipſemet vł eius ⁊ vtilitates. Et videbis hec om̃ia ap⸗

N
p
ſtyir
llien
ſren
Hiwet
eerpen
ſenigat
ſonm
Unke
e pir
akerer
anoe
amos
use
H
ocoſ
lore
ger a0

. Aſeni

Urquia
Paralure
7eſonene

Menſru
—

Hin
ſteni
cheet
ſin
layde
inan
dhu
ſoo
fuaus
hlooꝛe⸗
unni⸗
narin
ſenia⸗
i
Wnni
Wy
e⸗
Nen
deicd

i

iſt
mizits
r
eſne
mchtn
osnim
nunektdon
mnt Pe
Liklolcss

dPn..

nwewrte

—

2 4 rene
WSH.
—

ℳ

r ol. —RKMM egeee el,

accepta nõ impoſita pceptovel debito ne Hee aũt cauſe multofoꝛtiꝰ cogerent ſup⸗

teiſitatis Sed magis indulta defectu hu plendutn eſſe mulieribus vitoũ detectũ

mane infirmitatis ⁊ collerata ↄſeruatiõe cum ipᷣe magis pateant incõtinentie peri

Jecunditattis

es ſarracenoꝝ ⁊ nonnullos iude
oꝛum hèc eſtcũ toto lempoꝛe grauiditat
Ppter iutili atẽ ſeminatiois abſtinendũ
ſit viris ab vxoꝛibusillo em̃ tempoꝛe inu⸗

re enijiõis ſeu purgatiõis ex parte eo qðᷣ
piculoſe ſeminaret᷑. Similr tunc ꝓles pꝛo
pter periculũ lepꝛe ⁊ aliaꝝ occantonũ que
ſeminatis eodem tꝑe partubus aut inna
ſcuntur aut poſt natiuitatẽ accidunt.
Madifeſtũ eſt ad modicum tempꝰ ocelſ⸗
ſum eſſe in vxoꝛum ꝓpꝛiarũvſum.Toto

eniſeaſeubu⸗ pꝛoles. Rimlr tempo⸗

ergo reſiduo tempoꝛis neceſſe eſt ocioſaʒ

eſie vim generatius in eis ⁊ incõtinentie

patere piculis niſi multitudine vxoꝛũ qu?,·
admodum ⁊ multitudo rorewrauem/ .

admoduʒz ſeminato vno agro ſeminatu
alius et non eſt ocioſus agricola. Sic et
vyna pꝛegnata imp:egnetur ⁊ aliajnec ſit
ocioſus vir qui eſt in parte iſta velut na/
ture quida agricula. Similrz dum vnus
ager ad ſuſcipiendũ ſemen pꝛeparatur et
ad ſeminandũ nondum aptus ꝗſemine/
tur qui ad ſeminandum pᷣparatus ẽ. Pꝛe
paratur aũt mulier ad ſuſcipiendũ ſemẽ
2 fouendũ atqꝗʒ ↄcipiendum purgatione

menſtruali. In quo reſpondemꝰ eis ꝗa
Henenda eſt ↄcupiſcentia carnis?⁊ mode
randa ꝓpter pericula ſpũaliaque ſupꝛa
tetigimus ⁊ ꝓpter ſpirituale bonum con
tinentie. Simir quod expᷣſſimꝰ Moderã
da ẽ etiã ppter pꝛole que ꝓpter hoc na-
citur vperiòꝛ robuſtio? ⁊ modis omnibꝰ⸗
laudabilioꝛ. Ipᷣa em frequenna bmõi ſe
minatiois ſemen huane generaliois di⸗
minuii: iã ſubſtantia quã virtute. Nonẽ
ergo ocioſus agricula qui de ocio ſuo tot
fructus ſpũales/⁊ ipſum coꝛpalem lauda

bilioꝛẽ colligit ⁊ repoꝛtat fructũ. Nec ne⸗

gamꝰ incõninetie ſemp imminere picula
maribus et feminis q;diu feruet concupi
ſcentia Sed ea habere ſcimus mrimonij
foꝛtiſſima pᷣſidia que mrimoniov ebita re
nerentiã ßuauerunt ⁊ honoꝛẽ. Nec dubi⸗

tamꝰ vllatenꝰ illis adeẽ ⁊ pꝛeſto eẽ diuie

gratie ⁊ virtutt auxilia.qui ꝓpter dei ho
noꝛem ⁊ gloꝛiã contra carnis illecebꝛas ⁊
Denderia ſtatuerint ⁊ ſtuduerit pugnare

Frcia queſtio que non ꝓediocri⸗
t⁊ Nter mouitł mouet adhuc fapien

inconueniens.

culis vipole infirmioꝛes hac parte et con
cupiſcentie vehemẽtiorè. iro em̃ egritu
dine detento/aut in negociatiõe in remo
tis partibꝰ occupatoi aut alijs de cauſis
ad tempus a cohabitatioe coꝛpis vxoꝛis

ager illo mpe ſit ocioſus ⁊ ne ipſa vxoꝛincõ

tinentie pateat piculis ꝙ eſt manifeſtum

Uartam qſtionem nobis p mul⸗

ſanctoꝛũ ſicut Abꝛabe iacob? da
uid qui om̃es multitudinẽ vxoꝛum legen
tur habuiſſe ⁊ inſuper etiã iacob dauid

ↄcubinas nec ꝓpiter hoc nomẽè ſancutatt

amiſiſſe. Muliitudinem etiã vxoꝛum ap⸗
ꝓbare videtur vetus lex expſſe ſicut in li⸗
lo repndii. In quo rñdendũ eſt viros

pu dei pᷣditos ni

pu dei pditos nibil temeri⸗ nibil abich
dei conſilio ⁊ reuelatione in rebus tã di⸗

NIcriminoſis egiſſe/⁊ deũ ex certa cauſa ali

quid vltra ↄmunem legẽe indulſiſſe. Scie/

— 7

bat em eos velle poꝛtare onera multitudi

nis mrimonio:ũ vt large vtamur voca⸗
bulo matrimonij. Sciebat eos ſeruare ſi
dem multis vxo:ibus magis quã vnũ ex
hominibꝰ noſtri tꝑis vni ſoli vxoꝛi. Scie

bat ⁊ eos ſpecioſitate vxoꝛũ ⁊ multitudie

ea tpantia vti vellequa ꝓpagande pꝛoli
⁊ non carnis voluptati inſeruirent.Quẽ⸗
admodũ ergo indulſit eis diuicias ⁊ glo
riam ꝗbus vtentur cũ modeſtia ⁊ humi⸗
litate.Sic multitudinẽ vxoꝝ ac ſpecioſita

tem quibus vti nouerũt cum tpantiax ca

ſtitate/ abſq; iniꝗtate tamen ⁊ iniuria al⸗
teriꝰ potuit omnipotẽs deus ſtatutoꝛ le⸗
gis mrimonialis ↄtra legem ila diſpeſ
vo eit Bailegiarga parte iſta? eximere
ab hnius ſeruitute quos voluit maxime
qui hũilis ⁊ ſanctius pᷣuilegio libertatis
iſtius vti noſſent/quã nos ſciamus vincu

lo ſeruitutis. Rectius aũt dicitur ſanctos

pres vxoꝝ multitudinẽ ſuſcepiſſe quã di
xiſſe.vt potius hoc eis factũ ſiue de eis di
uino cõſilio vel mandato qua ipᷣos illud
eciſfle. Cui em videri poteſt viros ſancti⸗
rate ⁊ g eminẽtiſſimo stimoꝛe vi plenii
ſimos nuptiaꝝ multitudine nõ ta laſciue
e voluiſſe quã ec ſeipos libidini ꝓſtituii
ſe. Ueriſile etia eſt ⁊ modis oĩbus nae di
un

4.

ͤpolſent victe concupiſcentia. vel non vel

AQ

efficerẽiſſedvite natos ſtatim tra

dien hominn

gnũ eos vᷣi ac viui dei cultũ ⁊ religiõʒ am

pliare ac dilatare voluiſſe.ac ꝓ viribꝰ ſtu

duiſſe Qui cũ doctrina et exẽplis ꝑtinaci⁊
rebellione ydolatrarum ⁊ puerſitate coꝛ/
ruptionis ſacere impedirent᷑ et ꝓhiberẽ⸗
tur pꝛudenti conſilio genus ſuũ multipli⸗

care elegerunt lvt ſaltem in ſuis vere reli⸗

gionis inuenirẽt ſuſceptionẽ ſacilem. quã

alieni cõtumatia inuincibili reſpuebant

MNon enim ignoꝛabant ſpiriiu dei docti
homines filios ad imitationẽ patrum na
turaliter pꝛonos eſſe et ad eoꝛundem do
ctrinam capiendam atq; tenenda facilio/
res difficilius auerſibiles ab eiſdem. No
uerat quid virtutis habeat ⁊ efficalie ge
igris ſeu cognationis amoꝛquam fſoꝛti⸗

rum coꝛdibus credendum eſſe patribus
et parendum.Quareę manifeſtũ eſt intel⸗
ligentibus eo pfundiſſimo ſapientie cõ⸗
ſilio hos fuiſſe in parte ipſa quo ipᷣius na
ture conſilium contra tenebras erroꝛum
impietatis cõlra veſaniam ydolatrie cõ/
traq; tonius hũane coꝛruptionis ꝑuerſita
tem ⁊ neꝗtiam aduocarent.Et vis gene/
ratiua coꝛꝑis virtutem generatiuã ſpũalẽ

Ncut reuera dignũ⁊ iuſtum eſt adinnaret

fanen arurg ſeruirer Clincnaſ; neceſ
itudinũ hoc eſt cognationũ et affinitatũ
2 retraherentur ab vtraq; moꝛte ſanctoꝝ
filij retraherentur ad vitã ſecureq; ⁊ abſ
q; piculoſ generarent et naſcerentur ge
parentum ⁊ religio naſcentes acciꝑet.ſa⸗
utdriſq; doctrine viuificoꝝ exemploꝛum
pꝛeſidijsab vtraqʒ hoc eſt natiua ⁊ aqſi⸗
tam coꝛruptione ſeruaret Tales ergo me
rito decuit et etiam opoꝛtuit filios non ſo
ium generarelſed etia generationi eoꝛum
multitudine vxoꝛũ multiplicare/qui eos
non moꝛti gingnereninec moꝛtis pabulũ
. 2 erẽt vi⸗
teq; erudiendo ⁊ inſtituẽdo ſeruarẽt.Ce⸗
nu quemadmodũ quercꝰ ſilua
rum poꝛcis infernalibꝰ fructificabat de

nullo pietatis pꝛeſidio excepti ſiue ꝓtecti

infan tes poꝛcoꝛuʒ infernalium quemad⸗

autẽ eſſe in aliquo tempemaioꝛ eni mul⸗

titudo mulierũ in populo dei quã viroꝛũ

Etideo neceſſe fuit vnumvirũ nailtas du
cere ne cum ipᷣe mulieres cõtinere velnõ

lent amoꝛe poſteritati

5

modum poma putrida cꝗdebant potuit

„

ð

ptatis iſta occaſione viris ie ydolatris co
ſᷣ poteſtate eoꝝn adeo

pularetſicqʒ fa cte

is an foꝛſitan volu⸗

te
11e⸗
.

auerſe ad ydolatriam ſe tranſſerrent. po.

tuit eęt ege illa infirmitas viroꝝ tunc tem⸗

t
poꝛis cum nec erant eruditinec in vera re
ligione firmati vt multitudinẽ vxon emu

lantes ydolatris. Sicut et multi multin/
dine dinician eos exhoc botos ⁊ ſe miſe

ros reputarent. Non em̃ mino: fuit vro/

rum ↄeupiſcentia abinitio qua diuitiari
cupidita gnec minus habuit emulatiois

Marime viris aut in luxuria aut inter lu
xurioſos emitteris. Adeo enim exarſit ſp
in hominibus illis hoc eſt tranſmarinis

u concupiſcentie incendiumvt magna muł
ter natura impᷣſſerit vniuerſoꝛũ ⁊ ſingulo titudo eoꝛum nec etiamvxoꝛũ multitudi⸗
nevoluerit eſſe contenta quantacũqʒ ſpbe
cioſitate pollerent quin etiam in mares?
bꝛuta animalia ceca libidine inſanirent.
Quid ergo facerẽt tam flagicioſiviri ſi ad
ſingularia hoc eſt ad ſingulariũ vxoꝛum

matrimonia artarent᷑. Maut peſtis iſta

n iſto populo iudeoꝝ inualuerir expꝛeſſe
apparet.xxix. Judicuʒ vbi vit filij benia⸗
myn parentes leuitevxoꝛẽ eius nep haria

abuſione ſuffocauerũt. Ut ergo ⁊ piculo

ydolatrie. et ſiagicioſitati ſodomitice et
emulationi inſipiẽtie occurrerex/vt cultus

dei ꝗ alienigenas nõ poteratin filijs ſal⸗
tẽ ſanctoꝝ ꝓpagaref/ multitudo vxon aut

tollerata ẽ.ne deterioꝛa ſcʒ vt diximus fie
rent.aut ſuſcepta diuio ↄniſio vt gens ſan
ctoꝝ multiplicaret᷑ ⁊ diuini cultus religio
dilataret Quarus em honoꝛ ſancte poſte
ntatis ſanctis mulieribꝰ antiqtus fuerit
euidenter oñdit ſaraſque virum ſanctũ et
ſanctoꝝ pr̃em abꝛaha ingredi ſuaſitvł po

tius coegit ad ancilla ſuas agar. Sicut le

gitur Beñ.xvl.Eodẽ modo ⁊ filie Loth ᷓ

patri ſuo doꝛmienti ↄmixte ſunt vt vel ſie

generis ſui ſemen quodam totius hůani
generis qð ſubuerſiõe ſodomoꝝtimebat
50 fructificabt qua in eis cum eranſeruarent atq; ſalua/
ipſis veninbus matn ipſi fruqus liberoꝝ um ergo pfectis alia fuit cauſa vt
b

us.alia deęterioꝛa timẽnbꝰ⸗ ⁊ hoc pᷣcipue

mðo adhuc iudei noticia ⁊ cultura noui

cio ⁊ nud peneq; lamẽtario. Ueꝝ ꝑfectio

nis enagelio ſiue lacius ⁊ copioſiꝰ radiã
te oĩa hec abrogata ſunt ⁊ auctoꝛitate di
uina interdicta. Sic legie mat. xix. ⁊ luce
izo ſacratiſſimo vx

xv. Ubi ipᷣ̃a vitas oꝛe

iximꝰ multitudinis vxoꝛũ alia laſciuiẽti

Nd
UR e
4
pec
lih
Pun
bain⸗
nud
ſtnen
ſeund
fauin
nnet
ſyune
konpe
mune
,üni
ncari
leißs
Ktinpit
(fli
lel
ise
QNigd
osp
gafoe
ſteis⸗
mume
M4
Mio
hol
noei
inaide
ringt
goſor
mnpo⸗
plin
titt
Unan
Wlten
e

kne
Miin
unn
Nie
Wlie
onge
mina

mn

Tuipotin
munnen
ianeitn
ſhufitt
miir
Taäpt
Nia
os.
inc
nni
–

NAN

on multitudinẽ imo eẽ dualitatẽ ꝓhibuit
⁊ ſepationẽ ⁊ excepta ſola cã fo:nicatiõis

interdixit. Sequitur.

iniqᷓ atqʒ immiſericoꝛditæ iundei⁊
ſarraceni/et ſentiant et agant faci
le eſt fieri manifeſtum. Lex enim de repn
dijs q legitur Deut᷑.vriiij. ꝑmiſſio fuit nõ

pꝛeceptio osduritiaʒ coꝛdis iudeoꝛum vt

cũq; lollerata hoc eſt lege non vindicata

MNunc ipſa veritas teſtata eſt eiſdẽ. Ma⸗ t

hei.xix. Ne enim in vxoꝛes quotiẽſcũqʒ
eis diſplicerẽt graſſarentur ad moꝛtemiſ
ſtinendum repudiũ id eſt ſine vltione pᷣte
reundum et non tan quã adulterium vin⸗
dicandum duxit dominꝰ. Jam aut deda
rauimꝰ matrimoniũ ius eſie perpetuu et

vinculũ indiſſolubilevbi ex eis cauſas q̃ſ
ſupꝛa no minauimꝰ videlicet ſi foꝛſitan ea

bona veil bonũ iſtud potiſſimũ ꝓpter qd

maxime inſtitutũ eſtid eſt matrimoniuy rationibꝰ. .
ſontesn impungnauerit. CLauſam vero

»„*

oꝛnicationis non ſolũ pꝛudenter led etiã

iuſte ipᷣa dei ſapiẽtia que xpᷣus dominus

eſt in.xix. Mathei adiecit duabꝰde cau⸗
ſis. Qui em̃ fidẽ non ßuauit thoꝛi marita⸗
lis vt ei ſeruet᷑ indignum ſe merito reddit
⁊ ius thoꝛi quod polluit iuſtiſſime amiſit

Deinde ne viri ipius hereditas que iure

ſucceſſionis ad cognatos eius atq; ꝓpin

quos pꝑtinetranſeat ad adulteros hoc ẽ
ad filios ex vxorſ adulterio genitos.Ler

lia etis cauſa eſſe potuit.Zelus viroꝛuð ꝗ
maxime excandeſcere cõſueuit in vxoꝛes
ꝓpter adulteriũ.vt ergo ⁊ viris a moꝛte
pũali quaʒ incurrerent vxoꝛes occidẽdo
et vxoꝛibꝰ a moꝛte coꝛpoꝛali ꝑ timoꝛeʒ di/
uoꝛcii a moꝛte ſpũali in quaʒ foꝛnicantes
inciderẽt. Sunt foꝛſita ⁊ alie ⁊ lrales ⁊ ſpi
rituales qᷓs nos induſtria ptraſimꝰ Si er
go foꝛnicata fuerit vxoꝛ alicuiꝰ vel innu/

pta maneat vel viro ſuo recõciliari pꝓcu-
et Seiendũ tñ eſt ꝙ ex bac cauſa no con
ſueuit diuoꝛtiu celebꝛari ꝓpter fragilitatẽ

ͦLñü

le polluãtc mulieres amplius foꝛnicent᷑.
Et qꝛ iſta cauſa.que ad foꝛtius aſtringen
da matrimonia introducta ſuntiea intol⸗

diam que inter vires vxoꝛes ſuboꝛiretur
⁊ qnotienſcũq; vel viro vxoꝛivel vxoꝛivir

alius plus placeret non ſolum foꝛnicare⸗
lur vxoꝛſed eliam viroꝛũ malignilas foꝛ⸗

diuo:cijs agtem ? repudijs quã

nicatioſſem pcuraret vroꝛum. ? ſic maios
pars matrimonioꝝ ꝓculdubio ſoluereX̃.

Salubꝛius ergo ꝓcurat reconciliationes
eccleſiaſuſtinet ꝙ adultera ad tempꝰ ſu/
ſpendatur a thoꝛo maritalivt iſtavltione

⁊ ipſa erubeſcens hũilietur.atq; penitea ?

⁊lin mariti quieſcat. Niſi ſoꝛſitan ſimili

culpa foꝛnicationis ſe maritus inuoluat.

Tũc em̃ ei nõ licet in vxoꝛe punire/qð ipᷣe

noſcit᷑ ↄmiſiſſe. Ged de bociam iura edi
nis ab

ſunt et eccleſiaſtica ſtatuta. Si

uitas ſub poteſtate viri potins cobeme

da eſt ac frenanda qu paritatis in viruy

guas lpᷣi ſufficietes ad hoc reputãt dmioꝛ

ira ex qbus tin

tashoc eſt menſtruoꝛũ flurus iefragibi
lis. Lertia defoꝛmitas Quarta ſterilitas

Quãq; iſtarum dicuni ſarraceni fufficere

ad matrimoniũ diſſoluendũ et ex vnaqᷓ⸗

eere viro ad alia vota ſe tranſferre.
ſi verum eſt licebit idipſum ? muliert

bus ex neceſſitatelcum non minus conſu

lendum ſit eis quã viris et longemac in

digeat bmõi ſubſidijs.

mplius. ſi
poſtq; aliquot annis eam habueritvir le
pꝛoſa efficiatur mulier aut defo:mis lice⸗
it ſecundũ hoc viro eam derelinquere.
LCertum autẽ eſt q cum lepꝛoſa vel defoꝛ
mis effecta eſtmagis eget ſolatio mariti
pꝛopꝛij.vtpote cui ꝓpier defoꝛmitatẽ au

lepꝛam pꝛeſciſa eſt omnis ſpes aliarum
nuptiarum. Amplius. coſenſus quo

inuicem conſentiut mas et femina, q;diu

durabit mulieris ſæcioſitas ſanitas arx
fecunditascõſenſus amatoꝛius eſt tannũ

ſRue cõcubinariꝰ aut foꝛnicarius ſicut oñ⸗

dimus. Quare qui ſic coueniunt cõcubi
narie tantũ ſeu amatoꝛie conueniũt. NHõö

eft ergo inter eos niſi ↄcubinatꝰani ama
toꝛia turpitudo nõ ſolum diſſoluẽdi ſed

nec ad hoꝛam etia ſuſtinẽdi. Nibil erg
ad matrimoniũ de hus Non enim reſert
qntuʒ ad mmrioniũ qd inter ↄcubinarios

ant amatoꝛes neq; nos de hijs hie
nalt inepetus ⁊t indiſſolia

intẽdimꝰ Cõſen

vroꝛi ab io non liceat Inpꝛomptu mtmÖnsn
quia nec illa pencula litterslia neq; ſpi/
ialia ſunt que hec cogant k muliebꝛig

andatia indulgẽda. Qè aut exeis canſis⸗

cia eẽ non debęatmanifeſtũ facim? hii⸗

a ex ꝗaous timet᷑ moꝛs vxoꝛis. Scõa te⸗
ditas qualis eſt lepꝛa vel iugis mẽſtruoſf’᷑

at Omio?
m? bis

—
—* „

non poſſe? ſocietatẽ que auctoꝛitate diui

Be

bilem ſocietatem maris et femine ſolus
matrimonialis eſt. Hmoi autem conſen
ſus manifeſte pꝛohibet diuoꝛtia faciẽda
eſſe bmõi enim conſenſu ius ꝑpetuũ alte
nialter in ſeipo dedit. ⁊ adſeruãdã inuicẽ
Jocietatẽ indiſſolubilẽ ſeu indiuiduam ſe
mutuo cõiuges obſtrurerut. Mani⸗

na firmata eſt diſſolui ꝑ hoĩem nõ licere.
Amp̃ᷣ.qꝛ hunc amoꝛẽ ſola pepꝑit laſci⸗
nia et non iuſticiamanifeſtũ eſt iuſticie ſi
quidem pars eſt altera pietas contra pie
tatem auũt euidenter ẽvt ꝓpter miſeriam
mulier deſeratur cũ ꝓpter ipᷣam miſeriaʒ
noſerendũu ſit ipſius ⁊ intentio pietatſ ⸗
pꝛia finiſq; ipſius ſit miſeri tollere ⁊ leni
Tre.

maritatarũ inueniantur. Pauciſſime na⸗
* ſunt que nõ ſunt menſtruoſe aut lepꝛo
le

eaut defoꝛmes aut odioſe ſint maritis

„ 2

viris iracũdis ⁊ ad odij paſſionẽ abilibꝰ

niſi multitudinę mulieru vnam poſt aliã

pollueret ⁊ nuplias ſeptimanis ſingulis
innouare cũ nulla inueniri poſſit cu qus ſe
valeant in pace et ↄcoꝛdia diebus paucii
mpᷣ.em hoc non erit ¶
mrimoniu niſi pᷣtentatio et quaſi ꝓbatio
feminan. Amp. quq inique quã impie
agat ꝑ iſta diuoꝛtia cotra muliers ꝗs n.
videat. oteſt ei odio bri mulier ſine cul
pa ſua ⁊ ita poſtq; delloꝛata fuerita viro
⁊ etiam grauidata dimittet a viro vilifi/
cata ſimul er onerata ceteriſq; viris deſpi
cabilis effectu ⁊ hoc totum ſine culpa ſua/
uare iniq; neq; hmõi deſertoꝛ auferti
etiam om̃es alios vi/

ſimis habitare. Am

ei ſeipᷣm ſolun. Sed

ros quantũ in eo eſt ʒum talem eam efſi
cit talemq; dimittit vłĩnd.
viris alijs diſplicere.
ex hijs que diximus neceſſ

.

tia virginitatt caſtitanis qᷓͥ non tam vin⸗

atur infirmitas qᷓ etia fragrantiſſime ſua
nitalis ſacriſicio ⁊ ymolat᷑ deo carnis vo

luptas et offertur quodamodo?ſa que
naſcituravidebatur poſteritaslet obtine

tur ab immaniſſime beluevoꝛacitate ſecu

„
5

nitas. Elucelat etiam ex bijs ſtatutoꝛuũ ec⸗

. Amp. quisp ſeptimanã vnam ha
bebet vxoꝛem.per pauci quidẽ atqʒ rariſſi
mi cuʒ lam faeilis ſit vxoꝛũ deſertio ⁊ hu
iuſmodi cauſe deuoꝛtioꝝ in maioꝛi parte

ſuis. Amp̃.quid reſtabit ſecundũ hoc

am ergo apparer
6 e Oirimnus necelktas mrimonij
quã coegit inſfirmitas et vlilitas ipſius qᷓ
nature huane ſernat fecnditas. remien-

De acramct o õ

ſacramento matrimonj. ·

cleſiaſticon circa matrimoniũ rationabi⸗

ſlſitas vt enim matrimonio ſpuali liberi⸗

vacelux vi ſpũᷣali copule artius inſerniat᷑
vt ſoiritualis fecunditas vberius ppage
tur. maꝶ imonio carnali quod nõ eſt mſi
PꝓYpter ſpirituale quantũ ad vſuʒ coꝛpoꝛa

ex cõſenſu tamẽ mutuo coniugũ deroga⸗
dum eſt ſicut docet.Apls in.gij.pᷣme ad
CLCoꝛinthi. dicens. Iterum autex cõſenſu
Jauſa oꝛationis. Popter hoc ſideles cõ⸗
iuges ſacre obſeruatiois diebꝰ cauſa de⸗
yuotionis ⁊ oꝛationis ab amplexibꝰcarna

. Uous abſtinent ex conſenſu.aut ſi non ti/

met carnalis infirmitat periculumęetiaʒ

continentie voto perpetuo ſe aſtringunt.

etiam tanto verius tantoq; pfectius ma⸗
trimonii carnalis fidẽ mutuo ſibi ſeruan-
tes/quantũ ad obſeruãda mr̃imonii ſpi-
ritualis iura cui carnali militare totaliter

Zapent ſontins ſe aſtringut. Non em de

ſubſtantia matrimonij eſt nec de neceſſi⸗

tate matrimonialis ſocietatè ↄmixtio coꝛ

poꝛalis.Sed potius medicamentũ infir⸗
mitatis.et exceptoꝛin humane ruinoſita⸗
tis.⁊ qminiculu conſeruatoꝛiũ ipſius quã
diximus ſocietatis.alq; naturalis fecun/
ditatis ? hoc ꝗdem finem tractatꝰ iſtius
facceemsq..
Oſt hec aũt de ſacramento oꝛdi⸗

p nis quod ſexto loco ſuperius oꝛdi
nauimꝰ eo ꝙ poſuimus inſtitulo/
hoc ẽ ꝑ viã ꝓbationn ⁊ decettationũ tra
care tenptabimꝰ. Pꝛimũ ſtabiliẽtes ipiꝰ
eẽntiã ſtabilitatiõe ap ꝓꝛiata ⁊ ſpali.de⸗
inõ nũerꝝ oꝛdinũ Tertio opatiões⁊ vtu
tes quibus ab hereticis vſq; in ſaniſſuna
cęcitate ac ꝑtinatia cõtradicitur. Dicemꝰ
ergo in pᷣmis ꝙ ſanctificatio eſt inter ope
ra que miniſterio hominũ exercentur no⸗
biliſſima atq; pꝛecipua. Neceſſario ergo
ſpecialẽ ac ꝓpꝛium opoꝛter eius miniſtrũ
appꝛopᷣaloſq; habere miniſtros. Si eniỹ
miſtratio panis ⁊ vini ceteroꝛũq; carmali
um ei tempaliuʒ in omni domo perfecte
diſpoſitionisꝑ deputatos ſibi miniſtros
ad miniſtretur. Quantofoꝛtius rn rebus
ſpualibus ſolicitudo iſta ⁊ diligenna ad
hibenda eſt ne confuſio ſc; aui indecetiu
miniſtroꝛum nõ ſolum defectum et imp/
Nectione ſed eri periculum pariat ſpuale.

ſtretur per hoies bominibus nom/ autẽ
miſteni/ diſcretio certa ſitinter miſtros

npᷣ. cũ gratia ſanctificationis mini

100
poſt
enin
nifn
wiſt
cifca
dom
pinl
piet
ſeii⸗
lſin
nini⸗
fſen
almin
eoße
Minn
in
mi
Ahn
Pnin
und

—

uſ
idaie
Gerre
lemet
rie
he⸗
Sa
figen
iſter
ſolen
llis
Kaul
klusin
le
a
ſie
hm
lhre
noio
nece
dus
hol
ecen
ncti
latn
ſerios
ſic
Gola⸗
is!
Gei
ſei⸗
Win

üſnin
üm
la t
Aaigiin
GmK

niſtros et miſtratus. Quare aliosoptʒ eẽ

.Fo. Urrri.

⁊ eos quibns miniſtratur ymo velut op- ↄmnunnitas hominũ Quare neceſſe ẽ ĩm
poſitio quedaʒ eſt inter iſos miniſtrare cultum miniſtros habere determinatos
enim et miniſtrari oppoſita ſunt. Sic mi- ⁊ ꝓpᷣos qui eiꝰſolã gerat ſolicitudinẽ⁊
ltro tratus alio⸗ Sab alus ſeoꝛſum ſe faciat. Hij ergo qui in
miſtrates ⁊ alios miſtratos in miſtenio ſã ſacris ſiue ſanctis die noctuq; verſari ba
ctificationis. Nccario g inſtituẽi ſuntin bentneceſſe eſt vt pᷣter ↄmunis neceſſita⸗
domo deimagna q eccia ⁊ tẽplũ eiꝰ eſta luis gratiam quã cum omnibꝰ electis com
miniſterio ſanctiſicatiõis ſpecialiter ꝛap munem habere debent/ſanctificatione
Pꝛietate deſeruiant. Ambp.ipſum mi/ congruẽti ſiue officijs cõſecrent᷑. Si em̃ tẽ
ſterium ſatiſicatiõis ſauctum ẽ ymo ſa plum⁊ vaſa ipſius ppter dei honoꝛem⁊

tiſſimũſad ſancta vero vel ſanctiſſima ne
minẽ phas eſt vnqua ingredi niſi aliqua
pᷣſigniſicatiõe pꝛeparatũ. Neceſſe ergo ẽ

ad miniſteriũ ſanctificationis pgredien

tes pᷣſanctificari⁊ pᷣſacrari. Si at ſacratio
nccaria ẽ ⁊ ſacramentũpᷣter ↄmune ergo
gratiam ſanctificationis/qua oẽs fideles
ancti ſunt. Neceſſaria ẽ ſpecialis gratia
et ſanctitas qua ↄmuniter gratia ⁊ ſancti
tas miniſtrent. Amp. quia dom⸗ dei
feuera domus ẽ neceſſario bʒ hoſtiârios
⁊ cuſtodes ⁊ ſacruʒ auditoꝛiũ eſt/⁊ vbi ði

mãdata atʒ indicia ceteraq; viteverba iu ter deũ et alios ipſius cultoꝛes. Quare G

giter recitanda⁊ audiẽda ſunt ad dei lau
dem ⁊ gloꝛiã et auditoꝛũ coniũctionẽ ne/
ceſſario habet libꝛos hnius ſcpᷣturaruʒ et
lectoꝛes ⁊ recitatoꝛes ſanctiſſimoꝝ vᷣboꝝ
Et quia templũ dei eſt vbi ſacra lumina⸗
ria attendẽda ſuntac pᷣferenda ſacris mi⸗
niſterio neceſſario habʒ acholitos ſeu ce
roferarios qui ſacris luminaribꝰ attẽdẽ⸗
dis ⁊ pᷣferẽdis officio ap ꝓꝛiatio diſcernãt
Et quia peccatis exigentibꝰ maligni ſpi⸗

ritus interdũ coꝛpꝑa hominũ obſidẽt mł⸗

tipliciq; vexatiõe infeſtantſneceſſario hʒ
eccia dei ſpiritualis gratie pᷣuuos atq; mi
niſtros ꝗ officij ſui poteſtati demões ab

hmõi inuaſione coherceantt a coꝛpoꝛa⸗

libus obſeſſis abijciãt. Et hij ſunt qs gr̃a

ata conſecradi erunt incõparabiliter em̃

cultum dedicada ⁊ lanctificanda ſunt vt

in eis ipſi reuerẽtius honoꝛificẽtius ⁊ ſan

ctius ſeruiatur. Quantoſoꝛtius ipſi mini⸗
ſtri ad hoc deputati ſanctifſicatiõe ap ꝓꝛi⸗

plus ꝑptinet adminiſtros miniſterij ſanct
tas qᷓ; ad templumvt vaſa ißpiꝰ A
ipſe cultus templi atq; ſeruinũ medius ẽ
ymo meditatoꝛius inter ipᷣm deuʒ cui im⸗

penditur ⁊ cõmunem religioſe ac ſance
conuerſationis cultũ. Sie ⁊ miniſtri ibiꝰ

ex neceſſitate medu ſunt⁊ mediatoꝛes in

du officij et ſeruiendi miniſterio ꝓpinꝗo
res et vt ita dicamꝰ ceteroꝛũ hominũ nõ
ſolum internũci ad deum. ſed etiam in-
troductoꝛes. Sicut ergo in eo ꝙ homies
et cõmunis religionis honoꝛificẽtiaʒ dei
cuito:e ureſſaiz babent cominanem
gratiã ſanctitati Sic in eo 1 miniſtri ſpe
ciales ipſins diuiui cultus ſpalis hoc eſt

ſpecialiter eidem viſibiliter in huiꝰ tẽplo

viſibili impenditurneceſſariã habet ſpe⸗
cialem gratiaʒ ſan ctitatè qua huic cultui

et miniſterio ſpecialiter dedicentur ⁊ ap⸗
ꝓꝛientur. Quare dedicandi ⁊ conſecran/
di ſunt dedicatiõe/ cõſecrationẽ ſeu ſan
tificatioe ſpeciali/ ſuis officijs apꝛopᷣata

⁊ omni conſecratiõe ſeu ſanctificatiõe ſp?

noĩotionis dicimꝰexoꝛciſcas. Amp.qꝛ ¶ciali aut ſanctitas vna aut due impmun/

neceſſario habet deus facrificiũ ſiue ſan/
ctuariũ viſibile hoc eſt templũ cultui eiuſ
⁊ honoꝛi dedicatũ et conſecratũ. Habet
neceſſario et vaſa cultus eius miniſterio
anctificata. Qua ꝓprt neceſſe eſt vt ⁊ ha
beat miniſtros templi iſtius cultui ⁊ mini
ſterio deputatos et cõſecratos. Generali
ſiquidẽ cultui diuino qui non eſt niſñ reli/
gioſa ac ſancta vitavecare poteſt cõmu⸗
nitas hominũſ ſolicitudine gerere ſuoꝛũ

exterioꝛũ ſeu tempoꝛaliũ cultui iſti ſpecia

li qui deo in templo ſuoviſibili inuinbili
ter impendit/qui aſſiduitatẽ diei et noct
requiriintendere non potuit nec poleſt

tur ſicut ſapꝛa intractatu baptiſmi oſten/
dimus Heceſſe eſt diuinoꝝ officioꝛum ſa

criq; cultus miniſisos ſanctilate vna con⸗

gruenti ſuis officijs ſanctos Alioquin ad
exercenda ipſa officia nullatenꝰ admittẽ⸗
dos.Congruit autẽ vt digne et laudabi/
liter miniſtrent/eiſdem ſancte ſanctuatis

ratia que deo gratum et placitum facit.

liud aũt ẽ indigne miniſtrare indigne/

q; exequi ſuſceptum officiũ vel miniſteriũ

aliud alnũ penitꝰ vſurpare. Qui enim
aſiumpti nõ ſunt ac deputati ↄſecratiq; ⁊
ap ꝛiali ſacrè officijs/⁊ ea exeꝗ attẽtat vł
agrediũt/alienũ officiũ ibivſurpare pᷣſũ⸗

7„

%

De ſac amento matrimonij.

mit. Quia vo ↄgruenti conſecratiõe ad eminere debent lõgeq; pꝛectomnnib⸗ et
hoeoc dedicati ſunt⁊ aſſumptilic; peccalis ꝓphanis reuerẽtia et honoꝛe qua ꝓpter
vicijs polluti miniſtrẽt in ſuis officijs ⁊ vaſa⁊ loca deo ſanctificata diſtincta de

Juum eſt vtiqʒ faciunt licet irreuerenter ? bent eſſe atʒ diſcreta ab alijs/⁊ hoc nõ ni

5 — õl e 34 4
3

interdum damnabiliter. fſi ꝓpter dei cultum ⁊ honoꝛifitẽtiam. Cũ
Eclarabimꝰaũt iſtud delellatiõe ergo megis maioꝛqʒ conſiſtat dei cultus
euidentioꝛi eckrtiod per diffini⸗ ⁊ honoꝛificetia miniſtr/ multofoꝛtius ne

* . tionẽ eius.è oꝛdo e b hic ceſſe eſt eos eſſe ſanctiſicatos dño diſtin
. de eo intendimꝰ et dicemꝰ Moꝛdo e ſan ccoſqʒ eſſe atʒ diſcretos ab alis ⁊ hec dꝛã

ℳtitas pᷣma ſiue ſanctificatia qua diuino vocabulin apta. Cũ magis & ſ anclis im
4 cultu exercẽdo quis ſanctificat᷑ aſſcribiur miſceant qui ipᷣa ſancta contrectent ceitcũ
O 2 qdammodo intitulatur in nüero mi⸗ ferent cuſtodiũt 2 totaliter adminiſtran:
niſtroꝝ eiuſdem deinceps habeat᷑ intelli quã ipſa vaſa vel loca ſancta. Quare in/
gim ſanctitatẽ pꝛimaʒ ſine ſanctificatiuua pollutione ſeu ↄtaminatiõe ipſoꝛum vel
. que fam in hominibꝰ ſanctificat quã va alia quelibet iniuria magis deoqʒ odibi
8qua etiam tẽplis nulla pollitione pec lius ſacrilegiũ ↄmittit quam iniuriatione
cMi.nulla inꝗqnatoe coꝛpali ꝓphanatiõeꝰ locoꝝ ſiue vaſoꝛũ et hoc quidẽ perſe ma
tollit᷑. Alioqn vt ſupꝛa diximꝰ intraccatu nifeſtum eſtmagis em̃ iniuriatur diuino
de baptiſmo ſola pᷣma polluriõevel ſfcõa cultui maioꝛẽq; contumeliam deo in ſuo
ecclie oↄſecratoe pↄmitteretur ſacrilegiñũ cultu irrogat qui miniſtrũ eius interſicit
Iũ ſacrilegiũ ↄmitti ñ poſſit niſi iure ſacræ quaʒ qui vas niniſterij ↄfringit Quẽad
Non aũt remaneret ſacra poſt pꝛimã poi modum ↄtra deum magis pꝛeliatur /qui
lutionẽ. Sʒ per pollutionẽſanctitas ꝑ cõ bellatoꝛẽ eius vulnerat aut occidit quam
ſecratiõʒ acquiſita tolleretur. Quare nec¶q vas belli hot eſt ſcutũ vel gladiũ ledit
in eius ↄtaminatiõe ſecunda cõtnitterek aut deſtruit.Si aũt maius ſacrilegiũ ma
. ſacrilegiũ. Quia ergo qualibet ↄtamina⸗ gis ſanctum eſt ſanctitate pꝛima. Quare
tione ſimul ſacrate rei ↄmittitur ſacrilegi- neceſſe miniſtros diuini cultus et magis
um ꝙ non niſi iure ſacro ↄmitti põtneceſ ſanctos eẽ neceſſeriũ eos hoc modo ſan/
ſario in qᷓlibet ↄtaminatiõe remanet ſa⸗ ctiticari Amp̃.iam manifteſtũ per ſe eſt
cra res quecunq; deo ſemel ſacrata fuerit ſoꝛdinari nibil aliud eẽ quaʒ ad diuini cu
Manc ergo ſanctitatẽ inſepabilem pᷣmazʒ tus miniſteriũ pontificali benedictiõe et
vocamꝰ quia pᷣma per ↄſecrationẽ inſun manuũ impoſitiõe ſanctificari.ergo a cõ

ditur ⁊ pſtatunſanctificatiuã eam eande; iugatis. oꝛdinẽ neceſſe eſt nihil aliud eſſe Bend
idcirco diximꝰ quia per ipᷣam et cum ipaãa qus ſanctificationẽ ſeu ſanctitatem hmoi oneĩ
gquemadmodũ per ſigillum ⁊ cũ ſigillo re hontificali miniſterio impᷣſſam. Oſſi ꝗs Mian
—,. gio vel põtiſicali tẽpoꝛale ⁊ ſonale bene// dixerit quia nec miniſtrt neqʒ vaſis neqʒ ngie,
cinʒ pᷣſtatur. Unde ⁊ ipᷣa non ta ſanctitas. locis ꝗdquã hmõi benedictione impᷣmit᷑ Nasſe
eſt quã etiam ſignũ/⁊ caracter ſanctitatis? Segꝗt᷑ go vt vaſa hic ĩ nullo dꝛñt avaſiſ Nuende
ſcðe que gratia eſt gratũ deo faciẽs ⁊ ac ↄmuibꝰ ſiue foꝛme etſue materiei ⁊ qð ſã dod
ceptu ab eis q ↄtra deũ ſuntſubiectũ ſiue ctitas ð qᷓ logt᷑ nihil ſit. Quare ſacrilegiũ AX
poſſeſſoꝛem ſuũ ſeoꝛſum faciẽs auerts fßm hoc nihil erit. qꝛ hoc mõ nihil ſancti plengr
deo ipm mancipas ⁊ adiiciens ipſiq; illũ ficari poterit nihil eẽ ſanctũ cuʒ ſanctitas Oluefrl
adherere faciũt ⁊ vacwe,. Qualr autem ſi nibil ſit. Accidit ex hoc exneceſſitate nui- neaie
d gnaculũ caracter pᷣma ſit ſcede intracta- lum honoꝛ? vel reuerentiã impendendũ ueſ
tu pᷣcedenti de baptiſmo iam dirimꝰ/QOꝛ eſſevaſis locisvel etiam miniſtris diuino ͤce
ergo qdam et vaſa a loca dicanda ex ne- cultui deputatis et aſſcriptis qua m alijs uulos
ceſſirate ſunt deo ⁊ appꝛopꝛianda cultui PHit autem eſt erroꝛ cui conſulendum eſt uuzſa
6 „ eiuſdẽr bonoꝛificctie totaliter uitur? ad et occurendum eſt magis penis atqʒ ſup feteln
alios vſus nullatena tranſferenda neceſ plicibus quam pꝛobationibus. Reueren nnese
ſario aur ſancta optet eſſe ⁊ deo fanctifi⸗ lia enim et veneratio ſanctoꝛũ non tam nune
cata qcunq; cultni eius ⁊ honoꝛijitẽtie ap adenda eſt et declaranda rationibus g
eiala ſuni et abdita coꝛaʒ eis ꝓphana quã motu et ſenſu ſupplicioꝝ ingerenda MN
. arcenda ſunta ſanctis ac ſantificatt eiſ; ↄtumacibus. Jam ergo clarũ eſt ex bis uu
. nullaten⸗ admiſcenda. Jpaq; ſancta ſup que pceſſeruni quis neceſſe eſt ⁊ oꝛdines AN
N
.

4

„

canit
Nimuar u
Wn nt
autau
Wnin

4

niin

9
“
.

“
DN
ihe,
EAIIN
en.
V
Nae
CW.,

ei ſingulare vel ſpeciale offcium commit

eſſe ⁊oꝛdinatos ppter diuini cuitus erbi cetur in templis. Quia vero vba vite in⸗

bitionem viſbilẽ.Et quia neceſſe ſuit?⁊ va ter ſancta merito reputata ſunt/que etiaʒ

ſa ⁊ loca ſanctificari oño et etia miniſtroſ ſanctimſima in ipᷣa ſcpᷣtura vocãaãtur ſcilice?
nui in locis hmõi ſeu templis diuino cul- Eccle.xliiij.ad recitationẽ Piͤritd ſan
. lacra vero nela nec pos vo lue
cuſtodire vas ẽ niſi ſacratos ⁊ ſaiſicatos rnnt.⁊ bij ſunt quos vocaueruũt lectoꝛes.

tui deſeruirent ſacra vero ſiue ſancta nec tificari ſpecialiter miniſtros
Oſt hec loquemur miniſtros Nullatens aute ꝑmittebat᷑ alijs recitare

non nulli poſuerunt nouenariu eloquia ſacra. Duo auũt dederũt cauſam
ponẽtes cloricatũ qui in ᷣma tonſura cõ⸗ hnic oꝛdini/vicʒ ſanctitas ipᷣa verboꝛu ei

fertur ſummũ ſacerdotiũ ſiue ẽatuꝭ ex edificatio populi ſeu eruditio. cũ em non
tremo. Alii vo dericatu dixerunt non eẽ ſit populo edlificatio ſeu eruditio ſalutar
oꝛdinẽ ſed tantũ velut milicie ſunplicẽ ⸗ niſi per verba vite. hoc autẽ recitare ſiue
tulnmvt quemadmodũ miles efficiiur ex annũtiare ꝓpter eoꝛũ veneranda ſancti⸗
boc ꝙ miles efficitur pᷣciſe et ſimplr nullũ en non decet niſi ſanctos. Sicut legi

titur Sed in generali ad hoc vt militet al git ipſa religioſitas eceleſie vt ſanctificxe
ſumiturinec decurnio nec centurio nec cili- tur ad hoc miniſter. Deinde vo vt gratia
archus nec dux cohoꝛt aut legionis aut ip̃iꝰ eccleſie?⁊ poteſtas quã a deo accepe⸗
exercitus cõſtituitur. Sic per mam ton / ratvidelicet ambnulãdi ſuꝑ aſpidẽ ⁊ baſi

ſuram milicie clericali ſimpir aſicptus nõ licum ⁊ ↄculcãdi leones infernales vt vir

ex hoc alicuiꝰ clerical officij ſpecialem di/ tus fidei imꝑioꝛilas ſuper poteſtates cõ
nitatẽ a dipiſcitur/Qui vero clericatů oꝛ trarias ad dei gloꝛiã⁊ ipſins edificationẽ

—

dinem ponũt pᷣmum dicunt huiꝰ oꝛdina ꝛ infidelitans cofutationẽ clarius aiʒ ſub

tantũ ponunt. Epatum bdicũt non eſſe oꝛ: hercerent ⁊ de coꝛpoꝛibus obſeſſis puce

tis incũbere piallendi officium/ Et ꝓpter limius elucerẽtvolnit mip̃icoꝛs deus aliqᷓ
hoc pſaliniſtarũ pꝛimum oꝛdinẽ poſuert in eccleſia ſua ea gratia pᷣdiros eẽvt iſtar

ᷣm hoſtianoꝛuũ./Qui vero ſepteʒ oꝛdines priarchaꝝ ſanctaꝝ alʒ celeſtiu ᷣmões co⸗

dinẽ ſed honoꝛẽ/ponentes ſacerdotiũ oꝛ⸗ rent.Iſtamꝙ gratisʒ voluit bmõi mini/
dinẽ eẽ ſ duos habentẽ gradꝰ dignitatt ſtris pontiſicali benedictiõe ⁊ oratiõe pᷣ⸗
Et ꝓpter hoc ſecũdi oꝛdinis ſacerdott id ſtari. Claruit aũt iſte oꝛdo ⁊ oꝛdinis gra/
eſt ſecunde dignitatt in oꝛdine ſacerdocij tia videlicet cohercẽdi ⁊ abiiciendi demo

Bacerdotes inferioꝛes vocati ſunt⁊ in nes ſicut et alioꝛũ miraculoꝝ choꝛuſcatia
fanone ipᷣa conſecratiõis ipſoꝛũ oe eccleſia pmitiua/Oꝭè v imitan voluefr

inmita vt legitur vt cũ ſacerdotes ſũmos/auſu temerario ſepteʒ ſili Sene.pᷣncipis

regẽdis populis pᷣſeciſſesſeãntis oꝛdiniſ iudeoꝝ.Sed temeraritas eoꝝ ab ipᷣo de⸗

viros ſecũde dignitatis eligens.Et eſt ſe mone quẽ eijcere tentabat duriter repᷣſia

5 tenarij in oꝛdinibus ſtatus eccleſie ᷣmi/ pꝛaꝛelſtatuit eccleſia pᷣmitiavt niſi ad boe

ðð ü .

quens expoſitio pᷣcedentis. Ita ⁊ ſecũdꝰ ⁊ atirociter vindicata ẽ. Sicut legit᷑ Actł.

oꝛdo dignitat intelligatur ſecũda digni-⸗ xviiij. Sic ne aliquis ſimili temeritate ſa-

s in oꝛdine ſacerdotali. Merũ rano ſe⸗ cris exoꝛciſmatibꝰ demones eücere acce/

riue fuit reruinq; ſacrarũ reuerentia ⁊ ve- inſtitui ⁊ oꝛdinari talia nullatenꝰ pᷣſume
neratio/ꝙ in pᷣmitiua eccleſia calente ad⸗ rent. Quia vo ſacatiſſimũ venerade en⸗
huc ſanguine redẽptoris ⁊ martirũ ⁊ ha⸗ chariſtie. Sacramentũ non decebat abi

budaſſe? ſerbuiſſe noſcũt᷑. Quapꝛopter q; oꝛnatu ⁊ ſolennitate luminari celebꝛa⸗

nullos ad cuſtodiã ipſiius loci ſacri/⁊ vau⸗ ri que eti non parũ decoꝛis addũt cultus
ſoꝛuʒ ſacroꝝ niſi hꝛe ſanctificatos ad hoc ⁊ miniſterio templi/ decuit ⁊ opoꝛtuit vt
ſpecialiter cõſecratos eccleſe pᷣmitiue re⸗ deputarent᷑ ſancti miniſtri ad ea accedẽ-
ctoꝛes et inſtitutoꝛes apoſtoli ſc; ⁊ ſancti da ⁊ pparãda. Non em̃ phas erat appꝛo
martires duxerũt admittẽdos/Et hij ſũt pinqre ſacris altaribus maxime tꝑe q̊ iñ
quos vocamꝰ hoſtiarios ſeu ianitoꝛes ſacrm cebꝛat niſi pꝛeſctificatos Int᷑ oia
rum eſt ᷣmꝰ oꝛdo pꝛimaq; dignitas hoc em̃ que ð ſuba ſunĩ tẽpli viſibilłaltare ſan

minima ſeu infima circa ſacras res qu2 tiſſimũ ẽᷣc lõge ſolẽnioꝛi ſcificatiõe qᷓʒ ce

diuini cultus honoꝛificetia terioꝛ eter tera oſecrat miſteniũ gccededis buui⸗

d ode numero oꝛdinũ et dicemus ꝗ ſeu ꝓnunctiare in eccleſia verba vite ſiue

in pſal.Petõꝛi antem dixit deus ⁊c. Coes

Be ſacramento oꝛdinis.
o ficãdi ſeu pᷣferẽdi luminaria in ſacro alta- cto vt docens aut pᷣdicans euangeliũ do c⸗
rriſvel circa vel ante ſacratiſſimã euchari cere intelligat aut pᷣdicare ꝓ viuis ac pꝛo llic
ſtiãſtantũ dedit oꝛdini miniſtroꝝ qui gre moꝛtuis Inde aũt euagelicaʒ recitauonẽ nĩ
ce acholiti latino cerofera vocant Qui in miſſa oꝛõʒ diciꝰ qꝛ ꝓpt ipetrandũ ma inſu
ł - bus etiam cõmiſſum eſt vt ampullas vi⸗ e fitveꝝ ꝗꝛ diachoni ſi eis ſacra ſcientia Uen⸗
ni et aque diachonis ſiue miniſtris poꝛti ſuffragst de ↄſuetudine docẽt aut pdicãt n
gantad ſuggerendũ vinum et aqua in ſa de inſtituniõe eſt beati petri apli Sicut le l
2 crum calicem. Ad hoꝛũ ergo miniſteriu, git᷑ in Epla eiuſdẽ ad lemẽtè vbi expſſe euunG
. ptinent pelues ⁊ mapillas ppararelatʒ te On nullis aut viſum eſt dicit. Vholl
nere ad abluendas manus ſacerdotis q ¶n ſab initio diachonabs fuiſſe offici⸗ ſen
pꝛeſto eſt altari. Merito ergo iſta mini &Aum paupum miniſtrare menſs. Eebh
ſteria quibus tanto ſacramẽto inſeruitur Cum em̃ apoſtoli neceſſe habeꝛẽt derelin hhbon
vtpote ſancta/ſanctitatẽ requirunt mini⸗ quere ꝓꝙ parte vbum dei.eo ꝙ nimis oc/ ußph
roꝛum. Si quis aũt querat ſi eſt vnꝰ oꝛ: cupabant eos quotidianan menſarmtbun Mar
do lectoꝛũ cur non et alius pſallentius ee iuſmodi volentes verbo dei ⁊ oꝛationi li det
„ tercius caãtoꝛum et quartus Bditatomumß bere et qſi ſolitarie vacare.Elegerũt ſepiẽ iſosot
Sñidemꝰ ꝙ eccleſia pᷣmatiua catus nom illos quoꝛum pᷣmus et pᷣnceps fuit. Sie⸗ MWMntbs
habuitnedqʒ pſalmodia/ſed ſimplicẽ ſola pꝓphanꝰ ꝓthomartir. Sicut legit Actt. vj. Alund⸗
ꝓſaice pꝛonuctiatiõis lectiõi pſalmodia Manifeſtũ autem eſt ex ipſa oſuetudine ſionn
et cantus. Poſtmodu cauſa ſolennitatis euidęetiſſima eccleſie diachonale officius iiid
et excitade deuonõis ampliato/de coꝛde, totum circa miſſarũ ſolẽnia ↄſiſtere. pQe un
diuini cultus poſtmodũ ſuper addita ſũt/ Apue aũt tria ſunt diachonalis officii oꝛ⸗ eauſar
Et quia eadem qui in pᷣminma eccleſia le⸗ gdinis miniſteria. Pꝛimũ eſt euãagelice le⸗ oneeſ
gebatur. Et eiuſde penittus ſanctitatis cũ ctionis recitatio vt diximꝰ. Scom eſt pa ſeſtian
hijs qᷓ modo pſalluntur er decãtant᷑. Idẽ nis ⁊ vini ad conficiendũ euchaniſtie mi :æèq fointel
dꝛdo eademqʒ ſanctitas neceſſario pꝑmã niſteriu oblatio ſeu miniſtratio. Illa em̃ öco
ſit in miniſtris. Cuũ em̃ per pſallentiũ et ca recipit ĩ ſacro calice⁊ patena ſacerdos de ricrer
tus nec rem nec rerũ ſanctitatẽ mutauerit manu diachoni. Terciu cuſtodia ⁊ repo⸗ olcce⸗
oꝛdinẽ mutare nullatenꝰ debuerũt.De pᷣ ſitio ipius euchariſtie ⁊ valoꝛũ ſacroꝛum cunſan
dicationę vᷣo rñdemus q illa ſemꝑ perti videlicet calicis ⁊ patene coꝛpaliũ ac pat onuncä
nuit ad ſacerdotale officin. Sicut legitur larũ Maniſeſtũ autem eſt qð ipſa eminẽ ovyh
Malach.ij Labia ſacerdot cuſtodiut ſci⸗ tiſſima ſanctitas ſacratiſſime euchariſtie Mone
entia et legem exoꝛe eiꝰ reqrunt. Angelꝰ icuius cuſtodia diachoni creditur cauſa,z Aiſſci⸗
ſt em̃ domini exercituũ et ſequẽtes vero dedit oꝛdini diachonali Sctoꝝ eni cuſto eunön
tres oꝛdies ꝗ ſoli anthonomaſice ſaccivo dia ⁊ cõtrectatio vt ſupꝛa oſtendimꝰ ſan⸗ Wuſuen
cantur diachonatus et pᷣſpyteriniam nõ lificatos ex neceſſario reqrebat miniſtroſ wenni⸗
— 0 ex toto ad ſacri altar: miniſteriũ pertnẽti Si em̃ipſa luminaria ⁊ vaſa ipoꝛum ſan Alane
ptinent em̃ ad ſacerdotale miniſteriũ.re⸗ nitatem requirebat inceroferijs ſeu a cho W«ðZ
citatio aplicarũ lectionũ et totius veteris litis que vtiq; nihil fanctitat᷑ habent niſt lomin
teſtamẽèti. Ad diachonale vo recitatõ eua hoc quod ſacris miniſterijs ad ea ſoleni⸗ pee
gelicarũ ꝓpter quod nõ nulli opinant ʒ3andi ? decorada adhibẽt᷑. Quãatofoꝛti⸗ D
ad ipᷣm pnineat et docere et pᷣdicare eua- palle altart atcorpalia. Sacer calix ⁊ pa⸗ loruen
. geliũ populoſſʒ ip̃a fqma oꝛdinatiõis cõ tena. Et deinde ipᷣa ſacratiſſima euchari⸗ —
tradicit.uũ enim acciunt texrũ euãgelij ſtia ſanctitatẽ in ſuis cuſtodibꝰ ⁊ otrecta⸗
de manu ep̃i non dicit ei. Accipe ptatem ljonibꝰ reqrunt. Subdiachonale vo of
docendi et pꝛedicãdi euagelium. Sed ac/M icium eſt panẽ ⁊ vinũ ⁊ aquam ad ↄficiẽ nrs
cipe ptãlem legendi euãgeliuʒ in eccleſia vdum illõ ineffabile miniſteriũ diachono en
. der tam P viuis qua ꝙ defunctis. In no⸗ q ⁊ illa poꝛrigat ſacerdoti miniſtrare vi/ i .
minednm leſ no magis inſinuat᷑ eos tüue nũq; ⁊ aqua poſt miſſaꝝ celebꝛationẽ ad e
reripe oꝛandi officium quam pꝛedicandi eypalmalionẽe manuũ ſacerdotaliũ 7 ſaa N
l
L aliqd pꝛo- agis rand ad infhetrandũ exterſum ⁊ ex ſubſtantiatum/coꝛpoꝛalia- l
ficatio Ablund 7 % moꝛtuis qua ppli edi q; plicata et pallas de manu dyacho⸗ di
. Fie urdum enim eſt intellectuꝭ di mi recipere et in ſacrarium reuerenter re⸗ Hin

. Fvo. lxxxviij.
. .
MZ ptare. Apparet ergo manifente exhijs et re eractiſſimu ac diſtrictiſſime obligatio
n alijs que pceſterunt miſſarũ ſolennia al- nis debitũq; auctoꝛi ſuo deo obnoxiuʒ⁊
Ninn⸗ taris ſactiſiciũ tribus hijs oꝛdinibus cau totum genꝰ humanũ ⁊ debitum tota ho
t ſam ſue inſtitutiõis dediſſe licet ſacerdo⸗ minũ vniuerſitas cõſitetur Nulla em eſt
Z talem ⁊ dyaconalẽ oꝛdinem multa officia natio adeo barbara adeoq; idocte aðO
K ↄmitẽtur ſacerdotalẽ vero oꝛdisẽ vt dixi ue indomita que cnltum diuinũ iuxta in
R mus alij in gradus alij in ſpecies diuiſe tentionẽ ſuam nõ exerceat que aut deũ
Nind runt Sic em acholitis ampliato ⁊ decoꝛꝛs verum ab ſpio in hoc illuminata aut ali⸗
RK to cultu diuino pꝛeter officiũ atendẽdi et quid aliud pꝛo ipᷣo. Hhoc eſt vice⁊ loco ipi .
WB pferendi lianinaria cõmiſſuʒ eſt/certũ ſer us ſeducta et execrabiliter erras no colax/
Eein re churribulũ. Similiter collectariũ hocẽ /diuini cultus contradictio non tã ꝓbatio
aa libꝛum oꝛationũ.necno ſanct crucem a⸗ nibus retundẽda eſt q; et externinanda
ln quaq; benedictaʒ in ꝓceſſionibus pᷣferre ſupplicis/quod ⁊ omnis natio iuxta ⁊ in
n Mec optuit lʒ iſta oĩa ſacra ſint ꝓpt᷑ eoꝝ tentionem ſua vel rectam vel erroneaʒ vt
gnc contiectationẽ ſiue miniſteriũ nouos mi/ diximus facit nulla em̃ eſt natio que ritui⸗
kend niſtros oꝛdinare ſiue ſanctificare Sic⁊ di ſui ac religionis cõtradictoꝛes ⁊ rebelięs
Sl aconibus ⁊ ſubdiaconibꝰ poſitũ ẽ onꝰ Egladio et igne non pſequat᷑. ꝛopter⸗
atgei, cantandi ⁊ pſallẽdi ſacraſq; reliquias in qu hanccauſaʒ non oꝑtel nos laboꝛare
gin ꝓceſſiombus deęferendi eoſq; deqtulan inſtabiliendo diuiuo cultuquẽ omig na/
tne il das interdũ fidẽlibus exhibendi.oſtqʒ lio vniuerſaliter confiteturſe inxia iften⸗
n,iin) eim diaconibꝰ cõtrectatio repoſitio etcu⸗ tionem ſua vel opinionẽ vt diximꝰ velu⸗
gtiseht⸗ ſtodia ſacratiſſime euchariſtie tradite ſũt/ diſtinctiſſimũ debitũ ab iniquis debitoꝛi
nüͤetain⸗ ⁊ conceſſe omniũ alioꝛũ que longe mino bus ꝓ viribus erigit ⁊ extoꝛquet. Nerum
. dui ris ſcitaris funt ↄtrectatio ⁊ expibitiome auũt dei cultũſipſiq; ſolũ acceptũ ac remu⸗
düendirn rito intelligit᷑ nõ eſſe ꝓhibita quin potiꝰ nerabilẽ ipᷣo auctoꝛe alibi ſtatuere in alio
mnim cũ decoꝛe ac neceſſitas diuini culius hoc tractatu diſponimꝰ. Hic vero ptes diuini
Nenrtin exigit neceſſe eis intelligant᷑ eſſe non tam/eultus narabimꝰ⸗ m ⁊ enũerabimꝰ nar-
R conceſſe q; etiam impoſite et iniũcte. Sic ratione ⁊ nũeratione adeo euidentivt ꝓ
ie cum ſancto:ũ luminariũ accenſio totũ batione non geant. Buius ergo maq pi
roit eoꝛundẽ miniſteriũ ad acholitos ꝑtineat eſt adoꝛatio ſecũda co audatio cum par
mdane go ipſa ſimilia ac minoꝛa ſacri miniſterij tibus ſuis que arotlar actio benedi
inett vala otreclare poꝛtare et expibere merito ccio ⁊ gloꝛiſicatio.ertia eſt interpellatio
– ad eoſdẽ aſpectare nr̃is autẽ tempoꝛibus que ꝓpꝛie eſt interceſſio ꝓ alijs. Quatxiæ
igen6 etiam pᷣmam ſolã tonſuraʒ babetibꝰetiã eſt ſacrificatio. Quinta ſacramẽtatio boc
R talia facere iniungit. Sed hoc diſpenſati ẽſacrificatio ſiue iniciatio alioꝛuʒj. Sexta
NR ne tantũ ⁊ non ſecundũ inſtitutionẽ ac re eſt puriſicatio ꝓpꝛia. Septima ẽ ſolenni
enin gulam eccleſie pᷣmitiuein qua tanto faci ʒatio ſeu feſtiuatio. Huius tres ſunt par-
te lius ſtatuta patrum ſeruari poterãt/quan ies ꝓpꝛie videlicet apparatus miniſtroꝝ
n to minoꝛ erat in eo fideliũ multitudo vbi oꝛnatus tẽpli ſiue in parte ſiue in toto ſa⸗
n ꝓpter miraculoꝝ choꝛuſcantia ⁊ ſanctita crarũ cantionũ ⁊ laudum celebritas. Qe
nis exemploꝛũ euidentia et deuotio ſubſdi vero ſupꝛa oſtendimꝰneceſſariũ ſuiſſe mi
a, toꝛũ erat feruentioꝛ ⁊ obediẽtia ꝓmptioꝛ niſtros eẽ ꝗ ſacro cultui inſeruirẽt ⁊ huiꝰ
Uoniã ãt ſacerdotali oꝛdini ma- mòi miſtros ſpũalaac ꝓpᷣa ſignificatiõe
nt (ime contradictũ eſt ⁊ adhuc con ꝓpter ipᷣm cultuʒ debere eẽ pᷣditos. Ma
ie tradicitur ab hereticis maximeq; nifeſtum eſt conſequẽs vt ſanctioꝛi patti
hen , virtutẽ eius ac poteſtatẽ euacuare penitꝰ diuini cultus addicti et a ꝓpꝛiati miniſtri
n ⁊ de medio auferre contendutipſum la maioꝛi ſanctitati pꝛediti ſunt. Euidens at
nmin, cuius ꝓſequi nos opoꝛtet calumniaſq; eo⸗ eſt per ſe interpellationẽ ſacrificationem
aui rum refellere virtuteſq; ⁊ vtilitates tam ſa etſi acramentationẽ longe ſanctioꝛes eſſe
Gutni, cri oꝛdinis tãq; venerandi miniſterij ꝓut ſublimioꝛeſqʒ miniſtern ceteris/quattuoꝰ/
uimnn deſurſuʒ nobis donabit᷑ ſtabilire. Et qm̃ t itus om̃ibuſqʒ inferioꝛuʒ oꝛdinũ
ngng iam clarũ eſt neceſſario debere eẽ eiire⸗ miniſterijs. Quare neceſſe eſt tantoſoꝛ⸗
un 4 diuinũ ⁊ honoꝛificentiã.vtpote humane tius miniſtros eſſe ſpirituales ⁊ a ꝓpꝛia⸗
nue viie perſectionẽ vnicamac decus ſingula tos hijs miſterijs tãtoq; maioꝛi ſanctitati 2
2

. .

„
De—

pꝛeditos quãta iſta officia ceteris antecel
lunt. Ampᷣ: ſi neceſſe fuit qð cauſis tẽ/
po:alibus/oppꝛeſſos in eisac reos aduo
catos habereintiſq; ſecularis pitos qui
eas agerent quatofoꝛtius ꝓ cauſis ſpũa⸗
libus neceſſe eſtæ oppᷣſſos aduocatos ha
bere celeſtis iuris peritos ꝗ eas agant co
ram iudice viuoꝛu moꝛtuoꝛũ deo Am
plius cõſulendũ fuit impicie ⁊ ſimplicita
ti comunitat hominũ in cauſis animarũ
ſuaruʒ cũ ipſi eos agere aut neſcirent aut
nequirentofficioꝝ ſuoꝛum ⁊ artificioꝝ oe
cupationibus p̃peditiventilationẽ auteʒ

cauſarũ nõ põt conſuli nin ꝑ aduocatos
nec in genere tpalium nec in genere ſpũa

Neceſſe ergo fuit ꝓuideri ⁊ inſtitui

. e uocatos. Amp̃ᷣ ñi pᷣnceps E.
lice tpał ꝓnidit reipublice ſue ⁊ adiutoꝛio
ſen Miſtoꝛio ne deeẽnt er ꝗ ꝓ reis ⁊ opp̃ſ
ſis oibuſq; in digẽtibꝰ iterpellarẽt Qñto
foꝛtiꝰ pᷣnceps vniuerſitatt atq; pᷣcipiũos/
noluit ſpuũales aduocatos deeẽ curie ſue
conſiſtoꝛio. Quicꝗd enim pfectionis lau
dsdeq; oꝛdinatiõis in republica tẽpoꝛa⸗
li. In regnoꝝ quoq; tempoꝛaliũ apparet
aut luenit᷑ aſperſio ꝙ modica ẽ ac ſiłtudo
ꝑtenuis ac pene vmbꝛatilis pfectionis et
oꝛdinatõis reipublice ſpũalis cui ĩmedia
re ac per ſemetipᷣm pꝛeeſt diſpoſitoꝛ ac gu
bernatoꝛ deꝰ. Jam ergo clarũ eſt ex hus
cauſas animaꝝ hũanarũ aduocatos ac
interpellatoꝛes habere debere quoꝛũ ſit
officiuʒ publicũ interpellãdi ꝓ animabꝰ
et in cauſis earũ conueniẽs ac neceſſario

e patrociniũ. Si quis autẽ dixerit

ꝙ ipſa gratia ſanctitatè melius ⁊ efficatiꝰ
einterpellat ꝓ animabꝰ quã hmõi publi⸗
ce functionis officio. Añdemꝰ ꝙ in ſpua⸗
li rei publica neutrũ deeſſe debuit. Hoc ẽ
nec interpelladi officiiqð debito nccitatꝭ
impẽderetun nec beniuolẽtie ⁊ miſatiõis
gratia qͥ viros ſanctos ac dei amitos ꝓ-
Jratribus orare facerw. Hoc em̃ ⁊ in ma⸗
gnatum curis inuenit᷑ Inueniũtur em̃ ⁊
viri miſericoꝛdesꝗq ꝓ miſeris ſupplicent
magnatibꝰ affectu ↄpaſſionis/Jnueniũ⸗
tur⁊ aduocali qui cauſas eoꝛũ agant offi
cio publice functiõis. Ampᷣ.aliud ẽ in
terpellare vt amicũ ſiue beniuoiũ inuiti
Ratie ppꝛie ſanctitatis. Aliud ẽ interpel⸗
lare vt nunciũ ⁊ pꝛeces interpellgionis qᷓ
offerre aliene vt ira dica⸗ charitatt. J 18
enim pꝛimũ omniũ eſt⁊ ſin guloꝝ ſancto
rum. Iſtud aũt ꝓpᷣum ẽ ſacerdotũ exof/

—

dos ex officio ſacer

ſacramento oꝛdinis. .

ficio quippe ſacerdotali. Sacerdos non
pᷣces ſuasſſed ſuppſicatiões eccleſie vt ei⸗
ad deum inter nuctius mediatoꝛ.? ſicu
aduocatus non iura ſua vel ſtatuta alle⸗

gat.ſʒ aliena ⁊ verba eius cui patrociniũ

pſtat in oꝛe geſtat. Sicſacerdos ex officio

publice interpellatiois vba eccleſie ⁊ oꝛa

tiõis in oꝛe geſtat eas quodamodo oꝛe
ſuo patre mificoꝛdiaꝝ offert vel poꝛrigat
audiendas ex parte eccleſie me. Et alien

de diligenter ꝙ iſtud eſt ꝙ fecit errare he

greticos circa iſtud ſacerdotale officiuʒ ſ qᷓ

interpellãdinon em̃ attendebat ꝙ ſacer⸗
dotali pᷣces eccleſie nõ
rhoc interpellationẽ

ſuas offert. Et.

maloꝛũ ſacerdotuũ irritã ⁊ nulla dicebant

Et oꝛõ nes ex oꝛe eoꝛũ nullatenꝰ exaudiri

S umentes occaſionẽ ex verbo ilio quod
legit᷑ Johan.ix. Peccatqꝛes deus nõ au⸗
dit quo magna cecitate abuſi ſunt. Ille

im ꝓpᷣe auditur cuiꝰ deſideriũ imple/
lur ⁊ exauditur oꝛatio.Oꝛatio quã vo ge
ſtat oꝛe ſacerdos/et deo offert ac poꝛrigit
audiendũ non ſua eſt ſed eccleſe dirimꝰ
Et ppter hoc non dicit oꝛẽ ex ꝑſona ſua.
Sed ⁊ oꝛemꝰ ex pſona eccleſie. Quẽad/
moduʒ ergo peticio aliena in ſcpᷣtis obla
ta pᷣncipi recipitur ob grauã eius.cuius ẽ
⁊ ex cuius nomie offertur Qui in ea loꝗ
lur petens ac ſupplicaãs/c ipᷣe ꝓpꝛie exau⸗
ditur cuius deſideriũ adimpletur ⁊ pꝛo q
ipᷣa peticio admittit᷑. Non aut ille ꝑ queʒ

ſcpᷣtura peticiõis poꝛrigit illi enim nihil

gratie firſic dicimꝰ de petitione eccleſie
que pꝑ ſlacerdotẽ licet malũ pᷣncipi ðᷣo poꝛ
rigitur Non em̃ refert quantũ ad hoc an
voce an ſcpᷣtura petitio offeratur nec ali⸗
quid. Amp̃. vẽdicare debet in gratia

exauditiõis ꝓcurato:qui ꝑvocem petitio

nem poꝛrigit quã ille qui ꝑ ſcturam nec
vox Amp̃.aliquid hʒvel opatur in ea
dem grana quã ſ tura. Uox dico exleri⸗
oꝛ id eſt auriũ ſtrepitꝰ. Amõp. voxin

rioꝛ id eſt intellectusſet ſigniſicatio hmõi

orarionũ vox eccleſie ⁊ nullatenꝰ vorſa⸗/

cerdotis illa eſt quã audit pater miſeni
coꝛdiarũ.Exterioꝛẽ enim ſtrepitũ p ſe non

curat ymo tacitã tantam vocẽ.illum repu

tar ⁊ clamoꝛẽ tacituʒ. Sicut legit᷑ in pſal.

Tacui duʒ clamarẽ tota die.Qui em̃ ſtr

pitu ĩterioꝛi iñ clamat tocere illũ apud ſe
reputat deus. Manikfeſtũ ergo eſt ꝙ ſols
vocem eccleſie ſolaq;vota que eiuſdẽ oꝛa

tiones cotinent? expmunt exaudit deus

kiod
ſdck
neren
nuli
ſl
gͤſel
glent
gamt
Calai
Noii
ſieil
cuiint
nonei
aifthn
Ptemol
iei

ſauſunt

üͤtrln
Oipet

Gareſt⸗
Mlinan
loaii
oſtdo⸗
gitiſun
loiasac
leseint
Reuau
rase
moride
lasdo
naery⸗
gue
Penlo⸗
inpenene
dinarve
Wrens
ünn
unbe
usa
hepun
lleſia
Lenre
linoi
litu

Mise

n
Gſtitr
liſce,

niu

n
N

4

(erecses⸗

nun
kſei

GK

A„
flleoktan

khigſe
Wora
Nddüec
barto
Mtiüne
du
ſececcerur

82 ſee .
aangen
G*1
.
Nec
1cumdN
n
S
W,, A
* .
eiun
ℳ N
4d

nine
nauen
Gia

. Fo.

Et qð ẽ ei ſolũmagis ſacerdotis qᷓ; ecclie.
id ẽ ſtrepitũ exterioꝛẽ vocalẽ ꝑ ſe nec curat

nec exaudit deus nec poteſt dia ꝓpꝛie qd

malũ ſacerdotẽ exaudiat deus in hoc ca/
ſu. Ille eĩ ꝓpᷣe exauditur cuius pᷣcibus fit

qð fieri debet et petit. Si em̃ duo quoꝛuʒ

alteri pᷣnceps iratus ſit.ꝗlteri vᷣo ꝓpitius
et amicus idẽ petant ab ipᷣo pᷣncipe.conce
dat aũt pᷣnceps illud fieri ꝓpter illum cui
vt diximus ꝓpicius et amicus. Manitfe/

ſtũ ẽ illũ exauditũ eſſe a pᷣncipe.alteꝝ aũt

cui iratus ẽ ipᷣe pᷣnceps ⁊ ꝓpter quẽ de pe/
titione pᷣfata nihil omnino factũ ẽ licet fa

ctũ ſit quod petebat cum amico pᷣncipis.

Nemo tamen illum audet dicere exaudi
Uerũtamẽ audit deus peccatoꝛes pec/
ata lua confitentes lugentes ⁊ ꝓ eis ve/
niã ex coꝛde depᷣcantes. Sed pꝛo alijs ve
rũ ẽ ꝙ eos non audit ⁊ hoc modo intelli/
gitur teſtimoniũ illud Johãnis. Quoniã
autẽ manifeſtũ ẽ ſacerdotes in officio int᷑⸗
pellendiinter nũcios eẽ eccleſie ad deum.
in officio autemvtendi ſeu pᷣdicandi inter
nuũcii ſunt dei ad eccleſia velut lr̃as depᷣca
torias ac ſupplicatoꝛias ex ꝑte ecclie oꝛati⸗
ones eiuſdẽ ad deũ deferunpet ei offerũt.
velut autem litteras moniatoꝛias exhoꝛ⸗
tatoꝛias cõminatoꝛias abiurgatoꝛias ſer
monibus declamatoꝛijs.Et velut epiſto/
las doctrinales ac decretales ĩ ipᷣa doctri/
na ex parte dei ad ipᷣam eccleſia deferunt
Suũt ergo velut petitiõarij poꝛtitoꝛes hoc
eſt petinionũ poꝛtatoꝛes ⁊ ꝓcuratoꝛes ad
impetrandũ ad illũ ſummũ pontificẽ xpᷣm
Dñm et velut nuncij lr̃as quales dirimus
deferentes . parte chariſſime ſponſe ſue
ad ipᷣm regem regũ. Quẽadmodũ pꝛocu
ratoꝛ falſus eſt qui nec miſſus nec manda
tum habet ⁊ nõ ſolũmodo nõ ẽ repellen⸗/

dus ab adiutoꝛioſſed etiã ꝓ falſitatt crimi

nie puniendus.Sic qui nõ ẽ miſſus ab ec⸗

cleſia nec ꝓcuratoꝛ ab ea conſtitutus. Si

ꝓcurationis iſtius vſurpet officiũ non ſo
iũ nõ impetret ex pꝑte eccleſie nec ſolum re
pellitur a dei adiutoꝛio. Sed etiã tam fla
minis a deo iuridice et vindice punitur.
Amplius.ſicut non eſt pꝛocuratoꝛ ni

conſtitutus ab ipᷣo dño litis ſeu cauſe.Eſt

aũt ſacerdos ꝓcuratoꝛ eccleſie qntũ ad in
terpellandi officiũ.ergo nõ eſt qntũ ad in
terpellandi officiũ niſi ab ecclia ↄſtitutus
Eſt iterũ ſicut ꝓcuratoꝛẽ nõ facit gra ipſe⸗
qua habet apud pᷣncipẽ. Sed conſtitutio
Zmandatuʒ eiuns qui cauſam agit coꝛam

lxxrr

fßpopᷣncipe eſſe autẽ ſacerdotẽ eſſe pꝛocia

—

ratoæt qntũ ad officiũ interpellandi vt d /
Maniteſtũ ẽ ergo ꝙ ſacerdotẽ

nmns. Me
nõſecit gratia ſeu ſanctitas quantacunq;

illa ſit cuiennq; pſone apud deũ. SedcG

ſtitutio ⁊ mandatũ eccleſie qð ei dat ad?

terpellandũ ſacerdotẽ inq; qntu ad iſtuch

de quo nune agimus officiũ. Juxta hunc
modũ nuneiũ nõ facit depoꝛtatio littera/
rũ ſed miſſio.Idẽ autẽ ẽ conſtitutio ſacer⸗
dotuũ ⁊ oꝛdinatio ſiue miſſio interpellan/
dum qntũ ad idẽ offiei6. Amplius. ſi

virtus et foꝛtitudo bellica non faciũt milẽ

cẽ ſed aſſcriptio ducis ⁊ inſtitutio/ nec po⸗
teſtas ſuper decẽ milites decurionẽ/ſʒ ipᷣa
pncipis electio et conſtitutio ita gra ⁊ go⸗
leſtas impetradi non faciũt ꝓcuratoꝛem.
Sed vrt diximus conſtitutio. Amplius

Sicut aduocatũ publicũ nõ ſcientis⸗ iurt
aut eloquentia necetiam ipᷣa iuſticia facẽ
ebant.Eſſe aute ſacerdotẽ e eẽ publicũ ad

uocatũ in cauſis animarũ.Ergo nec ſcien
tia iurd celeſtꝭ nec ſacra eloquetia nec ipſa
iritualis inſticia facient ſacerdotẽ. Sed
gquẽadmodũ ibi conſtitutio pᷣncipis ita ⁊

hec ↄſtitutio ſeu oꝛdinatio pontificis.id ẽ

eccleſie miniſterio illius.Et quẽadmod
non licebat cuiqᷓʒ vſurpare publici aduo⸗

cati officiũ/⁊ ſi vſurparet repelleretur niſẽ
electus eſſet ad boht nſitama eienut

li licet vſurpare publice interpeilatiõis o

ficiũ hocẽ ſacerdotale qᷓntũ ad hoc.Ma⸗

nifeſtũ ergo ẽ ꝙ nec ſanctitas quantecun/
q; gratie ſit apud deũ facit ſacerdoteʒ q̃n
tũ ad pᷣdictum officiũ neq; iniquitas quã
tacunq; ſit aufert officij ſacerdotalis oꝛdi

nem/quemadmodũ nec iuſticia quatacũ⸗/

q;ʒ ſit nunciũ aut ꝓcuratoꝛem aut aduoca
tũ efficere ſufficit. Sed miſſio vt diximꝰ ei
conſtitutio neq; iniquitas quantacuq; ſit
in nuncio ꝓuocare vel aduocare.Sʒ ma
dati reuocatio. Sicut enið ſola miſſio aut
conſtitulio vt ita loquamur deſtruũthoc
Ene ſicut faciunt. Non negamus aũt quã
o omnis vir ſanct nec in conſpectu deo
gratioſusoꝛare ꝓ omnibus teneatur. Et

atur. Sed audiatur vt amicus et filius.et

oꝛat ſimiliter atq; interpellat. Non autez

vt ꝓcuratoꝛ vt nuncius vniuerſalis ecclłie
neq; vt æꝙ ea miſſus ad hoc ꝙ ẽ ꝓpꝛium
ſacerdotalis oꝛdinis officiũ.NQuis em̃ di
bitat iuxta reges ⁊ pꝛincipes eſſe pauperu
⁊ oppᷣſſoꝛum interpellatoꝛes ⁊ hoc nor t

quin apud diuine miſcðᷣie diuitias audi⸗

ſacramẽto oꝛdinis

Be
o officiũ publice adq boc ↄſtitũtosſʒ magis ẽ ꝙ nec ꝑ ſe nec ꝑ nuncios andit deꝰ.Etꝓ ttt
beniuolẽtia et miſeratiõe ad boc ⁊ pꝛsom⸗ pier hoc cũ ſacerdos eiaſe gerit determia nin
ptos nec cum eo rogatu ip̃i rogani pꝛinci te ant expᷣſſe nihil ĩpetrat ex ꝑte ei neq; in up .
pes ꝓpter hoc nuncij aut ocuratoꝛes ſüt aliquo nullatenꝰ exaudit᷑. Et dicimus
miſeron. Amplius. in rege pali inne⸗ hmòi ſacerdos mutat formam eccleſie ca ſole
niunf interdũ duo. ſdlicet regale officiu, tholice g mutat etia rem ⁊ petitionẽ ipᷣius elhec⸗
atz iuſticia. Et ſicut regale officiũ ſe babet Cuũ ei dicit in archano miſie vt nobis fiat raren
ad iuſticiã ſic ſacerdotale officium ad ſan coꝛpꝰ ⁊ ſanguis dilectiſſimi filij tui bermi nanein
Rätare Sicut eĩ nõ ẽ eligendus rex niſt iu nalie itelligẽs ? intẽdẽs nobis manicheis gefuin
ſtus ſic nec ſacerdos nik ganetns. Et ſicut gurulterius herelice Eumugre aclonis u
rex myniſter debet eẽ iuſticie. ſic ſacerdos Aliter pꝛoꝛſus petit qᷓᷓ petat vel intendat Pnr
ſer wrniſterebete⸗ iuſticia p leregens eccleſia catholica al; peut 3 ex Pienſte⸗ Carinns,
acit niſi ſuipius nõ eĩ eoipᷣo ꝙ iuſtꝰ ⁊ rer rius q̊ʒ ex ꝑte eccleſiecatholice. Petit em̃ uhrr
ẽ ſup alios Et ſi ſit recoꝛ iuſtus iuſticiato: eccleſie manicheoꝝ neq; aduocaiũ. neq; ſoſcen
uipᷣius Sicneaq; ſanctitas ꝑſe faciet ſacer pꝛocuratoꝛc. Quare merito neq; ſacerdo⸗ fhereie
dotẽ nec eoipo ꝙ ſanctus ⁊ ſacerdos erit tẽ niſi maledicte illiꝰ factionis. Sacerdo/ dalnnon
aisoꝝ. Et ſi foꝛte ſit ſanctus cuſtos ſanctuſj tẽ inq;ᷓ qᷓntũ ad hac lririoni 7 ideo meri nni⸗
q; ĩiuiolatoꝛ ſuipᷣius et ſanctꝰoꝛatoꝛꝓ ſe ? co gerit ſe antiſtitẽ dyabolinullatenꝰ aũt untiaie
alijs. El hec ꝗdem charitas ⁊ pietas non ſacerdotẽ xpᷣi ⁊ eccleſe ſue.Quare nulla⸗ iiedert
pubaʒce functionis vt diximus officio. Et tenus gerit ſe mediũ inter eccleſiam xp̃i et Außigt
atte nde ꝙ ↄgruis ſimilitudinibꝰ vtimur / ipᷣm. Si autẽ vel determinate intẽdir pꝛo
inter Selhes eccliaſticos 7 ſeckares. Sut 9 eccleſia catholica vel ſaltẽ in generali etĩ rerpe
eiĩ varij oꝛdines reipublice tpales. Quat⸗ plicite ſeu iuolute ꝓ eccleſia dei ⁊ id face⸗ Maugin
niones deciriones cẽtuftiones. Cyligrchi re vel petere qð faciũt miſtri eccleſie deiſp ſenpert
reges ⁊ pᷣnẽipes ⁊ iterũ nuncij pꝛocuraro culdubio nec foꝛma murat. nec petitionis mmiſtenio
res oduocati ↄſiliarij inreeſſoꝛes r ugi ſubſtanciã ⁊ ex pteĩ veritate eccleſie loqui lelꝛinin
ces.Et iterñ Còci pincene pdnices ch o tur eiq; petit eiuſq; petitionẽ oꝛe poꝛrigit. meii eper
des et diſpenſatoꝛes. Sic et in domo dei / Ecõtrario vᷣo nõ eccleſie ſancte petitionẽ. What
magnain req; nunlie⸗ ſpirituali eiuſdex 4 S; ee rdirm⸗ malignand ovolthli Urn
ſunt oꝛdines myniſtroꝝ às noĩauimus et ce factiõis moꝛe geſtat ſacerdos maniche d
alij s nõdũ urautn, Atide auleoſi⸗ oꝛũ/ſic intendẽs vt diximꝰ.⁊ vox ipᷣa inte⸗ (iſuang
gen ter ꝙ oꝛdinatio ſanctificatio ↄſtitutio rioꝛ q intellectus ẽſignificatio vox ẽ dya/ neaqe
ad ſacerdotale ſeu quo dcunq; alið ſacrũ bolice illius factionis. Hinc aũt vox ẽ ſan mepao⸗
myniſteriũ ſubiectoꝛiet eſſencia vnũ ſunt cte ac deo dilecte ↄgregationis.Quid er⸗ lügenere
ꝛdinare eĩ ⁊ ſanctificare et ↄſtituere bu go mirũ ſi hac exaudit miſericoꝛs deꝰ etſi muiſin
iuſmõi miſtros euidẽter ynũ ſunt ſubſta- eius ꝓcurat celeſtis aduocatꝰ ꝗ ẽ eiuſdeʒ niſisge
ciaſſilr eẽ nnciũ eẽ ꝓcuratoꝛẽ eẽ aduòca⸗ ſponſus eccleſie.Et ꝗd mirũ ſi ili repellit Pmeite
tũ hui⸗ ſcilice apud deũ vel coꝛã deo pꝛo vt vocẽ ꝑtis inimice. Hic ergo indubitan⸗ nmmidi
eiꝰ eccleſia.vnũ ſunt. Silr ſubiecto ſine re ter fnit ſtellecbeati Cypani quatum no/ mniſton
J Snünus ð inquatũ detfert iĩas qles di bis mõ videri poteſt ⁊ boc mõ intellexit. ſtünehe
cimꝰ⁊ ex ꝑte eccłlie aduocap inqntũ ꝓpo⸗- Sacramẽta eon irrita ⁊ inania ꝗᷣ tũc eoꝝ dishic
nit allegatiões ꝓ cauſa eccleſie coꝛaʒ deo ęẽè intelligẽda ſun:quãdo totũ ⁊ lots peti wennen
ꝓcuratoꝛ inquantũ pꝑgtitiones eius offert tio vt dicmꝰeoꝝ ẽhoc ẽꝓ pꝑte eon ⁊ nom galioſt⸗
o deo aut porrigit. Euideter aut idẽ ẽ differ⸗ ne ⁊ eti ſiue pꝛo eis determinate ſit. Hoc dijnuse
re ibi offerre ⁊ pꝛoponere. Sicut eedẽ ſũůt eiẽ ĩdubitater õ foꝛmã eccleſie catholice ? llgimas
lire petitiões ⁊ allegatiões qð ẽ apte vide etiã ertra illã cu oĩno excludat. Mtzo die rpvo
re ĩ oꝛatiõibꝰ ſcpᷣtis qᷓ vſnalit᷑ collecte no- beat Augꝰ erraſie pᷣfatũ maripre/c ſeſeca uninst
minãat᷑. Appet etia euidẽter ex hijs qliter ? tũ fuiſſe erroꝛẽ illũ i eo ſaltẽ martyrij/pꝛo- eg
merito ſacerdotẽ hereticũ/ hereticoꝝn an- culdubio ſentiebat beatꝰ Augꝰ pꝛeſaluʒ poley⸗
tiſtitẽ dyaboli beatꝰ Cypᷣanus martyr di- martyrẽ tãto ʒelo ſidei exarſiſe atra here⸗ fini⸗
Ferit ⁊ ſacrificia hereticoꝝ inanig et fatua. licos eoſq; eſie odibiles deo credidiſſe vt inin
Cũ eĩ eccleſia hereticoꝝ eccleſic nalignan etia ĩ foꝛma eccleſieveritatẽ traderẽt ſacta i
tium ſit ⁊ deo odibilis vtpote adultera et mentoꝝ. dic auiẽ idẽ Augꝰ hereticis. Sa ſaſe
apoſtatrix ſiue apoſtatics. WBanifeſtũ cramẽta q nõ mutaſtis pꝛout ſunt ſic fuit hiini⸗

nanns
erne
gan,
enter

Neürultert.

e Osrenh
Aſr

ee

MRNWENX

. — 4 4
CNct,

e

1en.

nhon ,
,
nnl

a

MAN
N

i, V76 0
olin, G
H
b,
vuß

. .
— 5
r s 24 » S
. 5 7 ☛R . — . „
☛

apud nos. In calu antẽ quẽ quãtã muta
tionẽ faciãt dum in pſona petentis/eam
cui petitur alias om̃ino faciũt q; ecclie ca⸗

tholice ſacerdotes euidẽs ẽſet q;longe ſit
ex pte canũ ⁊ canibus dans pergge filioꝛuʒ
⁊ a pr̃e miſcdᷣiarũ ab eo ꝙ ẽ ex ꝑle filioꝛu⸗
panẽ petere filioꝝ ab eode pre. Quaq; lõ
ge fuit ꝑſone canineja ꝑſonis filioꝝ pſona
adultere ⁊ gpoſtatricis a pſona ſponſe in
coꝛruptibills caſtitatis etia inſeparabilis
charitatis. Deinde vox coꝛuina a colũbi/
na.latratuſq; caninus a voce filioꝛũ quis
nõ videat. Amplius ꝓponamus ponti
ficẽ hereticoꝝ oꝛdines celebꝛare cum ergo
dicit in oꝛatiõeyt eccleſie tue miniſtri puri
accreſcãt hoc intelligit atꝭ intendit dermi
nare eccleſie herenicoꝝ petit ergo ex parte
eccleſie hereticoꝛuʒ adeo vt illi eccleſie ac/
creſcat ii quosoꝛdinat miſtri ⁊ ipᷣi ecclie
ſue hic. Quare aggregatis hoĩbus ⁊ pen
ſatis ⁊ ex parte hereticorũ petit ⁊ ipi eccłie
petit augmentũ miniſtroꝛũ ⁊ ꝓ ipis myni
ſteria petit et accreſcant hereſi et ſacrilego

myniſterio. Quare ex parte inimicoꝝ dei

petit ⁊ inimicis ipᷣis petit ⁊ boc ad dei ↄtu
meliã ⁊ perditionẽ ipoꝝ miniſtrorũ. Oiĩa
ergo ibi abſiſtüt ne ipetret⁊ hec intẽtio ſit

der minata ⁊ limitata vt dixrimus foema ẽ
q̃ oꝛdinare ⁊ ſanctificare miſtros eccleſia⸗

q¶riũ ſuaꝝ credũt heretici. Si ant intẽtio eo⸗

rũ eẽt q̃is ẽ pontificũ noſtroꝝ licet malo⸗
rũ ⁊ pctoꝝ ⁊ interdũ ſceleratoꝝ/ꝗ intẽdũt
in generali ⁊ groſſe facere qð facit eccleſia
merito impetrarent gratia ſanctificatiõis

miſtris quos oꝛdinat.nõ ꝗdẽe merit ſuis

iz meritt eccleſie excuiꝰ pſona ⁊ nomie pe
tunt tibi purilatẽ ⁊ augmentuʒ poſtulant
miſtroꝝ. Et ſicutĩ ꝓpoſito caſu oia ſubſi/

ſtut ne pontitices hereticoꝝ impetrẽt.Sic

oĩs hic adiunat. Stelera ei miniſtroꝝ nec
merita eccleſie minunt.nec eius gratiã ſeu

gratioſitatẽ ĩpediũt apud ſponſu.Ot aũt

diximus ꝙ miſtri impetrat in hoc caſu ſiĩ

telligimus in hoc caſu ſicut ⁊ de ꝓcurato⸗

re p quo vel ꝓpter quẽ nec exauditur nec
admittit᷑ nec magis aut citius.ſʒ ſolũmõ
ꝓbter gratia eius cuius eſ ex cuius parte
vel noie poꝛrigitf᷑ vel offert᷑.adhibet tamẽ

ſolũ miſteriũ poꝛrectionis vel oblationis

Sic ⁊ miniſtri hmõi ſolũ miniſteriũ adhi
bent petiti õibus eccleſie poꝛrigendo eas
ſen offerendo nec ꝓ eis nec ppter eos ex/
audiantf ⁊ oĩno cũ nihil ꝓpter eos addat
gxauditionem qꝛ nec faciliꝰ nec mag.nec

xc.

a ſacramentoꝛuũ q; ip̃a inientio. Et ꝓpx᷑
hoc manifeſtũ eſt hereticos vbi adᷣo ↄtra
ria intentiõe agũt ſoꝛmaʒ eccleſie mutare
incõtranũ qᷓniu ad iᷣam intentionẽ ipᷣaʒ
mutat tamẽ interius dũ itellectũ ipoꝝ ad
ſemetipᷣos ſiue eccleſis ſua inuertũt interi⸗
us ⁊ intoꝛquèt. MWaniſeſtu ergo eſt ex
hüs oibus quoniã qᷓntũ ad interpellandi
officiũi nõ poteſt ſacerdos niſivt oiximus
Miſſus oↄſtitutus ⁊ inſtitutus atʒ ſanctifi
catus miſſus ſq; vt nuũcius.ↄſtitutus vt ꝓ
curatoꝛ.inſtitutus vt aduocatus publicꝰ.
ſanctificatus vt ſacroꝛũ miniſter hoe W⸗
croꝛũ pᷣtũ ⁊ ſacroꝛũ elogoꝛũ qntũ ad ſio
officiũ. Appet ergo falſos eẽ ſecerdotes ꝗ

cunq; alias vſurpãt ſibi hmõi ſacers ota⸗

le officiũ nec eſſe vłᷣ haberi ratũ aliqd qð
in hijs attentare pᷣſumat.Qð ÿ dicũt he
retici ꝙ oĩs ſanclus ſacerdos apparet eẽ
maniteſte falſum niſi nomine ſacerdotis
equiuoce vtlantur.

Eſtruamus autẽ et hune erroꝛem
aliter ꝓſequẽtes ſcdᷣm ſacerdotał
officij miniſteriũ qð ſuꝑiꝰ vocaui

mꝰ ſanctificationẽ.hoc ẽ ſacri myſterij.id
ẽ ſacratiſſime euchariſtie ↄfectio ne Diee⸗
mus ergo in pᷣmis ꝙ cũ nõ poſſit eſſe cer⸗
tũ vllomõ niſi pꝑ reuelationẽ an ſanctꝰ ſit.
qui ſacerdotale foꝛis exequit᷑ miniſterius
nõ erit nullatenꝰ certũ an ſit ſacerdos an
nõ ſcom hmõi opinionis erroꝛẽ.Et ꝓpter
hoc erit incertũ ex neceſſitate an ↄficiat ſa
crũ iſtud miſteriũ an nõ.⁊ ꝓpter hoc illu/

det ſepiſſime fidelibꝰ populis dũ ꝓ ſacra

tiſſima euchariſtia dabit᷑ ets pierũq; pu/
rus panis materialis. Illudet etiam deo
ODuʒ pꝛo vero illo ⁊ immaculato ſacrificio
offertur ei panis purus et materialis.
Aumplius. ipe Varetdos foꝛis agit mi
ſteriũ in altarivb Bicit in archano miſſe.
HNob fiat coꝛpꝰ ⁊ ſanguis dilectiſſimi filij
tui ⁊c.eccleſia et hoc petit fieri et ex ꝑte vel
noie ipſius ⁊ vox eccleſie intus ẽ vt ſupꝛa
diximꝰ⁊ vox ẽ ipius eccleſie quã oꝛe geſtat
⁊ petitio ſilr ipius eccleſie ⁊ quã pr̃i miſeri

coꝛdiarũ vt diximꝰ offert ⁊ poꝛrigitqð er

go dicũt de ſanctitate ſacerdot ilingaut
uz

ſufliciunomerita eccleſie ad impetran

qðõ petitur ex pte ipᷣius.aut non ſufficiunt
Q ſi ſufficiunt nõ ẽ ergo neceſſaria ſancti
ias ipſius ergo abſq; ſauckltgte goda

melius pꝛo eis vel ppter eos exaudiunt᷑.
ebes aſt ſcire ꝙ nihil magis eſt de foꝛ⸗

foꝛma vel verboꝛũ ⁊ ſi exterius nõ mutenti

2.„
9ler r .

4

D

„

Be

.— . 22 . , „
exauditur huiꝰ petitio. OQuare conficit᷑ ſa

cratiſſime euchariſtie abſq; ſanctitate ſa-

cerdotis. Q⁊è ſi dixerit ꝗꝛ ⁊ merita eccleſie

non ſufficiut niſi adiuuent᷑ ab ipᷣa ſancti⸗

tate ſacerdotis hoc euidẽter ridiculoſnʒ ẽ

Hoc eĩ ẽ acſi diceretur magnus exercitus
innumerabiliũ ſoꝛtinmilia continẽs non
ſufficit ad poꝛiandũ pondus vnũ niſi ad/
iuuetur a publico vno. Et ꝙ milia miliuʒ
ſanctoꝛum amicoꝛũ dei non fufficiunt im
petrare boc apud miſericoꝛdiam eius niſi
gdiuuent ab iſto. Amplius. cũ oꝛalio

ſit ſicut arboꝛ ſuauitatis ex aromatibꝰ vir
tutum aſcendẽs ad nares miſcdie deicuʒ
ißpa eccleſia tota ſitvelut apotheca aroma

mm ſpiritualiũ. Lotum vo qð habet ſa⸗
cerdos gre et ſanctitatis quantũcũq; emi
nens ſit et excellens nõ ſit milleſima vni⸗
garigphili ad totam apothecajerit dicere

non fufficiunt merita eccleſie ſiue ſanctita

te ſacerdotis ac ſi diceretur non ſuftficit to
ta apotheca niſi a diuuetur milleſima vni
us gariophili. Amp̃. Aut id qð ↄtinet
petitto ſupꝛa dicta eccleſie debetur merit
eccłie aut nõ. Si ſic.nõ ergo ſine ſiuria ec
cleſie poteſt ei denegari. Impoſſibile aũt ẽ
patrẽ miſcoiarũ irrogare eccleſie ſue. Im⸗
poſſibile ergo ẽ ĩm non exaudire penilio

nem illam. Si vo non debetur meritis ec

tiens opus eſt et perit. Jam autem decka⸗

ramns tracratũ de euchariſtia ꝙ opus et
neceſſariũ eſt.⁊ detur ei ſub foꝛma panis
⁊ vini viſibili. Manilſeſtum ergo ẽ nõ
obſiſtere maliciã ſacerdotis quo minꝰmi
niſtretum detur a deo patre eccleſie ſue ci
bus et potus vite.Eo dẽ eſt argumentarũ

ex pte patriſfſamilias. Si enim paterſami

cleſie aut ea tamen ẽ gratioſitas eius piiſ/

ſimi pairis vt hec ſemꝑ obtineat quociẽs
opus ei eſt aut non. Si ſic ergo cuʒ nõ mi
nugs opus ſit ei obtinere petitũ cũ per ma
lum ſacerdotem offertur eius petitio. qᷓ;
cum ꝑ bonũ poꝛrigatur nõ minus obtine
bit illud malo ſacerdote myniſtrate qᷓ; bo
no. Non obſiſtit ergo malicia ſacerdotis
quo minus aſiciatur ſacrũ illud euchari⸗
ſieq; myniſteriũ. Si vᷣo dixerit ꝙ nõ eſt
ea gratioſitas eccleſie in conſpectu dei pa
trisvt obtineat id qð illa petitione ↄtinet᷑
Nihil autem aliud continet illa petitio ni

ſñn vt panis vt potus ve hoc eſt coꝛpus ⁊

ſanguis redemptoꝛis miniſtreiur et detur

ei ſub foꝛma panis ⁊ viniqᷓʒ euidẽter fal⸗

lſum ſit hic in ꝓmptu eſt videre. Si enim
nulla ẽ familia lralis ſeu coꝛpalis n
ſpectu ſui patriſfſamilias gratnaʒ iſta non

hHabet videlicet vt det ei viclum coꝛpalem

quotiens opus eſt. Et ſicut opus eſt ei. In
compꝑpabiliter aũt maioꝛis gratigẽ ſeu gra

tioſitatis in conſpectu dei patriffamilias
Jfamilia ſpiritualis ipᷣius id ẽ eccileſia. In/

tompꝑpabiliter antem magis datur ei quo

lias lrał ex ſtilla ſeu ſcintilla ꝑmodica di/
lectionis et pietatis in familicen litterales

non obſiſtente quacunq; ſeu quantacun

q; aliena malicia ꝓuidet illi victum lr̃alẽ
neceſſarium quotiens petit et opus ẽ qua

tofoꝛtius paterfamilias eccleſie deꝰex to/

ta foꝛnace dilectionis totoq; fronte pieta

tis non obſiſtente quacunq; myniſtrant

malicia ꝓut dictum eſt eidem dabitur.

——

ſtri merito repꝛobat et regellit ⁊ eam con/
tumelia tanto ſacramento non ſuſtinet ix

ro gari videlicet vt polluto oꝛe conſeeret᷑.
et immũdis manibus contrecteiur. Poc
em̃ indignũ ẽ ⁊ indecens ſacramẽto.Ape

ri ergo oculos ⁊ vide impiſſimum erroꝛẽ

latitare ſub p̃textu et velamie iuſticie et pi

etatis. Pꝛimũ quia ſecundũ hoc plus po
terit vnius iniqtatis apud dei iuſticiam⁊
pietatem ⁊ impediendum quo minus ex

auditur eccleſie petitio q́ʒ innumerabili/

um ſanctoꝛum miliũ gratioſitas ad ꝓmo
uendum eandẽ. Et 5 iniquus ẽ manile⸗
ſte quia in ꝑte iſta poterit neceſſe ipᷣi eccle
ſie aliena malicia apud dei iuſticiam ⁊ eti
am miſericoꝛdiã quam pꝛopᷣa ſanctitas ⁊
gratia pꝛodeſſe dum ꝙ tota ipᷣa eceleſia ꝑ
oblatam petiuonẽ obtinere nititur mali⸗

cia ſola myniſtrantis et vt obtineat impe⸗/

dit et auertit. Amplius. ſi pꝛopter hoc
ne tam venerãdo ſacramento ſiat hic cõ⸗
tumelia videlicet vt immũdis manibꝰcõ

trectetur. Retrahit pater miſericoꝛdiaru,

largiſſime manum pietatis ſue.imo clau
dit ne aꝑiat ad poꝛrigendum panem vite
ſub foꝛma ⁊ modo quo id facere poſtula
tur. Incompabiliter autem fnit ↄtumelia
ↄſpui flagellari et crucifigi et occidi. Qua
re ſi adeo pꝑcere vult cõtumelijs et üurus
chariſſimi vnigeniti incompꝑabiliter foꝛti/
us pꝛouidit ne tradetur conſpuentibus ⁊

flagellantibus et cruafigennibus 2 occidẽ

tibus. hec ergo impietas ad hoc deducit
erroꝛes vt ipᷣam filij dei paſſionẽ euacuẽt.
2 mũdi redemptionem atq; ſalulem irri⸗

tent.Qſi dixerit ꝙ im̃ bonum ſuit ſedem

pᷣ.que ẽ cauſa quare malicia mini

de
rloe
acuen
ſoe⸗
keinst
gucn
tealie
Uure
Zyde
cecunt
lalgco
gepls
ſentatio
fernt
ſoneno
bonoce
ſeſtee
lienon
Mions⸗
Pidan
oen

1

nun
tngchut

* „
dun deden

WI

Borir
ane
laann
zunani
opti
ng
tans
Ne
mdüe
nininn
nincki⸗
e,

SeeN
H

1, ½ e
grpledn

ptio et ſalus mundi vt ꝓ eo merito decue

rit dei filiũ tam indigna perpeti.Et nos ex

aduerſo replicamꝰ.qꝙ tm̃ bonũ ẽ ſuſtenta

tio ⁊ ↄſeruatio cõuerſio ipius mundi hoc
ẽ eius totius qð paſſione redemptoꝛd ac/
quiſitum atq; ſaluatũ ẽ vtꝙ eo merito de

ceal ipᷣm ſaluatoꝛem. Hic de qu bus agi/

tur tamlonge minus indigna ſuſtinere.

Ingdigna enim paſſionis non minus ex⸗
cedunt indigna vt ita lo quamur ſacramẽ

talis confectionis.imo incomꝑabiliter lõ
ge plus qᷓ;ᷓ bonũ redemptionis bonũ ſu/
ſtentationis ſeu cõſeruationis. Lante em̃
fuerunt ille iniurie et ↄvtumelievt maioꝛes
foꝛte non maius eſt aut nõ multo maius
bono conſeruationis cũ ſine illo et inuti⸗
le ſit conſeruari indigentibꝰ et occaſiona/
liter noxiũ non pſeuerantibꝰ in gra redẽ/
ptionis ꝓpter ingratitudinem maioꝛ erit

ipᷣa damnatio ſut legitur.ij. Canoni. pe

tri.ij. Melius eratillis viam veritatis nõ

agnoſcere.

Euertamur autẽ et dicamus ꝙ cõ
tumelie ⁊ iniurie que in ſacramẽ⸗

Nito altaris redemptoꝛis fit ꝑ quan⸗

tãcunq; maliciam miniſtri ſeu miniſtroꝛũ
maloꝛũ ad contumeliã vel iniuriã paſſio⸗
nis nulla ẽ comꝑatio. Eſt autẽ boni ↄſer/
uationis ad bonũ redemptionis compa⸗
ratio. Nõ em in infinitũ melius ẽ ad gra-
tiam redimi ſeu reparari qᷓ; in enadem nu⸗-
triri conſeruari confirmari ⁊ augeri q oĩia

ſacramento altaris pᷣſtantur. Decuit autẽ
ꝓ illo bono redemptionis illã tantaã cõtu

meliam et iniuriam redemptoꝛẽ pati mul

tofoꝛtius ergo pꝛominatis bonis in ſacra
mento altaris decuit ⁊ etiam oꝑtuit malo

rum miniſtroꝛu iniurias et ↄptumelias pa

ti ſaluatoꝛis. Intelligamus ergo tanta in
iuriã contumeliãq; ea ꝓpoꝛtione vel com

paratione ſe habere ad iniuriã ⁊ ↄtumeli

am paſſionis q̃ ſe hʒ bonũ qð pᷣſtatur ſa⸗
cramento altaris ad bonũ redemptionis
Dico ergo ſi ꝓ bono redẽptionis tãta fuit
ſuſtinenda iniuria vel ↄtumelia redẽpto/
ri ergo ꝓ duplo minoꝛe duplo minoꝛ ⁊ ꝓ
tripio minoꝛe triplo minoꝛ. Ita de alüs.
Quare pꝛo bono qð nobis pᷣſtatur ſacra
mento ałiaris ſuſtinẽda fuit iniuria quaʒ
poſuimus. Euidẽtius aũt erit in pꝛecis ⁊
emptionibus. Uocemus ergo bonũ redẽ
nonis a ⁊ iniuriã paſſionis b bonum vᷣo
acramẽti altaris c ⁊ poſitã iniuriã d. qꝛ er
go ſic ſe habʒ bonu a ad bonũ c.ita ſe bʒ

fpciũ að ẽ b. ad pᷣeiũ qð ẽ d. Fuit aſt emẽ⸗

dũ bonũ a pᷣcio b.erit ergo emendum bo
nũ c pᷣcio.d.Omnis aui iniuria vł ↄtume
lia qᷓͥ p malos myniſtros fit ſacrameto al/
taris ⁊ in miniſtrado minoꝛ ẽ incomꝑabi⸗
liter omimõ ↄparabili ſeu ꝓpoꝛtionabili
ipᷣi b.d.autẽ vt poſuimus comparabile ẽ
certe pꝛopoꝛtionis ad ipᷣm b. Poſiti em̃
gbuſcunq; duobus quibus quoꝝ alteriꝰ
ad alterũ fit certa pꝛopoꝛtio. neceſſe eſt vt
omne qð ẽ certe pꝛopoꝛtionis ſeu cõpara
tionis ad alterũ ſit ſimiliter ⁊ ad reliquuʒ

Quare manifeſtũ ẽ emenda ſeu redimen

da eſſe pᷣcio d.que ſacramento altar eccle
ſie dei pᷣſtatur d.ei eſt incomꝑabiliter ma
ioꝛ iniuria vel ↄtumelia oĩbus illis q̃ irro
gantur ſacramento altaris ꝑ indigniatẽ
ſeu maliciam miniſtrantiũ. Cũ ergo d.ði⸗
uine bonitati in parte iſta nõ obſiſtẽt illa
qua minus exaudiatur pꝛecio eccleſe.
Ampliꝰ. Si ita refugit ſacrauſſima eu

chariſtia indignitatẽ atq; maliciã. qd fiet.

ſi rite conſecrata fiũt ⁊ ↄfecta per ſacerdo
tem ſcilicet iuſtum et ſanctũ. Poſtmoduʒ
autem attentet eam contrectare ac fideli⸗
bus diſtribuere miniſter indignus et ma⸗
lus aut fugiet aut euaneſcet panis vite de

ſub foꝛma illa viſibili panis vite aut non.
Si nõ palam ergo ẽ ꝙ ſuſtinet ſe ↄtrecta

ri manibꝰ pollutis panis vite nec refugit
eas. Multofoꝛtius ergo nõ refugiet vba
ſiue vocem eccleſię ſue licet ex oꝛe polluto
et multofoꝛtius nõ pꝛohibebit eum adue
nire ſub foꝛmã illam viſibilem. Cum attre

ctatio manuũ pollutarũ multo maiꝰ ma/
lum ſit.imo inco mꝑabiliter qᷓʒ oꝛatio ſiue

ſanctoꝝ verboꝝ pᷣſumptio ey oꝛe polluto.
Amplius. ſi diſtribui ſe ſuſtinet ꝑ ma⸗
nus pollutas quãtofoꝛtius poꝛrigi ſe ſuſti
nebit ſiue dari ad petitionẽ eccleſie ſue li/
cet ꝑ vocem pollutaʒ. Qt ſi fugit ⁊ euane
ſcit accidunt multa incõueniẽtia.Pꝛimuʒ

ſcilicet illuſio eccleſie qᷓ credit ſe reciꝑe pa⸗
nẽ iuſte de manu Miniſtri mali ad minus

occulti ⁊ non recipit niſi panem materia⸗
lẽ ſcõᷣm eos. Deinde plus poterit malicia

ad ipᷣm effugandũ qʒ denotio ⁊ ſanctitas

totius eccleſie ad ipᷣm retinenduʒ. Tercio
accidit hanc medicinã oim medicinarum
infirmiſſima eſſe. Nuilla enim ẽ medicina
coꝛpoꝛalis adeo dehilis et parum efficax
vt eius oirtutem infirmitas meditantis ſi
ue poꝛrigentis euacuet. Infirmitas ſpiri⸗
tualis ſacerdotis poꝛrigentis bonehe de
ih

14

clnam eſt eius indignitas ſiue malicia.
Amp̃ᷣ.quia ſacramentũ hoc euidẽter
ẽmedicamentũ ſaluberrimũ humanarnʒ
animarũ et hoc virtute pꝛopꝛia ac diuina
Manifeſtũ ẽ nihil ꝑertinere ad ipſuʒ
vel virtutẽ eius ſanitatẽ vel infirmitatem
poꝛrigentis ſeu meditantis pertinere inqᷓ
ntũ ad hoc vt ex illa angeatur vel minn
alur virtus eius. In nullo em medicamẽ⸗
toꝝ coꝛpoꝛaliũ hoc inuenini poteñt vt ſani
tas vł infirmitas miniſtrantis ipᷣm pro ſe
addat aliud vel minuat vᷣtuti ipius.Quã
tofoꝛtius ergo medicina ipſa diuiniſſima
hoc ẽ diuina virtute pleniſſima non pen/
debit in aliud ex ſanitate vel infirmitate
ſpirituali miniſtraãtis illam. Amplius.

Quid ad panẽ vel virtutẽ ipᷣius ſi ſatur 6

am ieiunus qui myniſtrat ipum. ⁊ qd ad
ignem de caloꝛe aut frigiditate myniſtra/
luis ißwum. Amp̃. ꝙ malicia vel indigni
tas myniſtroꝛum impedit ſacramentum
iſtud ⁊ hoc naturaliter fit.id è naturali ac
tiõe aut merito ſiue iuditio. Naturali ac⸗
tione eſſe non poteſt quia malicia iſta nõ
agit niſi in ꝓpꝛiũ ſubiectũ ſed neq; in ſan
ctitatem eccleſie aut ipᷣ̃am eccleſiam nec in
deu aut eius bonitatẽ. Hoc em̃ impoſſibi
le ẽ. Reſtat ergo vt hoc ſic merito ipiꝰdiui
noq; iuditio. Diuinoq; iudicio fit vt ꝓpt᷑
malicia myniſtri huius ſubirahat᷑ panis
vite filijs ⁊ ita innocẽtes filij iudicio diui⸗

no tam attrociter puniũtur ꝓpter maliciãõẽ

alienaz. Amp̃ ip̃e malus myniſter qni
p̃ᷣſumit indigne tam venerandũ myniſte/
rin neceſſario punitur aut puniendꝰ ẽ di/
uino iudicio. Sicut autẽ peccat in hoc. ſic
dignũu et inſtũ eſt eũ ſolũ puniri pena em
non debet excedere peccatum nec extendi

in innocentes grauiſſima autẽ pena ẽ ſub
traclio panis vite. Quare nulio modo ꝓ

prer indignitatẽ vel maliciã myniſtri puni

enda ẽ dei familia ſubtractione vᷣtus ſui.
Amp̃.⁊ adeo magnũ ẽpeccatũ huius
myniſtri ꝙ non poteſtuniri ſeu vindica
ri in eo ſolo ſufficiente ant non OQt ſi adᷣo
grade ẽ magis extendẽda eſt vindicta illi
us etiam complices ⁊ fautoꝛes peccati ſui
qʒ in omino inſcios et innocentes. Si ve
ro non eſt adeo grande nulla ergo neceſſi
tas vt pena illius extendatur in alios.
Amplius. anteq; iſte pᷣſumeretſ acruʒ
iſtud myniſterium certa erat pena⁊ deter
minata que reddẽda erat peccalls ſuis in

iehenna peccatis illis addit pᷣlumptioneʒ

ſacramẽto oꝛbinis

.
ſacri myniſterij. Hecautem pᷣſumptio nã

minuit pcedentia peccata. Hec autem pꝛe

ſumptio aut eſt motale peccatum puniẽ
dum moꝛte eterna cu alijs aut veniale iñ̃

Si moꝛtale aut merito iſtius ſoli impedi⸗

tur ſacramentũ aut merito iſtius ⁊ alioꝛũ
aut ergo detrahit aliquid de pena debita
alijs peccatis aut non detrabit pena dico
iehennali. Si detrahit aliquid et hoc niſi
occaſione huiꝰ none pene videlic; quam
inſligit ratione ipᷣoꝝ ꝓ ꝑte ⁊ parte rati⸗
one huiuſmõi pᷣſumptionis. Commutat
ergo id quod detrahit de pena illa iehen
nali que tota eteĩna eſt in eam tempoꝛalẽ

penam quam inffigit in iſto myniſterio ſio

ne myniſtratione ſacramẽti. Poc autẽ eſt

eęuacuatio virtutis ſacramẽti ꝓ parte ma

ioꝛi. Cõmutatio autem pene gehennalis

in tempoꝛalẽ quantacunq; gratia magna

Cet beneficium. Acciditergo vt in debitz

pᷣſumptione tanti myniſterij beneficiũ re
poꝛtetur pᷣſumptio et eccleſia in pie illa oĩ
no indecens damnũ et penam nõ leuem
videlicet ſubtractionẽ viuifici panis quo⸗
rum vtruũq; apud dei iuſticiam maniteſte
inconueniens. Si vo nihil detrahit pe
na ieh ennali debiia pᷣcedentibus peccat?
reſeruat ergo ſufficienter punienda in ie⸗
henna vltra ſuſſicientem aut et debitã pe
nam nullam penam infligit iuſtiſſimꝰ de
us ergo nec myniſtrum. nec alium potuit
huius peccansvlterius nec in parte nec
in toto. Nulli ergo infert occaſioneʒ illo⸗
rum penam quãcunq;. Quare occaſione
illoꝛum non aufert penã tanti damni quã
ta eſt amiſſio virtutis ⁊ fructus tanti ſacra
menti.nec in parte. ſcilicet infert eam nec
in toto maxime ecdeſie ſue infert eaʒ que
omnino immnunis et innocens eſt ab hu/
ius peccato. Si autem pᷣſumptio myniſte
rij huius eſt veniale peccatum maniſeſtũ
ẽꝙ occaſiõe illiꝰnõ infert deꝰ tantã penã
vt ꝙ illa ſubtrabat panẽ viuiſicũ et ſaluta
rẽ filis. Ampᷣ.Attende dominicã paſſi

onem que ſuit holocauſtum tota apothe

ca ſpirituſſancti refertum totaq; ſuauitate
omnium aromatũ ſpiritualium fragran⸗
tiſſimũ.⁊ vide quia tim̃ tanq; veneranduʒ

ſacrificium ſolum ꝓcurauit. ⁊ vt ita dica⸗

mus myniſtrauit peccatum. Totum enim
q circa illud ſiue ꝓpter illud oꝑatus ẽ dy
abolus peccatum fuit ire innidie odij at⸗
qʒ ſupbie. Totumq; quod iudas cupidi⸗

las ⁊ delractio totum quod ſenbe et pꝑog

ſie
hoꝛ
em
guo
miln
liig
ſpe
Ue⸗
ſooi
oblen
foum
liun⸗
lapere
fani
mmi
lüini
Nitrun
le⸗
gui
cin
ſetſi
ſhon
nnne
lanen⸗
gninn
fiee
alo
Ws
e⸗
1md
man
opu⸗
hibus
menie
ri
and⸗
ſanm⸗
lani
aui⸗
lett⸗
hen
hari

moc

nes
lum
kati
ſori
lele
Ep⸗
Mee
W

Ks
eſſe
7
ihen
„ n.:
Neemie
nanm
40
eeeehene
nnee

3 ene
5 NREE.

CCi
m and;
2 1506

n

6

△
riſei inuidia cupiditas ⁊ ambitio qua ho
noꝛibus ſuis ⁊ dignitatibus per eius moꝛ
tem conſulere ſe credebant.Etiteruʒ totũ
quod pylatus fecit malo timoꝛe fecit.Si/
militer ⁊ populus peccauit clamando cru
cifigatur. CLarnificesvero quid fęcerunt ni
ſi peccatuʒ. Similiter teſtes ⁊ a Cuſatoꝛes
Uide ergo tam ſanctum venerandumq;
ſacrificiũ in ara crucis vndiq; vallatum ⁊

obſeſſum geccatis ꝓpcurantium petentiuzʒ

ratum ſeu gratum habentiuʒ contrectan⸗
tium. Et ſi fas eſt dicere inuiolantium ille⸗

ſa per omnem modum ſuauitate fragrã/

tiſſimũ et indiminute penitus placoꝛe pa/
tri miſericoꝛdiarum acceptiſſimũ atq; gra
tiſſimũ. Uides ergo manifeſte ꝙ tota mi⸗

niſtratio tanti ſacrificij peccatuʒ fuit et tm̃

peccatum cui ſimile atʒ comꝑabile nec co

gitari quidem poteſt. Deinde enim veruz

ac dei filium euremis iniurijs ⁊ contume
lijs afficere. moꝛteq; turpiſſima occidere
ſuꝑ omnia alia peccata eſt que in eum cõ
mitti poſſunt. Manifeſtũü ergo eſt qᷓn/
tum errent in parte iſta heretici huiꝰ. Qui
enim manibus impioꝛum flagellari cruci
figi et occidi ꝓ ſalute ſuoꝛum tam pia di/

gnatione ſuſtinuit ⁊ in peccatis eoꝛũ ma/

nibus ſacrificium noſtre reconciliationis
eſſe voluit.Quo non leue vt ita dicamus
momentaneum ad tactum pollutarum
mannuʒ in ſacramento altaris quotiens
opus eſt ſuſtinebit. Amplia. Cũ a ma
nibus quantũcunq; pollutis nihbil inqna
menti ad mundiſſimumvite panem nihil
leſionis a quatacũq; malis miniſtris ad
eum omniuo ꝑuenire poſſit. Qua decau
ſa refugiet huius cum ſoꝛdes manuumil
larũ nec ipi nec alij noceant niſi ſolis hüs
qui eas polluerunt. Ampli⸗. Quia pa
rerfamilias etiam p canes aut poꝛcos pa/
nem filijs mitteret ſi ꝑ illos in nullo inqui
nari in nullo ledi panis poſſet.Quemad
modum et deus ipᷣe ꝑ poꝛcos panes⁊ car
nes mittebant helye Sicut legitur.iij. Re
gum. xvij.Ita autẽ eſt de mundiſſimo ſa/
cratiſſimoq; pane vite. Qt per caninos ⁊
poꝛcinos homines nullatenus inquinari
vel ledi poteſt Idem dicimus de immun
dis pincernis atq; dapiferis ſi eoꝛum im/
mundicia nec eſcas nec pocula inquinare
poteſt quis paterfamilias abhoꝛrebit mi
niſterium eoꝛum Ampliꝰ. Si longius
ſunt ab ipſo pane vite ſoꝛdes ſpirituales

xcij)

miniſtroꝛum. id eſt peccata quã celũ a ter
ra qualiter ꝓpter illas dimitte: panis vi⸗
te venire ad eccleſiam ſuam licet per ma⸗
nus impioꝛum. Maniteſtum autem ẽ
ꝙ peccata miniſtrorum in animabus eo
rum ſunt. Maioꝛ autem eſt diſtantia ani
marum a quocunq; coꝛꝑe quam diſtatia
coꝛpalis celi et terre.et quid de hoc ſit ma
ioꝛ diſtantia indubitanter quoꝛumcunq;

peccatoꝛum a pane vite qui eſtxpᷣs domi⸗
nus q;ʒ inter celum et terram. Sicut legi⸗
ur yſa.lvj. quia ſicut exaltantur celi a ter
ra.ita exaltate ſunt vie mee a vijs veſtris

c. Amplius. Petitio eccleſie nõ inni

titur niſi dei miſericoꝛdie et meritis eccle⸗

ſie. Sed nihil ad hanc vel illam de pecca/
tis miniſtroꝝ nec in hanc nec in illam ali⸗
quid poſſunt. Quare nihil poſſunt ctra

ea quibus ſolis innititur totaliter eccleſie

„ ʒ

ip̃ᷣius ergo non poſſunt eaʒ impedire quo
minus exaudiantur. Amplius.ſi om⸗
nes mali ꝗ ſub celo ſunt eo tempo:e quo
offerenda hoſtia agni immaculati in ara
crucis peterent a patre miſericoꝛdiaꝝ eaʒ

petitio nihil ergo poſſunt cõtra paitionẽ

offerri ex pte ipᷣius eccleſie dei et nomine.

Nunquid malicia petentium impediret
quominus dei eccleſie petitio.Certum eſt
ꝙ nõ ſic ergo cum dei voluntas bona ſit

pane vite nutrire filios non ꝓpter malicis

eoꝝ ꝗ hoc petunt ex pte eccleſie et nomine
dimittet deus quin ergo filios ſuaʒ bonaã
impleat voluntatem. Ampᷣ. Quis pa
terfamilias ꝓpter fracturam vel immũdi
ciam cophini que cibum nullatenꝰ ledat
aut inquinet dimittet in illo ⁊ per illum fi

lijs myniſtrare cibu. Amplius.aut ali

qua eſt virtus ſacramentoꝛũ in ſeipis om
nino non pendens ex miniſtris ant nulla
Si aliqua ſiue boni ſiue mali ſint miniſtri
virtus illa manet ſalua per omnia et ille⸗
ſa ergo nihil ad virtutem ſacramentoꝛuʒ⸗
de bonitate vel malicia miniſtroꝛum. Si
vero nulla eſt qłà nõ pendeat ex ipᷣis nõ
eſt ergo virtus diuina virtus ſacramento
rum. Nulla eniʒ virtus diuina pendet ex
hominibus. Amplius. Si ſlacramen⸗
ta ſunt ſicu: medicamenta virtus aut me⸗
dicamentoꝛum nullo modo pendet exrme
dicantibus quin ſalua ſit eis et integra ſi⸗
ue illi ſani ſint ſine egri.ergo virtus ſacra⸗

mentooim non pendet ex myniſtrantibꝰ

Amp. Uirtus diuina eſt que tranſub

O uh

W

nem materialem in dominicum coꝛpus.
Huic autem virtuti nihil obſiſtere vel reſi
ſtere poteſt quin hic faciat quandocunq;
voluerit et vbicunq; ſiue in manibus im⸗
pij myniſtri vel aliter. Reſtat vt ſi hoc face

re voluerit in manibus impioꝝ myniſtro
rum ꝙ hec peccata myniſtroꝛum nullate-
nus auertere poſſint vult autem ꝓcuidu/
bio hoc facere ibi ſi decet et expedit.Decꝭ
autem diuicias bonitatis eius vt plus fa-
noꝛis et gratie inueniant apud eum milia

milium ſanctoꝛũ qui in eccleſia ſunt quaʒ
vnus malus myniſter ire ⁊ indignationis

et vt plus trabatur tantiſq; ſibi gratis in/
numerabilium ſancoꝛum meritis ad pꝛe

ſtandum eis panem vite qua renr abètvni

nomali demeritis a tanti benefici largi/
tione. Expedit autem euidẽter ac ſaluber

rimum eſt toti fa milie ſue hoc fieri ſcilicet

preſti hoc eis ſic panem vite. Nulla er⸗
go malicia myniſtri poteſt obſiſtere mi/
nus hoc faciat et in manibus impioꝛum.

Amplius. Sacerdos in altari ſe gerit

vt myniſtrũ et geſtoꝛem alieni negocij vi⸗
delicet negocij ipᷣius eccleſie perſonaʒ eti⸗
am et vocein ſeu verba genit eccleſie. Ille
aulem agit negocium cuius nomine agit
Et illi fit lotum quod fit ꝓpter quem vſcu
ius nomine fit. Cum ergo in iſto myniſte⸗
rio nibil ſuum gerat nihil ex perſona vel

notnine ſuo ſicut euʒ admittere in hocvel
exaudire ſit ipᷣm repellere in eo ꝙ talem⁊

ſic agentem extra eccleſiam eypellere ſiue
non exaudire non erit ꝓpter perſonã. Im
poſſibile autem eſt deum repellere vłnõ
exaudire eccleſiam ſuam. Impoſſibile er
go eſt irritum vel vacuum eſſe myniſteriũ
ſacerdotis in altari licet eius perſona ſᷣm
ſe accepta non ſit.nec vllo modo neceſſa⸗
rium eſt ꝓpter hoc ꝙ dicit. Oꝛemus aut.

Da nobis queſumus oomine vt ipᷣe vn⸗
eoꝛum ſit vł qui petunt vel quibus hoc pe
titur ſicut non eſt neceſurium vt aduoca⸗
lus qui pꝛoponit ꝓ vniuerſitate quacũqʒ;
vel collegio ſit de illa vel illo. Si enim in⸗
terpellando iudicem diceret. adiudica no
bis hoc cõnumerans ſe vniuerſitati cum

de ea non eſſer non audiretur ꝓ vniuerſi⸗

tate. Non enim ꝓ vmuerũſtate peteret ſʒ
O ſe ipo et vniuerſitate. Sic opoꝛtet ꝙ fa⸗/
cerdos rite oꝛans ꝓ eccleſia perſgnam ec

deñie induat et vocem ecclelie aſſumst.

ſacramẽto oꝛdinis

ſtanclat mirabiliter et ineſtimabiliter ba⸗ MNon ꝓhibemus tamen quin et ſuam et

eccleſie petitionẽ deo offerat. licet aut ſua
non admitiatur.eccleſie tamen petitio rite
ꝓpoſita vt diximus ſemper pꝛoculdubio
exaudiatur in talibus. Amplius. my⸗

niſtri ſanctitas ⁊ iuſticia ꝓculdubio necei

ſaria eſtſacro myniſterio ad honoꝛẽ et re
uerenciam. Certum autem eſt ꝙ necvirtu

tem nec efficaciam pᷣſtat eidem. Uirt⸗ em̃

et efficacia ſacramenti deſurſum tunceſt.

Item gratiam et fauoꝛem apud deuʒ nõ

pꝛeſtat eccleſie neq; aliter auget gratiaʒ ⁊z
fauoꝛem ipᷣius niſi merito. Boc autem fa

cit quilibet ſanctoꝛũ equali ſanctitate pꝛe⸗

ditoꝛum. Iſtud autem angmentũ nò ita

eſt neceſſarium eccleſie vt per abſentiaʒ ſi
ue defectũ ip̃ius neceſſe ſit petitiões eiuſ⸗/

dem rebelli.Cũ eni quotdie cadunt mi⸗-
ti de eccleſia ĩ peccata moꝛtalia niſi toudẽ

aut tante ſanciitatis reſusgerent in eadeʒ
Si diminutio iſta vniuerſalis fauoꝛẽ ſuũ
aufferret eccleſie quotidie impedirẽt᷑ oꝛa⸗

tion es eccleſie et ꝓhiberetur earum exau

ditio apud deum eſſetq; in poteſtate my⸗
niſtroꝛũ aureſq; miſericoꝛdie dei claude/
re vel aperire petitionibus eccleſie ſue.
ergo declaratum eſt bona vł

us pertinere ad virtutem vlł et
icaciam ſacramentoꝛũ. et ſi ad honoꝛiſi⸗
cenciam vel contumeliam pertinent eoq;
ſola omnipotentie diuine virtute et miſe⸗/
ricoꝛdia fiat ſoliſq; meritis et gratioſitati

eccleſie pᷣſtentur ſicut medicamentoꝝ coꝛa⸗
poꝛabilium virtus ex ſanitate vel infirmi
tate medicoꝛum nullatenus pendet. ſicut

nec virtus panis ex ſaturitate vł eſurie cõ

trectatis nec virtus cuiuſcunq; lapidis ex

ſoꝛtitudine vel infirmitate geſtanus ipᷣm.

Ut autem clarius faciamus iſtud dicimꝰ2

ꝙ ſi adeo refugeret peccatoꝛum immũdi

cias panis vite non ſolum manus myni⸗
ſtroꝛum maloꝛum.ſed etiam omniũ aſtãa⸗

tium altari atq; circumſtantiu ſacrificio pᷣ
ſentiam ꝓpter vnius ſolius maliciam de

clinatet. Sic et omnem locum quocunq;
moꝛtali peccato pollutum tanqᷓ; pᷣſentiaꝰ

gloꝛie ſue indignum declinabit et auertet
e ab illo. Loca em̃ pecca toꝛũ ſoꝛdibꝰ pol
luta indigna ſunt vt ea inhabuet vel eiiã
intret. Uides ergo q̃liter ꝓſcpᷣſerunt ipᷣm
iſti heretici et tam pauca loca reliquerunt

ei in muũdo iſto inferioꝛi.Accidit ⁊ ſm boc

mala merita myniſtroꝛum nullaa⸗

ſßen
(lara
que⸗
Ln
glat
nael
lolo
ne
ſedan
abll
nſan
ſnipoo⸗
ggiloi
ſſege
(efnan
igsing
letcue
iſelns
eſene⸗
tſenta
eſem
Eepiör
(enalt
alius
la.
glaiß⸗
doit
gis
10
fonn
haun
Bar
her
dün⸗
lie
füme
Md
mie
Pfe
nol
pan
keri
ſican
lo./
adit
ldd
ſene
von
in
in
in

B . . „ „ 2. „ 22 5„ 5 V 5 &α- E ia ertiy t0 enſam deie
e
Mncn clarauimus eſſle vbiqʒ Srrin e bi Sicutlegitur. .. Coꝝ.
unſin ꝛte bhabeai eſſe poſſe. ciũ mãducat et bibit Sicut legitur.. Co „
Nel ue moꝛtale peccatum habea i eſſe poſi . IA fonte ilio ſaluraris hats
Nnc 2 nim ationẽ et co⸗ rii.Eccleſia vo de fonte ilio ſalu at
mun itatum maioeis ſanctitatis. Sic ia diui rit aquas ſalutares aanri de
1* * —— = 11 lem a
aaer 8 ia quã coꝛp'et ſanguig imo quã rũ ſicut legit᷑ yſa.xi. Et haurit ſalu
1 na eſſencia qua coꝛpꝰet ſang Ro. ſicut legit Pꝛonuer. xij. Qui bonus ẽ
R tots humanitas redemptoꝛis. Eoꝛpꝰ au/ dño. ſicut legit᷑ · Pꝛ fo.
„.— NR * 4 . : B OW
chun tem et ſanguis ppter ſui ſanctitatem con baunt grenzad. de ſuſpẽſis et ex
Knſ iectari non poſſint necpaciantur. Incom cõicatis.᷑ vtru ii oficiũt ſacrũ alta
Nomag iliter toꝛtius non pacietur fons omni olcaus. virn pl oNaut ſgern g. 14—
ſel pa biliter teenus non pacietun is miſteriũ tpe excõicatiois vłſu
W um ſancti cationũ diuina eſſencia ſe eſſe . m iſu aligb⸗ qno. peuratoꝛ
Ange in ipſo peccatoꝛe onge enin maigs ele ürem iorgies peunitl o vel g ſuſpẽdit a
aar in illo in quo ⁊ peccata ſunt q̃ʒ contrec iõe ſi ſe igerat ſe ſuſpeſionis huiꝰ
WsI r. tariab; ret exne Peuratiõe ſi ſe igerat ſp̃e ſuſp 3⸗
W ri ſe geſtarlab illo Quareſeque t ie hu ſeu iterdictifalſus ꝓcuratoꝛ ðꝛ.p falſũ añt
lugranin ceſſtatevt fugiat diuia eſſencia a acie toꝛé geqd saic irritu e. Qna decau „
— verndmadmomntanocifaname venm, aran ee kerſdziale Krdg te ſwünſte
iose cet quemadmodu caro et angu . —”ü ir nihil agi p huius
„D i Onis⁊ excõicatiõis ? ita nibi agi p huius
eraamn ni ſaluatoꝛis ⁊ ꝓpter hoc moꝛi et deſtrui is e ſuſpẽde⸗
muti enſfencialiter omes peccantes fugicte enizʒ 9 13 Neusese ſn 44 tp̃s aliud seuoca
Wnas eſſencia que vonquodq; poꝛtat ? ſuſtinet ,g. fteuocatgs eroto ei Prhratoet oſſi⸗
iind et eſſe neceſe eſt recidere in non eſſe. Un/ re. Wanifeſto?⸗ g, ea q iure fiſturnn
cenii de ꝑ ipᷣm rgtaalucrum aͤeie z oc a ſoism venfanifgen nt lpo iure nila ſut.
zame dem alibi iam dedarauimus. Accidit A Eencet d 3 b2 ũ eẽt ipᷣo
DdN mia. Idemq; vt ſacratiſſima euchariſtia FRerE. e
ecte s mig. Ide: SDeEt ſacra 5 ofitenf nulle.Sʒ ſi ſuſpẽſus eẽt pꝛiocuratoꝛine pe/
ug iõi h rrima eẽ ↄfitent᷑ nõ nulle. Sʒ fi ſui vel ne ſpetraret
Nst qua ipi heretici ſaluberri⸗ it ſalus terent aliqꝗd ex ꝑte dñi ſui vel ne ĩpetrare
8 poſſit ↄferre niſi ſanis⁊ ita non erit ſalus ugd er petitũ eet/
rumneint voſit Seiſe niſiſanis? s enid vſq; ad tpᷣsſi peteret medio tpe petitũ eẽ
egris nec vita moꝛtuis Hoc autẽ ẽ euiden . tü eet maxie ſi im
mninns egris nec viia⸗ nẽ dicere vt de imoᷣo ſi imperraret impetratũ ectamaxie ſi im
alent us abſurditatis hoc emẽ dicere vt de ipᷣo tu aliqd qð i facto vno oliſteret. Si
nutnnn fonte ſlancuſicationis minꝰ incõpabiliter petratũ idr anaerd medio S
ae hauriãt accedẽtes qʒ ex vno riuoꝛũ ipᷣius 83 mi⸗ eẽt bonũ aurũ vel argentũ qz i⸗
— Sacramẽtũ em euchariſtie fontẽ totũ cõ 1 lnbete dno mpertaſſet. ger pateit al⸗
int danm ſnernen vons⸗ inarn 6 tinhin ci pꝛopter ſol pꝛohibitionẽ ſalſus pꝛocu⸗
RNNR = 1 2 1111 * 21 „ „
W Dum ⁊ hoc ᷣin vtraq; ſui na ura diuin 5 erit ipe/ꝗ ↄſtitnitammo/⸗
nat) ſcilicet ⁊ humanã. Et hoc pᷣſencialit᷑ atꝭ ve ratoꝛ donec direnit ibeq EEO
tin ſclicct zu nand. Erhocß e eodẽ ſaca veo te ab iſto officio penitus nec ratũ ha
riſfume ſicut iam in tractatu de 1 HH te pꝛocuretur. Quia er le. £
— nẽto patefecimꝰ. Sacramẽtu vo baptil-⸗ beo quicq; ꝙ ꝑ te pꝛocureni erg
ini mero Pa tetecima. ig li ſuſpenſio vel excõicatio nõ aufert officim
mfi⸗ 21 tũ ofeſſionis licet plene ac ſuſpenſt netiz ei? executione i
mi iacamentd a ñ vel ri nec ab illo ammouerſʒz eiꝰ executionẽ in⸗
n net pfecte ſanctificatiois ſint fluenta iñ vel ri ibetad tp̃us nec nens ratihibitionẽ pqus
mnn uolos ſolos ↄtinẽt graꝝ. Ipa efſubſa , ſn ecclie⸗ ideo nec falſos efficit pꝛocura
nuin panis vite reſicimur abſq; medio að fiti⸗ bresinoi pocenraroetznre vacat ne ena
nn etißm aretecion?. ; uis grau ſancti ar miniſterii igoꝝ. Erauctoꝛatio aute
– ſicamur tam ipius ẽ qʒ baneiſnilame depoſiloſie ſacefdotes a clero omino re-/ o
innuin to. aüt nob obüciũt ꝗꝛ ſi is 451 ict⸗ mo uet abijcit pᷣuilegioqʒ clericali oino
mmüunn ad intercedẽdũ mittit᷑ irati animꝰ iudicis Enat 2exnintraab offitio acer lotalt oſg
n temere intercedere p̃ſumit ⁊ maieſtan cerdotali officio decetero mñ falſo at fat „ „
nmiſn gics n peret ſpurciclag vicion alleiul⸗, Jaciterigererens po ſũt vrei ver⸗ pioos
nun manienerclere aallen alen ienter⸗atoꝛ ſit duo ex neceſſitate reqrũt vicyt C d
pil dẽ ingerere. Silrc otra illu g talẽ 41 rez dñs cauſe ꝓcuratoꝛẽ habeat ſe ⁊ reputer
ntten ad intercedenduũ mittit. Nullaten mind „deide e ipemet ꝓcuratoꝛẽ ſe geratvicz
Gtain totra eccleſiã ſanctoꝝ ꝗᷓ in ꝑte in de⸗ illo ſolũ qð ei unctũẽ petẽs aut ꝓſedns
na⸗ innocẽs ẽæ imunis. Alioan er alie Oe „

Se

Cum ergo eccleſia exauctoꝛatos atʒ depo
ſitos licet ſacerdotes ſuos eos conſtituat

Dacerdotes tamen ipᷣos poſt exauctoꝛa/

tionẽ et depoſitionẽ non habeat nec repu
tet.imo a ſacerdote penituſq; ſubiectos ⁊
ideo nec ratum habeat quicquid de ſacer
dotali miniſterio attẽtare pᷣſumpſeritne/
ceſſe eſt preſumpnionem eoꝛum et attẽta/
tionem qntum ad ſacerdotale officiũ va⸗
cuam et irritam eſſeet hoc ipᷣm foꝛma ex⸗
auctoꝛatiõis et exoꝛdinatiõis iudicat eui
denter quaveſtimentis ſacerdotalibus ſi
gillatim⁊ illis inuerſatis exuũtur ꝑ quod

ludicare intendit eccleſia manifeſte nihil

eis dignitatis poteſtatis officiq; ſacerdo
talis relinqui ſicut de veſtimẽtis ſacerdo⸗
talipus nec vnũ eis relinquitunr. Apo/
ſta lke vo et heretici publice ⁊ manifeſte ab
eccleſia recedẽtes ⁊ ad ſynagogam ſatha
ne hot eſt quãcunq; ſectam pfidie tranſe
untes:nec ſacerdotes eccleſie catholice ſʒ
potius ſynagoge ſathane ſe gerentest ex
ecrandas eius petitiones in ſacrilego my
niſterio ſuo/vt ſupꝛa diximus oꝛe geſtates
uihil aguntex ꝑte eccleſie catholicecuius
neq; nuntios neq; miniſtros ſe gerẽt.Sʒ
nec ex parte ꝑfide factionis ex cuius parte
loquũtur cuius vocem deus omnino nõ
auditi ſed tanq; coꝛuinam tanqᷓʒ ſibilum
ſerpẽtum exhoꝛret et execratur.Et ua ma⸗
nifeſtum eſt. ꝙ duabus concurrentibus
perficitur ſacerdotale officium. vel myni⸗/
ſterium videlicet ranhibitione eccleſie/ et

niſterio auferendi oꝛdines/

ſacramento oꝛdinis

2„
ipius oꝛdinibus congruentem. Sic etad
abolendum ipᷣa ſignacula dubitandũ nõ
eſt eiuſdem eccleſie miniſtris/eandem ad
eſſe et operari virtutem et perſicere intus
ꝙ agit foꝛis eccleſia. Amplius. ſi diui
ne virtutis tm̃ eſt et eccdleſie ipius miniſte⸗
rij oꝛdinłs impᷣmere fundare. Siceiuſdẽ
virtutis eſt per contrarium miniſteriũ eoſ
dem delere auferre
do deeſſet diuina virtꝰ eccleſię in iſto mi/
az lalubꝛe
tanq; neceſſarium eſt ad iuſticiam exercẽ/
dam contra execrabiles eoꝛundẽ pꝛeſum
ptoꝛes ⁊ cõtaminatoꝛes.Q ſi eccleſie intẽ

tio non fuerit ip̃os oꝛdines auferre myni

ſterio exauctoꝛatiõis/et depoſitionis ſᷣm
ſolam eoꝛum excuſationem maniteſtũẽ.
ꝙ oꝛdines in auctoꝛatis et depoſit rema
nere neceſſe eſt eoſq; ab ipᷣa executiõe ſo⸗
lummodo de ꝑpetuo eſſeduſpenſos.Etꝙ
pter hoc ſi poſtea ſuffragantibus reſtituã
tur oꝛdinari uerũ eos nullo modo ẽ poſſi
bile ⁊ tm̃ in tractatu baptiſmi de hoc dixi

mus docuimus. Qui enim ſacerdos ẽ oꝛ

dinari ſacerdos iterum non poteſt. Et ge/
generaliter impoſſibile eſt vt oꝛdinẽ queʒ
abet quis recipialſicut album albedinẽ

recipe non poteſt. eo ꝙ duas foꝛmas eiuſ

pꝛocuratoꝛis officij limitata executione.
„Et ſimiliter duabus decauſis irritat᷑ cum
euacuatur hoc eſt apte eccleſie ⁊ apte ipo

rum miniſtroꝛum. Hinc eſt ꝙ rauonabi⸗

liſſime dixiſſe videt᷑ ꝙ exauctoꝛatos atqʒ

depoſitos reoꝛlinandos eſſeſſi redierint.
⁊ eccleſia eos reſtituere voluerit.Ceteros
autem ab eccleſia apoſtantes/recõcilian⸗
dos tm̃nõ autem iterum oꝛdinados. Si
enim eccleſie intentio et ex auctoꝛando et
deponendo ſiue degradando oꝛdinãtes
epiſcopos characteres oꝛdinũ delere ſiue

abolere in illis non ſolum veriſimile. SS

etiam neceſſe eſt eccleſie intenionem om
nipotentie diuine virtute que miniſterio
eccleſie ſemper aſſiſtit per ipᷣm operatur
impleri. Sicut eĩ miniſterio eccleſie adeſt
omnipo:tens virtus ad impᷣmenda ſancti
tatis ſignacula ſiue characteres qnos oꝛ/⸗
ines vocamuslet ad infundenda gratia

dem ſpeciei ſimul in eodeʒ eſſe impoſſibi/
le eſt.Et quoniã carentia omnis motus ⁊

mutationis pᷣncipium eſt ſine quo nõ po

teſt. Manifeſtü ergo ẽ ex hüs ꝙ ſi fue
rit intentio eccleſie aufferre ſeu abolere ca
racteres oꝛdinum exauctoꝛatis et depoſi/

tis.Si poſtmodum reſtitui obtinuerit ite

rum oꝛdinandi ſunt oꝛdinuʒ ſignaculis
impᷣmendi ſeu ſignificandi vipote in qui
bus miniſterio eccleſie foꝛis agente et vir⸗/

tute diuina intus operãte characteres oꝛ⸗
dinum aboliti fuerant penitus et abꝛaſi.

Alioquin exauctoꝛatio et depoſitio nihil
Klinc eſſe
ne perpetua ſuſpenſio nec timendum nul
latenus iniuriam fieri ſacramẽto oꝛdinis.
ſi hoc modo vt diximus iteretur.Sic eniʒ
non reputatur iteranduʒ quod neſcit᷑ eſſe
factum.multofoꝛtius non eſt reputanduʒ
iteratum ꝙ ſcitur abolitum eſſe penitus
et deſtructum. Similiter ſi debaptiz aret᷑
quos iuxia hunc moduʒ vt ei penitus au⸗

ferret ſanctitas baptiſmalcharacter ſic ꝑp⸗
fidia iudeoꝝ ſomniat poſſe fieri quuſdaʒ

execraãdis abꝛaſionibꝰ ⁊ nephandis acim

Ampliꝰ. quomo⸗

viderentur qᷓᷓ ab ipᷣa executio⸗

wu
can
de
lun
lccte
cee
ſae
bep
inb
ine
71
640
fontu
Copeo
Unot
ctauc
he
en
hon
bupiß
pogie
Atar
cſtite
biam⸗
Eimr
fane
Rdi

8

ſ
ehunn
dan
Warg
aſang
Nde
Winci
Sninn
MWüidni
Aiate
hsſcin

beei⸗

„

wecege

ionti

3 61
eS

1une
tirr
nelate.
—R

Berfaudbag Erbeſie R 7 1 gales

:n fyde Cxx ſe

Fo.

mundis ablutionibus ⁊ poſtmodũ reuo

cante eũ diuina gra ad eccliaʒ reuerteret

Denuo baptizandus eſt vtpote ſibi nul⸗
lum baptiſmi refugium remanſiſſetverũ
eccleſia iſtud non fecit vnq; nec faciet nec
credimus eam quacunq; ſ uggeione vel

/

in baptiſmo longe aliter ſenciendũ ſit q;

in aljs ſagamentis de iniuria iteratiõis

In gliijs autem nulla videtur iniuria ſᷣm
ea que diximꝰ ſi iterentur tum omnia ite/
rentur euidenter abſq; vlla ſui iniuria ex⸗
cepto ſolo oꝛdinis ſacramẽti cui nulla om
nino fieret iniuria in caſu quem poſuim⸗
ex auctoꝛatoꝛum atʒ depoſitoꝛum. Si ec/
cleſia ex auctoꝛatione ⁊ depoſitione cha/
racteres oꝛdinum ab eo abꝛadere penitꝰ

intenderet ⁊ auferret. Sacramentũ vero

baptiſmi quia vacra mentum et figura eſt
moꝛtis xpᷣi qua ꝓpter largiſſimam ſuffici/
entiam ſuam vnicam ⁊ ſolam eſſe neceſſe
eſt iterarinon ſolum non decet. Sed nec
etiam poſſibile eſt vt iam diximus ⁊ oſtẽ⸗
dimus. In oꝛdine vero nec ꝓhiber figu⸗
ra nec deſignatio aliqua ſi ivbᷣm abꝛadi vt
vt diximus et aboleri omnino cõtingeret
ue autẽ ſit inientio eccleſie in oꝑe ex au⸗

cioꝛationis et depoſitionis ab ecclia Ro
(mana penes quam reſidet auctoꝛitas vni

uerſalis eccleſie cuius ⁊ auctoꝛitate de au
ctoꝛationibus ⁊ depoſitionibus omiĩa ſta
tuta edita ſuntadiciendũ eſt tamen eius
legem interpᷣtari eſt qui condidit. Inten⸗
tio autem eccleſie ſemper aut ſacra erudi/
tione aut diuina inſpiratione in hijs que
generaliter ſtatuit ⁊ foꝛmauit ꝓculdubio

et firmatur/ꝓpoſitum vero noſtrum non

eſt hic vel canones ſacros exponere vl cõ
trarias opiniones doctoꝝ ipoꝛuʒ de hijs
ad cõcoꝛdiam reducere.ſed veritatẽ⁊ ſan
ctitatem oꝛdinũ virtutumq; eoꝛuʒ nec nõ

⁊ poteſtatem eccleſie impᷣſtandis et aufe⸗

rendis ipᷣis rationibus ac declarationibꝰ
Aan uin poſſumus aſtruere. Sequitur
Slu d. M —
Uia vo ſacerdotalis oꝛdinisvnũ
B officium ẽ ſoluere et ligare cui he⸗
,reiica ꝑfidia cõſueta inſania con⸗
tradiciijcõſequenter et iſtud officiũ aſtru⸗

os modos ſoluendi atq; ligandijalterum
videlicei in foꝛo penitenciali quod iam in

65 ere tentemus.Et quia iam oſtendimꝰ du

vractatu de penuentia et ſtabiliuimus et

„
xciiij
declarauimus cum omni virtute ſua et ef
ficacia atq; fructu. Relinquitur nobis al⸗
terũ ꝓſequi cõſequenter qð eſt in foꝛo pe-
nitentiali hoc eſt poteſtas qua pontifices
excomunicant ⁊ interdicunt. Et vocat o
teſtas ligandi atʒ ſoluendi et iuriſditio ee

ereticoꝛum circa officium iſtud. Poꝛum
pmus eſt quo dicunt non niſi bonos ſa
cerdotes et ſanctos habere poteſtateʒ hu
iuſmodi.Secundus eſt quo dicut bonos

ſuaſione ad hoc poſſe induciwt aliquẽ de cleſiaſtica. Scito ergo duo ſut erroꝛes
vaptiʒare intendinvł dexpᷣianarellicʒ a
P

⁊ ſanctos ſacerdotes hanc poreſtatẽ non

habereniſi in malos et peccatoꝛes/ſubdi
tos nihil autem poſſe eos in ꝑte iſta olra
bonos ſubditos peccatum eęnim inquiũt:
excõmunicar hominẽ nõ ſentẽcia. Nuc
ergo in pᷣmis aggrediamur pᷣmũ erræeʒ
deſtruere et dicemus e ſicut regum ſecu⸗
larium poteſtas eſt excõmunicare coꝛpa
literhoc eſt communione auferret eoꝛpa⸗
lium. Ita eſt ⁊ regum ſpiritualium excõ⸗
municare ſpiritualiteri hoc eſt auferre cõ/

munionem ſpiritualium. Hic autem ſuꝝp

ſacramenta et ſacramentalig. Ampli⸗
us. Sicut de ciuitate coꝛporali eijciendi
ſunt qui leges eius/atqʒ ſtatutaque ſuſ⸗

ceperunt ſeruare contradicuntnec qᷓ; diu

hoc faciũt in numero ciuium ſunthaben⸗/
di.Sic deę ciuitate ſpirituali /que eccleſia ẽ/

— — — —

qui ꝓfeſii ſuntcum xpiani effecni ſuntſer⸗

nare cõ tradicunt eijciendi ſunet ſicut in

de ꝑ iudicem ſecularem ac ſeculare iudici
um ſic habere p iudicem eccleſiaſticumq
iudicium. Amplius.quia manifeſtum
eſt eſſe duas res publicasneceſſe ẽ et ouuo
eſſe genera admyniſtratoꝛum vei res pu⸗
blica abſq; myniſtratoꝛibus atqʒ rectoꝛi⸗

bus ſeu pꝛocuratoꝛibus eſſe non poſſit.

Quia ergo pꝛopoꝛtionales ſunt admy⸗

niſtratoꝛ reipublice ſecularis et res publi⸗

ca ſecularis eiuſq; ſubditi ſeu ciues arʒ le⸗
ges ſtatuta et indicia eiuſdem reipublice
ſic a⸗

ſic adminiſtratio ges ad rem publicã ſpũa

les cuiuſq; ſubdiłòs ſtatuta atq; iudicia.
Manifeſtum eſt ꝙ quicquid licet ma
giſtratui reipublice ſpiritualis ſtatuere in
ſubditos ſuos bonumaut reipublice ſpi/
ritnalis. Pꝛimum maximum eſt dei glo
rificatio et honoꝛatio. Deinde animaruʒ
ſalus. Tercio emendatio delictoꝛum.

Quartg declinatio ab ip̃is.Quiato bono

— . —

rũ ſpirſtualiũ ſalutariũ Berto ampliano
ſen ꝓpagatio ipoꝝ ꝗcqd adiſta ſex bona
vrine He ad ea efficieda cofuada ſiue anz

èòU

Be ſacramento oꝛdinis
gęẽda aut amplianda pertinet et coopera⸗ bit paſtoꝛibꝰ lalibus ex officio paſtoꝛali
tur. Licʒ ſtatuere magiſtratui ſpirituali in ali. Quatofoꝛlius incũbere debet ſepa⸗ grise
ſubditos ſuos. Quia ergo ad dei gloꝛiaz tio ſiue excõicatio ouiũ ſpñaliũ paſtoꝛibꝰ un
ptinetvt eius ↄtumelia tollatur de medio ſpũalibꝰ ex officio paſtoꝛalitatis. Am 6u
. et vt ↄtumelioſi eidem eüciant᷑ de medio pliꝰ.ſt hec in mebꝛis lr̃alibꝰfaciendũ ẽ me bleen
ſanctoꝝ et hoc magiſtratui reipublice ſoli dicis coꝛtoꝛalibꝰ/videlicet vt putrida pꝛe ſcdiont
commiſſum ẽ eiq; ſoli incumbit ex officio. ſcindat ſeu reſecẽtne putredo eoꝛũ ſerpẽs nislons
„ Maniteſtũ ẽ huiuſmodi magiſtratui ſe tranſfundat in alia.Quãto ſoꝛtius me⸗ ſaſan
licere tales eicere de conſoꝛtio ſanctoꝛñn. dicis ſpũalibꝰ curã ſalutis hmoi ſacratiẽõs veeid
* Aump̃.quantomagis e vicino ſuntho ſimi coꝛpis habẽtibꝰ qð ex onj coaptatio QW
ſtes ciuitatis ſanctificate deoq; dilecte ei ne ſanctoꝝ deo ipᷣo operãte cõpactum eſft uau
dem tanto grauiꝰ ip̃am impugnat atq; ꝑ ppuidendũ eſt a mẽbꝛis putridis ne putre enjol
nitio ſiꝰ. Maxime aũt e vicino ſũt illi qua do eoꝛũ ſerpat in alia.O⁊ ſi medicinaʒ re Auune
do populi ꝑmixtiæ imixti ſunta maximo tceperint nulla alia via ſanis mẽebꝛis cane iſtie
autẽ nocumento et maxima impugnatio ri poteſt ab infectione ipᷣoꝝ niſi ꝑ ſepara/ ſodere
3 ne marime cauendũ ẽ ei dẽ cuitati. Qua/ tionẽ iſtoꝝ boc ẽ execratio pᷣmũ.Deinde ien
re amixtione ſeu immixtione maloꝛum etiã alia ſeparatio ſcilicet carcerè aut moꝛ denegn
maxime cauendũ eidẽ. Iſta autẽ cautela tis ex neceſſitate adhibẽda erit. Amp̃. ue
manifeſte incumbit rectoꝛibus ⁊ magiſtra cũ innũerabiles ſanent hocẽ reſipiſcãt et lhen
tni eindeʒ ciuitatis in alio amen genere reuertaãt a delictis ſuis p ſam excõicatio ſtiri
maloꝝ incumbit magiſtratui ſecularipur nẽ. Manifteſtũ eſt excõicationẽ medici encl
gare ꝓuintias ſiue ciuitates a malis ho- na eẽ delictoꝛũ ſalutarẽ. Omi aũt ſalutari an
minibus. In quo et adiutoꝛes ſunt pote- medicina vtendũ ẽ medicè ſpalibꝰ ↄtra nie
ſtates ſeculares magiſtratus ſpiritualis? moꝛbos vicioꝝ ⁊ pctõꝝ. Quare⁊ hocam imä
debitoꝛes adiutoꝛi/ ꝙpter qð inuocandi plius ſi nõ haheret medici eccleſiaſtici po i
a magiſtratu ſpũali cum pena ſpiritualis leſtatẽ vtẽdi iſta medicina nec eẽt iſta me nie
intimet. Amp̃.nulla ẽcõgregationul⸗ dicina in eccleſia deiſtñ euidẽter ⁊ neceſſa We
lũ collegiũ nulla ciuitas ſi ydoneos haby tia ſit in viris egris ſpũalib⸗ et manifeſte in 1
rectoꝛes qᷓ myniſterio eoꝝ rebelles ⁊ con- lſalutaris vt diximus nec egris ſuis de me e
tinuatis ꝓfeſſionibus ⁊ obſeruancijs ſu dicamætis ſalutaribꝰ nec medicꝭ ð bijs 8
ig ⁊ inobediẽtes legibꝰ atqʒ ſtatutis ſuis. ad officiu medicadi ptinẽt ſufficiẽt puidii aun
idẽ ſe nõ eiciat ↄmunione ſua non pꝛi⸗ ſetdeꝰ.Quare nec ſaluti gener huani q nnſe
uet hoc nõ tam iuſte ⁊ legittime qᷓʒ etiaz ſummope curatyvt deceret pꝛouidit.Cum eſa
vtiliter et ſalubꝛiterne fermentuʒ malicie aũtet de pꝛopᷣa carne fecit antidotũ et de nan
eliã paucoꝛũ ſi nõ expurget totã maſſam pꝛopᷣo ſanguine fecit antidotumlei de ꝓ⸗ gan
coꝛrumpat. M tcauendũ ẽ incom pꝛio ſanguine fecit ſyropum nullum nolu
vabiliter a fermento malicie. Ciuitate ſan it deeſſe medicamentũ ſaluti. Amp̃. ſi AA
ctitate qua diximꝰ ꝓpter ſalutẽ ſpiritual? medici ecclie nõ habẽt poteſtatẽ niſi mo⸗ A
et alia bona ſpfritualia qᷓ cinitati ſeculari uendi expoꝛtandi arguendi interpᷣtandiꝰ “ð?
ꝓbter bona coꝛpalia vł tpalia. Quare in ſimilia ſaciendiſet iſta multoꝛum moꝛbis s
compabiliter magis incubit rectoꝛibꝰ ſpi curandis nõ ſufficiant. Quid fiet eis cum unce
iitualibus q; rectoꝛibꝰ ſecularibus expur amplius ſcõm hunc erroꝛẽ eccleſia nõ ha⸗ ton
. gare ſuo mõo/Mulio ergo foꝛtius euides beat quid faciat. NHeglexit ergo deus ſalu bus
o eẽ debet expurgationẽ mõi fermenti in- tem eoꝛum quibus no pꝛouidit remediuʒ glis
cumbere ex officio regiminis ſpiritualis re et minus inſufſicienter inſtruxit armauit dom
ctoꝛibus ſpiritualibꝰ. Hec aũt expurgatio ſarmauit atʒpᷣ̃parauit eccleſiam ſuam cnʒ guib⸗
excoicatio eſt ſiue de tota eccleſia eiectio. in ea ſufficientia remedioꝛum ↄtra omnẽ (ole
6 Amßp̃.qꝗs paſtoꝛ onẽ moꝛbidam hocẽ moꝛbũ ſpiritualeʒ nõ inueniatur. Et ppo lsp
mo:bo cõtagioſo laboꝛanteʒ a grege ſuo ſtere egit cuʒ coꝛpoꝛa magis curauerit in Kpi
ſepare nõ debetEt ꝓpter hoc ſalutẽ oim parte iſta q̃ animas. Coꝛpoꝛibus em̃ ſul Went.
ſolſt liũ coꝛpoꝛalẽ. quato ergo foꝛtius pa ficientia remedioꝛum contra omneʒ moꝛ rſe
Vernt aalise5 agioſem ous ſpuͦ he; ne bum eoꝛum curabilẽ pꝛonidit. Si anima U
grege ſepare debe ia inſiciat ne dica totu; bus ↄgruẽtẽ ſibi remedioꝝ ſufficiẽcia pᷣo
rege lepare debeta grege. Et ſi illa incũ⸗ nidere neglexit qm̃ ſacramẽta ſctiſſima ſt. .
X .

mmmen
Nheit

Miles
idsrr
nsnote
dmigee
Wid
un.

teiſihnat

bearih

chien
Oumu
itt
mnaukn
miäin
benet
NGri
uned

Maanifeſtũẽ execratis ⁊ omnino indi
gnis cõmunione eoꝝilla nullatenus eſſe

ↄmunicanda. Pertinaces aũt in quocun

ꝙʒ; peccato moꝛtali ⁊ boc manifeſte et pu⸗
blice matime execrabiles ſuntet maxime
idigni ſancn tate ſacramẽtoꝝꝑęt hoc ẽ quo

nia longiſſimi ſuntiſicut remotiſſimi a gra
tia ſanctitatis vtpote contrarij ⁊ repugna

tes eides ⁊ aduerſus ip̃am armati atʒ cur
reuies Sicuolegitur Job. xv. Teiẽdit ad
uerſum deũ manu ſua contra omnipotẽ
tem roboꝛatus ẽ ſcuto ſcilicet ptinacie ſeu

ptumacie ⁊ gladijs defenſionũ. Ma⸗
nifeſtũ ergo ꝙ talibꝰ ſacramentoꝝ cõmu
nio denegada ẽac penit⁊ dicẽda.Eiuſdeʒ
autẽ poteſtatis ẽ ſacramẽta impendere ac
denegare eiuſdẽqʒ offici. Quarũ ſacerdo
tũ erit vtraq; poteſtasſiue officiũvidelicʒ
ſacramenta impęndẽdi et eadẽ denegadi

ſeu ĩterdicẽdi. Et hec ẽ poteſtas ligadi atʒ

ſoluendi. Amplius. quia ſacramenta
medicamẽta ſunt ſpiritualiaſmedidis ſpi⸗
ritualibus ꝓpter curã ⁊ curationẽ anima
rũ tradita certũ auiẽ ẽ qꝛ; medicamenta et
medicine male pparatis noxia ſunt atq;
moꝛtifera. Medicoꝝ aur ſpiritualiũ offici
umſt poteſtas eſt medicantis quoꝝ vłcu⸗
rationẽ ſuſceperũ: ⁊ iniũgere ſalubꝛia etĩ
terdicere noxia atʒ moꝛtifera. Male igit᷑
paratis ad medicamenta ſacramentoꝛuꝰ-
interdicere ſeu ꝓhibere ↄmunionẽ eoꝛnzʒ

poteſtas et officiũ ẽ atʒ medicoꝝ ſ pualiũ.
iſen autẽ declarauimus in tractatu ð pe

nitentia ꝙ ẽ iudicibus ſpnñalibꝰſiue recio

Bribus medicis omino parendũ ſiue obe
diendũ ẽ a ſubditis/⁊ cure ipoꝝ cõmiſſis.

Quare

rendũ ẽ ſentẽtijs excõicationũ

2

Z interdictionu ſeu ꝓhibitionũ quas dixi

mus Amp.omi diſpenſatoꝛi victualiũ

in qᷣcunq; domo cum ipo officio diſpenſa

nionis cõmiſtum ẽ quibꝰ diſpenſet erg⸗/
bus deneget. Quare diſpẽſatoꝛi vicꝰ ſpũ
alis ⁊ viuifici panis ⁊ vini ↄmiſſum eſt in
domo dei magna⁊ ꝗbus illa diſpenſet et
auibus illa deneget Amp̃. 4s dubitat
ydolatras ? menſis demonioꝝ comunica
les ꝓhibẽdos e? omino arcẽdos a men
AJa xpi. Per quos auiẽ fiet iſtud niſi p ipiꝰ

menſe miſtros ſacros ſcilicet põtifices ſa

croſq; pincernos hoc ẽ ſacerdotes.Cuʒ er
go peccatuʒ cõtumacieac ꝑtinacie ex ipſa
natura ſui euidenter ſit peccatũ ydolatrie
ſpiritualis. Et ſicut legitur.j. Reguʒ...Oec
canũ arioladi ſit repngnare ⁊ qſi ſcelꝰydo

Xeyv

latrie nolle acquieſcere. Maniteſtů &⸗
contumacibꝰ interdicendã eẽ menſam ſa
cre cõmunionis. Ampᷣecum ſacrame-
ta medicamenta ſuni animan⁊ vtiq; ila
rũ ſolummõ q̃ ſub cura medicoꝝ ſunt ſpi
ritualiũ.qꝛ ⁊ ꝓpter illas ſolũmõ medicis
tradita ſuntqa ⁊ illis ſolum ſalutaria ⁊c.
Q uia ergo aut cura hmõi medicoꝛũ dyas
bolico pꝛiuilegio/qð ẽ ſupbie ptinaciaab

earum cura ſe eximunt nipil iuris habens

. 5.

in ſacramentis. Arcendi ergo ſunt ab eis
ſicut a iure alieno. Et ſi ſe ingerat feputan

di inua ſoꝛes ⁊ per vim armata etia rebel-

lendi. Amp. nulla ẽ domus adeo ma
le diſpoſita in qua ⁊ ꝓuiſoꝛes eiuſdeʒ nõ
abeat poteſtatẽ vt ab ea hoſtes eiciaãt et

piſcere ac reuerti nolentes / imo penit re⸗

nerti contradicentesnon ſolũ alienia do
mo deiſed etiaʒ hoſtes eiuſdẽ ſunt. Et in

ſuper poꝛci ac canes ſpirituales immũda

qʒ animalia ⁊ venenala in domo dei ſpi ⸗
rituali reputatur.

Manifeſtum ẽ mini
ſtris et ꝓuiſoꝛibus eiuldem domus.non
ſolum cõmiſſum eſt.ſed diſtrictius pꝛece⸗
ptum vt tales ꝓijciant ⁊ arceant ab eadẽ

Amplius. quis myniſter ſanctoꝛuz nõ
habeat poteſtateʒ non dare illa canibus

Sicut legit᷑ Mathei.vij. Nolite dare ſan
ctum canibus.Et quis myniſter ſeu filioꝝ
dapifer menſe filioꝛum nõ habet poteſta
tem ꝓhibendi inde canes et arcendi. Si⸗
cut legitur Wathei.vil. Nõ eſt bonum ſu

mere panem fſilioꝛum ⁊ miltere canibus.

qſi verbo phibitionis aſtyicti menſe nõ
auerterinpbaculo ſunt ſeu gladio poteſta
tis exterioꝛis arcendi ac rebellendi. Am
plius. ſiꝑ magiſtratum ſecularem lepꝛoſi
coꝛpoꝛales a ciuitatibus ſecularibus.pꝛo
pier contagij perigilũ ſunt coꝛpoꝛaliter ex
pellendi. Qua ntofoꝛtius per magiſtrati
ſpiritualem lepꝛoſi ſpirituales ꝓpter inco
parabiliter magis ſpiritualis cõtaminati
onis periculumerunta ciuitatibus ſpũa
libus.id eſt eccleſis euciẽdi.Et inſuper ſi⸗

cut certi ſũt indices ac ꝓbatoꝛes lepꝛe coꝛ⸗

poꝛalis in ciuitatibꝰ coꝛpalibus/quoꝝ iu-

ditio ſig lepꝛoſi declarati fnerint ad ſentẽ⸗

nã eoꝝ neceſſe hñt ſecedere a cõi habitati

one ſanoꝛũmłtoſoꝛtiꝰ neceſſe ẽ certos iu⸗

dices ac ꝓbaloꝛes lepꝛe ſpũalis ad quoꝝ

tiã alienos. Multo ergo foꝛtins immis
da ac venenata animaliapoꝛcos ſcilicð
canes ſerpẽtes et ſcoꝛpiones ⁊ alia hmoi
uia ergo peccatoꝛes a peccatis ſuis reſũẽ

*

„ „ .
Be ſaſcramento oꝛdinis. m
iudicium atq; ſententiam hnius lepꝛoſi ſe ſiue ſoiritual poteſtas atʒ offici’. Am mie
parent᷑ ⁊ ſeoꝛſum fiant a ſanctis et iuſtis. paterfamilias ſiliũ ꝓteruũ ⁊ ↄtumacema mat
Aumplius. qꝛ manifeſtũ eſt cuſtodiam domo eijcit quẽ alias coꝛrigere nõ poteſt Aeñlen
ſanctuarij atʒ ſanctoꝝ ↄmiſſam eſſe ac cre⸗ ypᷣuateum iuſte ia ↄmunione vict⸗ oeda Audd
dita ſacerdotibus. Dotiſſime autene pꝛo lis atʒ veſtitus. Multo ergo fo:tius prfa⸗ ſhe
phanent/ ad offciũ pertinet cuſtodũ/In/ milias ſpiritualis. id ẽ platus ſimili pena ugl
quinatur aute 7 ꝓphanent maxime p cõ animacduertere ⁊ poteſt ⁊ deberĩ fiios re
5 municatione inqnatoꝝ æ ꝓphanoꝛũ. Ad belles ? ↄtumaces. ſimilẽ eĩn oĩa poteſfits ·
. eoꝝ ergo officiũ ptinet ne talibus ↄmuni⸗ tẽ hʒ paterfamilias ſpũalis m domo ſpn⸗ RA
J cent. Quare eos arcere ab hijs ⁊ exclude/ alieet in familia ſpiritualem p eſtati priſ⸗ i
re ex neceſſitate ẽ ſacerdotis ofſcin. Quia familias lr̃ali id ẽ in domo lir̃a 2 familiaỹ ſobie
ſi magiſtratus ſecularis abſq; indicio nõ liralem. J am ergo declaratum ẽ in ciuita⸗ Sl
erit de ciuitate ſuamniſi manifeſte reumul te ſpirituali de q loꝗmur in eccleſa habe e
tofo:tius magiſtrat ſpiritualis a temeri-⸗ re magiſtratũ ſpiritualem ⁊ iuriſditioneʒ Ihnnſn
tale ⁊ pᷣcipitatione ſeruare ſe debetvtnul et iudicia: penas et negocia ad eiꝰ cogni (ogne
2 lũ feriat ſentẽtia excõicationis abſq; iudi 8 tionẽ ſolã pꝑtinentia. Et q parendum eex ſeeſen
. cioꝰ Amplius. ꝗa ꝓſe manifeſtuʒ ẽ nõ neceſſitate ſententie ipius et ipſi ſententie lil
paſſim exponẽda eẽ ſancta dignis et indi excõicanionisad minus cum iuſta fuerit. Mſt
gnisſ⁊ ad ſecularẽ magiſtratũ non ꝑtinet Quado vero iniuſta fuent in ſequentibꝰ Ulenin
om̃in iudicare inter ſancta et pꝛoppana determinabimus. . 2ð hen,
Neceſſariuũ autẽ ẽ ne iudiciũ om̃ino ſit in Ebes autem ſcire ꝙ qttuo: debẽt genie
voluntate miſtroꝝ reputare quos volue⸗- currere ĩ intentiõe ꝓnunciatiõig (ſeine
rũt pꝛophanos. Sequit ergo iudicio de/ ſiue ferẽtis hmõi ſentẽtiã. Pꝛimũ utma
clarandũ eẽ magiſtratus ſpiriualis q ha eſt dei honoꝛ pꝛo cuius ↄlumelia tollda igni
bendi ſunt ſanctiet ꝗ pꝛopham Judicii gladioexcõicatiõis exercet Scõʒ dz eẽ ho ſandie
ei nõ iudicig.id c nõ habetis iuriſditionę noꝛ ſanctoꝝ hoc eſt ſacramentoꝝ?⁊ alioꝛũ ſegest
nullũ ⁊ nullius momẽti. Quare neceſſe ? quũ ꝓpter ferenda eſt huiuſmodi ſenten ſtin
eos iudicare de ſanctis atʒ pꝛophanis po tiane ſancta ſcilicet pꝛophanentur ⁊ cõta ſbiver
teſtatẽ hr̃e iudiciaria in hoc ſiue iuriſdio minentur. Zerciuʒ eſt eccleſie ipius ſalus ſnn
neſq̃re ⁊ cohabitationẽ. Quonia autẽ iu⸗ ſpiritualis. Ppter quã ↄſeruandam mem AA
riſdictio ⁊ ſubiectio oppoſita ſun tc hecyt bꝛum putridum ſeu moꝛbidum gladio ex iſiſheyt
reiatiua quoꝝ altern ſine altero eẽ nõ poe communicationis pꝛeſ cinditur. Quarluz pllsnt
reſt. Manikfeſtu eſt 2 ſanctos et ꝓpha eſt coꝛrectio ipſius. qui excõmunicalur et Wct
nos ſubditos eſſe magiſtratui ſpũaliſine alioꝛũ. Noſtris vero tempoꝛibus iſte gla anan
iudicibus eccleſiaſticis. Quare ex neceſſſ dius dilatatus eiret extenſ us adeo vt en ſunn
tate ⁊ pafere debere eoꝝ in ꝑte iſta ſenten am tempoꝛalia eo maxime defendantur. Unni
* ti. Amp̃. qe eiuſdẽe iudicis ẽ cognoſce, Attende autem quod excõmunicatio a i
re ? pꝛonuciarede ꝗbus cognouenit. Co⸗/ plex vt iia loquamur vinculum eſt. videli it.
gnilio aulẽ de hoc ſcʒ vtrũ aliꝗs ſit arcen cet quo ipe excõmunicatus ligatus ek ne ben
dus a ſanctis an no. non eſt niſi magiſtra ſe ſanctis immiſceaterne cõmunioni fide Pn
lus eccleliaſtici.qre ⁊ pꝛonunciare de hoc lium ſe ingeratexceptis vite neceſſarijs blie
ſiue ſententiare nõ erit niſ eiuſdeʒ. Nihil licet ei a quocunq; petere tempoꝛe neceſ ſeen
. autẽ pꝛoderit aliquẽ pꝛonuũciaſſe eſſe indkſi tatis. Alterum vero vinculum quo ligati offia
o ann ſanctis abſq; cohertione.Quare ne⸗ ſunt ip̃i fideles ne ipi excõmunicato com pois
ceſſario habent cohentionẽa ſancis q ha municent inuite communionibus niſi ne ſeno
bent hmõi cognition. Amp̃. Manife ceſſitas oceſſa in ſacris canonibus expꝛei ßiie
ſtũ ẽꝙ excõicatio pena ẽq innũerabiles ſarelinquimus. In neceſſitate vo idcirco ſiin
„ . Digni ſunt. Eſt ergo iuſta eoꝝ pena et idõo diximus qua nec fame nec ſiti nec alio p⸗ dean
ili p indie ci. AI ergo ex neceſſi „ Debes auüt ſcire ꝙ ſcom vinculũ ſequit᷑ ex
rae iudex ſiue magiſtratus ꝗ ꝑ iu Gciũ bʒ naiud ei paterfamilias ob ſui ꝓterni 8
iigere hmõi pena. Eenu autẽ eſt ꝙ ma⸗. latẽ 2 2tumacia abiecit nec familia necali
giſtratus ſecularis nõ hʒ iſſigere quia hec gs de familia debʒ admittere ? quẽ rerfo
. erit ex neceſſuate magiſtratus eccleſiaſtici ro baniuit ſiue ſecłlaris ſiue ſpiritualis nut
.½ .

46

R.K*
i
%&
. 8
Wrröe
,

nuf

l

Mmn
asdi,
CMn
Eand

ſenii d
i
Niunt
ien
miginn
nan

HWα1

Fo.

lus debet ſubditoꝛũ receptare. Cui em̃ in⸗
terdicta ẽ ciuita sinterdicta ẽ et omnis do
mꝰ cuitatis. Alioquin familia euacuaret
ſentenniam patriffamilias ⁊ irritaret eius

iudiciũ ⁊ ſubditi deſtruerent qð ageret᷑ ꝑ
regem et pugnaret cinitas conirq ppꝛium
magiſtratum.

.

Tquoniã iam patefactum eſt ma
giſtratũ eccleſie hoc ẽ ſacerdotes
potiſtatẽ hr̃e ligãdi atq; ſo luendi

nobis ſecundus erroꝛ hereticonquo erra
uerunt circa poteſtatẽ iſta dicentes ſolos
Pnege et iuſtos lacerdotes habere illas
Puiuſmodi ergo erroꝛ⁊ deſtructio facilis

Eſcognoſcentibus poteſtatẽ magiſtratus/

ſine ſecnlaris ſine ſpiritualis eſſe poteſta/
tem ciuitatis ipius cuiꝰ ẽ ipᷣe magiſtratus
WMagiſtratus em̃ omnis ciuitatis ſueſer⸗
uit enã imperamlo/Solam el habet exe⸗

——.— ——

culionem ſiue exerciciũ iuriſditionis q ipᷣi

us ciuitatis eſt pleno iure hic autẽe euides

ꝑ ſe ẽ in ciuitatibus qᷓ ſibi pficiunt ⁊ cõſti/

tuũt magiſtratus nec rex ibi in regno ſuo

Aliquid ampliꝰ ẽ qᷓ; myniſter ipᷣius regni
ſicut dicit ad ilos Sapiẽ.vj. Ad vos ergo
reges ſũt hij ſermones mei ꝗ cu eſſert mi/
niſtri regni mei ⁊c. Si enim aliꝗd ampli⸗
ſibi vendicat qᷓ; myniſteniũ dyabolice pꝛe
ſumptiõis et ſuꝑbie vſurpatio/⁊ inuitatio

Rmul eſt. Ad hoc em̃ pᷣmũ conſtituti ſunt

reges vt in officio regiminis ſeruirent po⸗
pulis videlicet ĩ regẽdo eos defendẽdo⸗/
vnde et reges romanoꝛũ pᷣmũ reipublice
ꝓcuratoꝛes ſe nominabani.Et hoc tũdiu
leruatuʒ eſt /qdiun duranit fidelitas in eis
amminiſtratioõis ſeu ꝓcuratiõis. Peſtqʒ
aũt livido dñatõis⁊ faſtꝰ ⁊ iſolẽcia ſe imi
ſcuit. Inꝑatoꝛes ſe noĩare auſ ſun ꝗ dẽ
bent eẽ ſeruoꝛũ omniũ ſubiectiſſimi atq;

ꝓmptiſſimi pᷣuitoꝛes. Pꝛinceps vᷣo reixuj

blice ſpiritualis Romanꝰponliſex agno⸗/
ſcens ſibi nõ aliud eẽ ↄmiſſum qʒ ſuitutꝭ
officiũ ſeruũ ſeruoꝛũ dei ſe nominat.Hũce
moꝛẽ ab aplis accipiens ꝗ ſeruos xpᷣi ieſu
ſe nominabaãt⁊ maxime a paulo ꝗ ſeruuʒ
xpᷣi ieſu ⁊ ſernoꝝ eius ſatebat Sicut legit
in.iij.pᷣme ad Coꝝ. HNon nos metipᷣos p
dicamꝰ ſʒ ieſũ xpᷣm dñm nrjm. Nos anteʒ
fſᷣuos nros ꝑ ieſum. Ad hoc eĩ publica po
teſtas cõſtituta ẽ vt reipublicę ſeruiat/hie
ergo ↄſtate pᷣfixaq; radice videlicet ꝙ po/
teſtas ligadi atʒ ſoluẽdi iudiciaria ipſius
eccleſie ẽ manifeſte conſequẽs ẽ merita mi

z mos vitaq; turpiſſimos ac clamata aꝓu

5
Xeyv
niſtroꝝ ſiue ꝑ q̊s pꝛonunciat ſiue t q̊s era
minat cauſas ligandoꝝ atʒ ſoluendon ni
hil addere nibii detrahere bhmõi poteſta/
ti. Nuili aũt iudici denegatũ ẽ etiã ꝑ iniꝗi

ſima a lgnnpeerre ſentenciã. Sen/
tẽtia ei ꝑ aſſeſſoꝛẽ ſiue iuſtũſiue iniquũde
madato iudicis lata et auctoꝛitate ipſius
iudicis. Amplius.Cum exequi ſenten
tiam non minus ſit in ſe ; pꝛeferre illam
imo ma tato qnto ẽ facere qᷓ; dicere ma

in foꝛo indicialipſequẽter deſtruẽdns eniit ius. Si ergo pꝑ carniſices impijſſimos iu/

ſtiſſimarũ lententiarũ poteſt executio iu⸗
ſtiſſime fieri multofoꝛtius ꝑ iniquos et iu
ſte et eficaciter poteſt fieri iuſtarũ ſenten
tiarum pꝛonunciatio. Amp̃. edicta iu⸗
ſtiſſima et ſaluberrima ꝑ pꝛecones viliſſi⸗

blicata et valent ⁊ tenent non obſtate tur
pitudineaut infamia eorum valent et te⸗
nent pꝛopter auctoꝛitatẽ ↄſtituentii Qua
to ergo foꝛtia cottidiane ſentẽtie liſigatio
nũ/⁊ ſolutionũvalebũi ⁊ tenebunt ꝓpter
auctoꝛitatẽ eccleſie⁊ poteſtatẽ cũ eiꝰaucto
ritate ferrent Amplius. ſe det ↄciliũ et
viliſſimus atq; nequiſſimꝰ ꝓnuciat ſtatn
ta ipius. Nunꝗd ideo minus valent aut
vigent ſtatuta huiuſmõiquia per talẽ ꝓ⸗
nunciata publicata ſunt. Abſit. Et nemo
vnqʒ ad ilam inſaniaʒ deuenit / vt iniqui
tates ⁊ peccata pꝛonunciantes ⁊ publicã⸗

tes illa credere poſſit nullatenus infirma

re. Sic ſedet eniam in ſolio regis ſpiritua⸗
lis dna gentiu pꝛouinciarũ pᷣncepsiſtalu-
ta ſua edicta ſententias viliſſimis atq; ne

quiſſimis interdu ad pꝛonunciandũſe pu

bilicandũ interdum ad exequendũ de mã
datis nec pꝛonunciantiũ nec exequenuiũ
peccata ea que fiunt auctoꝛitate ipſiꝰ.aut
etiã deum irritare nunqʒ poſſunt autifir⸗

mare aut quo minus valeant nullatenus

eſficere. Quia ergo iudex eccleſiaſticꝰ cos
ram auctoꝛitate ipſius eccleſie facit in hu⸗
iuſmõi ꝙ rite facit ⁊ vt ipᷣius eccleſie oꝛga

nũu ⁊ myniſter qina manifeſtum ẽ qꝛ vicia
eius eĩ peccata in nullo infirmant vel ſta⸗

tuta vel edicta vel ſentẽtias ipſius eccleſie
Rate ergo ⁊ valide ſunt ſentẽtie eccleſe qᷓ
cunq; etia ꝑ ſceleratiſſimos late. Ampᷣ

ſi nõ poteſt eccleſia demadare ſeu ↄmitie

re pctõꝛibꝰiudicia huiꝰſiue cauſas.Geqk
er hoc vt nec ↄſiliũ regrere a iuriſpitt iniu
ſte viubtibꝰ. Et cũ maiꝰſit dare cõſiliũ ſen
tẽtiãq; dictare q̃ʒ ipᷣaʒ ꝓnũciare ⁊ ↄſeqn

ſegt᷑ vt neq; examialionẽ teſtiũ neq; ſcrin

—

mr depoſitionũ ipon auleʒ ipi⸗ ſentẽtie
poſſit comittere niſi ſanctis. Si em̃ pecca/

ta indicis ſententiaʒ irritam faciunt cur et
no et peccata examinatoꝛis teſtiuõ exami
nationẽ vt ipᷣo iure nõ valeatvt per pecca
toꝛem et iniquum facta. Fodem modo et

ſcriptura ſcribentium tentationũ ſiue ipſi

us ſententie nulla erit ꝑ peccatoꝛem facta
Si enim ꝓnunciatio iniqui ꝓnunciantis
irnitat ſentenciam cur nõ et ſcriptura iniꝗ
ſcriventis euacuabit eam cum ꝓnuncian
dum ſit in ſcriptis.et ideo ſcribenda ſentẽ
tia anteqᷓ; ferenda. Similiter cur nõ pec⸗
cata et iniquitates examinãtis teſtes eos
irritet vt teſtimonium eoꝛum non valet.
Ad hoc ergo ex neceſſitate deducũt eccle⸗
ha dei heretici iſtivt omnino iudicare poſ
ſint alios pᷣmũ cũ ſᷣm eos nõ niſi ſancti et
iuſti iudicare poſſunt alios.nemo autem

inuenit᷑ qui hoc de ſe pᷣſumat aut vixLin⸗

ueniatur qui hoc de ſe pꝛeſumere audeat
erit ex neceſſitate.aut vniuerſalis defect⸗
iuſticie et iudicij iſtiꝰ in eccleſia dei.aut pe

ne vniuerſalis.⁊ ho. q̃ntũ incõuenic ſit(

appꝑet euidenter ex hijs que pᷣceſſerũt.Tã
ta em erit bonoꝝ maloꝝ ꝑmixtio tanta ſa
ctoꝛum ꝓphanatio tanta innocenter op⸗
pᷣſſio autvix aut nuſqᷓʒ inueniatur iudex ꝗ
malos a bonis ſegreget ⁊ ꝓphanos atq;
imundos a ſanctis arceat qui ĩiuſtos ali
oꝛum oppꝛeſſoꝛes compᷣmit et compeſcat.
Accidit ⁊ id aliud incõueniensvt gladiuʒ
iſtũ et poteſtatem pene inutiliter hoc ha⸗
beat eccleſia ſanctis et iuſtis pꝛudenti hu
militate poreſtatem iſtam recipe refugiẽ⸗
tibus. Malis autem et iniquis nõ ſolum
impꝛudẽter et impꝛobe ſed etiam violẽter
in ülam ſ. ingalentius et impingentib⸗
Tercium incõuenieus ẽ quod neceſſe ha
behit iudex eccleſiaſticus pmũ ſemetipᷣm
diſcutere atqʒ coꝛrigere anteq; iudicare pᷣ
ſumat. Deinde ſanctos ac iuſtos aſſeſſo⸗
res teſtiuʒ examinatoꝛeg ⁊ ſcriptoꝛes ſan
o clos pquirere.Similuer et ſententiarum
pꝛonunciatoꝛes om̃ino abſq; macula pec
cati.ne iniquitas alicuius iſtoꝝn ſententiã
irritet aut pꝛoceſſum. Quartũ incõueniẽs
E maloꝛũ impunilas atʒ defenſio Tot em
habebũt mali refugia tot defenſionũ ſcu
ta quot inueniri poterũt in pᷣnominatis p
ſonis peccata. Hij ergo ſunt ꝗ vo unt niſt
furtis et palis aureis eijcipode lukũ et im
mMuũdicias de domo dei cũ nõ niſi pfectos
g iuſtos nolunt poſſe mũdari eccleſia dei

ſaamento oꝛdinis.

ab immũdis hij volunt lapidari poſſe ſpz

rituales adulteros niſi lapidibus pᷣcioſis

nec ngarvoſte eiſirinenls anreis aut ar

genteis. Deinde vero ipᷣam poteſtateʒ ec
cleſie et auctoꝛitatẽ adeo minuunt vi ma⸗

lis ſubduais ea vti nõ poſſe dicant in his

in ꝗgbus vnus eoꝛum maxime vtilis maxi
meq;; ſalub:is. Sanctificatio enim et coꝛ⸗

rectio omnium operũ que ꝑ homines fie

ri poſſunt optima ac ſaluberoma ſuntiĩ ꝗ
bus dicunt eccleſiam dei malisvti nõ poſ
ſe cũ dicunt ad ſanctiſicandos alios ecdle
ſia ꝑ malos myniſtros nihil facere verita
tem et virtutẽ ſacramenioꝝ eoꝝ myniſte⸗

no ſubeſſe negãtes. Similiter ⁊ ad coꝛre/
8 ctionem maloꝛum que vtiq; per iuſticiaz,

dei et iudiciũ facienda ẽ per malos myni⸗
ſtros eam nihil poſſe facere penitus affir
mantes cum poteſtatem igandi atq; ſol⸗

uendi malos myniſtros omnino aſſeruni

habere non poſe.
Eſtruamus autem et aliis vijs er⸗
roꝛem iſtum et dicamus. ꝙ cũ de

nullo conſtet vel cõſtare poſſit in

vna iſta ipᷣm eẽ mundũ ⁊ immunẽ omni⸗
no a moꝛtali peccato Sicut dicit Salom̃
Pꝛouerbioꝝ.xx. Quis poteſt dicere mun

dum ẽ coꝛ meum ⁊ purus ſine peccato.Et
iterũ Eccleſia ſtici.x. Neſcit hõ vtrũ amo

re vel odio dignus ſit, Non poſſit autem
ſᷣm erroꝛem iſtũ ſoluerevel ligare niſi ſan
ctus ⁊ iuſtus.nõ poterit certum eſſe cuiq
an ſoluat neq; an liget. Similiter nec ſci
re poterit aliquis an ligatſit neq; an ab⸗
ſolutus ⁊ ita ↄmittet ſe diſcrimini ↄmuni
cando ſacramentis ⁊ ingerendo ſe ſanct
Similiter ⁊ ipᷣi qui pᷣumunt officiũ ligan
di pares erũt neceſſario in huius poteſta/

ti ligandi atʒ ſoluen di cõmittunt ſe diſci

mini cum nõ ſciant ſe habere poteſtatem
quã pᷣſumunt ⁊ illudent ſepe ſubditis val

de diſcriminoſe cum eos cõpellant ſerua

re ſententias que foꝛte nulle ſunt ſiue ſin⸗
abſolutionis ſiue ligationis. Nulla autẽ
periculoſñioꝛ fieri poteſt hominibꝰ qᷓʒ ſi x
abſolutiõe eis ipendat᷑ p nõ ẽ abſolutio
Amplius.poteſt eẽ ꝙ ipᷣe pᷣlatus toto
tpe excoõmunicationis cauſe ſit in charita
te et ipſa hoꝛa qua ꝓnunciaturꝰ ẽ cadit ꝑ
conſenſum in peccatũ moꝛtale. Quid er/
o faciendũ erit tunc ex neceſſitate eri: diſ
erenda ſentẽtia abſolutionis vel ligatio
nis cum cadens a charitate pᷣlatus ille ce
ciderit pariter? ab huius poteſtate.Et its

—

tpeen
entan
ſubog
retis
nenci.
uendie
omuni
ſancute
Our
iſtilige
liaie
letaret
lmari
cſelii
Notanio
ſoneuch
ſopoett
porplan
hoccioen
Meñ
glluee
werie
Nfunen
lsana
honus
teleſiar
ita⸗
ladicao
lläbe
mü.
ſyepo
eccleſia
partes
fulsag
lerane
guidue
quian
ideis
ſtien
ſeco⸗
finisa⸗
ſacit:
luapd
lgit.7
ſordin
lenne
nent
ne

i

4

dmmnnge
Kedanns
meſtin
RKRKZrZ
Wegdenne
nlri
cosenet
hiir
etem
nitar
s
ine anust
nndgt
Kameſen
Nans
lcöſtnd
Ratdue
ekun

sineend

orga
tamce
i
mnorfi⸗
et
enint
Kanmn
lrttin
vctrut
“
s un

l *

expectandũ erit donec reſurgat per peni/
tentiam vel alius ſanctus ⁊ honus eide⸗
ſubrogetur. De quo poterit ſimilr accide
re ⁊ ita fiet ridiculũ poteſtas ligadi ac ſol
uendi. Amp. poleſtas ligan di aʒ ſol⸗
uendi aut ẽ ipᷣa ſanctitas aut inſepabilłr
ↄmunicãs ſanctitatẽ aut neutruũ.Qt ſi eſt
ſanctitas.Quicũqʒ ergo habʒ hac hʒ illa
Quare oiig anctus habebit poteſtateʒ
iſtã ligandi Ztqʒ ſoluendi ⁊ pares in ſan/
ctitate pares erũt neceſſario in hmõi po/
teſtate ⁊ eminẽtiſſimꝰ. Similłr ſanctitate
erit maximꝰin hac poteſtate.Põt autem
eſſe eꝙ laicꝰ vel mulier aliqua ſuꝑ emine⸗
at omnibꝰ alijs ſan cti ate quare perit in
tota eccleſia dei ſiue ſuꝑterra tota ecciaʒ
ita poteſtate ⁊ ita hebit iuriſdictioneʒ ſu⸗
per tot am eccleſiam. Qualiter auteʒ erit
hoc cũ occulta ſiapcerto huius ſanctitas
Tales em̃ ſecundũ eos indubitãter ſctũs

erit ſine papa ſine foꝛſitan papiſſa. Quid

ergo erit cum omniũ ſanctoꝝ qui in eccia
dei ſunt merita ignoꝛent᷑.⁊ pᷣſumant᷑ po⸗
tius quã ſciantur et diuerſoꝛũ iuditio idẽ

bonus ⁊ malus ſit. Ad hec tandẽ deduc,

eccleſiam erroꝛ iſte vt neceſſe ſit ip̃aʒ ſcin

di ſciſmatibus innumerabilibꝰ. Quẽ em̃

iudicabit multitudo vnaqqʒ ſanctiſſimũ
illũ habebit ⁊ papam ſiue pontificẽ ſum
mũ. Quare erunt innumerabiles pape

ſiue pontifices ſummi i eccleſia ymo nec

eccleſia quia non erit vna ſed lacerata ꝑ
partes ⁊ fruſta. Amp. aliud eſt ex me⸗
ritis agere cũ hominibꝰ aliud ex poteſta⸗
te ⁊ aucto ꝛitate.Ex meritis em̃ vel gratia

quibus aliꝗs apud deũ pꝛeditus eſt ali⸗

quid hominibꝰ facere. Non aliud ẽ quã
id eis fieri a deo ſuis meritis obtinere ni
ſi ipſe deus indubitãter operatoꝛ eſt ⁊ ef

fectoꝛ. Ipᷣe vero qui impetrat⁊ cuius me

ritis agitur cauſa eſt ꝓpter quã fit et moõ

facit ⁊ alteriꝰ ptate agitur id quod fit nõ

ſua.vbivero quis erx ptate ſua ſeu virtute
agit. Jpᷣe eſt qui agit non ꝓpter que agi
tur. Et intelligimꝰlarge ptatem ſuam ſiue
ſit oꝛdinaria ſiue delegata ſiue indita ſi⸗
ue in nata ſeu quolibet mõ acqſita.Silr
⁊ agentẽ dicimꝰ eadẽ amplitudine ta au/
ctoꝛem quã miniſtrũ tam mouente quaʒ
oꝛganum ſen inſtrumentũ.manifeſtũ er⸗
go exhijs quod aliud ẽ ptãs tigandi atʒ
ſoluendi aliud ſanctitas ſeu iuſticaa.
Amp.cuiꝰ actus eiuſdẽ ⁊ potetia.Et ſi di
uerſi actus diuerſe potentie ꝑ ſe ad illos

Quia ergo alius actus eſt per ſe ſoluere
⁊ ligare quaʒ mereri ſiue impetrari.aliud
adeo neceſſario alia ẽ potentia merendi
alia abſoluendi ⁊ ligãdi.pᷣa autem ſan⸗
ctitas ſeu iuſticia potẽtia eſt ⁊ pᷣncipiũ ex
quo eſt ipᷣe actus merẽdi. Maniteſtũ
ergo eſt qm̃ ipᷣa ſanctitas non ẽ ipſa pote
ſtas ligadi atqʒ ſoluendi Sed ↄmunicãs
ipᷣam inſeꝑabiuiter. Accidũt eadem incõ⸗
ueniẽetia que pᷣus diximꝰ videlicet quod
inutiliter? vane largiat eam deus maxie
pꝛo parte ſanctoꝝ cu ea nec vtant᷑ nec vti
velint. Deinde cuũ nec credent nec confite⸗
antur ſe habere illa in maximũ vicium in
cidũt ingratitudinis. Amõ. ſicut ſe hʒ
Foreſtas regia ad iuſticia.ſic ptas iſta ſa⸗
cerdotalis vel pontificalis ad ſanctitaſe.
Quẽadmodũ enim ptãs ꝓpter hocyt ſer
uiatur iuſticie ſic ptãs iſta ſacerdotalis vł
põtificalis vt ſeruiat ſactitati. Sicut ergo
ptãs regia non er neceſſitate ſui eẽ ſed ex
volũtate hñtis ſeruit iuſticie ⁊ ꝓpter hoc
ab illa ſepabilis ſit ptãs iſta ſacerdotalis
nõ ex neceſſitate eẽntie ſue ſeruit ſanctita⸗
ti ſʒ ex volũtate habẽtis.Et ꝓpter hoc ab
ipᷣa ſanctitate ſepabilis. Amp̃.ptãs et
dignitas habẽdi illã vbiqʒ ſepabiles ſüt
ad inuicẽ. Non em̃ omnis ꝗ dignꝰeſt illa
⁊ ita de alijs. Sicut non om nis ꝗ dignꝰ
eſt caſtro ⁊ hʒ illud. Sicut nõ omnis ꝗ di
gnus eſt honoꝛe magiſterij illũ habet et
ita de alijs deo ſolo excepto ⁊ gratia eius
quã habet omnis ꝗ dignꝰ eſt eo.Quicũ⸗
q; habet illa dignus eſt ea ⁊ generaliter
ita inuenies in omni alio bono ⁊ dignita
te ißius. Amp̃. ptãs ligandi atʒ ſoluẽ
di nec vtus nec grania eſt ſᷣm hoc.Omni
aũt bono ꝙ nec vᷣtus nec gratia ẽ contin⸗
git vel poſſibile ẽ abuti habenti illð hoe
eſt male ⁊ iniuſte vti. Sicut viſu auditu ?
P sfogia atehhli poſſibile ergo eſt ha
entẽ piatem ligandi atq; ſoluendi ea in
iuſte vti. Neceſſe an eſt iniuſte vtentẽ in⸗
iuſtũ eſſe. Quare impoſſibile ẽ iniuſtũ ha
bere ptatẽ ligandi atj ſoluendi cũ impo⸗
ſibile nõ habentẽ hmõi ptãtem ea vti vł
bene vel male. Amp. ſoluere ⁊ ligare
ſunt foꝛinſeci actus liberi arbitrij. Om̃es
aũt foꝛinſeci actus ſunt receptibiles boni
tatis atʒ malicie ſiue iniqtatſ ⁊ iuſticie ꝙ
appet in is egregijs eiuſdẽ actihꝰ ꝗ ſut
docere pᷣdicare elemoſinas dare. Ipᷣi em
actus ⁊ boni ⁊ mali eẽ poſſunt ⁊ iniꝗ ⁊ iu
ſti. Quare multoſoꝛlius ſoiurre ei mare

non poſſunt aũt eſſe iniuſti actůs ꝗqn ⁊ ſa
ciẽtes. Poſſibile ergo ẽ inis habere pts
tem ligandi atʒ ſoluẽdi. Amp̃. ꝗd eſt
excõmũicatio qntũ ad ↄmũicantẽ ꝑtinet
niſi ꝓhibitio vtriuſqʒ ↄmũionis qua dixi

mus.Et qntũ ad excõicatũ niſi vinculũqͥ

ipe ꝓhibitus ẽ et ligatus ne alioꝝ cõioni
ſe

miſceat.Et qᷓntũ ad alios niſivinculũ q̊

⁊ ipᷣi ꝓhibiti coicare illi. Nõ eſt ãt dubiũ
ꝗn naturalr ⁊ inſe ⁊ indifferẽs ſic ꝓhiberi

a cõione foꝛinſeca ſctõꝝ⁊ ſaccoꝝ⁊ qn pot

ſit eẽ iniuſtũ ⁊ iniquũ. Similxr et iᷣm ꝓhi
bere. Quare tã excõicare quam excõicari
naturaliter põt eẽ ⁊ bonũ ⁊ malũ ⁊ iuſtũ

⁊ iniquũ. Non põt aũt eſſe iniquꝰ actus

niſi in iniquo ſubiecto. Juſtꝰaut oĩs ac
At eſt aut ſaltẽ poteſt ee in ſubiecto ſuo

°

Quare excõicare qᷓntũ eſt de natura ſua

naturalr põt eẽ in ſubiecto iuſto qua iniq̊

bꝑuũq; auteʒ poteſt eẽ actus ⁊ potẽtia.

Quare ptãs excõicandi quantũ eſt de na

tura ſua eẽ poteſt in bonis ⁊ in malis.Q⁊
ſi ptas ligandi atʒ ſoluendi.nec ẽ ipſa ſan

ctitas neciuſticia. nec cõicans eaʒ inſeꝑa
bilr. Manifeſtũ ẽ euidẽter eã poſſe ſine il
la⁊ ita poſſe eẽ ſiue ſubiecto in quo nec ſã

—

ctitas ẽ nec iuſticia. Manifeſtũ g ẽ piatẽ li
gadi atʒ ſoluẽdi eẽ ĩ malis ⁊ inigs hoĩb⸗
Aumß.ſi demãdato ſentẽtie excõicatio
nis fieri p̃t per ininſtũ ⁊ peccatoꝛẽ cur nõ
⁊ꝓnunctiatio. Amp̃.eſto q; iudexſan

ctus et bonꝰ pᷣcipiat ſubdito malo ⁊ pec⸗

catoꝛi ⁊ excõicet aliqueʒ ⁊ ille excõicet de

facto de mandato tamen iuſti⁊ ſancti iu⸗
dicis nũquid non erit excõicatus talis. ſi
em ille excõicet cuius auctoꝛitate cõicatur
MNMWanifeſtũ eſt ꝙ ipe mandatoꝛ excõ
municat nos obſtate iniꝗtate mandata
ri. Sic cũ eccleſia per ius canonicũ ſepᷣtũ
pcipiet ⁊ mandet ex cõicari tanquã per lit
teras ſuas excõicatione ipſa excõicat pꝛe
lati vero velut maãdatarij ꝓnunciant nũ⸗
ciant ⁊ exequẽtur ecclaie ſentẽtias.Et attẽ
de ꝙ non refert an dicas pᷣlatos ptatevti
eccleſie an ptate chꝛiſti in ptate iſta. Om̃s

em̃ rationes quas adduximꝰ eque valẽt

vtrũlibet illoꝛũ duoꝛũ dicas. Eccleſia em̃
auctoꝛitate vtit᷑ diuina in his ꝙ ipſa foꝛ
ma excõicationis expᷣmit dicẽs.Et aucto⸗
ritate dei omnipotẽtis ⁊c. Scito etiam ꝙ
omnes rõnes iſte eque ꝓbantqtãtem li⸗
andi atʒ ſoluẽdi in foꝛo penitẽtiali. Cau
a aut erroꝛis iſtius eſt ignoꝛãtia erroneo
Inm qua nonvident pitem ſiue officiũ ſi

Se ſacramẽto oꝛbinis.

ue miniſteriũ ligandi atq; ſuluẽdi non re
quirere in miniltro fundamentũ ſubſtra
mentũ iuſticie et ſanctitatis. Sed ſolum⸗
modo canonice ſeu legittime inſtitutõis
Canonica enim ſeu legittima iſtitutio in
epiſcopo ſeu ſacerdote reqritur pꝛeeſſe ſᷣ
ne ſubeſſe ptati ligandi aiq; ſolnendi to/
ta dyociſi Sicut ⁊ in rege nõ iuſticia pꝛe/
ſtat ptãtem regiam nec pᷣiaceęre de neceſſi
tate exigitur vt illa ſupuenidl.Sed cano⸗
nica ſeu legittima eiuſdẽ electio vel inſti⸗

tutio. Si quis aũt dixerit ꝙ pᷣlatus malꝰ

vlpote ligatus vinculis dyabolicis hocẽ
vicioꝛũ ⁊ peccatoꝛũ non poteſt aliũ liga⸗
re cum et ipᷣe exira cõmunionẽ ſando:uʒ
ſit et extra coꝛpus xpᷣi miſticu ꝙ eſt eccle⸗
ſia neminem poteſt extra comunionem
facere.Similiter cũ ipſe ligat⸗ ſit neminẽ
poſſe ſoluere errat manefeſte quia ipᷣe ali
ter ligatus⁊ aliter ligat et abſoluit.nõ eſt
ligatũ in eo videlicet officiũ vel poteſtas
Quẽadmodũ ſi rex in ferro ligaius ſit vt
obſes vel ob aliã cauſaʒ dũmodo admi⸗

niſtra tionẽ regni liberam habeat ligat 2

ſoluit captiuat ⁊ liberat in regno ſuo qno

vult non ex libero vel ſoluto coꝛpoꝛe ſed

ex libera ſoluta ptate. Sic malus pᷣlatus

non ex ſoluta et libera mẽte ligat vel ſol⸗

uit. ſed ex ſola et libera ptate.Excõmuni⸗
catus aũt vel ſuſpenſus pꝛelatus notoꝛie
ideo non poteſt ſoluerevel ligare quia id
in eo ligatũ eſt per quod ſolum poteſt ſol
uere vel ligare ſcilicet ip̃m ponnſicale vel
ſacerdotale officiũ. Ab ipſo vero coꝛpoꝛe
chꝛiſti quod totũ viuit de ſpiritu eiusvita
gratie pꝛecedenti ptãtem. Si tamen ptãs
dicenda eſt ⁊ non potius deſeclus ruino/

ſitas ⁊ dolẽda ac lugenda ſemꝑ debilitat

ſolus habet miſer homo.deus ⁊ ſi poteſt

inde quemquã pꝛeſcindere vel abrumpꝑe

non quidẽ ex potentie penuria.ſed exba
bundantiſſime bonitatis ſue iuſticia que
nec iniuriam nec contumelis ſui vtin no/
ſtrum tantũ detrimentũ illud quicquã fa

cere ꝑmittit. Iniuriam em̃ eius acõtume⸗

lia ſolu peccatum ẽ ⁊ noſtrum totũ ⁊ ma⸗
rimum detrimentũ. Inde eſt ꝙ nemineʒ

in moꝛtem peccati pᷣcipitare põt cum oĩia

poſſit omnipotẽs neminẽ deſerere qui ei
adhereat. Solũ ergo erterioꝛẽ cõmunio
nem ſacramẽtoꝛum et ſanctoꝛũ auſterre
poſſent de officio ſuo ſiue ptatem pꝛelati.

Quod ſi quis dixerit ꝙ ius meũ eſt com/
munio ſanctoꝝ ac fideliu iniuſte me ꝓbi

unglic

pelen
ulkalia

peleme

unan
lcenne

eonn

auineu
Re auſe
blsin
nadie
iuſati

bene
ſelotte
auſs
iap
ſocky
ſtin⸗
hie
met
e in
lalsa
ſeſpnct
disg
Eſwan
nans,
malle
Ppeud
medie
muli,
nust⸗
reis⸗
ſuen⸗
auten
Eni
tini
wit
dni⸗
Vg
n
A
Un

e
Gääe

Ite
Weii
ni
Knri

en
Ae
Lclenen
g nr
dli
1doleſttü
niniſze
nſtrioa

Mraifti
Ardnttig
en it,

ungee

1Rin

1 irt
eNlan
bnre
künnun
MepradN
siin
ne⸗ e⸗

R
iunid
in u
nt iunn
giuin
R

nniſen

ns

„. e:.

bet ? arcet inde pᷣlatus meꝰ nolo eius pa

rere inique ſentetię ius qð mihi iniuſte au
ferre nititur vi defendã ⁊ violẽter me ſan
ctis ingeram repellẽtibꝰ ⁊ arcentibus me

viribus reſiſtazʒmultis de cauſis Mare co⸗
aciẽtiaʒ

gitat ⁊ male agit. Pꝛimũ cõtra Baciẽtiaʒ
qua et tantaq; metuenda paciẽter ſuſtinẽ

da eſt Deinde contra iuſticiam poteſtati
et oꝛdinationẽ dei reſiſtens vbi et recogi⸗
tare debet. Quia ⁊ ſi foꝛte ex canſa illa qᷓ
pꝛetenditur penam excõicationis nõ me
ruit aliquo tamẽ alio peccato vel ignoꝛat
vel emendare ↄ:empſit diuina ꝓuidẽtia

ꝓcurante ei infligitur Quod ſi alia cauſa

eidem non occurrat. Iſtam ſaltẽ cogitat
gque omnes innolunit videlicet

aut irreuerenter frequẽtamus. Hac ergo

de cauſa et ſi in illa alia ſubeſſet merto
ab illis interdũ arcemur ꝓpter hec ⁊ alia
multa dictum eſt ꝙ ſententia paſtoꝛis ?
iniuſta timenda vel tenẽda ẽ nõ nocumẽ
ta malicie ſue que medicinalis ⁊ ſalubꝛis
eſt bene vrẽtibus ⁊ coꝛrigi volentibꝰ. SS

ne ſoꝛte in eo inqua lata eſt aliqua ſic ex
cauſis quas diximꝰ. Timẽda etiam ẽ ſen
tentia paſtoꝛis nõ ſoluʒ quia pena rubo

ris eſt vel confuſõis magne exira caſtrũ
ſideliuʒ quaſi inſideiẽ phiberi. Sed etiã

quia pena damni ineſtimabilis ẽ. Quis

em̃ eſtimet beneficia remiſſionẽ⁊ gratiaꝝ

que vtuti ſacramẽti ⁊ oꝛationis eccĩe ſpe

—

cialis que ad deũ ꝓ circunſtatibus in mii
ſa funditur tibi nõ eſt tota gratia deuoti⸗
onis ꝗ populis in ipᷣo aſpectu redẽptoꝛis
eſt manibꝰ redẽptoꝛis vel ſacerdotis ele/
uatus ſalutaãdus ⁊ adoꝛandꝰ ipſis in foꝛ/

ma illa ſacramẽeti oſtẽdit᷑. Que oĩa bona

ꝓculdubio amittũt excõicati Eſt etiaz nõ

mediocris pene nec leuis doloꝛis ⁊ luctuſ

multis fidelibus ſingulis diebꝰ inter ma
nus ſacerdotis nõ videre ſicut ibipbas ẽ
2 eis concedit redemptoꝛẽ vicʒ in foꝛma

ſiue ſub foꝛma ſacrameti. Manikfeſtũ
autem damnũ eſt ⁊ euidens vnicuiq; no

admilti ad ſacramentũ confeſſiõisvel eu
chariſtie vel oꝛdinis vel matrimonij vbi

amittũt ⁊ excõicati indubitater quicquid

boni ꝓuẽtuꝝ erat eis ex officio ſepulture

æ exeqarum ſuffragrijs. Illa em excõica-
nis non impendũtur nec fiũt ꝙ eis. Si as

aũt obiecerit de occulte excoicatt ꝗ etia⸗

ſancta

xcviij.

videlicet quantũ ad ipᷣos quantum igno

rantervłquantũ ad ecdeſia ꝙ eſt dicere
vel ipſis excõicatis occulta eſ excoica⸗
lio ſua vel ipſi eccleſie ꝙ ſi occulia fuerit

eis ⁊ non per culpam ſuã dummodo ali⸗

as pie viuant in nullo quantũ ad remiſ⸗

ſionem peccatoꝛũ vel gratiam obtnendã

nocet eis ⁊ ſi quantuʒ ad alia nocere eis
poſſit verbi gratia ad incurrenda neceſſi⸗
latem. Si vero in tali ſtatu ſuſceperit oꝛ⸗

dines vel in ſuſceptè adminiſtrauit pie cũ

credimus ⁊ ſentimus ꝙ miſericoꝛs deus
ignoꝛantiã hmõiin ſuis non ſuſtinet qn
potius illuminet reducens eis ad memo⸗

riam hmõi errata ſiue aliter ꝓcurãs ipis
vt abſolutiones ſuas ꝓcurent ⁊? ꝓuideat
beneficia abſolutiõis ⁊ ideo pium eſt mhi

ſericoꝛdieq; et iuſtitie dei magis ↄueuiẽs

ita credere et ſentire ꝙ pieviuentes geus

in hijs errare non ſinat cũ ſcriptum ſit in

ſipᷣme Cano.iohanis Unctio docet nos

de omnibus.Et iterum ioha.xiiij. Para⸗
clitus quẽ mittet pater in nomine meo il⸗
le vos docebit omnia. Nullo em̃ modo
veriſimile eſt in mente q; ſol iuſticie habi
tat tam pnicioſe ignoꝛantie tenebras re⸗
manere.Qꝭ ſi foꝛte remanerẽt et pietati fi
dei conſonũ et diuine bonitatis diuicijs

congruentiſſimũ vt epiſcopus vel paſtoꝛ

animan xpᷣus dominꝰ ſicut in vincla pec
catoꝝ occulta vᷣtute ſua atʒ mificoꝛdia di
mittit atʒ diſrumpit ſic auctoꝛitate ſua et᷑

ptate occulte excõicationis vinculũ per ſe
metipᷣm ſoluit.Pꝛima vero a bſolutioeʒ.

Bꝛego.cõfirmat dicens pius deus pie pe
nitentibus aut nõ intellecta cõdonat. Et
ita non ẽ poſſibile aliquẽ ſanctũ ⁊ iuſtum
occulte eſſe excõicatũ. O vel docẽtevncti

one innoteſcit ⁊ reuelatur excoicatio ⁊ ita

non ẽ occulta vel abſoluẽte xpᷣo pontifice

diſſoluitur ⁊ ita nulla. Si vo per culpaʒ

ſua ⁊ negligentia qua ignoꝛat ſqʒ ſe eẽ ex-
cõicarum. Nece

eſt hmõi culpam ſuaʒ
7 negligentia eſſe moꝛtalẽ cũ culpaʒ veni
alis nec vnctiõʒ ſpititꝰ ſcʒ abolere nec ab
radere valeat nec dlaritatem ſolis eouſq;
obnubat ⁊ tã damnoſũ tanq; piculoſum
vinculũ electo ac dilecto ſuo onñdat.
Amp.cũ vinculo excõicationis nemo li⸗
getur niſi rõne peccati moꝛtalis excõica⸗

tionis eco maioꝛis. In iſto aut de q agi
ad ſacra admittũtur ꝗboetiã Jura exega tur ſi nulla ẽ culpa moꝛtalis nullũ omĩno
rum in moꝛte impendut᷑. Rñdemꝰ ꝙ oc⸗
culle excoicau duobꝰ? mois intelligi vbnt

tale peccatũ. Manikteſtũ eſt ꝙ non ꝑ⸗
mitnit deus ipᷣm eſſe ⁊ tam ꝑnicioſo erro⸗
H PpPpDä
„
₰

BSBDe

re tanq; piculoſo ꝗn oſtẽdat ei ſtatũ ſuũ
Aliogn multo grauiꝰ ipᷣm punit qua ipſe
delinqret cũ negligentia vel culpe venia/
lis tm̃ ſit et tenebꝛe huiꝰ ignoꝛatie tã pni/
cioſe.nẽo em̃ auderet ei iniũgere ꝓ qnto⸗
cũq; peccato veniali qᷓdraginta dierũ ie⸗
iuniũ in pane ⁊ aqᷓ. Cui at non tollerabi⸗
lius ẽ non ſolũ q̃dragita dieꝝ ſʒ qdragin
menſiũ aſprima pniĩa quã iſta ta noxia ig
noꝛãtia tanq; diſcriminoſa q̃ ignoꝛat an
liceat ei intrare ecciaʒ cõicare ſacramẽtis
7 ſacramẽtalibus immiſcere ſe cõioni fi/
deliũ an teneat᷑ ab hüs oĩbus abſtinere.
Amp̃.cũ culpavenialis in nullo dimi
nuat gratiavt alibi oñdimus qᷓliter fietvt
ngc dono intellectꝰ nec dono ſcie nec dog
nõ conſilij nec luce fidei nec vtute pꝛude⸗
tie videre poſſit in domo cõſciĩe ſue in via
moꝝ ſuoꝛum tm̃ vinculũ tantũq; laqum
et ſi foꝛte ipe non videret qliter miſ̃icoꝛs

deus ipᷣm tam ꝑnicioſe ligatũ non ſolue

ret.Qñ ipʒ ingerit oꝛantẽ atʒ petentẽ.Da
mihi intellectu. Illumina oclos meos ne

vnq; obdoꝛmiã ⁊ huiꝰ cũ ſanctus ⁊ iuſt⸗
non ex audiet. Amp̃.cũ pctm̃ illud moꝛ

tale ꝓpter qð vinculo excoicationis liga
tus ẽ miſ̃icoꝛs deus dimiſerit⁊ indiminu
ta gratia ſua non obſtate veniali illa ne⸗

gligẽtia qᷓliter eũ in vinculo excõicatiõis

dimiſit.Qualtr eũ in ꝑte abſoluit ⁊ in ꝑte
ligatũ reliꝗt ymo deliꝗt atʒ deſeruit eouſ

q; ꝙ nec ipe abſoluit a vinculo excõicati/
onis nec ipᷣemet abſolutionẽ ſuã ꝓcuret
adiunit.Qè ſi dixerit ꝙ tunc cũ dimiſſum
fuerit ei moꝛtale pectm̃ bene oñſum fuit ei

vel int᷑ na inſpiratiõe vel extᷣna cõicatiõe
ipᷣm vinculũ excõicationis qᷓ tenebatur.
Sʒ poſtmocu ꝑ negligentia venialem qᷓ
oblitus ẽ ipſius. ⁊ hoc impoſſibile mani

feſte videtur ex multè cauſis. Pꝛimũ apte

mißicoꝛdie dei qᷓ illũ queʒ gratie reſtituit
cui ⁊ ipam gratia adhuc ↄſeruat im̃ ſui pi
culũ ignoꝛare paciat igiterq; oꝛanteʒ et
depᷣcantẽ vt ab oĩbus piculis ipᷣm eripiat
7 qð maius ẽ ipᷣam ecciam ſanctoꝝ ꝓ eo

ciñ alijs inceſſanter ſupplicantẽ non axau

diat Amp̃.ꝗs in boue ſuovel aſino tm̃
piculũ ſuſtineat.Quãtofoꝛtiꝰ pater miſe⸗

ricoꝛdiaꝝ ĩ filio ſuo electo atz dilectio nõ

ſuſtinebit. Apte vo ipᷣius excõicati ſimilr
impoſſibile eè videtur Cũ enim illo pec
cato ꝙ quo exccõicatus erat ⁊ ↄtritus fue/

rit et cõfeſſus ⁊ pniam egiter ſi ꝓ illo ſcie
bat ſe eẽ excõicatũ. Quo credibile eſt vel

ſacramẽto oꝛdinis. *

poſſibile ꝙ ablolutiõʒ pcurare neglexe⸗
rit maxie cum ſanctis et electt excõicatio

adeo terribilis ſit adeoq; odioſa vt nihit
mag fugere videat.Si vo neſciebat tũc
ſe eẽ exicatuʒ ꝓ illo qualiter miſericoꝛs
deus illũ in alijs ad ſalutẽ pertinẽtibꝰ il⸗

luminauit ⁊ in hoc ad ſalutẽ adeo ꝑtinet
Amp̃.ꝙ mag

illuminare nõ curauit.
exꝗrendũ eſt fidelibꝰ quã vsindigne ſan

ctis appꝛopiquet ⁊ vt indigne ↄmunicet

ſacramẽn. Quid ẽ ad ꝙ tata ſolidtudine
tataq; diligentia ſe pparẽt.Quare mani/
feſtũ ẽ viris ſanctis totis ſtudijs in ſemet
ipſis pſcrutari at; ꝑquirere neꝗd habeãat
7 ne qd lateatĩ eis qdð eos indignos ſan⸗
ctis ⁊ ſacramẽtꝭ efficiat. OQꝛ ergo pcta ⁊ ex
cõicationes eos maxie ſanctis ⁊ ſacramẽ
tis efficiũt certum ẽ conſęqñs eſſe eos illa

ſtudioſius in ſe ꝑꝗrere inuenta a ſe per
Arere.Et non nullatenaa ſe viros ſanctol

p negligẽtiaʒ poſſe latere. Amp̃.etiaz
ſi lateat in viris ſanctis excõicationũ vin⸗
cula in eis nullatenus remanẽt cũ ipſi in
confeſſionibꝰ ſuis ſꝑ petat generalẽ abſo
lutionẽ non ſolũ a pctis de quibꝰ non re
colunt.ſʒ ⁊ a ſentẽcijs ſi q̃ ſunt ꝗbus tene
antur. Qlſi ꝗs dixerit ꝙ multis ſentecijſ
teneri poſſunt etiaviri ſancti in ꝗbus con
feſioꝛes eoꝛũ nullam penitus habet ptatẽ
Rñdemus ꝙ ſi inuincibilis ignoꝛãtia eo

rum in pte iſta qſi in ea ſtatu ſunt quaãtuʒ

ad ꝓcurandũ abſolutionẽ ſuam in qlilli
excõicati a domino papa ꝗ laboꝛãt extre
mis ſicut em iſti non poſſunt adire ſedem
aplicam et ibi ꝓcurare abſolutionẽ ncc/

tate egritudinis coꝛpalis detẽti ſic nec illi

egritudinis nccitate ſpũalis ſe ignoꝛãtie
et in vinculis ꝓhibiti nequnt ꝓcurare et

petere abſolutionẽ ſuam cũ ipſam excõi⸗

cationẽ ſuaʒ inuincibiliter ignoꝛẽt ⁊ ideo
ſubuenit eis dei miſicoꝛdia ĩ ꝑte iſta ſup/
plens ꝑ ſemetip̃am ꝙ minꝰ hʒ ptas con/
feſſo:ꝛũ aut eoꝛũ in pte iſti. Amplius ptatẽ

Si aſñ̃t vincibilis ẽ ignoꝛatia vinci᷑ ꝓcu

dubio vtute gratie puũctionis atʒ vᷣtute
ſacri.Mirũ videtur at teneri aliqueʒ ſnia
excõicationis ignoꝛãter hoc eſt cũ ad ipᷣ
omino nunq; puenerit. Quẽadmodũ ac⸗
cidit inqbuſda tam clericis quaʒ laycis ꝗ
adhuc ignoꝛat ⁊ canonez quicontra eos
ↄſtitutus fuit in mana violentas mitterẽt
in clericos ⁊ religioſas pſonas ⁊ eẽ cano⸗
nicuz iſtü et ee late ſnie multi adhuc igno

rant ⁊ vl vidẽt ſine culpa cũ nihil adbut

deee
eñt
leie
chil
(and
tor
iſtz
nos!
hote
lusf
ſadi⸗
Min
poln
btiuſ
teltin
Poner
Binſi
ſepben
necis
ſceol

nin
ioaft

Gien
Umau
nifiue
ih
wisne
ad
oniſi
elipil
pnqꝓ
gatoch
ſuſe
eglih
kiinde

gncin

Ais.)
pof
iniec
pſon
dehe
neap
ſtatut
hneey
Pecun
Wagt
mẽ
nzi
N
In

8

E

. Oremeee
3R

1
K

.
4
4 õ

ndalg
4
enes
MME
4 . 74
n.
SaUN
„
4 eeee
õ
2
4 6
.* 4
Poſen W.
192*
““
eN
e ree
ℳA SN 8
“”
ae
ſol oc ,

ReI ,N.
4

,2 1
7 1 1.
aAE1EN
ePAA
Ee 8
* 4
R 8
6

WVMVWV „
. „
aa.
N 1,
9

s H,

4
EY, ſ6
6
17 OEAN
9

6
„ 44
AAR

4/ N
A 1s 4

ultischl ,

4 lc

R 1s
Se

de eo audierint velſcptuʒ legerint. Hon

em̃ videt᷑ teneri ad deriuandũ ſtatuta ec
cleſiaſtica cũ ꝑ pꝛelatos ſuos eis publicã
da ſint. Pꝛeterea eſto ꝙ publicãdꝰ ſit iſte

canõ in regione aliq̃ pᷣt eſſe ꝙ ſine culpa

eoꝝ ꝗ de nouo naſcunt᷑ ceſſet pi plicatio

iſta ⁊ ꝑ neminẽ veniat ad illos c ad an/
nos maioꝛes venerit.Erũt ergo tales ſᷣm

hoc excõicati. Eadẽ rõe quacito ꝓ mulga

tus fuit ille. a nõ vel rome vlalibi. Si ꝗ

ſcʒ dietas longe a loco ꝓmulgatiõis ſeu
ꝓſtitutiõis iſtius canonis mitterẽt manꝰ

violẽtas in clericos ſtatim eẽnt excõica t.
Et ita ſi papa rome excõicat aliquẽ ꝗ eo

pe ſit in anglia ipſa hoꝛa q̃ᷓ ꝓnũtiabit
Kome iſta ſnĩa erit excõicatus in anglia
Et ita ſi exeq̃tur officiũ oꝛdinis efficiet᷑ ir⸗
regularè in magno ergo pꝑiculo ſunt ꝗq ro

me cãs hñit a roma tã longe remoti.Oð
ſi ꝗs dixerit ꝙ teles non ſut excõicati q̃li
ler effugiẽt eũ excõicare ⁊ excõicati coꝛre
latiua ſũt ⁊ alten ſine altero eẽ non poſſit

Si em̃ papa excõicat iſtũ iſte excõicat᷑ a
papa ꝙ aliud ẽ ſnĩia excõicationis alind
vinculũ.Sʒ interdũ adheret denũciatio-
nẽ ſiue puentiõi ſnie ad illũ ↄtra quẽ lata

S.Et ꝓpt hoc dictũ eſt ꝙ ſnia excõicatio⸗

nis neminẽ ligat vinclo excõicationis añ-
qᷓ; ad ipᷣm puenerit.Qm ſiue denuntiati⸗
oni ſiue ꝓuẽtioni. Huius at maniſeſtũ ẽ
exẽplum ẽ ſtatutũ regiũ ſiue lex qcunq; a

vincipe ſuo ↄdita ꝗqᷓ ꝓculdubio neminẽ li

gat ad obfᷣuatione ſui nec vinculo tranſ⸗

greſſionis quẽq; obligat niſi publicata ei

dẽ alimõ hoc ſiue ꝑ pconẽ ſiue p ſcpᷣturã
Etinde ẽ ꝙ pᷣus ligat ciues vniꝰ ciuitatis
qnã ciues alteriꝰ ſi pᷣus eis publicet᷑ quã

galiis. Cuʒ vo facto adheret excõicatio cũ

lpſo facto piter incurrit᷑. Sic cũ ipᷣo facto
iniectiõʒ.ſ.manuu clericos vel religioſas

pſonas.Et idẽ ẽ ſimlłr de fact dãnatis ſic

de hereſi dãnata de incẽdio ðᷣ falſificatio

ne aplice pulle.Cui⸗ euidẽs exẽplũ eſt in

ſtatuto regio ſi ita ſtatuerit rex aliquisvel
pnceps ꝗqcunqʒ tale ꝗd fecerit ſoluat tm
pecunie obligatio ſolutiõis talis ſumme
nõ adheret ipſi ſtatuto quo huiꝰ fetm̃ dã
natũ ẽ adheret ipſi facio dãnato.Itavt ꝗ
cunq; in factũ incidit incidat ĩ obligatioʒ
ſoluẽdi huiꝰ ſummã.De hoc ꝙ qrſ ꝙ pa
pa excõicat iſtũ ergo iſte excõicat a papa
Scire debes ꝙ excõicatus ſiue excõicari

duplr dðꝛ. Eſt em̃ excõicare excõicationis
ſniaz ĩ aliquẽ ꝓnũacire ⁊ ẽ excoicare vin/

ꝓpt hoc irregularitatt piculo mera

„
xeix.
cnlo excõicationis ligare. Et ppt᷑ hoc e-
cõicatus dupłr ðꝛ vicʒ excõicationis ſnĩa

danatus excõicatus vinculo inno datus

duplicitas iſta ꝓuenit inde qꝛ excõicatio
ðꝛ ꝙ ipſa ſnia excõicationis in ipᷣm vincu

lũ. Un ⁊ abſens longe quẽ lata ẽ excõi
cationis ſnia ⁊ ad quẽ nondũ ꝑuenit ex⸗
cõicatus ꝑ ſniaʒ ꝗdem ẽ non aũtꝑ hniui
vinculũ aſtrictus ⁊ vſualr ita ðᷣꝛ cuʒ qrũt
hoies qd faciũ eſt in curia illa ſeu ↄſiſto⸗
rio ↄtra illũ ꝗ pñs non erat ſʒ per ꝓcura

toꝛẽ ibi hẽbat excõicatus ẽ ꝙꝙ aliter niſi ſi

cut diximꝰ fieri non pᷣt intelligi.Hinc ẽ q⸗
medio ſꝑe hocẽ inter ſnie ꝓnũciationem
1 ad ſit excõicatũ ꝓuentionẽ non peccat

vllomõ ſi ſe immiſceat ſacramẽtt vicʒ vt

„

ũi Si ꝗs aũt qrat ſi foꝛte pꝑ negligẽtiaꝰ pᷣ
latoꝝ. Canones huiꝰ ſcʒ late ſnie non ꝓ
mulgent aut publicẽt᷑ Quid erit de cidẽ
nibus dicimꝰꝙ excõicati ſunt ⁊ ignoꝛatia
iſtam ſi alijs pctis deputare neſciãt impu

tant eã ſaltim ipſis fact dãnatt ꝓpt᷑ que
in excõicatione incidũt. Omne em̃ peum
tenebra ẽ ⁊ ſeipᷣm ⁊ ſeqlam ſua abſcõdẽs

a ppetratoꝛe ſuo. Reuertẽtes aũt ad illõ

in q̊ eramꝰ ⁊ dicamꝰ declaratũ eẽ ai ex di
ctt oĩbꝰ ñ eẽ poſſibile electos ⁊ dilctõs ði.
teneri vinculo occulte excõicatiõis occul

te inq; qntũ ad ipos quã ipſi ignoꝛãt qm̃

in huiꝰ ignoꝛatia non poſſunt incidere ꝑ

culpã venialẽ vt diximꝰ. Sʒ nec ꝑ culpaʒ

venialẽ moꝛtalẽ, Cum em̃ deſinerẽt eẽ ele
cli aſʒ dilecti. Si vo occłia excõicatio qᷓn
tũ ad ecciaʒ notã aut ipſis excõicatt. Ma

nifeſtũ eſt non ſolũ nõ ꝓdeſſe eis ſacra⁊

ſacra ꝗbus ſe in digne ⁊ irreuerẽter inge⸗

runt. Sʒ etiã abeẽ. ſic ðᷣt Aplus in.xj.pᷣme

ad LCon. Si ꝗs maducat ⁊ bibit indigne

iudiciũ ſibi maducat ⁊ bibit ⁊c. Jaʒ ergo
declaratũ ẽ de vtriuſq; excõicatꝭ.i.de oc⸗
culte excõicatt qᷓntũ ad ſe ꝗ non poſſunt

eẽ niſi mali ⁊ de excõicat occulte qntum

ad ecciam ꝗ ſimir pon pñt eẽ niſi mali qe
non ꝓdeſt ei imo obeſt excõicatio ſacroꝝ
⁊ lacroꝝ De malis aũt ⁊ manifeſte excõi
catis maniſeſtũ eſt ꝛ illis obeſt ↄmũica/
tio ſacroꝝcũ non ſolũ irreuerẽter ſe immi

Olſt hec aũt ꝓſeqmur ſceant.
p vel potius pſedmur erroꝛẽ terciũ

—

ſnullaq; ſia iudict eccleſiaſtict poſe eos
vinculo excõicationis aſtringiſed ſolũ vtł
ayũt petm̃ excõicat hoĩem,/In quo n
PHei

ꝗ eſt bonos non poſſe excõican

„

Be

excõicationẽ vicʒ aut ſeparari a commu/

nione exterioꝛi ſacramẽtoꝛũ atʒ fidelium
aut ſepationẽ ab interioꝛi cõione ipſoꝛuʒ

N ſi dixerint intẽtione excõicationis eoſ

luigunt coione; interioꝛe. Quia ipſa indu

Batuarus eccleſaſticus pigſem illa in hoc

ecciaſticos qui pꝛefati coꝛpis mẽbꝛa eſſe

—

onem. Excoicare enim ſᷣm hanc intentio/
nem eſſet coꝛpus xpᷣi myſticũ ꝙ ex ſanctis

a1 iuſtis fidelibꝰ conſtructũ eſt at: com,
Pctum crucidare atʒ mẽbꝛatim lacerard
Hoc eſſet ⁊ vitã gratie quam de cõione ⁊

ſocietate mẽhꝛoꝛũ de ſoũſancto viuentiũ
yit ratie cõicant vel contrahut extigue
revel aufferrehoc eẽt pᷣlatos vel iudices

debent gladio in ipᷣm coꝛpus pꝛenoĩatuʒ
⁊ in ipſam matrẽ ſanctiſſumã eccleſiam in

audita crudelitate ſeruire. Oris enim ſic

õ manu pᷣlati eſlet in manu fi
lij ad iugilandũ ſpualiter patrem ſpualẽ

vp̃m dominũ/ trucidanda matreʒ eccia,ʒ
? gladius eẽt datus vni mẽbꝛo ad conci⸗

dendum coꝛpꝰ. Pec aut inſania ſicut di⸗
ximusg nnnq; aſcendit in coꝛ hoĩs ſani ca
pilis.Et ſupꝛa diximꝰ nec ipſe omp̃s ſic ex
(oicare poteſt nec ex oᷣfectu potẽtie ſeu pe
nuria ſed exhabundatiſſime bonitatt in-
ſticia. Zolus miſer hõ ptãtem iſtã habet

que nunq; ptas nominanda ẽ ſed magis

——

in potetia ⁊ miſeria ꝓꝛſus infirmitas poſ

ſe em̃ peccaronon poſſe ẽ.

icut neq; poſ

de eſſe vulnerarineq; poſſe ledi aut poſſe
moꝛi imo potiꝰ ẽ a potẽtia ſeu ptate defi⸗
cere.Et ꝓpter hoc poſſe ligari vinclłis pec
catoꝛũ eſt poſſe moꝛi moꝛie culpe poſſep
ſcidi a vino coꝛpoꝛe ſie ſepari ab hijs
quoꝛũ ſocietate ⁊ ↄmunione vinit ſta⸗

= excõicationẽ ab illa exte
i
1

i Oione erroꝛis iſtius.Quis em̃ dubi
atviros ſanctiſſimos eijc poſſe de eccle⸗

Jis viſibilibꝰ ⁊ arceri poſſe a ſanctis ⁊ ſa⸗
cramentis etia inuitos. Quis dubitat fi⸗
deles poſſe abſtiere a cõione eoꝝ in iure

cõibus. Qnuis dubitat ſacerdqges poſſe
denegare eis 7 ſacramentũ confeſſionis
2slia ſacramenta. Maniteſtũ eẽ ergo

ſacramẽto oꝛdinis.
ab eis querẽdum ẽ quid intelligãt ipſam

eos poffe ꝓhiberi ⁊ arceri a ſacrt ⁊ facra

mentis ⁊ vtraq; cõione pꝛiuari Qt ſi dixe
rint ꝙ non poteſt hoc fieri ꝑſniam ſed p

vim tm̃ neceſſe eſt vt dicant alterũ duoꝛuũ
tioni vicz eos non ſeruari cõione de qua loꝗ/
ſeparan ab interioꝛi cõione ſacroꝛũ/æ fi:
delium adhuc qrimus ab eis quid intel⸗

mur.Et ſi eijciat de eccleſus vel vt dicant

eos pe? vim violentie vtrũq; iſtoꝛum pon-
u ſunt tam mali qua boni vtiq; em poſſunt
biltanter eſt cõmunio ⁊ ſocietas ſanctoꝛũ
atq iuſtoꝛum. De hac nemo dubitat ꝗn
Jolum peccatuũ ab eo ſepet ⁊ ea pꝛiuet nec
vVnqua cogitatum fuit ab eccia dei ꝙ ma/

5„

ingerere ſacris ⁊ ſacramẽtis ⁊ contra pꝛo
hibitionem pꝛelatoꝛũ ⁊ per giolentiam ſi

viribus eis pᷣualuerint. Quare quantum
ad hoc in nullo potioꝛes ſunt boni quaʒ
1 mali. Hiſi foꝛte dicat ꝙ bonis ꝓſunt ſa⸗
aberet. Iſta em̃ poteſtas eẽt indeſtructi

cramenta etia cum ꝓhibiti fuerint ſiue er
communicati. Malis vo ſemper obſunt
quia indigne ⁊ irreuerenter illis ſe ingert

Add hoc ergo tandem deuenit iſte erroꝛvt

neceſſe hanc confiteri alterũ duoꝛum vicz

vel ꝙ boni iuſte excõicari non poſſun v!
qtumcunq; iuſta ſit ſen etia excoicationiſ
ei parere non teneant vtriuſq; autẽ iſto-
rum facilis eſt deſtructio. Pꝛimũ ergo ge

iſte vir ſanctus ? iuſtus poteſt credere in

ſe eſſe peccatũ moꝛtale qð reuera non eſt

In hac conſcia tenetu ripſemet arcere ſe

2 ſacramẽtis 2 nullomõ immilcere ſe ii

lis licet ſanctus ⁊ bonus ſit. Si ergo er
ſa

pꝛie oſcie ſententia tenetur abſtinerea!
crament multotfoꝛtius ex ſnia ſuperioris
ſui ⁊ iudicis.

Amp̃. ex ſola huilitate et
reuerentia ſacroꝛũ ⁊ ſacra men toꝛũ poteſt
vir iuſtus ⁊ ſanctus abſtinere ſea ſacra/
mẽtis ſiue ↄmunioe eoꝝ.Siclegit puer.

xxvii. Bealus hõ qui ſpeſt pauid.Et pe

trus. Luce. vj. Pꝛocidit ad genua ieſu xpᷣi

dicẽs. Exi a me dñe quia homo peccatoꝛ
ſumm.Et eiuſdẽ.vij. Centurio ad ipm. Dñe

non ſum dignus vt intres ſub tectũ meuz
ꝓpter qð⁊ me ipᷣm non ſum dignus arbi
trans vt venirẽ ad te. Maniteſtũ ergo eſt
S. dir ſanctus poteſt a ſacris ⁊ ſacramẽtꝭ
ecedere? hoc ꝓpꝛio iudicio. Multofoꝛ⸗
tius iudicio ſupeꝛiortꝭ. Amp.eſto ꝙ ob
mitta tur vel obuciat᷑ contra virũ iuſtum
⁊ ſanctũ aliqð crimẽ vel debitũ a quo le
immunẽ ipſemet bene ſcit. ſed pꝛobatur
contra eũ per falſos teſtes aut inſtrã con

rra que ipſe nibil obijcit iudicabitur reus
criminis illius vel debiti tanquaʒ conui⸗
ctus non vult ſatiſfacere quia ſcit ſe non
teneri poſtmodũ ꝓcedit iudex contra eũ

tanqꝙ; contra contumacẽ excõicans eum.
Manifeſtũ eſt ſententiã excõicatiõis

iuſtiſſimelalam in euz licet ſanctus er iu⸗

ſnt
ſer
cal

alie
ſten
lent

ſac
ſuſti
fui⸗

W.
ſſebe⸗

helan
fumat

uſe
ſeppi

gct
imre
ſco⸗
hbeni⸗
liuc
Amer
lune
ſerev

aber

tike

man

eninn
nadin
Ohn
Z
lnpee
mmi

ng ih
. en

cöfmmgt
iege
Apin
afuirn⸗
atei
N
undnd

mini
ans in
anin
Uin⸗
amiin
run
ütn
tsuni
t0

ſtus ſitiuſte aũt ſententie neceſſe babʒ pa
rere quare neceſſe habet ſuſtinere excõi/

cationem ⁊ gerere ſe excõicatũ. Amp.
eſto ꝙ ſanctus ⁊ iuſtus intret religionem
alienam vbi neſcitur de eo ꝙ chꝛiſtianuſ
ſit et apparet ex facie iudeus eſſeel ſarra
cenus et ꝓpter hoc credat᷑ exploꝛatur cer
tum eſt ꝙ non admittetur ad ſancta vel
ſacramenta licet ſit vir ſanctus ⁊ iuſtus et
iuſtiſſime upellit᷑ a ſanctis ⁊ ſacrametis.

Euidentius aũt eſt ſi ↄſtat ipʒi fuiſſe inde⸗
um vel ſarracenũ ⁊ nõ poteſt docere ſe fu

iſſe baptiʒatũ. Quis dubitat ꝗn iuſte re/

pellatur a cõione ſacroꝛum ⁊ ſacramẽto⸗

rum atq; fideliũ. Nulli autem licet repũ⸗

gInare iuſticie quare non licet ei repugna

re ꝓhibitioni ſeu excõioni ctum iuſte ſiue
per iuſticiam ei fiant. Neceſſe ergo habʒ
ei parcere. anifeſtũ ergo eſt viros
ſanctos ⁊ iuſtos iuſte poſſe excõicari et ꝓ
hiberi a ſanctis ⁊ ſacramentꝭ iuſte qntuʒ
ad iudicem atq; ſententiam non qᷓntum

ad merita ipſoꝛũ Oè ſi dixerit ꝙ iuſte ſen

tentie iuſte quidẽ er oꝛdine non deber pa

rere vir ſanctus in caſibus ꝓpoſitis cum

et benefaciat iudex excõicando et benefa
ciat etiam vim contumatia in ferendo eũ
q; ad Hareau ſententie ↄpellendo. Male
ergo faciet ipſe reſiſtendo merita ⁊ bona

⁊ ſancta ſubditoꝛũ in nullo minuũtvel in

firmant iuriſdictionẽ vel poteſtatem pᷣla⸗
Tvoꝛum. In nullo ergo enmunt vel pᷣuile/
giant ſubditos ſuos quo minꝰ debeant
parere ſententis ſuperioꝛũ.

ſendere non ſufficiãt ipſum cui pena iſta
intendit ⁊ aliam defenſionẽ non habeat
neceſſe hʒ illaʒ ſuſtinere patiẽter. Merita
em̃ neminẽ excuſant.Alioꝗn ⁊ ſctũs Job.
⁊ multa qui innocentes tã dira paſſi ſunt
cõtradicere⁊ reſfiſtere diuinis iudicijs me
rito potuiſſent. Judicinñ antem omne dñi
dei ẽ Sicut legit Dent. . Amp̃. leges

⁊ iudicia ⁊ oĩa iura omnibꝰ edita ſunt ꝗ

ↄdentibꝰ illa ſiue edentibus ſubditi ſunt
oẽs ergo tenent ⁊ ligant. Nullꝰ ergo eoꝝ
exemptus ẽ qnantoꝛũq; pꝛiuilegio meri⸗
rum ⁊ ſi foꝛte dicerent ꝙ vir ſancius ⁊ iu/
ſtus eiectus foꝛis ab eccia a ſatrt ⁊ ſacra-
mentis eiectus inquam eiectione exterio
ri ⁊ litterali adhuc cõicat ſanctis ⁊ ſacra⸗
mentis ergo neceſſario intus ẽ. Idem em
ẽ commũuicare ſanctis ⁊ ſacramẽtis ꝙ in⸗

excõicatio pena ſit ⁊ iuſte illata impꝛpoſi
⁊o caſu licet non ex meritis cum merita de

dus eſſe ſiue intra ecciaʒ eſſe.Ecce non vi⸗

det erroneus ꝗd loquitur cum em̃ intus?
extra contraria ſint. Impoſſibile ẽ ea dici
ſimul de eodẽ ᷣm idem eodẽmodo ſe ha
bent cõicatio et excõicatio.Cum ergo cer
tuzʒ ſit ip̃ᷣm eẽ cõione exterioꝛi pᷣuationũ.pᷣ
uatio vo ⁊ habitus de eodẽ ſimul dici nõ

poſſunt.Quare maniteſtũ ipſum cõionẽ

exterioꝛem ᷣm ſe non habere. Reſtat er/d

go vt dicat ip̃ᷣm ſolam cõionem interioꝛẽ

abere per le ⁊ hoc ẽ indubitanter fruct⸗

⁊ vtilitas exterioꝛis cõionis ⁊ res illiꝰ illa

vo ſignũ iſtiꝰ.Quare ad hoc deueniet vt
vitatem neceſſario confiteat᷑.quia ſoluʒ

fructũ ſiue rem exterioꝛis cõionis non at

ipſam pᷣm ſe. Jam ergo clarũ eſt quid ſit

excõicatio et quid excoicari ſᷣm vtrusq;

modum et q̃tiens errauerunt iſti nouiſſi⸗

mi qui drierunt bonos non poſſe excõi⸗

—

cari. Manikeſtũ enim eſt eos poſie ex

cicari ſicut eos excõicare intendit eccle/
ſia. Non em̃ intendit eccia quemq; pᷣua⸗
re niſi cõione exterioꝛi. Qè ꝓpter hoc pꝛi

uat cõione exterioꝛi vt reducat ad cõionẽ

interioꝛẽ. ꝓpter hoc ſolũ percutit gladio

excõicationis exterius vt ſanet medicina
ſpũalis ↄmunionis interius.⁊ alias intel
ligere n on poſſũt erronei qð petm̃ ſolum
exoↄmũuicet hoĩeʒ niſi qᷓntũ ad ↄmunionẽ
interioꝛẽ que eſt ↄmunio vite ſpualis⁊ vi

ctus. Sciendũ tamen ẽ ꝙ ipſe ↄtemptus

excõicationis ⁊ rebellio etiamvnu de pec
catis ẽ que marime ſpũalem cõionẽ aufe
runt.Sicut le.j.regũ.xv.qꝛ quaſi peccatũ
arioladi eſt repungnare ⁊ qſi ſcelus ydo
latrie nolle acꝗeſcere. Iſtud em̃ peccatuʒ
ſcindit⁊ lacerat ipſam ecciaʒ ſciſſuris ⁊ ſciſ
mata introducit duz enim ſubeẽ nolunt
hũiliter atʒ pacifice neceſſeẽ vt rebellent⁊

ꝓpter hoc optet non ſolũvt diuidant᷑ ab

inuicem. Sed etiã vt contra ſe inuicẽ pun
gnent. Poſſibile tamẽ eſt vt qui puatus

eſt exterioꝛi vmunjone per vᷣtutẽ paciẽtie

⁊ huilitatis interdũ plus ꝓficiat magiſqʒ

meritoꝛie ſuſtineat excõicationẽ quaʒ vtẽ

do ante ea ipſa ↄmunione exterioꝛi. Si⸗

cut verbi gratia aliquis cõtraxit de facto
cũ ſoꝛoꝛe ſua non poteſt ꝓbare eã eſſe ſo

roꝛẽ ſuã. Separat eũ thoꝛo excõicatur qa

non vult ei reddere debitũ coniugale.cer

tumẽ ꝗgrenetur potius ſuſtinere excõica
tionem quã inceſtũ cõmittere cum ſoꝛoꝛe
Multis aũt ipſam excõicationẽ exterioꝛẽ
ſuſtinere non minꝰ moleſtu eſt hboen⸗
P iiij

ſibile eſt aliqᷓ plus ꝓficere quantũ ad int
nam cõionẽ vt viros ſanctos et iuſtos ex

ſuſtinenda taʒ dire tanq; hoꝛrende pene

q; ꝓficerent in ipſa pace exterioꝛis cõio⸗
nis ſancti viri ⁊ iuſti ex aduerſitate maxie
ꝓficiũt in ipſa pace exterior cõionis ſan
cii viri ⁊ iuſti ex aduerſitate maxime ꝓfici
unt. Sicut legit᷑ Exo.j. Quanto oppme⸗/
bant eos tanto multiplicabant᷑ ⁊ creſce/
ba nt fecit em̃ deus cũ ipſa temtatione ꝓ⸗
uentũ. Sicut legi.ix.pᷣme ad Coꝝ. Et dat
eis auxiliũ de tribulatione vᷣgaqʒ ipſa et
baculus diuine conſolatiõis eos conſolã
tur atʒ intribulatiõe dilatat eos dominꝰ
Sicul legit in pſal. Manifeſtus ergo eſt
erꝛ iſte tercius quo debẽt nullũ ſanctu
⁊ iuſtũ poſſe excõicari vinculo excõicatio⸗
nis exterroꝛis ⁊ foꝛte illud dedit cauſam
erroa iſtius qð nõ fraudant toto fructu
interne cõionis. Interdũ enim ⁊ ꝓficiũt
vt diximus in illa.Quã ſalutaris aũt me/
dicina ſit excõicatio exterioꝛ cũ hijs q̃ di/
ximus appet euidenter ex publice ſiue ſo
lẽniter penitẽtibꝰ ꝗbus non tanqᷓ; pena
infligitur ymo tanq; pnĩa ſatiſfactoꝛia in⸗
iungit᷑ et tanqᷓ; medicina ſalutaris moꝛ:hᷣ
⁊ vulneriba vicioꝝ⁊ peccatoꝛũ ipſoꝝ ap⸗
ponitur. In capite em̃ ieiunij ab ep̃is de
eccleſüs euciuut.⁊ vſq; ad q̃rtamvel ꝗn⸗
ta feriam penalis ebdomode extra ecciaʒ
poſiti tanq;excõicatos a ſacrt ⁊ ſacramẽt:
ſe Serunr donec pᷣnoĩatis per epᷣm in eam
reducant᷑.Q⁊ aũt dicit vitas in euãgelio
Mat.Quodcũq;ʒ ligauer ſuꝑ terraʒ erit
ligatuʒ ⁊c.Ita intelligendũ eſt. Oiĩis ſnĩa
tam ligationis qᷓ; abſolutionis quã rite
mlieris ſup terram rata habebit᷑ incelis.
Et ꝓpter hocdic ibi auctoꝛitas claue nõ
errante non em̃voluntate pᷣlatoꝝ ↄmiſſuʒ
ẽ ſoluere vel ligare. Sʒ pꝛudenti eoꝝ di/
ſpenſationi ⁊ ꝓpter hoc condita ſunt iu⸗
ra ꝗbus declarata qñ nie eoꝝ nulle eꝛgo

eſt qntum ad ecciam tRũphantẽ id ẽ liga

tionẽ eius ratã hʒ eccia triũphãs quã fec
hic eccia militãs lʒ ſit vir ſctus⁊ iuſtꝰ liga
ta ẽ qntum ẽ ad vtrãq; foꝛis tm̃. Si ꝗs at
Qrit de occulte excõicato vel ſuſpẽſo pᷣla⸗
tonꝝ vtrũ ipſe liget vel abſoluet. Rñdemꝰ

ꝙ licet eis ſententia nulla ſit in ſe aamẽ q·

foꝛis habetur aliqᷓ qm̃ ipſe non gppet ex⸗
commuicatusvel ſuſpẽſus neceſfe habet

illam obſeruare ille contra quẽ fertur ta⸗
men non poſſit ꝓbare excõicationeʒ vel

Be ſacramẽto oꝛbinis.·
quqᷓ; manyrũ ꝓpter quod dirimꝰ. oſ⸗

☛☚

„ „

ſuſpenſionẽ. Si autẽ pꝛobare poſſetliicet

liceret ei non ſeruare ⁊minuere applicarti

one.Quẽadmodũ non fuerit venał ſnia

ↄtra quẽ lata ẽ licet ipſo iure nulla ſit. ta⸗

men ſi üle contra que lata eſt non poteſt
Pbarevel non vult ꝙ venalis ſit neceſſe
pjʒ ei parere. Q⁊ ſi quis q̃rat vtrum oẽcs
ſacerdotes habeant ptãtem ligandi atqʒ

ſoluendi.dicemꝰ ꝙ habẽt daues tam po

teſtatis q; ſcie. Clauis aũt ſcæntie.aucto⸗
ritas ẽ docẽdi ⁊ doctoꝛes inſtituẽdi ⁊ nõ
eſt iſta clauis iſta ſcia ſicut qdam opinan

tur nec habẽt claues ligatas nullomodo

ymo ſolutas et liberas. Quemadmodũ
electus ſiue licẽciatus ad magiſteriũ ſta⸗

tim hʒ q uctoritatẽ docendi libera et ſolu⸗

tam licet non habeat diſcipulos vel audi
toꝛes qͥs doceat. Sic ⁊ clauẽ hʒ qui ptate,z

ligandi ⁊ ſoluẽdi liberam ⁊ ſoluta rite oꝛ⸗
dinatus in ſacerdotẽ licẽt non habeat do
mũ id eſt ecciam vel parrochiã quaʒ clau

dat vel aperiat. Queadmodũ ⁊ liberà hʒ

ptatem equitadi⁊? nauigadi ꝗſanus ẽ coꝛ
poꝛe licet non habeat equum vel nauem
quam aſcendau. “́
Uia vo circa ſacerdotalẽ oꝛdineʒ
errat adhuc hoſtes vᷣitatis contra
Dicẽtes ĩdulgẽtijs ⁊ remiſſionibꝰ
q̃ per̃ eos ex officio ſacerdotali fiunt ncce

habem' erroꝛẽ iſtum deſtruere ipᷣaſq; re

miſſiões indulgẽtias ſtabilire Ca ergo er

rorè atʒpᷣma potiſſima ẽ ſtulticia opiniõii

q̃ credũt venales eẽ huiꝰ indulgẽtias.ea

venalitate qᷓ s defraudaretñ ſolũ vltra
dimidiũ iuſti pᷣcij.ſʒ etia vltra eſtimatiõʒ.
Cũ em̃ benefactoꝛibꝰ alicuius loci tercia

pars iniũctarũ pnĩaꝝ remittit᷑ benefacto
res aũt ſunt ꝗ nũmos ſinglosvel obuloſ
vel etiã oua tribuunt ꝓ q; tercia ps pniaꝝ
iniũctaꝝ vt dicũt remittit᷑. Defraudet er⸗
go deꝰ cũ duoꝝ annoꝝ pnialiũ ſacrificiũ
cuũ vniꝰ oni vel obuli oblatiõe cõmutat᷑
Scða cauſa ẽ alia ſtulticia opiniõis qᷓ ini
quu credun tvt ex pᷣcio longe⁊ ques pnie
q̊ bꝛeues eq̃li et leues redimatur. Si em̃
cuitonga ⁊ aſpera pnĩa iniũcta ẽ nummũ
vnũ velobulũ offerat tali loco eã reꝑtat
tercia partẽ remiſſionis pnie ſue vt ille cui
iniũcta ẽ bꝛeues ⁊ leuis tantundẽ offerẽs
eodẽ pᷣcio redimunt maxime nũme pnie

Tercio viſuʒ ẽ eis qð hocẽ facere ſpymſan

ctum ſcʒ gram venialẽ. Quanto inꝗũt ꝗdᷣ
reſtat niſi vtipi magt peccẽt hoĩes ſi tale⸗
uis imo ridiculoſa e peccatoꝝ redẽptioæꝙ

nimi
auli

ſoſas
enier!
cane
eſen

ſoneibe

in dee

davon
1ricn
mepe
ſcenie
eier
Lunrun
henite
üitte
etci
Perpe
mrecde
lulgeri
wnfin
täſfica
foney
calus
oden
ſeden
comt⸗
luucun
bommen
wateſt
Wun
in⸗
nen⸗
M
feni
ſean
fun
lin⸗
peeai
miy
luie
lca
ſenil
ſagn
im
W

.

=
SEe

.

=

Nn
en

ſeltt
nigir
1 nniin
gengn
s er
1 nglii
Mberiat
ſinoenien
ianio
Wioniſe⸗
Wmed
necrgt
Cnoithni,
igic aid
nun ua

Kes
st i
fwinoͦge
liſnan
inmnrd⸗
niui

Hõ
*

Fo.

tribus em̃ mũmis per tres tales indulgẽ/
tias abſoluitur iſte a tota pnia ſua et ita
eqbunt᷑ triuʒ oblatiões nũmo ꝝ pegrina
tiõʒ hieroſolimitanevł cuicũq; alij qᷓͥ ↄtra
inimicos fidei. Inſaniſſima ergo ſunt ꝗ
cauſa agẽdi pniam longas iſtas ⁊ labo⸗
rioſas pegrinationes ſuſcip iũt ⁊ qui car⸗
ceri et reigiõi ⁊ mrimonio ſe ſbciũt⁊ ad
dicunt cũ tria oua vel tres obuli tm̃ ꝓ eis
pꝓvgeſſent. Sontra pᷣmũ erroꝛẽ dicimus ꝙ
non ẽ ibi venalitas cũ ꝓ peccunia vel ibi
fiat. Pꝛelatus em̃ qui hmõi indulgẽtiam
dat.non peccuniã ſed dei honoꝛẽ intẽdit
⁊ animan vtilitatẽ non em̃ intẽdit coacer
uare peccuniam ſed ampliare dei honoꝛi

ficentiam ⁊ cultũ. Ad hoc em̃ edificat᷑ ec⸗

eturvt in ea ſancti digna veneratiõe cele⸗
bꝛent ⁊ ad hocinſuꝑ vt diuinũ officiũ ſer

uitiũ ⁊ remiſſiones ⁊ gratie.ceteraq; dei
beneficia aiabꝛimpetrent᷑. Sic ergo ⁊ nõ
pPpter peccuniã licet per peccuniã edifice/
tur eccleſia. Sic non ꝓ peccunia fit ip̃a in
dulgętia. ſʒ pꝛo dei ſola indulgentia licet

non fine peccunia qm̃ locꝰ hmõi non p̃t
edificari ſine peccunia.Contra defrauda
tionẽ vero huiꝰ quia ip̃e datoꝛ ẽ ⁊ honoꝛ
cultus ip̃ius atqʒ ſeruitiũ non ſolũ ſuplet

ꝙ de penitẽtijs ꝑ indulgentias detrahit

ſed etiã ſuper habũdat in multo maxime
cum ſacrificiũ laudis oꝛationũ incenſa et
laudum thimitha plus deus diligat qᷓ;

toꝛmentoꝛũ pnĩaliuʒ carnificinã ſicut ipᷣe
met teſtatur. yſaie.lviij. Nunquid tale ẽ
ieiumũ qð elegi ꝑ diem affligere hominẽ

animã ſuam. Nundqd ſaccuʒ ⁊ cinerẽ ſter
nere.⁊c.Et ſicut non pꝛo aqua ſed tamen

per aquã ⁊ non ſine aq̃ᷓ in baptiſmo dat᷑
remiſſio peccatoꝝ. Sic non pꝛo peccunia
ſed tamẽ ꝑ peccunia et non ſine peccunia
fiunt huiꝰ indulgẽtie.Ad illud aũt qð de

„ „ „ —

lirant de iniquitate videlicet ꝙ de eodeʒ

pꝛecio maioꝛes ⁊ minoꝛes penitẽtie redi⸗

mi videntur qð eſtiniꝗtas vt ipſi butant
euidẽter ſe oſtendunt neſcire vtutem dei
et clauiũ poteſtatẽ. Sic enim nõ maioꝛeʒ
remiſſionẽ obtinet peccatoꝝ qui in maio
ri aqua baptizatur qᷓ; qui ĩ minoꝛi. Sic
qui maioꝛẽ peccunia offert non maioꝛem
remiſſionem ſuam q; minoꝛẽ habent. Et
boc ẽ quoniã ſicut non ex aqua eſt remiſ⸗

ſio in baptiſmo ſed ex vᷣtute diuina que

adeſt ſacramento ſic ibi non ex oblatiõe

Rue ex oblatis ſed ex clauibus ⁊? miniſte⸗

. *
R . * —

rio pꝛelaton. Ad tertiũ vero. Jam exbis
reſponſum eſt cũ nihil ibi venalitatis eſſe

dicamus et inſuper cũ in veritate magis

cõmutatio ſit q; remiſſio. Sed quia lon⸗

e leuius eſt offerre habentibꝰ ⁊ habun⸗
ntibus. qᷓ; penitentiales laboꝛes atqʒ

moleſtias ferre remiſſio reputatur omn/
tatio penitẽtiatis affuctiõis et munus ob

lattonis O aũt qnarto obijciũt videlicet
de in pniali peccantiũ ſic ſoluimus. Qm̃
cum certũ ſit eos ſolas indulgẽtias huiui

pcipere qui mũdi ſunt ⁊ immunes a moꝛ

talibus peccatis. Nnlli aũt eſt certum ꝙ
immunis ſit et mundus ab illis.nulli er/

go certum eſt ꝙ indulgentias huius per⸗

cipiat.certũ autem eſt vnicuiq; ſe lſe de⸗, —

cleſia vt dei cultus ⁊ honoꝛificẽtia ampli & bitoꝛeʒ iniũcte ſunt penitẽtie vel iniũ en?Ä“ñBf MD

de.quare certum ẽ nemini debere ꝓpter

huius indulgẽtias ceſſare ab agenda pe-
nitentia ne comittat ſe ꝑiculo ⁊ in Nſtima
bileʒ acerbitatẽ ignis purgatoꝛij incurrat
pniaʒ negligentia agẽdipniaʒ ſuam que

q̃ntumcunq; aſpera ſit leuiſſima tamẽ eſt
comꝑatiõe acerbitat illus ignis. Et hoc
nulli ꝓ certo atʒ pꝛeciſe ꝓmittimꝰ indul⸗

gẽtias iſtas. Sed ſub cõditione illa ſi im
munes ſint? mundi a moꝛtalibus. Quig

ergo viri ſacti ⁊ iuſti ſy timoꝛati ſunt et cũ
aplo ſemꝑ dicũt. Nihil mihi ↄſcius ſum
non tamẽ in hoc iuſtificatus ſum qꝛ eſſe

poteſt qdð ignoꝛo. Manifeſtũ eſt nullũ

virũ ſanctũ ⁊ iuſtũ ex huiꝰindulgẽtijs im

pniĩalitatẽ pᷣſumere maxĩe cũ eã timoꝛ dni
timere faciat culpas etiã vbi nõ ſunt hoc

em̃ bonaꝝ mentiũ ẽ vt ðt Gego.Quiat
vltra adiciũt ꝙ nõ plus ꝓſunt religiões
carceres atʒ materia viris religioſis.⁊ nõ
plus lõge laboꝛioſeq; pegsinatiõis ꝑegri
natibꝰ qᷓ; tria oua vel tres obuli indulgẽ
tias iſtas freqntaãtibꝰ hʒ iaʒ ſolutũ pꝑ ea qᷓ
diximꝰ ſcʒ per hoc qð non vᷣtute oblatio/
nis nec ꝓ ea huiꝰ indulgẽtie obtinent᷑ lʒ
non ſine eis.Dicimꝰ lamẽ vnuʒ exemplũ
ad elidendã ipſam qua ipſi obſtinant ab
iectionem ⁊ dicimꝰ ꝙ quẽadmodũ plus
ꝓdeſt trina immerſio in aquã ſa nctifica⸗
tam ad remiſſionẽ peccatoꝝ⁊ ꝓpter vᷣtu/
tem ſacramẽti q; quecunq; qnatumcũq;

alſpe ablutiõ es ſeu balneatiões in aqua
frigida licet fiant ⁊ penaliter ⁊ plus valet

peluis guius aque ea baptiſmaliter vien
tibꝰ. Sic modica oblatio aut leuis labo⸗
in opibus ſeu fabꝛitis ꝓpter quas indul⸗
gentie fiunt longe plus ꝓſunt ad optinẽ⸗

Jqam remiſſionẽ q; magne oblatiões gra
ueſq; laboꝛes alias facte aliaſq; ſuſcepti
⁊ hoc quidẽ ꝓpter vᷣtutem clauiũ non ꝓ
pter ſe. Sicut inde ꝓpter vᷣtutem ſacrenti
baptiſmalis abſolutiões tam mirifice tã/
q; magniſice ꝓſunt non ꝓpter ſe. Pꝛeter
vtutem autem clauiũ ↄfidendum eſt oe
ſanctoꝝ ſuffragijs ſpãliter quoꝛũ in lociſ
. huius memoꝛia ⁊ veneratio habet᷑. Se
cun do ex ipſis meritis eccie totius cuius
vox in locis huius de cetero non ſilebit.
Quicꝗd enim ⁊ pſallendo ⁊ legendo vł
etiam cantãdo vel alias quocũq; modo
oꝛando iudei ſeruitio ibi de cetero dicet
voxe ccleſie ẽ cum exeius ꝑſona dicatur.

HZe ſacramẽto oꝛdinis.
recipiat ? tanq; pniale; ſatiſfactionẽ bet

ei imponimꝰ ⁊ ſic de alijs maioꝛibꝰ ⁊ mi

noꝛibꝰ admiſtratiõibꝰ manifeſtũ eſt ee?æ

ſentiendũ et faciendũ. Hec aũt exẽpla ꝓ⸗

pter hoc poſuimꝰ ꝗa omia in eccia dei de

bẽt eſſe enunia ꝓpꝛietatẽ enim ⁊ excõica
tionem omĩno deteſtat᷑ et reucit vmunio
ſanctoꝛ. Maniſfeſtũ ergo ꝙ cũ maioꝛ
honoꝛ deo ſit maioꝛq; vtilitas aiabus ꝓ
pter cauſas q̃s diuino ſeruiii ſeu cultui
ſanctius aſſignauimꝰ edificani baſilicam
vnã in qua deo iugiter ſeruiat᷑.anĩabus
ſacrificijs ⁊ oronibus aſſidue ſuccurratur
ſanctoꝝ ſuffragia qui quecũq; voluerint
apud dñm poſſunt die ac noct e eis impe

— tio ↄſiderandũ eſt de meritt atqʒ ſuf trentur. in qᷓ inceſſant᷑ hoſtes inuiſibiles
Lus dim ſanctoꝝ rum aut generalis Q impũgnent᷑.ceteraq; bona q̃ numeraui⸗

aut ſpalis veneratio ⁊ mẽoꝛia ibi faciẽda
⁊ habẽda ẽ.Qnarto de ipᷣa gratioſitate
⁊ vᷣtuiẽ cultus ꝗ non poteſt eè niſi gratio
ſus apud deũ cuius honoꝛ ipſe ⁊ glia eſt
neq; em̃ vtuoſus ab ipſo ad abſterrẽdos
demones ad nuniẽdos inſultus ipoꝝ et
tentationes ad debilitãdas vires eoꝛum
Deinde aduocãdum gram ↄpunctiõis

gramq; deuotiõis.gracioſus aũt ẽ apud

miſicoꝛdiſſimũ deũ adimpetrãdas veni/
as ad optinẽdas gr̃as ad eas roboꝛan⸗
das intuẽdas ⁊ augẽdas. Poſtq; aũt re⸗
ſpondimꝰ gdictionibꝰ erroꝝ iſtoꝝ ⁊ diſ
ſoluimꝰ obiectiões eoꝛũ ⁊ declarauimu

cãs erton iſtoꝛũ. Modo relinꝗt᷑ nobᷣ ſta/

bilire ipſas indulgẽtias ꝓbationibus ac
declaratiõibus. Dicemꝰ ergo in pᷣmis ꝙ
cuiꝰ plas ẽ pnĩales ſatiſſactiões iniũgere
eiuſdõ ẽ eas augere minuere ⁊ mutare ꝓ
vt ad vi honoꝛificẽtiaʒ ⁊ aiaꝝ ſalutẽ pub
licam ſpecialẽ vtilitatẽ videret expedire.
Quare ⁊ pnialẽ afflictiõeʒ in elimoſinas
oblatiões ⁊ oroes ⁊ in oẽ qdð deo magt
accepiũvederit eẽ licitũ ẽ pᷣlato ſueq; ptaã⸗
tis ẽ ⁊ officij mutare ꝓut xpᷣi penitenti aut
eccie de q̃ eſt aut ciuitataut patrie aut to
ti eccie viderit expedire.ꝓpter hoc tanq;
pnialẽ ſatiſfactiõʒ iniũgimꝰ inte rdũ re⸗
gularibꝰvt ſuſcipiãt ad miſtratiões q eit
imponunt᷑ vt pᷣoꝛatũ ꝓpt᷑ refoꝛm ationẽ
2 aut ↄſeruatiõꝰ religionis aut cameraria
ne aliꝰ ꝓpr᷑ ſecularẽ freqntiã piclitet᷑ ac 6
eliter et pꝛudẽter ⁊ ſine frm̃ ſcãdalo tꝑa⸗
lia diſpẽſent᷑. Silr ⁊ viro pꝛudẽtis iuſto⸗
atzʒ pot?ti ⁊ incoꝛruptibili acceptiõe pſo/
nan vel munerũ ↄſulimꝰ in foꝛo cõfeſſio
* nis vt oſulatuũ vel pᷣfecturaz ad boc elect

mus ⁊ noĩiauimꝰ ibi ſine interceſſiõe aĩa⸗

bus impendãatur. Waioꝛ inqᷓ; ẽ bonoꝛ ðo

maioꝛq; aniabus vtilitas qua quantacũ
q; afflictionũ pnĩalium carnificina.Epᷣa⸗

lis ergo ptãtis ⁊ officij ẽ carnificialẽ illam

afflictionẽ qᷓntamcuũq; ſiue ꝓ parte ſiue ꝓ
toto ſicut expedire viderit in huius bonũ
vel ſile vel etis alterius mõi ꝙ publica re
Arit vtilitas cõicare. Amp̃. qꝛ omnis
ſeruus bona dñi ſui in honoꝛem ipſius ⁊

głliam et regni vel domus ſue vtilitatẽ te⸗

netur expẽdere et vbi maioꝛẽ vel honoꝛẽ
vel vtilitatẽ vel ambos videt ibi largius
cuũ eiꝰ fidei ↄmiſſa ſit eoꝝ diſpẽſatio.Ad⸗
ditiões aũt diminutioes ↄmutauões re/

laxatiõ es pnĩalium ſatiſfactionũ pᷣlatis

indubitaãter ↄmiſſe ſunt Manitfeſtũ gẽ

ad eos ꝑtinere vt bona iſta q̃ͥ noiauimuſ

expẽdent largius ant ꝑtius ꝓ vtnegocia
vel opꝑa ex paruitate vel magnitudie diui

ni honoꝛis ſpũaliſq; vtilitat plus aut mi
nus reqſierii.Et ꝓpt᷑ boc qꝛ maxvimusdei
hondꝛ e interra.xpᷣiana religio maximsq;
aĩaꝝ vtilitas et pᷣuata ⁊ publica.certũ ẽ ½

ꝓ ea plantaãda ↄſeruada ampliãda et de/
fendẽda neceſſe hʒ hmõi expendere pᷣfati
ſerui dei.de pᷣnoĩatis bomis ꝗcquid pᷣdi⸗
cte nccitates reꝗgrunt. Neceſſe ergo habẽt
relaxatiões diminutiones ↄmutationes
pniaꝝ facere qᷓntãcunq; reꝗrit plantatio
cõſᷣuatio amplicatio defeſioq; chꝛiſtiane
religlonis ſiue vltra mare ſiue in pꝛouin⸗
tia ſiue alibi vbicunqʒ ⁊ hec eſt cauſa ꝓ⸗
pter quam largiſſime indulgẽtie fiunt ab

eccleſia pꝛo ſubſidio terre ſlancte ⁊ genera

liter contra inimicos ſidei et chꝛiſtiane
religionis. Amplius. ſi rex vel pꝛin⸗

hitn
an
ktügi
tamai
N
Whan
i
fen tn
nt i
weſuon
ri wwan
noaecsen
uänner
6gigcnud
mniriit
miii
e uri
zinbasen

Na
nie
1Ahttn
ohlen

–WG
Ngud
n,
wutn

So.R.

ceps bellum habebat datpoteſtatem du
abus ſuis perquirendi conducendi bel
latoꝛes digniſq; ſtipendijs remunerandi

Quia ergo rex regũ ⁊ dominus dominaã

tium chriſtus dominus beilum habuit a
tempoꝛe ꝗqno cepit eccia bellum q; non
ſolum ſpuůale ſed etiam litterale ſeu coꝛ
poꝛale ſiue materiale contra hereticos et
glios chꝛiſtiane religionis inimicos vide
licet pagangs ⁊ a tẽpoꝛe machometi ſar⸗

racenos neceſſario dedit poteſtatem du/
cibus ſuis id eſt pꝛelatis perquirendi bel⸗

latoꝛes materiales ⁊ conducendi eos cõ

gruis ſtipendijs remunerandi Quid aut

Epꝛedicare indulgẽtias ⁊ ꝓmittere hmõi

bellatoꝛibus niñ eos perꝗrere ⁊ condu/
cere regi regũ chꝛiſto dño.Et quid ẽ peni⸗
tentias ei iniuncta s remittere niſi partem
aliquam ſtipendioꝛũ eis dare. Quemad
modũ enim ſtidia peccati moꝛs. Sic le
gitur. v.ad Ro. Sic ſtipendia huins bel⸗

latoꝛuʒ ꝓ maxima ac nobiliſſima ſui par
te renumeratio eterna erit. Amplius
Quis rex pungnaturꝰ non aperit erariũ
ſuum ad largiendũ bellatoꝛibus⁊ alia fa

cienda que bellum requirit⁊ rex regũ chꝛi

ſtus ergo domin aperit erarium ſuumꝰ?

elargitur bellatoꝛibus ſuis. Erariũ eius
autem theſauros continet indulgentiaꝝ
gratiarum ⁊ gloꝛiarũ.]. Amplius.quis

habere bellatoꝛes ſi eos viderit debitis
obligatos que eos ꝓhibeãt ire ad bellũ

ſuum niſi pᷣus liberat ab huius quã mit⸗

tat ad bellum. Quia ergo debita pnĩalia

huius bellatoꝛes bellũ huiꝰ agere non ſi

nunt ſic ieiunia ligature ferree alieq; bu/

ius affectiones longeq; oꝛationes ⁊ alie
pegrinatiões neceſſe eſt vt deus bellato/
res tales liberet debitè anteq; eos mittat
ad bellum liberatio autẽ non eſt hic niſi
per remiſſionꝰ. Amp̃.cum iſta ſtipen/
dia remiſſiones ſq; ⁊ indulgentias huiuſ
toto ope deſiderent ⁊ reqrunt bellatoꝛes

vt nihil a deo eos inducere videatur ad
huiꝰ bellũ ſuſcipiendũ. Maxime aũt illa
facienda ſunt bellatoꝛibꝰ ſi comode fieri

poſſunt per que maxime inducuntur ad

fideliter acriterq; pungnandũ. Indulgẽ⸗

tie ergo iſte ⁊ remiſſiones faciẽde ſunt hu

ins bellatoꝛibꝰ ⁊ non ſunt faciende niſi ꝑ
miniſtros nec aliter comode fieri poſſunt

Amß. nullns eſt nceps milicie mate

rials ſiue coꝛpoꝛalis qui non habeat po

teſtatem conducendi bellatoꝛes 2 conue

.

niendi ſtipendijs cũ ipſis ꝓut hello ſiue
gregi domini ſui videtur expedire. Mul/
iofoꝛtius ergo pꝛincipibꝰ milicie ſpualis
ex ipſo pꝛincipatu huius eſt poteſtas con
ducendi bellatoꝛes et conueniendi cũ eiſ

de ſtipendijs ꝓut bello dei viderint expe

dire. Quia ergo manifeſtũ eſt ꝙ ſtipen⸗
dia remiſſionu et indulgentiarũ maxime
colligunt deo exercitũ maximeqʒ; augent

illum maxime ꝓuocant ad bellandum
maxime huius ſtipendia pꝛomittenda ⁊z

danda ſunt bellatoꝛibus dei. Si quis at
dixerit ꝙ ſufficit huius bellatoꝛibus mer
ces regni celoꝛũ dicimꝰ ꝙ ipſo ſenſu ma⸗
nifeſtum ẽ pauciſſimos intuitu ſolo mer⸗
cedis illius poſſe colligi bellatoꝛes Quia
oergo querẽda ẽ ſufficietia bellatoꝛũ peni—
am per quaʒ fieri comodius poteſt ⁊ hec
via omnibꝰ ↄmodioꝛ qm̃ ⁊ deo honoꝛifi

centioꝛ ⁊ regno ſuo ſiue ciuitati quesſt ec

cleſia eius vluilioꝛ atʒ ſalubꝛioꝛ. Nihil em̃

a deſt adeo gloꝛioſum deo vt miſereri et

penas meritas relaxare penuẽtibus nul⸗

lum ei honoꝛiſicentiꝰqua daꝛe ſe in moꝛtẽ
aut moꝛtis diſcrimine ꝓ eius ho noꝛificẽ/
tia ⁊ cultu vel plancãdis vel conſernãdis
vel ampliandis vel defendẽdis. Seruis

aüut dei nullũ obſe eaum pieſtare oed vol
4

ſibule ẽ ſibi vtilius ſiue ſalubri?Äà Ampᷣ.

ſi toto ſanguſe totaq; ſtrage ſancon mar
tirum redimi voluit chꝛiſtiana religioneʒ
ne periret per ydolatriam aut aliaʒ ſuper

ſtitionem ſiue per iudaiſmum litteralem
qntofoꝛtius vult eam redimi leuiſſimovt

dicamꝰ ita pꝛecio cũ eam ſic poſſe redimi
videat ⁊ defendi. Si em̃ tantos laboꝛes?

doloꝛes tantaq; ſupplicia etiaʒ moꝛtis ſu
ſtinere voluit ſanctos aplos etmartires
ſanctoſqʒ confeſſoꝛes ꝓ detenſione chꝛi⸗
ſtiane religiõis.qᷓntofoꝛtius relaxabit lõ

ge minoꝛẽ pꝛo defenſione eiuſdeʒ cum in

comparabiliter magis pꝛonus ſit ad rela
xanda ſuoꝛuʒ ſupꝑlicia änd ea inoga
da aut irrogari ſultinen
liter etia magis diſpendiũ eſt ſi ppas eſt
dicere deo ſuſtinere tantã afflictionẽ ami
coꝛum ſuoꝝ quã relaxare incompabiliter
minoꝛẽ in huius bellatoꝛibus. Quare ſi
idem eſt fructus illius afflictiõis ⁊ iſtius

remiſſionis ꝙ apparet exconſenſu. Mul
tofoꝛtiug facit indulgẽtias ⁊ relaxationes

iſtas. JIt Aulgentie aut que fiunt ꝓbaſili⸗
cis vel ampliadisvel qlibʒ aliomõ melio

randis etiam ꝓpam ꝓbatione; babent

a. Incomꝑabi⸗

4
äl
êð

o ſcs. Cum em̃ quilibet ſanctoꝝ maioꝛis in
compꝑabilis gratie ſit apud deũ quam ꝗ
libet ieruus malus apud dominũ ſuum
vel e ia amicus apð amicũ.ũ ergo ma⸗
nifeſtũ eſt vnũquem ꝙ ſeruũ gratioſum
* a domino ſuo vel amicũ ab amico in nu

meras remiſſiões peccatoꝝ⁊ pniarum in

eſtimabiliter vinatoꝛibꝰ ac cultoꝛibꝰſuis
a largiſſimo bonoꝝ oĩm largitoꝛi deo.Et
ſitiſſti ex igniculo dilectiõis⁊ ſtilla beniuo
lentie ita ſoliciti ſunt ꝓ neceſſitatibꝰ cha/
roꝛum ſuoꝝ qntofoꝛtiꝰ ſancti ex camino
charitatis quo toti ardẽt ⁊ diluuio redun
dantiſiſimo beniuolẽtie quo ioti defluũt
ſoliciti erunt ꝓ neceſſitatibꝰſibi deuotoꝝ
eq; veneratiũ atqʒ colentiũ. Manifeſtũ

1
Sea lancei quon mẽoꝛia ⁊ veneratio
haberet ex ꝓfundiſſima beniuolẽtia ſoli
citi intercedere ꝓ veneratoꝛibꝰ ſuis ⁊ ex
gratiò ineſtimabili quã habent deũ potẽ

les impetrare.Quia ergo ⁊ volũt ex beni

uolẽtia ⁊ poſſunt ex gratia neceſſario im

petrat.benefactoꝛes aut ecciaꝝ in quibus

memoꝛia ⁊ veneratio cuiuſcũq; habet᷑ ve
neratoꝛes ſpũales ipᷣius ſũt.Qnare illi⸗
impetrat. Qui em poſtulant dũmodo et

deũu deceat ⁊ illis expediat acciꝑpe ꝙ intẽ⸗

dunt certũ eſt aut ꝙ decet deũ ⁊ honoꝛa
re ſanctos ſuos in hoc vicʒ vt eos exaudi
at ꝓ veneratoꝛibꝰeoꝝ non ſolũ in remiſſi
one culpaꝝ ſʒ etiã penaꝝ ſiue ſint pniales

BDe ſacramẽto oꝛdinis.
ctoꝛum ꝗbus opera illa ſeruiũt quarũla⸗

boꝛum ⁊ afflictionũ quas illi iter agendo
⁊ aliquo laboꝛado iſti clauſt:oꝛuũ carcereſ
ſuſtinẽdo habẽt ꝑticipes fiunt merito eis
patitur a pnialibus laboꝛibus ⁊ affiictio
nibus qui melio:es ꝙc ſe reſpõſales cõſti⸗
tuert vic viros ſanctos ꝗbus opera illa
fuiũt vel beneficia ⁊ deo magt acceptos
laboꝛes qua ꝓpꝛii pniales eent per alios
reddunt. Non em dubitãdum e quin la
boꝛes ſanctoꝛũ clauſtraliũ eł affectiones
deo magꝭ accepti ſunt quã iſti foꝛinſeci vt
pote puriſſima ſacriſicia.qᷓre non tã remiſ
ſio eſt qua in melius ↄmutatio indulgen
tia in huiꝰ caſibus facta. Juxta hunc mo
dũ etiam faciendũ eſt de induigẽtüs que
fiunt beneſactoꝛibꝰ pauperũ.Queadmo
dum ẽ ꝓpter dei amoꝛẽ ⁊ honoꝛẽ ⁊ labo⸗
res ⁊ affuctiões pauperũ relenãt apð dei
miſicoꝛdia merito reuelattonẽ laboꝛuʒ ⁊
afflictiõʒ pnĩaliũ ꝓmerẽtur.Et ꝓpter hoc
merito ad animandos eos ꝓuocandos
magꝭ ⁊ magis ad opera pietatt non ſolũ
ↄſuetudine largitat beneficia ꝓmittẽda
eis ſint. Sʒ enilam ꝓpter vrgentiſſimã xpᷣi
pauperũ neceſſitatẽ nouę indulgentie fa⸗
ciende.nec dubitandũ eſt merita deuoti⸗
onis offerẽtiu ⁊ offerẽtium beneficia lo⸗
cis indulgẽtiarũ ⁊ pꝛeter remiſſiões a mie
deo ꝓut dignũ ⁊ iuſtuʒ ẽ debita dona ob
tinere.Et pauꝑes ꝗ non habet ꝗd offeraãt

ſiue alie. Quarũ⁊ ſi nulla cauſa ſubeẽt ſu merito bone volũtatt diuine largitati be

fragia ſola ſanctoꝝ ſufficerẽt iſtas indul/
gẽetias impetrare. Indulgẽtie vo que fiũt
ꝓ põtibus edificandis ꝓ vijs ſternendis
ſiue pauimẽtis ſiue faciedis ante melioꝛã
. dis illã habent rõem ꝓ ſe ꝓpam. Quia
ergo licet vnicuiq; diſpenſatoꝛi ↄducere

oꝑarios ad agda opera domini ſui di⸗

ſpẽſatoꝛes aũt in domo dei magna que ẽ
eccia pꝛelati ſunt licʒ ergo pᷣlatis conduce
re oparios ad pᷣ᷑ ala opera qcunq; pꝛecio
quo cu onnſue liar ige indulgetiarũ et
remiſſionũ ſiue alteriu cuiuſcuq; rei la⸗

boꝛatibus aut in huiꝰ opibus poſſunt p/

lati ecciaꝝ dare indulgetias qᷓs viderint
expedire. Communis aũt ratio ſeu ꝓba⸗
tio de indulgẽtijs iſtis ⁊ eis qᷓ fiunt bene⸗
factoꝛibus religioſoꝝ eſt ipſa cõicatio ſer
niunt em̃ huiꝰ pegrinatibꝰ ⁊ alijs ppter
pias cauſas iter agẽtibus.Et ſi alia cauſa
non eſſet tamẽ iuſticia cõis ſanct& ex ne
tceſſitate requirit vt huius operũ fſactoꝛes

—

ſpyualium bonoꝝ pticeps ſint ommũ ſan⸗

neficia ab indulgentijs huiꝰ penitus nõ
fraudari nec omino eẽ exꝑtes. Non autẽ
de vᷣtute vel ptate clauiũ ſed ð multitudi
ne mie dei que pia vota ſancta deſideria
ſuoꝝ nũq; irremũerata dimittit. Hocat ẽ
añ in huiꝰ indulgẽtie offerẽtibꝰ ſeu bene
factoꝛibus locoꝛũ atʒ laboꝛatibus ĩ huiꝰ
oꝑibꝰ ſolũmodo fieri ↄſueuerint vt quia
nullus pᷣlatus hʒ ptateʒ ligan di atʒ ſoluẽ
di niſi in ſubditos ſuos Maniſeſtũ debʒ
eẽ tibi qꝛ indulgẽtie iſte ſiue remiſſiões a
q̃cunq; pᷣlato fiunt ad alienos parrochia
nus nullatenꝰ extendit᷑. Ja ergo pateſeci
mus tibi qnq; ptãtes ſeu officia oꝛdis ſa⸗
cerdotalis vicʒ officiũ interpelladi officiũ
ſacratiſſime euchaꝛiſſime ſacrificiũ offerẽ
di officiũ ſacrandi. Deinde officiũ docẽdi

doctoꝛeſq; ĩſtituẽdi qð eſt pᷣma clauis no
uiſſime ligãdi atqʒ ſoluendi in vtroq; fo⸗

ro officium qð eſt ſecunda clauis Et qꝛ in
ſolis epᷣis plenitudo ptat iſtoꝛũ officioꝛũ
q; ꝑleclio eſt. MWanileſtu eſt epatum

pen
ſacl
terd
lion
cul
doce
benn
qu
oni
Pu
Ted
feſye
ſectat
ihſs⸗
ſcisit
docer

l

nro⸗
ucct
Meul
ſone⸗
lisci
neire
lerpe
medl
beec
inen
ſace
Kti⸗
achſ
eni
gden
eßie
ſece
ap
les⸗
u⸗

.Y -
li * Fo „ Cci) *
e *
Mtrian plenũ et pfectũ eẽ ſacerdotẽ. Officiuʒ em̃ tem ⁊ officia q̃ ſupꝛa diximꝰ. Si ꝗs ant
R ſacramẽtandi plenũ atʒ ꝑfcm minoꝛes ſa dicere noluerit epᷣatũ eſſe oꝛdinẽ aliũ a ſa
Wsncin cerdotes ñ habẽt. Qꝛ ſacramẽtũ ↄfirma cerdotio mioꝛi nõ opponimꝰ nos nec cõ
lgi; tionis nec ſacros oꝛdines nec maiota ſa⸗ tradicimꝰ vᷣm non effugiet facile ꝗn oꝑte
Pugpei cialid npochere voſſunt Sita weoritate eũ dicere archiepᷣatũ bede eẽ Et Deks
g n ocedi ſeu doctoꝛes iſtituẽdi mo dica ha pᷣmatũ ⁊ pꝰtea patriarchatũ ⁊ nouiſſime
— bent.Cũ ſola em̃ cura aĩiaꝝ datur eis tan- papatũ Manifeſtũ at ẽ ꝙ ipᷣe nõ ẽ maioꝛ
ain quã cure annexũ ptãs docendi pplm ſibi qua petrus.non ẽ em niſi ſucceſſoꝛ ipſius.
licin omiſſum emꝛedicdi ei ea qͥ ſalutis ſunt. Qntũ ad ptateʒ ⁊ dignitatẽ nec ipſe vocat
idui⸗ HNunquã tamẽ ðᷣꝛ eis in oꝛdinatiõe ſua. ſe niſi ep̃ᷣm ĩiris ſui s ſcribit ſe epʒʒ ⁊ in pᷣui
emiͤr Ite docete et pᷣdicate.docere em̃ ⁊ pᷣdica/ legis noĩat ſe epᷣm catholice eccie. In hy
RNKD re ſpeciale officiũ ẽ ei. ꝓpter quod incõ ſtoris legit᷑ vbiq;. Silueſter ep̃us vrbis
— ſecratiõibꝰ ſuis eis ðꝛ Ite pᷣdicate pplis rome Bonifaciꝰepᷣs vrbis rome Amp.
nltgii ipſis.Epᷣoꝝ etia eſt doctoꝛes in dioceſibꝰ metrxropolitanꝰ ſiue archiepᷣs cũ ſacratꝰ ẽ
ninae ſuis inſtituere. Nulli licet em pᷣdicare vel in epᷣm niſi ampliꝰ expectat facieudũ niſi
—R docere in q̃cũq; dioceſi niſi de mandato oſolã pallij tradicionẽ ꝙ etiã ſine oꝛ5öno—
rortti epᷣi. Ptãtem aũt ligandi vel ſoluendi in cũq; ⁊ benedictõe fit cu ſola debiti iura/
n vhoq; foꝛo pleʒã ac largiſſimã epᷣi habẽt mẽti pᷣſtatione. Amp.ipſe dñs ihs xůUs
n ⁊ accipiũt huic pᷣlenitudinẽ in traditione non plꝰ qua epᷣs ẽ in dignitatibꝰ eaĩaſtt
mänrn baculi paſtoꝛalis ſic et clauẽ ſcie intradi/ cis. Sʒ ꝗqd hò in ſui gra nec archiepᷣs nec
s N; tione codicis euãgelij ⁊ hic expᷣſſe q̃ dicũůf pmas nec priarcha noĩari voluit ſʒ epᷣs ⁊
e eis cũ pꝛefatũ codiceʒ ⁊ baculũ de manu ſacerdos tm̃ et pontifex. Manifeſtũ ergo
ki metropolitani accipiũt.Officiũ auteʒ in ẽ vltra epᷣatuʒ nullũ eẽ oꝛdinẽ. Scire etiã
N) terpelladi maxie incũbit epᷣis qꝛ ipſi ſunt debes ad epᷣos lanqua aploꝝ ſucceſſoꝛes
enann mediatoꝛes inter oẽs alios ⁊ den ꝓpter tanq; ad aplice dignitat: ptinere miſtroi
ſtmun, hec oĩa epᷣi ſummi ſacerdotes vocant᷑ et erx ipſo epᷣali officio. Inſtitutiões clericoꝝ
unn in euãgelio. Mat.xxvl.Querebat ſummi in eccleſus pꝛebẽdarijs ⁊ ſacerdotũ in ca/
Kar Zirtor gtenone ecat ts egos dus nam Jatu, nureaniunter ſititet
iNu in ipſa pᷣfatione ↄſecratiõis epᷣoꝝ quę nam.qntuʒ ẽ de iure ↄmuni q ex ſpali col
beege ad ſũmi ſacerdocij miſteriũ elegiſti.?dey latiõe epoꝝ.nõnullis iura pronatuũ cõ⸗
R etiã ẽ ⁊ aplicũ officiuʒ ſiue aplatus Quic/ Oſtq; expedimꝰ nos ceſſa ſunt
du n ad em̃ aplłis ↄmiſſuʒ fuit totũ omiſſum ẽ ( de oꝛdie ſacerdotali ſtabiliuimꝰ
lar ⁊ ep̃ᷣis.Uñ ⁊ in ſedibꝰ ĩ ꝗbus ſedert api Vdeẽntia eius ⁊ officia oĩa ?⁊ nuerau
jtde ſedẽt taq; pleni iur: ſucceſioꝛes tãquã locũ mus ⁊ noĩauim ea.Neſtat nobis log xᷣ
nar aplice ptatis eoꝝ ⁊ meritj lõgiſſime diſta/ ſacralibus.De extrema em vnctione non
R tes. Si ꝗs aũt dixerit cũ epᷣ̃atus oꝛdo nõ optet nos ampliꝰ dicere qua diximꝰ in p
iror ſit ad qd g oſecrat epi. Rñdemꝰ qꝙ ad cõ cedẽtibꝰ Pꝛelſerti cũ ab inic inſtitutioõis
—h plendũ ⁊ pficiendũ arʒ ad ſummuũ ꝓdu⸗ ſue magſ medicamẽtũ ſctitãt ſic legit in
nut cendũ non ſolũ officij plenetudine ⁊ am⸗ Act. aploꝝ.vngebãt apli infirmos oleo?
is plitudiĩe ptatis. Sʒ etiã tumulãdũ gra et ſanabat.Et hoc etiã atteſtat Jacob.vlti.
itin pinguedie ſentat. Quẽadmodũ⁊ vᷣgineſ Infirmat᷑ ꝗsĩ vohᷣ vocel pᷣſbyteros eccie
n 6 ſctẽ non nouũ mr̃imoniũ cũ celeſti ſpðõſo ⁊ oꝛẽt ſuꝑ euʒ vngites oleo in noĩe dnñi ee
iunm 4 in ↄſecratiõe ſua ↄtrahũt ſʒ in baptimmo oꝛatio fidei ſaluabit infirmũ Incipiamꝰ o
nnn dudũ ↄtractũ firmat potiꝰ⁊ aſtringũt nõ ergo ⁊ dicamꝰ ꝙ cũ ſacr̃aliter cur ꝗabꝰ ho
ſenng, noui ſacro mrimonu xpᷣo dño ſe obligat mies vt ſint ſancti ipi vel ad hocvt miſtri
icne vel aſtringũt. Sʒ vetus artiafaciũt renũ⸗ ſint alijs ſccificatiõis. Sacralia ſunt et ad
nen tiãtes nuptijs carnalibꝰmaioꝛiq; gra ſan iumẽta ſacroꝝ et liber adiumẽta. Qm̃ eis
un ctitatt impũgnãat rligiõis votiſq; ꝗqbuſda auger ⁊ pficit᷑ ſctitas qᷓ ſacramẽt: pᷣſtatur
⸗ inculis ſe eidẽ anode tigales e la⸗ po abper enidete in eieacfelibva d
cran obſᷣuationũ falatu aſſiduo ꝑpetus impẽdugt᷑ hoĩbus ſic euideẽter oñdimus
, deuouẽtes. Sic ⁊ ſummi ſacerdotes ſiue inchſecgnoe epᷣali qᷓ ſctitatẽ ſacerdotalẽ
,i ep̃i in ↄſecratiõe ſua non nouũ oꝛdinẽ ſj euidẽter augʒlatʒ magniſioq niſi p idigni
ipins oꝛdis ſacerdotalis.ſ.quẽ pᷣus hẽbat tatẽ ſteterii recipiẽtt ptateʒ aũt ⁊ miſteriũ

eſcmoʒ ⁊ plenitudinẽ recipiut qintũ ad piã

ſacerdolal oꝛdis exẽdit ⁊ ampliat ad ꝑfe

De

ctũ. Similr et inconſecratiõe ſacrarũ vir

ginũ manifeſtũ eſt qa ipſa conſecratiõe
ſpnale matrimoniũ auget et perficit ſicæ

Re. Bñidictio ? abbatũ huiꝰ aut ꝓbatio
Scet alioꝝ ſacr̃aliũ qꝛ oꝛatio eccie eſt erau/

diri ꝓ hijs pꝛo ꝗbus fiũt niſñ ipᷣi foꝛſita re

Pbi ſint a miſicoꝛdie dᷣo ncce e Oe incõſe

crationibꝰ ⁊ benedictiõibꝰ iſtis ex pꝑte ec⸗
cleſie hic adiumẽta petunt ↄſecrandis. ?

benedicèdis nccario ⁊ pᷣſtantur eis a pr̃e
mianꝝ niſi vi diximꝰ ꝑ ipſos ſteterit qbus

iſta poſtulant᷑. Semꝑ em̃ hʒ patulas au

res mißicoꝛdiſſimus deus ad pᷣces ⁊ vota

„nus benedtctiõis ſue non ſolũ ad nccita⸗
— indulgẽtias ſuoꝛũ.Si etiã benepla⸗g

eccĩe ſue ſp hʒ extẽtas ⁊ ꝓmptiſſimas ma

cita largienda dũmodo ad eius gliam ⁊
ißp̃oꝛum vtilitatẽ ptineant. Hec ergo ẽ ra⸗
Qirx ꝓvatiõis in olbus ſacramẽtauibꝰvicʒ
gracioſitas eccie adeo placẽs deo ⁊ adeo
NN¶ dilecta ẽ vt nunquã apud eũ paciat᷑ re
pulſam. Inde ẽ ꝙ ꝓ indignis multociẽs
erxauditur. Impetras eis ? gram et veniã
aliaq; bñficia?⁊ mias Qſſi aliqñ aliq adðᷣo
ingdigni ſunt vt eis eccia non oblineat ꝙ;

—

peo eis petat non ipᷣa repellit ſʒ ipi. Quẽ
admodũ ſi ſponſa chariſſima ab amatiſ/

ſimo ſpõſo liquoꝛe pᷣcioſiſſimo petat vas
fetens impleri ac ſoꝛdidũ ſpurcitiaq; ple⸗

niſſimũ.Quia vtiq; hoc ſponſũ facere in

huius phas liquoꝛẽ pᷣcioſum nõ admittit
repellit non ipᷣa ſpõſa in huiꝰ caſu ſed
phas ipᷣm ⁊ ſ citius a ſeipᷣo dũ liquoꝛi pᷣ
cioſo repũgnat non ſolũ grietate Sʒ etiã
plenitudine adiectiõʒ non recipiat pieni

tudo. Eodẽ modo ſi petat ſanari egraʒ ꝗ

ſanitate totis ſtudijs ⁊ viribꝰ pſequatur

ꝗ egritndinẽ ſſlam ⁊ vulnera tot dilecti⸗

onis bꝛachijs aut plectat᷑ totoq; conatu

ſtudeat retinere nuꝗd pᷣces ipſius minuſ
hʒ gratie apð ſponſũ certũ eſt ꝙ pᷣces ei⸗
non repellent ⁊ ꝙ oꝛa eius in ſinũ ipiꝰ
reuerlat. Sʒ infelix eger man retrahit et
claudit ne poꝛrectã ſibi et oblatã ſanitatẽ

recipiat. Non em̃ manꝰ largitatꝭ ſue de⸗

retrahit aut claudit ſʒ miſer iſte non ſolũ

eas nõ extẽdit ſʒ etia eas retrabit claudit

⁊ aſtringit ne heat dona dei qbus man⸗

ei pleniſſime ſunt recipiat. Sinũ claudit
obſtruit ⁊ obſtrigit ne aiilnmg dei ma
unt ſa⸗

nus aliqdin illũ mittat liber v
crametonꝝ ſacralia ipſa ꝓpt᷑ expᷣſſaʒ ⁊ eui

dentẽ deſgnatione ipoꝝ. Quẽadmodũ
in ↄſecratioe potiſicũ ſacerdotalpfecno

„
α

ſacramẽto extreme vnctiõis ·

⁊ plenitudo legit᷑.ſic invnctiõibꝰcapit⁊
manuũ ⁊ pollicè pignedo int᷑ ne vnctiõis
intraditiõ e codicè euãgelici auctoꝛitas ſa

cri magiſterij qᷓ ⁊ docere ⁊ doctores inſti

tuere hex officio in dyoceſi ſua. Intradi
lionevo baculi ptãs cohercendi rebelles
q̃ᷓ eſt ptãs iudiciaria ptaſq; ligadi atʒ ſol/

uendi ĩ foꝛo iudiciali.Sic inconſecratiõe

monialiũ ſctitas ⁊ perfectio nrimonij ſpi
ritualis et in ſignis ⁊ in vbis expᷣſſe legit
Idẽ eſt videre in regũ ⁊ reginaꝝ vncno⸗
nibus ⁊ benedictiõibꝰ ſic⁊ in benedictio⸗
nibus abbatt. Sic⁊ in benedictiõe deri/
coꝝ hoc ẽ clericatiõe ſeu pᷣme tonſure da⸗

tione.Et hec ſunt ꝗnq; ſacralia qᷓ impen⸗

dunt᷑ in eccĩa dei hoibus in adiumentũ
ſacroꝝ ⁊ ꝑfectionẽ gratie⁊ ſciitatis.DHꝛet᷑
hec autem ↄſueuerũt dari benedictiões
peregrinatibus ⁊ ſieri i benedictiones
epᷣales ſuꝑ pplos quas vtraſq; nibil ꝓhi
bet anumeran ſacralibꝰ q̃ntũ adiumẽtũ
gratie et ſctitatis. Nã qnantũ ad ſacroꝝ
ſimilitudinẽ et ſccitatè atʒ gratie angmen
tũ atʒ ꝑfectiõʒ digne ſuſcipiẽtibꝰ pᷣſtaturx
ꝓpter qð⁊ ſacralia noĩala ſunt q̃ᷓñ ſacra
mẽtis in effectu ſctificationis ⁊ de ſignati
one ſilia Sacramẽtalia vᷣo alijs rebꝰvicʒ
que hoĩes nõ ſunt impẽdunt᷑ ⁊ ad myni
ſteriũ ſctificatiõis et ad diuini cultꝰhono

4

rificẽtiã ⁊ ad ſctificatiõis miſteriuvt oleũ

aq̃ᷓ vinũ cinis et ſal baculus põtiſicalis ⁊
anulus.ſic vela ⁊ anuli ſacraꝝ vᷣginũ ad
honoꝛificẽtiaʒ vo diuini cult? impẽdunt

ſacraliavaſis ⁊ calicibꝰ patenis ⁊ crucibꝰ

VHec em̃ tria ↄſecratur ꝓpt honoꝛificetiaʒ
diuini cultus. Silr impẽdunt᷑ oꝛnametis
altaris vicʒ criſmalibus regalib panis et
coꝛpalibꝰ.Pꝛopt᷑ hanc eandẽ cam calici
et ſabulo lapidiq; quo recõdunt᷑ ſancle
reliꝗe et ipi baculo inquo recõdunt vel
reponũtur impẽdunt᷑ ſacralia ꝗbuſdã be
nedictionũ tantũ modo alis benedictio
nibus in vnctionũ pꝛenoĩat em̃ vaſis ca
licibus ⁊ patenis pᷣnomĩatiſq; lapidi be⸗
nedictiones etinunctiões impẽdunt ba⸗
ſilicis aut ⁊ altaribꝰ impẽditur ↄſecratioi

adiumentũ gre ⁊ ſctiſicationis ſic expᷣſſe

ↄtinẽt benedictiones eoꝝ. In ipis em oꝛ-
dinibus expᷣſie petunt᷑ ea q ſunt greꝛ ſan
ctificatiõis ſicut ãt ad diuinũ culiũ ptinet

veneratõ ſacraꝝ reliqaꝝ ꝓpt᷑ qð? loculꝰ

repoſitfois ipaꝝ⁊ panibuluũ recocluſioniſ
cũ benedictioe Sn ungit᷑ ſic ad honoꝛc di
ninuũ culiꝰ ptinet ipᷣe cult⸗ deiqß; fert ſerui

onis

. bus

lieq
hon
wli.
hohoꝛ
ndel
ſanait

müe
Nnnn
e
wwoͤtztt
Nenn

Lrinberdg

meicins
ertin
adalud
una
Mii
Awenn
ncjitämii
aneintſe
5en
Auſti
ioristin
ionsen
ni:N
tinnar
ſitn⸗
lnufgtt
nianid

3 Fo.
cium locũ habeat deo appꝛoꝛiatũ atq; ſã
ctificatũ. Apparet auteʒ euidenter intelli
g entibus ꝙ conſecratio baſilicarum li⸗
ber quodãmodo eſt et figura ⁊ ſacramẽ-/
tum idẽ ſacraꝝ ſignũ ſanctificatiois bap
tiſmalis.ſic et recõciliatio eaꝝ ſaſtctficati⸗
onis pnialis.ſic ⁊ recõciliatio ecciaꝝ dua/
bus de cauſis vicʒ in expiationẽ cõtume⸗/
lie que facta ẽ loco ſancto ⁊ deo in ipᷣo in
hoꝛroꝛẽ faciſtoris ſiue ſceleris in eo ppe⸗
trati. Scire aũt debes ꝙ nuſquã additur
honoꝛiſicẽtie diuini cultus vel decoꝛi do/
mꝰ dei ꝗn addat᷑ adiumẽtum ad fideliũ
ſanctificationem.
Oſt hec loquemur aũt de iuſtiſfi⸗
O catiõibus. Ubi nec ꝓbatiões in⸗
ucere nccarium ẽ ꝓpter lucidiſſi
mã euidẽtiſſũmãq; ipᷣarum ⁊ ꝓpter oſen⸗
ſum oĩm legumen ipſis. Nulla em̃ habẽt
ↄtradictionẽ apud hoĩes veri noĩs:ꝛ Non
enim hoiĩies noĩandi ſunt vel cũ epicuro
obꝛutuerãt vel qui ſolã barbari ei ſue fir⸗
mitatẽ ſapiunt ꝗ pꝛecioſiſſima ac nobiliſ⸗
ſima dona inteilectus ſiue rõnis vel libe⸗
re voluntatis animali vᷣtute non ſolũ op
pᷣſſerunt ſed ſenſibili immerſerũt et vt ita
dicamꝰ a regionibus ſuis. Hoc ẽ a ſubli⸗
mibus gratie ⁊ gloꝛie eos adeo longe ex/

ulauerit ⁊ vt i inde nihil vel videre vale

at vel audire Sj quemadmodũ ðt Apls

in vlti. Ad galł. Mundꝰ mihi crucifixus ẽ

⁊ ego mũdo.Sic ille moꝛtue ſũt ſpũalibꝰ
⁊ etnis.⁊ illa ipᷣis. Inſtitutiões ergo dñi

ea oꝑa que ſua ſola bonitate in iuſticias

vicioꝝ ⁊ peccatoꝝ ꝑ ↄtrarietatẽ quam ha
bẽt ad illas aut deſtruũt aut minuũt aut
qlbet mõ aliter impediũt aut inpuũgnat
rum pᷣma ẽ oꝛatio que velur aduocatus
nr̃ apud deũ gracioſiſſimꝰ ⁊ ad placãduũ
ipᷣm atʒ impetrandũ ab ip̃o potiſſimꝰ ma
ime ſi celeſti rethoꝛice pᷣditꝰ ſuerit ſi ĩ au/
ribus laudu ⁊ gratiaꝝ actionũ benedicii
onũ ⁊ gloꝛificationũ onuſtꝰ fuerit ſi vᷣtu⸗
tum aromatibꝰ fragraãciſſimꝰ pᷣtextu hũi
liratè mipᷣabiliſſimꝰ Sic aſſiduꝰ ⁊ impꝛo/
bus ſi impoꝛtunꝰ extiterit ſi deſiderio fer
uidus ſi ipſe miſ icoꝛdie largitatis diuine
fidus nibilominꝰtñ ꝓ pcts ſuis timidus
celeſt aũt rethoꝛica in duobꝰ maxime cõ
liſtit in nr̃is ſcʒ accuſatiõibꝰ ⁊ dei collau
datiõibus ⁊ hanc ſuo tꝑe ſcribẽdam ſi di
beneplacitũ fuerit reſeruamꝰ.Scðda eſt ie
iuniũ hoc ẽ intelligimꝰ oẽm cauſa abſti/
nentiã ſiue coꝛꝑalis ſiue ſpũalis.Anis at

☚

Ocq intuitu pietatis alij feceris elemoſda

cuij.

que non ieiunat niſi a cibo coꝛꝑali aſinũ
ſuũ id ẽ coꝛpus ſuũ ꝓcuratoꝛẽ ſuum con⸗
ſtituit ad ieiunandũ ꝓ ſe multo ẽ abſtinẽ
dum ẽ foꝛtius a deuoꝛatiõe ꝓximoꝝ quã
a cõmeſtione ciboꝝ quos deus ad hunc
vſũ creauit.Et ꝓpt᷑ hoc ieiunãduʒ ẽ a de
ſtractiõibus ꝓximoꝛũ a dei blaſphemiji
ab ommnibus illicit lodlis ⁊ ocioſis. Sie
⁊ ieiunãdum eſt ab illicitis aſpectibꝰ ab
illicitis auditibus greſſibꝰ cogitationibꝰ
⁊ generaliter omni eo ⁊ noxiũ eſt⁊ pericu
loſum animalibꝰ hũanis.Tertia elemo/
ſina aũt hanc iutelligimꝰ ex ipſo nomine
oẽm mificoꝛdie ſubiectionẽ ſeu coꝛꝑalis
ſit ſeu ſpiritualis. Elemoſina em̃ ab eleis
qð miſereri dicitur ⁊ ꝓpt᷑ hoc om̃e boꝝiũ

intelligitur ſui exepliconſiſiũ ſiue auxiliũ
⁊ hoc ſiue tꝑale ſiue ſpũale ex miſicoꝛdia
ꝓximo impendis. elemoſina ei laſgitus
es.Quartaẽ remiſſio in frẽs ſiue ſit mole⸗
ſtiarũ ſiue contumeliarũ ſiue dãnoꝛum.
Certũ eſt enim ꝙ remittentibꝰ omnia ſi
bi debita ab alis remittunt᷑ ⁊ debita eo
ꝛum. Quinta ẽ diſciplinatꝰ ſunt tres ꝑteſ
Pꝛima ẽ afflictio doloꝛisvt vᷣberũ cilicio
rum loꝛicaꝝ ligutinan ferrea rũ eſtus⁊ fri
Zoris ceterarũq; paſſionũ que doloꝛẽ in/
erunt coꝛpalem Scða eſt afflictio laboꝝ

Tertia ẽ occupationũ afflictio. Hee ergo

afflictiones cũ ad impetranda vel cõſer⸗
uandũ ſen augendã ſiue deſendendã iu
ſticiam aſſumunt᷑ tunc iuſtificatiões vo⸗
cantur. Cõſidera ergo diligenter ſeptem
iſta ⁊ videbis ꝙ iuſtificatioes nr̃e ſunt et
iuſticie impetratiões incremẽta ⁊ defen⸗
ſiones ⁊ ſacrifitia deo gratiſſima placate
q; oblatiões.Et hic finẽ faiamꝰ.Cracta

tus iſtius de ſacramẽtis que vtute diuina

ſibi aſſiſtente potiſſimũ ſanctificauit ⁊ iu⸗
ſiificationibus que ipᷣa natura ſua ⁊ me⸗
rito iuſtificant maioꝛa ⁊ altioꝛa de hijs qᷓ
nobis nec eſt videte datũ nec ſcribere per
miſſum ſtudioſis.⁊ magis vacare valen
tibus atʒ apud deũ maioꝛi gratia pollen/
tibus reſeruaãtes.Et ſi em̃ ad perfectuʒ de
rebus tam ſublimibꝰ ta magnis tãq; di⸗
uinis tãq; ab humani ſenſꝰ paruitate di
ſtantibꝰ ꝓut o poꝛteret deſerere plene ae

pfecte ſcribere peccatè nr̃is facẽtibus nõ

valemue. Gras tamen largitori omniuʒ
bonoꝛũ deo agimus ſi vel modicã occa/
ſionẽ vt ſapioꝛes fiãt ſapiẽtibꝰ damꝰ ⁊c.

èc

è “ M

Lurt

morie
Quar
incxfui
ſibꝛon
lorino
cuiaiße
punt.
Gftane
ſademin
„ — Nlheco
loſtne
unt a
funnol
pocion
wnag
mmesſte
nünat
lſen
Vſts

—

. annu
pime
jurne

Kucdhs
rſigae
N
eqt an
amon
delie
nater
tucin
onẽq
t
gficic
s
1 Uune
e

— —
—

.

⸗ Fro.

Incipit tractatus Guilermi pariſieñ.

Cur deus homo.

moꝛtis cui oẽs ſumꝰ danationem
Quartaã totius naturalis nr̃ᷣe rectitudiniſ

incuruationẽ.Et has quidẽ radices a ſen go oes ſilios ade interioꝛi egritudine⁊ vi
cio natiuo ex quo ẽiillis iſta vtutis appeti

ſibꝰ omniũ ⁊ expiẽtia accipi ꝙ quidẽ fa⸗

cere in omni facultate licitũ eſt Pꝛimũ pʒ
quia ipᷣa vicioꝝ opera q; ſuaue nobis ſa⸗
piant.Et ea que vᷣtutũ ſunt q; aſperum ſi

gnificans ipſe experiẽtia noſq; edocet.De
inde minoꝛa bona bona coꝛꝑiſ noĩant
vt ſpecioſitas agiſttas vt robur ⁊ ſanitas

qᷓntoſtudioſius ardenciuſq; ament atqʒ
drant᷑ a nobis q; ꝓpoꝛcionalia his ais/
rum noſtrarũ.bona quis ignoꝛat bona ꝓ eſt rebellio naturalis ada 3
dg facit aialitas aduerſus aiam ẽ aperrte

poꝛcionalia. his vocamꝰſpedoſitatẽ aĩia
rum agilitatẽ robur et ſanitatẽ.que autv
tutes ſunt aut ex vᷣtutibꝰ. Tercio ipᷣaꝝ mi
nima bona coꝛꝑalia quoꝝ oĩs vſus ẽ aut
ſuſtentatio coꝛpm vt eſce. Aut ꝓtectio vt
veſtis ⁊ tectio aut exoꝛnatio vt moniliũ⁊
annuloꝝ tata q; ardoꝛe puerſitate ↄuenit
vt meoꝝ omniũ inquiſitiõe nec oꝛdo ſᷣue

ꝛtur nec modus dũ minima ipᷣa in pᷣmis q

runtur et maxie per oẽm modũ qm̃ pᷣmis

ſtudijs et maxia amoꝛibꝰ ſimilr laboꝛibꝰ
⁊ ſiqd aliud via eſt ad in quiſitionẽ illoꝝꝛ.

In maximis aũt que nemo dubitat aĩiaꝝ

eẽ ꝓpᷣa niſi ꝗ eas aut ignoꝛat penitꝰ aut

eq̃t aut poſtponit coꝛpalibꝰ nulli ſt nobᷣ

amoꝛes nulla ſtudia nulli laboꝛes nulle
delicie ⁊ hoc dicimꝰ qntum ẽ decurſu in⸗
nate nobis coꝛruptiõis ⁊ naturalis ↄſue⸗
tudinis. Q⁊t em̃ nõnulli ad amoꝛẽ ſectati
onẽq; virtntũ ſe tranſferũt ⁊ ↄferũt diuie
bonitatt eſt beneſiciũ Nõ bumane vᷣluti
officiũ.Et hoc ĩ deſtructiõe pelagiane he
reſeo s palã deo adiutoꝛe faciemꝰ nobis

cũ ad pᷣſens ſufficit. Qt in ſectatiõe vᷣtutũ
ſunt nobis laboꝛes ⁊ doloꝛes ⁊ difficulta
les oneroſe. Inſectatiõe vero vicioꝝ deli
cie.Et iſtð iuenit᷑ diuino numine ſiue no.
Quia ergo ſic ſe habẽt bonũ ⁊ malũ ad
appetitiua nram interioꝛẽ vt amarũ⁊ dul

ce ad appetitiuã nram exterioꝛẽ. Non pᷣt

ant eẽ vt appetitiue noſtre exterioꝛi ama
rũ dulce ſapiat.⁊ econuerſo necvt maiꝰ

Onã ad hoc q̃ttuoꝛ ra
dices. Pꝛima virtutis
noſtre appetit ne inte
rioꝛis.erroꝛem coꝛru⸗
ptionẽ atʒ puerſitateʒ
²Scova aialitatè noſtre
rebellionẽ. Terciã nr̃e
addicti ſumꝰ danationem

amarũ minꝰ amare. Aut mais dulce mi
nus dulciter nili puerſitate ipius. Neceſſe
eſt et in appetitiua nr̃a interioꝛe ſimilłr ſe

habere viq vt bonũ male ei ſage aut ecõ

uerio. neq; minus bonũ magè bene idẽ

maius malũ minus male niſi de ꝑuerſita
te erroꝛe ⁊ coꝛruptiõe ipſius Et quéadmo

dum puerſitas erroꝛ⁊ coꝛruptio in exterio
ri appetiua exterioꝛẽ iudicaãt egritudinẽ ſic
interioꝛi neceſſe ẽ vt iudicẽt interioꝛẽ ſiune
ſpuũalem egritudineꝗ. Manikfeſtü eſt er

go oẽs ſilios ade interioꝛi egritudine?⁊ vi
tiue interioꝛis erroꝛ aiʒ puerſtas.
Ebellio vo animalitat noſtrenad
id qð ĩ nobis ſpũ ale atnobilig⸗
neceſſario aduẽticia ẽ ⁊ illata na⸗

ture humnane. Pꝛimũ qm̃ ipſi phi ponun

ꝓpꝛium aie ad coꝛpꝰ qd hac quidẽ i pa
tinum illud aũt miniſtratinuʒ omne ait

Pp̃um naturale ẽ. Aperte ergo coꝛpis nõ

eſt rebellio naturalis ad aiam. Sed totua

coꝛꝑis.aĩalitas ergo naturaliter non re,
bellat aduerſus ſpm ſiue aduerſus id qd
eſt in aia nobilius atʒ ſublimiꝰ Amp.
vt ſibijnuicẽ infatigabili neceſſitudinẽ ob

ſequant᷑ ſiue ſubſeruiat.Cũ tamen nulliu

alti natura ſuppoſuerit ſiue pᷣtulerit.Qn⸗
tomagſaĩalitas noſtra qua naturalis oꝛ
do inſtitutiõis ſpm̃ id eſt aie noſtre parn
nobilioꝛi regenda ipſa natura lege⁊ inſti
tutiõe ſubdidit qᷓntuin ẽ de natura ip̃a er
go cõtra nature legẽ eſt alteriꝰ ad alteru
rebellio. Amp.ſi naturalis ẽ iſta rebel
lio cũ nature oꝛdo ⁊ inſtitutio nihil hẽat
inhoneſti nihil turpitudis.ſphʒ ergo iſta
rebellio aliqd inhoneſti.Cur igitur rebel
lonẽ erroꝛum ↄcupiſcian ceterarũ paſſio
num ꝗbus victus bellũ indixit ⁊ cotra qᷓ
oẽs acies virtutũ pᷣgarant᷑. Oia eaꝝ cer⸗
tamina ſuſcipiunt᷑ gdomare atʒ triuppha
re et ꝓ viribus exterminare iubemur.
Amp̃.ipᷣa natura nõ ſolum docet de
aialitate noſtra per certamina virtutũ in
quirere victoꝛiã.Sed ⁊ inſtigat nos ⁊ cõ
mouet ad idipᷣm. Nullus aut motus na/
ture fruſtra ẽ naturaliter aut vane fruſtra
aũt⁊ vanę eẽt ſi eẽt ad finẽ impoſſibilẽ igr
poſſibił ẽ Parti aĩe noſtre nobilloꝛi victo⸗
ria de aĩialitatenoſtra. Amp̃. nullꝰmo.
tus nature ẽ contra ipam natura igr vnui
et eiuſdẽ nature motus nõ ſunt innlce g

.
—

ſtati cõtrariũ. Et plaga ẽ quia nature ini⸗

mica paſſio ⁊ leſio.Lonſfitent᷑ autem no⸗

ne et multitudinẽ dolabꝛarũ compẽſaret

ei vnius dolabꝛe defectus atʒ caduciras.

l

LCur deusbomo. .
ta ſe. Ergo cũ indubitãter alij ſunt natu⸗ nis ⁊ enumerat vicia carnẽ vocans iſam be
rales vicʒ illi ꝗ ſunt ad ꝑdomandũ ⁊ tri- animalitatẽ noſtram. hic id iotum in no ſſe
umphãdũu animalitatẽ a parte aie noſtre bis quod eſt nobis commune cum ani⸗ acin
nobilioꝛe qᷓ; mo:e ſcpᷣture vocã⸗ hic ſom malibus ceteris hoc ipm veterẽ homineʒ Vlſe
nccano motꝰ rebellates ſcʒ qui ſunt a ꝑpe vocah n.iij. coł.Expoliates vos igt vete rhe
Adaialitatlis cõtra natura ſunt. Rebellio igr rem hominè cum actibus ſuis ⁊ induẽteſi aſe
iſta qua fet innobilis aialitas nra quà coõ nouum hominẽ qui renouat᷑ in agnitioʒ lien
ra nature pᷣmitiua iſtitutiõʒ ẽ ſeu oꝛdina dei. Fſᷣm ymaginem eius qui creaui eum On
tionẽ. Amp.ſi rebellio iſta ẽ naturalis nonum hominẽ vocans igſum ſpm̃ cum 907
igj contraria obediẽtia ⁊ pax erit inimica decorevt venuſtate hoſtalis ſue que ẽ in eſe
nature. Sed hic ẽ ſtatus qui ꝑ cerramina rega virtutũ ſuarum ſpecioſitas. Hec at usy
virtutũ queritur ⁊ ad queʒ per illa venit teſtimonia nõ ideo adduximꝰ vt velimꝰ ack
Ergo per virtutes venit᷑ ad ſtatũ inimicũ eis inniti aut eis tanq; radicibꝰ ꝓ bonuʒ mnini
nature. Et hoc eſt manifeſte falum. quia vti.quonia non cuʒ eis agimꝰ qui credurt aAlte
ℳ per vᷣtutes non venit niſi ad melioꝛatiõy teſtimonis ſcripturarũ ſed vtipſam vei flte
— U lluſtratlonenature. Amp. mpoſſ. tatem fidei quã qᷓrimus ſcpᷣta mõſtremꝰ. ci
Dile eſt vna naturam pᷣncipiũ eẽ ↄtrarieci Unc aũt circa tercia radicem nego Pein
motuũ ⁊ eã naturalr vel mouere vłmo⸗ ¶ n ciabunt hec eſt moꝛtis damnatio Min
uen ad ↄrios fines. ſʒ ↄtrarii finesſt ſubli ¶t diximus. cuid ẽs addicti ſumus lnec
mẽ honeſtat ⁊ doꝛſuʒ ſiue ĩſimũvicioſan Intendẽtibꝰ ergo anime humane nobi⸗ inher
paſſionũ. ergo cũ vna ſit naf̃a hũana im litatem ⁊ inquirẽtibus eã inquiſitione ꝑ⸗ Mra
boſſibile eſt iaʒ moueri naturali in vtrũ ſcrutata inuenit᷑ indubitater eius eẽntia Mtan,
q; iſtoꝝ finiũ. epbag at ẽ dicere qd mo perbẽnis ⁊ indeficientis opationis.qua⸗ niic
tus ad honeſtatẽ fit hũane nature cõtra⸗ ꝓpter non congruit ei niſi oꝛganũ perhẽ ſeist
rius. Reſtat ergo vt motus aialitatis vvi nis et indeficiẽis obedientie. Carpenta/ ſenio
honeſtati rebellãt ſint nature cõtraru. er- rium em̃ indeficiẽtis oꝑpatiõis in arre ſua in
BSZncipuʒ hmõi motuũ eſtviciũ quia hone nõ docet dolabꝛa deficiẽs.niſi reuocatio n

hilcũ ipſi phĩ gentiliũ.vt Tulius vtenim Hoc autẽ in anima hũana eẽ non poteſt Qir
inquit ſepe dixerimꝰ ⁊ ſepius dicendũ eſft vna em̃ anima humana nõ nini oꝛganuʒ por
natura ſumus auidiſſimi appetẽtiſſimi ? vnũ id eſt coꝛpus habere poteſt. licet Pi⸗ ulta⸗
honeſtatis. Contra natura factuʒz eſt. Qè ctagoꝛas et diſcipuli eius aliter ſenſerunt falier
auidiſſimi appetẽtiſſimiq; ſumꝰ in hone· Quẽ erroꝛem hic deſtruendũ non ſuſce⸗/ rwisi
ſtatis. Hec eſt plaga quã querimꝰ nature pimus Ariſtotiles tamẽ ⁊ eius ſequaces lnric
humane illata. Hec eſt rebellio ꝓ qua di phbicis ratiõibꝰ que adhuc extãt in libꝛis urd
xit Apfus roma. vij. video alia legem in eoꝛum deſtruxeruũt. Organũ igitur cadu⸗ me⸗
mẽbꝛis mers repugnaãtẽ legis mentſ mee cum ⁊ deficiens.⁊ cuius defectus renoua ne⸗
⁊ captiuante me in lege peccati.Condele. tione atʒ ſucceſſiõe oꝛganoꝛũ non imple⸗ cer
ccoꝛ em lege dei ſm interioꝛẽ hominẽ quẽ turincõgruens eſt ⁊ inſufficiẽs perhẽniri mn
nos ſpm̃ vocamꝰ vt dictũ eſt. Et iterũ ego et indeficientie anime huane. Ergo natu be
ipple menie ſeruio legi dei carne autẽ legi raliter non ei datũ tale oꝛganuũ aut apta⸗ tus
preccati Et ileꝝ in. viie Qui ſᷣm carnẽ ſunt tum cum natura in oibꝰ que naturaliter lal
gque carnis ſt ſapiũt g vᷣo ᷣm ſpm̃ que ſrt fac qð decet ⁊ ↄgruit et ſufficit.Et vt aiũt *
ſoũs ſentiunt. Itẽ in vij.cũ eẽmus in car ipſi phi qntomellus poteſt atʒ pfectius al non
ne paſſiões pctõn qͥ ꝑ legẽ erat oꝑbat in terius mõi ergo non ẽ naturaliter id ẽ in⸗ eius
mebꝛis noſtrꝭ vt fructificarẽt moꝛti. Nũc ſtitutione et conditiõe ſua pᷣmitiua coꝛpꝰ
autem ſoluti ſumus a lege moꝛtis in ua humanũ tam caducũ et deficiẽs Caduci⸗
detinebamur vt ſeruiaꝰ in nouitate ſpiri tas ergo ⁊ deficiẽtia non veniũt coꝛpi bu non
lus. Item in. v. ad gał. Spiritu ambula mano naturaliter. Sed aduẽtiue et illate tri
te vᷣſideria carnis nõ ꝑficieti caro eiĩ tcd Amp. ſiue equu ſiue domu aie coꝛpꝰ⸗ n
aiſel aduerſus ſpinitum ſ piritus antez humanũ noſes animam vo ſeſſoꝛẽ aut
6 ane ände nana quechcnvnltis illa habitatoꝛẽ nullomodo decuii ſeſſoꝛẽ eſſe be
Heinde manifeſta ſunt opera car ppetue ſeſſionis. t equũ coꝛrelaliõʒ ba⸗ 4

nidend

NR

bgeign

lsie
Minn
hi
rise
☛
id
r
Wes
ni
Nud
Hnersom

1*

Kecdl

“

nsng
niagi
enln
tosn
isis
mioni
eiees
awo
pri
sor
mon
mitai
rn

Simiir em̃ le habẽt ꝑ modũ relatiuoꝝ e

bere caducã Oppoſiton enim eadẽ optet
eſſe ea que a parte generè habẽt. Si ergo
ad inuicẽ ſunt aia humana el coꝛpus ipiꝰ
vt ſeſſoꝛ ⁊ equꝰ qni inſidet vt inbabitatoꝛ
⁊ habitaculuũ tamẽ relatiua naturalr ne/
ceſſe ſit eẽ coequalia.Si aũt ppełua natu

liter ⁊ indeficies ipſa ſeſſio a parte anime.

Sinmiltr et inhabitatio a parte eiuſdẽ. Er⸗

„.

go ⁊ coꝛrelauiões a parte coꝛpꝑis neceſſe ẽ
eſſe ppetua. SFaciamꝰ aũt ⁊ iſtud plani

us vt ipſi phi bene dicũt ꝓpᷣum ẽ anime

ad coꝛpus. ꝙ hoc quidẽ eſt impatiuum ⁊?

miniſtratiuuũ relatiua dicũt᷑ ad inuicẽ. Si
cut ⁊ actus eoꝝ.Sicut eſt imperiũ ⁊ mini

ſtratio naturaliter ergo coeqlia ſunt. O·

ergo imperatiuũ indeficiẽs ꝑpetuũ in im

perando neceſſe ẽ vt eius oppoſitũ in op
poſito id ẽ miniſtrãdo ſit ꝑpetuũ et idefici

ens. Similr ansſicut ſe hʒ impatiuuʒ ad

impationẽ.ſic ꝓꝛſus miniſtratiuũ ad mi/
niſtrationẽ. Naturaliter igr pmutati im/
paratiuũ ad miniſtratiuũ vt imꝑatio ad
miniſtratiõʒ.Quia ergo miniſtratiuũ de

ficiẽs eſt a ſua miniſtratiõe ſeu moꝛte ſeu

ſenio ſeu paſſiõe alia cõtra naturale eius
⁊ pꝛimitin inſtitutionẽ. hoc eẽ palam eſt
cu pꝛimitiua inſtitutio eiꝰ reꝗreret illð eẽ

ppetuuũ ſicui impaniuũ eſt eodẽmodo eſt
inſeſfſiuo ⁊ ſeſſibili inbabitatio ⁊ habitali dine naturalis inceſſus. Ois aut natura
tlis inceſſus rectusẽ.Ois ergo declinatio
aà rectitudine ẽ ↄtra naturã ? moꝛãa igit᷑ et

ꝓpter hoc neceſſe ẽ vt naturalis ſi: eis co

euitas.nõ poteſt ergo eẽ vt alten ſic natu

raliter phẽnis eẽntie.Alterũ aulem defici
entis ĩ ppe. Amp.ſicut vita ⁊ moꝛs ad
inuicẽ ſic moꝛtalitas ⁊ immoꝛtalitas na⸗
turalr qe ſunt otraria. Sic ergo naturalis
moꝛs ⁊ vita nunq; ↄmuicant in ſubiecto
nec illud ſibi ꝑciut᷑ aut diuidũt qð eſt di
cere.qꝛ nõ accidit nec pᷣt accidere ꝑ natu⸗
ram alicuiꝰ ſubiecti vt ſ ſit viuũ ⁊ moꝛtu
um Aut partẽ habeat ſilviuñ ⁊ parte moꝛ

tus ergo moꝛtalitas? immoꝛtalitas natis

ralrno amunnicat ſubiectũ aliqð necillò
diuidũt ſibi. Naturalr at partẽ hʒ ſui im⸗

moꝛtalẽ. Homo aĩam vicʒ ergo reliqᷓ ps

eius in caro nõ eſt moꝛtalis naturalłr.ꝙ

ergo eſt moꝛtalis factũ eſt ei ex accidẽti.

Amßp. ſi na ura nũq; ↄiungit vitam ⁊
moꝛtẽ in vno ſubiecto ergo neq; pᷣncipia

garũ Qo em̃ facit natura in acnbꝰ hocin
pncipijs eon ⁊ ecõuerſo.Cũ ergo immo:

talitas ſit naturaliter in eſſentia huana.æ
hoc ꝙ parte nobilioꝛi q eſt aia. Monali⸗
1as nõ ent in eadẽ naturali.u igit in es

riꝑ moꝛtẽ naturalr.qꝛ ergo natura bꝭ
ona ppetuãda erat ? ranſſerẽdus erat 7òᷣ
ad immo:talitatẽ qᷓntũ erat ð ↄditiõe ſue

cv)

ſit erit hoc neceſſario ab accidẽti necẽ ob
iectio.ſi ꝗs dicat ꝙ ĩ ꝑalitico ⁊ habẽte mẽ

bꝛum aliqõ aridu ↄiuncta ſt lanitas egri

tudo et moꝛs ⁊ vita.Oꝛ hoc nõ eſt ꝑx natu
ram ymo p nature leſionẽ. Natnra autẽ

per ſe nõ opatur leſiones ſuus. Amp̃.
moꝛtalitas ⁊ immoꝛtalitas oppoſita ſũt.

Neceſſario ergo erũt circa ide ſuſceptibi⸗
le ⁊ hoc ẽ viuẽs. Neqʒ eĩ moꝛtale neq; im
moꝛtale pᷣt eẽ niũ viuẽs. Similłr ⁊ phẽni/
tas vite ⁊ deficiẽtia illius nõ niſñ circa vi/
tam Abſciſio auũt vite moꝛs ẽ ↄtinuatio at
ppetuatio.Sʒ nec babitꝰ p pꝛinatiõʒnec

alterũ ↄtranioꝝ per alterũ fieri hʒ natura

liter. Ergo ↄtinuatio vite hũane nõ hʒ fie
creatiõis. Ad hoc em̃ creatus erat ipp fuit
ergo traſferẽdus ꝑ moꝛtẽ qꝛ pꝛiuatiò non
debuit eẽ ad habitũ Q igr moꝛs interue

nit ĩ ea inter vita nature ⁊ vitã gloꝛie. Nõ
eſt naturalis oꝛdinatiõis naturalr ei pl⸗
diſtant moꝛs ⁊ vita q; vita ⁊ vita vtpote
nobilio: ſiue felicioꝛ ergo cũ a vita incedi
tur ꝑ moꝛtẽ ad vita nobilioꝛẽ incedit᷑ p id
gqð eſt remotiꝰ adid qð eſt ꝓpinqus. In
ceſſꝰ ergo ad moꝛtẽ declinatio ẽ a rectitu⸗

dine naturalis inceſſus. Ois aũt natura⸗

moꝛs ↄtra natura ſt human. Cuius em̃
finis otra natura ⁊ motus ⁊ vita ↄtra eaõ

eſt. Mergo moꝛimur nõ nature ẽ ꝓpuʒ

ymo extraneũ ⁊ illatiũ. Ampᷣ.quicꝗd

natura intẽdit nõ eſt ei impo ſſibile nihil
eni intendit fruſtra vel vane. Fruſtra aũt
⁊ vane intẽderet qð ei eẽt impoſſibile acq
rere. Itẽ quicqd aia naturaltr in vita repu
gnaſq; patit᷑ ↄtra illa ẽ.qꝛ genus ↄtinua/

tiõʒ vite ſue naturalr intedit⁊ qrit natura

hua na ⁊ moꝛteꝭ Pugnaͤ inuitaq; patit

WManifeſtũ ẽ Anoꝛtẽ illaꝝ ⁊ vite eẽ cõ
tinuatiòʒ naturali non ſolũ poſſibilẽ ſed
debita. Nihil ei qritnatura naturalr niſi

gõ ẽ ſibi debitũ. Manifeſtü ẽ ergo vi⸗

te ↄtinuatiõeʒ hũane nature eẽ ablata et
moꝛtẽ non eẽ vite humane ↄfirmatioʒ. G
potius abſciſionẽ necẽ ſimle de vita bꝛu⸗
toꝛum aialium.qꝛ illa coꝛpalis tm̃ eſtvt ni

hil pᷣt n Nilitatt extra vel vltra corpꝰ⁊ ioõ

ↄditiões coꝛpis ſeqt. Neq; vereſileẽ na/
turã bꝛutalẽ inuita atʒ repugnãtẽ moꝛtem

accipe niſi foꝛte violẽta ſit ⁊ llats. Segſ

5

X
„

QKEur deus hbom..

ſenio ⁊ naturali reſolutiõe adueniat om/

nino eã nihil moleſti hre veriſile eſt. Na⸗

turales em motus omino immũes ſũt a
laboꝛe fatigatione et moleſtia. Adnoua⸗
mur etia ad hoc ꝑ naturalẽ luctũ caroꝛuʒ
et planctũ ꝗ infuneribꝰfieri ↄſueuit.Iſte

em luctus q: oĩm ẽ ⁊ apud oẽs neceſſario

naturalis ẽ Et ꝓpt᷑ hoc tanq; vox nature

eẽ mẽdacẽ.qꝛ ergo hac voce clamat natu⸗
ra hũana vbiq; moꝛtẽ extremũ in maluʒ
ſuũ eẽ. Neceſſe ẽ eſſe moꝛtẽ extremũ ma/

luʒ hũane nature hoc malũ intelligo coꝛ/

poꝛale. Si aũt eẽt moꝛs vite cõſumatio ⁊
naturalis curſꝰ expletio eẽt bonũ nature
tinis quẽ intenderet. De fine aũt quẽ in

ctatig ⁊ gaudiũ igr neceſſario moꝛs ẽ vite
abſcino ſiue pᷣſciſio nõ eius impletio.ẽ er/
go plaga mortis ſiue danatio illata hũa
eio generi⁊ aduẽticia nõ,pᷣmitiuia indita

deovel innat..
. Uarta vo radix quã pᷣmiſimꝰ eſt

naturalis nr̃e rectitudis incuruna⸗
tio. Rectitudinis dico ſpũalis cui
atteſtat᷑ ipᷣa rectitudo hũani coꝛpis. Cete
ra em̃ aĩialia vt ait Tulius natura deiecit
ad paſtũ.ſolũ hoĩem erexit ad ſydera. Si
mile ẽ illud os hominũ ðᷣt celũq; videre.⁊
Aneſallter in oĩ ſpẽ. Aliã figura corpis et
ſinguloꝝ mẽbꝛoꝝ aiʒ cõpenſio nature in

teriou aſteſtat S vngues ſoꝛtes magni

acuti aduncati ⁊ dẽtes ⁊ oꝛis fixio magn
alteſtat᷑ rabiei. Sicut apꝑe:in lonibns.
Lotraſiũ vero atteſtat maſuetudini ſicut
appet i boĩbꝰ. pᷣa ergo rectitudo hũani
cotpis indicic eſt e᷑ne ⁊ naturalis rectitu
dis. Curuitas ergo quã ecõtrariovidemꝰ
in hoĩbꝰ ẽ hũane nature illata. Curuitas
aũt ẽ qᷓ interius eiꝰ declinatꝰ ẽa ſublimi⸗
bꝛ.i.ſpũalibꝰ bonis gꝓmalis agnoſcẽdis

o atʒ vidẽdis ⁊ ſentiẽdis. Incuruatautad

minima bona ò ſuũt trena atʒ carnalia il/
ludẽduſq; ab eis erroꝛibꝰ ⁊ fantaſijs ⁊ oꝛ
nand⸗ olicitudinibus. Silr er affect⸗ in
PHaalibaretnis bonis et malis pene fun
ditus ẽ abalienatus.qꝛ ergo incuruatio ⁊
rectitudo qria ſt᷑. Rectitudo aũt ẽ natura
lis erit neceſſario incuruatio coꝑrra natu
ram Cũ ſit naturalis egritudini leſio atʒ
plaga. Amp. iſta curuitas ẽ ſilitudo ꝗᷓ
dam bꝛutoꝝ aialium et eqtio qdam na-
turaliter aũt eſt hõ ſublimioꝛ q; bꝛuta et

habẽdus vocẽ aũt nature impoſſibile eſt

Tendit natura nõ ſolũ non ẽ ei doloꝛ ſiue
moleſtia cũ illum adepta fuerit. Sʒ dele⸗

1

vita eius nobilioꝛ igr adeq̃tio ad illa ina

tura ⁊ aſſimilatio ĩ vita cũ iſta duo pacia

tur et cõtrahat et ip̃a ſua oꝛigine pene ſe
aduẽticie⁊ illate ipᷣe quoda eſt bꝛntũ aial

lege pᷣmitiue cõditionis. Hoc videmꝰ na
ſci hoĩeſn ꝑ viciũ oꝛiginis. Aial enim aĩal
naſcitur pᷣmitiua lege ⁊ conditiõe naturę

Hõ autem naſcit alal ea aialitate ð qᷓ ſu⸗
perius locuti ſumꝰ. Naſcit ,30 eiꝰ con⸗
ditionis et ſtatus cuiꝰſt᷑ ipſ

le ſua et nobilitate uaturali natura hũa/

na ſed depᷣſſa ab altitudine qᷓ debuit eſſe
bꝛutis ſuꝑioꝛ.et de generata a nobilitate

q̊ debuit eẽ bꝛutis lõge pᷣſtantioꝛ.Deoq;
quadãa aſſimilatiõe vicinioꝛ. tranſſoꝛma⸗
tio igr iſta mõſtruoſa pene eſſe dubitari

t ſtatt ſcꝛuta aialia
per natura. Ho ergo naſcit in ſublimita/

non põt.qꝛ homo compꝑatus ẽ iumentis

inſipictibus et ſilis factue ẽ illis Amp.

ſi conſiderauerimꝰaliq́s hoĩes in ſtatu re

qles naſcunt᷑ videbimus manifeſte illos
hoĩes.Ceteros aũt q̃ſi iumenta iſta auteʒ

ctitudinis naturalis. Ceteros autẽ hoies

mileria vt eẽt qſi iumẽta nec anteq; naſce

rentur merueruũt cũ non eent neq; poſtq

nati ſunt qꝛ ſᷣm hoc eſſet inflica eis pena
iſta qua illa meruiſſent. Qu tales nati ſini

ſine menito ergo ſuo nati ſt tales. Qnia

ergo naturalis rectitudinis nobilitas iu⸗

re erat eis debita. Et ceu eſſet ablata necceei
ſe ẽ vt aliquo indicqte ſit hoc factũ.Ourii ⸗
ſima em̃ pena eſt hoiem qſi iumentũ fienri
et conira haturà h umanãa indubitater eſt

1

tanq; magna et eius depſſio et vilificanlo

Eſt ergo aduenticiũ et illatiꝗ. Amp.i

conſideremꝰ amoꝛẽ coꝛpalis voluptatis
et vincula deſiderioꝝ hmõi et locum mi
ſerie iſtius. Inueniemꝰ? locũ iſtuʒ carcereę

4

inueniemꝰmiſeruʒ hominèẽ in carcere ca⸗
thena et vinculis que oĩia iudicia ſunt pᷣ/

Ampliꝰ.ſicut incuruatio coꝛpꝑalis non
poteſt eẽ niſi plaga et leſio illata incoꝛpe
humano. Sic nec curuatio ſpualis i ipa
anima.Sed neq; erroꝛe nature facla eſſe

poteſt iſta incuruatio. Natura em vniuer⸗
ſaliter et cõtinue errare impoſſibile ẽ Hec
auũt incuruatio etin om̃ibus ẽ et ipſe non
interrũpuur. Reſtat ergo vt plaga iſta in
curuatio plaga in qua illata humane na⸗“
ture vniuerſaliter.
elſſet iſta incuruatio quẽadmodũ in bꝛui?
nihil haberet turpitudinis vituꝑande in

Amp. ſi naturalis

amoꝛ:ẽ vel cathena deſideria vincla ergo

cedentis peccati ꝓ quo iſta inflicta ſunt.

.

eb
nalu
pon
guc
eii
dine
non
bus
dia
lure⸗
uit
fole.
gonte
nen d
euun⸗
wmuer
1hii
laltl
niha
Ryone
loent
Geutur
lnise
pnune
buma
ne Ki
wals
ese⸗

acin
rines eet
mckbmie
N

Deeee
Ke

ere
knſon
eidtt
AN
Liſe dan
Wiina
wönfint

eeeene
Nd

nenuita
nine
ntue
7 lere
A
See den
NE
ti
pen
i
N
2 *
ü
Pmit,
nincun

pum
otin
ſign

=

non potius agen

ti potnerũt a regẽte nec ꝑmitti nec immit⸗

+☛-

„ Fo..

nobis. Sicut nee in ipis ? ſeq illã eſſet ad
naturaʒ viuere in nobis ſicut ⁊ in illis.Et
Vpter hoc dockne ⁊ diſcipline mon legeſ
quibus paſſiones iſte aut cõpeſcunt᷑ ant

extinguũt inique eẽnt qm̃ nature ⁊ dei oꝛ
dinationi ↄtrarie 4 nituüt
lu eẽt nobiſcũ de moꝛi/
bus q; cum bꝛutis.Moꝛũ etiaꝭ vᷣtutũ ſtu
dia abijciẽda eẽt nobis tanqᷓ; inimica na
ture.De hodcalomõ Eccleſ aſtes.vij. Cre

auit deus hoĩem ſimplicẽ et rectum. Ille
vo ſe miſcuit inſinui queſtiõibus. Aggre
gantes aut ex hus qttuoꝛ radicibꝰ ſermo/
nem. Dicimꝰqꝛ oĩa iſta mala que enume
rauimꝰ nõ ſunt caſalia generi hůano cũ

vniuerſalia ſint atʒ ↄmuia. Calꝰ em̃ rar⸗
pticlarꝭ eſt.qꝛ ergo nec naturalia ſt᷑ nec

miſſa aut immitopmiſſa Sed nec immit
terent᷑ niſi iuſto iudicio. Tã nobilem em̃

crearura ſaam oeus z moin aductrtotz
tantis afflictioibus affligi innocẽter q̃lit᷑

ꝑmitteret ergo iuſto iudicio patit genus
humauu oĩia mala iſta. Iniuſte ãt iſta pa

nt ſi iſta nõ meruit. Non aut meruitiſta
mala in naſcedo vtiã oſtẽdimꝰ. Naſcen/

tes em̃ iſta mala ſecũ contrahũt et cũ iſtis

neceſſario naſcũt ergo ea meruit in aliq⸗
bus qui vel nati nõ ſunt vel non tales na
ti. Si em̃ tales nati eẽnt necario pctm̃ eos

pcederet ꝓpter q in iſta danauõe naſce

rentur. Manifeſtũ ergo aligs vel aliquẽ

pceſſiſſe ab iſtis in numine a pctõ. ethoc
effeciſſe vt talis id ẽ alalis atʒ moꝛtalis ex
eo poſteritas naſcerẽt᷑. Jam ergo ſtabili
uimꝰ oꝛiginale pctm̃ vtroq; modo ſue ac

ceptiõis ꝗa oꝛiginale peccatũ dicit er eſt

ſiſtud peccatũ q fuit meritũ et oꝛigo toti⸗

us dãnatiõis iſtius.Et ipᷣa oꝛiginalis da/
natio cũ qua oẽs naſcunt᷑ et certũ etiã fe/

cimus in aliquo vel in aliabus parentusʒ
natu rã humana. et peccato oꝛiginali vi⸗

cio atʒ dãnatione olim ſuiſſe in numine ꝗ
ſi adam ⁊ eua vocatifuerũt aut alijs no⸗
minibus nõ refert quatum ad finẽ quem
intẽdimus vt magnũ eſt ſi nihil in hoc in⸗

fidelitas ſcpᷣture crediderit. WManifeſtum

eſt ⁊ illud apli Ro. viij. per ea que dixi⸗/
mus el coꝛpꝰ quidẽ moꝛtuũ eſt ꝓpter pec
catuʒ. Jam em̃ inueniũ eſt peccatũ ꝓpter

dð danatio moꝛtis in fucta eſt ⁊ oꝛiginale

vicium cõtractu erceptis quos builegio
gratie diuina bonitas exemit.Si ꝗs aut

naturã ſic in tituũt et

bus tota poſteritas in dãõnanonẽ moꝛtis

derelicta ẽé. Rñdimꝰ in tractatu de oꝛigi-

nali pctõ Et ad hoc ip̃m rñũdemꝰqð iuſto
di iudicio pcates ip̃Bi ĩ natura ſua coꝛrupti
ſr penaliter q; ipſi culpaliter ꝑ peim̃ coꝛ⸗
ruperat. Loꝛruptio aũt illa naturali lege

generatiõis traſfundi debuit in filios. Ef

ꝙ fuerat pena m erita et inflicta parẽtibꝰ

eſſet in filis p legem generatiõis tranſfu⸗

ſa coꝛruptio queadmodũ ſi merito pecca

ti alicuius lepꝛa inflicta eẽt eidem et traſl⸗

funderet᷑ ꝑ legẽ generatiõis in filios. In

patre qdẽ eẽt pena merita ⁊ inflicta lepꝛa

⁊ hmõi.n filus aũt eſſet qſi natura non

aũt peccati pena nõ enim eſt in filijs —
2 tie qꝛ ergo nec naturalia ſt nec epeccato inflica.
calalia generis ꝓuidẽtia regẽtis aut im

Oſt bec q̃ medicina curan dũ fnit
oꝛiginale peccatũ qꝛ et vuln? fuit
in ppetratibꝰ 7 egritudo in oſte⸗

ris contrabẽtibꝰqua ſatiſfactioe emendãa
dum. Quia reuera traſgreſſio fuit legt po
ſite ⁊ alieni iuris inuaſio quo ſacrificio ex
tum fuit et offenſa in deũ quo lauacro di
ppetrantiũ. et poſteroꝝ naſcentin qͥ pec-

cato redimendũ quia pculdubio venun
datio fuit tam cõmittentiũ illud parentũ

q; contrabẽtiuz poſterioꝝ inqrere tenta⸗
bimus. Et pᷣmum dicamꝰ illud qð cõtra

gquerat q iuſticia dei vno peccate autdus

ria cõtrarijs curant᷑ tam in ſpuaiibꝰqᷓ; in

coꝛpalibus vt vicia vtunibus er effect= vwwYvw
cioꝝ et opa effecibꝰ virtutũ et opibꝰ. Dde
inde quia par aut maio: dʒ eẽ ſatiſſactio

traſgreſſiõis.Et dʒ eidẽ eſſe cõtraria Pꝛo

mus Quia pᷣmũ peccatũ nceano inobedi
entia fnit ⁊ auaricia atʒ ſupbia. Qualiter

ciũ oĩs peccati ſupbia.Et illud in.vj. pᷣm
ad Zby. Radix omniuũ malon cupidita

Et iliud peccatũ eſmictũ vel factuʒz vel cõ
cupitum contra legẽ dei. nõ nunc ꝓban⸗

dum ſuſcepimꝰ licet ꝓbalio expedita ſir.
Peccatum em̃ nihil aliud eſt qᷓ; diſcoꝛtio
a recłitudine Circa idẽ autem inqt Ariſto

teles ſunt rectitudo ⁊ peccatũ.nolens in⸗
dubitanter rectudinẽ ⁊ peccatũ eſſe cõtra

ria. Reciitudo aũt eſt que et dʒ regularia
eſſe toti wmite diuine nr̃e volũtan qua lex
eius expᷣmit. Popter hoc idẽ eſt declina
re a lege ꝙ clinare a rectitudine diuine
volũtaus.Et ideo declinare a iegeveniſ
„½ 10

. L,zur deus homo. „
ma rõe peccare ẽ Supꝑbire vᷣ̈o iurta rõnẽ per hũilitatẽ que eẽt oĩmoda dominatio e
verbi ipius ſuꝑ ire ẽ hoc eſt ſuꝑ ſtalũ ſibi ne oĩmode fᷣuitut aſſumptio. Hoc auteʒ Pel
ppetentẽ ⁊ ↄgruũ ire et hoc tũc fit cũ aco⸗ fuit in deo nr̃e hũanitat aſfumptio.So n
miſſa ſibi ãminiſtratione ſeu in ſeip̃o ſiue lus aũt deus in alto ẽ oĩmode dominati⸗ un
. in alus in eoꝝ danationẽ quis ꝓſilit vtin onis.⁊ nos ĩ inſimo oĩmode pᷣnitut.De⸗ ne
gabꝰᷣ debuit eẽ ſeruꝰ diſpẽiatoꝛ atʒ miſter ſcenſiœergo a ſuo alto adnr̃m infimi de g
ſegerʒzdñm ꝓpᷣa volutate ãminiſtrare vo ſcẽſio fnit⁊ hũiliatio quã requirebatpme pi
lensqð aliena tm̃ fuerat diſpẽſandũ. cu huane ſuꝑbinõis emẽdatio. Eſt em ei ẽᷓ o „Ee
. pigditas aũt eſt velle ſuũ facere vel ſuũ ha lis q ᷣm eoſdẽ terminos.Aſceſus enim ? ſel
bere qoð habendũ fuerat alienũ Auaricia deſcẽeſus ſᷣm eoſdem termiuss neceſſario L
So a ꝓpᷣare ſibi ꝙ ↄmiſſum fuerat ad di- ſunt eqles. Eſt ⁊ cõtraria qꝛ generalr mo⸗ A
“ ſpenſandũ.Et ꝓpier hoc cupiditas oĩs et tus ad cõtraria contrarij ſt. Amp̃.oĩ⸗ deun
. auaricia furtũ eſt ſpuale. Duʒ res aliena moe ſeruitut abiectio oĩmode pᷣnitu⸗ lis.
ſpnualiter ꝑ cupiditatẽ rapit aut ↄmiſſa qᷓ tis aſſumptio ſeu ſuſceptio cõtrarie ſunt?- iV
ꝙ beneplacito ↄmittẽtis diſpẽſanda erai edqles ergo cũ aliera fuit peccatũ pᷣmi pec⸗ Ale
ℳ apꝛopꝛiatur. Quia ergo in oĩ peccato iſta cantt hominis neceſſario fuit emedanda Do
ↄcurruũt. In omni em̃ pcto ⁊ diſcrepaʒ per altera ergo neceſſe fuit aliquẽ aſſume laſ
tur a rectitudine diuine volũtatt ⁊ alienũ re oĩmodam fuuutẽ vt peccatu illud emẽ i
ↄcupiſcit᷑. Aut in ꝓpᷣum vſurpat᷑ ⁊ intelli daretur. Non potuit ai illa aſſumere ni ſdi
gimes rem alienas etã noſipos vires no ſi g expers eiꝰ erat pentus. Solꝰ ant os 4
ſtras mẽbꝛa ⁊ coꝛpus ⁊ oĩa alia. Hec em̃ immunis erat ab oimoda ſeruitute Ois Sj
oĩa nobis ↄmiſſa ſt ad aduertendũ ꝓ di- nanqʒ creatura oimode ſeruuun eius et laſe
uino beneplacito volutatt.Et ꝓpter hoc erat abnoxia et ſubiecta. Amp. omni isſie
inquocuũq; eoꝝ vſum ꝓpᷣe voluũtat nobii mode danationis vſurpatio furtaʒ cota erur
vendicamꝰab aminiſtranõe in dñatiõey riam habebat ⁊ eq̃lem oĩmode danatio⸗ ðͦðͦðJ”ð
in illo oſtendimꝰ. Et qð nobis ↄmiſſum nis ſpontaneũ exinanitiõʒ ſeu depoſuiõz iſe
eſt auare furtineq; nobis appꝛopamus. MNec alind poteſt eijinueniri eqle atʒ con Rer
non pot aulem dubitari ꝗn in oĩ opere trariũ ergo neceſlario emẽdenda fuit illa ded
malo in aliquo eoꝝ que enũerauimꝰ ꝓ vſurpatio per illa ⁊ hoc nihil auud fuit q; on
nra volũtatex cõtra dei volũtate vtamur qð legitur ad philippᷣ. Et ſemetipᷣm exina i
Manileſtũ ẽ ergo id in quo erramꝰet niuit foꝛma ſerui accipiẽs. Et id qðᷣ legitux ne
dicam? qꝛ manifeitũ eſt exhijs que dixi xxij.luce.Ego aũt in medio veſtrũ ſu ſicut da
mus qmm peccatũ pꝛimoꝝ hoĩm qui pecea qui miniſtrat.Et mathei. xx. filiꝰ hominis lan
uerũt neceſſario fuit ſupbia auanicia ⁊ in non venit miniſtrani ſʒ miniſtrare. Si ꝗs .
obediẽtia. Ex radicibauũt poſitis ſupia autem direrit quia vſurpate dominatio⸗
„ curanda fuit ꝑ huũilitate, Auaricia ꝑlargi nis depoſitio ⁊ reditus ad infimũ ſue ſer⸗ 6
. igatem ⁊ inobediẽtia ꝑ obediẽnia;ʒ. nitutis debeat eẽ emendatio huius vſur/
De medina contra lapſum. pationis errat indubitater quia hoc non dddo
Hicipiamꝰ ergo ⁊? ꝓpſeqmur vnũ⸗ eſt niñ reſtitutio ipius ablan Dum ſeipᷣm de
quodaʒ iſtoꝝ ꝑ ſe ⁊ dicamꝰ. qꝛ ſu ᷓ; male vſurpauerat ſibi vᷣo reſuuuit. Sʒ
bbia illa fuit ab oĩmoda pᷣnitute vſurpanoonis adhuc iuiuriã ⁊ cõtumelis die
. in oĩmodãa dnationẽ Qui em oimode ſer non emendat. MWanitfeſtu enim eſt aꝛ is
uus eralſe geſſit dñmwel ſui ab alicuiꝰeo aliud eſt iniuria que domino irogat in bil
O rum 6 ſibi com . . e — — — ll⸗
*rum ſibi comiſſa erat adminiſtrandum vſurpatiõe rei ſue. Aliud res ipᷣa que auſ⸗ ven
P diuine beneplacito volũtatt vtẽdo eiꝰ feriur ⁊ damnũ quod irrogat. Peccatoꝛ iei
beneplacio ꝓpᷣe. Certũ autẽ eſt ꝙ iſta ſu ergo quicunq; in redeũdo ad ſtatum pꝛiĩ. eeeee
dbuio Hoy huilitatẽ eqlem atʒ contrariã qᷓ ſtinũ ſeipᷣm vtiq; deo reſtituit. Sed apo⸗
* * deſcenſio ab vnatione oĩmoda in illam ſtaſie iniuriã qna dᷣo recedẽdo intulit fui link
ð oda⸗ ßuilutẽ oĩmode reuera ſe geſſit tutiſq; ſue iactura qua deo tꝑe peccati fecit ge
. Zn pᷣmus ille peccatoꝛ.dũ in nullo man eoipᷣo ꝙ redut nullatenus emendanit Et G
luntateiſten vieua eanl. Dinb̈az vo hoc inde palam eſt quia ſe toti debebar d
pbitio iſta fuit ns moleuif. ergo ſu/ deo. debebat inſuper emendaʒ iniurie
Datio ab aa 4 no e dnationis vſur duoꝛũ ergo factus ẽ debitoꝛ et ꝓpter hoc
. imoda buitute emendada fut ſolute aliero tantumodo pꝛo reliquo ma 1
£ .

. . .
* O

—☛
NN
nh
Mden
munin
Ae
r. H
R
enc
ngniiin

es
dn N
nio
Eunn
ean

dare Hihil enim erat tantũ infra pꝛrimos

O

. Fo.

net obligatus. Manifeſtu eſt ergo qꝛ
pᷣmi parentes reſtitutiõe ſue pꝛiſt ne ſerui
tutis ⁊ aminiſtratiois iniuriam apoſtaſie

nullatenus deo poterãtemendare. Sed
necq; eua ſi magis ſerui vt ita loquar.ma/
giſq; ſubditi redirent ꝗga impo ſſile erat
vt tantuʒ ꝑ humilitate deſcenderet infra

ſe.qᷓutum per ſuꝑbiam aſcenderat ſupꝛa
ſe hec aũt erat ſola ⁊ condigna ſaliſraciio
vt quantũ ali aſcenderãt ſupꝛa ſe.tantuʒ
aliquis deſcenderet infra ſe. Hoc aũt ſolꝰ

Ddeus poterat vt diumꝰ. Et ꝓpter hoc ſo⸗

lus deus in perſona ꝓpꝛia pꝛimon parẽ/
tum ſuꝑbiaʒ huiliatione ſua potuit emẽ⸗

parẽtes aut eis inferiꝰ quantũ deus erat
illis ſuperioꝛ Solus ergo deus potuit tm̃ o

Ddeſcẽedere infra humiliado ſe qᷓntũ adam

aſcẽdit. Aſcen it ſupꝛa ſe ſuꝑbe eleuado

ſe. Amp. ſi oceſſerint nobis infideles
qð ſcriptura dicit in iij. Geneſis. quia ex

illa ſuggeſtiõe ⁊ ꝓmiſſione ſerpẽuna eri⸗
tis ſicui di ſci᷑tes bonum ⁊ malũ pecca⸗
uerunt. Deitan altitudinẽ ambiẽtes erit

ꝓbatio lucidioꝛ qꝛ em̃ in altitudinẽ deita

tis ſe extulerũt per ſuperbiam. Recte fuit
vt emendatio huiuſmõi eleuationis eẽt
depꝛeſſio ab alto deitatis vt ita ſibunuicẽ
optarẽt᷑ trãſgreſſio ⁊ ſanſtactio. Ut quia
illi ad humilitate hũanitatis in altitudi/
nẽ deitatis ſuꝑbitiendo ſe extulerat emẽ⸗
dationi ab illa altitudine deitatt ad hũili

tatem hũanitatis deſcenderet.

De auaricia ade.
AUnc vero circa auariciã ⁊ largita
niem diuicias ⁊ paupertates nego
ciabuntur oſtẽdentes peccatũ pꝛi
monꝝn parentũ non niſi ſatiſfactoõie qua ex-
pꝛeſſimus qᷓntum erat de eius qualitate⁊
magnitudine emẽdari potuiſſe. Hoc aũᷣt
dicimus quia nouimꝰdeo de ſue poteſta
nis immenſitate alium modũ fuiſſe poſſi⸗
bilem. Sed peccati modũ ⁊ magnitudi⸗
nem hunc modũ requirere ſatiſfactionis
dicimꝰ Si ego peccatũ illud fuit auaricia
neceſſariũ fuit et poſitis radicibus vt lar
gitate contraria curaret᷑. Contraria enim
ſunt auaricia et largitas. Reſtat ergo in⸗
ter eas vt queratur equalitas. Neceſſe er
go fuit vt qᷓnta erat auaricie rapina tata
eſſet largitio largitatis.quia ergo rapina
fuit deitatis. Hanc em̃ pᷣmi homines am
binerunt vt ponitur/HNeceſſe fuit vt fieret

*

ct largitio illius eccotrario vt quam ausri

cvii
fuerant in rapiendo ſpũallter ſeu eupien ?
do alienũ perditoꝛis pꝛimi ta largns eſſet
in largiendo ꝓpeium repatoꝛ. er ideo qn
tum fuit qð rapuerunt tantũ aponuit eẽ

quod ipᷣe vonaret et hoc erat deitas h̊ ꝙ;

habe? ex ſctura. Amp. oĩmode pau
per fieri diues illo peccato ↄcupiuit ergo
ecõtrariovt medicia rñder; ex eq ⁊ ↄtario

ncce fuit vt oĩmode diues oimodo pauꝝꝑ .

efficeref᷑.Oino aut paupꝑ pᷣmꝰ hõ erat ꝗ

omnino nibil habebat ſuũ omnimodo

diues Deus qui totũ habebat ſuũ inom
nimode aũt pauperevſurpatio oimodaʒ
diuiciarũ contrariũ habuu et eqle in om.

nimodo diuite 7 apperitũ oimode pau-

pertatis. Amõp̃. cu eſſet inne 00 6 —
omnimodo paup id eſt omnino nibix
bens per auaricia factus ẽ omnimode di

ues.modo habens in hoc quidẽ facto nõ
iure ſed iniuria ergo opoꝛtuit vt oi iure

habens omnimode paupꝑ ⁊ non habens

efficeretur.Et vt plamus faciamꝰ ꝙ dixi⸗
mus omnimoda omnino alienoꝝ vſur⸗
patio ꝑ omnimoda ſuoꝝ omnimode lar/
gitiõem emendada fuit. Nulla aũt crea⸗

tura habuit aliqd omnimode ſuũ pꝛeter

peccatũ.Et ꝓpier hoc omnimoda omni⸗
no ſuoꝝ largitionẽ ſolus creatoꝛ efficere
potuit.Sicut ergo ad ꝑ furiuʒ ⁊ rapinã
factꝰ ẽ quaſi diues cũ nihil haberet. Siec
opoꝛtuit vt deus fieret qſi pauper cuʒ oia
ha beret.Et hoc videt᷑ pᷣdiuſſe Saomon
ꝓuerb.xiij.Eſt quaſi diues cũ nibil habe
at et ẽ quaſi pauper cũ in multis diuicus
Sic apls cum in.viij.ſcðᷣe choꝛinti.expᷣſſe

dicit.hoc ſcit inqt gratiam dñi nr̃i iheſu

xpᷣi qꝛ ꝓpter nos egenꝰ factus ẽ cum eẽt 3
diues. Nõ pᷣt dubitari qm̃ ꝓapia diuiciaꝝ
aſſumptiõe pauꝑtan⁊ largitioe ean eme
denda ſit.hʒ eĩ vtrun q; oriũ in deovt oñ

dimꝰ Item oĩmoda ſui ⁊ ſuoꝝ vſurpatio
fuit pcim̃ pᷣmi parẽtis peccaãtis.ꝗ ſe tołlo ?

ſuis ꝓpᷣa volũta& vſus ẽ cotra imperiuʒ
dei illu iure pleniſſimo poſſidẽus. Ethee O
vſurpatio nõ habuit contrariũ adeqtum
niſi oĩm oda ſui ipᷣiꝰ largitionẽ. Oimode

em̃ ⁊ iure pleniſſimo poſſeſſꝰ facius ẽ oĩ/

modo poſſeſſoꝛ legittime poſſeſſoꝛi abla
tus ergo optuit vt dñatiſſimꝰpoſſeſſoꝛ fie 9

ret oiĩmode poſſeſſa⁊ ius oĩno nõ habẽti

collatꝰ t hoc ẽ ꝙ dicit yſa.ix. Parnulꝰ
natus ẽ nobis filius datus ẽ nobis. Et il⸗
lud redemptionẽ miſñit pplo ſuo Attende
cõtrarietates eoꝝ poſſidere poſſidendi .

9 auffere ius omimodũ. 2 omimodã iniu

riam aua riciã e tlargitatẽ.Et videbis per
ſpicue q; alteꝝ fuit ſicut trãſgreſſio ⁊ alte

L rum ſicut emẽda. Paratq; ↄtraria nec ali
6 bi potuit illa traſgreſſio ad oↄtrarietatem
aðᷣquatã inuenire.Et ꝓpter hoc neq; me

dicina neq; emẽdatiõʒ potuit aliũde hre
Unc aũt perſequendũ erit nobis
n terciũ ſc; inobediẽtia que neceſſa
Ario pꝛimũ peccatũ fuit.Dicimꝰ er⸗
go qꝛ ino bediẽtia eius ꝗq omimodo tene⸗

at᷑ obedire que nõ habuu ↄtrarniũ ſibi

adequatũ niſi obediẽtiã eius ꝗ nullomo
do tenebat᷑ obedire.Eſſe em̃ non hʒ otra

ℳ₰ℳ rium niſivnũ et obediẽtia nõ habet con/
— nſi in obediẽtiam Nec illa habet
ↄplexionẽ que ↄtrarietatẽ efficiat.

Sicut in libꝛo Thopicoꝝ apð ariſtoteleʒ

didiciſti. Nõ potuit ergo inobediẽtia ei⸗
qui oĩſto tenebat obedire ꝑ aliam emen⸗
dari qᷓ; per obediẽtiaʒ eius ꝗ nullomodo
tenebat᷑ obedire hic aũt erat ſolus deuſ

Amßp̃.inobediẽtia illa fuit ꝑ obediẽti/
am emẽdanda. Sicut appet ex radicibui
Is ab inicio poſuimꝰ.ga ergo nulla obe

dientia inueriri poterat niſi in aliqᷓ crea/
turaꝝ aut ĩ ipo creatoꝛe neceſſario ꝑ obe/

dientia alicuiꝰ ex creatoꝛis aut ꝑ obedien

tiam ipᷣius creatoꝛt. Non aũt per obediẽ

tiaʒ alicuiꝰ ex creatoꝛis ꝙ inde ẽ manitfe/
ſtũ. vnaq q; crealura ex toto poſſe ſuo
⁊ viribaec ꝑ ſeipᷣaʒ ⁊ ꝙ le ipᷣaʒ obedire te
nebatur actoꝛi ſuo iure creatiõis ⁊ conſer

uatiõis ſue. Es quantucunq; obediret
etia ſi totũ poſſe
erpẽderet nõ ex olueret.niſi ꝓpᷣu ʒ debitũ
„ Debitü inq; ꝙꝙ tenebat᷑ ratione ꝓpᷣe crea

tionis nõ ſolug et ergo debitũ pme ino/

bedientie ſiue traãſgreſſõis. Sʒ neq; pᷣmꝰ⸗

traſgreſſoꝛꝑ obedientiã ſuam qᷓntumcun
qʒ poterat inobedietie ſue debitũ exolue⸗
re Quantuũcunq; ei obedientiã deo impẽe

* deret ad illa etiam ſine cedietie ſue debi

te tenebat᷑ ergo alio vᷣbite tenebat᷑ ad il⸗

lam. IJllud ergo debitũ in eiꝰexhibitione
nõ aliud ſolueret᷑. O⁊ aũt quelibet crea/

tura ad oĩmo da obediẽtia teneat᷑.⁊ ꝑ ſe/

ipᷣm debito innata abſq; vlla cõtracti de⸗
biti ſupadditione. Inde manifeſtũ eſt.qꝛ
nulli ex creaturis licet naturaliter diuinii

legibus aut regulis in aliquo cogtraire.

„

Ad hoc igr tẽdit ratiocinatio noſtra ꝙ ꝑ
nullius creature obediẽtiaʒ emedari po⸗

„itl il la ᷣma peccantin hominũ inobedi
9
* —
£
ſ●

QQCur deus boo.
entia. quia ergo p obedientiã neceſſario

in obediẽdo creatoꝛi ſuo

—

emendãada fuit ꝑ obedientiã creatoꝛis ex

neceſſitate emẽdenda fuit. Neceſſe ergo
fuit creatoꝛẽ fieri obedientem non ſolum
obediẽtia que illã obediẽtiaʒ. Etiã tanq

ſatiſfactis cõdigna equaret. Sed etiaʒ q́;
illam tanqᷓ; moꝛbũ medicina ſaluaret.ni

ſi em̃ medicina moꝛbũ iterimat ſanitas iſi

poterit puenire Et iõ neceſſe fuitvt maioꝛ
bedientia ꝑditoꝛis. Quia non ſolũdebe
bat eẽ emenda illius⁊ ſatiſfactio. Sʒ eii
am medicina. Hec aũt oĩa que ad hocpᷣ

miſſis ratiõibus ↄſtruximꝰ paucis vbis

comphendit aplus.ii.ad philippᷣ. Semet
ipᷣm exinaniuit foꝛmã ſerui accepiens.

o Amp̃.eẽ ſub lege ereẽ liberũ alege ſunt
ↄtraria.eũ quoqʒ ꝗ ſub lege ẽ fieri extra le
gem. hoc ẽ libenſe gerere lege ⁊ fieri ſbõ

lege ſubditũq; legi ſe gerere ſt᷑ ↄtraria.q
bus ſivniuerſali addiderimꝰ erũt contra
ria adeclag⸗ eſt vt ita dicamꝰ hinc ꝙ eſt
omino ſubdiſ
re non erit aliud ↄtrariũ adeqᷓtum niſi oĩ

no liberũ lege omino ſe ei ſubdere.ergo

aliud non põt eẽ ſatiſfactio aut medicina

illius. OQꝛ ergo petm̃ de quo intẽdimꝰ tlie
fuit ꝙ eo omino ſubditꝰ legi omino libe
ruʒ ſe geſſit. Neceſſe fuit vt ſatiſfactio eiꝰ

⁊ meditcina talis eẽt qua oĩno liber a lege
ſubditũ oĩno ſe gereret. nullus aũt taus

erat excepto creatoꝛe creatoꝛẽ ergo opo
tuit fieri oĩino ſubditũ.Ois eniʒ cceatuna
ſub legibꝰẽ creatoꝛ:.Sactus ẽ igr creatoꝛ
ſub lege ſic ðt apls in uij.Gal. At vbi ve⸗
nit plenitudo tꝑis miſit.d. fi.ſuũ factũ ex
mliere factũ ſub lege. Amp.nilla creatu
ra potuit de ꝓpꝛio ſoluere debitum pcti

illius qꝛ ſi etia ↄcedamꝰ aliqua creaturaʒ

hre ꝓpᷣumtamẽ non hʒ illud niſi coõmiſ⸗

ſum vt potius alienũ ẽ.quicꝗd bʒ et totũ

ſolutione potuit ſolui niſi debitũ quo illa

debet. v̈bi gra. Cuiuſcũqʒ; pecunie ſoluti
one non ſoluit᷑ niſi debitũ q̃ illa debet᷑.ſẽ
tamen ipſa debetur. Si ergo ſeiſßam ſiue
alið quodcũq; ex eis que habebat quecũ

q; creatura ſolueret non ſoluebat niſi de

bitũ quo ſeipaʒ debebat Nulla ergo cre
atura ſoluere potuit debitum pᷣme tran
greſſionis ſiue ſeipſam ſolueret ſiue ali⸗
ud ex eis que habebat et hoc eſt quia ex

eęẽt obediẽtia redẽptoꝛis q;ᷓ ſeeſſerit ino

ubditũ legi omino ſe liben gere

hʒ ab alio.⁊ iõ totũ ⁊ ꝓ toto tenet. Oẽ
autẽ alienũ debet eia à habet ergo ois
creatura ⁊ ſe dʒ⁊ oẽ qð hʒ. Sʒ nullis rei

vhi
bitn
neit
Usl
ſei⸗
diut
gen
aue
ley
lene
vare
yno⸗
huia
do.
unq
erca
ſtiob
gtepe
leepo
riyeti
ſeici
nler
feabi
luſticä
(ulpe
dan
luſti⸗
gge.
fac
oſte
qui
tede
Vim
ſpee
ety
lae
rie
lun
nie
am
A
diu
do
ket/

ſeße

Wa

Ue
W

i

ens
iia!

NAAH
a

, 1
6
.
0

r
RH

. o.

onius rei ſolutiõe nõ potuit ſolui niſi de/

bitum q illa dehebat vt dirimꝰ Amp̃.

ncce fuit deũ miſereri generi hũano ſal⸗
ua iuſticia et iuſte agere cũ eodẽ ſalua mi
lericðia nihil em̃ obſiſtere potuit iuſticie
Diuiue que minꝰ meritã penam Afligeret

generi hũano aut inflicta danatiõe relin
queret niſi miſcðia. Simlret nibil obſiſte
re potuit diuine miſcdie quo minꝰ aut mi
ſerie hũani deneris occurreret aut ea rele

uaret atʒ leniret niſi iuſticia.qꝛ ergo ĩ hoc

vno et ex toto ſalua erat vtraq; vi generi
hũano non habẽti vnde ſaniſtaceret. Nõ

Dico ꝓ illo pctõ tantũ. Sed etiam ꝓ quo

cunq; ſic oñdimus daretur. Unde ſatiſfa
ceret condigne ⁊ ſufficiẽter. Per via enim

tere poterat. Sanir miſcia abſqʒ; vlla di

minutiõe ſuum explebat officiũ.Si ꝑ be/

neficiũ ſuum genus humanũ liberaret a

miſeria. Hec eſt em̃ intẽtio miſcðie libera

re ab inflicta miſeria. Et hoc erat intẽtio

iuſticie ſatiſfactiõʒ condigna expetere de

culpa Dandũ ergo fuit huano generi per

dei miſcoiam tatũ. Ac tale beneficiũ quo

iuſticie diuine ſatiſfaceret de culpa condi
gne. Sic em̃ ⁊ obtinebat iuſticia dei ſanil/

factionẽ condigna. Hoc autẽ beneficũ vt

oſtendimꝰ non potuit eẽ a pura creatura
quia nulla pura creatura potuit exolue/
re debitũ niſi quo ipᷣa debebat id ẽ vt di⸗
ximꝰ. Illð ergo beneficiũ neceſſario fuit
iple creatoꝛ ⁊ ĩ eo ſicut dicit pſal.Miſedia
et veritas obuiauerũt iuſticia ⁊ pax oſcu

late ſunt.Illð heneficiũ via fuit in q neca

ria cõuenert. ⁊ qð eas velut ad pact oſeu
lum ſociauit.Dũ eni altera ꝑ viaz ergen

tie condigne ſatiſfactiõis.Altera auũt ꝑ vi
am omimode remiſſiõis incederet obuia
Altera alteri nũq; veniſſet.niſi altitudo
diuini conſilij ambos in vno illo benefi⸗
cio velut pacis oſculo qð eas in ſe iunge⸗
ret ſociaſſet eas. Itaq; beneficiũ illud in
leipo ita ↄiunxit Dũ vł q; qoð regrebat ex
hibuit Et beneficiũ illud vt diximꝰno po
tuit eẽ pura creatura. Sʒ ipe deus media
loꝛẽ ſe interpoſuit nõ ſolu inter ſe hoies.

ſz inter ſua miſcoiaʒ et veritatẽ. Per ipᷣm

ei vterq; ſatis factũ eſt ⁊ in eo vtraq; ob/

tinuit q volebar. Amp̃. genus hua/

num de lacu miſerie? de luto fecis raſfe⸗
rendũ erat in regionẽ beatitudinis. Sed
non eratvia qᷣ uluc traſferri poſſz niſ ſpes

illuc daret pneniẽdi. Dpes aũtpueniẽdi

non niſi diuino adintoꝛio et gratia fnit er

go ĩ eo eratæ deſideriũ ĩflamandũ hbmoi

7 ſpes ita fulcieda.Quia ergo amo: amo
re cõuenientiꝰ accẽditur ſicut ignis igne.

Decuit aũt ſapietiſimũ vnunqoq; quod
faciebat mõ conuenisetioꝛi facere. Decuit

ergo illũ amoꝛẽ noſtrum amoꝛe ſuo accẽ⸗
dere.Nullo aũt mo do cõueniẽtius ignis

qᷓ; igne accendit᷑ nec coꝛꝑalis nec ſpuůalis
Ampᷣ.non eẽt dignus ma

vt ẽ amoꝛ.
ri ſi ijfe nõ amaret.⁊ ꝑditio quodamodo
eſt non amare amateʒ ſe. Sed amoꝛe pꝛe
ueniri liberalitatè ẽ non em̃ patit᷑ liberali
tas ſubiectũ ſuũ pꝛius amari ab aliquo.

dilectiõeʒz ip̃ius.Ad dilectionẽ aũt ipſius

nò erat via vlla recta atʒ conueniẽtioꝛ ni⸗
ſi coꝛrelatiua dilectio eius ad nos. Gʒ ne

q; illa via erat ad nram dilectioe; in iᷣm

niſi ꝑ ſui ꝓbationẽ. Dilectio em̃ non alix
dilectionẽ excitat q; per ſui oſteſonẽ ſeun
ꝓbatiõʒ.neceſſe ergo fuit vt dilectiõʒ ſuã

in nobis oſtẽderet.nõ decuit autẽ illũ vti

niſi infallibili.⁊ vſqʒ quaq; indubitatie

ꝓbatione opoꝛtuit ergo vt ⁊ ſignũ ſue di
lectionis ad nos eet infallibile.⁊ argumẽ

tum irrefragibile Non eſt autẽ reꝑire niſi
vnũ tale ſignũ amoꝛis ⁊ boc ẽ maloꝝ ami
ci pfecta coiunctio ꝑ hac ergo optuit deꝰ
ꝓbare ad nos ſuã dilectiõʒ.qꝛ ergo non

erat via nre reductiõis ad deũ niſi per no

ſtrũ amoꝛẽ in ipᷣm nec ad nrj̃m amoꝛẽ via
recta niſi per ꝓbatiõʒ ſui amoꝛis adnos
ec erat irrefellibilis ꝓbatio dilectiõis
niſi perfecta maloꝝn nr̃oꝝ coniũctio Ncce
ergo fuit den genꝰ hũanũ gd ſe reducere
volentẽ dilcõs ſuã in genꝰ huanũ pꝑfacta
maloꝝ eius affumptioe oñdere. Ampᷣ.
nibil adeo innatũ e ſuadere alienũ amo⸗
rem vt moꝛi ꝓ alio.hec eĩ ẽ radix indubi⸗
tata qᷓ oẽs hoĩes gaturalr vocent᷑ ad ꝓ/
batiõʒ dilectiõ is. Uñ ⁊ vnuſaſqʒ volẽes

ꝓbare dilectiõʒ alteriꝰ in ſe ðt ꝙme mo/

reret ille ſi opoꝛteret. Iſta igr radice ꝓba
tionis ſi neceſſe fuit vn ſapietiſſime diſou
tantẽ deũ. Itẽ minus diligere ⁊ plus dili
gi maioꝛẽ dilectiõʒ exigere. ⁊ minoꝛẽ im/
pendere iniꝗtatt ẽ. Sicut in alis donis⁊
benefici ſe habʒ. Maioꝛa em̃ ab amico

requirere quẽ quis velit ſi poſſit impẽde/
re iniꝗtatis eſt vere amicicie leſio qua er⸗
go diligi vult deus vſq; ad moꝛtema no

*

„*

aliq̊ inq; nato q; ibſa amet eundem. —

iſta obtinebat ius ſuũ iuſticia pleniſſime o ergo ad deũ nec modo erat via niſi en
que pꝛo quocũq; peccato vel ampliꝰ pe/

„

Cur beus bomo. .

bis debnit pᷣoꝛ. ⁊ tantã dilectionẽ oſtende
re non ſoluũ ergo vſq; ad extremi mali qð

ẽ moꝛs ↄmũiõʒ diula dilcõ extẽdit ĩ ami
cos veꝝ etiã vſq; ad inimicos. Amp̃.

amicicia eqparantia eſt in pᷣdicamẽto re/
lationis equiparat enim ⁊ adequat ami/
cos.Eodẽ ergo iure eadẽ legevti debet al

ter in alterũ igr quicꝗd debet alteri alter
ranõe amicicie debet ⁊ reliqui illi Si igr

ratione amicicie dʒ genꝰ humanũ deo vt
moꝛeat pꝛo illo debet eodẽ iure hoc ipᷣm
deus eideʒ. Amp̃. aut potuit diligere

deus genus humanũ vſq; ad moꝛtẽ ſuſci

pienda ꝓ eo aut nõ potuit. Si potuit er⸗

go tantu dilexit ab ererno qm̃ dilectio nõ
gcipit in ſe aut magſ aut minꝰ ab eterno

ſuſcipiendã moꝛtẽ pꝛo eo. Si autẽ nõ po⸗

tuit eſt ergo minꝛ amicus generis hũani
q; geꝰ humanũ ipᷣius.que liberalitas ⁊
ec iniquitas lõge eſt ab eo.Si aũt volue
rit tergiuerſari ꝗs per hoc qð amare eꝗta
te dicit de deo ⁊ de nobis. De illo em di/
citur eẽntialiter.de nobis aũt ſᷣm accidẽs

⁊ participatiõe.nec ſic effugiet. ꝙ em̃ non

hʒ in effectu deus.erga amicos luos.ncce
eſt vt habeat in effectu er að eſſentialiter
amare dieit᷑. Nõ ꝓhibʒ ado vel minnit

dilectiõis effectũ. Sed potius adaugʒ in

coꝛpoꝛaliter. Sicut em er bonitate ei⸗ el⸗
ſentiali maioꝛ beneficioꝝ ꝓſluit multitu⸗
do et copioſioꝝ in oẽs creaturas eo ipſe

ꝙ eſt eẽntialis Sic ex amoꝛe eius eẽntiali

eo ipᷣo ꝙ eẽntialis eſt maioꝛ neceſſe eſt
redũdet multiudo donoꝝ ĩ amicos.Een
cialitas em copioſitatẽ augʒ infõte.Et iõ
neceſle ẽ vtaugeat aial augeat᷑ ⁊ fluxus
NQõ em eentiaster calidũ eſt maioꝛes hẽt

fluxus caloꝛis in alia ergo qð eẽntialiter
amãs eſt copioſioꝛes habʒ redumdãtias

amoꝛis id ẽ beneficia ⁊ dona in amicos.
Si em̃ eẽntialiter amat neceſſario ⁊ fon⸗
taliter. Et ꝓpter hoc eta ſe copioſiſſimꝰ
hmoi amoꝛ ⁊ in amicos redundãaãtiſſimꝰ

Sic ergo ĩ exremo ⁊ ſupmo ẽ copioſitas
in ſe. Sic ⁊ influxit ncce eſt vt ꝑueniat ad

maximũ maximꝰ⸗ ãt fluxus amoꝛis ẽ id ẽ

—

maximũ opus eius maximũ vicʒ benefi⸗

ciũ ſuſceptio moꝛtt ꝓ amico. Sitc legit pᷣ⸗
mi.petri.i. Maioꝛe haãc dilectiõʒ ⁊c. Sie
ab eẽntialiter amate ncce ẽ vt ſit naxim⸗
ſluxus amoꝛis ⁊ opatio ⁊ hocẽ moꝛi pꝛio
amico ſuſceptio. Iße ergo eẽntialitas a⸗
moꝛ dinini ꝑ qu effugere ſe credebat ad

uerſarius illũ maxime ↄpᷣbẽdit ⁊ qð intẽ⸗
debamꝰ efficatius ↄcludit. Intẽdentib⸗
aũt ꝑſcrutatiuſq; ſtatũ hũani genert cõſt
derantibꝰ.Triplex indigẽtia in eo inueit᷑
Pꝛimo 3 em̃ ppłs multꝰẽ. ĩnũerabilis ⁊
pctõꝝ pᷣllutioibus a natitate ſua obno⸗
xius põtificali indiguit⁊ ſacerdotali quo

lanctificaret᷑ officio. ꝓpt᷑ delictoꝝ multi⸗

tudinẽ innumerabile ⁊ magnitudine im⸗
menlſabilẽ. Scðo interpellałꝛe indiguit
⁊ aduocato.ꝗ cam eius tantã coꝛã deo ꝑ
interpellatioʒ ageret.⁊ ei apð eũ veniam

⁊ gratiã impetraret.Tercio tot ⁊ tatis of⸗

fenſus ẽ qui ꝑ ſeipᷣm padcifacere deo non
poterat mediatoꝛe opus habuit ꝗ partes
ad pacẽ reduceret mediatiõe ſua ⁊ intuẽ

dilexit deus genꝰ humanũ vſqꝗ; ad o tu. Si em̃ nec modica eccleſiaʒ eẽ decebat

abſq; ſacerdote ꝗ ei ſufficeret ⁊ cõpeteret

Siẽc em̃ vniuſcuiuſq; ptiailar eccie indi/

gentia ad ſui ſacerdotꝭ officiũ. Sic totiuſ
generis hũani ad illius ſũmi ſacerdotis
officiũ ex quo ꝑ locũ a ꝓpoꝛtiõe ſeqturvt
ſicut q̃ſi nihil ẽ alicuius eccie particularis
ſeu ↄuentus ad totã totius huani genert
ecciaʒ aut indigẽtie ad in digetiam illius.
Sic ceteroꝝ ſacerdotũ⁊ ſanctitas nihilſt
in cõpatiõe ſctitatis aut officii illius vt ſit
ille ſctũs ſanctoꝝ abſq; vlia cõpaniõe ſan
ctiſſimus.Eodẽmodo⁊? ca totius generis
hũani apud deũu ⁊ coꝛa deo agẽda aduo

catũ reꝗrebat ſibi pio magniiudine ſua.

SDic ⁊ cõpoſitio ⁊ pacificatio tatan ⁊ tot

offenſan mediatoꝛẽ cõpetentẽ. Dico ergo
qð eius ſanctitatẽ ncce fuit eẽ ſũma toniꝰ
generè hũani ſacerdotũ vt eiꝰſanctitas ?

merit? totiꝰgener hũani ſanctificatio de
beret. Si ei nõ deberet᷑ ei exmerit: ꝓcul
dubio nõ ſufficeret hũano generi ipetra⸗

re ſatiſfactiõʒ.ſufficiẽs enim ſacerdos ẽ qʒ

ẽ ſufficies ex meritt. Impoſſibile ãt fuit vt
pura creatura ea hr̃et meritoꝝ ſufficiẽtia
vt ei deberet ex dei iuſticia totius genert
hũani ſctiſicatio. Et hoc ẽ qꝛ quecũq; eẽt
lanctitas ſiue vᷣtutũ ſen oꝑm aliena erat

ab illa. et ei a q̊ͥ accepta erat totalit debe
batf. Rõevo alienoꝝ nihil ei ð iuſticia de

beri poterat.neq; enĩ laus alicui ꝓ factis
alienis aut oꝑibꝰ deberi põt ergo multo
foꝛtiꝰ neq; renũeratio.nõ enim in vanũ

Dictum eſt laudate dñm in ſanctis eius.

Amp̃.qcunq; eẽnt hmõi ſacerdoti ob
ſegꝗa vel opera ſanctitatis poſtq; oĩa illa
non eent niſi dona gratiſſima. Sicut di⸗
cit dauid in vltimo pᷣmi paralipp.Ecce in

tiürci
Sõ
e
en
annii
tahntgen
Reſstni
igein

woeloc
ie nn
1sbänr
dden⸗
iirl
Ae
cnid
lurtun
dani
ven
inidid
bin
lunin/
n

. ℳ

quit domine que tna ſunt tibi obtulimꝰ
⁊ que de manu tna accepimꝰ dedimus ti

bi. Et yſa.xxvj.oꝑa noſtra oĩa paratꝰ es
in nobis dñe ⁊ ad phil.ij. Deus qui opa/

tur in nobis velle ⁊ ꝓficere pꝛio pona vo/
luntate. Quid aliud in ſeruiẽdo vel in of

ferendo deo faceret niſi qͥ eius erat eideʒ
faceret redditio aut ſuon apud eum cuiꝰ

ſunt ne dicam tãti meriti.Sed nulliꝰ etiã

meriti de inſticia eẽ debuit ſicut ſupꝛa me
moꝛauimꝰ. Amp̃ᷣ.omniũ obſequioꝛũ

ſuoꝝ quantacũq; eſſent debitoꝛ eẽt ſacer⸗

dos hmõi ex comiſſo ergo impeẽdendo
illa ſe tantũ abſolueret.nihil aũt nouum
apð deũ alicui alij impetraret. Amp̃.

curramus ꝑ ſingulas vtutes certũ eſt g
obſequiu qað deberet ſacerdos hmõi ðo ferrʒ neceſſe fuit abyſſos. vt ſacrificiũ uo
iſte immẽſura biles abyſſi expiade erãt im̃
eſſet deo placitũ ⁊ acceplum. Et agpiue
1

toto poſſe ⁊ viribꝰ et dilectiõe vtrãq; per
ſe etiam ⁊ ꝓ ſe egem exigebatur. ⁊ vtra/
q; ab eo requirebat Et adhunc modum
ſe habet de alijs virtutibus. Cum ergo

omnium virtutũ officia obſequia per ſe/

metipᷣm ſacerdos huiꝰ teneret. Ma⸗
nifeſiũ eſt ꝙ non ſufficerẽt eius opera qᷓ/
liacũq; eſſent.niſi ꝓpis debitis exoluen⸗

dis remanerent ergo adhuc oẽs ali obli

gati eodẽmodo. Wanifeſtuͦ eſt qꝛ ſa⸗
crifitio quid alias debitũ erat generis hu

mani. Satiſfactiõʒ impetrare non pote⸗

rat de iure et merito ſic per pecuniã alias
debitã non poteſt ᷣm debiiũ ſolui. Cũ er

go omnis pura creatura et ſe totaʒ et ſuas

omnia deberet tanõ; aliena et ſibi cõmiſ
ſa nulla ſui vel ſuoꝝ oblatiõe aliquid im
petrare debebat ex merito apud deũ niſi
ſoꝛte aut deus ſe obligaſſet ex pacto et ſe

remuneraret debitoꝝ ſibi ſoluliõʒ aut de

munificia ſua remunet᷑arevellet ſupꝛa de

bitum hmõi. hHoc aut miſcdia iuſticia.qᷓ
non eſt niſi queda ſolutio debitoꝝ.Ex ſa

crificio ergo nõ debito alias ⁊ ſanctitate
alias non debita. Sed adhuc ſpecialiter
aſſumptus et acceptus. Impetrare opoꝛ⸗
tvit apud deũ generi humano gram ſan

tificationis. nulla creatura pura habere

potuit alias non debita qntum ad ſatiſ⸗
factionẽ humani generis ſanctitateʒ qm̃
oſm̃is pure creature ſanctitas ꝑ ſemela;

„

debita erat deo oẽq; pure creature ſacr
cium. Neceſſe ergo fuit vt ⁊ iſta ſanctitas
et illud ſacrificiũ a non pura crealura ſu⸗
ſciperet ſeu aſſumeret᷑. Neceſſe ergo fuit

ſummũ ſacerdotẽ humani generis nõ pu

ram creaturã eſſe.Et ꝓpter hoc crealoꝛeʒ

no generi impetraret. Amp̃ ſi vnaque

q; creatura adeo onerata erat ꝓpis debi

ſufficiebat alioꝝ poꝛtãdis oneribus. Et ſ»

diligenter attẽderem? nihil poteſt aliqua
creatura poꝛtare pᷣier ipa onera madato/

ꝛis que de illi impoſuit. Nulla enim eſt

creatura que nõ legibꝰ et creatoꝛis regu⸗
lis ſubiecta ſit. ⁊ adeo occupata vt nihi
habeat ſpacij ad alið faciendũ cum ipaꝝʒ
occioſitatẽ puniat dñs Hili ergo pure cre
ature totius hũani generis onus niſi ſtuil
te et inutiliter imponi potuit.qm̃ ſi conſi/
derauerimꝰ abyſſos pctõꝝ totius hũani

generis non vnã abyſſum. Sed F
if ciũ

quã tota illa peccatoꝝ immẽſitas diſplice

bat. Iterũ ſanctitas cui totius hũani ge⸗
neris ſanctificatio ex merito debebat aut
maioꝛ eẽ ðbuit aut ſaltẽ eq̃tis omniũ pec
catoꝝ eius immẽſitati et tonus hũani ge⸗
neris in vnũ collecte ſanctitati.De iure ei
nõ debet᷑ pꝛo quatocunq; obſequio niſi
eqle vel minus. Maioꝛẽ ergo opoꝛtuit eẽ
ſanctitatẽ ſacerdotis hmõi q; eſſet totius
huũani generꝭ ſanctitas ⁊ q; eẽt omniũ pec
catoꝝ eiuſdẽ immẽſitas. Ex quo appetq/
opoꝛteret ſacrificiũ illud maius bonũ eẽ
qᷓ; eſſet malũ totius generis hũani pditio

Et inſuꝑ maius bouũ eſſe vel eqleʒ ei bo⸗

no qᷓ; totius hũani generis ſanctiſicatio.

ppet ergo nõ potuiſſe purã creatura eẽ

vel ipᷣm offerẽteʒ vel ſacerdott. Ampᷣ.
ſummũ ſacrificiũ totius humani generis
ergo ſi purus homo fuit oꝑtuit vt nõ ſo⸗
lum ſibi ad placendũ deo ꝓpa bona ſuf
ficerent. Sed euia vt de ſuppabundantia
ſua toti hũano generi remiſionẽ omni½n
peccatoꝝ ⁊ gralia ſanctificatiõis impetrra
re ſufficerer. Appret ergo qnta eſſe debe
bat in ea ꝓpᷣa ſufficientia.De qua ta am⸗/
pla ſuꝑ eſſet largitio qꝛ toti generi hũůano
ad remiſſionẽ omniũ peccatoꝝ et adſane
tificatiõʒ impetrãdũ ſufficeret.Eodemõ?
de aduocato in cã totius hani generis
inꝗrendũ erit.qꝛ em̃ per int pellatiõʒ agẽ⸗
da erat cã hmõi.ncce fuit vt aduocatus q̃

interpeſate cauſa iſta tonus huani gene

ris agẽda erat.tata gratia apud deun tan

taq;ʒ iuſticia in ſe pᷣdiius eẽt.vt eius inter
pellatiõʒ et pᷣcibus cauſe iſtius expeditio

qui ſuſcepto ſanctitate ſanctificatõs hũa/

—

tantãq; iuſticiã tãq; do acceptavt merito

illius ſuꝑ tot ⁊ tantt offenſis deꝰ merito

placaret᷑ Et inſuꝑ ſanctitat gratiã toti ge
neri humano.Deinde futura gloꝛia debʒ
tribuere.Et q ↄtinua erat offenſaꝝ incur
ſio ppetua peccaton pollutio.neceſſe erat
vt ꝑhẽnis eet aduocati hmoi aduocatio
2 ſacerdott ſanctificatio.phennis em̃ cau

ſe ventilatio ꝑpetuũ reꝗrit aduocan pro
ciniũ.⁊ cõtinua pollutio otinuũ ſacerdo⸗

tis ſanctificantt officiũ ꝑpetue ergo neceſ
ſe fuit aduocatũ iſtũ ⁊ ſacerdotẽ coꝛã doeoo
ſtare ſiue aſſiſtere. Si vnꝰ ergo ſacerdos
tonus hũani generis aduocatus factꝰ
eſt ſacerdos ineternũæ aduocatꝰ ꝑhenis
HNoc ẽ dicere ſicut legit᷑.vi.ad hebꝛe Gꝑ

dotale ergo officiũ ſacerdorũ monialiuz
⁊ ꝓptex fanctitatt inſufficiẽtiꝰ. ⁊ ꝓpter vi

teſipius incõſtantiã coꝛruptione et inter⸗

ruptionẽ toti generi hũano ſufficere non
poterat.Eodemodo nec interpeilatio ad

tate prociniũ. Ut ergo colligamꝰ hec oĩia

dicimꝰ gꝗa culparũ Immenſitas ⁊ innũe⸗

rabilitas immẽeſitatẽ exigit ĩi aduocato iu⸗

ſticie ⁊ gratie.⁊ immẽſitas pollutionũ im

menſitatẽ ſanctitatt in põtifice ⁊ inſinitas
in vtroq; malo. Infinitatẽ requirebat in

vtroq; bono ſibi oppoſito. Similrperhẽ⸗
nitas ⁊ ↄtinuitas vtriuſq; mali perhenita
tem ⁊ otinuitatẽ exigebat remediatis bo⸗
ni. Adudcatũ igr debuit habere gen? hu
manũ apud deũ ⁊ perhẽnis ⁊ ↄtinui pro

cinij pontificẽ ſempiterni ſacerdocij.⁊ qui
eẽt in vtroq; officio infiniti multi apðdeũ

erat em̃ maloꝛũ pꝛo quibus remediadijs
inſpiciẽdus etat infinitas Sufficere enim
illũ opoꝛtuit non ſolũ malis que vel fuer̃t
vel ſunt vel erũt remediadisvel abolẽdis

Sed etiã omnibꝰque eẽ poterat.Illa aut

ſunt infinita tã multitudine q; magnitu⸗
dine.opoꝛtuit ergo vt eijus gratia⁊ ſancti

o tas eẽt infinita delere n ſufficerẽt. Opoꝛ
tuit etiã vt eius ſanctitas.⁊ gratia a ꝓpis

oneribꝰ ⁊ debitis eẽt omĩmoð de libera
alias que ꝑ ſe nulliꝰ debiti oneribns alio
rum ꝓ tantè debitis ſoluẽdis. negocijſq;

exrxpediedis apud deũ eẽt poſita.?ad iſtõ
myniſteriũ totaliter aſſumpta que oĩa in

creatura pura eẽ non potuiſſe intelligen/

tibus ex dictis claruiſſe ſatis dedx vero

pacificatio generis hũani ad deũ ad quẽ
per ſeipᷣm accedere nõ valebat mediato⸗

rem regrebat manifeſtũ eſt mediatoꝛ vo

Cur deus hbonmo. „

cõmunicare debuit cũ vtroq; extremoꝛi
Si vo medius interuenire debuit. Sed
em̃ ab altera pꝑte eè ſolũmodo alteri meri
to ſuſpectus ee potuiſſet.⁊ cauſaʒ ſue ꝑpis
agere viſus eſſet vt eẽt omino. ergo verꝰ
medius ? mediato: inſuſpectus ⁊ vtrec
parti indubitate fidei aꝶ fiducie. Sicerx
dicit deus pr fiducialiter aga meo optuit

vt vtrãq; naturã in ſe Siungger o in oĩ
reperitur. Et hec quidẽ ratio eſt
cuius rememoꝛatioʒ inferiꝰ faciemus.

oꝛalis eſt
Ampᷣ.hereditas onerata nõ deuolui

tur ad heredẽ niſi cũ onere ſuo. Cur erge
dictũ erat filio dabo tergẽtes hereditatez
tua Et yYſa.xlix.Dedi te in fedus ppłi mei
d hebꝛe Sp v poſſideres hereditates diſſipatas. Ek
viuẽs ad interpella dum ꝓ nobis. Sacer ad hebꝛe.pᷣmo quẽ conſtituit heredẽ vni
uerſoꝝn ergo ad vnigenitũ dei patris ad
gquẽ plinebat hereditas ſetius buani ge
neris ⁊ ad eundẽ ꝑtinebat ⁊ onus. Sed
onus erat debitũ quo ſe ad totã poſteri⸗

tatem obligauerat adã. Et hoc erat debi
tum obedietie quo ꝓ cõmiſſo malo ⁊ ali

as obedire tenebat ergo illud debitũin⸗

cũbebat heredi gener hũani ſcilicet filio

dei. Amplius. ad ipſum vnigenitum
dei patris pertinetbat recuperare male-
diſtacta ⁊ alternaa. De hereditate ſua et
redimere etia obligata qñ non eſt qui re
dimat alius. Quia ergo merito volebat
ex hereditari meritovoluit⁊ velle debuit
redimere adã qui pctõ peccati ſeiſßm ven
didit et oẽm poſteritatẽ ſuã ⁊ hoc vite eo
cuius eſt arbo: eiꝰ eſt ⁊ fructus. Cũ ergo
Lota poſteritas ade fructus eius eẽ velu-
arboꝛis eo vendito tota poſteritas eius
vendita ẽ.Et ꝓpter hoc ab ipᷣo herede to
la poſteritas opetèti peccato erat redimẽ
da. Sed nulia creatura pura potuiteẽ pᷣ

cium totius hũani generis.ꝛeciũ enim
opoꝛtet equare rẽ que eo emit ſi iuſtũ pᷣ⸗

cium eſt.ergo neceſſe fuit vt ſeipᷣm daret.
Amßp. quia ſuſpẽdiũ pena latronuʒ ẽ
fures aut et latroni fuerunt pmi pctõꝛes
vt iam oſtẽdimꝰ. Reos ergo ſuſpẽdio ſe
fecerunt q pena ⁊ ſi iuſte eis infligeret᷑.tiñ
non abſq; p iudicio ⁊ detrimento dñi ſui.

Detrimentũ ãt donũ ẽ ſeruoꝝ dñi amiſ⸗

ſio.Amittebat aũt hmõi ſeruos dei filiui
p ſuſpẽdin eoꝝ ⁊ ſum culpa ſua.ergo ⁊ ſi
ſuſpendẽdi erant ſuo merito ꝓpᷣo.iamen
non erat dei filius afficiẽdus dano vt ſala

ua ergo eẽt? omino illeſa iuſticia nccano

ꝑ aliu vel ab alio q; ab eo ſoluenda fuit

—

hmmöipe
ſpendii
encern
pclo ?n
punlot⸗
Ceturinl
lioumc.
ppalsen
ſelinere⸗
onfiet
Necannd⸗
nitrechp
tin. g
Mionhe
nnut
innleui
nmmeit
0ot
ſerortt
ſbeſſee
llsvte
lonpalis.
Eois
Wupal
Wanda
neiſus
plucha
lerant

ooni

tam
ge
olat
gin
hes)
Ans
Whne
i
Abite
ſomr
il
ner
went
Ninen!
n et
in⸗
wlin

ert,
michy,
n
5 “
e,.
1
1.
“
ſuthtt
irn
d
uttan
—

Fo.

hmõi pena. Nos aũt intelligimꝰ hoc ſu/
ſpendiũ infernalę vel eternale. De tꝑale
em̃ certum ẽ quod non eẽt pena codigna
pctõ ⁊ nos illud certũ alibi faciemꝰ in ca.
pitulo ſcʒ ð et nitate penan futuraꝝ.Et vi
detur iuſta ↄpenſatio ꝑ adeq̃tionẽ cõtra⸗
rioꝛum cõplexꝝ vt moꝛs eterna eius qui
tꝑalis erat moꝛte tꝑalis eius ꝗ eternꝰerat
redimeret᷑. Sũma ergo huius rõnis ẽ qꝛ
non ſine iniuria heredis filij dei de pᷣmis
peccãtibꝰ iuſticia fieret. neceſſario intue/

nit redeptio que illos a moꝛte redimeret

etna. Sʒ moꝛs eterna moꝛtẽ eterna redẽ
ptionẽ habere non potuit qꝛ moꝛs illa et
na que eẽt alterius redẽptio.ſi par eẽt.eẽt
inutilis cũ par danum afferret domino ſi

minoꝛ eẽt inſufficłs.ſi maioꝛ eſſet daãnoſi

oꝛ.nõ potuit ergo moꝛs e᷑na redemptio
eſſe moꝛt eterne pᷣoꝛuʒ parentũ peccatiuʒ
Neceſiſe ergo eſt vt ſit eterne ꝑſone moꝛs
alis vt et᷑nitate dignitateq; ꝑſõe moꝛs
tempalis.quãſmoꝛs eterna perſone tꝑals
Et ſi quis dixerit qꝛ pᷣmi peccates non po/

tuerunt ſe vẽdere cũ non eẽnt ſui iurt nec
mandatũ haberẽt ad hoc.ymo ꝓbibitõʒ
ne iſtud faceret acceperãt ⁊ maxima et in

pᷣiudiciũ domini ſui de ſe nibil facere po/
terant qð ratum eẽ deberet. Recte dicit ⁊
nos nihil aliud querimꝰ niſi vt ſaluũ eẽt
ius dñi Non aũt poterat eẽ ſaluũ ius eiꝰ
niſi per redẽptiõʒ.qꝛ niſi a moꝛte eripere
tur e᷑na eterna poſieſſionis iacturã ac ſᷣni

tutis eoꝝ incurrebal dñs. Si autẽ fures

non ſuſpẽderet.iacturã ꝓpꝛie iuſticie in/
curreret ergo vt vtrũqᷓ; ſeruaret ſcʒ ⁊ ius
ſuũ in ᷣuis ⁊ iuſticia in ſe. Neceſſe fuit vt
redẽptioneʒ ꝓ eis daret.moꝛs vo redem
ptionẽ non hʒ niſi moꝛtẽ hoc certũ eſt ga
nullum pꝛeciũ eſt comꝑabile vite. Sicut
dicit veritas in euãgelio Mathei. xvj. et
Marci.vii.quã dabit homo ↄmutatioʒ
ꝓ anima ſua.et hoc eſt qdð querimꝰ qua⸗
ſiter neceſſe fuit vt furis tpalis eternuʒ ſu⸗

ſpendiũ innocentis eterni redimeret tba⸗

le ſuſpendiũ. Amßp. iuſticiã ⁊ miſcdiaʒ
oẽs vᷣtutes neceſſe ẽ eẽ in vltio ⁊ ſuᷣmo

„

2 vltimo vltra ꝙ ñ ſit cogitare miſericoꝛ/

diam. Sed ſᷣm magnitudinẽ ipſius.ſit et

miſericoꝛdia illius cũ ipſo eſt. Sicut legi⸗

tur ecci.ij. quia ꝓpoꝛcionalia ſunt habitꝰ

⁊ opera eonvbi circũſtantie opera no im
pediunt. Neceſſe ẽ opera miſericoꝛdia vt
ſuo fonti reſpõdeat ꝑuenire ad ſupꝛemu
vltimũ vltra ꝙ non ñſit cogitare opꝰ m

Eber et de opere milcðie.

ſericoꝛdie. Similr et de iuſticĩa neceſſe eſt

extremũ aut et ſupꝛemũ opus miſcdie eſt
extremã inimicoꝝ miſeriã ĩ ſeipo ſuſcipe/
re.neq; em̃ hʒ miſcdiam vltra inimicos.
neq; opus vltra extrema miſeriam eoꝛuʒ
quo ſe poſſit extẽdere.Si em̃ mulier extre
mũ iuſticie ⁊ ſupꝛemũ ſupplicij qð alii de
iuſticia infligendũ eẽ a ſeipᷣo ſolo iuſticie

exigeret. et iſta duo in iſto fecit. qðᷣ tociẽs
replicatũ ẽ euidenter appere vt em fieret

de pꝛimo peccato iuſticia.a ſeipᷣo exigit pᷣ

monꝝn peccatoꝝ ſuppliciũ.et hoc vt iuſticia

pier; labſqʒ oĩ iniuriã altena. Sodemod
ſubditus eadẽ fide ſibi tenent᷑.qꝛ ergo
nilo fidelioꝛ dominꝰ excogitari poteſt q;
deus neceſſario fidẽ qu requirit a ſybdi
tis in neceſſitate debet ⁊ ipᷣe impẽdere ilł.

Si ergo requirit ab illis vt in neceſſitate

dz hoc ipᷣm eis impẽdere ergo ſi moꝛtem
eius tpalẽ tantũ requirebat ereptio eoꝛu
a moꝛte eterna in tata neceſſitate non po⸗

tuit eis denegare moꝛtẽ ſuam tpalem.g
Amp.ſi ſine detrimẽto ſuo potuit eis

pᷣſtare redeẽptionis illius beneſiciũ fidem
eis iure dominatiõis debitam non ſerua

bit. et inſupꝑ immiſericoꝛdẽ ſe eis exhibe⸗

bit Quis eĩ dominꝰ ſi ſine detrimẽto poi

ſit ſubditoꝝ ſuoꝝ liberatiõʒ non querat.

quis em adeo imilſericoꝛs e vt viſceſa ſua
claudat miſero ſi abſq; detrimẽto ſuo q⸗
cunq; poſſit eius miſeriã releuare ergo qꝛ

ſine omni ðᷣtrimẽto ſuo genert hũani mi

ſerie occurreret deꝰ ſi ira occurriſſet vt fi⸗
des pᷣdicat neceſſe ẽ illũ ita occurriſſe.Et
illa enim noſtre hũanitãtꝭ ſeſceptione ni
hil ei ð hijs que ad deitatẽ pertinebat de
perijt nihil aperte humanit ei acceſſit qðᷣ
detrimẽtũ dici poſſit vł öbebat niſi moꝛs
ipſa ⁊ vite quã hic ęꝗgit miſeria. Sed cum
iſta miſeria quã hdbebat ipᷣe in humani⸗
tate ↄtinuauit diuine viſiois.gaudiũ qðᷣ
animã ſua nec in ipᷣa moꝛie delſeruit. Ita
enim fides pᷣdicat⁊ ila eſſe neceſſe ẽ quia

ergo nulla comꝑpatio in magnitudine to⸗

tius illius miſerie pauꝑtatis ⁊ moꝛtis eſt
illud gaudiũ domini. Ceteraſq; donoꝛũ
et criſmatũ diuicias quibꝰipᷣe pᷣditus erat
interius anifeſtũ eſt ꝙ non ſolum ꝑ il⸗
la compeſſabatur detrimentũ huius mi/
ſexie. Sed etiã incomꝑabiliter magis fe⸗
lix atʒ beatus erat interius quã eſſe poſſet
miſer exterius.Et nõ interioꝛisvite in ani
ma eius interrũpit beatitudinẽ. Sed ex

△D 1

“

*
,. Z
. ALuur beus homo.
terio:is vite miſeriam. dimittamꝰ ãt hoc ſue ſeruitutis ꝑpetna quã deo qntum in N
x⁊compemꝰad inuicẽ pꝛeteritas in eo paſ eis erat fecerat. qꝛ qð ipſe gratia ſua eos 4
S fſones ⁊ poſterioꝛes gloꝛias ſicut dict POe recupꝑayerat nõ eis erat cõputatũ ad ab, ce
trus in pᷣmo canonice ſue ꝑſone etvidebi ſolutionẽ ſuam. Sed deo adhabũdantẽ S nn
mus qᷣ non ſunt cõdigne ad illas. Ille ei miſcdiam. Adhuc ergo reſtat qᷓutum ad
ppetue ſunt. Iſte fnerũt tpales. Si em ad eos ſaluendũ debiiũ obligate hereditat 50
elernas miſerias nõ habent compatiõey aut pꝛeciũ ab alienate. Adauc reſtat offe 1
eterna gaudia multomin? nec ad pꝛeſen rendũu obſequium placanoõlĩs. Adhuc de no⸗
tes. Deinde ↄtumelie et illuſões iudeoꝝ erat placatoꝛ vt diximꝰ qui aliunde qᷣren guun
quid habent comꝑationis ad veneratio-⸗ dus erat q; ex genere huano. cuz genus ſſ
0 nes totius ppli Maniteſtũ eſt ergo humanũ nec ꝓiam accept beneficis ad Aq
dei filius plus bonoꝝ abſq; vlla comꝑpa⸗ gratum ſola ſufficeret actionẽ ⁊ ad obſeꝗ uff
ℳ tione habuit ⁊ hʒ in humanitate quã paſ oꝛum iam debitoꝛ contiuua exhibitiõem Mntt
* — aß luit malon Abſqʒ ergo detrimẽto ſuo Opoꝛtuit ergo deũ ſibi ꝓnidere victimã lben
Omnino erit iſte modꝰ redeptionis gene:O holocauſti Sicut dicit Abꝛahã. xxij. Geñ. u
ris humani Non em̃ patitur detrimentũ ⁊ nouam victimãa alias non debitã nouũ laen
ꝗ daꝑ nũmuʒ ⁊ accipit centu marcas. da q; pꝛecium ad redẽptioſfem celeſtis here/ hant
ergo miſeria hũana hoc reqrebat vi divi ditatis.⁊ qð non alias deberet vt ſepe ia uns
mus.⁊ nullũ ei ex hoc detrimentũ immi⸗ diximꝰ.hec aũt omnia ita diximꝰ ne cui lhho
nebat. Neceſſe fuit vt hoc mõ redẽptiõ, vigdeatur vt penitẽtes pᷣmi ad dei gratiaʒ el
ſaceret Amp̃.pꝛimi homines heredita redeuntes.nõ ideo credant ꝙ ex neceſſi⸗ Mu
teʒ et᷑ne btitudinis ex pctõ illo pᷣmo amiſe tate ⁊ taq; ex illo ðbito reddat᷑ eis aut ali lnsr
runt et ſuis poſteris abſtulerũt. Quia em enata vel obligata hereditas.quẽadmo⸗ hom
ſe deo abſtulerant merito ſe ills abſtulit dum ſi quis iuſte ꝓ delicto ſuo amiſit ca⸗ el
deus. et qꝛ ſe moꝛti id eſt dyabolo ad per- ſtrum ipam qua gratia domini ad qua re ded
petud ſeruituteʒ obligauerãt cum iactura ſtituit tanta eẽ poſſu que caſtrũ reſtitui fa ð
ippius ⁊ ſue ſeruitutè ꝑpetue.merito deus dat.Sicut ergo inter gratia reſtituta⁊ ca⸗ oß!
quaſi obligatã detinebat.q̃ᷓntum ad eos ſtri reſtiiutiõem neceſie ẽ. Aut gratie ma⸗ pt
celeſtẽ hereditateʒ donec ſe ⁊ ſeruicia ſua gnitudinẽ aut noua obſeꝗa ſupaddi. ſic min⸗
deo reſtituerũt et de condigno placerent ęæt ex hacparte verũ eſt. ꝙ penitẽtibus ce llat
Duo ergo neceſſaria ſuerũt ad hoc vt ce/ leſtis hereditas reddit᷑ diuine gratie ma⸗ herie
lelſtis eis reſtitueret᷑ hereditas. Sʒ ſe deo gnitudine. NHõnunq; tamẽ longis la⸗ ſion
reſtituere nõ potuerat ꝑ ſe.qꝛ peccãdo cõ boꝛioſis obſequis illa reddit poſt grazʒ ſhia
tinue infirmioꝛes dyabulo q; ſubiectio ante adepta. Nos aũt hic non attẽdimꝰ nian
nes fiebat. Sed nec in eis aut in ſota po⸗ niſi in quirere qdiauris ſit de exigẽtia meri mir
ſeritate inqaum erat poſteritas inueni- toꝛum buani generis vt ad deu redeat ? lioe
ri poterat placatoꝛ dei cũ oẽs ⁊ naſcerent celeſtem hereditatẽ merito pctõꝝ amiſſlaʒ den
peccatoꝛes. et pꝛia voluntate efficerent recipiat. Amp̃. qnaliter melius ꝑ iuſti Si⸗
magis puaricato:es Erepiio auũt de pta, ciam ⁊ micoiam ſuã ꝓuidere potuit deꝰ tae
ie dyaboli non potuit eri niſ pꝑ gratiam generi humano de eis que ꝑtinẽt ad ſan⸗ utit
o lſicnt et adepiio ptatis Rcius in eoos non eſt ctificationẽz ſalutem niſi dando eis ſacer han
facta niſi per culpã Neceſſe ergo fuit vt ꝑ dotem cuius eẽt perhẽnis ⁊ aſſidua inter Dlryer
grati iuſtificarctur qꝛ re erſ ubiecto nibil pellatio et neceſſaria er merit exaudinio Uyel
aliud ẽ iuſtiſicatio niſi queda in ius dei er non potuit aut eſſe neceſſaria peo lolo ge i
Fuitute de ſeruitute peccatt traſlatio. ¶ neri bumano ex menttis exauditio. niſi ðð
poterat ergo redire ad deũ niſi per gratiã merita interpllatis ſufficerent. cuz neceſſe ei
gua iuſtificaret. Sanctificati aũt ? iuſti⸗ haberent vtad opus alioꝝ vltra ſufficien R’””
ficati adhuc obligati hereditatꝭ xei erant tis ꝓpꝛiam habudaret. Amß. fulcien
Ii nhil adhuc ſoluiſſent de ſuo In eo em da fuit huana diffidentia ne infirmitate ꝗ”
„ eii unt Aatinto dei dono non ipnt pꝓpꝛia in deſperationẽ rueretet erigenda
„ aaone potinsiora muer recipi⸗ fuit ſpe foꝛtiſſima vt oĩa dedi ame:e ⁊ bo
Intuzad eos ren . degten Adbuc ergo nitate pᷣſumeret. ſeqʒ obtenturã coſideret ’
9 remanfr güt oblis it obligata hereditas que neceſſaria eẽnt ad obtinenda eternaã i
Snl uigatac ipis et ꝙ iactura kelicitatẽ. Lale quid ergo faciendũ ei fuit F

Nüſu
l
Adorre
delünei
nats

* 2
Eüee
RNNY

6

ning

“
ℳ 2

„
44.
won,

7
tt

Fo.

poſt ꝙ nulla ei reſtaret dubitatio defaciẽ
dis.hoc auũt ſolù erat moꝛtis ꝓ nobis ſu/

ſceptio. hac em̃ exhibita de celerig ben efi

cijs non poterat genus huani vlla diffi/
dentia heſitare. Sicut öt apls in. iiij. ad

Ro.Qui ꝓpꝛio filio ſuo nõ pepercit ſed
ꝓ nobis oĩbz tradidit illũ. quõ non etia

nobᷣ cũ illo ola donauit. Jdeo at dixrimꝰ

quia erigi opoꝛtuit genꝰ humanũ ſpe foꝛ
liſſima in deũ.ne ꝓ magnitudine negocij

et multitudine infirmitat ſue et heſitans

diffidẽtia ⁊ gratuite et multitudine pcton

terret deliqueret deſperatũ Contra terro
res ergo moleſtiarũ ⁊ difficultatũ erigen/
dus fuit ſpe ⁊ coꝛdis magnificẽtia.⁊ ↄtra
illecebꝛas retrabennũ ↄcupiſcentiaꝝ tra⸗
hendus fuit ſurſin amoꝛe foꝛtiſſimo alli
gatus deo. ꝓpter qð ei ſe illi deus pᷣmum
amoꝛe nimio colligauit et hoc ẽ quod le⸗
git᷑ Oſee.n. Infuniculis ada trahaʒeos ĩ
vincu lis charitt. Certũ eſt aũt ꝙ nec foꝛ⸗

tius vinculũ cogitare potuit ad trahẽdũ

homineʒ ad ipᷣm contra minã diffidentie
⁊ heſitationis ſuppiandũ. Si ergo hijs
duobus indigebat huana miſeria.ꝙ in/
de apparet ꝗꝛ etiã hijs duobꝰ in adhibẽ/

tis vix ſurſum trahit᷑ amoꝛe et deſiderio.
ꝓpter retrahẽtes cõcupiſcẽtias vix q quo
minus ruat in baratũ diffidetie. Dũ diffi⸗
cultates ⁊ obſtacula.dum infirmitatẽ ſuã
per tantũ fulcimentũ ſuſtinek. Amp.
ſi omniũ recte phantiuʒ vna ẽ indubitara

inia homin? eſſe deificandũ ⁊ hãc eſſe glo
riam ad quã rec:itudine vite ven it. Quid
mirum ẽ deum factũ eſſę hominẽ ꝑticipa

tiõe humane nature. vt homo etia fieret
deus congruẽti ſibi ꝑticipatione deitatis

₰— —

Sic em̃ longe ẽ huana natura a ſublimi⸗
rate deitatis vt deitas ab hũilitate huani

tatis nec difficilioꝛ putari dʒ deſcenſio ad

hanc quã aſcenſio illius ad illa. Si quis

dixerit qꝛ non potuit fieri ta longe ab in⸗

uicem diſtatia naturaꝝ tata ap oximatio

iam de diuine potẽtie limitibus. et de ea

menſuraãda qua ↄſtat eſſe immẽlſaʒ ad di
ſputandũ nos ꝓtrahit.in quo nõ eſt du/

bium q tutius ẽ ample magniſiceqʒ ſen/
uire de diuina potẽtia.quã eam limitare
noſtri iutellectus angnſtijs. Ita enim an
guſte lentire de illa nõ facit quaq; niſi ꝓ⸗
pꝛii intellectus anguſtia. Suaſum aunt oʒ
eſſe omniũ intelligentiũ qꝛ diuina poſen⸗

ria mẽſura ei capacitatt pᷣcripſit.⁊ limites
vt de dei oꝑibus nõ capiat nin imuʒ dat

ei capere. Sibi aut non hoc deꝛimpoſuit

vt non opetur ipᷣe niſi ꝙ intellectꝰ noſter
capiat. Sic ðt ſalomõ in. vii. Ecciaſtes
Itellexi qð oꝑm dei nullã poſſet homo
inuenire rationẽ. Si non dixerit ꝙ nõ de
cuit maieſtatis illiꝰ celſitudinẽ ad infima
nrᷣa deſcẽdere tanq; indigna ſuſcipere p⸗
fecto non videt qntum bonitatẽ blaſphe
mat. Nihil em adeo docet diuina bonita

tem vt amoꝛ ⁊ miſcia.amare ⁊ miſerere

Iſti cũ ſint pᷣmi ⁊ maximi bonitat fluxus

vbiq; amoꝛ em nihil aliud ẽ quã amantt
⁊ amati vnio queda potiſſimũ autem in

bonis. Miſcdᷣia autẽ vnio eſt miſerẽtis

Qniſerati. et hoc in malis illis ſicut ſonai
ipᷣm fontem miſcdia. Eſt em̃ miſcdia mi-/
ſeria coꝛdis de alieno malo. Sic ⁊ pene
uolentia ſiue amo: ẽ quedã alieni bni ſi⸗
bi vendicatio. Ipᷣa ergo dei bonitas iſtꝰ
coegit vt et ſe ⁊ ſua oĩia nobis pam oꝛẽ lar

giretur. et vt mala nr̃a ſibi aſfumerer per
miſcdiam. Neceſſario fecit hoc em̃ eſt ꝓ⸗

ꝛium bonitat vt ad ſui fruicionẽ alios
aſſociet et ſe malis eoꝝ poꝛtadis atq; do⸗/
lat. Wanifeſtůü
ergo eſt ex hus qꝛ ergo ꝗ banc ſocietatem
dei ⁊ hbominũ negant id qð potiſſimũ hʒ
non ſolũ diuinitas. Sed eti quecũq; de
illa negarẽt veriſſima em̃ ratio bonitatis

lendis omnino exponat.

eſt ꝙ ipa eſt virtus aſſocialiua alisꝛũ ad
percipiendũ bona ſua.Sui aũt ad ꝑcipiẽ

da alioꝛũ mala.qui ergo negãt rationem
diuine bonitatis de deo.negant nccario
et bonitatẽ de illo. Aggregantes ergo ex

oĩbus antedictis ⁊ colligetes vna ratioci

nationẽ dicimꝰqꝛ pᷣmum peañ.qꝛ in oibꝰ
tantam medicina et qꝛ niu ria tantã ſatiſe

factionẽ qꝛ tãta ſuꝑbia tanta humiliatio/
nem.et q tanta inobediẽtia tantã obedi

tionẽ reꝗſiuit etiã tantam ec totius huani
generſ cauſa tiñ pałernũ tantaq; taq; mul
tiplex pctõꝝ vniuerſitas tari ſacrificu expi
atione.tanta ec totius hũani generè iniꝗq

tas tantam in prono ſuo iuſticiam. cui et

eiꝰ merito deberet᷑ remiſſio.⁊ inſuꝑ oim
pꝛo quibus ſtaret gloꝛificatio. tanta totiꝰ
gener hũani pollutio. tantaʒ ſacerdote
fuo ſcuta tẽ.Deinde tim lrociniũ im ſuſpen

dium re ebat.⁊ tanta dei bonias cuiꝰ

non ẽ meſura.tanta reꝗrebat ſocietas cõ/
munionẽ vt de bonis ſuis nullũ incõica/

tum retineret.⁊ de maloꝝ ſuoꝝ nullũ in/
ſuceptũ relinqret Ipᷣa etiam diuine boni

tatis immẽſitas pꝛo ipᷣa fontis abyſſall co
KRu

D

„₰

ALur deus homo.

pioſitate ſiuxꝰ hr̃e debuit vſq; ad vltimũ
et ſupꝛemũ vt ea eſſent opera miſcdie ab

ißp̃a vltra que ⁊ ſupꝛa q quo ſe extenderet

ferat ⁊. moꝛt ꝓ inimico ſuſceptio qᷓ nihil
inimici maius habẽt in malis qðq; fides

ueret tui oneri poꝛtãdo nulla creaturarũ
potuit ſufficere neq; pꝛecinʒ totiꝰ humani

giaꝝ crea tura ſufficit. Unaqq; em ſatt oc
cupata erati ꝓpᷣis vt ſupꝛa diximꝰ. Curã

nõ hẽret Et hoc indubitater fuit ſui ipius
largitio.q̃ nihil hʒ mitius in bonis vt cõ⸗

et etia amicicia qᷓs ſibi exhibere iubet a ſu
is pꝛimo ⁊ maxime eis exhibeda fuerunt
ah illo ⁊ qꝛ ius hereditate poſſidẽdi genꝰ

humannum reꝗrebatz onꝰheres ipᷣe poꝛ
taret ⁊ debitũ quo obligatũ erat ipſe exol

exoluere. hec ẽ ſumma rationũ qᷓs iaʒ p⸗
milimꝰ Nũc vero moꝛaliter id ẽ per ibos
bhommũ moꝛes et enã ad moꝝ infoꝛmati
onem hanc fidẽ noſtre redẽpiiõis inueni
Te tentabimuuuus.
— mũ igr illud dicimꝰ qꝛ necel⸗
ſariũ fuit cultũ diuinũ ⁊ eẽ ⁊ inſti
lIi. in quo et eẽt deo digna vene⸗
atio et cultoꝝ ſanctificatio. Cera em̃ reli
gio eſt qᷓ ⁊ deo digna veneratio impẽdit
Et cultoꝛibꝰ cõgrua ſanctificatio.Et ꝓpt
hoc neceſſe fuit legẽ eſſe ⁊ ſacerdotiũ ⁊ le⸗
giſlatoꝛẽ ⁊ ſacetdotẽ. Sacerdotiũ emvter
qᷓ; deſernit ſeʒ diuine veneaatiõi z hüa,
ne ſanetificatiõi.lex vo vtruq; docet ⁊ pci

——

Pꝛimũ i

pit. Maniteſtu eſt ſtudioſe intẽdenti⸗
bus ꝙ nulla pura creatura tato ſacrificio

digna eẽ potuit. Hulla creatura tot milia

igr⸗ tocius vnsierſalis eccie⁊ totiꝰ hũane
4

iet ꝓo lot milibꝰ recõciliadis ſanctificãdis
r Hre potui offerret inq;. 7
ſua ipᷣa acceptabilitate ſpẽ daret ſalutis.

ctificatiõis ſacerdotiũ purã creaturã br̃e

non decuit. Quis eĩ tanta cura non expa⸗
ueſceret Sʒ neq; pura creatura qo ofſer

gloꝛificãdis hre potui

„

Tm igit᷑ eẽ opoꝛtuit in ſeipo ſacrificiũ q
1 olĩbus offerendũ erat vt ſpem obtinẽ/

ni tria que dium⸗ daret eis ꝓ ꝗbus offer
retur. Et ꝓpter hoc neceſſe fuit vt eẽt om⸗

nino ⁊ alias indebituũ et in ſeipᷣo m̃ deo

1a acceptu vt ex eius oblatiõe tria iſta me
rito ſparent. qð ſi pura creatureeet non
olum nõ eſſet debitu. Sʒ etiam in infini

tum min eo cuius impeiratio qrebat᷑ p
illud. et ppter hoc ſpem abrogaret cibu
et diffidenti incuteret ſui. quẽadmodũ ſi

bos aut hircus pꝛo toto hüane genere of

ferretur rideda eẽt ſpes huͦani generd in

hoc ſacrifieio. Manikeſtüu igr ꝙ deus

ſolus potuit et tanta ecciam regere. Et qe

nõ dechit vt in ea ſacerdos inſtitueret ni

ſipomo.nõ enim potuit habere qð offer

ret in ſeipᷣe deꝰ nec offerre ſufficiebat hõ.

Amp. duo nccarla erãt in mediatoꝛe
ſcʒ vt deo eẽt miniſter fidelſſimꝰ ⁊ mile⸗
rie genert huani ↄpacientiſſimꝰ. Sʒ nec
deo fidelioꝛ ipſo eius filio ex cogitare bo
tuit. Nec hoihus oↄpatiẽtioꝛ.Ei hocẽ qd
ðᷣt Job. nij. Si knerit ꝓ eo angelus lo⸗

—

qułes vnus de ſimilibꝰ inueni in quo ei ꝓ

picier. Et apls ad hebꝛe.iii. Nõ habemꝰ
neris vlla creaturaꝝ potuit ſ ufficientero pontiſicẽg non poſſiu ↄpan ĩfirmitatibꝰ
noſtris. Amß. ſi inter deũ 7 hominez
ſuꝑ pace refoꝛmada opœtuit inueniri me
diatoꝛẽ. optuit vt eqliter ꝑtinerent advirã
q; partẽ.Hec autẽ erat eqlitas filiatio ſcʒ
ad deum ⁊ ad hominẽ fraternitas ꝙ pꝛi⸗
mus ẽ gradus oſanguineitatj vtrũq; o⸗
pter officiũ medianõis vt eſſet partibꝰ in

ſuſpectus.⁊ pꝛopt᷑ hoc arbitrandi officiũ

ncẽce fuit vt arbiter ptãtem haberet in am
bobus.Et hocẽ de quo ↄquerebat᷑ Job
ix. Non ẽ ꝗqvtrũq; valeat arguereꝛ põere
manũ ſuam in ambobus.Iſtud auᷣt eſſe

non potuit niſi mediatoꝛ et arbiter deus

potuit. Amp̃.mulier foꝛnicaria ⁊ pꝛo⸗

pter ſolam fo:nicatiõʒ oĩno pdita ad ca/

ſtitateʒ nulla via meliꝰ reduci poterat qᷓ;

per mr̃imoniũ.Eſt em̃ matrim oniũ reme
dium foꝛnicatiõis ⁊ ſicut carnale mfimo

nium remediũ cꝗ tra foꝛnicatiõʒ carmalẽ.

aũt matrimoniũ carnale ↄſumat᷑ in copu

la carnis ad carnẽ. Sic mrimoniũ natiu⸗
raie per copulã naturaꝝ fuit conſumadũ
vniõeʒ dico nature ad natura. Sicutillõ
vnionẽ carnis ad carnẽ Alioꝗn relinqre⸗

tur naturale mr̃oniũ incõſumatũ. Quã⸗
tum ad coꝛpus qntumcuũq; deꝰ ⁊ aia ſpi/
ritnaliter ↄſiderarent. Qlſant aĩa huana
deum ſponſum habeat inde manifeſtum

ẽꝙ vis aia rõnalis ipᷣa ſponſam bʒ natu

raliter veritatẽ? ad illa ẽ naturalr ↄuerſo
eius,. Uñ naturalr eius amplexꝰ 2 copulã
rit vt inde generer ſobolẽ cõgnitionũ et
ſcian.qð eſt optimũ vinonũ aut viſionis
vnius que ſit lucidiſſma omniũ.Eodem

eẽt ⁊ homo.Indeo aũt ptateʒ habere nõ

Ita ſpuale ↄtra ſpnale. Nec dubitat dei
filiaſpõſus eẽ vniuſcuiulq; aie buane cui
loli adherere dʒ et ꝓpter patrẽ et matre,
et ad illũ naturalr eſt ↄuerſio eius. Sicut

.
— —M —

irge
rcgr⸗
delhi
nn
pc!
r
üithonn
umane
m
kfii,
ieen
bucen
gius

Are

eni
tnin
Krn
main
zuns
uiſen,
an
Giltn⸗
tundh
ging
mit,
ng,
ng⸗

ſoli diuine

vim ↄcupiſcibilẽ⁊ gloꝛia ſeu magnificẽtia

ad vim iraſcibilẽ. Pec igrveritas Nue ſoo

ſa eſt huani intellectus autẽ deus autnõ
ſi non eſt deus igr manifeſtü eſt ꝙ deus

modo ſe hʒ de bonitate ſeu ſuauitate ad nocentia ſcʒ puritate cãdiſſimꝰ congruẽ

tius ; dei filius miles ad dimicandum

in bũanitate ꝓ nobis fact? accipi poteſt

que vidua nobilis ⁊ ex heredata elegatiꝰ
accipi poteſt q; vniuerſalis eccleſia velud

non eſt vir eius.nec intellectui hũano licJ

ne MNritate adherere.et eam ſola
amplecti qꝛ eẽt ei dimittere ſpoſam ꝓp:i

a gygante dyabulo furide ex hereditate

celeſti eiecaa. Amp̃. deducat᷑ cauſa hu

um ⁊ adherere adultero hoc aũt manife

ſtum falſũ. Reſtat igr vt deus ſit ſpoſus
naturalis aĩie humane ſm ſe tota ⁊ ꝓpter
hoc totius humane nature totiuſq; hũa/
ni generis ᷣm potiſſima eius partẽ.et per
ↄſequens etia ᷣm hoc qð eſt foꝛma coꝛꝑii

⁊ coꝛpus aliquid ipᷣius eſt. Neceſſe igitur
fuit mrimonium hmõi naturali copula

conſumari.Et hoc ẽ matrimoniũ de quo
ſonant oia vba ſicut Olſee pᷣmo et.ij. Q·ꝛ

vero inter virũ ⁊ vxoꝛeʒ ↄmunia ſunt oia

Neceſe fuit celeſtẽ ſpõium comittare de/
bitſ totius hũani generi. Quia ergo one

ratuʒ debite moꝛtis elerne.⁊ obligatũ ge
nus humauũ in vxoꝛẽ accepit neceſſario
onus ipᷣm⁊ debitũ moꝛtis eterne ꝓ parte
eius pſone ſoluendũ incubuit ipſi vo hu⸗
mano generi quaſi hmõi debiti ſupple⸗
mentũ. Et boc eſt qð legit᷑ pᷣmo ad Colł.
Adimplebo ingꝗt aplis ea que deſunt paſ/
ſionum xp̃i in carne mea ꝓ coꝛpoꝛe eius

dqð eſt eccleſia.Et ad hãc rationẽ pertinet
v⁊lis ⁊ bellũ vxoꝛis viro incũbere debʒ

Uironꝝ enim ẽ lites ⁊ bella agere. Mulie⸗
res vᷣo nec ad litigandũ admittũt᷑.cũ vi⸗

ros hẽant ⁊ ad bella ſt inepte. Cauſa igr

bũani genert ⁊ bellũ agere rõne mrimo/
nij deo incubuit.Et ſi genus humanũu di/

ceret᷑ viduatũ.ꝗd de dei miſcdᷣia dignus

cogitari põt qua cauſas viduaꝝ⁊ pupillo
rum defendere. ꝓpter qð dauid patrẽ oꝛ

phanoʒꝝ illũ vocat. Et ipemet de ſe dicit
yYſaie.xliij.Ego ſum ꝗ loquoꝛ iuſticia tan⸗
qᷓ; aduocatus ſubaudi ⁊ ꝓpugnatoꝛ ſuñ
ad ſaluandũ ecce bellandi officiũ. Siue

ergo vxoꝛẽ dicamꝰ vniuerſalẽ eccleſiaʒ de

iuſticia ptinuit ad eum cauſa eiꝰ ſiue bel⸗

la ſiue iites tägende eẽnt. Siue viduam
dicamus de miſcdia ad ipſum ptinuit.qꝛ

et in hoĩibus ſimilis miſcðᷣia nõnunq; in-
uenta. Dicit ſicut in milite qui vocat᷑ ad

hoc miles agneꝰ qui ꝓ nobili vidua et ex
beredata ſingulare certamen contra gy-

gantem quẽdam dicit᷑ ſubijſſe. Qſ quidẽ
ſiue ſit hyſtoꝛia ſeu fabula mirabiliter co

gruit huic facto Quis em̃ digniꝰmiles in

mani generis in iudiciũ coꝛam deo patre
omniu.an non in expenſis eius debetei

pꝛouidere ðs iudex pꝛopugnatoꝛẽ.ſiopꝰ

fuerit aduocatuũ Hocem enam legumbu
manan ſtatuit equitas vt indigetibus pa
trocinio expẽſis ſuis pꝛouideat᷑ de pa

no. ? renera de expẽſis hbumani geneſls
Ddatus eſt aduocatus. ⁊? pꝛapugnatoꝛ de

ina etiam huana natura dalũ eſt dſo ſcu

tum carnis ⁊ anime velut framea. hoc
eſt quod ipe quonda clamabatad ipʒʒ ap

pꝛehendo arma⁊ ſcutũ in quibus pꝛo me

dimices et decertes.de ſuo etia ipius hu⸗

mane nature pꝛouiſuʒ ẽ eidem interpella
tionis ſacriſiciũ qð offerret ſeipᷣʒ enim in

qntum homo erat obtulit de eadẽ etiam

ſolariũ ſi dicere phas ẽ ſue patrocinatiõiſ

eidẽ. et quotidie ſoluitur in eis às tidie

datr ei deus pater ipᷣm enim regnũ eccle/

ſi merces eius eſt. Sicur legitur yſa. liij.
Dꝛo eo in qt deus deꝰ ꝙ tradidii in mo:

tem anima ſuam diſperna ei plurnas et

iuſticia ſua iuſtificabit multos. Hoc igit
modo et aduocatꝰ in expẽſis ſuis huma

no generi pꝛouiſus ẽ et dei filius.⁊ hoc ẽ

beneficiũ iuris qð nulli reo negari poteſt

trimoniu firmius pacificam conſueuerit.
nullũq; fedus firmius cogitari poteſt qᷓ;

matrimoniũ. Nulla etia via pacis ad pa
cificandũ eque cõueniens et eſſicax. Ipſa
em facit vtriuſq; partis eẽ et vtranq; ob/

tinere qð milite Rducitur. Et hoc eſt qa

coõmunes ſunt partiũ heredes per matri/

moniũ et vnũ ſunt io quos vnit matri/
moniũ vnde quod habet vxoꝛ habertet

vir x econuerio.· quod aute habet vir ba⸗

ber genus eius in eo. Sic ẽ et in vxoꝛe qðᷣ

ipſa habet habet genus eins. Kecte igi

„

tur diximꝰ quia partes diſcoꝛdates ꝑ ma
trimonii inuicem cõtractum obtinent in
tegre quod inter eas milite deducit᷑. Per
ipſum ergo vterq; partiũ ad votum ſatiſ-
fit ipſun igif᷑ matrimoniu via eſt conue⸗

nientiſſima ad pacificanduũ diſcoꝛdes.

Amßp. firmiſſimuũ fedus ipſum eligere
opoꝛtuit ne ruptura lant firmi kacrit. ne
H iun

Lur deus homo.

dicã vnã renouationẽ Sed infinitas foꝛ⸗
ſan induceret pꝑ matrimoniũ ergo decuit
ſapientiſſimũ deum pacem inter ſe ⁊ bo⸗
minez refoꝛmare. Ampᷣ. magnates dũ
fedus adinuicem inierint conſueuerũt et
annoꝝ ſuoꝛum inſignia cõmunicare⁊ ve
ſtium foꝛmis et coloꝛibus ſeinuicẽ confoꝛ
mare. Ipᷣm ergo fedꝰ initum requirebat
vt deus ⁊ veſtem ſibi noſtre moꝛtalitatis
aſſumeret et nos immoꝛtalitate ſua ⁊ glo
ria veſtiremur. Amß. et pax et matri⸗
monium cõſueuit oſculo confoꝛmari. Si
igitur pax refoꝛmanda erat inter deum et

Pvninẽ decens eratvt oſculo partium fir
marelur. Neceſſe igit erat vt os ſuũ de⸗
pater homini poꝛrigeret atqʒ cõiungeret
que po:rectio non fuit niſi fili eins incar⸗
nem miſſio.Os em̃ dei patris filius eſt.⁊

ſi quis bene conſideret oꝛis ad humanã

naturã coniunctio non fuit niſi eiuſdẽ hu
mane nature oſculatio. qᷓpꝛopter filij in/

carnatio nihil fuit niſi huane nature oſcu

latio.⁊ hoc eſt qð ipᷣa petebat in pᷣncipio

Cantꝭ dicẽs. Olculet me oſculo oꝛis ſui

Confirmatiõz igitur pacis ⁊ matrimonij
petebai ſub noie oſculi. Egrũ etiam erat
genus humanũ quod ad medicum etiaʒ

accedere nõ valebat.Decuit igitur vt ipe

medicus viſitaret. Sine medicina aũt et
cathaplaſmate ad egrum accederet ſi ſine
huma nitate veniret.qꝛ nec frigꝰ ab amo⸗
re debito nec oᷣfidentia a debita ſpe alio

medicamento adeo ↄueniẽter ſanari po⸗

rerant. Amp. inclinare debuit ſe quia
iacentem volgoat erigere. Deum igr vo⸗
lentem genus humanũ quod infirmitatẽ
pᷣſſum iacebat erigere optuit ab alto dei
tatis vſq; ad infimũ humanitatis deſcen
dere. Amp. dicebat miſericoꝛdiſſimuʒ
deum hominẽ de lacueniſerie⁊ de luto fe
tis extrabere Decebat eũ igitur derteram
el poꝛrigere.Sicut dicit iob.in.xiiij. Ope

n manuu tuarum poꝛriges dextera Buꝑp
uacua autẽ eſſet dextere poꝛrectio niſi ta⸗

la fieret eius ad eũ quo extrahendꝰ erat
alligatiovt pondere eius rumpi aut ſolui
non poteſt. Pondus aũt generis huma⸗
m non erat niſi pena ⁊ cuipa adoo igitur
lenere ſe opoꝛtuit derteram dei patris ge
neri bumano vt adherentia eius ad id
alʒ ligatio nec pena nec culpa rumpi aut
ſolui poſſet. Quare igitur ligationẽ gra⸗

tie iam pꝛius ſ oluerat culpa.ncce fuit ma

loꝛem eẽ ligetionem qua gratie ergo pl?
—

facere qᷓ faceret ligatio gratie in ligando

Sed gratia facit ea que ligat vnum gra

tie. Ligano ergo iſta de q̃ loquimur pius
vnũ fec qᷓ; vnũ gꝗre igr fecit ligatio illa de
xterã dei pris ⁊ huanuʒ genꝰ vuũ natue
Amp̃.no potuit riera dei pris hoiem
de lacu miſerie extrahere nimipᷣm apphbe
deret appᷣhẽſiõe foꝛtioꝛi qð eẽt apppeſio
gre.Illa ei iaʒ rupta erat cũ eẽt ho nulliꝰ
põder tam pene q; culpe.Optuit igr vt
eẽt foꝛcioꝛ appꝛehenſio ſcõᷣa vel vnio q
eſſet vnio gratie. Neceſſe igitur eratvt ei⸗
ſet vnio nature. De hac appꝛehenſione.

Ad hebꝛeos pᷣmo. Nuſq; angelos appꝛe

hendit.Sed ſemen abꝛabe app:ebendit

Ad hoc facit ⁊ illud quos tam crebꝛũ eſt
in ꝓphetis appꝛehendit manũ eoꝛum vt

educeret eos ð terra egypti.Et reuera foꝛ
tis fuit iſta appꝛehenſio que bꝛachio dei

trahentis pꝛe magnitudine ponderts ge⸗

neris humani quo trahebatur rupto fir⸗

ma permanſit. Ruptum fuit bꝛachium il

lud in die ſancto paraſceue.Et vt vulgo

dicitur in duo fruſta volauit. Alterũ ſali

cet anime alterum coꝛꝑis que ab inuiceʒ

in illa pꝛecioſa moꝛte ſeparata ſunt vmo⸗

ne duarum naturarũ diuine ſcilicet hua⸗

ne ⁊ inuicem illeſa manente. Ex quo ap-

paret quanta opoꝛtuit eſſe vnionẽ duarũ

naturarũ adinuicem. qua nec moꝛs que
vnionem coꝛpoꝛis ⁊ anime ſeparauit riu⸗
pere nequiret.fſoꝛtioꝛ igitur fuit illa ligati-
one que moꝛti ceſſit qua illa non ſolumin
uicta. Sed etiaʒ ilieſa ſeparamt. Apparet

etiam hoc ex hoc entum eſſet pondus hu

mani geneni pꝛo quo trabendo dei bꝛa/
chium rumpi opoꝛtuitx. Hic eſt funiculus
ille tripiex qui difficile rumpitur. De quo
in. iiij. eccleſiaſtes. Funiculum illum tri/
plicem bꝛachium ſuũ fecit deꝰ pater.tres

in eo naturas. vnam deitat:.alteraʒ ani⸗

me.terciam coꝛpoꝛis.quaſi tres coꝛdellos

in eo colligans vt eo genus humanũ ad

ſe traheret. que licet difſicile tamen ruptꝰ
eſt. hanc rupturam fecit noſtre extractio
nis difficultas. difficultatem vo pene ſim!

⁊ culpe ponderoſitas. Ampliꝰ.chaos
magnũ peccati inter deum ⁊ homiuẽ lit⸗
matum erat. Ponte; igitur ? viam neceſ
ſe fuit interponi per quem homo a ſeipᷣo

tranſire poſſet ad deum. qui ponderoſis

tante multitudints tranſiture poꝛtare ſuł

ſiceret ⁊ adeo longum qui vtranq; rib z
coõtingeret ei vterq; firmiter ſe teneret. Al

— — — — „—

— —

n
l
ei
A
engs

sn
naid⸗
nomg
mmnd
L
C
c
uds
1

e N
IRE

en
miu
Gie
.
ni
M

Fo.

tera ripa erat humanitas. altera deitas.
donleʒ igitur inter iſtas duas nipas me

tie. Igit ipſa moꝛs vnigeniti. et ip̃ᷣe calix

dominice paſſionis nonũ teſtamentũ ſi-/

ium opoꝛtuit vterq; ripe et vmti eẽ at⸗

continuũ.quod eſt deum ⁊ hominẽ dice

re.et hoc videtur ſonare illud Sapi. vin.

Attingit ſapientia a fine vſq; ad ſinẽ foꝛ⸗
titer quaſi rim ad ripam ⁊ iſte pons ſub
pondere tante multitudinis fractus eſt ?
fractus manſit per triduũ per qua eiꝰ fra⸗
cturam in chaos infidelitatis multi pꝛ?'o
lapſi ſunt. Amplius.per dei ſapientiaã
dyabulo qui concluſerat omnia ſub pec/
cato concludendũ fuit concluſiõe confuſi
onis perpetue.Et fuit ſylogiʒanda maioꝛ
extremitas ſcilicet deitas ð minoꝛe ſcilicet

gumento huiuſmõi quã etiam conferẽda
Non enim ſolũmodo inferenda erat ne⸗

ganti vel dubitanti homini deitas. Sed

etiam conferendo eodemmodo quo illũ
eam recipere fas fuit. Medium ergo ter/
minum huius ſilogiſmi. Sic opoꝛiuit in/
ter. in duas extremitates eſſe. etvt maio?ꝛ
de illo pꝛedicaretur.et ipᷣe de minoꝛe qdʒ
eſt dicere ꝙ rpᷣus eſt deus et quidam ho⸗

mo eſt xᷣus. Per boc medium deitas hu
iuſmoi non ꝛam illata eſt quã etiaʒ colla⸗

ta ⁊ concluſum eſt moꝛti atq; dyabulo.

de homine. Et n tam inferenda viia ar-

Amp̃. decoꝛdiuine ſimilitudis in ioſa

dei ymagine que eſt homo leſus atq; de⸗

foꝛmatꝰ per peccatũ eiuſdem ſigilli impᷣſ⸗

fione refoꝛmãdus fuit.quẽadmodum vi

demus. Sʒ oↄpꝛeſſioꝛi impᷣſſione refoꝛmãa⸗

dus fuit quèadmodũ videmus in ymagi

ne cerea. Cuius ſi decos ⁊ figura leſa fue-

ℳ „

rit foꝛtioꝛẽ quã pꝛius fuerit impᷣſſionem ſi
gilli requirit. foꝛtius igit impmenda erat
dei ymago que vtiq; filius eſt quã fuerit

impſſio naturalis aut gratie. Hoc aut no
poteſt cogitari niſi vnio vnienda igr fuit

vnienda ⁊ decoꝛãda homini.Et hec cau/

ſa quare potius vnitus eſt nature filins

qui eſt ymago dei inuiſibilis. Sient legit
ad coł.pᷣmo. Splendoꝛq; et fſigura eius.
Amßp. liver 2 nouum teſta
mentum nõ alio incauſto ſcribi opotuit
qua vnigeniti ſanguine. Scriptura enim
et lber nihil aliud eſt quã deſignatio cex

heb. pꝛimo.

—

ta. Sed vt iam ſepe diximꝰ ⁊ maniſeſtũ
eſt in ſe nlio alio ſigno ſufſicienter ſignaꝛi
potuit dei dilectio in nos quata ⁊ qualis
eſſet niſi moꝛte ſeu effuſione ſanguinis ꝓ
nobis. Manifeſtu eſt igitur ꝙ nec al

ter nec alio modo ſcribi polui liber gra⸗

cut ſcriptura dicit. Quia igitur teſftamen⸗
tum erat ſcribendu quo beredes fierent ?æ
fedus ſimiliter amoꝛis:et pacis inier nos
et deuʒ iniri nec alio incanſto ſcribi. PHoc
eſt ad certuʒ⁊ liquidũ dengnari opoꝛtuit
niſi iſto vt diximus.ergo non aliter ſcri⸗n
bi potuit Scribendu autem fnit de necei⸗
ſitate quia omne teſtamentũ ⁊ fedus ſcrii
bitur. Effundendus igitur ſuit ſanguis il ·
le pꝛecioſiſſimus 1 moꝛs ſubeunnna.
Amßp.ſi vie coꝛpoꝛali ði bontas om
nium viuentiũ adeo large pꝛouidit de gle
ca ⁊ nutrimento igitur multo amplius vi
te ſpirituali vita autem ſpiritualis amoꝛ
eſt aut ſecundum totum. aut ſecungũ ſui
potiſlimuʒ. ꝓuidere igitur debuit diuina
bonitas nutrimentũ amoꝛi quo diligi vYv
lebat a nobis. nutrimentũ auteʒ amoꝛis
non eſt niſi beneficiũ ⁊ amoꝛ coꝛrelatiuꝰ.
Igitur de his duobus opoꝛtuit dininꝰ
bonitatem ꝓuidere amoꝛi noſtro. S v
ſepe diximus nec alio beneficio ſuſtenta⸗
ri potuit et nutriri.nec alio amoꝛe accẽdi
ꝓut noſtra regꝗrebat infirmitas. Hec au
ratio melius aptat᷑ euchariſtie ſacramen
to quod eſt ſpuale nutrimentũ charitans
NQua filius incarnatus eſt 21 non pr.
Unc aũnt quare 1 qualiter àd boe
n venit filius ⁊ potius q; pater aut
pirituſſanctus oſtendamꝰ. Dici⸗
mus igit quia indubitãter p?o ipo patre
ſuffidebat verbum eius.Et vt ita dicimꝰ
ymago ipiꝰa. Et qꝛ de hereditate ipius fillij
agebat. Ad illa em vocabůmur vocatio
facta per ipᷣm ipſo iure mag rata⁊ effecta
Amp. ipm verbum ⁊ loquẽns ſenſuxʒ
ſiue loquentẽ id eſt prem ⁊ lo quẽtis affte⸗
ctum ſeu gras ſeiamoꝛẽ ꝗ intelligit ſoni/
ſanctus clariſſimẽ diſignat vbũ. Igr ⁊ ſe⸗
ipᷣm ſua pᷣſentia ? prem ſua ſigniticatiõe
⁊ ſpm̃ſanctũ ſimul ſaq; deſignatoꝛ maſfe⸗

——

mus ig

„

ſtus. æ nunciꝰ? ondit ⁊ iudicat. merito igf
ꝓ tribꝰvenit ipᷣm vᷣbũ ſeu filiꝰ?. Amp.

ſi ſpuſſanctus veniſſet qui vtiq; deus elt
7 non heres. duabꝰ de cauſis minꝰ qua
filiꝰ aꝗ poc conueniẽs eſſet. Pꝛimũ quia
ſpirituſſanctus in ſeipo eſt donum Amoꝛ
enim donũ et donabilis nccario eſt. nec
eſt euidentis neceſſitudinis ſiue pertinẽs
ad ipſum donantem. Donũ enim et do/
nans nihil cognationis nipil alterius ak
tinentie euidenis habere vedetur adinuu

0 %

Lur deus ho mo.

tem. Sed neq; amoꝛ euideter videtur eẽ
inter donum ⁊ donantẽ. Inter patrẽ ãt ?

tus. qui enim audit patrem noiĩari velfi⸗

lium ſtatim amoꝛẽ alteriꝰ in alterũ intel/

ligit exↄſeqnti. Non autẽ qui audit no/
minari donantẽ ⁊ donũ.minus igitur fe⸗

ciſſe ꝓ genere humano videri poſſet de⸗

pater. Si ſpiritũſanciũ miſiſſet? in moꝛtẽ
rradidiſſet quã fecerit filium mittendo et

in moꝛtem tradẽdo. Non ꝙ minadiligat
ſpiritumſanctũ qu filium. Sed ꝙ non

ita euidens et ſuaſa ſit generi humano di
AeGo eius in donũ ſuum vt in filium vni⸗
enitum. Secũdo quia reuera ſi ſpiritui

men hgres non eſt omniũ ſicut filius De

hereditate aut filij ↄmunicãda alijs non

fuit agendum niſi eo pꝛeſente. Ita etiam

Vt euidens eſſet et certa ratibitio. Ratibi

tio autẽ non fit niſi perverbũ quo conſen

ſus expᷣmitur. Igitur vel iöm verbum pn

cipaliter adeſſe opoꝛtebat vel aliud ver⸗
dum quo conſenſus expimeretur ⁊ rati/
it

io. Spiritus igr ſanctus ſine ᷣbo aut

ret via igitur cõpendu fuit aduentus filij
pe em̃ ſolus ſufficiebat pꝛo tribus. Suf
ſiciebaſem̃ pꝛo ſe eiꝰpᷣſentia ſufficiebat p
patre.quia eius verbum ſigillu etymago
erat. Sufficiebat pꝛo ſpũſancto cuius au
ctoꝛ et largitoꝛ erat a quo miſſus eſſe non
Dubitari poterat. Non em̃ poterat dubi⸗
tani de conſenſʒ ſpũſſancn. cum ex amo/

re nimio er ſole moꝛtẽ noſtra ſuſcipet dei

filius. Amo: aũt quo ⁊ ſe innicẽ tres illi di
ligunt et ſpũſſanctus eſt. Dari em nobis ⁊
pꝛo nobis in moꝛtẽ niſi ex amoꝛe non po/
erat. Omne eniʒ datun aut amoꝛis erit
& aut ex amoꝛe eet.

Ed querũt heretici ſarraceni ⁊ iu
VU dei Ecce moꝛtuus eſt dei filius vt
α dicit vos Xpiani condigne igitur
latiſtactũ eſt pꝛo peccato tocius mũdi 1
pPeccato oꝛiginali. Ip̃e enim ꝓpiciatio eſt
pꝛo totius mundi peccati vt dicit Miere.

Deber igitur ceſſare tanta ſaniſfacſto neß

ſcita et oꝛiginalis dãnatio et tota pꝛeſent:
vite miſt⸗ eria. Ita em̃ ſcripſit apłs in pꝛimo
ephe. quia in ea habem⸗ redẽptionẽ pec/
catoꝝ. Et qꝛ in ea ꝓpoſuit omnia inſtau⸗
rare d in celis et que interra ſunt.Et ſcᷣo
—

anctus eſt auctoꝛ et dominꝰ omniũ.Ta⸗

verbo verbi nõ ex omnibꝰ modis ſuffici
enter negociũ noſtre redẽptiõis perage⸗

iterũ ad Ephe. Cõuiuificauit nos in o

euiꝰgra ſaluati eſt ⁊ oreſucitauit⁊ ↄſede
re fecit is celeſtibꝰ vbi iſta falaiſta pecca⸗

toꝛum remiſſio iſte confeſſus inceleſti⸗
bus. Iſta expoliatio pꝛindpatuũ ⁊ pote⸗ .⸗
ſtatum deletio cirographi noſtre danat ·
onis.Si em̃ ceſſat culpa ipii. Curnon?z
pena quia ceſſante cauſa ceſſare effectus

debet. Si autẽ non ceſſat culpa nec pena
que igiturvtilitas moꝛtis eius. In quo ſci
endum gꝗa quẽadmodum nò tranſit ade
danatio niſi per generationẽ incarnaliter

ex eo generatos Sic non traſit chꝛiſti gra

dtia ? peccatoꝝ remiſſio niſi per regenera/

tionem ſpiruualiter per ip̃ᷣm regeneratos
Sicut ergo delictũ ade non nocet niſi ſu⸗

is in eo ꝙ ſui ſunt. Sic nec gratia chꝛiſti

pꝛodeſt niñ ſuis in eo ꝙ ſuiſunt. Sui aũt
ſcilicet ade eius poſteri ſunt inqntum ab

eo carnem cõtrahunt.Sic ſui ſunt chꝛiſti

ipi fideles inqntum ab eo ſpiritũ accipi ⸗/
unt.Et ſicut ante carnalẽ generationẽ no

cere non potuit damnatio oꝛiginalis nec
etiam eẽ. Sic nec ante ſpn‚alem regenera

tionem locũ habet xpi redemptio eo ꝙ ef
fectus cauſam ſuã pꝛecedere nõ debent.

MNec debet ergo ceſſare oꝛiginalis dana⸗
tio in eis ꝗ naſcũtur ex eade donecin xpo
renati ſint. Sed etiã in regñatis cur rema
net iſta penalitas qrunt moꝛtiſq; damna
tio moꝛtis. Rñdemus qꝗe non remanet in

eis vtpena ⁊ retributio.Sed mag: vteu⸗

ſtodia. Si em̃ tanta amaritudinu reſpſio

non arcet nos nec abrũpit ab amoꝛe vite

iſtius.ꝗd eẽt ſi nibha haberet vita iſta niſi
ſuauitatẽ.ſi modicũ qð hʒ ſuauitat aðo
abſoꝛbetnos ⁊ adeo nos auertit ac ſepa
rat averꝭ bonis.q̃nto ampliꝰpꝑnicioſa eẽt
nohis ipᷣa ſuauitart plenitudo.remaſit er
go in cuſtodiã i remeoꝛiale diuiue vindi⸗
cte ad incuciendũ nobis amoꝛẽ diuine iu
ſtic e Quẽadmodũ pr offenſꝰ filio ⁊ poſt
reconciliationẽ partẽ pene ei reſeruatad
cuſtodiã ⁊ metũ vindicte vt quem lurxuri
are fec affluẽtia pauꝑtas cuſtodiat.⁊ me/
tus depꝛeterite vindicte memoꝛia. Non
igitur detinet ipſum in pauꝑtate vt affli⸗
gat et pꝛo meritis delictoꝛu ei retribuat.

Sed potius vt illũ conſeruet ſic facit pear

miſciarũ electis ſuis.q; ſi cui videaturq;

ad ſtatũ ade reducẽdũ fuit genꝰ hũanuʒ

po exhibitã ſatiſactiõʒ. attedat ꝙ adam
cecidit et in illa felicitate quẽmodũ in aqᷓ

dulci caro recẽs poſita ↄputruit.ſic? mꝰ

i

Nanils
nen
Uiimci
Ni

74
4
e
ONE
.
e
Nenee
Wa
1 * n
N
e
eee
e.
„

4
4

We.

Fo.

angelus qꝛ ergo nõ erant melioꝛes futuri
hoies in iſto ſtatu qua fnit iße adam. nec
melius vſuri erat ſtatu ſelicitat illius.nec
veriſimile ẽ illo s melius fuiſſe vlatros.pꝛo
culdubio cecidiſſent quẽadmodũ adam

Quapꝛopt᷑ incũbere per hanc viã poterat

deo iterum gliud onꝰ redẽpiiõis noſtre.

et ita curren?res foꝛtaſſe in infinitũ qm̃ ea

oss vitas ſanctoꝝ ſufficiẽter potuit ↄopen⸗

ſari. Ois igitur bona vita ſanctoꝝ debekt

xpᷣo dfio ex meruo paſtionis ⁊ incõpabi

7

gloꝛie que nihil ẽ niñ gloꝛificatio ſanctoꝝ

Si em gloꝛias ſancton illi vte coparaue
rimus eadẽ ꝓpoſitiõe inueniemꝰ ess lõ⸗

dem rõe poſt ſingulas redẽptiões opte⸗

ret nõ in illũ ſtatũ reduci.⁊ poſt ſingulas
ſimiliter reductiões immineret foꝛſiua idẽ
caſꝰ.Elegit igit᷑ dñs viã noſtre redẽptiõi
ſufficiente quã nullo caſu oꝑteret denuo
iterari. Q aũt querunt vbi e ↄfeſius iſte

inceleſtibus. Rñdemꝰ qꝛ ia magna pars

libet illaꝝ incõparabilr melioꝛes. Intco

ge minoꝛes eẽ. Certũ enim ẽ virtutes ſan,

ctonꝝ etiam patere nuero et mẽſura ee fini
tas vᷣtutes vero xpᷣi immẽſas aut ſaltẽ q⸗/

igit᷑ dei iudicio ⁊ vite gratie ſanctoꝝ ⁊ vi⸗

eccleſie gaudet in celeſtibꝰ ⁊ qndie ꝑ par

tes non ceſſat itaic aſcẽdere Et hoc ẽ ꝙ di
cit apłs. v. Ad hebꝛe.factus ẽ omnibꝰ ob
tꝑantibus ſibi cauſa ſalut eterne. Ouoꝝn
em tantũ exoluit et votuʒ. ⁊ im̃ onera ſup

ſe aſſumpſit ⁊ debita⁊ expẽſasvt expenſs

ſuis non illoꝝ illi militẽt ⁊ ſernat.

bolus ꝙ illi inique intulerat ſcʒ vt ab eo

AUnc vo exponamꝰ illud qð ipſe
n dicit Jo.xi. Nunc iudiciũ ẽ muũdi
Aunc pᷣnceps hniꝰ mundi eucie/

tur ſdꝛas ingramꝰ quo indicio obtinuit
ↄtra dyaboĩin. Dicim?ergo qꝛ iuſticia dei
poc efficere dehbuit vt ab eo pateret dya⸗

te gloꝛie ſpraee que ei impaſſiõe ablata ⸗
nde fnerũt. Amp.ſi mecia/.

recõpenſande im
mur iniuria ? contumelia qua paſſus eſt
inueniemꝰ ꝙ quodamodo iſnita ſit. DS⸗
enim qnto maioꝛẽ pfona tanto maioꝛ ẽ

iniuria ⁊ ↄtumelia que ei irrogat. Iniu⸗
ria igit et cõtumelia ſue paſſionis cu ſuis
ludidꝛijs nccario ſiue mẽſura fuit. ⁊ hoc

cogebat immẽſitas pſone ipſius paciẽctis

nec excuſat ignoꝛtes.ignota i ꝑſona iſta

qui ſcire nolnert velſi exſtatnõ obeſt no
bis.non em̃ actiones eoꝛũ hic metiri vo⸗

lumus. Sed ea que paſſus eſt dei filius.
MWaniteſtũ igitur ꝙ ↄtumelie iſte no
ha bent menſara ſimiliter et iniurie. hee
ſcʒ iniurie ⁊ ↄtumelie quas in ꝓpꝛia per-⸗

ſona deus ſuſtinuit incõꝑabiliter em ma

ligaret᷑ quẽ iniuſte ligauerat ſeu ligari ꝓꝰ

curauerat. Ab eo eijceret᷑ de müdo queʒ
ipſe ⁊ ſpualiter et coꝛpaliter iniuſte eijce⸗/
rat ð coꝛdibꝰ em̃ iudeoꝝ ⁊ ſpũaliter ⁊ per

infidelitatẽ illum eucerat ⁊ de mũdo tan⸗

dem per moꝛtẽ illũ eie . Quia igit᷑ nihil

egus dei iudicio fieri potuitquã vt ꝙ dy⸗
abol“ dei filio iniquiſſime intulerat hoc
ab eodem iuſtiſſime pateret᷑. Seuiũ ⁊ in

ioꝛes ſunt om̃ibꝰ iniurijs ⁊ ↄtunxelijs. q
ei alias irogari potuerunt ethoc potuitt

vnuſquiſq; videre in ſeipo.neq; enim eſt
hõ qui potius eligeret oẽs alias iniurias
et ↄmemelias que ei inferri poſſent ab ho
mine vel a dyabolo.qua iſtas pſo nales⁊

que manuũ iniectione irrègant. Igitur

inria cõtumtia danumq; qð iniqſſimeil

latũ eſt dei ſilio emendada fuerũt illi? eẽ
ↄpenſanda. Si aũt meciamur pcioſitatẽ ſſio ad nẽ. gituriure „
emendãuda fuit neceſſario iſta iniuria dei?

vlte que ei ablata ẽ non eqbunt eam oẽs

vite omniũ qntumcuũq; boni ſunt.⁊ hoc ẽ

omnia mundi peccata minoꝛa manuũ in
iectionis in filiũ dei.et omnes alie mino⸗
res irrogate deo iniurie. Igitur ꝓ dimiſſi
oneiſtius. Sed ſi cut iniuria ad iniunuum

ſic remiſſio ad remniſſionẽ. Si igitur iure

filio irrogata neceſſario remittẽde fuerũt

auia ipe habuit ſpem nõ ad menſurã.ſic
legit᷑ 10. ii.Cetere aũt omnes mẽſurate

ſunt ⁊ ſinite bonitatt finite etis numero
ſunt.qm̃ finitus ẽ numerꝰ bonoꝝ⁊ malo

comꝑabiliter. omnia igif᷑ delicta munhdii
condonando ſuerunt etin ſatiſfactione,z

rum ſinita aũt numero ⁊ menſura impoſ

ſibile eſtvt ſimul eqlia accepta ſunt ei ẽ

inſiniiũ mẽſura. Et hocvoluit ſoꝛte dicere ptulit crucifixus ⁊ moꝛiẽs. Nec poteſt gg
Dicere ꝙ ei retributũẽ ꝓ oĩbus hijs gloi

pſalmiſta.melioꝛ ẽ miſcvia tua ſuꝑ vitas

igi᷑ damni illius nec ſufficieter etia ↄpen

ſatum ẽ per oẽs vitas electoꝝn. Igitur ab⸗

lanio ſue vue que viiq; moꝛs fui.nec per

omnes alie ðᷣo irrogate iniurie. Igitur ꝓ
dimiſſione iſtius appendit chꝛiſti paſſio
omnis delicta ⁊ inup. Amplius etin

et emefaʒ iniurie quã in ꝓpꝛia perſona
ptulit crucifixus ⁊ moꝛiẽs. Nec poteſt gs
ficatione ſue ꝑſone gꝗa illa gloꝛificatone
qntũcũq; cogitari poterat alias ei abſq;
paſſiõis merite ꝓpt᷑ ſanctiiatẽ incõpabi⸗

Cur deus homo.

lem debeat. Juſto igr iudicio eijcere mu⸗

di pᷣncipem ⁊ relegare ⁊ electis ſuis deli/
ctoꝛum remiſſione coꝛam deo pre debuit
obtinere. Similr poteſtatẽ qᷓ ram nequi⸗
ler in dei filiũ abuſus eſt dyabolꝰ et in ſu

os amittere debuit. Nec ſufficiẽter remu/
neratus eẽt xpᷣus dominus niſi ille in pꝛio

pꝛia pſona punentur ꝗ poteſtate delinꝗ/
rat illaʒ inique extẽdendo ⁊ qui tam neꝗ
ter abutebat᷑ hominibꝰ vt armaret eos

in dei filium et ad incidẽdas in eum ma⸗

nus cocitaret.niſi eos poſtmo duũ ſentiret

Aduerſarios ſimilr et dei ſilius extẽtione
et amplitudine poteſtatt remunerandus

fuiter qᷓnto humilius indignis ſe ſubdi⸗

dit.tanto iluis poſtmoduũ dominaret᷑ ſub
limius. Et quos habuit aduerſarios ad

ludibꝛism ⁊ toꝛmentũ.poſtmodũ ſeruos

obtineret deuotiſſimos ad gloꝛiaʒ ſuam
⁊ gaudiuũ ⁊ acceptiſſimũ famulati.

Incipit liber Guilhermi pariſieñ.de pe
nitentia. pE

fragiũ Qua poſt repa
rationẽ et liberationẽ
rurlſus merſi eripimur
penitentia c. adeo ſa⸗

SS8— ea bapliſmꝰ? adultos
qui naufragiũ moꝛtale p̃ᷣter oꝛiginale paſ
ſi ſunt liberare nõ ſufficiat. NHec aute ſine
vaptiſmo cũ tamen ↄtẽptus eius non de
fuerit nulluʒ timet naufragiiũ. Uidet᷑ B
penitetia quaſi pene tẽtio dicta.amiſſe in
Oonocelie. Penitẽs ꝗppe pene amiſſam in⸗
nocẽtiam tenet du volutate? ꝓpoſtto eẽ
tenet.Dũ eam toto deſide io inſeꝗt/to⸗
to dolore reuacot.tolo ſtudio ⁊ lot: viri/
bus eã recuꝑare conat᷑.Eſt igr voluntate
⁊ ꝙpoſito in ſtatu amiſſe inocẽtie.aciun vo
ſolo non ẽ in illo.impoſſibile ſola phibi⸗
bitus. Uides igr ꝙ in ipᷣa innocẽtia eſt. ?¶
e tenet reputatõe piuine miſcðie magni
tudo. Inde ec penè tenet eam quã ꝑdidit
ĩnocẽtiaʒ.qꝛ modicũ eſt qð ei deẽ q́ min⸗
eam quã ꝑdidit innocẽtiaʒ teneat.Adeſt
t gi id qò maximũ ẽ adtẽdendã eã. wa

nmu omnin ꝗqbus innocẽtia tenet᷑ volũ⸗

tas. Minimũ vᷣo opus ẽ ꝙ deus nõ xe
putat aut ↄputat vbi ꝑfecta volũtas dif⸗
fuerit hoc at penè tenere ĩidubitater dici⸗
ſcʒ hre maximũ eoꝝ ꝗbꝰ tenet᷑. Minimũ
vo vel modico carere. Penitẽs qppe nec
peccaſſe ipotetia ꝓhibet vellet lenere in⸗
nociaʒ quaã ꝑdiditec pᷣt tot dolʒ ð amii
ſioe totardʒ irecupatiõe totũ qð pᷣt patꝰ
ẽ facere vt ea hẽat. Merito ergo eã pene
tenet. pene ꝗppe lenei ſe.⁊ pene heret ip̃i
Inã aqᷓ piclitatus ẽ/⁊ pene heret littoꝛin q
eũ ꝓcella abripuit ſic ãt docere intẽdimꝰ
Penites om̃is ꝗ noĩe ⁊ re penitẽs ẽ tantã C
ſoꝛtẽ gre iam accipit vt ab oĩ debito qᷣ pᷣce
denti lapſu ſe obligauit abſoluere ſe me⸗
rito ſufficiat. Uere igr eſtimatiõʒ omniũ
amiſſoꝝ in ipᷣa gratia ↄpunctiois recipit.
Soꝛtẽ ꝗppe amiſſaʒ ⁊vſuras ĩ medio tꝑe
fraudatas pᷣt ex hijs q̃ iam recipit reſtitue
rex hec ſeqntia docebũt.⁊ hec alia cĩ ꝓ
pł᷑ qua ſtatũ amiſſe innocdie penuẽs pene
tenẽs ſit dicẽdꝰ. Merito pene tenere.nõ d
ipꝛobabilr qt pniam penalẽ tẽtiõʒ ⁊ velð
carcerẽ aut moꝛtẽ veterẽ hoĩs ethimoliʒãa
tes penitẽtiam dicimꝰ Eſt em̃ penitẽtia ve
tert hois crux atʒ patibulũ aut mo:s aut

Ecũda tabula po nau 4

lubris ⁊ n caria vt ſine

— ZRM

Kin
ene
Eren

nag
nan
unt
n
uenit

to⸗
nir/
n
eſe
rna
iniin

niſ
is
dur
U
N
Enen
ieſ⸗
WeN
ang
n
nni
Hiin
Miuft
ani,

Fo.

carcer aut ſepultura qviuus qñq; ſepelit

que pctõꝝ genera ⁊ pniaꝝ modi aperiütꝰ
Aon auũt dicit penitẽs qꝛ ipᷣm ſꝗla pena
doloꝛis iteꝝ teneatſſʒ qꝛ ⁊ doloꝛ ei copun
lonis vrget interiꝰ 2 laboꝛ ſatiſfactiois
*„ pmit exterius. Oniaʒs vo οicin Pprie
/3 dẽpnatioig dicimꝰ ⁊ termiationẽ egritu
A dinis/redAtioõʒ rõnis ſiue ↄputũ ⁊ recõ
ciliatonẽ ab offenſis/⁊ neceſſitateʒ ſpũůat
pturitiõis.⁊ rſurrectiõʒ ex moꝛtuis.⁊ oꝛtũ
Jurgẽtis auro:ede tenebꝛis ⁊ egyptie ſerui
tut abiectiõ em cõputreſcẽte iugo a facie
olei vt legi᷑ Sap.x. Itẽ veteris hoĩs cõ/

⸗„ —

tritionẽc anihilatiõʒ ⁊ in puluereʒ reda/

ctioneʒ velut ferientẽ de ſuꝑ pilo dolort⁊ ̊
malleo idignatiõis. Itẽ ð̊ cõcluſiõe?⁊ car

— -—

cere eductionex regnũ ⁊ ſedis ſue reſtitu
tionemæ gre ꝑ attritiõ es cõtra culpa dimi
cantè victoꝛia? hiũphũ ſiqᷓ alia ſt ĩ quibꝰ
laus pnie⁊ fructuoſitas pᷣdicet ⁊ ſacre ſcri
pture noĩat auctoꝛitas ⁊ ſctõꝝ doctoꝝ elo

—

ga cõteſtat Ex hijs aũt qttuoꝛ ꝑꝛia diligẽ//quis victure ↄſuetudine ea tanq; altera
ter ꝓſeqmur accomodacioꝛa ei ſt qttuoꝛ & natura trahi ad cõſueta licet/ↄſuetudini
◻☚

generibꝰ⁊ copioſioꝛẽ habẽt exhoꝛtaliõeʒ
Bamn ꝗppe. Qua auctoꝛitate iudicare
eip̃m babeat ꝗs vel debeat. Quis em̃ iu
dicẽ ſuꝑ ſe ↄſtituerit ꝗbus legibꝰ ſeipᷣʒ iu⸗-
dicare hẽat. Wũ indultũ ſit ei vt in ca ſua
iudex eẽ debeat et quo ad ad iudicare ſe
ipᷣm ⁊ q̃ auctoꝛitate rata ſit quã de ſe tulit
ſiem ⁊ vtrũ ex delegatiõe an oꝛdinariꝰ
it iudex ſui ipius ⁊ ſi nece eſt retractari iu
diciũ qð de ſe ei fecerit.⁊ ſi auctoꝛitate fre
tus delegatiõe ſeipᷣm iudicat vtꝝ heat in
ſtrumentũ autẽticũ ſuę delegatioĩs q cla

6

aso HE“ eſt d& Bde an a& Brle E.

lum rõne inuitus ad faciendũ traberek.·
Quare nec bene nec male qcq; fieri pol ,
ſet ab hoĩe. Zuꝑuacui etia eſſent mgratꝰ
et magiſteria moꝝi non em̃ agendu eſſet
cũ hominibꝰ de moꝝ ſuoꝝ emendatione
ſicut cũ bꝛutis aĩlalibus auł lapidibꝰ. Cu

per eos aut ipoſſibilitas nature pmere „

aut violẽtia raperet ad agendY̊. Ing G
rẽs aut aĩa rõnalinqſitioe pſcrutata et in
terrogas ſeipᷣas vtrũ libeꝝ ſit ei facere bñ
male vel vtrũ voluũtarie oꝑet᷑ ⁊ volũtarie
declinet opa. Rñũdebit eniminõ vtiq; per
ſigna que plerũ q; fallere ſolẽt Sed ipſa
pnĩa venitatè qua inter ſe penitẽteʒ ↄſꝑicit
ſe nullatenꝰ trahi ad operadunmin vòêlůu-
tateet ſe non deſiſtere ab oibus operibꝰ
niſi volũtateinon qres igitur extra teiꝛßßm

an tui iuris ⁊ tue volũtate ſis an tbi ſbdi
tus ſit tue volũtatè couſenſus vt in illud

qð te ſtimulat ipᷣm ðclinare poſſis ſi velii
aut ab eodẽ auertere ſi voluert. K

reluctetur et obuiat᷑/ Interroget ſe vtꝝ de
lectet eũ facere ꝙ de cõſuetudinis neceſ⸗
ſitate facere ſe diceretan nõ delectet. Oſ
ſi delectat igr libẽter ꝙ delectabiliter facit
Si vo non delectatno ergo ẽ amore vel
deſiderio obligatus hmõi operi. Quare
n on trahit᷑ amoꝛe vel deſiderio ad illud
Non ẽ ergo ei ↄſuetudinariũ opus illud

Lonſueta em̃ oia neceſſario amanf. Li⸗/

quet ergo hominẽ ſqʒ ipſi libertate volũ⸗/
tatiæpꝛeditũ et eſſe rectoꝛẽ aut ducẽ ſuipi
us. Unde recte aiam humana copis regi

rere dʒ ꝙ facta ſit ei ſuè cauſe ↄmiſſio an nam phĩ dixerũt Tulius vw rectiſſime di⸗

„

ſit aliqd aliud qͥ iudicẽ ſui qmuis ſe poſſi it/ rxit rõnem eẽ regnũ anime a natura diui/

oñdere. Sniam em̃ a nõ iudice ſuo laiaꝭ

nulla eſſe ipo iure nec remedio appellati

onis egere reuera ipſa iura docuerut.
De libero arbitrioo
FTractatus pᷣmus de pnia ꝓut ẽ iudi⸗
ciũ ꝓpᷣe ↄdẽptiois ⁊ de ↄditiõihꝰ iudicij.
Oimineʒ igr libertate arbitrij ſibi
ipi pꝛedilu eſſe. omniũ raciocina/
o ſanctioꝛ ⁊ maio: pie ac veridi⸗
ce fidei auctoꝛitas ↄteſtat hoc ẽ ethnicoꝝn
et mũdanoꝝ phõꝝ qui de moꝛibꝰ adſcri
bere attẽptauer̃t teſtimoniüs eluceſcit. Si
em̃ vel nature intẽtio vel vis inuincibius
libertatẽ volũtatt hoim abſtuliſſet vana
eẽt omniũ legum inſtitutio nihil imputa/⸗
dum eſſet homini.Cũ vel nctale nature
ꝓhiberet᷑ quo minꝰ faceret aut in vincu⸗

na tributũ eſſe. Hoc etia ipſa naturanos /
docet Pꝛimũ quideʒ nos docet ipᷣe oꝛdo †
naturalis iuſticie mõere eos qui nos leſe
runtvt leſione entedentꝙ eſt pꝛimũ pete
re ab eis vt de ſeip̃is iuſticiam expibeant ꝰ
quaſi iudices ſui eos eet ſibipᷣis pꝛeeſſe

nos ipſa natura docuerit. Cũ autem nob

de ſeip̃is negant iuſticiã ad ſupioꝛes eoꝝ
cauſam deferre nos ipᷣa iuſticia docʒi Ju
ſticia aũt et oĩis vᷣtus etia teſte Ariſtotele
ẽomni arte cercioꝛ⁊ melioꝛ. Hũc oꝛdiem
iuſticie Oocet ipᷣa vitas Mat.xviij. Te
ges aũt ⁊ ſtatuta ꝗbꝰſe regere⁊ iudicare

dz hõ in coꝛde eiꝰ ſuꝑius exoꝛauit diſpõʒ
vi ait quidãa lex em naturalis ipſi homini Q

innata eſt naturaliter impꝛeſſa aut in ſcri

pta eſt. Eſt autem lex iſta velut littere ſue „

ℳ½

2

.
cam exhibere qntomagis ⁊ nõ iniurioſꝰ

.„

De penitentia.

delegationis ſup ſeipm/ er ↄtinẽtia ⁊ te
noꝛe ipſaꝝ clariꝰ poterit elucerehijs lris

appẽſũ ẽ ſigillũ ⁊ ymago celeſt iꝑtoꝛis.ẽ
enĩ ipſa ſui.Sindereſis ſuꝑioꝛ ſe aie nre
pars⁊ dignioꝛ ymago beate⁊ gloꝛioſe tri
nitatè ꝙ hic diſſerẽdũ non cẽhoc igr dini⸗
ne impᷣſſionis ſigillo ſiue ſignaculo ſeu ca
ractere littere legis naturalis appẽſo. Ju
dex ſui ipᷣius ex diuine auctoꝛitatis dele/
gatione cognoſcit homo.hHuius igr au⸗
ctoꝛitate mandani de conſeqnetibus iniũ
ctum eſt iuſticie plenitudinẽ exhibere.Si

⁊ ꝓhibere nocẽdi volũtatẽ. Quis empn⸗
tet eſſe licitũ ⁊ ↄceſſum iure naturali velle
cuiq; inigriari. Amp̃llex naturalis de ni
bene acus gaudendũ docetindubitater?
de male act dolẽdũ ꝙ manifeſte iudicãt
doloꝛes pnĩalesꝙ etiã naturalr pꝛo nr̃is
malefact patimuriiuſticie eĩ gaturał illð
ſemĩariũ nec ĩ ipᷣo cayn ſuffocatuũ ẽ doluit
em̃ ꝙ ↄmiſiſſet fratricidiũ ⁊ faciẽ domini
erubuit.Et qᷓntus eẽt ei doloꝛ vbis deſpe
ratiõis expᷣſſtt dicẽs Geñ.iiij.Maioꝛẽ ini
quitas mea quã vt veniã merear. Nobis O

igr deus ipe de homine cõquerat᷑ cum //aũt adhncſermo ẽ de penitẽtia quã natu
ipᷣojudicari velit tatomagis ei de ſe iuſti (61 ipᷣa poſt malefacta ſuggeritł de flagel
6 lo ↄſcie qð ẽ ſumma penaꝝ⁊ de ſeua die
eſſe tenetur. dominũ auũt velle cũ hoĩe iu animi ⁊ de occurſu ſceleꝝ que vndiq; vt
dicari paratũ eẽ ſtare iudicio eius. Mul dicit Tulius ad tãta lumma occurrũt etiã
R eiuſdẽ teſtimonijs in ſacra ſcriptura cla ficut furie.Qm̃ igi᷑ maxima optet eſſe¶ in
riſſimũ ẽ. Hiere.xlvi. Judicemur ſi vna iuriam vbi maxima debet᷑ iuſticia ⁊1 mi⸗

Marra ſi quid habes vt iuſtiſiceris pſal.
dauid vt vincas cũ iudicaris. Michee.vj.
O homo indicabo tibi ꝗd ſit bonũ ⁊ qd
Dominus regrit a te vtiq; facere iudiciu⁊
diligere miſcdᷣiamet alius iudiciũ deo cũ
hoĩbus ⁊ multa hmõi iob autẽ impſona
xpᷣi Job.xiij. Si recuſaui cũ ſeruo meo vł
ancilla mea iudiciuũ ſubire. Lanta eſt dei
omnipotẽtis iuſticia ⁊ nr̃is legibus ⁊ cõ/
ſuetudinibus nobiſcũ iudicari nõ dedi⸗/
gnetur ſtcut incõſequẽtibus docebimus.
Mirare ⁊ lauda dei iuſticiã que nr̃e con/
Juetudinis iuſticia nõ recuſat. Redeam⸗
aut⁊ oſtendamꝰillud lucidius ex ipᷣius le

gis naturalis madato. Si verũ eſt & hõ

quecuq; alinyauctoꝛitaie legis naturalis
ledere ꝓhibet Bi vo lelerit leſionẽ emẽ/
3ere eadẽ legis alteeng, Snnk om̃ia
irrogata reſtituere. Sicut aut lege
illa qua vtiq; ſibi innata ⁊ inſcpᷣtam gerir
iubetur nullũ ledere. Si etiã a leſõe ſui
o ipᷣius deſiſtere ⁊ qutum ei poſſibie fuerit
ad innocentia redire. Innocẽtia quippe
in pcepto legis naturalis a qua ſi cadere
otingit det ſattſfactionẽ ſolam cu ſatiſfaci
eudi aderit facultas ad eaʒ redire licebit.
Uiges igr quaſi legẽs intenet ipovelutq
buſdam d iuine ſcpture lis. Innocenniã
ſeruandã amiſſam rendcãdã quo ad poſ⸗
ſibile ẽadeo quippe renocandu 6
nocumeti inemendatũ relinquat. Si fa⸗
cultas emẽdationis affuerit. Sin autẽ qᷓ
poſſibile ẽ innocẽtia volũtate ⁊ ꝓpo ſito
renocet. Sed ⁊ illud dubiũ non eſt legeʒ

—

naturalem 7 isnocẽtisʒ volũtati impare

t nihil

noꝛem vbi minoꝛ: eſt ad iuſticiã obligatio
omniũ peccatoꝝ ⁊ iiuriaꝝ ꝑ vicioſiſſimas
⁊ iniꝗſſimas eas ꝗᷓ in deũ ſunt eẽ neceſſe
eſtque vo impꝛoxios ↄmitiũtur minoꝛeſ/
ſunt iniquitates abſq; dubio. Jam ergo P
claruit tibi ex hijs que diximꝰ hominẽ iun
dicẽ eſſe conſtitutũ ſuiipᷣius ex delegatio

nis auctoꝛitate. Scito tamẽ limitata eſſe
eũ habere ſupꝛa ſe iuriſdictiõʒ.⁊ certa foꝛ
mam madati ſibi pᷣſcriptã. Non em̃ ↄmiſ
G

ſumeſt illi niſi qð facit ad condẽpnationẽ
ipᷣiushoc aũt eſt.qm̃ cauſam dni nri ieſu
xpi ſemꝑ iuſtam eẽ neceſſe eſt.n iudicio
igr quo cleméetiſſimꝰac iuſtiſſimꝰdeus coõ
tra ho minẽ agit ſi iuſte quidẽ indicet de⸗
um obtineren hogm ꝓpꝛie codẽpnatio
nis. Neceſſe eſt poꝛtare ſniam qua inſti⸗
tia aũt imꝑtunitate deus ab ipᷣo petatho
mine de ſeipᷣo cauſam/⁊ iuſticiã ſuam ex
animari deduciq; in iu diciũ leſiões ⁊ in-
iurias quas ab hoie ſibi dicit irrogatas.
Singulis fere ꝓphicoꝝ elo goꝝ teſtimo/
nijs eluceſcit. Clamat aũt foꝛiiꝰ illa lex na
turalis quã totiẽs ↄvmemoꝛauimꝰ que in
iurias deo irrogatas inſtinctu vebemẽti/½
ſimo ſuggerit emẽdandas.Et ab irrogan
dis cauere de cetero iugi obiurgatiõe per
ſuadere conat᷑. Uides igꝗr hoiem intra ſe a
exercere oes partes iudicij de cogitatie
maloꝝ ſeipᷣm velut.Si cõtra ſe oſtitutus
ꝓcuratoꝛ.Excuſalis dũ conſcia recogno/
lcente q̃ cõtra ipᷣm ꝓponit.Cogitatio cõ⸗
tra ſe de illis dicit teſtimoniũ dum mala
ipᷣa ex agerãdo ex circũſtantüs cõtra ſe ve
lut ferens ſniam ꝓpᷣo ſe condempta iudi

R

lo?
cdica
ncie
ſen!
ſgſe
Garf

ee

com
5 ſum
ii.
niſt
ponẽ
till⸗
geote
am⸗
Niit
liü⸗
nüch
ate
gein
lere
Gig
nac
ud
noc⸗
a
9 n
;
eyl
luſtea
ſeho

4

Mp
füce
dei⸗
no
no
nnu
ep

uci⸗
unn
rſe
Gann

WNt

mitt
neſes
l
wir
mi
inne
ng
giünt
Eccht⸗
gtan,

Fo.

cio ? deum iuſtificat. Cam ei totam adiu⸗

dicans dum velut gladio doloꝛis claus

indignatiois ſeipᷣm ferit interius. Toꝛto
rem ſe ſui ipius exhibens. Et ſniaꝶiqua⸗

in ſeipᷣm tulerat executiõi damodo mã⸗
datfitq; executoꝛ ꝓpꝛie ↄtra ſeipᷣm ſnieet
hec quideʒ ſibi iniuncta omnia in litteris

cõmiſſoꝛijs ſus delegationis legit cõmiſ/
ſum agnoſcit ſibi ſui damnationis iudi⸗

ciũ. Nibil aũt ſuꝑ ſua abſolutiõe ei cõ/ ficere vt ver ec im
poclbile an Hutas de manibꝰ dyaboli
quẽqʒ viribꝰ

miſſum ẽeo ꝙ deo aduerſus ipᷣm nihil
ponẽte qua ſi accuſatoꝛe/ nihil oĩno po

erx illiꝰ delegatiõis offici oin fauoꝛem ꝗp
pe auctoꝛis lotũ vᷣgit delegatiõis auteti⸗
cum. Quia igr fruſtra cauſaʒ ſua bomini

ↄmiſſſet clemetiſſimꝰ ac iuſtiſſimꝰ deus/
niſi ratũ haberet ęiꝰ iuſtũ iudiciũ potiſſi⸗

mũ cu cãm iilã dillinis legibꝰ examina⸗
ret ⁊ terminaret nulla ratiõe poteſt reuo-/

care iudicinm hmõi.Cũ iuſtũ fuerit Qua
liter em recuſatio locũ habebit in indice
qui ab inicio electus ẽ cũ poſtea nulla no
ua ca ſuſpitiõ is emerſerit.Deinde ſcics et
pꝛudẽs talẽ elegit dñs de iure ergo ipᷣʒʒ re
nocare nõ põt. Qualiter veꝝ ẽ ꝙ nõ iudi
cabit dñs bis ĩ idipᷣʒʒ. Sic auctoꝛitate ſua

et legib iudicatũ e. Ipe retractur⸗ ẽ poſt

modu. Amp̃.ſi iuſte iudicatũ ẽ in foꝛo
illo vtiq; ius ſuũ totum deo adiudicatũ
vltra ius vero ſuũ nec deus nec homo
iuſte quicq; petere pᷣt Quare cũ rei iudica
te hõ parere patus ſit qad deus vlteriꝰ exi⸗

gere poterit Sʒ gquo ven eet qð dauid ðt

Auſticia ⁊ iudici coꝛreciio ſedis eiꝰ Que

Ppii ch edes aia buana inteiligit nini d iu
ſticia hac ⁊ iudicio intelloge:et. Sola ap·

pe iuſticia ⁊ iudiciũ que interiꝰ ? exteriuſ
nobis facim coꝛrectio mea eſt. Interius
nos iudicates vt diximꝰ ⁊ pnitentes exte
rius ſibip ↄfeſſionẽ qdẽ accuſantes nos
et pꝑ ſatiſſactionẽ puniẽtes ꝓpt hanc iuſti

ciam et hoc indiciũ pniale ſecure petebat
dauid Seci iudiciũ et iuſticia de meipo.ſ.

tibi. Q ẽ coꝛrectio mea Ne ergo tradas
calüniantibꝰ me. ⁊ iob.xxxiiu. Nunqd ꝗ
nõ amat iudiciũſanari pᷣt Nege auũt.xliu.
Eʒech.qꝙ totũ de pniali iudicio et iuſticia
logt et videbis qꝛ tota iuſtificatiõʒ pctõꝛd
vocat dñs iudicin ⁊ iuſticiã qͥ duo nullo⸗
mõ aliter coꝛrectio ſedis dei intelligi pñt

qu ficut diximꝰ. Sola ꝗppe pnialis in⸗
ſticia ⁊ iudiciũ coꝛectio nra ſunt ⁊ pecca⸗
ꝛoꝛis adulti iuſtificatio.hHis ſolũ deo de
nob condrenti ſatis ſit 1 ius ſuũ ex olo

reſtituit 2 bicẽ. oꝛdo juſticie vt deo deno

bis ↄquerẽti Pꝛimũ iuſticie exhibeamus

et iudiciũ faciamꝰ Deinde alijs de nobis
ip̃is. Pꝛimũ iudicare ⁊ iuſticiã expibere.
Deinde de alus nos opꝑtet et deo pᷣmũ ?æs
deinde aluis Ecce iã oñſuʒ ẽ tibi deinre na
ture pniaʒ interioꝛẽ eẽ et nature inſtinctu

ea agi veiut qndãa inter deũ et hoieʒ iu di

cem. Uerũtñ noſtrã natura ad hoc ſuf/

ficere vt vera et pfecta ſit pnia interioꝛim

1 2 ſuis eripi poſſe / cũ ð eo dñs
dicat Job. xlj. Eactus ẽ vt nullũ timeat

non ẽ ptas ſub celo qᷓ ei valeat ↄꝑari. Pu

436 ne natura põdere moꝛtalitarꝭ obꝛupy/
Heupiſceétiaꝝ irretita et onuſta/oſuetudie
ſua velut qda agere opꝑm ſuoꝝ ſepultam

difficultatibꝰ ĩ execrabilibꝰ vndiq; goclu
ſam er tãq; immutatã tenebꝛis circũdatã
q quidẽ doꝛſum habẽs ad lucẽ vpama po
ſterioꝛi illũiarineꝗd ab anterioꝛi ſuo pec
cato ipa obcluſosx obturatos hʒ oculos/
dum in oculo intellectus ẽ eiꝰ petm̃ ꝑme/
ditatiõʒet in oculo affectus ꝑ amo:pec/

. —

catu igr meditatiõe ſua obſcurat oculum

intellectus alið cogitari nõ ſinens an vi⸗
det᷑ ibi mediocrit vulnerat? q de manun
dei cecidit in aculeòs et gladios etin ma

nus duriſſimas dya boli.Cõſidera caſus

erat in manu deipeim̃ vo in qð cedldit et

aculeus moꝛtis et gladi⸗ ſepiſſime vocat᷑

In man? vo dyaboli pctõꝛẽ cecidiſſe nõ
dubiu. An poterit lapas exticta ꝑ ſeipaʒ
iten re ccendi ? cereſilr. Juſtus vo lam
pas ẽ vt legit᷑ Johã.xij.et de iohane ba⸗
ptiſta ðt vitas lohanis. Erdat iohanes lu/
cerna ardẽs et luces in coꝛde em iuſti ſunt

—„ — 2

AInge lucerna ? cereus noiaf. Putas

ne chaos pctã parꝑũ eẽ ꝙ inter deũ ⁊ ho

minẽ diuidit legit vſa.ſix. Pctã diuiſert
inter deũ et nos.et eiuſdẽ. ſic exal tat
celi aterra. Ita exaltate ſt vie mee a vijs
vris ⁊c· Attede qd dicat dauid Qui ſuper
ſenes ſe intellexiſſe gloꝛiat᷑ pᷣm alutudinẽ

celi atra.coꝛ.miaʒ ſua ſuꝑ ti.ſe.educit qde

dñs pctoꝛẽ de lacu miſerie et de luto fecis

Cõuertit ex baſan ꝓfundũ maris.Erigit

deſterccekhe panpem vt collocet eu cu pᷣnci
pibꝰa ppli ſui Et.xxx. Re.ij. Deſtercoꝛe vti
q; ſue ↄuerſatiõis ĩ ̊ ſupultꝰ erat eleuãs

paupem t dñs. Attende quã in altũ ele

net en vt ſedeat cũ pncipibꝰcuʒ ſciis ſui
—

lux vere cognitiõis et ardoꝛ ſctẽ dilectiõii

Kt tibi vt bona oĩa tibib
☛△

tibi ſut pauptas pauptas diuitie vt glo
ria mũdi ribi ſit ignola ? otumelia. Et ipᷣa

poſſibilitatt. Qui aut in

Be penitenta.
etſoliũ gloꝛie teneat. Soliñũ glo ie tenet
in ſeipᷣo cũ ſibi legittie impat ⁊ ſe ſibi ſõdi
tas vires ⁊ mèébꝛa glioſe regit ?⁊ modera

Qui pᷣꝰcũ filio ꝓdigo paſcebat ignomio

ſe poꝛcos ifernalesix cupiebat impleri vẽ//

trem de ſiligs. Nũc panẽ angeloꝝ mad
cat ⁊ ꝓ eo illõ ſolenne totius curie celeſt:

tulatioe inuerabiliũ celeſtin miliciaꝝ mi⸗
ſericoꝛdia ſuauitale reſonat ↄtẽtus ſym⸗

phonie⁊ choꝛi ometire altitudinẽ celi a
nie dei vt de pa⸗
ſtoꝛe qdẽ poꝛcoꝝ infernalimin filiũ ado⸗
ptionis et herede regni celoꝝ de fame ſili

Lerra hec em̃ ẽ altitudo mie dð

qꝝ ad angeloꝝ cõuiuiũ eleuat᷑ an putas

ginis in nobis q; ijjm ymaginis creato⸗

rem et q̃damodo artificẽ de an vidẽtur
tibi ctoꝛes illi vtutũ ade

ſi ꝗbus illuſtrada ⁊ venuſtada ẽ dei yma

go treni e. Abſit. nllaten?p̃t dubilari
nulla natura ſupꝛa ſe poſſe ad ea igit ſpe
gratie ſt. cu infra gloꝛia ? ſupꝛa naturaã ſit
gra media. nihil pt creaturap modũ qdẽ
rceptõis recipe graʒ ? glia nata c aia mea/
ſ effice largiri ibiniłomõ.ſʒ æ vires ſuas
ſbirepare e obaree leſe ant debilitate
ue
coꝝ infernaliũ immerſe ferint. 310 e ſue

Aut dijs adhuc dubi
tat auecaſuʒ moꝛtis illũ nondũ ſe exper/
tus gioꝛiet ? gaudeat in dño Aut difficul
tatẽ reſurrectiõis ignoꝛat.Qꝛ es aut non
duzʒ viliter attentauitadhuc inſterꝗlinio
petõꝝ ſuoꝝ ſepultus ⁊ putreſcẽs. Ant ad
huc dine graue ſe timeat detractoꝛẽ dũvł

—

nature ꝙ greærat tnibuit. Aut magnitudi

nẽgfefi agnoſcit. Inde aãt mo: r vul

nera pctõꝝ agnoſces ⁊ difſicultatẽ tue cu⸗

ratiõis ſi ð ſolo palatu coꝛdis tuiv ↄſid e⸗
ratiõʒ diligẽter fecerꝭ attendẽs q; difficile
tibi vt bona of⸗ ene ſapiatc ma⸗
la oĩa tibi ſipiat. Qni credis vi nature fi
eri poſſevt moleſta ſir nbi uauitas pãtiũ

voluptarũe moleſtia ipᷣa ſuanſivt diuitie

mudi ignoĩia ſit tibi honoꝛ vt ſapia mudi

geẽ tibi ſit coꝛruptio palati coꝛ tui ab
hac ſapia an nõ vides deſurſum ſapiam
ek. Qua oia illa tibi ſapiũt 2 Zria deſi
piũt. An videt nibi nre poſſibilitat escõ/
erti toto co:de ad dvnm. ⁊ ecciam celeſti

o nobiles ? p̃cio

rint aut mundare cũ in volutabꝝ poꝛ⸗

magiſterio erudit ſtulte clamere ĩceſſan
ter. Couerte nos ðs ſalutarꝭ nr. Qua ceci
liberigte hʒ ſua ſibi dare ſʒ reuera co⸗
lari pt ptiq; ad cõuerſiõʒ ſuã vnuiꝗſq;.
NQuẽadmodũ egrot⸗ ꝗ infirmitate pſſus

ſtatibus adiuuari ⁊ ec rogaꝑvt vᷣtant en.

Uertite me t/ꝓpter hoc ar nr̃m ẽ inc

uerſione nr̃a hoc ẽ ꝓpter conatũ nrĩjm to⸗
ta die clamat oñs Cõuertimini ad me p⸗
pter illud vo qð deus addit auxilin ſuũ
adiuuanda infirmitatẽ nram ? ſupplẽdu
defectus nros clamat eccia. Cõuerte nos
vtruũq; aũt ingit dñs.hie.xv.Si ↄuertert
Zuerta te.Ecci.xxxj. Utruũq; ſilr iungit ctla
mans ad dnñjm dices. Couerte me domie
et ↄuertar.qꝛ tu dñs de& me poſtqᷓ; em
ↄuettiſti egi pniaʒ ⁊ poſtq; oſtediſti mibi
peuſſi femur meũ cũ igr eninimur vt poſſi
mus ꝙ urm ẽ faciẽteg oꝑpi manuũ ſuarũ
poꝛriget dextra dominꝰ ⁊ facit ꝙ ſuu eſt.
Tenet vtiq; manũ dextrã dñs dducit noſ
in volũtate ſua de vᷣtute ĩ vtutẽ et tandẽ
in gloꝛia ſuſcipiet nos cũ videbit᷑ deꝰ de⸗
oꝛum in ſyon. Cui videbit viribꝰſuis poſ
ſe volare in celũ non pᷣt mẽtiri vitas qͥ cla
mat Johã.vj. Nemo venit ad me niſi pr
miſit me traxerit.non vniq; violẽtia aut
nccitate ſʒ amoꝛe aut deſiderio ſui ſicut vᷣt
poeta. Trahit ſua qnq; volutas Noli ſu
picari quẽq; placere dᷣo niſi qð donu ei⸗
Inerit. Quid credis ĩ te poſſe eẽ ꝙ olpotẽti

ðo placere dẽat niſi ꝙ ab ipo datũ ſuerit

in ex nobiſ qce; ſine ipo dei aſpecini pla
citun naſci t. pec oia magiſterio expe
riẽtie melius et cerciꝰ edocemur cu ſtudu
erè ⁊ conaber totj viribꝰ ĩ captitatẽ redi⸗
gere itellect tuñ i obſegu ihu pi. Siele.
ad Coꝝ.i. Cũ ↄcupilcias tuas velut àda
moꝛt incẽdiũ curauert ⁊ viriũ tuoꝛum in
becillitas ? dine gr̃e magnitudo tibi clare
De accuſatioõe vi ↄatra pctõꝛes. ſcit
AUnc ergo cam qua bʒ aduerſus
peccãtẽ hoĩem clemẽtiſſimꝰ ac iu⸗
ſtiſſimꝰ deus axamiare pſcruta⸗/
bimur ⁊ tmiare tẽtabimꝰ. Sex igr cauſis
totũ hoĩem ſeipᷣm deo debere/intuẽuibꝰ

licia ecõuerſo. Attẽde qᷓ; lon Facile palã fiat. Pꝛimũ qꝛ totu ſeipð a ðo

pcreatiõʒ recepit hoc ẽ totũ ꝙ viuit⁊ mo
netur coꝛpꝰ et aiam vires naiurales ⁊ mẽ
bꝛa oi ergo iſtonꝝ debioꝛ c ei a qͥ hec oia
indubitater accepit ſiue mutuo ſiue do⸗
no acceꝑit. magè quippe obligat do ni li⸗

tate putas eã adeo petere ꝙ ipᷣa in ptate

le inedide eſtt vrere ſe no pt. Conatf in vtic; petit aba
celebꝛat ouiuiũ⁊ ĩ medio applauſu⁊ gra

At.

Cndd

ngi
Im
1NoNer
Künd
nu
n
Aus.
wir
iiſ
Ghat

in
zinin

d

R
Nnd
ine
ds
ſn

Dede

Qat

⏑

bertas q; iuſticia mutuo æ magis delin⸗

ꝗd ingratus erga beneficiũ qᷓ; frandatoꝛ⸗

ↄtra comodatoꝛẽ Jure ig creatiois ſe to
tum cũ oĩbꝰ ſuis dʒ hõ creatoꝛi lio.Silr
et iure cõſernatiois. Si ei alius ẽet iſtoꝛũ
⁊ cuſtos q; deꝰ illa oĩa eidẽ deberet cũ ꝑ

ipᷣm oia hʒ. Nõ em̃ minꝰ ẽ meritũ qᷓ; qre

re pia tueri Qua igr hec oĩa q data ſt᷑ an

nuſiſſet niſi eadẽ largitoꝛis bonitatt ↄſer tue cõfuatoꝛi deinde te dẽs gloꝛificatoꝛi.
Hon igr̃ qcq; tui aut eoꝝ q tua ſunt tibi
vſurpare niſi ꝙ ipᷣe cui oĩa debes idulſe

naſſet. Indubitater merito et iure ↄſerua
natiõis eidẽ debitoꝛ ẽac ſi ab eo ð nouo
ſiue i᷑ata donatiõe oĩa illa recepiſſ̊.Ter
cio iure ⁊ merito redẽptiõis ꝗppe.cũ hec
oĩa amiſiſſet iure ſe moꝛti erne obligaſ
ſet dign ꝰgppe erat hec amittere ꝗ eis tã
indigne abuſus erat/ ex diuie iuſticie de

merito ergo ei &hec oĩia ei reſtituit et euʒ
de et᷑na moꝛte eripuit ſeipᷣm in pꝛeciũ re⸗
dẽptionis impẽdensſtotũ ſe dʒſcũ oĩbu

hijs ꝗ eidẽ ſunt redẽptiõis iſtiꝰ beneficio

reſtituta. Quarto iure refoꝛmatiõis quã
intelligimꝰ oĩm vᷣtutũ decoꝛẽde qꝗᷓ dubi/
tari non dʒ ꝗn maio: ſit ⁊ melioꝛ ſuꝑ oẽʒ

ↄparatiõʒ q; ſit ĩa foꝛma ⁊ pulchꝛitudo

—

SSeyte

noſtra quam ex creatiõe ſuſcepimus. Si
igit illa ſe totũ hoiem deo iure ⁊ merito
obligabatcũ minoꝛ eẽt. wanifkeſtũ eẽ
Dʒ illa maioꝛẽ ad maius et ſi fieri poſſet
obligare Lotũ igit ſe dʒ bõ deo ꝓpter re
foꝛmatiõʒ.i.Fᷣui eius pꝰ creatiõʒ ex vᷣtuti⸗
bus quodãmodo recreato.Quinto ꝓpt
ipᷣiꝰ refoꝛmatiõis conᷣuatiõʒ qᷓ refoꝛma/
lio lʒ maioꝛ: ẽ foꝛmatiõe nccario eius co
ſᷣnatio maio: erit illius foꝛmatiõis ↄFua
tione. Sexto iure ⁊ mœito gloꝛiſficatiõis
q̃ homini ꝓmiſſa ẽ. Quid ei dignũ ꝓmiſ

de ° qlibet aliomõ in vſus rne p
creto eternis exat plectendus ſupplicijs vſurpata nbi iure aliena pᷣſumſ
Ae igit᷑ bre furti actiõʒ aduerſuʒ tmani
leſtũ ẽ ꝙ ſi qaſa; eg eẽt diuinis vſvus con
ſecratũ rape ſi tẽplũ ꝙ in honoꝛe eiꝰ con

.

ſa gloꝛificatiõe poterit retribuere hõ deo

Etiã ſi centũ vitas ymo inũerabiles.ymo
ſi oĩa q̃ hʒ ipᷣe hõlinfinicies ſumꝰ multi⸗
plicarent᷑ nulliꝰmometi nullius ↄpatiõiſ
eẽnt ad eã que ꝓmiſſa hoĩ glificatioʒ. SDi
venalis expoſita eẽt felicitas illa qᷓ ſcs in

ſine ꝓmittit᷑. Si tua eẽnt q tibi ↄceſſa ſũt

non reputares ea ↄpatioe illius niſñ foꝛ⸗
taſſe cecus eẽs eſtimatoꝛ ad modũ canis
de quo vulgarit᷑ ⁊ ridiculoſe ðꝛ.Cũ tenet
os et auide rodit ꝙ nõ accipet ꝓ eo cetu
marcas. Hoc mõ ↄpatus ẽ cecatus iume
tis inſipietibus pctõꝛ ꝗ appᷣciat᷑ tꝑalia vi
liſſima qᷓ amat ꝓ abꝰ recuſat felicitatem

eterna a deo recipe. Uen ẽ igit ꝙ te totũ

totãq; vitã tuam cũ oibus alijs qͥ habes
debes creatoꝛi totu confustoꝛi otũ redẽ

cijs ady
culan s

cxviij

ptoꝛi totũ reſoꝛmatoꝛi ꝗ te foꝛma illa gra
tuite nouitatis illuſtrauit qᷓ ẽ vt alias di -
te. opꝑe plimatoꝛ atʒ polimita cõtexta.td⸗
tro qdẽ natiuo illo decoꝛe quẽ excreatiõe
ſoꝛt it? ẽ nobilioꝛ pᷣcioſoꝛ ⁊ ſpecioſoꝛ ůn
ro ẽ ioſi puichꝛitudini iuſticie vicinioꝛ to.
tum ergo iten te debes tate illuſtrationis

rit. Oim ergo eon raptoꝛ es? furti ii

mini te obligas oibus ꝗᷓ contradicete B

vie

ent aut contrectaſti aut/expẽdiſti gut
ꝛie volulatſ
mſiſti. Dein⸗
ani⸗

ſecratũ ſciebas polluere aut violare vitꝰ

nõ dubitas. Wemẽto igr baptiſmalis cõ

honoꝛe diuini noĩs cõſecratus. Si tẽplũ

illud poꝛcoꝝ ĩ infernaliũ voluptabulũ fſe⸗

ciſti per luxuria. Si phanũ ydoloꝛũ ⁊ vt
vulgo ðꝛ in hꝰ mia dyaboli p auariciã q
ydolatna ẽ vt ðt Apls ad Ephe.ij. Si ec
arcẽ ⁊ mũitiõʒ dyboli ꝑ ſuꝑbiã.ſi cauerna

reguli p inuidia. Si vnlpin inferſaliu la
tibulũ p dolo ſirare Bicnbile eonis ꝗ cit

—

cuit qᷓres quẽ deuoꝛat.vt ðt petrꝰ in.iiij.

rum deſtib⸗ ſacrilege executiõis reatu te
polluiſſe teipᷣm manifeſtũ ẽ. Quid de qi⸗

mine apoſtaſie loq̃r. cuius ta manifeſte
ppetratio qᷓ; manifeſta in baptiſmo fidei

cõfeſſio et diuini cultꝰ ꝓmiſſio ⁊ dyaboli

dyabolice ſubdidiſti.

S

tio.Dũ adeo a

NQuid de adulterio.i.ð violatiõe mfimo

mrĩionij irritã ſidẽ feciſti. Quotiẽs vicio -

te foꝛnicatiõibꝰ polluiſti. Sides ꝗqppe ſpi

ad thoꝝ oſcie ſue qocunqʒ ex vi⸗
iſiſti thon maculaſti maritalẽ p

ritualis huiꝰ oiugij vicioꝝn abdicatio eſt

aüt non dubites te regẽ eẽ ꝙ te docet vn⸗
ctio baptiſmał.nõ ei vngunf ſacravnctio

ne niſi reges ⁊ ſacerdotes ⁊ tua oĩa velut
regnũ eẽ ꝙ fidei tue ⁊ ſolicitudini diumi

„

„

ti. Si ↄtra impatoꝛẽ illũ vniuerſalẽ in cu⸗ fraudatꝭ igr7 male diſpeſat dſioſteneris
ius manu ſt᷑ oiʒ regimioꝝ iura rebellaſti⸗ d.quot.et qnta ſt loco ſuo docere atteta.
⁊ aliũ regni tui dñ̃m ↄſtituereꝛ eidẽ tribu imꝰ. Uinea vñi te ee diuine ꝓuidẽtie tcd è
tuz ſoluere qð deo dẽbas e nOiiſtl Eie ligẽtia ecultã 7 oꝛnat Yſa.i.docet fruct ꝰ

tribuit anctoꝛitas ſub certi tũ onere tribu igr debere rõʒ villicatiõis ñ ubites De

.

ctto inde vo dño. Cui oẽʒ fi

hitare nõ pᷣtte crimẽ ꝓditiois⁊ leſe maie bꝛuſcas attuler te illi ſnie qᷓ yſa. viij. Le
ſtatè incurriſſe pals ẽ. Si cũ eius capitali⸗ fubiacere debere aduerte. Adhanmna

bus inimicè fed ⁊ a micicia inire nõo timu ⁊ ſtipẽdia tibi ad militanditra hoſtes

iſtiymo quẽ reũ leſe diuine maieſtatt ab ſuoset ec tuos tibi dedit dñs. tu vo otra

inicio ⁊ ꝓ crimie illo ↄdenatũ manifeſtũ deũ diuinis ſtipẽdijs dyabulo militaſti.
ẽſedꝰ dico et amiciciaʒ ʒ deũ inijſtinũq; Hoc aũt ſpalius clericos tagit ꝗ ꝓpũgna
te in eodẽ reatu maieſtatꝭ nõ iuoluiſtiſdy toꝛes alioꝝ ↄoſtituti ſt. Uñ incoma moꝛe
abolu vᷣo ab inicio reu fuiſſe leſe diuine ꝓbpugnatoꝝ attõk ſunt hi redditus eccia

maieſtat inde maninfeſtu ẽ regnũ in ſticos velurq daʒ ſtipẽdia milicie ſue pci·
ce ſibi voluit vſurpare.Et tñ danatũ et piunt ꝓ ſe ⁊ alijs militaturi. Quid i &

irreuocabili exilio religatũ. Eodẽmõ cogi dyabulo mẽbꝛa tua feciſti qbus ↄtra den

tare debes te a deo ↄſtitutũ/cuſtodẽ eius pũgnaret vt legit ad Rovj. Si tetpm dya

tu ix es caſtri defenſoꝛẽ ↄtra hoſtes bulo gladiũ feciſti. Hij ſt᷑ ꝑſecutoꝛes bo⸗

ſuos. Quid ergo ſi nõ iploꝛato auxilio ñ noꝝ. Siẽ ei nabuchodonoſoꝛ vga furort
expectato ſuccurſu ab ipo deo pᷣma obſi⸗ domini ? ſecuri ſuã dicit dominꝰ yſa.x.⁊
diois caſtrametatioe caſtrũ tradis hoſti baculu ſuum ſimiliter perſecutoꝛes bono

bus aut pᷣuenis hoſtes ipos ⁊ hocipʒʒ cri
men eẽ ꝓditiõis certũ eẽ tibi manifeſtũ ẽ agnoſcat / DPꝛouer.xxv. Gladiꝰ et iacula ⁊
Quid debere poſſum de traditioe cla⸗ ſ agitta hõ ꝗ loꝗt cõtra ꝓximũ ſuũ. Silr
uium ipi⸗ caſtrianq; obſidiar: vel ecim/ pſecutoꝛes ſctõnꝝ gladiosaut baculos dðy

pugner Clauis huiocaſtni ẽ cogitatio hec abolicos ſe agnoſcat ꝓuer.xxv. Gladi⸗?z

ei caſtꝝ aꝑitheęc ei introducit diabolũ ad iaculiũ 7 ſagitta hõ ꝗ loꝗtur ↄtra pximũ

c(coꝛ. ſi ctauẽ iſtã dyabolo tradis ſpote.Cũ tfalſũ teſtimoniũ Et id fui hoim detes eo
ici impugnerè nõ du te vrgeat ad tra rum arma et ſagita. ? lig.e.gladiꝰ acuxꝰ.

eiꝰ õſiue apo ipᷣm.toniẽs at fit hoc.i.q co Ecciaſtes.vij.vbi ðꝛ qð mulier ſagena coꝛ

I

inioez aut inſult aut obſidio nũq; rea⸗ Qvtiq; ⁊ ad pũgnadũ ↄtra deu ⁊? ꝓ ipᷣo

tun tiõis effugias. Clauẽ iſta dyabo rõe intelligi pᷣt Jerolem recte ðt. ÿſpẽegs

lo mdis q m̃ q̊tiẽs co gitatio tus in manu muliebꝛis gladius flamas ẽ ſiue ignitus.

gitatõ tua I mqu eioẽ q̃ſ advolũtas eiꝰ eia⸗ et ip̃a ẽ laqus venatoꝝ infernaliu. In

cogitas.fac g dyagbola clauigen coꝛdis telligite 1 ꝙ man⸗ eius vincula ſł Sapb.
tui ⁊ caſtriqð Reꝰ filitati tue ↄmiſat.qn vo. xiiij.ð Qè crłature dei fcẽ ſũt in odi⸗

to ergo cuſtodis tuiinfidelitas ꝗ hoſt: fa⸗ um et in tẽptatiõʒ aĩe hoim et muſcipulã
cis clauigen aut hoſtiariũ. Diſce aũt intu pedibꝰ in piẽtiuʒ. Quid ſi laqueũ vena⸗
to ponere clauẽ coꝛdis tui. Sap.v. Cogi⸗ toꝛibus infernalibꝰ S i muſcapula.ſi ſage
latio eon apð altiſſimũ. In tuto ẽ cogia nã infernalibꝰ piſcatoꝛibus te exhibuiſti

tio iuſtoꝝ. Illuc ei ppasnõ dyabolo ac Sile toto dñm impugnaſti. cuiꝰ te totũ
cedere. Amp. cogitatioz voluere ẽ cla debeas pᷣuitio. Multa bmõi facile ẽ enu

uẽ coꝛdis ad apitiõz ipius toꝛqre. Noli-, merare. o hec oĩa ad denariũ reduca
bali a dyabulo vt toꝛdat huc æ illuc//mus ᷣmu qdẽ igf qm deus vitas fides
iſt clanẽ toꝛqndo coꝛ tandẽe repabit yad.“

iuto et occulto repone vt diximꝰ. Sʒ et ei dubitet iuſticie iudicẽ timẽdũ eẽ Unde
hig Ablura te accepiſſe cuq; a deo acce iob. ix. Uerebar oia opa mea ſciẽs ꝙ nõ

4

E go ſi ſoꝛtẽ ibam amiſiſti. Itẽ oĩa tibi ad m̃ altiſſimꝰ ẽ debet ei ho⸗
. diſpeſandii tradita et te debere fungi offi 3 noꝛ. Quis em bubitattege oĩm ſculoꝝ et
bio villicatiois ea de auctoꝛitate docent ie dum bonorandii eẽ. Qm agim in oculii

ere dere certüũ ẽ. Quid er

Hhilile vitas euagelica docz. De ꝛte igẽ ⸗ arceres delinqnti. Qm̃ pr miaꝝ ẽ debe/
eſie gltagen gr.2 parncere qnt Aprmian? et

tur ei ſpes. Quis ei dubitet in prem miaꝝ
ſperandũ eẽ.

F
*

—

idẽ te dẽreſ du/ igr te debere agnoſcitoſq; et ſi ꝓ. viuis la

rumſgladios aut baculos dyabolicos ſe

ek apbna ei debet. Quis ei dubitet vitati credẽduzʒ
bolꝰ Sʒ oĩ cuſtodia ſᷣua ipa;. ergo clau? eẽ. qm iuder iuſticie ẽ vbet᷑ ei timoꝛ Quis

.

X

ni.
niem

4 4
i

.
G

.

—

Fo. cxrix

eius cogitamꝰ z loqmur qm occulta ð de iuuet.an nõ tcolis la an reſuſcitatũ in. .·

coꝛis nri oẽs turpitudines nr̃e nude ⁊ aꝑ Johanis adbuc ligata facie ſudario in ů

ie ſt᷑ oculis eiꝰdebit᷑ ei pudoꝛ an dubites cec difficuitas vidẽdi q recta ſt᷑ intelligiter
nõ erubeſcẽdũ nobᷣ in ↄſpectu eiꝰ ꝗ adeo

rube Quia ſir ſuſgecelimij hyclemeifſinun
ſoꝛdidati atʒ carbonati ⁊ maculei atʒ in/2 iuſtiſſimus in cã tua. Hoc ꝗqde merito æ
rot latrocinijs depᷣhẽſ. Appemꝰ iugit᷑ in ʒ iõ indiciũ tuũ deſunt ⁊ vult deferri ad co
conſpectu eiꝰ.Qm dulciſſimꝰ ac ſuauiſſi⸗gnitiõʒ ſacerdot aut ꝙ vius videt᷑ ipotẽ
mꝰ ẽ debet᷑ ei amoꝛ.Quis eĩ dubitet bo/ teʒ nouitſʒ et quẽcũq; pctoꝛe ad agendũ
nitatẽ illã anꝛanda eẽ.q; domniꝰdebet᷑ ei hmõi iudiciũ. Ideoq; conſiles infirmita
obediẽtia.Oꝛ pecuniã eiꝰvelut ſoꝛtẽ capi ti pctõꝛuũ voluit nob aſſiſtere coadiutoꝛeſ
talẽ ab eo ad negociãdũ ei accepimꝰ De⸗ ſacerdotes ð quoꝛũ adiutoꝛio in ſnie exe
bemꝰei rõʒ villicatiõis nr̃e ſiue ↄputũ ne reutiõe aliqd loqmur. M ſi dixerimꝰ Eaʒ
gociatiõis nre.Et hecẽ vna ex cauſis qre tuamõ illiſʒ tibi ↄmiſſaꝰ⁊ cauſe tue/udi
ↄfiteri dẽmꝰ. Cuũ nõ ſit alið ↄfiteri q; toci ciũ vo ipᷣiꝰiudicij tuimiſſuʒ ſacerdotibꝰ
us vite ſue rõʒ ſiue ↄputũ reddere. Quis recte diceꝰ. In quo qᷓntũ adiuuerj O pec⸗

ei alicuiꝰ diſpẽſatoꝛ ꝗ nõ ei cuiꝰ peccuniã o catoꝛ expientie ipiꝰ magiſterio meliꝰ eùo

Ddiſpẽſandãaã accepit ↄputũ ⁊ rõʒ reddat cenis. i qd igr iudicio tuo defuerit. Si

tiens iuſtũ ẽ. Qei benificꝰ gratitudinẽ ei

.

li nunq; ſanabũt᷑. Si ergo vnũ illoꝝ deo
uerſus te hee igr ſunt actiões qs hʒ deus

cerdoribꝰ incũbit noſſe leges ⁊ iudicia di

dicij puerteres. Aut foꝛte tibi parcẽsſdeo
J iniurioſus exiſteres io adeo tibi peẽdũ cẽs dñe nõ ſum dignꝰ de cetero vinitare
nõ eẽune declinãs incidere manꝰ ꝓpas. PBece volutatẽ tuaptarẽſcy mei? meoꝝ

e in bijs

Deo tot ⁊ tatoꝝ bñificioꝝ largitoꝛi ſe ingra cerdolis et ſcire dẽs et poſſe. Hecaut e
mũ exhibea:.Qꝛ medic' ẽ ⁊ erroꝝ ⁊ vicon vna ca ſacerdotalis iuriſdictiõis ⁊ platio
pacia ei debet᷑. Impaciẽteʒ ei? inobediẽe

De vtilitate 2 neceſſitate cõfeſſionis.

ſidelr gags
Weiee⸗ teſtificari ⁊ 'ᷣm hoc hipᷣm ↄdẽ⸗/

?.· Oa benificꝰ gralitudinẽ ei qd viribus minꝰ recte iudicare ⁊ ſniaʒ er
dẽmꝰ an videt᷑ ibi ꝙ licere poſſit cuiq; vt egꝗ valeas hoc inſtructiõe et adiuteꝛio ſa
cerdotis et ſcire dẽs et poſſe. Hec aut eſt

nis inter multas. Quid ei ſalubriꝰ aut ſe⸗
curius in pte iſta pctõꝛibus ꝓuideri po/

em eoꝝĩpoſſibile ẽ curarinullo eĩ magi/ curius in
ſterio curabunt᷑ erroꝛes inobedictis?⁊ im i

paciẽtè nec moꝛbi eiꝰaut vulnera ꝗ medi dice emẽdate. In nf̃is. ppe et in nroꝛuʒ

camẽ reſpuit? repellitmateria medicina- negocijs minꝰ recie iudicamꝰ. Liberati
igr lumus ab hijs piculis et exoꝛnati ab
edocio nob et ꝓ nobis videte aut ne ini
cado nos vicẽ dei gerẽte.Oꝭ aut iuſtiꝰ q;
ꝓvͤeelaͤtis abuſo Quidt

negaſti actiõʒ ſaltim iniurian hʒ deꝰ ad
aduerſus peccatoꝛes.
Um igr in iudicio qð ĩter tex den
te pᷣidẽte agit᷑ aduocatꝰ
ocuratoꝛ? teſtis es dei. ODia bec
ponere ⁊ magnificare ſen aggus

N

Prce Ee aliene lubdere
ve decẽtius penitẽti q; ꝙ płate q̃ tam in⸗
nare ſeu iudicare tener? HNe aãt ignoꝛatiã digne aduerſus eiuſdẽ ptsis datoꝛẽ deũ
iurt aut facti foꝛtaſſe cauſarert. Datus ẽ tã iniuſte vſus ẽ pᷣuet/ Lenet vig illi
tibi velut aſſeſſoꝛ huius iudicij et adiutoꝛ ti cedere ſpõte et ea deo ꝑ manũ ſacerdo
ſacerdosꝗ te plene ĩ iure illo ĩſtruat. Qui tis reddere. Quare tenet᷑ ↄfiteri et reco/
te exaĩare cãm docea thoc ẽ ins ⁊ ſcm·a gnolcere et iudicare ſe indignũ ptate ſui
le leges ⁊ diuina ſtatuta doceat hoc eiiliag et ſuo:u. enet igrie Puare lui p
i te et ſuoꝛuũ. Alioqn nõ exeqt ꝓpᷣam ⸗ ſe
huiz iudicio ↄmiſſum ẽ exaĩandũ iudicin ſniaʒ et hoc ẽ ꝙ dicimꝰ ꝙ ptãate illa tenet
bue teiet tua dei volũtati ↄomitte et redde di⸗
cẽs dſie nõ ſum dignꝰ de cetero viſitare.

—— —

tã iniuſte vſus ẽ pᷣuet Tenet᷑ vtiqʒ illi pra

/

uit q; malelactoꝛoalio oſcioet teſte et iu

. 4

»
.

.

ip̃ius et ſuoꝛũ. Lonet igr ſe pᷣua re ſui ptã „

In dei nan ꝰmiß abiliter incideres. In qꝗs
incidere ẽ hoꝛrẽdũ. Uñ le.ad he.x. Hoꝛ/
rendu ẽ incidere in manꝰ dei vinẽtt no ał/

vt in diciũ tuũ retractetſacerdos exalare

iubet. Sʒ vt te in iudicio illo adiuuet vt
d iud

oimeęet viere ꝓ beneplacito tuo.

iciũ ſpectatiſtrust? ad

mihi no (e ille gous vrgemur ad ofeſſio.
nẽ. Pꝛima ẽ ſuſceptio dñice pecunie hoc

36 talẽtoꝛu quoꝛũ diſpẽſatio nobis credita
⁊ multiplicatio ẽ iniũcta.enemurigr ra
tionẽ reddere maioꝛibꝰ diſpeſatoꝛibꝰ et

„ Siü

„ L
6 4
camerarijs. Minoꝛes qppe ⁊ inferioꝛes Amßp. ſ latronẽvel malefactoꝛẽ alium
ſupioꝛibꝰ diſpeſatoꝛibꝰ roʒ reddere tene hẽs penes tenũꝗd Pptoꝛi exhibere teneris
tur. Illi vo dño Queadmodũ ſieri ↄſue· / ſi ei latibulũ apo ie pᷣbuerinũꝗd latro
uit in oomibus regũ ⁊ pꝛincipũ. Sic ſa⸗ cini reus erisꝗ donũ tud ſpelunca latro⸗
cerdotes ꝗ ſupioꝛes camerarij ſt ⁊ abus nũ ⁊ latiᷣulũ feciſti. ꝛetoꝛ aũt ſacerdos
theſauri oes celeſtes it᷑ ↄmiſſi. In die in,/ ẽ.Quare latronẽ ꝗ apð te latitat eidẽ ex
dicij in illius ferie magne vniuerſali pa/ ibere et tradere tenerꝭ teim. Q? ſi di/
gamẽto ⁊ ↄputo ↄputabũt id eſt cõputũ/⸗ eris ꝙ tu ipᷣe ꝑ temetipᷣm punies ipᷣm in
reddẽt etiam de aiabus ſibi ↄmiſſis.Eti uria tua aut foꝛo tuo. Nolier fugere lu
villicationib tenẽt᷑ reddere familiaribꝰ ¶ cẽ ꝗ bene agis aut bene agere visi Noli
6 V nos de nris ꝗ ſubditi ſumꝰ. Scoa vo öclinare teſteæ adiutoꝛẽ pit᷑ tue bone acti
cauſa ẽ cura a medicinalis q ſacerdotibꝰ onis ſacerdotẽ. Ne ⁊ tibi ſimul ⁊ latroni

Ningano in curijs alienis ligitaturi vicz mittere ꝓp

ria tuc graues eũ iiuſte. Quarta cauſa

1 audeat appeſlatiõis refugin. Sexta

*
45
4

—
.

iniiũcta ẽet oẽs eis pctõꝛes velut egri me/
dicinis curadi traditin ↄmiſſiqᷓre incũbit
eis moꝛbos oẽs et vulnera pctõꝝ et rotäã
ſtentiã hmõi egrotantiũ cognoſcere.
Neceſſe igr habẽt egrotãtes hmoi moꝛ/
bos ſuos et vulnera ſua et totã ↄſiſtentia

Seaca lacerdgtib? detegere. Tercia vo quia cũ
S Koſcenbanen eſt foꝛo iuſti cia de nobis
„Atae Wis facere teneamur. Interẽ ſua ne ꝑ er
(Es roꝛeʒ nrjmaut incuria cauſa ſua q; aduer
ſus nos hʒ piclitetur. IJdeog; ꝓuidit qᷓ;
ſibi et nobis certe de aſſeſſoꝛe ſacerdo⸗

te diuini iur ꝑito qui cauſe ſue axaiatio
Ni interſitet cu cuius ↄſilio cauſa illa exa

„

minet.et terminet. Hoc em̃ facere ſolent

ſe ꝗ iden ct owaleg ne Lorte iniudico
iniuſte grauẽt᷑ Sic mittit ad curia penuẽ⸗

tis oñg ſacerdotẽ ne foꝛte in foꝛo tuo ⁊ cu

ſecuritas illa nra quã tetigiꝰ ⁊ exboꝛtatie
nra. Quinta poterit ſatt recte aſſignari.
Suſpicio iudicci.penitẽt a qͥ appęllare
Iʒ dño ad ſupioꝛẽ ſq; ſacerdotẽ ⁊ haè cau/
ſam iã aſſignauimꝰ. Quis eĩ deo negare

cauſa ẽ vt ſic ꝑ alienã accuſatiõʒ coꝛã pub
licis pttbꝰ emẽdant/ maitfeſta pctã Sic
pꝑ ꝙpᷣam accuſatiõʒ ad ↄfeſſiõ emẽdant
occulta. Nõ ei phas mzinemedata rema
neat occulta. Quare nece ẽ vt ſuũ hẽant?
indiciũ ⁊ forũ ⁊ iudicẽ. Quis at nõ vide
at ꝙ; vnũ vnuſꝗſq; accuſare aut denucia
re teneaf reũ ad coꝛrectiõʒ ſᷣuato tñ oꝛdi
ne enũctiato Cũ igr ſeipᷣm reu cognoue⸗
rit. Quo iure vel lege fretus ſibip̃i ta pni⸗

cioſe peere Plumartns Ppaz coꝛectio;
ſbi qrere liceat/ an foꝛtaſie mag tenet

. ere coꝛrectiõeʒ fraterna q; ppᷣafn. Q ſi
4 foꝛte dixer: ꝙ ipße ꝑ ſemenipᷣm ſe coꝛriget.
NJa ondimꝰ q: huius coꝛrectio nec vᷣo nec
ipi ſufſ cere det et cas in boc aſſignamus

7

7

videaris hr̃e latibulũ.
medico oñdere⁊ cure eiuſdẽ tradere.xvmxe
dicus ſacerdos bero⸗ vo eger ꝗ infirma
tur apð te. Oè ſi egritudo moꝛte afferat.

—, —

Moꝛs egertibi iputãda ẽ. Qui cura ei me

dicinalè adhibere noluiſti. Qè ſi foꝛtaſſis

artis medicine tutũ te eẽ Ifidis. Attede in

ſaniſſime ꝙ nullꝰ medicoꝝ in egritudine
Jua ꝓppa arte aut ſenſu tẽtus enec ꝓpᷣo
oſilio regit. Medic⸗ ęi eger ſeibm no bbHzʒ

extimplo ergo negligeti depoõe ppꝛii ſen
ſusi artis pſumptiõʒ ⁊ temeraria ↄfideẽ⸗

tiaʒ trade egrũ tuũ medicoquẽ curationi

fueßcir mikicoꝛdiuſſim⸗ ð8. Mag de ſa
lute tua ſolicitus quã tu ipe no immerito

ſuſpectũ hʒ iudicẽ ꝗ in cauſa ꝓpa ⁊ iſm
a ſenſit hoſté. An tu foꝛtaſſe ei penites ni
dicere peniteb ꝗ te hoſtẽ dei adhuc geris

iã ſenſit hoſt?ẽ.

ũ te accuſas ⁊ ↄfiteris hoſtẽ. Qè tu vis

in cauſa illa in q reũ te fateris iudex eẽ ⁊

ognitoꝛ.an non teipm ſuſpectũ reddis.

in ꝗ ie iudicẽ debere eẽ ↄtẽdis Etia ſi tua
eẽt iure. Illa iurislictio expedit tibi cede⸗

re illi. ꝓpter cauſas dictas ⁊ vt ipᷣe mitio

rẽ ⁊ ad pacẽ ꝓnioꝛẽ aduerſatiũ tuũ inue

nies. Quis qut negare audear deo vt ad-
uocatũ vel ꝓcuratoꝛẽ audeat vel debeat

oſtituere in cauſa ſua. Qu qͥdammodo
agit in foꝛo penitẽtꝭ/ ⁊ coꝛ ipſo ꝓcuratoꝛ
vel adnocata dei ſacerdos ẽ.Quarxencce
ẽ ipʒ inſtrui de ſacto. Dꝛimu deinde ꝓpo

*

nere ꝓ pte.Cui prociniũ pᷣſtat. Hec at ꝑs

deiẽ quã defenſandãa ſuſcepit ſacerdos.
Non põt aũt ĩſtrui niſi ꝑ te. Quia tibi in

cubit iſtruere eũ ex fetõ. Et hoc ẽ reuelare
⁊ confiteri factũ eidẽ.Que ſit aut tibi ferẽ
da ſnia pꝛo hijs omnibꝰ criminibus ⁊ in
iurijs lex diuiua etiã mũdana decdarat.
Quos in iudicio illo appꝛobat cementi·

,N—

An nõ vis egn

Sic dicẽdo an nõ das aduerſario iuſtaz
caʒ appellãdi. Cũ reũ te fatert iilla cauſa

H

—
, Fo.
De cauſe axaiatione et excitatione ſu
n O N,lArcerdos igr indiciũ tnũ exaiaturꝰ
H umuũ introgare te dz viruͦ udi,
☛ ciu illud et inſticiã de teido apud
el temetip̃ᷣm ſiue intemetipᷣo fecer et de ſin⸗
„gulis ꝑtibus iudicij ſi rite aut recte oĩa ſt
acta ĩ levt pᷣmũ de ipᷣa accuſatiõe quã ad
uerſum te Sponis ſi ↄtinet oẽs actiones
js hʒ deus aduerſũ le alioꝗn em̃ pcura-
un toꝛis ⁊ aduocati officiũ no recte ꝓ deo ex
N egueris. Deinde ſi teſtis officiũ nõ recte
! plene iples an ꝙ abſit factũ õ te pꝑ hibes
e! teſtimoniũ officiũ at teſt ẽ bona fið ð vi
m tate facti iudicẽ inſtruere. In nullo vitatẽ
n ſuppᷣme ĩ nilło falſitatẽ in ſinuare.Deinꝰ
min du aduocati officio qð ẽiꝰ ⁊ iiuri decla/
lnn⸗ rare ſiue b legg ſiue ↄſuetudies ſiue ꝑ ra
Titn tioes optimũ ł oꝛatoꝛẽ puta Sicut rectu
ui P eſt tibi ſuadere vt ðᷣt Sene. hocg ꝓ
n een h KLeito ſcias qᷓnto fiölioꝛ aut ꝓcuratoꝛ aut
nr; Ateſtis aut aduocatꝰ? ↄtra te in iudicio illo
gnn aeſteteris ꝓ deo tato illa tria officia dei filiꝰ
45 xvjus dñs in iudicio tuo ꝓ te exedtur fide⸗
*K lius.Quãto ſeueri⸗ iuſte tñ ↄtra te iudica
RMZ bis. Sʒ ꝓ deo tato clemẽtius ⁊ fauoꝛabi
“ lius. Iudex tuus pꝛo te.vmo ſi rectũ fue⸗
e rit de teipo iudiciũ tuũno inueniet qð in
“H te iudicet iudex viuonæ moꝛtuon xpᷣs dñni
l Quãato hicaudebis reuelare.lato ampliꝰ
* valebit eã dñs coꝛã deo pre ⁊ angelis eiꝰ
n Quãto ampliꝰ diſcooꝑies turpitudines
* mas tato ipe ampli⸗o pire ſtudebit Quã
*MZ to ampliꝰ teipᷣm accuſabis. Lato ipe am
a7 Q pliꝰ excuſabit. Nollergo eẽ theſauri⸗
S?“ Aaut archiariꝰ dyaboli.ꝗ dẽs eẽ ſacrariũ
* ſpũſſanctitarcha vo oheſaurꝰ? dyaboli.
ſterꝗliniũ ẽ pctoꝝ. Uis ergo eẽ non ſaccu
in. vae lꝰ dyaboli phasſtercoꝛariũ eiꝰ euome fe
nn tulentia iſta. tã venenatã.et memeto dya/
e bolũ hĩr̃e inſcriptꝭ oĩa pctã tua ⁊ velut pa
tẽtes lras hre oĩʒ pctõꝝ tuoꝝ.Quas in il
n lo tremẽdo iudicio ↄtra te exhibebit niſi
, eas ſic delere ſtudueris. Scito aũt q am⸗
i? ĩ mẽoꝛia ſeu noticia ſacerdot ea ſcri⸗
“ ere ſtudueri. Eo amplia de libꝛo dyabo
an li ⁊ mẽoꝛia eius delebis. Memento lĩras
oĩm ðᷣbitoꝝ tuoꝝ te ðᷣdiſſe dyabulo. Has
Sb in ppᷣis manibꝰↄſcpᷣſiſti. Singulis qppe
ſern moꝛtalibus pctis. Singulas ? hoꝛreédas
bit lras ſcripſiſti. Oè ſi i deieciſti dyabolũ.
gdl q tibi pᷣꝰ velut inimico ſuo inſidiebat et
neicn, ſtimnlis puerſi timoꝛt a tergo ⁊ calcaribꝰ
4 mrpis amoꝛ in lateribꝰte vrgeat. Quid

₰

. O
9 „

nr

deiectiõi eiꝰ ꝓdeẽ putas Si adhuc frene·
tici pudoꝛꝭ os tuũ ifrenatuũ terret an neſtit
ꝙ freno oẽ coꝛpus equoꝝ tutũ firmiusvtł
Dicit iacob.iiij. Tacile e te iterũ dyabulo
iterũ aſcẽdere niſi frenũ eius de maxillis
tuis ex cuſſeris.Excule igit᷑ frenũ demẽtiſ

ſimi pudoꝛis ð oꝛe tuo ⁊ mavillis. Et ſcito

te nulla turpitudie pollutũ Qua nõ mul
ta hoim milia añ ſoꝛduerit. Eſto erge α
tibi teſtis fidelis ↄtra te vt tibi ſit teſtis fi
delis in celo pꝛo te ↄfitere aduerſus te cũ
dauid vt ⁊ deus remittet impietatẽ pctõ⸗
rum tuon. Uide ne parcas oꝛi tuo. Sicut
ðᷣt iob.vij.et certũ habe ꝙ ðs parcet ibi
ſcito te coꝛã deo ⁊ in conſpectu curie cele⸗
ſtis Quatum ẽ in te ola egiſſeele rupi⸗
tudies tuas ? abſcõde a ↄſpectu tot miliũ
ↄmuta tuũ ſpectaculũ.modico ↄfeſſiõis
latibulo.?atibulũ ẽ confeſſio pcn coꝛa
vno ſacerdote facta ↄpatione vniuerſałt
ſpectaculi et vniuerſalis illiꝰ ꝓpalatiois
q in iudicio illo terribili futura.At em̃ ſa
cerdos ea viderit ꝑ confeſſionẽab oculis
dei ⁊ omniũ miliciaꝝ celeſtiũ abſcõdunt/
Si verecũdus es cur nõ erubeſcis tantũ
turpitudinũ tuan ſpectaculi. An fo⸗ S
eet oclłos fidei clauſerũt tibi peccata iua.·

vt nec teipᷣm videas ⁊ angeloꝝ ſanctoꝛũ
miſerabile ſpectaculũ et omniũ demoni⸗
oꝛũ ludibꝛiũ Appi qſo fidei ocłos ⁊ inere
cateruas demonũ vñq; illudẽtiũ ibix de
moꝛte tua ſibi applaudentin. lidð queſo
qua ſolicitudine le circneãt ⁊ te ad deuo⸗
randũ querat. Attende quo ardoꝛe ⁊ aui
giegte ſanguineʒ tuũ ſiciatvndiq; circa te
rugł-ut dẽtes ad deuoꝛandũ te paraãt gla/
dium tenet hoſtis vt te iugulet. Tu vero
de erubeſcentia cogitas. Uide quoꝛſum
te trahat dyabolus freno erubeſce illius/
ad moꝛiẽ vtiq; te ducit ad illud vniuerſa⸗ e
lis cõtumelie infernale latibulũ et oppꝛo
bꝛij ſpectaculũ vfias oĩim oculoꝝ celeſti⸗
um t reſtriũ ⁊ infernaliũ mif̃abile ⁊ igno o
minioſum ſpeciaculũ Ibi appebunt oim
oculis verecundioꝛa tua abice faſcłtuluʒ
tatrocini. Ne cũ eo depᷣhenſus excuſati⸗
onẽ aut redẽptionẽ habere no poſſis. Ex
cuie iugũ diabolicũ diſſolue colligatiões
impietatis. Solue ⁊ faſciculos depꝛimẽ⸗
tes vt gꝛ tibi yſa.litj. Diꝛumpe vincula dy
abolica ꝗqbus te tenet vinculatũ. Erue tse
ranq; damuła de manu.Et quaſi auis de
inſidus aucupis. Ut ðꝛ tibi ꝓuer.vj. Te⸗
ta et experire quanta ſit alleuiatio buius

ſareine dyabolice depoſitio vel abiectid
Exrperire gaudiũ liberatiõis de manu dy
abuli ꝙ ſit gaudium liberatiõis de ma⸗
nn dyabuli ꝙ ſit gaudiũ libertatè iugo pᷣ⸗
uitutis eiꝰ a facie olei diuine mĩe putrefa
ctio. Ut le.yſa.x.ꝗᷓ fit pacis traãꝗllitas vio
lentiſſime dñatiõis ⁊ tyrãnidis eiꝰ oppᷣſ/

ſione ceſſante. Cõſuta ⁊ ↄpfunde dyabolũ

g le lõga detẽtiõe pᷣſcpᷣſiſſe foꝛte putabat
⁊ ſe ĩ poſſeſſiõʒ tui ipᷣi pᷣſcpᷣtiõe tutũ puta
bat nenuse pᷣſcpᷣtiõʒ illã dyabolice pᷣſcri⸗
ptionis. Ne te pᷣſcpᷣtiõe diſtationare va⸗

⸗ „ -=- 7

leat.i.iudicio oppᷣmere. Illude dyabulo

vince ipᷣm ⁊ occide freno erubeſcie q̊ͥ te te

net ⁊ trahit. Utere hac erubeſcia q̊ quidẽ
ẽ ſalstarè medicina pctõꝝ. Tu vo facꝭ eã
libi moꝛtifera teipᷣʒ ipa lufſocas erubeſcia

Du ed facis obicẽ gre ⁊ ſpui vitali obſtru⸗

cxoꝛiũ quo minꝰ tot tuũ poſſit ingredi.Ui
des qm obſtruis meatũ coꝛdis tui ſpuũivi

le ipᷣm ec facis frenu dyabulo quo te tene

at⁊z in moꝛtẽ trahit niſi eẽt erubeſcia quo
eneret dyabolꝰ et occidere nõ hr̃et. Oc/⸗
cide ergo ꝓpᷣo gladio goliã cũ dauid vin

ce ipᷣa erubeſcia dyabolũ ↄuerte eã in me
dicina pctõꝝ tuoꝛũ. Siqdẽ ↄfeſtiõʒ ei ad
duxerꝭ. Ex hijs duobꝰ ſaluberrimũ anti
dotũ ↄtra oẽs moꝛbos ⁊ vulnera pctõꝛũ
pfticies felix vmutatio ſi frenũ quo tene/

bat ⁊ trahebat te hoſtis in gladiũ ad ſu⸗

erandigism guerteris. Si venenũ ymo
ſi egritudinẽ ipam in antydotũ ⁊ medici/
nam oↄuener atiẽde ꝙ momẽtanea ẽ eru

ſi egritu
beſcia iſta cũ ip̃a ꝓbatioe.cũ ipſo ſonitu

viroꝝ ↄfeſſiõis fugit.Deniq; putas tba
bere pctã q̃ confiteris abſit quo a eſſto⸗

Times erubeſclam q tata felocitate fugit

Erubeſcis igr q nõ habes pctã? hocvniq;

volo rogo moneo laudo obſecro qᷓntum

poſſũ erubeſcj. Salutar em laudada ðo

gratiſſima ⁊ acceptiſſima ẽ pctõꝛũ erube/

ſcẽtia. Sʒ ne ĩpũgnet᷑ eageꝰ caueto ⁊ ne

oru ipe ea ſtrãguleris aut ſuffocert ne heat
ea frenni aut gladiũ contra re dyabolꝰ.ne
hẽat ea obicem ⁊ obſtructoꝛiũ coꝛdis tui

ſpuſſc. Leua oclos fidei tni ⁊ vide qd
tibi ẽ in celo ⁊ q qrit hic a te ſilr terram.

momętanea erubelcẽtia a te exigit᷑ ⁊ ſibi
celeſtis regni hono: offert quo gaudio ?ꝰ
aggratulatiõe tibi redeunti duiciſmꝰpr
mmaru; et e? totius oↄſolatiõis occurrat

ipᷣa vifas in. vv. luc clamat. Attẽde conui⸗
uiũ ſolẽne⁊ pꝛe gaudio tue reuerſiõis ad

De penitentia. S „

Mirari clemẽtiſſimi pris pdukes ample
xus ⁊ oſcula ſuauiſſima ⁊ vide qſo nulla
ſtulticiarũ tuan apð benigniſſimũ prem
relicta memoꝛia. Secundũ oẽs inũdaio
nes pr̃ne mie ⁊ toꝛrẽtes gaudu et hylari·
tatis qᷓ tota celeſtẽ curiã tua ꝑfudit reuer⸗
ſio irrecoꝛdabilr delectaãs. Erige obſeccro
aures fidei tue et audi ſimphonia et cho/
rum ↄtẽtus ſuauitatẽ tue reuæſiõis ↄui⸗
uium.audi laudes et pᷣconia celeſtiũ mili
ciarũ q̃s ꝓ reuerſiõe tua offerũt milia mi
liuʒ. Audi interpellatiõʒ ꝗ et miſerat᷑ tu-
ẽxpᷣm dñm. q iugiter paret vultui deiad
interpelladũ ꝓ nobis ꝗᷓ oia nobis ĩ eo

hõ eſt impetret in eo ꝙ deus oiĩa largi⸗

ↄuentus. Tu ad infernale latibulũ pᷣpa⸗

ras te.Lu ipᷣe gaudere nõ curas ĩple ſaltẽ
vota et deſideria milicia rũ celeſtiũ facin
celo de ie gaundiũ fac aggaudere tibi eta⸗/
plaudere milia miliũ. Sac totũ celũ reſo⸗
nare. laudes ⁊ pᷣconia diuine bonitatè q
largit tibi de tato hoſte pᷣclarũ triumppbu
fac obſecro totũ celũ totũq; padyſuʒ fſide
re fac ꝙ inuitet dñsoẽs cognatos ⁊ vici ⸗
nos ad noue tue libera:iõis gaudia.Si Ij
cut legit᷑ Luce.xv.An nõ curas etia pijſſi
mũ paſtoꝛẽ de ꝑdite ouis inuẽtione letiſii
cari qui ꝓpᷣos humeros tã gaudẽter incdi
nat vt in ouile reuehat ouẽ errabunda eit
pditam.Et pᷣgaudio inuitet amicos etvi-
cinos ad ↄgaudendũ et ↄgratulãduũ ſibi
quaſi nõ ſit contẽtus ꝓpᷣa ↄgratulatie
et parum ſit aut quã ꝓpᷣis humeris reue
hit gaudiũ et aggratulatio paſto:is refes⸗
ctioʒ et inuentiõʒ eiꝰ oim amicoꝛu ⁊ vici/

noꝛũ aggratulatiõe vult feſtinari et hoc

effraym yſa.xlvj. Uſq; ad canos ego ipᷣę

poꝛtabo. Ego feci et ego fer ego ptaboꝛ
ſaluabo. Moneat igiur te t pꝛeclara illa
celebiitas que reddit expeciat. Mone⸗

gur audi mellifluũ clamoꝛem ꝓmiſſionrtun
udi terrificũ fragoꝛẽ ⁊ timendũ tonitru⸗
um cõmitationũ eius aĩaqnerte totiꝰ ce
leſtis curie expectaliõʒ et deſideriũ pᷣces ?
votla ſua ꝓ te clemẽtiſſimo pr̃i offefentis.
Uidevota ⁊ deſideria oĩm celeſtiũ milich
arum te ĩ certamine ↄtra mundũ carn v
demonia ſpectãtiũ et victoꝛiã tuã ſolicite
expectantiũ et ꝓ victoꝛia tua iungit᷑ etin-
ſtanter oĩpotẽti pri ſupplicatiũ. Soliciia
E te tota illa celeſtè curia et milicia pcla
ra Tu vo doꝛmis i ſtercoꝛe.expectat te aa
plauſus et aggratulatio et totꝰ ille celoꝛi

in eodẽ luc xv.ca.⁊ Oſee.v.Ego nurcius

ie

s
n
rv
dal
niſon
llon
wr
nüſe
t
ia
micn
lu
⸗
ia
ic
iſt
wil!
ind

üf
d
e
nf
ui
u
“
n
e
u
ut
S
P

3

.

at te tm̃ paſtoꝛis tui gaudiũ. Moneat te
boſtons te p deuia querentꝭ. Circuitꝰ ⁊ la

oꝛ ⁊ occurſꝰ eius feſtin⸗ azoulei lnns

De quo btus dyoniſiꝰðt ꝙ benigniſſim⸗

ihũs veniẽtibꝰ ad ſe totus pᷣcurrit ⁊ pob

niat eos deoſculat᷑ et amplexat᷑. Ecce pa
ſto: tuus nõ iĩpꝛoperat tibi laboꝛẽ queʒ te
qrendo ppeſſus e. NHõ im ꝓperat nibi qðᷣ
peccaſti.Uide qᷓntũ parcat verecũdie tue

Sẽti coꝛ tuũ emoꝛtuũ ꝗ tot ⁊ tatt moueri

no potes quẽ nec dinaꝝominationũ trẽt
tonitrua nec diuinaꝝ ꝓmiſſionũ tot et tã
ta demulcẽt bladimeta. Dic qſo ꝗqdaðo

fomidas erubeſcẽtia iſta pmodica 1 mo

mentanea. Curnõ magꝭ nimes eterna. Et

per ẽ ꝗdẽ coꝛa vno ⁊ in oclis vniꝰ viqʒ ſa⸗
cerdotꝭ. Illa aũt ĩ conſpcũ⁊ oculis viuoꝝ

moꝛtuoꝝ.Dicſo ꝗ iſta momẽtaneã ?

ar

dos bene opinaret᷑.Ecce aſſunt circuſtan
ſuppliciũ Lu vo de opinioe coguas ſacer
dous tue ſalutè oblitus æ impendẽtis tibi
ſnie capitalis diſcrimé nõ foꝛmidas. Cre/
dis vita tus opinio ni ſacerdon: qſi ex opi⸗
nione ſacerdoit iudicadꝰ ſis. Q ſi diſcre
tus pꝛudes ⁊ circũſpectus fueni lacerdos
Ipa flagicioꝝ et facinoꝝ tuoꝝ ↄfeſſio irʒ
ad bene ſentiẽdni 2 opinadũ de te ĩducet
ſciet qp . e te ia ab inꝗqnamẽtis oĩbꝰ emẽ⸗
datũ o n ei dubitat huiꝰſacerdos pctã
deleri vidica et integra afeſſione. Si vo
indiſeretus ẽ ſacerdos Elige circũſpcti ⁊
ꝓuidũ ſi potes. Scito ad ſingula va con

feſſiõis tue. centu militiaꝝ ridere ↄcentũ

coꝛavno ſuſtiere nõ potes. Qnalr ↄfidis

te poſſe pati eterni illiꝰ ⁊ vniuerſalis ↄfu⸗
ſionis op ꝓbꝛiu. Api obſecro oclos fidei
et vide qua ſtultꝰ ymo cecus mercatoꝛ es
Aerne felictant vonoꝛ ta vili vrdis Sco
⁊ eterne felicitatt ſił et cõfuſiõis leuiſſſime

ſił et momẽtanee erubeſcie ðᷣcdlinatiõe ſen

euaſiõe ob ꝓbꝛiũ mercaris.Quid qſo re
ſpodere potert deo in extreme illiꝰ diſcul
ſiois ex ale int rogati Fili vt ꝗd dereliꝗ⸗

ſti me. Rñdebis ne dne.optebat me ſi ve

nirẽ ad te verecũdari et erubeſcere ꝑ mo⸗
mentũ coꝛa ſacerdote. Erit ne hec excuſa⸗

tio. Rñde igr ⁊ mõ an vis ꝓpt illuda ðo

recedete an magis amas petõꝝ latebꝛas

q; deũ.et mag amas eẽ ſentina dyaboli
ca q; ſacrariũ ſpũſicti.Miſer ad qd credis

datã tibi a Zðᷣo erubeſcig ip̃am ad hoc da

tam eẽ tibi ſcito vt ſit tibi an auxiliũ emẽ/
datiõis pctõꝝ vt ſit tibi in medicina. Tu
vo ↄuertis ea ĩ toxicũ ⁊ deo medicãti aꝗ/
eſcere non vis. Malẽs moꝛi ꝓpᷣa volũta
te qᷓ; viuere ↄſilio ⁊ auxilio oei medicatis

Pic ẽ moꝛs eꝗ qui vulgo ðᷣꝛ vmbꝛaticus.

Qui cũ vmbꝛa fugit moꝛt audacter icur⸗
rit pcipiciũ. Tu iſta vmbꝛatilẽ ⁊ fugatiuã

times vmbꝛũ ⁊ moꝛtis et᷑ ne pcipiciũ non
y times Nõ aduert. Dic qſo ꝓpt ad ti/

mes illa erubelcẽtiã.an ne foꝛte ſacerdos
q bonũ le credebat. vilipẽdat te O picu/

lum o danũ irrepabile. Ille hõ vilipẽdit

te.ꝗd bõi amiſiſti Erat ne opinio ſacerdo
NRim bonuũ vt minoꝛ eẽt eo e᷑na felicitas
et vt pꝛo eo incurrendũ eẽt eterne moꝛtis

ſuppliciu piter et oppꝛobꝛiũ. An in opiõe
ſacerdott iſtiusſelicitatẽ tuã cõſtitu eras.

NQuantũ credis eẽ gaudiũ ſctõ ange⸗
loꝝ pꝛo tua ereptiõe qͥꝝ ẽ incõfrẽs ⁊ incoõ
ſeruos tanta dileto ⁊ illa ꝗdẽ dilctõ ↄpa⸗
bilis eſt ei qᷓ diligimur a ſcus angelis qre
nullũ gaudiũ ẽ ꝙ in mũdo demũdanis
hri poſſit ↄpabile gaudio ſcõꝝ⁊ btan aia
rum.ũ ſclis angelis de ur̃a liveratioe le
tantiũ ꝙ credis gaudiũ eon dũ viderent

paulatiʒ vinclła moꝛtis in pctõꝛibꝰ⸗ dirupi

⁊2 eos de manibꝰ dyaboli liberari⁊ ad cõ
ſoꝛtiũ ſuũ aſſumi ꝗs eĩ ñ ↄpaciat᷑ captiuiſ
tyranide dyabolica diu aſſlict æ iugo du
riſſime puitut eiꝰoppᷣſſis. In caregre pec
catoꝛũ obcluſis imuratis diu Quibꝰ ni⸗
hil alið imminebat niſi e᷑ ne danauõis ⁊

motirremediabil æ irreuocabi ſnia. s

inſealesilli tortozes in carcenibapetot 2
ad ełhe moꝛtis ſuabãt ſuppliciũ. Quisſa

ðo ferreꝰ ẽ q de liberatioe pmõi captiuo

rum nõ gaudeat. Quid elgo mirũ ſi ſctłè

angeli ⁊ aie qͥ eoꝛũfeliciſſimo la gandẽt v
glianf oↄſoꝛtiũ de taliũ ereptiõe letet᷑ hoe
ꝙ ðt vᷣiias luc xv.Oa gaudiũ cangel öi
Qm̃ pnia ẽ erepiis ⁊ liberatio hmõi capti

uoꝛũ⁊ diruptio vinculoꝛũ moꝛij. Inde er

go ẽ gaudiũ ſctõꝝ angeloꝛũ de pnia pctõ

rum. Ip̃i ꝗqdeʒ vidẽt penitẽtes eripi ela-⸗
queis ⁊ vinclis dyabolicis et educi de cõo/
cluſione et in nueratiõe vinctos in foꝛtu⸗

dine ſimir eos ꝗ er aſperat deũ pctõꝛũ ia

ctantia et gloꝛiatiõe et appꝛobatiõe qha

bitant 8 epulchꝛis coꝛpoꝛũ ſuoꝛum. Uvi
opuſtrelcunt et vermes vicioꝛũ paſcunt*
hus et ſimilibus aduincen da erubeſcẽtis
qus viam tonfe ſtonigobſtruit adiuuan
dus eſt. Cuius labia vehemętia pudoris
compᷣſſit. Hec et ſimilia pꝛeponenda ſun

De penitentia.

penitẽti ad ꝑficiẽdã accuſatiõʒ quã aduer amicicia de ſoe hereditatt exne ad quapꝑp

ſum ſe dei ꝓcuratoꝛ coſtitutꝰ ꝓponit hec

eadẽ valent ad pficiendũ teſtificatiõʒ.Qꝛ

eadẽ ẽ coꝛa ſacerdote accuſatio ⁊ penitẽtt

contra ſe teſtifticatio.ꝰ hec at de ſnia in/

Arendũ eſt et erit vtruũq; ſceʒ ſe furẽ xreum

maieſtaij ⁊ ſacrilegũ ⁊ apoſtata ⁊ adulte
rũ ⁊ ꝓditoꝛẽ.Et ſiqd ſupꝛa ↄmẽoꝛauimꝰ

Seipᷣʒ iudicio iteꝛioꝛi ꝓnũciauerit et hoc
exterioꝛi confeſſione cofirmauerit.
De reſtitutione honoꝛis.

agendũ erit hoc tñ obſᷣuatovt añ
litis huiꝰ aut iudicij ingreſſuz ðs
egitùat᷑ ꝗ ſe ſpoliatũ conꝗrebat. Inter/
ogand

Otra dei volũtatẽ vel dyabulo ſeruiendo
in viciſs reſtituerit. Int roget᷑ vtꝝ deũ im
poſſeſſionẽ ipᷣiꝰ ia miſerit ⁊ ſi ẽ tenẽs eiꝰ⁊
vulgo ðꝛ. Si tenet ipᷣm ⁊ poſſidet integre

ꝙ vtiq; facvinclo caſte⁊ ſcẽ dilcõis amoꝛ

igr vinculũ ẽ q̊ͥ ſolo ve et integre tenet et
poſſidʒ nos deꝰ. Limoꝛ ꝗdẽ non integre
et ve poſſidere facit.qm̃ timoꝛe non tenet
aut poſſidet coꝛ nrjm deus hoc igit int᷑ro
gelur vt amoꝛe ia deo cohereat.⁊ ſi amoꝛ

dei vicioꝛũ amoꝛẽ in ipo ia abſoꝛbueritvt
maio: ignis minoꝛẽvłſaltẽ vicerit.ſi deũ

oĩbus vicijs ſuis q ↄtra ißm amaueratpᷣ
ferat Si ꝓ amoꝛe eiꝰ ſua vicia pᷣferat Si

malit carere oibus hiis qͥ cõtra de ama
leral ; ip̃o. Si placere ðᷣo ⁊ amicus ei⸗
familiarè eẽ de cetero amet atʒ deſiderer

ne nõ totius curie celeſtt cuius inin tcũ ſe
conſtituerat inimicj eius.i. demoniis ad
herẽdo ⁊ vicij. Sʒ ⁊ hoc introgãdꝰ erit

qnti pẽdem vel eſtimet dei amicitiã qd ⁊

qntũ ꝙ ea adipiſcẽda aut cõpuada face-
re paratꝰ eẽt. Si venalis eẽt dei amicicia
vel gratia. Quid ꝓ ea gaturꝰ vel factur⸗
eet. Si iñ gratus e deo tadiu ptulit ho

ſtem en deus tot iniurias ab eo paſſus.

Ißnttñ nuc reuertẽtes in amplex⸗ recipit
⁊ oſcula ⁊ totius curie celeſti aggrarulati

one ⁊ applauſũ ꝗ eũ pᷣ hoſtẽ ia adoptat
in filiũ an hec ta mirada ram ſtupẽda bñ⸗
ſicia vel modicũ amoꝛt igniculu in coꝛde
eiꝰ accẽderũt an ob ingratitudinẽ in pᷣui

lule vicioꝛũ ⁊ demonũ a qᷓ erepi erat di

uine gratie ineffabili largitare redigi me
ruerit. Introgadus eritqᷣ ſit ei de recõci/

liatione ſua ad deũᷣ de recupata gratia ?

amoꝛee dei leticia de tocius curie celeſtis
£₰△

ys aũt rite actis de ſnie executiõe

e

*%. %° „

gram ↄpunctiõis reſpirauit. Que ſic ↄcu

piſcia felicitat: e᷑ne vtrũ paratus ſit here
ditatẽ ſi celeſtẽ viribꝰ ⁊ armis defend⸗e.-
reð graſia amoꝛe clemẽtiſſimi patris q
gratis tã indigno reddita ẽ ſi in ꝓpoſito
⁊volũtate hʒ eã ſtudioſſime ſolicite fua
re. Si de cetero coꝛ ſuũ omniſtudioſa ſer
nare ꝓponat vt nihil in eo inueniat ocua
los dei offenſurũ.Si ſe tradere dyabolo
polluendũ ⁊ diſtrahẽdũ ꝑ ſtergꝗliniaꝛ ſpi
nas vicioꝛũ vehemẽter aſꝑnet᷑ et odiat ſi
ðo velut pꝛotui ⁊ littoꝛi ſecuriſſimo adöube
rere de cetero diſponat vicioꝛũ ↄſenſ-ve⸗
gſe ſpo lut tẽpeſtatẽ ⁊ vicia ipavt ꝓfunda abyſſo
us igr erit penitẽs viꝝ ſeip̃; ⁊ ſua ò rum pauẽs ⁊ abhoꝛres. Utrũ ipᷣe regi
Abus deũ ſpoliauerat vel ſibi vſurpãdo

ne celoꝛũ que pᷣma eſt poſt deũ ſaluatoꝛẽ
ad int᷑pellandũ ꝓ peccaſdꝛibꝰ gratus ſit
⁊ toti curie celeſti cuius pᷣcibus ſe adiutũ

eęẽ ignoꝛare nõ dʒ. Et de feſtiuo illo gau⸗

dio q́̊ tota illa celeſtis curia ꝑfuſa ẽ. Utrũ
ſe ſentiat ⁊ agnoſcat toti celeſti curie dẽre

eẽ de cetero obnoxiũ et debitoꝛẽ. Utrũ re
gine celoꝛũ que pᷣma poſtvnigenitũ redẽ
ptoꝛẽ ẽ ſe obnoxiũ reputet ad gratiarũac
tiones ſoluẽdas.Quociẽs de vincuł moꝛ
tis ⁊ carceribꝰ dyabolict ipᷣm eripuit diuni
ne gre magnitudo ꝓ tã indebita ſolicitu
dine ſue ſalutis ſi de hoc qð ciuis ſccõꝛuʒ
fcũs ẽ ⁊ domeſticꝰ dei letet᷑ ꝗ ciuis babi
lonicꝰ ⁊ dyaboli pᷣus fuerat Si ð hoc iße
gaudeat ꝙ tota celeſtt curia pᷣꝰ ab aſpcũ
et afacie eiꝰ auertebat nares ⁊ oculos fe
toꝛẽ ſterꝗlini dyabolici quo plenꝰeratfer
re non ſuſtinẽs ⁊ hoꝛrẽdas turpitudines
dyabolice ſuggillgtiõis et machinatus ꝗ
bus deturpatus erat cernere ⁊ videre ab
hoꝛrẽs. Nũc aũt toto applauſu tota ag-

gratulatiõe le intuẽt et mirant᷑.Et cũ ve/

ner añ oſpcm̃ dei vt pᷣces tuas ei offeras
ei occurrũt ſeduli oẽs ſe offerrunt auxilio
tuo. Negocia qᷓ gerere ſeu expedire hẽés
in illa celeſti curia oẽs ꝓviribꝰ expedien
do gaudẽter et feſtiue ſuſcipiũt petitiões
tuas clemẽtiſſimo pri poꝛrigũt pᷣciuʒ ſuaꝝn
mira ſedulitate ⁊ inſtatia oipotẽti pri gra
tiſſima pᷣces pꝛemouẽt an non letaris de
tot ⁊ tantoꝛũ amicoꝛũ acqſitiõe. Suſpice
celum ſi potes et intuere quid tibi iam eſt

in celo ex cui gloꝛie ibi aſcriptus es.Que

et quaʒ feſtiua te expectat iam celeſtium
miliciarũ ſocietas.Eructa ſi potes memo
riam ſuauitatis dei qua tam indigno p/
us tam ingrato pᷣus lanta tam indebitxs

q; benekficia donata ſt.
tes ꝗd eras añqᷓ; pr ille mian per gram co
pnnciiõis te traheret. Cereꝰ an carvo ex
tincius eras nil habens niſi fimũ ex ſetoꝛẽ
et tenebꝛas. Nuũc vo cereꝰ e lumiolꝰ aut
lãpas dei in ↄſpciũ dei.aut lucerna lucecs
luie vere cognitiõis et ardẽs ardoꝛe ſctẽ
dilectiõis Regulcꝝ eras pᷣusvbi moꝛtua
aĩam tua ex ſedatione btevite aian qͥ deꝰ
ẽ. vᷣmes vicioꝝ ↄmedebat.Ibi ſanguiſu⸗
ge guile luxurie exugebãt eã et emugebat
totu hauſtu ſota impᷣſſõe ire idẽ intoꝛcu/
lari pᷣſſurãtes eã ibi gurguliões auaricie
⁊ tineeinuidie eã iugit rodebat.Quid de
vocat ſuꝑbie de ſerpẽtibꝰ frandulẽtie ee
de ranis garrulitatt de ſcoꝛpiõibꝰire ſiue
ſerpẽtibus ignitt. Quid de cimicibꝛin pa
ciẽtie et demmuſca grauiſlima diuerſi gene
ris qᷓ inco gitatiõibꝰ tuis volãtes affectu,
tuũ tãta imptunitate pũgẽtes ſtimilabat
et vlcerabat. Quid ꝙ canes illi ĩfernales
te vndiq; detrabẽtes et dimoꝛdẽtes dila⸗
cerabãt. Hec oĩa vulnera aia tua moꝛtua
O ſenuire nõ poterat. Nũc vo qͥ canes illi et
coꝛui infernales ↄſumſert repauit tibi
tis ad integrũ er ↄtra merita diulne gra-
tia largitat De ſepulco qo plenũ erat oi
ſpurcicia tẽpluũ iã fec ſue ĩ hĩitatiõis ⁊ diui
cian ſpnaliũ gaʒophilaciũ. Deſterqlinio
et volutabꝛo poꝛcoꝝ infernaliũ te iam oꝛ
tum voluptai? refoꝛmauit gramibꝰ ſctän
cogitationũ virẽtẽ ſcõꝝn denderion velut
floꝛibus ſuauitati odoꝛe fragatẽ vᷣtutu ar
boꝛibus plantatũ ⁊ vt ad vnũ dicâ inſtar
pa dyſi celeſtt oim ſpecioſa nouitatè ame

Fo.

4

cxõoſide:a ſi po

polimitã ex olm vtutũ varietate ↄtextaz
vltra ſtilũ et eloqntia; tendef oro. Aperi
igr oclos fidei vt intuearꝭ diuine ſuauitri⸗
tis habũdantiaʒ vtad mirert q; pcioſis te

circũueſtiuit varietatibus quo honoꝛe eet

gloꝛia illuſtrauit ꝗ gratu te fecittoi curie
celeſti ſpectaculũ vt totam pulchritudin?
tua miret et ei ogaudeat. Qualis autö

us ees agnoſcilo tuicatus eras panoſus

carbonat et maceratatotus ißon demo

nũ ludibꝛiũ.Qualẽ te credis tũc fuiſſe ein

tot vicijs ſoꝛdebas tot ymagines aialiuy

et reptiliũ et oim imundoꝝ et ĩ hoiabiliũ

indueras cuʒ nõ ſolũ vna turpitudine de
foꝛmatus ſʒ velut babilonẽ oigenũ mu⸗
eitudinẽ mõſtꝛoꝝ circũferebas ſpectaculſ’i
ob ꝓbꝛi et irriſiois eius oĩb⸗ vidẽtib'nö
ei quo te coopires hẽbas. Appebat vtiq;

&*

tot ettate deioꝛmitates ? turpitudie tue

Adue.tis ne ꝙ tota p enũerataʒ gliaz ve
ſtium et oꝛnamẽtoꝝ pieceras. Agno
ſcis qua ↄmutatioʒ feceras.Memẽto qſo
q̃ et qnta fecerat tibi ðs ꝙ tibi videt eſt
ne aie ꝗᷓ in tata głia et decoꝛeẽ declinãädũna
in volutabꝛũ petõꝛuʒ⁊ ſentinaʒꝭ imũdic
An ꝓponis te ð cetero ĩmergere in hmoi
ſteraliniũ.An pᷣelegis fuarę tota ſoliciuu
dine ſpecioſitatẽ q do gratũ te reddit.O
anima an põt de cetero imeniẽ venire vt
tantã gliaʒ ↄmutes inſterꝗliniũ an pote⸗
ris cogitare de cetero ꝗcq; ꝙ gliaʒ ilaʒ tſi
bi auſerat.An poter illa dimittere facile
an poterit iclinari coꝛ tuũ ad hocvt igno
minioſitas oöria tibi placeat. Amabis

ne de Etero demoõioꝛũ e ludibꝛiũ. Reco

6

nitate vnantẽ Quid ve gimẽta glie et o- le ſtatũ tuũ in q̊ eras qñ in via tua erat te

namẽta decoꝛt referamũs ꝗbus aiam ex
oꝛnauit et illuſtrauit oĩpotẽs ðs quoꝝ ta

— 2

ta ẽ miriſicatio.tata venuſtas vt ipam vo

„

grata. dei amplexibꝰa digna dei aſpectibꝰ
placitã efficiat toti curie celeſti admirabi⸗
lem amabilẽ groſam exhibeãat. ac dei ſpvõ
ſam ac filia indubitata pbatiõe oſtẽdat.
SDi delcribere velĩ tibi illa coꝛonã fidei ra
dioſam atq; choꝛuſca. Si annulũ illu gẽ⸗
matum puriſſimo nitidiſſimoq; ſaphiro

ſpei. Si monile in quo radiat üle rutilas
inflamabũdus charitat caruũculꝰ. Si
armillas ⁊ lõ ganimitatt et pacie. Si bꝛa⸗
chialia iuſticie. Si calciameta in abꝰ pul
chꝛi ſt greſſus pncipis vt legit᷑. Si cicdade?
ilia auro texta qᷓ ſe induta gloꝛiabat᷑ btà
agnes. Si biſſuʒ ⁊ purpura q̃ ndumẽtuʒ
eius legunt fuiſle Pꝛouer. vlii. Sl veſtẽ

nebꝛe ⁊ lubꝛicũ? angelꝰ maeus pſedbat

te coartaſ⁊ ſtimulas te.coartãäsad modũ

venatonꝝ ⁊ piſcatoꝝ feras ⁊ piſces coartãa⸗

tiuʒ et recia intrare cogẽtiũ. Qñ iuuẽettum

timoꝛis et mali anſbꝛis quo volebat cireũ
ducẽtis et diſtoꝛqnt et ſtimulis velut cai
caribus ocupiſcẽcian vrgetd. Recole vrti⸗
cas pun getes ⁊ vretes ſil libidinisvrticce
ſen lectũ vrucũ aut carcerẽvius libidinis
quo die noctuq; volurabert. Ibi velut in
ſartagine ferrea fergebat coꝛ tuũ vrentiũn

bꝛo libidinis immergi et in eodẽ voluta⸗
bꝛi moꝛe ſuis imundiſſime. Nuũc aũt cum

ſpõſo celeſti paſceris inter lilia id ẽ floꝛes

caſtiſſimoꝛũ ſandoꝛuq; deſiderioꝛn. Nuc·
O

pꝛurituuũ vndiq; ↄfo diebat aculeis quas⸗
do gauQu tuum erat ſourciſſimo voluta.

Hbruit dulciſſimꝰ pr atq; pijſſimꝰ.

multo ſancte depurate conſcie quiere ſua
uiſſima ⁊ iocũdiſſima frueris ꝗ lectus to⸗/
tus floꝛidus totus floꝛibus ſanctoꝝ reſp⸗
ſus ⁊ ſtratus eſt. Lotus aromatibus ha/
bens celeſtem ſuauitatẽ ſpiranciũ pꝛo tot
⁊ tantis malis tot ⁊ tanta bona tibi retri⸗
Reſpi
ce ſpinetũ queſo auaricie vt ſubſentibus
eſſe delicias ↄputabas vt legit᷑ Job. vx.
vbi ſpinaruʒ ſarcina te compꝛimens vlce
rabat⁊ cruẽtabat vbi inſtar talparũ rerrã
pmedebasiĩ põdere artiſſimo ⁊ lucẽ ſꝑ fu
giens latitabas velut imundum ⁊ ab ho
minabile reptile in cauernula ſua ſi up te
aggere terre cumulabas ad modu talpe.
3tararancanteipmeuitrad⸗ telam e
inanẽ ad capiẽdas muſcas texebas id eſt
ſolicitudine acquirẽdoꝝ volatiliũ ⁊ ſoꝛdi
darunmdiuiciaruvelut filũ filio adiitiens
curam cure addebas. Nuũc ad celeſtes to
tus diuitias inhyas ſpe circa ⁊ deſiderio

J luaui ⁊ mulcebꝛi. Quid dicã de pcella

9

ſuperbie q tot flatibꝰ adulantiũ ⁊ detra⸗/
hentium te circũagitans tot ſcadalis alli-
debat qua qñq; viq; ad celos aſcẽdebas
apud temelipium elatus vt maio: ⁊ gra⸗
uioꝛ nbi ruina immineret. Deinde co:rue
bas in abyſſum male hũiliationis vane/
ſcente gloꝛia illa quã vite apud te ſom/
niabas duʒz le inde ſibilari a pplo audie
bas. Cin vane laudis gloꝛia expectabas
Relpice queſo qͥ ſit facta in te cõmuta⸗
no dextere id eſt ꝓpitiationis excelſi qui
poſt tatas ⁊ tot tempeſtates pacatiſſimo
⁊ ſecuriſſimo littoꝛe penitẽtie gaudes ſo/
lido et lapideo vbi lapidi illi augulari et
ſummo patri ʒpᷣo totis deſiderijs. An de
Lot ⁊ tanti malis liberatio tot et tantoꝝ
bonoꝛuũ tam indebita largitio diuiuevite
dllectiõis ignẽ adhuc accedere potueruüt
An quod abiſit carbo penitus es æ nul-
la fufſflatioe accendi połes fruſtra quidẽ
tam diu ſufflatur in carbonem penitus
extinctũ fruſtra tot cremia tot intetiua be
nelſicion dei cognoſcimꝰ. Si nec düu laltẽ
Vna diuina amoꝛis ſcintilla in te accenſa
eſt. Inutiliter quippe ſtrues huius ligno
rum ſup altare coꝛdis ponitur. Si adhuc
diuim amoꝛis ignẽ oino frigeſct. Tu vo
le ipᷣſin habens hmoi incitamẽtisae com⸗
moue ⁊ co lapideũ tuũ ad lapidem ill
angularem allide crebꝛa? iugi conſidera
tione bonitatis eius vite malicie 2 tue
ingtaſitudinis in eu. Si em̃ vebemẽs fue

Be penitentia. “ *

rit illa colliſio neceſſe ẽ æ inde ſancti amo

ris ſcitilla diſſiliat. De hijs igit ꝛ hmoi
velut flabellũ tibi cõpinge qui te adiuuã 6
te ſuccõdas ⁊ peſtiferum atʒ ꝑnicioſuʒ cõ 4ð
cupiſcentiaꝝ incẽdiũ extinguas.QO: ſi nec
dum lignum fumigãas es. Sed adhuchu
moꝛem hũane viriditatis retines ⁊ putre *
dinis hoc ip̃ᷣm conſidera q te tam ingra
tum tam malũ ⁊ deum iugłł᷑ relinquen/
tem ⁊ aduerſantẽ vt vulgariter ðꝛ adhuc
ad miſencoꝛdiã pijſſimꝰ dulciſſimꝰ pater
expectat. Adhuc miſcdie tibi tatam offert
largitatẽ tantis bonitatè ſue delicias. Ad
huc offert coꝛona illam eterne gloꝛie ⁊ le
velut amatoꝛ ab amaſia ſua ↄtemptꝰ cõ/ SIJ
ſeruetur. Audi ꝗd poſt te clamat Eyech.
xviij. Quare moꝛiemini domꝰ iſrł nolo
moꝛtem peccatoꝛis vel moꝛiẽns. Reuerti⸗
mini ⁊ viuite.vide vnde te reuoceta moꝛ⸗ 9
te ſc vñ tu cucurriſti offenſas ſuas ⁊ cci/

mina quibus te inuolueras condonare

paratus eſt gratuitã omniũ offert indul⸗
gentiam tot iniurijs ⁊ ↄtumelijs laceſſit⸗ 4
omniũ illoꝝ obliuiſci paratus ẽ. De ſola 8
vita tua ſolicitus ſua oia negligit ſolam .
vitam ſalutem tuã querit. Quare cdamat
ad te reuertere Can. vj. Reuertere ad pa-
creʒ dulciſſimu amantiſſimu O fili cha
nädme reuertere ad ſpõſuʒ tuũ a quo foꝛ/
nicãdo cũ viris turpiter receſſeras. O ſoõ
ſa reuentere. O ſerue fugitiue ad dñ̃m iu . S
um cui teipᷣm ⁊ opera. ad fratrem cuico⸗ Z
heres regni celeſtis effecta es per gratiaz.
Ipe quippe xpᷣus dominus heres vniner
ſoꝛum per naturã qua eſt dei patris vni⸗
genitus nos autẽ coheredes eius fattiſu
mus ⁊ hoc per gratia ſicut ⁊ fili. Attende
ad ꝗd te voc⁊ vnde le reuoc; a moꝛte te

tam ingratum ⁊ malũ tam in debita pie⸗

tate reuocat ad vita beatiſſimaã ⁊ iocũdiſ⸗ HW
ſimam vocat Oſtende mibi faciem tunz .
Cañ.ij. Tu vero doꝛſum oñdis ei ant fa⸗

ciem q tua nonẽ. Induiſti quippe facieʒ ”M
dyabolicã ⁊ turpitudines abhominabi⸗
les de quibus intractatu baptiſmi lacuis dd
locuti ſumꝰ foꝛte facies iſtas abbomina⸗ H
biles audes oſtenderere deo hoſtiũ ſuo⸗
rum inſignia ſiue ſigna que in teipo qͥ do ”
mus dei eẽ debueras ⁊ caſtrum inſignũ
ſue victoꝛie demões poſuerũt. Andes illi o!
ſponſo celeſti gaudicla id ẽ amoꝛis mu/
nuſcula oñdere que ab adultero accepi⸗
ſti. Audes in ↄſpectu eius adulterio; mo

rum inſignis circuferre ſed bochacienus

un
us

6

im

pn

Fo.

△D
„

Deßpncipali reſtitutiõe eoꝛum ꝗbus
ipflum ſpoliaſti.

Ediamꝰ ad ipᷣam reſtitutionẽ ſe/
cure offer deo reſtitutiõseoꝛum q

pᷣt ne diceronolo te eẽ meuʒ cũ tu velis eẽ

ſimus volo te placere mihi cũ tu velis ei
placere hoc ẽ dicere volo te eſſe bvonũ vo
lo te eẽ iuſtu; an põt deo diſplicere boni/
tas aut iuſticia tua. Malus nccario ẽ cui
bonitas diſplicet. Nunꝗd neceſſe hʒ exe
quitate ſua ſtare iudicio tuõ cũ te iudice,ʒ

inter te ⁊ ipᷣm ↄſtituerit. Neceſſe igit᷑ hʒ
parere rei iudicate q̃re ſi adiudicet᷑ ei poi
ſeſſio nccario gcipiet illa Iteʒ nũꝗd non
ipᷣe rapiat a dyabulo penitentes ⁊ enpit
de manibꝰ eius. Nungd non ipe eſt qui
alligat foꝛtem dyabolũ atrium ſuũ id eſt
pctõoꝛem quem ipᷣe cuſtodiuit vt atriuʒ ſu
um. Amß. dico eo ipe te iam poſſidet
ꝙꝙ vis ab ipſo poſſideri hoc vinculo boni
tatis ⁊ amoꝛis poſſidet te ⁊ tenet Uide er
go vtrum vis ab eo poſſideri. Si em̃ vis
poſſideris. Uide vtrũ velis eum reſtitue/
re teipᷣo hoc ẽ teipᷣʒ ei Si emvis iam ergo
te ei reſtituiſti. Si vis eſſe ſuus de cetero
amicꝰ intellige ymo ſi vis eu habere fide
liſſimũ et veriſſimũ amicum. Si em̃ hoc

vis et eſt. Si vis vt amet te.iam amicus
Iuus eſt. Si emvis amoꝛẽ eius aut amas

multofoꝛtius ipᷣm cũ amoꝛeʒ eius nõ niſi

ꝓpter euʒ ames aut velis qᷓre iam amas

Putas aũt ipſum non amare amantẽ ſe

pultas ꝙ amoꝛ ab amꝛe ſe poſſit deſen/
Nere. putas ꝙ amoꝛ ſe negare poſſit amo
n aut repellere amoꝛẽ abſit.Alia reculare
poteſt foꝛtaſſis ⁊ alijs negare ſe ſʒ ſibi nõ
poteſt negare ſe Suꝑ hoc exꝑientiam cõ
ſule an putare potes adeo illiberalẽ deũ

vt pᷣneniri ſe in amado pateret᷑ ⁊ nõ ma⸗
gis pᷣneniret oẽm amatoꝛẽ ſuum cum ipe

de ſe. Ego pꝛimus ⁊ nouiſſimus pꝛimus

quidem in acceſſu amoꝛis ⁊ vltimꝰ in di⸗

ſceſſu bene arbitraris amorem illũ adue/
niſſe tibi voluntatẽ qᷓ dei amicus de ce⸗

tero eſſe et amas ⁊ vis. An a teipſo tantũ

bonuʒ oꝛtũ putas abſit. Illud igr bo⸗
num. in quo maxime bonus es quo ma/
xime de places ⁊ gratus es et ab ipᷣo tibi
datum ẽ ꝙ defonte dilectionis ſue. Exta

to igr munere ipſum deũ amoꝛe ſuo te pᷣ

neniſſe agnoſcito. Sciebat nanq; deus

Vrvus ipᷣm ſpoliaſti an times ne re⸗
ſtitui velit ꝗ deſpoliatiõe ſua conqrit q
in iu dicio ea petit. Uide ſi pᷣt eaʒ accuſare

deo ſe bonũ amoꝛis ſui diligere vt necel⸗/
ſe haberet oẽm illuʒ cui bonu illud dedii
ſet diligere.Cuũ ergo ſciret anteq; illud bo
num tibi daret ꝙ opoꝛtebat vt te dilige⸗
ret per bonũ illud amoꝛis ſui hac de cau/
ſa dedit vt amplius diligeret ⁊ ei ampliꝰ
pPlaceres dilexit quippe te pꝛius ꝙ tibi taã⸗/
li oꝑis exhibitio aut hoc qrebat in te vo⸗
no ſuo vt te ſibi gratioꝛẽ et amabilioꝛem
redderet. Ideo igr ⁊ amatoꝛẽ ſuuʒ ⁊ ami
cum vult eſſe qui amoꝛẽ quo hoc eſſes ti /
bi largitus ẽ ⁊ ad hoc largitus eſt vtama
toꝛem ⁊ amicum ſuũ te faceret. Hoc autẽ
eſt poſſidere te amari vicʒ a te. Amicicia
ꝗppe mutua ẽ animoꝝ poſſeſſio matua
dnatio ſed ſpontanea et iocũdiſſima. Si
ergo amas ipſum iaʒ te poſſidet. Si in;
ſolum. Non em̃ amat deus pogeſſionis
ſue participẽ non em̃ vult habere medie-
tariũ. Si vna eſt ⁊ integra dilectio te poſ
ſidet. Scito ipſum eẽ ʒelotipum adeo vt
nec nutus neq; ſigna aliqua cõtra thoꝛi
fidem paciatur. Statuit ⁊ firmauit ſuper
te oculos ſuos iugis ⁊ aſſiduꝰſpeculatoꝛ
luus effectu s. Oẽs nutus oẽs aſpectus di
ligenter ↄſiderans non ſolũ opera tua et
ſermones ⁊ affectiones ſed ⁊ cogitatiões
negꝗd foꝛtaſſe adulterine laſciuie videat
in te.Attẽde aũt ꝙ auris celi audiuit oĩa
Dee damnon reſtitutione et eooꝝ ſatil/
Er acta aũt reſtitutiõe in integrũ
ꝙ fit perſpontanea et volũtariaʒ
lnui ipſius traditionẽ ⁊ hoc ẽ cũů pe
nitens ſe amo:i tradit deo per manus ſa-/
cerdotis. Cradet inq; ſe comittitdeo re
gendum ad eius beneplacigi fm ꝙ ppo
nit ⁊ vult ſe victurũ de cetero. Reſtat ſatii
ſacere de danis irrogatis et de pditis a
quippe de ablatis qᷓ penitẽs ſe hebat ibſe
penitens abſq; oilatiõe debuit reſtituere
hoc eſt ſeipᷣm ⁊ bona volunta te atq; pꝛoꝰ
poſito ⁊ ſiqua ſint alia.De ablatis ꝓero qᷓ
penes ſe non habet ſatiſfactio faciẽda eſt
Hoc aũt erit firmitas ꝓpoſii non exigere
ab eo conſilio meo ꝓmiſſio vel votuʒ de
emendatione faciẽda.De futuris em̃ nul⸗
la eſt exigenda certitudo ſed ſolius ꝓpoſi
ti et veluntatis certitudo requiritur. Uhi
em̃ quẽq; inuenit dñs ibi iudicat eum de
pꝛeſenti igr voluntate et ꝓpoſito interro⸗
getur ad votũ vel ꝓmiſſionẽ non artetur
ne poſtea recidiuas cum ipᷣo recidiuo mẽ
daciũ aut voti tractionẽ incurrat. Sod⸗

dat petm̃ hoc occaſione pctõ. Ablataantẽ
Attuoꝛ erunt vniuerſo. Pꝛimũ ꝙ toto
tpe peccati fraudauit deũ debito Fᷣuitio

⁊ cultu ſuo nihil em̃ deo gratũ fecit eo tꝑe
quo tolo hoſtis eius fuit. Quare iactura
illius tẽpoꝛis reſtituenda ẽ deo cum peni
tentibus facultas affuerit. Scðo ſeipᷣʒʒ to/
to eodem tẽpoꝛe aſſumpte negociatiõis
lucris fraudauit. Cenebat᷑ auiem toto il/
lo tempoꝛe in talẽtis nature ⁊ gratie ⁊ tẽ⸗

poꝛalibꝰnegociari non ſolũ alus ſʒ ⁊ ſibi

Lercio ꝓrĩos auxilio qͥ medio tłꝑe de
ſtituti ſunt viui ꝑiter et moꝛtui quos ope⸗

ribꝰ ſuis ⁊ oronibus adiuuare tenebat

Julgeuͤt tempoꝛe toto ab eo nil habuere
auxilij pꝛeſertum ſi clericus ẽ tytulatus aut
beneficiatus in eccia Beneficia em̃ eccleſi
aſtica regẽptio ſunt animanꝝ. Qui igit᷑ re
demptioneʒ animaꝝ ꝑcipiunt iugiter pꝛo
earum redemptiõe vigilare tenent.Qui
enim ſtipẽdia beneficioꝝ eccleſiaſticoꝝ ꝑ
cipiunt ſpũ ali milicie ſpecialłr aſcripti ſũt

hoc eſt animaꝝ acqſitioni et liberationi.
Quia igr toto tempoꝛe pcti dyabulo mi⸗

litauit eo ꝗ in penitẽtia eum dei hoſtem

effecit. Manifeſtũ eſt toto tꝑe peccati

animas peccatoꝝ carceribꝰ induſas ant
in carcere purgatoꝛij dctẽtas nihil ab eo
peccatoꝛe ꝑcepiſſe pꝛeſidij. Eo quippe tẽ⸗
poꝛe aꝑpxud deũ nec ꝓ ſeipᷣo quicqᷓ; pote/
rat quafre ꝙ alijs inanes ⁊ vacue fuerunt

oꝛationes ip̃ius q; in ipſo erat. Dana igr
de perditoꝝ eo tempe ſuſſragioꝛũ anima

= . „ .
peminere dz ſequẽs vſta pᷣoꝛi ſq; vt gratie
tam indebite gratũ ⁊ deuotũ ſe expihbeat
miſericoꝛdiſſimo ac clemẽtiſſmo pri qui

eũ tam inalebi:a ſue ſuauitat babunda⸗
na eduxit de lacu miſerie ⁊ de luto fecis
vinctũ immedicitaie ⁊ ferro⁊ ſibi flium

heredem de ſpurio tam ignobili et de ge
nere tanta largitate adoptaui. An decet

tam indebitoꝝ tanq; beneficioꝝ ſtupẽdo

rum nulla eẽ memoꝛiã nullã eſie retribu⸗

tionẽ dicebat em̃ dauid. Genedicanima
mea dno et noli obliuiſti oẽs retributio⸗

nes eius.Et alibi Quid retribua dño pꝛo
omnibus q retrib uit mihi. Calicẽ ſaluta⸗/
ris accipiã. Hic ẽ calix id ẽ menſura certa

oaliquoꝝ bonoꝝ operum. Sed ꝗ de nau⸗
fragio aut alio ꝑiculo diuina gra ſe gau-/

dent liberatos aliꝗd certè recognitionis
velut inſignũ ⁊c memoꝛiale ſcʒ imponere
ſolẽt in memoꝛia tati beneficij vt tate gre
apud eos aut memoꝛia aut gratitudo in

uneniatt⸗ Quartũ ẽ ſi quos dyaboli ia⸗ S

queis irretiuiiſi quos in pctm̃ deiecit⁊ dy

abulo tradidit vt ad liberationẽ ⁊ reꝑpa/

tionem eoꝝ inuigilet ⁊ ſicut dyabulo mi⸗/

litauit ſic⁊ cõtra eũ militare ſiudeat ⁊ eri
pere ei quoſq; poterit q̃ſi coniuratꝰ deo

cõtra eum quaſi exheredationẽ dyaboli

iurauerit. ei nec glebã vnam terre relin,
quere foꝛtiſſime diſpoſuerit q̃ñ ei bellu,ʒ

inexoꝛabilẽ ⁊ capitale indixerit hocẽ ſa/
lutare ſacrificiũ et oculis dei gratiſuimũ ⁊
acceptiſſimũ ymo iocũdiſſimũ. Quale te

bus a quibus milicie ſue ſtipendia pcepit credis in oculis deizdntam granam on
„⸗ „ eſtituere renet An putas iuſtiſſimu Zeuz tentuꝝ ſi ʒelo ʒelatus ueris P eo cuʒ be⸗
. nolle audire ugem clamoꝛeʒ animaꝝ de lya. Si ꝓpungnwoꝛẽ eius te cõſtitueris
hbmõi gerice eos ſue liberationis claa⸗ ꝓhereditate ua Segtur. de geta
mabunt ꝑcèpiſſe ſtipendia 7 eaꝝ liberati tiõe ĩterioꝛi reſtitute paſſiõis. .

ni non militaſſe cũ clamabut eos rede⸗
Puonem earum cõmediſſe ⁊ ꝓ redẽptio/
. ne earum fraudulẽter⁊ infideliter ſatagii
o ſe de reſarciẽdis igitur danis iſt fenetur Atis dationẽ et cautionẽ ſiue, ſecuritatẽ feẽ.
hbemiens Ka near igr ſaltem firmitate pso. Quid reſtat niſi peũ pacifica æ geta poi⸗ WM
poſithoc em̃ eſt apud deũ ſufſiciens ſani ſeſſione teneat. Hoc em̃ ẽ oſficium iudic
Hetio gue iudicat hoiem im ſtatum in delegati ? oĩm iudiciũ vt eum geta et pa

Oſtq; aũtireſtitutiõʒ ꝑ egerit vtpᷣ T
diximꝰ de danis irrogatis et de ꝑ

„ ditis firmo ꝓppoſito ⁊ volũtate ſa

. m illu in quo nondũ ẽ. Uides igr cifica poſſeſſione gaudere faciat cui poſ/
3 futura opa penitetis adeo pᷣcellere de⸗ ſeſſonẽ adiudicauerũt. Ueruntamẽ dele
1 etiam bonis opibus que etiaz ante gatus non poteſt eũ tueri impoſſeſſione
lehueng atur e ouerſatio toi ? vita niſi p annum. ? bocẽ quia palẽ non ꝑ/
ctuens adeo vʒ eſſe melioꝛ pterita vt re petuam habetiuniſ dictionẽ. Penitẽs aut
ido lenebꝛoſi tpis in quo in, ſiue otdinaueris fiue delegatus iudex ſit
Leiat a redenebꝛ an ſepult cõputuæ perpetuã habet ſui ipᷣius iuriſ dictionem.
. bißi 2alijo ggeaoln reſtinat vτ ; OQuare ppetuo beu tueri debet inquieta
talas naltiſlime odrẽtibꝰ. Sʒ ? alio ⁊ pacifica ſuipius poſſeſſine Pꝛimi U¶ .
%
4
„

igr omneʒ ingetationẽ in ſeipo ſedare vt
Deus in eo quieſcat. Eſt autem gma inge
tudo paruuloꝝ babilonioꝛũ vagitus ⁊ vl
lulatꝰ qui deuũ in bomine non ſiniuit hij
autem ſunt motus pᷣmi concupiſcẽtiaruʒ

noſtraꝝ ⁊ gdioꝛum. Hij ſtatim allidendi

ſuntad pelrã pꝛimum tenedi ſunt ne pꝓce

dant vlterius deinde allidẽdi ſunt ad pe
tram xpᷣm dñm per inuocationẽ ipſius vł

ꝑ memoꝛia paſſiõis vel timoꝛe vamore
ipſiꝰ Uñ dauid. Btũs ꝗ tenebit : allidʒ

par.ſuos ad petra.deinð abiciẽde ſt᷑ cimi

ces egyptie ⁊ muſce diuerſi gener q circũ
nolitates ⁊ circũſtrepentes in coꝛde peni⸗⸗

tentis deũ in ipſo geſcere non ſinunt bee
ſunt immũdaiʒ cogitationũ fantaſie et
turpium de quibus quoda in curſu tot fa
taſmatuʒ turbat᷑ coꝛdis ſabbim̃ hee ſunt
muſce moꝛiẽtes que ꝑdũt ſuauitatẽ vngẽ
ti.i.deuotionẽ oronis.Ecciaſtes.ix.Qua
velut mulcebꝛi⁊ ſalubꝛivnctiõe reſicimur

iunitas quemq; geſcere poſſe. hee ſunt
anes quas abꝛaha a ſacrificio abigebat

BGeñ.xv. hHee non nũq; impꝛobe⁊ imptu
ne in vngnntũ oronis ſe mergunt ⁊ ſa/
crificium ſpũs ↄtibꝛulati nõ nunq; inqui
nare conant᷑ ⁊ odoꝛem inde ſuauitat per

dere ⁊ deuotionẽ haꝝ itaq; impꝛobitatẽ

plerũq; inuiti ⁊ renitentes patimur⁊ tunc
non obſunt oĩno ſed patiẽtiam ⁊ foꝛtitu/

dinẽ noſtrarum exercẽt Hec ẽ plaga cimi
eſt plahũ ꝙ etiamviri ti ab hmõt cimi⸗

cbus moleſtanf. Plaga vo grauiſſima

rum muſcaꝝ diuerñ generis curata legit᷑

r quo dat intelligi ꝙ muſca grauiſſima
non ſine atuleo puctionis ⁊ inqnamento
dilectionis eſt. Unde neceſſe hũitcurari.

Curata autẽ legit᷑ virtute oꝛationis moy⸗
ſi in eodem cdpitulo.Docemur igr inqui

nantes ⁊ aculeantes cogitatiões abigere

Relique vero quas oino inuite patimur
non obſũt. Hoc tamen in coꝛde ſemꝑ ha
beatur et dicatut eis nec vocaui vos nee
admitto nec per me veuiſtis hucnec per
me remanebitis ſi vlteniꝰ remaleritis me
cum licet aduocengũ veneritt incomodũ
tamen meũ vos cõ nertam et ſeruire vos
mibi cogam. Diveniſtis ad impediendũ
oꝛationem meã melioꝛ eſt mihi oꝛatione
debellatio noſtra.oꝛabo igiiur ſi remaſe
ritis debellabo vos. Orabo ſi receſſerit
vtrun. oꝛo et certando cõtra vos et oꝛa⸗

do nec minus deo meo grata erit debel⸗
latio veſtra qua ipſa oꝛatio. Stultus eſt

qui miſit vos adimpediẽdũ me quia ſal⸗

uum mihi erit oꝛationis pᷣmium ⁊ fructꝰ

dum me impoſſibilitas ab oꝛatione ꝓhi
bet et inſuꝑ certaminis quo cõtra vos di

mico triumphꝰ et pᷣmum mihi veſtro mi⸗
niſterio adaugetur. Audi igr qui foꝛma
tus es ad illudendũ tibi. Uide qualiter il
luderis. Uide qualiter tibi a diuiua gra⸗

lia et ſapientia illuditur dũ omnis frau⸗
dis lue conatus in uluſionẽ tuam. in op⸗

ꝛobꝛium et detrimentũ et ſancoꝝ oꝛi⸗
am et perfectionẽ cedunt. Sciendum
tamen peſtem iſtã muſcarum oꝛatione cu
rari ſicut ⁊ omnes peſtes mentig exem

A0 moylſi manitfeſtum .ęt hociphm dixit

Auguſtinꝰ ſuꝑ.xviu. Mat.ſuꝑ.illo. vbo
Hoc genus demonioꝝ non eicet nin in

oꝛatione et ieiunio. Qm̃ autem tria ſun
er lu reficimur que hominẽ expellunt a domo ſcʒ fumꝰ
putas vbi ẽ muſcaꝝ inchoꝛuſcatio ⁊ imp⸗ .

ſtillicidium et vxoꝛ. Domum coꝛdis tui
operire ⁊ circunclaudere diligenter opte
bit ne velut pluuia ventus ⁊ grandine tẽ·
ptationum extrinſecan que a mundo vel

a malis hominibꝰ vel a demonibus ve⸗
niunt inquietet᷑ habitas Deinde a fumo

hoc eſt ab eis que interi ab ipſo igne cõ

cupilcentie oꝛiuntur que cõcupiſcentia fu
mare non ceſſat niſi eam aqua gratie vel

lacrimaꝝ aut cõfeſſionis ſemꝑ eam extin

oſtrarum exercẽt Pec ẽ plaga cimi guere ſtuduerè aut in maioꝛi igne diuini
cum que nõ legit᷑ curata.Exo.viij.Et hoc, am

is exiccatũ aduertere. Mala vero
vxoꝛ que etiam de padyſo homine eiecit
eſt coſuetudo que inceſſnter rixarurz a
conſuetis recedere non pꝑmittit niſi cũ ira
vel triſticiavł velut riravel adminiſtratio
vel platio quecũ q;velut ſolicitudinis ſue
rixam quonda E ſtrepitum indeficientẽ
cõcitat hoc aũt eĩ perientia maniteſtũ eſt o
Qui em epᷣus eſt.tantaʒ pꝛelium temꝑa⸗
lium in ſe rixam ⁊ ſtrepitũ tumultudriu in
ipſo cogitalionũ patitur vt tanqᷓ; ſui obli
tus alijs viuere merito ſe videat cumad⸗
nertit boc ꝙ ⁊ ei quodamodo ſeipᷣm tem
poꝛalia furent. Illiberalis eſt hmõi ho/
ſpes ene ramen eũ in hoſpitio rece/
perit cůᷣm eo nunq; eſt nec mirum quonꝰ
am nec ſecuʒ. Quid ergo mirũ ſi deus hu
iuſmõi hoſpitio fugit pariter vel hoſpici⸗
um aquo niil niſi tumultũ tpalium audit
aut videt.Qualiter autem hmoi hoſpes
feſtinadus ſit inferius in læco ſuo dicemꝰ
De aueilatioe exe joꝛ eiuſdem.
U

*

4

.

Bepenitentia. .

Epacificanda autẽ erterius ab in
curſu ſcʒ hoſtium hic dicemꝰ vt pᷣ
mu opoꝛtunitates ipᷣe velut pon⸗

iſies et platee quibus ad caſiꝝ illud ẽ acceſ
ſuus hoſtibus amoueant᷑ funditus vt vbi

viam habebat publicã ⁊ plana velut val
lum difficultatè inneniãt.hic autẽ implea

tur aqua lacrimarũ quotiẽs oꝑtunitates
recolimus ꝗbus deum a nobis eiecimus

de muris et turri et de añmurali ei de cu⸗
ſtodibus hic ꝑ tranſimꝰ/Sed hoc ad cu/
ſtodiaʒ teneatur vt quotiẽs hoſtes incur

ſant noua in eos pena aiaduertatur vt q̃

tien onoxia cogitatio aut affectio in men
tem tua irruerit nouam aliquam penam

tibi pꝛo illa impone et hoc iotiens donec

in vſum ꝑerſum fuerit ſtatim in te hmõi
cogitationes ⁊ affectiões vindicabuntur
Impone tibi aut alicuiꝰ pſalmi de canta
tationẽ aut hymni. Saluberrima ẽ autẽ

inuocatio pũſſancti cuius penitẽtie lumi

noſitatem vetidi ⁊ abhominabiles ſpũs

tenebꝛaꝝ inſtinere nõ poſſũt. Hec igr pe
na ſalularis ẽ medicina. A flatu em̃ ſpuũſ⸗
ſancti hmõi muſce fug ant.Eſt ⁊ alia pe⸗
na dicere oratonẽ dominicam Cũ auteʒ
iülla ſolicitudo in vſum venerit ex frehquen
lia ſua a noxijs co gitationibꝰ liberari te
non duꝑites vidẽs enim dyabolꝰ ſe non
poſſe ꝓñicere⁊ te ſeimꝑ gladium euagina
um tenere vt trucides latrunculos pᷣmo⸗
vnm motuũ el cogitationũ ⁊ quaſi iam te
Ere viſſe patibulũ vt latrocinantẽ carnem

affligas fugiet exercitus ſicut dixit dtob

iiij. Renſtie dygbulo fugiet a vob. O

ſi memoꝛiale allqð dominice paſilonis te
cum poꝝauelis aut ipſa huiuſmõi cogita

tione tibipſi memoꝛiale eius impꝛeſſeris

Conſide hoſtẽ ſtatim fugare. Recoꝛdatio

ne quippe victoꝛie qua vetus fuit conſfun
tur et vexilluʒ milicie chꝛiſtiane quod ẽ
Oñs ieſus Ipᷣus in cruce conſpicere pꝛe cõ⸗
fnſione non poteſt. Eſt enim memoꝛiale

doloꝛis et ignominie ſue. Erige ipᷣm in ar

cem mentis tue per meditationem confi⸗
dens quia virtutem haber confoꝛtandi te

et ſternedi hoſtem. Memoꝛia le autem ẽ

vt coꝛrigia nodoſa circa carnem tunn ali⸗
quatulum pꝛeſſius aſtricta ſit cane ini in⸗

ſignum et memoꝛiale vinculoꝝ ⁊ flagello

rum quibus rex celoꝛum et domin⸗ ſecu⸗

loꝛum pꝛo redemptione tua alligari ⁊ fla

gellari dignatus eſt. Ot ſi ipſa hoꝛa qua
* ie muſce moꝛdentes vrgent paimas tgas

aut vnguibus tuis aut aliquo alio pnnxe
ris vel leuiter in memoꝛiam clauoꝛũ qui⸗
bus ille ſascte? venerabiles manꝰ domi
ni ſaluatoꝛis confixe ſunt et affixe pꝛecdlare
⁊ ſalunſere crucis ligno ⁊ facere frequen⸗
ter in vſum tibivenerit ꝙ fructum exhijs
collecturus ſis cum leuiſſimawideantur
et reuera ſint ipſa experientia te docebit.
PHec autẽ ne inuenticia credas. Audi oꝛi⸗
ge.ſuper epiſtolam ad Romanos dicen
tem. Lante virtutis et efficatie eſt domi⸗
nice paſſionis meditationis ſedulitas vt
et noxias cogitationes et affectiões peni
aus abſtergat a mente. OQꝛ ſi te eẽ ſpe
taculum in agone cogitare aſſueueris et

vndiq; obſeſſum et hoſten tenere gladi⸗

um vt le perimat et rugire circa te et que⸗/

rere te ad deuoꝛandũ⁊ te etiam eſſe incar

cere erumnauʒ etpenalitatum pꝛeſentis
vite. ignoꝛareq; qualis futura ſit et que in
nuent tibi ſentetia adinſtar furis qui ſer/
uatus incarcere ſolum ſuũ attendens et
expectans iudicium de alijs cogitare non

valens.ſi te cita tum pꝑẽptoꝛie vt compe⸗
reas ante tribunal rpᷣi reſponſurus ſuper

omnibus cogitationibus ſermonibus et
operatioibus tuis.⁊ inſcripſiſſe dyabolũ
contra ie accuſationẽ ſcʒ inſcriptis hahe⸗
re omnia peccata tua et reſcriptũ iliud ꝓ

poſſe augere ⁊ ſeruare nequid eius debe
as vt in illo contra te iudicio tremendo it

lud exhibeat ineuitabiliter per illud et ſe

cunduʒ illud ludicanduũ. Si te in ludo ſꝑ

Et incectamine contra aſtunſſimũ etʒ foꝛ
riumũ et fraudulentiſſimu conſtituiu ſi
non peccunia ſed vitam ꝓpꝛiam in ludũ
et certamen deductam cogitare aſſueue/
ris a turpibus cogitatiõibus et noxis li⸗
beraberis.

tage et dyabulo per viam qͥ oſtendit tibi
aut per ſimilem eripere ſolicitus eſto. St
enim hoc bene cuſtodiatur in tuto ſunt
omnia tua et teipᷣm in pace poſſidet de/
us. Hec igitur etiam eſt poꝛla coꝛdis tuix
feneſtra Pancigitur obſeruare lotis viri
bus toto conamine ſtudeto ne feceris ho

ſtiarium tuũ peccatuʒ ſicut Cayn cui dixit

dominus.iiij.Gene. Peccatum tuum in⸗

foꝛibus aderit. Et petrus ſecunda ſecun⸗

do ſue epiſtole. Oculos habẽtes plenos
adulters. Oculi auteʒ foꝛes anime ſunt
Scito quia hoſtiarius huiuſmõti nulluʒ
bonum in te intrare permittet.nullũ ma⸗

beris. Buper omnia ig dauem B
coꝛdis tui id eſt cogitationẽ cuſtodire ſa⸗

„ „
. 5
. „—
Fo. cxxv
Clum introire vetabit. Sacbonum al tia. Nec eſt incõſuetũ.fureʒ.fame occide
H què nbi hoſtiariũ ſi dei timo:em ⁊ amoꝛẽ re. hHec autẽ fames et ſi ſitfames veteris
hoſtiarium facere potert limo: oẽs ꝓdiro hominis et inglumei abſtinentia tũ ſalu .
d res tuos oẽs hoſtes repellat. Mnoꝛè vero taris ẽ noni et dieta moderata. Poſthee⸗ *
omnes bonos oĩa bona ſalutaria introi reſtat vt moꝛiatur volũtas pꝛeterita auue
„ re compellit ⁊ intrantia gratulabũdus lſu cum moꝛtna ẽ cuʒ pꝛeteritan turpitudinun „
ſcipiet Obſtrue partem illã aliquo bono doloꝛ adeſt et volutas emendandi illas ,„

e ſemꝑ ponealiquid incogitatiõe quo eaʒ

ci obſtruas quo ea daudas. Alliga illud co luntas niſi cu vina ẽ in eo abla ta
n gitationi tue neceſſitate aliqua que ſit ve reſtituendi volutas.oĩno inde moꝛtifica⸗
do ctis ⁊ ſera non ꝑmittens illud euelli a co⸗ de ſunt locutioes et cogitatioes turpitu⸗
gitatione qꝗlis neceſſitas ẽ. Aſſumptio ali⸗ dines bnius tandẽè ipſoꝛũ libidini ſufran⸗/
t cuius ſancti ⁊ honeſti officij ⁊ ſancte ⁊ lo gantiumvolũtas qualis ẽ voluntas vidẽ
neſte occupatiõis que cum aſſumpta fue di mulierem amatavel audiendi aliquid
tiiße! rit ißa aſſumptio velut neceſſitatẽ inducʒ de ea vel ab ea. Sed ⁊ volũtas colluẽz
Rä ⁊ executiõis ⁊ ſolicitudinis ſue.hec neceſꝰ di cum eo vel cũ ea perquem aut quatur
i ſitas vectis ⁊ ſga ⁊ gumphus ⁊ verticu⸗ pitudo ipſa coſiliata ẽ et cuius ꝓcuratide
lum non ſinen aperire dvyabulo cogitati etinteruentu patrata. Holũtas gtiam re
t onis nr̃e partem Hhec eſt que cuſtodit cla quentadi locum hmõi turpitudinis Iſta
Dã uem vt diximns coꝛdis. Hũs igr ⁊ vmõi em̃ omnia velut carbones ſunt ⁊ ſcinnille
ui adiuuari poterit penuens qni de ſciennis remanẽtes ð exe rioꝛi libidinis incendio
iuris vel modicum appᷣhendit. 2 ſolent plerũq; extinctũ turpitudis amo
t De ſententie execunione. r.s r einſlamare incendiũ. Hee igitur ſů=t
D Unc ad executionẽ ſentẽtie ꝓce⸗ partes ⁊ mẽbꝛa veter hominis quẽ ama F
ne n damus. Uide igr ſi ſurem occidi⸗ toꝛem hnius diximus ? furantẽé. Hati *
i Aaãiſti an adpuc im viuere patert bulum autẽ quo furem iſtů affigas adin⸗
iut ſi ijm totum interfeciſti. Uiuit neadbuc ſtar dominice crucis ex qttuo: bꝛachüs fa
in te voluntas furadi quicq; de his omi- bꝛicabo aut cõpingam tibi. Pꝛimũ eri
* bus que ſua eẽ cognoſcis.Si vtiq; volũ⸗ doloꝛ cõpunctionisvbi configen dum eſt
* tas ſeruandi æ reddẽdi deo que ſua ſunt furis caput. Caput autem ex quo totus
l integre ⁊ fideliter in te viuit moꝛtua ẽ vo/ fur aut foꝛnicator penitʒ amo: fiſt auto
luntas furandi aliqd deo ex hbijs omni/ luntas. Quid aũt rectius moꝛtificatvolũ
nac bus que ſua ſunt ſed in te viuit voluntas latem quã doloꝛ.Scõʒ bꝛachiũ eſt timoꝛ
mn reſtituendi ablata deo. moꝛtua ẽ ex toto quq autẽ rectius moꝛtificat᷑ ſtulta pᷣſum
n volungas qua qũq; aliquid deo furaius, ptudſa andacia ? ſeim domino rapien.
iihn es.Eſt ne moꝛtuũ ex tgo cõſiliũ quo hoc di quãa timoꝛe eius.Unde pſal.Conſige ti
n feciſti. moꝛtuũ dico quo ad te vt iöům mo moꝛe tuo carnes meas. Crciũ bꝛachium
ui do ab humeris ⁊ moꝛtiferũ ſnias ad hũc pudoꝛ erit confeſſionis ⁊ h congruit vt
ſn modum de hijs ꝙ qdam ant partes aut impudentiam qua ante dei oculos q ſua s
ns, mẽbꝛa furis huiꝰ ſunt qnẽadmodũ cogi⸗ erant rapere nõ erubuiſti nec veritus es
n tatiões locutiões quoꝛundã que infurto pudoꝛ confeſſiqnis terminet ⁊ moꝛtificet
H fuffragant᷑ vęlut ſeminaria aut partiũ ſu Quartum ⁊ infimũ bꝛachium totum poꝛo
n E arum colliganões Cerbi gra. Atma/ tans patibulũ et iᷣm furem ſiue pes cru⸗
bas amo:e fedo ? turpi mulierculã aliq; cs illius eſt laboꝛ ſatiſfactiõis labꝛ ſciilſi
7 eras fur coꝛpoꝛis aie abutendo eis ⁊ c cet operum contrarion qui ſurem bmoi
n tractando ↄtra dei voluntatẽ fur igr aff/ reminiſcere non ꝛfinit veſtigia ſiqua erat
gendus patibulo ille amatoꝛ libidinoſus veteris vite moꝛtificat ⁊ nouam nutrit at
i eſt. Pꝛimũ ergo amoꝛ ipᷣe quivita pᷣnciba q; confoꝛtat hec vno velut clauo duo illi
9, lis eius eſt. Amoꝛe quippe viuit amato?: pedes gui ſunt mala abſtinẽtia et maloꝝ
zmin huius inqntũ amatoꝛ eſt extinguedus vt oberum perpetralio vno hic laboꝛis ſcc
mnn ignis. Et poc vt velut gelicidio dini amo clauo cõfigunt et moꝛtificant. Huic ergo
e nis aut maioꝛi igne diuini amo:is abſoꝛ crnci omnis fur generaliiet affigedus et
t bendus aut nutrimenti ſubſtractione ꝙ omnis vetus homo cũ omnnibus partib
e añaq eſt ciboꝛu et potuũ nimina babudã ſuis moꝛtificandꝰ ac mebꝛis. Eirca ca⸗ B
●

non em̃ moꝛtua eſt in aliquo rapieudioo *%

1
d

put vero eiꝰcoꝛonã ſpineã q erat circa coꝛ
eius multipler ⁊ aculeoſa pctõꝝ ſuoꝛum
ſolicita iugiſq; memoꝛia ĩ ↄſpectu dei dũ
oꝛat.Qui em̃ vult pctã ſua non venire ad
memoꝛia dei.faciat ea venire iugit᷑ in me

moꝛiaʒ ſua. Sicut ð Eccł.ii. De ꝓpiciatu

peccatoꝝ noli eſſe ſine metu.Et dauid wi
lerere mei deus ⁊c.Qm inquit iniqtatem

meam vognoſcor pen meum contra me
eſt ſemꝑ.Auerte faciẽ tuaʒ a peccatè meis

quia ego non auerto faciẽ meaʒ ab eis ſʒ

peccata mea contra me ſunt ſemꝑ vt du⸗
dum iungi aſpectuz memoꝛia eoꝛũ iuge ʒ
timoꝛem ⁊ iugẽ pudoꝛem⁊ iugem doloꝛẽ

mihi incutiam De hijs igr coꝛona penitẽ
tis

is Hectenda ẽ qua cogat᷑ caput peniten⸗
tis penitetie crucis patibulo affixi vt me⸗

moꝛia a poſterioꝛi timoꝛ ab anterioꝛi ꝑte
pudo: mwoloꝛ adextris ⁊ a ſiniſtrè qui ex
hac ſolicitudine iugi concipiũtur ſtimulẽt

eum. Poſt hec reſtat vt mirra ab-
ſtinenne er felle ire ⁊ indignatiõis contra

ſeipᷣm ⁊ a ceto triſticie potet crucifixũ que
tria nobis in ſalutari paſſione dñi cõmẽ

dantur. Hijs aute tribus tres euageliſte
potatũ ſcribunt id ẽ tria hec oblata ei ad
potandum et de hijs tribus euʒ guſtaſſe
hoc autem eſt qm quidem de hijs tribus
a penitẽtibus guſtatio ꝑs eius ẽ et ꝓ mo
dica ad ↄꝑauõʒ ſplendiſſime? opulẽtiſſi/
me illius reſtitutiois q̃ ſanctis ⁊ elect ſuis
ab ipſa parata eſt. Lancea aũt verbi

dei iugiter latus noſtrũ dextrũ in quovis

amoꝛis eſſe dtnoſcit confodiendũ eſt vt
vuinꝰ amoꝛis ſancti nobis inferat. Ged
hoc:unc potiſſimũ congruit dum vetus
in nobis homg moꝛtuus eſt licet ſemper

congꝛuat hac fieri Tunc em̃ lancea domi

ni noſtri ieſũ xpᷣi noſtri ſaluatoꝛis apertũ
gitur cu motuuns ẽ. De vinculis aut
flagellis quibus religandus ⁊ flagellã/

us ? de calumna ad qu religandus de

° ſpinis ? colaphis et illuſonibns quibus

ſibipᷣi illudere et ſeipſum indign abunduſ
irridens ⁊ de toto o:dine dominice paſſi
onis in qua nobis ſacramentũ penitẽtie
cõmendatur vt docet Auguſtinus ſuper
Eplam ad Roma pꝛeter eo Ex hüs enim
faciius clareſcunt. Captio autem veteris
Hominis eſt conſideratio vite ſuwpoc eſt

Vnde receſſit. Unde elõgat iugiter ⁊ quo

vadit. Retentio eius eſt lucidioꝛ et latioꝛ

meditatio eoꝛnm bonoꝝ que adeo rece⸗/

pit 7 maloꝛum que reddidit eidem liga/

Bepenitenti. .

lio autem et deſideriũ vel amꝛ boni id?
ſue emendationis poſtergü manus liga⸗
tur cum amoꝛe emendationis abiicit pꝛe
teritam conuerſationẽ. Ad pꝛetoꝛem duci
tur cum cedit ad ſacerdotem cũ conſide
ratione ſua ante ipſum tribunal chꝛiſti ſe
concupiſcentie. Cauſa vero ſue exami
nationis pꝛoſecuti ſumꝰfacien ſua velat
cum cecitatè pꝛeterite recoꝛdatur et illudẽ
tes ſibi demones ⁊ colaphiʒantes ipſum
cum hoc non aduerteret intelligit omnia
peccata ſicut vulnera eſſe non dubitant᷑.
Sic et colaphi recte intelligſttur. Hic em̃
eſt ſtatus peccaloꝝ vt velata facie amoꝛe
oaliquo aut pudoꝛe aut timoꝛe malo aur
alia qualibet ex paſſionibus malis cola/
Pbos vulnera paciaturpeccatoꝝ a dya
ulo et illuſiones ignominioſas cum ni⸗
hil hoꝛum aduertat ad calumniã religa/
tur cum vel inuincibili conſuetudini aut
alicui ex hijs que mundi vel carnis ſunt
amoꝛe nimo alligat ibi cedit a dyabulo
flagellis peccatoꝝ ⁊ ſtimulis vel puũctiõi⸗
bus innumerabilibus ⁊ acerrimis. Cum
aut penitus ↄtraria oia vetus homo pati
tur firmo ꝗppe ꝓpoſito amoꝛe foꝛtiſſimo
alligat ꝓpᷣis increpalionibꝰ velut aſper
rimis flagellis ſeipᷣm cedit dũ ea ad penã
ſuam ⁊ doloꝛẽ vt diximꝰ recoꝛdat᷑ velata

ipſum ſtatuit et hoc in ipſa oratione vel „ *

facie circũducit᷑ dũ oppꝛobꝛia ⁊ irriides

.

mundi tanq; non videns audit illuſides

patitur dum oẽm adulationẽ omneʒ mũ

di gloꝛiam non honoꝛẽ ſed illuſione eſſe

intelligit ⁊ velut illuſonẽ ⁊ oppꝛobꝛiũ de
ſpicit hec omnia vt via moꝛtiſicanei vete
rem hominẽ aperem tibi vtruũq; tetegi.
Non aũt erit perſecta illa veteris ho
minis moꝛtificatio niſi fidei tytulus ⁊ cõ⸗
feſſio in ipſo vertice ſindereſis hoc eſt ſu/
perioꝛis mẽtis noſtre ⁊ moꝛtificatiõis hu
ius tam cauſa per memoꝛia velut ſcriptu
ra firmiſſima teneatur. Creue mihi nihil
magis veterẽ moꝛtificat hominẽ ⁊ viuiſi⸗
cat᷑ nouũ quã fidei crebꝛa recoꝛdatio.Uñ
ioha.pᷣmo ca.ij. Hec eſt victoꝛia que vin⸗
cit mᷣʒ fides nra Et ꝗs ẽ q mundũ vincit
niſi ꝗ credit qm̃ ieſus ẽ filiꝰ dei. Quis em̃
ẽ ſi lucide videt⁊ firmit᷑ ſe credit ire in infe
rnũ qꝗvelit vltra ꝓceòre ſi firmit᷑ credit ſe
recedere a ðᷣo ⁊ amittere totet tara bona
ꝗ credit oia de duceda in iudiciũ vi dicit᷑
Eccleſiaſtes vlti. Omnes ſcʒ cogitatiões
omnes affectiones oẽs ſermones et oꝑs

.
4

6

—

n tes ſimk.

leſe maieſtat: ⁊ totũ genus eius ppetue

. Fgo.

quis inqᷓ; tt ſi illa oculis intueret᷑ qui nõ
totus tremeret totus hoꝛreſceret ſed reue
ra quida eo modo credũt quo dicitur de

Doꝛmiente q videt vel de illo qui clauſos
pahet oculos ſed nõ intueri ein ſcio hic
igitur eſt admonendus qui veterẽ homi
nem vult moꝛtificare vt aperiat oculos fi
dei et intneat ſi poteſt crebꝛo tremendũ
dei iudicii alia que ſupꝛa memoꝛaui ti

bi vis aũt ſcire ꝙ dico ſi diceretur tibi ab

aliquo qui tamen fide dignus apud le re

putaretur ꝙ ſi aliquis queret te ad moꝛtẽ

in aliquo loco ſimulq; leuiter opinarerꝭ
ipſum verum debere vel ad hoc deduxiſ
ſet te verbis illis vt dubitares de illo qui

dirit de inſidijs. Non em̃ alicui dubiuma

quin locũ illum ðᷣclinares. Si ergo leuis
opinio vel dusitatio ita auertit coꝛ tuũ et
voluntatem ab illo loco quid facturam fi
dem firmiſſimam ſi in omni tempoꝛe ma
lo certum eſt moꝛtẽ eſſe et dyabulum que

rere te ad moꝛtẽ. Item ſi crederes velopi

narer leuiter ſaltem aut dubitares cibũ
qui tibi apponitur ad comedendũ toxica
tum eſſe Aut talem ex cuius ſumptione le
niſſimam febꝛem incurres quantumcũq;
delicatus eſſet aut guſtu ſuauis abſtinere

te non dubitas ſi ergo omnem a deo libi

ꝛohibita toxicatam eſſe veneno peccati

et moꝛtiſeram vtraq; moꝛte credis de illa
vel modicum guſtandum certie non ſi to⸗
ricum eius intueris et vides hoc dico qm̃

omnes nos dicimus credere et hoc vtiq;
vere dicimus. Sed hoc ita verum vt dici
mus clauſis quides oculis nos videre ꝙ
quidem vere et recte picimus ⁊ doꝛmienꝰ

vſum ad hũc modũ configes totũ crimẽ

„ „

dãnabis exilio vt in toto tue dña tionis
imperio nihil obtinere quẽqᷓ;ᷓ ð ſtirpe eiꝰ

paciaris. Regnũ autem tuũ ⁊ imperium

tu ipſe es cien omnibus naturalibus gꝛa
tuins et tempoꝛalibus bonis tuis. Genꝰ
vero inte lligimus ea que in fure partes⁊
mẽhꝛa ſuffragatia ſuperiꝰ vacamꝰ. Apo/
ſtatam vo ⁊ ſacrilegum flamis exures iu
xta leges ſeculares ⁊ conſuetudines ec⸗
cleſiaſticas parandũ è tibi incendium di⸗

uini amoꝛis ſi potes ex lignis beneficioꝝ

et carbonibus deſolatoꝛijs eloquioꝝ ſa⸗
croꝛum/Sin autem flamis ire et indigna
tionis contra peccatũ exure illum et igne

tribulanonis et doloris penietialis. Ui-

△

alijs maleficis faciẽdum erit.

Sed h ſᷣm habitũ nõ ᷣm

ita vt extremitates occupet ꝙ ẽ cũ ſingule
vires a qdð amado ſudaãt⁊ ꝓ cogitatioibꝰ

deat igitur penitens vt nibil niſ iinis me

moꝛie relinquatur ad conficiendã inde li

xiuiuʒ cum aqua lacrimaꝝ aut confeſſio

nis aut doctrine aut deuotionis. Luncat
lixiuia melioꝛ eſt et ablutio eſt efficatioꝛ ſi
cinis bene excoctus fuerit ꝙ vehementia

ignis efficietur. Ad vltimũ autem lapida

bis grandine diuerſiſſimaruʒ increpatio
num et cõminationũ ſupplicioꝛũ eterno/
rum et obiurgationũ ad hunc modũ de
Sed in
hoc ſit ſtudium ſacerdotis vt adinnet pe/

nitentem ⁊ obiurgationũ flagellis ipſuʒ

cedat. Ita tamen ꝙ obiurgano careat co
tumelia et ſupercilio arrogantie era
gnationis. Sic enim feriendus eſt vetus
homo vt non ledatur nounus. Sic enim
ſe habet vetus homo et nouus vt homo
et ſerpens hominẽ ipſum arreptum circu
uoluens dum em̃ lapides inſerpenteʒ ia⸗
ciuntur ab homine ipſo auertant᷑ ne ſer⸗
pens de leſione ipſius honinis adiuuet᷑.
Et gladio verbi dei ſic ſerpens feriatur ne
homo cuius liberatio queritur vulneret.
Ad hec igitur moꝛtificanda quecunq; ti⸗
moꝛe conſigunt vel amoꝛe viuificant vel
pudoꝛe confundũt vel ſancta indignatio

ne inflamat vel triſticia ſalutari eraſpe⸗
ſua

rant vel ſancto deſiderio ſtimulat vel

uitate medicinali reficiũt. vł efficatia ſua

confoꝛtãt vel fauoꝛabilitate fua vel placo
re contrahunt ad deũ inducenda toto ſtu

dio erunt et diligentia hec em omnia ant
veterem hoĩem toꝛquent aut moꝛtificant

auonouum viuificant aut aliter adiuuat.

Tractata pe. ꝓut ẽmedicatio infirmoꝝ.

Eeinde de pnia ſin ipa eſt ter⸗
minatio egritudinia? ↄnualeſcẽtia
ex illa pſeqmur bꝛeuiter. Hic igr

ſacerdotè curã medicantis ⁊ officin agere
nõ dubitãdũ exit. Pꝛimũ g ſudoꝛ ipᷣa la⸗

crimaꝝn notãd?ꝰ erit ſimilr er vniuerſalis

noxiis qᷓ extremitatũ loca tenẽt ĩ pctis.ſu⸗
doꝛlacrimaꝝ eraltat᷑. Uñ iohel.ij. Cõuer

„ „ „ 7

timini ad me in toto coꝛde vro inieiunio

et fletu et plactu.Et illa tria ad totũ coꝛ re/
ferat᷑. Sub hoc ſenſu ↄuertimini ad meĩ
toto tdꝛde in ieiunio vt totuʒ coꝛ ieiunęt
totus ſcʒ ſenſꝰa doloſitate totuʒ deſideri
uma noxia voluntate tota vis iraſeibilis
que velut tercia pars coꝛdis ẽ avana glo/
riatione. Ad hunc modũ in loto coꝛde in

t

De penitenia. .

ſietu vt fleat ſenſꝰ coꝛdis fraudulentias ⁊

doloſitates ſuas deſideriũ ſpurcitias?⁊ fe
das voluptates ſuas vis iraſcibilis ſtul⸗

tas ⁊ vanas gloꝛiatiões ſnas. hec igitur

Duo cũ erũt ſudoꝛ coꝛdis vniuerſalis erit

Deinde pulſus ſpualis motꝰ quodã

modo tãgatur hoc eſt motus ſpiritualis
coꝛdis hoc eſt deſideriũ ſalutis ſiue ſani

tatis ſpualis.De hoc ergo vtrum foꝛti ſit

pulſus ille conſiderãdaerit.Et hoc cogno

ſcetur vehemẽtia ⁊ foꝛtitudine clamoꝛis
quo clamat ad dñm coꝛam ipſo ſacerdo⸗

le vel quo clamat ad ipᷣm ſacerdotem vt

ipʒʒ adiuuet et verbis ec eiꝰinducit ad vi/
am arum quibꝰ ad ſalutem adiuuari
potett ſi interrogat ſacerdotẽ quomodo
conuertat et ignoſcat deꝰ.Si quomodo

poterit veniã imperrare. Si ẽ aliqua via

qua liceami ad miſericoꝛdia venire ⁊ hec
oĩa cũ expᷣſſione anguſtie⁊ doloꝛis. Hijs
ergo foꝛtitudo pulſa dinoſcif. De foꝛ⸗
titudine etiaʒ vitalis caloꝛis eadẽ erit cõ

ſideratio. Caloꝛem aut vitalem amoꝛem

dei intelligimꝰ qui charitas dei oꝛdinata
dilectio vocatur. Attendendũ autem erit

⁊de ſudoꝛe ſi cum alleuiatiõe eſt ꝙ exre

ſponſione penitẽtis ſciet. Interrogand⸗

igr erit ſi alleuiatũ ſe ſentiat. Si vincula

ſua dirupta hoc eſt deſideria ⁊ affeetiões

quibus illaqueatus ⁊ irreticus tenebat᷑

Si ardoæxm ⁊ feruoꝛẽ et afflictioneʒ egri

tudinum ſuaꝝ extinctuʒ ſentit. Si exr one

ratam natura ſuam velut a norio et ꝑnici
oſiſſimo facinoꝛe peccatoꝝ percipt Inter

rogandus etiam erit q̃liter ie ſentiat voũ

ſentiat ſe euaſiſſe. Utrũ videa tur ſibi de

naufragio ereptus poꝛtui ⁊ littoꝛi ſalutis

renaciter herese. Ita vt inde de celo ſe nõ
patiatur abrũpi. Utrum ſentiat vulnera

ſua vtrum doleat. Eſt em doloꝛ indicium
certiſſimum vite reddite ⁊ ſenſus redditi.

moꝛtua quippe mẽbꝛa modeʒ ſuã ? vulne

A ſentire non poſſunt. Si itaq; vebemẽ
ter dole tactũ ei reſtitutm certuʒ erit.
DHoſt hec intelliget de viſu ſpirituali
vtrum ei reſtitutus ſit aut ſanatus. Inter
roget᷑ autẽ vtrum videat mundum etꝗgd

„.

videat ipm et ſi reſpõderet q; videatipᷣm
vmbꝛam fugitiu et que fugit in moꝛtem

gines inſequẽtes eum in moꝛtẽ ebrui/

nam ire Si vider oẽs amatoꝛes eius con
ſopitos et omniantes illuſiones perpe/
ti 7 veritatis qu in mundo ſomniant aſ

ſeaui. SDicut dicit yſa. xxix. De illo eluriẽ/

te qui ſomniat comederer de ſciente qui
ſomniat ſe bibere ꝙ anima eius vacua

eſt. Et in Puerb. De ſopito gubernatoꝛe
qui poſtq; euigilauerit dicit pcuſſerũt me
et nondolui verberaueruntme ⁊ nõ ſen

ſi. Si lucide videat omnẽ mundi gloꝛiaʒ
illuſonem vtumeliã eſt ſi ſolum id in
tus eſt ꝙ decoꝛeʒ ⁊ gloꝛiã eſſe xideathoc

eſt decoꝛeʒ ſpiritualem ſcʒ viriłtũ exquo

cognoſcitur bonus viſus.Si decoꝛum iu
dicat ꝙ vere decoꝛũ eſt ſi videt turpitudi
nes ſuas ⁊ offenditur eius aſpectus inte⸗
rioꝛ ex viſu earum. Hoc eſt ſimiliter iudi/
cium ſanati viſus abhominari ſcilicet fe/
da et hoꝛrẽda ſpectacula. Si ergo abho/
Minatur feditatẽ ſuam et defoꝛmitatem.

Si intuetur obſidionẽ exercitus ðᷣmonũn
fallantis vndiq; eum ⁊ ad Deuo:ꝛandũdqd

rentis. Si videt erectũ ſibi infernale pat
bulum. Si videt ꝙ facie velata illudeba
tur ſcʒ a demonibus a facie velata percu
ciebatur ⁊ colaphiʒabatur iaculis pecca/
toꝛum ⁊ non aduertebat. Si videt ſe ad
modũ furis in laqueos et gladios ruiſſe

pᷣcipicia nõ vidiſſe ſi in volutabꝛo poꝛco⸗

rum infernaliũ et libidinis ſterꝗlinio ia⸗
cuiſſe ſe videt. Si luxuria ⁊ volutabꝛũ et
ſentinã immundicie. Si auariciã ſpinetũ
⁊ lectum ſpineũ.Si ſuperbia mare turgi⸗
dum ⁊ ꝓcelloſum cognoſcit. Si ſola pul
chꝛitudinẽ rimatur ⁊ ↄcupiſcit q̃ deo ſpe/

ctabilis ⁊ toti curie celeſti admirabilis ete
grata. Deinde ſi cccos omnes amatoꝛes

mundi reputet.ſi ſupplicia eterna cũ hoꝛ⸗
toꝛe intuetur et gaudia eterna cũ deſide/
rio. Si videat vitam ſuã totam certamẽ
eſſe? bellum⁊ ſe duòꝝ regnoꝝ eſſe ſpecta
culum vt ſupꝛa diximus. Si videt ſein
capo certaminis ↄtra dyabolũ. SDi vider
imminere ſibi vndiq; moꝛtẽ a mundo ſc
⁊ a carne⁊ a demõibꝰa deovᷣo ſolo offer

ri ſibi ſalutẽ ⁊ gloꝛia.Si vidit viã per qauz
ambulabat⁊ qſuʒ ducebat e᷑ qꝛ ad moꝛ

tem eterna. Si videt erectã ſibi ſcalam er
viam qua ſit ei aſcenſus in celũ.Si videt
ſe omni moꝛte omni ſupplitio ⁊ ↄfuſione

eſſe dignũ. Si cognoſcit cauſas qᷓs deus

habet contra eũ Si miſcoiam qua tã diu

ſuſtentatus eſt ⁊ qua deinde liberatus

cum eis que ſupꝛa enumerauimꝰ hec oia
erunt tibi reſtituti et ſanati viſus iudicia
certiſſima. tu tralen
dũ erit et ſimilis de ipo facienda ẽ inquiſ
tio. Pꝛimũ igitur ſterrogetur de vbo dei

Deinde ad auditũ traſeun

—

Sa

2 ☛ S. S. 2

.ãẽũ]⸗d
— U

—
—

Ul audituʒ in parte reperabunt.

Fo.

vtrum liben:er audiat ipſum q; eſt quid
ſennat cum audiat comminatiões eter/
noꝛum ſupplicioꝛuʒ cum audit aſſtrictio
nem iudicis celeſtis cum audit ꝓpꝛie eſſe
illud iudiciũ timendũ et vniuerſale ⁊ hoꝛ

rificam illam ſententis damnationis eter

ne ite malecacti in ignẽ eternum qui nec
appellatiõe ſuſpendi poterit nec vllo re⸗
medio aut reuocari aut retractari. Quid
ſentit in ſe cum audit enumerare toꝛmen
ta infernalia cum audit narrari iugem fſle
tum vllulatuʒ iugẽ ſtridoꝛem dentiũ ignẽ
et ardoꝛem ineſtimabilem algoꝛem et fe/

toꝛem intollerabilẽ. Cenebꝛas nullo luct .
Vnq; lucis beneficio cõſolabiles.et vt ad
vnuʒ dicam onniũ amaritudinũ et dolo
rumabyſſum omniũ deſiderabiliũ ⁊ om

niũ conſolaminum oĩmodã abſentia. Si
hec coꝛ eius hoꝛroꝛe ⁊ terroꝛe concuciunt
Deinde
cum audit verba ſacre exhoꝛtatiõis ſi alli
ciunt et attrahunt coꝛ eius ſi ſuauia ſunt
ei ſacre eruditionis elo quia. Si ad vba
ꝓmiſſiõis eterne felicitatis reſpiret in ſpe
cie. Si mentẽ eius et ad auditum ſui ⁊ ad
huiuſmõi ꝓmiſſiones attẽtioꝛem et aui/

dioem reddunt. Si ip̃m iam ad ponde-

randam eternã dulcedinis ſuauitalẽ ſub
leuant Si ipᷣaʒ ſibi rapiunt et furat.quo
dammodo ſi alijs ſolicitudinibus abſtra
hunt eum et alioꝛum obliuioſum reddũt
Si ad auditum miſericoꝛdie dei velut in

terno quodam iubilo tripudiat et conan

di ad omiſſionem eius ꝓpoſitum conci⸗*
pit. ſi adulationes ðtr Rtioes iacula mel
lita et fellita repurat. Si auditum ſuum
velut iacula cõfodiunt Si cantilenas tur
pitudines ⁊ vaniloquia ſcurrarũ dyabo
licam pſalmodiaʒ et cantica demoniaca
turpes ſonitus velut de tumeſcentiũ veſi
carum reputot. Hijs enim indubitanter
ſeruitur demonibus ſicut ſacris hymnis
et canticis deo.Hijs fugatur ſpũſſanctus
ſicut diuinis hymnis et canticis demo⸗
nes fugantur. Si cythare ſonitum ⁊ alio
rum muſicalium inſtrumentoꝝ potius in

ollerabilem ſtrepitum reputet ⁊ nimultũ

qua ſuauem concẽtum et laudationuʒ di
uinarum ſi decãtatio et ſacra pſamodia
deuotionis ei periũt iocunditatẽ id eſt fa
ciunt iocunditatẽ et celeſteʒ ei repꝛeſentat
gquodamodo melodiam. Hec et ſimilia
teſtituti ⁊ ſanati auditus ſpiritualis eruũt

ſigna. Ad bunc modum deipo guſtu

ſpirituali attendendũ erit ſi omnis voln½
ptas carnis ſapiat et ſoꝛdes ⁊ putredineʒ

ſi palatum aut guſtum poꝛcinũ ſe habnii
ſe cognouerit dum ei fetulentia et ab ho⸗
minantia carnalis voluptatis ſapiebat ſi

palatum ſuum ſibi mentitũ eſſe de volu/

ptatibus aduertit cũ eas dulces eſſe et ſa

poꝛoſas coꝛruptione ⁊ infectione ſua nũ⸗

ctiabat et ſuggerebat. Si intellexit de fe⸗/
bꝛe peccati infectionẽ illam ꝓcedere vt ei
amariſſima Ddulcia ſaperent. Amariſſimũ
quippe moꝛſellum illum eſſe neceſſe eſt cũ
quo moꝛs ipſa tranſglutit. Quare Au⸗
ptates noxie amare reuera ſunt ſed ellaʒ
eas eſſe dulces mentit᷑ infectio palati coꝛ/
dis noſtri que cum purgata fuerit peccati
febꝛem iudicat curataʒ.Si ei ſapa ſoꝛdes
luxuria. Si carbones auaricia.palatum

quippe aſininũ habet auarꝰ dum fpino⸗

ſas ⁊ aculeoſas diuitias eſurit coꝛde.ſi ſs
pit ei ventum ſuperbia ſeu gloꝛia munda
na. Uentũ dico vꝛentẽet turbidum poſt
modum de cõtrariis interroget᷑. Pꝛimũ
de ipᷣa ſanctimonia ſi ſapit ei ſuauitatem
aromaticaʒ. Si tota ↄuerſatio ſanctimo
nie videtur ei eſſe velut cella aromatum
Sicut tota cõuerſatio luxurie volutatio

inſterꝗlinio Si vere paſci lilijs videat ei
amatoꝛes ſctimonie luxurioſi voab ho⸗/

minatione. Si videt᷑ tibi fuiſſe ſtergliniũ
aut ſentinaimmũdicie.quam diu putruit
luxuria.Si videt᷑ tibi ſterquiliniũ cõmu/
taſſein lilia ⁊ vas ſtercoꝝ iſcriniũ aroma
ticum et pingmẽtariũ ſi velut nauſeã ſpi⸗
ritualem paciat᷑ ad recoꝛdationẽ luxurie
Ad auditum vo operũ ſcmonie appeti
u ⁊ deſiderio eoꝝ ardeſcaꝛ. De olfa⸗
ctu eadẽ eritvia ſi fetet ei oẽ qð ↄtra deuʒ
pᷣus amplectebat᷑ ſi fetet luxuria fragrat
ſctim onia ſi abheꝛret fimũ de᷑rimũ aua

ricie. Si amplectit᷑ largitatis adoꝛẽ.ſi ab⸗ ?
hominat ſupbie vilitatẽ.ſi odoꝛat pulue
rem hũilitatis pingmentanũ timoꝛẽ dei

vt mirrã chaꝛitatẽ vt balſamũ miicdiam
vt vnguentũ excuiꝰ odoꝛe domꝰ repleta
legit ſpem vt nardũ fidẽ vt yſopum deuo
tionẽ vt thus ⁊ oĩno totũ thoꝝ virtutũ et

faſtenmromatũ oĩmvt exraromatibꝛmi
re ⁊ vniuerſi puluerè pigmẽtarij. Cũ ig

per oẽs ſenſus ſpũales ita ꝑcurreris ⁊ in.

nen er:. decuratiõe ⁊ ſanitate cenus eris.

MNõ reſtat igr niſi dieta inducẽda ei atʒ⸗

cuſto dia ſui ibius. Hoc qutẽ erit q mari/

me caloꝛẽ dei nutriat ⁊ co toꝛiet⁊ conſer

3

Be penitentia. .

ſeruet ſubtlis et leuis ppter teneritatem,

eius qui nunc pᷣmo ſudauit et vix conua
luit plene adhuc Non enim onoꝛuda eſt
adhuc tenera et que nec dum longe eſt

ab egritudine ſed leuivus et confoꝛtati-
nis ⁊ nutritiuis adiuuanda ne ſub onere

diete deſiciatet ſit ei dieta ipa ĩ on⸗? gra
uamen que debuit eẽ in ſubleuamẽ ⁊ ad

—

iuuamen. Conſerua medice ſpũalis ⁊ nu

tri et roboꝛa caloꝛẽ vitalem diuine dilecti
onis qꝛ: cũ robuſta et adaucta fuerit ibpſe

.„

ſequendũ amo:is ſui finem faciut. Nun⸗
quid non amoꝛ ipᷣe lufficienter eos ſolici/

2

nitatem habeat que cõfoꝛtet er nutriat et
paſcat:Alioꝗn dum eam abhoꝛret infir⸗
mus aut parum aut nihil inde ſumet. Et

„

—„

dam gratiam̃ et ſcripturaꝝ innumerabi⸗

lia teſtimonia et eccleſiaſtica obſeruatio

ſaluberrima plene docẽt Confeſſiõis aut
frequentia valde ſaluta us ẽ etſ emper ſic

iſcedat penitẽs a ſacerdotevt certa dies

ei ai mern⸗ ad redeundũ ⁊ ſolicitudo ſa

cerdon plurimũ adiuuet ipſum cũ ipſe ſa
cerdos non erpectat vt veniat ad im pe

nitens ſed accedat ad ipſum et quotiens

obuiat ei interroget ip̃m de ſtatu ſuo ſem

perq; conſoletur euʒz. Ingerere quippe ſe
0; ſacerdos affabilitate ⁊ familiautate.

Tractatus depenitẽtia ꝓut eſt ratioci

nium villicationis.

etnn villcatiois aliacinin ſeu
1ο. putn. Et erit modus ille? via
vtilioꝛ penitetivʒs qui rerum alienarum

etiaʒ te inuito onerabit ſe eis ꝗ credit pla
cere amato ſuo. An opoꝛtet quicq; ama/
toꝛious ſuis iniungere de hijs que ad al⸗

ila nil ꝓderit. Sic ergo dieta iſtius audi
tus verbi deimaxime ab hijs in quoꝛuʒ
labijs gratia ẽ diffuſa ad exhoꝛtãduũ.De/
inde ablutio et frequẽtatio viroꝝ ſancto⸗
rum qui et collocutiõe ſua amoꝛẽ dei aut
inflamar aut uurriunt ⁊ a ſpectu ſuo gra⸗
tioſo cõfoꝛtant.de inhabitatiõe quippe
dei in coꝛdibus ſanctoꝝ eſt in ipᷣa facie eo
rum redundatia. Nec mirum ſi defonte
gratie que in coꝛde ſcaturit exuberet in fa
cie in qua fere quicqd eſt in mente reiucʒ
ipſius autẽ expientie magiſterio in parte
iſta certius cred et. Oꝛatio autẽ pſ almo⸗
dia ſcripturaꝝ meditatio elemoſinaꝝ lar
gitio.ꝙꝓ inimicig exoꝛatio.quid habeant
efficatie adnginenda augendã conſeruã⸗

babent adminiſtrationẽ Pꝛimũ ergo ad
mouendũ enit vt fideliter cum deo com/
putet.et Ertum habeat ꝙ fraus nulla de
um latere poteſt ⁊ ipᷣe deus omniũ que ſi
bi credidit ſcriptuʒ habet penes ſe qui eſt
liber vite in quo omnia lucidiſſime. Dya⸗
bolus etiam inſcpᷣtum habektotum qui
et ſi fallere velit non poteſt tamen hic er
go ſciat maxime ſibi inſidiari dyabolum
et hoc vt vel infalſitate computi ipſum de
p̃‚̃hendat vel ne manꝰ eius euadat etne
ſcpᷣturam quã dyabolus habetæ per quãẽã
vult ipſum dirationare intremẽdo dei iu
odicio deleat. Scit em dyabolus ꝙ ſi fide

lis erit hec computatio delebit᷑ liber eius

ei penitẽtem non habebisquo teneat doe⸗
leta cartula debitoꝛia. Non em̃ poteſt ge
qᷓ; ab eo petere niſi litteras exhibuerit de

bitoꝛum. Non em̃ creditur in iudicio dei

Dyabolo niſi litteris tuis cõtra te. O peni
tens quas ipſe ꝓpᷣis ſcribis manibus id
eſt operibꝰ. Has ergo delere ſumoꝑe ſa/
gage legens eas coꝛa ſacerdote et deleie
ſũt. O ſi eas legere fideliter coꝛa ſacerdo
te neglexeris dvyabolus eas cõtra te iniun-
dicio coꝛã omnibus penitẽtibus pꝛeteritt
⁊ futuris leget. Laue aut tota diligen
tia ne dum per cõputum abſolui apð de
um et adeo quer maioꝛis vinculo reatꝰ
te alliges hoc aũt facies ſi non fiðliter cõ
putaueris Pꝛimũ igitur ſi placet recepra
eoꝛũ que adeo recepiſti cõputemꝰ.Dein
de expenſaʒ. Que igr̃ adeo recepiſti ſunt
in parte natnralia ſcð anima ⁊ coꝛxis au
res ⁊ mẽbꝛa ſenſuudꝛgana oculi et aures

os nares manus et pedes. Amp̃. vita

ipſa tota dies ⁊ boꝛe anni et momẽta ſin
gula. Deinde ingeniũ ratio ars ſcientia

uã addidiciſti. Deinð tꝑalia diuitie red

itus honoꝛ ⁊ familiaritas multoꝝ ⁊ ma

gnoꝛum amicicia ⁊ gratia cea homibus

amabilem te exhibes. Deinde Sratnies.

bona ſcilicet gratie que in baptiſmo acce

piſti vt eſſent tibi arma contra hoſtes tu

os vt eẽnt tibi talenta que cum vſurè mo
do repoꝛtares domino et etiam in futuro
Ad hunc moduʒ enumerent᷑ omnia alia
que occurrerint. Hec igr ſunt q tradita ſr
tibi.hec ſũt recepta vt arbitroꝛ. An aliqꝗd

alið recepiſti. Nũc ergo cõputemꝰ exp⸗

ſas an hec oĩa in obſequiũ ⁊ voluntates

domini tui expẽdiſti/An ꝙ abſit in vſum

„

voluntatũ tuarum et dyaboli obſequiũ

coõſumpſiſti. Si vel ceteſima in diuino ſer

—

or
nrtil
lep⸗

in

4

n.
crali

e

6

volunte

dalin,

g

2

Fo.

doli expẽdiſti. Si mẽbꝛa tua et vires ſen⸗
ſuum oꝛgana ita expẽdiſti vt deus nec cẽ⸗
teſimam habuerit aſpectuu tuoꝝ nec cẽte⸗
ſimam audituũ⁊ ita de alis vt apſoluert

An habuerit luxuria oculos tanto tꝑe et

coꝛpus et animã et ſic de alijs. An non in
terrupiſti ſaltẽ reſcriptionẽ dyabolicaʒ vt

vel modico e te baberet dñs tuus qua

via igr quo caſu quo cõſilio qua inſtiga⸗
tione paſſus es vi amitreret te tã diu.An
te traxit ꝓpᷣa iniquitas an aliena inſtan⸗
tia. Ad hunc modu innuet per inter⸗
rogationes circa alia dũ tamẽ interroga/
tiones non doceat eum peccata enoꝛma

Ccxxvijz

negare deo rationẽ reddere ſue villicanſe

8

nis. An alicui ex hominibꝰ auderes hoc

facere an ſuſtieres hoc cuiq; ex ſeruis luis
vt rationẽ ſue adminiſtratiois non rede
deret.tuvero adeo diſticile te erbibes ad
reddendudeo raonem. Cum tame hec
ipſa ratõis reddiio ſiue ↄputato abſo⸗
lutio tua fit.An non putas le debere lod
lam tuam deo dimiiti: ie igr vi vtarur ea

vel ad modicu quiloquelam contra dei

quoꝝ temptationẽ ⁊ deſideriũ affertlibſa

eoꝝ noticia qualia ſunt quedaʒ pctã car-
nis que nec in tgto tꝑe ſacre ſepᷣture legũ

tur inhibita expieſſe cuius hanc puto cau
ſam eẽ qua deus nũqᷓ; voluit ea aſcende

7

re in cogitationẽ hominũ ꝓpter ab hoĩa/
bilem feditatem ſua. Noluit ergo diuina

ꝓuidẽtia ſua exhibitiõe vel leuẽ dare oc

caſionem infirmitati hũane talia cogita⸗
dipſ a quippe nephadaꝝ rerũ cogiutalio

et pollutio ẽ ꝓpꝛi hmõi ergo pericula fi⸗

unt interrogatiões in ↄfeſſione circa pec⸗ cicl ili nagnon de
dijs 7 de redditibus eccleſiaſticis in quoſ⸗

cata carnis generales vt nulla dantes oc
caſiõʒ ignoratibus vel cogitädi ignomi⸗
nabilia. Amoueat autem ſup oĩia pe⸗

nitens de fidelitale ↄputationis et ſtatua

confeſlionis exufflant᷑ et euane

voluntatẽ totiens tibi ⁊ tamdiu vſurpa⸗
ſti vel ad hoꝛam nõ impendens eã deo.
An es adhuc impiinacia illa vt nec debe
re velis vel admomentũ dei voluntatẽ et
tuam liberauonẽe Aut iguoꝛas deu imue
ri omia illa quoꝝ confeſſionem a le eugi
Poc iubet deus vi illa auertas ab oculis
eius que ei diſplicent in le que nigre VDO

—

. teuaneſeut. NHo
li queſo noli plus vereri faciem ſacerdott

qᷓq; dei conſpectũ. Difficile autẽ eſt nobis

omnia enumerare quoꝝ ratio eſt reddẽ⸗
da.Sed de viribus ⁊ de membꝛis de coꝛ
poꝛe ipſo et de ipᷣa ſapiẽtiavel arte vel ok
ficio de tempe de diebꝰ de annis de ami
cicia et de familia ritate magnoꝝ de ſtivbʒ

vſus vel abuſiões hec omnia cõuertit de

ſpecioſitate aut elegatia coꝛꝑis?⁊ alis do

tur ante oculos eius diuine bonitatt lar⸗

gitas que de tot et tãtis latrociniis et pꝛo

tot et tantis bonoꝝ ſuoꝛum danis ſolam

exigit ↄputatiõʒ. Computa fideliter o pe

niten din quibus ⁊ qlibus et qualiter lot.

et tanta dni tui bona erpẽdiſti et ecce ab
omniũ bonoꝝ ſuoꝛum diſſipatiõe abſol

tantaꝝ laſciuiarũ euadis ſupplicia. Dic ⁊?
computa et ecce remittunt᷑ tibi ola. elige

nit te an non vides q; facile illarum tot ⁊

nis. Utrum illis impũgnauerit deum vt
ſupꝛa meminimꝰ ꝓſcrutatius in ꝗredum
erit ſed cĩ omni modeſtia ⁊ dulcedine
Cunm aũt vt enumerauimꝰ totaʒ vite
ratignẽe reddiderit ꝙ quidẽ interrogatui
vt dimꝰ faciet. Cunc ſi quid habet vt ſa
tiſfaciat interrogandus erit. Hec autem a
quibus ſatis fit veraciter enitẽti ſupꝛa
enumerauimꝰ. hHic aut vnſ ůdiciemꝰ cũ
ſe diſſivatoꝛẽ bonoꝛum dei ↄfeſſus fuerit

interrogabimus eũ vtrum habeat aliꝗd

o penitens ↄputare coꝛam ſacerdote vno
qui tibi ↄpacaatur et te adinnet.Et ipᷣa co

putatio eſt abſolutio tua. An vis coputa

re in oculis omniũ viuoꝛũ et motuoꝛũ in

die iudicij vbi ipſa cõputatio erit expꝛo/

bꝛatio tua acerrima ? ignominioſa. Fe⸗

ſina miler ſolo vbo abſoluere te. Feſti⸗
na inq; accipe miſericoꝛdi que tibi offer

dum ꝓ redẽptione tua ſolũ verbum con
feſſionis exigitur. Quid vo vis queſo fa⸗

redẽptione exigi poſſunt viliſſimũ atq; le

diſſimum eſt verbu. ſed qua fronte audes

int et ſoꝛum redẽptionis ⁊ liberariõis tue

ciat tibi deus nõ omniũ que adte ꝓtua

vnde ſe redimev poſſit in tot latrocinus
dep̃henſus. Si quid hʒ ꝙ ꝙ redemptõe o
ſua dare poſſet dño ſuo ꝙ ſi nec dig itiis
temꝑales nec ſpũales apud ſe inuènerit
interrogabimꝰ? eũ an vllos debitoꝛes ha
beat.hoc eſt ſi quis ei aliqd debet ꝙ ẽ de
bere ſi quis eũ leſit vel in ſe vel in luis vel
iniuria vel ↄtumelia ſiue quouis aliomo
do.luim em̃ voco debitoꝛẽ eius ſi reſpo
derit ſic multos habeo debitoꝛes tales:
Felix es dicat ei ſacerdos qui habes vn/
de te redimas Noul mihi dicere ð cetero
ꝙ panper ſis cũ tibi tot ⁊ tata debentur.
Aſſigna ergo debita iſta pꝛo debitis tuis
.

2„

debitoꝛẽ. Gaude o penitẽs cui ignoꝛati et
inuito iniuriatoꝛes tui pᷣcium tue redepti⸗
onis theſauri auerũt ? ad taʒz opoꝛtunũ

tempus fuauerut. Si vo tpales aut
ſpũales habet diuicias. Cõ ſilio danielis

ſalomonis et dñi dicentiũ. Octã tua ele⸗
moſinis redime Daniel.iiij. Redemptio

aie vin diuicie ppᷣe puerb.xiij. Date ele⸗

moſnũ et oia munda ſunt vobis. Diuici⸗-
as ſpuales ver bum pᷣdicationis cuius er⸗
rogatio tato deo gratioꝛẽ erogatiõe bo/

noꝛum talium quato vita animaꝝ vita

coꝛpoꝛũ melioꝛ ẽ. Itẽ potiꝰ que ſunt artt

q; aue ſunt officij vt iudiciũ aduocatoꝛũ
medicoꝝ doctoꝝ conſilia patrocinia eru

ditiones. que cñ pietas imꝑauerit elemo
ſine deo gratiſſimeſi unt errogatibus ſalu

mares. Omnib⸗ ant elemoſinis pferende
ſunt ſpales quales ſunt remiſſiões in⸗

„

iuiraꝝæ oꝛationes que fiunt ꝓ inimicis ꝓ

—

perſeqntibꝰ iuxta pᷣceptũ dñi de hijs ſpe.

cialiter dictũ videtur eſſe ſ upꝛa. Date ele/

moſinã? olan unda ſunt vobis. Similr

2

⁊ mißiceedie ⁊ ↄpaſſiões quibꝰↄpatimur

pctoꝛibus et egrotatibus frenetic illaque

atis vinculatis incarceratt. Btũs cui da

tum eſt huiꝰ pietatis et ↄpaſſionis ſi uper

petoꝛes geſtare viſcera. de hijs ſpẽasiter
dicitur Mathei. v. Beati mißicoꝛdes qm̃
ipſi mißicoꝛdia oſequent. Saluberri
mu autem hmoi penuẽtibus id eſt g per
viam illam ad penitẽtiaʒ deducti ſunt du

ce deo ?⁊ generaliter oĩbus quottidie coꝛa

deo ⁊ tola curia celeſti latrocin ioꝝ ſuoꝛũ
erhibere faſciculu exbo tare exoꝛare ob

mixius remiſſione 7 interpellare ipſaʒ re/

ginamceloꝛum totuq; ſenatũ curie illius

et totã miliciam vt ipi pꝛeces ſnas offerat

penitẽte que deo nõ poſſunt non eẽ ac
ceptabiles vt indicẽ placatiſſimũ ⁊ clemẽ

tiſſimũ placẽt 2 leuiant ſed alios viros

ſanctos ꝗ ſuntin terra interceſſoꝛes ſuos

facere no negligenduũ elt. Ot ſi aderij
peniens nechas nec illas ſe habere diui
das ſed nec vilũ habere debitoꝛẽ dico ei

ſaltem ipᷣm habes diſſipatoꝛẽ ipſum ma-/⸗

lefactoꝛe ipſum potes vtiq; tradere clemẽ

Be penitentia. *

T1oſſer ei debita ita dicẽs. Dſie deus me?
non habeo alia q tibi offeram ego tot et
tantonꝝ debitoꝛ tuus. Sed iſta oſtero tibi
iſta dono nbi gratis ⁊ gratãter. Lu ergo
dona mihi debita mea ſicut ꝓmiſiſti hac
ſatiſtactionẽ docet deus in euãgelio. MWi⸗
rabiliter em̃ paup eſt qai nulluũ hʒ hmõi

tiſſimo iudici qui peo dignatusẽ crucis
ſubire patibulũ vteis ipᷣemet ꝑceret. Cra
de igr malefactoꝛẽ illi iudici qui vt male

factoꝛibꝰ ꝑceret oĩm malefcatoꝛũ eroluit

ſupplicit· Oè ſi de indulgẽtia vis eẽ ſecu⸗

rus et nõ vis te iudici tuo tradere niſi ſub

pignoꝛe dic queſo quid ampliꝰ a te diui
na bonitas exigere põt. Si tłę totũ bene⸗

placito eiꝰ ↄmiſert. Tom vt dicit vulga⸗
riter miſeratiõi eius reddider vita vnicã

qua habes ⁊ coꝛpus⁊ aiam in manu ei⸗

et beneplacito ſuo poſuert. An põt enie
re inſticia niſi vt ſatiſfacias qᷓntum potes
nec hũana iuſticia aut pietas amplis exri
git vel exigere põt. Quid igr diuina iuſti

o cia aut clementia faciet an nõ es liberatꝰ

7 abſolutus oĩno apð regem ⁊ apud pᷣto

rem etia ſi furem ei et captᷣ et vincti tra⸗

didiſti temetip̃m trade beneplacito ei p
manũ ſacerdotis et dic. Ecce latronẽ tra⸗

do quẽ vtiq; adiutoꝛio cepi et ligaui. Fac
ergo ei ꝙ tibi videbit᷑ et ꝙ te ſas eẽ bene
placitum.qꝙ ſi clemẽtiſſimꝰac iuſtiſſinus
voluerit amplius exigere dic ei oꝛe iocun⸗
do. Dñe non intromitto me de cetero de

latrone iſto fac ei ꝙ beneplacitũ ẽ in ocu

lis tuis.O ſi dixer mihi.Oñs deus vult

ꝙ ego reſpõdeam ꝓ latrone iſto ſup ma

lefactis. Eſto dñe quo dana ⁊ depdita ſj

ipſe ꝓ ſceleribus ſuis occidet nolo eum
viuere. Ueruntamẽ ego de danis que iã

recepi? quevñ ⁊ cautia agẽdi ſp augebis
Pecigr adeo vulgariter ſcribovt pene lu

dicra videanf. qꝛ per viam iſtã pfuudi⸗

agio auditoꝛè illabunt ⁊ viuaciꝰpenetrat.

* Der penetẽtia Ant eſt reconcilialio di⸗
ſcoꝛdantin.

„

ſuperius recõciliationẽ diſcoꝛda⸗
tium ſeu ↄcoꝛdantionẽ vocauimꝰ

galiqd loquamur. Et eſt via iſta ꝛ modus

alijs geneꝛalioꝛ. Igr intet deũ et penitẽ⸗
tem mediatoꝛ ẽ ſacerdos.

huiꝰ pacẽ inter eos q̃rere et eos ad ↄcoꝛ-
dantiaʒ ꝓut poterit inducere.Pꝛimũ igẽ
interrogare dʒ ipᷣm benitentẽ ſi velit cum
Deo pacẽ habere. Ad hoc quippe venitur
Nouiſſime. Qi ſi reſpõderit volo 2 cona-
boꝛvt voleſo nec ſtabit per me ꝗn pacem

eius ⁊ gratis habeaʒ.Lunc ipᷣe ſacerdos

ꝓbonat ei ꝙ clemẽtiſſimꝰ ac iuſtiſſmus
deus non incõſueta nõ grauia non viri⸗
bus ſuis impia exigit ab eo ſed contẽétus

eſt vt gliqua ex vſitatis apud nos cõpoſi⸗

„

Einde vo de penitẽtia em qð ea 5

em̃ officiuxy

atnsar
üelinter
Penlensit
cihicno
poneeci
enoftoe
1 osinuicen
feidonde⸗
Kau
ſcchum

lnariͤn
sthi
wugn.
rauatn
en
Aſsbot
Moqua
omirür
pecunia
pacem.l
humd
d omune
Wüuro
ſacerda
nibuse
ſedene
exiger
6pppell
appell
ſcens⸗
eegent
di lame
ampiin
Ze
eringn
1 inn
imtenog⸗

ii Nui

d N,Nn

lageio
an ime
umich
uſeiſen
Rcheritc

Woredin

undn
ice üi
munene
1.Mhag
Sqnung
usanh
i iui
mnösidr
Piawdi⸗

Ui,

w
diceien
nedegnn
Cancin
didersyi
neiſoſnmn
dedu,
ideinoen
Nedins len
giiens
ſibegſri
mii find

ui ge
neconcltle

n

Fo.

vſitatis apud nos ↄpoſitiõibus interue⸗

penitens id cũ deo facere qð conſueuit ꝙ
cũ vicino ſuo facere ſi vellet eo noodo co/
ponere cũ eo quo ſolet cõponere cum vi⸗

cino ſuo aut quõ ſolet videre vicinos ſu/
os inuicem coponentes. Quo quidẽ
reſpondentogratiarũactiones deo. Pꝛo

onendus eſt ei aliquis ex modis quos
pacificãdi diſcoꝛdes ẽ iudicium ð quo ſu⸗
pꝛa. Scõs eſt arbitriũ.Tertius legittima

inquiſtio. Qnartus ↄmunis ꝑtium aſſer
uus ⁊ hict vulgo dicitur parna.qm̃ partis

vtriuſq; volũtas tam din a pacis media⸗
toꝛe taxatur donec ad concoꝛdiam redu⸗

cantur. Quintus bellũ ſubactis quipper dos dei volun rebn
poſilionẽ legis Mich. vj. Scoöm peimum

occiſis hoſtibus pax ẽ victoꝛi. Sextus de

dicio qua ꝗs aduerſarij ſui benepliacito

lſe ↄmittit. Septimꝰmerces cũ ꝓijcit quis

pecuniã dans aduerſario vt redimat ſibi
pacem. Matrimonio reuera regũ ⁊ pꝛin⸗
z hocad

cipum bella pacificari ſolent. V
ↄmunẽ aſſerſum ꝑtinetmanifeſte. Si

igitur o penitens ſtare velis arbitrio ſcʒ
ſacerdotis ↄpꝛomittere in iᷣm fuper om/

nibus querelis ⁊ cauſis quas hʒ aduerſũ
le deus. Nibil amplius poteſt deus a te

exigere qui in illum ia — nec põt
ab arbitrio non eſt
appellandũ nec recuſare eũ poteſt quem

appellare ab eo.Qm̃a
ſciens ⁊ pꝛudens elegit. Uide autẽ quem

elegerit dñs Hic aũt dubitare non poteſt

ic enumerabimꝰ Pꝛimus ergo modus

ſitatis apud 90 interue⸗ ſericoꝛdie tue debet᷑. hicẽ modaqͥ recõci⸗
niret inter ipᷣm⁊ penitentem ſi vellet vtiq;

liari volebat daniel eiuſdẽ.ix. populu iſrł

⁊ ſeipGʒ deo qui peracta inquiſitiõe ⁊ enu
meratis omnibus dedit vnicuiq; ptiius
ſuum dicẽs.Et nũc tibi dñie iuſticia⁊ miſe
Tcondia et ꝓpiciano nobis aut confuſio
ciei
cis refoꝛmatio qñ vtriuſq; pꝑtis inre inſve
ccto volutas inꝗritur penitetis. Qè ſcʒ vel

Per ↄmunẽ vo aſſerſum erit pa

let facere quid ꝓ redeptione dare ꝗd ab-

ſacerdos dei voluntatẽ eſſe ſcire hmõi co

ſceperit ad boc opʒ

„
D

ſtinẽtie quid emẽdationis vite pᷣter ſolitẽ
vitam Quibus vellet iactura pꝛeterite vi⸗
te et conuerſatiõis redimere de cõſenſu
eius cũ taxatione modeſta iniungẽd

modum reuera ſcʒ iudiciuũ legis in pnci⸗

pio capituli. Sed poſtmodũ deivoꝛunta

tem modo mediatoꝛis pplo denũciat di⸗

cens. Nũqd placari pot deus in milibꝰ-
arietũ ⁊ hyrcon pinguiũ.Iſta ꝓ ſceleribꝰ
noſtris non acceptat ſʒ hoc vtiq; accepta
bit ꝓ ſceleribus nr̃is.Habete conſiliũ no
ſtrum an velitis hoc facere ei. O hõ ingt
ingdicabo tibi quid ſit bonũ ? quid deus
reꝗrat a le.q.d.Si vis cũ eo pacẽ habere

Facere iudiciũ ⁊ diligere miicoꝛdiã ⁊ ſo

licite ambulare debes de cetero caʒ doeoo
tuo ſolicitũ ad bona oꝑa noua q̃ͥ bonſnis
pſtinis addis ꝓ recõciliatione tua. Soli
cituʒ de cuſtodiẽdo te reddãt ne ijm amit

ins cu ta; modeſta daeſt
ei penuẽtia. Nulli ergo iniũgenda ẽ pẽni
tentia niſi quã ſpõte ſu

fidelis quin ſi arbitrio ſacerdotis ſui ꝓni tas. looc igr iudiciũ ẽ vt quotidie te iudi,·

di tamen ⁊ circũſpecti ſteterit deus ab ipᷣo

amplius nõ requirit ſesnunc neceſſario
docere habet ſacerdotẽ bona ſide teſtis ſi
per inquiſitionẽ legittimaʒ vis cõponere
cũ deo.

igr iuſticiam ⁊ miſericoꝛdia.tibi patibulũ

infernale dabis ſᷣm iudiciũ meritoꝝ tuoꝝn
⁊ hoc eſt ꝙ danid dicit. Qm̃ inigtat me
am ego cognoſco q̃ſi legitima inqſitione

me ren depꝛehendes me reũ cognoſco et

iniꝗtatem meã mibi tribuo. Illa em̃ ſola
cũ pena ſua ius meũ eſt tibi vo iuſticiam

⁊ miſicoꝛdiã ꝙ ſi tibi placuerit vindicare

in me hoe inſte facies qꝛ merni. Sin aut
ſi beneplacitũ tuũ ignoſcere boc ſoli mi⸗

Fiet igr inquintio per te ipm
interrogãte ſacerdote vbi neceſſe ẽ. vt tu
reſtem dei te geras ⁊ ius eius ſacerdoteʒ
bona fide docaas.Q aũt per inquiſitiõʒ
coõtigerit hoc da tibi. Similr da deo boc
gð inqſitiõe ius ſuũ eſſe innotuerit.Deo

⁊ in alios habũdantioꝛis⁊ lõgioꝛis miſe

ricoꝛdie ſis qui tanta miſcie largitateʒ täã

—

indignus ſuſcepiſti.

oꝛem te effectu et de largitate recepte mie
gratioꝛ?. Quintus modꝰ ẽ bellũ hoc

ecutꝰ es in ?

ſuſcepiſti. Latoq; magis ſolic,
tuʒ in ambulãdo ceũ deo tuo de cetero eer
hibeas vt ve te eerenauſtagin qð paſi
ſus es ⁊ amiſſionẽ gr̃e quã aſſecut⸗
noteſcat.Appeat etia le ex caſu tuo omnuti

ces coꝛã eo vt ſupꝛa diximꝰ ⁊ dignũ mosꝛ
te quo ad merita tua pᷣoꝛa èe confitearis

ergo mõ deus nobiſcũ pacem hʒ qn nof

velut expũgnans ſibi ſubigit.hoc aũt in
ſex gratiaru aciebus ↄtra pcta noſtra? cõ
tra exerotũ culparũ attritione noſtra di⸗
micantibꝰclaꝝ eſt in hoꝛa em̃ contritidis
velut bellũ geritur inter liberũ arbitruiuim

cũ gratia ex vna parie et vicia et pcta et ꝓ

pꝛiam infirmitatẽ ex altera. In hmoõi bel⸗
li vicloꝛia conirit vetus bogo multte⸗ g49

Silr ecoꝛdatiõe maloꝝ Oudoꝛevo ve
lut bꝛachiñ ei ſiniſtꝝ ꝑcutit᷑ ſ; impꝛudẽ⸗

nia. Doloꝛe vero dexirũ bꝛachiũ ſcz volu⸗

plias. Cimoꝛe vo qſi in collo pcutit᷑. Cer⸗
nicoſitas em̃ andacie eo pcutiiur. Jra vo

Ul poſſum dicere qꝛ pudoꝛe qſi infa
cie peutit᷑ doloꝛe quaſi ĩ latere dextro vbi
vigz vis ↄcupiſcibil. Timoꝛe q̃ſ in latere
ſiniſtro vbi viget aioſitas 2 audatia. jra
vero qs in ventre ꝓpter dictã cauſa. Se
pe vero diffidẽtia? timiditas que ſunt in
alia pte veteris hoĩs nec dũ tamẽ moꝛit

Donec charitas aduenerit. Charitate em̃

deo totaliter adheretæ a malſuis amortit
Que auerſio caſus eſt ⁊ ꝓſtratio veteris

hHeois adherenaa vo deo ẽ ſuſtentatio no

ui hoc etia hellu tota ſcripture ſacre ſeries
onat ⁊ docet. In m 10 ine
terficieba oẽs peccat
nog em̃ id eſt inoꝛtut

oꝛes terre In matu
o lucis ſcqʒ gratie cui⸗

„ matatinũ eſt hoꝛa otriienis que ẽ quaſi
crepuſculuũ matutinũ ꝙ plurimũ bʒ tene
luminis añ ſolis oꝛiũ. In
dſis interſicit oẽs pctõꝛes

bꝛan modicũ
hoc matutino d
in hoie cuiuſm õi peccatoꝝ ſũt raptoꝛ foꝛ⸗
nicatoꝛ ⁊ ita de alijs qͥ ſup:
malleo indignanois ⁊2 pilo doloꝛis ? la/

pidibus os obiurgationũ ⁊ gradine com
v̈bi ſni intuoagens
per gratia ſuam qua p/
ebellas ſubigit nos dNñs
ere inquit de ciuitate dni

unationũ ⁊ gladio
Hec oiq in nobis
gehit nosvelnt o
ſibi. Ut diſperd

idẽ de te ipſo. Openitẽs ꝗ es ciuitas dñi

opantes iniqiiatẽ. Si igitur viriliter pĩ

remiſſio et laxitas eius id ẽ tenerior pars

atunno inqt dñs in⸗

a tetigimꝰ dũ

% 9
.
Bepenitentia.
denm actionibꝛ ante peuſſus. Hhee ſunt fe-⸗ gnauerit deus in te otrs te et tu cũ eo ad/
ptem viriles oſcitalioes quibus puer ille dens gratie que ꝓ te certat auxiliũ libero
gué ſuſcitauit heliʒeus oſcitaſſe dici᷑. Ui arbitrio neceſſario habebit pacẽ tecuz g
legit᷑.iiij. Re.iiij. Hee ſunt ille feptẽ getes ſiipᷣe tecan⁊ iu cũ illo. Idem em̃ eſt bellũ
qquas deleuil oſis ante faciẽ iirłis Pee ſũt ⁊ eadem pax volũtaria. Sextus mo)
ille ſeptẽ hoꝛe febꝛis qua curaſſe legit do dus E volutaria deditio ſi vis te dare
minus in enagelio vbi dicit ꝙ hoꝛa ſepti hocẽ miſeranoni eius te reddere vt de te
ma reliquit eu febꝛis. Acies pma ẽ recoꝛ ꝓ beneplacito ſuo faciat ſi toũ te ei nadi 4
datio beneficioꝝ dei que iam recepit pec deris totũ vnde beneplacitũ eius cõmiſe
catoꝛ beneficia dico ta nature qua gratie ris vt ſupꝛa diximꝰ pacẽ habes cũ eo ꝗqd
ct tpis. Scdᷣa eſt recoꝛdatio malon etin- ergo beneplacitũ dicit᷑ ſalus tua.ꝗd ẽ de/
gratitudinũ que deo reddidit z hee due luide eius eè cum filis hoim. Pꝛoner.viij.
ſunt in noſtra rationali ſiue appꝛehẽſua hoc legit᷑ fac vt nõ eücias eu a te ne pol
Kercia eſt pudoꝛ. Quarta timoꝛ. Quinta luas teipᷣm. Ne facias te ſterquiliniũ au:
dolb:. Sexta irs. qua quis ſibi iraſcitur?z o Volutabꝛũ poꝛcoꝝ infernaliũ ne recipias
Eexpedit vltionẽ de ſeipᷣo et vicijs ⁊ petis. in te peccatũ illo em̃ ſolo excluditur illud
Beptima ſpes veme. Recoꝛdatiõe bene- em̃ ſecum pati nõ poteſt deus. Hec ẽ vo⸗
ſicioꝝ depercutit᷑ caput veteris bomis ſi luntas dei vt dicit Apls ad thef.iiij. ſan⸗
cut ignoꝛatia vel erroꝛ et tenebꝛe oculoꝛũ ,

ctiſicatio veſtravt vos ſanctos ᷣuetis ꝗd
eſt hoc vſibus ſcʒ dei?⁊ opibus. Illa enim
ſancta dicimꝰ que dei vſibus deputata ſt᷑
vt ſacramẽta ⁊ ſacramẽtalia. Septimus
modus ẽ per mercedẽ. Mercedẽ autẽ
⁊ munus intelligo id eẽ qð non debet᷑ erx
debito vtẽ omne qð ẽ votivt eſt ingreſſ⸗
in religiõʒ. Crucis aſſumptio ? ſimilia ad
gque no tenemur. Hus ilaq; munerib?dei
pax ⁊ gratia acꝗritur. Interrogadus igr
eſt penitẽs ſi vellet aliqð mun⸗ dare deo
ꝙ pace ſua.ac ſi ſacerdos acceptoꝛ ẽ mu/
nerũ e cupidũ nouerit deũ.Ei ſi hoc fectt
nihil aliud ab eo engendu ẽ q: totũ deo
dedit qui nihil ſibi retinuit.Et qꝛ quibuſ
dam ſceleribus ſufficit tata apud clemen⸗
oliſſimũ deum redemptio. ⸗
Qualiter ofeꝛ dʒ alloꝗ ↄfitentem.
AUrnc at qd facere deceat ſacerdo/
n tem ⁊ qualr alloꝗ penitentẽ bꝛe⸗
Auiter pſcrutemur. Pꝛimũ igr toto
gaudiò accipiẽdꝰ. Loto ſinu dulcedinis
amplectendꝰ totis viſceribꝰ pietalt reſo⸗
uendus ⁊ conſolãdus. Coa hylaritate?
affa bilitate alloquẽdus. Lota familiar-
tate interrogadus erit penitẽs patrẽ te ſci
to eſſe ſpᷣalẽ.O ſacerdos et exemplñ tibi
mie pᷣſcniptũ vt ipᷣm imiteris Luc.xv.vbi
filius ille ꝓdigus et patre occurrẽte toto
gaudio in amplexus ⁊ oſcula receptus le
gitur vbi nulla pᷣoꝛis vite mentio facta le
gitur ſed totũ ſibi gaudiũ reuerſõis eius
atʒ feſtiuitatè vẽdicauit vnica eſſe ſolicitu
dinẽ patris de inuentiõe ipᷣius ꝑditi ⁊ ſu⸗
ſeitatiõe moꝛtui nihil obiurgatiois nihil
omnino increpauois aut impꝛoperij ibi

õ
, GMGWdW .

x„

nam ⁊ euertit domu ⁊ diligenter qrit do

nec iueniat⁊ cũ inuenerit ↄuocat vicinas
et amicas dicẽs. LOgratulamini mibi qʒ

inueni dꝛagmãa qua perdidera quo exem
plo xpᷣus dominus deſideriũ ⁊ amoꝛẽ ſa⸗

lutis noſtre inſinnat. Diligentiaq; ⁊ labo
rem ꝗbus nos queſiuit cũ errabamus vt

oues non habetes paſtoꝛẽ ⁊ gaudiũ et fe
ſtiuitatẽ que de inuentiõe nra que inuen
no ꝓpᷣe in pnĩa et in ceio fiunt. Tu ergo o
ſacerdos ꝗ paſtoꝛis huius ⁊ mulieris vi⸗
ces agere⁊ officiũ implere iuberꝭ ſine gau

dio ⁊ applauſu ⁊ feſtiuitate ant ouẽ illaz
aut dꝛagma hoc ẽ penitẽteʒ inuenies. Oi

amicus es aut vicinꝰ huiꝰ paſtoꝛis ↄgra⸗

tulari paſtoꝛi iuberis. Si amica aut vici⸗/
na huiꝰ mulierè ad ↄgratulandũ cum ea

inuitaris. Omia deniq; facere iubert que

ipᷣe paſtoꝛxpᷣus dũs paſtoꝛem fuiſſe ðᷣt ibi

oĩia que mulierẽ feciſſe.⁊ ego non dubito

nuin de ouibus et aſinabus materialibꝰ

ant ð dꝛagmate hoc faceres.Si ſidei tuę

cõmendate eẽnt. Quid ergo ð aiabus ł
decet facere. An ipo rege celoꝝ feſtiun
gaudiu ? grandẽ celebꝛitatẽ impante? o

ta celeſti curia cõgaudẽte ⁊ laudes ðᷣo in
enarrabili concẽtu. Reſonate te Im mira/
culum diuinevolũtatis nõ mouet ꝙ ma
ius eſt deo qua creare celũ ⁊ terra vt dicit

bpeatus AuSboc miraculũ ſuſcitatio pe/
niltẽtis ⁊ ereptio eius de ꝓfundo moꝛtis?
tenebꝛaꝝ ad miratioõe taãte bonitatt diui⸗
ne tanti conſpectus miraculi non reſoluit

labia tua in vocẽ laudis et gratiarũactio

nem nulla bylaritate pfundit coꝛ tuũ ſa-⸗

lus penitẽtè non erubeſcis mutus eẽ ſol⸗

inter eos ꝗ liberationẽ eius in tota curia
in lota domo regis celon leti cantat no
eerubelſcis eè triſtis oibus alijs letantibus
non vereris triſtem te exhibere penitenti

cui tota celeſtè aggaudet ⁊ arridet milicia

ſi iudicẽ le geris ſcito iudiciũ illud penitẽ⸗

dentibus mo dacis nimiũ increpationi

faiſſe recolitur. Recole o ſacerdos ꝗd ſub tiale iudiciũ eins iudicis eſſe qui vt reis ꝑ
pyppo paſtoꝛis cẽteſima ouẽ ꝓpis humert c . dete
dd ſub typo mulieris dꝛagma ꝑdita que/
rentis de leipᷣo interagi velit. S oni inuẽ⸗
ie ꝓp̈os incdlinat humeros ⁊ ideo graiu-
lahbundus eã ad ouile eccievel celeſte de⸗
poꝛ:tat vl ocs vicinos et amicos ſuos ad
poc vt ſibeõgaudeat ⁊ inuẽlionẽ ouis p
dite cum ipo feſtinẽt ⁊ inuitat. Sʒ mulie/
reʒ que p deſiderio dꝛagme ꝑdite ſurgẽs
oe nocte noctis celeritatẽ moꝛas reputas
Diẽq; expectare nõ valens accendit lucer

ceret que eis debebant᷑ ſubijt moꝛte atq;

patibulum. Noli claudere tiſticia tua

vultus auſteritate hoſtiũ ſalutis penueti
quem xps dñs inbei intrare cui pulſanti
Pꝓmittit aptionem. Si medici te gert

vbi eſt ↄſolatio et familiaritas que debẽt
eſſe et reſul:are in labijs ⁊ facie medicatis

Siinfiamabudus et ſagittis increpetio⸗
num et lapidibus obiurgationũ armat⸗

Si detes lui arma ⁊ ſagiſte et lingua iua
Jadius eſt acupꝰ ad irucidandu occidẽ
dum veniſſe te cognoſcito nõ admedica⸗

dum. Si dicis te ignẽ et ferxrrum adhibere

vt vſtiones et incinões et cauteria facias

huic egrotati pꝛius agnoſce egrundinẽ fe
bꝛis ꝗppe ferro et igne nõ curat᷑ ſicut nec
oculis an vis oclm incidere ⁊ Gere febꝛi/
citatem cauteriare nõ dum an illę ſint ne⸗
ceſſaria. Noſti an carnificẽ vel ſdꝛtoꝛẽ te
adhuc exbibes⁊ gladiatoꝛẽ ⁊ ꝗ ſanguinẽ
queris egrotantè cum ippᷣe per te licet a ðo
ſalutẽ et vtam querat. Ot ſi ie cyrurgicũ

vis exbibere nõ expedit egrotanti donec

averta ſunt ibi vulnera. olifugari obſe
cro a re egrotantẽ talem te exxibe ei vt vi⸗

tam ꝑ te querat nõvt moꝛiẽ a te fugiat ne
gas plane ei medicamina tua quẽ a ſe fu
gas. Q ſi veteri bomini iraſcert boc
ipᷣe peniteſ tecũ ſʒ tu applaude ſaltẽ nouo

te obſtetricatoꝛẽ ꝑturiẽti exhibere curato
2 pluũ noui
ſtetricatiõe ſuſioces ip̃m pannis molliſi/
ms ac ſuauiſſimis iuoluere ſtudeto ⁊ ca⸗
loꝛe ſuaui⁊ mulcebꝛi confouere. Atimoꝛe

errimũ educè ne dura ob/

tuo dñe inquit yſa.xxvii cõcepimus ⁊ pe

perimus ſom̃ ſalutis phareonis eſt illud
gladiũ parare pientibꝰ vt interficiatur ꝑ
tus eoꝛũ maſculi. Sʒ dꝛaco in Apoca.xi.

Aſtat mnlieri pturiẽti v eneno triſticie et

⁊ dure obiurgatiois armatus. Dyabolt

cum ẽ omnino non letari cũ vides hmõi

moꝛtuos ſuſcitari. Solus inde dyaboluſ
et qui ſunt exparte eius nõ letant᷑ panis

veteribus ⁊ mollibꝰ confo uẽdi ſunt cubi
ti Hieremie et funiculis penitẽtie et cõ feiſ

ſionis extra habendus ẽ hieremias de la
tu h Eremie.xxx. Et hec ſubmineda ſunt

hieremia inquibꝰ conſolatiões et diuine
mißicoꝛdie ꝓmiſſiones quibus ante con
feſſioneʒ pꝛeueniendꝰ eſt et ecpoꝛtandus
penitens intelligimurr.

De ſintomatibꝰ?

eſtute ſanitatis.
. Qü

* .
* *
₰ . ⁹
1 5 . . *⁶
.— . Bepenitentia.
22 EFcepſus ig a ſacerdote penitene fanoꝛem et gratia tätam adeptus es. G
Nvyta patre dulciſſimo filius rediui ſpſos hoſtes tuos ampliꝰdignũ et inſtuz-
. Ruus vt a paſtoꝛe amatiſſimo ouiſ eſtte ofundere qui ꝑditionem tus ſuum
5 errabunda vt a medico ſalutis ſtudioſiſ- fecit gaudini z ſanguinẽ tuũ tanta auidi-
ſimo egrotus vt ab amico familiariſfſimꝰ cate ſiciebat. We etia decet qui hnius C—
2 vt ſic ad vnũ dicere eo gaudio ⁊ feſtiu-/ liberatiõis tue conſcius ſuʒ gaudij tuiee ⸗
. alte qua excipit illũ pꝛeclâra illa curia cele pticipẽ ⁊ congratulani tibi ⁊ de ruina ini “

. ſtis. Interrogadus ẽ ſi liberanonẽ ſuam
agnoſcit ſi videt ſe ereptu a ptate tenebꝛa
rum ⁊ manibus ⁊ laqueis dyaboli. M ſi
ſe nonvidere hoc ad hoc reſpõderit docẽ

micoꝝ tuoꝝ et de triũpbo tuo m pᷣclaro 1
tecum exultare. Catemus igr ambo dnño
gloꝛioſe em̃ honoꝛiſicatus e in liberatide
iua dum equũ id eſtveterẽ hominẽ tum

amoe eius ſi ſe totum paratus ẽ dare et dignatiois ſancte quo immerſit te inſedm
reddere mibationẽ dei.Et hoc hac de cau oes ⁊ inſeruitutẽ ſuã retrudere 2 retinere
ſa ne eius offenſam incurrat ⁊ vt ĩ amoꝛꝛ volentes. Nõ eſt ergo tue pᷣtutis hoc v
eius et gratiã rediat moꝛtis in ſe vincula ſupꝛa diximus ſed foꝛtitu tua qᷓ victi ſtẽ᷑
dirupta eſe cognoſcat Si em tantum ſui hoſtes tui deus ẽ qui factus ẽ tibi in ſalu⸗
„ a moꝛẽ Irgitus ẽ ei clemẽtiffim⸗ deus vt tem. Cũ tu ꝓpꝛia volũtate tua factus eẽs
de ſe toĩo beneplacitũ eius paratus ſit fa tibi in pemptionẽ. Dic ergo tota deuotio
cere ꝓ conſilio ſacerdotis cui aia cnräda nei iſte qui me fecit victoꝛẽ ⁊ inimicos me
regenda a deo cõmiſſa eſt nullatenus os ſubmerſit Edeus meus cui totũ ꝙ ſuß
de ſalute eius dubitet. Quis em̃ dubitet ꝙ viuo ꝙ moꝛioꝛ debeo ⁊ gloꝛiſicabo eũ
deum hmõi penitẽtes pleniſſime poflide in meipᷣo ↄfuſiõe mea et accuſatiõe mea
A re. hoc igr ipſo recognoſcẽte interro⸗ Iſte eſt deus patris mei et exaltabo ihm “
vj. gandus ẽ vnde credit hanc ſanctã volun/ humiliatiõe mea humilias ⁊ cõfundens
tatem ⁊ venuſtaʒ ſe accepiſſe. Unde inq ſ uper oibus que contra beneplacitũ eius
credis o penitẽs adueniſſe a patre vtiqq atteptare auſu ceco ⁊ ſuperbo pꝛelumpſi.
luminũ a quo ẽ omne datũ optimũ et oẽz Oſtẽdo in me ipᷣo ipſum eẽ deum meum
donum hfeciũ deſcendẽs deſurſuʒ.Quã⸗ cuius amoꝛe ⁊ beneplacito oĩa facere pa
ii eſtimas illam bona voluntatem o peni ratus ſum quecũq; ipᷣm iubere me docne
tens agnoſce ꝙ hec ẽ que te deo reſtituit ris. Lola turpitudinẽ meam denudabo
⁊ deum tibi. ⁊ pec ẽ que dei filiu ⁊ herędẽ vt ea placeã vt ipᷣm non offenda? ampli⸗

„ dus eſt. ſiin hoc ꝓnoſito venit c in eo. ⁊ aſcenioꝛẽ id eſt dyabolũ piecit in mare
* dem ꝓpoſito eſt vt comittatet tradat ſe amariſſimaꝝ lacrimaꝝ tuarum ⁊ cõtritio
* voluntati dei ⁊ beneplacito eiꝰ ⁊ hoc ex nis tue in amaritudine compũctiõis ⁊ in

*

ratione tua exultalibus Cu ipſa regna ce

. per gratia efficit hec te amicũ iam grafum

et amabilẽ oĩbus militibꝰ celeſtibꝰ reddi
dit Hec ẽ cautioz pingnus ſecuriſſimũ re
gni celon. Conſidera o penites qᷓ; in-
debita erat tibi q; indigno dato ſit tibi il⸗
la arra felicitatis ene.Cõſidera ⁊ qnã

ium ettin celo dereuerſique tua gaudiuʒz
s laudes et gratiarũactioões ꝓ ie clemẽ/

tiſſimo miſaioꝛi ⁊ liberatoꝛi tuo milia mi

lium ſetaꝝ ac animaꝝ btaꝝ exoluant. An
tu adhuc in
Pꝓ tanto et t indebito ti bi beneſidio redi
diſti An decet te mutũ eſſe angelis ſanci:

gratus fuiſti nondũ graciaſ

et beatis aiabus O te canẽtibꝰ ⁊ de libe⸗

Hꝛa eius au xilio futun me ſpero ſi gene,
placitu eiꝰ hoc eẽ eggnonero. Nucigr

o frater non verearis faciẽ meam excute

frenũ dyabolicũ de labiis tnis ⁊ oꝛe luo æ

eunomę ſpurcicias tuas audacter ⁊ ſecure

esgo em̃ ipſe ſum hõ non angelus foꝛtaſſe
fragilioꝛ et turpio: qᷓ; tu fueris. NHon dis

co quũo ſis gi geetia compũgionis ex to⸗
to te lauet. Noli timere egypcios moꝛiu/

os id eſt pcta que gratia ↄtritiõis ſubmer
ſit. noli timere eos eouſq; ⁊ labia compᷣ⸗
mant ⁊ te de ſe loqui nõ ſinant. Diſpervᷣ
queſo et diſperge theſauꝝ dyaboli. Noli

eſſe de cetero archa eius vt ſcʒ diri ſj emũ

da potiꝰ coꝛ tuũ ⁊ coꝛpus vt deo in te gra

loꝛum que de illo tuo tanto bono erultat tum pᷣpares hoſpiciũ. Euome queſo pꝛi⸗
gralias agit filio ſuo qui pces eius exau mũ ſpurcias lururie ſi auan habeſmemo
. eiuit. Conneniẽs ne eſt te ingratum exhi riam vt andias ad ſingula verba conlel⸗
pere velipni regine celon vel ioſi regi mi⸗ ſionis gratias deo noſtro cũ illis agamꝰ
eratoꝛi ⁊ liberatoꝛi tuo vel ipſi curie eius vt videas confuſionẽ hoſtiũ tuoꝝ ex vᷣbis
£◻ „
O

ſingul. Ecce vᷣbũ iſtð dixiſti. Ecce hãc ſpur
citiam euomuiſti totũ celum letificaſti te
expediuiſti ⁊ cxoneraſti dyabolũ duriter
pcuſiſti te ipᷣm letificaſti. An grau eſt tibi
dixiſſe hoc eadẽ facilitate.Dic aliud ⁊ idẽ
fiet gaudiũ in celo et emũdatio et libera-
tio vite ↄtumelia dyabulo.Sic ergo ꝑ ſin
gula vᷣba cũseſſionis gratiarũactione in

mixta ⁊ gaudio ſacerdotis adiũcto facile

extoꝛquebit᷑ cõfeſſio omniũ. Ad ſingula
ergo peccata dicat᷑ ei cui es multũ graua

tus dicẽdo hoc frater ſi non grauabũt te
alia. Dic ergo et aliud ſi et illud grauauit
te. Benedictus dñs qui reddidit tibi loq⸗
lam et frenũ dyabolicũ excuſſit de maxil/

crxx/

armaui. ? clemẽtiſſimũ acbenignifſimi

impugnaui. Ego ſum ille quez de nibilo
creaueras et de maſia peccan et pditicis

in filium gratie elegeras et in confrarrem

ac coheredẽvnigenito tuo deo ?⁊ domino
noſtro ieſu xpᷣo ad optaneras. ad hono⸗
rem et gloꝛi regni tui tanta et taʒ indebi
ta gre largitate vocaueras qui ethabun
dantia huius lante ſuauitatis tue obilitꝰ

ettanta bona mea ꝓuciens. Spꝛeto ho⸗

noꝛe regni crleſt inſpuriũ filium et de ge
nerem me couerti.et dyabulo diſtrabene
dum per ſterꝗlinia luxurie ſpinea auaris

cie et alludendũ ſcandalis. flatibus et ⸗-⸗

xil⸗ ccelloſitati ſuperbie me tradidi.
lis tuis. Sicut iſtud bene et laudabiliterꝰ iup⸗ eſgd M
cõfeſſus es congtere ⁊ alia.Quaꝝ alacer ”ß” .
et expeditus exòneratꝰ redibis modoin ,—
domũ tuam cũ omnia euomuert. Cüommmmmm

= S

—

—

—

nes dyaboli ſarcinas diſpoſuer? Si errog „„5„—

hüs adiuetur penitẽs non dubito cũ dei
gralia ⁊ auxilio cofeſſionẽ etiam verã pu
ram et integrã extoꝛqueri facile. JFacta as
confeſſione ad integrũ penitẽtie arbitra⸗

uerunt. Confeſſionis aũt modus coꝛam
domino hic et ex hüs erit.

ad deum.

rumin

pendijs tuis dyabulo militare cõtra te to

tiens et taʒ diu non erubui qui ipᷣa dona
tua in arma dyabolica ↄuertere no tlimui
qui meipᷣo taʒ ab hominabiliter abuti pᷣ⸗
ſumpſi vt meipᷣm ſeruũ auſus eẽm exhi/
bere dyabuloet mẽbꝛa mea arma eidem
facere quibus te creatoꝛẽ meum et mebꝛo
rum meoꝝ largitoꝛem impungnaret Nũ

quid non ego ſum dñe deus meus ame

ipſum totiens exhibui gladiũ acutum fia
meum ⁊ ignitũ dyabulo ad vulnerädas

alas quoniens armari cõtrate in alienaʒ
moꝛtem voluit linguã meam arcũ mẽda⸗
cij totiẽs exhibui quotiẽs ſagittas detra⸗

ctionis aut adulauõis in alios miſi. non
ſuſficio miicoꝛdiſſime ⁊ dulciſſime paſer
enumerare vel expᷣmere menbꝛor meoꝝn
nephbarias sbuſones quib? et oyabolu

Sequit exemplũ conſeſſionis ſecrete

Aha ha dñe pater miſicoꝛdiarũ.
h Audeo ne venire et apparere in
Econſpectu ſanctoꝛũ angeloꝝ tuo⸗
feliciſſimus et miſerrimꝰ. Ego tot
et tantoꝛũ tuoꝛun ingratus ſuſcepioꝛ do⸗
noꝛum ta impudens et tã execrabilis aba
uſoꝛ qei totiens et tã diu ipſis beneficijs⸗
tuis te impũgnare nosveritus ſum ꝗ ſti⸗

£
£
„

) Adi

R

ehpenitennna.

Angeloꝝ gaudiu circa penitẽtes ij. 3
Alia pctis moꝛtua a ꝗbꝰrodit vmibꝰ.iij.
Anime oꝛnatus qualis
Anima peccatrix qualis i
Animabꝰ qᷓntum obligent clerici iij. r
v. m
Armla dyaboli ſt bvonoꝝ ꝑſecutoꝛes ij. f

Arbitraria cõpoſitio quõ fit

Auaricia quibus comparetur iij. h
Auditus ſpiritualis iudicia
Bellũ ꝗliter agitur contra pctã
HBeneficia dei quã male expẽdimꝰ

Latus dinus vel dyabolic? gs ſit. üü. v
Charitas veterẽ ocadit boiem v. q
Carnaliũ voluptatũ deteſtatio. ũij. x
Caſtitatis cõmendatio.
Clauis coꝛdis eſt cogitatio.
Clerici antun obliget aiabus.
Cogitatio ẽ cauis coꝛdis nr̃i.

Cõcoꝛdia quõ fiat ꝑ inꝗſitionẽ.

partium aſſefſſun,
Cõſfeſſoꝛ q̃re datus ẽ penitenti.
Confeſſoꝛ ſit medicus.
Cõfeſſoꝛ q̃lis ſit circa penitẽtẽ.iiij.o v.d t

Cõfeſſoꝛ ſit cautus inierfoganõibꝰ v.d

Cõfeſſoꝛ q̊ gaudio ſucipiat penitẽtẽ v. t
Cõfeſſoꝛ no ſit triſtis circa penitẽtẽ v. v
Eoſeſſoꝛ nõ ſit crudeł erga penitẽrẽ v. x
Cõfeſſor ↄgratulatio circa penitetẽ vj.c
Confeſſio quantum fidelioꝛ tantum deo
placibilioꝛ. MU! ij. p r.
Confeſſio integra quomodo ertoꝛquebi/
tur a penittennet vI. dD
Conteſſionis triplex vtilias iij. i
Conſeiſionis neceſſias ꝓpter ſex
Confeſſionis gere indicia

Lonfeſſoꝛ ſit mediatoꝛ inter deum et pe/

lij. a
.

Tcuſalio dei contra pctöoꝛtes ij. a
uroꝛiñ dei circa penitentes j. ʒ
Amantẽ ſe xpᷣs pᷣuenit amoꝛꝛ iij. n
Amoꝛis ignẽ beneficia sei accẽdũt iij. le
Anmoꝛe nos os poſſidʒ æ nos deũ iij. o

8 88 poſnie iij. o Confitentis examinatio
Amoꝛ carnalis qũo curetur iiij. e

Confitendi verecundia abitiẽda ij. r
Cõpoſitio arbitraria qũo fiart v. m
Eputationẽ ſolã a nob exigit vs v. e
iij. d E ſuetudo an ſit nccaria ' volũtaria .b

Aptiſmo vn de p̃fertur prnia I. a
Bñficiꝗ ðᷣi igne amor ĩ nob accedũt.iij.l E
Beneficia ꝗᷓ ⁊ qnta nob deꝰ ↄtulit v.g
v. c.
Beneficiati qᷓntum obligent aĩab? iij. r
loꝛ vitalis penitẽtè vñ ꝑpẽdit᷑. iiij.r

ij.d üiij. b
in. r.
ij. d üiij. b
LCogitationuʒ coꝛdis remedia. iij. v
Cogitationũ noxiaꝝ pulcra rmedia. iij.y-⸗
Loncoꝛdan di ſepte modi.

Detractoꝛes quã ſint nobis vtiles

v. n
LConcoꝛdia qu omodo fit per commune,
ij.m iiij. p v. x⸗

v. lz

n Infirmitas pcto?is quanta
ij. p r

Confeſſionẽſolã a nobis erigitdeꝰ v. e

Cõfitens cam ſuã confeſſoꝛi ↄmittat ij.n

Confitẽs ſit ſe ꝓcuratoꝛ teſti ꝛ. ᷣ o

Cõfitẽs mmimeat vecũdari coꝛã pᷣſby.ij.

Cõfitẽs qũo ſit ĩterrogãdꝰ ⁊ docedꝰ v. ʒ

Conſitentis exhoꝛtatio a cõfeſſoꝛe v.ð

CLontritio vera ſeptem requirit v. p

Cõuerti ad de hemo pſenõ põt I. ʒ

Konuerti quomodo debem in toto coꝛ:
ode ieiunio ⁊ fletu v7c. iliij. p
Loꝛdis ab hſtaculo xp̃ʒʒ tria expellũt iij.x
Coꝛdis hoſtiarius ſit imet ⁊ amoꝛ iiij.c

Coꝛona ſpinea penitentlis iiij.g
Crucifigẽdus qno ſit nr vetus hõ. iiij.
rux penitentiũ qualis iüiiij. f
Are deo qũo nos debemꝰ v. r
ebet hõ ſe lotũ deo ꝓpterſer ij. a g

Debitonꝝ dimiſſio ẽ deo gta ſaultcõ v. t

Deo que debemus?⁊ quare iij.a g
Deum tria expellũt a coꝛde nro iij. x
Deus quid requirat ab hoie v. o
Dyabolus quo perſeꝗt᷑ pctöꝛem ij. s
Dieta optima peniteti opſeruãda un
Doloꝛe de malo lex doc; naturalis ..n

emoſinaꝝ comẽdatio ⁊ ꝗqᷓ pocioꝛ.v.g

Acies pctõn quomodo velat nij.
aciennibꝰ qo in ſe ẽ deus ſuccurrit j. J3
Eidem perfectã pauci habent iiij. m

ſtus ſpiritualis iudicia iiij. x
Vmo ſe totũ Hebet deo ꝓpt ſex ij. a
Hõ ꝗd de ſe poſſit ⁊ in q̊ͥ ðs viutt .
Homo vetus qũo ſit interficiẽdꝰ iiij.d n
Homo vetus qũo debellatur v. p

Homo vetus a charitate oeciditur v. q

Homo nouꝰ viuiſicat᷑ ꝑfecta fide iiij.m
Pomo nouus qũo ſit refouẽdus v. y
Hois ſpũ alis certa iudicia pꝑ totuʒ iiij.p

Haoſtiarij coꝛdis ſint timo: ? amoꝛ iuij. c

Afernalis pene qualiigs iiij. c
Innotẽtia fuada ẽ ex lege naturali i.m
niuria maxia ẽ qͥ in deu comitti j. o
niuriato:es qua ſint nobis vtiles v. f
ntrogaſiões caute fiat incõleſſiõe v. ð
Index ſuijp̃us eſftthomo . 4
Judex ſuijpᷣus qua lege ſithomo x xᷣ

Eides pfecta veterẽ occidi: hoĩemiiij.- m
Audere d bonꝰ lex doc; naturał In

*

FJugerx fuijp̃ius homo ſeipᷣm abſoluere
non poteſt. 1. T
Judicare ſeipᷣm qua auctoꝛitaſe poteſt
Doebetr bomo. 1.
Judicare nobiſcũ noſtris tegibus vt vult
„ deus. 1. 4
4 JIudicij ↄ ſeipᷣʒ executoꝛ qũo ſit hõ 1. q
udiciũ pnæ nõ pᷣt s repꝛobare. . S
1 udiciũ nobiſcũ ſubire ꝑatꝰ ẽ deꝰ. 1. 1
Judiciũ exiremũ qua ſit tremẽdũ. iiu. t
.

Ir ſdictõz limitatuũ ſuijpiꝰ hʒ hõ. 1. p Penitẽs qlem obſeruabit dieta iuj. 3
1 AAncea qli vulnerari dʒ penitẽs. iii Penitens quo Saudio ſitſuſcipiendus4
63 Tedere alin ler ꝓhibet naturalis. .. m confeſſoꝛie. 4
RKZq Tege qua ſi hõ iudex ſuipſius. j. Penitẽs in gran aſſi nat actiõz. vi. b
er naturalis docet gaudere de bono ⁊æ . Henitetis medicus ſi ſacerdos. iHm
it triſtari de malo. . n? Henitẽtis coꝛona ſpinea qᷣlis eſt. iiij. g
t Liberum arbi iũ hois pbatur. 1. f Penitentis potus qualis. iiij. bH
ig Lnxuriavrtice compxatur. ii. g Penitẽtis facies quo velatur. o tii. 1
1 . Anxnrie deteſtatio. üij. D Penitẽtis volutas a ſolo deo eſt. vj. a
i, WPicicus wenitens ſit ofeſſo: ij. m Peniléti ↄgaudet tota celeſt: curich iij. b
”UD litare deo quũo debem⸗ iij. 8 PHenitetem qntum deus exaltat. 1. v
4 Miſcðia dei qnta ſit circa penitẽtes J. v ·Penitente non opoꝛtet pmittereſeg pꝛo
YMVMV Moꝛtis memoꝛia quã ſit vtilis iiq. a ponere emendatton. ij p
Moꝛtificatio veterè hõis iiij.n. d.v.p q Perſecutoꝛes bononꝝ ſt anma dyabli i ij f
Wuneribus qliter placat᷑ deus. v. 8 Pulſ/ penitetis qũo ſit oſiderãdꝰ iiij. 4
M runan poleſt de ſe in ea aluntſu⸗ OD. Nietum coꝛ ſolũ deus ihabitat iij. t
15 ra ſe. 1.x uietem coꝛdis que impedial· iij. v
3 cidẽdoquo ſit vet hõ. iiij. d. n. v. D 4 N
Occupari honeſte ſemp debem⸗ zin. c Ationẽ reddere 50 qualiter 7 vn
Opera noſtra ſunt volũtaria. j. g Naee opoereat. w. b c
4 . Npera oſueta facht n2 volutarie. n. 5 ationẽ deo reddere qaualler conat dy
NHDjroſctoꝝ multu valet penitib? v. bh abolus impedire. v. a
. AAciticadi diſcoꝛdes ſeptmõis. v. I Recidiuatio valde eſt fugiẽda. i.
aſiõis pᷣi mẽoꝛia diaboln fugat. iij., Reqnirat quid deus ab homine. v.
1 r Dalſimis rhi memoꝛ e duomoe lo imp:i? o Reftituatur qũo peccatoꝛ deo. iij. a m
n mat᷑ memoꝛie. ⸗⸗ 5 Seſtituere aue debet penuẽs deo. iij. q
, Paſtoꝛ ouis pdite ſin it enfeſſoi. v. Reuerti qliter ⁊ qre dem⸗ as xpy. iij. l
in Petoꝛꝑ ſe cadere pot ſʒ ñ reiurgere. Iy x Rex vñ ſit hõ ⁊ quo ledatſũmũ regẽ. ij.
14 Pctõꝛ ẽ dyaboli theſaurus. ij. q
Peccatoꝛ quulis ſit. füfüfüüüü. c. Acerdotes qui xpᷣm inpugnam eo⸗
n Peccatoꝛ qu ſitinfrrmunus. I. c rum tonſura. * e
. Peccatoꝛ quetctnoꝛ aufert deo. iiij. Sanitas ſoũalis vnde ppendif᷑. ilij, p
4 Pcłs occulta qũo ſint emẽdanda. i. I Satiſſco vñ ? quo ſit ðo Depcea.
n Pctã quibus moõis debellant v. p Satiſſfcõ deo gta ẽ iniurian dimiſſio· v..
8 Pctõꝝ damnũ vñ hõ cognoſcit. 1. 5 Spualis hois vera iudicia ꝑ totu. iiij. P
i cton varietate quo dinoſcit bõ. ij. b Zugoena aund⸗ quũo ẽ ↄſiderãdꝰ. iiij. p
d4 Pnia vnde pᷣfertur baptimo. I. a uperbia qualis ſit pcella. iij. i
W Penitentia vnde dicit᷑ 1. b 0 recndia cõfitẽdi quo vincitur. ij. xr
4 Denitentia vnde ſoluere quatt . c iſnsepualis vnde ꝓbat ſanat?. iiij. 8,
Penitetia qre ðꝛ penalis tentio. . 9 ita pꝛeteritã pctõ: conſideret iij. q
1 Pnie commẽdatio ⁊ↄditiones 3. E6 Uocat nos qtiter chꝛiſtꝰ a petis. lij. 1
Bnie indiciũ oᷣs nõ t repꝛobare. T, S Uoluptatũ carnaliũ deteſtatio iiij.
1 Benitentie vere ſina. lii. a Uoluütaria ſt opa nra iz ecoſueta. 1.9 b.
Pniaʒ blecia agere areß ſuficim⸗. . Fellcier finit.

Penitentiu crur qualis. L. f
Penitẽs iudiciuũ ſuſi alteri omittat ij. n
Penitens confuendi poſtponat verecnn
diam, r Xx
Penitẽs a deo ſulcipit ſic fili⸗ naͤi⸗iie

Oenitẽs qntum ltificat dei ij. v
Penitẽs a qᷓli liberat᷑ moꝛte carcere ij. 5
Penitẽs fugiat recidiuatiõʒ. iij. .*

Penitẽs vnde ſe ſentiet alleuiatũ iiij. x
Penitẽs qũo capit᷑ illudit᷑ ligat᷑. iiij. lꝛ

4

.

α

—hTM

.

— —
*
= SS
— *
. . 4 .
V — .
—
4
. . . * .
„₰
. . — — .
. *
. .
. – 2 . . — .
. „ HWZ
* „* F
—
.
— 7
. „ 1
.. * .
.
„
.
X .
.
.
.
4* .
. 7
4 4
—
„
.
4 . OD
5 . .
— . 5 3
8 . * — 2 . ⸗ .
. 5 * . —R
„.
. .
.
.
. 4

— ——

.
5
*
4
„
.
⸗
=
. 1
7* X
.
4
1
7
1
.

ð

—

N 1
N

Tralu Gnilhernn parilien
de ſacramentis. cur deus bomo et de penten
aa cum regiſtro.
ι
.
„ —